cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნოვუ-კრუზეირუ
ნოვუ-კრუზეირუ (Novo Cruzeiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არასუაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 725 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.04 კმ²-ზე. ფართობი 1 702 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პურის ბზუალა
პურის ბზუალა (Zabrus tenebrioides) — მწერი ბზუალა ხოჭოების ოჯახისა. აზიანებს ხორბალს, ქერს, ჭვავს, ნაკლებად — სიმინდსა და შვრიას. ზიანი მოაქვს მეტწილად მატლს, რომელიც იკვებება საშემოდგომო პურეულის ფოთლებით 3-4 კვირის განმავლობაში. დაზიანებული ფოთლები ძაფებად იშლება, ხმება და მცენარე მთლიანად იღუპება. ხოჭოებით დაზიანება კი ძირითადად რძის სიმწიფეში ჩნდება, როცა ისინი მარცვლით იკვებებიან. პურის ბზუალას ქვესახეობა, ამიერკავკასიის პურის ბზუალა, ძირითადად აღმოსავლეთ საქართველოშია გავრცელებული, ახასიათებს ერთწლიანი გენერაცია. მავნებლის მასობრივი გამრავლების ძირითადი მიზეზია ერთი და იმავე ნაკვეთზე პურეული კულტურების თესვა და სარეველებთან ბრძოლის ცუდი ორგანიზაცია, რადგან მავნებლის დამატებით საკვებს სწორედ სარეველები (ჭანგა და სხვ.) წარმოადგენენ.
აზერბაიჯან-რუსეთის ურთიერთობები
აზერბაიჯან-რუსეთის ურთიერთობები — მოიცავს აზერბაიჯანსა და რუსეთის ფედერაციას შორის ორმხრივ დიპლომატიურ ურთიერთობებს.
პურის ბზუალა
ბრძოლის ღონისძიებები: სწორი თესლბრუნვა, რათა წინამორბედი იყოს ისეთი კულტურა, რომელიც არ ზიანდება პურის ბზუალათი (მზესუმზირა, ჭარხალი, საკვები ბალახები და სხვ.), დასათესად შეწამლული თესლის გამოყენება.
სქოლიო
კატეგორია:ბზუალა ხოჭოები
აზერბაიჯან-რუსეთის ურთიერთობები
სამხედრო თანამშრომლობა
2003 წლის 27 თებერვალს, ბაქოში, რუსეთმა და აზერბაიჯანმა ხელი მოაწერეს მთავრობათშორის ხელშეკრულებას სამხედრო-ტექნიკური თანამშრომლობის შესახებ, ხოლო 2006 წლის 4 დეკემბერს მხარეებმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას ინტელექტუალური საკუთრების უფლებებისა და ურთიერთდახმარების შესახებ. 2002 წლის 25 იანვარს გაფორმდა ხელშეკრულება რუსეთის ფედერაციასა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკას შორის გაბალის სარადარო სადგურის სტატუსისა და პირობების გამოყენების შესახებ, (ეს მთავრობათაშორისი ოქმი 2003 წლის 28 ნოემბერს გაფორმდა).
2007 წლის 8 ივნისს, „Heiligendamm“- ის G-8 სამიტზე, რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა მიიღო საკითხი, რომ გამოყენებული იქნას გაბალას სარადარო სადგური, როგორც აშშ-ის მიერ შემუშავებული სარაკეტო თავდაცვის სისტემის ნაწილი. წინადადებას მხარი დაუჭირა აზერბაიჯანის ხელმძღვანელობამ, რომელთაც მიაჩნიათ, რომ იგი კონკრეტულ წვლილს შეიტანს რეგიონის სტაბილურობასა და უსაფრთხოებაში.
2008 წლის 29-30 იანვარს მოსკოვში გაიმართა მოლაპარაკებები აზერბაიჯანთან საზღვრის დელიმიტაციის შესახებ. შეთანხმებული სასაზღვრო ხაზი, რომელიც ასახულია სამუშაო ოქმებში, რუქასა და აღწერილ დოკუმენტებში, შეადგენს 301,1 კილომეტრს, რაც ჯამში 336,5 კმ-ის საერთო საზღვრის 90% -ია.
1996 წლის აპრილში გაფორმებული შეთანხმება რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და აზერბაიჯანის შინაგან საქმეთა სამინისტროს შორის სასაზღვრო ტერიტორიებზე თანამშრომლობის შესახებ, ძალაში შევიდა 2001 წელს. ასევე იყო შემდეგი შეთანხმებები: „ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმი ტერორიზმის წინააღმდეგ“ (თებერვალი 2000 წ.), „თანამშრომლობის ოქმები“, „მემორანდუმი რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს თანამშრომლობის შესახებ“, და „ტრანზიტზე საქონლის შენარჩუნების“ სფეროებში (2008 წლის ივლისი).
კულტურული ურთიერთობები
რუსეთ-აზერბაიჯანული ურთიერთობები კულტურასა და განათლებაში სტაბილურად ვითარდება. ორივე ქვეყანამ 2007–2009 წლებში მიიღო ჰუმანიტარულ სფეროში სახელმწიფოთშორისი თანამშრომლობის პროგრამა. 2005 წელი იყო „აზერბაიჯანის წელი“ რუსეთში, ხოლო 2006 წელს აზერბაიჯანში იყო „რუსეთის წელი“; ამ ორი წლის განმავლობაში 110 ქვეყანამ 110 სპეციალური კულტურული ღონისძიება გამართა.
2008 წელს, ბაქოში, შეიქმნა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილიალი. აზერბაიჯანის უნივერსიტეტებში 15 ათასზე მეტი სტუდენტი სწავლიბს რუსული ენას. აზერბაიჯანში 50 -ზე მეტი რუსულიენოვანი გაზეთი და 10 საინფორმაციო სააგენტოა.
ეკონომიკური ურთიერთობები
სავაჭრო და ეკონომიკური თანამშრომლობა მზარდია და 2008 წელს ორ ქვეყანას შორის სავაჭრო ბრუნვა გაიზარდა 39,3% -ით და შეადგენდა 2,403 მილიარდ აშშ დოლარს, ექსპორტი გაიზარდა 42,6% -მდე დაახლოებით 1,9911 მილიარდ აშშ დოლარამდე, იმპორტი კი 25,4% -ით და 411,4 მილიონი აშშ დოლარით. მიუხედავად 2007 წლის 1 იანვარს აზერბაიჯანში რუსული გაზის მიწოდების შეწყვეტისა, ვაჭრობამ კარგი ტენდენცია შეინარჩუნა და მისი სტრუქტურა განვითარდა არა ძირითადი საქონლის არამედ უფრო დიდი წილისკენ.
ლიტერატურა
Густерин П. Российская империя и Кавказ. — Саарбрюккен: LAP LAMBERT Academic Publishing, 2014. — 64 с. — ISBN 978-3-659-15032-6.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:რუსეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
ორომი
ორომი (Հոռոմ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 570 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 468 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 763 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
კაიშაურნის ეკლესია
კაიშაურნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაიშაურნის ცენტრალურ ნაწილში. სამშენებლო წარწერის მიხედვით, აგებულია 1899 წელს. ეკლესიის აგებაში დიდი მონაწილეობა მიუღიათ ადგილობრივ მღვდელს შ. კაიშაურსა და ახლო მდებარე სოფლების მცხოვრებთ.
