cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
როზა პარქსი
პარქსმა ალაბამას შტატის თავისი მშობლიური ქალაქის, მონტგომერის, მუნიციპალურ ავტობუსში მომხდარი ინციდენტით გაითქვა სახელი. 1955 წლის 1 დეკემბერს მან კანონისადმი დაუმორჩილებლობა გამოავლინდა და მძღოლის მოთხოვნის მიუხედავად, თეთრკანიან მგზავრს ადგილი არ დაუთმო, რის გამოც იგი ციხეში აღმოჩნდა. პარკსის დაპატიმრებას მოჰყვა საყოველთაო გაფიცვა, რომელიც მონტგომერის ავტობუსის ბოიკოტის სახელითაა ცნობილი. 381 დღის მანძილზე მონტგომერის შავკანიანი მოსახლეობა საქალაქო ავტობუსების ქსელს ბოიკოტს უცხადებდა და ფეხით, ველოსიპედით ან ტაქსით გადაადგილდებოდა. პროტესტის არაძალადობრივმა ფორმამ შედეგი გამოიღო და საზოგადოებრივ ტრანსპორტში რასობრივი სეგრეგაციის კანონი გაუქმდა, რაც აშშ-ში შავკანიანთა სამოქალაქო უფლებებისთვის ბრძოლაში მოპოვებული პირველი დიდი გამარჯვება იყო. შემდგომში პარქსის წინააღმდეგობრივი აქტი და მონტგომერის ბოიკოტი რასობრივი სეგრეგაციის წინააღმდეგ ბრძოლის მნიშვნელოვანი სიმბოლო გახდა.
როზა იყო ფერადკანიანი ადამიანების დაწინაურების ეროვნული ასოციაციის ადგილობრივი ფილიალის წევრი (NAACP). სხვა ფერადკანიანი ადამიანების მსგავსად, ის დაიღალა მხოლოდ და მხოლოდ კანის ფერის გამო ქვედა ფენის ადამიანად წოდებისგან და შევიწროებისგან.
ადრეული წლები
როზა პარქსი დაიბადა, როგორც როზა ლუიზა მაკალაი ტუსკეგეში, ალაბამა 1913 წლის 4 თებერვალს. მისი მშობლები იყვნენ ჯეიმზ და ლეონა მაკალაები. პარქსი უმთავრესად აფრიკული წარმომავლობის იყო. ერთი მისი დიდი ბაბუა იყო შოტლანდიელ-ირლანდიელი, იგი ჩასულიყო ჩარლსტონში, სამხრეთ კაროლინაში და იყო ხელშეკრულებით მსახური.
როზას მამამ დატოვა სახლი, რათა ეპოვნა სამსახური, ამ დროს კი იგი მხოლოდ 2 წლის იყო. დედამისი კი სხვა ქალაქის სკოლაში ასწავლიდა. როზა და მისი ძმა სილვესტერი ბებიამ და ბაბუამ გაზარდა.
როზამ სწავლა დაიწყო 1919 წელს 6 წლის ასაკში. იმ დროს სკოლები დანაწევრებული იყო, შავკანიანების და თეთრკანიანების სკოლებად. მოგვიანებით, პარქსი იხსენებდა, რომ თეთრკანიანი მოსწავლეები ავტობუსით ბრუნდებოდნენ სახლში, ხოლო შავკანიანი სტუდენტები იძულებული იყვნენ ფეხით დაბრუნებულიყვნენ შინ:
1924 წელს პარქსი ჩაირიცხა გოგონების მონტგომერის სამრეწველო სკოლაში მონტგომერში, ალაბამა. 5 წლის შემდეგ მან დატოვა სკოლა და წავიდა სამუშაოდ პერანგის ქარხანაში. ის ასევე ზრუნავდა თავის ბებიაზე.
პატიმრობა და განაჩენი
მინი|პოლიციის ანგრიში პარქსის დაპატიმრებაზე, 1955 წლის 1 დეკემბერი, 1 გვერდი მინი|მარცხნივ|სურათზე გამოსახულია, როგორ იღებს როზა პარქსის თითის ანაბეჭდს შერიფის მოადგილე დ.ჰ. ლუკი მინი|როზა პარქსის თითის ანაბეჭდის ფურცელი
1955 წლის 1 დეკემბერს პარქსი ავიდა ქალაქის ავტობუსში, სამსახურიდან შინ დასაბრუნებლად. მან გადაიხადა თავისი 10¢ და დაჯდა შავკანიანების განყოფილების პირველ რიგში. რამდენიმე გაჩერების შემდეგ უფრო მეტი თეთრკანიანი მგზავრი ავიდა ავტობუსში. ავტობუსის მძღოლმა უბრძანა პარკსს და სხვა სამ შავკანიანს დაეთმოთ ადგილი თეთრკანიანი მგზავრებისთვის. დანარჩენი სამი გადავიდნენ ავტობუსის უკანა ნაწილში, ხოლო პარქსი ფანჯარასთან გაცურდა. მან თქვა, რომ კანონის თანახმად სწორ სექციაში იჯდა. მოგვიანებით მან თქვა, რომ როდესაც თხოვეს ავტობუსის უკანა რიგში გადასვლა „ვიფიქრე ემეტ ტილზე და უბრალოდ ვერ შევძელი გადასვლა.“ (ტილი იყო 14 წლის შავკანიანი გოგონა, რომელიც ლინჩის წესით გაასამართლეს მისისიპის შტატში სამი თვით ადრე.)
ავტობუსის მძღოლმა გააჩერა ავტობუსი და გამოუძახა პოლიციას. პოლიციის ორმა ოფიცერმა დააკავა პარქსი და წაიყვანა საპატიმროში ალაბამას ავტობუსის კანონების დარღვევის საფუძველზე.
პარქსის დედა დაუკავშირდა ედგარ ნიქსონს, რათა გაენთავისუფლებინა შვილი ციხიდან. ნიქსონი იყო ადგილობრივი NAACP-ის პრეზიდენტი. ნიქსონმა იცოდა რა საფრთხის წინაშე იდგა პარქსი და დაუყოვნებლივ გადაიხადა მისი გირაო.
ადგილობრივი NAACP ეძებდა სიტუაციურ ფაქტს, რათა პროტესტი გამოეთქვათ ავტობუსებში სეგრეგაციის კანონების მიმართ. პარქსი იყო პატივცემული ქალბატონი. ის ძალიან კარგად საუბრობდა და მისი მდგომარეობა იქნებოდა კანონებისადმი პროტესტის გამოთქმის კარგი მიზეზი. გადაწყდა, რომ 5 დეკემბერს ჩატარდებოდა მონტგომერის ავტობუსის ბოიკოტი.
ავტობუსის ბოიკოტის გამოცხადების შესახებ ხმა შავკანიან საზოგადოებაში სწრაფადვე გავრცელდა. შავკანიანმა მინისტრებმა მოუწოდეს თავიანთ ჯგუფებს მხარი დაეჭირათ ბოიკოტისთვის. 5 დეკემბერს, ორშაბათს როზა პარქსი უნდა გამოცხადებულიყო სასამართლოში. ეს იყო პირველი დღე, როდესაც შავკანიანმა მძღოლებმა დატოვეს მონტგომერის ავტობუსები. მონტგომერის ქუჩები ივსებოდა შავკანიანი ხალხით. შავკანიანი ბავშვები სკოლაში მიდიოდნენ. იმავე დილას მონტგომერის ყველა ავტობუსს იცავდა ორი მოტოციკლიანი პოლიცია, რათა დაეცვათ მძღოლები შავკანიანთა ნებისმიერი ბანდისგან. მაგრამ იქ არანაირი შავკანიანთა ბანდა არ იყო. უბრალოდ შავკანიანთა საზოგადოება გაერთიანდა ბოიკოტისთვის. ავტობუსები მთელი დღე ცარიელი იყო. თეთრკანიანმა მძღოლებმაც შიშის გამო დატოვეს ავტობუსები.
Neverending Love
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როქსეტის სიმღერები კატეგორია:1986 წლის სიმღერები კატეგორია:1986 წლის სადებიუტო სინგლები
როზა პარქსი
პატიმრობა და განაჩენი
საავტომობილო კანონების დარღვევის გარდა, პარკს ასევე უწესოდ მოქცვის გამო წაუყენეს ბრალი. მისი სასამართლო ძალიან სწრაფად ჩატარდა, ის მხოლოდ 30 წუთი გაგრძელდა. სასამართლომ ყველა ბრალდებაში დამნაშავედ ცნო და დააჯარიმა $14. ბოიკოტი კი გრძელდებოდა.
ბრაუდერ ვი გეილი
პარკსმა გაასაჩივრა თავისი განაჩენი. მისმა ადვოკატმა ფრედ პარკსმა და NAACP -ის სხვა წევრებმა შეიტანეს სააპელაციო საჩივარი სახელად ბროუდერი, გეილის წინააღმდეგ. სააპელაციო სასამართლომ გამოიტანა განაჩენი 1956 წლის 19 ივნისს მონტგომერში მცხოვრები შავკანიანი მოსახლეობის სასარგებლოდ.
1956 წლის 13 სექტემბერს ამერიკის შეერთებული შტატების უზენაესმა სასამართლომ დააკმაყოფილა ქვედა სასამართლოს მოთხოვნები. ავტობუსის ბოიკოტი დასრულდა. ის გრძელდებოდა 381 დღე. მონტგომერის შავკანიანი მოქალაქეები უფლებამოსილნი იყვნენ ავტობუსში, სადაც სურდათ იქ დამსხდარიყვნენ. როზა პარქსი 1956 წლის 21 დეკემბრიდან მგზავრობდა ავტობუსით. ამჯერად ეს უკვე ინტეგრირებული ავტობუსი იყო. ირონიულად, მას ისევ ის ავტობუსის მძღოლი ჰყავდა, ვინც პარქსი გასულ წელს დააპატიმრა. ინტერვიუში პარკსმა განაცხადა: „მას არ ჰქონდა არანაირი რეაგირება (შესვენება) და არც მე“.
როზა პარქსი იყო შავკანიანთა საზოგადოების გმირი. მიუხედავად იმისა, რომ ის მარტო არ იყო, მისმა ქმედებებმა გააჩაღა ცეცხლი, რამაც დიდი ცვლილებები მოიტანა.
ბოიკოტის შემდეგ
მინი|პარქსის ქანდაკება ეროვნული ადამიანის უფლებების მუზეუმში, რომელიც მდებარეობს მემფისში. გამოსახულია დღე [[1956 წლის 21 დეკემბერი, როდესაც მონტგომერის საზოგადოებრივი ტრანსტორტის სისტემა იურიდიულად კომპლექსური გახდა]] მინი|მარცხნივ|როზა პარქსი [[1978 წელს]]
მონტგომერის ავტობუსის ბოიკოტის შემდეგ, პარკსმა ბევრი სირთულეები გამოიარა. მან დაკარგა სამუშაო მაღაზიაში. მისი ქმარი იძულებული გახდა დაეტოვებინა სამუშაო.
1957 წელს პარკსმა და მისმა ქმარმა დატოვეს მონტგომერი და გადასახლდნენ ჰემპტონში, ვირჯინიაში, სამუშაოს პოვნის მიზნით. ჰემპტონში პარკსმა იპოვნა სამუშაო ჰემპტონის ინსტიტეტში დიასახლისად, ისტორიულად მას შავ კოლეჯს უწოდებენ.
მოგვიანებით პარქსი და მისი ქმარი გადავიდნენ დეტროიტში, მიჩიგანში. პარკსმა აქტიურად გააგრძელა აქტივისტად მუშაობა. წლების განმავლობაში ის მუშაობდა ამერიკის შეერთებული შტატების კონგრესმენ ჯონ კონიერსისთვის. ამის შემდეგ, ის მუშაობდა აქტივისტად აპარტეიდის წინააღმდეგ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. მან ასევე გახსნა ცენტრი დეტროიტში, რომლის მეშვეობით ის აძლევდა შავკანიან ახალგაზრდებს რჩევებს კარიერასა და სამუშაო ადგილების შესახებ.
1999 წელს პრეზიდენტმა ბილ კლინტონმა დააჯილდოვა პარქსი კონგრესის ოქროს მედლით. ეს არის ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქისთვის ყველაზე დიდი პატივი (ყველაზე მნიშვნელოვანი ჯილდო). როდესაც მან გადასცა პარკსს ჯილდო, პრეზიდენტმა კლინტონმა თქვა:
პარქსი გარდაიცვალა 2005 წლის 24 ოქტომბერს, თავის სახლში, დეტროიტში. 30 ოქტომბერს მისი კუბო დადგეს ამერიკის შეერთებული შტატების კონგრესის შენობაში. ეს უდიდესი პატივია ამერიკის შეერთებული შტატებში მცხოვრები ადამიანისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
Multimedia and interviews
მესტიისა და ზემო სვანეთის ეპარქია
მესტიისა და ზემო სვანეთის ეპარქია — ეპარქია დასავლეთ საქართველოს უკიდურეს ჩრდილოეთში, ისტორიული სვანეთის სამთავროსა და ბალსზემო სვანეთში.
როზა პარქსი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2005 კატეგორია:ადამიანის უფლებების დამცველები
მესტიისა და ზემო სვანეთის ეპარქია
ეპარქიის ტერიტორია
ეპარქია კავკასიონის ქედის სამხრეთ კალთებს შეფენილ მესტიის რაიონსა (ყოფილი სეტი) და მის შემოგარენს — მდინარეების ენგურისა და ცხენისწყალის ხეობებს, აგრეთვე კოდორის ზემო წყლის აუზს, ე.წ. აფხაზეთის სვანეთს მოიცავს. მესტიისა და ზემო სვანეთის სამღვდელმთავრო ტერიტორიას აღმოსავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ცაგერისა და ლენტეხის ეპარქია, დასავლეთით — ცხუმ-აფხაზეთის, სამხრეთით ზუგდიდ-ცაიშისა, და სენაკისა და ჩხოროწყუს ეპარქიები, ჩრდილოეთით — საქართველო-რუსეთის სახელმწიფო საზღვრის მონაკვეთია, რომელიც ეპარქიის ტერიტორიას მიჯნავს ყაბარდო-ბალყარეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასთან და ყარაჩაი-ჩერქეზეთის ავტონომიურ ოლქთან. ისტორიულად სვანეთის შემადგენლობაში საზღვრის გადაღმა, ჩრდილო კავკასიის მდინარეებს — ყუბანისა და ბაქსანის სათავის ხეობებში მდებარე საკმაოდ ვრცელი ტერიტორიაც შედიოდა.
1917 წლის შემდეგ
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, განახლებული ცაგერისა და ლეჩხუმ-სვანეთის ეპარქია მოიცავდა მესტიასა და ზემო სვანეთსაც. ოციან წლებში დაწყებული საეკლესიო რეპრესიების გამო, ამ მხარეში, მღვდელმსახურება ფაქტობრივად არ აღესრულებოდა, თუმცა საბჭოური მმართველობის მიუხედავად, ზემო სვანეთმა სანიმუშო ერთგულებით დაიცვა ძველი ეკლესია-მონასტრები და იქ არსებული სიწმინდეები. სწორედ ამის გამოც დღეს ეპარქიის ტერიტორიაზე არსებულ ეკლესიათა უდიდეს ნაწილში შეიძლება ღვთისმსახურების განახლება აღდგენითი სამუშაოების ჩატარების გარეშე. ამ მხარის თითქმის ყველა სოფელში რამდენიმე ეკლესიაა. ზოგან მათი რიცხვი სამ ათეულსაც კი აღემატება. მიუხედავად ამისა, ზემო სვანეთში ამჟამად მხოლოდ რამდენიმე ტაძრის ტრაპეზია ნაკურთხი. 2002 წლის 17 ოქტომბერს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის განჩინებით ცაგერისა და ლეჩხუმ-სვანეთის ტერიტორიულად განვრცობილი ეპარქიის საფუძველზე ორი სამღვდელმთავრო სამწყსო ჩამოყალიბდა: ა) ცაგერისა და ქვემო სვანეთისა; ბ) მესტიისა და ზემო სვანეთისა.
მესტიისა და ზემო სვანეთის ეპარქიის მწყემსმთავრად, წმიდა სინოდის განჩინებით, გამორჩეულ იქნა ურბნისისა და რუისის ეპარქიის წრომის საკათედრო ტაძრის, ხცისის წმინდა გიორგისა ეკლესიის და ხცისის წმიდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის მამათა მონასტრის წინამძღვარი, არქიმანდრიტი ილარიონ ქიტიაშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ეპარქიები
ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი
ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი — ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ კანონმდებლობის საფუძველზე დაწესებული საპატიო ჯილდო, რომელიც ატარებს ქართველი ისტორიკოსისა და საზოგადო მოღვაწის, ივანე ჯავახიშვილის სახელს.
ჯილდო დამტკიცებულია საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის 2013 წლის 11 სექტემბრის №135/ნ ბრძანებით დამტკიცებული „საჯარო სამართლის იურიდიული პირის – ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის წესდების“ მე–8 მუხლის პირველი პუნქტის „ძ“ ქვეპუნქტის, უნივერსიტეტის აკადემიური საბჭოს 2012 წლის 13 მარტის №17/2012 დადგენილებით, აკადემიური საბჭოს რეგლამენტის მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „ჰ6“ ქვეპუნქტის და იურიდიული დეპარტამენტის 10.04.2014, №12046/02 წერილის საფუძველზე,
მედალი შეიძლება მიენიჭოს საქართველოს ან უცხო ქვეყნის მოქალაქეს:
მედლის მინიჭების შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს უნივერსიტეტის აკადემიური საბჭო, ფაკულტეტის საბჭოს ან უნივერსიტეტის რექტორის დასაბუთებული წარდგინების საფუძველზე. მედლის მინიჭებაზე პირის წარდგენა ხდება ამ პირის სიცოცხლეში.
მედალი, აკადემიური საბჭოს გადაწყვეტილებით (დადგენილების პუნქტების მოთხოვნათა დაცვის გარეშე), ენიჭება ივანე ჯავახიშვილის სახელობის საერთაშორისო პრემიის ლაურეატს.
სქოლიო
კატეგორია:ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით
Zic-154
ისტორია
მგზავრთა პრობლემების გადასაწყვეტად მსხვილ ქალაქებში 1946 წელს შეიქმნა სამეული: ტრამვაი mbt82d ტროლეიბუსი mtb82 და ავტობუსი zic-154.
ეს ავტობუსი იყო დიზელ ელექტრონული. 110 ცხენის ძალიანი დიზელის ძრავა იყო მიდუღებული გენერატორთან, ეს მოთავსებული იყო უკანა 5 დასაჯდომი სკამი ქვეშ, ხოლო გამწევ ელექტრონული ძრავა კი იყო იატაკის ქვეშ.
საინტერესო ფაქტები
მხოლოდ თბილისში დადიოდა zic-154 ბაზაზე შექმნილი ტროლეიბუსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავტობუსები
დვირი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დვირი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მცხეთისჯვრის წმინდა მარინეს ეკლესია
მინი|მცხეთისჯვრის წმინდა მარინეს ეკლესია მცხეთისჯვრის წმინდა მარინეს ეკლესია ― ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მცხეთისჯვარში, გზის პირას. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (5,55 X 3,6 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. აფსიდი ნახევარწრიულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კუენკა (ბატანგასი)
კუენკა (ოფიციალურად კუენკის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Cuenca) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 235 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ბატანგასის მუნიციპალიტეტები
ელვინ ჯაფარგულიევი
ელვინ ჯაფარგულიევი (Elvin Cəfərquliyev; დ. 26 ოქტომბერი, 2000, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. თამაშობს მარცხენა ნახევარმცველის პოზიციაზე. არის საფეხბურთო კლუბ „ყარაბაღისა“ და აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. პარალელურად არის აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წევრი.
საკლუბო კარიერა
2017 წლის 10 დეკემბერს შედგა ჯაფარგულიევის დებიუტი „კეშლას“ რიგებში. აზერბაიჯანის საფეხბურთო თასზე ითამაშა „კაპაზის“ წინააღმდეგ. მატჩი „კეშლას“ გამარჯვებით, ანგარიშით 2-0 დასრულდა.
2018 წელს ჯაფარგულიევი შეუერთდა აღდამის „ყარაბაღს“. 2019 წლის ზაფხულში „სუმგაითმა“ დაანონსა, რომ ჯაფარგულიევი მათ გუნდში ერთსეზონიანი იჯარით ითამაშებდა. 2019 წლის 17 აგვისტოს შედგა მისი დებიუტი აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში, „სუმგაითის“ რიგებში, „გაბალას“ წინააღმდეგ.
2020 წლის 11 სექტემბერს შედგა მისი დებიუტი აღდამის „ყარაბაღის“ რიგებში, აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის შეხვედრაში, თავისი ყოფილი კლუბის, „კეშლას“ წინააღმდეგ. მატჩი უგოლო ფრით დასრულდა.
2020 წლის 18 აგვისტოს შედგა ჯაფარგულიევის ევროპული დებიუტი, „სილეკსის“ წინააღმდეგ, 2020–21 წლის უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე. ჯაფარგულიევს გუნდთან კონტრაქტი 2024 წლის 30 ივნისამდე აკავშირებს.
საერთაშორისო კარიერა
2018 წლის 14 ნოემბერს შედგა ჯაფარგულიევის დებიუტი აზერბაიჯანის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნულ ნაკრებში. ნაკრები ისრაელის 19 წლამდე ფეხბურთელთ ეროვნულ ნაკრებთან ანგარიშით 1-4 დამარცხდა. ამის შემდეგ ითამაშა 3 დღეში, 17 ნოემბერს საქართველოს 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნულ ნაკრებთან, ანგარიშით 2-1 მოგებულ შეხვედრაში. 2019 წლის 6 სექტემბერს 18 წლის ასაკში შედგა მისი დებიუტი აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. აზერბაიჯანელებმა სლოვაკეთის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრები, ანგარიშით 2-1 დაამარცხეს. ჯაფარგულიევის დებიუტი აზერბაიჯანის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში 20 წლის ასაკში შედგა 2021 წლის 30 მარტს, 2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის შეხვედრაში, სერბეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ. შეხვედრა სერბეთის ნაკრების გამარჯვებით, ანგარიშით 1-2 დასრულდა. ამავე წლის 27 მაისს ითამაშა თურქეთის ნაკრებთან. აზერბაიჯანი ანგარიშით 1-2 დამარცხდა. 2 ივნისს ითამაშა ბელარუსთან ამხანაგურ თამაშში, რომელიც აზერბაიჯანის ნაკრების გამარჯვებით, ანგარიშით 2-1 დასრულდა. 2021 წლის 6 ივნისს 14 წუთი ითამაშა მოდლოვის ნაკრებთან ანგარიშით 0-1 წაგებულ შეხვედრაში.
ტიტულები
კეშლა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფეხბურთელები კატეგორია:აღდამის ყარაბაღის ფეხბურთელები
1318
თარიღი უცნობია
*
პროლეტარული მწერლობა (მრავალმნიშვნელოვანი)
პროლეტარული მწერლობა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კანასის პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|პროვინციის მდებარეობა კუსკოს რეგიონში კანასი — პროვინცია პერუში, კუსკოს რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია იანაოკა. პროვინციის ფართობია 2 103,76 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 42 368 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის პროვინციები
დიჟდინო
დიჟდინო (Дъждино) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 338 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
მიკოლაივკა (რუბანივკის თემი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახოვკის რაიონის სოფლები
ბაიკონურის კოსმოდრომი
ბაიკონურის კოსმოდრომი (Байконур), იგივე ტიურა-ტამი არის მსოფლიოს უდიდესი და უძველესი კოსმოდრომი. იგი განლაგებულია ყაზახეთში, არალის ზღვიდან აღმოსავლეთში 200 კმ მანძილზე, მდ. სირ-დარიის ჩრდილო ნაპირზე, ქალაქ ტიურა-ტამთან ახლოს. იგი იჯარით აქვს აღებული რუსეთის ფედერაციას (2050 წლამდე) და მას განაგებს რუსეთის კოსმოსური სააგენტო. იგი აგებულ იქნა სსრკ-ის მიერ 50-იან წლებში, როგორც სამხედრო პოლიგონი საკონტინენტთაშორისო რაკეტებს გამოსაცდელად. სამართავი და ადმინისტრაციული პუნქტების გეოგრაფიული კოორდინატებია 45°55′12.64″ ჩ.გ. და 63°20′32.48″ ა.გ. მაშინ, როდესაც ერთ-ერთი სასტარტო მოედანი განლაგებულია 45°57′52.61″ ჩ.გ. და 63°18′18.26″ ა.გ.
მინი|300px|ბაიკონურის კოსმოდრომი
სახელწოდება
სახელწოდება "ბაიკონური" სსრკ-ის ხელმძღვანელობის მიერ შერჩეული იქნა იმ მიზნით, რომ დასავლეთისათვის დაემალათ კოსმოდრომის ნამდვილი ადგილდებარეობდა და "ეჩვენებინათ", რომ თითქოს იგი მდებარეობდა ქალაქ ბაიკონურთან, რომელიც ნამდვილი კოსმოდრომიდან 200 კმ დაშორებით მდებარეობს ცენტრალურ ყაზახეთში.
საბჭოთა ერა
ბაიკონურის კოსმოდრომი დაარსებულ იქნა 1955 წლის 2 ივნისს. თავდაპირველად იგი დაარსდა, როგორც სამხედრო პოლიგონი საკონტინენტთაშორისო რაკეტების გამოსაცდელად და მხოლოდ მოგვიანებით შეიძინა მან კოსმოდრომის ფუნქცია. სერგეი კოროლიოვმა, რ-7 რაკეტების მთავარმა კონსტრუქტორმა შეარჩია ადგილი რაკეტების რადიოთი სამართავად, რომელიც ამ კოსმოდრომიდან რამდენიმე ასეული კილომეტრით იყო დაშორებული. ყოველივე ამან ბაიკონურის კოსმოდრომი სსრკ-ის ერთ-ერთ უძვირეს წამოწყებად აქცია. კოსმოდრომთან ახლოს მთელი ქალაქიც კი გაშენდა, რომლის მოვალეობა კოსმოდრომის მომსახურება იყო და მას ლენინსკი ეწოდა 1966 წელს.
ბაიკონურის კოსმოდრომთან ბევრი ისტორიული გაფრენაა დაკავშირებული კოსმოსში: პირველი საკონტინენტთაშორისო რაკეტების გამოცდა, დედამიწის პირველი ხელოვნური თანამგზავრი (სპუტნიკ-1) 1957 წელს, პირველი ადამიანი კოსმოსში (იური გაგარინი) 1961 წელს, პირველი ქალი კოსმოსში (ვალენტინა ტერეშკოვა) 1963 წელს, ბევრი კოსმონავტი სხვადასხვა ქვეყნებიდან (ჩეხოსლოვაკია, ვიეტნამი, ბრაზილია). ბაიკონურის კოსმოდრომი არც კატასტროფებისგან იყო დაზღვეული, ერთ-ერთი ასეთი კატასტროფა მოხდა 1960 წელს, როდესაც რ-16 რაკეტის აფეთქებამ ასზე მეტი ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა (იხ. ნედელინის კატასტროფა)
რუსული ერა
საბჭოთა კავშირის დაშლიდან 1991 წელს რუსულმა კოსმოსურმა პროგრამამ გააგრძელა თავისი მოღვაწეობა დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის მფარველობის ქვეშ. 1995 წელს ქალაქს, რომელიც კოსმოდრომს ერტყა გარს, სახელი გადაერქვა და ბაიკონური ეწოდა. 2005 წელს დაიდო ხელშეკრულება რუსეთსა და ყაზახეთს შორის ბაიკონურის კოსმოდრომის იჯარით რუსეთისთვის გადაცემის შესახებ 2050 წლამდე. იჯარის ფასი 115 მლნ აშშ დოლარია, რაც უთანხმოებას იწვევს ამ ორ სახელმწიფოს შორის და რაც აიძულებს რუსეთს, რომ გააფართოვოს მის ტერიტორიაზე მდებარე პლესეცკის კოსმოდრომი.
კოსმოდრომის შესაძლებლობები
ბაიკონურის კოსმოდრომის მეშვეობით შესაძლებელია როგორც უპილოტო, ასევე პილოტირებული გაფრენების განხორციელება. ამ კოსმოდრომიდან უშვებენ საბჭოთა (ახლა რუსული) რამდენიმე თაობის რაკეტა-მატარებლებს როგორიცაა: სოიუზი, პროტონი, ციკლონი, დნეპრი და ზენიტი. აშშ-ის კოსმოსური პროგრამის დროებით შეჩერების შემდეგ, რაც გამოწვეული იყო შატლ "კოლუმბიის" დაღუპვით 2003 წელს ბაიკონურის კოსმოდრომზე გადავიდა საერთაშორისო კოსმოსური სადგურის მომარაგება და მასზე კოსმონავტების გაშვება.
მომავლის პროექტები
2004 წლის 22 დეკემბერს რუსეთმა და ყაზახეთმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას ერთობლივი საწარმოს შექმნის შესახებ, სადაც ორივე მხარეს 50 %-იანი წილი ექნება. ხელშეკრულების მიზანია რუსული "ანგარა" ტიპის რაკეტების გასაშვები კომპლექსის შექმნა და იგი 2009 წლისათვის უნდა აშენდეს. მისი მეშვეობით შესაძლებელი გახდება ორბიტაზე 26 ტონა ტვირთის გაგზავნა (ამჟამად 20 ტონა ტვირთი იზავნება "პროტონის" ტიპის რაკეტებით). ამას გარდა, "ანგარა" გამოიყენებს თხევად ჟანგბადს და ნავთს, რაც უფრო სუფთა საწვავი და მჟანგველია, ვიდრე ისინი, რომლებსაც ძველი რაკეტები იყენებდნენ (იგივე "პროტონი" მაგალითად. იგი იყენებს არასიმეტრიულ დიმეთილჰიდრაზინს საწვავად და აზოტის ოთხჟანგს მჟანგველად, ორივე ნივთიერება მეტად შხამიანია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის კოსმონავტიკა კატეგორია:ყაზახეთი
დელიბლატოს უდაბნო
მინი|250პქ|ნისლიანი დილა დელიბლატოში მინი|250პქ| დელიბლატო (სერბ. Deliblatska Peščara) — ქვიშიანი ტერიტორია სერბეთში, ვოევოდინის ავტონომიაში. მდებარეობს ისტორიულ ბანატის რეგიონში. სახელი ეწოდა აქ მდებარე სოფელ დელიბლატოსგან.
ბლუ-გრასი
ბლუ-გრასი (Blue Grass) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის მასკატინის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1452 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
დელიბლატოს უდაბნო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერბეთის გეოგრაფია
ჰარუკო ობოკატა
ჰარუკო ობოკატა (იაპ. 小保方 晴子, Obokata Haruko; დ. 1983 წლის 25 სექტემბერი) — ღეროვანი უჯრედების ყოფილი  მკვლევარი-ბიოლოგი, იაპონიის ღეროვანი უჯრედების კვლევითი ცენტრ RIKEN-ის (ფიზიკა-ქიმიის კვლევითი ინსტიტუტი) განვითარების ბიოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი. ობოკატა ამტკიცებდა, რომ შეიმუშავა სტიმულირების მარტივი გზა პლურიპოტენციური უჯრედების (STAP) მისაღებად, რომელიც შეიძლება გაიზარდოს რბილ ქსოვილზე სხეულის ნებისმიერ ადგილზე. თუმცა,გაჩნდა მოსაზრება, რომ RIKEN-ის სტატიებში გამოყენებული იყო სურათები, რომლებიც გამოქვეყნდა სტატიებში  STAP უჯრედების აღმოჩენის შესახებ. 2014 წლის STAP უჯრედების სკანდალი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სამეცნიერო სკანდალი გახდა მსოფლიოში, შონის სკანდალთან და ჰვანგ ვუ-სოკის კლონირების ექსპერიმენტებთან ერთად.
ადრეული წლები და კარიერა
მაგისტრის ხარისხის მიღების შემდეგ, ობოკატამ განაგრძო ღეროვანი უჯრედების და რეგენერაციული მედიცინის შესწავლა მოწინავე ბიოსამედიცინო ინჟინერიისა და მეცნიერების ინსტიტუტში. შემდეგ ორი წელი ეწეოდა კვლევით საქმიანობას ჰარვარდის სამედიცინო სკოლაში, ბოსტონში, ჩარლზ ვაკანტის ხელმძღვანელობით, ვიდრე არ  დაბრუნდა ვასედას უნივერსიტეტში საინჟინრო ხარისხის მისაღებად.
2014 წლის ოქტომბერში, ვასედას უნივერსიტეტის მიერ დანიშნულმა საგამოძიებო კომიტეტმა ობოტაკას ერთი წელი მისცა, რათა გადაეხედა სადოქტორო დისერტაციისთვის, წინააღმდეგ შემთხვევაში ხარისხს დაკარგავდა. ერთი წლის შემდეგ, ვასედას უნივერსიტეტმა ობოკატას სადოქტორო ხარისხის ანულირება მოახდინა.
კარიერა
ობოკატა გახლდათ მოწვეული მკვლევარი RIKEN-ის განვითარების ბიოლოგიის ცენტრში 2011 წელს და 2013 წელს დაინიშნა უჯრედული რეპროგრამირების ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. 2014 წელს მან გამოაქვეყნა ორი ნაშრომი ჟურნალ Nature-ში.
სკანდალი
2014 წლის 4 ივნისს ობოკატამ თანხმობა განაცხადა 2014 წლის დასაწყისში Nature-ში გამოქვეყნებული ორივე ნაშრომის ამოღებაზე.
2014 წლის ივლისში, ობოკატას უფლება მიეცა, შეერთებოდა RIKEN-ის ძალისხმევას მისი საწყისი შედეგების გადამოწმების მიზნით მესამე მხარის ზედამხედველობის ქვეშ გაემეორებინა საკუთარი კვლევა თაგვის ელენთის გენმოდიფიცირებული უჯრედების გამოყენებით,, თუმცა ვერ შეძლო დაემკიცებინა კვლევის მართებულობა.
2014 წლის 5 აგვისტოს ობოკატას ხელმძღვანელმა და თანაავტორმა იოშიკი სასაიმ თავი მოიკლა.
2014 წლის დეკემბერში ობოკატამ განცხადება გააკეთა RIKEN-დან წასვლის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი ბიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:ქალი ბიოლოგები კატეგორია:ქალი ბიოლოგები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:იაპონელი მეცნიერები
Lasioglossum orion
Lasioglossum orion — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1974 წელს.
სქოლიო
orion
Goodbye to You (როქსეტის სიმღერა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როქსეტის სიმღერები კატეგორია:1986 წლის სიმღერები
დვანის სამაროვანი
დვანის სამაროვანი — ადრინდელი რკინის ხანის არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფ. დვანთან, მდინარე ფრონის მარცხენა ნაპირას, მთის ფერდობზე, 1944-1945 წლებში გაითხარა (ხელმძღვანელი ს. მაკალათია) 14 ორმოსამარხი, რომელთა ნაწილი რიყის ქვის წრეებით იყო შემოწყობილი, ზოგიერთის იატაკიც რიყის ქვით იყო მოკირწყლული. დვანის სამაროვანის სამარხები ინდივუდუალური იყო. მხოლოდ ერთ სამარხში იპოვეს ერთად დაკრძალული 2 მიცვალებული. სამარხებში აღმოჩნდა მაღალხარისხოვანი შავპრიალა და წითლად გამომწვარი თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოსა და ვერცხლის ნივთები. ერთ-ერთ ორმოსამარხში დადასტურდა ცხენის თავ-ფეხის ჩატანების ფაქტი, რაც დაკრძალვის სკვითურ წესადაა მიჩნეული.
სამარხთა აღნაგობითა და არქეოლოგიური მასალით დვანის სამაროვანი ჰგავს სამთავროს სამაროვნის ზედა ფენის ორმოსამარხებს და თარიღდება ძვ. წ. VII - ძვ. წ. VI საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტი კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პროლეტარიატის ბრძოლის ფურცელი
„პროლეტარიატის ბრძოლის“ ფურცელი — რსდმპ კავკასიის კავშირის კომიტეტის ორგანოს გაზეთ „პროლეტარიატის ბრძოლის“ დამატება. გამოდიოდა 1903 წლის ნოემბრიდან ქართულ «„პროლეტარიატის ბრძოლის“ ფურცელი», სომხურ («„პროლეტარიატი კრივი“, „თეთრიკი“») და რუსულ («ლისტოკ „ბორბი პროლეტარიატა“») ენებზე. «„პროლეტარიატის ბრძოლის“ ფურცელს» ხელმძღვანელობდა სარედაქციო კოლეგია: ი. სტალინი, ა. წულუკიძე, მ. ცხაკაია, ს. შაუმიანი, ფ. მახარაძე, მ. დავითაშვილი, ვ. ბობროვსკი.
გაზეთში მეტწილად ქვეყნდებოდა კორესპონდენციები, ინფორმაციები და ქრონიკები, როგორც კავკასიის, ისე მთელი რუსეთის პროლეტარიატისა და გლეხობის რევოლუციურ მოძრაობაზე. პარტიის იდეოლოგიური, ორგანიზაციული და ტაქტიკური საფუძვლების საკითხები უმთავრესად შუქდებოდა მოწინავე სტატიებში. გამოცემა შექყდა 1904 წლის ნოემბერში. გამოიცა 12 ნომერი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გაზეთები
საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოება
ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოება (სგს) — ნებაყოფლობითი სამეცნიერო საზოგადოება; აერთიანებს გეოგრაფებსა და გეოგრაფიით დაინტერესებულ პირებს. შეიქმნა 1924 წლის 22 იანვარს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიული კაბინეტისა და 1850 წელს თბილისში დაარსებული რუსეთის საიმპერატორო გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების ბაზაზე. თავდაპირველად საზოგადოებაში იყო ანთროპოლოგიისა და ეთნოლოგიის და მთასვლა-მგზავროსნობის განყოფილებები, საექსკურსიო ბიურო და კარტოგრაფიული კაბინეტი. საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების შემადგენლობაშია 4 განყოფილება (სამეცნიერო-კვლევითი, სასწავლო-მეთოდური, სარედაქციო-საგამომცემლო და გეოგრაფიული ცოდნის გამავრცელებელი) 15 სექციით, 5 კომისია, 7 ფილიალი (სოხუმის, ბათუმის, ცხინვალის, ქუთაისის, გორის, გურჯაანის, ახალციხის) და 2000-ზე მეტი წევრი (1976 წლის შეფასება). უმაღლესი ორგანოა ყრილობა, რომელსაც იწვევენ 4 წელიწადში ერთხელ.
საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების პირველი პრეზიდენტი იყო გამოჩენილი ქართველი გეოგრაფი და ანთროპოლოგი ალექსანდრე ჯავახიშვილი. საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოება სამეცნიერო კოორდინაციას უწევს გეოგრაფიულ სამუშაოებს, ატარებს სამეცნიერო ხასიათის მოხსენებებსა და კონფერენციებს, კონსულტაციებსა და ექსპერტიზებს, ხელმძღვანელობს ნებაყოფლობით ფენოლოგიურ ქსელს, საუკეთესო სამეცნიერო-გეოგრაფიული ნაშრომებისათვის ანიჭებს ვახუშტისა და ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემიებს. გამოსცემს სამეცნიერო პოპულარულ ლიტერატურას. გამოსულია საზოგადოების მოამბე (2 ტომი) და შრომები (13 ტომი) მონოგრაფიები და სხვა. გამოსცემს აგრეთვე „კავკასიის გეოგრაფიულ ჟურნალს“, სადაც იბეჭდება სტატიები ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე.
საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოება 1924-1947 წლებში შედიოდა განათლების სამინისტროში, 1947-1998 წლებში — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სისტემაში, 1998 წლის 3 ივნისიდან დამოუკიდებელი საზოგადოებრივი ორგანიზაციაა. 1996 წლიდან საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოება საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის სრულუფლებიანი და ამერიკის მეცნიერების ხელშემწყობ ასოციაციასთან არსებული საერთაშორისო კონსორციუმის წევრია.
სქოლიო
კატეგორია:გეოგრაფიული საზოგადოებები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სამეცნიერო ორგანიზაციები
კალკის პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|პროვინციის მდებარეობა კუსკოს რეგიონში კალკა — პროვინცია პერუში, კუსკოს რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია კალკა. პროვინციის ფართობია 4 414,49 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 61 715 ადამიანს.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 8 რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის პროვინციები
ვაზირისტანი
ვაზირისტანი (სპარ.وزيرستان) — მთიანი რეგიონი პაკისტანის საზღვარზე ავღანეთთან. რეგიონი შედგება პაკისტანური რეგიონების: სამხრეთ და ჩრდილოეთ ვაზირისტანისგან.
ნიფონტი II (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
ნიფონტი II — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 1486–1488,  1497–1498 და 1502 წწ. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 11 აგვისტო, ახალი სტილით - 24 აგვისტო.
ცხოვრება
წმინდა ნიფონტი, კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი წარმოშობით საბერძნეთიდან იყო. იგი ეპიდავრიონში აღიკვეცა ბერად. მოძღვრის, ანტონის გარდაცვალების შემდეგ ნეტარი ათონის მთაზე მოსაგრეობდა და წიგნების გადაწერით იყო დაკავებული. სხვადასხვა დროს მას ეპყრა: თესალონიკის მიტროპოლიტის, კონსტანტინოპოლის პატრიარქის, ვლახეთის მღვდელმთავრის საყდრები... უსჯულოების მხილებისთვის ეპარქიიდან განდევნილმა წმინდა მამამ კვლავ ათონს მიაშურა: ჯერ ვათოპედის მონასტერში იღვწოდა, შემდეგ კი - იოანე ნათლისმცემლის შობის სავანეში (დიონისეს მონასტერში). მან დამალა თავისი ხარისხი და ყოველთვის უმდაბლეს მორჩილების საქმეებს ასრულებდა, მაგრამ უფალმა ღვთაებრივი გამოცხადებით ამცნო ბერებს მისი ვინაობა. ერთხელ, როცა შეშის შესაგროვებლად ტყეში წასული წმიდანი მონასტერში ბრუნდებოდა, ძმები წინ გამოეგებნენ მას და ზეიმით შეხვდნენ, როგორც პატრიარქს. მიუხედავად ამისა, მღვდელმთავარი ნიფონტი შემდგომშიც არაფრით განირჩეოდა სხვა ბერებისაგან: თანასწორად იზიარებდა მათი შრომის სიმძიმეს.
წმინდა მამა 1515 წლის 11 აგვისტოს გარდაიცვალა, ოთხმოცდაათი წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:XV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები კატეგორია:გარდაცვლილი 1515
იმერეთის დროებითი მმართველები 1810-1840 წლებში
იმერეთის დროებითი მმართველები — მთავარმართებელმა ალექსანდრე ტორმასოვმა დაპყრობილი ქვეყნის ახალი მმართველობის შექმნა იმერეთში რუსთა ჯარის მეთაურს თეოდორე სიმონოვიჩს დაავალა. „იმერეთის ოლქის“ რუსული მმართველობის დებულება მთავარმართებლის კანცელარიაში მომზადდა და თავდაპირველად ქართლ–კახეთში დამყარებული რუსული მართლვა–გამგეობის სისტემის გამარტივებულ ვარიანტს წარმოადგენდა. „დადგენილება იმერეთის ოლქის შინაგანი მმართველობის შესახებ“ საზეიმოდ უნდა შესულიყო ძალაში. საამისოდ სპეციალური განაწესი შემუშავდა, მაგრამ დადგენილების განხორეციელება ვერ მოხერხდა. იგი უვარგისად თვით თევდორე სიმონოვიჩმა ცნო.
თევდორე სიმონოვიჩმა 1810–1814 წლებში იმერეთის საოლქო მართვა–გამგეობის სამი პროექტი შეიმუშავა, რომელთაგანაც ცხოვრებაში არც ერთი განხორციელებულა სრული სახით. უფრო სიცოცხლისუნარიანი იყო მისი მესამე პროექტი – „დადგენილება სავარაუდო საოლქო მმართველობის შექმნამდე იმერეთის დროებითი მმართველობის შესახებ“, რომელიც 1814 წლის დასაწყისში შეიმუშავეს. ამ დოკუმენტს დაემყარა ოლქის რუსული მმართველობის ორგანიზაცია, რომლის ოფიციალური შემოღება ხელისუფლებამ ვერ შეძლო, თუმცა იგი ფაქტობრივად არსებობდა და მოქმედებდა 1840 წლამდე.
პოსტგლაციალური უკუქცევა
მინი|300პქ|ამჟამინდელი მასების ცვლილების მოდელი პოსტგლაციალური უკუქცევისა და ოკეანური აუზების (ზღვის წყალთან ერთად) გადატვირთვის შედეგად. ლურჯი და იისფერი არეები აღნიშნავენ აზევებას ყინულოვანი ფარების მოცილების გამო. ყვითელი და წითელი არეები აღნიშნავენ ვარდნას იმის შესაბამისად, თუ როგორ გადაადგილდება მანტიის მასალა ამ არეებიდან, რათა მოამარაგოს აზევებული არეები, ყინულოვანი ფარების ირგვლივ არსებული ფორბოლჯის კოლაფსის გამო. პოსტგლაციალური უკუქცევა (აგრეთვე ცნობილი როგორც იზოსტატიკური უკუქცევა ან ქერქული უკუქცევა) — ყინულოვანი ფარის დიდი სიმძიმის მოცილების შედეგად არსებული ხმელეთის მასების აზევება უკანასკნელი მყინვარული ეპოქის განმავლობაში, რომელმაც გამოიწვია იზოსტატიკური დეპრესია. პოსტგლაციალური უკუქცევა და იზოსტატიკური დეპრესია გლაციალური იზოსტაზიის (გლაციალური იზოსტატიკური ადაპტაციის, გლაციოიზოსტაზიის) ფაზაა, დედამიწის ქერქის დეფორმაციის საპასუხოდ ყინულოვანი მასების გავრცელების ცვლილებაზე. პოსტგლაციალური უკუქცევის პირდაპირი აზევების ეფექტები ადვილადაა შესამჩნევი ჩრდილოეთ ევრაზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, პატაგონიასა და ანტარქტიდაში. თუმცა, ოკეანის ამოტუმბვისა და კონტინენტური ბერკეტის პროცესების შედეგად პოსტგლაციალური უკუქცევის ეფექტები ზღვის დონეზე გლობალურად იგრძნობა შორს ამჟამინდელი ლოკაციებიდან დაწყებული ყოფილ ყინულოვან ფარებამდე დამთავრებული.
სქოლიო
კატეგორია:გლაციოლოგია კატეგორია:გეომორფოლოგია კატეგორია:გეოდინამიკა
დიჟდოვნიცა
დიჟდოვნიცა (Дъждовница) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 141 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ დიჟდოვნიცის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის დიჟდოვნიცა, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს გულხაიატ არიფ ხალილი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
პროლეტარიატის ბრძოლა
„პროლეტარიატის ბრძოლა“ — რსდმპ კავკასიის კავშირის კომიტეტის არალეგალური ორგანო; გაზეთი დაარსდა ამიერკავკასიის სოციალ-დემოკრატთა ორგანიზაციების I ყრილობის (1903 წლის მარტი) გადაწყვეტილებით — სომხური გაზეთ „პროლეტარისა“ და ქართული გაზეთ „ბრძოლის“ გაერთიანების შედეგად. 1903 წლის მაისს გამოიცა ქართული („პროლეტარიატის ბრძოლა“), სომხური („პროლეტარიატი კრივი“) და რუსული („ბორბა პროლეტარიატა“) ენებზე. სარედაქციო კოლეგია: ი. სტალინი, ა. წულუკიძე, მ. ცხაკაია, ს. შაუმიანი, ფ. მახარაძე, მ. დავითაშვილი, ვ. ბობროვსკი.
თავდაპირველად იბეჭდებოდა ბაქოში, იმ საორგანიზაციო კომიტეტის არალეგალურ სტამბაში, რომელმაც მოიწვია რსდმპ II ყრილობა, შემდეგ კი, 1904 ზაფხულიდან — თბილისში, ავლაბრის სტამბაში. გაზეთში დასტამბულ წერილებში გაშუქებულია ბოლშევიკური პარტიის იდეოლოგიის ორგანიზაციული და თეორიული საფუძვლების საკითხები. „პროლეტარიატის ბრძოლას“ მჭიდრო კავშირი ჰქონდა ლენინურ „ისკრასთან“, „ვპერიოდსა“ და „პროლეტარისთან“. ამ გაზეთებიდან არაერთი სახელმძღვანელო სტატია გადმოიბეჭდა. თავის მხრივ, ცენტრალური ბოლშევიკური გაზეთებიც ბეჭდავდნენ სტატიებს „პროლეტარიატის ბრძოლიდან“. 1905 წლის ოქტომბერში მე-12 ნომრის შემდეგ, გაზეთის გამოცემა შეწყდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები კატეგორია:სომხურენოვანი გაზეთები კატეგორია:აზერბაიჯანულენოვანი გაზეთები
ისლანდიის პლატო
მინი|250პქ|ისლანდიის მაღლობი მინი|250პქ მინი|250პქ მინი|250პქ ისლანდიის მაღლობი მოიცავს ისლანდიის შიდა ტერიტორიის უდიდეს ნაწილს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 400-500 მეტრზე და წარმოადგენს დაუსახლებელ ვულკანურ უდაბნოს. წვიმისა და თოვლის წყალი სწრაფად შეიწოვება მიწაში, რის გამოც აქ შეუძლებელია მცენარის გაზრდა. ტერიტორია ძირითადად ნაცრისფერი, შავი ან ყავისფერია და მოიცავს ლავასა და ვულკანურ ფერფლს. წარმოდგენილია რამდენიმე ოაზისი, ისიც მდინარეთა სიახლოვეს.
მაღლობი ასევე მოიცავს რამდენიმე მყინვარს. სწორედ მყინვარული მდინარეების პირასაა გავრცელებული მწირი მცენარეულობა. ზოგიერთ ადგილას შეინიშნება ვულკანური აქტივობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის პლატოები
სომხეთ-ოსმალეთის ომი
სომხეთ-ოსმალეთის ომი — ომი ოსმალეთსა და დაშნიკურ სომხეთს შორის. 29 სექტემბერს ოსმალებმა დაიკავეს სარიყამიში, შემდეგ არტაანი, 30 ოქტომბერს — ყარსი. საბჭოთა მთავრობამ თხოვნით მიმართა სომხეთისა და ოსმალეთის მთავრობებს შეეწყვიტათ ომი, მაგრამ უშედეგოდ. საქართველოს მენშევიკურმა მთავრობამ ნეიტრალიტეტი გამოაცხადა. 7 ნოემბერს ოსმალეთის ჯარმა დაიკავა ალექსანდროპოლი. 1921 წლის 16 მარტს ოსმალეთსა და საბჭოთა რუსეთს შორის დაიდო ხელშეკრულება, რომლის ძალითაც ოსმალეთს დარჩა ყარსის ოლქი და ზოგიერთი სხვა რაიონი. 1921 წლის 13 ოქტომბერს ოსმალეთსა და ამიერკავკასიის რესპუბლიკებს შორის დაიდო სამშვიდობო ხელშეკრულება.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:თურქეთის ისტორია კატეგორია:XX საუკუნის ომები
დევიკა რანი
დევიკა რანი ჩოდჰური რერიხი (ინგლ.Devika Rani Choudhuri Roerich 30 მარტი 1908, ვიშაკჰაპანტამი — 9 მარტი 1994, ბანგალორი) — ინდოელი მსახიობი, "ინდური ეკრანის პირველი ლედი.". მეორე ქორწინებაში (1945 წლიდან) სვიატოსლავ რერიხის მეუღლე (1993 წ.).
ადრეული წლები, განათლება
მარცხნივ|მინი|ჰიმანსუ რაი, დევიკა რანი [[რაბინდრანათ თაგორი|თაგორთან ერთად- ბერლინი, 1931 წ.]] დევიკა ჩოდჰური (რანი მხატვრული ფსევდონიმია) იყო რაბინდრანათ თაგორის დის შვილიშვილი. მისი მამა, პოლკოვნიკი მ.ნ. ჩოდჰური გახლდათ მადრასის სამედიცინო განყოფილების პირველი ინდოელი უფროსი (1996 წლიდან ჩენაი).
დევიკა სწავლობდა ლონდონის კერძო სკოლაში .ამავე დროს მან შეისწავლა სხვადასხვა ხელოვნება (მუსიკა, თეატრი, დიზაინი, არქიტექტურა). უკვე სკოლაში მან მიიღო ჯილდო დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემიისგან .სკოლის დამთავრების შემდეგ,  საკონკურსო წესით ჩააბარა დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემიაში (ინგლ.RADA) და სამეფო მუსიკალურიაკადემიაში. დაამთავრა გამოყენებითი ხელოვნების კურსები. იგი მუშაობდა ლონდონის სამხატვრო სტუდიაში ქსოვილების მოხატვაზე.
მან მონაწილეობა მიიღო BBC- ის პირველ გადაცემაში, უმასპინძლა BBC- ს მოკლე ტალღურ რადიო გადაცემებს ინდოეთში. 1926 წელს  დაიწყო მუშაობა კინოში, როგორც მხატვარმა-გამფორმებელმა (ფილმი "შუქი აზიიდან" ბუდა შაკიამუნის ცხოვრების შესახებ).
კინოკარიერა
1945 წელს მან დატოვა კინო.
სვიატოსლავ რერიხი
მინი|დევიკა რანი [[ვატიკანი|ვატკანში-1938 წელი.]] 1944 წელს დევიკა რანი შეხვდა მხატვარ სვიატოსლავ რერიხს, ნიკოლოზ რერიხის უმცროს ვაჟს, როდესაც მას ერთ-ერთ ფილმზე მუშაობისას ახალი დეკორაციები დასჭირდა, რისთვისაც  მხატვარს მიმართა. 1945 წელს სვიატოსლავ რერიხი და დევიკა რანი დაქორწინდნენ კულუს ხეობაში. ქორწილის დროს, ხეობის 365 ტაძარმა თავისი წარმომადგენელი გაგზავნა გოგონას მისასალმებლად. დევიკა რანი არა მხოლოდ ქმრის თანამგზავრი გახდა ინდური კულტურისა და ფოლკლორის შესწავლის პროცესში, იგი მისი მუზა იყო.
ინდოეთის ეროვნულმა ლიდერმა და პოეტმა საროჯინი ნაიდუმ, მაჰათმა განდის თანამოაზრემ, დევიკას "ჯადოსნური რომანტიკული ყვავილი" უწოდა.
ჯილდოები
1958 წელს ინდოეთის პრეზიდენტმა დევიკა რანს გადასცა პადმა შრის პრემია, ქვეყნის მეოთხე უმაღლესი სამთავრობო პრემია. 1970 წელს მას მიენიჭა პირველი დადასახება ფალკეს საპატიო პრემია, ინდოეთის კინოინდუსტრიაში შეტანილი წვლილისთვის
უცხოურ ჯილდოებში შედის ჯავაჰარლალ.ნეჰრუს სახელობის საბჭოთა პრემია (1989) და ბულგარეთის საიუბილეო მედალი (1984).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:XX საუკუნის მსახიობები კატეგორია:ინდოელი ქალი მსახიობები
მაღალი ვაკეები
მაღალი ვაკეები (High Plains) — პლატო აშშ-ის ცენტრალურ ნაწილში. უკავია დიდი ვაკეების ვრცელი, მისი შუა ნაწილი. გადაჭიმულია სამხრეთის მიმართულებით, პაინ-რიჯის ესკარპიდან ედუარდზის პლატომდე. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ პლატოს სიმაღლე იცვლება 550–2130 მ ფარგლებში. ჩაჭრილია მდინარეების პლატის, არკანზასისა და კანეიდიანის ხეობებით, რომელთა სიახლოვეს ღრმადაა დანაწევრებული ხევებისა და მდინარეების ქსელით.
მდინარე კანეიდიანის სამხრეთით მდებარე ნაწილს სამხრეთი მაღალი ვაკეები ან ლანო-ესტაკადო ეწოდება. მაღალი ვაკეებისთვის დამახასიათებელია ბრტყელი და დამრეცი გორაკბორცვიანი რელიეფი. სიახლოვეს მდებარე დიდი ვაკეებისაგან საფეხურებითაა გამოყოფილი. მაღალი ვაკეები აგებულია პალეოზოური ასაკის კირქვებითა და ქვიშაქვებით, რომლებიც გადაფარებულია ლიოსისებრი თიხნარებით, უფრო იშვიათად ქვიშებით.
ქვედა და შუა ტრიასული პერიოდის განმავლობაში მაღალი ვაკეები დაექვემდებარა ეროზიას, რომელიც ქვედა იურულ პერიოდშიც გაგრძელდა. იურული ასაკის ქანები კონტინენტური წარმოშობისაა და წყვეტილი ნაკადების ნალექთდაგროვებას წარმოადგენს. წყალმარჩხი ზღვა ტერიტორიას პერიოდულად ფარავდა ქვედა ცარცულ პერიოდში.
მაღალ ვაკეებზე სემიარიდული კლიმატია გაბატონებული. საშუალო წლიური ტემპერატურა იცვლება 6,1 °C-დან (ჩრდილოეთით) 17,2 °C-მდე (სამხრეთით). დღიური ტემპერატურა შეიძლება მერყეობდეს 15–30 °C ფარგლებში. ატმოსფერული ნალექების წლიური რაოდენობა 305–840 მმ აღწევს. დაბალი სინოტივისა და მაღალი სიმაღლის გამო, ტერიტორია ექსტრემალური ტემპერატურით გამოირჩევა. დღე-ღამის ტემპერატურული დიაპაზონი ჩვეულებრივ ~16,5 °C-ია, ხოლო 24 საათიანი ტემპერატურული ცვლილება ~55,5 °C-ს აღწევს, რაზეც მეტყველებს მონტანის შტატის ქალაქ ბრაუნინგში 1916 წლის 23 იანვარსა და 1916 წლის 24 იანვარს მომხდარი ამინდის მოვლენა, როდესაც ტემპერატურა 7 °C-დან −49 °C-მდე დაეცა, რაც წარმოდგენს 24 საათის განმავლობაში დაფიქსირებული უდიდესი ტემპერატურული ცვლილების მსოფლიო რეკორდს. მაღალი ვაკეებისთვის ნიშანდობლივია მდგრადი, ზოგჯერ ძლიერი დასავლეთის ქარი.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის პლატოები
ბონაპარტი (აიოვა)
ბონაპარტი (Bonaparte) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის ვან-ბურენის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 433 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
მეგი სმითი
მეგი სმითი (Maggie Smith დ. 28 დეკემბერი, 1934) — ინგლისელი კინოს, თეატრისა და ტელევიზიის მსახიობი. 60-წლიანი კარიარის მანძილე 50-ზე მეტ ფილმში აქვს მონაწილეობა მიღებული. ცნობილია სნობური და ქედმაღლური როლების შესრულებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:ინგლისელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 28 დეკემბერი
Soul Deep (სიმღერა)
Soul Deep — შვედური პოპ-როკ დუეტ როქსეტის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში Pearls of Passion. გამოსცა ლეიბლმა EMI.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როქსეტის სიმღერები კატეგორია:1986 წლის სიმღერები
რუბანივკა (კახოვკის რაიონი)
რუბანივკა (Рубанівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის კახოვკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 3927 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახოვკის რაიონის სოფლები
Lasioglossum ornduffi
Lasioglossum ornduffi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1970 წელს.
ოლტენიის საჰარა
ოლტენიის საჰარა — გაუდაბურებული ტერიტორია რუმინეთში, ვლახეთის ვაკეზე. მდებარეობს ქალაქებს - კალაფატსა და დაბულენს შორის და მოიცავს 800 კმ²-ს.
სახელი ოლტენიის საჰარა ამ ტერიტორიას პრესამ შეურჩია და მოსახლეობამაც უმალ აიტაცა. გაუდაბურების უპირველესი მიზეზი 1960-იანი წლებიდან დაწყებული ტყის მასიური გაჩეხვაა. ეს ერთადერთი ადგილია მთელს ევროპაში, სადაც ოფიციალურად არსებობს ქვიშის მუზეუმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის გეოგრაფია
1319
თარიღი უცნობია
*
ალბანური დამწერლობა (კავკასია)
ალბანური დამწერლობა — ანბანური დამწერლობის ტიპი, რომელიც გამოიყენებოდა კავკასიაში ალბანური ენისათვის. დამწერლობის წერის მიმართულება იყო მარცხნიდან — მარჯვნივ. სავარაუდოდ, ძველ ალბანურ ანბანში 52 ასო-ნიშანი იყო. სომხური ტრადიციის მიხედვით, იგი მესროპ მაშტოცმა შექმნა სომხური ანბანის, ერკათაგირის შექმნის შემდეგ.
ისტორია
სომხური წყაროების მტკიცებით, ალბანური დამწერლობის შემოღება V საუკუნის სომეხ ისტორიკოსს, მესროპ მაშტოცს მიეწერება. ამგვარი ცნობა დაცულია V საუკუნის სომეხი ისტორიკოსის, კორიუნის თხზულებაში – „მაშტოცის ცხოვრება და მოღვაწეობა“.
ალბანური დამწერლობა არის ალბანური ენის მატიანე რომელიც თითქმის უკვალოდ გაქრა საზოგადოების თვალსაწიერიდან და გახდა მკვდარი ენა.
ალბანური დამწერლობის შესახებ პირველ სერიოზულ შრომებად ზაზა ალექსიძის გამოკვლევები ითვლება. ეს გამოკვლევები ეყრდნობა სინას მთაზე, წმ. ეკატერინეს მონასტრის კედლებში აღმოჩენილ პალიმფსესტურ ხელნაწერებს, რომლებიც დაახ. V-VII საუკუნეებით თარიღდება.
პინგი (მდინარე)
პინგი (แม่น้ำปิง), მდინარე ტაილანდში, მდინარე მენამის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე დაახლოებით 800 კმ, აუზის ფართობი დაახლოებით 46 ათასი კმ2. სათავე აქვს ტანენტაუნჯის ქედის ჩრდილო–აღმოსავლეთ შტოქედებზე. უმთავრესად მიედინება ტყიან მთა–გორიან ადგილებში, ქვემოთ – მენამის დაბლობზე. წყალუხვია მუსონური წვიმების პერიოდში (აპრილი–ნოემბერი). აგებულია ჰიდროკვანძი (წყალსაცავი და ჰესი). იყენებენ სარწყავად. პინგის ნაპირზეა ქ. ჩიანგმაი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტაილანდის მდინარეები
I Call Your Name (როქსეტის სიმღერა)
I Call Your Name — შვედური პოპ-როკ დუეტ როქსეტის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში Pearls of Passion. გამოსცა ლეიბლმა EMI.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როქსეტის სიმღერები კატეგორია:1986 წლის სიმღერები
ფსკოვის გუბერნია
მინი|მარცხნივ|200პქ|ფსკოვის გუბერნია ფსკოვის გუბერნია (Псковская губерния) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციული ერთეული. საგუბერნიო ქალაქს წარმოადგენდა ფსკოვი. იარსება 1772-1777 და 1796-1924 წლებში, რის შემდეგაც შევიდა ხელახლა დაარსებული ლენინგრადის ოლქში. 1914 წლისათვის გუბერნიის ფართობი შეადგენდა 44211,2 კმ²-ს. 1897 წლის აღწერის მონაცემებით გუბერნიაში ცხოვრობდა 1 122 317 ადამიანი. 1900 წლისათვის მოსახლეობამ შეადგინა 1 მლნ. 188 ათ. ადამიანი, რომელთაგან საქალაქო მოსახლეობას შეადგენდა 86 ათ. ადამიანი. ცხოვრობდნენ ძირითადად ქრისტიანები (საერთო მოსახლეობის 93%). .
სქოლიო
კატეგორია:ფსკოვის გუბერნია
სომალილენდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თვითაღიარებული ქვეყნები კატეგორია:სომალი
პროლეტარული მწერლობა (ჟურნალი)
„პროლეტარული მწერლობა“ — ქართული ყოველთვიური საზოგადოებრივ-პოლიტიკური და მხატვრულ-ლიტერატურული ჟურნალი, საქართველოს  პროლეტარულ მწერალთა ასოციაციის ორგანო. გამოდიოდა თბილისში 1927–1932 წლებში. რედაქტორი დ. რონდელი. სარედაქცციო კოლეგიაში შედიოდნენ ბ. ბუაჩიძე, ს. თოდრია, ვ. ლუარსაბიძე, ა. მაშაშვილი, შ. რადიანი, ს. ეული (ქურიძე).
ჟურნალი მიზნად ისახავდა პროლეტარული მწერლობის განმტკიცებას, პარტიის პოლიტიკური ხაზის სწორად გატარებას, შეურიგებელ ბრძოლას როგორც „მემარჯვენეობის“, ისე „მემარცხენე“ გადახრების წინააღმდეგ; ჟურნალში იბეჭდებოდა ახალი ცხოვრების ამსახველი ლექსები, მოთხრობები, პოემები, ლიტერატურულ-კრიტიკული წერილები. თანამშრომლობდნენ პ. ქიქოძე, ფ. მახარაძე, ვ. მაჭავარიანი, ს. ამაღლობელი, მ. კახიანი, გ. ნატროშვილი, ს. ხუნდაძე და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
ბონდურანტი
ბონდურანტი (Bondurant) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის პოლკის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 3860 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
დვირულა
დვირულა — მდინარე ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, მტკვრის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს თრიალეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე და ერთვის მტკვარს სოფელ დვირთან. სიგრძე 12 კმ, წყალშემკრები აუზის ფართობი 56 კმ². საშუალო წლიური ხარჯი 0,98 მ³/წმ. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე. წყალმცირობა — ზამთარში და ზაფხულში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:მტკვრის შენაკადები
სერჰიივკა (ველიკა-ლეპეტიცის თემი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახოვკის რაიონის სოფლები
კარკასონის ციხესიმაგრე
კარკასონის ციხესიმაგრე ან კარკასონის ქალაქი (Cité de Carcassonne) — შუა საუკუნეების გამაგრებული არქიტექტურული ჯგუფი საფრანგეთის ოდის დეპარტამენტის ქალაქ კარკასონში. მდებარეობს მდინარე ოდის მარჯვენა სანაპიროზე, ბორცვზე, თანამედროვე ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ერთ დროს ის ისტორიულ ქალაქ კარკასონს წარმოადგენდა.
ისტორიული ქალაქი გალიურ-რომაულ პერიოდში დაარსდა. სახელი მომდინარეობს მისი შემომსაზღვრელი ორმაგი კედლსიგან (3 კმ სიგრძის), რომელსაც 52 კოშკი გააჩნდა. ქალაქს დაახლოებით 2 500 წლოვანი ისტორია გააჩნია. მისი ისტორიის დასაწყისში, ის გალიური დასახლება იყო. ახ. წ. III საუკუნეში რომაელებმა მისი გამაგრებულ ქალაქად გარდაქმნა გადაწყვიტეს. საბოლოოდ, 1247 წელს ქალაქის ანექსია საფრანგეთის სამეფომ მოახდინა და სულ მალე საფრანგეთსა და არაგონის სამეფოს შორის ძლიერ ფრანგულ საზღვრად იქცა.
1659 წელს, პირენეის ზავის შემდეგ, რუსილონის პროვინცია საფრანგეთის შემადგენლობაში მოექცა და ქალაქმა სამხედრო მნიშვნელობა დაკარგა. თავდაცვითი ნაგებობები მიტოვებულ იქნა და კარკასონი საფრანგეთის ერთ-ერთი ეკონომიკური ცენტრი გახდა, სადაც წამყვანი იყო შალის ტექსტილის ინდუსტრია.
1849 წელს, საფრანგეთის მთავრობამ ქალაქის თავდაცვითი ნაგებობების დანგრევა გადაწყვიტა, რასაც წინ მთელი მოსახლეობა აღუდგა. ციხესიმაგრისა და ისტორიული მონუმენტების გადარჩენის კამპანიას სათავეში სახელგანთქმული არქეოლოგი და ისტორიკოსი - ჟან პიერ კრო-მეირვიელი და პროსპერ მერიმე ჩაუდგნენ. წინააღმდეგობის შედეგად, 1853 წელს მთავრობამ გადაწყვეტილება შეცვალა და პირიქით, სარესტავრაციო სამუშაოები დაიწყო. სამუშაოებს სათავეში ჩაუდგა არქიტექტორი ეჟენ ვიოლე-ლე-დუკი. მისი სამუშაობი საყოველთაო კრიტიკის საგანი გახდა კლიმატთან და რეგიონის ტრადიციებთან შეუსაბამობის გამო. მისი სიკვდილის შემდეგ, 1879 წლიდან სარესტავრაციო სამუშაოები მისმა მოსწავლემ - ოოლ ბოსვილვალდმა გადაიბარა.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ციხესიმაგრეები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში