cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩარლზ ბარბერი
ბიოგრაფია
ბარბერმა მიიღო ბოლო დავალება 1894 წელს, რათა დაეხატა დედოფალი ვიქტორია შვილიშვილებთან ერთად ეტლში. ამ შეკვეთის შემდეგ მალევე გარდაიცვალა ლონდონში.
ბარბერის ბევრი ნახატი დამზადდა ფოტოგრავიურების სახით. მან გამოფენა მოაწყო მენავთობე მხატვრების სამეფო ინსტიტუტში, უოლკერის სამხატვრო გალერეასა და მანჩესტერის სამხატვრო გალერეაში. მისი ნამუშევრების დიდი ნაწილი არის ლედი ლევერის სამხატვრო გალერეაში, პორტ-სანლაითში (მერსისაიდის საგრაფო, ინგლისის დასავლეთში).
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1894 კატეგორია:დაბადებული 1845 კატეგორია:ინგლისელი ილუსტრატორები კატეგორია:ინგლისელი მხატვრები
No Love
No Love — ემინემის სიმღერა ალბომიდან Recovery. იგი გამოიცა ალბომის მესამე სინგლის სახით, 2010 წლის 5 ოქტომბერს. სიმღერაში გამოყენებულია Haddaway-ს ცნობილი ჰიტ-სინგლის What Is Love ნაწყვეტი.
ტოჰოკუ
ტოჰოკუ (東北地方) — რეგიონი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. მისი ცენტრია მიაგის პრეფექტურა. რეგიონის შემადგენლობაშია 6 პრეფექტურა: აკიტა, აომორი, ფუკუსიმა, ივატე, მიიაგი და იამაგატა. ჩრდილოეთით ცუგარუს სრუტით გამოყოფილია ჰოკაიდოსაგან, დასავლეთით შემოსაზღვრულია იაპონიის ზღვით, აღმოსავლეთით წყნარი ოკეანით, სამხრეთით კანტოს რეგიონით, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთით ტიუბუს რეგიონით. ტყეებით დაფარული ტერიტორია მთიანია ან ბორცვიანი, დამახასიათებელია ნოტიო, კონტინენტური კლიმატი. ფართობი 66 889,55 კმ², 2015 წლის მდგომარეობით ტოჰოკუს რეგიონში ცხოვრობდა 9 020 531 ადამიანი.
ჩუიპეტლოვო
ჩუიპეტლოვო (Чуйпетлово) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 34 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
შაინიძე
საკუთარი სახელი შაინიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
რაიხენბახის კონვენცია
ტერმინი რაიხენბახის კონვენცია შეიძლება აღნიშნავდეს:
სიმეტიერ დე შიენსი
სიმეტიერ დე შიენსი, აგრეთვე ცნობილი როგორც ძაღლების სასაფლაო (Le Cimetière des Chiens „ძაღლების სასაფლაო“) — ცხოველების სასაფლაო, რომელიც საფრანგეთში, პარიზიდან ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სენას მარცხენა სანაპიროზე, კლიში-ლა-გარენისა და ანიერ-სიურ-სენის გარეუბნებს შორის მდებარეობს. „ძაღლების სასაფლაო“ გაიხსნა 1899 წელს. ეს სახლის ცხოველებისათვის მსოფლიოში მეორე ოფიციალური სასაფლაოა 1896 წელს აშშ-ის ქალაქ ჰარტსდეილში (ნიუ-იორკის შტატი) გახსნილი სასაფლაოს შემდეგ.
ისტორია
1845 წელს ექიმ ეტიენ პარიზეს (Étienne Pariset) მიერ ორგანიზებულ იქნა „ცხოველთა დაცვის საზოგადოება“ (ფრანგ. S.P.A., La Société protectrice des animaux). S.P.A.-მ გამოსცა მიწერილობა, რომლის თანახმადაც პარიზში მკვდარი ცხოველების გვამები 48 საათის განმავლობაში დამუშავების მიზნით უნდა მიეწოდებინათ ფიტულების დამამზადებლებთან. პრაქტიკაში კი ცხოველთა გვამებს ყრიდნენ სანაგვეებზე და სენაში. 1898 წლის 21 ივნისს შემოიღეს კანონი, რომელიც მიზნად ისახავდა ამ პრობლემის გადაჭრის უზრუნველყოფას: იგი კრძალავს მკვდარი ცხოველების სხეულების უბრალო გადაყრას და ითვალისწინებს, რომ ცხოველების დამარხვა შეიძლება საფლავებში, რომლებიც განლაგებულია უახლოესი საცხოვრებლისაგან არა ნაკლებ 100 მეტრის მანძილზე, არა ნაკლებ 1 მეტრის მიწის ფენის ქვეშ.
ცხოველთა ინტერესების დაცვის მიზნით, პარიზის ადვოკატმა ჟორჟ არმუამ (ფრანგ. Georges Harmois) და მსახიობმა, ჟურნალისტმა და შემდგომში სენატორმა მარგერიტ დიურანმა (ფრანგ. Marguerite Durand) 1899 წლის 2 მაისს შექმნეს საზოგადოება „ანონიმური ფრანგული სასაფლაო ძაღლებისათვის“ (ფრანგ. Société Française Anonyme du Cimetière pour chiens), რომელმაც 1899 წლის 15 ივნისს ბარონ ბოსმოლესაგან (ფრანგ. baron de Bosmolet) შეიძინა მისთვის კუთვნილი ცარიელი ავაზაკური კუნძულის (კუნძული რავაჟიორი (ფრანგ. Ravageurs)) ნახევარი, კერძოდ კი კლიშის ხიდის (ფრანგ. Сlichy) იქით მყოფი კუნძულის ნაწილი (კლიშის ხიდი აერთიანებს გარეუბნებს კლიში-ლა-გარენს და ანიერ-სიურ-სენს). ლეგენდის თანახმად, სენას სანაპიროებზე განლაგებული ეს კუნძული XIX საუკუნეში ასრულებდა თავშესაფრის როლს ავაზაკებისათვის. თავისი არსით, ეს უფრო მეტად ჰგავდა სხვადასხვაგვარი ნაგავის, ლითონისა და სხვა ხარახურის დიდ სანაგვეს. მიიღო რა დაპირებები იმის შესახებ, რომ „1898 წლის 21 ივნისის კანონი ცხოველთა დასაფლავების შესახებ“ იქნებოდა დაცული, პარიზის პრეფექტი წინააღმდეგი არ იყო კუნძულზე სასაფლაოს შექმნისა.
კატეგორია:საფრანგეთის სასაფლაოები
ალისარჩული (გვარი)
ალისარჩული (Carthamus) — ერთ- ან მრავალწლოვანი ბალახების გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. ღეროს სიმაღლე 1 მეტრამდეა, ტყავისებრი ფრთადანაკვთული ფოთლები მორიგეობითაა განლაგებული. ყვავილები მილისებრია, ყვითლიდან წითელ ფერამდე, ორსქესიანი, კალათებად შეკრებილი. ნაყოფი ოთხწახნაგოვანი თესლურაა. ცნობილია 50-მდე სახეობა. ბუნებრივად იზრდება კანარის კუნძულებიდან შუა აზიამდე და დასავლეთ ინდოეთამდე. საქართველოში 3 სახეობაა. უძველესი დროიდან ფართოდაა კულტივირებული საღებავი ალისარჩული (C. tinctorius). მისი ყვავილები შეიცავს წითელ და ყვითელ საღებავ ნივთიერებებს, რომლებსაც ადრე ფართოდ იყენებდნენ ქსოვილების შესაღებად. თესლში ცხიმოვანი ზეთის შემცველობა 60%-მდე აღწევს. მოჰყავთ ევრაზიაში (ძირითადად ინდოეთში), ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში, ავსტრალიაში. დღეს ალისარჩულის საღებავ ნივთიერებებს იყენებენ კვების მრეწველობაში, თესლისგან მიღებულ ზეთს — ტექნიკური მიზნებისათვის და პარფიუმერიაში.
საქართველოში გავრცელებული სახეობები:
სქოლიო
* კატეგორია:საღებავი მცენარეები
პილვა
პილვა (Põlva) — ქალაქი ესტონეთში, პილვამაას მაზრის დედაქალაქი. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 314 ადამიანს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
საბრათა
საბრათა (არაბ. صبراتة‎) — ანტიკური ქალაქი თანამედროვე ლიბიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, აზ-ზავიის მუნიციპალიტეტში. ერთ დროს წარმოადგენდა ტრიპოლისის „სამი ქალაქიდან" ყველაზე დასავლეთით მდებარეს. განფენილია ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, ტრიპოლიდან 65 კმ-ით დასავლეთით. 1982 წელს, მისი ჩვენამდე მოღწეული არქეოლოგიური არეალი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
საბრათის ნავსადგური სავარაუდოდ ძვ. წ. 500 წელს დაარსდა, როგორც ფინიკიელთა სავაჭრო პოსტი, რომელიც აფრიკის შიგა რეგიონებიდან გამომავალ პროდუქტების გადაზიდვას ემსახურებოდა. ფინიკიელებმა მას ბერბერული სახელი 'Sbrt'n' უწოდეს, რაც სავარაუდოს ხდის, რომ მათ მოსვლამდე და ახალი ქალაქის აშენებამდე, მის ადგილას ადგილობრივთა ქალაქო მდებარეობდა. საბრათა გახდა მოკლე ისტორიის მქონე ნუმიდიური მასინისას სამეფოს ნაწილი, სანამ ის ახ. წ. II-III საუკუნეებში რომის შემადგენლობაში შევიდოდა და ხელახლა აშენდებოდა. საბრათის სიახლოვეს მდებარე ქალაქ ლეპტის-მაგნაში დაიბადა იმპერატორი სეპტიმიუს სევერუსი, რომლის მმართველობისასაც, საბრათამ თავის მონუმენტურ პიკს მიაღწია. ქალაქი მძიმედ დაზიანდა IV საუკუნის მიწისძვრებისას, განსაკუთრებით 365 წელს. მოკრძალებული მასშტაბებით ის ბიზანტიელი მმართველების დროს აღდგა. არაბების მიერ მაღრიბის დაპყრობის 100 წლიან პერიოდში, სავაჭრო ნავსადგურებმა საბაფრადან სხვა ადგილებში გადაინაცვლა, რის შემდეგაც ის სოფლად იქცა.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი რომის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში
ჩაშკის თემი
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჩაშკა.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 819.45 კმ²-ს.
