cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლოლიტა (1991 წლის ფილმი)
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1991 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:რამაზ გიორგობიანის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
ავსტრიელები
ავსტრიელები (ან უფრო ზუსტად ავსტრიის გერმანელები; გერ. Österreicher) — გერმანულენოვანი ჯგუფის ხალხი, ქმნიან ავსტრიის ძირითად მოსახლეობას.
ავსტრიელები დიდი მოყვარულნი არიან მუსიკის, ცეკვის, სიმღერის. მთელ მსოფლიოშია ცნობილი ტიროლური ხორხისმიერი სიმღერები. ავსტრია ვალსების სამშობლოა. საქვეყნოდ არიან ცნობილნი, როგორც ვალსების შემქმნელები, მამა-შვილი შტრაუსები. ვენა იყო არის და რჩება ევროპის ერთ-ერთ მუსიკალურ ცენტრად. მასთან არის დაკავშირებული არა მარტო ავსტრიელი დიდი კომპოზიტორების ჰაიდნის, მოცარტის, გლუკის, შუმბერტის, არამედ ბეთჰოვენის, ლისტის, ბრამსის შემოქმედებაც. ავსტრიელებმა დიდი წვლილი შეიტანეს მსოფლიო ლიტერატურასა და მეცნიერებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრია კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები
პეტრუშკა (პერსონაჟი)
პეტრუშკა (Петрушка) — რუსული ხალხური თოჯინების თეატრის პოპულარული გმირი. მოწყობილობის მიხედვით თითებზე ჩამოსაცმელი, შირმის ზემოთ სატარებელი თოჯინის სახეობა. აქვს გრძელი, მოკაუჭებული ცხვირი, მოცინარი სახე, ზოგჯერ ორი კუზი. აცვია წითელი პერანგი, ახურავს ფოჩიანი ჩაჩი. პირველად აღწერა ადამ ოლეარიუსმა (1636). კომედიები პეტრუშკას მონაწილეობით იმართებოდა ბაზრობაზე, ქალაქის მოედნებსა და ეზოებში. პეტრუშკა მონაწილეობდა სკომოროხების რეპერტუარში. დასი შედგებოდა 2 მსახიობისაგან — ერთი უკრავდა არღანზე და მონაწილეობდა დიალოგში, მეორე კი თოჯინებს ათამაშებდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსული კულტურა კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
კატეგატი
მინი|250პქ|კატეგატი და [[სკაგერაკი]] კატეგატი (Kattegat; Kattegatt) — სრუტე იუტლანდიის ნახევარკუნძულსა და სკანდინავიის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაპირებს შორის. სკაგერაკის სრუტის გავლით, ჩრდილოეთის ზღვას აკავშირებს ბალტიის ზღვასთან, თუმცა მანამდე საჭიროა ერესუნის, მცირე ბელტისა და დიდი ბელტის სრუტეების გავლაც. სიგრძე 200 მეტრია, სიგანე 60 კმ. სიღრმე 10-30 მეტრია, ჩრდილოეთ ნაწილში კი 50 მ.
სრუტეში ჩაედინებიან მდინარეები: გეტა-ელვი, ლაგანი, ნისანი, ეტრანი და ვისკანი შვედეთიდან და გუდენო დანიიდან.
უდიდესი კუნძულებია: სამსე, ურუსტი, ლესე და ანჰოლტი. უკანასკნელ ორს ხშირად დანიის „უდაბურ მინდორსაც“ უწოდებენ, მშრალი ზაფხულის გამო.
სახელი კატეგატი ჰოლანდიურიდან მომდინარეობს, Kat — კატა და Gat — ხვრელი. ეს სახელწოდება სათავეს შუა საუკუნეებიდან იღებს, როდესაც ერთ კაპიტანს მრავალი მეჩეჩის გამო გამოწვეული მისი სივიწროვე „კატის ხვრელისთვის“ შეუდარებია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიის სრუტეები კატეგორია:შვედეთის სრუტეები კატეგორია:ბალტიის ზღვა
ბერნარდ მალამუდი
ბერნარდ მალამუდი (Bernard Malamud; დ. 26 აპრილი, 1914, ნიუ იორკი, აშშ — 18 მარტი, 1986, იქვე) — ამერიკელი მწერალი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ებრაელი ემიგრანტების მაქს მალამუდისა და ბერტა ფიდელმანის ოჯახში. მშობლები წარმოშობით იყვნენ ქალაქ კამენეც-პოდოლსკიდან (ხმელნიცკის ოლქი). დაამთავრა ბრუკლინის ერასმუსის სკოლა და კოლუმბიის უნივერსიტეტი. 40-იან წლებში ასწავლიდა საღამოს სკოლაში, 1949 წელს თანამდებობა დაიკავა ორეგონის უნივერსიტეტში, 1961 წელს გახდა ბენინგტონის კოლეჯის (ვერმონტი) პედაგოგი, სადაც მუშაობდა 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. ის იყო ამერიკის ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის (American Academy of Arts and Sciences) წევრი, ამერიკის PEN-კლუბის პრეზიდენტი (1979–1981).
ლიტერატურული შემოქმედება
მალამუდის პირველი რომანი იყო „The Natural“ (1952). წიგნი მოგვითხრობს ბეისბოლის მოთამაშის ბედზე, რომლის კარიერაც ემსხვერპლება ამერიკულ სპორტში გაბატონებულ კორუფციას. წიგნის გამოსვლისთანავე გახადა ავტორი პოპულარული. თავის მომდევნო რომანში „დამხმარე“ (1957) და მოთხრობილ წიგნებში „The Magic Barrel“ (1958) და „The Jewbird“ (1963), მალამუდმა ნათლად წარმოაჩინა ებრაელი ღარიბების ცხოვრება ნიუ-იორკში. მალამუდის გმირები არიან „უბრალო ადამიანები, რომლებიც იბრძვიან თავიანთი ცხოვრების გასაუმჯობესებლად უმოწყალო ბედის სამყაროში“. რომანმა ხელოსანმა (1967) დიდი პოპულარობა მოიპოვა. კრიტიკოსების აზრით, ის თანამედროვე ამერიკული ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაშრომია.
მალამუდის ბოლო ნამუშევარი იყო ფანტასტიკური აპოკალიფსური რომანი „God's Grace“ (1983). მის ნამუშევრებს ახასიათებს ალეგორია და გროტესკი.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი აგნოსტიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ჰუმანისტები კატეგორია:კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ებრაელი მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:ნიუ-იორკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კუზმა პეტროვ-ვოდკინი
right|thumb|კუზმა პეტროვ-ვოდკინი კუზმა სერგეის ძე პეტროვ-ვოდკინი (დ. 5 ნოემბერი [ძვ. სტ. 24 ოქტომბერი], 1878, ხვალინსკი, ახლანდელი სარატოვის ოლქი — გ. 15 თებერვალი, 1939, ლენინგრადი) — რუსი საბჭოთა ფერმწერი. რსფსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1930).
ბიოგრაფია
1897–1905 წლებში სწავლობდა ვალენტინ სეროვთან მოსკოვის ფერწერის, ძერწვისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში, ანტონ აჟბეს სტუდიაში მიუნხენში (1901) და პარიზის კერძო აკადემიებში (1905–1908). იმოგზაურა იტალიასა (1905) და ჩრდილოეთ აფრიკაში (1907). გაერთიანება „მირ ისკუსსტვას“ (1911-იდან) და „ჩეტირე ისკუსსტვას“ (1924-იდან) წევრი. 1900-იან წლებში განიცადა სიმბოლიზმისა და „მოდერნის“ გერმანელ და ფრანგ ოსტატთა ძლიერი გავლენა (ფრანც ფონ შტუკი, პ. პიუვი დე შავანი, მორის დენი და სხვები), აგრეთვე — ვ. ბორისოვ-მუსატოვისა. კუზმა პეტროვ-ვოდკინი იყო სიმბოლიზმის ტენდენციების ერთ-ერთი გამომსახველი რუსულ ხელოვნებაში. 10-იან წლებში პეტროვ-ვოდკინის მჭვრეტელობითი, დუნე რიტმი და დაბინდული კოლორიტი („ნაპირი“, 1908, „ძილი“, 1910), შეცვალა ემოციურმა, პლასტიკურმა და რიტმულმა ნათელ-ფერებიანმა კომპოზიციებმა („მოთამაშე ბიჭები“, 1911 — სამივე რუსული მუზეუმი, სანქტ-პეტერბურგი).
სურათი „წითელი ცხენის ბანაობა“ (1912, ტრეტიაკოვის გალერეა) ახალი ისტორიული ეპოქის მაუწყებელი იყო. საბჭოთა პერიოდში პეტროვ-ვოდკინი ცდილობდა ჩასწვდომოდა მკაცრ, დრამატული პათოსით აღსავსე ტრაგიკულ და ჰეროიკულ სურათებს. („1918 წელი პეტროგრადში“, 1920, ტრეტიაკოვის გალერეა, „ბრძოლის შემდეგ“, 1923, საბჭოთა არმიის ცენტრალური მუზეუმი, მოსკოვი, „კომისრის სიკვდილი“, 1928, რუსული მუზეუმი, სანქტ-პეტერბურგი), ხატავდა პორტრეტებს (ანა ახმატოვას პორტრეტი, 1922), პოეტურ პორტრეტულ-ჟანრულ კომპოზიციებს („სარაფნიანი გოგონა“, 1928), ნატურმორტებს („შოთხვი ჭიქაში“, 1932 — ყველა რუსული მუზეუმი).
20-30-იან წლებში ბევრს მუშაობდა როგორც გრაფიკოსი და თეატრის მხატვარი, ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას. საბჭოთა ხელისუფლების პირველ წლებში იყო მხატვრული განათლების სისტემის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. 1918-1933 წლებში ასწავლიდა სახელმწიფო თავისუფალ სამხატვრო სახელოსნოებში და პეტროგრადის ფერწერის, ქანდაკებისა და არქიტექტურის ინსტიტუტში.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
ჯენეტ ჯექსონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
ფრანჩესკო გაბანი
ფრანჩესკო გაბანი (Francesco Gabbani; დ. 9 სექტემბერი 1982, კარარა, იტალია) — იტალიელი მომღერალი და კომპოზიტორი. დიდება მოიპოვა მას შემდეგ, რაც გაიმარჯვა „სანრემოს მუსიკალური ფესტივალი 2016“-ის ახალბედა შემსრულებელთა სექცია სიმღერით „Amen“. მომდევნო წელს, გაიმარჯვა „სანრემოს მუსიკალური ფესტივალი 2017“-ის მთავარი კონკურსი სიმღერით „Occidentali's Karma“ და წარადგინა იტალია 2017 წლის ევროვიზიის კონკურსზე, სადაც მე-6 ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:იტალიელი მომღერლები კატეგორია:იტალიელი კომპოზიტორები კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები
უინძორი (ონტარიო)
უინძორი (Windsor) — ქალაქი კანადაში, ონტარიოს შტატში. 2006 წლის აღწერით აქ მცხოვრებთა რაოდენობა შეადგენს 216,473 ადამიანს, უინძორის აგლომერაციაში ცხოვრობს 323,342 ადამიანი. ქალაქში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე 1 კმ²-ზე შეადგენს 779.8 ადამიანს. უინძორის ფართობი შეადგენს 120.6 კმ²-ს. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ კანადელები და ფრანგები. ქალაქი გაშენებულია მდინარე დეტროიტის ნაპირზე, მდინარის მეორე მხარეს მდებარეობს აშშ. უინძორიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს აშშ-ს ქალაქი დეტროიტი. დასახლებული პუნქტი საზღვაო გზებით უკავშირდება აშშ-ს და კანადის ქალაქებს.
უინძორი დაარსდა 1749 წელს, მაგრამ მას ქალაქის სტატუსი 1892 წელს მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:კანადის ქალაქები
ვილფრედო პარეტო
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1923 კატეგორია:იტალიელი ეკონომისტები
სან-მიგელ-დუს-კამპუსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 54 591 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 360 846 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 151.29 კმ²-ზე.
გიორგი მალენკოვი
გიორგი მაქსიმილიანეს ძე მალენკოვი (Георгий Максимилианович Маленков; დ. 8 იანვარი 1902 [ ძვ. წ. 26 დეკემბერი, 1901 ], ორენბურგი — გ. 14 იანვარი 1988, მოსკოვი) — საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე. სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე 1953–1955 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 14 იანვარი კატეგორია:სსრკ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის IV  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები
ლომა (ფილმი)
სიუჟეტი
დიდი ქალაქის მრავალსართულიანი სახლის ბინაში გამოკეტილი კავკასიური ნაგაზი ლომა თავს უბედურად გრძნობს და გული მშობლიური სოფლისკენ მიუწევს. ბუნების ლაღი შვილი ჰკარგავს საუკეთესო თვისებებს, როდესაც მშობლიური სტიქიიდან მოწყვეტილი აღმოჩნდება. თავისუფლებას მოწყურებული ლომა სოფლისკენ გარბის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1986 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
ცენტრალური სურინამის ნაკრძალი
ცენტრალური სურინამის ნაკრძალი — ნაკრძალი სამხრეთ ამერიკაში, სურინამში. 200 წელს იგი იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში ხელუხლებელი ტყის მასივებისა და მდიდარი ეკოსისტემის გამო. ნაკრძალი ჩამოყალიბდა 1998 წელს და მოიცავს 16 ათ. კმ² ტერიტორიას.
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სურინამში
ნაკადული
ნაკადული — მუდმივი ან დროებითი წყლის მცირე ნაკადი. ფშატალის, წვიმის წყლის ან მიწისქვეშა წყლის კალაპოტური დინება.
ტელეკომპანია იმედის ტელესერიალების სია
აქ წარმოდგენილია ტელეკომპანია იმედის ტელესერიალების სია
2014 წელი
კატეგორია:იმედი (ტელეკომპანია)
ჩაძირული ქალაქის მაძიებლები
ჩაძირული ქალაქის მაძიებლები — 1972 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი. რეჟისორი დევი აბაშიძე.
სიუჟეტი
ბანაკის პიონერებმა ჩაძირული ქალაქის აღმოჩენა გადაწყვიტეს. ბავშვებს ძიებაში ეხმარება მებაღე ერმილე, რომელსაც სახლში ზღვის ფსკერიდან ამოღებული, ჩაძირული ქალაქის არსებობის დამადასტურებელი არაერთი ნივთი აქვს. მას ფერწერული ტილოების კოლექციაც აქვს. ედიშერი უსინდისოდ ცდილობს ერთ-ერთი ძვირფასი ტილოს ხელში ჩაგდებას. ბევრი სიძნელის გადალახვის შემდეგ პიონერები ერმილეს ნახატის შენარჩუნებაში დაეხმარებიან.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ქართული ფილმები კატეგორია:1972 წლის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები კატეგორია:დევი აბაშიძის ფილმები კატეგორია:ფილმები ბავშვების შესახებ
ტეოტონიუ-ვილელა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 158 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 297 875 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 138.17 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
პიტონის დაცული ტერიტორია
პიტონის დაცული ტერიტორია (Pitons Management Area) — დაცული ტერიტორია კუნძულ სენტ-ლუსიაზე. მოიცავს ორ ვულკანურ კონუსს:გრო-პიტონი (სიმაღლე 798 მ.) და პტი-პიტონი (734 მ.). კონუსები პრაქტიკულად კუნძულის ყველა წერტილიდან მოჩანს და წარმოადგენს სენტ-ლუსიას სიმბოლოს. დაცული ტერიტორია შედის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
კონუსისებრი მთები მდებარეობს ქალაქ სუფრიერთან ახლოს, კუნძულის სამხრეთ დასავლეთ ნაწილში. ტერიტორიის ფართობია 2909 ჰა.
გალერეა
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სენტ-ლუსიაში
ფელიქს მენდელსონი
thumb|ფელიქს მენდელსონი ფელიქს მენდელსონ-ბართოლდი (Felix Mendelssohn, სრული სახელი Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy — იაოკობ ლუდვიგ ფელიქს მენდელსონ–ბართოლდი); დ. 3 თებერვალი, 1809 — გ. 4 ნოემბერი, 1847) — ებრაული წარმოშობის გერმანელი კომპოზიტორი, მუსიკაში რომანტიკული მიმართულების წარმომადგენელი, განთქმული „საქორწინო მარშის“ ავტორი.