ეკლესია დარბაზულია (16,4 x 7,2 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვითა და თლილი ქვით. კედლები ძირითადად ნატეხი ქვისაა. გარეთა კუთხეები კარ-სარკმლების ღიობები, ლავგარდანი და ცოკოლი თლილი ქვითაა ნაწყობი. ფართო და მაღალი თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი აფსიდია, რომელსაც ორი სარკმელი აქვს. აფსიდის წინ ვიწრო ბემაა, საკურთხევლის იატაკი დარბაზის იატაკიდან ორი საფეხურითაა ამაღლებული. ჭერი ბრტყელია. ეკლესიის ცენტრალური ნაწილი კვადრატული დარბაზია, რომელსაც დასავლეთიდან მოკლე, კამაროვანი სივრცე ერთვის. დასავლეთით ორი დამხმარე ოთახია. ოთახებს შორის — განიერი დერეფანი. ოთახებში შესასვლელი დერეფნიდანაა. ოთახებს ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო თაღოვანი სარკმელი აქვს. დარბაზის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლების შუაში თითო ფართო და მაღალი თაღოვანი სარკმელია. თითო, მაგრამ ბევრად მცირე ზომის სარკმელია ბემისა და დასავლეთის კამაროვანი სივრცის გვერდის კედლებში. დარბაზი გადახურულია შეკრული კამარით. ინტერიერი შელესილია და ლურჯი და თეთრი საღებავითაა შეღებილი. იატაკზე ქვის ფილებია დაგებული. დასავლეთის ფასადზე, შესასვლელის თავზე, შემორჩენილია დანგრეული ვიწრო სამრეკლოს ნაწილი. კარის თავზე, ქვაზე ამოკვეთილია ცხენზე ამხედრებული წმინდა გიორგი, მის ქვემოთ ჯვრის გამოსახულება და სამშენებლო წარწერაა. კარის გვერდებზე თითო ვიწრო და მაღალი, ბრტყელი თაღით დასრულებული ნიშია, ასეთივე ნიშებია ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფასადებზე, სარკმლის გვერდებზე. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლებს შორის, ჯვრის გამოსახულება და ბრტყელი ნიშია. შენობა დგას ორსაფეხურიან ცოკოლზე. კედლები კბილანებიანი ლავგარდნითაა დასრულებული. სახურავი თუნუქისაა. შენობის ცენტრალურ ნაწილზე, ოთხფერდა სახურავის კეხზე, თუნუქის ბოლქვისებრი დეკორატიული გუმბათია (დიამეტრი 1,3 მეტრი; სიმაღლე 3,3 მეტრი).
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ჯაგარქიშლაგი
ჯაგარქიშლაგი (Caqarqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 641 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ქაშუეთის ეკლესია (ჭორჭოხი)
ქაშუეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭორჭოხიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მთის თავზე, დიდი წიფლების ჩრდილოეთით. აგებულია შუა საუკუნეებში.
მცირე ზომის ეკლესია, რომელსაც ჩრდილოეთით პატარა თანადროული მინაშენი აქვს, ფლეთილი ქვითაა ნაგები. წყობა მშრალია. ძეგლი დანგრეულია. შემორჩა ჩრდილოეთი და დასავლეთი კარები. სწორკუთხა საკურთხეველში იკითხება სარკმელი და პატარა ნიშა. შესაძლოა ჩრდილოეთი მინაშენი მაღალი იყო და კოშკს წარმოადგენდა. ის ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელს ბოლომდე არ გაუყვება. ძეგლის საბოლოო ტიპის დასადგენად საჭიროა მისი გაწმენდა და საძირკვლების გამოჩენა.
ფავსტოს ბუზანდი
ფავსტოს ბუზანდი (Փավստոս Բուզանդ) — V საუკუნის სომეხი ისტორიკოსი, ტრადიციულად მიაწერენ ისტორიულ-ეპიკური ნაწარმოების „სომხეთის ისტორიის“ ავტორობას. იგი აღწერს მოვლენებს ძვ. წ. 387 წლამდე.
ონჯალი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ფავსტოს ბუზანდი
მისი ნაშრომი შედგება 6 წიგნისაგან, რომელთაგან პირველი ორი არ შემორჩენილა. პირველად მისი „სომხეთის ისტორია“ გამოქვეყნდა 1730 წელს სტამბოლში, შემდეგ გამოიცა ვენაში (1832, 1889 და 1933 წწ.), პეტერბურგში (1883 წ.) და თბილისში (1912 წ.). თხზულება თარგმნილია ფრანგულ, გერმანულ და რუსულ ენებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომეხი ისტორიკოსები
პასა-კუატრუ
პასა-კუატრუ (Passa Quatro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 938 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 582 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 56.21 კმ²-ზე. ფართობი 277 221 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბოსელთის ღვთისმშობლის ეკლესია
ბოსელთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოსელთაში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის სხვადასხვა ზომის უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. დარბაზული, შვერილაბსიდიანი ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი აბსიდით, რომლის ცენტრში შემორჩენილია სარკმლის კვალი. კედლების სიმაღლე 2-3 მეტრს აღწევს, ზოგან უფრო ნაკლებია. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ინტერიერში მიწის დონე აწეულია. ძეგლი დაზიანებულია, კამარა და კონქი ჩამოქცეულია, კედლები დეფორმირებულია. ტერიტორიაზე ყრია ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰამიდ არასლი
ჰამიდ მამედთაღი-ოღლუ არასლი (Həmid Hacı Məmmədtağı oğlu Araslı) (დ. 23 თებერვალი, 1909, განჯა, რუსეთის იმპერია — გ. 20 ნოემბერი, 1983,  ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ ) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა ლიტერატურათმცოდნე, აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1969), სკკპ წევრი 1963 წლიდან.
მრავალი გამოკვლევა უძღვნა აზერბაიჯანულ კლასიკურ ლიტერატურას, აზერბაიჯანულ-სპარსულ, აზერბაიჯანულ-თურქულ, აზერბაიჯანულ-უზბეკურ ლიტერატურულ ურთიერთობას. ეკუთვნის მონოგრაფიები ნიზამი განჯევისა (1967) და ფუზულის (1958) შემოქმედების შესახებ. გამოსცა გოვსი თაბრიზის, ვაგიფის, ვიდადის, ახუნდოვისა და სხვათა ნაწარმოებები. მოამზადა ფუზულის თხზულებათა სრული კრებული (ტ. 1–5, 1958). ავტორია სახელმძღვანელოსი „XVII–XVIII საუკუნეების აზერბაიჯანული ლიტერატურა“ (1956).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფილოლოგები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფოლკლორისტები
ვარსიმაანის წმინდა გიორგის ეკლესია
ვარსიმაანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, რომელიც მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვარსიმაანის დასავლეთით, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაშენია დიდი ზომის რიყისა და ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია კამაროვანი გადახურვა და კონქის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილები. დასავლეთიდან ეკლესიას მოზრდილი სწორკუთხა მინაშენი ეკვრის, რომლის გადახურვა და კედლების ზედა ნაწილი დანგრეულია. ეკლესიას სწორკუთხა შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს - მინაშენიდან. მინაშენის შესასვლელი მისი აღმოსავლეთ კედლის სამხრეთ კიდეშია გაჭრილი. ეკლესიის კვადრატული ფორმის დორმის დარბაზი აღმოსავლეთით ღრმა, ნალისებრი მოყვანილობის აფსიდითაა დასრულებული. აფსიდის ღერძზე ეკლესიის ერთადერთი, მცირე ზომის თაღოვანი სარკმელია. აფსიდში ერთ სიმაღლეზე განლაგებულია სამი სწორკუთხა ნიში. ერთი მცირე ზომის ნიში დარბაზის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეშია. აფისიდი გადახურულია ტლანქად ნაწყობი კონქით. ეკლესია გადახურული იყო კრამიტით, რომლის მცირე ნაწილი აღმოსავლეთ კედელს შემორჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
არუს ასრიანი
270px|მინი|არუს ასრიანის მემორიალური დაფა ერევანში არუს ასრიანი (Արուս Ասրյան; დ. 9 დეკემბერი, 1904, თბილისი, რუსეთის იმპერია — გ.  28 ივნისი, 1987, ერევანი, სომხეთის სსრ) — სომეხი საბჭოთა მსახიობი. 1972 წელს მიანიჭეს საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტის წოდება.
დაიბადა 1904 წელს თბილისში. სწავლობდა სოფელ სანაინში. მსახიობის მამა მუშაობდა ქალაქ ალავერდის შახტაში. ცხოვრების მძიმე პირობების გამო ოჯახი გადასახლდა თბილისში.
1918 წელს თბილისში შედგა მისი თეატრალური დებიუტი და შეასრულა ანუშის როლი არმენ ტიგრანიანის ოპერაში „ანუში“. 1923 წლიდან თბილისის სომხური დრამატული თეატრის მსახიობია. 1929 წლიდან ლენინაკანში მოღვაწეობს. 1940 წლიდან ერევნის დრამატული თეატრის მსახიობია.
