cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Voice (აშშ, სეზონი 3)
კვირა 2 (13 და 13 ნოემბერი)
მესამე სეზონიდან წესები შეიცვალა; Idols და The X Factor-ის მსგავსად, კონკურსანტი, რომელიც ხმების ყველაზე დაბალ რაოდენობას მიიღებს, პროექტს ეთიშება. ფინალში სამი კონკურსანტი გადის, რომელთაგანც შესაძლებელია ყველა მათგანი ერთი გუნდიდან იყოს. The Voice-ის სტუმარი ჯეისონ ოლდიანი იყო, რომელმაც სიმღერა „The Only Way I Know“ შეასრულა.
კვირა 3 (19 და 20 ნოემბერი)
Top 10 მაყურებლის წინაშე 19 და 20 ნოემბერს წარდგა. კრისტინამ, ბლეიკმა და სი ლოუმ მოიწვიეს რონ ფეირი, სკოტ ჰენდრიკსი და ჯენიფერ ჰადსონი მრჩეველბად, რომ დახმარებოდათ მათ კონკურსანტების მომზადებაში. The Voice-ის სტუმარი Rascal Flatts იყო, რომელმაც სიმღერა „Changed“.
კვირა 4 (26 და 27 ნოემბერი)
დეზ დურონის გამოთიშვის შემდეგ კრისტინა აგილერას გუნდში აღარივ დარჩა. პირველად The Voice-ში, ფინალში ოთხი მწვრთნელის მაგივრად, ორი მწვრთნელის გუნდის მომღერალი გავიდა.
კვირა 5 (3 და 4 დეკემბერი)
Top 6 მაყურებლის წინაშე 3 და 4 დეკემბერს წარდგა. თითოეულმა მომღერალმა 2 სიმღერა შეასრულა, ერთი თავისი არჩეული, მეორე კი თავისი მწვრთნელის. ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო, სი ლოუს გუნდი Train-ის სოლისტმა, პატ მონაჰანმა მოამზადა.
მელანი მარტინეზის და ამანდა ბრაუნის გამოთიშვის შემდეგ, ადამის გუნდში არცერთი მონაწილე აღარ დარჩა.
ნახევარფინალი: კვირა 6 (10 და 11 დეკემბერი)
ნახევარფინალი 10 და 1 დეკემბერს. The Voice-ის სტუმრები იყვნენ მაიკლ ბუბლეი, რომელმაც სიმღერა „Christmas (Baby Please Come Home)“ შეასრულა, ჯულიეტ სიმსი — „Wild Child“, რეილინი — „Boyfriend“ და კრის მენი — „Roads“.
ფინალი: კვირა 7 (17 და 18 დეკემბერი
The Voice-ის მესამე სეზონის ფინალი 17 დეკემბერს გამოვიდა, 18 დეკემბერს კი გამარჯვებული გამოვლინდა. ფინალში თითოეულ კონკურსანტს სამი სმიღერა უნდა შეესრულებინა: სოლო სიმღერა, დუეტი მწვრთნელთან ერთად და განმეორებით სიმღერა, რომელიც წინა ლავი შოუებზე შეასრულა. ფინალში შოუს სტუმრები იყვნენ რიანა — „Diamonds“, The Killers — „Here With Me“, კელი კლარკსონი — „Catch My Breath“, ბრუნო მარსი — „When I Was Your Man“.
კონკრეტული
კატეგორია:The Voice (აშშ) კატეგორია:2012 წლის სატელევიზიო სეზონები
გრიგალაშვილი
საკუთარი სახელი გრიგალაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ანრი დე ბურბონი
ანრი დე ბურბონი (Henri de Bourbon; დ. 29 სექტემბერი, 1820 — გ. 24 აგვისტო, 1883) — ბურბონთა დინასტიის ფრანგული შტოს უკანასკნელი მამაკაცი წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე 1830 წლის 2-დან 9 აგვისტომდე ანრი V-ის სახელით. ივლისის რევოლუციის გზით იგი დაამხო მისმა გარე ბიძაშვილმა ლუი ფილიპ ორლეანელმა. 1844 წლიდან გარდაცვალებამდე იგი ითვლებოდა საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრედ და ბურბონთა დინასტიის მეთაურად.
ბიოგრაფია
ანრი დაიბადა 1820 წლის 29 სექტემბერს პარიზში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე შარლ X-ის უმცროსი ვაჟის, ბერის ჰერცოგ შარლ ფერდინანდისა და მისი მეუღლის, სიცილიის მეფე ფრანჩესკო I-ის უფროსი ასულის, მარია კაროლინა სიცილიელის მეოთხე შვილი და ერთადერთი ვაჟი. აღსანიშნავია, რომ ბონაპარტისტებმა ანრის მამა მის დაბადებამდე ხუთი თვით ადრე მოკლეს პარიზის ოპერასთან. მისი დაბადებით ბურბონთა დინასტიის ფრანგული განშტოება შეწყვეტას გადაურჩა, რადგან მას ძმა არ ჰყავდა, არც ბიძაშვილები, მისი ბიძა ლუი ანტუანი კი უშვილო კაცი იყო. ამიტომაც მისი დაბადებას ყველა ღვთიურ სასწაულად მიიჩნევდა. 1821 წლის 1 მაისს იგი კათოლიკედ მონათლეს, რა დროსაც მას შამბორის ციხესიმაგრე და ასევე შამბორის გრაფობა უბოძეს.
1830 წლის 2 აგვისტოს საფრანგეთში ივლისის რევოლუციის შედეგად მეფე შარლ X ტახტიდან გადადგა თავისი ვაჟის ლუი XIX-ის (იგივე ლუი ანტუანი) სასარგებლოდ, რომელიც გამეფებიდან ოც წუთში დაამხეს. ამგვარ პირობებში ტახტთან ყველაზე ახლოს ათი წლის ანრი იყო, რომელიც საფრანგეთის მეფე ანრი V-დ გამოცხადდა. ტახტზე ასვლიდან სულ რაღაც შვიდ დღეში, 9 აგვისტოს ანრის მმართველობა მისმა გარე ბიძაშვილმა ლუი ფილიპ ორლეანელმა დაამხო და თავად გამეფდა. ამის გამო შარლ X-მ თავის ოჯახთან ერთად საფრანგეთი დატოვა და შოტლანდიაში გაიქცა. შოტლანდიას დედამისი, მარია კაროლინა სიცილიელი ვერაფრით შეეგუა, რის გამოც შვილებთან ერთად მან მალევე დატოვა იქაურობა და მშობლიურ ნეაპოლში დასახლდა, სადაც იგი მეორედ გათხოვდა. 1841 წელს ევროპაში მოგზაურობისას ანრი ცხენიდან გადმოვარდა და ფეხი მოიტეხა. ამ დროს მოტეხილობა კარგად არ შეუხორცდა, რის გამოც იგი მთელი დარჩენილი ცხოვრება კოჭლობდა. ამის შემდეგ იგი ავსტრიაში გაემგზავრა, სადაც ჯერ გორიცაში, შემდეგ კი ლანცენკიღხენში დასახლდა.
1836 წელს შარლ X-ის, ხოლო 1844 წელს მისი ვაჟის ლუი ანტუანის უძეოდ გარდაცვალების შემდეგ, ანრი საფრანგეთის ტახტის პირველი მემკვიდრე ხდება. ჯერ ივლისის მონარქიის დროს (1830-1848), შემდეგ მეორე რესპუბლიკის პერიოდში (1848-1852), ხოლო შემდეგ ნაპოლეონ III-ის მმართველობისას იგი ტახტისათვის თავდაუზოგავად იბრძოდა, თუმცა საბოლოოდ 1873 წელს იგი ორლეანელებმა დაამარცხეს, რის შედეგაც საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრეობა მან სამუდამოდ დაკარგა.
საბოლოოდ, ანრი გარდაიცვალა 1883 წელს, 62 წლის ასაკში, ავსტრიის ქალაქ ლანცენკიღხენში, თუმცა იგი ნოვა-გორიცაში დაკრძალეს, მისი ნათესავების გვერდით, თანამედროვე სლოვენიის ტერიტორიაზე.
წინაპრები
ანრი დე ბურბონის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1820 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1883 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:საფრანგეთის მეფეები კატეგორია:დამხობილი მონარქები
პიედადი-დი-პონტი-ნოვა
პიედადი-დი-პონტი-ნოვა (Piedade de Ponte Nova) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პონტი-ნოვას შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მომაკვდავი გალი
მინიატიურა|„მომაკვდავი გალი“ „მომაკვდავი გალი“ — გალი მამაკაცის მარმარილოს ქანდაკება, რომაული ასლი პერგამოს ორიგინალიდან (სავარაუდოდ, ბრინჯაოს), რომელიც მეფე ატალუს I-ის შეკვეთით დაამზადეს სავარაუდოდ, ძვ. წ. აღ. 230-220 წლებში კელტ-გალათებზე გამარჯვების უკვდავსაყოფად. სკულპტურა ნატურალიზმითა და დრამატიზმით ანტიკური ხელოვნების მწვერვალს განეკუთვნება. შიშველი გალი, თუ ყელსაბამს არ მივიღებთ მხედველობაში, ფარზე მწოლიარეა გამოქანდაკებული. როგორც „ლუდოვიზების ტახტი“, ეს ქანდაკებაც, სავარაუდოდ, მათი ვილის მშენებლობისას იქნა აღმოჩენილი რომში და პაპ კლიმენტი XII-ის მიერ შეძენამდე ლუდოვიზების პალაცოში ინახებოდა, პინჩოზე. ნაპოლეონის ომების დროს „მომაკვდავი გალი“ ფრანგებმა იტალიიდან გაიტანეს და მრავალი წლის განმავლობაში ლუვრში იყო გამოფენილი; ბაირონმა ქანდაკება კაპიტოლის მუზეუმში ნახა და თავის პოემაში „ჩაილდ ჰაროლდი“ ქება შეასხა; სწორედ მისი პოემის წყალობით შეიტყო რომანტიზმის ეპოქის ევროპის მკითხველმა საზოგადოებამ „მომაკვდავი გალის“ არსებობის შესახებ. ინახება კაპიტოლიუმის მუზეუმში.
კატეგორია:ქანდაკებები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1077
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1077 მიიღეს 1996 წლის 22 ოქტომბერს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის, კერძოდ კი 937 (1994), 1036 (1996) და 1065 (1996) რეზოლუციების დამტკიცებით, საბჭომ საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) შემადგენლობაში, სოხუმში ადამიანის უფლებათა ოფისი დააარსა.
საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისა და სუვერენიტეტის მხარდაჭერის შემდეგ, უშიშროების საბჭომ განიხილა გენერალური მდივნის მოხსენება და გადაწყვიტა, რომ ახლადშექმნილ ადამიანის უფლებათა ოფისს, გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) ხელმძღვანელი უხელმძღვანელებს. ხელმძღვანელობა შეიქმნა აფხაზეთის მოსახლეობის დასახმარებლად. პროგრამის პრიორიტეტები უნდა განისაზღვროს გენერალური მდივნისა და საქართველოს მთავრობის კონსულტაციების შედეგად და შემდგომი ღონისძიებები უნდა განხორციელდეს ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის მიერ.
რეზოლუცია 14 ხმით მიიღეს, სადაც ჩინეთმა თავი შეიკავა, რომელიც ამტკიცებდა, რომ ადამიანის უფლებათა ოფისის შექმნა, უშიშროების საბჭოს პრეროგატივებს ცდება და ეს არ უნდა შექმნას მომავალი სამშვიდობო მისიების ფარგლებში ახალი პრეცედენტები.
სქოლიო
1077 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:1996 წელი საქართველოში
დაღუპული ჯარისკაცების მემორიალური კომპლექსი
ისტორია
1943 წელს ქალაქის გათავისუფლების შემდეგ ფრუნზეს სახელობის სკვერში საძმო სასაფლაო გაიხსნა სადაც დაკრძალეს 300 ჯარისკაცი და მშვიდობიანი მოქლაქე, რომლებიც დაიღუპნენ ოკუპაციის პერიოდში და როსტოვისათვის ბრძოლაში. 1957 წლის აპრილში ძმათა სასაფლაოზე აღმართეს ძეგლი. 1959 წლის 9 მაისს ძეგლთან აანთეს მუდმივი ცეცხლი. მუდმივი ცეცხლის ანთების საპატიო მისია წილად ხვდათ საბჭოთა კავშირის გმირებს პავლე სამოხინსა და ნიკოლაი პავლენკოს. თანამედროვე სახით მემორიალი არსებობს 1969 წლიდან. მან რამდენიმეჯერ განიცადა რეკონსტრუქცია. 1979 წლის 9 მაისიდან მუდმივ ცეცხლთან მოქმედებს საპატიო ყარაულის პოსტი № 1. როსტოვის სკოლების უფროსკლასელები ნებისმიერ ამინდში დგანან საპატიო ყარაულში მემორიალთან.
აღწერა
მემორიალი არის ნახევარწრიული ბეტონის რკალი. რკალის შიდა მხარეს გამოსახულია მეტალის ბარელიეფი მასზედ მწუხარე დედა-სამშობლოს ფიგურით. მას მარჯვენა ხელში პალმის რტო უჭირავს. რკალის ცენტრში ანთია მარადიული ცეცხლი. მემორიალური კომპლექსის ავტორის ჩანაფიქრის მიხედვით ნახევრწრიული რკალი იძულებით შეწყვეტილი ცხოვრების სიმბოლოა.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
ჭარჭაკისი
ჭარჭაკისი (Ճարճակիս) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 180 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 470 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 23.16 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
პისაკომის რაიონი
პისაკომის რაიონი (Distrito de Pisacoma) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ჩუკუიტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 915 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 086 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 959.34 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩუკუიტოს პროვინციის რაიონები
შტაინჰაუზენ-ან-დერ-როტუმი
შტაინჰაუზენ-ან-დერ-როტუმი (Steinhausen an der Rottum) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 29,88 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 005 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
დავით მდივანი
დავით მდივანი (დევიდ მენორი; დ. 1902 — გ. 1984) — ქართველი  ბიზნესმენი, მეწარმე.
ბიოგრაფია
და–ძმა მდივნების — სერგის (სერჟ), დავითის, ნინოს, ალექსის, რუსუდანის (რუსი) წინაპარი ერეკლე II–ის თანამებრძოლი, კავკასიაში რუსების შემოსვლის მოწინააღმდეგე სოლომონ მდივანი იყო. მამა — ზაქარია მდივანი რუსეთის იმპერატორის ნიკოლოზ II-ის ამალის გენერალ-მაიორი და დემოკრატიული საქართველოს სამხედრო მინისტრის მოადგილე, დედა — კი პოლონეთის აჯანყების დროს საქართველოში გადმოსახლებული პოლონელების შთამომავალი, ნახევრად ქართველი ელისაბედ სობოლევსკა იყო. 1921 წელს ზაქარია მდივნის ოჯახი რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა. ოჯახმა თურქეთის გავლით პარიზს შეაფარა თავი. დავით მდივანმა გახმაურებული და სკანდალური ქორწინებების წყალობით მოახერხა, რომ მე-XX საუკუნის 20-30-იანი წლების ევროპული და ამერიკული პრესის გამუდმებული ყურადღების ცენტრში ყოფილიყო. იგი ამერიკაში ჩავიდა, თავის ძმასთან, სერგისთან ერთად. ისინი ჯერ ნიუ-იორკში გაემგზავრნენ სამუშაოდ, შემდეგ კი ოკლაჰომაში და მუშაობა დაიწყეს ედუარდ დოენის ნავთობის საბადოებში, სადაც დიდძალი ფული იშოვეს. დავით მდივანი დაქორწინებული იყო მსახიობ მეი მიურეიზე, მათ შეეძინათ შვილი კორან დავითი. წყვილი იმდენ ფულს ხარჯავდა, რამდენიც ეს საბანკო ანგარიშებს შეეძლო აეტანა და ნელ-ნელა ფინანსური მარაგები ამოიწურა, ამასთან ერთად გაჩნდა სერიოზული უთანხმოებებიც. 1933 წელს დავითმა გაღარიბებულ მსახიობთან განქორწინება გადაწყვიტა და ცნობილ ფრანგ მსახიობს არლეტს დაუახლოვდა. 1926 წელს დავით მდივანი დევიდ მენორის სახელით გადაიღეს ჰოლივუდურ ფილმში „პატარა ქალაქის პრინცესა“, რომელიც ეკრანებზე 1927 წელს გამოვიდა. 1944 წელს იქორწინა „Sinclair Oil“-ის დამფუძნებელის ჰარი ფორდ სინკლერის ქალიშვილზე ვირჯინია სინკლერზე, მასთან შეეძინა შვილი მაიკლი (1945-1990). 1964 წელს ვირჯინია და დავითი ერთმანეთს დაცილდნენ. ვირჯინია სინკლერ-მდივანი 1979 წელს გარდაიცვალა და შვილს 30-მილიონიანი ქონება დაუტოვა. დავით მდივანი 1984 წელს, ხანდაზმულ ასაკში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1984
ზემო ალვანის იახსრის ეკლესია
ზემო ალვანის იახსრის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ალვანში. დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით 3,5 კილომეტრზე, ტყიანი მთის თხემზე. განეკუთვნება IX-X საუკუნეებს.
ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია შუა ეკლესიის კონქი და კამარა. ფასადებზე ჩამოშლილია საპირე წყობა. დანგრეულია დასავლეთ მინაშენის მეორე სართულის კედლები.
შუა ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი ფორმის აფსიდით, რომლის ღერძზე ბრტყლად გადახურული სარკმელია. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. აფსიდის მხრები შირიმის თაროსებრი კაპიტელებითაა დასრულებული, რომლებსაც კონქის თაღი ეყრდნობოდა (დანგრეულია). შუა ეკლესია გვერდის ეკლესიებს უკავშირდებოდა გრძივ კედლებში გაჭრილი თითო თაღოვანი კარით. ჩრდილოეთ კარი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია გაჭრილი, ხოლო სამხრეთისა - კედლის შუა ნაწილში. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში სწორკუთხა ნიშია, რომელშიც ჩრდილოეთ ეკლესიაში გამავალი ხვრელია.
სამხრეთ ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია, რომელსაც საფეხურებიანი რაფა აქვს. შიგნით ეკლესია გადახურულია ნახევარწრიული კამარით, რომლის ჩრდილოეთ ქუსლი შუა ეკლესიის სამხრეთ კედელზე მიშენებულ ორ თაღს ეყრდნობა. თაღებს შორის სწორკუთხა ბურჯია. აღმოსავლეთ თაღი ყრუა, დასავლეთისაში - შუა ეკლესიაში გამავალი კარია მოქცეული. დასავლეთ მინაშენში გამავალი კარი დასავლეთ კედელშია გაჭრილი.
ჩრდილოეთ ეკლესიას აღმოსავლეთით ნალისებრი აფსიდი აქვს. აფსიდის ღერძზე მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია. სარკმლის მარჯვნივ - პატარა სწორკუთხა ნიში, ხოლო ქვემოთ, კედელზე, ქვით ნაწყობი ტრაპეზია მიდგმული. ეკლესიის ნახევარწრიული კამარა ჩრდილოეთით კედელს ეყრდნობა, სამხრეთით - სწორკუთხა ბურჯზე დაყრდნობილ, ორი ფართო თაღით შექმნილ გრძივ საყრდენს. დასავლეთის თაღის არეში, შუა ეკლესიიდან თაღოვანი კარი გამოდის. ეკლესიას ნატეხი ქვით ნაწყობი ლავგარდანი ჰქონია (ნაწილები შემორჩენილია მხოლოდ გვერდის ეკლესიებზე). ბაზილიკის დასავლეთის მინაშენი გეგმით მრუდხაზოვანია, ნაშენია ნატეხი ქვით. პირველ სართულზე შესასვლელი სამხრეთ ეკლესიიდანაა. სართული განათებული იყო სამხრეთ-დასავლეთის მიმართულებით გაჭრილი მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმლით. მეორე სართულზე (დანგრეულია) ასასვლელი კიბე მინაშენზე ჩრდილოეთიდან მიდგმულ კონტრფორსისმაგვარ ნაწილშია მოწყობილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იორდანიის გეოგრაფია
იორდანია — სახელმწიფო ახლო აღმოსავლეთში, დასავლეთ აზიაში. ფართობი 92 300 კმ².
ჩრდილოეთით ესაზღვრება სირია, ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერაყი, აღმოსავლეთით და სამხრეთით საუდის არაბეთი, დასავლეთით ისრაელი. საზღვრების საერთო სიგრძეა 1 619 კილომეტრი. საუდის არაბეთთან არსებული საზღვრის სიგრძეა 728 კილომეტრი, სირიასთან 375 კილომეტრი, ისრაელთან 238 კილომეტრი, ერაყთან 181 კილომეტრი, მდინარე იორდანეს დასავლეთ ნაპირთან 97 კილომეტრი, სანაპირო ხაზის სიგრძეა 26 კილომეტრი.
იორდანიის ყველაზე დაბალი წერტილია მკვდარი ზღვის დონე, რომელიც ზღვის დონიდან -427 მეტრ სიმაღლეზე მდებარეობს. ქვეყნის უმაღლესი წერტილია ჯაბალ-უმ-ად-დამი, რომლის სიმაღლეა ზღვის დონიდან 1854 მეტრი.
იორდანიის დიდი ნაწილი 500-1500 მეტრი სიმაღლის პლატოა. უმაღლესი წერტილია რამის მთა, რომლის სიმაღლეა ზღვის დონიდან 1764 მეტრი. დასავლეთ ნაწილში არის მერიდიანული ღრმა ტექტონიკური ღრმული გჰორი და მისი გაგრძელება უადი-აელ-არაბა. გჰორის ღრმული უჭირავს იორდანეს ველს და მკვდარ ზღვას. ღრმულის ორივე მხარეს აღმართულია სირია-პალესტინის მთები. გჰორი წარმოადგენს დახშულ ტექტონიკურ ღრმულს, რომელიც ვრცელდება ისრაელში, სირიასა და იორდანიაში. განფენილია ჩრდილოეთით ბეკაას გრაბენსა და სამხრეთით უადი-ელ-არაბის ხეობას შორის. სიგრძე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ დაახლოებით 300 კილომეტრი, უდიდესი სიგანე დაახლოებით 25 კილომეტრი. შემოსაზღვრულია 1000-1400 მეტრის შეფარდებითი სიმაღლის ციცაბო ფერდობებით. გჰორის ფარგლებშია მოქცეულია მდინარე იორდანეს, ხულის, ტიბერიადის ტბებისა და მკვდარი ზღვის აუზები.
სასარგებლო წიაღისეულიდან მოიპოვება ფოსფორიტები, კალიუმის მარილები (მკვდარ ზღვაში), სპილენძის მადანი. მუდმივი მდინარეები ცოტაა, ხშირია უადები, სეზონური ნაკადები. დასავლეთით ხარობს ხმელთაშუა ზღვის ტიპის მცენარეულობა, აღმოსავლეთით ნახევარუდაბნო და უდაბნოა. ოაზისებში იზრდება ფინიკის პალმა.
ჰავა სუბტროპიკულია, მშრალი. იორდანიის კლიმატი ხასიათდება დასავლეთით სუბტროპიკულ ხმელთაშუაზღვიურით, ხოლო სამხრეთით და აღმოსავლეთით უდაბნოს ტიპის ჰავით. ხმელთაშუა ზღვასთან სიახლოვე დიდ გავლენას ახდენს იორდანიის კლიმატზე. სხვა კლიმატწარმომქმნელი ფაქტორებია კონტინენტური ჰაერის მასები და რელიეფი. ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე ჭარბობს დასავლეთისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთის ქარები, თუმცა ხშირია აგრეთვე არაბეთის ნახევარკუნძულიდან წამოსული სამხრეთ-აღმოსავლეთ მშრალი და ცხელი მტვრიანი ქარი. აქ ასეთი ქარები ხამსინის სახელწოდებითაა ცნობილი, ხამსინი ჩვეულებრივ ქრის ზაფხულის დასაწყისსა და დასასრულს, შეიძლება გაგრძელდეს რამდენიმე დღე. იანვრის საშუალო ტემპერატურა 8°C-14°C, ივლისისა 24°C-30°C, გჰორის ღრმულში და იორდანიის სამხრეთ ნაწილში ჰაერის ტემპერატურა ზოგჯერ 50°C აღწევს. ატმოსფერული ნალექები მთაში დასავლეთით 500-700 მმ-მდეა წელიწადში, აღმოსავლეთით და გჰორის ღრმულში — ზოგან 100 მმ-ზე ნაკლები.
იორდანიისა და მთელი რეგიონის უდიდესი მდიანრეა იორდანე, რომელიც ლიბანში არსებული მთებიდან იწყებს სათავეს, გაედინება ტიბერიადის ტბაზე და წარმოქმნის იორდანიის საზღვრის ნაწილს ისრაელთან და დასავლეთ სანაპიროს გასწვრივ მკვდარ ზღვასთან შესართავამდე. მდინარის სიგრძე 250 კილომეტრზე მეტია. იორდანეს ყველაზე დიდი შენაკადია მდინარე იარმუკი, რომელიც გაედინება ქვეყნის უკიდურეს ჩრდილოეთში და ქმნის იორდანიის საზღვრის ნაწილს სირიასთან და ისრაელთან. იორდანეს სხვა დიდი შენაკადია მდინარე იაბოკი, რომელიც სათავეს იღებს ამანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით და გაედინება იორდანიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იორდანიის გეოგრაფია
გიგაური
საკუთარი სახელი გიგაური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
დიმიტრი (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
მისი ყოვლადუწმინდესობა დიმიტრიოსი (Πατριάρχης Δημήτριος; ერისკაცობაში — დიმიტრიოს პაპადოპულოსი, Δημήτριος Παπαδόπουλος; დ. 8 სექტემბერი, 1914, კონსტანტინოპოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 2 ოქტომბერი, 1991, სტამბოლი, თურქეთი) — კონსტანტინოპოლის 231-ე პატრიარქი 1972-1991 წწ. ითვლება ზომიერად ლიბერალ ღვთისმტყველად.
ბიოგრაფია
1942 წლიდან ბერად აღიკვეცა. 1964 წლს კი აიყვანეს ეპისკოპოსის ხარისხში. 1972 წლის 16 ივლისს პატრიარქ ათენაგორის გარდაცვალების შემდეგ კონსტანტინოპოლში გამართულმა სინოდმა აირჩია პატრიარქად.
1979 წელს პაპ იოანე-პავლე II-სთან ერთად შექმნა რომაულ და მართლმადიდებლურ ეკლესიებს შორის საღვთისმეტყველო საუბრების შერეული საერთაშორისო კომისია.
1987 წელს ვიზიტით იმყოფებოდა საბჭოთა კავშირში მოინახულა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიისა და საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიების მეთაურები, იმყოფებოდა ლენინგრადში, ლვოვში, თბილისში. ეს იყო კონსტანტინოპოლის პატრიარქის პირველი ვიზიტი 1589 წლის შემდეგ. 1990 წელს გახდა პირველი კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი, რომელიც იმყოფებოდა დასავლეთ ნახევარსფეროში.
გარდაიცვალა 1991 წლის 2 ოქტომბერს ინტენსიური თერაპიის სტამბოლის ამერიკულ საავადმყოფოში, სადაც 30 სექტემბრიდან იმყოფებოდა მიოკარდის ინფარქტის დიაგნოზით.
სქოლიო
კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991
კაპიტოლიუმის მუზეუმები
მინიატიურა|კაპიტოლიუმის მოედანი [[მიქელანჯელო ბუონაროტი|მიქელანჯელოს ქალაქმშენებლობის იდეალის ხორცშესხმაა (ეტიენ დიუ პერაკის გრავიურა, 1568).]] კაპიტოლიუმის მუზეუმები (იტ. Musei Capitolini) — მსოფლიოში უძველესი საზოგადოებრივი სამუზეუმო კომპლექსი, რომელსაც საფუძველი პაპმა სიქსტუს IV-ემ 1471 წელს ჩაუყარა და „რომაელ ხალხს“ ანტიკური ბრინჯაოს კოლექცია გადასცა საჩუქრად, რომელიც მანამდე ლატერნაში ინახებოდა.
მუზეუმის შენობები
მუზეუმები მიქელანჯელო ბუონაროტის მიერ დაპროექტებულ კაპიტოლიუმის მოედანზე სამ სასახლეშია განთავსებული რომში; შუა საუკუნეების სენატორის სასახლეში, მიქელანჯელოს მიერ კონსერვატორთა რენესანსულ პალაცოდ გადაკეთებულ სასახლესა და მისივე მსგავსად აგებულ XVII საუკუნის ახალ სასახლეში. XX საუკუნეში მუდმივადმ ზარდი კოლექციის ნაწილი მეზობელ პალაცოში, კეფარელი-კლემენტინოში გადაიტანეს. პალაცო „დეი კონსერვატორი“ ხელოვნების ისტორიის ბევრ წიგნში მოიხსენიება, როგორც პირველი შენობა, რომლის მშენებლობაშიც გიგანტური ორდერი იქნა გამოყენებული — რამდენიმე სართულზე გაჭიმული პილასტრები. ამ პალაცოს არქიტექტურული მოტივები შეიმჩნევა სხვადასხვა დროის ნაგებობებში სხვადასხვა კონტინენტზე. კაპიტოლიუმის მოედანზე დადგმულია ანტიკური ხანიდან შემორჩენილი ცხენზე ამხედრებული მარკუს ავრელიუსის (რომელიც შუა საუკუნეებში იმპერატორ კონსტანტინეში ერეოდათ) ქანდაკების ზუსტი ასლი. მუზეუმში დაცულია რომის სიმბოლოდ მიჩნეული ქანდაკებები - ძუ ლომი, რომელიც ტყუპ რომულუსსა და რემუსს ძუძუს აწოვებს. ამ სკულპტურის ასლი დადგმულია მაღალ კოლონაზე ცენტრალური შენობის მარცხნივ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:რომის მუზეუმები
სოფია კოვალევსკაია
სოფია კოვალევსკაია (Со́фья Васи́льевна Ковале́вская; დ. 15 იანვარი, 1850, მოსკოვი — გ. 29 იანვარი/10 თებერვალი, 1891, სტოკჰოლმი) — რუსი ფიზიკოსი.
ლიტერატურა
სოფია კოვალევსკაია დაიბადა 1850 წლის 15 იანვარს, მოსკოვში, რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტის, ვასილ-კრუკოვსკის ოჯახში. კოვალევსკაიას ბავშვობა გატარებული აქვს სოფელ პოლობინოში. ამავე სოფელში აქვს მიღებული საშინაო განათლება. მშობლებს მისი აღზრდა სურდათ როგორც მაღალი საზოგადოების შესაფერისი პიროვნება, თუმცა კოვალევსკაიას სულ სხვა მიმართულება აინტერესებდა: იგი გატაცებული იყო ბიძასთან, კორვინ-კრუკოვსკისთან მათემატიკურ თემებზე საუბრით. ამპერიოდში სოფიას ოჯახში დადიოდნენ მათემატიკის პროფესორი ლავროვი და ფიზიკის პროფესორი ტირტოვი. 14 წლის გოგონამ ტირტოვის ყურადღება მალევე მიიქცია, ხოლო შემდგომ კოვალევსკაიას ტირტოვის რჩევით დააწყებინეს უმაღლესი მათემატიკის შესწავლა. 18 წლის ასაკში სოფი კოვალევსკაია ფიქტიური ქორწინებით შეუღლდა ვლადიმერ კოვალევსკაიასთან (შემდგომში პალეონტოლოგიის ფუძემდებელი). ქორწინების შემდეგ, 1868 წელს „ცოლ-ქმარი“ საცხოვრებლად პეტერბურგში გადავიდა, ხოლო ერთი წლის შემდეგ გაემგზავრნენ ევროპაში და ცალ-ცალკე დსახლდნენ. კოვალევსკაია მცირე პერიოდით ცხოვრობდა დასთან, ხოლო შემდგომ იგი გათხოვდა ფრანგ ჟაკლარზე. ცნობილია, რომ ცოლ-ქმარი აქტიურად იბრძოდნენ პარიზის კომუნის დასაცავად.
1870 წელს კოვალევსკაია გგადავიდა ბერლინში, რათა მოესმინა გამოჩენილი გერმანელი ფიზიკოსის, ვაიერშტრასის ლექციები. თუმცა მას ევ ვერ შეძლო: ამ პერიოდში ბერლინის უნივერსიტეტში ქალები ლექციებზე არ დაიშვებოდნენ. ამ მიზეზით ვაიერშტრასმა კოვალევსკაიას კერძო მომზადება დაიწყო. შემდგომში ვაიერშტრასი წერდა:
1874 წელს სოფია კოვალევსკაიას მიენიჭა ფილოსოფიის დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი. 1874 წელს იგი მეუღლესთან ერთად ბრუნდება რუსეთში და დასახლდა პეტერბურგში. 1878 წელს შეეძინა ქალიშვილი სახელად სოფია, თუმცა მისი ეს „ბედნიერი პერიოდი“ ხანმოკლე აღმოჩნდა — ვლადიმერ კოვალევსკაიამ ფინანსური გაკოტრების ნიადაგზე თავი მოიკლა (1883). ამავე წელს სოფია ჯერ ბერლინში გაემგზავრა, ხოლო შემდგომ პარიზში. 1883 წელს იგი ხდება სტოკჰოლმის უნივერსიტეტის დოცენტი, ხოლო ორი წლის შემდგომ პროფესორი.
1891 წელს ზამთრის არდადეგებზე კოვალევსკაია იტალიაში გაემგზავრა. იტალიიდან დაბრუნებისას იგი გაცივდა და დაავადდა ფილტვების ანთებით. ფილტვების ანთება მისთვის საბედისწერო აღმოჩნდა. სოფია კოვალევსკაია გარდაიცვალა ამავე წლის 29 იანვარს/10 თებერვალს, 41 წლის ასაკში. იგი დაკრძალულია სტოკჰოლმში. ხუთი წლის მოგვიანებით რუს ქალთა თაოსნობით და სახსრებით მას საფლავზე დადგეს ძეგლი.
მოღვაწობა
გერმანიაში ყოფნის პერიოდში კოვალევსკაიამ გამოაქვეყნა 3 ნაშრომი. პირველი ნაშრომი „კერძოწარმოებულებიანი დიფერენციალური განტოლებების თეორიისათვის“ ეხებოდა ამავე განტოლებების საფუძვლებს და წარმოადგენდა ვაიერშტრასის გამოკვლევების განზოგადებას უფრო რთული შემთხვევისათვის. მეორე ნაშრომი ეხებოდა შემდეგ პრობლემას: სატურნის რგოლის ფორმას. ამ ნაშრომში ავტორი ავითარებდა ლაპლასის გამოკვლევებს და თვიდა, რომ ეს რგოლები წარმოადგენდა სითხეს. მესამე ნაშრომი „აბელის ინტეგრალების ზოგიერთი კლასის დაყვანა ელიფსურ ინტეგრალებზე“ ავტორი ამჟღავნებს მათემატიკური ანალიზის ურთულესი თეორიების ღრმა ცოდნას.
1874 წელს გამოქვეყნდა კოვალევსკაიას ფიზიკური სტატია: „კრისტალის გარემოში სინათლის აგრდატეხის შესახებ“. ბერლინში ყოფნის პერიოდში მან დაწერა ნაშრომი სახელად „უძრავი წერტილის მახლობლობაში მყარი სხეულის ბრუნვის ამოცანა“. ნახსენები ნაწარმოები დაწერილი იყო ფრანგულ ენაზე და სწორედ ამიტომ მალევე გახდა ხელმისაწვდომი პარიზის მეცნიერებათა აკადემიისათვის.
მეცნიერულ მოღვაწეობასთან ერთად იგი ლიტერატურულ მოღვაწეობასაც ეწეოდა. მას შექმნილი აქვს მრავალი საინტერესო ნაწარმოები.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ფიზიკოსები
თართი
თართი, კოლხური ზუთხი (Acipenser persicus colchicus) — თევზი ზუთხისებრთა ოჯახისა. სხვადასხვა წყაროს მიხდვით წარმოადგენს სპარსული ზუთხის ქვესახეობას ან დამოუკიდებელ სახეობას; ბოლომდე მისი სტატუსი განსაზღვრული არ არის. სხეულის მაქსიმალური სიგრძე 175 სმ. მამრების საშუალო სიგრძე 125 სმ, მდედრების — 145 სმ, მასა 100 კგ-მდე.
თართი მდინარის და ზღვის ბინა­დარია. ქვირითობს მარტიდან ივლისამდე. ნაყოფიერება 25-26 ათ. ქვირითია. სხეული წაგრძელებულია. ზურგის შეფერილობა მუქი ლურჯიდან შავამდე. გამსვლელი თევზია. მდინარეებში შედის მაისსა და ივნისში. რუსულ ზუთხთან შედარებით გაცილებით უფრო სწრაფად იზრდება. მამრი სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს 8-12, მდედრი 13-15 წლისა. იკვებება ძირითადად თევზებით და კიბოსნაირებით, მოლუსკებით, ხრიალებით, ოლიგოქეტებით.
გავრცელებულია შავი ­ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, თურქეთის, რუმინეთის და ბულგარეთის სანაპირო ზოლში, აზოვის ზღვაში, მდინარეებში: რიონში, ენგურში, სუფსაში, ოქუმში, ერისწყალში, ხობში და ჭოროხში, დონში, ყუბანში, დნეპრში, დუნაიში.
წყაროთა ნაწილი განიხილავს როგორც სპარსული ზუთხის ქვესახეობას, უფრო ადრე ითვლებოდა რუსული ზუთხის შიდასახეობრივ ფორმად. წყაროთა ნაწილი დამოუკიდებელ სახეობად გამოჰყოფს. რუსული ზუთხისგან განსხვავდება დამახასიათებელი ნიშნებით — უფრო წაგრძელებული, მასიური, ქვემოთკენ მოღუნული დინგით. პირველად თართი როგორც ქვესახეობა 1940 წელს გამოყო ვ. მარტიმ. 1986 წელს ე. არტიუხინმა და ზ. ზარქუამ კოლხური ზუთხი გამოყვეს როგორც სპარსული ზუთხის ქვესახეობა — Acipenser persicus colchicus.
თართი ძვირფასი სარეწაო თევზია, რელიქტია. რეწვამ საგრძნობლად შეამცირა მისი მარაგი. მასზე რეწვა 1967 წლიდანაა აკრძალული, თუმცა მისი მარაგი არ არის აღდგენილი. მიზეზი — ბუნებრივი კვლავწარმოების დაბალი მაჩვენებელი და ბრაკონიერობა. შეტანილია საქართველოს წითელ ნუსხაში. მიჩნეულია კრიტიკული საფრთხეში მყოფ და მოწყვლად სახეობად ევროპაში. აღსანიშნავია, რომ 2019 წელს გარემოს ეროვნული სააგენტოს მიერ ჩატარებული ექსპედიციის პროცესში მოპოვებული იქნა თართი, რომლის დათვალიერების და შესწავლის შემდგომ მისი გარემოში დაბრუნება განხორციელდა.
სქოლიო
კატეგორია:ზუთხი
ივანე ტატიშვილი
ივანე ტატიშვილი (დ. 1878, გალავანი, დუშეთის მაზრა — გ. 23 აპრილი, 1963, გალავანი, დუშეთის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
ივანე ტატიშვილი დაიბადა 1978 წელს, დუშეთის მაზრის სოფელ გალავანში.
1905 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. 1905 წელს პარტიული ორგანიზაციის დავალებით მონაწილეობდა გლეხთა რევოლუციურ გამოსვლებში გორის მაზრასა (იყო რსდმპ გორის სამაზრო კომიტეტის წევრი) და დუშეთის მაზრაში. 1906 წლისათვის სხვა ადგილობრივ რევოლუციონერებთან ერთად შექმნა ტერორისტული ჯგუფი მეფის რეჟიმის ჯაშუშების და „ხულიგნების“ გასანადგურებლად; პარალელურად ჩაბმული იყო გაყაჩაღებული ყოფილი „წითელი რაზმელების“ დევნა-განადგურებაში. 1908 წლიდან ტფილისის კომიტეტის დავალებით მუშაობა დაიწყო დუშეთის მაზრაში. 1909 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის „მენშევიკების“ ფრაქციის საგურამოს ორგანიზაციის ხელმძღვანელი; სოფლის „ასისთავი“ და ტერორისტული ჯგუფის წევრი; ასევე, იყო პარტიული ინფორმატორი დუშეთის მაზრიდან. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ აგრძელებდა რევოლუციურ ორგანიზაციებში მუშაობას დუშეთის მაზრაში. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. იყო აგრარული და სამეურნეო-საგამგეო კომისიების წევრი. 1921 წელს, ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში, რის გამოც საქართველოს სსრ საგანგებო კომისიამ („ჩეკა“) დააპატიმრა და მოათავსა მეტეხის N2 „გამასწორებელ სახლში“ იზოლაციის წესით. საპატიმროდან გათავისუფლების შემდეგ ცხოვრობდა და მუშაობდა სოფელ გალავანში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
აექი
აექი (Աեք) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, მდინარე მეწავანიდან აღმოსავლეთით 15 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2346 მეტრია და წარმოადგენს ლოქის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
ტარონ ვოსკანიანი
ტარონ ვოსკანიანი (Տարոն Ոսկանյան; დ. 22 თებერვალი, 1993, ერევანი, სომხეთი) — სომეხი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს სომხეთის პრემიერლიგის გუნდ „პიუნიკში“ და სომხეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. პოზიციით ის არის მცველი.
ტარონ ვოსკანიანი დაიბადა 1993 წელს, სომხეთის დედაქალაქ ერევანში. ის თამაშობდა ერევნის „პიუნიკის“ აკადემიაში. ამის შემდეგ ის პიუნიკის მეორე გუნდში თამაშობდა, თუმცა რამდენიმე მატჩი ჩაატარა ძირითად გუნდშიც. 2010-2011 წლების სეზონიდან კი ის უკვე რეგულარულად თამაშობს კლუბის ძირიათად შემადგენლობაში, 100-ზე მეტი მატჩი აქვს ჩატარებული და 4 გოლი გატანილი.
2011 წლის 21 ოქტომბერს ტარონის დებიუტი შედგა სომხეთის 19 წლამდელთა ნაკრების შემადგენლობაში სლოვაკეთის 19 წლამდელთა ნაკრების წინააღმდეგ. 2012 წლის 12 ივნისს კი მან პირველად ითამაშა სომხეთის 21 წლამდელთა ნაკრებში, ანდორას წინააღმდეგ. 2012 წლის 14 ნოემბერს ტარონის დებიუტი შედგა სომხეთის ეროვნულ ნაკრებში, ლიეტუვის ნაკრების წინააღმდეგ. ამ მატჩი სომხებმა 4:2 იმარჯვეს. დღემდე ტარონს ეროვნულ ნაკრებში 12 მატჩი აქვს ჩატარებული და გოლი ჯერჯერობით არ გაუტანია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:პიუნიკის ფეხბურთელები კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი
დავრალი
დავრალი (Dəvrallı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  191  კაცი.
ტომ მორელო
თომას ბაპტისტ მორელო (დ. 30 მაისი, 1964) — ამერიკელი მუსიკოსი, მომღერალი, სიმღერების ავტორი, მსახიობი და პოლიტიკური აქტივისტი. ცნობილია როგორც Rage Against the Machine-ის და შემდგომში Audioslave-ის გიტარისტი. ამჟამად არის სუპერჯგუფ Prophets of Rage-ის წევრი. წარსულში იყო Bruce Springsteen and the E Street Band-ის საკონცერტო პერსონალის წევრი.
დისკოგრაფია
Lock Up
Rage Against the Machine
The Nightwatchman
Street Sweeper Social Club
ბრიუს სპრინგსტინი
Prophets of Rage
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ამერიკელი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:ამერიკელი პანკ-როკ გიტარისტები კატეგორია:წამყვანი გიტარისტები კატეგორია:რეპ-მეტალ მუსიკოსები კატეგორია:Rage Against the Machine-ის წევრები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:Audioslave-ის წევრები
პომატის რაიონი
პომატის რაიონი (Distrito de Pomata) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ჩუკუიტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 876 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 787 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 382.58 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩუკუიტოს პროვინციის რაიონები
სპარტაკი (ტელესერიალი)
„სპარტაკი“ — ამერიკული ისტორიული ჟანრის სერიალი. მისი პრემიერა გაიმართა Starz-ზე 2010 წლის 22 იანვარს, ჩვენება კი დასრულდა 2013 წლის 12 აპრილს. პირველ სეზონში მოქმედება ვითარდება ძვ. წ. 73-71 წლებში, როდესაც რომის იმპერიის წინააღმდეგ მონათა აჯანყებას სათავეში ჩაუდგა მონა სახელად სპარტაკი.
სერიალის პირველი სეზონი — „სპარტაკი: სისხლი და ქვიშა“ დაიწყო 2010 წლის 22 იანვარს და დასრულდა ამავე წლის 16 აპრილს. იგი შედგება 13 ეპიზოდისგან. სერიალის მეორე სეზონი — „სპარტაკი: არენის ღმერთები“ — გამოვიდა 2011 წლის 21 იანვარს და დასრულდა 25 თებერვალს. ეს სეზონი მოიცავს 6 სერას. მესამე სეზონი — „სპარტაკი: შურისძიება“ — გამოვიდა 2012 წლის 27 იანვარს და დამთავრდა 30 მარტს. იგი შეიცავს 10 ეპიზოდს. ტელესერიალის მეოთხე სეზონის — „სპარტაკი: დაწყევლილთა ომის“ – გადაღება დაიწყო 2013 წლის 25 იანვარს და დასრულდა 12 აპრილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: სპარტაკი კატეგორია: 2010 წლის სერიალები
ჭქნაღი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ნასიძე
საკუთარი სახელი ნასიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
როინ მაღალთაძე
როინ მაღალთაძე (დ. 23 აგვისტო, 1941, სოფ. დოესი, ახლანდ. კასპის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი (ძიუდო), ევროპის ჩემპიონი (1968, ლოზანა, შვეიცარია, 70 კგ), ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1970, გუნდური; ოსტენდე, ბელგია), სტუდენტთა მსოფლიო თამაშების ვიცე-ჩემპიონი (1966, პრაღა, ჩეხოსლოვაკია, 80 კგ ), საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი (1962, კიშინიოვი, მოლდავეთი), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1963, თბილისი), საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
პონტი-ნოვა
პონტი-ნოვა (Ponte Nova) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 431 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პონტი-ნოვას შემადგენლობაში.
ტელეორმანის ჟუდეცი
ტელეორმანის ჟუდეცი (Judeţul Teleorman) — ჟუდეცი სამხრეთ რუმინეთში, ვლახეთის ისტორიულ ოლქში. ფართობი 5790 კმ², მოსახლეობა 360 178 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ალექსანდრია. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ჯურჯუს ჟუდეცი, დასავლეთით — ოლტის ჟუდეცი, ჩრდილოეთით — არჯეშისა და დიმბოვიცის ჟუდეცები, სამხრეთით — ბულგარეთის ველიკო-ტირნოვოს, პლევენისა და რუსეს ოლქები.
პონტი-ნოვა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 57 390 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 121.94 კმ²-ზე. ფართობი 470 643 კმ²-ია.
ტელეორმანის ჟუდეცი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
პონტი-ნოვა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნახიჩევანის ღირსშესანიშნაობები
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
რაულ-სუარისი
რაულ-სუარისი (Raul Soares) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 294 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პონტი-ნოვას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 818 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.2 კმ²-ზე. ფართობი 763 364 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზემო ალვანის კვირაცხოვლის ეკლესია
ზემო ალვანის კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ალვანში. დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, 2,5 კილომეტრზე, ტყეში. ნაგებია რიყისა და სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. გვიანი გადაკეთებებისა და დანამატების გამო თავდაპირველი სახე შეცვლილი აქვს. თავდაპირველი ნაგებობა სამეკლესიიანი ბაზილიკაა, განეკუთვნება VIII – IX საუკუნეებს. მოგვიანებით შუა ეკლესიაზე, იმხანად დანგრეული გვერდის ეკლესიების ნაცვლად, ჩრდილოეთიდან მიუშენებიათ ვიწრო სამლოცველო, ხოლო სამხრეთიდან განიერი სათავსი, რასაც სამხრეთიდან აფსიდიანი მინაშენი ეკვრის. ნაგებობები გეგმის ერთ სწორკუთხედში (15 X 11 მ) არიან მოქცეული, რომელიც რამდენადმე სამხრეთ-ჩრდილოეთით არის წაგრძელებული. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ბაზილიკის შუა ეკლესიისაგან შემორჩენილია: ნახევარწრიული აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდი, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები და სამხრეთ კედლის ნაწილი, ჩრდილოეთ ეკლესიიდან — დასავლეთ კედელი; სამხრეთ ეკლესია მთლიანად დანგრეულია.
შუა ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის შუაში ჩრდილო ეკლესიაში გასასვლელი კარია გაჭრილი, ხოლო სამხრეთ კედლის შემორჩენილ ნაწილში ვიწრო და დაბალი სარკმელი.
ჩრდილოეთიდან მიშენებული სამლოცველოდან მხოლოდ აღმოსავლეთ ნაწილია შემორჩენილი. დასავლეთიდან იგი მოზღუდულია მოგვიანებით, გრძივ კედლებს შორის ჩაშენებული კედლით, რომელშიც მოწყობილია ვიწრო და მაღალი სწორკუთხა შესასვლელი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ნალისებრთაღიანი სარკმელია, რომლის ჩრდილოეთით განიერი და ღრმა ნიშია. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, რომლის ნახევარწრიული თაღის ქუსლებთან თაროსებრი იმპოსტებია გამოყოფილი. სამხრეთ კედელში (აფსიდის მხართან) ვიწრო და მაღალი ნიშია. კამარა ცილინდრული ფორმისაა.
შუა ეკლესიას სამხრეთიდან მთელ სიგრძეზე მიშენებული აქვს ორ დამოუკიდებელ ნაწილად გაყოფილი სათავსი. სათავსის აღმოსავლეთ ნაწილს ნახევარწრიული ფორმის ღრმა აფსიდი მოიცავს, რომლის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს (აფსიდის ბოლოებთან) თითო ფართო და მაღალი თაღოვანი გასასვლელია, მათგან ჩრდილოეთის შუა ეკლესიის საკურთხეველში გადის, ხოლო სამხრეთისა სამხრეთიდან მიშენებული ნაგებობის აღმოსავლეთ ნაწილში მოწყობილ პატარა ოთახში. აფსიდი გადახურულია საკმაოდ ტლანქი კონქით, რომლის ზემოთ დამატებითი სართული ყოფილა (შემორჩენილია კედლების ფრაგმენტები). სათავსის დასავლეთ ნაწილი მთლიანად დანგრეულია და ნანგრევებით არის ამოვსებული.
სათავსზე სამხრეთიდან მიშენებული ნაგებობა (შემორჩენილია მცირე ნაწილი) ვიწრო და გრძელი დერეფანია. განივი კედლით იგი ორ ნაწილად არის გაყოფილი. აღმოსავლეთ ნაწილი აფსიდიანია. მასში შესასვლელი დასავლეთიდანაა (შემორჩენილია წირთხლების ნაწილი). შესასვლელი ნავს დასავლეთ ნაწილის სამხრეთ კედელში ჰქონია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მიკი რურკი
მიკი რურკი (Mickey Rourke დ. 16 სექტემბერი 1952, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი კინომსახიობი. სახელი გაითქვა ეროტიკული დრამით 9½ კვირა. 1991-1994 წლებში მოღვაწეობდა როგორც პროფესიონალი მოკრივე. არის ოქროს გლობუსისა და BAFTA-ს ლაურეატი, ოსკარის ნომინანტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952
ნიკოლოზ მათიკაშვილი
ნიკოლოზ მათიკაშვილი (დ. 8 აპრილი, 1900, პატარძეული  გ. 1993) — ქართველი სამხედრო პირი.
ბიოგრაფია
ახალგაზრდა მებრძოლები საგონებელში ჩავარდნენ: “დავრჩეთ თუ წავიდეთ? დარჩენა – მტრის სამსახურში ჩადგომას და სამშობლოს ღალატს უდრიდა, წასვლით იქნებ ევროპაში რამენაირათ უმაღლესი ცოდნა მიგვეღო და მომავალში განთავისუფლებულ საქართველოში ცოდნით აღჭურვილნი დავბრუნებულიყავით. დაპირება, რომ იზრუნებენ ჩვენ სამხედრო სასწავლებლებში მოწყობაზე, უმნიშვნელო არ იყო. ზოგმა ჩვენთაგანმა სახლში დარჩენა ამჯობინა, გავინაწილებთო ქვეყნის ბედს და მშობლებსაც ხომ პატრონობა უნდაო. უმრავლესობამ სამშობლოდან გასვლა ირჩია”, – წერდა ნიკოლოზ მათიკაშვილი.
ბათუმიდან გემით გასული იუნკრები რამდენიმე დღეში კონსტანტინოპოლს მიადგნენ და გარკვეულ ხანს იქ გაჩერდნენ. 1921 წლის შემოდგომაზე კი მათგან 13 საბერძნეთს გაიგზავნა და ათენის სამხედრო სასწავლებელში ჩაირიცხა. მათ შორის იყო ნიკოლოზ მათიკაშვილიც. ერთი წლის შემდეგ, როცა საბერძნეთი არეულობამ მოიცვა, ცამეტივე სტამბულში დაბრუნდა და აქედან პოლონეთს გაემგზავრა. საბედნიეროდ, ყველანი მიიღო იქაურმა პოდხორუნჟების სკოლამ. სამხედრო სასწავლებელი ნიკოლოზ მათიკაშვილმა 1923 წელს დაამთავრა და პოდპორუჩიკის ჩინით კონტრაქტის საფუძველზე პოლონეთის არმიაში დაიწყო სამსახური. 1930–1932 წლებში იგი ვარშავის უმაღლეს სამხედრო სკოლაში სწავლობდა.
1930–იან წლებში საფრანგეთში, ნოე რამიშვილის ინიციატივით, მოეწყო სამხედრო კურსები, რომელსაც ნიკოლოზ მათიკაშვილი ხელმძღვანელობდა. მსმენელთა რიცხვი 10–12 კაცი იყო. სწავლა თითქმის ერთი წელი გაგრძელდა. 1939 წელს დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი. კაპიტანი მათიკაშვილი გერმანელთა წინააღმდეგ ბრძოლებში ლვოვის მე-19 ქვეითთა პოლკის შემადგენლობაში მონაწილეობდა. მას ეკავა პოლკის ტაქტიკური ადიუტანტის თანამდებობა. ნიკოლოზ მათიკაშვილი მონაწილეობდა 1944 წლის ვარშავის აჯანყებაში. იგი პოლონეთის უმაღლესი სამხედრო ორდენის, „ვირტუტი მილიტარის“ კავალერი იყო. ერთ–ერთ ბრძოლაში ნიკოლოზ მათიკაშვილი მძიმედ დაიჭრა და გერმანელებს ჩაუვარდა ხელში. ომის შემდეგ ტყვეობიდან დაბრუნებული კაპიტანი განთავისუფლებული პოლონეთის ჯარში გაიწვიეს. როგორც თავად წერს, დატუსაღებას პოლონელი ოფიცრების დახმარებით გადაურჩა რომლებმაც რუსულ შტაბს შესთავაზეს მისი, როგორც რუსულის მცოდნის, გამოყენება. იგი სამხედრო სამინისტროში მიიწვიეს და ქვეითი ჯარის წვრთნის დარგში დაასაქმეს.
მალე პოლიტიკური კამპანიის ახალი ტალღა დაიწყო, რომლის დროსაც საეჭვო რეპუტაციის ოფიცრებს სამსახურიდან ითხოვდნენ. კაპიტანი მათიკაშვილიც პენსიაზე გაუშვეს. მას შემდეგ სახელმწიფო სამსახურში აღარ უმუშავია. ამ დროს უკვე დაქორწინებული იყო პოლონელი მრეწველის ქალიშვილზე და ცხოვრების სახსარი გააჩნდა. პოლონეთში დამკვიდრებული ქართველი მხედრები, მართალია, მეორე სამშობლოს – პოლონეთის სამსახურში იდგნენ, მაგრამ, ამავე დროს, ერთი წუთითაც, არ ივიწყებდნენ საქართველოს. მათ ჩამოაყალიბეს ქართველ იუნკერთა კავშირი, მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდათ სხვა ქვეყნებში მიმოფანტულ თანამემამულეებთან, მონაწილეობდნენ ქართული ემიგრაციის ყველა წამოწყებაში, ეწეოდნენ მრავალმხრივ კულტურულ–საგანმანათლებლო და საზოგადოებრივ საქმიანობას, დააარსეს ჟურნალი „მხედარი“, რომელსაც საკუთარი სახსრებით პარიზში გამოსცემდნენ. ჟურნალი 1939 წლამდე გამოდიოდა. სულ 15 ნომერი დაიბეჭდა.
ნიკოლოზ მათიკაშვილი იყო „იუნკერთა კავშირის"(1928–1932) გამგეობის წევრი და ჟურნალ „მხედრის" თანამშრომელი (1929–1937), ასევე, პოლონეთის ორიენტალისტთა კავშირის წევრი და ჟურნალ "ფშევლონდ ორინტალისტიჩის" თანამშრომელი. მან ამ ჟურნალისთვის პოლონურ ენაზე თარგმნა ვაჟა–ფშაველას ნაწარმოებები: „შვლის ნუკრის ნაამბობი“, „გოგოთურ და აფშინა“ და „ძაღლიკა ხიმიკაური“; აქვე იბეჭდებოდა საქართველოს ხელოვნებისა და ლიტერატურისადმი მიძღვნილი მისი სტატიები; პოლონელი პოეტებისთვის გაკეთებული აქვს ასამდე ქართული ლექსის ბწკარედი, რომელთა ნაწილი დაიბეჭდა წიგნში – „საბჭოთა პოეზია“. ნიკოლოზ მათიკაშვილის ფსევდონიმებია: ნ. მალი, თიკუნი, მოლტკე. 1988 წელს, პარიზში, ქართულ ჟურნალ „ივერიაში“ დაიბეჭდა ნიკოლოზ მათიკაშვილისა და მიხეილ კვალიაშვილის წიგნი „იუნკრები“, რომელიც 1990 წელს, ცალკე წიგნად, თბილისშიც გამოიცა. 1992 წლიდან ნიკოლოზ მათიკაშვილი საქართველო–პოლონეთის საზოგადოების საპატიო თავმჯდომარე იყო. 2016 წელს საქართველოს ლიტერატურის მუზეუმმა გამოსცა ერთტომეული – „იუნკრები და სხვები“. წიგნი მომზადდა ლიტერატურის მუზეუმში დაცული, პოლონეთიდან 1991 წელს ჩამოტანილი, ნიკოლოზ მათიკაშვილის არქივის მიხედვით, რომელიც ქართული სამხედრო ისტორიისა და კვლევის საქმეში მნიშნელოვან ფურცელს წარმოადგენს.
ნიკოლოზ მათიკაშვილის პირადი წერილების გარდა აქ შესულია მისი ნოველები, სტატიები, თარგმანები, მოხსენებები, მოგონებები და უმთავრესი მათ შორის – მიხეილ კვალიაშვილთან ერთად დაწერილი „იუნკრები“. მოგონებებში აღწერილია იუნკერთა ცხოვრება და მათი სასახელო ბრძოლები 1921 წელს კოჯორსა და ტაბახმელაში, რუსეთთან დამარცხების მიზეზები; იუნკერთა შემდგომი ცხოვრება ემიგრაციაში, ჯერ თურქეთში, შემდეგ კი - საბერძნეთსა და პოლონეთში. ნიკოლოზ მათიკაშვილი საქართველოს სამჯერ ესტუმრა. პირველად გოგლა ლეონიძის დახმარებით ჩამოვიდა. შემდეგ კიდევ ორჯერ ეწვია ძმასა და ძმისწულს. გარდაცვალებამდე რამდენიმე წლით ადრე ნიკოლოზ მათიკაშვილი წერდა: „86 წელს გადაცილებული „უკანასკნელი უბიხივით“ მარტოკა ვარ პოლონეთში და მოვალეთ ვთვლი ჩემ თავს ჩემი თანამემამულეების არსებობის, შრომის, ოცნების, ჩატარებული ბრძოლების და დაღუპვის კვალი დავტოვო, რომ მომავალმა თაობებმა დავიწყებას არ მისცეს ჩვენი მწარე ბედი და საკუთარ გულში ჩახედვით გამოიტანონ შესაბამისი დასკვნები. მოგონებაში არ მომიხსენებია დაღუპულ ქართველ ოფიცერთა ოჯახები, მათი დაობლებული ცოლ–შვილი. ისინი მრავლათ არიან მსოფლიოს სხვა და სხვა ქვეყნებში მიმობნეულნი, ქართველობა არ დაუკარგავთ და გული განთავისუფლებულ სამშობლოს მოსწრების გრძნობით უცემთ“.
ნიკოლოზ მათიკაშვილი გარდაიცვალა 1993 წელს საკუთარ სახლში, ვარშავის გარეუბან ზალესიეში. მიცვალებულის სასახლეზე ქართული დროშა იყო გადაფარებული. დაკრძალეს ვარშავის ბროდნოვსკის სასაფლაოზე. 2017 წლის ნოემბერში საქართველოს პრეზიდენტი გიორგი მარგველაშვილი პოლონეთში, დაბა პიასეჩნოში, ოფიციალური ვიზიტის ფარგლებში ეწვია სახლს, რომელშიც ნიკოლოზ მათიკაშვილი ცხოვრობდა. აღნიშნული სახლი და მიწის ნაკვეთი ნიკოლოზ მათიკაშვილის ქვრივმა ჰანა (ნინა) შოდე-მათიკაშვილმა 2007 წელს საჩუქრად გადასცა საქართველოს საელჩოს. 2011 წელს აქ საქართველო-პოლონეთის მეგობრობის სახლი, იგივე, "ქართული სახლი" და პოლონეთის არმიის ქართველ ოფიცერთა მუზეუმი დაფუძნდა. საქართველოს პრეზიდენტმა მუზეუმის ეზოში სიმბოლურად საქართველოდან ჩატანილი მუხის ხე დარგო და წლების წინ გიორგი ლეონიძის მიერ დარგული "გოგლას ვაზის" ნაყოფი დააგემოვნა.
ლიტერატურა
თბ., 2016
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
სიჩუმის ხმა
„სიჩუმის ხმა“ ("The Sound of Silence"), თავდაპირველად - „სიჩუმის ხმები“ ("The Sounds of Silence") - ამერიკული მუსიკალური დუეტის, Simon & Garfunkel-ის სიმღერა. სიმღერა 1963 და 1964 წლებს შორის დაწერა პოლ საიმონმა ჯონ ფიცჯერალდ კენედის მკვლელობის ზეგავლენის ქვეშ. სიმღერა 1964 წლის მარტში ჩაიწერა Columbia Records-ის სტუდიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Simon & Garfunkel
კირსტინ მეიერი
კირსტინ მაიერი (დ. 12 ოქტომბერი, 1861, სკებრეკი, დანია — გ. 28 სექტემბერი, 1941, კოპენჰაგენი ) — დანიელი ფიზიკოსი.
ბიოგრაფია
კირსტინ ბიერუმი (ქალიშვილობის გვარი) დაიბადა 1861 წლის 12 ოქტომბერს სკებრეკიში (დანია), ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროზე. კირსტინი მერიერი გარხდა 1885 წელს, როცა ცოლად ა. მეიერს გაჰყვა. კირსტინ მეირს პატარა ასაკშივე იყო დაინტერესებული ცოდნის მიღებით. კოპენჰაგენში ჩასვლისთანავე იგი ღებულობდა კერძო გაკვეთილებს ფიზიკასა და მათემატიკაში. 1882 წელს კირსტინმა ჩააბარა გამოცდა, რათა სკოლაში სწავლების უფლება მიეღო. 3 წლის შემდეგ იგი გახდა ფიზიკა-მათემატიკის კურსებისთავისუფალი მსმენელი. ნახსენები კურსები დაამთავრა 1892 წელს და მაგისტრის ხარისხი მიიღო. 1885-1930 წლებში მაიერი ასწავლიდა ფიზიკასა და მათემატიკას კოპენჰაგენის სხვადასხვა სასწავლო დაწესებულებებში.
მოღვაწეობა
1902 წელს მან შექმნა ფიზიკის სახელმძღვანელო, რომელიც მრავალი წლის განმავლობაში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა.
კრისტინ მეიერმა ჩაატარა დიდი მუშაობა მრავალი ორგანული ნივთიერებისა და ორთქლის დრეკადობის პრეციზიული განსაზღვრისათვის. მიღებულ შედეგებზე მან დიდხანს იმუშავა, რათა მონაცემები ისეთი სახით წარმოედგინა, რომ ყველა შესწავლილი სითხის თვისებები გამოსახული ყოფილიყო უნივერსალური ფორმულებითა და მრუდებით. მისმა კვლევებმა დაიმსახურა კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის ოქროს მედალი. აგრეთვე ამავე გამოკვლევებმა საერთაშორისო აღიარება მოუპოვა მეცნიერს.
იოანის ფაშალიდისი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
კირსტინ მეიერი
მოღვაწეობა
კირსტინ მეიერს სურდა მრავალრიცხოვანი მონაცემები ერთიან, უნივერსალურ თანაფარდობაზე დაეყვანა. ამისათვის მან შემოიტანა „თავისი“, უნდა ითქვას საკმაოდ ხელოვნური ერთეულები. შემდგომში მან ბევრმა მეცნიერმა მიბაძა (თუმცა საბოლოოდ გამოირკვა, რომ ეს მეთოდი ჩიხით მთავრდება).
1902 წელს საფუძველი ჩაუყარა გაზეთს („ფიზიკის ტეიდსხრიფტ“) დანიაში და 10 წელის მისი რედაქტორი იყო. ამ გაზეთში აქვეყნება იგი საკუთარ ახალ მიღწევებს.
კირსტინ მეიერი გარდაიცვალა 1941 წლის 28 სექტემბერს, კოპენჰაგენში. მის მიერ შექმნილმა ჟურნალმა პატივი სცა თავის პირველ რედაქტორს სპეციალური სამგლოვიარო ნომრით.
სქოლიო
კატეგორია:დანიელი ფიზიკოსები
საბატინა ჯეიმზი
საბატინა ჯეიმზი (დ. 20 ნოემბერი, 1982, დჰადარი, პაკისტანი) — ავსტრიელ-პაკისტანელი მწერალი. მისი ნაშრომები არის ავტობიოგრაფიული და შეიცავს მის გარდაქმნას მუსლიმიდან კათოლიკემდე.
ბიოგრაფია
საბატინა ჯეიმზი, 10 წლამდე ცხოვრობდა როგორც მუსლიმი თავის ოჯახთან ერთად დჰადარში, პაკისტანში, სანამ მისი ოჯახი საცხოვრებლად არ გადავიდა ლინცში, ავსტრიაში. საბატინა მალე ინტეგრირდა და აითვისა ავსტრიული საზოგადოება. ეს კი მის მშობლებს არ მოსწონდათ, რადგან მათთვის ავსტრია დროებითი საცხოვრებლი იყო. მას შემდეგ რაც, მათ მიერ დაწესებული შეზღუდვებს საბატინა აღარ ემორჩილებოდა, მშობლებმა გადაწყვიტეს იგი ლაორეში გაეგზავნათ და ბიძაშვილზე დაექორწინებინათ. მშობლებმა საბატინა პაკისტანში დატოვეს, სადაც ის იძულებული იყო მადრაში ევლო. საწყის ეტაპზე, ჯეიმზი მხოლოდ იმ შემთხვევაში დათანხმდებოდა ბიძაშვილთან ქორწილს, თუ ავსტრიაში დაბრუნდებოდნენ. უკვე ავსტრიაში ჩასულმა, კი მან უარი თქვა ქორწინებაზე. ამის გამო მას მშობლები მოკვლით დაემუქრნენ, რის გამოც საბატინა იძულებული გახდა დამალულიყო და ახალი პირადობის მოწმობა აეღო. ეს ყოველივე კი გახდა ოჯახთან დაშორების მიზეზი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:ავსტრიელი მწერლები კატეგორია:პაკისტანელი მწერლები
თურჰან ჰატიჯე სულთანი
თურჰან ჰატიჯე სულთანი (Turhan Hatice; დ. 1627 — გ. 5 ივლისი,  1683) — ოსმალეთის იმპერიის სულთნის იბრაჰიმ I-ის ცოლი და მეჰმედ IV-ის დედა.