cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ევროპის ეკონომიკა
ევროპის ეკონომიკა 740 მილიონ ადამიანს მოიცავს 50 სხვადასხვა ქვეყანაში. სხვა კონტინენტთა მსგავსად, ევროპის ქვეყნების სიმდიდრე განსხვავდება, თუმცა მათ შორის ყველაზე ღარიბი მშპ-ისა და ცხოვრების სტანდარტების მიხედვით გაცილებით მაღლა დგას სხვა კონტინენტების ღარიბ ქვეყნებთან მიმართებაში.
განსხვავება სიმდიდრეში ევროპაში თვალსაჩინოა დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ. დასავლეთ ევროპულ ქვეყნებს მაღალი მშპ და ცხოვრების სტანდარტები აქვთ, მაშინ როცა აღმოსავლეთ ევროპის მრავალი ქვეყანა ჯერაც სსრკ-ისა და ყოფილი იუგოსლავიის დაშლის შედეგად მიღებული ეკონომიკური კრახის ნანგრევებიდან გამოსვლას ცდილობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის კავშირი კატეგორია:მსოფლიოს ეკონომიკა
ძმები საფაროვების ქარვასლა
ძმები საფაროვების ქარვასლა (Səfərov qardaşlarının karvansarası) — XIX საუკუნეში შუშაში აგებული ქარვასლა. მდებარეობს ხოჯა მარჯანლის უბანში. იგი XIX საუკუნის რესპუბლიკის მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ძეგლია. სომხური შეიარაღებული ძალების მიერ ქალაქ შუშას ოკუპაციის შემდეგ ქარვასლას შენობა დაინგრა. ამჟამად მისი ნანგრევებია შემორჩენილი.
ისტორია
ქარვასლა, რომელიც ცნობილია როგორც ძმები საფაროვების ქარვასლა, ფაქტობრივად მე-19 საუკუნის ბოლოს შუშელმა ვაჭარმა ჰაჯი მურტუზა საფაროვის საკუთარი ვაჟების - აჰადის, სამადის, მურსალის და მანაფის პატივსაცემად ააგო. ქარვასლა ძმები საფაროვების სახელს ატარებდა და იმ დროისთვის ყველაზე დიდი ქარვასლა იყო ქალაქ შუშაში. ამ ქარვასლას მშენებლობაში დიდი როლი ითამაშა შუშის ცნობილი არქიტექტორის, ქერბალაი საფიხან სულთანჰუსეინის ვაჟმა. ქარვასლის მარჯვენა და მარცხენა ფრთები შედგებოდა ორი სართულისაგან, ხოლო ცენტრალური ნაწილი სამი სართულისგან, 1-ლი სართული გამოიყენებოდა მაღაზიებისა და სახელოსნოებისთვის, ხოლო მე-2 და მე-3 სართულები საიუველირო სახელოსნოდ, რესტორნად და სასტუმროდ. ქარვასლას ჰქონდა საკუთარი ეზო, სამლოცველოები, სპეციალური შესანახი ადგილი სტუმრების ცხენებისთვის და ა.შ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ილორის წმინდა გიორგის ხატი
250px|მინი|ილორის წმინდა გიორგის კარედი ხატი ილორის წმინდა გიორგის კარედი ხატი — წმინდა გიორგის ხატი ილორის ეკლესიიდან. ხატი ამჟამად დაცულია დადიანების სასახლეთა ისტორიულ-არქიტექტურულ მუზეუმში.
აღწერა
ილორის წმინდა გიორგის კარედი ხატი წარმოადგენს სამფრთიან, დასაკეც ხატს, რომლის წინა ნაწილზე გამსოახულია წმინდა დიმიტრი და წმინდა თეოდორე განმარტებითი ძველქართული წარწერებით. ხატის შიდა ნაწილზე გამოსახულია ფეხზე მდგომი, საომარ სამოსში გამოწყობილი წმინდა გიორგი, რომლის მარჯვნივ ვედრების პოზაში გამოსახულია ბედიელი მიტროპოლიტი კირილე ჟუანისძე. ყველა გამოსახულებას განმარტებითი წარწერა ახლავს. გარდა ამისა, ხატის ლუსკუმაზე მოთავსებულია 15 სტრიქონიანი ქართული ასომთავრული წარწერა, რომელიც მოგვითხრობს ბედიელი მიტროპოლიტის კირილე ჟუანისძის მიერ ილორის ტაძრისადმი წმინდა გიორგის ხატის შეწირვის ამბავს. წარწერაში მოხსენიებულია ასევე გიორგი III დადიანი, ოდიშის მთავარი 1572-1582 წლებში და მისი მეუღლე თამარი. სიუჟეტური თემა — წმ. გიორგი და სასწაულმოქმედი ხარი სრულიად ორიგინალურია ქრისტიანულ ხელოვნებაში. ის ქართული სინამდვილიდან არის გადმოტანილი და უკავშირდება საკულტო ცერემონიალს, რომელიც გიორგობა დღეს ილორში იმართებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:დადიანების სასახლეთა ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმი კატეგორია:ილორის ეკლესია
არგონი
არგონი (Argon; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მესამე პერიოდის, მეთვრამეტე ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — მერვე ჯგუფის მთავარი ქვეჯგუფის, VIIIა) ქიმიური ელემენტი. ატომური ნომერია — 18, ატომური მასა — 39.948. დედამიწის ატმოსფეროში მესამე ელემენტია თავისი გავრცელებით (აზოტის და ჟანგბადის შემდეგ) — 0,93 % მოცულობის მიხედვით. არგონი ინერტული ერთ ატომიანი, უფერო, უსუნო და უგემო აირია.
ისტორია
არგონის აღმოჩენის ისტორია იწყება 1785 წელს, როდესაც ინგლისელი ფიზიკოსი და ქიმიკოსი ჰენრი კავენდიში, ჰაერის შემადგენლობის კვლევისას, გადაწყვიტა დაედგინა მთლიანად იჟანგებოდა თუ არა ჰაერში მყოფი აზოტი სრულად. რამდენიმე კვირის განმავლობაში U-ს მაგვარ მილაკში ჰაერისა და ჟანგბადის ნარევზე დრო და დრო ზემოქმედებდა ელექტრო განმუხტვით, რის შედეგადაც წარმოიქმნებოდა რუხი ფერის აზოტის ოქსიდის სულ ახალი და ახალი პორციები, რომელსაც მკვლევარი პერიოდულად ხსნიდა ტუტეში. რამდენიმე ხნის შემდეგ ჟანგების წარმოქმნა შეწყდა, მაგრამ დარჩენილი ჟანგბადის დაკავშირების შემდეგ დარჩა აირის ბუშტი რომლის მოცულობა დიდი ხნის განმავლობაში არ იცვლებოდა ჟანგბადის გარემოში ელ. განმუხტვის ზემოქმედების მიუხედავად. კავენდიშმა ბუშტის მოცულობა შეაფასა თავდაპირველი ჰაერის მოცულობის 1/120-ად. ბუშტის გამოცნობა კავენდიშმა ვერ მოახერხა, ამიტომაც მიატოვა თავისი კვლევები, და არც გამოუქვეყნებია მისი შედეგები. მხოლოდ დიდი ხნის შემდეგ ინგლისელმა ფიზიკოსმა ჯეიმზ კლერკ მაკსველმა შეაგროვა და გამოაქვეყნა კავენდიშის ხელნაწერები და ლაბორატორიული ჩანაწერები.
არგონის აღმოჩენის შემდგომი ისტორია დაკავშირებულია ჯონ უილიამ სტრეტის სახელთან, რომელმაც რამდენიმე წელი დაუთმო აირების სიმკვრივეების კვლევას, განსაკუთრებით აზოტისას. გაირკვა, რომ ლიტრი აზოტი, რომელიც მიღებულია ჰაერისაგან უფრო მეტს იწონის, ვიდრე ლიტრი «ქიმიური» აზოტი (რომელიც მიიღება რომელიმე აზოტშემცველი ნაერთის დაშლით, მაგალითად, აზოტის ზეჟანგი, აზოტის ოქსიდები, ამიაკი, შარდი ან სელიტრა) განსხვავდება - 1,6 მგ-ით (პირველის წონა იყო 1,2521 გრ, ხოლო მეორესი 1,2505 გრ). ეს სხვაობა არც თუ ისე ცოტაა, ცდის შეცდომად რომ ჩაითვალოს. ამასთან ის ყოველთვის მეორდება მიუხედავად წყაროსი თუ საიდან მიიღებოდა ქიმიური აზოტი.
ამ პარადოქსის გამოუცნობლად 1892 წლის შემოდგომაზე რელეიმ ჟურნალ «Nature-ში» გამოაქვეყნა წერილი მეცნიერებს, სადაც თხოვდა მათ მიეცათ ახსნა იმ ფაქტისთვის, რომ აზოტის მიღების მეთოდის მიხედვით იღებდა აზოტის სხვა და სხვა სიმკვრივეს. წერილი ბევრმა მეცნიერმა წაიკითხა მაგრამ ვერავინ გასცა დასმულ კითხვას პასუხი.
იმ დროისათვის უკვე ცნობილ ინგლისელ ქიმიკოს უილიამ რამზაისაც არ ჰქონდა მზა პასუხი, მაგრამ შესთავაზა რელეის თავისი თანამშრომლობა. ინტუიციით რამზაიმ ივარაუდა, რომ ჰაერის აზოტი შეიცავდა რაღაც ადრე უცნობ უფრო მძიმე აირის მინარევებს, ხოლო ჯეიმზ დიუარმა რელეის ყურადღება მიაქცია კავენდიშის ძველ ცდების შედეგებზე (რომლებიც უკვე გამოქვეყნებული იყო).
მაშ ასე, იქნა აღმოჩენილი ახალი ელემენტი. გახდა ცნობილი, რომ ის აზოტზე თითქმის 1,5-ჯერ უფრო მძიმეა და შეადგენს ჰაერის 1/80 ნაწილს. რამზაიმ აკუსტიკური გაზომვებით აღმოაჩინა, რომ ახალი აირის მოლეკულა შედგება ერთი ატომისაგან — ამ დრომდე მსგავსი აირები მდგრად მდგომარეობაში არ შეხვედრიათ. აქედან გამოდიოდა ძალიან მნიშვნელოვანი დასკვნა — რადგანაც მოლეკულა ერთ ატომიანია, მაშინ ახალი აირი წარმოადგენს არა რთულ ქიმიურ ნაერთს, არამედ მარტივი ნივთიერებას.
რამზაიმ და რელეიმ დიდი დრო დახარჯეს მისი რეაქციულ კვლევებზე სხვა ქიმიურად აქტიურ ნივთიერებებთან. მაგრამ როგორც მოსალოდნელი იყო, მივიდნენ დასვნამდე: მათი აირი საერთოდ უმოქმედო იყო. ეს გასაოცარი იყო - იმ მომენთისათვის არ იყო ცნობილი არც ერთი ამდენად ინერტული ნივთიერება.
ახალი აირის შესწავლაში დიდი წვლილი შეიტანა სპექტრალურმა ანალიზმა. ჰაერიდან გამოყოფილი აირის ემისიური სპექტრი თავისი ნარინჯისფერი, ლურჯი და მწვანე ხაზებით მკვეთრად განსხვავდებოდა უკვე ცნობილი აირების სპექტრებისაგან. უილიამ კრუქსიმ იმ დროისათვის ყველაზე გამოჩენილმა სპექტროსკოპისტმა, სპექტრში დაითვალა 200-მდე ხაზი. სპექტრული ანალიზის განვითარების იმ დონემ ვერ შეძლო განესაზღვრა, თუ რამდენ ელემენტს ეკუთვნოდა მიღებული სპექტრი. რამდენიმე წლის შემდეგ გაირკვა, რომ რამზაის და რელეის ხელში ეჭირათ არა ერთი უცნობი არამედ, ეჭირათ - ინერტული აირების მთელი პლეადა].
1894 წლის 7 აგვისტოს ოქსფორდში, ბრიტანეთის ფიზიკოსთა, ქიმიკოსთა და ბუნებისმეტყველ მკვლევართა კრებაზე, გამოცხადებულ იქნა ახალი ელემენტის აღმოჩენის შესახებ, რომელსაც ეწოდა არგონი. თავის მოხსენებაში რელეი ამტკიცებდა, რომ ჰაერის ყოველ კუბურ მეტრში არის 15 გრ. ახლად აღმოჩენილი აირი (1,288 წონ. %). მეტისმეტად წარმოუდგენელი იყო ის ფაქტი, რომ მეცნიერების რამდენიმე თაობამ ვერც კი შენიშნეს ჰაერის შემადგენელი ნაწილი, და ამასთან მისი თითქმის მთელი 1 პროცენტი! რამდენიმე დღეში ათობით მეცნიერმა რელეის და რამზეის ცდები. ეჭვები გაქარწყლდა: ჰაერი შეიცავს არგონს.
10 წლის შემდეგ 1904 წელს, რელეიმ ყველაზე გავრცელებული აირების სიმკვრივეების კვლევისათვის და არგონის აღმოჩენისათვის მიიღო ნობელის პრემია ფიზიკაში, ხოლო რამზაიმ ატმოსფეროში სხვა დასხვა ინერტული აირის აღმოჩენისათვის - ნობელის პრემია ქიმიაში.
სახელწოდების წარმოშობა
დოქტორ მედანის (კრების თავმჯდომარე, სადაც იქნა გაცხადებული აღმოჩენის შესახებ) წინადადებით რელეიმ და რამზაიმ ახალ აირს მისცეს სახელი «არგონი» (ἀργός — ზანტი, ნელი, ზარმაცი, არააქტიური). ეს სახელწოდება ხაზს უსვამდა ელემენტის უმთავრეს თვისებას — მის ქიმიურ უაქტიურობას.
სამყაროში
არგონის შემცველობა სამყაროს მატერიაში ფასდება მიახლოებით წონის 0,02 %-ით.
არგონი (ნეონთან ერთად) შეიმჩნევა ზოგ ვარსკვლავზე და პლანეტურ ნისლებში. საერთოდ ის კოსმოსში უფრო მეტია, ვიდრე კალციუმი, ფოსფორი, ქლორი, ამ დროს დედამიწაზე არის უკუ დამოკიდებულება.
დედამიწის ქერქი
არგონის შემადგენლობა ლითოსფეროში არის — მასის 4 %. ზღვის წყლის ყოველ ლიტრში გახსნილია 0,3 სმ³ არგონი, მტკნარ წყალში არის 5,5 — 9,7 %. არგონის შემცველობა მსოფლიო ოკეანეში ფასდება 7,5 ტ, დედამიწის ქერქიდან ამოფრქვეულ ქანებში — 16,5 ტ.
განსაზღვრა
ხარისხობრივად არგონს პოულობენ ემისიური სპექტრული ანალიზით, ხაზების ძირითადი მახასიათებლებია - 434,80 და 811,53 ნმ. რაოდენობრივად განსაზღვრისას თანდაყოლილი აირები (O2, N2, H2, CO2) კავშირდებიან სპეციფიკური რეაგენტებით (Ca, Cu, MnO, CuO, NaOH) ან იყოფიან ცილდებიან მშთანთქმელების მეშვეობით (მაგალითად, ორგანული და არაორგანული სულფატების წყლის ხსნარებით). სხვა ინერტული აირების გამოყოფა დაფუძნებულია მათ აქტივირებული ნახშირთან სხვადასხვაგვარ ადსორბირებადობასთან. გამოიყენება ანალიზის მეთოდები, რომლებიც ეფუძნება სხვა და სხვა ფიზიკური თვისებების (სიმკვრივე, თბოგამტარობა, და სხვა) გაზომვებზე, ასევე მას-სპექტრომეტრიულ და ქრომატოგრაფიულ ანალიზის მეთოდებზე.
ფიზიკური თვისებები
არგონი — ერთატომიანი აირი რომლის დუღილის ტემპერატურაა (ნორმალური წნევის პირობებში) −185,9 °C (ცოტათი დაბალი ვიდრე ჟანგბადის, და ცოტათი მაღალი ვიდრე აზოტის). 100 მლ წყალში 20 °C-ის პირობებში იხსნება 3,3 მლ არგონი, ზოგიერთ ორგანულ გამხსნელებში არგონი მნიშვნელოვნად კარგად იხსნება, ვიდრე წყალში.
ქიმიური თვისებები
ჯერჯერობით ცნობილია არგონის მხოლოდ ორი ნაერთი — არგონის ჰიდროფტორიდი და CU(Ar)O, რომლებიც ძალიან დაბალი ტემპერატურის პირობებში არსებობენ. ამას გარდა, არგონი წარმოქმნის ექსიმერულ მოლეკულებს, ანუ მოლეკულებს, რომლებსაც აქვთ მდგრადი აღგზნებული ელექტრონული მდგომარეობა და არამდგრადი ძირითადი მდგომარეობა. არის საფუძველი ჩაითვალოს, რომ განსაკუთრებულად არამდგრადი ნაერთი Hg—Ar, რომელიც წარმოიქმნება ელექტრონული განმუხტვის დროს, — ეს არის ქიმიური (ვალენტური) ნაერთი. არ არის გამორიცხული, რომ შეიძლება მიღებულ იქნან არგონის სხვა ვალენტური ნაერთები ფთორთან და ჟანგბადთან, რომლებიც ასევე უნდა იყვნენ უკიდურესად არამდგრადნი. მაგალითად, ელექტრონული აღგზნების დროს არგონისა და ქლორის შერევისას შესაძლებელია აირფაზოვანი რეაქცია ArCl-ის წარმოქმნით. ასევე სხვა ბევრ ნივთიერებებთანმ რომლის მოლეკულებს შორის მოქმედებს წყალბადის კავშირები (წყალთან, ფენოლთან, ჰიდროქინონთან და სხვა), წარმოქმნის ნაერთებს ჩანართებს (კლატრატები), სადაც არგონის ატომი, როგორც თავისებური «სტუმარი», მდებარეობს ღრუში, რომელსაც წარმოქმნის მასპინძელი ნივთიერების მოლეკულების კრისტალური მესერი.
იზოტოპები
არგონი დედამიწის ატმოსფეროში წარმოდგენილია სამი სტაბილური იზოტოპით: 36Ar (0,337 %), 38Ar (0,063 %), 40Ar (99,600 %). მძიმე არგონის იზოტოპის 40Ar თითქმის მთლიანიი მასა დედამიწაზე წარმოქმნილია კალიუმის რადიოაქტიური იზოტოპის 40K(ამ იზოტოპის შემცველობა ამოფრქვეულ ქანებში საშუალოდ შეადგენს 3,1 გრ/ტ) რადიოაქტიური დაშლის შედეგად. რადიოაქტიური კალიუმის დაშლა მიმდინარეობს ორი მიმართულებით ერთდროულად:
პირველი პროცესი (ჩვეულებრივი β-დაშლა) მიმდინარეობს 88 %-ის შემთხვევაში და მიდის კალციუმის სტაბილური იზოტოპის წარმოიქმნამდე. მეორე პროცესზე, სადაც მონაწილეობს ატომების 12 %, მიმდინარეობს ელექტრონული წართმევა, რის შედეგადაც წარმოიქმნება არგონის მძიმე იზოტოპი. კალიუმის ერთი ტონა, რომელსაც შეიცავს მთის ქანები ან წყალი მთელი წის განმავლობაში ახდენს მიახლოებით არგონის 3100 ატომის გენერირებას. ასე რომ, მინერალებში, რომლებიც შეიცავენ კალიუმს, თანდათანობით გროვდება 40Ar, რაც იძლევა საშუალებას განისაზღვროს ქანის წლოვანება; კალიუმ-არგონის მეთოდი წარმოადგენს ბირთვული გეოქრონოლოგიის ძირითად მეთოდს.
36Ar და 38Ar იზოტოპების წარმოშობის სავარაუდო წყაროებს წარმოადგენს — მძიმე ბირთვების სპონტანური დაშლის არამდგრადი პროდუქტები, ასევე ურან-თორიუმის შემცველ მინერალებში მჩატე ელემენტების ბირთვების მიერ ნეიტრონებისა და ალფა-ნაწილაკების მიტაცების რეაქცია.
კოსმოსური არგონის უდიდესი უმრავლესობა შედგება 36Ar და 38Ar იზოტოპებისაგან. ეს გამოწვეულია იმ გარემოებით, რომ კოსმოსში კალიუმი გავრცელებულია მიახლოებით 50 000-ჯერ ნაკლებად, ვიდრე არგონი (დედამიწაზე კალიუმი არგონზე 660-ჯერ უფრო მეტია). აღსანიშნავია გეოქიმიკოსების მიერ გაკეთებული გამოთვლა, რომ: დედამიწის ატმოსფეროს არგონს თუ გამოვაკლებთ რადიოგენულ 40Ar, მივიღებთ იზოტოპურ შემადგენლობას, რომელიც ძალიან ახლოს დგას კოსმოსური არგონის შემადგენლობასთან.
მიღება
მრეწველობაში არგონს იღებენ როგორც ჰაერის ჟანგბადად და აზოტად ფართომასშტაბიანი გაყოფის გვერდით პროდუქტს. −185,9 °C ტემპერათურის დროს არგონი კონდენსირდება, ხოლო −189,4 °C — კრისტალირდება.
გამოყენება
ქვემოთ ჩამოთვლილია არგონის გამოყენების დარგები:
ბიოლოგიური როლი
არგონი არ თამაშობს არავითარ ბიოლოგიურ როლს.
ფიზიოლოგიური ქმედება
ინერტული აირები ფლობენ ფიზიოლოგიურ ქმედებებს, რომლებიც ვლინდება ორგანიზმზე მათი ნარკოტიკული ზემოქმედებით. არგონის ჩასუნთქვით ნარკოტიკული ეფექტი ვლინდება მხოლოდ 0,2 მპა-ზე მაღალი ბარომეტრიული წნევისას.
ჩასასუნთქი ჰაერში არგონის დიდმა კონცენტრაციამ შეიძლება გამოიწვიოს თავბუსხვევა, გულის რევა, ღებინება, გონების დაკარგვა და სიკვდილი ასფიქსიით (ჟანგბადური შიმშილის შედეგად).
სტეფანია სანდრელი
სტეფანია სანდრელი (იტალ. Stefania Sandrelli, დ. 5 ივნისი, 1946, ვიარეჯო, ტოსკანა, იტალია) — იტალიელი კინომსახიობი. ბოლო პერიოდში ძირითადად მონაწილეობს სატელევიზიო გადაცემებსა და თამაშობს ტელესერიალებში.
ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|სტეფანია სანდრელი ფილმში"შეცდენილი და მიტოვებული" სანდრელი დაიბადა ტოსკანის ქალაქ ვიარაჯოში. მისი ოჯახი საშუალო კლასს ეკუთვნოდა.. დედა- ფლორიდა და  მამა ოტელო სანდრელი ( რომელიც მაშინ გარდაიცვალა, როდესაც გოგონა რვა წლის იყო) პატარა საოჯახო ტიპის სასტუმროს მფლობელები იყვნენ ვიარეჯოში.
ბავშვობაში სტეფანია დადიოდა ბალეტზე, სწავლობდა  აკორდეონზე დაკვრას. მას ჰყავდა შვიდი წლით უფროსი ძმა- სერჯიო. წარმატებული მუსიკოსი. გარდაიცვალა 2013 წელს.
კარიერა
მინი|2005 წელი თოთხმეტი წლის ასაკში გოგონამ  მონაწილეობა მიიღო კონკურსში "მის იტალია", ხოლო ერთი წლის შემდეგ 1960 წელს  გაიმარჯვა მშობლიურ ქალაქში  Miss Cinema Viareggio- ს სილამაზის კონკურსზე. მოხვდა ჟურნალ Le Ore- ს გარეკანზე. მომავალ მსახიობს მიეცა შესაძლებლობა კინოში მოხვედრილიყო. მსახიობს პოპულარობა მოუტანა პიეტრო ჯერმის ფილმმა „განქორწინება იტალიურად“ ხსენებულ ფილმში სტეფანია სანდრელის პარტნიორობას უწევდა ცნობილი იტალიელი კინოვარსკვლავი მარჩელო მასტროიანი, რომელიც მთავარი გმირის, ანჯელას ბიძაშვილისა და შეყვარებულის როლს ასრულებდა.საფინალო სცენაში ახალგაზრდა მსახიობის გამოჩენამ საცურაო კოსტუმში განსაკუთრებული შთაბეჭდილება მოახდინა მაყურებელზე. შემდგომში სტეფანიამ პიეტრო ჯერმის კიდევ სამ ფილმში მიიღო მონაწილეობა.
ამასთან, მსახიობის მომდევნო როლებმში (შესანიშნავ გარეგნობასთან ერთად) გამოიკვეთა მისი არაჩვეულებრივი ნიჭი. პიეტრო ჯერმის მომდევნო ფილმმა - "შეცდენილი და მიტოვებული" და განსაკუთრებით ანტონიო პიეტრანჯელის სურათმა "მე მას კარგად ვიცნობდი" მსახიობის წარმატება განამტკიცა. სანდრელი მოიწვიეს რეჟისორებმა საფრანგეთიდან, მათ შორის იყვნენ ჟან პიერ მელვილი და ჟან პიერ მოკი; ესპანეთიდან (ბიგას ლუნა); ცნობილი პორტუგალიელი რეჟისორი მანოელ ოლივეირა ("მოლაპარაკე კინო"). სტეფანია სანდრელიმ  ერთ-ერთი საუკეთესო როლი შეასრულა ბერნარდო ბერტოლუჩის ფილმში "კონფორმისტი", რომელმაც  მიიღო უმაღლესი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისგან. 1971 წელს მას საუკეთესო იტალიური ფილმის წოდება მიენიჭა, ხოლო მსახიობს კიდევ უფრო მეტი პოპულარობა მოუტანა.
1980 წელს სტეფანია სანდრელიმ მოიგო იტალიური კინო პრემია Nastro d'Argento ქალის მეორე ხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისათვის. ეტორე სკოლას დრამაში "ტერასა" .1983 წელს მან განაახლა კარიერა ტინტო ბრასის ეროტიული ნამუშვრით "გასაღები" .ფილმის ეკრანებზე წარმატებული გამოსვლის შემდეგ, მან  ითამაშა მთელ რიგ ეროტიულ ფილმებში.
ხინოწმინდა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ხინოწმინდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
სტეფანია სანდრელი
პირადი ცხოვრება
სტეფანია სანდრელის ხანგრძლივი ურთიერთობა ჰქონდა იტალიელ მომღერალ და კომპოზიტორ ჯინო პაოლითან. მათი ქალიშვილი ამანდა სანდრელი,  დაიბადა 1964 წელს. ასევე ცნობილი იტალიელი  მსახიობია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:იტალიელი მსახიობები კატეგორია:იტალიელი მსახიობი ქალები კატეგორია:საფრანგეთის ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალრები
Lasioglossum hypochlorinum
Lasioglossum hypochlorinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1940 წელს.
სქოლიო
hypochlorinum
ალიეს დეპარტამენტი
ალიე — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ოვერნში.
ისტორია
იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ალიეს ფართობია 	7340 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 344,721 ადამიანს შეადგენს და მას 63-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 47 ადამიანს.
ალეს კოორდინატები 46.33333°N, 3.16667°W.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები კატეგორია:ცენტრალური მასივი
ქოქშეთაუ
ქოქშეთაუ — ადრე 1993 წლამდე ეწოდებოდა ქოქჩეთავი (Кокчетав). აკმოლის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი, მისი მოსახლეობა 2013 ივლისის მონაცემებით შეადგენს 153,057 ადამიანს.