გარდაიცვალა 1987 წელს ერევანში. დაკრძალულია კომიტასის სახელობის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომეხი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1987 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
ლიანა კალმახელიძე
ლიანა კალმახელიძე (დ. 25 სექტემბერი, 1944, თელავი) — ქართველი მომღერალი, კერძოდ ლირ.-კოლორატურული სოპრანო.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია 1973 წელს. საქართველოს სახალხო არტისტი 1989 წელს. 1975 წლიდან თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სოლისტია. მას წარმატებით აქვს შესრულებული ერთ-ერთი გამორჩეული და მთავარი პარტიები, მათ შორის: მარიხი (ზაქარია ფალიაშვილი „აბესალომ და ეთერი“), ქეთო (ვიქტორ დოლიძის „ქეთო და კოტე“), მარგარიტა (ოთარ თაქთაქიშვილის „პირველი სიყვარული“), ვიოლეტა და ჯილდა (ჯუზეპე ვერდის „ტრავიატა“ და „რიგოლეტო“). 1976-1977 წლებში მან გაიარა სტაჟირება იტალიაში, მილანის თეატრში „ლა სკალაში“. წარმატებით გამოდიოდა იტალიაში (მილანი, რომი, პარმა, ბუსეტო), გერმანია (ვისბადენი, ზაარბრიუკენი, ბერლინი, დრეზდენი, ბაუცენი, ჰესა), პოლონეთი (ვარშავა, გდანსკი) დიდ ოპერის სცენაზე.
1984 წელს ლიანა კალმახელიძე მონაწილეობდა ჯანსუღ კახიძის, მიხეილ თუმანიშვილისა და რობერტ სტურუას მიერ ორგანიზებულ გასტროლებში მოსკოვის დიდ თეატრში, სადაც მომღერალი მაროს (ფალიაშვილის „დაისი“) და ცერლინას (მოცარტის „დონ ჯოვანი“) პარტიებში გამოვიდა.
ლიანა კალმახელიძემ სოლო კონცერტები გამართა 1983 წელს, მოსკოვის დიდ თეატრსა და სვეტებიან დარბაზში; 1985-1989 წლებში ყოველწლიურად გამოდიოდა სანქტ-პეტერბურგში, მარიას თეატრში და გლინკას სახელობის კამერულ დარბაზში. 1989 წელს მოსკოვში, რახმანინოვის სახელობის დარბაზში გამართა გრანდიოზული წარმოდგენა. პარალელურად, სოლო კონცერტებსაც მართავდა, მათ შორის იყო ქართული და იტალიური მუსიკის კონცერტი ვისბადენში(1978 წელი)
1995 წელს კაიროს საოპერო თეატრში, კაიროშივე მან სოლისტებისათვის მასტერკლასები ჩაატარა. სანქტ-პეტერბურგსა და თბილისში მომღერალს გამართული აქვს მოცარტის, როსინის, დიმიტრი არაყიშვილის მონოგრაფიული კონცერტები. ის აქტიურად მართავდა გასტროლებს სსრკ-სა და საზღვარგარეთის ქვეყნებში (გერმანია, საფრანგეთი, იტალია, პოლონეთი, თურქეთი, ისრაელი). 2004 წლიდან არის შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის სახელმწიფო თეატრალური უნივერსიტეტის პროფესორი, ეწევა საკონცერტო მოღვაწეობას.
ლიანა კალმახელიძე საშემსრულებლო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას უთავსებს ერთმანეთს. იგი ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ცენტრალურ სამუსიკო სკოლაში დამწყებ მომღერლებს ვოკალურ ხელოვნებას ასწავლის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი მომღერლები კატეგორია:ქართველი საოპერო მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი
ყაფიჩაი
ყაფიჩაი (Qapıçay) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 340 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ჩიგოიანის მეორე ნაეკლესიარი
ჩიგოიანის მეორე ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიგოიანში. აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებიში. ნაეკლესიარზე ადგილობრივმა მცხოვრებლებმა ააგეს ნიში, რომელიც დგას ფლეთილი ქვით აგებულ სუბსტრუქციაზე. თვით ნიში კი ფიქალითაა ნაგები. სამხრეთით სანთლის დასანთები ღრუა. წყობა მშრალია.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ოვიტი
ოვიტი (Հովիտ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 670 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 550 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 16.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ჩეთგიუნი
ჩეთგიუნი (Çətgün) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  149 კაცი.
დაშ-სალაჰლი
დაშ-სალაჰლი (Daş Salahlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ყაზახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახის რაიონის სოფლები
ალექსანდრე პუშკინის სახლ-მუზეუმი (სანქტ-პეტერბურგი)
ალექსანდრე პუშკინის სახლ-მუზეუმი (Музей-квартира А. С. Пушкина) — მუზეუმი სანქტ-პეტერბურგში. ალექსანდრე პუშკინის სრულიადრუსული მუზეუმის ფილიალი. მუზეუმი მოგვითხრობს ალექსანდრე პუშკინის ცხოვრების უკანასკნელი წლების შეასხებ. მდებარეობს მისამართზე: 191186, სანქტ-პეტერბურგი, მდინარე მოიკის სანაპირო, სახლი 12.
ისტორია
თავადის ასულ სოფია ვოლკონსკაიას სახლში, მდინარე მოიკის სანაპიროზე ალექსანდრე პუშკინის ოჯახს ბინა ჰქონდა 1836 წლიდან. პოეტის გარდაცვალების შემდეგ სახლი არაერთხელ გადააკეთეს. მნიშვნელოვნად შეიცვალა სახლის არქიტექტურული სახე. 1924 წლის შემოდგომაზე პუშკინის ყოფილი ბინა გადავიდა პუშკინის წრის საზოგადოების „ძველი პეტერბურგის“ ხელში და დაიწყო მისი სარეკონსტრუქციო სამუშაოები, რომელიც შემდეგ წლამდე გაგრძელდა. 1925 წლის 10 თებერვალს პოეტის აღდგენილ კაბინეტში შედგა კრება, რომელიც პუშკინის გარდაცვალების წლისთავს ეძღვნებოდა. პირველი მუზეუმი გაიხსნა რამდენიმე ოთახში 1927 წლის 13 თებერვალს, შემდეგ კი არსებითად გარდაიქმნა პუშკინის გარდაცვალების 100 წლისთავთან დაკავშირებით 1937 წლის 10 თებერვალს.
ქვედა სართულზე სადაც პუშკინის პერიოდში სამეურნეო ნაწილი იყო განთავსებული, ამჟამად განთავსებულია კომპოზიცია, რომელიც ეძღვნება პოეტის ცხოვრების უკანასკნელ თვეებს. ორ საშუალო დარბაზში წარმოდგენლია პუშკინის პერიოდის გრავიურები, აკვარელი და ლითოგრაფია. პოეტის მეგობრების პორტრეტები, პუშკინის ცოლის საქორწინო ფეხსაცმელები და ფარდაგის ფრაგმენტები. აქვე წარმოდგენილია მასალები, რომელიც მოგვითხრობს 1837 წლის 27 იანვრის დუელის შესახებ: 1836 წელს მიღებული ანონიმური პასკვილი, დუელის პირობა, რომელიც ხელმოწერილია ალექსანდრე პუშკინისა და ჟორჟ შარლ დანტესის სეკუნდანტების მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სახლ-მუზეუმები
პადრე-პარაიზუ
პადრე-პარაიზუ (Padre Paraíso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არასუაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 849 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34.63 კმ²-ზე. ფართობი 544 375 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰეიკე კამერლინგ-ონესი
ჰეიკე კამერლინგ-ონესი (Heike Kamerlingh Onnes; დ. 21 სექტემბერი 1853 — გ. 21 თებერვალი 1926) — ნიდერლანდელი ფიზიკოსი და ნობელის პრემიის ლაურეატი. იკვლევდა ნივთიერებების თვისებებს დაბალ ტემპერატურებზე. პირვალად შეძლო თხევადი ჰელიუმის მიღება. ხოლო 1911 წელს აღმოაჩინა ზეგამტარობა.