თემის მოსახლეობის ეთნიკური სტრუქტურა :
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
ჰიროსიმის მშვიდობის მემორიალი
ჰიროსიმის მშვიდობის მემორიალი (原爆ドーム) — დიდი მემორიალური პარკი იაპონიის ქალაქ ჰიროსიმის ცენტრში. ეძღვნება 1945 წლის ატომური დაბომბვის მსხვერპლთა ხსოვნას. მიუხედავად იმისა, რომ ჩინეთის და ამერიკის შეერთებული შტატების ხელისუფლება პროტესტს გამოთქვამდა, 1996 წელს მემორიალი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იაპონიაში
ტალამპაიის ეროვნული პარკი
ტალამპაია (Talampaya) – ეროვნული პარკი  არგენტინაში, მდებარეობს ლა-რიოხის პროვინციის დასავლეთ და ცენტრალურ ნაწილში. 1997 წელს სტატუსი მიიღო ეროვნული პარკის სტატუსი. პარკის ფართობია 2.150 კმ ², სიმაღლე - 1500 მეტრი ზღვის დონიდან.
პარკი მდებარეობს ორ მთიან ქედს შორის მოქცეულ ველზე. მისი ლანდშაფტი ჩამოყალიბდა ქარისმიერი ეროზიის შედეგად. კოკისპირული წვიმები იცის ზაფხულში, გაზაფხულზე ქრის ძლიერი ქარი.
პარკის ღირსშესანიშნაობები
2000 წელს პარკი შეიტნეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები არგენტინაში კატეგორია:არგენტინის ეროვნული პარკები კატეგორია:IUCN კატეგორია II კატეგორია:არგენტინის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ლა-რიოხის პროვინციის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1997 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
თორი (მითოლოგია)
მინი|მარჯვნივ|200პქ|თორის ბრძოლა [[იორმუნგანდი|გველ-სამყაროსთან, ჰეინრიხ ფუსლის მიერ.(1788)]] თორი (Þórr, Thor, Thunar, Donar) — სკანდინავიურ მითოლოგიაში, ელვის და ქუხილის ღმერთი. თორი არის ოდინის და იორდის (დედამიწა) უფროსი შვილი, სიფის ქმარი, მოდის (სიმამაცე), თრუდის (ენეგია, სიფხიზლე) და მაგნის (სიძლიერე) მამა. თორის სახლს თუდთჰვანგრი (ენერგიის მოედანი), დარბაზს კი ბილსკირნირი (მოციმციმე ნათება) ჰქვია.
თორი არის კოლოსალური ძალის მქონე მეომარი. მაგიური სარტყელი მას კიდევ უფრო ჰმატებს სიძლიერეს: რაც უფრო ძლიერ მოიჭერს სარტყელს, მით უფრო მეტი ძალა ეძლევა. მისი იარაღი არის დიდი საომარი ურო — მიოლნირი, რომელიც ლოკეს დავალებით იქნა გაკეთებული ორი ნაინის, სინდრის და ბროკრის მიერ. მიოლნირის გაქნევის შემდეგ ეს საომარი ურო მუდამ თავის მფლობელს, თორს, უბრუნდება და მზად არის ხელახალი ბრძოლისთვის. თორი ცას კვეთს ორი მაგიური თხის, ტანგნიოსტისა და ტანგრისნირის მეშვეობით. ამავე დროს ეს ორი თხა თორის გამოულევი საკვებია. ის მათ წვავს და ჭამს. ძვლებს კი ტოვებს და მეორე დღეს თხები ცოცხლდებიან.
სქოლიო
კატეგორია:სკანდინავიური მითოლოგია
ილარიონ ახალი (IX საუკუნე)
ილარიონ ახალი (გ. 845) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 6 ივნისი, ახალი სტილით - 19 ივნისი.
ცხოვრება
ღირსი ილარიონ ახალი ღვთისმოყვარე დიდებულების ოჯახში დაიბადა. მშობლები - პეტრე და თეოდოსია სათნოებაში წვრთნიდნენ შვილს და ღრმად განსწავლეს იგი წმინდა წერილში. თორმეტი წლის იყო წმინდა ილარიონი, როდესაც ბერად აღიკვეცა ისიხის მონასტერში ბიზანტიონის მახლობლად, იქიდან კი დალმატის მონასტერში გადავიდა, სადაც დიდი სქემა შეიმოსა და ღირსი გრიგოლ დეკაპოლელის (ხს. 3 დეკემბერს) მოწაფე გახდა. წმინდა მამა დიდ პატივს მიაგებდა თავის ღმერთშემოსილ თანამოსახელეს - ღირს ილარიონ დიდს (ხს. 3 ნოემბერს) და ცდილობდა მას მიმსგავსებოდა, ამიტომ უწოდეს ილარიონ ახალი. დალმატის მონასტერში წმინდანი მღვდლად აკურთხეს. იღუმენის გარდაცვალების შემდეგ, ძმებს სურდათ, მის ნაცვლად ღირსი ილარიონი აერჩიათ. მაგრამ, როდესაც ამის შესახებ ნეტარმა მამამ შეიტყო, ფარულად დატოვა იქაურობა და ბიზანტიონს მიაშურა.
საბუღალტრო აღრიცხვა
საბუღალტრო აღრიცხვა ასახავს და შეისწავლის სამეურნეო პროცესებს ურთიერთკავშირში და დროში უწყვეტად. აღწერს ორგანიზაციაში შემავალ საკუთრებას, მასში არსებულ მიმდინარე პროცესებს და ახდენს მის ლეგალიზაციას. მას სხვანაირად დოკუმენტურ აღრიცხვასაც უწოდებენ, რადგან მისი მეშვეობით ვიგებთ თუ საიდან წარმოიშვა ორგანიზაცია, მასში შემავალი ქონება, პროდუქცია, მომსახურება და რა დანიშნულება აქვს მას. საბუღალტრო აღრიცხვისათვის დამახასიათებელია სამეურნეო პროცესების განზოგადება მთლიანობაში (სინთეზური აღრიცხვა) და ამავე პროცესის დეტალური (ანალიზური) აღრიცხვა.
ოკრიბა
ოკრიბა — ისტორიული მხარე დასავლეთ საქართველოში, იმერეთის ნაწილი, მოიცავს ტყიბულის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას. ოკრიბა ეწოდება ქალაქ ტყიბულის ერთ-ერთ ქუჩას, ადგილობრივ გაზეთს, ადგილობრივ ტელევიზიას, ავტოსადგურს ქალაქ თბილისში.
საბუღალტრო აღრიცხვა
საბუღალტრო აღრიცხვის საბოლოო ჩანაწერები გვევლინება მხოლოდ ფულადი მაჩვენებლებით. იგი თავის კვლევებს ასახავს (ჩაწერს) სპეციალურ ანგარიშებზე, რომლის პარამეტრებიც დადგენილია საქართველოს კანონმდებლობით. ბუღალტრული ანგარიშები, დანიშნულების მიხედვით, დაიყოფა შემდეგ ანგარიშებად:
ილარიონ ახალი (IX საუკუნე)
ცხოვრება
უსჯულო იმპერატორი ვერ ასცდა ღვთის სასჯელს: იგი თავისმა მეომრებმა ტაძრის სწორედ იმ ადგილას აჩეხეს, საიდანაც პირველად წმინდა ხატი გადმოაგდო. ახალმა იმპერატორმა მიხეილ II-მ (820-829) გაათავისუფლა ღირსი ილარიონი და იგი განმარტოებულ კელიაში დაეყუდა. როდესაც ხატმებრძოლთაგან ნაწამები თეოდორე სტუდიელი (ხს. 24 ნოემბერს) მიიცვალა, ღირსმა მამამ იხილა, თუ როგორ აჰყავდათ ზეცად ანგელოზებს მისი სული. ხატმბრძოლი იმპერატორის თეოფილეს (829-842) დროს ღირსი ილარიონი კვლავ შეიპყრეს, სასტიკად სცემეს და კუნძულ ათუსიაზე გადაასახლეს.
ოკრიბა
გეოგრაფია
ოკრიბას დასავლეთით გამოყოფდა მდ. რიონი, ჩრდილოეთით, რაჭიდან – რაჭის ქედის ერთი მონაკვეთი, ჩრდილო-დასავლეთით, ლეჩხუმიდან – რაჭის ქედის გაგრძელება (მდ. ლეხიდარის მარცხენა ნაპირის გასწვრივ), სამხრეთით – იმერეთის ვაკე, სამხრეთ–აღმოსავლეთით და აღმოსავლეთით არგვეთის მხარის მთების მასივი. ოკრიბა მთაგორიანი მხარეა, მისი ფართობი 478,2 კვ. კილომეტრს შეადგენს.
საბუღალტრო აღრიცხვა
საბოლოოდ, ბუღალტერიამ დოკუმენტურად უნდა ასახოს და კონტროლს დაუქვემდებაროს საწარმოს კაპიტალის ტრანსფორმაციის მთელი პროცესი. რა საანგარიშგებო ვალდებულებები აქვს მწარმოებელს საფინანსო, საკრედიტო და სადაზღვეო ორგანოებისადმი, მომწოდებლების და მოიჯარეების, სახელმწიფოს, მუშა-მოსამსახურეების, სახელმწიფო ორგანოების, მყიდველების და სხვათა მიმართ. დააკვირდეს, თუ როგორ სრულდება ეს ვალდებულებები. ჯეროვნად ასახოს კომერციული საქმიანობა და დეტალურად სწორი ანალიზი გაუკეთოს მას, ასევე მიაწოდოს აუცილებელი ინფორმაცია აღრიცხვის მეთოდიკაში არსებული თანამედროვე სტანდარტებითა და ვალდებულებებით.
ილარიონ ახალი (IX საუკუნე)
ცხოვრება
თეოფილეს სიკვდილის შემდეგ წმიდა იმპერატორმა თეოდორამ (842-855) აღმსარებლები დააბრუნა გადასახლებიდან. წმინდა ილარიონიც დაუბრუნდა დალმატის მონასტერს, კვლავ მისი იღუმენი გახდა და მშვიდობით მიიცვალა 845 წელს.
საბუღალტრო აღრიცხვა
სქოლიო
კატეგორია:ეკონომიკა კატეგორია:ფინანსები კატეგორია:ბიზნესი
ოკრიბა
გეოგრაფია
ოკრიბა მდებარეობს დასავლეთ საქართველოში ჩრდილო განედის 42.8158-სა და 42.8278-ს შორის, ხოლო აღმოსავლეთ გრძედის 42.8438-ს და 43.8078-ს შორის და ვრცელდება ქუთაისიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით.
ილარიონ ახალი (IX საუკუნე)
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.
ოკრიბა
გეოგრაფია
აკადემიკოს ალექსანდრე ჯავახიშვილს რელიეფის მიხედვით ოკრიბა სამხრეთ და ჩრდილოეთ ნაწილად აქვს დაყოფილი. ოკრიბას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება რაჭა, კერძოდ, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთით - თერჯოლის მუნიციპალიტეტი, აღმოსავლეთით - ჭიათურის მუნიციპალიტეტი, ნაწილობრივ კი წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი დასავლეთით, „უკიდურესი დასავლეთი ქიმით“ კი ქუთაისს ემიჯნება.
ილარიონ ახალი (IX საუკუნე)
ლიტერატურა
კატეგორია:IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 845
ოკრიბა
გეოგრაფია
ოკრიბის მაქსიმალური გავრცელება 22 კილომეტრია ჩრდილოეთიდან სამხრეთით, 40 კილომეტრია დასავლეთიდან აღმოსავლეთით. საერთო სიგრძე 120 კილომეტრს შეადგენს, ხოლო მთლიანი ტერიტორია 463 კვადრატულ კილომეტრს აღემატება.
ოკრიბაშიც, ისე როგორც საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში, ნაპოვნია პირველყოფილი ადამიანის კვალი. არქეოლოგიური კვლევა-ძიების შედეგად, მოწამეთის მახლობლად, მდ. წყალწითელას მარცხენა ნაპირზე, „საკაჟიას“ გამოქვაბულში აღმოჩენილია პალეოლითური კულტურა. ისტორიული ოკრიბა ცაგერის, ხონის, წყალტუბოს, თერჯოლის მუნიციპალიტეტების ნაწილსაც მოიცავდა. დღევანდელი ოკრიბა მხოლოდ ტყიბულის მუნიციპალიტეტს წარმოადგენს.
ოკრიბაში შემოდიოდა მთა ხიდისთავი, მთა გურმუხული, მთა უდაბნო; სოფელი გოგნი; მდინარეები ქვერუნა და ოქონა; ოქონის გორა, მაჭატაურ-თხილწყარომდე. ოკრიბის სამხრეთ-აღმოსავლეთი საზღვარი დღეს სოფელ მუხურის სიახლოვეს გადის (სოფელი მუხურა 1930 წლიდან შემოდის ტყიბულის რაიონის შემადგენლობაში, მანამ ეკუთვნოდა ჩხარს). თერჯოლის მუნიციპალიტეტს ოკრიბიდან გამოყოფს დოხორის მთა, რომელიც, როგორც ხალხი იტყვის, „გაწვდილია მოწამეთიდან ცუცხვათამდე“. დღესაც მიუთითებენ ადრე მის შემადგენლობაში მყოფ თერჯოლის სოფლებთან (გოდოგანი, ნაგარევი, სეფარეთი) დამაკავშირებელ „მოკლეებზე“. მოწამეთიდან სეფარეთში გადასასვლელი ტოპონიმის სახელია „ჯორჯაის ქალები“. ხოლო ტოპონიმი „ქვაურია“ აკავშირებს გელათს გოდოგანთან. კურსებიდან გოდოგანში გადასასვლელს ჰქვია „ზელობანი“. „უნაგირა“ ცუცხვათს აკავშირებს ნაგარევთან, „გუმბრალა“ კი ძუყნურიდან სიმონეთში გადასასვლელს ჰქვია. ოკრიბაში შემოდიოდა თერჯოლის სოფლები ჭოგნარი და ოდილაური.
ოკრიბის სამხრეთის საზღვრის აღნიშვნისას ვახუშტის მიერ მოხსენიებული „კახნიაური“ (დღევანდელი „კახიანაური“) ქუთაისშია, წყალწითელას მიმდებარე ტერიტორიაზე, „ბალახვნის გაგრძელებაზე“ (ქდსკი მასალები). ოკრიბას ქუთაისიდან დღეს ჰყოფს ტოპონიმები: „გოდორა“, „ღარასკეთი“, „სილახოხია“.
ოკრიბის ჩრდილო ნაწილი „ნაქერალას“, „თავშავას“, „გორმაღალას“ და „ამბახის“ სამხრეთი ფერდობებითაა წარმოდგენილი. ისინი მდინარეთა ხევ-ხეობებით არიან დანაწევრებული.
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
VI ტურნირი ნოკაუტ-სისტემით.
ოკრიბა
გეოგრაფია
ოკრიბის ჩრდილოეთ საზღვარზე არსებულ მთებს „მთასაყდარს“ (წმინდა გიორგის მთა), „ძმუისის მთას“, „მოხოულს“, „გადაჩეხილას“, „ველიეთის“ და „სოჩხეთის მთებს“ უწოდებენ. აღმოსავლეთითაა „ცხრა ჯვარი“, „ნაქერალა“ (მუხურის, ტყიბულის, ძმუისის მთებს ოკრიბლები „ნაქერალას ეტყვიან“), „ტყიბულის მთები“ (მას „დამწვარ მთებსაც“ ეძახიან) და „მუხურის მთები“.
ადრე თუ ოკრიბის დასავლეთი საზღვარი ცხენისწყლის მიდამოებამდე მიდიოდა, დღეს წყალწითელას და რიონის ხეობათა შორის, ქუთაისიდან ჩრდილოეთით გავრცელებულ ტოპონიმებში („ღარასკეთი“, „ნოღითავი“, „სილახოხია“, „უთფირები“, „ოწესის მთა“, „საკაკილე ოწესი“ „დათვის სახოხიალო“, „თამარსოული“, „პატარა ხვამიცა“ „ბერსათრიელა“, „საოჯოლო მთა“, „მდინარე ლეყერეთი“, „სატოფავი“, „წიფლარი“, „ბონდის ხიდი“, „ბჟოლარი“, „რიონი პირები“, „საბრეგელა მთა“, „ლეხიდრის წისმვილი“) დევს.
ვახუშტი ბაგრატიონის მიერ ჩამოთვლილ ოკრიბის ოიკონიმებს შორის ორმა – კურსები ¬ ყურსები და ტყიბული ¬ ტყირბული ფონეტიკურად სახე იცვალა. ტოპონიმი „მწვანე ყვავირა“, „მწვანე ყვავილა“ დღეს ქუთაისშია. ვახუშტის მიერ რუკაზე დატანილი „მაღველაური“, რომელიც კურსებს ზევით, ბუეთამდეა ნახსენები ჩათვლილია სოფელ ქვედა ჭყეპის ერთ-ერთ დასახლებულ უბნად. ხოლო ბობოთის დასავლეთით დასახელებული „დაბა ჟორჟოლაძე“ ადგილმდებარეობით სოფელ ხრესილს უახლოვდება. ჯერჯერობით დაუდგენელია კისორეთსა და ლეყერეთს შორის მდებარე „კაციეთის“ და კითხიჯსა და სოჩხეთს შორის მდებარე „საღორას“ თანამედროვე შესატყვისი.
ყურანი
ყურანი (არაბ. القرآن ალ–ყურ`ან „საკითხავი“ القرآن القودس ალ-ყურ`ან ალ–ყუდუს „წმიდა საკითხავი“) — ისლამის წმიდა წიგნი. მუჰამადის მიერ წინასწარმეტყველური ზეშთაგონების დროს (მექასა და მედინაში 610-632) წარმოთქმული ქადაგებები. დაწერილია არაბულ ენაზე. შედგება 114 სურისაგან, რომლებიც თავის მხრივ შედგება აიებისაგან. ყველაზე დიდი სურაა ალ-ბაყარაჰ 2–ე სურა, რომელიც 286 აიისგან შედგება, ყველაზე მცირეა ალ-ქავსარი, 108-ე სურა, რომელიც 3 აიისგან შედგება.
ოკრიბა
გეოგრაფია
ოკრიბის ჰიდროგრაფიული სახის აღწერისას ვახუშტი ჩამოთვლის არა მხოლოდ რეგიონის ძირითად მდინარეებს, არამედ შემდინარეებსაც: „ხოლო ყვირილას, რიონის შესართავს ზევით, მოერთვის წყალ-წითელა ჩრდილოდამ, რომელმან მოიგო სახელი წითლის მიწისაგან, რამეთუ მას ზედა დინებითა წითლდების. ეს გამოდის გაჭრილის მთას და მოდის ჩრდილოდამ სამხრით“.
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
2|2 დეკემბერი - 21 დეკემბერი 2010 ანთაქია თურქეთი
Aenictus camposi
Aenictus camposi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
2010 წელს მოჭადრაკეები თურქეთის პატარა ქალაქ ანთაქიაში შეიკრიბნენ. 4 ქართველი მოჭადრაკე ჩაება ტურნირში. ვერცერთმა მათგანმა ჩემპიონობისათის ბრძოლა ვერ შესძლეს. ჩემპიონობა კი კვლავ ჩინელებმა გაითამაშეს და ამჯერად ხოუ იფანმა გაიმარჯვა.
Aenictus camposi
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
პირველი ეტაპი
ყურანი
მუსლიმებისთვის ყურანი აწესებს ცხოვრების წესსა და დოგმებს. ყურანში მოიხსენიება წინასწარმეტყველები ადამი, ნოე (ნუჰი), აბრაამი (იბრაჰიმი), მოსე (მუსა), დავითი (დავუდი), იესო (ისა) და სხვანი. ყურანი მკვეთრად უპირისპირდება სამებას და აღიარებს ღმერთის (ალაჰის) ერთადერთობას „ლა ილაჰა ილლა ალლაჰ“. ასევე ყურანი მოიცავს მეტად სამეცნიერო ფაქტებს, რომელიც მეშვიდე საუკუნეში ჯერ კიდევ უცნობი იყო კაცობრიობისათვის (ყურანი, 23-ე სურა; XII-XIII მუხლები. 41-ე სურა XII მუხლი და ა.შ.). მთელი წმინდა წიგნების ისტორიაში პირველადაა ადამიანთა წარმომავლობის, ეროვნებისა და კანის ფერის მიხედვით განსხვავებების უარყოფა (ყურანი, 49-ე სურა; 13-ე მუხლი).
ოკრიბა
გეოგრაფია
ვახუშტისეული „ცუცხვათის ხევი“ უნდა იყოს მდინარე „ჭიშურა“, ან „ცუცხვათის ნაბეღლავიდან“ წამოსული ცუცხვათის ღელე. „მოწამეთის ხევი“ უნდა იყოს „ქაჯის ღელე“ _ „საქაჯია“, „ძმუისის ხევი“ _ მდინარე ლეხიდარი, ხოლო „მუყელეთის ხევი“ არის ლეყერეთში გამომავალი მდინარე ლეყერეთი. ვახუშტი ბატონიშვილი, გარდა იმისა, რომ დაწვრილებით მოგვითხრობს ოკრიბის საზღვრების, მისი მოსახლეობის ხასიათის, გარემო პირობების შესახებ, ინფორმაციას გვაწვდის რეგიონის ციხეთა შესახებაც. თუმცა ამთავითვე უნდა აღვნიშნოთ, რომ ვახუშტის მიერ დასახელებული ცუცხვათის, საწირის, მიტლოკინის, მუხურის, ძმუისის, ჯვარისის, გელათის ციხეების გარდა ოკრიბაში დავადასტურეთ ანტორიის, კითხიჯის, ბობოთის, ციხიის, კურსების, წყალწითელას, ძიროვნის, ხრესილის ციხეები.
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
მეორე ეტაპი
ოკრიბა
გეოგრაფია
ოკრიბის ციხეთა შორის თავის დანიშნულებით და მდებარეობით გამორჩეულია ცუცხვათის ციხე, რომელიც დგას „გოდოგანს ზეით, ცუცხვათის ხევზე“, რომელიც „შეთხრით აღიღეს ოსმალთა ქრისტესსა ჩღკა, ქართულსა უთ და უპყრავთ აწცა მათ“. როგორც სამეცნიერო ლიტერატურაში სამართლიანად მითითებულია, ცუცხვათის ციხე ბატონობდა მთელს ოკრიბაზე და წარმოადგენდა აღნიშნული რეგიონის პოლიტიკურ-ადმინისტრაციულ ცენტრს. ცუცხვათის გვერდით „მოხსენიებულია (ასევე იყო XV-XVI საუკუნეშიც) სოფელი „ოხომირა“, რაც სიტყვასიტყვით იგივე უქიმერიონია. ცუცხვათის საციხისთავო დიდი ტერიტორია უნდა ყოფილიყო რიონისა, წყალწითელა-ჭიშურასა და ნაქერალას შუა. შეიძლება ამ საციხისთაოს განსაკუთრებული მნიშვნელობის ნაგვიანევი მოწმობა იყოს, რომ აგიაშვილები ციხისთავთ-ციხისთავები არიან, ხოლო ოკრიბაში თავადი არავინაა და ოკრიბელნი მეფის ტალანი იყვნეს“ (ნ. ბერძენიშვილი).
ყურანი
ყურანი დღესაც რჩება როგორც ერთადერთ წმიდა წიგნად, რომელშიც მე-7 საუკუნიდან დღემდე მოყოლებული არ შეცვლილა არც ერთი წერტილი და ასობგერა. მაჰმადიანები თვლიან ყურანს ყოველი წმინდა წერილის დასასრულად და ყოველი მუსლიმანი ვალდებულია ყურანის წინ მოსული წმინდა წიგნები, როგორიცაა თორა და ბიბლია (ინჯილი), ასევე მრავალი სხვა მანუსკრიპტები აღიაროს და იწამოს მათი რეალურობა.
ოკრიბა
გეოგრაფია
ვახუშტი „მიტლოკინის ციხეს“ ასახელებს „საწირის წყალზე“. ადგილობრივები ამ ციხეს „ოჯესტის ციხის“ სახელით იხსენიებენ. იგი კარტოგრაფიულ რუკაზე წყალწითელას ხეობაში, სოფელ ქვედა ჭყეპშია აღნიშნული. „ოჯესტას“ ახსნის დროს გათვალისწინებულია მეგრული „დოკინუა“ - დაკავება, შეკავება.
ყურანი
ნაწყვეტები ყურანიდან
მინი|მარცხნივ|250პქ
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
ტექნიკური შედეგები (მეოთხედფინალიდან)
ლისაკოვსკი
ლისაკოვსკი — ქალაქი ყაზახეთში, კოსტანაის ოლქში. მდებარეობს მდინარე ტობოლის მარჯვენა ნაპირზე. მოქმედებს რკინიგზის სადგური. 1949 წელს აღმოაჩინეს ლისაკოვსკის რკინის მადნის საბადო.
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
მეოთხედფინალი
ლისაკოვსკი
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზახეთის ქალაქები
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ანგარიში
ოკრიბა
გეოგრაფია
ძიროვანი ოკრიბის ერთ-ერთი ძველი და დიდი სოფელია. სოფელში ციხის არსებობას ადასტურებს ტოპონიმი „ნაციხვარი“. „ადგილს „ნაციხვარი იმიტომ ჰქვია, რომ არის ციხე“. საისტორიო საბუთებში არაა დაფიქსირებული წყალწითელას (სოფელ წყალწითელას _ დ. შავიანიძე) ციხე, რომელიც გვიან საუკუნეებში აშენებული ჩანს. მნიშვნელოვან თავდასაცავ ნაგებობას წარმოადგენს ხრესილის ციხე. სოფელ კურსებში გრიგოლ გოგოლაშვილის ეზოში დღესაცაა „ბერიციხის“ ნარჩენი. ოკრიბის სათავდაცვო ნაგებობათა შორის განსაკუთრებული ყურადღების ღირსია სოფელ ციხიის ციხე. სოფლის სახელწოდებაც აქედან მომდინარეობს. სოფელ კითხიჯში ადგილს ჰქვია „ბერიციხე“. საისტორიო წყაროებსა და საბუთებში არსად არაა დაფიქსირებული სოფელ ანტორიის ციხეც.
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
ნახევარფინალი
ოკრიბა
ისტორია
ოკრიბაში ადამიანის ცხოვრების კვალი ძველი ქვის ხანიდანაა დამოწმებული. ტყიბულის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე დაფიქსირებულია უძველესი ადამიანის ნასახლარები მდინარე წყალწითელას ხეობაში: ცუცხვათის მღვიმოვანში, ნაქერალის ქედის ფერდობზე, ახალსოფლის ტბის მიდამოებსა და მდინარე საბელასურის ხეობაში. ანტიკური ხანის ნასახლარების არსებობა დასტურდება სოფლებში გადაღმა წყალწითელა, სოჩხეთი, ჯვარისა, ოჯოლა, გელათი, კურსები, ოხომირა.
ფეოდალურ ხანაში ოკრიბა ნაწილი იყო ქუთაისის საერისთავოსი, რომელიც მოიცავდა იმერეთს, ოკრიბასა და ხანისწყლის დასავლეთ მხარეს გურიამდე (გვიანფეოდალური ხანის საჩხეიძეო, სალომინაო და საჯავახო. გვიან შუა საუკუნეებში ოკრიბა მჭიდროდ ყოფილა დასახლებული, იმ დროისათვის იქ 50–ზე მეტი სოფელი იყო. იმერეთის სამეფოს სამხედრო–ადმინისტრაციული დაყოფით ოკრიბა მეოთხე სადროშოში შედიოდა. სასულიერო ხელისუფალი გელათის ეპისკოპოსი იყო. ოკრიბას მნიშვნელოვანი კულტურული ცენტრები იყო გელათის მონასტერი და მოწამეთა.
მაშინ, როდესაც ვაკე იმერეთში უკვე XVI საუკუნეში ყმა-მამული ძირითადად სათავადო სახლებს შორის იყო განაწილებული, ოკრიბასა და არგვეთში მიწის უდიდესი ნაწილი მეფეს თუ ეკლესიას ეკუთვნოდა. დასავლეთ საქართველოში და მათ შორის ოკრიბაში ადგილ-მამულებს და ყმა-გლეხებს ფლობდნენ საბერძნეთსა და სირია-პალესტინაში არსებული ქართული მონასტრებიც. ქრისტეს საფლავის მონასტერს გლეხები ჰყავდა ოკრიბის ორ სოფელში: ოჯოლაში (6 კომლი) და საწირეში (32 კომლი). ისტორიული დოკუმენტები და ეთნოგრაფიული მასალები ოკრიბის სხვადასხვა სოფლების სხვადასხვა სათავადოს შემადგენლობაში ყოფნის შემთხვევებს ადასტურებენ. ზედუბანი, დაბაძველი, საწირე, ივანეული, მანდიკორი, ბობოთი, ძიროვანი მხეიძეთა სათავადოში შედიოდა. მხეიძეების სათავადო სამეფო გადასახადებისაგან თავისუფალი იყო, საურს მხოლოდ ათი კომლი იხდიდა, საუდიეროს კი არც ერთი. აგიაშვილებს ეკუთვნოდათ ცუცხვათი, ტყიბული, სკიპი, ვაშლარი, ჭყეპი, სოჩხეთი, გურნა, ახალსოფელი, ძუყნური, კისორეთი, ანტორია. აგიაშვილები თავიანთი სათავადოს მართვაში იყენებდნენ მოურავებს ყიფიანების და ჟორჟოლაძეების აზნაურული გვარებიდან. ოჯოლელ ქელბაქიანებს ეკუთვნოდათ ლეყერეთი.
ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში 2010
ფინალი
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
ყურანი
ყურანის დასაწყისი
1. სახელითა ალაჰისა, მოწყალისა, მწყალობლისა.
2. ქება ალაჰს, უფალს სამყაროთა,
3. მოწყალესა, მწყალობელსა.
4. სამსჯავროს დღის მბრძანებელსა.
5. მხოლოდ შენა გმონებთ და მხოლოდ შენ გთხოვთ შეწევნას.
6. გვიწინამძღვრე პირდაპირი გზით;
7. იმათი გზით, რომელთაც მიეცი მოწყალება; არა – შერისხულთა და არცა – გზააბნეულთა.
სახელითა ალაჰისა, მოწყალისა, მწყალობლისა.
1. ალიფ, ლამ, მიმ, 2. ეს წიგნი – ეჭვი არ არის მასში – ჭეშმარიტი გზაა ღვთისმოშიშთათვის; 3. მათთვის, რომელთაც ირწმუნეს დაფარული, დგრებიან ლოცვად და ხარჯავენ იმას, რასაც ჩვენ სარჩოდ ვუწყალობებთ. 4. რომელთაც ირწმუნეს, რაც ზეგარდმოვლენილ იქნა შენზე; რაც გარდმოვლენილა შენზე უწინ და ზესთასოფლისა სწორედ მათ სჯერათ მტკიცედ. 5. ისინი ჭეშმარიტ გზაზე დგანან თავიანთი უფლის მეოხებით და ისინი ნეტარნი არიან.
ქართული თარგმანები
მინი|300პქ
ოკრიბა
ისტორია
XIX საუკუნიდან ოკრიბა სამეურნეო-ეკონომიური და კულტურული თვალსაზრისით წინსვლა განიცადა.
ეტიმოლოგია
ოკრიბა წყაროებში პირველად 1071 წელს იხსენიება. სახელწოდება მომდინარეობს ლაზური „კირიბ“ სიტყვიდან, რაც საბატკნეს ნიშნავს. ხალხში გავრცელებული ლეგენდის თანახმად სოლომონ მეფეს ჩაუვლია ოკრიბის ტერიტორიაზე, ბევრი ხალხი უნახავს ერთად თავმოყრილი და უთქვამს „ვო კრებაო“ და ამის შემდეგ ჰქვია ოკრიბა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები კატეგორია:იმერეთი
ყურანი
ქართული თარგმანები
არსებობს ყურანის ქართული თარგმანები. 1905 წელს ყურანი პეტრე მირიანაშვილმა გადათარგმნა ფრანგული ენიდან, 2006 წელს — გიორგი ლობჟანიძემ, 2012 წელს — რეზო მიქელაძემ, ხოლო 2013 წელს — იმამყული ბათუანმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლამი * კატეგორია:ისლამური თეოლოგია
ანდამანის და ნიკობარის კუნძულები
thumb|200px|right|ანდამანის და ნიკობარის კუნძულები ანდამანის და ნიკობარის კუნძულები  (Andaman and Nicobar Islands, an) — კუნძულების ორი ჯგუფი ბენგალის ყურეში, ქმნის ინდოეთის მოკავშირე ტერიტორიას. შტატი შეიქმნა 1953 წელს მადრასის შტატის ტელუგუ-ენოვანი ოლქების ბაზაზე. 1956 წელს გაიზარდა ჰაიდარაბადის ყოფილი შტატის ტერიტორიის ხარჯზე.
დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი — პორტი-ბლერი. მოსახლეობა 356 ათ. ადამიანი (2001).
გეოგრაფია
thumb|200px|right|ანდამანის და ნიკობარის კუნძულები ფართობი — 8249 კმ² (27-ე ადგილი). კუნძულები მდებარეობენ ბენგალის ყურის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ინდოეთის ოკეანეში. შედგება კუნძულების ორი ჯგუფისაგან. კუნძულების საერთო რაოდენობაა 750, მათ შორის 550 ანდამანის კუძულებია. ამ კუნძულებს შორის მოსახლეობა მხოლოდ 40-ზე ცხოვრობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანდამანის და ნიკობარის კუნძულები კატეგორია:არქიპელაგები კატეგორია:ინდოეთის მოკავშირე ტერიტორიები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის კუნძულები
ბერნარდო ო’ჰიგინსი
thumbnail|200px|ბერნარდო ო'ჰიგინსიბერნარდო ო’ჰიგინს რიკელმე (დ. 20 აგვისტო, 1776, ჩილიანი, ჩილე — გ. 24 ოქტომბერი, 1842, ლიმა, პერუ) — ჩილეს სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ამერიკის ესპანურ კოლონიებში დამოუკიდებლობისათვის ომის (1810–1826 წწ.) ერთ–ერთი ხელმძღვანელი. ჩილეს გენერალ კაპიტნისა (1788–1796) და პერუს ვიცე–მეფის (1796–1801) ა. ო’ჰიგინსის შვილი. განათლება მიიღო პერუში, ესპანეთში, დიდ ბრიტანეთში. ჩილეში დაბრუნდა 1802 წელს და ჩაერთო ქვეყნის განმათავისუფლებელ ბრძოლაში. იყო ქალაქ ჩილიანის გუბერნატორი, ეროვნული კონგრესის დეპუტატი (1811). შედიოდა სამთავრობო ხუნტაში (1811–1814). 1813–1814 წწ. ჩილეს მთავრობის მეთაური. 1818 წელს ხელი მოაწერა ჩილეს დამოუკიდებლობის დეკლარაციას და გაატარა სახელმწიფო რეფორმები. რეაქციული კონსერვატიული წრეების ზეწოლის შედეგად იძულებული იყო გადამდგარიყო (1823 წ.). ემიგრაციაში იყო პერუში, სადაც სიღარიბეში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს პრეზიდენტები კატეგორია:ჩილელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1776 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1842
ელისენი
ელისენი, ენისელი — მხარე ფეოდალური ხანის საქართველოში, ისტორიული ჰერეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ნაწილი. მოიცავდა მდინარეებს ბელაქნისწყალსა, გიშისწყალსა, ალაზანსა და კავკასიონის ქედს შორის მდებარე მიწებს (XVIII საუკუნის 30-იანი წლებიდან საზღვრის ერთმა მხარემ გიშისწყლიდან ქურმუხისწყალზე გადაინაცვლა, რადგან აქ ამ დროისთვის ძირითადად უკვე ლეკი მოსახლეობა იყო).
ეტიმოლოგია
სახელწოდებას უკავშირებენ მისიონერ ელისეს, რომელიც, სომეხი ისტორიკოსის მოვსეს კალანკატვაცის (X ს.) ცნობით, I საუკუნეში აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში ქრისტიანობას ქადაგებდა.
ისტორია
V საუკუნიდან ელისენი ჰერეთის საერისთავოს ნაწილს წარმოადგენდა და პოლიტიკურად საქართველოს შემადგენლობაში შედიოდა. VIII საუკუნეში ერისმთავარი არჩილი ამ ტერიტორიაზე კულტურულ აღმშენებლობას ეწეოდა. XI საუკუნეში, კახეთის საერისთავოებად დაყოფის დროს, ელისენი მაჭის საერისთავოს შემადგენლობაში მოექცა. XV საუკუნის II ნახევარში კახეთის მეფე გიორგი VIII-მ აქ სამოურავო შექმნა. XVI საუკუნიდან ელისენში დაღესტნიდან გადმოსული ლეკი მოახალშენენი სახლდებიან. მხარის ნაწილობრივმა ეთნიკურმა ცვლილებამ ელისენს არ დაუკარგა ადრინდელი პოლიტიკური შინაარსი, იგი კვლავინდებურად ქართველი მეფეების ხელისუფლებას ემორჩილებოდა. XVII საუკუნის დასაწყისში ელისენის აღმოსავლეთი ნაწილი ახლად წარმოქმნილი მაჰმადიანური პოლიტიკური ერთულის ელისუს სასულთნოს შემადგენლობაში მოექცა. კახეთში ყიზილბაში ხანების მმართველობის ხანაში (1677-1703) მდგომარეობა არსებითად შეიცვალა, როგორც კაკში, ისე ელისენში ლეკი მოახალშენენი უკვე კომპაქტურად სახლდებოდნენ, მკვიდრ ქართულ მოსახლეობაში კი დაიწყო იძულებითი გამაჰმადიანების პროცესი. 1803 წლიდან ელისენი ჭარ-ბელაქნის „თავისუფალ თემებთან“ ერთად დამოკიდებული გახდა რუსეთის იმპერიაზე. 1830 წლიდან კი საბოლოოდ შევიდა მის შემადგენლობაში როგორც ჭარ-ბელაქნის ოლქის (შემდგომში ოკრუგის) ნაწილი. 1921 წლიდან ისტორიული ელისენი დანარჩენ საინგილოსთან ერთად აზერბაიჯანის ფარგლებშია.
ლიტერატურა
* კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
ილარიონ ქართველი (ყანჩაველი)
ილარიონ ქართველი-ახალი (ერობაში – იესე ყანჩაველი; დ. 1776, სოფ. ლოსიათხევი, შორაპნის მაზრა, ქუთაისის გუბერნია — გ. 12 თებერვალი, 1864, ათონის მთა) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. ხსენების დღე ძვ. სტილით 14 თებერვალი, ახ. სტილით 27 თებერვალი.
წმ. ილარიონი დაიბადა ღვთისმოსავი აზნაურების, ხახული და მარიამ ყანჩაველების ოჯახში. ექვსი წლის იყო წმინდანი, როდესაც ბიძამ განდეგილობაში მოღვაწე ბერდიაკონმა სტეფანემ, ღვთის ჩაგონებით, თავისთან წაიყვანა.
მამა სტეფანეს გარდაცვალების შემდეგ იესე ტაბაკინის მონასტერში გადავიდა, მაგრამ როდესაც თბილისში სასულიერო სასწავლებლის გახსნის შესახებ შეიტყო, ქართლისკენ გაეშურა. გზად ლოცვა - კურთხევისათვის ნიქოზის ეპისკოპოსთან შეიარა. ამ უკანასკნელმა კი, იესეს მადლიანი ლოცვით დამტკბარმა ურჩია: "შვილო ჩემო, შენ სასწავლებელში ისეთს ვერაფერს გასწავლიან, რაც უდაბნოში გისწავლია. ასე რომ, დაბრუნდი შენს სახლში. უფალი ღმერთი, რომელმაც ლოცვა გასწავლა, აგრეთვე შენი ბერის ლოცვები, ისეთ მდგომარეობაში მოგიყვანენ, როდესაც ღვთის ეკლესიისა და შენი ერისთვის სასარგებლო იქნება."
შინ დაბრუნებული ყმაწვილი, მამამ მალე ქუთაისის სასახლეში მიიყვანა და მეფის კარზე მიაბარა აღსაზრდელად. მეფემ გადაწყვიტა სისპეტაკით და ღვთისმოსაობით გამორჩეული იესე მღვდლად ეკურთხებინა, რომ მისი სახით ჰყოლოდა მოძღვარი და მრჩეველი.
მეფის მორჩილმა იესემ ცოლად შეირთო თავადის ასული, სახელად მარიამი. მალე, წმიდანი აკურთხეს და მეფის კარის ეკლესიის პრესვიტერად დაადგინეს.
1801 წელს ქართლ-კახეთის სამეფო რუსეთის იმპერიას შეუერთდა, რუსეთის მთავრობამ იმერეთის მეფესთან დაიწყო მიმოწერა მისი სამეფოს რუსეთთან შეერთების თაობაზე. სოლომონ II-მ მოიწვია დიდებულთა საბჭო და დაადგინეს, რადგან მეფეს არ ჰყავდა  ტახტის მემკვიდრე, მის გარდაცვალებამდე იმერეთს შეენარჩუნებინა დამოუკიდებლობა და ერთმორწმუნე რუსეთთან ძმურ ურთიერთობაში ყოფილიყო, მეფის სიკვდელის შემდეგ კი იმერეთში უნდა ემოქმედა იმპერიის კანონმდებლობას.
სოლომონ II თურქეთში აღესრულა 1814 წელს. მისი ნეშტი ტრაპიზონის მიწას მიაბარეს.
მეფის კარზე გამეფებულმა ფუფუნებამ და განცხრომამ ძალიან დაამძიმა მამა იესეს ღვთისმოყვარე სული. მან აბრეშუმის სამოსელი გლახაკის ძონძებით შეიცვალა და 1819 წელს ათონის წმიდა მთას მიაშურა.
ათონელ ბერებს წმიდანი სიწმიდეთა დასათვალიერებლად ჩასულ ღარიბ ქართველად გაეცნო. მან ჯერ ივერონი მოილოცა, შემდეგ კი დიონისეს მონასტერში გადავიდა.
1821 წელს წმიდანი ბერად ეკურთხა და ილარიონი ეწოდა. აღკვეცისას მას ახალი სამოსი მოუმზადეს, მაგრამ ითხოვა, ისევ დაკონკილი ძონძებით შეემოსათ.
მამა ილარიონი სიყვარულით ასრულებდა მძიმე მორჩილების საქმეებს. მას მხოლოდ ის აწუხებდა, რომ ბერძნულის უცოდინარობის გამო ღვთის სიტყვის სმენას მოკლებული იყო, ამიტომ იღუმენისგან ითხოვა კურთხევა, ქართული წიგნების გამოსათხოვად ივერონში წასულიყო. ივერიის ღვთისმშობლის ხატის წინ ლოცვისას მამა ილარიონი დაინახა ბერძენმა არქიმანდრიტმა, რომელმაც იგი ჯერ კიდევ მოსკოვში გაიცნო, ხელებზე ეამბორა, თან დაიძახოდა: "მამა იესე! მამა იესე! წმიდა მოძღვარი! მეფის მოძღვარი!" მალე მთელს ათონს მოეფინა ხმა იმის შესახებ, რომ მონასტერში უბრალო ბერის სამოსით მეფის მოძღვარი იმალებოდა. ამიერიდან მას ყველგან თან სდევდა საერთო პატივისცემა. ამგვარი მოპყრობით შეწუხებული მამა ილარიონი დიონისეს მონასტრის ახლოს, უდაბნოში გადასახლდა.
ამ ხანებში მთელს საბერძნეთში საშინელი სისხლისღვრა იყო გაჩაღებული: თურქები დაუნდობლად ჟლეტდნენ აჯანყებულ ბერძენ ქრისტიანებს. 1822 წელს აბდულ რობუტ-ფაშა მრავალრიცხოვანი ლაშქრით ათონის საზღვართან, კუმიცაზე დაბანაკდა და ბრძანა, ყველა მონასტრის წინამძღვარი ხლებოდა. დიონისეს მონასტრის წინამძღვრის ნაცვლად ურჯულოს წინაშე მოწამეობის სურვილით ანთებული მამა ილარიონი წარდგა სხვა ორ ბერთან ერთად. როდესაც ფაშამ შეიტყო, რომ მამა ილარიონი ქართველი იყო, გაიხარა, აღმოჩნდა, რომ თვითონაც ქართველი ყოფილა აფხაზეთიდან. ბავშვობაში თურქებს მოეტაცათ და გაემაჰმადიანებინათ. მან წმიდანს მოუწოდა, დაეტოვებინა ათონი, სანაცვლოდ კი საცხოვრებლად საკუთარ სასახლეს სთავაზობდა თესალონიკში. მამა ილარიონმა მტკიცე უარით უპასუხა და ამხილა ქრისტეს უარმყოფელი.
ათონზე დაბრუნებული მამა ილარიონი წუხდა, რომ ღვთისმგმობელი ფაშა განაგრძობდა ქრისტიანთა წამებასა და ხოცვა-ჟლეტას. მან წინამძღვრისაგან კურთხევა გამოითხოვა და ხელახლა ეახლა ფაშას. მამა ილარიონმა სასტიკად ამხილა ფაშა ურწმუნოებისა და სისასტიკისათვის: "შენ ქრისტიანის მშობლების შვილი ხარ და ასე სასტიკად, ჭეშმარიტად მხეცურად იქცევი, რომ ჩაახშო ქრისტესაგან განდგომით გამოწვეული სინდისის ქენჯნა". ფაშამ სიცილით უპასუხა: "პირიქით, მე იმდენად მოხარული ვარ სასაცილო ქრისტიანული რწმენის თავიდან მოშორებით, რომ როდესაც ჩემთან მოვიდა ის, ვინც მშობლებს მომტაცა და თურქებს მიმყიდა, ბაქშიში (ჯილდო) ვუბოძე. თქვენი რწმენა ჭეშმარიტი და ღვთის სათნო რომ იყოს, ღმერთი მტრების ხელში არ ჩაგაგდებდათ. და ისინი არ დაგჩაგრავდნენ ყველგან და ყოველთვის." წმინდანმა მიუგო: "ფაშა, შენ ყველაფერი მცდარად გესმის. განა მამა არ მოიმარჯვებს წკეპლას ცელქი შვილის დასასჯელად? მაგრამ ამას იმიტომ კი არ სჩადის, რომ გულიდან ამოიგდოს შვილი, არამედ გამოსასწორებლად. როდესაც მას გამოსწორებულს დაინახავს, გადატეხავს წკეპლას და ცეცხლს მისცემს." თქვენც ჩვენი ცოდვების გამო მოგიშვათ ჩვენზე ღმერთმა, თქვენ წარმოადგენთ კვერთხს ღვთის ხელში, მაგრამ როდესაც გამოსწორებულს გვიხილავს, ამ უსარგებლო ნივთს ცეცხლში მოისვრისო...
წმიდანი სამი დღე ზედიზედ მიდიოდა ფაშასთან და სასტიკად ამხელდა, ყოველნაირად ცდილობდა, გაეღიზიანებინა და ფაშასგან სასიკვდილო განაჩენის გამოტანით მოწამეობრივად დაესრულებინა სიცოცხლე.
მეოთხე დღეს მამა ილარიონი კვლავ ეახლა ფაშას და მუსულმანობისა და თვით მისი დამაარსებლის, მუჰამედის სიცრუეზე დაიწყო საუბარი. ფაშამ სიცილით იკითხა: "როგორ ფიქრობ, სად წავალთ ჩვენ?" მამა ილარიონმა ირგვლივ შემოკრებილი სხვადასხვა აღმსარებლობის მქონე უამრავი ადამიანის წინაშე გაბედულად განაცხადა, მხოლოდ მართლმადიდებლური ქრისტიანული ეკლესიის წიაღში შობილი ჭეშმარიტი მორწმუნენი გადარჩებიანო.
მაშინ ყველა ირგვლივ მყოფმა ერთად შესძახა: "სიკვდილი მაგას!" და აბდულ-რობუტ-ფაშაც იძულებული გახდა, მისი სიკვდილით დასჯის ბრძანება გაეცა. მამა ილარიონი სიხარულით გაჰყვა აღტკინებულ ბრბოს დასჯის ადგილისკენ, მაგრამ ორმა წარმოშობით ქართველმა კარისკაცმა ფაშასგან კვლავ მისი გათავისუფლების ნებართვა გამოითხოვა: თავი მოგვეჭრება, რას იტყვიან ჩვენზე, ერთი თანამემამულე ძვლივს შეგვხვდა და ისიც რომ მოვკლათო.
წმიდანს ათონზე დაბრუნება უბრძანეს, მაგრამ მას მოყვასის სიყვარულის გამო ტუსაღთა მსახურების ღვაწლი იტვირთა: ექვსი თვის მანძილზე თავგანწირვით ემსახურებოდა თესალონიკის ციხეში გამომწყვდეულ პატიმრებს. მამა ილარიონმა ბევრი პყრობილი გადაარჩინა აშკარა სიკვდილს, ბოლოს კი, ღვთის ჩაგონებით, დატოვა თესალონიკი და ათონის გზას დაადგა.
წმიდა მთაზე დაბრუნებული მამა ილარიონი სამი წელი ცხოვრობდა გამოქვაბულებში, შემდეგ კი, უფრო მძიმე ღვაწლი იტვირთა - წმ. პავლეს მონასტრის გოდოლში დაეყუდა. აქ მისი ცხოვრების წესი ასეთი იყო: პარასკევობით არაფერს ჭამდა, სხვა დღეებში წვრილყელიან ხაპში ჩაყრილი დანამცეცებული ორცხობილიდან იმდენს იღებდა, რამდენიც ერთ პეშვს ამოყვებოდა და ამას სჯერდებოდა. წყალსაც ცოტას სვამდა - ერთ ჭიქას დღეში. ხშირად დემონები საზარელი სახით ეცხადებოდნენ წმიდანს.
ერთხელ მომლოცველთა ჯგუფმა დაყუდებული ბერის ნახვა მოიწადინა. მათ ცოცხალი კიბის გაკეთება გადაწყვიტეს. ერთმანეთზე შედგნენ, რომ როგორმე სარკმელს მისწვდომოდნენ. ბერმა, დატოვა სენაკი და ტყეში მიიმალა. ძლიერმა ასკეტურმა მოღვაწეობამ ფიზიკურად ისე დაასუსტა წმიდანი, რომ იძულებული გახდა, დაყუდების ღვაწლზე ხელი აეღო.
მეგობრის, ქართველი ბერის, ბენედიქტეს ზედამხედველობით წმიდანი თანდათან მომჯობინდა. ამის შემდეგ იგი მოღვაწეობდა ივერონში, დიონისეს მონასტერში, რუსიკში...
ივერონში მან წიგნთსაცავს მიხედა. შეადგინა კატალოგი, შემდეგ წიგნებიდან და ხელნაწერებიდან ამონაწერები გააკეთა, რაც თორმეტ ტომად მოამზადა სათაურით "ყვავილნარი". წიგნებში, ძირითადად, წმინდანთა ცხოვრება იყო აღწერილი, ეს კრებული გადაეცა ზოგრაფის იღუმენს, რომელიც რუსეთში მიემგზავრებოდა. მან გამოსცა თორმეტივე ტომი ქართულ ენაზე, შემდგენლის მიუთითებლად.
მამა ილარიონი გარდაიცვალა რუსიკის სავანეში წმინდა გიორგის - მის მიერ გამორჩეულად საყვარელი წმინდანის სახელობის სენაკში 1864 წლის 12 თებერვალს. სიცოცხლის მიწურულს იგი მძიმედ დასნეულდა, რისთვისაც ღმერთს მადლობდა. " დიდება უფალს! მსურდა მოწამეობა, მაგრამ ღმერთმა არ მაღირსა, ახლა კი ავადმყოფობა მომივლინა. ეს მოწამეობის ტოლია, თუ მოთმინებით და ღვთის ნების ერთგულებით გადავიტან". სიკვდილის წინ მამა ილარიონს თავისი მოწაფისთვის, მამა საბასთვის უთხოვია, მისი ნეშტი მალულად დაეკრძალა.
მამა საბა სხვადასხვა გარემოებებმა აიძულა, საიდუმლო გაეცხადებინა. 1867 წელს, ამაღლების წინა და მის ღამისთევის ლოცვისას ბერებმა ამოასვენეს მამა ილარიონის წმიდა ნაწილები, რომლებიც საოცარ კეთილსურნელებას გამოსცემდა.
ერთ მეუდაბნოეს სწორედ ამ დროს მამა საბას სენაკის თავზე უხილავს მზის მსგავსი მანათობელი სფერო, რომელიც სხივებს აფრქვევდა: სიცოცხლეშივე სასწაულებით გაბრწყინებული წმიდანი უფალმა სიკვდილის შემდგომი სასწაულებითაც ადიდა. საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის წმინდა სინოდის 2002 წლის 17 ოქტომბრის განჩინებით მღვდელსქიმმონაზონი ილარიონი (ყანჩაველი) წმინდანთა დასში აღირიცხა და ეწოდა ილარიონ ქართველი – ახალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XIX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 1776 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1864 ი
დუშინცი
დუშინცი (Душинци) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 28 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Cunning Stunts
Cunning Stunts — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 1998 წელს გამოსული საკონცერტო ვიდეო. გამოიცა ორ ფორმატში - DVD და VHS. სახელწოდება მიღებულია Stunning Cunts-იდან ასო-ბგერების უნებლიე გადანაცვლებით.
DVD მოიცავს საკონცერტო ჩანაწერს, ინტერვიუებს ჯგუფის წევრებთან, დოკუმენტურ ფილმს, კულისებში ჩანაწერებს და დაახლოებით ათასი ფოტოსგან შემდგარ ფოტოგალერეას. სამი სასცენო ჩანაწერი მრავალკამერულია.
სქოლიო
კატეგორია:მეტალიკის ვიდეო ალბომები კატეგორია:1998 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:მეტალიკის საკონცერტო ალბომები
სიბლა
სიბლა (Сибла) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 5 ადამიანს შეადგენდა.
Aenictus certus
Aenictus certus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
ლისანდრე
ლისანდრე (გ. ძვ. წ. 395) — სპარტელი მხედართმთავარი. პელოპონესის ომის დროს ძვ. წ. 407 წელს ლისანდრეს მეთაურობით სპარტის ფლოტმა ნოტიონის კონცხთან დაამარცხა, ხოლო ძვ. წ. 405 წელს ეგოს-პოტამოსთან გაანადგურა ათენის ფლოტი. ამის შემდეგ ლისანდრემ დაიპყრო ათენის მორჩილი ბერძნული კუნძულები, თრაკიის და მცირე აზიის პოლისები, ჩააყენა იქ სპარტის გარნიზონები და დაამყარა ოლიგარქიული წყობილება. ძვ. წ. 404 წელს აიღო ათენი, მოსპო დემოკრატია და დაამყარა „ოცდაათი ტირანის“ ოლიგარქია. ლისანდრე დიდი პოპულარობით სარგებლობდა, მას თაყვანს სცემდნენ როგორც ღვთაებას. ამავე დროს გამოირჩეოდა სისასტიკითა და თვითნებობით. დაიღუპა ბრძოლაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 395 კატეგორია:ძველი ბერძნები კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
კრისტიან რაუდი
200px|მინიატიურა|კრისტიან რაუდი - ესტონელი მხატვარი კრისტიან რაუდი (Kristjan Raud; 22 ოქტომბერი 1865, ვირუ-იააგუპი, ესტლანდის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — 19 მაისი 1943, ტალინი) — ესტონელი მხატვარი, ესტონეთის ეროვნული მუზეუმის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ|კრისტიან რაუდი ესტონეთის ერთ კრონიანზე სწავლობდა პეტერბურგისა (1892-1897 წწ.) და დიუსელდორფის (1897-1898 წწ.) სამხატვრო აკადემიებში. ტარტუში ხელმძღვანელობდა თავის მიერვე დაარსებულ სამხატვრო სტუდიას (1905-1914 წწ.). 1890-იან წლებში შექმნა ესტონელი გლეხების ცხოვრების ამსახველი ეტიუდები და ჩანახატები. განიცადა „მოდერნისა“ და სიმბოლიზმის გავლენა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ესტონელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1865 კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
ნარა (ქალაქი)
ნარა (奈良市) — ქალაქი იაპონიაში. ნარის პრეფექტურის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს კანსაის რეგიონში. ქალაქი ნარა იყო იაპონიის დედაქალაქი იაპონიის ისტორიის ნარის პერიოდში (710-784 წწ.). ქალაქი აშენდა ტანის პერიოდის ჩინეთის დედაქალაქ სიანის გეგმის მიხედვით.
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქში მრავალი ისტორიული ძეგლია, რომელთა გამოც 1998 წელს ქალაქი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იაპონიაში კატეგორია:იაპონიის ქალაქები
1912
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
დავით იმედაშვილი (რეჟისორი)
დავით იმედაშვილი (დ. 23 აპრილი, 1979, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი და პროდიუსერი. მისი ცნობილი ნამუშევრებია  „ოცნების ქალაქი“ (2009) და „ვისი სული გსურს“ (2016). აგრეთვე არის ჰოლივუდური მძაფრსიუჟეტიანი თრილერის, „აგვისტოს 5 დღე“ აღმასრულებელი პროდიუსერი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში, 1979 წლის 23 აპრილს. 2004 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორი ფაკულტეტი.
კინოკარიერა
პირველი სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი — „ოცნების ქალაქი“ 2009 წელს გადაიღო. 2016 წელს მისი რეჟისურით ეკრანებზე ახალი რომანტიკული კომედია და ფენტეზი — „ვისი სული გსურს“ გამოვიდა.
2011 წელს იყო ქართულ-ამერიკული თრილერი ფილმის „აგვისტოს 5 დღე“ აღმასრულებელი პროდიუსერი, რომელშიც მონაწილეობენ ჰოლივუდის ვარსკვლავები როგორებიც არიან ენდი გარსია, ველ კილმერი, რუპერტ ფრენდი, და სხვები.
დავით იმედაშვილს 3 ქორწინებიდან 4 შვილი ჰყავს. რეჟისორის მეუღლეა ტელეწამყვანი ანნა იმედაშვილი.
ანდჰრა-პრადეში
ანდჰრა პრადეში  (ఆంధ్ర ప్రదేశ్, ურდუ, आन्ध्र प्रदेश, Andhra Pradesh) — შტატი ცენტრალურ ინდოეთში.
2014 წელს შტატის ტერიტორია გაიყო ორ ნაწილად და ჩამოყალიბდა შტატი ტელანგანა, რომელმაც ანდჰრა-პრადეშის შტატის 10 რაიონი მოიცვა.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის შტატები
ღადამესი
ღადამესი (არაბ. غدامس‎) — ოაზისის ქალაქი დასავლეთ ლიბიაში. მდებარეობს ტრიპოლიდან 549 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, ალჟირისა და ტუნისის საზღვართან.
ოაზისის მოსახლეობა 7 000 ადამიანია და მას ძირითადად ბერბერები შეადგენენ. ქალაქის ძველი ნაწილი, რომელიც კედლითაა გარშემორტყმული, 1986 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ღადამესის შესახებ პირველი ჩანაწერები რომაული ეპოქით თარიღდება, როდესაც ეს დასახლება კიდამუსის სახელით იყო ცნობილი. ძვ. წ. I საუკუნეში, იმპერატორ ავგუსტუსის მმართველობისას, კიდამუსი რომაელმა პროკონსულმა ლუციუს კორნელიუს ბალბუსმა დაიპყრო. იმპერატორ სეპტიმიუს სევერუსის დროს აქ დროებითი გარნიზონი შეიქმნა და დაახლოებით 202 წელს წელს ქალაქს სავარაუდოდ იმპერატორი ეწვია. III საუკუნის რომის კრიზისის დროს, იმპერიამ ამ არეალიდან უკან დაიხია.
VI საუკუნეში, ბიზანტიელი მისიონერების წყალობით, ქალაქის მოსახლეობა ქრისტიანობაზე მოექცა და შეიქმნა საეპისკოპოსო. VII საუკუნეში ქალაქი არაბებმა დაიპყრეს და მოსახლეობა სწრაფად გადაიყვანეს ისლამზე. ამის შემდეგ, ღადამესი მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა და წარმოადგენდა ტრანს-საჰარული სავაჭრო გზის ბაზას XIX საუკუნემდე.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში
შტორმი (პერსონაჟი)
შტორმი (ორორო მონრო) — გამოგონილი სუპერგმირი, რომელიც Marvel Comics-ის მიერ გამოცემულ კომიქსებში ჩნდება. მისი დებიუტი 1975 წელს, გიგანტური ზომის იქს-ადამიანების პირველ ნომერში შედგა. იგი ლენ უეინისა და დეივ კოკრუმის მიერაა შექმნილი, მის განვითარებაში თვალსაჩინო წვლილი კი კრის კლერმონმა შეიტანა.
შტორმი მუტანტია, რომელიც ამინდის მართვის გონებრივ უნარს ფლობს. მისი მშობლები სუეცის კრიზისის დროს დაიხოცებიან, თავად კი სახლის ნანგრევებში მოყვება, რის გამოც კლაუსტროფობიით დაავადდება. ხუთი წლის ორორო კაიროში დაიწყებს ცხოვრებას და მალე ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე დახელოვნებული ქურდი გახდება, ხოლო მოგვიანებით იგი აფრიკული ტომის ქალღმერთად იქცევა. ჩარლზ ქსავიეს თხოვნით ორორო იქს-ადამიანებს შეუერთდება, წლების შემდგომ კი გუნდის ლიდერი გახდება და თავის ცხოვრებას ადამიანებისა და მუტანტების მშვიდობიანი თანაცხოვრებისთვის ბრძოლას მიუძღვნის. მოგვიანებით შტორმი საკუთარ გუნდს - იქს-ტრიმი იქს-ადამიანებს შექმნის და მასთან ერთად დესთინის დღიურების მოსაძებნად გაემართება. მალე, ადამიანებსა და მუტანტებს შორის მშვიდობის შესანარჩუნებლად, მისი გუნდი გლობალურ პოლიციურ ძალად - ექსტრემალურ სანქციათა აღმასრულებლად (XSE) გარდაიქმნება. ამავე პერიოდში შტორმი შავ პანტერაზე დაქორწინდება და უაკანდასა სამეფოს დედოფალი გახდება, თუმცა შურისმაძიებლებისა და იქს-ადამიანების დაპირისპირებისას ისინი განქორწინდებიან. შტორმი ჯინ გრეის სკოლის ხელმძღვანელი და ერთ-ერთი ყველაზე დამსახურებული ვეტერანი იქს-ადამიანია. იგი უტოპიის უშიშროების გუნდის ლიდერია. სერიების მანძილზე შტორმი ისეთი ავტორიტეტული პერსონაჟების ინტერესის ობიექტს წარმოადგენდა, როგორებიც არიან: არკონი, დრაკულა, დოკტორ დუმი და კანი. სავარაუდოდ, შტორმი ომეგა-დონის მუტანტია.
კომიქსების გარდა შტორმი ცნობილია ანიმაციური სერიებიდან, ვიდეო თამაშებიდან და ფილმებიდან, რომლებშიც მას ჰალი ბერი ასახიერებს. 2008 წელს Marvel.com-მა შტორმი #3 საუკეთესო იქს-ადამიანად დაასახელა და იგი კომიქსების ისტორიაში ყველა დროის ერთ-ერთ უძლიერეს მდედრობითი სქესის პერსონაჟად და შავკანიან კომიქსის გმირად მოიხსენია.
1970-იანი წლები
thumb|left|პირველად შტორმი 1975 წლის მაისში, გიგანტური ზომის იქს-ადამიანების პირველ ნომერში გამოჩნდა, რაც ჯილ კაინისა და დეივ კოკრუმის მიერაა შექმნილი. შტორმი პირველად 1975 წელს, გიგანტური ზომის იქს-ადამიანების პირველ ნომერში გამოჩნდა, რომელშიც იქს-ადამიანების თავდაპირველ შემადგენლობას ახალი პერსონაჟებით დაკომპლექტებული გუნდი გადაარჩენს. შტორმი კოკრუმის სუპერგმირთა ლეგიონის რამდენიმე წევრის მიხედვით შეიქმნა.