ორმოცი სებასტიელი მოწამე
ორმოცი სებასტიელი მოწამე (ძვ. ბერძ. Ἃγιοι Τεσσεράκοντα) — მეომარი წმინდანები, რომლებიც მოწამეობრივად აღესრულენ სებასტიაში, რომის პროვინცია მცირე არმენიაში (დღევანდელი თურქეთი), 320 წელს, იმპერატორ ლიცინიუსის დროს. მართლმადიდებელი ეკლესია წმინდანთა ხსენებას აღნიშნავს 9 მარტს იულიუსის კალენდრით (22 მარტს ახალი სტილით).
პირველი ცნობები ორმოცი მოწამის შესახებ დაცული აქვს ბასილი დიდს თავის ჰომილიაში, რომელიც განკუთვნილია მათი ხსენების დღისთვის.
ცხოვრება
მეომრები წარმოშობით კაპადოკიიდან იყვნენ (დღევ. თურქეთი) და მსახურობდნენ რომაულ ლეგიონში, რომელიც ქალაქ სებასტიაში იდგა (Legio XII Fulminata). სარდალმა აგრიკოლამ მათ მოსთხოვა, რომ წარმართული ღმერთებისთვის შეეწირათ მსხვერპლი. მათი უარის შემდეგ რომაელებმა ისინი გააშიშვლეს და გაყინულ ტბაში ჩააყენეს. იქვე დადგეს თბილი აბაზანა, რათა ქრისტეს უარმყოფელთ მასში გათბობა შესძლებოდა. დილიას ერთი მეომარი გაიქცა აბანოსკენ, მაგრამ მაშინვე მოკვდა. ერთ-ერთმა რომაელმა, სახელად აგლაოსმა, როდესაც დაინახა ქრისტიანთა სულიერი შემართება, თვითონაც გაიძრო სამოსელი და ტბაში მდგართ შეუერთდა. გადმოცემით, რომაელმა სამხედროებმა, როდესაც დარმუნდნენ, რომ მოწამეები არ იყინებოდნენ, მათ წვივები გადაუმტრვრიეს და დაწვეს.
მოწამეთა სახელები
კირიონი, კანდიდე, დომნე, ისიხიოსი, ირაკლი, სმარაგდე, ევნოიკე, ვალენტი, ვივიანე, კლავდიოსი, პრისკე, თეოდულე, ევტიქი, იოანე, ქსანთიოსი, ილიანე, სისინიოსი, ანგია, აეტი, ფლაბიოსი, აკაკი, ევდოკიოსი, ლისიმაქე, ალექსანდრე, ილია, გორგინიოსი, თეოფილე, დომეტიანე, გაიოზი, ლეონტი, ათანასე, კირილე, საკრდონიოსი, ნიკოლოზი, ვალერიუსი, ფილოქტიმონე, სევერიანე, ქუდიონი, მელიტონი და აგლაიოსი.
ტროპარი და კონდაკი
ტროპარი: წყლულებანი იგი, უფალო, წმიდათა შენთანი, რომელნი შენთჳს თავს ისხნეს, მიიხუენ აწ მეოხებად ჩუენთჳს, და ყოველნივე სენნი ჩუენნი განკურნე, კაცთმოყუარე, გევედრებით.
კონდაკი: ყოველივე მხედრობა ქუეყანისა დაუტევეთ, და ზეცათა მეუფესა შეუვრდით, ღვაწლით შემოსილნო უფლისანო ორმეოცნო, ცეცხლი და წყალი განვლეთ თქუენ სანატრელნო, და ღირსად მოიგეთ დიდება იგი ზეცათა და სიმრავლეჲ გვირგვინთა.
ქვემო ქართლი
ღოუბნის „ორმოცნი“ მდებარეობს, ქვემო ქართლის მხარეში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, სოფ. ღოუბნიდან 3 კმ-ის მანძილზე, ტყეში. ტაძარი XVI–XVII საუკუნეებს მიეკუთვნება.
სქოლიო
კატეგორია:მოწამეები კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:კაბადოკიელი ქრისტიანი წმინდანები
ნაჭკადუ (გალის მუნიციპალიტეტი)
ნაჭკადუ — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს შავი ზღვის სიახლოვეს. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ფიჩორის თემის სოფლები
ლოდეინოე-პოლე
ლოდეინოე-პოლე (Лодейное Поле) — ქალაქი (1785 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. ლოდეინოპოლის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 20 674 ადამიანს შეადგენდა.
ქალაქი მდებარეობს ლენინგრადის ოლქის ჩრდილოე-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე სვირის მარცხენა სანაპიროზე. ქალაქის ტერიტორიაზე მოედინება მდინარე სვირის ორი მცირე შენაკადი: მდინარე კანომკა (ქალაქის დასავლეთ ნაწილში) და მდინარე ლუდანკა (ქალაქის აღმოსავლეთ ნაწილში).
სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
კოხი
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კავინტი
კავინტი (ოფიციალურად კავინტის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Cavinti) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ლაგუნის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 980 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ლაგუნის მუნიციპალიტეტები
War (ალბომი)
War — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს მესამე სტუდიური ალბომი.
ისტორია
ამ ალბომზე ლარი მალენი პირველად იყენებდა მეტრონომს, რათა რითმი დაეცვა.
ალბომს ეწოდა War (ინგ.:ომი) სხვადასხვა მიზეზით, თუმცა როგორც ბონო ამბობს, ”ომი ყველგან იყო, ფოლკლენდიდან შუა სამხრეთამდე და სამხრეთ აფრიკამდე. ამით უბრალოდ ვცდილობდით ხალხის გამოღვიძებას”. The Edge ამბობდა, რომ ”ეს მძიმე სახელწოდებაა. იგი საშიშია. იგი შეიძლება მოგიბრუნდეს”.
ალბომიდან განსაკუთრებულ ჰიტებად იქცა სიმღერები Sunday Bloody Sunday და New Year's Day.
დამატებითი დისკი (2008 წლის გამოცემა)
ალბომის 2008 წლის გამოცემა გამოვიდა სინგლების B-გვერდებით და დამატებითი მიქსებით.
სქოლიო
კატეგორია:U2-ს ალბომები კატეგორია:1983 წლის ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები სტივ ლილიუაიტის პროდიუსერობით
ხინჭები (მთა)
ხინჭები ― მთა საქართველოში, გომბორის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე კისისხევის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1500 მ. აგებულია ცარცული კირქვებით, მერგელებით, ქვიშაქვებით. კალთები შემოსილია მეორეული სუბალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები
ლესინდი
ლესინდი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ლასურიაშის თემში. მდებარეობს მდინარე ლაჯანურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 620 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 52 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
საფრანგეთის ფეხბურთი
საფრანგეთის ფეხბურთი, წარმოებს საფრანგეთის ფეხბურთის ფედერაციის მიერ (Fédération Française de Football, ან FFF). FFF ხელმძღვანელობს როგორც კაცთა, ასევე ქალთა საფეხბურთო ნაკრებებს.
პირველი კლუბი საფრანგეთში 1863 წელს შეიქმნა.
რედვუდის ეროვნული პარკი
დაცული ტერიტორიის სამხრეთით არის ქალაქი სან-ფრანცისკო.
რედვუდის ეროვნული პარკი შეიქმნა 1968 წლის 1 იანვარს პრეზიდენტ ლინდონ ჯონსონის გადაწყვეტილებით. წლების განმავლობაში რედვუდის ფართობი მნიშვნელოვნად გაიზარდა. 1980 წელს იუნესკომ რედვუდის ეროვნული პარკი მსოფლიო მემკვიდრეობად აღიარა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ეროვნული პარკები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები აშშ-ში
პიერ კურტადი
პიერ კურტადი (Pierre Courtade; დ. 3 იანვარი, 1915 —  გ. 14 მაისი,  1963) — ფრანგი ნოველისტი და ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
პიერ კურტადი დაიბადა 1915 წელს პირინეებში. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო „წინააღმდეგობის“ პერიოდში და გამოსცა მოთხრობების კრებული „გარემოებანი“. ოკუპაციის წლებში რედაქტორობდა „წინააღმდეგობის“ საინფორმაციო ბიულეტენს; 1946 წლიდან გაზეთ „ლ'უმანიტეში“ მუშაობდა და საერთაშორისო მდგომარეობის შესახებ სტატიებს ბეჭდავდა.
1949 წელს გამოაქვეყნა ფილოსოფიური რომანი „ელსენერი“, რომელიც ნაწილობრივ ეგზისტენციალისტური მოდის წინააღმდეგ არის მიმართული. რომანი-რეეპორტაჟი „ჯიმი“ ეხება ამერიკელთა მოქმედებას საფრანგეთის მიწა-წყალზე ომის შემდგომ პერიოდში, ხოლო „შავი მდინარე“ — ვიეტნამის ბრძოლებს. 1956 წელს გამოსცა მოთხრობების კრებული „უზენასი ცხოველები“. უკანასკნელ რომანში „წითელი მოედანი“ მოცემულია კომუნისტის რთული სახე და დოგმანტიზმის კრიტიკა. 1960 წლიდან პიერ კურტადი გაზეღ „ლ'უმანიტეს“ კორესპონდენტად მუშაობდა სსრკ-ში.
პიერ კურტადი გარდაიცვალა 1963 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:ფრანგი ჟურნალისტები კატეგორია:ფრანგი რომანისტები კატეგორია:საფრანგეთის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:ფრანგული წინააღმდეგობის წევრები
კარელ კრაფტი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1926 წლის 24 თებერვალს ქალაქ პრიბრამში როდესაც პრიბრამის საშუალო სკოლაში სწავლობდა, მეორე მსოფლიო ომი დაიწყო. გერმანიის პროტექტორატის მიერ დადგენილი გერმანული ენის სავალდებულო შესწავლის საწინააღმდეგოდ, მან დამოუკიდებლად ისწავლა ინგლისური, ფრანგული და რუსული ენები. ეს უკანასკნელი მან გერმანული საკონცენტრაციო ბანაკიდან გამოქცეულ რუსი პატიმარისგან აითვისა, რომელიც მასთან იმალებოდა სახლში.
ომის დასრულებამდე საბაკალავრო გამოცდისთვის მომზადების ნაცვლად იძულებული იყო გერმანელებისთვის ემუშავა. უმაღლესი განათლების მიღება მხოლოდ ომის შემდეგ შეძლო და გახდა აღმზრდელი. 1948 წელს ის მეთვალყურეობდა ომით დაზარალებული ბავშვების რეაბილიტაციას პეკ პოდ სნეზკუში. აქ გაიცნო თავისი მომავალი მეუღლე, რომელიც საოჯახო სკოლის დამთავრების შემდეგ იქ მზარეულად მუშაობდა.
1948 წლის ბოლოს გაიწვიეს ორწლიან სამხედრო სამსახურში. ჯარის შემდეგ მუშაობდა მასწავლებლად გრჟიმიერჟდიცეში. 1951 წელს იგი ჩავიდა როსოვიცეში სკოლის დირექტორის რანგში, სადაც 1952 წელს მას ვაჟი შეეძინა. 1953 წლიდან ასწავლიდა ჟუპანიცეში ერთკლასიან სკოლაში 1955 წლის წყალდიდობამდე. 1957 წელს მან იყიდა მიწის ნაკვეთი და დაიწყო ქოხის მშენებლობა, რომელიც მოგვიანებით სახლად გადააკეთა და დასახლდა 1970-იან წლებში.
სლაპის ტბის დატბორვის შემდეგ კარელ კრაფტი გადაიყვანეს დირექტორად  ობორჟიშტეში, სადაც შეეძინა ქალიშვილი ჰანა. მან დისტანციურად დაიწყო ფსიქოპედიის შესწავლა, რომელსაც ახლა სპეციალურ პედაგოგიკას უწოდებენ და მასწავლებლად გადაიყვანეს ობორჟიშტეს ხელახალი გადამზადების ცენტრში.
ცხოვრებისეული პოზიციისა და პედაგოგიური საქმიანობის გამო, მან ვერ მიიღო ჩეხოსლოვაკიის ხელისუფლებისა და პოლიტიკოსების მხარდაჭერა, რის გამოც  გაემგზავრა დობრჟიშჩის სკოლაში მასწავლებლად. აქ მან განაგრძო სკაუტური მოდელის მიხედვით ექსკურსიების ორგანიზება, თუმცა ხელისუფლებამ მისი საქმიანობა შეაჩერა.
28 ნოემბერს იგი გაათავისუფლეს დობრჟიშეს დაწყებითი სკოლიდან 1968 წლის აგვისტოში ვარშავის პაქტის თანახმად, ჯარების ჩეხოსლოვაკიაში შესვლასთან დაკავშირებული უთანხმოების გამო.
ამის შემდეგ იგი მუშაობდა დამხმარედ ურანის მაღაროში პჟიბრამში, შემდეგ მუშაობდა ჟელივკას წყალქვეშა არხის მშენებლობაზე დრეგერად. მოგვიანებით მუშაობდა მძღოლად ელექტროგამანაწილებელი კომპანიის საავტომობილო განყოფილებაში.
სკოლაში დაბრუნება მხოლოდ 1989 წლის შემოდგომაზე, ზუსტად იმავე დღეს 20 წლის შემდეგ შეძლო.
ესპერანტოს მოძრაობა
კარლ კრაფტი 1949 წლიდან აქტიურად ჩაერთო ესპერანტოს შესწავლისა და პოპულარიზაციის მოძრაობაში. მონაწილეობდა ესპერანტოს კლუბების შექმნაში დორბჟიშჩეში 1957 წელს და პრიბრამში 1961 წელს.
მან მოაწყო ესპერანტოს შემსწავლელთა საზაფხულო ბანაკი ზუპანოვიცეში 1958 წელს. იყო საგამოცდო კომიტეტის წევრი, ესპერანტოს ახალი ლექსიკონების — ჩეხური და ჩეხურ-ესპერანტოს ავტორი. 20 წლის განმავლობაში მხარს უჭერდა უსინათლო ესპერანტისტებს საბჭოთა კავშირში. კრაფტმა მათთან კომუნიკაციისთვის ბრაილის შრიფტი გამოიყენა.
თავის წიგნში „სიყვარულის გმირი“ კარლ კრაფტმა აღწერა პრჟემისლ პიტერის ცხოვრება, რომელიც ზრუნავდა ობლებზე და ერთად ზრდიდა მათ ჩეხურ, ებრაულ და გერმანულ ენებზე ომის შემდგომ ჩეხოსლოვაკიაში.
ეწეოდა ჰუმანიტარულ საქმიანობას. უყვარდა ინდუიზმი და სხვა აღმოსავლური ფილოსოფია, რის შედეგადაც გახდა ვეგეტარიანელი.
ესპერანტოზე წერდა პოლონური რადიოს მაუწყებლებისთვის და იაპონური გაზეთებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ჩეხი პედაგოგები კატეგორია:ჩეხი პოლიგლოტები
ზარანი
ზარანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (საღანძილის თემი). მდებარეობს მდინარე ჩხერიმელის ხეობაში. ზღვის დონიდან 600 მეტრი. ხარაგაულიდან 5 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 158 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტროპარი
ტროპარი (ძვ. ბერძ. τροπάριον) — მართლმადიდებელ ეკლესიაში მოკლე ლოცვითი საგალობელი, რომელშიც გახსნილია დღესასწაულის არსი, ან იდიდება ესა თუ ის წმინდანი.
ტერმინის ეტიმოლოგია მთლად ნათელი არ არის. უმრავლეს მკვლევართა აზრი იხრება იქით, რომ იგი მომდინარეობს ბერძნული ზმნიდან τρέπω — მომართვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიტურგიკა კატეგორია:მართლმადიდებლური ღვთისმსახურება კატეგორია:ჰიმნოგრაფია კატეგორია:ქრისტიანული ჰიმნოგრაფია
სამების ოთხთავი
მინიატიურა|160პქ|[[სამების საკათედრო ტაძარი|თბილისის სამების საკათედრო ტაძარში დაცული სახარება (ოთხთავი)]] წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის ოთხთავი ანუ სახარება — ქართული ხელნაწერი სახარება, რომელიც 1984-2004 წლებში საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა კურთხევით გადაიწერა სამების ტაძრისათვის. ხელნაწერი უხვადაა შემკული ქართული ტრადიციული მინიატიურებით. დღეს იგი დაცულია თბილისი წმინდა სამების საკათედრო ტაძარში.
სამების სახარება შესრულებულია ნუსხურით, საწერ მასალად გამოყენებულია სუფთად დამუშავებული პერგამენტი (ხბოს ტყავი). სახარება სულ 140 ფურცელს შეიცავს, მათი ზომები 70x90 სმ-ს შეადგენს, ხოლო წიგნის საერთო წონა — 32 კილოგრამს. ყდა შესრულებულია მოოქროვილი ჭედურობის ტექნიკით. მასზე გამოსახულია ჯვარი, რომელიც იყოფა ექვს ტოლ ნაწილად. თითოეულ ნაწილში გამოსახულია სცენები სახარებიდან: ნათლისღება, ამაღლება, ჯოჯოხეთის წარმოტყვევნა, ჯვარცმა, ხარება, შობა. სახარების ყდა შემკულია 35 სხვადასხვა ფერის ძვირფასი ქვით, ოთხი მახარებლის გამოსახულებები კი შემოსაზღვრულია პატარა ზომის მარგალიტებით.
სამების სახარება შემკულია რამდენიმე ასეული მინიატურით. ილუსტრაციებზე სამი წლის განმავლობაში მუშაობდნენ მხატვრები: რუსუდან ფეტვიაშვილი, თამარ გურაშვილი, ლიზა ჩქარეული, გურამ ჟვანია და სხვები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:სახარებები კატეგორია:ქართული ოთხთავები
სიას დინასტია
სიას დინასტია (ძვ. წ. 2070 - ძვ. წ. 1600 წლები; 夏朝) — ლეგენდარული დინასტია, ტრადიციული შეხედულებების თანახმად, მმართველობა ძველ ჩინეთში, ძვ. წ. 2070 წლიდან  ძვ. წ. 1765 წლამდე. ჩინელი არქეოლოგები სიას დინასტიას ხშირად უკავშირებენ ერლიტოუს კულტურას. იმ ტერიტორიაზე, რომელზეც იდენტიფიცირებულია სიას დინასტია, ჯოუს ეპოქაში ძინის სამეფო წარმოიშვა.
მითური წინარეისტორია
ჩინური მითურ-ისტორიული ტრადიციების თანახმად, ჩინეთის სახელმწიფო დააარსა ყვითელმა იმპერატორმა — ხუან-დიმ, რომელმაც ძვ. წ. XXVII საუკუნეში, მძიმე ბრძოლების შედეგად შეძლო სხვადასხვა ტომთა ბელადების დამორჩილება და შექმნა თავის სახელმწიფო კუნლუნის მთაზე — მდინარე ხუანხეს აუზიდან შორეულ დასავლეთში.
მშვიდობის ჩამოვარდნის გამო, ხუან-დიმ ღმერთებს მსხვერპლი შესწირა, დანიშნა მმართველები და ქვეყნის მასშტაბით გამოსცა კანონები. ხუან-დის ჰყავდა 25 ვაჟი, აქედან 14-მა (ბიბლიური იაკობის მსგავსად) ახალ მოდგმას ჩაუყარა საფუძველი. ქვეყნის ტახტი ხუან-დი-სგან (ძვ. წ. 2698 — ძვ. წ. 2597) მემკვიდრეობით გადაეცა შაო-ხაო-ს, შემდეგ — ჩუნ-სუი-ს, შემდეგ დი-კუს, შემდეგ კი — დი-ჟის და საბოლოოდ იაოს, რომელიც, ალბათ ყველაზე სათნო და ბრძენი მმართველი იყო. მან გააერთიანა და მიიყვანა ქვეყანა ჰარმონიულ მდგომარეობამდე, დაამყარა ხალხთა შორის თანხმობა, მაღალ თანამდებობებზე გამოცდილი და პროფესიონალი კადრები დანიშნა. იაომ მემკვიდრედ სათნო შუნები (ძვ. წ. 2256 — ძვ. წ. 2205) აირჩია. ამისთვის იმპერატორმა ქვეყანა 12 ნაწილად დაჰყო და ყველგან მმართველებად შუმები დაადგინა. thumb|left|200px|იუ დიდი
იუ დიდი და სიას სახელმწიფოს დაარსება
thumb|მარჯვნივ|210პქ|ღვინის ჭიქა [[ლუნშანის კულტურა|ლუნშანის კულტურიდან]]
შუნებისგან ძალაუფლება გადაეცა ხუან-დი პირდაპირ შთამომავალს, იუს, სიას გვარიდან, რომელიც ითვლება სიას დინასტიის დამააარსებლად. დინასტიის 17 მმართველი ქვეყანას სამ საუკუნენახევრის განმავლობაში მართავდა.
სიას დინასტიის მმართველების სია
ბევრი ისტორიკოსი სიას დინასტიას ლეგენდარულ დინასტიებს მიაკუთვნებს, თუმცა ეს დღემდე საკამათოა. ამ ეპოქის არც ერთი წერილობითი წყარო არ შემორჩენილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩინეთის დინასტიები კატეგორია:დინასტიები
პოლონეთის რესპუბლიკის ეროვნული ასამბლეა
ეროვნული ასამბლეა (Zgromadzenie Narodowe) — პოლონეთის პარლამენტის ორივე პალატის სახელწოდება, როდესაც სეიმი და სენატი მონაწილეობენ გაერთიანებულ სხდომაში. მას უძღვება სეიმის ცერემონმეისტერი (ან სენატი, როდესაც სეიმის ცერემონმეისტერი არ იმყოფება).
1922-1935 და 1989-1990 წლებში, ეროვნულმა კონგრესი ერთიანად (არჩევნებში მონაწილეობდა როგორც სეიმი ასევე სენატი)ირჩევდა პოლონეთის პრეზიდენტს. 1935-ში ის შეცვალა ამომრჩევლების კრებამ, სადაც შედიოდა პრემიერ მინისტრი, უმაღლესი მოსამართლე, შეიარაღბული ძალების ინსპექტორი, 2/3 სეიმის დეპუტატები და 1/3 სენატორები. სენატი 1946 წელს გააუქმეს, შესაბამისად 1947 წელს ბოლესლავ ბერუტი იქნა მხოლოდ სეიმის მიერ არჩეული. 1952 წლიდან არ ჰყავდათ პრეზიდენტები სანამ 1989 წელს არ აღდგა სენატი და ეროვულმა ასამბლეამ აირჩია ვოიცეხ იარუზელსკი.
1990 წლიდან, პრეზიდენტი ირჩევა ხალხის მიერ, თუმცა პრეზიდენტი ეროვნული ასამბლეი წინაშე ფიცს დებს, რომელიც თავის მხრივ არის ერთადერთი ორგანო რომელსაც შეუძლია შეუწყვიტოს პრეზიდენტს უფლებამოსილება ან მოამზადოს საბრალდებო აქტი სახელმწიფო ტრიბუნალისთვის.
სეიდლის წყარო
მდებარეობს სეიდლის უბანში. დაარსდა XIX საუკუნის 80-იან წლებში. შუშაში 1873 წლამდე წყარო არ ყოფილა. 120 წელზე მეტია სასმელი წყლის წყარო არ არსებობდა, რადგან არ იყო ამისი საჭიროება - შუშას ორივე მხრიდან მდინარე მოედინებოდა. ამ მდინარეებიდან წყალი მოჰქონდათ სხვადასხვა გზით და გამოიყენებოდა როგორც სოფლის მეურნეობაში, ასევე სასმელად. შუშაში პირველი წყარო ხანის ასულმა ნათავანმა თიხის მილებით ააშენა. ხურშიდბანუ ნათავანმა ასი ათასი ოქროს მონეტა დახარჯა წყაროს ასაშენებლად. ამის შემდეგ ქალაქის სხვადასხვა ადგილას იშლება წყაროები. ერთ-ერთი ასეთი წყაროა მე-19 საუკუნის 80-იან წლებში სეიდლის უბანში აგებული წყარო. წყაროს უბნის სახელის მიხედვით სეიდლის წყაროს უწოდებენ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ძეგლები
პოლონეთის რესპუბლიკის ეროვნული ასამბლეა
1992-1997 წლებში ეროვნულმა ასამბლეამ მოამზადა და მიიღო ახალი კონსტიტუცია, რომელიც 1997 წლის 25 მაისის ეროვნულმა რეფერენდუმმა დაამტკიცა.
კატეგორია:პოლონეთის პოლიტიკა კატეგორია:პოლონეთის მთავრობა
სურენ პაპიკიანი
სურენ პაპიკიანი (Սուրեն Պապիկյան; დ. 26 აპრილი, 1986, სტეფანავანი, სომხეთის სსრ, სსრკ) — სომეხი პოლიტიკოსი, ისტორიკოსი, მასწავლებელი. სომხეთის ვიცე-პრემიერი 2021 წლიდან. 2018-2019 წლებში სომხეთის ტერიტორიული ადმინისტრირებისა და განვითარების მინისტრი. 2019-2021 წლებში სომხეთის ტერიტორიული ადმინისტრირებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი. სომხეთის რევოლუციის ერთ-ერთი წამყვანი ფიგურა. 2021 წლის 15 ნოემბრიდან სომხეთის თავდაცვის მინისტრი.
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ|სურენ პაპიკიანი თავის სამუშაო კაბინეტში სურენ პაპიკიანი 1986 წლის 26 აპრილს დაიბადა სტეფანავანში. 2003-2010 წლებში სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე (სწავლის დროს გაწვეული იქნა ჯარში). ისტორიის ბაკალავრი, პედაგოგი. 2010-2012 წლებში კვლავ სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. პაპიკიანი არის ისტორიის მაგისტრი. 2009-2011 წლებში პაპიკიანი ხელმძღვანელობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის სტუდენტურ სამეცნიერო საზოგადოებას. 2012-2016 წლებში სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის დიპლომისშემდგომ კურსზე. 2010-2016 წლებში იყო ერევნის N54 საჯარო სკოლის ისტორიის მასწავლებელი. . 2011-2018 წლებში მუშაობდა კუანტიმის კოლეჯში, მასწავლებლად. 2017-2018 წლებში ერევნის ქალაქის საბჭოს ექსპერტი იელკის ფრაქციიდან. 2018 წელს იყო მოძრაობა „ჩემი ნაბიჯის“ წევრი-ინიციატორი და სომხეთის აპრილ-მაისში მომხდარი არაძალადობრივი სომხეთის რევოლუციის მონაწილე. ის არის პარტია „საზოგადოებრივი კონტრაქტის“ გამგეობის თავმჯდომარე. ნიკოლ ფაშინიანის პირველ კაბინეტში 2018-2019 წლებში იკავებდა სომხეთის ტერიტორიული ადმინისტრირებისა და განვითარების მინისტრის თანამდებობას. 2019-2021 წლებში ფაშინიანის მეორე კაბინეტში დაინიშნა სომხეთის ტერიტორიული ადმინისტრირებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრად. ჯამში მინისტრის თანამდებობას იკავებდა 2018 წლის 12 მაისიდან 2021 წლის 2 აგვისტომდე. 2021 წლის 2 აგვისტოს, ფაშინიანის მესამე კაბინეტში სურენ პაპიკიანი დაინიშნა სომხეთის ვიცე-პრემიერის თანამდებობაზე. . სურენ პაპიკიანი 2021 წელს იყო პარტია „საზოგადოებრივი კონტრაქტის“ საპარლამენტო საარჩევნო, პროპორციული სიის წევრი. არის პარტია „საზოგადოებრივი კონტრაქტის“ დამფუძნებელი წევრი.
ჯილდოები
2011 წელს ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტურმა საბჭომ პაპიკიანი ვერცხლის მედლით დააჯილდოვა. 2016 წელს კი მან მიიღო სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს გარეგინ ნჟდეს სახელობის ჯილდო.
პირადი ცხოვრება
დაუოჯახებელია. არ ჰყავს შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები
Turris normandavidsoni
Turris normandavidsoni — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum hypochlorum
Lasioglossum hypochlorum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
სქოლიო
hypochlorum
თბილისის მარიონეტების თეატრი
მარიონეტების თეატრი — პირველი ქართული მარიონეტული თეატრი, დაარსდა თბილისში 1980 წელს. თეატრმა დადგა რევაზ გაბრიაძის „ალფრედი და ვიოლეტა“ (რეჟისორი რ. გაბრიაძე, 1981) და მისივე „მარშალ დე ფანტიეს ბრილიანტი“ (რეჟისორი თ. მირზაშვილი, 1982), „ჩვენი გაზაფხულის შემოდგომა“ (1986), „სტალინგრადის ბრძოლა“. თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი რეჟისორია რ. გაბრიაძე, დასის წევრები: ი. აჩბა, ა. ნიკოლაძე, თ. ამირეჯიბი, გ. თოფურია, თ. ჯავახიშვილი, ზ. ჩიკვილაძე, ჰ. ჯიჯიაშვილი, ზ. ქიქოძე. თოჯინების მხატვარი თ. მირზაშვილი, მხატვარი ვ. ბოიახჩიანი, მარიონეტების კონსტრუქტორი მოქანდაკე ე. ნიშნიანიძე, კომპოზიტორები ნ. ავალიშვილი და ე. ისრაილოვი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის თეატრები
დარჩი
დარჩი, ორმელეთი — მდინარე მესტიის მუნიციპალიტეტში. ნენსკრის მარჯვენა შენაკადი (ენგურის აუზი). სათავე აქვს კოდორის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ხოჯალის მთაზე, ზღვის დონიდან 3000 მ-ზე. სიგრძე 30 კმ, აუზის ფართობი 148 კმ². საზრდოობა შერეული. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი 6,41 მ³/წმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის მდინარეები კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მდინარეები
ჟეკიე
ჟეკიე (Jequié) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
1765
თარიღი უცნობია
*
მარიამჯვრის სახელმწიფო ნაკრძალი
მარიამჯვრის სახელმწიფო ნაკრძალი — სახელმწიფო ნაკრძალი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში, გომბორის ქედის სამხრეთ კალთებზე. ფართობი 1040 ჰა. დაარსდა 1935 წელს რელიქტური სოსნოვსკის ფიჭვის იშვიათი მასივის შემონახვის მიზნით. ნაკრძალის ფართობის დიდი ნაწილი ტყითაა დაფარული. აქ ხარობს რცხილა, ჯაგრცხილა, მუხა, წიფელი, ნეკერჩხლები, თელა. ქვეტყეში მრავალი სახეობის ბუჩქია. სოსნოვსკის ფიჭვი გავრცელებულია ზღვის დონიდან 800-1800 მ-ზე. ქმნის როგორც წმინდა (კონგლომერატებზე, ნაშალებზე, რიყეებზე და გამოტანის კონუსებზე), ისე შერეულ ზევნარებს ფიჭვნარ-მუხნარის, ფიჭვნარ-რცხილნარისა და სხვა სახით. ნარძალში ვხვდებით სოსნოვსკის ფიჭვის ოთხ ფორმას: პირამიდულს, კომპაქტურს, ოვალურსა და ქოლგისებურს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი კატეგორია:კახეთის მხარის ნაკრძალები
Procol Harum
Procol Harum — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1967 წელს. ამ ჯგუფმა დიდი წვლილი შეიტანა სიმფონიური როკისა და პროგრესული როკის განვითარებაში. მისი ყველაზე ცნობილი სიმღერაა 1967 წლის სინგლი „A Whiter Shade of Pale“. კოლექტივის მუსიკა მათი არსებობის მანძილზე განიცდიდა ცვლილებას, მაგრამ ბლუზური და პოპ მუსიკის მცირე ელემენტები ყოველთვის გააჩნდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:1967 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
პატრახუწა (გალის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:მზიურის თემის სოფლები
აკიჰიტო
იმპერატორი აკიჰიტო (明仁; დ. 23 დეკემბერი, 1933) — იაპონიის იმპერატორი 1989-2019 წლებში, მემკვიდრეობის ტრადიციული ათვლით 125-ე იმპერატორად ითვლება.
ბიოგრაფია
აკიჰიტო იმპერატორ სიოვას (ჰიროჰიტო) და მისი მეუღლის, კიოძუნის (ნაგაკო) უფროსი ვაჟი და მეხუთე შვილი იყო. ბავშვობაში წოდებული პრინცი ცუგუ თავდაპირველად განათლებას კერძო მასწავლებლისგან იღებდა, თუმცა მოგვიანებით 1950 წლიდან 1952 წლმადე, პიერის დაწყებით და საშუალო სკოლაში დადიოდა. მისი წინაპრებისგან განსხვავებით მას არ მიუღია არმიის ოფიცრის წოდება, რომელიც მამამისის, ჰიროჰიტოს მოთხოვნა იყო.
პრინცი აკიჰიტო დაბადებიდან ჰრიზანტემოვის ტახტის მემკვიდრე იყო. მან კრონპრინცი ტიტული 1952 წლის 10 ნოემბერს მიიღო. 1953 წლის ივნისში, ლონდონში დედოფალი ელიზაბეთ II-ის კორონაციის დროს, კრონპრინცი აკიჰიტო იაპონიას წარმოადგენდა.
მინი|მარცხნივ|საიმპერატორო დროშა შემდგომში კრონპრინცმა აკიჰიტომ და კრონპრინცესა მიჩიკომ 37 ქვეყანაში ოფიციალური ვიზიტი განახორციელეს. როგორც იმპერიულმა პრინცმა, აკიჰიტომ იაპონიის სამეფო ძალაუფლება რობოტის მოქმედებას შეადარა და ის იმედოვნებდა, რომ საიმპერატორი ოჯახი ახლოს იქნებოდა იაპონიის მოსახლეობასთან.
1989 წლის 7 იანვარს, იმპერატორ ჰიროჰიტოს გარდაცვალების შემდეგ, კრონპრინცი იმპერატორი გახდა. იმპერატორი აკიჰიტო ფორმალურად ტახტზე 1990 წლის 12 ნოემბერს ავიდა. 1998 წელს, გაერთიანებულ სამეფოში სახელმწიფო ვიზიტის დროს, მამ მიიღო გარტერის სახელობის ორდენი.
2001 წლის 23 დეკემბერს, მისი დაბადებისდღის ყოველწლიური შეხვედრებისას რეპორტიორებთან, იმპერატორმა რეპორტიორის შეკითხვაზე კორეასთან დაძაბული ურთიერთობის შესახებ განაცხადა, რომ მას ნათესაური კავშირი ჰქონდა კორეელებთან და ახსნა, რომ სოკუ ნიჰონგის მიხედვით, იმპერატორ კამუს დედა კორეის მეფის, მურეიონგის ნათესავი იყო.
2003 წლის 14 იანვარს იმპერატრ აკიჰიტოს ჩაუტარდა პროსტატის კიბოს ოპერაცია. ტახტზე ასვლიდან მოყოლებული, იმპერატორ აკიჰიტოს ძალისხმევა არ დაუშურია დაეახლოვებიდან საიმპერატორო ოჯახი იაპონიის მოსახლეობასთან. იაპონიის იმპერატორმა და მისმა მეუღლემ 18 ქვეყანაში და იაპონიის 47 პრეფექტურაში განახორციელეს ოფიციალური ვიზიტი.
2011 წლის ტოჰოკუს მიწისძვრისა და ცუნამის და ფუკუსიმას ბირთვული კატასტროფის საპასუხოდ, იმპერატორმა ისტორიული სატელევიზიო გამოსვლა გააკეთა, სადაც მოსახლეობას მოუწოდა არ დაეკარგათ იმედი და დახმარებოდნენ ერთამანეთს. 2011 წლი 30 მარტს იმპერატორი და მისი მეუღლე კატასტროფის შედეგად დროებით თავშესაფარში მცხოვრებ ლტოლვილებს ესტუმრნენ, იმ მიზეზით, რომ სასოწარკვეთილი ხალხისთვის იმედი დაებრუნებინათ. ამ სახის შეხვედრებმა ხაზი გასუვა საიმპერატორო ოჯახის და იაპონიის ხალხის სიახლოვეს. მოგვიანებით, იმავე წელს პნევმონიით დაავადებული იმპერატორი ჰოსპიტალში დააწვინეს. 2012 წლის თებერვალში დაანონსდა, რომ აკიჰიტოს ჩაუტარდებოდა კორონაციული შემოწმება. 18 თებერვალს მას წარმატებით ჩაუტარდა გულის ოპერაცია.
ქორწინება და შვილები
1959 წლის 10 აპრილს აკიჰიტო დაქორწინდა მიჩიკო სიოდაზე, რომელიც ნისინ სეიფუნის კომპანიის პრეზიდენტის და მოგვიანებით თავჯდომარის, ჰიდესაბურო სიოდას ქალიშვილი იყო. ახალი კრონ პრინცესა საიმპერატორო ოჯახში პრიველი მდაბიო წარმოშობის ადამიანი იყო. აკიჰიტოს და მიჩიკოს 3 შვილი შეეძინათ:
ოფიციალური ფუნქციები
მინი|მარჯვნივ|იმპერატორი აკიჰიტო და მისი მეუღლე მიჩიკო 2005 წლის 28 ივნისს მიუხედავად იმისა, რომ იმპერატორის უფლებები კონსტიტუციურად შეზღუდულია, მან გამოსცა რამდენიმე განცხადება, რომელიც გმობდა იაპონიის მხრიდან აზიის ქვეყნების ოკუპაციას. 1989 წლის აპრილში, მამამისის იმპერატორ სიოვას გარდაცვალებიდან რამდენიმე თვის შემდეგ, მან ჩინეთს მოუბოდიშა ოკუპაციის გამო.
მემკვიდრეობა
2006 წლის 6 სექტემბერს, იმპერატორმა მისი პირველი მემკვიდრე შვილიშვილის დაბადების დღე აღნიშნა, რომელიც აკიჰიტოს მეორე ვაჟის შვილია. პრინცი ჰიროჰიტო პირველი მემკვიდრე ვაჟია იაპონიის საიმპერატორო ოჯახში 41 წლის შემდეგ (მამამისის პრინცი აკისინოს დაბადებიდან მოყოლებული) და შეიძლება ჩაითვალოს მომავალ იმპერატორად, რადგან ამჟამინდელ კრონპრინცი მხოლოდ ერთი შვილი ჰყავს და ისიც ქალიშვილი პრინცესა აიკო. იაპონიის საიმპერატორო მემკვიდრეობის ამჟამი კანონით, პრინცესა აიკოს არ ეკუთვნის გახდეს იმპერატორი. 2006 წლის თებერვლიდან მოყოლებული, როდესაც პრინცესა კიკოს ორსულობის შესახებ გახდა ცნობილი, პრინცესა აიკომ ტახტზე ასვლის შანსი დაკარგა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:დაბადებული 23 დეკემბერი კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
Early Stages
Early Stages — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის საკონცერტო ალბომების კრებული, გამოცემული 2008 წელს. იგი მთლიანად ეძღვნება ჯგუფში ფიშის ლიდერობის პერიოდს.
ჩანაწერები შესრულდა BBC-ს მიერ და წარმოადგენს უნიკალური საკონცერტო გამოსვლების კოლექციას. კრებულს თან ახლავს მხატვარ მარკ უილკინსონის ორიგინალური გრაფიკა, რომლითაც მან სახელი გაუთქვა Marillion-ის პირველ ალბომებს.
კრებული გამოიცა როგორც კომპაქტ-დისკებზე, ასევე ჩამოსატვირთი ფაილების სახით.
სქოლიო
კატეგორია:Marillion-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2008 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Marillion-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2008 წლის საკონცერტო ალბომები
კონდაკი (ჰიმნოგრაფია)
კონდაკი  (ბერძ.. κοντάκιον) — ბიზანტიური საეკლესიო ჰიმნოგრაფიის ჟანრი.
ჟანრის ფუძემდებლად ითვლება ღირსი რომან ტკბილადმგალობელი (მელოდისტი) (VI საუკუნის I ნახ.), რომელიც უმრავლესი კონდაკის უბადლო ავტორია. VIII საუკუნიდან კონდაკი, როგორც ჟანრი კანონმა შეავიწროვა. კონდაკის სტროფების რაოდენობა შემცირდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიტურგიკა კატეგორია:მართლმადიდებლური ღვთისმსახურება კატეგორია:ჰიმნოგრაფია კატეგორია:ქრისტიანული ჰიმნოგრაფია
დიდიე დროგბა
დროგბას მეუღლე არის მალელი, რომელთანაც სამი შვილი ჰყავს.
ბიოგრაფია
დროგბა დაიბადა კოტ-დ’ივუარში. 5 წლის ასაკში ის საცხოვრებლად გადავიდა საფრანგეთში, თავის ბიძასთან მიშელ გობასთან, რომელიც ფეხბურთელი იყო. ამის შემდეგ დროგბა ოჯახური მიზეზების გამო აბიჯანში დაბრუნდა, 3 წლის შემდეგ კი ისევ გამოემგზავრა საფრანგეთში. ბავშვობაში მას ბიძამ «ტიტო» დაარქვა, იუგოსლავიის პრეზიდენტის იოსიპ ბროზ ტიტოს პატივსაცემად. მისი აბიჯანში დაბრუნება ხანმოკლე გამოდგა: მისმა მშობლებმა დაკარგეს სამუშაო ადგილები და დროგბა დაბრუნდა ბიძასთან. 1991 წელს კოტ-დ’ივუარში შექმნილი ეკონომიკური კრიზისის გამო, დროგბას მშობლებიც საფრანგეთში გადავიდნენ საცხოვრებლად, თავიდან ვანში, შემდეგ კი პარიზის გარეუბანში. როდესაც დროგბა იყო 15 წლის, მასთან საცხოვრებლად გადავიდა მისი ძმა ენტონი. ამ პერიოდში დროგბა იწყებს ვარჯიშს ფეხბურთში, ის გამოდიოდა ადგილობრივ ახალგაზრდულ ფეხბურთის გუნდში. თავიდან მარჯვენა მცველის პოზიციაზე, შემდეგ კი ბიძის რჩევით თავდამსხმელის პოზიციაზე თამაშობდა. დროგბასთვის ეს პერიოდი იყო ძალიან ძნელი, რადგან მას ემუქრებოდნენ თანაგუნდელები, თუ თამაშს არ დაანებებდა თავს. დროგბამ გუნდში თავიდანვე კარგად დაიწყო,ეს ყველაფერი კი გაღიზიანებას იწვევდა თანაგუნდელებში. ხშირი გაცდენების გამო დროგბა ჩარჩა კლასში,ამის გამო კი ის დასაჯა მამამ და გარკვეული ხანი უკრძალავდა ფეხბურთის თამაშს. ამის შემდეგ ბიძამისმა თამაში დაიწყო კლუბ ლევალუაში. კარგი თამაშის გამო დროგბამ მოწვევა მიიღო, ლევალუას ახალგაზრდულ გუნდში. აქ დროგბა მწვრთნელს ვერ შეეწყო,რის გამოც მალე დატოვა გუნდი.
ლე-მანი
21 წლის ასაკში დროგბა მიხვდა, რომ თუ სერიოზულად არ მოეკიდებოდა ვარჯიშს, ის ვეღარასდროს დადგებოდა პროფესიონალი ფეხბურთელი. სულ მალე, დროგბას დებიუტი შედგა ლე-მანის ძირითად გუნდში. ამის შემდეგ, 1999 წელს, დროგბამ ხელი მოაწერა თავის პირველ პროფესიულ კონტრაქტს.
გენგამი
2001-2002 წლების სეზონის პირველი ნახევრის მიმდინარეობისას დროგბათი გენგამი დაინტერესდა. დროგბამ დატოვა ლე-მანი და გენგამში გადაბარგდა, ტრანსფერის ღირებულებამ 80 000 გირვანქა სტერლინგი შეადგინა. სეზონის მეორე ნახევარში დროგბამ გენგამის რიგებში 11 შეხვედრა ჩაატარა და სამი გოლის გატანა მოახერხა. დროგბას თამაშმა გუნდი დაქვეითებას გადაარჩინა, თუმცა სამწვრთნელო შტატში მის მიმართ დამოკიდებულება კვლავ არ იყო კარგი.
შემდეგ სეზონში დროგბამ მოახერხა მწვრთნელების ნდობის მოპოვება, 34 თამაშში 17 გოლი გაიტანა და გენგამს დააკავებინა მეშვიდე ადგილი ლიგაში, რაც კლუბის რეკორდია. დროგბას თამაში ყურადღების მიღმა არ დარჩენიათ დიდ კლუბებს. სეზონის დასასრულს იგი მარსელის ოლიმპიკში გადავიდა სათამაშოდ, 3.3 მილიონი გირვანქა სტერლინგის სანაცვლოდ.
ჩელსი
დიდიე დროგბა 2004 წელს გადავიდა ლონდოლის ჩელსიში. მან 2004 და 2005 წლებში მოიგო ინგლისის პრემიერ ლიგა. 2007 და 2010 იგი იყო პრემიერლიგის საუკეთესო გამტანი. მან ჩელსისთან ერთად მოიგო ჩემპიონთა ლიგა 2012 წელს. 2012 წლის 13 ივლისს დიდიე დროგბა ოფიციალურად შეუერთდა ჩინურ კლუბ შანჰაი შენჰუას თავისუფალი აგენტის სახით. ამის შემდეგ ის ჩელსიდან წავიდა და თურქულ კლუბ გალათასარაიში გადაბარგდა, მაგრამ რამდენიმე ხნის შემდეგ მას ჩელსიდან კვლავ მოუვიდა შემოთავაზება და ისევ ჩელსიში დაბრუნდა.
Turris omnipurpurata
Turris omnipurpurata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები