cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვახვახიშვილების ციხე
დარჩენილი კოშკებიდან ოთხი კუთხეებშია განლაგებული, მეხუთე კი აღმოსავლეთის ვიწრო კედლის შუაში დგას. ამ უკანასკნელ კოშკს ორიგინალური გადაწყვეტა აქვს და ანალოგიც არ მოეპოვება. ცილინდრული კოშკის პირველი სართული ამოვსებულია, მეორე სართულზე ასვლა კი შეიძლება მხოლოდ ეზოდან ქვის კიბით, რომელიც გალავანს ჩრდილოეთიდან მიჰყვება. მეორე სართულის კედლებში  ქვედა რიგზე  ოთხი საზარბაზნე და ხუთი შეწყვილებული სათოფურია განლაგებული. ციხის ალაყაფის კარი ახლა არ ჩანს, მაგრამ ძველი გეგმის მიხედვით ირკვევა, რომ იგი მოთავსებული ყოფილა დასავლეთით. იქვე იწყება დაღმართი, საიდანაც ერთი გზა ჩრდილოეთით ჩადიოდა და უერთდებოდა სიღნადისაკენ მიმავალ გზას, მეორე გზა ფერდობს მიუყვებოდა და სხვა, მცირეხარისხოვან გზებს უერთდებოდა. ჩრდილო კედლის დასავლეთის მონაკვეთში მოთავსებულია სათადარიგო გასასვლელი.
ციხის კედლები საკმაოდ მაღალია და ორ იარუსადაა გაყოფილი. ზედა იარუსზე მებრძოლთა ჩამოსადგომი ხის ბაქანი იყო მოწყობილი. იქვე განლაგებული სათოფურებიდან ხდებოდა სიმაგრის დაცვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჯოვანი დომენიკო კასინი
ჯოვანი დომენიკო კასინი (Giovanni Domenico Cassini; დ. 8 ივნისი, 1625 — გ. 14 სექტემბერი, 1712) — იტალიელი მათემატიკოსი, ასტროლოგი, ინჟინერი და ასტრონომი.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მათემატიკოსები კატეგორია:იტალიელი ასტრონომები კატეგორია:იტალიელი ასტროლოგები
Ꙓ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ლიგატურები
კოსმოსი: სივრცე-დროის ოდისეა
დოკუმენტური ფილმების ციკლის ხელახალი შექმნის ინიციატორი, ორიგინალური სერიალის შემქნელის და წამყვანის, კარლ სეიგანის მეუღლე ენ დრუიანი იყო. სერიალის ძირითადი თემები და შინაარსი ეფუძნება ორიგინალურ ვერსიას. განახლებული შოუს წამყვანი გახდა ცნობილი ამერიკელი ასტროფიზიკოსი, მწერალი და მეცნიერების პოპულარიზატორი ნილ დეგრას ტაისონი.
ფილმების ციკლი შედგება 13 ნაწილისგან და გადიოდა მრავალ ქვეყანაში ისეთ არხების მეშვეობით როგორებიცაა National Geographic Channel და Fox Broadcasting Company.
დოკუმენტურ ფილმებში მარტივი და გასაგები ენით, უახლესი კომპიუტერული გრაფიკით, ანიმაციით და თანამედროვე მონაცემებზე დაყრდნობით, მოთხრობილია ისეთ ფენომენებზე როგორებიცაა კოსმოსი, თავისი უკიდეგანო სივრცეებით. ფილმების მთავარი თემებია გალაქტიკები, ვარსკვლავები, პლანეტები, კომეტები, შავი ხვრელები, პულსარები, კვაზარები და ა. შ.
ფილმები მხოლოდ კოსმოსის თემით არ შემოიფარგლება, ასევე აღწერილია ბუნება ატომების და მოლეკულების დონეზე, ფუნდამენტური მოვლენები, განხილულია დედამიწის შორეული წარსული, მისი შექმნიდან დღემდე და პლანეტის შესაძლო ბედი მილიონობით წლის შემდეგ. რამდენიმე ეპიზოდში გამახვილებულია ყურადღება დედამიწაზე სიცოცხლის წარმოშობის ვერსიებზე, ევოლუციაზე, მის ბიოქიმიაზე, დნმ-ზე, გენეტიკაზე, ელექტრომაგნეტიზმზე, გრავიტაციაზე და პლანეტაზე მიმდინარე უმნიშვნელოვანს მოვლენებზე,
ციკლის ყოველ ფილმში ანიმაციის საშუალებით გაცოცხლებულია ისეთი მეცნიერების და საზოგადო მოღვაწეების ბიოგრაფიები, როგორებიც იყვნენ ჯორდანო ბრუნო, ედმუნდ ჰალეი, რობერტ ჰუკი, უილიამ ჰერშელი, ისააკ ნიუტონი მაიკლ ფარადეი, ჯეიმზ მაქსველი და ა.შ.
ისევე როგორც 1980 წლის ვერსიაში, განახლებულ სერიაში დიდი როლი ენიჭება კარლ სეიგანის მიერ მოგონილ „დროის კალენდარს“ (სამყაროს არსებობის 13,7 მილიარდი წელი ჩატეულია 1 წლის კალენდარში, სადაც პირველი იანვრის პირველი წამი, ანუ 0 საათი, 0 წუთი და 1 წამი შეესაბამება დიდი აფეთქების დროს, ხოლო 31 დეკემბრის 23 საათი, 59 წუთი და 59 წამი კი დღევანდელ დღეს)
ასევე დიდი როლი ეთმობა „წარმოსახვის ხომალდს“, კარლ სეიგანის „შექმნილ“ ხომალდს შეუძლია იმოგზაუროს კოსმოსის ნებისმიერ წერტილში, გაუძლოს უკიდურეს ტემპერატურებს და წნევებს, მას შეუძლია დაპატარავდეს და ადრონების ზომის გახდეს, რათა ელემენტარულ ნაწილაკებს შორის მოხვდეს, შეუძლია შავი ხვრელის სიახლოვეში უვნებლად იფრინოს, გაუძლოს პულსარის გამანადგურებელ გამოსხივებას და ჩაყვინთოს მეთანის ზღვებში სატურნის თანამგზავრებზე.
ფილმებში მაყურებელი ეცნობა სამყაროს წარმოქმნის თეორიას, ვარსკვლავების სიცოცხლის ფაზებს, გალქტიკების მოძრაობას, სიცოცხლის შესაძლო ფორმებს შორეულ პლანეტებზე, დედამიწის ისტორიის სხვადასხვა ეპოქებს, ცოცხალი არსებების ევოლუციას, მეცნიერების განვითარებას,
სერიალი პირველად გავიდა ეთერში 2014 წლის 9 მარტს და მას საკმაოდ მაღალი რეიტინგი ჰქონდა, ნომინირებული იყო სატელევიზიო პრემია ემის 12 ნომინაციაზე,
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის დოკუმენტური ტელესერიალები
ტაიგეტი
ტაიგეტი (Ταΰγετος) — ქედი საბერძნეთში, პელოპონესის ნახევარკუნძულის სამხრეთ ნაწილში. სიგრძე დაახლოებით 75 კმ. სიმაღლე 2404 მ-მდე (მთა აიოს-ილიასი). აგებულია მეტწილად კირქვებითა და კრისტალური ფიქლებით. აქვს ციცაბოკალთებიანი დაკბილული მწვერვალები. განვითარებულია კარსტი. ფერდობების ქვედა ნაწილი შემოსილია მაკვისით, უფრო მაღლა — წაბლის, მუხის, სოჭის ტყეები და გასტეპებული მდელოებია. მაღალი მწვერვალების ფერდობები რამდენიმე თვით თოვლით არის დაფარული. ტაიგეტის აღმოსავლეთ მთისძირშია ქალაქ-სახელმწიფო — სპარტა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის ქედები
ბარდუსის ციხე
ბარდუსის ციხე (Bardız Kalesi) — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე ისტორიულ ტაოში, ბარდუსის ხეობაში, ახლანდელი თურქეთის ტერიტორიაზე, ერზერუმის პროვინციის შენკაიას რაიონში, სოფელ გაზილერის მახლობლად.
ისტორია
ბარდუსის ხეობის ჩამკეტი ციხის ფლობას განსაკუთრებული მნიშვნელობა ექნებოდა ტაოს მეფისთვის, რადგან ხეობის ბოლოში, თანამედროვე შენკაიას ტერიტორიაზე, ტაოს პოლიტიკური ცენტრი - ბანა მდებარეობდა. აქ ედგა ტახტი ტაოს მეფე დავით III-ს. ამიტომ, სამეფოს დასაცავად, იგი დიდ მნიშვნელობას მიანიჭებდა ბარდუსის ხეობაში თავისი სამხედრო თუ საეკლესიო გავლენის სიმყარეს. შესაბამისად, ვარაუდობენ, რომ ბარდუსის ციხეზე ეკლესიის აშენება და მასზე გაკეთებული წარწერა სწორედ დავით III-ის მეფობის პერიოდიდანაა.
ბარდუსის ციხის აშენების შესახებ ცნობებს გვაწვდის ოსმალო მოგზაური ევლია ჩელები. 1647 წელს ევლია ჩელები ახალციხეში იმყოფებოდა და, როგორც თვითონ აღწერს, ახალციხიდან ყარსის მიმართულებით გაემგზავრა. გზად სწორედ ბარდუსის ხეობა გაუვლია, უნახავს ციხე, რომლის შესახებაც წერს. ჩელები ბარდუსის ციხის აშენებას აყ-ყოინლუს თურქმანებს უკავშირებდა და ციხის ირგვლივ არსებულ ნაგებობასა და სავაჭრო რიგებზეც მიუთითებდა.
XVIII საუკუნეში ბარდუსის ციხეში ახალციხიდან გადახვეწილი კათოლიკე მისიონერები ყოფილან შეხიზნული. ბარდუსის კლდეებში დამალულ ერთ-ერთ პატრს 1769 წელს რომში, კარდინალთან, დახმარების სათხოვნელი წერილიც კი გაუგზავნია, რადგან ბარდუსიდანაც ვეღარ ახერხებდნენ წასვლას. ხეობის იმდროინდელი ოსმალო გამგებლის, ნომან ფაშას ნებართვით 1770 წელს, რომიდან მოსული საპასუხო წერილის შემდეგ, პატრები ბარდუსის ციხიდან გამოუშვეს და რომში მშვიდობიანად დააბრუნეს.
არქიტექტურა
frameless|მარცხნივ|ბარდუსის ციხის რეკონსტრუქცია ბარდუსის ციხის გალავნის დიდი ნაწილი საკმაოდ კარგად არის შენარჩუნებული, განსაკუთრებით, შესასვლელის მხარე და ბურჯები. გალავანს ორ იარუსად გასდევს ხის ძელურები, რომლებიც, როგორც ჩანს, მშენებლობის დროს კედლის გასამაგრებლად გამოიყენებოდა. ციხის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში დაახლოებით 8 მეტრი სიმაღლის კარგად შენარჩუნებული ოთხკუთხა გოდოლია. გოდოლის კუთხეები ფერადვარაუდობენეთრი, წითელი) საპერანგე ქვით არის ამოყვანილი. გოდოლის სამხრეთ კედელში ჩაშენებულ ქვებზე კი ქართული ორნამენტები შეიმჩნევა. ეს ქვები აშკარად ეკლესიის პერანგის მოსაპირკეთებელი ქვები უნდა ყოფილიყო და |ეკლესიის დანგრევის შემდეგ არის გამოყენებული მშენებლობაში.
კარიბჭის ჩრდილოეთ მხარეს კედელი გამონგრეულია, მაგრამ სამხრეთის მხარე და თაღის ნაშთი კარგად არის შენარჩუნებული. ამ შენარჩუნებულ კედელზე, დაახლოებით 3,5 მეტრის სიმაღლეზე ჩაშენებულ მოწითალო ფერის ქვაზე, ამოკვეთილია ორსტრიქონიანი წარწერა. პალეოგრაფიული ნიშნების მიხედვით, ის X საუკუნეს] უნდა ეკუთვნოდეს. ქვას დაზიანებები არ ემჩნევა. იგი, სავარაუდოდ, ეკლესიის კედლის დანგრევის შემდეგ არის ციხის კედელში ჩაშენებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
უმუდალილარი
უმუდალილარი (Umudalılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —    	96 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ꙮ
ꙮ (მულტიოკულარული О) — კირილური არქაული ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუ
სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუ (São Sebastião do Paraíso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1183 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 64 980 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 79.74 კმ²-ზე. ფართობი 64 980 კმ²-ია.
პალმერსტონი (ახალი ზელანდია)
პალმერსტონი (Palmerston) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე, ოტაგოს რეგიონში. მდებარეობს ქალაქ დანიდინის ჩრდილოეთით, 50 კილომეტრში. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 795 კაცს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ქალაქები
კოლკაბამბის რაიონი (ტაიაკახა)
კოლკაბამბის რაიონი (Distrito de Colcabamba) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 979 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 593 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 598.12 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
ალექსანდრე ახმეტელის ქუჩა
ალექსანდრე (სანდრო) ახმეტელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიღომი); აკაკი ბელიაშვილის ქუჩასა და დავით აღმაშენებლის ხეივანს შორის. ალექსანდრე ახმეტელის სახელი ეწოდა 1963 წელს. ამ ქუჩაზეა კინოსტუდია — დღევანდელი სააქციო საზოგადოება „ქართული ფილმი“. აქვს 1 გასასვლელი.
ალექსანდრე ახმეტელის გასასვლელი
ალექსანდრე (სანდრო) ახმეტელის გასასვლელი — გასასვლელი თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიღომი);  ალექსანდრე ახმეტელისა  და ევგენი მიქელაძის ქუჩებს შორის.
ლიტერატურა
ახმეტელი
ლენგონგის ხეობა
ლენგონგის ხეობა — წყლით დაფარული ხეობა, რომელიც აერთიანებს რეგიონის ოთხ არქეოლოგიურ მხარეს და შეიცავს 2 მილიონი წლის სიძველის ნაშთებს. ხეობამ დიდი ხნის განმავლობაში შემოინახა ადამიანის საცხოვრებელი და მსოფლიოში უძველესია აფრიკის კონტინენტზე აღმოჩენილი სამარხების შემდეგ. ამ რეგიონის ღია ადგილებსა და გამოქვაბულებში აღმოჩენილია პალეოლითის ხანის სახელოსნო იარაღები, რაც კიდევ ერთხელ ამტკიცებს ადრეული ტექნოლოგიების განვითარების შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მალაიზიაში
სტაროსუბხანგულოვო
1795 წელს 14 ეზოში ცხოვრობდა 92 ადამიანი, 1866 წელს 30 ეზოში — 189 ადამიანი. განვითარებული იყო მესაქონლეობა და მიწათმოქმედება. 2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის 92,3 %-ს ბაშკირები შეადგენდნენ. 2010 წლის აღწერის მიხედვით, სტაროსუბხანგულოვოში ცხოვრობდა 4609 ადამიანი.
დააარსეს ბაშკირებმა. სტაროსუბხანგულოვოში არის ადგილობრივი მნიშვნელობის კვების მრეწველობის რამდენიმე საწარმო, ხის დასამუშავებელი კომპლექსი, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, მეჩეთი, ბაშკირეთის ნაკრძალის კარ-მიდამო. სტაროსუბხანგულოვოში დაიბადა ბაშკირეთის სახალხო არტისტი ალფია იულჩურინა.
სქოლიო
კატეგორია:ბურზიანის რაიონის სოფლები
Back to Front: Live in London
Back to Front: Live in London — ინგლისელი მუსიკოს პიტერ გებრიელის ვიდეო ალბომი, რომელიც გამოიცა 2014 წლის 23 ივნისს. მასში შეტანილია გებრიელის მიერ ლონდონში, 2013 წლის 21-21 ოქტომბერს, ალბომ So საიუბილეო ტურნეს Back to Front ფარგლებში ჩატარებული კონცერტი. ჩანაწერი წარმოდგენილია DVD, CD და 3D Blu-ray ფორმატში.
დისკი 2
მეორე დისკზე წარმოდგენილია ფილმის ვერსია კინოთეატრებისთვის და დამატებები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიტერ გებრიელის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2014 წლის ვიდეო ალბომები
სან-ტომას-დი-აკინიუ
სან-ტომას-დი-აკინიუ (São Tomás de Aquino) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 979 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 093 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.52 კმ²-ზე. ფართობი 277 928 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ყორჩიბაშიშვლების ციხე
ყორჩიბაშიშვლების ციხე — ციხესიმაგრე თელავში. მდებარეობს ვახვახიშვილების ციხის დასავლეთით. გადაჰყურებს ალაზნის ველს. დღეისათვის ციხის ტერიტორია მჭიდროდაა დასახლებული და ძველი მოხაზულობაც აღარ დგინდება. თავდაპირველი სახის ადდგენაში აქაც XIX საუკუნის დასაწყისში შედგენილი გეგმა გვეხმარება. ციხის ისტორია უცნობია, მაგრამ სტილისტური ნიშნების მიხედვით იგი XVIII საუკუნის მეორე ნახევარს მიეკუთვნება.
ირკვევა, რომ შემაღლებაზე მდგარი, კოშკებით აღჭურვილი ციხე გეგმაში გრძელ ოთხკუთხედს წარმოადგენდა. ჭიშკარი სამხრეთის ცენტრალური კოშკის მარჯვნივ ჰქონია. დამხმარე გასასვლელები მოთავსებული ყოფილა აღმოსავლეთის, ჩრდილოეთის და დასავლეთის კედლებში. მათი ასეთი უჩვეულო სიმრავლე შესაძლოა, ნაწილობრივ, ციხის შიგნით დამატებით ორი გალავნის არსებობით იყოს გამოწვეული. ერთი მათგანი გამოყოფს სამხრეთ-ღმოსავლეთის კუთხეს. მეორე - ჩრდილოეთის ცენტრის ნაწილს. პირველი, შესაძლოა, ციხის მფლობელის საცხოვრებელს წარმოადაგენდა, მეორე კი - გვარის სხვა წევრებისა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
გრიგოლ მამრიკიშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
ვახტანგ ძაბირაძე
ვახტანგ ძაბირაძე (დ. 6 თებერვალი, 1953, სოფელი  კლდეეთი, ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოლიტოლოგი და კონსტიტუციონალისტი, პუბლიცისტი და მესამე მოწვევის საქართველოს პარლამენტის წევრი, წარსულში ეროვნული მოძრაობის აქტიური მონაწილე და პოლიტიკოსი. სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, დაამთავრა ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი. პოლიტიკურ ცხოვრებაში აქტიური მონაწილეობით, პროფესიული მოღვაწეობის სფერო დაუკავშირა პოლიტოლოგიას და პუბლიცისტიკას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკის მეცნიერები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:დაბადებული 6 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
იული სტრაუმე
იული სტრაუმე (დ. 2 ივლისი, 1874, ვენდენი — გ. 1 ნოემბერი, 1970, რიგა) — ლატვიელი საზოგადო მოღვაწე, ეთნოგრაფი, მხატვარი, პედაგოგი, საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში აკრედიტებული ლატვიის რესპუბლიკის საკონსულოს თანამშრომელი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა მიტავის (ამჟამად — ელგავა) გიმნაზია და სანქტ-პეტერბურგში არსებული ალ. შტიგლიცის ტექნიკური მხატვრობის ცენტრალური სასწავლებელი. კვალიფიკაციის ამაღლების მიზნით მოავლინეს პარიზში, სადაც დაეუფლა ტექსტილის ხელოვნებას. 1907 წელს მხატვრად მოავლინეს თბილისში მოქმედ კავკასიის შინამრეწველობის (იმავე კუსტარულ) კომიტეტში. რუდუნებით აგროვებდა და სწავლობდა კავკასიელ ხალხთა დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების ნიმუშებს. მოპოვებული მასალა გადაეცემოდა კუსტარული კომიტეტის სახელოსნოებს, სადაც ხალხური შემოქმედების მიხედვით იქმნებოდა უნიკალური ნაწარმი: ხალიჩები, ნაქარგები, ქსოვილები, ჭურჭელი, საიუველირო ნაკეთობანი.
შექმნა უნიკალური ალბომები კავკასიური ხალიჩების ფერადი ჩანახატებითურთ, რომლის პირველი ტომიც გამოიცა. ალბომებში შემონახულია ასევე პირები მინიატიურებისა, რომლებიც შემოჩენილი იყო გელათის, ჯრუჭის და სხვა ეკლესია-მონასტრებში იმხანად დაცულ X-XI საუკუნეებით დათარიღებულ სახარებებში. მონაწილეობდა აკად. ნიკო მარის ხელმძღვანელობით მოწყობილ ქ. ანისის არქეოლოგიურ ექსპედიციაში (1912). კუსტარული კომიტეტის ეგიდით მონაწილეობდა საერთაშორისო გამოფენებში. აქტიური როლი შეასრულა გამოყენებითი ხელოვნების მუზეუმის დაფუძნებაში, რომელიც თბილისში დღემდე წარმატებით ფუნქციონირებს. მხატვარ ჰენრი რიკ ჰრინევსკისთან ერთად მოხატა სათავადაზნაურო ბანკი (თანამედროვე ეროვნული ბიბლიოთეკა). მისივე პროექტით შეიქმნა პირველი კარადები სამუზეუმო ექსპონატებისათვის, ამოკვეთილი კარები, ასევე წიგნების ვიტრინები.
თავის მეუღლესთან, ბელგიელ მარია-ელოიზა-ავგუსტა რონგვოსთან, ერთად. მსახურობდა საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში აკრედიტებულ ლატვიის რესპუბლიკის საკონსულოში. ლატვიის ვიცე-კონსულის მოვალეობას ასრულებდა საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციისა და იძულებითი გასაბჭოების შემდეგაც (1922 წლის 10 თებერვლამდე). ზრუნავდა საქართველოში მყოფ ლატვიელთა სამშობლოში დაბრუნებისათვის. 1923 წლის მიწურულს დაბრუნდა სამშობლოში, თუმცა შემოქმედებითი კავშირი საქართველოსთან და ქართველებთან სიცოცხლის ბოლომდე არ გაუწყვეტია. იყო ლატვიის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. 1963 წლის თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორმა, დავით ციციშვილმა, აღძრა საკითხი, რომ საქართველოს წინაშე დამსახურებისათვის იული სტრაუმესათვის დაენიშნათ პერსონალური პენსია. სტრაუმეს მხატვრული მემკვიდრეობის უდიდესი ნაწილი ინახება საქართველოს სახალხო და გამოყენებითი ხელოვნების მუზეუმში, შალვა დადიანის ქუჩაზე № 28-ში.
ტაგიგი
ტაგიგი — მაღალურბანიზებული ქალაქი ფილიპინებში, ლაგუნა-დე-ბაის დასავლეთ სანაპიროზე. 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობსი რაოდენობა 804 915 ადამიანია და ამ მაჩვენებლით ფილიპინების მე-7 ქალაქია. ტაგიგი ცნობილია ბონიფაციოს გლობალური ქალაქით და ფილიპინების ერთ-ერთ წამყვან ფინანსურ ცენტრს წარმოადგენს. ტაგიგი მუნიციპალიტეტიდან მაღალურბანიზებულ ქალაქად 2004 წელს, 8487-ე რესპუბლიკური აქტის სემდეგ გამოცხადდა.
ქალაქი პოლიტიკურად 28 ბარანგაიდ იყოფა. ფილიპინების კონგრესში ქალქის წარმომადგენლებისა და ქალაქის საბჭოს წევრთა არჩევის მიზნით ტაგიგი იყოფა ორ საკანონმდებლო რაიონად: პატეროსი და ტაგიგი (მოიცავს პატეროსის მუნიციპალიტეტსაც) და ტაგიგი.
გეოგრაფია
ტაგიგი ლაგუნა-დე-ბაის, ფილიპინების უდიდესი ტბის დასავლეთ სანაპიროზე მდებარეობს. მდინარე პასიგის შენაკადი, მდინარე ტაგიგი ქალაქის ჩრდილოეთ ნახევარს მიუყვება, ხოლო პასიგის კიდევ ერთი შენაკადი, მდინარე ნაპინდანი ტაგიგის ბუნებრივ საზღვარს ქმნის პასიგთან. მდინარის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს შედარებით პატარა ტერიტორია, რომელსაც იბაიო-ნაპინდანი ჰქვია და პასიგს, ტაგისა და ტაიტაის შორის სადავო ტერიტორიების გზაგასაყარს წარმოადგენს. ქალაქის ფართობი 53.67 კმ²-ია.
კლიმატი
ტაგიგში მშრალი სეზონი ნოემბრიდან აპრილამდე გრძელდება, ხოლო წვიმების სეზონი მაისიდან ოქტომბრამდე.
ტერიტორიული დავა
ტაგიგი, მაკატი და პატეროსი ბონიფაციოს ფორტისა და მიმდებარე ტერიტორიების იურისდიქციის მოსაპოვებლად იბრძვიან. 2003 წელს პასიგის რეგიონულმა სასმართლომ ბონიფაციოს ფორტი და სოფელი პინაგსამა ტაგიგს მიაკუთვნა. 2011 წელს პასიგის რეგიონულმა სასამართლომ სემბოს, სამხრეთ სემბოს, აღმოსავლეთ რემბოს, დასავლეთ რემბოსა და პემბოს ბარანგაები, ტაგიგის ნაწილად გამოაცხადა. ამ ბარანგაებსა და ბონიფაციოს ფორტზე პრეტენზიას პატეროსიც აცხადებს, თუმცა მუნიციპალიტეტის პეტიცია უზენაესმა სასამართლომ არ მიიღო. 2017 წელს სააპელაციო სასამართლომ ბონიფაციოს ფორტი საბოლოოდ ტაგიგს მიაკუთვნა.
ტაგიგი ჩართულია პასიგთან და ტაიტაისთან ტერიტორიულ დავაშიც, რომელიც იბაიო-ნაპინდანს, პინაგბუჰატანისა და ლუპანგ-არენდრის ტერიტორიებს მოიცავს.
დემოგრაფია
2015 წლის აღწერით ტაგიგის მოსახლეობა 804 915 ადამიანის ითვლის. იგი მოსახლეობის რაოდენობით მეოთხეა ლუსონში და მე-7 ფილიპინების მასშტაბით.
ადგილობრივი მმართველობა
ფილიპინების სხვა ქაალქების მსგავსად ტაგიგს მერი და ვიცე-მერი მართავს, რომლებიც სამი წლის ვადით აირჩევიან. მერი აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაურია და ქალაქის დეპარტამენტებს საჯარო მომსახურების გაუმჯობესებასა და განკარგულებათა შესრულებაში ხელმძღვანელობს. ქალაქის მერის ზედიზედ სამჯერ არჩევაა შესაძლებელი. ვიცე-მერი საკანონმდებლო საბჭოს ხელმძღვანელობს, რომელიც 18 წევრისგან შედგება: 8 წევრი პირველი რაიონიდა, 8 წევრი მეორე რაიონიდა, ახალგაზრდული საბჭოს (Sangguniang Kabataan) ფედერაციის პრეზიდენტი და ბარანგაების კაპიტანთა ასოციაციის პრეზიდენტი. ქალაქის საბჭოს მთავარი დანიშნულება რეზოლუციებისა და განკარგულებების სახით ქალაქის პოლიტიკის შემუშავებაა.
ტაგიგის ამჟამინდელი მერო (2019-2022) ლინო კაიეტანოა. ვიცე-მერი ქალაქის საბჭოს ყოფილი მერი და ქვედა ბიკუტანის ბარანგაის კაპიტანი რიკარდო კრუსია. პირველ რაიონს ალან პიტერ კაიეტანო წარმოადგენს, ხოლო მეორე რაიონს - ლანი კაიეტანო.
ბარანგაები
ტაგიგი პოლიტიკურად 28 ბარანგაიდ იყოფა. 2008 წლის დეკემბერში ქალაქში ჩატარებული პლებისციტის შესაბამისად ათი ახალი ბარანგაი შეიქმნა.
განათლება
ტაგიგში არაერთი პრესტიჟული საერთაშორისო სკოლა მდებარეობს, რომლებიც ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის მცხოვრებთ საერთაშორისო განათლების მიღების შესაძლებლობას აძლევს: მანილის ბრიტანული სკოლა, მანილის ევერესტის აკადემია, მანილის საერთაშორისო სკოლა და მანილის იაპონური სკოლა, რომლებიც ბონიფაციოს გლობალური ქალაქის საუნივერსიტეტო ხეივანში მდებარეობს. მანილის ჩინური საერთაშორისო სკოლა და ფილიპინების კორეული საერთაშორისო სკოლა მაკკინლის ბორცვის მახლობლად მდებარეობს. ქალაქის მთავარი უნივერსიტეტი ტაგიგის უნივერსიტეტია.
დიპლომატიური მისიები
ქვეყნები რომელთაც ტაგიგში მუდმივი დიპლომატიური მისიები და საელჩოები აქვთ განთავსებული:
დაძმობილებული ქალაქები
ტაგიგთან დაძმობილებული ქალაქებია
სქოლიო
კატეგორია:ტაგიგი კატეგორია:ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის ქალაქები
ძველი გალავანი
ძველი გალავანი — ციხესიმაგრე თელავში მდებარეობს იმ ხაზის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში, რომელზედაც განლაგებულია ბატონის ციხე,ვახვახიშვილების ციხე და ყორჩიბაშიშვლების ციხე. თელავის ციხეებიდან იგი ყველაზე ადრეულია.
ციხეს გრძელი ფორმა ჰქონია და სქელი და მაღალი კედლებით ყოფილა შემორაგული. თვით კედლები შემაგრებულია კონუსური კონტრფორსებით. ციხის აგება დაკავშირებულია კახეთ-ჰერეთის პირველ აღორძინებასთან X-XI საუკუნეების მიჯნაზე. ტრადიცია მას კვირიკე დიდის საქმიანობას უკავშირებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ნიკოლოზ I-ის ძეგლი
ნიკოლოზ I-ის ძეგლი (Памятник Николаю I) — რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის ძეგლი. მდებარეობს ისააკის მოედანზე, მარიის სასახლისა და ისააკის ტაძარს შორის. ძეგლის მშენებლობა დაიწყეს 1856 წელს იმპერატორის გარდაცვალების შემდეგ არქიტექტორ ოგიუსტ მონფერანის პროექტის მიხედვით და გახსნეს 1859 წლის 7 ივლისს.
აღწერა
ძეგლი წარმოადგენს ნიკოლოზ I-ის ექვსმეტრიან გამოსახულებას, რომელიც არის პეტრე კლოდტის ნამუშევარი და დგას კვარცხლბეკზე. იმპერატორი გამოსახულია სააღლუმე ფორმაში ცხენზე ამხედრებული.
ძეგლის კვარცხლბეკზე მუშაობდა ოგიუსტ მონფერანი და იგი დამზადებულია შოკშის კვარციტისა და თეთრი იტალიური მარმარილოსაგან. ცოკოლი შესრულებულია ნაცრისფერი გრანიტისაგან. ძეგლის კვარცხლბეკზე გამოსახულია ოთხი ალეგორიული ქალის ფიგურა, რომელზეც მუშაობდა რობერტ ზალემანი. ისინი განასახირებენ „ძალას“, „სიბრძნეს“, „სამართლიანობასა“ და „რწმენას“. ქალტა ფიგურების თავები გამოსახავს იმპერატრიცა ალექსანდრა ფიოდირეს ასულს და ნიკოლოზ I-ის სამ ქალიშვილს, მარიას, ალექსანდრასა და ოლღას.
ძეგლის ოთხი ბარელიეფი, რომელიც განთავსებულია კვარცხლბეკის კედლებზე, მოგვითხობს ნიკოლოზ I-ის მმართველობის მნიშნელოვან ამბებზე.
ძეგლის აღმართვა დაჯდა 753 ათასი რუბლი ვერცხლით. მის ჩამოსხმაზე დაიხარჯა 1 300 ფუთი მეტალი. ძეგლის პირველი ჩამოსხმა წარუმატებელი იყო, რადგან ფორმა დაკარგა.
თავისი დროისათვის ძეგლი ითვლებდა საინჟინრო სასწაულად: ეს იყო ევროპაში პირველი ძეგლი ცხენთან ერთად, რომელიც იდგა ორ წერტილზე (ცხენის ორ უკანა ფეხზე). პირველად აღნიშული მეთოდი გამოიყენეს პრეზიდენტ ენდრიუ ჯექსონის ძეგლის აღმართვისას ვაშინგტონში თეთრი სახლის წინ.
ძეგლი საბჭოთა პერიოდში
thumb|280px|[[ლენინგრადის ბლოკადა|ბლოკადის დროს 1942 წელს ძეგლს კამუფლაჟი გაუკეთეს]] 1917 წლის მარტში თებერვლის რევოლუციიდან ძალიან მალევე პუბლიცისტმა, დეკაბრისტების ხსოვნის საზოგადოების თავჯდომარემ ლონგინ პანტელეევმა განაცხადა, რომ ძეგლ ახალი ხელისუფლებისათვის შეუფერებელია და წამოაყენა წინადადება მის კვარცხლბეკზე დაემონტაჟებინათ 1825 წლის 14 დეკემბრის აჯანყების მონაწილეთა ძეგლი.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ არაერთხელ დადგა საკითხი ძეგლის დანგრევის შესახებ, მაგრამ თავისი უნიკალური არქიტექტურის გამო (ძეგლის ორ საყრდენზე დგომა) იგი აღიარეს საინჟინრო შედევრად და არ დაუნგრევიათ თვით საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდშიც კი. 1930-იან წლებში მხოლოდ ძეგლის გარშემო მდებარე პატარა ღობის დემონტაჟი მოახდინეს. 1992 წელს ღობე აღადგინეს.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ძეგლები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ვალიუშაღი
ვალიუშაღი (Vəliuşağı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  420 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
Ԯ
Ԯ, ԯ — კირილური არქაული ასო.
საქართველოს საპარლამენტო არჩევნები 2020
2020 წლის საქართველოს საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნები — საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის არჩევნები, რომელიც ჩატარდა 2020 წლის 31 ოქტომბერს.
წინმსწრები მოვლენები
2019 წლის ივნისში თბილისში მართლმადიდებლობის საპარლამენტთაშორისო ასამბლეის სესიის დროს რუსეთის დუმის დეპუტატმა სერგეი გავრილოვმა დაიკავა საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის, ირაკლი კობახიძის სკამი და საქართველოს პარლამენტში რუსულ ენაზე ასამბლეის სესიის ჩატარება სცადა, რომელიც ოპოზიციამ გააპროტესტა და პარლამენტის პრეზიდიუმი დაიკავა. დეპუტატ გავრილოვის სასტუმრო „რედისონიდან“ აეროპორტის მიმართულებით გაყვანის შემდეგ აქცია საქართველოს პარლამენტის შენობის წინ გაგრძელდა. საპროტესტო აქცია 21 ივნისის გვიან ღამით და დილით გაგრძელდა. ადგილობირივი და საერთაშორისო არასამთავრობო ორგანიზაციების მოსაზრებით, სამოქალაქო პროტესტის წინააღმდეგ იყო გამოყენებული არაპროპორციული საპოლიციო ძალა. აქციის დაშლის დროს კლინიკებში 240 მოქალაქე გადაიყვანეს, რომელთაგან 80 სამართალდამცავი იყო. დაშავებულებიდან 2-მა თვალი დაკარგა, მათ შორის 18 წლის გოგომ.
საპროტესტო ტალღის შედეგად 21 ივნისს თანამდებობა დატოვა საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ ირაკლი კობახიძემ, ხოლო ასამბლეის საქართველოში ჩატარების ინიციატორმა, საქართველოს პარლამენტის დეპუტატმა ზაქარია ქუცნაშვილმა მანდატზე უარი თქვა. 2019 წლის 24 ივნისს, პარტია „ქართული ოცნება დემოკრატიული საქართველოს“ თავმჯდომარემ, ბიძინა ივანიშვილმა სპეციალურ ბრიფინგზე დაანონსა „2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები, ჩატარდეს პროპორციული სისტემით, ნულოვანი, ვიმეორებ, ნულოვანი საარჩევნო ბარიერის პირობებში“.
ბიძინა ივანიშვილის პირობის მიუხედავად, ქართულმა ოცნებამ საკონსტიტუციო ცვლილებები არ მიიღო. თავდაპირველად საქართველოს პარლამენტს ინიციატივის თაობაზე კენჭი 12 ნოემბერს უნდა ეყარათ, შემდეგ 13 ნოემბერს. 14 ნოემბერს ჩატარებულ კენჭისყრაზე, ქართული ოცნების 35 დეპუტატმა პროპორციული საარჩევნო სისტემის კანონპროექტს, რომლის ინიციატორიც თვითონ იყვნენ, ხმა არ მისცა. პლენარულ სხდომაზე რეგისტრაცია 141-მა დეპუტატმა გაიარა. პროპორციულ საარჩევნო სისტემაზე გადასვლას პირველი მოსმენით 101-მა კანონმდებელმა, მათ შორის ოპოზიციონერმა დეპუტატებმა დაუჭირეს მხარი. წინააღმდეგ კი 3 დეპუტატი წავიდა : ენზელ მკოიანი, კახა ოქრიაშვილი და დიმიტრი ხუნდაძე.
ქართული ოცნების მიერ პირობის დარღვევის შემდეგ საპროტესტო აქციები და პარლამენტის პიკეტირებები დაიწყო, რომელიც სპეცრაზმმა ორჯერ დაშალა. ოპოზიცია ე.წ. გერმანული მოდელის პროპორციულ სისტემას ითხოვდა, რაზეც ხელისუფლება აცხადებდა, რომ არაკონსტიტუციურია.
რამდენიმე კვირიანი პროტესტის შემდეგ მოლაპარაკებებში დიპლომატიური კორპუსი ჩაერთო. დიპლომატების მედიატორობით ოპოზიციასა და ხელისუფლებას შორის დაიწყო მოლაპარაკებები. მმართველმა გუნდი ოპოზიციას პროპორციული მანდატების 100-მდე გაზრდას და მაჟორიტარულის 50-მდე შემცირება შესთავაზა, რაზეც ოპოზიცია არ დათანხმდა და გააგრძელა პროპორციული სისტემის მოთხოვნა.
მოლაპარაკებები ევროპული საქართველოს წევრის, გიგი უგულავას დაკავების შემდეგ ჩაიშალა, რაც ოპოზიციამ პოლიტიკური ანგარისწორებად და ოპოზიციის წინააღდეგ ბრძოლად შეაფასა.
უგულავას განაჩენის გამოცხადების შემდეგ ოპოზიციამ განაცხადა, რომ საარჩევნო სისტემაზე მთავრობასთან მოლაპარაკებას წყვეტს და საპროტესტო აქციები დაიწყება. მათი თქმით, შემდგომ მოლაპარაკებას აზრი არ ჰქონდა, თუ მმართველი გუნდი პოლიტპატიმრებს არ გაათავისუფლებდა და ისეთ საარჩევნო მექანიზმს არ დათანხმდებოდა, რომელიც 40%-ზე ნაკლები მხარდაჭერის მქონე პარტიას მთავრობის დაკომპლექტების საშუალებას არ მისცემდა. ოცნების დეპუტატებმა კი უგულავას პატიმრობა „ადეკვატურ განაჩენად შეაფასეს“ და უარი თქვეს ის პოლიტპატიმრად ეღიარებინათ.
მოგვიანებით, ოპოზიციასა და მმართველმა გუნდს შორის დიალოგი დიპლომატიურ კორპუსთან ერთად არაოფიციალურ შეხვედრებზე გაგრძელდა. ოპოზიცია აცხადებდა, რომ ერთადერთი თანაფარდობა, რომელიც უზრუნველყოფს წარმომადგენლობის პროპორციულობას არის 130/20-ზე, თუმცა ისინი პოლიტპატიმრების გათავისუფლების გარეშე ოცნებასთან შეთანხმებაზე უარს ამბობდნენ. მმართველი გუნდი კი აცხადებდა, რომ საქართველოს გეოგრაფია არ იძლეოდა ამდენ ოლქად ქვეყნის დაყოფის საშუალებას და ოპოზიციას საპასუხოდ 110/40-ზე თანფარდობას სთავაზობდა.
8 მარტს, ხანგრძლივი განხილვების შემდეგ, ოპოზიციამ და მმართველ გუნდმა ახალ საარჩევნო მოდელზე შეთანხმებას ხელი მოაწერა. მხარეებს შორის გაფორმებულ მემორანდუმთან ერთად, მართლმსაჯულების სისტემაზე ოპოზიციისა და ხელისუფლების ერთობლივი განცხადებაც გამოქვეყნდა. სადაც ორივე მხარე, მიუხედავად განსხვავებული აზრისა თანხმდებიან, რომ აუცილებელია რეაგირება ქმედებებზე, რომლებიც შესაძლოა აღქმული იქნეს, როგორც სასამართლო და საარჩევნო პროცესების არასათანადო პოლიტიზაცია.
საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა ირაკლი ოქრუაშვილი და გიგი უგულავა 2020 წლის 15 მაისს შეიწყალა.
2020 წლის 29 ივნისს საქართველოს პარლამენტმა საკონსტიტუციო ცვლილებებს მესამე მოსმენით მხარი დაუჭირა. აღნიშნულ შეთანხმებას ოპოზიციამ და ხელისუფლებამ დიპლომატების შუამავლობით ხანგრძლივი მოლაპარაკებების შემდეგ 8 მარტს მიაღწიეს.
ცვლილებების მიხედვით, რომ ოქტომბერში დაგეგმილი საპარლამენტო არჩევნებში პარტიული სიით 77-ის ნაცვლად 120 დეპუტატს აირჩევენ, მაჟორიტარი კი 73-ის ნაცვლად მხოლოდ 30 იქნება. ცვლილება ასევე საარჩევნო ბარიერს ეხება, რომელიც 5%-დან 1%-მდე იწევს.
მაჟორიტარული დაყოფა
2020 წლის 24 მაისს ტელეკომპანია „ფორმულამ“ გაავრცელა მაჟორიტარების გადანაწილების სქემა. კანონპროექტის მიხედვით, 30 მაჟორიტარული ოლქიდან 12 დასავლეთ, 18 კი აღმოსავლეთ საქართველოში იქნებოდა.
სქემის მიხედვით, რომელიც „ფორმულამ“ მოიპოვა, რაჭა-ლეჩხუმი-სვანეთი, სადაც ჯამში 5 მუნიციპალიტეტია, ერთი მაჟორიტარული ოლქი იქნებოდა. 3 მაჟორიტარულ ოლქად დაიყოფოდა სამეგრელო. ფოთს, ხობსა და სენაკს ერთი დეპუტატი ეყოლებოდა; აბაშას, მარტვილს, ჩხოროწყუსა და წალენჯიხასაც — 1; მესამე ოლქი კი ზუგდიდი იქნებოდა. რეგიონებს შორის ყველაზე მეტ — 4 მაჟორიტარულ ოლქად — გაყოფილი იქნებოდა იმერეთი. ვანის, სამტრედიის, ხონისა და წყალტუბოს ამომრჩეველი საერთო მაჟორიტარს აირჩევდა. ერთი ოლქი იქნებოდა ბაღდათი, ზესტაფონი, თერჯოლა და ტყიბული. ერთ ოლქად გაერთიანდებოდა ხარაგაული, ჭიათურა და საჩხერეც. ცალკე მაჟორიტარი ეყოლებოდა ქუთაისს.
გურიას ერთი მაჟორიტარი დეპუტატი ეყოლებოდაა, აჭარას — 3. ქედა, შუახევი, ხულო და ხელვაჩაურის ნაწილი ერთი ოლქი იქნებოდა. ხელვაჩაურის მეორე ნაწილს ქობულეთთან ერთად ცალკე მაჟორიტარი ეყოლებოდა. მესამე საარჩევნო ოლქი იქნებოდა ბათუმი, რომელსაც აჭარაში ყველაზე მეტი ამომრჩეველი ჰყავდა. შიდა ქართლი ორ საარჩევნო ოლქად დაიყოფდაა. ქვემო ქართლს 3 მაჟორიტარი დეპუტატი ეყოლებოდა. სამცხე-ჯავახეთი ორ ოლქად იყოფოდა. მცხეთა-მთიანეთში შემავალ ყაზბეგს, დუშეთს, მცხეთასა და თიანეთს 1 მაჟორიტარი დეპუტატი ეყოლებოდა. კახეთში 2 ოლქი იქმნებოდა. საგარეჯოს, გურჯაანს, სიღნაღსა და დედოფლისწყაროს ერთი დეპუტატი ეყოლებოდა. მეორეს კი ახმეტა, თელავი, ყვარელი და ლაგოდეხი აირჩევდა.
თბილისში მაჟორიტარი დეპუტატების რაოდენობა 22-დან 8-მდე შემცირდა. თბილისის ოლქები გეგმის მიხედვით იყო: მთაწმინდა-კრწანისი, ვაკე, საბურთალო, ისანი, სამგორი, დიდუბე-ჩუღურეთი, ნაძალადევი და გლდანი.
მონაწილე სუბიექტები
2020 წლის პარლამენტის არჩევნებისთვის პოლიტიკური პარტიების რეგისტრაციის პროცესი 4 სექტემბერს დასრულდა. ცენტრალურ საარჩევნო კომისიაში (ცესკო) რეგისტრაცია 66-მა პარტიამ გაიარა. ცესკოს, საქართველოს პარლამენტის არჩევნებში მონაწილეობის უფლების მისაღებად, სულ 78-მა პარტიამ მიმართა. აქედან 12-ს უარი ეთქვა რეგისტრაციაზე.
1 ოქტომბერი იყო პარტიული სიების წარდგენის ბოლო დღე. ცესკოს მონაცემებით, 31 ოქტომბრის არჩევნებისთვის რეგისტრირებული 58 საარჩევნო სუბიექტიდან, პარტიული სია ცესკოს თავმჯდომარეს წარუდგინა 52-მა — 2 ბლოკმა და 50 პოლიტიკურმა პარტიამ.
საარჩევნო დღე
300პქ|მინი|მარჯვნივ|მე-15 საარჩევნო ოლქის (გორი-კასპი) №30.29 უბანი (სოფ. [[ქვემო ჭალა)]] საქართველოს მასშტაბით ხმის მიცემის პროცედურა 08:00 საათზე დაიწყო. სულ გიხსნა 3657 საარჩევნო უბანი. საპარლამენტო არჩევნების პარალელურად, გარკვეულ უბნებზე იმართებოდა საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების შუალედური არჩევნებიც, ხოლო აჭარაში — აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები. COVID-19-ის საქართველოში გავრცელებასთან დაკავშირებით, უბნებზე დაცული იყო სანიტარულ-ჰიგიენური წესები. სტაციონარულ სამკურნალო დაწესებულებებსა და იზოლაციაში მყოფი ამომრჩევლების არჩევნებში მონაწილეობის უზრუნველყოფის მიზნით შექმნილ 127 სპეციალურ უბანი 311 გადასატანი საარჩევნო ყუთის საშუალებით ემსახურებოდა ამომრჩეველს (სულ 10 845 ამომრჩეველი ). არჩევნებს აკვირდებოდა საარჩევნო სუბიექტების 80 819 წარმომადგენელი, 132 ადგილობრივი დამკვირვებელი ორგანიზაციის 46 981 და 5 საარჩევნო ადმინისტრაციის, 20 საელჩოსა და 23 საერთაშორისო ორგანიზაციის 910 დამკვირვებელი. საარჩევნო პროცესს გააშუქა 118 მედია ორგანიზაციის 5971 წარმომადგენელი. უცხოეთის 38 ქვეყანაში გახსნილია 52 საარჩევნო უბანი. საზღვარგარეთ რეგისტრირებულია 14 170 ამომრჩეველი.
20:00 საათზე საქართველოს მასშტაბით არსებულ საარჩევნო უბნებზე ხმის მიცემის პროცესი შეწყდა და უბნები დაიხურა. დაიწყო ხმის დათვლის პროცედურები. მთელი ქვეყნის მასშტაბით საარჩევნო უბნებთან წარმოქმნილი რიგების გამო ხმის მიცემის პროცესი შენელებული იყო. ცენტრალური საარჩევნო კომისიის განცხადებით, ის ადამიანები, რომლებიც საარჩევნო უბნების დახურვის მომენტში ანუ 20:00 საათისთვის ჯერ კიდევ ხმის მიცემის რიგში იქნებიან, ხმის მიცემას 20 საათის შემდეგაც შეძლებდნენ.
აქტივობა
10:00 საათისთვის ამომრჩეველთა აქტივობამ 8,33% (ანუ 292 587 ამომრჩეველი) შეადგინა, 12:00 საათზე — 19,41% (681 583), 15:00-ზე — 36,45 (1 279 947), 17:00-ზე — 45,77% (1 607 530), 20:00-ზე — 56,11% (1 970 540).
ყველაზე მაღალი აქტივობა 12 საათისთვის დაფიქსირდა მე-19 მაჟორიტარულ საარჩევნო ოლქში — რაჭა-ლეჩხუმსა და სვანეთში და 28,3% შეადგინა. ყველაზე დაბალი აჭარის რეგიონში — 17,9%.
15:00 საათისთვის ყველაზე მაღალი აქტივობა რაჭა-ლეჩხუმსა და სვანეთში დაფიქსირდა და შეადგინა 49,5%, ხოლო ყველაზე დაბალი — ქვემო ქართლში (33,9%).
17:00 საათისთვის ყველაზე მაღალი აქტივობა მე-19 მაჟორიტარულ ოლქში დაფიქსირდა, რომელიც რაჭა-ლეჩხუმს და სვანეთს მოიცავს (57,3%), ხოლო ყველაზე დაბალი აქტივობა ქვემო ქართლში — 41,9%.
20:00 საათისთვის აქტივობამ შეადგინა 56,11%. ყველაზე მაღალი აქტივობა ისევ მე-19 მაჟორიტარულ ოლქში დაფიქსირდა (რაჭა-ლეჩხუმი და სვანეთი) — 63,8%, ხოლო ყველაზე დაბალი — ქვემო ქართლში (51%).
პარალელური დათვლა
არჩევნების დღის მიმდინარეობის თაობაზე მიღებული ინფორმაციის საფუძველზე ორგანიზაციამ სამართლიანი არჩევნები გამოაქვყენა ხმების პარალელური დათვლის (PVT) შედეგები. სამართლიანმა არჩევნებმა მიიღო ინფორმაცია მისი დამკვირვებლების 96,1%-სგან.
შეფასება
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციიის შეფასებით, საარჩევნო ადმინისტრაციამ ვერ შეძლო ოპერატიულობისა და ღიაობის მაღალი სტანდარტის ჩვენება, რის გამოც 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგების გამოქვეყნების პროცესმა მოქალაქეებში კითხვის ნიშნები და მანიპულაციის განცდა გააჩინა.
სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოების (ISFED) განცხადების თანახმად, ერთ-ერთ მნიშვნელოვან პრობლემად ხმის მიცემის ფარულობის დარღვევა გამოიკვეთა, დაფიქსირდა წილისყრის წესის დარღვევაც. ოთხ საარჩევნო უბანზე დამკვირვებლებს შეეზღუდათ საარჩევნო უბანზე შესვლა.
რეაქცია
არჩევნების შედეგების გამოქვეყნებისთანავე ოპოზიციურმა პარტიებმა საპროტესტო აქციები დაანონსეს. პარლამენტის წინ მისული ოპოზიციის ლიდერების განცხადებით, არჩევნები გაყალბებული და არალეგიტიმური იყო. 2 ნოემბერს ოპოზიციური პარტიები „ლეიბორისტული პარტიის“ ცენტრალურ ოფისში შეიკრიბნენ. შეკრების მთავარი თემა საპარლამენტო არჩევნების შედეგების განხილვა და ოპოზიციის სამოქმედო გეგმა იყო.
ამავე დღეს ახლადარჩეული პარლამენტის ბოიკოტის შესახებ განაცხადა ყველა ოპოზიციურმა პარტიამ: ევროპულმა საქართველომ, ლელომ, ლეიბორისტულმა პარტიამ, გირჩმა, ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ, სტრატეგია აღმაშენებელმა, ალეკო ელისაშვილის მოქალაქეებმა და პატრიოტთა ალიანსმა. ოპოზიციური პარტიების კანდიდატებმა უარი განაცხადეს მონაწილეობა მიეღოთ მეორე ტურებში, რომლებიც 21 ნოემბერს, 16 მაჟორიტარულ ოლქში გაიმართა.
მეორე ტური
პარლამენტის არჩევნების მეორე ტურში შემდეგი საარჩევნო სუბიექტების მიერ წარდგენილი კანდიდატები მონაწილეობდნენ: №2 – „ბაქრაძე, უგულავა, ბოკერია — ევროპული საქართველო — მოძრაობა თავისუფლებისთვის“, №5 — საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“, №10 — „შალვა ნათელაშვილი —საქართველოს ლეიბორისტული პარტია“, №24 — „ალეკო ელისაშვილი — მოქალაქეები“, №36 — „გირჩი“, №41 — „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
მეორე ტურზე ამომრჩევლებს მოემსახურა 1914 საარჩევნო უბანი, გამონაკლის შემთხვევაში შექმნილი 9 უბანი, სტაციონარულ სამკურნალო დაწესებულებებსა და იზოლაციაში (კარანტინი, თვითიზოლაცია) მყოფი ამომრჩევლების არჩევნებში მონაწილეობის უზრუნველყოფის მიზნით შექმნილი 80 სპეციალური უბანი.
21 ნოემბერს, ღამით ცესკო-მ განცხადება გაავრცელა, მასში ნათქვამი იყო, რომ საიტზე ოქმების ატვირთვისას დაფიქსირდა ტექნიკური ხარვეზი. მონაცემების მიხედვით „ქართული ოცნების“ მაჟორიტარობის ზოგიერთ კანდიდატს 100%-ზე მაღალი მხარდაჭერა ჰქონდა. სოზარ სუბარს მიღებული ჰქონდა 164,46%, ირაკლი ჩიქოვანს 118,08%, ნინო ლაცაბიძეს 104,22%, შალვა კერესელიძეს 101,53%, ზაალ დუგლაძეს 104,86%, ხოლო ანზორ ბოლქვაძეს 105,15%.
აქტივობა
საარჩევნო უბნები 8 საათზე გაიხსნა. ამომრჩეველს თავისი არჩევანის გაკეთების საშუალება 20 საათამდე ჰქონდა. დილით ცესკოში გამართულ ბრიფინგზე განაცხადეს, რომ ხადაში საარჩევნო უბანი უამინდობის გამო ერთი საათით გვიან გაიხსნა; შატილსა და გუდაურში კი რამდენიმე უბანი უამინდობის გამო ვერ გაიხსნა.
10:00 საათზე ყველაზე მაღალი აქტივობა ფიქსირდებოდა იმერეთის რეგიონში, 21-ე მაჟორიტარულ ოლქში (ზესტაფონი-ტყიბული-თერჯოლა-ბაღდათი) და ის 4,7%-ს შეადგენდა, ყველაზე დაბალი აქტივობა კი საბურთალოზე: 2,5%. 12:00 საათზე — ამავე ოლქებში 11,4% და 6,2% შესაბამისად. 15:00 საათისთვის ყველაზე მაღალი აქტივობა იყო თელავი-ახმეტა-ყვარელი-ლაგოდეხის საარჩევნო ოლქში (21%), ყველაზე დაბალი — ნაძალადევში (12,6%). 17:00 საათის მონაცემებით, ყველაზე აქტიური ოლქი იყო ქედა-შუახევი-ხელვაჩაური-ხულო, ხოლო ყველაზე პასიური — კვლავ ნაძალადევი (16%). 20:00 საათისთვისაც ამ ოლქებში ფიქსირდებოდა ექსტრემუმები — 39,29% და 20,04% შესაბამისად.
საბოლოო შედეგები
საქართველოს ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საბოლოო შედეგები 3 დეკემბერს გამაცხადა და წარადგინა საქართველოს X მოწვევის პარლამენტში შემსვლელი დეპუტატების სია.
სქოლიო
2020 კატეგორია:2020 წლის არჩევნები
დანიელ-ერნანდესის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
ლევონ ჰაირაპეტიანი
ლევონ ჰაირაპეტიანი (Լևոն Հայրապետյան; დ. 17 აპრილი, 1989) — სომეხი ფეხბურთელი, რომელიც არის სომხეთის ნაკრების და სომხური „პიუნიკის“ მცველი. ლევონის მამა — სოს ჰაირაპეტიანი იყო ოლიმპიური ჩემპიონი ჰოკეიში.
კარიერა
ლევონი გერმანული საფეხბურთო სკოლის აღზრდილია, ახალგაზრდული კარიერა „ჰამბურგში“ გაატარა, ამის შემდეგ სომხურ „პიუნიკში“ გადავიდა თუმცა ამ კლუბში მხოლოდ 4 მატჩი ჩაატარა. 2011 წელს პოლონეთში წავიდა სათამაშოდ კერძოდ კი „ლეჩიაში“. რამდენიმე პოლონური კლუბში თამაშის შემდეგ ჰაირაპეტიანი „პიუნიკში“ დაბრუნდა.
ჰაირაპეტიანის დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში 2011 წელს შედგა საქართველოს წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები კატეგორია:ჰამბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლოძის ვიძევის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი
ბეიტსის მოტელი (ფილმი)
ბეიტსის მოტელი (Bates Motel) — 1987 წლის ამერიკული ზებუნებრივი საშინელებათა ტელეფილმი და „ფსიქოს“ ფრენჩაიზის სპინოფი, რომლის სცენარის ავტორი და რეჟისორია რიჩარდ როსტშტეინი, მწარმოებელი — კენ ტოპოლსკი, მთავარ როლებში მონაწილეობენ: ბად კორტი, ლორი პეტი, მოუზეს განი, გრეგ ჰენრი, ჯეისონ ბეიტმანი და კერი კინი. ფილმის პრემიერა გაიმართა 1987 წლის 5 ივლისს.
ფილმი არის ალექს უესტის, ფსიქიკურად არასტაბილური ახალგაზრდის შესახებ, რომელმაც თავისი მოძალადე მამინაცვალი მოკლა. ფსიქიატრიულ კლინიკაში იგი უმეგობრდება ნორმან ბეიტსს, რომელიც მას ბეიტსის მოტელს უანდერძებს. თავდაპირველად ფილმს ტელესერიალის საპილოტე ეპიზოდად განიხილავდნენ, თუმცა არხმა ამაზე უარი განაცხადა.
სიუჟეტი
ალექს უესტი (ბად კორტი) მოძალადე მამინაცვლის მკვლელობის შემდეგ ფსიქიატრიულ კლინიკაში მოხვდება და ნორმან ბეიტსის (კურტ პოლი) ოთახის მეზობელი გახდება. მრავალი წლის შემდეგ ნორმანი კვდება და ალექსი იგებს, რომ ნორმანმა მას ბეიტსის მოტელი უანდერძა. ფსიქიატრიული კლინიკიდან გამოსვლის შემდეგ ალექსი კალიფორნიაში, ნორმანის მშობლიურ ქალაქში მიდის (ფილმში ქალაქს სახელი გადაარქვეს, როგორც „ფეირვილი“; მისი ორიგინალური სახელწოდება „ფეირველი“ იყო), სადაც ციხიდან გაქცეული მოზარდის, უილის (ლორი პეტი) და ადგილობრივი ხელოსნის, ჰენრი უოტსონის (მოუზეს განი) დახმარებით მოტელის გახსნას ცდილობს, თუმცა დიდ წარმატებას ვერ აღწევს, რადგან გავრცელებული ჭორი იმის შესახებ, რომ ნორმანის დედის, ნორმას სული იმ ადგილას დაძრწის, რეალობა აღმოჩნდება იქამდე, სანამ არ გაირკვევა, რომ ეს ბანკის მენეჯერის, ტომ ფიულერის (გერგ ჰენრი) მიერ მოწყობილი ხრიკია, რადგან არ უნდა ალექსს სესხი მისცეს და ცდილობს, მას ქალაქი დაატოვებინოს. ამის შემდეგ ტომი იძულებულია ალექსს მოტელის რემონტში დაეხმაროს, წინააღმდეგ შემთხვევაში კი თაღლითობისთვის ციხეში აღმოჩნდება. მოტელის განახლებას მალევე ასრულებენ.
ამასობაში, ბარბარა პიტერსი (კერი კინი) სახლიდან გაიქცევა და ალექსის მოტელში ღამის გასათევად ჩერდება. იგი თვითმკვლელობაზე ფიქრობს, რადგან ასაკი ემატება, სამი განქორწინების გადატანა მოუწია და შვილები არ ჰყავს. ბარბარა შეხვდება მოზარდ გოგონას (კრისტინ ჰეიჯი), რომელიც მას მოტელში გამართულ გამოსაშვებ წვეულებაზე იწვევს, თუმცა ბარბარამ თინეიჯერებთან ყოფნის გამო თავი უხერხულად იგრძნო. მოგვიანებით ირკვევა, რომ ბარბარას რეალური სახელი არის სალი, ხოლო თინეიჯერი გოგონა — მისი ახალგაზრდა ვერსია ალტერნატიული განზომილებიდან, რომელმც თავი მოიკლა და დატყვევებულია „მეორე მხარეს“ ტონისთან, მის მეგობართან და სხვა თინეიჯერებთან, რომლებმაც თავი მოიკლეს, ერთად. სალი ბარბარას ეუბნება, რომ მისი ცხოვრება სიცოცხლედ ღირს, რის შემდეგაც სხვებთან ერთად მას ტოვებს. ბარბარა მოტელიდან მომდევნო დღეს მიდის და ცხოვრებით დატკბობას გადაწყვეტს.
ალექსი ეკრანს უყურებს და მაყურებლებს ეუბნება: „თუკი ოდესმე ოთახი დაგჭირდებათ, შემოიარეთ. დანამდვილებით ვერ გეტყვით, რას იპოვით, მაგრამ სამყაროს სწორედ ეს ამოძრავებს.“
მედია
ფილმი DVD-ზე 2013 წლის 3 ოქტომბერს გამოვიდა ექსკლუზიურად Amazon.com-ზე.
2014 წლის 2 სექტემბერს Universal Pictures-მა ფილმი DVD-ზე ხელახლა გამოუშვა (ამავდროულად: „ფსიქო II“, „ფსიქო III“ და „ფსიქო IV: დასაწყისი“).
სქოლიო
კატეგორია:1987 წლის ფილმები კატეგორია:1987 წლის ტელეფილმები კატეგორია:1987 წლის საშინელებათა ფილმები კატეგორია:1980-იანი წლების ზებუნერივი საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ამერიკული ტელეფილმები კატეგორია:ამერიკული ზებუნებრივი საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ფსიქოს (ფრენჩაიზი) ფილმები კატეგორია:საშინელებათა ტელეფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები მოჩვენებების შესახებ კატეგორია:ფილმი-სპინოფები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები
Ԩ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
ხანაღალი
ხანაღალი (Xanağalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —    	565 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
31 (რიცხვი)
ოცდათერთმეტი — ოცდამეთერთმეტე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდაათის მომდევნო და ოცდათორმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 31. 31 არის კენტი და მარტივი რიცხვი. სიტყვა „ოცდათერთმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და ათ-ერთ-მეტი (იგულისხმება ოცზე თერთმეტი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
საქართველოს პარლამენტის წევრი
საქართველოს პარლამენტის წევრი — საქართველოს პარლამენტის დეპუტატი და სრულიად საქართველოს წარმომადგენელი. თავისი მოვალეობის შესრულებისას იგი შეზღუდული არ არის ამომრჩეველთა და მისი წარმდგენი პოლიტიკური გაერთიანების განაწესებითა და დავალებებით, სარგებლობს თავისუფალი მანდატით და მისი პარლამენტიდან გაწვევა დაუშვებელია. პარლამენტის წევრი შეიძლება გაწევრიანდეს ფრაქციაში, უმრავლესობაში, უმცირესობაში, ხოლო სხვა შემთხვევაში ითვლება დამოუკიდებელ პარლამენტის წევრად და აქვს საკანონმდებლო ინიციატივის უფლება.
პარლამენტის წევრის უფლებამოსილების ვადა იწყება მის მიერ ფიცის დადებისთანავე და მთავრდება ახალარჩეული პარლამენტის პირველი შეკრებისთანავე. პარლამენტის წევრის სტატუსთან სამეწარმეო საქმიანობის ან საჯარო სამსახურში რაიმე თანამდებობის შეთავსება დაუშვებელია. ასეთი შემთხვევები განისაზღვრება საქართველოს კონსტიტუციით, საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით.
პარლამენტის წევრი იმავდროულად შეიძლება ეწეოდეს სამეცნიერო, პედაგოგიურ, სახელოვნებო საქმიანობას, თუ ასეთი საქმიანობა არ ითვალისწინებს ადმინისტრაციული ფუნქციების შესრულებას და ასევე, შეიძლება ეწეოდეს პარტიულ საქმიანობას, ეკავოს რაიმე თანამდებობა პარტიულ ორგანიზაციაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს პარლამენტი კატეგორია:საქართველოს პარლამენტის წევრები
უაჩოკოლპის რაიონი (ტაიაკახა)
უაჩოკოლპის რაიონი (Distrito de Huachocolpa) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 907 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 761 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 292 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
იოსებ მაღალაშვილი
იოსებ მაღალაშვილი (დ. 2 სექტემბერი, 1952, მეტეხი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). 1977 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი. მსოფლიოს თასის მფლობელი (1977). სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1974, 1976, 1977). სსრკ ხალხთა VI და VII სპარტაკიადების ჩემპიონი (1975, 1979). სსრკ-ის სპორტის ოსტატი (1970), სსრკ-ის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1974) და ღირსების ორდენის კავალერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები ი
ემილს დარზინში
ემილს დარზინში (დ. 3 ნოემბერი, 1875 — გ. 31 აგვისტო, 1910) — ლატვიელი კომპოზიტორი, დირიჟორი და მუსიკის კრიტიკოსი. მისი მუსიკა გამოკვეთილად რომანტიკულია ნაციონალური შტრიხებით. მისზე დიდი გავლენა მოახდინეს ჩაიკოვსკიმ და სიბელიუსმა. მისი ნაწარმოებების ძირითადი ნაწილი შექმნილია ვოკალური მუსიკისთვის, თუმცა ასევე აქვს კომპოზიციები ორკესტრისთვისაც. რომელთაგანაც მხოლოდ ერთი "Melanholiskais valsis" (მელანქოლიური ვალსი) არის შემორჩენილი. მისი ადრეული 34 წლის ასაკში გარდაცვალების შემდეგ დარჩენილია ერთი დაუსრულებელი ოპერა: "Rožainās dienas" (ვარდის დღეები).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1910
თეთრი მოძრაობა
თეთრი მოძრაობა (Белое Движение, ასევე ცნობილია როგორც თეთრი საქმე (Белое Дело) ან თეთრი იდეა (Белая Идея)) — რუსეთის იმპერიაში 1917-1923 წლებში ჩამოყალიბებული სამხედრო-პოლიტიკური ორგანიზაცია. მასში გაერთიანებული იყვნენ მონარქისტები, დემოკრატები და რესპუბლიკელები. ძირითადადი იდეოლოგია იყო რუსული ნაციონალიზმი, „ძლიერი და ერთიანი რუსეთის“ შენარჩუნება და ოქტომბრის რევოლუციის შედეგად ხელისუფლებაში მოსული ბოლშევიკების დამარცხება. თვითონ ტერმინი პირველად გაჩნდა საბჭოთა რუსეთში, ხოლო ემიგრაციაში მყოფმა „თეთრებმა“ მისი გამოყენება 1920-იან წლებში დაიწყეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსული ორგანიზაციები კატეგორია:რუსეთის სამოქალაქო ომი
32 (რიცხვი)
ოცდათორმეტი — ოცდამეთორმეტე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდათერთმეტის მომდევნო და ოცდაცამეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 32. 32 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოცდათორმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და ათ-ორ-მეტი (იგულისხმება ოცზე თორმეტი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
სალავათი (ქალაქი)
სალავათი (Салава́т; Салауат) — ქალაქი ბაშკირეთში. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 156,095 ადამიანს.