ბიოგრაფია
ჰეიკე კამერლინგ-ონესი დაიბადა ნიდერლანდში, გრონინგენში, მამამისის — აგურების საამქროს მფლობელის ჰარმ კამერლინგ-ონესისა და დედამისის — ანა გერდინა კოერსის ოჯახში.
1870 წლიდან, კამერლინგ-ონესი სწავლობდა გრონინგენის უნივერსიტეტში, ხოლო 1971-1973 წლებში გუსტავ კირხოფისა და რობერტ ბუნზენის ხელმძღვანელობით ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში. მოგვიანებით იგი დაბრუნდა გრონინგენში და 1879 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „დედამიწის ბრუნვის ახალი მტკიცებულებები“.
კამერლინგ-ონესს ჰყავდა მეუღლე მარია ადრიანა ვილჰელმინა ელისაბეთ ბეილეველდი (დაქორწინდნენ 1887 წელს) და ერთი ვაჟი, სახელად ალბერტი. მისი ძმა, მენსო კამელინგ-ონესი (1860-1925) იყო ცნობილი მხატვარი და მხატვარ ჰარმ კამერლინგ-ონესის მამა, ხოლო და ჯენი იყო ცნობილი მხატვრის, ფლორის ვერსტერის მეუღლე (1861-1927).
1882-1923 წლებში კამერლინგ-ონესი იყო პროფესორი ლეიდენის უნივერსიტეტში. 1904 წელს მან დააარსა ძალიან დიდი კრიოგენული ლაბორატორია, რის შემდეგაც დიდი ავტორიტეტი მოიპოვა სამეცნიერო წრეებში. დღეს, ეს ლაბორატორია კამერლინგ-ონესის სახელს ატარებს.
1910 წელს, კამერლინგ-ონესი გახდა პირველი ადამიანი, რომელმაც შეძლო თხევადი ჰელიუმის მიღება (−269 °C, 4.2 K), ხოლო წნევის შემცირების გზით თხევადი ჰელიუმის ტემპერატურა 1.5 K-მდე დაიყვანა. ეს იყო რეკორდულად დაბალი ტემპერატურა იმ დროისთვის. ის ტექნიკა, რითაც კამერლინგ-ონესმა ჰელიუმი გაათხიერა დღეს ლეიდენში, ბორჰაავის მუზეუმში ინახება.
1911 წელს, კამერლინგ-ონესმა გაზომა ვერცხლისწყლის წინაღობა თხევადი ჰელიუმის ტემპერატურაზე. ზოგიერთი მეცნიერი, მათ შორის ლორდი კელვინი ფიქრობდა რომ, აბსოლუტურ ნულთან ახლოს ლითონის გამტარობა უნდა შემცირებულიყო. სხვებს, მათ შორის კამერლინგ-ონესს კი მიაჩნდა, რომ ნულ კელვინზე წინაღობა ნულის ტოლი გახდებოდა. ავგუსტ მეტთიესენმა აჩვენა, რომ ტემპერატურის შემცირებასთან ერთად ლითონის წინაღობაც მცირდებოდა.
1911 წლის 8 აპრილს, კამერლინგ-ონესმა აღმოაჩინა რომ, ვერცხლისწყლის წინაღობა 4.2 კელვინზე მყისიერად ქრებოდა. მან ლაბორატორიის რვეულში ჩაწერა: „ვერცხლისწყალი გადავიდა ახალ მდგომარეობაში. მას აქვს სრულიად უცნაური ელექტრული თვისებები, რასაც შეიძლება ვუწოდოთ ზეგამტარული მდგომარეობა“.
ამ აღმოჩენამ კამერლინგ-ონესს დიდი აღიარება მოუტანა, მათ შორის ნობელის პრემია 1913 წელს.
1948 წელს, ნიდერლანდების სამეფო აკადემიამ დააფუძვნა კამერლინგ-ონესის ჯილდო, რომელიც გაიცემა დაბალტემპერატურული ფიზიკის დარგში მიღწეული წარმატებისათვის. 2000 წელს კი დაფუძნდა კამერლინგ-ონესის პრემია, რომელიც გაიცემა 3 წელიწადში ერთხელ ზეგამტარების ფიზიკაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი ფიზიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
მაქს ამანი
225px|მინი|მაქს ამანი მაქს ამანი (Max Amann; დ. 24 ნოემბერი, 1891, მიუნხენი, გერმანიის იმპერია — გ. 30 მარტი, 1957, მიუნხენი, გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა) — გერმანელი სახელმწიფო მოღვაწე, გამომცემელი. ბეჭდვის იმპერიული ხელმძღვანელი, რაიხსლაიტერი (2 ივნისი, 1933 — 8 მაისი, 1945), შუცშტაფელის ობერგრუპენფიურერი (30 იანვარი, 1936). რაიხსტაგის დეპუტატი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1957 კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:რაიხსტაგის დეპუტატები (ვაიმარის რესპუბლიკა) კატეგორია:რაიხსტაგის დეპუტატები (მესამე რაიხი)
სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი
სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი (Národná banka Slovenska, NBS) — სლოვაკეთის ცენტრალური ბანკი. არის ევროპის კავშირისა და ცენტრალური ბანკების ევროპული სისტემის წევრი. 2009 წლის 1 იანვრიდან, ის, ასევე, ევროსისტემის წევრიცაა.
ქეთევან კიკნაძე
ქეთევან კიკნაძე (დ. 10 მაისი, 1939) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1987).
სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი
სლოვაკეთის ეროვნულ ბანკს გააჩნია 9 რეგიონული ფილიალი და სლოვაკეთის ყველა ბანკის ზემდგომია.
ქეთევან კიკნაძე
ბიოგრაფია
ქეთევან კიკნაძე დაიბადა 1939 წელს, ქალაქ ბორჯომში. მან დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი 1959 წელს. სწორედ ამავე წლიდან 1967 წლამდე მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობია, ხოლო 1967 წლიდან 1977 წლამდე რუსთაველის თეატრში მოღვაწეობდა. 1977 წლიდან კი კვლავ მარჯანიშვილის თეატრში ბრუნდება. ქეთევან კიკნაძე გადაღებულია 16-ზე მეტ მხატვრულ, სატელევიზიო ფილმსა და სერიალებში: მარიამი („შეხვედრა წარსულთან“, 1966 წელი), თინა („ტარიელ გოლუა“, 1968 წელი), ბეჩუნი პერტია („დათა თუთაშხია“, 1978 წელი), ზაზას დედა („თეთრი ბაირაღები“, 1990 წელი), მარგო („პრემიერა“, 1991), ქეთევან დედოფალი („წიგნი ფიცისა“, 1983), გულჩინა („ყავა და ლუდი“) და სხვა. მონაწილეობდა 100-მეტ სპექტაკლში: ხატია („მე ვხედავ მზეს“), მაკა („ბუდე მეცხრე სართულზე“), ოგიუსტინა („რვა მოსიყვარულე ქალი“), ბეტი („ჩარლის დეიდა“) და სხვ. არის თეატრისა და კინოს ერთ-ერთი გამორჩეული მსახიობი. ქეთევან კიკნაძე 1999 წელს დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი
ისტორია
სლოვაკეთის ეროვნული ბანკი დამოუკიდებელი ინსტიტუტია, რომლის ძირითადი მიზანიც ფასების სტაბილურობის უზრუნველყოფაა. იგი შეიქმნა 1993 წლის 1 იანვარს ჩეხეთის ეროვნულ ბანკთან ერთად ჩეხოსლოვაკიის სახელმწიფო ბანკის გაყოფის შედეგად.
სლოვაკეთის მთავრობის მიერ აღიარებული, ბანკი წარმოადგენს სლოვაკეთს საერთაშორისო ფინანსურ ინსტიტუტებსა და მონეტარული პოლიტიკის განხორციელებასთან დაკავშირებულ საერთაშორისო ფულადი ბაზრის გარიგებებში.
სლოვაკეთის ეროვნული ბანკის უმაღლესი მმართველი ორგანოა საბანკო საბჭო, რომელიც ადგენს მონეტარულ პოლიტიკას, იყენებს შესაბამის ინსტრუმენტებსა და წესებს მონეტარული ზომისათვის. იგი შედგება მმართველისა და ორი ვიცე-მმართველისაგან, რომელთაც თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს ქვეყნის პრეზიდენტი და კიდევ რვა წევრისაგან, რომელთაც თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს სლოვაკეთის მთავრობა მმართველის წინადადების მიხედვით. აუცილებელი არაა, რომ საბჭოს სამ წევრს სამუშაო ურთიერობა აკავშირებდეს ეროვნულ ბანკთან.
2010 წლის 1 იანვრიდან სლოვაკეთის ეროვნული ბანკის ხელმძღვანელია დოქტორი იოზეფ მაკუხი, რომელიც ამ თანამდებობაზე ქვეყნის პრეზიდენტმა დანიშნა.
შენობა
სლოვაკეთის ეროვნული ბანკის შენობა 2002 წლის 23 მაისს გაიხსნა ქვეყნის დედაქალაქ ბრატისლავაში. 111,6 მეტრის სიმაღლითა და 33 სართულით, იგი ერთ-ერთი უმაღლესი შენობაა ბრატისლავაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცენტრალური ბანკები
მირიან ებრალიძე
მირიან ებრალიძე (დ. 14 სექტემბერი, 1905, ლანჩხუთი, ოზურგეთის მაზრა, რუსეთის იმპერია — გ. 22 დეკემბერი, 1987) — ქართველი ინჟინერ-ჰიდროტექნიკოსი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ინჟინერი (1960).
ბიოგრაფია
1932 წელს დაამთავრა საქართველოს საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტი. 1933-1973 წლებში მუშაობდა ხრამჰესის, სამგორჰესის, ენგურჰესის მშენებლობებზე; „საქჰიდროენერგომშენისა“ და „თბილმშენის“ ტრესტებში ხელმძღვანელ თანამდებობებზე; 1973 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამეცნიერო-კვლევითი სამუშაოების განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი ჰიდროტექნიკოსები კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1987 კატეგორია:ლანჩხუთში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1932)
თოხთის წმინდა მარინეს პირველი ეკლესია
თოხთის წმინდა მარინეს პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა  ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოხთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
უაბსიდო ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის დიდი ზომის თეთრი ქვითაა ნაგები. ალაგ-ალაგ წყობაში გამოყენებულია მცირე ზომის ქვაც. დარბაზული ეკლესიიდან შემორჩენილია ჩრდილოეთი კედელი, ჩრდილო-დასავლეთის და ჩრდილო აღმოსავლეთის კუთხე. ჩრდილოეთ კედელში ჩანს შესასვლელი ღიობის კვალი.
პოზუ-ალტუ
პოზუ-ალტუ (Pouso Alto) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 884 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პაატა ბაკურაძე
პაატა ბაკურაძე (დ. 7 ოქტომბერი, 1960, სოფელი ცხრაწყარო, ზესტაფონის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბიძია ტომის ქოხი
ბიძია ტომის ქოხი, ძველი თარგმანით ბიძია თომას ქოხი (Uncle Tom's Cabin) — ამერიკელი მწერლის, ჰარიეტ ბიჩერ სტოუს უმნიშვნელოვანესი რომანი. თავდაპირველად, 1851-1852 წლებში სერიებად იბეჭდებოდა გაზეთში The National Era. 1852 წლის 20 მარტს კი უკვე ცალკე წიგნადაც გამოიცა.
სიუჟეტი
მოქმედება იწყება კენტუკში. იქაური ფერმერი, სახელად არტურ შელბი, ვალების გამო დგება ფერმის დაკარგვის საფრთხის წინაშე. მიუხედავად იმისა, რომ იგი კეთილადაა განწყობილი საკუთარი მონების მიმართ, იძულებული ხდება რამდენიმე მათგანი გაყიდოს. მათ შორისაა ბიძია ტომი, შუახნის მამკაცი თავის ცოლთან და შვილებთან ერთად და ჰარი — თავისი მეუღლის, ემილის მოახლე ელაიზას ქალიშვილი. ემილი მონების გაყიდვის წინააღმდეგია, რადგან მან პირობა მისცა საკუთარ მოახლეს, რომ მის შვილს არავითარ შემთხვევაში არ გაყიდდნენ. ამ იდეას ეწინააღმდეგება არტურისა და ემილის ვაჟი, ჯორჯიც, რადგან ბიძია ტომი მისი კარგი მეგობარია. როცა ელაიზა შეიტყობს, რომ მის შვილს გაყიდვას უპირებენ, ის დაგეგმავს გაქცევას შვილთან ერთად და ამას ატყობინებს ბიძია ტომსაც, თუმცა იგი გაქცევის წინააღმდეგია. მიზეზად ასახელებს იმას, რომ არ სურს თავის ბატონს უღალატოს. ელაიაზა და ჰარი გაქცევას ახერხებენ და საბოლოოდ, კანადაში გადავლენ.
ბიძია ტომი გაიყიდება და აღმოჩნდება აუგუსტინ სენ-კლერის ოჯახში. სენ-კლერი ძალიან კარგი ადამიანი და კარგად ექცევა ტომს. ის თავადაც თვლის, რომ არ არის ცუდი ბატონი. ტომი ძალიან დაუახლოვდება სენ-კლერის პატარა ქალიშვილს, ევას და ისინი ძალიან კარგი მეგობრები ხდებიან, თუმცა ორი წლის შემდეგ ევა ავად გახდება. მისი ავადმყოფობა სიკვდილით სრულდება. სიკვდილის წინ ის საკუთარ თმას დაუტოვებს ბიძია ტომს. ტომი კი პატარა მეგობრის დანატოვარს ძალიან უფრთხილდება. ევას სიკვდილის გადატანას ვერაფრით ახერხებს სენ-კლერი. ერთ დღეს იგი სახლიდან გავა და უკან მძიმედ დაჭრილი დაბრუნდება. იგი ქუჩაში შელაპარაკების დროს დაჭრეს. ტომის ბატონის გადარჩენა ვერ ხერხდება და სენ-კლერიც იღუპება.
სენ-კლერის სიკვდილის შემდეგ მისი მეუღლე ყველა მონას გაყიდის. მიუხედავად იმისა, რომ ევას დაპირდა მონებს გაათავისუფლებდა. ბიძია ტომს იყიდის მონათმფლობელი ლეგრი, რომელიც ძალიან ცუდი ადამიანია და საშინლად ექცევა საკუთარ მონებს. იგი ცდილობს ჩაკლას ბიძია ტომში ღმერთისადმი რწმენა. აგრეთვე, მას ართმევს ევას დანატოვარ თმას. ამასთან ერთად, ლეგრი აღფრთოვანებულია ტომის ფიზიკური სიძლიერით და მას განიხილავს მონების ზედამხედველად. ამიტომ, ტომს იძულებენ სხვა ზედამხედველებიც და შანსს არ უშვებენ ხელიდან, რომ მას გაუსწორდნენ. თუმცა ბიძია ტომი საერთოდ არ აპირებდა ზედამხედველი გამხდარიყო. ტომი საკუთარი ბატონის მიმართ დაუმორჩილებლობას იჩენს. ლეგრი განრისხების ჟამს უბრძანებს საკუთარ ზედამხედველებს ბიძია ტომის მოკვლას. ისინი ცემით მიიყვანენ სიკვდილამდე ტომს, თუმცა ბოლოს მაინც ებრალებათ იგი და პატიებას სთხოვენ. ტომიც პატიობს. ბიძია ტომის სიკვდილამდე რამდენიმე წუთით ადრე ლეგრისთან ჩამოვიდა არტურ შელბის ვაჟი, ჯორჯი, რათა თავისუფლება ეჩუქებინა ბიძია ტომისთვის, თუმცა აღმოაჩენს, რომ ძალიან გვიანია.
რეაქციები და შედეგები
„ბიძია ტომის ქოხი“ იყო მე-19 საუკუნის ყველაზე გაყიდვადი რომანი და მეორე ადგილს იკავებდა ყველაზე გაყიდვად წიგნებს შორის. ამ მხრივ მას მხოლოდ ბიბლია უსწრებდა. წიგნის გამოცემის პირველ წელს 300,000 ეგზემპლარი გაიყიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, მილიონამდე მიაღწია გაყიდული ეგზემპლარების რაოდენობამ დიდ ბრიტანეთში. 1855 წელს, გამოცემიდან სამი წლის შემდეგ სტოუს რომანს უკვე უწოდეს იმდროინდელი მსოფლიოს ყველაზე პოპულარი რომანი. 2006 წელს ბიძია ტომი 101 ყველაზე გავლენიან ლიტერატურულ პერსონაჟს შორის დაასახელეს.
ვარაუდობენ, რომ ჰარიეტ ბიჩერ სტოუს რომანმა მნიშვნელოვნად იმოქმედა ამერიკელი ხალხის აზროვნებაზე და დიდი წვლილი შეიტანა აშშ-ის სამოქალაქო ომის დაწყებაში. მისი გამოცემის შემდეგ ფაქტობრივად, აშშ ორად გაიყო. მოსახლეობის ერთ ნაწილს, განსაკუთრებით დაბალ ფენასა და ღარიბ მოსახლეობას ძალიან მოეწონა იგი, თუმცა მდიდრებს, განსაკუთრებით სამხრეთის შტატებში მცხოვრებ მონათმფლობელებს, რომანი არ მოეწონათ. ისინი ცდილობდნენ რომანის უარყოფას, თუმცა საბოლოოდ, ეს ყველაფერი უშედეგოდ დასრულდა. უილ კაუფმანმა რომანზე საუბრისას აღნიშნა, რომ სწორედ მან ჩაუყარა საფუძველი სამოქალაქო ომის დაწყებას. სამოქალაქო ომის საწყის ეტაპზე, 1862 წელს სტოუმ ვაშინგტონში იმოგზაურა, სადაც პრეზიდენტ ლინკოლნს შეხვდა. მათი საუბრის შესახებ ცოტა რამ არის ცნობილი, მაგრამ ცნობილია ლინკოლნის გამონათქვამი ჰარიეტის დანახვის შემდეგ „მაშ, თქვენ ხართ ის პატარა ქალი, რომლის წიგნმაც დაიწყო ეს დიდი ომი“.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:1852 წლის რომანები კატეგორია:ცენზურის მიერ აკრძალული წიგნები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკული რომანები
მატარებლები განსაკუთრებული მეთვალყურეობის ქვეშ
მატარებლები განსაკუთრებული მეთვალყურეობის ქვეშ (Ostře sledované vlaky) — 1966 წლის ჩეხური დრამატული ფილმი. ფილმი დაფუძნებულია ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის.
სიუჟეტი
ახალგაზრდა მილოშ ჰრნა მიჰყვება მამის კვალს და გახდება რკინიგზის მუშაკი. მილოში რკინიგზის სადგურში სწავლობს მუშაობას და აქვს პირველი რომანი ქალთან. მილოში სოფლის რკინიგზის სადგურზე მუშაობს გერმანული ოკუპაციის დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1966 წლის ფილმები კატეგორია:ჩეხურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ჩეხური ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
შამსაბადი
შამსაბადი (Şəmsabad) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 604 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ჰრაჩია ღაფლანიანი
280px|მინი|ჰრაჩია ღაფლანიანის საფლავი ჰრაჩია ღაფლანიანი (Հրաչյա Ղափլանյան; დ. 14 ნოემბერი, 1923, გარგარი, ასფსრ, სსრკ — გ. 17 აგვისტო, 1988, ერევანი, სომხეთის სსრ) — სომეხი საბჭოთა მსახიობი, თეატრისა და ოპერის რეჟისორი, პედაგოგი. 1971 წელს მიანიჭეს საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტის წოდება.
დაიბადა 1923 წელს სოფელ გარგარში სტეფანავანის მახლობლად მუშის ოჯახში. პირველად სცენაზე გამოვიდა 12 წლის ასაკში ლენინაკანის თეატრში. 1937-1962 წლებში ერევნის მოზარდ მაყურებელთა თეატრის მსახიობი, შემდეგ კი რეჟისორია. თეატრში მუშაობის პარალელურად სწავლობდა ერევნის თეატრალურ სასწავლებელში, რომელიც დაასრულა 1940 წელს. 1956-1959 და 1986 წლიდან გარდაცვალებამდე ერევნის დრამატული თეატრის მთავარი რეჟისორია.
გარდაიცვალა 1988 წელს ერევანში. დაკრძალულია კომიტასის სახელობის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომეხი რეჟისორები კატეგორია:სომეხი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
შუა ზახორის ეკლესია
შუა ზახორის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ზახორში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სოფლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 2 კმ-ზე, სასაფლაოზე დგას ეკლესია, რომელიც ადგილობრივი წარმოშობის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. მარკანტული ნაწილებისათვის გამოყენებულია შირიმი. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით აქვს სწორკუთხა საკურთხეველი, ცენტრში არქიტრავული სარკმლით. სარკმლის მარჯვნივ ნიშაა მოწყობილი. შიდა სივრცე გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომლის საბრჯენი თაღიც პილასტრებს ეყრდნობა. დასავლეთ კედელში გაჭრილია ვიწრო სარკმელი. სამხრეთ კედელში მოწყობილი შესასვლელი თითქმის მორღვეულია. მონგრეულია ნაგებობის ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხე. სახურავი აყრილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჟან-მარი ლეიე ლენელგო
ჟან-მარი ლეიე ლენელგო — ვანუატუელი პოლიტიკოსი. ვანუატუს პრეზიდენტი 1994-1999 წლებში.
საფრანგეთის სასწავლებლებში სწავლისა და სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ აირჩიეს მშობლიური კუნძულის საკრებულოში, მოგვიანებით გახდა ავიაკომპანია „Air Vanuatu“-ს პრეზიდენტი. 1983 წელს აირჩიეს საკანონმდებლო ასამბლეაში. 1994 წლის 2 მარტიდან 1999 წლის 2 მარტამდე იყო ქვეყნის პრეზიდენტი.
გარდაიცვალა 2014 წლის 9 დეკემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:ვანუატუს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
ყარაბალდირი (კახი)
ყარაბალდირი  (Qarabaldır) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 409 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ოვტაშენი (შირაკი)
ოვტაშენი (Հովտաշեն) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 600 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 298 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.9 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
დამირჩილარი (41° 05' ჩ. გ. 45° 16' ა. გ.)
დამირჩილარი  (Dəmirçilər) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ყაზახის რაიონში.
კირილური ასოების სია
კვირილური დამწერლობის ასოების გამოიყენება მრავალი ენის წერილობით სისტემებში, განსაკუთრებით კი პოსტ-საბჭოთა კავშირის ქვეყნების ენებში. ქვემოთ მოყვანილ ცხრილებში მოცემულია სხვადასხვა თანამედროვე ენებზე კირილიული დამწელობის ასოები და მათი ჟღერადობები წარმოდგენილი საერთაშორისო ფონეტიკური ანბანით (IPA). წერილობითი ფორმები კომბინირებულია დიაკრიტიკული ნიშნებით, რომლებიც არ ითვლება ცალკეულ წერილებში რომელიმე ენაზე.
გრანდ კულის ჰიდროელექტროსადგური
thumb|250px|ჰიდროელექტროსადგურის პანორამა გრანდ კულის ჰიდროელექტროსადგური — ჰიდროელექტროსადგური აშშ-ში, ვაშინგტონის შტატში, მდინარე კოლუმბიაზეა განლაგებული და მსოფლიოში სიდიდით მეხუთეა. პროექტი სამ ნაწილად აშენდა და ენერგიის გამომუშავება 1941 წელს დაიწყო. ყოველწლიურად სადგური დაახლოებით 24 ტერავატ.სთ ელექტრონერგიას გამომუშავებენ. ჰიდროელექტროსადგური 6 809 მეგავატი მოცულობისაა. ელექტროსადგური 3 ჰესს და ბეტონის კაშხალს მოიცავს. მშენებლობა 1933 წელს დაიწყო. ობიექტი მოიცავს 18 ფრანგულ 125 მეგავატიან ტურბინას და სამ დამატებით 10 მეგავატიან დანადგარს რომლებიც 1950 წლიდან გამოიმუშავებენ ელექტროენერგიას. ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობის მესამე ეტაპი 1967 წელს დაიწყო. 2013 წელს შეაკეთეს 805 მეგავატიანი დანადგარები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ჰიდროელექტროსადგურები
ჯონ კრისტოფერ რაილი
ჯონ კრისტოფერ რაილი (John C. Reilly; დ. 24 მაისი, 1965) — ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერი, მომღერალი, სცენარისტი, კომიკოსი. მისი დებიუტი შედგა 1989 წელს ბრაიან დე პალმას ფილმში „ომის დანაკარგები“. წარდგენილი იყო ოსკარისა და გრემის ჯილდოებზე.
გუდრუხის სათაოს სამაროვანი
ადგილ სათაოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, შემაღლებულ ადგილას, შემორჩენილია მცირე ეკლესიის ნანგრევები, საძირკვლის დონეზე. ეკლესიის  ჩრდილო-აღმოსავლეთით გამოვლინდა სამარხები. გათხრილია 44 სამარხი. აქედან ოთხი III-IV საუკუნეებს განეკუთვნება, ხოლო 40 XII-XIV საუკუნეებს, გვიანდელი ანტიკური ხანის ორმოსამარხებში გვხვდება მიცვალებულების ინდივიდუალური და წყვილადი დამარხვა მოკრუჩხულ მდგომარეობაში, მარცხენა გვერდზე, თავით დასავლეთისკენ, 2 სამარხი წვრილი ძელებით იყო გადახურული. აღმოჩნდა თიხის ხელადები, ბრინჯაოს საყურეები, რგოლები, საკინძეები, რკინის დანები, შუბისპირი, აბზინდები.
განვითარებული შუა საუკუნეების სამარხები, გარშემოვლებული იყო გალავნით. მისი ნაშთები საძირკვლის დონეზე შემორჩენილი იყო სამაროვნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში და შედგებოდა ორპირი წყობისგან. სამარხები განლაგებული იყო მეჩხრად და ზოგ შემთხვებში ორ სართულად, დამხრობა დასავლეთიდან-აღმოსავლეთითაა. დაკრძალვის წესი ქრისტიანულია. ინდივიდუალურ სამარხებში დაკრძალულია თითო მიცვალებული, ხოლო საოჯახოში - ოცდათოთხმეტამდე, რომელთა ძვლები მიხვეტილია აღმოსავლეთით. აღნაგობითა და საშენი მასალის მიხედვით გამოიყოფა სამარხთა ხუთი ტიპი, ორმოსამარხები, ორმოსამარხები გადახურული კლდის ფილებით, ქვისსამარხები, ამოშენებულ კედლიანი სამარხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ამილახვრების სახლი
ამილახვრების სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ქალაქ გორში, სამეფო ქუჩა № 47-ში. აგებულია XIX საუკუნის მიწურულში.
სახეშეცვლილია: აივანი შემინურია, დაქუცმაცებულია ტიხრებით, აღარ არსებობს სადარბაზოს შესასვლელზე მიდგმული ლითონის პორტიკი, აგრეთვე ფასადის მარცხენა მხარეს ადრე არსებული ფართო შეისრული თაღი, რომელშიც ლითონის ორნამენტირებული ალაყაფის კარი ეკიდა. ამილახვრების სახლი ერთსართულიანია, დგას ცოკოლზე. გეგმით წაგრზელებული წორკუთხედია (36 × 8 მეტრი), ნაშენია აგურით. შესასვლელი ორი აქვს — ქუჩიდან (სადარბაზო) და ეზოდან (ხისსვეტიანი აივნიდან). გეგმა კორიდორული სისტემისაა. ერთმანეთისაგან იზოლირებული საცხოვრებელი ოთახების გრძელი დერეფნიის ბოლოში დამხმარე სათავსებია. ეზოს მხარეს, შუაში - წაგრძელებული სადარბაზო ოთახია (დაახლოებით 90 კვ მეტრი), რომელიც აივნზე გადის. აივნის ორივე მხარეს, ერთმანეთის სიმეტრიულად თითო მეოთხედწრიული კიბეა.
ინტერიერში საყურადღებოა შორენკეცებითა და თაბაშირის ორნამენტული დეტალებით მორთული ბუხარი (სადარბაზოში) და 3 ღუმელი. სარდაფში ჩასასვლელი ეზოდანაა. სარდაფის კიბის ორფერდა სახურავი ლითონის სხმულ, ორნამენტიან სვეტებს ეყრდნობაშენობის მთავარი ფასადი არქიტექტურული დეკორით (რთული პროფილები, ლავგარდანი, მაღალი პარაპეტი, შვერილი პილასტრები და ასე შემდეგ) მდიდრულადაა მორთული. პილასტრები ფასადს არათანაბარ მონაკვეთებად ყოფს. შენობის ცენტრი მკვეთრად არის გამოყოფილი. მისი არე განიერია. პარაპეტზე დადგმულია ქონგურისებრი დეტალი, რომელშიც ადრე ჩასმული იყო საგვარეულო გერბის რელიეფური გამოსახულება. შენობის კედელი რუსტირებულია. ნალესობაში გამოყვანილი ღარებით. პილასტრები დანაწევრებულია ცოკოლის, სარკმლების, ლავგარდნისა და პარაპეტის დონეზე. სარკმლებს მსგავსი მოჩარჩოება აქვს. მთელ ფასადს გასდევს ძლიერი შვერილი ლავგარდანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ზივანია
ზივანია (ბერძნ. ζιβανία) — ალკოჰოლური სასმელი, რომელიც იწარმოება კვიპროსის რესპუბლიკაში. ზივანია გახლავთ ყურძნის კონიაკი, რომელიც მზადდება მშრალ ღვინოსთან შეზავებული   ყურძნის რბილობისაგან.
ამ სასმელის შესაქმნელად გამოიყენება ადგილობრივი ვაზის ჯიშები „ქსინისტერი“ და „მავრო“. ტერმინი "ზივანია" მომდინარეობს სიტყვიდან "ზივანა" რაც ბერძნულის კვიპროსულ დიალექტზე ნიშნავს  ღვინის წარმოების შემდეგ დარჩენილი ყურძნის წიპწას.
ზივანია არის უფერო, ალკოჰოლური სასმელი, ქიშმიშის მსუბუქი არომატით. მასში ალკოჰოლის შემცველობა ძირითადად 45-49%-მდე მერყეობს. (კანონის თანახმად, სასმელში ალკოჰოლის შემცველობა არ უნდა აღემატებოდეს 60%-ს). ზივანია არ შეიცავს შაქარს და არ აქვს მჟავიანობა. მისი დამზადების რეცეპტი თაობიდან თაობას გადაეცემა. ზივანია ითვლება კვიპროსის ტრადიციულ სასმელად.
წარმოშობა
მინი|ზივანია უცნობია როდის დაიწყო პირველად  ზივანიას წარმოება   კვიპროსზე. ზოგს მიაჩნია, რომ ზივანიას დამზადების მეთოდი, რომელიც ციპუროს წარმოებას წააგავს, კუნძულზე ათონის მთის ბერებმა შეიტანეს მე-15 საუკუნეში, ზოგი კი მიიჩნევს, რომ ზივანია კვიპროსზე ვენეციის რესპუბლიკის  დროიდან,   დაახლოებით მე -15 საუკუნის ბოლოდან იწარმოებოდა. სასმელის შესახებ ინფორმაცია მოიპოვება იმდროინდელი მოგზაურების ჩანაწერებში და მოგვიანებით ხელოვნების ნიმუშებში.
წარმოება
1949 წელს, დედა ქვეყანაში ალკოჰოლზე მოთხოვნის გაზრდისა და გადასახადების უკეთ გაკონტროლების მიზნით, ბრიტანეთმა აკრძალა ზივანიას სამრეწველო წარმოება და ექსპორტი. ბრძანებულება გაუქმდა 1998 წელს. ამავდროულად, შეიმუშავეს წესები, რომლებიც არეგულირებენ წარმოების პროცესს:
მინი|ქსინისტერის ყურძნის ჯიში მინი|კუნძულ [[კრეტა|კრეტაზე აღმოჩენილი დისტილაციის აპარატი]] თუ ეს მოთხოვნები არ იქნება დაცული, წარმოება ლიცენზიას არ მიიღებს.
მას შემდეგ, რაც 2004 წელს კვიპროსი შეუერთდა ევროკავშირს, სასმელს მიენიჭა  დაცული ბრენდის სტატუსი. ზივანია დაცულია ევროკავშირის წესებით. კვიპროსის გარეთ ტრადიციული რეცეპტით დამზადებულ სასმელს  არ შეიძლება რომ „ზივანია“ეწოდოს.
გამოყენება
მარცხნივ|მინი|მავროს ყურძნის ჯიში კვიპროსულ არაყს მიირთმევენ ყინულთან ერთად  მეზეს ეროვნულ კერძზე მისაყოლებლად. სასმელს ასევე მიირთმევენ ჩირთან და თხილთან ერთად. ზივანია შეიძლება გამოყენებულ იქნას არა მხოლოდ დანიშნულებისამებრ, არამედ როგორც სამკურნალო, სადეზინფექციო და ტკივილგამაყუჩებელი საშუალება. მას გაციების პროფილაქტიკისთვისაც იღებენ.
შენახვა და ტრანსპორტირება
ზივანია ჩვეულებრივ ინახება სუფთა ხის ან გალვანიზებული ლითონის კონტეინერებში, რომლებიც შეიძლება დაილუქოს აორთქლების თავიდან ასაცილებლად. მისი ჩასხმა შესაძლებელია მინის ბოთლებში მოკლევადიანი შენახვის ან მოხმარებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის სამზარეულო კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
ლუნტანის ჰიდროელექტროსადგური
ლუნტანის ჰიდროელექტროსადგური (龙滩大坝) — ჰიდროელექტროსადგური ჩინეთში.
ჰესი მდინარე ჰონგშუიზე მდებარეობს და მსოფლიოში მეშვიდე უდიდესი ჰესია და მეექვსე უდიდესი აზიაში. სადგური მოიცავს ცხრა 700 მეგავატიან გენერატორს. დამბა სიმაღლეში 216 ხოლო სიგანეში 832 მეტრია. ჰესის კომპანია Sinohydro-მ ააშენა. სადგურის მშენებლობა 2007 წლის მაისში დაიწყო და 2009-ში დამთავრდა. აქ ყოველწლიურად დაახლოებით 18.7 ტერავატსაათ ელექტროენერგიას გამოიმუშავებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ჰიდროელექტროსადგურები
მაქართის სამაროვანი
მაქართის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მაქართას ჩრდილოეთით, მთის ძირას, ციცაბო ფერდობზე. „დიდებათ მიწად“ წოდებულ ადგილზე. თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვით VIII-VI საუკუნეებით. 1983 წელს გათხარა ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. სამაროვანის აღმოსავლეთ ნაწილში გაითხარა დანგრეული და გაძარცვული ექვსი სამარხი. დასავლეთ ნაწილი, რომელიც სათიბადაა გამოყენებული, გაუთხრელია. ამ ტერიტორიაზე ხშირად პოულობენ სამარხეულ ინვენტარს. ორმოსამარხები მოგრძოა, ამოშენებული და გადახურულია ქვის ფილებით. აკრეფილი მასალა: თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები, ბრინჯაოს სპირალური ბეჭედი, საკიდი, ფირფიტოვანი სარტყლის ფრაგმენტები, ბრინჯაოს ირმის ქანდაკებები და სხვა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
აზერბაიჯანელები რუსეთში
დაღესტანში მხოვრები აზერბაიჯანელები
2014 წლიდან მოყოლებული, დერბენტში მცხოვრებმა აზერბაიჯანელმა მოსახლეობამ გამოთქვა პრეტენზია, მთავრობის გულგრილობის, ინფრასტრუქტურის ცუდი მდგომარეობისა და ვანდალიზმის ხშირი შემთხვევების გამო  ამ ყველაფერმა გამოიწვია საპროტესტო გამოსვლები და გარემოს განახლების მოთხოვნა  მუნიციპალურ დონეზე. ამერიკელმა პოლიტიკურმა ანალიტიკოსმა პოლ გობლემ ამ მოვლენებს „მდუღარე წერტილი“ უწოდა დერბენტში არსებულ ეთნიკურ ურთიერთობებში და არ გამორიცხა, რომ ისინი ამით ეთნიკურ კონფლიქტამდე მივლიან, რომელიც საფრთხეს შეუქმნის რუსეთ-აზერბაიჯანის საზღვრის გადაკვეთას.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელები
პონტუ-დუს-ვოლანტისი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ივანე ბურცოვის საფლავი
ივანე ბურცოვის საფლავი — ისტორიული ძეგლი გორში, აკაკი წერეთლის სახელობის სკვერში. რუსი დეკაბრისტი, რუსეთ-ირანის 1826-1828 წლებისა და რუსეთ-ოსმალეთის 1828-1829 წლების ომების სტრატეგიული გეგმების ავტორი, გენერალ-მაიორი ივანე გრიგორის ძე ბურცოვი (1795-1829 წწ.) 1829 წელს დაასაფლავეს გორის ტაძარში (დაინგრა XIX საუკუნეში, მიწისძვრის დროს). საფლავის ქვაზე შემორჩენილია ივანე ბურცოვის ბიოგრაფიული ცნობების შემცვლელი ვრცელი წარწერა და ეპიტაფია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის ძეგლები
კონსტანტინე ბარქაია
კონსტანტინე ბარქაია (დ. 11 ივნისი, 1954, ქუთაისი — გ. 30 მაისი, 2008)  — ქართველი ექიმი.
1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქუთაისის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბაბუაწვერას ღვინო
ბაბუაწვერას ღვინო (Dandelion Wine) — ამერიკელი მწერლის, რეი ბრედბერის რომანი, რომელიც პირველად 1957 წელს გამომცემლობა „Doubleday“-მ გამოსცა. ბრედბერის სხვა ნაწარმოებებისგან განსხვავებით, „ბაბუაწვერას ღვინოში“ ნაკლებადაა გამოყენებული სამეცნიერო-ფანტასტიკური ელემენტები.
ნაწარმოების მოქმედება ვითარდება გამოგონილ ქალაქში, გრინთაუნში. რომანში აღწერილია 12 წლის დაგლას სპოლდინგის 1928 წლის ზაფხული. დაგლასი და მისი ძმა ტომი ზაფხულში ბაბუას ეხმარებიან ბაბუაწვერასგან ღვინოს დამზადებაში, საიდანაც წარმოსდგება ნაწარმოების სახელიც. რომანში ნათლადაა წარმოჩენილი ბავშვის თვალით დანახული სამყარო და ამ შეხედულებების თანდათანობითი ცვლა. ვარაუდობენ, რომ დაგლას სპოლდინგის პროტოტიპი თავად რეი ბრედბერია და ეს ნაწარმოები სწორედ მწერლის მოგონებებს ეფუძნება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:1957 წლის რომანები კატეგორია:რეი ბრედბერის ნაწარმოებები
შარიაანთ კარის ღვთისმშობლის ეკლესია
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები, წყობაში დაცულია სწორხაზოვნება.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით ასიმეტრიული ფორმის აბსიდით. მის ცენტრში მდებარე სარკმელი ამოშენებულია. სამხრეთით სწორკუთხა ნიშაა. აბსიდი დარბაზისაგან გამოყოფლილია მხრებით.
ეკლესიის ცილინდრული კამარის მხოლოდ დასავლეთი ნაწილია შემორჩენილი. ჩრდილოეთი შესასვლელი შიგნით არქიტრავული, გარეთ თაღოვანია. კარი ნაოთხალია. დასავლეთი სარკმლები ერთ ღერძზეა განლაგებული.
გიორგი ერისთავის ძეგლი (გორი)
გიორგი ერისთავის ძეგლი — მონუმენტური ხელოვნის ძეგლი ქალაქ გორში, გიორგი ერისთავის სახელობის სახელმწიფო დრამის თეატრის ეზოში. მოქანდაკე კონსტანტინე მერაბიშვილი, არქიტექტორი მიხეილ ჩხიკვაძე. დაიდგა 1950 წელს.
შარიაანთ კარის ღვთისმშობლის ეკლესია
ეკლესიას ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან მინაშენები აქვს.