cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დავით ჯოხაძე
შრომები
დავით ჯოხაძეს ეკუთვნის 160–მდე სამეცნიერო სტატია, სამი სახელმძღვანელო, მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 14 საკანდიდატო დისერტაცია, ამასთანავე იყო 5 სადოქტორო დისერტაციის კონსულტანტიც. დავით ჯოხაძე დაჯილდოებული იყო ივანე ჯავახიშვილის მდელით 1997, ღირსების ორდენით 1999 არჩეული იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსად, მედიკო–ბიოლოგიური, ეკოლოგიის და აფხაზეთის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსად. დავით ჯოხაძე აქტიურად თანამშრომლობდა ქართული ენციკლოპედიის რედაქციასტან და მრავალი მნიშვნელოვანი სტატიის ავტორია; წლების მანძილზე მას მიჰყავდა საქართველოს სახელმწიფო ტელევიზიის პირველ არხზე შემეცნებით პროგრამები. აქტიურად აქვეყნებდა პუბლიცისტურ წერილებს ქართულ პრესაში.
დავით ჯოხაძის შრომები ძირითადად ეხება უმაღლესი ორგანიზმების  გენომის ფუნქციონირების მოლეკულური მექანიზმების კვლევას. დავით ჯოხაძემ დაამტკიცა სხვადასხვა ქსოვილის, აგრეთვე ერთი და იმავე ქსოვილის (თავის ტვინის მაგალითზე) სტრუქტურულ-ფუნქციურად განსხვავებულ უჯრედთა ბირთვების არათანაბარი ტრანსკრიფციული აქტივობა, გენომის მატრანსკრიბელი ფერმენტის — რნმ-პოლიმერაზის ძირითადი ფორმების განსხვავებული განაწილება ამ ბირთვებში, ფერმენტის რაოდენობრივ-თვისებრივი ცვლილებანი ჰორმონების გავლენით, რითაც გამოვლინდა გენომის შერჩევით მოქმედებაში ჰორმონების მონაწილეობის ერთ-ერთი გზა. დაახასიათა მცენარეული უჯრედის ბირთვებისა და ქლოროპლასტების გენომის ზოგიერთი ბიოქიმიური თავისებურება. შრომები ეხება აგრეთვე საქართველოში ბიოლოგიის, კერძოდ დარვინიზმის ისტორიის საკითხებს.
შვილიშვილი — მუსიკოსი დავით ჯოხაძე
დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2005 კატეგორია:საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები დ
სანტა-ეულალია-დელ-რიო
სანტა-ეულალია-დელ-რიო (Santa Eulalia del Río, Santa Eulària des Riu)  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიურ გაერთიანებაში, მდებარეობს კუნძულ ივისაზე. ფართობი — 153,48 კმ². მოსახლეობა — 39 358 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
ჯორჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჯორჯი ინგლისის მეფეთა სახელი:
.cs
.cs — ყოფილი ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ჩეხოსლოვაკიისთვის. რადგანაც ქვეყანა 1993 წელს ჩეხეთად და სლოვაკეთად დაიყო, ორმა ახალმა ქვეყანამ საკუთარი ეროვნული დომენი მიიღო: .cz და .sk შესაბამისად. .cs-ს გამოყენება თანდათანობით შეწყდა და 1995 წლის იანვრისთვის იგი საბოლოოდ გაუქმდა.
შორაველი
შორაველი (შოლავერი) — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, ბენარას თემში. მდებარეობს მდინარე ქვაბლიანის ხეობაში, ახალციხის ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 18 კილომეტრით. სოფელში არის განვითარებული შუა საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევები. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ვარხანის სასოფლო საბჭოში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 215 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბრანდენბურგი
ბრანდენბურგი (Brandenburg) — ქალაქი გერმანიაში, ბრანდენბურგის მხარეში, მდინარე ჰაველზე. მოსახლეობა: 74,129 (31 დეკემბერი, 2005), ფართობი: 228.80 კმ². პატარა ქალაქი, ამავე სახელის მხარესთან შედარებით ნაკლებ ცნობილია, თუმცა ერთ დროს ის სამეფო დინასტიათა სამშობლო იყო.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
Solenopsis hayemi
Solenopsis hayemi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პავლე კამნევი
ორჯერ ჰქონდა მიღებული რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემია (1997, 2006). 2016 წელს მიენიჭა შრომის გმირის წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მანქანათმშენებლები კატეგორია:ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები
ბაჰარუდინ იუსუფ ჰაბიბი
(დ. 25 ივნისი 1936, პარე-პარე, ჰოლანდიის ოსტ-ინდოეთი — გ. 11 სექტემბერი, 2019, ჯაკარტა) — ინდონეზიელი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე. სუჰარტოს გადადგომის შემდეგ ეკავა ინდონეზიის პრეზიდენტის თანამდებობა 1998-1999 წწ.
1998 წელს აზიის ფინანსური კრიზისის შედეგად ინდონეზიაში სწრაფად გაუარესდა ეკონომიკური მდგომარეობა. ამავე პერიოდში სუჰარტო მეშვიდედ აირჩიეს პრეზიდენტის თანამდებობაზე. 1998 წლის მარტში ჰაბიბი დანიშნეს ვიცე-პრეზიდენტად. ქვეყანაში განვითარებული მასობრივი მღელვარებების გამო 21 მაისს სუჰარტო იძულებული გახდა თანამდებობიდან გადამდგარიყო, იმავე დღეს ჰაბიბი გახდა ქვეყნის ახალი პრეზიდენტი.
ახალი პარლამენტის არჩევის შემდეგ პრეზიდენტ ჰაბიბის პარტიამ მიიღო ხმების მხოლოდ 20 %. 1999 წლის 20 ოქტომბერს პარლამენტმა ახალ პრეზიდენტად აირჩია ისლამური ოპოზიციის ცნობილი ლიდერი აბდურაჰმან ვაჰიდი. ბაჰარუდინ იუსუფ ჰაბიბი გადადგა თანამდებობიდან. თანამდებობის დატოვების შემდეგ დიდი ხნის მანძილზე ცხოვრობდა გერმანიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიელები კატეგორია:ინდონეზიის პრეზიდენტები კატეგორია:ინდონეზიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
ბიენსერვიდა
ბიენსერვიდა (Bienservida) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის სიერა-დე-ალკარას-ი-კამპო-დე-მონტიელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 90,73 კმ². მოსახლეობა — 579 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
თათული დოლიძე
თამარ (თათული) დოლიძე (დ. 24 თებერვალი, 1952, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები თათული კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ბრემენი (მხარე)
ბრემენი (Bremen) — მხარე გერმანიაში, ჰანზის თავისუფალი ქალაქი.
კატეგორია:გერმანიის მხარეები
უილიამ პენი
thumb|უილიამ პენი უილიამ პენი (William Penn; დ. 14 ოქტომბერი, 1644 — გ. 30 ივლისი, 1718) — ამერიკაში ინგლისის კოლონიების ადრეული ისტორიის წამყვანი ფიგურა, აშშ-ის სახელმწიფოსა და მისი პირველი დედაქალაქი ფილადელფიის დაარსების ერთ-ერთი მამამთავარი. ის ცნობილი იყო, როგორც დემოკრატიისა და რწმენის თავისუფლების ადრეული ჩემპიონი და განთქმული ლენაპეს ინდიელებთან მის მიერ დადებული ზავით.
რამაზ ხატიაშვილი
რამაზ ხატიაშვილი (დ. 28 მაისი, 1969, თბილისი) — ქართველი ბასისტი, 1997 წლიდან ჯგუფ 33ა-ის წევრი.
1995 წლიდან მუშაობდა სხვადასხვა ქართულ რადიო სადგურებში. არის რამდენიმე გადაცემის ავტორი და წამყვანი, მათ შორის „სიმღერის ისტორიის“, რომელიც რადიო „უცნობის“ ეთერში გადიოდა.
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი
ცარიხა
ცარიხა (Цариха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 8 ადამიანს შეადგენდა.
.yu
.yu — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ყოფილი იუგოსლავიისთვის.
ნაცარი (დაავადება)
ნაცარი  — მცენარის დაავადება, რომელსაც იწვევს ნაცროვანი სოკოები. ნაცარი მცენარეს უვითარდება ზაფხულის დასაწყისიდან ფოთოლზე, ყლორტზე, ყვავილებზე. ნაყოფზე აჩენს ნაცრისფერ ფიფქს (აქედან სახელწოდება). ფიფქი იზრდება და ხშირად მთლიანად ფარავს დაავადებულ ორგანოს. დაავადებული ფოთოლი ყვითლდება, მალე ხმება და ნაადრევად ცვივა. ნაყოფი მაგრდება და სკდება. ნაცარი დიდ ზიანს აენებს სასოფლო-სამეურნეო კულტურებსა და ტყის ჯიშებს. განსაკუთრებით მავნეა ვაზის ნაცარი, მარცვლოვნების, ატმის, ვაშლის, მუხის, თხილის ნაცარი და სხვა.