მე-19 საუკუნის რომანტიკოს კომპოზიტორთა შორის თვალსაჩინო ადგილი უჭირავს ფელიქს მენდელსონს. იგი არა მარტო ცნობილი კომპოზიტორია, არამედ თავისი დროის გამოჩენილი საზოგადო მოღვაწე, დირიჟორი, პიანისტი, ორღანზე დამკვრელი. მენდელსონის მხატვრული სახის ჩამოყალიბებაზე დიდი ზეგავლენა მოახდინა რომანტიკულმა ხელოვნებამ, მაგრამ იგი მაინც მიისწრაფოდა კლასიკურად დახვეწილი ფორმებისაკენ. მენდელსონის ნაწარმოებთა ძირითადი თემატიკა დაკავშირებულია ზღაპრულ-ფანტასტიკურ სიუჟეტებთან, ბუნების სურათებთან, მაგრამ მენდელსონის შემოქმედებაში ეს თემატიკა არ ექვემდებარებოდა რომელიმე მოწინავე იდეას, მაგ: პატრიოტულ მოტივს, გმირულ პათოსს და სხვა ამგვარს. მენდელსონის შემოქმედებითი დიაპაზონი ბუნების სურათებით, რომანტიკული პეიზაჟის ვიწრო ჩარჩოთი შემოისაზღვრებოდა. იგი მოკლებულია მძაფრ დრამატულ განვითარებას, ფილოსოფიურ სიღრმეს, ფსიქოლოგიურ დაძაბულობას, მკაფიო ნოვატორობას. მენდელსონის მუსიკალური მემკვიდრეობა არ არის თანაბარი მხატვრული ღირებულების თვალსაზრისის, თუმცა მისი ცალკეტული ნაწარმოები რომანტიკულ ხელოვნების თვალსაჩინო ნიმუშთა რიცხვს მიეკუთვნება. ასეთია მაგალითად მისი უვერტიურა ზაფხულის ღამის სიზმარი, შოტლანდიური სიმფონია, სავიოლინო კონცერტი, უსიტყვო სიმღერები ფორტეპიანოსათვის და სხვა. ხსენებული ნაწარმოებების გარდა მენდელსონის მუსიკალურ მემკვიდრეობას შეადგენს სხვადასხვა ჟანრისა და ფორმის ნაწარმოებები: 5 სიმფონია, მათ შორის რეფორმაციული, შოტლანდიური და იტალიური. 10 უვერტიურა, მათ შორის: ზღვის სიმშვიდე და ბედნიერი ცურვა, ჰებრიდები, ანუ იგივე ფინგალის გამოქვაბული, მშვენიერი მელუზინა, სიზმარი ზაფხულის რიუ-ბლაზი, 2 საფორტეპიანო და ერთი სავიოლინო კონცერტები; მრავალრიცხოვანი კამერული ანსამბლები, ზინგშპილები, საგუნდო ნაწარმოებები, კანტატები, 2 ორატორია: ილია და პავლე, მუსიკა დრამებისათვის, მრავალრიცხოვანი საფორტეპიანო პიესები, მათ შჰორის უკვე აღნიშნული, მეტად პოპულარული 48 უსიტყვო სიმღერა, ბრწყინვალე კაპრიჩიო'' ფორტეპიანოსატვის ორკესრტრთან ერთად, მრავალრიცხოვანი ანსამბლები.
ქატმი
ლიტერატურა
კატეგორია:ორლებნიანნი კატეგორია:ბალბისებრნი
ხანტანი
ხანტანი (邯郸, ფინინი: Hándān) — საოლქო დონის ქალაქი ხებეის პროვინციის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა. პროვინციის ყველაზე სამხრეთით მდებარე საოლქო დონის ქალაქს ესაზღვრება: სიგთაი ჩრდილოეთიდან, შანსის პროვინცია დასავლეთიდან, ხენანის პროვიცნია სამხრეთიდან და შანდუნი აღმოსავლეთიდან. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, ქალაქის მოსახლეობამ 9 174 683 ადამიანი შეადგინა, რომელთაგან 2 845 790 ადამიანი საოლქო დონის ქალაქის ურბანულ ნაწილში იყო დასახლებული.
ხანტანი ერთ-ერთი უძველესი ქალაქია ჩინეთში, რომელიც ძველი წელთაღრციხვით 6500 წლიდანაა დასახლებული. ქალაქის ხანგრძლივი ისტორიის განმავლობაში, ხანტანმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ჩინური კულტურის ჩამოყალიბებაში. ის წარსულში ჭაოს დედაქალაქი, ჩრდილოეთ ჩინეთის პოლიტიკური, ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი იყო. ქალაქი ასევე არის ჩინური საბრძოლო ხელოვნების, ტაიჩისა და პირველი კომპასის სამშობლო. კომპასი დამზადებული იყო ქვისაგან, რომელიც, თავის მხრივ, მიმდებარე ცის მთიდან (მაგნიტის მთა) იყო მოპოვებული. ხანტანი ასევე შესულია ჩინეთის ეროვნული ისტორიული და კულტურული ქალაქების სიაში.
ეტიმოლოგია
საოლქო დონი სქალაქის სახელწოდება, ხანტანი(邯郸) დაახლოებით 2 000 წელია არ შეცვლილა. ტერმინი პირველად გამოჩნდა შანგის მეფე ჭოუს მეფედ კურთხევის ქრონიკებში.
ქალაქის სახელის სხვადასხვანაირი მართლწერა ცინის დინასტიის ჩამოყალიბდა ერთ ვარიანტად.
კლიმატი
ხანტანისათვის დამახასიათებელია მუსონების გავლენით წარმოქმნილი ნოტიო კონტინენტური კლიმატი და ნახევრად უდაბნოს კლიმატი (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია: Dwa/BSk). ქალაქის კლიმატი ჩინეთის დიდი ვაკის დხვა ქალაქების მსგავსია. თვის საშუალო ტემპერატურა −0.9 C-დან (იანვარი) 27.3 C-მდე იზრდება (ივლისი). საშუალო წლიური ტემპერატურა 14.3 C-ს შეადგენს. ნალექების უმეტესობა ივლისიდან აგვისტომდე პერიოდში მოდის.
ეთნიკური უნცირესობები
ხატანის მთავრობის 2007 წლის მოხსენებეის თანახმად საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორიაზე 40 ეთნიკური ჯგუფი ცხოვრობდა. ეთნიკურ უმცირესობებს განეკუთვნებოდა 50 000 ადამიანი, რომელთაგან 48 000 ხუეის ხალხს განეკუთვნებოდა. ქალაქში 22 სკოლაა ხუეის ხალხისათვის.
რელიგია
ხანტანში ყველაზე მეტად გავრცელებულ რელიგიას ჩინური ფოლკლორული რელიგიები, დაოსიზმი და ბუდიზმი წარმოადგნეს.
2013 წელს, ხანტანში მცხოვრები 150 000 პირი კათოლოკე იყო. ისინი რომის კათოლიკური ეკლესიის დაქვემდებარეობაში არსებულ იონგნიანის რომაულ კათოლიკურ ეპარქიას მიეკუთვნებოდნენ. ქალაქში უძველესი ტაძარი ტამინგის რაიონში 1918 წელს აშენდა.
ქალაქში ასევე ცხოვრობს 300 000-მდე პროტესტენტი. უდიდესი პროტესტანტული ეკლესია ციანგძინის ავენიუზე (邯郸市西堂) მდებარეობს და ის 1997 წელს აშენდა. უძველესი ტაძარი ცონგთაის ქუჩაზე მდებარეობდა და 1920 წელს იყო აშენებული. ეს ტაძარი 2009 წელს დაანგრიეს ადგილობრივი მთავრობის გადაწყვეტილებით. ამავე ადგილზე ახალი ტაძარი 2011 წელს აშენდა.
ადგილობრივი მთავრობის მონაცემებით, ხანდანის საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორიაზე 30 000 ეთნიკურად ხუეი მუსლიმი ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ხანტანი კატეგორია:ხებეის ქალაქები
ვიაჩესლავ მოლოტოვი
thumb|right|200px|ვიაჩესლავ მოლოტოვი
ვიაჩესლავ მიხეილის ძე მოლოტოვი (Вячеслав Михайлович Молотов, ნამდვილი გვარი: სკრიაბინი, Скрябин; დ. 9 მარტი, კუკარკა, ვიატკის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 8 ნოემბერი 1986, მოსკოვი) — საბჭოთა კავშირის მთავრობის მეთაური და საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1939 წლის 23 აგვისტოს ხელი მოაწერა მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ საზავო ხელშეკრულებას, მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტს.
ბიოგრაფია
1902 წლიდან სწავლობდა ყაზანის რეალურ სასწავლებელში. აქვე ეცნობა მარქსიზმის იდეოლოგიას. 1906 წლიდან ხდება რსდმპ წევრი და სასწავლებლის არალეგალური რევოლუციური ორგანიზაციის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი. 1909 წელს აპატიმრებენ და ასახლებენ ვოლოგდაში. 1911 წელს ათავისუფლებენ. იმავე წელს სასწავლებლად შედის სანქტ-პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1912–1913 წლები მუშაობდა გაზეთ „პრავდის“ რედაქციაში მდივნად. 1915 წელს ისევ აპატიმრებენ და ასახლებენ ირკუტსკის გუბერნიაში, საიდანაც გაიქცა 1916 წელს. იმავე წელს ხდება რსდმპ ცეკა-ს რუსეთის ბიუროს წევრი. პირველი მსოფლიო ომის დროს ყველანაირად არიდებდა თავს სამხედრო სამსახურს. 1915 წელს იღებს პარტიულ მეტსახელს Молотов-ს.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ინიშნება სახალხო მეურნეობის ჩრდილოეთის ოლქის საბჭოს თავმჯდომარედ. 1919 წლიდან მუშაობდა რკპ(ბ) ცეკა-ს რწმუნებულად ვოლგისპირეთში. 1920 წლის სექტემბრიდან მუშაობდა რკპ(ბ) დონეცკის საგუბერნიო კომიტეტის მდივნად. 1920 წლის ნოემბრიდან 1921 წლის მარტამდე იყო უკრაინის კომპარტიის ცეკა-ს მდივანი. 1921 წლის მარტიდან 1930 წლის 31 დეკემბრამდე საკავშირო კომუნისტური პარტიის ცეკა-ს მდივანია. 1921-27 წლებში ცეკა-ს პრეზიდიუმის წევრობის კანდიდატია, ხოლო 1929-31 წლებში წევრი. 1928–1929 წლებში იყო მოსკოვის ქალაქკომის პირველი მდივანი. 1930 წლის 19 დეკემბრიდან სსრკ-ს სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე. 1937–1938 წლებში იყო მასობრივი რეპრესიების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე და დასახვრეტთა სიების შემდგენი. 1939 წლის 3 მაისიდან სსრკ-ს საგარეო საქმეთა კომისარი. 1946 წლის 19 მარტიდან სსრკ-ს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილეა. 1949 წელს მოხსნილ იქნა ყველა თანამდებობიდან, მისი ოჯახი რეპრესირებულ იქნა, თუმცა თავად არ დაუპატიმრებიათ. სტალინის სიკვდილის შემდეგ, 1953 წლიდან კვლავ ინიშნება საგარეო საქმეთა მინისტრად. 1957 წელს ინიშნება სსრკ საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად მონღოლეთის რესპუბლიკაში. 1963 წელს გადის პენსიაში. მიუხედავად იმისა, რომ სიცოცხლის განმავლობაში შვიდჯერ ჰქონდა გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, იცოცხლა ღრმა მოხუცებულობამდე და გარდაიცვალა 96 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:სსრკ-ის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:ბოლშევიკები კატეგორია:რუსი დიპლომატები კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:რსდმპ(ბ)-ის VI ყრილობის დელეგატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის IV  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
მერილინ მენსონი (ჯგუფი)
მერილინ მენსონი (Marilyn Manson) — ამერიკული ჯგუფი, რომლის ლიდერია მუსიკოსი მერილინ მენსონი. ჩამოყალიბდა 1989 წელს ფლორიდაში. ასრულებს რამდენიმე მუსიკალური ჟანრის კომპოზიციებს, რომელთა შორის ძირითადად გამოირჩევა ალტერნატიული მეტალი, მძიმე მეტალი და ინდუსტრიული მეტალი.
2009 წლის მაისისათვის გაყიდულია ჯგუფის 50 მილიონზე მეტი ალბომი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფები კატეგორია:1989 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ალტერნატიული მეტალ ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები
პრაღის ტრამვაი
thumb|ტრამვაი [[Tatra T3R.P ირასეკის მოედანზე მოცეკვავე სახლის წინ]] thumb|right|230px|[[ტატრა T3R.P, გაჩერებაზე Smíchovské nádraží]] thumb|პრაღის ტრამვაის სქემა 2008 წლის მდგომარეობით thumb|upright|[[ტატრა T6A5 მიწისქვეშა გადასარბენზე. მონაკვეთი,_ჩაპლინის მოედანი–ბარანდოვო]] პრაღის ტრამვაი — მსოფლიოს ერთ–ერთი უდიდესი ტრამვაის სისტემა, 540 კმ ლიანდაგით, 900–ზე მეტი ვაგონით და 34 მარშრუტით. მას მართავს პრაღის სატრანსპორტო გაერთიანება. 2008 წელს პრაღის ტრამვაიმ 356 მლნ. მგზავრი გადაიყვანა. პრაღაში პირველი ცხენის წევის ტრამვაის ხაზი 1875 წელს გაიხსნა, ხოლო ელექტროტრამვაის პირველი ხაზი, 1891 წელს.
არსებული მდგომარეობა
2020 წლის მდგომარეობით პრაღის ტრამვაი მოიცავს:
დღის ტრამვაი
დღის მარშრუტებზე ვაგონები 4:30–6:00 გამოდიან და 24:00–1:00–მდე მუშაობენ. ზოგიერთი მარშრუტი მხოლოდ სამუშაო დღეებში მუშაობს. აგრეთვე არსებობს დამატებითი მარშრუტები, რომლებიც განსაკუთრებულ დღეებში ინიშნება.
ღამის ტრამვაი
ღამის მარშრუტებზე ვაგონები 20:00–22:00 გადიან და დილამდე,_5:00–6:00–მდე მუშაობენ. დღის მარშრუტებს არც ერთი ღამის მარშრუტი ემთხვევა, გარდა ორისა. ყველა მარშრუტი გაივლის გაჩერება „ლაზარსკას“ (Lazarská), ქალაქის ცენტრში, სადაც მგზავრებს სხვა მარშრუტზე გადაჯდომა შეუძლიათ. ღამის მარშრუტებზე ინტერვალი 30 წუთია.
ისტორია
პრაღაში ცხენების წევაზე მომუშავე პირველი ხაზი 1875 წლის 23 სექტემბერს გაიხსნა და კარლინიდან ოპერის თეატრამდე მოძრაობდა. ამ ხაზის დამფუძნებელი იყო ბელგიელი ედუარდ ოტლეტი. შემდეგ ეს ხაზი დაგრძელდა ეროვნული გამზირის გასწვრივ. 1891 წელს გაიხსნა ელექტროტრამვაის პირველი ხაზი. 1927 წლისთვის ხაზების საერთო სიგრძემ 100 კმ–ს მიაღწია. განუწყვეტლივ მიმდინარეობს ახალი ხაზების მშენებლობა და დღეისათვის ხაზების საერთო სიგრძე 540 კმ–ს შეადგენს. უკანასკნელი ხაზები 2004 და 2008 წელს გაიხსნა,_ესენია: ჰლუბოჩეპი–ბარანდოვოს (2004) და ლაუროვა–რადლიცკას (2008) ხაზები. სამომავლოდ იგეგმება ბარანდოვოს და დივოკა შარკას ხაზების გაგრძელება.
მოძრავი შემადგენლობა
2008 წლის მაისის მდგომარეობით პრაღაში მოძრაობს შემდეგი ვაგონები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრამვაის ქსელები ქალაქების მიხედვით კატეგორია:პრაღა
ნიკოლოზ ბულგანინი
thumb|right|px|ნიკოლოზ ბულგანინი ნიკოლაი ალეკსანდროვიჩ ბულგანინი (Никола́й Алекса́ндрович Булга́нин; დ. 30 მაისი [ ძვ. სტ. 11 ივნისი] 1895,  ნიჟნი ნოვგოროდი — გ. 24 თებერვალი, 1975, მოსკოვი) —  საბჭოთა პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე 1955-1958 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკოსები კატეგორია:სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის მარშლები კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975 კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:რსფსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
მერიკჰიპუსი
სახეობები
• M. brevidontus Bode 1935
• M. calamarius Cope 1875
• M. californicus Merriam 1915
• M. coalingensis Clark 1921
• M. eohipparion Osborn 1918
• M. eoplacidus Osborn 1918
• M. gunteri Simpson 1930
• M. insignis Leidy 1856
• M. missouriensis Douglass 1908
• M. patrusus Osborn 1918
• M. primus Osborn 1918
• M. proparvulus Osborn 1918
• M. quartus Stirton 1940
• M. quintus Kelly and Lander 1988
• M. republicanus Osborn 1918
• M. secundus Abel 1928
• M. sejunctus Cope 1874
• M. seversus Cope 1878
• M. stevensi Dougherty 1940
სქოლიო
კატეგორია:ცხენისებრნი
როლონი
როლონი (ნორმანდიული: Rou, Rolloun; ძველსკანდინავიური: Hrólfr; ფრანგ. Rollon; გარდაიცვალა 928-933 წლებში) — ვიკინგი, რომელიც გახდა ნორმანდიის პირველი მმართველი. ის გამოჩნდა, როგორც გამორჩეული მეომარი ნორვეგიელებს შორის, რომლებმაც მუდმივი დასაყრდენი დაამყარეს ფრანკების მიწაზე ქვედა სენის ხეობაში. 911 წელს შარტრის ალყის შემდეგ, შარლ მოსულელომ, დასავლეთ ფრანკიის მეფემ, მათ მიწები მიანიჭა სენას შესართავსა და ახლანდელ რუანს შორის, სანაცვლოდ როლო დათანხმდა შეეწყვიტა მისი ყაჩაღობა, დაიფიცა ერთგულება, რელიგიური მოქცევა და დაპირება, რომ დაიცავდა სენას შესართავს ვიკინგების თავდასხმებისგან.
სახელი როლო პირველად ჩაწერილია, როგორც დანიელი ვიკინგების ლიდერი 918 წლის ქარტიაში, და ის განაგრძობდა მეფობას ნორმანდიის რეგიონში სულ მცირე 928 წლამდე. მის მემკვიდრედ გადავიდა მისი ვაჟი უილიამ ლონგსვორდი ნორმანდიის საჰერცოგოში. როლოსა და მისი მიმდევრების შთამომავლები, მათ მიერ დასახლებული მიწების ძირძველ ფრანკებთან და გალო-რომაულ მოსახლეობასთან შერევით, ცნობილი გახდა როგორც "ნორმანები". ნორმანების ინგლისის დაპყრობის და სამხრეთ იტალიისა და სიცილიის დაპყრობის შემდეგ მომდევნო ორი საუკუნის განმავლობაში, მათი შთამომავლები მართავდნენ ინგლისს, ირლანდიის დიდ ნაწილს, სიცილიასა და ანტიოქიას XI - XIII საუკუნეებში, და დატოვეს მუდმივი მემკვიდრეობა ისტორიაში. ევროპასა და ახლო აღმოსავლეთში.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 930-იანები კატეგორია:X საუკუნის ევროპის მმართველები კატეგორია:ნორმანდების დინასტია კატეგორია:ნორმანდიის ჰერცოგები
განხეთქილების ვაშლი
განხეთქილების ვაშლი — მითური ოქროს ვაშლი ზედწარწერით „უმშვენიერესს“. განხეთქილების ქალღმერთმა ერიდამ შეაგდო  პელევსისა და თეტიდას ქორწილში, განრისხებულმა  იმით, რომ თვითონ არ დაპატიჟეს. ქორწილში იმყოფებოდნენ ქალღმერთნი: ჰერა, ათენა, აფროდიტე. მათ შორის ერთ-ერთს უნდა რგებოდა ოქროს ვაშლი. დავის გადასაწყვეტად ტროის მეფისწულს პარისს (ალექსანდროსს) მიმართეს. აფროდიტემ მსაჯული დაიმარტოვა და აღუთქვა: ულამაზეს ქალს შეგრთავ თუ ვაშლს მე მარგებო, რითაც დაისაკუთრა კიდეც ვაშლი და უმშვენიერესის ტიტულიც. სამაგიეროდ პარისს დაეხმარა მენელაოსის მეუღლე მშვენიერი ელენე ტროაში წაეყვანა, რაც დიდი განხეთქილების მიზეზი გახდა. ამას მოჰყვა ტროას ომი, რაც 10 წლის შემდეგ ქალაქის დანგრევით დასრულდა.
გადატანით - დავის, უთანხმოების მიზეზი, ომის საბაბი.
კატეგორია:მითოლოგია
ჩუვაშები
მინი|ჩუვაშები ხალხური ცეკვის შესრულებისას. ჩუვაშები (საკ. სახ. ჩავაშ) — თურქულენოვანი ერი რუსეთის ფედერაციაში, ჩუვაშეთის ძირითადი მოსახლეობა (67,69 %), საერთო რაოდენობა 1,8 მლნ კაცი (2002). 2002 წლის აღწერის მიხედვით რუსეთში ცხოვრობს 1 637 200 ჩუვაში, მათგან 889 268 ცხოვრობს თვით ჩუვაშეთში, 126 500 ადამიანი თათრეთში (7,7 %), 117 300 კაცი ბაშკირეთში (7,1 %), 101 400 ჩუვაში ცხოვრობს სამარის, ხოლო 111 300 ულიანოვსკის ოლქებში. შედარებით მცირე რაოდენობით ცხოვრობენ მოსკოვში, ტიუმენის, როსტოვის, ვოლგოგრადის, კემეროვოს, ორენბურგისა და მოსკოვის ოლქებში, კრასნოიარსკის მხარეში, ყაზახეთში და უკრაინაში. ანთროპოლოგიურად ევროპეიდული და მონღოლოიდური რასის ნარევია.
შედგებიან 2 ძირითადი ეთნოგრაფიული ჯგუფისაგან:
ლაპარაკობენ ჩუვაშურ ენაზე. მორწმუნეთა იმეტესობა — მართლმადიდებლები არიან. ქრისტიანობის გავრცელებამდე (XVII საუკუნის შუა წლები) სწამდათ წინაპართა კულტი.
ეთნოგენეზი
მკვლევართა უმრავლესობის აზრით, ჩუვაშების ეთნოგენეზში გადამწყვეტი როლი ითამაშეს ვოლგა-კამის თურქულენოვანმა ბულგარებმა, რომლებიც ათასწლეულის ბოლო მეოთხედში დასახლდნენ ვოლგის მარჯვენა სანაპიროზე, სადაც შეერწყნენ ადგილობრივ ფინურ-უნგრულ ტომებს. XV საუკუნის II მეოთხედშიჩუვაშების მიწები ყაზანის სახანოს შემადგენლობაში შევიდნენ. ჩუვაში ხალხი ძირითადად XV საუკუნეში ჩამოყალიბდა. 1551 წელს შეუერთდნენ რისეთის სახელმწიფოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ხალხები კატეგორია:თურქულენოვანი ხალხები
შან-პრეტა
შან-პრეტა (Chã Preta) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 146 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 200 802 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.59 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე II (კახეთის მეფე)
ალექსანდრე II (დ. 1527 — გ. 12 მარტი, 1605) — კახეთის მეფე 1574–1601, 1602–1605 წლებში. ლევან მეფის ძე.
მოღვაწეობა
ალექსანდრემ ლევან კახთა მეფის სიკვდილის შემდეგ ნახევარძმებთან — ელიმირზონ და ხოსრო მირზასთან, რომლებიც იყვნენ „ნაშობნი შამხალის ქალისანი“, ბრძოლით მოიპოვა კახეთის ტახტი. „იქმნა ბრძოლა ძლიერი და მოისრა ორგნითვე სპანი მრავალნი და მოიკლნეს ელიმირზონ და ხოსრო მირზა ორივენი ძმანი“, — გვაუწყებს ბერი ეგნატაშვილი.
ალექსანდრე მეფეს არჩილი ახასიათებს, როგორც მოწყალეს, ღვთის მოშიშს, მტერთა მძლეველსა და ნადირობის მოტრფიალეს. იგი თეიმურაზის პირით გვამცნობს:
ცნობილია, რომ XVI საუკუნის დამდეგიდან გაჩაღებული ირან-ოსმალეთის ომის მთავარ ასპარეზს ამიერკავკასია წარმოადგენდა. ალექსანდრე ჭკვიანი პოლიტიკოსი იყო. იგი ცდილობდა მშვიდობიანი ურთიერთობა დაემყარებინა ირანსა და ოსმალეთთან. ალექსანდრე მეფემ სცადა ოსმალეთი კახეთის პოლიტიკური გაძლიერების მიზნით გამოეყენებინა, ამიტომ პოლიტიკური კავშირი შესთავაზა იმ პირობით, თუ ხონთქარი ქართლს თბილისითურთ მისცემდა. ეს შეთანხმება არ მოხდა და ოსმალეთის დამპყრობლური ზრახვები საქართველოს მიმართ ალექსანდრესთვის აშკარა იყო, მაგრამ ალექსანდრე მეფემ ჭკვიანი პოლიტიკით იმას მიაღწია, რომ კახეთის შიგნით არ შემოუშვა ოსმალო დამპყრობელი, მხოლოდ მცირეოდენ ხარკს უხდიდა ხონთქარს ყოველწლიურად.
კოკო
კოკო (Coco) — 2017 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია ლი უნკრიჩი, სცენარისტები — ადრიან მოლინა და მეთიუ ოლდრიხი, პროდიუსერი — დარლა კ. ანდერსონი. მუსიკა ეკუთვნის მაიკლ ჯაკინოს. პერსონაჟებს ახმოვანებენ ენტონი გონსალესი, გაელ გარსია ბერნალი, ბენჯამინ ბრატი და სხვები. ფილმი აწარმოა Pixar-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Walt Disney Pictures-მა.
ალექსანდრე II (კახეთის მეფე)
მოღვაწეობა
მის მეფობაში განსაკუთრებით განვითარდა სოფლის მეურნეობა, აღორძინდა ქალაქები (გრემი, ძეგამი). კახეთის სამეფოს ალექსანდრე II-ს დროს სავაჭრო ურთიერთობა ჰქონდა აზიისა და ევროპის ბევრ ქვეყანასთან (კახეთიდან უცხოეთში გაჰქონდათ დიდძალი აბრეშუმი, ღვინო, ენდრო, კაკალი), ალექსანდრე II რთულ პოლიტიკურ ვითარებაში მოღვაწეობდა. თავდაპირველად ირანის ვასალად აღიარებდა თავს, ხოლო 1578-იდან ოსმალეთის მოხარკე გახდა. ოსმალეთს არ აკმაყოფილებდა კახეთის ვასალური დამოკიდებულება და კახეთზე თავდასასხმელად აქეზებდა შამხლის ქვეშევრდომ მთიელებს, რომლებიც დიდ ზიანს აყენებდნენ ქვეყანას. შექმნილი ვითარებიდან გამოსავალს ალექსანდრე II რუსეთთან კავშირში ხედავდა. 1587 გაფორმდა ხელშეკრულება რუსეთ-საქართველოს კავშირის შესახებ. 1589 ალექსანდრე II-მ რუსეთის მეფისაგან მიიღო მფარველობის ოფიციალური დადასტურება — "წყალობის სიგელი".
კოკო
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:Pixar-ის ფრენჩაიზები კატეგორია:2017 წლის ფილმები კატეგორია:2017 წლის ანიმაციური ფილმები
ალექსანდრე II (კახეთის მეფე)
მოღვაწეობა
რუსეთ-კახეთის დაახლოება არ მოსწონდა ირანის შაჰს აბას I-ს, მაგრამ იმხანად ოსმალეთთან ბრძოლაში რუსეთის მხარდაჭერის იმედი ჰქონდა და მტრობას არ ამჟღავნებდა, თუმცა ფარულად კახეთზე გადამწყვეტ თავდასხმას ამზადებდა და ოსტატურად აღვივებდა ინტრიგას ალექსანდრე II-ის კარზე. 1601 ოქტომბერში ალექსანდრე II შვილმა, დავითმა, აიძულა ბერად აღკვეცილიყო და თავი კახეთის მეფედ გამოაცხადა. 1 წლის შემდეგ, 1602 წლის 2 ოქტომბერს, დავითი მოულოდნელად გარდაიცვალა და ალექსანდრე II ტახტს დაუბრუნდა.
1603 ნოემბერში შაჰ-აბასი ერევნის ციხეს შემოადგა და ქართლ-კახეთის მეფეები დაიბარა. ალექსანდრე II დიდხანს ყოყმანობდა და მხოლოდ 1604 აპრილში ეახლა შაჰს, შაჰმა იგი უკან 1605 დააბრუნა, შირვანზე გალაშქრება დაავალა და ყიზილბაშთა ჯარით თან გამოაყოლა მისი გამაჰმადიანებული შვილი, შაჰის კარზე გაზრდილი კონსტანტინე-მირზა.
კახეთში ჩასულმა ალექსანდრე II-მ შეიტყო რუსეთის ჯარის შამხალზე სალაშქროდ წამოსვლა. რუსეთის ელჩები (მ. ტატიშვილი, ა. ივანოვი) ამ ლაშქრობაში კახეთის ჩაბმას მოითხოვდნენ. ამის გამო, მიუხედავად კონსტანტინე-მირზას დაჟინებული მოთხოვნისა, ალექსანდრე II შირვანზე გალაშქრებას არ ჩქარობდა. 1605 წლის 12 მარტს ქ. ძეგამში, მეფის სასახლეში მოლაპარაკების დროს ყიზილბაშებმა კონსტანტინე-მირზას ბრძანებით დახოცეს ალექსანდრე II, გიორგი ბატონიშვილი და თათბირის დამსწრე კახელი დარბაისლები.
ურთიერთობა რუსეთთან
ოსმალეთის იმპერია და რუსეთი კავკასიაში უკვე XVI საუკუნის შუა წლებში დაუპირისპირდნენ ერთმანეთს. რუსეთ-ოსმალეთის ურთიერთობა განსაკუთრებით გამწვავდა ამავე საუკუნის ორმოციან წლებში. როდესაც ოსმალეთმა კავკასიაში გასაბატონებლად ჩრდილოეთ კავკასიის დაუფლებაც სცადა. ამ პერიოდში განახლდა რუსეთ-კახეთის ურთიერთობები.
ოსმალეთთან მეტოქეობაში რუსეთი იმიერ და ამიერ კავკასიაში მოკავშირეებს ეძებდა. რუსეთის წარმომადგენლებმა აღადგინეს კახეთთან ურთიერთობები რომლებიც 1570-იან წლებში გაწყდა.
1585 წელს რუსეთის მეფე თეოდორემ ალექსანდრე კახთა მეფეს თავისი ელჩის, დანილოვის ხელით სიგელი გამოუგზავნა. რუსეთის მეფე კავშირსა და მფარველობას სთავაზობდა კახეთს. მაშინდელ ვითარებაში ალექსანდრე II-ს ეს ყველაფერი საუკეთესოდ ეჩვენა. სწორედ ამ პერიოდში ხდებოდა ჩრდილო კავკასიელების თავდასხმები კახეთზე. ალექსანდრეს მიაჩნდა რომ რუსეთი ამ ყველაფრის მოგვარებაში დაეხმარებოდა. მეფემ დარბაისლებთან მოითათბირა და დანილოვს საპასუხო ელჩობა გააყოლა.
1587 წელს ალექსანდრე მეფემ თავისი შვილებით და დარბაისლებით ფიცი დადო რუსეთის მეფის ერთგულებაზე, 1589 წელს კი რუსეთის მეფემ მას წყალობის სიგელი გამოუგზავნა, სადაც დადასტურებული იყო როგორც „ხელდების“, ისე „მფარველის“ უფლება-მოვალეობანი.
რუსეთთან ასეთი დაახლოების გამო ალექსანდრე II-ს ურთიერთობები გაუფუჭდა ოსმალეთთან და ირანთან. ალექსანდრე რუსეთს ნაკისრი ვალდებულებების შესრულებას სთხოვდა. რუსეთის ჯარმა დაღესტნის დამორჩილება ვერ შეძლო, შესაბამისად ვერ გაიხსნა თერგ-კახეთის გზა. 1604 წელს რუსეთის მეფემ საგანგებო რაზმი გამოგზავნა რომელსაც დაღესტანი უნდა დაეპყრო. რაზმმა მხოლოდ დაღესტნის ჩრდილოეთი ნაწილი დაიმორჩილა, ისიც დროებით. ამიერიდან რუსეთ-კახეთის ურთიერთობა კარგა ხნით შეწყდა.
ალექსანდრე მეფე და მისი შვილები
როსტომი საფიქრებელია, ბავშვობაშივე გარდაიცვალა, რადგანაც იგი მოხსენიებულია ალექსანდრეს შვილებში 1579 წლის სიგელით, შემდეგ კი 1581 წელს გაცემულ სიგელში მისი ხსენება აღარ გვხვდება. არც არჩილი და არც ვახუშტი მას არ ასახელებენ ალექსანდრეს შვილთა შორის.
ვახუშტის ცნობით, უფროსი ვაჟი ერეკლე თრიაყის სმას ყოფილა მიჩვეული, მამას გაქცევია და „წარვიდა წინაშე სულტნისა სტამბოლს“, სადაც მალე დაღუპულა. 1590 წელს ალექსანდრეს მისი გაქცეული შვილის სიკვდილის ამბავი მოუტანეს.
ბერი ეგნატაშვილის ცნობითაც „ერეკლე გაუარშივდა ალექსანდრეს და წარვიდა სტამბოლს“, მაგრამ როგორც ჩანს, ერეკლე საიდუმლო მძევალი იყო ოსმალეთის სულთნის კარზე, რადგან 1578 წლიდან ალექსანდრე ოსმალეთის ორიენტაციას ადგა. შემდეგ სპარსეთის შაჰმა მოახერხა ალექსანდრესა და ტყვეობიდან დაბრუნებული ქართლის მეფის სვიმონის შერიგება, ჯვარსა და სახარებაზე დაფიცება, რომ ერთმანეთს დაეხმარებოდნენ და სპარსელებთან ერთად ოსმალეთის წინააღმდეგ იბრძოლებდნენ. ეს შერიგება 1582 წელს მოხდა. ფაქტია, ოსმალეთის მიმხრობისათვის შაჰმა პასუხი მოსთხოვა ალექსანდრე მეფეს და კახთ ბატონი იძულებული შეიქნა შაჰის მოთხოვნები დაეკმაყოფილებინა: იმ წლებში ხარჯის საფასურში, რომელიც ოსმალეთთან მიმხრობის გამო გადახდილი არ ჰქონდა, 3000 ერაყული შაჰური თუმანი გადაეხადა და მცირეწლოვანი კონსტანტინე ბატონიშვილი მძევლად მიეცა შაჰისათვის. ქართული წყაროების ცნობით, ირანის შაჰს „ბატონმან ალექსანდრე გაუგზავნა ძე მისი კონსტანტინე და მრავალი ძღვენი და თავის-მართლება შეუთვალა, რომე ძე ჩემი ერეკლე ჩემად უნებურად წავიდა სტამბოლსო“. არჩილი წყევლა-კრულვას უთვლის იმ დღეს, როცა კონსტანტინე ირანს გაიგზავნა, და ადასტურებს ბერი ეგნატაშვილისა და ვახუშტის ცნობას, რომ ერეკლე მამის უნებურად წავიდა სტამბოლს:
ისტორიული წყაროები დავითს ახასიათებენ, როგორც კაცს კადნიერს, მრისხანესა და ამაყს. ხოლო, ბერი ეგნატაშვილის ცნობით, გიორგი იყო „კაცი შვენიერი ხილვითა და კეკლუცი და ყმათათვის კეთილი და უხვი“. იმავეს იმეორებს ვახუშტი: „შვენიერ ჰაეროვანი, უხვი, მშვიდი და ტკბილი ყმათათვის“.
ალექსანდრეს ასული ნესტან-დარეჯანი გათხოვილი იყო მანუჩარ დადიანზე. მას შაჰ-აბასიც სთხოვდა კახეთის მეფეს, მაგრამ ალექსანდრემ დადიანს მიათხოვა და შაჰს ბოდიში მოუხადა, ადრე იყო დანიშნულიო. ნესტან-დარეჯანის ვაჟს - ლევანს ალექსანდრე ზრდიდა.
ალექსანდრეს შვილებში გიორგი რუსული ორიენტაციის ყოფილა, ხოლო შაჰ-აბასი იმედს დავით ბატონიშვილზე ამყარებდა, რომელიც იყო კახეთის ტახტის მემკვიდრე. 1601 წელს ავადმყოფ მამას დავითმა სამეფო ნიშნების გამოგზავნა მოსთხოვა. ალექსანდრემ შვილს სამეფო დროშა, გვირგვინი, სარტყელი და ხმალი გაუგზავნა, თვითონ კი ბერად აღიკვეცა.
სქოლიო
კატეგორია:კახეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1527 კატეგორია:გარდაცვლილი 1605 კატეგორია:კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:მოკლული მონარქები
ჩუვაშური ენა
ჩუვაშური ენა — განეკუთვნება ალთაურ ენათა ოჯახის თურქულ ენებს, ჩუვაშურ ენაზე ლაპარაკობს 1,3 მილიონი ადამიანი. აქვს ორი დიალექტი: ზემო - ვირიალი და ქვემო - ანატრი, რომლებიც, თავის მხრივ, იყოფიან კილოკავებად. თანამედროვე ჩუვაშური ორთოგრაფიის საფუძველია ფონემური პრინციპი. დამწერლობა ეფუძნება რუსულ გრაფიკას (კირილიცა). ანბანში 37 ასოა (33 რუსული ანბანისა, 4 დიაკრიტიკული ნიშანი), პირველი ბეჭდური წიგნები შეიქმნა XVIII საუკუნეში.
დავით III (მრავალმნიშვნელოვანი)
დავით III შეიძლება იყოს:
ჯორჯო მორანდი
ჯორჯო მორანდი (იტალ. Giorgio Morandi, დ. 20 ივლისი, 1890, ბოლონია — გ. 18 ივნისი, 1964, იქვე) — იტალიელი ფერმწერი, ყველაზე უკეთ ცნობილია ნატიურმორტებით.
ბიოგრაფია
დაიბადა ბოლონიაში, იტალია. 1907 წელს ნატიფ ხელოვნებათა აკადემიაში (Accademia di Belle Arti) წავიდა სასწავლებლად. მისი ჩამოყალიბების წლების ნამუშევრებში აშკარაა სეზანისა და ზოგადად, კუბიზმის გავლენა, მოკლე გადახვევით ფუტურისტულ სტილში 1914 წელს. ამავე წელს მორანდი ხატვის მასწავლებლად დანიშნეს ბოლონიის დაწყებით სკოლაში, სადაც ის 1929 წლამდე მუშაობდა. ამჟამად ბოლონიის ამ სკოლაში მორანდისადმი მიძღვნილია მუზეუმი, სადაც მის ნამუშევრებთან ერთად აღდგენილია მისი სტუდიაც.
მეტაფიზიკური მხატვრობის(Pittura Metafisica) ფაზა მორანდის შემოქმედებაში 1918-22 წლებს მოიცავს. ეს იყო მისი ბოლო მნიშვნელოვანი სტილისტური გადახრა; რის შემდეგაც, ის მეტწილად ყურადღებას ამახვილებს ტონალობის,ფერთა გრადაციებისა და ობიექტების განლაგებაზე, გაერთიანებულს ატმოსფერულ ბურუსში, რაც მისი შემოქმედების განმსაზღვრელი მიმართულება ხდება ცხოვრების ბოლომდე. მორანდის ნამუშევრების გამოფენა ნოვეჩენტო იტალიანოს ექსპოზიციებზე ჩატარდა 1926 და 1929 წლებში, თუმცა მისი თანამედროვენი მას 20-იანი წლების ბოლოს უფრო რეგიონალისტ სტრაპეზეს ჯგუფს უკავშირებდნენ — ფაშიზმის ზეგავლენის ქვეშ მოქცეულ ჯგუფს, რომელიც ადგილობრივ კულტურულ ტრადიციებზე ამახვილებდა ყურადღებას. 1930-56 წლებში მორანდი ნატიფ ხელოვნებათა აკადემიაში ოფორტს (გრავიურის ნაირსახეობა) ასწავლიდა. 1948 წელს ვენეციის ბიენალეზე ის ფერწერაში პირველი პრემიით დააჯილდოვეს. ის პირველად მოგზაურობს პარიზში 1956 წელს, ხოლო 1957 წელს სან-პაოლოს ბიენალეზე ფერწერული ნამუშევრებისთვის გრან-პრი მიიღო.
თითქმის მთელი კარიერის განმავლობაში მორანდი ნატიურმორტებსა და პეიზაჟებს ხატავდა, რამდენიმე ავტოპორტრეტის გამონაკლისით. ტონალობის, ფერისა და კომპოზიციური ბალანსის მიმართ თითქმის პედანტური დამოკიდებულებით, ის ისევ და ისევ ასახავდა იგივე ბოთლებსა და ვაზებს ნახატებში, რომლებიც შესრულების უკიდურესი სიმარტივით გამოირჩევა. მორანდის ხელს 133 ოფორტი ეკუთვნის, რაც თავის მხრივ მნიშვნელოვანი მოცულობაა, ხოლო მისი აკვარელებითა და ფანქრით შესრულებული ნახატები აბსტრაქტულობის სრულიად ინდივიდუალისტურ კოლექციას ქმნის.
მემკვიდრეობა
მორანდი თავისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული იტალიელი მხატვარი იყო. ფედერიკო ფელინიმ მის ხსოვნას მიუძღვნა საკუთარი ფილმი ”La dolce vita”, რომელშიც მორანდის ტილოები ფიგურირებს. მორანდის ასევე მიაკუთვნებენ მისი თაობის იტალიელ მხატვართა იმ მცირერიცხოვან ჯგურს, რომლებმაც შეძლეს თავი დაეღწიათ ფაშიზმის გავლენისგან და წმინდა გამომსახველობითი ღირებულებების მოდერნისტული აბსტრაქციის სტილი განავითარეს. მისი მარტივი და განმეორებადი მოტივებით, ასევე ფერის, ზედაპირისა და დატვირთვის ეკონომიურობით, მორანდი მინიმალიზმის მნიშვნელოვანი წინამორბედი გახდა.
რესურსები
კატეგორია:იტალიელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1964
ლომა, დავიწყებული მეგობარი
ლომა, დავიწყებული მეგობარი — 1982 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი - ბიძინა რაჭველიშვილი.
სიუჟეტი
ფილმი წარმოადგენს ამაღელვებელ მოთხრობას სოფლის ძაღლისა და მის გარემომცველ, არაჩვეულებრივ სამყაროზე, მთის ზამთრის მკაცრ პირობებში მისი ერთგულების გამოცდის შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1982 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
რობლედილიო-დე-გატა
რობლედილიო-დე-გატა (Robledillo de Gata) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-გატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,07 კმ². მოსახლეობა — 90 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები
ელ-აღეილა
ელ-აღეილა უფრო უკეთ ცნობილია მის ტერიტორიაზე მიდმინარე ბრძოლებით მეორე მსოფლიო ომის დროს, ჩრდილოეთ აფრიკის კამპანიისას.
ისტორია
ქალაქი გაშენებულია რომაელთა თავდაცვით ქალაქ ანაბუკისისა და მის ბერძნულ წინამორბედ აუტომალის ადგილზე.
იტალიური ოკუპაციის დროს ელ-აღეილა ბედუინთა საკონცენტრაციო ბანაკი იყო, სადაც სიცოცხლეს ათასობით ბედუინი გამოასალმეს.
ლიბიის სამოქალაქო ომი
ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს, მარტის დასაწყისში ქალაქი კადაფის მოწინააღმდეგე ძალებმა აიღეს, თუმცა ამავე თვის შუა რიცხვებში იგი კვლავ დაიბრუნეს კადაფის მომხრეებმა. მარტის ბოლოს კვლავ ეროვნულმა გარდამავალმა საბჭომ აიღო.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ქალაქები
ისტორიული გეოლოგია
მინი|„მსოფლიოს თეატრი“ ([[აბრაჰამ ორტელიუსი)]] მინი|ნამარხი [[ტრილობიტები]] ისტორიული გეოლოგია — გეოლოგიის დარგი, რომელიც შეისწავლის დედამიწის ქერქის განვითარებას მისი წარმოშობიდან დღემდე. ისტორიული გეოლოგიის ამოცანაა დედამიწის ქერქის ამგებელი ქანების წარმოშობის თანმიმდევრობისა (ასაკის) და ნალექების წარმოქმნის ფიზიკურ-გეოგრაფიული პირობების დადგენა, ტექტონიკური მოძრაობებისა და მაგმატიზმის (ინტრუზიულის და ეფუზიურის) ისტორიის შესწავლა. ამ ამოცანის გადასაჭრელად ისტორიული გეოლოგია ემყარება პალეონტოლოგიის, ლითოლოგიის, ფაციესური ანალიზის, პეტროგრაფიის, მინერალოგიის, ტექტონიკის, რადიოგეოლოგიისა და სხვა მონაცემებს. დანალექი ქანები უმთავრესად სტრატიგრაფიული მეთოდით თარიღდება. ეს მეთოდი ემყარება იმას, რომ შრეები დალექვის პროცესში ერთმანეთზე ასაკობრივი თანამიმდევრობით ლაგდება; ქვევით ძველი შრეებია, ზევით — უფრო ახალგაზრდა. სხვადასხვა ადგილებში აღწერილი ჭრილების კორელაცია ახლო მანძილზე შესაძლებელია წყებების ლითოლოგიური მსგავსების მიხედვით, შორეულ მანძილზე კი პალეონტოლოგიურ მეთოდს მიმართავენ. დანალექ ქანებში დაცული ორგანიზმების ნაშთების მიხედვით გამოყოფილია ძირითადი სტრატიგრაფიული და ქრონოლოგიური ერთეულების მტკიცე იერარქიული რიგი: ჯგუფი (ერა), სისტემა (პერიოდი), ქვესისტემა (ეპოქა), სართული (საუკუნე) და ა.შ.
დედამიწის ქერქის ისტორიას ახასიათებს ფიზიკურ-გეოგრაფიული გარემოს უწყვეტი ცვალებადობა. ამიტომ პალეოგეოგრაფიული ვითარების თანამიმდევრობის აღსადგენად მიმართავენ ფაციესურ ანალიზს. ფაციესი დანალექი ქანის ლითოლოგიური და პალეონტოლოგიური თვისებების ერთობლიობაა, რომელიც ასახავს ნალექის წარმოქმნის გარემოს (ღრმა თუ თხელი ზღვის აუზი, ჭაობი, უდაბნო და სხვ.).
სინქრონულ ფაციესთა გეოგრაფიული გავრცელების მიხედვით აღადგენენ წარსული დროის პალეოგეოგრაფიას, ხოლო პალეოგეოგრაფიული რუკების თანამიმდევრობა იძლევა დედამიწის ზედაპირის გეოგრაფიული განვითარების სურათს (ზღვისა და ხმელეთის საზღვრების გადაადგილება, ზღვის ქვაბულისა და ხმელეთის რელიეფის გარდაქმნა, კლიმატური პირობების ცვალებადობა და სხვა).
ეფუზიურ და ინტრუზიულ ქანთა დათარიღების მეთოდები განსხვავებულია. ეფუზივები წარმოქმნისას, დანალექი ქანების მსგავსად, დედამიწის ქერქის ზედაპირზეა განლაგებული და ამიტომ მათი დათარიღება უმთავრესად სტრატიგრაფიული მეთოდით ხდება. ინტრუზიული სხეულები კი შეჭრილია ქერქში და ამიტომ მათი დათარიღება შეიძლება ქვედა და ზედა ასაკობრივი საზღვრის დადგენით.
ქვედა საზღვარი ის დანალექი ქანებია (ან სტრუქტურების), რომლებშიც შეჭრილია ინტრუზიული სხეული, ზედა საზღვარი კი ის ქანებია, რომლებიც ამ ინტრუზივის გადარეცხილ მასალას შეიცავს. სტრატიგრაფიულ მეთოდს ემყარება ძირითადად მეტამორფული ქანების დათარიღებაც. ქანთა დათარიღების მიზნით ფართოდ იყენებენ აგრეთვე რადიოლოგიურ მეთოდებსაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისტორიული გეოლოგია
თურქისტანიშვილი
საკუთარი სახელი თურქისტანიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
კრემლი
მხოლოდ ნარჩენები
კატეგორია:რუსეთის არქიტექტურა კატეგორია:კრემლები
ბრიმსტოუნ-ჰილ-ფორტრესი
ბრიმსტოუნ-ჰილ-ფორტრესი (Brimstone Hill Fortress National Park) — ეროვნული პარკი კუნძულ სენტ-კიტსზე (სენტ-კიტსი და ნევისი). მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქ ბასტერიდან ჩრდილო-დასავლეთით 13 კილომეტრზე. პარკში მდებარე ციხესიმაგრე აშენებულია ბრიტანელი სამხედრო ინჟინერების პროექტით და აფრიკელი მონების ძალით. იგი ერთ-ერთი კარგად შემონახული ძეგლია სამხრეთ ამერიკაში. აღნიშნულ ციხესიმაგრეს თავის დროზე „ვესტ-ინდოეთის გიბრალტარს“ უწოდებდნენ. დღესდღეობით ციხესიმაგრის შიგნით კოლონიალიზმის მუზეუმია განთავსებული. 1999 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სენტ-კიტსი და ნევისში
ნაკადული (გამომცემლობა)
მარჯვნივ|frameless|167x167პქ „ნაკადული“ — ქართული სპეციალიზებული საბავშვო და ახალგაზრდული გამომცემლობა. დაარსდა 1938 წელს თბილისში „საბლიტგამის“ სახელწოდებით. 1960 წლიდან ეწოდება „ნაკადული“. გამოსცემდა ქართულ კლასიკურ და თანამედროვე ლიტერატურას, უცხოური ლიტერატურის შედევრებს. მისი სერიული გამოცემებია:„იყო და არა იყო რა“, „მსოფლიოს ხალხთა ზღაპრები“, „მშვენიერების სამყაროში“, „ჩვენი სახელოვანი თანამემამულენი“, „ქართველები დიდ სამამულო ომში“ და სხვა. ბიბლიოთეკებია „ქართული პოეზია“, „პიონერი“, „ქართული საყმაწვილო ლიტერატურა“ და სხვა. პერიოდული ალმანახებია: „ჩვენი კოცონი“, „ფრესკა“, „ჯეჯილი“, „ცოდნის კარი“. წიგნები დასურათებულია გამოჩენილი ქართველი მხატვრების მიერ. „ნაკადულის“ გამგებლობაში იყო საბავშვო წიგნის სახლი, რომელიც გამოსაცემად ამზადებდა თეორიული, კრიტიკული, კვლევითი და ბიბლიოგრაფიული ხასიათის წიგნებს. ყოველწლიურად გამოსცემდა 150 დასახელების წიგნებს 3 მლნ. ცალ საერთო ტირაჟით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გამომცემლობები
ჩუიის სტეპი
thumb|250px|აქლემები ჩუიის სტეპშიჩუიის სტეპი — მთათაშორისი ქვაბული ალთაის მთების სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ჩუიის ზემო დინებაში, კურაის ქედსა და სამხრეთ ჩუიის ქედს შორის. მდებარეობს 1750-2200 მეტრ სიმაღლეზე. სიგრძე 70 კილომეტრამდე, სიგანე 30-40 კილომეტრი. აგებულია მყინვარული და ტბიურ-მდინარული ნალექებით. უმთავრესად ნახევარუდაბნოებია, გამოყენებულია საძოვრად. ჩუიის სტეპზე გადის ფედერალური ტრასა 52 „ჩუიის ტრაქტი“ მონღოლეთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალთაის რესპუბლიკის სტეპები
ჩეჩნური ენა
ჩეჩნური ენა, ჩაჩნური ენა (нохчийн мотт) — იბერიულ-კავკასიურ ენათა ოჯახის ნახურ-დაღესტნურ ენათა ნახური ჯგუფის ვაინახური ქვეჯგუფის ენა. მასზე 1 354 705 კაცი ლაპარაკობს, რომელთა უმრავლესობა ჩეჩნეთში, ჩრდილო კავკასია (ამჟ. რუსეთის ფედერაციის ნაწილი) სახლობს.