cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სასახლის ხიდი
ისტორია
1877 წელს ხიდზე გაიარა კონკის ხაზმა. 1878 წელს ხიდზე, პეტერბურგში პირველად დატესტეს განათების სისტემა. დაახლოებით 10 დღის განმავლობაში ხიდი მთელი ღამის განმავლობაში განათებული იყო.
1912 წელს მუდმივი ხიდის მშენებლობის დაწყების შემდეგ მოტივტივე ხიდ გადაიტანეს სენატის მოედანზე, სადაც მდებარეობდა 1916 წლამდე, სანამ არ დაიწვა.
მუდმივი ხიდის აგებისათვის გამცხადდა კონკურსი, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო 27 პროექტმა, თუმცა კომისიამ არცერთი პროექტი არ მიიღო. კონკურსი გაგრძელდა 1904 წლის მაისამდე. წარმოადგინეს კიდევ 19 პროექტი. შედარებით უკეთესად მიიჩნიეს საზოგადოება „ბატინოლის“ მიერ წარმოდგენილი პროექტი, თუმცა რუსეთ-იაპონიის ომმა და 1905 წლის რევოლუციამ ხელი შეუშალა ხიდის პროექტირებას.
საბოლოოდ ხიდის მშენებლობა დაიწყო 1911 წლის ბოლოს. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამ შეაჩერა ხიდის მშენებლობა. საბოლოოდ ხიდის მშენებლობა დასრულდა 1916 წლისათვის, თუმცა მანამდე 1915 წლისათვის გაიხსნა საფეხმავლო მოძრაობა ხიდზე. ხიდი კი საბოლოოდ გაიხსნა 1916 წლის 23 დეკემბერს. ხიდის საზეიმო გახსნას არ დაესწრო მოწვეული სტუმრების 90 %, არ მოვიდა თავად ქალაქის თავი დელიანოვი და ლენტი გაჭრა მისმა მოადგილემ დემკინმა.
საბჭოთა პერიოდში ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს. 1997 წელს კი ხიდიდან აყარეს ტრამვაის ხაზები.
კონსტრუქცია
ხიდი ხუთმალიანია, აგებულია მეტალისაგან და შუა მალა გასახსნელია. ხიდის სავალი ნაწილი შედგება 6 ზოლისაგან.
სან-გონსალუ-დუ-აბაეტე
სან-გონსალუ-დუ-აბაეტე (São Gonçalo do Abaeté) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 264 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.33 კმ²-ზე. ფართობი 2 692 171 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბრიტანეთის გაიანა 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბრიტანეთის გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1956 წელს, ავსტრალიის ქალაქ მელბურნსა და შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბრიტანეთის გაიანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ნამეტია ბერძენიშვილი
ნამეტია (ივლიტე) ბერძენიშვილი (დ. 3 მარტი, 1891, შუა ფარცხმა — გ. 1 აგვისტო, 1988, პარიზი) — ქართველი ემიგრანტი, „ლევილის დედა“, სახალხო გვარდიელი, ვლადიმერ გოგუაძის მეუღლე.
ბიოგრაფია
დაიბადა გურიის სოფელ შუა ფარცხმაში ღარიბი და მრავალშვილიანი გლეხების, ანტონ ბერძენიშვილისა და რუსუდან ჯიბლაძის ოჯახში მეცხრე შვილად. ამიტომ შეარქვეს ნამეტია. 1918 წელს შევიდა ახალგახსნილი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. 1919 წელს, მე-2 კურსის სტუდენტი, ცოლად გაჰყვა ვლადიმერ გოგუაძეს, მიატოვა სწავლა და გოგუაძესთან ერთად იბრძოდა სახალხო გვარდიის ჯავშნოსან მატარებელზე.
1921 წელს სტამბოლში ჩააკითხა დაჭრილ მეუღლეს. 1923 წელს ისინი რუმინეთ-პოლონეთის გავლით პარიზში ჩავიდნენ და თავი ლევილის მამულს შეაფარეს. აქ მათ ააგეს ნალია გურულ ყაიდაზე, მოჰყავდათ სიმინდი, ამზადებდნენ ყველსა და თაფლს, აყენებდნენ ღვინოს
ნამეტია ბერძენიშვილის ინიციატივით შეგროვებული იქნა თანხა, რომლითაც შეძენილ იქნა მიწა ქართული სასაფლაოსთვის და მოეწყო ლევილის ქართული სასაფლაო. მანამდე პარიზში და მის ახლომახლო მცხოვრები ქართველებიც სულ სხვადასხვა ადგილას საფლავდებოდნენ. ადგილობრივმა კომუნამ ემიგგრანტ ქართველებს ლევილს გარეთ მცხოვრებ ქართველების დასაფლავების ნებაც დართო. ამის გამო ნამეტიას „ლევილის დედა“ შეარქვეს. 1970-იანი წლების დამდეგს საფრანგეთში ქართული სათვისტომოს გამგეობამ, პირველად სათვისტომოს ისტორიაში, ნამეტიას საპატიო წევრის წოდება მიანიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აგვისტო კატეგორია:ქართველი ქალები კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
ბნელი ნისლეული
ბნელი ნისლეული — ვარსკვლავთშორისო ღრუბელის ერთ-ერთი ტიპი, რომელიც იმდენად მკვრივია, რომ ის უკანა პლანიდან ბნელ სინათლეს ასხივებს, ასევე ირეკლავს ნისლეულს (მაგ. ცხენის თავის ნისლეული) ან უკანა პლანზე მდებარე ვარსკვლავებს (მაგ. გველის ნისლეული). სინათლის გაქრობა გამოწვეულია ვარსკვლავთშორისო მტვრის მარცვლების მიერ, რომლებიც მდებარეობენ მოლეკულური ღრუბლის ყველაზე ცივ და მკვრივ ნაწილებში. ბნელი ნისლეულის კლასტერები და დიდი კომპლექსები დაკავშირებული არიან გოლიათ მოლეკულურ ღრუბლებთან. იზოლირებულ პატარა ბნელ ნისლეულებს გლობულას ეძახიან. სხვა ვარსკვლავთშორისო მტვრისა და მატერიის მსგავსად, სხვა ბნელი, ფარული ან ბუნდოვანი მოვლენების ან შემთხვევების დანახვა მხოლოდ რადიო ასტრონომიის მიერ რადიო ტალღების გამოყენებით ან ინფრაწითელი ასტრონომიის მიერ ინფრაწითელი სხივების გამოყენებით არის შესაძლებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბნელი ნისლეულები კატეგორია:ნისლეულები კატეგორია:კოსმიური მტვერი
საბჭოების სახლი (დონის როსტოვი)
საბჭოების სახლი (Дом Советов) — ადმინისტრაციული შენობა დონის როსტოვის ცენტრში, კიროვის რაიონში. შენობაში განთავსებულია როსტოვის ოლქის ადმინისტრაცია. შენობა აგებულია საბჭოთა კონსტრუქტივიზმის სტილში. მისი დაპროექტება და მშენებლობა მიმდინარეობდა 1935-1956 წლებში. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში სახლის მშენებლობა შეჩერებული იყო. სარემონტო-აღდგენითი საქმიანობა მიმდინარეობდა 1950-იან წლებში, ხოლო ფასადის ნაწილი დასრულდა 1968 წელს. საბჭოების სახლის საერთო მოცულობაა 370 ათასი კუბური მეტრი, რის მიხედვითაც იგი ერთ-ერთი უდიდესუი ნაგებობაა ჩრდილოეთ კავკასიაში და ყველაზე დიდი ადმინისტრაციული შენობა სამხრეთ რუსეთში.
აღწერა
საბჭოების სახლი მდებარეობს დონის როსტოვის ისტორიულ ცენტრში, საბჭოების მოედანზე. ორიგინალურ პროექტში გათვალისწინებული იყო 1 000 ოთახი, საკონფერენციო დარბაზი, სასადილო, ფოსტა, საპარიკმახერო, ბუფეტი, სტამბა და სხვა მომსახურება. მეორე მსოფლიო ომის დროს ნაგებობა ძლიერ დაზიანდა. რვასრათულიანმა შენობამ ნაწილობრივ დაკარგა თავისი თავდაპირველი სახე. შეიცვალა ფასადი. ფასადის ახალი ვარიანტის ავტორები იყვნენ არქიტეტორები ვლადიმირ გრიგორი და ვლადიმირ სიმონოვიჩი.
ისტორია
დონის როსტოვის საბჭოების სახლის პროექტი შემუშავდა 1929-1934 წლებში არქიტექტორ ილია გოლოსევის მიერ. დონის როსტოვში ახალი მშენებლობისათვის გამართულ პროექტების კონკურსზე ილია გოლოსევის პროექტმა დაიკავა მეორე ადგილი. ადმინისტრაციული კორპუსისათვის შერჩეულ ადგილზე 1930 წლამდე იდგა ალექსანდრე ნეველის ტაძარი. 1935 წელს ჩაუყარეს საძირკველი. მშენებლობა მიმდინარეობდა არასაკმარისი ტემპით და უკვე 1941 წელს დასრულდა. გერმანელების რუსეთში შემოჭრამდე ჯერ კიდევ არ იყო დასრულებული ცალკეული სამუშაოები, თუმცა შენობა ნაწილობრივ ექსპლუატაციაში იყო შესული.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ვასილ გურჯუა
ვასილ გურჯუა (დ. 15 ნოემბერი, 1885 სოფ. კინდღი, კოდორის მაზრა — გ.19 სექტემბერი, 1924) — ქართველი პოლიტიკოსი. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ერთ-ერთი წევრი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებელი 1901 წელს.
1902 წელს ჩაერთო განმათავისუფლებელ მოძრაობაში და გახდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის „მენშევიკური“ ფრაქციის წევრი. 1905 წელს აქტიურად მონაწილეობდა რევოლუციურ მოძრაობაში აფხაზეთში, გუდაუთაში. 1905 წელს დააპატიმრეს გუდაუთაში უცხოეთიდან იარაღის არალეგალურად შემოტანის საქმეზე. ტფილისის სასამართლო პალატამ 1907 წელს 102-ე მუხლით, ერთი წლით კატორღა მიუსაჯა. ორწელიწად-ნახევარი იჯდა ტფილისის მეტეხის ციხეში. 1918 წლის 26 მაისს, სეიმის დაშლის და საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, დელეგირებული იყო აფხაზეთში ავტონომიური მმართველობის ჩამოსაყალიბებლად. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დარჩა საქართველოში. 1921 წელს დააპატიმრეს ოჩამჩირეში, სადაც პოლიტბიუროს საპატიმროში იჯდა 15 დღე და შემდგომ გადაგზავნეს სოხუმში, სადაც სამთვენახევარს იჯდა ციხეში. პატიმრობიდან გათავისუფლების შემდეგ დაბრუნდა კინდღში, მაგრამ მასობრივი დაპატიმრებების დაწყების შემდეგ გადავიდა არალეგალურ მდგომარეობაზე. 1924 წლის პირველ აგვისტოს, სოფელ ბედიაში, ოჩამჩირის მილიციის თანამშრომლებმა დააპატიმრეს. 1924 წლის 15 და 17 სექტემბერს, აფხაზეთის ასსრ საგანგებო სამეულმა დახვრეტა მიუსაჯა. დახვრიტეს სოხუმში, 19 სექტემბრის დილის 4 საათზე. დახვრეტის აქტის მიხედვით სიკვდილის წინ მისი მხრიდან თხოვნა ან რაიმე სახის განცხადება არ ყოფილა. დახვრეტის ადგილი უცნობია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
ქაფრ-ბატნის ნაჰია
ქაფრ-ბატნა (არაბ. ناحية كفر بطنا‎‎) — სირიის რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქაფრ-ბატნის პროვინციაში დაახლოებით 123 474 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 26 59 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
კეილე-ნერეი-ბეუშნიცის ეროვნული პარკი
კეილე-ნერეი-ბეუშნიცის ეროვნული პარკი (Parcul Naţional Cheile Nerei-Beușniţa) — ეროვნული პარკი რუმინეთში, კარაშ-სევერინის ჟუდეცში. დაარსდა 2000 წელს. ფართობი 362 კმ². არის მღვიმეები, კანიონები, ხეობები, ჩანჩქერები და სხვა. მრავალფეროვანია ფლორა და ფაუნა, რომელთაგან ზოგიერთი ენდემურია. დამახასიათებელია ზომიერად კონტინეტური კლიმატი, ზომიერი ზამთრითა და თბილი ზაფხულით. უხვნალექინია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ეროვნული პარკები
დაშთათიურქი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ბრიტანეთის გაიანა 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბრიტანეთის გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1960 წელს, იტალიის დედაქალაქ რომში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბრიტანეთის გაიანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კასტანეირა (მატუ-გროსუ)
კასტანეირა (Castanheira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არიპუანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 231 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.11 კმ²-ზე. ფართობი 3 909 კმ²-ია.
პედრო დე მენდოსა
მენდოსა ალმერიაში მცხოვრები მდიდარი ოჯახის შთამომავალი იყო. იგი იბრძოდა იტალიაში და მსახურობდა კარლ V ჰაბსბურგის სამეფო კარზე, საიდანაც მოაწყო 11 ხომალდისაგან შემდგარი კარგად აღჭურვილი ექსპედიცია სამხრეთ ამერიკაში. 1534 წელს დაინიშნა ესპანეთის კოლონიის ახალი ანდალუსიის პირველ გუბერნატორად.
1536 წელს დააარსა ბუენოს-აირესი. ადგილობრივი მოსახლეობის ხშირი ტავდასხმების გამო იძულებული გახდა დაეტოვებინა ბუენოს-აირესი და ესპანეთში დაბრუნებულიყო. მაგრამ დაიღუპა გზაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კონკისტადორები კატეგორია:დაბადებული 1487 კატეგორია:გარდაცვლილი 1537 კატეგორია:ქალაქების დამაარსებლები
ნესტან ჩხიკვაძე
ნესტან ჩხიკვაძე (დ. 24 მარტი, 1958, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი და ფილოლოგი.
1981 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კ. კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
სისხლის მიმოქცევის სისტემა
მინი|ადამიანის სისხლის მიმოქცევის სისტემა
სისხლის მიმოქცევის სისტემა — ცხოველური ორგანიზმების (მათ შორის ადამიანის) სხეულის იმ ნაწილების ერთობლიობა, რომლებითაც ხორციელდება სისხლის მიმოქცევა. ცხოველთა ევოლუციის ადრეულ საფეხურებზე სისხლის მიმოქცევის სისტემის ფუნქციას ასრულებდა ე. წ. გასტროვასკულარული სისტემა მომნელებელი სისტემის ფუნქციასთან ერთად (ნაწლავღრუიანები); შემდეგ ცირკულაცია ხორციელდებოდა სხეულის პირველადი ღრუს ამომვსებ ქსოვილში (პარენქიმა) არსებული ნაპრალებისა და ღრუების (ლაკუნები და სინუსები) მეშვეობით, რომლებშიც მოძრაობს ქსოვილური სითხე (ბრტყელი ჭიები). ამ ნაპრალებმა თანდათანობით შეიძინეს საკუთარი კედელი და იქცნენ სისხლძარღვებად, რომლებიც უკვე ნამდვილ სისხლის მიმოქცევის სისტემას შეადგენდნენ. ცხოველთა ნაწილს (ჭიების უმრავლესობა, მოლუსკები, ფეხსახსრიანები, კანეკლიანები, უმდაბლესი ქორდიანები და სხვა) სისხლძარღვები ეხსნება უშუალოდ ქსოვილებსა და ორგანოთა შორის. ამის გამო სისხლის მიმოქცევის სისტემაში სისხლისა და ქსოვილური სითხის ნარევი (ჰემოლიმფა) ცირკულირებს (ღია სისხლის მიმოქცევის სისტემა); მეორე ნაწილს სისხლძარღვები ერთმანეთთან დაკავშირებული აქვთ კაპილარების წნულებით, რის გამოც სისხლი იზოლირებულია ქსოვილური სითხისაგან, აღარსად ერევა მას და მისი კავშირი ქსოვილებთან დიფუზიით ხორციელდება (დახშული სისხლის მიმოქცევის სისტემა). თავდაპირველად სისხლის მიმოქცევის სისტემაში ჰემოლიმფისა და სისხლის ცირკულაცია მიმდინარეობდა პასიურად — სხეულის მოძრაობისას მისი ცალკეული ნაწილების შეკუმშვა-მოდუნებით. შემდეგ იგი გააქტიურდა, თვით სისხლძარღვთა კედელში გაჩნდა კუნთოვანი შრეები და მათმა ცალკეულმა უბნებმა შეიძინა პულსაციის უნარი, თანაც, სისხლძარღვებში განვითარდა სპეციალური სარქველები, რაც უზრუნველყოფდა სისხლისა და ჰემოლიმფის მხოლოდ ერთი მიმართულებით დენას. შემდეგ სისხლის მამოძრავებელი ფუნქცია დაეკისრა მხოლოდ ერთ-ერთ მთავარ სისხლძარღვს, ბოლოს კი მის მხოლოდ ერთ უბანს, რომელიც პროგრესულად განვითარდა და ჩამოყალიბდა გული. გულის წარმოქმნას თან დაერთო სისხლის მამოძრავებელი სისტემის დიფერენცირება არტერიულ სისტემად, რომელსაც შეადგენდნენ არტერიები და ვენურ სისტემად, რომელსაც ვენები ქმნიან. სისხლძარღვების ერთობლიობას, რომლითაც სისხლი გულიდან გადის და იქვე ბრუნდება, სისხლის მიმოქცევის წრეები ეწოდება. ფილტვებით მსუნთქავ ცხოველებს აქვთ 2 წრე — დიდი (მთელი სხეულისათვის) და მცირე (ფილტვებისათვის); დანარჩენებს კი მხოლოდ დიდი წრე გააჩნიათ. დიდი წრით გულში ვენური სისხლი მიდის, მცირე წრით არტერიული; ამიტომაც თუ გული არაა გაყოფილი არტერიულ და ვენურ ნაწილებად (მაგ., აფიბიებში), მასში სისხლი შერეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გულ-სისხლძარღვთა სისტემა
თუმასლი (შარურის რაიონი)
თუმასლი (Tumaslı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 605 კაცი.
რუსეთის საფეხბურთო თასი
რუსეთის საფეხბურთო თასი (Кубок России по футболу) — ყოველწლიური სათასო შეჯიბრება რუსეთის საფეხბურთო გუნდებს შორის.
გათამაშება პირველად 1992 წელს ჩატარდა. ტურნირი შემოდგომა-გაზაფხულის ფორმატით მიმდინარეობს და მისი გამარჯვებული კვალიფიკაციას გადის რუსეთის სუპერთასზე და უეფა-ს ევროპა ლიგაზე.
ტურნირის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბებია მოსკოვის „ცსკა“ და „ლოკომოტივი“, რომლებმაც 7-7-ჯერ მოიგეს თასი. მოქმედი გამარჯვებულია ტოსნოს „ტოსნო“.
ფინალები
right|thumb|თასი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ფეხბურთი კატეგორია:რუსეთის საფეხბურთო ტურნირები კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო სათასო ტურნირები
იენგიჯა (მრავალმნიშვნელოვანი)
იენგიჯა შეიძლება აღნიშნავდეს:
დეზდამეშა
დეზდამეშა (Dezdameşa) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ბრიტანეთის გაიანა 1964 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბრიტანეთის გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1964 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
მხევლის წიგნი (სერიალი)
მხევლის წიგნი (ინგლ. The Handmaid's Tale) — 2017 წლის ამერიკული დისტოპიური სერიალი, რომლის რეჟისორია ბრიუს მილერი. დაფუძნებულია მარგარეტ ეტვუდის 1985 წლის ამავე სახელწოდების რომანზე.
შედგება სამი სეზონისაგან. დაგეგმილია მეოთხე და მეხუთე სეზონების გამოშვება.
„მხევლის წიგნის“ პირველმა სეზონმა ემის ჯილდოს 13 ნომინაციიდან რვა კატეგორიაში მოიპოვა გამარჯვება. სერიალს ასევე მიღებული აქვს ოქროს გლობუსი საუკეთესო ტელესერიალისთვის დრამის ჟანრში. სერიალში შესრულებული როლისთვის ელისაბეტ მოსმა მოიპოვა ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
სიუჟეტი
სერიალი მოგვითხრობს გილიადის — ტოტალიტარული საზოგადოების — შესახებ.
გარემოს დაცვის პრობლემებისა და შემცირებული შობადობის წინაშე მდგარ გილიადას ფუნდამენტალისტური იდეოლოგია მართავს, რომელსაც ახასიათებენ, როგორც „ტრადიციულ ღირებულებებთან დაბრუნებას“. გილიადაში ქალების სექსუალურ მონებად ქცევით ცდილობენ მოსახლეობის რაოდენობის გაზრდას. სერიალში მთხრობელის როლში ერთ-ერთი ამ ქალთაგანი, მხევალი ჯუნი გვესახება, რომელსაც შემდგომში კომენდირის სახელის ზეგავლენით (ფრედი) „ფრედისას“ შეარქმევენ. ჯუნი ცდილობს გადარჩეს ტოტალიტარულ საზოგადოებაში და იპოვოს საკუთარი ქალიშვილი.
ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი განსხვავება მარგარეტ ეტვუდის რომანსა და მასზე დაფუძნებულ სერიალს შორის გილიადის რასისტული იდეოლოგიაა. წიგნის მიხედვით, შავკანიანი ქალები გილიადაში მხევლებად არ დაიშვებიან.
წარმოება
Hulu-მ სერიალი 2016 წლის აპრილში დააანონსა მთავარი როლის შემსრულებელ მსახიობთან, ელიზაბეტ მოსთან ერთად. სერიალის რეჟისორია ბრუს მილერი, რომელიც ასევე ითავსებს აღმასრულებელი პროდუსერის როლს დენიელ უილსონთან, ფრან სირსთან და უორენ ლიტლფილდთან ერთად. ეტვუდი ჩართულია როგორც მრჩეველი პროდუსერი. ელიზაბეტ მოსი ერთ-ერთი პროდუსერია.
სამირა უილი, მაქს მინგელა და ენ დოუდი ქასთს 2016 წლის ივლისში შეუერთდნენ, ხოლო ჯოსეფ ფიენესი, მადელინ ბრეუერი და ივონ სტრაჰოვსკი 2016 წლის აგვისტოში.
ტორონტოში, მისისაუგაში, ჰამილტონში, ბარლინგტონში, ოაკვილსა და კემბრიჯში 2016 წლის სექტემბრიდან 2017 წლის თებერვლამდე გადაღებების შემდეგ, Hulu-მ სერიალის პირველი სრული ტრეილერი Youtube-ზე 2017 წლის 23 მარტს დააანონსა, პრემიერა კი 2017 წლის 26 აპრილს შედგა.
სქოლიო
კატეგორია:სერიალები ჟანრის მიხედვით კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული დრამატული ტელესერიალები კატეგორია:დისტოპიური ტელესერიალები კატეგორია:პოსტაპოკალიფტური ტელესერიალები კატეგორია:ნამუშევრები ტოტალიტარიზმის შესახებ კატეგორია:მხევლის წიგნი
ალექსანდრე დგებუაძე
ალექსანდრე ივანეს ძე დგებუაძე (დ. 1882, ქ. ქუთაისი — გ. 10 ოქტომბერი, 1937) — ქართველი პოლიტიკოსი. სახალხო გვარდიის შტაბის წევრი 1920-იან წლებში. საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი. გვარდიის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ხელმძღვანელი. 1918–1921 წლებში მონაწილეობდა თითქმის ყველა სამხედრო მოქმედებაში. დახვრიტეს ვორონოჟეში 1937 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:საქართველოს სახალხო გვარდიის წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
დისჟეის ნამოსახლარი
დისჟეის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოს აღმოსავლეთით, 4-5 კილომეტრის მოშრებით, დისჟეის მთაზე. გამოკვლეული თიხის ჭურჭლის მიხედვით თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის II ნახევრით.
ძეგლი დააზიანა აქვე განლაგებულმა სამხედრო ნაწილმა, რომელმაც ძეგლის თავდაცვითი თხრილი გაჭრა და მთის ძირიდან თხემამადე სამანქანო გზა გაიყვანა.
ძეგლი 1980 წელს დაზვერა კახეთის არქეოლოგიურიმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის ხელმძღვანელობით.
აქ მოგროვებული კერამიკისათვის დამახასიათებელია: ქვიშანარევი, მტკიცე კეცი, ლეგა გამოწვა, მოგლუვებული, თუმცა მაინც უხეში ხაოიანი ზედაპირი. ორი ფრანგმენტი დანარჩენებისაგან გამოირჩევა კარგად გაპრიალებული შავი ზედაპირით, თეთრი, წმინდა, ჩანართებიანი კეცით და წაბლისფერი შიდაპირით. არის ისეთი ლეგა ჭურჭელიც, რომლის ზედაპირიც კონცენტრული, ამოღარული ხაზებითაა დაღარული, ხოლო მხარზე მოკლე, ირიბი ნაჭდევები შემოსდევს. შეგროვებულ მასალაში ასევე არის პირგადაშლილი ლანგრის ფრაგმენტიც, რომლის კეცი, მეორადი გამოწვის გამო ვარდისფერია.
მინდია სალუქვაძე
მინდია სალუქვაძე (დ. 3 მაისი, 1933, თბილისი, საქართველოს სსრ, ამიერკავკასიის სფსრ, სსრკ — გ. დეკემბერი, 2018 ) — ქართველი ფიზიკოსი, აკადემიკოსი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1955–1957 წლებში იყო თბილისის 55-ე საშუალო სკოლის ფიზიკის მასწავლებელი, 1957-1958 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ელექტრონიკის, ავტომატიკისა და ტელემექანიკის (ამჟამად არჩილ ელიაშვილის მართვის სისტემების) ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერი თანამშრომელი. 1961 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არჩილ ელიაშვილის მართვის სისტემების ინსტიტუტში, აქედან 1971 წლიდან დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო ნაწილში; 1981 წლიდან დირექტორად, ხოლო შემდეგ სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარედ. 1994 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის გამოყენებითი მექანიკის, მანქანათმშენებლობისა და მართვის პროცესების განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი. გამოქვეყნებული აქვს 140-ზე მეტი სამეცნიერო შრომა ავტომატური მართვის სისტემების მდგრადობის თეორიისა და ოპტიმალური მართვის სისტემების თეორიის საკითხებზე, აგრეთვე, 10 მონოგრაფია და თანაავტორებთან ერთად 5 სახელმძღვანელო ტექნიკური უნივერსიტეტის სტუდენტებისათვის. სამეცნიერო ლიტერატურაში შესულია ტერმინები „სალუქვაძის მეთოდი“, „სალუქვაძის ამოხსნა“, „სალუქვაძის პრინციპი“, „სალუქვაძის ოპტიმუმი“. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1979) და გიორგი ნიკოლაძის სახელობის პრემია (1998).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ვარჟან-დი-მინასი
ვარჟან-დი-მინასი (Varjão de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 900 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გივი გაჩეჩილაძე
გივი რაჟდენის ძე გაჩეჩილაძე (დ. 5 აგვისტო, 1914, თბილისი — გ. 9 თებერვალი, 1974, იქვე) — ქართველი მთარგმნელი, პოეტი და ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1936 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. გ. გაჩეჩილაძემ ჯერ კიდევ ახალგაზრდამ, 22 წლისამ, თავის ორ დიდ მოძღვარს, შალვა ნუცუბიძესა და ერეკლე ტატიშვილს, წარუდგინა ინგლისურად დაწერილი სადიპლომო შრომა ჯორჯ ბაირონის შემოქმედებაზე. ამ შრომის ქართული ვარიანტი 1938 წელს უნივერსიტეტმა დასტამბა შ. ნუცუბიძის რედაქტორობით.
მთარგმნელობითი მოღვაწეობა გ. გაჩეჩილაძემ სტუდენტობისას დაიწყო და გაამდიდრა ქართული ლიტერატურა შექსპირის, ბაირონის, შელის, ბერნსის, კიტსის, კიპლინგის, თომას მურის, ლონგფელოს, გოეთეს, ჰიუგოს, პუშკინის, ტიუტჩევის, შევჩენკოს, ბლოკის, ბრიუსოვის, ბაჟანისა და სხვათა შესანიშნავი თარგმანებით. მისი რედაქტორობით გამოიცა შექსპირის თხზულებათა ექვსტომეული ქართულ ენაზე.
გივი გაჩეჩილაძეს ღრმად ჰქონდა დამუშავებული მხატვრული თარგმნის თეორიის საკითხები. ამ პრობლემას მიუძღვნა მკვლევარმა მრავალი ნაშრომი, მათ შორის: „მხატვრული თარგმნის თეორიის საკითხები. რეალისტური თარგმნის პრობლემა“ და „მხატვრული თარგმანი და ლიტერატურული ურთიერთობანი“. ეს უკანასკნელი 1972 წელს გამოიცა მოსკოვში და თარგმნილია უცხო ენებზე.
1962 წლიდან სათავეში ედგა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ინგლისური ფილოლოგიის კათედრას.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი  9 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1982)
ტომ სტოპარდი
ტომ სტოპარდი (Tom Stoppard; დ. 3 ივლისი, 1937, ზლინი) — წარმოშობით ჩეხი ამერიკელი სცენარისტი და დრამატურგი. 1997 წლიდან რაინდი. მიღებული აქვს ოსკარისა და ოქროს გლობუსის ჯილდოები.
გალერასი (სუკრე)
გალერასი (Galeras) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 64 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 251 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 56.38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 306 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჰაბიბი
ჰაბიბი — (დ. 1470, უჯარი  — გ. 1520) — აზერბაიჯანელი მწერალი, პოეტი. ჰაბიბი პოეტის ფსევდონიმია, მისი ნამდვილი სახელი უცნობია.
ბიოგრაფია
ცნობილი აზერბაიჯანელი პოეტი, ის იყო ფუზულის ერთ-ერთი მასწავლებელი. ჰაბიბი დაიბადა დაახლოებით 1470-1475 წლებში, გოქჩაის, ახლანდელი უჯარის რაიონის სოფელ ბარგუშადში. წყაროებში მისი ნამდვილი სახელი არ არის ნახსენები. ლეგენდის თანახმად, ჰაბიბი, რომელიც ბავშვობაში მწყემსი იყო. იგი აღიზარდა მმართველის სულთან იაქუბის კარზე მოგვიანებით კი მან დიდი პოპულარობა მოიპოვა შაჰ ისმაილ I-ის კარზე. აღსანშნავია, რომ იგი ისმაილ I-ის კარზე მოღვაწეობის პერიოდში ატარებდა „მეფის პოეტის“ ტიტულს („მელიქ აშ-შურა“).
ცხოვრების ბოლო წლები ჰაბიბმა მთლიანად თურქეთში გაატარა. გარდაიცვალა 1520 წელს.
მოღვაწეობა
ჰაბიბი საერო, ჰუმანისტური გაზელების ავტორია. ისინი გამოირჩევიან სურათების სიახლით, ემოციურობითა და პოეტური სიტყვის დევნით. დღეს, ცნობილია მისი დაახლოებით 40-მდე ნამუშევარი. ჰაბიბი თავისი დროის მაღალ განათლებულ პიროვნებად ითვლება. ჰაბიბმა მისი მოღვაწეობით განაგრძო ნასიმის ტრადიცია, რომლის ლირიკულმა პოეზიამ და იდეებმა დიდი გავლენა მოახდინა პოეტზე. ჰაბიბიმ ასევე მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია აზერბაიჯანული პოეზიის განვითარებაზე და შემდგომში ისეთი პოეტების შემოქმედებაზე, როგორიცაა ფუზული და აგრეთვე ზოგადად თურქულენოვან პოეზიაზე. მისი ლექსების ენა ხშირად ახლოსაა გამოხატვის ხალხურ სტილთან და გასაგებად საკმაოდ მარტივია, თუმცა მის ლექსებში ხშირად ვხვდებით რამდენიმე არაბული ენისა და სპარსული ენის კომპონენტებს, რომელთა გაგებაც რთულია. თავის ლექსებში ჰაბიბი ადიდებდა ადამიანის ღირსებას, სულიერ სილამაზესა და სიყვარულს.
სქოლიო
კატეგორია: აზერბაიჯანელი მწერლები კატეგორია: აზერბაიჯანელი პოეტები კატეგორია: დაბადებული 1470 კატეგორია: გარდაცვლილი 1520
დიგაჰი (ლენქორანი)
დიგაჰი  (Digah) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,347 კაცი.
გაიანა 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გაიანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩარლზ ბარკლა
ჩარლზ გლოვერ ბარკლა (Charles Glover Barkla; დ. 7 ივნისი, 1877 — გ. 23 ოქტომბერი, 1944) — ბრიტანელი ფიზიკოსი, რენტგენის სპექტროსკოპიასა და რენტგენის სხივების შესწავლისთვის, მას 1917 წელს ნობელის პრემია მიენიჭა ფიზიკის დარგში.
ბიოგრაფია
ჩარლზ გლოვერ ბარკლა 1877 წლის 7 ივნისს დაიბადა ვაიდნიზში, ინგლისში. არის ატლას ქიმიური კომპანიის მდივანის ჯონ მარტინ ბარკლას და სარა გლოვერის შვილი.
ბარკლა სწავლობდა „ლივერპულის ინსტიტუტში“, მან ქვეყნის საკრებულო სტიპენდიით და ბიბი სტიპენდიის დახმარებით მან შეძლო „ლივერპულის უნივერსიტეტში“ სწავლის გაგრძელება.
თავდაპირველად სწავლობდა მათემატიკას, თუმცა შემდეგ სერ ოლივერ ლოდჯეს დახმარებით შეისწავლა ფიზიკა, მაშინ როდესაც ოლივერ ლოდჯეს ჯანმრთელობის პრობლემები შეექმნა, ჩარლზი მის მაგივრად ატარებდა ლექციებს.
1899 წელს ჩაირიცხა ტრინტის კოლეჯში, კემბრიჯის უნივერსიტეტში, 1851 წლის გამოფენისთვის, სამეფო კომისიის მიერ ჩატარებული კვლევითი სტიპენდიის საფუძველზე, კავენდიშის ლაბორატორიაში, ჯოზეფ ჯონ თომსონთან ერთად მუშაობდა ელექტრონის აღმოჩენაზე. კემბრიჯში პირველი ორი წლის განმავლობაში, მან თომსონის მითითებით შეისწავლა ელექტრომაგნიტური ტალღების სიჩქარე სხვადასხვა საგნებისა და მასალების მავთულების გასწვრივ.
მას შემდეგ რაც კემბრიჯის უნივერსიტეტში წელიწად-ნახევარი დაჰყო, მუსიკისადმი მისმა სიყვარულმა „მეფის კოლეჯში“ გადასვლა და სამლოცველო გუნდში სიმღერა გადააწყვეტინა. ბარკლას ხმა ძალიან ლამაზი იყო, მისი სოლოების დროს დარბაზი სავსე იყო მსმენელით. მას ამ დარგში 1903 წელს მიენიჭა ბაკალავარის ხარისხი, ხოლო 1907 წელს მაგისტრის ხარისხი. 1907 წელს ბარკლა დაქორწინდა მერი ესთერ ქოულზე, რომელთანაც მას ეყოლა სამი შვილი: ორი ბიჭი და ერთი გოგო.
1913 წელს, მას შემდეგ რაც კემბრიჯის უნივერსიტეტში იმუშავა, იგი ბუნებრივი ფილოსოფიის პროფესორი გახა ედინბურგის უნივერსიტეტში, ამ თანამდებობაზე იგი გარდაცვალებამდე იმყოფებოდა.
ბარკლამ მნიშვნელოვანი პროგრესი განიცადა რენტგენული გაფანტვის, რენტგენული სპექტროსკოპიის კანონების შემუშავებასა და დახვეწაში, და ასევე რენტგენის სხივების გადაცემის პრინციპებზე.
მას 1917 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში. ამ წელს იგი ასევე ნომინირდა სამეფო საზოგადოების მიერ, ჰიუზის პრემიით. 1922 წლიან 1938 წლამდე ცხოვრობდა ჰერმიტეიჯში, სამხრეთ-დასავლეთ ედინბურგში.
გარდაიცვალა 1944 წლის 23 ოქტომბერს, 67 წლის ასაკში.
პირადი ცხოვრება
იყო რელიგიური პიროვნება, მისი შრომა მიჩნეულია როგორც „ღმერთის, შემოქმედის ძიების ნაწილი“.
აღიარება
მთვარის ერთ-ერთ კრატერს, მის საპატივცემულოდ ეწოდა „ბარკლას კრატერი“.
გარდა ამისა, მისი სახელი დაერქვა „ლივერპულის უნივერსიტეტის“ ფიზიკის განყოფილების ლექტორთა თეატრს, აგრეთვე ბიოლოგიის ლაბორატორიას და ბიოფიზიკის ლაბორატორიას.
ნათია თოდუა
ნათია თოდუა (დ. 12 მარტი, 1996) — ქართველი მომღერალი, რომელიც ცნობილი გახდა The Voice of Germany-ს მეშვიდე სეზონის  მოგების შემდეგ.
2013-2016: ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ნათია თოდუა დაიბადა თბილისში, 1996 წლის 12 მარტს. 1992 წლის სამოქალაქო ომის დროს მისმა ოჯახმა დატოვა აფხაზეთი და დროებით თბილისში დასახლდა. როდესაც ნათია ორი წლის იყო, ოჯახი დაბრუნდა აფხაზეთში და დასახლდა გალის რაიონის სოფელ ნაბაკევში. სკოლის დამთავრების შემდეგ ნათია და მისი და დაბრუნდნენ თბილისში, უმაღლესი განათლების მიღების მიზნით. თოდუამ ჩააბარა კავკასიის უნივერსიტეტში, ეკონომიკის განხრით.
2013 წელს ნათიამ მონაწილეობა მიიღო მუსიკალურ კონკურს „მაგთიfანში“, სადაც გაიცნო ჯგუფ „ვაკის პარკის“ წევრები, რომლებთანაც თანამშრომლობდა 2016 წლამდე. 2014 წელს მან მონაწილეობა მიიღო X Factor Georgia-ში, ხოლო 2015 წელს –  X-Factor Ukraine-ში.
2016–დღემდე
2016 წელს თოდუა საცხოვრებლად გადავიდა ბრუხზალში (გერმანია),  სადაც ო პერის პროგრამით დაიწყო მუშაობა. მომდევნო წელს მან მონაწილეობა მიიღო The Voice of Germany-ს მეშვიდე სეზონის შესარჩევ ტურში, რომლის წარმატებით გავლის შედეგად, შეუერთდა ფინელი მუსიკოსის და ჯგუფ Sunrise Avenue-ს სოლისტის, სამუ ჰაბერის გუნდს. 2017 წლის 17 დეკემბერს The Voice of Germany-ს ფინალურ შოუში მან მოიპოვა შემოსული ხმების 50.1% და გახდა The Voice of Germany 2017-ის გამარჯვებული. გამარჯვების შემდეგ მან კონტრაქტი გააფორმა Universal Music Group-თან. 2017 წლის 29 დეკემბერს თოდუა დასახელდა როგორც გერმანიის ევროვიზიის ეროვნული კონკურსის, Unser Lied für Lissabon-ის ერთ-ერთი მონაწილე.
2020 წლის თებერვალში, რუმინეთში, ფესტივალზე The 12 Months Film Festival მომღერლის ვიდეომ „Love letter“ ორ ნომინაციაში გაიმარჯვა.
2022 წლის სექტემბერში ნათია თოდუა დაჯილდოვდა საქართველოს „ღირსების მედლით“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:Universal Music Group-ის შემსრულებლები კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები
ჯარამანის ნაჰია
ჯარამანა (არაბ. ناحية جرمانا) — სირიის რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჯარამანის პროვინციაში დაახლოებით 114 363 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 10 42 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
არჩილ ებრალიძე
არჩილ ებრალიძე (დ. 21 მარტი, 1908, ფოთი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 15 აგვისტო, 1960) — ქართველი სპორტსმენი, მოჭადრაკე, სსრკ-ის სპორტის ოსტატი (1941).
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ქანდაკების ფაკულტეტზე 1924–1926 წლებში, მოსკოვის სამხატვრო აკადემიაში ქანდაკების ფაკულტეტზე 1926–1928 წლებში. დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკური ფაკულტეტი 1935 წელს. რამდენჯერმე მიიღო მონაწილეობა სსრკ ჩემპიონატის ნახევარფინალში, ერთხელ ფინალში 1937 წელს, იყო ტიგრან პეტროსიანის მწვრთნელი. გახლდათ, ქართული საჭადრაკო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ქართულ ენაზე თარგმნა ლასკერის, კაპაბლანკას, ეივეს და ავერბახის შრომები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1960 კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
ვალერიან ძაბახიძე
ვალერიან ძაბახიძე (დ. 10 მაისი, 1903, ვანის მუნიციპალიტეტი — გ. 28 აპრილი, 1986) — ქართველი სამხედრო პირი.
1925 წელს დაამთავრა ქართული გაერთიანებული სამხედრო სკოლა. 1931-1932 წლებში ლენინგრადის ჯავშანსატანკო ჯარების მეთაურთა მოსამზადებელ კურსებზე სწავლობდა. 1937 წელს დაამთავრა მ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია. 1938-1941 წლებში საქართველოს სსრ სამხარეო კომისარი იყო. დიდი სამამულო ომის 1942-1945 წლებში მეთაურობდა 224-ე, 414-ე ქართულ მსროლელ დივიზიებს, მონაწილეობდა ქერჩის, სიმფეროპოლის და სევასტოპოლის განთავისუფლებისათვის ბრძოლებში. ომის შემდეგ მსახურობდა ვოლგისპირეთის, დონისა და შორეული აღმოსავლეთის სამხედრო ოლქებში. 1956 წლიდან თადარიგში იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა გენერალ-მაიორები კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
ბუტუანი
ბუტუანი (ოფიციალურად ქალაქი ბუტუანი; სებ: Dakbayan sa Butuan, ტაგ: Lungsod ng Butuan) — პირველი კლასის მაღალურბანიზებული ქალაქი ფილიპინებში, კარაგის რეგიონული ცენტრი. 2015 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 337 063 ადამიანია.
1001-დან 1521 წლამდე ბუტუანი იმავე სახელწოდების სამეფოს დედაქალაქის ფუნქციას ასრულებდა. ამ პერიოდში ქალაქი მთელ ფილიპინების არქიპელაგზე საუკეთესი იყო ოქროსა და ნავების წარმოებაში. ბუტუანი მდებარეობს აგუსანის ველის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე აგუსანის გასწვრივ. ჩრდილოეთიდან, დასავლეთიდან და სამხრეთიდან ჩრდილოეთ აგუსანი, აღმოსავლეთიდან — სამხრეთ აგუსანი, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთით ბუტუანის ყურე ესაზღვრება.
2000 წლამდე ბუტუანი ჩრდილოეთ აგუსანის პროვინციის დედაქალაქი იყო, შემდეგ კი 8811-ე რესპუბლიკური აქტის შესაბამისად იგი კაბადბარანმა ჩაანაცვლა. სტატისტიკური და გეოგრაფიული მიზნით ბუტუანი ჩრდილოეთ აგუსანის შემადგენლობაში შეჰყავთ, თუმცა ადმინისტრაციულად დამოუკიდებლად იმართება. საკანონმდებლო თვალსაზრისით ბუტუანი პროვინციის პირველ საკონგრესო რაიონში შედის.
ვასილ ვირასტიუკი
ვასილ ვირასტიუკი (Василь Вірастюк) დ. 22 აპრილი, 1974, ივანო-ფრანკივსკი, უკრაინის სსრ, სსრკ) ― უკრაინელი სპორტსმენი და პოლიტიკოსი. 2004 წელს პლანეტის უძლიერესი მამაკაცის ტიტული მოიგო. სპორტის შემდეგ პოლიტიკაში გადაერთო, 2021 წლის 28 მარტს უკრაინის შუალედურ არჩევნებში მიიღო მონაწილეობა და უმაღლესი რადას დეპუტატი გახდა. არის უკრაინის სპორტის დამსახურებული ოსტატი.
ბუტუანი
ძველი ბუტუანი
წინაკოლონიურ ხანაში ქალაქი ბუტუანის რაჯაჰნატის შემადგენლობაში შედიოდა, რომელიც მეტალურგიული ინდუსტრიითა და საზღვაო ტექნოლოგიებით იყო ცნობილი. სამეფო X-XI საუკუნეებში აყვავდა და ფართო ვაჭრობას ეწეოდა ტიამპასთან და შრივიჯაიასთან.
1001 წელს რაჯაჰნატმა სუნის დინასტიასთან დაამყარა კონტაქტი. წიგნში „სუნის ისტორია“ აკრძალულ ქალაქში ბუტუანელთა მისიის ვიზიტის შესახებაა მოთხრობილი, სადაც რაჯაჰნატი აღწერილია როგორც პატარა ინდური ქვეყანა ბუდისტური მონარქიით, რომელსაც მჭიდრო სავაჭრო კავშირები ჰქონდა ტიამპასთან. მისიამ, რომელსაც მეფე „კილინგი“ ხელმძღვანელობდა, სასამართლოში ტიამპის დესპანის თანაბარი უფლებები მოითხოვა, თუმცა იმპერიულმა სასამართლომ თხოვნა უარყო. საბოლოოდ შრი-ბატა შაჯის მმართველობის დროს სამეფომ ტიამპის თანაბარი დიპლომატიური უფლებები მიიღო. ორ სამეფოს შორის დიპლომატიურმა ურთიერთობებმა პიკს იუანის დინასტიის დროს მიაღწია.
კოლონიური ხანა
ბუტუანში პირველი მუნიციპალური არჩევნები 1902 წლის მარტში ჩატარდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს იაპონელების მიერ ფილიპინების ოკუპაციის პერიოდსი, 1943 წლის 12 მარტს, ბუტუანის ბრძოლაში ადგილობრივი პარტიზანებისა და იაპონელების ბრძოლის შედეგად ბუტუანის ნახევარზე მეტი დაიწვა. 1945 წლის 17 იანვარს კაბადბარანისა და ბუტუანის გზაზე პარტიზანები იაპონელებს დაესხნენ თავს, რათა ბუტუანში მდგომი იაპონური გარნიზონისთვის იარაღის მიწოდებაში ხელი შეეშალათ.
ვასილ ვირასტიუკი
მსახიობი
ასევე გადაღებულია რეკლამებში და გამოდიოდა იუმორისტულ ტელეშოუში „დიზელ-შოუ“.
ბუტუანი
გეოგრაფია
ბუტუანის ფართობია 81 662 ჰექტარი, რაც კარაგის რეგიონის 4.1%-ს შეადგენს. კიოპენის კლიმატური კლასიფიკაციით ბუტუანი ეკვატორული კლიმატური სარტყელის შემადგენლობაში შედის. ქალაქი 86 ბარანგაიდ იყოფა და 13 რაიონად ჯგუფდება. 1-დან 26-მდე ბარანგაიები პობლაკიონებია (ქალაქის საკუთრებაშია). 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 337 063 ადამიანს, ხოლო მოსახლეობის სიმჭიდროვის მაჩვენებელი ერთ კვადრატულ კმ-ზე 413 ადამიანს უდრის.
ვასილ ვირასტიუკი
მსახიობი
2004 წელს ტელეშოუში „ფორტ ბოიარდში“ გოლიათების გუნდში მონაწილეობდა.
ბუტუანი
ეკონომიკა
ბუტუანი კარაგის რეგიონის კომერციული, სამრეწველო და ადმინისტრაციული ცენტრია. იგი ჩრდილოეთ მინდანაოს სტრატეგიული სავაჭრო ჰაბია და მთავარ ქალაქებთან: დავაოსთან, კაგაიან-დე-ოროსთან, მალაიბალაისთან, სურიგაოსა და ტანდაგთან სახმელეთო გზებითაა დაკავშირებული. ბუტუანში მდებარეობს ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე დატვირთული ბანხასის აეროპორტი, რომლის მგზავრთბრუნვამაც 2012 წელს 525 000 ადამიანი შეადგინა.
ვასილ ვირასტიუკი
მსახიობი
thumb|გოლიათთა ტურნირი. 2008 წელი. ჟიტომირი
განათლება
2013 წელს „პერსონალის მართვის რეგიონთაშორისი აკადემია“ დაასრულა. სპეციალობით: „მენეჯმენტი, ეკონომიკა და ბიზნესის მართვა“.
ბუტუანი
ეკონომიკა
ქალაქში 260-ზე მეტი ფინანსური ინტიტუტი ფუნქციონირებს, მათ შორის: Metrobank, ფილიპინების კუნძულების ბანკი, ფილიპინების ეროვნული ბანკი და სხვ. ფილიპინების დეპოზიტების დაზღვევის კორპორაციის მონაცემებით, 2013 წლის დეკემბერში ბუტუანში დეპოზიტების საერთო რაოდენობა 18 944 854 000ფილიპინურ პესოს გაუტოლდა, რაც კარაგის რეგიონის მთლიანი დეპოზიტების 45%-ს შეადგენდა.
ვასილ ვირასტიუკი
პოლიტიკური საქმიანობა
2021 წლის 11 თებერვალს პოლიტიკურმა პარტია „ხალხის მსახურის“ პოლიტსაბჭომ გადაწყვიტა შუალედურ არჩევნებში ივანო-ფრანკოს ოლქში დეპუტატობის კანდიდატად ვირასტიუკი წარედგინა. არჩევნებში მონაწილეობა პირადად პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ შესთავაზა. არჩევნები 28 მარტს ჩატარდა და უკრაინის ცენტრალურმა საარჩევნო კიმისიამ ვირასტიუკი გამარჯვებულად გამოაცხადა. არჩევნებში სულ 50 181 ბიულეტენი შევიდა, საიდანაც ვასილმა ხმათა 30,95% მიიღო (15 536 ხმა). მეორე ადგილზე 30,11%-ით (15 114 ხმა) ბიზნესმენი ალეკსანდ შევჩენკო გავიდა პარტია „მომავლისთვის“, მესამეზე რუსლან კოშულინსკი 28,51%-ით (14 311). შევჩენკოს გუნდმა განაცხადა რომ არჩევნები დარღვევით ჩატარდა და 2 მაისს სასამართლოში სარჩელი შეიტანა. ივნისის დასაწყისში უკრაინის უზენაესმა სასამართლომ შედეგები ძალაში დატოვა და ვასილი 15 ივნისს უმაღლესი რადას დეპუტატი გახდა.
ბუტუანი
ეკონომიკა
ბუტუანის მთავარი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტებია: ბრინჯი, ბანანი, ქოქოსი, კრევეტები და შინაური ფრინველები. წამყვან დარგებს შორისაა ხის დამუშავება, ავეჯის წარმოება, საწვავის განაწილება და გემთმშენებლობა. ქალაქში ვითარდება ინდუსტრიული პარკიც.
ვასილ ვირასტიუკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინელები კატეგორია:უკრაინელი სპორტსმენები კატეგორია:უკრაინის მე-9 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:22 აპრილი კატეგორია:1974 წელი სპორტში
ბუტუანი
სქოლიო
კატეგორია:ბუტუანი კატეგორია:ფილიპინების დამოუკიდებელი ქალაქები
ნოეს მავზოლეუმი
მინი|ნოეს მავზოლეუმი ნოეს მავზოლეუმი, ანუ წინასწარმეტყველი ნოეს აკლდამა (Nuh peyğəmbərin türbəsi) — მავზოლეუმი-ტიურბე ქალაქ ნახიჩევანის (აზერბაიჯანი) სამხრეთ ნაწილში, ქიოხნე-გალის (ძველი ციხის) ტერიტორიაზე. ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონის მიხედვით, ზოგიერთი სპარსი და სომეხი ისტორიკოსი აკლდამას მიაკუთვნებს ძვ. წ. 1539 წელს. თანამედროვე სახით მავზოლეუმი აღდგენილია 2006 წელს ადგილობრივი ხელისუფლების გადაწყვეტილებით. აკლდამა შედგება ქვედა სართულის ტაძრის ნარჩენებისგან. მასში ჩადიან კიბეებით. აკლდამაში დგას ქვის ბოძი. გადმოცემის მიხედვით, ამ ბოძის ქვეშ დამარხულია ნოეს ნეშთი. აზერბაიჯანის ეროვნულ მუზეუმში ინახება ბაჰრუზ კენგერლის ნახატი, რომელზეც გამოსახულია დაახლოებით 100 წლის წინანდელი ნოეს აკლდამის მდგომარეობა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მავზოლეუმები კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა
რეინკარნაცია
მინი|რეინკარნაციის ეტაპები ინდურ რელიგიებში რეინკარნაცია (reincarnatio „ხელახალი განსხეულება“) — რელიგიური ან ფილოსოფიური კონცეფცია ადამიანის ფიზიკური გარდაცვალების შემდეგ დედამიწაზე დაბადების გზით მისი სულის ხელახლა მოვლინების შესახებ. რეინკარნაციის კონცეფცია გულისხმობს, რომ სულს დაბადებისთანავე ავიწყდება წინა ცხოვრებების შესახებ. ის, ასევე, გულისხმობს სულისთვის საშუალების მიცემას შემდგომ ცხოვრებაში მიიღოს ახალი გამოცდილება და შეასრულოს კარმა, რაც საბოლოო ჯამში სულიერი ევოლუციისთვის არის საჭირო.
რეინკარნაციის დოქტრინა ცენტრალურ ადგილს იკავებს ინდური რელიგიების უმეტესობაში. ის, აგრეთვე, მიღებულია თანამედროვე რელიგიურ მიმდინარეობებში (სპირიტიზმი, თეოსოფია, „ნიუ ეიჯი“), სხვადასხვა აფრიკულ ტრადიციებში და ისეთი ეზოთერიულ მიმდინარეობებში, როგორიცაა კაბალა, გნოსტიციზმი და ეზოთერიული ქრისტიანობა. იდეა, დედამიწაზე დაბადების გზით სულების ხელახალი მოვლინები შესახებ, ასევე გამოთქმულია ზოგიერთი ანტიკური ფილოსოფოსის მიერ, მათ შორის სოკრატეს, პითაგორას და პლატონის მიერ. მეორეს მხრივ, აბრაამისეული რელიგიების უმეტესობას (იუდაიზმი, ქრისტიანობა, ისლამი) არ წამთ რეინკარნაციის კონცეფცია.
ბოლო ათწლეულების განმავლობაში, ევროპისა და ჩრდილო ამერიკის ბევრ მცხოვრებს გაუჩნდა ინტერესი რეინკარნაციისადმი. რეინკარნაცია, ასევე ხშირად არის ნახსენები თანამედროვე ფილმებში, წიგნებსა და პოპულარულ სიმღერებში.
სქოლიო
კატეგორია:რეინკარნაცია კატეგორია:ეზოტერიზმი
სერჯო მატარელა
სერჯო მატარელა (Sergio Mattarella; დ. 23 ივლისი 1941, პალერმო, სიცილია) — იტალიელი იურისტი და პოლიტიკოსი, იტალიის კონსტიტუციური სასამართლოს წევრი (2011–2015), იტალიის პრეზიდენტი 2015 წლის 3 თებერვლიდან.
სხვადასხვა დროს ეკავა თავდაცვის, განათლების, პარლამენტის საკითხთა მინისტრის თანამდებობები. იყო პრემიერ-მინისტრის მოადგილე. 1983–2008 წლებში იყო დეპუტატთა პალატის IX–XV მოწვევების დეპუტატი. 2011 წლის 11 ოქტომბრიდან იტალიის პარლამენტმა აირჩია საკონსტიტუციო სასამართოს წევრად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1941
კოლნიზა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
დიფსიზის ნამოსახლარი
დიფსიზის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოს სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 7-8 კილომეტრის მოშორებით, დიფსიზისხევის მარჯვენა მხარეზე. განეკუთვნება ძვ. წ. II-I ათასწლეულებს.
ძეგლი 1981 წელს აღმოაჩინა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის ხელმძღვანელობით. სერი რომელზეც ნამოსახლარი მდებარეობს დოდოქრის გაგრძელებაა. მისი ჩრდილოეთ მხარე ვაკეა, სამხრეთი ფლატიანია, ხოლო აღმოსავლეთი საკმაოდ დამბრეც ფერდობებს წარმოადგენს. ნამოსახლარი ფლატის პირასაა. იგი ნახევარწრიულია, შემოსაზღუდულია ხელოვნური თხრილით. გამაგრებული ყოფილა ქვის ზღუდითაც, რაზეც მიანიშნებს ველის დონეზე შემორჩენილი ქვის წყობები. ნამოსახლარის ცენტრში შემაჩლებული ქვის გროვაა. დავდაცვითი ზღუდის შიგნით, შემაღლებულ, ცენტრალურ ნაწილს ნახევარწრიულად ორ სიმეტრიულ რიგად შემოუყვება პატარა სათავსები. სათავსები აღსაიშნავი სიზუსტითაა ზომებსა და განლაგებაში.
ნამოსახლარს ჩრდილოეთით და ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება საკმაიდ დიდი დასახლება. იგი სწორკუთხაა და ირგვლივ ხელოვნური, 1.7 მეტრის სიმაღლის მიწაყრილი აკრავს.
ნამოსახლარებზე აღმოჩნდა კარგად განლექილი და ქვიშანარევი თიხისაგან დამზადებული, ლეგა ფერის კონცენტრული ან წიწვისებრი ამოღარული ორნამენტით შემკული თიხის ჭურჭელი, ხელსაფრქვავის ფრაგმენტები, თოხები და ობსიდიანის ზოგჯერ რეტუშირებული ანტაკაცები.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გაიანა 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გაიანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მიხეილ იმერლიშვილი
მიხეილ იმერლიშვილი (დ. 1913 — გ. 1942) — ქართველი სოფლის მეურნეობის მუშაკი.
ბიოგრაფია
მიხეილ იმერლიშვილი უმაღლესი განათლებით იყო. მობილიზაციამდე მუშაობდა აგრონომად. 1941 წლის 25 აგვისტოდან მსახურობდა წითელი არმიის რიგებში. საგამოძიებო საქმის მიხედვით, მიხეილ იმერლიშვილი 1941 წელს მობილიზაციით წითელი არმიის რიგებში გაიწვიეს მაშინ, როცა გერმანიის ჯარები მოსკოვს უახლოვდებოდნენ. 1942 წლის 20 სექტემბერს ამიერკავკასიის ფრონტის სამხედრო ტრიბუნალმა მიხეილ იმერლიშვილს მიუსაჯა სასჯელის უმაღლესი ზომა – დახვრეტა ქონების კონფისკაციით. იყო ორგანიზაცია „სამანის“ წევრი, რომელიც მიზნად ისახავდა საბჭოთა რეჟიმის დამხობას შეიარაღებული აჯანყების გზით და საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:ქართველი სოფლის მეურნეობის მუშაკები მ
ჭილურტის წმინდა გიორგის ეკლესია
ჭილურტის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭილურტის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 300 მეტრზე, მთის ფერდობზე. განეკუთვნება IX-X საუკუნეებს. გალავანშემოვლებულ მცირე ფართობის ბაქანზე დგას რიყისა და ნატეხი ქვით ნაგები ორსართულიანი შენობა. გალავანს შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. გეგმით კვადრატია, შენობის ორივე სართულზე თითო სწორკუთხასაკურთხევლიანი დარბაზული ეკლესიაა. შესასვლელი პირველ სართულზე დასავლეთიდანაა. მეორეზე სამხრეთიდან. ორივე კარი არქიტრავიანია. ორივე ეკლესიის დარბაზი ცილინდრული კამარითაა გადახურული, ხოლო საკურთხეველი - კონსოლებზე დაყრდნობილი კონქით. პირველ სართულზე აღმოსავლეთით და დასავლეთით თითო სწორკუთხა სარკმელია. აღმოსავლეთ სარკმლის ქვეშ, კედელზე ტრაპეზია მიშენებული. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში კონსოლებზე მოწყობილი თაროა. დარბაზის იატაკი კარის ზღურბლზე ორი საფეხურით დაბლაა. მეორე სართულზე აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია. ფასადები შელესილი და შეთეთრებულია. შენობის ლავგარდანი თაროსებრია და ფრონტონის ძირებთან ჰორიზონტალური გადანაკეცები აქვს. სახურავი ფიქლისაა, ორფერდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დირიანი
დირიანი (Dıryan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 758 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ნუგზარ ბაგრატიონ-გრუზინსკი
ნუგზარ პეტრეს ძე ბაგრატიონ-გრუზინსკი (დ. 25 აგვისტო, 1950, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, პოეტ პეტრე გრუზინსკის შვილი, ბაგრატიონთა შთამომავალი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი 1971 წელს და სარეჟისორო ფაკულტეტი 1976 წელს. რეჟისორად მუშაობდა საქართველოს ტელევიზიაში (1975, 1980-1984), თბილისის კინომსახიობთა თეატრში (1975-1980, 1984-1991). 1991-1994 წლებში ასწავლიდა ხელოვნების აკადემიაში. 1996-1997 წლებში იყო გრიბოედოვის თეატრის მთავარი რეჟისორი, 1997 წლიდან — კინომსახიობთა თეატრის მთავარი რეჟისორი. დადგმული აქვს სპექტაკლები: მ. ფერმოს „კარებს აჯახუნებენ“, მიხეილ მრევლიშვილის „წამება დედოფლისა“, ილია ჭავჭავაძის „განდეგილი“, გურამ დოჩანაშვილის „აღდგენითი სამუშაოები“, ნოდარ დუმბაძის „ასტვაც ინჩუ ჰამარ“ და სხვ.
ნუგზარ ბაგრატიონ-გრუზინსკი არის „საქართველოს სამეფო სახლის“ მეთაური, თუმცა ბაგრატიონთა შთამომავლებს შორის სამეფო სახლის უფროსობის საკითხი სადავოა გრუზინსკის ყოფილი სიძის, დავით ბაგრატიონ-მუხრანელის ანალოგიური პრეტენზიის გამო. საქართველოს საპატრიარქოს მეცადინეობით დავით მუხრანელი 2009-2013 წლებში დაქორწინებული იყო ნუგზარის ქალიშვილზე, ანაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:ქართველი თეატრის რეჟისორები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ნუგზარ ნუგზარ
ფანტაზია
ფანტაზია (fantasia,   -დან, φαντασία-დან — წარმოსახვა) —  თავისუფალი ფორმის საკრავიერი პიესა. XVI საუკუნეში გიტარის, ლიუტნისა და კლავიშებიანი საკრავებისათვის იწერებოდა პოლიფორნიური წყობის ფანტაზიები (რიჩერკრუსა და ტოკატის მსგავსი). XVII საუკუნეში ფანტაზიამ განიცადა კონცერტის, სიმფონიის, უვერტიურის, სონატის, რონდოს გავლენა. XVIII საუკუნეში მას ასრულებდნენ როგორც სხვა ნაწარმოების (მაგ., ფუგის, ზოგჯერ სონატის) შესავალს. XIX საუკუნეში ფანტაზია დაუახლოვდა სონატას. ფანტაზია ხშირად იქმნება როგორც სონატური ფორმის თავისუფალი ვარიანტი; სტრუქტურით ზოგჯერ სიმფონიურ პოემას უახლოვდება. ფართოდაა გავრცელებული ფანტაზია, როგორც ოპერის, ბალეტის, ხალხური სიმღერების მელოდიათა თემების გადამუშავებაზე დაფუძნებული ვირტუოზული პიესა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკის ჟანრები