cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თეტუანის ბრძოლა
ისტორია
საომარი მოქმედებები მაროკოსა და ესპანეთის ჯარებს შორის დაიწყო 1859 წლის 17 დეკემბერს, როდესაც სვეტმა, რომელსაც მეთაურობდა მარკეს დე ტორებლანკა, დაიკავა სიერა დე ბულონესი. 19 დეკემბერს ეჩაგუემ აიღო სასახლე დელ სერალო. ლეოპოლდო ო’დონელ ი ხორისი მეთაურობდა ძალებს, რომლებიც განსთავდნენ სეუტაში 21 დეკემბერს. შობის დღეს, სამმა სვეტმა გააძლიერა პოზიციები და ელოდა ბრძანებას თეტუანისკენ წინსვლისთვის.
ბრძოლა
1860 წლის 1 იანვარს, კონდე დე რეუსი მიიწევდა გუად ალ გელუს პორტისკენ. მარკეს დე ტორებლანკას სვეტი და ესპანეთის სამეფო საზღვაო ფლოტი იცავდნენ მის ფლანგს. შეტაკებები გაგრძელდა 1860 წლის 31 იანვრამდე, როდესაც შეჩერდა მაროკოზე მთავარი შეტევა. ლეოპოლდო ო’დონელ ი ხორისმა დაიწყო ლაშქრობა თეტუანისკენ და მას მხარი დაუჭირეს კატალონიელი მოხალისეებისგან დაკომპლექტებული ძალებით. ცეცხლის გახსნას უზრუნველყოფდნენ ქვედანაყოფები, რომლებსაც მეთაურობდნენ გენერალი კონდე დე რეუსი და გენერალი როს დე ოლანო. ესპანურმა არტილერიამ დიდი ზარალი მიაყენა მაროკოს რიგებს; გადარჩენილმა მაროკოს ძალებმა თავი შეაფარეს თეტუანს. ქალაქი დაეცა 1860 წლის 6 თებერვალს. საომარი მოქმედებების შეწყვეტამდე ერთი კვირა ბრძოლები გრძელდებოდა.
შემდგომი ეტაპი
თეტუანის აღებამ ხელი შეუშალა მაროკოს ძალებს და ვეღარ შეძლეს სეუტასა და მელილიაზე შემდგომი თავდასხმების განხორცილება. ლეოპოლდო ო’დონელ ხორისი დაბრუნდა თავისი ჯარით ესპანეთში; ისინი დაბანაკდნენ მადრიდის ჩრდილოეთით, ხოლო დედაქალაქში ტრიუმფალური შესვლა მოეწყო. ბანაკი, რომელმაც დროთა განმავლობაში შექმნა მუდმივი სტრუქტურები და მაღაზიები, გახდა მადრიდული უბანი, რომელიც ცნობილია როგორც თეტუან დე ლას ვიქტორიასი. ბრძოლის შემდეგ, გენერალი ლეოპოლდო ო'დონელი, ესპანეთში ამაღლდა სტატუსით, როგორც თეტუანის პირველი ჰერცოგი. მოგვიანებით ის იყო მინისტრთა საბჭოს პრეზიდენტი (ასევე ცნობილი როგორც პრემიერმინისტრი).
კულტურული ცნობები
მარჯვნივ|მინი|250x250პქ| ბრძოლის სცენა მოჩუქურთმებული და მოხატული სან-ხოაკინის ეკლესიის ფასადის ფრონტონზე, ილოილო, ფილიპინები. სალვადორ დალიმ დახატა ფორტუნის ბრძოლის ნახატის ვერსია.
ესპანეთის გამარჯვება მოჩუქურთმებული და დახატული იყო სან-ხოაკინის ეკლესიის წინა პლანზე, ილოილო, რომელიც მილიტარისტული თემის ეკლესიად ითვლება ფილიპინებში. იგი 1974 წელს გამოცხადდა ეროვნული მნიშვნელობის მქონე ისტორიულ ადგილად. მშენებლობა დაიწყო 1859 წელს და დაასრულა 1869 წელს ავგუსტინეს ორდენის ესპანელმა ბერმა ტომას სანტარენმა.
სქოლიო
კატეგორია:1860 წლის კონფლიქტები კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები
კულორსუაკი
კულორსუაკი (Kullorsuaq) — დასახლება დასავლეთ გრენლანდიაში, კაასუიტსუპის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 436 კაცს.
კატეგორია:გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
წილამიერი
წილამიერი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ორბელის თემში. მდებარეობს მდინარე ლაჯანურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 640 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 67 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
წყალი
მინი|წყალი წყალი (წყალბადის ოქსიდი) — ბინარული არაორგანული შენაერთი ქიმიური ფორმულით : წყლის მოლეკულა შედგება წყალბადის ორი და ჟანგბადის ერთი ატომისაგან, რომლებიც ერთიანდებიან კოვალენტური კავშირით. ჩვეულებრივ პირობებში წარმოადგენს უსუნო, უგემო და უფერული სითხეს (სქელ ფენებში ან აპარატურით დაკვირვებისას ცისფერია). მყარ მდგომარეობაში იგი წარმოგვიდგება ყინულის სახით, ხოლო აიროვან მდგომარეობაში, როგორც — წყლის ორთქლი. წყალი ბიოსფეროში ყველაზე გავრცელებული ქიმიური ნაერთია და იგი აუცილებელია ყველა ცნობილი ცოცხალი ორგანიზმის არსებობისთვის.
დედამიწაზე წყლის სავარაუდო რაოდენობაა 1400 მილიარდი მ³. გვხვდება მსოფლიო ოკეანეში (96%), გარდა ამისა, მიწისქვეშა წყლების, მყინვარების, ტბების, ნიადაგის ტენის და მდინარეების სახით, ასევე ატმოსფეროში და როგორც წვიმის წყალი. ბუნებრივ პირობებში წყალში სხვადასხვა რაოდენობით ყოველთვის გახსნილია მარილები, აირები და ორგანული ნივთიერებები.
დედამიწის გარდა წყლის არსებობა დადასტურებულია რამდენიმე სხვა ციურ სხეულზე (ევროპა, ევკლიდე).
ლიტერატურა
კატეგორია:ბუნებრივი რესურსები კატეგორია:ჰიდროლოგია კატეგორია:ოქსიდები კატეგორია:წყალი
ხოსე მარია გუერერო დე არკოს ი მოლინა
ხოსე მარია გუერერო დე არკოს ი მოლინა (ესპ. José María Guerrero de Arcos y Molina) — ნიკარაგუის 21-ე უმაღლესი დირექტორი 1847 წლის 6 აპრილიდან 1849 წლის პერველ იანვრამდე. მანამდე კი იგი აირჩიეს ჰონდურასის პრეზიდენტად. ჰონდურასის პრეზიდენტის თანამდებობაზე ყოფნის დრო იყო 1939 წლის 27 აპრილიდან 10 აგვისტომდე.
გარდაიცვალა 1852 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები კატეგორია:ჰონდურასის პრეზიდენტები
M95 დეგმანი
M-95 დეგმანი — ხორვატიის ძირითადი საბრძოლო ტანკის პროტოტიპი, რომელიც შეიქმნა სლავონსკიში განთავსებულ ქარხანაში Đuro Đaković specijalna vozila d.d.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები
Zemacies excelsa
Zemacies excelsa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ალექსანდერ ჰუმბოლდტის ეროვნული პარკი
ალექსანდერ ჰუმბოლდტის ეროვნული პარკი (Parque Nacional Alejandro de Humboldt) — ეროვნული პარკი კუბაში, ოლგინისა და გუანტანამოს პროვინციების ტერიტორიაზე. პარკს სახელი ეწოდა გერმანელი მეცნიერის, ალექსანდრე ფონ ჰუმბოლდტის პატივსაცემად, რომელიც კუნძულს 1800-1801 წლებში სტუმრობდა.
2001 წელს პარკი იუნესკოს მიერ შეყვანილი იქნა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში მრავალი კრიტერიუმის გამო. მათ შორის: ფართობი, სიმაღლე ზღვის დონიდან, ლანდშაფტის მრავალფეროვნება და ენდემური ფლორისა და ფაუნის სიმრავლე.
მდინარეები, რომლებიც პარკში მდებარე მწვერვალებიდან იღებენ სათავეს, უდიდესია კარიბის კუნძულების მდინარეებს შორის. პარკი მიჩნეულია კუბის ყველაზე ტენიან ადგილად, რითაც განპირობებულია ბიოლოგიური მრავალფეროვნება. პარკს უჭირავს 711.38 კვადრატული კილომეტრი ტერიტორია. უმაღლესი ადგილია მთა ელ-ტოლდო (3.832 მ)
კუბის 28 სახეობის ენდემური მცენარიდან 16 სწორედ ამ პარკშია დაცული. ფლორიდან წარმოდგენილია თუთიყუშის მრავალი სახეობა, ხვლიკები, კოლიბრები, ნუტრია, ლოკოკინები.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კუბაში კატეგორია:კუბის ეროვნული პარკები
ანკლავი და ექსკლავი
thumb|right|px|C — A ქვეყნის ანკლავი და ამასთანავე B ქვეყნის ექსკლავი thumb|right|px|C — B ქვეყნის ექსკლავი, გარშემორტყმული A და D ქვეყნების ტერიტორიებით ანკლავი (enclave) — ერთი სახელმწიფოს ტერიტორია ან ტერიტორიის ნაწილი, რომელიც ყოველი მხრიდან გარშემორტყმულია სხვა სახელმწიფოს სამფლობელოებით და რომელსაც არ აქვს ზღვის ნაპირი (მაგ., სან-მარინოს რესპუბლიკა იტალიაში).
თუ ანკლავს აქვს გასასვლელი ზღვაზე, მას უწოდებენ ნახევრადანკლავს (მაგ., მონაკო).
ექსკლავი — სახელმწიფოს ტერიტორიის ნაწილი, რომელსაც არ აქვს საერთო საზღვარი სახელმწიფოს ძირითად ტერიტორიასთან და შემოსაზღვრულია სხვა ქვეყნის ტერიტორიით. ამავე დროს არ არის აუცილებელი ის შემოსაზღვრული იყოს მხოლოდ ერთი ქვეყნის ტერიტორიით, მას შეიძლება ესაზღვრებოდეს რამდენიმე ქვეყანა. (მაგ., ნახიჩევანი, რომელიც ეკუთვნის აზერბაიჯანს, გარშემორტყმულია სომხეთით, თურქეთითა და ირანით).
ექსკლავს, რომელსაც გასასვლელი აქვს ზღვაზე, უწოდებენ ნახევრადექსკლავს (მაგ., კალინინგრადის ოლქი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლიტიკური გეოგრაფია კატეგორია:სახელმწიფო საზღვარი კატეგორია:ანკლავები და ექსკლავები
ზემო სონა
ზემო სონა — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, ფრანშ-კონტეში.
ისტორია
ზემო სონა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო სონას მმართველია ივ კრატინერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
მორიუსაკი
მორიუსაკი (Moriusaq) — დასახლება დასავლეთ გრენლანდიაში, კაასუიტსუპის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 2 კაცს.
კატეგორია:გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
მიგელ რამონ მორალესი
მიგელ რამონ მორალესი (ესპ. Miguel Ramón Morales) იყო ნიკარაგუის მე-20 უმაღლესი დირექტორი 1847 წლის 12 მარტიდან 6 აპრილამდე.
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
Lasioglossum leviense
Lasioglossum leviense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1960 წელს.
სქოლიო
leviense
Zemacies queenslandica
Zemacies queenslandica — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Fellini Days
Fellini Days (2001) — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის მემვიდე სოლო-ალბომი. იგი გამოიცა ლეიბლებზე Chocolate Frog Records და Roadrunner Records.
სქოლიო
კატეგორია:ფიშის ალბომები კატეგორია:2001 წლის ალბომები
ფორმიჩე-ალტო
ფორმიჩე-ალტო (Formiche Alto, Formich Alto) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის გუდარ-ხავალამბრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 78,165681 კმ². მოსახლეობა — 148 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ევზოი (ბიზანტიის ეპისკოპოსი)
ლიტერატურა
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 154 კატეგორია:ბიზანტიის ეპისკოპოსები
კანდიდუ-სალისი
კანდიდუ-სალისი (Cândido Sales) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 918 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 617.522 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.26 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
პეკინის მეტროპოლიტენი
პეკინის მეტროპოლიტენი (北京地铁, 北京地鐵) — პეკინის სატრანსპორტო სისტემა; ჩინეთი. მოქმედებს 1969 წლიდან (პირველია ქვეყანაში). დღეისათვის 123 სადგური მუშაობს 8 ხაზზე, საერთო ჯამში კი 16 ხაზია დაგეგმილი.
ისტორია
პეკინის მეტროს აშენების წინადადება 1953 წელს გაჟღერდა ქალაქდაგეგმარების კომიტეტიდან და საბჭოთა კავშირელ ექსპერტთა მხრიდან. კორეის ომის დასასრულ ჩინეთის ლიდერებმა საშინაო საქმეების აღდგენისკენ აიღეს კურსი. ხელისუფლებას სურდა პეკინის სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის აქტივობა გაეზარდა, თუმცა, მეტროს არსებობა როგორც სამოქალაქო თავდაცვის საუკეთესო საშუალებისა, ასევე ჯეროვნად იქნა შეფასებული. კარგად იქნა შესწავლილი მოსკოვის მეტრო, როგორც თავდაცვისა და სამხედროთა გადაყვანის სისტემა ქალაქთან ბრძოლის დროს და პეკინის მეტროს მშენებლობაც ანალოგიური მიზნებით დაიგეგმა. ჩინეთში ექსპერტების ნაკლებობის გამო მეტროს აშენების საბჭოური და აღმოსავლეთ გერმანული მოდელი გამოიყენეს. 1953-60 წლებში ათასობით ჩინელი სტუდენტი გაიგზავნა საბჭოთა კავშირში მეტროს მშენებლობის შესასწავლად. 1954 წელს საბჭოთა სპეციალისტები მიიწვიეს პეკინში მეტროს დასაგეგმად.
ადრეული გეგმით პეკინის მეტრო 7 ხაზისა და 114 სადგურისგან უნდა შემდგარიყო 174 კმ სიგრძის მარშრუტზე. თუმცა, საბჭოთა კავშირსა და ჩინეთს შორის გაუარაესებულმა ურთიერთობამ მეტროს აშენების პროცესი შეაფერხა. 1961 წელს საბჭოთა სპეციალისტებმა ჩინეთიდან გასვლა დაიწყეს, 1963 წელს კი საერთოდ უკან იქნენ გაწვეულნი. მეტროს მშენებლობის დოკუმენტს ხელი საბოლოოდ მაო ძედუნის მიერ 1965 წელს მოეწერა.
მეტროპოლიტენის გახსნა 1969 წელს მოხდა. დამატებითი სარეკონსტრუქციო სამუშაოების შესრულებას კიდევ ორი წელიწადი დასჭირდა საბოლოოდ ექსპლუატაციაში 1971 წელს შევიდა.
გადახდის სისტემა
ერთი მგზავრობა, მანძილის მიუხედავად, ღირს 2 იუანი, გარდა აეროპორტში მიმავალი ხაზისა, სადაც მგზავრობის ღირებულება 25 იუანია. გადახდა ვარდისფერი ბილეთებით ან მაგნიტური ბარათებით წარმოებს, რომელთა შევსებაც ხდება და ბარათების გამოყენება შესაძლებელია მიწისზედა ტრანსპორტშიც (როგორც თბილისის მეტროსა და მიწისზედა ტრანსპორტში). არსებობს ერთთვიანი სამგზავრო ბარათებიც.
უფროსს უფლება აქვს 120 სმ-მდე სიმაღლის ბავშვი გაატაროს უფასოდ.
მუშაობის გრაფიკი
მეტროპოლიტენი მუშაობს დილის 5 საათიდან 22:45-მდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის მეტროპოლიტენები მეტროპოლიტენი
სარვათ ალ-ჰასანი
პრინცესა სარვათ ალ-ჰასანი (ثروت الحسن; დაბადებული სარვათ იქრამულაჰი დ. 24 ივლისი 1947, კოლკატა, ბრიტანეთის ინდოეთი) — პაკისტან-იორდანელი პრიცესა და პრინც ჰასან ბინ თალალის მეუღლე. დაიბადა 1947 წლის 24 ივლისს კოლკატაში, რომელიც მაშინდელი ბრიტანეთის ინდოეთის ნაწილი იყო, ინდოეთის სუბკონტინენტის გამოჩენილ მუსლიმურ ოჯახში.
ოჯახი
მამამისი, ბჰოპალიში დაბადებული მოჰამედ იქრამულაჰია, რომელიც ბრიტანეთის ინდოეთის გაყოფამდე ინდოეთის სამოქალაქო სამსახურის უფროსი წევრი იყო. შემდეგ ის შეუერთდა მუჰამედ ალი ჯინას გაყოფის კომიტეტს, მოგვიანებით კი კანადის, საფრანგეთის, პორტუგალიისა და გაერთიანებული სამეფოს ელჩად მუშაობდა. მისი ბოლო პოსტი იყო თანამეგობრობის ეკონომიკური კომიტეტის თავმჯდომარეობა. სარვათის ბენგალური დედა, კოლკატაში დაბადებული ბეგუმ შაისტა სუჰრავარდი იქრამულაჰია, რომელიც მწერალი იყო და ერთ-ერთი პირველი პაკისტანის პარლამენტის ქალი წევრი. ბეგუმ იქრამულაჰი ასევე მუშაობდა ელჩად მაროკოში და რამდენიმეჯერ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დელეგატიც იყო. პრინცესა სარვათს სამი და ჰყავს, მათ შორის ბანგლადეშელი ადვოკატი სალმა სობჰანი და ბრიტანელ-კანადელი კინორეჟისორი ნაზ იქრამულაჰი.
ქორწინება და შვილები
პრინცესა სარვათი და იორდანიის პრინცი თალალი 1968 წლის 28 აგვისტოს, პაკისტანის ქალაქ კარაჩიში დაქორწინდნენ. ისინი ამანის ერთ-ერთ უძველეს სახლში, ოთხ შვილთან ერთად ცხოვრობენ:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:იორდანიის პრინცესები
ალექსანდრე ომიაძე
ბიოგრაფია
1916–1923 წლებში სწავლობდა ხაშურის გიმნაზიაში. აქვე შედგა პირველად ფეხი დრამწრის სცენაზე, ხოლო მოგვიანებით ხაშურის მუშათა თეატრში გამოდიოდა. 1923 წელს სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. ერთწლიანი სწავლების შემდეგ გაიწვიეს სავალდებულო სამხედრო სამსახურში, საიდანაც 1926 წელს დაბრუნდა.
სამსახიობო მოღვაწეობა ხაშურის თეატრში დაიწყო 1926 წელს, სადაც ექვსი სეზონი დაჰყო. 1932–1935 წლებში იგი ქუთაისის ლადო მესხიშვილის სახელობის პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრის მსახიობია. 1935 წლიდან სიცოცხლის უკანასკნელ წუთამდე იგი მოწინავე მარჯანიშვილელთა რიგებში იდგა.
ალე ომიაძის სამსახიობო ხელოვნება კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური დრამატული თეატრში ჩამოყალიბდა. მაძიებელი, ნიჭიერი მსახიობის რეპერტუარი მუდამ აღსავსე იყო დიდი შინაგანი კეთილშობილებით, სითბოთი, მომხიბლავი სცენური სისადავითა დ გულწრფელობით განსახიერებული სახეებით. ქართულ თეატრს შემორჩა მსახიობის მიერ გაცოცხლებული გაბრო, ლორენცო, თორნიკე, პიკერინგი, ბალბოა, ილია ჭავჭავაძე, ანანია, მაქსიმ მაქსიმოვიჩი, გიორგი, ტირესი და სხვა.
ასეთივე გულწრფელი და სანდომიანი იყო მსახიობი კინოეკრანზეც. სადაც ფეხი პირველად 1939 წელს შედგა და სიცოცხლის ბოლომდე განაგრძობდა კინომოღვაწეობას თეატრის პარალელურად.
კინოში ალე ომიაძემ ოცზე მეტი როლი შეასრულა, რომელთაგან აღსანიშნავია: ზურაბ ერისთავი („გიორგი სააკაძე“, 1942), მეფე ვახტანგ VI („დავით გურამიშვილი“, 1946), გიორგი („ჭრიჭინა“, 1954), პაპა გიგო („მაგდანას ლურჯა“, 1955), პეპია („გლახის ნაამბობი“, 1961), ტარიელი („ტარიელ გოლუა“, 1967).
ალე ომიაძე სცენაზე და კინო ეკრანზეც განსაკუთრებით შთამბეჭდავი იყო ეროვნული ხასიათის გამოკვეთისას, უბადლო იყო ქართველი გლეხ-კაცის სახის განსახიერებისას.
დაჯილდოებულია „შრომის წითელი დროშისა“ და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან პანთეონში დაკრძალულია მისი მეუღლე დარიკო გაბრიელის ასული ნაზარაშვილი (დ. 22 მაისი, 1905, ხაშური — გ. 2 ოქტომბერი, 1982, თბილისი) — საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მასწავლებელი. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით და მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
წიფერჩი
წიფერჩი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ბარდნალა, ლარჩვალი). მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 760 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 242 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზეგანი (გაგრის მუნიციპალიტეტი)
ზეგანი (Ԥшашьха [ფშაშჲხა]; ყოფილი ევდოკიმოვკა, გადაერქვა 1948 წლის 3 სექტემბერს ) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტში (მეხადირის თემი), აფხაზეთის მთისწინეთში, მდინარე ჟეოფსეს მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 520 მ, გაგრიდან 34 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისში აქ შეიქმნა რუს კოლონისტთა სოფელი ევდოკიმოვკა. 1948 წელს ქართული სახელი ზეგანი ეწოდა, რაც ქართულად ვრცელ და ამაღლებულ ადგილს ნიშნავს. 1992-1993 წწ. ომის შემდეგ აფხაზებმა დაარქვეს ფშაშხა (Пшашьха).
დემოგრაფია
1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 90 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მეხადირის თემის სოფლები
ყირიმელი თათრები რუმინეთში
ყირიმელი თათრები ( Tătarii crimeeni din România, Romaniya Qırımtatarları ) — რუმინეთში მცხოვრები ერთ-ერთი ეროვნული უმცირესობა. თანამედროვე რუმინეთის ტერიტორიაზე თურქული ტომები გამოჩნდნენ ჰუნებისა და ბულგარების შემოსევის შედეგად. მე-10 საუკუნიდან მოვიდნენ ყივჩაყები. დობრუჯაში ოქროს ურდოს შემოსევის შემდეგ აქ თათარი ხალხები დასახლდნენ. XIV-XV საუკუნეებში ოსმალეთის იმპერიამ ბუჯაკელ ნოღაელებს დობრუჯას კოლონიზაციის ნება დართო. 1593-1595 წლებში ბუჯაკელი თათრები დასახლდნენ დობრუჯაში. თუმცა, რუმინეთის თანამედროვე თათრების ჯგუფის ჩამოყალიბებას ყირიმელმა თათრებმა დაუდეს სათავე, რომლებიც დასახლდნენ ყირიმის რუსეთის იმპერიასთან შეერთების შემდეგ. რუმინეთში დასახლებული ყირიმელი თათრები ყოველდღიურ ცხოვრებაში განსხვავდებოდნენ მომთაბარე ნოღაის შთამომავლებისგან.
ადრეული ისტორია
მარცხნივ|მინი|320x320პქ| [[ყირიმელი თათრების გადასახლება რუმინეთში 2002 წლის აღწერის მიხედვით.]] 1783 წელს ყირიმის რუსეთის იმპერიასთან ანექსიის შემდეგ, დაიწყო ყირიმელი თათრების ემიგრაცია ოსმალეთის სანაპირო პროვინცია დობრუჯაში (ამჟამად იყოფა რუმინეთსა და ბულგარეთს შორის). თათრები ძირითადად დასახლდნენ მეჯიდიეს, ბაბადაგის, კონსტანცის, ტულჩას, სილისტრას, ვარნას მიმდებარე რაიონებში. ასევე დააარსეს ცალკეული დასახლებები, რომელთა სახელები დაკავშირებული იყო მათ სამშობლოსთან, კერძოდ, შირინი, იაილა, აკმეჩიტი, იალტა, კეფე, ბეიბუჯაკი.
ყირიმელი თათრები ალბანელებთან ერთად მსახურობდნენ არარეგულარულ სამხედრო ნაწილებში (ბაში-ბაზუკებად), რომლებსაც ოსმალები დიდ პატივს სცემდნენ და სპეციალურ საგადასახადო შეღავათებს აძლევდნენ. თურქებმა დამატებით მიანიჭეს გარკვეული ავტონომია თათრებს, რომლებიც იმართებოდნენ საკუთარი კაიმაკამის — მირზა ხანის მიერ. გირეის დინასტია (1427-1878), რომელიც დობრუჯაში ჩამოყალიბდა, სარგებლობდა საერთო პატივისცემით. დობრუჯელი თათარი კარა ჰუსეინი პასუხისმგებელი იყო სულთან მაჰმუდ II- ის ბრძანებით იანიჩართა კორპუსის ლიკვიდაციაზე.
1877-1878 წლებში 80-100 ათასი ყირიმელი თათარი ემიგრაციაში გადავიდა დობრუჯადან ანატოლიაში. განსახლება გაგრძელდა, თუმცა უფრო მცირე რაოდენობით, პირველ მსოფლიო ომამდე. ემიგრაციას რამდენიმე მიზეზი ჰქონდა. 1883 წელს რუმინეთის მთავრობამ შემოიღო სავალდებულო სამხედრო სამსახური რუმინეთის ყველა მოქალაქისთვის, მათ შორის თათრებისთვის, რომლებიც შეშფოთებულნი იყვნენ, ვინაიდან ქრისტიანულ არმიაში მსახურება არ შეესაბამებოდა მათ მუსლიმურ ინტერესებს. ასევე მნიშვნელოვანი მიზეზი იყო 1899 წლის შიმშილი დობრუჯაში, 1880-1885 წლებში მიღებული მთელი რიგი კანონები თათრული და თურქული მიწების ჩამორთმევის შესახებ და ბალკანეთის ომები (1912-1913), რომელმაც გაანადგურა რეგიონი.
მოვლენები მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ
1947-1957 წლებში რუმინეთში დაიწყო თათრული სკოლების ფუნქციონირება. 1955 წელს შეიქმნა სპეციალური ანბანი თათრული საზოგადოებისთვის. 1990 წელს შეიქმნა მუსლიმი თათრებისა და თურქების დემოკრატიული კავშირი. რუმინეთი პატივს სცემს თათარი უმცირესობის უფლებებს და არ ახორციელებს რომანიზაციის პოლიტიკას.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ხალხები კატეგორია:ყირიმელი თათრები
ევე კივი
ევე კივი (Eve Kivi; დ. 8 მაისი, 1938, პაიდე) — საბჭოთა და ესტონელი მსახიობი, ესტონეთის სსრ დამსახურებული არტისტი (1983).
ადრეული წლები
ევე კივი დაიბადა 1938 წელს ესტონეთის ქალაქ პაიდეში. სხვადასხვა დროს გოგონა ოცნებობდა გამხდარიყო მყვინთავი, მფრინავი, მოცეკვავე. სერიოზულად იყო გატაცებული ბალეტით, მაგრამ რამდენიმეჯერ ფილტვების ანთების გადატანამ იძულებული გახადა სამუდამოდ დაევიწყებინა პუანტები. მე-4 კლასიდან ის კინემატოგრაფით დაავადდა. მსახიობების გამოსახულებიან ბარათებს შეკვრებით ყიდულობდა და ოცნებოდა, რომ მის სურათებსაც ასევე შეაგროვებდნენ მომავალში. წლების შემდეგ მისი ეს ოცნება ახდა. კინოხელოვნების პროპაგანდის ბიუროს შეკვეთით მისი პირველი ფოტო, საფოსტო ბარათის სახით გამოცემული მსახიობმა გდრ-ის გამოშვებულ დასაწეპებელი წამწამების კოლოფში ნახა მოსკოვის მაღაზიაში „ლაიფციგი“.
კინოკარიერა
კინემატოგრაფში ევე კივის დებიუტი შედგა 16 წლის ასაკში ფილმით „როცა საღამო დგება“ (1954). მინი| ევე კივის წიგნის „ვალატუტე კურვიდის მარადიული ბრწყინვალება“ პრეზენტაციაზე. 2020 წლის 9 სექტემბერი
1959 წელს დაამთავრა ტალინის დრამატული თეატრის სასწავლო სტუდია და 1960 წლიდან ამავე თეატრის მსახიობია. ალბათ პროვინციელ თეატრის მსახიობად დარჩებოდა, შემთხვევით მის სპექტაკლს რომ არ დასწრებოდა საბჭოთა რეჟისორი ალექსანდრე პტუშკო, რომელიც იმჟამად ფილმ-ზღაპრისთვის „სამპო“ (კარელურ-ფინური ეპოსის მოტივების მიხედვით) ეძებდა ანიკის როლის შემსრულებელს. ამ ფილმით პტუშკომ კივი გააცნო არა მარტო მთელი საბჭოთა კავშირის, არამედ მთელი მსოფლიოს კინომაყურებლებს. ფილმი „სამპო“ მოხვდა ამერიკისა და ევროპის კინოგაქირავებაში. საბჭოთა კავშირის კულტურის მინისტრმა ეკატერინა ფურცევამ ევე კივი შეიყვანა საბჭოთა დელეგაციაში, რომელიც წარმოადგენდა საბჭოთა კინოს საზღვარგარეთ. ამ დელეგაციის შემადგენლობაში ყოფნის დროს ევემ შემოიარა 40-ზე მეტი ქვეყანა. „სამპო“-ს შემდეგ ამომავალ ესტონელ ვარსკვლავს ბევრჯერ გადაიღებენ. მომდევნო ფილმი იყო საბჭოთა კინოს კლასიკა „წინადღით“, ივანე ტურგენევის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. ფილმში ევემ პატარა, მაგრამ დასამახსოვრებელი, ზოიას სახე შექმნა. ალექსანდრე პტუშკოსთან მსახიობის მეორე შეხვედრა მოგვიანებით, საბჭოთა კინოზღაპრის „რუსლანი და ლიუდმილას“ (1972) გადაღებისას მოხდა. ფილმში კივიმ მეთევზე ქალის, რატმირის შეყვარებულის როლი შეასრულა. კიდევ ერთი გახმაურებული გამარჯვება გახდა ისტორიულ-სათავგადასავლო ფილმი „უკანასკნელი რელიქვია“, სადაც ევემ მონაზონის როლი შეასრულა. ამ როლის შემდეგ მას „ესტონელი ბრიჯიტ ბარდო“ შეარქვეს. ფილმი კი, რომელმაც 45 მილიონი მაყურებელი მიიზიდა ეკრანებთან, 1971 წლის კინოგაქირავების ლიდერი გახდა.
ევე კივის გვერდი ვერც ლეონიდ გაიდაიმ აუარა და გადაიღო ის თავის 1975 წლის ფილმში „შეუძლებელია!“
ევე კივიმ ითამაშა 50-მდე ფილმში. 1982-1994 წლებში იყო კინოსტუდია „ტალინფილმის“ მსახიობი. იღებდნენ ასევე „მოსფილმშიც“. თავის სამშობლოში ევეს XX საუკუნის სექს-სიმბოლოდ მიიჩნევდნენ.
თანამედროვეობა
მუშაობს „Kanal 2“-ის სარეკლამო განყოფილებაში. ის გამოჩნდა რეალითი სერიალში „Jungle Star“ და სერიალში „Women's War“ (2020).
2010 წელს გამოუშვა მემუარები „Ma olen elanud“ („მე ვცხოვრობდი“)
ოჯახი
1971 წლიდან რომანტიკული ურთიერთობა ჰქონდა ამერიკელ მომღერალ დინ რიდთან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:ესტონელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მსახიობები კატეგორია:საბჭოთა მსახიობები კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
ხოსე ლეონ სანდოვალი
ხოსე ლეონ სანდოვალი (José León Sandoval; დ. 1789 — გ. 1854) — ნიკარაგუის მე-19 უმაღლესი დირექტორი 1845 წლის 4 აპრილიდან 12 მარტამდე.
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1789 კატეგორია:გარდაცვლილი 1854
დარიუ-მეირა
დარიუ-მეირა (Dário Meira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 841 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 400.330 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.08 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირი
ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირი (International Union for Conservation of Nature; IUCN) — არაკომერციული საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომლის მიზანიცაა ბუნების კონსერვაცია / დაცვა. დაარსდა 1948 წლის ოქტომბერში საფრანგეთის ქალაქ ფონტენბლოში. მისი შტაბ-ბინა მდებარეობს შვეიცარიის ქალაქ გლანდიში. კავშირი აერთიანებს მსოფლიოს 82 ქვეყანას, 111 სამთავრობო უწყებას, 800 არასამთავრობო ორგანიზაციას და მსოფლიოს 181 ქვეყნის 10 000 მეცნიერსა და ექსპერტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
Lasioglossum leviventre
Lasioglossum leviventre — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1905 წელს.
სქოლიო
leviventre
ასეთი სიყვარული
ასეთი სიყვარული — ნინო ბასილიას ფილმი.
სიუჟეტი
ორი მოხუცი ადამიანის ცხოვრებისეული ურთიერთობის მოკლე ჩანახატები. ამბავი 70 წლამდე მიღწეულთა გამხელილი სიყვარულის შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2006 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
ნააიაატი
ნააიაატი (Naajaat) — დასახლება დასავლეთ გრენლანდიაში, კაასუიტსუპის მუნიციპალიტეტში. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 54 კაცს.
დონატელა ვერსაჩე
დონატელა ვერსაჩე (იტალ. Donatella Versace; დ. 2 მაისი, 1955, რეჯო -დი-კალაბრია, კალაბრია, იტალია) — იტალიელი მოდის დიზაინერი და მეწარმე. ვერსაჩეს მოდის სახლის დამფუძნებლის ჯანი ვერსაჩეს და, რომლის ნაწილი მემკვიდრეობით მიიღო ძმის გარდაცვალების შემდეგ, 1997 წელს. მან  2018 წელს კომპანია Capri Holdings, (მაიკლ კორსს) მიჰყიდა, მაგრამ დარჩა მის მთავარ კრეატიულ დირექტორად.
ადრეული წლები და ოჯახი
დონატელა დაიბადა რეჯო- დი- კალაბრიაში, იტალიაში. ოჯახში  ოთხი შვილიდან უმცროსი იყო. მამა  ფინანსისტი იყო, დედა კი მოდური მკერავი. ატელიის და მაღაზიის მფლობელი. უფროსი და თინა 12 წლის ასაკში გარდაიცვალა ტეტანუსის ინფექციით, ვინაიდან სწორად ვერ უმკურნალეს.
1970-იანი წლების შუა პერიოდში უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, დონატელა თავის უფროს ძმას ჯოვანის (ჯანი) გაჰყვა ფლორენციაში ტრიკოტაჟის შესასწავლად. შემდგომში მან გახსნა მოდის სახლი Versace და დონატელა პიარ დირექტორად დანიშნა. იგი პასუხისმგებელი იყო ფოტოსესიებსა და სარეკლამო კამპანიებზე. როგორც ამბობდნენ,  ვერსაჩე საპასუხისმგებლო თანამდებობებზე თავის ახლობლებს ნიშნავდა, რადგან უცხოებს არ ენდობოდა. 1995 წელს ჯანი ვერსაჩემ გამოუშვა სუნამო  Blonde (ქერა), რომელიც დას-დონატელას მიუძღვნა. ასევე მას მისცა Versus- ის სუნამოების გავრცელების უფლება.
ჯანი ვერსაჩეს მკვლელობა
1997 წლის 15 ივლისს ჯანი ვერსაჩე ჩაცხრილეს საკუთარ სახლთან (რომელიც ასევე ცნობილია Casa Casuarina -ს სახელით) მაიამში, ფლორიდაში. პოლიციამ რამდენიმე დღეში მიაგნო მკვლელის -ენფრიუ კინენენის კვალს, თუმცა მან სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა  სამართალდამცავების მიერ გარშემორტყმულ მცურავ სახლში.
ფუენტეს-დე-რუბიელოსი
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
დონატელა ვერსაჩე
ჯანი ვერსაჩეს მკვლელობა
მკვლელობის შემდეგ ოჯახის წევრების უმეტესობა, მათ შორის დონატელა, დროებით დასახლდნენ კარიბის ზღვის კერძო კურორტზე. გააუქმეს 1999 წლის გაზაფხული-ზაფხულის Versace-ს შოუ.
კარიერა
მარცხნივ|მინი ძმის გარდაცვალებიდან მხოლოდ სამი თვის შემდეგ დონატელამ გამოუშვა  ვერსაჩეს მთავარი ხაზის  პირველი კოლექცია, რომელიც საზოგადოებამ თავშეკავებით მიიღო. თუმცა ენერგიული იტალიელი  ქალბატონი უკან დახევას არ აპირებდა: თავდაუზოგავად შრომობდა და ამავე დროს ეძებდა საკუთარ სტილს.
ინტერვიუში დონატელამ თქვა: ”ჩემს კოლექციებზე ცუდად ლაპარაკობდნენ, მაგრამ ყოველთვის ვიცოდი, რომ უბრალოდ ვერ გავაგრძელებდი იმას, რასაც ჯანი აკეთებდა. ტალღის მწვერვალზე დარჩენისთვის, თქვენ უნდა ეძებოთ რაიმე ახალი ”. დონატელამ ახალი სამოსი უფრო ქალური, კომფორტული და ნაკლებად სექსუალურად აგრესიული გახადა, ამავე დროს დარჩა ჯანის მიერ ერთხელ შექმნილი სტილის ჩარჩოებში - ეროტიკა და ფუფუნება  ვერსაჩეს სტილის უცვლელი კომპონენტებია.
ვინაიდან დონატელა ვერსაჩე სარეკლამო კამპანიებისა და სტილის სპეციალისტია, მოკლე დროში აღადგინა სახლის ურყევი პოზიცია მოდის სამყაროში. მან პირველმა გამოიყვანა სხვადასხვა ცნობილი სახეები პოდიუმებზე, რათა მსოფლიოსთვის ეჩვენებინა თავისი სტილი. მინი|[[ჯენიფერ ლოპესი და დონატელა ვერსაჩე]] ჯანის სარეკლამო ტრადიციების მკაცრად დაცვით, დონატელამ ჩვენებაზე მოიწვია ცნობილი სახეები, რომელთა გარეშე Versace-ს არცერთი ჩვენება არ მიდიოდა. მათ შორის ისეთი ცნობილი ადამიანები, როგორებიც არიან: სერ ელტონ ჯონი, ელიზაბეტ ჰარლი, კეტრინ ზეტა-ჯონსი და კეიტ მოსი. ეს ვარსკვლავები ვერსაჩეს შოუს მუდმივი სტუმრები იყვნენ. ერთ-ერთ შოუს პრინცი ჩარლზიც დაესწრო. დონატელა სარეკლამო სახეებად  მიიწვია მისი კარგი მეგობრები ჯენიფერ ლოპესი, მადონა, კრისტინა აგილერა, ჯონათან რიზ-მაიერსი და დემი მური. მისი პოპულარობა განსაკუთრებით მაშინ  გაიზარდა, როდესაც  შექმნა ცნობილი Versace-ს  მწვანე კაბა,  ასევე ცნობილია როგორც "ჯუნგლების კაბა", რომელიც ჯენიფერ ლოპესს 2000 გრემის დაჯილდოებაზე ეცვა.
პირადი ცხოვრება
დონატელას და მის ყოფილ მეუღლეს პოლ ბეკს ორი შვილი ჰყავთ: ქალიშვილი ალეგრა (1986 წლის 30 ივნისი) და ვაჟი დენიელ ვერსაჩე (1989).
დონატელას მუდმივი საცხოვრებელი ადგილი არ აქვს, ის ხშირად გადადის ერთი ქალაქიდან მეორეში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:XX საუკუნის მოდელიორები კატეგორია:XXI საუკუნის მოდელიორები კატეგორია:იტალიელი დიზაინერები კატეგორია:ჯანი ვერსაჩე
იგლუ
მინი|იგლუ thumb|იგლუს მშენებლობის სქემა იგლუ — კანადელი ესკიმოსების ზამთრის საცხოვრებელი.
იგლუ შენდება თოვლის ბლოკებისგან და წარმოადგენს გუმბათისებრ კონსტრუქციას. როგორც წესი იგლუს დიამეტრია 3-4 მეტრი და სიმაღლე 2 მეტრამდე. ღრმა თოვლისას იგლუს შესასვლელი კეთდება თოვლში გათხრილი გვირაბის სახით, ხოლო თუ თოვლის საფარი არაა სქელი, მაშინ გარედან თოვლის ბლოკებისგან კეთდება დერეფანი, ეს იგლუს ქარისგან იცავს. თოვლი კარგი თბოიზოლატორია, ამიტომ როდესაც ჰაერის ტემპერატურა −40 −45 გრადუსია, შიგნით ტემპერატურა შესაძლოა მერყეობდეს −7-დან + 26 გრადუსამდე. იგლუს სპეციალურად არ ათბობენ. ცივი ჰაერის შემოდინება უზრუნველყოფს თოვლის შიდა ზედაპირის გაყინვას, რაც არ იძლევა იგლუს დადნობის საშუალებას.
იგლუს ასაშენებლად აუცილებელია დიდხანს ნადები კარგად გამაგრებული თოვლი. ბლოკების დაჭრა ნებისმიერი მჭრელი ინსტრუმენტით შეიძლება. გამოჭრა იმ მხრიდან იწყება, საიდანაც ქარი უბერავს, რადგან აქ თოვლი უფრო მკვრივია. ხანდახან თოვლის ბლოკებთან ერთად ყინულიც გამოიყენება, რათა იგლუში სინათლემ შეაღწიოს. იგლუს ჭერში ტოვებენ ღია ხვრელს ვინტილაციისთვის და განათებისთვის.
იგლუს არქიტექტურა უნიკალურია. მისი ბლოკები სპირალურად ლაგდება ისე, რომ კედლები თავისუფლად იტანს სახურავის სიმძიმეს, ხოლო ვინტილაცია არ აძლევს თოვლს გადნობის საშუალებას.
იგლუში დასაძინებელი ადგილები ამაღლებულ პლატფორმაზეა, ვინაიდან თბილი ჰაერი ზემოთ ადის, ხოლო ცივი ქვემოთ ჩადის. ზოგი ტონები იგლუში ცხოველთა ტყავებს აფენენ მეტი სითბოსთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არქიტექტურა კატეგორია:თოვლი
K1
K1 — სამხრეთ კორეის ძირითადი საბრძოლო ტანკი. ეს მანქანა შემნა General Dynamics კომპანიამ, ხოლო პროდუქციას აწარმოებს კომპანია Hyundai.
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები
Zemaciinae
Zemaciinae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
მუჰამად ბენ მუსა ალ-ხვარაზმი
მინი|1983 წლის 6 სექტემბერს, საბჭოთა კავშირში გამოშვებული საფოსტო მარკა მუჰამად ბენ მუსა ალ-ხვარაზმი (დ. დაახლ. 780, ხვარაზმი — გ. დაახლ. 850) — სპარსი მათემატიკოსი, ასტრონომი და გეოგრაფი. წარმოშობით ხვარაზმიდან იყო. VIII საუკუნის ბოლო წლებში გადასახლდა ბაღდადში, სადაც 815 წლიდან სათავეში ჩაუდგა „სიბრძნის სახლს“, — ბაღდადის ხელნაწერთა საცავს. არითმეტიკისა და ალგებრის მისმა ფუძემდებლურმა ტრაქტატებმა დიდი გავლენა მოახდინა მათემატიკის განვითარებაზე. მან პირველმა გამიჯნა ალგებრა არითმეტიკისგან და განიხილა იგი როგორც დამოუკიდებელი საგანი. ტერმინი „ალგებრა“ მისი წიგნის სათაურიდან მომდინარეობს (კერძოდ სიტყვიდან al-jabr, რაც ნიშნავს „დასრულებას“ და „ხელახლა გაერთიანებას“). ასევე, მისი სახელის ლათინურ ვერსიიდან (Algorithmi) მომდინარეობს სიტყვები ალგორითმი და ალგორიზმი.
სქოლიო
კატეგორია:სპარსელები კატეგორია:სპარსელი ასტროლოგები კატეგორია:სპარსელი ასტრონომები კატეგორია:სპარსელი მათემატიკოსები კატეგორია:სპარსელი გეოგრაფები კატეგორია:ირანელი მეცნიერები
ფილიპე თორია
ფილიპე ალექსის ძე თორია (დ. 1889, სოფელი ნაბაკევი, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია — გ. 19 ნოემბერი, 1937) — აფხაზი რევოლუციონერი.
ბიოგრაფია
ფილიპე თორია დაიბადა 1889 წელს სოფელ ნაბაკევში. მშობლიურ სოფელში დაამთავრა ორკლასიანი სასწავლებელი, შემდეგ კი, 1911 წლამდე მამისეულ კარმიდამოში მუშაობდა. პირველმა მსოფლიო ომმა ჩერნიგოვში მოუსწრო, სადაც ჯარში მსახურობდა. სამი თვის შემდეგ იგი ტყვედ ჩავარდა. რვა თვე იმყოფებოდა ავსტრიაში სამხედრო ტყვეთა ბანაკში, შემდეგ ორი წელი დაჰყო გერმანიაში, საიდანაც შესძლო ჰოლანდიაში გაქცევა. აქედან ჩააღწია ინგლისში, ერთხანს ცხოვრობდა ლონდონში და 1917 წლის დასაწყისში ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანით ბრუნდება რუსეთში, პეტროგრადში.
1917 წელს შევიდა ბოლშევიკური პარტიის რიგებში. იმავე წლის შემოდგომაზე იგი აფხაზეთში ჩავიდა, სადაც აქტიურად ჩაება იატაკქვეშა პარტიულ მუშაობაში სამურზაყანოს მაზრაში. რევოლუციურ მოძრაობაში მის გვერდით იდგნენ: პავლე ძიგუა, დიმიტრი თორია, იგო თოფურია და სხვები. 1925 წლის ჟურნალ „აფსნი — სულის ქვეყანაში“ იგი წერდა, რომ სამურზაყანოს ბოლშევიზაცია დაიწყო რევოლუციურად განწყობილი ჯარისკაცებით იმპერიალისტური ომიდან დაბრუნებისთანავე.
1918 წელს რსდმპ (ბ) კავკასიის კომიტეტის მოწოდებისამებრ დაიწყო მზადება აჯანყებისათვის. მასში ჩაებნენ აფხაზეთის პარტიული ორგანიზაციებიც. სამურზაყანოში ამ მოძრაობას ხელმძღვანელობდა პავლე ე. ძიგუა, რომლის უახლოესი თანაშემწე იყო ფ. თორია. ისინი ქმნიდნენ მებრძოლ რაზმებს და აიარაღებდნენ მათ. 1918 წლის 8 აპრილს სოხუმში დამყარდა საბჭოთა ხელისუფლება. ამით აღფრთოვანებულმა სამურზაყანოელმა ბოლშევიკებმა მოიწვიეს გლეხთა კრება, რომელიც გალში 11 აპრილს გაიხსნა. კრებამ მხარი დაუჭირა ბოლშევიკთა ლოზუნგებს და მიიღო რეზოლუცია სამურზაყანოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შესახებ. ფ თორია შევიდა პ. ძიგუას ხელმძრვანელობით შექმნილი უბნის რევკომის, აგრეთვე სამხედრო საქმეების საგანგებო სამეულის შემადგენლობაში. იგი დაინიშნა უბნის მთელი შეიარაღებული ძალების მთავარ მეთაურად, რომელშიც რამდენიმე ათეული კაცი შედიოდა.
სოხუმში საბჭოთა ხელისუფლების დამარცხების შემდეგ, მდგომარეობა სამურზაყანოში გართულდა. სამურზაყანოელი ბოლშევიკები ზომებს ღებულობდნენ ბლოკადის გასარღვევად. 1918 წლის ივნისის ბოლოს ფ. თორიას მეთაურობით ბრძოლით იქნა აღებული ანაკლია, ჯარი შეიჭრა ზუგდიდში, დაიკავეს ფოსტა, ტელეგრაფი, ციხე და დაეპატრონეს ქალაქის დიდ ნაწილს. მაგრამ ძალები უთანასწორო იყო და ამიტომ აჯანყებულებმა უკან დაიხიეს.
1918 წლის სექტემბერში სამურზაყანოს უბანში, რომელიც მაშინ ამიერკავკასიაში საბჭოთა ხელისუფლების ერთადერთ კუნძულს წარმოადგენდა, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობამ გაგზავნა მსხვილი სამხედრო ძალა. ამის შესახებ ფ. თორია წერდა: „გენერალ ჯუღელის გვარდიულმა რაზმმა ჩვენი რაზმის წინააღმდეგ განახორციელა შეტევა, გახსნა საარტილერიო და ტყვიამფრქვევის ცეცხლი ზუგდიდისა და კოდორის მხრიდან, აგრეთვე ზღვიდან. ჩვენმა რაზმმა, რომელსაც მე ვმეთაურობდი, ვერ გაუძლო მტრის შემოტევას...“ ფ. თორია დააპატიმრეს და ზუგდიდის ციხეში მოათავსეს.
1919 წლის მაისში თორია არჩეულ იქნა პარტიის სამურზაყანოს საუბნო კომიტეტის წევრად. იმავე წლის აგვისტოში მონაწილეობდა აფხაზეთის ბოლშევიკთა საოლქო კონფერენციაში, როგორც სამურზაყანოს დელეგატი. 1921 წლის დასაწყისში აქტიური იატაკქვეშა მუშაობისათვის დააკავეს და ჩასვეს სოხუმის ციხეში, მაგრამ მალევე გაანთავისუფლეს. ამის შემდეგ მან შექმნა რაზმი წითელი არმიის დასახმარებლად. სოფელ აჩიგვარაში თორიას რაზმი შეუერთდა ყუბანის მეცხრე წითელ არმიას და მუნაწილეობა მიიღო გალის განთავისუფლებაში.
აფხაზეთში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ აქტიურად მონაწილეობდა გალის მაზრის სოციალისტურ ცხოვრებაში. იყო სამაზრო პარტიული ორგანიზაციის პოლიტბიუროს წევრი, მუშობდა სამაზრო მილიციისა და საგანგებო კომისრის უფროსად, მიწგანის გამგედ და გალის მაზრის აღმასკომის თვჯდომარედ. მუშაობდა აფხაზეთის მიწათმოქმედების სახალხო კომისრის მოადგილედ.
1932 წელს გადაიყვანეს პარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის საოლქო საკონტროლო კომისიის თავჯდომარის მოადგილედ და აფხაზეთის მუშურ-გლეხური ინსპექციის სახალხო კომისარიატის ლიკვიდაციის შემდეგ, 1934 წელს მუშაობდა საქართველოს კპ (ბ) აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის პარტიული კომისიის პასუხისმგებელ მდივნად.
არაერთხელ იყო არჩეული აფხაზეთის ცაკის, პარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის, პარტიის სოხუმის საქალაქო და გალის რაიონული კომიტეტების წევრად.
დახვრიტეს 1937 წელს.
ჯილდოები და მედლები
1932 წელს აფხაზეთის ცაკმა დააჯილდოვა საპატიო სიგელით, ასევე დაჯილდოვებული იყო ოქროს სამკერდე ნიშნით „1917-1921 წლებში აფხაზეთში საბჭოთა ხელისუფლებისათვის ბრძოლების გმირი“.
ლიტერატურა
გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №66 (12932), 6 აპრილი, 1989
კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:აფხაზი რევოლუციონერები
სენტ-ჯონზი
სენტ-ჯონზი შეიძლება ნიშნავდეს:
ფცის ღვთისმშობლის ეკლესია
ფცის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფცაში. მდებარეობს სოფლის ქვედაუბანში. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (6 X 10 მ), ნაგებია ქვიშაქვის კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთით ჰქონია, სარკმლები აღმოსავლეთით, დასავლეთით და სამხრეთითაა. ამჟამად ორივე შესასვლელი ამოშენებულია და აღმოსავლეთით, სარკმლის ადგილას კარია გაჭრილი. დარბაზის გრძივი კედლები და ცილინდრული კამარა დანაწევრებულია წყვილი პილასტრით და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით. ეკლესიაში ძველი დონიდან 0,5 მეტრის სიმაღლეზე ხის იატაკია დაგებული. ფასადები დასრულებულია აგურის თაროსებრი ლავგარდნით. ეკლესია გადახურულია კრამიტის ორფერდა სახურავით. შეკეთებისას ეკლესიის დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილი აგურით აღუდგენიათ და ზედ აგურის პატარა სამრეკლო დაუშენებიათ.
მიხეილ გლინკა
მიხეილ გლინკა დაიბადა რუსეთში, სოფელ ნოვოსპასკოიეში. მამამისი იყო მდიდარი არმიის კაპიტანი, მის ოჯახს კი ცართან ახლო კავშირი ჰქონდა. მიხეილ გლინკის „პატრიოტული სიმღერა“ (Патриотическая песня) 1991-2000 წლებში იყო რუსეთის ფედერაციის ეროვნული ჰიმნი.
Raingods with Zippos
Raingods with Zippos (1999) — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის მეექვსე სოლო-ალბომი. იგი გამოიცა ლეიბლებზე Roadrunner Records.
Raingods with Zippos ხშირად ითვლება მუსიკოს საუკეთესო სტუდიურ სოლო-ნაშრომად, 1990 წლის სადებიუტო ალბომის Vigil in a Wilderness of Mirrors შემდეგ. ეს ასევე არის მისი პირველი ალბომი, ჩაწერილი პროდიუსერ ელიოტ ნესის დახმარებით. რამდენიმე სიმღერაში გიტარის სოლო-პარტიებს ასრულებს სტივენ უილსონი (Porcupine Tree).
სქოლიო
კატეგორია:ფიშის ალბომები კატეგორია:1999 წლის ალბომები კატეგორია:Roadrunner Records-ის ალბომები
Lasioglossum libericum
Lasioglossum libericum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1945 წელს.
სქოლიო
libericum
ნიაკორნაარსუკი
ნიაკორნაარსუკი (Niaqornaarsuk) — სოფელი დასავლეთ გრენლანდიაში, კაასუიტსუპის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 300 კაცს.
კატეგორია:გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
გუდარი
გუდარი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის გუდარ-ხავალამბრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60,771154 კმ². მოსახლეობა — 77 კაცი(2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
Виа „Орэра“ (ალბომი)
Виа „Орэра“ — ანსამბლ „ორერას“ კომპაქტ-კასეტა. შესულია ორერას საუკეთესო სიმღერები (1961-1976). გამოვიდა 1977 წელს. კასეტა მოიცავს 15  კომპოზიციას. სიმღერები სრულდება ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, თურქულ და ესპანურ ენებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორერას ალბომები კატეგორია:1977 წლის ალბომები კატეგორია:მელოდიის ალბომები
იბიკუი
იბიკუი (Ibicuí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 786 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 163.296 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.57 კმ²-ზე.
ზაფხული როდესაც გავლამაზდი (ტელე სერიალი)
აღწერა
ყოველწლიურ საზაფხულო არდადეგებზე ოჯახის მეგობრის სანაპირო სახლში, ბელი მეგობრებს კვლავ ხვდება, ძმებს, ჯერემაიას და კონრადს. ის სასიყვარულო სამკუთხედში აღმოჩნდება.
განვითარება
2021 წლის 8 თებერვალს Amazon-მა წარმოებას რვა ეპიზოდისგან შემდგარი შეკვეთა მისცა. სერიალი ეფუძნება ჯენი ჰანის 2009 წლის ამავე სახელწოდების რომანს. მისი შექმნილი და აღმასრულებელი პროდიუსერიც ჰანია. ასევე აღმასრულებელი პროდიუსერებია: გაბრიელ სტენტონი, კარენ როზენფელტი, ნნე ებონგი და ჰოუპ ჰარტმანი. 2022 წლის 8 ივნისს, სერიალის პრემიერამდე, Amazon-მა მეორე სეზონი დააანონსა.
მსახიობების შერჩვა
2021 წლის 28 აპრილს, ლოლა ტუნგი, რეიჩელ ბლანჩარდი, ჯეკი ჩუნგი და კრისტოფერ ბრაინი სერიალის მთავარ პერსონაჟებად აიყვანეს. 2021 წლის ივლისში გევინ კაზალენიო, შონ კაუფმანი, მინი მილსი და ალფრედო ნარცისო შეუერთდნენ მთავარ მსახიობებს, ხოლო სამერ მედისონი, დევიდ იაკონო, რაინ სპენსერი და ტომ ევერეტ სკოტი მეორე ხარისხოვან მსახიობებს.aptation Of Jenny Han's YA Novel|website=Deadline Hollywood|first=Denise|last=Petski|date=July 26, 2021|access-date=July 26, 2021}} On August 31, 2022, Kyra Sedgwick and Elsie Fisher were cast in recurring capacities for the second season.
გადაღება
პირველი სეზონის გადაღება 2021 წელს გაიმართა ვილმინგტონში, ჩრდილოეთ კაროლინაში. მეორე სეზონის გადაღება 2022 წლის ივლისში დაიწყო.
პრემიერა
სერიალის პრემიერა Prime Video-ზე 2022 წლის 17 ივნისს შედგა.
გავლენა
სერიალის პრემიერის შემდეგ სამივე წიგნს რეიტინგი აუმაღლდა, ამაზონის ბესტსელერების სიაში პირველ სამი ადგილი დაიკავა, მეორე წიგნი, "It's Summer Without You", პირველ ადგილზეა. არტისტებმა, რომელთა მუსიკაც გამოიყენებული იყო შოუში, ასევე ნახეს გაყიდვებისა და მიმდევრების ძალიან დიდი ზრდა, ზოგიერთს კი სიმღერების გაყიდვების 6000%-მდე ზრდა აქვს. ტეილორ სვიფტის მეშვიდე სტუდიური ალბომი, Lover, აღორძინდა გაყიდვებით და სტრიმინგში, კვლავ შევიდა Billboard 200-ის ჩარტის ტოპ 40 რეგიონში, მისი სამი სიმღერა- "Cruel Summer", "Lover" და "False God" - სერიალში მოხვდნენ. სერილს ასევე ჰქონდა სოციალური მედიის მასიური გამოხმაურება, ჰეშთეგით #TheSummerIturnedPretty შეაგროვა 1,3 მილიარდზე მეტი ნახვა TikTok-ზე. სოციალური ანალიტიკური სააგენტო DMS-ის თანახმად, სერიალის შესახებ შეიქმნა 107000-ზე მეტი გლობალური პოსტი, მხოლოდ პრემიერის პირველ შაბათ-კვირას და 725 მილიონი პოტენციური შთაბეჭდილება პლატფორმებზე.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული სერიალი
ბლას ანტონიო საენსი
მანუელ ბლას ანტონიო საენსი (ესპ. Manuel Antonio Blas Sáenz) — ნიკარაგუის მე-18 უმაღლესი დირექტორი 1845 წლის 20 იანვრიდან 4 აპრილამდე. იგი გაპრეზიდენტებიდან მეოთხე დღეს, 24 იანვარს დევნილ უმაღლეს დირექტორად იქცა ქვეყანაში შექმნილი არეულობის გამო.
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ვლადიმირ ვოსკობოინიკოვი
საკლუბო კარიერა
ვოსკობოინიკოვმა კარიერა დაიწყო ტალინის „პუუმაში“, სადაც თამაშობდა 1991–2000 წლებში.
18 წლის ასაკში ვოსკობოინიკოვი გადავიდა ტალინის „ლევადიაში“, ესტონეთის ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ კლუბში. შემდეგ ის გადავიდა ბელგიურ „ბრიუსელში“, შემდეგ კი იჯაროთ „ეუპენში“. შემდეგ კი კვლავ ესტონეთში დაბრუნდა.
შემდეგ იჯარით გადავიდა რუსეთის პირველი დივიზიონის კლუბ „ტორპედოში“, მაგრამ 2007 წლის ივლისში გააფორმა ორწლიანი კონტრაქტი.
2009 წლის 27 მარტს გადავიდა შვედეთის სუპერეტას კლუბ „სირიანსკაში“. მიუხედავად იმისა, რომ მას კონტრაქტი აკავშირებდა მოსკოვის „ტორპედოსთან“, ის შვედურ კლუბს შეუერთდა თავისუფალი აგენტის სტატუსით, რადგან რუსეთში არსებული წესის მიხედვით პირველ ლიგაში თამაშის უფლება არ ჰქონდა ლეგიონერს.
2010 წლის იანვარში ის შეუერთდა აზერბაიჯანულ „ნეფტჩის“.
2010 წლის აგვისტოში ის შეუერთდა „ლევადიას“.
2012 წელს თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში 13 მატჩი ჩაატარა და ერთი ბურთი გაიტანა.
სანაკრებო კარიერა
ესტონეთის ეროვნულ ნაკრებში ვოსკობოინიკოვს ამ დროისთვის ჩატარებული აქვს 33 მატჩი და გატანილი აქვს 4 გოლი. ეროვნულ ნაკრებში მისი დებიუტი შედგა 2007 წლის 2 ივლისს ხორვატიის ნაკრებთან მატჩში ევროპის 2008 წლის ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის მატჩში. ეროვნული ნაკრების მაისურით პირველი გოლი გაიტანა მოლდოვის ნაკრებთან 1-0 მოგებულ მატჩში, 2008 წლის 18 ნოემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:ესტონელი ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ხიმკის ფეხბურთელები კატეგორია:აზერბაიჯანის საფეხბურთო პრემიერლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბაქოს ნეფთჩის ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ჩინეთის პირველი ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ესტონეთის ნაკრების ფეხბურთელები
ოლბოქსი
მინი|მარჯვნივ|კუნძული ოლბოქსი ოლბოქსი (Holbox) - კუნძული მექსიკის შტატ კინტანა-როოში, მდებარეობს იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. კუნძულის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 12 კილომეტრს, ხოლო სიგანე 1,5 კილომეტრს, კუნძულის სანაპირო ნაწილის გარკვეული ნაწილი მდებარეობს ლაგუნის ზოლში. აქ სახლობს სხვადასხვა ჯიშის ფრინველები მათგან აღსანიშნავია: ფლამინგო, ვარხვისებრნი და სხვ. ტერიტორია შედის ლასარო-კარდენასის მუნიციპალიტეტსი შემადგენლობაში.
2005 წლის მონაცემებით ოლბოქსიზე ცხოვრობს 1,198 ადამიანი, მცხოვრებთა ძირითადი შემოსავლის წყარო მეთევზეობაა. კუნძულთან უახლოესი დაკავშირება ხდება ქალაქ კანკუნიდან და პლაია-დელ-კარმენიდან.
კატეგორია:მექსიკის კუნძულები
მონრეალის მეტროპოლიტენი
thumb მონრეალის მეტროპოლიტენი — საქალაქო ტრანსპორტის სისტემა მონრეალში. ტორონტოს მეტროპოლიტენის შემდეგ კანადაში მეორეა დატვირთულობის მიხედვით. 2006 წლისთვის მონრეალის მეტროპოლიტენს თავისი გახსნის დღიდან 6 მლრდ ადამიანი ჰყავდა გადაყვანილი, რაც თითქმის ტოლია დედამიწის მოსახლეობისა.
მონრეალის მეტროპოლიტენი მსოფლიოში პირველია და იმ მცირეოდენ მეტროპოლიტენთა რიცხვშია, სადაც სალტეებიანი მატარებლები გამოიყენება. მეტრო 1966 წელს შევიდა ექსპლუატაციაში.
ისტორია
მშენებლობა 1962 წლის მაისში დაიწყო; 1967 წლის ზაფხულში მეტროს უკვე უნდა ემუშავა. 1967 წელს მონრეალში მსოფლიო გამოფენა — ექსპო-67 უნდა გამართულიყო, ამიტომაც, ქალაქს მეტროპოლიტენი ესაჭიროებოდა. თავდაპირველ ვარიანტში სულ 3 ხაზი უნდა გაეყვანათ. 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ჩატარებასთან დაკავშირებით კი მწვანე ხაზის დაგრძელების აუცილებლობა შეიქნა და სწორედ ჩრდილოეთით წავიდა განვითარება, სადაც ამჟამად ოლიპიური სტადიონი და ოლიმპიური სოფელია. ამის შემდგომ, 1978-1982 წლებში ნარინჯისფერი ხაზი რამდენიმეჯერ დააგრძელეს ორივე მიმართულებით. ცისფერი ხაზის სადგურები 1986-1988 წლებში გაიხსნა, თუმცა, მათი დაპროექტება 10 წლით ადრე იყო მომხდარი.
დღევანდელობა
მონრელის მეტროში 5 ხაზი მუშაობს, თითოეულს თავისი ფერი, მარშრუტის ნომერი და საბოლოო სადგურები აქვს. ყველაზე დატვირთული ხაზი 2-ეა - რუკაზე ნარინჯისფერი, ყველაზე წყნარადმავალი ხაზი კი 5-ე ხაზია - რუკაზე ლურჯი. 4-ე ხაზი - რუკაზე ყვითელი - ყველაზე მოკლეა: სულ 3 სადგურით. ეს ხაზი 1967 წლის მსოფლიო ბაზრობისთვის სპეციალურად იქნა აშენებული, რომელიც წმინდა ელენეს კუნძულზე გადის. 2007 წლის 28 აპრილს მეორე ხაზზე დამატებით 3 სადგური გაიხსნა, ამდენად, ხაზი დასავლეთით დაგრძელდა კუნძულ ლავალამდე.
ხაზები
thumb|right|250px|მონრეალის მეტროპოლიტენის მატარებელი.
600px|thumb|მეტროსადგური Lionel-Groulx
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადის მეტროპოლიტენები მეტროპოლიტენი
სამოილოვიჩის მუზეუმი
სამოილოვიჩის მუზეუმი (Музей Самойловича) — პოლარული სივრცის საბჭოთა მკვლევარის, პროფესორ (1928), გეოგრაფიის მეცნიერებათ დოქტორის (1934) რუდოლფ სამოილოვიჩის მემორიალური მუზეუმი. მუზეუმი გაიხსნა 1981 წლის 11-12 სექტემბერს. ამჟამად მუზეუმი არის ერთადერთი ქვეყანაში, რომელიც ეძღვნება არქტიკისა და ანტარქტიკის მკვლევარს.
მუზეუმის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქალაქი აზოვი, ლენინგრადის ქ. № 46ю
ისტორია
პოლარეთის საბჭოთ მკვლევარის, გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორის, პროფესორ რუდოლფ სამოილოვიჩის მუზეუმი გაიხსნა 1981 წლის 12 სექტემბერს. იგი ერთადერთია ქვეყანაში, რომელიც ეძღვნება არქტიკისა და ანტარქტიკის მკვლევარს.
მუზეუმში, მკვლევარის 130 წლისთავთან დაკავშირებით გაიხსნა მულტიმედიური ექსპოზიცია.
რ. სამოილოვიჩის სახელი დგას ისეთი მკვლევარების გვერდით, როგორიცა რუალ ამუნდსენი, ფრიტიოფ ნანსენი, სკოტი, რუსანოვი და სხვა. სამოილოვიჩმა დიდი წვლილი შეიტანა არქტიკის გამოკვლევაში. 1938 წელს სამოილოვიჩი რეპრესიების მსხვერპლი გახდა. 1939 წლის 4 მარტს კი დახვრიტეს.