cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოქროჩალა
ლიტერატურა
კატეგორია:მარცვლოვანნი
1945
მოვლენები
thumb|250px|right|იალტის კონფერენცია thumb|right|120px|ატომური ბომბის აფეთქება ქ. ნაგასაკიში thumb|right|გაეროს დროშა
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
Domino (ჯენესისის სიმღერა)
Domino — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა 1986 წლის ალბომიდან Invisible Touch. ეს არის რიგით მეექვსე სიმღერა ამ ალბომიდან. სიმღერა მთლიანად ჯგუფის მიერ არის დაწერილი, ლირიკა კი ეკუთვნის ტონი ბენქსს. სიმღერა დაყოფილია ორ ნაწილად - In The Glow Of The Night და The Last Domino. სიმღერის ორივე ნაწილი სრულდებოდა ჯგუფის კონცერტებზე, 1986 წლიდან და შეტანილი იქნა ტურის Turn It On Again პროგრამაშიც.
სქოლიო
კატეგორია:ჯენესისის სიმღერები კატეგორია:1986 წლის სიმღერები
მუხერი
მუხერი — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, დაბა ბაკურიანთან. სიმაღლე 1794 მ. აგებულია ლავებითა და ფხვიერი პიროკლასტური მასალით. ვულკანური კონუსია, წარმოადგენს ბაკურიანის ლავური ღვარის ამოფრქვევის ცენტრს. შემოსილია წიწვოვანი ტყით.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
ივანე დოკუკინის ძეგლი
ივანე დოკუკინის ძეგლი (Памятник И. А. Докукину) — საბჭოთა კავშირის გმირის ივანე დოკუკინის ძეგლი ქალაქ ზვერევოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი წარმოადგენს კვარცხლბეკზე შემდგარ სამხედრო თვითმფრინავ Як-52-ს. თვითმფრინავი დაამზადეს შახტინის საავიაციო-სარემონტო ქარხანაში. ძეგლის შექმნის სარემონტო სამუშაოები დასრულდა 2010 წლის აპრილში ფაშიზმზე გამრჯვების 65 წლისთვისათვის.
ძეგლის შექმნის იდეა ეკუთვნის ქალაქ ზვერევის მერს ალექსანდრ ჩუმაკოვს. მემორიალურ ძეგლზე სამუშაოები დაიწყო 2009 წელს. ძეგლი მიეძღვნა ამ ადგილზე დაკრძალულ მეორე მსოფლიო ომის გმირებს. მეომორიალამდე მიდის მოასფალტებული გზა. მის შესასვლელთან ღობის სახით დგას გრანიტის ფილები, რომელზეც ამოტვიფრულია აქ დაკრძალული მეომრების სახელები.
ისტორიული ფონი
ივანე დოკუნინი სერპუხოვის სამხედრო საავიაციო სკოლის დასრულების შემდეგ მალევე, 1941 წელს, გაემგზავრა საბრძოლველად. ასრულებდა საბრძოლო ფრენებს Ил-2-ით. დოკუკინი თავის სამხედრო მეგობრებთან ერთდ წარმატებულად ახდენდა თავდასხმებს და ანადგურებდა მტრის ქვეით არმიას, ტანკებსა და საარტილერიო იარაღს, საცეცხლე წერტილებს, სამხედრო ტრანსპორტს, თვითმფრინავებსა და აეროდრომებს, რომლებიც ეკავა ლიუფტვაფეს. დოკუკინის სახელზე მოდის ყველაზე მეტი სამხედრო გაფრენა, რომელთა დიდი ნაწილიც წარმატებულად სრულდებოდა. სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებით 1943 წლის 8 თებერვალს მამაცობისათვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება, გადაეცა ლენინის ორდენი და ოქროს ვარსკვლავის მედალი. 1943 წლის ზაფხულში მდინარე მიუსთან საჰაერო ომის დროს დოკუკინი დაიღუპა. მისი ძეგლი დადგეს საძმო საფლავზე, სდაც დაკრძალეს მფრინავი.
ომარის მეჩეთი (ბეთლემი)
ომარის მეჩეთი (مسجد عمر) — უძველესი და ერთადერთი მეჩეთი ქალაქ ბეთლემში, მანგერის მოედანზე, მაცხოვრის შობის ტაძრის სიახლოვეს. მეჩეთს სახელი დაერქვა მეორე სუნი ხალიფა ომარ (უმარ) იბნ ალ-ხატაბის (დაახ. 581-644) პატივსაცემად. იერუსალიმის აღების შემდეგ ომარიმ ბეთლემი მოინახულა 637 წელს, სადაც გამოსცა კანონი, რომელიც ქრისტიანთა სალოცავსა და მიმდევრებს დაიცავდა. გადმოცემით ისლამის წინასწარმეტყველი მუჰამედის გარდაცვალებიდან ოთხი წლის შემდეგ ომარი ამ მეჩეთის ადგილას ლოცულობდა.
მეჩეთი 1860 წელს აშენდა, თუმცა 1955 წლამდე არ განახლებულა. მისი მშენებლობისთვის მიწა გაიღო ბერძნულმა მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ.
სქოლიო
კატეგორია:ბეთლემი კატეგორია:პალესტინის მეჩეთები
ტეტრალოგია
ტეტრალოგია ― ოთხი ლიტერატურული, მუსიკალური ან კინო ნაწარმოები, რომლებსაც საერთო დედააზრი აერთიანებს. ტეტრალოგიურ ქმნილებათა ნიმუშები პირველად ძველ საბერძნეთში ფიქსირდება. ტეტრალოგია მოიცავდა 3 ტრაგედიას და ერთ სატირიკულ დრამას. შემდეგ ტეტრალოგია სხვა ჟანრის ნაწარმოებებშიც გავრცელდა. მუსიკალური ტეტრალოგიაა რიხარდ ვაგნერის „ნიბელუნგის ბეჭედი“. ქართულ ლიტერატურაში ტეტრალოგიის ნიმუშია კონსტანტინე გამსახურდიას „დავით აღმაშენებელი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიტერატურული ტერმინები კატეგორია:მუსიკალური ტერმინები
ლუხუა
ლუხუა (Lujua, Loiu) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის გრან-ბილბაოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,0 კმ². მოსახლეობა — 2 394 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
NGC 7560
NGC 7560 — ორმაგი ვარსკვლავი თევზების თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
ტეუანტეპეკის ყურე
ტეუანტეპეკის ყურე ― ყურე წყნარ ოკეანეში, მექსიკის სამხრეთ ნაპირთან, ტეუნატეპეკის ყელის რაიონში. სიგრძე დაახლოებით 110 კმ, სიგანე შესასვლელთან დაახ. 450 კმ. მაქსიმალური სიღრმე 200 მ. მთავარი ნავსადგურია სალინა–კრუსი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მექსიკის ყურეები კატეგორია:წყნარი ოკეანის ყურეები
წალიკარი
წალიკარი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის აბაშის მუნიციპალიტეტში, სუჯუნის თემში. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 10 მეტრზე, აბაშიდან 5,5 კმ., მეორე ეწერიდან 1,5 კმ. XIX საუკუნის დასაწყისში შედიოდა საჭილაოს სამოურავოში. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მემინდვრეობა და მებოსტნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 122 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მონტეფიორე (ცთომილი)
მონტეფიორე' — მცირე ცთომილი №782. აღმოაჩინა ჯ. პალისამ 1914 წლის 18 მარტს ვენის ობსერვატორიაში. მანვე უწოდა სახელი ალფონს ფონ როტსშიდლის მეუღლის, კლარის სებარგ-მონტეფიორეს პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცთომილები
აოშვა
აოშვა — ხნულის ზედაპირული დამუშავება გამკვრივებული ფენის გასაფხვიერებლად, ქერქის დასაშლელად და სარეველების მოსასპობად.
აოშვისას მატულობს ნიადაგის ფორიანობა, უმჯობესდება აერაცია, ინტენსიურდება მიკრობიოლოგიური პროცესები. აოშვის სიღრმეა 8-16 სმ. ზოგჯერ აოშვას რამდენიმეჯერ იმეორებენ სხვადასხვა სიღრმეზე. ძველ საქართველოში სახვნელ იარაღებს ასაოშადაც იყენებდნენ. ამჟამად ასაოშადაც იხმარება ტრაქტორზე მოსაბმელი ან კედელი დისკოებიანი საოში, აგრეთვე მრავალკორპუსიანი მსუბუქი კუდული საოში გუთანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სოფლის მეურნეობა
ლიბიის უდაბნო
thumb|right|300px|ლიბიის უდაბნო, სამხრეთი ლიბია ლიბიის უდაბნო (არაბ. الصحراء الليبية) მდებარეობს ჩრდილოეთ აფრიკაში, საჰარის უდაბნოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მოიცავს ეგვიპტის ტერიტორიას ნილოსის დასავლეთით, აღმოსავლეთ ლიბიას და ჩრდილო-დასავლეთ სუდანს ნუბიის უდაბნოსთან ერთად. ლიბიის უდაბნოს ფართობი შეადგენს 1 100 000 კმ²-ს, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია 1100 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 1 000 კმ-ზე, აქვს დაახლოებით მართკუთხედის ფორმა. უდაბნოს ზედაპირი დაფარულია ქვიშითა და კირქვებით, რაც თეთრ შეფერილობას აძლევს, ამიტომ ხშირად მას „თეთრ უდაბნოს“ უწოდებენ.
ლიბიის უდაბნოში საკმაოდ ბევრი ოაზისია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჰარა კატეგორია:ეგვიპტის უდაბნოები კატეგორია:ლიბიის უდაბნოები კატეგორია:სუდანის უდაბნოები კატეგორია:კირენაიკა
ვენესუელის ცენტრალური უნივერსიტეტი
მინი|250პქ|ცენტრალური ბიბლიოთეკა მინი|250პქ|საუნივერსიტეტო ქალაქის ხედი ბიბლიოთეკიდან მინი|250პქ|ძველი კორპუსი, 1911 წ. ვენესუელის ცენტრალური უნივერსიტეტი (Universidad Central de Venezuela) — ვენესუელის მთავარი საჯარო უნივერსიტეტი. მდებარეობს კარაკასში. დაარსდა 1721 წელს და იგი პირველი უნივერსიტეტია ქვეყანაში და ერთ-ერთი უძველესი დასავლეთ ნახევარსფეროში. მისი მთავარი კორპუსი — სიუდად-უნივერსიტარია-დე-კარაკასი (Ciudad Universitaria de Caracas) 2000 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
მისი კურსდამთავრებულია მრავალი პრეზიდენტი, მწერალი, პოეტი, მეწარმე თუ მეცნიერი, რომელთაც უმნიშვნელოვანესი როლი შეასრულეს ვენესუელის ისტორიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის ისტორია კატეგორია:უნივერსიტეტები
ოთარ ანჯაფარიძე
ოთარ გიორგის ძე ანჯაფარიძე (დ. 12 თებერვალი, 1920, ბათუმი — გ. 27 მაისი 1996, მოსკოვი) — ქართველი ვირუსოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1967), რუსეთის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1998).
მამამისი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე გიორგი (გიზო) ანჯაფარიძე 1924 წლის აჯანყების მონაწილე იყო და იმავე წელს დახვრიტეს. ოთარ ანჯაფარიძემ 1943 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1943–1946 წლებში იყო ბათუმის სანეპიდსადგურის მთავარი ექიმი. 1946-იდან მუშაობს მოსკოვის სხვადასხვა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1963–1965 წლებში სსრკ ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს ბაქტერიული და ვირუსული პრეპარატების წარმოების მთავარი სამმართველოს უფროსია. 1958–1963 და 1965 წლიდან განაგებდა მოსკოვის ვირუსული პრეპარატების სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტს. ამ ინსტიტუტის ერთ-ერთი დამაარსებელია. შეისწავლიდა ვირუსის საწინააღმდეგო იმუნიტეტს და პოლიომიელიტის, ცოფის, ენცეფალიტის, წითელას, ყვავილისა და სხვა ინფექციურ დაავადებათა საწინააღმდეგო ვაქცინების წარმოების მეცნიერულ საფუძვლებს. იკვლევდა ვირუსული ინფექციის ქრონიკული ფორმების ჩამოყალიბების უჯრედოვან მექანიზმს, ადამიანის ლევკოზის ვირუსულ ეტიოლოგიას და კანცეროგენეზის მექანიზმს.
ოთარ ანჯაფარიძე იყო სსრკ ჯანდაცვის სამინისტროს ვაქცინებისა და შრატების კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, უჯრედთა კულტურების საერთაშორისო კომიტეტის წევრი და საერთაშორისო ჟურნალ „Acta virologica“-ს თანარედაქტორი, 1990 წლიდან — „Вопросы вирусологии“-ს მთავარი რედაქტორი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენითა და შრომის წითელი დროშის ორდენით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია: ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია: შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული  12 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები ოთარ
გაბონი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გაბონმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გაბონი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახალი სამგორი
ახალი სამგორი — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს გარდაბნის ვაკეზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 400 მ, გარდაბნიდან დაშორებულია 12 კმ-ით.
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1870 ადამიანი.
1950-იან წლებში მთავრობის გადაწყვეტილებით კასპის რაიონის მაღალმთიანი სოფლიდან გოსტიბედან ჩამოასახლეს მთიულები. სოფლის მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი მთიულები არიან, თუმცა სოფლის შესასვლელში, პირველ უბანში, რომელსაც რუსების უბანსაც უწოდებენ, მოსახლეობა თითქმის საქართველოს ყველა კუთხიდანაა.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი სამგორის თემის სოფლები
Gnamptogenys rustica
Gnamptogenys rustica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლიახები
300px|thumb|ტერიტორიები სადაც ცხოვრებდნენ ლენძიანები (ლიახები) [[IX საუკუნეში]] ლიახი, ლიახები (Lędzianie) — პოლონელების სახელწოდება, ძველ სლავურ მატიანეებში (კერძოდ კი ნესტორ მემატიანესთან).
ლიახები — პოლონელების ერთ-ერთი ეთნონიმი. შესაძლებელია თავიდან ეს ეთნონიმი გამოიყენებოდა სილეზიელი პოლონელების აღსანიშნავად, ხოლო შემდეგ გავრცელდა მთლიან პოლონეთზე.
ლიახები — რეჩ პოსპოლიტის შლიახტების დამცინავი სახელი რომელიც მისცეს კოზაკებმა. არ იყო დამოკიდებული ეთნიკურ წარმომავლობაზე.
სიტყვის წარმომავლობა
როგორც ლეგენდა გადმოგვცემს, ლიახი იყო ერთი სამ ძმათაგანი რომლებმაც დააარსეს სამი სლავური ქვეყანა.
«ოდესღაც ცხოვრობდა სამი ძმა: ლიახი, ჩეხი და რუსი. ერთ დღეს გაუდგნენ გზას, რათა ენახათ მიწები თავიანთი მომავალი სახელმწიფოებისათვის. ერთი ადგილი მოეწონა ლიახს, და დასახლდა იმ ადგილას, სადაც მოგვიანებით გაჩნდა კრაკოვი. ჩეხი კიდევ უფრო სამხრეთისაკენ წავიდა, და დააარსა პრაღა, ხოლო რუსი — აღმოსავლეთით წავიდა, სადაც მოგვიანებით გაჩნდა კიევი».
თვითონ პოლონელები ისტორიულ დროს არ ატარებდნენ ამ სახელს. ერთ-ერთ უძველეს ქრონიკებში პოლონელების ლეგენდარულ გვარის ფუძემდებელს უწოდებენ ლეხის. სიტყვა ლიახის ფუძეში არის არსებითი სახელი ლეხა, რომელიც ძველი დროიდან თითქმის ყველა სლავურ ენაში გვხვდება და აღნიშნავს — კვალს, მინდორს, და ა.შ. , სიტყვა ლიახი (лях) (= лех) (რუსული «я» არის ცხვირეული ѧ (= ен) მაგიერი და ახლოა лѧх лѧдина-სთან), რუსული ლიადა (ляда), ლიადინა (лядина), რაც ნიშნავს - გასუფთავებას, შეკეთებას. იმის გამო რომ გასუფთავებული მეურნეობა, სადაც თესვა ხდება ლიადებზე, ანუ ადგილებზე რომელიც გაჩეხილი და გასუფთავებული იქნა ტყეებისაგან. ეს ოდესღაც არსებობდა ჩრდილო-დასავლეთ სლავებში. ლავროვსკი მიდის იმ დასვნამდე რომ, უძველეს პერიოდში სიტყვა лѧх = лях = лех ნიშნავდა ადამიანს, რომელიც აკეთებდა მინდვრებს, წმენდა ტყეებს, აქედან გამომდინარე, მიწათდამამუშავებელს, მიწათმოქმედს.
ახლა კი მიღებულია შემდეგი თვალსაზრისი რომ, სიტყვის "ლიახი" და "ლეხის" ეტიმოლოგია მოდის სიტყვა ленд (led)» (დაუმუშავებელი მინდორი). სხვა ენებში ეს დასახელება დამახინჯდა და ფონეტიკური კანონებით იცვალა სახე: «Lendizi» - გეოგრაფ ბავარსკის ტომების სიაში, «Lendzeninoi» - კონსტანტინ ბაგრანოროდნის, «ляхи» - ძველ რუსულ მატიანეებსა და წყაროებში. ის აღნიშნავდა როგორც ვისლისპირეთის ლენძიანი «лендзян», რომელიც Х ს. შუა ხანებამდე იყო პოლონურ ტომებს შორის, ასევე სხვები, მათი ნათესავი ტომებია. Х ს. გაჩნდა პოლიანთა სამთავრო, რომელთაგანაც წარმოიშვა სახელწოდება «პოლონელები (поляки)».
