cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სომხური კათოლიკური ეკლესია
ისტორია
სომხური კათოლიკური ეკლესიის მიმდევარი საზოგადოება ასევე ჩამოყალიბდა პოლონეთში მცხოვრები სომხების მიერ. 1630-იან წლებში ლვივის ეპისკოპოსი ნიკოლაი ტოროსოვიჩი სომხური კათოლიკური ეკლესიის გაერთიანებას შეუერთდა.
ლიტურგია
ეკლესია აღმოსავლეთის კათოლიკური ეკლესიების ჯგუფს მიეკუთვნება და რელიგიური მსახურებისთვის სომხური რიტუალები და სომხური ენა გამოიყენება. სომხური რიტუალები ასევე გამოიყენება სომხეთის სამოციქულო ეკლესიის მსახურებისთვისაც. ბიზანტიური ეკლესიისგან განსხვავებით, სომხურ კათოლიკურ ეკლესიებში, ხატები ნაკლებად გამოიყენება და წირვის დროს ფარდა გამოჰყოფს მღვდელსა და მრევლს.
დემოგრაფია
XXI საუკუნის დასაწყისში კათოლიკე სომეხთა რიცხვი 150 000-ს აღემატება.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთი კატეგორია:კათოლიკური კონფესიები
სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები (1998)
სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები 1998 — მესამე საპრეზიდენტო არჩევნები სომხეთში, რომელიც ჩატარდა 1998 წლის 16 მარტს. არჩევნებში გამარჯვებულის გამოსავლენად მეორე ტურის დანიშვნა გახდა საჭირო. არჩევნები დამოუკიდებელი კანდიდატის, რობერტ ქოჩარიანის გამარჯვებით დასრულდა. ამ არჩევნებზე მან მეორე ტურში მოსახლეობის ხმების 58.9% აიღო, ხოლო ამომრჩეველთა აქტივობამ პირველ ტურში 63.5%, მეორეში კი - 68.1% შეადგინა.
მიმოხილვა
არჩევნების პირველი ტური 1998 წლის 16 მარტს გაიმართა. პრემიერ-მინისტრმა და პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელმა რობერტ ქოჩარიანმა და 1974-1988 წლებში საბჭოთა სომხეთის ლიდერმა კარენ დემირჭიანმა, ამომრჩეველთა ხმების 38.5% და 30.5% მიიღეს შესაბამისად. მეორე ადგილზე გასული დემირჩიანი 10 წლის განმავლობაში ჩამოშორებული იყო პოლიტიკას და ბიზნესში მოღვაწეობდა.
დემირჭიანს საბჭოთა დროიდან მოყოლებული კარგი კაცის სახელი ჰქონდა რომელმაც „ტერ-პეტროსიანის მაფიოზური კაპიტალიზმის წესების წინააღმდეგ გაილაშქრა“. დემირჭიანი სომხურ საზოგადოებაში საკმაოდ პოპულარული პიროვნება იყო. დასავლელი დიპლომატების მიერ ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ დემირჭიანს სომხების 53% უჭერდა მხარს, ხოლო ქოჩარიანს კი მხოლოდ 36%. ის აგრეთვე უფრო სასურველი კანდიდატი იყო დასავლეთისთვის, რადგან მთიანი-ყარაბაღის კონფლიქტის დარეგულირებისადმი ზომიერი მიდგომით ხასიათდებოდა, მაშინ როცა ქოჩარიანი მკვეთრად ნაციონალისტური გამოსვლებით გამოირჩეოდა.
არჩევნების მეორე ტური ქოჩარიანსა და დემირჭიანს შორის 30 მარტს გაიმართა. ქოჩარიანმა ამომრჩეველთა ხმების 58.9%-ით გამარჯვება მოიპოვა. საბოლოო შედეგებმა აჩვენა, რომ დემირჭიანს ხმების მხოლოდ 40.1% ერგო. British Helsinki Human Rights Group-ის განცხადებით, „უბრალო სომხებმა რობერტ ქოჩარიანს დაუჭირეს მხარი, რომელიც ერევნის პოლიტიკის მაფიოზურ კავშირებში არ იყო გასვრილი“. ეუთო-ს სადამკვირვებლო მისიამ არჩევნების პირველ ტურს „ძირეულად გაყალბებული“ უწოდა, ხოლო საბოლოო ანგარიშში აღნიშნა, რომ მისიამ „სერიოზული ხარვეზები“ დააფიქსირა და არჩევნები ეუთო-ს სტანდარტებს არ შეესაბამებოდა. მიუხედავად ამისა, დემირჭიანმა არჩევნების შედეგები ოფიციალურად არ გააპროტესტა, მან არასოდეს აღიარა შედეგები დაარ მიულოცა ქოჩარიანს გამარჯვება.
რუსეთის დროშა
რუსეთის დროშა — რუსეთის სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. ოფიციალურად მიიღეს 1993 წლის 11 დეკემბერს წინა დროშის პროპორციებისა და ფერების სიმკვეთრის შესწორების შედეგად.
მსგავსი დროშები
მსგავსი სამფეროვანი დროშები რუსეთის გარდა გამოიყენება სხვა სლავურ სახელმწიფოებშიც (სლოვაკეთსა და სლოვენიაში).
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
მანაფობა
მანაფობა (Manafoba) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
სიკაიის მუნიციპალიტეტი
სიკაიის მუნიციპალიტეტი (Sicaya) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კაპინოტის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 2 028 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 112 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ლუქსემბურგის დროშა
ლუქსემბურგის დროშა (Lëtzebuerger Fändel, Flagge Luxemburgs, Drapeau du Luxembourg) შედგება სამი ჰორიზონტალური ხაზისგან: წითელი, თეთრი და ლურჯი. მისი პროპორციებია 1:2 ან 3:5. 1830 წლამდე ლუქსემბურგს დროშა არ ჰქონდა. ამავე წელს შემოღებული დროშა თითქმის ნიდერლანდების დროშის იდენტური იყო. ლუქსემბურგის დროშა პირველად გამოიყენეს 1845-1848 წლებში. ოფიციალურად შემოიღეს 1972 წლის 23 ივლისს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლუქსემბურგის ეროვნული სიმბოლოები
სიპე-სიპეს მუნიციპალიტეტი
სიპე-სიპეს მუნიციპალიტეტი (Sipe Sipe) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კილიაკოლოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 44 46 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 498 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
სან-ვისენტი-ფერერი (მარანიანი)
სან-ვისენტი-ფერერი (São Vicente Ferrer) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 863 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 53.38 კმ²-ზე. ფართობი 390 845 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Dynasty (Kiss-ის ალბომი)
Dynasty — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1979 წლის 23 მაისს, ლეიბლზე Casablanca Records. ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც ჩაწერისას ოთხივე წევრი სტუდიაში ერთდროულად არ მუშაობდა. თავად წევრები ამბობდნენ, რომ ჩაწერისას ისინი ითვალისწინებდნენ სხვა ადამიანების რჩევებს მუსიკის ჟღერადობის შესახებ.
ალბომიდან გამოცემულ ორ სინგლს შორის პოპულარული იყო „I Was Made for Lovin' You“.
სქოლიო
კატეგორია:1979 წლის ალბომები კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები კატეგორია:Kiss-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ვინი პონსიას პროდიუსერობით კატეგორია:Electric Lady Studios-ში ჩაწერილი ალბომები
კანოინიასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 52 765 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 46.27 კმ²-ზე. ფართობი 1 140 394 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
მადრიგალის რაიონი
მადრიგალის რაიონი (Distrito de Madrigal) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კაილიომის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.262 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 827 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 160.09 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კაილიომის პროვინციის რაიონები
მამედ ალექპერლი
მამედ ქაზიმ ალექპერ ოღლუ ალექპერლი (Məmməd Kazım Ələkbərli; 1905 წ. 24 იანვარი,  დერბენტი— 1938 წ. 12 ან 13 ოქტომბერი, ბაქო) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი ლიტერატურათმცოდნე, ფილოსოფოსი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1934 წელს მოსკოვში დაამთავრა წითელი პროფესურის ინსტიტუტი. იყო აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე, აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი (1935 წლამდე), გაზეთების - „კომუნისტი“, „ლიტერატურული გაზეთი“, „კოშკი“, ჟურნალების - „რევოლუცია და კულტურა“, „ლიტერატურული აზერბაიჯანი“ - რედაქტორი.
ალექპერლი ერთ-ერთი რედაქტორი იყო, რომელმაც ლენინის თხზულებები აზერბაიჯანულ ენაზე გამოსაცემად მოამზადა. მამედ ქაზიმ ალექპერლი ავტორია აზერბაიჯანში ფილოსოფიის პირველი სახელმძღანელოსი, ასევე აზერბაიჯანის საბჭოთა ლიტერატურის აქტუალური პრობლემებისადმი მიძღვნილი სტატიებისა („ოქტომბრის რევოლუცია და აზერბაიჯანული ლიტერატურა“, „საბჭოთა ლიტერატურა განვითარების გზაზე“, „სააპრილო ლიტერატურა“, „სოციალისტური რეალიზმისათვის“, „აიდინიდან იაშარამდე“, „მოსახვევი“ და სხვ.). 1934 წელს საბჭოთა მწერალთა პირველ ყრილობაზე წაიკითხა მოხსენება აზერბაიჯანული ლიტერატურის შესახებ. გახდა სტალინური რეპრესიების მსხვერპლი. 1938 წელს დახვრიტეს.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
თაეჯო (ჩოსონი)
თაეჯო (დ. 27 ოქტომბერი, 1335 — გ. 18 ივნისი, 1408), დაბადების სახელია ი სეონგ-გიე, შეცვლილი სახელი ი დანი — კორეის პირველი მეფე ჩოსონის დინასტიიდან, დინასტიის დამფუძნებელი მეფობდა 1392 წლიდან 1398 წლამდე, ასევე იყო მთავარი ფიგურა კორიოს დინასტიის დამხობაში მონაწილე.
თაეჯოს მამა ი ჯა-ჩუნი იყო მონღოლეთის მცირე ჩინოვნიკი, მაგრამ ეთნიკურად კორეელი. თაეჯო კორიოს არმიას შუერთდა და მაღალი თანამდებობაც დაიკავა, ეს კი 1392 წელს სამეფო ტახტის ხელში ჩაგდებით დასრულდა. ის ტახტიდან გადადგა 1398 წელს ტახტის გამო მისი ვაჟების დავის დროს და გარდაიცვალა 1408 წელს.
დაწინაურება ისტორიულ კონტექსტში
XIV საუკუნის დაასასრულს 400 წლიანი კორიოს დინასტია დაარსებული ვანგ გეონის მიერ 918 წელს ძალზედ დასუსტდა, მისი საფუძველი იშლებოდა მრავალწლიანი ომებითა და მონღოლეთის მიერ დე-ფაქტო ოკუპაციის გამო. თავად კორეის სამართლიანობა სულ უფრო და უფრო სადავო საკითხი ხდებოდა სამეფოში, არა მხოლოდ იმიტომ, რომ მმართველი სასახლე სახელმწიფოს ეფექტურად ვერ მართავდა, არამედ მისი ძალაუფლება გააფერმკრთალა მრავალი თაობების იძულებითმა ქორწინებამ მონღოლეთის იუანის დინასტიის საიმპერატორო ოჯახთან, ასევე კორიოს დინასტიის სწორედ ამ სამეფო ოჯახებს შორის დაუსრულებელმა დავამ (მეფე უ-ს დედაც იყო თემთა პალატის ცნობილი წევრი, რის გამოც ბევრი ჭორი გავრცელდა, იმის შესახებ, რომ იგი მეფე გონგმინის მემკვიდრე იყო).
სამეფოს შიგნით გავლენიანი არისტოკრატები, გენერლები, ასევე პრემიერ-მინისტრები იბრძოდნენ სამეფო ტახტის ხელში ჩასაგდებად და სამეფოზე გაბატონებას, რის შედეგადაც მოხდა სამეფოს ღრმა დაყოფა სხვადასხვა ფრაქციებად. სწრაფად მზარდმა თავადსხმებმა კოიროს წინააღმდეგ, რომელსაც აწარმოებდა იაპონელი მეკობრეები (ვაკო), ასევე მრავალი იყო წითელი ტურბანების  შემოსევა კორეის წინააღმდეგ, ის ვინც დომინირებდა სამეფო კარზე იყვნენ სიჯინის არისტოკრტია და გვეონმუნის არისტოკრატია, ასევე გენერლები, რომლებიც რეალურ საფრთხეს წარმოადგენდნენ სამეფო ტახტისთვის ბრძოლაში - კერძოდ ნიჭიერი გენერალი სახელად ი სეონგ-გიე და მისი კონკურენტი ჩოე იეონგი. მინგის დინასტიის დაწინაურებისას ყოფილი ბერის ჭუ იუანჭანგის (იმპერატორი ჰონგვუ) მმართველობის პერიოდში, მონღოლთა ძალები უფრო დაუცველი გახდა. 1350 წელს კორიომ დაიბრუნა დამოუკიდებლობა შემცირებული მონღოლეთის იმპერიისგან, მიუხედავად ამისა მონღოლეთის იმპერიის ნარჩენებმა შეძლო ჩრდილო-აღმოსავლეთ ტერიტორიების ოკუპაცია ჯარების დიდი გარნიზორების დახმარებით.
სამხედრო კარიერა
გენერალმა ი სეონგ-გიემ მოიპოვა ძალაუფლება და პატივი 1370 წლის დასარულსა და 1380 წლის დასაწყისში. მან ენერგიულად მოახერხა მონღოლების ნაშთები ნახევარკუნძულიდან გაეძევებინა, ასევე მან ნაყოფიერად შეუტია კარგად ორგანიზებულ იაპონელ მეკობრეებს. მან ასევე ჩაახშო წითელი ტურბანების აჯანყება კორეის ნახევარკუნძულზე იუანის დინასტიის წინააღმდეგ. მინგის დინასტიის ზრდის ფონზე ჭუ იუანჭანგის მმართველობს დროს სამეფო ტახტი კორიოში ორ კონკურენტ ფრაქციად დაიყო: ჯგუფი, რომელსაც მეთაურობდა გენერალი ი (მინგის დინასტიის მხარდამჭერი) და ჯგუფი, რომელსაც მეთაურობდა მისი კონკურენტი გენერალი ჩოე (იუანის დინასტიის მხარდამჭერი).
როდესაც მინგის დინასტიის მაცნე მივიდა კორიოში 1388 წელს, (მეფე უს მმართვეელობის მეთოთხმეტე წელიწადი) რათა მოეთხოვა კორიოს ჩრდილოეთ ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილის დაბრუნება, გენერალმა ჩოემ ისარგებლა ამ მომენტით და შეეცადა ანტი-მინგის ატმოსფერა გაავრცელებინა დავის წარმოსაქმნლად, ამით კი შეჭრილიყო ლიაოდონგის ნახევარკუნძულზე (კორიომ განაცხადა, რომ იყო უძველესი სამეფოს კოგურიოს მემკვიდრე. მანჭურიის აღდგენა, როგორც ნაწილი კორეის ტერიტორიის მთელი მათი ისტორიის მანძილზე იყო მათი საგაერო პოლიტიკის პრინციპი).
საიმედო მოწინააღმდეგედ აირჩა გენერალი ი, რომელიც მეთაურობდა თავადსხმას. თუმცა მიჰვას კუნძულის ამროკის მდინარეზე მან მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება მიიღო, რომელიც საყოველთაოდ ცნობილია, როგორც „არმიის დაბრუნება მიჰვას კუნძულიდან“, ამან შეცვალა კორეის ისტორიის კურსი. ის სარგებლობდა მაღალი თანამდებობის მქონე მთავრობის პირების, ზოგადად მოსახლეობისა და უდიდესი მინგის იმპერიის მმართველის იმპერატორ ჰონგვუს მხარდაჭერით. მან გადაწყვიტა აჯანყების მოწყობა, რომ მოეპოვებინა კონტროლი მთავრობაზე, ამიტომ დაბრუნდა დედაქალაქში, გესონგში.
რევოლუცია
გენერალმა ი-მ თავისი ჯარით იალუს მდინარით მივიდა დედაქლაქში, დაამარცხა მეფის ერთგული ძალები (რომელსაც მეთაურობდა გენერალი ჩოე, რომელთანაც მან განაგრძო ბრძოლა) და იძულებით ჩამოაგდო ტახტიდან მეფე უ დე ფაქტო სახელმწიფო გადატრიალების დროს, მიუხედავად ამისა დაუყოვნებლივ არ ასულა ტახტზე. ამის ნაცვლად მან ტახტზე აიყვანა მეფე უს ვაჟი მეფე ჩანგი, მაგრამ მას შემდეგ რაც შეეცადნენ აღედგინათ ძველი მონარქი ტახტზე ორივენი სიკვდილით დაისაჯნენ. გენერალ ი-ს უკვე უდავო ძალაუფლება ჰქონდა, მალევე მიიღო კორიოს სამეფო სახელი იო, დღესდღეობით ცნობილი, როგორც მეფე გონგიანგი (공양왕; 恭讓王) ავიდა ტახტზე. მას შემდეგ რაც მან ირიბად მოიპოვა სრული ძალაუფლება სამეფო ტახტზე მარიონეტული მეფის დახმარებით მან გაააგრძელა მოკავშირეობა სიჯინის არისტოკრატებთან ჯეონგ დო-ჯეონთან და ჯო ჯუნთან. 1392 წელს (მეფე გონგიანგის მმართველობის მეოთხე წელი), ი-მ ჩამოგადო ტახტიდან მეფე გონგიანგი, გადაასახლა ვონჯუში (სადაც მისი და მისი ოჯახი საიდუმლოდ დახოცეს) და თავად ავიდა ტახტზე. 475 წლიანი მმართველობის შემდეგ კორიოს დინასტია დაინგრა.
მეფობა
ი სეონგ-გიემ ახალი დინასტია აღიარა 1392-1393 წლებში, რომელსაც უწოდა ჩოსეონის დინასტია, ამგვარად გააცოცხლა ძველი სახელმწიფო, აგრეთვე ცნობილი როგორც ჩოსონი, რომელიც ლეგენდის თანახმად შეიქმნა დაახლოებით სამი ათასი წლით ადრე და ქვეყანას გადაარქვა „დიდი ჩოსონის სამეფო“.
ახალი მონარქის ადრეული წარმატება გახდა ჩინეთთან ურთიერთობების გაუმჯობესება და მართლაც ჩოსონს ჰქონდა საწყისი გენერალ ი-ს უარის სახით შეეტია ჩინეთისთვის, სანაცვლოდ კი უნდა შეწყვეტილიყო ჩინელი ბანდიტების თავდასხმები. მისი ტახტზე ასვლიდან მოკლე ხანში მონარქმა მინგის სამეფო კარზე, ნანძინგში გაგზავნა ელჩები, რათა ეცნობებინათ დიანსტიური ცვლილების შესახებ. კორეელი ელჩები ასევე გაგზავნეს იაპონიაში, რათა დაემყარებინათ მათთან მეგობრული ურთიერთობები. მისია წარმატებით დასრულდა და შოგუნ იოშიმიტსუზე, როგორც ცნობილია დიდი შთაბეჭდილება მოახდინეს კორეელმა ელჩებმა. ელჩები რიუკიუს სამეფოდან მიიღეს 1392, 1394 და 1397 წლებში. სიამმა გაგზავნა ელჩი 1393 წელს.
1394 წელს დედაქალაქი დაამტკიცეს ჰანსეონგში (სეული). როდესაც ახალი დინასტია გამოქვეყნდა და ოფიციალურად დაიწყო არსებობა თაეჯომ წამოაყეენა საკითხი მისი ვაჟის მემკვიდრეობის შესახებ. მიუხედავად იმისა, რომ თაეჯოს მეხუთე ვაჟი და დედოფალი ინეუის შვილი, ი ბანგ-ვონი ხელს უწყობდა მამის ძალაუფლბის გაძლიერებას, ის გრძნობდა ღრმა სიძულვილს მამის ორი ძირითადი მოკავშირის, პრემიერ-მინისტ ჯეონგ დო-ჯეონისა და ნამ ეუნის მიმართ.
ორივე მხარე კარგად იყო ჩახედული ერთმანეთს შორის შუღლში, ამიტომ გამუდმებით გრძნობდნენ საფრთხეს. როდესაც ცხადი გახდა, რომ ი ბანგ-ვონი იყო ყველაზე ღირსეული ტახტის მემკვიდრე, ჯეონგ დო-ჯეონმა გამოიყენა თავისი გავლენა მეფეზე, რათა დაერწმუნებინა, რომ ყველაზე ბრძნული არჩევანი იქნებოდა ტახტის მემკვიდრედ დაესახელებინა ის ვაჟი, რომელიც ყველაზე მეტად უყვარდა და არა ის, რომელიც თაეჯოს აზრით საუკეთესო მმართველი იქნებოდა სამეფოსთვის.
1392 წელს მეფე თაეჯოს მერვე ვაჟი (დედოფალი სინდეოკის მეორე ვაჟი), დიდებული პრინცი უიანი (ი ბანგ-სეოკი) დაინიშნა სამეფო ტახტის მემკვიდრედ. დედოფლის მოულოდნელი სიკვდილის შემდეგ, როდესაც მეფე თაეჯო ჯერ კიდევ გლოვობდა ცოლს, ჯეონგ დო-ჯეონმა დაგეგმა შეთქმულება, რომ მოეკლა ი ბანგ-ვონი და მისი ძმები, რათა დაეცვა მისი პოზიცია სამეფო კარზე.
1398 წელს ი ბანგ-ვონმა გაიგო შეთქმულების შესახებ, დაუყოვნებლივ მოაწყო ამბოხი და შეუტია სასახლეს, მოკლა ჯეონგ-დო ჯეონი, მისი მიმდევრები და დედოფალ სინდეოკის ორი ვაჟი. ეს ინციდენტი ცნობილი გახდა, როგორც პირველი არეულობა პრინცებს შორის. მეფე თაეჯო გაოცებული დატოვა ფაქტმა, რომ მის ვაჟები მზად იყვნენ გვირგვინისთვის ერთმანეთი მოეკლათ, ამას დაემატა მისი მეორე ცოლის გარდაცვალება, ამ ყველაფერმა ფსიქოლოგიურად დაასუსტა. თაეჯომ დაუყოვნებლივ აიყვანა ტახტზე მისი მეორე ვაჟი ი ბანგ-გვა, შემდგომში მეფე ჯეონგჯონგი. ამის შემდეგ გადამდგარი მეფე თაეჯო ჰამჰუნგის სამეფო ვილაზე წავიდა.
1400 წელს მეფე ჯეონგჯონგმა ტახტის მემკვიდრედ ი ბანგ-ვონი დაასახელა და ნებაყოფლობით გადადგა. იმავე წელს ი ბანგ-ვონი ავიდა ჩოსონის ტახტზე, როგორც მეფე თეჯონგი.
ათი წლის შემდეგ, რაც თაეჯო ტახტიდან გადადგა 1408 წლის 18 ივნისს ის ჩანგდეოკის სასახლეში გარდაიცვალა. ის დაკრძალეს გეონვონ-ნეუნგის (건원릉, 健元陵) საფლავში ქალაქ გურიში.
ოჯახი
One of the many issues demonstrating the early strained relationship between the early Joseon & Ming was the debate of Taejo's genealogy, which began as early as 1394 [Taejo Sillok, vol.6, 14 July 1394, entry 1] and became a sort of diplomatic friction that lasted over 200 years. The Collected Regulations of the Great Ming (then known as ) erroneously recorded "Yi Dan" (이단; Taejo's original name) as the son of Yi In-im (이인임), and that "Yi Dan" killed the last four kings of Goryeo, thereby establishing Ming's opinion of Taejo as an usurper first and foremost, from the time of the Hongwu Emperor when he repeatedly refused to acknowledge him as the new sovereign of the Korean peninsula (1373-1395). The first mention of this error was in 1518 (about 9 years after the publication; Jungjong Sillok, vol.32, 03 June 1518, entry 1]), and those who saw the publication wrote petitions towards Ming demanding for redress, among others Fourth State Councillor (좌찬성) Lee Gye-maeng (이계맹) & then-Minister of Rites (예조판서) Nam Gon, whose petition "Jong'gye Byeonmu" (종계변무 宗系辨誣) [Jungjong Sillok, vol.33, 03 July 1518, entry 1] took until 1584 (after many Ming envoys had seen it), through Chief Scholar (대제학) Hwang Jeong-uk (황정욱), that the issue was finally addressed Seonjo Sillok, 02 December 1584, entry 2]; the Wanli Emperor commissioned a second edition in 1576 (covering the years covers the years between 1479 and 1584). About a year after its completion, Yoo Hong (유홍) saw the revision, and returned back to Joseon with the good news [Seonjo Sillok, vol.22, 23 April 1588, entry 1; 19 May 1588, entry 1].
მემკვიდრეობა
მისი საფლავი არის მან-ინ-სანში, გეუმსან-გუნში, კორეის რესპუბლიკის სამხრეთ ჩუნგჩეონგის პროვინცია.
მიუხედავად იმისა, რომ მან დაამხო კორიოს სამეფო და „გაწმინდა“ სამეფო ოფიციალური პირებისგან, რომლებიც ძველი რეჟიმის ერთგულებად რჩებოდნენ, ბევრი მიიჩნევს მას რევოლუციონერად და მტკიცე, გაბედულ მმართველად, რომელმაც დაამხო შეუფერებელი, დრომოჭმული და დასახიჩრებული მმართველობის სისტემა, რათა გადაერჩინა ერი ბევრი უცხოური ძალებისა და კონფლიქტებისგან.
შიდა უსაფრთხოების უზრუნველყოფამ კორეელებს უბიძგა აღედგინათ და შემდგომ გამოემჟღავნებინათ თავიანთი კულტურა. იუანისა და მინგის დინასტიების მეტოქეობამ ჩოსონის დინასტიას ხელი შეუწყო ეროვნული იდენტობის განვითარებაში, მათ შეძლეს და ერთხელ დაემუქრნენ მონღოლებს. მიუხედავად ამისა, ზოგი ფილოსოფოსი, კერძოდ ჩრდილოეთ კორეაში, მას მიიჩნევენ, როგორც ძველი რეჟიმის მოღალატეს, პარალელს ავლებენ მასა და გენერალ ჩოე იეონგს შორის, მას მოიხსენიებენ, როგორც ბურჟუაზიელ მოღალატედ, ხოლო გენერალ ჩოეს სამხედრო ელიტად, რომელიც სიკვდილის ბოლომდე ემსახურებოდა კორიოს დინასტიის ძველ რეჟიმს. მისი დიპლომატიური პოლიტიკის წარმატებები ადრეულ თანამედროვე პერიოდშიც საყურადღებოა, რომელიც უზრუნველყოფს კორეის დაცვას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1335 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1408 კატეგორია:კორეის ისტორია კატეგორია:კორეის მეფეები კატეგორია:ჩოსონის დინასტია
ტაკაჩის მუნიციპალიტეტი
ტაკაჩის მუნიციპალიტეტი (Tacachi) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის პუნატის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 3 105 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 67 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ყანჩელი
საკუთარი სახელი  ყანჩელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ევროპული საქართველო
ევროპული საქართველო — მოძრაობა თავისუფლებისთვის — პოლიტიკური პარტია საქართველოში. საჯარო რეესტრში, როგორც პოლიტიკური პარტია დარეგისტრირდა 1999 წლის 28 მაისს და თავმჯდომარეობდა გიგი წერეთლის მამა ნუგზარ წერეთელი. 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, გამოეყო ერთიან ნაციონალურ მოძრაობას და პარლამენტში 21 მანდატი მიიღო. 2017 წლის 30 იანვარს „მოძრაობა თავისუფლებისთვის - ევროპული საქართველოს“ პრეზენტაცია გაიმართა, სადაც გენერალურ მდივნად დაინიშნა გიგი უგულავა.
2021 წლის 10 აპრილს პარტიის თავმჯდომარედ გიგა ბოკერია აირჩიეს. პარტიის პოლიტიკური საბჭოს ხელმძღვანელია გიგი წერეთელი, ხოლო საგარეო საქმეთა მდივანია გიორგი კანდელაკი.
ორგანიზაციული სტრუქტურა
პარტიის ხელმძღვანელი ორგანოა ყრილობა. პარტიის პოლიტიკას განსაზღვრავენ თავადვე პარტიის ლიდერები. ორგანიზაციულ მუშაობას წარმართავს გენერალური მდივანი. პარტიას გააჩნია პოლიტიკური საბჭო, თავად პარტია კი გადაწყვეტილებების აღმასრულებელია. პარტია არის ევროპის სახალხო პარტიის ასოცირებული წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბერალური პარტიები საქართველოში კატეგორია:კონსერვატიული პარტიები საქართველოში
კამხუტი
კამხუტი (Կամխուտ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1850 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 55 ადამიანს შეადგენდა.
პოზიტიური ფსიქოლოგია
პოზიტიური ფსიქოლოგია — ფსიქოლოგიის მიმართულება, რომელიც შეისწავლის ადამიანის ფსიქიკაზე დადებითად მოქმედ ასპექტებს. კლასიკური ფსიქოლოგიისგან განსხვავებით, რომელიც ძირითადად ორიენტირებულია პრობლემებსა და პათოლოგიებზე, პოზიტიური ფსიქოლოგიის კვლევის ძირითადი სფეროა ყველაფერი ის, რაც ხელს უწყობს ადამიანს ბედნიერების მიღწევაში (მაგალითად: დინება, ოპტიმიზმი, ნდობა, პატიება და სოლიდარობა). პოზიტიური ფსიქოლოგია ცდილობს გახსნას ადამიანის ბუნებრივი შესაძლებლობები და მისი ცხოვრებისეული გამოცდილება გახადოს უფრო სრულყოფილი.
სხვა საიტყვებით, პოზიტიური ფსიქოლოგია არის ფსიქოლოგიის დარგი, რომელიც არა მხოლოდ კურნავს ფსიქიკურ აშლილობებს, არამედ მეცნიერული მიდგომებითა და ეფექტიანი მეთოდების გამოყენებით ეხმარება ადამიანს უფრო სრულყოფილი ცხოვრებისეული გამოცდილების დაგროვებაში.
სქოლიო
კატეგორია:პოზიტიური ფსიქოლოგია კატეგორია:ფსიქოლოგიის განშტოებები კატეგორია:კლინიკური ფსიქოლოგია კატეგორია:ფსიქოლოგიის სკოლები
ბალისტიკა
ბალისტიკა (Ballistik < βάλλω — ვტყორცნი, ვისვრი) — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის საარტილერიო ჭურვების, ავიაბომბების, ნაღმების, ყუმბარებისა და ტყვიების, აგრეთვე რაკეტების, მათი საბრძოლო ბლოკების, კოსმოსური აპარატებისა და სხვათა მოძრაობას. ამგვარი მოძრაობის დამახასიათებელი ნიშანია ორი მონაკვეთის არსებობა — გაქანებისა (აქტიური ფრენის), როდესაც სხეული იღებს კინეტიკური ენერგიის მარაგს, და თავისუფალი (პასიური) ფრენის, სადაც მიღებული ენერგია იხარჯება გარემოსა და სიმძიმის ძალის წინააღმდეგობის დასაძლევად. ბალისტიკა დაფუძნებულია თეორიული და ცის მექანიკის, თერმო-, გაზო- და აეროდინამიკის, დენთის წვის თეორიის, ალბათობის თეორიის, მათემატიკური სტატისტიკის, მართვის თეორიისა და სხვათა კანონებზე. ბალისტიკის მთავარი მეთოდია მათემატიკური მოდელირება ჭურვებისა და რაკეტების მოძრაობის გამოთვლითი ტექნიკის დახმარებით, რომელიც აღიწერება დიფერენციალური და სხვა განტოლებების სისტემით დეტერმინირებულ და სტოქასტიკურ დადგმებში. ფართოდ გამოიყენება სამხედრო საქმეში, კოსმონავტიკაში, კრიმინალისტიკაში და სხვ.
ბალისტიკა წარმოიშვა ძველ საბერძნეთში, ძირითადად არქიმედეს მოღვაწეობის წყალობით, რომელიც მუშაობდა სატყორცნი იარაღების შექმნასა და გამოყენებაზე (კატაპულტი, ბალისტა და სხვ.). შემდგომი განვითარება ჰპოვა ნიკოლო ტარტალიას (XV საუკუნე), გალილეო გალილეი, ევანჯელისტა ტორიჩელის, მარენ მერსენის (XVII საუკუნე) ნაშრომებში. XVIII–XIX საუკუნეებში ჭურვების მოძრაობის შესწავლით დაინტერესდნენ კრისტიან ჰიუგენსი, პიერ ვარინიონი, იოჰან ბერნული, ლეონარდ ეილერი და სხვ.
ლულიანი სისტემებისა და რაკეტების (რეაქტიული ჭურვების) ბალისტიკის შემადგენელი ნაწილებია შინაგანი და გარეგანი ბალისტიკა.
შინაგანი ბალისტიკა
შინაგანი ბალისტიკა შეისწავლის ჭურვის მოძრაობას ქვემეხის ლულის არხში სატყორცნი მუხტის წვის შედეგად წარმოქმნილი გაზების მოქმედებით, ასევე გასროლისას ლულის არხში ან რაკეტის წვის კამერაში მომხდარი სხვა პროცესების კანონზომიერებებს. ლულიანი სისტემების შინაგანი ბალისტიკის ძირითადი განაყოფებია პიროსტატისტიკა, პიროდინამიკა და იარაღის ბალისტიკური პროექტირება. პიროსტატისტიკა შეისწავლის მუხტის წვისა და მუდმივ მოცულობაში მისი დაწვის დროს გაზწარმოქმნის კანონზომიერებებს. პიროდინამიკა იკვლევს გასროლის დროს ლულის არხში მომხდარ პროცესებსა და მოვლენებს და ამყარებს კავშირს ლულის არხის კონსტრუქციულ მახასიათებლებს, დატენის პირობებსა და გასროლის დროს მიმდინარე სხვადასხვა ფიზიკა-ქიმიურ და მექანიკურ პროცესებს შორის. იარაღის ბალისტიკური პროექტირება მდგომარეობს ლულის არხის კონსტრუქციულ მონაცემთა და დატენის იმ პირობების განსაზღვრაში, რომელთა დროსაც მოცემული კალიბრისა და მასის ჭურვი გაფრენისას აკრეფს მოცემულ სიჩქარეს.
რაკეტების შინაგანი ბალისტიკა არჩევს სარაკეტო საწვავის წვის კანონზომიერებებს შედარებით მცირე მუდმივი წნევის პირობებში, განსაზღვრავს წვის კამერაში გაზების წნევის ცვლილების დროზე დამოკიდებულებას, წევის ძალის ცვლილების კანონზომიერებებს რაკეტის მოთხოვნილი სიჩქარის უზრუნველსაყოფად, საწვავის ენერგეტიკულ მახასიათებლებს, მასასა და ფორმას, საქშენის კონსტრუქციულ პარამეტრებს, რომლებიც რაკეტის საბრძოლო ნაწილის მოცემული მასის პირობებში უზრუნველყოფენ წევის საჭირო ძალას.
გარეგანი ბალისტიკა
გარეგანი ბალისტიკა სწავლობს რაკეტების, ჭურვებისა და სხვათა მოძრაობას გამშვებ მოწყობილობასთან (იარაღის ლულასთან, მისგან გამომავალ გაზებთან) ურთიერთმოქმედების დასრულების შემდეგ, აგრეთვე ამ მოძრაობაზე მოქმედ ფაქტორებს. გარეგანი ბალისტიკის მიერ ამოსახსნელი ძირითადი ამოცანებია: მოცემული საწყისი პირობების (ამაღლების კუთხე, საწყისი სიჩქარე და სხვ.), ძალების, მომენტებისა და მოძრაობისას მოქმედი კავშირების გათვალისწინებით ჭურვისა და რაკეტის მოძრაობის პარამეტრებისა და ელემენტების განსაზღვრა; მოცემული სრული მანძილისათვის ჭურვისა და რაკეტის ფრენის საწყისი პირობების განსაზღვრა; სროლის ნამდვილი პირობების ცხრილური მონაცემებიდან გადახრის გავლენისა და მათი შესწორებების გათვლა; გაბნევის შემცირების გზების კვლევა და მისი რიცხობრივი მახასიათებლების განსაზღვრა; ჭურვებისა და რაკეტების მოძრაობის მდგრადობის უზრუნველსაყოფი გზების დასაბუთება; ფრენისას ჭურვზე და რაკეტაზე მოქმედი ძალებისა და მომენტების განსაზღვრა; ჭურვებისა და რაკეტების კონსტრუქციული თავისებურებების მოძრაობაზე გავლენის გამოაშკარავება; ტრაექტორიის ოპტიმიზაცია იარაღის საუკეთესო კონსტრუქციული გადაწყვეტის მისაღებად; მოცემულ ტრაექტორიაზე მოძრავი რაკეტების მახასიათებლების განსაზღვრა და სხვ. გარეგანი ბალისტიკის მეთოდებით აგრეთვე სარგებლობენ კოსმოსური აპარატების მმართველი ძალებისა და მომენტების გარეშე მოძრაობის კანონზომიერებათა შესწავლისასაც.
ლიტერატურა
*
ვიანა (მარანიანი)
ვიანა (Viana) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 49 496 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.36 კმ²-ზე. ფართობი 1 168 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მაქსუდქენდი
მაქსუდქენდი (Maqsudkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 628 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
მოსკოვის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (კოლომენსკოე)
მოსკოვის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (Казанская церковь) —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციული ოლქის ნაგატინსკი-ზატონის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1649-1653 წლებში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ძლევამოსილი ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეგვტერები კი ამბერკი იერაპოლელისა და დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
1649 წელს ტახტის მემკვიდრის დიმიტრი ალექსის ძის დაბადებასთან დაკავშირებით გაიმართა ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის საერთოეკლესიური თაყვანისცემა. სწორედ ამ დროს ჩაეყარა საფუძველი ხატის სახელობის ეკლესიებს იაროსლავლსა და კოლომენსკოეს სამეფო სასახლის ეზოში. კოლომენსკოეს ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა ოთხი წლის შემდეგ.
პეტრე პალამარჩუკი თავის წიგნში „ორმოცი კაჭკაჭი“ წერს, რომ არსებობს ლეგენდა თითქოს ეკლესია ააგეს ყაზანის აღების 100 წლისთავთან დაკავშირებით, ადრე მის ადგილზე არსებული ეკლესიის მაგივრად.
1910 წელს ეკლესიის კედლებზე ფერწერის ნიმუშები გაჩნდა. 1941-1942 წლებში ეკლესია არ მოქმედებდა, შემდეგ მსახურება აღსდგა და მას მერე არ შეწყვეტილა.
ტაძარში ინახება შემდეგი სიწმინდეები: XVII საუკუნის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატი და სასწაულმოქმედი ღვთისმშობლის ხატი „ძლევამოსილი“. ჩრდილოეთის ეგვტერში ინახება იესო ქრისტეს ხის ქანდაკება. 1920-იან წლებში ქანდაკება მდებარეობდა მთავარ ტაძარში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ალექსანდრე ფრანგიშვილი
ალექსანდრე ფრანგიშვილი (დ. 1 სექტემბერი, 1907, სამტრედია — გ. 16 იანვარი, 1991) — ქართველი მეცნიერი, ფსიქოლოგი.
1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
1927 წელს დაიწყო მუშაობა ფსიქოლოგიისა და პედაგოგიკის მასწავლებლად ქალაქ თელავის პედაგოგიურ ტექნიკუმში. მალე გადაიყვანეს კახეთის რაიონის სახალხო განათლების ხელმძღვანელ მუშკად, შემდგომ კი ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში ფსიქოლოგიისა და პედაგოგიკის ლექტორად. 1937-1941 წლებში მუშაობდა განათლების კომისარიატთან არსებულ თბილისის პედაგოგიური მეცნიერების საკვლევო ინსტიტუტში, ხოლო 1943 წლიდან ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში. 1950 წელს აირჩიეს ინსტიტუტის დირექტორად, რომელსაც 35 წელი ხელმძღვანელობდა, 1976-1989 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე პრეზიდენტი.
თავისი მეცნიერული მუშაობის პროცესში მან დაამუშავა მეცნიერული გამოკვლევის რამდენიმე ციკლი, რომელსაც დიდი მნიშვნელობა აქვს ადამიანის ფსიქოლოგიური აქტივობის გაგებისა და ახსნისათვის. მისი დახმარებით განწყობის თეორია იქცა საბჭოთა ფსიქოლოგიის ერთ-ერთ ძირითად მიმდინარეობად, რომლის მიღწევები დღეს ფართოდაა ცნობილი სხვადასხვა ქვეყნის ფსიქოლოგთა სამეცნიერო ცენტრებში.
1974 წლიდან იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 1991
ლიეტუვის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ლიეტუვის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (Lietuva nacionalinė futbolo rinktinė) წარმოადგენს ლიეტუვის საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს ლიეტუვის ფეხბურთის ფედერაცია.
ისტორია
ლიეტუვის ეროვნული ნაკრები დაარსდა 1920-იან წლებში. პირველი თამაში ჩაატარა 1922 წლის 24 სექტემბერს ესტონეთის ეროვნულ ნაკრებთან, სადაც დამარცხდა ანგარიშით 0-5. 1940 წელს საბჭოთა კავშირმა მოახდინა ლიეტუვის ოკუპაცია. მას შემდეგ 1990 წლამდე ლიეტუვის საფეხბურთო ნაკრებმა შეწყვიტა არსებობა და გამოდიოდა საბჭოთა კავშირის ნაკრების შემადგენლობაში. 1990 წელს ლიეტუვის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ პირველი მატჩი ჩაატარა საქართველოს ნაკრებთან.
ამჟამინდელი შემადგენლობა
შემადგნლობა მოცემულია 2015 წლის 12 ოქტომბერს ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ გამართული მატჩის მიხედვით.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
ტაკოპაიაის მუნიციპალიტეტი
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრინო
300px|მინი ალექსანდრინო (Александрино) — პარკი, რომელიც მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის კიროვის რაიონში, სტაჩეკის პროსპექტის, სახალხო მილიციის პროსპექტისა და კოზლოვის ქუჩებს შორის. პარკი ვეტერანების პროსპექტის საშუალებით იყოფა ორ ნაწილად ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებად. პარკის ფართობია — 110,52 ჰა.
ისტორია
პარკი ალექსანდრინო დაარსდა XIX საუკუნის დასაწყისში და მოიცავს ყოფილ აგარაკებს ალექსანდრინოსა (ჩრდილოეთი ნაწილი ) და ულიანკას (სამხრეთი ნაწილი ), რომლებიც XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში ეკუთვნოდა სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწეს ივან ჩერნიშიოვს, ხოლო XIX საუკუნის მეორე ნახევარში იყიდა გრაფმა დიმიტრი შერემეტიევმა. XIX საუკუნის შუა ხანებში ალექსანდრინოში შეიქმნა პეიზაჟური პარკი (არქიტექტორი ნიკოლოზ ბენუა, კ. მიულერი და სხვა).
დიდი სამამულო ომის პეროდში პარკის ტერიტორია იმყოფებოდა სანქტ-პეტერბურგის დაცვის წინა ხაზზე. პარკი მნიშვნელოვნად განადგურდა. ულიანკის ნაგებობები განადგურდა, ხოლო ალექსანდრინოს მთავარ სახლის გალერეა და აღმოსავლეთ ფლიგელი განადგურდა. 1960-იან წლებში შენობის რეკონსტრუქცია მიმდინარეობდა.
1970-იან წლებში ალექსანდრინოს პარკი წარმოადგენდა მეზობელი რაიონების მცხოვრებელთა დასვენების ადგილს. 1980-იან წლებში პარკის ცენტრალური ნაწილის რეკონსტრუქცია მოხდა, როგორც დასვენების ზონა.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ბეჟან აბესაძე
ბეჟან აბესაძე (დ. 13 მარტი, 1957, ტყიბული) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი.
1985 წელს დაამთავრა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. სხვადასხვა დროს თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის ეროვნული თეატრის მექანიკოსი, ტყიბულის ინდუსტრიული ტექნიკუმის მასწავლებელი, გაზეთ „ტყიბულის“ სტილისტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა - თავისუფალი საქართველო“, N57 ტყიბულის საარჩევნო ოლქი, ილია მართლის საზოგადოება, უზენაესი საბჭოს მუდმივმოქმედი სამდივნოს და მრეწველობის, ენერგეტიკის, მშენებლობის, ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის კომისიის წევრი; ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
მახესის რაიონი
მახესის რაიონი (Distrito de Majes) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კაილიომის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.420 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35.334 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.625 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კაილიომის პროვინციის რაიონები
ყირგიზეთის ისტორია
მინი|278x278პქ|ყირგიზეთი და შუა აზია 1855-1890 წლებში, რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში ყირგიზეთის ისტორია სათავეს 2,000 წლის წინ იღებს. იგი გეოგრაფიულად იზოლირებულ ადგილას მდებარეობდა, თუმცა მასზე გადიოდა აბრეშუმის გზა, რის გამოც საკმაოდ მდიდარი ქვეყანა იყო. შუა საუკუნეებში ამ ქვეყანას მოუხდა თურქთა ხანატისა და მონღოლების ბატონობის გადატანა. ამის შემდეგ ყირგიზეთი წვრილ ტომებად დაიშალა, რომლებიც მალევე მიიერთა უზბეკეთმა. 1876 წელს ყირგიზეთი რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა. 1921 წელს რუსეთის იმპერია სსრკ-მ შეცვალა, რა დროსაც გამოცხადდა ყირგიზეთის სოციალისტური რესპუბლიკა, რომელიც 1991 წლის 31 აგვისტოს გამოვიდა კავშირიდან და შექმნა ყირგიზეთის დემოკრატიული რესპუბლიკა.
ისტორია
ტანგშანში ნაპოვნი არქეფაქტები მიუთითებს, რომ თანამედროვე ყირგიზეთის ტერიტორიაზე ადამიანთა დასახლებები 200,000-დან 300,000-მდე წლის წინ წარმოიშვა. ყირგიზეთში უკვე ცივილური ადამიანის არსებობაზე ჩინური წყაროები გვამცნობენ. როგორც ცნობილია, ეს მიწები თავდაპირველად ირანული ტომებით იყო დასახლებული.
თავად ყირგიზები მონღოლთა ერთ-ერთი ტომი იყო, რომელიც ბაიკალის ტბის მიდამოებში, მომთაბარე ცხოვრების წესით ცხოვრობდა. მოგვიანებით, მათ უნაყოფო მიწების გამო მიატოვეს თავიანთი სტეპები და უფრო დასავლეთით იწყეს მიგრაცია. 840 წელს მათ დაიპყრეს აქ არსებული ოიღურის თურქული სახელმწიფო და თავიანთი ქვეყანა, რომელით მდებარეობდა ალთაის მთებიდან ტიან-შანის ქედამდე. დროთა განმავლობაში მათ შედარებით უფრო სამხრეთით გადაინაცვლეს, სადაც ცხოვრობენ დღემდე. ამ მხარეში ისინი მარტივად შეერივნენ ადგილობრივ თურქებს.
1207 წელს მონღოლეთის იმპერიამ ყირგიზეთი დაიპყრო. ყირგიზები საუკუნეების განმავლობაში, მონღოლთა იმპერიის დაშლის შემდეგაც კი თან ახლდნენ მონღოლებს, თურქებსა და ჩინელებს შორეულ ლაშქრობებში, სადაც ისინი ახალ ხალხებთან ასიმილაციას ცდილობდნენ. ამის გამო, მონღოლთა ბატონობა ყირგიზეთში ყველაზე გვიან, XVII საუკუნეში გადავარდა. ამის შემდეგ იგი მალევე შევიდა მეზობელი ჩინეთის დაქვემდებარებაში. XIX საუკუნის დამდეგს, ყირგიზეთის დიდი ნაწილი გამოეყო ცინის დინასტიას და საკუთარი, მუსულმანური სახელმწიფო ჩამოაყალიბა. 1876 წელს რუსეთის იმპერიამ დაიკავა მათი დედაქალაქი კოკანდსკი, რის შემდეგაც ყირგიზეთი ოფიციალურად შევიდა მის შემადგენლობაში. ქრისტიანულ ქვეყანასთან გაერთიანების გამო, ბევრმა მუსლიმმა ყირგიზმა დატოვა სამშობლო და ავღანეთში გადასახლდა.
1918 წელს რუსეთში მონარქია დაემხო და სათავეში კომუნისტები მოვიდნენ, რომელთაც მალევე აღიდგინეს ძალაუფლება დაკარგულ ქვეყნებში და მათ შორის ყირგიზეთშიც. 1921 წელს ყირგიზეთში სოციალისტური წყობა დამყარდა და იგი ხვარაზმის სოციალისტური რესპუბლიკის ნაწილი ხდება, რითაც გაერთიანდა სსრკ-ში. 1924 წელს შეიქმნა ყარა-ყირგიზეთის ავტონომიური რეგიონი, 1926 წელს კი გამოცხადდა ყირგიზეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბილიკა. საბჭოთა პერიოდის განმავლობაში ყირგიზულ საზოგადოებაში დიდი ძვრები განხორციელდა. ამ პერიოდში აიკრძალა რელიგია და შეიქმნა პირველი ქალაქური დასახლებები. შეიქმნა სოფლის მეურნეობა და მოხდა მეცხოველეობის მოდერნიზაცია. ამავე დროს შემუშავდა ყირგიზული ლიტერატურის ძირითადი დოგმები. 1928 წელს ყირგიზეთის დამწერლობად ლათინური გამოცხადდა (მანამდე არაბული იყო), რომელიც 1941 წელს კირილიცამ ჩაანაცვლა.
1990 წელს, ჯერ კიდევ საბჭოთა პერიოდში, უზბეკებით დასახლებულ ყირგიზულ რეგიონებში უზბეკებსა და ყირგიზებს შორის ურთიერთობა სერიოზულად დაიძაბა. დაპირისპირება მალე შეიარაღებულ კონფლიქტში გადაიზარდა, რამაც 300 ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. ამის შემდეგ ქვეყანაში სოციალისტური სისტემა ძლიერად შეირყა, რასაც 1990 წლის აგვისტოში მოჰყვა ყირგიზეთის პირველი პრეზიდენტის არჩევა. 1991 წელს ქალაქ ფუნჯეს ეწოდა ბიშკეკი და იგი ყირგიზეთის დედაქალაქად გამოცხადდა. ამავე წლის 31 აგვისტოს ყირგიზეთმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, რითაც შეიქმნა დემოკრატიული რესპუბლიკა. ქვეყნის სათავეში პრეზიდენტი ასკარ აკაევი მოვიდა, რომელმაც ვერ მოახერხა ქვეყნის ეკონომიკური კრიზისიდან გამოყვანა. 2005 წელს, ე.წ. „ტიტების რევოლუციის“ შედეგად დაემხო აკაევის მმართველობა, რის შემდეგაც ხელისუფლებაში ოპოზიციის ლიდერი ყურმანბეკ ბაკიევი მოვიდა.
თეოდორ შვანი
თეოდორ შვანი (დ. 7 დეკემბერი, 1810 — გ. 11 იანვარი, 1882) — გერმანელი ფიზილოგი და ზოოლოგი. იყო უჯრედული თეორიის ავტორი. 1839 წელს შვანმა დაადგინა, რომ ყველა ცოცხალ არსებას აქვს უჯრედული აგებულება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1810 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1882 კატეგორია:გერმანელი ბიოლოგები კატეგორია:ბონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბერლინის ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტი
საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტი - საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს დეპარტამენტი, რომელიც წარმოადგენს საზოგადოების სამსახურში მდგომ სახელმწიფო ორგანოს, რომელიც უზრუნველყოფს თითოეული მოქალაქის უსაფრთხოებას.
კონტაქტი
საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფაზე პასუხისმგებელი პირი - კახა ყურაშვილი საინფორმაციო ქოლ-ცენტრი: (032) 241-42-42; ელ. ფოსტა: patrolinfo@mia.gov.ge მისამართი: საქართველო, ქ. თბილისი, ნოე რამიშვილის ქ. №38
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო კატეგორია:პოლიცია საქართველოში
აზერბაიჯანის საფოსტო მარკებისა და ფოსტის ისტორია
აზერბაიჯანის საფოსტო მარკები და საფოსტო ისტორია აღწერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში საფოსტო მარკების ისტორიასა და საფოსტო სისტემას, რომელშიც ასახულია 1806 წელს რუსეთის იმპერიაში მისი შეყვანიდან, მცირე ხნით დამოუკიდებლობის პერიოდის (1918-1920), 1920 წლიდან საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში ყოფნისა და 1991 წლის შემდეგ დამოუკიდებელი აზერბაიჯანის პოლიტიკური ისტორია.
რუსეთის იმპერია
თანამედროვე საფოსტო მომსახურება აზერბაიჯანში XIX საუკუნის დასაწყისში ჩამოყალიბდა, როდესაც აზერბაიჯანი რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა. პირველი საფოსტო ოფისი ელიზავეტპოლში (ამჟამინდელი განჯა) 1918 წელს გაიხსნა. 1826 წელს ბაქოში წერილების გადაგზავნის სერვისი ჩამოყალიბდა, რის შემდეგაც 1828 წელს ნახიჩევანშიც გაიხსნა ოფისი. საფოსტო ოფისები გაიხსნა ყუბაში, შუშაში, შემახაში, ლენქორანში, შაქში და სალიანში. რუსეთის იმპერიის საფოსტო ნიშნები და საფოსტო მარკები აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე იბეჭდებოდა 1858 წლიდან. ადრეული საფოსტო ნიშნები სხვადასხვა მოყვანილობის წერტილებისგან შედგებოდა. მალევე გამოიცა ქალაქების დასახელებიანი საფოსტო ნიშნები.
აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა
აზერბაიჯანის პირველი საფოსტო მარკები 1919 წელს აზერბაიჯანის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გამოიცა. ამ პერიოდის მარკებში ორი ტიპი აშკარად გამოირჩევა: 1919 წელს გამოშვებული თეთრ ფურცელზე დაბეჭდილი მარკები თეთრი ფხრიწით და 1920 წელს გამოშვებული ყვითელ ქაღალდზე დაბეჭდილი მარკები ყვითელი ფხრიწით ან მის გარეშე.
აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა
1920 წლის 27 აპრილს საბჭოთა არმიამ აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დედაქალაქი, ბაქო დაიკავა, რის შემდეგაც აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა შეიქმნა და საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შევიდა. აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში პირველი საფოსტო მარკები 1921 წელს გამოუშვეს და 15 მარკის ნაკრებისგან შედგებოდა, რომლებზეც ადგილობრივი და პოლიტიკური ხედები იყო გამოსახული, მათ შორის ნავთობჭაბურღილები და მეჩეთები. ასს რესპუბლიკაში პერიოდულად იბეჭდებოდა მარკები, რომლებიც სსრ კავშირის სხვადასხვა ნაწილს ეძღვნებოდა. მთელი საბჭოთა პერიოდის მანძილზე ცენტრალური მთავრობის თანხმობით 60-მდე მარკა გამოუშვეს, რომლებზეც აზერბაიჯანული ნაციონალისტური და ეთნიკური თემები იყო აღბეჭდილი, მათ შორის: მოწინავე ფიგურები, შენობები, ფლორა, ფაუნა და აზერბაიჯანთან დაკავშირებული სხვა თემები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის საფოსტო სისტემა კატეგორია:აზერბაიჯანის ფილატელისტიკა
უჯრედული თეორია
უჯრედული თეორია — თეორია რომელიც ჩამოაყალიბეს ბოტანიკოსმა მათიას შლაიდენმა და ფიზიოლოგმა თეოდორ შვანმა. თეორიის მიხედვით, უჯრედი არის ყველა ცოცხალი აგებულების ძირითადი ერთეული. 1855 წელს რუდოლფ ვირხოვმა დაადგინა რომ ყველა უჯრედი წარმოიქმნება საწყისი ან არსებული უჯრედის გაყოფის შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიოლოგიური თეორიები
ტარატის მუნიციპალიტეტი
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
სულიაშვილი
საკუთარი სახელი სულიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ეღნაჯური
ეღნაჯური (Եղնաջուր) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2125 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
სულიაშვილი
კატეგორია:ქართული გვარები
მაშიობა
მაშიობა (Maşioba) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
ნუბარაშენის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ერევნის რაიონები
ირინეოპოლისი
ირინეოპოლისი (Irineópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 762 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კანოინიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 447 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.72 კმ²-ზე. ფართობი 589 558 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ტიკიპაიის მუნიციპალიტეტი
ტიკიპაიის მუნიციპალიტეტი (Tiquipaya) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კილიაკოლოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 44 925 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 343 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
ამადესი
ამადესი (Αμάδες) — სოფელი საბერძნეთში, ჩრდილოეთ ეგეოსის კუნძულების პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1297 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 140 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის სოფლები
გელეშტი
გელეშტი (Găleşti) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 235 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 776 ადამიანს შეადგენდა.
ტირაკეს მუნიციპალიტეტი
ტირაკეს მუნიციპალიტეტი (Tiraquea) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ტირაკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 20 772 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი - კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
კანტანედი (მარანიანი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 448 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.45 კმ²-ზე. ფართობი 773 010 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-ანტონიო-დე-ჩუკას რაიონი
სან-ანტონიო-დე-ჩუკას რაიონი (Distrito de San Antonio de Chuca) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კაილიომის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4.525 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1.155 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.75 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.531 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კაილიომის პროვინციის რაიონები
აქ ცხოვრობენ გუნცაძეები
„აქ ცხოვრობენ გუნცაძეები“ — ქართული სიტკომი კომედიური ჟანრის სერიალი, რომელიც „ფორმულა კრეატივმა“ გადაიღო რუსთავი 2-სთვის. სერიალი ეფუძნება რუსულ სერიალ „Счастливы вместе“ (ქართულად: ერთად ბედნიერად).
სიუჟეტი და გმირები
ეს არის ორი ოჯახის მეზობლების მხიარული ცხოვრების შესახებ, გოგა და ლიკა გუნცაძეები არიან ერთ-ერთი წყვილი რომელიც ახალგადმოსულ წყვილს ეპატიჟება მათთან სახლში, ნინოსა და დათუნა სიხარულიძეებს, ნინო მესაკუთრეა და თავის ქმარს დათუნას ყოველთვის აკონტროლებს, დათუნა მორიდებული და ცოლის დამჯერი ქმარია. გოგა გუნცაძე ფეხსაცმლის მაღაზიაში მუშაობს, ლიკა კი დიასახლისია მათი შვილები გუკა და გვანცა გუნცაძეები ყოველთვის ჩხუბობენ, გვანცა თინეიჯერია და შეყვარებული ჰყავს, გუკას კიდევ ფეხბურთი უყვარს.
გადაღება
სერიალის გადაღება მიმდინარეობდა პავილიონში, ფორმულა კრეატივი სპეციალურად სერიალისთვის ამზადებდა დეკორაციას, სამ სხვადასხვა ლოკაციაში: გუნცაძეების სახლი, სიხარულიძეების სახლი, მაღაზია ასევე ემატებოდა სხვადასხვა ლოკაციები სცენარის მიხედვით მაგალითად საათების მაღაზია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2010 წლის ქართული ტელესერიალები
კიტაი
კიტაი (Китай) — ჭალა-ლიმანის ტიპის ტბა უკრაინაში, ოდესის ოლქის იზმაილისა და კილიის რაიონებში. მდებარეობს მდინარე დუნაის ქვემოწელში, ზღვის დონიდან 1 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 60 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 5 მ. ქვაბული წაგრძელებული ფორმისაა, რომელიც ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 24 კმ-ზე. შედგება ჩრდილო და სამხრეთ ნაწილისაგან, რომლებიც დაახლოებით 600 მ სიგანის სრუტითაა შეერთებული, რომელზედაც ხიდია აღმართული. წყალსატევის ცენტრალური ნაწილის ფსკერი დაფარულია ნაცრისფერი ლამით. ერთვის მდინარეები: ენიკოი, კირგიჟ-კიტაი და ალიიაგა. ზამთარში იყინება. ტბის წყალი გამოიყენება სარწყავად. მდიდარია თევზით.
გიორგი ვასაძე (რეჟისორი)
გიორგი აკაკის ძე ვასაძე (დ. 1919, თბილისი — გ. 25 მარტი, 1969, იქვე) — ქართველი რეჟისორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.
კიტაი
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ტბები
გიორგი ვასაძე (რეჟისორი)
ბიოგრაფია
დაიბადა აკაკი ვასაძის ოჯახში. სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩააბარა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში. 1941 წლიდან რუსთაველის თეატრის მსახიობია. 1944 წელს შედის მოსკოვის ანატოლი ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში რეჟისურის შესასწავლად, რომლის დამთავრების შემდეგ მუშაობას იწყებს სოხუმის დრამატულ თეატრში, სადაც დიდი წარმატებით მიდიოდა მის მიერ დადგმული სპექტაკლები: „რღვევა“, „პირველი ნაბიჯი“, „უკანასკნელი მსხვერპლი“, „პლატონ კრეჩეტი“, „მისი ვარსკვლავი“ და სხვა.
1954 წელს გიორგი ვასაძე მიიწვიეს მოსკოვის დრამატულ თეატრში, სადაც ორი წელი დაჰყო, შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და მუშაობა დაიწყო საქართველოს რადიოკომიტეტში წამყვან რეჟისორად. მის მიერ შესრულებული რადიოდადგმები დღეს ჩვენი ეროვნული რადიოს ოქროს ფონდშია.
გ. ვასაძე ნაყოფიერად მოღვაწეობდა აგრეთვე საქართველოს ფილარმონიაში და ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, სადაც საოპერო სტუდიის სცენაზე განახორციელა დადგმები: „გლიუკის ორფეოსი“, „მოცარტის ფიგაროს ქორწინება“, ოთარ თაქთაქიშვილის „განაჩენი“. 1967 წლიდან იყო საქართველოს ტელევიზიის მუსიკალურ გადაცემათა მთავარი რეჟისორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები გ კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
LaserActive
LaserActive (レーザーアクティブ) — კონვერგენტული მოწყობილობა და მეოთხე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Pioneer Corporation-ის მიერ 1993 წლის 20 აგვისტოს იაპონიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში — 1993 წლის 13 სექტემბერს.
გამოსვლისთანავე კონსოლის თავდაპირველი ფასი 970 აშშ დოლარი იყო. მას გააჩნდა CD Laserdiscs და LD-G ფორმატების მხარდაჭერა. საკუთარი თამაშების გარდა, ცალკე იყიდებოდა დამატებითი PACs მოდულები, რომელთა საშულებითაც შესაძლებელი იყო მასზე Mega Drive/Genesis და PC Engine/TurboGrafx-16-ის თამაშების გაშვება.