cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
GameFront
GameFront — ვიდეე თამაშების ჟურნალი, რაზეც ხეელმისაწვდომი იყო ვიდეო თამაშების მოდიფიკაციები (მოდი), პატჩები, სადემონსტარაციო ვერსიები (დემო) და ასევე ვიდეო თამაშებთან დაკავშირებული სხვა კონტენტები. საიტს გააჩნდა საკუთარი ინტერნეტფორუმი.
GameFront შეიქმნა 1999 წელს კომპანია I/O Error Development-ის მიერ. თავდაპირველი სახელწოდება გახდათ FileLeech. 2005 წელს იგი შეიძინა Ziff Davis Media Game Group-მა, ხოლო 2010 წელს — Break Media-მ. 2010 წელს საიტს შეეცვალა სახელწოდება GameFront-ით. 2016 წელს საიტი დაიხურა.
სქოლიო
კატეგორია:ფაილების ჰოსტინგი კატეგორია:1999 წელს დაარსებული საიტები კატეგორია:2016 წელს გაუქმებული საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების ინტერნეტ ფორუმები კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები
გლუტი
გლუტი (Գլուտ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, სოფელ ჰოვნანაძორიდან 2 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2105 მეტრია და წარმოადგენს კამატურის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
ბარაზბოდი
ბარაზბოდი — „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს მიხედვით, ქართლისა და ჰერეთის პიტიახში V საუკუნის პირველ ნახევარში. იმავე პერიოდის ამბების თხრობისას, ჯუანშერის თხზულება იხსენიებს ბარზაბოდს, რანის ან ბარდაველ სპარს ერისთავს, რომელსაც ვახტანგ გორგასლის პაპად მიიჩნევს. ბარაზბოდი/ბარზაბოდი უნდა ყოფილიყო სასანიანთა მიერ დანიშნული ხელისუფალი, რომელსაც ქართლი (იბერია) და ჰერეთი (ალვანეთის დასავლეთ ნაწილი) ექვემდებარებოდა. კირილ თუმანოვის მოსაზრებით, ბარაზბოდი გარდმანის მიჰრანიან მთავართა საგვარეულოს წარმომადგენელი იყო.
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“ თანახმად, ბარაზბოდი ქართლის მეფე მირდატის (დაახლ. 435–447) თანამედროვე იყო. მასვე მთავარეპისკოპოსი გლონოქორი ქართლისა და ჰერეთის ერისთავად დაუნიშნავს. საფიქრებელია, რომ ბარაზბოდმა გლონოქორს გარკვეული საერო ფუნქციები დააკისრა. ჯუანშერის მიხედვით, ბარზაბოდს მტრული ურთიერთობა ჰქონდა ქართლის მეფე არჩილთან. საბოლოოდ, მან თავისი ქალიშვილი, საგდუხტი მირდატ არჩილის ძეს მიათხოვა. ამ ქორწინებიდან დაიბადა ვახტანგ გორგასალი, რომლის მცირეწლოვანების ჟამს დაქვრივებული საგდუხტი ქვეყანას მამის მფარველობის ქვეშ მართავდა. ჯუანშერი იხსენიებს ასევე ბარაზბოდის საგვარეულოს წარმომადგენელ ვარზმანს („ნათესავი სპარსთა ერის-თავისა ბარდაველისა, რომელი იყო დედის მამა ვახტანგ მეფისა“), რომელსაც ვახტანგის შთამომავალმა არჩილმა თავისი ძმისშვილი მიათხოვა და საგამგებლოდ მისცა ტერიტორია „კოტმანითგან ქურდის-ჴევამდე“.
ახაშენი (ღვინო)
ახაშენი — ადგილწარმოშობის დასახელების კონტროლირებადი უმაღლესი ხარისხის წითელი ბუნებრივად ნახევრადტკბილი ღვინო.
ღვინო „ახაშენი“ ხასიათდება მუქი ლალისფერი შეფერვით ჯიშური გემოზე ჰარმონიული, ხავერდოვანი, სრული, დახვეწილი, სასიამოვნო სიტკბოთი, ხილის ტონებით და ჯიშური არომატით.
ღვინო ,,ახაშენის ქიმიური მონაცემები უნდა შეესაბამებოდეს შემდეგ მაჩვენებლებს:
ღვინო „ახაშენის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,0%-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 30-50 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,0-7,0 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არანაკლებ 20 გ/დმ³, გოგირდოვანი მჟავის საერთო მასის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 210 მგ/დმ³, თავისუფალი გოგირდოვანი მჟავის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 30 მგ/დმ³.
„ახაშენის“ მიკროზონაში სანედლეულო ბაზის ფართობები შეადგენს დაახლოებით 112 ჰა-ს.
მძიმე ლითონები
მძიმე ლითონები − აღნიშნავს ლითონთა იმ ჯგუფს, რომლებიც მაღალი სიმკვრივით, ატომური მასითა და ატომური ნომრით გამოირჩევა. მძიმე ლითონებად განსაზღვრა დამოკიდებულია ავტორსა და კონტექსტზე. მეტალურგიაში მძიმე ლითონები სიმკვრივით განისაღვრება, ფიზიკაში — ატომური ნომრით, ხოლო ქიმიაში — ქიმიური თვისებებით. მძიმე ლითონების განსხვავების სხვადასხვა ვერსიაა შემოთავაზებული, მაგრამ მათგან ფართოდ გავრცელებული არცერთი არ არის. მიუხედავად ამისა, ტერმინი ფართოდ გამოიყენება საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებში. მძიმე ლითონების განმსაზღვრელ ერთ-ერთ მთავარ კრიტერიუმად 5 გ/სმ³-ზე მეტ სიმკვრივეს მიიჩნევენ.
ახაშენი (ღვინო)
მევენახეობის სპეციფიკური ზონა ახაშენი მდებარეობს შიდა კახეთში, გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ალაზნის შუა წელში. ახაშენის დასახლებული პუნქტიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთი მიმართულებით მდინარე ალაზნამდე მანძილი 9,5 კმ-ია, ხოლო საპირისპირო მხარეს — სამხრეთ-დასავლეთისაკენ - ცივ-გომბორის ქედის თხემურ ნაწილამდე — 14,5 კმ. მევენახობის გაადგილების თვალსაზრისით, ახაშენის ტერიტორია მოიცავს ცივ-გომბორის ქედის ტყისპირა კალთების გაგრძელებას და ალაზნის ვაკის მეორე ტერასას. მიკროზონაში ვენახები მოქცეულია 350-700 მეტრის სიმაღლის ფარგლებში არსებულ ფართობებზე და მოიცავს სოფლების: ახაშენის, ჩუმლაყის ტერიტორიის შუა და ზედა ნაწილს, ფაფრის მინდვრების მასივს.
მძიმე ლითონები
უძველეს პერიოდში ცნობილი ლითონები, როგორიცაა რკინა, სპილენძი და კალა, ასევე ძვირფასი ლითონები, როგორიცაა ვერცხლი, ოქრო და პლატინა მძიმე ლითონებია. 1809 წლის შემდეგ მსუბუქი ლითონები, როგორებიცაა: მაგნიუმი, ალუმინი, ტიტანი, შემდეგ კი ნაკლებად ცნობილი მძიმე ლითონებიც აღმოაჩინეს, მათ შორის: გალიუმი, თალიუმი და ჰაფნიუმი.
ახაშენი (ღვინო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები საქართველოში
მძიმე ლითონები
ზოგიერთი მძიმე ლითონი სასიცოცხლოდ მნიშვნელობის საკვები ნივთიერებაა (რკინა, კობალტი და თუთია) ან პირიქით - საზიანო (ვერცხლი, რუთენიუმი ან ინდიუმი). ზოგიერთი მძიმე ლითონი ძლიერ მომწამლავია, როგორიცაა კადმიუმი, ვერცხლისწყალი ან ტყვია.
მძიმე ლითონების ფიზიკური და ქიმიური თვისებების დახასიათებისას სიფრთხილეა საჭირო, რადგანაც ზუსტად არაა განსაზღვრული. მეტ სიმკვრივესთან ერთად მძიმე ლითონების დამახასიათებელი თვისებაა მსუბუქ ლითონებზე ნაკლები რეაქტიულობა და ნაკლებად ხსნადი სულფიდისა და ჰიდროქსიდის ქონა. ზოგიერთი მძიმე ლითონი, როგორებიცაა თუთია, ვერცხლისწყალი და ტყვია, მსუბუქი ლითონებისგან რთული გასარჩევია, ხოლო ზოგიერთი მსუბუქი ლითონი, როგორებიცაა ბერილიუმი, სკანდიუმი და ტიტანი მძიმე ლითონების მსგავსი თვისებებით გამოირჩევა.
მძიმე ლითონები დედამიქის ქერქში შედარებით მცირე რაოდენობითაა, მაგრამ თანამედროვე ცხოვრების სხვადასხვა სფეროში გამოიყენება, მაგ: გოლფის კლუბებში, მანქანებში, ანტიმიკრობულ ხსნარებში, მზის პანელებში, პლასტიკურ ნივთებსა და მობილურ ტელეფონებში.
განსაზღვრებები
მძიმე ლითონების კონკრეტული განსაზღვრება არ არსებობს. ტერმინი კონტექსტზეა დამოკიდებული. მეტალურგიაში მთავარი განმსაზღვრელი ნიშანი ლითონთა სიმკვრივეა, ფიზიკაში - ატომური რიცხვი, ხოლო ქიმიაში - ლითონის ქიმიური თვისებები.
მძიმე ლითონების განსაზღვრისას სიმკვრივის კრიტერიუმი 3.5გ/სმ³-დან 7გ/სმ³-მდე მერყეობს. მძიმე მეტალების ატომურ რიცხვად 20-ზე მეტს მიიჩნევენ, ანუ კალციუმზე მეტს. ატომური რიცხვის მიხედვით განსაზღვრებებს ნაკლები სიმკვრივის გამო აკრიტიკებენ, მაგალითად, რუბიდიუმს, რომელიც პირველ სვეტშია მოქცეული და მისი ატომური რიცხვი 37-ია, მხოლოდ 1.532გ/სმ³ სიმკვრივე აქვს, რის გამოც ამ ელემენტს ის ავტორები, რომლებიც სიმკვრივეს უმთავრეს ნიშნად მიიჩნევენ, მძიმე ლითონად არ თვლიან. იგივე პრობლემები იჩენს თავს ატომური მასის მიხედვით განსაზღვრებისას.
ბიოქიმიაში მძიმე ლითონებს ხშირად ლიუისის მჟავის თვისებების მიხედვით განსაზღვრავენ, რის მიხედვითაც მძიმე ლითონებს B კლასისა და მოსაზღვრე ლითონები მიეკუთვნება. ამ სქემის მიხედვით, A კლასის იონები დონორებად ჟანგბადს ირჩევენ, ხოლო B კლასის იონები აზოტსა და გოგირდს. მოსაზღვრე და ამბივალენტურ იონებს როგორც A, ასევე B კლასის თვისებები აქვთ, რაც კონკრეტულ შემთხვევებზეა დამოკიდებული.
სქოლიო
კატეგორია:ლითონები
კულმასი
კულმასი (Ҡолмас) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 116 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
რუჰნუ
რუჰნუ (Ruhnu, Runö, Roņu, Руно) — მცირე კუნძული ესტონეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მდებარეობს რიგის ყურეში და არის ქვეყნის სიდიდით მე-10 კუნძული. ადმინისტრაციულად განეკუთვნება საარემაის მაზრას. 1944 წლამდე საუკუნეების განმავლობაში დასახლებული იყო ეთნიკური შვედებით და მოქმედებდა ტრადიციული შვედური კანონები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის კუნძულები
სიუძი ტერაიამა
სიუძი ტერაიამა (დ. 10 დეკემბერი, 1935 — გ. 4 მაისი, 1983) — იაპონელი ავანგარდისტი პოეტი, დრამატურგი, მწერალი, კინორეჟისორი და ფოტოგრაფი. მისი შემოქმედება ხელოვნების არაერთ სფეროს მოიცავს: რადიოპიესებიდან, ექსპერიმენტული სატელევიზიო და იატკქვეშეთა თეატრალური ნამუშევრებიდან დაწყებული, კონტრკულტურული იდეების მქონე ესეებითა და იაპონული კინოს ახალ ტალღით დამთავრებული.
მრავალი კრიტიკოსი ტერაიამას ყველაზე პროდუქტიულ და პროვოკაციულ იაპონელ ხელოვანად მიიჩნევს. 1970-იანი წლებიდან მოყოლებული მას თავის კინოგავლენად არაერთი იაპონელი რეჟისორი ასახელებს.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი მწერლები კატეგორია:იაპონელი კინორეჟისორები კატეგორია:იაპონელი პოეტები კატეგორია:მაგიური რეალიზმის მწერლები კატეგორია:იაპონელი დრამატურგები კატეგორია:იაპონელი მუსიკოსები კატეგორია:იაპონელი ესეისტები კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983
ბიუკენენი (უისკონსინი)
ბიუკენენი (Buchanan) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აუტაგამის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 5 827 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 135,6 კაცი/კმ². ფართობი 43,8 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი შეადგენს 43,8 კმ²-ს. აქედან, 43,0 კმ² ხმელეთს, ხოლო 0,8 კმ² წყალს უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აუტაგამის ოლქის ქალაქები
ბარდა ფოკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ბარდა ფოკა (Βάρδας Φωκᾶς) შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგ ორ ბიზანტიელ მხედართმთავარს:
ბაიშევო (აურგაზის რაიონი)
ბაიშევო  (Байыш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (69%).
მიქაელ არუთინიანი
მიქაელ არუთინიანი (Միքաել Հարությունյան დ. 10 თებერვალი, 1946) — სომხეთის მე-7 თავდაცვის მინისტრი 2007 წლის 4 აპრილიდან 2008 წლის 14 აპრილამდე. 2008 წლის 14 აპრილიდან იგი მსახურობს სამხედრო ინსპექტორად და სომხეთის პრეზიდენტის მრჩევლად.
ბიოგრაფია
არუთინიანი დაიბადა 1946 წლის 10 თებერვალს სოფელ საგიანში, აზერბაიჯანის სსრ. 1967 წელს, მან დაამთავრა საბჭოთა სამხედრო კოლეჯი ბაქოში. 1967 წლიდან, იგი მსახურობდა საბჭოთა შეიარაღებულ ძალებში, საბჭოთა არმიის ბრიგადებში, ხოლო 1971 წლიდან - სადაზვერვო მეთაურად. 1988-1991 წლებში, მიქაელ არუთინიანი სამხედრო აკადემიის ლექტორი იყო. 1992 წელს, დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის (დსთ) ბრძანებით, გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების მეთაური, მიქაელ არუთინიანი გაგზავნილ იქნა სომხეთის რესპუბლიკაში სომხეთის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის მოადგილედ. 1994 წელს მან დაიკავა სომხეთის თავდაცვის მინისტრის მოადგილის თანამდებობა, 1996 წლიდან იგი გენერალ-ლეიტენანტია, ხოლო 2002 წლიდან - გენერალ-პოლკოვნიკი.
2007 წლის 26 მარტს , სომხეთის თავდაცვის მინისტრმა, სერჟ სარქისიანმა, ანდრანიკ მარგარიანის მოულოდნელი გარდაცვალების შემდეგ, პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა დაიკავა. ამრიგად, თავდაცვის მინისტრის პოსტი ვაკანტური იყო იქამდე, ვიდრე მიქაელ არუთინიანმა არ დაიკავა იგი 2007 წლის 4 აპრილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის თავდაცვის მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ზაჰარეუკა
ზაჰარეუკა (Zahareuca) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 54 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 265 ადამიანს შეადგენდა.
ადგილები გულში
„ადგილები გულში“ (Places in the Heart) — 1984 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი.
სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება დიდი დეპრესიის დროინდელ ტეხასში, ერთ-ერთ ფერმაში. ედნა სპელდინგი მოულოდნელად დაქვრივდება და ორი პატარა ბავშვით მარტო დარჩება. მას გადასახდელი აქვს ბანკის ვალები, კონკურენცია უნდა გაუწიოს ადგილობრივ მსხვილ მეწარმეებს, რომლებსაც წვრილი ფერმერების განადგურება სურთ. ედნას ფერმას სტიქიური უბედურებაც დაატყდება თავს. მას მხოლოდ აფროამერიკელი მოსამსახურე მოუზი და ბრმა მისტერ ვილი ეხმარება.
ჯილდოები
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
ბერლინალე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1984 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:რობერტ ბენტონის ფილმები კატეგორია:ფილმები რასიზმის შესახებ კატეგორია:ფილმები უსინათლოების შესახებ
ჟამთა საყდარი
ჟამთა საყდარი — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ მატნის ჩრდილო-დასავლეთით 500 მეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
იგუაინის რაიონი
იგუაინის რაიონი (Distrito de Iguain) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 025 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 034 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 41 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 74.85 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანტის პროვინციის რაიონები
ჟამთა საყდარი
ეკლესიის ფასადები სადაა და ერთგვაროვანი. სამხრეთ სარკმელი შირიმის ერთ ქვაშია გამოკვეთილი და ირგვლივ ტლანქად ნაკვეთი ლილვი ევლება. ღიობის ზედა ნაწილი (გვიანდელია) კი რიყის ქვისაა. შენობის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხის წყობაში ჩართულია შირიმის მოზრდილი ქვა. რომელზეც შეწყვილებული ლილვია გამოკვეთილი. თავდაპირველი ნაგებობის გარშემოსავლელი და ჩრდილოეთ მინაშენის კედლები თითქმის საძირკვლამდეა დანგრეული. შემორჩენილი ნაწილები სწორ ჰორიზონტალურ რიგებად დაწყობილი თანაბარი ზომის რიყის ქვითაა ნაშენი. გარშემოსავლელის სამხრეთ ნაწილის აღმოსავლეთით ჰქონია ნახევარწრიული აბსიდი, ხოლო სამხრეთით, როგორც ჩანს, სამმალიანი თაღოვანი შესასვლელი (შემორჩენილია აღმოსავლეთ თაღის აღმოსავლეთ წირთხლის მცირე ნაწილი). ეკლესიის სამხრეთ და დასავლეთ მინაშენში და გარედან, მინაშენის სამხრეთ კედლის გაყოლებით, 1967-1969 წლებში გაითხარა სამაროვანი. ძეგლი მრავალფეროვანია. პირველი ფენა შეიცავდა შირიმის ფილებით ნაგებ, IX-X საუკუნეების სამარხებს, მათ შორის რამდენიმეს ორფერდა სახურავი ჰქონდა. მეორე ფენაში ქვიშაქვის უსწორმასწორო ფილებით ნაგები XI - XIII საუკუნეების ქვაყუთები აღმოჩნდა. ქვაყუთებში იყო მინის ჭურჭლის ნატეხები, ბრინჯაოსა და ვერცხლის ბეჭდები, მინის სამაჯურები, საყურეები, სხვადასხვა მასალისა და ფორმის მძივები. მესამე ფენას ქმნიდა გვიანდელი შუა საუკუნეების (XIV-XVII სს.) უინვენტარო სამარხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აპტერიები
100პქpx|მინი|მარჯვნივ|[[მეთხილიას (Nucifraga caryocatactes) აპტერიები]] აპტერიები (Apteria<Απτερος — შეუბუმბულავი) — კონტურულ ბუმბულს მოკლებული ადგილები ფრინველის კანზე. აპტერიები და შებუმბული ადგილები — პტერილიები ერთმანეთს ენაცვლება, რაც აადვილებს კანის ცალკეული უბნისა და შესაბამისი ბუმბულის მოძრაობას, ნაწილობრივ კი თერმორეგულაციასაც. პტერილიებისა და აპტერიების განლაგება მნიშვნელოვანი სისტემატიკური ნიშანია ფრინველთა ოჯახების, გვარებისა და სახეობების დასადგენად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრინველის ანატომია
ადრეულა (ქლიავის ჯიში)
ადრეულა — ქლიავის ჯიში. გამოყვანილია XIX საუკუნის დამლევს ინგლისში თომას რივერსის მიერ „ენგელბერტის“ და „საადრეო მოსავლიანის“ შეჯვარებით. საქართველოში ჯერჯერობით მხოლოდ საკოლექციო ნარგავებში გვხვდება. პერსპექტიული საადრეო ჯიშია საქართველოს მთელ რიგ რაიონებისათვის.
ადრეულა საუკეთესო სუფრის ჯიშია, ნაყოფი მწიფდება ივლისის ბოლო რიცხვებში, მოსავლიანია და გარემო პირობებისთვისადმი მცირედ მომთხოვნი. მსხმოიარობას ადრე იწყებს, ყინვაგამძლეა, ნაყოფი მწიფდება თანდათანობით. ხეს ახასიათებს მაღალი პირამიდული ვარჯი. ფოთოლი ოვალური ფორმისაა, წაწვეტებული წვერით. ფოთლის ფირფიტის კიდე წვრილადაა დაკბილული. ახასიათებს საგვიანო ყვავილობა. თვითსტერილია.
ნაყოფი საშუალო ზომისაა (3,7🞩3,2 სმ). ერთი ნაყოფის საშუალო მასა 24,3 გრამს უდრის. ნაყოფი მრგვალია, არაღრმა ღარი აშკარად შესამჩნევია. კანი თხელია, მუქი ლურჯი ფერის. ზევიდან გადაჰკრავს ძლიერი ცვილისებრი ნაფიფქი. რბილობი მოყვითალო ფერისაა, მკვრივი, წიწვიანი, მომჟავო გემოსი. კურკა კარგად სცილდება ნაყოფის რბილობს (ხორცს).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქლიავის ჯიშები
დასავლეთ ზანზიბარი
ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ზანზიბარი.
მოსახლეობა — 593 678 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 230 კმ².
შედგება ორი რაიონისაგან:
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები კატეგორია:ზანზიბარის ოლქები
გნიშიკი (მწვერვალი)
გნიშიკი (Գնիշիկ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ვაიოცძორის პროვინციაში, სოფელ ხაჩიკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 3 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2510 მეტრია და წარმოადგენს ვაიქის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
სამნაწილიანი ხიდი
სამნაწილიანი ხიდი (Трёхчастный мост) — ორიგინალური დიზაინის მქონე ხიდი, რომელიც გადებულია აღდგომის არხზე, მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში.
ისტორია
სამნაწილიანი ხიდი აშენდა 1797-1800 წლებში ინჟინერ პ. პ. საკენის მიერ, არქიტექტორ ვ. ბრენის პროექტით, მიხაილოვსკის სასახლის მშენებლობის დროს. ოფიციალურად გაიხსნა 1800 წელს. 1879–1882 წლებში ხიდი ამოივსო აღდგომის არხთან ერთად, მაგრამ მისი კონსტრუქცია არ დაუნგრევიათ, იგი მიწის ქვეშ მოხვდა.
არქიტექტურა
სამნაწილიანი ხიდი აიგო სანქტ-პეტერბურგის უძველესი ქვის ხიდების მსგავსად. მისი სიგრძე დაახლოებით 22 მეტრია, ვიწრო ნაწილში სიგანე დაახლოებით 9,2 მეტრია, ფართო ნაწილში — დაახლოებით 30,5 მეტრი.
სამნაწილიანი ხიდი დაკავშირებულია ზამკოვაიას ქუჩასთან, სადაც პეტრე პირველის ძეგლი იყო განთავსებული. ხიდი გრანიტის მოაჯირებით არის გაფორმებული, რომლებიც ჰორიზონტალური ლითონის ძელებით ერთმანეთს უკავშირდებიან.
2003 წლის რესტავრაციის დროს (რა დროსაც ხიდი და აღდგომის არხი გაითხარა) ცენტრალური ხიდის თაღები შეიცვალა რკინაბეტონის თაღებით და მოპირკეთდა გრანიტით. რეკონსტრუქციის დროს გამაგრდა სანაპიროს საძირკველი, დაიდგა გრანიტის ბოძკინტის მსგავსი ზღუდეეები ლითონის ჰორიზონტალურ ძელებთან ერთად. რეკონსტრუქცია ჩაატარა კომპანია „პროფილმა“.
კუმბინო
კუმბინო (Көмбә) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
სამნაწილიანი ხიდი
არქიტექტურა
ხიდი და მასთან მდებარე ადგილი ძალიან საინტერესო და მიმზიდველია ფოტომოყვარულთათვის, ასევე ტურისტებისთვის. ხიდმა მოაღწია ჩვენამდე თავდაპირველი სახით უვნებლად, გაფორმებულია მაღალ დონეზე, წარმოადგენს უჩვეულო დიზაინის მქონე ხიდს.
კუმბინო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 49 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 98 კილომეტრით.
სამნაწილიანი ხიდი
ლიტერატურა
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კუმბინო
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (87%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
პაოლო კონტი
პაოლო კონტი (Paolo Conti; დ. 1 აპრილი, 1950, რიჩონე, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, მეკარე. იცავდა „რიჩონეს“, „მოდენას“, „არეცოს“, „რომას“, „ვერონას“, „სამპდორიას“, „ბარის“, „ფიორენტინას“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის თასის მფლობელი „რომას“ შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
სანაკრებო კარიერა
1977–1979 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 7 შეხვედრას ატარებს.
მსოფლიო ჩემპიონატზე
პაოლო კონტი იყო იტალიის ეროვნული ნაკრების წევრი 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, თუმცა ნაკრების მიერ ჩატარებულ შეხვედრებში მონაწილეობა არ მიუღია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია C-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მოდენის ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:ელას ვერონის ფეხბურთელები კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები კატეგორია:ბარის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ალკალალი
ალკალალი (Alcalalí, Alcalalí) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,4 კმ². მოსახლეობა — 1302 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
Sure (Take That-ის სიმღერა)
„Sure“ — ჯგუფ Take That-ის სიმღერა და სინგლი ალბომიდან Nobody Else. მისი ავტორები არიან გერი ბარლოუ, მარკ ოუენი და რობი უილიამსი, ხოლო პროდიუსერი - Brothers in Rhythm. სიმღერა გამოვიდა 1994 წლის 3 ოქტომბერს და განსხვავდება მათი წინა, უფრო მეტად საცეკვაო კომპოზიციებისგან. სინგლმა ვერცხლის სტატუსი შეიძინა და გაერთიანებულ სამეფოში 215.000-ზე მეტი ასლის ოდენობით გაიყიდა.
სიმღერების სია
*აღნიშნავს, რომ „Sure“ არის ჩანაწერის ორივე მხარეს, თუმცა B-მხარე არის „No Si Aqui No Hay Amor“.
სქოლიო
კატეგორია:1994 წლის სინგლები კატეგორია:1994 წლის სიმღერები კატეგორია:Take That-ის სიმღერები
სნუკერის სეზონი 1985-1986
სნუკერის სეზონი 1985-1986 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 1985-1986 წლებში. მიმდინარეობა — აგვისტო 1985 — მაისი 1986. სეზონის სამი მთავარი ტურნირის გამარჯვებულები: დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი — სტივ დეივისი (ინგლისი), მასტერსი — კლიფ თორბერნი (კანადა), მსოფლიო ჩემპიონატი — ჯო ჯონსონი (ინგლისი). ქვემოთ მოყვანილია სეზონის განმავლობაში გამართული შეჯიბრების განრიგი. სულ გაიმართა 26 შეჯიბრი.
ოფიციალური რეიტინგი
ქვემოთ მოცემულია 1985-1986 წლების მსოფლიო რეიტინგის ტოპ-16 სნუკერისტი. ეს მოთამაშეები ავტომატურად მონაწილეობდა ტურნირების ფინალურ სტადიებში და მოწვეულნი იყვნენ მასტერსზე.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:1985 წელი სნუკერში კატეგორია:1986 წელი სნუკერში
ივანე ჯაფარიძე (სამხედრო პირი)
ივანე დავითის ძე ჯაფარიძე (დ. 1 იანვარი, 1867 — გ. 1934, პარიზი) — ქართველი სამხედრო პირი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 1934 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
სოფრონ ვრაცელი
სტოიკო დაიბადა კოტელში, აღმოსავლეთ ბულგარეთში 1739 წელს საქონლით მოვაჭრეთა ოჯახში. მისი მამა, ვლადისლავი გარდაიცვალა 1750 წელს სტამბოლში შავი ჭირის შედეგად. სწავლობდა სამონასტრო სკოლაში სლავურ და ბერძნულ ლიტერატურას. მას ყოველთვის აინტერესებდა რელიგიური თემები რის შედეგადაც 1762 წელს გახდა მოძღვარი.
რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს მოუწოდებდა ბულგარელებს რუსებთან თანამშრომლობას.
სოფრონ ვრაცელი ბულგარეთის მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა 1964 წლის 31 დეკემბერს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1739 კატეგორია:გარდაცვლილი 1813 კატეგორია:ბულგარელი მწერლები
მანარი (კუნძული)
მანარი (மன்னார்; මන්නාරම) — კუნძული პოლკის სრუტეში. შედის შრი-ლანკის შემადგენლობაში. ეკუთვნის ჩრდილოეთი პროვინციის მანარის ოლქს. კუნძულის ფართობია დაახლოებით 50 კმ², რომელიც უმეტესად მცენარეებითა და ქვიშითაა დაფარული.
კუნძული მშრალი და უნაყოფოა; ეკონომიკური თვალსაზრისით წამყვანი დარგია თევზჭერა.
სქოლიო
კატეგორია:შრი-ლანკის კუნძულები
ბენეშტი-ნოი
ბენეშტი-ნოი (Băneştii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 71 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 800 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელენეშტის რაიონის სოფლები
რობერტ ბენტონი
რობერტ ბენტონი (Robert Benton; დ. 29 სექტემბერი, 1932, ვოკსაჰეჩი) — ამერიკელი რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი. მიღებული აქვს ოსკარის სამი ჯილდო სამ სხვადასხვა კატეგორიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი
ლეოპოლდ III (ბელგია)
ლეოპოლდ III (Léopold III, Leopold III; დ. 3 ნოემბერი, 1901, ბრიუსელი, ბელგია — გ. 25 სექტემბერი, 1983, ბრიუსელი, ბელგია) — საქსენ-კობურგ-გოთას დინასტიის წარმომადგენელი. ბელგიის მეფე 1934-1951 წლებში. მეფე ალბერტ I-ისა და დედოფალ ელიზაბეთ ბავარიელის ვაჟი. ბელგიის ორი მეფის: ბოდუენისა და ალბერტ II-ის მამა.
მას შემდეგ, რაც მეორე მსოფლიო ომში მისი წარუმატებელი კამპანიის გამო გერმანელებმა მთელი ბელგიის ოკუპირება მოახდინეს, არაეფექტური მმართველობისა და დეპორტაციის გამო მას 1944-50 წლებში რეგენტად თავისივე ძმა, პრინცი შარლი დაენიშნა, რომელმაც მართალია საბოლოოდ მოახერხა ქვეყნის განთავისუფლება და გერმანელთა გაძევება, მაგრამ ლეოპოლდის ავტორიტეტი უკვე იმდენად იყო შერყეული, რომ 1951 წელს იძულებული გახდა თავისი ვაჟის სასარგებლოდ გადამდგარიყო ტახტიდან.
ბიოგრაფია
1926 წლის 4 ნოემბერს, სტოკჰოლმში მან ცოლად შეირთო პრინცესა ასტრიდ შვედი, რომელთან ერთადაც დასახლდა ბრიუსელის სამეფო კარზე და შეეძინა სამი შვილი.
1934 წლის 17 თებერვალს, მამის გარდაცვალების შემდეგ ლეოპოლდ III ბელგიის მეფე გახდა. სულ რაღაც ერთ წელიწადში, 1935 წლის 29 აგვისტოს მისი 29 წლის მეუღლე, დედოფალი ასტრიდი ავტოკატასტროფაში დაიღუპა, რამაც საშინლად იმოქმედა მეფეზე.
1939 წელს დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი. თავდაპირველად ლეოპოლდმა ნეიტრალიტეტის შენარჩუნება სცადა, თუმცა 1940 წელს ნაცისტურმა გერმანიამ მთელი ბელგიის, ნიდერლანდებისა და ლუქსემბურგის ოკუპაცია მოახდინა. გერმანელებმა მართალია ტახტი შეუნარჩუნეს, თუმცა ბელგიის სამეფო ოჯახი საპატიო ტყვეობაში ჰყავდათ. ვინაიდან ლეოპოლდის დედა გერმანელი იყო, მასზე გარკვეული შეღავათები მოქმედებდა, მაგრამ არა ოჯახის სხვა წევრებზე. 1941 წელს, გერმანელთა ტყვეობაში მყოფმა ლეოპოლდმა მეორედ იქორწინა მორწმუნე ინგლისელ ქალ მერი ლილიან ბაელსზე, რომელთანაც კიდევ სამი შვილი შეეძინა.
1944 წელს ჰაინრიხ ჰიმლერმა ბელგიიდან ლეოპოლდის დეპორტაცია განახორციელა, რის შემდეგაც იგი ცოლთან ერთად გაიქცა გერმანიაში. მისი არ ყოფნის პერიოდში ბელგიას ლეოპოლდის უმცროსი ძმა, პრინცი შარლი მართავდა, როგორც რეგენტი. ლეოპოლდ III ბელგიაში მხოლოდ 1950 წელს დაბრუნდა, რის შემდეგაც ძმას რეგენტის სტატუსი შეუჩერა და სცადა ძველებურად გაეგრძელებინა მმართველობა, თუმცა ამაოდ. იგი ხალხში მეტად არაპოპულარული მმართველი იყო, რის გამოც 1951 წლის 16 ივლისს იძულებული გახდა თავისი 20 წლის ვაჟის, მეფე ბოდუენის სასარგებლოდ გადამდგარიყო ტახტიდან.
ლეოპოლდმა თავის ვაჟზე გავლენის მოხდენის გზით მაინც შეინარჩუნა გარკვეული ძალაუფლება, რომელიც 1960 წელს, ბოდუენის ქორწინებისთანავე დასრულდა. დარჩენილი ცხოვრება მან თავის მეორე ცოლთან ერთად გაატარა ბრიუსელში, სადაც გარდაიცვალა 1983 წლის 25 სექტემბერს, 81 წლის ასაკში. მის მეუღლეს უზრუნველყოფის მიზნით მეფემ რეთის პრინცესის წოდება უბოძა. მერი ლილიანი 2002 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც იგი ლეოპოლდის გვერდით დაკრძალეს ბრიუსელში.
შვილები
პირველ ცოლთან ჰყავდა სამი შვილი:
მეორე ცოლთან ჰყავდა ასევე სამი შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:ბელგიის მეფეები კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (ბელგია) კატეგორია:მოკავშირეთა მიერ ევროპის ოკუპაცია კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
პეტრე I-ის ძეგლი (ტაგანროგი)
ძეგლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
აღწერა
ძეგლის სკულპტურული ნაწილის ავტორია ცნობილი რუსი მოქანდაკე მარკ ანტოკოლსკი. კვარცხლბეკი შექმნა ოდესელმა მოქანდაკემ ბორის ედუარდსმა. კვარცხლბეკი დაამზადეს სადგურ კაზატინთან ახლოს.
პეტრე I-ის ბრინჯაოს ფიგურის სიმაღლეა 3,44 მეტრი, სულ — 1 232 კგ. კვარცხლბეკი დამზადებულია გრანიტისაგან. კვარცხლბეკის სიმაღლეა 5,4 მეტრი, წონა დაახლოებით 13 ტონა. კვარცხლბეკის წინა მხრეს წარწერაა:
კვარცხლბეკზე არწებული წლები აღნიშნავს ტაგანროგის 200 წლის იუბილეს, რის აღსანიშნავადაც შეიქმნა ძეგლი.
ძეგლი როსტოვის ოლქის ერთ-ერთ უდიდეს ღირსშესანიშნაობად ითვლება. იგი ავტორის უშუალო მონაწილეონით ჩამოსხმული ერთადერთი ჩვენამდე მოღწეული ძეგლია. თაბაშირის მცირე ზომის მოდელი, რომლის მიხედვითაც შემდეგ ჩამოასხეს იმპერატორის ძეგლი, ინახება რუსეთის სახელმწიფო მუზეუმში.
ისტორია
პეტრე I-ის ძეგლზე, რომელიც ჩაიფიქრეს რუსეთში, ანტოკოლსკი მუშაობდა რომში. 1871 წელს ანტოკოლსკი წერდა ვ. სტასოვს, რომ უკვე მზადაა დაიწყოს ძეგლის ჩარჩოს დამზადება. ქანდაკებაზე მუშაობის პერიოდში ავტორს დასჭირდა კოსტიუმის დეტალები. ვლადიმირ სტასოვი აქტიურად ეხმარებოდა მას და გაუგზავნა მას პეტრე პირველის ფოტოები პროფილში და ანფასში. ასევე პრეობრაჟენის პოლკის სამხედრო მუნდირის ფოტო. სტასოვის თხოვნით მხატვარმა ივან კრამსკოიმ შექმნა პეტრე I-ის ბიუსტის ფოტო პროფილში და გაუგზავნეს მოქანდაკეს რომში.
1872 წელს ძეგლი დაასრულეს. მოაქციეს თაბაშირში (სიმაღლე 2,5 მ. ) და გააგზავნეს მოსკოვის გამოფენაზე, რომელიც ეძღვნებოდა პეტრე I-ის დაბადებიდან 200 წლის იუბილეს. ამჟამად ეს ნამუშევარი ინახება რუსეთის მხატვართა აკადემიის მუზეუმში, სანქტ-პეტერბურგში. ზოგიერთი მონაცემებით თაბაშირის ეს ასლი დაკარგულია.
ტაგანროგის ძეგლის შექმნის ისტორია
ქალაქის დამაარსებლის პეტრე I-ის ძეგლის დადგმა გადაწყდა ქალაქის დაარსების 200 წლისთავზე. ქალაქის საბჭომ გადაარჩია შემოთავაზებული პროექტები და დაიწყო შემოწირულობების შეგროვება. ძეგლის დადგმის საკითხს მუდმივად განიხილავდა ანტონ ჩეხოვთან თავის მიმოწერაში პავლე იორდანოვი. ძეგლის ასაგებად თვით ანტონ ჩეხოვმა გაიღო თანხები.
იმპერატორის ბრინჯაოს ფიგურა ჩამოასხეს პარიზში, ა. გრიუეს ბრინჯაოს ჩამომსხმელ საამქროში. ძეგლის პირველი ჩამოსხმა დაიწუნეს. მეორე იმდენად წარმატებული იყო, რომ მოქანდაკე აღფრთოვანებული სწერდა იორდანოვს, რომ ძეგლი ძალიან აღმაფრთოვანებელი იყო და ორიგინალს ბევრად სჯობდა.
1898 წელს ქალაქის 200 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ქალაქის ბაღში დადგეს კვარცხლბეკი და იმპერატორის ნატურალური ზომის მაკეტი.
1901 წელს პარიზში მდებარე ძეგლი რკინიგზით ჩაიტანეს მარსელში. მარსელიდან იგი გემით „დესპინა“ გააგზავნეს ფეოდოსიაში. 21 ივლისს კი ძეგლი გააგზავნეს ტაგანროგში.
ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1903 წლის 14 მაისს.
რუსეთის უკრაინაში შეჭრისას დაღუპული ქართველი მებრძოლები
უკრაინაში რუსეთის შეჭრა 2022 წლის 24 თებერვალს დაიწყო. კამპანია ხანგრძლივი სამხედრო ძალის თავმოყრის შემდეგ, რუსეთის მიერ თვითგამოცხადებული დონეცკის სახალხო რესპუბლიკისა და ლუჰანსკის სახალხო რესპუბლიკის აღიარების შემდეგ დაიწყო, რასაც მოჰყვა რუსეთის შეიარაღებული ძალების შესვლა აღმოსავლეთ უკრაინის დონბასის რეგიონში 2022 წლის 21 თებერვალს. 2022 წლის ომის დაწყებამდე და დაწყებისთანავე უკრაინის მხარეს არაერთი ქართველი მებრძოლი იბრძოდა და იბრძვის.
2022 წელი
2022 წლის 18 მარტს კიევთან ახლოს, ირპინის დასახლებაში ბრძოლებისას გია ბერიაშვილი და დავით რატიანი დაიღუპნენ. მათ ცხედრები საქართველოში 24 მარტს ჩამოასვენეს. თბილისის საერთაშორისო აეროპორტში გამთენიისას ათასობით ქართველი შეიკრიბა მათთვის პატივის მისაგებად.
გადმოსვენების ადგილზე, საქართველოს პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი და ოპოზიციური პარტიების წარმომადგენლები ესწრებოდნენ გარდაცვლილთა ოჯახებისთვის სამძიმრის გამოსაცხადებლად.
ბახვა ჩიქობავა 19 მარტს მარიუპოლში ბრძოლისას დაიღუპა.
26 მარტს ირპინის დასახლებაში ბრძოლებისას დავით გობეჯიშვილი დაიღუპა.
9 აპრილს გავრცელდა ინფორმაცია ორი ქართველი მებრძოლის — დავით მენაბდიშვილისა და ნიკოლოზ (ზურა) შანავას დაღუპვის შესახებ. დავით მენაბდიშვილი უკრაინაში 2014 წლიდან იმყოფებოდა.
ქალაქ რუბიჟნეში გაწმენდის ოპერაციის დროს, 16 აპრილს, დაიღუპა არკადი კასრაძე და მძიმედ დაიჭრა ზურა მუშუქია. დღის მეორე ნახევარში გავრცელდა ინფორმაცია კიდევ 2 მებრძოლის - ზაზა ბიწაძისა და ალიკა ცაავას დაღუპვის შესახებ. 23 აპრილს იზიუმთან ბრძოლაში დაიღუპა ბატალიონ „კარპატსკა სიჩის“ მებრძოლი, 46 წლის ვიტალი ორბელაძე.
12 მაისს აზოვსტალში 27 წლის ქართველი მებრძოლი ტატო ბიგვავა.
15 მაისს ქალაქ იზიუმთან შეტაკების დროს დაიღუპა 38 წლის რატი შურღაია დაიღუპა. დაღუპულის დედის თქმით, რატი შურღაიამ რუსების მიერ კასეტური ბომბების ჩამოგდების შედეგად მან თავისა და გულ-მკერდის არეში მძიმე ჭრილობები მიიღო.
3 ივნისს დაიღუპა 24 წლის დანიელ გერლიანი.
6 ივნისს უკრაინაში დაიღუპა მებრძოლი გიორგი გრიგოლია, რომელიც დონეცკის ოლქში, ბახმუტის მიმდებარედ იბრძოდა და რუსეთის საარტილერიო შეტევის დროს, უკრაინელ მებრძოლებთან ერთად იბრძოდა.
8 ივნისს გავრცელდა ინფორმაცია კირილ შანავას დაღუპვის შესახებ.
18 ივნისს გავრცელდა ინფორმაცია უკრაინაში ალუდა ზვიადაურის დაღუპვის შესახებ. ქართველი მებრძოლების ინფორმაციით, მას დაჭრილი უკრაინელი ჯარისკაცი გამოჰყავდა და ამ დროს ზურგში ესროლეს.
10 ივლისს ლუჰანსკის ოლქში, ლისიჩანსკთან მიმდინარედ, დაიღუპა აფხაზეთიდან დევნილი, 1992-1993 წლების აფხაზეთისა და 2008 წლის აგვისტოს რუსეთ-საქართველოს ომების მონაწილე კახა გოგოლი.
18 აგვისტოს გავრცელდა ინფორმაცია ბერდია ჯოხაძის დაღუპვის შესახებ.
27 აგვისტოს კრამატორსკთან მიმდინარე შეტაკებების დროს სასიკვდილო ჭრილობა მიიღო გელა გოგიამ.
2022 წლის 10 ოქტომბერს, უკრაინის ქალაქებზე რუსეთის მასირებული სარაკეტო თავდასხმის დროს, დაიღუპა 2008 წლის აგვისტოს ომის მონაწილე და ქართული ლეგიონის წევრი ედიშერ კვარაცხელია.
21 ოქტომბერს გავრცელდა ინფორმაცია მიხეილ ყაფლანიშვილისა და ალექსანდრე მარტიაშვილის დაღუპვის შესახებ.
2 ნოემბერს გავრცელდა ინფორმაცია 38 წლის ლევან სახელაშვილის დაღუპვის შესახებ. სახელაშვილი მიკოლაივის ოლქში, საარტილერიო შეტევას ემსხვერპლა. ის პროფესიონალი სამხედრო იყო და 2012 წლამდე მსახურობდა საქართველოს თავდაცვის ძალებში.
1 დეკემბერს არჩილ ხოფერიამ, მებრძოლ ჯამბულათ (ჯამბულ) ხოფერიას მამამ, დაადასტურა მისი შვილის დაღუპვა.
3 დეკემბერს გავრცელდა ინფორმაცია 5 ქართველის დაღუპვის შესახებ. ავთო რურუა, რომეო კვარაცხელია, ბადრი მარკელია, მერაბ ალადაშვილი და რომეო ფირჩხაია ბახმუტთან დაიღუპნენ.
2023 წელი
2023 წლის ივნისში უკრაინაში ზურაბ მუშუქია დაიღუპა. იგი დონეცკის ოლქში, ბახმუტთან აფეთქებას ემსხვერპლა. 2022 წლის 16 აპრილს, როდესაც უკრაინაში 3 ქართველი მებრძოლი დაიღუპა, ზურაბ მუშუქია მძიმედ დაიჭრა, გამოჯანმრთელების შემდეგ კი ბრძოლის ველზე დაბრუნდა.
24 ივნისს გავრცელდა ინფორმაცია უკრაინაში მალხაზ კვიჟინაძისა და ჯონი ოდიშვილის დაღუპვის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022) კატეგორია:რუსეთ-უკრაინის ომი კატეგორია:ქართველები უკრაინაში
გოგარანი (მწვერვალი)
გოგარანი (Գոգարան լեռ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ლორესა და შირაკის პროვინციების საზღვარზე, სოფელ სარაპატიდან ჩრდილოეთით 5 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2977 მეტრია და წარმოადგენს გოგარანცის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
ლიოჩეგუის რაიონი
ლიოჩეგუის რაიონი (Distrito de Llochegua) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 530 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 897 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 713.71 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანტის პროვინციის რაიონები
სისერო (უისკონსინი)
სისერო (Cicero) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აუტაგამის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 092 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11,9 კაცი/კმ². ფართობი 91,9 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი შეადგენს 91,9 კმ²-ს. აქედან, ხმელეთს, ფართობის მთლიანი ნაწილი უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აუტაგამის ოლქის ქალაქები
ბენიარბეჩი
ბენიარბეჩი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7 კმ². მოსახლეობა — 2159 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ანდრაშ II
ანდრაშ II ჯვაროსანი, ანდრე II (Jeruzsálemi II András/Endre, Ondrej, Andrija II. Arpadović; დ .1175 — გ. 26 ოქტომბერი, 1235) — უნგრეთის მეფე 1205 წლიდან, არპადების დინასტიისა. ტახტისთვის ებრძოდა თავის ძმა იმრეს (1196-1204). 1204-1205 წლებში იყო იმრეს ძის მცირეწლოვანი ლასლო III-ის (ან II-ის) (1204-1205) მეურვე. მისი სიკვდილის შემდეგ ავიდა სამეფო ტახტზე. 1217-1218 წლებში მონაწილეობდა მეხუთე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში. 1222 გამოსცა ოქროს ბულა, რომელიც ზღუდავდა სამეფო ხელისუფლებას და იცავდა თავადაზნაურობის ინტერესებს.
ანა შპეტი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ნაყოფი და ტოტები ანა შპეტი — ქლიავის ჯიში. მიეკუთვნება უნგრულების ჯგუფს. გამოყვანილია დაახლოებით 1870-იან წლებში ბერლინის ახლომდებარე დაბაში (კეცინში), ლ. შპეტის სანერგეში. საქართველოში მისი შემოტანის დრო არ არის ცნობილი. გვხვდება თითქმის ყველა რაიონში ცალკე ხეების სახით. თავისი მაღალხარისხიანი და გარემოსადმი კარგი შეგუების უნარიანობის გამო უნდა ჩაითვალოს ერთ–ერთ საუკეთესო სამრეწველო ჯიშად საქართველოს მეხილეობის მთელ რიგ რეგიონებში.
ჯიში საინტერესოა უხვი მოსავლიანობით; ადრე იწყებს მოსავლის მოცემას. საგვიანო სიმწიფის პერიოდისაა; მწიფდება სექტემბრის ბოლო რიცხვებში. კარგი ხარისხის, საგვიანო სუფრის ჯიშად ითვლება. კარგად შეეგუა საქართველოს ბუნებრივ პირობებს. ხე ძლიერმზრდია, პირამიდული ვარჯით, რომელიც მოსავლის სიმძიმის გამო გადაშლილ და დახრილ ხასიათს ღებულობს. ფოთოლი ოვალური ფორმისაა, წაწვეტებული ბოლოთი. ფოთლის ფირფიტის ზედაპირი მუქი მწვანე და ბრჭყვიალა. ახასიათებს ადრეული ყვავილობა. თვითფერტილია.
ნაყოფი მსხვილია (4,4🞩2,8 სმ). საშუალო მასა 41,5 გრამს უდრის. კასრისებრი ფორმა აქვს, განიერი ფუძით. კანი მოწითალო ფერისაა, ძლიერი ცვილისებრი ნაფიფქით. კანქვეშა თეთრი წერტილები მსხვილია და კარგად ემჩნევა ცვილისებრი ნაფიფქისაგან გასუფთავებულ ნაყოფს. რბილობი მომწვანო–ყვითელია, ძლიერ წვნიანი, ტკბილი, მომჟავო გემოსი. ნაყოფის სრულ სიმწიფეში კურკა ადვილად სცილდება რბილობს. კარგია საჩირედ, საკონსერვო ქარხნებში გადასამუშავებლად და საკმაოდ კარგია აგრეთვე სუფრის ხილადაც.
სქოლიო
კატეგორია:ქლიავის ჯიშები
ლაპიშტა
ლაპიშტა (Лапышты) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 58 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (72%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
დარ-ეს-სალამის ოლქი
დარ-ეს-სალამის ოლქი (Dar es Salaam) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი დარ-ეს-სალამი, ტანზანიაში ყველაზე დიდი ქალაქი, რომელშიც ცხოვრობს ოლქის მოსახლეობის 93,9 %.
მოსახლეობა — 4 364 541 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 1393 კმ².
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთით, აქვს ინდოეთის ოკეანესთან გასასვლელი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება სამი რაიონისაგან:
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
სამუელ გოტლიბ გმელინი
სამუელ გოტლიბ გმელინი (Samuel Gottlieb Gmelin; დ. 4 ივლისი, 1744, ტიუბინგენი — გ. 27 ივლისი, 1774, დაღესტანი) — გერმანელი ექიმი, ბოტანიკოსი და მოგზაური.
მოღვაწეობა
გმელინი მეცნიერ-ნატურალისტთა გერმანული ოჯახის წარმომადგენელი იყო. სწავლობდა მედიცინას ლეიდენის უნივერსიტეტში. დაინტერესებული იყო წყალმცენარეების ბოტანიკით. 1767 წელს მიიწვიეს რუსეთში და აირჩიეს პეტერბურგის საიმპერატორო მეცნიერებათა აკადემიის წევრად. 1768 წელს გამოაქვეყნა Historia Fucorum, ერთ-ერთი პირველი ნაშრომი ზღვის ბიოლოგიაში. 1768–74 წლებში აკადემიის დავალებით გმელინმა იოჰან გიულდენშტედტთან ერთად შეისწავლა ვოლგისა და დონის სათავეები, კავკასია (მათ შორის საქართველო), კასპიის ზღვის ნაპირები. ტყვედ ჩავარდა დაღესტანში და ტყვეობაშივე გარდაიცვალა. მის თხზულებაში „მოგზაურობა რუსეთში ბუნების სამი სამეფოს გამოკვლევისათვის“ (Reise durch Russland zur untersuchung der drey natur-reiche; I–III, 4 წიგნად; 1771–85 წლები) მრავალი საინტერესო მონაცემია ბუნებაზე, აღწერილია ცხოველთა ახალი სახეობები, მ. შ. ამჟამად ამომწყდარი გარეული ცხენი ტარპანი (Equus gmelini).
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ბოტანიკოსები კატეგორია:გერმანელი მოგზაურები კატეგორია:ევროპელი მოგზაურები საქართველოში კატეგორია:გერმანელი ორნითოლოგები
ცუი ჰარკი
ცუის რეჟისორობით ჰონგკონგური კინოს გავლენიანი ფილმებია გადაღებული, ესენია: „ძუ: მაგიური მთის მებრძოლები“ (1983), „მახვილი“ (1995) და კინოსერია „ერთხელ ჩინეთში“ (1991-1997). მისი პროდიუსერობით გადაღებული ფილმებია „უკეთესი მომავალი“ (1986), „ჩინელი მოჩვენების ამბავი“ (1987), „მკვლელი“ (1986), „ლეგენდა რაინდზე“ (1992), „ბოროტი ქალაქი“ (1992), „რკინის მაიმუნი“ (1993) და „შავი ნიღაბი“ (1996).
ცუი ჰონგკონგური კინოს ოქროს ხანის მთავარ ფიგურად მიიჩევა, კრიტიკოსები მას „აზიური კინემატოგრაფიის ერთ-ერთ საუკეთესო ოსტატს“ უწოდებენ.
1990-იანი წლების დასასრულს ცუი ხანმოკლე დროით აშშ-ში მოღვაწეობდა, სადაც მან ჟან-კლოდ ვან დამის ფილმები: „ორმაგი გუნდი“ (1997) და „Knock Off“ (1998) გადაიღო. ორივე ფილმი კომერციულად წარუმატებელი გამოდგა. კრეატივის ნაკლებობით უკმაყოფილო ცუი ჰონგ-კონგში დაბრუნდა, სადაც ბლოკბასტერებით, როგორებიცაა „დეტექტივი დი“ (2010), „დრაკონის კარიბჭის მფრინავი მახვილები“ (2011) და „ვეფხვის მთის აღება“ (2014), დიდ კომერციულ და კრიტიკულ წარმატებას მიაღწია.
ადრეული ცხოვრება
ცუიმ საშუალო სკოლაში სწავლა 1966 წელს ჰონგ-კონგში დაიწყო. მან უმაღლესი განათლება კინოს განხრით ტეხასში, სამხრეთ მეთოდისტურ უნივერსიტეტსა და ტეხასის უნივერსიტეტში მიიღო, რომელიც 1975 წელს დაამთავრა.
სწავლის დასრულების შემდეგ ცუი ნიუ-იორკში გადავიდა, სადაც ქრისტინა ჩოის დოკუმენტურ ფილმზე მუშაობდა. იგი ასევე რედაქტორი იყო ჩინურ გაზეთში. 1977 წელს ცუი ჰონგ-კონგში დაბრუნდა.
კარიერა
მხატვრული ფილმებზე მუშაობის დაწყებისთანავე ცუიმ მალევე „ახალი ტალღის“ მიმდინარეობის რეჟისორთა რიგებში დაიკავა ადგილი. მისი დებიუტი 1979 წელს ფილმით „მკვლელი პეპლები“ შედგა, რომელიც მისტიკის, ფანტასტიკისა და საბრძოლო ხელოვნების ელემენტებს აერთიანებს. რეჟისორის მომდევნო ფილი „ჩვენ შენს შეჭმას ვაპირებთ“ 1980 წელს გამოვიდა. ფილმში საშინელებათა ჟანრის, შავი კომედიის და საბრძოლო ხელოვნების ნაზავს ვხვდებოთ.
ცუის 1980 წლის თრილერი „სახიფათო შემთხვევები“ პოლიტიკურ ქვეტექსტებს შეიცავდა, რის გამოც ფილმი ბრიტანეთის კოლონიურმა მთავრობამ ცენზურის ქვეშ გაატარა. მკვეთრად შეკვეცილი და შეცვლილი სახით ფილმი 1981 წელს გამოვიდა.
1983 წელს სტუდია Golden Harvest-სთვის ცუიმ ჩინური საბრძოლო ხელოვნების შესახებ ფენტეზის ჟანრის ფილმი „ძუ: მაგიური მთის მებრძოლები“ გადაიღო.
1984 წელს ცუიმ მის იმჟამინდელ მეუღლე ნანსუნ შისთან ერთად, რომელიც ხშირად მისი თანაპროდიუსერი იყო, კინოწარმოების კომპანია Film Workshop დააარსა.
ცუის ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია ფილმების სერია „ერთხელ ჩინეთში“, რომელიც 1991-1997 წლებში გადაიღო. სერიის შვიდიდან ოთხ ნაწილში ცნობილი მსახიობი ჯეტ ლი ჩინელი სახალხო გმირის, ვონგ ფეი ჰუნგის როლს ასრულებს. სერიაში ნათლადაა ასახული რეჟისორის დამოკიდებულება ჩინური ნაციონალიზმისა და ჩინეთის ისტორიის მიმართ, რომელსაც დასავლური გავლენები უპირისპირდება.
1993 წელს ცუიმ ფენტეზის ჟანრის ფილმი „მწვანე გველი“ გადაიღო, რომელიც ლილიან ლის ამავე სახელწოდების რომანის ადაპტაციას წარმოადგენს.
რეჟისორმა ჩინეთში მოღვაწეობა 2000 წელს განაახლა, როცა ფილმი „დრო და ტალღა“ გადაიღო. მას მოჰყვა „ლეგენდა ძუზე“ 2001 წელს.
2011 წლის ოქტომბერში, ბუსანის მე-16 საერთაშორისო კინოფესტივალზე ცუიმ ჰონგ-კონგის კინოში გაწეული წვლილისთვის წლის აზიელი კინორეჟისორის ჯილდო მიიღო. იგი ამ ჯილდოს მფლობელი მეხუთე ჩინელი რეჟისორია.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონგ-კონგელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი
ბიდეიზის საყდარი
ბიდეიზის საყდარი (Bideyiz məbədi) — ნატაძრალი ისტორიული ჰერეთის (გვიანდელი პერიოდის საინგილოს) უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთში, დღევანდელ აზერბაიჯანში. ნაშთები აღმართულია შაქის რაიონის სოფელ ბიდეიზის მახლობლად.
დარბაზული ტიპის საყდარს მკვეთრად გამოხატული ნალისებრი აფსიდი აქვს. უნაოთხალო კარებები დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა გაჭრილი. ნაგებია მოზრდილი ქვის კვადრებით და კონსტრუქციულ ადგილებში შირიმის ქვებია გამოყენებული. კედლის პერანგი ჰორიზონტალურ წყობაშია გამოყვანილი. ყოველივე ეს ფაქტორი ნათლად მიუთითებს ძეგლის აგების ადრეულ ხანაზე, სავარაუდოდ VIII საუკუნეზე.
ბენიდოლეჩი
ბენიდოლეჩი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 1078 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ცაშიკიბული
ცაშიკიბული, ცაცკიბალი — კლდოვანი მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, წალენჯიხისა და ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს ეგრისის ქედის სამხრეთ შტოქედზე, მდინარეების დიდიღელისა (ხობისწყლის მარჯვენა შენაკადი) და მაგანის (ენგურის მარცხენა შენაკადი) სათავეებში. სიმაღლე 3017 მ. ცაშიკიბული აგებულია ინტენსიურად დანაოჭებული იურული (ბაიოსური) ვულკანოგენური წყებებით — პორფირიტებით, მათი ტუფებითა და ტუფ-ბრექჩიებით. დამახასიათებელია ალპური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
Back for Good
„Back for Good“ — ჯგუფ Take That-ის სიმღერა და სინგლი ალბომიდან Nobody Else. მისი ავტორია გერი ბარლოუ.
სიმღერა მოხვდა ბრიტანეთის სინგლების ჩარტის სათავეში და 31-ზე მეტ ქვეყანაში იყო წარმატებული, სადაც ასევე #1 პოზიციაზე მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:1995 წლის სინგლები კატეგორია:1994 წლის სიმღერები კატეგორია:Take That-ის სიმღერები
ნარვის წყალსაცავი
ნარვის წყალსაცავი (Narva veehoidla, Нарвское водохранилище) — ტბის ტიპის წყალსაცავი მდინარე ნარვასა და მის შენაკად პლიუსაზე. მდებარეობს ესტონეთისა და რუსეთის საზღვარზე.
ჰიდროკვანძი მოიცავს ლენჰიდროპროექტის მიერ დაპროექტებულ 125 მგვტ სიმძლავრის ნარვის ჰესს.
კაშხლისა და წყალსაცავის დასავლეთი ნაწილი ესტონეთის, ხოლო მარჯვენა კი რუსეთის ტერიტორიაზეა.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთის წყალსაცავები კატეგორია:რუსეთის წყალსაცავები
ლურიკოჩის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანტის პროვინციის რაიონები
გიიომ დე სონი
გიიომ დე სონი ან გიიომ სონელი (Guillaume de Saône; გ. 1132) — სონის სენიორი, ანტიოქიის სამთავროს ვასალი. ცოლად ჰყავდა ბეატრის დე სონი, რომლისგანაც შვილი არ ჰყოლია.
იგი იყო რობერ ფულკუას ახლო ნათესავი, სავარაუდოდ ვაჟი და მისი გარდაცვალების შემდეგ მემკვიდრეობით მიიღო საონის ციხესიმაგრე. მისი მმართველობისას ციხესიმაგრე სახელდახელოდ გაფართოვდა.
ბოემონდ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ცოლი ალისა, ჟოსლენ II-ისა და პონს ტრიპოლელის დახმარებით, 1131 წელს აუჯანყდა მეფე ფულკს, რომელიც ამ დროს ანტიოქიის რეგენტი იყო. აჯანყების მიზეზი ანტიოქიაში ძალაუფლების მოპოვება გახდა. ამ პროცესში გიიომი და ძმა გარენტონი ჩართულნი აღმოჩნდნენ. მათ სხვა ანტიოქელი ბარონებისაგან განსხვავებით, მხარი დაუჭირეს ბეატრისს.
დაიღუპა 1132 წელს, მუსლიმებთან ბრძოლის დროს.
გარდაცვალების შემდეგ, მალევე მისი ქვრივი ცოლად ჟოსლენ II-ს გაჰყვა. გიიომის მემკვიდრე მისი ძმა გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1132 კატეგორია:სონის სენიორები
ვოლგოგრადის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი
ვოლგოგრადის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი (Храм Святого Николая) — კათოლიკური ტაძარი ვოლგოგრადში (ძველ ცარიცინში). იგი ააგეს 1899 წელს. ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება სარატოვის წმინდა კლიმენტის ეპარქიის ასტრახანის დეკანატს, რომელსაც ხელმძღვანელობს ეპისკოპოსი კლემენს პიკელი. მდებარეობს მისამართზე: ვოლგოგრადი, პრაღის ქუჩა, 14.
ისტორია
პირველი კათოლიკეები თანამედროვე ვოლგოგრადის ოლქის ტერიტორიაზე იყვნენ ვოლგისპირეთის გერმანელები, რომლებიც აქ გამოჩნდნენ XVIII საუკუნის დასასრულს ვოლგისპირეთის გერმანელი გადმოსახლებულების კოლონიზაციის პერიოდში. XIX საუკუნის დასაწყისიდან ცარიცინის მრევლი მიეკუთვნებოდა ხერსონის ეპარქიას, რომელსაც შემდეგ ეწოდა ტირასპოლის კათოლიკური ეპარქია.
კათოლკური ეკლესია ვოლგოგრადში ააგეს 1899 წელს მთავარეპისკოპოს-მიტროპოლიტ ეჟი შემბეკის პირადი სახსრებით. ტაძარი ააგეს გამომწვარი აგურით ქვის ფუნდამენტზე, მთელი ეკლესია მოხატეს და მორთეს. მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე. კუთხის ეგვტერები აკურთხეს ღვთისმშობლისა და წმინდა სტანისლავის სახელებზე. 1917 წლისათვის ცარიცინის კათოლიკური მრევლი მოიცავდა 600 ადამიანს.