cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კამბოჯის კულტურა
ფესტივალები კამბოჯაში
საკმაოდ გავრცელებულია „სავსე მთვარის ფესტივალი“ როდესაც კამბოჯელები აღნიშნავენ მთვარის პროსტრაციას. ადრე დილით ხალხი იწყებს  მსხვერპლის მზადებაას  მთვარისთვის შესაწირად. ასევე ამზადებენ ცოცხალ ყვავილებს, მანიჰოტის სუპს, ბრტყელ ბრინჯს,  ლერწამის შაქრის წვენს. ღამით ხალხს მიყავს მსხვერპლი მსხვერპლშეწირვის ადგილას და ელოდება მთვარეს. ორდსაც მთვარე გამოჩნდება, ყველა მთელი გულით იწყებს მთვარის თაყვანისცემას და სთხოვენ წყალობას. თაყვანისცემის რიტუალის შემდეგ, უხუცესი იღებს ბრტყელ ბრინჯს და უვსებს ბავშვებს პირს. იგულისხმება რომ ეს ბედნიერების მომტანია და ამით მიილტვის ბავშვი სრულყოფილებისკენ. ეს დღესასწაული არის ჩინური მაგრამ კამბოჯელებიც აღნიშნავენ. კამბოჯელებში ეს დღსასწაული ასოცირებულია ქჰმერულ რწმენებთან „ლოცვა მთვარისთვის“ და ბუდისტურ ლეგენდასთან კურდღელზე.
ქორწინება
ქორწინების სახეებს შორის დომინირებს მონოგამიური. 1975 წლამდე პოლიგამია იყო კანონიერი, თუმცა არც ისე გავრცელებული. იგი აიკრძალა რეჟიმისა და მისი მომდევნო მთავრობების მიერ.
მეუღლის არჩევა ახალგაზრდა ბიჭისთვის საკმაოდ ხანგრძლივ პროცედურას მოიცავს და მასში შესაძლოა ჩართულნი იყვნენ როგორც წყვილის მშობლები და მეგობრები, ასევე მაჭანკალი და ჰაორა წინასწარმეტყველი). წინასაქორწილო ჩვეულებები განსხვავებულია სასოფლო და ურბანულ ნაწილებში. ქორწინება, როგორც სიყვარულის კულმინაცია ძირითადად მოიაზრება დიდ და განვითარებულ ქალაქებში. ჩვეულებრივ მამაკაცი ქორწინდება 19 დან 25 წლამდე შუალედში, ხოლო ქალები 16 დან 22 წლამდე შუალედში.
მას შემდეგ, რაც შეირჩევიან მეუღლეები, თითოეული ოჯახი იწყებს გამოძიებას ნამდვილად კარგ ოჯახში შედის თუ არა მათი შვილი.
ტრადიციული ხელის თხოვნისათვის ახალგაზრდა ბიჭი სთხოვს თავის მშობლებს გაგზავნონ შუამავალი გოგოს მშობლებთან. შუამავალი გადასცემს მათ ბიჭის ოჯახის წინადადებას. ამის შემდეგ გოგოს მშობლებმა შეიძლება მიიღონ ან უარყონ მიღებული შემოთავაზება. არის შემთხვევები, როდესაც მშობლები თვითონ ნიშნავენ ქორწილს შვილებისგან დაუკითხავად. ჩვეულებისამებრ, სასიძოს ოჯახი აძლევს ფულად საჩუქარს საპატარძლოს ოჯახს, რათა გადაიხადონ ყველა ხარჯი, რაც მათ ამ ქორწილისგან მიადგებათ.
კამბოჯის საზოგადოებაში არ არის რაიმე წესი ენდოგამიისა და ეგზოგამიის შესახებ, შესაბამისად, ბიძაშვილების ქორწინება ნებადართულია.
ახალდაქროწინებულები ტრადიციულად გადადიან ცოლის მშობლებთან. აქ მათ შესაძლოა ერთი წელიც იცხოვრონ მანამ, სანამ მათ შეეძლებათ ააშენონ ახალი სახლი. საცხოვრებლის არჩევა დამოკიდებულია არსებულ მდგომარეობაზეც და წყვილს შეუძლია მისი შეცვლა დროთა განმავლობაში სიტუაციის ცვლილებასთან ერთად. კამბოჯელ წყვილთა უმრავლესობა არ იღებს ქორწინების მოწმობას. ქორწინება აღიქმება უფრო მეტად როგორც სოციალური ინსტიტუტი, რეგულირებული საზოგადოებრივი მოლოდინებითა და ნორმებით. ეს პრაქტიკა გრძელდება დღესაც. ყველაფერი ეს საჭიროა იმსათვის, რომ საზოგადოებამ წყვილი დაქორწინებულად აღიქვას.
ეს არის ფორმა რომლის მიხედვითაც კამბოჯელი წყვილების უმეტესობა ქორწინდება. ასე თუ ისე, ეს ფორმა მიჩნეულია სრულიად კანონიერად კამბოჯის მთავრობისა და სასამართლოს მიერ. ამიტომაც, როდესაც წყვილი შორდება, მათ არ სჭირდებათ რაიმე სახის დოკუმენტებზე დროის დაკარგვა.
განქორწინება კანონიერია, თუმცა არც ისე გავრცელებული. განქორწინებული წყვილი საზოგადოებისგან აღქმულია როგორც დაწუნებული. როდესაც წყვილი შორდება, თითოეული მათგანი უკან იღებს ყველაფერს, რაც ინდივიდუალურად შესძინეს ოჯახს. დანარჩენი საერთო საკუთრება იყოფა. განქორწინებულებს კვლავ აქვთ უფლება იქორწინონ, მაგრამ ქალმა უნდა მოიცადოს 10 თვე. მსგავსი ვალდებულება არ გააჩნია მამაკაცს. მას შუძლია იქორწინოს განქორწინებიდან თუნდაც  მეორე დღეს. ბავშვზე მეურვეობა ძირითადად დედას გადაეცემა, ხოლო მასზე ზრუნვა და ეკონომიკური დახმარება ორივეს მოვალეობაა.
მემკვიდრეობა არის ორმხრივი. ქონების გადაცემა ხდება მაშინ, როდესაც შვილი იქორწინებს ან როდესაც მშობლები გარდაიცვლებიან. ძირითადად მშობლები ცდილობენ თანაბრად გაუყონ შვილებს ქონება, მაგრამ პრაქტიკაში ზოგი მემკვიდრე შედარებით მეტს იღებს. ეს ხშირად გამოწვეულია როგორც ინდივიდუალური საჭიროებებით, ასევე შვილების ფავორიტიზმით.
სამზარეულო და დიეტა
მარცხნივ|მინი|კამბოჯური თევზის ამოკი საკვები, რომელსაც კამბოჯის სხვადასხვა ეთნოსები მიირთმევენ მსგავსია, გარდა ერთი განსხვავებისა მულიმები არ მიირთმევენ ღორის ხორცს. ჩვეულებრივი, ყოველდღიური საჭმელი არის ბრინჯი (სხვადასხვა ვარიაციით), თევზი და ბოსტნეული, განსაკუთრებით „Trakuon“ (წყალში ბინადარი მცენარე). ადგილობრივი ბრინჯის მომზადება განსხვავდება დანარჩენი ბრინჯის მჭამელი ქვეყნების სამზარეულოსგან და გამოირჩევა ჯანმრთელობისთვის დადებითი თვისებებით. პროტეინის მთავარ მარაგს წარმოადგენს თევზი სპეციალური სოუზებით. ასევე გამოიყენება სხვადასხვა ტიპის სანელებლები, რათა გამრავალფეროვნდეს კერძების გემო. ასევე კამბოჯა გამოირჩევა მაღალი შაქრის გამოყენების დონით საკვებში. ქალაქებში საქმე სხვაგვარადაა, აქ იგრძნდობა აშკარად უცხოური კულტურების ზეგავლენა ადგილობრივ სამზარეულოზე.
1970 წლამდე კამბოჯელი ხალხი აწარმოებდა ადეკვატური დიეტის პროდუქტს, ანუ არსებულ კლიმატურ პირობებში ყველა საჭირო ნივთიერებას იღებდა, თუმცა კომუნისტურმა მმართველობამ ეს სისტემა დაანგრია. ამან გამოიწვია შიმშილი და მომავალი დაავადებები ახალგაზრდა თაობაში.
თევზს კამბოჯურ სამზარეულოში დიდი როლი უჭირავს, რადგან ქვეყანაში კარგადაა განვითარებული სამდინარო სისტემა. თევზისგან მზადდება უნიკალური ნაციონალური კერძი „Amok“.
ჩაცმულობა და გარეგნობა
მინი|ტრადიციული ტანსაცმელი ტრადიციული ქმერის ჩასაცმელი შედგება მაისურისგან ან ბლუზისგან და მაისურის მაგვარი მოსახამი — სამპოტი ქალებისთვის და სარგონი კაცებისთვის. მზადდებოდა ბამბისა და აბრეშუმისგან. ოფიციალური ჩაცმულობისას კამჯოელები ამატებდნენ აღნიშნულ ჩაცმულობას დამატებით მასალებს ზურგზე და ფეხებს შორის. სახლში ორივე სქესს აცვია სამპოტი და სარგონი. ჩაცმულობის შემდეგი დეტალია კარმა - გრძელი შარფი, რომელსაც ატარებენ ყელის გარშემო.
კამბოჯელების ტანსაცმელში დიდად გენდერული სხვაობა არ ჩანდა. როცა ევროპელი მეცნიერები შეისწავლიდნენ ადგილობრივ ეთნოსებს, კამბოჯელი ქალები მათთვის გასაკვირი გამოდგა, რადგან ისინი ვერ იაზრებდნენ თუ როგორ შეიძლებოდა კაცს და ქალს ერთნაირად ცმოდათ და ერთნაირი თმის სტილი ეტარებინათ, მათი გენდერული სტერეოტიპების გამო. ისინი სუსტი სქესის წარმომადგენელ  კამბოჯელებს, როგორც ათლეტური ტანის ქალებს აღწერდნენ.
ქალების სილამაზის გაგება კამბოჯურ კულტურაში სხვა ნიშნებით ხდებოდა, ისინი დიდ ყურადღებას არ აქცევდნენ თმას და ძირითდად ყურადღებას ამახვილებდნენ : მრგვალ კისერზე, ფართო მხრებზე, ლამაზ თითებზე, მკერდზე და ფეხებზე.
ბავშვობაში სექსუალურ მომწიფებამდე პატარებს ატარებინებდნენ ერთ კიკინას, ხოლო მომწიფების შემდგომ მოკლედ შეჭრილ თმებს. ქორწინების შემდგომ კი თავს იპარსავდნენ. სამივე ზემოთ აღნიშნული ტენდენცია გამოხატავდა მათ სტატუს საზოგადოებაში. თმების შეჭრა იმითაც იყო განპირობებული, რომ რელიგიურად მათ სჯეროდათ, რომ თმაში იმალებოდა ბოროტი სული და ამიტომაც პარსავდნენ თმას სექსუალურ მომწიფებამდე ბავშვებს და მხოლოდ კიკინას უტოვებდნენ. დაოჯახებამდე ბიჭები თმებს მოკლედ იჭრიდნენ ხოლო გოგოებს რეგულაციები არ ჰქონდათ.
კონფლიქტები
კამბოჯის საზოგადოებას რაც შეეხება აქ ინდივიდების დონეზე კონფლიქტი იშვიათად ხდება, რადგან კულტურული ნორმები მათ ამის საშუალებას არ აძლევს. რაც შეეხება თავდაცვით ძალებს, მთავრობას ყოველთვის ჰყავდა ჯარისკაცები, რომლებიც იბრძოლებდნენ ქვეყნის დასაცავად მრავალრიცხოვანი საგარეო საფრთხეების შესაჩერებლად. კამბოჯაში არსებობს სასტიკი ხელჩართული ბრძოლის ოსტატობა „Bokator“, იგივე „Labokkatao“. ეს საბრძოლო ხელოვნება 1700 წლის წინ შეიქმნა.
კამბოჯელების არმია შედგებოდა გლეხებისგან, რომლებიც ბრძოლაში მიჰვებოდნენ მეფეს, მშრალი სეზონის დროს, როცა მათ შეეძლებოდა ბრინჯის მეურნებისგან მოწყვეტა და საბრძოლველად წასვლა. ისინი იყენებდნენ პრიმიტიულ ტაქტიკას, ცდილობდნენ მზე მათ უკან მოექციათ). კამბოჯურ არმიაში გამოიყენებოდა საბრძოლო სპილო და ბალისტები (მძიმე არტილერია). ბალისტები შემოიტანეს ქამელმა დაქირავებულმა ჯარისკაცებმა ჩინეთიდან.
ქვეყანას 1863 წლამდე ძირითადად ბრძოლა უწევდა რეგიონში არსებულ მტრებთან, ვიეტნამთან და ტაილანდთნ, რამაც საბოლოოდ გამოფიტა  და ფრანგებს ხელში ჩაუგდო აღნიშნული მიწა, 1941-1945 წლებში იაპონიამ მოახდინა ოკუპაცია კამბოჯის ომის შემდგომ. 1954 წელს კამბოჯა გათავისუფლდა. ბოლო კონფლიქტები კი ძირითადად მოხდა ვიეტნამთან.
დემოგრაფია
1874 წლიდან 1921 წლამდე ქვეყნის მოსახლეობა გაიზარდა 946 000-დან 2,4 მილიონამდე. 1950 წლისთვის ის მერყეობდა 3 710 107-დან 4 073 967-მდე და 1962 წელს მან მიაღწია 5,7 მილიონს. 1960-დან 1975 წლამდე კამბოჯის მოსახლეობა იზრდებოდა 2,2 პროცენტით წლიურად, ეს იყო ყველაზე დაბალი პროცენტული მაჩვენებელი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. 1975 წელს როდესაც წითელმა ქმერებმა იგდო ძალაუფლება ხელთ, მოსახლეობა დაახლოებით 7,3 მილიონს აღწევდა. აქედან ერთიდან ორ მილიონამდე ადამიანი დაიღუპა 1975-1978 წლებში. 1981 წელს PRK-მ გამოაქვეყნა ოფიციალური მონაცემი, მოსახლეობა 6,7 მილიონს შეადგენდა. 1978 წლიდან 1985 წლამდე მოსახლეობა საშუალოდ იზრდებოდა 2,3 პროცენტით. ცხოვრების ხანგრძლივობა იყო 44,2 წელი მამაკაცებისთვის, ხოლო 43,3 ქალებისთვის 1959 წელს. 1970 წლისთვის ცხოვრების ხანგრძლივობა გაიზარდა 2,5 წლით 1945 წელთან შედარებით. განსაკუთრებით საგრძნობლად გაიზარდა ცხოვრების ხანგრძლივობა ქალებში, რაც აშკარად გამოწვეული იყო მედიცინის გაუმჯობესებით და იმით, რომ ორსულობის პერიოდში და მშობიარობისას უფრო დაცულები იყვნენ.
1959 წელს მოსახლეობის დაახლოებით 45 % იყო 15 წელს ქვემოთ. 1962 წელს ეს რიცხვი კიდევ უფრო გაიზარდა და 46 %-ს მიაღწია. მოსახლეობის 52 % კი იყო 15-დან 64 წლამდე, როდესაც მხოლოდ 2 % იყო 65 წელს ზემოთ. მამაკაცებისა და ქალების პროცენტული მაჩვენებლები სამივე ჯგუფში თითქმის იდენტური იყო.
კამბოჯის მოსახლეობა ჰომოგენური იყო და არის. 1962 წლისთვის მოსახლეობის 80 % ქჰმერი იყო. დანარჩენი 20 % კი მოიცავდა ჩინელებს, ვიეტნამელებს, ქამებს, ევროპელებს და სხვ. 1981 წლისთვის 1970-1971 წლებში ვიეტნამელების სამშობლოში დაბრუნების, მათი სიკვდილიანობის გაზრდის, ქამებისა და ჩინელების ემიგრაციის შედეგად ეთნიკურად ქმერები უკვე მოსახლეობის 90 %-ს შეადგენდა. 2012 წლის მონაცემებითაც, 14 952 665 ადამიანიდან 13,5 მილიონი ანუ 90 % ქჰმერია.
1992 წელს უკვე კამბოჯის მოსახლეობა 8,5 მილიონს აღწევდა, მოსახლეობას საშუალოდ 1,5-დან 3 პროცენტამდე იზრდებოდა. ეს იყო გაცილებით მცირე რიცხვი, ვიდრე მოსალოდნელი ზრდა, რადგან ამ პერიოდში იყო სიკვდილიანობის ძალიან მაღალი მაჩვენებელი, რაც განპრიობებული იყო ომიანობით, რევოლუციითა და 1969–1980 წლებში არსებული შიმშილობით.
2013 წლის მონაცემებით კამბოჯის მოსახლეობა აღწევს 15 205 539-ს. საშუალო წლიური ზრდა 1 %-დან 2 %-მდე მერყეობს, სიცოცხლის ხანგრძლივობა კი 69 წელია, უნდა აღინიშნოს, რომ ცალკე ქალებში ეს რიცხვი 72 არის, ხოლო კაცებში — 68. საშუალოდ ყოველი 1000 ბავშვიდან 51,36 იღუპება. მოსახლეობის ყველაზე დიდი წილი უკავია 15-64 წლის ადამიანებს (64,3 %), 15 წლამდე ბავშვები შეადგენენ მოსახლეობის 31,9 %-ს, ხოლო 65-ს ზემოთაა მხოლოდ 3,8 %.
XX საუკუნის ბოლომდე კამბოჯის საზოგადოება იყო იერარქიის მიხედვით დაყოფილი, მიუხედავად იმისა რომ სოციალური მობილობა იყო შესაძლებელი. სხვადასხვა სოციალურ-ეკონომიკური ფენები იყო დიფერენცირებული ქონების მიხედვით: ქმერების არისტოკრატიული ელიტა და ოფიციალური პირები; საშუალო ფენას წარმოადგენდნენ ქალაქებში მცხოვრებლები, რომელთაც ჰქონდათ თავიანთი პროფესია, ხოლო დაბალი ფენა იყვნენ გლეხები და მუშები. თჰერავადა ბუდიზმის ბერები მიიჩნეოდნენ ცალკე სოციალურ კატეგორიად, რომლებიც სარგებლობდნენ დიდი პატივისცემით საზოგადოებაში. სხვადასხვა სოფლებში ზოგიერთი ოჯახი იყო უფრო მდიდარი ვიდრე სხვები, მაგრამ ეკონომიკური განსხვავება მაინცდამაინც დიდი არ იყო.
სწრაფი და მკვეთრი პოპულაციური გადაადგილები მოხდა 1970-იანი წლების დასაწყისში, როდესაც კამბოჯელების დიდი ნაწილი, რომელიც სოფელში ცხოვრობდა, გადასახლდნენ ქალაქებში.
ნაკლებად დასახლებული ადგილი კი იყო შედარებით მოშორებით მდებარე პროვინციები, ისეთები როგორებიცაა როტანოკირი და მონდოლ-კირი აღმოსავლეთ-ჩრდილლოეთში და კაოჰ-კონგი სამხრეთ-დასავლეთში, სადაც სიმჭიდროვე იყო ძალიან მცირე, 0-დან 5 ადამიანამდე 1 კვ.კმ-ზე. ქვეყნის თითქმის 2/3 ტერიტორიაზე სიმჭიდროვე იყო დაახლოებით 5 ადამიანი 1 კვ.კმ-ზე.
ეთნიკურად ქმერები ძირითადად კონცენტირებულნი არიან ცენტრალურ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ კამბოჯაში. ქამები ცხოვრობენ თავიანთ დასახლებებში / სექციებში. ჩინელები ძირითადად ცხოვრობენ ურბანულ ცენტრებში; პნომპენში ისინი განლაგებული არიან სავაჭრო ცენტრებთან ახლოს. ვიეტნამელები კი ცხოვრობენ თავიანთ სოფლებში.
დეკადების განმავლობაში, ხდებოდა სოფლის მოსახლეობის გადაადგილებები ქალაქებში ან სხვა სოფლებში, რათა ეპოვათ უკეთესი მიწები დასამუშავებლად, რაც ჩვევად ჩამოყალიბდა და ხშირია.
ბევრი მაღალ მთებში მცხოვრები ტომი მისდევდნენ „გაკაფე/გაჩეხე და დაწვი“ დევიზს, რომელიც მოითხოვდა ახალ ადგილზე გადაადგილებას, მიწის გამოფიტვისთანავე. საომარი მოქმედებების გამო 1970-იანების დასაწყისში, სოფლის მოსახლეობის საკმაოდ დიდი რიცხვი გადასახლდა ქალაქებში უსაფრთხოებისათვის.
ეთნიკური ჯგუფები, რომლებისგანაც შედგება კამბოჯის საზოგადოება ფლობს საკმაოდ მნიშვნელოვან ეკონომიკურ რესურსებს - მაგალითად, ჩინელი ვაჭრები თამაშობენ შუამავლის როლს ბევრ ეკონომიკურ ციკლში, მაგრამ მიუხედავად ამისა ინარჩუნებენ განსხვავებებს სოციალურ და კულტურულ ინსტიტუტებში.
უმნიშვნელოვანესი განსხვავებები ამ ჯგუფებს შორის გადის სოციალურ ფაქტორებზე, რელიგიასა და ენაზე. კამბოჯის მოსახლეების უმრავლესობა დასახლებულია მეკონგის რეგიონში, სადაც არის მნიშვენლოვანი წყლები.
უკანასკნელი მონაცემების თანახმად, კამბოჯელების უმრავლესობა, ისინიც კი ვინც არ არიან ქმერები, ლაპარაკობენ ქჰმერულად, რომელიც არის ქვეყნის ოფიციალური ენა. ეთნიკურად ქმერები, რომლებიც ცხოვრობენ ტაილანდში, ვიეტნამსა და ლაოსშიც კი საუბრობენ ქმერულის დიალექტებზე, რომელიც ნაკლებად გასაგებია კამბოჯაში მცხოვრები ქჰმერულად მოსაუბრე ხალხისთვის. ენების უმცირესობაში შედის: ვიეტნამური, ქამური, ჩინურის სხვადასხვა დიალექტი და მთაში მცხოვრები ტომების მრავალფეროვანი ენები.
ყველაზე მეტად გავრცელებული რელიგიაა ბუდიზმი. არიან კონფუციანელები, მუსლიმანები, კათოლიკეეებიც. მთიელი ქმერები ინარჩუნებენ ტრადიციულ რწმენებს.
ეკონომიკა
კამბოჯა დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე მეტროპოლიის აგრარულ-სანადლეულო ბაზა იყო, თუმცა დამოუკიდებლობის შემდეგ დაადგა ეკონომიკის აღმავლობის გზას, რაც გამოიხატებოდა იმაში, რომ განვითარდა სამრეწველო საწარმოები, ირიგაცია და სხვა დარგები, კერძო და ეროვნული კაპიტალი. რეაქციული გადატრიალების (1970) შემდეგ ქვეყნის ეკონომიკა უკიდურესად მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდა. ამერიკა - საიგონის აგრესიამ დიდი ზიანი მიაყენაეა კამბოჯის მეურნეობას. პნომპენის განთავისუფლებისა დ ამარიონეტული რეჟიმის ლიკვიდაციის შემდეგ ხელისუფლების სათავეში მოქცეულმა რეაქციულმმა ჯგუფმა ქვეყნის ეკონომიკურიმდომარეობა კიდევ უფრო გააუარესა. 1979 იანვრიდან კამბოჯის პოლიტიკურმა ძალებმა დაიწყეს ბრძოლა ქვეყნის ეკონომიკის აღსადგენად.
მრეწველობა უმთავრესად ადგილობრივ სამეურნეო ნედლეულს ემყარება. მინერალური რესურსები ნაკლებად არის შესწავლილი. მცირე რაოდენობით იღებენ ფოსფორიტებს, მაგნეზიტს, რკინისა და ფერადი ლითონების მადანს, ძვირფას ქებს, მარმარილოსა და ბაზალტს. ელექტროენერგიას უმთავრესად თესები იძლევა. დამუშავებითი მრეწველობის მთავარი დარგია კვების მრეწველობა. (საფქვავი, ბრინჯსაცეხვი, შაქრის, თამბაქოს, თევზგადასამუშვებელი, სპირტ-არაყისა და სხვ.) არის კაუჩუკის, ლითონდასამუშავებელი, ხის დასამუშავებელი, ქაღალდის, საფექირო, ცემენტის, ნავთობგადასამუშავებელი საწარმოები. სოციალური ქვეყნების დახმარებით აშენდა საფეიქრო ქაღალდის ფაბრიკები, ფანერის, ცემენტის, ტრაქტორ და ავტოსაამწყობო, სალტეების, ლუდის, შაქრისა და სხვა ქარხნები. მთავარი სამრეწველო ცენტრებია პნომპენი, ბატამბანგი, კამპონგსაომი.
სატრანსპორტო თვალსაზრისით სამდინარო და საზღვაო გადაზიდვათა დიდი ცენტრია პნომპენი. დიდი ნავსადგურია კამპონგსაომი. ასევე პნომპენის მახლობად არის საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი.
1995 წელს მთავრობამ ქვეყნის ეკონომიკური სისტემა დაგეგმარებული ეკონომიკიდან გადავიდა თავისუფალი ბაზრის სისტემაზე. ამ ცვლილებების შედეგად ზრდამ დაახლოებით 7%-ს მიაღწია და 1995 წელსვე ინფლაცია 26%-დან 6%-მდე შემცირდა 1994 წელთან შედარებით. იმპორტიც გაიზარდა და ექსპორტიც.
4 წლიანი ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესების შემდეგ, 97-98 წლებში ეკონომიკა შენელდა რეგიონში არსებული ეკონომიკური კრიზისის და პოლიტიკური არასტაბილურობის გამო. უცხოური ინვესტიციებიც შემცირდა. 98-ში იყო გვალვა, რამაც დიდი ზიანი მიაყენა მოსავლებს. 1999 წელს, რომელიც ბოლო 30 წლის განმავლობაში პირველი სრული მშვიდობიანი წელი იყო ომის გარეშე, ეკონომიკურმა ზრდამ მიაღწია 4%-ს. კამბოჯა ახერხებს მიიზიდოს უცხოელი ინვესტორები იქ არსებული დაბალი გადასახადების, დიდი სამუშალო ძალის დაბალი ხელფასებითა და აზიური ნედლეულის წყალობით.
კამბოჯის ეკონომიკა დღესაც დამყარებული არის სოფლის მეურნეობაზე, 2009 წლის მონაცემებით სამუშაო ძალის 58%  დასაქმებულია აგრარულ სექტორში. ქმერების დიდი ნაწილი სოფელში ცხოვრობს, რომლებსაც აქვთ მცირე მიწები, სადაც უმეტესად მოჰყავთ ბრინჯი, რომელსაც ან თავად მოიხმარენ ან ყიდიან. მდინარეებთან ახლოს მცხვორებები ხშირად აქცენტს აკეთებენ ხილის და ბოსტნეულის წარმოებაზე. მექანიზირებული მეურნეობა არის ძალიან იშვიათი და კულტივირება მიმდინარეობს ძალიან პრიმიტიული, განუვითარებელი ხელსაწყოებით. სოფლის მეურნების წამყვანი დარგია მიწათმოქმედება. მთავარი სასურსათო კულტურის ბრინჯის ნათესები ძირითადად მდინარე მეკონგისა და საპის ტბის სანაპიროებზეა. მოჰყავთ აგრეთვე სიმინდი, ბატატი, ჩინური კარტოფილი, სოია; აშენებენ ქოქოსის პალმას, შაქრის ლერწწამს, პილპილს, არაქისს, თამბაქოს, ბამბას, ჯუთს, ფორთოხალს, მანდარინს, ბანანს, ანანასსა და სხვა. დიდი მნიშვნელობა მოიპოვა ჰევეის პლანტაციებმა. საქონელს იყენებენ უმთავრესად როგორც გამწევ ძალას. ამზადებენ ხე-ტყეს. აგროვებენ ილს, გუტაპერჩს. მისდევენ თევზჭერას.
2012 წლის მონაცემებით კამბოჯის მთლიანი შიდა პროდუქტი შეადგენს 13 მილიარდ დოლარს. მშპ ერთ სულ მოსახლეზეც სწრაფად იზრდება, მაგრამ მეზობელ ქვეყნებთან შედარებით მაინც დაბალია. კამბოჯის ორი ყველაზე ფართე ინდუსტრიაა ქსოვილების და ტურიზმის, მაგრამ მეურნეობა ისევ რჩება შემოსავლის იმ კამბოჯელების მთავარ წყაროდ, რომლებიც სოფლებში ცხოვრობენ. სერვისის სექტორი კონცენტრირებულია სავაჭრო აქტივობებზე.
კამბოჯას ექსპორტზე გააქვს ძირითადად რეზინი, თამბაქო, ხე-ტყე. ასევე ბოლო წლებში განვითარდა ტანსაცმლისა და ფეხსაცმლის წარმოების ინდუსტრია, რომელიც გააქვთ აშშ-ში, კანადასა და ევროპაში.
ფოლკლორი
მუსიკა და ცეკვა წარმოადგენენ ქმერული კულტურის ძალიან მნიშვნელოვან ელემენტებს, რომლებიც გამოსახვას ნახულობენ როგორც სოფლის უბრალო ცხოვრებაში, ისე ქალაქის ოფიციალურ დადგმებში. ტრადიციული ქჰმერული სამუსიკო ინსტრუმენტებია დრამი და ქსილოფონი, სხვადასხვა სასულე და სიმებიანი საკრავები. ასევე პოპულარულია დასავლური წარმოშობის  ინსტრუმენტებიც.
ცეკვა
მინი|კამბოჯელი მოცეკვავეები კამბოჯური ცეკვა უმთავრესად იყოფა სამ ძირითად ნაწილად. ესენია: კლასიკური, ხალხური და სოციალური ცეკვები.
კლასიკური კამბოჯური ცეკვების ზუსტი წარმოშობა დღემდე სადავოა, თუმცა ცნობილი ადგილობრივი სწავლულები თვლიან, რომ თანამედროვე ქჰმერული ცეკვის ფორმების კვალი მიდის უძველესი დროის ანგკორთან. ამ დასკვნას ისინი აკეთებენ ძველ ტაძრებში არსებული გრავიურების დაკვირვებით. მეორე ვერსიის თანახმად კი თანამედროვე ქმერული ცეკვის სტილი კამბოჯელებმა ისწვალეს 1800-იან წლებში.
ქმერული კლასიკური ცეკვა წარმოადგენს ხელოვნების სტილიზებულ დადგმას. ამგვარი ცეკვები ძირითადად სრულდება კამბოჯის სამეფო კარზე და აქვს ორი დანიშნულება. ერთი ეს არის ცერემონიული დატვირთვა, ხოლო მეორე არის გასართობი ფუნქცია. ცეკვა სრულდება სპეციალურ მოქარგულ კოსწიუმებში გამოწყობილი პროფესიონალი ქალებისა და კაცების მიერ. მუსიკას კი ასრულებს ორკესტრი, რომელიც ძირითადად მხოლოდ კამბოჯისთვისაა დამახასიათებელი.
სოციალური ცეკვები კი უმეტესად სრულდება სოციალური თავყრილობებისა და კამბოჯურ ბანკეტებზე. მის ჩამოყალიბებაზე დიდი გავლენა მოახდინესას მსოფლიოს ისეთმა ცეკკვებმა როგორებიცაა, თუნდაც ჩა-ჩა-ჩა, ბოლერო და მედისონი.
სპორტი
კამბოჯაში სპორტის ყველაზე ცნობილი და უძველესი სახეობა არის ბოკატორი. ეს არის ერთ-ერთი ქმერული საბრძოლო ხელოვნება, რომელშიც დაშვებულია იარაღის გამოყენებაც. ზეპირი გადმოცემების თანახმად ბოკატორი ან ბრძოლის მისი წინაპარი სახეობა გაჩნდა ჯერ კიდევ 1700 წლის წინ. თვითონ სიტყვა ბოკატორი პირდაპირ რომ გადმოვთარგმნოთ ნიშნავს დამრტყმელ ლომს. დღესაც კი ამ საბრძოლო ხელოვნებით ჩხუბის დროს აცვიათ ის უძველესი ქმერების არმიის ფორმები.
ბოკატორი შეიცავს 341 სხვადასხვა საბრძოლო ილეთს. სხვა აზიური საბრძოლო ხელოვნებების მსგავსად ბოკატორიც ეფუძნება ადამიანის მიერ ბუნების შეცნობას. მაგალითისთვის, აქ ჩვენ შევხვდებით ცხენის, არწივის, ჩიტის და კიდევ სხვა ცხოველების საბრძოლო სტილებს, რომლებიც თავის მხრივ კიდევ რამდენიმე ტექნიკას შეიცავს. რა თქმა უნდა ეს ცხოველების სახელები მათთან მსგავსების გამო უწოდეს. ხშირად ბოკატორი შეცდომით აღწერილია, როგორც თანამედროვე კინგბოქსინგის ერთ-ერთი სახეობა, თუმცა უნდა აღინიშნოს რომ მას კინგბოქსინგთან თითქმის არაფერი არ აქვს საერთო.
ბოკატორის გარდა კამბოჯაში მსოფლიოს თანამედროვე ყველა სახის სპორტისაგან განსხვავებით არსებობს ტრადიციული ქმერული ჭიდაობა, რომელიც არანაკლები პოპულარობით სარგებლობს. ეს სახეობა ჯერ კიდევ უძველეს დროშია წარმოშობილი და ამას ადასტურებს ძირძველ ტაძრებზე შემორშენილი ბარელიეფები. თავდაპირველად ორივე სქესის წარმომადგენლები იყვნენ დაკავებულები ამ სპორტით, თუმცა დღეს მხოლოდ მამაკაცები მიზდევენ აქტიურად. ასევე საგულისხმოა, რომ ქჰმერულ ჭიდაობაში ჭიდაობაზე მეტად არანაკლებ მნიშვნელოვანია ცეკვაც. ბრძოლის წინ მუსიკის ფონზე მიწინააღმდეგეები ცეკვით ესალმებიან ერთმანეთს. მატში შედგება სამი რაუნდისაგან. ხოლო გამარჯვებულია ის მოთამაშე, რომელიც ამ სამიდან ორ რაუნდში ბეჭებზე დასცემს მეტოქეს. ყოველი რაუნდის შემდეგ შეუძლია მოჭიდავეს შეწყვიტოს ბრძოლა. ტრადიციული და მნიშვნელოვანი თამაშები უმეტესად ტარდება ქმერულ ახალ წელსა და კამბოჯის სხვა მნიშვნელოვან დღესასწაულებზე.
ენა და დამწერლობა
კამბოჯაში მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა დაახლოებით 92 % საუბრობს და წერს ქმერულად. აქედან გამომდინარე გასაკვირი არ არის რომ სწორედ ქმერულია სახელმწიფო ენა. ქმერული ასევე არის ვიეტნამურის შემდეგ მეორე ყველაზე ფართოდ გავრცელებული სალაპარაკო ენა აუსტორაზიურ ენათა ოჯახში(ენების საკმაოდ დიდი ოჯახი, რომელიც მოიცავს სამხრეთ აღმოსავლეთ აზიის ტერიტორიებზე გავრცელებულ მნიშვნელოვან ენებს). ქმერული ენა უმეტესწილად არის არატონალური და შედგება ორ მარცვლიანი სიტყვებისაგან. თავად ქჰმერული დამწერლობა წარმოიშვა სამხრეთ ინდოეთსა და სამხრეთ აღმოსავლეთ აზიაში ჩვენი წელთაღრიცხვით მეხუთე მეექვსე საუკუნეებში. ქმერული დამწერლობის ყველაზე ძველი ნიმუში აღმოჩენილია ტაკეოს პროვინციაში პნომპენისგან სამხრეთით, რომელიც თარიღდება 611 წლით.
ტექსტები იწერება მარცხნიდან მარჯვნივ და მიღებულია, რომ სიტყვებსა და წინადადებებს შორის საერთოდ არ იყენებენ დაშორებებს. მთელი ტექსტი ერთ დიდ სიტყვად წერია. სულ აქვთ 35 სიმბოლო, თუმცა თანამედროვე დამწერლობაში მხოლოდ 33 იყენებენ. ქჰმერულ ანბანში თითოეულ თანხმოვანს აქვს ორი ფორმა. ერთი ფორმის მიხედვით მას წინ უსწრებს ასო A და მეორე ფორმის მიხედვით მას მოსდევს ასო O.
განათლება
დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ კამბოჯაში მნიშვნელოვნად განვითარდა სახელმწიფო განათლების საქმე, საგრძნობლად შემცირდა წერა-კითხვის უცოდინართა რიცხვი. 1976 განათლების სისტემის საფეხურები იყო: 6 წლიანი უფასო დაწყებითი სკოლა (3+3), არასრული საშუალო 4-წლიანი სკოლა ( კოლეჯი), სრული საშუალო 7-წლანი სკოლა (ლიცეუმი), რომლის დამთავრების შემდეგ ეძლეოდათ „სრული ბაკალავრის“ ხარისხი და უმაღლეს სსასწავლებელში შესვლის უფლება. 1976 წელს კამბოჯაში იყო 1200-მდე სახელმწიფო სკოლა. 1500-მდე სამინისტრო სკოლა, 100-მდე ლიცეუმი და კოლეჯი. 1976 დაწყებით სკოლაში სწავლობდა 1 მლნ-ზე მეტი მოსწავლე, საშუალო სკოლაში - 110 ათ-ზე მეტი მოსწავლე. პროფტექნიკუმებში მომზადება ხორციელდებოდა დაწყებითი სკოლის ბაზაზე პროფსკოლებსა და ტექნიკურ კოლეჯებში. 1976 წლიდან 30-ზე მეტ პროფსასწავლებელში სწავლობდა 6 ათაზე მეტი მოსწავლე. პედაგოგიურ განათლებას იღებდნენ პედაგოგიურ ცენტრებსა და ეროვნულ უნივერსიტეტებში. იყო 9 უმაღლესი სასწავლებელი (15 ათასამდე სტუდენტი). სსრკ-მა ააშენა და კამბოჯის ხალხს საჩუქრად გადასცა უმაღლესი ტექნოლოგიური ინსტიტუტი პნომპენში.
1976 წელს პნომპენში იყო ეროვნული ბიბლიოთეკა, სამეფო კარის მუზეუმი, ეროვნული მუზეუმი, სადაც ინახებოდა VI-XX საუკუნეების ქმერული ხელოვნების კოლექცია.
კამბოჯის საინფორმაციო სააგენტო და სამთავრობო რადიოსადგური - სახელმწიფო კამბოჯის ხმა შეიქმნა 1978 წლის დეკემბერში.
ქალები კამბოჯაში
გენდერული თანასწორობის ინდექსით კამბოჯა 96-ე ადგილზეა, რაც არცთუ ისე კარგი მაჩვენებელია. მთავარი თვისებები, რომელიც ქალს უნდა გააჩნდეს არის თავმდაბლობა, ცოტას უნდა ლაპარაკობდეს, კარგი მანერები უნდა გააჩნდეს, შრომისმოყვარეობა, ბავშვებს უნდა ზრდიდეს და რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს ფინანსებს აკონტროლებდეს. ისინი უმეტეს შემთხვევაში ქორწილამდე ინარჩუნებენ ქალწულობას და ქორწილის შემდეგ ხდებიან უერთგულესი ცოლები. ასევე მათი ერთგვარი ფუნქციაა ქმრისათვის რჩევების მიცემა.
კამბოჯაში 1980-იანი წლების შემდეგ პრაქტიკულად საერთოდ არ შეცვლილა და დაბალ ნიშნულზე რჩებიან ქალების პოლიტიკაში ჩართულობის დონე. უმაღლეს პოლიტიკურ თანამდებობებზე კი თითქმის არცერთი ქალი არ მუშაობს.
მიუხედავად გენდერული ბალანსის ინდექსის სავალალო მონაცემისა რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს ქალისა და მამაკაცის უფლებები ისტორიულად კანონის წინაშე ყოველთვის იყო თანაბარი. ეს თანასწორობა დაფიქსირებული კამბოჯის კონსტიტუციაშიც. ქალს აქვს უფლება შეიძინოს ან ფლობდეს ქონებას და ნებისმიერ დროს შეუძლია მოითხოვოს კანონიერად განქორწინება. თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ ამ უთანასწორობის მიუხედავად დასავლურმა ცივილიზაციამ მცირე დოზით მაგრამ მაინც ჩააღწია დედაქალაქ პნომპენში, სადაც ახალგაზრდა ადგილობრივმა ქალებმა დაიწყეს უკვე ლიქიორებისა და სხვა მსუბუქი ალკოჰოლური სასმელების მოხმარება. ასევე ისინი ნელ-ნელა რეალურ ცხოვრებაში იღებენ და იყენებენ იმ უფლებებს რაც კონსტიტუციურად აქვთ მინიჭებული.
სქოლიო
*
არსარი (მწვერვალი)
არსარი (Արսար) — მთა სომხეთში. მდებარეობს გეღარქუნიქის პროვინციაში, აზერბაიჯანის საზღვართან სიახლოვეს, სოფელ არწვაშენიდან ჩრდილო-დასავლეთით 3,5 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1860 მეტრია და წარმოადგენს მურგუზის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
რობერტ სოლოუ
რობერტ სოლოუ (დ. 23 აგვისტო, 1924) — ამერიკელი ეკონომისტია. მისმა შრომამ ეკონომიკური ზრდის თეორიების სფეროში კულმინაციას მიაღწია და ჩამოყალიბდა, როგორც ეგზოგენური ზრდის მოდელი და მის სახელს ატარებს. ამჟამად, ეკონომიკის საპატიო პროფესორია მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში, სადაც პროფესორის თანამდებობას იკავებს 1949 წლიდან. 1961 წელს მიიღო ჯონ ბეითს კლარკის მედალი, 1987 წელს ნობელის პრემია ეკონომიკაში , ხოლო თავისუფლების საპრეზიდენტო მედლით დაჯილდოვდა 2014 წელს. მისი სადოქტორო საფეხურის სტუდენტებისგან ოთხმა - ჯორჯ აკერლოფმა, ჯოზეფ სტიგლიცმა, პიტერ დაიმონდმა და უილიამ ნორდჰაუსმა - სხვადასხვა დროს მიიღო ნობელის პრემია ეკონომიკის დარგში შეტანილი წვლილისთვის.
ბიოგრაფია
რობერტ სოლოუ დაიბადა ბრუკლინში, ნიუ-იორკში, ებრაულ ოჯახში 1924 წლის 23 აგვისტოს. ის მშობლებს ძალიან ჭკვიან ადამიანებად თვლიდა, რომლებმაც ვერ მოახერხეს კოლეჯში სიარული მუშაობის აუცილებლობის გამო. მან კარგი განათლება მიიღო ადგილობრივ საჯარო სკოლაში და თავიდანვე გამორჩეული იყო აკადემიურად. 1940 წლის სექტემბერში, 16 წლის იყო, როდესაც ჰარვარდის კოლეჯში ჩაირიცხა სტიპენდიით. იქ თავდაპირველად სწავლობდა სოციოლოგიასა და ანთროპოლოგიას, ისევე, როგორც ეკონომიკის საფუძვლებს.
1941 წელს, სოლოუმ დატოვა უნივერსიტეტი და ამერიკის არმიას შეუერთდა. რადგან სრულყოფილად იცოდა გერმანული ენა, არმიაში მისი მოვალეობა იყო ხელში ჩაეგდო, ეთარგმნა და შემდეგ ბაზაზე გაეგზავნა გერმანული შეტყობინებები. ის მსახურობდა ჩრდილოეთ აფრიკასა და სიცილიაზე, მოგვიანებით კი იტალიაში, 1945 წლის აგვისტომდე, სანამ გათავისუფლდებოდა ამ ვალდებულებისაგან. დაბრუნებიდან ცოტა ხნის შემდეგ კი, ის დაქორწინდა ბარბარა ლევისზე, რომელსაც მხოლოდ ექვსი თვის განმავლობაში ხვდებოდა.
სოლოუ ჰარვარდში დაბრუნდა 1945 წელს, სადაც მას ხელმძღვანელობდა ვასილი ლეონტიევი. როგორც ლეონტიევის მკვლევარ-ასისტენტმა, მან გააკეთა დანახარჯები-გამოშვების მოდელისთვის კაპიტალის კოეფიციენტების თავდაპირველი ნაკრები. ამის შემდეგ, ის დაინტერესდა სტატისტიკური და ალბათური მოდელებით. 1949-1950 წლები გაატარა კოლუმბიის უნივერსიტეტში იმისათვის, რომ სტატისტიკა უფრო ინტენსიურად ესწავლა. ამ პერიოდში აგრეთვე მუშაობდა საკუთარ სადოქტორო თეზისზეც.
1949 წელს, სანამ კოლუმბიის უნივერსიტეტიდან წამოვიდოდა, მან მიიღო პროფესორის ასისტენტობაზე შეთავაზება, მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ეკონომიკის დეპარტამენტისაგან, რასაც დათანხმდა. სოლოუ იქ ასწავლიდა სტატისტიკასა და ეკონომეტრიკას. ის თანდათან დაინტერესდა მაკროეკონომიკით.
თითქმის 40 წლის განმავლობაში სოლოუ და პოლ სამუელსონი ერთად მუშაობდნენ ისეთ მნიშვნელოვან თეორიებზე, როგორებიცაა : ნეიმანის ზრდის თეორია (1953), კაპიტალის თეორია (1956), წრფივი პროგრამირება (1958) და ფილიპსის მრუდი (1960).
სოლოუ იკავებდა რამდენიმე საჯარო პოზიციასაც, მათ შორის, იყო უფროსი ეკონომისტი "ეკონომიკურ მრჩეველთა საკონსულოში" (1961-1962) და "შემოსავლების დაცვის პრეზიდენტის კომისიის" წევრი. მისი ნაშრომები ძირითადად ფოკუსირებული იყო დასაქმებისა და ზრდის პოლიტიკის თემებზე და კაპიტალის თეორიაზე.
1961 წელს მოიგო ამერიკის ეკონომიკური ასოციაციის, ჯონ ბეითს კლარკის ჯილდო, რომელიც გადაეცემოდა 40 წლამდე ასაკის საუკეთესო ეკონომისტს. 1979 წელს კი აღნიშნული ასოციაციის პრეზიდენტი იყო.
1987 წელს მიიღო ნობელის პრემია ეკონომიკური ზრდის ანალიზისათვის.
1999 წელს დაჯილდოვდა მეცნიერების ეროვნული მედლით.
2011 წელს კი მიიღ საპატიო დოქტორის ხარისხი ტაფტსის უნივერსიტეტისგან.
სოლოუმ დააარსა "კურნოს ფონდი" და "კურნოს ცენტრი". მისი კოლეგის, ფრანკო მოდილიანის გარდაცვალების შემდეგ, სოლოუ გახდა "I.S.E.O ინსტიტუტის" ახალი თავმჯდომარე, რომელიც იტალიურ, არაკომერციულ კულტურულ ასოციაციას წარმოადგენს და ორგანიზებას უკეთებს საერთაშორისო კონფერენციებსა და საზაფხულო სკოლებს. ის არის "ეკონომისტები მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის" ორგანიზაციის კურატორი.
სოლოუს სტუდენტებს შორის არიან 2010 წლის ნობელის პრემიის გამარჯვებული პიტერ დაიმონდი, მაიკლ როტშილდი, ჰალბერტ უაითი, ჩარლი ბინი, მაიკლ ვუდფორდი და ჰარვი ვაგნერი. ის ეკონომიკის კვლევითი სტატიების ბაზაში მე-5 ადგილზეა იმ ეკონომისტების სიძლიერის მიხედვით, რომელთაც მისი ზედამხედველობის ქვეშ უსწავლიათ
სოლოუს ეკონომიკური ზრდის მოდელი
სოლოუს ეკონომიკური ზრდის მოდელი, ხშირად ცნობილი, როგორც სოლოუ-სვონის ნეოკლასიკური ზრდის მოდელი დამოუკიდებლად შეიმუშავა ტრევორ სვონმა და 1956 წელს გამოაქვეყნა The Economic Record-ში. სოლოუს ეკონომიკური ზრდის მოდელი, მოცემული დროის განმავლობაში, გამოშვებაში ცვლილებებს აანალიზებს მოსახლეობის ზრდის ტემპზე, დანაზოგების დონესა და ტექნოლოგიური პროგრესის დონეზე დაყრდნობით. ამ მოდელის საშუალებით, 1957 წელს სოლოუმ გამოთვალა რომ აშშ-ს გამოშვების დონის ზრდის დაახლოებით 4/5 ტექნოლოგიურ პროგრესზე მოდიოდა.
სოლოუს მიხედვით, ახალი კაპიტალი მეტად ღირებულია, ვიდრე ძველი (ვინტაჟური), რადგან ახალი კაპიტალი წარმოებულია საყოველთაოდ ცნობილი ტექნოლოგიით. ის აღნიშნავს, რომ კაპიტალი სასრული რაოდენობის უნდა იყოს, რადგან, რეალურად, დედამიწაზე რესურსების რაოდენობაც შეზღუდულია. სოლოუს მოდელის ფარგლებში, დაშვებულია რომ ტექნოლოგიები გამუდმებით უმჯობესდება. შედეგად, აღნიშნული ტექნოლოგიების საშუალებით წარმოებული ახალი კაპიტალი მეტად პროდუქტიულია და შესაბამისად, მეტად ღირებულიც. მოგვიანებით, პოლ რომერმა და რობერტ ლუკასმა ჩამოაყალიბეს სოლოუს ნეოკლასიკური ზრდის მოდელის ალტერნატიული ვარიანტი.
თავისი იდეების გამოსახატავად, სოლოუმ ააგო გრაფიკი, რომლის x ღერძზე აღნიშნულია კაპიტალი ერთ დასაქმებულზე, ხოლო y ღერძზე კი გამოშვების რაოდენობა ერთ დასაქმებულზე. მოდელი აგებულია სრული დასაქმების დაშვების პირობით. წერტილს, სადაც მოდელზე გამოსახული გრაფიკები იკვეთებიან, მდგრადი მდგომარეობა ეწოდება, ამ შემთხვევაში, წარმოების დონე ძველი კაპიტალის ჩანაცვლების საშუალებას იძლევა. ქვეყნები, რომლებიც მარცხენა მხრიდან უახლოვდებიან მდგრადი მდგომარეობის დონეს, ვერტექსთან მდებარე ქვეყნებთან შედარებით ნელა იზრდებიან. აღსანიშნავია, რომ აღარ იზრდებიან ის ქვეყნებიც, რომლებიც მდგრადი მდგომარეობის წერტილიდან მარჯვნივ მდებარეობენ, რადგან, კაპიტალიდან არსებული მოგება მთლიანად ძველი კაპიტალის შეკეთებასა და ჩანაცვლებაზე მიდის. ალტ=|მინი|[[ბილ კლინტონი აჯილდოებს სოლოუს მეცნიერების ეროვნული მედლით, 1999]]
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ამერიკის ეკონომიკური ასოციაციის პრეზიდენტები კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:აშშ-ის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრები
ისლამის ოქროს ხანა
ისლამის ოქროს ხანა ან ისლამური რენესანსი — ისტორიული პერიოდი VIII საუკუნის შუა პერიოდიდან XIII საუკუნის შუა ხანებამდე, რომლის დასაწყისში არაბთა სახალიფო  უდიდესი სახელმწიფო იყო. სახალიფოს ფარგლებში ჩამოყალიბდა საერთო მუსლიმური კულტურული სივრცე, რომელიც არსებობას მისი დაშლის შემდეგაც აგრძელებდა. ამ პერიოდში მოღვაწე  მეცნიერებმა, მწერლებმა და მხატვრებმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს მსოფლიო მეცნიერებისა და კულტურის განვითარებაში. არაბთა სახალიფოს დაშლის შემდეგ, ისლამური კულტურის განვითარება მცირე ხნით აიტაცა სამანიდების სპარსულმა სახელმწიფომ, ხოლო შემდეგ მორიგეობით თურქთა მუსლიმურმა დინასტიებმა - ღაზნიმ, ყარახანიდებმა, თემურიდებმა, სელჩუკებმა, ჰულაგუიდმა. ჰოვარდ ტერნერი წერდა: ” მუსლიმმა მხატვრებმა და მეცნიერებმა, ხელოსნებმა და მთავრებმა ერთად შექმნეს უნიკალური კულტურა, რომელმაც პირდაპირი და არაპირდაპირი გავლენა იქონია ყველა კონტინენტზე”.
ისლამური რენესანსის პერიოდში განვითარდა მათემატიკა, მედიცინა, ფილოსოფია, ფიზიკა, ქიმია და სხვა მეცნიერებები. ისლამური კულტურა, რომელიც სამხრეთ ესპანეთიდან ჩინეთამდეა გადაჭიმული, აითვისა სხვადასხვა ეროვნებისა და რელიგიის მეცნიერთა მიღწევები. მან განავითარა ეგვიპტელების, ბერძნებისა, რომაელების ცოდნა და მიაღწია იმ მიღწევებს, რომლებმაც აღორძინების ეპოქას შექმნა.
ისტორია
მინი|[[არაბთა სახალიფო ]] ოქროს ხანაში, მაჰმადიანი მეცნიერები, მხატვრები, ინჟინრები, პოეტები, ფილოსოფოსები და ვაჭრები წვლილს შეიტანეს მეცნიერებაში, ეკონომიკაში, ლიტერატურაში, ფილოსოფიაში, საზღვაო საქმეებში, სოფლის მეურნეობაში, როგორც წარსულის ტრადიციების შენარჩუნებაში, ასევე საკუთარი გამოგონებების გამოყენებით. ომაიადების, შემდეგ კი აბასიანთა მმართველობის პერიოდში, მეცნიერები მმართველებისგან უზარმაზარ მხარდაჭერას განიცდიდნენ. მედიცინის, სამხედრო ტექნოლოგიისა და მათემატიკის პრაქტიკული მნიშვნელობა დაეხმარა არაბთა სახალიფოს განვითარებას.
არაბული ენა გახდა მეცნიერების უნივერსალური ენა კორდოვიდან ბაღდადამდე და სამარყანდამდე სხვადასხვა ქვეყნის მეცნიერებს შეეძლოთ ერთ ენაზე კომუნიკაცია. მე -9 საუკუნეში ბაღდადის მმართველები რეგულარულად იკრიბებოდნენ (ინტელექტუალური მეჯლისები), რომლის დროსაც თეოლოგები, ფილოსოფოსები და ასტრონომები იკრიბებოდნენ თავიანთი იდეების განსახილველად.
ისლამურ სამყაროში მეჩეთებში მედრესეები იხსნებოდა, სადაც ისინი ასწავლიდნენ არა მხოლოდ რელიგიას, არამედ საერო მეცნიერებებს. დროთა განმავლობაში მრავალი მედრესე უნივერსიტეტად იქცა. მუსლიმმა მმართველებმა მოაწყვეს სამეცნიერო ცენტრები, სადაც მეცნიერებს შეეძლოთ ცოდნის დაგროვება, განვითარება და გაზიარება. ამ სამეცნიერო ცენტრებიდან ყველაზე ცნობილია "სიბრძნის სახლი" ("ბეით ალ-ჰიკმა"), რომელიც დააარსა ხალიფა ალ-მამუნმა მე -9 საუკუნის 20-იან წლებში. გარდა ბაღდადისა, მისი ისტორიის სხვადასხვა პერიოდში შუა საუკუნეების აღმოსავლეთში სამეცნიერო მოღვაწეობის ცენტრები იყო: კაირო, დამასკო, ბუხარა, სამარყანდი, ხორეზმი, ისპაჰანი, ნიშაპური, ბალხი, კორდოვა და სხვა ქალაქები. 859 წელს პრინცესა ფატიმა ალ-ფიჰრიმ დააარსა პირველი თანამედროვე უნივერსიტეტი ფესში, მაროკოში. უნივერსიტეტში ღებულობდნენ ქალებსაც და მამაკაცებსაც,  რამდენიმე ფაკულტეტზე ამზადებდნენ სხვადასხვა დისციპლინაში.
გეოგრაფი შამსუდინ ალ-მუკადდასი წერდა მეცნიერების ისლამური ცენტრების ფორმირების პროცესზე: ” აღმოსავლეთში აფასებდნენ მეცნიერებს (ულამო), ხოლო დასავლეთში აფასებდნენ მწიგნობრებს”.
ასტრონომია
მინი|ისლამური კოსმოლოგია მარცხნივ|მინი|ტუსის წყვილი ასტრონომია მეცნიერების ერთ-ერთი დარგია, რომელიც მუსლიმი მეცნიერების ინტერესის სფეროს წარმოადგენდა. ობსერვატორია მუსლიმური სახელმწიფოების თითქმის ყველა დიდ ქალაქში არსებობდა. 1259 წელს ნასირ ად-დინ ტუსმა   თავრიზის მახლობლად დააფუძნა მარაღას ობსერვატორია, რომელიც იმ დროისთვის მსოფლიოში ყველაზე დიდი იყო. მუსლიმმა მეცნიერებმა შარაფ ად-დინ ათ-ტუსმა, ნასირ ად-დინ ათ-ტუსმა და იბნ ალ-შატირმა პირველად ისაუბრეს დედამიწის ღერძის გარშემო ბრუნვის შესაძლებლობაზე. მუსლიმებმა დახვეწეს ვარსკვლავების ადგილმდებარეობისა და მათ შორის მანძილის გაზომვის საშუალება (ასტროლაბი). მე-9-მე -10 საუკუნეებში ძმებმა მუსებმა გააკეთეს გათვლები დედამიწის გარშემოწერილობაზე.
ხორეზმელმა მეცნიერმა ალ-ბირუნმა დაადასტურა, რომ დედამიწა ბრუნავს მისი ღერძის გარშემო და მზის გარშემო. ინდოეთის ქალაქ ნანდანასთან ახლოს ჩატარებული კვლევების შედეგად მან შეძლო დედამიწის ზედაპირის დაანგარიშება. ევროპაში გამოყენებულ მეთოდს უწოდებენ "ბირუნის წესს". მინი|ტუსის წყვილი - XIII საუკუნის ესკიზი [[ნასირ ალ-დინ ტუსი|ნასირ ალ-დინ ტუსის მიერ ]] შუა აზიელმა მეცნიერმა ალ-ფერგანმა აღმოაჩინა მზის ლაქების არსებობა და მისი ნამუშევრები ასტრონომიის სფეროში ევროპაში გამოიყენებოდა, როგორც სასწავლო საშუალება 700 წლის განმავლობაში. ის გახდა პირველი მეცნიერი, რომელმაც გამოიანგარიშა დაბნელების მრუდის ზუსტი მნიშვნელობა.
ცენტრალური აზიის მეცნიერმა ულუღ ბეგმა, რომლის  მთავარი ინსტრუმენტი იყო კედლის კვადრატი 40 მეტრის რადიუსით და სამუშაო ნაწილით 20 ° –დან 80 ° –მდე, რომელსაც მსოფლიოში ტოლი არ ჰქონდა 1437 წლისთვის, ობსერვატორიაში შეადგინა Gurgan Zij - ვარსკვლავიანი ცის კატალოგი, რომელშიც აღწერილია 1018 ვარსკვლავები. იქვე განისაზღვრა  წლის ხანგრძლივობა: 365 დღე, 6 საათი, 10 წუთი, 8 წამი (შეცდომით + 58 წამი) და დედამიწის ღერძის დახრილობა: 23,52 გრადუსი (ყველაზე ზუსტი გაზომვა).
ულუღ ბეგმა მთავარ სამეცნიერო შრომად სამართლიანად ითვლება "ზიჯი ჯადიდი გურაგანი" ან "ახალი გურაგანოვის ასტრონომიული მაგიდები". ავტორმა ეს ნაშრომი დაასრულა 1444 წელს, ოცდაათი წლის თავდაუზოგავი შრომისა და ასტრონომიული დაკვირვების შემდეგ. ასტრონომიული ცნობარი მალე ლათინურად ითარგმნა და კლავდიუს პტოლემეუსის "ალმაგესტთან" და კასტილიის მეფის ალფონსო X- ის ასტრონომიულ მაგიდებთან ერთად იყო სახელმძღვანელო ასტრონომიის შესახებ ევროპის ყველა ობსერვატორიაში [3].
ამ ცხრილების სიზუსტემ აჯობა აღმოსავლეთსა და ევროპაში  აქამდე მიღწეულ ყველა შედეგს. მხოლოდ XVI საუკუნეში ტიხო ბრაჰემ შეძლო მიეღწია და შემდეგ გაეუმჯობესებინა სამარყანდის დაკვირვებების სიზუსტე. გასაკვირი არ არის, რომ "ზიჯ ულუღ ბეგი" მუდმივად იპყრობდა ასტრონომების ყურადღებას, როგორც აღმოსავლეთში, ასევე ევროპაში.
ბეტანის გამოთვლები მზის წლისთვის თითქმის მთლიანად შეესაბამება თანამედროვე მონაცემებს (შეცდომით მხოლოდ 24 წამი).
ბიოლოგია
იბნ ალ-ბაიტარი (იბნ ბაიტარი) (1190-1248) თავის წიგნში აღწერს დაახლოებით 1400 სამკურნალო მცენარეს და ბალახს. მისი მოღვაწეობა ამ სფეროში მთავარ სამეცნიერო წყაროდ ითვლებოდა.
გეოგრაფია
მარცხნივ|მინი|[[ალ-იდრისი|იდრისის 1154 წლის მსოფლიო რუკა]] თავის წიგნში "Kitab al-harakat as-samawiya wa javami ilm al-nujum" ("ციური მოძრაობების წიგნი და ვარსკვლავების მეცნიერების კრებული") მეცხრე განყოფილებაში ცნობილი შუასაუკუნეების გეოგრაფი ალ-ფერგანი აღწერს დედამიწის შვიდ კლიმატს.
ალ-ბატტანის ერთ-ერთი ნამუშევარი შეიცავს 273 გეოგრაფიული ობიექტის კოორდინატების ჩამონათვალს. ამ წიგნის მეექვსე თავში მოცემულია მთლიანად მიწის აღწერა, ხოლო ზღვები, მათ შორის შავი, აზოვი, კასპია, განსაკუთრებით დაწვრილებით ხასიათდება.
სპარსელმა სწავლულმა იბნ სარაფიიუნმა, რომელიც X საუკუნის დასაწყისში თავს სუჰრაბს ("უღარიბესი ადამიანთაგან" (სპარსულ -ტაჯიკური ეპოსის ლეგენდარული გმირი) უწოდებდა), დაწერა ნაშრომი "Kitab 'aja'ib al-Akalim al-sab'a" ("საოცარი შვიდი კლიმატის წიგნი"), რომელიც შედგება ცხრილებისგან. მასში მოცემული იყო ქალაქების, ზღვების, კუნძულების, მთების, ტბების, მდინარეების სახელები და მათი წყაროები, განაწილებული იყო კლიმატური მახასიათებლების მიხედვით, აღწერილი იყო ციფრული მონაცემები - გრძედი და გრძედი.
მათემატიკა
შუა აზიის მუსლიმი გამოჩენილი მათემატიკოსის მუჰამედ ალ-ხორეზმი ს სახელი ასოცირდება ათვლის ათწილადი სისტემის, წილადების, ტრიგონომეტრიული ფუნქციების და მრავალი სხვა დიდი მიღწევის დანერგვასთან, რომელთა გარეშე შეუძლებელია თანამედროვე მათემატიკის წარმოდგენა. მან შეისწავლა ათობითი რიცხვების სისტემა ძველი ინდოელი მათემატიკოსების ნაწარმოებებიდან სანსკრიტზე და შემდგომში გაავრცელა არაბულენოვანი პოლიეთნიკური  ფართო აუდიტორიის მეცნიერებს შორის. დაწერა პირველი წიგნი ალგებრაზე, სახელწოდებით Kitab al-Jabr wal-Mukabal (დასრულების და წინააღმდეგობის წიგნი). სიტყვა "ალ-ჯაბრი" ამ წიგნის სათაურიდან დასავლეთში დაიწყო "ალგებრა". თავად მეცნიერის სახელი გახდა საყოველთაო სახელი და დანიშნავს პროცედურას, რომელსაც ერთმნიშვნელოვნად მივყავართ შედეგამდე - ალგორითმი.
მედიცინა
მინი|[[თვალი ჰუნაინ იბნ ისხაკის მიხედვით. დაახლოებით 1200 წლით დათარიღებული ხელნაწერიდან.]] მაჰმადიანი მეცნიერების უმაღლესი მიღწევები შეიძლება აღინიშნოს მედიცინაში. პირველად არაბთა სახალიფოში აშენდა საავადმყოფოები და ჰოსპიტლები. გაჩნდა პირველი სამედიცინო ინსტიტუტები. მუსლიმი ექიმები საუკუნეების განმავლობაში თვალის დაავადებების კვლევის სათავეებში დგანან. სახალიფოს პირველი საავადმყოფო დაარსდა 707 წელს ომაიანი ხალიფა ალ-ვალიდ იბნ აბდულ-მალიქის დროს. ამ საავადმყოფოს მოვლა-პატრონობისა და პაციენტების საკვებით უზრუნველყოფის ხარჯებს სახელმწიფო ფარავდა. იმისათვის, რომ ავადმყოფი კეთროვნების გაქცევა თავიდან აეცილებინათ, მათ აპატიმრებდნენ.
ზოგიერთი მკვლევარის აზრით, აბუ ბაქრ მუჰამედ ალ-რაზი (865-925) გახდა პირველი ექიმი, რომელმაც აღწერა  თვალის საპასუხო  რეფლექსი და პირველი, ვინც გამოყო და აღწერა დაავადებები, როგორიცაა ჩუტყვავილა და ცხელება.
ცნობილ მეცნიერს იბნ სინას (980-1037), რომელსაც დასავლეთში ავიცენას უწოდებენ, მიეკუთვნება ინფექციური დაავადებების აღმოჩენა, ანესთეზია, ფსიქოლოგიურ და ფიზიკურ პირობებს შორის კავშირი და მედიცინის მრავალი სხვა სფერო. მისი წიგნი "მედიცინის კანონი" XII – XVII საუკუნეებიდან გამოიყენებოდა სახელმძღვანელოდ ევროპის საუკეთესო სამედიცინო დაწესებულებებში.
კამბურ ვესიმმა (გარდაიცვალა 1761 წელს) მოახდინა ცოდნის სისტემატიზაცია ტუბერკულოზის შესახებ და პირველმა დაადგინა ამ დაავადების ინფექციური ხასიათი.
ბაქრ იბნ ალ-კასიმ ალ-მაუსილიმ (X საუკუნე) გამოიგონა ღრუ ნემსი კატარაქტის გაწოვის გზით მოსაშორებლად.
ალი იბნ ისამ (XI საუკუნე) დაწერა სამეცნიერო ნაშრომი "Tazkira", რომელშიც აღწერილია 130 თვალის დაავადება. ეს წიგნი საუკუნეების განმავლობაში რჩებოდა ყველაზე ავტორიტეტულ გამოცემა ოფთალმოლოგიის შესახებ, დაახლოებით XIX საუკუნის შუა ხანებამდე.
ნაოსნობა
უძველესი დროიდან მოყოლებული, მუსლიმებმა გამოხატეს ინტერესი მოგზაურობისა და გეოგრაფიის შესწავლის მიმართ. ამას ხელს უწყობდა ისლამის გავრცელების სურვილი, ვაჭრობა და პილიგრიმობის საჭიროება (ჰაჯი). ცნობილი სიტყვა ადმირალი მოდის არაბული ამირ ალ-ბაჰრიდან (არაბ. أمير البحر).
მრეწველობა
ჰარუნ არ-რაშიდის ვაჟმა ჩინეთიდან აიღო წარმოების ტექნოლოგია, იბნ ფაზილმა 794 წელს ბაღდადში ააშენა პირველი ქაღალდის ქარხანა. 6 წლის შემდეგ მსგავსი ქარხანა აშენდა ეგვიპტეში, ხოლო 950 წელს ალ-ანდალუსში. ევროპაში პირველი ქაღალდი გამოჩნდა სელისგან და ეწოდა charta damascaena, ანუ დამასკოს გრაგნილები.
სოფლის მეურნეობა
ოქროს ხანის ეპოქაში მუსულიმებმა შეძლეს განვითარებული სარწყავი სისტემის შექმნა, ისევე როგორც კარგად გააზრებული მოსავლის როტაციის სისტემა, რაც მათ საშუალებას აძლევს წელიწადში ორმაგი მოსავალი მიიღონ იმავე მიწაზე.
ფიზიკა
არაბი ფიზიკოსი და მათემატიკოსი ალ-ხაისამი (965-1051), ევროპაში ცნობილი როგორც ალჰაზენი (ალ-ხაზინი) - ოპტიკის ფუძემდებელი, რომლის ნაშრომი "ოპტიკის წიგნი" ე.წ. ნიუტონის ნაშრომებს უტოლდება რევოლუციური იდეებისათვის ოპტიკური კანონების აღმოჩენა. მან აღწერა თვალის სტრუქტურის აღწერა და ბინოკულარული მხედველობის სწორი წარმოდგენა. მისი აზრით, სინათლის სიჩქარე სასრულია და ჩაატარა ექსპერიმენტები კამერა ობსკურასთან (თანამედროვე კამერების წინამორბედი), ექსპერიმენტები სინათლის რეფრაქციაზე და ექსპერიმენტები სხვადასხვა სახის სარკეებზე. სფერულ სარკეებში სინათლის ასახვის მექანიზმს მისი სახელი ეწოდა - "ალ-ხაზინის პრობლემა".
აბულ-იზზ ისმაილ ალ-ჯაზარი (დ. 1206) თავის შრომებში ჩაუყარა საფუძველი კიბერნეტიკას.შექმნა სარქვლის ტუმბოები, წყლის ასაწევი აპარატები, წყლის საათები.მას ეკუთვნის ისეთი ტექნოლოგიურ სიახლეები, როგორიცაა: ხის ლამინირება, კომბინირებული საკეტები, ჰიბრიდული კომპასი, უნივერსალური მზის საათით ნებისმიერი გრძედისთვის. და ა.შ.
880 წელს მეცნიერმა სახელად იბნ ფირნასმა პირველად შექმნა აეროპლანის მსგავსი საფრენიაპარატი.
ფილოსოფია
მეცნიერების აბუ ალა ალ- მაარი, იბნ რუშდი, ალ-კინდი და ალ-ღაზალი, დიდი გავლენა მოახდინეს ფილოსოფიურ აზროვნებაზე.
ქიმია
ჯაბირ იბნ ჰაიანი ქიმიის მამამთავრად ითვლება. მან აღწერა მჟავები და შეიმუშავა ექსპერიმენტული კვლევის მეთოდის ადრეული ვერსია ქიმიაში. მან პირველად გამოხატა ვარაუდი ატომის შიგნით დამალული უზარმაზარი ენერგიის შესახებ და მისი გაყოფის შესაძლებლობა. იბნ ჰაიანის აზრით, განხეთქილება ქმნის ძალას, რომელსაც შეუძლია ბაღდადის განადგურება.
სქოლიო
კატეგორია:კულტურის ისტორია კატეგორია:ისლამი აზიაში
ნიკოლ ენისტონი
ნიკოლ ენისტონი (Nicole Aniston; დ. 9 სექტემბერი, 1987, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. კარიერა დაიწყო 2009 წელს. იგი მუშაობდა სტუდიებისათვის: Pure Play Media, Hustler Video, Brazzers, Wicked Pictures, Adam & Eve, Girlfriends Films, Digital Sin, Twistys, Penthouse და სხვ.
ფილმოგრაფია
მინი|ნიკოლ ენისტონი 2012 წელს მონაწილეობა მიღებული აქვს 224 ფილმში.
სია
და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
ალიო ქობალია
ალიო ქობალია არის 13 პოეტური კრებულის ავტორი („თეთრი ბილიკი“, „ნისლი ჭალაში“, „ველის ყვავილი“, „წყნარი თოვლი“, „ნაღვლიანი დღე“, „ცისფერი კვამლი“ და სხვა). რამდენიმე წლის წინ გერმანიაში გამოვიდა ალიო ქობალიას 1600 გვერდიანი ლექსიკოგრაფიული ნაშრომი „მეგრულ-ქართული ლექსიკონი“ ორ ტომად, რომლის გამომცემელიც არის შტუტგარტის უნივერსიტეტის პროფესორი, ქართველოლოგი ვოლფგანგ ფოიერშტაინი. ლექსიკონში შევიდა 97000 ლექსიკური ერთეული და სიტყვა-სტატია. გამოსაცემად არის გამზადებული ალიო ქობალიას ტოპონიმური, ონომასტიკური, ეტიმოლოგიური, ფრაზეოლოგიური ლერსიკონები და ეთნოგრაფიული ნაშრომები. მას ეკუთვნის სხვადასხვა ისტორიოგრაფიული, მითოლოგიური, კოსმოგონიური გამოკვლევები, პუბლიცისტური და კრიტიკული წერილები, ასევე ნაშრომები ქართველური ენების შედარებითი ლექსიკოგრაფიის დარგში.
ქართულის გარდა, ლექსებს წერდა მეგრულ ენაზეც.
აუკარის რაიონი
აუკარის რაიონი (Distrito de Aucara) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლუკანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 220 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 744 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 903.51 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუკანასის პროვინციის რაიონები
მოიზ კინი
მოიზ კინი (დ. 28 თებერვალი, 2000; ვერჩელი) — კოტ-დ’ივუარული წარმოშობის იტალიელი ფეხბურთელი, იტალიის სერია A-ს კლუბ „იუვენტუსის“ თავდამსხმელი.
კინი შევიდა უეფას ჩემპიონთა ლიგისა და ასევე იტალიის სერია A-ს ისტორიაში. ის პირველი მოთამაშეა, რომელიც დაბადებულია 21-ე საუკუნეში და მონაწილეობა მიიღო ამ შეჯიბრებებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები
კაზუარი
კაზუარი (Casuarius) — ფრინველთა გვარი კაზუარისებრთა ოჯახისა. მოიცავს სამ თანამედროვე და ერთ ამომწყდარ სახეობას. გავრცელებულნი არიან ჩრდილო-აღმოსავლეთ ავსტრალიასა და ახალ გვინეაში. არამფრენი, დიდი ტანის ფრინველებია. მათი სხეულის სიმაღლე 1,5–1,8 მ, წონა კი 60 კგ აღწევს. ავსტრალიაზე ყველაზე დიდები არიან ფრინველთა შორის, მსოფლიოში კი მხოლოდ სირაქლემებს ჩამოუვარდებიან. იკვებებიან სოკოებით, მუცელფეხიანებით, მწერებით, ბაყაყებით, გველებითა და სხვა მცირე ცხოველებით. დედალი ბუდეში დებს 3–8 კვერცხს. ისინი მომწვანო-ცისფერი ფერისაა, სიგრძეში 9–14 სმ, წონაში 650 გ. ინკუბაცია 49–56 დღე-ღამე გრძელდება. ველურ ბუნებაში ცოცხლობენ 12–19, ხოლო ტყვეობაში 40 წლამდე. მათთვის ბუნებრივ მტერს წარმოადგენს დინგო.
ლიტერატურა
* კატეგორია:კაზუარისებრნი
ბაჰრეინის კულტურა
ბაჰრეინის კულტურა — აღმოსავლეთ არაბეთის ისტორიული რეგიონის ნაწილი. ბაჰრეინის კულტურა სპარსეთის ყურის რეგიონში არაბული მეზობლების კულტურის მსგავსია. ბაჰრეინი ცნობილია თავისი კოსმოპოლიტიზმით, ბაჰრეინის მოქალაქეები ეთნიკური შემადგენლობა ძალიან მრავალფეროვანია. მიუხედავად იმისა, რომ სახელმწიფო რელიგია არის ისლამი, ქვეყანა ტოლერანტულია სხვა რელიგიების მიმართ: კათოლიკური და მართლმადიდებლური ეკლესიები, ინდუისტური ტაძრები, აგრეთვე (ამჟამად მოქმედი) ებრაული სინაგოგა ც არსებობს იქ.