cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ველისციხის ღვთისმშობლის ეკლესია
გარშემოსავლელის სამხრეთით და დასავლეთით ფრთები გაიწმინდა ნაყარი მიწისგან და კონსერვაცია გაუკეთდა მათ შემორჩენილ კედლებს. მთავარ ეკლესიაზე მოიხსნა მეორე სართული, ხოლო ჩრდილოეთ ეკლესიაზე — გვიანდელი დანაშენის შემორჩენილი კედელი. ძირითადი ნაწილების მიხედვით, მთავარი და ჩრდილოეთი ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით. ბაზილიკა ნაგებია რიყის ქვით. ქვები შერჩეულია და დაწყობილია სწორხაზოვან რიგებად. კუთხეებისათვის გამოყენებულია განსაკუთრებით დიდი ზომების და ფორმით სწორი ქვები. მთავრი ეკლესის საკმაოდ ვრცელი (შიდა ზომები: სიგრ.- საკურთხევლის ჩათვლით — 11,3 მ, სიგ. — 4,3მ) განათებული ოთახი სარკმლით - თითო აღმოსავლეთით და დასავლეთითაა, ხოლო ორი — სამხრეთი სარკმლები თარაზულდაა გადახურული,ხოლო დანარჩენ ორს ნახევარწრიული თავი აქვს. შესასვლელები ორია, სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. XVII საუკუნეში განახლების დროს დასავლეთი შესასვლელის ამაღლების მიზნით, მის ზემოთ კედელი გაუნგრევიათ, წირთხლები კი აგურით გამოუყვანიათ და ღიობი ოდნავ დაუვიწროებიათ. საკურთხევლის აფსიდი ნალისებრია. იგი დარბაზისგან გამოყოფილია ორსაფეხურიანი მხებით (XVII საუკუნეში წინა საფეხურის ქვედა ნაწილები ჩამოუჭრიათ), რომლებსაც ეყრდნობა კონქსის ასევე ორსაფეხურიანი თაღი. თაღის ორივე საფეხური ნალისებრი ფომისაა, მსგავსი ფორმისაა კამარაც, რომლის დასაყრდნობად დასავლეთ კედელთან მოწყობილია განიერი საბჯენი თაღი. აფსიდში ორი მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშაა. სამხრეთი ეკლესია აღმოსავლეთით ნალისებრი აფსიდითაა დასრულებული. სამხრეთ კედელში მოწყობილი ყოფილა ორმალიანი თაღოვანი შესასვლელი — მრგვალი სვეტით შუაში.
ჩრდილოეთი ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია სწორი კედლით, რაშიც მოწყობილია განიერი და მაღალი ნალისებრი თაღით დასრულებული ნიშა. იგი წირვის დროს, როგორც ჩანს, აფსიდის მოვალეობას ასრულებდა. კამარა ჩამოსხმულია ქარგილზე: მთავარი ეკლესიის კედელთან იგი დყრდნობლია საფეხურზე (მაქსიმალური სიგრძე 27 სმ),რომელიც გამოყვანილია კედლის ზედა ნაწილის სისქის შემცირებით ქვედას მიმართ. ანალოგიური საფეხურია გამოყვანილი მთავარი ეკლესიის სამხრეთ და დასავლეთ კედლებზეც. სამკვეთლო განათებულია აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი სწორკუთხა სარკმლით, გადახურულია სხმული კამარით. მთავრ ეკლესიაში გამავალი კარი თარაზულად გადახურულია. გარშემოსასვლელის დასავლეთ ნაწილს შესასვლელი დასავლეიდან ჰქონია. გარედან ეკლესია სრულიად სადაა. კედლები დასრულებული იყო თაროსებრი ლავგარდნით, რომელიც გაფორმებული იყო პატარა ნალისებრი თაღების მწკრივით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნორაშენი (არაგაწოტნი)
ნორაშენი (Նորաշեն) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 950 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 139 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 51 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 22.2 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
რომის ხელშეკრულება (1957)
რომის 1957 წლის ხელშეკრულება — საერთაშორისო ხელშეკრულება, რომლის მთავარი მიზანი ევროპის ერთიანი ბაზრის შექმნა იყო. თავდაპირველად ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს ბელგიამ, გერმანიამ, იტალიამ, ლუქსემბურგმა, ნიდერლანდებმა და საფრანგეთმა. ამავე დღეს რომში ხელი მოეწერა მეორე ხელშეკრულებას ევროპის ატომური ენერგიის გაერთიანების შესახებ.
რომის ხელშეკრულების საფუძველზე ჩამოყალიბდა ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობა. შეთანხმების მიხედვით, მოიხსნა ბარიერები საგარეო ვაჭრობისთვის, საქონლის (რაც საბაჟო კავშირის შექმნას ნიშნავდა), პირთა და ასევე მომსახურებისა და კაპიტალის თავისუფალი გადაადგილებისთვის ეკონომიკური გაერთიანების წევრ სახელმწიფოებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის კავშირი
ვაზისუბნის სამების ეკლესია
ვაზისუბნის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანში, სოფლის თავში, კოჭლიაანთეულად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.
2008-2009 წლებში ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია საკმაოდ დაუდევრად აღადგინა. აღდგენისას გრძივი კედლების ხაზზე ახალი კედლები ააგეს და ეკლესია მნიშვნელოვნად დააგრძელეს (გარეთა ზომები 11,7×4,8 მეტრი). ეკლესიის ძველი ნაწილი (5,6×4,8 მეტრი) ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. შემორჩენილი იყო ნახევარწრიული აფსიდი - კონქით და გრძივი კედლების აღმოსავლეთი ნაწილი (სიგრძე დაახლოებით - 3 მეტრია) წყვილ პილასტრთან და მათზე დაყრდნობილ საბჯენ თაღთან ერთად. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს. სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე კარი აღდგენილ კედლებშია მოწყობილი. აფსიდში გაჭრილია ვიწრო სარკმელი, რომლის ქვემოთ, კედელზე, მიშენებულია ქვითკირის ტრაპეზი. მსგავსი ნაგებობა აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდზეა მიდგმული. იგი როგორც ჩანს სამკვეთლოს დანიშნულებას ასრულებდა. საკურთხეველი დანარჩენი სივრცისაგან გამიჯნულია აღდგენის დროინდელი, კვადრატული აგურით ნაშენი კანკელით. გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში, აფსიდის ბოლოებთან, თითო განიერი, სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის ძველი ნაწილი ცილინდრული კამარითაა გადახურული. აღდგენილი ნაწილი კი ხის კოჭებზე დაწყობილი ღარისებრი კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტარიელ ჟარკიმბაევი
ტარიელ ჟარკიმბაევი (დ. 17 სექტემბერი, 1996) — ყირგიზი მოთხილამურე. მან წარადგინა ყირგიზეთი 2018 წლის ზამთრის ოლიმპიადაზე სადაც 78-ე ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ყირგიზი სპორტსმენები ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ყირგიზი მოთხილამურეები
ვაზისუბნის წმინდა გიორგის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია საშუალო და მსხვილი ზომის რიყის ქვით. გარე კუთხეებში საგანგებოდ შერჩეული რიყის ქვებია გამოყენებული. წყობა ირეგულარულია. ეკლესიის შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რაშიც სწორკუთხა, გარეთკენ თანდათან დავიწროებული სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა, ხოლო ქვემოთ კედელზე ოთხწახნაგა ტრაპეზია მიდგმული. მეორე ასეთივე ტრაპეზი მიშენებულია აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდზე. იგი როგორც ჩანს, სამკვეთლოდ გამოიყენებოდა. აფსიდი წესიერი ფორმის კონქითაა გადახურული, კონქის თაღი ნახევარწრიულია. საკურთხეველი დარბაზის იატაკთან შედარებით ერთი საფეხურითაა შემაღლებული. დარბაზი გადახურული იყო, ცილინდრული კამარით. ეკლესია დაბურული ყოფილა ღარისებრი კრამიტით.
არბერის სამთავრო
არბერის სამთავრო ან ალბანონი (ალბანური: Arbër ან Arbëria, გეგური ალბანური: Arbn ან Arbnia, Ἄρβανον) — შუა საუკუნეებში წარმოქმნილი პირველი ალბანური სახელმწიფო. სათავადო დაახლოებით 1190 წელს, კრუიას რეგიონში არხონმა (მაღალსაჩინო პირი ბიზანტიაში) პროგონმა დააარსა. პროგონი შემდგომში მისმა შვილებმა გიინმა (1198–1208) და დიმიტრმა (1208–1216) შეცვალეს. პროგონების ოჯახის ბოლო მამაკაცი წარმომადგენლის დიმიტრის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა გიინის ქალიშვილის მეუღლე ბერძენი თავადი გრეგორი კამონასი (დაახ. 1216–1253). გრეგორის შემდგომი და სამთავროს ბოლო თავადი იყო მისი სიძე ალბანელი თავადი გოლემი (დაახ. 1252–1254). სათავადო 1255 წელს გაუქმდა.
თავისი არსებობის განმავლობაში სამთავრო ინარჩუნებდა ავტონომიას ჯერ ბიზანტიის იმპერიის და შემდეგ 1205-დან ეპირის დესპოტატის შემადგენლობაში. მას ასევე მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდა სერბეთთანაც.
მისი ეკონომიკის ძირითად წყაროს წარმოადგენდა ძველი რომაული სავაჭრო გზა Via Egnatia, რომელსაც აქტიურად იყენებდა ბიზანტიის იმპერია.
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ისტორია კატეგორია:ბალკანეთის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
ნიჟნაია-მანიავა
ნიჟნაია-მანიავა (Түбәнге Мәнәү) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 58 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
ვაზისუბნის მეორე სამარხი
ვაზისუბნის მეორე სამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 500 მეტრზე, მდებარეობს მხვრივხევის მარჯვენა ნაპირზე ე. წ. სამკარიანი ეკლესიიდან ჩრდილოეთით 200  მეტრზე. განეკუთვნება ადრინდელ შუა საუკუნეებს.
ძეგლი აღმოჩნდა 2010 წელს. წყალდიდობის დროს ადიდებულმა ხევმა მიწა წაიღო და სამარხი გაშიშვლდა. იგი ინდივიდუალურია, წარმოადგენს ქვაყუთს, რომელიც შედგენილია კარგად გათლილი ოთხი ფილაქვით და გადახურულია სამით. დამხრობილია აღმოსავლეთის და სამხრეთის მიმართულებით. გადახურვის ერთ-ერთი ფილა ჩამტვრეულია. სამარხი გაძარცვულია მიცვალებულის ძვლები ერთმანეთშია არეული. ინვენტარი არ აღმოჩენილა.
ბარასინგა
ბარასინგა, ასევე ჭაობის ირემი — ირმის ერთ-ერთი სახეობა. გავრცელებულია ინდოეთის სუბკონტინენტზე. მისი პოპულაცია ფრაგმენტულადაა შემორჩენილი ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ინდოეთში. ორი იზოლირებული პოპულაცია შემორჩა ნეპალში. ბარასინგა პაკისტანსა და ბანგლადეშში გადაშენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ირმისებრნი
ხუან-გუერას რაიონი
ხუან-გუერას რაიონი (Distrito de Juan Guerra) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის სან-მარტინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 286 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 196.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სან-მარტინის პროვინციის რაიონები
სარი-კამიში (კადამჯაის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:კადამჟაის რაიონის სოფლები
ტაიგერ ვუდსი
ელდრიქ ტონტ ტაიგერ ვუდსი (დ. 30 დეკემბერი, 1975) — ამერიკელი გოლფის მოთამაშე. მსოფლიოში ერთ-ერთი მაღალშემოსავლიანი სპორტსმენი. პროფესიონალურ გოლფს 20 წლის ასაკიდან თამაშობს. 1997 წლის ივნისში იგი მსოფლიოს რეიტინგში პირველი გოლფის მოთამაშე იყო. სამი გრენდ სლემის მფლობელი. Laureus World Sports Awards-ის წლის სპორტსმენი: 2000, 2001. Tiger Woods Foundation-ის დამფუძნებელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:ამერიკელი გოლფის მოთამაშეები კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი
რომეო კანკია
რომეო კანკია (დ. 27 მაისი, 1992, ზუგდიდი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ მარცხენა მცველი, ასევე შეუძლია ნახევარდაცვის მარცხენა ფლანგზე თამაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებული ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი
ნოდარ გურაბანიძე
ნოდარ სარდიონის ძე გურაბანიძე (დ. 16 სექტემბერი, 1930, თბილისი) — ქართველი თეატრმცოდნე, თეატრის კრიტიკოსი. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1997), პროფესორი (1994). საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1978), კ. მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის (1987), საქართველოს სახელმწიფო პრემიის (1998), შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის (2011) ლაურეატი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტი 1954 წელს. 1969–1972 წლებში იყო გამომცემლობა „ხელოვნების“ დირექტორი, 1973–1981 — საქართველოს სსრ კულტურის მინისტრის პირველი მოადგილე. 1981 წლიდან ჟურნალ „საბჭოთა ხელოვნების“ (1990 წლის №4-იდან „ხელოვნება“) მთავარი რედაქტორია. 1969 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწევა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტში, შემდეგ საქართველოს შოთა რუსთაველის სახ. სახელმწიფო თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტში; 1996-2004 წლებში ამავე დაწესებულების პრორექტორი სამეცნიერო დარგში, 2006 წლიდან — სრული პროფესორი.
რეგულარულად აქვეყნებს პერიოდულ პრესაში კრიტიკულ წერილებს, რეცენზიებს, ნარკვევებს. ავტორია წიგნებისა: „ილია ჭავჭავაძე და ქართული თეატრი“ (შემდგენელი, შესავალი წერილი, 1955), „სტანისლავსკი“ (1963), „გიორგი შავგულიძე“ (1963, 1968), „სცენა, რეჟისორი, მსახიობი“ (1966), „აკაკი ხორავა“ (1971), „დიდ გზებზე“ (1971), „მრავალსახეობა თეატრისა“ (1972), „კოტე მარჯანიშვილი“ (1972), „გიგა ლორთქიფანიძე“ (1972), „გამარჯვების გზით“ (1984), „რევოლუციური თანამედროვეობა და თეატრი“ (1981), „სამყარო თეატრალის თვალით“ (1998), „ავსტრალიიდან — ამერიკამდე“ (1998), „კოტე მახარაძე“ (2001), „ჩემი ცხოვრების თეატრი“ (2006). დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი თეატრმცოდნეები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ლიზა ფონსაგრივსი
ლიზა ფონსაგრივსი (Lisa Fonssagrives; Lisa Fonssagrives; დ. 17 მაისი, 1911 — გ. 4 თებერვალი, 1992) დაბადებული ლიზა ბირგიტა ბერნსტოუნი — შვედი მოდელი. მსოფლიოში ცნობილია როგორც პირველი სუპერმოდელი. ბავშვობაში სწავლობდა ფერწერას. ემზადებოდა ცეკვაში ბერლინში. შვედეთში დაბრუნების შემდეგ გახსნა ცეკვის სკოლა. პარიზში გაიცნო ფოტოგრაფი ფერნანდ ფონსაგრივსი, რომელმაც გაუხსნა მას გზა სამოდელო ბიზნესისაკენ. მალე ვოგმაც გამოაქვეყნა მისი სურათები. 1935 წელს იქორწინა ფერნანდ ფონსაგრივსზე. 1950 წელს ისინი დაშორდნენ და ლიზა მეორედ იმავე წელს უკვე ფოტოგრაფ ირვინგ პენს გაჰყვა ცოლად. ჰყავდა ორი შვილი. გარდაიცვალა 80 წლის ასაკში ნიუ-იორკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:შვედი მოდელები
აბელ აპშერი
აბელ პარკერ აპშერი (Abel Parker Upshur; დ. 17 ივნისი, 1790 – გ. 28 თებერვალი, 1844) — ამერიკელი იურისტი, პლანტატორი, მონათმფლობელი, მოსამართლე და პოლიტიკოსი. ათწლეულების განმავლობაში ვირჯინიის შტატში აქტიური პოლიტიკური საქმიანობის შემდეგ გახდა საზღვაო ძალების მდივანი, შემდგომ აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი პრეზიდენტის ჯონ ტაილერის დროს. გარდაიცვალა 1844 წლის 28 თებერვალს, ერთ-ერთ ხომალდზე იარაღის აფეთქების შედეგად.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
დენიელ აპშერი დაიბადა ნორთჰემპტონის ოლქში ვირჯინიის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, 1790 წელს, ენ პარკერისა და ლიტლტონ აპშერის ოჯახში. დაერქვა მამამისის სახელი, რომელიც 1790 წლის 25 მარტს გარდაიცვალა. ბაბუამისი იყო ჯორჯ პარკერი. მისი ძმა ჯორჯ პ. აპშერი (1799-1852) გახდა საზღვაო ძალების გამორჩეული ოფიცერი;
ქორწინება და ოჯახი
აპშერი პირველად დაქორწინდა ელიზაბეტ დენისზე აკომაკის ოლქში, ვირჯინიაში 1817 წლის 26 თებერვალს; იგი გარდაიცვალა მშობიარობისას 1817 წლის 28 ნოემბერს. მეორეჯერ დაქორწინდა თავის მეორე ბიძაშვილზე, ელიზაბეტ ენ ბრაუნზე. წყვილს ჰყავდა ერთი ქალიშვილი, სუზან პარკერ ბრაუნ აპშერი (1826-1858).
სქოლიო
კატეგორია:პრინსტონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:იელის კოლეჯის კურსდამთავრებულები კატეგორია:აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები კატეგორია:გარდაცვლილი 1844 კატეგორია:დაბადებული 1790
გულების ციხე
გულების ციხე — ქედის მუნიციპალიტეტის ამავე სახელწოდების სოფლის თავში მდებარე საწუმპიას მთაზეა განლაგებული. იგი სოფელ გულებიდან 3-4 კმ-ით არის დაშორებული.
ძეგლის აღწერა
ციხეს დასავლეთიდან ერთადერთი ვიწრო კლდოვანი მისასვლელი აქვს. ციხის ფართობი 70-80 მ²-ია. აქ მხოლოდ ერთი 14 მ² ნაგებობაა შემონახული, რომელსაც შესასვლელი სამხრეთი მხრიდან აქვს. შესასვლელის სიგანე 0,95 მ-ია, სიმაღლე — 1,15 მ. შესასვლელის ღრიჭო 1,05 მ სიმაღლეზეა დატანებული. ზღუდარის ლოდის ზომებია 3,10х0,18 სმ. ზღუდარს ქვემოდან კარგად ემჩნევა საურდულე ფოსო. ყველაზე საინტერესოა დასავლეთის კედელი, რომელშიც დატანებულია სამი ლამაზად გამოკვეთილი სათოფური. მათგან ორი გარედან 1,10 მ სიმაღლეზე მდებარეობს, ხოლო მესამე 2,30 მ სიმაღლეზე.
კოშკი უდავოდ სართულებიანი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ მისი დაზიანების გამო, ამის საბუთის მიკვლევა არ ხერხდება. ციხის ტერიტორიაზე სხვა რამ ნაგებობების კვალი არ შეიმჩნევა. ციხე ნაგებია ფლეთილი ქვებით კირის ხსნარზე. შეინიშნება უსწორმასწორო წყობა. ეს ქვები აქვე მახლობლადაა მოპოვებული. რაც შეეხება წყლის საკითხს, ეტყობა, მახლობელ წყაროებს იყენებდნენ. აქ შესანიშნავი წყაროებია სასვინტრიაში, ცივწყაროში, წუმპიაში. წყლის შესანახხად უნდა ჰქონოდათ წყალსაცავი, რომლის მიგნება ვერ მოხერხდა.
გულების ციხე მარჯვე ადგილას მდებარეობს. აქედან მხედველობის არეში ექცევა ვრცელი ტერიტორია. ერთის მხრით დანდალომდე, ხოლო მეორეს მხრით შავშეთის ქედამდე და აჭარის წლის გამოღმა ზენდიდის სერამდე. იგი ეტყობა ამ ტერიტორიის საბატონოდ იყო აშენებული.
მშენებლობის ტექნიკით (ფლეთილიქვების არასწორი წყობით, სათოფურებით და შემონახული ცნობების საფუძველზე იგი XII-XIII საუკუნეებით თარიღდება.
აღსანიშნავია ასევე ის, რომ 1575-1756 წლებში ამ ციხეში ყოფილან შეხიზნულნი სამცხის ათაბაგი ყვარყვარე IV და მისი დედა დედისიმედი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ქონების გადასახადი
ქონების გადასახადი — გადასახადი ქონების ფლობაზე. მისი გადახდა ევალებათ როგორც იურიდიულ პირებს ისე ფიზიკურ პირებს (მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად).
საქართველო
საქართველოში ქონების გადასახადი მიეკუთვნება „ადგილობრივი გადასახადის“ ტიპს. ის აღწერილია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის IX კარის XXIX თავში. აღნიშნული გადასახადის სიდიდე განისაზღვრება, მანამდე დეკლარირებული ქონების გადასახადის დეკლარაციის მიხედვით.
საგადასახადო კოდექსის ქონების გადასახადის თავი შედგება შემდეგი მუხლებისაგან:
მუხლი 205. ქონების გადასახადის გამოანგარიშება და გადახდა
ქონების გადასახადი სრულ წელზე უტოლდება „ქონების საშუალო წლიური საბალანსო ღირებულების“ ერთ პროცენტს, სადაც „საშუალო წლიური საბალანსო ღირებულება“ გამოითვლება ფინანსურ აღრიცხვაში (და არა საგადასახადო აღრიცხვაში) როგორც გამოსათვლელი პერიოდის საწყისი (ცვეთადაკლებული ქონების ღირებულება) და ნარჩენი ღირებულებების (ცვეთა დაკლებული ქონების ღირებულება) ჯამის ნახევარი.
ძირითად საძუალების ქონების გადასახადი გამოიანგარიშება ფორმულით:
სრული წელი
სრულ წლად მოიაზრება პერიოდი, როდესაც ძირითადი საშულაება შეძენილია არადაფუძნების წელს. დაფუძნების წელის გარდა ნებისმიერი წელი ითვლება სრულ წლად. შესაბამისად ძირითადი საშუალებისთვის ქონების გადასახადისათვის არსებობს შემდეგი შემთხვევები:
პირველ შემთხვევაში, იქედან გამომდინარე რომ ცნობილია საწყისი და ნარჩენი საბალანსო ღირებულება, გამოიყენება ქონების გადასახადის სტანდარტული ფორმულა:
მაგალითი: დავუშვათ 2000 წელს შევიძინეთ ძირითადი საშუალება 7000 ლარად. ივარაუდება რომ აღნიშნული ძირითადი საშუალებას ცვეთა დაერიცხება წრფივი მეთოდით, ხოლო მას საწარმო გამოიყენებს 5 წლის მანძილზე, რომლის შედეგადაც მისი ნარჩენი ღირებულება შეფასდება 1000 ლარად. ფინანსური აღრიცხვის მიხედვით წლიური ცვეთა ტოლი იქნება (7000-1000)/5=1200 ლარი. შესაბამისად ყოველთვიურად ქონებას უნდა დაერიცხოს 100 ლარი ცვეთა. თუ ქონება შევიძინეთ 2000 წლის 16 თებერვლიდან 14 მარტამდე გამოვა რომ ჩვენ მას 2000 წელს ვფლობდით 10 თვე და შესაბამისად 2000 წელში ცვედტის ოდენობა იქნება 1000 ლარი ხოლო ნარჩენი ღირებულება 7000-1000=6000 ლარი. ანუ აღნიშნული 6000 ლარი არის როგორც 2000 წლის ნარჩენი ღირებულება 31 დეკემბრის მდგომარეობით ისე 2001 წლის 1 იავნვრის ღირებულება. რადგანაც ცნობილია რომ 2001 წელში ქონებას დაერიცხება ცვეთა 1200 ლარი გამოდის რომ 2001 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით ნარჩენი ღირებულება 6000-1200=4800 ლარის ტოლი იქნება.
შესაბამისად ქონების გადასახადი სრული 2001 წელზე იქნება ((6000+4800)/2)*1%=54 ლარი.
მეორე შემთხვევაში, რადგანაც საწყისი საბალანსო ღირებულება არ არსებობს, მის მაგივრად იწერება 0, ხოლო ქონების გადასახადის ფორმულას აქვს შემდეგი სახე:
მესამე შემთხვევაში, რადგანაც საბოლოო ნარჩენი საბალანსო ღირებულება არ არსებობს, მის მაგივრად იწერება 0, ხოლო ქონების გადასახადის ფორმულას აქვს შემდეგი სახე:
დავუშვათ რომ გავიხილავთ ზემოთმოყვანილ მაგალითს სადაც ცნობილია რომ საწყისი საბალანსო ღირებულება ერთი ორგანიზაციისათვის იყო 6000 ლარი, ხოლო თუ მის რეალიზაციას წლის რომელიმე რიცხვში მოახდენდა მისი წლის ნარჩენი საბალანსო ღირებულება 0-ის ტოლი იქნება, შესაბამიოსად სახელმწიფოსთან ანგარიშვალდებული არის (6000+0)/2*1%=30 ლარის ქონების გადასახადით. მეორე ორგანიზაცია კი რომელიც აღნიშნულ ქონებას შეიძენდა სახლმწიფოს წინაშე ვალდებული იქნებოდა (0+4800)/2*1%=24 ლარის ქონების გადასახადით. ჯამში სახელმწიფო აღნიშნული ქონებიდან, როგორც პირელ შემთხვევაში ასევე მეორე/მესამე შემთხვევებში ღებულობს ქონების გადასახადის მის კუთვნილ 54 ლარს.
მეოთხე შემთხვევაში, ერთსა და იმავე წელს მოხდა ძირითადი საშუალების როგორც შეძენა ასევე მისი გასხვისება (მაგ: ძ. ს. შეძენილია იანვრის დასაწყისში და რეალიზებულია დეკემბრის ბოლოს. აღნიშნულ შემთხვევაში არ არსებობს ე. წ. საწყისი და ნარჩენი ღირებულებები წლის დასაწყისისა და ბოლოსათვის) მაშინ ორგანიზაციას არ ეკისრება ქონების გადასახადი.
არასრული წელი
არასრულ წლად ითვლება ორგანიზაციის დაფუძნების წელი.
სადაც თვეების რაოდენობა გამოიანგარიშება იმის და მიხედვით თუ თვის რომელ რიცხვშია ორგანიზაცია დაფუძნებული (და არა რომელ რიცხვშია შეძენილი ძირითადი საშუალება — 15 რიცხვამდე თუ 15 რიცხვის შემდეგ).
სქოლიო
კატეგორია:გადასახადები
მაკატი
მაკატი (ოფიციალურად ქალაქი მაკატი; ტაგ: Lungsod ng Makati) — პირველი კლასის მაღალურბანიზებული ქალაქი ფილიპინებში.
მაკატი ფილიპინების ფინანსური ცენტრია. ქვეყნაში ყველაზე მეტი მრავალეროვნული და ადგილობრივი კორპორაცია სწორედ ამ ქალაქში მდებარეობს: მთავარი ბანკები, კორპორაციები, უნივერსალური მაღაზიები და უცხო ქვეყნების საელჩებო. ფილიპინების საფონდო ბირჟის უდიდესი სავაჭო ცენტრი მაკატში, აიალის გამზირზე მდებარეობდა, სანამ საფონდო ბირჟის შტაბ-ბინას ქალაქ ტაგიგში, ბონიფაციოს გლობალურ ქალაქში გადაიტანდნენ. მაკატი ცნობილია როგორც ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის მთავარი კულტურული და გასართობი ცენტრი.
ეტიმოლოგია
გადმოცემის თანახმად, მდინარე პასიგის სამხრეთით ჭაობში მცხოვრებ ტაგალოგს სტუმარმა, მიგელ ლოპეს დე ლეგასპიმ იმ ადგილის სახელი ჰკითხა. ენის ბარიერის გამო, ადგილობრივმა შეკითხვა არასწორად გაიგო. ტაგალოგს ეგონა, რომ მოგზაური მდინარე პასიგში მიქცევაზე ეკითხებოდა და უპასუხა: Makati, kumákáti na („მიქცევა, წყლის დონე იწევს“).
გეოგრაფია
მაკატი მდებარეობს ჩრდილოეთ განედის 14′40″ °-სა და აღმოსავლეთ გრძედის 121′3″ °-ს შორის, ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის ცენტრში. ქალაქს ჩრდილოეთიდან მდინარე პასიგი ესაზღვრება, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — ქალაქი პასიგი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — პატეროსისა და ტაგიგის მუნიციპალიტეტები, ჩრდილო-დასავლეთით — ქალაქი მანილა და სამხრეთ-დასავლეთით — პასაი. მაკატის საერთო ფართობი 27.36 კმ²-ია.
კლიმატი
კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციით ქალაქი ტროპიკული მუსონური კლიმატის სარტყელში მდებარეობს. ფილიპინების სხვა ნაწილების მსგავსად, მაკატი ტროპიკებში მდებარეობს. ეკვატორთან სიახლოვის გამო ტემპერატურებს შორის სხვაობა მცირეა, ყველაზე მცირე 20 °C (68 °F), ყველაზე მაღალი ტემპერატურა კი 38 °C (100 °F)-ია. გარდა ამისა, ტენიანობის დონე მაღალია, რის გამოც სითბო კიდევ უფრო შესამჩნევია. მოკლე მშრალი სეზონი იანვრიდან მაისამდე გრძელდება, ხოლო ხანგრძლივი წვიმების სეზონი ივნისიდან დეკემბრამდე.
დემოგრაფია
2015 წლის მონაცემებით მაკატის მოსახლეობა 582 602 ადამიანია. ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის მუნიციპალიტეტებს შორის მაკატი მეცხრეა მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით. მოსახლეობის უმრავლესობა კათოლიციზმის მიმდევარია. სხვა რელიგიურ უმცირესობებს შორის არიან: პროტესტანტები, მუსლიმანები, ინდუისტები, ბუდისტები, იუდაისტები, მორმონები და სხვ. 2004-2014 წლებში ქალაქის ტრანსპორტისა და განვითარების გეგმის მიხედვით, ქალაქის მოსახლეობა სამუშაო დღის განმავლობაში 3.7 მილიონს აღწევს. მაკატში დღის განმავლობაში სამუშაოდ, სავაჭრო და ბიზნეს მიზნებით ჩადიან. დღის განმავლობაში სამუშაო ძალის მოდინების გამო მაკატს მომსახურების სფეროსთვის საკმარისი რაოდენობით სამუშაო ძალა ჰყავს, რომელთაც შიდა და საერთაშორისო მომსახურების უზრუნველყოფა შეუძლიათ. ქალაქი უზუნველყოფს ფართო სამომხმარებლო ბაზარს. ამავდროულად, სამუშაო და სხვა ძალების მოდინება დიდად აწვება ქალაქის გარემოს, რაც ადვილად შესამჩნევია დიდი საცობების დროს არა მხოლოდ ქალაქისკენ მიმავალ მთავარ საგზაო დერეფნებსა და ქალაქის ფარგლებში, ასევე ცენტრალური ბიზნეს რაიონის პერიფერიებზეც. ქალაქში ცხოვრობს იმიგრანტთა მცირე თემიც, რომლებიც ძირითადად გერმანელებით, ბრიტანელებითა და ამერიკელებითაა წარმოდგენილი.
განათლება
ქალაქის უმთავრესი სასწავლო დაწესებულება მაკატის უნივერსიტეტია. სხვა საგანმანათლებლო ინსტიტუტებსა და უმაღლესი განათლების დაწესებულებებს შორისაა: მენეჯმენტის აზიური უნივერსიტეტი, iAcademy, მაკატის დონ ბოსკოს ტექნიკური ინსტიტუტი, მაკატის წმინა პავლეს კოლეჯი და სხვ. ქალაქში მდებარეობს სხვადასხვა საგანმანათლებლო დაწესებულებათა ფილიალები, მათ შორის: დე ლა სალის უნივერსიტეტის, შორეული აღმოსავლეთის უნივერსიტეტის, მაპუის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის, ფილიპინების უნივერსიტეტის ლიცეუმის და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:მაკატი კატეგორია:ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის ქალაქები
სნუკერის სეზონი 1990-1991
სნუკერის სეზონი 1990-1991 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 1990-1991 წლებში. მიმდინარეობა — აგვისტო 1990 — მაისი 1991. სეზონის სამი მთავარი ტურნირის გამარჯვებულები: დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი — სტივენ ჰენდრი (შოტლანდია), მასტერსი — სტივენ ჰენდრი (შოტლანდია), მსოფლიო ჩემპიონატი — ჯონ პეროტი (ინგლისი). ქვემოთ მოყვანილია სეზონის განმავლობაში გამართული შეჯიბრების განრიგი. სულ გაიმართა 21 შეჯიბრი.
ოფიციალური რეიტინგი
ქვემოთ მოცემულია 1990-1991 წლების მსოფლიო რეიტინგის ტოპ-16 სნუკერისტი. ეს მოთამაშეები ავტომატურად მონაწილეობდა ტურნირების ფინალურ სტადიებში და მოწვეულნი იყვნენ მასტერსზე.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:1990 წელი სნუკერში კატეგორია:1991 წელი სნუკერში
შამბალას მთების ცენტრი
220px|მინი|შამბალას მთების ცენტრი შამბალას მთების ცენტრი დაარსდა ვიდიადჰარა ჩოგიამა ტრუნგპის მიერ 1971 წელს, კოლორადოს შტატში.
ობიექტი განლაგებულია 600 აკრ (2,4 კმ²) მიწის ფართობზე, რომელიც განლაგებულია მცენარეული მინდვრების, ტყეების, ჩანჩქერებისა და ნაკადულების გარემოცვაში. ცენტრს აქვს 35 000 კვ. ფუნტი (3300 მ²) შენობა, სივრცე მედიტაციისათვის, სხვადასხვა პროგრამები, საცხოვრებელი და მოლაპარაკებათა დრაჰმე.
ცენტრში რეგულარულად ტარდება სწავლებები, იოგას დაუფლება, მართვის სწავლება და სხვ.
1987 წელს ტრუნპის გარდაცვალების შემდეგ მისმა მკვლევარებმა დაიწყეს შამბალას მთიან ცენტრში სტუპას მშენებლობის პროცესი, რომელიც 14 წელი გაგრძელდა. იგი დასრულდა 2001 წლის აგვისტოში. დჰარმაკაის დიდი სტუპა აღწევს 108 ფუტ (33 მ.) სიმაღლეს. ის ღიაა ყოველდღიურად დამთვალიერებლებისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული ცენტრები კატეგორია:ბუდიზმი კატეგორია:არქიტექტურა კატეგორია:საგანმანათლებლო ცენტრები
ბოემონდ VII
ბოემონდ VII ანტიოქელი (Bohémond VII d'Antioche; დ. 1261 — გ. 19 ოქტომბერი, 1287), ტრიპოლისათვის ბოემონდ III (Bohémond III de Tripoli) — ანტიოქიის მთავარი და ტრიპოლის გრაფი 1275–1287 წლებში. ძველი ანტიოქიის სამთავროდან იგი მხოლოდ ნავსადგურ ლატაკიას აკონტროლებდა. ზეობის დიდი დრო ტამპლიერებთან ბრძლაში გაატარა (1277–1282).
იგი იყო ბოემონდ VI-ისა და სობილა სომეხის ვაჟი. მამის გარდაცვალებისას ბოემონდ VII ჯერ კიდევ არასრულქწლოვანი იყო და რეენტად დედამისი დაინიშნა. ამავდროულად რეგენტობა უშედეგოდ მოითხოვა კვიპროსის მეფე ჰუგო III-მ, რომელიც ბოემონდის უახლოესი მამაკაცი ნათესავი იყო. სიბილამ ტორტოსის ეპისკოპოსი ბართლომე დანიშნა ქალაქის მოსამართლედ (ბეილიფად). ბოემონდმა მცირეწლოვნების ასაკი კილიკიის მეფე ლევონ IV-ის დაცვის ქვეშ, მისსავე სამეფო კარზე. 1277 წელს დაბრუნდა ტრიპოლში და მაშინვე დადო ზავი კალაუნ ალ-მანსურთან, მამლუქების სულთანთან. აგრეთვე როჟე დე სან სევერინო აღიარა შარლ I-ის რეგენტად აკრაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1261 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1287 კატეგორია:ანტიოქიის მთავრები კატეგორია:ტრიპოლის გრაფები
ტატრების ეროვნული პარკი
ტერმინი ტატრების ეროვნული პარკი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვახტანგ გოგოლაშვილი
ვახტანგ მანუელის ძე გოგოლაშვილი (დ. 27 აპრილი, 1932, სოფ. კურსები, ახლანდ. ტყიბულის მუნიციპალიტეტი — გ. 19 ივლისი, 2011, თბილისი) — ქართველი მწერალი, საქართველოს დამსახურებული დამსახურებული მოღვაწე (1989).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი 1955 წელს. 1962–2006 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო ფილარმონიის საესტრადო-სალიტერატურო სამმართველოს უფროსი. ავტორია ლექსების რამდენიმე კრებულისა: „მახსენდება მშობლიური სკოლა“ (1957), „ჟუჟუნა წვიმა მოვიდა“ (1961), „გემბანიდან დანახული სანაპირო“ (1978). მის ლექსებზე შექმნილია პოპულარული ქართული სიმღერები: „დადუმებულხარ, ჩემო აპრილო“, „პატარა ქალბატონო“, „მოგონება“, „სიმღერა თბილისზე“ (კომპოზიტორები: სოსო ებრალიძე, რუსუდან სებისკვერაძე, ოთარ თევდორაძე, ნოდარ გიგაური).
პროზაული ნაწარმოებებიდან განსაკუთრებული წარმატება ხვდა მოთხრობების კრებულს „იქ, სადაც ლურჯი მთებია“ (1958), რომელიც ითარგმნა რუსულ, უკრაინულ, ლიტვურ, სომხურ და თურქულ ენებზე. აქვს მოთხრობათა კრებულები: „მუშკეტერის სიკვდილი“ (1976), „ჭინკების ბრიგადა“ (1991) და სხვ. მისი ნაწარმოები „წეროები“ 1961 წელს დაიდგა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა დრამატულ თეატრში, 1962 წელს — მოსკოვის, ლენინგრადის, კიევის, ერევნის, ოდესის, ეკატერინბურგის თეატრებში. ავტორია მონოგრაფიებისა: „ჯანო ბაგრატიონი“ (1982), „ვასო გოძიაშვილი და ქართული ესტრადა“ (1982), „ნიკოლოზ მოსეშვილი“ (1984), „ფილარმონიის ისტორიის ნარკვევები“ (1989), «დიდი ანსამბლი „ერისიონი“» (2008) და სხვ. გოგოლაშვილი ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობასაც. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:გოგოლაშვილები
Starstreak
Starstreak — ბრიტანული მოკლე მანძილზე მოქმედი გადასატანი ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემა. აწარმოებს კომპანია Thales Air Defence (ყოფილი Shorts Missile Systems), ბელფასტში. ასევე ცნობილია, როგორც Starstreak HVM (High Velocity Missile, „მაღალი სიჩქარის რაკეტა“). გაშვების შემდეგ, რაკეტა 4 მახის სიჩქარეს აღწევს, რაც მას ამჟამად არსებულთაგან ყველაზე სწრაფ მიწა-ჰაერის სისტემად აქცევს. ამის შემდეგ რაკეტა უშვებს სამ მცირე ზომის ლაზერული დამიზნების რაკეტას (dart, „შუბი“) რაც ზრდის წარმატებული მოხვედრების შანსს. Starstreak ბრიტანეთის არმიის შეიარაღებაში 1997 წლიდან არსებობს. 2012 წელს Thales-მა სისტემას სახელი შეუცვალა და ForceSHIELD-ის სახელით უშვებს.
შექმნა
რაკეტაზე მუშაობის პროცესი ადრეულ 1980-იან წლებში დაიწყო, მას შემდეგ, რაც საჰაერო თავდაცვის შესაძლებლობათა კვლევამ აჩვენა, რომ მაღალი სიჩქარის რაკეტა საუკეთესოდ უპასუხებდა არსებულ გამოწვევებს და შესაძლოა, არსებული, მხრიდან გასაშვები სისტემებიც ჩაენაცვლებინა. ჩამოყალიბდა გენერალური შტაბის მოთხოვნა GSR 3979, სადაც მითითებული იყო სპეციფიკური საჭიროებები და სამი სხვადასხვა პლატფორმა:
1984 წელს გაერთიანებული სამეფოს თავდაცვის სამინისტრომ სამუშაო კონტრაქტები გაუფორმა ორ კომპანიას – British Aerospace (BAe) და Shorts Missile Systems. BAe-ს შემოთავაზებული რაკეტის სახელწოდება იყო Thunderbolt HVM. კონკურის შემდეგი ეტაპი Shorts-მა მოიგო და საბოლოოდ, £356 მილიონის ღირებულების კონტრაქტიც მასთან გაფორმდა. აქტიური მუშაობა 1986 წლის ნოემბერში დაიწყო, ხოლო რაკეტები შეიარაღებაში 1997 წლის სექტემბერში მიიღეს. ბრიტანეთის თავდაცვის სამინისტროს მიზანი იყო შეიარაღებაში არსებული Javelin-ის ტიპის მიწა-ჰაერი რაკეტების ჩანაცვლება. სამმაგი გამშვების და გადასატანი ვარიანტები შეიარაღებაში 2000 წლიდან მიიღეს.
2001 წლის ივლისში Thales-მა მიიღო კონტრაქტი Starstreak-ის შემდეგი თაობის მოდელებზე, რომლებიც „ჩემი-სხვისი“ ამომცნობი სისტემებითაა აღჭურვილი.
2007 წლის შუაში Thales-მა განაცხადა, რომ ჩრდილოეთ ირლანდიაში შექმნა Starstreak II, გაცილებით გაუმჯობესებული ვარიანტი. მის უპირატესობათაგან აღინიშნა 7 კილომეტრამდე გაზრდილი მოქმედების მანძილი, გაზრდილი ლეტალურობა, გაუმჯობესებული დამიზნების სისტემა და გაცილებით დიდ სიმაღლეზე (5 კმ) მოქმედების შესაძლებლობა
2011 წელს Thales-მა მოიგო კონტრაქტი მსუბუქ მრავალფუნქციურ რაკეტაზე (Lightweight Multirole Missile, LMM), რის შემდეგაც კომპანიამ განაცხადა, რომ პროექტზე სამუშაოდ, სამინისტროსთან შეთანხმებით, წინა კონტრაქტებით მიღებული ბიუჯეტის გადამისამართება მოხდებოდა. გავრცელებული მოსაზრებით, ამაში Starstreak-თან დაკავშირებული კონტრაქტები იგულისხმებოდა.
დახასიათება
ამ დროს მოქმედებაში მოდის რაკეტის საწყისი ძრავა, რომელიც უზრუნველყოფს რაკეტის გატყორცნას გამშვები მილიდან, თუმცა, ოპერატორის უსაფრთხოების მიზნით მილიდან გაშვებამდე საწყისი ძრავა მთლიანად იწვება. მას შემდეგ, რაც რაკეტა ოპერატორს უსაფრთხო მანძილზე (4 მეტრი) მოშორდება, მოქმედებაში მოდის მეორე ძრავა, რომელიც რაკეტის მკვეთრ აქსელერაციას ახდენს, იმდენად, რომ ძრავის წვის დასრულებისას სიჩქარე 4 მახს (1372 მ/წმ) აღემატება. მეორე ძრავის დაწვისთანავე რაკეტა სამ მცირე რაკეტას („შუბს“) უშვებს.
„შუბის“ კორპუსი ვოლფრამის შენადნობისგანაა დამზადებული. თითოეული მათგანის სიგრძე 396 მმ-ია, დიამეტრი 22 მმ, ხოლო წონა – 900 გრამი. ამ წონის დაახლოებით ნახევარი, თითქმის 450 გრამი, ფეთქებადი მუხტია, რომლის დეტონაციასაც შეყოვნებული მოქმედების, შეხებით აქტივირებადი ამფეთქი უზრუნველყოფს. „შუბი“ ორი ფრთით აღჭურვილი მბრუნავი წინა ნაწილის და ოთხი ფრთით აღჭურვილი უძრავი უკანა ნაწილისგან შედგება. უკანა ნაწილშია განთავსებული მიზნამდე მიყვანის ელექტრონული მართვის სისტემაც უკან მიმართული სენსორით.
„შუბები“ არ ემიზნებიან მიზნიდან არეკლილ ლაზერულ ენერგიას. ნაცვლად ამისა, Starstreak-ის სამიზნე დანადგარი მიზანზე მიმართავს ორ ლაზერულ სხივს, რომელიც მასზე ორგანზომილებიან მატრიცულ გამოსახულებას ხატავს. ლაზერების მოდულირების გაზომვით „შუბის“ სენსორი მატრიცაზე თავის ადგილს განსაზღვრავს, რომელზე დასარჩენადაც მისივე ელექტრონული სისტემა მიმართულებას აკორექტირებს. კორექტირებისთვის წინა ნაწილის ბრუნვის სიჩქარე მყისიერად მცირდება, რის შემდეგაც წინა ფრთები „შუბს“ შესაბამისი მიმართულებით აბრუნებს. სამივე „შუბი“ ერთად, დაახლოებით 1.5 მ რადიუსის ფორმაციით მიფრინავს და საკმარისი კინეტიკური ენერგია გააჩნია, რათა 7,000 მეტრის სიშორეზე 9 g ძალით მოძრავ მიზანს მოხვდეს.
ლაზერული დამიზნების ადრეული სისტემები იყენებდა ერთ სხივს, რომელიც მუდმივად მიზანზე უნდა ყოფილიყო მიმართული. რაკეტა ამ სხივის ანარეკლს ემიზნებოდა, რის გამოც, მისი დაკარგვის შემთხვევაში მართვაც იკარგებოდა მანამ, სანამ არ აღდგებოდა ლაზერული სხივი მიზანზე. პრობლემას გარკვეულწილად ამსუბუქებდა ლაზერული სხივის გაფართოება, თუმცა, ეს ამცირებდა როგორც სიზუსტეს, ისე არეკლილი ენერგიის რაოდენობასაც. Starstreak-ში გამოყენებული სისტემა მიზანზე გაცილებით ფართო მატრიცას ხატავს, თუმცა, ეს სიზუსტის შემცირების გარეშეა შესაძლებელი.
მიზანზე მოხვედრებისას მოქმედებაში მოდის შეყოვნებული მოქმედების ამფეთქი. ამგვარი ამფეთქი „შუბს“ აძლევს დროს, ღრმად შევიდეს მიზანში, ვიდრე მისი ქობინი აფეთქდება. ვოლფრამის კორპუსი სპეციალურადაა შექმნილი ფრაგმენტაციის და მაქსიმალური ზიანის გამოწვევის მიზნით.
1999 წლის სექტემბერში ჩატარდა ექსპერიმენტი, რომელშიც Starstreak რაკეტა სახმელეთო მიზნის, კერძოდ, FV432 ტიპის ჯავშანტრანსპორტიორის წინააღმდეგ გამოიყენეს, რათა შეემოწმებინათ მისი ეფექტურობა მიწა-მიწა რაკეტის როლში. თითოეულ „შუბს“, რომლის სიჩქარეც 4,500 კმ/სთ-ს აღწევდა, იგივე კინეტიკური ენერგია გააჩნდა, რაც Bofors-ის 40 მმ L/70 ტიპის ავტომატური ქვემეხის გასროლას. მიუხედავად ამისა, მას არ გააჩნია ჯავშანგამტანი თვისებები, რომელიც ტანკსაწინააღმდეგო ან ორმაგი დანიშნულების (მიწა-მიწა, მიწა-ჰაერი) ტიპის მართვად რაკეტებს აქვთ.
უპირატესობები
Starstreak-ს ინფრაწითელი დამიზნების, რადარული მართვის ან რადიოსიგნალებით მართვად სისტემებთან შედარებით არაერთი უპირატესობა აქვს:
გამოყენების ისტორია
რაკეტა პირველად 1997 წელს, სამეფო არტილერიის მე-12 და 47-ე პოლკების შეიარაღებაში გამოჩნდა. კომპლექტში შედიოდა საჰაერო თავდაცვის გაცილების ხელსაწყო (Air Defence Acquisition Device, ADAD) და ×60 თერმული ხედვის სამიზნე. თითოეულ პოლკს გადაეცა 108 ერთეული თვითმავალი შეჯავშნული გამშვები, რომელიც Stormer-ის ტიპის ჯავშანტრანსპორტიორტის მუხლუხიან შასიზე იყო დამონტაჟებული. თითოეულ შასიზე გასაშვებად გამზადებული 8 და საბრძოლო მარაგში არსებული 8 რაკეტა იყო განთავსებული (თავდაპირველად, 12-12, თუმცა, შემდეგომ მოდიფიკაციებში ეს რაოდენობა შემცირდა). ამან ზემოთაღნიშნული ორი პოლკი ბრიტანეთის არმიაში ყველაზე მძლავრად აღჭურვილ ქვედანაყოფებად აქცია. გამშვებები, თავდაპირველად, აკუმულატორების საშუალებით მუშაობდა, რაც მათ ენერგიას და გამოსხივებას ამცირებდა, თუმცა, მოგვიანებით, სხვადასხვა სახის მოდიფიკაციების დამატებამ ენერგიის მოხმარება მკვეთრად გაზარდა. მსუბუქი, სამგამშვებიანი ვარიანტი (LML) შეიარაღებაში მალევე გამოჩნდა და მათი პირველი პარტიები სამეფო საზღვაო ქვეითების ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის ქვედანაყოფებმა და მე-16 საჰაერო შეტევის ბრიგადაზე მიმაგრებულმა სამეფო არტილერიის საჰაერო შეტევის ბატარეამ მიიღო. ზემოხსენებული, Stormer-ზე დამონტაჟებული ვარიანტები ბრიტანულ ძალებს ერაყშიც ჰქონდათ, თუმცა, მათი გასროლა არ მომხდარა. ბრიტანეთის არმია ამჟამად A5 ტიპის, მე-5 თაობის რაკეტებს იყენებს, როგორც წესი, მსუბუქ მრავალფუნქციურ რაკეტასთან (Lightweight Multirole Missile) კომბინაციაში.
2012 წელს ბრიტანეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ Starstreak A4 რაკეტების რამდენიმე დანაყოფს ლონდონში, რამდენიმე კორპუსის სახურავზე განათავსებდა, რაც 2012 წლის ლონდონის ოლიმპიური თამაშებისთვის მზადებას უკავშირდებოდა. განცხადებამ მცხოვრებთა ნაწილის უკმაყოფილება გამოიწვია, რადგან ისინი მსგავსი ზომების აუცილებლობაში დარწმუნებული არ იყვნენ. 2013 წელს სამინისტრომ დამატებით 200 ერთეული რაკეტა შეუკვეთა.
2022 წლის 16 მარტს, უკრაინაში მიმდინარე ომის დროს, დიდი ბრიტანეთის თავდაცვის სახელმწიფო მდივანმა, ბენ უოლესმა განაცხადა, რომ რუსეთის საჰაერო უპირატესობის დასაძლევად ბრიტანეთი უკრაინას Starstreak-ის რაკეტებს მიაწვდიდა, რის შემდეგაც, ბრიტანელმა სამხედროებმა უკრაინული ძალების წვრთნა დაიწყეს სისტემების გამოყენებაში. რამდენიმე თვითმავალი სისტემა განთავსდა პოლონეთშიც, როგორც დროებითი თავდაცვის ზომა Sky Sabre სისტემების განთავსებამდე.
სქოლიო
კატეგორია:იარაღები
კალპე
კალპე (Calpe, Calp) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23,51 კმ². მოსახლეობა — 23 326 კაცი (2020 წ.).
ოთევანი
ოთევანი (Օթևան) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 000 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 230 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 153 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.5 კმ²-ია. სოფელი დასახლებულია ქურთებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ოქროს გლობუსის 35-ე დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის 35-ე დაჯილდოება გაიმართა 1978 წლის 28 იანვარს. მასში მონაწილეობა მიიღო 1977 წელს გამოსულმა კინო და ტელენამუშევრებმა
ლა-ბანდა-დე-შილკაიოს რაიონი
ლა-ბანდა-დე-შილკაიოს რაიონი (Distrito de La Banda de Shilcayo) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის სან-მარტინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 350 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 198 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 91 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 286.68 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სან-მარტინის პროვინციის რაიონები
ულისი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი ულისი (Ուլիս Ֆուտբոլային Ակումբ) — სომხური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ერევნიდან, რომელიც თამაშობს სომხეთის პრემიერლიგაში. დღესდღეობით, ერევნული კლუბის საშინაო მოედნად ერევანში მდებარე რესპუბლიკური სტადიონი ითვლება, რომელიც 14 403 გულშემატკივარს იტევს.
„ულისი“ დაარსებულია 2000 წელს. როგორც სხვა კლუბებს, მასაც ჰყავს მე-2 გუნდი, რომელიც სომხეთის პირველ ლიგაში თამაშობს. 2014-2015 წლების სეზონი „ულისმა“ მე-2 ადგილზე დაასრულა.
საფეხბურთო კლუბი ეკუთვნის სომეხ ბიზნესმენს, ჰენრიხ კაზანჯიანს, ხოლო გუნდის მთავარი მწვრთნელი გაგიკ სიმონიანია. „ულისის“ კაპიტანი არის არმენ ტიგრანიანი.
ერევნულმა საფეხბურთო კლუბმა დღემდე სახელი ორჯერ შეიცვალა. თავდაპირველად, იგი დინამო-2000-ის სახელით დაარსდა. 2004 წელს ს. კ. დინამო-ზენიტი გახდა, ხოლო 2006 წლიდან დღევანდელ სახელს ატარებს.
ამჟამად, ერევნის „ულისის“ შემადგენლობაში 12 ლეგიონერია. აქედან 6 რუსია. კლუბში აგრეთვე თამაშობს სამი ქართველი ფეხბურთელი: დავით ლომაია, ბესიკ ჩიმაკაძე და გიორგი კაჭკაჭიშვილი.
ტიტულები
სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა
კასტელ-დე-კასტელისი
კასტელ-დე-კასტელისი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46 კმ². მოსახლეობა — 437 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ჰუსეინ ჯავიდის ძეგლი
ჰუსეინ ჯავიდის ძეგლი (Hüseyn Cavidin heykəli) — აზერბაიჯანელი პოეტის ჰუსეინ ჯავიდის ძეგლი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, სკვერში, რომელიც ატარებს პოეტის სახელს და მდებარეობს ჰუსეინ ჯავიდის პროსპექტზე. ბრინჯაოსგან დამზადებული ძეგლის ავტორები არიან აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი, მოქანდაკე ომარ ელდაროვი და არქიტექტორები იუსიფ გადიმოვი და რასიმ ალიევი. ძეგლი დადგმულია 1993 წელს.
ომარ ელდაროვის თქმით, ჰუსეინ ჯავიდის ძეგლის შექმნის იდეა ჰეიდარ ალიევს ეკუთვნის. ძეგლზე, შემდეგ კი მის გორელიეფზე მუშაობის დროს მოქანდაკემ შეისწავლა ჰუსეინ ჯავიდის ცხოვრება და შემოქმედება, მაგრამ ელდაროვის მხატვრული ჩანაფიქრის მიხედვით ჰუსეინ ჯავიდთან ერთად მას უნდოდა სხვა აზერბაიჯანელების ხსოვნის უკვდავყოფაც, რომლებიც XX საუკუნის პირველ ნახევარში პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლნი გახდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაქოს ძეგლები კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ჰეიგლინის გაზელი
ჰეიგლინის გაზელი (Eudorcas tilonura) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახისა. გავრცელებულია ნილოსის აღმოსავლეთით, სუდანში, ერიტრეასა და ეთიოპიაში.
ტაქსონომია
ჰეიგლინის გაზელის ტაქსონომიის შესახებ მცირე კონსენსუსი არსებობს. ზოგიერთი ავტორი მას წითელშუბლა გაზელის ქვესახეობად განიხილავს, ზოგიერთი კი — ცალკე სახეობად.
სქოლიო
კატეგორია:სამფერა გაზელი
ვაზისუბნის წმინდა გიორგის ეკლესია (VI საუკუნე)
ვაზისუბნის წმინდა გიორგის ეკლესია, სამკარიანი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელი ვაზისუბანის ჩრდილო–აღმოსავლეთით 1 კმ–ზე. განეკუთვნება VI საუკუნეს.
ძეგლი სამეკლესიანი ბაზილიკაა, ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით. გარეთა კედლები ნაწყობია შედარებით მოზრდილი ქვებით, რომელთა შორის დარჩენილი არეები ამოვსებულია წვრილი ნატეხი ქვით და კირის დუღაბით. წყობა ირეგულარულია, ტლანქი. მთავარი ეკლესიის გარეთა კუთხეებისათვის შერჩეულია განსაკუთრებით დიდი ზომის და შედარებით წესიერი ფორმის ქვები.
ძლიერ დაზიანებულია: სამხრეთი ნაწილი, რომელიც მთავარ ეკლესიას მთელ სიგრძეზე გასდევდა, მთლიანად დანგრეულია, დასავლეთის გარშემოსავლელის ფრაგმენტებია შემორჩენილი; ჩამონგრეულია შუა ეკლესიის კამარის დასავლეთი ნახევარი, კედლების ზედა ნაწილები და სამხრეთ–აღმოსავლეთი კუთხე, ფასადებზე ალაგ–ალაგ ამოცვენილია საპირე ქვები.
ეკლესიის მთავარ სადგომს (გარეთა ზომები: სიგრძე–12,5მ, სიგანე–6მ) ორი შესასვლელი აქვს: სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე კარი გარედან ქვიშაქვის თხელი ქვით თარაზულადაა გადახურული, შიგნიდან კი–რიყის ქვებით ნაწყობი ნახევარწრიული თაღით, აღმოსავლეთით ორსაფეხურიანი მხრებით გამოყოფილი, დარბაზის იატაკის მიმართ ოდნავ შემაღლებული ნალისებრი თაღით გადახურული სარკმელი (ქვედა ნაწილი მოგვიანებით ამოუშენებიათ) და მის ორსავე მხარეს მდებარე თითო მცირე ზომის ოთხკუთხა ნიშაა. სარკმლის ქვემოთ სანახევროდ შემორჩენილი ოთხწახნაგა ტრაპეზია. აფსიდს მთელ სიგრძეზე გასდევს დაბალი საფეხური. აფსიდი გადახურულია წვრილი რიყის ქვით ნაწყობი კონქით. კონქის თაღი ორსაფეხურიანია, ორივე საფეხური ნალისებრია, რომელთა ქუსლებთან რიყის თხელი ქვის თაროსებრი იმპოსტებია. აფსიდის ჩრდილოეთ ბოლოსთან შემორჩენილია რიყის ქვით ნაშენი კანკელის ფრაგმენტი. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, შიდა სივრცეს სამხრეთ კედელში გადაჭრილი კიდევ ორი სარკმელი აშუქებდა, რომლებიც ორ–ორი თხელი ქვით თარაზულადაა გადახურული.
საკურთხევლის ჩრდილოეთით მოწყობილია გეგმით სწორკუთხა, ცილინდრული კამარით გადახურული სათავსი–სამკვეთლო (გარეთა ზომები: სიგრძე – 6,33 მ, სიგრძე –3,25 მ), რომელიც მთავარ ეკლესიასთან წყობითაა დაკავშირებული. სამკვეთლოში გასასვლელი კარი მთავარი ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილშია. კარი სწორკუთხაა. მეორე შესასვლელი სამკვეთლოს დასავლეთიდან აქვს. იგი გარედან მოზრდილი ქვის კოჭითაა გადახურული, ხოლო შიგნიდან ნახევარწრიული თაღით. სათავსი განათებული იყო აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი სარკმლით (სამკვეთლოს აღმოსავლეთ კედლის დიდი ნაწილი დანგრეულია და სარკმლიდან მხოლოდ სამხრეთით წირთხლის მცირე ნაწილიღაა შემორჩენილი). სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში, კამარის ქუსლის დონეზე, შემორჩენილია ქარგილის ძეგლების საყრდენი ღრმულები (სამხრეთით – სამი, ჩრდილოეთით – ორი).
გარშემოსავლელს სამივე ნაწილი გადახურული ყოფილა კამარით, რომლის დასაყრდნობად მთავარი ეკლესიის შესაბამისი კედლების ერთ დონეზე, მის ზედა და ქვედა ნაწილებს შორის სისქეთა სხვაობით, გამოყვანილია პატარა (სიგანე დაახლოებით 10სმ) საფეხური. მთავარი ეკლესიის სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთში კედლის ზედა ნაწილი ქვედას მიმართ შეთხელებული არაა, რის გამოც კედლის მთელ სიმაღლეზე დაახლოებით 1მ სიგანის პილასტრისმაგვარი შვერილია შექმნილი. ფასადები სადაა. საკურთხევლის სარკმელი გადახურული ყოფილა შირიმის ქვაში გამოკვეთილი თაღით (შემორჩენილია სამხრეთი ნახევარი.) ეკლესიის ჩრდილოეთით, 50 მ–ზე, განვითარებული შუა საუკუნეების ნამოსახლარია, რომელიც გადარეცხილია ხევის წყლით. ზედაპირზე ჩანს ქვევრები და თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვაჩნაძიანის პირველი ეკლესია
ვაჩნაძიანის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის სამხრეთით, გუჯიაურებად წოდებულ ტერიტორიაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. ძლიერაა დაზიანებული: სახურავზე აყრილია კრამიტი და ზედ ხეებია ამოსული. ჩამონგრეულია ლავგარდანი, დაბზარულია კამარა, მონგრეულია გარე კუთხეები, ალაგ-ალაგ ჩამოცვენილია საპირე ქვები, კედლებს სიმაღლეზე ღრმა ბზარები დაუყვება. ეკლესიის დასავლეთი ფასადი დაახლოებით 1,2 მეტრ სიმაღლეზე დაფარულია მიწით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული,ხოლო შიგნიდან თარაზულად. მის ზემოთ რიყის ქვით თარაზულად გადახურული პატარა სარკმელია. აღმოსავლეთით ნახევრადწრიული აფსიდია. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია პატარა თაღოვანი სარკმელი, რომლის ღიობი შიგნიდან გარეთკენ ოდნავ მაღლდება. სარკმლის ორივე მხარეს თითო, შეისრული თაღით დასრულებული ნიშაა, ხოლო ქვემოთ რიყის ქვით ნაშენი ოთხწახნაგა ტრაპეზი. იატაკი მიწატკეპნილია. აფსიდი დასრულებულია ოდნავ დადაბლებული პროპორციების კონქით. შიგნით ეკლესია გადახურულია ნახევარწრიული კამარით. გარედან ეკლესიის დასავლეთ სარკმლის ძირი შირიმის კვადრატული ქვისაა, რაზეც ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ეკლესიის დასავლეთით ფრონტონის წვერზე დადგმული ყოფილა გეგმით კვადრატული სამრეკლო.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიორგი ცაავა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:გაგრას ფეხბურთელები კატეგორია:ხობის კოლხეთის ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი
დენია
დენია (Denia, Dénia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 66,2 კმ². მოსახლეობა — 42 827 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ალიკანტეს ქალაქები
PC PowerPlay
PC PowerPlay (შემოკლებით PCPP) — ავსტრალიური ჟურნალი, რომელიც ორიენტირებული არის მხოლოდ PC თამაშებზე. იგი ასევე ხელმისაწვდომი არის ახალ ზელანდიაში. დაარსდა 1996 წელს. აქვეყნბს სიახლეებს, მიმოხილვებსა და პრევიუებს Microsoft Windows-ის პლატფორმაზე გამოსული თამაშების შესახებ. იგი ასევე მიმოიხილავს კომპიუტერის აპრატულ უზრუნველყოფას. ჟურნალს გამოცემს Next Media Pty Limited. PC PowerPlay-ის მომხმარებელთა სრული რაოდენოაბა დაახლოებით 91,000 აღწევს.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიური კომპიუტერული ჟურნალები კატეგორია:ავსტრალიური ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:ავსტრალიური ყოველთვიური ჟურნალები კატეგორია:1996 წელს დაარსებული ჟურნალები
მარია დე მოლინა
მარია დე მოლინა (María de Molina; დ. 1265 — გ. 1 ივლისი, 1321, ვალიადოლიდი) — ივრეის დინასტიის კასტილიური შტოს წარმომადგენელი. კასტილიის მეფე ალფონსო IX-ის შვილიშვილი. კასტილიის დედოფალი 1284-1295 წლებში როგორც სანჩო IV-ის მეუღლე. იგი ორჯერ იყო კასტილიის რეგენტი: ჯერ თავისი ვაჟის, ფერდინანდ IV-ის, 1295-1301 წლებში, ხოლო შემდეგ თავისი შვილიშვილის, მეფე ალფონსო XI-ისა, 1312-1321 წლებში.
ბავშვობა
მარია დაიბადა 1265 წელს კასტილიაში. იგი იყო მოლინასა და მესას სენიორ ალფონსო კასტილიელისა და მისი ცოლის, ალფონსინა დე მენესესის ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ მამამისი იყო თავად ლეონის მეფე ალფონსო IX-ისა და კასტილიის დედოფალ ბერენგარიას უმცროსი ვაჟი. მისი მშობლები მეტად ამბიციურები იყვნენ, ამიტომაც ისინი მარიას თავიდანვე ამზადებდნენ დედოფლობისათვის.
1282 წელს იგი ცოლად შერთეს მისსავე ბიძაშვილ სანჩოს, მეფე ალფონსო X-ისა და დედოფალ ვიოლანტე არაგონელის უფროს ვაჟს.
დედოფლობა
1284 წლის 4 აპრილს, ალფონსო X-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტს სანჩო IV იკავებს, რითაც მარია გახდა კასტილიისა და ლეონის ახალი დედოფალი. იგი პირნათლად ასრულებდა თავის, როგორც დედოფლის ყველა მოვალეობას და ყოველთვის თან ახლდა მეფეს ოფიციალური ვიზიტებისას.
მიუხედავად შეხმატკბილებული ცოლ-ქმრობისა, ისინი ღვიძლი ბიძაშვილები იყვნენ, რის გამოც რომის პაპმა რამდენჯერმე სცადა მათი განქორწინება. მათი ქორწინების ანულირებას ემხობოდა უამრავი კასტილიელი და ევროპელი დიდებული თუ მონარქი, რომელთაც სურდათ, რომ თავიანთი ქალიშვილები დაესვათ სადედოფლო ტახტზე. მიუხედავად მათი დიდი მცდელობისა, სანჩო და მარია არ განქორწინებულან.