cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თბილისის მოსწავლე-ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლე
ისტორია
სასახლე დაარსდა 1941 წელს, როგორც პიონერთა და მოსწავლეთა რესპუბლიკური სასახლე. 1990 წელს გაადერქვა სახელი და ეწოდა საქართველოს მოსწავლე ახალგაზრდობის რესპუბლიკური სასახლე. 2011 წელს განხორციელდა ორგანიზაციის ლიკვიდაცია და საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით ხელახლა დაფუძნდა, როგორც სსიპ საქართველოს ახალგაზრდობის სახლი და მასზე სახელმწიფო კონტროლი დაევალა საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს, რომელიც ასევე ამტკიცებდა მის დებულებას. 2012 წლის აპრილში ახალგაზრდობის სახლს ეწოდა საქართველოს მოსწავლე-ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლე.
2015 წელს კვლავ განხორციელდა რეფორმა, საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით ორგანიზაცია ლიკვიდირებულ იქნა სამინისტროს შემადგენლობაში, ხოლო მის ბალანზე რიცხული ქონება გადაეცა თბილისის მერიის მიერ დაფუძნებულ იმავე პროფილის დაწესებულებას. .იმვე წელს, 6 მაისს, თბილისის მთავრობის განკარგულებით დაფუძნდა ააიპ მოსწავლე - ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლე.
რეფორმამდე ორგანიზაციაში მოქმედებდა 13 კაბინეტი, 6 სტუდია და 1 სახელოსნო. მუშაობდა 550-მდე წრე, 7000-მდე რეგისტრირებული მოსწავლით. 2018-2019 სასწავლო წლისთვის სასახლეში ფუნქციონირებს 15 საგნობრივი და საშემსრულებლო მიმართულება და კლუბები.
სტრუქტურა
სასახლეს ხელმძღვანელობს დირექტორი (ამჟამად თინათინ რუხაძე), რომელსაც მმართვაში ეხმარება სამი მოადგილე. დირექტორატს სასახლის მართვა-გამგეობაში ეხმარებიან სემდეგი სტრუქტურული ერთეულები:
დირექტორატს ცალკე ემორჩილებიან:
შენობა
სასახლის შენობა (დღევანდელი რუსთაველის გამზირზე) აიგო 1802 წელს როგორც მთავარმართებლის სახლი, 1807 წელს ახალი ნაგებობებით შეცვალეს, ოციან წლებში კი ამავე ადგილზე ახალი სასახლე აიგო აკადემიკოს ა. სემიონოვის პროექტით. 1865-1868 წლებში ჩატარდა სასახლის რეკონსტრუქცია არქიტექტორ ო. სიმონსონის პროექტით. 1917-1921 წლებში სასახლეში (მეფისნაცვლის ყოფილ რეზიდენციაში) საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობამ დაიდო ბინა. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1921 წლიდან, ამ შენობაში მოთავსდა საქართველოს სსრ ცაკი და ეწოდა საბჭოთა საქართველოს მთავრობის სასახლე. 1937 საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის გადაწყვეტილებით სასახლეში უნდა მოწყობილიყო თბილისის პიონერთა და ოქტომბრელთა სასახლე (რეკონსტრუქცია ჩატარდა არქიტექტორ  არჩილ ქურდიანის  ხელმძღვანელობით). 1941 წლის 2 მაისს გაიხსნა როგორც პიონერთა და მოსწავლეთა რესპუბლიკური სასახლე, რომელსაც 1959 წელს მიენიჭა ბორის ძნელაძის სახელი.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის განათლების ცენტრები
ძეგვის სამების დიდი ეკლესია
ძეგვის სამების დიდი ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ფასადები თლილი ქვითაა მოპირკეთებული. სარკმლებს ლილვებიანი თაღოვანი საპირეები აქეს. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის მარცხნივ შვიდსტრიქონიანი მხედრული წარწერაა, რომელშიც მოხსენიებულია კათალიკოსი ნიკოლოზ ამილახვარი, რომლის თაოსნობითაცაა აგებული ძეგვის სამების ეკლესია. ფასადები დასრულებულია მაღალი ლავგარდნით, რომელიც შედგენილია თაროსა და ლილვს შორის მოქცეული შეზნექილი სიბრტყისგან. დასავლეთ ფრონტონზე შემორჩენილია აგურით ნაგები გვიანდელი ხანის პატარა სამრეკლოს ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯორჯ ჰარისონი
ჯორჯ ჰარისონი (დ. 25 თებერვალი, 1943 — გ, 29 ნოემბერი, 2001) — ინგლისელი მუსიკოსი, მულტი ინსტრუმენტალისტი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი, აგრეთვე მუსიკალური და კინო პროდიუსერი, რომელმაც საერთაშორისო წარმატება მოიპოვა, როგორც ჯგუფ The Beatles-ის წამყვანმა გიტარისტმა. მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფის სიმღერების ძირითადი ავტორები იყვნენ ჯონ ლენონი და პოლ მაკ-კარტნი, 1965 წლიდან The Beatles-ის ალბომების უმეტესობაში შეტანილი იყო ჰარისონის სულ მცირე, ორი საავტორო კომპოზიცია. მის მიერ ჯგუფისთვის დაიწერა "Taxman", "Within You Without You", "While My Guitar Gently Weeps", "Here Comes the Sun" და "Something", აქედან უკანასკნელი იქცა The Beatles-ის შემოქმედებიდან სხვა შემსრულებლების მიერ რიგით მეორე ყველაზე ხშირად შესრულებულ სიმღერად.
ადრეულ პერიოდში მუსიკოსზე გავლენა მოახდინეს ჯორჯ ფორმბიმ და ჯანგო რეინჰარდტმა; კარლ პერკინსმა, ჩეტ ატკინსმა, ჩაკ ბერიმ და რაი კუდერმა იქონიეს გავლენა უფრო გვიანდელ შემოქმედებაზე. 1965 წლისთის ჰარისონმა The Beatles-ის მუსიკა წაიყვანა უფრო მეტად ფოლკ-როკის მიმართულებით, ვინაიდან დაინტერესებული იყო The Byrds-ის და ბობ დილანის შემოქმედებით. ჯგუფის მელოდიებს დაემატა ინდური კლასიკური მუსიკის ჟღერადობაც - როდესაც "Norwegian Wood (This Bird Has Flown)"-ში ჰარისონმა სიტარი გამოიყენა. ჯორჯი დაინტერესებული იყო ჰარე კრიშნას მოძრაობით და იქცა ინდოეთის კულტურის და მისტიციზმის მოყვარულად, გააცნო რა ისინი The Beatles-ის სხვა წევრებს და მათ დასავლელ მსმენელებს სიმღერებში ინდური ინსტრუმენტული ფრაგმენტების დამატებით. 1970 წელს, ჯგუფის დაშლის შემდეგ, ჰარისონმა გამოსცა სამმაგი ალბომი All Things Must Pass, კრიტიკოსების მიერ აღიარებული ნაშრომი, მისი ყველაზე წარმატებული ჰიტ-სინგლით "My Sweet Lord", და, როგორც სოლო შემსრულებელმა, ჩამოაყალიბა თავისი ცნობილი ჟღერადობა, შექმნილი სლაიდ-გიტარით. 1971 წელს მან გაუწია ორგანიზება საქველმოქმედო კონცერტს ბანგლადეშის დასახმარებლად, ინდოელ მუსიკოს რავი შანკართან ერთად (ეს მოვლენა იყო Live Aid-ის მსგავსი მასშტაბური საქველმოქმედო კონცერტების წინამორბედი). ჰარისონი აგრეთვე მუსიკალური და კინო პროდიუსერი იყო. 1974 წელს მან დააარსა ლეიბლი Dark Horse Records, ხოლო 1978 წელს იყო კინოკომპანია HandMade Films-ის თანადამაარსებელი.
როგორც სოლო შემსრულებელმა, ჰარისონმა გამოსცა რამდენიმე გაყიდვადი სინგლი და ალბომი. 1988 წელს მან, სხვა მუსიკოსებსთან ერთად, დააარსა სუპერჯგუფი Traveling Wilburys. როგორც ნაყოფიერი შემსრულებელი, მონაწილეობდა Badfinger-ის, რონი ვუდის და ბილი პრესტონის სიმღერების ჩაწერაში, თანამშრომლობდა ბობ დილანთან, ერიკ კლეპტონთან, რინგო სტართან, ტომ პეტისთან და სხვა მუსიკოსებთან. Rolling Stone-მა ყველა დროის 100 უდიდესი გიტარისტის სიაში ჰარისონი #11 ადგილზე დაასახელა. 1988 წელს ჰარისონი, როგორც The Beatles-ის წევრი, როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შეიყვანეს, ისევე, როგორც გარდაცვალების შემდეგ, სოლო კარიერისთვის - 2004 წელს.
ადრეული წლები: 1943–57
დაბადებული ლივერპულში (ლანკაშირი, ინგლისი), 1943 წლის 25 თებერვალს, ჰარისონი იყო ჰაროლდ ჰარგრივზ ჰარისონის და მისი მეუღლის, ლუიზას (ქორწინებამდე - ფრენჩის) ოთხი შვილიდან ყველაზე უმცროსი. ჰყავდა ერთი და, ლუიზა და ორი ძმა, ჰარი და პიტერი. დედა მუშაობდა მაღაზიაში თანაშემწედ, მომდინარეობდა კათოლიკური ოჯახიდან, ირლანდიელი წინაპრებით, ხოლო მამა იყო ავტობუსის კონდუქტორი, რომელმაც მანამდე White Star Line-ში იმუშავა. ჯორჯის მომავალი მეუღლი, პატი ბოიდი, ჰარისონის მშობლებს აღწერდა, როგორც "მოკძალებულებს და ძალიან ლივერპულელებს". ბოიდის თანახმად, ჰარისონის დედა განსაკუთრებით გულშემატკივრობდა შვილებს: "მას მხოლოდ ის სურდა, ბედნიერები ყოფილიყვნენ და იცოდა, რომ ჯორჯს არაფერი ანიჭებდა ისეთ ბედნიერებას, როგორც მუსიკა". როგორც მუსიკის მოყვარული, ლუიზაც ცნობილი იყო მძლავრი ვოკალით, რომელიც იქცევდა ჰარისონის სახლთან ავლილ-ჩავლილი ხალხის ყურადღებას. ჯორჯით ფეხმძიმობისას იგი ხშირად უსმენდა ყოველკვირეულ გადაცემას Radio India. ჰარისონის ბიოგრაფი ჯოშუა გრინი წერს: "ყოველ კვირას რადიოს მომართავდა სიტარების და ტაბლების იდუმალ ჟღერადობაზე, იმ იმედით, რომ ეგზოტიკური მუსიკა საშვილოსნოში მყოფ ბავშვს დაამშვიდებდა".
ჰარისონი დაიბადა და პირველი ექვსი წელი იცხოვრა უეივერტრიზე, 12 Arnold Grove-ზე - ჩიხში აშენებულ ტერასებიან სახლში. ტუალეტი გარეთ იდგა. სახლში თბებოდნენ მხოლოდ პატარა ბუხრით. 1949 წელს ოჯახშს შესთავაზეს საბჭოს სახლი და ისინი გადავიდნენ 25 Upton Green-ზე, სპეკის რაიონში. 1948 წელს, ხუთი წლის ასაკში, ჰარისონი დავდეილის დაწყებით სკოლაში შევიდა. 11+ გამოცდის ჩაბარების შემდეგ 1954-1959 წლებში ლივერპულის ინსტიტუტის ბიჭების საშუალო სკოლაში დადიოდა. მიუხედავად იმისა, რომ მასში არსებობდა მუსიკალური სექცია, ჰარისონს არ მოსწონდა, რომ იქ გიტარები არ ჰქონდათ. მისი აზრით, სკოლა "მოსწავლეებს აქცევდა შეშინებულებად".
ადრეულ პერიოდში ჰარისონზე გავლენა მოახდინა ჯორჯ ფორმბის, კებ კალოუეის, ჯანგო რეინჰარდტის და ჰოუგი კარმაიკლის მუსიკამ. 1950-იანი წლებისთვის მასზე გავლენა ჰქონდა კარლ პერკინსის და ლონი დონეგანის შემოქმედებას. 1956 წელს მოხდა გარდატეხა - ველოსიპედით გასეირნებისას მან ერთ-ერთ სახლში აჟღერებული ელვის პრესლის "Heartbreak Hotel" მოისმინა და როკ-ენ-როლით დაინტერესდა. კლასში ჯდომისას, რვეულებში ხშირად ხატავდა გიტარებს. მოგვიანებით ამბობდა: "მთლიანად გიტარებით ვიყავი დაინტერესებული". მისი თქმით, სლიმ უიტმენი აგრეთვე იყო ერთ-ერთ ადრეული შთაგონება: "სლიმ უიტმენი იყო პირველი ადამიანი, რომელიც გიტარით ვიხილე, იყო ეს ფოტო ჟურნალში თუ გამოსვლა ტელევიზიით. უდავოდ გიტარები მელოდნენ."
The Beatles: 1958–70
ჰარისონი The Beatles-ის წევრად იქცა, როდესაც იგი იყო სკიფლ-ჯგუფ The Quarrymen, მაკ-კარტნის და ჯონ ლენონის მონაწილეობით. პოლმა ჯონს უამბო ჰარისონის, თავისი მეგობრის შესახებ, რომელსაც გიტარაზე "Raunchy"-ს დაკვრა შეეძლო. ჯგუფის კასტინგზე ჰარისონი მივიდა რორი სტორმის კლუბში Morgue Skiffle, სადაც დაუკრა ართურ სმითის "Guitar Boogie Shuffle". თუმცა, ლენონი თვლიდა, რომ ჯორჯი, რომელსაც იმ პერიოდში მხოლოდ 15 წელი შეუსრულდა, ჯგუფისთვის ახალგაზრდა იყო. მეორე შეხვედრა მაკ-კარტნიმ მოაწყო. აქ ჯორჯმა, ლივერპულური ავტობუსის სახურავიდან დაუკრა ინსტრუმენტული "Raunchy" სოლო. მან დაიწყო ჯგუფის წევრებთან დაახლოება და აქა-იქ გიტარის სოლოების დამატება, საბოლოო კი მისი წევრები გახდა. მიუხედავად იმისა, რომ მამას სურდა, რომ მას განათლების მიღება გაეგრძელებინა, ჯორჯმა სკოლა 16 წლის ასაკში დატოვა და რამდენიმე თვე შეგირდად, ადგილობრივ მაღაზიაში Blacklers მუშაობდა, უმცროსი ელექტრიკოსის სახით. 1960 წელს ჯგუფმა შოტლანდიაში ტურნე გამართა, რომლის ფარგლებში მუსიკოსი კარლ პერკინსის პატივსაცემად თავს კარლ ჰარისონს უწოდებდა.
1960 წელს პრომოუტერმა ალან უილიამსმა ჯგუფს, რომელიც საკუთარ თავს უკვე The Beatles-ს უწოდებდა, მოუპოვა კონტრაქტი ჰამბურგში კონცერტების სერიის გამართვით, კლუბში Kaiserkeller, რომელსაც ბრუნო კოშმიდერი ფლობდა. ჯორჯმა მრავალსაათიანი იმპროვიზაციით დახვეწა საკუთარი სტილი. როდესაც ჯგუფი დროებით უკრავდა ტონი შერიდანის მხარდამჭერი ბენდის სახით, უკანასკნელმა მას გიტარის რამდენიმე გაკვეთილიც ჩაუტარა. ამ პერიოდმა საფუძველი დაუდო ჯორჯის სტილს და მის მშვიდ იმიჯს. ჰამბურგში სტუმრობა მოულოდნელად შეწყდა, როდესაც ჰარისონი, არასრულწლოვანი ასაკის და ღამის კლუბებში შესრულების გამო დეპორტირებული იქნა. 1961 წლის დეკემბერში ჯგუფის მენეჯერი ბრაიან ეპსტაინი გახდა, რომელმაც ოთხეულის იმიჯი სრულყო და მათ EMI-სთან კონტრაქტი მოუპოვა. ჯგუფის პირველი სინგლი, "Love Me Do", #17 პოზიციამდე ავიდა Record Retailer-ის ჩარტში და იმ დროისთვის, როდესაც 1963 წლის დასაწყისში გამოვიდა სადებიუტო ალბომი Please Please Me, უკვე აქტიურ ფაზაში იყო ბიტლომანია. მეორე ალბომში, With the Beatles (1963), მოხვდა ჯორჯის მიერ ჯგუფის ალბომებისთვის დაწერილი პირველი საავტორო სიმღერა "Don't Bother Me".
1965 წლის Rubber Soul-ისთვის ჰარისონს ჯგუფი მიჰყავდა ფოლკ-როკის განხრითაც, ვინაიდან აინტერესებდა The Byrds-ის და ბობ დილანის შემოქმედება. მისი გავლენით The Beatles-ის მუსიკაში აგრეთვე გაჩნდა ინდური კლასიკური მუსიკის ელემენტები, რაც აისახა "Norwegian Wood (This Bird Has Flown)"-ში. მოგვიანებით ჯორჯმა Rubber Soul დაასახელა თავის საყვარელ ალბომად The Beatles-ის შემოქმედებაში. Revolver (1966) შეიცავდა მის სამ კომპოზიციას - "Taxman", "Love You To" და "I Want to Tell You". დრონულის მსგავსი ტანპურას ჟღერადობა, რომელიც ჰარისონმა ლენონის "Tomorrow Never Knows"-ს დაამატა, ხაზს უსვამდა ჯგუფის მხრიდან არადასავლური ინსტრუმენტული არსენალის გამოყენებისადმი ინტერესს. მნიშვნელოვანი იყო ტაბლას გამოყენება "Love You To"-ში. მუსიკათმცოდნე დევიდ რეკი წერდა, რომ ამ სიმღერამ პოპულარულ მუსიკაში შექმნა პრეცედენტი და მაგალოთი დასავლურ კულტურაში აზიურის წარმოჩენის, ისე, რომ ეს მოხდა პატივისცემით და პაროდირების გარეშე. არადასავლური ინსტრუმენტების შესწავლა გაგრძელდა მომავალშიც, როდესაც ჯორჯმა "Strawberry Fields Forever"-ში დაუკრა სვარმანდალზე.
1966 წლის ბოლოსთვის ჰარისონს ნაკლებად აინტერესებდა The Beatles-თან მუშაობდა, რაც აისახა გურუს და რელიგიური წინამძღვრების ალბომის Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band გარეკანზე (1967) გამოტანით. ალბომზე მისი ერთადერთი საავტორო კომპოზიცია იყო ინდური მუსიკით შთაგონებული "Within You Without You", რომელშიც ჯგუფის სხვა წევრებს არ დაუკრავს. სიმღერაში იგი სიტარზე დ ტამბურაზე უკრავს. მას უერთდებიან აზიური მუსიკალური წრის ლონდონელი მუსიკოსები, რომლებიც უკრავენ ესრაჯზე (დილრუბა), სვარმანდალზე და ტაბლაზე. მოგვიანებით Sgt. Pepper-ს შესახებ იგი ამბობდა - „წინ გადადგმული ნაბიჯი იყო და მუსიკაში მიღწევა. მასში შეტანილი სიმღერების ნახევარი მომწონს, ნახევარს კი ვერ ვიტან.“
1968 წლის სიმღერა "The Inner Light" EMI-ს ბომბეურ სტუდიაში ჩაიწერა, ადგილობრივი მუსიკოსების მონაწილეობით, რომლებიც ხალხურ ინსტრუმენტებზე უკრავდნენ. სიმღერა გამოვიდა მაკ-კარტნის "Lady Madonna"-ს b-მხარის სახით და ჰარისონის საავტორო ნამუშევრის The Beatles-ის სინგლზე გამოცემის იშვიათი შემთხვევა იყო. სიმღერის ტექსტში ასახულია ჯორჯის დაინტერესება ინდუიზმით და ტრანსცენდენტური მედიცინით, თუმცა უფრო მეტად ინდური მუსიკის კარნატიკის სტილისტიკას მიჰყვება, ვიდრე ინდოსტანურს, როგორც ეს წინა ნამუშევრებში იყო. ალბომის The Beatles იმავე წელს ჩაწერისას ჯგუფში დაძაბულობა უფრო გაიზარდა და რინგო სტარი კოლექტივიდან დროებით წავიდა. მნიშვნელოვანი იყო ამ ორმაგ ალბომში ჯორჯის წვლილი - "While My Guitar Gently Weeps" ერიკ კლეპტონის მონაწილეობით, "Piggies", "Long, Long, Long" და "Savoy Truffle".
გვიანდელ პერიოდში ჰარისონზე გავლენა მოახდინა ბობ დილანის და The Band-ის შემოქმედებამ. 1968 წელს ვუდსტოკში იგი ბობს დაუახლოვდა და უფრო მეტად მიიზიდა The Band-ის მუსიკის შექმნის ერთობლივმა მანერამ და შემოქმედებითმა თანასწორუფლებიანობამ, რაც კონტრასტში იყო ლენონის და მაკ-კარტნის The Beatles-ში დომინირებასთან. ამას აგრეთვე დაემთხვა მის კარიერაში შემოქმედებითი აქტიურობა და ჯგუფისგან დამოუკიდებლობის მზარდი სურვილი. უთანხმოებები წევრებს შორის კვლავ წარმოიშვა 1969 წლის იანვარში, ტუიკენჰემის სტუდიაში მუშაობისას, სადაც იწერდნენ მასალას, რომელიც იქცა ალბომად Let It Be და ამავე სახელწოდების ფილმად. უნაყოფო მუშაობის და ზოგადად ცუდი სამუშაო პირობების, აგრეთვე მაკ-კარტნის მხრიდან დომინირების სურვილის და ლენონის როლის შესუსტების ფონზე, ჰარისონმა 10 იანვარს ჯგუფი დატოვა, მაგრამ 12 დღის შემდეგ დაბრუნდა.
ურთიერთობები The Beatles-ში უფრო დათბა, თუმცა ნაწილობრივ დაძაბულიც იყო, როდესაც იწერდნენ მასალას ალბომისთვის Abbey Road (რომელიც ქრონოლიგიურად უკანასკნელი სტუდიური ნამუშევარი იყო, თუმცა Let It Be-მდე გამოვიდა). ალბომში მოხვდა ჰარისონის ორი კომპოზიცია - "Here Comes the Sun" და "Something". უკანასკნელი იქცა ჯგუფის ახალი სინგლის A-მხარედ და ჰარისონის პირველ სიმღერად, რომელიც ჩარტის პირველ პოზიციაზე მოხვდა. 1969 წელს იგი ფრენკ სინატრამ ჩაწერა და წინა 50 წლის უდიდესი სასიყვარულო სიმღერა უწოდა. ლენონი მას Abbey Road-ის საუკეთესო სიმღერად თვლიდა. თავის მხრივ, "Something" იქცა ჯგუფის შემოქმედებიდან ყველაზე ხშირად გადამღერებულ კომპოზიციად - "Yesterday"-ს შემდეგ. პიტერ ლავეზოლი: „ჰარისონმა საბოლოოდ მიაღწია თანასწორ პირობებს სიმღერების ავტორობისას...ორი კლასიკური წვლილით The Beatles-ის უკანასკნელ ალბომში.“
1970 წლის აპრილში, როდესაც ჰარისონის "For You Blue" ამერიკაში მაკ-კარტნის "The Long and Winding Road"-თან ერთად სინგლზე გამოვიდა, სიმღერა იქცა ჯგუფის ჩარტების სათავეში მოხვედრილ რიგით მეორე ორმაგ A-მხარედ, ხოლო თავად "For You Blue" - ჰარისონის მეორე #1 ჰიტად. აქტიური პროდუქტიულობა და ჯგუფის მხრიდან მისი სიმღერების ალბომებში შეტანისგან თავშეკავება ნიშნავდა, რომ The Beatles-ის დაშლის დროისთვის მას დაუგროვდა მრავალი გამოუცემელი სიმღერა. მიუხედავად იმისა, რომ, როგორც სიმღერების ავტორმა, მან საკუთარი თავი დახვეწა, The Beatles-ის ალბომებზე მისი ავტორობის სიმღერების რაოდენობა ორამდე ან სამამდე იყო შეზღუდული, რასაც მოჰყვა იმედგაცრუება. ეს იყო The Beatles-ის დაშლის ერთ-ერთი მიზეზიც. უკანასკნელად ჯგუფში მან იმუშავა 1970 წლის 4 იანვარს, როდესაც მაკ-კარტნისთან და სტართან ერთად ჩაწერა საავტორო "I Me Mine".
ადრეული სოლო ნამუშევრები: 1968–69
The Beatles-ის დაშლამდე ჰარისონმა უკვე ჩაწერა და გამოსცა ორი ალბომი, Wonderwall Music და Electronic Sound, ძირითადად ინსტრუმენტული კომპოზიციებით. პირველი არის 1968 წლის ფილმის Wonderwall საუნდტრეკი და შეიცავს ინდური და დასავლურ ინსტრუმენტებზე შესრულებულ მუსიკას. მეორე არის ექსპერიმენტული დისკი, რომელშიც ძირითადად მუგის სინთეზატორი გამოიყენება. 1968 წლის ნოემბერში Apple Records-ზე გამოცემული Wonderwall Music The Beatles-ის რომელიმე წევრის პირველი სოლო ალბომი იყო. ალბომის ჩაწერაში მონაწილეობდნენ ინდოელი მუსიკოსები ააშიშ კჰანი და შივკუმარ შარმა. აღსანიშნავია, რომ ლენონის "Revolution 9"-ის გამოჩენამდე თვეებით ადრე ამ ალბომში შევიდა ხმოვანი კოლაჟი "Dream Scene".
1969 წლის დეკემბერში ჰარისონი მონაწილეობით ხანმოკლე ევროპულ ტურნეში, ჯგუფთან Delaney & Bonnie and Friends ერთად. ტურნეში აგრეთვე მონაწილეობდნენ კლეპტონი, ბობი უიტლოკი, დრამერი ჯიმ გორდონი და დელეინი და ბონი ბრემლეტები. ამ პერიოდში ჰარისონმა დაწერა "My Sweet Lord", მოგვიანებით გამოცემული, როგორც მისი სადებიუტო სოლო სინგლი. დელეინიმ იგი დააინტერესა სლაიდ-გიტარით, რამაც მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია ჯორჯის უფრო გვიანდელ კარიერაზე.
All Things Must Pass: 1970
The Beatles-ის ალბომებზე შეზღუდვის რამდენი წლის შემდეგ ჰარისონმა გამოსცა All Things Must Pass, სამმაგი ალბომი - ორი გრამფირფიტა შედგებოდა მისი სიმღერებისგან, ხოლო მესამე მეგობრებთან ერთად ჯემინგის დროს ჩაწერილი მასალით იყო შეივსო. ბევრი მსმენელის მიერ აღიარებული, როგორც ჯორჯის საუკეთესო ნაშრომი, იგი მოხვდა მრავალი ქვეყნის ჩარტების პირველ პოზიციებზე. ალბომში შეტანილია #1 ჰიტი "My Sweet Lord", ისევე, როგორც ათეულში მოხვედრილი "What Is Life". ალბომის პროდიუსერია ფილ სპექტორი, რომელიც ჩაწერის თავის ცნობილ ტექნოლოგიას, ჟღერადობის კედელს იყენებდა. მონაწილე მუსიკოსებს შორის არიან რინგო სტარი, ერიკ კლეპტონი, ბილი პრესტონი, კლაუს ფორმანი, დელეინის და ბონი მეგობრების ბენდი და ჯგუფი Badfinger. გამოსვლისთანავე ალბომს კრიტიკოსთა მხრიდან აღიარება ხვდა წილად; ბენ გერსონი, Rolling Stone-იდან, წერდა, რომ იგი იყო „სავსე კლასიკური სპექტორული პროპორციებით, ვაგნერით, ბრუკნერით, მწვერვალების მუსიკით და ფართო ჰორიზონტებით“. მწერალი და მუსიკათმოცნე იენ ინგლისი სასათაურო სიმღერის ტექსტს თვლის „ადამიანის არსებობის ცვალებადობის აღიარებად...მარტივ და მახვილ შეჯამებად“ (წინა ჯგუფის მისამართით). 1971 წელს Bright Tunes-მა ჰარისონს სასამართლოში საავტორო უფლებების დარღვევის გამო უჩივლა, სიმღერისთვის "My Sweet Lord", რომელიც ჟღერდა, როგორც The Chiffons-ის 1963 წლის ჰიტი "He's So Fine". 1976 წელს აშშ-ის ფედერალურ სასამართლოში საქმე განიხილეს და ჯორჯმა უარყო პლაგიატის ბრალდება, თუმცა საქმე წააგო, ვინაიდან მოსამართლემ ჩათვალა, რომ ჰარისონს ორიგინალური სიმღერა ქვეცნობიერად ახსოვდა.
2000 წელს გამოვიდა ალბომის 30 წლიანი იუბილეს აღსანიშნავი გამოცემა. ჯორჯი თავად მონაწილეობდა მის პრომო-კამპანიაში და სპეციალურ ინტერვიუში ისაუბრა ამ ჩანაწერის შესახებ: „ეს იყო The Beatles-ის გაგრძელება. ჩემთვის ეს იყო The Beatles-იდან თავის გაღწევა და უბრალოდ საკუთარი გეზით წასვლა...ბედნიერება.“ ალბომის ჩაწერის შესახებ საუბრისას მან განმარტა: „მაშინ არეკლვის ეფექტს უფრო ხშირად ვიყენებდი, ვიდრე ახლა, ახლა საერთოდ აღარ ვიყენებ. ვერ ვიტან მას...იცით, რთულია, დაუბრუნდე რამე 30 წლის თავზე და ისე იყოს, როგორიც გინდა, დღეს იყოს.“
The Concert for Bangladesh: 1971
რავი შანკარის თხოვნით, ჰარისონმა გაუწია ორგანიზება კონცერტს, რომელსაც კონცერტი ბანგლადეშისთვის ერქვა. იგი 1971 წლის 1 აგვისტოს, 40.000 მაყურებლის წინაშე, ნიუ-იორკის მედისონ-სკვერ-გარდენზე გაიმართა. მიზანი იყო ბანგლადეშის გამათავისუფლებელი ომის შედეგად დარჩენილი მშიერი ლტოლვილების დახმარება. კონცერტი შანკარმა გახსნა, მას კი მოჰყვნენ დილანი, კლეპტონი, ლეონ რასელი, Badfinger, პრესტონი, სტარი და სხვები.
სამმაგი ალბომი The Concert for Bangladesh იმავე წელს Apple Corps-მა გამოსცა. 1972 წელს გამოვიდა საკონცერტო ფილმიც. გადასახადების და საეჭვო ხარჯების გამო მოგვიანებით კონცერტიდან შემოსული თანხა შემცირდა, მაგრამ ჰარისონი ამბობდა: „კონცერტი ძირითადად, ისახავდა მიზანს, ხალხის ყურადღება მიექცია ამ პრობლემისადმი...ფული მეორეხარისხოვანი იყო, მიუხედავად იმისა, რომ გვქონდა ფინანსური პრობლემები...მათ საკმაოდ მიიღეს...მიუხედავად იმისა, რომ ეს იყო ზღვაში წვეთი. მთავარია, რომ ამაზე ინფორმაცია გავრცელდა და ომის დასრულებაში მონაწილეობა მივიღეთ.“ ამ მოვლენას ხშირად აღწერენ, როგორც სხვა საქველმოქმედო მარათონების წინამორბედს (როგორიც არის Live Aid).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2001  კატეგორია:ინგლისელი პოპ-მომღერლები კატეგორია:ინგლისელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:The Beatles-ის წევრები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
Cataulacus pilosus
Cataulacus pilosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Kings of Convenience
Kings of Convenience — ინდი პოპ-ფოლკ დუეტი ბერგენიდან (ნორვეგია). მათი სიმღერები გამოირჩევა ნაზი ჟღერადობით, ვოკალური შესრულების მშვიდი მანერით და აკუსტიკური გიტარებით. დუეტის ორივე წევრი, ერლენდ ეიე და ეირიკ გლამბეკ ბოე სიმღერების ავტორები და შემსრულებლები არიან.
სქოლიო
კატეგორია:ნორვეგიული ჯგუფები
ვილანკულუში
ვილანკულუში (Vilanculos) — ქალაქი მოზამბიკში. შედის ინიამბანეს პროვინციაში. მოსახლეობა — 24 433 ადამიანი (2010 წლის აღწერის მონაცემები).
დელოსის კავშირი
300პქ|მინი|მარჯვნივ|დელოსის კავშირი [[პელოპონესის ომის წინ, ძვ. წ. 431 წ.]] დელოსის კავშირი, ათენის პირველი საზღვაო კავშირი — ათენის მიერ ძვ. წ. 478/477 წელს შექმნილი ძველბერძნული პოლიტიკური გაერთიანება. 480–479 წლებში ბერძენ-სპარსელთა ომებში (500–449) სპარსელებზე მოპოვებული გადამწყვეტი გამარჯვებების შემდეგ ბერძნების წინაშე დადგა ეგეოსის ზღვიდან მათი განდევნისა და მცირე აზიის სანაპიროს ბერძნული ქალაქების სპარსული უღელისგან განთავისუფლების ამოცანა. სპარტა, რომელსაც პანელინურ კავშირში უმაღლესი მთავარსარდლობა ეკუთვნოდა, არ იყო დაინტერესებული ზღვისგაღმა ლაშქრობებით და პრაქტიკულად გამოვიდა ომიდან. ამ დროს, რიგმა კუნძულოვანმა ქალაქ-სახელმწიფოებმა (ქიოსზე, ლესბოსზე, სამოსზე და სხვ.) ათენს მიმართეს სპარსელებზე შემდგომი თავდასხმების მეთაურობის წინადადებით. ათენი დათანხმდა და მისი ეგიდით, როგორც ჩანს, თავდაპირველად პანელინური კავშირის ჩარჩოებში, 478/477 წელს შეიქმნა ახალი სამხედრო-პოლიტიკური გაერთიანება — ათენის საზღვაო კავშირი.
ეს კავშირი ეყრდნობოდა იონიური ქალაქების (რომლებიც ათენის კავშირში უმრავლესობას შეადგენდნენ) ძველ რელიგიურ-პოლიტიკურ ერთობას — დელოსის ამფიქტიონიას. კავშირის ცენტრი გახდა კუნძული დელოსი, სადაც მდებარეობდა აპოლონის ცნობილი სალოცავი. აქედან მომდინარეობს გაერთიანების სახელწოდება. თავდაპირველად კავშირი დაფუძნებული იყო თანასწორუფლებიანობის საწყისებზე, მისი ხელმძღვანელი ორგანო გახდა მოკავშირე ქალაქების კრება (სინოდი), საბრძოლო მოქმედებების განსახორციელებლად შეიქმნა საერთო ფლოტი და ხაზინა, სადაც ქალაქებს (თავდაპირველად მათ, ვისაც არ ჰქონდათ თავისი ესკადრის გამოყვანის შესაძლებლობა) შეჰქონდათ გამოსაღები — ფოროსი. საერთო-საკავშირო შეკრებები ტარდებოდა კუნძულ დელოსზე, აქვე ინახებოდა საერთო ხაზინა. კავშირი სწრაფად გაფართოვდა და მალე მისი წევრების რაოდენობა 200-მდე გაიზარდა. ამ ერთობის ძალის გამოყენებით ათენმა შეძლო დიდი წარმატებებისათვის მიეღწია და სპარსელები ეგეოსის ზღვიდან გაედევნა. თუმცა ამავდროულად წარიმართა ათენის კავშირის გარდაქმნაც. ფლოტის სიძლიერეზე დაყრდნობით, ათენელები თავის მოკავშირეებს თანდათან დაქვემდებარებულ სატელიტებად აქცევდნენ: მათ დიდ ნაწილს ჩამოართვეს საკუთარი შეიარაღებული ძალების ყოლის, საკუთარი მონეტების, მასისა და მოცულობის საზომების გამოყენების უფლებები, შემოუფარგლეს ადგილობრივი თვითმმართველობა და მოურიდებლად აღკვეთდნენ-ხოლმე კავშირიდან გასვლის ნებისმიერ მცდელობას (ამგვარად ჩაახშვეს აჯანყებები ნაქსოსზე 469 წელს, თასოსზე 465 წელს, ევბეაზე 446 წელს, სამოსზე 440–439 წლებში). ჭირვეულ ქალაქებში ათენელებმა საკუთარი გარნიზონები ჩააყენეს და თავისი აგრარული და სტრატეგიული პრობლემების გადასაწყვეტად მოკავშირეთა მიწებზე დააარსეს სამხედრო-სამიწათმოქმედო კოლონიები — კლერუქიები. ათენის კავშირის ათენის სახელმწიფოდ (არქედ) გადაქცევაში გადამწყვეტ მომენტად ჩვეულებრივ თვლიან საკავშირო ხაზინის დელოსიდან ათენში გადატანას (454). ამ ხაზინას ათენელები განაგებდნენ როგორც საკუთარს; ამასთან ერთად, განუწყვეტლივ ზრდიდნენ მოკავშირეების მიერ გადასახდელი ფოროსის რაოდენობას: თავდაპირველად მისი მთლიანი ჯამი შეადგენდა 460 ტალანტს, პელოპონესის ომის წინ (431 წლისთვის) გაიზარდა 600-მდე, ხოლო შუა ომში (425) ორზე მეტჯერ გაიზარდა და წელიწადში 1460 ტალანტს მიაღწია. ამგვარი შევიწროება და მძიმე გადასახადები მოკავშირეთა უკმაყოფილებას იწვევდა, და როდესაც ათენმა მარცხები განიცადა, კავშირი დაიშალა. ოფიციალურად გაუქმდა ძვ. წ. 404 წელს, პელოპონესის ომში ათენის დამარცხების შემდეგ.
ძვ. წ. 378 წელს შექმნილი ათენის მე-2 საზღვაო კავშირიც თავდაპირველად თანასწორუფლებიანობის საწყისებზე იყო დაფუძნებული, თუმცა, ათენის დიდმპყრობელური პოლიტიკის გამო, მანაც იგივე ბედი გაიზიარა. ათენის 1-ელი და მე-2 საზღვაო კავშირის ისტორიაში წარმოჩენილია ძველი საბერძნეთის დამახასიათებელი პოლიტიკური ცხოვრების ტენდენციები: ერთის მხრივ, ეკონომიკური ინტერესების, კულტურისა და პოლიტიკური წყობის (უმთავრესად, დემოკრატიულის) ერთობა ხელს უწყობდა საზღვაო ქალაქების გაერთიანებას, მეორის მხრივ კი, მძლავრი ქალაქი-ჰეგემონი ისწრაფვოდა პოლიტიკური ინტეგრაციის დაჩქარებისა და კავშირის ბაზაზე საკუთარი სახელმიფოს შექმნისკენ, რამაც გარდაუვლად გამოიწვია გაერთიანების მცდელობების კრახი.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნულ ქალაქ-სახელმწიფოთა ფედერაციები
ვერხნეიულდაშევო
ვერხნეიულდაშევო (Үрге Юлдаш; Верхнеюлдашево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 392 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია „სალავატი“, რომელიც დაშორებულია 10 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:მელეუზის რაიონის სოფლები
ბანგლადეში 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბანგლადეშმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბანგლადეში ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Sexy Sadie
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში The Beatles, რომელიც გამოვიდა 1968 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1968 წლის სიმღერები
მონრეალის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი
მონრეალის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი (Musée des beaux-arts de Montréal) — ხელოვნების მუზეუმი მონრეალში, კვებეკში, კანადაში. ფართობით ყველაზე დიდი ხელოვნების მუზეუმი კანადაში. მუზეუმი მდებარეობს შერბრუკის ქუჩის ისტორიული ოქროს მოედნის მონაკვეთზე.
მონრეალის სახვითი ხელოვნების მუზეუმის შენობა მთლიანობაში იკავებს 53,095 კვადრატულ მეტრს, აქედან 13,000 მეტრი დათმობილი აქვს უშუალოდ საგამოფენო სივრცეს. 2013 წელს კოლექცია მოიცავდა დაახლოებით 44,000 ნამუშევარს.
მონრეალის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი არის ფართომასშტაბიანი გამოფენების ორგანიზატორთა საერთაშორისო ჯგუფის, ცნობილი როგორც Bizot Group, წევრი, ეს ფორუმი საშუალებას აძლევს მსოფლიოს უდიდესი მუზეუმების ლიდერებს გაცვალონ ნამუშევრები და გამოფენები.
დასაწყისი
მარცხნივ|მინი| საგამოფენო ოთახი, სამხატვრო გალერეა, მონრეალი, [[1879 წელი]] დაარსდა 1860 წლის აპრილში, ანგლიკანური ეპისკოპოსის, ფრენსის ფულფორდის მიერ, მონრეალის ხელოვნების ასოციაცია შეიქმნა „ქალაქის მაცხოვრებლებისთვის სახვითი ხელოვნების დაფასების წახალისების მიზნით“.
ვინაიდან მუზეუმს არ ჰქონდა მუდმივი საგამოფენო სივრცე, ასოციაციას არ შეეძლო ახალი ნახატების და ნამუშევრების შეგროვება კოლექციისთვის. მომდევნო ოცი წლის განმავლობაში, ორგანიზაციას არ ჰქონია ზუსტი ლოკაცია, ამ დროის განმავლობაში მისი შოუები და გამოფენები იმართებოდა მონრეალის სხვადასხვა ადგილას.
1877 წელს ხელოვნების ასოციაციამ მიიღო განსაკუთრებული საჩუქარი მონრეალის ბიზნესმენის, ბენაი გიბისგან. მან მუზეუმს გადასცა თავისი ხელოვნების კოლექციის ბირთვი, რომელიც შედგებოდა 72 ტილოსა და 4 ბრინჯაოსგან. გარდა ამისა, მან მონრეალის დაწესებულებას გადასცა ფილიპსის მოედნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში მდებარე შენობა-ნაგებობა და 8,000 დოლარი. ფულადი საჩუქარი იმ პირობით იყო, რომ სამი წლის განმავლობაში ადგილზე აშენდებოდა ახალი მუზეუმი. 1879 წლის 26 მაისს, კანადის გენერალურმა გუბერნატორმა სერ ჯონ დუგლას საზერლენდ კემპბელმა, გახსნა მონრეალის სამხატვრო ასოციაციის სამხატვრო გალერეა, პირველი შენობა კანადის ისტორიაში, რომელიც აშენდა სპეციალურად ხელოვნების კოლექციის განთავსების მიზნით. ფილიპსის მოედნის სამხატვრო გალერეა შექმნილია ჰოპკინსისა და ვილის არქიტექტურული ფირმის მიერ. მოიცავდა საგამოფენო ოთახს, სამკითხველო ოთახს, ასევე ლექციების დარბაზსა და ემბრიონის სამხატვრო სკოლას. მუზეუმი გაფართოვდა 1893 წელს დამფუძნებელი წევრის გ. დრუმონდის ძმისწულის, ენდრიუ ტომას ტეილორის მიერ, მოქანდაკე ჰენრი ბომონტის დეკორატიული მოჩუქურთმებით. სამხატვრო ასოციაციამ გამოფინა ასოციაციის წევრების მიერ შექმნილი ნამუშევრები, ასევე საგაზაფხულო კუთხე, რომელიც მიეძღვნა ცოცხალი კანადელი მხატვრების ნამუშევრებს.
ბიზნესმენ ბენაია გიბის მიერ გაკეთებული შემოწირულობა მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო მუზეუმის კოლექციის დაარსებისთვის. გულუხვი საჩუქარი საზოგადოების დიდ ინტერესს იწვევდა და ამის გამო შემოწირულობები გამრავლდა.
კოლექცია
1892 წელს, ჯონ ვ. ტემპესტმა, მუზეუმს აჩუქა სამოცი ზეთის ნახატი და აკვარელი, ასევე დაეხმარა ფულადი სახსრებით, რათა მუზეუმს ხელოვნების ნიმუშები შეესყიდა. ეს იყო შემოსავლის მთავარი წყარო, რომლითაც მუზეუმმა 1950-იან წლებამდე ევროპული ნახატების მოპოვება შეძლო.
მე-19 საუკუნის ბოლოს და მე-20 საუკუნის დასაწყისში, დიდი ხელოვნების კოლექციები, რომლებიც ეკუთვნის მონრეალის ბევრ გამოჩენილ ოჯახს, გაიფანტა საერთო მემკვიდრეობით. თუმცა, ზოგიერთმა მემკვიდრემ დიდი შემოწირულობები გაუკეთა მუზეუმს, სხვათა შორისაა დრამონდის, ანგუსის, ვან ჰორნისა და ჰოსმერის ოჯახები. 1927 წელს, 300 -ზე მეტი ნივთის კოლექცია, მათ შორის 150 ნახატი, შემოწირული იყო ბარონ სტრატკონას შთამომავლების და მთა როიალის მიერ.
1917 წელს მონრეალის სამხატვრო ასოციაციამ შექმნა განყოფილება, რომელიც ეძღვნება დეკორატიულ ხელოვნებას. განყოფილება კურატორი 1917 წლიდან 1962 წლამდე, იყო ფრედერიკ კლევლენდ მორგანი. მორგანმა კოლექციაში შეიტანა 700-ზე მეტი ხელოვნების ნიმუში, რომელთაგან ზოგი შემოწირულობის სახით გადაეცა მუზეუმს. მან ასევე გააფართოვა მუზეუმის მანდატი, სახვითი ხელოვნებისადმი მიძღვნილი ენციკლოპედიური მუზეუმი.
1955 წელს მუზეუმმა მოიპოვა ჰორსლისა და ენი ტაუნსენდის მემკვიდრეობიდან საჭირო თანხები, რითაც მუზეუმმა კანადური და უცხოური ხელოვნების ნამუშევრების შეძენა შეძლო. ჯოზეფ არტურ სიმარდიმ, 1959 წელს მუზეუმს შესთავაზა 3000 იაპონური საკმევლის კოლოფის კოლექცია, რომელიც ეკუთვნოდა ფრანგ სახელმწიფო მოღვაწეს ჟორჟ კლემენსოს.
1960 წელს მონრეალის სამხატვრო ასოციაციის დაარსების ასი წლისთავი აღინიშნა, კოლექციიდან შერჩეული ნამუშევრების კატალოგის და მუზეუმის სახელმძღვანელოს გამოქვეყნებით.
1972 წლის 4 სექტემბერს მუზეუმი გაქურდეს. წაიღეს ორმოცდაათი ნივთი, მათ შორის თვრამეტი ნახატი, ნახატები ეკუთვნოდა პიტერ პოლ რუბენსის, რემბრანდტის, ჟან-ბატისტ-კამილ კოროტისა და ეჟენ დელაკრუას.
კოლექციონერებმა რენატამ და მიხალ ჰორნშტეინმა დიდი წვლილი შეიტანეს მუზეუმის საქმიანობაში. კოლექციებსს შორისაა ძველი ოსტატების ნამუშევრები, ასევე შვეიცარიელი მხატვრის ფერდინანდ ჰოდლერის ნახატების რამდენიმე უდიდესი კოლექცია.
ლილიან სტიუარტმა 2000 წელს, მუზეუმის კოლექციას გადასცა 5000-ზე მეტი ნივთი, რომელთა სავარაუდო ღირებულება 15 მილიონ აშშ დოლარს შეადგენს.
სერგი ჯიქია
სერგი ჯიქია (დ. 20 ოქტომბერი, 1898 — გ. 6 დეკემბერი, 1993) — ქართველი აღმოსავლეთმცოდნე, საქართველოში თურქოლოგიის ფუძემდებელი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.
მონრეალის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი
სქოლიო
კატეგორია:კანადის არქიტექტურა კატეგორია:კანადის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები დაარსებული 1860 წელს კატეგორია:მონრეალის მუზეუმები კატეგორია:კანადის ღირსშესანიშნაობები
სერგი ჯიქია
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი ენათმეცნიერების სპეციალობით. 1936 წლიდან იყო თბილისის უნივერსიტეტის აღმოსავლურ ენათა კათედრის გამგე და ყველა თურქოლოგიური დასციპლინის საუნივერსიტეტო კურსის პირველი ლექტორი, 1945–1953 წლებში აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის პირველი დეკანი, 1960 წლიდან გარდაცვალებამდე გიორგი წერეთლის სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის თურქოლოგიის განყოფილების გამგე.
სერგი ჯიქიას სამეცნიერო მოღვაწეობა მრავალმხრივი იყო: თურქული ფილოლოგია, თურქული ენების დიალექტოლოგია, თურქული ენის ისტორია, თურქულ-ქართული ენობრივი კონტაქტები, თურქული დოკუმენტებისა და ისტორიული წყაროების პუბლიკაცია.
სერგი ჯიქიას ფუნდამენტური ნაშრომებია: „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი“, „იბრაჰიმ ფეჩევის შრომები საქართველოსა და კავკასიის შესახებ“, „თურქულ-ლაზური ენობრივი ურთიერთობანი“. სერგი ჯიქიამ დიდი ამაგი დასდო ქართულ-თურქული და თურქულ-ქართული ლექსიკონების შედგენა-რედაქტირებას, აზერბაიჯანული სკოლებისათვის ქართული ენის სახელმძღვანელოების შედგენას. ის არის ლენინგრადსა და საქართველოში გამოცემული თურქული ქრესტომათიების ავტორი.
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
ძეგვის სამების მცირე ეკლესია
ძეგვის სამების მცირე ეკლესია —— ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 5-6 კილომეტრზე, ტყით დაფარულ მაღალი მთის წვერზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (7,9 X 4,8 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ტლანქად დამუშავებული ქვის კვადრებით. შიგნიდან და გარედან არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ღრმა აფსიდში ფართო თაღოვანი სარკმელია, რომლის მარჯვნივ ოთხკუთხა, ხოლო მარცხნივ ნახევარწრიული ნიშია. ერთი თაღოვანი სარკმელი ეკლესიის დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილშია, ერთი ოთხკუთხა - კარის თავზე. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. შენობა შიგნიდან შელესილია.
კიმი გა იო
— იაპონიის ეროვნული ჰიმნი და უმოკლესი ჰიმნი მსოფლიოში, რომელიც შედგება 32 სიმბოლოსგან. მისი ტექსტი ეფუძნება ჰეიანის პერიოდის ვაკას პოეტური სტილის ერთ-ერთ ლექსს. დღევანდელი მელოდია აირჩიეს 1880 წელს, რითაც შეცვალეს თერთმეტი წლის წინ დაწერილი არაპოპულარული მელოდია.
კიმი გა იო იყო იაპონიის იფიციალური ჰიმნი იმპერიის პერიოდის დროს. მან დაკარგა თავისი სტატუსი მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში, თუმცა გამოიყენებოდა როგორც არაოფიციალური ჰიმნი. 1999 წელს იაპონიის პარლამენტმა მიიღო კანონი სახელმწიფო დროშისა და ეროვნული ჰიმნის შესახებ, რომელმაც დააკონონა იაპონიის დროშა და ჰიმნი.
ისტორია და წარმოშობა
მინი|300 პქ|[[ჰინომარუ და კიმი გა იო სკოლის დასრულების ცერემონიაზე, ჰოკაიდო]]
ჰიმნის ტექსტი პირველად გაჩნდა პოემების იაპონურ ანთოლოგიაში, კოკინ ვაკაშუში, როგორც ანონიმური პოემა. შემდგომში პოემა ჩართული იქნა მრავალ სხვა ანთოლოგიაში და გამოიყენებოდა, როგორც სადღესასწაულო სიმღერა საზოგადოების ყველა ფენის მიერ. თანამედროვე ჰიმნისგან განსხვავებით, პოემა იწყებოდა "ვა გა კიმი ვა"-თი (შენ, ჩემო ხელმწიფეო), ხოლო ჰიმნი იწყება "კიმი გა იოვა"-თი (შენი მეფობა). ტექსტი შეიცვალა კამაკურას პერიოდის დროს.
1869 წელს ჯონ უილიამ ფენტონმა, სამხედრო ორკესტრის ხელმძღვანელმა, შეამჩნია, რომ იაპონიას არ ჰქონდა ეროვნული ჰიმნი. მან შესთავაზა საცუმას კლანის ოფიცერს, ოიამა ივაოს, შეექმნათ იგი. ოიამა დათანხმდა და შესთავაზა რამდენიმე ტექსტი.. შესაძლოა ასეთი ტექსტი იყო არჩეული გაერთიანებული სამეფოს ჰიმნთან - ღმერთო, დაიფარე დედოფალი - მსგავსების გამო. ჰიმნის ტექსტის შექმნის შემდეგ გადაწყდა ჰიმნის მელოდიის შექმნა. ორი ან სამკვირიანი მომზადების შედეგად, ჰიმნი წარუდგენეს იაპონიის იმპერატორს 1870 წელს. ეს იყო "კიმი გა იოს" პირველი ვერსია, რომელიც უარყოფილი იქნა, რადგანაც მას, იმპერატორის აზრით, აკლდა "საზეიმო განწყობა".
1999 წლის შემდეგ
სახელმწიფო დროშისა და ეროვნული ჰიმნის შესახებ კანონი მიღებულ იქნა 1999 წელს. მის თანახმად ჰინომარუ და კიმი გა იო ხდებოდნენ სახელმწიფოს მთავარი სიმბოლოები. კანონის მიღება დააჩქარა ქალაქ ჰიროსიმას ერთ–ერთი სკოლის დირექტორის თვითმკლელობამ, რომელმაც ვერ გადაწყვიტა დავა სკოლის საბჭოსა და სკოლის მასწავლებელებს შორის ჰინომარუსა და კიმი გა იოს გამოყენების გამო.
იაპონიის პრემიერ-მინისტრმა ქეიძო ობუტიმ გადაწყვიტა 'ჰინომარუსა და კიმი გა იოსთვის '' ოფიციალური სტატუსის მინიჭება. ჰირომუ ნონაკას სახელმწიფო სომბოლოების მიღება სურდა იმპერატორ აკიჰიტოს კორონაციიდან მე-10 წელს.
სიმბოლოების მიღების მომხრეები იყვნენ LDP და CGP, ხოლო ოპოზიციაში ჩადგნენ SDPJ (იაპონიის სოციალ-დემოკრატიული პარტია) და იაპონელი კომუნისტები. იაპონიის დემოკრატიული პარტიის ლიდერი, ნაოტო კანი გამოვიდა სიმბოლოების მიღების მხარდაჭერით.
იაპონიის პარლამენტმა კანონი მიიღო 1999 წლის 22 ივლისს, 403 მომხრითა და 86 მოწინააღმდეგით.
ტექსტი
მინი|1930 წლის ვოკალური ჩანაწერი
კიმისა და კიმი გა იოს მნიშვნელობა
მინი|300 პქ|კიმი გა იოს შესრულება იაპონელი ფრენბურთელების მიერ ქალაქ [[ოსაკაში. ]]
ტრადიციული ინტერპრიტაცია
ჰეიანის პერიოდიდან ან უფრო ადრეც, სიტყვა "კიმი" გამოიყენებოდა როგორც:
მაგალითად, ნაწარმოებში "მოთხრობა გენჯის შესახებ" პროტაგონისტ  ასევე კიმის უწოდებენ - ჰიკარუ ნო კიმი.
თანამედროვე ინტერპრეტაცია
1946 წლის 3 ნოემბერს მიღებული იაპონიის კონსტიტუციის თანახმად, იმპერატორი აღარ არის იაპონელთა სუვერენი, არამედ სახელმწიფოსა და ერის ერთიანობის სიმბოლო.
1999 წელს, როდესაც მიმდინარეობდა დებატები ეროვნული ჰიმნისა და დროშის შესახებ კანონის ირგვლივ, რამდენიმეჯერ დაისვა კიმისა თუ კიმი გა იოს მნიშვნელობის საკითხი.
ამ სეკითხვებზე პასუხი გასვა პრემიერ-მინისტრმა კეიძო ობუჩიმ 1999 წლის 29 ივნისს:
სქოლიო
კატეგორია:იაპონური პოეზია კატეგორია:იაპონური სიმღერები კატეგორია:იაპონიის კულტურა
.fm
.fm — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) მიკრონეზიის ფედერაციული შტატებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
fm კატეგორია:მიკრონეზიის ფედერაციული შტატები
Toppdomän
Cataulacus planiceps
Cataulacus planiceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ანდერს ცელსიუსი
thumb|ანდერს ცელსიუსი ანდერს ცელსიუსი (Anders Celsius; დ. 27 ნოემბერი, 1701 — გ. 25 აპრილი, 1744) — შვედი ასტრონომი და ფიზიკოსი, სტოკჰოლმის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. 1730 წლიდან უფსალის უნივერსიტეტის პროფესორი. მონაწილეობდა ე.წ. ლაპლანდიის ექსპედიციაში 1736-37 წლებში (ხელმძღვანელი ფრანგი მეცნიერი პიერ ლუი მოპერტიუი), რომელმაც ფინეთში მერიდიანული გაზომვები ჩაატარა. ცელსიუსმა უფსალაში ობსერვატორია ააგო და 1740 წლიდან დირექტორი გახდა. ცელსიუსის შრომები ეხება ასტრნომიის, გეოფიზიკის და ფიზიკის საკითხებს. 1742 წელს გამოიგონა ტემპერატურული სკალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:შვედი მეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1701 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1744 კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
გერმანული ლიტერატურა
გერმანული ლიტერატურა წარმოადგენს გერმანულ ენაზე არსებულ მწერლობას, თუმცა ამავე ცნებით შეიძლება მოიაზრებოდეს ყველაფერი, რაც კი ოდესმე თავის მშობლიურ ენაზე შეუქმნია გერმანელ ხალხს წერილობითი ფორმით (მათ შორის ისტორიული, ან ლიტერატურული თვალსაზრისით სრულიად უმნიშვნელო სხვადასხვაგვარი ხასიათის ნაწერები და ა. შ..).
ეპოქები
ჩამოთვლილი ეპოქების ქრონოლოგიური ჩარჩოები არ არის გერმანულ ლიტერატურათმცოდნეობაში ერთმნიშვნელოვნად დადგენილი, წარმოადგენს ამ თარიღების მხოლოდ მიახლოებითი შემოსაზღვრის მცდელობას.
გერმანულენოვანი ქვეყნების თანამედროვე ლიტერატურები
*
ტოლოშის წმინდა თევდორე ტირონის ეკლესია
ტოლოშის წმინდა თევდორე ტირონის ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია სოფელ ტოლოშის აღმოსავლეთ ნაწილში.
არქიტექტურული აღწერა
ეკლესია დარბაზულია (გარე ზომებია: 6,6 X 12,7 მ.). საშენ მასალად ადგილობრივი პირმოსწორებული ნატეხი ქვაა გამოყენებული, კუთხეები ამოყვანილია შედარებით დიდი ზომის გათლილი ქვით. ეკლესია გარედან შეთეთრებულია, მაგრამ წყობის ხასიათი მაინც იკითხება. ეკლესიაში ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა, ღიობი გადახურულია შავი ფერის გათლილი ფოროვანი ბაზალტის არქიტრავით, მის ზემოთ ასეთივე ქვის თაღოვანი ლუნეტია გამოყვანილი (ლუნეტის ღიობი ამოვსებულია გვიანდელი გადაკეთების დროს).
დარბაზის სივრცე ერთსაფეხურიანი პილასტრებითაა და საბჯენი თაღით ორ ნაწილად იყოფა. საკურთხეველში სარკმლის ჩრდილოეთით ორი ნიშია. ტაძარი ყოველ მხარეს თითო სარკმლით ნათდება, სარკმლები ეკლესიისათვის უჩვეულოდ განიერია და ნათლად ეტყობა XIX საუკუნის გადაკეთების კვალი. იმავე XIX საუკუნეში ტაძრის გადახურვის დასავლეთ კეხზე აგურის ოთხსვეტიანი სამრეკლოა აღმართული. ტაძრის ფასადები თაროსებრი კარნიზითაა დასრულებული. სახურავი შემოსილია კრამიტით. დასავლეთის ფასადზე, სამხრეთ-დასავლეთის კუთხეში, სტელა ჯვრის მოზრდილი ფრაგმენტია ჩართული (ქვა დაწვენილია და ზედ ჯვრის კონტურია ამოღარული).
ტოლოშის ტაძრის თავდაპირველი ნაგებობის მხოლოდ ერთი შესასვლელი და მის ზემოთ მოწყობილი ლუნეტი შემორჩა (თავდაპირველი ეკლესიის სხვა ელემენტები შესაძლოა ტაძრის გაწმენდის შემდეგ გამოჩნდეს). ლუნეტის გამოყენება ამ რეგიონისათვის უცხო არაა, ქართულ ხუროთმოძღვრებაში ასეთი ელემენტი ადრეულ შუასაუკუნეებში და გარდამავალ ხანაში გვხვდება (IV-X საუკუნეები). სტელა ჯვრის ჩაშენება ტაძარში IX-X საუკუნეების მოვლენაა.
ტოლოშის თავდაპირველი ეკელსია IX-X საუკუნეების ნაგებობა იყო, რომელიც XIX საუკუნის ბოლოს მნიშვნელოვნად გადააკეთეს ან აღადგინეს და ფასადის კეხზე სამრეკლოს ფანჩატური დაადგეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნდოლა
ნდოლა (Ndola) — ზამბიის სიდიდით მესამე ქალაქი.
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, დაახლოებით 10 კმ-ში კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საზღვრიდან. სპილენძმომპოვებელი კოპერბელტის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. აბსოლუტური სიმაღლე მდებარეობს ზღვის დონიდან — 1304 მეტრ სიმაღლეზე.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1904 წელს მონათა ვაჭრობის ბაზრის ადგილზე.
მოსახლეობა
2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 528 330 ადამიანს შეადგენს. .
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
ტრანსპორტი
ნდოლაში მდებარეობს ქვეყნის სამიდან ერთი საერთაშორისო აეროპორტი (დანარჩენი 2 მდებარეობს ლუსაკაში და ლივინგსტონში), რომელიც იღებს რეისებს ლუსაკიდან, იოჰანესბურგიდან და ნაირობიდან. ზამბიის რკინიგზით ნდოლა დაკავშირებულია ქალაქებთან: კაბვე, ლუსაკა, ლივინგსტონი, კაპირი, მპოში, მპიკა, ნაკოდე და კიტვე.
სქოლიო
კატეგორია:ზამბიის ქალაქები
ანჯელა ბასეტი
ანჯელა ეველინ ბასეტი (Angela Bassett დაიბადა 16 აგვისტო, 1958. New York City, U.S.) - ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, პროდიუსერი და აქტივისტი. იგი ცნობილია თავისი ბიოგრაფიული კინოროლებით, განსაკუთრებით მისი თინა ტერნერის შესრულებული როლით What's Love Got To Do With It (1993), რისთვისაც იგი იყო ნომინირებული ოსკარზე საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის და მოიგო ოქროს გლობუსის პრემია, როგორც საუკეთესო მსახიობი - ფილმი კომედია ან მიუზიკლი. ბასეტმა ასევე განასახიერა რეალური ფიგურები ბეტი შაბაზი როგორც მალკოლმ X- ში (1992), ასევე Panther-ში (1995), კეტრინ ჯექსონი ფილმში The Jacksons: An American Dream (1992), Voletta Wallace in Notorious (2009) და Coretta Scott King in Betty & Coretta (2013). მის სხვა მნიშვნელოვან ფილმებში შედის რევა სტაილსი ფილმში Boyz n the Hood (1991), ბერნი ჰარისი ფილმში Exhale Exhale (1995), რეიჩელ კონსტანტინე Contact -ში (1997), Lynne Jacobs ფილმში Olympus Fallen (2013) და London Has Fallen (2016) ), და დედოფალი რამონდა შავ პანტერაში (2018) და ფილმში შურისმაძიებლები: დასრულება (2019).
ადრეული წლები და განათლება
ბასეტი 1958 წლის 16 აგვისტოს ნიუ-იორკში დაიბადა, ბეტი ჯეინის და დანიელ ბენჯამინ ბასეტის (1924–1981) ოჯახში. ის ჰარლემში გაიზარდა. ბასეტის გვარი მოდის მისი დიდი ბაბუის, უილიამ ჰენრი ბასეტისგან, რომელმაც აიღო მისი ყოფილი მონათა მფლობელის გვარი. ბასეტის დაბადებიდან ათი თვის შემდეგ დედა დაფეხმძიმდა და გააჩინა მეორე შვილი, ბასეტის და, დ'ნეტი. ბასეტმა თქვა, რომ ორსულობამ "მხოლოდ საქმე გაართულა". ბასეტის მშობლებმა იგი "გაგზავნეს" მამის დას გოლდენთან დარჩენისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ დეიდას არ ჰყავდა საკუთარი შვილები, მას "უყვარდა ბავშვები და მათთან კარგად იყო".
მშობლების განქორწინების შემდეგ, იგი გადასახლდა უინსტონ-სალემიდან, პეტერბურგში, ფლორიდაში, სადაც ის და მისი და დ'ნეტი გაზარდა მათმა სოციალურმა მუშაკმა. ბასეტს მამა აღარ უნახავს რამდენიმე წლის განმავლობაში, სანამ ბებიის დაკრძალვას არ დაესწრო. იქ ბასეტმა გაიცნო ქალიშვილი მისი პირველი ქორწინებიდან, ჟანი, რომელიც თორმეტი წლის იყო, ბასეტზე რამდენიმე წლით უფროსი. მინი|ბასეტი 1996 წელს ბოკა სიეგას საშუალო სკოლაში, ბასეტი იყო გულშემატკივარი და იყო Upward Bound კოლეჯის მოსამზადებელი პროგრამის, დებატების ჯგუფის, სტუდენტური მთავრობის, დრამატული კლუბისა და გუნდის წევრი. საშუალო სკოლის პერიოდში, ბასეტი გახდა პირველი აფრო-ამერიკელი ბოკა სიეგასგან, რომელიც დაშვებული იქნა ეროვნული ღირსების საზოგადოებაში. მან მონაწილეობა მიიღო უმწეო სტუდენტებისთვის აკადემიურ და კულტურულ გამდიდრების პროგრამაში Upward Bound.
ბასეტი დაესწრო იელის უნივერსიტეტს და მიიღო B.A. 1980 წელს აფრო-ამერიკული სწავლების დიპლომი მიიღო. იელის დრამატული სკოლის დიპლომი მიიღო, მიუხედავად მამის დეიდის წინააღმდეგობისა, რომელმაც გააფრთხილა, რომ არ დაეკარგა დრო იელის თეატრალურ განათლებაში. ის ბასეტის ოჯახის ერთადერთი წევრი იყო, ვინც კოლეჯში და ასპირანტურაშიც დადიოდა. იელში, ბასეტმა გაიცნო თავისი მომავალი მეუღლე კორტნი ბ. ვენსი, დრამატული სკოლის კურსდამთავრებული 1986 წელს. ბასეტი თანაკლასელები იყო მსახიობ ჩარლზ დუტონის.
სკოლის დამთავრების შემდეგ, ბასეტი მუშაობდა სილამაზის სალონის მიმღებად და ფოტო მკვლევარად. ბასეტმა მალე მოძებნა სამსახიობო სამუშაო ნიუ იორკის თეატრში. მისი ერთ-ერთი პირველი შესრულება ნიუ – იორკში შედგა 1985 წელს, როდესაც იგი გამოჩნდა ჯეი ე.ფრანკლინის Black Girl - ში. იგი გამოჩნდა ორ აგვისტოს ვილსონის პიესებში იელის რეპერტუარის თეატრში, მისი დიდი ხნის ინსტრუქტორის ლოიდ რიჩარდსი ს ხელმძღვანელობით. ვილსონის ბასეტის მონაწილეობით იყო Ma Rainey's Black Bottom (1984) და Joe Turner's Come and Gone (1986).
კარიერა
ბასეტის კინო კარიერა 1980-იან წლებში დაიწყო, მას შემდეგ რაც მიიღო იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი და იელის დრამატული სკოლის სახვითი ხელოვნების მაგისტრის ხარისხი. 1990-იან წლებში იგი თითქმის ყოველწლიურად ფილმებში გამოდიოდა. 2000-იან წლებში ფილმები ზედიზედ სრულდებოდა ბასეტის მონაწილეობით, ყოველწლიურად იგი სულ მცირე ერთ ფილმში მონაწილეობდა. ბასეტის წარმატება 2010 წელსაც გაგრძელდა. ბასეტმა მოიპოვა ნომინაციები მისი როლებისთვის ფილმებში, როგორიცაა The Score (2001), Akeelah and the Bee (2006), Meet the Browns (2008), და Jumping the Broom (2011) და მოიგო ჯილდო როლისთვის ფილმებში How Stella Got Her Groove Back (1998) და Heart of Musi c (1999) და სხვა. 2002 წლის ფილმში როზა პარკსის როლში ბასეტის თამაშმა მიიღო Primetime Emmy Award -ის პრემია.
2013 წელს ბასეტს განმეორებადი როლი ჰქონდა FX საშინელებათა ანთოლოგიის სერიაზე American Horror Story: Coven, რითაც მან მიიღო მეორე Primetime Emmy Award  Voodoo დედოფლის, მარი ლავეოს როლის შესრულებისთვის. იგი დაბრუნდა, ასევე, Freak Show -ის სერიალის რიგით მეოთხე სეზონში, სადაც დეზირე დუპრეს განასახიერებს, რისთვისაც მან მიიღო ემის ჯილდოს კიდევ ერთი ნომინაცია. მეხუთე სეზონისთვის, სასტუმრო, მან განასახიერა რამონა როიალი, ცნობილი კინოვარსკვლავი. ბასეტი დაუბრუნდა სერიალის მეექვსე ციკლს, როანოკს, სადაც განასახიერებს ალკოჰოლიკ მსახიობს, მონე ტუმუსიმეს, რომელიც თამაშობს მებრძოლ დედას და ყოფილ პოლიციელს ლი ჰარისს ფილმში My Roanoke Nightmare, და ითამაშა მარი ლავოოს როლი აპოკალიფსის მერვე სეზონში. 2018 წელს ბასეტმა დაიწყო Fox– ის დრამატულ სერიალში 9–1–1 მონაწილეობა, LAPD– ის პატრული სერჟანტი ათენა გრანტის როლში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები
საქართველოს სასულიერო მახარობელი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
ბალა-ქანგარლი
ბალა-ქანგარლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Shake, Rattle and Roll
Shake, Rattle and Roll — ჯესი სტოუნის მიერ 1954 წელს დაწერილი სიმღერა. მისი წარმატებული ვერსია ჩაიწერა ჯგუფის Bill Haley & His Comets მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1954 წლის სიმღერები
Cataulacus pompom
Cataulacus pompom — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბოგატიჩის თემი
ბოგატიჩის თემი (Богатић) — თემი სერბეთში, შედის მაჩვანის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 31 551 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 82 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 384 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბოგატიჩი. ბოგატიჩის თემი შედგება 14 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 27.4 კმ².