cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tribe of Force
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის ალბომები კატეგორია:ვან კანტოს ალბომები კატეგორია:Napalm Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჩარლი ბაუერფაინდის პროდიუსერობით
თბილისასწვერი
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მთები
უროჟაინე (ბერისლავის რაიონი)
უროჟაინე (Урожайне) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 610 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
თვალადის სამების ეკლესია
თვალადის სამების ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თვალადში. თარიღდება XIX საუკუნით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლელაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
Cryptogemma corneus
Cryptogemma corneus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
მეზღვიასებრნი
მეზღვიასებრნი (Stercorariidae) — ფრინველთა ოჯახი მეჭვავიასნაირთა რიგისა. მოიცავს 2 გვარს: Stercorarius (3 სახეობა) და Catharacta (1 სახეობა). საქართველოში შავი ზღვის სანაპირო ზოლში იშვიათად გვხვდება მოკლეკუდა მეზღვია (Stercorarius parasiticus), როგორც შემომფრენი ფორმა. მეზღვიასებრნი ბინადრობს ტუნდრასა და ზღვების სანაპიროებზე. დედალი 2 კვერცხს დებს, ინკუბაცია გრძელდება 28-30 დღეს. იკვებებიან თევზებით, უხერხემლოებით, მღრღნელებით, კენკრით. ანადგურებენ სხვა ფრინველების ბუდეებსაც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეჭვავიასნაირნი
ტაბულეტები
ლიტერატურა
კატეგორია:გადაშენებული ცხოველები
Green Man (ალბომი)
Green Man — ჯგუფ Take That-ის ვოკალისტ მარკ ოუენის სადებიუტო სოლო სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1996 წლის 2 დეკემბერს, ჯგუფის დაშლიდან რამდენიმე კვირის შემდეგ.
ალბომიდან გამოიცა სამი სინგლი - Child, Clementine და I Am What I Am. ბრიტანულ ჩარტში დისკმა #33 პოზიცია დაიკავა (შემდეგ ალბომებს ასეთი წარმატება არ ჰქონიათ). 2003 წელს გამოიცა მისი სპეციალური ვერსია Green Man: Revisited, რაც მოხდა მეორე სტუდიური ალბომის შესამჩნევი პოპულარობის გამო. ბრიტანეთში მთლიანობაში გაიყიდა Green Man-ის 200.000 ასლი.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - მარკ ოუენი. სიმღერები „Child“ და „Are You With Me“ დაწერილია ტიმ ლოუსთან და მარტინ ბრემერთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:1996 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:მარკ ოუენის ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯონ ლეკის პროდიუსერობით
956
თარიღი უცნობია
*
გიზო ნიშნიანიძე
გიზო ნიშნიანიძე (დ. 1928, თბილისი — გ. 19 სექტემბერი, 2011, საჩხერე) — ქართველი მწერალი და პოეტი, თბილისის საპატიო მოქალაქე.
ბიოგრაფია
2003 წელს გიზო ნიშნიანიძე თბილისის საპატიო მოქალაქე გახდა. 2010 წლის 4 მაისს ფილარმონიის დიდ საკონცერტო დარბაზის წინ გიზო ნიშნიანიძის ვარსკვლავი გაიხსნა. ნიშნიანიძე საჩხერეში სტუმრად ყოფნისას საკუთარი ლექსის წარმოთქმისას მოულოდნელად, სავარაუდოდ, გულის შეტევით დაიღუპა.
დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2003) კატეგორია:თბილისის კოლორიტები გიზო
ბათიმეტრიული რუკა
მინი|270პქ|ბათიმეტრიული გრაფიკა ბათიმეტრიული რუკა — იზობათების მეშვეობით წყალქვეშა რელიეფის ამსახველი გეოგრაფიული რუკა. იზობათებს, ჩვეულებრივ, სიღრმეების ნიშნულიც ემატება. წყალქვეშა რელიეფის გამოსახატავად სიღრმის საფეხურები განსხვავებულია ფერებით. ბათიმეტრიული რუკა საფუძვლად უდევს წყალსატევების ფიზიკურ-გეოგრაფიულ შესწავლას და სპეციალური დანიშნულების კარტოგრაფირებას. გამოიყენება ნავიგაციისათვის, სასარგებლო წიაღისეულების ძებნა-ძიებისა და თევზის რეწვის დაგეგმისათვის. ბათიმეტრიული მეთოდი პირველად გამოიყენა ჰოლანდიელმა მეცნიერმა პ. ანსელინმა ქალაქ როტერდამის გეგმაზე მდინარე მაასის სიღრმეთა აღსანიშნავად (1697). ბათიმეტრიული კარტოგრაფიის შემდგომი განვითარება დაკავშირებული იყო ექოლოტის საშუალებით წყალქვეშა რელიეფის მასობრივ კვლევა-ძიებასა და გეომორფოლოგიური ინტერპოლაციის მეთოდების გაუმჯობესებასთან.
მონაკოს ოკეანოგრაფიული ინსტიტუტი ხანგამოშვებით ბეჭდავს გაახლებული მონაცემებით შევსებულ ოკეანეების გენერალურ ბათიმეტრიულ რუკებს. ბათიმეტრიული რუკები აგრეთვე შესაძლოა გარდაიქმნას ბათიმეტრიულ პროფილად.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუკის ტიპები კატეგორია:ჰიდროგრაფია კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია კატეგორია:სამეცნიერო მოდელირება
ავღანეთი 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავღანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ 1960 წელს, იტალიის დედაქალაქ რომში იასპარეზა. მათ ამჯერადაც ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ავღანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლექვინაძე
საკუთარი სახელი ლექვინაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ჩაიკინე (ბერისლავის რაიონი)
ჩაიკინე (Чайкине) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 586 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
შაჰ-თამაზის მეოთხე ლაშქრობა საქართველოში
მინი|ირანელებს მიჰყავთ ტყვე ქართველები. XVI ს. ირანული ნაქარგობა. [[მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი (ნიუ-იორკი)]] შაჰ-თამაზის მეოთხე ლაშქრობა – ირანის შაჰის, სეფიანთა დინასტიის წარმომადგენლის თამაზ I-ის საქართველოში ლაშქრობების ერთ-ერთი ეტაპი. ლაშქრობა გაიმართა 1554 წელს.
წინაპირობა
შაჰ-თამაზის ძირითადი ძალების გასვლისთანავე ლუარსაბ მეფემ ქართლში ჩაყენებული ყიზილბაშები გაწყვიტა და თბილისიც გაათავისუფლა. 1552 წელს სიონის ტაძრისთვის ბოძებულ სიგელში ლუარსაბ მეფე აღნიშნავს, რომ ჩვენ შევედით საქართველოს დედაქალაქში და
მიმდინარეობა
ლუარსაბის ასეთი წარმატებით შეშფოთებული შაჰ-თამაზი 1554 წელს ქვემო ქართლში, საბარათიანოში შემოიჭრა. ლუარსაბ მეფემ სათანადო თადარიგი დაიჭირა. მან მოსახლეობა ციხესიმაგრეებსა და მიუვალ მთებში გახიზნა, თვითონ ერთ-ერთ ციხეში გამაგრდა და იქიდან ქვეყნის თავდაცვას ხელმძღვანელობდა. სახიზრებისა და ციხესიმაგრეების წინააღმდეგ მებრძოლი ყიზილბაშები დიდ ზარალს ნახულობდნენ, მაგრამ მაინც შეუპოვრად იბრძოდნენ და ლუარსაბ მეფის ხელში ჩაგდებას ცდილობდნენ. შაჰ-თამაზის ჯარებმა თანდათანობით მთელი საბარათიანო დაიკავეს, მაგრამ ლუარსაბ მეფე მაინც ხელიდან გაუსხლტდათ და მისი შეპყრობა ვერც ამჯერად შეძლეს. ლუარსაბი შიდა ქართლში გადავიდა და ქვეყნის ამ ნაწილის გამაგრებას შეუდგა. ყიზილბაშებს აქაც დიდი ბრძოლების გადახდა დასჭირდათ. მათ ხელახლა დაიკავეს თბილისი, ააოხრეს მცხეთა და ბრძოლით გორისაკენ გაემართნენ, რადგან ლუარსაბ მეფე იქ ეგულებოდათ. მომხდურებმა შემუსრეს გორის ციხე, მაგრამ ლუარსაბი მაინც ვერ შეიპყრეს  შაჰ-თამაზმა ჯარები მახლობელ ციხეებს შეუსია. მან აიღო წედისის ციხე და მთელი ძალით ატენისაკენ დაიძრა, რადგან შეიტყო, რომ აქ თავშეფარებული იყო ლუარსაბის დედა და ბევრი თავადის ცოლ-შვილი. ამათი ხელთ გდებით იგი თვით მეფის დამორჩილებასაც ვარაუდობდა.
ატენის ციხე მიუვალ კლდეზე იყო აღმართული და მისი აღება იერიშით შეუძლებელი შეიქნა. ციხეში მყოფმა ქართველებმა მრავალი ყიზილბაში ამოწყვიტეს. როგორც ისტორიკოსი აღნიშნავს თანაც ციხე ფარული წყალსადენით წყაროს წყლით მარაგდებოდა. მაგრამ ყიზილბაშებს აქ ერთი ქართველის სულმოკლეობამ უშველა. მათ შემთხვევით დაატყვევეს ციხიდან გამოსული დედოფლის მსახური კავთისხეველი ვინმე ბეთიაშვილი, რომელმაც სიკვდილის შიშით მტერს წყაროს სათავე უჩვენა. ყიზილბაშებმა ციხეს წყლის მიწოდება შეუწყვიტეს და უწყლობით შეწუხებული მეციხოვნენი ბოლოს და ბოლოს მტერს დანებდნენ.
ძვირფასი ტყვეების ხელთ გდებით გახარებული შაჰ-თამაზი აიყარა და სასწრაფოდ ირანისკენ გაეშურა. მას თან 30 000 ტყვე, მრავალი თავად-აზნაურის ოჯახობა და მეფის მოხუცი დედა მიჰყავდა. შაჰს იმედი ჰქონდა, რომ ამ ტყვეებით მეფე ლუარსაბზე ზემოქმედებას მოახდენდა. აჩაბეთის ციხეში მდგომმა ლუარსაბ მეფემ, როგორც კი გაიგო დედის დატყვევების ამბავი, დაედევნა უკუქცეულ მტრის ლაშქარს, რამდენიმეჯერ შეება კიდეც მის არიერგარდს, მაგრამ უშედეგოდ. ყიზილბაშებს დიდი ზიანი მიაყენა თუმცა, დედა და სხვა ტყვეები ვერ დაიხსნა. შაჰ-თამაზმა ისინი წინ გაუშვა და თვითონაც სასწრაფოდ გაეცალა ქართლს. ლუარსაბის დედამ მტერს თავი სამშობლოს წინააღმდეგ სამოქმედო იარაღად არ აქცევინა. დედოფალმა საწამლავი დალია და თავი მოიკლა. ამრიგად, შაჰ-თამაზს ლუარსაბ მეფის დამორჩილეის ეს ხერხიც ჩაეშალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:შაჰ-თამაზის ლაშქრობები
ნეოტექტონიკა
ნეოტექტონიკა, უახლესი ტექტონიკა — ტექტონიკის დარგი, რომელიც იკვლევს ახალგაზრდა ტექტონიკურ მოძრაობებსა და სტრუქტურებს. ნეოტექტონიკა სინონიმია აგრეთვე ალპური ოროგენეზისის გვიანდელი ოროგენული სტადიისა, როდესაც დაიწყო დედამიწის თანამედროვე რელიეფის ჩამოყალიბება. ვინაიდან დედამიწის ზედაპირის თანამედროვე რელიეფი სხვადასხვა დროს წარმოიქმნა, ამიტომ ნეოტექტონიკური სტადიის დასაწყისიდან სხვადასხვა რეგიონში სხვადასხვა დროს მიიჩნევენ (ოლიგეცენური ეპოქის დასაწყისიდან მიოცენურის ბოლომდე).
კავკასიაში ნეოტექტონიკის დასაწყისად ითვლება გვიანდელი სარმატული საუკუნე. ნეოტექტონიკა მოიცავს ყველა ტიპის ტექტონიკურ მოძრაობას (დანაოჭება, რღვევა, ეპეიროგენული, ტალღური), რომელიც წარმოქმნის რელიეფის დადებით და უარყოფით ფორმებს.
ნეოტექტონიკური მოძრაობა ორგვარია: თანამედროვე (ჰოლოცენური) და საკუთრივ ნეოტექტონიკური.
თანამედროვე მოძრაობებს შეისწავლიან გეოდეზიური (განმეორებითი ნიველება, ტრიანგულაცია), გეომოროფლოგიური (დაკვირვება ჰოლოცენური ტერასებისა და ხეობების პროფილებისა დეფორმაციაზე და ნალექთდაგროვებაზე მდინარის კალაპოტსა და პლაჟზე), გეოფიზიკური (გრავიმეტრიული, სეისმური, მაგნიტომეტრიული, ელექტრომეტრიული და სხვ.), აგრეთვე ისტორიულ-არქეოლოგიური მეთოდებით.
ნეოტექტონიკურ მოძრაობას შეისწავლიან ტრადიციული გეოლოგიური (სტრატიგრაფიულ-პალეონტოლოგიური, სტრუქტურული, პალეოგეოგრაფიული, ლითოლოგიური, ვულკანოლოგიური, პეტროლოგიური და სხვ.), გეომოროფლოგიური და გეოფიზიკური მეთოდებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტექტონიკა
ორნოპირენის ეროვნული პარკი
ორნოპირენის ეროვნული პარკი (Parque Nacional Hornopirén) – ეროვნული პარკი ჩილეში, ლოს-ლაგოსის რეგიონის პალენას პროვინციაში. მდებარეობს ანდებში, შეიქმნა 1988 წელს. ფართობი 482 კმ² (48.232 ჰა).
Cryptogemma eldorana
Cryptogemma eldorana — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
ორნოპირენის ეროვნული პარკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს ეროვნული პარკები კატეგორია:ლოს-ლაგოსის რეგიონის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1988 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
Cryptogemma eldorana
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ანტიგენწარმდგენი უჯრედი
ანტიგენწარმდგენი უჯრედი (antigen-presenting cell, APC) — ორგანიზმის იმუნური სისტემის უჯრედი, რომელიც უცხო ანტიგენებს MHC-თან კომლექსის სახით თავის ზედაპირზე წარადგენს. T ტიპის ლიმფოციტებს შეუძლიათ ამ კომპლექსის ამოცნობა. ანტიგენწარმდგენი უჯრედები ამუშავებენ ანტიგენებს და T-ლიმფოციტებს წარუდგენენ.
კატეგორია:იმუნოლოგია კატეგორია:ლეიკოციტები
ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგი
ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგი (Чукотский автономный округ, ჩუკ. Чукоткакэн автономныкэн округ) — რუსეთის ფედერაციიის სუბიექტი შორეულ აღმოსავლეთში.
შედის შორეულ აღმოსავლეთის ოკრუგში. ესაზღვრება რესპუბლიკა სახას (იაკუტია), მაგადანის ოლქს და კამჩატკის მხარეს.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ანადირი.
გეოგრაფიული მდებარეობა
ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგი მდებარეობს რუსეთის უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. უკავია ჩუკოტკის ნახევარკუნძული, კონტინენტის მიმდებარე ნაწილი და კუნძულები: ვრანგელის, აიონი, რატმანოვის და სხვა.
ეკვრის ჩრდილოეთის ყინულოვანი ოკეანის აღმოსავლეთ ციმბირის, ჩუკოტკისა ზღვები დაწყნარის ოკეანის ბერინგის ზღვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგი
კარსანი
კარსანი — სოფელი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მცხეთის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 700 მ, მცხეთიდან 8 კმ.
გეოგრაფია
კარსანი მდებარეობს საქართველოს დღევანდელ და ანტიკურ დედაქალაქებს — თბილისსა და მცხეთას შორის მოქცეულ პატარა ხეობაში, მტკვრისა და არაგვის შესართავთან. ხეობა სიგრძეში სულ შვიდიოდე კილომეტრს წარმოადგენს და დონეთა სხვაობა ხეობის თავსა და ბოლოს შორის 500 მეტრს აღემატება, რის შედეგადაც ხეობა გამოირჩევა წარმტაცი ბუნებითა და ეკომრავალფეროვნებით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი.
ისტორია
გადმოცემების თანახმად, კარსნის სიახლოვესაა დაკრძალული ქართველთა ეთნარქი — ქართლოსი. ქართული საისტორიო-საეკლესიო ტრადიციის მიხედვით, იბერიის მეფეებს ნაბუქოდონოსორისაგან დევნილი ებრაული თემისთვის მიუციათ კარსანი სამკვიდროდ.
1904 წელს სოფელში გაიხნსა თბილისის გეოფიზიკური ობსერვატორიის განყოფილება, რომელიც 1935 წლიდან გადაიტანეს დუშეთში (დუშეთის გეოფიზიკური ობსერვატორია). ამ პერიოდისაა სოფელში დღემდე შემორჩენილი ობსერვატორიის ნაგებობა.
თვითმხილველების გადმოცემით მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში აქ ლავრენტი ბერიას ხელმძღვანელობით ფიზიკოსები საიდუმლო იარაღზე მუშაობდნენ, რის გამოც ხეობა მოქალაქეებისგან დაცლილი და გადაკეტილი ყოფილა.
ომის შემდგომ შენობა გადაეცათ არქეოლოგებს, რომლებიც არმაზისხევი-არმაზციხე-კარსნის არქეოლოგიურ ნაკრძალში მუშაობდნენ. 50-იან წლებში აქ განთავსებული იყო ფიზიკის ინსტიტუტის ლაბორატორიები. ინსტიტუტის ატომური რეაქტორის ამუშავების შემდეგ ამ კომპლექსში განთავსდა ტუბსაავადმყოფო. ლანდშაპტური პირობებისა და დიდი დასახლებებიდან იზოლაციის გამო. საავადმყოფომ ფუნქციონირება შეწყვიტა 1980-იანი წლების ბოლოს.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის კურორტები
კრისტალ ბრიჯის ამერიკული ხელოვნების მუზეუმი
კრისტალ ბრიჯის ამერიკული ხელოვნების მუზეუმი (Crystal Bridges Museum of American Art) — ამერიკული ხელოვნების მუზეუმი ბენტონვილში, არკანზასი. მუზეუმი ოფიციალურად გაიხსნა 2011 წლის 11 ნოემბერს. მუზეუმში შესვლა უფასოა.
მიმოხილვა და დაარსება
მინი|მუზეუმი შებინდებისას ალისა უოლტონი, Walmart– ის დამფუძნებლის სემ უოლტონის ქალიშვილი, ხელმძღვანელობდა Walton Family Foundation– ის მონაწილეობას მუზეუმის შექმნაში. მუზეუმის მინისა და ხის დიზაინი არქიტექტორ მოშე საფდისა და ინჟინრის ბურო ჰაპოლდის მიერ წარმოდგენილია პავილიონების სერიით. 217,000 კვადრატული ფუტის (20,200 მ 2) კომპლექსი მოიცავს გალერეებს, რამდენიმე შეხვედრისა და საკლასო ოთახს, ბიბლიოთეკას, სკულპტურების ბაღს, არქიტექტორ მარლონ ბლეკველის მიერ შემუშავებულ მუზეუმის მაღაზიას, რესტორანს და ყავის ბარს, რომელსაც მუზეუმის გახსნის შემდეგ დაერქვა ,,11/11/11". მუზეუმში ასევე არის თავშეყრის ადგილი, სადაც 300-მდე ადამიანის განთავსებაა შესაძლებელი. გარდა ამისა, არის გარე ადგილები კონცერტებისთვის და საზოგადოებრივი ღონისძიებებისთვის. აქ დასაქმებულია დაახლოებით 300 ადამიანი და მდებარეობს ბენტონვილის ცენტრში.
მუზეუმს დაგროვებული ჰქონდა 488 მილიონი აშშ დოლარის ქონება 2008 წლის აგვისტოს მდგომარეობით. პროექტის ღირებულებიდან 317 მილიონ დოლარზე მეტი შემოწირულია ალისა უოლტონის მიერ. 2013 წლის Forbes– ის მსოფლიოს უმდიდრესი ადამიანების რეიტინგში Walmart-ის მემკვიდრე მე-16 ადგილზეა, რომლის ქონება 26,3 მილიარდი დოლარია.
2005 წელს მუზეუმმა ხელოვნების ისტორიკოსი ჯონ ვილმერდინგი დაიქირავა პროგრამირების შესყიდვისა და კონსულტაციისთვის. ვილმერდინგმა თქვა, რომ ალისა უოლტონი ,,არ დახარჯავს ზედმეტს". მან თქვა, რომ ხშირად, როდესაც ნამუშევარი ხელმისაწვდომი ხდება კერძო გაყიდვის გზით, უოლტონი აცხადებს: „დაელოდე, ის გამოვა აუქციონზე, სადაც ჩვენ შეგვიძლია მივიღოთ იგი უკეთეს ფასად“, და ის მართალი იყო.
მუზეუმის მშენებლობის შეფერხების და მუზეუმის გაცილებით მაღალი ხარჯების გამო, არკანზასმა გამოთქვა შეშფოთება მუზეუმისთვის სახელმწიფოსგან 2005 წელს მისი მშენებლობის უზრუნველსაყოფად ხელსაყრელი საგადასახადო შეღავათების შესახებ. მთლიანი საგადასახადო ზარალი არკანზასის შტატსა და ქალაქ ბენტონვილში 17 მილიონ დოლარად არის შეფასებული, მუზეუმის ფინანსური ინფორმაციის გამჟღავნების საფუძველზე. დონ ბაციგალუპი დაინიშნა მუზეუმის დირექტორად 2009 წლის აგვისტოში. 2011 წლის მაისის დასაწყისში მუზეუმმა შექმნა სამი ფონდი, რომელთა საერთო ბალანსი წარმოადგენდა 800 მილიონ აშშ დოლარს. ეს ფონდები შეიქმნა საოპერაციო ხარჯებისთვის, შესყიდვებისთვის და კაპიტალური გაუმჯობესებისთვის. საოპერაც
იო ფონდი, ჯამში 350 მილიონი აშშ დოლარი, გამოიყენება მუზეუმის წლიური საოპერაციო ხარჯების შესატანად, რომელიც ჯამში შეადგენს 16–20 მილიონ აშშ დოლარს წელიწადში. შესყიდვების ფონდი, ჯამში 325 მილიონი აშშ დოლარი, გამოიყენება მუზეუმის მუდმივი კოლექციის დამატებების დასაფინანსებლად. 125 მილიონი აშშ დოლარი გამოყენებულია კაპიტალის გაუმჯობესების ფონდისთვის მუზეუმის მომავალი გაუმჯობესებისა და შენარჩუნების დასაფინანსებლად.
მუდმივი კოლექცია
მუზეუმის მუდმივი კოლექცია მოიცავს ამერიკულ ხელოვნებას კოლონიური ეპოქიდან თანამედროვე პერიოდამდე. ყველა მხატვარი შეერთებული შტატების მოქალაქეა, თუმცა ზოგიერთმა მათი კარიერის უმეტესი ნაწილი ევროპაში გაატარა. აღსანიშნავი ნამუშევრებია ჩარლზ უილსონ პილის მიერ შესრულებული ჯორჯ ვაშინგტონის პორტრეტი, ასევე ჯორჯ ბელოუსის, ჯასპერ კროპსისის, აშერ დიურანდის, თომას ეიკინსის, მარსდენ ჰარტლის, ვინსლოუ ჰომეროსის, ისტმან ჯონსონის, ჩარლზ ბირდ კინგის, ჯონ ლა ფარჟის, სტიუარტ დევისის, რომარ ბერდენის, ნორმან როკველის, მერი მაკლერის, აგნეს პელტონის და უოლტონ ფორდის ნახატები. ორი ნამუშევარი, რიჩარდ კატონ ვუდვილის ომის ამბები მექსიკიდან და არტურ ფიცვილიამ ტეიტის The Life of Hunter: A Tight Fix შედიოდა მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმის მოგზაურ-გამოფენაში American Stories: Paintings of Everyday Life, 1765–1915.
2005 წლის მაისში მუზეუმმა შეიძინა აშერ ბ. დიურანდის Kindred Spirits ნიუ-იორკის საჯარო ბიბლიოთეკიდან ​​35 მილიონ დოლარად კერძო აუქციონზე. 2012 წლის სექტემბერში მუზეუმმა შეიძინა მარკ როტკოს 1960 წლის ნახატი ''No. 210/No. 211 (Orange)''. ეს აბსტრაქტულ-ექსპრესიონისტული ნამუშევარი იყო შვეიცარიის კერძო კოლექციაში და მხოლოდ ორჯერ იყო გამოტანილი საჯაროდ.
მუდმივ კოლექციაში წარმოდგენილია შემდეგი მოქანდაკეების ნამუშევრები: ვანესა გერმანი, პოლ მენსიპი, როქსი პეინი, მარკ დი სუვერო და ჯეიმზ ტურელი. 2014 წლის იანვარში კრისტალ ბრიჯსმა შეიძინა არქიტექტორ ფრენკ ლოიდ რაიტის Bachman–Wilson House. ნიუ-ჯერსიში სახლი დაიშალა და გადავიდა ბენტონვილში.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები ამერიკაში კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები ამერიკაში კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები
ლიეტუვის მაზრები
ლიეტუვის მაზრები (ლიეტუვ. Lietuvos apskritys; მხ. რ. apskritis) — 10 ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული, რომლებადაც იყოფა ლიეტუვა დღეის მდგომარეობით.
მაზრის მეთაური მაზრის უფროსია (apskrities viršininkas), რომელსაც ლიეტუვის რესპუბლიკის მთავრობა ნიშნავს. მისი მთავარი ამოცანა — მაზრის ტერიტორიაზე ლიეტუვის კონსტიტუციისა და კანონების დაცვის უზრუნველყოფაა.
მაზრები 7 ქალაქის, 2 კურორტისა და 43 რაიონის, ასევე რვა ახლადჩამოყალიბებული თვითმმართველობის ტერიტორიებს აყალიბებს (savivaldybė). თვითმმართველობა მამასახლისობად (seniūnija) იყოფა. მსხვილი ქალაქების (ვილნიუსი, კაუნასი, ალიტუსი, კლაიპედა, პანევეჟისი, შიაულიაი) თვითმმართველობა თითო ქალაქის ტერიტორიას მოიცავს. კურორტების (პალანგა და ნერინგა) თვითმმართველობაში ახლომდებარე დასახლებული პუნქტებიც შედის.
ამგვარად, მაზრა თავის თავში სხვადასხვა ადმინისტრაციულ ერთეულებს მოიცავს. მაგალითად, ვილნიუსის მაზრა ქალაქის თვითმმართველობასა და ვილნიუსის რაიონის თვითმმართველობას, ასევე ელექტრენის, ტრაკაის, უკმერგის, შელჩინისა და შირვინტის თვითმმართველობებს მოიცავს. თავის მხრივ, ვილნიუსის რაიონი, შედგება დაბა ნემენჩინეს, ადგილების ბეზდონისის, მაიშაგოლას, მიცკუნაის, შუმსკასის და სოფლების ტერიტორიებისაგან და 23 სამამასახლისოდ არის დაყოფილი.
სქოლიო
*
ჭყონდიდი
ჭყონდიდი (მეგრულად „დიდი მუხა“) — წარმართული სალოცავი ხე-კერპი ძველ საქართველოში, „ხე-მცენარეთა თაყვანისცემის საუკეთესო დამამტკიცებელი საბუთი ძველ საქართველოში“, აღმართული იმ ადგილას, სადაც მარტვილის ეკლესიის სატრაპეზო აშენდა მას შემდეგ, რაც ეს მუხა „ამოჰკვეთა ანდრია მოციქულმა, ოდეს მეგრელნი მოაქცია“. ტაძარში ჩაყოლებული წარმართული საკერპო ტაძრის ქვები და ქანდაკებანი ანტიკური ხანის სარიტუალო დანიშნულების არქეოლოგიური მონაპოვარია. ჭყონდიდის მუხას მთელი ეგრისი სცემდა თაყვანს. მისი გაშლილი ტოტების ჩრდილში ხდებოდა დედისერთა ყრმის მსხვერპლად შეწირვის ცერემონიალი - მზისა და მთვარის კეთილი ნებით, თუთაშხას (ორშაბათს, მთვარის დღეს). თათბირზე უხუცესნი ყრმას შეარჩევდნენ და ბჟას დღას (მეგრ. მზის დღეს, კვირას, სვან. მიჟ-ლადეღ) საზეიმო ვითარებაში ეტლით მიყვანილ ყრმას სწირავდნენ მუხას (ჭყონს), ერთადერთ ცნობილ ხე-კერპს საქართველოში (თუმცა სვანეთში, სოფლის მოედანზე, სვიფზე მუდამ იდგა ხოლმე რომელიმე დიდი ხე, რომელსაც აგრეთვე წმინდა ხედ თვლიდნენ). ეს იყო მაშინ, როცა საქართველოში კერპთა, ბომონთა თაყვანისცემის დიდი ტრადიცია იყო. თაყვანს სცემდნენ განსაკუთრებით მუხას, ურთხელას, ფიჭვს, ცაცხვს. მუხის თაყვანისცემის ნიმუშია ჭყონდიდი. ეს დიდი მუხა, „საქართველოს დოდონი“, მდგარა იმ ალაგას, სადაც ახლა მარტვილის ძველი ტაძარია. მუხის ძირთან აღმართული ტაძრის წინ ფოთლის შრიალში ხალხი ღმერთს შეჰღაღადებდა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული მითოლოგია
957
თარიღი უცნობია
*
ალექს როდრიგო დიას და კოსტა
ალექს როდრიგო დიას და კოსტა (Alex Rodrigo Dias da Costa; დ. 17 ივნისი, 1982; ნიტეროი, ბრაზილია), ცნობილი, როგორც ალექსი — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. გამოირჩეოდა გოლების გატანის უნარით, ძლიერი დარტყმით და ფიზიკური სიძლიერით.
2004 წელს იყიდა პრემიერ ლიგის კლუბმა ლონდონის „ჩელსიმ“. შემდეგ განათხოვრებულ იქნა ნიდერლანდების კლუბ „პსვ-ში“, სადაც ერედივიზია სამჯერ მოიგო კლუბთან ერთად. ნიდერლანდებში გატარებული სამი წარმატებული სეზონის შემდეგ ის დაბრუნდა „ჩელსიში“ 2007 წელს.
სანტოსი
ალექსმა კარიერა დაიწყო „სანტოსში“, ბრაზილიაში. პირველ გუნდში მისი დებიუტი შედგა 2002 წელს და მას შემდეგ ის გახდა კლუბის ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი. მისი დებიუტი შედგა „ფლუმინენსესთან“ ფრედ, 1-1 დასრულებულ მატჩში. იმ წელს „სანტოსმა“ მოიგო ჩემპიონატი, პირველად 1968 წლის შემდეგ.
ალექსი, დიეგო და რობინიო მიჩნეულნი არიან, როგორც ყველაზე ცნობილი გუნდი, რომელსაც უთამაშია „სანტოსში“.
2004 წელს ალექსმა კონტრაქტი გააფორმა ინგლისურ კლუბ „ჩელსისთან“, მაგრამ პრობლემები შეექმნა სამუშაო ვიზასთან დაკავშირებით და გაანათხოვრეს ნიდერლანდების „პსვ ეინდჰოვენში“.
პსვ (იჯარით)
thumb|right|125px|ალექსი [[ფილი კოკუ|ფილიპ კოკუსთან (უკან) „პსვ ეინდჰოვენში“.]] ალექსი „პსვ ეინდჰოვენში“ გადავიდა სამწლიანი იჯარით. კლუბში ის ასპარეზობდა 4 ნომრიანი მაისურით. „პსვ ეინდჰოვენში“ ასპარეზობისას მას მეტსახელად შეარქვეს „ტანკი“, თავისუფალი დარტყმების კარგად შესრულების და ფიზიკური ძალის გამო.
მან მომდევნო ორ სეზონში კვლავ მოიგო კლუბთან ერთად ქვეყნის ჩემპიონატი.
ჩელსი
ჰოლანდიურ გაზეთ „ტელეეგრაფთან“ ინტერვიუში ალექსმა განაცხადა, რომ „ჩელსი“ აგვარებდა სამუშაო ვიზის პრობლემას და დიდი შანსი იყო, რომ მომავალ სეზონში ის გადასულიყო ლონდონურ კლუბში. მოგვიანებით ალექსმა დაადასტურა, რომ „ჩელსიმ“ საბოლოოდ მოაგვარა ვიზის პრობლემა და ის შეუერთდებოდა კლუბს.
მას ინგლისში მუშაობის ნებართვა დართეს 2007 წლის 2 აგვისტოს. მან „ჩელსისთან“ გააფორმა სამწლიანი კონტრაქტი.
ალექსი თამაშობს [[ჩელსი (საფეხბურთო კლუბი)|„ჩელსიში“|thumb|left|170პქ]] 14 აგვისტოს ის წარუდგინეს მედიას და გადაეცა 33 ნომრიანი მაისური. მისი დებიუტი კლუბის შემადგენლობაში შედგა 19 აგვისტოს, როცა შეცვლაზე შევიდა ფლორან მალუდას ნაცვლად „ლივერპულთან“ 85-ე წუთზე. ის მატჩი დასრულდა ფრედ, 1-1.
პარი სენ-ჟერმენი
2012 წლის 27 იანვარს ალექსი შეუერთდა „პარი სენ-ჟერმენს“ 4,2 მილიონი ევროს სანაცვლოდ. მან ფრანგულ კლუბში გადასვლის მიზეზად დაასახელა ის, რომ „ჩელსის“ მწვრთნელი ანდრე ვილას-ბოაში არ აძლევდა მას საკმარის სათამაშო დროს.
ალექსს გადაეცა 13 ნომრიანი მაისური, რომელიც თავისუფალი იყო სემი ტრაორეს წასვლის შემდეგ.
ალექსის დებიუტი „პარი სენ-ჟერმენში“ შედგა 2012 წლის 12 თებერვალს „ნიცასთან“ ფრედ, 0-0 დასრულებულ მატჩში. შემდეგ კვირას, 19 თებერვალს მან გაიტანა პირველი გოლი 30 იარდიდან თავისუფალი სიტუაციის გათამაშების შემდეგ „მონპელიესთან“ მატჩში.
მილანი
2014 წლის 5 ივნისს ალექსი გადავიდა მილანში თავისუფალი აგენტის სტატუსით, „პარი სენ-ჟერმენში“ კონტრაქტის აოწურვის შემდეგ. მან მოირგო 33 ნომრიანი მაისური. მისი დებიუტი მილანში შედგა სეზონის დასაწყისში 31 აგვისტოს ლაციოს წინააღმდეგ. ალექსა პირველი გოლი მილანის მაისურით გაიტანა 2015 წლის 17 მაისს სასუოლოსთან 3:2 წაგებულ მატჩში.
სანაკრებო კარიერა
ალექსის დებიუტი ბრაზილიის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2003 წლის 17 ივლისს მექსიკასთან მატჩში კონკაკაფის ოქროს თასზე.
ალექსი არ გამოიძახეს 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე. თუმცა, ახალი მწვრთნელის, დუნგას მოსვლის შემდეგ ის გახდა ნაკრების წევრი. ის ნაკრების შემადგენლობაში იყო 2007 წლის კოპა ამერიკის გათამაშებაზე, სადაც მონაწილეობა მიიღო არგენტინის ნაკრებთან 3-0 მოგებულ ფინალურ მატჩში. მან გამოტოვა 2009 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასი ტრავმების გამო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:სანტოსის ფეხბურთელები კატეგორია:ერედივიზიის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ეინდჰოვენის პსვ-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:პარი სენ-ჟერმენის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:2007 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:2003 წლის კონკაკაფის ოქროს თასის ფეხბურთელები
არჩილ ცაგარელი
არჩილ ლუკას ძე ცაგარელი (დ. 5 დეკემბერი, 1913 — გ. 25 ნოემბერი, 1988) — ქართველი გეოლოგი და პედაგოგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1969). გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1951), პროფესორი (1954). საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966). სკკპ წევრი 1954 წლიდან. იგი მიეკუთვნება გამოჩენილ ქართველ გეოლოგთა იმ პირველ თაობას, რომელთაც მათი მასწავლებლების ალექსანდრე ჯანელიძის, ალექსანდრე თვალჭრელიძისა და კალისტრატე გაბუნიას ხელმძღვანელობით ქართული გეოლოგიური სკოლის ჩამოყალიბება და წარმატება განაპირობეს საერთაშორისო სამეცნიერო სარბიელზე. არჩილ ცაგარელმა 1940 წელს დაიცვა საკანდიდატო, ხოლო 1951 წელს — სადოქტორო დისერტაცია. მისი ნაყოფიერი სამეცნიერო, პედაგოგიური და საზოგადოებრივი მოღვაწეობა მთავრობის ჯილდოებით იყო დაფასებული. მის მიერ შესწავლილი ან შესასწავლად დასახული მეზოზოურისა თუ მეოთხეული გეოლოგიის მრავალი საკითხი დღესაც აქტუალურია და ძალზედ მნიშვნელოვანი.
ბიოგრაფია
მრავალმხრივ სამეცნიერო მოღვაწეობასთან ერთად ცაგარელი დიდი ხნის განმავლობაში ნაყოფიერ პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომლის გეოლოგიისა და პალეონტოლოგიის კათედრას განაგებდა 1970–88 წლებში. 1939–40 წლებში ასწავლიდა სოხუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, 1941-42 და 1945–53 წლებში საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტებში, ხოლო 1943-45 წლებში გორის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. იგი დიდ ყურადღებას უთმობდა ახალგაზრდა სპეციალისტთა მომზადების საქმეს. მისი ლექციები გამოირჩეოდა ლაკონურობით, მაღალი მეცნიერული დონით, და როგორც წესი, უახლესი მსოფლიო მეცნიერული ლიტერატურის მიღწევების ანალიზით. მის მოწაფეთა შორის მრავალია მეცნიერებათა კანდიდატი და დოქტორი.
ცაგარელის შრომები ეხება საქართველოსა და კავკასიის მეზოზოური ნალექების სტრატიგრაფიისა და პალეონტოლოგიის, მეოთხეული გეოლოგიისა და რეგიონული გეოლოგიის საკითხებს. კავკასია და კერძოდ საქართველო, ზედაცარცულის სტრატიგრაფიისა და პალეონტოლოგიის თვალსაზრისით მთელს ალპურ ზოლში დღეს ერთ-ერთი კარგად შესწავლილი რეგიონია და ეს გარემოება, პირველ ყოვლისა არჩილ ცაგარელის სახელთან არის დაკავშირებული. მან პირველმა შექმნა საქართველოს რეგიონის ზედაცარცული ნალექების დეტალური ბიოსტრატიგრაფიული დანაწილების სქემა. მისი 1949 წელს გამოქვეყნებული მონოგრაფია, სახელწოდებით „საქართველოს ზედაცარცული ფაუნა“, წარმოადგენს შემაჯამებელი ხასიათის პალეონტოლოგიურ ნაშრომს, რომელშიც მოცემულია საქართველოში იმ დროისათვის ცნობილი გვიანცარცული ფაუნის 102 სახეობის დეტალური პალეონტოლოგიური აღწერები და გაანალიზებულია მათი სტრატიგრაფიული მნიშვნელობის საკითხი. ძირითადად, სწორედ ეს მონაცემები დაედო საფუძვლად აღნიშნულ ბიოსტრატიგრაფიული დანაწილების სქემას და მის მიერვე განხორციელებულ (1954, 1964) საქართველოსა და დასავლეთ ევროპის ზედაცარცული ზონების ბიოსტრატიგრაფიულ კორელაციას. ნიშანდობლივია, რომ არჩილ ცაგარელის, როგორც პალეონტოლოგის, დიდ ავტორიტეტზე მეტყველებს ის ფაქტიც, რომ იგი არის მსოფლიოში ცნობილი „პალეონტოლოგიის საფუძვლების“ სახელწოდებით 1959–63 წლებში გამოქვეყნებული მრავალტომეულის ერთ-ერთი ძირითადი თანაავტორი. ამ პერიოდიდან დაწყებული არჩილ ცაგარელი ფაქტობრივად კავკასიის მეზოზოური ნალექების ერთ-ერთი აღიარებული მკვლევარი ხდება. რეგიონული ტიპის გეოლოგიურ კვლევებში არჩილ ცაგარელის დიდ პროფესიონალიზმზე მეტყველებს ის ფაქტი, რომ კავკასიის ტერიტორიაზე უშუალოდ მისი ხელმძღვანელობით თუ აქტიური მონაწილეობით შედგენილია რამდენიმე ათეული სხვადასხვა მასშტაბიანი გეოლოგიური რუკა და ლითოლოგიურ-პალეოგეოგრაფიული ატლასი. თავისი მოღვაწეობის ბოლო პერიოდში არჩილ ცაგარელი გატაცებული იყო კავკასიის რეგიონის გეომორფოლოგიისა და ნეოტექტონიკის საკითხების შესწავლით. მეოთხეულ სისტემას მიუძღვნა მან 1964 წელს გამოქვეყნებული ნაშრომი, რომელიც ფაქტობრივად საქართველოს მთელი მეოთხეული ნალექების პირველ შემაჯამებელ მონოგრაფიულ გამოკვლევას წარმოადგენს. არჩილ ცაგარელი დიდ ყურადღებას უთმობდა აგრეთვე ეროზიულ-დენუდაციური ზედაპირების გენეზისის საკითხს, რომელსაც განიხილავდა ახალგაზრდა ტექტონიკური მოძრაობების ფონზე.
პირველმა შეაჯამა და თანამედროვე დონეზე განაზოგადა საქართველოს ზედაცარცული ნალექების სტრატიგრაფიისა და პალეონტოლოგიის საკითხები. შეიმუშავა კავკასიის განვითარების ნეოტექტონიკური ეტაპის ახალი სქემა. შემოგვთავაზა კავკასიის ალპური მოძრაობების ქრონოლოგია, დაადგინა მისი ასაკი. თანაავტორი და თანარედაქტორია საქართველოს გეოლოგიის შესახებ შექმნილი პირველი განმაზოგადებელი ნაშრომისა, რისთვისაც საქართველოს სახელმწიფო პრემია მიენიჭა (1973). ნიშანდობლივია, რომ არჩილ ცაგარელის, როგორც პალეონტოლოგის, დიდ ავტორიტეტზე მეტყველებს ის ფაქტიც, რომ იგი არის მსოფლიოში ცნობილი „პალეონტოლოგიის საფუძვლების“ სახელწოდებით 1959–63 წლებში გამოქვეყნებული მრავალტომეულის ერთ-ერთი ძირითადი თანაავტორი. რეგიონული ტიპის გეოლოგიურ კვლევებში არჩილ ცაგარელის დიდ პროფესიონალიზმზე მეტყველებს ის ფაქტი, რომ კავკასიის ტერიტორიაზე უშუალოდ მისი ხელმძღვანელობით თუ აქტიური მონაწილეობით შედგენილია რამდენიმე ათეული სხვადასხვა მასშტაბიანი გეოლოგიური რუკა და ლითოლოგიურ-პალეოგეოგრაფიული ატლასი.
არჩილ ცაგარელი იყო მრავალი რესპუბლიკური, საკავშირო და საერთაშორისო სამეცნიერო ღონისძიების უშუალო მონაწილე და ხელმძღვანელ-ორგანიზატორი, იყო სსრკ გეოლოგთა ნაციონალური კომიტეტის და საუწყებათაშორისო სტრატიგრაფიული კომიტეტის წევრი, ამ კომიტეტის საქართველოს კომისიის თავმჯდომარე, სსრკ მეოთხეული პერიოდის შემსწავლელი კომისიის წევრი და ამავე კომისიის თავმჯდომარე საქართველოში, საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემიების კომიტეტის წევრი. არჩილ ცაგარელის მოღვაწეობას საერთაშორისო აღიარება ჰპოვა — იგი იყო გეოლოგთა საერთაშორისო ასოციაციის სტრატიგრაფიული კომისიის წევრი და ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოების საპატიო წევრი (1975). არჩილ ცაგარელის ნაყოფიერი, მეცნიერული, პედაგოგიური და საზოგადოებრივი მოღვაწეობა აღინიშნა მრავალი ჯილდოთი. იყო საქართველოს სახელმწიფო პრემიის და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალექსანდრე ჯანელიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი.
დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით, ხალხთა მეგობრობის ორდენით, აგრეთვე მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი გეოლოგები კატეგორია:საბჭოთა გეოლოგები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
აზერბაიჯან-კანადის ურთიერთობები
აზერბაიჯან-კანადის ურთიერთობები აღნიშნავს ორმხრივ ურთიერთიობებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და კანადას შორის.
წინაპირობები
1991 წლის 18 ოქტომბერს აზერბაიჯანის პარლამენტმა მიიღო კონსტიტუციური აქტი აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის ცნობის შესახებ. საბჭოთა კავშირის დაშლისთანავე, 1991 წლის 25 დეკემბერს, კანადამ აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა ცნო. ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1992 წლის 10 აგვისტოს დამყარდა. 2004 წელს ოტავაში აზერბაიჯანის საელჩოს გახსნის შემდეგ თურქეთში კანადის ელჩი, აზერბაიჯანის ელჩადაც დაინიშნა.
პარლამენტთაშორისი ურთიერთობა
2006 წლის ნოემბერში კანადაში კანადა-აზერბაიჯანის პარლამენტთაშორისი მეგობრობის ჯგუფი ჩამოყალიბდა, რომლის თავმჯდომარედაც კანადის საპარლამეტო კონსერვატიული პარტიის წევრი, ბარი დევოლინი დაინიშნა. აზერბაიჯანის მილი მეჯლისში პარლამენტთაშორის ურთიერთობებს აზერბაიჯან-კანადის სამუშო ჯგუფი უზრუნველყოფს. სამუშაო ჯგუფი 2000 წლის 5 დეკემბერს დააარსა და მის ხელმძღვანელად სამურ ნოვრუზოვი დაინიშნა. 2016 წლის 4 მარტიდან ჯგუფს ფუად მურადოვი ხელმძღვანელობს.
უმაღლესი დონის შეხვედრები
2006 წლის 27-28 მარტს აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე, არაზ აზიმოვი კანადას ეწვია.
2010 წლის 16 აპრილს კანადის საგარეო საქმეთა და საერთაშორისო ვაჭრობის ევროპული ბიუროს დირექტორი, რობერტ ჰეიგი აზერბაიჯანს ეწვია.
2010 წლის სექტემბერში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 65-ე გენერალურ ასამბლეაზე ორ ქვეყანას შორის ორმხრივი ურთიერთობების განსახილველად კანადის საგარეო საქმეთა მინისტრი ლოურენს ქენონი და აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრი ელმარ მამედიაროვი ერთმანეთს შეხვდნენ.
2016 წლის 9 მარტს კანადის პარლამენტში კანადა-აზერბაიჯანის პარლამენტთაშორისი მეგობრობის ჯგუფის შეხვედრები გაიმართა. შეხვედრის დროს მეგობრობის ჯგუფის მათ შორის, თავმჯდომარის, ვიცე-პრეზიდენტების, მდივნებისა და დირექტორების უფლებები და პასუხისმგებლობები განისაზღვრა. კანადის პარლამენტის კონსერვატიული პარტიის წევრი, ჯეიმი შმეილი მეგობრობსი ჯგუფის თავმჯდომარედ დაინიშნა. შეხვედრების დროს აზერბაიჯანსა და კანადას შორის პოლიტიკურ, ეკონომიკურ და სხვა სფეროებში ურთიერთობების განვითარების პერსპექტივები განიხილეს.
ეკონომიკური თანამშრომლობა
2004 წლის 7 სექტემბერს აზერბაიჯანსა და კანადას შორის ორმაგი გადასახადების აღმოფხვრისა და გადასახადებისგან თავის არიდების პრევენციის შესახებ კონვენციას მოეწერა ხელი. კანადური ფირმები აქტიურად მონაწილეობენ აზერბაიჯანის ბუნებრივი აირისა და ნავთობის სექტორში. 2004 წელს ორმრივი ვაჭრობის მაჩვენებელი 12.6 მილიონ კანადურ დოლარს გაუტოლდა.
2008 წელს აზერბაიჯანიდან კანადაში იმპორტის მაჩვენებელი 1 168 295 000 აშშ დოლარს გაუტოლდა. იმავე წელს კანადიდან აზერბაიჯანში ექსპორტმა 19.713 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. 2010 წელს აზერბაიჯანიდან კანადაში ექსპორტმა 542 მილიონი შეადგინა, რაც 2009 წელთან შედარებით მნიშვნელოვნად შემცირებული მაჩვენებელია. წინა წელთან შედარებით აზერბაიჯანში კანადიდან შემოტანილი საქონლისა და მომსახურების ღირებულება 31 მილიონიდან 20 მილიონამდე შემცირდა.
აზერბაიჯანის საბაჟო კომიტეტის განცხადებით, 2013 წლის იანვარ-მარტში აზერბაიჯანსა და კანადას შორის სავაჭრო მიმოცვლამ მხოლოდ 2.47 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა.
კულტურული კავშირები
2014 წლის 12-14 სექტემბერს მონრეალში, კანადაში „აზერბაიჯანის კინოფესტივალი“ გაიმართა. მომდევნო წლის 24-25 ოქტომბერს აზერბაიჯანის სახალხო არტისტის, ფირანგიზ ალიზადეს კონცერტი სახელწოდებით „ოიანი“ გაიმართა. 2016 წლსი 26 თეებრვალს კალგარის უნივერსიტეტში „ხოჯალის გენოციდისადმი მიძღვნილი საღამო გაიმართა“, რომელიც აზერბაიჯანის კულტურის საზოგადოებისა და კალგარის უნივერსიტეტის სტუდენტთა ასოციაციის ორგანიზებით ჩატარდა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:კანადის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:აზერბაიჯანის ორმხრივი ურთიერთობები კატეგორია:კანადის ორმხრივი ურთიერთობები
ჩერვონი-იარი (ბერისლავის რაიონი)
ჩერვონი-იარი (Червоний Яр) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 182 კაცს შეადგენდა.
ფოლზ-ლეიკი
ფოლზ-ლეიკი (Falls Lake) — გამდინარე ხელოვნური ტბა აშშ-ში, ჩრდილოეთ კაროლინაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 76 მ სიმაღლეზე. ფართობი 50 კმ². უზრუნველყოფს სასმელი წყლით უახლოეს რაიონებს, მათ შორის შტატის დედაქალაქ როლს. კაშხლის აშენება დაიწყო 1978 წელს. აშშ-ის არმიის საინჟინრო კორპუსის ძალისხმევით კაშხლის მშენებლობა 1981 წელს დასრულდა. კაშხალი წარმოადგენს 88,8 მ სიმაღლის მიწის ნაყარს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ტბები
ნორმან შვარცკოპფი
thumb|right|ნორმან შვარცკოპფი ნორმან შვარცკოპფი ('Norman Schwarzkopf; დ. 22 აგვისტო 1934, ტრენტონი, ნიუ-ჯერსი, აშშ — გ. 27 დეკემბერი, 2012, ტამპა, ფლორიდა, აშშ) — ამერიკელი სამხედრო მოღვაწე. სპარსეთის ყურის მე-2 ომის დროს იგი აშშ-ის ჯარების მთავარსარდალი და ოპერაცია „უდაბნოს ქარიშხლის“ ხელმძღვანელი იყო.
კატეგორია:აშშ-ის გენერლები კატეგორია:ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი  27 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები
ბანინის ეროვნული პარკი
პარკის ფართობი 7 000 კმ²-ია და მოიცავს ვრცელ ჭარბტენიან არეალებს, რაც წყლის მნიშვნელოვანი წყაროა ირგვლივ მდებარე მშრალი მიწებისთვის. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი 430 მმ-ია. ამ არეალში წყალი ძირითადად მოემართება ჩრდილო-დასავლეთიდან, ზიმბაბვეს საზღვრის სიახლოვიდან, მრავალი არხის მეშვეობით, შემდეგ კი მდინარე შანგანეში ჩაედინება.
მოსახლეობა
ნაკრძალში სახლობს ადამიანთა მცირე საზოგადოება, რომელიც მიწის დამუშავებით გარემოს ზიანს აყენებს. მოჰყავთ სიმინდი, სორგო, მანიოკი და შაქრის ლერწამი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის ეროვნული პარკები
არალყუმი
მინი|250პქ|არალყუმი და არალის ზღის ნარჩენები კოსმოსიდან. 2008 წ. მინი|250პქ|არალყუმი მინი|250პქ|არალყუმი. უზბეკეთი არალყუმი — ასე უწოდებენ უდაბნოს, რომლის ადგილასაც ერთ დროს არალის ზღვა მდებარეობდა. მის სამხრეთით და დასავლეთით, უზბეკეთისა და ყაზახეთის ტერიტორიებზე მდებარეობს არალის ზღვის ნარჩენები.
უდაბნოს ქვიშა შეიცავს მარილს, ზღვის დეპოზიტებს, მინერალების ნაშთებს, რომლებიც არალის ზღვაში მორწყული მინდვრებიდან ჩაედინებოდა. უდაბნო აღმოსავლეთ-დასავლეთის ჰაერის მასების ძლიერი გადაადგილების არეალში მდებარეობს, რის გამოც, პესტიციდები, რომლებიც ქარს მტვრის სახით გადააქვს, ანტარქტიდაშიც კი აღმოაჩინეს პინგვინების სისხლში. ეს მტვერი აღმოჩენილ იქნა ასევე გრენლანდიის მყინვარებში, ნორვეგიის ტყეებსა და რუსეთის ველებზე.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის უდაბნოები კატეგორია:უზბეკეთის უდაბნოები
მეთაფლიასებრნი
მეთაფლიასებრნი (Indicatoridae) — ფრინველთა ოჯახი კოდალასნაირთა რიგისა. ოჯახში 17 სახეობაა. გავრცელებულია აფრიკაში (სამხრეთ საჰარიდან), ჰიმალაიში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. მეთაფლიასებრთა სხეულის სიგრძე 11-20 სმ. ბუდობრივი პარაზიტებია — დედალი, კვერცხს სხვა ფრინველის ბუდეში დებს. გამოჩეკილი მართვე სანისკარტე კბილით კლავს მასპინძლის მართვეებს და დაახლოებით 40 დღის შემდეგ ტოვებს ბუდეს. მეთაფლიასებრნი ბინადრობენ ტყეებსა და სავანებში. ხმაურითა და თავისებური ქცევით მიანიშნებენ პავიანებს, მაჩვ-მელოტას და ადამიანებს გარეული ფუტკრის სკებს. იკვებებიან მწერებით და მათი მატლებით, თაფლით, ცვილით, ჭამენ დაშლილ ფიჭებს.
სქოლიო
* კატეგორია:კოდალასნაირნი
მაჟინოს ხაზი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|მაჟინოს ხაზი მაჟინოს ხაზი (la Ligne Maginot) –  ფრანგული თავდაცვითი ნაგებობების კომპლექსი გერმანიის საზღვარზე, ააგეს 1929–1934 წლებში გერმანიის აგრესიის მოგერიების მიზნით. კონსტრუქცია განლაგებული იყო იტალიის, შვეიცარიის, გერმანიისა და ლუქსემბურგის საზღვრებთან საფრანგეთის მხარეზე. ინგლისის არხზე არ ვრცელდებოდა ფრანგული სტრატეგიის გამო, რომელიც ითვალისწინებდა გერმანიის თავდასხმის საწინააღმდეგოდ გადაადგილებას ბელგიაში.
პირველი მსოფლიო ომის დროს საფრანგეთის გამოცდილების საფუძველზე, მაჟინოს ხაზის აშენება მოხდა მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე, მას შემდეგ, რაც ლოკარნოს კონფერენციამ წარმოშვა ოპტიმისტური „ლოკარნოს სული“. ფრანგმა სამხედრო ექსპერტებმა ხაზი გააფართოვეს, როგორც სტრატეგიული მოქმედება, რომელიც შეაფერხებდა გერმანიის აგრესიას, რადგან ეს შეანელებდა შეტევის ძალას და საკმარის დროს მისცემდა საფრანგეთის ძალებს მობილიზაციისა და კონტრშეტევისთვის.
მაჟინოს ხაზი შეუღწევადი იყო თავდასხმის დიდი ნაწილისათვის, მათ შორის საჰაერო დაბომბვებისა და სატანკო ცეცხლისათვის. ამასთანავე, ჰქონდა სარეზერვო მიწისქვეშა რკინიგზა და გარანტირებული გარნიზონის ჯარისთვის თანამედროვე ცხოვრების პირობები, ამარაგებდა კონდიციონერით და საკვები ადგილებით მათი კომფორტისთვის. იმის ნაცვლად, რომ პირდაპირ შეეეტიათ გერმანელებს, ისტორიულ ნიდერლანდებში შეიჭრნენ, ხაზის ჩრდილოეთით გადალახვით. ფრანგი და ბრიტანელი ოფიცრები ამას მოელოდნენ: როდესაც გერმანია შემოიჭრა ნიდერლანდებსა და ბელგიაში, მათ შეასრულეს აგრესიული ფრონტის ფორმირების გეგმა, რომელმაც გაჭრა ბელგიიდან დამაკავშირებელი გზა მაჟინოს ხაზამდე.
თუმცა, არდენესის ტყის მახლობლად ფრანგული ხაზი სუსტი იყო. მარშალი მორის გამელინი დელის გეგმის შედგენისას, თვლიდა, რომ ეს რეგიონი, თავისი უხეში რელიეფით, იქნებოდა გერმანული ძალების შემოჭრის სავარაუდო გზა; თუ ეს მოხდებოდა, ეს გაკეთდებოდა ნელი ტემპით, რაც საშუალებას მისცემდა ფრანგებს დროულად მოემარაგებინათ რეზერვები და განეხორციელებინათ კონტრშეტევა. გერმანულმა არმიამ, რომელმაც მოახდინა საკუთარი გეგმის რეფორმირება პირველი მსოფლიო ომის პერიოდის განმეორებითი გეგმის განმეორებით, გააცნობიერა და გამოიყენა ეს სუსტი წერტილი საფრანგეთის თავდაცვითი ფრონტზე. ტყის გავლით და მდინარე მაასს სწრაფად შემოარყეს ალყა მოკავშირეთა ძალების დიდმა ნაწილმა, რის შედეგადაც მნიშვნელოვანი ძალის ევაკუაცია განხორციელდა დუნკირკში, რის გამოც სამხრეთით მყოფი ძალები ვერ ახერხებდნენ ეფექტიანი წინააღმდეგობის გაწევას საფრანგეთში გერმანული შემოჭრისთვის.
ამ შემთხვევის შემდეგ ეს ხაზი გახდა ძვირადღირებული ძალისხმევის მეტაფორა, რომელიც უსაფრთხოების ცრუ განცდას გვიქმნის.
მიზნები
მაჟინოს ხაზის აგებას ჰქონდა რამდენიმე მიზეზი:
ორგანიზება
მიუხედავად იმისა, რომ მაჟინოს ხაზი გვთავაზობს საკმაოდ ვიწროხაზოვან გამაგრებას, იგი საკმაოდ ღრმა იყო, მერყეობდა (გერმანიის საზღვრიდან უკანა მიდამოებამდე) 20-25 კილომეტრამდე (12–16 მილი). იგი შედგებოდა ძლიერი წერტილების, გამაგრების და სამხედრო ობიექტების რთული სისტემისგან, როგორიცაა სასაზღვრო დაცვის პუნქტები, საკომუნიკაციო ცენტრები, ქვეითთა თავშესაფრები, ბარიკადები, საარტილერიო, ტყვიამფრქვევი და ტანკსაწინააღმდეგო იარაღის სათავსოები, მომარაგების საწყობები, ინფრასტრუქტურული ობიექტები და სადამკვირვებლო პუნქტები. ამ სხვადასხვა სტრუქტურამ გააძლიერა წინააღმდეგობის ძირითადი ხაზი, რომელიც შედგება ყველაზე მძიმედ შეიარაღებული უვრაჟებისგან, რომლებიც შეიძლება ითარგმნოს, როგორც ციხესიმაგრეები ან დიდი თავდაცვითი სამუშაოები.
წინადან უკანა ნაწილამდე (აღმოსავლეთიდან დასავლეთი) ხაზი შედგებოდა:
1. სასაზღვრო გამშვები ხაზი: ეს შედგებოდა კორპუსებისა და ძლიერი სახლებისგან, რომლებიც ხშირად იყო კამუფლაჟირებული, როგორც არაოფიციალური საცხოვრებელი სახლები, აშენდა საზღვრიდან რამდენიმე მეტრში და ჯარის მიერ იყო დაკომპლექტებული, რათა სიგნალიზაცია გადასცემოდა მოულოდნელთა თავდასხმის შემთხვევაში და შეეჩერებინა მტრის ტანკები მომზადებული ასაფეთქებელი ნივთიერებებით და ბარიკადებით.
2. ავანპოსტი და დამხმარე პუნქტის ხაზი: საზღვრის მიღმა დაახლოებით 5 კმ (3 მილი), საჰაერო სატანკო ბლოკების ხაზი, რომელიც გამიზნულ იქნა ჯავშანტექნიკის წინააღმდეგობის უზრუნველსაყოფად. გამანადგურებლები მზად იყვნენ თავიანთ საბრძოლო სადგურებში. ეს განყოფილებები მოიცავდნენ ძირითად გადასასვლელს მთავარ ხაზთან.
3. წინააღმდეგობის ძირითადი ხაზი: ეს ხაზი იწყებოდა საზღვრის უკანა ნაწილიდან 10 კმ-ში (6 მილი). მას წინ უძღოდა ლითონის რელსებისგან დამზადებული ტანკსაწინააღმდეგო დამაბრკოლებლები, რომლებიც ვერტიკალურად იყო განლაგებული ექვს მწკრივად. მათი სიმაღლეები მერყეობს 0,70–1,40 მეტრამდე (2 ფუტი 4 – დან 4 ფუტით 7 ინ.) და ჩამარხული იყო 2 მ სიღრმეზე (6 ფუტი 7 ინ. ). ეს ტანკსაწინააღმდეგო დაბრკოლებები თავიდან ბოლომდე გრძელდებოდა ძირითადი სამუშაოების წინ, ასობით კილომეტრზე, რომელიც წყდებოდა მხოლოდ უკიდურესად მკვრივი ტყეების, მდინარეების ან თითქმის თითქმის გაუვალი რელიეფის არსებობისას.
ტანკსაწინააღმდეგო დაბრკოლებების სისტემას მოჰყვა პერსონალის საწინააღმდეგო დაბრკოლებები, რომლებიც, ძირითადად, მკვრივი მავთულხლართებისგან მზადდებოდა. ტანკსაწინააღმდეგო საგზაო ბარიერებმა ასევე შესაძლებელი გახადეს გზის დაბლოკვა სატანკო დაბრკოლებების გავლის აუცილებელ წერტილებზე.
4. ქვეითთა კაზემიტები: ეს ბუნკერები შეიარაღებული იყვნენ ტყუპი ტყვიამფრქვევით (შემოკლებით, როგორც ფრანგ. JM - Jumelage de mitrailleuses ) და სატანკო იარაღით 37 ან 47 მმ (1.5 ან 1.9 ინ.). ისინი შესაძლოა ყოფილიყვნენ ერთჯერადი (საცეცხლე ოთახი ერთი მიმართულებით) ან ორადგილიანი (ორი საცეცხლე ოთახი, საპირისპირო მიმართულებით). ზოგადად ეს ორი სართული იყო, ცეცხლის სროლის დონით და დამხმარე / ინფრასტრუქტურის დონით, რომლებიც ჯარებს უზრუნველყოფდა საჭირო მასალითა და მომსახურებით (ელექტროენერგიის გამომუშავების განყოფილებები, წყლის რეზერვი, საწვავი, საკვები, სავენტილაციო მოწყობილობა და ა.შ.). ქვეითთა ​​კაზემიტებს ხშირად ჰქონდათ ერთი ან ორი „კლოჩი“ ან ტურეტი მათ ზედა ნაწილში. ეს GFM კლოჩები ზოგჯერ გამოიყენებოდა ტყვიამფრქვევების ან სადამკვირვებლო პერესკოპების გადასატანად. მათ სამართავად საჭირო იყო 20-დან 30-მდე კაცი.
5. პატარა უვრაჟები: ეს პატარა ციხეები აძლიერებდნენ ქვეითთა ბუნკერების ხაზს. წვრილმანი უვრაჟები ზოგადად შედგებოდა რამდენიმე ქვეითი ბუნკერისგან, რომლებიც უკავშირდებოდა გვირაბის ქსელს თანდართულ მიწისქვეშა ობიექტებს, როგორიცაა ყაზარმები, ელექტრო-გენერატორები, სავენტილაციო სისტემები, საკვები დარბაზები, მედპუნქტი და ტყვიებით მომმარაგებელი. მათი ეკიპაჟის შემადგენლობაში შედიოდა 100-დან 200-მდე კაცი.
6. დიდი უვრაჟები: ეს ციხესიმაგრეები ყველაზე მნიშვნელოვანი სიმაგრე იყო მაჟინოს ხაზზე, ჰქონდათ უძლიერესი კონსტრუქცია და უმძიმესი არტილერია. ესენი შედგებოდა არანაკლებ ექვსი „წინსაფარი ბუნკერის სისტემისა“ ან „საბრძოლო ბლოკისგან“, ასევე ორი შესასვლელიდან უკავშირდებოდა გვირაბების ქსელს, რომელსაც ხშირად უკავშრდებოდა ვიწრო გამტარ ელექტრული სარკინიგზო მაგისტრალებს ბუნკერის სისტემებს შორის გადასასვლელად. ბლოკებში შედიოდა ისეთი ინფრასტრუქტურა, როგორიცაა ელექტროსადგურები, დამოუკიდებელი სავენტილაციო სისტემები, ყაზარმები და სასადილო დარბაზები, სამზარეულოები, წყლის შესანახი და დისტრიბუციის სისტემები, ამწეები, საბრძოლო მასალის საწყობები, სათადარიგო ნაწილები და საკვები პროდუქტები. მათი ეკიპაჟები 500-დან 1000-ზე მეტ კაცამდე მერყეობდა.
7. სადამკვირვებლო პუნქტები მდებარეობდა ბორცვებზე, რაც მიმდებარე ტერიტორიის კონტროლის კარგ ზედხედს ქმნიდა. მათი მიზანი იყო მოწინააღმდეგის აღმოჩენა და არტილერიის არაპირდაპირი ცეცხლის დაფიქსირება და გამოსწორება, აგრეთვე ანგარიშის ჩაბარება მტრის ძირითადი განყოფილებების მიმდინარეობისა და მდგომარეობის შესახებ. ეს იყო დიდი რკინაბეტონის ბუნკერები, რომლებიც აღჭურვილია მაღალი სიზუსტის ოპტიკის შემცველი ჯავშან-ტურეტებით, რომლებიც დაკავშირებულია სხვა ციხესიმაგრეებთან საველე სატელეფონო და უკაბელო გადამცემებით.
Cryptogemma longicostata
Cryptogemma longicostata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
მაჟინოს ხაზი
ორგანიზება
9. ქვეითთა სარეზერვო თავშესაფრები: ისინი ნაპოვნი იქნა 500–1,000 მ (1,600–3,300 ფუტიდან) წინააღმდეგობის ძირითადი ხაზის მიღმა. დამარხული ბეტონის ბუნკერები კამუფლაჟირებული იყო როგორც საცხოვრებელი სახლები და წარმოადგენდა თავშესაფარს ქვეითთა ​​კომპანიის (200-დან 250 კაცამდე) წევრთა დასასვენებლად და ჰქონდათ ისეთი მახასიათებლები, როგორიცაა ელექტრო-გენერატორები, სავენტილაციო სისტემები, წყალმომარაგება, სამზარეულოები და გათბობა. თავდასხმის შემთხვევაში ისინი ასევე შეიძლება გამოყენებულ ყოფილიყო, როგორც ადგილობრივი შტაბი და როგორც კონტრშეტევის ბაზა.
10. წყალდიდობის ზონები იყო ბუნებრივი აუზები ან მდინარეები, რომლებიც საჭიროების შემთხვევაში შეიძლება დატბორილიყო და ამრიგად, დამატებით წინააღმდეგობას წარმოადგენდა მტრის შეტევის შემთხვევაში.
Cryptogemma longicostata
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
მაჟინოს ხაზი
ორგანიზება
11. უსაფრთხოების კვარტალი მთავარი ციხესიმაგრეების მახლობლად აშენდა, ასე რომ ციხესიმაგრის (უვრაჟი) ეკიპაჟებს შეეძლოთ უმოკლეს დროში მიაღწიათ თავიანთი საბრძოლო სადგურებისთვის, მშვიდობის დროს მოულოდნელი შეტევის შემთხვევაში.
12. მომმარაგებელი საწყობები.
13. საბრძოლო მასალები. 14. ვიწრო დიაპაზონის სარკინიგზო სისტემა: 600 მმ-იანი ვიწრო სარკინიგზო მაგისტრალი აშენდა ისე, რომ ძირითადი ციხე-სიმაგრეების (უვრაჟების) ხელახალი შეიარაღება და რესურსებით ხელახალი მომარაგება მომხდარიყო 50 კმ-მდე (31 მილი) დაშორებით. (მსგავსი სისტემა შეიქმნა ჯავშანტექნიკის ძრავებით 1914–1918 წლებში.)
15. მაღალი ძაბვის გადამცემი ხაზები, თავდაპირველად მიწის ზემოთ იყო განლაგებული, მაგრამ შემდეგ დამარხეს და მიუერთეს სამოქალაქო ქსელს, ელექტროენერგიით უზრუნველყოფდა მრავალ ციხესიმაგრესა და ფორტიფიკაციას.
16. მძიმე სარკინიგზო არტილერია ლოკომოტივებით შეიყვანეს, და განლაგებული იყვნენ ციხესიმაგრეებში მდებარე არტილერიის მხარდასაჭერად, რომელიც განზრახ შეზღუდული იყო 10–12 კმ – მდე (6-7 მილის) მანძილზე.
მაჟინოს ხაზში არის 142 უვრაჟი, 352 კაზემიტი, 78 თავშესაფარი, 17 ობსერვატორია და 5000-მდე ბლოკჰაუზი.