cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ისაბელ ფარნეზე
პოლიტიკური გავლენები
1724 წელს ფილიპე V ტახტიდან გადადგა თავისი ვაჟის, ლუის I-ის სასარგებლო. დედოფალი ისაბელი მას პირდაპირი მნიშვნელობით ევედრებოდა, რომ ხელისუფლებიდან არ წასულიყო, თუმცა ვერაფერი გააწყო. ამრიგად, ესპანეთის მეფე ისაბელის გერი გახდა, რომელზეც მამის მსგავსად ცოლს დიდი გავლენა ჰქონდა. თუმცაღა ლუისის მეფობა სულ ექვს თვეში დასრულდა, რამეთუ იგი იმავე წლის სექტემბერში უშვილოდ გარდაიცვალა, ამგვარ პირობებში კი პენსიაზე გასული ფილიპე V მეორედ ავიდა ტახტზე. ცნობილია, რომ ფილიპე აღარ აპირებდა გამეფებას და სურდა ტახტი მეორე ძისთვის გადაელოცა, მაგრამ ისაბელმა საქმეში მთელი რიგი მინისტრები და თავად რომის პაპიც კი ჩარია. მხოლოდ ამგვარი ზეწოლის შემდეგ დაიკავა მან ისევ მეფის პოზიცია და ისაბელი მეორედ გახდა ესპანეთის დედოფალი. მინი|363x363პქ|ფილიპე V და ისაბელ ფარნეზე 1739 წელს
საგარეო პოლიტიკა
დედოფალი ისაბელი საშინაო პოლიტიკით დიდად არასოდეს ინტერესდებოდა და ყოველთვის საგარეო საქმეებში ჩარევას ამჯობინებდა. აქ მის მიზანს წარმოადგენდა ესპანური მმართველობის აღდგენა იტალიურ სამეფო-სამთავროებში, სადაც ესპანეთმა გავლენა 1714 წელს, ფილიპეს გამეფების გამო დაკარგა. ვინაიდან ისაბელს ორი ვაჟი გერი ჰყავდა, ყოველთვის ფიქრობდა, რომ მისი ძეები ესპანეთში ვერ გამეფდებოდნენ, ამიტომაც ცდილობდა მათთვის იტალიური ტახტები მაინც მიეცა. თავდაპირველად მას სურდა, რომ დაებრუნებინა სარდინია და სიცილია. ამ საქმეს იგი დიდი ენერგიითა და ენთუზიაზმით შეუდგა. ცნობილია ისიც, რომ როდესაც ფრანგულმა ჯარებმა პირენეების გადაკვეთა სცადეს, დედოფალი თავად წაუძღვა ესპანურ დივიზიებს მათ დასამარცხებლად. 1719 წელს იგი თან ახლდა მეფეს საფრანგეთის წინააღმდეგ ლაშქრობისასაც. როგორც ცნობილია, ლაშქრობისას დედოფალი ლურჯ და ვერცხლისფერ საბრძოლო სამოსში იყო გამოწყობილი, ცხენზე მედიდურად იჯდა და ათვალიერებდა თავის ჯარებს.
მისი ამბიციები ვერ გამართლდა. სამმაგმა ალიანსმა ჩაშალა მისი გეგმები, დიდი ბრიტანეთის ჯარებმა კი საპასუხოდ დაარბიეს ესპანეთის ქალაქი ვიგო.
ფილიპე V ასაკის მატებასთან ერთად სულ უფრო პასიური ხდებოდა პოლიტიკაში, ამიტომაც ესპანეთის მთელს საგარეო პოლიტიკას ისაბელი წარმართავდა. იგი არ აპირებდა დანებებას და თავისი ვაჟებისათვის იტალიის ტახტების მოპოვებისათვის ბრძოლას აგრძელებდა. 1731 წელს იგი დიდად კმაყოფილი დარჩა, როდესაც მისი უფროსი ვაჟი, კარლოსი პარმის ჰერცოგად გამოაცხადეს. 1738 წელს გაფორმდა ვენის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც კარლოსი სიცილიისა და ნეაპოლის მეფე გახდა, ხოლო პარმის საჰერცოგო ისაბელის მეორე ვაჟს, ფილიპეს დარჩა. ამრიგად, საბოლოოდ, ისაბელმა თავის მთავარ მიზანს მაინც მიაღწია.
ქვრივი დედოფალი
მარცხნივ|მინი|332x332პქ|ახლად დაქვრივებული ისაბელ ფარნეზე
ფერდინანდ VI-ის მეფობა
ძალაუფლებას მიჩვეული ისაბელი ადვილად არ დათანხმებულა ხელისუფლების სადავეების დათმობას. ფერდინანდის გამეფებისთანავე მან დატოვა მადრიდის სამეფო კარი და იქვე, ოღონდ საკუთარ სასახლეში გადავიდა საცხოვრებლად. შეიძლება ითქვას, რომ მან იქ ესპანეთის მეორე სამეფო კარი მოაწყო. 1747 წელს დედოფალმა ბარბარამ გადაწყვიტა საბოლოოდ ჩამოეცილებინა ისაბელი ჰორიზონტიდან, ამიტომაც თავისი პორტუგალიელი ნათესავებისა და კარდინალ კარვახალის დახმარებით მათ იგი არა მხოლოდ გააძევეს სამეფო კარიდან, არამედ მადრიდში ყოფნაც აუკრძალეს და გადაასახლეს ლა-გრანიის სასახლეში. სწორედ აქ გაატარა ისაბელმა შემდეგი წლები, პოლიტიკურ ძალაუფლებას ყველანაირად ჩამოშორებულმა. ამის მიუხედავად, იგი თავის რეზიდენციაში განაგრძობდა უცხოელ დიპლომატებთან შეხვედრებს, რა დროსაც, ცნობილია, რომ იგი ყველანაირად აკნინებდა, აკრიტიკებდა და მეტიც, დასცინოდა კიდევაც თავის გერს, მეფე ფერდინანდს. მინი|277x277პქ|ხანში შესული ისაბელი
კარლოს III-ის გამეფება და გარდაცვალება
1758 წელს დედოფალი ბარბარა გარდაიცვალა, თანაც ისე, რომ შვილი არ დარჩენია. საყვარელი ცოლის დაღუპვამ ღრმა დეპრესიაში ჩააგდო მეფე ფერდინანდი, რის გამოც ისაბელ ფარნეზე კვლავ, მესამედ დაუბრუნდა ხელისუფლების სათავეს და გერის ნაცვლად დაიწყო ქვეყნის მართვა. უკვე 1759 წელს ფერდინანდ VI უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ესპანეთის მეფე ისაბელის ვაჟი, კარლოს III გახდა. მან იგი სასწრაფოდ ჩაიყვანა ნეაპოლიდან მადრიდში და დაადგა ესპანეთის მეფის გვირგვინიც, იმავდროულად კი ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ისაბელის შვილიშვილი, ფერდინანდ I გახდა. აღსანიშნავია, რომ კარლოსმა 1760 წლამდე ვერ მოახერხა ესპანეთში ჩასვლა, ჩასვლიდან მალევე კი მისი ცოლი, დედოფალი მარია ამალია საქსონიელი დაიღუპა და გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, გლოვის გამო ვერ ახერხებდა ქვეყნის მართვას. მთელი ამ დროის განმავლობაში ესპანეთს ისაბელი მართავდა.
გლოვის დასრულების შემდეგ კარლოსი ენერგიულად შეუდგა ქვეყნის მართვას და ისაბელის მოლოდინების საწინააღმდეგოდ, მან დედამისს მთელი პოლიტიკური ძალაუფლება წაართვა, თუმცაღა სამეფო კარიდან არ გაუძევებია. ამის გამო ისაბელმა დარჩენილი ცხოვრება ლა-გრანიისა და არანხუესის სასახლეებში გაატარა. იგი გარდაიცვალა 1766 წლის 11 ივლისს, 73 წლის ასაკში. მალევე იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს მისი ქმრის გვერდით, სან-ილდეფონსოში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ესპანეთის დედოფლები კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1692 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1766 კატეგორია:ფარნეზეები კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:ესპანეთის რეგენტები
ბირჯე აქალაი
ბირჯე აქალაი (Birce Akalay; დ. 19 ივნისი, 1984, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი და მოდელი.
ბიოგრაფია
ბირჯე აქალაი დაიბადა 1984 წლის 19 ივნისს, ქალაქ სტამბოლში, იასემინ და სერჯან აქალაიების ოჯახში. გოგონას ცეკვისადმი მიდრეკილება აღმოაჩნდა და ჯერ კიდევ სამი წლის ასაკში, ქორეოგრაფიულ სტუდიაში შეიყვანეს საბალეტო ცეკვების განხრით. მოგვიანებით ბირჯემ ბალეტს მსახიობობა არჩია. მან 2004 წელს სტამბოლის თეატრალურ უნივერსიტეტში შეიტანა საბუთები და დრამატული ხელოვნებისა და თეატრალური კრიტიკის ფაკულტეტის სტუდენტი გახდა. იმავე წელს გოგონა „მის თურქეთის“ კონკურსში ღებულობდა მონაწილეობას და ფინალურ ეტაპზე გავიდა. ბირჯე ფინალში მესამე ადგილზე გავიდა, რამაც მას შესაძლებლობა მისცა „მის ევროპის“ კონკურსში მიეღო მონაწილეობა. მსახიობი აქაც ფინალურ ეტაპზე გავიდა.
2004-2007 წლებში სწავლობდა თეატრალურ უნივერსიტეტში, ამავე პერიოდში ტელევიზიაში მუშაობდა და სპორტული გადაცემები მიჰყავდა. მსახიობის რანგში მისი დებიუტი 2006 წელს შედგა სერიალში „ბედი“, სადაც მსახიობმა ლამიას როლი შეასრულა. ბირჯეს აღიარება მოუტანა 2010-2013 წლებში, სერიალში „ზეციური სიყვარული“ - ჰავა ქარაგულის როლის შესრულებამ.
მოღრისის ბრძოლა
მოღრისის ბრძოლა — ბრძოლა გაერთიანებული საქართველოს პირველი მეფის, ბაგრატ III-ის ჯარსა და მის წინააღმდეგ განწყობილ აზნაურთა რაზმს შორის.
ბირჯე აქალაი
ბიოგრაფია
ბირჯემ ასეთივე წარმატებით შეასრულა მთავარი და მეორე ხარისხოვანი როლები სხვადასხვა თურქულ სატელევიზიო პროექტებში, რომელთაგან განსაკუთრებით გამოირჩევა სერიალები: „პატარა აღა“, „გათხოვილები და განრისხებულები“, „ასი“, „ხანდახან ცხოვრება მშვენიერია“, „შეშლილი მეტყევე და სხვა“.
მოღრისის ბრძოლა
პოლიტიკური ვითარება
საქართველოს გაერთიანების პროცესში ბაგრატ III-ს არაერთი ბრძოლა გადახდა ტახტის შესანარჩუნებლად. 975 წელს იგი ქართლში გააერისთავეს, თუმცა აშკარა იყო, რომ მსხვილი ფეოდალები ბაგრატის წინააღმდეგ იყვნენ განწობილი. ამ დროს აფხაზეთის სამეფოს უსინათლო თეოდოსი მართავდა. ბუნებრივია, მისი მეფობის დროს გაძლიერდა ფეოდალების გავლენა, რომლებმაც ხელიდან გამოაცალეს თეოდოსს ფაქტობრივი ძალაუფლება. ამის გათვალისწინებით ბაგრატმა დააჩქარა აფხაზეთის შემოერთება. 978 წელს იგი ეგრისში შევიდა და აფხაზეთის მეფედ ეკურთხა. იქ ყოფნის პერიოდში ბაგრატმა ქართლი სამმართველოდ დაუტოვა დედამისს, გურანდუხტს. ამ დროს ქართლს დაეპატრონნენ დიდაზნაურები: ტბელები, ძამელები, ფავნელები, კორინთლები, ფხვნელები და სხვები. მათ მეფის წინააღმდეგ შექმნეს კოალიცია, რომელსაც სათავეში ქავთარ ტბელი ჩაუდგა. სავარაუდოდ, ბაგრატს უნდა ცოდნოდა აზნაურთა ამ გაერთიანების შესახებ. როდესაც იგი დასავლეთიდან ქართლში ბრუნდებოდა, ისინი მას უფლისციხისკენ მიმავალ გზაზე დაუხვდნენ. ბრძოლა გაიმართა სოფელ მოღრისთან. ბაგრატმა დაამარცხა აზნაურები, რის შემდეგაც დედისგან უფლისციხე გადაიბარა.
ბირჯე აქალაი
ბიოგრაფია
2017 წელს მსახიობი სერიალში „შავ-თეთრი სიყვარული“ ასლის მთავარ როლზე მიიწვიეს.
მოღრისის ბრძოლა
თარიღი
ბრძოლის სავარაუდო თარიღია 980 წელი.
ბირჯე აქალაი
პირადი ცხოვრება
2011 წლის 17 მაისს ბირჯე ცოლად გაჰყვა მსახიობ მურათ იუნალმიშს, რომელიც მისი პარტნიორი იყო სერიალში „ზეციური სიყვარული“. 2012 წლის ნოემბერში წყვილი ერთმანეთს დაშორდა. 2014 წლის 1 აგვისტოს, ბირჯე მეორედ გათხოვდა. ამჯერად, იგი მსახიობ სარპ ლევენდოღლუსთან გაჰყვა. თუმცა, არც ეს ქორწინება ყოფილა ხანგრძლივი, რადგან 2017 წლის იანვარში წყვილი გაურკვეველი მიზეზებით განქორწინდა.
მოღრისის ბრძოლა
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:X საუკუნის ბრძოლები
ბირჯე აქალაი
პირადი ცხოვრება
ბირჯე აქალაი 2018 წლიდან თანამშრომლობს ლეიკემიით დაავადებულ ბავშვთა ფონდ Losev-თან, მას კეთილი ნების ელჩის წოდებაც მიანიჭეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:თურქი მოდელები
ჩეშმეს სვეტი
ჩეშმეს სვეტი (Чесменская колонна) — მემორიალური ძეგლი ცარსკოე-სელოში, ეკატერინეს პარკში. სიმბოლურად გამოხატავს რუსეთის ფლოტის ძალას და დიდებას. დორიული სვეტის სიმაღლეა 25 მეტრი. შესრულებულია არქიტექტორ ანტონიო რინალდის პროექტის მიხედვით ოლონეცის მარმარილოსაგან და აღმართულია 1779 წელს დიდი ჭაობის ცენტრში.
ისტორია
ძეგლი აღმართეს 1779 წელს ჩეშმეს ბრძოლის სამახსოვროდ, რომელიც გაიმართა 1770 წელს რუსეთ-ოსმალეთის 1768-1774 წლების ომის დროს. ბრძოლას სათავეში ედგნენ ისეთი ცნობილი სამხედრო პირები როგორებიც იყვნენ გრაფი ალექსი ორლოვი და ადმირალი გ. ა. სპირიდონოვი.
ძეგლი დაამზადეს ანტიკური სვეტის ნიმუშის მიხედვით, რომელიც გაფორმებულია ტყვედ ჩაგდებული გემების კიჩოებით. სვეტის ზემოთ არწივი არ არის მხოლოდ სიმამაცისა და ძალის სიმბოლო, არამედ იგი სიმბოლურად გვახსენებს ჩეშმეს ბრძოლის გმირს გრაფ ალექსი ორლოვს. 25 მეტრიანი სვეტი აღმართულია გრანიტის წაკვეთილი პირამიდის ფორმის კვარცხლბეკზე, რომელიც პირდაპირ წყალშია აღმართული.
დიდი სამამულო ომის წლებში, ქალაქ პუშკინის გერმანელთა ოკუპაციის პერიოდში (1941-1944 წწ.), ჩეშმეს კოლონა ძლიერ დაზიანდა. გერმანელებისათვის, ძეგლი, როგორც რუსეთის გამარჯვების სიმბოლო აუტანელი იყო და შეეცადნენ მის დანგრევას, თუმცა უშედეგოდ. მათ შეძლეს მხოლოდ დაფისა და ბარელიეფის მოხსნა კვარცხლბეკიდან.
1994-1996 წლებში არქიტექტორ ა. ა. კედრინსკის პროექტის მიხედვით ბარელიეფი განაახლეს და 1996 წლის ივნისში, რუსეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის 300 წლისთავთან დაკავშირებით კვლავ აღმართეს ძველ ადგილზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
იტურის პროვინცია
იტურის პროვინცია (Ituri) — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბუნია.
ტრეინტა-ი-ტრესი
ტრეინტა-ი-ტრესი (Treinta y Tres) — ქალაქი აღმოსავლეთ ურუგვაიში, ტრეინტა-ი-ტრესის დეპარტამენტის დედაქალაქი.
იტურის პროვინცია
ფლორა და ფაუნა
პროვინციაში ხარობს 30 000-ზე მეტი ყვავილოვანი მცენარე, ბუდობს 1400-ზე მეტი სახეობის ფრინველი და 400 სახეობის ძუძუმწოვარი, მათ შორის ისეთი იშვიათი სახეობები, როგორიცაა ოკაპი, გორილა, შიმპანზე, ჯიქი, თუთიყუშების ბევრი სახეობა. მდინარეებში დაცურავს თევზების ბევრი სახეობა, ასევე ბეჰემოთები და ნილოსის ნიანგები.