.yu
რესურსები ინტერნეტში
yu კატეგორია:იუგოსლავია კატეგორია:სერბეთი და ჩერნოგორია
ცარიხა
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ნაცარი (დაავადება)
ბრძოლის ღონისძიებები: გამძლე ჯიშების შერჩევა, ტოტების შეჭრა და დაწვა. პროფილაქტიკის მიზნით დაავადების გამოჩენისთანავე 1%-იანი კოლოიდური გოგირდის შესხურება ან წმინდა გოგირდის შეფრქვევა, რომელიც უნდა გამეორდეს საჭიროების მიხედვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა დაავადებები
.yu
რესურსები ინტერნეტში
Toppdomän
Solenopsis helena
Solenopsis helena — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჯორჯე ჯორჯესკუ
ჯორჯე ჯორჯესკუ (დ. 16 სექტემბერი, 1887, სულინა — გ. 1 სექტემბერი, 1964, ბუქარესტი) —  რუმინელი დირიჟორი. რუმინეთის სახალხო არტისტი (1954), აკადემიკოსი. სწავლობდა ბუქარესტის კონსერვტორიაში (ჩელოს კლასი); შემდეგ ბერლინის უმაღლესე სამუსიკო სკოლაში (1910-1912). 1911-იდან გამოდიოდა როგორც სოლისტი. 1916-1918 სადირიჟორო ხელოვნებას ეუფლებოდა რ. შრაუსისა და ა. ნიკიშის ხელმძღვანელობით. 1920-იდან იყო ბუქარესტის ფილარმონიის ორკესტრის მთავარი დირიჟორი (1920-1944 გენერალური დირექტორი), პარალელურად მუშაობდა ბუქარესტის საოპერო თეატრის დირიჟორადაც (1920-1940 ხანგამოშვებით).
ჯორჯესკუ თანამედროვეობის ერთ-ერთ გამოჩენილ დირიჟორად ითვლება. სსრკ-ში იყო 4-ჯერ (1952-1958). რუმინეთის სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო პრემია (1949, 1957).
ლიტერატურა
კატეგორია:რუმინელი დირიჟორები კატეგორია:დაბადებული  16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1964
სსრ კავშირის XLVI ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
სსრ კავშირის XLVI ჩემპიონატი
ჩემპიონატი 1986 წლის ოქტომბერ - ნოემბერში ფრუნზეში გაიმართა. ტურნირი იმავდროულად წარმოადგენდა ზონალურ ტურნირს. თავიდანვე დაწინაურდა ნანა იოსელინი, რომელმაც შეინარჩუნა კიდეც ლიდერობა და მესამედ გახდა სსრ კავშირის ჩემპიონი. საზონათშორისო ტურნირის დანარჩენი ოთხი საგზურიდან სამი მოიპოვეს ქ. არახამიამ, ს. მატვეევამ და ზ. ლელჩუკმა. მეოთხე საგზურისათვის დამატებით მატჩში გ. სახატოვამ მოუგო ნ. გურიელს. ი. ლევიტინას, მ. ლიტინსკაიას და ლ. სემიონოვას ეს უფლება ადრე ჰქონდათ მოპოვებული.
'''დამატებითი მატჩი საზონათშორისო ტურნირის საგზურის მოსაპოვებლად. გულნარა სახატოვა - ნინო გურიელი 2,5 - 1,5'''
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი ჭადრაკში
იკიკე
იკიკე (Iquique) — ქალაქი და კომუნა ჩილეში. ამავე სახელობის კომუნის, პროვინციისა და ტარაპაკის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
კომუნის ფართობი – 2262 კმ². მოსახლეობა — 226 000კაცი (2006), სიმჭიდროვე — 100 ად/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს ქალაქები კატეგორია:ჩილეს კომუნები
271
თარიღი უცნობია
*
ნაცარგორა (ცხინვალი)
ნაცარგორა — ბრინჯაოს ხანის ნამოსახლარი ქ. ცხინვალის სამხრეთ-დასავლეთით 1,5 - 2 კმ-ზე. გათხარეს 1945-1948 წლებში (ხელმძღვანელი გ. გობეჯიშვილი). მდებარეობდა ბუნებრივ ბორცვზე. ძირითადად გამოვლინდა 3 კულტურული ფენა და მათ ქვეშ მდებარე ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის 5 ორმოსამარხი. სამარხებში აღმოჩნდა მიცვალებულთა ჩონჩხები და ღარიბული ინვენტარი. ქვედა კულტურული ფენა (ძვ. წ. III-II ათასწლეულის მიჯნა) შეიცავდა ხელით ნაძერწ მორუხო-მოვარდისფრო თიხის ქოთნების ფრაგმენტებს, ცხოველის ძვლებს, ობსიდიანის ნატეხებს და სხვა. II კულტურულ ფენაში (ძვ. წ. II ათასწლეულის შუა წლები) აღმოჩნდა ხით ნაგები და თიხით შელესილი საცხოვრებელი ნაგებობის, პირველყოფილი ტაძრებისა და საკულტო შენობების ნაშთები, რიყის ქვის საძირკვლები, თიხით შელესილი საკურთხეველ-სამსხვერპლოები, ჩარხზე ნაძერწი შავპრიალა თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ბრინჯაოს იარაღი და სამკაული, ბრინჯაოს სატეხის ჩამოსასხმელი ყალიბი, კაჟის ნამგლისპირები, ძვლის ნივთები, თიხის ქანდაკებები და ურმის ბორბლის მოდელები, შინაური ცხოველებისა და ირმის ძვლები და სხვა. ჭურჭლის ნაწილი თრიალეთის შუა ბრინჯაოს ხანის კერამიკას უკავშირდება, ნაწილი კი — კოლხურ კერამიკას. III კულტურული ფენა უშუალოდ აგრძელებს II ფენის კულტურას. მასში აღმოჩნდა რიყის ქვის საძირკვლებზე ხის მსხვილი ძელებით ან ფაცხისებურად ნაგები და ბზენარევი თიხით შელესილი სამლოცველოების ნაშთები. ისინი ნაგები იყო სპეციალურად მოწყობილ მოედანზე. მათში საფეხურებიანი საკურთხევლები და შეწირულებანი იყო. გამოვლენილია რქისგამოსახულებიანი ნალისებური და ოთხკუთხა კერები, გამოუწვავი თიხისაგან ნაძერწი ხარის დიდი ზომის ქანდაკებანი, მინიატურული ცულის, სატევრისა და სატეხის ყალიბები, ხორბლის, ქერისა და ფეტვის დანახშირებული ფრაგმენტები, შავპრიალა კერამიკა და სხვა. თიხის ჭურჭლის შემკულობაში გაჩნდა კოლხურისა და ცენტრალურ-ამიერკავკასიის კერამიკისათვის დამახასიათებელი ორნამენტი. ამ ფენის კერამიკა ძირითადად დაკავშირებულია წარმართულ ტაძრებთან და საკულტო სენაკებთან. ზოგი მეცნიერი (გ. გობეჯიშვილი) III ფენას ძვ. წ. II ათასწლეულის მიწურულითა და I ათასწლეულის I ნახევრით ათარიღებს. უკანასკნელი აღმოჩენების მიხედვით კი ძვ. წ. 1350-1250-ით თარიღდება (კ. ფიცხელაური). ნაცარგორის ნამოსახლარი განეკუთვნება ბრინჯაოს ხანის დაწინაურებული მიწათმოქმედების, მესაქონლეობის, მეჭურჭლეობის, მელითონეობისა და სხვა დარგების მქონე ხალხს. III ფენაში ჩაშვებული იყო ადრინდელი ქრისტიანული ხანის 10-მდე უინვენტარო სამარხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს არქეოლოგიური ძეგლები
Solenopsis hostilis
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კასას-დე-ლასარო
კასას-დე-ლასარო (Casas de Lázaro) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის სიერა-დე-ალკარას-ი-კამპო-დე-მონტიელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 112,32 კმ². მოსახლეობა — 348 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
გამზრდელი (ოპერა)
„გამზრდელი“ — პირველი ქართული ტელე-ოპერა. დაიდგა სოლომონ ლაფაურის ინიციატივით და ხელმძღვანელობით 1960 წელს, აკაკი წერეთლის პოემის მიხედვით.
ითვლება სსრკ-ში პირველ ტელე-ოპერად. იმავე წელს ნაჩვენები იყო სსრკ მუსიკალური რედაქციების საკავშირო სემინარზე, როგორც ნოვატორული ფორმატი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ოპერები
რუსული სიმბოლიზმი
რუსული სიმბოლიზმი (რუს. Русский символизм) — ინტელექტუალური და ხელოვნების მიმდინარეობა, რომელიც XIX - XX საუკუნების მიჯნაზე დომინირებდა რუსეთში. ის ევროპულ ხელოვნებაში სიმბოლისტური მიმდინარეობის რუსულ განშტოებას წარმოადგენდა და ძირითადად ცნობილია ამ მიმდინარეობის ავტორთა წვლილით რუსულ პოეზიაში.
კატეგორია:რუსული ხელოვნება კატეგორია:სიმბოლიზმი კატეგორია:რუსული ლიტერატურა
აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი
thumb|კამალა ჰარისი thumb|აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის დროშა აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი (ინგლ. Vice President of the United States) — მნიშვნელობით მეორე პირი აშშ-ის აღმასრულებელ ხელისუფლებაში, ხდება აშშ-ის პრეზიდენტი იმ შემთხვევაში თუ პრეზიდენტი ქმედუუნაროა, გარდაიცვლება ან გადადგება. ქვეყნის კონსტიტუციით ვიცე-პრეზიდენტი სენატის პრეზიდენტია, თუმცა მას ხმის მიცემის უფლება მხოლოდ ხმების შუაზე გაყოფის შემთხვევაში აქვს. აირჩევა აშშ-ის პრეზიდენტთან ერთად 4 წლის ვადით. პრეზიდენტისგან განსხვავებით ვიცე-პრეზიდენტისთვის პოსტზე ყოფნის ვადები შეზღუდული არ არის.
2021 წლიდან ვიცე-პრეზიდენტი არის კამალა ჰარისი.
მატიანე ქართლისა
მატიანე ქართლისა — XI საუკუნის ქართველი ანონიმური ავტორის თხზულება, რომელშიც გადმოცემულია VIII—XI საუკუნეების საქართველოს ისტორია. შესულია „ქართლის ცხოვრებაში“. „მატიანე ქართლისა“ პირობით უწოდა ივანე ჯავახიშვილმა. თხზულება დაწერილი უნდა იყოს 1072—1073. შედგება 2 მთავარი ნაწილისაგან (საქართველოს ისტორია VIII საუკუნის დასასრულიდან X საუკუნის დასასრულამდე, ბაგრატ III-ის გამეფებამდე, და ერთიანი საქართველოს ისტორია გიორგი II-ის მეფობის პირველი წლების ჩათვლით, 1072 წლამდე). პირველი ნაწილი ძალიან მოკლეა, მეორე — შედარებით ვრცელია. ავტორის კონცეფციის თანახმად, VIII საუკუნე საქართველო ერთიანი ქვეყანა იყო, მის სათავეში იდგა მეფე არჩილი, რომლის სიკვდილის შემდეგ მისმა მემკვიდრეებმა ვერ შეინარჩუნეს ერთიანობა და ქვეყანა დაიშალა...
ნაწარმოების მთავარი იდეაა ბრძოლა ქვეყნის გაერთიანებისათვის და გარეშე მტრის წინააღმდეგ. ავტორს გამოუყენებია ქართული და უცხოური წყაროები. იგი კარგად იცნობდა საქართველოს მეზობელი ქვეყნების ისტორიას, მათ ზრახვებს საქართველოს მიმართ და თანამედროვე მახლობელი აღმოსავლეთის საერთაშორისო ვითარებას. ნაწარმოები გამსჭვალულია პატრიოტული სულისკვეთებით, დაწერილია სადა ენით, დახვეწილი სტილით. ცნობები ძირითადად სანდოა. ავტორი ცდილობს ისტორიული მოვლენები მათი მიზეზ-შედეგობრივი თანამიმდევრობით ახსნას. დათარიღება მოცემულია ქართული ქორონიკონით. თხზულება თარგმნილია ძვ. სომხურ ენაზე (XII ს.), ფრანგულად, რუსულად.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:ქართლის ცხოვრება
სუკიაკი
მინი|სახლში მომზადებული სუკიაკი სუკიაკი (鋤焼, ან უფრო ხშირად すき焼き; [sɯ̥kijaki]) - იაპონური კერძი, რომლის მომზადება და მომსახურებაც ნაბემონოს (საკვების ქვაბში მომზადების იაპონური მეთოდი) სტილში ხდება.
კერძი შედგება ხორცისგან (ყველაზე ხშირად თხლად დაჭრილი ძროხის ხორცი), რომელიც ნელ-ნელა იხარშება ან იშუშება, ბოსტნეულთან და სხვა ინგრედიენტებთან ერთად, ნაკლებად ღრმა რკინის ქვაბში, სოიოს სოუსის, შაქრისა და მირინის (ბრინჯის ღვინოს) სითხეში. ინგრედიენტებს მომზადების შემდეგ უმ, ათქვეფილ კვერცხში ამოავლებენ, შემდეგ კი მიირთმევენ.
სუკიაკი ზამთრის სეზონის კერძად მიიჩნევა და ხშირად გვხვდება ბონეკაიზე - იაპონური ახალი წლის წვეულებებზე.
ინგრედიენტები
დღესდღეობით, კერძის დასამზადებლად გამოიყენება თხლად დაჭრილი საქონლის ხორცი, თუმცა, წარსულში ღორის ხორცსაც იყენებდნენ (განსაკუთრებით ჰოკაიდოში და ნიიგატაში).
საქონლის ხორცის თანხლებით, ასევე ხარშავენ:
მომზადება
მინი|სუკიაკი არსებობს სუკიაკის მომზადების ორი მთავარი სტილი, კანტოს სტილი აღმოსავლეთ იაპონიიდან და კანსაის სტილი დასავლეთ იაპონიიდან.
კანტოს სტილში ვარიშიტას (საკეს, სოიოს სოუსის, შაქრის, მირინისა და ბულიონის ნარევი) სითხეს ათავსებენ ქვაბში, ათბობენ და უმატებენ ხორცს, ბოსტნეულს და სხვა ინგრედიენტებს მოსახარშად. კანსაის სტილის სუკიაკიში ხორცი ჯერ ხორცი მზადდება, შემდეგ ემატება შაქარი, საკე და სოიოს სოუსი, ბოლოს კი ბოსტნეული და სხვა ინგრედიენტები.
იქედან გამომდინარე, რომ ადრე საქონლის ხორცი ძალიან ძვირი იყო, კერძი ღორის ხორცითაც მზადდებოდა, განსაკუთრებით ქვეყნის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ნაწილში. კერძის ზოგიერთი ვერსია ქათმის ან თევზის ხორცითაც მზადდება.
ეტიმოლოგია
არსებობს თეორია, რომ კერძის სახელი მოდის სიტყვა suki-დან (鋤), რომელიც ნიშნავს ბარს/ნიჩაბს და yaki (焼き), რომელიც საკვების გრილზე მომზადების ზმნას აღნიშნავს. ედოს პერიოდში (1603–1868), ფერმერები იყენებდნენ "სუკიში" ამზადებდნენ თევზსა ​​და ტოფუს. სუკიაკი ტრადიციული იაპონური კერძი გახდა მეიჯის ხანაში (1868–1912). მეორე თეორიის მიხედვით, სახელი მომდინარეობს სიტყვიდან sukimi (剥き身), რაც ნიშნავს "თხლად დაჭრილ ხორცს".
იაპონიაში ბუდიზმი შემოვიდა ასუკას პერიოდში. იმ დროს ცხოველების მკვლელობა ეწინააღმდეგებოდა ბუდისტურ კანონებს, პირუტყვი კი სამუშაო ცხოველებად ითვლებოდა, ამიტომ მათი მოკვლა აკრძალული იყო. მიუხედავად ამისა, ხორცის ჭამა ნებადართული იყო განსაკუთრებულ შემთხვევებში, მაგალითად, ავადმყოფობის დროს ან სპეციალურ ღონისძიებებზე, როგორიცაა ბონენკაი, წლის დასრულების აღსანიშნავი წვეულება. ედოს პერიოდში, ხორცის ჭამა მიღბული იყო, მალევე კი, იაპონიის გახსნასთან ერთად, უცხოელმა მოგზაურებმა შემოიტანეს ხორცის ჭამის განსხვავვებული კულტურა. თავდაპირველად, საქონელი მეზობელი ქვეყნებიდან, მაგ. კორეადან გადმოჰქონდათ. სუკიაკი, სავარაუდოდ კანსაიში შეიქმნა. კანტოში მომხდარი მიწისძვრის შემდეგ, კანტოს მოსახლეობა კანსაიში გადასახლდა, უკან დაბრუნებისას კი ეს კერძი კანტოშიც გაავრცელეს. ძროხის ხორცი დღევანდელი სუკიაკის ძირითადი ინგრედიენტია.
1961 წლის სიმღერას "Ue wo Muite Arukō"-ის ალტერნატიული სახელწოდებაა "Sukiyaki", რათა ინგლისურენოვანი ქვეყნებისთვის ის უფრო დასამახსოვრებელი ყოფილიყო. სათაურის მიუხედავად, სიმღერას არანაირი კავშირი არ აქვს სუკიაკთან.
სუკიაკი მსგავსია იაპონური კერძი შაბუ-შაბუსი, მაგრამ, სუკიაკი უფრო ტკბილია და კასეროლის სტილში მზადდება.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონური სამზარეულო
არაჩოვის ბრძოლა
არაჩოვის ბრძოლა (Μάχη της Αράχωβας) (1826 წლის 18-24 ნოემბერი) — ოსმალეთის იმეპრიასა და ბერძენ აჯაყებულებს შორის შეტაკება, სადაც ბერძნებს მეთაურობდა გეორგიოს კარაისკაკისი, ოსმალებს მუსტაფა ბეი. ოსმალეთის არმიის გადაადგილების შესახებ ინფორმაციის მიღების შემდეგ, კარაისკაკისმა, დაიწყო მოულოდნელი თავდასხმა სოფელ არაჩოვის მიდამოებში, ცენტრალურ საბერძნეთში. ოსმალების 2000 კაციანი ჯარი მუსტაფა ბეის მეთაურობით მომწყვდეული იყო სოფელ არაჩოვში. 800 კაციანი ჯარი 3 დღის განმავლობაში ცდილობდა პატიმრების გათავისუფლებას მაგრამ არ გამოუვიდათ.
22 ნოემბერს მუსტაფა ბეი სასიკვდილოდ დაიჭრა და ჯარისკაცების მორალი დაეცა, ასევე სიცივე და ძლიერი წვიმა დიდ პრობლემებს უქმნიდა. 24 ნოემბერს ოსმალებემა სცადეს ალყის გარღვევა მაგრამ არ გამოუვიდათ. მებრძოლების უმტესობა მოკლეს ან სიცივისგან გაიყინნენ. ბერძენთა გამარჯვებამ დიდი მორალური უპირატესობის გარდა, დრო მიეცათ დანარჩენ აჯანყებულებს მოსამზადებლად.
წინაპირობა
1821 წლის თებერვალში ფილიკი ეთერიამ წამოიწყო საბერძნეთის დამოუკიდებლობის ომი ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ. 1826 წლისთვის საბერძნეთის პირველი რესპუბლიკა სასტიკად დასუსტდა შიდა ბრძოლებისა და იბრაჰიმ მანის შემოჭრის გამო. იბრაჰიმის კარგად გაწვრთნილმა ეგვიპტურმა არმიამ გაძარცვა მორეის დიდი ნაწილი, რითაც ომის მიმდინარეობა ოსმალეთის სასარგებლოდ შეცვალა. 1826 წლის 10 აპრილს მისოლნგის მესამე ალყაში ოსმალეთის გადამწყვეტი გამარჯვების შემდეგ, აკროპოლისი ალყაში მოექცა. შედეგებმა ცხადყო რომ, ოსმალებმა მოიპოვეს უპირატესობა ცენტრალურ საბერძნეთში, რის შემდეგაც, ბევრმა ბერძენმა აჯანყებულმა მიიღო დიდი ვეზირის მეჰმედ რეშიდ ფაშას ამნისტია ომის მიერ გამოწვეული გაჭირვებისგან თავის დაღწევის მიზნით. დამარცხებამ იმოქმედა კოჯაბაშებზეც, რომლებიც ეწეოდნენ მშვიდობის ადვოკატირებას და სურდათ საბერძნეთის ავტონომია, ისე როგორც მოხდა ვლახეთის შემთხვევაშიც 1806 წლის რუსეთ-თურქეთის ომის დასრულების შემდეგ.
თიურინგია
თიურინგია (Thüringen) — მხარე გერმანიაში.
არაჩოვის ბრძოლა
წინაპირობა
1826 წლის ოქტომბერში ბერძენმა გენერალმა გეორგიოს კარაისკაკისმა წაიყვანა რამდენიმე მებრძოლი, რომლებმაც მოახერხეს მისისლონგიდან გამოსვლა და სამხრეთ-აღმოსავლეთით მორეასკენ წასვლა. 27 ოქტომბერს იგი ჩავიდა დომვრენაში, ალყა შემოარტყა ოსმალების 300 კაციან გარნიზონს, რომელიც თავს აფარებდა კოშკებს. 14 ნოემბერს კარაისკაკისმა მოხსნა ალყა, რადგან გაიგო რომ, მოდიოდა მუსტაფა ბეის 2000 კაციანი არმია (მათ შორის იყო 300 მხედარი), რომელიც ლივიიდან ამფისას მიმართულებით გარნიზონის გასათავისუფლებლად მოდიოდა. 16 ნოემბრის დილას კარაისკაკისმა მიაღწია ჰოსიოს ლუკას მონასტერს და დარჩენილი დღე იქ გაატარა. 17 ნოემბრის გათენებამდე ცოტა ხნით ადრე ბერძნული ჯარები დისტომოში დაბანაკდნენ. იმავე დღეს მუსტაფა ბეიმ დაარბია ბერძნული პიკეტები ატალანტში, მოგვიანებით დაბანაკდა აგია იერუსალიმის მონასტერში.
თიურინგია
კატეგორია:თიურინგია
არაჩოვის ბრძოლა
წინაპირობა
მუსტა ბეიმ მონასტერში დაკითხა ჰეგუმენოსი, რათა გაეგო კარაისკაკის ადგლისამყოფელი. ჰეგუმენებმა იცრუეს და აცხადებდნენ, რომ კარაისკაკისს ჯერ კიდევ არ დაეტოვებინა დომვრენა, რადგან არ აინტერესებდა ოსმალეთის არმიის ადგილმდებარეობა. მუსტაფა ბეიმ დაუჯერა მას, მიუხედევა ამისა, მონასტერში დატოვა რამდენიმე კაცი ბერების სათვალთვალოდ და უთხრა რომ თუ ღალატს გაბედავნდენ სიკვდილით დასჯიდნენ. როდესაც მუსტაფა ბეი და მისი ლეიტენანტი (კეჰაია) სადილზე განიხილავდნენ სამომავლო გეგმებს, ბერმა, რომელმაც იცოდა თურქული ენა, მოისმინა მათი საუბარი. ბერები საიდუმლოდ შეიკრიბნენ და გადაწყვიტეს გაეგზავნათ ერთი მათგანი დისტომოში და ეცნობებინათ კარაისკაკისისთვის გზა, რომლის გავლასაც თურქები აპირებდნენ. ახალგაზრდა ბერმა, სახელად პანფუტიოს ხარიტოსმა, მოახერხა თურქი მცველებისგან თავის არიდება, შეატყობინა კარაისკაკისს და კვლავ დაბრუნდა თავის ოთახში.
კარაისკაკისმა დაუყოვნებლივ უბრძანა თავის ოფიცრებს გეორგიოს ჰაციპეტროსს, ალექსიოს გრივასს და გეორგიოს ვაგიასს, დაეპყროთ არაჩოვას წმინდა გიორგის ეკლესია და მიმდებარე სახლები. მათ უნდა შეეტიათ თურქებისთვის 500 კაციანი რაზმით, როგორც კი, პარნასის მთის უღელტეხილიდან გამოვიდოდნენ. ქრისტოდულოს ჰაციპეტროსმა და მისმა 400-კაციანმა რაზმა მოიცვა არაჩოვას სამხრეთით გადასასვლელი. კარაისკაკისის მდივანმა შეტყობინებები გაუგზავნა ყველა ცნობილ პარტიზანულ ჯგუფს მიმდებარე რაიონებში და აცნობა მათ მოახლოებული ბრძოლის შესახებ.
ბრძოლა
18 ნოემბერს, 10:00 საათზე, ბერძენმა მზვერავებმა შენიშნეს თურქული არმია ჩრდილო-აღმოასვლეთის მიმართულებით. თურქების მოწინავე კოლონა სოფელში ჩავიდა და დარჩენილ ჯარს ელოდა, როდესაც ოსმალეთის სამსახურში მყოფმა ალბანელმა ჯარისკაცებმა შენიშნეს, რომ რამდენიმე სახლს ახლად გაკეთებული ხვრელები ჰქონდა. ისინი სოფელში მდგარ ქვებს ამოეფანენ და ცეცხლი გაუხსნეს ბერძნებს. ეს იყო მოულოდნელი რამ სოფლის მაცხოვრებლებისთვის რომლებმაც არაფერი არ იცოდნენ; ისინი მალევე გაიცნენ რადგან მომავალში რეპრესიების ეშინოდათ. თურქები შეტევას აგრძელებდნენ და ნელ-ნელა უახლოვდებოდნენ ბერძნულ პოზიციებს. ამასობაში ქრისტოდულოს ჰაციპეტროსის ჯარები განლაგდნენ კუმულის ბორცვზე, რომელიც სოფელს სამხრეთიდან გადაჰყურებდა. კარაისკაკისის ჯარები არაჩოვას გარეუბანში შუადღისას გამოჩნდნენ და სოფლის დასავლეთ ნაწილში შეიკრიბნენ, ამით მათ თურქები ალყაში მოაქციეს. მუსტაფა ბეი 500 კაცი მიაშველა თურქებს. დანარჩენმა თურქულმა ჯარმა დაიკავა ბორცვი, რომელიც გადაჰყურებდა სოფელს, ხოლო რაზმი პოზიციებს იკავებდა ახლომდებარე სოფლებში.
ბერძნებმა ბორცვზე გადაიტანეს შეტევა, მაგრამ თურქებმა 15 წუთში წარმატებით მოიგერიეს და მტრის მარჯვენა ფლანგიც გაანადგურეს. სიტუაცია შეიცვალა, როდესაც გეორგიოს ცაველასის მეთაურობით სულიოტების ნაწილმა მეორე შეტევა მოაწყო, მოკლა თურქი ოფიცერი და დეზერტირები შეკრიბა ბრძოლის ველზე დასაბრუნებლად. თურქეთის მარჯვენა ფლანგზე მორალი დაეცა და ვინც გაქცევა მოახერხა, სოფლის დასავლეთით დაიჭირეს და მოკლეს. მიუხედავად ამისა თურქების მარცხენა ფლანგი და ცენტრი მყარად იდგა თავის პოზიციებზე. 300-მა ბერძენმა, გიოტ დანგლისის მეთაურობით დაიკავეს თურქების მიერ დაპყრობილი ბორცვი. ეს სრულიად მოულოდნელი იყო მუსტაფა ბეისთვის, რომელიც ხელმძღვანელობდა თურქულ კონტრშეტევას მახვილით ხელში. პოზიციური უპირატესობით ბერძნებმა თურქების შეტევის 3 ტალღა უკუაგდეს. ამასობაში, კარაისკაკისმა გაარღვია ხაზი და თანამებრძოლებს შეუერთდა წმინდა გიორგის ეკლესიაში. თურქების ბანაკი ალყაში მოაციეს, რომელიც საღამომდე გაგრძელდა.
19 ნოემბერს, მხარეებმა ცეცხლი გაუხსნეს ერთმანეთს მაგრამ მხოლოდ მცირე ზიანი მიაყენეს ერთმანეთის პოზიციებს. 20 ნოემბერს, ბერძნებს შეემატათ 450 კაცი რომლებიც არაჩოვის დასაცავად გაგზავნეს. 21 ნოემბერს აბდულა აღას მეთაურობით 800 ჯარისკაცი გამოჩნდა დავლეის გარეთ, ისინი ორ ჯგუფად დაიყვნენ. პატარები დაიძრნენ აგია იერუსალიმის მონასტრისკენ, ხოლო უფროსები ზემენოსკენ გაემართნენ. ზემენო უნდა ყოფილიყო ის ადგილი, სადაც აბდულა აღა ბერძნულ ზურგს დაარტყამდა, რაც მუსტაფა ბეის საშუალებას მისცემდა გასულიყო ალყიდან.
მუსტაფა ბეიმ, მანამ შეუტია ზემენოს სანამ აბდულა აღა მოვიდოდა, ამიტომაც მისი შეტევა ბერძნებმა უკუაგდეს. ამასობაში ზემენოსაკენ მიმავალ ვიწრო გადასასვლელთან აბდულა აღას ავანგარდი იყო ჩასაფრებული. არაორგანიზებული უკანდახევის დაწყებამდე დაიღუპა 30 თურქი და დაიჭრა ბევრი; აჯანყებულებმა შეიპყრეს სურსათით დატვირთული 80 ცხოველი. თურქეთის ბანაკში სასოწარკვეთილი ვითარება იყო, რადგან სიცივე და უხვი ნალექი აწუხებდა მოშიმშილე მცველებს. თურქმა ჯარისკაცებმა აიძულეს მუსტაფა ბეი მოლაპარაკებებზე წასულიყო. კარაისკაკისმა მოსთხოვა თურქებს გადაეცათ მთელი თავისი იარაღი, ფული და დაეტოვებინათ მძევლები, სანაცვლოდ კი უსაფრთხოდ გაშვებას დაჰპირდნენ. მაგრამ ეს პირობები უარყეს, მოლაპარკებებისას სამჯერ წამოიძახეს „ომი“. 22 ნოემბრის დილას კარაისკაკისმა ბრძანა ზალპების გასროლა თურქების ბანაკის მიმართულებით.
მუსტაფა ბეი კარვიდან გამოვიდა ჯარისკაცების გასამხნევებლად მაგრამ ამ დროს ის შუბლში დაიჭრა. მეორე დღეს კეჰაიმ აიღო თავის თავზე ხელმძღვანელობა. მას შემდეგ, რაც მუსტაფა ბეის მდგომარეობა ცნობილი გახდა ოფიცრებისთვის, ალბანელი ოფიცრები დაემუქრნენ იარაღის დაყრით, თუ ბერძნების პირობებს არ დათნხმდებოდნენ. 24 ნოემბერს 700 ოსმალი შეიჭრა პიკეტზე. ამავე დროს აბდულა აღამ უბრძანა თავის ძალებს უკანდახევა. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველი შეტევა წარუმატებელი იყო, ბერძნები გადაჯგუფდნენ და თურქების ორად გაიყვნენ. 500 თურქი, რომლებიც ჯერ კიდევ იკავებდნენ ბანაკს, ალყაში მოაქციეს და მოკლეს. ჯარისკაცებმა კეჰაი მოკლეს რადგან მათ არ ესმოდათ თურქული.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ისტორია კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ისტორია კატეგორია:ოსმალეთის ბრძოლები კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია კატეგორია:აჯანყებები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრძოლები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
მოცემულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ჩინეთში. სულ ქვეყანაში 2016 წლის მონაცემებით 50 ძეგლია და ამ მხრივ მსოფლიოში მეორე ადგილზეა. აღნიშნული ძეგლები წარმოადგენენ ჩინეთის ტურისტული რესურსების ძირითად ნაწილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
შჩუკინსკაია (სოფელი)
შჩუკინსკაია (Щукинская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 6 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Solenopsis iheringi
Solenopsis iheringi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
აბდურაჰმან ვაჰიდი
აბდურაჰმან ვაჰიდი (დ. 7 სექტემბერი, 1940, ჯომბანგი, ჰოლანდიის ოსტ-ინდოეთი — გ. 30 დეკემბერი, 2009, ჯაკარტა, ინდონეზია) — ინდონეზიელი პოლიტიკური მოღვაწე. ინდონეზიის პრეზიდენტი 1999–2001 წლებში.
1990-იანი წლების დასაწყისში მისი ურთიერთობა სუჰარტოსთან საკმაოდ გაუარესდა. აზიის ფინანსური კრიზისის შემდეგ სუჰარტომ დაკარგა კონტროლო ქვეყანაზე. 21 მაიის გადადგა თანამდებობიდან. ამავე წელს აბდურაჰმან ვაჰიდიმ დააარსა ეროვნული გამოფხიზლების პარტია. 1999 წელს ქვეყნის პარლამენტმა აირჩია პრეზიდენტად, ხოლო ამავე პარლამენტის მიერ იმპიჩმენტის საფუძველზე 2001 წელს გადაყენებული იქნა თანამდებობიდან.
საინტერესო ცნობები
სხვა მრავალი ინდონეზიელის მსგავსად, მას არ გააჩნია გვარი „აბდურაჰმანი“ მისი სახელია, „ვაჰიდი“ მამის სახელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიელები კატეგორია:ინდონეზიის პრეზიდენტები კატეგორია:ინდონეზიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 7 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
ელ-ბალესტერო
სქოლიო
კატეგორია:ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
ივანე ფუტურიძე
ივანე სამსონის ძე ფუტურიძე (დ. 4 ივლისი, 1906, სოფ. მუხიანი, ახლანდელი წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი საბჭოთა აგრონომ-სუბტროპიკოსი. საქართველოს სსრ. დამსახურებული აგრონომი. სკკპ წევრი 1939 წლიდან. ჩაის ფოთლის უხვი მოსავლის მიღებისათვის 1950 წელს მიენიჭა სოციალისტური შრომის გმირის წოდება. დაჯილდოებულია 3 ლენინის ორდენით, 2 შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით.
სტროგანოვის სკოლა
სტროგანოვის ხატწერის სკოლა (Строгановская школа иконописи ან строгановские письма) — რუსული ხატწერის სკოლა, ჩამოყალიბდა XVI საუკუნის ბოლოს. სახელი მდიდარი ვაჭრებისა და მარილის მწარმოებლების — სტროგანოვებისგან — მიიღო, ვინაიდან ეს გამორჩეული ტექნიკა ყველაზე აშკარად გამოვლინდა მათ სახელთან დაკავშირებულ ნაწარმოებებში. ამ სკოლის საუკეთესო წარმომადგენლები მოსკოველი ხატმწერები იყვნენ, რომლებიც სამეფო კარის სახელოსნოებში მუშაობდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსული ხელოვნება კატეგორია:ხატწერის სკოლები
ბოლაჯური
სოფელში დგას XIII საუკუნის ეკლესია, განვითარებული შუა საუკუნეების ნაეკლესიარი, შუა საუკუნეების „ოქროსციხე“, XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე აგებული მეჩეთი.
საბჭოთა პერიოდში ბოლაჯურის სასოფლო საბჭოში შედიოდა ასევე სოფელი ზემო ენთელი.
ნაცვალი
ტერმინს ნაცვალი ჰქონდა რამდენიმე მნიშვნელობა:
ლიტერატურა
კატეგორია:ფეოდალური საქართველო
ნაცარქათამა
ნაცარქათამა (Chenopodium) — მცენარეთა გვარი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. ერთი ან მრავალწლოვანი ბალახებია, იშვიათად - ბუჩქები. მორიგეობით განლაგებული ფოთლები ხშირად ფქვილისებრი ნაფიფქით არის მოფენილი.
ნაცარქათამა იზრდება ნათესებში, ბაღებსა და ბოსტნებში როგორც სარეველა, აგრეთვე მდინარეთა ნაპირებზე, გვხვდება დანაგვიანებულ ადგილებზეც. ცნობილია ნაცარქათამას 250 სახეობა. ისინი გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე.
ლიტერატურა
*
ჩილეს გერბი
thumb|300px|[[ჩილეს სახელმწიფო გერბი]] ჩილეს სახელმწიფო გერბი – ჩილეს ეროვნული სიმბოლო, შეიქმნა 1934 წელს, ინგლისელი მხატვრის, ჩარლს ვუდ ტეილორის მიერ. ფიგურული უკანა პლანი შედგება 2 თანაბარი ნაწილისგან: ზემო ლურჯი და ქვემო წითელი ნაწილებისგან, რომლის შიგნითაც მოქცეულია თეთრი, ხუთქიმიანი ვარსკვლავი. უკანა პლანის ერთ მხარეს გამოსახულია კონდორი, ანდების ყველაზე მნიშვნელოვანი სანადირო ფრინველი და მეორე მხარეს სამხრეთანდური ირემი (Hippocamelus), ერთ-ერთი ყველაზე იშვიათი ძუძუმწოვარი მთელს ჩილეს ტერიტორიაზე. ორივე ცხოველს, თავზე ადგას საზღვაო გვირგვინი, როგორც ჩილეს ნავიგაციის გმირული მოქმედებების სიმბოლო წყნარ ოკეანეში.
გერბს გვირგვინის ფორმით ადგას სამი სხვადასხვა ფერის, ლურჯი, თეთრი და წითელი სამი ბუმბული. ამ ბუმბულებს თავიანთ ქუდებზე ატარებდნენ რესპუბლიკის პირველი პრეზიდენტები.
გერბის ქვემოთ, თეთრ ლენტზე წაწერილია ჩილეს დევიზი: "Por la Razón o la Fuerza" (ან გონებით, ან ძალით).
ამჟამინდელ გერბში, მის დღევანდელ სახემდე, შეტანილ იქნა რამდენიმე ცვლილებათა სერია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:გერბები ვარსკვლავის გამოსახულებით
ტაქსი (ალბომი)
ტაქსი — ჯგუფ ტაქსის სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1988 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1988 წლის ალბომები
Solenopsis ilinei
Solenopsis ilinei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
შვედეთის განათლების სისტემა
განათლების სისტემა შვედეთში მოწესრიგებულია ე.წ. სასკოლო კანონით (შვედურად Skollagen). შვედური განათლების სისტემა დეცენტრალიზებულია. არსებობს ე.წ. სასკოლო ვალდებულება 7-დან 16 წლამდე, რომლის მიხედვითაც მშობლებს ევალებათ სკოლაში ატარონ ბავშვი, ანდა შეაძლებინონ თავიანთ შვილს სასკოლო განათლების მიღება. სასკოლო განათლების მიღება შესაძლებელია, როგორ შინ, ე.ი. სახლში, ასევე გარეთ, ე.წ. თავისუფალ სკოლაში.
წერა-კითხვის უცოდინართა რაოდენობა შვედეთში ქვეყნის მოსახლეობის 1 % -ც არაა, რის გამოც ციფრობრივი უმნიშვნელობის გამო იფიციალურად არც განიხილება როგორც საზოგადოებრივი პრობლემა. სტატისტიკური მონაცემების მიხედვით, დაახლოებით 25.000 წერა-კითხვის უცოდინარი ცხოვრობს შვედეთში, რომელთა აბსოლუტური უმრავლესობა არაშვედია და შვედეთში გვიან, ან მოზრდილ ასაკში ჩავიდა, მანამდე კი ბავშვობაში, თავიანთი წარმოშობის ქვეყნებში სასკოლო განათლების მიღების საშუალება, ან უფლება არ ჰქონიათ.
სკოლა
პირველ ორგანიზებულ სკოლებს შუა საუკუნეებში წარმოადგენდა მონასტრები, სადაც სამონასტრო სკოლები არსებობდა. მეცადინეობა მიმდინარეობდა ლათინურად, ხოლო შვედური ენა კი საკლასო ოთახებში გაისმა რეფორმაციის ხანაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:შვედეთის საზოგადოება
სამკურნალო ბარისპირა
სამკურნალო ბარისპირა (Stachys officinalis) — მისი ძველი სამეცნიერო სახელწოდებაა Betonica officinalis. გავრცელებულია ევროპაში, მცირე აზიას, კავკასიასა და დასავლეთ ციმბირში.
სამკურნალო ბარისპირა მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეა, 70 სმ-მდე სიმაღლისა, ტუჩოსანთა ოჯახიდან, კვერცხისებრ-ლანცეტური, ღეროსთან გულისებრი ფოთლებით; ღერო სწორი, დაღარული, ნაკლებად დაფოთლილი, მუქი მეწამული ფერის ყვავილებით. საქართველოში გავრცელებულია სუბალპურ და ალპურ მდელოებსა და ტყის პირებზე, ზღვის დონიდან 3000 მ-მდე, ყვავილობს ივლის-აგვისტოში.
სამკურნალო ბარისპირას გამხმარ ფოთლებს ადრე იყენებდნენ ხალხურ მედიცინაში სასუნთქი გზების კატარის სამკურნალოდ, ნორჩ ფოთოლს და ფესვებს — პირღებინების გამომწვევ და საფაღარათო საშუალებად.
სქოლიო
კატეგორია:ტუჩოსანნი
ელ-ბონილიო
ელ-ბონილიო (Bonillo, El) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის სიერა-დე-ალკარას-ი-კამპო-დე-მონტიელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 502,66 კმ². მოსახლეობა — 2723 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
აჰმედ ოზქანი (მელაშვილი)
აჰმედ ოზქანი (მელაშვილი) (Ahmet Özkan Melaşvili) (დ. 10 ივნისი, 1922, სოფ. ქოჩბაირი, გონენის რაიონი (ბალიქესირის პროვინცია, თურქეთი) — გ. 5 ივლისი, 1980) — ქართველი კულტურული მოღვაწე თურქეთში, რომლის მოღვაწეობა მიმართული იყო თურქეთის ქართველობაში ეროვნული თვითშეგნების გაღვიძებისაკენ.
აჰმედ ოზქანი დაიბადა სოფელ ბალიქესირში, ქართველ მაჰმადიან ემიგრანტთა (მუჰაჯირთა) ოჯახში. დაწყებითი განათლების მიღების შემდეგ, ოზქანმა დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტის არქიტექტურული ფაკულტეტი 1962 წელს და დასახლდა თურქეთის პატარა ქართულ სოფელ ჰაირიეში, სადაც დაქორწინდა და ტურისტული საზოგადოება დააფუძნა. შემდეგ არქიტექტორადაც მუშაობდა. მისი მთავარი საქმიანობა კი მაინც ადგილობრივ ქართულ თემებში  „ჩვენებურებში“ — ქართული იდეის პოპულარიზაცია იყო. მის წიგნს საქართველოზე Gürcüstan (1968) დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. თურქეთის მთავრობამ წიგნი აკრძალა. საქმე სასამართლომდე მივიდა, მაგრამ ოზქანი გაამართლეს. ამის შემდეგ, 1970-იან წლებში, მან ორჯერ იმოგზაურა საქართველოში. თურქეთში დაბრუნების შემდეგ იგი თარგმნიდა და აქვეყნებდა ქართველ კლასიკოს მწერლებს, სტატიებს საქართველოს ისტორიისა და კულტურის შესახებ. მის მიერ 1972 წელს დაარსებული ჟურნალი Çveneburi დღემდე რჩება თურქეთის ქართული დიასპორის ყველაზე მნიშვნელოვან კულტურულ პერიოდულ გამოცემად. მას ზოგჯერ „თურქეთის ქართველების ილია ჭავჭავაძესაც“ უწოდებდნენ.
1980 წლის 5 ივლისს ქალაქ ბურსაში, ოზქანი თურქული ულტრანაციონალისტური დაჯგუფების „რუხი მგლების“ აქტივისტებმა მოკლეს. ოზქანი საქმიანობას სათავეში მისი ვაჟი, იბერია, ჩაუდგა. მისი მეგობარი და თანამოაზრე იყო ქართველი მეცნიერი და საზოგადო მოღვაწე ჰაირი ჰაირიოღლუ (ვახტანგ მალაყმაძე).
აჰმედ ოზქანი მელაშვილი სოფელ ჰაირიეში განისვენებს. მის საფლავს ამშვენებს წარწერა თურქულად და ქართულად: „მე ვიცხოვრე ჩემი ხალხისთვის და არა უკვდავებისთვის“.
აღმოსავლეთი ფინეთი
აღმოსავლეთი ფინეთი — ფინეთის ერთ-ერთი ყოფილი პროვინცია, რომელიც არსებობდა 1997 წლიდან, 2010 წლამდე. ესაზღვრებოდა 3 პროვინციას: ჩრდილოეთიდან – ოულუს, დასავლეთიდან – დასავლეთ ფინეთის, სამხრეთიდან – სამხრეთ ფინეთის პროვინციებს. აღმოსავლეთი ფინეთის პროვინციის დედაქალაქი იყო მიკელი. უმსხვილესი ქალაქი – კუოპიო.
პროვინცია შეიქმნა 1997 წელს, რამდენიმე პროვინციის შეერთების შედეგად. თავის მხრივ იყოფოდა სამ რეგიონად. მაგრამ 2010 წლის 1 იანვარს, ფინეთის ექვსივე პროვინცია გაუქმდა.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის პროვინციები
სვასტიკა
|მინი|300პქ|right|სვასტიკა მინი|300პქ|right| სვასტიკის უძველესი კერები მსოფლიოში
სვასტიკა卐,卍(სანსკრ. स्वस्तिक svastika „კეთილად ყოფადი“) — ერთ-ერთი ყველაზე ძველი და ფართოდ გავრცელებული გრაფიკული სიმბოლო; მკლავებმოხრილი ჯვრის სახეობა, რომელსაც თითქმის ყველა უძველეს კულტურასა და ცივილიზაციაში საკრალური მნიშვნელობა ჰქონდა.
არსებობს ოთხმხრიანი, სამხმრიანი (ე.წ. „ტრიკვესტი“) და მრავალმხრიანი სვასტიკები; ამასთან სვასტიკის ზევმხრები კუთხოვანი ან მომრგვალებულია (მომრგვალებულ მხრებიან სვასტიკას ქართულად ბორჯღალა ჰქვია). ასევე ცნობილია სვასტიკის კომპოზიციის მიხედვით შედგენილი რთული ორნამენტები.
სიმბოლური მნიშვნელობა
სვასტიკის მნიშვნელობა არაერთგვაროვანია, მაგრამ ძირითადად ის მაინც კოსმიური მოძრაობის, შემოქმედი ძალის, ნაყოფიერების, კეთილდღეობის, აღორძინებისა და მზიური სიბრძნის გამომსახველი ნიშანია.
სვასტიკის ყველაზე ძველი ფრაგმენტები ნაპოვნია შუამდინარეთში (შუმერი) და დღევანდელი საქართველოს ტერიტორიაზე (მტკვარ-არაქსის კულტურა, საველე, კლდე). ეს აღმოჩენები ძვ. წ. IV ათასწლეულით თარიღდება.
სვასტიკა საქართველოში
საქართველოში სვასტიკა უძველესი ხანიდან არის ცნობილი. მის ორნამენტებს ადგილობრივი მატერიალური მემკვიდრეობა ჯერ კიდევ ძვ. წ. IV ათასწლეულიდან იცნობს, თანაც ყველაზე საინტერესო არის ის, რომ სვასტიკას აჩუქურთმებდნენ საქართველოს ტერიტორიაზე არსებულ სამ უძველეს და თავისთავადი მტკვარ-არაქსის, თრიალეთის და კოლხური კულტურის ნიმუშებზე (კერამიკა, ცულები, სამკაულები, სხვადასხვა საყოფაცხოვრებო ნივთები, დედაბოძები), მცხეთაში - სამეფო ბეჭდებზე, რაჭაში (რაჭული ცული ძვ. წ. II ათასწლეული) და ა.შ. სვასტიკა არის ქართულ ასომთავრულ ანბანშიც, რომელიც „ქანის“ ასო-ნიშანია მთელ რიგ ასომთავრულ ძეგლებზე (卐),
აშკარაა, რომ ქართულ რეალობაში სვასტიაკასა და ბორჯღალას იმთავითვე უდიდესი დატვირთვა და საკრალური მნიშვნელობა ჰქონდათ. ეს ორნამენტული კომპოზიცია მიიჩნეოდა მზის მისტერიად, სიცოცხლის უკვდავმყოფადობის, საიდუმლო ცოდნის, ძალაუფლების, შემოქმედი ძალის, კეთილდღეობისა და ნაყოფიერების სიმბოლოდ.
შუმერი
შუმერში სვასტიკა სიყვარულისა და ნაყოფიერების ქალღმერთის - ინანას სიმბოლოა, აქ იგი პირდაპირ კავშირშია ნაყოფიერების მისტერიასთან. გარდა ამისა შუმერები გრაფიკულ კალენდარს სვასტიკის ფორმას აძლევდნენ, სადაც ოთხი ქალის სილუეტი წელიწადის ოთხ დროს ნიშნავდა, თითო სილუეტს სამი ნაწნავი აქვს, რაც სეზონში  სამი თვის არსებობის ნიშანია.
ბაბილონი, ტროა
ბაბილონურ მითოლოგიაშიც სვასტიკა იშტარის (ინანას სემიტური ინიციაცია) სიმბოლოა. მას ხშირად ხატავენ იშტარის ჭიპს ქვევით,
სვასტიკას ფართოდ იცნობდნენ მინოსურ სამყაროშიც, ის აქ გვხვდება მუზარადებზე, მონეტებზე, თიხის ნაწარმზე. ასევე ტროაში (აქაც არა ერთი კერამიკა იქნა აღმოჩენილი სვასტიკით მოჩუქურთმებული), რომელიც ნაყოფიერების ძალას უკავშირდება და ეტრუსკებთან, სადაც ის მეომრის მუდმივი ატრიბუტი იყო.
საბერძნეთი
საბერძნეთში და რომში სვასტიკა არის ნაყოფიერების და ძალაუფლების სოლარული ნიშანი, იშვიათად მამაკაცური საწყისის სიმბოლო, მას ბერძნები სახავდნენ ზევსთან, ჰელიოსთან, ჰერასთან, არტემიდასთან და აფროდიტესთან ერთად. ბერძნულ სვასტიკას „ტესერა-გამაც“ ჰქვია, რადგან მისი თითოეული მოხრილი მკლავი, ბერძნული ანბანის ასოს „გამას“ (ქართული ასომთავრული — sqwqb) წარმოადგენს.
ეგვიპტე
ეგვიპტეში სვასტიკა მზის სიმბოლოა და ამასთანავე „აღორძინების“ კულტთან არის მჭიდროდ დაკავშირებული. მისი ტარება მხოლოდ უმაღლეს ქურუმებს შეეძლოთ, აქ ის ოთხი ელემენტის კავშირს გულისხმობს, აგრეთვე სიმბოლოა დღისა და ღამის გასაყარის (როგორც ორი ერთმანეთზე გადადებული და მოძრავი ძელის კავშირი), რამაც სვასტიკა განახლებისა და აღორძინების ხატებას დაუკავშირა და ამის გამო ოსირისის ერთ-ერთ სიმბოლოდ იქცა.
ჩინეთი
ჩინეთში სვასტიკა ქალური საწყისის, ინის აღიარებული იდეოგრამაა,    სვასტიკის, როგორც სიცოცხლესმოქმედი ძალის, მზის ენერგიისა და თავად შემოქმედის სიმბოლო, ხშირად გამოიყენებოდა ჯაინიზმშიც.
ინდოეთი
განსაკუთრებით ფართო დატვირთვა ჰქონდა სვასტიკას ძველ ინდოეთში, ჯერ კიდევ ჰარაფას კულტურის დროს (ძვ. წ. III-II ათასწლეულები) გვხვდება მისი ნიშნები, რომელიც ვედურ სამყაროში ახალ დატვირთვას იძენს და ბუდიზმის სიმბოლიკის ერთ-ერთ უმთავრეს წმინდა ნიშნად მკვიდრდება. სვასტიკას ინდო-არიელები ხშირად იყენებდნენ საკულტო ტაძრებზე (პაგოდებში), ბუდას ქანდაკებებზე (შუბლზე, გულ-მკერდზე, ან „მზის წნულთან“), თავად სიტყვა „სვასტიკაც“ ამ კულტურის მატარებელი ხალხის - ინდო-არიელების ენიდან, სანსკრიტიდან, არის დამკვიდრებული. მაგრამ ძველ ინდოეთში არსებობდა კიდევ „სუბასტიკა“, რომელიც ჩვეულებრივი სავსტიკისგან განსხვავებით, საათის საპირისპირო მიმართულებით ტრიალებს და „ღამის სიბრძნის“, „მაგიური ცოდნის“ სიმბოლოა, რომელიც ასევე „სიკეთის ძალებთან“ არის დაკავშირებული. ანუ ერთგვარი „მზიანი ღამეა“. ასეთი შემობრუნებული სვასტიკა, ანუ სუბასტიკა ბუდას ქანდაკებებზეც გვხვდება.
ირანი
მინი|130პქ|left|მძივი ნაპოვნი ირანის ტერიტორიაზე (გილანის პროვინცია) ძვ. წ. II ათასწლეული.
სვასტიკა (და ბორჯღალაც) ფართოდ გამოიყენებოდა ძველ ირანში, ავესტურ საკულტო ხელოვნებაშიც. მას ჯერ კიდევ მსოფლიოს მესავე ქალაქი სახელმწიფოს - ელამის ეპოქიდან იცნობენ, მაგრამ არც ინდო-ევროპული ტომების დამკვიდრების შემდეგ იცვლება საერთო სურათი და ირანო-არიული მოდგმის რელიგიებშიც (ზოროასტრიზმი, მითრა, მაზდეანობა) ცენტრალური ადგილს იკავებს..
სვასტიკის სიმბოლიკას, როგორც სამეფო მნიშვნელობის რეგალიას, იყენებდა კარლოს დიდიც (742-814), რომელიც ფრანკთა უზარმაზარი იმპერიის დამაარსებელი იყო. სვასტიკას მის სამეფოში ეთაყვანებოდნენ, როგორც შემოქმედი ძალის, ერთობის და მხედრული სიმამაცის სიმბოლოს.
სკანდინავია და ძველი გერმანია
სკანდინავიურ და ძველ გერმანულ მითოლოგიაში ის ერთ-ერთი უმთავრესი ღვთაების — თორის სიმბოლოა, რომელიც ელჭექისა და ნაყოფიერების ღვთაებაა, მას ხელთ უპყრია სვასტიკის ფორმის ჩაქუჩი, რომლის მოქნევის შემდეგაც იბადება ცაზე ელჭექი.
ამერიკა
მინი|130პქ|left|ინდიელთა ნავაჰოს ტომის სვასტიკა (ჩრდილოეთ ამერიკა)
ამერიკაში ინდიელთა ხელოვნებაშიც აქტიურად გამოიყენებოდა იგი. ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკის ტერიტორიაზე მას მაიებისა და აცკეტების ცივილიზაციებში ვხვდებით, ხოლო ჩრდილოეთ ამერიკაში - ტენესების, ოჰაიოების და ნავაჰოების ცივილიზაციებში.
თამამად შეიძლება ითქვას, რომ სვასტიკა პრეისტორიული ცივილიზაციების შემაკავშირებელი ელემენტია. ცნობილი ატლანტოლოგი ზაიდლერი ვარაუდობდა, რომ სვასტიკა „ატლანტიდის ცნობილი ცივილიზაციიდან შემორჩენილი ნაშთი“ იყო.
სვასტიკა და ნაციზმი
ჰიტლერმა ჯერ კიდევ 1920 წლის აგვისტოში, ერთ-ერთი დემონსტრაციის დროს გამოიყენა სვასტიკა, როგორც საკუთარი მოძრაობის სიმბოლო (ერთი ვერსიით იგი გიორგი გურჯიევმა უკარნახა ნაციზმის ერთ-ერთ იდეოლოგს კარლ ჰაუსჰოფერს ჯერ კიდევ ოკულტური და პოლიტიკური გაერთიანების „ტულეს საზოგადოების“ დაარსების დროს (1919 წ.), რის შემდეგაც გერმანელ მშრომელთა  ნაციონალურ-სოციალისტურმა პარტიამ  მემკვიდრეობით მიიღო იგი). ამ სიმბოლომ იმთავითვე დიდი პოპულარობა მოიპოვა ხალხში, რაზეც ჰიტლერი მოგვიანებით წერდა: „ეფექტი იმდენად დიდი იყო, რომ ყუმბარის აფეთქებას ჯობდა“. მან სვასტიკა დაუკავშირა „არიული რასის“ სიწმინდეს, მისტერიულ სათავეს და მის გარშემო ნაცისტური იდეოლოგია ააგო.
ისრაელი
სემიტურ სამყაროში სვასტიკის გამოსახულება საკმაოდ ხშირად გვხვდება. მას აქაც წმინდა და საკრალური დანიშნულება აქვს. შესაძლოა ეს კავშირი სათავეს შუმერიდან იღებდეს, რადგან სემიტური კულტურა შუმერული კულტურის წიაღიდან აღმოცენდა. სვასტიკამ განსაკუთრებული დანიშნულება მოიპოვა ძველ ისრაელში. აქ მზისა და კოსმიური მოძრაობის ამ უნიკალურ ნიშანს ხშირად იყენებდნენ სინაგოგების მოჩუქურთმებისას. ძველი ისრაელის უმთავრეს ტაძარშიც კი — სოლომონის ტაძარში — გვხვდებოდა სვასტიკის მისტიური ორნამენტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სვასტიკა
იოანა მენელსაცხებლე
მართალი იოანა მენელსაცხებლე — I საუკუნის წმინდანი, იგი იყო ჰეროდეს სამეფო კარის მსახურის, ხუზას ცოლი. ერთი იმ დედათაგანი, რომლებიც მქადაგებლური მოღვაწეობის დროს თან ახლდნენ და ემსახურებოდნენ უფალ იესო ქრისტეს. მაცხოვრის ჯვარცმის შემდეგ სხვა დედებთან ერთად იოანაც მივიდა უფლის საფლავთან და
სქოლიო
კატეგორია:I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ხილპერიკ აკვიტანიელი
ხილპერიკ აკვიტანიელი (რამდენიმე წყაროს მიხედვით ხილდერიკ აკვიტანიელი) (დ. უცნობია — გ. 632) — აკვიტანიის მეფე 632 წელს, ძალიან მცირე დროით, ხარიბერტ II-ის ვაჟი, მეროვინგების დინასტიიდან. მიჩნეულია, რომ მოკლეს ბიძის, დაგობერტ I-ის ბრძანებით. დაკრძალულია მამასთან ერთად ბლაის ბაზილიკაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანკთა მეფეები კატეგორია:მეროვინგები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 632
Solenopsis indagatrix
Solenopsis indagatrix — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
რაინერ ავსტრიელი
მინი|200პქ|რაინერ ავსტრიელი ერჰჰერცოგი რაინერ ავსტრიელი (:Rainer von Österreich; დ. 30 სექტემბერი 1783, პიზა — გ. 16 იანვარი 1853, ბოლცანო) — ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის წარმომადგენელი და ავსტრიის ერცჰერცოგი.
ბიოგრაფია
ერცჰერცოგი რაინერი უფროსი ძმის ანტონ ვიქტორის 1835 წელს გარდაცვალების შემდეგ ლომბარდია-ვენეციის ვიცე-მეფე გახდა. 1848 წლიდან მან რეზიდენცია ბოლცანოში გადაიტანა და სათავე დაუდო ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის “ერჰჰერცოგ რაინერის შტოს”.
რაინერი გარდაიცვალა 1853 წლის 16 იანვარს.
ოჯახი
მშობლები:
მეუღლე:
და-ძმები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიის ერცჰერცოგები კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1783 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1853
სტაროილიკოვო (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)
სტაროილიკოვო (Иҫке Илек; Староиликово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 356 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 44 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
ჩორჩანი (ადიგენის მუნიციპალიტეტი)
ჩორჩანი — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ჩორჩანი, დიდი სმადა, პატარა სმადა). მდებარეობს მდინარე ქვაბლიანის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1360 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 1 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლესი რკინიგზის სადგური) დაშორებულია 27 კილომეტრით. სოფელში არის შუა საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევები.
ჩორჩანი იყო სამშობლო ჩორჩანელებისა, სამხრეთ საქართველოს წარჩინებული ფეოდალური საგვარეულოსი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 264 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლა-ერერა
ლა-ერერა (La Herrera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის სიერა-დე-ალკარას-ი-კამპო-დე-მონტიელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 63,4 კმ². მოსახლეობა — 322 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
მთიულეთის აჯანყება
მთიულეთის აჯანყება 1804 — ანტიკოლონიური და ანტიბატონყმური აჯანყება.მიუხედავად აღმოსავლეთ საქართველოს რუსეთთან შეერთების (1801) მნიშვნელობისა, შევიწროვებულ საქართველოს გლეხობას კოლონიური პოლიტიკის სიმძიმე დააწვა. ჯარების შენახვა და მათი სამსახური სულ უფრო აუტანელი ხდებოდა. ამას ემატებოდა მოხელეთა თვითნებობა და უსამართლობა.