cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იზობუტანი
ფიზიკური თვისებები
იზობუტანი — უფერო, უსუნო აირია, იხსნება ორგანულ გამხსნელებში, წყალთან ერთად წარმოქმნის კრისტალოჰიდრატს. შედიან გაზის კონდენსატის (აირის კონდენსატის) და ნავთობის აირის შემადგენლობაში. საწვავი. ეკოლოგიური მაჩვენებლები და ხანძარსაშიშროება: ODP HGWP GWP საშიშროების კლასია - 4. ტრანსპორტირება და შენახვა: ასხამენ რკინიგზის ცისტერნებში, ასევე ბალონებში, შემცველობის მოცულობით 32-დან 120დმ3-მდე, კონტეინერებში და სხვა ჭურჭელში, რომლებიც გათვლილნი არიან 2 მპა წნევაზე. შევსების კოეფიციენტია - 1.0 კგ პროდუქტი, ჭურჭლის ტევადობის 1დმ3-ზე. გადააქვთ ყველანაირი ტიპის სატრანსპორტო საშუალებით. ინახავენ მზის სხივებისაგან დამცავ სასაწყობო შენობებში.
მიღება
მრეწველობაში იზობუტანი მიიღება ნავთობის ფრაქციების კატალიტიკური კრეკინგისა და ჰიდროკრეკინგის გზით, და მისი შემდგომი რექტიფიკაციით, ასევე n-ბუტანის კატალიტიკური იზომერიზაციით.
კალიფორნიის, ლოს-ანჯელესის უნივერსიტეტის გენეტიკოსებმა გამოიყვანეს გენო-მოდიფიცირებული ბაქტერიები, რომლებიც მოიხმარენ ნახშირბადის დიოქსიდს და მის მაგივრად აწარმოებენ თხევად საწვავს იზობუტანის სახით. რეაქციისათვის ბაქტერიებს სჭირდებათ მხოლოდ მზის შუქი.
მაცივარ აგენტი
გამოიყენება სამაცივრო მრეწველობაში როგორც მაცივარ აგენტი (აღნიშნავენ R-600a), განსაკუთრებით საყოფაცხოვრებო მაცივრებისათვის. არ შლის ოზონის ფენას. იზობუტანის გამოყენება იძლევა საშუალებას შემცირებულ იქნას ენერგომოხმარება. მაცივრებზე, რომლებიც მუშაობენ საწვავ - მაცივარ აგენტებით, რომელსაც მიეკუთვნება იზობუტანიც, ვრცელდება უსაფრთხოების დამატებითი მოთხოვნები. ისინი უნდა ჰქონდეთ ისეთი კონსტრუქცია, რომ მაცივარ აგენტის სისტემიდან დაუგეგმავი გაჟონვისას, ელექტრონული კვანძების ზონებში, სადაც შეიძლება აალება მოხდეს, არ უნდა დაგროვდეს იზობუტანის აფეთქებისათვის საჭირო რაოდენობის კონცენტრაცია.
სხვა გამოყენება
მაღალი ოქტანური რიცხვის (100) გამო იზობუტანი გამოიყენება როგორც შიგა წვის ძრავების საწვავთა კომპონენტი. ასევე იზობუთანი ხშირად გამოიყენება აეროზოლის ბალონების შემავსებლად
უსაფრთხოების მონაცემთა მასალა
ამ ქიმიურ ნივთიერებასთან მუშაობისას საჭიროა გარკვეული უსაფრთხოების ნორმების დაცვა. დაჟინებით გირჩევთ მიმართოდ ამისათვის უსაფრთხოების მონაცემთა მასალას (MSDS) და დაიცვათ იქ მოცემული მოთხოვნები და მიყვეთ მას.
სითხის ორთქლის წნევა
მონაცემები მიღებულია CRC-ის ქიმიისა და ფიზიკის სახელმძღვანელოდან (CRC Handbook of Chemistry and Physics) 44 გამოცემა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალკანები კატეგორია:მაცივარ აგენტები კატეგორია:ფრეონები კატეგორია:ორგანული ნაერთები კატეგორია:ორგანული ქიმია
ენისეის ენები
მინი|ენისეის ენების გავრცელების არეალი. ენისეის ენები — ციმბირის ენათა პატარა ოჯახი. ამ ენათა ოჯახს ციმბირის სხვა ენებთან ერთად პალეოციმბირული ენების ჯგუფს მიათვლიან. პალეოციმბირული ენების ჯგუფი არ არის ერთი გენეტიკური ერთეული, არამედ ის წარმოადგენს ძველი ციმბირის ნაშთ-ენათა მხოლოდ იმ ჯგუფს, რომელზედაც ენისეის მიდამოებში ჯერ კიდევ სხვადასხვა დამპყრობთა შემოსევებამდე საუბრობდნენ.
სისხლის სამართლის საერთაშორისო ტრიბუნალი ყოფილი იუგოსლავიისთვის
|250პქ|მინი|ტრიბუნალის ლოგო სისხლის სამართლის საერთაშორისო ტრიბუნალი ყოფილი იუგოსლავიისთვის (ICTY; სრული სახელი: 1991 წლიდან ყოფილი იუგოსლავიის ტერიტორიაზე საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევაში პასუხისმგებელი პირების სამართლებრივი დევნის განმახორციელებელი საერთაშორისო ტრიბუნალი, უფრო ფართოდ ცნობილი როგორც საერთაშორისო ტრიბუნალი ყოფილი იუგოსლავიის საკითხებზე ან უბრალოდ ჰააგის ტრიბუნალი) — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სტრუქტურა, რომლის მიზანია სასამართლოს გადაეცეს ყოფილი იუგოსლავიის ტერიტორიაზე 1991 წლიდან საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევაში ეჭვმიტანილი პირები, აღიკვეთოს ახალი დანაშაულები, ხელი შეეწყოს ყოფილ იუგოსლავიაში შერიგების გზით მშვიდობის დამყარებას. შეიქმნა გაეროს უშიშროების საბჭოს 1993 წლის 25 მაისის № 827 (1993 წ.) რეზოლუციის საფუძველზე.
ენისეის ენები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენათა ოჯახები კატეგორია:ენისეის ენები
სისხლის სამართლის საერთაშორისო ტრიბუნალი ყოფილი იუგოსლავიისთვის
სასამართლოს იურისდიქციაში შედიოდა ოთხი ტიპის დანაშაულის განხილვა, რომლებიც 1991 წლიდან ყოფილი იუგოსლავიის ტერიტორიაზე განხორციელდა: ჟენევის კონვენციის სერიოზული დარღვევა, სამართლისა და ომის წესების დარღვევა, გენოციდი და კაცობიობის წინაშე დანაშაულები. მაქსიმალური სასჯელის სახე, რომლის შეფარდებაც სასამართლოს შეეძლო, იყო სამუდამო პატიმრობა.
ბრალი 161 ადამიანს დასდეს, აქედან უკანასკნელს 2005 წელს. უკანასკნელი პირი მიმალვაში გორან ჰაჯიჩი 2011 წლის 20 ივლისს დააკავეს. 2017 წელს სასამართლომ უკანასკნელი განაჩენი გამოიტანა. ინსტიტუციამ საკუთარი საქმიანობა ფორმალურად 2017 წლის 31 დეკემბერს შეწყვიტა.
დაარსება
ამავე რეზოლუციით გაეროს გენერალურ მდივანს ეთხოვა, ყოველმხრივ შეესწავლა საკითხი და უახლოეს ვადებში წარედგინა სამოქმედო გეგმა და პროექტი ამ ტრიბუნალის შესაქმნელად. საბოლოოდ, 1993 წლის 25 მაისს უშიშროების საბჭოს № 827 (1993) რეზოლუციით სისხლის სამართლის საერთაშორისო ტრიბუნალი ყოფილი იუგოსლავიისათვის (The International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia - ICTY) შექმნილად გამოცხადდა. ამავე რეზოლუციით მიიღეს ტრიბუნალის სტატუტი. მოგვიანებით, 1994 წლის 11 თებერვალს, სტატუტის მე-15 მუხლის საფუძველზე მიიღეს პროცედურისა და მტკიცებულებათა წესები. სწორედ ამ ორმა დოკუმენტმა შეადგინა ტრიბუნალის ძირითადი სამართლებრივი ბაზა.
განხორციელება
1993 წელს ტრიბუნალმა შიდა ინფრასტრუქტურა მოაწესრიგა. 17-მა სახელმწიფომ კი ხელი შეთანხმებას მოაწერა, რომლის თანახმად ისინი თავისუფლების აღკვეთას პატიმრობით აღასრულებდნენ.
ტრიბუნალმა დაადგინა საკუთარი საქმიანობის სამართლებრივი ჩარჩო. მოაწესრიგა პროცედურებისა და მტკიცებულებების სისტემა, ასევე მათ მიერ პატიმრობაში ყოფნის წესი და უფლებების დაცვითი მექანიზმები. ამ წესთა ერთობლიობამ შექმნა სამართლებრივი სისტემა, რომელიც ტრიბუნალს საქმიანობის სწორად წარმართვაში ეხმარებოდა. იქედან გამომდინარე, რომ ტრიბუნალი იყო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციას დაქვემდებარებული პირველი საერთაშორისო სისხლისსამართლებრივი სასამართლო, ინფრასტრუქტურის მოწყობა საკმაოდ რთული ამოცანა აღმოჩნდა. თუმცა, პირველი წლის შემდეგ ტრიბუნალის მოსამართლეების მიერ შემუშავდა და შემდგომში დაინერგა ყველა წესი, რომლემაც სასამართლოს პროცესუალური მუშაობა გამართა.
1994-1995 წლებში, ტრიბუნალმა საკუთარი ოფისი სადაზღვევო კომპანია Aegon-ის შენობაში მოიწყო, რომელიც ჰააგაში მდებარეობდა. დროებითი მოთავსების იზოლატორი კი სხევენინგენში, ჰააგის ერთ-ერთ რაიონში მოაწყვეს. ამ პერიოდში ტრიბუნალმა დაიქირავა მრავალი თანამშრომელი და 1994 წელს საქმეების მოკვლევის დაწყება შეძლო. 1995 წლის მდგომარეობით ICTY-ში 200 მდე ადამიანი მუშაობდა. 1994 წლისთვის კი პირველი ბრალდებები წარდგენილი, ხოლო პირველი მტკიცებულებები სასამართლოს მიერ შეგროვებული იყო.
ღონისძიებები
1994 წელს პირველი ბრალი ბოსნიელ სერბს დრაგან ნიკოლიჩს წაუყენეს, რომელიც საკონცენტრაციო ბანაკს ხელმძღვანელობდა. მომდევნო ბრალი 1995 წლის 13 თებერვალს 21 ბოსნიელი სერბს წაუყენეს. 21 ადამიანისგან შემდგარ ჯგუფს ბრალად მუსლიმი და ხორვატი პატიმრების წამება ედებოდათ. იმ პერიოდშიც კი, როდესაც ყოფილ იუგოსლავიაში ომი მძვინვარებდა, ICTY-მ დაამტკიცა, რომ საერთაშორისო სასამართლო სიცოცხლისუნარიანი იყო, თუმცა მიუხედავად ამისა არც ერთი ბრალდებული ჯერ დაკავებული არ იყო.
სასამართლომ ჯამში რვა სასამართლო გადაწყვეტილება გამოიტანა და 46 ადამიანზე დაკავების მიზნით გაიცა შესაბამისი ორდერები. დუშკო ტადიჩის, ბოსნიელი სერბის დაკავება ტრიბუნალის მიერ პირველი განსახილველი საქმე აღმოჩნდა. ტადიჩი 1994 წელს მიუნხენში დააკავეს. 1995 წლის 26 აპრილს იგი პირველი წარსდგა სასამართლოს დარბაზში და წარდგენილ ბრალს არც ერთ პუნქტში არ დაეთანხმა.
1995 წლის ივნისიდან 1996 წლის ივნისის ჩათვლით კიდევ 33 ადამიანის მიმართ მოკვლევა დაიწყო. დროებითი მოთავსების იზოლატორში კიდევ 6 ახალი ბრალდებული მოათავსეს. დუშან ტადიჩის გარდა 1996 წლის ივნისისთვის იზოლატორში იმყოფებოდნენ: ტიჰომი ბლაშკიჩი, დრაჟენ ერდემოვიჩი, ზეჟნილ დელალიჩი, ზდრავკო მუკიჩი, ესად ლანძო, ჰაზიმ დელიჩი. დრაჟენ ერდემოვიჩი გახდა პირველი ვინც საკუთარი ბრალი ტრიბუნალის წინაშე აღიარა.
მიღწევები
2004 წელს ICTY-მ გამოაქვეყნა სია, რომელშიც ხუთი მიღწევა იყო ჩამოთვლილი „სამართლისა და იურისპრუდენციის“ წინაშე:
სამუშაოების დასრულება
2003 წლის აგვისტოს 1503-ე და 2004 წლის მარტში 1534-ე რეზოლუციით გაეროს უშიშროების საბჭომ მოუწოდა ICTY-სა და ICTR-ს (საერთაშორისო ტრიბუნალი რუანდის საკითხებზე) მიმდინარე საქმეები დასასრულისკენ წაეყვანათ.
სამუშაოების დასრულების სტრატეგიის ანგარიშში, რომელიც 2011 წლის მაისში გამოქვეყნდა, ICTY მიუთითა, რომ ისინი საკუთარი საქმიანობის დასრულებას 2012 წლის ბოლომდე შეძლებდნენ, ხოლო ყველა აპელაციის განხილვისთვის და გადაწყვეტილების გამოტანისთვის მათ 2015 წლამდე მუშაობა დასჭირდებოდათ. გამონაკლისები მხოლოდ რადოვან კარაჯიჩი, რატკო მლადიჩი და გორან ხაჯიჩი იყვნენ, რადგან იმ დროისთვის ისინი დაკავებულები არ იყვნენ, მათი დაკავება მხოლოდ 2014 წელს მოხერხდა. ICTY-ს ბოლო სასამართლო პროცესი რატკო მლადიჩთან დაკავშირებით გაიმართა, რომელიც 2017 წლის 22 ნოემბერს გასამართლდა. უკანასკნელი საკითხი კი, რომელიც ICTY-მ განიხილა იყო სააპელაციო საქმეები ექვს პირთან დაკავშირებით, რომელთა მისამართით გამოტანილი გადაწყვეტილებები ძალაში დარჩა.
ორგანიზაცია
გახსნიდან, ტრიბუნალში 900-მდე თანამშრომელი მუშაობდა. ორგანიზაციულ მოწყობაში შედიოდა განმხილველი პალატები, პროკურორთა ოფისი და სამდივნო.
პროკურორთა ოფისი
პროკურორები პასუხისმგებლები იყვნენ დანაშაულთა ჯეროვან გამოძიებაზე, მტკიცებულებების მოგროვებაზე და სამძებრო სამუშაოებზე. პროკურორთა ოფისს ჰყავდა ხელმძღვანელი პროკურორი.
განმხილველი პალატები
პალატები შედგებოდნენ მოსამართლეებისგან და მათი თანაშემწეებისგან. სასამართლო სამი პალატისგან და ერთი სააპელაციო პალატისგან შედგებოდა. ტრიბუნალის თავმჯდომარე იმავდროულად სააპელაციო პალატის თავმჯდომარე იყო.
მოსამართლეები
ტრიბუნალის მუშაობის ბოლო ეტაპზე შემადგენლობაში შვიდი მუდმივმოქმედი მოსამართლე მუშაობდა და მათ ერთი დროებითი მოსამართლე ჰყავდათ. 52 გაეროს წევრი ქვეყნიდან სულ 86 მოსამართლე მუშაობდა ICTY-ში. მათგან 51 მუდმივი მოსამართლე იყო, ხოლო 36 დანიშნული მოსამართლე, ხოლო ერთიც დროებითი მოსამართლე.
სამდივნო
სამდივნო პასუხისმგებელი იყო ტრიბუნალის მუშაობაზე. მათ შორის იყო: სასამართლო ოქმების შედგენა, სასამართლო დოკუმენტაციის გადათარგმნა, ტრანსპორტირება და განთავსება, ჩვენებების ორგანიზაცია, საჯარო ინფორმაციის გამოქვეყნება, თანამშრომელთა ანაზღაურება, ადამიანური რესურსების მართვა და შესყიდვები. ისინი ასევე პასუხს აგებდნენ დროებითი მოთავსების იზოლატორის მუშაობაზე, სასამართლო პროცესზე გამოცხადებული ბრალდებულების დაცულობაზე, ბრალდებულთა იურიდიულ დახმარებაზე, რომლებსაც საკუთარი სახსრები წარმომადგენლის დასაქირავებლად არ გააჩნდათ.
დროებითი მოთავსების იზოლატორი
პირები, რომლებსაც უარი ეთქვათ თავისუფალი გადაადგილების უფლებაზე საქმის გამოძიების პერიოდში, მოთავსებულები იყვნენ დროებითი მოთავსების იზოლატორებში, რომელიც სხევენინგენში, ბელგიშ-პარკთან, ჰააგის ერთ-ერთ რაიონში მდებარეობს. სასამართლოდან ის 3 კილომეტრის დაშორებით არის განთავსებული. ბრალდებულები ინდივიდუალურ იზოლატორებში იყვნენ განთავსებულები რომლებშიც იყო ტუალეტი, საშხაპე, რადიო, საკაბელო ტელევიზია, პერსონალური კომპიუტერი (რომელიც არ იყო ინტერნეტთან დაკავშირებული) და ფუფუნების სხვა საგნები. მათ შეეძლოთ ოჯახთან ყოველდღიურად დაკავშირება და ასევე შეეძლოთ მეუღლეებთან შეხვედრა. მათთვის ხელმისაწვდომი იყო ბიბლიოთეკა, ტრენაჟორების დარბაზი და სხვადასხვა შენობები რელიგიური რიტუალების შესასრულებლად. საკნები უფრო საუნივერსიტეტო ოთახებს წააგავდა ვიდრე ციხეებს, ზოგიერთი იზოლატორს „ჰააგის ჰილტონსაც“ კი ეძახდა. ასეთი მიდგომის მიზეზი უდანაშაულობის პრეზუმციაში მდგომარეობდა, რადგან ის ბრალდებულები, რომლებსაც ბრალი არ დაუმტკიცდებოდათ სხვაგარ მოპყრობას არ იმსახურებდნენ.
ბრალდებულები
1997 წლიდან 2004 წლის ჩათვლით ტრიბუნალმა ბრალი 161 პიროვნებას დასდო. ბრალდებულები იყვნენ როგორც რიგითი ჯარისკაცები, გენერლები, პოლიციის ხელმძღვანელი პირები ისე პრემიერ-მინისტრებიც კი. სლობოდან მილოშევიჩი იყო პირველი, რომელიც მოქმედი პირველი პირი იყო და ტრიბუნალმა ბრალი დასდო. სხვა „მაღალი იერარქიის“ ბრალდებულთა შორის იყვნენ მილან ბაბიჩი — ხორვატიის სერბთა რესპუბლიკის პრეზიდენტი. რამუშ ჰარადინაი — კოსოვოს ყოფილი პრემიერ-მინისტრი. რადოვან კარაჯიჩი — ბოსნიელი სერბების რესპუბლიკის ყოფილი პრეზიდენტი. რატკო მლადიჩი — ბოსნიელ სერბთა არმიის ყოფილი გენერალი და ანტე გოტოვინა ხორვატთა არმიის ყოფილი გენერალი.
კრიტიკა
ICTY ხშირად ხდებოდა კრიტიკის საგანი სერბეთისა და რუსეთის ხელისუფლებების მიერ. ორგანიზაციას ხშირად აბრალებდნენ გამოძიების არაობიექტურად წარმართვას. სერბები და რუსები ხშირად აპელირებდნენ, რომ გასამართლებული პირები და გასამართლებულთა შორის უმკაცრესაც დასჯილი პირები უმეტეს შემთხვევებში სერბები იყვნენ და არა ხორვატები, ბოსნიელი მუსლიმები ან კოსოვოელი ალბანელები.
კრიტიკა შეხვდა ასევე ორგანიზაციის უფლებამოსილების სამართლებრივ ასპექტებსაც. ტრიბუნალის შექმნის შესახებ მიღებული გადაწყვეტილების ლეგიტიმურობის საკითხი დღემდე სადავო რჩება. ეს დავა არსებობს როგორც სამეცნიერო დონეზე წმინდა თეორიულ ჭრილში, ასევე პერიოდულად წამოიჭრება ხოლმე მხარეებს შორის ამ ტრიბუნალზე განხილვის პროცესში მყოფ საქმეებში. რა თქმა უნდა, საკითხი ტრიბუნალის ლეგიტიმურობაზე აქამდე მხოლოდ დაცვის მხარეს დაუყენებია.
სქოლიო
კატეგორია:კოსოვოს ომი კატეგორია:იუგოსლავიის ომები კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია
InterContinental Amstel Amsterdam
მინი|270პქ|InterContinental Amstel Amsterdam InterContinental Amstel Amsterdam — 5-ვარსკვლავიანი სასტუმრო ნიდერლანდებში, ქალაქ ამსტერდამში. მდებარეობს მდინარე ამსტელის ნაპირზე. 2007 წელს წარმოადგენდა ნიდერლანდების ერთარდეთ სასტუმროს, რომელიც შევიდა მსოფლიოს საუკეთესო სასტუმროების სიაში. დაიკავა 90-ე ადგილი. სასტუმროს მფლობელია InterContinental Hotels Group. აქვს ბარი, სავარჯიშო დარბაზი და აუზი. განსაკუთრებით გამოიყოფა რესტორანი ლა რივე, რომელმაც 1993 წელს მოიპოვა 1-2 მიშლენის მეგზურის ვარსკვლავი. 1990-ინ წლებში სასტუმროს ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდების სასტუმროები
ტაიგა
ტაიგის ხედგომაში დომინანტობს 1-2, იშვიათად 3 ან მეტი სახეობა (რაც ხშირია მთის ტაიგაში). მათთან შერეულია არყი, ვერხვი, ნეკერჩხალი და სხვა ფოთლოვნები. ბარის ტაიგაში ეწერი და დამზრალი ნიადაგია, მთის ტაიგაში — მთა-ტყის მურა ნიადაგი. ევრაზიაში ტაიგის ფართობის მეტი წილი, რომელიც რუსეთის ფარგლებშია მოქცეული, ბარად ქმნის ტყის ზოლის ჩრდილო ქვეზონას. მასში მკვეთრად განირჩევა ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ განედური მდებარეობით შეპირობებული ზოლები: მეჩხერი; ჩრდილოეთისა; შუა; სამხრეთისა; ფართოფოთლოვან-წიწვოვანი.
ჩრდილოეთის ტაიგაში ხედგომა უფრო ხშირია, მაგრამ მაინც მეჩხერი და დაბალი ბონიტეტისა. აღმოსავლეთ ევროპაში ჭარბობს ევროპული ნაძვი, აღმოსავლეთისაკენ კი მატულობს ციმბირული ნაძვი, დასავლეთით ევროპული სოჭი, ნაწილობრივ ევროპული ლარიქსი; მცირე ფართობებზე, მწირსა და ქვიშიან ნიადაგზე, ჩვეულებრივი ფიჭვის მღიერიანი ტყეებია, დაჭაობებისას — სფაგნიმიანი.
ციმბირში ამ ტაიგას ქმნის ციმბირული ნაძვი, ფიჭვი და ლარიქსი. აღმოსავლეთ ციმბირში კი გადაშლილია დაურიული ლარიქსის ტაიგა. აქვეა მწვანეხავსიან-მღიერიანი, ნაწილობრივ სფაგნიმიანი ნაძვნარი, არყნარ-ნაძვნარი, და ფიჭვნარ-ნაძვნარი. ხშირად ვითარდება ქვეტყე (ქონდარა არყი, ციმბირული და ჩვეულებრივი ღვია, ტირიფი, ციმბირული ცირცელი და სხვა).
ტაიგის დამახასიათებელი ნიშნები უფრო გამოხატულია შუა ტაიგაში. ხეთადგომა აქ შეკრულია, ბონიტეტი მაღალი და თესლით განახლებაც უკეთესიც. ჩრდილოეთისაკენ ძლიერდება არყი და ვერხვი, ხავსის საფარი, რაც ზღუდავს ქვეტყის განვითარებას.
სამხრეთისაკენ წიწვოვანთა დაბრკოლებულია ფოთლოვანთა კონკურენციით. დაჭაობებაც შედარებით ნაკლებია. დასავლეთით უფრო ხშირია ევროპული და ციმბირული, აღმოსავლეთით — ციმბირული სოჭი. აქ ჩვეულებრივია მწვანეხავსიანი სოჭნარ-ნაძვნარი, დაჭაობებისას სფაგნიმიანი, ისლიანი ან შვიტიანი ფიჭვან-ნაძვნარი და სხვა. ხშირია ბრძამიანი ლარიქსიანები (ციმბირსა და შორეულ აღმოსავლეთში).
სამხრეთის ტაიგაში უფრო ზომიერი და ტენიანი კლიმატის გამო უკეთესი პირობებია ტყისათვის, ბევრად ნაკლებია ბუნებრივი დაჭაობება, უფრო განვითარებულია ბალახოვანი საფარი, ნაკლებია ხავსი და მღიერი. ხეთადგომა 2-3 იარუსიანია, ხშირია ქვეტყე (ცაცხვი, ლეკა, ცხრატყავა, ცირცელი, ასკილი); დამახასიათებელია მჟაველიანი, მწვანეხავსიან-მჟაველიან-შავმოცვიანი, გვიმრიანი და ქვეტყიანი ნაძვნარი და სოჭნარ-ნაძვნარი.
ფართოფოთლოვან-წიწვოვანი ტაიგა (ქვეტაიგა) გავრცელებულია უმთავრესად აღმოსავლეთ ევროპაში, სადაც ხარობს მუხა, ცაცხვი, წიფელი, ლეკა და სხვა. ამ ტყეებისათვის დამახასიათებელია ბუჩქების ქვეტყე და ბალახოვანი საფარი.
მთის ტაიგის დასავლეთ ევროპასა და აღმოსავლეთ ევროპაში ქმნის ნაძვის, სოჭის, ლარიქსისა და ფიჭვის ევროპული სახეობები,
ტაიგაში ნაკაფებსა და ნახანძრალებში მეორეული ტყე ვითარდება (არყნარი, ვერხვნარი და ფიჭვნარი). ჩრდილოეთ ამერიკის ბარის ტაიგას ქმნის ლეგა, შავი და ცისფერი ნაძვი, ბალზამის სოჭი, ვეიმუთის, ბანქსისა და ფისიანი ფიჭვი, კანადური ცუგა ანუ ჰემლოკი, ამერიკული ლარიქსი და სხვ. მეორეულ ტყეებად გავრცელებულია არყნარი და ვერხვნარი. მთის ტაიგაში, გარდა ბარის ტაიგის ზოგიერთი სახეობისა, გვხვდება ფრეიზერის სოჭი, წითელი ნაძვი, ცრუცუგა, მარადმწვანე სეკვოია და სხვა. მეორეულ ტყეებად აქ გვევლინება არყის, ვერხვის, ფიჭვისა და ტუიას ტყეები. ქვეტყიანი ტყეები აქ უფრო ხშირია, ვიდრე ევრაზიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტყეები
თოხი
მინი|მარჯვნივ|200 პქ|თოხი მინი|გლეხი იყენებს თოხს თოხი — მიწის სათოხნი ბრტყელპირიანი რკინის იარაღი. გამოიყენება სოფლის მეურნეობაში. დანიშნულების მიხედვით იყო საღომე, სასიმინდე, სავენახე, საბოსტნე და სხვა. თოხებს სხავადასხვა სახელი ერქვა: კეკო, ბრტყელი, ლინგა, ყუიანი, ყუნწიანი, მხრებიანი, მხრებდაქნილი, ჩეკია და სხვა. საქართველოში უფრო ორი ტიპის თოხს ხმარობდნენ — მხრებდაქნილს („იმერული“) და ბრტყელს, ოთხკუთხას („ქართული“).
ნიადაგის დამუშავებას იწყებდნენ თოხით, მიწას თოხნიდნენ, აფხვიერებდნენ და სარეველა ბალახისგან, მავნე პარაზიტებისგან ასუფთავებდნენ.
ისტორია
არქეოლოგიურ გათხრებში აღმოჩენილ მასალაში თოხი უძველესი დროიდან ჩანს. ენეოლითის ხანაში ამ მიზნით ცხოველთა ლულოვან ძვლებს და რქებს იყენებდნენ. ბრინჯაოს ხანაში კი გაჩნდა ლითონის თოხების ნაირსახეობა.
ძველი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულში ბრინჯაოს თოხები და სამეურნეო დანიშნულების სეგმენტური იარაღი კოლხეთის სამეფოდან დიდი რაოდენობით გადიოდა აღმოსავლეთ საქართველოში, ჩრდილოეთ კავკასიასა და ვოლგისპირეთში. ძვ. წ. I ათასწლეულის II ნახევარში ბრინჯაოს თოხებთან ერთად ხმარობდნენ რკინის თოხებსაც.
სქოლიო
კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო იარაღები
ტერნეზენი
ტერნეზენი (Terneuzen) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სამხრეთ-დასავლეთ ნიდერლანდებში, ზელანდიის პროვინციაში, ზელანდიის ფლანდრიის შუაგულში. 55 000 მცხოვრებით იგი პროვინციის ყველაზე ხალხმრავალი მუნიციპალიტეტია.
ტერნეზენი წყაროებში პირველად 1325 წელს იხსენიება და ამ დროისთვის იგი სტრატეგიული პორტი იყო მდინარე გენტის სანაოსნო გზაზე. გენტი-ტერნეზენის არხი დღემდე მნიშვნელოვანი სანაოსნო გზაა. ტერნეზენის ნავსადგური მესამე უდიდესია ქვეყანაში როტერდამისა და ამსტერდამის შემდეგ. ქალაქში ფუნქციონირებს Dow Chemical Company-ს უდიდესი ფაბრიკა აშშ-ის ფარგლებს გარეთ.
გადმოცემის მიხედვით, ტერნეზენში ერთ დროს სახლობდა მფრინავი ჰოლანდიელი — ვან დერ დეკენი, რომელიც ღმერთმა დაწყევლა და ზღვაში სამუდამო მოგზაურობით დასაჯა.
ქალაქის სტატუსი ტერნეზენმა 1584 წელს მიიღო. 1877 წლამდე, მას ხშირად მოიხსენიებდნენ ნეზენის სახელით.
მილა კუნისი
მილა კუნისი დაიბადა 1983 წლის 14 აგვისტოს ქალაქ ჩერნოვცში, უკრაინაში. დედამისი ელვირა არის ფიზიკის მასწავლებელი და აფთიაქის ხელმძღვანელი, ხოლო მამამისი — მარკი პროფესიით ინჟინერ-მექანიკოსია. მილას ჰყავს უფროსი ძმა მაიკლი. 1991 წელს კუნისის ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ლოს-ანჟელესში. მილა ებრაელია და მისი ოჯახის გადასახლების ერთ-ერთი მიზეზი გახდა ყოფილ სსრკ-ში გავრცელებული ანტისემიტიზმი. ლოს-ანჟელესში კუნისი სწავლობდა საშუალო სკოლაში. ბავშვობაში მხედველობასთან დაკავშირებული პრობლების გამო განუვითარდა ჰეტეროქრომია, რის გამოც ერთი თვალი მწვანე აქვს, ხოლო მეორე თვალი — ცისფერი ფერის. 9 წლის ასაკში ბევერლი-ჰილზში ესწრებოდა სამსახიობო სკოლას.
1998 წელს კუნისმა ითამაშა სერიალში „70-ის შოუ“, ხოლო მომდევნო წელს მულტსერიალში „გრიფინი“, სადაც ახმოვანებს მეგ გრიფინს. 2002 წლიდან კუნისი ხვდებოდა მსახიობ მაკოლეი კალკინს. 2011 წელს ერთმანეთს დაშორდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:უკრაინაში დაბადებულები
ვეცსტაინჰორნი
ვეცსტაინჰორნი (Wetzsteinhorn) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადაჰყურებს ტსოიციერის ტბას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
კულანი (მთა)
კულანი — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვოს კანტონში; გადაჰყურებს კოლ-დე-ლა-კრუას უღელტეხილს. აღმართულია დიალბერეტის მწვერვალიდან დაახლოებით 3 კმ-ით დასავლეთით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
პიცო-კუადრო
პიცო-კუადრო (Pizzo Quadro) — მთა ლეპონტის ალპებში, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე. ზღვის დონიდან 2 793 მ სიმაღლით იგი ვანდფლუჰორნის სამხრეთით მდებარე ქედის უმაღლესი მწვერვალია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:იტალიის მთები
ტიმ დანკანი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ამერიკელი კალათბურთელები კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი
შინდისებრნი
შინდისებრნი (ლათ. Cornaceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ხეები ან ბუჩქებია.
ოჯახი მოიცავს 16-მდე გვარის დაახლოებით 150 სახეობას. სახეობათა მეტი წილი გავრცელებულია აღმოსავლეთ აზიის ზომიერ სარტყელში, გვხვდება აგრეთვე ევრაზიის ჩრდილოეთ ნაწილსა და ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში, ასევე ინდომალაის ოლქში, სამხრეთ აფრიკაში, მაგადასკარზე, ახალ ზელანდიასა და ფიჯის კუნძულებზე.
საქართველოში ამ ოჯახიდან გავრცელებულია 2 გვარის (შინდი და შინდანწლა) 4 სახეობა. შინდთა ზოგი სახეობა დეკორატიულიცაა (შინდი, შინდანწლას ყველა სახეობა), ზოგი მათგანი ასევე თაფლოვანი მცენარეა. მეტად მტკიცე და მაგარი მერქანი აქვთ. შავი ზღვის სანაპიროზე კულტივირებულია Cynoxylon-ის გვარის სახეობები და Aucuba japonica, რომლებიც კარგად იტანენ ზამთარს.
ლიტერატურა
კატეგორია:შინდისებრნი
არაშენდის ღვთისმშობლის ეკლესია (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი არაშენდის ღვთისმშობლის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
პასტორალი (ფილმი)
პასტორალი — ქართული მხატვრული ფილმი. ფილმის რეჟისორია ოთარ იოსელიანი.
სიუჟეტი
თბილისელი მუსიკოსები სამეგრელოში სოფელში ჩადიან ზაფხულის გასატარებლად. ფილმში სოფლის ცხოვრებაა ასახული. სიტყვა პასტორალი სოფლის იდილიურ ცხოვრებას ნიშნავს. ფილმში კი ნაჩვენებია სოფლის მცხოვრებთა მეშჩანური ცხოვრება, ანგარება, ბრაკონიერობა, კორუფცია და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:1975 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ოთარ იოსელიანის ფილმები
უოლტ ფრეზიერი
უოლტერ „კლაიდ“ ფრეზიერი (Walter "Clyde" Frazier დ. 29 მარტი, 1945) — ყოფილი ამერიკელი პროფესიონალური ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის მოთამაშე. ის დაჯილდოებული იყო პარკეტის ბრწყინვალე ხედვით, სისწრაფით და ფორმით, რაც გარდისთვის უცხო იყო. როგორც პარკეტის გენერალი, ის ლიდერობდა ნიუ-იორკ ნიქსს რომ მოეგო გუნდის ისტორიაში პირველი ორი და ჯერჯერობით მხოლოდ მოგებული ტიტულები 1970 და 1973 წლებში. ფრეზიერი ნეისმითის კალათბურთის დიდების დარბაზში შეყვანილი იქნა 1987 წელს. საკალათბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ, მან წამყვანობა დაიწყო. ამჟამად ის ფერების კომენტატორია ნიქსის თამაშების დროს MSG-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ამერიკელი კალათბურთელები კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი
ანზორ ბოლქვაძე
ანზორ ბოლქვაძე (დ. 9 სექტემბერი, 1960, უჩხო, ხულოს რაიონი, აჭარის ასსრ, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის ოთხგზის (2008, 2012, 2016, 2020) წევრი.
ბიოგრაფია
ანზორ ბოლქვაძე დაიბადა ხულოს მუნიციალიტეტის სოფელ უჩხოში 1960 წლის 9 სექტემბერს; 1977 წელს დაამთავრა დაბა ხულოს საშუალო სკოლა; 1980-1982 წლებში გაიარა სავალდებულო სამხედრო სამსახური. 1982 წელს დაამთავრა ქ. ბათუმის ინდუსტრიული ტექნიკუმი, კვალიფიკაცია ტექნიკ-მშენებელი, სპეციალობა — სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობა. 1986 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, კვალიფიკაცია ინჟინერ-მშენებელი, სპეციალობა — სამოქალაქო მშენებლობა. 1978-1980 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში; 1982-1985 წლებში მუშაობდა ქ. ბათუმის მოძრავ-მექანიზებული კოლონის მუშად, ოსტატად, ინჟინრად; 1985-1994 წლებში მუშაობდა აჭარის სამონტაჟო-სარემონტო სამმართველოში, ჯგუფის უფროსად; 1994-2001 წლებში მუშაობდა ხულოს რაიონის კომუნალური მეურნეობის დირექტორად; 2001-2006 წლებში მუშაობდა ხულოს მუნიციპალიტეტის გამგეობაში, კეთილმოწყობის სამსახურის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელად; 2006-2008 წლებში ეწეოდა სამეწარმეო საქმიანობას; 2006 წლის 5 ოქტომბერს გახდა ღირსების ორდენის კავალერი, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ განმუხურსა და ზემო აფხაზეთში საცხოვრებელი კოტეჯების, სკოლების, პატრიოტული ბანაკებისა და ხიდების მშენებლობისათვის. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხულოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხულოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხულოს, შუახევისა და ქედის მუნიციპალიტეტების მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხელვაჩაური-ქედა-შუახევი-ხულოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ანზორ კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
არაშენდის ეკლესია
არაშენდის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ არაშენდის სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (4,2 X 3,1 მ). ნაგებია რიყის ქვით. სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც ერთი სარკმელი და ორი სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. შემორჩენილია ნატეხი ქვით ნაწყობი თაროსებრი ლავგარდნის მცირე ნაწილი. ეკლესია დახურული ყოფილა ღარისებრი კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლაიუვერსმერის ეროვნული პარკი
ლაიუვერსმერის ეროვნული პარკი (Nationaal Park Lauwersmeer) — ეროვნული პარკი ნიდერლანდებში, გრონინგენისა და ფრისლანდიის პროვინციებში. ფართობი 60 კმ². შეიქმნა 2003 წელს. 1969 წლის 25 მაისს ლაიუვერსის ზღვა ჯებირებით გამოეყო ვადენზეეს. მოგვიანებით ლაიუვერსი მტკნარი წყლის ტბად გადაიქცა, გაჩნდა ახალი ფლორა და ფაუნა. ბუნების დაცვის მიზნით, 2003 წელს გადაწყდა ამ ტერიტორიის დაცვა და ეროვნულ პარკად გამოცხადება. იშვიათი ფრინველებიდან აღსანიშნავია: ჟერო, მდელოს ბოლობეჭედა, ულვაშა წივწივა და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდების ეროვნული პარკები
არაშენდის ღვთისმშობლის ეკლესია (ახმეტა)
არაშენდის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ არაშენდის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 200 მეტრზე, პატარა კორომში. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს.
ეკლესია ორნავიანია, ნაგები ყოფილა თანაბარი ზომის რიყის ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. ძეგლი თითქმის მთლიანად დანგრეულია, ისე, რომ გეგმის კონტურის დადგენაც არ ხერხდება. შემორჩენილია: მთავარი ნავის საკურთხევლის მცირე ნაწილი, ნავების დამაკავშირებელი ორმალიანი თაღედის დასავლეთ თაღი, აღმოსავლეთ თაღის დასავლეთ ნახევარი და ჩრდილოეთ ნავის დასავლეთ კედლის მცირე ნაწილი. თაღები სწორკუთხა ბურჯს ეყრდნობიან. ამავე ბურჯზე შემორჩენილია ჩრდილოეთ ნავის კამარის საბჯენი თაღის ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შინო
შინო — მწვერვალი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების თერგისა და ხდის წყალგამყოფ — ყუროს ქედზე. სიმაღლე 4048 მეტრი. თოვლით შემოსილი ციცაბოკალთებიანი პირამიდაა. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. დამახასიათებელია გლაციალურ-ნივალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
ინგვი მალმსტინი
ინგვი იოჰან მალმსტინი (Yngwie Malmsteen; [ˈɪŋveɪ ˈmɑːlmstiːn]; დ. 30 ივნისი, 1963, სტოკჰოლმი, შვედეთი) — შვედი გიტარისტი და კომპოზიტორი. მის მუსიკაში გიტარაზე დაკვრის ელვისებური სისწრაფის ტექნიკა გაერთიანებულია კლასიკური მუსიკის შემოქმედების, იოჰან სებასტიან ბახის, ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის, ნიკოლო პაგანინის მუსიკასთან. იგი ითვლება ასევე ერთ-ერთ უსწრაფეს გიტარისტად და პიონერად ნეო-კლასიკურ მეტალსა და შრედინგის სტილში. მისი სადებიუტო ინსტრუმენტალური ალბომი (Rising Force), რომელიც ნეო–კლასიკური როკის უდავო შედევრად ითვლება, გახდა არაერთი როკ გიტარისტის შთაგონებისა და მიბაძვის წყარო. ამასთან ერთად უნდა ითქვას, რომ ინგვი მალმსტინის შემოქმედებითი და პიროვნული ცხოვრება იყო და არის არა მარტო ხოტბა–დიდების, აღიარების, არამედ მრავალი დისკუსიის, სკანდალური კრიტიკის საგანიც: მუსიკალური კრიტიკოსები ზოგჯერ მას ბრალს სდებენ თვითგამეორებაში, ეგოიზმში, მისი მუსიკის „მექანიკურობაში“, მოსაბეზრებელ ხასიათში და გრძნობიერების ნაკლებობაში,  მაგრამ მიუხედავად ამ კრიტიკისა და სხვა სახის მთელი რიგი უიღბლო, ტრაგიკული მომენტებისა პირად ცხოვრებაში (მათ შორის, ფიზიკური ხასიათისაც), ინგვი მალმსტინმა შეძლო მათი დაძლევა სულიერი ჭიდილითა და მუხლჩაუხრელი, დაუღალავი შრომით და დღემდე რჩება თანამედროვე მუსიკალური სამყაროს მნიშვნელოვან, განუმეორებელ ფიგურად, მიბაძვის ობიექტად და „მძიმე მეტალის პაგანინიდ“.
ბავშვობა
thumb|left| ინგვი მალმსტინი ბავშვობაში
ლარს იუჰან ინგვე ლანერბეკი დაიბადა 1963 წლის 30 ივნისს შვედეთის ქალაქ სტოკჰოლმში. სახელი „ინგვი“, მალმსტინის მტკიცებით, შვედურ ენაზე ნიშნავს „ახალგაზრდა“ ვიკინგს. მისი თანამედროვე ვერსია – Yngvi – შვედეთის უძველესი დინასტიის – ინგლინგის დამაარსებლად ითვლება. მამა სამხედრო მოსამსახურე იყო კაპიტნის ჩინით, ხოლო დედა, რიგმორი კი – ლიბერალური სულისკვეთებისა და მსახიობური მონაცემების მქონე დიასახლისი. ინგვის დაბადებიდან ცოტა ხნის შემდეგ მშობლები ერთმანეთს გაშორდნენ და პატარა ინგვი თავისი დედის, დის – ანა ლუისას და ძმის – ბიორნის ანაბარა დარჩა. პატარაობაში ინგვი საკმაოდ ცელქი, მოუსვენარი, დედის თქმით, „ველური“, ბავშვი იყო  და მუსიკისადმი არავითარ ინტერესს არ იჩენდა. დედის არაერთმა მცდელობამ – საყვირზე ან პიანინოზე დაკვრა ესწავლა – შედეგი არ გამოიღო. და მაინც, როდესაც ინგვი ხუთი წლისა გახდა, დედამ აკუსტიკური გიტარა აჩუქა, თუმცა ისიც საკამოდ დიდხანს უპატრონოდ ეკიდა მისი საძინებელი ოთახის კედელზე.
ამ დღიდან მოყოლებული, ინგვის დაუცხრომელი ცნობისმოყვარეობისა და დაუღალავი სიბეჯითის საგანი გახდა ძველი, Mosrite–ის მარკის გიტარა, შემდეგ კი იაფადშეძენილი „ფენდერ სტრატოკასტერი“. ყოველდღიურად, თითქმის 8 საათის განმავლობაში, შეუჩერებლივ უკრავდა. საკუთარ ჯანმრთელობას ზიანსაც კი აყენებდა სათანადო ძილისა და ჭამის იგნორირების გამო. ერთი წლის შემდეგ, მან ყურადღება გადაიტანა Deep Purple-ის მუსიკაზე. მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ალბომმა Fireball, რომელიც მისმა დამ, ანა ლუისამ – „ლულუმ“ აჩუქა. გამუდმებით უსმენდა ამ ალბომს და შესაშური სიზუსტით აითვისა ბლეკმორის სოლოები, მაგრამ სულ მალე ინგვი მიხვდა, რომ ბლეკმორის ბლუზზე დაფუძნებული პენტატონიკური სოლოები მისთვის ზედმიწევნით ადვილი იყო და რომ მას უფრო სხვა სიმაღლეების მუსიკა ესჭიროებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ ძალზედ მოსწონდა Deep Purple-ის მუსიკის ენერგია და ძალა, ამბოხური ხასიათი. ასე მივიდა ის კლასიკურ მუსიკამდე, რომლის ინტერესი გაუღვიძა ასევე მისი დის მიერ მოტანილმა ჯერ ჯგუგ ჯენესისის ალბომმა Trespass, მოგვიანებით კი მის მიერ შეთავაზებულმა ბახის, ვივალდის, ბეთჰოვენისა და მოცარტის მუსიკამ. რაც უფრო მეტს უსმენდა, მით უფრო მეტ საათებს ატარებდა თავის პირველ გიტარებზე დაკვრასა და ექსპერიმენტებში, და ასე დღითიდღე, ნელ-ნელა იკვეთებოდა მისი უჩვეულო დაკვრის ტექნიკა.
ამ მომენტისათვის გაჩნდა დილემა, რომელიც დიდი ხანია აწვალებდა მომავალი ვირტუოზის ფსიქიკას: ვერ ამოეცნო პასუხი კითხვაზე, თუ სად უნდა ეძებნა კავშირი კლასიკური მუსიკის სტრუქტურულ ფორმებსა და ჯიმი ჰენდრიქსის სასწაულებრივ შესრულებას შორის? პასუხი და შველა ისევ ტელევიზიიდან მოვიდა: პატარა ინგვიმ ნახა რუსი მევიოლინის, გიდეონ კრემერის სატელევიზიო კონცერტი, რომელშიც ნიკოლო პაგანინის „24 კაპრიზს“ უკრავდა. ინგვი ერთ–ერთ ინტერვიუში იხსენებს:
ეს გახდა შთაგონების ის ათვლის წერტილი, რომელიც მას სჭირდებოდა: ნიკოლო პაგანინი! ვიოლინოს ჟღერადობა და მასზე დაკვრის ფორმა! ის საბოლოოდ მიხვდა, როგორ უნდა შეერწყა თავისი ვნება კლასიკური მუსიკისადმი ელექტრო გიტარაზე სწრაფი დაკვრის მისეულ ტექნიკასთან, ენერგიასა და სასცენო წარმოჩენასთან, ყოველივე ამან კი საფუძველი დაუდო ახალი ტიპის მუსიკალურ სტილს - ნეო-კლასიკურ მეტალს, რომელმაც საბოლოოდ დაიმკვიდრა თავისი ადგილი მძიმე მეტალის ჟანრში და გავლენა მოახდინა არაერთი მუსიკოსის, გიტარისტისა და ჯგუფის გემოვნების ჩამოყალიბებასა თუ მუსიკალურ კრედოზე.
პირველი მნიშვნელოვანი ნაბიჯები მუსიკაში
thumb|left|ინგვი მალმსტინი სიყმაწვილეში
თხუთმეტი წლის ინგვიმ, რომელიც თავისი ექსცენტრიკული ქცევების გამო სკოლის დირექციას ათვალწუნებული ჰყავდა, საბოლოოდ მიატოვა სკოლა. ცოტა ხნით იმუშავა ერთ მუსიკალურ მაღაზიაში, სადაც გიტარების შეკეთების პატარა საამქრო იყო. ამ მაღაზიაში ყოფნის დროს მან გიტარის ხის მასალის დამუშავება აითვისა. ერთხელ იგი შემთხვევით წააწყდა უძველეს, მე–17 საუკუნის სიმებიან ინსტრუმენტს – ლუთნას (ინგლ. lute), რომლის გრიფს დანაყოფები ამოტვიფრული, ჩაღრმავებული ჰქონდა, რაც უფრო პრაქტიკულს ხდიდა გრიფის დანაყოფების ხედვას და დაკვრას. ამ იდეით შთაგონებულმა, ეს დეტალი თავის შემდგომ გიტარებს დაუმატა, რაც, თავის მხრივ, კიდევ ერთი მისეული მიგნებაა როკ-მუსიკაში.
ამ პერიოდში ინგვიმ დაიწყო თავისი ორიგინალური დაკვრის სტილის გამოყენება სხვადასხვა დამწყებ როკ ჯგუფებში, პუბლიკას უჩვენებდა თავისი ფეთქებადი ხასიათის ხანგრძლივ ინსტრუმენტულ აღმოჩენებს, რაც ABBA-ს მიჩვეული შვედი მსმენელისათვის საკმაოდ „უცნაური ხილი“ იყო. დაახლოებით 18 წლის ასაკში მან და მისმა 3 მეგობარმა შექმნეს ჯგუფი Rising Force, ჩაწერეს სამ სიმღერიანი დემო CD და გაუგზავნეს სხვადასხვა კომპანიებს მთელ მსოფლიოში, მათ შორის, შვედურ SBC–ს, მაგრამ ამ უკანასკნელმა არავითარი ინტერესი არ გამოამჟღავნა ახალბედა ჯგუფის და მალმსტინის მიმართ. სულ მალე ინგვის ბედმა გაუღიმა: ერთ–ერთი ამ დემოთაგანი ხელში ჩაუვარდა Shrapnel Records– ის პრეზიდენტს, ამერიკელ პროდიუსერს, მუსიკალურ გამომცემელსა და ემპრესარიოს მაიკ ვარნის, რომელმაც აღმოაჩინა და გზა გაუკვალა არაერთ ისეთ ღირსშესანიშნავ ვარსკვლავს თუ ჯგუფს, როგორებიც არიან ერიკ ჯონსონი, ტონი მაკალპინი, Liquid Tension Experiment, მაიკ პორტნოი, პოლ გილბერტი, W.A.S.P. და ა.შ.
მაიკ ვარნის პროფესიონალურმა ალღომ უმალვე შეამჩნია ინგვი მალმსტინის თვითმყოფადი საშემსრულებლო ტალანტი და დაკვრის ორიგინალური ტექნიკა და ინგვი აშშ–ში მიიწვია როკ ჯგუფ სტილერში ასაყვანად. ინგვიმ ეს წინადადება უმალვე აიტაცა და – როგორც ერთ–ერთ ინტერვიუში იხსენებს: „მხოლოდ გიტარისა და ორიოდ გამოსაცვლელი ჯინსის შარვლის ამარა, როგორც ვიკინგი!..“ – შტატებში გამეგზავრა.
ემიგრირება ამერიკაში და შესანიშნავი სოლო დებიუტი: Rising Force
ამერიკაში ჩასული ინგვი მალმსტინი, ვარნის იდეის მიხედვით, ჯგუფ სტილერს შეუერთდა. თავისი პირველი ნაბიჯებისა და ემოციების შესახებ „Pacific Northwest Writer“–ის ჟურნალისტთან, კრიშტა ებრაზინისთან საუბარში ის ამხელს:
ლოს-ანჯელესში ჯგუფის პირველ კონცერტს, რომელიც გლენ ჰიუზისა და ჯგუფ Pat Thrall–ის კონცერტის წინ შედგა „შემახურებელი“ ჯგუფის ამპლუაში, 30 კაცი დაესწრო, მეორეს – ათასი. ხმები მალმსტინის უჩვეულო დაკვრის ტექნიკისა და უდიდესი პროფესიონალიზმის შესახებ ელვის სისწრაფით გავრცელდა. მალე ჯგუფმა სან ფრანცისკოს გარეუბანში, Prairie Sun Studios–ში ჩაწერა პირველი ალბომი. სადებიუტო დისკის შესავალ კომპოზიციაში Hot On Your Heels ინგვი მალმსტინის სოლო პარტია მისი ახალბედა, მაგრამ უკვე გამოკვეთილი, ნოვატორული „შრედინგის“ სტილის მაუწყებელი იყო და ჯგუფის სტილის ძირითადი ხასიათისაგან განსხვავებულ შთაბეჭდილებას ტოვებდა. ალბომის პოპულარობა ძალას იკრებდა, მალმსტინის დიდება კი მით უფრო მეტ ჰორიზონტებს იპყრობდა. მას ერთობლივი მუშაობის წინდადებებით მიმართეს ისეთმა როკ-ჯგუფებმა, როგორიც არიან კისი, U.F.O. და ოზი ოსბორნი, მაგრამ ინგვი მალმსტინი სხვა ჯგუფში – ალკატრაზში გადავიდა, რომელიც როკ მუსიკის უკვე საქვეყნოდ ცნობილი ვარსკვლავის, გრეჰემ ბონეტის (ყოფ. რეინბოუ, MSG) მიერ იყო ჩამოყალიბებული. thumb|left|ინგვი მალმსტინი ალკატრაზში ყოფნის დროს
ალკატრაზთან ერთად მალმსტინმა ჩაწერა ალბომი No parole from Rock´N Roll, სადაც კომპოზიციების უმრავლესობა მალმსტინის მიერ იყო დაწერილი. მალმსტინმა შექმნა საკუთარი კომპოზიციები, დაუვიწყარი სოლოები (კომპოზიციებში „Kree Nakoorie“, „Jet To Jet“ და „Hiroshima, Mon Amour“), ჯგუფმა მალე მოიპოვა პოპულარობა, რომლის მიზეზი და ცენტრალური ფიგურა ინგვი მალმსტინი იყო: კონცერტების დაწყების წინ მაყურებელი მის მოლოდინში იყო და გაიძახოდა: „ინგვი, ინგვი!“ მაგრამ ინგვი თავს მაინც შეზღუდულად გრძნობდა, რადგან ის მიხვდა, რომ მისი მუსიკალური მოთხოვნები და დონე ჯგუფის მიზნებსა და შესაძლებლობებს სცილდებოდა, რის გამოც ერთადერთი გზა სრული შემოქმედებითი თავისუფლებისკენ სოლო კარიერის დასაწყისი იყო. ინგვიმ ამ მოსაზრებებით და პოზიციებით დატოვა ალკატრაზი და იგი შეცვალა სტივ ვაიმ, მაგრამ ალკატრაზი სულ მალე „დაიძირა“, რადგან, როგორც ვაიმ მოგვიანებით აღიარა, ვერ შეძლო მალმსტინისათვის კონკურენციის გაწევა, ხალხი კი მის სანახავად მოდიოდა.
ამ არჩევნის სისწორე სულ მალე გამართლდა: 1984 წელს გამოვიდა ინგვი მალმსტინის პირველი სოლო ალბომი, სახელწოდებით Rising Force, რომელმაც შეარყია გიტარის სამყარო და მისი სტანდარტები ახალი ტიპის საშემსრულებლო და მუსიკალური ხედვით და მალმსტინისეული დაკვრის ორიგინალურ სტილს გაუჩინა არაერთი მიმბაძველი, რომლებიც შემდგომში მსოფლიო აღიარების მქონე გიტარისტები გახდნენ: ტონი მაკალპინი, ჯოი ტაფოლა, ვინი მური, გრეგ ჰოუ.
ამ ალბომის მუსიკა მიედინება არაერთი ემოციისა და ატმოსფეროს გავლით. დამწყები კომპოზიცია Black Star, თითქოსდა, გვეპატიჟება საიდუმლო ტრანსის სამყაროში, რომელიც მოულოდნელად იცვლება Far Beyond the Sun–ის სწრაფი, ახალი ხასიათის, გიტარისა და კლავიშებიანი ინსტრუმენტის მონაცვლე შესანიშნავი პარტიებით. აღსანიშნავია, რომ ეს ორი კომპოზიცია მალმსტინის სათაყვანებელი, ფავორიტი კომპოზიციებია, რომლებსაც, მისი თქმით, შესაძლოა დაუკრავს ყველა კონცერტზე, სანამ არ მოკვდება. კომპოზიცია Now Your Ships Are Burned გამოირჩევა აგრესიული გიტარის სოლოებით. განსაკუთრებული ორიგინალურობით გამოირჩევა კომპოზიცია Evil Eye, რომელშიც შერწყმულია აკუსტიკური და ელექტრო გიტარები, თავისი მელოდიებით მეხსიერებაში რჩება და კიდევ და კიდევ ერთხელ გამეორებას ითხოვს.
მძიმე გზა ახალი სიმაღლეებისაკენ
მომდევნო წლებში ინგვი მალმსტინის დიდება და პოპულარობა კიდევ ერთხელ გაზარდა მისმა შემდგომმა ალბომებმა Marching Out (1985 წ.) და Trilogy (1986 წ.). ამ ბოლო ალბომმა საბოლოოდ აიყვანა მალმსტინი როკ–გიტარისტების ოლიმპოზე. მასში ნათლად ჩანს მალსტინის უფრო მეტად დაბრძენება ორივე კუთხით – როგორც გიტარისტის და როგორც ლირიკოსის. ეს პროგრესი განსაკუთრებით შეინიშნება კომპოზიციებში Queen In Love, Fury, You Don't Remember, I'll Never Forget – ერთადერთი კომპოზიცია, რომელიც მალმსტინმა გიტარის ნაცვლად კლავიშებიან საკრავებზე დაწერა, Liar, განსაკუთრებით კი ინსტრუმენტური კომპოზიცია Trilogy Suite Op. 5. ეს კომპოზიცია არის მისი, როგორც გიტარისტის, ერთ–ერთი ღირსშესანიშნავი ნამუშევარი ინსტრუმენტური მარათონით, დაკვრის ტექნიკით, სისწრაფით, კლასიკური მუსიკის გავლენით, შემოქმედებითი ხედვის სიღრმით. ამ ალბომში ვოკალის პარტიები შეასრულა ახალმა მომღერალმა, მარკ ბოლსმა, რომელმაც სახელი გაითქვა სწორედ მალმსტინის ამ ალბომში მონაწილეობის შემდეგ და შემდგომში ისეთ ჯგუფში მოხვდა, როგორიცაა როიალ ჰანტი. ამ ალბომმა მოახერხა რკინის ფარდის მიღმა მყოფ ქვეყნებში შეღწევაც: მისი ოფიციალური ტირაჟირება მოახდინა საბჭოურმა ფირმა მელოდიამ, რაც იმ დროისათვის საკმაოდ უპრეცედენტო შემთხვევა იყო.
ინგვი მალმსტინის არაჩვეულებრივ დებიუტსა და შემდგომ კარიერას თითქმის წერტილი დაუსვა ტრაგიკულმა მოვლენებმა მის პირად ცხოვრებაში. 1987 წლის 22 ივნისს გადამეტებული სიჩქარის გამო იგი თავისი იაგუარით – Jaguar XKE ხეს შეეჯახა და თავით საჭე გადატეხა, რის გამოც ერთი კვირის განმავლობაში კომაში იყო. კომიდან გამოსვლის შემდეგ, მარჯვენა ხელი პარალიზებული ჰქონდა ტვინის ტრავმის გამო. მალმსტინი ბედს არ შეეგუა და ხელის დაზიანებული ნერვების ინტენსიური აღგდენითი თერაპია დაიწყო. მალე ახალი, სხვა ტიპის ტკივილის გადატანა არგუნა ბედმა: ამ წელს, შვედეთში კიბოთი გარდაიცვალა მისი დედა – რიგმორი, მალმსტინის უსაყვარლესი ადამიანი და შთაგონების წყარო მის წარმატებულ მუსიკალურ კარიერაში. ამას დაემატა ახალი, სხვა ტიპის პრობლემაც: მისმა მენეჯერმა მთელი მისი შრომით ნაშოვნი ფული გაუფლანგა და სამედიცინო მომსახურების ფაქტურების მთელი გროვა დაუტოვა გადასახდელად, მაგრამ მალმსტინმა მისთვის ჩვეული სულიერი სიმტკიცითა და მიზანდასახულობით შეძლო ამ ბედშავი დღეების გადატანა საყვარელი საქმის – მუსიკის, მოპოვებული წარმატებების გასაგრძელებლად.
1988 წელს ინგვი მალმსტინი სცენას დაუბრუნდა ახალი ალბომით Odyssey. ამჟამად ალბომის ჩაწერაში მონაწილეობა მიიღო ჯო ლინ ტერნერმა, ბლეკმორის რეინბოუს ყოფილმა მომღერალმა. კომპოზიცია Heaven Tonight ჰიტი გახდა.
საინტერესო და საგულისხმოა თვით მალმსტინის დამოკიდებულება ამ ალბომისადმი. ფინელ ჟურნალისტებთან – მარკო სერჟსა და ლუქსი ლათინენთან საუბარში მან თქვა:
ალბომის შექმნის შემდეგ მალმსტინმა დააკომპლექტა ჯგუფი სახელწოდებით Rising Force და რუსეთში გაემგზავრა, კერძოდ მოსკოვსა და სანქტ–პეტერბურგში (მაშინდელ ლენინგრადში). ჯგუფმა ჩაატარა კომერციული თვალსაზრისით უპრეცედენტო წარმოდგენები, რომელიც ჩაწერილი იქნა ვიდეოზე და გამოვიდა სახელწოდებით Live in Leningrad/Trial By Fire, რომელსაც არნახული კომერციული წარმატება ხვდა წილად (მხოლოდ რუსეთში მის გაყიდვის ციფრმა 27 მილიონს მიაღწია), საკონცერტო ალბომის სახით კი - როგორც Trial By Fire. აშშ–ში დაბრუნებიდან ცოტა ხნის შემდეგ ჯგუფმა დაშლა გადწყვიტა და ინგვი მალმსტინმა საბოლოოდ უარყო სახელი Rising Force თავისი გამოსვლებისათვის.
არსებობს აზრი, რომ მალმსტინმა ჯო ლინ ტერნერი ჯგუფიდან დაითხოვა მისი ეგოცენტრული ამბიციების გამო, რადგან ვერ აიტანა სცენაზე ტერნერის სახით კონკურენტული ფიგურის არსებობა, რის გამოც მათ შორის წარმოიშვა პიროვნული კონფლიქტი და ტერნერი Deep Purple-ში გადავიდა.
მაიამიში გადასვლა და ახალი ეტაპი
რუსული ტურნედან შტატებში დაბრუნების შემდეგ, 1989 წელს მალმსტინი მაიამიში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც, მისი თქმით, თავს უკეთესად გრძნობდა. მისი ახალი ნამუშევარი გახდა ალბომი Eclipse (1990 წ.), რომელიც მხოლოდ უცნობი, მაგრამ დიდი პროფესიონალური დონის შვედი მუსიკოსების მონაწილეობით იქნა ჩაწერილი. ამ ალბომს დიდი მოწონებით შეხვდა ევროპელი და იაპონელი მსმენელი, სადაც გაყიდვების სტატისიტიკით მას ოქროსა და პლატინის სტატუსი მიენიჭა, მაგრამ თვით აშშ–ში ცუდი პრომოუშენის გამო ამერიკამ შედარებით გულგრილად მიიღო იგი. ამ შედეგით უკმაყოფილო ინგვი მალმსტინმა 1991 წლის მარტში ლეიბლი Polygram Records მიატოვა. მან იაყვანა ახალი მენეჯერი, ნაიჯელ თომასი და 1991 წლის მარტში Elektra Records–ში გადავიდა. ორი თვის შემდეგ, ის დაქორწინდა ცნობილ შვედ პოპ მომღერალ ქალზე, ერიკა ნორბერგზე, მაგრამ მათმა ცოლ–ქმრულმა კავშირმა მხოლოდ რამდენიმე თვეს გასტანა. thumb|left|იჩი ბანის აღიარება
მალე მალმსტინმა ახალ ხმის ჩამწერ სტუდიაში ჩაწერა ალბომი Fire & Ice (1992 წ.). ალბომმა უდიდესი წარმატება მოიპოვა იაპონიაში, სადაც ჩარტებში სახელწოდებით Ichiban (一番 საუკეთესო, პირველი ნომერი) პირველი ადგილი დაიკავა, ხოლო მისი გამოსვლის პირველსავე დღეს 100 000 დისკი გაიყიდა, ევროპასა და აზიაში კი ოქროსა და პლატინის დისკის ნომინაციაში გავიდა გაყიდვების მიხედვით. ამ ალბომის კომპოზიციები არაკომერციულ ხასიათს ატარებენ, მასში წინა პლანზე წამოწეულია ბაროკოს ელემენტები და მალმსტინმა პირველად თავის მუსიკალურ კარიერაში განახორციელა თავისი დიდი ხნის ჩანაფიქრი: მთელ სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად ჩაწერა იოჰან სებასტიან ბახის Badinerie–ის (საორკესტრო სუიტა No. 2–დან) საკუთარი არანჟირება, ამავე ხასიათის No Mercy, და Cry No More. აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ ამ ბოლო კომპოზიციის ჩაწერისას ფლეიტის პარტია შეასრულა მალმსტინის დამ, ანა ლუისამ. განსაკუთრებით აღსანიშნავია კომპოზიცია Final Curtain, თავისი ეპიკური, საორკესტრო ხასიათით, რომელიც გრანდიოზულად ამთავრებს ამ ალბომს.
ეს ალბომი განსაკუთრებით ძვირფასია თვითონ ინგვი მალმსტინისათვის. ჯო ლელეინასთვის (2008 წ.) მიცემული ინტერვიიუში ის ამბობს:
და მაინც, აშშ–ში მალმსტინის მუსიკისადმი ინტერესი კლებულობდა. ამის მიზეზი გახდა არაერთი ფაქტორი. უპირველეს ყოვლისა, ამერიკის მუსიკალური ცხოვრების ახალი ტენდენცები: ამ დროის ამერიკულ როკ-მუსიკაში პოპულარობას იხვეჭდა ახალი სტილი - გრანჟი, ჩნდებოდნენ მთელი რიგი ახალბედა, ერთმანეთის მსგავსი, უსახური მეტალ ჯგუფები. ბევრი მუსიკალური კრიტიკოსის თქმით, მძიმე მეტალი მოკვდა ნირვანასა და გრანჟის შემსრულებელი ჯგუფების ხელით. ისეთმა მძიმე მეტალ მონსტრებმა, როგორიც არიან Dokken, Queensryche და Metallica, ამ პერიოდში მიატოვეს მეტალი უფრო მეტი პოპულარობის მქონე ამ ახალი სტილის მუსიკოსთა სასარგერბლოდ.
გარდა ამისა, ამერიკაში, ზოგიერთი მუსიკალური კრიტიკოსის შეფასებით, ალბომის აღიარებაზე უარყოფითად იმოქმედა ახალი ვოკალისტის, გორან ედმანის სუსტმა ხმამაც, რომელსაც უჭირდა მაღალი ნოტების აღება და ამით გააუფერულა მალმსტინის კომპოზიციები, მიუხედავად მათი საერთო მაღალი დონისა.
ბედის ახალი ირონია
thumb|left|ინგვი მალმსტინი
1993 წელი ინგვი მალმსტინის ცხოვრებაში ახალი, მთელი რიგი ტრაგედიების მომტანი აღმოჩნდა. იანვარში გულის შეტევით გარდაიცვალა მისი მენეჯერი 4 წლის განმავლობაში ნაიჯელ თომასი. ორი თვის შემდეგ Elektra Records–მა მას კონტრაქტი შეუწყვიტა, ივლისში, ავარიაში მოხვედრილმა, მარჯვენა ხელი მოიტეხა. ამავე წლის აგვისტოში ქარიშხალმა ენდრიუმ უდიდესი ზარალი მიაყენა მის კერძო საკუთრებებს მაიამიში. სულ მალე, 27 აგვისტოს, მის სახლს ალყა შემოარტყეს SWAT–ის (ინგლ. Special Weapons and Tactics - სპეციალური შეიარაღება და ტაქტიკები) აგენტებმა და იგი დააპატიმრეს ყალბი საერთაშორისო ბრალდების გამო: მისი დანიშნულის, ემბერ დაუნ ლენდინის დედამ პოლიციაში უჩივლა მისი ქალიშვილის იარაღის ძალით მძევლად აყვანაში. მალმსტინმა შეძლო თავის გამართლება, დაამტკიცა, რომ ეს ბრალდება მხოლოდ მისი დანიშნულის დედის მიერ მოგონილი ისტორია იყო, რადგან არ სურდა, რომ მისი ქალიშვილი მას ცოლად გაჰყოლოდა. ერთი თვის შემდეგ მალმსტინს ბრალდება მოუხსნეს და წლის ბოლოს მისი ცხოვრება ისევ ნორმალურ კალაპოტს დაუბრუნდა. მოტეხილი ხელის სრულიად გამოჯანსაღების შემდეგ მან ახალი კონტრაქტი დადო იაპონურ ხმის ჩამწერ სტუდიასთან სახელწოდებით Pony Canyon Records, დეკემბერში კი ლენდინზე დაქორწინდა.
1994 წლის ოქტომბრისათვის მოტეხილი ხელის სრულიად გამოჯანსაღების შემდეგ ინგვი მალმსტინი დაუბრუნდა სტუდიურ მუშაობას და ჩაწერა ახალი ალბომი – The Seventh Sign (1994 წ.).
ამ ალბომში მალმსტინმა კიდევ ერთხელ წარმოაჩინა ჭეშმარიტი მძიმე მეტალის ძალა, მაქსიმალური დინამიურობა. მიუხედავად იმისა, რომ ამერიკელმა მსმენელმა ზურგი შეაქცია მას, ინგვი მალმსტინი კარგად მოემზადა თავის მუსიკალურ კარიერაში ახალი ნახტომისათვის: მუსიკალურ სცენაზე ფეხმოკიდებული ახალი, გრანჟის უღიმღამო სტილით, პსევდო პანკით უკმაყოფილო მალმსტინმა ამ ალბომში ჩაწერილი თავისი ძლიერი როკ ბალადებით, სწრაფი შრედინგის ბაროკოთი გაჯერებული სოლოებით კიდევ ერთხელ დაუმტკიცა მსმენელს ჭეშმარიტი თანამედროვე მუსიკის სიდიადე. ალბომის წარმატება განაპირობა ორმა მნიშვნელოვანმა ცვლილებამაც: ყოფილი მომღერლის, გორან ედმანისაგან განსხვავებით, ახალი ფრონტმენი მაიკლ ვესერას ხმის დინამიკა უფრო ძლიერ ხასიათს ანიჭებდა მალმსტინის ახალ ნამუშევარს, რაც ნათლად ჩანს კომპოზიციებში Never Die, Forever One და Crash and Burn, დასარტყამ ინსტრუმენტებზე ბო ვერნერის ადგილზე მოსულმა მაიკ ტერანამ კი უფრო გააძლიერა მალმსტინის მუსიკის რიტმული ბაზა და ჟღერადობა, რისი ნათელი მაგალითია კომპოზიცია Pyramid of Cheops.
ინგვი მალმსტინის ამ ალბომმა ევროპულ ჩარტებში სწრაფად დაიკავა პირველი ადგილი საერთაშორისო ჩარტებში და იაპონიაში სამმაგი პლატინა მოიპოვა. CMC International Records–მა შეისყიდა ამ ალბომის ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში გავრცელების უფლებები, თუმცა, ამ კომპანიის უდიდესი ძალისხმევის მიუხედავად, ამ ალბომით მალმსტინმა ჯერ კიდევ ვერ შეძლო აშშ–ში თავისი რეიტინგის გაუმჯობესება გრანჟის მზარდი პოპულარობის გამო, 1994 წელს მან გამოუშვა ორი EP – Power and Glory და I Can't Wait, რის შემდეგადაც მაიამიში ააშენა საკუთარი ხმის ჩამწერი სტუდია Studio 308.