ისტორიული ეთნონიმისაგან ლიახები წარმოიქმნა პოლონეთის სახელწოდება ზოგ ენაში: სპარსულში — ლიახესტან, თურქულში — ლეხისტანი, სომხურში — ლეხისტან, უნგრულში — Lengyelország, ლიტვურში — Lenkija. ეთნონიმი *lęděninъ შემორჩა ძველ დასავლეთ სლავურ ტომის ლენძიანების სახელწოდებაში (პოლ. Lędzianie, ინგლ. Lendians), რომლებიც მე-7 ასწლეულიდან ცხოვრობდნენ მცირე პოლონეთის აღმოსავლეთ ნაწილს.
სიტყვის გამოყენება
რთული პოლონურ-უკრაინული ურთიერთობების შედეგად ისტორიის დიდი პერიოდის განმავლობაში სახელწოდებამ მიიღო ნეგატიური მნიშვნელობა და ახლა თანამედროვე უკრაინულ ლექსიკაში არ გამოიყენება. მაგრამ ზოგ ხალხებს სიტყვა ლიახის არ აქვს ემოციური ელფერი და აღნიშნავს პოლონელებს ან პოლონეთს.
შენიშვნები
კატეგორია:პოლონეთის ისტორია
Rockstar Games
Rockstar Games — ვიდეო თამაშების ტრანსნაციონალური შემქმნელი და გამომცემელი კომპანია, რომელსაც ფლობს Take-Two Interactive. ბრენდი ცნობილია Grand Theft Auto-ს, Midnight Club-ის, Manhunt-ის და Max Payne-ის ფრენჩაიზების შექმნით.
Rockstar Games დაარსდა 1998 წლის დეკემბერს ვიდეო თამაშების პროდიუსერების, ტერი დონოვანის, სემ ჰაუზერის, დენ ჰაუზერის, ჯემი კინგისა და გარი ფორმანის მიერ. 2007 წელს დონოვანმა დატოვა კომპანია და იგი ჩაანაცვლა Capcom-ის მმართველმა დირექტორმა გარი დეილმა.
კომპანიის შტაბ ბინა (საყოველთაოდ ცნობილი, როგორც Rockstar NYC ) მდებარეობს ბროდვეიზე, ნიუ-იორკი, რომელიც არის Take-Two Interactive-ის ოფისების ნაწილი. იგი არის მარკეტინგის, საზოგადოებსთან ურთიერთობებისა და პროდუქტების განვითარების დეპარტამენტის ცენტრი.
2014 წლის მონაცემით, Rockstar Games-ის თამაშების საერთო გაყიდვების რაოდენობამ 250 მილიონ კოპიას მიაღწია, ხოლო კომპანიის ყველაზე გაყიდვადი ფრენჩაიზია Grand Theft Auto - 2015 წლის სექტემბრის მონაცემით გაიყიდა 220 მილიონი ასლი.
2014 წელს Rockstar Games-ს მიენიჭა BAFTA Fellowship-ის ჯილდო British Academy Video Games Awards-ის ცერემონიაზე.
RAGE
Rockstar-მა შექმნა საკუთარი თამაშის ძრავა სახელწოდებით Rockstar Advanced Game Engine (RAGE), რადგან ხელი შეუწყოს თამაშების განვითარებას შემდეგ პლატფორმებზე: PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One, Windows, OS X და Wii.
Social Club
Rockstar Games Social Club არის ონლაინ სათამაშო სერვისი შექმნილი სპეციალურად Rockstar-ის თამაშებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:Rockstar Games კატეგორია:Take-Two Interactive კატეგორია:ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:ნიუ-იორკში დაფუძნებული კომპანიები კატეგორია:1998 წელს დაფუძნებული კომპანიები
ჰაინრიხ მიულერი
thumb|250px|ჰაინრიხ მიულერი (ხელმარჯვნივ) ჰაინრიხ მიულერი (Heinrich Müller) (დ. 28 მაისი, 1900, მიუნხენი, გერმანია — გ. უცნობია, 1945 წლის მაისიდან ითვლება დაკარგულად) — გერმანელი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, გესტაპოს შეფი 1939 - 1945 წლებში.
ბიოგრაფია
1936 წელს მიულერი დაინიშნა რაიხის უშიშროების პოლიციის მთავარი სამმართველოს პოლიტიკური პოლიციის განყოფილების უფროსის მოადგილედ. 1939 წლიდან იგი გადაიყვანეს ებრაელთა გასახლების საქმეთა მმართველის თანამდებობაზე. იმავე წლის ოქტომბერში მიულერი დაინიშნა რაიხის უშიშროების მთავარი სამმართველოს (RSHA) IV განყოფილების (საიდუმლო პოლიცია) შეფად და მიენიჭა სს-ის გრუპენფიურერის და პოლიციის გენერალ-ლეიტენანტის წოდება.
იმყოფებოდა რა გესტაპოს შეფის თანამდებობაზე, მიულერი იყო თითქმის ყველა იმ დანაშაულის თანამონაწილე, რომელიც რაიხის უშიშროების მთავარ სამმართველში დაიგეგმა, მომზადდა და შესრულებული იქნა. 1939 წლის სექტემბრიდან მისი ბრძანებით დაიწყო პოლიტიკური მოწინააღმდეგეების მიამართ ე.წ. "საგანგებო მოპყრობა" (Sonderbehandlung), რაც მიზნად ისახავდა მათ საკონცენტრაციო ბანაკებში ჩასმას და ფიზიკურ განადგურებას. მიულერის დაქვემდებარებაში იყო და მისი უშუალო თანამონაწილეობით გატარებულ იქნა ადოლფ აიხმანის მიერ მომზადებული „ებრაელთა რეფერატი IV B 4“. მიულერი პასუხისმგებელი იყო სს-ის მიერ სსრკ-ის ტერიტორიაზე ჩატარებული გენოციდის შედგების დეტალურ დამუშავებაზე, შეჯამებაზე და მოხსენებაზე, შეფების რაინჰარდ ჰაიდრიხის და შემდგომში ერნსტ კალტენბრუნერის წინაშე.
1945 წლის მაისიდან მიულერი უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლება. მითები იმის თაობაზე, თითქოს მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ იგი ერთი მხრივ აშშ-ის, მეორე მხრივ სსრკ-ის აგენტად მუშაობდა არ დასტურდება.
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 1945
შარტრი
შარტრი (ფრანგ. Chartres) — ქალაქი საფრანგეთში, მდინარე ერის ნაპირზე, ერისა და ლუარის დეპარტამენტის პრეფექტურა. მოსახლეობა 40,4 ათასი მცხოვრები (1999), შემოგარენით - 87.800.
ქალაქის ძირითადი წარმოებაა მანქანათმშენებლობა, ქიმიური, საკვები მრეწველობა; მხატვრული მინის, მზა ტანსაცმლის წარმოება. ქალაქი განთქმულია ულამაზესი გოტიკური ტაძრით - შარტრის ღვთისმშობლის ტაძარი (XII ს.).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები კატეგორია:საფრანგეთის პრეფექტურები კატეგორია:საფრანგეთის არქეოლოგიური ძეგლები
Anything She Does
Anything She Does — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა და სუინგლი 1986 წლის ალბომიდან Invisible Touch. ეს არის გრამფირფიტისა და კასეტის მეორე მხარის პირველი კომპოზიცია. ტექსტის ავტორია ტონი ბენქსი.
სიმღერის ტექსტი ახლოს არის სხვა სიმღერის, Turn It On Again ტექსტთან. მასში სატირული ტონით მიმოიხილება ფოტომოდელების თემა.
Anything She Does იყო ერთადერთი სიმღერა ალბომიდან Invisible Touch, რომელიც არ შესრულებულა 1986 წლის საკონცერტო ტურნეზე.
კლიპი
მიუხედავად იმისა, რომ სიმღერა არ გამოცემულა სინგლის სახით, გამოვიდა მისი მუსიკალური ვიდეო. მასში მონაწილეობს კომიკოსი ბენი ჰილი. იგი განასახიერებს ჯგუფის დაცვის თანამშრომელს, რომელიც არ აძლევს მოყვარულებს კულისებში მოხვედრის საშუალებას. ვიდეოს რეჟისორია ჯიმ იუკიჩი.
არაბეთის უდაბნო
right|thumb|300px|არაბეთის უდაბნოს რუკა არაბეთის უდაბნო მდებარეობს არაბეთის ნახევარკუნძულზე. გადაჭიმულია იემენიდან სპარსეთის ყურემდე და ომანიდან იორდანია-ერაყამდე. უდაბნო თითქმის მთლიან არაბეთის ნახევარკუნძულს იკავებს — მისი ფართობი 2 330 000 კმ²-ია. უდაბნოს შუაგულში მდებარეობს რუბ-ელ-ხალი, მსოფლიოს უდიდესი რაოდენობის ქვიშის მქონე უდაბნო. კლიმატი აქ ექსტრემალურად მშრალია, ტემპერატურა - ცვალებადი, დაწყებული უკიდურესი სიცხით, დამთავრებული ღამე ყინვით.
NGC 7561
NGC 7561 — ვარსკვლავი თევზების თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვარსკვლავები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
მუსკესი
მუსკესი (Musques, Muskiz) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის გრან-ბილბაოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,5 კმ². მოსახლეობა — 7536 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
ჩინური მუხის აბრეშუმხვევია
ჩინური მუხის აბრეშუმხვევია (Antheraea pernyi) — მწერი ფარშავანგთვალასებრთა ოჯახისა. ამრავლებენ აბრეშუმის მისაღებად. ძირითადად იკვებება მუხის ფოთლით, ჭამს აგრეთვე არყისა და ტირიფის ფოთოლს. წელიწადში იძლევა 2 თაობას. სპეციალურ შენობაში, რომელშიც ტემპერატურა 2 °C, ჭუპრი ზამთრობს პარკში. გაზაფხულზე პარკიდან ამოდის დიდი პეპელა, რომლის ფრთების შლილი 10,5–11,5 სმ აღწევს. კვერცხიდან გამოსული მატლის სიგრძეა 6–8 მმ, ხოლო პარკის ახვევის წინ 9–10 სმ. მატლის ფაზას აქვს 5 ასაკი, რომელთა ხანგრძლივობა გაზაფხულზე 35–40 დღეა, შემოდგომაზე 45–50 დღე, პარკი 7 გ იწონის, მონაცრისფრო-ტვითელია, მცირე რაოდენობით იძლევა აბრეშუმს (საშუალოდ 8–9%), ძნელად იხვევა, ძაფი მეტად გამძლეა. ფართოდ გავრცელებული სახეობაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუხის აბრეშუმხვევია კატეგორია:მეაბრეშუმეობა
აჯანყება ჩრდილოეთ კავკასიაში
აჯანყება ჩრდილოეთ კავკასიაში (Борьба с терроризмом на Северном Кавказе) — შეიარაღებული კონფლიქტი რუსეთსა და ბოევიკებს შორის, რომლებიც დაკავშირებულია კავკასიის საამიროსთან და 2015 წლის ივნისიდან, ერაყისა და ლევანტის ისლამურ სახელმწიფოსთან (ISIL) დაჯგუფებებთან ჩრდილოეთ კავკასიაში. ეს მოჰყვა ჩეჩნეთის მეორე ომის დასრულებას 2009 წლის 16 აპრილს. აჯანყებაში ჩაებნენ მებრძოლები ახლო აღმოსავლეთიდან, ჩრდილოეთ აფრიკიდან, ევროპიდან და ცენტრალური აზიიდან, მოხალისეები ჩრდილოეთ კავკასიიდან ასევე იბრძოდნენ სირიაში.
აჯანყება შედარებით მიძინებული გახდა მის შემდგომ წლებში. პიკის პერიოდში ძალადობა ძირითადად კონცენტრირებული იყო ჩრდილოეთ კავკასიის რესპუბლიკებში: ჩეჩნეთში, დაღესტანში, ინგუშეთსა და ყაბარდო-ბალყარეთში. დროდადრო ინციდენტები ხდებოდა მიმდებარე რეგიონებში, როგორიცაა ჩრდილოეთ ოსეთი-ალანია, ყარაჩაი-ჩერქეზეთი, სტავროპოლის მხარე და ვოლგოგრადის ოლქი.
აჯანყება ოფიციალურად დასრულებულად გამოცხადდა 2017 წლის 19 დეკემბერს, 8 წელზე დიდი ხნის შემდეგ, როდესაც FSB-ის დირექტორმა ალექსანდრე ბორტნიკოვმა გამოაცხადა ჩრდილოეთ კავკასიაში საბოლოო მეამბოხე მიწისქვეშა ნაწილის ლიკვიდაცია.
ისტორია და ფონი
ჩეჩნეთში რუსეთის აშკარა წარმატების მნიშვნელოვანი ფაქტორი იყო რეგიონის პრეზიდენტ რამზან კადიროვთან დაკავშირებულ პრომოსკოვურ ჩეჩნურ კლანებზე დამოკიდებულება. ტერორისტული თავდასხმები ჩრდილოეთ კავკასიაში 2007-2010 წლებში არსებითად გაიზარდა. 2009 წლის ზაფხულში 442-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა ჩრდილოეთ კავკასიაში ძალადობის შედეგად, სულ რაღაც ოთხ თვეში, მაშინ როცა 2008 წლის განმავლობაში დაფიქსირდა მხოლოდ 150 სიკვდილი. მთელი 2009 წლის განმავლობაში, რუსეთის მთავრობის ოფიციალური მონაცემებით, დაიღუპა 235 შინაგან საქმეთა სამინისტროს თანამშრომელი (თავდაცვის სამინისტროსა და FSB დანაკარგები არ შედის) და 686 დაშავდა, ხოლო 541-ზე მეტი სავარაუდო მებრძოლი და მათი მხარდამჭერი დაიღუპა და 600-ზე მეტი დააკავეს. 2010 წელს ტერორისტული ინციდენტების ზრდის ტემპი შემცირდა 2008–2009 წლებთან შედარებით, თუმცა 2010 წელს ჩრდილოეთ კავკასიაში არსებითად გაიზარდა მშვიდობიანი მოსახლეობის დაღუპულთა მაჩვენებელი და ტერორისტული ინციდენტების მზარდი რაოდენობა დაფიქსირდა ჩეჩნეთის ფარგლებს გარეთ.
2010 წლიდან 2014 წლამდე, ჩრდილოეთ კავკასიის აჯანყების შედეგად დაღუპულთა რიცხვი ყოველწლიურად მცირდებოდა, დაღუპულთა საერთო რაოდენობა ნახევარზე მეტით მცირდებოდა. შემცირების მიზეზებს შორისაა მეამბოხეების მაღალი რანგის მეთაურების დაღუპვა და სხვა. Reuters-ის სპეციალურმა გამოძიებამ აჩვენა, რომ 2014 წლის სოჭის ოლიმპიადის წინ რუსეთის უსაფრთხოების სამსახურებმა ნება დართო და წაახალისა ბოევიკები, დაეტოვებინათ რუსეთი სირიის სამოქალაქო ომში საბრძოლველად, რათა შეემცირებინათ შიდა თავდასხმების რისკი.
ჩეჩნეთი
ჩრდილოეთ კავკასიაში აჯანყება რუსეთსა და ჩეჩნეთს შორის ორი პოსტსაბჭოთა ომის პირდაპირი შედეგია. ჩეჩნეთის პირველი ომი იყო ნაციონალისტური ბრძოლა, როგორც სეკულარული, ისე ისლამისტური ელფერებით, რუსეთისგან დამოუკიდებლობისთვის და მიმდინარეობდა 1994-1996 წლებში. რუსეთის ფედერალურ ძალებსა და ჩეჩენ სეპარატისტ პარტიზანებს შორის სასტიკი ბრძოლის შემდეგ, ჩეჩნეთს მიენიჭა დე ფაქტო დამოუკიდებლობა 1996 წლის 30 აგვისტოს ხელმოწერილი ხასავიურტის შეთანხმების პირობების შესაბამისად. განადგურებული ინფრასტრუქტურითა და სხვადასხვა შეიარაღებული ფრაქციებით, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ კონკრეტულ სამხედრო მეთაურებს, მომდევნო სამი წლის განმავლობაში ჩეჩნეთი გადაიზარდა კორუმპირებულ და კრიმინალურ სახელმწიფოში, შეიარაღებული ბანდები, გატაცებების ეპიდემია გამოსასყიდისთვის და რადიკალური ისლამის აღზევება რეგიონში.
1999 წლის აგვისტოში, 1500 ისლამისტი რადიკალის დაღესტანში შეიარაღებულმა შეჭრამ, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ ჩეჩენი მეომარი შამილ ბასაევი და არაბი ჯიჰადისტი იბნ ალ-ხატაბი, დაღესტნის სეპარატისტული მოძრაობის მხარდასაჭერად, რუსეთში ბინების დაბომბვის სერიასთან ერთად, მოსკოვს მისცა ჩეჩნეთში ხელახლა შეჭრის საბაბი და დაიწყო ჩეჩნეთის მეორე ომი, კონფლიქტი, რომელიც მნიშვნელოვანი ისლამისტური ელფერებით გამოირჩევა.
პირველი ომიდან მკაცრი გაკვეთილების შემდეგ, რუსი სამხედროები, იმის ნაცვლად, რომ ჩაებნენ ბინძურ ურბანულ შეტაკებებში, როგორიც გროზნოში 1994–95 წლებში იყო, ძირითადად ეყრდნობოდა საჰაერო დაბომბვასა და არტილერიას, როგორიცაა ბალისტიკური რაკეტები და ჰაერში წვადი ასაფეთქებელი ნივთიერებები. შემდეგ კი გაანადგურეს ნებისმიერი ქალაქი ან სოფელი, რომელიც წინააღმდეგობას გაუწევდა, სანამ სახმელეთო ჯარების გაგზავნას ახორციელებდნენ გაწმენდის ოპერაციებისთვის. 1999-2000 წლებში გროზნოს მეორე ბრძოლაში ჩეჩნური წინააღმდეგობის დიდი ნაწილი განადგურდა, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც 2000 მებრძოლისგან შემდგარმა კოლონამ სცადა გასულიყო ალყაში მოქცეული ქალაქიდან 2000 წლის თებერვალში და ამის ნაცვლად პირდაპირ შევიდა დანაღმულ ველში, რომელიც რუსეთის ძალებმა მოამზადეს. დარჩენილ აჯანყებულთა დანაწევრებული დანაყოფები, შემდეგ პარტიზანული კამპანიის საწარმოებლად, რესპუბლიკის სამხრეთ მთებში მდებარე მიუწვდომელ ვედენოსა და არღუნის ხეობებში გაიყვანეს.
რესპუბლიკა მრავალი წლის განმავლობაში რჩებოდა ძალადობის მთავარ ცენტრად. რუსული მონაცემებით, 2009 წლის აპრილიდან (როდესაც ჩეჩნეთში ანტიტერორისტული ოპერაცია ოფიციალურად დასრულდა) 2010 წლის აპრილამდე ჩეჩნეთში 97 სამხედრო მოსამსახურე დაიღუპა; ამავდროულად, სამთავრობო ძალებმა მოკლეს 189 ადამიანი, რომლებიც, სავარაუდოდ, იყვნენ ბოევიკები ან მათი თანამშრომლები. მოხსენებული მსხვერპლი შემცირდა მომავალ წლებში, 2014 წელს 26 უსაფრთხოების ძალები და 24 ეჭვმიტანილი ბოევიკი მოკლეს.
დაღესტანი
დაღესტანში ძალადობისა და ექსტრემიზმის ყველაზე მაღალი დონეა ჩრდილოეთ კავკასიის რესპუბლიკებში. რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტრომ განაცხადა, რომ 2013 წელს ჩრდილოეთ კავკასიაში ჩადენილი 399 ტერორისტული აქტისგან 242 დაღესტანში იყო.
2017 წლისთვის დაღესტანში მოქმედი ყველა ტერორისტული ჯგუფი განადგურდა.
ინგუშეთი
დაღესტანთან ერთად, აჯანყების პირველ წლებში ჩრდილოეთ კავკასიაში ძალადობის ძირითადი ტვირთი ინგუშეთმა იკისრა. ისლამისტური აჯანყება რესპუბლიკაში წარმოიშვა მეზობელ ჩეჩნეთში 1990-იან და 2000-იანი წლების დასაწყისში ომებიდან. 2004 წლის ივნისში ინგუშმა და ჩეჩენმა მებრძოლებმა განახორციელეს ფართომასშტაბიანი თავდასხმა ინგუშეთის უდიდეს ქალაქ ნაზრანზე, რის შედეგადაც დაიღუპა უამრავი მშვიდობიანი მოქალაქე, პოლიციელი და ჯარისკაცი.
როგორც სხვაგან ჩრდილოეთ კავკასიაში, სახელმწიფო უსაფრთხოების ძალების სისასტიკე იყო მთავარი ფაქტორი, რომელმაც აიძულა ახალგაზრდები შეერთებოდნენ ისლამისტებს. კგბ-ს ყოფილი ოფიცრის, მურატ ზიაზიკოვის თავმჯდომარეობით, ნიღბიანი ოპერატორების გუნდებმა გაიტაცეს, აწამეს და მოკლეს ეჭვმიტანილი მეამბოხეები და მათი ოჯახის წევრები. ზიაზიკოვის მემკვიდრემ, იუნუს-ბეკ ევკუროვმა, რომელიც დაინიშნა 2008 წელს, მიაღწია წარმატებას ძალადობის შემცირების საქმეში, თუმცა ის მძიმედ დაშავდა ბოევიკების მიერ თვითმკვლელი ტერორისტული თავდასხმის დროს მისი მმართველობის პირველი წლის განმავლობაში. რუსი კომანდოების მიერ ადამიანის უფლებების დარღვევები შემცირდა, მაგრამ კვლავ ფართოდ გავრცელდა.
ალი ტაზიევის დატყვევებამ 2010 წლის ივნისში, ეთნიკური ინგუშისა და კავკასიის საამიროს ერთ-ერთი უმაღლესი ლიდერის, დარტყმა მიაყენა ჯიჰადისტებს ინგუშეთში, ხოლო თავდასხმების რაოდენობა საგრძნობლად შემცირდა მომდევნო 5 წლის განმავლობაში. 2015 წლის შუა რიცხვებში ინგუშეთის პრეზიდენტმა იუნუს-ბეკ ევკუროვმა განაცხადა, რომ რესპუბლიკაში აჯანყება „დამარცხდა“.
ყაბარდო-ბალყარეთი
ყაბარდო-ბალყარეთში აჯანყება დაიწყო 2000-იანი წლების დასაწყისში და მას ხელმძღვანელობდა იარმუკ იამაატი, მებრძოლი ისლამისტი ჯამაატი, რომელიც აღზევდა პოლიციისა და უსაფრთხოების ძალების მიერ მუსლიმების დევნის შედეგად.
2005 წლის ოქტომბერში, რამდენიმე ბოევიკმა დაიწყო რეიდი რესპუბლიკის დედაქალაქ ნალჩიკში, რომლის შედეგადაც 142 ადამიანი დაიღუპა. პარტიზანებმა ასევე განახორციელეს არაერთი მკვლელობა ხელისუფლებისა და სამართალდამცავების მიმართ.
2010 წლის ბოლოს და 2011 წლის დასაწყისში რესპუბლიკაში ძალადობის გამწვავება მოხდა კავკასიის ემირატის მაღალი რანგის ფიგურის, ყაბარდას, ბალყარეთისა და ყარაჩაის გაერთიანებული ვილაიეთის მეთაურის ანზორ ასტემიროვის სიკვდილის შემდეგ. ყაბარდო-ბალყარეთის პარტიზანული მოძრაობის ახალმა ლიდერებმა ასკერ ჯაპუევმა და რატმირ შამეევმა ამჯობინეს უფრო აგრესიული მიდგომა და ბოევიკებმა რესპუბლიკაში რამდენიმე მშვიდობიანი მოქალაქე მოკლეს, მათ შორის რუსი ტურისტები. ამის საპასუხოდ, ჯგუფმა, სახელად Black Hawks, დაემუქრა ზოგიერთი ისლამისტის ახლობლებს. ჯაპუევი, შამეევი და ხამურზოვი 2011 წლის აპრილში უშიშროების ძალების სპეცოპერაციისას მოკლეს.
მომდევნო წლებში მსხვერპლი შემცირდა. 2014 განმავლობაში რესპუბლიკაში დაღუპულია სულ 49 ადამიანი (ბოევიკები, უსაფრთხოების ძალები და მშვიდობიანი მოქალაქეები).
მეჯინიბე
მეჯინიბე — მეჯინიბეთუხუცესის ხელქვეითი მოხელე ძველ საქართველოში. მეჯინიბეებს საჯინიბოში მუშაობა და ცხენების მოვლა ევალებოდათ. ვახტანგ VI-ის დასტურლამალის მიხედვით (სამეფო დასტურლამალი, 182), ცხენები ხარისხებად დაყოფილი მიებარებოდა მეჯინიბეებს (მაგ., გამორჩეული, „უკეთესი ცხენი ორს მეჯინიბეს სამი... დააჩემონ“); თუ ცხენი „ავად დაყურები“ იქნებოდა, მეჯინიბე „ჯარომით და ცემით“ დაისჯებოდა.
აჯანყება ჩრდილოეთ კავკასიაში
ჩრდილოეთ ოსეთი-ალანია
2010 წლის 9 სექტემბერს, ჩრდილოეთ ოსეთის დედაქალაქ ვლადიკავკაზში, ხალხმრავალ ბაზარში, მანქანაში დამალული ბომბი აფეთქდა, რის შედეგადაც დაიღუპა 19 ზრდასრული და ბავშვი, ხოლო 190-ზე მეტი დაშავდა. პრეზიდენტმა მედვედევმა განაცხადა, რომ „ჩვენ აუცილებლად გავაკეთებთ ყველაფერს ამ მონსტრების დასაჭერად, რომლებმაც ჩაიდინეს ტერორისტული თავდასხმა უბრალო ხალხის წინააღმდეგ“.
ვილაიათ ღალღაიჩომ პასუხისმგებლობა აიღო და განაცხადა, რომ თავდასხმა მიზნად ისახავდა „ოს ურწმუნოებს“ „ოკუპირებულ ინგუშურ მიწებზე“.
მსხვერპლი
დაღუპულთა უმრავლესობა რუსი იყო, მაგრამ ასევე უცხოელები ტაჯიკეთიდან, უზბეკეთიდან, უკრაინიდან, ბელორუსიიდან, გერმანიიდან, ავსტრიიდან, დიდი ბრიტანეთიდან და სომხეთიდან ტერორისტულ თავდასხმებს შეეწირნენ.
შენიშვნა: დაღუპულთა ჯამი შედგენილია საინფორმაციო საიტის მიერ Caucasian Knot, რომელიც არ ადასტურებს მონაცემების 100-პროცენტიან სიზუსტეს.
მეჯინიბე
ლიტერატურა
კატეგორია: ძველი ქართული სამართალი
კონგრუენცია (მრავალმნიშვნელოვანი)
სიტყვა კონგრუენცია შეიძლება აღნიშნავდეს:
სელიმ I გირეი
სელიმ I გირეი (I Selim Giray, سليم كراى‎; დ. 1631 — გ. 22 დეკემბერი, 1704, ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო) — ყირიმის სახანოს ხანი 4-ჯერ: 1671–1678, 1684–1691, 1692–1699 და 1702–1704 წლებში, ბაჰადირ I გირეის ვაჟი.
ბიოგრაფია
სელიმი დაიბადა 1631 წელს, ოსმალეთში, ბაჰადირ I გირეის ოჯახში. აღიზარდა ბახჩისარაიში, სადაც იმდროისთვის უმაღლესი განათლება მიიღო, განსაკუთრებით გაიწაფა საბრძოლო ხელოვნებაში. საკუთარი ბიძების (მეჰმედ IV გირეი და ისლამ III გირეი) მმართველობისას ხელმძღვანელობდა ყირიმელთა ჯარებს სხვადასხვა ბრძოლებში. იცავდა ყირიმის სავაჭრო გზებს და ხშირად თავად აწარმოებდა მოლაპარაკებებს უცხოელ ვაჭრებთან. სელიმ გირეიმ თავი გამოიჩინა 1662 წელს, ბუჟინის ბრძოლაში, სადაც მისი სარდლობით ყირიმელმა თათრებმა გაანადგურეს რუსეთის სამეფოსა და ზაპოროჟიელი კაზაკების არმია.
1671 წელს, ოსმალებმა ყირიმის ხანი, ადილ გირეი გადააყენეს თანამდებობიდან და მის ნაცვლად სწორედ სელიმ გირეი დანიშნეს. სელიმი ენერგიული მმართველი, დიდებული სარდალი და ჭკვიანი პოლიტიკოსი იყო. მისი წინამორბედებისგან განსხვავებით ყირიმელ დიდებულებთან არ ჰქონდა დაძაბული ურთიერთობა, მიუხედავად იმისა, რომ 2-ჯერ ჩამოართვეს ხანის ტიტული, ის მაინც სარგებლობდა დიდი ავტორიტეტით ყირიმისა და მთლიანი ოსმალეთის იმპერიის ტერიტორიაზე. მონაწილეობდა დიდ თურქულ ომში, პოლონეთ-ოსმალეთის ომსა და რუსეთთან გაჩაღებულ ომებში (1676-1681 და 1686-1700), რომლებიც ოსმალების მარცხით დასრულდა. სელიმ გირეიმ სახელი გაითქვა რუსეთის წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში. ისტორიკოსთა მტკიცებით, სელიმ I-ის თავდადებული ბრძოლის დამსახურება იყო ის, რომ ყირიმის სახანო რუსეთის შემადგენლობაში დროზე ადრე არ შევიდა. სელიმს ჰყავდა 10 ქალიშვილი და 13 ვაჟი, რომელთაგან 6-მა (დევლეთ II გირეი, საადეთ IV გირეი, გაზი III გირეი, ყაფლან I გირეი, მენლი II გირეი, სელამეთ II გირეი) შეძლო ყირიმის ხანის წოდების მიღება.
სქოლიო
კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:დაბადებული 1631 კატეგორია:გარდაცვლილი 1704 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 დეკემბერი კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
აბუ-მენა
აბუ-მენა (أبو مينا‎) — ქალაქი, სამონასტრო კომპლექსი და ქრისტიანთა პილიგრიმული ცენტრი გვიანი ანტიკური პერიოდის ეგვიპტეში. მდებარეობს ალექსანდრიიდან 45 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. მისი ნაშთები 1979 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. ფეხზე მდგომი ნარჩენი საკმაოდ ცოტაა ჩვენამდე მოღწეული, მაგრამ ადვილად შესაძლებელია ისეთი დიდი და მთავარი ნაგებობების საძირკვლების შემჩნევა, როგორიც ყოფილა დიდი ბაზილიკა.
ამ არეალში ბოლო დროს მიმდინარე გამალებული სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობის შედეგად, გრუნტის წყლების დონემ საგრძნობლად მოიმატა, რის გამოც შენობათა დიდი ნაწილი ჩამოინგრა ან არამდგრადი გახდა. 2001 წელს იუნესკომ აბუ-მენა საფრთხის ქვეშ მყოფ ძეგლთა სიაში გადაიტანა.
წმინდა მენა კოტუანელი მოწამეობრივად აღესრულ III საუკუნეში ან IV საუკუნის დასაწყისში. V საუკუნისა და გვიანდელი წყაროები შედარებით სხვადასხვა ვერსიებს ასახელებენ მისი დაკრძალვის ადგილისა და შემდეგ მისი ეკლესიის დაარსების შესახებ. მათ შორის მთავარი ელემენტი ისაა, რომ მისი სხეული აქლემით ალექსანდრიდან მარიუტის ტბის მიდამოებისკენ წაიღეს. გარკვეული ადგილას აქლემი გაჩერდა და ყველანაირი ძალა, რომ მას სიარული გაეგრძელებინა, უშედეგო აღმოჩნდა. ეს ღვთაებრივ ნიშნად მიიჩნიეს და სხეული სწორედ იმ ადგილას დაკრძალეს.
ამ ამბის ყველაზე მეტი ვერსია იუწყება, რომ მოგვიანებით ეს ადგილი ყველასგან მივიწყებულ იქნა, სანამ ის სასწაულებრივად არ აღმოაჩინა ადგილობრივმა მწყემსმა. ამ ამბავს ეთიოპიის ეკლესია ასე აღწერს:
ღმერთმა ინება, რომ ყველასთვის კვლავ შეეხსენებინა წმინდა მენა. ერთ დღეს, როდესაც მწყემსი ცხვრებს აძოვებდა, ერთი ცხვარი, რომელიც ქეცით იყო დაავადებული, ამ ადგილას მივიდა, სადაც პატარა ნაკადულში ჩაიძირა. როდესაც ცხვარმა წყლიდან ამოსვლა მოახერხა, ის მთლად განკურნებული იყო. ამ სასწაულის შემხედვარე მწყემსს გაოცებისგან აღარ იცოდა რა ექნა. ამის შემდეგ, ქეცით დაავადებულ ცხვრებს ის ამ წყალში გარეულ ქვიშას უსვამდა, ისინიც უმალ იკურნებოდნენ.
მკურნალი მწყემსის ამბავი სწრაფად გავრცელდა. ეთიოპიის ეკლესიის თანახმად, გაიგო რა კონსტანტინე I-მა მის შესახებ, მწყემსთან თავის ავადმყოფი გოგონა გაგზავნა, რომელმაც წმინდა მენას სხეული აღმოაჩინა. ამის შემდეგ, კონსტანტინემ ამ ადგილას ეკლესიის აგება ბრძანა. IV საუკუნის გვიან წლებში, ეს ადგილი მნიშვნელოვან პილიგრიმულ ძეგლად იქცა, სადაც ქრისტიანები განკურნებისა და სასწაულების ხილვის მიზნით ჩადიოდნენ.
არკადიუსის მეფობის დროს, ადგილობრივი არქიეპისკოპოსი მიხვდა, რომ პატარა ეკლესია მოძალებულ მლოცველებს ვეღარ იტევდა, რის შესახებაც მან იმპერატორს მისწერა, რომელმაც თავის მხრივ ეკლესიის გაფართოება ბრძანა. გვიანდელი ანტიკური ხანის დასასრულს, აბუ-მენა ეგვიპტის მთავარ პილიგრიმულ ძეგლს წარმოადგენდა.
VII საუკუნის შუა წლებში, აბუ-მენა მუსლიმანმა დამპყრობლებმა დაანგრიეს.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ეგვიპტეში კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრთხის ქვეშ
Gnamptogenys schmitti
Gnamptogenys schmitti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გაბონი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გაბონმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გაბონი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახრისის სამების ეკლესია
ახრისის სამების ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახრისის ცენტრში. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (9,8 X 5,7 მ), ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეები, კარისა და სარკმლის საპირეები ნაწყობია მოწითალო ქვის კვადრებით. შენობას ატყვია გადაკეთების კვალი - აღმოსავლეთ ფასადის ზედა ნაწილი გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში აგურით განუახლებიათ. თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიულ აფსიდში, მარცხნივ, ნიშია, ცენტრში დგას ერთი მეტრის სიმაღლის მთლიანი ქვის სატრაპეზო. აფსიდში, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო პილასტრია, რომელსაც ეყრდნობა ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი. აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლის თავზე აგურით გამოყვანილია რელიეფური ჯვარი. ეკლესიის სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. მის აღმოსავლეთ ნაწილში აგურის ოთხსვეტიანი სამრეკლო დგას.
საერთაშორისო ექსპერიმენტული თერმობირთვული რეაქტორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბირთვული ენერგეტიკა კატეგორია:საერთაშორისო სამეცნიერო-ტექნიკური პროექტები
იოსებ გურკო
იოსებ გურკო (დ. 16 ივლისი, 1828, მოგილიოვის გუბერნია ― გ. 15 იანვარი, 1901, სახაროვო) — რუსი გენერალ–ფელდმარშალი (1894), რუსეთ–ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომის მონაწილე, ვისლისპირეთის გენერალ–გუბერნატორი (1883-1894).
ბიოგრაფია
1877 წელს რუსეთ–ოსმალეთის ომის დროს იმიერბალკანეთში წარმატებული ლაშქრობისთვის მიიღო გენერალ–ადიუტანტის ჩინი. ოქტომბერში დაიკავა ოსმალეთის საყრდენი პუნქტები გორნიდუბიაკი და ტელიში და ამით დაასრულა პლევნის გარემოცვა. ნოემბერში ეტროპოლ–ორანიეზე განავითარა შეტევა და ბალკანეთის მთისწინეთში მოხერხებული საწყისის პოზიციები დაიჭირა. დეკემბერში 70-ათასიანი ჯარით გადალახა ბალკანეთის მთები და აიღო სოფია. დაამარცხა ოსმალეთის ჯარი ტაშკინესთან. 1878 წლის 3–5 იანვარს ოსმალეთის ფილიპოპოლთან დამარცხენის შემდეგ დაიკავა ადრიანოპოლი.
1878 წელს გახდა კავალერიის გენერალი. 1879-1880 წლებში იყო გვარდის ჯარების და სანქტ–პეტერბურგის სამხედრო ოლქის ჯარების მთავარსარდლის თანაშემწე, სანქტ–პეტერბურგის დროებითი გენერალ-გუბერნატორი. 1883-1894 წლებში იყო ვისლისპირეთის მხარის გენერალ–გუბერნატორი და ვარშავის სამხედრო ოლქის ჯარების სარდალი. პოლონეთში ატარებდა რუსიფიკატორულ პოლიტიკას. 1886 წლიდან იყო სახელმწიფო საბჭოს წევრი. გადადგა 1894 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1828 კატეგორია:დაბადებული 16 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 იანვარი კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
კოლხური ხოხობი
კოლხური ხოხობი (Phasianus colchicus; Phasis — მდინარე რიონის ძვ. სახელწოდებიდან), ფრინველი ქათმისნაირთა რიგისა. მამლის მასა 1600 გ აღწევს, დედლისა — 800 გ. აქვთ კარგად განვითარებული ფეხები, მოკლე მომრგვალებული ფრთები, გრძელი ბოლო (განსაკუთრებით მამალს). მამალს გალოზე დეზები აქვს და მეტად ლამაზი, მკვეთრი შეფერილობით გამოირჩევა. აღწერილია კოლხური ხოხობის მრავალი ქვესახეობა, რომელთაგან ყოფილ სსრკ-ის ფარგლებში გვხვდება 13. კოლხური ხოხობი გავრცელებულია უთოვლო ამ მცირე თოვლიან და რბილ კლიმატიან ზოლში პალეარქტიკის სამხრეთ ნაწილში. აკლიმატიზებულია მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში. საქართველოში წინათ გავრცელებული ყოფილა კოლხეთის დაბლობზე, მტკვრის, ივრისა და ალაზნის ჭალებში. ბევრ ადგილას კვლავ ინტენსიურად მრავლდება. ბინადრობს ჭალის ტყეებში, მცენარეულობით მდიდარ წყალსატევების სანაპირო დაბლობებზე, ზღვის დონიდან 850 მ-მდე. ბუდეს იკეთებს ხმელი ფოთლებითა და ბალახით მიწის პატარა ჩაღრმავებაში. დებს 8-12, ზოგჯერ 18 კვერცხს. ბუდეზე ზის მხოლოდ დედალი. ცუდად ფრენს. საშიშროების შემთზვევაში გარბის. იკვებება ძირითადად მცენარეულობით, უფრო სარეველათა თესლით, ნაყოფით, ვეგეტატიური ნაწილებით, აგრეთვე მწერებით. სასარგებლო ფრინველია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქათმისნაირნი
მაქს ჟაკობი
ბიოგრაფია
წარმოშობით ებრაელი; 1915 წელს კათოლიკე გახდა. მეგობრობდა პაბლო პიკასოსთან, გიიომ აპოლინერთან, ჟორჟ ბრაკთან. ლიტერატურულ ასპარეზზე გამოვიდა საბავშვო ზღაპრებით "მეფე კაბული და პაწაწა გოვენი" (1902), "მზიური გოლიათი" (1904). ჟაკობის ესთეტიკური შეხედულებები წარმოდგენილია მის წიგნში "პოეტური ხელოვნება" (1922), რომრლშიც იგი ირაციონალიზმის პოზიციებზე დგას, უარყოფს სიუჟეტს. თავის ლექსებსა და პროზაულ ნაწარმოებებში ჟაკობი მიმართავს ფანტასტიკურ ბუნდოვან მითოლოგიურ სახეებს, ალიტერაციას, კალამბურს. მეტად ტიპობრივია რომანები: "ფილიბიუთი ანუ ოქროს საათი" (1923), ჟანრობრივად ძნელად განსასაზღვრავია ნაწარმოებები: "წმინდა მატორელი" (1909), "ძმა მატორელის ბურლესკური და მისტიკური ნაწარმოებები" (1911), "ტარტიუფის დაცვა..." (1919) და სხვა, რომლებშიც მწერალი უგულებელყოფს როგორც ფრანგული სტილისტიკის ნორმებს, ისე ვერსიფიკაციის კანონებს. ჟაკობის სიკვდილის შემდეგ პიკასომ დააარსა "მაკ ჟაკობის" საზოგადოება, რომელიც აწესებს ჯილდოებს საუკეთესო ლექსებისათვის და აქვეყნებს მის ნაწარმოებებს.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი მხატვრები კატეგორია:ჰოლოკოსტის მსხვერპლნი კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მხატვრები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მხატვრები კატეგორია:ებრაელი მხატვრები კატეგორია:მოდერნისტი მხატვრები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი პოეტები
ლუკინო ვისკონტი
ლუკინო ვისკონტი დი მოდრონე (Luchino Visconti di Modrone; დ. 2 ნოემბერი,  1906 — გ. 17 მარტი, 1976) — იტალიელი თეატრისა და კინოს რეჟისორი. , ნეორეალიზმის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
ვისკონტი არისტოკრატების ოჯახიდან იყო. მისი მამა, ჰერცოგი ჯუზეპე ვისკონტი სპექტაკლებს დგამდა ლა სკალაში. 1930 წელს ვისკონტი პარიზში რეჟისორ ჟან რენუარის ასისტენტი გახდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს ვისკონტი იტალიის კომუნისტური პარტიის წევრი გახდა, შედიოდა ანტიფაშისტურად განწყობილ კინოკრიტიკოსთა ჯგუფში. კინოში მუშაობდა დაიწყო 1936 წელს. პირველი ფილმი „სიგიჟე“ გადაიღო 1943 წელს ჯეიმზ კეინის რომანის „ფოსტალიონი ყოველთვის ორჯერ რეკავს“ მიხედვით. „სიგიჟე“ და მომდევნო ფილმი „მიწა ცახცახებს“ ნეორეალიზმის ნიმუშებია. ეს უკანასკნელი რეჟისორმა სიცილიაში გადაიღო და მასში მხოლოდ არაპროფესიონალი მსახიობები მონაწილეობდნენ.
პირადი ცხოვრება
ვისკონტი ჰომოსექსუალი იყო. მისი პარტნიორი იყო რეჟისორი ფრანკო ძეფირელი, ხოლო მოგვიანებით ავსტრიელი მსახიობი ჰელმუტ ბერგერი, რომელმაც ვისკონტის სამ ფილმში (ღმერთების დაღუპვა, ლუდვიგი, ოჯახური პორტრეტი ინტერიერში) შეასრულა მნიშვნელოვანი როლები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:იტალიელი კინორეჟისორები
გურმა
გურმა თვითდასახელება ბინუმბა ― აფრიკაში მცხოვრები ხალხი. გურმას ენა გურმანშე განეკუთვნება გურის ენათა ჯგუფს. ცხოვრობენ ჩრდილოეთ განაში, ჩრდილოეთ ტოგოში, ბურკინა-ფასოში (შეადგენენ მოსახლეობის დაახ. 7%–ს), კერძოდ კი მის აღმოსავლეთი რეგიონში და ნიგერში (შეადგენენ მოსახლეობის 1%–ზე ნაკლებს). გავრცელებული რელიგიაა ისლამი, ასევე ადგილობრივი ტრადიციული წარმოდგენები.
წმინდა იუსტოსი
წმინდა იუსტოსი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 14 ივლისი, ახალი სტილით — 27 ივლისი.
გურმა
ლიტერატურა
კატეგორია:აფრიკის ხალხები
წმინდა იუსტოსი
ცხოვრება
წმინდა მოწამე იუსტოსი წარმართი რომაელი მხედარი იყო. ერთხელ მან ზეგარდმო ჩვენებით უფლის ცხოველმყოფელი ჯვარი იხილა, რის შემდეგაც ირწმუნა ქრისტე, მთელი თავისი ქონება გლახაკებს გაუნაწილა და, ღვთის ნებას მინდობილმა, ახალი ცხოვრება დაიწყო. უსჯულოებმა შეიპყრეს და სამსჯავროზე წარადგინეს წმინდანი, სადაც მან გაბედულად აღიარა ჭეშმარიტი სარწმუნოება. ამისთვის წმინდა იუსტოსი საშინლად აწამეს, შემდეგ კი ცეცხლში დაწვეს. ნეტარის სხეული უხრწნელი დარჩა.
ბანი
საკუთარი სახელი ბანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აპენდიკულარიები
აპენდიკულარიები (Appendicularia) — ზღვის პლანქტონური ცხოველების კლასი გარსიანების ქვეტიპისა. მათი მცირე ზომის (1 სმ-მდე სიგრძის) სხეული შედგება ტანისა და კუდისაგან, რომელშიც მოთავსებულია ქორდა, ზურგის ნერვული სიმი და კუნთოვანი უჯრედები. სხეულს გარს აკრავს გამჭვირვალე ლაბოვანი „ქოხი“, რომლის წინა, ცხრილისებრი ფილტრით დაფარულ ხვრელში შედის წყალი და მასთან ერთად მცირე ზომის ორგანიზმები, რომლებითაც აპენდიკულარიები იკვებებიან. უკანა ხვრელით აპენდიკულარიები დროდადრო ტოვებენ ძველ „ქოხს“ და რამდენიმე საათის განმავლობაში წარმოქმნიან ახალს. მრავლდებიან სქესობრივად. გავრცელებული არიან ყველა ზღვასა და ოკეანეში. ვითარდებიან მეტამორფოზის გარეშე. აპენდიკულარიების აგებულების მთელი რიგი პრიმიტიული ნიშანი აახლოებს მათ ყველა გარსიანის წინაპრებთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გარსიანები
ოკეანიდები
ოკეანიდი, ოკეანიდები — ოკეანოსი და ტეთისის ასულები: ნიმფები, არსებითად უკვდავნი, რადგან უსაზღვროდ დიდხანს დანავარდობენ ოკეანეში. ამ მშვენიერი ზღვის ქალწულების რიცხვი სამასი, ათასი ან უფრო სამი ათასია (ჰყავდათ ამდენივე ძმა - მდინარეთა ღვთაებების სახით). უფრო ცნობილი ოკეანიდებია ასია, სტიქსი, ელექტრა, დორიდა, ევრინომე, ამფიტრიტა (პოსეიდონის ცოლი), მეტიდა (მეტისი, ზევსის პირველი ცოლი). ოკეანიდებს კავშირი აქვთ ადამიანებთანაც და ღმერთებთანაც. ითვლებიან ახალი თაობის აღმზრდელებად. ოკეანიდი იყო კლიმენე, ფაეთონის დედა. ოკეანიდებს პოეტები ზღვის ქალწულებად ხატავდნენ, ხელოვანნი კი უფრო ხშირად თევზისბოლოიან ქალიშვილებად, რომელთაც ზღვის ბალახების გვირგვინი და ნიჟარების ფარღული ამშვენებდა, ხელშიც ნიჟარა ეჭირათ და დელფინებით სერავდნენ ზღვის ტალღებს.
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
NGC 7614
NGC 7614 — ოთხმაგი ვარსკვლავი თევზების თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვარსკვლავები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ორტუელია
ორტუელია  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის გრან-ბილბაოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,65 კმ². მოსახლეობა — 8385 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
სერო-პინტადო
სერო-პინტადო (Cerro Pintado) — მთა სამხრეთ ამერიკაში. მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან 3 660 მეტრია. მთაზე გაივლის სახელმწიფო საზღვარი ვენესუელასა და კოლუმბიას შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის მთები კატეგორია:კოლუმბიის მთები
Gnamptogenys schmittii
Gnamptogenys schmittii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1938
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1938 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის მეოთხე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „ცდკა“, მესამეზე – მოსკოვის „მეტალურგი“. დაიწყო 10 მაისს და დასრულდა 14 ნოემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
1938 კატეგორია:1938 წელი ფეხბურთში
ნისანი (თვე)
ნისანი (თვე) (נִיסָן ებრაული კალენდარის სამოქალაქო წლის მეშვიდე თვე (მერვე თვე ნაკიან წლებში) და რელიგიური წლის პირველი თვე. სახელწოდება მომდინარეობს ბაბილონიდან. თორაში და  ძველი აღთქმის ქართულ თარგმანებში ნისანის თვეს ეწოდება „აბიბი“ (ან ავივი), რაც ნიშნავს ქერის თავთავის მწიფობის დროს. ესთერის წიგნში კი უკვე გვხვდება „ნისანი“. ეს თვე დგება გაზაფხულის ბუნიაობის შემდეგ და გრიგორიანული კალენდარის მიხედვით მარტს ან აპრილს შეესაბამება.
მნიშვნელოვანი თარიღები
7 ნისანი (1273 ძვ.წ.) - მსტოვრები იერიხონში მოსეს გარდაცვალებიდან (7 ადარი) 30 დღის შემდეგ იესო ნავეს ძემ ორი მსტოვარი გააგზავნა მდინარე იორდანეს გაყოლებით იერიხონისაკენ. მზვერავებს უნდა მოეგროვებინათ ინფორმაცია, რომელიც საჭირო იყო წმინდა საომარი მოქმედებებისათვის. იერიხონში მათ დაეხმარათ იქ მცხოვრები ქალი რახაბი.
10 ნისანი (1274 ძვ.წ.) - მირიამის გარდაცვალება მოსეს და მირიამი გარდაიცვალა 126 წლის ასაკში, 2487 წელს ებრაული კალენდრით, ეგვიპტიდან გამოსვლიდან 39 წლის შემდეგ და 1 წლით ადრე, ვიდრე ებრაელი ხალხი წმინდა მიწაზე დაბრუნდებოდა.
10 ნისანი (1273 ძვ.წ.) - მდინარე იორდანეს გადალახვა იესო ნავეს ძის მსტოვრები დაბრუნდნენ იერიხონიდან. ისრაელები დაიძრნენ, მათ წინაშე იორდანე გაიპო, ისე როგორც წითელი ზღვის წყალი გაიპო 40 წლის წინათ ეგვიპტიდან გამოსული მათი მამების წინაშე (იესო 4)
15 ნისანი (1713 ძვ.წ.) - ისააკის დაბადება უფალმა შესმინა აბრაამის ლოცვა და სარას შეეძინა ვაჟი ისააკი(დაბადება 21:1-6)
15 ნისანი (1313 ძვ.წ.) - გამოსვლა უფალმა ეგვიპტელთა მონობიდან გაათავისუფლა ებრაელი ხალხი და მოსეს წინამძღოლობით წმინდა მიწისაკენ დააბრუნა.
26 ნისანი (1245 ძვ.წ.) - იესო ნავეს ძის გარდაცვალება იესო ნავეს ძე (1355-1245 ძვ.წ.) იყო ებრაელთა წინამძღოლი მოსეს შემდეგ, იგი შეუძღვა წმინდა მიწაზე ებრაელ ხალხს.
28 ნისანი (1273 ძვ.წ.) - იერიქიონის დაცემა ისრაელის ხალხმა წმინდა მიწაზე დაიბრუნა პირველი ქალაქი - იერიხონი, ციხე-გალავანით იყო გამაგრებული. შვიდი დღის განმავლობაში ებრაელები მწყობრად უვლიდნენ გარს ქალაქის კედლებს და უკრავდნენ საყვირებს - სოფარს. მეშვიდე დღეს ქალაქის გალავანი ჩაოინგრა. (იესო .6)
კატეგორია:ებრაული კალენდარი