cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marillion
მუშაობა ლეიბლისგან დამოუკიდებლად და შემდგომი წლები (1996–დღემდე)
2008 წლის ოქტომბერში გამოსული შემდეგ ალბომის Happiness Is The Road ერთი დისკი ჩვეულებრივად იყიდებოდა, ხოლო მეორე ჯგუფის ოფიციალური საიტით ვრცელდებოდა.
2009 წლის 2 ოქტომბერს გამოვიდა ჯგუფის ახალი, აკუსტიკური სტუდიური ალბომი Less Is More. მასში შეტანილია ჯგუფის ცნობილი სიმღერების აკუსტიკური შესრულება და ახალი სიმღერაც, „It's Not Your Fault“.
Fuck Everyone and Run (F E A R) (2015–დღემდე)
2015 წლის სექტემბერში ცნობილი გახდა, რომ ჯგუფი მუშაობდა ახალ ალბომზე, სამუშაო სახელწოდებით M18, რომელიც საბოლოოდ Fuck Everyone and Run (F E A R) გახდა. ისევე, როგორც წინა ალბომების შემთხვევაში, მისი ჩაწერაც დაფინანსდა ჯგუფის მოყვარულების მიერ, წინასწარი შეკვეთების საფუძველზე, საიტით PledgeMusic. ალბომი 2016 წლის 23 სექტემბერს გამოვიდა და ბრიტანეთის ოფიციალურ ჩარტში #4 პოზიციაზე მოხვდა, რაც  Clutching at Straws-ის შემდეგ მათი ყველაზე დიდი წარმატება იყო. ალბომს საკონცერტო ტურნე მოჰყვა.
სქოლიო
კატეგორია:Marillion კატეგორია:არტ როკ-ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:1979 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
რობერტ მუზილი
რობერტ მუზილი (Robert Musil; დ. 6 ნოემბერი, 1880, კლაგენფურტი — გ. 15 აპრილი, 1942, ჟენევა) — ავსტრიელი მწერალი, დრამატურგი და ესეისტი. ავტორი ციკლისა „შეერთება“, „სამი ქალი“, დრამისა „მეოცნებენი“ და კომედიური პიესისა „ვინცენცი და მნიშვნელოვანი ქმრების დაქალი“, ორი რომანისა ყმაწვილი ტერლესის სულიერი შფოთვა“, და „უთვისებო კაცი“ (დაუმთავრებელი), ასევე მრავალრიცხოვანი ესესი, თეატრალური და ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიისა.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი მწერლები კატეგორია:ავსტრიელი დრამატურგები კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრიელი რომანისტები კატეგორია:ავსტრიელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:ავსტრიელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:მოდერნისტი მწერლები კატეგორია:ბერლინის ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრიელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრიელი მამაკაცი მწერლები
დაბნია
დაბნია — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ხავეთის თემში. მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ქოდალოს (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1720 მ, ახალქალაქიდან დაშორებულია 30 კმ-ით. სოფლის სახელწოდება წყაროებში არ არის მოხსენიებული. იქაური სომხური მოსახლეობა მეორე მსოფლიო ომის წლებშია მოსული.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 127 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Marbles (ალბომი)
Marbles — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის მეცამეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 2004 წლის 27 აპრილს.
წინა ალბომებისგან განსხვავებით, შეიქმნა მისი ორი ვარიანტი. ჯგუფის მოყვარულებმა, რომლებმაც წინასწარ შეუკვეთეს ეს ალბომი, მიიღეს მისი სპეციალური, 2 დისკიანი გამოცემა. ერთდისკიანი გამოცემა გამოვიდა 2004 წლის 3 მაისს. ორდისკიანი ვერსიის შეძენა შესაძლებელია ჯგუფის ოფიციალური საიტის მეშვეობით.
სიმღერების შესახებ
„Neverland“ გამორჩეულია მდიდარი არანჟირებით და ხანგრძლივობით, რომლის ნახევარი უკავია სოლოს გიტარაზე. სიმღერის ტექსტი ტრიალებს ცნობილი მწერლის, ჯეიმზ მეთიუ ბარის პიტერ პენის ირგვლივ. აქ ნახსენებია კაპიტანი კაუჭა და ტიკ-ტოკი (მინიშნება ნიანგზე, რომელმაც საათი გადაყლაპა) სიმღერაში ასევე საუბარია სხვა ადამიანთან ურთიერთობის სურვილზე.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები არიან: სტივ ჰოგართი, სტივ როზერი, მარკ კელი, პიტ ტრევავასი, იენ მოსლი.
სქოლიო
კატეგორია:Marillion-ის ალბომები კატეგორია:2004 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივ მიგენის პროდიუსერობით
სან-ჟოზე-დუ-ჟაკუიპი
სან-ჟოზე-დუ-ჟაკუიპი (São José do Jacuípe) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალური მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 213 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 369.229 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27.66 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ვიტესის ჩანჩქერი
ვიტესი — ჩანჩქერი აღმოსავლეთ ავსტრალიაში, კვინსლენდის შტატში. ეს ადგილი მდებარეობს ვურუნურანის ეროვნულ პარკში. ვიტესის ჩანჩქერიდან 33 კილომეტრში მდებარეობს მარჯნის ზღვა, ხოლო ჩანჩქერიდან 1357 კილომეტრში მდებარეობს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი ბრიზბენი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:კუინზლენდის ჩანჩქერები
ელ-პუენტე-დელ-არსობისპო
ელ-პუენტე-დელ-არსობისპო (El Puente del Arzobispo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 1 კმ². მოსახლეობა — 1225 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
Phymorhynchus castanea
Phymorhynchus castanea — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum brazieri
Lasioglossum brazieri — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1916 წელს.
სქოლიო
brazieri
4 სექტემბერი
4 სექტემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 247-ე დღე (ნაკიან წლებში – 248-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 118 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0904
პროტიუმი
მინი|პროტიუმის ატომი პროტიუმი (Protium < protos), წყალბადი-1 (ქიმიური აღნიშვნა — ) — წყალბადის ყველაზე მჩატე იზოტოპი, რომელსაც ბირთვში მხოლოდ ერთი პროტონი აქვს.
სახელი შეთავაზებულ იქნა 1933 წლის 15 ივნისს გ. იურის, მერფისა და ბრიკვედეს მიერ, სამეცნიერო ჟურნალის «The Journal of Chemical Physics» რედაქტორის მიმართ დაწერილ წერილში.
პროტიუმი — ერთედერთი სტაბილური ნუკლიდი, რომელსაც ბირთვში არ გააჩნია ნეიტრონი (ატომი შედგება ერთი პროტონისა და ერთი ელექტრონისაგან).
ჭილ-ეტრატის იადგარი
ჭილ-ეტრატის იადგარი — X საუკუნის ქართული ხელნაწერი იადგარი. შინაარსობრივად VII-VIII საუკუნეების იერუსალიმურ პრაქტიკას ასახავს. მისი ბერძნული მოდელი დღეს დაკარგულია. ტექსტი კუთხოვანი ასომთავრულითაა შესრულებული, ახლავს მარგინალური ნიშნები. ერთ-ერთ მინაწერში მოხსენიებულია იოვანე, რომელიც, სავარაუდოდ, გადამწერია. გადაწერილია საბაწმიდის მონასტერში.
ჭილ-ეტრატის იადგარი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, უპირველესად, საწერი მასალის თვალსაზრისით; მასში ერთდროულად გამოყენებულია როგორც ჭილის (პაპირუსი), ისე ეტრატის ფურცლები. შეიცავს 313 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 11,2X10 სანტიმეტრი.
ხელნაწერი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში (ფონდი: H-2123).
აღმოჩენა
გასული საუკუნის შუა წლებამდე იადგარი პალესტინაში საბაწმინდის მონასტერში იყო დაცული. XIX საუკუნის 50-იან წლებში და სინას მონასტრები მოიარა ცნობილმა რუსმა საეკლესიო ისტორიის მკვლევარმა პორფირი უსპენსკიმ, რომელსაც საბას მონასტრიდან წამოუღია ჭილ-ეტრატის იადგარი, მაგრამ არ სცოდნია, რომ ხელნაწერი ქართული იყო და რატომღაც ეთიოპური ჰგონებია იგი. სამ ნაწილად გაყოფილი ხელნაწერი პორფირის ცალ-ცალკე ყდაში ჩაუსმევინებია და ზედ ლათინური წარწერაც გაუკეთებინებია: „ეთიოპიური ხელნაწერი პაპირუსისა“. 1883 წლის იანვარში პორფირის, რომელიც იმ დროს უკვე ეპისკოპოსი იყო, მისი ხელნაწერების კოლექციის გასაცნობად ეწვია პროფესორი ალქსანდრე ცაგარელი, რომელმაც იადგარიც ნახა და აუხსნა მასპინძელს, რომ სინამდვილეში ის ქართული იყო. ამის შემდეგ უსპენსკის პირველი ტომის თავფურცელზე წაუ წერია: ,,Эти три книжицы на папирусе грузинские бого служебные, но не евангелие, и не апостол, и не псалтырь. Е. Порфирий".
საქართველოში ჩამოტანა და კვლევა
1885 წელს იგი გარდაიცვალა და მისი ხელნაწერები პეტერბურგის საჯარო ბიბლიოთეკამ შეიძინა. ჭილ-ეტრატის იადგარიც იქ ინახებოდა, ვიდრე მთავრობის დადგენილებით 1923 წელს საქართველოს არ გადმოეცა. პირველი ცნობები ჭილ-ეტრატის იადგარის შესახებ წარმოდგენილია ალექსანდრე ცაგარელის ნაშრომში ,,Памятники rpyзинской crapины в Святой земле и на Синае", რომელიც 1888 წელს დაიბეჭდა პეტერბურგში. მას დამატების სახით ერთვოდა იერუსალიმისა და სინის მონასტრების ქართულ ხელნაწერთა კატალოგები, აგრეთვე ჭილ-ეტრატის იადგარის ექვსი გვერდის ფაქსიმილე. ეს კატალოგები უცვლელად არის დაბეჭდილი ავტორის მეორე ნაშრომში ,,Сведения о памят никах грузинской письменности" (II, CПЬ., 1889), რომელსაც ფაქსიმილესთან ერთად ერთვის იადგარის რამდენიმე გვერდის ფოტოსურათიც. ამ კრებულს ალექსანდრე ცაგარელი „სადღესასწაულოს“ ან „თვენს“ უწოდებს და VII საუკუნეში გადაწერილად მიიჩნევს. საერთოდ უნდა ითქვას, რომ ქართულ ხელნაწერთაგან რომელიმეს დათარიღებას იშვიათად გამოუწვევია ისეთი აზრთა სხვადასხვაობა, როგორიც ჭილ-ეტრატის იადგარს ხვდა წილად.
1905 წ. ჟურნალ „ მწყემსში “ დაიბეჭდა კორნელი კეკელიძის წერილი მის მიერ ჭილ-ეტრატის ხელნაწერში გამოვლენილი აბო თბილელის საგალობლების შესახებ. ეს აღმოჩენა საფუძველს აცლიდა ხელნაწერის ცაგარელისეულ დათარიღებას. კორნელი კეკელიძის აზრით, კრებული გადაწერილია „არა უადრეს IX საუკუნის მეორე ნახევრისა, შეიძლება უფრო გვიანაც“. ჭილ-ეტრატის საგალობელთა კრებულს და მის შინაარსს ვრცლად შეეხო კორნელი კეკელიძე თავის ნაშრომში Литургичес кие грузинские памятники в отечественных книгохрони лищах и их научное значение '' (1908 წ.). აქვე წარმოდგენილია საგალობელთა სრული ტექსტების ან ვრცელი ფრაგმენტების სლავური თარგმანი და აბოს საგალობლების მთლიანი ტექსტი ქართულად. იადგარის კვლევას აგრძელებს კორნელი კეკელიძე იერუსალიმური ლექციონარისადმი მიძღვნილ ნაშრომშიც, რომელიც 1912 წელს გამოქვეყნდა. აქ მკვლევარი ყურადღებას ამახვილებს ამ ორი ძეგლის (ლექციონარისა და იადგარის) ლიტურგიკულ კავშირსა და ნათესაობაზე. ჭილ-ეტრატის იადგარიდან სტეფანე პირველმოწამისა და აბო თბილელის საგალობლების ნაწილი შეიტანა აკაკი შანიძემ „ძველი ქართული ენის ქრესტომათიაში“ (1935 წ.). მაშინ მას ხელნაწერი IX— X საუკუნეთა მიჯნაზე გადაწერილად მიაჩნდა. IX საუკუნეში გადაწერილად მიაჩნია ჭილ-ეტრატის იადგარი პავლე ინგოროყვას. ასეთივე დათარიღებაა წარმოდგენილი (კ. კეკელიძის ნაშრომის დამოწმებით) საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის H ფონდის ხელნაწერთა აღწერილობაში (ტ. V, 1949 წ.) ხელნაწერის მოკლე აღწერილობა გამოაქვეყნა ილია აბულაძემ პალეოგრაფიულ ალბომში (1-ლი გამ. — 1949 წ., მე-2 გამ. — 1973 წ.), სადაც ძეგლი ხელის მიხედვით IX— X საუკუნეებით არის დათარიღებული. ხელოვნებათმცოდნე რენე შმერლინგმა ხელნაწერი შემკულბის მიხედვით X საუკუნის მეორე ნახევარს მიაკუთვნა.
ჭილ-ეტრატის იადგარის სრული ტექსტი გამოსცეს და გამოკვლევა დაურთეს აკაკი შანიძემ, არამ მარტიროსოვმა და ა. ჯიშიაშვილმა. შანიძის რედაქციით („ძველი ქართული ენის ძეგლები“, 15, 1977 წ.). ამჯერად შანიძის გამოკვლევაში ძეგლი ენობრივი ნიშნების მიხედვით XI საუკუნის დასაწყისით არის დათარიღებული. მას შემდეგ, რაც საქართველოში მიღებული იქნა სინურ ხელნაწერთა მიკროფილმები და გაჩაღდა ფართო მუშაობა მათ შესასწავლად, ამ ხელნაწერთა შორის ჭილ-ეტრატის იადგარის ტიპის რამდენიმე ჰიმნოგრაფიული კრებული გამოვლინდა. 1978 წელს გამოიცა ამ ხელნაწერთა ვრცელი აღწერილობა, შედგენილი ელენე მეტრეველის, ცაცა ჭანკიევის, ლილი ხევსურიანისა და ლალი ჯღამაიას მიერ, ხოლო 1980 წელს დაიბეჭდა უძველესი იადგარის ტექსტიც, დადგენილი IX— X საუკუნეთა ხუთი ხელნაწერის მიხედვით (მათ შორისაა ჭილ-ეტრატის იადგარიც). იგი გამოსაცემად მოამზადეს, გამოკვლევა და საძიებლები დაურთეს ელენე მეტრეველმა, ცაცა ჭანკიევმა და ლილი ხევსურიანმა. მკვლევარ-გამომცემლები თავიანთ ვრცელ გამოკვლევაში გამოთქვამენ საფუძვლიან ვარაუდს, რომ ჭილ-ეტრატის იადგარი გადაწერილი უნდა იყოს IX— X საუკუნეთა მიჯნაზე, არა უგვიანეს X საუკუნის დასაწყისისა.
ხელნაწერი ამჟამად დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში (ფონდი: H-2123).
სქოლიო
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდი კატეგორია:X საუკუნის ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ხელნაწერები ავტორების მიხედვით კატეგორია:ხელნაწერები
ელ-რომერალი
ელ-რომერალი (El Romeral) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის მანჩა-ალტა-დე-ტოლედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 79 კმ². მოსახლეობა — 582 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
სეთი
thumb|სეთი
ნიკოლოზ დვალის მარტვილობა
„ნიკოლოზ დვალის მარტვილობა“ — ძველი ქართული მწერლობის ანონიმური ძეგლი; XIV საუკუნის ჰაგიოგრაფიული თხზულება, რომელსაც მიაკვლია ნიკო მარმა იერუსალიმის ერთ ნუსხაში (ხელნაწერი №　104). „ნიკოლოზ დვალის მარტვილობა“ ეძღვნება ქრისტიანული სარწმუნოებისათვის წამებულ ბერს; წამების თარიღი — 1314 წლის 19 ოქტომბერი — ქართულ ეკლესიაში მისი ხსენების დღედ დაუდგენიათ. ნიკილოზი იყო დვალი, სოფელი წაიდან. 12 წლისა ბერად შემდგარა კლარჯეთში, შემდეგ იერუსალიმში დამკვიდრებულა. მაჰმადიანთა რჯულის გმობისა და ქრისტიანობის ქადაგებისთვის დევნიდნენ. ბოლოს ამირა დენგიზმა აწამა იგი და თავი მოჰკვეთა. თხზულება საყურადღებო ცნობებს გვაწვდის XIII—XIV საუკუნეებში აღმოსავლეთ ქვენყებში ქართველთა მდგომარეობისა და ოსების გაქრისტიანების ისტორიის შესახებ. ამ დროისათვის ოსები მჭიდროდ იყვნენ დაკავშირებული საქართველოსთან, ოსეთის ქრისტიანული მოსახლეობა ქართულ ეკლესიას   ექვემდებარებოდა.
სეთი
სეთი, სეტი, ზეთი (ეგვ. Sth, Seth, Suth) — ძველეგვიპტურ მითოლოგიაში მრისხანების, ქაოსის, ქარიშხლის, უდაბნოს ხორშაკის, ომისა და სიკვდილის ღმერთი. თავიდან ფარაონთა ძალაუფლების განსახიერება, თავის ორეულთან, ძმისწულ ჰოროსთან ერთად. ცის ღმერთის, ნუტისა და მიწის ქალღმერთის, გების ძე. გამოხატავდნენ ადამიანის ტანით, რომელსაც უდაბნოს უცხო ცხოველის, ძაღლის ან ტურის მსგავსი თავი ჰქონდა, მოხრილი დიდი ნისკარტი და წვეტიანი მაღალი ყურები, სამწვერა კუდი, ან ვირის, ღორის, შევარდნის, ჟირაფის, ოკაპის, გრიფის სახე. ყველა შემთხვევაში ეგვიპტელთა ძველი ეროვნული ღმერთია, ჰოროსის ბიძა, ორეული და მოქიშპე. სალოცავი ომბოსში ჰქონდა. ბიძა-ძმისწულის გამოსახულებასაც ერთად დგამდნენ (სესოსტრისის რელიეფი). გვირგვინიც ორმაგი ადგათ. მხოლოდ ძალაუფლებისათვის ბრძოლაში მოხდა მათი უთანხმოება. ჰოროსმა დაიბრუნა წართმეული დაზიანებული თვალი (ნახევარმთვარე), თვითონ კი სეთს წაართვა სათესლეები. თვალი გამთელდა და იქცა სავსე მთვარედ. ორივე თოტმა მოარჩინა.
ნიკოლოზ დვალის მარტვილობა
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ჰაგიოგრაფია
სეთი
რა (რე), უზენაესი ღმერთი, ეგუება სამყაროს გაყოფას ორ საწყისად, კეთილ და ბოროტ ძალებად. პირველის განსახიერებაა ჰოროსი, მეორის — სეთი, რომლის ცხოველური თავიც მის ორმაგ, მხეცურ, ბოროტ ბუნებაზე მეტყველებს („სეთის თავი“ სიავის სინონიმია). ამ დუალიზმში სეთი და ჰოროსი მტრებიც არიან და მეგობრებიც. ჩანს, სეთი უდაბნოს, ამინდის, ცის ღმერთად იქცა, ჰოროსი კი მიწის ღვთაებად (ინარჩუნებს დემონურ ძალასაც).
სეთზე შექმნილია მითებიც, ოსირისთან დაკავშირებით: ბოროტმა სეთმა მოკლა და დააქუცმაცა ძმა ოსირისი, რომლის სხეულის ნაწილებიც აკრიფა მისმა დამ და მეუღლემ ისიდამ. ჰოროსი აღდგა და დევნის სიკვდილის დემონს სეთს. შეხვდა და შეება. სეთის და ჰოროსის ბრძოლა ეგვიპტური მითოლოგიის ერთ-ერთი მთავარი თემაა. გამარჯვებული გამოდის ჰოროსი. ზოგჯერ სეთიც კეთილი ძალაა: რას ნავში რომ ზის, საზარელ ურჩხულს აპოპისს (აპოფისს) ამარცხებს სიტყვით და საქმით, თუმც თვითონაც მისი განსახიერებაა. XVIII–XX დინასტიების ფარაონებმა ძლიერ აამაღლეს სეთი, როგორც ძლიერი, აგრესორი ღმერთი, მის სახელს ირქმევდნენ. როგორც მეომარი ღმერთი, უცხოეთში ლიბიურასსა და ხეთელთა ტეშუპს დაემსგავსა. მოგვიანებით ეგვიპტელებმა კვლავ შეიძულეს სეთი, ნგრევისა და უბედურების განსახიერებად აქციეს. ბერძნებმაც სეთის სახე გადაიღეს, როგორც ტიფონის ორეულისა, რომელსაც უდაბნოს ხორშაკიანი ქარისა მიწისძვრის სტიქიის სახედ რაცხდნენ. ეგვიპტეში მას ნიანგის სახეც ჰქონდა.
სეთის ძირითადი საბრძანისი ზემო ეგვიპტეა, იქ მეფობს ღმერთების დინასტიის ეს უბოროტესი პრინციპი, თუმცა მისი მეფობა ზოგჯერ ქრება. თითქმის ყველა გაგებით კულტურის მტერია, გარე-გარე დაძრწის, მტერს მოუძღვება, ხორშაკს ტეხს, მოუსვენარია. მისი ფერი, წითელი, სისხლისფერი, უბედურების, სიკვდილისა და სიღატაკის სიმბოლო იყო ხალხის ცნობიერებაში: მას სწირავდნენ ანტილოპას, ვირსა და ღორს, უწმინდურ ცხოველს, ამით კლავდნენ თვით სეთს და სწირავდნენ მსხვერპლად სხვა კეთილ ღმერთებს, რომელთაც ველური სეთი ემტერებოდა, ქირდავდა, ამცირებდა. ძვ. წ. 1800-იან წლებში აღმოსავლეთ დელტის რეგიონში სეთს მაინც უაღრესად ადიდებდნენ ან გაუგებრობით, ან გარდაქმნილი სახით. ჰიქსოსებმა თავიანთ ღმერთად აირჩიეს, მათებრ ველური რომ იყო. აზიატებმა ბაალს გაუსწორეს. მისი თაყვანისცემა აიხსნება იმით, რომ მეომერი, უხეში, ძლიერი ღმერთია და შიშის ზარს სცემს განათლებულ ადამიანებს, რის გამოც ეგვიპტის დაპყრობაშI ბარბაროსებს „ეხმარებოდა“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეგვიპტური ღვთაებები კატეგორია:ომის ღვთაებები
პაპა გიგია
პაპა გიგია — 1960 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, რეჟისორ ზაქარია გუდავაძის ნამუშევარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1960 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:ზაქარია გუდავაძის ფილმები კატეგორია:კინოსტუდია ქართული ფილმი
განეშა
thumb|150px|განეშა განეშა (სანსკ. गणेश gaṇeśa „მხედართმთავარი“) — ინდუიზმის პანთეონის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ღვთაება, შივას და პარვატის შვილი. განასახიერებს სიბრძნეს და წარმატებას.
დღესაც ინდუისტები რაიმე ახალი საქმის დაწყებამდე, მოსწავლეები კი გამოცდების ჩაბარებამდე აუცილებლად მიართმევენ მსუნაგ განეშას უხვ შესაწირავს — ბრინჯს, ქოქოსის კაკალს, ერბოს და ტკბილეულს, რათა საყვარელმა ღვთაებამ თავისი სიბრძნე და წარმატება არ მოაკლოს მათ.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ინდუისტური ღმერთები კატეგორია:ინდუისტური ღვთაებები კატეგორია:ტამილური ღვთაებები კატეგორია:სიბრძნის ღმერთები
Phymorhynchus chevreuxi
Phymorhynchus chevreuxi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Automatic for the People
Automatic for the People — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ R.E.M.-ის მერვე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1992 წელს, ლეიბლზე Warner Bros.. მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფს თავდაპირველად სურდა უფრო მძიმე ჟღერადობის ალბომის ჩაწერა, აკუსტიკური ჟღერადობის თანხლებით, მიზნები შეიცვალა და ჩაიწერა დისკი, რომელზეც უფრო მეტი ყურადღება დაეთმო სიკვდილთან დაკავშირებულ ტექსტებს. აშშ ჰიტ-აღლუმში ალბომი #2 პოზიციაზე მოხვდა. ასევე გამოიცა მხარდამჭერი ექვსი კომერციული სინგლი. ექვსივემ დიდი პოპულარობა იქონია.
სქოლიო
კატეგორია:R.E.M.-ის ალბომები კატეგორია:1992 წლის ალბომები
ირიკის ეროვნული პარკი
ირიკის ეროვნული პარკი (Parc national d'Iriqui) — ეროვნული პარკი მაროკოში. შეიქმნა 1994 წელს, ფართობი 123 000 ჰექტარია.
ეროვნული პარკი მდებარეობს მდინარე დრაასა და ანტი-ატლასის მთების სამხრეთ კალთებს შორის, ზაგორისა და ტატის პროვინციების ტერიტორიაზე.
ფლორა და ფაუნა
პარკისათვის დამახასიათებელია სამხრეთ მაროკოსათვის ტიპური უდაბნოს ლანდშაფტი. მცენარეულობა წარმოდგენილია ხეებიანი სტეპებისა და აკაციებიანი სავანების სახით. ზოგიერთი დიუნა დაფარულია მცენარე იალღუნით.
სველ სეზონებში, დროებითი ტენიანი ადგილი ხდება ირიკის ტბა, სადაც იზამთრებს მრავალი გადამფრენი ფრინველი, მათ შორის ფლამენგოები, იხვები და ბატები. აღნიშნული ტბა პარკისათვის მნიშვნელოვანი ეკოლოგიური მახასიათებელია. პარკის შემქნისას ერთ-ერთი მთავარი მიზანი იყო ჭარბტენიანი ადგილის რეაბილიტაცია.
