cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ცხინვალის ღვთისმშობლის სამრეკლო-სამლოცველო
მეორე სართული მონგრეულია. გადარჩენილია აგრეთვე სვეტების ბაზისები. ისინი მრგვალი ფორმისაა. სამრეკლოს აღმოსავლეთიდან გაურკვეველი დანიშნულების კედლის ფრაგმენტები ემიჯნება. ძეგლი ავარიულია. აღმოსავლეთიდან სამრეკლოს მიშენებული აქვს ავტოსადგო-მი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხინვალის ტაძრები
საბაჰი
საბაჰი (Sabah, ჯავი: سابه) — მალაიზიის სასულთნო. მალაიზიის 13 შტატიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოტა-კინაბალუ. მდებარეობს კუნძულ კალიმანტანის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში.
საბაჰის შტატი სიდიდით მეორეა მალაიზიაში. მას ასევე უწოდებენ Negeri di bawah bayu-ს, რაც ითარგმნება, როგორც „ქვეყანა ქარების ქვეშ“. ადრე, როგორც დიდი ბრიტანეთის კოლონია ეწოდებოდა ბრიტანეთის ჩრდილოეთი ბორნეო  , მოგვიანებით მიიღო მალაიზიის ფედერაციის შტატის სტატუსი.
დასავლეთით ესაზღვრება კუნძულ კალიმანტანზე მდებარე მალაიზიის შტატი სარავაკი, სამხრეთით — ინდონეზია, ხოლო აღმოსავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან სულავესის, სულუსა და სამხრეთ ჩინეთის ზღვები.
გეოგრაფია
საბაჰის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ ტერიტორიას ესაზღვრება სამხრეთ ჩინეთის ზღვა, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ორი კუნძულთშორისი ზღვა: სულავესი და სულუ. სანაპირო ხაზ საკმაოდ დანაწევრებულია და წარმოქმნილია რიგი დახურული წყალმარჩხი ცურვისთვის ხელსაყრელი ზღვის უბეები. მათ შორის ბრუნეის უბე დასავლეთით, მურუდი — ჩრდილოეთით, ლაბუკი და დარველი — აღმოსავლეთით. ზოგან სანაპირო ხაზზე გვვხვდება კლდოვანი კუნძულები შხერები. სულუსა და სულავესის ზღვების ნაპირებზე მრავალი თავთხელი, მცირე კუნძულები და მარჯნის რიფებია, რომლებიც აფერხებენ ნავიგაციას.
შტატის ყველაზე მნიშვნელოვანი კუნძულებია სებატიკი, რომელსაც საბაჰის შტატი სანახევროდ იყოფს ინდონეზიასთან, ასევე ბანგი, ჯამბონგანი, მალავალი, ტიმბუნ-მატა და ბუმ-ბუმი.
საბაჰის შტატის თითქმის მთელი ტერიტორია, გარდა ვიწრო სანაპირო ზოლისა, უჭირავს დაბალ მთაგორებს, რომელიც დასავლეთით გადადის მთიან მასივ კროკერში. აღნიშნული ქედის ჩრდილლოეთ ნაწილში მდებარეობს მალაიზიისა და მთელი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის უმაღლესი მწვერვალი — მთა კინაბალუ (4 095 მ).
შტატის ყველაზე გრძელი და წყალუხვი მდინარეა კინაბატანგანი (560 კმ.). თავის ზემო და შუა დინებაში იგი მიედინება ვიწრო ხეობაში, რომელიც კვეთს მთიანეთის ცენტრალურ ნაწილს. კინაბატანგანი, ასევე სეგამა, ლაბუკი და სუგუტი მიედინებიანდასავლეთიდან აღმოსავლეთის მიმართულებით და ერთვიანსულუს ზღვას. სამხრეთ ჩინეთის ზღვას ერთვის ერთი მეტ-ნაკლებად მნიშვნელოვანი მდინარე პადასი, რომლის დელტაშიც ბრუნეის ყურეში, წარმოიქმნება დაჭაობებული კუნძულები.
საბაჰის კლიმატი ეკვატორულია, მუდმივად ცხელი და ტენიანი. მთაში კლიმატი უფრო ზომიერია, უფრო ზემოთ კი გრილი. ნალექების წლიური რაოდენობა დაბლობზე 3750 მმ-ის, ხოლო მთებში 5 000 მმ-ის ტოლია.
ისტორია
საბაჰის შტატი ინგლისელებმა დაიკავეს 1881 წელს და მიიღო პროტექტორატის სტატუსი. 1946 წელს დაარსდა სამეფო კოლონია ბრიტანეთის ჩრდილოეთი ბორნეო, ხოლო 1963 წელს შევიდა მალაიზიის ფედერაციის შემადგენლობაში.
მოსახლეობა
ოფიციალური მონაცემებით შტატში ცხოვრობს 32 ეთნოსის წარმომადგენელი. შტატის მოსახლეობის უმრავლესობა საუბრობს მალაიურ ენაზე, ფართოდაა გავრცელებული ასევე ინგლისური და ჩინური ენებიც.
სქოლიო
კატეგორია:მალაიზიის შტატები
ფილისქვისებრი სოკო
ფილისქვისებრი სოკო (Clavariadelphus pistillaris) — სოკოს სახეობა ძარღვასოკოსებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას, ევროპასა და აზიას.
ერთი წყარო მას დაბალი ხარისხის საჭმელ სოკოდ მიიჩნევს, ხოლო მეორე წყარო საკვებად უვარგისად მწარე გემოს გამო. იზრდება ნიადაგზე — ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ზაფხულ-შემოდგომით.
სოკო პირველად აღწერა შვედმა ბუნებისმეტყველმა კარლ ლინემ 1753 წელს როგორც Clavaria pistillaris. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა ნიდერლანდელმა მიკოლოგმა მარინუს ანტონ დონკმა 1933 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ნაყოფსხეული 7—25(30) სმ სიგრძეში და 2-6 სმ სისქეში. ფილის ქვას მოაგონებს, ზედა ნაწილი გაგანიერებული, ბრტყელია, ძირისკენ წვრილდება. ნორჩობაში ზედაპირი გლუვია, მოგვიანებით სიგრძივ დაღარული. თავიდან ღია ყვითელია, შემდგომში ჟანგმიწისფერ-ყვითელი, ხელის დაჭერისას მოწითალო ხდება.
რბილობი — თეთრი, ნორჩობაში მკვრივია, ოდნავ ელასტიური და უხეში. ასაკთან ერთად რბილდება. სუსტად გამოხატული სასიამოვნო სუნითა და მომწარო გემოთი.
სპორების ფხვნილი — თეთრი. სპორები — წაგრძელებულ-კვერცხისებრი ან ელიფსისებური, 9—16×5—10 მკმ. ბაზიდიუმი თითისტარისებრ-ცილინდრული, 80-120 х 6-10 მკმ.
წორბისის ნაგებობის ნაშთი
წორბისის ნაგებობის ნაშთი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ წორბისში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. მდებარეობს სოფ. წორბისიდან დასავლეთით 2 კმ.
ფილისქვისებრი სოკო
გავრცელება და ეკოლოგია
იზრდება ნიადაგზე — ფოთლოვან და შერეულ ტყეში, როგორც წესი დიდ ჯგუფებად, იშვიათად ერთეულებად. მიკორიზას უპირატესად წარმოქმნის წიფელთან. ურჩევნია კირიანი ნიადაგი.
გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას, ევროპასა და აზიას. ბევრ რეგიონში წიფლის ტყეებზე ანთროპოგენურმა ზემოქმედებამ ფილისქვისებრი სოკოს ნაყოფიერების მკვეთრი შემცირება გამოიწვია. იგი შეტანილია რუსეთის, უკრაინის, მაკედონიის, მოლდოვის, პოლონეთის, უელსის, ბელგიის, ჩეხეთის, ლიეტუვისა და ნიდერლანდების გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში.
წორბისის ნაგებობის ნაშთი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფილისქვისებრი სოკო
გავრცელება და ეკოლოგია
სეზონი — აგვისტოდან ნოემბრამდე.
კვებითი ღირებულება
ერთი წყარო მას დაბალი ხარისხის საჭმელ სოკოდ მიიჩნევს, ხოლო მეორე წყარო საკვებად უვარგისად მწარე გემოს გამო. საკვებად იხმარება მხოლოდ ნორჩობაში, ახალი.
კვლევებმა აჩვენა, რომ ფილისქვისებრ სოკოს გააჩნია ანტიოქსიდანტური მოქმედება. იგი მეტად ჰგავს მისივე გვარის წარმომადგენელ სახეობებს — ენასოკოსა და კომბალა სოკოს.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები
ფალანი
ფალანი (Falán) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 923 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 238 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჭალისუბნის კვირაცხოვლის ეკლესია
ჭალისუბნის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭალისუბანში. აგებულია გარდამავალ ხანაში, VIII-IX საუკუნეებში.
ეკლესია ნაგებია ფლეთილი ქვით დუღაბზე. გეგმით მართკუთხედს წარმოადგენს. აღმოსავლეთით გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი, რომლის ძირში ტრაპეზის ქვა დგას. ეკლესიის კამარა ნახევარცილინდრულია. ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში მოთავსებულია სწორკუთხა ნიშები. სამხრეთი შესასვლელი არქიტრავულია. კარი ნაოთხალია. ინტერიერი ამოვსებულია მიწით. ეკლესიის ფასადები სადაა. ძეგლის გარშემო შემორჩენილია გალავნის ფრაგმენტები. ეკლესია ძლიერ არის დაზიანებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ელოშვილი
საკუთარი სახელი ელოშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ფრიასის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიაბაკის პროვინციის რაიონები
ფიზიკური იდეალიზმი
„ფიზიკური“ იდეალიზმი — მიმართულება ფილოსოფიაში, რომლის მიხედვით ფიზიკის ახალი აღმოჩენები თითქოს ასაბუთებს იდეალიზმის სამართლიანობას და უარყოფს მატერიალიზმს. წარმოიშვა XIX-XX საუკუნის მიჯნაზე, როდესაც ფიზიკაში ახალი აღმოჩენების შედეგად დაიმსხვრა სამყაროს მექანისტური სურათი, რომელიც კლასიკურ ფიზიკას ემყარებოდა. ტერმინი „ფიზიკური“ იდეალიზმი შემოიღო ვლადიმერ ლენინმა. მან ამ მიმართულების წარმოშობის მიზეზად მიიჩნია ფიზიკის მათემატიზაცია და ზოგიერთი ფიზიკოს-ფილოსოფოსის მხრივ დიალექტის უცოდინრობა. ლენინი აღნიშნავდა, რომ „ფიზიკური“ იდეალიზმი დროებითი ზიგზაგია, წარმავალი ავადმყოფური პერიოდია მეცნიერების ისტორიაში. ფიზიკური იდეალიზმი აღორძინდა 30-იან წლებში. მის აღორძინებას ხელი შეუწყო ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკაში ახალი აღმოჩენების არასწორმა ინტერპრეტაციამ.
ლიტერატურა
კატეგორია:იდეალიზმი კატეგორია:ფილოსოფიური თეორიები
ლიახვის ქუჩა
ლიახვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე). დავით გურამიშვილის გამზირიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ყოფილ მეთორმეტე ქუჩას ლიახვის ქუჩა 50-იან წლებში ეწოდა. აქვს ერთი ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
ამაღლების ხიდი (სანქტ-პეტერბურგი)
ამაღლების ხიდი (Вознесенский мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს ყაზანისა და სპასკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 19,3 მეტრი, ხოლო სიგანე — 20 მეტრი.
მდებარეობა
ამაღლების ხიდი გრიბოედოვის არხს კვეთს ამაღლების ქუჩის ღერძზე.
დინების ზემოთ მდებარეობს კოკუშკინის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — პოდიაჩესკის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურებია (600 მ) „სადოვაია“, „სენის მოედანი“ და „სპასკაია“.
სახელწოდება
ხიდმა თავისი სახელწოდება მიიღო 1739 წლის 20 აგვისტოს ამაღლების ეკლესიის მიხედვით, რომელიც 1760-იან წლებში ააშენეს ხიდის ახლოს ანტონიო რინალდის პროექტის მიხედვით და დაანგრიეს 1936 წელს.
ისტორია
1735 წლიდან მოქმედებდა ხის ხიდი. 1790 წელს დასრულდა ეკატერინეს არხის (ამჟამად გრიბოედოვის არხის) სანაპიროს ამ კონკრეტული ნაწილის გრანიტით მოპირკეთება. მათ შორის მოაპირკეთეს ხიდიც. ხიდის გადაკეთების პროექტის ერთ-ერთი ავტორი იყო არიტექტორი გოტლიბ პაულსენი. 1919 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი, გაოიცვალა თაღების დეტალები. ხიდის სიგანე კვლავ ძველი დარჩა. 1930 წელს ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებით ხიდი გააფართოვეს.
1957 წლისათვის ხიდი ავარიულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა. მასზე მოძრაობა დაიკეტა 1957-1958 წლებში და გადააკეთეს ერთმალიან, მეტალის ხიდად. პროექტის ავტორი იყო „Ленгипроинжпроекте“-ის მთავარი ინჟინერი ბორის ლევინი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
მარია პორტუგალიელი (1521-1577)
ადრეული წლები
მარია დაიბადა 1521 წლის 18 ივნისს ლისაბონში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და მისი მესამე ცოლის, დედოფალ ელეონორ ავსტრიელის ნაბოლარა ქალიშვილი. მამამისისათვის იგი მეცამეტე და ნაბოლარა შვილი იყო, დედისათვის კი პირველი და უკანასკნელი. მისი დაბადებიდან რამდენიმე თვეში, 1521 წლის 13 დეკემბერს მამამისი გარდაიცვალა და ტახტზე მისი ნახევარ-ძმა, მეფე ჟუან III ავიდა, რომელსაც ცოლად მარიას დეიდა, ეკატერინე ავსტრიელი ჰყავდა. მარიას დედა, დედოფალი ელეონორი ძმის, საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ის მიწვევით ჩავიდა ვენაში და სამუდამოდ დატოვა ლისაბონი, რის შემდეგაც მას თავისი ქალიშვილი აღარასდროს უნახავს.
მინი|მარცხნივ|მარია 1540 წელს 1530 წელს ელეონორ ავსტრიელი ცოლად საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ს გაჰყვა, რომელიც ასევე დაქვრივებული და მრავალშვილიანი კაცი იყო. პორტუგალიაში დარჩენილი მარია თავისი ნახევარ-ძმისა და მისი ცოლის მეთვალყურეობით იზრდებოდა.
საქორწინო მოლაპარაკებები
1537 წელს მარია თავის დეიდაშვილ კრისტინა დანიელთან ერთად, რომელიც მილანის ჰერცოგის ქვრივი იყო, განიხილებოდა მესამედ დაქვრივებული ინგლისის მეფე ჰენრი VIII-ის მეოთხე საცოლედ. ელჩები ჰენრისათვის შესაფერის საცოლედ უფრო კრისტინას მიიჩნევდნენ, რადგან მარია მათ ვერცერთ კრიტერიუმს ვერ აკმაყოფილებდა. ამის შემდეგ იგი განიხილებოდა თავისი ნახევარ-დის შვილის, ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის საცოლედ, მაგრამ იგი მოგვიანებით ჟუან III-ის ასულ მარია მანუელაზე დაქორწინდა. მარია მანუელა 1545 წელს მშობიარობას გადაჰყვა, 1549 წლიდან კი ფილიპესა და მარიას საქორწინო მოლაპარაკებები სერიოზულად განაახლა უკვე ბრიუსელში მცხოვრებმა და მეორედ დაქვრივებულმა ელეონორ ავსტრიელმა. თუმცა, ეს მოლაპარაკებები მას შემდეგ ჩაიშალა, რაც ინგლისის ტახტი მერი I-მა დაიკავა, რა დროსაც კარლ V-მ თავისი ვაჟი ინგლისის დედოფალზე დააქორწინა.
დარჩენილი ცხოვრება
1556 წელს ელეონორ ავსტრიელი თავის დაქვრივებულ დასთან, მარია ავსტრიელთან ერთად ესპანეთში დაბრუნდა და მონასტერში დასახლდა. 1558 წელს, პორტუგალია-ესპანეთის საზღვართან ახლოს, ბადახოსში მარია და ელეონორა ერთმანეთს კვლავ შეხვდნენ. მათ ამ დროისთვის 28 წელი არ ენახათ ერთმანეთი და ეს ბოლო შემთხვევა იყო, როდა დედა-შვილი ერთმანეთს შეხვდა. შეხვედრისას ელეონორმა მარიას მასთან გადასვლა სთხოვა, რაზეც შვილისაგან თანხმობა მიიღო. მარია თავისი ნივთების წამოსაღებად და ოჯახთან დასამშვიდობებლად ჩავიდა ლისაბონში, რასაც რამდენიმე კვირა დასჭირდა, ამასობაში კი 1558 წლის 25 თებერვალს ელეონორი გარდაიცვალა.
მარია გარდაიცვალა 1577 წლის 10 ოქტომბერს, 56 წლის ასაკში, ლისაბონში. იგი იქვეა დაკრძალული.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1521 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1577 კატეგორია:ავისები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები
კასრის-ხევი
კასრის-ხევი (Къасарагом) — ისტორიული დვალეთის უკიდურესი ჩრდილოეთი ხეობა.
გეოგრაფია
არსებობს სხვადასხვა მოსაზრება დვალეთის ხეობის — კასრისხევის საზღვრებთან დაკავშირებით. ერთის აზრით მისი უკიდურესი ჩრდილოეთი საზღვარი კასრის კარი იყო, ხოლო ვახუშტი ბატონიშვილი თავის აღწერაში კასრის-ხევად მოიაზრებს კასრისწყლის მაღალმთიან რეგიონს ვიდრე ჩერქეზეთის მთამდე, რომელიც შესაბამისად დატანილი აქვს მისივე გამოცემულ რუკაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დვალეთი კატეგორია:ჩრდილოეთ ოსეთის ხეობები
ილია სუხიშვილის ქუჩა
ილია (ილიკო) სუხიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (ვარკეთილი-3); ვიქტორ კუპრაძისა და დიმიტრი ალექსიძის ქუჩებს შორის. ადრე უსახელო ქუჩა იყო. 1985 წელს ილია სუხიშვილის სახელი ეწოდა. 2007 წელს ილია სუხიშვილის სახელი დაერქვა ქუჩის მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებულ სკვერსაც.
ლიტერატურა
სუხიშვილი
ანდერ ერერა
ანდერ ერერა (Ander Herrera დ. 14 აგვისტო, 1989, ბილბაო) — ესპანელი ფეხბურთელი.
საკლუბო კარიერა
კარიერა ერერამ დაიწყო „რეალ სარაგოსაში“. შემდეგ სამი წელი გაატარა მშობლიური ბილბაოს „ატლეტიკში“, რომელსაც დაეხმარა უეფას ევროპის ლიგის ფინალში გასვლაში 2012 წელს. 2014 წლის ზაფხულში „მანჩესტერ იუნაიტედმა“ 36 მილიონ ევროდ შეიძინა 4 წლის ვადით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:რეალ სარაგოსას ფეხბურთელები კატეგორია:ბილბაოს ატლეტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო
ნიკოლოზ სკრებოვი
ნიკოლოზ სკრებოვი (Скребов, Николай Михайлович; დ. 24 სექტემბერი, 1932, შახტი, რსფსრ, სსრკ — გ. 3 მარტი, 2015, დონის როსტოვი, რუსეთი ) — რუსი და საბჭოთა პოეტი, მწერალი, რადიოჟურნალისტი და მთარგმნელი. სსრკ-ის ჟურნალისტთა კავშირისა (1959) და სსრკ-ის მწერალთა კავშირის წევრი (1962). რუსეთის ფედერაციის კულტურის დამსახურებული მუშაკი (1996).
ბიოგრაფია
ნიკოლოზ სკრებოვი 1932 წლის 24 სექტემბერს როსტოვის ოლქის ქალაქ შახტიში დაიბადა. 1956 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტი.
შრომები
ლიტერატურული მოღვაწეობის პერიოდში ნიკოლოზ სკრებოვის ოცზე მეტი კრებული გამოიცა, მათ შორის :
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 24 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
ფლანდესი
ფლანდესი (Flandes) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 683 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 95 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მზუზუ
სქოლიო
კატეგორია:მალავის ქალაქები
მდიდარი რიჩი (ფილმი)
მდიდარი რიჩი (Richie Rich) — 1994 წლის ამერიკული ფილმი. ფილმი წარმოადგენს ამავე სახელწოდების კომიქსის ეკრანიზაციას. ფილმი კომერციულად ჩავარდა. ფილმის მთავარი გმირია მილიარდერი რიჩი. ფილმი კომერციულად წარუმატებელი აღმოჩნდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1994 წლის ფილმები კატეგორია:კომიქსებზე დაფუძნებული ფილმები
სანტიაგო რამონ-ი-კახალი
ბიოგრაფია
სანტიაგო რამონ-ი-კახალი დაიბადა ნავარის პროვინციის ქალაქ პეტილია-დე-არაგონში. მამა ანატომიის მასწავლებელი იყო. ბავშვობაში დაუმორჩილებელი და წინააღმდეგობრივი ხასიათით გამოირჩეოდა. ამასთანავე გატაცებული იყო ხატვით და ტანვარჯიშით. მედიცინის მიმართ ინტერესი მამამ გაუღვივა, როდესაც ადამიანის ძვლოვანი ნაშთების ჩანახატების გაკეთება სთხოვა. 1873 წელს დაამთავრა სარაგოსის უნივერსიტეტი. 1874-1875 წლებში სამხედრო ექიმად ახლდა ესპანეთის არმიის ექსპედიციას კუბაზე.
ესპანეთში დაბრუნების შემდეგ, 1875 წლიდან მუშაობდა იმავე უნივერსიტეტში სამედიცინო ფაკულტეტის ასისტენტად. შემდეგ იყო ვალენსიის უნივერსიტეტის აღწერითი ანატომიის პროფესორი (1884-1887), ბარსელონისა (1887-1892) და მადრიდის (1892-1922) უნივერსიტეტების ჰისტოლოგიისა და პათოლოგიური ანატომიის პროფესორი. მისი ადრეული ნაშრომები ანთების მექანიზმებს, ქოლერის მიკრობიოლოგიას და ეპითელური ქსოვილის ჰისტოლოგიას ეძღვნებოდა. მოგვიანებით მან გააუმჯობესა ნერვული ქსოვილის შეღებვის კამილო გოლჯის მიერ მოწოდებული ვერცხლის ნიტრატის მეთოდი (1903) და შეიმუშავა ოქროთი შეღებვის წესი (1913). ამ მეთოდების გამოყენებით რამონ-ი-კახალმა შეძლო ნერვული უჯრედის (ნეირონის) დიფერენცირება სხვა ტიპის უჯრედებისგან, მათი სტრუქტურის და თავის ტვინის რუხ ნივთიერებასა და ზურგის ტვინში ნეირონული კავშირების ანატომიის შესწავლა. საკუთარ დაკვირვებებს თან ურთავდა მის მიერვე შესრულებულ დეტალურ ანატომიურ ილუსტრაციებს. ამგვარად, გოლჯისა და რამონ-ი-კახალის ნაშრომების საფუძველზე დადგინდა, რომ ნეირონი ნერვული ქსოვილის ძირითადი სტრუქტურული ერთეულია, რისთვისაც მათ 1906 წელს ნობელის პრემია მიენიჭათ. რამონ-ი-კახალი ამ ჯილდოს პირველი ესპანელი ლაურეატი გახდა.
1899 წელს რამონ-ი-კახალი ჰიგიენის ეროვნული ინსტიტუტის დირექტორი გახდა, 1920 წელს კი ესპანეთის მეფე ალფონსო XIII-ის ხელშეწყობით მადრიდში დააფუძნა ბიოლოგიური კვლევების ლაბორატორია, რომელსაც შემდგომში კახალის ინსტიტუტი ეწოდა. იქ რამონ-ი-კახალი სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა. გარდაიცვალა 1934 წელს, 82 წლის ასაკში.
მემკვიდრეობა
რამონ-ი-კახალის მთავარი დამსახურება ნეიროანატომიაში მისი გამოკვლევებია. მის მრავალრიცხოვან ნაშრომებს შორის აღსანიშნავია „ნერვული სისტემის დეგენერაცია და რეგენერაცია“ (ესპ. Estudios sobre la degeneración y regeneración del sistema nervioso, 2 ტომად, 1913-1914). კახალმა ექსპერიმენტულად აჩვენა, რომ ნერვულ უჯრედებს შორის ურთიერთკავშირს არა ანატომიური უწყვეტობა (როგორც ამას იმ დროს არსებული „რეტიკულური თეორია“ ამტკიცებდა), არამედ ნაპრალებით გამოყოფილი მომიჯნავე ნეირონები ქმნიდა. თავად გოლჯი რეტიკულური თეორიის დამცველი და კახალის ოპონენტი იყო. მომიჯნავე ნეირონების კავშირების კახალის მიერ მოწოდებულ მოდელს მოგვიანებით ჰაინრიხ ვალდაიერმა ნეირონული თეორია უწოდა და თანამედროვე ნეირომეცნიერების ერთ-ერთ ფუძემდებლურ კონცეფციად ითვლება. კახალს ეკუთვნის ასევე აქსონის ზრდის კონუსის აღმოჩენა. მის სახელს ატარებს კუჭ-ნაწლავის სისტემაში მის მიერვე აღმოჩენილი უჯრედების ახალი ტიპი — კახალის ინტერსიტიციული უჯრედები.
ჟუან მანუელ პორტუგალიელი
ჟუან მანუელ პორტუგალიელი (João Manuel de Portugal; დ. 3 ივნისი, 1537 — გ. 2 იანვარი, 1554) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე ჟუან III-ისა და დედოფალ ეკატერინე ავსტრიელის ვაჟი. პორტუგალიის ტახტის მემკვიდრე. პორტუგალიის მეფე სებასტიან I-ის მამა.
ბიოგრაფია
ჟუან მანუელი დაიბადა 1537 წლის 3 ივნისს ევორას სასახლეში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე ჟუან III-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ეკატერინე ავსტრიელის მეორე შვილი და პირველი ვაჟი. ამის გამო, იგი დაბადებიდანვე პორტუგალიის ტახტის პირველი მემკვიდრე იყო. მართალია მისი ძმებისგან განსხვავებით, რომლებიც ჩვილობაშივე დაიღუპნენ ჟუან მანუელი ბავშვობაში ჯანმრთელი იყო, მაგრამ გარდატეხის ასაკში შესვლასთან ერთად ავადმყოფობები დაეწყო. 1552 წელს იგი დააქორწინეს მის მამიდაშვილ ხუანა ავსტრიელზე, რომელიც იყო ესპანეთისა და საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ისა და დედოფალ ისაბელ პორტუგალიელის ნაბოლარა ასული.
ჟუან მანუელი გარდაიცვალა 1554 წლის 2 იანვარს, 16 წლის ასაკში, ტუბერკულოზით. ამ დროს, მისი ახალგაზრდა ცოლი უკვე ორსული იყო. 1554 წლის 20 იანვარს ხუანამ ვაჟი გააჩინა, რომელსაც სებასტიანი დაარქვეს. იგი პორტუგალიის მომავალი მეფე იყო, თუმცა ხუანამ მალევე დატოვა პორტუგალია და მშობლიურ ესპანეთში გადასახლდა. მართალია იგი მეორედ აღარ გათხოვილა, მაგრამ შვილი აღარასდროს უნახავს. პატარა სებასტიანის აღზრდა ჟუან მანუელის დედამ, დედოფალმა ეკატერინე ავსტრიელმა იკისრა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1537 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1554 კატეგორია:ავისები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
ლახამულის თემი
ლახამულის თემი (ლახამულის ადმინისტრაციული ერთეული) — თემი ზემო სვანეთში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, აერთიანებს 10 სოფელს: ლახამულა (თემის ცენტრი), გენწვიში, დიზი, თოთელეში, ნოდაში, ნოღარი-კეცლანი, ქვედა იფარი, შდიხირი, ხელრა, ჰამაში.
ზოგადი
2002 წლის აღწერის მონაცემებით თემში ცხოვრობდა 370 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, თემში ცხოვრობს 249 კაცი საიდანაც 127 მამაკაცია, ხოლო 122 ქალი.
ვალიკო იჩქითი
ვალიკო იჩქითი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ჭაბუკებს შორის მსოფლიოს ორგზის ჩემპიონი (მარჯვენა, მარცხენა 2016, 60 კგ), ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონი (მარჯვენა 2018, 70 კგ), ჭაბუკებს შორის ევროპის ორგზის ჩემპიონი (მარჯვენა, მარცხენა,2016, 60 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ხილილის რაიონი
ხილილის რაიონი (Distrito de Jilili) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის აიაბაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 319 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 975 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 28 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 104.73 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიაბაკის პროვინციის რაიონები
ლუიში (ბეჟას ჰერცოგი)
ლუიშ პორტუგალიელი (Luís de Portugal; დ. 3 მარტი, 1506 — გ. 27 ნოემბერი, 1555) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და დედოფალ მარია არაგონელის შუათანა ვაჟი. ბეჟას ჰერცოგი. პორტუგალიის მეფე ანტონიუ I-ის მამა.
ბიოგრაფია
ლუიში დაიბადა 1506 წლის 3 მარტს აბრანტესში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარია არაგონელის შუათანა ვაჟი. 1521 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ, ტახტი მისმა ძმამ, ჟუან III-მ დაიკავა, რომელმაც ლუიშს მაშინვე უბოძა ბეჟას ჰერცოგობა.
1535 წელს, თავის სიძესთან, საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-თან ერთად ლუიშმა მონაწილეობა მიიღო ტუნისის დაპყრობაში.
ოფიციალურად ლუიშს ცოლი არ ჰქოლია, მაგრამ იგი საიდუმლოდ იყო დაქორწინებული ესპანელი დიდებულის, პედრო გომესის ასულ იოლანტა გომესზე, რომელთანაც ერთი ვაჟი შეეძინა — ანტონიუ. ლუიში 1555 წლის 27 ნოემბერს გარდაიცვალა, 49 წლის ასაკში. მის შემდეგ მისი ცოლი აღარ გათხოვილა და მონაზვნად აღიკვეცა, მისი ვაჟი კი 1580 წელს პორტუგალიის დე-ფაქტო მეფე გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1506 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1555 კატეგორია:ავისები
აშაღი-იაჯი
აშაღი-იაჯი (Aşağı Yayci) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 462 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
იპ მანი
იპ მანი (葉問; დ. 1 ოქტომბერი 1893 — გ. 2 დეკემბერი 1972) — ჩინური საბრძოლო ხელოვნების — ვინ-ჩუნის ოსტატი და მასწავლებელი. ჰყავდა რამდენიმე მოსწავლე, მათ შორის ვონ შუნ ლენგი და ბრიუს ლი.
იპ მანი დაიბადა 1893 წლის 1 ოქტომბერს ჩინეთის პროვინციის გუანდუნის ქალაქ ფოშანში იპ ოი-დორისა და ვუ შუის ოჯახში. არისტოკრატიული წარმომავლობისა და საკმაოდ მდიდარი ოჯახის შვილი იყო, თუმცა როგორც უმცროს შვილს მემკვიდრეობით არ დარჩა არც საზოგადოებრივი მდგომარეობა და არც მნიშვნელოვანი კაპიტალი. ჰყავდა უფროსი ძმა იპ კაი-გაკი, უფროსი და იპ ვან-მეი და უმცროსი და იპ ვან-ჰუმი.
ბავშვობაში იპ მანმა მიიღო კარგი ტრადიციული ჩინური განათლება, ამ განათლების ნაწილი დაეთმო საბრძოლო ხელოვნებების შესწავლას. ექვსი წლის ასაკში იპ მანი გახდა ჩხან ვასიონის მოწაფე, რომელიც კუნგ-ფუ ვინ-ჩუნის ცნობილი ოსტატი იყო. ჩხან ვასიონი გარდაიცვალა მაშინ როდესაც იმ პანი 12 წლისა იყო. შემდგომში, იპ მანის მეორე მასწავლებელი გახდა ნგ ძუნგსოუ.
იპ მანი 56 წლის ასაკში უსახსროდ და კავშირების გარეშე აღმოჩნდა და გადაწყიტა დაერღვია ვინ-ჩუნის ოსტატობის გადაცემის კლანური ტრადიცია და ღიად დაიწყო ამ ხელოვნების სწავლება ფულის სანაცვლოდ. მისი შვილის მტკიცებით, იპ მანი რეკლამური ხასიათის განცხადებებს არასოდეს აკეთებდა. მისი მომავალი მოწაფეები ოსტატს თავადვე პოულობდნენ.
მიუხიდევად იმისა, რომ იპ მანმა დაიწყო ვინ-ჩუნის ღიად სწავლება თანდათანობით კუნგ-ფუს გავრცელება და პროპაგანდა გახდა მისი ცხოვრების საქმე. იპ მანის მოწაფეებმა სწრაფად უზრუნველყვეს ვინ-ჩუნის დიდება ჰონგ-კონგში, ხოლო XX საუკუნის 70-იანი წლების დასაწყისში ამ სტილს უკვე ასწავლიდნენ ამერიკაში, ევროპასა და ავსტრალიაში.
1962 წელს იპ მანის შვილები იპ ჩინი და იპ ჩუნი საცხოვრებლად ჩინეთიდან ჰონგ-კონგში გადავიდნენ და გახდნენ იპ მანის მოწაფეები. მხოლოდ სიცოცხლის უკანასნელ წლებში შეწყვიტა იპ მანმა ჯგუფური მეცადინეობის სწავლება, ამასთან აგრძელებდა პერსონალური გაკვეთილების მიცემას საკუთარ სახლში. 1972 წელს იპ მანს ხორხის კიბო აღმოუჩნდა, ხოლო 1972 წლის 2 დეკემბერს იგი გარდაიცვალა. გარდაცვალებამდე რამდენიმე კვირით ადრე იპ მანმა კინოფირზე ჩაწერა თავისი ძირითადი ფორმების შესრულება. ჰონგ-კონგში ცხოვრებისას იპ მანმა აღიარება სიცოცხლეშივე მოიპოვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:ჩინელი საბრძოლო ხელოვნების ოსტატები
ფრესნო (ტოლიმა)
ფრესნო (Fresno) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 750 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 208 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მამედხანლი
მამედხანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კულბითის წმინდა გიორგის ეკლესია
კულბითის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ცხინვალის რაიონის სოფელ კულბითში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სოფლის სამხრეთით 1 კმ-ზე მდებარე დარბაზული ეკლესია ძლიერ დანგრეულია. გადარჩენილია დასავლეთი კედელი, ჩრდილოეთი კედლის მცირე მონაკვეთი და ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხე. ინტერიერში აღმოსავლეთით კედელი ოდნავ მრგვალ-დება. დასავლეთი კედლის ცენტრში სარკმელია შემორჩენილი. ეკლესია ნაშენია რი-ყისა და ფლეთილი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბიტური ნაკადი
ბიტური ნაკადი (bitstream, bit stream) — ბიტების მიმდევრობა.
ბაიტური ნაკადი არის ბაიტების სერიები. წესისამებრ, თითოეული ბაიტი შედგება 256 სხვადასხვა მნიშვნელობების რიგისგან ანუ ოქტეტისგან, ამიტომ მას ასევე მოიხსენიებენ ტერმინით ოქტეტური ნაკადი. ოქტეტი შეიძლება დაიშიფროს 8 ბიტიანი მიმდევრობის სახით სხვადასხვა ნაირად, ამიტომ არ არსებობს საერთო და პირდაპირი გადაყვანა ბაიტურ ნაკადსა და ბიტურ ნაკადს შორის. პრაქტიკაში ბიტური ნასკადს არ იყენებენ უშუალოდ ბაიტური ნაკადის დაშიფრისთვის; კავშირის არხმა შეიძლება გამოიყენოს სიგნალების გადაცემის მეთოდი, რომელსაც არ არ გადაყავს უშუალოდ ბიტებში (მაგალითად სხვადასხვა სიხშირის სიგნალების გადაცემის გზით) და შიფრავს ისეთ ინფორმაციებსაც, როგორიცაა კადრირება და შეცდომის გასწორება მის მონაცემებთან ერთად.
ბიტური და ბაიტური ნაკადები ფართოდ გამოიყენება ტელეკომუნიკაციებში და გამოთვლით ტექნიკაში: მაგალითად SDH ქსელური ტექნოლოგია უზრუნველყოფს სინქრონული ბიტური ნაკადების ტრანსპორტირებას, ხოლო TCP ქსელურ პროტოკოლს გადააქვს ბაიტური ნაკადი დროითი სინქრონიზაციის გარეშე.
როდესაც ხდება ინფორმაციის მატარებლის მიერ ბიტური ნაკადის ჩაჭერა და შენახვა - წარმოიქმნება ფაილი.
ბაიტური ნაკადის განსაზღვრება
ფორმალურად განსაზღვრებით, ბაიტური ნაკადი ეს არის გარკვეული აბსტრაქცია, კავშირის არხი, რომლითაც ერთ ობიექტს შეუძლია გაგზავნოს ბაიტების მიმდევრობა კავშირის მეორე ბოლოში მყოფ ობიექტთან. ასეთი არხები ხშირად ორმხრივია, მაგრამ ხანდახან ცალმხრივია. თითქმის ყველა შემთხვევაში არხს გააჩნია საიმედოობის თვისება; ე.ი. კავშირის მეორე ბოლოში წარმოიშვება ზუსტად იგივე ბაიტები, ზუსტად იმავე თანმიმდევრობით რაც გადაიცა.
მაგალითები
ტერმინი „ბიტური ნაკადი“ ხშირად გამოიყენება მონაცემთა კონფიგურაციული აღწერისთვის, რომლებიც იტვირთება მომხმარებლის მიერ პროგრამირებად ვენტილურ მატრიცაში (FPGA). ეს გამოყენება, შესაძლებელია, გაჩნდა მიმდევრობითი ბიტური ნაკადიდან FPGA-ს კონფიგურირების საერთო მეთოდების საფუძველზე, როგორც წესი მიმდევრობითი PROM ან ფლეშ მეხსიერების ჩიპიდან. ასევე, FPGA-ების უმრავლესობას აქვს პარალელური ბაიტური ნაკადების ჩატვირთვის მეთოდის მხარდაჭერა. კონკრეტული FPGA ჩიპის ბიტური ნაკადის დაწვრილებითი ფორმატი ჩვეულებრივ მიიჩნევა ამ FPGA-ს მომწოდებლის საკუთრებად.
მათემატიკაში ბიტების რამდენიმე განსაზღვრული უსასრულო მიმდევრობა შესწავლილ იქნა მათი მათემატიკური თვისებების გამოსაკვლევად; ესენია: ბაუმ–სვიტის მიმდევრობა, ერენფოიხტ–მიჩილსკის მიმდევრობა, რუდინ–შაპიროს მიმდევრობა, ტუე-მორსის მიმდევრობა, ფიბონაჩის სიტყვა, კოლაკოსკის მიმდევრობა, ქაღალდის რეგულარული კეცვის მიმდევრობა (en:Regular paperfolding sequence)
უმრავლეს ოპერაციულ სისტემებში, მათ შორის Windows-ში და Unix-მაგვარებში, სტანდარტული შეტანა/გამოტანის ბიბლიოთეკებს გადაყავთ ქვედა დონის გვერდული ან ბუფერული ფაილის წვდომა ბაიტური ნაკადის პარადიგმაში. კერძოდ Unix-მაგვარ ოპერაციულ სისტემებში ყოველ პროცესს გააჩნია სამი სტანდარტული ნაკადი, ისინი ცალმხრივი ბაიტური ნაკადების მაგალითებია. Unix-ის კონვეიერული მექანიზმი უზრუნველყოფს ბაიტური ნაკადის კავშირს სხვადასხვა პროცესებს შორის. კავშირის პროტოკოლის ერთ-ერთი კარგად ცნობილი მაგალითია TCP (გადაცემის მართვის პროტოკოლი) ინტერნეტ-პროტოკოლების კრებულიდან, რომელიც უზრუნველყოფს ბაიტური ნაკადის მომსახურებას მისი კლიენტებისთვის. TCP უზრუნველყოფს ორმხრივ ბაიტურ ნაკადს.
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1937
უმაღლესი ბრეიკი
137 — ჯო დეივისი
პირველი რაუნდი
მატჩი 31 ფრეიმისგან
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 ფრედ დეივისი 14:17 უილიამ უიზერსი 🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿
მეოთხედფინალები
მატჩები 31 ფრეიმისგან
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 ჯო დეივისი 30:1 უილიამ უიზერსი 🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 სიდნეი სმითი 18:13 ალეკ ბრაუნი 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿
🇦🇺 ჰორეს ლინდრუმი 20:11 სიდნეი ლი 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 უილი სმითი 16:15 ტომ ნიუმანი 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿
ნახევარფინალები
მატჩები 31 ფრეიმისგან
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 ჯო დეივისი 18:13 სიდნეი სმითი 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿
ხეითის საბაწმინდის ეკლესია
ხეითის საბაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ხეითში. აგებულია X საუკუნის I ნახევარში.
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1937
ფინალი
მატჩი 61 ფრეიმისგან
ხეითის საბაწმინდის ეკლესია
ეკლესიის დასავლეთ მინაშენზე ერთსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერა იყო: ”მაჩაბელი გიორგი შეიწყალე”. წარწერა ამჟამად დაღუპულია.
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1937
ფინალი
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 ჯო დეივისი 32:29 ჰორეს ლინდრუმი 🇦🇺
ხეითის საბაწმინდის ეკლესია
აღწერა
ეკლესია ნაგებია კარგად თლილი, მოღვინისფრო ტუფით. წყობა თარაზულია.
ძეგლი წარმოადგენს მაღალ და გრძელ დარბაზულ სივრცეს, რომელსაც ჩრდი-ლოეთიდან და სამხრეთიდან განივი კამარების მქონე დაბალი და ღრმა ჯიბეები აქვს. ცენტრალური აბსიდის გვერდებზე მოწყობილია სამკვეთლო და სადიაკვნე. ეკ-ლესიას დასავლეთით და გრძივი კედლის დასავლეთ მონაკვეთებში გარშემოსავლელი აქვს. გარშემოსავლელს ორი შესასვლელი აქვს - დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. ეკლესიის შიდა სივრცეში, ჯიბეების გვერდებზე განლაგებულია თაღოვანი ნიშე-ბი. ჯიბეები იმდენად ღრმაა, რომ ქმნიან განივ ღერძს, რაც მთავარი გრძივი ღერძის პერპენდიკულარულია.
ეკლესიის კამარა ოდნავ შეისრულია. აბსიდა კამარაზე დაბალია, მისი ორსაფეხუ-რიანი ტრიუმფალური თაღი კამარისაგან განსხვავებით ნახევარწრიული ფორმისაა. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო თაღოვანი ნიშაა.
გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი წყვილი პილასტრების საშუალებით არათანაბარ ნაწილებად იყოფა. პილასტრებს ეყრდნობა როგორც კამარის საბრჯენი თაღები, ისე კედლის თაღები. ჯიბეები ცენტრალურ სივრცეს მაღალი, ფართე თაღოვანი გასასვ-ლელებით უკავშირდება. სამხრეთი ჯიბის კამარის საბრჯენი თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა.
ეკლესია ნათდებოდა დასავლეთის და სამხრეთის თაღოვანი სარკმლებით. დასავ-ლეთი შესასვლელი შიგნით თაღოვანი, გარედან - არქიტრავულია.
დასავლეთ გარშემოსავლელს შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთი შესასვლელი ორთაღოვანია; თაღები მასიურ სვეტს ეყრდნობა. დასავლეთის კარიბჭიდან შემორჩენილია თაღი, რომლის ზემოთ მცირე წრიული სარკმელია მოთა-ვსებული.
სამხრეთ შესასვლელის სვეტის კაპიტელი მორთულია მცენარეული ორნამენტით. ძეგლის თავდაპირველი დეკორატიული ელემენტებიდან შემორჩენილია დასავლეთი სარკმლის მოჩუქურთმებული წარბი და გარშემოსავლელის წრიული სარკმლის დე-კორატიული მორთულობა. ეკლესიის სამხრეთ ფასადზე, ზემო ნაწილში ჩასმულ კვადრზე ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ეკლესიის კარნიზი თარო-ლავგარდანია. ძეგლი დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია ასო-მთავრული წარწერის ფრაგმენტები. ეკლესიის ინტერიერი ძლიერ დეფორმირებულია. თითქმის ყველა კედელი დაბზა-რულია. მთლიანად ჩამონგრეულია აბსიდის მხარე, ჯიბეები და გარშემოსავლელი. საბურავი აყრილია. ეკლესიაში მიწის დონე ძლიერ აწეულია.
ეკლესიას 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა  ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ალექსანდრე ჩიკვაიძის ქუჩა
ისტორია
1841 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შტანილია ახალი ქუჩის სახელწოდებით. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც სურბ-ნიშანის ქუჩა. სახელწოდება უკავშირდება იქვე მდგარ სურბ-ნიშანის ეკლესიას, რომელიც 1703 (ზოგი წყაროთი 1701) წელს ძველი მართლმადიდებლური ეკლესიის ნანგრევებზე აუშენებიათ სომეხ გრიგორიანელებს. ქუჩას 1925 წელს აკოფ აკოფიანის სახელი ეწოდა. 2007 წელს ეწოდა სულთნიშნის ქუჩა. 2017 წლის 10 ოქტომბერს ქუჩას მიენიჭა ალექსანდრე ჩიკვაიძის სახელი.
ქუჩაზე და შესახვევში შემორჩენილია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლები. აქვს ერთი შესახვევი (ყოფილი სურბ-ნიშანის, 1925 წლიდან — აკოფ აკოფიანის შესახვევი).
სქოლიო
კატეგორია:კრწანისის რაიონის ქუჩები
გუამო
გუამო (Guamo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 34 254 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 561 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნეაპოლის ოქრო
ნეაპოლის ოქრო (L'oro di Napoli) — რეჟისორ ვიტორიო დე სიკას დე 1954 წლის კომედიური ფილმი. დე სიკამ ფილმი მიუძღვნა ნეაპოლს, სადაც ბავშვობის წლები გაატარა. ფილმი ქალაქის ცხოვრებიდან ექვს სხვადასხვა ისტორიას გადმოსცემს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1954 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:ვიტორიო დე სიკას ფილმები კატეგორია:კომედიური ფილმები
ხანტი ენა
დამწერლობა
ხანტიური დამწერლობა ეფუძნება კირილიცას და მისი 4 დიალექტის გაერთიანებული ანბანი მოიცავს 52 ასო–ნიშანს (გრაფემას). დამწერლობა შემოიღეს ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ჯერ ლათინური (1930), შემდეგ რუსული (1937) ანბანის საფუძველზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხანტი ენა
ჰანჯა
ჰანჯა (한자) — კორეულში გამოყენებული ჩინური იეროგლიფების სახელწოდება (漢字). ჰანჯაში იეროგლიფების უმეტესობა გამოიყენება კლასიკური ჩინურის ანალოგიურად, მხოლოდ მცირე მათგანს აქვს კორეული სპეციფიკის მიხედვით კორექტივები. ჰანჯა კორეაში პოპულარული გახდა XIX საუკუნის ბოლოს და XX საუკუნის დასაწყისში, როდესაც წიგნების უმეტესობა ამ ენაზე იბეჭდებოდა. დღეისთვის ჰანჯას ცოდნა საჭიროა მხოლოდ ძველი (1990 წლამდე) ტექსტების წასაკითხად. ჰანჯას ცოდნა ასევე მნიშვნელოვანია კორეული სიტყვების ეტიმოლოგიის შესასწავლად.
სქოლიო
კატეგორია:კორეული ენა კატეგორია:ჩინური დამწერლობა კატეგორია:დამწერლობები
ჯოჯოოობა
ჯოჯოობა — ხალხური დღესასწაული თბილისში. იმართებოდა აღდგომის შემდეგ პირველ სამშაბათს. თბილისელი ქალები, განსაკუთრებით კი ქალიშვილები, შაქრის რამდენიმე ნატეხით ქალაქის ძველ უბანში — ავლაბარში, უფრო ზუსტად, ავლაბრის სამხრეთით, მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე მდებარე ძაღლის უბანში მიდიოდნენ, სადაც მდინარის კბოდეზე იმართებოდა ჯოჯოობა. მორწმუნე ქართველი მანდილოსნები ლოცულობდნენ და სურვილების შესრულებას ევედრებოდნენ მამაზეციერს. ლოცვა-ვედრების შემდეგ ისინი შაქრის ნატეხებს ქარაფიან ნაპირზე მობინადრე „ჯოჯოებს“. მიუხედავად იმისა, რომ ამ რიტუალს მრავალი მლოცველი ასრულებდა, ამ დღესასწაულის წარმოშობა XIX საუკუნეში ქალაქელებს აღარ ახსოვდათ. ეს იყო ერთ-ერთი ძველი თბილისური წეს-ჩვევა, რაც შთამომავლობამ რაღაც სახელცვლილებით შემოინახა. ჯოჯოობის წარმოშობის შესახებ შემორჩენილი გადმოცემის თანახმად ძალიან დიდი ხნის წინ აქ, ამ ადგილზე ცხოვრობდა ერთი უცხო კაცი, რომელიც სასწაულებს ახდენდა, მაგალითად ხელის ერთი მოსმით თუ შეხებით ადამიანის ტანზე გამოყრილ ჭორფლებს აქრობდა. მაგრამ რა კავშირი იყო ძაღლის უბნის ჯოჯოსა და იმ სასწაულმოქმედ ადამიანს შორის, ამ საკითხზე გადმოცემებით არაფერია ცნობილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დღესასწაულები
ეპფინგენი
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
იოსებ ყიფშიძე
იოსებ ალექსის ძე ყიფშიძე (დ. 25 აგვისტო, 1882, რგანი, ახლანდელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტი — გ. 21 თებერვალი 1919, თბილისი) — ქართველი ენათმეცნიერი, ფილოლოგი. თსუ-ის გამგეობის სწავლული მდივანი და ქართული ენის პირველი პროფესორი, ქართული ენის კათედრის გამგე (1918-1919).
ბიოგრაფია
ყიფშიძე იკვლევდა ქართველურ ენებს, მათი აგებულებისა და ისტორიის საკითხებს. აღსანიშნავია მისი გამოკვლევები: „დამატებითი ცნობები ჭანურის შესახებ“ (1911), „ასიმილაციისა და დისიმილაციის წესი ქართულსა და მეგრულში“, (1919-1920). აკაკი შანიძისა და ყიფშიძის რედაქციით გამოქვეყნდა სულხან-საბა ორბელიანის „ქართული ლექსიკონი (1928)“ და სხვა. იოსებ ყიფშიძის პირადი არქივი დაცულია ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში. არქივი შემოსწირა თინათინ ყიფშიძემ 2001 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ი
რეიმონდ კარვერი
რეიმონდ კარვერი (Raymond Carver; დ. 25 მაისი, 1938 — გ. 2 აგვისტო, 1988) — ამერიკელი მოთხრობების ავტორი და პოეტი. დიდი წვლილი შეიტანა 1980-იან წლებში ამერიკაში მოთხრობის ჟანრის აღორძინებაში.
ადრეული ცხოვრება
დაიბადა ორეგონში, გაიზარდა ვაშინგტონის შტატის ქალაქ იაკიმაში. მისი მამა ხის საამქროში მუშაობდა, მეთევზე იყო და ალკოჰოლთან დაკავშირებით სეიოზული პრობლემები ჰქონდა, დედამისი კი მუდმივად იცვლიდა სამსახურებს.
კარვერმა განათლება იაკიმას ადგილობრივ სკოლებში მიიღო. თავისუფალ დროს კითხვას და მეგობრებთან და ოჯახის წევრებთან ერთად ნადირობასა და თევზაობას უთმობდა.
1956 წელს სკოლის დამთავრების შემდეგ კარვერმა მამასთან ერთად კალიფორნიაში, საამქროში დაიწყო მუშაობა. 1957 წლის იანვარში, 19 წლის რეიმონდი 16 წლის მერიენ ბრუკზე დაქორწინდა. იმავე წლის დეკემბერში წყვილს ქალიშვილი, ქრისტინი, შეეძინა, ხოლო მომდევნო წელს დაიბადა მათი ვაჟი, ვენსი. ცოლ-ქმარი ოჯახის სარჩენად მუდივად მუშაობდა. სხვადასხვა დროს კარვერი იყო კურიერი, დამლაგებელი, თანაშემწე ბიბლიოთეკაში და საამქროს მუშა, ხოლო მისი ცოლი – ადმინისტრაციული ასისტენტი, ინგლისურის მასწავლებელი და მიმტანი.
სამწერლო კარიერა
კარვერი წერით ჩიკაგოს სახელმწიფო კოლეჯში დაინტერესდა, სადაც რომანისტი ჯონ გარდენის შემოქმედებითი წერის კურსი გაიარა. გარდენი მისი მენტორი გახდა და მის ცხოვრებასა და კარიერა უდიდესი გავლენა მოახდინა. 1961 წელს გამოაქვეყნა პირველი მოთხრობა, რომელშიც უილიამ ფოლკნერის გავლენა იგრძნობა.
კარვერმა სწავლა ჰამბოლდტის სახელმწიფო კოლეჯში განაგრძო, რომელიც ბაკალავრის ხარისხით 1963 წელს დაასრულა. ამ პერიოდში იგი რედაქტორობდა კოლეჯის ლიტერატურულ ჟურნალს, რომელშიც თავის ტექსტებსაც აქვეყნებდა, როგორც თავისი სახელით, აგრეთვე ჯონ ვეილის ფსევდონიმით.
1967 წელს გამოაქვეყნა მოთხრობა „თუ შეიძლება, წყნარად იყავით“, რომელიც შევიდა ყოველწლიურ ანთოლოგიაში „საუკეთესო ამერიკული მოთხრობები“.
1976 წელს გამოაქვეყნა მოთხრობათა კრებული „თუ შეიძლება, წყნარად იყავით“. მიუხედავად იმისა, რომ ერთი წლის მანძილზე წიგნის 5 000-ზე ნაკლები ეგზემპლარი გაიყიდა, კრებული აშშ-ის წიგნის ეროვნულ პრემიის ფინალისტებს შორის მოხვდა.
სტილი
კარვერის ლიტერატურული კარიერა მოთხრობებსა და პოეზიას მიეძღვნა. თავად იგი საკუთარ თავს „ლაკონურობისა და ინტენსივობისკენ მიდრეკილს“ და „მოთხრობების წერაზე დამოკიდებულს“ უწოდებდა (ეს სიტყვები გვხვდება მისი 1988 წელს გამოქვეყნებული მოთხრობათა კრებულის „საიდანაც ვრეკავ“ წინასიტყვაობაში, რომელიც 2006 წელს ნიუ იორკ ტაიმზმა უკანასკნელი 25 წლის საუკეთესო პროზაულ ნაწარმოებებს შორის დაასახელა). მწერლის ლაკონურობის ერთ-ერთი ახსნა იყო ასევე ის, რომ „მოთხრობა [ან ლექსი] ერთი დაჯდომით იწერება და იკითხება“. ეს არა კარვერის ახირება, არამედ პრაქტიკული გამოსავალი იყო, რადგან კარიერის საწყის ეტაპზე იგი მუშაობასა და მწერლობას ერთმანეთს უთავსება. მწერლის შემოქმედებაც ხშირად სწორედ მის ცხოვრებისეულ გამოცდილებას უკავშირდებოდა და მუშათა კლასის წარმომადგენლების რთულ ყოფას ასახავდა.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:მინიმალისტი მწერლები კატეგორია:ორეგონელი მწერლები კატეგორია:კალიფორნიელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ალკოჰოლიზმი
ფერნანდუ (გუარდას ჰერცოგი)
ფერნანდუ პორტუგალიელი (Fernando de Portugal; დ. 5 ივნისი, 1507 — გ. 7 ნოემბერი, 1534) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და დედოფალ მარია არაგონელის უმცროსი ვაჟი. გუარდას პირველი და უკანასკნელი ჰერცოგი 1530-1534 წლებში.
ბიოგრაფია
ფერნანდუ დაიბადა 1507 წლის 5 ივნისს აბრანტესში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარია არაგონელის შუათანა ვაჟი. მას დაბადებისთანავე მიანიჭეს გუარდას ჰერცოგის წოდება. იგი ასევე იყო ალფეატის, საბუგალისა და აბრანტესის სენიორი და ტრანკოსოს, მარიალვასა და ლამეგოს მაიორი.
1530 წელს ფერნანდუმ ცოლად შეირთო ლულესა და მარიალვას გრაფინია გვიდომარა კუტინო, რომელიც პორტუგალიის უმდიდრესი ოჯახის ერთადერთი მემკვიდრე იყო. მათი ქორწინება ფერნანდუს ძმამ, მეფე ჟუან III-მ მოაწყო. წყვილი აბრანტესში ცხოვრობდა, სადაც შეეძინათ ორი შვილი: ლუიზა (დ. 1531) და მკვდარშობილი ვაჟი (დ./გ. 1533). მისი ერთადერთი შვილი, ინფანტა ლუიზაც მცირეწლოვანი დაიღუპა 1534 წელს.
ლუიზას გარდაცვალებიდან სულ ერთ თვეში, განადგურებული ფერნანდუ გარდაიცვალა 1534 წლის 7 ნოემბერს, 27 წლის ასაკში. მისი ქვრივი, მისი დაღუპვიდან ასევე ერთ თვეში, 1534 წლის 9 დეკემბერს გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1507 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1534 კატეგორია:ავისები
მაკოლეი კალკინი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები
კასუნგუ
კასუნგუ (Kasungu) — ქალაქი მალავის ცენტრალურ რეგიონში. კასუნგუს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობს 51 082 ადამიანი. ადგილობრივი მოსახლეობა ლაპარაკობს ჩიჩევას ენაზე. ქალაქში არსებობს კასუნგუს აეროპორტი.
სიმონ სხირტლაძის ქუჩა
სიმონ სხირტლაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); ადამ მიცკევიჩის ქუჩიდან საირმის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე ბელოსტოკის ქუჩა ერქვა. მწერალ სიმონ სხირტლაძის სახელი 1993 წელს ეწოდა.
ლიტერატურა
სხირტლაძე
კასუნგუ
ქალაქში დაიბადა ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი — ჰეისტინგზ კამუზუ ბანდა.
სქოლიო
კატეგორია:მალავის ქალაქები
პენეშეშტი
პენეშეშტი (Pănăşeşti) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 149 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 510 ადამიანს შეადგენდა.
ჭალისუბნის ეკლესია
ჭალისუბნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო და თავდაცვთი ნაგებობა ერედვის მუნიციპალიტეტის, სოფელი ჭალისუბანში, მდინარე მეჯუდას მარცხენა ნაპირას, მთაზე. აგებულია გარდამავალ შუა საუკუნეებსა და გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფიქალით და ფლეთილი ქვით-დუღაბზე. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით დასრულებულია ასევე სწორკუთხა საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია შიგნით თაღოვანი, გარეთ სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დგას. ჩრდილოეთით დასამხრეთით თითონიშაა. სფერულ კონქზე გადასვლა ტრომპების საშუალებით ხდება. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. აბსიდის იატაკის დონე ორი საფეხურით მაღალია დარბაზის იატაკთან შედარებით. საკურთხევლის წინ შემორჩენილია კანკელი.
ეკლესიის კამარა ნახევარცილინდრულია, კარის დასავლეთი საბრჯენი თაღი იმპოსტებს ეყრდნობა. დარბაზი განათებულია დასავლეთ სწორკუთხა სარკმლით. სამხრეთ და დასავლეთ კედელს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს.
არქიტრავული შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა, შესასვლელის თავზე ღრმა, თაღოვანი ნიშაა, კარი ნაოთხალია. ეკლესიაში შემორჩენილია ნალესობის კვალი. ეკლესიას ჩრდილოეთიდან სწორკუთხა მინაშენი აქვს. იგი ორი სათავსისაგან შედგება. დიდი სათავსის ჩრდილოეთ კედელში ერთი სარკმელია გაჭრილი. სათავსის კედლებს პილასტრები ორ ნაწილად ჰყოფს. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. მინაშენის კედლების სიმაღლე 1-1,5 მეტრს აღწევს. ეკლესიის დასავლეთის მიჯრით სამსართულიანი ოთხკუთხა კოშკი დგას. აქედან პირველი სართული მიწითაა ამოვსებული. ამ სართულზე არქიტრავული შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. კარი ნაოთხალია. შემორჩენილია სართულშუა გადახურვის კოჭების ბუდეები. პირველი სართულის სამხრეთ კედელში ერთი სათოფურია, ხოლო დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშა.
მეორე სართულის სამხრეთ კედელში ერთი ნიშაა, დანარჩენი კედლები ყრუა. ეკლესიას და კოშკს ერთი საერთო სარკმელი აქვს. მესამე სართულის აღმოსავლეთ კედელში სარკმელია გაჭრილი. მესამე სართული ნაწილობრივ შემორჩენილია. ეკლესიის გარშემო ბზის ტყეა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლაგუნასის რაიონი (აიაბაკა)
ლაგუნასის რაიონი (Distrito de Lagunas) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის აიაბაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 216 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 249 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 190.82 კმ²-ია.
ლენჯერის თემი
ლენჯერის თემი (ლენჯერის ადმინისტრაციული ერთეული) — თემი ზემო სვანეთში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, აერთიანებს 7 სოფელს: ლემსია (თემის ცენტრი), კაერი, ლაშთხვერი, ნესგუნი, სოლი, ქაშვეთი, ჰეშკილი.
ზოგადი
2002 წლის აღწერის მონაცემებით თემში ცხოვრობდა 1 179 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, თემში ცხოვრობს 657 კაცი საიდანაც 312 მამაკაცია, ხოლო 345 ქალი
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის თემები
ივანე (ვანო) კბილაშვილი
ივანე კბილაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), შშმ პირთა შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, ბუდაპეშტი, უნგრეთი, 100 კგ), შშმ პირთა შორის მსოფლიო ჩემპიონატი (2017, ბუდაპეშტი, უნგრეთი, 100 კგ).
ერვეო
ერვეო (Herveo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 901 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 341 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სანტო-ნინიო (კაგაიანი)
სანტო-ნინიო (ოფიციალურად სანტო-ნინიოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Santo Niño) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 537 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 31 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
ტბეთის კოშკი
ტბეთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო-თავდაცვითი ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელი ტბეთის ჩრდილოეთით 2,5 კოლომეტრზე. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სამსართულიანი ოთხკუთხა კოშკი დგას სოფლის ჩრდილოეთით. მისაგან გადარჩენილია სამხრეთი, აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი კედლების მცირე მონაკვეთი. საძირკვლის მიხედვით შეგვიძლია აღვადგინოთ კოშკის მთლიანი გეგმა. კოშკის ქვედა სართული ამოვსებულია ნანგრევებით, მიწით და მაღალი ბუჩქნარით, რაც ძლიერ ართულებს აღწერას. სართულშუა კოჭოვანი გადახურვა დღეს აღარ არსებობს.
პირველი სართულის აღმოსავლეთი კედლის სამხრეთ ნაწილში ვიწრო და მაღალი სარკმელია. სამხრეთი კედლის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში სათოფურია, მთელ კედელზე კი — სამი ვიწრო, მაღალი სარკმელია, რომელთა შორის თითო სათოფურია დატანებული. მეორე სართულის აღმოსავლეთ კედლის სამხრეთ ნაწილში სარკმელია, სამხრეთი კედლის ცენტრში შემოსასვლელი.
სამხრეთ კედელს, გარედან, ნახევარწრიული კონტრფორსი აქვს მიდგმული. იგი მთელ დარჩენილ სიგრძეზე აუყვება კედელს.
კოშკს ჰქონდა გალავანი, რომელიც სამხრეთი კედლის გაგრძელებას წარმოადგენს. კოშკი ნაგებია სხვადასხვა ჯიშის ქვით, გამოყენებულია ფლეთილი, რიყის და დამუშავებული კვადრები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
სერაფიმნი
მინი|სერაფიმი სტამბულის აიასოფიის ტაძრიდან სერაფიმნი (ცეცხლოვანი, ღვთისადმი სიყვარულით ალმოდებული) — ერთ-ერთი წოდება ზეციური იერარქიიდან. ღმერთთან ყველაზე ახლოს მყოფი (ეს. 11, 26) არსებები. სერაფიმები გარშემორტყმულები არიან უფალს, ისინი ორი ფრთით იფარავენ სახეს, როგორც უღირსნი უფლის ცქერისა, ორით იფარავენ ფეხებს, რომ მათ არ უცქიროს ღმერთმა და ორით დაფრინავენ, რათა შეასრულონ მეუფის ყველა განკარგულება, თან განუწყვეტლივ გალობენ და ადიდებენ ღმერთს. ისინი ყველაზე უმაღლესი სულიერი არსებანი არიან და იერარქიაში პირველ ადგილს იკავებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზეციური იერარქია კატეგორია:ანგელოზები ქრისტიანობაში