cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ილჰამ ალიევი
პოლიტიკა სპორტის სფეროში
2012 წელს ფიდეს გენერალურმა ასამბლეამ დაატასტურა აზერბაიჯანის ჭადრაკის ფედერაციის წინადადება ჭადრაკის ოლიმპიადის ჩატარების შესახებ ბაქოში. 2015 წლის 11 - 5 ოქტომბრის ჩათვლით ბაქოში შედგა ჭადრაკის მსოფლიო ჩემპიონატი, ხოლო 2016 წელს 1-14 სექტემბრის ჩათვლით „Baku Crystal Hall-ში“ ჩატარდა ჭადრაკის რიგით  42 ოლიმპიადა.ილჰამ ალიევმა გახსნის ცერემონიაში მიიღო მონაწილეობა.
2013 წლის ივლისში ისლამური სოლიდარობის სპორტული ფედერაციის VIII გენერალურ ასამბლეაზე, გადაწყდა, რომ IV ისლამური სოლიდარობის თამაშები ბაქოში გაიმართება. 2015 წელს ალიევმა ხელი მოაწერა განკარგულებას საორგანიზაციო კომიტეტის ფორმირების შესახებ IV ისლამური თამაშებისთვის. 2017 წლის 12-22 მაისს ისლამიადა გაიმართა ბაქოში.
პოლიტიკა კულტურის სფეროში
2017 წლის 4-6 მაისს ბაქოში ჩატარდა მეოთხე მსოფლიო კულტურათაშორისი დიალოგის ფორუმი დევიზით „კულტურათაშორისი დიალოგის განვითარება: ადამიანის უსაფრთხოების, მშვიდობისა და მდგრადი განვითარების ახალი შესაძლებლობები“. ქვეყნის პრეზიდენტის ხელმძღვანელობით ჩატარდა მეშვიდე გაეროს ცივილიზაციების ალიანსის გლობალური ფორუმი თემაზე „თანაცხოვრება ინკლუზიურ საზოგადოებაში: გამოწვევები და მიზნები“. 2017 წლის ნოემბერში ალიევმა ხელი მოაწერა განკარგულებას „ბაქოს პროცესის“ მე-10 წლისთავის ჩატარებასთან დაკავშირებით.
პოლიტიკა ტურიზმის სფეროში
სამკურნალო ტურიზმის განვითარების მიზნით ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა განკარგულებებს ახალი ჯანმრთელობის ცენტრებისა და სანატორიუმების აშენებასთან და არსებული ცენტრების გაუმჯობესებასთან დაკავშირებით. 2008 წელს ილჰამ ალიევმა და რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა მეუღლეებთან ერთად მიიღეს მონაწილეობა ფიზიოტერაპიული ცენტრის „დუზდაღის“ გახსნაში, ნახიჩევანში.
2014 წელს მეჰრიბან ალიევასთან ერთად პრეზიდენტმა მოინახულა ნაფტალანი, საიდანაც იღებს სათავეს აზერბაიჯანის სამკურნალო და სამედიცინო ტურიზმი.
აზერბაიჯანში ყურადღება ეთმობა სამთო-სათხილამურო ტურიზმის განვითარებასაც. პრეზიდენტის განკარგულებით გუსარსა და გაბალაში დაიწყო ტურისტული კომპლექსების მშენებლობა. 2014 წელს, პრეზიდენტი გაეცნო და მონაწილეობდა მიიღო საზაფხულო და ზამთრის დასვენების სამთო-სათხილამურო  კომპლექსის გახსნაში „ტუფანი“ გაბალაში. 2015 წელს ქვეყნის პირველ ლედისთან ერთად მიიღო მონაწილეობა საბაგირო გზისა და ტურისტული კომპლექსის სამთო-სათხილამურო დასაშვების „შაჰდაღის გახსნაში“, გუსარში.
2016 წელს ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა განკარგულებას „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტურიზმის განვითარების დამატებითი ზომების შესახებ“, რაც მიზნად ისახავს ტურიზმის განვითარებასა და ჩამოყალიბებას ქვეყანაში. მოცემული განკარგულების საფუძველზე შეიქმნა ტურიზმის საბჭო. პრეზიდენტის განკარგულების თანახმად ქვეყანაში იმართება სავაჭრო ფესტივალებიც. 2017 წლის გაზაფხულზე ჩატარდა პირველი, ხოლო შემოდგომაზე მეორე Shopping festival.
ჰუმანიტარული დახმარების პოლიტიკა
2006 წელს ალიევის განკარგულებით აზერბაიჯანის საგანგებო სიტუაციების  სამინისტრომ გააგზავნა ჰუმანიტარული დახმარება ლიბანსა და პალესტინაში. 2011 წელს მისივე განკარგულებით შეიქმნა საერთაშორისო განვითარების სააგენტო (AIDA - Azerbaijan International Development Agency) აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროში. 2014 წელს აზერბაიჯანის საგანგებო სიტუაციების  სამინისტრომ გააგზავნა ჰუმანიტარული დახმარება ბოსნია-ჰერცეგოვინაში, რომელმაც განიცადა სტიქიური უბედურება. 2015 წელს სამინისტრომ რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებით გააგზავნა ჰუმანიტარული დახმარება ნეპალში, სადაც მოსახლეობამ განიცადა მიწისძვრა. დახმარებაში შედიოდა - 1 ტონა სამედიცინო პრეპარატები, სასმელი წყალი, გადასაფარებლები და კარვები. ასევე დახმარება გაეგზავნა ტაჯიკეთს, რომელმაც ასევე განიცადა მიწისძვრა.
2017 წელს პრეზიდენტმა გასცა ბრძანება ჰუმანიტარული დახმარების გაგზავნასთან დაკავშირებით ჯიბუტში. ძირითადად გაგზავნილი იყო საკვები პროდუქტები. 2017 წელს ილჰამ ალიევმა გასცა განკარგულება, რომლის მიხედვითაც აზერბაიჯანის მთავრობამ 100 ტონა ჰუმანიტარული დახმარება (ყოველდღიური გამოყენების ნივთები და საკვები პროდუქტები) გაუგზავნა მიანმარში როჰინჯის მუსლიმებს.
2018 წლის აგვისტოსა და სექტემბერში მიწისძვრები მოხდა ინდონეზიაში, რომელსაც მძიმე შედეგები ჰქონდა. ილჰამ ალიევის მითითებით, ინდონეზიურ მხარეს გაეგზავნა თანხა 50 ათასი აშშ დოლარის ოდენობით.
პოლიტიკა ჯანდაცვის სფეროში
2007 წელს პრეზიდენტის განკარგულებით შეიქმნა სავალდებულო სამედიცინო დაზღვევის სახელმწიფო სააგენტო. 2012 წელს ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა დადგენილებას განვითარების კონცეფციის დამტკიცების შესახებ „აზერბაიჯანი 2020: მომავლის ხედვა“, რომელიც ითვალისწინებს სამედიცინო დახმარების კონტროლსა და მისი მექანიზმების გაუმჯობესებას სხვადასხვა სახელმწიფო პროგრამების დახმარებით. 2017 წელს ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებას ადმინისტრაციული ტერიტორიების სავალდებულო სამედიცინო დაზღვევის გამოყენების უზრუნველსაყოფად დამატებითი ზომების შესახებ მინგეჩაურისა და ევლახის რაიონებში.
პოლიტიკა სამეცნიერო სფეროში
აზერბაიჯანის ეროვნულ სამეცნიერო აკადემიას დაევალა აზერბაიჯანულ ენაზე გამოეცა „აზერბაიჯანული ეროვნული ენციკლოპედია“. ილჰამ ალიევის დადგენილების მიხედვით 15 სექტემბერი არის „ცოდნის დღე“. 2003 წლის 24 ნოემბრს პრეზიდენტის დადგენილებით  „სოციალური და ეკონომიკური განვითარების ხელშემწყობი ზომების შესახებ“ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მეცნიერებათა ეროვნულ აკადემიაში შეიქმნა „აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ალტერნატიული და აღდგენითი ენერგიის წყაროების გამოყენების სახელმწიფო პროგრამა“.
მულტიკულტურალიზმის პოლიტიკა
აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ინიციატივით 2008 წელს ჩაშვებულ იქნა ბაქოს პროცესი, რომელმაც დაუდა სათავე კულტურათაშორის დიალოგს.
2010 წელს ბაქოში შედგა რელიგიური ლიდერების სამიტი ილჰამ ალიევის თავმჯდომარეობით. 2010 წლის ოქტომბერში გაიხსნა ებრაული სკოლა, რომლის გახსნას ესწრებოდა ქვეყნის პრეზიდენტი.
2011 წლიდან ორ წელიდადში ერთხელ იმართება კულტურათაშორისი დიალოგის მსოფლიო ფორუმი.
2014 წელს შეიქმნა ბაქოს საერთაშორისო მულტიკულტურალიზმის ცენტრი.
2016 წელი ალიევის ბრძანებით აზერბაიჯანში გამოცხადებულ იქნა „მულტიკულტურალიზმის წლად“.
2017 წელი ქვეყნის პრეზიდენტმა გამოაცხადა - ისლამური სოლიდარობის წლად აზერბაიჯანში. წლის ბოლოს შედგა კონფერენცია თემაზე „ 2017 - ისლამური სოლიდარობის წელი: რელიგიათაშორისი და კულტურათაშორისი დიალოგი“, რომელზეც ილჰამ ალიევმა მიიღო მონაწილეობა.
სასამართლო სისტემა
2006 წლის 19 იანვარს პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის მიერ ხელმოწერილ იქნა სასამართლო სისტემის მოდერნიზაციის შესახებ ბრძანებულება, რომლის მიხედვითაც ქვეყანამ სასამართლო სისტემის ხარისხის თვალსაზრისით დიდი ნაბიჯი გადადგა. რეგიონებში ეფექტიანობისა და ხალხის ხელმისაწვდომობის გაზრდის მიზნით შეიქმნა ახალი სასამართლოები, ასევე ახალი სააპელაციო სასამართლოები. მოსამართლეთა რაოდენობა გაიზარდა, სასამართლო პროცესები განახლდა და დადგენილების საფუძველზე მოდერნიზებული გახდა. ახალი სასამართლო სისტემის სააპელაციო სასამართლოების საფუძველზე ტერიტორიული იურისდიქციის განხორციელების მიზნით (სამოქალაქო, კრიმინალური, სამხედრო და ადმინისტრაციულ-ეკონომიკური) აზერბაიჯანის 6 რეგიონში 4-მა სამეურვეო სასამართლომ დაიწყო მუშაობა. „სასამართლოსა და მოსამართლეთა შესახებ“ და „მართლმსაჯულების იურიდიულ საბჭოს შესახებ“ კანონებში მიღებულმა ცვლილებებმა, რომლებიც განხორციელდნენ ევროპის საბჭოსთან თანამშრომლობის შედეგად, ასევე მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს აზერბაიჯანში სამართლიანობის ეფექტურობის გაზრდის კუთხით.
2019 წლის 3 აპრილს ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებას იუსტიციის სისტემაში რეფორმების გაღრმავების შესახებ. ამის მიხედვით დაიწყო კიდევ ერთი ფაზა აზერბაიჯანის სასამართლო-სამართლებრივ სისტემაში. ამის შემდეგ შეიცვალა აზერბაიჯანის სისხლის სამართლის კოდექსი და აზერბაიჯანის კონსტიტუციური კოდექსის შესახებ კანონი.
საგარეო პოლიტიკა
ხელისუფლებაში მოსვლისთანავე ილჰამ ალიევმა დაიწყო მოქნილი საგარეო პოლიტიკის გატარება.
2004 წელს ალიევმა ხელი მოაწერა კანონს აზერბაიჯანის საელჩოს შექმნის შესახებ ინდონეზიაში, 2005 წელს - მაროკოში, 2006 წელს - მალაიზიასა და იორდანიის სამეფოში, 2007 წელს - ყირგიზეთში, ტაჯიკეთსა და ლიეტუვაში, 2009 წელს - ტაილანდში, 2010 წელს - არგენტინასა და ესტონეთში.
2004 წელს აზერბაიჯანი ჩართული იყო „ევროპის სამეზობლო პოლიტიკაში“, ხოლო 2009 წელს ჩაერთო „აღმოსავლეთ პარტნიორობაში“.
2010 წელს აზერბაიჯანისა და რუსეთის ლიდერებმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას ორივე ქვეყანას სახელმწიფო საზღვრის შესახებ.
სომხეთ -აზერბაჯანს შორის არსებული ყარაბაღის კონფლიქტი ჯერ კიდევ გადაწყვეტილი არ არის.
2011 წელს აზერბაიჯანმა მიიღო დამკვირვებლის სტატუსი აფრიკის კავშირში. ამავე წელს აზერბაიჯანი პირველად აირჩიეს გაეროს უშიშროების საბჭოს არამუდმივ წევრად.
2003-2005 და 2017-2019 წლების პერიოდში აზერბაიჯანი არჩეულ იქნა ეკოსოსისა წევრად, 2006 -2009 წლებში კი იყო გაეროს საბჭოს წევრი ადამინის უფლებების მხრივ.
2018 წლის 1-ლ სექტემბერს ბაქოში და იმავე წლის 26 სექტემბერს სოჭში ილჰამ ალიევი შეხვდა თავის რუს კოლეგას ვლადიმერ პუტინს, სადაც განიხილებოდა ორ ქვეყანას შორის სხვადასხვა სფეროში თანამშრომლობა, ისევე როგორც ერთობლივი პროექტები, როგორიცაა საერთაშორისო სატრანსპორტო დერეფანი ჩრდილო-სამხრეთი - „ირანი-აზერბაიჯანი-რუსეთი“. სამხედრო-ტექნიკურ თანამშრომლობაზე საუბრისას აღინიშნა, რომ რუსეთსა და აზერბაიჯანს შორის განხორციელებული სამხედრო შესყიდვების მოცულობა 5 მილიარდ დოლარს გადააჭარბა.
კრიტიკა და კორუფციაში დადანაშაულება
ილჰამ ალიევს აკრიტიკებენ ავტორიტარიზმში, კორუპციაში, ადამინის უფლებების დარღვევაში, მათ შორის დაკავებებს პოლიტიკური მოტივებითა და ოპონენტების შევიწროებით. „2016 წლის მსოფლიო ქვეყნების დემოკრატიის ინდექსში“ აზერბაიჯანმა 48-ე ადგილი დაიკავა, როგორც ავტორიტარული რეჟიმის ქვეყანამ.
„ Amnesty International “ საკუთარ ანგარიშებში აღნიშნავს, რომ აზერბაიჯანში სიტყვის თავისუფლება შეზღუდულია. 2014 წლის ანგარიშში ნათქვამია, რომ სამოქალაქო საზოგადოება აზერბაიჯანში მთლიანად პარალიზებული იყო პირველი ევროპული თამაშების ჩატარებისთვის.
საერთაშორისო კრიტიკის საპასუხოდ, ილჰამ ალიევმა განაცხადა, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში კრიტიკა ეფუძნება აკვიატებულ მიდგომას, რასაც ალიევი უწოდებს „აზერბაიჯანის ავტორიტეტისადმი ზარალის მიყენების მცდელობას “.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:აზერბაიჯანის პრეზიდენტები კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ნაციონალისტები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ტენდიპედიასებრნი
ტენდიპედიასებრნი (Chironomidae, Tendipedidae) — ორფრთიანი მწერების ოჯახი. მათი სხეულის სიგრძე 1,5—15 მმ აღწევს. აქვთ გრძელი ფეხები, ფრთისებრი ულცაშები. ოჯახში 2000-ზე მეტი სახეობაა. გავრცელებულია ყველგან. მატლები და ჭუპრები ბინადრობენ მტკნარ წყალსატევში, ზღვასა და ოკეანეში. მატლები იკვებებიან წყალმცენარეებით, ბაქტერიებით, დეტრიტით. ზოგი მტაცებელია, იშვიათად — პარაზიტი. ფსკერული მატლები მტკნარი წყლის თევზების ძირითადი საკვებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორფრთიანები
პარიზი (აიდაჰო)
პარიზი (Paris) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ბეარ-ლეიკის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 513 კაცს.
პატრისიო ეილვინი
პატრისიო ეილვინი (Patricio Aylwin Azócar; დ. 25 იანვარი, 1918, ვინია-დელ-მარი, ჩილე — გ. 19 აპრილი, 2016, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ჩილეს პრეზიდენტი 1990–1994 წლებში.
1950–1970 წლებში არაერთხელ აირჩიეს ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარედ. 1965 წლიდან იყო სენატორი, 1971–1973 წლებში კი სენატის თავმჯდომარე. იგი პირველი დემოკრატიულად არჩეული პრეზიდენტია ჩილეში აუგუსტო პინოჩეტის დიქტატურის შემდეგ.
გარდაიცვალა 2016 წლის 19 აპრილს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩილეს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
იუტა
იუტა (Utah) — შტატი ამერიკის შეერთებულ შტატებში, მდებარეობს მთიან რეგიონში. სახელი დაერქვა ინდიელთა ტომის უტესის მიხედვით. 1776 – გამოიკვლიეს ფრანცისკანელმა მონაზვნებმა ესპანელთათვის. 1824 – ამერიკულმა სკაუტმა ჯიმ ბრიჯერმა აღმოაჩინა მლაშე ტბები. 1848 – ტერიტორიის ნაწილი მექსიკამ გადასცა აშშ-ს. 1850 – აშშ-ს ტერიტორია. 1896-დან შტატი. განვითარდა მორმონების წყალობით, რომლებიც ახლაც უდიდეს რელიგიურ ჯგუფს წარმოადგენს. მორმონების რიცხვი შტატში 830 ათასს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის შტატები
Protection (ალბომი)
Protection — ჯგუფ Massive Attack-ის მეორე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1994 წლის 25 სექტემბერს, ლეიბლზე Virgin Records. ალბომში თავმოყრილია რითმ ენდ ბლუზის, ჰიპ-ჰოპის, რეგეის, სინთპოპისა და სხვა ჟანრების სინთეზი. მისი ჩაწერის დროს გამოყენებული იქნა სიმებიანი ინსტრუმენტები. დიდი წარმატება იქონიეს მისმა სინგლებმა Protection და Karmacoma.
სქოლიო
კატეგორია:Massive Attack-ის ალბომები კატეგორია:1994 წლის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
ტერეზა ავილელი
ტერეზა ავილელი (Teresa de Ávila), დაბადების სახელია ტერეზა სანჩეს დე კაპედა ი აუმადა (Teresa Sánchez de Cepeda y Ahumada), აგრეთვე ცნობილია, როგორც წმინდა ტერეზა იესოსი (Santa Teresa de Jesús; დ. 28 მარტი, 1515, ავილა, ესპანეთი ― გ. 4 ოქტომბერი, 1582, სალამანკა, ესპანეთი) ― ესპანელი დიდგვაროვანი და რომის კათოლიკე ეკლესიის წმინდანი. კარმელიტი მონაზონი, მისტიცისტი, რელიგიის რეფორმატორი, ავტორი, თეოლოგი და კათოლიკე ეკლესიის დოქტრინათა ერთ-ერთი ფუძემდებელი. მისი აქტივობების დროს კარმელიტთა ორდენში მსახურება ხელმისაწვდომი გახდა როგორც ქალების, ისე მამაკაცებისათვის. ესპანეთის რენესანსულ კულტურასა და პროტესტანტული რეფორმაციის საწინააღმდეგოდ მიმართული კათოლიკური კონტრრეფორმაციის წარმართვაში გაწეული წვლილისათვის იგი დღემდე დიდი პოპულარობით სარგებლობს და მიიჩნევა ესპანეთის ერთ-ერთ მთავარ მფარველ წმინდანად.
მისი საქმეების გათვალისწინებით 1622 წლის 16 მარტს რომის პაპმა გრიგოლ XV-მ ტერეზა ავილელი წმინდანად შერაცხა. მისი მოხსენიების დღეა 15 ოქტომბერი.
ადრეული ცხოვრება
წმინდა ტერეზა ავილელი დაიბადა 1515 წლის 28 მარტს ესპანეთის ქალაქ ავილაში. ბაბუამისი, ხუან სანჩეს დე ტოლედო, იყო ებრაელი, რომელიც დედოფალ ისაბელ კასტილიელის დროს იძულებით მოექცა კათოლიკურ ქრისტიანულ რწმენაზე, რადგანაც არ სურდა ქონების დატოვება და სხვა ქვეყანაში გადასვლა. როდესაც ტერეზას მამა ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, ხუანი ესპანურმა ინკვიზიციამ გაასამართლა იუდაისტურ რწმენაზე დაბრუნების გამო, თუმცა მან თავი კათოლიკედ სცნო და ამრიგად გადარჩა ცოცხლად დაწვას. რაც შეეხება უშუალოდ ტერეზას მამას, ალფონსო სანჩეს დე კეპედას, წარმატებული მატყლის ვაჭარი და ავილის უმდიდრესი კაცი იყო. მან იყიდა რაინდისა და დიდგვაროვნის წოდება და მამისაგან განსხვავებით წარმატებით დაიმკვიდრა თავი ქრისტიანულ საზოგადოებაში. მარცხნივ|მინი|324x324პქ|ტერეზა ავილელის ძმასთან ერთად აფრიკაში გაპარვა, შესრულებულია არნოლდ ვან ვესტერჰუტის მიერ, 1719 წელს ცნობილია, რომ ტერეზას მამა თავდაპირველად კატალინა დელ პესოზე იყო დაქორწინებული, რომლისგანაც სამი შვილი ჰყავდა და მხოლოდ 1509 წელს იქორწინა ტერეზას დედაზე, ბეატრის დე აუმადა ი კუევასზე.
ტერეზას დედა მორწმუნე ქრისტიანად ზრდიდა, რის გამოც იგი ბავშვობიდანვე იყო გატაცებული წმინდანთა ცხოვრებით. ცნობილია, რომ უკვე შვიდი წლის ასაკში ტერეზა თავის ძმასთან, როდრიგოსთან ერთად გაიქცა სახლიდან რათა მოწამეობრივი ცხოვრება ეძია მავრების წინააღმდეგ ბრძოლაში, აფრიკაში. და-ძმის ეს გეგმა წარუმატებელი აღმოჩნდა, რადგანაც ქალაქის გალავანთან ისინი ბიძამ შენიშნა და სახლში დააბრუნა.
სწავლის დასრულების შემდეგ მას რელიგიური ცხოვრების დაწყება სურდა, მაგრამ ოჯახის დიდი წინააღმდეგობის გამო მან ეს იდეა დროებით დაივიწყა. თუმცაღა 1536 წელს, 20 წლის ასაკში, მიუხედავად მამამისის დიდი იმედგაცრუებისა, ტერეზამ გადაწყვიტა მონაზვნად აღკვეცილიყო და ადგილობრივ კარმელიტების წმინდა ორდენში გაწევრიანდა. ცნობილია, რომ ამის შემდეგ იგი მძიმედ დასნეულდა და კინაღამ გარდაიცვალა კიდეც, თუმცა საბოლოოდ გამოჯანმრთელდა, რასაც თავად წმინდა ტერეზა წმინდა იოსების სასწაულებრივ შუამდგომლობას მიაწერდა. გამოჯანმრთელების შემდეგ მას რელიგიური ხილვებიც დაეწყო.
მონაზვნად აღკვეცის შემდეგ წმინდა ტერეზა რელიგიური ტექსტების თარგმნითა და გავრცელებით იყო დაკავებული, ამასთან ერთად, აკეთებდა თავისი „საღვთო“ ხილვების ჩანაწერებსაც და მათ თეოლოგიურ ანალიზს. ამავე პერიოდში მან მოახერხა მიეღო ნეტარი ავგუსტინეს ნაწერების ესპანური თარგმანი. როგორც ცნობილია, ამან მასზე გარდამტეხი გავლენა იქონია, რადგანაც შვება მოჰგვარა იმან, რომ ისეთმა ცოდვილმაც კი, როგორიც ერთ დროს ავგუსტინე იყო, შეძლო გამხდარიყო წმინდანი. მინი|300x300პქ|ტერეზას ერთ-ერთი ხილვის გამოსახულება ქალაქ ავილას მთავარ კათედრალში დაახლოებით 1556 წლიდან მისმა ახლო გარემომ დაიწყო ვარაუდი, რომ მისი ცოდნა და ხილვები შესაძლოა სატანური წარმოშობის ყოფილიყო და არა ღვთაებრივი, თუმცა მისმა აღმსარებელმა, შემდეგში ასევე წმინდანად შერაცხულმა იეზუიტმა ფრანცისკე ბორჯიამ დაარწმუნა ყველა, რომ ეს ყველაფერი ნამდვილად ღვთაებრივი იყო. 1559 წლის წმინდა პეტრეს დღესასწაულზე ტერეზამ განაცხადა, რომ ქრისტე მის წინაშე წარსდგა, თუმცა მხოლოდ თავად ხედავდა ამას. ცნობილია, რომ ეს ხილვები მის ცხოვრებაში თითქმის ორ წელს გაგრძელდა. როგორც თავად აღწერდა, ერთ-ერთი ასეთი ხილვისას სერაფიმმა ცეცხლოვანი ოქროს შუბი არაერთხელ ჩაასო მის გულში, რამაც მას დიდი სულიერი და ფიზიკური ტკივილი მიაყენა. ამაზე თავად ტერეზა წერდა:
მოღვაწეობა
მარცხნივ|მინი|250x250პქ|ტერეზას ვიტრაჟული გამოსახულებადროთა განმავლობაში ტერეზამ შეამჩნია, რომ მის მონასტერში საჭირო იყო შესაბამისი გარდაქმნები, რათა იქ მცხოვრებ 150 მონაზონს შორის შესაძლებელი ყოფილიყო სულიერი პრაქტიკების განხორციელება, განმარტოვება და ლოცვა, რასაც შეუძლებელს ხდიდა მნახველთა ყოველდღიური ვიზიტები, პოლიტიკოსთა ჩარევა არღვევდა ასკეტურ ატმოსფეროს და ფაქტობრივად სამონასტრო ცხოვრებას უკარგავდა მის პირვანდელ არსს. იმის გამო, რომ მონასტერში განმარტოებულად ლოცვა და მეტიდაცია შეუძლებელი იყო, ტერეზამ შესაბამისი რეფორმების გატარება განიზრახა. მის ამ იდეას მხარი მალევე დაუჭირა ფრანცისკელმა მღვდელმა პედრო ალკანტარამ, რომელთან ერთადაც 1560 წელს ტერეზამ დააარსა რეფორმირებული კარმელიტური მონასტერი, სადაც აღმოფხვრა ყველა ზემოთ ხსენებული ხარვეზი. შემდეგ წლებში ტერეზამ მოახერხა კიდევ არაერთი ასეთი სამონასტრო კომპლექსის შექმნა. მინი|317x317პქ|წმინდა ტერეზა, შესრულებულია მატია პრეტის მიერ 1563 წლის მარტში, როდესაც დედა ტერეზა ახალ მონასტერში გადავიდა საცხოვრებლად, რომის პაპისაგან წერილი მიიღო თხოვნით, რომ დახმარებოდა კათოლიკურ სამყაროში კვლავ აეღორძინებინათ ძველებური მკაცრი სამონასტრო ცხოვრების წესი. სწორედ ამიტომ, ტერეზას სახელს მიეწერება ახალი წესებისა და დოგმატების დამატება კათოლიკურ სამონასტრო ცხოვრებაში. ცნობილია, რომ ამ საქმეზე მუშაობისას დედა ტერეზა სრულიად განმარტოვებული იყო ხუთი კვირის განმავლობაში და არაფერს აკეთებდა ლოცვისა და დოქტრინათა წერის გარდა.
1567-1571 წლებში იგი თავად კურირებდა რეფორმირებული მონასტრების მოწყობა-მშენებლობას, რის გამოც მას გამუდმებით მოგზაურობა უწევდა არა მხოლოდ ესპანეთის კუთხეებში, არამედ მეზობელ კათოლიკურ სახელმწიფოებშიც. მისი თაოსნობით ასეთი მონასტრები აშენდა მედინა-დელ-კამპოში, მალაგაში, ვალიადოლიდში, ტოლედოში, პასტრანაში, სალამანკასა და სხვა მრავალ ქალაქში. იგი დიდ ყურადღებას უთმობდა ანდალუსიასაც, სადაც სურდა ბოლომდე გაექრო ისლამურ-იუდაისტური წარსულის კვალი და იგი პირადად კურირებდა ახალი მონასტრების მშენებლობას სეგოვიაში, სევილიაში, ბეას-დე-სეგურაში და კარავაკა-დე-ლა-კრუსში 1571-1576 წლებში.
1576 წლიდან კარმელიტთა ორდენის არარეფორმირებულმა წევრებმა, რომელთაც არ სურდათ უფრო მკაცრ და ასკეტურ ცხოვრების სტილზე გადასვლა, დაიწყეს ტერეზასა და მისი მიმდევრების დევნა. ამ წელს მიღებული მრავალი საჩივრის გამო ესპანეთის მთავრობამ მიიღო რეზოლუცია, რომლითაც აუკრძალეს ტერეზას ამ ტიპის მონასტრების მშენებლობა და მეტიც, დაავალდებულეს „ნებაყოფლობით“ გასულიყო პენსიაზე. იგი ბრძანებას დაემორჩილა და წმინდა იოსების სახელობის ტოლედოს დედათა მონასტერში წავიდა.
მალევე ამ საქმეში თავად ესპანეთის მეფე ფილიპე II ჩაერია, რომელმაც 1579 წელს ანულირება გაუკეთა რეზოლუციას და ინკვიზიციას გადასცა ტერეზას მოწინააღმდეგეები. ამან ტერეზას რეფორმების გაგრძელების საშუალება მისცა და რომის პაპ გრიგოლ XIII-ის ნებართვით კვლავ დაერთო მას ნება, რომ საქმიანობა გაეგრძელებინა. სწორედ ამიტომ, 1580-1582 წლებში ტერეზამ ესპანეთში კიდევ ოთხი ახალი რეფორმირებული მონასტერი დააარსა გრანადაში, სორიაში, პალენსიასა და ანდალუსიაში. საერთო ჯამში, მის სახელს მიეწერება ჩვიდმეტი დედათა მონასტრისა და არაერთი მამათა მონასტრის დაარსება სულ 20 წელიწადში.
უკანასკნელი დღეები
მარცხნივ|მინი|342x342პქ|ტერეზა ავილელის გარდაცვალება ბურგოსიდან ალბა-დე-ტორმესამდე მგზავრობისას ტერეზას მძიმე სენი შეეყარა. იგი გარდაიცვალა 1582 წელს, სწორედ მაშინ, როდესაც კათოლიკური ევროპა იულიუსის კალენდარს გრეგორიანულით ცვლიდა, რაც თარიღებში სხვაობას იწვევდა. ამის გამო, ძველი სტილით იგი გარდაიცვალა 4 ოქტომბერს, ახლით კი 15 ოქტომბერს, რის გამოც მისი მოხსენიებაც სწორედ ამ დღისით ხდება. მაშინ უკვე მოქმედი ლიტურგიული კალენდრის მიხედვითაც, იგი 15 ოქტომბერს აღესრულა, 67 წლის ასაკში. მისი ბოლო სიტყვები იყო:
კანონიზაცია
მისი გარდაცვალებიდან ორმოცი წლის შემდეგ, 1622 წლის 12 მარტს რომის პაპმა გრიგოლ XV-მ ტერეზა ავილელი წმინდანად შერაცხა. 1626 წელს ესპანეთის მეფე ფილიპე IV-ის თხოვნით კორტესებმა იგი ესპანეთის მფარველად გამოაცხადეს. მალევე სალამანკას უნივერსიტეტმა მას ეკლესიის დოქტორის წოდებაც მიანიჭა. 1970 წელს რომის პაპმა პავლე VI-მ ტერეზა ავილელსა და წმინდა კატერინა სიენელს მიანიჭათ სწორედ ეკლესიის დოქტორებისა და ფუძემდებლების წოდება, რითაც გახდნენ ისინი პირველი ქალები, რომელთაც ეს წოდება ერგოთ.
აღსანიშნავია, რომ მიუხედავად იმისა, რომ იგი ებრძოდა პროტესტანტობას, ტერეზა ავილელი ასევე წმინდანადაა შერაცხული ინგლისის ანგლიკანური ეკლესიის მიერ და მსგავსად კათოლიკურისა, ანგლიკანურ ეკლესიაშიც მისი მოხსენიება ხდება 15 ოქტომბერს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1515 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1582 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:კათოლიკე მონაზვნები კატეგორია:ქრისტიანი თეოლოგები
მადრიგალი
მადრიგალი (იტალ. madrigale) — აღორძინების ეპოქაში გავრცელებული საერო მუსიკალურ-პოეტური ჟანრი. მისი საწყისები ძველი იტალიური მწყემსური სიმღერებიდან მოდის. გაჩნდა XIV საუკუნეში პროფესიულ იტალიურ მუსიკაში როგორც იდილიური შინაარსის სასიმღერო ლირიკული სახე. ადრინდელი მუსიკალური პოეტური მადრიგალი იყო კუპლეტური ფორმის 2-3 ხმიანი ხმიერ-საკრავიერი ნაწარმოები ლირიკულ-სატრფიალო, სახუმარო-ყოფითი ან მითოლოგიური ხასიათის რეფრენით (ჯ. და ფირენცო, ფ. ლანდინო). XVI საუკუნეში მადრიგალი აღორძინდა ლირიკული 4-5 ხმიანი სიმღერის სახით (ა. ვილარტი, კ. ფესტა, პალესტრინა, ო. ლასო) პეტრარკას, ბოკაჩოს, ტასოს ლექსებზე. სრულდებოდა საკრავიერი თანხლების გარეშე. იტალიის გარდა მადრიგალმა პოპულარობა მოიპოვა ინგლისსა და გერმანიაში. სრულყოფილ მადრიგალს ახასიათებს აზრისა და გრძნობის თავისუფლება, გამომსახველობითი ხერხების სიუხვე, თამამი დისონანსები, ქრომატიზმები, რიტმისა და ფაქტურის მკვეთრი კონტრასტები. XVI-XVII საუკუნეების მიჯნაზე მადრიგალი დაუახლოვდა საკონცერტო და დრამატულ ჟანრებს,საფუძვლად დაედო მადრიგალურ კომედიას. XVII საუკუნიდან მადრიგალს ჩამოსცილდა მუსიკა. იგი ქალისადმი მიძღვნილ მცირე ზომის ლექს-ქათინაურად იქცა. ქართულ ლიტერატურაში მადრიგალის ნიმუშია ნიკოლოზ ბარათაშვილის „საყურე“, იოსებ გრიშაშვილის „ელისაბედ ჩერქეზიშვილის საღამო“, „რა კარგი ხარ, რა კარგი“ და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკის ჟანრები
მარი ბექაური
მარი ბექაური (დ. 8 იანვარი, 1990, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მწერალი და ფსიქოლოგი.
ფსიქოლოგიის სპეციალობით დამთავრებული აქვს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
2010 წელს გახდა ლიტერატურული კონკურსის, „წერო 2010“, პირველი ადგილის მფლობელი (მოთხრობა „ბავშვობა, როგორიც სინამდვილეშია“). 2011 წელს გაიმარჯვა ლიტერატურულ კონკურსში „ალერდი“ (მოთხრობა „As the squares of hopscotch“).
2011 წელს მისი მოთხრობა „ჩემი მეზობლები და მეგობრები“ ითარგმნა და დაიბეჭდა ლიტვაში, სადაც რამდენიმე ქართველ მწერალთან ერთად მიწვეულ იყო მწერალთა კავშირის მიერ სემინარებზე დასასწრებად.
მარის მოთხრობები შესულია წლის საუკეთესო 15 მოთხრობის კრებულებში, რომელსაც ყოველწლიურად გამოსცემს ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა: „დები“ (2009 წ.), „ბავშვობა, როგორიც სინამდვილეშია“ (2010 წ.), „ლევ“ (2012 წ.).
2012 წელს გამოიცა მისი მოთხრობების პირველი კრებული „ელექტროთაობა“.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები
შვედეთის რეგიონები
შვედეთის რეგიონები — შედგება სამი ტრადიციული ნაწილისაგან, პრინციპში ეს არის შვედეთის პროვინციების სამი ჯგუფი. რეგიონებს ახლა არ გააჩნიათ რაიმე ადმინისტრაციული მნიშვნელობა, თუმცა იცავენ კულტურულ და ისტორიულ მნიშვნელობას. ყველაზე ხშირად მათ უწოდებენ «landsdelar», რაც უბრალოდ ნიშნავს «ქვეყნის ნაწილს».
ვიკინგი (კოსმოსური პროგრამა)
მინი|270პქ|ვიკინგი ვიკინგი (Viking program) — ნასას კოსმოსური პროგრამა, რომელიც მარსის შესწავლისთვისაა განმიზნული, კერძოდ სიცოცხლის არსებობა ამ პლანეტაზე. ამ პროგრამის ამოცანაში შედიოდა ორი კოსმოსური აპარატის - ვიკინგ - 1 და ვიკინგ - 2 გაგზავნა მარსზე, რომლებსაც უნდა ეწარმოებინათ გამოკვლევები ორბიტიდან და აგრეთვე ზედაპირიდან. გაშვებული იყვნენ 1975 წელს; ვიკინგ -1 -მა იმუშავა 1980 წლამდე ხოლო ვიკინგ 2-მა 1982 წლამდე. ეს პროგრამა აღმოჩნდა ერთ-ერთი ყველაზე ინფორმატიული და წარმატებული წიტთელ პლანეტასთან მიმართებაში, მაგრამ სიცოცხლის აღმოჩენა მარსზე მაინც ვერ შეძლო.
აფრენის საერთო მასა — 3530 კგ., 1445 კგ საწვავის ჩათვლით. დამშვების ნაწილის გაყოფის და დაშვების შემდეგ, მასა შეადგენდა 600კგ., ორბიტალურის კი 900 კგ. ვიკინგის ორბიტალური ბლოკი, რომელიც მარინერ — 9 ბაზაზე იყო აწყობილი, სიმაღლე 3,35მ და გაშლილი მზის პანელების სიგრძე 9,75მ; დასაშვები აპარატის სიმაღლე 2,1 მ და მაქსიმალური სიგანე 3 მ აღწევდა. thumb|left|ცნობილი [[სახე მარსზე, „ვიკინგ -1“-ის სურათი]] ორბიტალური ნაწილი შეიცავდა რეაქიულ ძრავს რომლის გაწევა 136 კგ. შეადგენდა. ელექტროენერგიას გამოიმუშავებდა ორბიტალური ნაწილში მზის პანელები, ხოლო დასაშვები აპარატისთვის — პლუტონიუმის ბატარეები, რომლებიც რადოიაქტიურ პლუტონიუმ — 238 შედგებოდა.
ორბიტალურ ბლოკზე იყო დამონტაჟებული ორი სატელევიზიო კამერა (გარჩევადობა 1500 კმ სიმაღლიდან 40 მ აღწევდა), ინფრაწითელი სპექტრომეტრი მარსის ატმოსფეროში წყლის ორთქლის რეგისტრირებისთვის და ინფრაწითელი რადიომეტრი — პლანეტის თბური რუკის შესადგენად.
ორბიტალური ნაწილი აგრეთვე ემსახურებოდა ინფორმაციის რეტრანსლირებას დასაშვები აპარატებიდან. მათი გამტარიანობა — 10 კბიტი/წ. ამავდროულად დასაშვებ აპარატებს დედამიწასთან პირდაპირი კავშირიც შეეძლოთ ოღონდ გაცილებით ნაკლები სიჩქარით (1 კბიტი/წ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:NASA
პრუსია-დანიის ომი (1848-1850)
ლიტერატურა
კატეგორია:პრუსიის ომები კატეგორია:დანიის ომები კატეგორია:XIX საუკუნის ომები კატეგორია:შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ისტორია
ჰენრი რაიდერ ჰაგარდი
ჰენრი რაიდერ ჰაგარდი (Henry Rider Haggard; დ. 22 ივნისი, 1856 — გ. 14 მაისი, 1925) — ინგლისელი მწერალი, სათავგადასავლო რომანების ავტორი. „დაკარგული სამყაროს“ ქვეჟანრის შემქმნელი.
ადრეული წლები
ჰენრი რაიდერ ჰაგარდი დაიბადა ნორფოლკის საგრაფოს სოფელ ბრადენჰემში, ინგლისში. ოჯახში იგი ათიდან მერვე შვილი იყო. მისი მშობლები იყვნენ სერ უილიამ მეიბომ რაიდერ ჰაგარდი და ელა დოვეტონი. მამა ადვოკატი იყო, ხოლო დედა — მწერალი და პოეტი.
როდესაც წამოიზარდა, ჰენრი ჰაგარდი სასწავლებლად გაგზავნეს ოქსფორშირში, სოფელ გარსინგტონში ჰ. ჯ. გრეჰემთან. თავისი უფროსი ძმებისგან განსხვავებით, რომლებმაც საჯარო სკოლები დაამთავრეს, ჰენრიმ იფსვიჩის გრამატიკულ სკოლაში დაიწყო სწავლა. სწორედ ამიტომ, მამამისი მის განათლებაზე უფრო მეტ თანხას ხარჯავდა, ვიდრე ოჯახის სხვა წევრებზე.
მას შემდეგ, რაც ჰენრი ჰაგარდი სამხედრო სასწავლებელში ვერ მოხვდა, ლონდონში გაგზავნეს ბრიტანეთის „ფორინ-ოფისში“ ჩასაბარებლად.
სამხრეთ აფრიკა, 1875-1882
1875 წელს მამამ ჰენრი რაიდერ ჰაგარდი დღევანდელ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში გაგზავნა, სადაც მწერალმა ნატალის პროვინციის გუბერნატორის, ჰენრი ბულვერის მდივნად დაიწყო მუშაობა.
1878 წელს სამუშაოდ გადავიდა ტრანსვაალის პროვინციაში. შემდეგ დაბრუნდა ინგლისში და დაიწყო ლიტერატურული საქმიანობა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 1925
ეშარა
ეშარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
მეცხრე არხი (საქართველო)
მეცხრე არხი — ტელეკომპანია საქართველოში. მაუწყებლობდა 2012-2013 წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:სატელევიზიო არხები
Inquisitor rubens
Inquisitor rubens — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ყაჩაღები
მინი|მარჯვნივ|პირველი გამოცემა, 1781|270x270პქ
ყაჩაღები (Die Räuber) — ფრიდრიხ შილერის პირველად გამოქვეყნებული დრამის სახელწოდება. ნაწარმოები, რომელიც თავდაპირველად არა სასცენო პიესად, არამედ საკითხავ პიესად იყო ჩაფიქრებული, ხუთ აქტად იყოფა. ყოველი აქტი თავის მხრივ 2-5 სცენისაგან შედგება.
ნაწარმოები შეიქმნა „ქარიშხლისა და შეტევის“ დროს და ჯერ ანონიმურად გამოქვეყნდა. მოგვიანებით, 1783 წლის 13 იანვარს პირველი პრემიერა შედგა მანჰაიმის სცენაზე. ამ პრემიერით ფრიდრიხ შილერი ცნობილი გახდა მთელი ქვეყნის მასშტაბით.
„ყაჩაღები“ დაიდგა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრში (პირველად — 1887 წელს სათაურით „ავაზაკნი“; 1933 — რეჟისორი სანდრო ახმეტელი).
სიუჟეტი
მოქმედება ხდება ავტორის თანამედროვე გერმანიაში, სიუჟეტი ვითარდება ორი წლის განმავლობაში. დრამას ეპიგრაფად აქვს წამძღვარებული ჰიპოკრატეს სიტყვები: "'რასაც წამალი ვერ განკურნავს, მას რკინა განკურნავს, რასაც რკინა ვერ განკურნავს, მას ცეცხლი განკურნავს'"ნაწარმოებს საფუძვლად უდევს ოჯახური ტრაგედია. ფონ მოორების საგვარეულო სახლში ცხოვრობდნენ მამა, მაქსიმილიან ფონ მოორი, უმცროსი შვილი ფრანცი და გრაფის აღზრდილი და მისი უფროსი შვილის საცოლე 一 ამალია ფონ ედერლაიხი.
მოვლენათა განვითარების დასაბამი გახდა, თითქოსდა ლაიფციგელი კორესპონდენტის მიერ, ფრანცისთვის მიწერილი წერილი, რომელშიც მოთხრობილი იყო გრაფის უფროსი შვილის, კარლ მოორის აღვირახსნილი ცხოვრების შესახებ, რომელიც იმ დროს ლაიფციგის უნივერსიტეტში სწავლობდა. თავისი საყვარელი შვილის საქციელით განადგურებულმა მამამ ნება დართო ფრანცს, რომელმაც თავად მოაწყო ყოველივე, რათა გრაფის ერთადერთი მემკვიდრე თავად დარჩენილიყო, მიეწერა ძმისთვის წერილი, რომელშიც აცნობებდა, რომ მამას მისი სახელის გაგონება აღარ უნდოდა და მემკვიდრედ აღარ აღიარებდა.
ამ დროს ლაიფციგში, ერთ-ერთ სარდაფში, სადაც სტუდენტები ჩვეულებისამებრ იკრიბებოდნენ, კარლ ფონ მოორი მამის პასუხს ელოდა წერილზე, რომელიც მან რამდენიმე დღის წინ მისწერა, სადაც თავის გზასაცდენილ ცხოვრებას ინანიებდა და ჰპირდებოდა, რომ შემდგომში სერიოზული საქმით დაკავდებოდა. მაგრამ პატიების ნაცვლად, მან ძმის მიერ დაწერილი საშინელი წერილი მიიღო. სწორედ ამ დროს სარდაფში შეკრებილი ახალგაზრდები, ერთ-ერთი მათგანის, შპილბერგის წინადადებას ისმენდნენ. იგი მათ სთავაზობდა მდიდარ ადამიანებს გზებზე დაჰხვედროდნენ, ფული წაერთმიათ, თანხა წარმოებისთვის მოეხმარათ და ქვეყნად სიმდიდრის თანასწორობა დაემყარებინათ. მეგობრებს ეს ამბავი ძალიან მომხიბვლელი ეჩვენათ და გადაწყვიტეს, შეექმნათ ყაჩაღთა ბანდა. მაგრამ მათ სჭირდებოდათ ბელადი. თუმცა შპილბერგი თავად იმედოვნებდა ბელადობას, მისდა გასაკვირად, წინამძღოლად ყველამ, ერთხმად, კარლ მოორი აირჩია. კარლს იმედი ჰქონდა, რომ სისხლი და სიკვდილი მას განვლილი ცხოვრების, მამის და საცოლეს დავიწყებაში დაეხმარებოდა, ამიტომ ის დათანხმდა და ერთგულების ფიცი მისცა მეგობრებს.
ახლა ფრანცი, რომელმაც მოახერხა, მამის მოსიყვარულე გულიდან თუ არა, მემკვიდრეების სიიდან მაინც ამოეშალა საკუთარი ძმა, ცდილობდა, დაემცირებინა იგი მისი საცოლის, ამალიას თვალშიც. ფრანცმა მას უთხრა, რომ ბრილიანტის ბეჭედი, რომელიც მან სახსოვრად კარლს აჩუქა, ამ უკანასკნელმა, ფული რომ ვერ გადაუხადა, განცდილი სიამოვნების საფასურად მეძავს მისცა.
ფრანცი გრძნობდა, რომ მოხუც მამას მალე მოუბრუნდებოდა გული საყვარელ შვილზე და შიშობდა, ერთბაშად წყალში არ ჩაჰყროდა ამდენი წვალება, ამიტომ მან შეიმუშავა ახალი გეგმა, რაც, ბოლოს და ბოლოს, დაეხმარებოდა, ფრთა შეესხა თავისი ოცნებისათვის, გამხდარიყო გრაფი ფონ მოორის ქონების ერთადერთი მფლობელი. ამისთვის მან დაიყოლია ერთ-ერთი აზნაურის უკანონო შვილი 一 გერმანი, გადაეცვა, მოხუცი გრაფის წინაშე წარმდგარიყო და ეთქვა, რომ იცნობდა კარლს, რომელიც პრაღასთან გაცხარებული ბრძოლის დროს დაეცა. ფრანცი იმედოვნებდა, რომ ამ საშინელ ამბავს ავადმყოფი გრაფის გული ნამდვილად ვეღარ გაუძლებდა. გაწეული სამსახურის სანაცვლოდ, ის გერმანს დაჰპირდა, რომ დაუბრუნებდა ამალია ფონ ედელრაიხს, რომელიც მას ძალიან უყვარდა და ოდესღაც კარლმა წაართვა.
ყველაფერი ასეც მოხდა. მოხუცი მოორი და ამალია გრაფის უფროს ვაჟიშვილზე საუბრობდნენ, როცა მათ წინაშე გადაცმული გერმანი წარდგა. მან მოუყვა კარლზე, რომელიც მამის გადაწყვეტილების შემდეგ ლუკმა პურის გარეშე დარჩა, მოუყვა, თუ როგორ დაკარგა მისთვის ცხოვრებამ აზრი და გადაწყვიტა რუსეთ-პრუსიის ომში მიეღო მონაწილეობა, რომლის დროსაც გმირულად დაეცა ბრძოლის ველზე, შემდეგ მან მოხუც მოორს მისცა ხმალი 一 ვითომ კარლის უკანასკნელი სურვილი იყო, ეს ხმალი მამისთვის გადაეცათ. ხოლო სურათი, რომელიც თითქოსდა გულიდან მოიხსნა, ერთგულების ფიცთან ერთად, ამალიასთვის მიეცათ.
მოხუცმა გრაფმა შვილის სიკვდილში საკუთარი თავი დაადანაშაულა, თითქოს სინდისს ემალებაო, ბალიშში ჩაეფლო და, ამხელა დარდის ვერდამტევი, მისი გული გაჩერდა. ფრანცი ბედნიერი იყო, ბოლოს და ბოლოს, მამამისს ეწვია მის მიერ ესოდენ დიდხანს ნანატრი სიკვდილი.
ამ დროს კარლ ფონ მოორი ბოჰემიის ტყეებში ყაჩაღობდა. იგი ძალიან გამბედავი იყო და ხშირად ეგებებოდა პირისპირ სიკვდილს, რადგან ცხოვრებას დიდი ხანია მისთვის აზრი დაეკარგა, ნადავლიდან კი თავის წილს ბელადი მთლიანად ქვრივ-ობლებს ურიგებდა.
ფონ მოორის საგვარეულო სასახლეს ფრანცი მართავდა. მან მიაღწია იმას, რაც ცხოვრების მიზნად ჰქონდა დასახული, თუმცა შვებასა და კმაყოფილებას მაინც ვერ განიცდიდა, რადგან ამალია ისევ უარზე იყო, მისი ცოლი გამხდარიყო.
გერმანმა, რომელიც მიხვდა, რომ ფრანცმა მოატყუა, ამალია ფონ ედერლეიხს საშინელი საიდუმლო გაუმხილა 一 კარლი და მოხუცი ფონ მოორი ცოცხლები არიან.
კარლი, თავისი ჯგუფის წევრებთან ერთად ბოჰემიელი ცხენოსნების ალყაში მოექცა, თუმცა სიცოცხლისა და თავისუფლების სურვილით შემართულმა ჯარისკაცებმა, მართალია, ერთ-ერთი მეგობრის სიცოცხლის ფასად, მაგრამ მაინც მოახერხეს თავის დაღწევა. ბოჰემიელ ჯარისკაცთაგან კი ამ შეტაკებისას სამასი მებრძოლი დაიღუპა.
მალე ყაჩაღებს შეუერთდა ჩეხი აზნაური. ამ ადამიანმა დაკარგა ყველაფერი, რაც კი კაცს ეძვისფასება, თუმცა ყველაზე მეტად იგი თავს დაკარგულ სიყვარულზე, თავის საყვარელ ქალზე, ამალიაზე წუხდა. ახალგაზრდა კაცის ისტორიამ კარლზ მიძინებული მოგონებები გაუღვიძა და გადაწყვიტა, ერთხელ კიდევ ეხილა თავისი სახლი, მამა, თავისი ერთგული საცოლე...
მაკლებურგელი გრაფი ფონ ბრანდის სახელით, მან მოახერხა თავის საგვარეულო სასახლეში შეეღწია. ის შეხვდა ამალიას და დარწმუნდა, რომ მისი საყვარელი ქალი ბოლომდე ერთგული დარჩა „გარდაცვლილი კარლისა“. წინაპართა სურათებში მან მამამისის სევდიანი სახეც დაინახა და გულმოკლულმა ჩუმად მოიწმინდა ცრემლი. ვერავინ იცნო კარლი, მხოლოდ, ყოველთვის ყველას მიმართ ეჭვის თვალით მაცქერალმა ფრანცმა შეიცნო სტუმარში თავისი უფროსი ძმა. მაგრამ არავის არაფერი უთხრა ამის შესახებ. მან გრაფი ფონ მოორის მოხუცი მსახური აიძულა, მოეკლა სტუმარი. მაგრამ მოსამსახურემ იარით, რომელიც ხელზე ჰქონდა, გრაფ ფონ ბრენდში კარლი შეიცნო. ამ უკანასკნელს კი არ შეეძლო მოეტყუებინა მამამისის ერთგული მსახური და აღიარა, რომ მართლაც კარლია. ამის შემდეგ იგი იძულებული გახდა, სასწრაფოდ და სამუდამოდ დაეტოვებინა მამისეული სახლი. წასვლამდე მან კიდევ ერთხელ ნახა ამალია, რომელიც სტუმრის მიმართ ისეთივე ძლიერ გრძნობას განიცდიდა, როგორიც კარლთან აკავშირებდა ოდესღაც.
კარლი თავის მეგობრებს დაუბრუნდა, დილით მათ უნდა დაეტოვებინათ ეს ადგილები, მანამდე კი სიბნელეში უგზო-უკვლოდ დაიარებოდა. უცებ რაღაც ხმა შემოესმა და მიადგა აკლდამას, საიდანაც ხმა მოდიოდა.
ამ ამბით შეძრწუნებულმა კარლმა დაივიწყა მასსა და ფრანცს შორის არსებული ძმური კავშირი, ბრძანება გასცა, შეიჭრან ციხესიმაგრეში და, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ცოცხლად შეიპყრონ ფრანცი.
ღამის წყვდიადი მეფობდა ირგვლივ, მოხუცი მსახური დანიელი, ემშვიდობებოდა გრაფი მოორის სასახლეს, სადაც მან მთელი ცხოვრება გაატარა. ფრანცი სულის სიმშვიდეს ვერ პოულობდა და აქეთ-იქით აწყდებოდა.
ის-ის იყო საშინელი ზმანება ეხილა, თითქოს თავისი ცოდვების გამო სამსჯავროზე იდგა და მონანიებას სთხოვდნენ. ის დანიელს ევედრებოდა, ვინმე გაეგზავნა მღვდლის მოსაყვანად, თუმცა მთელი თავისი ცხოვრება ღვთის ნების წინააღმდეგ იყო მიმართული და არც არასდროს უღიარებია ღმერთის სიდიადე. ახლაც კი, მღვდლის წინაშე, იგი ვერ ახერხებდა გულახდილ საუბარს, მას არ გააჩნდა მონანიების ნიჭი და ცდილობდა, მხოლოდ კამათი წარემართა რელიგიურ თემებზე. მაგრამ ერთი კი ცხადი იყო, ამჯერად ისე გულგრილად ვეღარ ისმენდა მღვდლის საუბარს სულის უკვდავების შესახებ, როგორც აქამდე ახერხებდა ამას. მღვდელმა უთხრა, რომ ცოდვათა შორის ერთ-ერთი ყველაზე საშინელი ძმისა და მამის მკვლელობაა. ფრანცი შიშმა შეიპყრო, იგრძნო, რომ მის სულს ჯოჯოხეთში ელოდა სამარადისო ტანჯვა.
ფონ მოორების სასახლეს კარლის მიერ გაგზავნილი ყაჩაღები დაესხნენ თავს, მათ გადაწვეს ის, მაგრამ ფრანცი შეპყრობა ვერ მოახერხეს, რადგან მან თავად გამოუტანა საკუთარ თავს სასიკვდილო განაჩენი...
ბრძანების შესრულების შემდეგ, ყაჩაღთა ბანდის წევრები ტყეში დაბრუნდნენ, სადაც მათ კარლიც ელოდებოდათ, რომელიც ჯერ კიდევ ვერ ეცნო საკუთარ მამას.
მათ მოჰყვათ ამალია, იგი ყაჩაღი მოორისაკენ გაიქცა, ყელზე მოეხვია, ატირდა და მას თავისი საქმრო უწოდა. მაშინ შეძრწუნებულმა მოხუცმა გრაფმა ყაჩაღთა ბელადში თავისი საყვარელი შვილი შეიცნო და სულიც განუტევა. ამალია კი მზად იყო, ყველაფერი ეპატიებინა კარლისთვის და მასთან ერთად ახალი ცხოვრება დაეწყო, მაგრამ მათ სიყვარულს ყაჩაღებისთვის მიცემული ფიცი ეღობებოდა. ამალია მიხვდა, რომ რაღაც წუთების წინ ნაპოვნი ბედნიერება კვლავ უსხლტებოდა ხელიდან და სიკვდილზე დაიწყო ოცნება, რადგან ფიქრობდა, რომ მხოლოდ ამ გზით აიცილებდა ამ საშინელ ტანჯვას, რომელიც საქმროსთან კვლავ განშორებისას ელოდა. კარლმა მას ოცნება აუსრულა.
ყაჩაღმა მოორმა ბოლომდე გამოსცალა თავისი ცხოვრების ფიალა, მიხვდა, რომ ისედაც ცოდვებით სავსე ქვეყანას, ბოროტების წილ ბოროტებით, ვერ გამოასწორებდა და გადაწყვიტა, მართლმსაჯულებას ჩაჰბარებოდა. ჯერ კიდევ თავისი სახლისკენ მიმავალ გზაზე, ის შეხვდა ერთ ღარიბ კაცს, რომელსაც ძალიან დიდი ოჯახი ჰქონდა.
ჰოდა, ახლა კარლი სწორედ იმ კაცთან მიდიოდა, რათა მას ხელისუფლებისთვის ჩაებარებინა ცნობილი ყაჩაღი და ამის საფასურად დიდი თანხა მიეღო...
პირსი
პირსი (Pierce) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, კლიარუოტერის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 508 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
ალექსანდრე მენაბდე
ალექსანდრე მენაბდე (დ. 29 სექტემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ალექსანდრე
შეშლილი თვითმფრინავი
„შეშლილი თვითმფრინავი“ („Plane Crazy“) ― 1928 წლის ამერიკული ანიმაციური მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, რომლის რეჟისორები არიან უოლტ დისნეი და აბ აივერქსი. იგი გამოშვებულია Walt Disney Studios-ის მიერ და იყო პირველი ფილმი, რომელშიც მიკი მაუსი გამოჩნდა. ეს უხმო ფილმი კინოთეატრებში პირველად აჩვენეს 1928 წლის 15 მაისს, თუმცა მისი დისტრიბუცია ვერ შეძლეს. იმავე წელს Disney-მ გამოუშვა მიკის პირველი ხმოვანი ანიმაციური ფილმი, „თბომავალი უილი“, რომელიც დიდი წარმატებით სარგებლობდა. ამის შემდეგ „შეშლილი თვითმფრინავი“ გახმოვანებული სახით გამოვიდა 1929 წლის 17 მარტს.
ხორხე ალესანდრი როდრიგესი
ხორხე ალესანდრი როდრიგესი (Jorge Alessandri Rodríguez; დ. 19 მაისი, 1896, სანტიაგო, ჩილე — გ. 31 აგვისტო, 1986, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი პოლიტიკური მოღვაწე. ჩილეს პრეზიდენტი 1958–1964 წლებში. ხორხე ალესანდრი როდრიგესი იყო ყოფილ პრეზიდენტ არტურო ალესანდრი პალმას შვილი.
ჩილეს პრეზიდენტი 1958 წლის 3 ნოემბრიდან, 1964 წლის 3 ნოემბრამდე. 1947 წლიდან ჩილეს ფინანსთა მინისტრი, ხოლო 1957 წლიდან კი სენატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
აზერბაიჯან-მექსიკის ურთიერთობები
აზერბაიჯან-მექსიკის ურთიერთობები აღნიშნავს დიპლომატიურ ურთიერთობებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და მექსიკის შეერთებულ შტატებს შორის. ორივე სახელმწიფო გაერთიანებული ერების ორგანზიაციის წევრია. აზერბაიჯანის საელჩო მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოშია განთავსებული, ხოლო მექსიკის საელჩო ბაქოში მდებარეობს.
ისტორია
1978 წლის მაისში მექსიკის პრეზიდენტი ხოსე ლოპეს პორტილიო სსრკ-ში მოგზაურობისას ბაქოშიც იმყოფებოდა. 1982 წლის აპრილში პრეზიდენტი ჰეიდარ ალიევი მექსიკაში იმყოფებოდა, როგორც საბჭოთა დელეგაციი მეთაური. ვიზიტისას ის პრეზიდენტ ხოსე ლოპეს პორტილიოს შეხვდა. 1991 წლის დეკემბერში მექსიკამ აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა აღიარა. 1992 წლის 14 იანვარს ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობა დამყარდა. თავდაპირველად ქვეყნებს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები წარმომადგენელი საელჩოების მეშვეობით ხორციელდებოდა: აზერბაიჯანის საელჩო ვაშინგტონში (აშშ), ხოლო მექსიკის საელჩო ანკარაში (თურქეთი) მდებარეობდა. 2007 წელს აზერბაიჯანის საელჩო მეხიკოში გაიხსნა, ხოლო მექსიკის საელჩო ბაქოში 2014 წელს ამოქმედდა. 2011 წელს მექსიკის სენატმა ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტა აღიარა.
მექსიკის დამოუკიდებლობის 200 წლისთავზე მექსიკამ რიგ ქვეყნების ძეგლების შესაბამისად პარკებისა და მოედნების ხელახალი მოდელირება გადაწვყიტა. აზერბაიჯანის მთავრობამ პასეო-დე-ლა რეფრომის გამზირზე ჰეიდარ ალიევის ძეგლის დადგმა გადაწყვიტა, ხოლო მექსიკის ისტორიულ ცენტრში ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტისადმი მიძღვნილი ძგლის აგება გადაწყვიტა. 2012 წლის ნოემბერში ქალაქში აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ქანდაკების გახსნას მაცხოვრებელთა უკმაყოფილება მოჰყვა. ქალაქის მკვიდრები „დიქტატორის“ ძეგლის გახსნა აპროტესტებდნენ. ერთ-ერთი ვერსიით ადგილობრივ მთავრობას ძეგლი სხვა ადგილას უნდა გადაეტანა, თუმცა აზერბაიჯანის საელჩომ განაცხადა, რომ ძეგლის სხვა ადგილას გადატანის შემთხვევაში „აზერბაიჯანს შესაძლოა მექსიკასთან დიპლომატიური ურთიერთობები შეეწყვიტა“. საბოლოოდ, ჰეიდარ ალიევის ძეგლი კერძო სახლში გადაიტანეს, რასაც აზერბაიჯანის მთავრობის მხრიდან 3.8 მილიარდი აშშ დოალრის ინვესტიციის უკან დაბრუნება მოჰყვა.
ორმხრივი შეთანხმებები
ქვეყნებს შორის არაერთი ორმხრივი შეთანხმებაა დადებული, მათ შორის: „შეთანხმება აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და მექსიკის საგარეო საქმეთა სამდივნოს შორის აკადემიური დიპლომატიური თანამშრომლობის შესახებ“ (2008); „მემორანდუმი საერთო ინტერსებზე კონსულტაციის მექანიზმების დაარსების შესახებ“საერთო ინტერესების შესახებ“ (2008); „შეთახმება დიპლომატიურ პასპორტთა მფლობელებისთვის სავიზო გამონაკლისების შესახებ“ (2008); „შეთანხმება ორივე ქვეყნის საფოსტო სამსახურების საერთო ბრენდებთან დაკავშირებით“ (2010) და „შეთანხმება ტელეკომუნიკაციების, საინფორმაციო და კომუნიკაციური ტექნოლოგიების სფეროში ურთიერთთანამშრომლობის შესახებ“ (2010).
სავაჭრო ურთიერთობები
2018 წელს ორ ქვეყანას შორის სავაჭრო მოცულობა 10 მილიონ აშშ დოლარს გაუტოლდა. აზერბაიჯანიდან მექსიკაში ძირითადი საექსპორტო პროდუქტები: კომპიუტერული აღჭურვილობა, ზოოლოგიური ნიმუშები და ელექტრული ნაწილები. მექსიკიდან აზერბაიჯანში ძირითადი საექსპორტო პროდუქტებია: საყოფაცხოვრებო ნივთები, მოტორიანი ნავები და სამბორბლიანი მოტოციკლები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:მექსიკის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:აზერბაიჯანის ორმხრივი ურთიერთობები კატეგორია:მექსიკის ორმხრივი ურთიერთობები
ფრიქსე
მინი|მარჯვნივ|200პქ|ფრიქსე და [[ჰელე]] ფრიქსე — ათამანტისა და ნეფელეს ვაჟი, ჰელეს ძმა. როდესაც ათამანტმა შეირთო ინო, ნეფელე გაუჩინარდა. ინომ თავიდანვე შეიძულა გერები და მზაკვრულ გეგმებს აწყობდა მათ დასაღუპავად. ამ მიზნით ის ქალებს მოელაპარაკა, თესლი ჩუმად მოხალეს, არ გაღვივდა და ქვეყანას შიმშილი დაატყდა. ინომ მოსყიდული ორაკული დაიმოწმა და ქმარს დააჯერა, რომ ფრიქსე და ჰელე მსხვერპლად უნდა შეეწირა. კიდეც დაუპირეს და-ძმას მსხვერპლად შეწირვა, მაგრამ გადამწყვეტ მომენტში ნეფელემ იხსნა შვილები. მათ ოქროს ვერძი მოუვლინა და კოლხეთში გაისტუმრა, მაგრამ ჰელემ ვერძძე თავი ვერ შეიმაგრა და ზღვაში გადავარდა, რომელსაც ჰელეს ზღვა – ჰელესპონტი ეწოდა. ფრიქსე კი კოლხეთში ჩავიდა, სადაც ჰელიოსის ვაჟმა აიეტმა მიიღო და თავისი შვილი ქალკიოპე მიათხოვა ცოლად. ფრიქსემ ოქროს საწმისი აიეტს გადასცა, რომელმაც ის არესის ველზე მუხაზე დაკიდა და მცვეად გველეშაპი მიუჩინა. ფრიქსეს ქალკიოპესაგან ჰყავდა ოთხი შვილი: არგოსი, მელასი, ფრონტოსი, და კიტისორე. ისინი მამის ქონებისათვის მიემგზავრებოდნენ, როდესაც გემი ჩაეძირათ და არესის კუნძულზე გაირიყნენ. შემდეგ ისინი არგონავტებმა გადაარჩინეს და კოლხეთში დააბრუნეს. არგონავტებს თვითონაც ეხმარებოდნენ ოქროს საწმისის მოპარვასა და მედეას მოტაცებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ანუხვა
ანუხვა (ყოფილი აგწა) — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები:ანუხვა, აბაახუდა, აკალამრა, აკუი, აუძხა, აქვაჩა, აჩირხა, აჯმატვარა, ვესიოლოვკა, ლაშფსარდი, სომხური ანუხვა, სომხების ხეობა). ზღვის დონიდან 360 მ, შავი ზღვიდან 4 კმ, გუდაუთიდან 25 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. ანუხვის მიდამოებშია კარსტული მღვიმე აგწა.
სქოლიო
კატეგორია:ანუხვის თემის სოფლები
პოლ გოგენი
thumb|250px|პოლ გოგენი: ავტოპორტრეტი, 1893 პოლ ეჟენ ანრი გოგენი (დ. 7 ივნისი, 1848, პარიზი — გ. 8 მაისი, 1903, დაბა ატუონა, მარკიზის კუნძულები) — ფრანგი ფერმწერი.
ბიოგრაფია
<span lang="GEO/KAT" xml:lang="GEO/KAT">  პოლ ეჟენ ანრი გოგენი 1848 წლის 7 ივნისს დაიბადა პარიზში, ნოტრ დამ დე ლორეტის ქუჩის 52 ნომერში, გაზეთ ,,ნასიონალის" რედაქტორის - კლოვ გოგენის ოჯახში.
წინაპრები
გოგენი შემდეგში გამუდმებით ამაყობდა თურმე თავისი სახელოვანი წინაპრებით, განსაკუთრებით იმ დროს, როდესაც ,,ველური წარმოშობის" ადამიანად სახავდნენ ხოლმე ზოგიერთები, ჰყვარებია გახსენება იმისა, რომ მის ესპანელ პოლკოვნიკ პაპას (დედის მხრიდან), სიმამაცით განთქმულ დონ არიანო ტრისტან და მორკოზოს ცოლად ჰყავდა პერუს ლეგენდარული ვიცე-მეფის ულამაზესი ძმისწული, ხოლო მათი ქალიშვილი-გამოჩენილი სენ-სიმონისტი, დემოკრატიისა და ქალთა ემანსიპაციის მგზნებარე დამცველი ფლორა ტრისტანი, 16 წლისა დაქორწინებულა  პარიზში ღვინით მოვაჭრე მდიდარ ბორდოელ შაზალეზე. ბევრ დროს არ გაუვლია, რომ ფლორამ შაზალესთან უშინაარსო მდიდრულ ცხოვრებას თავისი საინტერსო  სამწერლო მოღვაწეობა ამჯობინა. ხოლო ხელი რომ არ შეშლოდა ამ მიზნის უკეთ განხორციელებაში, ოჯახი სამუდამოდ მიატოვა (უთუოდ ეს ის ,,გენი" იყო, რომელიც გოგენს თურმე იმ საამაყო ბებიასთან არა მარტო გარეგნულად, არამედ საქციელითაც ამსგავსებდა).
გაცილებით მყარი აღმოჩნდა ოჯახის შექმნის საკითხში ფლორას ქალიშვილი ალინა, რომელმაც სიყვარულით დაუკავშირა თავისი ბედი იმხანად საუკეთესო რეპუტაციის მქონე ლიბერალ ჟურნალისტს, ცნობილი გაზეთის ,,სოციალისტის" პოლიტიკურ რედაქტორს კლოვის გოგენს და მასთან შვილებიც შეეძინა: 1847 წ. გოგონა - ფერნარდა მარსელინა მარი, ერთი წლის შემდეგ კი - ვაჟი - პოლი. შექმნილი რთული პოლიტიკური ვითარების გამო კლოვისი იძულებული გამხდარა, საფრანგეთი მიეტოვებინა და პერუში გახიზნულიყო (მისი ვაჟი პოლი მაშინ ჯერ კიდევ ჩვილი ბავშვი იყო), მაგრამ მოულოდნელად გზაში გარდაცვლილა - მას გული აწუხებდა - და უმამოდ დარჩენილი ოჯახი ერთხანს პერუს დედაქალაქ ლიმაში ნათესავებს შეჰკედლებია, 1855 წ. კი ორლეანში გადმოსახლებულა.
ბავშვობა
პერუში გამგზავრებამდე, რაკი დიდი გზა უნდა გაევლოთ, დედამ ნათლობა დააჩქარა და 1849 წ. 19 ივლისს ნოტრდამ დე ლორეტის ეკლესიაში პატარა პოლი მონათლეს. მამა ნათლობას არ დასწრებია ვოლტერიანული შეხედულებების გამო. ბიჭის ნათლია მისი ორლეანელი პაპა გიიომი იყო. სწორედ ამ დროს ცოლ-ქმარმა გოგენებმა ფლორა ტრისტანის ახლობელ მეგობარს, ენგრის მოწაფეს, სალონის მედალოსანს, მხატვარ ჟიულ ლორას სთხოვეს, პოლის პორტრეტი დაეხატა. ამ პორტრეტზე პატარა პოლი წელამდეა დახატული, შიშველია და ცალი ხელი გულზე  უდევს. ბიჭს ცოცხალი, მრგვალი სახე აქვს, ღია ფერის, ოდნავ ჟღალი თმა, ქვეყნიერებას მიმნდობი თვალებით უყურებს (იხ. გალერეა).
პერუდან წამოსული, ორლეანის პანსიონში ჩარიცხული პოლი მეცადინეობებზე დადიოდა, მაგრამ, ჩვეული კალაპოტიდან ამოვარდნილი, იქაურობას ვერ შეეგუა. მანამდე თითქმის მხოლოდ ესპანურად ლაპარაკობდა, ახლა კი ძლივს ესმოდა მასწავლებლების, ამხანაგების, ირგვლივ მყოფთა ლაპარაკი და უცხოელი ეგონა თავი. ამიტომაც პანსიონში წარმატებები არ ჰქონია. სასწავლო საგნებს ძალზე გულგრილად ეკიდებოდა-ოცნებებს იყო აყოლილი. კარგ მოწაფედ არ ითვლებოდა, თუმცა ცუდიც არ ეთქმოდა. მასწავლებლებს საგონებელში აგდებდა ხოლმე ამ მეოცნებე, მონაცრისფრო-მომწვანო თვალებიანი რვა-ცხრა წლის ბიჭის უცნაური ქცევები.
1862 წ. დედას პარიზში მიყავს და დ'ანფერის ქუჩაზე პანსიონში მიაბარებს, ხოლო ორი წლის შემდეგ ისევ ორლეანში აბრუნებს, ამჯერად-კოლეჯში.
კარიერა და ოჯახი
როგორც კი 17 წელი შეუსრულდა, თავისივე სურვილითა და დედის დახმარებით უბრალო მეზღვაურად მოეწყო გემზე, რომელიც სავაჭრო დანიშნულებით დაცურავდა. ერთწლიანი მოგზაურობის დროს, ინდოეთში ჩასვლის შემდეგ პოლს ატყობინებენ, რომ 7 ივლისს სენ-კლუში დედა გარდაცვლილიყო. ,,უდედოდ და უოჯახოდ მყოფს მარტოობა უღრღნიდა გულს". გოგენი სამხედრო გემზე მესაჭედ აგრძელებს სამსახურს ორი წლის განმავლობაში. 1871 წელს, დემობილიზაციის შემდეგ იგი პარიზში ბრუნდება და, დედის მიერ ანდერძით დანიშნული მდიდარი მეურვის-გუსტავ აროზის დახმარებით, პოლ ბერტენის კანტორაში იწყებს  მუშაობას, სადაც კომერციული საქმის შესანიშნავ უნარს ამჟღავნებს და მალე საკმაოდ სარფიანი შემოსავლის პატრონიც ხდება.