cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აჩარია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდუისტური ფილოსოფიის კონცეფციები კატეგორია:ჯაინისტური ფილოსოფიის კონცეფციები კატეგორია:ბუდისტური წოდებები
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
აფრიკა
• ჩადი
• ჯიბუტი
• ეგვიპტე
• გაბონი
• გამბია
• გვინეა
• გვინეა-ბისაუ
• კოტ-დ’ივუარი
• მალი
• მავრიტანია
• მაროკო
• მოზამბიკი
იაბლოანა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გლოდენის რაიონის სოფლები
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
აფრიკა
• ნიგერი
• ნიგერია
• სენეგალი
• სიერა ლეონე
• სუდანი
• ტოგო
• ტუნისი
• უგანდა
აზია
• ავღანეთი
• აზერბაიჯანი
• ბაჰრეინი
• ბანგლადეში
• ინდონეზია
• ირანი
• ერაყი
• იორდანია
•
• სირია (შეუჩერდა წევრობა)
• ტაჯიკეთი
• თურქეთი
• თურქმენეთი
• აგს
• უზბეკეთი
• იემენი
ევროპა
• ალბანეთი
სამხრეთი ამერიკა
• გაიანა
• სურინამი
პოზიციები
1999 წელს ირანში ითო-ს წევრ სახელმწიფოთა საპარლამენტო გაერთიანება დაარსდა, რომლიც შტაბ-ბინაც თეირანში მდებარეობს. გაერთიანების წევრობის უფლება მხოლოდ ორგანიზაციის წევრ სახელმწიფოებს აქვთ.
ინდოეთთან ურთიერთობა
ისლამი ინდუიზმის შემდეგ მეორე უდიდესი რელიგიაა ინდოეთში. ქვეყანაში მუსლიმა პროცენტული რაოდენობა 15%-ს შეადგენს, რითაც მუსლიმური უმრავლესობის ქვეყნების შემდეგ ამ მონაცემით ინდოეთი მსოფლიოში პირველ ადგილს იკავებს. მიუხედავად ამისა, ინდოეთის ითო-ში გაწევრიანებას ხელს უშლის დაძაბული ურთიერთობა პაკისტანთან, რომელიც ორგანიზაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი ქვეყანაა. იმ ფაქტის საფუძველზე, რომ მსოფლიოში მუსლიმთა 11% ინდოეთში ცხოვრობს, ქვეყანა აქტიურად მოითხოვს ორგანიზაციაში გაწევრიანებას, თუმცა პაკისტანი ამის წინააღმდეგია.
სტრუქტურა
ითო შედგება შემდეგი სტრუქტურებისგან:
ისლამური სამიტი
ისლამური სამიტი ორგანიზაციის უმსხვილესი შეკრებაა, რომელსაც ითო-ს წევრი სახელმწიფოების მესვეურები ესწრებიან. შეკრება ყოველ სამ წელიწადში ერთხელ ტარდება. სამიტზე იღებენ პოლიტიკურ გადაწყვეტილებებს, იძლევიან მითითებებს ორგანიზაციის წესდებით გათვალისწინებული მიზნების განხორციელებისთვის და განიხილავენ წევრ ქვეყნებში არსებულ პრობლემებს.
საგარეო საქმეთა ისლამური კონფერენცია
საგარეო საქმეთა ისლამური კონფერენცია ტარდება წელიწადში ერთხელ, რათა განიხილონ და ანგარიში წარადგინონ ისლამური სამიტის ფარგლებში მიღებული გადაწყვეტილებების აღსრულების შესახებ.
გენერალური მდივანი
გენერალური მდივანი საგარეო საქმეთა საბჭოს მიერ ხუთი წლის ვადით ინიშნება. მდივანი წევრ სახელმწიფოთა მოქალაქეებს შორის ყველა სახელმწიფოსთვის თანაბარი შესაძლებლობის მინიჭების საფუძველზე, საქმიანობის, კომპეტენციის და გამოცდილების გათვალისწინებით ირჩევა.
მუდმივი სამდივნო
მუდმივი სამდივნო ორგანიზაციის აღმასრულებელი ორგანოა, რომელიც საუდის არაბეთის ქალაქ ჯიდაში მდებარეობს. სამდივნოს ზემოთ ჩამოთვლილი სტრუქტურების გადაწყვეტილებათა აღსრულება ევალება.
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები კატეგორია:ისლამური ორგანიზაციები
Children's Discovery System
Children's Discovery System — ერთ-ერთი ადრეული ელექტრონული საგანამანათლებლო სათამაშო, გამოცემული კომპანია Mattel-ის მიერ 1981 წელს, რომელიც განკუთვნილი იყო ექვსიდან თერთმეტ წლამდე ბავშვებისთვის.
სისტემა შეიქმნა Mattel-ის მიერ კალიფორნიის უნივერსიტეტის პროფესორ დოქტორ გორდონ ბერის დახმარებით. დაანონსდა 1981 წლის თებერვალში. მასზე ხელმისაწვდომი იყო 21 თამაში, რომელიც ვრცელდებოდა გაფართოების მოდულის კარტრიჯების მეშვეობით. 1984 წელს Mattel-მა შეწყვიტა Children's Discovery System-ის წარმოება.
სქოლიო
კატეგორია:1981 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:საგანმანათლებლო სათამაშოები კატეგორია:Mattel კატეგორია:1981 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:მეორე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული ამერიკის შეერთებულ შტატებში
ალექსანდრე ერქვანია
ალექსანდრე ერქვანია (დ. 24 დეკემბერი, 1975, თბილისი ) — ქართველი პოლიტიკოსი და იურისტი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე ერქვანია დაიბადა 1975 წლის 24 დეკემბერს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1997-2001 წლებში იყო საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლის თანაშემწე. 2001-2006 წლებში იკავებდა საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლის აპარატის უფროსის თანამდებობას. 2007-2010 წლებში იყო შპს „ცენტრ პოინტ ჯგუფის“ იურისტი, 2010-2016 წლებში კი საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის ადვოკატი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2019 წლის დეკემბერში დატოვა საპარალამენტო ფრაქცია „ქართული ოცნება“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ბოკორნის ეკლესია
ბოკორნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძველი ოსების (ახლანდელი - სოფელი ნიკორნა) სასაფლაოზე. განეკუთვნება Xlll-XlV საუკუნეებს. თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია ჩრდილოეთის კედელი (სიმაღლე 3-3,5 მეტრი) და აფსიდის ჩრდილო გვერდის ნაწილი. დანარჩენი კედლები დაშლილია და ნანგრევებადაა ქცეული. ეკლესია ნაგებია რიყის ქვითა და ტლანქად დამუშავებული შირიმით. ნახევარწრიული აფსიდის შემორჩენილ ნაწილში მაღალი ნიშია, რომელსაც შირიმის ერთ ქვაში გამოკვეთილი ბრტყელი თაღი ხურავს. აფსიდს შემორჩა კონქის მცირე ნაწილი. აფსიდის თაღი შირიმის თლილი ქვებით ყოფილა გამოყვანილი. შემორჩენილია თაღის ჩრდილო ქუსლის წყობის ერთი ქვა და შირიმის თაროსებრი იმპოსტი. კამარა პილასტრებზე გადაყვანილ ორ საბჯენ თაღს ეყრდნობოდა. გარედან ჩრდილო კედელი მთლიანად შირიმის სწორკუთხა ფილებითაა შემოსილი, რომელშიც ალაგ-ალაგ რიყის ქვებია ჩართული.
შავანტინა
შავანტინა (Xavantina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 561 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ანდრეს ესკობარი
ანდრეს ესკობარი (Andrés Escobar დ. 13 მარტი, 1967 — გ. 2 ივლისი, 1994) — კოლუმბიელი ფეხბურთელი. იყო „ატლეტიკო ნასიონალისა“ და  კოლუმბიის ნაკრების მცველი. მონაწილეობა მიიღო 1990 და 1994 წლების მსოფლიო ჩემპიონატებზე. 1994 წლის მუნდიალზე გაიტანა ავტოგოლი საკუთარ კარში. მსოფლიო ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ, 1994 წლის 1 ივლისს ესკობარი მოკლეს მშობლიურ ქალაქ მედელინში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:კოლუმბიელი ფეხბურთელები
ადგილის დედის ხატი (წითელი კლდე)
ადგილის დედის ხატი — საკულტო ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წითელი კლდის სამხრეთით, დანგრეული ეკლესიის ადგილზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებობა გეგმით სწორკუთხაა (3,8 x 3,3 მეტრი), ნაშენია ნატეხი ქვითა და შირიმის პატარა კვადრებით. გადახურვა ჩამოქცეულია. შემორჩენილია 0,6-1 მეტრი სიმაღლის კედლები. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთ კედელში პატარა სწორკუთხა ნიშია, რომელიც საკურთხევლის ფუნქციას ასრულებდა. ხატს გარს აკრავს წრიული ფორმის, რიყის ქვის, მშრალი წყობით ნაგები გალავანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კორვინ-ნედიედი (ბუდაპეშტის მეტრო)
კორვინ-ნედიედი (Corvin-negyed) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 ხაზზე (ლურჯი) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1976 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
უდაბნოს გორასამარხები
უდაბნოს გორასამარხები — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოს აღმოსავლეთით, 4 კილომეტრზე, ველზე. თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულით.
ძეგლი 1990 წელს აღმოაჩინა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის ხელმძღვანელობით. აქ აღმოჩენილი იქნა მიწაყრილიანი გორასამარხების მთელი სერია. გაითხარა სამი ინვენტარიანი სამარხი. სამივე მათგანი ორმოსამარხია, მიცვალებულები ესვენენ მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე, მოხრილი კიდურებით. ერთ-ერთ სამარხში მიცვალებული ესვენა ურემზე. თავით სამხრეთისაკენ. სამარხში აღმოაჩინეს თიხის ჭურჭელი, წინააზიური ტიპის ბრინჯაოს სატევარი, ბრინჯაოს ლახტისთავი და შუბისპირი, ასევე ობსიდიანის ისრისპირები.
ძეგლზე მოპოვებული მასალა ინახება ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის არქეოლოგიურ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
რიონანსა
რიონანსა (Rionansa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის სახა-ნანსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 118,02 კმ². მოსახლეობა — 1029 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
შენაიხი
შენაიხი (Schönaich) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 14,16 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 9 705 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
მოროა
მოროა (Morroa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 156 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 784 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 79.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 161 კმ²-ია.
Legendary Entertainment
Legendary Entertainment (აგრეთვე ცნობილი როგორც Legendary Pictures Productions, LLC, ან უბრალოდ Legendary) — ამერიკული მედიაკომპანია და Wanda Group-ის შვილობილი კომპანია, რომლის შტაბ-ბინა მდებარეობს ბერბანკში, კალიფორნიის შტატში. დაარსებული იქნა ტომას ტულის მიერ 2000 წელს. 2005 წელს კომპანიამ ხელი მოაწერა შეთანხმებას Warner Bros.-თან, რის მიხედვით, Warner Bros. იქნება Legendary Entertainment-ის 40 ფილმის თანაპდოდიუსერი და თანადამფინანსებელი 7 წლის განმავლობაში. მსგავს შეთანხმებას ხელი მოაწერა Universal Pictures-თან 2013 წელს.
დღესდღეობით Legendary Entertainment-ის მიერ წარმოებულია 50-ზე ეტი სრულმეტრაჟიანი ფილმი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული კინოკომპანიები კატეგორია:2000 წელს დაარსებული გასართობი კომპანიები კატეგორია:2000 წელს დაარსებულები აშშ-ში კატეგორია:Wanda Group
არშაკიდების მავზოლეუმი
არშაკიდების მავზოლეუმი (Արշակունիների դամբարան) — სომხური მავზოლეუმი, რომელიც მდებარეობს სოფელ აღძქში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მავზოლეუმში დაკრძალულია არშაკუნიანების დინასტიის, როგორც პაგანისტი ისე ქრისტიანი წარმომადგენლები. მავზოლეომის გვერდით მდებარეობს პატარა ბაზილიკური ეკლესია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
აზიკეევო (ბელორეცკის რაიონი)
აზიკეევო  (Әзекәй) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 399 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ნოვოაბზაკოვო, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
ბელოვეჟის ეროვნული პარკი
ეროვნული პარკი შეიქმნა 1932 წელს და მისი ფართობი 152.2 კმ²-ია.
შექმნის მიზანი
ეროვნული პარკი შეიქმნა ბელოვეჟის ტყის შემორჩენილი ნაწილის დასაცავად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის ეროვნული პარკები
რუენტე
რუენტე (Ruente) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის სახა-ნანსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 65,86 კმ². მოსახლეობა — 1011 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
ივანე პოდუბნი
ივანე პოდუბნი (Піддубний Іван Максимович; Поддубный, Иван Максимович; დ. 8 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 26 სექტემბერი], 1871, სოფელი ბოგოდუხოვკა, ახლანდელი ზოლოტონოშის რაიონი, პოლტავის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 8 აგვისტო, 1949, ეისკი, სსრკ) — უკრაინელი პროფესიონალი მოჭიდავე, ათლეტი და ცირკის მსახიობი. წარმოშობით ზაპოროჟიელი კაზაკი. რსფსრ დამსახურებული არტისტი (1939), საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1945).
1893-1896 წლებში სევასტოპოლისა და ფეოდოსიის პორტებში მტვირთავად მუშაობდა. 1897 წლიდან გამოდიოდა ცირკის არენაზე როგორც ათლეტი-ძალოსანი და მოჭიდავე. 1905–1908 წლებში ყველა უმნიშვნელოვანესი მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული პროფესიონალთა შორის ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში.
პოდუბნიმ ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ორთაბრძოლა გამართა ფრანგ მოჭიდავესთან რაულ ლე ბუშესთან. მათი პირველი ჭიდილი ფრანგის გამარჯვებით დასრულდა, თუმცა სანქტ-პეტერბურგში გამართულ ტურნირზე პოდუბნიმ ლე ბუშეს რევანში აუღო. 1915 წელს პოდუბნიმ ეკატერინოსლავში დაამარცხა ჩემპიონები ალექსანდრე გარკავენკო და ივანე ზაიკინი. 1922 წელს 51 წლის ასაკში გამოდიოდა მოსკოვის ცირკში. 1924 წელს ხანგრძლივი გასტროლები ჰქონდა გერმანიასა და აშშ-ში. 1927 წელს არხანგელსკში დაამარცხა მიხეილ კულიკოვი.
პოდუბნის 40 წლის მანძილზე არ წაუგია არც ერთი ჩემპიონატი. დამარცხებები ჰქონდა მხოლოდ ცალკეულ შერკინებებში. აღსანიშნავია ივანე პოდუბნისა და ქართველი მოჭიდავეს სანდრო კანდელაკის შერკინება. ისინი ორჯერ შეხვდნენ ერთმანეთს ბაქოში 1923 წელს. ერთი შერკინება ფრედ დამთავრდა, ხოლო მეორე შერკინებაში პოდუბნი დამარცხდა.
გასტროლებზე იმყოფებოდა მსოფლიოს 14 ქვეყნის 50 ქალაქში. მსოფლიოში ცნობილი იყო როგორც „ჩემპიონების ჩემპიონი“, „რუსი გოლიათი“. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ცხოვრობდა გერმანელების მიერ ოკუპირებულ ქალაქ ეისკში. სიცოცხლის ბოლო წლები სიღარიბეში გაატარა, ყველა ჯილდო გაყიდა რათა საჭმელი ეშოვა. გარდაიცვალა 1949 წლის 8 აგვისტოს 77 წლის ასაკში ინფარქტით. დაჯილდოებული იყო შრომის წითელი დროშის ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი მოჭიდავეები კატეგორია:რუსი მოჭიდავეები კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1949 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ჰილდრიცჰაუზენი
ჰილდრიცჰაუზენი (Hildrizhausen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 12,17 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 498 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ოტო გიუნტერ ფონ ვეზენდონკი
ოტო გიუნტერ ფონ ვეზენდონკი (Otto Günther von Wesendonk; დ. 3 ოქტომბერი, 1885, ბერლინი, — გ. 27 ივნისი, 1933, სანქტ-მარგარეთენი, შლეზვიგ-ჰოლშტაინი) — გერმანელი დიპლომატი, ორიენტალისტი და მწერალი; გერმანიის გენერალური კონსული თბილისში (1922–1925).
დაიბადა ფიზიკის პროფესორ კარლ ვეზენდონკისა და გრაფინია ეველინ ფონ ჰესენშტაინის ოჯახში. 1903-1908 წლებში სწავლობდა ფრიდრიხ-ვილჰელმის (ბერლინი), რაინის ფრიდრიხ-ვილჰელმის (ბონი) და რუპრეხტ-კარლის (ჰაიდელბერგი) უნივერსიტეტებში. ჰაიდელბერგში მიენიჭა იურისპრუდენციის დოქტორის ხარისხი (1908) და მალევე შეუდგა დიპლომატის კარიერას. 1913–1914 იყო გერმანიის კონსული ტანჟერში. პირველი მსოფლიო ომის წლებში მუშაობდა გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტროში, მაქს ფონ ოპენჰაიმის მიერ ჩამოყალიბებულ „აღმოსავლეთის ბიუროში“, რომლის მიზანი იყო ახლო აღმოსავლეთის, ცენტრალური აზიისა და ინდოეთის მოსახლეობაში ანტანტის საწინააღმდეგო განწყობების შექმნა. ომის დასასრულს იმყოფებოდა თბილისში და მონაწილეობდა ამიერკავკასიის წარმომადგენლებსა და ოსმალეთს შორის ბათუმში მიმდინარე სამშვიდობო მოლაპარაკებებში (1918 წლის მაისი). თბილისში განიხილებოდა გერმანიის გენერალური კონსულის თანამდებობაზე, თუმცა საბოლოოდ ამ პოსტზე გრაფი ფრიდრიხ ვერნერ ფონ დერ შულენბურგი დაამტკიცეს. 1922 წლის 27 დეკემბრიდან 1925 წლის 20 მაისამდე ვეზენდონკი იყო გერმანიის გენერალური კონსული თბილისში. საბჭოთა ხელისუფლების მიერ გერმანელი დიპლომატების შპიონაჟის ბრალდებით დევნის გამო შვებულებაში მყოფი ვეზენდონკი თბილისში აღარ დაბრუნდა (მომდევნო კონსული, კარლ პრიუფერი 1926 წელს დაინიშნა). ამ პერიოდში აქტიურად იკვლევდა კავკასიისა და ახლო აღმოსავლეთის ისტორიასა და კულტურას. ამ საკითხების ირგვლივ გამოქვეყნებული აქვს არაერთი ნაშრომი, მათ შორის, ქართული წარმართული რელიგიური წარმოდგენების (Über georgisches Heidentum, 1924; Nachträge zum georgischen Heidentum, 1925), საქართველოს ისტორიის (Zur georgischen Geschichte, 1927), კავკასიის ხალხების წეს-ჩვეულებების (Aus der kaukasischen Welt, 1927) შესახებ. გარდაიცვალა 1933 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1933 კატეგორია:გერმანელი დიპლომატები კატეგორია:გერმანელი ისტორიკოსები კატეგორია:უცხოელი დიპლომატები საქართველოში
პატარა ჩაილურის ციხე-კოშკი
პატარა ჩაილურის ციხე-კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა ჩაილურის სამხრეთით, ოთხიოდე კილომეტრზე, ტრიალ მინდორზე. განეკუთვნება XVll საუკუნის შუა წლებს. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ და ჩრდილო კედელი. დანარჩენი კედლები მიწის პირამდეა დანგრეული, რის გამოც, გათხრა-გასუფთავების გარეშე. შენობის გეგმის მოხაზულობის დადგენა არ ხერხდება. შენობის ორივე კედელი სამი სართულის სიმაღლეზეა შემორჩენილი (სისქე პირველი სართულის დონეზე - 1,3 მეტრი) და ერთმანეთს სწორი კუთხით უკავშირდება. გარედან ეს კუთხე მომრგვალებული, ზემოთკენ თანდათან შევიწროებული კონტრფორსითაა გამაგრებული. თითო მსგავსი კონტრფორსითაა გამაგრებული საკუთრივ კედლებშიც. კოშკი მთლიანად რიყის ქვითა და კირის დუღაბითაა ნაგები. კედლების ზედაპირი, გარედან გასწორებულია წმინდა ბათქაშით. შიგნით კი, კედლები ბათქაშის გარეშეა. გარეთა კედლების წყობაში, ალაგ-ალაგ, აგურიცაა გამოყენებული. სართულშუა გადახურვა ხის ყოფილა (კედლებზე შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები). პირველი სართულის დონეზე ორივე კედლის შუა ნაწილი განგრეულია. დანარჩენი ნაწილები კი ყრუა. მეორე სართულზე, კონტრფორსებს შორის, თითო განიერი, ხით გადახურული სარკმელია. მესამე სართულის კედლებიდან მხოლოდ წყობის რამდენიმე რიგიღაა დარჩენილი. ორივე კედელს, გარედან, პირველი სართულის ჭერის დონეზე, ვერტიკალურად დალაგებული აგურებით გამოყვანილი ზოლი გასდევს, რომელიც კონტრფორსებზეც გადადის. შემობას უშუალო ანალოგიები არ მოეპოვება. ზოგადი ნიშნებით იგი ახლოს დგას სოფელ კისისხევისა და ქალაქ საგარეჯოს კოშკებთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის კოშკები
ბუქარესტის საზავო ხელშეკრულება (1918)
350პქ|right|მინი|რუმინეთი (07.05.1918-10.11.1918) იისფერი: ავსტრია-უნგრეთზე გადაცემული ტერიტორია; ლურჯი: ბულგარეთისთვის გადაცემული ტერიტორია; მწვანე: ცენტრალური სახელმწიფოების კონდომინიუმი; ნაცრისფერი: ოკუპირებული ტერიტორიები ცენტრალური სახელმწიფოების მიერ; ნარინჯისფერი: ბესარაბია, გაერთიანდა რუმინეთთან1918 წლის 9 აპრილს. ბუქარესტის საზავო ხელშეკრულება (Friede von Bukarest, Bukaresti béke, Букурещки договор, Tratatul de la București) — სეპარატისტული სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომელიც დაიდო 1918 წლის 7 მაისს რუმინეთსა და ცენტრალურ სახელმწიფოებს შორის. დასრულდა ომი ერთი მხრივ გერმანიას, ავსტრია-უნგრეთს, ბულგარეთს, ოსმალეთსა და, მეორე მხრივ რუმინეთს შორის.
მას შემდეგ, რაც უკრაინამ ხელი მოაწერა ბრესტის სეპარატისტულ ზავს 9 თებერვალს და რუსეთმა ბრესტ-ლიტოვსკის ზავს 3 მარტს, რუმინეთი გახდა ერთადერთი სახელმწიფო, რომელიც საომარ მდგომარეობაში აღმოჩნდა ცენტრალურ სახელმწიფოებთან. 1918 წლის 1 მარტს ბუქარესტში დაიწყო მოლაპარაკებები სეპარატისტულ ზავზე. ზავის თანახმად რუმინეთმა ბულგარეთს დაუბრუნა 1913 წლის ზავით მიღებული სამხრეთი დობრუჯა. ჩრდილოეთ დობრუჯაზე 4 სახელმწიფოს კონდომინიუმი დაწესდა.
ცენტრალური სახელმწიფოები შეთანხმდნენ არ შეწინააღმდეგებოდნენ ბესარაბიისა და რუმინეთის გაერთიანებას. ხელშეკრულება არ ყოფილა რუმინეთის მხრიდან რატიფიცირებული, ხოლო პირველ მსოფლიო ომში გერმანიის დამარცხების შემდეგ საერთოდ გაუქმდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომი კატეგორია:რუმინეთის ისტორია კატეგორია:ბულგარეთის ისტორია კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ხელშეკრულებები
სანტა-რიტა-დი-იბიტიპოკა
სანტა-რიტა-დი-იბიტიპოკა (Santa Rita de Ibitipoca) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 583 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.05 კმ²-ზე. ფართობი 324 234 კმ²-ია.
ზემელვაის-კლინიკაკი (ბუდაპეშტის მეტრო)
ზემელვაის-კლინიკაკი (Semmelweis Klinikák) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 ხაზზე (ლურჯი) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1976 წელს. 2019 წლის 6 სექტემბრამდე ეწოდებოდა კლინიკაკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
აკაკი ზოიძე
აკაკი ზოიძე (დ. 3 ივნისი, 1968) — ქართველი პოლიტიკოსი და ექიმი.
ბიოგრაფია
აკაკი ზოიძე 1968 წლის 3 ივნისს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1990-1991 წლებში იგი იყო საწარმოო გაერთიანება „აზოტის“ მედსანნაწილი, რეანიმაცია-ინტენსიური თერაპიის პალატების სანიტარი. 1991-1993 წლებში იგი იყო კლინიკური და ექსპერიმენტული ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი ნერვულ სნეულებათა სპეციალობით. 1993-1998 წლებში იგი იყო კლინიკური და ექსპერიმენტული ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი. 1997-2000 წლებში იგი საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის მინისტრის მოადგილე. 2000 წელს იგი იყო საქართველოს ჯანმრთელობის და სოციალური დაცვის სამინისტროს სოციალური დაზღვევისა და პროგრამების მართვის დეპარტამენტის უფროსი. 2000-2001 წლებში იგი იყოსაქართველოს შრომის, ჯანმრთელობის და სოციალური დაცვის მინისტრის მოადგილე. 2001-2003 წლებში იგი იყო საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიის სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე. 2004-2016 წლებში იგი იყო საერთაშორისო ფონდ „კურაციოს“ წამყვანი მკვლევარი. 2006-2016 წლებში იგი იყო „კურაციოს“ საერთაშორისო ფონდის დირექტორთა საბჭოს წევრი. 2014-2016 წლებში იგი იყო საკონსულტაციო ჯგუფ „კურაციოს“ დირექტორი.
2016-2019 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2019 წლის 2 დეკემბერს დატოვა პარტიაც და პარლამენტარის მანდატიც.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
აზანგულოვო (ბელორეცკის რაიონი)
აზანგულოვო  (Аҙнағол) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
სან-ვისენტე-დე-ლა-ბარკერა
სან-ვისენტე-დე-ლა-ბარკერა (San Vicente de la Barquera) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის კოსტა-ოქსიდენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,5 კმ². მოსახლეობა — 4095 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
უდაბნოს პირველი გორასამარხების ველი
უდაბნოს პირველი გორასამარხების ველი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოს ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით, 200 მეტრის მოშორებით. თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულით.
ძეგლი გამოიკვლია კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის ხელმძღვანელობით. ქვამიწაყრილიანი გორასამარხები ძალზედ დაზიანებული იყო. გაითხარა შვიდი გორასამარხი. სამარხები გეგმით მართკუთხა, კიდეებმომრგვალებული ორმოებია, გადახურული იყო ქვის ფილებით. ყოველი სამარხი ინჰუმაციურია და ინდივიდუალური მიცვალებულების სამარხებს წარმოადგენენ. მიცვალებულები დაკრძალული იყვნენ მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე, კიდურებმოხრილი, თავით ჩრდილოეთისაკენ.
სამარხებში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მოურავების კლუბი
მოურავების კლუბი (Клуб приказчиков) — შენობა დონის როსტოვში (როსტოვის ოლქი, რუსეთი). აგებულია 1899 წელს „დონის როსტოვის მოურავების საზოგადოებისათვის“. 1918 წელს სწორედ ამ შენობაში გაიმართა დონის საბჭოთა რესპუბლიკის საბჭოების პირველი ყრილობა. მოურავების კლუბის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ამჟამად შენობა არ არის ექსპლუატაციაში და ავარიულ მდგომარეობაშია. იგეგმება შენობის რესტავრაცია.
ისტორია
„დონის როსტოვის მოურავების საზოგადოება“ დაარსდა 1871 წელს. 1880-იანი წლების ბოლოს საზოგადოებამ მიიღო გადაწყვეტილება საკუთარი შენობის აგების შესახებ. 1890-იან წლებში დაიწყო სამსართულიანი სახლის მშენებლობა ტემერნიკისა და კაზანსკის (ამჟამად სერაფიმოვიჩის) ქუჩებს შორის. მშენებლობა მიმდინარეობდა ქალაქის არქიტექტორის ვლადიმირ შკიტკოს მეთვალყურეობით. 1899 წელს დასრულდა მშენებლობა და მასში განთავსდა საზოგადოების მმართველი რგოლი. ცალკეული სამუშაოები მიმდინარეობდა 1902 წლამდე.
XX საუკუნის დასაწყისში შენობაში ზოგჯერ იმართებოდა ბალ-მასკარადები, საშობაო და სააღდგომო საღამოები. კლუბში გასტროლების დროს გამოდიოდნენ თედორე შალიაპინი და სერგეი რახმანინოვი. 1912 წელს შენობას დააშენეს ახალი ნაგებობა.
1918 წლის 9-14 აპრილს შენობაში გაიმართა დონის საბჭოთა რესპუბლიკის საბჭოების პირველი ყრილობა, რომელშიც მონაწილეობდა 800 ადამიანი. 1920-იან წლებში მოურავების კლუბის ყოფილ შენობაში განთავსდა წითელი არმიის სახლი. 1927 წლის 23 ნოემბერს აქ გამოვიდა პოეტი ვლადიმერ მაიაკოვსკი. 1930-იანი წლებში შენობაში განთავსდა „მუსიკალური კომედიის თეატრი“. 1934-1935 წლებში მოხდა სახლის ნაწილობრივი რეკონსტრუქცია. გადაიხურა ხელახლა, გარმონტდა მაყურებელთა დარბაზი და გამაგრდა საძირკველი.
არქიტექტურა
მოურავების კლუბის შენობა სამსართულიანია სარდაფით. მთავარი შესასვლელი მდებარეობს სერაფიმოვის ქუჩაზე. სერაფიმოვის მხარეს მდებარე ფასადი ეკლექტიკის სტილშია გაფორმებული, ხოლო ტემერნიკის ქუჩის ფასადი მოდერნის სტილში. ფასადის ზედა ნაწილები გაფორმებულია როზეტებით და გეომეტრიული ფიგურებით.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ნადივარად-ტერი (ბუდაპეშტის მეტრო)
ნადივარად-ტერი (Nagyvárad tér) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 ხაზზე (ლურჯი) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1976 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
ოვეხასი
ოვეხასი (Ovejas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 254 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 551 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 45.98 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 447 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
თავლაღის ეკლესიის კომპლექსი
თავლაღის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წითელი კლდის ჩრდილო-დასავლეთით, ტყიან ბორცვზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კომპლექსში შედის ეკლესია, კოშკი, ოთხკუთხა ნაგებობა და გალავანი. ეკლესია დარბაზულია (9 x 6,5 მეტრი), დგას ეზოს შუაგულში. ნაგებია ნატეხი ქვით. გადახურვა ჩანგრეულია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნით - არქიტრავული. ეკლესია უაფსიდოა. აღმოსავლეთით, დარბაზისგან პილასტრებით გამოყოფილ სწორკუთხა საკურთხეველში, გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი, საკურთხევლის ჩრდილო კედელში პატარა ნიშია. საკურთხევლის კედლებს საფეხური გასდევს. შემორჩენილია ქვის კანკელის ფრაგმენტები. ეკლესიას სამხრეთიდან გვიანდელი მინაშენი ეკვრის, რომლის დასავლეთ ნაწილში გეგმით კვადრატული (3,2 x 3,2 მეტრი) კოშკია ჩართული. მინაშენის აღმოსავლეთ ნაწილი მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ დასავლეთ კედლის მიმდებარე საბჯენი თაღის მცირე ნაწილი და ჩრდილო კედლის ნაშთი. კოშკი ოთხსართულიანია, ორივე მხრიდან ბრტყლადაა გადახურული. შესასვლელი პირველ სართულზე, მინაშენიდან (აღმოსავლეთიდან) აქვს. სამხრეთ კედელში მცირე ზომის თაღოვანი ნიშია. მეორე სართულზე, ჩრდილო და დასავლეთ კედლებში, თითო ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია, მესამე სართულის სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში - ერთი განიერი სწორკუთხა სარკმელი. მეოთხე სართულის აღმოსავლეთ, დასავლეთ და ჩრდილო კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია, სამხრეთ კედელში - ფართო და მაღალი თაღოვანი კარი. კედლებში შემორჩენილია სართულშუა ძელური გადახურვის ბუდეები. ფასადები შელესილია. კოშკი ზემოთკენ ვიწროვდება და ორფერდა სახურავი ხურავს. გალავანი წრიულია, ნაგებია მოზრდილი ზომის ნატეხი ქვით, წყობა მშრალია, შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 1-1,5 მეტრს არ აღემატება. შესასვლელი აღმოსავლეთიდან აქვს. გალავნის აღმოსავლეთ კედელზე მიშენებულია ოთხკუთხა ნაგებობა, მისგან შემორჩენილია მხოლოდ კედლების მცირე ნაწილი (სიმაღლე 1-1,5 მეტრი).
ერკოლე II დ’ესტე
ერკოლე II დ’ესტე (დ. 5 აპრილი 1508 — გ. 3 ოქტომბერი 1559) — ალფონსო I-ისა და ლუკრეცია ბორჯიას ვაჟი, რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის შვილიშვილი. ფერარის, მოდენისა და რეჯოს ჰერცოგი 1534-1559 წლებში.
ბიოგრაფია
დედის ხაზით იგი იყო რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის შვილიშვილი, ჩეზარე ბორჯიას დიშვილი და წმინდა ფრანცისკე ბორჯიას ბიძაშვილი. მამის ხაზით კი იგი იყო იზაბელა დ'ესტეს, ე.წ. "რენესანსის პირველი ქალბატონისა" და აგრეთვე კარდინალ იპოლიტო დ'ესტეს ძმიშვილი. მისი და-ძმები იყვნენ მილანის მთავარეპისკოპოსი და კარდინალი იპოლიტო დ'ესტე, აგრეთვე პრინცესა ელეონორა და მასალობრადას მარკიზი ფრანჩესკო. დედის ხაზით მას ჰყავდა ორი უფროსი ნახევარ-ძმა, ბესკელიეს ჰერცოგი ალფონსო არაგონელი და ჯოვანი ბორჯია.
1528 წელს იგი დაქორწინდა საფრანგეთის მეფე ლუი XII-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ ანა ბრეტონელის ნაბოლარა ქალიშვილ რენე დე ვალუაზე. ცოლის საოცარმა მზითვებმა მას უამრავი პრივილეგია და საშუალება მისცა. ფერარის საჰერცოგო ვალებიდან ამოვიდა, ერკოლემ კი მასში ხელოვნების აღორძინება დაიწყო. 1531 წელს დაიბადა მათი პირველი შვილი, ანა დ’ესტე, რომელიც ფრანსუა დე გიზს გაჰყვა ცოლად, ამას მოჰყვა 1533 წელს პირველი ვაჟი ალფონსო დ’ესტე, 1535 წელს დაიბადა ლუკრეცია დ’ესტე, რომელიც შემდგომში ურბინოს ჰერცოგს გაჰყვა ცოლად, 1537 წელს დაიბადა ელეონორა, 1538 წელს კი ლუიჯი დ’ესტე.
1534 წელს ერკოლე ფერარის, მოდენისა და რეჯოს ჰერცოგი გახდა. იგი მეტად მძიმე ზეწოლის ქვეშ აღმოჩნდა. 1543 წლამდე იგი იმყოფებოდა საფრანგეთის გავლენის ქვეშ, აგრეთვე ძლიერი იყო კურიის გავლენებიც. კურიის მხრიდან ზეწოლა მას შემდეგ გაიზარდა რაც მისი ცოლი, რენე დე ვალუა ამხილეს კალვინიზმში. რენე ინკვიზიციას უნდა დაესაჯა, თუმცა ვინაიდან ამ დროს იგი უკვე საფრანგეთის მეფე ანრი II-ის დეიდა იყო, მხოლოდ რელიგიის შეცვლით შემოიფარგლნენ. 1554 წელს რენემ აღიარა რომ იგი კალვინისტი იყო და კათოლიციზმზე მოექცა.
ერკოლე მხარს უჭერდა რომის პაპ პავლე IV-ის პროფრანგულ და ამავდროულად ანტიესპანურ პოლიტიკას, რომელიც 1558 წლამდე გრძელდებოდა. იგი ასევე იყო ხელოვნების ძლიერი მფარველი. აგრეთვე ზრუნავდა უმცროს ძმაზე, კარდინალ იპოლიტოზე. ცნობილია, რომ ერკოლემ იპოლიტოს ესტეს ვილა აუშენა ტივოლში.
ერკოლე II გარდაიცვალა 1559 წლის 3 ოქტომბერს, 51 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალების შემდეგ მისი ცოლი კვლავ მშობლიურ საფრანგეთში დაბრუნდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1508 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1559 კატეგორია:დ’ესტე კატეგორია:მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგები კატეგორია:ფერარას ჰერცოგები კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები
რუილობა
რუილობა (Ruiloba) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის კოსტა-ოქსიდენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15 კმ². მოსახლეობა — 722 კაცი (2020 წ.).
NEOS - ახალი ავსტრია და ლიბერალური ფორუმი
მინი|პარტიის თავმჯდომარე - ბეატე მაინლ-რაიზინგერი. NEOS – ახალი ავსტრია და ლიბერალური ფორუმი (NEOS – Das Neue Österreich und Liberales Forum) ― ლიბერალური პოლიტიკური პარტია ავსტრიაში. პარტია დაარსდა 2012 წლის 27 ოქტომბერს.
რუილობა
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
NEOS - ახალი ავსტრია და ლიბერალური ფორუმი
ერთი წლის შემდეგ, მან მიიღო მონაწილეობა 2013 წლის ავსტრიის საპარლამენტო არჩევნებში ორ სხვა პარტიასთან - ახალგაზრდა ლიბერალები და ლიბერალური ფორუმი - ერთად. 2013 წლის არჩევნების შედეგად ბლოკმა NEOS - ახალი ავსტრია მიიღო ხმების 4,9% და დაიკავა 9 ადგილი ავსტრიის პარლამენტში.
2014 წლის 25 იანვარს NEOS-ს შეუერთდა პარტია ლიბერალური ფორუმი, რის შემდეგაც პატიის სახელი გახდა „NEOS - ახალი ავსტრია და ლიბერალური ფორუმი“. 2014 წლის მარტში გაერთიაების წევრი ასევე გახდა დამოუკიდებელი პარტია ახალგაზრდა ლიბერალები (JuLis), რომელმაც შექმნა პარტიის ახალგაზრდული ფრთა „JUNOS – NEOS-ის ახალგაზრდა ლიბერალები“.
პარტია NEOS გახდა ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსის  წევრი 2014 წლის 2 მაისს. პარტიის ინტელექტუალური ცენტრი არის დამოუკიდებელი ორგანიზაცია NEOS Lab.
საქართველოში პარტიის პარტნიორი ორგანიზაცია არის ევროპულ-ქართული ინსტიტუტი.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:ლიბერალური პარტიები
სემბერია
მინი|მინდვრები სემბერიაში სემბერია (Семберија) — გეოგრაფიული რეგიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბოსნია და ჰერცეგოვინაში. სემბერია მდებარეობს მდინარე დრინასა და სავას შორის. რეგიონის მთავარი ქალაქია ბიელინა. მისი უმეტესი ნაწილი სერბთა რესპუბლიკის, ხოლო მცირე ნაწილი კი ბოსნია და ჰერცეგოვინის ფედერაციის ტერიტორიაზეა. სემბერია წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1533 წელს ოსმალეთის მმართველობის დროს. სახელი სემბერია უნგრული წარმოშობისაა და XII-XVI საუკუნეებში უნგრეთის სამეფოს შემადგენლობაში ყოფნას უკავშირდება. ამჟამად რეგიონის ტერიტორიაზე დაახლოებით 200 000 ადამიანი ცხოვრობს, მათი უმრავლესობა ბიელინის მუნიციპალიტეტში.
მუნიციპალიტეტები
მუნიციპალიტეტები სემბერიის რეგიონში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის გეოგრაფია
ფარულკუდიანი
ფარულკუდიანი, ნამდვილი ტინამუ ან ტინამუ-კრიპტურელუსი (Crypturellus) — ფრინველთა გვარი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 21 სახეობას. ლათინური სახელი მომდინარეობს ბერძნული სიტყვებიდან: κρυπτός — ფარული და οὐρά — კუდი. მათი სხეულის სიგრძეა 20–32,5 სმ. როგორც წესი მდედრი უფრო მსხვილი და მძიმეა, ვიდრე მამრი. გავრცელებულნი არიან ურუგვაიდან მექსიკამდე. ბინადრობენ ტროპიკულ ტყეებში, ტროპიკულ და სუბტროპიკულ სავანებში. იკვებებიან ნაყოფებით, თესლებითა და მწერებით. არააქტიურ ცხოვრების წესს მისდევენ.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ტინამუსებრნი
Fallout 3-ის გადმოტვირთვადი კონტენტები
„Fallout 3“ — პოსტ-აპოკალიპტური მოქმედებითი როლური ვიდეო თამაშების სერია, რომელსაც გამოსცემს კომპანია Bethesda Softworks. დღემდე, თამაშისთვის, საერთო ჯამში, გამოვიდა ხუთი გადმოტვირთვადი კონტენტი. ყოველი მათგანში დამატებულია, ახალი დავლებები, ლოკაციები და საგნები. Fallout 3-ის წლის თამაშის გამოცემა მოიცავს სრულფასოვან თამაშს და ხუთივე გადმოტვირთვად კონტენტს.
აღნიშნული კონტენტები ექსკლუზიურად გამოვიდა მხოლოდ Xbox Live and Games for Windows-ის, თუმცა მოგვიანებით, ასევე გამოსცეს PlayStation 3-ის პლატფორმაზეც.
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:ეპიზოდური ვიდეო თამაშები კატეგორია:Fallout-ის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Gamebryo ძრავის თამაშები კატეგორია:PlayStation 3-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების დამატებები კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:Xbox 360-ის თამაშები კატეგორია:Bethesda Game Studios-ის თამაშები
სანტა-რიტა-დი-ჟაკუტინგა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 993 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.86 კმ²-ზე. ფართობი 420 940 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პატარძეულის წმინდა შიოს პატარა ეკლესია
პატარძეულის წმინდა შიოს პატარა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში, სოფლის დასავლეთ ნაწილში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
გეგმით ოთხკუთხაა. ნაგებია რიყის ქვითა და კირის მოყვითალო დუღაბით. შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს და აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. აფსიდის ღერძზე გარეთკენ შევიწროვებული. სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშაა. იატაკიდან დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღლეზეა ერთი სწორკუთხა სარკმელი დასავლეთ კელდელში. აფსიდი კონქითაა გადახურული ხოლო დარბაზი შეისრული კამარით. შეისრულია კონქის თაღიც. ეკლესიის კედლები გარედან ბათქაშით ყოფილა გასწორებული. აღმოსავლეთ სარკმლის ზემოთ ტოლფერდა სამკუთხედია გამოსახული, რომელიც კედლის სისქეში პირამიდისებრადაა შეღრმავებული და შელესილია. კედლები დასრულებული ყოფილა სადა კედლის სიბრტყიდან ოდნავ გამოშვერილი, მაღალი ლავგარდნით, რომელიც თითქმის მთლიანად კირის დუღაბითაა გამოყვანილი, ეს აღმოსავლეთ ფასადის მორთულობასთან ერთად, ეკლესიას ერთგვარ თავისებურობას ანიჭებს. 2000-იანი წლების დასაწყისში, ადგილობრივ მოსახლობას ეკლესია გაურემონტებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვაჩოვსკები
ლანა ვაჩოვსკი (დ. 21 ივნისი, 1965) და ლილი ვაჩოვსკი (დ. 29 დეკემბერი, 1967) — ამერიკელი დედმამიშვილები, რომლებიც მოღვაწეობენ კინემატოგრაფიაში. ორივე მათგანი ტრანსგენდერია და დაიბადნენ შესაბამისად, როგორც ლორენს (ლარი) ვაჩოვსკი და ენდრიუ პოლ (ენდი) ვაჩოვსკი. პროფესიულად ისინი ცნობილები იყვნენ, როგორც ძმები ვაჩოვსკები, შემდეგ კი, როგორც უბრალოდ ვაჩოვსკები. ვაჩოვსკები თავად არიან საკუთარი ფილმების რეჟისორები, სცენარისტები და პროდიუსერები. მათი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია „მატრიცას“ ტრილოგია.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:დაბადებული 29 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1967
აზნალკინო
აზნალკინო (Аҙналы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 415 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სერმენევო, რომელიც დაშორებულია 4 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (98%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
ისა მუნაევი
ისა მუნაევი (Ӏиса Ахьядович Мунаев) (დ. 20 მაისი, 1965 — გ. 1 თებერვალი, 2015) — ჩეჩენი საველე მეთაური, ჩეჩნეთის რესპუბლიკა იჩქერიის ბრიგადის გენერალი. მონაწილეობდა ჩეჩნეთის ორივე ომში. 2004 წელს ემიგრაციაში წავიდა ევროპაში.
2014 წლიდან ასევე მონაწილეობდა აღმოსავლეთ უკრაინის კონფლიქტში, სადაც იბრძოდა უკრაინელების მხარეს და ხელმძღვანელობდა ჩეჩენ მოხალისეთა რაზმს. დაიღუპა ბრძოლაში, 2015 წლის 1 თებერვალს, 49 წლის ასაკში.
კარლ პრიუფერი
კარლ-მაქს პრიუფერი (Curt Max Prüfer; დ. 26 ივლისი, 1881, ბერლინ-ფრაიდენაუ, — გ. 30 იანვარი, 1959, ბადენ-ბადენი) — გერმანელი დიპლომატი, არაბისტი.
1906 წელს დაამთავრა ერლანგენ-ნურემბერგის უნივერსიტეტი, სადაც სემიტურ ენებს სწავლობდა. არაბულის სრულყოფილად ფლობის გამო 1907 წლიდან კაიროში გერმანიის დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში მიავლინეს. იქ მომუშავე დიპლომატის და არქეოლოგის მაქს ფონ ოპენჰაიმის ზეგავლენით ჩამოუყალიბდა გამოკვეთილი ანტი-ბრიტანული შეხედულებები. პირველი მსოფლიო ომის წლებში იყო ახლო აღმოსავლეთში გერმანიის სადაზვერვო და დივერსიული საქმიანობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1926 წლის 27 თებერვლიდან 1927 წლის 26 ნოემბრამდე იყო გერმანიის გენერალური კონსული თბილისში. მისი აქ ყოფნა დაემთხვა საბჭოთა კავშირსა და გერმანიას შორის დიპლომატიურ სკანდალს, რომელიც გამოიწვია 1925 წლის დეკემბერში საკონსულოს თანამშრომლების დაპატიმრებამ ჯაშუშობის ბრალდებით და ბათუმის ვიცე-საკონსულოდან დოკუმენტების კონფისკაციამ. პრიუფერი ცდილობდა ადგილობრივ საბჭოთა ხელისუფლებასთან საქმიანი ურთიერთობების დამყარებას და ამავდროულად გერმანული ეკონომიკური ინტერესების დაცვას კავკასიის რეგიონში. შემდეგ პრიუგერი მუშაობდა გერმანიის დიპლომატიურ წარმომადგენლად ეთიოპიაში (1927-1930), საგარეო საქმეთა სამინისტროში ახლო აღმოსავლეთის დეპარტამენტის ხელმძღვანელად (1930-1936) და კადრების გენერალურ დირექტორად (1936-1939). 1937 წლიდან იყო ნაცისტური პარტიის წევრი; გამოირჩეოდა ანტისემიტიზმით, თუმცა თვლიდა, რომ ჰოლოკოსტი გერმანიის ინტერესებს აზიანებდა. 1939 წელს დაინიშნა ელჩად ბრაზილიაში, საიდანაც 1942 წელს გააძევეს და მასზე საქმე აღძრეს ჯაშუშობის ბრალდებით. გერმანიაში დაბრუნების შემდეგ კვლავ საგარეო საქმეთა სამინისტროს აღმოსავლეთის დეპარტამენტში მუშაობდა. 1943 წლის სექტემბერში პენსიაზე გავიდა და ოჯახთან ერთად შვეიცარიაში გადასახლდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959 კატეგორია:გერმანელი დიპლომატები კატეგორია:უცხოელი დიპლომატები საქართველოში კატეგორია:ნაცისტური პარტიის წევრები
ილარიონ ჩავლეიშვილი
ილარიონ ჩავლეიშვილი (დ. 1857, ოქროსქედი — გ. 1938) — ქართველი სახალხო მომღერალი. გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი.
ბიოგრაფია
ჩავლეიშვილმა კარგი განათლება მიიღო. იყო მწიგნობარი, მელექსე და პოეზიის კარგი მცოდნე. ზეპირად იცოდა „ვეფხისტყაოსანი“ და „თამარიანი“. კარგად წერდა და მაშინდელ პრესაში წერილებს აქვეყნებდა ქართული ხალხური სიმღერის შესახებ.
ბიძაშვილთან, სამუელ ჩავლეიშვილთან ერთად შეისწავლა სიმღერა ჯერ თავად მაქსიმეიშვილთან, შემდეგ დათა გუგუნავასთან. იყო ბანის უბადლო შემსრულებელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1857 კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მომღერლები
ელის პოლი
ელის სტოუქს პოლი (Alice Stokes Paul; დ. 11 იანვარი, 1885 ― გ. 9 ივლისი, 1977) ― ამერიკელი კვაკერი, სუფრაჟისტი, ფემინისტი, ქალთა უფლებების დამცველი და აშშ-ის კონსტიტუციის მეცხრამეტე შესწორების კამპანიის ერთ-ერთი მთავარი ლიდერი და სტრატეგი, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა სქესობრივ დისკრიმინაციას ხმის მიცემის უფლებათა საკითხში. პოლმა ლუსი ბერნსთან და სხვებთან ერთად წამოიწყო სტრატეგიული ღონისძიებები, როგორებიცაა ქალთა ხმის უფლების პროცესია და მდუმარე სენტილები, რომელიც იმ წარმატებული კაპმანიის ნაწილი იყო, რის შედეგადაც მოხდა შესწორება 1920 წელს.
პოლი ხშირად განიცდიდა პოლიციის სისასტიკეს და სხვა ფიზიკურ შეურაცხყოფას მისი აქტივიზმის გამო, ყოველთვის პასუხობდა მათ არაძალადობითა და გამბედაობით. იგი საშინელ პირობებში დააპატიმრეს 1917 წელს, თეთრი სახლის წინ გამართულ მდუმარე სენტინელების პროტესტში მონაწილეობისთვის, ისე როგორც ეს გააკეთა რამდენჯერმე ინგლისში ქალთა ხმის უზრუნველსაყოფად
მიჰაი გიმპუ
მიჰაი გიმპუ (Mihai Ghimpu; დ. 19 ნოემბერი, 1951, კოლონიცა, მოლდოვა) — მოლდოვის პოლიტიკური მოღვაწე. ლიბერალური პარტიის ლიდერი. მოლდოვის პარლამენტის თავმჯდომარე და პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2009-2010 წლებში.
ელის პოლი
1920 წლის შემდეგ, პოლი ნახევარი საუკუნის განმავლობაში იყო ქალთა ეროვნული პარტიის ლიდერი, რომელიც იბრძოდა თანაბარი უფლებებისთვის, რომელიც ხელმძღვანელობდა პოლ და კრისტალ ისტმენის მიერ შექმნილი დოკუმენტით, ქალთა კონსტიტუციური თანასწორობის უზრუნველსაყოფად. მან მოიპოვა დიდი წარმატება 1964 წლის სამოქალაქო უფლებების აქტით იურიდიული მეცნიერის პაულ მიურეის გვერდით როგორც დისკრიმინაციისგან დაცული ჯგუფი.
მიჰაი გიმპუ
2009 წლის 28 აგვისტოს აირჩიეს პარლამენტის თავმჯდომარედ. ამავე წლის 11 სექტემბერს პრეზიდენტი ვლადიმერ ვორონინი გადადგა. იმავე დღეს მიჰაი გიმპუ გახდა პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. 17 სექტემბერს გააუქმა სავიზო რეჟიმი რუმინეთთან. დნესტრისპირეთის კონფლიქტის მოგვარების საკითხში იგი მხარს უჭერდა რუსეთის ჯარის უპირობო გასვლას ოკუპირებული ტერიტორიიდან. უარი განაცხადა მოსკოვში 9 მაისის აღლუმში მონაწილეობაზე. 2010 წლის 24 ივნისს მიიღო კანონი, რომლის ძალითაც 28 ივნისი გამოაცხადა რუსეთის მიერ მოლდოვის ოკუპაციის დღედ (1940). 2010 წლის 28 სექტემბერს დაითხოვა პარლამენტი და 28 ნოემბრისათვის დანიშნა ახალი საპარლამენტო არჩევნები. ახალმა ევროპულმა კოალიციამ მიიღო შეთანხმება დროებით პარლამენტის თავმჯდომარედ და შესაბამისად პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლად, პრეზიდენტის არჩევნებამდე დაენიშნათ მარიან ლუპუ.
ელის პოლი
ადრეული წლები და განათლება
ალის სტოკ პოლი დაიბადა 1885 წლის 11 იანვარს უილიამ მაიკლ პოლ I-ის (1850-1902) და ტეის პერი პოლის (1859-1930) ოჯახში, ჰოლსდეილში, მაუნტ ლორელის ქალაქ ნიურ ჯერსიში. ალისა სტოქსის სახელი მან მიიღო(1821-1889), მისი დიდი ბებიისგან და უილიამ პარის (1817-1888) ცოლისგან. მისი და-ძმები იყვნენ უილიამ მაიკლ პოლ II (1886 - 1958), ჰელენ პოლ შირერი (1889-1971) და პარი ჰეინს პოლი (1895-1956). ის იყო პენსილვანიის კვაკერის დამაარსებელის, უილიამ პენის შთამომავალი. მისი წინაპრები იყვნენ ნიუ ჯერსის მიმოწერის კომიტეტის მონაწილეები რევოლუიციურ ეპოქაში და სახელმწიფო საკანონმდებლო ლიდერი მე-19 საუკუნეში. ის გაიზარდა საჯარო სამსახურის კვაკერულ ტრადიციაში. ალისა პოლმა პირვლეად შეიტყო ქალთა ხმის უფლების შესახებ დედისგან, რომელიც იყო წევრი ეროვნული ამერიკელი ქალთა ხმის უფლება ასოციაციის (NAWSA) წევრი. რის გამოც, ხშირად ესწრებოდა მათ მიერ გამართულ შეხვედრებს.
ელის პოლი ესწრებოდა Moorestown Friends School, სადაც დაამთავრა მაღალი კლასები. 1901 წელს იგი წავიდა Swarthmore College-ში, ინსტიტუტში, რომლის დამფუძნებელი ბაბუა იყო. Swarthmore-ში სწავლის დროს ელისი მსახურობდა სტუდენტური თვითმართველობის წევრი იყო, სწორედ ეს იყო პირველი გადადგმული ნაბიჯი, რამაც გამოიწვია მისი დაინტერესება და აღფრთოვანება პოლიტიკური აქტივიზმით. დაამთავრა სვარტმორის კოლეჯი ბიოლოგიის ბაკალავრის ხარისხით 1905 წელს.
მიჰაი გიმპუ
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის პრეზიდენტები კატეგორია:მოლდოვის პარლამენტის თავმჯდომარეები კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი
ელის პოლი
ადრეული წლები და განათლება
ნაწილობრივ იმისთვის, რომ თავიდან აეცილებინა მასწავლებლობა, პოლმა სკოლის დამთავრების შემდეგ სოციალური მუშაობდა დაიწყო და სცახოვრებლად გადავიდა ქვედა ის-საიდის კოლეჯის დასახლებაში. აქ ყოფნის პერიოდში მასზე გავლენა მოახდინა იდეამ, თუ რამდენადაა საჭირო უფლებათა დაცვა ამერიკაში. ამის შემდეგ პოლი გადაწყვეტს, რომ სოციალური სამუშაო არ იყო ის სწორი გზა რომელის მიზნებს მიაღწევინებდა. : მე ვიცოდი სულ ცოტა ხანში, რომ არასდროს ვიქნები სოციალური მუშაკი, რადგან ვხედავდი, რპმ სოციალური მუშაები დიდ სიკეთეს არ აკეთებდნენ მსოფლიოში... თქენ არ შეგეძლოთ შეგეცვალათ არსებული ვითარება სოციალური მუშაობით".
მოგვიანებით პოლმა მიიღო სამართლის ბაკალავრის ხარისხი ვაშინგტონის სამართლის კოლეჯში ამერიკულ უნივერსიტეტში 1922 წელს, მას შემდეგ რაც საარჩევნო უფლებებისთვის ბრძოლა დასრულდა. 1927 წელს კი მიიღე მაგისტრის ხარისხი, 1928 წელს დოქტორის ხარისხი სამოქალაქო სამართალში ამერიკის უნივერსიტეტში.
ადრეული წლები: არჩევნებში ქალთა ხმის უფლებებისთვის ბრძოლა
1907 წელს, პენსილვანიის უნივერსიტეტში მაგისტრატურის დასრულების შემდეგ, პოლი საცხოვრებლად ინგლისში გადავიდა, სადაც საბოლოოდ ღრმად ჩაერთო ბრიტანეთის ქალთა საარჩევნო უფლების მოძრაობაში, რეგულარულად მონაწილეობდა ქალთა სოციალური და პოლიტიკური კავშირის დემონსტრაციებსა და მსვლელობებში (WSPU). „კონვერტაციის გამოცდილების“ შემდეგ, როდესაც უსმენდა კრისტაბელ პანხურსტს ბირმინგემის საუბარს უნივერსიტეტში, პოლ შეიყვარა მოძრაობამ. იგი პირველად ჩაერთო სუფრაჟისტების ჟურნალის გაყიდვის ღონისძებაში ქუჩაში. ეს იყო განსაკუთრებით რთული ამოცანა სუფრაჟისტების მიმართ მტრობის გათვალისწინებით და თვალი აეხილა მოძრაობაში ჩართული ქალების შეურაცხყოფაზე. ამ გამოცდილებამ, პროფესორ ბეატრის უების სწავლებებთან ერთად, დაარწმუნა პოლი, რომ სოციალური მუშაობა და ქველმოქმედება ვერ მოიტანს საჭირო სოციალურ ცვლილებებს საზოგადოებაში: ეს შეიძლება განხორციელდეს მხოლოდ ქალების თანაბარი სამართლებრივი სტატუსის მეშვეობით.
ლონდონში ყოფნისას პოლი ასევე შეხვდა ლუსი ბერნსს, თანამემამულე ამერიკელ აქტივისტს, რომელიც დააკავეს ბრიტანეთის პოლიციის განყოფილებაში, რომელიც გახდებოდა მნიშვნელოვანი მოკავშირე ხმის უფლებაზე ბრძოლაში, ჯერ ინგლისში, შემდეგ კი შეერთებულ შტატებში. ორმა ქალმა სწრაფად მოიპოვა WSPU-ს ცნობილი წევრების ნდობა და დაიწყეს ღონისძიებებისა, კამპანიისა და ოფისების ორგანიზება. როდესაც ემელინ პანხურსტი ცდილობდა მოძრაობის გავრცელებას შოტლანდიაში, პოლ და ბერნსი თან ახლდნენ მას, როგორც თანაშემწეები.
პოლმა სწრაფად მოიპოვა WSPU-ს თანამემამულეების ნდობა, როგორც ვიზუალური რიტორიკის ნიჭით, ასევე საკუთარი თავის ფიზიკურ საფრთხეში ჩაყენების სურვილით, რათა გაეზარდა ცნობადობა საარჩევნო უფლების მოძრაობისთვის. ედინბურგში WSPU-ს სათაო ოფისში ყოფნისას პოლმა და ადგილობრივმა სუფრაჟისტებმა დაგეგმეს გაეპროტესტებინათ საგარეო საქმეთა მინისტრის, სერ ედვარდ გრეის გამოსვლა. ერთი კვირით ადრე ისინი ესაუბრებოდნენ ქუჩაში მყოფ ხალხს, რათა გაევრცელებინათ ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ რატომ უპირისპირდებოდნენ მინისტრთა კაბინეტის წევრს. შეხვედრაზე, მას შემდეგ, რაც გრეიმ განიხილა შემოთავაზებული კანონმდებლობა, რომელიც ამტკიცებდა, რომ აყვავებამდე მიიყვანდა, პოლი წამოდგა და წამოიძახა: „კარგი, ეს ძალიან მშვენიერი იდეალებია, მაგრამ არ შეგიძლია მათი გავრცელება ქალებზე?“ პოლიციამ ის ძალით გაიყვანა სასამართლო დარბაზიდან და ქუჩაში გაიყვანა, საიდანაც პოლიციის განყოფილებაში გადაიყვანეს, სადაც ის დააკავეს. როგორც დაგეგმილი იყო, ეს ქმედება ბევრმა განიხილა, როგორც ლეგიტიმური პროტესტის საჯაროდ განხილვის ჩახშობის მცდელობა, რის შედეგედაც უფრო მეტად გაიზარდა საზოგადოებისა და მედიის მხრიდან დაინტერესება ამ საკითხით.