cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არუნა ასაფ ალი
ბიოგრაფია
1931 და 1932 წლებში დაკავებული იყო მაწანწალობის ბრალდებით, რის გამოც 1931 წელს განდი-ირვინის პაქტმა პოლიტიკურ პატიმართა გათავისუფლების შესახებ, მასზე არ იმოქმედა. სხვა პატიმარი ქალები უარს აცხადებნენ არუნას გარეშე ციხის დატოვებაზე, სანამ აღნიშნულში მაჰათმა განდი არ ჩაერია. საბოლოოდ კი საზოგადოების პროტესტმა შედეგი გამოიღო და არინაც გათავისუფლებულ იქნა.
1942 წელს ის მონაწილეობას იღებდა აგვისტოს მარშში. 9 აგვისტოს ის ხელმძღვანელობდა ხალხის ჯგუფს, რომელმაც ბომბეის მოედანზე კონგრესის დროშა აღმართეს და „აგვისტოს მოძრაობას“ ჩაუყარეს საფუძველი. ბრიტანელებმა მას ჩამოართვეს ქონება და გამოსცეს არუნას დაპატიმრების ორდერი. ამის თავიდან ასაცილებლად მან მიწისქვეშ გადაინაცვლა და იქიდან საქმიანობდა. 1944 წელს მანდ გამოაქვეყნა სტატია, რომელშიც ახალგაზრდებს მოუწოდებდა უარი ეთქვათ არაძალადობრივ წინააღმდეგობაზე და შეერთებოდნენ რევოლუციას. მთავრობას მისი დაჭერისთვის ჯილდოდ ხუთი ათასი რუპია ჰქონდა დაწესებული.
მიწისქვეშეთიდან არუნას გამოსვლა, 1946 წელს, მის მიმართ დევნის შეწყვეტას უკავშირდება. ინდოეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ იგი იყო კონგრესის სოციალისტური პარტიის წევრი. 1948 წელს შეუერთდა სოციალისტურ პარტიას, ხოლო 1950-იანი წლების დასაწყისში ინდოეთის კომუნისტურ პარტიას.
1954 წელს გახდა ინდოელი ქალების ეროვნული ფედერაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. 1958 წელს არჩეულ იქნა დელის მერად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:დელის მერები კატეგორია:ინდოელი რევოლუციონერები კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:ინდოელი პოლიტიკოსი ქალები
იოკოჰამა
იოკოჰამა (იაპ.: 横浜市) — კანაგავას პრეფექტურის დედაქალაქია იაპონიაში. ის იაპონიის უდიდესი ქალაქია მოსახლეობის მიხედვით (ტოკიო პრეფექტურად ითვლება), იაპონიის უდიდესი პორტია და ასევე დიდი ტოკიოს რეგიონის კომერციული ცენტრია.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1858 წელს (მანამდე ახლანდელი იოკოჰამის ტერიტორიაზე იყო 2 პატარა სოფელი - კანაგავა და იოკოჰამა). XIX საუკუნის 70-იან წლებში იოკოჰამა იაპონიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნავსადგური გახდა. 1923 წელს მიწისძვრისა და ხანძრის დროს ქალაქოს დიდი ნაწილი განადგურდა. 1945 წელს იოკოჰამა დაინგრა ამერიკის ავიაციის თავდასხმის შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონიის ქალაქები
ასეანოლოგია
ასეანოლოგია (ინგლისურად ASEAN studies ასეანის კვლევები) — დისციპლინათშორისი დარგი, რომელიც დაკავებული სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის, - ასეანის რეგიონალური კავშირის ფუნქციონირების თეორიითა და პრაქტიკით, და აგრეთვე სამხრეთ-აღმოსვლეთ აზიის შერეული კომპლექსური შესწავლით.
კასაკოიმის მუნიციპალიტეტი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:დელტა-ამაკუროს შტატის მუნიციპალიტეტები
ჟოზეფინ სვობოდა
ჟოზეფინ სვობოდა (გერმ.Josefine Swoboda; დ. 1861, 29 იანვარი, ვენა - გ. 27 ოქტომბერი, 1924, ვენა) —ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური ავსტრიელი მხატვარი-პორტრეტისტი.
ბიოგრაფია
მინი|დედოდალი ვიქტორია - ჟოსეფინ სვობოდა(აკვარელი,1893) ჟოზეფინ სვობოდა ვენის მხატვართა ოჯახს ეკუთვნოდა. იგი იყო პორტრეტის მხატვრის ედუარდ სვობოდას  (1814-1902) და მისი მეორე მეუღლის, ჯოზეფინას (დაბ. მიულერი; 1839-1906) ქალიშვილი. მხატვარ რუდოლფ სვობოდა უმცროსის (1859 -1914) და. მისი ბიძები იყვნენ მხატვარი: პეიზაჟისტი და ანიმალისტი რუდოლფ სვობოდა (1819–1859) და აღმოსავლეთმცოდნე ლეოპოლდ კარლ მიულერი (1834–1892).
ჟოზეფინმა ფერწერის პირველი გაკვეთილები მამასთან გაიარა. 1878–1886 წლებში  მსმენელი იყო ვენის გამოყენებითი ხელოვნების უნივერსიტეტში (K. K. Kunstgewerbeschule), რომელიც მჭიდროდ იყო დაკავშირებული ავსტრიის საიმპერატორო გამოყენებითი ხელოვნებისა და მრეწველობის მუზეუმთან (Österreichisches Museum für Kunst und Industrie) ფერდინანდ ლაუფბერგერისა და იულიუს ვიქტორ ბერგერის ხელმძღვანელობით. მარცხნივ|მინი|დედოფალი ალექსანდრა - ჟოზეფინ სვობოდა (აკვარელი,1895 ) კონსტანტინე ფონ ვურცბახი მის შესახებ 1880 წელს  ავსტრიის იმპერიის ბიოგრაფიულ ენციკლოპედიაში წერდა: ”მისი ლამაზი ნამუშევრები სწრაფად იყიდება და იგი ერთადერთი 19 წლის მხატვარია, რომელსაც ყველაზე დიდი იმედები აქვს“
ჟოზეფინ სვობოდას ნამუშევრები ძირითადად აკვარელშია  შესრულებული: უმეტესად პორტრეტები და (იშვიათად) ჟანრული სცენები და ნატურმორტები. 1886 წლიდან იგი რეგულარულად იყო წარმოდგენილი ვენის მხატვართა სახლში. მონაწილეობდა ჰამბურგის (1887), მიუნხენისა და ბერლინის (1888) გამოფენებში. მისი სურათები ასევე გამოიფინა ჩიკაგოს მსოფლიო ექსპოზიციაზე 1893 წელს. სავარაუდოდ  მისი ძმისა და ჰაინრიხ ფონ ანჯელის რეკომენდაციით, რომლებიც მხატვრებად მუშაობდნენ დიდი ბრიტანეთის სამეფო კარზე. 1890 წელს მან მიიღო დედოფალ ვიქტორიას სამეფო კარის მხატვრის წოდება. ზაფხულობით პერიოდულად იგი ინგლისში იმყოფებოდა 1899 წლამდე. გამოსახავდა სამეფო ოჯახის წევრებსა და კარისკაცებს მრავალრიცხოვან აკვარელში. მისი ნახატები კვლავ ინახება უინძორის  სასახლის სამეფო კოლექციაში.
ჟოზეფინ სვობოდა ღებულობდა უამრავ შეკვეთებს   ავსტრიის საიმპერატორო კარიდან ფრანც იოზებ I-ის  გარემოცვიდან და სხვა დიდებულების ოჯახებისაგან, რის გამოც იგი გახდა ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური  პორტრეტის მხატვარი ვენაში.
1902 წლიდან მხატვარი წარმოდგენილი იყო სხვადასხვა გამოფენაზე.მისი ზოგიერთი ნამუშევარი ინახება ვენის მუზეუმში, აგრეთვე ვენაში ალბერტინას მუზეუმის გრაფიკულ კოლექციაში. 1886 წლიდან იგი გახდა "Künstlerhaus" - ის- "ავსტრიის  მხატვართა საზოგადოების" წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ოქტომბერი კატეგორია:XIX საუკუნის მხატვრები კატეგორია:XX საუკუნის მხატვრები კატეგორია:ავსტრიელი მხატვრები კატეგორია:ავსტრიელი ქალი მხატვრები კატეგორია:მხატვრები
ეგნატე ნინოშვილი
ეგნატე ნინოშვილი (ნამდვილი გვარი ინგოროყვა; დ. 17 თებერვალი, 1859, ყელა ― გ. 12 მაისი, 1894, ჩანჩეთი) — XIX საუკუნის ქართველი მწერალი.
განათლება
ეგნატე ინგოროყვა ქუთაისის გუბერნიაში, ოზურგეთის მაზრის სოფელ ყელაში დაიბადა. ეგნატეს მამა, თომა, საბატონო ყმა იყო. გლეხთა წრიდან იყო გამოსული ეგნატეს დედაც — ნინო ბარამიძე. თომა ინგოროყვას ოჯახში ეგნატე ერთადერთი ბავშვი იყო. მას დედა ოთხი თუ ხუთი თვისას გარდაეცვალა, მაგრამ დედობრივი ამაგი დასდო უფროსმა მამიდამ, ნინომ, რომელიც მუდამ მშობლიური ალერსითა და ზრუნვით ეპყრობოდა დაბადებითვე სუსტი ფიზიკური აგებულების ბავშვს. მან შეასწავლა 7-8 წლის ეგნატეს ანბანი. 1870 წელს ეგნატე ერთ მღვდელს მიაბარეს, რომელიც ბავშვს ლოცვებსა და ხუცურს ასწავლიდა. შემდეგ იგი გაგზავნეს ფოთში, იმავე მღვდლის ძმისწულთან, ხე-ტყით მოვაჭრე აზნაურთან, რომელმაც ეგნატე მოსამსახურედ გაიხადა და სამზარეულოში ჩაკეტა. აქ ბავშვი სავსებით მოწყდა სწავლას. მალე იგი ბიძამისმა ალექსი ინგოროყვამ შინ წაიყვანა.
1871-1875 წლებში ეგნატე მშობლიურ სოფელში იყო და სოფლის სკოლაში სწავლობდა. სიღარიბის გამო დროგამოშვებით იძულებული იყო სკოლისთვის თავი მიენებებინა და მწყემსად დამდგარიყო, მაგრამ დამოუკიდებელ სწავლაზე ხელი არ აუღია და 1872 წელს დაასრულა სოფლის ორკლასიანი სასწავლებელი. ემზადებოდა ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელში შესასვლელად, რაც 1876 წლის თებერვალში მოახერხა კიდეც.
სასულიერო სასწავლებელში ეგნატე მოსამზადებელი კლასის მეორე განყოფილებაში მიიღეს. ერთ თვეში იგი მესამე განყოფილებაში გადაიყვანეს, ხოლო წლის ბოლოს, გამოცდების წარმატებით ჩაბარების შემდეგ, მეორე კლასში ჩარიცხეს. სასწავლებლის ზედამხედველი იყო თვითმპყრობელურ-ბიუროკრატიული რეჟიმის ერთგული მსახური დეკანოზი სვიმონ ქიქოძე. მან, პირადი ანგარების მიზნით, სასწავლებელი საკუთარ სახლში მოათავსა, რათა მოსწავლეთა მშობლებისაგან სასწავლებლის ბინის ქირა აეღო. დეკანოზი მოსწავლეებს თავის საკუთარ ბაღში მუქთად ამუშავებდა, ეს გარემოება უკმაყოფილებას იწვევდა მოსწავლეებში, რომლებიც რამდენადმე მაინც იცნობდნენ 70-იანი წლების რუსულ ნაროდნიკულ მოძრაობას და პარიზის კომუნის ამბებს. იმ ხანებში ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელში სამეგრელოდან ინსპექტორად მიავლინეს თბილისის სასულიერო სემინარიის კურსდამთავრებული ახალგაზრდა მასწავლებელი ივანე ლიაძე. იგი სემინარიელი ახალგაზრდების იმ ჯგუფს ეკუთვნოდა, რომელიც გატაცებული იყო რუსული პროგრესული ლიტერატურით. ლიაძე აქტიურად თანამშრომლობდა გაზეთ დროებაში. ახალგაზრდა ინსპექტორმა მალე აუღო ალღო სასწავლებელში შექმნილ მძიმე მდგომარეობას და სცადა მისი გამოსწორება. მან ამხილა დეკანოზ ქიქოძის თვითნებობა და მოსწავლეთა სიყვარული და პატივისცემა დაიმსახურა. დეკანოზმა შეძლო მოსწავლეთა მფარველი მასწავლებლის თავიდან მოცილება. ლიაძის მოხსნამ მოსწავლეთა უკმაყოფილება გამოიწვია, ისინი გაიფიცნენ და ერთ დღეს სკოლაში სრულიად არ გამოცხადდნენ; გაფიცვის მიზანი იყო საყვარელი მასწავლებლის უკანვე დაბრუნება და სასწავლებლის გადატანა ზედამხედველის ბინიდან. სასწავლებლის ადამინისტრაციამ გაფიცვის ერთ-ერთი ინიციატორი, III კლასის მოსწავლე ეგნატე ინგოროყვა, ბარნაბ ჯიჯიეშვილთან ერთდ 1878 წლის სექტემბერში სასწავლებლიდან „მგლის ბილეთით“ გარიცხა. ამით ეგნატეს სწავლის გაგრძელების საშუალება მოესპო. მისადმი სოლიდარობის ნიშნად სასწავლებელი დატოვა სილიბისტრო ჯიბლაძემ, მაგრამ ეგნატეს თხოვნით, ის დაბრუნდა სკოლაში და ეხმარებოდა ეგნატეს საშინაო განათლების მიღებაში.
ეგნატემ რამდენიმეჯერ სცადა სასწავლებელში დაბრუნება, მაგრამ ამაოდ. მან ვერც სასწალებელში დაბრუნება, ვერც საქალაქო სასწავლებელში გადასვლა ვერ მოახერხა. იგი იმედს მაინც არ კარგავდა: 1878 წლის შემოდგომა და ზამთარი ოზურგეთში მეგობარ შეგირდებთან გაატარა, სილიბისტრო ჯიბლაძესთან და სხვებთან ერთად, კლასგარეშედ მეცადინეობდა და საექსტერნო გამოცდებისათვის ემზადებოდა. გამოცდების წარმატებით ჩაბარების შემდეგ ეგნატემ მასწავლებლის მოწმობა მიიღო და 1879 წელს ჩოჩხათის სკოლის მასწავლებლად დაინიშნა.
მუშაობა
მასწავლებლად ეგნატე ნინოშვილმა 1882 წლამდე იმუშავა. მისთვის აუტანელი ხდებოდა სოფელში მუშაობა. უკიდურესმა ფინანსურმა გაჭირვებამ და ამავე დროს, ცოდნის გაღრმავებისათვის ქალაქში წასვლის სურვილმა აიძულა, თავი დაენებებინა მასწავლებლობისთვის და მუშაობა დაეწყო ბათუმის რკინიგზაში. 1882 - 1883 წლებში იგი ტელეგრაფისტად მუშაობდა სადგურ სუფსაში, ხოლო 1884 წლის ზამთარში, ზაქარია ჭიჭინაძის დახმარებით, თბილისში, არსენ კალანდაძის სტამბაში დაიწყო მუშაობა ასოთამწყობად. ხელფასი აქაც იმდენად მცირე ჰქონდა, რომ სასმელ-საჭმელზეც არ ჰყოფნიდა. მალე თავი დაანება ამ სამუშაოსაც და კვლავ გურიაში გაემგზავრა. 1885 წელი სოფლად გაატარა, წუხდა, რომ წიგნები და ჟურნალ-გაზეთები მისთვის ხელმიუწვდომელი იყო. 1886 წელს მან მუშაობა დაიწყო სოფლის სასამართლოში მწერლის თანამდებობაზე, ხოლო ექვსი თვის მუშაობის შემდეგ, იმავე წლის 26 ნოემბერს, ამხანაგების ფულადი დახმარებით გაემგზავრა საფრანგეთში, ნინოშვილი სამეგრელოდან გემით ჩავიდა მარსელში და შემდეგ გადავიდა ქ. მონპელიეში.
ფაზლურ ხანი
მინი|[[უილის ტაუერი]] ფაზლურ რაჰმან ხანი (Fazlur Rahman Khan} (ბენგ.: ফজলুর রহমান খান phajlūr rahmān khān) (3 აპრილი, 1929 — 27 მარტი, 1982) — დაკაში დაბადებული ბანგლადეშური წარმომავლობის ამერიკელი სტრუქტურული ინჟინერი. მიჩნეული იყო „სტრუქტურული ინჟინერიის აინშტაინად“ და „მე-20 საუკუნის მეორე ნახევრის უდიდეს არქიტექტურულ ინჟინრად“ მის მიერ აშენებული უილის ტაუერისა და ჯონ ჰენკოკის ცენტრის გამო. სტრუქტურული სისტემების მისეული პროექტები ფუნდამენტურია ყველა მაღლივი ცათამბჯენისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბანგლადეშელი ინჟინრები კატეგორია:ამერიკელი ინჟინრები კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 1982
ეგნატე ნინოშვილი
მუშაობა
1889 წ. ოქტომბერში ეგნატე კვლავ მიდის სამუშაოს საძებრად ბათუმში და ათი დღის განმავლობაში ნავსადგურში მუშაობს დღეში ათ შაურად. 1889 წ. ოქტომბრის დამლევიდან 1890 წლამდე იგი როტშილდის ქარხანაშია, კვლავ მძიმე სამუშაოზე, მტვირთავ მუშად.
1890 წელს ეგნატე ყვირილაში (ზესტაფონი) მუშაობს ნ. ღოღობერიძის შავი ქვის კანტორაში მძიმე და მომქანცველ სამუშაოზე. ეგნატე ჭლექით დაავადდება. 1890-1891 წლებში შექმნა „სიმონა“, „უცნაური სენი“, „პალიასტომის ტბა“, „არშიყნი“, „ქრისტინე“. ამავე პერიოდში ეგნატე აქტიურად მონაწილეობს რევოლუციურ მოძრაობაში. 1891 წელს ეგნატე შედის „საფილოქსერო დასში“, რომელიც კავკასიის სხვადასხვა კუთხეებში მოგზაურობდა. დასთან ერთად შემოიარა მან ჩრდილოეთ კავკასია. ამ მოგზაურობის დროს მიღებული შთაბეჭდილებები უდევს საფუძვლად მის წერილებს დაღესტნიდან. იმავე წლის ოქტომბრის დამლევს ეგნატე თავს ანებებს „საფილოქსერო დასს“, მის ხელმძღვანელ ტიმოფეევთან უთანხმოების გამო.
1892 წლის დასაწყისს ეკუთვნის ეგნატეს სევდიანი რომანი ნადასი კალანადაძესთან, რომელიც მას სოფელ ხიდისთავში, მეგობრის ოჯახში საახალწლოდ სტუმრად მისულს, გაუცვნია. გარეგნულად მომხიბვლელს, განათლებულს, ბუნებით კეთილსა და თავაზიან ქალიშვილს იმდენად დაუპყრია ეგნატეს გული, რომ მისთვის ჩვეული წონასწორობა დაუკარგვინებია. ეგნატეს ნადასისათვის მიუწერია ბარათი, რომლითაც სიყვარულში თანაგრძნობა უთხოვია. მაგრამ ქალს პირობა სხვისთვის ჰქონია მიცემული. თუ რა დიდი სულიერი ტრავმა განიცადა ეგნატემ თავის პირველი და უკანასკნელი სიყვარულის გაცრუებით, ჩანს მის მიერ ნადასისადმი გაგზავნილ მეორე ბარათში, რომელიც ავტორის თხოვნის საწინააღმდეგოდ, ქალს არ დაუხევია, ფაქიზად შეუნახავს და მწერლის სიკვდილის შემდეგ მისი ბიოგრაფის, პ. გელეიშვილისათვის, გადაუცია. აღნიშნულ წერილში ეგნატე, ერთი შეხედვით თითქოს კმაყოფილიცაა იმით, რომ მისთვის საყვარელ ადამიანს ასცდა მისი ტანჯული ცხოვრების თანამოზიარეობის მძიმე ხვედრი, მაგრამ წერილში ჩაქსოვილი ღრმა სევდა გვაგრძნობინებს ეგნატეს დიდ გულისტკივილსა და განცდას, რომ იგი ამქვეყნად ბედნიერებისათვის არ დაბადებულა.
ცხოვრების უკანასკნელი წლები
1892 წლის დასაწყისში იგი ბათუმშია, ნავთის ქარხანაში, უფროს მუშად. მალე, იმავე წლის გაზაფხულზე, მუშაობას იწყებს გომში, ნ. ღოღობერიძის კანტორის განყოფილებაში, სადაც რჩება აგვისტომდე. ამ დროს ის თავს ანებებს გომის კანტორაში მუშაობას და თავის სოფელში მიემგზავრება, სადაც სექტემბრის ბოლომდე რჩება. 1 ნოემბერს იგი თბილისში ჩავიდა და მცირე ხნით ზაქარია ჭიჭინაძის ბინაში ცხოვრობდა. 1892 წლის დეკემბრის ბოლო რიცხვებში ეგნატე ნინოშვილისა და მიხა ცხაკაიას ინიციატივით გაიმართა ზესტაფონის კრება, ხოლო მოგვიანებით ახალგაზრდობის არალეგალური კრებები. იგი გადაჭრით ებრძოდა ნაროდნიკობას, თუმცა, თავდაპირველად, განიცდიდა მის გავლენას. ნინოშვილი ამ პერიოდში რევოლუციურად განწყობილი ინტელიგენციის ყველაზე გამოჩენილი წარმომადგენელი იყო.
1893 წლის იანვრიდან აპრილამდე ეგნატე ცხოვრობდა ბინაში, რომელიც მას, ჭლექისაგან ძალზე დასუსტებულს, მისმა მეგობრებმა დაუქირავეს. სწავლობს გერმანულ ენას, ამთავრებს მოთხრობას პარტახი და იწყებს ჩვენი ქვეყნის რაინდის გადამუშავებას. 1893 წელს ის ესწრებოდა „მესამე დასის“ მეორე არალეგალურ კონფერენციას თბილისში. ავადმყოფობამ ისე დარია, ხელი, რომ იძულებული იყო თბილისიდან ბათუმს, ხოლო შემდეგ ისევ თავის სოფელში წასულიყო, სადაც სენმა საბოლოოდ მიაჯაჭვა იგი სარეცელს.
ეგნატე ნინოშვილი გარდაიცვალა 1894 წლის 12 მაისს, 35 წლის ასაკში. მწერლის დაკრძალვის დღეს, სოფელ ჩანჩეთის სასაფლაოზე საქართველოს სხვადასხვა კუთხიდან დიდძალმა ხალხმა მოიყარა თავი. დაკრძალვაზე სიტყვა წარმოთქვა სილიბისტრო ჯიბლაძემ, რომელმაც გამოამზეურა და საზოგადოებას წარუდგინა მესამე დასის პოლიტიკური პროგრამა. აკაკი წერეთელმა ეგნატე ნინოშვილს „მომავლის გაზაფხულის პირველი მერცხალი“ უწოდა.
შემოქმედება
ეგნატე ნინოშვილის სამწერლო მოღვაწეობა სულ შვიდიოდე წლით (1887 - 1894) შემოიფარგლა. ქართული ლიტერატურის ისტორიაში იშვიათი შემთხვევაა, რომ მწერალს ასე მცირე დროში იმდენი მხატვრული ნაწარმოები შეექმნას, რამდენიც შექმნა ეგნატე ნინოშვილმა.
ნაწარმოებები
ეგნატე ნინოშვილის მთავარი ნაწარმოებებია:
მხატვრული სტილი
თითქმის ყველა მოთხრობაში ნინოშვილმა ასახა თავისი თანამედროვეობა, ის სოციალური ვითარება, რომელიც ქართულ სოფელში შეიქმნა ბატონყმობის გაუქმების შემდეგ პერიოდში XIX საუკუნის 80–90-იან წლებში. ეგნატე ნინოშვილის მოთხრობების პერსონაჟები, სინამდვილიდან აღებული ცოცხალი ადამიანები არიან. თითქმის ყველა პერსონაჟს მოეპოვება თავისი პირველსახე, რომელთა უმრავლესობასაც, მწერლის თანამედროვეთა გადმოცემით, ავტორი პირადად იცნობდა. მაგალითად, გოგია უიშვილი, ამავე სახელწოდების მოთხრობის მთავარი პერსონაჟი, ყოფილა ეგნატეს მეზობელი გლეხი გოგია ხუხუნაიშვილი. იგი მთავრობის მოხელეებს უკანონოდ დაუსჯიათ, გაუმათრახებიათ და თვითმკვლელობამდე მიუყვანიათ.
ეგნატე ნინოშვილის შემოქმედებისთვის დამახასიათებელია სხვადასხვა მხატვრულ ხერხების გამოყენება, რომელსაც მწერალი მიმართავს ნაწარმოების შთამბეჭდაობის გასაძლიერებლად. ერთ-ერთი ასეთი ხერხია ბუნების მოვლენათა ნინოშვილისეული ხატვა. ბუნება, ნინოშვილის მიხედვით, ზოგჯერ ჰარმონიაშია ადამიანის სულიერ განწყობილებებთან, ზოგჯერ კი - მისდამი ცივია და გულგრილი. მაგ. თვითმკვლელობის სცენა მოთხრობა „პარტახიდან“ გამძაფრებულია ზაფხულის ღამის ძლიერი წვიმითა და მეხის გრიალით.
საინტერესოა მეორე მხატვრული ხერხიც, რომელსაც ნინოშვილი ხშირად იყენებს თავის მოთხრობებში. ავტორი აღგვიწერს ამბავს, რასაც ნაწარმოების გმირი სჩადის, მაგრამ თან დასძენს: „ხალხი კი სულ სხვას ამბობდაო“. ხალხში მითქმა-მოთქმით გავრცელებული ხმა საწინააღმდეგოა სინამდვილისა. ამ ხერხის გამოყენებით მწერალი აძლიერებს ტრაგიკულ სიტუაციას, რომელშიაც მოქცეულია მოთხრობის პერსონაჟი.
ე. ნინოშვილი ხშირად იყენებს სიზმრებს, როგორც მხატვრულ ხერხს. ამის მაგალითს ვხედავთ „ჩვენი ქვეყნის რაინდში“, „ქრისტინეში“, „მოსე მწერალში“, „განკარგულებაში“, „ცოლსა და ქმარში“, „პარტახში“, „სოფლის გმირებში“ და რომანში - „ჯანყი გურიაში“. ნინოშვილის ნაწარმოებებში სიზმარი არ წარმოადგენს მხოლოდ და მხოლოდ მოსალოდნელი უბედურებისა თუ ბედნიერების უცილობელ წინათგრძნობას. ავტორი იყენებს სიზმარს ნაწარმოებში მოთხრობილი ამბის გასაძლიერებლად, გმირის შინაგანი სულიერი ღელვის გადმოსაცემად.
ნინოშვილის მიერ დახატული თითქმის ყველა პერსონაჟი ატარებს შერქმეულ გვარს, რომელიც პერსონაჟის თვისებას ან ხასიათს გამოხატავს: ძალაძე, უიშვილი, მუნჯაძე, მკლავაძე, დროიძე, ტყისპირელიძე, უქმაძე, ძველისენიძე, ხელმოკლიძე და სხვა.
ყველა ეს ხერხი ნინოშვილს მაღალი ოსტატობით აქვს გამოყენებული, მათი შემწეობით იგი აღწევს ტრაგიკული სიტუაციების სრულყოფას, ხასიათების გამოკვეთას, მათი სულიერი მღელვარების, მათი ტკივილების მძაფრად დახატვას. მაგრამ აღნიშნული ხერხების ხშირ გამოყენებას ზოგჯერ ერთფეროვნების ელფერი შეაქვს მწერლის მთლიან მხატვრულ შემოქმედებაში.
ნინოშვილის ენა ხალხური სასაუბრო ენაა. მწერალი არ მიმართავს მხატვრული მეტყველების შელამაზებას. მწერალი თავის პერსონაჟებს გურულ კილოზე ალაპარაკებს, უხვად იყენებს მდიდარ ფოლკლორულ მასალას: ანდაზებს, მოსწრებულ თქმებს, ლეგენდებს, ლექსებსა და სიმღერებს, რითაც ნაწარმოებს მეტ სოციალურ სიღრმეს აძლევს და მხატვრულად საინტერესოს ხდის.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 1894 კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გლავნიკი
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ ჟილტუშის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის გლავნიკი, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს კამენ მიტკოვ ბუროვი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — რესმი მეჰმედ მურადი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არდინოს მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
Teenage Dream (კეტი პერის ალბომი)
Teenage Dream — ამერიკელი მომღერლის კეტი პერის მესამე სტუდიური ალბომი. ალბომი გამოვიდა 2010წლის 24აგვისტოს, Capitol Music Group-ის მიერ. ალბომიში გაერთიანებულია 80-ის საცეკვაო,პოპ,როკ სიმღერები.ალბომის პროდიუსერები კი იყვნენ:ემო,დოქტორ ლუკე,ბენი ბლენკო,მაქს მარტინი,სენდი ვი,ბაჩ ვოლკერი,გრეგ უილსი,თრიქ სტუარტი და სთერგეითი. სიმღერების ტექსტები ძირითადად ეხება ტინეიჯერულ ასაკს, სიყვარულს,წვეულებებს და ასე შემდეგ.
პირველმა ხუთმა სინგლმა დაიკავა №1 ადგილი ბილბორდის ცხელ 100-ში და ამით ალბომი გახდა რიგით მეორე ალბომი მუსიკის 53წლიან ისტორიაში,რომლის ხუთმა სინგლმა დაიკავა №1 ადგილი ბილბორდის ცხელ 100-ში, ხოლო მეექვსე სინგლმა "The One That Got Away"-იმ მოხსნა ახალი რეკორდი,რომლითაც ალბომი Teenage Dream არის ერთადერთი,რომლის ექვსმა სინგლმა დაიკავა №1 ადგილი ბილბორდის პოპ სიმღერებში. აგრეთვე კეტი არის ერთადერთი,რომელსაც 69კვირის განმავლობაში არ დაუტოვია ბილბორდის ცხელ 100-ის ათეული. მთლიანობაში გაყიდულია 30მილიონზე მეტი სიმღერის ასლი ალბომ Teenage Dream-დან,ხოლო მხოლოდ სინგლები გაყიდულია დაახლოებით 28მილიონჯერ.
53 გრემის დაჯილდოება-ზე ალბომი ნომინირებული იყო 2ნომინაციაში:წლის ალბომი და საუკეთესო პოპ ვოკალ ალბომი. სინგლი California Gurls ნომინირებული იყო როგორც საუკეთესო პოპ ვოკალი და თანამშრომლობა და სინგლი Teenage Dream როგორც საუკეთესო ქალის პოპ ვოკალ სიმღერა. 54 გრემის დაჯილდოება-ზე ალბომი ნომინირებულია 2ნომინაციაში: წლის ჩანაწერი და საუკეთესო პერფორმანსი სიმღერა "Firework"-ით. ალბომი დასახელებულია როგორც საერთაშორისო ალბომად Juno Awards of 2011-ის მიერ.
2012წლის იანვარში გაირვკა,რომ კეიტი უშვებს ალბომის განმეორებით რაღა თქმა უნდა განახლებული ვერსიით.ალბომს ერქმევა Teenage Dream: The Complete Confection და მის გამოსვლის თარიღად დასახელებულია 2012წლის 27 მარტი. Part of Me გახდა პირველი სინგლი განახლებული ალბომიდან და მან პირველივე კვირაში დაიკავა №1 ადგილი ბილბორდის ცხელ 100-ში. სიმღერა რიგით №6 Teenage Dream-ის ერიდან, რომელმაც დაიკავა №1 ადგილი ბილბორდის ცხელ 100-ში.
ალბომის გამოცემა
220px|left|thumb|პერის პერფორმანსი 53 [[გრემის დაჯილდოება|გრემის დაჯილდოებ-ის ნომინაციების გამოცხადების საღამოზე.]] ალბომი Teenage Dream გამოვიდა 2010წლის 24 აგვისტოს, შეერთებულ შტატებ-ში Capitol Music Group-ის მიერ,მსოფლიოს მასშტაბით კი ამავე წლის 30 აგვისტოს EMI-ის მიერ. ალბომის ვრცელი ვერსია გამოვიდა 2010წლის 27აგვისტოს.მასში გაერთიანებული იყო სტანდარტული ალბომის 12სიმღერა,California Gurls და Teenage Dream-ის რემიქსი,სიმღერა "Starstrukk"(დუეტი 3OH!3-თან) და "If We Ever Meet Again"(დუეტი ტიმბელენდთან).
Teenage Dream: The Complete Confection
2010წლის ოქტომბერში ცნობილმა პოპ მომღერალმა Rihanna-მ განაცხადა,რომ ის და კეიტი აპირებდნენ დუეტის ჩაწერას. მან აგრეთვე დასძინა,რომ კეიტი აპირებდა დუეტის მისი ერთ-ერთი ალბომის რე-რეალიზში შეტანას. ამავე წლის ნოემბერში რიანამ განაცხადა:"კეტიმ მე უკვე მაჩვენა სიმღერა. ის ძალიან მშვენიერია და მეც დავთანხმდი, რადგან მე ძალიან მიყვარს ჩემი კეიტი. დუეტს იხილავთ მალე".
2011წლის ოქტომბერში ერთ-ერთმა კეიტის თანაშემწემ ტრიკი სწუარტმა ისაუბრა მუსიკალურ ტელეკომპანია MTV-სთან:" მე და კეიტი დავბრუნდით სტუდიაში და ახალ პროექტს ვამზადებთ. ჩვენ ვანახლებთ იმ სიმღერებს,რომლებიც კეიტმა დაწერა Teenage Dream-სთვის,მაგრამ ალბომში აღარ შეიტანა." სწუარტმა გაამხილა ერთ-ერთი ძველი სიმღერის სახელი,რომელსაც ისინი თავიდან ამუშავებდნენ:"Dressing Up".
2012წლის იანვარში ბილბორდ-მა თავის საიტზე გამოაქვეყნა,რომ კეტი უშვებდა ალბომ Teenage Dream-ის რე-რელიზს და მას ერქმეოდა Teenage Dream: The Complete Confection.
2012წლის თებერვლაში კი კეიტმა თავის საიტზე საბოლოოდ გაამხილა ყველანაირი ინფორმაცია ახალ ალბომზე: გამოაქვეყნა ალბომის ყდა, გაამხილა გამოსვლის თარიღი და რაც მთავარია გამოაქვეყნა სიმღერების, რომლებიც შევიდოდა ახალ ალბომში. Teenage Dream: The Complete Confection მოიცავს: თორმეტივე სიმღერას ალბომ Teenage Dream-დან, E.T-ის რემიქსს ცნობილ რეპერთან კეინი ვესტთან, Last Friday Night(t.g.i.f)-ის რემიქსს მის ელიოტთან ერთად, The One That Got Away-ის აკუსტიკურ ვერსიას, 3 ახალ სიმღერას(სამწუხაროდ მხოლოდ 1გაგვიმხილა და ეს არის Part of Me) და ალბომ "Teenage Dream"-ის ექვსივე სინგლის მეგამიქსს. გამოსვლის თარიღად კი 2012წლის 26 მარტი დაასახელა.
2012წლის მარტში გახდა ცნობილი,რომ ალბომში შევა კეტის ძველი სიმღერის "Dressing Up"-ის განახლებული ვერსიაც და ეს იქნება მეორე იმ სამი ახალი სიმღერიდან, რომელიც კეიტმა ალბომში შეიტანა.
