cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ეჟენი კოტონი
ბიოგრაფია
1891 წლის 13 ოქტომბერს საფრანგეთის სამხრეთ მდებარე ქალაქ სუბიზში, კომერსანტ ფოიტისის ოჯახში, დაიბადა ფრანგული და საერთაშორისო დემოკრატიული მოძრაობის უდიდესი მოღვაწე, დიდი პედაგოგი და მეცნიერი - ფიზიკოსი ეჟენი ფოიტის კოტონი. ჯერ კიდევ ქალაქ ნიორის ლიცეუმში სწავლისას გამოამჟღავნა ე. ფიოტისმა მახვილი გონება, ნიჭი და ორგანიზატორის თვისებები. მას აინტერესებდა ყველაფერი - ბერძნული ლიტერატურიდან კოსმოგრაფიამდე. ე. ფეიტისმა პარიზში დაამთავრა საშუალო სასწავლებელი, რის შემდეგ შევიდა სევრის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, საბუნებისმეტყველო-ფიზიკურ განყოფილებაზე. ე. ფოიტის სწავლობდა გამოჩენილ პროფესორებთან: პოლ ლანჟევენი, ჟან პერენი, მარია კიური და სხვა. მასწავლებლებმა ე.ფოიტის ადრე შეამჩნიეს ფიზიკით გატაცება და კვლევითი მუშაობისადმი მიდრეკელება, ამიტომ ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მარია კიურიმ იგი მიიწვია ინსტიტუტის პედაგოგად.
1936 წელს ე. კოტონი დანიშნეს სევრის იმ ინსტიტუტის დირექტორად, რომელიც ოდესღაც თვითონ სწავლობდა. 1941 წელს კი ვიშის მთავრობამ მოულოდნელად გაათავისუფლა იგი დირექტორის თანამდებობიდან. ამის შემდეგ კოტონი პედაგოგიურ საქმიანობას აღარ დაბრუნებია. მან მთლიანად სამეცნიერო-კვლევით მუშაობას მიჰყო ხელი, იგი მუშაობდა მეუღლესთან ერთად ბელვიუს „დიდი ელექტრომაგნიტიზმის“ ლაბორატორიაში, ლაბორატორიის გამგედ. ე. კოტონი სრული ენერგიით და თავდადებით შრომობდა ექსპერიმენტული ფიზიკის ამ ლაბორატორიაში, მასზე ხანდაზმულობა არ მოქმედებდა. იმ დროს ევროპაში ფაშიზმი მძინვარებდა. ფაშიზმი კოტონების ოჯახსაც შეეხო და 72 წლის ემი კოტონი - ეჟენის მეუღლე, 1941 წელს დააპატიმრეს, როგორც ანტიფაშისტური ინტელიგენციის წევრი.
ომის პირველსავე წელს ე. კოტონი დარწმუნდა, რომ ომის საწინააღმდეგო მრძოლაში ქალები არ შეიძლება განზე იდგნენ, ამიტომ მან გადაწყვიტა მსოფლიო ქალების გაერთიანება და იგი სიტყვით გამოვიდა ფრანგ ქალთა კავშირის კონგრესზე, მან წამოაყენა წინადადება ქალთა საერთაშორისო დემოკრატიული ფედერაციის შექმნის შესახებ. იგი აირჩიეს ამ ფედერაციის თავმჯდომარედ. მსოფლიო ქალებმა ეჟენ კოტონს „ფედერაციის დედა“ შეარქვეს. 1950 წელს იგი აირჩიეს მშვიდობის დაცვის მსოფლიო საბჭოს ვიცე-პრეზიდენტად. ეჟნი კოტონის უშრეტი მოღვაწეობა ჩვენს ქვეყანაში აღინიშნა საერთაშორისო სახელმწიფო პრემიით - „ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის“.
ეჟენი კოტონი უკანასკნელად საჯაროდ გამოვიდა 1967 ქლის 7 მარტს მოსკოვში, კრემლის სასახლეში, სადაც თავი მოიყარეს 80 ქვეყნის წარმომადგენლწებმა საერთაშორისო ქალთა დღის აღსანიშნავად. ეჟენი კოტონი გარდაიცვალა 1967 წლის 3 ოქტომბერს 76 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ფიზიკოსები
ჩაფარუხის ზურგიანი კოშკის ნანგრევები
ჩაფარუხის ზურგიანი კოშკის ნანგრევები — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩაფარუხში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. სოფლის მიდამოებში შემორჩენილი კოშკი ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით.
გეგმით კვადრატს უახლოვდება, რომელსაც ჩრდილოეთით ზურგი აქვს. კოშკი მთლიანად ამოვსებულია მიწით და ქვით, ამდენად ზუსტი აღწერა ჭირს. კოშკის სამხრეთ-აღმოსავლეთით შემორჩენილია ნასოფლარი. აქ მდებარე სათავსე-ბის ფრაგმენტები ფლეთილი ქვისაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ნიქოზიის რაიონი
მინი|ნიქოზიის რაიონი კვიპროსის რუკაზე. ნიქოზია — კვიპროსის 6 რაიონიდან ერთ-ერთი. მისი მთავარი ქალაქია კუნძულ სახელმწიფოს დედაქალაქი - ნიქოზია. ჩრდილოეთი კვიპროსის არაღიარებული თურქული სახელმწიფოს კონტროლის ქვეშაა ნიქოზიის ჩრდილოეთ რაიონი ლევკოსია. რაიონის ფართობი შეადგენს - 2714მ²-ს. რაიონის ბერძნული ნაწილში 2011 წლის მონაცემებით ცხოვრობს - 325 756 ადამიანი. მათ შორის 264 221 (81.1%) ბერძენი.
ჩრდილოეთ კვიპროსის მიერ კონტრლირებად ლარნაკას რაიონის ნაწილის ადმინისტრირება ხდება როგორც ნიქოზიასი, ხოლო დასავლეთ ნიქოზიას ნაწილის როგორც გუზელიურტის რაიონის.
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის რაიონები
პაჰლავუნები
პაჰლავუნები (სომხ.: Պահլավունի) — სომეხ თავადთა დინასტია, კამსარაკანის დინასტიის შთამომავლები. ფლობდნენ არაგაცოტის ოლქს. ცნობილი ბაგრატიდების მმართველობის ბოლო წლებიდან, კერძოდ, მე-10 საუკუნის ბოლოდან. ტრადიციულად, ამ გვარიდან ირჩევდნენ სომეხთა ეკლესიის მეთაურს - სომხეთის კათალიკოსს. მხოლოდ 1203 წელს ეს ტრადიცია დაირღვა კათალიკოს გრიგორ VI  აპირატის გარდაცვალების შემდეგ.
წარმოშობა
პაჰლავუნები იყო კეთილშობილ დიდგვაროვანთა კამსარაკანების განშტოება,  რომელიც თითქმის განადგურდა  არაბთა მიერ სომხეთის დაპყრობის შედეგად  მე-7 საუკუნეში.
774 წელს არაბთა მფლობელობის ფორმამ სომეხი დიდებულების პროვოცირება გამოიწვია და დაიწყო დიდი აჯანყება მათ წინააღმდეგ, რომელშიც ჩაერთვნენ კამსარაკანები. 775 წლის აპრილში ბაგრევანდის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ სასტიკად გაუსწორდნენ აჯანყებულებს. ისეთი დიდი ძალის და გავლენის მქონე ნახარართა სახლები, როგორიცაა კამსარაკანები, მამიკონიანები, გნუნები და სხვა, მთლიანად განადგურდა. გადარჩა მხოლოდ ის, ვინც ბიზანტიაში გადაიხვეწა ან სხვა სახლებმა შეიფარა და მათ კმაყოფაზე იმყოფებოდა. ასეთი სახლები იყვნენ ძირითადად - არწრუნები და ბაგრატუნები. დევნილები იძულებულნი იყვნენ გაეყიდათ თავიანთი სამფლობელოები. მაგალითად, უფლისწულმა აშოტ ბაგრატუნმა შეიძინა კამსარაკანების მამული - შირაქისა და არშარუნიკის რეგიონები მდინარე არპას სანაპიროზე, 34 კმ-ზე ქალაქ ანისიდან, რომელიც ასევე ბაგრატიდების სამფლობელოს წარმოადგენდა.
მემკვიდრეობა
მე-11 საუკუნეში პაჰლავუნები აკონტროლებდნენ და აშენებდნენ სხვადასხვა ციხესიმაგრეებს მთელ სომხეთში. მაგ: მათ აუგიათ ამბერდის ციხე, ბჟნის ციხე და მნიშვნელოვან როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. კირილ თუმანოვის მოსაზრებით, 1045-46 წ.წ. თავად გრიგორ II (რომელმაც კონსტანტინეპოლში მიიღო მაგისტროსის ტიტული. ის გამოცხადდა მესოპოტამიის, ვასპურაკანის და ტარონის დუკად) გადავიდა კილიკიის სომხთში და დააარსა ჰეთუმიდების სახლი. ასევე, თუმანოვის მოსაზრებით ზაქარიდ-მხარგრძელების სახლი წარმოადგენს პაჰლავუნების მემკვიდრეს.
ტაკააკი კაძიტა
ტაკააკი კაძიტა (დ. 9 მარტი, 1959) — იაპონელი ფიზიკოსი. 1981 წელს დაამთავრა საიტამის უნივერსიტეტი. 1986 წელს ტოკიოს უნივერსიტეტში მოიპოვა სადოქტორო ხარისხი. 1988 წლიდან მუშაობდა ტოკიოს უნივერსიტეტთან არსებულ კოსმოსური გამოსხივების შესწავლის ინსტიტუტში. 1992 წელს გახდა ადიუნქტ-პროფესორი, ხოლო 1999 წელს სრული პროფესორი. იმავე წელს გახდა კოსმოსური ნეიტრინოს ცენტრის დირექტორი. კავლის ინსტიტუტისა და კოსმოსური გამოსხივების შესწავლის ინსტიტუტის დირექტორი. დაჯილდოებულია ასაჰის (1987, 1998), ბრუნო როსის (1989), პანოფსკის (2002), ნისინის მემორიალური (1999) და იულიუს ვესის (2013) პრემიებით. ტაკააკი კაძიტას 2015 წელს ართურ მაკდონალდსთან ერთად ნეიტრინოს ოსცილაციისთვის მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი ფიზიკოსები
ავთანდილ მაისაშვილი
ავთანდილ მაისაშვილი (დ. 14 იანვარი, 1927, თბილისი) — ქართველი ინჟინერები.
ბიოგრაფია
1950 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი.
1950-1954 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N7 სამშენებლო ტრესტ „საქშახტმშენში“ ინჟინრად, სამშენებლო ტრესტ „თბილმეტრომშენში“ — ოსტატად და ცვლის უფროსად. 1954-1956 წლებში საქართველოს კვების მრეწველობის სამინისტროს სამშენებლო ტრესტ „საქსურსათმშენის“ N8 სამშენებლო-სამონტაჟო სამმართველოს სამუშაოთა მწარმოებლად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. 1956-1957 წლებში ამავე ტრესტის გურჯაანის N6 სამშენებლო-სამონტაჟო სამმართველოს მთავარ ინჟინრად. 1957-1972 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N2 სამშენებლო ტრესტის ლილოს რკინაბეტონის კონსტრუქციების ქარხნის მთავარი ინჟინერი, დირექტორი. 1972-1977 წლებში შემდეგ თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის საყოფაცხოვრებო მომსახურების სამმართველოს უფროსის მოადგილე, შემდეგ მთავარი ინჟინერი. 1977-1997 წლებში ხელმძღვანელობდა ჯანდაცვის სამინისტროსთან არსებული IV მთავარი სამმართველოს სარემონტო-სამშენებლო სამმართველოს. 1997 წლიდან ამავე სამმართველოს ბაზაზე შექმნილი შპს „სპეცმედმშენის“ დირექტორია. მისი მონაწილეობით აიგო გურჯაანის, ხირსის, წნორის, ვაზისუბნის, შრომისა და სხვა ღვინის ქარხნები, გურჯაანის, სიღნარისა და ლაგოდეხის რაიონებში. ხელმძღვანელობდა ჯანდაცვის სამინისტროს IV მთავარი სამმართველოს დაქვემდებარებაში არსებული თბილისის, ლიკანის, წყალტუბოს, გაგრის, ქობულეთის, მწვანე კონცხისა და ბათუმის საკურორტო-სამკურნალო ობიექტების მშენებლობა-რემონტსა და რეკონსტრუქციას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ოლივერ ბირჰოფი
ოლივერ ბირჰოფი (Oliver Bierhoff; დ. 1 მაისი, 1968, კარლსრუე) — გერმანელი ვეტერანი ფეხბურთელი. ბირჰოფმა გაიტანა ისტორიაში პირველი ოქროს გოლი 1996 წელს ევროპის ჩემპიონატის ფინალში. 1998 წელს გახდა გერმანიის წლის ფეხბურთელი და იტალიის სერია A-ს საუკეთესო ბომბარდირი. ბირჰოფი ერთადერთი გერმანელია, რომელიც სერია A-ს ბომბარდირი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ჰამბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:მენხენგლადბახის ბორუსიას ფეხბურთელები კატეგორია:უდინეზეს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:მონაკოს ფეხბურთელები კატეგორია:ასკოლის ფეხბურთელები კატეგორია:კიევოს ფეხბურთელები კატეგორია:რედ ბულ ზალცბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2000 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კაი
კაი (甲斐犬) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იაპონიაში XVIII საუკუნეში.
ეს ჯიში, რომელსაც ტორა ინუს (ვეფხვისებრი ძაღლი) უწოდებდნენ, ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში არსებობდა იაპონური პრეფექტურის იამანასის მთიან ნაწილებში. 1934 წელს კაი „ეროვნულ საგანძურად“ გამოცხადდა. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ იაპონელებმა დაიწყეს სხვადასხვა ევროპული ძაღლის იმპორტირება. ეს დაემთხვა ადგილობრივი ჯიშების მიმართ ინტერესის შემცირებას. თუმცა 1930-იან წლებში მკვლევარმა კინოლოგმა ხარუო ისოგაიმ ჩაატარა წარმატებული სამეცნიერო შრომა, რომლის შედეგად შემუშავდა იაპონური ძაღლების ჯიშების კლასიფიკაცია. კაი საშუალო ზომის ანუ შიკა ინუს ტიპური ძაღლია.
კაი მონოგომია შეიძლება საკმაოდ ჯიუტი იყოს. ეს იაპონურ ჯიშებს შორის ყველაზე ნაკლებად ემოციური ძაღლია ჩრდილოეთ ამერიკაში კაი მხოლოდ რამდენიმე ათეული წლის წინ გამოჩნდა. კაი კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას და სიცივეს. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ჟღალი-ვეფხვისებრი და მუქი-ვეფხვისებრი. სხეულის უკანა ნაწილი და ფეხები უხეში ბალნითაა დაფარული, მაგარი კუდი ზურგისკენაა დახვეული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შპიცისმაგვარი ძაღლები კატეგორია:იაპონური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
სტეფან ბუკორაცი
სტეფან ბუკორაცი (Стефан Букорац; დ. 15 თებერვალი, 1991, სრემსკა-მიტროვიცა, იუგოსლავიის სფრ) — სერბი ფეხბურთელი, თბილისის „დინამოს“ საყრდენი ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:სერბი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი
კოელიო (კოლუმბია)
კოელიო (Coello) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 940 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 349 კმ²-ია.
მოსტარი
მოსტარი (Mostar, Мостар, Mostar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბოსნია და ჰერცეგოვინაში, ჰერცეგოვინა-ნერეტვანის კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსტარი ისტორიული ჰერცეგოვინის არაოფიციალურ ცენტრად ითვლება. მდებარეობს მდინარე ნერეტვაზე და წარმოადგენს მოსახლეობის რაოდენობით ქვეყნის სიდიდით მე-5 ქალაქს.
ძველი ხიდი
ქალაქის სახელწოდება „ხიდის მცველს“ ნიშნავს და მჭიდროდაა დაკავშირებული მდინარე ნერეტვაზე ოსმალების მიერ 1566 წელს აგებულ ძველ ხიდთან, რომელიც ამჟამად იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს წარმოადგენს. 1992-1995 წლებში მიმდინარე ბოსნიის ომის დროს ხიდი მთლიანად განადგურდა. 2004 წელს იგი თავიდან აღადგინეს და ქვეყნის მშვიადობიან ცხოვრებასთან დაბრუნების სიმბოლოს წარმოადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ქალაქები
ხუან ბაუტისტა პერესი
ხუან ბაუტისტა პერესი (Juan Bautista Pérez; დ. 20 დეკემბერი, 1869, კარაკასი — გ. 7 მაისი, 1952, კარაკასი) — ვენესუელელი ადვოკატი, მოსამართლე, პოლიტიკოსი და ვენესუელის პრეზიდენტი 1929 წლის 30 მაისიდან 1931 წლის 13 ივნისამდე. 1931 წლიდან 1933 წლამდე, მას ესპანეთის ელჩის თანამდებობა ეკავა. 1929 წელს, პერესის მმართველობის პერიოდში, არსებობდა ხუან ვისენტე გომესის მმართველობის დამხობის რამდენიმე მცდელობა, თუმცა, უშედეგოდ დამთავრდა.
ხუან ბაუტისტა პერესი გარდაიცვალა 1952 წლის 7 მაისს, კარაკასში, ვენესუელა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1869 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები კატეგორია:ვენესუელელი პოლიტიკოსები
მეტეხის ნიში
მეტეხის ნიში — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ მეტეხში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სოფლის სასაფლაოზე, ძველი ეკლესიის ადგილას აშენებულია თლილი ქვით ნაგები მცირე ზომის სალოცავი ნიში, რომელიც ხის ფარდულშია მოთავსებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რევაზ დავითაძე
რევაზ დავითაძე — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა), კახიაშვილის სახელობის ტურნირის გამარჯვებული (2016, თბილისი, საქართველო), 20-წლამდელებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, ტოკიო, იაპონია, 85 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ძალოსნები რევაზ
მუსა (შეჰზადე)
მინი|250px|მარჯვნივ|მუსა ჩელები. შეჰზადე მუსა (Şehzade Musa; ასევე ცნობილია მუსა ჩელების სახელით (Musa Çelebi დ. ? — გ. 5 ივლისი, 1413) — ოსმალეთის იმპერიის სულთნის, ბაიაზიდ I-ის შვილი.
ბიოგრაფია
შეჰზადე მუსას დაბადების თარიღი და ადგილი უცნობია, ისევე როგორც მისი დედის ვინაობა. ისაა ცნობილი, რომ ის დაიბადა ოსმალეთის იმდროინდელი სულთნის, მურად I-ის შვილისა და ტახტის მემკვიდრე ბაიაზიდის ოჯახში. 1383 წელს სულთან მურადმა მიიღო სულთნის ტიტული. მამამისი ტახტზე ავიდა 1389 წელს. 1402 წელს მუსამ მონაწილეობა მიიღო ანკარის ბრძოლაში, რომელშიც ოსმალეთის არმიამ იგემა დამანგრეველი მარცხი. სულთან ბაიაზიდი თემურლენგმა ტყვედ ჩაიგდო, რომელმაც ვერ მოასწრო საკუთარი მემკვიდრის დასახელება, ასე რომ, მის ვაჟებს ტახტისთვის ბრძოლა მოუწევდათ.
როდესაც ოსმალეთი მისმა ძმებმა სამ ნაწილად დაანაწილეს, მან, მეჰმედს, შეჰზადეს, რომელიც თავს ანატოლიის სულთნად თვლიდა, გამოუცხადა მხარდაჭერა. მას შემდეგ რაც მეჰმედმა (მომავალში მეჰმედ I) დაამარცხა ისა და დაიპყრო ბურსა, მან დავალება მუსა ჩელების მისცა.
კიზილ-იულდუზი (იშიმბაის რაიონი)
კიზილ-იულდუზი (Кызыл-Юлдуз; Кызыл-Юлдуз) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება ბაიგუზინის სოფსაბჭოს. სოფლის სიახლოვეს მიედინება მდინარე ტაირუკი. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 20 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 34 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 22 ადამიანი.
მუსა (შეჰზადე)
ბიოგრაფია
1411 წელს მეჰმედმა ბიზანტიის იმპერატორის მანუელ II პალეოლოგოსის დახმარებით რუმელიისთვის დაიწყო ბრძოლა მუსას წინააღმდეგ. ძმების პირველი შეტაკებაც სწორედ ამ წელს მოხდა, მაგრამ ამ შეტაკების შედეგად გამარჯვებულის გამოვლენა ვერ მოხერხდა. მეჰმედმა აიდინის დასაცავად ცოტა ხნით უკან დაიხია.
კიზილ-იულდუზი (იშიმბაის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
მუსა (შეჰზადე)
ბიოგრაფია
1413 წელს მეჰმედსა და მუსას შორის კიდევ ერთი შეტაკება მოხდა, რომელშიც გამარჯვებული შეჰზადე მეჰმედი გახდა. მუსა ჩელები იძულებული გახდა, რომ გაქცეულიყო ვლახეთში, სადაც მალევე, 1413 წლის 5 ივლისს გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1413 კატეგორია:შეჰზადეები
პანსიონი
მიმოხილვა
მისის მუნი ქმართან, ალკოჰოლიზმით დაავადებულ ყასაბთან, განქორწინების შემდეგ გახსნის პანსიონს კლერკებისთვის. მისი ქალიშვილი პოლი, რომელიც ამავე პანსიონში მუშაობს, სიმღერითა და მამაკაცებთან ფლირტით ირთობს თავს. მისის მუნი ხვდება მისი ქალიშვილის და ახალგაზრდა მამაკაცის, მისტერ დორანის ურთიერთობის შესახებ. ოცდათხუთმეტი წლის მისტერ დორანი ღვინით მოვაჭრე კათოლიკურ კომპანიაში მუშაობს უკვე დიდი ხანია კლერკად. შაბათობით, პოლი სტუმრებისთვის მღეროდა ხოლმე პანსიონში. მაშინ როცა ის მღეროდა სიმღერას „მე ვარ ურჩი გოგონა“, მისტერ ზაკ ბოუნი აღნიშნავს და მისტერ დორანს გადაულაპარაკებს რომ, ეს სწორედ მისი საქმეაო. მისის მუნი, მიზანმიმართულად და დიდი მონდომებით ცდილობს მახეში გააბას მისტერ დორანი. მან, ერთ კვირა დილას გადაწყვიტა ახალგაზრდა კაცს დალაპარაკებოდა და ეიძულებინა მისი ქალიშვილი პოლი მოეყვანა ცოლად ან დამუქრებოდა რომ ამხელდა მის უღირს საქციელს. მთხრობელი კარგად აღგვიწერს თუ როგორ მერყეობს დორანი, ერთ მხარეს სამსახურის დაკარგვის საფრთხე, მეორე მხარეს კი ქორწინება დაბალი კლასის წარმომადგენელ, გაუნათლებელ და ვულგარულად მოსაუბრე გოგოზე. მას შემდეგ რაც პოლი ოთახში შემოდის და დორანს ეუბნება გავიდეს დედამისთან, რომელსაც ყმაწვილთან საქმე აქვს, მკითხველისთვის ნათელი ხდება ყმაწვილის ფიქრები და შეხედულებები მომავალ ქორწინებაზე. ამბავი კი იმით სრულდება, რომ მისის მუნი პოლის უხმობს, რადგან მისთვის რაღაც აქვს სათქმელი.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეიმზ ჯოისის მოთხრობები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2019: პლეი-ოფის ეტაპი
2019 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის პლეი-ოფის ეტაპი დაიწყება 19 ოქტომბერს ორი მეოთხედფინალით და დასრულდა 2 ნოემბერს ფინალური მატჩით იოკოჰამაში, იოკოჰამის საერთაშორისო სტადიონზე.
შედეგები
ყველა დრო მოცემულია ადგილობრივი JST — (UTC+09:00) და თბილისის დროით — (UTC+04:00)
რესურსები ინტერნეტში
პლეი-ოფის ეტაპი
ქემერტის წმინდა გიორგის ეკლესია
ქემერტის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, მდებარეობს ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქემერტში, ოთინაანთ უბანში, სასაფლაოზე. აგებულია IX-X საუკუნეებში.
ძეგლი მდებარეობს ოთიაანთ უბანში, სასაფლაოზე. ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის უხეშად თლილი ქვებით, რომელიც შემდეგ შელესილ-შეთეთრებულია.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით. აბსიდის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი სარკმელი, რომლის ქვეშ ტრაპეზის ქვაა. ჩრდილოეთით თაღოვანი, ხოლო სამხრეთით - სწორკუთხა ნიშებია. კონქი ნახევარსფერულია. სატრიუმფო თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ ერთსაფეხურიანი სოლეაა.
ეკლესიის კამარა ნახევარცილინდრულია. კამარის საბრჯენი ორსაფეხურიანი თაღი, პილასტრების ეყრდნობა.
ინტერიერი მთლიანად შეთეთრებულია კირით. დარბაზი ნათდება აღმოსავლეთის, სამხრეთის ორი და დასავლეთის ერთი თაღოვანი სარკმლებით. იატაკი ხისაა.
თაღოვანი შესასვლელები დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა. ორივე შესასვლელის თაღი ნაოთხალია. თაღებში ტიმპანის ქვებია. დასავლეთის კარი ამოშენებულია.
სამხრეთ შესასვლელის მარცხენა მაღალ კუთხეში, კედლის თაღოვან შეღრმავებაში მოთავსებულია ქვის კანკელის ფრაგმენტები. ქვები მოგვიანებით არის ჩადგმული. აქ გამოსახულია აყვავებული ჯვარი, გარშემოვლებული რვიანისებური წნულით. ჯვრის ოთხივე მკლავის კუთხეებში გეომეტრიული წნულისაგან შექმნილი მარყუჟებია. სამხრეთის ორივე სარკმელს მოჩუქურთმებული წარბები აქვს. სარკმლებს შორის ქვის ფილაზე ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ფასადის აღმოსავლეთ ნაწილში ჩასმულ ქვის ფილაზე რელიეფური სიუჟეტის ფრაგმენტია — წმინდანის გამოსახულებით.
დასავლეთი ფასადის ცენტრში ერთ ღერძზეა შესასვლელი და ვიწრო თაღოვანი სარკმელი მოჩუქურთმებული წარბით. მათ შორის ქვის ფილაზე აყვავებული ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. დასავლეთი ფასადის კეხზე გვიან დაშენებული სამრეკლოა. სამრეკლო ღია თაღოვანია.
ჩრდილოეთი ფასადი გლუვია. ეკლესიას გარს უვლის „კბილანა“ ლავგარდანი. საბურავად გამოყენებულია თუნუქი.
ეკლესიას სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან მინაშენები ჰქონდა. შემორჩენილია მინაშენების ჩრდილო-აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეების მცირე ნაწილები.
ეკლესიის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია. ეკლესიას ეტყობა გვიანდელი შეკეთების კვალი. ფასადებზე ნალესობა ჩამოცვენილია. კამარა და კონქი დაბზარულია. იატაკი დაზიანებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნაზრანის რაიონი
ნაზრანის რაიონი (Наьсарен район) — ინგუშეთის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და მუნიციპალური რაიონი. ინგუშეთის რესპუბლიკის ჩრდილოეთით მდებარე რაიონი. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ნაზრანი (არ შედის რაიონის შემადგენლობაში).
გეოგრაფია
ნაზრანის რაიონი მდებარეობს ინგუშეთის ცენტრალურ და დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მალგობეკის რაიონი, აღმოსავლეთიდან სუნჯის რაიონი და ყარაბულაქის საქალაქო ოლქი, დასავლეთიდან ჩრდილოეთ ოსეთის პრავობერეჟის რაიონი, ხოლო სამხრეთიდან პრიგოროდნის რაიონი.
ნაზრანის საქალაქო ოლქის განსაკუთრებული კონფიგურაციის გამო ნაზრანის რაიონის ტერიტორია გაყოფილია ორ ნაწილად. დასავლეთი ნაწილი ფართობით მცირეა და მდებარეობს მდინარე კამბილეევკის ხეობაში სუნჯის ქედის სამხრეთით. მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი (სოფლები დოლაკოვო, კანტიშევო) ცხოვრობს მდინარის ხეობაში, ხოლო სოფელი გეირბექ-იურტი განლაგებულია ქედის კალთებზე.
რაიონის აღმოსავლეთი ნაწილს ასევე ჩრდილოეთინ ესაზღვრება სუნჯის ქედი, სამხრეთიდან შავი მთები. სოფლები ალი-იურტი, გაზი-იურტი, სურხახი და იანდარე მდებარეობს შავი მთების კალთებზედა მთათაშუა ხეობაში.
ისტორია
რაიონი ჩამოყალბდა 1991 წელს მას შემდეგ რაც ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა გაიყო ჩეჩნეთად და ინგუშეთად.
ნაზრანის რაიონმა კი მუნიციპალური სტატუსი მიიღო 2009 წელს. ამავე დროს მის შემადგენლობაში ჩამოყალიბდა 10 მუნიციპალური გაერთიანება სასოფლო დასახლების სტატუსით.
სქოლიო
კატეგორია:ინგუშეთის რაიონები
მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩაძირული საზღვაო ჰოსპიტალები
საზღვაო ჰოსპიტალებზე გამოსახული უნდა იყოს წითელი ჯვარი (40x40პქ) ან წითელი ნახევარმთვარე (40x40პქ). იაპონური საზღვაო ჰოსპიტალი  Awa Maru ჩაძირვამდე თეთრ ჯვარს ატარებდა.
ისტორია
მინი|300პქ|საბჭოთა საზღვაო ჰოსპიტალი Armenia (Армения).
მეორე მსოფლიო ომში მრავალი საზღვაო ჰოსპიტალი ჩაძირეს. მათგან ყველაზე სისხლიანი საბჭოთა გემ Armenia-ს ჩაძირვა იყო. ალყაში მოქცეულ საბჭოთა არმიას მხოლოდ ზღვით შეეძლოდაჭრილების ევაკუაცია. ამ მისიით გაიგზავნა Armenia სევასტოპოლში. 1941 წლის 6-7 ნოემბერს გემზე ათასობით დაჭრილი და სამოქალაქო პირი ავიდა. გემის კაპიტანმა ვლადიმერ პლაუშევსკიმ მიიღო ბრძანება, რომ ჩასულიყო იალტაში და აეყვანა კიდევ რამდენიმე ასეული დაჭრილი. მთელი ღამის განმავლობაში აყავდათ დაჭრილები გემზე, რის გამოც ვერ გავიდა იგი ზღვაში(ღამე სვლა, ბევრად უსაფრთხო იქნებოდა გემისთვის). დილის 8 საათზე Armenia გავიდა იალტის პორტიდან. 11:30 წუთზე, იალტიდან 25 მილის მოშორებით, გემს თავს გერმანული ბომ­ბდამ­შე­ნი He 111H დაესხა. თვითმფრინავის ერთი ტორპედო ასცდა, ხოლო მეორე მიზანში მოხვდა. გემი 4 წუთში ჩაიძირა და მხოლოდ 8 ადამიანი გადარჩა. Armenia-ს კატასტროფა ერთ-ერთი ყველაზე სისხლიანი მოვლენაა საზღვაო ისტორიაში.
1943 წლის 14 მაისის საღამოს, ავსტრალიური საზღვაო ჰოსპიტალი თავის მეორე რეისს ასრულებდა, როდესაც მას იაპონური წყალქვეშა ნავი I-177 დაესხა თავს. გემზე მყოფი 332 ადამიანიდან მხოლოდ 64 გადარჩა, რომლებიც 36 საათის შემდეგ აღმოაჩინეს. სხვადასხვა ვერსია არსებობს იმის შესახებ თუ რატომ დაესხა ნაკაგავა (წყალქვეშა ნავის კაპიტანი) ავსტრალიურ გემს. პირველი ვერსიით იაპონურმა დაზვერვამ არასწორი ინფორმაცია მიაწოდა კაპიტანს და შეაცდინა იგი. მეორე ვერსიით კაპიტანმა შეგნებულად ჩაძირა ავსტრალიური გემი. ნაკაგავას ვერ დაუმტკიცეს ავსტრალიური საზღვაო ჰოსპიტალის ჩაძირვა, თუმცა ის დაადანაშაულეს 1944 წლის თებერვალში ბრიტანული სავაჭრო გემების ჩაძირვასა და გადარჩენილების დახოცვაში. მას მიესაჯა 4 წელი სუგამოს ციხეში.
1943 წლის 27 ნოემბერს არანაკლებ სისხლიანი ფაქტი მოხდა. იაპონური საზღვაო ჰოსპიტალი Buenos Aires Maru სენტ მატიასის კუნძულთან ჩაძირა ამერიკულმა ბომბდამშენმა B-24 „Liberator“-მა. აქაც არსებობს ვერსიები. პირველი ვერსიის თანახმად, თვითმფრინავმა შეცდომით დაბომბა გემი. მეორე ვერსიით, ჭურვის ჩაგდების შემდეგ, თვითმრფინავმა ტყვიამფრქვევებით ცეცხლი გაუხსნა სამაშველო ნავებს, რაც უბრალო შეცდომაზე ბევრად მეტია. გემის ჩაძირვას 158 ადამიანი ემსხვერპლა.
ზემო ხელჩუის კვირაცხოვლის ეკლესია
სოფლის სასაფლაოზე მდებარე ეკლესია ნაგებია  რიყის ქვით სქელ დუღაბ-ზე. კედლები შემორჩენილია 3-4 მეტრის სიმაღლეზე. მცირე ზომის სამლოცველო სწორკუთხა საკურთხეველში ნიშების კვალია, ცენტრში კი სარკმლის ღიობი, რო-მელიც ძლიერ არის დაზიანებული. სამხრეთის შესასვლელი მთლიანად მორღვეულია. დასავლეთით სარკმლის ქვე-და წირთხლი ჩანს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გულიკო ლიპარტელიანი
გულიკო ლიპარტელიანი (დ. 18 ივნისი, 1939, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი, პედაგოგი, გეოგრაფიის დოქტორი.
ბიოგრაფია
1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით.
1962-1964 წლებში მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეგორაფიის ინსტიტუტში ლაბორანტად. იქვე, 1964-1968 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა ეკონომიკური კარტოგრაფიის სპეციალობით. 1968 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტზე ეკონომიკური გეოგრაფიის, ხოლო 1973 წლიდან კარტოგრაფია-გეოდეზიის კათედრის ასისტენად, კათედრის გამგის მოადგლედ და დოცენტად. პარალელურად, 1980-2002 წლებში სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტთან არსებული ეკონომიკური და სოციალური პრობლემების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის (ამჟამად ვ. მელიქიძის სახელობის სოციალურ-ეკონომიკური და რეგიონალური პრობლემების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი) სოციალური და ეკონომიკური კარტოგრაფირების სექტორის გამგე და წამყვანი მეცნიერი თანამშრომელი. 2006-2014 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა დეპარტამენტი, პროფესორი. 2011-2014 წლებში თბილისის ტექნიკური უნივერსიტეტი, კარტოგრაფიისა და გეოინფორმატიკის დეპარტამენტი, პროფესორი. 2013 წლიდან კარტოგრაფია- გეოინფორმატიკის ლაბორატორიის განყოფილების ხელმძღვანელი, უფროსი მეცნიერი.
არის სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი. მისი მეცნიერული მუშაობის სფეროა თემატური კარტოგრაფია: ცალკეული თემატური რუკების, რუკათა სერიების და კომპლექსური რეგიონული ატლასების შედგენა. ამ საკითხებს ეძღვნება 30-მდე ეკონომიკური და სოციალური შინაარსის ატლასი, რუკათა სერია და რუკა. „საქართველოს ატლასში“ (1964) დაიბეჭდა მის მიერ შედგენილი რამდენიმე რუკა. აგრეთვე შედგენილი აქვს კახეთის რეგიონის, ცალკეული ადმინისტრაციული რაიონების რუკათა სერიები სოციალიური და ეკონომიკური განვითარების პროგრამათა საფუძველზე, საქართველოს რეგიონების მრეწველობის და მოსახლეობის რუკები, პირველი თემატური დასაკეცი რუკა-ბუკლეტები — „ქართული ჩაი“, „ქართული ღვინო“. დაამუშავა საქართევლოს „წითელი წიგნის“ კარტოგრაფიული უზრუნველყოფის ახალი მეთოდიკა და შეადგინა მცენარეული საფარისა და ცხოველთა სამყაროს კომპლექსური რუკები. მუშაობს სასკოლო გეოგრაფიაში კარტოგრაფირების მეთოდების უფრო აქტიური გამოყენებისათვის, რაც აისახა საშუალო სკოლების VIII-IX კლასების საქართველოს გეოგრაფიის სამუშაო რვეულებში (გამოდის 2000 წლიდან). ქართულიდან რუსულ ენაზე თარგმნა IX კლასის სახელმძღვანელო - „სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური გეოგრაფია“ (2002). გეოგრაფიის დოქტორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საქართველოს სსრ აღმოსავლეთ (კახეთის) ეკონომიკური რაიონის კომპლექსური რეგიონალური კარტოგრაფირება სოფლის მეურნეობის მიზნებისათვის“, დაიცვა 1979 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მარკ ვილმოტსი
მარკ ვილმოტსი (Marc Wilmots; დ. 22 თებერვალი 1969, ჟოდუანი) — ბელგიელი ვეტერანი ფეხბურთელი, 2012 წლიდან 2016 წლამდე იყო ბელგიის ეროვნული ნაკრების მწვრთნელი. ვილმოტსი 5 გოლით ბელგიის ბომბარდირია მსოფლიო ჩემპიონატებზე. ვილმოტსი ასევე არის პოლიტიკოსი, ის ორი წლის განმავლობაში იყო ბელგიის სენატის წევრი რეფორმატორული მოძრაობიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბელგიელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:შალკე 04-ის ფეხბურთელები კატეგორია:მეხელენის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიეჟის სტანდარდის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი
ჟოზეფ არტიურ დე გობინო
ჟოზეფ არტიურ დე გობინო (oseph Arthur comte de Gobineau; დ. 14 ივლისი, 1816, პარიზის მახლობლად — გ. 13 ოქტომბერი, 1882, ტურინი) — ფრანგი სოციოლოგი, მწერალი და პუბლიცისტი. რასისტული თეორიისა და სოციოლოგიაში ანთროპოლოგიური სკოლის ერთ-ერთი შემქმნელი. რასობრივი უთანასწორობა და რასებს შორის ბრძოლა გობინოს ხალხთა განვითარების მამოძრავებელ ძალად მიაჩნდა. იგი ფიქრობდა, რომ კულტურული განვითარების ყველაზე დიდი უნარი აქვს თეთრ რასას, განსაკუთრებით კი მის გერმანულ შტოს. გობინოს ეკუთვნის აგრეთვე შრომები აღმოსავლურ ეთნოგრაფიაში, ლიტერატურისა და ლიტერატურულ-კრიტიკული ნაწარმოებები.
ჟოზეფ არტიურ დე გობინო წარმოშობით კეთილშობილთა ოჯახიდან იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1816 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1882 კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი სოციოლოგები კატეგორია:ფრანგი პუბლიცისტები კატეგორია:ფრანგი გრაფები კატეგორია:XIX საუკუნის ანთროპოლოგები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი დიპლომატები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ფრანგი ანთროპოლოგები
სულის მდინარე
სულის მდინარე – მიხო მოსულიშვილის 2012 წლის მოთხრობების კრებული.
შინაარსი
მიხო მოსულიშვილის წიგნი „სულის მდინარე“ განსხვავებული სტილითა და განსხვავებულ თემატიკაზე შექმნილ თორმეტ ნოველას აერთიანებს.
წიგნის დიზაინი ეკუთვნის თეონა ჭანიშვილს.
ანოტაცია
მოთხრობების კრებულს ანოტაციად უძღვის ავტორის ამავე სახელწოდების მინიატურა:
სქოლიო
კატეგორია:მიხო მოსულიშვილის ნაწარმოებები კატეგორია:2012 წლის წიგნები კატეგორია:ქართული მოთხრობები
ჭინჭარაულების ციხე-სახლი
ტერმინი ჭინჭარაულების ციხე-სახლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მარუაშვილი
საკუთარი სახელი მარუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
მაკარიოს III
მთავარეპისკოპოსი მაკარიოს III (Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ', ერისკაცობაში — მიხაილ ქრისტოდულოს მუსკოსი, Μιχαήλ Χριστοδούλου Μούσκος; დ. 13 აგვისტო 1913 — გ. 3 აგვისტო 1977) — კვიპროსის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაური (1950-1977 წწ.), კვიპროსის პრეზიდენტი 1960-1977 წწ.).
ბიოგრაფია
დაიბადა 1913 წლის 13 აგვისტოს სოფელ ანოში, ქრისტოდულოს მუსკოსისა და ელენა აფანასიუს ოჯახში. 13 წლის ასაკში გახდა კიკოსის მონასტრის გიმნაზიის მსმენელი. 1936 წელს კიკოსის ბერძნული სკოლის რექტორად დაინიშნა.
საღვთისმეტყველო განათლება მიიღო ნიქოზიასა და ათენში.
1938 წლიდან დიაკვანია. 1938-1946 წლებში ათენში სწავლობს ღვთისმეტყველებას. 1946 წლიდან არქიმანდრიტია წმნდა ირინეს ეკლესიაში. 1950 წლის 20 ოქტომბერს აირჩიეს ახალი იუსტინიანესა და სრულიად კვიპროსის მთავარეპისკოპოსად. 1959 წელს პირველი საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგად აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად. 1974 წლის 15 ივლისს სამხედრო გადატრიალების შედეგად დაამხეს, თუმცა თანამდებობას დაუბრუნდა ამავე წლის 7 დეკემბერს და ქვეყნის სათავეში იდგა გარდაცვალებამდე, 1977 წლის 3 აგვისტომდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კვიპროსის მთავარეპისკოპოსები კატეგორია:კვიპროსის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
ლაშთხვერის მთავარანგელოზის ეკლესია
300px|მინი| ლაშთხვერის გარედან მოხატული ეკლესია ჯაბა ლაბაძის ფოტო ლაშთხვერის მთავარანგელოზის ეკლესია (სვან. თარინგზელ) — შუა საუკუნეების მცირე ეკლესია  სვანეთში. მდებარეობს სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაშთხვერში.
ეკლესიის შიგნითა კედლის მოხატულობა ეთმობა მთავარანგელოზის თემას. გარედან კედლების ზედა ნაწილი შელესილია და დაფარულია XIV-XV საუკუნეების მოხატულობით. დასავლეთ ფასადზე ვედრების კომპოზიციაა, აღმოსავლეთ ფასადზე გამოსახულია წმინდა ევსტათეს ნადირობის სცენა, ხოლო სამხრეთისაზე — ცხენზე ამხედრებული წმინდა მეომრები. განსაკუთრებით საინტერესოა ჩრდილოეთ ფასადის მოხატულობა საერთო შინაარსის სიუჟეტზე – მოსე ხონელის რომანის „ამირან-დარეჯანიანის“ ილუსტრაციები. მოხატულობა გასდევს კედლის მთელ სიგრძეს. ცალკეულ სცენებსა და ფიგურებს ახლავს ასომთავრული წარწერები. ფერადოვან გამას ქმნის ცისფერის, რუხის, ყავისფერის, აგურისფერისა და მოოქროსფრო-ყვითელის შეხამება.
ჩალაუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია
ჩალაუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩალაუბნის ჩრდილოეთით, 2-3 კილომეტრზე ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვით, წყობა ირეგულარულია. ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთიდანაა, კარს შიგნიდან ხის ბრტყელი გადახურვა ჰქონია. გარეთა გადახურვა კი კედლის მნიშვნელოვან ნაწილთან ერთად ჩამონგრეულია, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე ვიწრო, ზემოთკენ შევიწროვებული ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. გარედან სარკმელს სამკუთხა ფორმა აქვს. სარკმლის ქვემოთ შემორჩენილია რიყის ქვით ნაგები, კედელზე მიდგმული ტრაპეზის ნაშთი, აფსიდი გადახურულია დაუდევრად ნაწყობი კონქით აფსიდის თაღი ნახევარწრიულია. იგი რიყის წვრილი ქვებითაა ნაწყობი და თაროსებრ იმპოსტებს ეყრდნობა. ჩრდილოეთ კედელში პატარა სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხევლის სარკმლის გარდა შიდა სივრცეს კიდევ ერთი, დასავლეთ სარკმელიც აშუქებს, რომელიც საკურთხევლი სარკმლის მსგავსად შიგნით ბრტყლადაა გადახურული, გარედან კი სამკუთხა ფორმა აქვს. ფასადებზე მაღალი ვრუ თაღებია მოწყობილი. სამხრეთ და დასავლეთ ფასადზე თითო თაღია, აღმოსავლეთ ფასადზე კი ორი, რომლებიც სარკმლის გვერდებზე არის განთავსებული. ფასადები დასრულებული ყოფილა რიყის ქვით ნაწყობი ლავგარდნით.
ლიტერატურა
{{სძა|1-1|223|{სძა|1-1|193|დვალი თ.}}
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კოულუნი
კოულუნი (Kowloon, 九龍) — რეგიონი ჰონგ-კონგში, რომელიც მოიცავს კოულუნის ნახევარკუნძულსა და ახალ კოულუნს. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ლეი-იუე-მუნის სრუტე, დასავლეთიდან - მეი-ფუ-სუნ-ჩუენი და კუნძული სტოუნკატერზი, ჩრდილოეთიდან - ქედი, მათ შორის ტაი-ლო-შანი და ლომის კლდე, ხოლო სამხრეთიდან ვიქტორიას ნავსადგური. 2006 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 2 019 533 კაცს შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე 43 033 კაცი/კმ²-ზე. ნახევარკუნძულის ფართობი დაახლოებით 47 კმ²-ია. კუნძულ ჰონგ-კონგთან ერთად მისი მოსახლეობა მთელი ჰონგ-კონგის მოსახლეობის 48%-ს შეადგენს.
დემოგრაფია
2011 წლის მდგომარეობით, კოულუნში 2 108 419 კაცი ცხოვრობს. კოულუნის მცხოვრებთა 94.2% ეთიკურად ჩინელია. ეთნიკური უმცირესობები წარმოდგენილია შემდეგი ჯგუფებით: ინდონეზიელები (1.8%), ფილიპინელები (1.5%), ინდოელები (0.5%), ნეპალელები (0.4%) და თეთრკანიანები (0.3%). კოულუნის მცხოვრებთა 86% კანტონურ ენაზე საუბრობს, 2.3% ინგლისურად, ხოლო 1.2% კი მანდარინზე.
დასახლებები
კოულუნი მოიცავს ჰონგკონგის შემდეგ დასახლებებს:
ადმინისტრაცია
კოულუნი მოიცავს შემდეგ რაიონებს:
პოლიტიკა
კოულუნი მოიცავს ჰონგ-კონგის საკანონმდებლო საბჭოს ორ საარჩევნო გეოგრაფიულ ოლქს:
აგუას-დი-შაპეკო
აგუას-დი-შაპეკო (Águas de Chapecó) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 291 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპეკოს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 110 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.7 კმ²-ზე. ფართობი 139 832 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ამერიკის კინოინსტიტუტის ფილმების კატალოგი
ამერიკის კინოინსტიტუტის ფილმების კატალოგი (AFI Catalog of Feature Films, აგრეთვე AFI Catalog) — ამერიკის კინოინსტიტუტის პროექტი, რომელიც მიზნად ისახავს ყველა ადრეული და თანამედროვე ამერიკული კომერციული ფილმის კატალოგიზაციას. თავდაპირველად გამოიცემოდა წიგნების სერიის სახით, თუმცა მოგვიანებით იქცა უმსხვილეს ონლაინ-მონაცემთა ბაზად.
კატალოგში შესულ ყველა ფილმს მითითებული აქვს სათაური, სიუჟეტური და ფიზიკური აღწერა, გამოსვლის თარიღი, ფილმზე მომუშავე პერსონალისა (რეჟისორის, სცენარისტის პროდიუსერის, მსახიობის და ა.შ.) და მწარმოებელი და დისტრიბუტორი კომპანიების სახელები.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკის კინოინსტიტუტი კატეგორია:კატალოგები კატეგორია:ენციკლოპედიები თემის მიხედვით კატეგორია:ენციკლოპედიები თემის მიხედვით
არცევის ღვთისმშობლის ეკლესია
ეკლესია მდებარეობს სოფლის სასაფლაოზე, ნაგებია რიყის ქვითა და ფიქალით, რომელიც შემდეგ შელესილია. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით სწორკუთხა ნიშებია მოთავსებული. სარკმლის ძირში ჩანს ტრაპეზის ქვედა ქვები. კონქი ნახევარსფერულია. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა.
ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი ჩრდილოეთით პილასტრს ეყრდნობა, სამხრეთით იმპოსტს. იმპოსტი პირდაპირ კარის წირთხლს ებჯინება. დასავლეთით ქორო იყო, გრძივ კედლებზე შემორჩენილია მოაჯირის დასამაგრებელი ბუდეები. ინტერიერი ნათდება აღმოსავლეთის და სამხრეთის სწორკუთხა სარკმლებით. იატაკი მიწურია.
არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდანაა; კარი ნაოთხალია. ეკლესიის ფასადები სადაა. კარნიზი მარტივპროფილიანია. საბურავად გამოყენებულია კრამიტი. აღმოსავლეთ ფასადის ზედა ნაწილში ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა; ჯვრის თავზე, სამკუთხა ფილაზე ამოკაწრულია ტოლმკლავა ჯვარი. ფილის ქვედა ნაწილში ასომთავრული წარწერაა: „ქრისტე შეიწყალე გ-დ“. ყველა ფასადი დაზიანებულია. სახურავი ჩამოცვენილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ზემო ხელჩუის მაცხოვრის ეკლესია
ზემო ხელჩუის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი,საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ხელჩუაში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
მდებარე ეკლესია ნაგებია ფლეთილი ქვით დუღაბზე. გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით. აბსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია შვერილებით. შემორჩენილია აბსიდის ნაწილი 6-7 მეტრის სიმაღ-ლეზე, ჩრდილოეთი კედლის ფრაგმენტები კი 3-4 მეტრზე. სამხრეთი და დასავლე-თი კედელი მიწის დონემდეა ჩამონგრეული. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონდა, რომლის წირთხლის ქვებიღა ჩანს. ინტერიერი ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
უკლება
საკუთარი სახელი უკლება შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ფრანსუა დე ვალუა
ადრეული ცხოვრება
მინი|ახალგაზრდა ფრანსუა|მარცხნივ ფრასუა 1555 წლის 18 მარტს დაიბადა საფრანგეთის სამეფო ოჯახში, მისი დედმამა იყვენ საფრანგეთის მეფე-დედოფალი ანრი II და ეკატერინე მედიჩი. ფრანსუა მათი მერვე შვილი იყო და მეხუთე ვაჟი. ფრანსუას შემდგომ მათ კიდევ 2 ტყუპი გოგონა შეეძინათ თუმცა ისინი 2 თვისანი დაიღუპნენ და ამიტომაც ითვლება რომ ფრანსუა მათი ნაბოლარა შვილია. თავიდან მას ჰერკულესი დაარქვეს მაგრამ შემდეგ გადაირქვა სახელი და ფრანსუა დაირქვა. 1559 წლის 10 ივლისს ფრანსუას უფროსი დის ქორწილში დაიღუპა ფრანსუას მამა მეფე ანრი II, ხოლო მეფე-დედოფლად  მისი უფროსი ძმა და შოტლანდიელი რძალი, ფრანსუა II და მარიამ სტიუარტი აკურთხეს. თუმცა 1560 წლის 5 დეკემბერს ფრანსუა გარდაიცვალა. და ტახტზე მეორე ძმა შარლ IX ავიდა, რომელიც 10 წლის იყო ამიტომაც მას რეგენტად დედამისი ეკატერინე მედიჩი დაენიჩნა. სწორედ უფროსი ძმის ფრანსუა II-ის პატივსაცემად დაირქვა მან ფრანსუა. 1565 წელს ფრანსუას ყვავილი შეეყარა რამაც საშინლად იმოქმედა მის გარეგნობაზე და დააკარგვინა ძველი მომხიბლავობა. 1574 წელს მისმა ძმამ შარლ IX-მ მას უბოძა ალანსონის, შატო-ტიერის, ბერისა და ტურინის ჰერცოგის ტიტული. 1576 წელს დაიდო ედიქტი იმის შესახებ რომ ეს ტიტული ფრანსუას მემკვიდრეობას უნდა გადასცემოდა იმ შემთხვევაში თუკი ის მეფე ვერ გახდებოდა. 1574 წლის 30 მაისს გარდაიცვალა მისი უფროსი ძმა შარლ IX, და ტახტზე ავიდა მეორე უფროსი ძმა ანრი III რომელიც ამავდროულად ლიტვა-პოლონეთის მეფეც იყო, ხოლო ფრანსუა დაინიშნა საფრანგეთის დოფინად, ვინაიდან მას მეტი ძმა აღარ ჰყავდა და ვინაიდან ანრის შვილი არ ჰყავდა.
ფრანსუა და ჰუგენოტები
1575 წლის 15 სექტემბრის ღამეს ფრანსუა გაიქცა სასახლიდან, რადგანაც მას არ მოსწონდა მისი გაუცხოებული ძმის ანრის მმართველობა,რომელსაც ძალიან ეტყობოდა პოლონური კვალი, ანრის და ეკატერინეს კი ეშინოდათ ის ამბოხებულ პროტესტანტებს არ შეერთებოდა. ეს შიში გამართლდა კიდეც ფრანსუა შეუერთდა მეამბოხე პრინც კონდეს  თავისი ძალებით სამხრეთ საფრანგეთში. კონდესა და ფრანსუას არმიას მალე შეუერთდა ნავარის მეფეც თავისი არმიით. ასეთი ურიცხვი არმია საკმარისი იყო ანრი III-ისათვის რომ ხელი მოეწერა საბუთისათვის რომელშიც ის პროტესტანტებს უფლებებს უზრდიდათ. ამით ამბოხება შეჩერდა თუმცა 1576 წელს ანრიმ ეს საბუთი გააუქმა. მაგრამ ძმის შემოსარიგებლად ანრიმ ფრანსუას ანჟუს ჰერცოგის ტიტული უბოძა და ამით მოაგვარა ოჯახური განხეთქილება.
ფრანსუა და ელისაბედ I
მინი|ინგლისის დედოფალი ელისაბედ I 1579 წელს დაიწყო მოლაპარაკებები ფრანსუას ქორწინებასთან დაკავშირებით. მის საცოლედ კი მოიაზრებოდა ინგილისა და ირლანდიის დედოფალი ელისაბედ I ტიუდორი რომელიც იმ დროს 46 წლის იყო ხოლო ფრანსუა 24-ის. მიუხედავად ამ ასაკობრივი უფსკრულისა ფრასუა მაინც სცემდა პატივს ელისაბედს როგორც ქალსა და დიდ დედოფალს. ამის აღსანიშნავად ფრანსუამ ელისაბედს გაუგზავნა ოქროს, ზურმუხტის თვლებიანი ბაყაყის ფორმის დიდი საყურეები. სწორედ ამის შემდეგ შეარქვეს ელისაბედს „ჯუჯა ბაყაყი“ თუმცა ფრანსუას ეს საჩუქარი ცუდი განზრახვით არ უჩუქებია. მიუხედავად ამისა ფრანსუა და ელისაბედი მაინც დაახლოვდნენ. თუმცა ელისაბედი ჭკვიანი ქალი იყო და იცოდა რომ ამ მოლაპარაკებებიდან არაფერი გამოვიდოდა. ამიტომაც ელისაბედი ფრანსუაზე ამბობდა :“ის არის ადამიანი გული, ვიცი რომ უბრალო ხალხს სურს იხილოს ფრანგი ქმარი ჩემს გვერდით მაგრამ რეალურად ყველამ იცის რომ ასაკით ის ჩემი ძე უფროა ვიდრე ქმარი“. თუმცა ეს ეკატერინე მედიჩს ყურადაც არ უღია იგი მაინც განაგრძობდა საქორწინო მოლაპარაკებებს. მაგრამ მოგვიანებით ეკატერინეს თავისმა მრჩეველმა უთხრა რომ  ელისაბედის ასაკში მშობიარობის რისკები ძალიან მაღალია და შესაძლოა ამ ქორწინებაში ბავშვი არ გაჩნდესო. ამაზე ეკატერინე დაფიქრდა და ელისაბედზე, როგორც მომავალ რძალზე ფიქრი სამუდამოდ გაწყვიტა.
ფრანსუა ჰოლანდიაში
1578-1581 წლებში ფრანსუას ჰოლანდიელმა პროტესტანტებმა შესთავაზეს მათი ლიდერობა. თუმცა ფრანსუას რძალს ანრი III-ის ცოლს,საფრანგეთის დედოფალ ლუიზა დე ლორენ-ვემონტს ამ პერიოდში მუცელი მოეშალა, ამიტომ ანრი უმემკვიდრეოდ რჩებოდა და ფრანსუას უფლებები საფრანგეთის ტახტზე იზრდებოდა. მიუხედავად ამისა ფრანსუა ჰოლანდიაში გაემგზავრა. 1582 წლის 10 თებერვალს კი წარმატებული დაბრუნდა საფრანგეთში. ფრანსუა ჰოლანდიაში ყოფნისას მნიშვნოლოვანი პოლიტიკური ფიგურა იყო და მუშაობდა რელიგიური ომების განმუხტვაზე. ჰოლანდიაში მთილანად ფრანსუას განკარგულებაში იყო ქალაქები: ანტვერპი, ბრიუგე, დანკირკი და ოსტენდი. მან ქალაქი ანტვერპი დიდი წინააღმდეგობის მიუხედავად ფრანგული ჯარებით ააოხრა და დაიქვემდებარა ხოლო ზემოდ ხსენებული ქალაქები უბრძოლველად ჩაბარდნენ. მაგრამ ჰოლანდიელები დაიღალნენ მათ მიწაზე ფრანსუასა და სხვა ფრანგების თარეშით და ქალაქი ანტვერპი 1583 წელს აჯანყდა. ამ აჯანყებას ფრანსუამ ცოცხალმა ძლივს გამოასწრო. ამის შემდეგ ფრანსუას ჰოლანდიისაკენ აღარ გაუხედია.
გარდაცვალება
მინი|ეკატერინე მედიჩი, ფრანსუას დედა ანტვერპში მარცხმა ბოლო მოუღო ფრანსუას სამხედრო კარიერას. დედამისმა, დედადედოფალმა ეკატერინემ განაცხადა :“ღმერთს თქვენ უყვარარხართ და ამიტომ ხარ ცოცხალი, მაგრამ ასევე შენ ხარ მიზეზი ამდენი ფრანგი ჯარისკაცის უაზრო სიკვდილისა ჰოლანდიაში“. ამას კიდევ ერთი შეურაცხოფა მოჰყვა დედოფალ ელისაბედისაგან. ფრანსუა იძულებული გახდა საფრანგეთი დაეტოვებინა და მალე იტალიაში წავიდა. 1584 წელს მას იქ მალარია შეეყარა და საშინლად დაავადდა. ამით შეშინებულმა ანრიმ და ეკატერინემ ფრანსუა პარიზში დააბრუნეს.მათ რათქმნაუნდა იმის ეშინოდათ, რომ საფრანგეთი მემკვიდრის გარეშე არ დარჩენილიყო. იქ მას ყველაფერი აპატიეს რის შემდეგაც 1584 წლის 10 ივნისს ფრანსუა გარდაიცვალა.უცოლოდ და უმემკვიდრეოდ.29 წლის.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1555 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1584 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
ელიზაბეთ ბლეკუელი
ელიზაბეთ ბლეკუელი (Elizabeth Blackwell; დ. 3 თებერვალი, 1821 — გ. 31 მაისი, 1910) — ამერიკელი მედიკოსი ქალი. იყო პირველი ქალი, რომელმაც მიიღო სამედიცინო ხარისხი აშშ-ში. იყო ქალთა სამედიცინო განათლების პიონერი, ასევე სოციალური და მორალური რეფორმატორი აშშ-სა და ბრიტანეთში. მისი და ემილი ბლეკუელი იყო მესამე ქალი, რომელმაც მიიღო სამედიცინო ხარისხი აშშ-ში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ფიზიკოსები
ტომას რეიფელტსჰამერი
ტომას რეიფელტსჰამერი (დ. 3 ივლისი, 1988) — ავსტრიელი ფეხბურთელი. თამაშობს ავსტრიის პირველი ლიგის გუნდ „რიდში“. მან კარიერა 2008 წელს დაიწყო „რიდში“ და მთელი კარიერა ამ გუნდში აქვს გატარებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:რიდის ფეხბურთელები კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები
ჩალაუბნის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
ჩალაუბნის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩალაუბნის ახლოს, ნასოფლარ ჩალაუბნის ტარიტორიაზე. იგი ნაგები ყოფილა დიდი ზომის რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. შემორჩენილია ქვების გროვა ეკლესიის გეგმა არ იკითხება
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გრიგორაშვილი
საკუთარი სახელი გრიგორაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ბლეიკ შელტონი
ბლეიკ ტოლისონ შელტონი (Blake Tollison Shelton; დ. 18 ივნისი, 1976) — ამერიკელი ქანთრის მომღერალი და ტელეპერსონა.
2003 წელს გამოუშვა რიგით მეორე ალბომი, — The Dreamer, ხოლო 2004 წელს მესამე ალბომი სახელად „Blake Shelton's Barn & Grill“. მისი მეოთხე ალბომმი გამოვიდა 2007 წელს Pure BS. 2008 წლის ნოემბერში გამოუშვა მეხუთე ალბომი Startin' Fires, ამას მოჰყვა ალბომები — Hillbilly Bone (2010), All About Tonight (2010), Red River Blue (2011), Based on True Story... (2013), Bringing Back the Sunshine (2014), If I'm Honest (2016) და Texoma Shore (2017).
შელტონი ასევე ცნობილია როგორც ამერიკული ტელეპროგრამების, „Nashville Star“-ის და „Clash of the Choirs“-ის ჟიურის წევრი, ისევე როგორც „The Voice“-ის მწვრთნელი.
ადრეული ცხოვრება
ბლეიკ შელტონი დაიბადა 1976 წლის 18 ივნისს, ადაში, ოკლაჰომაში. იგი არის სილამაზის სალონის მეპატრონის დოროთის, და მეორადი მანქანების გამყიდვლის რიჩარდ შელტონის შვილი.
შელტონმა სიმღერა ადრეული ასაკიდან დაიწყო. 12 წლის ასაკში ბიძიას დახმარებით გიტარაზე დაკვრა ისწავლა. 15 წლისამ საკუთარი სიმღერა დაწერა, 16 წლის ასაკში კი გახდა „Denbo Diamond“-ის ჯილდოს მფლობელი. 1990 წლის 13 ნოემბერს, მისი უფროსი ძმა რიჩი შელტონი, რომელიც მაშინ 24 წლის იყო, ავტოავარიაში გარდაიცვალა.
საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, 17 წლის ასაკში, საცხოვრებლად ნეშვილიში გადავიდა, სადაც მუსიკალურ კარიერას მიჰყო ხელი.
სხვა საქმიანობა
შელტონი ფლობს რესტორნების ფრენჩაიზსა და გასართობ კომპლექსს სახელად „Ole Red“. პირველი „Ole Red“-ი შელტონმა მშობლიურ ქალაქში, ტიშომინგოში, ოკლაჰომაში გახსნა. 2018 წლის მაისს გახსნა ნეშვილიში, ხოლო 2019 წლის მარტს გეტლინბურგში.
პირადი ცხოვრება
2003 წელს შელტონი დაქორწინდა კეინიტ გერნზე. მათი ურთიერთობა 2006 წელს განქორწინებით დასრულდა.
2006 წელს შელტონმა ერთ-ერთ კონცერტზე მომღერალი მირანდა ლამბერტი გაიცნო. 5 წლიანი სასიყვარულო ურთიერთობის შემდეგ, 2011 წლის 14 მაისს, ტეხასში დაქორწინდნენ.
2012 წლის 17 იანვარს, შელტონის მამა, დიკი 71 წლის ასაკში ოკლაჰომაში გარდაიცვალა. 2015 წლის ივლისში შელტონი და ლამბერტი განქორწინდნენ.
2015 წლის სექტემბერში შელტონმა განაცხადა, რომ მას ურთიერთობა ჰქონდა მომღერალ გვენ სტეფანისთან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ქანთრის მუსიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მომღერლები და სიმღერების ავტორები კატეგორია:Giant Records-ის (Warner) შემსრულებლები კატეგორია:Grand Ole Opry-ის წევრები კატეგორია:Reprise Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:XXI საუკუნის მამაკაცი მომღერლები
ჩაფარუხის კოშკის ნანგრევები
ჩაფახურის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, თავდაცვითი ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩაფარუხში, „როენთას“ მიდამოებში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი ნაგები იყო სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით. კედლები შემორჩენილია 1 მეტრის სიმაღლეზე, ზოგან უფრო ნაკლები. გეგმა არ იკითხება. ტერიტორია სავსეა ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ფედონ პაპამიხაელი
ფედონ პაპამიხაელი (დ. 1962, ათენი) — ბერძენი ოპერატორი. მიღებული აქვს ოსკარის ნომინაცია. არის ჯეიმზ მანგოლდისა და ალეგზანდერ პეინის ფილმების ოპერატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერძენი კინოოპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1962
ოვინი უერა
ოვინი ნუერა  (დ. 18 იანვარი, 1988) — ნაურუელი ძიუდოისტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ნაურუელი ძიუდოისტები
ლესნოე (ბაშკირეთი)
ლესნოე (Лесное; Лесной) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება სკვორჩიხინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 25 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 43 კილომეტრში. განვითარებულია სატყეო მეურნეობა. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 11 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები