cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯენიფერ შაჰადე
ჯენიფერ შაჰადე (Jennifer Shahade დ. 31 დეკემბერი, 1980, ფილადელფია, აშშ) — ამერიკელი მოჭადრაკე, პოკერის მოთამაშე, კომენტატორი და მწერალი. მანდილოსნებში ორჯერ გახდა აშშ-ს ჩემპიონი. ქალთა შორის დიდოსტატი (2005). ავტორია საჭადრაკო წიგნებისა „Chess Bitch“ და „Play Like a Girl“, ასევე თანაავტორია წიგნისა: „მარსელ დიუშანი:ხელოვნება ჭადრაკში“(Marcel Duchamp: The Art of Chess). სენტ-ლუისში აშშ-ის ჭადრაკის ფედერაციის დიდების დარბაზის კომიტეტის წევრი. ინტელექტუალური თამაშების და საიტ PokerChess.com-ის ელჩი.
ბიოგრაფია
ჯენიფერი ფილადელფიაში დაიბადა. მამამისი მაიკ შაჰადე ფიდეს ოსტატი იყო, დედა კი სალი სოლომენი, დრექსელის უნივერსიტეტის ქიმიის პროფესორი და მწერალი. მამამისი ლიბანელი ქრისტიანია, დედა კი ებრაელი. უფროსი ძმა გრეგიც თამაშობს ჭადრაკს და საერთაშორისო ოსტატია. 1997 წელს პირველად აშშ-ის ქალთა ჩემპიონატის ფინალში გავიდა და მეოთხე ადგილი დაიკავა. 1998 წელს აშშ-ის ვაჟთა ახალგაზრდული პირველობა მოიგო და გახდა პირველი ქალი, ვინც ეს შეძლო. 1999 წელს ერევანში ახალგაზრდა გოგონათა მსოფლიოს ჩემპიონატზე იასპარეზა, თუმც უმედლოდ დარჩა. 2000 წელს ნიუ-დელში ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე გამოვიდა და პირველივე რაუნდში ქეთევან არახამია-გრანტთან წააგო 0:2. 2001/2002 წელს სიეტლში აშშ-ის ქალთა პირველობა მოიგო. მეორე წელს იგივე გათამაშებაზე საერთაშორისო ოსტატის მეორე ნორმა შეასრულა. 2002 წელს მეორედ გამოვიდა ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე და ისევ პირველივე რაუნდში წააგო 0:2, ამჯერად ალეკსანდრე კოსტენიუკთან. 2004 წელს მეორედ გახდა აშშ-ის ქალთა ჩემპიონატის გამარჯვებული. 2004 წელს მესამედ მოსინჯა ძალები ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე და ისევ პირველივე ტურში დაასრულა ასპარეზობა. მან ნანა ძაგნიძესთან 0,5:1,5 წააგო. შაჰადე ცხოვრობს ფილადელფიაში და ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში „შედარებითი ლიტერატურის“ ხარისხი აქვს. წერს სტატიებს გამოცემებისთვის: LA Times, The New York Times, Chess Life, New In Chess, and Games Magazine. იყო აშშ-ს ჭადრაკის ფედერაციის ვებ-გვერდის მთავარი რედაქტორი. 2007 წელს დააარსა არაკომერციული საჭადრაკო ორგანიზაცია „9 Queens“. შაჰადე არის მსოფლიოს ჭადრაკის დიდების დარბაზის საბჭოს წევრი და ხელმძღვანელობს აშშ-ის ქალ მოჭადრაკეთა პროგრამას, რომელიც მთელი ქვეყნის მასშტაბით საჭადრაკო პროგრამებს ათასობით გოგონას აწვდის.
პოკერი
გარდა ჭადრაკისა ასევე გატაცებულია პოკერით. 2014 წელს გახდა MindSports-ის ელჩი PokerStars-ისთვის. 9 დეკემბერს, საერთაშორისო სათამაშო ონლაინ-კომპანია TonyBet-ის მოწყობილ მსოფლიოს ჩემპიონატზე, ჩინური პოკერის ტურნირი მოიგო და 100 ათასი ევროც ჩაიჯიბა. ტურნირი ცოცხლად 13 საათი მიმდინარეობდა. „მსურს ჭადრაკი უფრო მაღალ საფეხურზე ავიყვანო და პოკერივით პოპულარული გახდეს“ - განაცხადა შაჰადემ ტურნირის შემდეგ. მწვრთნელად მუშაობდა სასწავლო საიტ Run It Once-ზე და მეუღლე დანიელ მეირომთან ერთად უშვებს პოკერის პოდკასტებს. 2019 წელს Global Poker Award-ზე წლის საუკეთესო პოდკასტის ტიტული მიიღეს. აგრეთვე Ladies Knight-თვის უშვებს საჭადრაკო პოდკასტებს.
ეროვნული ნაკრები
აშშ-ის ქალთა ჩემპიონატზე 1998-1999 წლებში ბრინჯაოს მედლებს დაეუფლა და ამ დამსახურებისთვის ეროვნულ ნაკრებში მიიწვიეს. მან სტამბულში ქალთა ოლიმპიადაზე მესამე დაფაზე იასპარეზა, 7 მოიგო, 3 წააგო, ერთი კი ყაიმით დაასრულა და თავის პოზიციაზე ინდივიდუალური მეათე ადგილი დაიკავა, ნაკრები კი მეთხუთმეტეს დასჯერდა. მეორედ 2002 წელს ბლედში გამოვიდა, ისევ მესამე დაფაზე ითამაშა და კვლავ უმედლოდ დარჩა. გუნდური ვერცხლი მოიგო 2004 წელს კალვიაში, სადაც სათადარიგო იყო და მხოლოდ ორი მატჩი ჩაატარა, აქედან ერთი წააგო და ერთიც ყაიმით დააასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ამერიკელი ქალი მოჭადრაკეები კატეგორია:ამერიკელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ებრაელი მოჭადრაკეები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალები
სუჯუკი
thumb|250პქ|right|ბულგარული სუჯუკი სუჯუკი (sucuk, սուջուխ, Անեփ), შუჟუკი ანდა ჩუჟუკი (шұжық), ჩუჩუკი (чучук), სუჯუკი (sucuk) — ძეხვის ერთ-ერთი ტრადიციული ნაირსახეობა თურქულენოვან და ახლოაღმოსავლურ ხალხებში. ოსმალეთის იმპერიის დროს, ამ კერძმა ფართო გავრცელება ჰპოვა არაბებში (سجق), ბერძნებში (σουτζούκι), სომხებში (սուջուխ,Անեփ), ბულგარელებში (суджук), სერბებში, ხორვატებში, ბოსნიელებში და მაკედონიელებში (sudžuk, cyџук). აზერბაიჯანში ხორცის სუჯუკს დოლმას, ანუ გამოტენილს უწოდებენ. თურქეთში, თანამედრო ლიტერატურაში სუჯუკის განსასაზღვრად გამოიყენება ტერმინი ბუბმარ დოლმასი — ნაწლავებში ამოვსებული. სუჯუკის თათრული სახელწოდებაა თუთირმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძეხვეულობა კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო კატეგორია:ყაზახური სამზარეულო კატეგორია:თურქული სამზარეულო კატეგორია:არაბული სამზარეულო კატეგორია:სომხური სამზარეულო კატეგორია:ბერძნული სამზარეულო კატეგორია:ბულგარული სამზარეულო
გიორგი ჩიჩერინი
გიორგი ჩიჩერინი (Чичерин, Георгий Васильевич დ. 1872 — გ. 1936) — რუსი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, პოლიტოლოგი, ისტორიკოსი, მუსიკათმცოდნე, ლიტერატორი და კრიტიკოსი.
ბიოგრაფია
1896 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1897 წლიდან სამსახური დაიწყო საგარეო საქმეთა სამინისტროს საარქივო განყოფილებაში მამამისთან, რომელიც ამ უწყებაში მსახურობდა. 1904 წლიდან იყო რსდმპ წევრი, მენშევიკი. 1907 წელს აირჩიეს პარტიის საზღვარგარეთული ბიუროს წევრად. მონაწილეობდა პარტიის ლონდონის ყრილობის მუშაობაში. იმავე წელს გადავიდა გერმანიაში, სადაც დააპატიმრეს და პასპორტის გაყალბების გამო მისი დეპორტაცია მოახდინეს. ჩიჩერინი დაბრუნდა დიდ ბრიტანეთში და პირველი მსოფლიო ომის მსვლელობის დროს ცხოვრობდა ლონდონში. იქვე გახდა ბრიტანეთის სოციალისტური პარტიის წევრი. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა რუსეთში და მიემხრო ბოლშევიკებს. ბოლშევიკური რევოლუციის შემდეგ დაინიშნა საგარეო საქმეთა სახალხო კომისარიატში ჩინოვნიკად. 1918 წლის იანვარში დაინიშნა სახალხო კომისრის, ლევ ტროცკის მოადგილედ, ტროცკის სამხედრო კომისრად გადასვლის შემდეგ კი დაინიშნა საგარეო საქმეთა სახალხო კომისრის თანამდებობაზე. 1922 წლიდან იყო ცაკის 1-5 მოწვევების წევრი, 1925-30 წლებში იყო პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. 1930 წელს თავი დაანება სახელმწიფო სამსახურს და გავიდა პენსიაში.
48 (რიცხვი)
ორმოცდარვა — ორმოცდამერვე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდაშვიდის მომდევნო და ორმოცდაცხრის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 48. 48 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ორმოცდარვა“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და რვა (იგულისხმება ორმოცზე რვა ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ფორე მოსულიშვილის ქუჩა
ფორე მოსულიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს გლდანის რაიონში (გლდანის მასივი), გლდანის მასივის „ა“ და II მიკრორაიონებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 70-იან წლებში და ფორე მოსულიშვილის სახელი დაერქვა. ქუჩაზეა სააქციო საზოგადოება „კარტოგრაფია“.
ლიტერატურა
მოსულიშვილი
კორიპატის მუნიციპალიტეტი
კორიპატის მუნიციპალიტეტი (Coripata) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ნორ-იუნგასის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 12 428 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 055 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
მუჩეტბარი
მუჩეტბარი (Мучетьбар; Мәсетбәр) — ხუტორი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება დმიტრიევის სოფსაბჭოს. დაარსდა 1908 წელს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 42 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 150 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 70 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
ჩაიკოვსკი (ქალაქი)
ჩაიკოვსკი (Чайко́вский) — ქალაქი (1962 წლიდან; სახელი ეწოდა პეტრე ჩაიკოვსკის პატივსაცემად) რუსეთის პერმის მხარეში, ვოტკინსკის წყალსაცავის ნაპირზე. ჩაიკოვსკის რაიონის ცენტრი. ქალაქში მდებარეობს რკინიგზის სადგური საიგატკა. 2017 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 83 486 კაცს შეადგენს. სამრეწველო ობიექტები: აბრეშუმის ქსოვილების კომბინატი, ქარხნები — „სტროიდეტალი“, სარემონტო-მექანიკური, ხე-ტყის, რძის, სინთეზური კაუჩუკის; ხორცკომბინატი. ჩაიკოვსკში მდებარეობს თერმოელექტროცენტრალი. საგანმანათლებლო ობიექტები: პერმის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ფილიალი, მსუბუქი მრეწველობის პოლიტექნიკუმი, სამედიცინო და სამუსიკო სასწავლებლები. კულტურული ობიექტები: მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, სამხატვრო გალერეა.
სქოლიო
კატეგორია:პერმის მხარის ქალაქები
შოთა გოგოლაშვილი
შოთა მინას ძე გოგოლაშვილი (დ. 28 მაისი, 1927, თბილისი — გ. 28 იანვარი, 2007) — ქართველი მხატვარი, კინოს მხატვარი, ფერმწერი, გრაფიკოსი.
ბიოგრაფია
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1957 წლიდან იყო კონოსტუდია „ქართული ფილმის“ მხატვარი; გააფორმა ფილმები: „ხევსურული ბალადა“ (1965), „მალე გაზაფული მოვა“ (1967), „დიდოსტატის მარჯვენა“ (კ. ხუციშვილთან ერთად, 1969), „წუთისოფელი“ (1971), „ივანე კოტორაშვილის ამბავი“ (1974), „მოხეტიალე რაინდები“ (1975), „წინაპართა მიწა“ (1979); „ფესვები“ (1986). მისი დაზგური ნამუშევრებია: „წისქვილი“ (1986, საქართველოს ეროვნული გალერეა), „გზა“ (1985, ა. პუშკინის სახელობის სახელმწიფო ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი), „სვანეთი“ (1986, ა. პუშკინის სახელობის სახელმწიფო ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი).
1970 წელს მიანიჭეს საქართველოს დამსახურებული მხატვრის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:გოგოლაშვილები
კაიმის რაიონი
კაიმის რაიონი (Distrito de Cayma) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 403 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 75 908 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 310 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 246.31 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:არეკიპის პროვინციის რაიონები
ტუფაჰია
მინი|250პქ|ტუფაჰია კრემით ტუფაჰია (მრავლ.: ტუფაჰიე) — ბოსნიური დესერტი, რომელიც შაქრიან წყალში მოშუშული ვაშლიანი და ნიგვზიანი შიგთავსით მზადდება. დესერტი პოპულარულია ბოსნაისა და ჰერცეგოვინაში, სერბეთსა და მაკედონიაში. ტუფაჰია ბალკანეთში ოსმალეთის მმართველობის დროს გამოჩნდა.
ეტიმოლოგია
სიტყვა tufahija მომდინარეობს არაბული სიტყვა tuffāḥa-დან (تفاحة), რომელიც ნიშნავს „ვაშლს“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის სამზარეულო კატეგორია:დესერტები კატეგორია:სერბული სამზარეულო
უფეხურასნაირნი
უფეხურასნაირნი (Caprimulgiformes) — ფრინველთა რიგი ახალსასიანების ქვეკლასისა. მოიცავს 5 (ან 4) ოჯახის 20–21 გვარის 120-მდე სახეობას. წვრილი და საშუალო ფრინველებია, მათი მასა 50-დან 700 გ-მდეა. დამახასიათებელი ნიშანია მოკლე ნისკარტი და დიდი ზომის პირი. როგორც წესი ღამის ცხოვრებას ეწევიან. სუსტი განათების პირობებშიც კარგად ხედავენ. კარგი სმენა აქვთ. გუახარო ბუდობს მღვიმეებში, შეუძლია ექოლოკაცია. გავრცელებული არიან ყველა კონტინენტზე (ანტარქტიდის გარდა), ძირითადად თბილ ქვეყნებში. დებენ უმთავრესად 1–3 კვერცხს.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ფრინველები
მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი (ჩერნოვო)
მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი (Храм Рождества Христова) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთ-დასავლეთი ადმინისტრაციული ოლქის იუჟნოე-ბუტოვოს რაიონში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ტაძარი, სოფელ ჩერნოვოში არსებობდა ჯერ კიდევ XVI საუკუნეში. ქვის ეკლესიის მშენებლობა გაგრძელდა 1709 წლიდან 1722 წლამვე. XIX საუკუნის შუა წლებში კი ტაძრის რეკონსტრუქცია მიმდინარეობდა.
საბჭოთა ხელისუფლებამ 1930-იან წლებში ეკლესია დახურა და ღვთისმასხაურება შეწყდა, მაგრამ ტაძრის შენობა დიდი სამამულო ომის პერიოვშიც კი ხელიხლებელი იდგა.
1974 წელს მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი შეიტანეს არქიტექტურის ძეგლების სიაში და მოექცა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ, თუმცა ტაძარი მაინც გაძარცვული რჩებოდა, ეკლესია ისეთ მდგომარეობაში იყო, რომ არ არსებობდა სართულშორისი იატაკებიც კი. 1990-იან დასაწყისში ტაძარი გუმბათისა და გადახურვის გარეშე იყო.
მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას დაუბრუნდა 1989 წელს. თანამედროვე ტაძრის ცხოვრება აღსდგა 1994 წელს. პირველი ლოცვა აღევლინა ავარიული ეკლესიის ახლოს. კაჩალოვის დიდმოწამე პარასკევას ტაძრის, წინამძღვარმა, ანატოლი კოჟამ აღდგენით სამუშაოებზე თავისი მრევლის წარმომადგენლები გამოაგზავნა დასახმარებლად.
ძეგლთა დაცვის საზოგადოების კომისიამ გამოიტანა ტექნიკური გადაწყვეტილება: ტაძარში ღვთისმსახურება შესაძლებელი იყო. ძალიან მალე მოსკოვის საპატრიარქოსგანაც მიიღეს ღვთისმსახურების აღდგენის შესახებ განკარგულება.
1994 წლის ზაფხულიდან დაიწყო პერიოდული ღვთისმსახურება. დროებითი ამბიონი თავად მოაწყვეს. მოსახლეობა აგროვებდა სამშენებლო მასალებს.
1995 წლის 29 ივლისს აღდგენილი ტაძარი აკურთხეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კორო-კოროს მუნიციპალიტეტი
კორო-კოროს მუნიციპალიტეტი (Coro Coro) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის პაკახესის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 12 969 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 094 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ზვიად ბოკუჩავა
ზვიად ბოკუჩავა (დ. 28 ნოემბერი, 1959, თბილისი)  — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
1983 წელს დაამთავრა ქ. ჩიტას სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის (რუსეთის ფედერაცია) სამკურნალო ფაკულტეტი   და ასპირანტურა.
1983-1984 წლებში იყო ქ. თბილისის პირველი კლინიკური საავადმყოფოს ექიმი. 1984 წლიდან იყო თერმულ დაზიანებათა რესპუბლიკური სამეცნიერო პრაქტიკული ცენტრის ექიმი- ორდინატორი, სანიტარიული ავიაციის ექიმი-კონსულტანტი. საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი: მაჟორიტარი, თიანეთის საარჩევნო ოლქი, საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი, კანონმდებლობისა და კანონიერების დაცვის კომისიის წევრი; საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების დეპარტამენტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე (1991) და საქართველოს სახელმწიფოს უშიშროების საბჭოს მდივანი (1991). ხელი აქვს მოწერილისაქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ზვიად
შტუტგარტის ადმინისტრაციული ოლქი
შტუტგარტის ადმინისტრაციული ოლქი — ერთ-ერთი ბადენ-ვიურტემბერგის ოთხი ადმინისტრაციული ოლქიდან. მდებარეობს გერმანიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით, იყოფა 11 რაიონად და 2 თავისუფალ ქალაქად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ადმინისტრაციული ოლქები
ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ
ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ (Begüm Kütük Yaşaroğlu; დ. 27 აგვისტო 1980, იზმირი, თურქეთი) — თურქი მოდელი და მსახიობი. ქართველი მაყურებლისთვის ცნობილი გახდა სერიალიდან „ელიფი“.
ბიოგრაფია
ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ დაიბადა 1980 წლის 27 აგვისტოს იზმირში, საშუალო სკოლა დაამთავრა ნამიქ-ქემალის სკოლა და და განათლება მიიღო იზმირის კერძო ლიცეუმში. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა ანატოლიის უნივერსიტეტში ბიზნესის ადმინისტრირების ფაკულტეტზე, ის უნივერსიტეტში ასევე თამაშობდა ფრენბურთს, ბეგიუმი ასევე სწავლობდა საფრანგეთში ნენსი 2-ის უნივერსიტეტში, სადაც შეისწავლა ფრანგული ენა.
2001 წელს ბეგიუმმა მონაწილეობა მიიღო კონკურსში „თურქეთის საუკეთესო მოდელი“, სადაც მეორე ადგილზე გავიდა, მანამდე ის მუშაობდა როგორც პროფესიონალი მოდელი. ის გამოდიოდა მაღალი მოდის ჩვენებებზე თურქეთში.
სამსახიობო კარიერა ბეგიუმმა დაიწყო 2002 წელს განასახიელა რა მელექი სერიალში „მელექი“, ამას მოჰყვა მრავალი ფილმი: „მგლები ხეობაში“, „ცხოვრება მშვენიერია“, „რომანტიკული კომედია“, „ძვირფასო ოჯახო“, „ღამის ფრთები“, „მარტი“. 2013 წელს ბეგიუმმა შემოთავაზება მიიღო განესახიერებინა ნერიმანის როლი სერიალში „ნარჩიტა“, სადაც მას პარტნიორობას უწევდნენ ბურაკ ოზჩივიტი და ფაჰრიე ევჯენი.
2010-2011 წლებში მონაწილეობა მიიღო თეატრში „ჩვეულებრივი სასწაული“; ამ როლისთვის მას გადაეცა ჯილდო როგორც საუკეთესო მსახიობს. 2011 წელს მარის პერსონაჟისთვის სერიალში „მარტი“ გადაეცა სპეციალური ჯილდო მალატიას კინოფესტივალზე. ბეგიუმი ასევე ცნობილია როგორც სარეკლამო სახე, მას მონაწილეობა აქვს მიღებული ისეთი ცნობილი ბრენდის რეკლამაში როგორიცა „სამსუნგი“. 2014 წელს მონაწილეობა მიიღო ერთ-ერთ ყველაზე რეიტინგულ თურქულ სერიალში „დღე, როცა დაიწერა ჩემი ბედისწერა“, სადაც დეფნეს როლი განასახიერა. მან პარტნიორობა ოსჯან დენიზს და ჰატიჯე სენდილს გაუწია.
2010 წლის სექტემბერში ბეგიუმ ქიუთიუქ იაშაროღლუ დაქორწინდა თურქ კარიკატურისტ ერდილ იაშაროღლუზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:თურქი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო
ჯორჯ სიტონი
ჯორჯ სიტონი (George Seaton დ. 17 აპრილი, 1911 — გ. 28 ივლისი, 1979) — ამერიკელი კინოსა და თეატრის რეჟისორი, სცენარისტი, მწერალი და პროდიუსერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979
გუმბათის ციკლოპური ციხე
ციკლოპური სიმაგრის კედლები ნაგებია დიდი ზომის ლოდებით, ორპირად მშრალი წყობით, შიდა არე შევსებულია მომცრო ზომის ქვებით. გეგმაში ციხე ოთხკუთხა ფორმისაა. ზღუდის ფორმა ტალღისებურია, კუთხეებში და შუაში მძლავრი ბურჯებია. ციხეში შესასვლელი სამხრეთის მხრიდანაა. ძეგლი წარმოადგენს კომპლექსს, რომელიც შედგება ნამოსახლარისა და ციტადელისაგან. ნამოსახლარი განფენილია მთის ფერდობზე, ციტადელი კი მთის თხემზე, რომელიც აღმოსავლეთის მხარეს ციცაბოდ ეშვება მდინარის ნაპირამდე. ციხესიმაგრის კომპლექსი ორი ნაწილისაგან შედგება — მთავარი ციხისა (ციტადელი) და მასზე სამხრეთიდან მიშენებული გალავნისაგან. ქვედა გალავანს სავარაუდოდ ორი შესასვლელი ჰქონდა — სამხრეთისა და დასავლეთის მხრიდან. ციტადელში შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში მდებარეობს. კომპლექსის ყველა კედელი ნაგებია დიდი ზომის ლოდების ორპირა წყობით, რომელთა შორის არე ქვებითაა ამოვსებული. ციტადელის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში არსებულ ბურჯში ნიშისებური შეღრმავებაა გამართული. ნამოსახლარი უშუალოდ ებმის სასიმაგრო სისტემას სამხრეთის მხრიდან და თავისი მცირე ზღუდით ერთიანი სისტემის ნაწილის წარმოდგენას. ნამოსახლარზე აკრეფილი თიხის ჭურჭლის მცირე ფრაგმენტები გვიანბრინჯაო-რკინის ხანას და ადრეულ შუა საუკუნეებს განეკუთვნება. ძეგლი საკმაოდ დაზიანებულია. ციტადელის და გალავნის კედლები თითქმის საფუძვლის დონეზეა შემორჩენილი. ნამოსახლარის გამაგრების კვალი მხოლოდ ალაგ-ალაგაა შემორჩენილი.
გუმბათის ციკლოპურ ციხეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
49 (რიცხვი)
ორმოცდაცხრა — ორმოცდამეცხრე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდარვის მომდევნო და ორმოცდაათის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 49. 49 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ორმოცდაცხრა“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და ცხრა (იგულისხმება ორმოცზე ცხრა ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
კოროიკოს მუნიციპალიტეტი
კოროიკოს მუნიციპალიტეტი (Coroico) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ნორ-იუნგასის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 14 329 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 055 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები (2013)
სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები 2013 — მეექვსე საპრეზიდენტო არჩევნები სომხეთში, რომელიც ჩატარდა 2013 წლის 18 თებერვალს. სომხეთის ყოფილი პრეზიდენტი ლევონ ტერ-პეტროსიანი და ქვეყნის ერთ-ერთი უმდიდრესი ადამიანი, პარლამენტში სიდიდით მეორე პარტიის ლიდერი გაგიკ წარუკიანი საარჩევნო მარათონს 2012 წლის დეკემბერში გამოეთიშნენ. ბევრი თვლიდა, რომ მოქმედ პრეზიდენტ სერჟ სარქისიანისთვის კონკურენციის გაწევას ვერავინ შეძლებდა, ნაწილი აცხადებდა, რომ ხალხი „სათანადო ალტერნატივას“ ვერ ხედავდა და ამ ყოველივემ საზოგადოებაში დიდი აპათია გამოიწვია.
2013 წლის 31 იანვარს კანდიდატი პარუირ ჰაირიკიანი დაჭრეს, მაგრამ ის მალე გამოჯანმრთელდა და ორ მთავარ ოპოზიციონერ კანდიდატს რაფი ოვანისიანსა და ჰრანტ ბაგრატიანს პრეზიდენტ სარქისიანის დასამარცხებლად ერთიან ოპოზიციურ კანდიდატზე შეჯერებისაკენ მოუწოდა. 10 თებერვალს, მან არჩევნების 14 დღით გადადების მოთხოვნით საკონსტიტუციო სასამართლოს მიმართა და განაცხადა, რომ ის კვალავ წამოაყენებს საკუთარ კანდიდატურას იმ შემთხვევაში თუ სამი ოპოზიციური ძალა ერთ საერთო კანდიდატზე შეთანხმდებოდა, მაგრამ მეორე დრეს მან სარჩელი უკან გაიტანა.
არჩევნები მოქმედ პრეზიდენტ სარქისიანის გამარჯვებით დასრულდა. მან ამომრჩეველთა ხმების 59% მიიღო. ჰოვანისიანი მეორე ადგილზე გავიდა 37%-ით, ხოლო დანარჩენმა კანდიდატებმა საერთო ხმების 4%-ზე ნაკლები აიღეს.
სარქისიანის მთავარმა ოპონენტმა რაფი ოვანისიანიმა არჩევნების გაყალბების გამო გამარჯვების შესახებ განაცხადა. არჩევნების მომდევნო დღეებში, მასობრივი საპროტესტო გამოსვლები დაიწყო ერევანსა (ძირითადად თავისუფლების მოედანზე) და სომხეთის სხვა ქალაქებში. ჰოვანისიანმა სარქისიანს მოუწოდა „ხალხის გამარჯვება“ მიეღო და დამარცხება ეღიარებინა. ოვანისიანმა სიტყვების „ბარევ“ (გამარჯობა) და „რევოლუცია“-ს გაერთიანებით, მოძრაობას „ბარევოლუცია“ უწოდა, რითაც მან საარჩევნო კამპანიისას ხალხთან სიარულისა და მისალმების საკუთარ თვისებას გაუსვა ხაზი. .
მიუხედავად იმისა, რომ მრავალმა ქვეყანამ (მათ შორის, აშშ-მა, რუსეთმა, საფრანგეთმა, ირანმა, თურქეთმა) მიულოცა სარქისიანს არჩევნებში გამარჯვება, სომხეთის გავლენიანმა პოლიტიკოსებმა და პარტიებმა (მათ შორის, სომხეთის რევოლუციური ფედერაცია, ყოფილი პრეზიდენტი ლევონ ტერ-პეტროსიანი, ყოფილი პრემიერ-მინისტრები არამ სარქისიანი და მესამე ადგილზე გასული ჰრანტ ბაგრატიანი, ყოფილი საგარეო საქმეთა მინისტრი ვართან ოსკანიანი, პარლამენტის წევრები ნიკოლ პაშინიანი, მეხუთე ადგილზე გასული ანდრიას ღუკასიანი) საჯაროდ განაცხადეს ჰოვანისიანის გამარჯვების შესახებ და არჩევნების ოფიციალურ შედეგებს გაყალბებული უწოდეს.
2013 წლის 10 მარტს ოვანისიანმა თავისუფლების მოედანზე შიმშილობა დაიწყო. . 2013 წლის 14 მარტს სომხეთის საკონსტიტუციო სასამართლომ არჩევნებში გამარჯვებულად პრეზიდენტი სერჟ სარქისიანი გამოაცხადა. 2013 წლის 31 მარტს ოვანისიანმა შიმშილობა შეწყვიტა. ბაგრამიანის გამზირზე ოვანისიანის მხარდამჭერებსა და საპოლიციო ძალებს შორის შეტაკება მოხდა.
კანდიდატები
არჩევნებზე დარეგისტრირდა შვიდი კანდიდატი:
საერთაშორისო
სხვა ქვეყნების მეთაურები რომელთაც სარქისიანს მიულოცეს არიან: ბელარუსის პრეზიდენტი ალექსანდრე ლუკაშენკო, ლიტვის პრეზიდენტი დალია გრიბაუსკაიტე , ლიბანის პრეზიდენტი მიშელ სულეიმანი , სლოვაკეთის პრეზიდენტი ივან გაშპაროვიჩი , ეგვიპტის პრეზიდენტი მუჰამედ მურსი , ისრაელის პრეზიდენტი შიმონ პერესი, შვეიცარიის კონფედერაციის პრეზიდენტი ული მაურერი , საბერძნეთის პრეზიდენტი კაროლოს პაპულიასი , ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკის პრეზიდენტი ჩიონგ ტან შანგი , უზბეკეთის პრეზიდენტი ისლამ ქარიმოვი , ტაჯიკეთის პრეზიდენტი ემომალი რაჰმონი , სლოვენიის ყოფილი პრეზიდენტი დანილო ტურკი.
კრიტიკა
ოვანისიანმა, რომელიც არ აღიარებს არჩევნების ლეგიტიმურობას, საზღვარგარეთის ქვეყნების მილოცვები დაგმო და განაცხადა, რომ „რაც უნდათ ის თქვან“ რადგან ის არავის მისცემს „ამერიკული, დასავლური ან რუსული დემოკრატიის თავზე მოხვევის საშუალებას, რადგან ამ ქვეყნის ბატონ-პატრონები სომხეთის მოქალაქეები არიან“.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის არჩევნები კატეგორია:სომხეთის არჩევნები
ლივნური ყველი
ლივნური ყველი — ყველი, რომლის პირველი წარმოება XIX საუკუნეში მოხდა ლივნოს რაიონში (დღ. ბოსნია და ჰერცეგოვინა), გრუიერის ყველის ფრანგული ტექნოლოგიებით წარმოების საფუძველზე. თავდაპირველად, ლივნურ ყველს ცხვრის რძისგან აკეთებდნენ, თუმცა დღესდღეობით მას უკვე ცხვრისა და ძროხის რძის შენარევისგან ამზადებენ. ყველის მომზადების დრო 60-დან 66 დღემდე პერიოდს მოიცავს. ყველი მყარი სტრუქტურისაა, როგორც ყველა დაძველებულ ყველს ოდნავ ცხარე გემო დაჰკრავს. ყველის ამ სახეობას ძირითადად აწარმოებენ კომპანიები Mljekara Livno და Lura Dairy d.o.o. Livno, რომლებიც ყოველწლიურად 500 ტონაზე მეტ ყველს ამზადებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის რძის ნაწარმი კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის სამზარეულო
სერო-კოლორადოს რაიონი
სერო-კოლორადოს რაიონი (Distrito de Cerro Colorado) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 406 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 106 893 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 610 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 174.9 კმ²-ია.
იური ბურკაძე
იური ბურკაძე (დ. 27 აგვისტო, 1946, სოფ. ტობანიერი, ვანის რაიონი)  — ქართველი მეცნიერი, კიბერნეტიკოსი, პოლიტიკოსი.
1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კიბერნეტიკა-ინფორმატიკის ფაკულტეტი. 1969-1985 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის კიბერნეტიკის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1985 წლიდან თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკური კიბერნეტიკის პრობლემური ლაბორატორიის მეცნიერ-თანამშრომელი; 1990-1991  წლებში იყო  საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: მაჟორიტარი, ვანის საარჩევნო ოლქი, საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, საქართველოს ჰელსინკის კავშირი, მეცნიერებისა და განათლების კომისიის, ეკონომიკური რეფორმების კომისიის წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე  (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ეთიოპიური კალენდარი
კალენდარი დაფუძნებულია უფრო უძველეს, კოპტურზე, რომელიც თავის მხრივ წარმოიშვა ძველი ეგვიპტის კალენდრიდან, მაგრამ მსგავსება აქვს იულიუსის კალენდართან: იყენებს დამატებით დღეს ყოველ ოთხ წელიწადში. ეთიოპიის კალენდრით წელიწადი იწყება 30 აგვისტოს თუკი ის წელი ნაკიანია, მაგრამ ჩვეულებრივი წლის შემთხვევაში 29 აგვისტოს. კოპტური კალენდრის მსგავსად, ეთიოპიის კალენდარიც შედგება 12 თვისაგან, რომელთაგან თითოეული 30-დღიანია, თუმცა ასევე აქვს ხუთი დამატებითი დღე წლის ბოლოს.
ეთიოპიის კალენდარში წლების ათვლა იწყება ახალი წელთაღრიცხვის 8 აგვისტოდან, იულიუსის კალენდრის მიხედვით. ამრიგად, ეთიოპიაში ახალ ათასწლეული 2008 წლის 29 აგვისტოს (ახ. სტილით 11 სექტემბერს) დაიწყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალენდარი კატეგორია:ეთიოპიური კულტურა
მიატკისია
მიატკისია (Мяткися; Мәтегисеү) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება დმიტრიევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 41 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სარაქთაშიდან 159 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
ტაჯიკეთი 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ტაჯიკეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ 1 ოქროს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ტაჯიკეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მუსა ქიაზიმ ყარაბექირი
მუსა ქიაზიმ ყარაბექირი (Musa Kâzım Karabekir დ. 1882 — გ. 1948) — თურქი სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, ბალკანეთის, პირველი მსოფლიო ომისა და თურქეთის დამოუკიდებლობის ომის მონაწილე.
ბიოგრაფია
პირველ მსოფლიო ომში იყო ამიერკავკასიის ფრონტზე მოქმედი ქვეითი პოლკის მეთაური, ხოლო 1917 წლის ბოლოდან ამიერკავკასიაში გაშლილი ოსმალთა მესამე არმიის დივიზიის მეთაური. პირველი მსოფლიო ომის ბოლოს იყო ოსმალთა აღმოსავლეთის არმიის სარდალი კავკასიის კამპანიაში. 1919 წლის გაზაფხულიდან გენერალ მუსტაფა ქემალთან ერთად სათავეში ჩაუდგა ანატოლიაში აგორებულ ანტისაოკუპაციო მოძრაობას. იყო დამოუკიდებლობის ომის აქტიური მონაწილე, მუსტაფა ქემალის ახლო მეგობარი და თანამებრძოლი. 1919 წლიდან იყო არზრუმის ვილაიეთში დისლოცირებული მე-15 საარმიო კორპუსის სარდალი და რეგიონის ფაქტობრივი მმართველი. 1920 წელს სომხეთ-თურქეთის ომისას მე-15 კორპუსმა მისი სარდლობით მოახდინა დასავლეთ სომხეთის (სარიყამიში, ყარსი, ალექსანდროპოლისი) დაკავება. 1921 წლის თებერვალსა და მარტში მისმა კორპუსმა დაიკავა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არტაანისა და ბათუმის ოლქები. 1921 წლის ოქტომბერში იგი წარმოადგენდა ყარსის ხელშეკრულების სულისჩამდგმელს და ქემალისტური თურქეთის სრული ნდობით აღჭურვილ პირს. სწორედ მან მოაწერა ხელი თურქეთის მხრიდან ამ ხელშეკრულებას. 1922 წლიდან იყო დიდი ეროვნული კრების წევრი. 1924 წლიდან ოპოზიციაში ჩაუდგა მუსტაფა ქემალ ფაშას, თანამოაზრეებთან ერთად დააარსა „პროგრესული რესპუბლიკური პარტია“ და გახდა მისი თავმჯდომარე. 1925 წელს დააპატიმრეს მუსტაფა ქემალის საწინააღმდეგო შეთქმულებაში მონაწილეობის ბრალდებით. ათათურქის გარდაცვალების შემდეგ, 1938 წელს, რეაბილიტირდა. 1946 წელს აირჩიეს თურქეთის პარლამენტის სპიკერად. გარდაიცვალა 1948 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:თურქი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
ციმბირის ტრაპები
ციმბირის ტრაპები (Сибирские траппы) — 252 მლნ. წლის წინ, ჩრდილოეთ პანგეაში ფართოდ გავრცელებული ვულკანური აქტივობის ნაშთები, რომელთა ქვების უმეტესი ნაწილი ბაზალტურია.
ბაზალტური ქვები, ძირითადად, არათუ ფეთქებადად, არამედ ეფუზიურად ამოხეთქვადები არიან, თუმცა მათი ვულკანური ამოფრქვევები ბევრად უფრო დიდხანს, წლობით, ათწლობით გრძელდება, ხოლო მაგმა ფართო ტერიტორიებზე ვრცელდება (15 მლნ. წლის წინ, კოლუმბიის მდინარის ბაზალტების ამოფრქვევის შედეგად გამოყოფილმა ლავამ 20 000 კუბური კილომეტრი დაფარა. ამ მსოფლიო მოვლენის შედეგად, ზღვის ცხოველების 96 %, ხოლო ხმელეთის - 70 % დაიღუპა, რასაც მეცნიერებმა პერმულ-ტრიასული მასობრივი გადაშენება, ან უბრალოდ “დიდი სიკვდილი“ უწოდეს. იმ ცოცხალმა ორგანიზმებმა, რომლებიც მასიურ გადაშენებას გადაურჩნენ, დაბალი ტროფიკული დონით (კვებითი ჯაჭვისა თუ კვებითი ქსელის თითოეული საფეხური) დაიწყეს არსებობა, ხოლო შემდეგ განავრცეს და თვითონაც შეძლეს გავრცელება.
მეცნიერები იუწყებიან, რომ ამ მასიურმა ვულკანურმა აქტივობამ პიროგენურ პროვინციაზე - ციმბირის ტრაპებზე გლობალურ სიკვდილიანობაზე, ზღვისა და ჰაერის ტემპერატურის მატებასა და ტოქსიკური რაოდენობით ნახშირორჟანგის გამოყოფაზე ატმოსფეროში დროის ძალიან მცირე მონაკვეთში იქონია ზეგავლენა.
მეცნიერების მიერ ჩატარებული კვლევების მიხედვით, ციმბირის ტრაპებზე ვულკანების ამოფრქვევა პერმულ-ტრიასული მასობრივ გადაშენებამდე 300 000 წლით ადრე დაიწყო, როდესაც ლავის უზარმაზარმა რაოდენობამ ხმელეთზე ამოხეთქა და ტერიტორიის დიდ ნაწილზე გავრცელდა, დედამიწის ზედაპირულ ქერქზე კი მასიური, ა.შ.შ-ს ტერიტორიის ზომისა და ერთი კილომეტრი სიღრმის პიროგენული საფარი წარმოქმნა, თუმცა იქიდან გამომდინარე, რომ საფარის არსებითი ნაწილი სქელი დანალექი ნივთიერებებითაა დაფარული, ხოლო გამხმარი მაგმის გარკვეულ ნაწილზე ეროზიამ იმოქმედა ზეგავლენა და მისი ფართობი შეამცირა, რთულია ციმბირის ტრაპების ტერიტორიაზე ამოფრქვეული ლავის ზუსტი გავრცელების არეალის დადგენა. მაგმის 2/3  “დიდ სიკვდილამდე“ და მისი მიმდინარეობისას ამოიფრქვა, დანარჩენი 1/3-ის ამოხეთქვა კი მასობრივი გადაშენებიდან 500 000 წელი მიმდინარეობდა.
იმისდა მოუხედავად, რომ ციმბირის ტრაპების საფარი ძირითადად ბაზალტური ფენებისგანაა წარმოქმნილი, მის ტერიტორიაზე ასევე მდებარეობს მაფური (შავი ფერის მაგნიუმითა და რკინით მდიდარი ქვები, რომლებშიც ოლივინის, პიროქსენის, ამფიბოლისა და ბიოტიტის მინერალებია ფართოდ გავრცელებული) და ფელსური (ისეთი მსუბუქი ელემენტებით დახუნძლული ქვები, მინერალები და ვულკანური წარმონაქმნები, როგორიცაა სილიციუმი, ჟანგბადი, ალუმინი, ნატრიუმი, კალიუმი. ფელსური წარმონაქმნები მაფურებზე მსუბუქები და ფხვიერები არიან) წარმონაქმნები, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ასობით მილიონობით წლების წინ მომხდარი ვულკანური ამოფრქვევები არა მხოლოდ ბაზალტური ტიპის იყო.
პერმულ-ტრიასული მასობრივი გადაშენება
პერმულ-ტრიასული მასობრივი გადაშენებისას, დედამიწამ ისევე როგორც ნახშირბადის ციკლის მასიური დარღვევა, ანომალიურად მაღალი ჰაერისა და ზღვის ტემპერატურა და ოკეანის უდიდესი სიჩქარით დამჟავება, ასევე სათბურის აირების უზარმაზარი სიჩქარით გამოყოფა განიცადა დროის მცირე მონაკვეთში, რისი შეჩერება, პრევენციაც, მეცნიერების აზრით, რაიმე ძალიან ძლიერს უნდა განეხორციელებინა აირების დიდი რაოდენობიდან გამომდინარე, რაც გამოწვეული იყო იმ მაგმით, რომელმაც თავისი უზარმაზარი გავრცელების არეალზე ყველაფერი გადაწვა, და მაშასადამე, ისეთი სათბურის აირების მასიური რაოდენობა გამოყო ატმოსფეროში, როგორებიც არიან ნახშირორჟანგი და მეთანი. ბერკლის უნივერსიტეტის მაგისტრანტმა - ჯეფრი ბენკმა და მისმა ჯგუფმა ცდები ჩაატარეს რათა დაედგინათ, მართლა შეიძლებოდა თუ არა, რომ ციმბირის ტრაპებს მასობრივი გადაშენება გამოეწვია. იქიდან გამომდინარე, რომ მაგმის მიერ მიყენებული დამწვრობების შედეგად დიდი რაოდენობით ნახშირორჟანგი გამოიყო, რამაც ოზონის შრე შეათხელა. შეთხელებულმა ოზონის შრემ კი დედამიწის ულტრაიისფერ სხივებს ატმოსფეროში შემოღწევის საშუალება მისცეს. ჯეფრმა და მისმა გუნდის წევრებმა ფიჭვის ხეები სწორედ ულტრაიისფერი გამოსხივების ქვეშ განათავსეს და დადგინდა, რომ მათ ეს მცენარეები სტერილური გახადეს - ხეების ყველა სათესლე გირჩი მოკვდა დროებით. აქედან გამომდინარე, პერმულ-ტრიასული მასობრივი გადაშენების დასასრულს, ძლიერი ულტრაიისფერი გამოსხივების შედეგად ტყეები სრულად ან ნაწილობრივ უნდა გამქრალიყო, ხოლო გამქრალმა ხეების ხაზმა საკვები ჯაჭვის დაზიანება, და მაშასადამე, გლობალური გადაშენება გამოიწვია, ხოლო პალეონტოლოგების მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა დაადგინეს, რომ ოთხფეხა ცხოველები მთელი დედამიწის გარშემო იყვნენ გადაშენებულნი, გარდა პანგაეას რეგიონისა, რაც ა.შ.შ-ს დასავლეთით მდებარე იუტაა დღევანდელი გეოგრაფიის მიხედვით.
იქიდან გამომდინარე, რომ დიდი რაოდენობით ტორფი განვითარებული ეკოლოგიის ნიშანია, მასზე ჩატარებულმა კვლევებმა დაადგინეს, რომ მცენარეების სიცოცხლისუნარიანობის დაბრუნება ანისიანის ხანაში, 247.2 მლნ. წლის წინ მოხდა სამხრეთ განედებში, ხოლო შიშველთესლოვანი მცენარეების ტყეები უფრო მოგვიანებით, ოლენეკიანის ხანის დასაწყისისას, 251.2 მილიონი წლის წინ გავრცელდა, თუმცა მხოლოდ ჩრდილოეთ და სამხრეთ უკიდურეს განედებში. ეკვატორული პანგაეას ტყეების წარმოქმნა, რომელთა უმეტესი ნაწილი წიწვოვანი მცენარეებისგან შედგებოდა, ასევე ოლენეკიანის ხანისას მოხდა, თუმცა მის ბოლო პერიოდში, ამ განედებში კი ქვანახშირი პერმულ-ტრიასული მასობრივი გადაშენებიდან 15 მილიონი წლის შემდეგ გამოჩნდა. მინი|გონდვანას სუპერკონტინენტი (სამხრეთით) გონდვანის სუპერკონტინენტზე ჩატარებული ექსპედიციებისას აღმოჩენილმა ყვავილების იმ მტვერმა, რომელიც დეფორმირებული, დაზიანებული იყო დაადასტურა რომ მას შემდეგ, რაც სათბური აირებით გამოწვეულმა ოზონის ფენის შეთხელებამ მზის ულტრაიისფერ სხივებს მისცა დედამიწის ატმოსფეროში შემოღწევა, დაზიანდა არათუ მხოლოდ ფიჭვისებრი მცენარეები, არამედ სხვა ხაზის ხეებიც.
ბოლოდროინდელი ჰიპოთეზის მიხედვით, ვულკანების მაღალმა სეისმურმა აქტიურობამ მეთანოსარცინების - დედამიწის ატმოსფეროში მეთანის უზარმაზარი რაოდენობის გამომყოფი მიკრობის - გავრცელებას შეუწყო ხელი, რამაც ცვლილებები გამოიწვია ნახშირბადის ციკლში როგორც ხმელეთზე, ასევე - წყალში.
გამომწვევი მიზეზები
1963 წელს, გეოლოგებმა მექანიზმი სახელად მანტიური პლუმი წარადგინეს, რომელიც მოიცავს 3218 კმ. სიღრმეში მდებარე მაღალი ტემპერატურის მქონე ქვებს, რომლებმაც კონვექციის შედეგად, ზოგიერთი მეცნიერის აზრით, ამოხეთქეს დედამიწის ზედაპირზე და როგორც ციმბირის ტრაპების, ასევე ისეთი კუნძულების წარმოქმნა გამოიწვიეს, როგორებიც არიან ჰავაის კუნძულები.
არსებობს ჰიპოთეზა, რომელიც იუწყება, რომ ყოველივე ეს ვულკანური ქაოსი ასტეროიდის დაცემამ გამოიწვია, რომლის კრატერიც, მეცნიერების გარკვეულ ნაწილს სჯერა, რომ ანტარქტიდის მყინვარული საფარის ქვეშ მდებარეობს, ხოლო დარტყმისას წარმოშობილმა უზარმაზარმა ბიძგმა დაცემის საპირისპირო მხარეს დიდი რაოდენობით ლავის ამოხეთქვა და ზედაპირზე გავრცელება გამოიწვია.
ტემპერატურა
მეცნიერების მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა ზღვის ტემპერატურის მომატებასთან დაკავშირებით ციმბირის ტრაპებზე ვულკანების ამოფრქვევიდან გამომდინარე, დაადგინეს, რომ მასობრივი გადაშენების პიკისას, დედამიწამ სასიკვდილოდ ცხელი გლობალური დათბობა განიცადა, რისგანაც თავის დასაღწევად, ახალი ეკოსისტემის ჩამოსაყალიბებლად და ცხოველების გასავრცელებლად 8-9 მილიონი წელი დასჭირდა.
დათარიღება
ციმბირის ტრაპებზე ამოფრქვეული უზარმაზარი რაოდენობით მაგმა გახდა ძლიერი ვულკანური აქტივობების თარიღის დადგენის წყარო, ვინაიდან ვულკანურ ქვებში არსებული ცირკონის გამოკვლევით და მასში არსებულ ტყვიაზე დაკვირვებით, რომელიც დროთა განმავლობაში მაგმის კონცენტრაციაში იკლებს, შესაძლებელია იმის დადგენა, თუ მოცემული ლავა როდის ამოიფრქვა ვულკანის მიერ. ამ მეთოდით ლავის გამოკვლევამ კი დაადგინა, რომ მასში არსებული ტყვია 250 მლნ. წელზე მეტის იყო.
დერმიშა გოგოლაძე
დერმიშა ანდროს ძე გოგოლაძე (დ. 21 დეკემბერი, 1924,  სოფ. გოგოლესუბანი, ჩოხატაურის რაიონი — გ. 13 დეკემბერი, 2002, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ თანამშრომელის პოზიციაზე. საქართველოს აგრარულ მეცნიერებათა აკადემიისა და აფხაზეთის რეგიონალური მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.
სადისერტაციო თემა — „საქართველოს სოციალურ-ეკონომიური განვითარება გვიან ფეოდალურ ხანაში (საადგილმამულო ურთიერთობა)-1800-1864წწ.,“ დაიცვა 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები დერმიშა კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბ (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი ბ შეიძლება აღნიშნავდეს:
კურვის მუნიციპალიტეტი
კურვის მუნიციპალიტეტი (Curva) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ბაუტისტა-საავედრას პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 2 965 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 593 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
შალვა გოზალიშვილი
შალვა ნიკოლოზის ძე გოზალიშვილი (დ. 1 აპრილი, 1909, სიღნაღის რაიონი, სოფელი ბოდბისხევი — გ. 10 აგვისტო, 1993, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი. იყო II მსოფლიო ომის მონაწილე; სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო საჯარო ბიბლიოთეკაში; საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ხელნაწერთა განყოფილებაში; მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტში; თელავის იაკობ გოგებაშვილის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში; შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში; იკვლევდა XIX-XX საუკუნის ქართული მწერლობის საკითხებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები შალვა
გეოსდორფი
გეოსდორფი (Géisdref, Goesdorf, Goesdorf) — კომუნა და სოფელი ჩრდილო-დასავლეთ ლუქსემბურგში. მდებარეობს ვილცის კანტონის დიკირხის ოლქში. 2005 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 238 კაცს, ხოლო 2014 წლის მონაცემებით კომუნის საერთო მოსახლეობა 1404 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვილცის კომუნის კანტონები კატეგორია:ლუქსემბურგის სოფლები
გ (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი გ შეიძლება აღნიშნავდეს:
დესაგუადეროს მუნიციპალიტეტი
დესაგუადეროს მუნიციპალიტეტი (Desaguadero) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ინგავის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 5 576 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 122 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
იაპონური ვისკი
იაპონური ვისკი — ერთ-ერთი გამორჩეული ქვეყანა მთელ მსოფლიოში. იაპონია და ვისკი ერთმანეთს პირველად 1854 წელს შეხვდნენ. ამ დროს ორასწლიანი ჰოლანდიური და ჩინური ვაჭრობის მოლაპარაკება იაპონიასთან დასრულდა და მის სანაპიროს პირველი ამერიკული შავი გემი მოადგა. მეთიუ პერის ამ ექსპეციდიას გემზე 400 ლიტრზე მეტი ვისკი ჰქონდა სპეციალურად გამოყოფილი იაპონიის იმპერატორისათვის. სრულიად შეყვარებულებს ამ ოქროსფერ სასმელზე და სმაში გართულებს ამერიკელებისათვის დამზადების წესის კითხვა დაავიწყდათ, სწორედ ამ დროს როდესაც პერის ექსპედიცია შინ გაბრუნდა, იაპონელებს მხოლოდ რამდენიმე დღის მარაგი ჰქონდათ დარჩენილი.
ისტორია
დიდი ხნის განმავლობაში ვისკის დამზადება იაპონიაში არავინ იცოდა. გადაწყდა "მეცნიერების" მეშვეობით ერთგვარი იმიტაციის შექმნა. დამზადების მეთოდი ალქიმიასთან უფრო ახლოს იყო, ვიდრე ალკოჰოლის გამოხდასთან. ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული "ვისკი" XIX და XX საუკუნეების საზღვარზე იყო "Queen George".
აღსანიშნავია, რომ 1918 წლის ივნისში ერთ-ერთმა "ვისკის" მწარმოებელმა კომპანიამ თავიანთი 24 წლის ქიმიკოსი, მასატაკა ტაკეცურუ, შოტლანდიაში გააგზავნა, რათა მას "წესიერი" ვისკის დამზადება და ტექნოლოგიები შეესწავლა. დაახლოებით თითქმის სამი წელი, ძალიან ბევრი დაბრკოლების მიუხედავად, ტაკეცურუ შოტლანდიის ვისკის სახდელ ქარხნებში მუშაობდა და სწავლობდა ყველაფერს ამ სასმელის ტექნოლოგიისა და სპირტის შესახებ. 1920 წლის ოქტომბერში ახალშერთულ შოტლანდიელ ცოლთან ერთად და ცოდნით შეიარაღებული, ტაკეცურუ იაპონიაში დაბრუნდა. მის ბლოკნოტებში იაპონური ვისკის ინდუსტრიის საფუძვლები ეწერა. მას შემდეგ, რაც ტაკეცურის დამქირავებელმა შეიტყო, თუ რამდენად შრომატევადია ხარისხიანი ვისკის დამზადება, მას ყველანაირი ენთუზიაზმი დაკარგა ამ ბიზნესის მიმართ.
სანტორიში, იამაზაკის რეგიონში, 1924 წელს ამავე სახელის მქონე სახდელი ქარხანა აშენდა და მათ პირველი იაპონური ვისკი (ამჯერად, ბრჭყალების გარეშე) ჩამოასხეს. ათი წლის შემდეგ, ტაკეცურუ ჰოკაიდოზე გადავიდა ქალაქ იოიჩიში და თავისი საკუთარი ვისკის სახდელი კომპანია შექმნა, რომელსაც ნიკა დაარქვა. ნიკამ თავისი პირველი ვისკი 1940 წელს გაყიდა.
დღეს სანტორი და ნიკა ვისკის ყველაზე დიდი იაპონური ბრენდებია.
იაპონური ვისკის უმრავლესობა შოტლანდიური ინგრედიენტებით და მეთოდებით მზადდება, ამის გამო მას განიჯვისას და პრესაში სკოჩს ადარებენ ხოლმე.
იაპონიაში უთარიღო ვისკი საშუალოდ 8 წლისაა, გამონაკლისებში უფრო ძველიც გვხვდება.
იამაზაკი ერთ-ერთი ყველაზე განთქმული იაპონური ვისკია. იგი ერთ სახდელ ქარხანაში გამოხდილი ქე­რის ალაოს ვისკია. იამაზაკი რბილია, გამორირჩევა ერთგვარი ხილის ტონებით მდიდარი და ტკბილ-მწარე არომატი ახასიათებს.
ერთ-ერთი გამორჩეული გა ნათქმული ვისკია ასევე ჰაკუშიუ. მისი სახდელი ქარხანა ორჯერ უფრო მაღლა მდებარეობს ზღვის დონიდან ვიდრე შოტლანდიის ბრივალი. ჰაკუშიუ ალბათ ყველაზე წმინდა და სასიმოვნო ერთ ალაოიანი ვისკია. იგი ოდნავ უფრო ძლიერია ვიდრე იამაზაკი, მაგრამ ამავდროიულად მცენარეული სიგრილე და ოდნავ შებოლილი არომატი აქვს.
შემდეგი ვისკი არის ჰიბიკი, იგი არის სანტორის სხვადასხვა ვისკების ნარევი, რომლის ორი მთავარი შემადგენელი ჰაკუშუი და იამაზაკია. ჯამში, ჰიბიკი არის ხუთ სხვადასხვა კასრში დაძველებული ათი სხვადასხვა ვისკის ნარევი. ერთ-ერთი ამ ვისკთაგან არის უმეშუს, იაპონური ტრადიციული ხილის ლიქიორის, კასრში დაძველებული. ჰიბიკი ეს ის სასმელია, რომელიც ძალიან გამოირჩევა განსაკუთრებული სირბილით, კარამელის, დარიჩინის და ფორთოხლის ტონებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: იაპონური ვისკი
დ (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი დ შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნადეჟდინსკი
ნადეჟდინსკი (Надеждинский; Надеждин) — ხუტორი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ივანო-კუვალატის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 67 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 88 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 140 ადამიანი. მოსახლეობას რუსები და ჩუვაშები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
ჩარაკატოს რაიონი
ჩარაკატოს რაიონი (Distrito de Characato) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 459 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6726 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 78.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 86 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:არეკიპის პროვინციის რაიონები
სკოლის ქუჩა
სკოლის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს გლდანის რაიონში (ავჭალა); ბიჭვინთის შესახვევიდან მტკვრის ნაპირამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 60-იან წლებში. აქვს 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გლდანის რაიონის ქუჩები
ნემო ბურჭულაძე
ნემო ბურჭულაძე (დ. 23 თებერვალი, 1946, სოფ. ერთაწმინდა, კასპის რაიონი)  —  ქართველი ინჟინერი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი.
1972 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი. 1972-1990 წლებში ეწეოდა საინჟინრო-საპროექტო და პედაგოგიურ საქმიანობას, იყო მიწათმოწყობის რესპუბლიკური ინსტიტუტის „საქსახმიწპროექტის“ მთავარი ინჟინერი. 1990-1991 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: ეროვნული ფრონტი-რადიკალური კავშირი, უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე, პრეზიდიუმის წევრი, საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“.
ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ესკომის მუნიციპალიტეტი
ესკომის მუნიციპალიტეტი (Escoma) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ელიოდორო-კამაჩოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 7 077 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 461 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ლეო დავითაშვილი
ლეო დავითაშვილი (დ. 25 მაისი, 1895, თბილისი — გ. 3 სექტემბერი, 1977) — ქართველი მეცნიერი, პალეობიოლოგ-ევოლუციონისტი, გეოლოგი.
1925 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის გეოლოგია-გეოგრაფიის ფაკულტეტი.
მუშაობა დაიწყო მოსკოვის ნავთობის სახელმწიფო კვლევით ინსტიტუტში. ამავე დროს ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას მოსკოვის ნავთობის ინსტიტუტში, სადაც 1930-1948 წლებში პალეონტოლოგიის კათედრას ხელმძღვანელობდა. 1941 წელს იგი თბილისში გადმოსახლდა. აქ ის მუშაობდა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის გეოლოგიისა და პალეონტოლოგიის კათედრის გამგედ და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიისა და მინერალოგიის ინსტიტუტის განყოფილების ხელმძღვანელად. 1950 წელს სათავეში ჩაუდგა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმთან მის მიერვე შექმნილ პალეო-ბიოლოგიის სექტორს, რომელიც 1958 წელს პალეობიოლოგიის ინსტიტუტად გადაკეთდა. ამ ინსტიტუტს, რომელიც ამჟამად მის სახელს ატარებს, იგი სიცოცხლის ბოლომდე ხელმძღვანელობდა.
ოქროს გლობუსის მე-11 დაჯილდოება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
ლეო დავითაშვილი
1936-1938 წლებში იყო მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პალეონტოლოგიური ლაბორატორიის ნამდვილი წევრი.
1944 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პალეონტოლოგები კატეგორია:ქართველი გეოლოგები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები ლ
კემარი
კემარი — ერთ-ერთი უძველესი ბურთის თამაში, რომელიც იაპონიიდან მომდინარეობს და თანამედროვე ფეხბურთთან აქვს ბევრი მსგავსება. კემარი VII საუკუნიდან მოდის, თუმცა აღსანიშნავია, რომ მისი წესები ოდნავ მოგვიანებით ჩამოყალიბდა. კემარი ჰეიანის პერიოდში ძალზედ პოპულარული იყო, თუმცა მას შემდეგ იგი თანამედროვე პერიოდში უფრო აღორძინდა.
კემარი იაპონიაში ჩინეთიდან დაახლოებით 644 წლამდე მოვიდა. მისი ყველაზე ადრეული მოხსენიება გვხვდება იაპონიის ერთ-ერთ უძველესს წიგნში ნოჰონ შოკიში. იგი პირველად ითამაშეს ქალაქ ნარაში. აღნიშნულ თამაშს თამაშობდა პრინცი ნაკო ნო ოე, რომელიც შემდგომში გახდა იმპერატორი ტენჯი. წესები სტანდარტიზებულია XI საუკუნიდან. თამაშზე გავლენა მოახდინა კუჯუს ჩინურმა სპორტმა. კემარისთვის პერსონაჟები იგივეა, რაც კუჯუ ჩინურად. სპორტის სახეობა იაპონიაში დაახლოებით 600 წელს დაარსდა, ასუკას პერიოდში. დღესდღეობით ის ტარდება შინტოს სალოცავებში ფესტივალებზე. ჯორჯ ბ. ბუშმა ითამაშა ეს თამაში მისი ერთ–ერთი ვიზიტის დროს იაპონიაში.
კამაკურად პერიოდისას XII და XIV საუკუნეებს შორის, სამურაებს შორის კემარი ძალზე პოპულარული სპორტის სახეობა იყო. ედოს პერიოდში, XVII და XIX საუკუნეებს შორი, აღნიშნული სპორტის სახეობა დაბალ კლასებშიც გავრცელდა. თუმცა იყო პერიოდი როდესაც, აღნიშნული თამაშის პოპულარობა საკმაოდ დაეცა, რადგან ეს თამაში არ მოსწონდათ იმპერატორებს.
დღეისათვის იაპონიაში კემარი ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ თამაშად. წელიწადში ორჯერ იმართება დღესასწაულზე საყოველთაო თამაში კემარის.
ეს არაკონკურენტული სპორტია. ბურთი, რომელიც ცნობილია როგორც მარი, დამზადებულია დერსკინისგან, რომელსაც თმა შიგნით აქვს მოქცეული და გარედან დამალულია. აღნიშნული ბურთი ივსება ქერის მარცვლეულით, რომ მისცეს მას ერთგვარი ფორმა. მას, ვინც ბურთს ურტყამს, მასარიაში ჰქვია. კარგი მასარიაში აადვილებს მიმღებს, რომ გააკონტროლოს მარი, და ემსახურება მას რბილი შეხებით, რათა გაადვილდეს მარის ყოფნა ჰაერში.
კემარს თამაშობენ ბრტყელ ადგილზე, 6-7 მეტრ კვადრატში. მოთამაშეებს აცვიათ, საკმაოდ ორიგინალური ტრადიციული სამოსი. ამ ტიპის ტანსაცმელს უწოდებდნენ კარიგინუას და ის ძველ დროში საკმაოდ მოდური იყო.