სინგლები
Part of Me, რომლის პროდიუსერებიც არიან ლუკას გოთველდი და მაქს მარტინი, არის პირველი სინგლი ალბომის რე-რეალიზიდან. მისი რეალიზაცია რადიო სადგურებში და ციფრული გაყიდვების ქსელებში მოხდა 2012წლის 13თებერვალს. სიმღერამ პირველივე კვირაში დაიკავა №1 ადგილი ბილბორდის ცხელ 100-ში.
სქოლიო
კატეგორია:კეტი პერის ალბომები კატეგორია:2011 წლის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ბენი ბლანკოს პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Dr. Luke-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები გრეგ უელსის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯონ ბრაონის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები მაქს მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Stargate-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ტრიკი სტიუარტის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები კუკ ჰარელის პროდიუსერობით
Lasioglossum snelli
Lasioglossum snelli — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
სქოლიო
snelli
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1996
15 სექტემბერი - 2 ოქტომბერი 1996 ერევანი, სომხეთი
ერევანში რუსების უპირატესობა აშკარა იყო. მეორე ტურიდან მოყოლებული ისინი ერთპიროვნულად ჩაუდგნენ ცხრილს სათავეში და საბოლოოდ სამ-ნახევარი ქულით გაუსწრეს უახლოეს მდევარს. თავიდან კარგად თამაშობდა ინგლისის ნაკრებიც. ექვსი ტურის შემდეგ ინგლისელები მეორე ადგილზე იყვნენ. მეშვიდეში ისინი ესპანელებმა შეცვალეს და მეათე ტურამდე ისინი იყვნენ მეორე პოზიციაზე. მეათეში უკრაინელებმა 3-1 დაამარცხეს ესპანელები და თავად გადავიდნენ მეორე ადგილზე, რომელიც ტურნირის ბოლომდე შეინარჩუნეს კიდეც. არათანაბრად თამაშობდნენ მასპინძლები, სომეხი მოჭადრაკეები, (მარცხი სლოვენიის ნაკრებთან, ფრე - ნიდერლანდელებთან). თავისი ძალების შესაბამისად გამოვიდნენ ქართველი მოჭადრაკეები, თუმცა ალბათ უკეთესი შედეგის ჩვენება მაინც შეიძლებოდა. ფრედ დამთავრებულმა მატჩებმა ავსტრალიის და კუბის ნაკრებებთან, მარცხმა ინგლისელებთან, ესპანელებთან და ბოლო ტურში ამერიკელებთან, საშუალება არ მისცა საქართველოს ნაკრებს ებრძოლა საპრიზო ადგილებისათვის. სამაგიეროდ თავის დაფაზე მცირე ბრინჯაოს მედლით დაჯილდოვდა გია გიორგაძე.
ტექნიკური შედეგები
მონაწილეობდა 114 ნაკრები გუნდი. ტურნირი ჩატარდა შვეიცარიული სისტემით 14 ტურად.
13.🇨🇳, 14.🇳🇱, 15.🇦🇷, 16., 17.🇮🇱, 18.🇭🇺, 19.🇺🇿, 20.🇱🇻, 21.🇨🇺, 22., 23., 24.🇬🇷, 25.🇫🇷, 26.🇵🇭, 27.🇻🇳, 28.🇦🇺, 29.🇨🇦, 30.🇰🇿, 31., 32.🇨🇿, 33.🇧🇾, 34.🇸🇰, 35.🇲🇰, 36.🇵🇱, 37.🇱🇹, 38., 39.🇹🇲, 40.🇳🇴, 41.🇵🇪, 42.🇦🇲-2, 43.🇨🇴, 44.🇮🇩, 45.🇲🇩, 46.🇫🇮, 47.🇹🇯, 48.🇦🇹, 49.🇪🇪, 50.🇦🇲-3, 51.🇧🇷, 52., 53.🇰🇬, 54.🇧🇪, 55.🇮🇪, 56., 57.🇮🇹, 58.🇨🇭, 59.🇮🇳, 60.🇸🇾, 61.🇧🇩, 62.🇿🇦, 63.🇱🇺, 64.🇲🇾, 65., 66.🇪🇬, 67.🇲🇦, 68.🇨🇱, 69.🇹🇷, 70.🇹🇳, 71.🇻🇪, 72.🇮🇷, 73.IBCA, 74.🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿, 75.🇪🇨, 76.🇯🇵, 77.🇺🇾, 78.🇭🇰, 79.🇵🇷, 80.🇸🇬, 81., 82.🇳🇿, 83., 84.🇦🇩, 85.🇾🇪, 86.🇱🇮, 87.🇨🇾, 88.🇵🇾, 89.🇧🇧, 90.🇱🇧, 91.🇶🇦, 92.🇸🇻, 93.🇹🇭, 94.🇿🇼, 95.🇳🇮, 96.🇺🇬, 97.🇲🇹, 98.🇧🇭, 99.🇧🇼, 100., 101.🇸🇲, 102.🇲🇴, 103.🇭🇹, 104.🇱🇰, 105.🇲🇨, 106., 107.🇧🇲, 108.🇲🇿, 109.🇭🇳, 110.🇯🇪, 111.🇬🇬, 112.🇦🇫, 113.🇸🇨, 114.🇻🇮.
ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგები
გარი კასპაროვი 7 (+5=4-0), ვლადიმირ კრამნიკი 4,5 (+0=9-0), ალექსეი დრეევი 5 (+2=6-0), პიოტრ სვიდლერი 8,5 (+6=5-0), ევგენი ბარეევი 7,5 (+6=3-1), სერგეი რუბლევსკი 6 (+4=4-1).
ვასილი ივანჩუკი 8,5 (+6=5-0), ვლადიმირ მალანიუკი 5,5 (+3=5-1), ოლეგ რომანიშინი 5 (+2=6-1), იგორ ნოვიკოვი 4 (+2=4-2), ალექსანდრ ონიშუკი 6 (+3=6-1), სტანისლავ სავჩენკო 6 (+3=6-0).
ბორის გულკო 1 (+0=2-3), ალექსანდრ ერმოლინსკი 8 (+6=4-1), ნიკ დე ფირმიანი 6 (+2=8-1), გრიგორი კაიდანოვი 7 (+5=4-2), ჟოელ ბენჟმინი 5 (+3=4-1), ლარი კრისტიანსენი 7 (+5=4-1).
საუკეთესო პერფორმანსი
! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|პირველი დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მესამე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეოთხე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|პირველი სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
ბმულები
32
Cerapachys dominulus
Cerapachys dominulus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მირმანოზ ერისთავის ციხე
მირმანოზ ერისთავის ციხე – ციხე-სასახლე გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდი მეჯვრისხევის ცენტრში. კომპლექსი შედგება ციხე-გალავნისა და სასახლისაგან. განირჩევა მშენებლობის სამი პერიოდი: XVII-XVIII საუკუნეებში აგებულია ციხე-გალავანი, კარიბჭე და ცილინდრული კოშკები; XVIII საუკუნის შუა ხანებში ციხის კარიბჭეზე, მის სამხრეთ კედლის ნაწილზე ეზოდან მიუშენებიათ ორსართულიანი სასახლე; XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნაზე სასახლე გაუფართოებია მირმანოზ ერისთავს (მანანა ორბელიანის მამას).
ციხე-გალავნიდან შემორჩენილია სამხრეთ-აღმოსავლეთის კოშკი, კარიბჭე და მათ შორის მოქცეული გალავნის კედლის ქვედა ნაწილი. გალავნის შემორჩენილი ნაწილი გადაკეთებულია მომდევნო მშენებლობის დროს (გაჭრილია სარკმლები). სათოფურები პირვანდელი სახით შემორჩენილია მხოლოდ ერთ-ერთი კედლის შუა ნაწილში.
კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7 მეტრი), ნაგებია რიყის ქვით. შემორჩენილია მხოლოდ ორი სართული. პირველი სართულის გადახურვა გუმბათოვანია. გუმბათის ქუსლის დონესთან ორი მცირე თაღოვანი სარკმელია. კედლებში ოთხი ნიშია სათოფურებით. მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე კედელშია დატანებული. მეორე სართული გადაკეთებულია (განგრეულია კედლები, შექმნილია დიდი ღიობები, გაუქმებულია სათოფურები).
უკეთ არის შემონახული კარიბჭე. იგი სამხრეთიდან ჩრდილოეთისკენ წაგრძელებული სწორკუთხედის ფორმისაა. გადახურვა ბრტყელი აქვს. კარიბჭის შეისრულთაღიანი შესასვლელის გვერდებზე ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშებია. ნაგებობა თაღით ორ ნაწილადაა გაყოფილი. ჩრდილოეთ ნაწილის კედლებში შეისრულთაღიანი შესასვლელებია (აღმოსავლეთის შესასვლელი გვიან მიშენებული სასახლის პირველი სართულის ოთახში გადის).
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ნანა მაჭავარიანი
ნანა მაჭავარიანი (დ. 15 თებერვალი, 1956, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ენათმეცნიერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოლოგი. არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორი 2018 წლიდან. 2006 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. მუხრან მაჭავარიანის შვილი.
ნანა მაჭავარიანი პოეტ მუხრან მაჭავარიანისა და ფილოლოგ ლამარა ბოკერიას ოჯახში დაიბადა. 1978 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის კავკასიურ ენათა განყოფილება. 1978-1981 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი; 1983 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის მთის იბერიულ-კავკასიურ ენათა განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1986 წლიდან უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1991 წლიდან მეცნიერ-თანამშრომელი, 2018 წლიდან მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი, ამავე წელს გახდა არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორი.
სხვადასხვა დროს კითხულობდა ლექციებს სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა ინსტიტუტში (2000 წლიდან პროფესორი), ბერძნულ-ქართულ უნივერსიტეტში, ხარისხის მართვის უნივერსიტეტში, 2003 წლიდან კი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „სინტაქსურ მიმართებაში შემავალიზმნური კატეგორიები აფხაზურსა და ქართულში“, ხოლო 2005 წელს სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „მცენარეთა ლექსიკა აფხაზურში (სემანტიკურ–სტრუქტურული ანალიზი)“. არის 200-მდე სამეცნიერო ნაშრომისა და 8 წიგნის ავტორი.
2015 წელს გახდა საჩხერის საპატიო მოქალაქე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
განასი (სამხრეთი ლანაო)
განასი (ოფიციალურად განასის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Ganassi; Bayan ng Ganassi) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 802 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 32 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ლანაოს მუნიციპალიტეტები
AtheOS
AtheOS — უფასო ოპერაციული სისტემა ინტელის x86 ტიპის პროცესორით აღჭურვილი კომპიუტერებისათვის. იგი გამოშვემული იყო GPL-ის ლიცენზიის მიხედვით. იგი თითქმის მთლიანად იყო დაპროგრამებული ნორვეგიელი პროგრამისტის კურტ სკაუენის მიერ.
AtheOS-მა გადაიღო ბევრი ბიოესის (BeOS) ტექნოლოგია (64 ბიტიანი ფაილური სისტემა (AtheOS File System, AFS), SMP, API C++-ში, POSIX-ს ფლობა, მრავალ გარემოიანია). მისი გრაფიკული ინტერფეისი ბაძავს ამიგაოესის (AmigaOS) ვორქბენჩს (Workbench).
კურტ სკაუენმა შექმნა ვებ-ბრაუზერი სპეციალურათ AtheOS-ისთვის, რომელსაც ABrowse უწოდა; იგი იყენებს KDE პროექტის HTML-ის ძრავს KHTML-ს.
AtheOS-ის პროექტის წინ წასვლა ძალიან შენელდა 2001 წლის დასრულების დროიდან. ამიტომაც მოყვარულთა ჯგუფმა, რომლის მეთაურები იყვნენ რიკ კაუდილი (Rick Caudill), ჰენრიკ ისაკსონი (Henrik Isaksson) და კრისტიან ვან დერ ვლიეტი (Kristian Van Der Vliet), გადაწყვიტეს პროქტის გაგრძელება ახალი პროექტის სახელით, როლიც არის სილაბლოსი (Syllable). ეს პროექტი მალე პოპულარული გახდა ძველ AtheOS-ის მომხმარებლების შორის.
ტრაფალგარის ბრძოლა
ტრაფალგარის ბრძოლა (21 ოქტომბერი, 1805) — საზღვაო ბრძოლა ბრიტანეთის სამეფო ფლოტსა და ფრანგებისა და ესპანელების კოალიციურ ძალებს შორის. ბრძოლა გაიმართა მესამე კოალიციის ომის ფარგლებში, ევროპაში მიმდინარე ომის ფონზე. კოალიციის ძალებს მეთაურობდა ფრანგი ვიცე-ადმირალი ვილნევი, ბრიტანელებს კი გამოჩენილი ადმირალი ჰორაციო ნელსონი. ნელსონის განკარგულებაში იყო 27 სახაზო გემი, მტრის 33-ის საპასუხოდ. ბრძოლამდე ნელსონმა ბრძანა „ვიქტორიდან“ გადაეცათ ლეგენდარული სიგნალი: ინგლისი მოელის, რომ ყველა ადამიანი თავის მოვალეობას შეასრულებს (ინგლ. England expects that every man will do his duty). ის დღეს ცნობილია, როგორც ნელსონის სიგნალი. ძალთა თანაფარდობის მიუხედავად ბრძოლა ბრიტანელების ბრწყინვალე გამარჯვებით დაგვირგვინდა. ბრიტანელთა დანაკარგები მცირე იყო, თუმცა ბრძოლის მიწურულს ფლაგმანზე, საპარადო ფორმაში გამოწყობილი ნელსონი მტრის სნაიპერის ტყვიამ შეიწირა. ბრძოლის შედეგები კოალიციისთვის გამანადგურებელი იყო. 12 ათას დაჭრილ-დაღუპულ მებრძოლთან ერთად მათ დაკარგეს 22 სახაზო გემი, რომელთაგან 21 მოწინააღმდეგის ხელში გადავიდა. ბრძოლამ წერტილი დაუსვა ნაპოლეონის ცდას გადაელახა ლა-მანშის სრუტე და შეჭრილიყო ბრიტანეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაპოლეონის ომების ბრძოლები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ბრძოლები კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები
მემინდვრიები
მემინდვრიები (Microtinae) — ძუძუმწოვრების ქვეოჯახი მღრღნელების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე საშუალოდ 10-12 სმ-ია, ზოგიერთისა 36 სმ აღწევს. კუდი სხეულის სიგრძის ნახევარია, ზოგჯერ უფრო მოკლე. აქვთ მოკლე ყურები, პატარა თვალები, მომრგვალო ცხვირი. გავრცელებულია ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. აერთიანებს 15-20 გვარის 100-მდე სახეობას, რომელთაგან საქართველოში გვხვდება 8. ბინადრობენ ველზე, ტყეში, ჭაობში, მთებში და სხვა ადგილებში. მცენარეთა მიწესზედა ნაწილებით, ზოგიერთი სახეობა მარაგს იკეთებს. მრავლდებიან წლის თბილ პერიოდში. ზოგი — ზამთარშიც. უმრავლესობა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მავნებელია. იყენებენ ზოგიერთი მოზრდილი სახეობის (ონდატრა) ტყავს. მემინდვრიები მრავალი მტაცებელი სარეწაო ცხოველის ძირითადი საკვებია. ადამიანისა და ცხოველებისათვის ინფექციური დაავადების (შავი ჭირი, ტულარემია, ენცეფალიტი, ლეპტოსპიროზი და სხვა) რეზერვატორები არიან. მავნებლობის მხრივ, საშიშია საზოგადოებრივი (Microtus socialis) და ჩვეულებრივი (Microtus arvalis) მემინდვრიები.
ბრძოლის ღონისძიებანი
ნიადაგის მოხვნა 25-30 სმ-ზე, მემინდვრიების ბუნებრივი მტრების მიზიდვა, ბაქტერიული პრეპარატის მობნევა თვითმფრინავიდან და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მღრღნელები
Lasioglossum sobrinum
Lasioglossum sobrinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1982 წელს.
სქოლიო
sobrinum
სომხეთის ისტორია
ძვ. წ. II ათასწლეულის II ნახევარში გვიანდელმა ბრინჯაოს კულტურამ აყვავებას მიაღწია (ლჭაშენი). გაჩნდა ტომობრივი კავშირები. ძვ. წ. I ათასწლეულის მიჯნაზე რკინის ათვისებასთან ერთად სომხეთის მთიანეთში მცხოვრებ ტომებში გაძლიერდა პირველყოფილი თემური წყობილების რღვევის პროცესი, ჩაისახა კლასობრივი საზოგადოება. ასურელთაგან მოსალოდნელმა საშიშროებამ ხელი შეუწყო აქ მოსახლე ტომების გაერთიანებას (ნაირი, ურუატრი და სხვა), რომლის საფუძველზე ძვ. წ. IX საუკუნეში ჩამოყალიბდა ურარტუს სახელმწიფო.
ძვ. წ. I ათასწლეულის პირველ ნახევარში აბორიგენი ტომების ახალი კავშირები ჩამოყალიბდა. ესენი იყვნენ ვანის ტბის აუზში მცხოვრები ურარტელები, ჰაიას ტომობრივი კავშირი (საიდანაც, სპეციალისტთა აზრით მომდინარეობს სომეხი ხალხის თვითდასახელება — ჰაი) და სხვა. სომეხი ხალხის ჩამოყალიბების ბოლო ეტაპი დაემთხვა ძვ. წ. VI საუკუნეში სომხეთის სახელმწიფოს შექმნას, რომელმაც ურარტუს ადგილი დაიკავა. ამ უკანასკნელის ტერიტორიაზე მცხოვრები ტომებიც, თავის მხრივ მონაწილეობდნენ სომეხი ხალხის ჩამოყალიბებაში. მაგრამ უკვე ძვ. წ. VI საუკუნის დასასრულს სომხეთის სახელმწიფო აქამედინთა სპარსეთის შემადგენლობაში შევიდა.
ძვ. წ. 331 წელს, ალექსანდრე მაკედონელის მიერ აქამენიდთა იმპერიის განადგურების შემდეგ, სომხეთის სამეფო აღდგა და სომხეთის მთიანეთის მნიშვნელოვანი ნაწილი გააერთიანა. მაგრამ ძვ. წ. III საუკუნის პირველ ნახევარში მას ჩამოსცილდა სამხრეთ-დასავლეთი ოლქები — კომაგენე და სოფენა. ამავე საუკუნის ბოლოს სომხეთის სახელმწიფო, დიდი სომხეთის სახელით, სელევკიდების სამფლობელოში მოექცა. მას სელევკიდების მიერ დანიშნული ადგილობრივი მმართველი არტაშეს I მართავდა. ძვ. წ. 191 არტაშესმა ისარგებლა სელევკიდების რომაელებთან ბრძოლაში დამარცხებით და ძვ. წ. 189 წელს დიდი სომხეთი და სოფენა დამოუკიდებელ სამეფოებად გამოაცხადა. მან სათავე დაუდო არტაშესიანთა დინასტიას, რომლებსაც სამეფო ტახტი ძვ. წ. I საუკუნემდე ეპყრათ. დიდი სომხეთი განსაკუთრებით გაძლიერდა არტაშესის შვილიშვილის — ტიგრან II დიდის დროს. ტიგრანმა დაასრულა ძირითადი სომხური მიწების გაერთიანება და თავის სამეფოს სოფენაც შეუერთა. ამის გარდა დიდ სომხეთს შეუერთდა კომაგენე, ატროპატენა, სელევკიდების სირია, მესოპოტამია და სხვა. სამფლობელოების გაფართოების გამო დედაქალაქი არტაშატი ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში მოექცა. აუცილებელი გახდა ახალი დედაქალაქის აშენება. მდინარე ტიგროსის ნაპირზე ტიგრან II-მ ააგო ქალაქი ტიგრანაკერტი. მნიშვნელოვნად განვითარდა სხვა ქალაქებიც — არმავირი, არშამაშტი, ერევანდაშტი და სხვა.
ძვ. წ. 69 წელს დაიწყო ომი რომის იმპერიასა და სომხეთს შორის. სომხეთის მოკავშირე იყო პონტოს სამეფოს მეფე მითრიდატე VI ევპატორი, რომელიც ტიგრანის ნათესავიც იყო. ამ ომში სომხეთი დამარცხდა და დაკარგა მიერთებული მიწები. შეინარჩუნა მხოლოდ ეთნიკური საზღვრები. ძვ. წ. 66 წელს სომხეთმა ხელშეკრულებით ცნო რომის ბატონობა, თუმცა ტიგრანმა შეინარჩუნა ხელისუფლება.
ძვ. წ. I საუკუნიდან სომხეთი რომისა და სპარსეთის ბრძოლის ასპარეზად იქცა. ახ. წ. 62 წლიდან სომხეთში არშაკუნიანების დინასტია დამკვიდრდა. III საუკუნის მეორე ნახევრიდან სომხეთი სასანიანთა ირანის გავლენის სფეროში მოექცა.
III-VII საუკუნეები
III საუკუნიდან სომხეთში დაიწყო ფეოდალური ურთიერთობების ჩამოყალიბება. მეთემე-გლეხები და მონები თანდათან ფეოდალზე დამოკიდებულ გლეხებად იქცნენ. წარმოიქმნა მსხვილი ფეოდალების (ნახარარების) ფენა. IV საუკუნის დასაწყისში სომხეთში სახელმწიფო რელიგიად ქრისტიანობა გამოცხადდა. სომხეთის გრიგორიანული ეკლესია ძლიერ ფეოდალურ ორგანიზაციას წარმოადგენდა. იგი იყო ფეოდალიზმის იდეოლოგი და მხარდამჭერი. 387 წელს სომხეთი ირანმა და ბიზანტიამ გაინაწილეს. სომხეთის დასავლეთ ნაწილში, რომელიც ბიზანტიას ერგო, მეფობა გაუქმდა 391 წელს, ხოლო ირანის კუთვნილ აღმოსავლეთ სომხეთში 428 წლიდან ქვეყანას განაგებდა სპარსი მმართველი - მარზპანი. სპარსელებმა შექმნეს თავიანთი ადმინისტრაცია, სომეხ ნახარარებს ჩამოართვეს სახელმწიფო თანამდებობანი. ირანმა მოითხოვა ქრისტიანობის უარყოფა და ირანში გავრცელებული რელიგიის - ზოროასტრიზმის მიღება. 450-451 წლებში ირანის წინააღმდეგ მოეწყო დიდი აჯანყება, რომელსაც სახალხო ხასიათი ჰქონდა. მას ხელმძრღვანელობდა ვარდან მამიკონიანი. დაიდო სამოკავშირეო ხელშეკრულება იბერიასა და ალბანეთთან. 451 წლის 26 მაისს ავარაირის ველზე გაიმართა გადამწყვეტი ბრძოლა. აჯანყებულები დამარცხდნენ, ვარდან მამიკონიანი მოკლეს.
VII-XI საუკუნეები
VII საუკუნის მეორე ნახევარში სომხეთი დაიპყრო არაბთა სახალიფომ. სომხეთი, ქართლი და კავკასიის ალბანეთის ტერიტორიები არაბებმა გააერთიანეს და „არმენია“ უწოდეს. მკაცრი სოციალური ჩაგვრის გამო სომხები სამშობლოდან მიდიოდნენ, VII—VIII საუკუნეებში მათი დიდი ნაწილი გადავიდა საქართველოსა და ბიზანტიაში. არაბთა ბატონობის დროს სომხები არაერთხელ აჯანყდნენ თავიანთი სახელმწიფოებრიობის აღსადგენად (703, 748—750, 774—775, 850—855 წლის აჯანყებები). IX საუკუნის ბოლოს, ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ, სომხეთმა შეძლო არაბთა უღლისაგან გათავისუფლება და საკუთარი სახელმწიფოს აღდგენა ბაგრატუნების დინასტიის მეთაურობით. მაგრამ მათ ვერ შემოიერთეს ყველა დაკარგული მიწა. განვითარებული შუა საუკუნეების პირობებში (სომხეთში IX-XIII სს.) ქვეყანა პოლიტიკურად და ეკონომიკურად ქუცმაცდებოდა. ბაგრატუნების გამეფების შემდეგ სომხეთში დაიწყო ეკონომიკური და კულტურული ცხოვრების აღმავლობა, რაც განპირობებული იყო ფეოდალური ურთიერთობების აყვავებით. მალე დაიწყო ბიზანტიის აგრესია. XI საუკუნის პირველ ნახევარში ბიზანტიამ თანდათან დაიპყრო სომხეთის მიწები. ნაწილებად დაყოფილმა და შინაარეულობით დასუსტებულმა სომხეთმა აგრესიას ვერ გაუძლო. 1045 წელს ბიზანტიამ დაიკავა დედაქალაქი ანისი. სომხეთმა კვლავ დაკარგა დამოუკიდებლობა.
XI-XIV საუკუნეები
thumb|300px|სომხეთი საქართველოს შემადგენლობაში
თურქ-სელჩუკთა წინააღმდეგ ბრძოლა კერ კიდევ ბაგრატ IV-ის დროს დაიწყო, შემდეგ ეს ბრძოლა დავით აღმაშენებელმა გააგრძელა და მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია. 1123 წელს დავითმა მრავალი ქალაქი აიღო სომხეთში. ამავე წელს სომხებისვე დახმარებით აიღო ქალაქი ანისიც.
თურქ-სელჩუკთა წინააღმდეგ ბრძოლა კიდევ უფრო გაძლიერდა თამარ მეფის დროს. 1201-1203 წლებში ქართველთა აიღო სომხური ქალაქები ანისი, დვინი, რის შედეგადაც ჩრდილოეთი და ცენტრალური სომხეთი საქართველოს შეუერთდა ცალკე საფეოდალოს უფლებით, მას მართავდნენ მხარგრძელები. გამოცოცხლდა ეკონომიკური ცხოვრება. აღდგა ფეოდალური ურთიერთობა, მაგრამ ეს პროცესი შეწყდა მონღოლთა გამანადგურებელი შემოსევების შედეგად.
XIV საუკუნის მეორე ნახევარში სომხეთი გაანადგურა თემურლენგმა, შემდეგ კი დაიპყრეს ყარა-ყოიუნლუსა და აყ-ყოიუნლუს თურქმენთა მომთაბარე ტომებმა, რომელსაც მოჰყვა ნგრევა და მოსახლეობის მასობრივი განადგურება, კვლავ გაძლიერდა სომეხთა ემიგრაცია.
XVI-XVIII საუკუნეები
XVI-XVIII საუკუნეებში ოსმალეთსა და ირანს შორის ბრძოლის დროს სომხეთი ბრძოლის ასპარეზად იქცა. ომი ცვალებადი უპირატესობით მიმდინარეობდა, სომხეთისთვის კი მას მოჰქონდა ნგრევა, მოსახლეობის განადგურება. 1555 წელს მოწინააღმდეგეთა შორის დადებული ხელშეკრულების შედეგად დასავლეთ სომხეთი გადავიდა ოსმალეთის ხელში, ხოლო აღმოსავლეთი სომხეთი - ირანს დაუქვემდებარდა. მაგრამ 1578 წელს ოსმალებმა დაარღვიეს ზავი, შეიჭრნენ ამიერკავკასიაში და დიდი ნაწილი დაიპყრეს. 1590 წლის ხელშეკრულებით სომხეთი ოსმალეთს დაემორჩილა. 1639 წელს ოსმალეთსა და ირანს შორის დადებული სამშვიდობო ხელშეკრულებით კი დასავლეთ სომხეთი კვლავ ოსმალეთს მიეკუთვნა, ხოლო აღმოსავლეთი - ირანს გადაეცა.
ფილიპინოლოგია
ფილიპინოლოგია (აგრეთვე ფილიპინისტიკა) — სამეცნიერო დისციპლინათა ერთობლიობა, რომელიც შეისწავლის ფილიპინების სულიერ და მატერიალურ მემკვიდრეობას. ფილიპინისტიკის კვლევის სფეროში შედის ფილიპინების ისტორიის, ლიტერატურის, ხელოვნების და საერთოდ კულტურის პრობლემატური საკითხების მეცნიერული შესწავლა-დამუშავება. ფილიპინური ენის, კულტურის, ისტორის სპეციალისტებს, რომლებიც დაკავებული არიან ამ ქვეყნის შესწავლით, სწავლებით, კვლევით ფილიპინოლოგებს ან ფილიპინისტებს უწოდებენ.
სომხეთის ისტორია
რესურსები ინტერნეტში
আর্মেনিয়া
ფილიპინოლოგია
ფილიპინისტიკის განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღმოსავლეთმცოდნეობა კატეგორია:აკადემიური დისციპლინები კატეგორია:ფილოლოგია
პაპასკირი
საკუთარი სახელი პაპასკირი ან პაპასქირი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები კატეგორია:აფხაზური გვარები
პედერნალესის მუნიციპალიტეტი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:დელტა-ამაკუროს შტატის მუნიციპალიტეტები
Cerapachys dumbletoni
Cerapachys dumbletoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მაქსიმილიან ფონ ვაიხსი
thumb|160px|მაქსიმილიან ფონ ვაიხსი thumb|160px|ვაიხსების გერბი რაიხსფრაიჰერი მაქსიმილიან მარია იოზეფ კარლ გაბრიელ ლამორალ ფონ უნდ ცუ ვაიხს ან დერ გლონი (Maximilian Maria Joseph Karl Gabriel Lamoral Reichsfreiherr von und zu Weichs an der Glon; დ. 12 ნოემბერი 1881, დესაუ — გ. 27 სექტემბერი 1954, რიოსბერგის ციხესიმაგრე ბონი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ვერმახტის“ გენერალ-ფელდმარშალი და არმიათა ჯგუფის სარდალი მეორე მსოფლიო ომის დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 1954
მანველიშვილები
მანველიშვილები, მანველაშვილები — ქართული დიდებული საგვარეულო, რომელიც ვახტანგ VI-სთან ერთად გადაიხვეწა რუსეთში. თავიდან სახლობდნენ გურიის სამთავროში, სადაც XIX საუკუნის შუა ხანებამდე არაპრივილეგირებულები იყვნენ. ვახტანგ VI-ის სიგელში (1725 წ. 21 აგვისტო) მოიხსენიებიან გურულ თავადებად. ზოგიერთი მონაცემის თანახმად მინიჭებული ჰქონდათ „დიდი აზნაურის“ წოდება და ემსახურებოდნენ გურიელებს. მეტიც, ისინი ერთი პერიოდი ასკანის ციხისთავებიც (XVIII საუკუნის შუა წლებში) იყვნენ. XVII საუკუნის I ნახევრიდან XVIII საუკუნის I ნახევრამდე ფლობდნენ საკუთარ სათავადოს. თავისი მდგომარეობითაც ისინი თავადებს უახლოვდებობდნენ. 1738 წელს ამავე სტატუსით მსახურობენ რუსეთის იმპერიაში. მანველშვილებმა რუსეთის უღელქვეშ 1863 წ. 3 ივლისს რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო საბჭოს უმაღლესი გადაწყვეტილებით თავადობა საქართველოს ტერიტორიაზე (აგრეთვე, თვითონ რუსეთში – ეკატერინოსლავისა და პოლტავის გუბერნიაში). გვარი რუსიფიცირებული იყო, როგორც მანველოვი (Манвелов).
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
პატარაია
საკუთარი სახელი პატარაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
თოვლის ხაზი
მინი|თოვლის ხაზი ([[ალპები)]] მინი|თოვლის ხაზი, ჩო-ოიუი თოვლის ხაზი, თოვლის მიჯნა — სიმაღლითი დონე, რომლის ზემოთ მყარი ატმოსფერული ნალექების დაგროვება ჭარბობს მათ მოდნობას ან აორთქლებას. განასხვავებენ კლიმატურ (ჭეშმარიტ) და სეზონურ (დროებით) თოვლის ხაზს.
დაბალი ტემპერატურებისას, მაგალითად, პოლუსების სიახლოვეს თოვლის ხაზი საკმაოდ დაბლა მდებარეობს; იქ, სადაც ტემპერატურა მაღალია, მაგალითად, ეკვატორზე, თოვლის ხაზი ძალიან მაღალია.
ცივსა და ნოტიო მხარეებში თოვლის მიჯნა დაბლა ეშვება, ცხელსა და გვალვიანში კი მაღლა იწევს. მუდმივი თოვლნარის ქვედა საზღვარია ოროგრაფიული თოვლის ხაზი, რომელიც ზოგან ჭეშმარიტ თოვლის ხაზზე ბევრად დაბლაა.
მყინვარის ზედაპირზე მდებარე ჭეშმარიტ თოვლის ხაზს, ფირნის ხაზს უწოდებენ. თოვლის ხაზის სიმაღლე დამოკიდებულია ტემპერატურულ რეჟიმზე, მყარი ატმოსფერული ნალექების რაოდენობაზე, რაც თავის მხრივ, დაკავშირებულია გეოგრაფიულ განედსა და ოროგრაფიულ პირობებზე (მათ შორის ექსპოზიციაზე).
ეკვატორულ განედებზე თოვლის ხაზის სიმაღლე 4600 მ, ტროპიკებში — 5000–6000 მ, ალპებში — 2200–3100 მ, კავკასიონზე — 3500–3700 მ შეადგენს. არქტიკაში იგი 500–200 მ-მდე ეშვება, ხოლო ანტარქტიდაზე ზღვის დონემდე.
თოვლის ხაზის ყველაზე მაღალი სიმაღლეები გადის მშრალ ტროპიკულ და სუბტროპიკულ რაიონებში, მაშასადამე ტიბეტის მთიანეთსა და ანდებში, სადაც სიმაღლის ნიშნული 6,5 კმ-მდე ადის. თოვლის ხაზის შესწავლის საქმეში დიდი წვლილი შეიტანეს ალექსანდერ ჰუმბოლდტმა, ჰანს ალმანმა, სტანისლავ კალესნიკმა, მიხეილ ტრონოვმა და სხვა.
ევროსტარი
ევროსტარი (Eurostar) — სარკინიგზო მომსახურება, რომელიც დიდ ბრიტანეთს პარიზთან (ჩრდილოეთის სადგური), ლილთან და ბრიუსელთან (სამხრეთის სადგური) აკავშირებს. მატარებელი ლა-მანშის სრუტეს კვეთს ლა-მანშის გვირაბით.
2007 წელს სამხრეთ ლონდონში ახალი რკინიგზის ხაზი გაიყვანეს, რომელიც საფრანგეთში მოქმედი LGV-ს სტანდარტებს უახლოვდება. ორფაზიანი სრუტის გვირაბის სარკინიზგო ხაზის პროექტი ნაწილობრივ ექსპლოატაციაშია 2003 წლიდან, რაც მნიშვნელოვნად ამცირებს მგზავრობის დროს ლონდონის ვატერლოოს სადგურიდან. ახალი სწრაფი ხაზი 2007 წლის 14 ნოემბრიდან შედის ექსპლოატაციაში და ლონდონის სენტ-პანკრასის სადგურიდან გავა. მისი სიჩქარე 298 კმ/ სთ-ია და იგი ლონდონიდან პარიზამდე გზას 3 საათში ფარავს.
კატეგორია:რკინიგზა კატეგორია:ლონდონი კატეგორია:პარიზი
Lasioglossum socorium
Lasioglossum socorium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
სქოლიო
socorium
უეფა-ს სუპერთასი
უეფა-ს სუპერთასი (UEFA Super Cup) — ყოველწლიური საფეხბურთო მატჩი, რომელსაც ატარებს უეფა. თამაშში უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგისა და უეფა-ს ევროპა ლიგის გამარჯვებულები მონაწილეობენ. როგორც წესი, მატჩი ტარდება აგვისტოში, ახალი საფეხბურთო სეზონის დაწყების წინ.