cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კალინინგრადის სტადიონი
ისტორია
2012 წლის ოქტომბრის ბოლოს რეგიონულმა ხელისუფლებამ მსოფლიო ჩემპიონატის სტადიონის საპროექტო და სამუშაო დოკუმენტაციის მოსამზადებლად ღია კონკურსი გამოაცხადა. კონკურსის გამარჯვებული სამეცნიერო-საწარმოო გაერთიანება „მოსტოვიკი“ გახდა. თუმცა ვერავინ გასცა პასუხი კითხვას თუ რა ბედი ეწეოდა სტადიონს მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ. 2013 წლის მარტის დასაწყისში „მოსტოვიკმა“ სტადიონის ესკიზი გამოაქვეყნა, რომელმაც სამუშაო სახელი არენა ბალტიკა მიიღო. პროექტირებისას მოსტოვიკი გერმანულ კომპანია „GMP Architekten“-თან თანამშრომლობას აპირებდა.
2014 წლის ივნისში ომსკის საარბიტრაჟო სასამართლომ „მოსტოვიკი“ გაკოტრებულად გამოაცხადა და 2015 წლის მარტში მასთან გაფორმებული კონტრაქტი შეწყდა. 2014 წლის 1 აპრილს რუსეთის ფედერაციის მთავრობის დადგენილებით რუსეთის ფედერაციის სპორტის სამინისტროს სამშენებლო შესყიდვების ერთადერთ შემსრულებლად დახურული სააქციო საზოგადოება „კროკუს ინტერნეიშენელი“ გამოცხადდა. კალინინგრადის ოლქის მთავრობამ „კროკუს ინტერნეიშენელთან“ სტადიონის საპროექტო და სამუშაო დოკუმენტაციის მოსამზადებლად სახელმწიფო კონტრაქტი გააფორმა.
10 აგვისტოს ცნობილი გახდა, რომ სტადიონის სახელწოდება „კალინინგრადის სტადიონი“ იქნებოდა. მსოფლიო ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ, შესაძლოა სტადიონს სახელი შეეცვალოს.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის სტადიონები
შაქერაბადი
შაქერაბადი (Şəkərabad) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 985 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
ქარელის ყორღანული ველი
ქარელის ყორღანული ველი — არქეოლოგიური ძეგლი ქალაქ ქარელის დასავლეთით, მდინარე ძამას მარჯვენა ნაპირზე. თარიღდება ძვ. წ. XIII-XII საუკუნეებით. გაითხარა 1972 წელს. ქვამიწაყრილიანი ყორღანის სიმაღლე 0,6 მეტრია, დასაკრძალავი ორმო ოთხკუთხაა. ყორღანში აღმოჩნდა შავი და ლეგა თიხის 13 ჭურჭელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ლოხ-დერგი (შენონი)
ლოხ-დერგი (Loch Deirgeirt; Lough Derg) — მტკნარწყლიანი ტბა ირლანდიაში. მდებარეობს მდინარე შენონის ხეობაში, ზღვის დონიდან 33,5 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 130 კმ², საშუალო სიღრმე 7,6 მ, მაქსიმალური სიღრმე 36 მ. სამხრეთ-დასავლეთით აკრავს კლერის საგრაფო, ჩრდილო-დასავლეთით გოლუეის საგრაფო, ხოლო აღმოსავლეთით ტიპერარის საგრაფო. გრძელი და ვიწრო ტბაა. გადაჭიმულია დაახლოებით 40 კმ სიგრძეზე.
ლოხ-დერგი მდინარე შენონის აუზის სამი მთავარი ტბიდან ყველაზე სამხრეთით მდებარე ტბაა. ტბაზე გაედინება მდინარე შენონი, რომელიც მას ჩრდილოეთიდან ერთვის, ხოლო სამხრეთიდან გამოედინება.
ნაპირები უმეტესწილად დაბალია, სამხრეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ციცაბო და კლდოვანი. იქ, სადაც მდინარე შენონი ლოხ-დერგს უერთდება მდებარეობს დუნასის ჩანჩქერი. სიახლოვესაა არდნაკრუშის ჰიდროელექტროსადგური, რომლის მშენებლობა დაიწყო 1925 წელს და იმ დროს უდიდესი იყო მსოფლიოში. XIX საუკუნეში ლოხ-დერგი იყო მნიშვნელოვანი არტერია ლიმერიკის პორტიდან დუბლინამდე. ტბა სრულად, 40 კმ სიგრძეზეა სანაოსნოდ ვარგისი. დღეს პოპულარულია კრეისერებისა და ზომამცირე გემებისათვის. განვითარებულია ნავით სეირნობა და თევზჭერა. გვხვდება თევზის მრავალი სახეობა. ფართოდ არის გავრცელებული ყავისფერი კალმახი ანუ კუმჟა და ქარიყლაპია.
ლიმერკის უნივერსიტეტს კილალოს ჩრდილოეთით ტბაზე გააჩნია საქმიანობის ცენტრი, სადაც წარმოდგენილია კანოე, კაიაკი, ვინდსერფინგი და სხვა სარეკრეაციო საშუალებები. 2012 წელს ლოხ-დერგის კუნძულზე პირველად შენიშნეს თეთრკუდა ფსოვი. 2016 წელს ირლანდიაში პირველად ლოხ-დერგის ტბაში იყო რეგისტრირებული წყალმცენარე Nitellopsis obtusa. ტბის ჩრდილო-აღმოსავლეთი სანაპირო კონსერვაციის სპეციალურ ზონას წარმოადგენს.
ტბაში არის კუნძულები, რომელთაგან აღსანიშნავია ჰოლი-აილენდი, რომელზედაც შემორჩენილია ეკლესიის ნანგრევები. მნიშვნელოვანია აგრეთვე კუნძული სტეიშნ-აილენდი, რომელიც მომლოცველების ადგილი იყო და რომელიც უძველესი დროიდან მოყოლებული ცნობილია როგორც წმინდა პატრიკის სალხინებელი. ტბის სახელწოდება აღმოცენდა ირლანდიური „Loch Deirgdheirc“-დან, რომელიც იყო ირლანდიური მითოლოგიის ღვთაების — დაგდას ერთ-ერთი სახელწოდება, რაც სიტყვასიტყვით ნიშნავს „წითელ თვალს“. ტბასთან გაშენებულია შემდეგი სოფლები და ქალაქები: პორტამნა, კილალო, ბალინა, დრომინირი, ტერიგლასი, მაუნტშენონი და გარიკენედი.
ამორინოპოლისი
ამორინოპოლისი (Amorinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 641 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იპორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 609 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.83 კმ²-ზე. ფართობი 408 525 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალადრენი
ალადრენი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-კარინიენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,056325 კმ². მოსახლეობა — 52 კაცი (2020 წ.).
იბაიტი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 751 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.05 კმ²-ზე. ფართობი 897 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტაბრეტ ბეთელი
ტაბრეტ ბეთელი (Tabrett Bethell; დ. 13 მაისი, 1981 ) — ავსტრალიელი მოდელი და მსახიობი. ცნობილი გახდა კარას როლით ტელესერიალში „ლეგენდა მაძიებელზე“. სამსახიობო კარიერის დაწყებამდე დაკავებული იყო სამოდელო საქმიანობით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი მოდელები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი თეატრის მსახიობი ქალები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ნადიკვრის 12)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ნადიკვრის ქუჩაზე (№ 12). აგებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში.
სახლი ორსართულიანია, ირეგულარული ფორმის. აქვს „რუსული“ აგურით ამოყვანილი ნახევარსარდაფი. ამჟამად სახეშეცვლილია მრავლობითი მიშენებებით. ეზოს მხარეს შემორჩენილია დიდი ზომის, აგურის, არქაული ფორმის, მრგვალი ბურჯები. ზოგან, სარკმლების თავზე,  შემორჩენილია ფსევდოლისებური ქვა. ჩიხში გამავალი გვერდითი კედელი ე. წ. „კახური“ წყობითაა ნაშენი. მეორე სართულის დონეზე სამი სარკმელია ტიმპანით და ნახევარწრიული სათაურით. სათაური დაყრდნობილია ჰორიზონტალურ თაროზე, რომელიც კედელს მთელს სიგრძეზე გასდევს. ამ სარკმლების გარდა, ფასადზე კიდევ ოთხი სწორკუთხა სარკმელია, რომლებიც საკმაოდ დაუდევრად, მოგვიანებით გაჭრეს. ქუჩის მხრიდან სახლი შემოზღუდულია აგურის სვეტებიანი გალავნით
2011-2012 წლებში სახლს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები. რის შედეგადაც, მას დაუბრუნდა თავდაპირველი იერსახე.
სტეფან ლაზარევიჩი
სტეფან ლაზარევიჩი (Стефан Лазаревић / Stefan Lazarević; დ. 1377 — 19 ივლისი, 1427), ასევე ცნობილი როგორც სტეფან მაღალი (Стефан Високи / Stefan Visoki) — სერბეთის მმართველი უფლისწული (1389–1402) და დესპოტი (1402–1427). ის პრინც ლაზარ ხრებელიანოვიჩის ვაჟი იყო და ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო რაინდად ითვლებოდა. 1389 წლის კოსოვოს ბრძოლაში მამის გარდაცვალების შემდეგ, სტეფანი ქვეყნის მმართველი დედასთან, მილიცასთან (ქალიშვილობის გვარი: ნემანიჩი) ერთად გახდა, სრულწლოვანებამდე, 1393 წლამდე. 1402 წელს სტეფანმა მიიღო დესპოტის ტიტული.
1403–1404 წლებში უნგრეთის მოკავშირედ გახდომის შემდეგ, სტეფანმა დიდი ქონება მოიპოვა, მათ შრის მნიშვნელოვანი ბელგრადი და გოლუბაცის ციხე. მას ასევე ეკავა უმაღლესი წოდება დრაკონის რაინდულ ორდენში. მისი მმართველობის პერიოდში მას ხანგრძლივი დაპირისპირება ქონდა ძმისშვილთან, ჯურაჯ ბრანკოვიჩთან, რომელიც საბოლოოდ დასრულდა 1412 წელს. მან ასევე დაამყარა კონტროლი ზეტას ტერიტორიაზე და აწარმოა ომი ვენეციის რესპუბლიკის წინააღმდეგ. იმის გამო, რომ სტეფანს შვილი არ ჰყავდა მან მის მემკვიდრედ ჯურაჯი დანიშნა 1426 წელს, გარდაცვალებამდე ერთი წლით ადრე.
ქვეყნის შიგნით მან სერბ დიდგვაროვნებს წინააღმდეგობა გაუწია და მშვიდობიანი პერიოდი სერბეთის პოლიტიკური, ეკონომიკური, კულტურული და სამხედრო გაძლიერებისათვის გამოიყენა. 1412 წელს მან გამოსცა შახტების კოდექსი, სადაც ცალკე გამოყოფილი იყო ნოვო ბრდო - იმ დროისთვის ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე მდებარე უდიდესი შახტა. ამ კოდექსმა სერბეთის ტერიტორიაზე მაღაროების განვითარებას შეუწყო ხელი, რომელიც, დროთა განმავლობაში, სერბეთის ეკონომიკის ხერხემლად ჩამოყალიბდა. მისი გარდაცვალების დროს სერბეთი ვერცხლის წარმოებით ევროპაში ერთ-ერთი უდიდესი იყო. არქიტექტურის განხრით მან ხელი შეუწყო მორავას არქიტექტურული სკოლის განვითარებას. მისი მეფობის ამსახველი და პირადი ლიტერატურული ნაწარმოებები ზოგჯერ ასოცირდება სერბეთის აღმოძინების პერიოდთან. მან სერბეთში მოაწყო რაინდული ტურნირები, საზოგადოებას წარუდგინა საბრძოლო ტაქტიკა და ცეცხლსასროლი იარაღი. ის ხელს უწყობდა ხელოვნებისა და კულტურის განვითარებას. სტეფანი მხარს უჭერდა მკვლევარებს და ასევე ეხმარებოდა ლტოლვილებს.
ამასთანავე, სტეფანი მწერალი იყო. მის ყველაზე ცნობილ ნაწარმოებს წარმოადგენს „პატივი სიყვარულს“, რომელიც რენესანსის ეპოქის ელემენტებს შეიცავს. მისი მეფობის პერიოდში ჩამოყალიბდა რესავას სკოლა.
ოჯახი
სტეფანი იყო მორავიული სერბეთის პრინცის, ლაზარისა და მისი მეუღლის, ნემანიჩების გვარის წარმომადგენელი მილიცას ვაჟი. მილიცას მამა, პრინცი ვრატკო ვუკანის პირდაპირი შთამომავალი იყო, რომელიც, თავის მხრივ, სტეფან ნემანიას უფროსი ვაჟი იყო. სტეფანის გარდა მათ კიდევ შვიდი შვილი ჰყავდათ.
ქორწინება
1405 წლის 12 სექტემბერს სტეფანმა იქორწინა ელენა გატილუსიოზე, ფრანცესკო II-ის ქალიშვილზე. კონსტანტინ კოსტენეცელის მონაცემებით, სტეფანმა თავისი მეუღლე პირველად ლესბოსზე ვიზიტისას ნახა, სადაც ფრანჩესკო II- მ მას ქალიშვილებს შორის არჩევანის გაკეთება შესთავაზა. ქორწინება შედგა ელენეს დის, იმპერატრიცა ეირენეს „რჩევით და მონაწილეობით“.
ქორწინების შემდეგ ელენა არსად აღარაა ნახსენები. ამ ფაქტზე დაყრდნობით ანტონ ლუტრელმა ივარაუდა რომ: „როგორც ჩანს, წყვილს შვილები არასოდეს ყოლია. მისი გარდაცვალების ან დაკრძალვის შესახებ არაფერია ცნობილი; და, რაც ყველაზე უჩვეულოა, იგი არ არის გამოსახული 1402 წელზე გვიან დათარიღებულ ფრესკებზე სტეფანთან ერთად“. ლუტრელის აზრით: „ის ძალიან ახალგაზრდა იყო ქორწინებისთვის და, სავარაუდოდ, ელენა ლესბოსზე დარჩა და სერბეთში არასდროს უმოგზაურია. სავარაუდოა ისიც, რომ ელენა ქორწინებიდან მალევე გარდაიცვალა“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1377 კატეგორია:გარდაცვლილი 1427 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი კატეგორია:სერბი მწერლები კატეგორია:სერბეთის მონარქები კატეგორია:სერბი წმინდანები კატეგორია:სერბეთის პრინცები კატეგორია:სერბეთის დესპოტები
ჟილ ანდრიამააცო
ჟილ ანდრიამააცო (Gilles Andriamahazo; დ. 13 მაისი, 1919, ტოლანარო, მადაგასკარი — გ. 14 სექტემბერი, 1989, ანტანანარივუ, მადაგასკარი) — მადაგასკარელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. ეროვნული სამხედრო კომიტეტის ხელმძღვანელი 1975 წელს.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1919 წლის 13 მაისს. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში საფრანგეთის შეიარაღებულ ძალებში. 1950-იან წლებში მონაწილეობდა ალჟირის წინააღმდეგ ომში. სამხედრო სამსახურიდან გადადგა 1976 წელს ოფიცრის წოდებით. რიჩარდ რაციმანდრავას მკვლელობის შემდეგ სამხედრო დაჯგუფებასთან ერთად მოვიდა ხელისუფლების სათავეში. 1975 წლის 15 ივნისს გადადგა თანამდებობიდან დიდიე რაცირაკას სასარგებლოდ.
გარდაიცვალა 1989 წლის 14 სექტემბერს გულის შეტევით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მადაგასკარის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989
ისაბელ პორტუგალიელი (1397-1471)
ადრეული წლები
ისაბელი დაიბადა 1397 წლის 21 თებერვალს, პორტუგალიის ქალაქ ევორაში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე ჟუან I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ფილიპა ლანკასტერის ქალიშვილი. იგი მათი მეოთხე შვილი და ერთადერთი ქალიშვილი იყო, რის გამოც მას ლისაბონის სამეფო კარზე განსაკუთრებულად ზრდიდნენ. დედოფალმა ფილიპამ ყველა თავის შვილს და მათ შორის ისაბელსაც ღრმად ჩაუნერგა მოვალეობისა და პასუხისმგებლობის გრძნობა, კათოლიკური რწმენა და სიყვარული განათლებისადმი. ინფანტა ისაბელს ძალიან უყვარდა კითხვა და დიდად ინტერესდებოდა პოლიტიკით. მამამისმა განაცხადა, რომ ისაბელი საკმაოდ კარგად ერკვეოდა პოლიტიკაში. იგი განათლებას ძმებთან ერთად იღებდა და სწავლობდა ლათინურს, ესპანურს, ფრანგულს, ინგლისურსა და იტალიურს. მას აგრეთვე ძალიან უყვარდა ნადირობა.
მინი|მარცხნივ|ისაბელი და წმინდა ელიზაბეთი 1415 წელს ბიძამისისგან, ინგლისის მეფე ჰენრი V-გან წამოვიდა საქორწინო წინადადება, რომელიც მასა და ისაბელს შორის უნდა შემდგარიყო, რასაც უნდა მოჰყოლოდა პორტუგალია-ინგლისის კვლავ გაერთიანება საფრანგეთის წინააღმდეგ. მიუხედავად ყველაფრისა, მოლაპარაკებები ჩაიშალა და წარმოიშვა რისკი, რომ ისაბელი გასათხოვარი დარჩებოდა. ამის მიზეზი კი იყო ის, რომ 1415 წელს დედოფალ ფილიპას დაკრძალვაზე სამეფო კარის მანდილოსნებმა ინფანტა ერთ-ერთ დიდგვაროვანთან საკმაოდ ახლო ურთიერთობისას შენიშნეს.
საქორწინო მოლაპარაკებები
ისაბელა 30 წლამდე გაუთხოვარი იყო, რაც იმ ეპოქაში უკვე შინაბერობას ნიშნავდა. თუმცაღა, მიუხედავად ყველაფრისა, 1428 წელს უკვე მეორედ დაქვრივებულმა ბურგუნდიის ჰერცოგმა ფილიპ III ვალუამ ისაბელის ხელი ითხოვა. ფილიპს აქამდე ორი ცოლი ჰყავდა — მიშელ დე ვალუა და ბონა არტუელი — რომლებიც ისე გარდაიცვალნენ, რომ მას მემკვიდრე ვერ დაუტოვეს, ამიტომაც ჰერცოგმა მესამედ დაქორწინება განიზრახა, რათა როგორმე დაეტოვებინა მემკვიდრე. თავად ფილიპი, თავისი ბიძაშვილის, საფრანგეთის მეფის მოკავშირე და ინგლისელთა მტერი იყო, რის გამოც კიდევ ერთი მიზეზი ჰქონდა ისაბელის ცოლად შესართავად, რათა ინგლისისათვის პორტუგალია, როგორც მოკავშირე წაერთმია. გარდა ამისა, სხვა იმ დროის ქალბატონებთან შედარებით, ისაბელი საკმაოდ მომხიბვლელი, ინტელექტუალი, მოხდენილი, გემოვნებიანი და ხალისიანი იყო.
ფილიპ III-მ 1428 წლის 19 ოქტომბერს, ლისაბონში თავისი უზარმაზარი დელეგაცია გააგზავნა, საქორწინო მოლაპარაკებების საწარმოებლად. ბურგუნდიელები პორტუგალიაში 2 დეკემბერს ჩავიდნენ, თუმცა 16 დეკემბრამდე სამეფო ოჯახის წევრებს ვერ შეხვდნენ. ბურგუნდიელებს, მეფე ჟუანსა და ისაბელის ძმებს შორის მოლაპარაკებები თითქმის მთელი თვე გაიწელა და საბოლოოდ 1429 წლის 19 იანვარს საბოლოოდ დაიდო საქორწინო ხელშეკრულება. ამავე დღეს ბურგუნდიის ელჩმა ფილიპის სახელით ითხოვა ინფანტა ისაბელის ხელი, რაზეც ცხადია თანხმობა მიიღო. ბურგუნდიელები უკან 2 თებერვალს გაემგზავრნენ, სამშობლოში 5 მაისს ჩააღწიეს ჰერცოგის ნახვა კი მხოლოდ 4 ივნისს შესძლეს. მას შემდეგ რაც უკვე ფილიპმაც მოაწერა ხელი საქორწინო ხელშეკრულებას ჯერ მარიონეტული, ხოლო შემდეგ ნამდვილი ქორწინების ჯერი დადგა. ისაბელისა და ფილიპის მარიონეტული ქორწინება 1429 წლის 24 ივლისს შედგა.
ბურგუნდიის ჰერცოგინია
მინი|291x291პქ|ისაბელ პორტუგალიელი ქმრით მარიონეტული ქორწინების შემდეგ ისაბელი კიდევ რვა კვირის განმავლობაში დარჩა პორტუგალიაში. მამამისმა მას დიდი ფლოტილია მოუმზადა, რომელიც 20 გემისაგან შედგებოდა. ისაბელმა ლისაბონის პორტი 1429 წლის 19 ოქტომბერს დატოვა 2000 პორტუგალიელის თანხლებით. ამის შემდეგ იგი სამშობლოში აღარ დაბრუნებულა. თერთმეტკვირიანი მგზავრობის შემდეგ, რომლის დროსაც ქარიშხლის გამო ისაბელმა თითქმის ნახევარი ამალა დაკარგა, 1429 წლის 25 დეკემბერს პორტუგალიელები ნიდერლანდების საპორტო ქალაქ სლაისში შევიდნენ. ამ დღეს ისაბელმა პირველად ნახა ფილიპე. რამდენიმე კვირაში, 1430 წლის 7 იანვარს ისაბელმა და ფილიპემ საბოლოოდ დაიწერეს ჯვარი.
ქორწილის შემდეგ ქმართან და სეფექალ ჟანა დ'არკურთან ერთად ისაბელმა დატოვა ნიდერლანდები და ბურგუნდიისაკენ დაიძრა. გზად მათ გაიარეს გენტში, კორტრიკი, ლილი, ბრიუსელი, არასი, პონ-ან-მელანტუა, მეხელენი და ჩავიდნენ ნოიონში. აქ ჩასვლისას ისაბელი უკვე ორსულად იყო, რის გამოც მან გაჩერება და დასვენება არჩია. სწორედ ამ დროს ჟანა დ'არკმა შეტევები დაიწყო მახლობლად მდებარე კომპიენზე, რის გამოც ბურგუნდიელები სასწრაფოდ გენტში გადავიდნენ. მარცხნივ|მინი|366x366პქ|ისაბელ პორტუგალიელი მუხლს იყრის საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ის წინაშე. ბურგუნდიაში ჩასულმა ისაბელმა აღმოაჩინა, რომ არ იყო მზად ევროპის ყველაზე ექსტრავაგანტულ სამეფო კარზე ცხოვრებისათვის. ბურგუნდიელები მისი მოკრძალებული ხასიათის გამო ისაბელს მონაზონს უწოდებდნენ. რამდენადაც ცნობილია, მას რცხვენოდა ორსულობის გამო, რის დასამალადაც გამუდმებით ფართო კაბებს ატარებდა. ისაბელისათვის ყველაზე უფრო შემაშფოთებელი მისი ქმრის ქმედებები აღმოჩნდა. პირველივე ნახვისას ფილიპემ მას მრავალი საჩუქარი მიართვა, ორსულობის ამბის გაგებისას კი კიდევ უფრო მეტი, რაც დისკომფორტს უქმნიდა მას. ამასთან ერთად, აღმოჩნდა, რომ ფილიპე სულაც არ აპირებდა ქორწინებისას დადებული ერთგულების ფიცის დაცვას, რამეთუ მან დაიტოვა ძველი საყვარლები და ახლებიც გაიჩინა. ცნობილია, რომ სხვადასხვა ქალისაგან მას 50-მდე უკანონო შვილი ჰყავდა.
1430 წლის 30 დეკემბერს ბრიუსელში ისაბელმა პირველი ბავშვი გააჩინა. ბავშვს ანტუანი დაარქვეს, მაგრამ იგი სუსტი იყო და 1431 წლის 16 იანვარს გარდაიცვალა. იმავე წლის შემოდგომაზე ისაბელი კიდევ დაორსულდა. მან მალევე გააჩინა მეორე ვაჟი, სახელად ჟოზეფი. ამის შემდეგ ისაბელმა ფილიპესთან დაახლოება დაიწყო. როგორც აღმოჩნდა, ცოლ-ქმარი ერთმანეთს ინტელექტუალურ დონეზე კარგად ეწყობოდა, რის გამოც ისინი დიდ დროს ატარებდნენ ერთად. ამის შემდეგ იგი ნელ-ნელა მიეჩვია ბურგუნდიას და არისტოკრატიაშიც თანდათან პოპულარობა მოიპოვა, განსაკუთრებით იმით, რომ იგი აშკარა ემხრობოდა ბურგუნდიის დამოუკიდებლობის იდეას და ეწინააღმდეგებოდა მის საფრანგეთთან მიერთებას. მათ საპასუხოდ 1432 წელს საფრანგეთის მეფე შარლ VII-მ ბურგუნდიაზე აქტიური შეტევები წამოიწყო, რა დროსაც ფილიპე სასწრაფოდ დიჟონში გაიქცა, რათა დედაქალაქი გაემაგრებინა. ცნობილია, რომ ამ დროს ისაბელი თავად ეახლა შარლს და მორჩილების ნიშნად დაუჩოქა, რის შემდეგაც სთხოვა მიეტოვებინა ბურგუნდიული ლაშქრობა, რაც ასეც მოხდა. იმავე წელს გარდაიცვალა მისი ვაჟი, პრინცი ჟოზეფიც, თუმცა 1433 წელს მან მესამე ვაჟი გააჩინა და საფრანგეთის მეფის პატივსაცემად შარლი დაარქვა.
ისაბელი აღწერილია, როგორც დახვეწილი და ინტელექტუალი ქალი, რომელსაც გარს მხატვრები და პოეტები ეხვია. იგი ხელოვნების დიდი მფარველი იყო. რაც შეეხება პოლიტიკას, მას დიდი გავლენა ჰქონდა როგორც ვაჟზე, ისე ქმარზე, რის გამოც ყოველთვის ახერხებდა სახელმწიფოს მართვის საქმეებში ჩარევას. მეტიც, ხშირად ისაბელი ქმრის ნაცვლად ესწრებოდა და უძღვებოდა სამეფო საბჭოს სხდომას. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი ინტერესი საგარეო ურთიერთობების მხრივ. სწორედ მისი მოლაპარაკებების შედეგად დაქორწინდა მისი ვაჟი, შარლი საფრანგეთის მეფის ასულ კატრინ დე ვალუაზე. მას ასევე ახლო დიპლომატიური ურთიერთობა ჰქონდა შოტლანდიის დედოფალ მარია გელდერნელთან. აღსანიშნავია, რომ სწორედ ისაბელის დამსახურებით გაჰყვა იგი ცოლად შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ II-ს და გახდა დედოფალი.
დარჩენილი ცხოვრება
1457 წელს ისაბელმა უარი თქვა სამეფო კარზე ცხოვრებაზე, განშორდა მეუღლეს და ვაჟთან ერთად გაემგზავრა, რათა დარჩენილი ცხოვრება მშვიდად გაეტარებინა. მის ამ გადაწყვეტილებას ფილიპე უარყოფითად შეხვდა. ისაბელი ლა მოტ-ო-ბუას ციხესიმაგრეში გადასახლდა, რომელიც მალევე იქცა ბურგუნდიის მეორე სამეფო კარად, სადაც იგი თავისი ქმრის რეჟიმის მსხვერპლ მოაზროვნე ადამიანებს იფარებდა. ამ დროს იგი განსაკუთრებულ დახმარებას უწევდა ფილიპეს სამხედრო მოქმედებებით დაზარალებულ ფლამანდიელებს. გარდა ამისა, იგი მფარველობდა და კარგი განათლებით უზრუნველყოფდა თავის ძმისწულ ფერნანდუსაც.
1467 წელს ფილიპე III გარდაიცვალა და ტახტი მისმა ვაჟმა, შარლ მამაცმა დაიკავა, რის შემდეგაც ისაბელი დაუბრუნდა დიჟონის სამეფო კარს. იგი სწორედ აქ, 1471 წლის 17 დეკემბერს, 74 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
წინაპრები
ისაბელ პორტუგალიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1397 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1471 კატეგორია:ავისები კატეგორია:ბურგუნდიის ჰერცოგინიები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:ქალი რეგენტები
გრანდ ჰარბორი
გრანდ ჰარბორი (il-Port il-Kbir), ასევე ცნობილი როგორც ვალეტას პორტი — ბუნებრივი ნავსადგური კუნძულ მალტაზე.
აღწერილობა
ნავსადგურის პირი მიმართულია ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება სენტ ელმო პოინტი, ხოლო სამხრეთიდან ესაზღვრება რიკასოლის წერტილი. ნავსადგურის ჩრდილო-დასავლეთით არის სციბერასის ნახევარკუნძული, სადაც ცხოვრობს ქალაქ ვალეტასა და მისი გარეუბნის ფლორიანას მცხოვრებთა უმეტესობა. ეს ნახევარკუნძული ასევე ყოფს გრანდ ჰარბორს მარსამქსეტის ნავსადგურისგან. გრანდ ჰარბორის მთავარი წყალსადენი თითქმის მარსამდე გრძელდება. ნავსადგური არის როგორც მალტის უდიდესი გეოგრაფიული აქტივი. გრანდ ჰარბორის პარტნიორი ნავსადგურია Marsamxett, Grand Harbor. გრანდ ჰარბორისა და ფლორიანას ტერიტორია არის ერთ-ერთი ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული უბანი ევროპაში.
ისტორია
მალტის კუნძულებს დიდი ისტორია აქვთ, ძირითადად მათი სტრატეგიული მდებარეობისა და ბუნებრივი ნავსადგურების გამო. გრანდ ჰარბორი გამოიყენებოდა პრეისტორიული დროიდან, ამას ადასტურებს აქ აღმოჩენილი მეგალითური ნაშთები.
კორდინის ტაძრები, რომელთაგან ყველაზე ძველი თარიღდება ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 3700 წლით, გადაჰყურებდა ნავსადგურს კორადინოს სიმაღლეებიდან. კიდევ ერთი მეგალითური ნაგებობა შესაძლოა არსებობდა წყალქვეშ პორტის სენტ ანჯელოს ციხის მახლობლად. ნავსადგურის ნაპირებზე ასევე ნაპოვნი იქნა ფინიკიური და რომაული ნაშთები.
1283 წელს მალტის ბრძოლა გაიმართა გრანდ ჰარბორთან. არაგონის ჯარებმა დაამარცხეს ანჟევინის მათზე უფრო დიდი არმია და დაიმორჩილეს 10 გალეა.
გრანდ ჰარბორი იყო წმინდა იოანეს ორდენის შეკრების ძირითადი ადგილი 268 წლის განმავლობაში, 1530 წლიდან 1798 წლამდე. ისინი დასახლდნენ ქალაქ ბირგუში და გაამაგრეს ქალაქის ციხესიმაგრეები, მათ შორის, აღადგინეს სენტ ანჯელოს ციხე. 1551 წლის ივლისში ბარბაროსთა კორსარებმა და ოსმალეთის ჯარებმა დაარბიეს მალტა. ისინი გაემართნენ გრანდ ჰარბორისკენ, მაგრამ არ თავი შეიკავეს ქალაქ ბირგუზე შეტევის დაწყებისგან, რადგან ქალაქი ძალიან კარგად იყო გამაგრებული და გაუჭირდებოდათ მისი აღება. თავდასხმის შემდეგ, სენტ ელმოსა და სენტ მაიკლის ციხეები აშენდა ნავსადგურის უკეთ დასაცავად. ქალაქი სენგლეაც მალევე დაარსდა. მოგვიანებით, 1550-იან წლებში, გრანდ ჰარბორს ტორნადო დაატყდა თავს, რის გამოც დაიღუპა 600 ადამიანი და გაანადგურა გემების უმეტესობა.
გრანდ ჰარბორი და მისი შემოგარენი იყო 1565 წლის მალტის დიდი ალყის დროს ბრძოლების წარმართვის ადგილი, როდესაც ოსმალები ცდილობდნენ წმინდა იოანეს ორდენის ამოწყვეტას, მაგრამ საბოლოოდ დამარცხდნენ. ალყის შემდეგ, დედაქალაქი ვალეტა აშენდა სციბერასის ნახევარკუნძულზე, ნავსადგურის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე. წლების განმავლობაში, გრანდ ჰარბორზე აშენდა მრავალი სიმაგრე და გაჩნდა დასახლებები, მათ შორის ფორტ რიკასოლი და ქალაქები ფლორიანა და კოსპიკუა. საფრანგეთის მიერ მალტის ოკუპაციის დროს, ნავსადგურის ტერიტორია ბლოკირებული იყო მალტის აჯანყებულების მიერ ხმელეთზე და სამეფო საზღვაო ძალების მიერ ზღვაში. ფრანგებმა საბოლოოდ კაპიტულაცია მოახდინეს 1800 წლის სექტემბერში და მალტა გახდა ბრიტანეთის პროტექტორატი, მოგვიანებით კი კოლონია. ბრიტანეთის კოლონიური მმართველობის დროს ნავსადგური გახდა სამეფო საზღვაო ძალების სტრატეგიული ბაზა და ხმელთაშუა ზღვის ფლოტის ბაზა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს მალტის მეორე ალყის დროს მთელი ტერიტორია სასტიკად დაიბომბა, რადგან პორტის ირგვლივ მდებარე ნავსადგურები და სამხედრო დანადგარები აქსის ბომბდამშენების სამიზნე გახდა. დაბომბვებმა გაანადგურა ვალეტასა და კიდევ სამი ქალაქის დიდი ნაწილი და გამოიწვია მშვიდობიანი მოსახლეობის დიდი რაოდენობით მსხვერპლი.
მალტის კომერციული გადაზიდვების მნიშვნელოვან ნაწილს ახლა გრანდ ჰარბორის ნაცვლად ახორციელებს ახალი თავისუფალი პორტი კალაფრანაში, ამიტომ გრანდ ჰარბორის ნავსადგურში იმპორტისა და ექსპორტის ტემპი გაცილებით მშვიდია, ვიდრე მე-20 საუკუნის პირველ ნახევარში იყო.
2007 წლის სექტემბერში მალტის მთავრობამ გამოაქვეყნა პორტის განახლების პროექტი.
სქოლიო
კატეგორია:მალტის გეოგრაფია კატეგორია:მალტის ყურეები კატეგორია:მალტის პორტები და ნავსადგურები
კაშუეირა-დი-გოიასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 417 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.35 კმ²-ზე. ფართობი 422 751 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
თინლი (გუბადლი)
თინლი  (Tinli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
სავანის ოლქი
სავანა (Savanne District) — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. სახელი დაერქვა იმავე დასახელების მთების შედეგად, რომელიც ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრის — სუილაკის ჩრდილოეთით მდებარეობს. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 67 906 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 244,8 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 277,39 ად./კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მავრიკი კატეგორია:მავრიკის ოლქები
ისრაელ კამაკავივო’ოლე
ისრაელ კამაკავივო’ოლე (Israel Kamakawiwoʻole; დ. 20 მაისი, 1959 — გ. 26 ივნისი, 1997) — ჰავაელი მუსიკოსი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი, რომელიც სიმღერებს ასრულებდა უკულელეს თანმხლებით.
იგი ცნობილი გახდა 1993 წელს გამოშვებული ალბომით Facing Future. მისი ყველაზე ცნობილი სიმღერაა „Somewhere Over the Rainbow/What a Wonderful World“, რომელიც შედის ალბომებში  Ka ʻAnoʻi და Facing Future — ეს უკანასკნელი იქცა ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად ჰავაურ ალბომად.
მისი მუსიკა აგრეთვე მოიცავდა სხვადასხვა ჟანრებს, მათ შორის ჯაზსა და რეგის. კამაკავივო'ოლე ჰავაური მუსიკის ერთ-ერთი გავლენიანი წარმომადგენელია.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1959 წელს, ჰავაის დედაქალაქ ჰონოლულუში. მუსიკით 11 წლის ასაკში დაინტერესდა. 1988 წელს მან გამოსცა თავისი ყველაზე ცნობილი კომპოზიცია „Somewhere Over the Rainbow/What a Wonderful World“ — კლასიკური სიმღერების „What a Wonderful World“-ისა და „Somewhere over the Rainbow“-ის პოპური, რომელიც ბევრ ცნობილ ფილმში გაჟღერდა.
პირველი ალბომი სახელწოდებით Ka ʻAnoʻi გამოსცა 1990 წელს. ალბომს წილად ჰხვდა „წლის ალბომის“ ტიტული ადგილობრივი ხმისჩამწერი აკადემიისგან, ხოლო თავად მუსიკოსი დასახელდა „წლის ვოკალისტად“.
მსოფლიო აღიარება მოიპოვა ალბომ Facing Future-ის გამოსვლის შემდეგ, რომელიც პირველ პლატინის ალბომად იქცა ჰავაიზე. აშშ-ში რამდენიმე მილიონი ეგზემპლარი გაიყიდა.
მისი ალბომები დღითიდღე სულ უფრო მეტ პოპულარობას იხვეჭდნენ და წამყვან პოზიციებს იკავებდნენ აშშ-ის ჩარტებში. მთლიანი კარიერის განმავლობაში გამუდმებით იცავდა თანამემამულეების უფლებებს და მოითხოვდა ჰავაის დამოუკიდებლობას, რასაც გადმოსცემდა თავის სიმღერებში.
გარდაცვალება
ისრაელ კამაკავივო’ოლე 1997 წლის 26 ივნისს, 38 წლის ასაკში სასუნთქი გზების დაავადებით გარდაიცვალა. მუსიკოსის სიკვდილი ჭარბმა წონამ გამოიწვია. იგი 343 კილოს იწონიდა და სიმაღლეში 188 სმ აღწევდა. 12 ივლისს, დაკრძალვის დღეს, ჰავაის მთელ ტერიტორიაზე დაშვებული იქნა ყველა დროშა — ის იყო მესამე ადამიანი, რომელსაც ასეთი პატივი ხვდა წილად. მის დაკრძალვაზე 10,000 კაცამდე დაესწრო, რათა შეესრულებინათ მუსიკოსის უკანასკნელი სურვილი — მიმოეფანტათ მისი ფერფლი წყნარ ოკეანეში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები
სირაბი
სირაბი (Sirab) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 730კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
ჟაბოტი
ჟაბოტი (Jaboti) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 560 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იბაიტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 902 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.2 კმ²-ზე. ფართობი 139 277 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
აზერბაიჯანის ბუნება
ბუნების დაცვის პოლიტიკა
XX საუკუნიდნა ნავთობმომპოვებლობის განვითარებასთან ერთად აზერბაიჯანში სამრეწველო სექტორი მნიშვნელოვნად დაწინაურდა, თუმცა ამან გარემოს დაბინძურებას შეუწყო ხელი. საბჭოთა კავშირის მმართველი წრეების პოლიტიკის წყალობით ბაქო სამრეწველო დედაქალაქად იქცა. საბჭოთა კავშირის დროს ინდუსტრიული წარმოების უკონტროლო პოლიტიკამ გარემოზე უარყოფითი გავლენა იქონია და აზერბაიჯანის ბუნება მნიშვნელოვნად დააზარალა.
აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ქვეყნის მთავრობამ აზერბაიჯანის ბუნების დასაცავად რიგი ღონისძიებები გაატარა, თუმცა აზერბაიჯანის ბუნების ეროვნული აცვის პოლიტიკა სრულად 2001 წლიდან ამოქმედდა, როდესაც ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ნავთობსადენის გაყვანის შემდეგ სახელმწიფო ბიუჯეტში შემოსავლების ახალი წყარო გაჩნდა. აზერბაიჯანის ბუნების დაცვის პოლიტიკა საერთაშორისო ორგანიზაციებმაც დადებითად შეაფასეს. 2006 წლის 19 ოქტომბერს ეკოლოგიური პოლიტიკის ეფექტურობის გამო პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი მიხაილ ჟუკოვის ფონდის პრიზით დაჯილდოვდა. 2001 წლის შემდეგ აზერბაიჯანში ბუნების დაცვისთვის გამოყოფილი ბიუჯეტი გაორმაგდა. 2016 წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფო მოხელეებმა სამომავლო გეგმების შესახებ განაცხადეს, რაც ბაქოს ყურეში ეკოლოგიური მდგომარეობის გაუმჯობესებას ითვალისწინებს.
დაცული ტერიტორიები
ეროვნული პარკები შეზღუდულ ტურისტულ ზონებს მიეკუთვნება, თუმცა დამკვირვებელთათვის ღიაა. აზერბაიჯანის ეროვნული პარკების ტერიტორიაზე ეკოტურისტული და ინფრასტრუქტურული კონსტრუქციებია მოწყობოლი. აზერბაიჯანი მდებარეობს კავკასიისა და აზიის გზაგასაყარზე, შავ და კასპიის ზღვას შორის, რაც ქვეყნის ბუნებრივ სიმდიდრეს განაპირობებს. აზერბაიჯანი გამოირჩევა ბიომრავალფეროვნებითა და ბუნებრივი რესურსებით. აზერბაიჯანის ბიომრავალფეროვნების დაცვასა და შენარჩუნებაში უმთავრეს როლს დაცული ტერიტორიები თამაშობს. აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე 8 ეროვნული პარკი მდებარეობს: აღგიოლის ეროვნული პარკი, ზანგეზურის ეროვნული პარკი, შირვანის ეროვნული პარკი, ჰირკანის ეროვნული პარკი, ალთიაღაჯის ეროვნული პარკი, აფშერონის ეროვნული პარკი, შაჰდაღის ეროვნული პარკი და გოიგოლის ეროვნული პარკი.
ოროგრაფია
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე სხვადასხვა ტიპის ლანდშაფტია. აზერბაიჯანის ტერიტორიის ნახევარზე მეტი მთებისგან, ქედებისგან, უღელტეხილებისა და მთიანეთებისგან შედგება, რომელთა ჰიიფსომეტრიული სიმაღლე 400-1000 მეტრია (შეიცავს დაბალ და საშუალო დაბლობებს). ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით თალიშის მთები მდებარეობს. ჰიფსომეტრიული სიმაღლე 28 მეტრიდან (კასპიის ზღვის სანაპირო) 4466 მეტრამდე (ბაზარდუზუმდე) მერყეობს. მთაქვეყნის ცენტრალური ნაწილი მტკვარ-არაქსის დაბლობს უკავია, რომელიც ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილშია გადაჭიმული.
კლიმატი
აზერბაიჯანის კლიმატი უნიკალურია. მსოფლიოში არსებული 11 კლიმატური ზონიდან აზრბაიჯანში 9 გვხვდება. კლიმატის ფორმირებაზე გავლენას ახდენს ტემპერატურა, ნალექების რაოდენობა, ღრუბლის საფარი და სხვა ფაქტოები. აზერბაიჯანის კლიმატი ძლიერ იცვლება აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებით. დასავლეთით, მთებში მშრალი და მკაცრი კლიმატია. აღმოსავლეთ ნაწილში, კასპიის ზღვის მახლობლად ზომიერი კლიმატია. როგორც ძირითადად მთაგორიანი ქვეყანა, აზერბაიჯანი კავკასიონის, მცირე კავკასიონის მთებით, თალიშის მთებითა და ჩრდილოეთ ირანის მთებითაა გარშემორტყმული.
კასპიის ზღვა
კასპიის ზღვა მსოფლიოში უდიდესი ტბაა როგორც ტერიტორიის სიდიდით, ისე ტევადობით. წყლის ზედაპირის ფართობი 371,000 კმ²-ია, ხოლო ტევადობა 78,200 კმ³. კასპიის ზღვა ჩაკეტილია და ევროპასა და აზიას შორის მდებარეობს, ტბის მაქსიმალური სიღრმე 1 25 მემტრია. კასპიის ზღვის მარილიანობის მაჩვენებელი 1.2 პროცენტია, რაც ზღვის წყლის მარილიანობის 1/3-ია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის გეოგრაფია კატეგორია:აზერბაიჯანის ბუნება
ფუძის ანგელოზი
ფუძის ანგელოზი ადგილის, მიწის და/ან გვარის მფარველი ღვთაებაა. მას განსაკუთრებულ პატივს სცემენ აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში. ფუნქციებით იგი წააგავს სხვა ღვთაებებს, როგორებიცაა ადგილის დედა და სახლის ანგელოზი, რომელსაც ფუძის ანგელოზსაც უწოდებენ ზოგიერთ კუთხეში და ზოგჯერ მისი სახე ამ უკანასკნელთან შერწყმულია.
ეტიმოლოგია
სახელი ფუძის ანგელოზის ორნაირი ინტერპრეტაცია არსებობს. ფუძე მიუთითებს ფიზიკურ ფუძეზე, ადგილზე, სამოსახლოზე. მეორე მხრივ, ხევში ფუძე გვარის ფუძეს გულისხმობს. ხოლო სიტყვა ანგელოზი ბერძნული წარმოშობის სიტყვაა და ქრისტიანობის შემოსვლის შემდეგაა დამკვიდრებული.
ფიზიკური ფორმა
ფუძის ანგელოზი უხორცო არსებაა, თუმცა ზოგიერთ გადმოცემაში ის მამაკაცის სახით წარმოგვიდგება. ანდრეზებში შემონახულია წარმოდგენა იმის შესახებ, რომ ფუძის ანგელოზი ჩვეულებრივ ადამიანებს ცეცხლის სახით ეჩვენება, ხოლო სასულიერო პირებს ოქროსფერ ტანსაცმელში გამოწყობილ ახალგაზრდა ჭაბუკად.
ხევი
მოხევეთა ფუძის ანგელოზი იცავს არა მხოლოდ სახლში მყოფ ოჯახს, არამედ მთელ გვარს და მათ ჩამომავლობას, ოჯახის განაყოფებიანად. მის სახელში სიტყვა ფუძე საგვარეულოს ფუძეს ნიშნავს და არა სახლისას.
ტრადიციულ მოხევურ სამყოფოში მის საცხოვრისად გამოყოფილია აღმოსავლეთ კედელში ამოჭრილი ნიშა (შუკუნაჲ), რომელსაც საწმინდო კუთხე, ფუძის ანგელოზის კუთხე, ან ფუძის ანგელოზის საბზანისი ეწოდება. საწმინდოში ინახება ხატი (ჯვარი) და სანთლები. ამ ადგილთან მიკარების უფლება ქალებს არ აქვთ. წესის თანახმად ყოველ შაბათს ოჯახის უფროსი ამაგრებს ნიშასთან ახლოს სანთლებს – დედაბოძზე, ან იქვე კედელში დამაგრებულ ქვაზე და ანგელოზისადმი ლოცულობს.
რელიგიურ დღესასწაულებზე ამ მოვალეობას არა სახლის, ოჯახის უფროსი, არამედ გვარის უფროსი – გორის ხუცესი - ასრულებს და ის ამწყალობებს ოჯახს.
გუდამაყარი, ფშავი და ხევსურეთი
გუდამაყარში ფუძის ანგელოზის სახელით ცნობილი ღვთაება უშუალოდ მიწის მფლობელი და მფარველია.
არსებობს ანდრეზი, რომელშიც ფუძის ანგელოზი ხვთისშვილებს უხმობს დევების განსადევნად, როდესაც ეს უკანასკნელნი მისი ადგილსამყოფელისკენ გზას უკეტავენ მლოცველებს. ამ შემთხვევაში ფუძის ანგელოზის სამყოფელი არა ოჯახი და სახლობა, არამედ ბაკურხევის საკერპოა. ხვთისშვილები მისი მოწვევით მოდიან და ამარცხებენ დევებს. ამის შემდეგ ფუძის ანგელოზი იახსარის მითითებით ეპატრონება დევების ნასახლარს. ამ ისტორიის საპირისპიროდ, სხვა გადმოცემები მას უფრო აქტიურ როლს ანიჭებს დევებთან ბრძოლაში და მათ ამოწყვეტას ფუძის ანგელოზს მიაწერს.
ფუძის ანგელოზი თავის კუთვნილ მიწაზე ნაშობ პირუტყვს გლეხებს სახლში იოლად არ ატანს. როგორც არ უნდა ეცადნონ, ღონიერი ადამიანები ახალშობილ ცხოველს ადგილიდან ძვრას ვერ უყოფენ, სანამ ფუძის ანგელოზს არ სთხოვენ ნებართვას.
ანდრეზებში იგი პირიმზე-ფუძის ანგელოზადაც მოიხსენიება. თუმცა, ზოგ ანდრეზში ერთმანეთისაგან გამიჯნულია პირიმზე და ფუძის ანგელოზი, როგორც ორი პირი, ან ორი ხატი. ამ გადმოცემით პირიმზე გუდამაყარში მყოფი ხატია, ფუძის ანგელოზი კი ხევსურეთში. ფუძის ანგელოზის სალოცავი მართლაც მდებარეობს ხევსურეთში, უკანახოში. ისინი ძალითაც განსხვავდებიან - ფუძის ანგელოზი უფრო ძლევამოსილად ითვლება, ვიდრე პირიმზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
მაყვალა ქასრაშვილი
მაყვალა ქასრაშვილი (Маквала Филимоновна Касрашвили; დ. 13 მარტი 1942, ქუთაისი) — ქართველი საოპერო მომღერალი (სოპრანო), მსოფლიოში აღიარებული ქართველი პრიმადონა, სსრკ-ს სახალხო არტისტი, საქართველოს სსრ-ს სახალხო არტისტი, რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში, ზ. ფალიაშვილის სახელობის საქართველოს სსრ-ს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი, მოსკოვის დიდი თეატრის საოპერო დასის სამხატვრო ხელმძღვანელი. ქალბატონი მაყვალა გინესის რეკორდების წიგნშია შეტანილი, რადგან 40 წლის განმავლობაში უწყვეტად ასრულებს ტოსკას პარტიას.
ნიჟნი-ნოვგოროდის მოწყალე მხსნელის ტაძარი
ნიჟნი-ნოვგოროდის მოწყალე მხსნელის ტაძარი (Храм Всемилостивого Спаса) —  მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ისტორია
ეკლესია ააგეს 1888 წლის 17 ოქტომბერს სარკინიგზო ავარიის დროს რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე III-ის ოჯახის გადარჩენის აღსანიშნავად.
ეკლესია სამსაკურთხევლიანია. ცენტრალური საკურთხეველი უფლის ხელთუქმნელი ხატის სახელზეა ნაკურთხი, მარჯვენა - იესო ქრისტეს ძმის იაკობის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერაფიმ საროველის სახელზე, მარცხენა კი - პეტრე მოსკოველისა და ალექსის, სერგი რადონეჟელისა და ოსია წინასწარმეტყველის სახელზე.
ქალაქის ვაჭართა გაერთიანებამ გადაწყვიტა ეკლესიის აგება იესო ქრისტეს სახელზე. 1888 წლიდან დაიწყო ფინანსებს მოძიება. 1897 წელს შეიქმნა სამშენებლო კომიტეტი, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა იაკობ ბაშკიროვი. მომდევნო წელს გამოცხადდა კონკურსი ეკლესიის პროექტზე. 18 პროექტს შორის პირველი პრემია დაიმსახურა ალექსანდრ კოჩეტოვის პროექტმა.
1899 წლის 7 ივნისს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპისკოპოს ვლადიმირის კურთხევით საფუძველი ჩაუყარეს ტაძრის მშენებლობას. 1903 წლის 26 აგვისტოს ეკლესიის სამრეკლოზე დაკიდეს დედოზარი, ხოლო 12 ოქტომბერს ეკლესია აკურთხეს. 1912 წელს დაასრულეს ეკლესიის მოხატვა. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია კვლავ მოქმედებდა. იგი დახურეს 1937 წელს და მასში სამკერვალი დაწესებულება განათავსეს.
ეკლესია მორწმუნეებს დაუბრუნდათ 1992 წელს, ამ წელსვე ეკლესია მეორედ აკურთხეს. 1992 წლის 19 აპრილს ბზობის დღესასწაულზე ეკლესიაში საღვთო ლიტურგია აღავლინეს.
ეკლესიასთან 1997 წლიდან ფუნქციონირებს საბავშვო საკვირაო სკოლა.
არხისპირა
იავური არხისპირა აზიის ხალხებს სამზარეულოში გამოიყენება, როგორც ბოსტნეული და სუნელი სხვადასხვა საკვებში. შესაძლებელია მისი ცოცხლად და დამზადებული სახით გამოყენება, ზოგჯერ აკონსერვებენ. ძველ ჩინეთში ითვლებოდა დელიკატესად. იაპონიაში VIII საუკუნის შუა ხანებიდანაა ცნობილი. 1975 წლიდან მოყავთ აშშ-ის ონტარიოს შტატში. გამოყვანილია რამდენიმე ჯიში მისაღები ფოთლის ფორმებითა და ყუნწის შეფერილობით. მდიდარია A ვიტამინით, კალციუმითა და რკინით, აგრეთვე შეიცავს აშკარა რაოდენობის რიბოფლავინს.
გამოიყენება როგორც ფუნგიციდური და ბაქტერიციდული ნივთიერება.
სახეობათა უდიდესი ნაწილი ცნობილია ძველი სამყაროს (ევრაზია, ჩრდილოეთი აფრიკა) სხვადასხვა რეგიონებიდან, Oenanthe sarmentosa ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილო-დასავლეთ მხარეში აღმოცენდა, Oenanthe pringle — მექსიკაში.
სქოლიო
* კატეგორია:ქოლგოსანნი
Bridge Over Troubled Water
სერტიფიცირებები
!scope="row"| იაპონია (Oricon)
სქოლიო
კატეგორია:Simon & Garfunkel-ის ალბომები კატეგორია:1970 წლის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
ბუშეტის წმინდა გიორგის ეკლესია
ბუშეტის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ბუშეტიდან 3 კილომეტრზე, სასაფლაოზე. იგი სავარაუდოდ, თარიღდება XV საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (3,5x2,4 მ). ნაგებია მოზრდილი ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. მათ წყობა ირეგულარულია. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, კარი თაღოვანია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიური აფსიდია, რომლის ღერძზე თაღოვანივე სარკმელია გაჭრილი. მსგავსი სარკმლები სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. ყველა თაღი შირიმის ქვითაა გამოყვანილი. აღმოსავლეთ სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშაა მოწყობილი. აფსიდის შუაში დგას ტრაპეზის ქვა. საკურთხევლის იატაკი დარბაზის იატაკის მიმართ ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. აფსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით, რომელსაც კონქის სატრიუმფო თაღი ეყრდნობა. დარბაზი გადახურულია ქარგილზე სხმული, ნახევარცილინდრული კამარით. დაზიანებულია შენობის გადახურვა.
ეკლესიის მახლობლად ძევს ძველი საფლავის ქვები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბერიკლდეების ნასოფლარი და სამაროვანი
ბერიკლდეების ნასოფლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მდინარე მტკვრის და აღმოსავლეთის ფრონის შესართავის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით, ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბებნისის დასავლეთით, 3 კილომეტრის მოშორებით, ბებნისის სანერგე მეურნეობის ტერიტორიაზე.
1979 წლის აეროფოტოდაზვერვის დროს საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ფრონის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, ი. გაგოშიძის ხელმძღვანელობით მიაკვლია ყორღანულ სამაროვანსა და პატარა ნასოფლარს. ადგილზე გათხრები 1979-1983 წლებში ჩატარდა.
ნასოფლარი
ნასოფლარი მდებარეობს მტკვრისა და აღმოსავლეთის ფრონის შესართავთან, მაღალი კონცხის თხემზე. ნასოფლარის პირზე გაჭრილ თხრილში, 2 მეტრის სიმძლავრის კულტურულ ფენაში სტრატოგრაფიული თანმიმდევრობით გამოვლინდა, გვიანდელი ბრინჯაოს, შუა ბრინჯაოს, ბედუნური კულტურის და ადრინდელი ბრინჯაოს ხანების ნაშთები. ბერიკლდეების ბედენური ფენა C14 მეთოდით დათარიღებულია ძვ. წ. 2900 წლით. ნასოფლარზე მოპოვებული ნივთიერი მასალა დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
სამაროვანი
მკტვრის მეორე ტერასაზე აღრიცხულია ორმოცდაათამდე ყორღანი, რომელთაგან უდიდესთა მიწაყრილის დიამეტრი 50 მეტრს აღწევს, ხოლო სიმაღლე 2,5 მეტრს. 1980-1982 წლებში ადგილზე გაითხარა ოთხი ორმოსამარხიანი და ინჰუმაციური გორასამარხი. ორი ყორღანი ადრინდელი ბრინჯაოს ხანით დათარიღდა, მესამე შუა ბრინჯაოს ხანით ხოლო მეოთხე შუა ბრინჯაოს ხანიდან გვიანდელ ბრინჯაოს ხანაზე გადამავალი პერიოდით. მეორე და მესამე ყორღანების ყრილებში აღმოჩნდა ადრინდელი რკინის ხანის ორმოსამარხები. სამაროვანი დაკავშირებული უნდა იყოს ბერიკლდეების ნასოფლართან.
სამაროვანზე მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა ძალიან ჰგავს თრიალეთის ყორღანულ კულტურის ძეგლებს. იგი პირველი და ჯერჯერობით ერთადერთი ძეგლია შიდა ქართლში სადაც ე.წ. ბედენური ტიპის კერამიკის შემცველი ყორღანი გაითხარა. ყორღანში მიცვალებული დაკრძალული იყო ხარებშებმული ოთხთვალა ეტლით. კერამიკის გარდა ჩატანებული იყო ქრინჯაოს სატევარი, ვერცხლისგარსაკრავიანი ბრინჯაოს საკინძი, მძივები. ხარებშიბმული ეტლების ნაშთები მეორე და მესამე ყორღანებშიც აღმოჩნდა.
საყურადღებოა ძვ. წ. XV საუკუნით დათარიღებული მეოთხე ყორღანი, რიყის ქვების წრიული კედლით გარშემორტყმული 40 მეტრის დიამტრისა და 1,5 მეტრის სიმაღლის მიწაყრილი ორმო ხის სვეტებზე დაყრდნობილი ძელებით იყო გადახურული. სამარხში იდგა ორცხენშებმული ხის ორთვალა ეტლი, რომლის ეღელი და კოპო შემკულია ბრინჯაოს ლაგამებით, რომლებიც ცხენებს ედოთ პირში, ჯერჯერობით უძველესია საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილ ლაგამებს შორის. ეტლზე ეწყო ბრინჯაოს ე. წ. წინააზიური ტიპის ჩარჩოსებრტარიანი მახვილი, ხისტარიანი სარიტუალო ბრტყელი დანა, ბრინჯაოს ფირფიტებით შემკული ტყავის კაპარჭი ორმოცამდ ეისარით, რომლებსაც კაჟისა და ბრინჯაოს პირები აქვთ, და სხვა. სამარხში მარჯვენა გვერდზე, ხელმფეხმოხრილი დაკრძალული იყო ტომის ბელადი, ორმოციოდე წლის მამაკაცი, რომელსაც ყელზე ეკიდა სარდიონის მძივები, ხოლო თავზე ეხურა ცისფერი და წითელი პასტის თვალებით ინკრუსტირებული და ოქრის თხელი, ორნამენტირებული მორთული ბრინჯაოს თავსაბურავი. მისთვის ჩაუტანებიათ 20-25 წლის ქალი, რომელსაც შებლზე ვერცხლის ფირფიტოვანი დიადემა ერტყა, ყელზე ოქროს, სარდიონისა და მინის მძივები და მძივსაკიდები ეკიდა, ხოლო მკერდზე ოქროსავიანი და ვერცხლისღეროიანი საკინძი ჰქონდა. რკინისაგან გამოჭედილი რაღაც სამკაული რომელი, რომელიც ქალისთვის ჩაუტანებიათ, საართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილი ერთ-ერთი ეძველესი რკინის ნივთია. სამარხში აღმოჩნდაორმოცამდე მდიდრულად ორნამენტირებული შავპრიალა თიხის ჭურჭელი. ზოგიერთი ჭურჭლის ზედაპირზე ირმების, თხებისა და ცხენების გამოსახულებებბია დაჭდეული. ამავე ჭურჭლის ცრუყურებზე გადების ხერამიკული ფიგურებია. აღმოჩნდა ცხვრისა და ღორის რამდენიმე სრული ჩონჩხი და ოთხი ხარის თავ-ფეხი. ხარების თავები სარდიონისა და მინის მძივებით იყო შემკული. სამარხში მოპოვებული სამკაული და თიხის შურჭლის ერთი ნაწილი ძალიან ემსგავსება თრიალეთის შუა ბრინჯაოს ხანის მასალას, ხოლო კერამიკის მეორე ჯგუფი და ბრინჯაოს ნაწარმი შიდა ქართლის და კახეთის გვიანდელი ბრიჯაოს ხანის ადრეული ეტაპის ძეგლებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კავთისხევის პირველი ნამოსახლარი
კავთისხევის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნივიპალიტეტის სოფელ კავთისხევის ადგილობრივ ყორულში, მდინარე კავთურის მარჯვენა ნაპირზე. თარიღდება ანტიკური ხანით. ნამოსახლარი გორის ზედაპირზე, იპოვება ანტიკური ხანისთვის დამახასიათებელი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხორვატიისა და სლავონიის სამეფო
ხორვატიისა და სლავონიის სამეფო (Kraljevina Hrvatska i Slavonija; Horvát-Szlavón Királyság; Königreich Kroatien und Slawonien) — ავსტრია-უნგრეთის იმპერიაში შემავალი ავტონომიური სამეფო. ის დაკავშირებული იყო უნგრეთის სამეფოსთან და შედიოდა წმინდა იშტვანის გვირგვინის მიწებში. სამეფოს მართავდნენ ავსტრია–უნგრეთის იმპერიის ჰაბსბურგი იმპერატორ–მეფეები, უნგრეთის მეფის ტიტულით (Kaiser und König). მონარქი ტიტული იყო "ხორვატიისა და სლავონიის მეფე". მეფე ნიშნავდა ხორვატიისა და სლავონიის მმართველს რომელსაც ეწოდებოდა ბანი.
ეროვნება
1910 წლის აღწერის მიხედვით ,მთლიანი მოსახლეობა შეადგენდა 2,621,954 ადამიანს, შემდეგი ეროვნებებით:
1875 მონაცემებით, სასაზღვრო ჯარის გამოკლებით.
რელიგია
1910 წლის აღწერის მიხედვით.
წიგნიერება
1910 წლის აღწერის მიხედვით წერა-კითხვის უცოდინრობის დონე ხორვატიისა და სლავონიის სამეფოში შეადგენდა 45.9%–ს. უწიგნურობის დონე ყველაზე დაბალი იყო ზაგრებში, ოსიეკსა და ზემუნში.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატიის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
LeapFrog Enterprises
LeapFrog Enterprises (საზოგადოდ ცნობილია როგორც LeapFrog) — საგანმანათლებლო გასართობი ელექტრონული პროდუქციის მწარმოებელი კომპანია, რომლის შტაბ-ბინა განთავსებულია ქალაქ ემერვილში, კალიფორნიის შტატში. LeapFrog აწარმოებს და უშვებს საბავშვო საგანმანათლებლო ელექტრონული ტიპის პროდუქციას.
კომპანია LeapFrog დაარსდა 1994 წელს, მაიკლ ვუდისა და რობერტ ლეილის მიერ. 2016 წლის 4 აპრილს LeapFrog 72 მილიონ აშშ დოლარად შეიძინა კომპანია VTech-მა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის სათამაშოების კომპანიები კატეგორია:1994 წელს დაარსებული კომპანიები
კორეგუ-დუ-ორუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 632 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.69 კმ²-ზე. ფართობი 462 304 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვერტინგენის ბრძოლა
მინი|270პქ|ვერტინგენის ბრძოლის მინიატიურა ვერტინგენის ბრძოლა — ბრძოლა საფრანგეთის იმპერიასა და ავსტრიის იმპერიას შორის 1805 წლის 8 ოქტომბერს. საფრანგეთის არმიას ხელმძღვანელობდა მარშალი იოაჰიმ მიურატი — ავსტრიის არმიას კი ფელდმარშალ-ლეიტენანტი ფრანს აუფენბერგი. ვერტინენგის ბრძოლა იყო ულმის კამპანიის შემადგენელი ნაწილი.
ნაპოლეონის ხელმძღვანელობით ფრანგებმა გადასვლა დაიწყეს მდინარე რაინზე 12,000 ათასიანი ჯარით. ავსტრიელებმა კი მდინარე დუნაი გადალახეს ნაპოლეონთან შესახვედრად. მოწინააღმდეგეებს შორის ბრძოლა გაიმართა გერმანიის ქალაქ ვერტინგენთან. ბრძოლაში ფრანგებმა დაკარგეს 200 ჯარისკაცი, ავსტრიელების მხრიდან კი დაიღუპა 400 კაცი და 2,900 დაიჭრა. მნიშვნელოვანმა დანაკარგმა ავსტრიელებს ბრძოლისუნარიანობა დაუკარგა და უკან დახევა დაიწყეს, რითაც ფრანგებმა ისარგებლეს და უკან დაედევნენ. ვერტინგენის ბრძოლა ფრანგების გამარჯვებით დასრულდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაპოლეონის ომების ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ავსტრიის ბრძოლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრძოლები
G-Dragon (მომღერალი)
კვეონ ჯი იონი (권지용, მეტად ცნობილი სასცენო სახელით G-Dragon („G드래곤“) (დ. 18 აგვისტო, 1988) — სამხრეთ კორეელი მომღერალი, კომპოზიტორი, სიმღერების ავტორი, პროდიუსერი, მოდელი, ქეი-პოპ ჯგუფის Big Bang ლიდერი. 6 წლიანი ვარჯიშის მერე სააგენტო YG Entertainment-ში, G-Dragon-ს ოფიციალური დებიუტი ჰქონდა ჯგუფთან Big Bang, სადაც ლიდერისა და ერთ-ერთი წამყვანი რეპერის როლი უკავია. G-Dragon-მა დაწერა და დააპროდიუსერა Big Bang-ის უბმრავლესობა სიმღერა, იმ ჰიტების ჩათვლით როგორებიცაა „Lies“, „Last Farewell“ და „Haru Haru“.
მან გამოუშვა თავისი სოლო ალბომი „Heartbreaker“ (გულიჭამია) 2009 წელს. ალბომი გახდა ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ალბომ დისკი, რომელიც გაყიდული იყო 200 000 ეგზემპლარის სახით, და ასევე მინიჭებული ჰქონდა სახელწოდება „წლის ალბომი“ მუსიკალურ პრემიაზე „Mnet Asian Music Awards“. „Heartbreaker“ ასევე გახდა არტისტის პრობლემების წყარო, სადაც პლაგიატიზმს აბრალებდნენ.
ერთ წლიანი შეჩერების შემდეგ G-Dragon და მისი ჯგუფის კოლეგა T.O.P 2010 წელს ერთობლივ ალბომს უშვებენ სახელწოდებით GD&TOP. ასევე გამოშვებული იყო ორი დამატებითი სინგლი: „High High“, „Oh Yeah“, და „Knock Out“, — მათგან სამივემ დაიკავე უმაღლესი ადგილები ჩარტში Gaon, ხოლო „High High“ განთავსდა სამხრეთ კორეის სხვა მუსიკალურ ჩარტებშიც.
აილუროფობია
აილუროფობია ( — კატა + ფობია) — კატების შიში. ასევე ცნობილია, როგორც გატაფობია და გალეოფობია.