cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩრდილოამერიკული თავისუფალი ვაჭრობის ზონა
ისტორია
ჩრდილოამერიკული თავისუფალი ვაჭრობის ზონის შექმნისაკენ გადადგმული პირველი ნაბჯი იყო „ებოტის გეგმა“, რომელიც მიიღეს 1947 წელს და რომლის მიზანიც იყო აშშ-ის ინვესტიციების სტიმულირება კანადის ეკონომიკის წამყვან სექტორებში. 1959 წელს ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა და კანადამ დადეს შეთანხმება ერთობლივ სამხედრო წარმოებაზე, რამაც ხელი შეუწყო ამერიკული სტანდარტების დანერგვას კანადური წარმოების ტექნიკურ აღჭურვილობაში.
შემდეგი ნაბიჯი იყო 1965 წლის ხელშეკრულება სავაჭრო პროდუქციის ლიბერალიზაციის შესახებ. კანადა-აშშ-მექსიკის სავაჭრო-ეკონომიკური გაერთიანების შესახებ დაიბადა 1970-იან წლებში. თავდაპირველად საუბარი მიმდინარეობდა მხოლოდ ენერგეტიკული კავშირის გაფორმებაზე. მსგავს იდეას კი მხარი დაუჭირეს 1980-იან წლებში ამერიკის პრეზიდენტებმა რონალდ რეიგანმა და ჯორჯ ბუშმა.
1988 წლის სექტემბერში სამწლიანი მოლაპარაკებების შემდეგ ხელი მოაწერეს კანადა-ამერიკის ხელშეკრულებას თავისუფალი ვაჭრობის შესახებ, რომლის თანახმადაც ათი წლის განმავლობაში აშშ-სა და კანადას უნდა ჩამოეყალიბებინათ თავისუფალი სავაჭრო ზონა.
შეთანხმება ჩრდილოამერიკული თავისუფალი ვაჭრობის ზონის შექმნის შესახებ ძალაში შევიდა 1994 წლის 1 იანვრიდან. იგი ამტკიცებდა და აგრძელებდა 1988 წლის კანადა-ამერიკის შეთანხმებას თავისუფალი ვაჭრობის შესახებ.
მიზნები
ჩრდილოამერიკული თავისუფალი ვაჭრობის ზონის შექმნის მიზანი იყო ვაჭრობისა და ინვესტიციის სფეროში არსებული ბარიერების მოსპობა აშშ-ს, კანადასა და მექსიკას შორის.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული საერთაშორისო ორგანიზაციები კატეგორია:თავისუფალი ვაჭრობის ზონები
სოციალური კონსერვატიზმი
სოციალური კონსერვატიზმი — პოლიტიკური ფილოსოფია და კონსერვატიზმის მიმდინარეობა, რომელიც ემხრობა ტრადიციული ფასეულობებისა და ჩამოყალიბებული სოციალური ინსტიტუციების შენარჩუნებას. ეს შეიძლება მოიცავდეს მორალურ საკითხებს. ზოგადად, სოციალური კონსერვატიზმი სკეპტიკურად უყურებს სოციალურ ცვლილებებს და სჯერა სტატუს კვოს შენარჩუნების ისეთ სოციალურ საკითხებზე, როგორიცაა ოჯახური ურთიერთობები, სექსუალური ცხოვრება და პატრიოტიზმი.
ჩრდილოეთ ამერიკაში, XX საუკუნის შუა რიცხვებიდან, სოციალური კონსერვატიზმი წარმოიშვა, როგორც პასუხი ფედერალური ქმედებების სოციალურ საკითხებზე, ისეთებზე როგორიცაა რელიგიის თავისუფლება, სისხლის სამართლებრივი სასჯელის შემცირება, სინდისის თავისუფლება და აბორტი, რომლებიც წევრებმა აღიქვეს, როგორც კონსერვატიული ღირებულებებისა და საზოგადოებრივი წესრიგის საფრთხედ. სოციალური კონსერვატორები ასევე ეთანხმებიან რელიგიური ინსტიტუტების უფლებებს მონაწილეობა მიიღონ საჯარო სფეროში მიმდინარე პროცესებში, რითაც ეწინააღმდეგებიან სახელმწიფო ათეიზმს.
სოციალური კონსერვატიზმი და სხვა იდეოლოგიური შეხედულებები
არ არსებობს აუცილებელი კავშირი სოციალურ და ფისკალურ კონსერვატიზმს შორის; ზოგიერთი სოციალური კონსერვატი, როგორიცაა ჯორჯ ბუში და მაიკლ გერსონი, სხვაგვარად, აპოლიტიკური, ცენტრისტი ან ლიბერალია ეკონომიკურ და ფისკალურ საკითხებზე. სოციალური კონსერვატორები ზოგჯერ შეიძლება ხელი შეუწყონ ეკონომიკურ ჩარევას, როდესაც ინტერვენცია ემსახურება მორალურ ან კულტურულ მიზნებს. ბევრი სოციალური კონსერვატორი მხარს უჭერს წონასწორობას პროტექციონიზმსა და თავისუფალ ბაზარს შორის. მატერიალური კეთილდღეობისადმი ეს საზრუნავი, ისევე როგორც ტრადიციული ჭაბუკების დაცვა, ხშირად საფუძველს მისცემს რელიგიას. მაგალითები მოიცავს ქრისტიან სოციალური კავშირის ბავარიის, რომ ოჯახის პირველი პარტია და Katter ავსტრალიის პარტია და communitarian მოძრაობის შეერთებული შტატები.
ისლამური სამყარო
მუსლიმური ქვეყნების უმეტესობა მეტადსოციალურად კონსერვატიულია (მაგალითად, სუდანი, მალაიზია და გამბია), ვიდრე მეზობელი ქვეყნები, რომლებიც არ არიან მუსულმანები. ამასთან, ისლამური სამართლის ინტერპრეტაციის გამო, რომელსაც ასევე შარიათს უწოდებენ, ისინი განსხვავდებიან დასავლური გაგების სოციალური კონსერვატიზმისგან.
არაბული სამყარო
არაბული სამყარო ბოლო დროს უფრო კონსერვატიული ხდება სოციალურ და მორალურ საკითხებში, დასავლური ლიბერალიზმის ზრდის გავლენის გამო.
საუდის არაბეთი ისლამისა და მისი ორი წმინდა სალოცავის სახლია, მეფის (სალმან ბინ აბდულაზიზ ალ საუდის) სახელწოდებით „ორი წმინდა მეჩეთის მეურვე“. საუდის არაბეთის როლი ისლამურ სამყაროში მას აიძულებს დაიცვას ისლამის მკაცრი ინტერპრეტაცია, რადგან ის მიჰყვება ისლამური იურისპრუდენციის ყველაზე მკაცრ იმამ ჰანბალის მაზჰაბს.
ინდოეთი
ინდუისტური სოციალური კონსერვატიზმი
ინდუისტური სოციალური კონსერვატიზმი ინდოეთში XX საუკუნეში გავლენიან მოძრაობაში გადაიზარდა. პოლიტიკურ ასპარეზზე წარმოდგენილია მემარჯვენე ინდოეთის სახალხო პარტიის მიერ. ინდუსურ სოციალურ კონსერვატიზმს, რომელსაც ასევე ინდუვატის მოძრაობას უწოდებენ, ხელმძღვანელობს ნებაყოფლობითი არასამთავრობო ორგანიზაცია Rashtriya Swayamsevak Sangh. ამ იდეოლოგიის ძირითადი ფილოსოფია არის ნატივიზმი და ინდუიზმს უფრო მეტად აღიქვამს როგორც ეროვნულ იდენტობას და არა რელიგიურს. ნატივიზმისკენ მიდრეკილების გამო, მისი პლატფორმის დიდი ნაწილი დამყარებულია რწმენაზე, რომ ინდოეთში ისლამური და ქრისტიანული დენომინაციები არის ოკუპაციის შედეგი და შესაბამისად, ამ ჯგუფებმა არ უნდა მიიღონ სახელმწიფოს მხრიდან სხვადასხვა ტიპის დათმობები.
ინდური პოლიტიკური პოზიციების თვალსაზრისით, ინდუისტური სოციალური კონსერვატორები ცდილობენ ერთიანი სამოქალაქო კოდექსის ინსტიტუციონალიზაციას (ეს არის ასევე ინსტრუქცია, განსაზღვრული ინდოეთის კონსტიტუციის 44-ე მუხლით) ყველა რელიგიის წევრებისთვის, განსხვავებული პირადი კანონების დადგენით სხვადასხვა რელიგიისთვის. მაგალითად, პოლიგამია ინდოეთის მუსლიმებისთვის ლეგალურია, მაგრამ არა ინდუსებისთვის.
მუსლიმანური სოციალური კონსერვატიზმი
ინდოეთში არსებობს მრავალი სოციალურად კონსერვატიული მუსულმანური ორგანიზაცია, როგორიცაა ინდოეთის ისლამური კავშირის ლიგა, რომელიც მიზნად ისახავს ინდოეთის მუსლიმანური კულტურის შენარჩუნებას, როგორც ერის თვითმყოფადობისა და ისტორიის ნაწილის.
კანადა
კანადაში, სოციალურ კონსერვატიზმი, ფართო გავრცელების მიუხედავად, არ არის ისეთი თვალსაჩინო საზოგადოებრივ სფეროში, როგორც შეერთებულ შტატებში. იგი გავრცელებულია ქვეყნის ყველა რეგიონში, მაგრამ სოფლად უფრო მეტად არის ტვალში საცემი. ეს ასევე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს დასავლეთ პროვინციების მანიტობას, სასკაჩევანში, ალბერტასა და ბრიტანეთის კოლუმბიის იდეოლოგიურ და პოლიტიკურ კულტურაზე.
შეერთებულ შტატებში არსებულ სოციალურ კონსერვატიზმთან შედარებით, კანადაში გავრცელებული სოციალური კონსერვატიზმი არასდროს ყოფილა საკამრისად გავლენიანი. მთავარი მიზეზი ისაა, რომ ნეოლიბერალური ან ნეოკონსერვატიული სტილის პოლიტიკას, რომელსაც ხელს უწყობდნენ ლიდერები, როგორიცაა კანადის ყოფილი ლიბერალური პარტიის პრემიერ მინისტრი პოლ მარტინი და კანადის ყოფილი კონსერვატიული პარტიის პრემიერ მინისტრი სტივენ ჰარპერი, ყურადღებას ამახვილებდნენ ეკონომიკურ კონსერვატიზმზე, მაგრამ მცირე ან საერთოდ აქცენტის გარეშე საუბრობდნენ სოციალურ კონსერვატიზმზე. მათ უკან მდგომი კონკრეტული, დიდი პოლიტიკური პარტიის გარეშე, სოციალურმა კონსერვატორებმა თავიანთი ხმები გაინაწილეს და დღეს ისინი შეიძლება ვნახოთ თითქმის ყველა პოლიტიკურ პარტიაში.
სოციალური კონსერვატორები ხშირად გრძნობდნენ, რომ მათ არ ასვენებდნენ და ერთგავარად ეცილებოდნენ კანადის პროგრესული კონსერვატიული პარტიის წარმომადგენლები და ეგრეთ წოდებული „წითელი ტორები“ XX საუკუნის ბოლო ნახევრისთვის და ამიტომ, საბოლოოდ, ბევრმა თავისი პოლიტიკური სახლი იპოვა ისეთ პარტიებში, როგორიცაა: კანადის სოციალური საკრედიტო პარტია და კანადის რეფორმების პარტია. მიუხედავად იმისა, რომ რეფორმების პარტია სოციალურ კონსერვატორებში დომინირებს, ლიდერი პრესტონ მენინგი, რომელიც პარტიისთვის უფრო მეტ ეროვნულ მხარდაჭერას ეძებდა, არ სურდა, რომ პარტია მთლიანად შევსებულიყო სოციალურად კონსერვატიული ფასეულობებით. ამან განაპირობა მისი პარტიის ლიდერობიდან ჩამოქვეითება (რომელსაც ახლა კანადურ ალიანსს უწოდებენ) სოციალ კონსერვატორ სტოკველის სასარგებლოდ. პარტიის მემკვიდრემ, კანადის კონსერვატიულმა პარტიამ, მიუხედავად იმისა, რომ არაერთი სოციალურად კონსერვატიული წევრი და კაბინეტის მინისტრები ჰყავდა, არჩია, რომ თავის პლატფორმაზე ყურადღება არ გამახვილებულიყო სოციალურად კონსერვატიულ საკითხებზე. ეს ყველაზე მეტად გამოიკვეთა 2012 წელს. როდესაც კანადის ამჟამინდელმა კონსერვატორულმა პარტიამ განაცხადა, რომ მათ არ აქვთ განზრახვა გააუქმონ ერთსქესიანთა ქორწინება ან აბორტის კანონები.
სამხრეთ აფრიკა
სოციალურ კონსერვატიზმს მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა აპართეიდულ სამხრეთ აფრიკაში, რომელსაც ეროვნული პარტია მართავდა. ამ დროს მკაცრად შეიზღუდა პორნოგრაფია, აზარტული თამაშები და სხვა საქმიანობა, რომლებიც არასასურველად ითვლებოდა. ბიზნესის უმეტესობას კვირა დღეს აკრძალული ჰქონდათ ბიზნესის კეთება. აბორტი უკანონო იყო, გარდა გაუპატიურების შემთხვევისა და დედის სიცოცხლისთვის საშიშროების დროს. ერთსქესიანთა ქორწინებისა და პოლიგამიის ლეგალიზების მიუხედავად, თანამედროვე სამხრეთ აფრიკაში, მოსახლეობა ჰეტერონორმატულად რჩება ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ჰომოსექსუალიზმი. მოსახლეობის 80%-ს ჰომოსექსუალობის წინააღმდეგია.
ამერიკის შეერთებული შტატები
შეერთებულ შტატებში სოციალური კონსერვატიზმი არის მემარჯვენე პოლიტიკური იდეოლოგია, რომელიც ეწინააღმდეგება სოციალურ პროგრესივიზმს. იგი ემყარება იმ იდეალების შენარჩუნებას, რასაც მიმდევრები ხშირად „ტრადიციულ“ ან „ოჯახურ ღირებულებებს“ უწოდებენ. თუმცა რნიშნული მოძრაობის გაცხადებული მიზნები ხშირად განსხვავდება მის მიერ დაარსებული ორგანიზაციების შიგნით არსებული იდეებისგან, რაც ართულებს იდეოლოგიურ პრეფერენცირებას. ამასთან, არსებობს მრავალი ზოგადი პრინციპი, რომელსაც სოციალური კონსერვატორების უმეტესი ნაწილი ემორჩილება, მაგალითად ისინი აბორტის ჭინააღმდეგ გამოდიან და ერთსქესიანთა ქორწინებას ეწინააღმდეგებიან.
რესპუბლიკური პარტია უმსხვილესი პოლიტიკური პარტიაა, რომელსაც სოციალურად კონსერვატიული იდეალები აქვს მის საკუთარ პლატფორმაში. სოციალურად კონსერვატიული სხვა პარტიების შემადგენლობაში შედის კონსტიტუციური პარტია და აკრძალვის პარტია.
სოციალური კონსერვატორები ყველაზე ძლიერები არიან სამხრეთში, სადაც ისინი მთავარ პოლიტიკურ ძალად ითვლებიან და ისწრაფიან იმ იდეალების მიღწევამდე, რომლებსაც პარტიული პლატფორმა წარმოაჩენს ეროვნულად. ბოლო ათწლეულების განმავლობაში, სოციალური კონსერვატიზმის მომხრეებმა უდიდესი როლი ითამაშეს რონალდ რეიგანისა და ჯორჯ ბუშის პოლიტიკურ კოალიციებში.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური მეცნიერებების ტერმინოლოგია კატეგორია:სოციალური პოლიტიკა კატეგორია:სოციალური ფილოსოფია კატეგორია:ულტრამემარჯვენე პოლიტიკა კატეგორია:კონსერვატიზმი
გიუნაშლი (ქალბაჯარის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
როზა ხუტორის ალპური კურორტი
როზა ხუტორის ალპური კურორტი (რუსულად: Ро́за Ху́тор) — ალპური სათხილამურო კურორტი კრასნოდარის მხარეში, რუსეთში. ის მდებარეობს დასავლეთ კავკასიის აიბგას ქედზე, როზა ხუტორის პლატოს გასწვრივ, კრასნაია პოლიანასთან ახლოს. 2003–2011 წლებში აშენდა ჩატარდა ალპური სათხილამურო ღონისძიებები 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიადის და პარაოლიმპიადისთვის, რომლებიც სოჭში ეწყობოდა. კურორტი მდებარეობს შავი ზღვის აღმოსავლეთით 50 კილომეტრში (30 მილზე) სოჭში; როზა ხუტორის ფერდობების უმეტესი ნაწილი ჩრდილო – აღმოსავლეთითაა, უკანა ფერდობებით სამხრეთ – დასავლეთით.
სიმაღლეები
როზას ხეობის ქვედა ფსკერზე მდინარე მზიმთა მდებარეობს, რომელიც ზღვის დონიდან 560 მეტრზე (1,840 ფუტი) გაედინება. ყველაზე მაღალი წერტილი არის კავკასუს ექსპრეს გონდოლა, რომელიც ადის როზა მწვერვალზე 2,320 მ (7,610 ფუტი), მთლიანი ვერტიკალური ვარდნით მილის მანძილზე 1,760 მ (5,770 ფუტი). თხილამურებით სრიალის მთავარი საბაგირო როზა პლატოზე მდებარეობს 1,170 მ (3,840 ფუტი), ვერტიკალური ვარდნა მწვერვალიდან 1,150 მ (3,770 ფუტი). ბესედკა, მთის შუა ტერიტორია, 1,350 მ-ზეა და ეს არის კავკასუსის ექსპრესის ქვედა დატვირთვის სადგური; მას გააჩნია შუამავლობის სატვირთო სადგური როზა -1600-ზე, ზღვის დონიდან დაახლოებით 1 მილზე 1,600 მ (5,200 ფუტი). კურორტის აღმოსავლეთ კიდეზე მდებარეობს როზას სტადიონი რომელიც ალპური სარბოლო შეჯიბრებებისთვისაა გამოყოფილი. ის ზღვის დონიდან 940 მეტრზე (3,080 ფუტი) მდებარეობს.
სასტუმროები
როზა ხუტორის ალპური სათხილამურო კურორტი ათ სასტუმრო პროექტს მოიცავს, რომლებსაც 1600-ზე მეტი ოთახი აქვთ მობილიზებული. მენეჯმენტის ხელშეკრულებები გაფორმებულია რამდენიმე საერთაშორისო და რუსულ სასტუმროს ოპერატორთან: ექსტრემალური სპორტის კომპანია ერთი ექსტრემალური სასტუმროთი, რეზიდორის სასტუმრო ჯგუფი (ორი სასტუმრო: Park Inn და Radisson Blu), ოქროს ტიტების სასტუმროები, ლუქსი და კურორტები (ორი სასტუმრო: Golden Tulip Rosa Khutor და Tulip Inn Rosa Khutor), Accor (ორი სასტუმრო Mercure Hotels ბრენდის ქვეშ), Swissotel და Heliopark.
2012 წლის მსოფლიო თასი
როზა ხუტორმა 2012 წლის თებერვალში უმასპინძლა მსოფლიო თასის ალპურ რბოლას დაღმართში და სუპერ კომბინირებულობაში როგორც ქალთა და მამაკაცთა შორის, ოლიმპიადადან ორი წლით ადრე. შეჯიბრის კურსები შექმნილია 1972 წლის ოლიმპიური ოქროს მედალოსნის ბერნჰარდ რუსის მიერ.
კაცთა მსოფლიო თასის დაღმართის რბოლა დაიწყო მწვერვალის ქვემოთ 2,045 მეტრის სიმაღლეზე და დასრულდა 970 მეტრზე (3,180 ფუტი), ვერტიკალური ვარდნით 1,075 მეტრი (3,527 ფუტი) და კურსის სიგრძე 3,495 კილომეტრი (2.172 მილი). მაქსიმალური გრადიენტი არის 84% (40 გრადუსი) კურსის დასაწყისში. 2012 წლის მარათონი დაღმართში შვეიცარიელმა ბით ფეუზმა მოიგო.
პირველი ალპური ტესტის ღონისძიებები ჩატარდა 2011 წლის თებერვალში, ევროპის თასების წრეზე.
ჯილდოები
2017 წელს როზა ხუტორმა მიიღო ოქროს პრომეთეს პრემია (წლის ბრენდის ნომინაცია). 2018 წელს როზა ხუტორი მეექვსედ გახდა რუსეთის საუკეთესო სათხილამურო კურორტის სტატუსის მატარებელი, რის შედეგადაც  მან მიიღო მსოფლიო სათხილამურო ჯილდოები.
სქოლიო
კატეგორია:კურორტები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:რუსეთის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:კურორტები რუსეთში
ლუსი სტოუნი
ლუსი სტოუნი (დ. 13 აგვისტო, 1818 — გ. 18 ოქტომბერი, 1893) — ცნობილი ამერიკელი ორატორი, აბოლიციონისტი, სუფრაჟისტი, ასევე ადვოკატი და ორგანირაზოტი ქალთა უფლებების ხელშეწყობისთვის. 1847 წელს სტოუნი გახდა პირველი ქალი მასაჩუსეტსიდან, რომელმაც მიიღო კოლეჯის ხარისხი. იმ დროს, როცა ქალთა გამოსვლებს ეწინააღმდეგებოდნენ და შლიდნენ, სტოუნმა გამოთქვა მოსაზრებები ქალთა უფლებებსა და მონობის გაუქმებაზე. სტოუნი ცნობილი იყო იმით, რომ ქორწინების შემდეგ იყენებდა ქალიშვილობის გვარს, რადგან წესი იყო, რომ ქალებს უნდა მიეღოთ ქმრების გვარი.
მემკვიდრეობა
200px|მინი|მარცხნივ| სტოუნის ქანდაკება არის ბოსტონის ქალთა მემორიალის ნაწილი, რომელიც დგას თანამეგობრობის გამზირზე ბოსტონში. ლუსი სტოუნმა უარი განაცხადა მიეღო ქმრის გვარი, საკუთარი უფლებების დაცვის მიზნით, მაშინ ეს საკითხი ძალიან საკამათო იყო, და დღესდღეობით მეტწილად მის შესახებ სწორედ ამას იხსნებენ. ამერიკის შეერთებულ შტატებში ქალები, რომლებიც კვლავ დაბადების გვარს იყენებენ ზოგჯერ ცნობილი არიან, როგორც „ლუსი სტოუნერები“. 1921 წელს რუთ ჰეილის მიერ ნიუ-იორკში დაარსდა ლუსი სტოუნის კავშირი. კავშირი აღადგინეს 1997 წელს.
1999 წლამდე მასაჩუსეტსის შტატის სახლ-მუზეუმში მხოლოდ მასაჩუსეტსის შტატის გავლენიანი მამაკაცების პორტრეტები იყო განთავსებული. იმავე წელს, სახელმწიფო საკანონმდებლო ინიციატივით გამოცხადებულმა პროექტმა სახელწოდებით „გვისმინე ჩვენ“ განახორციელა შემდეგი ღონისძიება: ექვსი ქალი ლიდერის პორტერტი განათავსეს ისტორიულ შენობაში, რომელთა შორის იყო ლუსი სტოუნი.
2000 წელს ამი რეიმ ინდიგო გოგონებიდან გამოუშვა თავისი პირველი სოლო ჩანაწერი, სახელწოდებით სტეგი, რომლის შემადგენლობაშ შედიოდა სიმღერა სახელწოდებით ლუსისტოუნერები.
ნიუ-ჯერსის რატგერსის უნივერსიტეტის სივინგსტონის კამპუსის ადმინისტრაციის შენობა და საკლასო ოთახის სახელწოდება ლუსი სტოუნის პატივსაცემად დაერქვა. უარენი, მასაჩუსეტსი შეიცავს ლუსი სტოუნის პარკს მდინარე კავაბოგის გასწვრივ. 1893 წელს ანა ვიტნის მიერ შექმნილი ლუსი სტოუნის ბიუსტი განთავსებულია ბოსტონის ფენუილის დარბაზში.
იგი წარმოდგენილია ბოსტონის ქალთა მემკვიდრეობის ბილიკზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1818 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1893 კატეგორია:ამერიკელი აბოლიციონისტები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:ფემინიზმი კატეგორია:ამერიკელი სუფრაჟისტები
გივი ბასილაძე
გივი ბასილაძე (დ. 27 სექტემბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი. ზოოინჟინერი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
1977 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინსტიტუტი.
სწავლობდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტში, მეძროხეობისა და მეცხენეობის კათედრაში 1977-1979 წლებში. იყო მოსკოვის კ. ა. ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო აკადემიაში, მერძევეობის კათედრის ასპირანტი დასოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა კანდიდატი 1979-1983 წლებში. 1983-1993 წლებში გახდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი, მეძროხეობისა და მერძევეობის კათედრის დოცენტი და 1993-2000 წლებში ამავე ინსტიტუტის, რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრის გამგე, დოცენტი. 2000-2005წლებში ის ასევე გახდა პრორექტორი სასწავლო-აღმზრდელობით დარგში, რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრაში, და ამავე კათედრის გამგე, პროფესორი. იყო რძისა და ხორცის გადამუშავების ტექნოლოგიის კათედრის გამგე 2005-2006 წლებში, ხოლო 2014-2016 წლებში სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. იყო საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი, სასურსათო ტექნოლოგიის მიმართულება "რძისა და რძის გადამუშავების ტექნოლოგიის საგნის" ხელმძღვანელი და პროფესორი, ხოლო სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი, მეცხოველეობის, ვეტერინარიისა და საკვებწარმოების კვლევის დეპარტამენტის კონსულტანტი 2016 წლიდან. ასევე 2017 წლიდან გახდა სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივების განვითარების სააგენტოს კოორდინატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ჰაჯიქენდი (ქალბაჯარი)
ჰაჯიქენდი (Hacıkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
კოლინ ტრევოროუ
კოლინ ტერევოროუ (Colin Trevorrow, ; დ. 13 სექტემბერი, 1976) — ამერიკელი კინორეჟისორი და სცენარისტი. მისი ცნობილი ნამუშევრებია „უსაფრთხოება გარანტირებული არაა“ (2012) და „იურული სამყარო“ (2015). ის აგრეთვე „იურული სამყარო: დაცემული სამეფოს“ (2018) თანასცენარისტია.
დაიბადა 1976 წლის 13 სექტემბერს სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში. იზრდებოდა ოკლენდში (კალიფორნია). მამამისი მუსიკოსი იყო, ხოლო დედა — ფოტოგრაფი. ტრევოროუ სწავლობდა პიდმონტის საშუალო სკოლაში, ხოლო შემდგომში სწავლა განგრძო ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში, რომელიც 1999 წელს დაამთავრა.
მისი პირველი ნამუშევარია 2002 წელს გამოსული მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „საშინაო ბაზა“, რომლის სცენარისტი და პროდიუსერი თავადაა.
2018 წლის 30 მარტს ცნობილი გახდა, რომ ტრევოროუ იქნება 2021 წელს დაგეგმილი ფილმ „იურული სამყარო 3“-ის რეჟისორი.
სტად ველოდრომი
სტად ველოდრომი (Stade Vélodrome) — სტადიონი საფრანგეთის ქალაქ მარსელში. გახსნის დღიდან არის საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის კლუბ მარსელის ოლიმპიკის საშინაო მოედანი. იყო 1938 და 1998 წლების ფეხბურთის მსოფლიოს ჩემპიონატების, 1960, 1984 და 2016 წლების ფეხბურთის ევროპის ჩემპიონატებისა და 2007 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის ერთ-ერთი მასპინძელი არენა. იშვიათად, სტადიონზე შეხვედრებს მართავს სარაგბო კლუბი „ტულონი“, ასევე საფრანგეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები.
ტევადობის გაზრდამდე სტადიონზე რეკორდული დასწრება 58.897 იყო, რომელიც დაფიქსირდა უეფა-ს თასის ნახერფინალურ მატჩზე მარსელის ოლიმპიკსა და ნიუკასლ იუნაიტედს შორის 2004 წელს. 2014 წლის სამუშაოების შემდეგ ტევადობა 67.300-მდე გაიზარდა, რეკორდული დასწრება კი 2015 წლის 5 აპრილს დაფიქსირდა მარსელის ოლიმპიკსა და პარი სენ-ჟერმენს შორის, — 65.148.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის საფეხბურთო სტადიონები
ნიკოლოზ უმოვი
ნიკოლოზ უმოვი (Никола́й У́мов; დ. 4 თებერვალი, 1846, სიმბირსკი — გ. 15 იანვარი, 1915, მოსკოვი) — რუსი ფიზიკოსი.
ბიოგრაფია
ნიკოლოზ უმოვი დაიბადა 1846 წლის 4 თებერვალს ქალაქ სიმბირსკში (ულიანოვსკი), სამხედრო ექიმის ოჯახში. 1857 წელს ნიკოლოზ უმოვის უჯახი მოსკოვში გადასახლდა, 1858 წელს კი ნიკოლოზი მიაბარეს მოსკოვის პირველი გიმნაზიის მესამე კლასში. ამ დროს იგი 12 წლისა იყო. აქ უმოვმა დიდი ნიჭი გამოიჩინა ფიზიკასა და მათემატიკაში. საზოგადოდ, ბუნებისმეტყველების სიყვარული უმოვს მამის გავლენით განუვითარდა. 1863 წელს უმოვმა დაამთავრა გიმნაზია და იმავე წელს შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე.
სტუდენტობის პერიოდში უმოვმა შექმნა მათემატიკური წრე, რომელიც მოსახლეობას ემსახურებოდა პოპულარული ხასიათის ლექცია-მოხსენების წაკითხვით. უმოვმა უნივერსიტეტი 1867 წელს დაამთავრა, შემდეგ კი მოეწყო სამუშაოდ პეტერბურგში ვილიამსისა და ბუხტეევის ვაგონმშენებელ ქარხანაში, პარალელურად სწავლას განაგრძობდა პეტერბურგის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში. რამდენიმე თვის შემდეგ მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემეტიკის ფაკულტეტის გადაწყვეტილებით უმოვი მიწვეული იქნა ფიზიკის კათედრაზე სამუშაოდ პარალელურად იგი პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა მოსკოვის ქალთა მეორე გიმნაზიასა და ქალთა კურსებზე.
1871 წელს უმოვი ოდესის უნივერსიტეტის დოცენტად აირჩიეს. XIX საუკუნის 80-იან წლებში უმოვი უპატრონო ბავშვთა დამხმარე საზოგადოებაშია. ამავე დროს იგი მონაწილეობას ღებულობს ღარიბთა დამხმარე საზოგადოების ჩამოყალიბებაში. ოდესის უნივერსიტეტში უმოვი 1893 წლამდე მოღვაწეობდა ჯერ დოცენტის, შემდეგ უმცროსი პროფესორის და ბოლოს უფროსი პროფესორის თანამდებობაზე. 1893 წელს უმოვი დაბრუნდა მოსკოვის უნივერსიტეტში, ქალაქ  სტოლესტოვის ადგილზე. მოსკოვის უნივერსიტეტში უმოვი 1911 წლამდე მოღვაწეობდა. ამ წელს განათლების მინისტრმა კასომ, რომელიც ცნობილი იყო როგორც ნიკოლოზ II-ის ჟანდარმი, იერიში მიიტანა უნივერსიტეტის ცხოვრებაზე. აკრძალა თავისუფალი აზროვნება. პროტესტის ნიშნად მიწინავე პროფესორებთან ერთად უმოვმა დემონსტრაციულად დატოვა მოსკოვის უნივერსიტეტი.
ნიკოლოზ უმოვის შრომები
1893 წელს, მოსკოვში დაბრუნების შემდეგ, უმოვს ირჩევენ ბუნებისმეტყველების, ანტროპოლოგიისა და ეთნოგრაფიის მოყვარულთა საზოგადოების აუცილებელ წევრად. პარალელურად უმოვი მუშაობდა მოსკოვის ბუნებისმეტყველთა საზოგადოების წევრად, ხოლო 1897 წლლიდან გარდაცვალებამდე უმოვი ამ საწოგადოების პრეზიდენტი იყო. უმოვი მოსკოვის პედაგოგიური საზოგადოების ერთ-ერთი ფუძემდებელთაგანია. იგი ამ საზოგადოებაში განაგებდა ფიზიკის განყოფილებას და ბოლოს თავჯდომარეობდა კიდეც მას.
მოსკოვის უნივერსიტეტის ნახევრად სარდაფში უმოვს ეკავა რამდენიმე პატარა ოთახი, ე.წ. ფიზიკის ლაბორატორია და ხელმძღვანელობდა როგორც სასწავლო, ისე სამეცნიერო-კვლევით მუშაობას. ნ.უმოვის პირველი მეცნიერული შრომა „რხევის კანონები მუდმივ დრეკადობის მქონე განუსაზღვრელ გარემოში“ დაიბეჭდა 1870 წლის 21 მარტს, იგი 24 წლის იყო. 1872 წელს ნიკოლოზ უმოვმა წარადგინა ახალი შრომა ფიზიკა-მათემატიკურ მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხის მოსაპოვებლად. ეს შრომა ეხებოდა მყარ დრეკად სხეულებში თერმომექანიკური მოვლენების პრობლემას. 1872 წელს უმოვმა წერმატებით დაიცვა დისერტაცია მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საჯარო სხდომაზე.
ნიკოლოზ უმოვის აზრით, მყარი დრეკადი სხეულის მატერიალური ნაწილაკების ურთიერთქმედება შედგება ორი ნაწილისაგან: ერთი არ არის დამოკიდებული ნაწილაკების თერმულ მდგომარეობაზე, ხოლო მეორე — დამოკიდებულია. 1910-1915 წლებში უმოვმა მთლი რიგი თეორიული ხასიათის შრომები შექმნა. მათ შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია ის შრომები, რომლებიც ფარდობითობის თეორიას და გეომაგნიტიზმს ეხება. მათი საშუალებით თვალსაჩინო გახდა დედამიწის მაგნიტიზმის განაწილების სურათი. 1910 და 1912 წლებში უმოვის მიერ გამოქვეყნებული იქნა ორი შრომა, მიძღვნილი ფარდობითობის თეორიისადმი. ნიკოლოზ უმოვს სულ 132 სამეცნიერო შრომა და სტატია ჰქონდა გამოქვეყნებული.
ნიკოლოზ უმოვი გარდაიცვალა 1915 წლის 15 იანვარს.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ფიზიკოსები კატეგორია:რუსი მათემატიკოსები კატეგორია:მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ვაგანკოვოს სასაფლაოზე დაკრძალულები
ჯიბილო ნიჟარაძე
ჯიბილო ნიჟარაძე (დ. 14 აპრილი, 1946, ლენტეხი — გ. 18 აგვისტო, 1993, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო), ძიუდოში ევროპის სამგზის ჩემპიონი (გუნდური, 1977, რეინის რაინის ლუდვიგსჰაფენი, გფრ; გუნდური 1975, ლიონი, საფრანგეთი და პირადი +93 კგ), ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (1977, რაინის ლუდვიგსჰაფენი, გფრ, +93 კგ ), მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (1973, ლოზანა, შვეიცარია, +93 კგ ),  სსრკ ჩემპიონი (1974, აბსოლუტური; რიგა), სსრკ ვიცე-ჩემპიონი (1976, მოსკოვი, +93 კგ). სამბოში სსრკ ვიცე-ჩემპიონი (1976, +100 კგ), ორგზის სსრკ ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1973, 1974, +100 კგ), სსრკ საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. გარდაიცვალა 1993 წლის 18 აგვისტოს თბილისში (სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულების დროს).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
მუჰამედის მეჩეთი
მუჰამედის მეჩეთი (აზერ. Məhəmməd məscidi), ასევე ცნობილი, როგორც  სინიქ- კალა( აზერ.  Sınıqqala məscidi — «დაზიანებული  კოშკი») —  XI  საუკუნის  მეჩეთი, რომელიც  განლაგებულია ბაქოს ისტორიულ  ნაწილში  იჩერი-შეჰერიში.
ისტორია
დასახელება „სინიქ - კალა“ მეჩეთმა მიიღო 1723 წლის შემდეგ, როდესაც რუსეთის სამხედრო ესკადრამ, რომელიც შედგებოდა 15 გემისგან და რომელსაც ხელმძღვანელობდა გენერალ მიხაილ მატიუშკინი, მოადგა ქალაქს  და  მოითხოვა  დანებება. უარყოფილი ულტიმატუმის  საპასუხოდ  რუსულმა  ესკადრამ  დაიწყო  ქალაქის  დაბომბვა. ერთ-ერთი ჭურვი მოხვდა  მეჩეთის  მინარეთს  და  დააზიანა  იგი. იმავდროულად ზღვაზე  წარმოიშვა  შტორმი, რომელმაც  გარიყა  რუსული  იალქნიანი  ესკადრა შორს  ზღვაში. ქალაქის მოსახლეობამ  აღიქვა  ეს  ფაქტი, როგორც  ღმერთის  წყალობა. მას შემდეგ XIX საუკუნის შუამდე  მინარეთი არ  აღუდგენიათ, როგორც   წინააღმდეგობის  სიმბოლო.
შემოსასვლელ კარებში შემონახული არაბული წარწერა გვამცნობს, რომ ეს მეჩეთი აშენებულია უსტა-რაის მუჰამედის, აბუ- ბექრის შვილის მიერ ჰიჯრის 471 წელს (1078/1079). ანუ მშენებელი იყო არა მხოლოდ ხელოსანი (უსტა), არამედ უფროსიც (რაის) — ხელოსნების კორპორაციის უფროსი.
მინარეთი
მინარეთი მიდგმულია   მეჩეთზე,  რომელიც  აშენებულია უფრო  ადრინდელის  მაგივრად  და  რომლის  გეგმაც  იმეორებს  ძველის  გეგმას. მინარეთის ღერძი —  ოდნავ წვრილდება. აღმართულია საგანგებოდ  დამუშავებული  ქვებისგან. ქვის ფილებით შემოფარგლული აივნით მუეზინისათვის — შერეფეს  უკავია კარნიზის  სტალაქტიდები. მინარეთს აბოლოვებს გუმბათი. მინარეთის შიგნით  ადის  ვიწრო  კიბე. კარნიზის ქვეშ  იკითხება  არაბულად დაწერილი  ყურანის  ტექსტების  ამონარიდები. ასეთი წარწერები ახალისებენ და აცოცხლებენ მეჩეთის მრისხანე გარესახეს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები კატეგორია:ბაქოს შენობა-ნაგებობები
მიხეილ ნოზაძე
მიხეილ ნოზაძე (დ. 23 მაისი, 2000, ხაშური) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო), ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი  (2017, 66 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
მოროზოვსკი
მოროზოვსკი (Морозовск) — რაიონული დაქვემდებარების ქალაქი რუსეთში, როსტოვის ოლქში. მოროზოვსკის რაიონისა და მოროზოვსკის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. დაარსდა 1910 წელს, ქალაქის სტატუსი მიიღო - 1941 წელს. ქალაქის მოსახლეობა 2016 წლის მონაცემებით შეადგენს 25 830 კაცს.
გეოგრაფია
ქალაქი მოროზოვსკი მდებარეობს როსტოვის ოლქის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში დონი-დონეცკის დაბლობის საზღვრებში, მდინარე ბისტრაიის ზემო დინებაში. ზღვის დონიდან საშუალო მდებარეობაა 73 მეტრი. ქალაქის დიდი ნაწილი მდებარეობს მდინარის მარცხენა ნაპირზე. ქალაქის რაიონში გავრცელებულია შავმიწა ნიადგები.
საავტომობილო გზით ქალაქ დონის როსტოვიდან დაშორებულია 250 კმ-ით, უახლოეს ქალაქ ციმლიანსკიდან კი 88 კილომეტრში მდებარეობს.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1910 წელს, როგორც სტანიცა ტაუბევსკაია, მას სახელი ეწოდა სამხედრო ატამან, წარმოშობით გერმანელ თევდორე ტაუბეს პატივისცემის ნიშნად. სტანიცა ტაუბევსკაიის დაარსებას წინ უძღოდა რკინიგზის ხაზის ლიხაია-ცარიცინის რკინიგზის ხაზის მშენებლობა. ამ მონაკვეთზე ყველაზე მსხვილი სადგური გახდა მოროზვსკაია. გარდა საორთქმავლო დეპოს და სხვა რკინიგზის სამსახურებრივი შენობებისა, აქვე აღმოცენდა რკინიგზელთა დასახლებაც.
უკვე 1911 წლისათვის სტანიცაში მოითვლიდნენ 300 ახალ კომლს.
1917 წელს სამხედრო ატამანის ბრძანების შესაბამისად სტანიცას ეწოდა მოროზოვსკაია.
სამოქალაქო ომის პერიოდში მთელი რვკომი თეთრგვარდიელების მხარეს გადავიდა, ხოლო რევოლუციის შემდეგ სტანიცა გახდა სოფლის მეურნეობის რაიონის ცენტრი. 1938 წელს მუშათა დასახლება მოროზოვსკი ეწოდა. 1941 წლიდან რაიონული დაქვემდებარების ქალაქია.
განათლება
ქალაქში არის 6 საბავშვო ბაღი, ასევე ბავშვთა სახლი. შენდება 2 ბაღი 80 და 160 ადგილზე გათვლილი. ასევე ქალაქშია 6 საშუალო სკოლა ერთი ლიცეუმი და ერთი გიმნაზია, ასევე ბავშვთა შემოქმედებისა და მუსიკალური სკოლა. გარდა ამისა ფუნქციონირებს მოროზოვსკის აგრომრეწველობის ტექნიკუმი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ქალაქები
პარაცელსუსი
პარაცელსუსი (ნამდვილი სახელი და გვარი ფილიპუს ავრეოლუს თეოფრასტუს ბომბასტუს ფონ ჰოენჰაიმი; დ.  1493 ან 1494   — გ. 24 სექტემბერი, 1541, ზალცბურგი) — აღორძინების ეპოქის ექიმი, ბოტანიკოსი, ალქიმიკოსი, ასტროლოგი და ოკულტისტი. განათლება მიიღო იტალიის ქალაქ ფერარაში. დაახლოებით 1515 წელს მიენიჭა ექიმის წოდება; იყო ბაზელის უნივერსიტეტის პროფესორი (1526) და ქალაქის ექიმი. ბევრს მოგზაურობდა ევროპაში. გამოდიოდა სქოლასტიკური მედიცინისა და გალენოსის ავტორიტეტის ბრმა აღიარების წინააღმდეგ, მათ უპირისპირებდა დაკვირვებისა და ცდის მეთოდს. უარყოფდა მოძღვრებას ადამიანის სხეულის 4 წვენის შესახებ და მიაჩნდა, რომ ორგანიზმში მიმდინარე ყველა პროცესი ქიმიური პროცესია. პარაცელსუსი შეისწავლიდა ქიმიური ელემენტებისა და შენაერთების სამკურნალო მოქმედებას, ქიმია დაუახლოვა მედიცინას და ამრიგად გახდა იატროქიმიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. გამოყოფდა მცენარეებიდან წამლებს და ტინქტურის, ექსტრაქტისა და ელექსირის სახით იყენებდა სამკურნალოდ. პარაცელსუსმა განავითარა იმ დროისათვის ახალი წარმოდგენა დოზირების შესახებ; სამკურნალოდ იყენებდა მინერალური წყაროების წყალს, მიუთითა ცალკეული დაავადებების სამკურნალოდ სპეციფიკური საშუალებების (მაგალითად, ვერცხლისწყალი ათაშანგის სამკურნალოდ) ძიებისა და გამოყენების აუცილებლობაზე. პარაცელსუსმა შექმნა მოძღვრება „არქეზე“ — უმაღლეს სულიერ პრინციპზე, რომელიც თითქოს არეგულირებს ორგანიზმის ცხოველმოქმედებას. პარაცელსუსმა აგრეთვე საფუძველი ჩაუყარა ტოქსიკოლოგიას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1493 კატეგორია:დაბადებული  1494 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1541
სერგეი ტანეევი
სერგეი ივანეს ძე ტანეევი (Серге́й Ива́нович Тане́ев, გამოითქმის [sʲɪˈrɡej ɪˈvanəvʲɪtɕ tɐˈnʲejɪf]; დ. 25 ნოემბერი, 1856, ვლადიმირი, რუსეთის იმპერია — 19 ივნისი, 1915) — რუსი კომპოზიტორი, პიანისტი, კომპოზიციის მასწავლებელი, მუსიკის თეორიტიკოსი და ავტორი.
ცხოვრება
სერგეი ტანეევი დაიბადა 1856 წლის 25 ნოემბერს ვლადიმირში, რუსეთის იმპერიაში, კულტურულ და ლიტერატურულ თავადაზნაურთა ოჯახში. აგრეთვე კომპოზიტორი იყო მისი შორეული ბიძაშვილი ალექსანდრ ტანეევი, რომლის ქალიშვილი ანა ვირუბოვა „სასამართლოში“ ძალიან გავლენიანი პიროვნება იყო.
ტანეევმა სწავლა 1875 წელს დაამთავრა. იგი გახდა კონსერვატორიის ისტორიაში პირველი სტუდენტი, რომელმაც ოქროს მედალი მოიპოვა როგორც კომპოზიციისთვის, ასევე შესრულებისთვის (ფორტეპიანოსთვის). ის ასევე იყო პირველი ადამიანი, რომელსაც მიენიჭა კონსერვატორიის დიდი ოქროს მედალი; მეორე იყო არსენი კორესჩენკო, ხოლო მესამე იყო სერგეი რახმანინოფი. იმ ზაფხულს იგი საზღვარგარეთ რუბინშტეინთან ერთად მოგზაურობდა. ამ წელს აგრეთვე შედგა თავისი დებიუტი, როგორც კონცერტის პიანისტი: მოსკოვში ბრაჰმსის პირველ საფორტეპიანო კონცერტზე უკრავდა. იგი ცნობილი ხდებოდა ბახის, მოცარტისა და ბეთჰოვენის პირადი ინტერპრეტაციებით. 1876 წლის მარტში მევიოლინე ლეოპარდ აუერთან ერთად მან რუსეთში ტური ჩაატარა.
1875 წლის დეკემბერში ტანეევი აგრეთვე იყო მოსკოვის პრემიერის, ჩაიკოვსკის პირველი საფორტეპიანო კონცერტის სოლისტი. იგი აღნიშნულ პოზიციაზე აირჩიეს მას შემდეგ, რაც სამი კვირის უკან გუსტავ კროსმა სანქტ-პეტერბურგში გამართულ რუსულ პრემიერაზე საშინელი წარმოდგენა აჩვენა. ჩაიკოვსკის ძალიან მოეწონა ტანეევის შესრულება; მოგვიანებით მან ტანეევს სთხოვა მეორე საფორტეპიანო კონცერტსა და ფორტეპიანოს ტრიო A მინორში-ის სოლისტი ყოფილიყო.
ტანეევი მცირე ხნით სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტში, სადაც იგი გამოჩენილ რუს მწერლებს, მათ შორის ივან ტურგენევსა და მიხეილ სალტკოვ-შჩედრინს გაეცნო. 1876-1877 წლებში დასავლეთ ევროპაში მოგზაურობის დროს იგი შეხვდა ემილ ზოლას, გუსტავ ფლოუბერტის, ცეზარ ფრანკის და კამილა სენ-სანენის.
1878 წელს ჩაიკოვსკი მოსკოვის კონსერვატორიის თანამდებობიდან გადადგა და ჰარმონიის მასწავლებლად ტანეევი დაინიშნა. მოგვიანებით იგი ასწავლიდა ფორტეპიანოსა და კომპოზიციას. 1885-1889 წლებში მსახურობდა როგორც კონსერვატორიის დირექტორი, ხოლო მასწავლებლობას 1905 წლამდე განაგრძობდა. როგორც კომპოზიციის მასწავლებელმა, მან დიდი გავლენა იქონია; მის მოსწავლეებში შედის: ალექსანდრე სკრიაბინი, სერგეი რახმანინოფი, იაკობ ვეინბერგი, რეინჰოლდ გლიერი, პოლ ჯონი, ჯულიუს კონუსი და ნიკოლაი მედტნერი. პოლიფონიური ურთიერთქმედება რახმანინოვისა და მედტნერის მუსიკაში უშუალოდ ტანეევის სწავლებიდანაა. სკრიაბინი, თავის მხრივ, დაშორდა ტანეევის გავლენას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1915 კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები კატეგორია:რუსი პიანისტები კატეგორია:რუსი მუსიკის თეორეტიკოსები
მარკო მარინი
მარკო მარინი (Марко Марин; დ. 13 მარტი, 1989, გრადიშკა) — სერბული წარმოშობის გერმანელი ფეხბურთელი. მონაწილეობა აქვს მიღებული 2010 წლის მუნდიალზე. ამჟამად გამოდის „ფიორენტინაში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი
ბაქოს არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი
არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი (Arxeologiya və Etnoqrafiya Muzeyi) — აზერბაიჯანის კულტურული დაწესებულება. განლაგებულია ბაქოში.
ისტორია
დაარსდა 1976 წელს. სახელწოდება მიენიჭა აზერბაიჯანელი არქიტექტორ მიქაილ უსეინოვის პატივსაცემად.
2008 წელს მუზეუმში ჩატარდა სარემონტო-სარესტავრაციო სამუშაოები და გამოფენათა რიცხვი გაიზარდა 2000-მდე.
ექსპოზიცია
მუზეუმი გაყოფილია ორ სექციად. ეთნოგრაფიის სექციაში წარმოდგენილია მასალები, რომლებიც მიეკუთვნებიან XIX  საუკუნის ბოლოს და  XX საუკუნის დასაწყისს, ასევე აზერბაიჯანელი ხალხის ცხოვრებას.
არქეოლოგიის სექციაში წარმოდგენილია მასალები, რომელნიც მიეკუთვნებიან აზერბაიჯანის ისტორიულ განვითარებას, მის კულტურას ქვის ხანიდან გვიანი შუა საუკუნეების ხანამდე. მუზეუმის ექსპონატები ქმნიან  სრულ სურათს პირველყოფილი ადამიანის ბანაკებზე აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, შუა საუკუნეების  დასახლებებზე, ადრეულ ქალაქების კულტურაზე, უძველესი  სახელმწიფოების  ისტორიულ და მატერიალურ  კულტურაზე.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მუზეუმები
კარინტიის საჰერცოგო
კარინტიის საჰერცოგო (Kärnten, Koroška, Carantania, Carantanum) — საღვთო რომის იმპერიის ერთ-ერთი სამთავრო და ავსტრო-უნგრეთის სამეფო მიწა. 1849 წლიდან კარინტია წარმოადგენდა ცალკეულ სამეფო მიწას. 1918 წელს ავსტრიის რესპუბლიკის შემადგენლობაში კარინტიის საჰერცოგოს საფუძველზე შეიქმნა ფედერალური მიწა კარინტია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიის ისტორია კატეგორია:საჰერცოგოები კატეგორია:სლოვენიის ისტორია
სან-ისიდრო (ისაბელა)
სან-ისიდრო (ოფიციალურად სან-ისიდროს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng San Isidro) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 044 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ისაბელას მუნიციპალიტეტები
ისთისუ (ქალბაჯარის რაიონი)
ისთისუ (İstisu) — დაბა აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ბელანაგერი
ბელანაგერი (Bellanagare; Béal Átha na gCarr, „ურმის ფონი“ ) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, ტულსკსა და ფრენჩპარკს შორის.
ბელანაგერი, ისტორიულად, ო’კონორების კლანის სამოსახლო იყო მწერალ და ისტორიკოს ჩარლზ ო’კონორის ჩათვლით. მისი აშენებულია ბელანაგერის კოშკი, რომელიც დღეს ნანგრევებადაა ქცეული.
სოფელში მოქმედებს ცხენოსნობისა ველოსპორტის კლუბები. ასევე, ბელანაგერს ჰყავს საკუთარი საფეხბურთო კლუბიც.
სქოლიო
კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
შარლოტა კორდე
მარი ანა შარლოტა კორდე დ’არმონი (Marie-Anne-Charlotte de Corday d’Armont; დ. 27 ივლისი, 1768, სენ-სატიურნენ-დე-ლინიერი ( ვიმუტიესთან ახლოს), ნორმანდია — გ. 17 ივლისი, 1793, პარიზი) — კონტრრევოლუციური შეთქმულების მონაწილე საფრანგეთში.
ბურჟუაზიული რევოლუციის დროს მე-18 საუკუნის დამლევს, რევოლუციის ბელადების წინააღმდეგ ტერიტორიული აქტების ორგანიზაციის მიზნით ჩავიდა პარიზში. კონტრრევოლუციური შეთქმულების მხილების საბაბით 1793 წელს. 13 ივლისს შეაღწია ბურჟუაზიული რევოლუციის გამოჩენილ მოღვაწესთან მარატთან და ხანჯლით მოკლა იგი. დასაჯეს რევოლუციური ტრიბუნალის განაჩენით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1768 კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1793 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუციის ფიგურები
ორუჯლუ (ქალბაჯარი)
ორუჯლუ  (Oruclu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ტუპელო (მისისიპი)
2010 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის რაოდენობა წარმოადგენს 34 546 ადამიანს, ხოლო რაიონებთან ლი, პონტოტოკი და იტაუამბა დაახლოებით 139 671 ადამიანი.
ტუპელო გახდა პირველი ქალაქი, რომელიც იყო ელექტრიფიცირებული პრეზიდენტი ფრანკლინ დელანო რუზველტის ხელმძღვანელობით, პროგრამით დაბა ტენესის მართვა და ობიექტების მშენებლობა დიდი დეპრესიის დროს. ქალაქი ასევე წარმოადგენს მომღერალი ელვის პერსლის სამშობლოს. .
ისტორია
ფრანგი და ბრიტანელი კოლონისტები ცდილობდნენ მათთან ურთიერთობის დამყარებას. ფრანგებმა დაასახლეს თავიანთი მოსახლეობა ძირითადად მისისიპის და მექსიკის ყურეს ნაპირზე. სოგჯერ, ევროპული ქვეყნები ერთობოდნენ შეიარაღებულ კონფლიქტებში თავისი კოლონისტების მოქმედების გამო. 1736 წლის 26 მაისს დღევანდელი ტუპელოდან არც ისე მოშორებით გაიმართა ბრძოლა, ცნობილი როგორც ბრძოლა აკიაზე; ბრიტანეთის ჯარისკაცებმა და ჩიკასოს მებრძოლეებმა მოიგერიეს ფრანგების და მათი ჩოკტოს მოკავშირეების თავდასხმა აკიას დაბასთან.
თავდაპირველად, ევროპული მოსახლეობა ქალაქს „გამ პონდს“ უწოდებდა (Gum Pond), სიტყვასიტყვით - საღეჭი გუბურა, მის ირგვლივ ბევრი ტუპელოს ხის გამო, ცნობილი, როგორც შავი ტუპელო. ქალაქში დღესდღეობითაც ტარდება კაუჩუკის ხის ყოველწლიური ხელოვნების ფესტივალი.
სამოქალაქო ომის დროს, 1864 წელს მოკავშირეების ძალები და კონფედერაციები მონაწილეობდნენ ამ რაიონის, შეტაკებაში, ცნობილი, როგორც ტუპელოს ბრძოლა. ამ ბრძოლის ველი შესულია აშშ-ს ისტორიული ადგილების ეროვნულ რეესტრში, ეს ადგილი იმყოფება ეროვნული პარკების სამსახურის თვალყურის ქვეშ.
მეოცე ასწლეულის დასაწყისში ქალაქში გაჩნდა ბამბა-ტექსტილი ქარხნები, რომლებიც უზრუნველყოფდნენ სოფლის მოსახლეობისთის ახალ სამუშაო ადგილებს. სახელმწიფო პრაქტიკის ფარგლებში სეგრეგაციები, წისქვილები დაკავებული იყო მხოლოდ თეთრი (ხალხი) უფროსებით და ბავშვებით. რეფორმატორები ცდილობდნენ დოკუმენტირებულად დაეცვათ შრომითი კანონმდებლობის მიხედვით მუშაკი ბავშვები.
ბოლოს ცნობილი ბანკის გაქურდვა წარმოებული იყო ტყვიამსროლელი კელის მიერ, ყაჩაღური ეპოქის მშრალ კანონში, რომელიც მოხდა 30 ნოემბერს 1932 წელს ტუპელოს სახელმწიფო ბანკში; მისმა ბანდამ თან წაიყოლა 38,000 ათასი დოლარი. ბანკის გაძარცვის შემდეგ მთავარმა მოლარემ კელის შესახებ თქვა: „ის იყო ისეთი ბიჭი, რომ თუკი თქვენ მას შეხედავდით ვერასოდეს იტყოდით ბანკების მძარცველიაო“.
2007 წელს, მეზობელი სოფელი ბლიუ სპრინგსი არჩეული იქნა, როგორც მანქანა ტოიოტას შესანახი ადგილი.
2013 წელს ტუპელოს პოლიციის განყოფილებიდან გეილ სტაუფერი ბანკის გაძარცვისას შექმნილი სროლის დროს გარდაიცვალა, შესაძლებელია სამსახურის მსვლელობისას ის პირველი დაღუპული ოფიცერია დეპარტამენტის ისტორიაში.
მედია
160px|მინი|მარცხნივ ადგილობრივი ყოველდღიური გაზეთი გამოდის სახელწოდებით Northeast Mississippi Daily Journal.
ტუპელო სამი სატელევიზიო კომპანიის სახლია, რომელიც ემსახურება 133-ე რეიტინგის დანიშნულ ტერიტორიას 210-დან ნილზენ მედიას კვლევით: WTVA (9), არხზე NBC და АВС ფილიალს; და WLOV (27), ხოლო Fox თანამშრომლობითი.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები კატეგორია:1870 წელს დაარსებული პუნქტები
მოსკოვის სამების ტაძარი (ვიშნიაკი)
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს სამების სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
პირველი ეკლესია აღნიშნულ ადგილზე ააგეს სავარაუდოდ 1630-იან წლებში, მას შემდეგ, რაც ქალაქის სამხრეთ ნაწილებში დასახლდნენ სტრელცები. ახალ ეკლესიაზე პირველი დოკუმენტური მტკიცებულება თარიღდება 1642 წლით.
პირველი ქვის ეკლესია ააგეს ჩიგირინის ბრძოლის აღსანიშნავად. მშენებლობაზე თანხმობა მიიღეს 1678 წელს, მაგრამ იგი დაიწყო არაუგვიანეს 1686 წლისა. აღნიშნული ეკლესია გააფართოეს ეგვტერების ხარჯზე 1706, 1734 და 1788 წელს.
XIX საუკუნის დასაწყისში დაიწყო ძველი ტაძრის ნაგებობის შეცვლა ახალი ქვის ტაძრით. 1804 წელს კლვლავ მიაშენეს სატრაპეზო, ამავე წელს საფუძველი ჩაუყარეს ახალ ძირითად, ერთგუმბათიან ეკლესიას, რომლის შავი სამუშაოები დასრულდა 1812 წლამდე. 1812 წლის მოსკოვის დიდი ხანძრის დროს ეკლესია დაიწვა და აღადგინეს 1815 წლისთვის, ხოლო სრულიად აღდგენა მოხდა 1824 წლისთვის. 1826 წელს პიატნიცკის ქუჩის გაფართოების გამო ძველი სამრეკლო დაანგრიეს, ხოლო ახალი ააშენეს ფიოდორ მიხეილის ძე შესტაკოვისა და ნიკოლოზ ილიას ძე კოზლოვსკის პროექტის მიხედვით. გალავანი და საეკლესიო მსახურთა სახლი დაასრულეს 1838 წელს.
საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა არაუადრეს 1929 წლისა, ხოლო გაიხსნა 1994 წელს. ტაძარში გაიხსნა ასევე წმინდა-ტიხონის მართლმადიდებლური ინსტიტუტი. ღვთისმსახურებას ასრულბს ინსტიტუტის რექტორი ვლადიმირ ვორობიოვი, ასევე ინსტიტუტის მღვდელი მასწავლებლები.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
The Strokes
The Strokes — ამერიკული როკ ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1998 წელს ნიუ-იორკში. ჯგუფი შედგება 5 წევრისგან Julian Casablancas (ვოკალი), Nick Valensi (გიტარა, კლავიშებიანი საკრავები, მეორე ვოკალი), Albert Hammond, Jr. (გიტარა, კლავიშებიანი საკრავები, მეორე ვოკალი), Nikolai Fraiture (ბას-გიტარა) და Fabrizio Moretti (დასარტყმელი ინსტრუმენტები). ჯგუფის პირველმა ალბომმა ,,Is This It", რომელიც 2001 წელს გამოვიდა, მოიპოვა დიდი პოპულარობა. ჟურნალი როლინგ სტოუნის ყველა დროის საუკეთესო 100 დებიუტ ალბომს შორის დაიკავა მერვე ადგილი . ასევე, ამავე ჟურნალის 2000-იანი წლების 100 საუკეთესო ალბომს შორის დაიკავა მეორე ადგილი, 199-ე ადგილი პოზიცია დაიკავა როლინგ სტოუნის 500 დიდებულ ალბომს შორის, ხოლო NME-მ დაასახელა საუკეთესო 500 ალბომს შორის მეოთხე ნომრად.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული ინდი როკ-ჯგუფები კატეგორია:1998 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
დოროთი დეი
დოროთი დეი (დ. 8 ნოემბერი, 1897 — გ. 29 ნოემბერი, 1980) — ამერიკელი ჟურნალისტი, სოციალური აქტივისტი და ანარქისტი, რომელმაც ბოჰემური ახალგაზრდობის შემდეგ სოციალურ და ანარქისტულ აქტივიზმს თავი მიანება და კათოლიკე ქრისტიანი გახდა. სავარაუდოდ, დეი ამერიკულ კათოლიკურ ეკლესიაში ყველაზე ცნობილი პოლიტიკური რადიკალი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:ანტიკაპიტალისტები კატეგორია:ამერიკელი სოციალისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ანარქო-პაციფისტები კატეგორია:ამერიკელი ანარქისტები კატეგორია:ანტისაომარი აქტივისტები
პავლე მტბევარი
პავლე მტბევარი — ტბეთის ეპისკოპოსი, მოღვაწეობდა XII საუკუნეში.
მისი დაკვეთით გადამწერმა იოვანე ფუკარალისძემ შექმნა ტბეთის II ოთხთავი. იგი ტბეთის მონასტრისათვის გადაწერილი მეორე სახარებაა (იხ. ტბეთის I სახარება). პავლე მტბევარი ოთხთავის ანდერძში განმარტავს, რომ ძველი ხელნაწერი ასომთავრულით იყო შესრულებული და რთულად იკითხებოდა, ამიტომაც გახდა საჭირო ახალი, ნუსხურად ნაწერი ოთხთავის შექმნა. ტბეთის II ოთხთავი დათარიღებულია 1161-1165 წლებით.
სქოლიო
კატეგორია:მტბევარი მღვდელთმთავრები
აზერბაიჯანის გენური რესურსების ინსტიტუტი
აზერბაიჯანის გენური რესურსების ინსტიტუტი — სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, რომელიც შედის აზერბაიჯანის ეროვნულ მეცნიერებათა აკადემიაში.
შესავალი
აზერბაიჯანის გენური რესურსების ინსტიტუტი შეიქმნა მინისტრთა კაბინეტის 2003 წლის 30 იანვრის №12 დადგენილების საფუძველზე აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის გენეტიკისა და სელექციის ინსტიტუტის ბაზაზე.
ინსტიტუტის დირექტორია, წევრ-კორესპონდენტი აქპაროვი ზეინალ იბა ოღლი.
ძირითადი სამეცნიერო მიმართულებებია კულტურული მცენარეულობებისა და მათი გარეული მონათესავე მცენარეების ინვენტარიზირება, პასპორტირება, ინტროდუქცირება, შეგროვება, აღდგენა, გამრავლება, შეფასება საერთაშორისო დესკრიფტორებით და ა.შ.; ადგილობრივი სოფლის მეურნეობის ცხოველების ფორმების შესწავლა და მათი შენარჩუნება და ა.შ.; სამეცნიერო კვლევების ჩარტარება მაღალპროდუქციული ძიშების სელექციის გზით გამოყვანასთან დაკავშირებით და ამასთან დაკავშირებით ინსტიტუტების მუშაობის გაერთიანება და შეჯამება.
სტრუქტურული ქვედანაყოფის მოღვაწეობის ძირითადი მიმართულებები
თესლის საიმედო შენახვა, ისეთ პირობებში, როდესაც იქმნება სრული გენეტიკური ერთობა და ბუნებრივი სისტემების აქტივაცია, გენეტიკური მასალის შენახვა დაბერების გამორიცხვით, გენბანკში შენახვის პირობებით. გენეტიკური ნაირფეროვნების კოლექციების შეფასება მოლეკულურ-გენეტიკური მარკერების გამოყენებით.
სტრუქტურული ქვედანაყოფის სამეცნიერო შედეგები
მაცივრის საკანში სულ შეგროვებულია ხორბლის 7000 ნიმუში, რომელნიც მიეკუთვნებიან 61 სხვადასხვა ჯიშს, 217 გვარს, 399 სახეობას და 225 ნაირსახეობას. შემუშავებულია პროგნოზირებისა და პოტენციული ხანგრძლივობის უნივერსალური მეთოდოლოგია. შენახვის ხანგრძლივობის გასაზრდელად გამოიყენება სხვადასხვა სახის ქიმიური და ფიზიკური ნივთიერებები, რომლებიც ასევე ამცირებენ გენეტიკური შედეგების რისკს.
სქოლიო
კატეგორია:2003 წელს დაარსებული ორგანიზაციები კატეგორია:ბაქო
ზაალ გამცემლიძე
ზაალ გამცემლიძე (დ. 	22 თებერვალი, 1949, თბილისი) —  ქართველი ბიოლოგი, პოლიტიკოსი. საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრი (31 იანვარი, 2008 — 29 აპრილი, 2008)
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები
ფუგერები
ფუგერები (Fugger) — XV-XVII საუკუნეების გერმანიის ვაჭრებისა და ბანკირების უმსხვილესი (ველზერებთან ერთად) საგვარეულო, რომელიც საქმეებს აწარმოებდა მთელ ევროპასა და მის ფარგლებს გარეთ. ფუგერების საქმიანობა — ადრეული ევროპული კაპიტალიზმის უმაღლესი წერტილია.
XVII საუკუნის დასაწყისში გაკოტრების შემდეგ ფუგერები საქმოსნებიდან გადაიქცნენ შვაბიის მსხვილ მიწათმფლობელებად. ფუგერების ბაბენჰაუზენისა და გლეტის შტოებს უბოძეს მთავრის ტიტული (1803 და 1913 წლებში, შესაბამისად). საღვთო რომის იმპერიის დაშლის შემდეგ ყველა ფუგერი მედიატიზირდა.
სუმგაითის სახელმწიფო მუსიკალურ-დრამატული თეატრი
ჰუსეინ არაბლინსკის სახელობის სუმგაითის სახელმწიფო მუსიკალურ-დრამატული თეატრი (Sumqayıt Dövlət Dram Teatrı) – პროფესიონალური თეატრი, რომელიც შეიქმნა  ქალაქ  სუმგაითში.
ისტორია
სუმგაითის სახელმწიფო მუსიკალურ-დრამატულმა თეატრმა მიიღო თეატრალური მოღვაწისა და რეჟისორის ჰუსეინ არაბლინსკის სახელწოდება. თეატრი დაარსდა 1968 წელს. 1969 წელს აზერბაიჯანის მთავრობის გადაწყვეტილებით თეატრს ეწოდა მისი  სახელი.
1968 წლის  სექტემბერში, აზერბაიჯანის სსრ-ი მინისტრთა კაბინეტისა და კულტურის სამინისტროს განკარგულებით ქალაქ სუმგაითში შეიქმნა პირველი პროფესიონალური კოლექტივი, სუმგაითის  გ. არაბლინსკის სახელობის მოზარდ მაყურებელთა თეატრი.