cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოწინავე
ავადდება მტვრიანა გუდაფშუტით. გამძლეა ყვითელი და მურა ჟანგას, აგრეთვე მაგარი გუდაფშუტას მიმართ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორბლები
ჰენრი VIII-ის ცოლები
მინი|მარჯვნივ|ჰენრი VIII ინგლისის მეფე ჰენრი VIII-მ 1509–1543 წლებში ექვსი ცოლი შეირთო. ესენია: კატალინა არაგონელი (ქორწინება გაუქმდა), ენ ბოლეინი (ქორწინების გაუქმების შემდეგ თავი მოკვეთეს), ჯეინ სეიმური (გარდაიცვალა მშობიარობის შემდეგ ინფექციით), ენ კლეველი (ქორწინება გაუქმდა), ქეთრინ ჰოვარდი (ქორწინების გაუქმების შემდეგ თავი მოკვეთეს) და ქეთრინ პარი. კატალინა არაგონელმა, ენ ბოლეინმა და ჯეინ სეიმურმა თითო შვილი გააჩინეს ჰენრისგან. აღსანიშნავია, რომ სამივე შემდგომში ინგლისის სამეფო ტახტზე ავიდა. ესენია: მერი I, ელისაბედ I, ედუარდ VI.
კატალინა არაგონელი
მინი|მარჯვნივ|კატალინა არაგონელი კატალინა არაგონელი იყო ესპანეთის მეფე ფერდინანდისა და დედოფალ იზაბელას ქალიშვილი. ის 1501 წელს ცოლად გაყვა ჰენრი VIIის ვაჟს არტურს.არტური მამის სიცოცხლეშივე გარდაიცვალა. ჰენრი VIIის სიკვდილის შემდეგ ტახტზე ადის ჰენრი VIII. ჰენრის მისი რძალი, ძმის ცოლი მოყავს ცოლად. 1511 კატალინა აჩენს პრინც ჰერნის რომელიც ორ თვეში მოკვდება, ხუთი წლის შემდეგ კი უჩნდებათ გოგონა მერი, შემდგომ მერი I.მეფე და ესპანელი პრინცესა კატალინა ერთად მხოლოდ 1522 წლამდე ცხოვრობენ, ხოლო შემდეგ მაისში ერთმანეთს შორდებიან.
ენ ბოლეინი
ენ ბოლეინისა და ჰენრი VIII-ის ქორწინება ინგლისში დიდ აურზაურთანაა დაკავშირებული. რომის პაპი არ სცნობდა ენ და ჰენრის ქორწინებას კანონიერან, რის გამოც ჰენრი განუდგა რომს და ჩამოაყალიბა ახალი ინგლისური ეკლესია — ანგლიკანიზმი. ენ ბოლეინმა ჰენრის მომავალი დედოფალი ელისაბედი გაუჩინა. ჰენრის და ენს ურთიერთობა ნელ-ნელა დაეძაბათ, რადგან მეფეს ტახტის მემკვიდრედ ვაჟი უნდოდა. ენ ბოლეინმა კი ელისაბედის გარდა ბავშვი ვეღარ გააჩინა.
1536 წელს ჰენრის ენთან გაყრა და ჯეინ სეიმურთან ქორწინება მოუნდა. ენს ბრალდება შეუთითხნეს და სასამართლოს გადასცეს. მას ბრალი ედებოდა ღალატში. ენის ერთ-ერთ საყვარლად მისი ღვიძლი-ძმა, ჯორჯი დაასახელეს. სასამართლომ ჯორჯსაც და ენსაც სიკვდილით დასჯა მიუსაჯა. 1536 წლის 19 მაისს დედოფალი ეშაფოტზე აიყვანეს და თავი მოჰკვეთეს. მისი სიკვდილით დასჯის შემდეგ, ელისაბედი ბუშად გამოაცხადეს. ცოტა ხანში, ჰენრიმ თავის რჩეულ ჯეინ სეიმურზე იქორწინა.
ქეთრინ ჰოვარდი
ქეთრინ ჰოვარდი იყო ჰენრი VIII-ს მეხუთე ცოლი, იგი დაიბადა იგი დაიბადა დაახლოებით 1523 წელს და დაქორწინდა ჰენრი VIII-ზე 1540 წელს, როდესაც ის მხოლოდ 16 წლის იყო, ხოლო ჰენრი 35-40 წლის იყო. ქეთრინი იყო ლორდ ედმუნდ ჰოვარდის ქალიშვილი, ნორფოლკის ჰერცოგის უმცროსი ვაჟი, ხოლო დედა იყო იოკასტა კულპეპერი. ქეთრინის ჰენრი VIII-თან ქორწინება ხანმოკლე იყო და სკანდალით დასრულდა. მას ბრალს სდებდნენ მრუშობასა და ღალატში, სასამართლო პროცესის შემდეგ კი დამნაშავედ ცნეს და თავი მოჰკვეთეს 1542 წლის 13 თებერვალს ლონდონის თაუერში. მისი სიკვდილით დასჯა შეასრულა კალეს დახელოვნებულმა ხმალმა, რომელიც მიიყვანეს ინგლისში სპეციალურად იმის უზრუნველსაყოფად, რომ მისი სიკვდილი იყო სწრაფი და მოწყალე. ქეთრინის ისტორია ტრაგიკულია და მისმა ახალგაზრდობამ და აშკარა უდანაშაულობამ ის ბევრისთვის თანაგრძნობის ფიგურად აქცია. მისი სიცოცხლე და სიკვდილი იყო მრავალი მხატვრული და არამხატვრული ნაწარმოების საგანი, მათ შორის წიგნები, პიესები და ფილმები.
ქეთრინ პარი
ქეთრინ პარი იყო ინგლისის მეფე ჰენრი VIII-ის მეექვსე და უკანასკნელი ცოლი. იგი დაიბადა დაახლოებით 1512 წელს და დაქორწინდა ჰენრი VIII-ზე 1543 წელს, როდესაც ის ოცდაათი წლის დასაწყისში იყო, ხოლო ის ორმოცდაათი წლის იყო. ქეთრინი ადრე ორჯერ იყო დაქორწინებული და მას ჰქონდა რეპუტაცია, როგორც ღვთისმოსავი და სწავლული ქალი.ქეთრინი მოქმედებდა როგორც ხელოვნების მფარველი და იყო ინგლისური რეფორმაციის ადვოკატი. მან ასევე ითამაშა როლი ჰენრის შვილების აღზრდაში, მათ შორის მომავალი დედოფალი ელისაბედ I. ქეთრინი ცნობილი იყო ჰენრისადმი თავისი ერთგულებით და მისი შვილების მზრუნველი დედინაცვალი იყო.1547 წელს ჰენრის გარდაცვალების შემდეგ, ქეთრინმა ცოლად შეირთო თავისი მეოთხე ქმარი, თომას სეიმური, რომელიც იყო ჰენრის მესამე ცოლის, ჯეინ სეიმურის ძმა. თუმცა, მათი ქორწინება ხანმოკლე იყო და ქეთრინი მშობიარობისას გარდაიცვალა 1548 წლის სექტემბერში. ქეთრინი ახსოვთ როგორც კეთილი და ინტელექტუალური ქალი, რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა მომავალი დედოფალ ელისაბედ I-ის განათლებაში. იგი ასევე ცნობილია თავისი ნაწერებით, მათ შორის წიგნით სახელწოდებით „ლოცვები ან მედიტაციები“, რომელიც იყო ინგლისელი დედოფლის მიერ საკუთარი სახელით გამოცემული პირველი წიგნი.
*
ევრაზიის კლდის მხატვრობა
კლდის მხატვრობა ევრაზიაში ერთ-ერთი უძველესია.
ევრაზიაში აღმოჩენილი კლდის მხატვრობის სია:
1) ალტას კლდის მხატვრობა ნორვეგიის ტერიტორიაზე მდებარე კლდის მხატვრობა - 69.94694°N, 23.18778°W
სქოლიო
კატეგორია:არქეოლოგია
ალფ-არსლანის ლაშქრობანი საქართველოში
ალფ-არსლანის ლაშქრობანი საქართველოში — თურქ-სელჩუკთა შემოსევები სულთან ალფ-არსლანის მეთაურობით. XI საუკუნის დასწყისიდან სელჩუკთა მარბიელი ლაშქარი გამუდმებით დათარეშობდა ამიერკავკასიის ქვეყნებში. საქართველოს ალფ-არსლანი პირველად 1064 წლის ივნის-ივლისში შემოესია. ამ ლაშქრობაში მონაწილეობდნენ არანის, შირვანისა და სხვა მხარეთა გამგებლებიც. ალფ-არსლანი ახალქალაქს მოადგა. მესხებმა შეუპოვარი წინააღმდეგობა გაუწიეს., მაგრამ უთანასწორო ბრძოლაში დამარცხდნენ. მოსახლეობა მთებს შეეხიზნა. ალფ-არსლანი ქართველთაგან ხარკს მოითხოვდა. ბაგრატ IV მზად იყო ქვეყნის გადასარჩენად ზოგიერთ დათმობაზე წასულიყო, მაგრამ ხარკის გადახდა არ იკისრა.
1068 წელს ალფ-არსლანი მეორედ შემოესია საქართველოს, კახეთი ააოხრა და დიდძალი სიმდიდრე იგდო ხელთ. კახთა მეფე აღსართან I-მა სულთანს მორჩილება აღუთქვა. დიდი საჩუქრით ეახლა. გამაჰმადიანდა და ხარკის გადახდაც იკისრა. შემდეგ აღსართანის, სომეხთა მეფის კვირიკესა და თბილისის ამირას თანხლებით ალფ-არსლანი ქართლს შეესია და ააოხრა. საქართველო მოთარეშე სელჩუკებით აივსო დასავლეთ საქართველოში მტრის წინსვლა შეაჩერა ქართველების მედგარმა წინააღმდეგობამ სვერის ციხესთან. ამ ლაშქრობათა შედეგად სელჩუკთა ხელში გადასული ხორნაბუჯი, არადეთი, გაგი, აგარანი, ქავაზნი და სხვა ალფ-არსლანმა უკან გაბრუნებისას განძის ამირა ფადლონს გადასცა. მასვე უბოძა თბილისი და რუსთავი. ალფ-არსლანის წასვლის შემდეგ ბაგრატმა ბრძოლით დაიბრუნა დაკარგული მიწა-წყალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლაშქრობები საქართველოში
მარიო გარსია მენოკალი
მარიო გარსია მენოკალი (Mario García Menocal; დ. 17 დეკემბერი, 1866, ხაგუეი-გრანდე, კუბა — გ. 7 სექტემბერი, 1941, სანტიაგო-დე-კუბა, კუბა) — კუბელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის მესამე პრეზიდენტი 1913-1921 წწ. მისი მმართველობის დროს მიმდინარეობდა პირველი მსოფლიო ომი.
პრეზიდენტად აირჩიეს ორჯერ, მისი ყველაზე ცნობილი აქტია პირველ მსოფლიო ომში გერმანიისადმი ომის გამოცხადება 1917 წლის 7 აპრილს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კუბის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 17 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1941
დასაწყისი (გაზეთი)
„დასაწყისი“ — სოციალ-დემოკრატიული (მენშევიკური) მიმართულების ყოველდღიური პოლიტიკური და სალიტერატურო გაზეთი. გამოდიოდა თბილისში 1908 წელს.
რედაქტორ-გამომცემელი იყო გ. მაჭავარიანი. გაზეთთან თანამშრომლობდნენ ა. ჩხენკელი, ს. ჭელიძე, რაჟდენ კალაძე (ფსევდონიმი „რაჟდენიძე“). წერილების ნაწილი გამოქვეყნებულია ფსევდონიმებით („ვალია“, „ბანკო“, „კნიაზი“, „ლომანსო“, „პარნასი“, „შეკბენილი“, „ფოთელი ბზიკი“, მუშა გლურჯიძე და სხვ.). გაზეთში ხშირად იბეჭდებოდა მშრომელთა ცხოვრების, მათი სოციალური და პოლიტიკური მოთხოვნების ამსახველი წერილები. დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით. მის ნაცვლად 1908 წელს გამოვიდა გაზეთი „მერცხალი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
ქვედა სორტა
ქვედა სორტა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ძველი სენაკის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ზედა სორტა, კოტიანეთი, პირველი ნოსირი, საჩიქობავო, ქვედა სორტა, ძველი სენაკი). მდებარეობს მდინარე ტეხურის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 30 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კავკასიური კუნელი
კავკასიური კუნელი (Crataegus caucasica) — ეკლიანი ხეებისა და ბუჩქების სახეობა კუნელის გვარიდან, ის ვარდისებრთა ოჯახის წარმომადგენელია. ამ სახეობის გავრცელების არეალი კავკასიაა და ის ამ რეგიონის ენდემური სახეობაა.
გავრცელების არეალი
კავკასიური კუნელი არის ბუჩქი ან ხემცენარე, რომელიც ძირითადად იზრდება ზომიერი კლიმატის პირობებში. ბარიდან დაწყებული მთის შუა სარტყლამდე, მშრალ და ღია ფერდობებზე, გამეჩხერებულ ტყეებსა (ქვეტყედ) და ნაკაფებზე, ზოგჯერ სუბალპურ სარტყელშიც აღწევს. გვხვდება უფრო ბუჩქნარების — კუნელიანების სახით, რომელიც მეტწილად ტყის მოჭრის შედეგად ჩნდება და ნიადაგდაცვითი მნიშვნელობა აქვს.
ტორემაიორი
ტორემაიორი (Torremayor) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21 კმ². მოსახლეობა — 949 კაცი (2020 წ.).
კავკასიური კუნელი
სასარგებლო თვისებები
კავკასიური კუნელი შეიცავს ბევრ ნივთიერებას, რომელიც სასარგებლოა გულსისხლძარღვთა სისტემის ჯანმრთელობისთვის. კუნელი გამოიყენება გულის დაავადებების წინააღმდეგ, ასევე არტერიული წნევის და მაღალი ქოლესტერინის კონტროლისათვის. როგორც ცხოველებზე, ასევე ადამიანებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კუნელი ზრდის კორონარული არტერიის სისხლის ნაკადს, აუმჯობესებს სისხლის მიმოქცევას და ამცირებს არტერიულ წნევას. მას ასევე იყენებენ კანზე ფურუნკულებისა და კანის წყლულების სამკურნალოდ. უკანასკნელმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კუნელის გვარის მცენარეთა სახეობები შეიცავენ ნივთიერებას სახელად ფლავანოიდი, რომელსაც მრავალი სასარგებლო თვისება აქვს. ფლავანოიდებს გააჩნიათ კიბოს საწინააღმდეგო, ანტიოქსიდანტური, ანთების საწინააღმდეგო და ანტივირუსული თვისებები.
ტორემაიორი
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
კავკასიური კუნელი
სქოლიო
კატეგორია:ვარდისებრნი
იურგენ კლინსმანი
იურგენ კლინსმანი (Jürgen Klinsmann; დ. 30 ივლისი, 1964) — გერმანელი საფეხბურთო მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. გერმანიის საფეხბურთო ნაკრების ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთესო თავდამსხმელი. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 53-ე ადგილზე დასახელდა.
კლინსმანი არის 1990 წლის მსოფლიო ჩემპიონი და 1996 წლის ევროპის ჩემპიონი. გერმანიის ნაკრების შემადგენლობაში 1987-1998 წლებში  მონაწილეობა მიიღო 108 თამაშში და გაიტანა 47 გოლი. კლინსმანი იყო გერმანიის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი 2004-2006 წლებში. 2008-2009 წლებში იყო „მიუნხენის ბაიერნის“ მთავარი მწვრთნელი. ამჟამად აშშ-ს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:მეორე ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ტოტენჰემ ჰოტსპურის ფეხბურთელები კატეგორია:მონაკოს ფეხბურთელები კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები კატეგორია:შტუტგარტის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1988 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1990 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1994 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ხსარ გასიევი
ხსარ იზმაილის ძე გასიევი (დ. 13 მაისი, 1929, ცხინვალი – გ. 2020, მოსკოვი) — ოსი მხატვარი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვარი (1980). მშობლები რეპრესირებულები იყვნენ (1938), მამამისი დახვრიტეს. 1950 წელს წარმატებით დაასრულა ცხინვალის სამხატვრო სასწავლებელი, ხელძღვანელი — მახარბეგ თუღანოვი. 1951 წლიდან სწავლობდა და 1957 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია; ხელმძღვანელები — ვასილი შუხაევი და აპოლონ ქუთათელაძე. ამავე წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. 1961 წლიდან იყო სსრკ-ის მხატვართა კავშირის წევრი. 1964 წელს ჩააბარა მოსკოვის სამხატვრო ინსტიტუტის ასპირანტურაში, თუმცა მეორე წელს თავი მიანება სწავლას. 1968 წელს ცხინვალში გამართა პირველი პერსონალური გამოფენა. მის შემოქმედებაში მეტყველ ფერწერულობასთან შერწყმულია გროტესკულ-მეტაფორული ელემენტები. მნიშვნელოვან ნამუშევართა შორისაა: „წყურვილი“ (1961), „შუადღე“ (1966), „ზღაპარი“ (1972), „დღესასწაული (1981)“, „მოსავლის ზეიმი“ (1984), „შემოდგომა“ (1988, ყველა მხატვრის კუთვნილება) და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ცხინვალში დაბადებულები კატეგორია:ოსი მხატვრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები
ბურანბაევო
ბურანბაევო (Буранбай) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 417 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 68 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბაიმაკის რაიონის სოფლები
დავითი და ტირიჭანი
დავითი და ტარიჭანი — წმიდანი ორნი ძმანი დავითი და ტარიჭანი (693 წ.). საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 31 მაისი (18 მაისი).
წმინდა დავითი და ტარიჭანი ერისთავთა ცნობილი გვარის წარმომადგენლები იყვნენ. ქართველ მეფეთა კარზე დაახლოებული და დანათესავებული მათი მშობლები ვარდანი და თაგინე ღვთისმოშიშებით ზრდიდნენ ვაჟიშვილებს. ვარდან ერისთავი დავითისა და ტარიჭანის სიყრმეში გარდაიცვალა. მისი მამული მძლავრებით მიიტაცა თაგინეს წარმართმა ძმამ, თევდოსიმ, თან გადაწყვიტა წმინდა ოჯახი უსჯულოებისაკენ მიედრიკა: „დაუტევეთ შჯული ეგე ჯუარცმულისაჲ და იპყარით შჯული ჩემი შენ და შვილთა შენთა და გავზარდნე ყრმანი ეგე შვილად ჩემდა და მე გავზარდნე იგინი შუებითა და სიხარულითა დიდითა“. თაგინე მტკიცედ აღუდგა წინ ძმის ბოროტ განზრახვას: „სამკვიდრებელი ესე შვილთა ჩემთაჲ და ყოველი მონაგები მამისა მათისაჲ კმა ეყავნ შენდა, ხოლო საფასე იგი გამოუპარველი და სამკჳდრებელი მიუღებელი მამისა მიერ ზეცათაჲსა და ღმრთისაჲ ვერ შემიძლოთ“.
როდესაც დის შეუპოვრობა იხილა, უკეთურმა თევდოსიმ ჩუმად იხმო დისწულნი, ამბორს-უყო მათ, კეთილად ისტუმრა და უთხრა: „თქუენ აწ შვილნი ჩემნი ხართ, დღეს მე ვითარცა მამაჲ თქუენი და აწ ჩემიცა თქუენი არს. ესე ხოლო ყავთ ჩემდა მომართ და რომელი გრქუა თქუენ, ისმინოთ ჩემი, ვითარცა შვილთა მორჩილთა საყუარელთა. შჯული ეგე, რომელი ეპყრა მამასა თქუენსა, განუტევეთ და მე უკეთესი შჯული მოგცე თქუენ“. წმინდა ყრმებმა მცირეოდენი დუმილის შემდეგ მტკიცედ მიუგეს ბიძას: „ჩუენდა კმა-არს შჯული იგი, რომელი ეპყრა მამასა ჩუენსა და ვჰგიეთ მას, ვიდრე სული ესე იყოს-ღა ხორცთა შინა ჩუენთა. ხოლო სიყუარულისათჳს და მოთმინებისა ღმრთისა სხუად თჳნიერ შჯულისა დატევებისა, განმზადებულ ვართ, ვითარცა მამისა ჩუენისა“.
განრისხებულმა თევდოსიმ ქრისტიანების შიშით ვერ გაბედა ყრმათა მოკვლა, მშვიდობით გაუშვა, გულში კი მათი მალულად მოკვდინება გადაწყვიტა.
თაგინემ იგრძნო მოსალოდნელი უბედურება და შვილებთან ერთად ტაოში გადავიდა, ნათესავთან.
თევდოსის მრისხანება და სიძულვილი უღრღნიდა გულს. მან მსტოვრები გაგზავნა, გაიგო, რომ ძმები მაღალ მთაზე აძოვებდნენ ცხვარს, წაიყვანა მეომრები და ტყეში ჩაუსაფრდა წმინდანებს.
მთის წვერზე მოთამაშე ძმებმა ხმაური გაიგონეს, შემდგომ შეიარაღებული მეომრები იხილეს და შიშის ზარი დაეცათ. ნეტარმა დავითმა ბიძა იცნო და სიხარულით გაექანა მისკენ. უკეთურმა თევდოსიმ ამბორისყოფის წილ მახვილი უგმირა დისწულს და მოკლა. „პოვა მან მსწრაფლ გზაჲ ზეცისაჲ და მოიგო გვირგვინი იგი მოწამებისა“. წმინდა მოწამის ხელიდან გავარდნილი კომბალი მიწაზე დაეცა და უზარმაზარ ხედ იქცა. ორასი წლის შემდეგ მლოცველებმა ის ხე წმინდა ნაწილებად დაინაწილეს.
ტარიჭანი სოფელ დივრისაკენ გაიქცა, მაგრამ მდევრები დაეწიენ და ისიც მოკლეს. სოფლის მცხოვრებმა რომლებმაც მათკენ მომავალი და შემდეგ უკან გაბრუნებული მეომართა ჯგუფი იხილეს, მივიდნენ იმ ადგილას, საიდანაც მეომრები უკუიქცნენ და ნახეს მოკლული ყრმა.
ტარიჭანის მკვლელნი დაბრუნდნენ მთაზე და იხილეს დაბრმავებული თევდოსი. მეომრები გაკვირვებამ შეიპყრო. ვერც ხმა ამოიღეს და ვერც ის ადგილი დატოვეს, სადაც ეს სასწაული და სასჯელი აღსრულდა. თევდოსი ღვთის სასჯელმა მოაქცია, სინანულით აღივსო და მწარედ აქვითინდა: „არა უჯეროჲ ვქმენა, რამეთუ მოვსწყვიდენი დისწულნი ჩემნი“.
თაგინეს ტირილითა და გოდებით ამხილა ძმა: „რად მიმიხუენ ნათელნი თუალთა ჩემთანი? არა კმა-იყოა გლოვად ჩემდა სიქურივე ესე ჩემი? არა კმა გეყოა სამკვიდრებელი შვილთა ჩემთა და ყოფაჲ ჩემი წყუდიადსა ამას ქუეყანისასა? ვერ კმა-გეყოა სამკვიდრებელი ქმრისა ჩემისაჲ? რად დამიბნელე მზე ჩემი ჟამსა ოდენ პირველსა დღისასა? ვიდრემდის არა დასცხერი დევნად ჩემდა? არღარა მოიხსენეა საშოჲ იგი მშობელისა შენისა და ჩემისაჲ და ძუძუნი იგი, რომელთა გამოგუზარდნეს შენ და მე? რად დამივსენ სანთელნი ესე ჩემნი, ჰოი, უშჯულოვო?“ ხალხი მდუმარედ უსმენდა გულმკვდარ დედას და ცხარე ცრემლებით დასტიროდა უმანკო ყრმებს. სხვებთან ერთად მწარედ ტიროდა თევდოსიც.
როდესაც დედა შვილების ცხედრებს მოეფერა, თევდოსიმ თაგინეს უთხრა: „შენ ნათელი გამოგიბრწყინდა მიუწვდომელი ნათლისა მისგან წარუვალისა და ჭეშმარიტისა მისგან დაუსრულებელისა ნათლისა... ევედრე შენ წმიდათა მოწამეთა, რაჲთა ყონ ჩემთჳს წყალობაჲ, რაჲთა არა ღირსი ესე ვიქმნე ღირს ბეჭედსა მას ქრისტეს მოწყალისა ღმრთისასა, რომელი იგი მოვიდა ცოდვილთათვის. მრწამს მე ჭეშმარიტი ღმერთი“.
ამ სიტყვებზე თაგინე გონს მოეგო, მიხვდა, რომ ღმერთმა მსხვერპლად შეიწირა „მშუენიერნი საკურთხნი“, შვილნი მისნი, და ძმას უთხრა: „იყავნ ღმერთი მიმტევებელ შენდა და ნუ შეგირაცხოს შენ უფალმან მოწყალემან სიკუდილი შვილთა ჩემთაჲ და დისწულთა შენთაჲ, ვითარცა იგი ოდესმე პავლეს დისწული მისი სტეფანე პირველდიაკონი და პირველმოწამე“, შემდეგ უფალს შეევედრა, კურნება მიენიჭებინა თევდოსისათვის, აიღო წმინდა დავითის სისხლით გაჟღენთილი მიწა, თვალებზე სცხო ძმას და მყის აღეხილნენ თვალნი. ხალხი კი გაოგნებული შეჰყურებდა წმინდა მოწამე დავითის ცხედართან ქმნილ სასწაულს.
კაცთმოყვარე ღმერთმა ჯერ-იჩინა ყველასათვის ეუწყებინა ძმათა სიწმინდე და მოწამეობა - ღამით მათ ცხედრებს ნათელი დაადგა.
თევდოსიმ შენდობა სთხოვა კათოლიკოსს, ცრემლით მოინანია დისშვილების მკვლელობა, მოინათლა და ეკლესია აღაშენა მის მიერ მოკლული დავითის სახელზე. დივრის მთავარმა წაასვენა წმინდა ტარიჭანის ნაწილები და მისი სახელობის ტაძარი აღაშენა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:VII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ჭალა (ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი)
ჭალა — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, ბოხვაურის თემში (სოფლები: ბოხვაური, ჭალა). მდებარეობს მდინარე ნატანების მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 150 მ, ოზურგეთიდან 6 კმ, ბოხვაურიდან და დვაბზუდან 1 კმ.
ეკლესია
სოფელში იდგა XIX საუკუნეში აგებული ტაძარი. ამჟამად მისგან შემორჩენილია მხოლოდ ცოკოლი, დასავლეთის კედელი და იატაკის ფილები, ასევე სამრეკლო. ჭალის ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, აშენებული იყო ნატეხი ქვით, მთავარანგელოზ მიქაელის სახელზე. შენობას ჰქონდა გარეთ გაზიდული ნახევარწრიული აბსიდი. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონდა. კარი თაღოვანია. ტიმპანზე რელიეფია მოცემული. ამავე კედელზე, შესასვლელის სიმეტრიულად მიდგმულია ბაზალტის კარგად გათლილი კვადრებით ნაგები სამრეკლო. ის სამსართულიანია. თითოეული სართული ოთხ სვეტზე დაყრდნობილი თაღოვანი ფანჩატურია. ყოველი მომდევნო სართული მოცულობებში მცირდება. სამრეკლო თუნუქის წაწვეტებული სახურავით მთავრდება. პირველი სართულის სვეტები მასიურ, სწორკუთხა ბაზისებზეა აღმართული. თითოეული სვეტი კაპიტელებით ბოლოვდება, რომლებსაც ეყრდნობა სართულის თაღები. სამრეკლოს სვეტები სხვადასხვა სახის დეკორატიული დეტალებითაა შემკული. სამრეკლოს ნაგებობა საქართველოსთვის იშვიათობას წარმოადგენს, ის ერთ-ერთი გამოხატულებაა საქართველოში უცხო სტილის შემოტანის მცდელობისა. 1828 წლისთვის სამრევლოში 40 კომლი შედიოდა. წმინდა მიქაელის საყდარი 1920-იან წლებში დაანგრიეს. ნაეკლესიარს და სამრეკლოს კულტურული ძეგლის სტატუსი აქვს.
სქოლიო
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ძევერის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია
ძევერის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძევერის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მინდორში. თარიღდება განვითარებადი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (7 X 10 მ), ნაგებია თლილი ქვიშაქვით და რიყის ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩანგრეულია კამარა, კედლების ზედა ნაწილი და ლავგარდანი, ჩრდილოეთი კედელი მთლიანად, აღმოსავლეთი კედელი სარკმლის გასწვრივ, მთელ სიმაღლეზე; მონგრეულია კუთხეები, დაბზარულია შენობის სამხრეთ-დასავლეთ კედელი კუთხესთან. შემორჩენილია შელესილობის ფრაგმენტები. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან არქიტრავით გადახურული შესასვლელი სამხრეთითაა. აღმოსავლეთით, სამხრეთითა და დასავლეთით თითო თაღოვანი სარკმელია. სამხრეთის და დასავლეთის ფასადების სარკმლის ძირი ნახევარწრიულია, ამოკვეთილია ერთ ქვაში. მომრგვალებულკუთხებიანი საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია მხრებით. დარბაზის გრძივი კედლები წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პილასტრების პირველ საფეხურს ეყრდნობა კედლის დეკორატიული თაღები, მეორე საფეხურს და დასავლეთ კუთხის პილასტრებს - კამარის საბჯენი თაღები. აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლის ორივე მხარეს, კედელზე, შემორჩენილია ქვის თითო საწორკუთხა ბუდე. გადმოცემით, ამ ქვებზე წარწერები ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეგვიპტური სამზარეულო
ალტ=ეგვიპტური სამზარეულო|მინი|ეგვიპტური სამზარეულო ეგვიპტური სამზარეულო (مطبخ مصري) ეგვიპტურ სამზარეულოში ფართოდ გამოიყენება პარკოსანი კულტურები, ბოსტნეული, ხილი მდინარე ნილოსის ნაყოფიერი   ხეობიდან  და დელტიდან. ისევე, როგორც აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვის რეგიონების სამზარეულოში, აქაც გვხვდება ბოსტნეული ბრინჯით, ვაზის ფოთლები, შაურმა, ქაბაბი და კოფთა. ეგვიპტური კერძებია: ''ფულ მადამესი, ცერცვის პიურე, კუშარი, ოსპი, მაკარონი, მოლოხია, მოშუშული ბამია. პიტას პური'', ადგილობრივებისათვის ცნობილი عيش ეიშ ბილადი (ეგვიპტურ დიალექტზე}
ევიპტეში ყველის წარმოება ეგვიპტის პირველი დინასტიიდან იწყება და დღეისათვის დომიატი ყველაზე პოპულარული ყველია, რომელსაც  მოიხმარენ. ალტ=ეგვიპტური კერძები|მინი|ეგვიპტური კერძები ხორცის ძირითადი სახეობა, რომელსაც ეგვიპტურ სამზარეულოში იყენებენ არის მტრედის, ქათმისა და ცხვრის ხორცი. საქონლისა და ცხვრის ხორცს ხშირად გრილზე ამზადებენ. ოფრა არის პოპულარული „ ფასთ ფუდი “ ქალაქებში, ხოლო ფუა გრა -დელიკატესია, რომელსაც ამ რეგიონში ამზადებდნენ ჩვენს წელთ აღრიცხვამდე 2500 წლის წინათ. თევზი და ზღვის პროდუქტები ფართოდ არის გავრცელებული ეგვიპტის სანაპირო რაიონებში. ეგვიპტური სამზარეულოს უმეტესი ნაწილი ვეგეტარიანულია, ხორცის ისტორიულად მაღალი ფასისა და კოპტური ქრისტიანული საზოგადოების მიერ ფართო მოხმარების გამო, რომელთა რელიგიური შეზღუდვები  მთელი წლის განმავლობაში უმეტესდ ვეგანურ დიეტას მოითხოვს.
ჩაი ეგვიპტის ეროვნული სასმელია, ხოლო ლუდი ყველაზე პოპულარული ალკოჰოლური სასმელი. მიუხედავად იმისა, რომ ისლამი ეგვიპტის ძირითადი რელიგიაა და მორწმუნე მუსლიმები ხშირად ერიდებიან ალკოჰოლის მიღებას, ალკოჰოლური სასმელები კვლავ ხელმისაწვდომია ქვეყანაში.
პოპულარული ნაციონალური სასმელია კარკადე, რომელსაც ეგვიპტელები მიირთმევენ კარგად გაციებულს.
ეგვიპტეში პოპულარულ დესერტებს მიეკუთვნება ბაქლავა, ბუსბუსა და ქუნაფა. დესერტის საერთო ინგრედიენტებია ფინიკი, თაფლი და ნუში.
ისტორია
ალტ=ეგვიპტის დროშა|მინი|ეგვიპტის დროშა ხორბალი, ქერი და ბრინჯი ეგვიპტის დიეტური კერძების შემადგენელი ნაწილი იყო შუა საუკუნეებში. განსხვავებული მოსაზრებები არსებობს ფეტვთან დაკავშირებით, ვინაიდან ძველ წყაროებში გვხვდება ურთიერთსაწინააღმდეგო ინფორმაცია. აბდ ალ ლატიფ ალ ბაღდადის თქმით, ფეტვის კულტურა მხოლოდ ზემო ეგვიპტეში იყო ცნობილი, სადაც ის მოჰყავდათ  და მის შესახებ ინფორმაცია მცირე ტერიტორიის ფარგლებს არ სცდებოდა. ამას ადასტურებდა მემატიანე მუჰამედ იბნ იასი, რომელიც წერდა, რომ კაიროს მოსახლეობისათვის ფეტვის მოხმარება უჩვეულო იყო, თუმცა არც თუ ისე უცხო. მეორეს მხრივ, შიჰაბ ალ უმარი ამბობს, რომ ეგვიპტეში ერთ-ერთი პოპულარული მარცვლეული იმ დროისათვის იყო სორგო. ისევე, როგორც ფეტვი, მოჰყავდათ ზემო ეგვიპტეში, მაგრამ მას არ მიიჩნევდა სასურველ კულტურად კაიროს მოსახლეობა, რადგან მოიხმარდნენ საკვებ რაციონში მხოლოდ შიმშილის ან სხვა მარცვლეულის სიმცირის პერიოდში.დღეს ეგვიპტელთა ეროვნულ სამზარეულოში ვეგეტარიანული კერძები უფროა გავრცელებული, ვიდრე ხორცით მომზადებული სადილები ლობიო, ბრინჯი, მოთუშული კარტოფილი, ორიგინალური სალათები, მაგალითად ანანასით, ზეთისხილითა და წიწაკით.
სამზარეულოს მახასიათებლები
ეგვიპტური სამზარეულო განსაკუთრებით შესაფერისია ვეგეტარიანული დიეტისათვის, რადგან იგი მნიშვნელოვნად ეყრდნობა პარკოსნებსა და ბოსტნეულს. მიუხედავად იმისა, რომ ალექსანდრიასა და ეგვიპტის სანაპირო რაიონებში ეგვიპტელები საკვებად დიდი რაოდენობით მოიხმარენ თევზისა და სხვა ზღვის პროდუქტებს, ეგვიპტური სამზარეულო ეფუძნება ისეთი პროდუქტებისაგან მომზადებულ კერძებზე, რომლებიც ხმელეთზე მოიპოვება.
ეგვიპტური სამზარეულო ფართოდ მოიხმარს მტრედის ხორცს, ასევე გავრცელებულია ქათამი და იხვი. მათ ხშირად ხარშავენ, რომ დაამზადონ ბულიონი რაგუსა და სხვადასხვა წვნიანებისათვის.
საქონლისა და ცხვრის ხორცის სახეობა ყველაზე მეტადაა გავრცელებული გრილზე ისეთი ხორციანი კერძების  მოსამზადებლად, როგორიცაა კოფტა (كفتة), ქაბაბი (كباب) და შემწვარი კოტლეტების ერთგვარი სახეობა მაშვიათ (مشويات).
ალექსანდრიის საფირმო კერძია ღვიძლის სენდვიჩები, ქალაქებში პოპულარულია „ფასთ ფუდი“:დაჭრილი ღვიძლის ნაჭრები შემწვარი ბულგარული წიწაკით, ჩილით, ნიორით, კვლიავითა, ძირათი და სხვა სანელებლებით, რომლებსაც შეექცევიან ბაგეტის მსგავს პურთან ერთად და უწოდებენ „ეიშ ფინო“-ს, ეგვიპტის მოსახლეობა აგრეთვე მიირთმევს ძროხისა და ცხვრის ტვინს. ალტ=ფუა გრა|მინი|ფუა გრა
ფუა-გრა (ფრანგ. Foie gras /fwɑːˈgrɑː/, "ცხიმიანი (სქელი) ღვიძლი") ბატის ან იხვის ღვიძლი, რომელიც სპეციალური ტექნოლოგიით არის გასქელებული (გაცხიმოვანებული), მდიდარი გემოთი გამორჩეული ცნობილი დელიკატესი, რომელიც ეგვიპტელებში კვლავ დიდი მოწონებით სარგებლობს. იყიდება მთლიანად ან მზადდება მუსის, პარფის ან პაშტეტის სახით. ასევე მიირთევენ, როგორც დანამატს სხვა კვების პროდუქტთან, მაგალითად სტეიკთან ერთად. ფუა-გრას დამზადების ტექნოლოგია თარიღდება ჩვენს წელთ აღრიცხვამდე 2500 წლით, როდესაც ძველმა ეგვიპტელებმა დაიწყეს საკვებად ფრინველების მოშინაურება.
ალტ=ეგვიპტური ყველი|მინი|ეგვიტური ყველი
ყველი
ითვლება, რომ ყველი წარმოიშვა ახლო აღმოსავლეთში. საქარაში სამარხში აღმოჩენილ ალებასტრის ორ ქილაში, რომლებიც თარიღდება ეგვიპტის პირველი დინასტიის დროით ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 3000 წელს, ინახებოდა ყველი.
სავარაუდოდ, ეს იყო ახალი ყველი, შედედებული მჟავით ან მჟავისა და სითბოს კომბინაციით. უფრო ადრეული ხანის სამარხში, რომელიც ეკუთვნოდა მეფე ხორ აჰის, ყველი იყო შენახული. ამის ვარაუდის საფუძველს იძლევა იეროგლიფური წარწერები სამარხში არმოჩენილ ორ დოქზე ზემო და ქვემო ეგვიპტიდან. ხოლო დოქები მსგავსია იმ ქოთნებისა, რომელსაც დღეს იყენებენ მიშის - ტრადიციული ეგვიპტური ყველი - დასამზადებლად.
მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი სოფლის მაცხოვრებელი ძველებურად აწარმოებს ყველს, განსაკუთრებით ფერმენტირებულ მიშს, ყველის მასობრივი წარმოება სულ უფრო და უფრო ფართო სახეს იღებს. ყველს ხშირად მიირთმევენ საუზმესთან ერთად, ის შედის რამდენიმე ტრადიციულ კერძსა თუ დესერტში. გავრცელებული ყველის სახეობებია: დომიატი (دمياطي), ეგვიპტეში ყველაზე პოპულარული ყველი,  კარეში (قريش), რუმი( رومي]მაგარი, მარილიანი ყველი, რომელიც მიეკუთვნება იმავე  სახეობას, რასაც პეკორინო, რომანო და მანჩეგო.    ალტ=ეგვიპტური პური-ეიშ ბალადი|მინი|245x245პქ|ეგვიპტური პური-ეიშ ბალადი
პური
მარტივი რეცეპტით დამზადებული პური წარმოადგენს ეგვიპტურ სამზარეულოს საფუძველს. იგი გამოიყენება თითქმის ყველა ეგვიპტურ კერძებში; ეგვიპტელი გლეხის ან მშრომელის სადილი შეიძლება შედგებოდეს მხოლოდ პურისა და ლობიოსგან. ადგილობრივი პური არის ყუათიანი, სქელი, გლუტეინით მდიდარი პიტას პური, ეიშ ბილადი (عيش [ʕeːʃ]; თანამედროვე სტანდარტული არაბული: ayš) და არა არაბული خبز (ხუბზ)სიტყვა. "[ʕeːʃ]" ეიშ მომდინარეობს სემიტური ფესვიდან ع-ي-ش ʕ-Ī-Š, რაც ნიშნავს "ცხოვრებას, ყოფნას". თვით სიტყვა ayš (عيش [ʕeːʃ] ეიშ) ნიშნავს „ცხოვრებას, ცხოვრების წესს. ...; საარსებო წყაროს, საკვებს ”თანამედროვე სტანდარტულ და კლასიკურ არაბულ ენაზე; ფოლკლორის მიხედვით ითვლება, რომ ეს სინონიმი მიუთითებს პურის მთავარ როლზე ეგვიპტელთა ცხოვრებაში.
თანამედროვე ეგვიპტეში დაწყებული გამალ აბდელ ნასერის პოლიტიკური ეპოქიდან, მთავრობა ახდენს პურის სუბსიდირებას. 2008 წელს, სერიოზულმა სასურსათო კრიზისმა გამოიწვია პურის უფრო გრძელი რიგები მთავრობის მიერ სუბსიდირებული საცხობებში, სადაც ისინი ჩვეულებრივ ძველად არ იყო. დროდადრო პურის გამო ისეთი ჩხუბები იმართებოდა, რომ 2008 წელს 11 ადამიანი გარდაიცვალა. ეგვიპტელი დისიდენტები და გარე დამკვირვებლები ნაციონალ-დემოკრატიული პარტიის რეჟიმიდან  ხშირად აკრიტიკებდნენ პურის სუბსიდირებას, როგორც ეგვიპტის ურბანული მშრომელთა კლასის მოსყიდვის მცდელობას ავტორიტარული სისტემის დანერგვის მიზნით; ამასთან, სუბსიდირება გაგრძელდა 2011 წლის რევოლუციის შემდეგაც. კულინარიულ დონეზე,პურს ჩვეულებრივ იყენებენ, როგორც ჭურჭელს, ხოლო ამავე დროს ის უზრუნველყოფს ეგვიპტის დიეტას ნახშირწყლებითა და ცილებით. ეგვიპტელები პურს იყენებენ საკვების, სოუსებისა და წვნიანი კერძების მისატანებლად, ასევე ქაბაბების, ფალაფელის შესაფუთად, რომ არ მოხდეს ხელების გაცხიმოვნება. პიტას პურის (ლავაშის) უმეტესობა ცხვება მაღალ ტემპერატურაზე (450 ° F ან 232 °C). პურის სახეობებია:
სალათები
ბაბა განუჯი (بابا غنوج) - სოუსი, რომელიც მზადდება ბადრიჯნის, ლიმონის წვენის, მარილის, წიწაკის, ოხრახუშის, კვლიავის და ზეთისგან.
გოლაში (جلاش) - მზადდება ფენოვანი ცომისგან გახეხილი ხორცის ან ყველის შიგთავსით.
ტორში (طرشي) - დამწნილებული ბოსტნეულის ასორტი.
ძირითადი კერძები
ცნობილი ეგვიპტური კერძებია: ფულ მადამესი, ცერცვის პიურე, კუშარი, ოსპის, ბრინჯის, მაკარონისა და სხვა ინგრედიენტების ნარევი, მოლოხია, დაჭრილი და მოხარშული ბამია ნიორით და ქინძის სოუსით, მეშალტე.
არის გარკვეული მსგავსება ეგვიპტურ სამზარეულოსა და აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვის რეგიონის კერძებთან. მაგალითად ბრინჯის სატენით მომზადებულ ბოსტნეულთან, ყურძნის ფოთლებთან, შაურმასთან, ქაბაბთან და კოფტასთან,  თუმცა ასევე მომზადების მეთოდებს შორის გარკვეული განსხვავებაც არსებობს. ალტ=ეგვიპტური კერძები|მინი|ეგვიპტური კერძები ზოგი მიიჩნევს, რომ ქუშარი, ბრინჯი ს, ოსპი ს და მაკარონის ნარევი, ეგვიპტის ეროვნული კერძია. ასევე ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კერძია ფულ მადამესი. ცერცვს ფალაფელის მოსამზადებლად იყენებენ  (ეგვიპტეში ყველაზე ხშირად მოიხსენიებენ  როგორც ta'ameya ტა'ამია და მიირთმევენ ახალ პომიდორთან, ტაჰინის სოუსთან და რუკოლასთან ერთად). ალტ=ეგვიპტური კოფტა|მინი|ეგვიპტური კოფტა ცნობილია, რომ ძველი ეგვიპტელები ყოველდღიურად იყენებდნენ უამრავ ნიორსა და ხახვს. ნივრის ახალი პიურე სხვა მწვანილებთან ერთად გამოიყენება ცხარე პომიდვრის სალათში. მას აგრეთვე უმატებენ მოხარშულ ან გამომცხვარ ბადრიჯანს. ქინძით შემწვარ ნიორს უმატებენ მოლოხიას, პოპულარულ მწვანე წვნიანს, რომელიც მზადდება წვრილად დაჭრილი ჯუთის ფოთლებისგან, ზოგჯერ ქათმის ან კურდღლის ხორცით. შემწვარი ხახვი შეიძლება დაემატოს ''ქუშარსაც. ბამიას და მოლოხიას კერძების ინგრედიენტებს თქვეფენ სპეციალური ხელსაწყოთი, რომელსაც ეწოდება ვიკა'' და იყენებენ უძველესი დროიდან ეგვიპტესა და სუდანში.
ალტ=ეგვიპტური სანელებლები|მინი|ეგვიპტური სანელებლები
დესერტი
ალტ=ეგვიპტური ტკბილეული|მინი|ეგვიპტური ტკბილეული ეგვიპტური სამზარეულოს დესერტი აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთიs სხვა ქვეყნების დესერტებს წააგავს. ბუსბუსა (بسبوسة) არის მანანის ბურღულისაგან მომზადებული სიროფში გაჟღენთილი  ნუგბარი. ის  ნუშით იფარება და ვერტიკალურ ნაჭრებად იჭრება ისე, რომ თითოეული ნაჭერი რომბის ფორმის იყოს. ბაქლავა ((بقلاوة)) არის ფენოვანი ცომისაგან და თხილეულის ასორტისაგან მომზადებული ნამცხვარი.
გულსართად იყენებენ ჩირს, ნიგოზს, ნუშს, ფსტას ან აკაჟუს. გაჯღენთილია ფორთოხლის ყვავილების ექსტრაქტით არომატიზირებული სიროფით. ღურაიბა (غريبة) არის ტკბილი ორცხობილა, რომელიც მზადდება შაქრის, ფქვილისა და დიდი ოდენობით კარაქისგან, რომელიც შაქრისებურია. ირთვება შემწვარი ნუშით ან შავი კარდამონის ძირებით. ქაჰაქ (كحك) არის ტკბილი ორცხობილა, რომელსაც ყველაზე ხშირად ეიდ ალ-ფიტრის დღესასწაულზე მიირთმევენ. მას შაქრის პუდრა აყრიან და ასევე შეიძლება ჰქონდეს გულსართად ფინიკი.
კაკალი ან აგამეია (عجمية), რომლის ტექსტურაც თურქული რაქათ ლუქუმის მსგავსია. კუნაფა (كنافة) არის ტკბილი ყველის ცომი, რომელიც გაჟღენთილია შაქრის სიროფით. ლუქმერთ ალ ქადი (لقمة القاضي) არის პატარა მრგვალი დონატები, რომლებიც გარედან ხრაშუნაა, შიგნიდან კი რბილი და ტკბილი. მათ ხშირად ასხამენ დარიჩინსა და შაქრის პუდრას და ისე მიირთმევენ. სახელი სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც "მოსამართლის ნაკბენი". კატაიფ (قطايف) არის დესერტი, რომელსაც მხოლოდ რამადანის თვეში მიირთმევენ- ერთგვარი ტკბილი მინი ბლინი (დამზადებულია კვერცხის გარეშე), სავსე ნაღებით ან კაკალითა და ქიშმიშით. ურზ ბი-ლ-ლაბან (ارز باللبن) მზადდება მოკლე თეთრი ბრინჯით, შესქელებული რძით, შაქრით და ვანილით. მას აგრეთვე მიირთმევენ დარიჩინით, თხილით და ნაყინით. უმ ალი ან ომ ალი (ام على) არის პურის პუდინგის სახეობა ცხელი ფენოვანი ცომისაგან ან ბრინჯის, რძის, ქოქოსისა და ქიშმიშისაგან.
სხვა დესერტებია: კუსკუსი (كسكسي) - ეგვიპტური სტილი, კარაქით ან შესქელებული რძით, შაქრით, თხილით და ჩირით.
ჰალავა (حلاوة)
ლადიდა (لديدة)
მალბანი (ملبن)
მელაბები (ملبس)
სამზარეულო და რელიგიური წეს-ჩვეულებები
ეგვიპტეში მორწმუნე ქრისტიანები მარხვას იცავენ კოპტური კალენდრის მიხედვით, რაც პრაქტიკულად წლის ორი მესამედს მოიცავს. საერო კოპტური მოსახლეობა ზოგადად მხოლოდ სააღდგომოდ და შობას მარხულობს. კოპტური სამარხვო დიეტა ძირითადად ვეგანურია. ამ დროს, ისინი ჩვეულებრივ მიირთმევენ ბოსტნეულს და ზეთში შემწვარი პარკოსნებს. თავს არიდებენ ხორცს, ქათამს და რძის პროდუქტებს, მათ შორის კარაქსა და ნაღებს.
სასმელები
ალტ=პიტნის ჩაი|მინი|ეგვიპტური პიტნის ჩაი ისევე როგორც სხვა არაბულ ქვეყნებში, სხვადასხვა სასმელები ეგვიპტეშიც საკმაოდ პოპულარულია. სასმელი ეგვიპტე სტუმართმოყვარეობის ერთგვარი სიმბოლოა. მათ მიირთმევენ როგორც სიცხის დასაძლევათ, ასევე სამკურნალო დანიშნულებითაც.
ჩაი (شاى, shai [ʃæːj]) ეგვიპტის ეროვნული სასმელია, რომელსაც მოსდევს მხოლოდ თურქული მეთოდით მომზადებული ყავა. ეგვიპტური ჩაი ყოველთვის არის შავი და მჟავე და ჩვეულებრივ მიირთმევენ ჭიქაში, ზოგჯერ რძესთან ერთად. ეგვიპტეში დაფასოებული და შეფუთული ჩაი შემოაქვთ მხოლოდ კენიია და შრი-ლანკიდან. არსებობს ეგვიპტური ჩაის ორი სახეობა: კუშარი და სა’იდი.
ქვემო ეგვიპტეში პოპულარულია კუშარის ჩაი (شاى كشرى) ერთ ჭიქაზე ნახევარზე კოვზზე ნაკლები რაოდენობის შავი ჩაიs ფოთლებს  ადუღებულ წყალში ყრიან და რამდენიმე წუთით ტოვებენ. ატკბობენ ლერწმის შაქრით. ხშირად არომატიზირებულია ახალი პიტნის ფოთლებით.კუშარის ჩაი, როგორც წესი, არის მსუბუქი ფერისა და არომატის მქონე.
სა’იდის ჩაი (شاى صعيدى) გავრცელებულია ზემო ეგვიპტეში. მისი მომზადების მეთოდი გულისხმობს შავი ჩაის წყალთან ერთად მაღალ ცეცხლზე  ადუღებას 5 წუთის განმავლობაში. სა’იდის ჩაი არის ძალიან ძლიერი და მუქია (ეგვიპტურად "მძიმე") (ჩვეულებრივი შეფარდება: ორი ჩაის კოვზი თითო ჭიქაზე). ატკბობენ დიდი რაოდენობით ლერწმის შაქრით (სავალდებულოა, რადგან გამოდის  ძალიან მწარე ჩაი).
ჩაი ეგვიპტელთა ყოველდღიური ცხოვრებისა და საზოგადოებრივი ეტიკეტის მნიშვნელოვანი ნაწილია. როგორც წესი, უმეტეს ოჯახებში ის საუზმის თანმხლებია, ხოლო დღის მეორე ნახევარში ჩაის მიღება ჩვეულებრივი ამბავია. ოჯახში სტუმრის მიღება, მიუხედავად სოციალურ-ეკონომიკური დონისა თუ ვიზიტის მიზნისა, გულისხმობს ჩაის სავალდებულო მირთმევას. ასეთი სტუმართმოყვარეობა ასევე საქმიანი ვიზიტის  თანმხლებია. ეგვიპტეში ჩაის ჩვეულებრივი მეტსახელი არის "მოვალეობა" (არაბულაd გამოითქმის როგორც "ვა-ჯებ" ან "ვა-გებ"), ვინაიდან სტუმრისთვის ჩაის მირთმევა მოვალეობად ითვლება და მის მიღმა ყველაფერი სასიამოვნოა. ალტ=კარკადეს ნაყენი|მინი|კარკადე
ნამდვილი ჩაის გარდა, ეგვიპტის ჩაის სახლებში ხშირად მიირთმევენ მცენარეულ ჩაის. ჰიბისკუსის -კარკადეს ჩაი (كركديه), ჩაი, რომელიც მზადდება ჰიბისკუსის გამხმარი ფოთლებისაგან. ისევე როგორც ჩრდილოეთ აფრიკის სხვა ქვეყნებში, ეგვიპტეშიც ძალიან პოპულარულა. ჩვეულებრივ, მას ატკბობენდა ცივად მიირთმევენ, თუმცა ასევე მიირთმევენ ცხელსაც. ითვლება, რომ ეს სასმელი ფარაონების საყვარელი სასმელი იყო. ეგვიპტესა და სუდანში ქორწილების ტრადიციული თანმხლებია ჭიქა ჰიბისკუსის ჩაი. კაიროს ცენტრში არის უამრავი კაფე და მაღაზია, სადაც ამ სასმელს ყიდიან. ეგვიპტეში ჰიბისკუსს არტერიული წნევის შესამცირებლად იყენებენ და დიდი რაოდენობით მიირთმევენ. ასევე გავრცელებულია პიტნის, დარიჩინის, ხმელი კოჭის და ანისის ექსტრაქტები, აგრეთვე საჰლაბი. ითვლება, რომ ამ მცენარეული ჩაის უმეტესობას აქვს სამკურნალო თვისებებიც. განსაკუთრებით გავრცელებული ცხელი ლიმონათის ნაყენი, პიტნის ფოთლებითა და თაფლით. გამოიყენება ყელის მსუბუქი ტკივილის სამკურნალოდ. ალტ=დალა-ტრადიციული არაბული ყავადანი|მინი|დალა-ტრადიციული არაბული ყავადანი ყავა (قهوة) ეგვიპტელთა ტრადიციული სტუმართმოყვარეობის ნაწილია. მას ჩვეულებრივ ამზადებენ პატარა ყავადანში, რომელსაც ეგვიპტეში დალა (دلة) ან კანაკა (كنكه) ეწოდება. მიირთმევენ ყავის პატარა ფინჯანში, რომელსაც ეწოდება ფინჯან (ფინგან) (فنجان). ყავა, როგორც წესი, ძლიერია. აქვს სხვადასხვა რაოდენობის შაქარი. შესაბამისად ეწოდება: 'არ-რიჰა, მაზბუტი და ზიადი. უშაქრო ყავას ცნობილია, როგორც  სადა ან უბრალო.
რამადანის თვის განმავლობაში ტრადიციულად სვამენ ძირტკბილას ჩაის, ასევე ამარ ად-დინს, სქელ სასმელს, რომელიც მზადდება გამხმარი გარგარის ფოთლებითა და წყლით. თავად ფოთლებს ხშირად იყენებენ ტკბილეულის სახით. სუბია ((سوبيا)) კიდევ ერთი სასმელია, რომელსაც ტრადიციულად რამადანის დროს მიირთმევენ. ეს არის ქოქოსის რძის ტკბილი სასმელი, რომელიც ქუჩაში იყიდება.
ზაფხულში პოპულარულია ცივი მჟავე სასმელი, სახელწოდებით თამარ ჰინდი (تمر هندي). ეს სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც "ინდური ფინიკი", რომელიც არის არაბული სახელი თამარინდი სა.
ალკიჰოლური სასმელები
ალტ=ეგვიპტური ღვინო|მინი|ეგვიპტური ღვინო ისლამი ეგვიპტეში მოსახლეობის უმრავლესობის რელიგიაა და მიუხედავად იმისა, რომ მორწმუნე მუსლიმები ალკოჰოლის მიღებას ერიდებიან, ის ქვეყანაში მაინც ხელმისაწვდომია. ლუდი ქვეყანაში ყველაზე პოპულარული ალკოჰოლური სასმელია, რაც მოხმარებული ალკოჰოლის 54 პროცენტს შეადგენს.
ეგვიპტეში ღვინის ინდუსტრია ახალი ჩამოყალიბებულია. ბოლო წლებში ეგვიპტურმა ღვინოებმა გარკვეული აღიარება მოიპოვეს და რამდენიმე საერთაშორისო ჯილდო მიიღეს. 2013 წელს ეგვიპტემ 4500 ტონა ღვინო აწარმოა. ის 54-ე ადგილზეა მსოფლიოში, უსწრებს ბელგიასა და დიდ ბრიტანეთს. ყველაზე მეტი ეგვიპტური ღვინო მზადდება ალექსანდრიისა და შუა ეგვიპტის ვენახებში მოყვანილი ყურძნისგან. აღსანიშნავია ჯანაკლისის ვენახები და ნილოსის კორუმი.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტური სამზარეულო
დასთანი
დასთანი ( — ამბავი, მოთხრობა, რომანი) — სპარსული მწერლობისათვის დამახასიათებელი ჟანრი, რომელიც შემდგომ გავრცელდა აღმოსავლეთის ხალხთა ლიტერატურაში.
დასთანი თავდაპირველად ცალკეულ ვრცელ საგმირო თუ რომანულ ეპიზოდებს, ზოგჯერ მთელ პოემებს, ფოლკლორულ ლეგენდებს ეწოდებოდა. მოგვიანებით მოხდა მისი დაკონკრეტება: ხალხური დასთანი გულისხმობს კლასიკური მწერლობის ნიმუშების ანონიმურ დამუშავებას და ხალხში გავრცელებას. დასთანის პირველი ნიმუშები (ძირითადად ვრცელი ისტორიულ-საფალავნო რომანები) ირანში გაჩნდა XI–XIII საუკუნეებში, რასაც ხელი შეუწყო საქალაქო ცხოვრების აღორძინებამ. ცნობილია სპარსული ხალხური დასთანების აზერბაიჯანული, უზბეკური, ტაჯიკური, ქურთული, ქართულენოვანი ვერსიები.
ლიტერატურა
კატეგორია:სპარსული ლიტერატურა
ვარსკვლავური გზა: თაობები
სიუჟეტი
…2293 წელი. თავის პირველ, სადღესასწაულო გაფრენას ახორციელებს ხომალდი „ენტერპრაიზ-B“. მოწვეულნი არიან ძველი ენტერპრაიზის ეკიპაჟის წევრებიც:ჯეიმზ კირკი, მონტგომერი სკოტი, პაველ ჩეხოვი. მოულოდნელად ხომალდი იღებს უბედურების სიგნალს ორი ხომალდისგან რომლებიც მოხვდნენ უცნობი „ლენტის“ ქვეშ. ხერხდება 40 ადამიანის გადარჩენა, დანარჩენები იღუპებიან ხომალდთან ერთად. იღუპება კაპიტანი კირკიც…
…2371 წელი. „ენტერპრაიზ-D“ იღებს ბრძანებას გამოიკვლიოს თავდასხმა ობსერვატორია „არმაგოსაზე“ (англ. Amargosa). ადგილზე მისვლისას ეკიპაჟი არკვევს რომ სადგურის თანამშრომელმა, დოქტორმა ტოლიან სორანმა საიდუმლოდ შექმნა იარაღი, რომელსაც შეუძლია გაანადგურის მთელი მზის სისტემები. ტორანი ერთ-ერთი გადარჩენილია 2293 წელს მომხდარი ინცინდენტისას. იგი მრავალი წელი ცდილობდა გაეგო როგორ შეიძლება იმ „ლენტაში“ მოხვედრა. ეს ანომალია საშუალებას აძლევს მას ვინც მასში მოხდება ნახოს თუ როგორ სრულდება მისი ფანტაზიები. მასში მოსახვედრად დოქტორი აპირებს შეასწოროს მისი მარშრუტი, რისთვისაც საჭიროა რამდენიმე ვარსკვლავის აფეთქება, რაც გამოიწვევს 250 მილიონი სიცოცხლის განადგურებას.
პიკარი ცდილობს სორანის შეჩერებას და მიდის პლანეტა ვერიდან 3-ზე. პლანეტა ფეთქდება და ითრევს პიკარს და სორანს ლენტის შიგნით, სადაც ჟან-ლუკ პიკარი ხვდება ჯეიმზ კირკს. ისინი ერთად ბრუნდებიან წარსულში რათა შეაჩერონ სორანი…
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ვარსკვლავური გზა (ფილმების სერია) კატეგორია:1994 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები დროში მოგზაურობის შესახებ
ტრასიერა (ბადახოსი)
ტრასიერა (Trasierra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის კამპინია-სურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 59,8 კმ². მოსახლეობა — 625 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
აგარანი (ციხე)
მინი|350პქ|კოჯრის ციხე აგარათა ციხე, კოჯრის ციხე, ქოროღლის ციხე — ციხესიმაგრე თბილისში, დაბა კოჯორში, ისტორიულ აგარანში, აზეულას მთის ქიმზე. იცავდა გამავალ საქარავნო გზას, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებდა თბილისსა და სომხითს,
სახელწოდება
ისტორიულ წყაროებში ხშირად მოიხსენიება აგრეთვე როგორც „აგარათა ციხე“. კოჯრის ციხე ამავე სახელწოდებით ნახსენებია ქარეთულ ეპოსში „ეთერიანი“. ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით, ამ ციხეს ადრე აზეულას ციხე ერქვა. ერთ-ერთი გადმოცემით კოჯრის ციხეში იყო შეხიზნული ლეგენდარული გმირი ქოროღლი. ამიტომაა, რომ ამ ციხეს ზოგჯერ ქოროღლის ციხის სახელწოდებითაც იხსენიებენ. ეს სახელწოდება XVIII საუკუნიდან დამკვიდრდა
ისტორია
XI საუკუნის 60-იან წლებში ბაგრატ IV-მ აგარანი წაართვა ამირა ფადლონს. „დიდი თურქობის“ დროს (1080) ციხე მტერმა ჩაიგდო ხელში. 1118 წლის ივლისში დავით აღმაშენებელმა ალყა შემოარტყა აგარანს და ერთ დღეში აიღო, ხოლო 1123 წელს ივანე ორბელს უწყალობა. 1177 წელს აგარანში გამაგრდნენ გიორგი III-ის წინააღმდეგ აჯანყებული დიდგვარიანები. იმავე წელს მეფემ აგარანი აიღო. „აგარათა ციხე“ ქართველ მეფეთა საზაფხულო სადგომი იყო. აქ გარდაიცვალა თამარ მეფე.
XIII-XVII საუკუნეებში შეწყვეტილი იყო კოჯორში ზაფხულობით მეფეთა დგომის ტრადიცია. XV საუკუნიდან მას კოჯრის ციხე ეწოდებოდა და სოლაღაშვილებს ეკუთვნოდა. კოჯრის ციხე დიდად დააზიანა 1488 წელს იაყუბ ყაენის მიერ ლაშქარმა ხალილ-ბეგის მეთაურობით. მრავალრიცხოვანმა თურქმანმა მეთოფეებმა გამანადგურებელი ცეცხლი გაუხსნეს ქართველ მეციხოვნეებს. სოლაღაშვილების მცირერიცხოვან მეციხოვნეებს მაშველი ძალა არ ჰყავდათ და ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ დატოვეს ციხე-სიმაგრე.
1625 წელს მარაბდის ბრძოლაში ქართველების დამარცხების შემდეგ ბრძოლა გაგრძელდა კოჯრის მიდამოებში, სადაც ქართველებმა დიდი ზიანი მიაყენეს ყიზილბაშებს. XVII საუკუნეში როსტომ მეფემ კვლავ აქცია კოჯრის ციხე მეფეთა საზაფხულო რეზიდენციად. აქვე ჰქონდათ მარნები, სადაც ღვინოებს ეზიდებოდნენ ქვემო ქართლის სოფლებიდან. კოჯორში იყო, აგრეთვე ქართველ მეფეთა მთავარი საჯინიბოები. გადმოცემის მიხედვით კოჯრის ციხეს აფარებდა თავს ქართველი გმირი ქალი თინა წავკისელი.
არქიტექტურა
შემორჩენილია გალავნისა და მის სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბოლოებში მდგარი ორი კოშკის ნანგრევები. ციხესიმაგრე ნაგებია ნატეხი ქვითა და აგურით. მრავალჯერ არის შეკეთებული და განახლებული. მისი უძველესი ფენა არა უგვიანეს XI საუკუნის II ნახევრით თარიღდება, ხოლო დღემდე მოღწეული კედლის ფრაგმენტები XVI-XVIII სს თარიღდება.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის ციხესიმაგრეები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები თბილისში
ერმოლაევკა (ბაშკირეთი)
ერმოლაევკა  (Ермолаевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 17 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
სატეხელი
სატეხილი — ლითონსაჭრელი იარაღი, რითაც ჭრიან შიგა და გარე მოდების სწორ და ირიბკბილა კბილა თვლებს, ღარაკიან და უღარაკო შევრონული თვლების კბილა გვირგვინებს, კბილა ლარტყებს და სხვა. სატეხელი კბილა თვლის ფორმისაა და აქვს შესაბამისად ალესილი მჭრელი ელემენტები; ამზადებენ სწრაფმჭრელი ფოლადისაგან. სატეხელი 5 ტიპისაა.
სატეხელები იყოფა 3 კლასად: აა კლასის სატეხელებს იყენებნ მე-6 ხარისხის სიზუსტის კბილა თვლების მოსაჭრელად, ა-ს მე-7 და ბ-ს მე-8 ხარისხის სიზუსტის კბილა თვლებისათვის.
კბილების მოჭრისას სატეხელი და დასამუშავებელი ნამზადი საწყის წრეხაზზე სრიალის გარეშე მოგორდება. ბრუნვითი მოძრაობის გარდა სატეხელი ასრულებს უკუქცევით-წინსვლის (მთავარ) მოძრაობას ნამზადის ღერძის გასწვრივ, აგრეთვე წინსვლითს რადიალური მიმართულებით (მოსაჭრელი კბილის სიმაღლის ტოლი სიდიდით). ბურბუშელა აითვლება სატეხელის ქვევით მოძრაობისას (მუშა სვლა); უკუსვლა უქმია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლითონსაჭრელი იარაღები
მარმოლადის მყინვარი
მარმოლადის მყინვარი (Ghiacciaio della Marmolada) — ხეობის ტიპის მყინვარი იტალიაში. მდებარეობს მარმოლადის მთის ჩრდილოეთ კალთაზე, დოლომიტის ალპების ერთადერთი მყინვარია. ყინულის მაქსიმლაური სისქე 100 მ-მდეა. ისევე როგორც ალპების ყველა მყინვარი მარმოლადაც განიცდის უკან დახევას. პირველი მსოფლიო ომის დროს ავსტრიელმა ჯარისკაცებმა მყინვარის გვირაბში ააშენეს სადგომი, რითაც შექმნეს მნიშვნელოვანი ზომის „ყინულის ქალაქი“. მყინვარის ქვევით, ხეობაში არის პირველი მსოფლიო ომის დროინდელი მუზეუმი — „Museo della Grande Guerra in Marmolada“.
Automated Testing Framework
ATF ან ავტომატური ტესტირების ბაზა — კოდის გამოცდის ფუნქციების ნაკრები თავდაპირველად შექმნილი NetBSD-სთვის 2007 წლის „Google Summer Code“-ის ფარგლებში. ATF შეუძლია პროგრამული უზრუნველყოფის ტესტირება, ტესტის შესაძლოა დაწერილი იყოს POSIX shell-ში, C-ში ან  C++-ში. უპირველესად ATF პროექტიs მიზანი არის რომ ტესტები თვითმმართველობადი არიან და გასაშვები მომხმარებლის მიერ პერიოდულად.
ლაგუნა-კოლორადა
thumb|250px|left ლაგუნა-კოლორადა (Laguna Colorada — წითელი ტბა) — თავთხელი, მინერალების მაღალი შემცველობის ტბა ბოლივიის მაღალმთიანეთში. მისი ფართობი 60 კმ²-ია.
ტბა მოიცავს ბურას (მინერალი) კუნძულებს. მათი თეთრი ფერი ერწყმის ტბის წითელ წყალს, რომელიც განპირობებულია მინერალებითა და წყალმცენარეების პიგმენტაციით.
ლაგუნა-კოლორადა რამსარის საერთაშორისო მნიშვნელობის ჭარბტენიანი ტერიტორიების შემადგენელი ნაწილია რამსარის კონვენციის თანახმად, რომელსაც ხელი მოეწერა 1971 წელს.
ტბის მიმდებარე ტერიტორიაზე დიდი რაოდენობით ბინადრობს ჯეიმზის ფლამინგო (Phoenicoparrus jamesi).
სქოლიო
კატეგორია:ბოლივიის ტბები
ჯიხა
ჯიხა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოქალაქევის თემი (სოფლები: გახომელა, ზედა ნაქალაქევი, ლებაღათურე, ძიგიდერი, ჯიხა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის ნაპირას, ზღვის დონიდან 100 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. სოფლის ახლოს მდებარეობს ისტორიული ქალაქი ნოქალაქევი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 249 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სეიდი სინკი
სეიდი ელიზაბეტ სინკი (Sadie Elizabeth Sink; დ. 16 აპრილი, 2002) — ამერიკელი მსახიობი. იგი ცნობილია მაქს მეიფილდის როლით Netflix- ის სატელევიზიო სერიალში Stranger Things და ზიგი ბერმანის როლით საშინელებათა ფილმების ტრილოგიაში Fear Street. სინკი მუშაობდა ბროდვეის სპექტაკლებზე, Annie და The Audience და შეასრულა მთავარი როლი ტეილორ სვიფტის ფილმში „ All Too Well: The Short Film“ (2021).
სამსახიობო კარიერა
სინკი დაიბადა ბრენჰემში, ტეხასი, აშშ. ჰყავს სამი უფროსი ძმა და ერთი უმცროსი და.
მის პირველ პროფესიონალურ სამსახიობო როლებს შორის იყო 2011-2012 წლების სეზონში ჰიუსტონის საშემსრულებლო ხელოვნების ცენტრის სპექტაკლები. მან მონაწილეობა მიიღო ირვინგ ბერლინის თეთრი შობის მუსიკალურ სპექტაკლებში. მისი დებიუტი ბროდვეიში მეხუთე კლასში შედგა, როგორც Annie Revival. ჯერ კიდევ სპექტაკლში მონაწილეობისას, ის გამოჩნდა ემის გამარჯვებულ სერიალში ამერიკელები, ლანას როლში.
2015 წელს მან ითამაშა ჰელენ მირენთან ერთად The Audience on Broadway, როგორც ახალგაზრდა ელიზაბეტ II. მას ასევე ჰქონდა პატარა როლი ჩაკში, როგორც კიმბერლი.
დრამატული ფილმის The Glass Castle-ის გადაღებისას იგი ძალიან დაუახლოვდა ვუდი ჰარელსონს და განსაკუთრებით მის ქალიშვილს, მაკანს. ის უკვე ვეგეტარიანელი იყო, მაგრამ ჰარელსონმა და მისმა ოჯახმა შთააგონეს, რომ ვეგანი გამხდარიყო.
2017 წელს სინკმა Netflix- ის სერიალში Stranger Things დაიწყო მაქსის როლის თამაში.
2018 წელს სინკი თანამშრომლობდა რუნი მარასთან, სიასთან, ხოაკინ ფენიქსთან და კეტ ფონდთან, კრის დელფორსის ცხოველთა უფლებების შესახებ დოკუმენტური ფილმის Dominion-ის თხრობისთვის. დოკუმენტურ ფილმში შეტანილი წვლილისთვის, მას ჰოლივუდის საერთაშორისო დამოუკიდებელი დოკუმენტური დაჯილდოების 2018 წლის ბრწყინვალების ჯილდო, თხრობისთვის გადაეცა.
2019 წლის ოქტომბერში, სინკმა ითამაშა Netflix- ის საშინელებათა ფილმში ელი, როგორც ჰეილი, თინეიჯერი გოგონა, რომელიც მოგვიანებით გაარკვევს, რომ მთავარი გმირის უფროსი ნახევარდაა.