მოსახლეობა
პროვინციის მოსახლეობა — 4 241 236 ადამიანი (2005 წელი).
ტრეინტა-ი-ტრესი
ისტორია
სახელი ეწოდა XIX საუკუნის ეროვნული გმირების, 33 ორიენტალელის პატივსაცემად, რომელთაც ურუგვაის დამოუკიდებლობა მოუპოვეს.
იტურის პროვინცია
მოსახლეობა
იტურის პროვინცია დასახლებულია სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფებით, რომელთა შორის შეიძლება გამოვყოთ პიგმეების ტომები, რომლებიც დღემდე მოწყვეტილები არიან ცივილიზაციას და თავს ირჩენენ ნადირობით და შემგროვებლობით. მბუტის პიგმეების ტომები ითვლებიან ყველაზე უფრო დაბალი სიმაღლის ადამიანებად მსოფლიოში, მათი საშუალო სიმაღლე შეადგენს 135 სმ-ს.
ტრეინტა-ი-ტრესი
ისტორია
1853 წელს გაფორმებული იყო როგორც „პუებლო“ (სოფელი). ქალაქის სტატუსი 1915 წლის 29 სექტემბერს მიენიჭა.
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ტრეინტა-ი-ტრესის მოსახლეობა 25 477 ადამიანს შეადგენდა.
იტურის პროვინცია
მოსახლეობა
იტურის პროვინცია ცნობილია ადამიანთა შორის ჭირის დაავადების შემთხვევების დიდი რაოდენობით თანამედროვე სამყაროში — დაახლოებით 1000 დარეგისტრირებული შემთხვევა წელიწადში.
ტრეინტა-ი-ტრესი
მოსახლეობა
წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სქოლიო
კატეგორია:ურუგვაის ქალაქები
იტურის პროვინცია
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია დაყოფილია 5 ტერიტორიად:
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინციები
ალოტის პირველი ეკლესია
ალოტის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალოტში დასავლეთით, კოხის მთის ფერდობზე, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. ეკლესია უაფსიდოა. აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა საკურთხევლით, რომლის აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე გაჭრილი სარკმლიდან მხოლოდ ჩრდილოეთ წირთხლის ნაწილია შემორენილი. ეკლესიას შემოვლებული ჰქონია წრიული მოხაზულობის გალავანი, რომლის ნაწილები აქა-იქაღაა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბენეხამა
ბენეხამა (Benejama, Beneixama) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ალტო-ვინალოპოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,89 კმ². მოსახლეობა — 1690 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ბეატიფიკაცია
მინი|მარჯვნივ|[[იოანე პავლე II-მ უფრო მეტი ადამიანის ბეატიფიკაცია მოახდინა, ვიდრე მისმა წინამორბედებმა ერთად უკანასკნელი 400 წლის განმავლობაში, ხოლო მისი ბეატიფიკაცია გარდაცვალებიდან ექვსი წლის შემდეგ შედგა, 2011 წელს.]] ბეატიფიკაცია, ნეტარად შერაცხვა (beatificatio) — აქტი, რომლითაც პაპი ნებას რთავს, რომ „ღმრთის მსახური“ საჯაროდ იქნეს პატივდებული ნეტარის წოდებით. ნეტარად შერაცხვა ოფიციალურად სრულდება კანონიკური პროცესის შემდეგ, რომელიც პიროვნების სათნოებათა გმირულობასა და მის მიერ მოხდენილ სასწაულთა უტყუარობას ადასტურებს. ყველა შემთხვევაში, საუბარია კულტზე, რომელიც შემოფარგლულია განსაზღვრული ტერიტორიით ან სამოწესეო საკრებულოთი.
რესურსები ინტერნეტში
*
გიორგი ახმეტელი
გიორგი (ცეზარი) ახმეტელი (დ. 1 იანვარი, 1937, სოფ. ზემო ხოდაშენი, ახლანდ. ახმეტის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი.
1964 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1963-1992 წლებში ეწეოდა პარტიულ და სამეურნეო საქმიანობას. 1994-1996 წლებში იყო ახმეტის რაიონის გამგებელი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახმეტის მაჟორიტარი), საქართველოს დემოკრატიული პარტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი სოფლის მეურნეობის მუშაკები
შუქტექნიკა
შუქტექნიკა — მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგი, რომლის დანიშნულებაცაა სინათლის გენერირების, სივრცეში გადანაწილების, მახასიათებლების გაზომვა და სხვათა გამოკვლება და დამუშავება: შეისწავლის აგრეთვე წყაროს სანათის შემომსხივარი და შუქსასიგნალო ხელსაწყოებისა და მოწყობილებების ტექნოლობიური დამუშავების საკითხებს. შუქტექნიკა დანადგარების ნორმირების, დაპროექტების, მოწყობისა და ექსპლუატაციის საკითხებს. გარდა ამისა შუქტექნიკა შეისწავლის ცოცხალ ორგანიზმზე ბუნებრივი და ხელოვნური სინათლის ზეგავლენას. სინათლის გამოყენების სფეროების შესაბამისად შუქტექნიკაში განასხვავებენ სანათ, შემომსხივარსა და შუქსასიგნალო დანადგარებს.
სანათი დანადგარები
სანათი დანადგარების მეშვეობით იქმნება განათების აუცილებელი პირობები, რაც უზრუნველყოფს გარემოს მხედველობიტ ართქმას(ხილვადობას), დაახლოებით 90%_ით. საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკათა კავშირში იხარჯებოდა გამომუშავებული ელექტრო ენერგიის 10-12%, ხოლო ამერიკის შეერთებულ შტატებში 18%.
შემომსხივარი დანადგარები
შემომსხივარ დანადგარებს იყენებენ ადამიანებზე, ცხოველებზე და მცენარეებზე სხვადასხვა არამხედველობითი ზემოქმედებებისთვის, აგრეთვე გამოიყენება სხვადასხვა საწარმოო პროცესებში. შემომსხივარ დანადგარებს წარმატებით იყენებენ მედიცინაში, მაგალითად ფიზიოთერარაპიაში, სოფლის მეურნეობასი და სხვა.
შუქსასიგნალო დანადგარები
შუქსასიგნალო დანადგარების მეშვეობით გადაიცემა კოდირებული (პირობითი) ინფორმაცია, იზომება სინათლის მახასიათებლები, და ნორმირდება შუქტექნიკური დანადგარები.
შუქტექნიკის როლი კინომატოგრაფიაში
შუქტექნიკა მნიშვნელოვან როლს ასრულებს კინოში, მას იყენებენ ფილმების გადაღებისას, პირგადაღებისას (ბეჭდვისას) და კინო დაპროექტებისას. კინომატოგრაფიული შუქტექნიკა შეიმუშავებს და იყენებს კინო გადაღებებისთვის საჭირო სინათლის წყაროებს და სანათ ხელსაწყოებს, სპეციალურ სანათ სისტემებს, კინოეკრანებსა და სანათ ფილტრებს. ფილმების პირგადაღებებისას შუქტექნიკის დანიშნულებაა კინოპირგადასაღები აპარატებისთვის სანათი სისტემებისა და შუქსაზომი დასაწყოების დამუშავება. კინოდაპროექტების შუქტექნიკა ჭყვეტს შუქტექნიკურ ამოცანებს, რომელთა მიზანიცაა ფილმების დემონსტრაციის ტექნიკის ხარისხის ამაღლება, მათ წარმოებასთან დაკავშირებული ხარჯების შემცირება, კინოსაპროექტო დანადგარების მომსახურების გამარტივედა და სხვა მრავალი.
სამშენებლო შუქტექნიკა
სამშენებლო შუქტექნიკა შეისწავლის მზის და სახვა სინათლის წყაროების გამოსხივებული სინათლის ოთახში ან რაიმე სივრცეში გავრცელების კანონზომიერებებს, საშენი მასალის და კონსტრუქციების თვისებების, ინტერიერის მხედველობით აღთქმაზე სინათლის გავლენას. იგი ასევე სამშენებლო ფიზიკის დარგიცაა, სამშენებლო შუქტექნიკა მოიცავს: ბუნებრივ, ხელოვნურსა და დასახლებული ადგილების ინსოლაციას. სამშენებლო შუქტექნიკა ცალკეულ მეცნიერულ და რგად ჩამოყალიბდა XX საუკუნის 50-იანებში. მას აქტიურად იყენებენ ყველა სახის შენობების დაპროექტებასა და აგებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ელექტროინჟინერია კატეგორია:მეცნიერება
COVID-19-ის პანდემია
კორონავირუსის პანდემია 2019-2020 — SARS-CoV-2 ვირუსის პანდემია მსოფლიოში, რომელსაც ადგილი ჰქონდა 2019-2020 წლებში. პანდემია კერად მიჩნეულია ჩინეთის ხუბეის პროვინციის ქალაქ უხანის ზღვისპროდუქტებისა და ცხოველების ბაზრობა. ახალი, მანამდე უცნობი ვირუსული შტამის გავრცელებაზე ეჭვი გაჩნდა მას შემდეგ, რაც ხუბეის პროვინციაში 41 ადამიანს დაუდგინდა პნევმონია ყოველგვარი გამოკვეთილი მიზეზის გარეშე. ვირუსის გავრცელება ხდება ადამიანიდან ადამიანზე და იწვევს სასუნთქი გზების მძიმე დაავადებებს. დაავადების გართულებები მოიცავს პნევმონიას, სუნთქვის უკმარისობას, სასუნთქი გზების მწვავე დისტრეს-სინდრომს, თირკმლის უკმარისობას, რასაც თან ახლავს ფატალური გამოსავლის რისკი. SARS-CoV-2 ვირუსის მიერ გამოწვეულ დაავადებას მიენიჭა სახელი COVID-19.
2020 წლის 12 თებერვლისთვის აღრიცხულ იქნა გარდაცვალების 1113, დაინფიცირების 44 600, ხოლო გამოჯანმრთელების 4 740 შემთხვევა. . 13 თებერვალის მონაცემებით ჩინეთის ხუბეის პროვინციაში გარდაცვლილთა რაოდენობა 1310-მდე გაიზარდა, 14 840-ით გაიზარდა ინფიცირებულთა რაოდენობა 60 000 ადამიანით.
საქართველო
კორონავირუსული დაავადება COVID-19-ით დაავადებული პირი საქართველოში პირველად გამოვლინდა 2020 წლის 26 თებერვალს, ამის შესახებ საზოგადოებას ჯანდაცვის მინისტრმა ეკატერინე ტიკარაძემ საგანგებო ბრიფინგით ამცნო. დაავადებათა კონტროლის ცენტრის დირექტორის, ამირან გამყრელიძის ცნობით, დაავადებული პირი იმყოფებოდა ირანის ტერიტორიაზე, სადაც იმავე წლის თებერვლის შუა რიცხვებიდან დაავადება გავრცელდა. დაავადების დიაგნოსტირება ლუგარის ლაბორატორიაში ჩატარებული კვლევით მოხერხდა.
სქოლიო
კატეგორია:ეპიდემიები
დილარ ხაბულიანი
დილარ ხაბულიანი (დ. 24 ნოემბერი, 1952, სოფელი ცანი, ლენტეხის რაიონი, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი, სპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი, პოლიციის პოლკოვნიკი.
ბიოგრაფია
დილარ ხაბულიანი დაიბადა 1952 წლის 24 ნოემბერს, ლენტეხის რაიონის სოფელ ცანში. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1970 წელს სწავლა განაგრძო საქართველოს ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტში, პარალელურად, როგორც სპორტსმენი — მოჭიდავე მონაწილეობას იღებდა სხვადასხვა რანგის საერთაშორისო შეჯიბრებასა და ჩემპიონატში. 1974–1977 წლებში იყო საქართველოს ფიზკულტურისა და სპორტის კომიტეტის ფიზკულტურის ინსტრუქტორი. (1977–1979) და (1981–1982) სპორტული გაერთიანება „ქარიშხალას“ მწვრთნელი. 1979–1981 წლებში იყო საქართველოს ფიზკულტურისა და სპორტის კომიტეტის მწვრთნელი. ჭიდაობის სკოლის დირექტორი (1982–1990).
სსრკ ჩემპიონატების ორგზის მეორე (1976, 1980) და ორგზის მესამე (1975, 1978) პრიზიორი, სსრკ ხალხთა VI სპარტაკიადის ჩემპიონი გუნდურ პირველობაში (1975), ბელგრადის, დუბროვნიკისა და ვარშავის საერთაშორისო ტურნირებში გამარჯვებული. საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. საქართველოს ნაკრები გუნდის უფროსი მწვრთნელი (1982-1986). მისი ხელმძღვანელობით საქართველოს ნაკრები სსრკ ხალხთა VIII სპარტაკიადის ჩემპიონი გახდა გუნდურ ჩათვლაში (1983). ძიუდოში ევროპის ჩემპიონი (1977, რაინის ლუდვიგსჰაფენი, გფრ). 1990-2010 წლებში იყო საქართველოს ძიუდოს ფედერაციის პრეზიდენტი.
1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1990 წლის 22 ნოემბერს კი, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დადგენილებით, დაინიშნა საქართველოს რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა მინისტრად, სადაც 1992 წლის 5 იანვრამდე იმუშავა. 1995-1999 წლებში — საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), ხოლო 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის კრწანისის მაჟორიტარი) საარჩევნო ბლოკიდან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ონი-ამბროლაური-ცაგერი-ლენტეხი-მესტიის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 15,88% (4263) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. პარლამენტში პარტიული სიით შესვლაზე უარი განაცხადა (მთლიანად ოპოზიციასთან ერთად, გაყალბებული არჩევნების მოტივით).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები დილარ კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
ნიშკანი
ნიშკანი (Nişcani) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 208 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 854 ადამიანს შეადგენდა.
დიონისოს ღიმილი
დიონისოს ღიმილი — ქართველი ექსპრესიონისტი მწერლის  კონსტანტინე გამსახურდიას პირველი, 1925 წლის რომანი.
რომანის შესახებ
დიონისოს ღიმილი — კონსტანტინე გამსახურდიას პირველი მოდერნისტული რომანი, ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მხატვრული ნაწარმოებია მე-20 საუკუნის ქართულ ლიტერატურაში. დაბრუნების იდეა მან პირველად გამოიყენა ამ რომანში, რომლის იდეოლოგიური დაპირისპირებაა გრიგოლ რობაქიძის გველის პერანგი. მთავარი გმირი, კონსტანტინე სავარსამიძეა. ადამიანი, რომელიც გაიქცა საქართველოდან, აჭრა ვენახი, დაივიწყა მამა და მაინც სამშობლოში დასაბრუნებელ გზებს ეძებს.
რომანის სიუჟეტი და სტრუქტურა
,,ხომ აუტანელია: ქვეყანაზე საკუთარი “შინ” არა გქონდეს, ცაში ღმერთი არ გეგულებოდეს და არც არავის უყვარდე ამ გაუხარებელი ცხოვრების ბნელ ღამეში?" - კონსტანტინე გაორებულია, ამიტომაცაა მასში დიონისე, რომელიც თავის თავში ერთდროულად ატარებს სიკვდილსა და სიცოცხლეს, სიყვარულსა და სიძულვილს. ყოველთვის საინტერესოა, რომანის კითხვისას ავტორის გამოცნობა და პარალელის გავლება მის ბიოგრაფიასთან. კონსტანტინე გამსახურდია ნიცშეს თაყვანისმცემელი იყო. ნიცშეს იდეა, ეცადოს ადამიანი განღმერთდეს და გახდეს “ზეკაცი”, კონსტანტინეშიც აისახება. რომანის გმირი, საკუთარ თავთანაც წაიჩოქებს, მაგრამ მალევე შეამჩნევს საკუთარ “სიპატარავეს”, ლომის ნახვისას, ზოოპარკში.
'',,მე, ჩვენი დროის ახალ ქრისტედ მომქონდა თავი, დამცინოდა კიდეც აბისინიის ჯუნგლების უგვირგვინო მეფე. ჩემი სტუმრობა მას ისე არაფრად ჩაუგდია, თითქოს მე უმნიშვნელო ბუზი ვყოფილიფავი, მისი ფერხთით დაგდებული ცხენი ჩონჩხს გარს რომ ეხვია".''
''“უდაბნო ! უდაბნო! დიდი ქალაქის დიდი ქუჩაა ჩემი უდაბნო.”''
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კონსტანტინე გამსახურდიას ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული რომანები კატეგორია:1925 წლის რომანები კატეგორია:მოდერნისტული რომანები კატეგორია:ექსპრესიონიზმი
არარუნა (პარაიბა)
არარუნა (Araruna) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 580 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიმატაუ-ორიენტალის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტრიტის რაიონი
ტრიტის რაიონი (Distrito de Trita) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ლუიის პროვინციაში. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 290 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 101.74 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.68 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუიის პროვინციის რაიონები
ნიაგარა (მდინარე)
ნიაგარა (Niagara) — მდინარე ჩრდილოეთ ამერიკაში, აშშ-ისა და კანადის საზღვარზე. სათავე აქვს ერის ტბაში, ერთვის ონტარიოს ტბას. სიგრძე 56 კილომეტრი, აუზის ფართობი 665 000 კმ². ზემო ნაწილში იყოფა ორ ნაწილად, მათ შორისაა კუნძული გრანდ-აილენდი. შუა დინებაში აჩენს ნიაგარის ჩანჩქერს და ჭორომებს, რომელთა შემოსავლელად გაყვანილია უელენდის არხი. მდინარის ნაპირებზე ქალაქები ბუფალო და ნიაგარა-ფოლზი.
ქალაქები და დასახლებები
მდინარე ნიაგარის ნაპირზე დასახლებული პუნქტებია:
ლიტერატურა
კატეგორია:კანადის მდინარეები კატეგორია:აშშ-ის მდინარეები
თბილისი (გაზეთი)
„თბილისი“ — ქართულენოვანი გაზეთი, გამოდიოდა თბილისში. 1958–1990 წლებში საქართველოს კომპარტიის თბილისის კომიტეტისა და საქალაქო საბჭოს, 1990–1992 წლებში კი — საქართველოს უზენაესი საბჭოს პერიოდული ბეჭდვითი ორგანო. 1992–2006 წლებში „თბილისი” დამოუკიდებელი, თავისუფალი სტატუსის მქონე გაზეთი იყო.
გაზეთ „თბილისის“ პირველი ნომერი გამოვიდა 1958 წლის 15 იანვარს. იმავე წლის ივლისამდე გაზეთს ჰქონდა რუსულენოვანი დუბლიკატი. სხვადასხვა დროს გაზეთის რედაქტორები იყვნენ: ნიკოლოზ ჯაში (1958–81), ოთარ იოსელიანი (1981–85), არჩილ გოგელია (1985–89), ნარგიზა მგელაძე (1989–90), ნ. ბოცვაძე (1990–92), გ. ზურაბიშვილი (1992–95), ა. ციცქიშვილი (1995–97), იოსებ ჭუმბურიძე (1997–2006). გაზეთი, თავისი არსებობის განმავლობაში აქტიურად ეხმიანებოდა თბილისის ცხოვრების სხვადასხვა საკითხებს; რეგულარულად ქვეყნდებოდა კრიტიკული წერილები სხვადასხვა პრობლემის თუ დედაქალაქსა და ქვეყანაში მიმდინარე კულტურული ცხოვრების შესახებ, ლიტერატურული ნაწარმოებები, სტატიები სამეცნიერო სიახლეების თაობაზე, სპორტის ახალი ამბები. XX საუკუნის 70-იან წლებში დაარსდა გაზეთის ყოველკვირეული სარეკლამო დამატება „ცნობის ფურცელი“ და მისი რუსულენოვანი დუბლიკატი „Рио“ (Реклама – информация – объявления). XX საუკუნის 90-იანი წლების შემდგომ განვითარებული საბაზრო ურთიერთობების პირობებში 2006 წელს გაზეთი დაიხურა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
ხინალუღები
ხინალუღები — აზერბაიჯანში, შაჰდაღის მთებში დაღესტნური მოდგმის სამი მცირერიცხოვანი ხალხი ცხოვრობს. ესენი არიან ხინალუღები, კრიწები და ბუდუხები. ამ ხალხების, ანუ როგორც მათ უწოდებენ შაჰდაღური ჯგუფის ხალხების შესახებ სამეცნიერო ლიტერატურა ერთობ მცირეა. ხინალუღები, კრიწები და ბუდუხები აზერბაიჯანის მთიანეთის ძირძველი მოსახლეობაა. ისინი კავკასიის ალბანეთის მოსახლეობის ერთ-ერთი მემკვიდრეები არიან
ისტორია
ადმინისტრაციულად სოფელი ხინალიღი ყუბის რაიონში შედის. საკუთარ სოფელს ისინი ამ ტოპონიმით არ მოიხსენიებენ, მას კეტშ-ს უწოდებენ. ყველა წყარო ხინალუღების სხვადასხვა რაოდენობას უთითებს.
ინტერნეტის ერთი საიტის მონაცემით ხინალუღების რაოდენობას 2 ათასს უჩვენებს, მეორე დაახლოებით 6 ათასს. როგორც ჩანს, ამ რაოდენობაში აზერბაიჯანის ბარში განსახლებული ხინალუღები იგულისხმებიან, რომლებიც თავიანთი ეთნონიმით არასდროს არ აღურიცხავთ.
სოფლის მეურნეობა
ხინალუღში მიწათმოქმედებას დამხმარე ხასიათი ჰქონდა. თესავდნენ ქერს, სვილს. მთის კალთებზე ტერასები ჰქონდათ მოწყობილი. 1930-იანი წლებიდან ხინალუღებმა კარტოფილისა და კომბოსტოს მოყვანა დაიწყეს; მათ დიდი ხნის განმავლობაში განვითარებული ჰქონდათ შინამრეწველობა; ამზადებდნენ მატყლის ქსოვილებს, მაღალყელიან წინდებს, თექას; თხის ბეწვისაგან თოკებს გრეხდნენ. ჰორიზონტალურ საქსოვ დაზგაზე ჰინალუღები მატყლის ქსოვილს (შალს) ქსოვდნენ, რისგანაც სახვევებს (ტოლაღებს) ამზადებდნენ. ასეთ დაზგაზე მხოლოდ მამაკაცები მუშაობდნენ. ვერტიკალურ საქსოვ დაზგაზე ქალები ფარდაგებსა და ხალიჩებს ქსოვდნენ. ქალები ფერად-ფერად წინდებსაც ქსოვდნენ.
ხინალუღები გარესამუშაოზე იშვიათად დადიოდნენ. XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე გახშირდა ამ სოფლიდან ბაქოს ნავთობის სარეწებზე გასვლა, რათა ურვადისათვის ფული შეეგროვებინათ. ამ მიზნით, მათ აქ მუშაობა 5-6 წელი უხდებოდათ.
რელიგია
ხინალუღები სუნიტი მუსლიმები არიან. მიუხედავად ამისა, შემორჩენილი ჰქონდათ მუსლიმამდელი რწმენა-წარმოდგენები. იცოდნენ წვიმის, მზის გამოწვევის რიტუალები. არსებობდა ცეცხლის კულტი. გადაუღებელი წვიმების დროს შემდეგ რიტუალს ასრულებდნენ. ხინალუღები ხისაგან აკეთებდნენ თოჯინას, რომელსაც ქალის ფერად ტანსაცმელს აცმევდნენ. ამ თოჯინას ჭაბუკები მთელ სოფელს შემოატარებდნენ და თან აზერბაიჯანულ ენაზე მღეროდნენ. სიმღერის შინაარსი ასეთი იყო: `ხვალ თქვენ მზე გექნებათ~. ჭაბუკებს კვერცხებითა და ტკბილეულით ასაჩუქრებდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:კავკასიის ხალხები კატეგორია:დაღესტანი
Inertia Creeps
Inertia Creeps — ინგლისური ტრიპ-ჰოპ ჯგუფის, Massive Attack-ის, სიმღერა, რომელიც სინგლის სახით გამოვიდა 1998 წლის 17 ნოემბერს. ეს არის მეოთხე და ბოლო სინგლი მათი მესამე სტუდიური ალბომიდან Mezzanine და მე-11 სინგლი საერთო ჯამში. მასში გამოყენებულია სემპლი ახალი ტალღის ჯგუფის, Ultravox-ის, სიმღერიდან „ROckWrok“.
მუსიკალურმა ვიდეომ, რომლის რეჟისორია უოლტერ შტერნი, 3 მილიონზე მეტი ნახვა დააგროვა YouTube-ზე. Mezzanine-ის ოთხი სინგლიდან ეს აღმოჩნდა კომერციულად ყველაზე ნაკლებად მომგებიანი.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის სინგლები კატეგორია:Massive Attack-ის სიმღერები
ალოტის მეორე ეკლესია
ალოტის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალოტში კოხის მთის წვერზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვისა და შირიმის ქვის შერეული წყობით. ძლიერ დაზიანებულია: კედლები შემორჩენილია 2-3 მეტრის სიმაღლეზე, ჩამოშლილია შესასვლელისა და სარკმლის გადახურვები და წირთხლები, ფასადებზე კედელს თითქმის მთლიანად შემოცლილი აქვს პერანგი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილი სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა. აფსიდს შემორჩენილი აქვს კონქის მცირე ნაწილი. აფსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია ორსაფეხურიანი პილასტრებით. ასეთივე ორსაფეხურიანი თითო პილასტარია დაბაზის გრძივი კედლების შუა ნაწილსა და დასავლეთ კუთხეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ირავანლი (ევლახი)
ირავანლი  (İrəvanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 227 კაცი.
კეჩუტი
კეჩუტი (Կեչուտ) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 970 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 000 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
ისმაიილაბადი
ისმაიილაბადი (İsmayılabad) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
ბენიარდა
ბენიარდა (Beniardá, Beniardà) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,74 კმ². მოსახლეობა — 200 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
სიაზანი
სიაზანი (აგრეთვე ქისილ-ბურუნი, ქიზილ-ბურუნი; Siyəzən) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი აზერბაიჯანში. სიაზანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მოსახლეობა — 25 213 კაცი (2010).
სქოლიო
კატეგორია:ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ქალაქები კატეგორია:სიაზანის რაიონი
ონანაურის ღვთისმშობლის ეკლესია
ონანაურის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე სოფელ ონანურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. აღდგენილი და მოხატულია XVI-XVII საუკუნეებში, ადგილობრივი დიდებულების ძალისხმევით, რომელთა გამოსახულება ტაძრის დასავლეთ კედელზეა მოცემული. ონანაურის ღვთისმშობლის ეკლესია იმ იშვიათ ეკლესიათა რიგს მიეკუთვნება, რომლებიც გარედანაა მოხატული, კახეთში კი ამ ნიშნით ერთადერთია.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით კირის დუღაბზე, აღდგენისას კამარა გადაუყვანიათ აგურით. XX საუკუნეს რესტავრაციის შედეგად ტაძარს აგურის ხერხულა კარნიზი გაუკეთდა და კრამიტით გადაიხურა. ტაძარს შესასვლელი სამხრეთის კედელში აქვს გაჭრილი. ტაძარი ორი — აღმოსავლეთისა და დასავლეთის სწორკუთხა სარკმლითაა განათებული. ჩაწერილი აფსიდა ნახევარწრიულია, ის დარბაზისგან მხრებითაა გამოყოფილი, რომელზეც სატრიუმფო თაღი გადადის. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშია მოწყობილი. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს. დარბაზი ცილინდრული კამარითაა დასრულებული. ტაძარი აღდგენის დროს მოუხატავთ. მხატვრობა შესრულებულია როგორც დარბაზში, ისე დასავლეთის კედლის ფასადზე. ის XVI-XVII საუკუნეების ე. წ. ხალხური მხატვრობის ნიმუშს წარმოადგენს.
პალიტრა წითელია. კონქში გამოსახულია ტახტზე მჯდომი მაცხოვარი, მარჯვენა ხელში გადაშლილი წიგნით. სამხრეთის კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში შობა, ხოლო დასავლეთ ნაწილში ნათლისღებაა მოცემული. დასავლეთის კედელზე მხატვრობა სამ რეგისტრად ყოფილა მოცემული. ზედა რეგისტრი აღარ იკითხება, შუა რეგისტრში მსხვილ მასშტაბში პიროვნებაა გამოსახული, ქვედა რეგისტრში სამი საერო პირი. ჩრდილოეთის კედელზე მხატვრობა არ შემორჩა. ეკლესიის დასავლეთის ფასადის მხატვრობა წითელი საღებავითაა შესრულებული. მოცემულია წმ. ევსტათი პლაკიდას ირემზე ნადირობის სცენა. გაირჩევა წმინდანის ფიგურის ნაწილი და მისი ცხენი, რომელიც ირემს მისდევს. ირემი დინამიკაშია მოცემული მხედრისგან გაქცევის დროს, ნასროლი ისრით კისერშია დაჭრილი. წმინდანის ზურგს უკან და თავს ზემოთ თითო გრძელკაბიანი პიროვნების სილუეტებია შემორჩენილი. 2010-2011 წლებში ტაძარს სამხრეთის მხრიდან მიაშენეს ახალი ეკლესია, რითაც სრულიად დაიჩრდილა ისტორიული ნაგებობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კასიმბა-დი-დენტრუ
კასიმბა-დი-დენტრუ (Cacimba de Dentro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 536 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიმატაუ-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 748 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 102.32 კმ²-ზე. ფართობი 163 687 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქვემო ბოლნისის წმინდა გიორგის მონასტერი
ქვემო ბოლნისის წმინდა გიორგის მონასტერი (ასევე მოძველებული — ქაფანაქჩის ეკლესია) — წმინდა გიორგის სახელობის VI საუკუნის სამეკლესიანი ბაზილიკა და მონასტერი. მდებარეობს ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ბოლნისში. მონასტერი ბოლნისის სიონისკენ მიმავალ გზაზე მდებარეობს.
2019 წლის საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დირექტორის ნიკოლოზ ანთიძის შესაბამისი ბრძანებით კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
ტაძარი არის სამეკლესიანი ბაზილიკა, გეგმაში კვადრატს მიახლოვებული. აგებულია ნათალი სხვადასხვა ფერის ტუფისა და ქვიშაქვით. ტაძარს აღმოსავლეთით ნახევარწრიული განზიდული აფსიდა აქვს. კედლები დასრულებული იყო შეკბილული ლავგარდნით (ფრაგმენტები დაცულია შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში), რომელიც ტაძრის აღდგენისას შეიცვალა მარტივი თაროსებრი კარნიზით.
ტაძარი კრამიტით იყო გადაურული. ეკლესიის ბოლო განახლებისას გადაიხურა თუნუქით. ცენტრალური ტაძარი განათებულია აღმოსავლეთის, დასავლეთის და სამხრეთის ორი ფართო სარკმლით, რომელთა ნახევაწრიული თავსართები განზე განზიდული ჰორიზონტალური მკლავებით სრულდებოდა (ამჟამად მხოლოდ კვალი იკითხება). ტაძარს შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარი ორია, ორივე არქიტრავული გადახურვით. შუაში მდებარე კარი უფრო ფართოა, ვიდრე დასავლეთისა. ნახევარწრიული აფსიდის კონქი იმპოსტებზე გადასულ თაღს ეყრდნობა. დარბაზი სადაა და მარტივად გადაწყვეტილი. კედლები არაა დანაწევრებული.
კამარას არ აქვს საბჯენი თაღები. გვერდითა ეკლესიები გაცილებით დაბალია ცენტრალურთან შედარებით. სამხრეთის ნავი სამი თაღით გახსნილი გალერეა იყო, რომელიც აღმოსავლეთით ნალისებრი აფსიდით სრულდებოდა. აფსიდას სარკმელი არ აქვს. თაღები მრგვალ სვეტებს ეყრდნობოდა. ამჟამად ნავიდან მხოლოდ აფსიდა და დასავლეთის კედლის ნაწილია დარჩენილი. ჩრდილოეთის ეკლესიაში გასასვლელი ცენტრალური ეკლესიიდანაა. ის ვიწრო დერეფნისებური ნაწილია, რომელიც აღმოსავლეთით ასევე ნალისებრი აფსიდითაა დასრულებული. აფსიდა აქაც სარკმლის გარეშეა. ტაძრის ჩრდილოეთ კედელში, აფსიდის წინ კვადრატული ნიშია.
აფსიდის კონქი აქაც იმპოსტებს ეყრდნობოდა. კამარა კი ტაძრის ჩრდილოეთ კედელზე შექმნილ თარსებრ შვერილზე იყო გადასული. ტაძრის ფასადები სადაა. დეკორი არსებობს სარკმელთა თავსართებისა და შესასვლელთა არქიტრავზე შესრულებულ რელიეფური ორი კომპოზიციის სახით. მარჯვენა კარის თავზე მოცემული იყო მედალიონში ჩასმული ქრისტე, რომელსაც ორი ანგელოზი აღამაღლებდა. ამჟამად მხოლოდ ანგელოზთა ფრთების ნაწილია შემორჩენილი. მარცხენა კარის თავზე წარმოდგენილია ტახტზე დაბრძანებული ღვთისმშობლის ამაღლება ასევე ორი ანგელოზის მიერ.
აფსიდის ღერძზე, ქვემოდან მესამე რიგში, ქვაზე ამოკვეთილია ასომთავრული ანბანის ასო „რ“. 2012 წელს ჩატარებული რეაბილიტაციის შედეგად ცენტრალურ ეკლესიას გაუკეთდა აგურის კამარა და სახურავი, ჩაისვა სარკმლები და კარები. აღდგა ტაძრის გარშემო არსებული გვიანი პერიოდის გალავანი. ტაძრისდან ჩრდილო-დასავლეთით 30 მეტრში აშენდა საღვდელმთსახურო დამხმარე ნაგებობა. ამჟამად მძიმე მდგომარეობაშია რელიეფები, რომელთაგან ქრისტეს ამაღლება აღარ იკითხება, ხოლო ღვთისმშობლის ამაღლების რელიეფი ფრაგმენტულია.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები * კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
მიხეილ ზოშჩენკოს აგარაკი
მიხეილ ზოშჩენკოს აგარაკი (Дача Михаила Зощенко) — აგარაკი სესტრორეცკში, სანქტ-პეტერბურგი, რომელშიც 1946 წლიდან 1958 წლამდე ცხოვრობდა გამოჩენილი რუსი მწერალი მიხეილ ზოჩშენკო. ლენინგრადის საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის 1988 წლის 5 დეკემბრის № 963 გადაწყვეტილებით არის რეგიონალური მნიშვნელობის ისტორიის ძეგლი.
ისტორია
მწერლის გარდაცვალების შემდეგ მის ოთახში 1970 წლამდე იგივე პირადი ავეჯი იყო განთავსებული. აქ მოდიოდნენ ტურისტები დასასვენებელი სახლებიდან, სანატორიუმებიდან, სტუმრობდნენ ლენინგრადელები. ლენინგრადის მოგზაურობისა და ექსკურსიების ბიუროს მეთოდისტმა ი. რუდიცკაიამ წამოაყენა წინადადება მწერლის სახლში მემორიალური მუზეუმის მოწყობის შესახებ, ხოლო ძეგლთა დაცვის საზოგადოების პასუხისმგებელმა მდივანმა ბ. მაქსიმოვმა გააგზავნა წერილი ლენინგრადის ძეგლთა დაცვის საქალაქო საზოგადოებაში.
1990-იანი წლების დასაწყისში აგარაკი დაიწვა, დაინგრა და შემდეგ გაიყიდა. 2008 წელს მის ადგილზე ააგეს სხვა შენობა. აგარაკის მაკეტი დადგეს სესტრორეცკის საკურორტო რაიონის მ. მ. ზოშჩენკოს სახელობის ცენტრალურ ბიბლიოთეკაში. ბიბლიოთეკაში შეგროვილია მწერლის ცხოვრებისა და შემოქმედების ექსპონატები.
ბიბლიოთეკის შენობის წინ მწერლის ძეგლი დადგეს 2003 წლის 14 სექტემბერს. მოქანდაკე ვ. ფ. ონეშკო. არქიტექტორი ნ. ნ. სოკოლოვი.
ჩერჩენი (მდინარე)
ჩერჩენი (چەرچەن دەرياسى, 车尔臣河), ციემო (且末河) — მდინარე დასავლეთ ჩინეთში. სათავეს იღებს არქათაღის ქედზე, კუნლუნუს მთებიდან გამოსვლის შემდეგ მიედინება უდაბნო ტაკლა-მაკანის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირა მხარეს. ჩაედინება ტბა ყარაბურანქოლში, წყალდიდობის დროს ივლის-აგვისტოში აღწევს ლობნორის ტბის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე ჭაობებს. სიგრძე ყარაბურანქოლის ტბამდე 725 კმ-ია. მთებიდან გამოსვლისას წყლის საშუალო ხარჯია 20 მ³/წმ. რწყავს ჩერჩენის ოაზისს. ქვემო დინებაში წლის უდიდეს დროს უწყლოა.
Special Cases
Special Cases — ინგლისური ტრიპ-ჰოპ ჯგუფის, Massive Attack-ის, სიმღერა მეოთხე სტუდიური ალბომიდან 100th Window. სინგლის სახით გამოვიდა 2003 წლის 24 თებერვალს და მიაღწია მე-15 პოზიციას UK Singles Chart-ში. ვოკალურ პარტიას ასრულებს ირლანდიელი მომღერალი შინეიდ ო’კონორი.
ორიგინალური სიმღერის რადიო ვერსიასთან ერთად, სინგლში შევიდა კანადელი მუსიკოსის, Akufen-ის რემიქსი „I Against I“ და სიმღერა შესრულებული Mos Def-თან ერთად, რომელიც მოხვდა 2002 წლის ფილმ Blade II-ის საუნდტრეკზე. მიუხედავად იმისა, რომ ეს სინგლი ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებულია ჯგუფის ისტორიაში, ის არ მოხვდა 2006 წლის სინგლების კრებულ Collected-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2003 წლის სინგლები კატეგორია:Massive Attack-ის სიმღერები
მთის ებრაელები
მთის ებრაელები — ებრაელების ეთნიკური ჯგუფი. ცხოვრობენ დაღესტანსა და აგრეთვე ჩრდილოეთ კავკასიის სხვა დასახლებულ პუნქტებში. მთის ებრალები განსახლებულნი არიან ჩრდილოეთ აზერბაიჯანშიც. აღსანიშნავია, რომ თავდაპირველად ისინი ბინადრობდნენ მთებში, საიდანაც მომდინარეობს სწორედ მათი სახელწოდება, მაგრამ XVIII-XIX საუკუნეებში დაბლობში ჩამოსახლდნენ. პოლიტიკურ-იდეოლოგიური მიზეზებიდან გამომდინარე, მათ შორის, ანტისემიტიზმის გამო, 1930-იანი წლებიდან და, განსაკუთრებით, აქტიურად 1960-იანი წლების ბოლოსა და 1970-იანი წლების დასაწყისში, მთის ებრაელების მნიშვნელოვანი ნაწილი, იმის გამო, რომ ისინი თათურენოვანნი იყვნენ, თათებად ჩაწერეს.
ისტორია
მთის ებრაელები თათური, უფრო სწორად, საშუალო-სპარსულის ერთ-ერთი დიალექტიდან მომდინარე ენის ჩრდილოეთკავკასიურ დიალექტზე ლაპარაკობენ. XIX საუკუნის ბოლოს ერთ-ერთ დიალექტს მუსლიმურ-თათური მეტყველება უწოდეს, რომელზედაც საკუთრივ თათები ლაპარაკობენ, მეორეს ებრაულ-თათური მეტყველება, რომელზედაც მთის ებრაელები მეტყველებენ. მთიელ ებრაელთა თათური ენა თვითმყოფად ლიტერატურულ ენად ჩამოყალიბდა. ამიტომ, როდესაც ამბობენ "თათური ანბანი", "თათური გაზეთი", "თათური ლიტერატურა", "თათური თეატრი", "თათური რადიო" და სხვა მსგავს ტერმინებს - ლაპარაკია სწორედ მთის ებრაელების დამწერლობაზე, ლიტერატურაზე და კულტურაზე. სოფლებში მცხოვრები თათები კი კვლავ საშუალოსპარსულ ენაზე ლაპარაკობენ.
რელიგია
მთის ებრაელები სარწმუნოებით იუდეველები იყვნენ. მათში ეთნიკური და რელიგიური თვითშეგნება ერთმანეთს ერწყმოდა. ამიტომაც იყო, რომ სხვა რელიგიის მიღება სხვა ხალხში გადასვლად, ეთნიკურობის შეცვლად განიხილებოდა. XIX საუკუნის შუა ხანებში დაღესტანში 27 სინაგოგა იყო.
მთის ებრაელთა რელიგია მჭიდროდ იყო გადახლართული მეზობელი ხალხების წარმართულ რწმენა-წარმოდგენებთან.
ტრადიცია
მთის ებრაელებს მათთვის დამახასიათებელი და საკმაოდ საინტერესო ფოლკლორი ჰქონდათ, რომელიც ჟანრობრივი მრავალფეროვნებით გამოირჩეოდა. მთის ებრაელებში მნიშვნელოვნად იყო განვითარებული სასიმღერო ლირიკა, განსაკუთრებით ხატოვანი კი საქორწილო, საწესჩვეულებო პოეზია და სამგლოვიარო ხმით ტირილი.
მთის ებრაელებს მეცნიერებისა და კულტურის არაერთი მოღვაწე ჰყავდათ. მთის ებრაელი იყო არა მარტო საბჭოთა კავშირში, არამედ მსოფლიოში სახელგანთქმული ქირურგი გაბრიელ ილიზაროვი, რომელიც კურგანის ექსპერიმენტული ორთოპედიისა და ტრავმატოლოგიის სამეცნიერო ინსტიტუტს ხელმძღვანელობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კავკასიის ხალხები კატეგორია:დაღესტანი
არაკრუსი (ესპირიტუ-სანტუ)
არაკრუსი (Aracruz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 0 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლინიარესის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 81 832 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57.47 კმ²-ზე. ფართობი 1 423 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
პორტნოის სინდრომი
პორტნოის სინდრომი (Portnoy's Complaint) — ფილიპ როთის ყველაზე გახმაურებული რომანი. გამოიცა 1969 წელს. მისი მთავარი თემებია გაუცხოება და მარტოობა. რომანში ახალგაზრდა ებრაელი მამაკაცის იუმორისტული და სექსუალურად ღია ფსიქოლოანალიტიკური მონოლოგია მოცემული. სიუჟეტი ერთი ფსიქოთერაპიის სეანსია, სადაც მთავარი გმირი, ალექს პორტნოი, მონოლოგს წარმოთქვამს, რომელიც ბავშვობის მოგონებებით იწყება. წიგნმა ამერიკაში ისეთივე ვნებათაღელვა გამოიწვია, როგორიც თავის დროზე ვლადიმირ ნაბოკოვის „ლოლიტამ“ და ჰენრი მილერის „კირჩხიბის ტროპიკმა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1969 წლის რომანები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკული რომანები კატეგორია:ფილმებად ადაპტირებული რომანები კატეგორია:ფილიპ როთის ნაწარმოებები კატეგორია:ფილიპ როთის რომანები
ირმი-საქიზი-აპრილი
ირმი-საქიზი-აპრილი (İyirmi Səkkiz Aprel) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
აღბაში (სიაზანის რაიონი)
აღბაში (Ağbaş) — სოფელი აზერბაიჯანში,  სიაზანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიაზანის რაიონის სოფლები
სევაჟაირი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
TurboGrafx-16-ის თამაშების სია
მინი|250პქ|TurboChip-ის ფორმატის 94 თამაში გამოვიდა ჩრდილოეთ ამერიკაში TurboGrafx-16-ზე ეს არის კომპანია NEC-ის შექმნილი ვიდეო თამაშების კონსოლის, TurboGrafx-16-ის ვიდეო თამაშების სია. კონსოლი გამოვიდა 1989 წელს ჩრდილოეთ ამერიკაში. საერთო ჯამში ამ რეგიონში პლატფორმისთივს გამოვიდა 138 ერთეული თამაში, რომელთაგანაც 94 იყო TurboChip ფორმატში, 21 TurboGrafx-CD ფორმატში და 23 Super CD ფორმატში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:TurboGrafx-16-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები პლატფორმების მიხედვით
ლა-პასი (ურუგვაი)
ლა-პასი (La Paz) — ქალაქი სამხრეთ ურუგვაიში, კანელონესის დეპარტამენტში. იგივე სახელი ეწოდება მუნიციპალიტეტს, რომელსაც ის მიეკუთვნება.
მდებარეობა
მდებარეობს მონტევიდეოს დეპარტამენტის საზღვრიდან 2,5 კილომეტრში, მიეკუთვნება მონტევიდეოს მეტროპოლიურ არეალს.
ისტორია
ესპანელი მოსახლეები აქ 1758 წელს დასახლდნენ, როდესაც მათთვის მიწების გადანაწილება მიმდინარეობდა. 1868 წელს გაიყვანეს რკინიგზა, 1872 წელს კი დაარსდა სოფელი ლა-პასი. 1925 წლის 15 მაისს „ვილიას“ (პატარა ქალაქი) სტატუსი მიიღო, 1957 წლის 19 დეკემბერს კი სტატუსი ამაღლდა და ეწოდა „სიუდადი“ (ქალაქი).
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ლა-პასის მოსახლეობა 20 524 ადამიანს შეადგენდა.
წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სქოლიო
კატეგორია:ურუგვაის ქალაქები
ქებიქერუ
ქებიქერუ (Kebikeru) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
ახახდარა
ახახდარა (Axaxdərə) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ბლანკა ლიპინსკა
ბლანკა ლიპისკა (Blanka Lipińska; დ. 22 ივლისი, 1985, პულავი) — პოლონელი კოსმეტოლოგი და მწერალი. ცნობილია თავისი ეროტიული ტრილოგიით, დაწყებული „365 დღით“ (365 Dni). მისი პირველი რომანი წარმატებულ ფილმად იქცა.
ბიოგრაფია
იგი დაიბადა ქალაქ პულავიში, სამხრეთ პოლონეთში, მალგორზატა და გშეგორჟ ლიპინსკების ოჯახში. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, მან მიიღო ბაკალავრის ხარისხი კოსმეტოლოგიაში.
სანამ მწერალი გახდებოდა, ლიპინსკა მუშაობდა თერაპევტ-ჰიპნოტისტად. ბლანკა დაკავებულია სპორტული ცხოვრებით და ფიტნესით, ასევე უყვარს ცურვა.
ჰაროლდ რემისი
ჰაროლდ ალენ რემისი (Harold Allen Ramis; დ. 21 ნოემბერი, 1944, ჩიკაგო, ილინოისი, ამერიკის შეერთებული შტატები — 24 თებერვალი, 2014, გლენკო, ილინოისი, ამერიკის შეერთებული შტატები) — ამერიკელი მსახიობი, კომიკოსი, რეჟისორი და მწერალი. მისი, როგორც მსახიობის, ყველაზე ცნობილი როლია ეგონ სპენგლერი, ფილმში „მოჩვენებებზე მონადირეები“ (1984) და „მოჩვენებებზე მონადირეები 2“ (1989). რემისს გადაუღია კომედიური ფილმები, მათ შორის: „გოლფის კლუბი“ (1980), „ეროვნული არდადეგები“ (1983), „ზაზუნას დღე“ (1993), რომლის თანასცენარისტიც თავად არის.
ბოლო ფილმი, რომლის რეჟისორიც, სცენარისტიცა და პროდიუსერიც იყო, და რომელშიც ერთ-ერთ როლს თამაშობდა, არის „წელი პირველი“ (2009).
1994 წელს, რემისმა, დენი რუბინთან ერთად, BAFTA-ს ჯილდო მოიპოვა საუკეთესო ორიგინალური სცენარისათვის, ფილმისთვის „ზაზუნას დღე“.
ადამ სენდლერმა, ჯეი როუჩმა და სხვებმა იგი თავიანთ ერთ-ერთ საყვარელ კინორეჟისორად დაასახელეს.
ადრეული ცხოვრება
ჰაროლდ ალენ რემისი 1944 წლის 21 ნოემბერს ჩიკაგოში, ილინოისში (ამერიკის შეერთებული შტატები) დაიბადა. იგი რუთ კოკისა და ნათან რემისის შვილი იყო. 1958 წელს დაამთავრა სწავლა სენის სკოლაში, ხოლო 1966 წელს ვაშინგტონის უნივერსიტეტში (სენტ-ლუისი, მისურის შტატი).
კარიერა
1968 წელს რემისი ჩიკაგოში დაბრუნდა, სადაც იგი სხვადასხვა სკოლებში, რობერტ ტეილორ ჰოუმსის პროექტის ფარგლებში, მასწავლებლად მუშაობდა. ამ პერიოდში იგი ასევე წერდა Chicago Daily News-ისთვის. ამასთანავე, დაიწყო სწავლა და შესრულება ჩიკაგოს იმპროვიზაციულ თეატრში.
1969 წლისთვის იგი Playboy-ს ჟურნალის რედაქტორის ასისტენტად მუშაობდა. მალევე, 1974 წელს, ჟურნალისტიკას თავი მიანება და ნიუ-იორკში გადავიდა, სადაც ჯონ ბელუშთან, ანდრეა მარტინთან და ბილ მარისთან ერთად The National Lampoon Radio Hour-ში მუშაობდა. ამის შემდეგ, სამი წლის განმავლობაში, 1976-დან 1979 წლამდე, იგი იყო სცენარისტი და თანაპროდიუსერი ცნობილი კანადური ტელესერიალისა, სახელწოდებით „Second City Television“. რემისი ამასთანავე სერიალში ერთ-ერთ როლს ასრულებდა. მინი|ჰაროლდ რემისი და ფრედერიკ მარქსი, 2009 წ. 1984 წელს იგი ცნობილი კომედიური სერიალის, სახელწოდებით „საუკეთესო“, აღმასრულებელი პროდიუსერი გახდა. სერიალის რეჟისორი დევიდ ჯოვი, ხოლო პროდიუსერი კი, პოლ ფლატერი იყო.
რემისმა „Second City Television“-ისთვის მუშაობა შეწყვიტა, რათა კინო-კარიერისთვის მიეყო ხელი. მან, „National Lampoon“-ის ჟურნალის ერთ-ერთ მწერალთან, დაგლას კენისთან ერთად, დაწერა სცენარი კომედიური ფილმისათვის, „National Lampoon-ის ცხოველების ფერმა“ (1978), მათ დუეტს მალევე კრის მილერი, ამერიკელი ავტორი და სცენარისტი შეუერთდა. ფილმი კომერციულად წარმატებული გამოდგა და 141 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა.