cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გეორგიევსკის ტრაქტატი
ტრაქტატის შედეგები
გეორგიევსკის ტრაქტატის გაფორმება საქართველოში დიდი ზეიმით აღინიშნა. გენ. პოტიომკინი წერდა იმპერატორ ეკატერინე მეორეს: „საქართველოში მყოფმა პოლკოვნიკმა ბურნაშოვმა მაუწყა, რომ გენერალ პ. ს. პოტიომკინთან ხელშეკრულების დადების შემდეგ ქართველ დესპანთა დაბრუნებამ გეორგიევსკის ციხე-სიმაგრიდან აუწერელი სიხარული და კმაყოფილება მოუტანა მეფე ერეკლეს, რომ ამ ქვეყნის გამოჩენილი ადამიანები განსაკუთრებულ იმედებს ამყარებენ, ხალხი კი ლოცავს თქვენს იმპერატორულ უდიდებულესობის მარჯვენას, რომელიც დაამტკიცებს, რომ მისთვის სიმშვიდე და კეთილდღეობა მოაქვს“. 1783 წლის 20 აგვისტოს სიონის ტაძარში შეკრებილი ხალხის წინაშე გაიოზ რექტორმა წარმოთქვა ვრცელი სიტყვა, რომელშიც შესანიშნავი ორატორული ხელოვნებით დაახასიათა ერეკლეს მოღვაწეობა და მისი პოლიტიკური კურსი. იგი მსმენელებს აუწყებდა, რომ რუსეთთან დაკავშირებით ერეკლემ „დაამტკიცა საუკუნო მშვიდობა და მყუდროება ერისა თვისისა“.
ტრაქტატით გათვალისწინებული რუსთა ჯარი — ორი ბატალიონი — 1783 წლის 2 ნოემბერს შემოვიდა თბილისში. საზეიმოდ მორთული საქართველოს დედაქალაქი აღტაცებით შეხვდა საქართველოში რუსთა დამხმარე ჯარის შემოსვლას. ჯარს რუსეთის სახელმწიფოს ოფიციალური წარმომადგენელი პოლკოვნიკი ბურნაშოვი მოუძღოდა. ორი თვის შემდეგ 1784 წლის 17 იანვარს პოლკოვნიკმა ტამარამ ეკატერინე II მიერ გამოგზავნილი სარატიფიკაციო სიგელი და ერეკლესთვის განკუთვნილი სამეფო ნიშნები ჩამოიტანა. 23 იანვარს ერეკლემ მას აუდიენცია გაუმართა და ეს ნიშნები საზეიმოდ ჩაიბარა. 24 იანვარს ერეკლემ თავის სარატიფიკაციო სიგელს ხელი მოაწერა და მეორე დღეს, 25 იანვარს, ტრაქტატით გათვალისწინებული ფიცი მიიღო. საყოველთაო სახალხო ზეიმი დიდხანს გაგრძელდა. პოლკოვნიკი ბურნაშოვი აღწერდა თავის უშუალო შთაბეჭდილებებს — „თბილისელი ვაჭრები ქეიფობდნენ, მღეროდნენ, ცეკვავდნენ ქალაქის მოედანზე, სადაც დიდძალი ხალხი შეკრებილიყო. ბევრგან მუსიკის ჰანგები იფრქვეოდა, ერთი სიტყვით, ხალხს სურდა, სიხარული გამოეხატა მის ბედში ასეთი სასურველი ცვლილების გამო“.
გრძელვადიანი შედეგები
ერეკლე მეორე რუსეთთან დადებულ ხელშეკრულებას შორს მიმავალ გეგმებს უკავშირებდა. ჯერ ერთი, იგი იმედოვნებდა, რომ ძლიერი მფარველის დახმარებით ქართლ-კახეთში ლეკიანობა საბოლოოდ აღიკვეთებოდა და ქვეყანას საშუალება მიეცემოდა, ფართო აღმშენებლობითი მუშაობა გაეშალა, აგრეთვე, შეიქმნებოდა შესაძლებლობა, მოეშალათ ლეკიანობის ბუდე ჭარ-ბელაქანსა და კაკ-ელისენში და ეს ძირძველი ქართული ტერიტორია (საინგილო) კვლავ საქართველოს შემოუერთდებოდა. ასევე რუსეთ-თურქეთის მომავალ ომში ერეკლეს იმედი ჰქონდა, რომ მესხეთის მიწა-წყალსაც დაიბრუნებდა. რუსეთის მხარდაჭერით განმტკიცდებოდა ერეკლეს მფარველობა მეზობელ მაჰმადიანურ სახანოებზე.
მაგრამ, მოვლენები სულ სხვაგვარად განვითარდა. თურქეთის სულთანმა საქართველოს რუსეთთან დაკავშირებაში თავისთვის დიდი საფრთხე დაინახა და მთელი თავისი ძალებით ამოქმედდა. მან კავკასიის მაჰმადიანურ სახანოებს და დაღესტნის მთავრებს მოუწოდა აღმდგარიყვნენ მაჰმადიანობის დასაცავად და ამიერკავკასიაში ქრისტიანული რუსეთის დამკვიდრების წინააღმდეგ ერთობლივად საბრძოლველად. უპირველეს ყოვლისა, მოუწოდა, დაეწყოთ ლაშქრობა ქართლ-კახეთის სამეფოზე. ახალციხის საფაშო ოსმალთა აგრესიის ბაზად იქცა. აქ თავს უყრიდნენ ავაზაკთა ბრბოებს და საქართველოსკენ სათარეშოდ უშვებდნენ. მტრის მარბიელი ლაშქარი საქართველოს ყოველი მხრიდან ესხმოდა თავს. რუსეთის მიერ გამოგზავნილი 2 ბატალიონი და ერეკლეს სამხედრო ძალა ამ გამუდმებულ თავდასხმებს ვერ აუდიოდა. ამას დაერთო 1785 წელს ხუნძახის ბატონის ომარ-ხანის 20 000-იანი ლაშქრის შემოსევა, რომელმაც მიწასთან გაასწორა ახტალის სამთამადნო წარმოება და ტყვედ წაასხა მადნის მომპოვებელი რამდენიმე ასეული ხელოსანი. ერეკლე იძულებული შეიქნა ომარ-ხანისთვის 10 000 მან. გადაეხადა და, ამავე დროს, ყოველწლიური „ჯამაგირი“ — 5 000 მან. განეწესებინა.
საქართველოსთვის ამ მძიმე პერიოდში თავი აიშვა საშინაო რეაქციამაც. დიდებული თავადები კარგად ხედავდნენ, რომ ერეკლე მეფე რუსეთთან ურთიერთობას უკავშირებდა ქვეყანაში პროგრესული ცვლილებების გატარებას, რაც, საბოლოოდ, მათი უფლებების შეკვეცით უნდა დამთავრებულიყო. შეშფოთებულ თავადებს თანაუგრძნობდა ერეკლეს მეუღლე, დედოფალი დარეჯანი. ეს ერთობ შეზღუდული და ინტრიგების დახლართვაში გამოცდილი ქალი, მხოლოდ თავისი პირადი და თავისი შვილების კეთილდღეობისთვის ზრუნავდა. მას ამ მიზნისთვის არაფრად მიაჩნდა ქვეყნის მომავლის მსხვერპლად მიტანა. ისინი დაჟინებით ურჩევდნენ უკვე მოხუცებულობაში გადამდგარ მეფეს, გაეწყვიტა კავშირი რუსეთთან და ისევ თურქეთთან შეთანხმება ეცადა.
ტრაქტატის შეფასება
რუსული ისტორიოგრაფიის მტკიცებით, გეორგიევსკის ტრაქტატის წყალობით „ქართველი ხალხი გადაურჩა სპარსეთის და ოსმალეთის მხრიდან გარდაუვალ აგრესიასა და სრულ გადაშენებას“. ამ აზრს იზიარებდა ქართული საბჭოთა ისტორიოგრაფია. თუმცა, აღმოსავლეთმცოდნე რევაზ გაჩეჩილაძე ასეთ შეფასებას „რეალობის თავდაყირა დაყენების მცდელობას“ უწოდებს. რადგანაც „სპარსეთს არ ესაჭიროებოდა საქართველოში ლაშქრობა, თუკი შაჰის ნორმალური ვასალი (სპარსეთისათვის ის ერეკლე ხანი იყო) არ განუდგებოდა მას. არც ოსმალეთი გეგმავდა აღმოსავლეთ საქართველოში ლაშქრობას, რაც სპარსეთთან ომის დაწყების ტოლფასი იყო. ქართლ–კახეთისათვის ბევრად უფრო სახიფათო დაღესტნელი მოთარეშეების ... ყაჩაღური თავდასხმების აღსაკვეთად რუსის ჯარი ერეკლე II-ს არც დახმარებია“. უარყოფითად აფასებს გეორგიევსკის ტრაქტატს ივანე ჯავახიშვილი: „1783 წ. ხელშეკრულების წყალობით საქართველო გაძლიერების და გარეშე მტრებისაგან უზრუნველყოფის მაგიერ სამის მხრით მტრებით შემორტყმული გახდა და განუწყვეტლივ საომარ განწყობილებაში ჩავარდა იმ თავის მეზობლებთანაც, რომელნიც წინათ მისი ერთგული მოკავშირენი იყვნენ. თვით ერეკლე მეფეც და მმართველი წრეები ხედავდნენ, რომ ამ პოლიტიკური ნაბიჯის გამოისობით საქართველო ისეთს საშინელს განსაცდელში ჩავარდა, რომლის მსგავსში შაჰ-აბასის შემდგომ არ ყოფილა“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:ქართლ-კახეთის სამეფო კატეგორია:საერთაშორისო ხელშეკრულებები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის საერთაშორისო ხელშეკრულებები კატეგორია:რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობები
Cataglyphis lividus bulgaricus
Cataglyphis lividus bulgaricus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
ზაზა რევიშვილი
ზაზა რევიშვილი (დ. 28 ივლისი, 1964, თბილისი ) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ზაზა
გიორგი ბადრიძე (პედიატრი)
გიორგი ივანეს ძე ბადრიძე (დ. 16 მარტი, 1869, ქუთაისი — გ. 1 სექტემბერი, 1938, იქვე) — ქართველი პედიატრი, პუბლიცისტი  და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1894 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1894–1896 მოსკოვის შინაგან სნეულებათა კლინიკის ორდინატორი იყო, 1896-1898 მუშაობდა თბილისის მიხეილის (ახლანდელი ქალაქის V) საავადმყოფოს თერაპიულ განყოფილებაში, ხოლო 1898–1906 — ქ. ნახიჩევანში ექიმად. 1906-იდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა ქუთაისში. მისი თაოსნობით დასაცლეთ საქართველოში გაიხსნა ბავშვთა სამკურნალო-პროფილაქტიკური დაწესებულებები და თავშესაფრები. ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში ("მოამბე", "განთიადი", "ივერია", "დროება", "სამშობლო", "ჩვენი ქვეყანა" და სხვა) აქვეყნებდა სამეცნიერო-პოპულარულ სტატიებს მედიცინის ისტორიის, ჰიგიენის, ფილოსოფიის და სხვა საკითხებზე. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ქუთაისის გიმნაზიებში (ასწავლიდა ჰიგიენას). იყო ქუთაისის სამედიცინო საზოგადოების ერთ-ერთი ფუძემდებელი და თვალსაჩინო წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ქართველი პედიატრები
მიწის კურდღლისებრნი
მიწის კურდღლისებრნი (Dipodidae) — ძუძუმწოვარი ცხოველების ოჯახი მღრღნელების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 5-26 სმ-ია. გავრცელებული არიან ევროპის, აზიის, ჩრდილოეთ აფრიკისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ველებზე, ნახევრად უდაბნოებსა და უდაბნოებში. ზოგიერთი სახეობა მთაში 2000 მ-მდე ადის. ოჯახში 11 გვარის 26 სახეობაა. საქართველოში გავრცელებულია 2 სახეობა (მცირეაზიური მთიური მიწის კურდღელი და მცირე მიწის კურდღელი). აქტიური არიან ღამით. კარგად აქვთ განვითარებული სმენა, მხედველობა და შეხება. მოძრაობენ დიდი ნახტომებით, იკვებებიან მცენარის ბოლქვით, გორგლით, ნაყოფით, თესლით, ზოგჯერ მწერებითაც. ზამთარში ეძლევიან ძილქუშს. შობენ 1-8 ნაშიერს (ჩვეულებრივ 2-5-ს). მიწის კურდღლისებრნი უდაბნოს მრავალი მტაცებელი ცხოველის საკვებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:მღრღნელები
გამა (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „გამა“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
პარანა (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
პარანა (Paraná) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 373 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 952 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 48.56 კმ²-ზე. ფართობი 81 390 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ნინო ახვლედიანი
ნინო ახვლედიანი (დ. 3 თებერვალი, 1960) — ქართველი კინოსა და თეატრის რეჟისორი და სცენარისტი. არის ქართველი კინოოპერატორის — ლომერ ახვლედიანის შვილი.
ბიოგრაფია
1984 წელს დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი.
ნინო ახვლედიანის პირველი სრულმეტრაჟანი მხატვრული ფილმი არის „ბესამე“ (1989), რომლის სცენარის ავტორიც თვითონ არის გურამ დოჩანაშვილთან ერთად. დამდგმელი რეჟისორია დოკუმენტური ფილმისა „ელდარ შენგელაია — არაჩვეულებრივი გამოფენა“ (2006).
Dolichoderus granulatus
Dolichoderus granulatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
NGC 383
NGC 383 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 12 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
გელდერლანდი
გელდერლანდი (Gelderland) — პროვინცია ნიდერლანდებში, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ-აღმოსავლეთ ნაწილში. წარმოადგენს ნიდერლანდების ყველაზე დიდ პროვინციას. დედაქალაქია არნემი.
ისტორიულად, პროვინცია (ტერიტორია) საღვთო რომის იმპერიის პერიოდით თარიღდება, სახელი კი გერმანიის ახლომდებარე ქალაქ გელდერნიდან მიიღო.
ისტორია
თანამედროვე პროვინცია მოიცავს ისტორიული გელდერის საჰერცოგოს ტერიტორიის დაახლოებით სამ მეოთხედს. 1543 წელს, გელდერლანდი ერთ-ერთი გახდა ჰაბსბურგების ნიდერლანდების 17 პროვინციიდან. მეორე მსოფლიო ომის დროს პროვინცია მნიშვნელოვნად დაიბომბა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდების პროვინციები
ჯოხანგი
ჯოხანგის მონასტერი (ტიბეტ. ཇོ་ཁང, ჩინ. 大昭寺 ) — ბუდისტური მონასტერი ჩინეთში, ტიბეტის ავტონომიური რესპუბლიკის დედაქალაქ ლჰასაში. მონასტერის მშენებლობა 639 წელს დაიწყო ტიბეტის მეფე სონგცენ გამპომ. კულტურული რევოლუციის დროს ტაძარი დაინგრა, ამჟამად აღდგენილია.
მისი კულტურული, რელიგიური და ისტორიული მნიშვნელობის გამო, 1994 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანა.
გალინარა
მინი|250პქ გალინარა ან იზოლა-დ'ალბენგა (Gallinara, Isola d'Albenga) — პატარა კუნძული ლიგურიის ზღვაში, ლიგურიის რეგიონის ქალაქ ალბენგის სანაპიროსთან.
კუნძულზე მოღვაწეობდა წმინდა მარტინე ტურელი, რომელსაც გადაწყვეტილი ჰქონდა მოეძებნა თავშესაფარი, სადაც მარტოობასა და განდეგილობაში იცხოვრებდა, სანამ ის შეუერთდებოდა ჰილარი არლელს გალიაში. მის სანაპირო წყელბში აღმოჩენილია ჩაძირული რომაული გემი.
დღეისათვის კუნძული დაცულია როგორც კუნძულ გალინარის რეგიონული ბუნების ნაკრძალი (Riserva Naturale Regionale Isola Gallinara) და წარმოადგენს ვერცხლისფერი თოლიის ერთ-ერთ უდიდეს თავშესაფარს მთელს ხმელთაშუა ზღვაზე. ასევე გავრცელებულია მრავალი იშვიათი მცენარე და ხელუხლებელია ზღვის ფსკერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის კუნძულები
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1975)
აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს 1975 წლის არჩევნები — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების რიგით მეცხრე არჩევნები, რომელიც გაიმართა 1975 წლის 15 ივნისს. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია შედგა 1975 წლის 25 ივნისს ქალაქ სოხუმში.
ისტორია
1975 წლის 19 მარტის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები დაინიშნა 1975 წლის 15 ივნისს.
31 მარტს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 36 და 37 მუხლების საფუძველზე — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა: დამტკიცებულ იქნეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისია საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა და მშრომელთა საზოგადოებების შემდეგი შემადგენლობით:
აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის 22 მუხლის და „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 25-ე და 26-ე მუხლების საფუძველზე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა 9 დეკემბერს დაადგინა შექმნილიყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების 130 საარჩევნო ოლქი.
15 ივნისს არჩევნები 130 საარჩევნო ოლქში დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე გრძელდებოდა. ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი ყველა საარჩევნო ოლქში შეადგენდა 302.494 კაცს, რომელთაგან აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლეს საბჭოს არჩევნებში გმოცხადდა 302.464, რაც რეგისტრირებულ ამომრჩეველთა 99,99%-ს შეადგენდა. კომუნისტებისა და უპარტიოების ბლოკის კანდიდატებს ყველა საარჩევნო ოლქში ხმა მისცა 302.426 კაცმა, რაც შეადგენდაკენჭისყრის მონაწილეთა რიცხვის 99,98%. დეპუტატობის კანდიდატთა წინააღმდეგ ხმა მისცა 38 კაცმა ანუ კენჭისყრის მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 0,02%-მა.
16 ივნისს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა აფხაზეთის კონსტიტუციის 36-ე მუხლის საფუძველზე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია მოიწვია 1975 წლის 25 ივნისს ქალაქ სოხუმში.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭო
ჰერკულესი (1997 წლის ფილმი)
ჰერკულესი (Hercules) — Walt Disney Feature Animation-ის 1997 წლის ანიმაციური ფილმი. მისი დისტრიბუტორი იყო Buena Vista Pictures Distribution. ეს არის დისნეის რიგით 35-ე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი. იგი მუსიკალურია და ეფუძნება ბერძნული მითოლოგიის გმირის, ჰერაკლეს (ცნობილს რომაული სახელით „ჰერკულესი“), ზევსის ძის შესახებ ლეგენდებს. დისნეის ანიმაციური ფილმების ისტორიის ფარგლებში ჰერკულესი იყო პირველი, რომელშიც პერსონაჟის სახით აფრო-ამერიკელი ქალი გამოჩნდა.
ფილმის შექმნა დაიწყო 1992 წელს. ჰერაკლეს ლეგენდების ადაპტირების მონახაზი წარადგინა ანიმატორმა ჯო ჰეიდარმა. ამასობაში, რეჟისორები, რონ კლემენტსი და ჯონ მასკერი „განძის პლანეტის“ ადრეული პროექტის ახალ ვერსიაზე მუშაობდნენ (მას შემდეგ, რაც მათ მიერ გადაღებულმა „ალადინმა“ კრიტიკოსების აღიარება და კომერციული წარმატება მოუპოვა). 1993 წელს განძის პლანეტა შეაჩერეს და იმავე წელს ორივე ჰერკულესს შეუერთდა. ჰეიდარის გამოუყენებელი იდეის შემდეგ, მათ შეისწავლეს ბერძნული მითოლოგიის ვარიაციები და უარი თქვეს ზევსის მრუშობის ასახვაზე. სხვადასხვა ცვლილების შემდეგ საბოლოო სცენარის პირველი მონახაზი ჰოლივუდის კლასიკური პერიოდის, კერძოდ — ექსცენტრული კომედიების გავლენით აიწყო. სცენარის შესამოკლებაზე მუშაობდნენ დონალდ მაკენერი, ბობ შოუ და ირენ მექი. ბრიტანელი კარიკატურისტი და ანიმატორი ჯერალდ სკარფი დამდგმელი მხატვარი იყო. მან პერსონაჟების 700-ზე მეტი დიზაინი შექმნა. ფონების დიზაინზე გავლენა მოახდინა საბერძნეთსა და თურქეთში მოგზაურობამ. ანიმაციის ძირითადი სცენები შეიქმნა კალიფორნიასა პარიზში. რამდენიმე სცენაში კომპიუტერული ანიმაცია გამოიყენეს, ძირითადად — ჰიდრასთან ბრძოლაზე მუშაობისას.
ჰერკულესი გამოვიდა 1997 წლის 27 ივნისს და მიიღო კინომიმომხილველთა დადებითი შეფასებები - განსაკუთრებით, ჯეიმზ ვუდსის მიერ გახმოვანებული ჰადესის გამო. მიუხედავად ძირითადად აღფრთოვანებული შეფასებებისა, კინოთეატრებში მისი კომერციული წარმატება წინა ნამუშევრებთან შედარებით უფრო მცირე იყო და მსოფლიო შემოსავალმა 252.7 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. მას მოჰყვა პირდაპირ ვიდეოზე გამოცემული „ჰერკულესი: ნულიდან გმირამდე“, რომელიც იყო ანიმაციური სერიალის წინამორბედი. ორივე ასახავდა გმირის თავგადასავლებს იმ პერიოდში, როდესაც იგი პრომეთეს აკადემიის მოსწავლე იყო.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის ფილმები კატეგორია:უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1997 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები
მიწის მუშა
„მიწის მუშა“ — საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ყოველდღიური სასოფლო და საკოოპერაციო გაზეთი (1921–1922), შემდეგ ყოველკვირეული ჟურნალი (1923-1924, №№ 305-320). 1925 წლიდან კვლავ ყოველდღიური გაზეთი იყო და „ახალი სოფელი“ ერქვა. იბეჭდებოდა მასალები სასოფლო-სამეურნეო კულტურების აგროტექნიკური და სოფლის მეურნეობის პრობლემებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
ასლან ბჟანია
ასლან ბჟანია (Аслан Георги-иԥа Бжьаниа, დ. 6 აპრილი, 1963, ტამიში, ოჩამჩირის რაიონი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ, სსრკ) — აფხაზი პოლიტიკოსი. სეპარატისტული აფხაზეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 2020 წლიდან, უშიშროების სამსახურის ყოფილი ხელმძღვანელი (2010-2014 წწ.).
ბიოგრაფია
ასლან ბჟანია სოფელ ტამიშში, მრავალშვილიან ოჯახში დაიბადა. მისი მშობლები მასწავლებლები იყვნენ. მამა, გიორგი ბჟანია, წლების განმავლობაში ტამიშის საშუალო სკოლის დირექტორი და სოფლის საბჭოს ხელმძღვანელი იყო. დედა, ვენერა ბჟანია, დაწყებითი კლასის მასწავლებელი. ხშირად მოიხსენიებენ ასლანის ბაბუას, აშხანგერი ბჟანიას, რომელმაც საბჭოთა პრესაში გამოქვეყნებული მონაცემების თანახმად 148 წელი იცხოვრა. ბჟანიამ ტამიშის საშუალო სკოლა 1980 წელს დაამთავრა. თავდაპირველად მან ფრუნზეს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში (ახლანდელი ყირგიზეთის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი), „ინჟინერ-მშენებლის“ სპეციალობაზე ჩააბარა. თუმცა, ორ წელიწადში, მან გადაიტანა საბუთები მოსკოვის საავტომობილო-საგზაო ინსტიტუტში, რომელიც 1985 წელს დაასრულა. უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ერთი წლით, 1985-დან 1986 წლამდე, ის სამუშაოდ ქალაქ უგრაში, სმოლენსკის ოლქი, სატყეო მეურნეობის კაპიტალური მშენებლობის სამმართველოში გაანაწილეს.
1987 წელს, ბჟანია აფხაზეთში დაბრუნდა და 1989 წლამდე ინსტრუქტორად მუშაობდა ოჩამჩირის რაიონულ კომიტეტში (რაიკომი), სადაც ახალგაზრდა კომუნისტთა კავშირის (კომკავშირი), განყოფილების თავმჯდომარე იყო. 1991 წელს მან სსრკ-ს სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის (კგბ) უმაღლესი კურსები დაამთავრა და 1991-1992 წლებში აფხაზეთის სახელმწიფო უშიშროების სამსახურში მუშაობდა. აფხაზეთის ომის დროს ის ქალაქ გუდაუთაში აფხაზეთის უშიშროების სტრუქტურებში იყო. 1994 წლიდან ის ქალაქ მოსკოვში დაკავდა კომერციული საქმიანობით, რომელიც 2008 წლამდე გააგრძელა. იქვე, 1997-1999 წლებში მან რუსეთის პრეზიდენტთან არსებული სახალხო მეურნეობის აკადემიაში ისწავლა და „ტოპ-მენეჯერის“ სპეციალობას დაეუფლა. 2009-2010 წლებში ის რუსეთის ფედერაციაში ეკონომიკურ საკითხებში აფხაზეთის საელჩოს მრჩეველი გახდა.
პოლიტიკური საქმიანობა აფხაზეთში
2010 წლის 24 თებერვალს, სერგეი ბაღაფშმა ბჟანია უშიშროების სამსახურის უფროსად დანიშნა. ბაღაფშის მოულოდნელი გარდაცვალების გამო პრეზიდენტის ვადამდელი არჩევნები გაიმართა და ეს პოსტი ალექსანდრე ანქვაბმა დაიკავა. ბჟანია პირველი პირის ცვლილების შემდეგაც 2014 წლამდე შეინარჩუნა დაკავებული პოსტი.
2015 წელს ის სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური კვლევითი ფონდის „აპრა“-ს ხელმძღვანელი გახდა. მისი თქმით, ფონდის მიზანია:
2015 წლის 14 ივლისს სოხუმში ოპოზიციური ძალების ბლოკი შეიქმნა. მასში ოთხი სუბიექტი გაერთიანდა: პოლიტიკური პარტია „ამცახარა“, სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური კვლევების ფონდი „აპრა“, სამოქალაქო ორგანიზაციები „ქალები პოლიტიკაში“ და „აბზანხარა“. ბჟანია ამ ბლოკის თანათავმჯდომარე გახდა.
2017 წლის მარტში ის მეექვსე მოწვევის აფხაზეთის სახალხო კრების დეპუტატად აირჩიეს.
ოპოზიციაში და საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობა
2014 წლის მაისში ალექსანდრე ანქვაბის წინააღმდეგ გადატრიალება მოაწყვეს, რასაც მოჰყვა პირველი პირის თანამდებობიდან გადადგომა და ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნების დანიშვნა. ასლან ბჟანიამ საკუთარი კანდიდატურა პირველად მაშინ წარადგინა, პარტია „ამცახარამ“ კი მას მხარი დაუჭირა. ვიცე-პრეზიდენტად ასტან აგრბა, სოხუმის ფიზიკა-ტექნიკური ინსტიტუტის ბიჭვინთის ფილიალის დირექტორი, მოიაზრებოდა. საარჩევნო შტაბს ლეონიდ ლაკერბაია, ყოფილი პრემიერ-მინისტრი, ხელმძღვანელობდა. ბჟანიას კანდიდატურას მხარს ალექსანდრე ანქვაბიც უჭერდა.
ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ კანდიდატის განაცხადი 2 ივლისს დაარეგისტრირა, ხოლო 14 ივლისს ის დაამტკიცა. ცესკო-ს ეს გადაწყვეტილება აფხაზეთის ომის ვეტერანმა, „ლეონის ორდენის“ მფლობელმა, იგორ მიქვაბიამ, 21 ივლისს უზენაეს სასამართლოში გაასაჩივრა. პროტესტის საფუძვლად მან კანონმდებლობით გათვალისწინებული ხუთი წლის განმავლობაში განუწყვეტლად აფხაზეთში ცხოვრების ვალდებულების დარღვევა მიუთითა. სასამართლომ სარჩელი არ განიხილა მოთხოვნის დაყენებისთვის ხანდაზმულობის ვადის გასვლის გამო. ამის შემდეგ, 30 ივლისს მოქალაქეთა ჯგუფმა მიმართა პროკურატურას და წარმოდგენილი ფაქტების გამოძიება მოითხოვა. მიქვაბია ამტკიცებდა, რომ არსებობდა ოფიციალური დოკუმენტები, რომლებიც მიუთითებდნენ ბჟანიას მოსკოვში ცხოვრებას 1994 წლიდან 2010 წლამდე. საბოლოოდ, ბჟანიამ არჩევნებში მონაწილეობა მაინც მიიღო. მან ამომრჩეველთა ხმების 35, 91 % (35 860 ხმა) მიიღო, რაც გამარჯვებისთვის საკმარისი არ აღმოჩნდა. ბჟანიამ მეორე ადგილი დაიკავა, ხოლო რაულ ჰაჯიმბამ ხმების 50,6 %-ით გაიმარჯვა.
მოწინააღმდეგის გამარჯვების შემდეგ, ასლან ბჟანია ოფიციალური თანამდებობიდან გაათავისუფლეს და უშიშროების სამსახური ზურაბ მარღანიამ ჩაიბარა. ბჟანია მოსკოვში ბიზნესს დაუბრუნდა (2014-2019 წწ.), თუმცა აფხაზეთში პოლიტიკასთან კავშირი მაინც შეინარჩუნა. 2015 წლის 22 მაისს, პარტია „ამცახარას“ მეხუთე ყრილობაზე ის ოპოზიციის ლიდერად წარდგა, სიტყვით გამოვიდა და მკაცრად გააკრიტიკა მიმდინარე პოლიტიკური კურსი.
2016 წლის 3 დეკემბერს რუსეთის სასაზღვრო პოლიციამ ასლან ბჟანია ქალაქ სოჭში დააკავა, მაშინ როცა ის აფხაზეთში გადასვლას ცდილობდა. ამან ოპოზიციის აღშფოთება გამოიწვია. ისინი ირწმუნებოდნენ, რომ ბჟანიასთვის თავისუფლების აღკვეთა მის პოლიტიკურ ოპოზიციურ საქმიანობასთან იყო დაკავშირებული. მის დაკავებას მის მშობლიურ სოფელში, ტამიშში, სოლიდარობის საპროტესტო აქციით უპასუხეს. თავის მხრივ რაულ ჰაჯიმბა შეხვდა რუსეთის ელჩს აფხაზეთში და მიმართა მას თხოვნით ბჟანიას დაკავების მიზეზის ახსნა-განმარტების წარდგენის შესახებ. ბჟანია მეორე დღეს გაათავისუფლეს და მან ვრცელი ინტერვიუ მისცა, სადაც დაკავების მოვლენები დეტალურად გააზიარა. მან თქვა, რომ რამდენჯერმე ჩაუტარეს ტესტი ალკოჰოლისა და ნარკოტიკების ორგანიზმში არსებობის შესახებ. ტესტებმა უარყოფითი პასუხი აჩვენეს. პარალელურად მოხდა მისი ავტომობილის ჩხრეკა, რის შემდეგადაც ამოიღეს ცეცხლსასროლი იარაღი, რომლითაც ბჟანია 2014 წელს დააჯილდოვეს და მას შემდეგ ის რეგულარად ატარებდა მას და პრობლემა არასოდეს შექმნია. და ბოლოს, მან განაცხადა, რომ პირდაპირი მტკიცებულებები მის დაკავებაში აფხაზეთის ხელისუფლების მონაწილეობის შესახებ მას არ გააჩნია, თუმცა ამის საფუძვლიანი ეჭვი არსებობს და რაც მთავარია, მისი ბრალეულობის დამადასტურებელი დოკუმენტი არ არსებობს.
ასლან ბჟანიამ თავისი კანდიდატურა მეორედ 2019 წლის 25 აგვისტოს დანიშნულ საპრეზიდენტო არჩევნებისთვის წარადგინა. თუმცა, მან უეცრად მეტყველების უნარი დაკარგა და 18 აპრილს ჯანმრთელობის კრიტიკული მდგომარეობით მოსკოვის კლინიკაში აღმოჩნდა, რის გამოც მისი კანდიდატურა მოიხსნა. აფხაზეთში მიაჩნდათ, რომ ის მოწამლეს. მოსკოვიდან ბერლინში გადაყვანილ ბჟანიას ჩაუტარდა შესაბამისი ანალიზები და მის სისხლში მძიმე მეტალების მაღალი კონცენტრაცია გამოავლინეს, რამაც მოწამვლის ვერსია დაადასტურა.
გამარჯვებულის გამოვლენა პირველ ტურში ვერ მოხერხდა და 2019 წლის 8 სექტემბრისთვის მეორე ტური დაინიშნა, რომელშიც რაულ ჰაჯიმბა და ალხას კვიცინია ეჯიბრებოდნენ ერთმანეთს. ჰაჯიმბამ ხმების 47,39 %, ხოლო კვიცინიამ 46,17 % აიღო, გამარჯვებულად კი კვლავ ჰაჯიმბა გამოცხადდა. ოპოზიციამ ეს შედეგი გააპროტესტა და უკანონო უწოდა. მისი თქმით, კანონით გამარჯვებულს არჩევნებში მონაწილეთა ხმების საერთო რაოდენობის მინიმუმ 50 % +1 ხმა უნდა ჰქონოდა.
რაულ ჰაჯიმბამ დაიკავა თანამდებობა, მაგრამ 2020 წლის იანვრის დასაწყისში მოვლენებმა პოლიტიკური კრიზის ხასიათი მიიღეს. 9 იანვარს მომიტინგეები პრეზიდენტის ადმინისტრაციის შენობის წინ შეიკრიბნენ და მისი გადადგომა მოითხოვეს. მეორე დღეს, უზენაესმა სასამართლომ 8 სექტემბრის არჩევნების შედეგები უკანონოდ ცნო. შეუჩერებელი დემონსტრაციებისა და პოლიტიკური ზეწოლის შედეგადად 12 იანვარს, საღამოს, რაულ ჰაჯიმბა გადადგა.
ახალი არჩევნები 2020 წლის 22 მარტისთვის დაინიშნა. მასში სამი კანდიდატი იღებდა მონაწილეობას: გაერთიანებული ოპოზიციის ლიდერი ასლან ბჟანია, მთავრობის ვიცე-პრემიერი ადგურ არძინბა და ყოფილი შინაგან საქმეთა მინისტრი ლეონიდ ძაფშბა. მარტის დასაწყისში მოსკოვში აფხაზურ დიასპორასთან შეხვედრის შემდეგ სოჭში დაბრუნებული ასლან ბჟანია ისევ ჯანმრთელობის მძიმე მდგომარეობის გამო ადგილობრივ საავადმყოფოში გადაიყვანეს. იყო ვერსიები მისი ხელმეორედ მოწამვლის შესახებ. თუმცა, ის მალე გამოჯანმრთელდა და საარჩევნო კამპანია გააგრძელა. ამომრჩეველთა 56,5% ხმით ასლან ბჟანიამ გაიმარჯვა. ამავე წლის 23 აპრილს მოხდა მისი ინაუგურაცია. ვიცე-პრეზიდენტად ბადრა გუნბა, ყოფილი კულტურის მინისტრი, ხოლო პრემიერ-მინისტრად ალექსანდრე ანქვაბი დაინიშნენ.
Cataglyphis livida
Cataglyphis livida — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
ასლან ბჟანია
პოლიტიკური შეხედულებები
ასლან ბჟანია თავს ვლადისლავ არძინბას, სერგეი ბაღაფშისა და ალექსანდრე ანქვაბის მიმდვერად მიიჩნევს, თუმცა აღნიშნავს, რომ აქვს საკუთარი ხედვაც, რომლის იმპლემენტაციას შეეცდება პრაქტიკაში. ის შესაძლებლად მიიჩნევს საკითხის შესწავლას რუსეთის მოქალაქეებისთვის აფხაზეთში უძრავი ქონების შესყიდვასთან დაკავშირებით, რაც დღევანდელი მდგომარეობით კანონით აკრძალულია. ის სამომავლოდ შესაძლებლად მიიჩნევს პარლამენტისთვის უფლებამოსილებების გაზრდას და პრეზიდენტისთვის, შესაბამისად, მის შემცირებას, თუმცა, ამას, მისი თქმით, გარკვეული დრო და ინსტიტუციური მომზადება დასჭირდება.
Cataglyphis livida
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
ასლან ბჟანია
ასლან ბჟანია და საქართველო
ასლან ბჟანიას სიტყვებმა საქართველოსთან პირდაპირი დიალოგის საჭიროების შესახებ ფართოდ განხილვადი თემა გახდა. მან „რია ნოვოსტისთან“ ინტერვიუში აღნიშნა: „ჩვენ დაინტერესებული ვართ იმაში, რომ საქართველომ გვაღიაროს“ და რომ ჟენევის საერთაშორისო ფორმატის გარდა უნდა ასევე არსებობდეს მოლაპარაკების სხვა პლატფორმაც.
ჯილდოები
2014 წლის მაისში ასლან ბჟანიას გენერალ-მაიორის წოდება მიენიჭა.
სოჭის 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებში უსაფრთხოების საკითხებში თანამშრომლობისთვის ვლადიმერ პუტინმა ბჟანია „მეგობრობის ორდენით“ დააჯილდოვა.
ოჯახი
ასლან ბჟანია არის დაოჯახებული და ჰყავს ორი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:აფხაზი პოლიტიკოსები კატეგორია:აფხაზი სეპარატისტები
დეივიდ ლინი
სერ დევიდ ლინი (David Lean დ. 25 მარტი, 1908 — გ. 16 აპრილი, 1991) — ინგლისელი კინო რეჟისორი და პროდიუსერი. ფართო ეკრანებზე გამოსვლისთანავე მას დიდი წარმატება მოუტანა ისეთმა ფილმებმა, როგორიცაა: „ლოურენს არაბი“, „ხიდი მდინარე კვაიზე“, „ექიმი ჟივაგო“, „რაიანის ქალიშვილი“, „გასასვლელი ინდოეთში“. 1946 წელს ლინი დაჯილდოვდა კანის კინო ფესტივალის „ოქროს პალმის რტოთი“ ფილმისთვის „მოკლე შეხვედრა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები
Dolichoderus gurnetensis
Dolichoderus gurnetensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნოვაცი
ნოვაცი (Новаци) — სოფელი მაკედონიაში, ნოვაცის თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (პელაგონიის რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 1 283 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
სქოლიო
კატეგორია:ნოვაცის თემის სოფლები
დელტა (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „დელტა“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
ფლორიან ალბერტი
ფლორიან ალბერტი (Albert Flórián, დ. — გ. ) — უნგრელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე უნგრეთის ნაკრების და საფეხბურთო კლუბ ფერენცვაროშის შემადგენლობაში.
ალბერტი უნგრული ფეხბურთის ერთ-ერთი ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავია. იგი ერთადერთი უნგრელი ფეხბურთელია, რომელიც France Football-ის ვერსიით ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელი გახდა, მან ამ ტიტულის მოპოვება 1966 წელს შეძლო. მანამდე უნგრელი ფეხბურთელებიდან საუკეთესო შედეგი მადიარული ფეხბურთის მეტრს, ფერენც პუშკაშს ჰქონდა, რომელმაც 1960 წლის გამოკითხვაში მეორე ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:უნგრელი ფეხბურთელები კატეგორია:1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ოქროს ბურთის მფლობელები
ბირდარსკი-გერანი
ბირდარსკი-გერანი (Бърдарски геран) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 765 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ლოვოზეროს ტბა
ლოვოზერო (Ловозеро) — ტექტონიკური ტბა კოლის ნახევარკუნძულზე, რუსეთში, მურმანსკის ოლქში. ფართობი 200 კმ², საშუალო სიღრმე 5,7 მეტრი, მაქსიმალური 35 მეტრი. აღმოსავლეთიდან აკრავს ლოვოზეროს ტუნდრის მთები. ტბიდან გამოედინება მდინარე ვორონია, რომელზეც 1970 წელს ააგეს ჰესი და ლოვოზეროს წყალსაცავად გადაიქცა. დონე ირყევა 1,55 მეტრ ფარგლებში. იყინება ოქტომბერ-ნოემბერში, ყინულძვრაა აპრილ-მაისში. სანაპირო ხაზი დაკლაკნილია. ტბაში ბევრი კუნძული და ნახევარკუნძულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:მურმანსკის ოლქის ტბები
პაუ-დუს-ფერუსი
პაუ-დუს-ფერუსი (Pau dos Ferros) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 190 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში.
ლევან ლაღიძე
ლევან ლაღიძე (დ. 19 მაისი, 1958, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მხატვარი.
გრიგოლ ლორთქიფანიძე
გრიგოლ ლორთქიფანიძის პირადი არქივი დაცულია ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში.
ლევან ლაღიძე
ლევან ლაღიძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი 1981 წელს. 1985-1988 წლებში იყო თბილისის მხატვრის სახლის ფერწერის შემოქმედებითი სახელოსნოს ხელმძღვანელი. მისი პერსონალური გამოფენები მოწყობილია თბილისის მხატვართა სახლში, აშშ-ის საელჩოში და გერცევის გალერეაში მოსკოვში. მონაწილეობა აქვს მიღებული კოლექტიურ გამოფენებში ავსტრიაში, საფრანგეთში, დიდ ბრიტანეთში, გერმანიაში. მისი ნამუშევრები დაცულია: სახელმწიფო ტრეტიაკოვის გალერეაში (მოსკოვი, რუსეთი), თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში (მოსკოვი, რუსეთი), ეროვნული გალერეაში (თბილისი, საქართველო), გალერეა „Gertsev“ (მოსკოვი, რუსეთი), გალერეა „TMS“ (თბილისი, საქართველო). 2011 წლიდან „ლაღიძის გალერეა“-ს მფლობელია.
გრიგოლ ლორთქიფანიძე
ადრეული წლები
გრიგოლ სპირიდონის ძე ლორთქიფანიძე დაიბადა 1881 წელს იმერეთში, ქუთაისის მაზრის სოფელ ისრითში. მამა, სპირიდონი და დედა, მართა თადეოზის ასული პაპავა აზნაურები იყვნენ. გრიგოლი ოჯახში მეექვსე შვილი იყო. ოთხწლიანი სკოლა დაამთავრა სოფელ ამაღლებაში. სწავლა გააგრძელა ქუთაისის სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. გიმნაზიიდან რევოლუციურ გამოსვლებში მონაწილეობის გამო გარიცხეს, მაგრამ იოსებ ოცხელმა აღადგინა.
ლევან ლაღიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი
გრიგოლ ლორთქიფანიძე
ადრეული წლები
1902 წელს გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, გრიგოლმა სწავლის გასაგრძელებლად აირჩია ოდესის ნოვოროსიისკის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი, სადაც ტრადიციულად ქართველი ახალგაზდრობის დიდი ჯგუფი იღებდა მონაწილეობას. ამ დროისათვის ოდესა რუსეთის სამხრეთის რევოლუციური მოძრაობის ცენტრს წარმოადგენდა. სტუდენტთა მოძრაობაში ნოვოროსიისკის უნივერსიტეტსაც თვალსაჩინო ადგილი ეკავა. გრიგოლი ამ მოძრაობის შუაგულში აღმოჩნდა. მან მჭიდრო კონტაქტები დაამყარა ოდესის სოციალ-დემოკრატიულ ორგანიზაციასთან და მესვეურობდა სტუდენტთა სამზადისს რევოლუციური გამოსვლებისათვის, ორგანიზატორი იყო პოლიტიკური გაფიცვებისა. პარტიის გაყოფის შემდეგ, ქართველთა უმრავლესობის მსგავსად, მიემხრო მენშევიკებს. 1904 წელს სხვა მეამბოხე სტუდენტებთან ერთად უნივერსიტეტიდან გარიცხეს და ციხეში ჩასვეს.
პაუ-დუს-ფერუსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 745 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 106.73 კმ²-ზე. ფართობი 259 959 კმ²-ია.
გრიგოლ ლორთქიფანიძე
რევოლუცია
ლორთქიფანიძემ 3 წელი გაატარა პატიმრობასა და გადასახლებაში. 1905 წლის 17 ოქტომბრის მანიფესტიც კი არ შეხებია მას. მხოლოდ შემდეგ, როცა რევოლუციური ვნებები დაცხრა და ცარიზმი გამარჯვებას ზეიმობდა, სასჯელმოხდილი ლორთქიფანიძე გაათავისუფლეს იმ პირობით, რომ ამიერიდან ცარიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში აღარ ჩაებმებოდა. 1907 წელს კვლავ დაბრუნდა ნოვოროსიისკის უნივერსიტეტში, მაგრამ ამჯერად სპეციალობა შეიცვალა — აირჩა ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი ფილოსოფიის განხრით. ჟანდარმერია-პოლიციისათვის მიცემული დაპირება არ შეასრულა, ისევ ჩაება რევოლუციურ საქმიანობაში. საფუძვლიანად სწავლობდა მარქსიზმს. ამ წლებში ხშირად ჩამოდიოდა საქართველოში, მონაწილეობდა სოციალ-დემოკრატიის მენშევიკურ და ბოლშევიკურ მიმდინარეობათა დისკუსიებში, გამოდიოდა საჯარო ლექციებით გამათავისუფლებელი მოძრაობის ისტორიისა და თეორიის საკითხებზე, თანამშრომობდა პრესაში. ამ დროს მისი რედაქტორობით გამოიცა გაზეთი „ეკალი“, რომელიც რადიკალური მიმართულების გამო მალე აკრძალეს, შემდეგ ქუთაისში გაზეთ „სოციალ-დემოკრატიულ ფურცელს რედაქტორობდა.
პაუ-დუს-ფერუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
გრიგოლ ლორთქიფანიძე
რევოლუცია
გრიგოლ ლორთქიფანიძეს ამ დროს პროფესიონალი რევოლუციონერის სახელი ჰქონდა მოხვეჭილი და იგი პოლიციის გამუდმებული მეთვალყურეობის ქვეშ იმყოფებოდა. ოდესის გუბერნიის პოლიციის უფროსის მოხსენებაში იმპერატორისადმი აღნიშნულია, რომ გრიგოლ ლორთქიფანიძე ყველაზე საშიში რევოლუციონერია ოდესის გუბერნიაში.
რევოლუციის აღმავლობა, რაც იმპერიაში 1911-1912 წლებში დაიწყო ახალ პერსპექტივებს უშლიდა გრიგოლსაც. 1911 წელს ერთ-ერთი რევოლუციური მარქსისტული ჯგუფის დარბევისას, ჟანდარმებმა იგი დააპატიმრეს. 1911-1912 წლები მეტეხის ციხეში გაატარა. გასამართლების შემდეგ სასჯელად ერგო გადასახლება რუსეთის ჩრდილოეთში. 1916 წელს მისცეს ვორონეჟის გუბერნიაში დასახლების უფლება. აქ იგი პედაგოგობას ეწეოდა და დაოჯახდა კიდეც. მეუღლე, დაბა ურუს კომერციული სასწავლებლის პედაგოგი ლუბოვ ტიმოთეს ასული ავრამენკო.
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის დროს გრიგოლი ისევ რუსეთშია და პედაგოგიურ საქმიანობას უთავსებს საზოგადოებრივ მოღვაწეობას. იგი, ისევე როგორც ზოგადად ქართული სოციალ-დემოკრატია, მტრულად შეხვდა 1917 წლის ოქტომბრის ბოლშევიკურ გადატრიალებას და მიიჩნია ჭეშმარიტი მარქსიზმის უხეშ დამახინჯებად. გრიგოლი სწორედ ამ პერიოდში რედაქტორობდა ბელგოროდის ოლქის ერობის სახალხო გაზეთს, რომელშიც ათავსებდა სტატიებს სხვადასხვა ფსევდონიმით. გრიგოლს სწამდა, რომ რუსეთის დემოკრატიის ინტერესებს დაიცავდა რუსეთის დამფუძნებელი კრება, რომლის დათხოვნა ბოლშევიკების მიერ მიიჩნია ბოლშევიკური დიქტატურის უხეშ გამოვლინებად. ამ გაზეთის 34-ე ნომერი პვლადიმერ ზავადიეს ფსევდონიმით დაბეჭდილია მისი სტატია „ცდები რუსეთზე", სადაც დაგმობილია ის მტკივნეული ექსპერიმენტები, რომელთაც რუსი ხალხის მიმართ ახორციელებდნენ ბოლშევიკები. ეს გაზეთი ბოლშევიკებმა მალე დახურეს. რეპრესიების მოლოდინში გრიგოლ ლორთქიფანიძე ბოლშევიკურ რუსეთს მალე გაეცალა და 1918 წლის დამდეგს ოჯახითურთ დაბრუნდა საქართველოში.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
ლორთქიფანიძე ამ დროს ხშირად მოგზაურობდა საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში და ლექციებით გამოდიოდა მიმდინარე მომენტისა და პერსპექტივების შესახებ. საქართველოს დამოუკიდებლობის აღიარებას იგი მიიჩნევს კოლონიური უღლისაგან თავდახსნისათვის ქართველი ხალხის ასწლოვანი ბრძოლის დაგვირგვინებად, ამხელს რუსული ბოლშევიზმის ავანტიურიზმს, მისი იდეების შეუთავსებლობას ხალხთა ინტერესებთან. დავით კლდიაშვილი, რომელიც თელავში, კოტე მაყაშვილთან და დუტუ მეგრელთან ერთად დასწრებია გრიგოლის ლექციას, იგონებს:
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობაში გრიგოლს იმთავითვე საპასუხისმგებლო თანამდებობა ეჭირა. განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა დამოუკიდებელი ქვეყნის თავდაცვისუნარიანობას, აქტიურად მონაწილეობდა სახალხო გვარდიის ორგანიზაციასა და განმტკიცებაში, საჯარისო ნაწილების საბრძოლო მზადყოფნის ამაღლებაში. ამ მხრივ მისი მოღვაწეობა იმდენად თვალსაჩინო იყო, რომ 1920 წელს საქართველოს სამხერდო მინისტრად დანიშნეს. დამფუძნებელმა კრებამ მას, ამასთან ერთად, დააკისრა რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილეობა. სხვადასხვა დროს, საქართველოს სამხედრო და განათლების მინისტრის თანამდებობები ეკავა. 1921 წლის მარტის შუაში, მას შემდეგ რაც, წითელი არმიამ საქართველო დაიკავა და მენშევიკური მთავრობა ბათუმიდან საზღვარგარეთ წასასვლელად ემზადებოდა, გრიგოლ ლორთქიფანიძე ბოლშევიკებთან მოსალაპარაკებლად თბილისში დარჩა, გენერალ შალვა მაღლაკელიძესთან და სამხედრო მინისტრ პარმენ ჭიჭინაძესთან ერთად. რევკომი ჟორდანიასგან კაპიტულციას მოითხოვდა, დამფუძნებელი კრება უარს აცხადებდა. მოლაპარაკებებში ლორთქიფანიძემ ძირითადი აქცენტი გააკეთა მიმდინარე ოსმალეთის მცოცავ ანექსიაზე, რომელიც თანდათან ზემოთ მოიწევდა და ბათუმის ოლქს იპყრობდა.
1921 წლის 18 მარტს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის მხრიდან გრიგოლ ლორთქიფანიძემ და რევკომის წარმომადგენელმა მამია ორახელაშვილმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას საომარი მოქმედებების შეწყვეტის შესახებ, რომლის თანახმად ერთადერთ კანონიერ მთავრობად კვლავ, ვიდრე მას ქართველი ხალხი არ გადააყენებდა, რჩებოდა დემოკრატიული მთავრობა. საქართველომ არ ცნო ბოლშევიკური მთავრობა და არ მიიღო კაპიტულაცია.
საბჭოთა წყობა
1928 წელს ინდუსტრიალიზაციის წარმატებებით აღფრთოვანებულმა საქართველოს პარტიის ცეკამ, კონკრეტულად გრიგოლის რევოლუციამდელმა მეგობრებმა, მიხა კახიანმა და ლევან ღოღობერიძემ, ჩამოიყვანეს გრიგოლ ლორთქიფანიძე, იმ დაპირებით, რომ თუ გაიზიარებდა ბოლშევიკების პოლიტიკურ კურსს და ექნებოდა სურვილი, გაუკეთებდნენ რეაბილიტირებას და მოაწყობდნენ უნივერსიტეტში ლექტორად. გრიგოლს მოატარეს თითქმის მთელი საქართველო და სთხოვეს, გამოეთქვა თავისი შეხედულებანი სოციალიზმის მშენებლობის თაობაზე. გრიგოლ ლორთქიფანიძემ პირუთვნელად კარგიც აღნიშნა და მიუღებელზეც მიუთითა ცეკას. განსაკუთრებით მოითხოვა ამიერკავკასიის ფედერაციის გაუქმება, როგორც საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის გზა. ბოლშევიკებმა და ყოფილმა მენშევიკმა საერთო ენა ვერ გამონახეს და გრიგოლი კვლავ დააბრუნეს გადასახლებაში.
1929 წელს, გრიგოლ ლორთქიფანიძემ კურსკიდან მისწერა წერილი იოსებ სტალინს ორმოცდაათი წლის იუბილეზე:
ამ წერილის შემდეგ ლორთქიფანიძე ექვსი თვით ჩასვეს ციხეში შემდეგ კი, უკვე საცხოვრებლად ქცეულ კურსკიდან სამი წლით გადაასახლეს ვორონეჟში.
1935 წელს სსრკ საბჭოების მეექვსე ყრილობაზე გადაწყდა „გამარჯვებული სოციალიზმის” კონსტიტუციის შემუშავება. იმავე წლის 24 მარტს გრიგოლ ლორთქიფანიძე საკონსტიტუციო კომისიის თავმჯდომარეს, სტალინს და წევრებს: მოლოტოვს, ლიტვინოვსა და რადეკს უგზავნის 36 გვერდის მოცულობის წერილს კონსტიტუციაში ეროვნულ საკითხებზე თავისი მოსაზრებებით. გრიგოლთან ერთად წერილს ხელს აწერენ იმხანად ვორონეჟში გადასახლებული ალექსანდრე დგებუაძე და კონსტანტინე კანდელაკი. კომისიამ გრიგოლის მოსაზრებები არ გაითვალისწინა.
1936 წლის 21 დეკემბერს გრიგოლ ლორთქიფანიძეს მიესაჯა დამატებით 5 წელი გამასწორებელ ბანაკებში და გაიგზავნა ციმბირის უმძიმეს ბანაკში, კემეროვოს ოლქის გორნაია შორიას რკინიგზის მშენებლობაზე. 1937 წელს ქობულოვმა მოახსენა საქართველოს სსრ ცკ პირველ მდივან ლავრენტი ბერიას, რომ ემიგრაციაში ნოე ჟორდანიას უთქვამს გრიგოლ ლორთქიფანიძეზე, საქართველოში ყველაზე საიმედო ძალად მიმაჩნიაო. შემდეგ ბერიას მიერ შეთითხნილი ბრალდებით იგი საქართველოში ჩამოიყვანეს და ჩეკას საპყრობილეში გამოკეტეს, სადაც 1937 წლის 2 სექტემბერს, საკუთარ 56-ე დაბადების დღეზე, ბერიასა და ქობულოვთან დაკითხვის დროს გარდაიცვალა.
ხსოვნა
1998 წლის 22 ივნისს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაფუძნდა გრიგოლ ლორთქიფანიძის საზოგადოება. გრიგოლ ლორთქიფანიძის სახელობის ქუჩებია თბილისსა და ბათუმში. თბილისში, პავლე ინგოროყვას N22-ში, სადაც ცხოვრობდა ლორთქიფანიძე, განთავსებულია შესაბამისი საინფორმაციო დაფა.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის განათლების მინისტრები კატეგორია:ლორთქიფანიძეები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:ქართველი სოციალისტები კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:საქართველოს თავდაცვის მინისტრები
Dolichoderus haradae
Dolichoderus haradae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Cataglyphis laevior
Cataglyphis laevior — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
აფრიკული პალმის ციბეტა
აფრიკული პალმის ციბეტა ან უბრალოდ პალმის ციბეტა (Nandinia binotata) — ძუძუმწოვარი ცხოველი მტაცებლების რიგისა. მონოტიპური ოჯახისა და გვარის წარმომადგენელია. ტანით არც თუ ისე დიდია: მისი სხეულის სიგრძეა 44–58 სმ, სქელი კუდისა — 46–62 სმ, მასა 1,7–2,1 კგ. ახასიათებს მოკლე ფეხები და მოკაუჭებული ბრჭყალები. ბეწვი მოკლე და ხაოიანია. შეფერილია მონაცრისფროდ ან მურად, დაჰკრავს წითური ან წაბლისფერი ელფერი. ტანზე აყრია მუქი და ბუნდოვანი ლაქები. მე-3 და მე-4 თითებს შორის გააჩნია სურნელოვანი ჯირკვალი. გავრცელებულია ეკვატორული აფრიკის ტროპიკულ ტყეებში, გვინეა-ბისაუდან სამხრეთ სუდანამდე და ზიმბაბვის აღმოსავლეთ მხარემდე. მისდევს ნახევრადმეხეურ ცხოვრებს, აქტიურია ღამით, დღეს 10–30 მ სიმაღლეზე ან ლიანებში ატარებს. მარტოსული ცხოველია. რაციონის 80 %-ს ხილი შეადგენს, აგრეთვე იკვებება მღრღნელებით, ხილიჭამია ხელფრთიანებით, ფრინველებით, მათი კვერცხებით, მსხვილი ხოჭოებით, მუხლუხებითა და ლეშით. ანადგურებს ვირთაგვებს, თაგვებსა და ტარაკნებს. ხშირად ჭამს მცენარეებსაც. აღმოსავლეთ აფრიკაში ჩატარებულმა გამოკვლევებმა აჩვენა, რომ აფრიკულ პალმის ციბეტა ორჯერ მრავლდება წელიწადში — მაისსა და ოქტომბერში (ემთხვევა ტენიან სეზონებს). მაკეობა 64 დღე-ღამე გრძელდება, მშობიარობს ხეზე. შობს 2–4 ნაშიერს. დედალი მათ რძით კვებავს. ზრდასრულობას 3 წლისანი აღწევენ. ცოცხლობენ 15 წლამდე.
ქვესახეობები
მოიცავს 4 ქვესახეობას:
სქოლიო
კატეგორია:პალმის ციბეტა
NGC 384
NGC 384 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1850 წლის 4 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
რაჯივ განდი
ჯავაჰარლალ ნერუს შვილიშვილი და ინდირა განდის უფროსი ვაჟი. სწავლობდა დიდ ბრიტანეთში. პოლიტიკაში ჩაერთო საკმაოდ გვიან, უმცროსი ძმის სანჯეის უეცარი გარდაცვალების შემდეგ. 1980 წელს დაინიშნა ინდირა განდის პარტიის ინდოეთის ეროვნული კონგრესის ახალგაზრდული ფრთის ხელმძღვანელად. 1983 წელს დაინიშნა პარტის გენერალურ მდივნად და ფაქტობრივად დედის შემცვლელად. 1984 წლის ოქტომბერში ინდირას მკვლელობის შემდეგ არჩეულ იქნა მმართველი პარტიის თავმჯდომარედ, სათავეში ჩაუდგა მთავრობას და ამავე დროს 1988 წლამდე ასრულებდა საგარეო საქმეთა მინისტრის მოვალეობას. 1989 წელს მმართველობა დაკარგა, თუმცა რჩება გავლენიან პოლიტიკურ მოღვაწედ ოპოზიციაში.
რიგით წინასაარჩევნო კამპანიის დროს, სადაც მას გამარჯვების მაღალი შანსი ჰქონდა, მადრასთან ახლოს თამილელი ტერორისტი კამიკაძე მკვლელი ქალის მსხვერპლი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:XX საუკუნის პოლიტიკოსები კატეგორია:ინდოელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ინდოეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:მოკლული პოლიტიკოსები
ალექსანდრ პიპერსკი
ალექსანდრ პიპერსკი (Алекса́ндр Че́дович Пипе́рски; დ. 9 ოქტომბერი, 1989, მოსკოვი) — რუსი ენათმეცნიერი ლინგვისტიკის პოპულარიზატორი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, რუსეთის ეროვნული კვლევითი უნივერსიტეტის „ეკონომიკის უმაღლესი სკოლის“ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის მეცნიერ-თანამაშრომელი და უფროსი მასწავლებელი.
ალექსანდრ პიპერსკი არის პრემია „პროსვეტიტელ“-ის („განმანათლებელი“) ლაურეატი ნომინაციაში „ჰუმანიტარული მეცნიერებები“ (2017).
ბრვენიცა
ბრვენიცა (Брвеница) — სოფელი მაკედონიაში, ბრვენიცის თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (პოლოგის რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 2918 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
ალექსანდრ პიპერსკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ენათმეცნიერები კატეგორია:რუსი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი
ბრვენიცა
სქოლიო
კატეგორია:ბრვენიცის თემის სოფლები
ნორბულინგკა
ნორბულინგკა (ტიბეტ. ནོར་བུ་གླིང་ཀ་) — სასახლე და პარკი ჩინეთში, ტიბეტის ავტონომიური რესპუბლიკის დედაქალაქ ლჰასაში. დაარსდა 1754 წელს, VII დალაი ლამას ინიციატივით და წარმოადგენდა დალაი-ლამას საზაფხულო რეზიდენციას 1780 წლიდან 1959 წლამდე, მანამ სანამ XIV დალაი ლამა გაიქცეოდა ტიბეტიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
სომხეთის გენერალური პროკურატურა
სომხეთის გენერალური პროკურატურა (Հայաստանի Հանրապետության դատախազություն) — სომხეთის იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება, რომელიც თავის უფლებამოსილებას ახორციელებს სომხეთის კანონმდებლობით განსაზღვრულ ფარგლებში, ის ზედამხედველებს სომხეთის კანონის აღსრულებას სამართალდამცავი ორგანიზაციების მიერ, როგორიცაა სომხეთის პოლიცია და ეროვნული უსაფრთხოების სამსახური. ოფისი მდებარეობს ვაზგენ სარგსიანის ქუჩა ნომერ 5-ში, ერევანში, სომხეთი. ამჟამინდელი გენერალური პროკურორი არტურ დავითიანია.
სომხეთის პირველი რესპუბლიკის გენერალურმა პროკურატურამ მუშაობა დაიწყო 1918 წლის 6 დეკემბერს. სწორედ ამ დროს მმართველმა საბჭომ მიიღო კანონი ,,ყოფილი რუსეთის იმპერიის კანონების გამოყენების შესახებ სომხეთის ტერიტორიაზე”. 1959 წლის 27 თებერვალს საბჭოთა პროკურატურაში შეიქმნა კოლეგია, რომელსაც ხელმძღვანელობდა სომხეთის მთავარი პროკურორი. 1995 წლის 5 ივლისს მიღებულ იქნა სომხეთის პირველი კონსტიტუცია, ამის შემდეგ იმავე წლის 5 ოქტომბერს შეიქმნა დამოუკიდებელი სამხედრო პროკურატურა. 1999 წელს სააგენტო გახდა დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის გენერალური პროკურორების საკოორდინაციო საბჭოს სრულუფლებიანი წევრი. 2005 წელს გახდა პროკურორთა საერთაშორისო ასოციაციისა და ევროპის გენერალურ პროკურორთა კონფერენციის წევრი.
სომხეთის გენერალური პროკურატურის ძირითადი მიმართულებებია: კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევებში სრული მოცულობით წინასწარი გამოძიების ჩატარება, ოპერატიულ-სამძებრო ორგანოების საქმიანობისას კანონის ზუსტ და ერთგვაროვან შესრულებაზე ზედამხედველობა, სისხლის სამართლებრივი დევნის დაწყება, სისხლის სამართლებრივი დევნის განხორციელების უზრუნველსაყოფად წინასწარი გამოძიების სტადიაზე საპროცესო ხელმძღვანელობის განხორციელება, დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის კოორდინაცია, ადამიანის უფლებათა დაცვის ღონისძიებათა განხორციელების უზრუნველყოფა და სასამართლოში სისხლის სამართლის საქმეში მონაწილეობა როგორც მხარე - სახელმწიფო ბრალდება.
სტრუქტურა
პროკურატურის ერთ-ერთი სტრუქტურაა ცენტრალური ოფისი, რომლის შემადგენლობაშიც შედის: საგამოძიებო დეპარტამენტი, ზედამხედველობის განყოფილება, ბრალდების დაცვისა და სასამართლო აქტების გასაჩივრების დეპარტამენტი, საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დეპარტამენტი, სახელმწიფო ინტერესების დაცვის დეპარტამენტი, იურიდიული დეპარტამენტი, საერთაშორისო სამართლებრივი თანამშრომლობის დეპარტამენტი, კორუფციისა და ეკონომიკური დანაშაულის დეპარტამენტი, ორგანიზაციის იურიდიული დახმარების დეპარტამენტი, IT დეპარტამენტი, სამდივნო დეპარტამენტი, პროტოკოლის განყოფილება, საზოგადოებასთან ურთიერთობის განყოფილება, შიდა აუდიტის განყოფილება, პერსონალის მართვის განყოფილება, ორგანიზაციული განყოფილება, სტატისტიკისა და ანალიზის განყოფილება.
სამხედრო პროკურატურის შემადგენლობაში შედის: საგამოძიებო განყოფილება, ზედამხედველობის განყოფილება, სახელმწიფო ინტერესების დაცვის სამმართველო.
გარნიზონის ოფისებია: ერევნის გარნიზონის სამხედრო პროკურატურა, გორისის გარნიზონის სამხედრო პროკურატურა, ლორეს გარნიზონის სამხედრო პროკურატურა, სევანის გარნიზონის სამხედრო პროკურატურა, შირაქის გარნიზონის სამხედრო პროკურატურა, ეგეგნაძორის გარნიზონის სამხედრო პროკურატურა, № 1 გარნიზონი სამხედრო პროკურატურა, № 2 გარნიზონი სამხედრო პროკურატურა, № 3 გარნიზონი სამხედრო პროკურატურა.
სომხეთის გენერალური პროკურატურის პროკურორები: სურენ ოსიპიანი (1971– 1988), ვლადიმერ ნაზარიანი (1988-1990), არტავაზდ გევორგიანი (1990– 1997), ჰენრიკ ხაჩატრიანი (1997-1998), ჟირირ ხარატიანი (1998), აღვან ჰოვსეფიანი (1998– 1999), ბორის ნაზარიანი (1999-2001), არამ თამაზიანი (2001– 2004), აღვან ჰოვსეფიანი (2004— 2013), გევორგ კოსტანიანი (2013– 2016), არტურ დავთიანი (2016 წლიდან).
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის სამართალი კატეგორია:სომხეთის პროკურატურა კატეგორია:სამართალი კავკასიაში კატეგორია:სისხლის სამართალი.