პარკში სახლობენ სავათები, სირაქლემები, ბერბერული ცხვრები, გაზელი დორკასი, ორიქსები და აფთრები. ასევე მრავლადა არიან რეპტილიები.
ადამიანთა დასახლებები
გარდა რამდენიმე მკვიდრი ოჯახისა, პარკის ტერიტორიაზე ადამიანთა ძირითადი დასახლებები ნომადური ხასიათისაა.
სქოლიო
კატეგორია:მაროკოს ეროვნული პარკები
კოჰინური
მინი|კოჰინური კოჰინური — მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ალმასი, სპარსულად „სინათლის მთას“ ნიშნავს. ამჟამად კოჰინური 106 კარატს შეადგენს და ტაუერის მუზეუმის სამეფო ძვირფასეულობათა საგანგებო განყოფილებაშია დაცული. თავის დროზე ალმასი 672 კარატს შეადგენდა (სხვა მონაცემებით, 793 კარატს. გადამუშავების შემდეგ ქვამ 290 კარატი დაკარგა. (ის ერთადერთი ქვაა მსხვილ ქვათა შორის, რომელიც არასოდეს გაყიდულა). 1526 წელს, ინდოეთის დიდ მოგოლთა იმპერიის დამაარსებელი, თემურ-ლენგის შვილთაშვილი ბაბური ინდოსტანის მმართველი გახდა.მემუარულ ნაწარმოებში „ბაბურ–ნამე“ ის მოგვითხრობს, რომ მისი მემკვიდრისთვის ხარკის სახით მორთმეულ ურიცხვ განძეულობას შორის იყო უმსხვილესი ალმასი, რომელიც იმ დროიდან მუღალთა დინასტიის წარმომადგენელთა საკუთრება გახდა.
1739 წელს ირანის შაჰმა ნადირმა დელი დაიკავა. ნადირ–შაჰი გაოცებული დარჩა იქაური სასახლის სიმდიდრით. იგი მივიდა „ფარშევანგის ტახტთან“, ხელოვნების შესანიშნავ ნიმუშთან, რომელსაც ამშვენებდა მრავალრიცხოვანი ალმასები, ზურმუხტები, ლალები, ოქროს ჩარჩოში ჩასმული იშვიათი მარგალიტები. ფარშევანგის თვალის ადგილზე უძვირფასესი ქვის ნაცვლად შაჰმა სიცარიელე შენიშნა. დიდი ხნის ძებნის შემდეგ მან მუჰამედ–შაჰის ჰარამხანის ერთ–ერთი მხევლის მეშვეობით შეიტყო, რომ შაჰი ქვას განუყრელად თან ატარებდა თავსაბურავში.
ამ ძვირფასი ქვის ხელში ჩასაგდებად ნადირ–შაჰმა ეშმაკობას მიმართა და მუჰამედ შაჰთან სტურმად მყოფმა გამომშვიდობებისას, სამუდამო მეგობრობის ნიშნად, მასპინძელს თავსაბურავების გაცვლა შესთავაზა. უძველესი ტრადიციის თანახმად, მუჰამედს არ შეეძლო უარი ეთქვა და დათანხმდა. ასე გახდა ნადირ–შაჰი მისთვის ნანატრი ამ უძვირფასესი ქვის მფლობელი. თავსაბურავის გახსნისას ახალი პატრონი თურმე ძალზე გაოცებულა ალმასის სხივთა ბრწყინვალებით და აღტაცებით წამოუძახია „კოჰ–ინურ“, რაც „სინათლის მთას“ ნიშნავს.
ძვირფასი ალმასი ნადირ–შაჰმა დიდი პატივით წაიღო ისპაჰანში, მაგრამ ალმასმა მას მხოლოდ უბედურება მოუტანა. 1747 წელს შაჰი საკუთარმა მცველებმა მოკლე, იმპერია კი დაიშალა. ამ არეულობის ჟამს ცნობილი ალმასი ხელთ იგდო ავღანელმა დიდებულმა აჰმად აბგალმა და ყანდაჰარში წაიღო, სადაც სამეფო დინასტია დურანი დააარსა, თვითონ კი სახელად დურ–და–დურანი (საუკეთესო მარგალიტი) დაირქვა. 1773 წელს, დურ–და–დურანის გარდაცვალების შემდეგ, მისმა ვაჟმა თემურმა დედაქალაქი ქაბულში გადაიტანა და ძვირფასეულობაც იქ გადაზიდა.
1793 წელს, თემურის გარდაცვალებისთანავე, ქვეყანაში დაიწყო შინააშლილობა, რამაც კარგა ხანს გასტანა. ტახტი დაიკავა მისი ოცდასამი ვაჟიშვილიდან მეხუთემ ზამან–მირზამ, რომელმაც თავისი მდგომარეობის შენარჩუნება ვერ შეძლო და ლაჰორი სინგჰელ ავანტიურისტ რანჯით სინგჰს დაუთმო. მალე რანჯით სინგჰი თავისმა ძმამ მუჰამედმა ჩამოაგდო, ეს უკანასკნელი კი მომდევნო ძმის შუჯა–ულ–მულქის მომხრეებმა გადააყენეს, მაგრამ იგი ქვეშევრდომებს არ უყვარდათ და ამიტომ ტახტზე ასვლის ნება არ მისცეს. შუჯა–ულ–მულქითავის გადარჩენის მიზნით ლაჰორში გაიქცა, თან ძვირფასეულობაც გაიტაცა. რაჯა რანჯით სინგჰმა ლტოლვილს თავშესაფარი მისცა, სანაცვლოდ კი მისგან მთელი ძვირფასეულობა მოითხოვა. რანჯით–სინგჰმა ჩამოასხმევინა სამაჯური, რომელსაც მაჰარაჯა საზეიმო მიღებისას ატარებდა. მისი გარდაცვალების შემდეგ ალმასის მფლობელი გახდა ახლაგაზრდა რაჯა დელიბ სინგჰი, ვინც ინგლისელთა მხარდაჭერით შეინარჩუნა ლაჰორის ტახტი.
1849 წელს ოსტ-ინდოეთის კომპანიამ დაიკავა ლაჰორი და დელიბ–სინგჰი იძულებული შეიქნა ხელი მოეწერა დოკუმენტისათვის, რომლის თანახმად, მან უარი თქვა ტახტზე და კოჰინურზე. მთელი ძვირფასეულობა აგდააგზავნეს ინგლისში. ლორდ დალჰაუზის ბრძანებით, ალმას კოჰინურს გზაში საგანგებოდ გამოყოფილი მცველები იცავდნენ.
1850 წლის 3 ივნისს მთელი ძვირფასეულობა მიართვეს ინგლისის დედოფალ ვიქტორიას, რომელმაც კოჰინურის დამუშავება დაავალა ცნობილ ამსტერდამელ იუველირს ფოზანგერს. ქვამ დამუშავების შემდეგ დაკარგა 80 კარატი. ვიქტორია ალმასს გულსაბნევად ხმარობდა. 1911 წელს კოჰინურმა დაამშვენა დიდი ბრიტანეთის სამეფო გვირგვინი, რომელიც ელისაბედ II-ის ბებიის, დედოფალ მერისათვის იყო განკუთვნილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძვირფასი თვლები კატეგორია:ალმასები კატეგორია:ბრილიანტები
გელათის ბიბლია
მინიატიურა|250პქ|გელათის ბიბლია გელათის ბიბლია — XII საუკუნის ქართული ხელნაწერი ბიბლია. ხელნაწერი სავარაუდოდ გელათის მონასტერშია გადაწერილი. ტექსტს თან ახლავს კატენები ანუ ბიბლიის განმარტებები, საიდანაც მომდინარეობს მისი მეორე სახელწოდებაც — კატენებიანი ბიბლია.
გელათის ბიბლია საინტერესოა პალეოგრაფიული თვალსაზრისით, შესრულებულია მხედრულზე გარდამავალი ნუსხურით. მელანი ბაცი ყავისფერია. სწერ მასალად მაღალი ხარისხის აღმოსავლური ქაღალდია გამოყენებული. შეიცავს 302 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 37X27,6 სანტიმეტრი.
გელათის ბიბლია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრშია დაცული (ფონდი: A-1108).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი კატეგორია:XII საუკუნის ხელნაწერები
ცინალროტჰორნი
ცინალროტჰორნი (Zinalrothorn) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. სახელი მომდინარეობს სოფელ ცინალიდან, რომელიც ჩრდილოეთით მდებარეობს და გერმანული სიტყვა „როტჰორნიდან“, რაც წითელ მწვერვალს ნიშნავს. სიმაღლე 4 221 მ. მთაზე პირველი ასვლა 1864 წელს განხორციელდა, თუმცა ამ დროისთვის მას მომინი ერქვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ჯულღა
ჯულღა — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში (წყალთბილის თემი), მდებარეობს მდინარე ფოცხოვისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1180 მეტრი, ახალციხიდან 17 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 200 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ივანე ბაგრამიანი
მინი|ივანე ბაგრამიანი, 1916 წ. ჰოვანეს ხაჩატური ბაღრამიანი (Հովհաննես Խաչատուրի Բաղրամյան; რუსიფიცირებული ვერსია: Иван Христофорович Баграмян ივანე ქრისტეფორეს ძე ბაგრამიანი) (დ. 2 დეკემბერი [ძვ. სტ. 20 ნოემბერი], 1897, განჯა, ელისავეტპოლის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ 21 სექტემბერი, 1982, მოსკოვი, სსრკ) — სომეხი საბჭოთა სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის მარშალი (11.03.1955), საბჭოთა კავშირის გმირი (29.07.1944), სკკპ-ის წევრი 1941 წლიდან. სკკპ ცენტრალური კომიტეტის წევრობის კანდიდატი (1952) სკკპ ცკ-ის წევრი, სსრკ II-IX მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი (1961-დან)
ბიოგრაფია
1915 წელს დაიწყო სამსახური დაიწყო რუსეთის იმპერიის არმიაში. 1917 წელს დაამთავრა პრაპორშჩიკების სკოლა. 1920 წელს მოხალისედ წავიდა წითელ არმიაში. მონაწილეობდა რუსეთის სამოქალაქო ომში. 1934 წელს დაამთავრა ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია, ხოლო 1938 წელს გენშტაბის აკადემია. 1940 წელს დაინიშნა არმიისა და ოლქის შტაბის ოპერატიული განყოფილების უფროსად. 1941 წელს გადაყვანილ იქნა სამხრეთ-დასავლეთ ფრონტის შტაბის ოპერატიული განყოფილების უფროსის თანამდებობაზე. 1942 წლის ივლისიდან სარდლობდა არმიას. 1943 წლის ნოემბერში დაინიშნა ბალტიისპირეთის I ფრონტის ჯარების სარდლად. 1945 წლის აპრილში დაინიშნა ბელორუსიის III ფრონტის ჯარების სარდლად. 1954 წლიდან იყო სსრკ-ის თავდაცვის სამინისტროს მთავარი ინსპექტორი და თავდაცვის მინისტრის მოადგილე. 1956-1958 წლებში იყო გენერალური შტაბის სამხედრო აკადემიის უფროსი. 1958 წლიდან თავდაცვის მინისტრის მოადგილე და შეიარაღებული ძალების ზურგის უფროსი. 1968 წლიდან იყო გენერალ-ინსპექტორთა ჯგუფის გენერალ-ინსპექტორი.
რობი უილიამსის დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია ინგლისელ მომღერალ და სიმღერების ავტორ რობი უილიამსის ოფიციალური დისკოგრაფია. დღეისთვის მას გამოცემული აქვს 11 სტუდიური, ერთი საკონცერტო, 7 კომპილაციური და 10 ვიდეო ალბომი, აგრეთვე 56 მუსიკალური ვიდეო, ერთი EP და 59 სინგლი.
ივანე ბაგრამიანი
ლიტერატურა
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის მარშლები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:დაბადებული 2 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:დიდი სამამულო ომის ფრონტების სარდლები კატეგორია:აზერბაიჯანში დაბადებულები კატეგორია:სომეხი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
რობი უილიამსის დისკოგრაფია
სქოლიო
კატეგორია:რობი უილიამსი კატეგორია:ბრიტანელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები
Lasioglossum bredoi
Lasioglossum bredoi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1939 წელს.
სქოლიო
bredoi
მარკოზოვი
საკუთარი სახელი მარკოზოვი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
გლარუსი
მინი|200პქ|მარცხნივ|ეკლესია გლარუსში გლარუსი (Glarus; Glaris; Glarona; Glaruna) — მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ შვეიცარიაში, გლარუსის კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ლინთის ნაპირებზე, გლარნის ალპების კალთებზე.
2011 წლის 1 იანვრის მიხედვით გლარუსის მუნიციპალიტეტი აერთიანებს: ენენდის, ნეტშტალისა და რიდერნის მუნიციპალიტეტებს. მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა შეადგენს 5800 ათ. ადამიანს. განვითარებულია მერქნის, ტექსტილისა და პლასტმასის წარმოება. სიმბოლოს წარმოადგენს ნეო-რომანული ეკლესია.
გლარუსი პირველად მოიხსენიება VIII საუკუნეში კლარონას სახით. 1178 წელს პირველად მოიხსენიებენ გლარუსის სახელწოდებით. აბატების გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა 1395 წლამდე, რის შემდეგ ხდება დამოუკიდებელი ტერიტორია.
2011 წლამდე გლარუსის მუნიციპალიტეტის ფართობი შეადგენდა 69,2 კმ²-ს. ტერიტორიის 23% გამოყენებულია სასოფლო-სამეურნეო მიზნებისთვის, 31,4% დაფარულია ტყით, 2,7% უკავია შენობებსა და გზებს. მას შემდეგ, რაც გლარუსის მუნიციპალიტეტში გაერთიანდა ენენდის, ნეტშტალისა და რიდერნის მუნიციპალიტეტები მისი ფართობი გაიზარდა 103,6 კმ²-მდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის ქალაქები
C-40 Clipper
Boeing C-40 Clipper — სამგზავრო თვითმფრინავის Boeing 737-700C სამხედრო ვერსია. იგი გამოიყენება აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალებისა და აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალების მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თვითმფრინავები კატეგორია:სამგზავრო თვითმფრინავები
შუა დუნაის დაბლობი
მინი|250პქ|შუა დუნაის ვაკის ლანდშაფტი შუა დუნაის დაბლობი (ტისო-დუნაის დაბლობი, პანონის დაბლობი; Panonska nizina, Panonská pánev, Kárpát-medence, Panónska panva, Pannonische Tiefebene, Câmpia Panonică, Тисо-Дунайська низовина, Панонска низија, Panonska nižina, Panonska nizija) — ვაკე-დაბლობი მდინარე დუნაის აუზის შუაწელში, აღმოსავლეთ და ცენტრალურ ევროპაში. ვრცელდება უნგრეთის, სლოვაკეთის, რუმინეთის, ხორვატიის და ავსტრიის ფარგლებში; ჩრდილო-აღმოსავლეთით იჭრება უკრაინაში. ფართობი დაახლოებით 200 ათ. კმ. მინი|მარცხნივ|240პქ|[[ბალატონი|ბალატონის ტბა]] წარმოადგენს მთათაშორის ტექტონიკურ დადაბლებას, რომელსაც გარს აკრავს ალპები, კარპატები, დინარის მთები და აღმოსავლეთ სერბეთის მთები. აგებულია ნეოგენური კირქვებით, ქვიშაქვებითა და თიხებით, რომლებიც პლეისტოცენში ლიოსებით, ლიოსური თიხნარებით, ეოლური ქვიშებითა და ალუვიური ნალექებით დაიფარა. სიმაღლე 100-200 მ. ზედაპირი ბრტყელია (ალფელდი, დუნაის აღმოსავლეთით) ან ოდნავ ბორცვიანი (დუნანტული, დუნაის დასავლეთით), სადაც აღმართულია ცალკეული იზოლირებული საშუალო სიმაღლის მთები (სიმაღლე 757 მ-მდე). ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილია კიშალფელდი. შუა დუნაის ვაკეში შედის აგრეთვე ზაგრების აუზი და სავისა და დრავის ხეობები. შუა დუნაის ვაკეზე მდებარეობს ბალატონის ტბა. არის ბოქსიტების, ნავთობის, ბუნებრივი აირის, მურა ნახშირის საბადოები. ჰავა ზომიერად კონტინენტურია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა -1, -2 °C, ივლისის 20-22 °C, ნალექები 500-600 მმ წელიწადში, მთაში 900 მმ-მდე. განვითარებულია შავმიწები და ალუვიური ნიადაგები.
ზედაპირის დიდი ნაწილი დახნულია. მნიშვნელოვანი ქალაქებია ბუდაპეშტი, ზაგრები, ბრატისლავა, ტიმიშოარა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის დაბლობები
გლორია ესტეფანი
გლორია მარია მილაგროსა ფაჯარდო გარსია (Ɡloɾja esˈtefan - Gloria María Milagrosa Fajardo García; დ. 1 სექტემბერი, 1957 წელი, ჰავანა, კუბა) - კუბელ-ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი, მსახიობი და ბიზნესმენი. მან თავისი კარიერა დაიწყო როგორც მომღერალმა ჯგუფში Miami Latin Boys, რომელიც მოგვიანებით ცნობილი გახდა როგორც Miami Sound Machine.
ადრეული ცხოვრება
გლორია ესტეფანი დაიბადა საშუალო კლასის ოჯახში ჰავანაში, კუბა, მშობლების, ხოსე ფაჯარდოს (1933–1980) და გლორია გარსიას (1930–2017) ოჯახში. ესტეფანის დედის ბებია და ბაბუა ესპანელი ემიგრანტები იყვნენ. მისი დედის ბაბუა, ლეონარდო გარსია, ემიგრაციაში წავიდა კუბაში პოლა დე სიეროდან, ასტურია, ესპანეთი, სადაც იქორწინა გლორიას ბებიაზე, კონსუელო პერესზე, რომელიც წარმოშობით ესპანეთის ლოგროსიოდან იყო. კონსუელოოს მამა პანტალეონ პერესი მუშაობდა მთავარ მზარეულად კუბის ორი პრეზიდენტის თანამდებობაზე კუბის თეთრ სახლში. ესტეფანის მამის მხარეს ასევე ჰქონდა მუსიკალური მგრძნობელობა, რადგან შთამომავლობას ჰყავდა ცნობილი ფლეიტისტი და კლასიკური პიანისტი. ბავშვობის პერიოდში ესტეფანის დედამ გლორია ფაჯარდომ (მეტსახელად "დიდი გლორია") გაიმარჯვა საერთაშორისო კონკურსში და მიიღო ჰოლივუდური შეთავაზება შერლი ჩარჩის ფილმების ესპანურად გახმოვანებაზე. ამასთან, ლეონარდო გარსიამ არ მისცა უფლება მის ქალიშვილს დათანხმებოდა შეთავაზებას. ესტეფანის ბაბუა იყო ხოსე მანუელ ფაჯარდო გონსალესი (რომელიც ხელმძღვანელობდა კუბის ერთ-ერთ პირველ რესტორანს მაიამიში, ფლორიდა) და ბებია ამელია მონტანო (რომელიც პოეტი იყო). ესტეფანს ჰყავდა ბიძებიც, რომლებიც მომღერლები და კომპოზიტორები იყვნენ, მისი მამა ხოსე კუბელი ჯარისკაცი იყო და კუბის დიქტატორის, ფულხენსიო ბატისტას ცოლის საავტომობილო ესკორტში იყო. კუბის რევოლუციის შედეგად, ფაჯარდოს ოჯახი 1959 წელს მაიამიში გაიქცა და იქ დასახლდა. შეერთებულ შტატებში გადასვლისთანავე, ხოსე შეუერთდა შეერთებულ შტატებს და მონაწილეობა მიიღო ვიეტნამის ომში და გადავიდა ჰიუსტონში. ღორების ყურის შემოჭრის დროს, ხოსე ტყვედ ჩავარდა და თითქმის ორი წლის განმავლობაში დაპატიმრებული იყო კუბაში.
კარიერა
მან მსოფლიო წარმატებას მიაღწია "კონგასთან" ერთად 1985 წელს; ეს გახდა ესტეფანის საფირმო სიმღერა და გამოიწვია Miami Sound Machine- ის გამარჯვება გრან-პრის მე -15 ყოველწლიური ტოკიოს მუსიკალური ფესტივალზე 1986 წელს. 1988 წლის შუა რიცხვებში მან და ჯგუფმა მიიღეს პირველი ნომერ პირველი ჰიტი სიმღერით "Anything for You". 1990 წლის მარტში ესტეფანი ავარიაში მოჰყვა თავისი ტურისტული ავტობუსით. მისი დაბრუნება 1991 წლის მარტში შედგა ახალი მსოფლიო ტურნეთი და ალბომით, სახელწოდებით Into the Light. მისმა 1993 წლის ესპანურენოვანმა ალბომმა, Mi Tierra, მოიგო გრემის სამი ჯილდოდან პირველი საუკეთესო ლათინური ალბომისთვის. ეს იყო პირველი ნომერ პირველი ალბომი Billboard Top Latin Albums ჩარტში, რომელიც დებიუტდა გამოსვლისთანავე. ეს იყო პირველი ალმასით სერთიფიცირებული ალბომი ესპანეთში. მისი მრავალი სიმღერა, როგორიცაა "Rhythm Is Gonna Get You", "1-2-3", "Don't Wanna Lose You", "Get Your Feet", "Here We Are", "Coming Out of the ბნელი "," ცუდი ბიჭი "," ოი! "," წვეულების დრო "და" Turn the Beat Around "- ის რიმეიკი გახდა საერთაშორისო ჩარტ-ტოპ ჰიტები. ესტეფანის რეკორდული გაყიდვები 75 მილიონზე მეტს აღემატება მსოფლიოში, რამაც იგი ყველა დროის ყველაზე გაყიდვადი მომღერალი ქალი გახადა. მან მოიგო სამი გრემის პრემია და მიიღო ვარსკვლავი ჰოლივუდის დიდების ხეივანში და ლას – ვეგასის დიდების ხეივანში. 2015 წელს მან მიიღო თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი ამერიკულ მუსიკაში შეტანილი წვლილისთვის და 2017 წლის დეკემბერში მიიღო კენედის ცენტრის ჯილდო ამერიკული კულტურის ცხოვრებაში შეტანილი წვლილისთვის. ესტეფანმა ასევე მოიგო MTV ვიდეო მუსიკალური პრემია, დააჯილდოვეს ამერიკული მუსიკალური პრემიით ცხოვრებისეული მიღწევებისთვის, ასევე დასახელდა BMI წლის კომპოზიტორად. იგი სიმღერების ავტორთა დიდების დარბაზში შეიყვანეს და მიღებული აქვს მრავალი Billboard Awards. ის ასევე არის ყველა დროის საუკეთესო 100 შემსრულებლის საუკეთესო VH1 Billboard სიაში. რიჩარდ ბლანკომ, 2013 წლის საპრეზიდენტო ინაუგურაციის პოეტმა, ”როგორ უნდა გვიყვარდეს ქვეყანა”, განუცხადა Boston Globe- ს, რომ გლორია ესტეფანი ლათინურ მომღერალთა შორის არის, ვინც დაეხმარა მას ”ჩემი კულტურის მუსიკალურ პოეზიაში და განევითარებინა ჩემი სული”.
ელ-ვისო-დე-სან-ხუანი
ელ-ვისო-დე-სან-ხუანი (El Viso de San Juan) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 53 კმ². მოსახლეობა — 4828 კაცი (2020 წ.).
დერცელი
დერცელი — სოფელი საქართველოში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში, დერცელის ადმინისტრაციულ ერთეულში (სოფლები: დერცელი, კიკიბო). მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ღაღვისწყლის (ქვაბლიანის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1580 მეტრზე. ადიგენიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. 2015 წლამდე შედიოდა მოხის ადმინისტრაციულ ერთეულში (მანამდე — თემში, საბჭოთა პერიოდში — სასოფლო საბჭოში ).
სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Phymorhynchus cingulata
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჰეილი ჯოელ ოსმენტი
ჰეილი ჯოელ ოსმენტი (Haley Joel Osment; დ. 10 აპრილი 1988, ლოს-ანჯელესი, აშშ) — ამერიკელი კინომსახიობი. ამერიკელი მომღერლის ემილი ოსმენტი უფროსი ძმა.
ბიოგრაფია
ჰეილი ჯოელ ოსმენტი პატარა ასაკში იყო, როდესაც ერთ-ერთი რეკლამის „სახე“ გახდა. რეკლამამ შემდგომ დიდი პოპულარობა მოიპოვა. მოგვიანებით მიიწვიეს ფილმში სათამაშოდ. პირველად იგი შენიშნა ცნობილმა რეჟისორმა რობერტ ზემეკისმა, რომელმაც მიიწვია სათამაშოდ ფილმში „ფორესტ გამპი“, სადაც ოსმენტმა ფორესტ გამპ უმცროსის სახე განასახიერა. ამ ფილმის შემდეგ იგი ხდება მეტად მომთხოვნი მსახიობი.
ერთ-ერთი მისი მნიშვნელოვანი როლია ფილმში „მეექვსე გრძნობა“, რომელიც გამოვიდა 1999 წელს და მის რეჟისორად გვევლინება ნაიტ შიამალანი. ფილმი მოგვითხრობს პატარა ბიჭუნას ისტორიას, რომელსაც გარდაცვლილთა სულები ეჩვენება. „მეექვსე გრძნობა“ ნომინირებული იყო ოსკარზე საუკეთესო სურათისთვის. შემდეგ იყო არანაკლებ ცნობილი ფილმი „გადაუხადე სხვას“, სადაც მასთან ერთად ითამაშეს კევინ სპეისიმ და ჰელენ ჰანტმა. მიიღო მონაწილეობა ასევე კინოფილმებში „ხელოვნური ინტელექტი“, „მეორადი ლომები“ და სხვა. არაერთხელ ითამაშა ტელესერიალში. ჰეილი ჯოელ ოსმენტი გარკვეული ხანი ალკოჰოლიზმით დაავადებულთა რიცხს მიეკუთვნებოდა. ჰყავს უმცროსი და — ემილი ოსმენტი, რომელიც მსახიობი და მომღერალია.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი
ვონგალეს ჩანჩქერი
ვონგალე — ჩანჩქერი აღმოსავლეთ ავსტრალიაში, კვინსლენდის შტატში. ეს ადგილი მდებარეობს ქალაქ კერნზის სიახლოვეს. ვონგალეს ჩანჩქერიდან 20 კილომეტრში მდებარეობს მარჯნის ზღვა.
ჩანჩქერის კოორდინატები -16.96167°N, 145.67944°W.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:კუინზლენდის ჩანჩქერები
მიქაელ მოდრეკილის იადგარი
მიქაელ მოდრეკილის იადგარი — X საუკუნის ქართული ხელნაწერი, საგანგებოდ შედგენილი ადრებიზანტიური ხანის ჰიმნოგრაფიული კრებული, რომელმაც X საუკუნეში ქართულ ენაზე არსებული ყველა ნათარგმნი და ორიგინალური საგალობელი შემოინახა. გადაწერილია 978-988 წლებში შატბერდის მონასტერში. გადამწერები არიან მიქაელ მოდრეკილი და ორი ანონიმი.
ტექსტი კლასიკური ნუსხურითაა გადაწერილი დაქარაგმების გარეშე, შავი მელნითა და სინგურით. ტექსტში სტრიქონს ზემოთა და ქვემოთ სინგურითვეა მიწერილი ძველი სანოტო ნიშნები, როგორც გამოირკვა, საგალობელთა მუსიკას გადმოგვცემენ ე. ი. სანოტო ნიშნებს წარმოადგენენ. გაფორმებულია ფერადი საზედაო ასოებითა და ორნამენტული, სწორხაზოვანი თავსამკაულებით.
გადაწერილია ეტრატზე. შეიცავს 727 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 26X21 სანტიმეტრი. ხელნაწერი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში (ფონდი: S-425).
გვერდები
წიგნი შეკინძულია რვა-რვა ფურცლიანი რვეულებისაგან (ორიოდე გამონაკლისის გარდა), რომლებიც ასოებითაა და ნომრილი. ნუმერაციიდან ჩანს, რომ ფურცლები არეულად არ ის აკინძული და რაც მთავარია, ბევრი ფურცელი და მთელი რვეულებიც აკლია. უკანასკნელ რვეულს სათვალავად უზის ასო პ (=80), რაც იმას ნიშნავს, რომ ამ რვეულიანად წიგნში 727 ფურცელი უნდა ყოფილიყო.
ანდერძები
ხელნაწერს მთავარი ანდერძი, ჩვეულებრივ, თავში ან ბოლოში ერთვის, რომელიც მიქაელ მოდრეკილის იადგარს დაკარგული აქვს, მაგრამ, საბედნიეროდ, აქ დაცულია ცალკეული განყოფილებების ბოლოს დართული რამდენიმე ანდერძი, რომელთა საშუალებითაც ირკვევა კრებულის შემდგენელ-გადამწერთა ვინაობა, გადაწერის დრო, მიზანი და სხვა ისტორიულ-ფილილოგიური საკითხები. შესავალი ნაწილის ბოლოს 24-ე ფურცელზე ვკითხულობთ: ასეთივე შინაარსისაა VI განყოფილების ბოლოს დართული ანდერძიც, რომელშიც მიქაელ მოდრეკილი კიდევ უფრო მეტი თავმდაბლობით აცხადებს:
როგორც ამ ანდერძებიდან ჩანს, მიქაელს მიზნად დაუსახია, შეეკრიბა და ერთ წიგნად წარმოედგინა - ბერძნულიდან თარგმნილი თუ ორიგინალური ქართული ტექსტები რვა ხმის მრავალფეროვან კილოებზე გაწყობილი (ე. წ. „მეხური“) საგალობლებისა, დაერთო მათთვის გალობის კილოსა და რიტმის აღმნიშვნელი მითითებები და საგანგებო ნიშნები, ანუ შეექმნა საეკლესიო გალობათა სრულყოფილი სახელმძღვანელო. ეტიმოლოგიურად ,,მეხური" სიტყვა ბერძნულ "იხოსს" (ხმას) უკავშირდება. ჰიმნოგრაფებს, რომელთა ამოცანას თხზულებათა რვა ხმის მრავალრიცხოვან კილოებზე გაწყობა შეადგენდა, "მეხელებს" უწოდებდნენ. "მეხელნი... მოძღურად მყუანან და ღმერთშემოსილადო", - წერს წმიდა გიორგი მთაწმინდელი ერთ-ერთ ანდერძში.
ტექსტი
რაკი ეს კრებული სახელმძღვანელოდ იყო გამიზნული და რიტმის მაჩვენებელი ნიშნები ახლდა, გადამწერს არც სიტყვები შეუმოკლებია და ყველგან უქარაგმოდ დაუწერია. წიგნის ასე უქარაგმოდ წერის სხვა შემთხვევა ძველ ქართულში არ გვხვდება, ამიტომ ამ ხელნაწერს დაქარაგმების საკითხების გასარკვევადაც დიდი მნიშვნელობა აქვს.
სულ მიქაელ მოდრეკილის კრებულის იმ ნაწილში, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია, მოთავსებულია 196 დიდი ფორმის საგალობელი და 754 მცირე ფორმის საგალობელი. საგალობელთა ავტორები და მთარგმნელები არიან გიორგი მერჩულე, იოანე მტბევარი, იოანე მინჩხი, სტეფანე ჭყონდიდელი, იოვანე ქონქოზის ძე, ბასილი ხანძთელი, კურდანაი-კვირიკე და მაკარი ლეთეთელი.
მიქაელ მოდრეკილმა ეს ხელნაწერი შატბერტდში დაწერა და იქვე ინახებოდა, მაგრამ XVI-XVII საუკუნეებიდან, როცა ტაო-კლარჯეთი მტრებმა დაიპყრეს და ააოხრეს, იქიდან აყრილი ქართველობის დიდმა ნაწიღმა დასავლეთ საქართველოს მიაშურა და თან წაიღო ყველაფერი, რისი გადარჩენაც მოახერხა და რისი წაღებაც შეიძლებოდა. სწორედ ამ დროს უნდა იყოს კოლხეთში გადატანილი მიქაელ მოდრეკილის კრებულიც. როდის და როგორ მოხვდა ის დადიანების სასახლეში, სად დაიკარგა მისი დიდი ნაწილი ან რა ბედი ეწია მას, ეს ყველაფერი ბურუსით არის მოცული.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდი კატეგორია:X საუკუნის ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერები ავტორების მიხედვით
ნიკორაციხე
ნიკორაციხე — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ მონაკვეთზე. სიმაღლე 1001 მ. აგებულია ზედაიურული კირქვებით. გუმბათისებრი ფორმისაა. სამხრეთი კალთა უფრო ციცაბო აქვს, ვიდრე ჩრდილოეთი. სამხრეთ კალთაზე კარნიზის ფორმის გაშიშვლებული ადგილებია, მთის დანარჩენი ნაწილი შემოსილია ბალახოვანი მცენარეულობით. ნიკორაციხის ჩრდილოეთი კალთის ქვედა ნაწილში გაშენებულია აკაციის ხელოვნური ტყე.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები
სალაძე
საკუთარი სახელი სალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
გუჯარეთი (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი)
გუჯარეთი — ნასოფლარი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე გუჯარეთისწყლის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 1600 მეტრი, ბორჯომიდან 40 კილომეტრი.
ისტორია
სოფელი ისტორიულ თორში მდებარეობდა, შემდეგ გუჯარეთისხევის ცენტრი გამხდარა. VII საუკუნის სომხურ გეოგრაფიაში „აშხარაცუიც“ იხსიენიება თორი და გუჯარეთისხევი. სოფლის ირგვლივ მდებარე ნოყიერი საძოვრების არსებობამ და ძამის, ტანის, თრიალეთის, ტაბაწყურ-ნარიანისა და გუჯარეთისწყლის ხეობებით მომავალი ურთიერთგადამკვეთი გზების ხელსაყრელმა თავმოყრამ განაპირობა გუჯარეთის დაწინაურება. ვახუშტი ბატონიშვილს მოხსენიებული აქვს ერთი გუჯარეთი, 1917 წლამდე რუკებზე კი აღნიშნულია 2 გუჯარეთი — დიდი და პატარა. ამ რუკების მიხედვით, წმ. ნიკოლოზის ეკლესიის ირგვლივ დიდი გუჯარეთის ნასოფლარია, თანამედროვე გუჯარეთი კი პატარა გუჯარეთის ადგილასაა. დღევანდელ გუჯარეთში ღვთისმშობლის ძველი ეკლესიის ბუდეღაა დარჩენილი. წმ. ნიკოლოზის ეკლესია სოფლის დასავლეთით, ხევგაღმა შემაღლებულ ადგილზე დგას. ძეგლი ნაგებია უხეშად გათლილი რუხი მოჟანგისფრო ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. შიგნით პილასტრების ერთი წყვილია, მასზე ამოყვანილია კამარის საბჯენი თაღი. კედლები შელესილ-შეთეთრებულია. შემორჩენილია ეკლესიის დანგრეული გალავანი, რომლის ახლოს ნასოფლარია. ტაძარი XIX საუკუნეშია აღდგენილ-გადაკეთებული, შენობის ქვედა ნაწილში ჩაყოლებული დიდი ზომის ქვები და გალავანი კი ყველაზე ადრინდელი ფენა უნდა იყოს. ეკლესიის პროპორციების, სარკმელთა გაფორმების და სამშენებლო ხელოვნების მიხედვით ეკლესია XVI–XVIII საუკუნეებს განეკუთვნება.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
შივა
შივა (სანსკ. शिव śiva „კეთილი“) — ინდუისტური სამების (ტრიმურტი) გამანადგურებელი ღვთაება შემოქმედი ბრაჰმას და მფარველი ვიშნუს გვერდით.
თუ ბრაჰმას ფუქნცია უხსოვარ დროში მსოფლიოს შექმნა იყო, ხოლო ვიშნუს მისია ყოველ საუკუნეში იმაში მდგომარეობს, რომ მან თავის მრავალრიცხოვან ატარებად მანიფესტირებულმა ღვთაებრივი კანონი (დჰარმა) აღადგინოს, შივას ბედისწერამ ამდაგვარი ერთმნიშვნელოვანი როლი არ დააკისრა. იგი ინდუიზმის ყველაზე საინტერესო და მრავალფეროვანი მოვლენაა.
შივა არა მხოლოდ სიცოცხლის და სიკეთის წყაროა, ჰიმალაების მთებში მედიტაციაში მჯდომი ასკეტური იოგი, იგი კოსმოსური ცეკვის დიადი მეფეცაა (ნატარაჯა). მთელი მსოფლიო მისი ექსტაზის ცეცხლში ნადგურდება და ხელახლა შივას მიერვე ნაყოფიერდება.
შივას კულტი წინააღმდეგობრივია, მასში აღქმულია როგორც ერთის მხრივ დამანგრეველი, მეორეს მხრივ კი მაცოცხლებელი და შემოქმედი. შივაში ვხვდებით კეთილისა და ბოროტი საწყისის სინთეზს. შივას მეუღლეა კალი, დურგას მრისხანე განსახიერება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მნგრეველი ღმერთები კატეგორია:ინდუისტური ღმერთები  კატეგორია:ტამილური ღვთაებები კატეგორია:სამსახოვანი ღმერთები კატეგორია:სანსკრიტული სიტყვები და ფრაზები კატეგორია:შივას განსხეულებები
მომინის მყინვარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის მყინვარები კატეგორია:ალპების მყინვარები
სანტა-ლუსია (სამხრეთი ილოკოსი)
სანტა-ლუსია (ოფიციალურად სანტა-ლუსიას მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Santa Lucia; ფილ: Bayan ng Santa Lucia) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 966 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 36 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
სვეტლანა კალინკინა
სვეტლანა კალინკინა (დ. 12 სექტემბერი, 1970 ) — ბელარუსი ჟურნალისტი, რომელიც ცნობილია პრეზიდენტ ალექსანდრე ლუკაშენკოს მიმართ კრიტიკული რეპორტაჟებით.
„ბელორუსკაია დელოვაია გაზეტას“ რედაქცია
2003 წელს ის იყო ბელორუსკაია დელოვაია გაზეტას ( ბდგ ) რედაქტორი, პოპულარული ყოველდღიური ბიზნეს-გაზეთი, რომელიც დაფუძნებულია მინსკში. გაზეთმა დაიწყო ლუკაშენკოს მთავრობის მიმართ კრიტიკული მოხსენებების და სტატიების გამოქვეყნება, მათ შორისაა სტატიები, რომლებიც ეხება სახელმწიფო კვების კომპანიის ყოფილი დირექტორის, ვიქტო კაზეკოსა და მინსკის ტრაქტორების სამუშაოს ყოფილი დირექტორის, მიხაილ ლეონოვის, სასამართლო პროცესებს. ერთ-ერთ გამოცემაში ასევე შედიოდა გამოკითხვა, რომელშიც მკითხველებს ეკითხებოდნენ, მიზანშეწონილი იყო თუ არა ლუკაშენკოს საპრეზიდენტო თვითმფრინავის პირადი მოგზაურობისთვის გამოყენება.
მალე გაზეთი დაექვემდებარა ოფიციალური შევიწროების კამპანიას, მათ შორის იყო „პოლიტიკურად მოტივირებული საგადასახადო ინსპექტირება, სიკვდილით მუქარა და დაკავება“. ბელარუსის ინფორმაციის სამინისტრომ დაიწყო ყველა იმ გამომცემლობის შევიწროება, რომელიც დათანხმდა გაზეთის ბეჭდვას, რის გამოც ბდგ იძულებული გახდა, გაზეთი დაებეჭდა რუსეთში. შევიწროების შედეგად, ბდგ-ის ბეჭდური გამოცემა ძირითადად გაქრა ბელარუსიიდან 2004 წლის სექტემბრისთვის და დარჩა მხოლოდ ვებგვერდი.
Lasioglossum breedi
Lasioglossum breedi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1979 წელს.
სვეტლანა კალინკინა
„ბელორუსკაია დელოვაია გაზეტას“ რედაქცია
შემდეგ კალინკინამ შვებულება აიღო გაზეთიდან, რათა ემუშავა ეროვნული რეფერენდუმის წინააღმდეგ, რომელსაც უნდა გაეუქმებინა საპრეზიდენტო ვადის შეზღუდვები და ლუკაშენკოს უფლებას მისცემდა, ემსახურა განუსაზღვრელი ვადით. რეფერენდუმი ჩატარდა.
Lasioglossum breedi
სქოლიო
breedi
სვეტლანა კალინკინა
„ნაროდნაია ვოლიას“ რედაქცია
2006 წლის 13 მარტს, საპრეზიდენტო არჩევნებამდე ერთი კვირით ადრე, რომლის მიხედვითაც ლუკაშენკო მესამე ვადით გახდებოდა პრეზიდენტი, ნაროდნაია ვოლიას, ბელორუსკაია დელოვაია გაზეტას და ტოვარიშჩს სმოლენსკის მომწოდებელმა მოულოდნელად გაუუქმა მათი ბეჭდვითი ტირაჟები. კალინკინამ განუცხადა ნიუ-იორკ ტაიმზს, მას სჯერა, რომ ბელარუსის მთავრობის ზეწოლა იყო გადამწყვეტი ტირაჟის გაუქმებისას და თქვა: „როდესაც არჩევნებამდე ერთი კვირით ადრე ვინმე უარს ამბობს სამი ფურცლის დაბეჭდვაზე, აშკარაა, რომ არსებობს პოლიტიკური მიზეზები“.
2011 წლის 29 აპრილს ინფორმაციის სამინისტრომ კვლავ სცადა ნაროდნაია ვოლიას დახურვა და შუამდგომლობა წარუდგინა ბელარუსის უზენაეს ეკონომიკურ სასამართლოს გაზეთის დახურვის შესახებ.
ნაროდნაია ვოლიაში 11 წლის შემდეგ, კალინკინა 2016 წელს გადადგა. მისი განცხადებით, მან რედაქცია მეგობრული ურთიერთობებით დატოვა და გაზეთთან თანამშრომლობას ჟურნალისტის სტატუსით გააგრძელებს.
აღიარება
2004 წელს ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტმა კალინკინას პრესის თავისუფლების საერთაშორისო ჯილდო მიანიჭა, „გაბედული ჟურნალისტიკის ყოველწლიური აღიარება“. ჯილდოს გადაცემისას ის შეაქეს „კრიტიკული მოხსენებისათვის სხვადასხვა ხელისუფლების ძალადობის შესახებ“, რომელიც უპირისპირდება „ბელარუსის ხელისუფლების მხრიდან სამართლებრივი და ბიუროკრატიული შევიწროებას წლების განმავლობაში“.
2015 წელს კალინკინამ მიიღო ჯილდო „პირადი გამბედაობისთვის“ ორგანიზაციისგან ქარტია 97.
სქოლიო
<references group="" responsive="0"> კატეგორია:ბელარუსი ჟურნალისტები კატეგორია:ბელარუსი დისიდენტები კატეგორია:ბელარუსი ქალი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:ბელარუსი დემოკრატი აქტივისტები
ესკალონა
ესკალონა (El Casar de Escalona) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 73 კმ². მოსახლეობა — 3276 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
Phymorhynchus cingulatus
Phymorhynchus cingulatus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კოლხური
კოლხური — ქართული თეთრყურძნიანი სელექციური სასუფრე ვაზის ჯიში.