cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გვადალუპე (სანტანდერი)
გვადალუპე (Guadalupe) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.430 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 415 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30.42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 178 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ერისტიკა
ერისტიკა (, -დან — კამათის ხელოვნება) — სოფისტების მიერ შემუშავებული კამათის წარმართვის ხელოვნება. არისტოტელე ერისტიკას არაპატიოსანი საშუალებებით კამათს უწოდებდა. ერისტიკა ავითარებს უნარს დაარწმუნო სხვა ადამიანი გამოთქმული აზრის სისწორეში და შესაბამისად დაითანხმო ადამიანი შეიცვალოს დამოკიდებულება იმ საკითხის მიმართ, რომელიც საჭირო და მიზანშეწონილია.
ერისტიკა არ წარმოადგენს მეცნიერების ცალკეულ მიმართულებას, ის უბრალოდ პრაქტიკული ხელოვნების სახესხვაობაა, მისი პრინციპები იცვლება მასწავლებლიდან მოსწავლისკენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიტორიკა კატეგორია:ეპისტემოლოგია
ლალიონის ქუჩა
ლალიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); ცოტნე დადიანის ქუჩიდან სოლომონ ქურდიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილი ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ბუფერის შესახვევი. 60-იან წლებში ლალიონის სახელი დაერქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
ნინო კლოპოტოვსკაია
ნინო კლოპოტოვსკაია (დ. 31 დეკემბერი, 1941 — გ. 30 აპრილი, 1995) — გეოგრაფი და გეოლოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1973).
ბიოგრაფია
ნინო კლოპოტოვსკაიამ დაამთავრა თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტი გეოგრაფიის სპეციალობით 1963 წელს. 1958–61 წლებში მუშაობდა VII რაიონის ექსპედიციაში (მოსკოვის ფილიალი); 1961–80 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის მეოთხეული გეოლოგიის განყოფილების თანამშრომელი, 1974 წლიდან უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი.
სადანდიდატო დისერტაცია დაიცვა მოსკოვში 1973 წელს თემაზე: „კავკასიონის მთიანი მხარეების სპორა-მტვრიან სპექტრთა ფორმირების ძირითადი კანონზომიერებანი“. 1980 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა ალექსანდრე ჯანელიძის სახელობის გეოლოგიის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. მისი გამოკვლევების ძირითად მიმართულებას წარმოადგენდა ჰალინოლოგიური მეთოდის გამოყენება მთიანი მხარეების პალეოგეოგრაფიული რეკონსტრუქციებისათვის, კერძოდ, კავკასიის მეოთხეული პერიოდის სხვადასხვა ქრონოლოგიური დონეების (ეოპლეისტოცენიდან ჰოლოცენის ჩათვლით) პალეობოტანიკური და პალეოკლიმატური პირობების გაშიფვრა (ამოცნობა).
გამოქვეყნებული აქვს 65 სამეცნიერო ნაშრომი. ბოლო პერიოდში იგი მუშობდა ზედა პლეისტოცენური გამყინვარების (მაქსიმალური აცივების პერიოდი 18000 წლის წინათ) პალეოგეოგრაფიული სურათის აღდგენაზე რელიქტური ფლორის ადგილსამყოფლების გავრცელების მიხედვით.
იგი მოხსენებებით გამოდიოდა მსოფლიოს არაერთ ქვეყანაში (ინდოეთი, უნგრეთი, ესპანეთი, ჩინეთი და სხვა), სადაც გამოქვეყნებულია მოხსენებების სრული ტექსტები. იყო რამდენიმე სამეცნიერო საზოგადოების წევრი და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მეოთხელი პერიოდის შემსწავლელი კომისიის სწავლული მდივანი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი გეოლოგები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები
საგემბანო ავიაცია
290px|მინიატიურა|F-14B „ტომქეთი“ ავიამზიდ USS John F. Kennedy-ის გემბანიდან აფრენისას საგემბანო ავიაცია ან საგემბანო ბაზირების თვითმფრინავები — ეს არის სამხედრო თვითმფრინავების ერთობლიობა, რომელიც სპეციალურად დაპროექტებულია ავიამზიდიდან ოპერაციების ჩასატარებლად. ტერმინი ძირითადად გამოიყენება უძრავფრთიანი თვითმფრინავების აღსანიშნავად, საზღვაო ბაზირების შვეულმფრენებს ოპერაციების ჩატარება უფრო ფართო სპექტრის საზღვაო ჰომალდებიდან შეუძლიათ. ავიამზიდური ბაზირების თვითმფრინავებს წაეწენება მაღალი მედეგობის მოთხოვნები რათა გაუძლონ ავიამზიდური ოპერაციების სპეციფიკას.
საგემბანო თვითმფრინავს უნდა შეეძლოს აფრენა მოკლე გარბენის პირობებში, უნდა იყოს სათანადოდ გამძლე, რათა გაუძლოს იმ ძალებს, რომლებიც წარმოიქნება თვითმფრინავის გემბანიდან გაშვებისას და დამუხრუჭებისას, ასევე, ასეთ თვითმფრინავებს ძირითადად უნდა ეკეცებოდეთ ფრთები, ჰომალდის ბორტზე მაქსიმალურად დიდი რადენობის თვითმფრინავების დასატევად.
ასეთი ტიპის თვითმფრინავებს ფართო სპექტრის ამოცანების შესრულება შეუძლიათ, მათ შორის საჰაერო ბრძოლების და სახმელეთო დარტყმების წარმოება, წყალქვეშა ნავების საწინააღმდეგო მოქმედება, საძიებო-სამაშველო ოპერაციების შესრულება, ტრანსპორტირება, ჰიდრომეტეოროლოგიური დაკვირვება, დაზვერვა და საჰაერო ბაზირების ადრეული შეტყობინების და მართვის სისტემის მოვალეობის შესრულება.
ისტორია
290px|მინიატიურა|პირველი გაფრენა USS Birmingham-ის გემბანიდან მას შემდეგ რაც 1903 წელს გამოჩნდა პირველი უძრვაფრთოანი თვითმფრინავი, მის კვალდაკვალ 1910 წელს გამოჩნდა პირველი საზღვაო ბაზირების თვითმფრინავიც, რომელმაც პირველი გაფრენა აშშ-ის საზრვაო ძალების ავიამზიდ USS Birmingham-ის გემბანიდან განახორციელა. მას მოყვნენ ჰიდროთვითმფრინავები და ჰიდროთვითმფრინავების მხარდაჭერის გემები. ასე დაიწყო ბრტყელგემბანიანი გემების ეპოქა, რომლის წარმომადგენლები იყვნენ ისეთი გემები, როგორებიცაა HMS Argus (1918), Hōshō (1922), USS Langley (1922), და Béarn (1927).
საჰაერო ძალების მნიშვნელობა მეორე მსოფლიო ომის დასაწყისისთვის თავის პიკს მიაღწია, გაიზარდა თვითმფრინავების თვირთამწეობა, მოქმედების სიშორე, გაიზარდა საგემბანო ავიაციის ეფექტურობა. მე-2 მსოფლიო ომის პერიოდში ავიაციის მნიშვნელობა იმდენად გაიზარდა, რომ შეუძლებელი იყო მისი უგულვებელყოფა, განსაკუთრებით ისეთი საჰაერო ოპერაციების ჩატარების შემდეგ, როგორიცაა HMS Prince of Wales-ის ჩაძირვა და იერიში ტარანტოზე, თავდასხმა პერლ-ჰარბორზე და ა. შ. ომის დასრულები შემდეგ იზრდებოდა საგემბანო ოპერაციების ზომა და მნიშვნელობა.
კატეგორია:ავიაცია კატეგორია:გემები კატეგორია:სამხედრო ავიაცია
ჩიხორის ბრძოლა (1732)
ჩიხორის ბრძოლა — 1732/1734 წელს მომხდარი ბრძოლა იმერეთის სამეფოსა და სამეგრელოს სამთავროს შორის. იმერლებმა გაიმარჯვეს ამ ბრძოლაში და ტყვედ ჩაიგდეს სამეგრელოს მთავარი ოტია დადიანი.
1730 წელს ოტია დადიანი აუჯანყდა ოსმალების ბატონობას და მონაწილეობა არ მიიღო მათ ლაშქრობაში, რომელიც ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთში მცხოვრები მთიელების დამორჩილებას ისახავდა მიზნად. ამის გამო ოსმალებმა ოდიშის სამთავრო დაარბიეს და ილორის წმინდა გიორგის ეკლესია დაწვეს. თურქთა ამ ლაშქრობაში იმერეთის მეფე ალექსანდრე V მონაწილეობდა. შურის საძიებლად ოტია დადიანი იმერეთის ფეოდალთა ჯგუფს, აბაშიძესა და რაჭის ერისთავს დაუკავშირდა და მამუკა ბატონიშვილის ტახტზე აყვანა გადაწყვიტა. იმერეთის მეფეს მიემხრნენ ლევან აბაშიძე, მამია IV გურიელი, ბარის ერისთავი გედევანი, მერაბ წულუკიძე და სხვანი. 1732/1734 წელს იმერეთსა და სამეგრელოს შორის ჩიხორთან გამართულ ბრძოლაში ოტია დადიანი დაიჭრა და ტყვედ ჩავარდა. იგი იძულებული გახდა იმერეთის მეფისთვის საჭილაო და სამიქელაო დაეთმო. ტყვეობიდან გათავისუფლების შემდეგ დადიანმა კვლავ გააგრძელა იმერეთის მიმართ მტრული პოლიტიკის გატარება.
თარიღი
ბრძოლის სავარაუდო თარიღია 1732 წელი, თუმცა ზოგი ისტორიკოსი ჩიხორის ბრძოლას 1734 წლით ათარიღებს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ბრძოლები
ტრინიდადი (პერნამბუკუ)
ტრინიდადი (Trindade) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 518 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 116 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 113.77 კმ²-ზე. ფართობი 229 544 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ლა-ესპერანსა (ნორტე-დე-სანტანდერი)
ლა-ესპერანსა (La Esperanza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 889 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 665 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ზოლოტე
ზოლოტე (Золоте) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 14974 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
ლერწმის ქუჩა
ლერწმის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (დირსიჭალა); მტკვრის მარცხენა სანაპიროდან მანავის ქუჩამდე. წამოიქმნა XX საუკუნის I ნახევარში. 1925–1926 წლების ცნობათა წიგნში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია როგორც შესახვევი, თბილისის ქუჩების 1960 წლის ცნობარში — როგორც ქუჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
არაქელოცვანქი
არაქელოცვანქი (Առաքելոց վանք; „მოციქულთა მონასტერი“) — XIII საუკუნის მონასტერი სომხეთში. მდებარეობს სოფელ კირანციდან სამხრეთ-დასავლეთით 3 კილომეტრში, ტავუშის პროვინციაში. სამონასტრო კომპლექსი განლაგებულია მდინარე კუნენის მარცხენა ნაპირზე, ბორცვის თავზე და გარშემორტყმულია უღრანი ტყით.
მონასტრიდან დაბლა, დაახლოებით 80 მეტრში მდებარეობს ქარვასლის ნანგრევები. შემდეგ ბორცვზე, ასევევ, შემორჩენილია სამლოცველოს ნანგრევები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მონასტრები
ნახიჩევანის სახანო
ნახიჩევანის სახანო (სპარს.: خانات نخجوان; Naxçıvan xanlığı) — შეიქმნა სეფიანთა სპარსეთში 1747 წელს. მისი ტერიტორია შეესაბამება უმეტესად თანამედროვე ნახიჩევანის ავტომონიურ რესპუბლიკას და თანამედროვე სომხეთის ვაიოცძორის პროვინციას. სახელწოდება მან მიიღო მთავარი დასახლების ნახჩივანის მიხედვით.
ისტორია
220px|მინიატიურა|მარცხნივ|ნახჭევანის ხანის სასახლე სახანოს ტერიტორია თავდაპირველად შედიოდა ერევნის სახანოში. 1604 წელს მისი ნაწილის დაპყრობის შედეგად ირანის შაჰმა აბას I-მა დანიშნა ნახჩევანის პირველი მმართველი (ხანი) თურქმანული ტომის ლიდერი მაქსუდ სულთანი, სახელად „ყანღარლუ“. იმავე წელს ოსმანთა ძალები დაემუქრნენ ოლქს. მაქსუდმა შაჰ აბასის ბრძანებით მოახდინა ნახჩევანის ოლქის მოსახლეობის ევაკუაცია (მათ შორის სომეხთა (სოფელ ჯულფადან), რომლებიც მეორე წელს გადაასახლეს მთლიანად ისფაჰანში), ქარაჯადაგსა და დეზმარში.
სპარსელთა მმართველობა დროებით შეჩერებულ იქნა ოსმანთა ოკუპაციის შედეგად 1635-1636 და 1722-1736 წ.წ. ამ პერიოდში სახანოს მმართველები ოფიციალურად გახდნენ აფშარიდები. XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში ექვემდებარებოდა ქართლ-კახეთის სამეფოს.
რუსეთ-ირანის 1804-1813 წ.წ. ომის შედეგაგ 1808 წელს ხანმოკლე დროით ნახჩევანის ტერიტორია დაიკავა რუსეთის ჯარმა გენერალ გუდოვიჩის სარდლობით, მაგრამ გულისტანის ზავით მოგვიანებით იგი ისევ უკან დაუბრუნდა სპარსეთის იმპერიას.
რუსეთ-ირანის მეორე ომის 1826-1828 წ.წ. დროს, 1827 წელს აბას მირზამ აბასაბადის მხედართმთავრის თანამდებობაზე დანიშნა ექსან ხან ყანღარლუ. ეს იყო ნახჩევანისათვის სტრატეგიული თავდაცვითი ციხესიმაგრე. ციხის აღების მცდელობისას მიმდინარეობდა მძიმე ბრძოლები. დიდი დანაკარგების შემდეგ, 14 ივლისს, რუსეთის არმიამ ალყაში მოაქცია ციხე. ექსან ხანმა საიდუმლო კავშირი გააბა რუსეთის გენერალ პასკევიჩთან და 1827 წლის 22 ივლისს ციხესიმაგრის კარი გაუღო მათ. 1828 წელს თურქმანჩაის ხელშეკრულებით სახანო გადაეცა რუსეთს. ექსან ხანი კი ამ დახმარებისათვის რუსეთმა გუბერნატორის ტიტულით დააჯილდოვა. მას მიენიჭა აგრეთვე, რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორის და ყანღარლუს ატამანის წოდებები.
სახანოს გაუქმება
1828 წლის 10 თებერვალს ერევნის და ნახიჩევანის სახანოები დაიშალა და 1828 წლის 21 მარტს მათი ტერიტორიების გაერთიანებით შეიქმნა სომხეთის ოლქი. გათვალისწინებული იყო, რომ ის შევიდოდა უფრო დიდ და ახალ ერთეულში საქართველო-იმერეთის გუბერნიაში. თუმცა ამ ახალ ტერიტორიულ ერთეულს დიდხანს არ უარსებია - 1845 წელს კავკასიის ტერიტორიაზე კავკასიის სამეფისნაცვლო შეიქმნა, რომელშიც ყოფილი სომხური პროვინციაც შევიდა, როგორც ტფილისის გუბერნიის ნაწილი. 1849 წელს შეიქმნა ერევნის გუბერნია. ის ცალკე გამოეყო ტფილისის გუბერნიას და მასში გაერთიანდა ნახჭევანის სახანო, რომელიც მოგვიანებით თანამედროვე ნახჭევანის პროვინციის საფუძველი გახდა.
სახანოს გაუქმების შემდეგ ნახჭევანის ხანებმა ოფიციალურად მიიღეს გვარის რუსული დაბოლოება. ის და მისი ოჯახის წევრები შევიდნენ რუსული სახელმწიფოს სამსახურში, ძირითადად, რუსულ არმიაში. ოჯახმა შეინარჩუნა დიდი სიმდიდრე და სამფლობელოები რეგიონში. ის ძველებურად ახორციელებდა თავის გავლენას მუსულმურ თემზე. მეფის რუსეთის, საბჭოთა კავშირის და ირანის არმიებში ნახჩევანის ექვსი ხანი გახდა გენერალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია კატეგორია:ნახიჩევანის ისტორია კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:კავკასიის სახანოები
ორთვალა წითელ-თეთრი ხარით
ორთვალა წითელი-თეთრი ხარით — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი. შესრულებული 1884 წელს, ზეთის საღებავებით ტილოზე. ინახება ოტერლოში, ნიდერლანდებში, კროლერ-მიულერის მუზეუმში. ორთვალა წითელი-თეთრი ხარით და ორთვალა შავი ხარით შესრულებულია ერთ პერიოდში, მანამ, სანამ ვინსენტი დატოვებდა ნიდერლანდებს და სამხრეთ საფრანგეთში გაემგზავრებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1884 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
არუასუ
არუასუ (Arruazu) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 5,7 კმ². მოსახლეობა — 106 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ართურ ჯეიმზ ბალფური
მინი| ართურ ჯეიმზ ბალფური ართურ ჯეიმზ ბალფური (Arthur Balfour; დ. 25 ივლისი, 1848, უიტინჯემი — გ. 19 მარტი, 1930, ფიშერ-ჰილი, სარის საგრაფო) — ინგლისელი სახელმწიფო მოღვაწე. 1874 წლიდან პარლამენტის წევრი. კონსერვატიული პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი. ლორდი 1922 წლიდან, 1887-1891 წლებში ირლანდიის საქმეთა მინისტრი. ატარებდა ირლანდიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის წინააღმდეგ მკაცრი რეპრესიების პოლიტიკას. 1891-1892 წლებსა და 1895-1902 წლებში ფინანსთა მინისტრი, 1902-1905 წლებში პრემიერ-მინისტრი. 1904 წელს საფრანგეთიდან დადო შეთანხმება, რომელიც ანტანტის საფუძველი გახდა. 1915-1916 წლებში იყო საზღვაო მინისტრი, 1916-1919 წლებში იყო საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1918 წლის მარტიდან აქტიურად მონაწილეობდა ანტისაბჭოური ინტერვენციის მოწყობაში. მისი ე. წ. „ბალფურის დეკლარაცია“ (1917 წლის ნოემბერი) პალესტინაში ებრაული „ეროვნული კერის“ შექმნის შესახებ გამოხატავდა ბრიტანეთის იმპერიალიზმის მისწრაფებას შეენარჩუნებინა ბატონობა ახლო აღმოსავლეთში. ბალფურმა, როგორც ინგლისელმა დელეგატმა, მონაწილეობა მიიღო ვერსალის საზავო ხელშეკრულების (1919) შემუშავებაში. 1912-1922 წლებში იგი მეთაურობდა ინგლისის დელეგაციას ვაშინგტონის კონფერენციაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული   25 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1930
რიჩარდ ჰარტშორნი
რიჩარდ ჰარტშორნი (Richard Hartshorne; დ. 12 დეკემბერი, 1899 — გ. 5 ნოემბერი, 1992) — ამერიკელი გეოგრაფი. მოღვაწეობდა ეკონომიკურ და პოლიტიკურ გეოგრაფიაში. 1920 წელს დაამთავრა პრინსტონის უნივერსიტეტი. 1924 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი ჩიკაგოს უნივერსიტეტში. მინესოტის (1924-1940), უისკონსინისა (1941-1970) და აშშ-ის სხვა უნივერსიტეტების პროფესორი. 1949 წელს აირჩეულ იქნა ამერიკის გეოგრაფთა ასოციაციის პრეზიდენტად. იყო ალფრედ ჰეტნერის ქოროლოგიური კონცეფციის მომხრე. ჰარტშორნი თვლიდა, რომ გეოგრაფიის ამოცანა შემოსაზღვრულია მხოლოდ დედამიწის ზედაპირის ტერიტორიული დიფერენციაციის შესწავლით. იგი გეოგრაფიას განიხილავდა, როგორც წმინდა აღწერით მეცნიერებას, რომელსაც არ გააჩნია კვლევის საკუთარი საგანი და მის მთავარ ამოცანად მიიჩნევდა ცალკეული ადგილების თავისებურებების, მათი უნიკალური ნიშნების შესწავლას. მისი შრომებიდან აღსანიშნავია „The nature of geography“ (1939); „Perspective on the nature of geography“ (1959) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი გეოგრაფები
ამგუნის შრომით-გასწორების ბანაკი
ამგუნის შრომით-გასწორების ბანაკი (რუს. Амгу́ньский исправи́тельно-трудово́й ла́герь, შემოკლ. Амгуньла́г - ამგუნლაგი — ქვეგანყოფილება, რომელიც მოქმედებდა სსრკში შრომით-გასწორების დაწესებულებებში.
ისტორია
ამგუნის შრომით-გასწორების ბანაკი შეიქმნა 1946 წელს. საბჭოთა შრომით-გასწორების ამ ბანაკში მთავრი სამმართველო მდებარეობდა სოფლური ტიპის დასახლებაში „სტარტი“ (ხაბაროვსკის მხარე), მოგვიანებით კი ხურმულის სადგურზე შორეული აღმოსავლეთის რკინიგზისა. (დღესდღეობით ამავე სახელწოდების დასახლება სახელად „ხურმული“ მდებარეობს ხაბაროვსკის მხარეში).
ადამიანების მაქსიმალური ერთდროული რაოდენობა სასჯელაღსრულების ამ დაწესებულებაში 6 500 კაცი იყო. ამგუნის შრომით-გასწორების ბანაკი გაუქმებული იქნა 1947 წელს.
საწარმო
ამგუნის შრომით-გასწორების ბანაკის მთავარ საწარმოო საქმიანობას წარმოადგენდა ბაიკალ-ამურის მაგისტრალის რკინიგზის გაყვანა-დაგება ამურის კომსომოლსკ-ურგალის მონაკვეთზე.
სერგეი მესხის ქუჩა
სერგეი მესხის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი); გერგეტის ქუჩიდან შხეფის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 60-იან წლებში. თავდაპირველად ერქვა კონსტანტინე ორლოვსკის სახელი. ასეა შეტანილი თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შდგენილ ქუჩების სიაში. 1921 წელს სერგეი მესხის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
მესხი
ნოსა-სენიორა-დუ-ლივრამენტუ (ბრაზილია)
ნოსა-სენიორა-დუ-ლივრამენტუ (Nossa Senhora do Livramento) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 232 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კუიაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 609 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.29 კმ²-ზე. ფართობი 5 076 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
აილა ერდურანი
thumb|220პქ|აილა ერდურანი, [[ალიე ბერგერის სახელოსნოში]] აილა ერდურანი (Ayla Erduran; დ. 22 სექტემბერი, 1934, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მევიოლინე. კარლ ბერგერის სტუდენტი, რომელიც 10 წლის ასაკში პირველად გამოვიდა კონცერტზე. 1946–1951 წლებში, სწავლობდა პარიზის საერთაშორისო კონსერვატორიაში, სადაც მისი მასწავლებლები იყვნენ ბენედეტი და ბენვენუტი. სწავლის დასრულების შემდეგ, იგი შეერთებულ შტატებში გაემგზავრა, სადაც 1955 წლამდე დარჩა და სწავლობდა ივან გალამიანსა და ზინო ფრანჩესკატისთან.
1957–1958 წლებში, ერდურანი მოსკოვის კონსერვატორიაში, დავით ოისტრიხთან სწავლობდა.
მისი კარიერა, როგორც ვიოლინოს პედაგოგის, 1973 წელს, შვეიცარიაში, ლოზანის კონსერვატორიაში დაიწყო და 1990 წლამდე გაგრძელდა.
ერდურანმა, 1971 წელს სახელმწიფო არტისტის ტიტული მოიპოვა. ასევე მიიღო ოქროს მედალი ანკარაში დაფუძნებული „სევდა ჯენაპის და მუსიკის ფონდი“-სგან (SCAMV). 1957 წელს, ჰენრიკ ვინიავსკის მევიოლინეთა კონკურსში მეხუთე ადგილი დაიკავა, 1964 წელს კი „ჰარიეტ კოენი-ოლგა ვერინეი“-ს ჯილდო მოიპოვა, ხოლო 1970 წელს ნიდერლანდებში, ბეთჰოვენის ჯილდო მოიპოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:თურქი მევიოლინეები
ფრენსის მიეტლენდ ბალფური
ფრენსის მიეტლენდ ბალფური (Francis Maitland Balfour; დ. 10 ნოემბერი, 1851, ედინბურგი — გ. 19 ივლისი, 1882) — ინგლისელი ზოოლოგი და ემბრიოლოგი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1878). 1876 წლიდან მუშაობდა კემბრიჯის უნივერსიტეტში. ხელმძღვანელობდა ცხოველთა მორფოლოგიის კათედრას. 1882 წლიდან პროფესორი. განავითარა ევოლუციური მიმართულება ემბრიოლოგიაში. მასვე ეკუთვნის შედარებითი ემბრიოლოგიის ერთ-ერთი პირველი სახელმძღვანელო. იგი დაიღუპა შვეიცარიის ალპებში, 1882 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ბიოლოგები
ლა-პლაია-დე-ბელენი
ლა-პლაია-დე-ბელენი (La Playa de Belén) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 806 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 288 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გუმისთის ბრძოლა
გუმისთის ბრძოლა (1993 წლის 16 მარტი) — საქართველოს შეიარაღებული ძალებისა და აფხაზ სეპარატისტებს შორის მომხდარი დიდი ბრძოლა. ქართულ-აფხაზური კონფლიქტის და აფხაზეთის ომის ყველაზე სისხლიანი შეტაკება. გაიმართა 15-16 მარტს მდინარე გუმისთის სანაპიროებზე არსებულ რვა კილომეტრიან ფრონტზე.
წინაპირობები
1993 წლისთვის სეპარატისტები ავტონომიური რესპუბლიკის ნახევარს აკონტროლებდნენ. რუსეთთან საზღვრის გახსნის შემდეგ აფხაზთა პოზიციები კიდევ უფრო გამყარდა. გაგრაში ქართული შენაერთების ლიკვიდაციის შემდეგ აფხაზებმა მთავარი ყურადღება სოხუმის აღებაზე გადაიტანეს.
ფართომასშტაბიანი ოპერაციის განსახორციელებლად აფხაზებმა მოქმედება გეგმაზომიერად დაიწყეს. უპირველეს ყოვლისა აფხაზებმა საორგანიზაციო საკითხები მოაწესრიგეს. 10 ოქტომბერს აფხაზებმა თავდაცვის სამინისტრო ჩამოაყალიბეს. სეპარატისტულ არმიას დაქირავებულები ყოველდღე ემატებოდნენ. 1993 წლის მარტში საქართველოს წინააღმდეგ ბრძოლაში ჩაება ადგილობრივი სომხებისგან დაკომპლექტებული შენაერთი, ბაგრამიანის ბატალიონი. აფხაზებმა ტყვია წამლის დიდი შევსება მიიღეს. ცოცხალი ძალები ჩამოდიოდნენ პოსტ საბჭოთა სივრცის თითქმის ყველა რეგიონიდან. ასევე ახლო აღოსავლეთიდან „მუსლიმი ძმების“ დახმარების პროპაგანდით. აფხაზებმა, ჩრდ. კავკასიელმა სეპარატისტებმა და რუსეთის სამხედრო ნაწილებმა სოხუმზე ფართომასშტაბიანი შტურმისთვის დაიწყეს მზადება.
ბრძოლა
1993 წლის 16 მარტს ღამის 3.00 საათზე მდინარე გუმისთის ხაზზე მყოფ ქართულ ბატალიონებს რუსულმა ავიაციამ ცეცხლი გაუხსნა, თვითმფრინავებმა ხუთას კილოგრამიანი ბომბების ჩამოყრა დაიწყეს, რომელიც საჭირო დროს ერთდროულად უნდა აფეთქებულიყო. სანგრებს ამუშავებდა არტილერიაც. წინა ხაზთან ერთად იბომბებოდა ქალაქის საცხოვრებელი მასივებიც. რუსი გენერლების მიერ მომზადებული გეგმით მასირებულ ცეცხლს მოწინააღმდეგის რიგებში დიდი მსხვერპლი და პანიკა უნდა გამოეწვია. საავიაციო და საარტილერიო დამუშავების შემდეგ დილის 5.00 საათზე აფხაზთა ქვეითი ნაწილები შეტევაზე გადმოვიდნენ. ქართული სანგრენის გასანათებლად რუსულა ავიაციამ სანგრების თავზე ე.წ. გირლიანდები დაკიდა. აფხაზებმა შეტევაში იმ დროს მათ ხელთ არსებული ყველა ძალა ჩართეს. ქართული პოზიციების მასირებული იერიში რვა კილომეტრიან მონაკვეთზე ერთდროულად დაიწყო. 16 მარტს გუმისთის ფრონტზე ძირითადად 23-ე ბრგადის ბატალიონები იმყოფებოდნენ. ჩრდილოეთით სოხუმელი მოხალისეების დაკომპლექტებული I ბატალიონი იდგა. ბატალიონი აჩადარას ხიდს და ქალაქის ფენცრისაკენ მიმავალ საავტომობილო მაგისტრალს იცავდა. მათ გვერდით პოზიციები III-ე ბატალიონს ეკავა. თავდაცვითი ხაზის ცენტრალურ ნაწილს სოხუმელებით და რუსთაველებით დაკომპლექტებული მეორე ბატალიონი იცავდა. ფრონტის სამხრეთით სარკინიგზო ხიდს და შუქურას რაიონში შემავალ მაგისტრალს VI-ე ბატალიონი იცავდა. დარტყმის ძირითადი მიმართულება სარკინიგზო სადგურთან და აჩადარასთან შეიქმნა. თუ სეპარატისტები პირველი და მეექვსე ბატალიონე ბის წინაამღდეგობას დაძლევდნენ და ხიდებს აიღებდნენ, ისინი შეტევაში ჯავშან ტექნიკასაც ჩართავდნენ. სწორედ ამიტომ განსაკუთრებით მძიმე მდგომარეობა სარკინიგზო ხიდთან და აჩადარასთან შეიქმნა. აფხაზებთან ერთად შტურმნში მონაწილეობას იღებდა რუსი ოფიცრებისაგან დაკომპლექტებული ელიტარული ბატალიონი „ტაპირი“, რიგის ყოფილი ომონის ნაწილი, ბაგრამიანის ბატალიონი, ადიღელთა ბატალიონი, კონფედერატთა რაზმები და დნესტრისპირეთიდან გადმოსროლილი კაზაკების ბატალიონი. აჩადარასთან მდგარი პირველი ბატალიონის სანგრებში ფართომასშტაბიანი შტურმის კულმინაციის მომენტში ხელჩართული ბრძოლა მიმდინარეობდა. მიუხედავად მოწინაამღდეგის დიდი ადამიანური და ტექნიკური უპირატესობებისა ქართულმა ნაწილებმა ფლანგებზე შეტევას გაუძლეს. დილის 7:00 საათზე ცენტრში მეორე ბატალიონის რიგებში პოზიციებზე ფრონტის ხაზი მაინც გაირღვა. აფხაზურმა ფორმირებებმა ქალაქის გარეუბანში შეაღწიეს. გუმისთაზე განლაგებულ ბატალიონებს ალყაში მოქცევის საშიშროება დაემუქრათ, თუმცა გარღვევა მალე შეაჩერეს. წინა ხაზზე რეზერვიდან გადასროლილმა შავნაბადას ბატალიონმა და სოხუმის სამხედრო პოლიციამ მოწინაამღდეგე ალყაში მოაქცია და მთლიანად გაანადგურა.
16 მარტს განსაკუთრებული როლი არტილერიამ ითამაშა. იერიშზე გადმოსულ სეპარატისტთა უკანა ეშელონი ქართული ქვემეხების ცეცხლში მოჰყვა. აფხაზებმა უდიდესი დანაკარგი განიცადეს. აშკარა გახდა, რომ აფხაზთა შტურმი მიზანს ვერ აღწევდა. დაახლოებით 15:00 საათისთვის სეპარატისტებმა უკან დახევა დაიწყეს. დღის ბოლოს გუმისთა აფხაზებისგან მთლიანად გაიწმინდა.
მარტო დაღუპულების სახით აფხაზურმა მხარემ 1000-მდე კაცი დაკარგა. აფხაზებმა იმდენად დიდი დანაკარგი განიცადეს, რომ მათ რიგებში პანიკა წარმოიშვა. თუმცა ქართული მხარე იერიშზე არ გადასულა. ჯარი კონტრ-შეტევის ბრძანებას ამაოდ ელოდა. ამის გამო 16 მარტის გამარჯვება მხოლოდ ომის ერთ-ერთ ეპიზოდად დარჩა. მნიშვნელოვანმა სამხედრო წარმატებამ კონფლიქტის მიმდინარეობაზე გავლენა მაინც ვერ მოახდინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობები
გუაპოტა
გუაპოტა (Guapota) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.534 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 229 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.57 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 625 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ზორინსკი
ზორინსკი (Зоринськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 7532 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
იოზუა კიმიხი
იოზუა კიმიხი (Joshua Kimmich; 8 თებერვალი 1995, როტვაილი, გერმანია) — გერმანელი ფეხბურთელი. მიუნხენის ბაიერნის ნახევარმცველი და მცველი.
ბაიერნი
2015 წლის 2 იანვარს ცნობილი გახდა,რომ კიმიხი ზაფხულიდან დაიწყებდა „ბაიერნში“ თამაშს. ამავე წლის 1 ივლისს „შტუტგარტმა“ გამოისყიდა კიმიხი და მალევე მიჰყიდა „ბაიერნს“. მოთამაშემ „ბაიერნთან“ 5–წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი. 2015 წლის 12 სექტემბერს ჯოშუა „ბაიერნის“ დებიუტანტი იყო,მან „აუსბურგის“ წინააღმდეგ თამაშში, რომელიც დასრულდა ანგარიშით 2:1, ითამაშა ფილიპ ლამის მაგივრად. 2015 წლის 16 სექტემბერს კიმიხს აქვს დებიუტი უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე ჩემპიონთა, სადაც ის საბერძნეთის „ოლიმპიაკოსის“ წინააღმდეგ თამაშში 76–ე წუთზე შეხვედრაში, ჩაბი ალონსოს შეეცვალა.
საკლუბო
20x20პქ ბაიერნი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2017 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
ბაკაიკოა
ბაკაიკოა (Bacáicoa; Bakuaiku) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,7 კმ². მოსახლეობა — 360 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ლაბატეკა
ლაბატეკა (Labateca) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 776 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 249 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ველიკანოვის სახლი
ველიკანოვის სახლი (Особняк Великановой) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ძველი ყაზანის ქუჩაზე (ამჟამად სერაფიმოვიჩის ქუჩა № 10). აგებულია 1884-1890 წლებში როსტოველი არქიტექტორების ნიკოლაი დოროშენკოსა და ნ. სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. ამჟამად შენობაში განთავსებულია მ. გრეკოვის სახელობის როსტოვის სამხატვრო ტექნიკუმი. ველიკანოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
1884-1890 წლებში როსტოველმა ვაჭარმა სემიონ ველიკანოვმა თავისი ქალიშვილისთვის ააშენა სახლი ყაზანის (ამჟამად სერაფიმოვიჩის) ქუჩაზე. ამ სახლში იგი ცხოვრობდა თავის მეუღლესთან, მატვეი კირილეს ძე კოზლოვთან ერთად, რომელიც იყო ქალაქის საკრებულოს წევრი, სამთო ინჟინერი. სახლში იყო 28 ოთახი, სარდაფი და შადრევანი ეზოში.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. 1921 წელს შენობაში განათავსეს კარლ მარქსის სახელობის როსტოვის სახელმწიფო სახალხო ბიბლიოთეკა (ამჟამად დონის სახელმწიფო სახალხო ბიბლიოთეკა). ჟურნალისტი ბორის ოლენინი გაზეთ „Молот-ში“ წერდა:
1994 წელს ბიბლიოთეკა გადავიდა ახალ შენობაში პუშკინის ქუჩაზე, ხოლო ველიკანოვის სახლში განთავსდა მ. გრეკოვის სახელობის როსტოვის სამხატვრო სასწავლებელი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
გიზო ჟორდანია
ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი.
1957–1958 წლებში იყო თეატრალური ინსტიტუტის პრეპარატორი; 1958–1961 წლებში მასწავლებელი; 1961 წლიდან უფროსი მასწავლებელი; 1961–1965 წლებში ბათუმის, 1965–1970 და 1979–1986 რუსთაველის თეატრების დამდგმელი რეჟისორი; 1970–1979 თბილისის ოპერისა და ბალეტის, 1979–1986  გრიბოედოვის თეატრების მთავარი რეჟისორი; 1991–1999 თეატრისა და კინოს ინსტიტუტის რექტორი; 1993 წლიდან ბათუმის ოპერის მთავარი რეჟისორი; 1995 წლიდან მსახიობის ოსტატობის კათედრის გამგე; 1998 წლიდან რეჟისურის კათედრის გამგე, პროფესორი. დადგმული აქვს 100-ზე მეტი სპექტაკლი საქართველოში და საზღვარგარეთ; ავტორია სამეცნიერო ნაშრომებისა დრამატული თეატრის, ოპერისა და სათეატრო პედაგოგიკის პრობლემებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ქართველი თეატრის რეჟისორები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
დეიტერიუმი
მინი|დეიტერიუმის ატომი დეიტერიუმი  (Deiterium; ქიმიური აღნიშვნა — ), წყალბადი-2 (ქიმიური აღნიშვნა — ), მძიმე წყალბადი — წყალბადის მდგრადი იზოტოპი, რომლის მასური რიცხვია 2, tდუღ — 23.57 K. დეიტერიუმის ატომის ბირთვია დეიტრონი.
დეიტერიუმი ბუნებაშიც გავრცელებულია და მისი ატომი გვხვდება 6420 ატომ წყალბადში ერთხელ. მძიმე წყალბადი აღმოაჩინა ჰაროლდ იურიმ 1931 წელს, როდესაც 1932 წელს ნეიტრონის არსებობა დადასტურდა დეიტერიუმის საბოლოო მოდელიც შეიქმნა. 1934 წელს იურიმ ამ აღმოჩენისთვის ნობელის პრემია მიიღო. შემდგომში იურიმ და სხვა მეცნიერებმა შექმნეს მძიმე წყალი, რომელშიც დეიტერიუმის კონცენტრაცია მკვეთრად გაზრდილი იყო ჩვეულებრივ წყალთან შედარებით.
სქოლიო
კატეგორია:წყალბადის იზოტოპები
შეხვედრა
შეხვედრა (An Encounter) — რიგით მეორე ნოველა, ჯეიმზ ჯოისის ნოველათა კრებულში დუბლინელები.
ნოველა
ამ ამბის გმირი ორი ბიჭია, ერთი თავად მთხრობელი და მეორე მისი მეგობარი მაჰონი, რომლებიც თავგადასავლებს ეძებენ მოსაწყენი ცხოვრების გასაფერადებლად და ამიტომ გადაწყვეტენ სკოლის გაცდენას და სანაპიროზე გაპარვას. როგორც მთხრობელი ამბობს,„საღამოობით ომობანას თამაშიც ისევე მოსაბეზრებელი მეჩვენებოდა, როგორც დილაობით გაკვეთილებზე ჯდომა, იმიტომ, რომ მსურდა ნამდვილ ხიფათს გადავყროდი; მაგრამ მჯეროდა, რომ ნამდვილ ხიფათს ვერ გადაეყრება ის, ვინც დღენიადაგ შინ ზის ფეხმოუცვლელად.“
სიუჟეტი ამ გასეირნების და იმ ხალხის გარშემო ტრიალებს რომლებსაც ბიჭები ხვდებიან. ბიჭები მოწმენი ხდებიან ძალიან ბევრი სოციალური ფაქტის. მაგალითად, ადგილობრივი ბავშვებს ისინი პროტესტანტებში შეეშლებათ. მთხრობელი ასევე აღნიშნავს რომ ბევრი ბავშვი "არათანაბარი" და ძალიან საბრალოა.
დღის ბოლოსკენ, ბიჭები ხვდებიან ერთ მოხუც კაცს, რომელიც მათ უცნაურ გრძნობას უჩენს. თავდაპირველად, როგორც მკითხველიც ხვდება, კაცი გულის-ყურით აკვირდება და აფასებს ბიჭებს და მხოლოდ ამის შემდეგ იწყებს საუბარს ისეთ თემებზე როგორიცაა, მაგალითად სერ უოლტერ სკოტი და ახალგაზრდა შეყვარებულები.
ნოველა შესანიშნავად აღწერს იმ დროინდელი დუბლინის საზოგადოებას — დაპირისპირებას და ძალადობას პროტესტანტ და კათოლიკე მოსახლეობას შორის, ირლანდიის ხელისუფლებას, გარყვნილ მოხუც კაცს, უცხოელებს და სკოლის მოსწავლე ბიჭებს. ნოველაში, ბიჭები ფართო წარმოდგენას უქმნიან მკითხველს დუბლინზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯეიმზ ჯოისის მოთხრობები
ავგუსტ კროგი
შეკ ავგუსტ სტინბერგ კროგი (Schack August Steenberg Krogh; დ. 15 ნოემბერი, 1874, გრენო, დანია, — გ. 13 სექტემბერი, 1949, კოპენჰაგენი) — დანიელი ფიზიოლოგი. კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის პროფესორი (1916-1945). იკვლევდა ადამიანის სუნთქვის შედარებითი ფიზიოლოგიის, პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის ანატომიისა და ფიზიოლოგიის და უჯრედული ნივთიერებათა ცვლის სხვადასხვა საკითხს. კაპილარული სისხლის მიმოქცევის რეგულირების მექანიზმის აღმოჩენისთვის 1920 წელს მიიღო ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში.
ბიოგრაფია
ავგუსტ კროგი დაიბადა გრენოში (იუტლანდი), გემთმშენებლის ოჯახში 1874 წელს. სკოლაშივე გატაცებული იყო საბუნებისმეტყველო საგნებით. ფიზიოლოგიის მიმართ ინტერესი მისმა მასწავლებელმა ვილემ სორენსენმა. 1899 წელს კროგმა დაამთავრა კოპენჰაგენის უნივერსიტეტი, სადაც ჯერ მედიცინას, შემდეგ კი ზოოლოგიას სწავლობდა. 1897 წლიდან მუშაობდა ცნობილ მეცნიერთან, კრისტიან ბორთან სამედიცინო ფიზიოლოგიის ლაბორატორიაში. 1903 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი. 1908 წლიდან იყო კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის ზოოფიზიოლოგიის ასოცირებული პროფესორი, 1916-1945 წლებში კი — პროფესორი და ცხოველთა ფიზიოლოგიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. მისი კვლევების მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩატარებულია ასევე გენტოფტის კერძო ლაბორატორიაში, რომელიც კროგმა კომპანია „კარლსბერგისა“ და სკანდინავიის ინსულინის ფონდის დახმარებით შექმნა.
კროგმა განსაკუთრებით დაინტერესებული იყო სუნთქვის შედარებითი ფიზიოლოგიით, რომელსაც თავის ცოლთან, მარი იორგენსენთან ერთად სწავლობდა. ამ სამუშაოს მსვლელობისას კროგმა აღმოაჩინა, რომ კაპილარები ვიწროვდება ან ფართოვდება ქსოვილებში ჟანგბადის საჭიროების მიხედვით, რისთვისაც 1920 წელს ნობელის პრემია მიენიჭა. კროგმა აღწერა სხვადასხვა ორგანოს კაპილარული კედლის ანატომიურ-ფიზიოლოგიური თავისებურებები და დაასაბუთა ნივთიერებათა ცვლაში კაპილარული სისხლის მიმოქცევის მნიშვნელობა. გამოიკვლია იონთა როლი უჯრედების ცხოველმოქმედებაში და ბიოლოგიური მემბრანების განვლადობა. ცოლ-ქმარმა კროგებმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს დანიაში ინსულინის წარმოებისა და გავრცელების საქმეში. 1923 წელს ავგუსტ კროგმა დააარსა ინსულინის მწარმოებელი „ნორდისკ ინსულინლაბორატორიუმ“, რომელიც შემდგომში, 1989 წელს კონკურენტ „ნოვო ტერაპეუტისკ ლაბორატორიუმს“ შეუერთდა და „ნოვო ნორდისკის“ (Novo Nordisk) სახელწოდებით ფარმაცევტულ გიგანტად იქცა.
ავგუსტ კროგი იყო ედინბურგის, ბუდაპეშტის, ლუნდის, ჰარვარდის, გეტინგენის, ოსლოსა და ოქსფორდის უნივერსიტეტების საპატიო დოქტორი, დანიის მეცნიერებათა აკადემიის და მსოფლიოს სხვადასხვა სწავლული საზოგადოების, მათ შორის ლონდონის სამეფო საზოგადოების, უცხოელი წევრი. გარდაიცვალა კოპენჰაგენში 1949 წელს, 74 წლის ასაკში. ავგუსტ კროგსა და ბირტე მარი იორგენსენს ჰყავდათ 4 შვილი, მ. შ. ერიკ კროგი იყო აარჰუსის უნივერსიტეტის ანატომი, ხოლო ქალიშვილი ბოდილი კი — ამერიკის შეერთებულ შტატებში მოღვაწე ცნობილი ფიზიოლოგი.
სქოლიო
კატეგორია:დანიელი ფიზიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 1949 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
შვედეთის მონარქების სია
მინი|შვედეთის მონარქები 1523-1907 წლებში შვედეთის მონარქების სიაში წარმოდგენილია იმ ადამიანების სია, რომლებიც მართავდნენ შვედეთს მთელი მისი არსებობის მანძილზე. აღსანიშნავია, რომ შვედეთის თითქმის ყველა მონარქი მამაკაცი იყო და დღესაც მამაკაცია, თუმცა არსებობს ოთხი გამონაკლისი, როდესაც შვედეთის მონარქი ქალი იყო. ასევე აღსანიშნავია, რომ კალმარის უნიის პერიოდში (1397-1523) შვედეთს, დანიასა და ნორვეგიას საერთო მონარქები ჰყავდათ, ასევე საერთო მონარქები ჰყავდათ შვედეთსა და ნორვეგიას 1814-1905 წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მმართველთა სიები კატეგორია:შვედეთის მეფეები
ლიდა კოღოშვილი
ლიდა კოღოშვილი (დ. 26 აპრილი, 1912 — გ. 23 იანვარი, 1996) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
ლიდა კოღოშვილი 15 წლის ასაკიდან მუშაობდა თბილისის სხვადასხვა საწარმოებისა და მშენებლობის ობიექტებზე. 1929 წელს განათლების მისაღებად გაემგზავრა ქალაქ ლენინგრადში. აქ იგი იწყებს მუშაობას ქარხანა „წითელ პუტილოვეც“-ში. ამავე დროს საღამოს მუშათა ფაკულტეტისა და უმაღლესი კომუნისტური სკოლის მსმენელია.
ნილიუფერ გიოლე
ნილიუფერ გიოლე (Nilüfer Göle; დ. 3 ოქტომბერი, 1953, ანკარა, თურქეთი) — თურქი სოციოლოგიის პროფესორი და მწერალი.
ლიდა კოღოშვილი
ბიოგრაფია
1933–39 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის სამთო ინსტიტუტში. სწავლის პერიოდში აწარმოებდა საველე კვლევას მუღოჯარის სტეპებში, უსურიის ტაიგასა და შორეული აღმოსავლეთის ზღვისიპრეთის რაიონებში. 1939 წელს დაამთავრა აღნიშნული ინსტიტუტი გეოლოგიის სპეციალობით. ამავე წლიდან, როგორ ახალგაზრდა სპეციალისტი, ეწევა სამეცნიერო-გეოლოგიურ მუშაობას ბარიტის საბადოს რაიონებში, ყაზახეთსა და შემდეგ აფხაზეთის რაიონებში.
ნილიუფერ გიოლე
ბიოგრაფია
გიოლეს მამა, სახალხო რესპუბლიკური პარტიის ყარსის ყოფილი დეპუტატი თურგუთ გიოლეა, ხოლო პაპა ჯელალ გიოლეა. მისი ოჯახი წარმოშობით არტაანის, გიოლეს რაიონის სიფელ დადაშენიდან არიან. ანკარის კოლეჯის შემდეგ, ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკური უნივერსიტეტი დაამთავრა. დოქტორის წოდება პარიზის Alain Touraine-ში დაიცვა. გიოლეს სადოქტორო დისერტაცია გამოიცა სახელწოდებით ინჟინრები და იდეოლოგია. მუშაობდა პროფესორად ბოსფორის უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ფაკულტეტზე. დაქორწინებულია ეკონომისტ ასაფ სავაშ აქათზე და ჯელალ გიოლეს დაა.
ლიდა კოღოშვილი
ბიოგრაფია
ომის დროს მუშაობა უხდებოდა უფროსი გეოლოგის თანამდებობაზე მერისის სადაზვერვო პარტიის სპილენძის საბადოებში (აჭარა). შემდეგ მუშაობას იწყებს ტყიბულისა და ტყვარჩელის საბადოებში. 1947–50 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა გეოლოგიის ინსტიტუტში ალექსანდრე ჯანელიძის ხელმძღვანელობით. შემდგომში მუშაობდა საქართველოს ნეოტექტონიკის შესწავლაზე; 1963 წლიდან მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც მისი კვლევები აისახა სამეცნიერო შრომებში, მათ შორის 2 მონოგრაფიაში. სწორედ ამ მონოგრაფიების საფუძველზე 1975 წელს უმაღლესმა საატესტაციო კომისიამ გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი მიანიჭა.
ნილიუფერ გიოლე
განათლება
ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკური უნივერსიტეტის და პარიზის უნივერსიტეტის შემდეგ, დოქტორის წოდება სოციოლოგიაში მიიღო École des Hautes Études en Sciences Sociales-ში, საფრანგეთში. 1983-1985 წლებში Maison des Sciences de l'Homme ასისტენტ-პროფესორად, ხოლო École Supérieure de Commerce პარიზში ლექტორად მუშაობდა. ასევე ასწავლიდა ბოსფორის უნივერსიტეტში. ნილიუფერ გიოლე ახლა École des Hautes Études et en Sciences Sociale-ში სოციოლოგიურ მეცნიერებებს ასწავლის. გიოლეს თურქულად და უცხოურ ენებზე ბევრი სამეცნიერო ნაშრომი აქვს გამოცემული.
ლიდა კოღოშვილი
ბიოგრაფია
ლიდა კოღოშვილმა საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1950 წელს თემაზე: „მუხრანის ვაკის გეოლოგია და ჰიდროლოგია“. გარდა სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობისა, იგი აქტიურად იყო ჩართული ლიტერატურულ და ჟურნალისტურ საქმიანობაში. გამოქვეყნებული აქვს პუბლიცისტური სტატიები, მოთხრობები, ფელეტონები, რომლებიც სისტემატურად ქვეყნდებოდა საკავშირო და რესპუბლიკურ ჟურნალ-გაზეთებში. ბოლო წლებში გამოქვეყნდა მისი მოთხრობებისა და სატირული ნოველების წიგნი ქართველ მეცნიერთა ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ „ერთგულება“.
ნილიუფერ გიოლე
სქოლიო
კატეგორია:თურქი მეცნიერები კატეგორია:თურქი მწერლები
ლიდა კოღოშვილი
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
ცეგლედი
ცეგლედი (Cegléd) — ქალაქი უნგრეთში, პეშტის მედიეში. მდებარეობს დედაქალაქ ბუდაპეშტიდან დაახლოებით 70 კილომეტრით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე ტისასა და დუნაის შორის.
რეგიონი ჯერ კიდევ უძველესი ხანიდანაა დასახლებული. ამჟამინდელი სახელით წერილობით წყაროებში პირველად 1290 წელს იხსენიება. XIII საუკუნეში, ქალაქი მონღოლთა შემოსევების შედეგად დაინგრა, თუმცა მოგვიანებით კვლავ აღადგინეს. 1514 წელს, ცეგელდი დიორდია დოჟას მეთაურობით წამოწყებულ გლეხთა აჯანყების ერთ-ერთი ცენტრი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგრეთის ქალაქები
შუალედური ფილამენტები
შუალედური ფილამენტები უჯრედის უფრო მუდმივი მკვიდრნი არიან, ვიდრე მიკროფილამენტები და მიკრომილაკები, რომლებიც ხშირად იშლებიან და ისევ ეწყობიან უჯრედის სხვადასხვა ნაწილებში. თვით უჯრედის სიკვდილის შემდეგაც კი, შუალედური ფილამენტების ქსელი ხშირად ნარჩუნდება, მაგალითად კანის გარეთა შრე შედგება ცილებით სავსე მკვდარი უკრედებისგან. ქიმიური დამუშავება რომელიც მიკროფილამენტებსა და მიკრომილაკებს გამოჰყოფს ცოცხალი უჯრედის ციტოპლაზმისგან, ტოვებს შუალედური ფილამენტების ხლართს, რომელიც თავის საწყის ფორმას ინარჩუნებს. ასეთი ტიპის ექსპერიმენტები მიგვანიშნებენ რომ შუალედური მიკროფილამენტები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია უჯრედის ფორმის განმტკიცებისა და გარკვეული ორგანოიდების პოზიციის დასაფიქსირებლად. ბირთვი, ჩვეულებრივ, ზის შუალედური ფილამენტებისაგან გაკეთებულ გალიაში, სადაც ადგილზე დაფიქსირებულია იმ ფილამენტების ტოტებით, რომლებიც ციტოპლაზმაშია განფენილი. სხვა შუალედური ფილამენტები წარმოქმნიან ბირთვის თხელ ფენას, რომელიც ბირთვის გარსს ეკვრის შიგა მხარეზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ციტოჩონჩხი
ერგოიენა
ერგოიენა (Ergoyena; Ergoiena) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,81 კმ². მოსახლეობა — 370 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ჯიროლამო ფრესკობალდი
ჯიროლამო ალესანდრო ფრესკობალდი (Girolamo Alessandro Frescobaldi; აგრეთვე ჯეროლამო, ჯიროლიმო და ჯერონიმო ალისანდრო; დ. სექტემბერი, 1583 — გ. 1 მარტი, 1643) — მუსიკოსი ფერარას საგრაფოდან, ახლანდელი ჩრდილოეთ იტალია.
ლოს-პატიოსი
ლოს-პატიოსი (Los Patios) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 67 441 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 287 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სანტუ-ანტონიუ-დუ-ლევრეჟერი
სანტუ-ანტონიუ-დუ-ლევრეჟერი (Santo Antônio do Leverger) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 141 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კუიაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 463 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.51 კმ²-ზე. ფართობი 12 261 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
პლაზმოდესმები
მცენარეული უჯრედის კედლები დახვრეტილია არხებით, რომელთაც პლაზმოდესმები ეწოდება. პლაზმოდესმები ციტოპლაზმაში გადის და მეზობელი უჯრედების ქიმიურ გარემოს უკავშირდება. ეს დაკავშირება მცენარე უმეტესობას აერთიანებს ერთ ცოცხალ უწყვეტობად. მეზობელი უჯრედების პლაზმური მემბრანები თითოეული პლაზმოდესმის არხს შიგნიდან ამოფენენ და ასევე უწყვეტები არიან. წყალსა და მცირე ზომის გახსნილ ნივთიერებებს უჯრედიდან უჯრედში თავისუფლად გადასვლა შეუძლიათ.
თანამედროვე ექსპერიმენტებით ირკვევა, რომ გარკვეულ შემთხვევებში, სპეციფიკური ცილები და რნმ-ის მოლეკულებიც შეიძლება მოიქცნენ ასე. მეზობელ უჯრედებში ტრანსპორტირებადი მიკრომოლეკულები პლაზმოდესმებამდე ციტოჩონჩხის ბოჭკოების გასწვრივ მოძრაობით აღწევენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია
ზიმოჰირია
ზიმოჰირია (Зимогір'я) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 10148 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
გნდევანქი
გნდევანქი (Գնդեվանք, მრგვალი კათედრალი) — X-XIII საუკუნეების მონასტერი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში, ქალაქ ჯერმუკის გზაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მონასტრები
გუავატა
გუავატა (Guavata) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.893 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 283 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 73.84 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 58 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იტანიომი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 856 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.25 კმ²-ზე. ფართობი 488 843 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გერასიმოვის სახლი
გერასიმოვის სახლი (Особняк Герасимова) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს სოციალისტურ (ძველი ნიკოლსკის) ქუჩაზე. გერასიმოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
სახლი ნიკოლსკის (ამჟამად სოციალისტურ) ქუჩაზე, ააგეს XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში ნეოკლასიკური ეკლექტიკის სტილში. მშენებლობისთვის გამოიყენეს ა. ლევანიდოვის ქარხნის მიერ დამზადებული აგური. სახლის მფლობელები იყვნენ როსტოველი საშუალო კლასის წარმომადგენლები ცოლ-ქმარი სტეფან და ელისაბედ ნეცვეტაილენკოები. 1914 წელს სახლის მფლობელი გახდა იაკობ გერასიმოვი, რომელიც იყო ტყავის მაღაზიის მფლობელი ძველ ბაზარში (ამჟამად - ცენტრალური ბაზარი). იაკობ გერასიმოვმა დაფინანსა ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის ახალი ბაზრის ტერიტორიიდან ძმათა სასაფლაოზე გადატანის სამუშაოები.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და იგი ფუნქციონირებდა, როგორც საცხოვრებელი სახლი. შემდეგ მასში განათავსეს საბავშვო ბაღი № 14.
ეჩარი-არანასი
ეჩარი-არანასი (Echarri-Aranaz; Etxarri-Aranatz) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33 კმ². მოსახლეობა — 2497 კაცი (2020 წ.).
გერასიმოვის სახლი
ისტორია
2015 წელს შენობის სარემონტო სამუშაოების მიმდინარეობის დროს, ნაგებობის შიგნით გათხარეს ორმო, რომელიც ფატალურად დასრულდა. ფასადის კედელი, რომელიც არ ჰქონდათ ხიმინჯებით გამაგრებული, მთლიანად ჩამოიქცა.
ეჩარი-არანასი
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
გერასიმოვის სახლი
არქიტექტურა
ნაგებობა მდებარეობს დონის როსტოვის ისტორიულ ნაწილში. სახლს აქვს XIX საუკუნის ტიპური ნაგებობის ფორმა. მთავარი ფასადი გადიოდა სოციალიზმის ქუჩაზე. ნაგებობა ერთსართულიანი, სარდაფიანი აგურის შენობა იყო. ნაგებობა თარიღდება 1900-1904 წლებით. მისი პროექტი ეკუთვნის ნიკოლაი დოროშენკოს. სახლის მშენებლობა გრძელდებოდა დოროშენკოს გარდაცვალების შემდეგაც, არქიტექტორ ნიკოლაი დურბახის მეთვალყურეობით.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
დიმიტრი გაბუნია
დიმიტრი გაბუნია (დ. 10 თებერვალი, 1977) — ქართველი იურისტი, საქართველოს პრეზიდენტის სალომე ზურაბიშვილის საპარლამენტო მდივანი 2018-2021 წლებში.
დიმიტრი გაბუნიას მამა ერთ-ერთია იმ 2300 ადამიანიდან, რომელთა უმრავლესობა, 90-იანი წლების კონფლიქტისა და 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, დაკარგულად ითვლება.
დიმიტრი გაბუნიას პროფესიული მოღვაწეობის სფერო მოიცავდა სამოქალაქო, სახელშეკრულებო, ადმინისტრაციულ, კორპორაციულ და ინტელექტუალურ სამართალს. ამასთანავე, მისი საქმიანობის სფერო მოიცავდა ისეთი საკითხების დარეგულირებას, რაც დაკავშირებულია უძრავ ქონებასთან, შრომისა და საგადასახადო სამართალთან.
2003–2007 წლებში დიმიტრი ხელმძღვანელობდა თბილისის საარბიტრაჟო პალატას და ამასთანავე იგი ავიაკომპანია „სქაი ჯორჯიას“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრია.
კარიერის მანძილზე მიღებული აქვს სხვადასხვა ჯილდო, მათ შორის 2006 წელს იგი დასახელდა წლის ადვოკატად.
განცხადების ავტორები მიიჩნევენ, რომ სახელმწიფო სამსახურში ასეთ მაღალ თანამდებობას არ უნდა იკავებდეს ადამიანი, რომელიც გენდერულად არამგრძნობიარეა და და რომელმაც „სექსუალური შევიწროება ლამის ნორმად და მისსავე პირად პრაქტიკად წარმოგვიჩინა“; დიმიტრი გაბუნია სექსუალურ შევიწროებაში მხილებული ზვიად დევდარიანის უფლებების დამცველია. 2021 წლის 31 მარტს გაბუნიამ პირადი განცხადების საფუძველზე პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივნის პოსტი დატოვა.
ფლობს გერმანულსა და რუსულ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული  1977 კატეგორია: ქართველი იურისტები კატეგორია:ქართველი ადვოკატები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი
ირანიეტა
ირანიეტა (Irañeta) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 169 კაცი (2020 წ.).
Upwork
Upwork, ყოფილი Elance-oDesk — პლატფორმა, სადაც, დისტანციურად ხდება დამქირავებლებისა და დამოუკიდებლად მომუშავე ადამიანების (Freelancers) დაკავშირება და თანამშრომლობა. 2015 წელს დაარსებული კომპანია Elance-oDesk რებრენდინგის შემდეგ გადაკეთდა Upwork-ად, რომლის სრული სახელი არის Upwork Global Inc. კომპანია დაფუძნებულია სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში. Upwork-ზე დარეგისტრირებულია თორმეტი მილიონი დამოუკიდებლად მომუშავე ადამიანი და ხუთი მილიონი რეგისტრირებული დამქირავებელი. დაახლოებით, სამი მილიონი ვაკანსია ქვეყნდება ყოველწლიურად და Fiverr-თან ერთად არის ერთ-ერთი უდიდესი პლატფორმა დამოუკიდებელი მომუშავეებისთვის.
ისტორია
Elance დაარსდა 1999 წელს Beerud Sheth-ის, Srini Anumolu-ის და Sanjay Noronha-ის მიერ, oDesk კი, 2003 წელს Odysseas Tsatalos-ის და Stratis Karamanlakis-ის მიერ. Upwork ჩამოყალიბდა 18 თვის შემდეგ. 2013 წლის 18 დეკემბერს Elance-მა და oDesk-მა განაცხადეს მათი გაერთიანების შესახებ. 2017 წლის მონაცემებით Upwork-ს ჰყავს 14 მილიონი მომხმარებელი, 180 ქვეყნიდან, 1 მილიარდი დოლარის წლიური ბრუნვა.
პლატფორმა
Upwork დამქირავებელს აძლევს საშუალებას თავისუფალ მომუშავესთან ქონდეს მიმოწერა, ნახოს სამსახურის მაძიებლის, თავისუფლად მომუშავის წინა პროექტები, სხვა უნარ-ჩვევები, რომელიც წინასწარ აქვს მითითებული მომხმარებელს. ასევე, შეთანხმდნენ სამუშაოს დროსა და თანხაზე. პლატფორმა მომხმარებლებს სთავაზობს დროის აღმრიცხველ პროგრამას, რომელიც ითვლის მუშაობის დროს, მუშაობის აქტივობას და გარკვეული დროის განმავლობაში, პროგრამა მონიტორს უღებს ეკრანის ფოტოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:NASDAQ-ზე აღრიცხული კომპანიები
რამლის ბრძოლა (1101)
რამლის პირველი ბრძოლა გაიმართა 1101 წლის 7 სექტემბერს, იერუსალიმის სამეფოსა და ფატიმიანებს შორის. ქალაქი რამლა მდებარეობდა იერუსალიმის და ასკალონის, (ეგვიპტელთა უკანასკნელი ქალაქი პალესტინაში) გზაზე. ფატიმიანები ასკალონიდან ახორციელებდნენ შეტევებს იერუსალიმის მიმართულებით და რამლის მიდამოებში სამჯერ გაიმართა მათ შორის ბრძოლა.
რამლის პირველ ბრძოლაში ფატიმიანთა სარდალი იყო საად ელ-დავლეჰი და მისი არმია 10 000 ჯარისკაცს შეადგენდა. ჯვაროსანთა არმია ბევრად ნაკლები იყო: 260 რაინდი და 900 ქვეითი. მათ მეთაურობდა ბალდუინ I. მან თავისი ჯარი ექვს დივიზიად დაყო. პირველი შეტევის შემდეგ ორი დივიზია განადგურდა. ბალდუინმა ბრძანა კონტრშეტევაზე გადასვლა. ძლიერი შეტევის შემდეგ მუსლიმები პანიკამ მოიცვა და უკან ასკალონისკენ დაიხიეს. ჯვაროსნებმა გაძარცვეს ეგვიპტელთა ბანაკი და იერუსალიმში დაბრუნდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი