cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თამარ დედოფლის საყდარი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს არქიტექტურული ძეგლები
მერი ჩეპინ კარპენტერი
მერი ჩეპინ კარპენტერი (Mary Chapin Carpenter; დ. 21 თებერვალი, 1958 წელი, პრინსტონი, ნიუ-ჯერსი, აშშ) - ამერიკელი მომღერალი და კომპოზიტორია. კარპენტერმა რამდენიმე წლის განმავლობაში იმღერა ვაშინგტონის კლუბებში, სანამ გასული საუკუნის 80-იანი წლების ბოლოს კოლუმბია რეკორდსთან გააფორმა კონტრაქტი.
ადრეული ცხოვრება
კარპენტერი დაიბადა პრინსტონში, ნიუ – ჯერსი, ჩეპინ კარპენტერ უმცროსის, Life Magazine– ის აღმასრულებლისა და მერი ბოუი რობერტსონის ოჯახში. იგი იყო შეერთებული შტატების უზენაესი სასამართლოს მე -4 მთავარი მოსამართლის შვილიშვილის შვილი ჯონ მარშალი დედის ბაბუის ჰარისონ მარშალის რობერტსონის მეშვეობით. იგი ასევე იყო მეიფლაუერის მგზავრების ფრენსის კუკისა და რიჩარდ უორენის მეთერთმეტე შვილიშვილი, ორივე დედის ბაბუის ჰარისონ მარშალის რობერტსონის მეშვეობით. ის ცხოვრობდა იაპონიაში 1969-1971 წლებში, სანამ ვაშინგტონში გადავიდოდა. ის დადიოდა პრინსტონის დღის სკოლაში, კერძო სასწავლო-სასწავლო მოსამზადებელ სკოლაში, სანამ ტაფტის სკოლას დაამთავრებდა 1976 წელს. კარპენტერმა აღწერა მისი ბავშვობა, როგორც "საკმაოდ ტიპური გარეუბანი", მისი მუსიკალური ინტერესები ძირითადად განსაზღვრული იყო მისი დების ალბომების შემქმნელებით, როგორიცაა The Mamas & the Papas, The Beatles და Judy Collins. როდესაც კარპენტერი 16 წლის იყო, მისი მშობლები დაშორდნენ, ეს მოვლენა შეეხო კარპენტერს და რომლის შესახებაც მან დაწერა თავის სიმღერაში "House of Cards". მან დიდი დრო გაატარა საშუალო სკოლაში გიტარაზე და პიანინოზე დაკვრით; პრინსტონის დღის სკოლაში ყოფნის დროს, მისი "კლასელები ემუქრებოდნენ, რომ გიტარის სიმებს მოჭრიდნენ, თუ კიდევ ერთხელ ითამაშებდა" Leaving on a Jet Plane ". მუსიკისადმი ინტერესის მიუხედავად, კარპენტერი არასდროს ფიქრობდა საჯაროდ გამოსვლას მანამ, სანამ არ მამამისმა შესთავაზა, რომ შეესრულებინა ადგილობრივ ღია ბარში, რომელიც მორცხვი კარპენტერისთვის სტრესული გამოცდილება იყო, რომელმაც გაიხსენა: "მეგონა, ბარში ვაპირებდი" . მან 1981 წელს დაამთავრა ბრაუნის უნივერსიტეტი ამერიკული ცივილიზაციის სპეციალობით. კარპენტერმა ვაშინგტონის მუსიკალურ სცენაზე ზაფხულის რამდენიმე სეტი დაუკრა, სადაც მან გაიცნო გიტარისტი ჯონ ჯენინგი, რომელიც გახდა მისი პროდიუსერი და დიდი ხნის თანამშრომელი. ამასთან, იგი მუსიკას ჰობად თვლიდა და გეგმავდა "რეალური სამუშაოს" მიღებას. მან მოკლედ შეწყვიტა სპექტაკლი, მაგრამ რამდენიმე სამუშაო ინტერვიუს შემდეგ გადაწყვიტა დაბრუნებულიყო მუსიკაზე. კარპენტერი დაარწმუნა ჯენინგსმა, გარეკანის ნაცვლად ორიგინალური მასალა ეთამაშა. რამდენიმე წლის განმავლობაში მან მენეჯერი დაეხმარა და ჩაწერა დემო ლენტი, რამაც გამოიწვია გარიგება Columbia Records- თან.
კარიერა
კარპენტერის პირველ ალბომს, 1987 წელს Hometown Girl, არ გამოუშვია არცერთი სინგლი, თუმცა 1989 წლის Heart of Heart და 1990's Shooting Straight in the Dark თითოეულმა შექმნა ოთხი ტოპ 20 ჰიტი Billboard ქანთრის სინგლების ჩარტებში. კარპენტერის ყველაზე წარმატებულ ალბომად დღემდე ითვლება 1992 წლის Come On Come On, რომელმაც მოიტანა შვიდი ქანთრის სინგლი და მიიღო ოთხჯერ პლატინის სერთიფიკატი აშშ-ში ოთხ მილიონზე მეტი ასლის გაყიდვისთვის. იგი მას მოჰყვა Stones in the Road (1994) და A Place in the World (1996), რომელშიც ორივე იყო ჰიტის სინგლები. 2000-იან წლებში კარპენტერის ალბომები თემატურად და მუსიკალურად ჩამოშორდა მის ადრეულ მოღვაწეობას, რაც ნაკლებად გახდა რადიო-მეგობრული და მეტად იყო ორიენტირებული საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ თემებზე. 2007 წელს მან გამოუშვა The Calling. ამას მოჰყვა The Miracle Miraces (2010), Ashes and Roses (2012), საორკესტრო ალბომი, სიმღერები ფილმიდან (2014) და ზოგჯერ უბრალოდ ცა (2018). კარპენტერმა მოიგო ხუთი გრემის ჯილდო და ერთადერთი მხატვარია, ვინც მოიგო ზედიზედ ოთხი გრემი საუკეთესო ქალის ქანთრი ვოკალური შესრულებისთვის, რომელიც მან მიიღო 1992 – დან 1995 წლამდე. მან 12 მილიონზე მეტი ჩანაწერი გაყიდა მსოფლიოში. 2012 წლის 7 ოქტომბერს კარპენტერი შეიყვანეს ნეშვილში სიმღერების ავტორთა დიდების დარბაზში. კარპენტერი მონაწილეობდა სატელევიზიო შოუებში, როგორიცაა Late Night დევიდ ლეტერმანთან და Austin City Limits- თან ერთად და რადიო შოუებში, როგორიცაა The Diane Rehm Show. იგი ასევე ხშირად სტუმრობს გასტროლებს, თითქმის ყოველ ზაფხულს ბრუნდება ვაშინგტონში, Wolf Trap- ზე გამოსვლისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:პოპ-მუსიკა
1590
თარიღი უცნობია
*
დიდი გუფთა
დიდი გუფთა — სოფელი საქართველოში ჯავის მუნიციპალიტეტში (მსხლების თემი). მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე. ცხინვალი-ონის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ჯავიდან 5 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:მსხლების თემის სოფლები
The Mama Tour
Genesis Live – The Mama Tour — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის 1984 წლის ვიდეო, რომელიც ასახავს იმავე წლის თებერვლის კონცერტს ბირმინგემის ეროვნულ საგამოფენო ცენტრში. ფილმის რეჟისორია ჯიმ იუკიჩი.
ვიდეოფილმში შეტანილი სიმღერების უმრავლესობა აღებულია ალბომიდან Genesis - „Mama“, „That's All“, „Illegal Alien“, „It's Gonna Get Better“ და ორნაწილიანი პიესა „Home by the Sea/Second Home by the Sea“.
Genesis Live - The Mama tour იყო ჯგუფის მეორე ოფიციალური ვიდეოფილმი, კონცერტის Three Sides Live შემდეგ. ფილმის DVD ვერსია გამოიცა კომპილაციის Genesis Movie Box 1981–2007 შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯენესისის ვიდეო ალბომები კატეგორია:1985 წლის ალბომები კატეგორია:1985 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ვიდეო ალბომები
Pusionella aculeiformis
Pusionella aculeiformis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
იბიტიარა
იბიტიარა (Ibitiara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 519 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 748.846 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.87 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ამიევა
ამიევა  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ორიენტე კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 113,90 კმ². მოსახლეობა — 661 კაცი (2016 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
Lasioglossum dasygaster
Lasioglossum dasygaster — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1895 წელს.
სქოლიო
dasygaster
სან-აგუსტინი (სამხრეთი სურიგაო)
სან-აგუსტინი (ოფიციალურად სან-აგუსტინის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa San Agustin; Bayan ng San Agustin) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ სურიგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 855 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სურიგაოს მუნიციპალიტეტები
Mama (ჯენესისის სიმღერა)
Mama — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სინგლი ალბომიდან Genesis. ეს იყო ჯგუფის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სიმღერა. მასში საუბარია მამაკაცის ლტოლვაზე მეძავის მიმართ. დაძაბულ მუსიკალურ ვიდეოში ჯგუფი გადაღებულია მინიატურული სახლის სხვადასხვა სართულებზე.
განსაკუთრებით ცნობილია ფილ კოლინზის უცნაური სიცილი ამ სიმღერიდან. ფილმში The Genesis Songbook ჯგუფი ამბობს, რომ სიცილის იდეა აღებულია გრენდმასტერ ფლეშის სიმღერიდან The Message.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1983 წლის სინგლები კატეგორია:ჯენესისის სიმღერები კატეგორია:1983 წლის სიმღერები
ლეონჰარდ ფრანკი
ლეონჰარდ ფრანკი (დ. 4 სექტემბერი, 1882 — გ. 18 აგვისტო, 1961) — გერმანელი მწერალი.
ბიოგრაფია
ლეონჰარდ ფრანკი 1882 წელს დიაბადა დასავლეთ გერმანიის ქალაქ ვიურცბურგში. ბავშვობაში ოცნებობდა მხატვარი გამოსულიყო. სიჭაბუკის წლები ლიტერატორთა და მხტვართა წრეში გაატარა.
მას რომანებმა „ყაჩაგთა ბანდა“, „მარცხნივ, სადაც გულია“, „იესოს მოწაფეები“, „ოქსენფურტელ მამაკაცთა კვარტეტი“, მსოფლიო აღიარება მოუპოვეს.
მანავის ცივი
მანავის ცივი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედზე, მდინარე ჩაილურის (ივრის აუზი) სათავეებში. სიმაღლე 1682 მ. აგებულია პონტურ-მეოტური კონგლომერატებით, ქვიშაქვებითა და თიხებით. ჩრდილოეთი კალთა ფლატოვანია, დანარჩენი დამრეცი. შემოსილია მეორეული მდელოთი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები
ლეონჰარდ ფრანკი
აღიარება
1955 წელს მიენიჭა გდრ-ის ეროვნული პრემია.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 1961 კატეგორია:გერმანელი ექსპრესიონისტი მწერლები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი მწერლები
გოგინიძეები (ქედის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გიორგი (შალამბერიძე)
მიტროპოლიტი გიორგი (ერისკაცობაში — გური პორფილეს ძე შალამბერიძე; დ. 25 თებერვალი, 1940, ფერსათი, ბაღდათის რაიონი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, ტყიბულისა და თერჯოლის ეპარქიის მიტროპოლიტი. ანგელოზის დღე — 6 მაისი და 23 ნოემბერი (წმინდა გიორგის ხსენება); კათედრა თერჯოლაში, რეზიდენცია ტყიბულსა და თერჯოლაში.
ბიოგრაფია
მიტროპოლიტი გიორგი, ერისკაცობაში გური კორფილეს ძე შალამბერიძე, დაიბადა 1940 წლის 25 თებერვალს ბაღდადის რაიონის სოფელ ფერსათში. საშუალო სკოლა დაამთავრა ფერსათში, შემდეგ თავისი ძმის – ცნობილი სასულიერო პირის ვიქტორ შალამბერიძის – რჩევითა და სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ეფრემ II-ის ლოცვა-კურთხევით 1963-1971 წლებში სწავლა განაგრძო ლენინგრადის (პეტერბურგი) სასულიერო სემინარიაში, იმავე წლის 23 ნოემბერს ეკურთხა მღვდლად და დაინიშნა მცხეთის სასულიერო სემინარიის პედაგოგად. 1971–1974 ღვთისმსახურებას აღავლენდა თბილისის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესიაში, 1974–1978 – ქუთაისის პეტრე-პავლეს ეკლესიაში. იყო საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მე-12 საეკლესიო კრების აქტიური მონაწილე, მხარს უჭერდა სრულიად საქართველოს კათოლიკოსპატრიარქის მოსაყდრეს – ცხუმაფხაზეთის მიტროპოლიტ ილიას. 1978 წლის 16 მარტს დაინიშნა მცხეთის სასულიერო სემინარიის რექტორად. მოღვაწეობდა სვეტიცხოვლის ტაძარში. 1980–1988 წლებშ იყო სიონის საპატრიარქო ტაძრის პროტოპრესვიტერი. 1988 წლის 14 ოქტომბრის კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით გახდა ჭყონდიდის ეპისკოპოსი. 1994 წლის 21 დეკემბერს ებოძა მთავარეპისკოპოსობა, 2000 წლის 28 ნოემბერს – მიტროპოლიტობა. 2007 წლის 25 დეკემბრიდან დადგენილ იქნა ტყიბულისა და თერჯოლის ეპარქიის მმართველად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი კატეგორია:შალამბერიძეები
შოდის მონასტერი
შოდის მონასტერი – ნამონასტრალი რაჭაში, ონის მუნიციპალიტეტში. შემორჩენილია წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის ნაშთები. სავანე უნდა დაარსებულიყო X საუკუნეში. თუმცა, XVI საუკუნისათვის მონასტერი აღარ არსებობს, რასაც ადასტურებს 1503 წელს შედგენილი ალექსანდრე მეფის სიგელი: „შოდას წმიდის გიორგის ეკლესია და სოფელი, ოცდახუთი კუამლი კაცი და ციხე“. შემორჩენილია ქუთაისის მუზეუმში დაცული ჭედური ჯვარ–ხატები. ისინი თარიღდება XI-XII საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალ-ჰალიდი
Al-Khalid, ანუ MBT 2000 (ტიპი-90-IIM) — ძირითადი საბრძოლო ტანკი, რომელიც შედის ჩინეთისა და პაკისტანის შეიარაღებაში. ეს ტანკი შექმნილია პაკისტანში. ტანკის ეკიპაჟი შედგება 3 წევრისგან, 125 მილიმეტრიანი გლუვი ზარბაზნისაგან, ანტი სატანკო რაკეტებისა და ღამე საბრძოლო აღჭურვილობისაგან.
სქოლიო
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები
პაპალოაპანი
thumb|250px|პაპალოაპანის აუზის რუკა thumb|250px|პაპალოაპანზე გაშენებული ქალაქი ტუშტეპეკი პაპალოაპანი – მდინარე მექსიკაში, ვერაკრუსის შტატის ერთ-ერთი უმთავრესი მდინარე. სახელწოდება მომდინარეობს აცტეკების ენიდან და ნიშნავს „პეპელის მდინარეს“.
პაპალოაპანი სათავეს იღებს აღმოსავლეთი სიერა-მადრეს მთიანეთში, ოახაკასა და ვერაკრუსის შტატების საზღვართან. მისი სიგრძე 122 კილომეტრია და ერთვის მექსიკის ყურეში, ალვარადოს ლაგუნას. პაპალოაპანის ნაპირებზე გაშენებულია ორი ქალაქი: სან-ხუან-ბაუტისტა-ტუშტეპეკი (ოახაკას შტატი) და ტლაკოტალპანი (ვერაკრუსი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის მდინარეები
რეფლუქს-ეზოფაგიტი
გამომწვევი მიზეზები
საყლაპავის ფუნქციის დარღვევის შედეგად, კუჭის მჟავე შიგთავსი, საყლაპავის ქვედა ნაწილისკენ გადაადგილდება და წარმოშობს ეროზიასა და წყლულებს მილის შიგთავსზე.
კონკრეტულად ეზოგაფიტი საყლაპავი მილის ანთებას ეწოდება.
კლინიკური სურათი
რეფლუქს-ეზოგაფიტის დროს მთავარი ჩივილია გულძმარვა, რომელიც წოლისას ძლიერდება.
Red Rose Speedway
Red Rose Speedway — როკ-ჯგუფ Paul McCartney and Wings-ის მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1973 წელს. იგი გამოსცა ლეიბლმა Apple.
ორიგინალური გრამფირფიტა
თავდაპირველად Red Rose Speedway-ს ორმაგი ალბომის სახით გამოცემას გეგმავდნენ. აქ წარმოდგენილია ალბომის 1972 წლის 13 დეკებრით დათარიღებული ვერსიის სიმღერების სია. სიმღერების უმეტესობა მოხვდა სინგლების b-გვერდებზე, ნაწილი კი დღემდე ოფიციალურად გამოუცემელია.
Pusionella albocinctus
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ფოლადაურის წმინდა გიორგის ეკლესია
ფოლადაურის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფოლადაურში, ნასოფლარ შერმაზანას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე. ეკლესია დარბაზულია ჩრდილოეთის და სამხრეთის ეკვდერებითა და დასავლეთისა და სამხრეთის კარიბჭეებით. აღდგენილია 2014-2015 წლებში. ეკლესიის მშენებლობაში სამი ეტაპი გამოიყოფა: ადრეული შუა საუკუნეების, რომლიდანაც ძალიან მცირე ნაწილია მოღწეული, VIII-IX საუკუნიდან, ამ პერიოდისაა ძირითადი ქარგა და XIII-XIV საუკუნის მინაშენები, მოხატულობა. ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის დაუმუშავებელი ქვიშაქვისა და ბაზალტის ქვით კირ-დუღაბზე. კაპიტელებად და თაღებად ნათალი ქვებია გამოყენებული.
შესასლელი სამი აქვს, სამხრეთის და დასავლეთის კარი გარედან არქიტრავითაა დასრულებული შიგნიდან თაღოვანია. ჩრდილოეთის კარი მოგვიანებით ეკვდერისთვის უნდა იყოს გაჭრილი. სამხრეთის კედელში ორი, დანარჩენ კედლებში კი თითო თაღოვანი და შიგნით წირთხლებგაგანიერებული სარკმლებია გაჭრილი. კედლები დასრულებულია ბატიყელა კარნიზით, რომელზეც დაწყობილი ყოფილა კრამიტის სახურავი. ადგილ-ადგილ გამოუყენებიათ კრამიტის ლორფინები.
XIII-XIV საუკუნის მხატვრობიდან ამჟამად ძლიერ დაზიანებული ფრაგმენტები შემორჩენილია საკურთხეველში. მოხატულობა სამ რეგისტრად ყოფილა შესრულებული. პირველ რეგისტრში თაღნარში ეკლესიის ექვსი მამაა გამოსახული. დანარჩენი რეგისტრები აღარ იკითხება. ტაძრის XIII საუკუნის კარიბჭეებიდან ამჟამად აღდგენილია სამხრეთის, რომელიც უფრო ადრეული ეკვდერის სივრცეშია ჩართული. დასავლეთის კარიბჭიდან შემორჩენილია ერთსაფეხურიან ცოკოლზე მოწყობილი იატაკი და ლილვებით პროფილირებული ოთხი სვეტის ძირი, რაც მოწმობს, რომ დასავლეთის კარიბჭე სამი მხრით გახსნილი ფანჩატური იყო.
სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში ერთი ნიშა აღმოსავლეთის კედელთანაა დატანებული, ხოლო ორი დიდი და პატარა ერთმანეთის თავზე, სამხრეთის სარკმლის მარცხნივ. ეკვდერის კამარა კედლებსა და ტაძრის სამხრეთ კედელზე მიშენებულ ორ თაღს ეყრდნობა. თაღებიდან ერთი ნათალი ქვითაა გადაყვანილი, მეორე კი ნატეხი ქვითაა ნაწყობი. ტაძრის რეაბილიტაციის დროს აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალა, რომელიც მოიცავს კეცის, ქოთნებისა და ქვაბ-ქოთნების, ქვევრის და მოჭიქული ჯამების ფრაგმენტებს (ამჟამად გადატანილია ბოლნისის მუზეუმში) ტიპიურია XIII-XIV საუკუნის კერამიკული ნაწარმისა, განსაკუთრებით ქვემო ქართლის ამ პერიოდის ნასახლარებზეა დადასტურებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
Lasioglossum dathei
Lasioglossum dathei — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2008 წელს.
სქოლიო
dathei
დუოდონასტო
დუოდონასტო — სოფელი საქართველოში ჯავის მუნიციპალიტეტში (ქეშელთის თემი). მდებარეობს მდინარე ქეშელთის (ლიახვის აუზი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1900 მეტრი, ჯავიდან 26 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქეშელთის თემის სოფლები
სორის მონასტერი
სორის მონასტერი – ნამონასტრალი რაჭაში, ონის მუნიციპალიტეტში, მდინარე სონტარულას მარჯვენა მხარეს, მთის ძირში, ვაკე ადგილას. სორის მონასტრის ჯვარცმის ეკლესიის აგებას მკვლევრები XIII საუკუნეს მიაწერენ. გიორგი ბოჭორიძის აღწერის მიხედვით (1920–იანი წლები), ეკლესია ერთნავიანი შენობაა, 14,5 X 8,5 მ, ნაგებია ქვითკირისგან. „გადმოცემით ეკლესია აშენებული და მოხატულია საპყარ ერისთავის ჭარელისძის ქველის მიერ, ხოლო განახლებულია შოშიტა ერისთავის მიერ XVIII საუკუნეში. პირველი დახატულია ჩრდილოეთ კედელზე, მეორე სამხრეთ კედელზე.
წარწერები მხატვრობას აქვს ასომთავრულად, ხუცურად, მდივანმწიგნობრულად და მხედრულად“.
იპუპიარა
იპუპიარა (Ipupiara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
სორის მონასტერი
ეკლესია უნიკალური სიძველეებით ყოფილა მდიდარი. თუმცა, XIX-XX საუკუნეებში გაძარცვულა. XIX საუკუნის პირველი ნახევრის რაჭის საეკლესიო წიგნებში მოხსენიებულნი არიან სორის მონასტრის მღვდელ–მონაზვნები: დავით შიოს ძე მინდელი და იოანე ქაიხოსროს ძე. სორის მონასტერში ბერმონაზვნური ცხოვრება 1850-იან წლებში მოიშალა.
იპუპიარა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 290 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 179.535 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.88 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
სორის მონასტერი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს მონასტრები კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მაურო კამორანეზი
საკლუბო კარიერა
მაურო კამორანეზი არგენტინაში, ბუენიოს აირესში დაიბადა, ამიტომაც ბავშვობაში „რივერ პლეიტს“ გულშემატკივრობდა, თუმცა ფეხბურთის თამაში „ალდოსივის“ შემადგენლობაში დაიწყო. ეს კლუბი ახლოს მდებარეობდა მის საცხოვრებელ ადგილთან, ამიტომაც პატარა ფეხბურთელი ამ გუნდში მიიყვანეს.
ურუგვაიდან კვლავ მექსიკას დაუბრუნდა. იქაურ „კრუს ასულში“ 1999–2000 წლებში ითამაშა. თავისი კარგი თამაშით იტალიის სერია A-ს კლუბ „ვერონას“ სელექციონერების ყურადღება მიიპყრო. „კრუს ასულის“ მაისურით მაუროს 79 შეხვედრაში 21 გოლი ჰქონდა გატანილი, რაც ნახევარმცველისთვის შესანიშნავი შედეგია. კლუბებმა შეთანხმებას მალე მიაღწიეს და არგენტინელი კამორანეზიც 2000 წელს ევროპაში გადმოვიდა სათამაშოდ.
„ვერონას“ შემადგენლობაში საკმაოდ კარგი სტარტი ჰქონდა, სეზონის ბოლოს კი ნახევარმცველისთვის მშვენიერი გოლების რაოდენობა მოაგროვა. კლუბში 2 წელი გაატარა, შემდეგ კი „იუვენტუსში“ გადავიდა.
2002 წელს „იუვენტუსმა“ კამორანეზის სანაცვლოდ „ვერონას“ 4,8 მილიონი ევრო გადაუხადა და მიანათხოვრა მაქს ვიერი, მაუროს თანამფლობელი „ვერონას“ ერთად „იუვენტუსიც“ გახდა. ერთი წლის შემდეგ კი სამუდამოდ გამოისყიდა.
იუვენტუსი
„იუვენტუსის“ შემადგენლობაში კამორანეზიმ 2002–2003 წლების სეზონში იტალიის ჩემპიონატი მოიგო, ითამაშა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ფინალში, სადაც „მილანს“ დაუპირისპირდა, მაშინ ტურინელებმა პენალტების სერიაში წააგეს და მხოლოდ ვერცხლის მედალს დასჯერდნენ. იტალიის სუპერთასზეც ორჯერ იმარჯვეს 2002 და 2003 წლებში. კამორანეზიმ „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში კიდევ ორჯერ (2005, 2006) მოიგო იტალიის სერია A, თუმცა 2006 წელს იტალიურ ფეხბურთში მომხდარი სკანდალის გამო სკუდეტო ჩამოართვეს. „იუვენტუსი“ კი იტალიის სერია B-ში დააქვეითეს.
იმ პერიოდში კლუბიდან ბევრი ფეხბურთელი წავიდა, არაერთი შეთავაზება მიიღო კამორანეზიმაც. მისი გადაბირება |„ლივერპულმა“ და |„ვალენსიამ“ სცადეს, თუმცა მაურომ ბუფონისთან და დელ პიეროსთან ერთად „იუვენტუსში“ დარჩენა გადაწყვიტა.
ფოთის აეროპორტი
thumb|250px|ფოთის საერთაშორისო აეროპორტის პროექტი ფოთის აეროპორტი — აეროპორტი საქართველოში, საზღვაოსნო ქალაქ ფოთის აღმოსავლეთით. ქალაქისაგან გამოყოფილია მდინარე რიონით. აეროპორტის ტერიტორიის სამხრეთით ვრცელი ჭაობია, აღმოსავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან კი იგი მინდვრებითა და ტყითაა შემოსაზღვრული.
მაურო კამორანეზი
იუვენტუსი
იტალიის სერია B-შიც შესანიშნავად თამაშობდა, დიდი წვლილი შეიტანა უმაღლეს ლიგაში დასაბრუნებლად. კამორანეზიმ ტრადიციული 16 ნომრიანი მაისურის ნაცვლად 8 ნომერი ჩაიცვა, თავისი მაისური კი ერთი წლის შემდეგ იტალიის სერია A-ში აღზევების შემდეგ დაიბრუნა. ელიტაში დაბრუნებულ „იუვენტუსში“ მაურო კვლავ მნიშვნელოვანი ფიგურა იყო და ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელად ითვლებოდა.
ფოთის აეროპორტი
ფოთის აეროპორტს საბჭოთა კავშირისათვის მნიშვნელოვანი სამხედრო სტრატეგიული ფუნქცია ჰქონდა — ფოთიდან შესაძლებელი ხდებოდა არა მარტო საზღვაო, არამედ საჰაერო სივრცის კონტროლი ნატოს წევრ თურქეთსა და ირანზე. 1990-იან წლებში, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, აეროპორტი დაიხურა, რადგან მისი ფუნქციონირება სახელმწიფოსთვის (საქართველოსთვის) ეკონომიკურად მომგებიანი აღარ იყო. thumb|left|ფოთის ახალი საერთაშორისო აეროპორტის პროექტი საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ფოთის თავისუფალი ეკონომიკური ზონის გახსნისას განაცხადა ამბიციური მიზნის შესახებ, რომლის მიხედვითაც საქართველოში ბიზნესის განვითარების პროგრამის ფარგლებში დაიგეგმა ფოთის აეროპორტის გაფართოება და მისი კავკასიის მასშტაბით უმნიშვნელოვანეს და უდიდეს აეროპორტად ქცევა.
მაურო კამორანეზი
ეროვნული ნაკრები
მაურო კამორანეზიმ ორმაგი მოქალაქეობა მიიღო, რაც საშუალებას აძლევდა ეთამაშა როგორც არგენტინის, ისე იტალიის საფეხბურთო ნაკრებში. მისით პირველად სკუადრა აძურას ხელმძღვანელები დაინტერესდნენ და ნაკრებში გამოიძახეს. მას შემდეგ მაურო აპენინელების მასურით გამოდიოდა და სამხრეთ ამერიკელების შემადგენლობაში არ უთამაშია.
ნაკრებში დებიუტი 2003 წელს შედგა, კამორანეზიმ პორტუგალის წინააღმდეგ ამხანაგურ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. ტრაპატონის ნაკრებმა მაშინ 1:0 მოიგო. მაურო იტალიის ნაკრების შემადგენლობაში იყო ევრო 2004-ზეც, მარჩელო ლიპიმ მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონაზეც წაიყვანა. იტალიელებმა მსოფლიო ჩემპიონატი მეოთხედ მოიგეს, გულშემატკივრებს კამორანეზი გარდა კარგი თამაშისა კიდევ ერთი ეპიზოდით დააამახსოვრდათ. მაურო გრძელ უკანშეკრულ თმას ატარებდა და მუინდიალის დაწყებამდე ნათქვამი ჰქონდა, თუ იტალია ჩემპიონი გახდებოდა თმას შევიჭრიო. აპენინელებმა ფინალში საფრანგეთის ნაკრები პენალტების სერიით დამარცხეს. ბოლო დარტყმა ფაბიო გროსომ შეასრულა და როდესაც ცნობილი გახდა, რომ ტურნირი აძურამ მოიგო, თანაგუნდელმა მასიმო ოდომ კამორანეზის პირდაპირ მოედანზე მაკრატლით თმის ”კუდი” მოაჭრა. მაურო მოჭრილი თმით ხელში კამერებთან მივიდა და ესპანურად წარმოთქვა : "Para los pibes del barrio..." (მეზობელი ბიჭებისთვის).
ფოთის აეროპორტი
ფოთის აეროპორტის გაფართოება ხორციელდება არაბთა გაერთიანებული საამიროების ფინანსური მხარდაჭერით, რომელიც ერთ მილიარდ ამერიკულ დოლარს შეადგენს. მომავალ ფოთის საერთაშორისო აეროპორტს, გეგმის მიხედვით, ყველაზე გრძელი ასაფრენი ბილიკი ექნება კავკასიის რეგიონში. მშენებლობის დადებით წინაპირობად სახელდება აეროპორტის ახლოს მეჩხერი და მცირე რაოდენობის მოსახლეობა, ასევე ტოპოგრაფიულად ხელსაყრელი მდებარეობა. აეროპორტთან უკვე დამონტაჟებულია თანამედროვე სარადარო მოწყობილობა. ფოთის მომავალი საერთაშორისო აეროპორტი ძირითადად საქართველოს ტურისტული ცენტრებს, ბათუმს, მესტიასა და ფოთს მოემსახურება.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს აეროპორტები კატეგორია:ფოთის ისტორია
მაურო კამორანეზი
ეროვნული ნაკრები
კამორანეზი ევრო 2008-ზეც იღებდა მონაწილეობას. მაშინ იტალია მეოთხედფინალში მომავალ ჩემპიონ ესპანეთთან პენალტების სერიაში დამარცხდა.
მსოფლიოს 2010 წლის ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში კამორანეზიმ ირლანდიის წინააღმდეგ გოლიც გაიტანა.
საერთო ჯამში იტალიის ნაკრების მაისურით მაურო კამორანეზიმ 51 შეხვედრა ჩაატარა და 5-ჯერ მოახერხა მეტოქის კარის აღება.
რესურსები ინეტრნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:ელას ვერონის ფეხბურთელები კატეგორია:შტუტგარტის ფეხბურთელები კატეგორია:2004 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
თელათგორი
თელათგორი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, წინარეხის თემში. მდებარეობს მდინარე კავთურის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 740 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
ისტორია
ისტორიულ წყაროებში გვხვდება თელეთგორის სახელწოდებითაც. სოფლის ტერიტორიაზე მიკვლეულია გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის სამოსახლო გორა. ადგილობრივი მოსახლეობა მას „საფუზრების გორას“ უწოდებს.
ნამოსახლარს სამხრეთიდან (ფართობი დაახლოებით 15 ჰა) ეკვრის ნაქალაქარი. ნაქალაქარზე დასტურდება ორი კულტურული ფენა (ძვ. წ. III-II და ახ. წ. I-III სს.). ორივე ფენაში გამოვლინდა სახლების ნაშთები, რომლებსაც იატაკი თიხატკეპნილი ჰქონიათ, ხოლო სახურავი კრამიტის.
სოფლის მიდამოებში 1728 წელს ქართველთა ლაშქარმა დაამარცხა ლეკები და ოსმალთა ჯარი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 211 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ესპანური ვიკიპედია
2002 წლის თებერვალში, განყოფილების ბევრი მონაწილე არ დაეთანხმა (შემდეგ უარყოფილ) ფინანსების მოზიდვას რეკლამის გზით, რომლებიც ვიკიპედიას გამოეყვნენ და ჩამოაყალიბეს ფორკი Enciclopedia Libre Universal en Español. განხეთქილების შემდეგ, ვიკიპედიაში ძალიან მცირე აქტიურობა იყო პროგრამული უზრუნველყოფის განახლების მესამე ფაზამდე, რომელსაც შემდეგში მედიავიკი ეწოდა. ამ მომენტიდან ახალ მომხმარებელთა რიცხვმა კვლავ ზრდა დაიწყო. ორივე პროექტი თანაარსებობას განაგრძობს, მაგრამ ესპანური ვიკიპედია ამ ორს შორის უსიტყვოდ უფრო აქტიურია.
1591
თარიღი უცნობია
*
ესპანური ვიკიპედია
ზომა და მომხმარებლები
ესპანურ ვიკიპედიას მომხმარებელთა მეორე უდიდესი მოსახლეობა ჰყავს ინგლისურის შემდეგ. თუმცა, სტატიათა რაოდენობის მხრივ მეექვსეა, მიუხედავად იმისა, რომ მასზე წინ მყოფ ვიკიპედიებს იმ ენებზე მოლაპარაკეთა ბევრად მცირე მოსახლეობა ყავთ, მაგალითად გერმანულ, ფრანგულ და იტალიურ განყოფილებებს. ხარისხის მიხედვით, მაგალითად სტატიის ზომით (2 KB-ზე მეტი: 40%) ათ უდიდეს ვიკიპედიას შორის მეორე ადგილზეა გერმანულის შემდეგ.
სან-მიგელი (სამხრეთი სურიგაო)
სან-მიგელი (ოფიციალურად სან-მიგელის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa San Miguel; Bayan ng San Miguel) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ სურიგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 809 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
ესპანური ვიკიპედია
ზომა და მომხმარებლები
2006 წლის მონაცემებით, ქვეყანათა მიხედვით, წვლილის შემტანი მთავარი ქვეყანა იყო ესპანეთი (რედაქტირებათა 39,2%), მას მოყვებოდა არგენტინა (10,7%), ჩილე (8,8%), ნიდერლანდები (8,4%), მექსიკა (7,0%), ვენესუელა (5,1%), პერუ (3,5%), აშშ (3,1%), კოლუმბია (2,7%), ურუგვაი (1,3%) და გერმანია (1,1%).
იმ ქვეყანათა შორის, სადაც ესპანური ოფიციალური ენაა, არგენტინაში, ესპანეთში, ვენესუელაში, მექსიკასა და ჩილეში ფუნქციონირებს ფონდ ვიკიმედიის ადგილობრივი განყოფილებები.
სან-მიგელი (სამხრეთი სურიგაო)
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სურიგაოს მუნიციპალიტეტები
ესპანური ვიკიპედია
გამოყენება ესპანეთში
Netsuus-ის კვლევების თანახმად, ესპანეთში, ვიკიპედიის მომხმარებლეთა 97% ესპანურ ვიკიპედიას იყენებს, 2,17% კატალანურს, 0,64% გალისიურს და 0,26% ბასკურს.
სქოლიო
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით კატეგორია:ესპანური ენციკლოპედიები
ალიერი (ასტურია)
ალიერი (Aller; Ayer) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის კაუდალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 375,89 კმ². მოსახლეობა — 12 582 კაცი (2010 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
Lasioglossum davide
Lasioglossum davide — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1910 წელს.
სქოლიო
davide
Pusionella buccinatus
Pusionella buccinatus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ბოლნისის მუზეუმი
300px|მინი ბოლნისის მუზეუმი — მუზეუმი საქართველოში, ქალაქ ბოლნისში. ოფიციალურად გაიხსნა 2020 წლის 21 ივლისს.
მუზეუმის ექსპოზიცია წარმოაჩენს ქვემო ქართლის ისტორიას, რეგიონის უნიკალურობას და საქართველოს როგორც მსოფლიოს ერთიანი სისტემის ნაწილს მრავალი მიმართულებით: რეგიონის ბუნების მრავალფეროვნება, ადრეული ჰომინიდები, უძველესი მიწათმოქმედება, უძველესი მეტალურგია, ადრეული დამწერლობა, ქართული დამწერლობის საფუძვლები და ქრისტიანული კულტურის ისტორია.
მუზეუმში ასევე წარმოდგენილია, 200 წლის წინ სამხრეთ გერმანიიდან საქართველოში ჩამოსახლებული გერმანელების ისტორია. ზოგადად, ქვემო ქართლს წარმოაჩენს, როგორც მულტიკულტურულ რეგიონს, სადაც ქართველებთან ერთად ცხოვრობდნენ სომხები, აზერბაიჯანელები, ოსები, ბერძნები, რუსები, გერმანელები და სხვა. მუზეუმში ასევე განთავსებულია გოეთეს ინსტიტუტის მედიათეკა. აღსანიშნავია, რომ ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც გოეთეს ინსტიტუტმა, რომელიც მსოფლიოს 90-ზე მეტ ქვეყანაშია წარმოდგენილი, მუზეუმში მედიათეკა გახსნა.
საექსპოზიციო სივრცეებში სამეცნიერო მნიშვნელობის არქეოლოგიური მასალა და ხელოვნების ნიმუშები საქართველოს ეროვნული მუზეუმის კოლექციებიდან და ბოლნისის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმიდან არის წარმოდგენილი. სამუზეუმო შენობაში წარმოდგენილია მუდმივმოქმედი ექსპოზიცია და ასევე, დროებითი საგამოფენო სივრცე.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
ტოლუკა
ტოლუკა (Toluca) — ქალაქი ცენტრალურ მექსიკაში. მეხიკოს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 747 512  ადამიანი (2005).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
ჩარლზ კერტისი
ჩარლზ კერტისი (ინგლ.: Charles Curtis) (დ. 25 იანვარი, 1860 — გ. 8 თებერვალი, 1936) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი 1929–1933 წლებში, რესპუბლიკელი. აშშ-ის სენატის უმრავლესობის ლიდერი 1924-1929 წლებში.
დოდოთი (ჯავის მუნიციპალიტეტი)
დოდოთი — სოფელი საქართველოში ჯავის მუნიციპალიტეტში (წონის თემი). მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე ყვირილის ზემოთში. ზღვის დონიდან 1820 მეტრი, ჯავიდან 38 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:წონის თემის სოფლები
ცენტრალურ-ამიერკავკასიური ცული
ცენტრალურ-ამიერკავკასიური ცული — საბრძოლო იარაღი, რომელსაც აქვს მომრგვალო სამუშაო პირი და მაღალი, ოვალური სატარე ნახვრეტი. ძვ. წ. III ათასწლეულიდან გავრცელებული იყო ცენტრალურ ამიერკავკასიაში. გავრცელების საზღვრები ჩრდილოეთით — კავკასიონის ქედი, აღმოსავლეთით — ნუხა-მინგეჩაურის ზოლი, სამხრეთით — მდინარე არაქსის შუა წელი, დასავლეთით — ძირითადად სურამის ქედი (იშვიათად ამ ფარგლებს გარეთაც). შემდგომშიც, როდესაც ამ რეგიონში მატერიალური კულტურის რამდენიმე ლოკალური ვარიანტი ჩამოყალიბდა, ბრინჯაოს ცული ამ ტერიტორიისათვის ერთი და იგივე სახისა იყო. დაახლოებით ძვ. წ. VII საუკუნეში ამ ტიპის ცული ცენტრალურ ამიერკავკასიაში სრულად გაქრა. მისი ადგილი კოლხური ცულის ფორმის რკინის ცულმა დაიკავა.
ძველი ვარშავა
1980 წელს ქალაქის ისტორიული ნაწილი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პოლონეთში კატეგორია:ვარშავის უბნები
ევროპის მდინარეების სია
მინი|400პქ|ევროპის მთავარი წყალგამყოფი ქედები მინი|[[დუნაი ულმში]] მინი|[[ნევა სანქტ-პეტერბურგში]] მინი|[[ოდრა ლიუბეკში]] აქ ჩამოთვლილია ევროპის მთავარი მდინარეები, რომელთა სიგრძეები აღემატება 650 კმ-ს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მდინარეები კონტინენტების მიხედვით კატეგორია:ევროპის მდინარეები
მარი აბრამიშვილი
მარიამ (მარი) აბრამიშვილი (დ. 21 სექტემბერი, 1922, საჩხერე — გ. 1 ივნისი, 2008, თბილისი) — ქართველი პოეტი, სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
1940 წელს დაამთავრა თბილისის მე-18 (ახლანდელი 51-ე) საშუალო სკოლა, ხოლო 1944 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1945 წლის 27 მარტს რამდენიმე ახალგაზრდა პოეტთან ერთად პატრიოტული ლექსებისა და ხელნაწერი ჟურნალის („ანათემა“) გამოცემის გამო დააპატიმრეს და გადაასახლეს. სასჯელს იხდიდა ვიატკის ბანაკებში. ის ერთადერთი ქალია ქართველ რეპრესირებულ მწერალთა შორის. გადასახლებიდან დაბრუნებულმა კვლავ განაგრძო ლიტერატურული საქმიანობა. 1951 წელს მისი ლექსი პირველად დაიბეჭდა ჟურნალ „მნათობში“, ხოლო ლექსების პირველი კრებული 1957 წელს გამოვიდა. 1971 წელს მიიღეს მწერალთა კავშირის წევრად. რეაბილიტირებულია 1998 წლიდან. გარდაიცვალა 2008 წელს.
შემოქმედება
მარი აბრამიშვილს გამოცემული აქვს 21 წიგნი:
მის შემოქმედებაში ძირითადად პატრიოტული და ლირიკული მოტივებია. მარი აბრამიშვილის ლექსები თარგმნილია რუსულ, ოსურ და თურქულ ენებზე. მან თარგმნა ალექსანდრე პუშკინის, მიხეილ ლერმონტოვის, ალექსანდრე ბლოკის, სერგეი ესენინის, ბელა ახმადულინას, ევგენი ევტუშენკოს, რიჩარდ ოლდინგტონის ლექსები.
ჯილდოები
1993 წელს აბრამიშვილს მიღებული აქვს მწერალთა კავშირის ყოველწლიური ლიტერატურული პრემია, 2000 წელს კი მიენიჭა სახელმწიფო პრემია. 2002 წელს დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:საჩხერეში დაბადებულები მ
ამასონასის შტატი
ამასონასის შტატი (Estado Amazonas) — ვენესუელის 23 შტატიდან სიდიდით მეორე. შტატის დედაქალაქია პუერტო-აიაკუჩო, ხოლო 1900 წლამდე სან-ფერნანდო-დე-ატაბაპო იყო. სახელი ამასონასი მომდინარეობს მდინარე ამაზონიდან, თუმცა შტატის დიდი ნაწილი დრენირებულია მდინარე ორინოკოთი. ამასონასის შტატის ფართობი 176 899 კმ²-ია, მოსახლეობა შეადგენს 142 200 ადამიანს (2007 წლის აღწერით), ხოლო სიმჭიდროვე – 0.87 ად/კმ².
მინი|300 პქ|მდინარე [[ატაბაპო]]
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის შტატები
გოგიაშვილები (ქედის მუნიციპალიტეტი)
გოგიაშვილები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტში, დანდალოს თემში (სოფლები: ბალაძეები, გოგიაშვილები, დანდალო, მოსიაშვილები, ტაკიძეები, ხარაულა, ჯალაბაშვილები). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 520 მ, დაბა ქედიდან 22 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 194 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის სოფლები
20 დეკემბერი
20 დეკემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 354-ე დღე (ნაკიან წლებში — 355-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 11 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
1220
ხაენის ალყა (1245–1246)
ხაენის ალყა-ეს იყო ბოლო ალყა ქალაქში ესპანეთის რეკონკისტას დროს. ალყა განხორციელდა 1245 წლიდან 1246 წლის 28 თებერვლის ჩათვლით კასტილიის სამეფოსა და ს ანტიაგოს ორდენის მიერ, რომელსაც მეთაურობდა კასტილიელი ფერდინანდ III და სანტიაგოს ორდენის დიდი მაგისტრი პელაიო პერეს კორეა, გაერთიანებული დამცავი ძალების წინააღმდეგ, ხაენის ადგილობრივი ტაიფა (جيان) და გრანადის საამიროს მუჰამედ I-ის მეთაურობით. ბრძოლას მოჰყვა კასტილიის გამარჯვება ქალაქ ხაენთან, რომელიც გადაეცა კასტილიისა და ლეონის სამეფოს ხაენის ხელშეკრულების ხელმოწერის შემდეგ.
კონტექსტი
ხაენის ხელში ჩაგდების ორი წინა მცდელობის შემდეგ, ჯერ 1225 წელს და მეორე 1230 წელს, ფერდინანდ III კასტილიელმა გადაწყვიტა კიდევ ერთი მცდელობით მოექცია ქალაქის ალყა, რომელმაც გააძლიერა თავისი ძალაუფლება კასტილიისა და ლეონის ტახტზე. ამ ახალ კამპანიაში მას მხარი დაუჭირა პელაიო პერეს კორეა,, სანტიაგოს ორდენის დიდოსტატმა. 1245 წლის მთელი ზამთრის განმავლობაში, კასტილიის ძალებმა განახორციელეს იერიში ქალაქის მიმდებარე ტერიტორიებზე, რათა მომზადებულიყვნენ საბოლოო ალყისთვის, აიღეს სტრატეგიული პუნქტები მიმდებარე ტერიტორიებზე.
ალყა
თანამედროვე მატიანეები ასევე მოგვითხრობენ გრანადანისა და ხაიანეს ძალების მიერ ქალაქგარეთ ჩასაფრებებსა და თავდასხმებს. ერთ-ერთმა ასეთმა ჩასაფრებისას შვიდი მავრიელი რაინდის ჯგუფმა მოახერხა კასტილიური მომარაგების ქარავანის ხელში ჩაგდება, რაც კასტილიურ ძალებს ავალდებულებდა, დადევნებოდნენ თავდამსხმელებს. ძალები დონ ალვარ გილ დე ვილალობოსის მეთაურობით ვალდებულნი იყვნენ დადევნებოდნენ მათ დატყვევებული მატარებლის გადარჩენისთვის, თუმცა მავრიელი რაინდები გაიქცნენ.
1245 წელს ფერდინანდ III კასტილიელმა ალყა შემოარტყა ხაენს, დიდ, კარგად დაცულ მუსულმანურ ქალაქს. იმის გამო, რომ ფერნანდოს არ სურდა პირდაპირი შემოჭრის რისკი, მან იზოლირებული ქალაქი სხვა მუსლიმური ტერიტორიებისგან დაბლოკა და იმედოვნებდა, რომ ის დანებდებოდა, როგორც კი საკვები ამოიწურებოდა. მუჰამედ I-მა სცადა ამ ქალაქში მარაგის გაგზავნა, მაგრამ ეს მცდელობა ჩაშალა კასტილიამ. იცოდა ხაენის დაცვისა და გადარჩენის სირთულე, მუჰამედმა აირჩია მშვიდობა დაემყარებინა ფერნანდოსთან. მუჰამედი და ფერნანდო დათანხმდნენ მშვიდობაზე იმ პირობით, რომ მუჰამედი ხაენს ფერნანდოს გადასცემდა და დათანხმდა ხარკის გადახდას წელიწადში 150,000 მარავედი - ეს ხარკი ფერნანდოს შემოსავლის ერთ-ერთი მთავარი წყარო იყო.
შედეგი
1246 წლის 28 თებერვალს, თავის სამფლობელოებზე ძალაუფლების კონსოლიდაციის მცდელობისას, გრანადას მეფემ მუჰამედ I-მა ბრძანა ხაენის გადაცემა კასტილიურ ძალებისთვის, ხაენის ხელშეკრულების ხელმოწერის შესაბამისად, რომელიც ფაქტობრივად გრანადას საიმიროს კასტილიის სამეფოს ვასალად აქცევდა.
მურმან ლებანიძე
ბიოგრაფია
მურმან ლებანიძე დაიბადა 1922 წლის 14 ნოემბერს, დაბა აღსთაფაში. 1940 წელს, საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1948 წელს. მეორე მსოფლიო ომმა სწავლა გააწყვეტინა და 19 წლისამ ჯერ კავკასიის უღელტეხილზე წარმოებულ ბრძოლებში მიიღო მონაწილეობა, შემდეგ — ყუბანში. 1943 წელს მძიმედ დაიჭრა და დაბრუნდა თბილისში. 1948 წელს მურმან ლებანიძე დაოჯახდა, მისი მეუღლე გახდა ელენე ჭავჭავაძე.
მოღვაწეობა
1946 წლიდან მუშაობდა საყმაწვილო-სალიტერატურო ჟურნალ-გაზეთების რედაქციებში. საქართველოს ბეჭდვითი სიტყვის კომიტეტის მთავარ რედაქტორად. 1978 წლიდან შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიების კომიტეტის პასუხისმგებელი მდივანია, თავმჯდომარედ. შოთა რუსთაველის საზოგადოების პრეზიდენტი იყო.
ლირიკული ლექსების პირველი კრებული 1950 წელს გამოაქვეყნა. ლებანიძეს ეკუთვნის ლექსებისა და პოემების კრებულები „რჩეული“ (1972), „ანისის აღება“ (1972), „უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთი“ (1974), „რჩეული ლირიკა“ (1977), „რჩეული“ (1979): საბავშვო წიგნები „ბიჭები“ (1963), „ოთხი დრო“ (1964) და სხვა.
ლებანიძე თამამად ეხმაურებოდა პირადული თუ საზოგადოებრივი ცხოვრების საჭირბოროტო საკითხებს. მისი პოეტური თვალთახედვა უპირატესად კონკრეტულ, უშუალოდ აღსაქმელ მოვლენებზეა მიმართული. ამასთან, მის მიერ ასახული უაღრესად ინტიმური მოვლენებიც მხატვრული განზოგადების ხარისხშია ატანილი. გრძნობა თუ ფიქრი გამოხატულია ნატიფად და უშუალოდ, თავისუფალია ყოველგვარი სენტიმენტალურობისა და პათეტიკურობისაგან. ვერსიფიკაციის სფეროში მან კიდევ უფრო განავითარა პაროდიული სტილი და სასაუბრო მეტყველება. მის ლექსს ახასიათებს პოეტური ფრაზის მოქნილობა, სიტყვის ეფექტურობა და რითმის დინამიკურობა. პოეტი მუდამ საზოგადოებრივი ცხოვრების შუაგულში ტრიალებს. მისი შემოქმედებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია პატრიოტიზმის, სიცოცხლის, სიკეთისა და სილამაზის, დიდი სამამულო ომის, სიყვარულისა და მეგობრობის თემები.
თარგმნები
მურმან ლებანიძე ნაყოფიერად მუშაობდა მთარგმნელობით სფეროშიც. მან თარგმნა იაპონური, კლასიკური და ძველი ეგვიპტური პოეზიის ძველი ნიმუშები, რედიარდ კიპლინგის, რობერტ ბერნსის ლექსები, შექმნა რუსული  კლასიკური პოეზიის მიკროანთოლოგია (კრებული „უკვდავი ყვავილები“, 1971).
მურმან ლებანიძის ლექსები თარგმნილია რუსულ, აზერბაიჯანულ, სომხურ, უკრაინულ, ფრანგულ, გერმანულ და ჩეხურ ენებზე.
მინიჭებული პრემიები და ჯილდოები
მურმან ლებანიძე დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1995) კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები მურმან
შაროარღუნი
შაროარღუნი (Шароаргун) — მდინარე რუსეთში, ჩეჩნეთში. წარმოადგენს მდინარე არღუნის მარჯვენა შენაკადს. სათავე აქვს პირიქითის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 3050 მ სიმაღლეზე. სიგრძე — 86 კმ, აუზის ფართობი —1150 კმ². საკმაოდ დიდი და სწრაფი მთის მდინარეა. შაროარღუნის სიგანე ადგილ-ადგილ 40 მეტრამდეა. მარჯვნიდან იერთებს რამდენიმე მთის მდინარეს. ქვემო დინებაში შაროარღუნსა და არღუნს ყოფს დარგენდუკის მთა, რომლის ფერდობები დაფარულია ტყით, ხოლო თხემი მთის მდელოებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეჩნეთის მდინარეები
აღმოსავლეთი კავკასიონი
აღმოსავლეთი კავკასიონი (Восточный Кавказ) — კავკასიონის მთიანეთის აღმოსავლეთი ნაწილი. გაწოლილია მწვერვალ მყინვარწვერსა და ილხიდაღს შორის. ჩრდილოეთ ოსეთის, ჩეჩნეთის, ინგუშეთის, დაღესტნის, საქართველოსა და აზერბაიჯანის ფარგლებში. უდიდესი სიგანე 160 კმ. სიმაღლე 350-4000 მ-მდე, მაქსიმალური 4493 მ. აღმოსავლეთ კავკასიონზე ნაკლებად არის გამოხატული ალპური რელიეფი და დამახასიათებელია სუსტი გამყინვარება.
ჩრდილოეთ კალთა მნიშვნელოვნად არის გაგანიერებული ვიდრე სამხრეთი. სამხრეთ განშტოებებიდან მნიშვნელოვანია — გუდამაყრის, ქართლისა და კახეთის ქედები. ჩრდილოეთ კალთაზე გაწოლილია პირიქითი ქედი; მისგან სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ანდის, ბოღოზის, ნუკატლის, სამურის, სალათაუს, გიმრის, კაბიაკისა და გვერდითი ქედები.
აღმოსავლეთი კავკასიონის უმაღლესი წერტილია ტებულოსმთა (4493 მ). მნიშვნელოვანია ასევე დიკლოსმთა (4285 მ), ადალა-შუხგელმერი (4151 მ), ნუკატლი (3903), დიულთიდაღი (4127 მ), დეავგაი (4016 მ), შალბუზდაღი (4142 მ), ტუფანდაღი (4191 მ), შაჰდაღი (4243 მ), ბაზარდუზუ (4466 მ), ბაბადაღი (3629 მ).
არის თანადროული მყინვარები, მ.შ. პატარა მყინვარები არის დიკლოსმთაზე, შაჰდაღზე და სხვ. აღმოსავლეთ კავკასიონზე გაბატონებულია ძვ. მყინვარული, მყინვარული და ეროზიული რელიეფის ფორმები. ჰიდროგრაფიული ქსელი წარმოდგენილია მრავალი წყალუხვი მდინარით, რომლებიც კასპიის ზღვის აუზს განეკუთვნებიან. მდინარეთა დიდი ნაწილი მაღალმთიან ზონაში გაედინება, სიგრძეზე გასდევენ რა, წყალგამყოფ ქედებს, სულ ქვემო დინებებში ზღვისპირა დაბლობზე იშლებიან, სადაც წყლის ნელი დინება ახასიათებთ. მთავარი ქედის ჩრდილო კალთიდან სათავეს იღებენ მნიშვნელოვანი მდინარეები: სუნჯა (სიგრძე 278 კმ), ასა (სიგრძე 133 კმ), არღუნი (სიგრძე 148 კმ), ანდის ყოისუ (სიგრძე 203 კმ), სამური (სიგრძე 213 კმ). შედარებით უმნიშვნელოა: ფორტანგი, მართანი, შაროარღუნი, გამრიოზენი, ულუჩაი, რუბასი, გიულგერიჩაი, გუსარჩაი, გუდიალჩაი, ყარაჩაი, ათაჩაი და ა.შ. მთავარი ქედის სამხრეთი კალთიდან მოედინება — იორი, ალაზანი, დურუჯი, კაბალი, ალინჯაჩაი, გოქჩაი, გირდიმანჩაი, ფირსაათი და სხვ.
გეოლოგიური თვალსაზრისით, აღმოსავლეთი კავკასიონი შედგება მეზოზოური და კაინოზოური ასაკის ქანებით. გუდამაყრის, ქართლისა და კახეთის ქედების სექტორი აგებულია იურული (ლიასის, დოგერის), ცარცული და პალეოგენური ნალექი ქანებით — ქვიშაქვებით, თიხაფიქლებითა და კირქვებით. მთავარი ქედის სამხრეთით არის მერგელები, გლაუკონიტური ქვიშაქვები და დოლომიტები. გვხვდება აგრეთვე ფიქლები და პორფირიტები.
სამხრეთ-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე კავკასიონი სწრაფად დაბლდება (200-500 მ), სადაც მას გარს ეკვრის დაბალი, ტყიანი მთისწინეთი, წინა ქედები და ვაკეები. აღმოსავლეთი კავკასიონი თავისი უკიდურესი აღმოსავლეთი ბოლოთი მთავრდება კასპიის ზღვის სანაპიროსთან (აფშერონის ნახევარკუნძულის დასავლეთით), მდინარე  სუმგაითის  შესართავთან  ახლოს, ილხიდაღის (327 მ) ბორცვით. აღმოსავლეთ კავკასიონზე გაბატონებულია მთა-მდელოს, მთა-ტყის (უმეტესად სამხრეთ ფერდობზე), მდელო-სტეპისა და სტეპის ლანდშაფტები.
სქოლიო
კატეგორია:კავკასიონის მთები კატეგორია:კავკასიონი
ტარამუნდი
ტარამუნდი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ეო-ნავია კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 82,16 კმ². მოსახლეობა — 602 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
Lasioglossum debile
Lasioglossum debile — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1893 წელს.
Pusionella compacta
Pusionella compacta — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
Lasioglossum debile
სქოლიო
debile
Pusionella compacta
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
სლავენკა დრაკულიჩი
სლავენკა დრაკულიჩი (დ. 4 ივლისი, 1949 ) — ხორვატი ჟურნალისტი, რომანისტი და ესეისტი, რომლის ნაწარმოებები ფემინიზმის, კომუნიზმისა და პოსტკომუნიზმის შესახებ თარგმნილია მრავალ ენაზე.
ბიოგრაფია
დრაკულიჩი დაიბადა რიეკაში, ხორვატიაში (იმ დროს, სოციალისტური იუგოსლავიის ნაწილი), 1949 წლის 4 ივლისს. 1976 წელს დაამთავრა ზაგრების უნივერსიტეტის შედარებითი ლიტერატურა და სოციოლოგია. 1982 წლიდან 1992 წლამდე ის იყო ორკვირეული გაზეთ Start- ისა და ახალი ამბების ყოველკვირეული ჟურნალის Danas-ის თანამშრომელი (ორივე ზაგრებში ). წერდა ძირითადად ფემინისტურ საკითხებზე. მისი რომანებისა და ესეების კრებულების გარდა, დრაკულიჩის ნამუშევრები გამოქვეყნდა საერთაშორისოდ აღიარებულ ჟურნალებში. ის არის The Nation- ის დამხმარე რედაქტორი. ცხოვრობს ხორვატიაში და შვედეთში.
მისი ცნობილი ნამუშევრები იუგოსლავიის ომებს ეხება. თითქოს მე არ ვარ აქ არის ბოსნიის ომში ქალების წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების შესახებ. ხოლო, ისინი არასოდეს დააზარალებენ ბუზს არის წიგნი, რომელშიც მან გააანალიზა თავისი გამოცდილება სამართალწარმოების და ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის პატიმრების შესახებ, ჰააგა. ორივე წიგნი ეხება იმავე საკითხებს, რამაც გამოიწვია ომის დროს მისი ემიგრაცია სამშობლოდან. სამეცნიერო წრეებში ის უფრო ცნობილია ესეების ორი კრებულით: „როგორ გადავურჩით კომუნიზმს და კიდევ ვიცინეთ“ და „კაფე ევროპა“. ეს ორივე არამხატვრული ცნობებია დრაკულიჩის ცხოვრების შესახებ კომუნიზმის დროს და მის შემდეგ.
მისი 2008 წლის რომანი, ფრიდას საწოლი, დაფუძნებულია მექსიკელი მხატვრის ფრიდა კალოს ბიოგრაფიაზე.
მისი 2011 წლის ესეების წიგნი, ტური კომუნიზმის მუზეუმში მეგზურით: ზღაპრები თაგვისგან, თუთიყუში, დათვისგან, კატისგან, თხუნელასგან, ღორისგან, ძაღლისგან და ყორნისგან  გამოსცა პინგვინმა, აშშ. ნამუშევარმა დიდი მოწონება დაიმსახურა. წიგნი შედგება რვა ნაწილისგან, რომლებშიც მოთხრობილია მწერლის თვალსაზრისი სხვადასხვა ცხოველის თვალსაზრისით. თითოეული ცხოველი ასახავს კომუნიზმის ხსოვნას აღმოსავლეთ ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში. მეორე - ბოლო თავში, რუმინელი ძაღლი განმარტავს, რომ კაპიტალიზმში ყველა არათანაბარია, „მაგრამ ზოგი უფრო არათანაბარია ვიდრე სხვები“, ჯორჯ ორუელის ცნობილი ციტატის ინვერსია ცხოველთა ფერმადან.
2021 წელს დრაკულიჩმა გამოაქვეყნა ესეების ახალი კრებული, Café Europa Revisited: როგორ გადავურჩეთ პოსტკომუნიზმს, რომელიც ასახავდა აღმოსავლეთ და დასავლეთ ევროპას შორის მუდმივ დაყოფას ბერლინის კედლის დაცემიდან ოცდაათი წლის შემდეგაც კი. ამ წიგნის სათაური ეხება ესეების ორ კრებულს, რომელიც მან გამოაქვეყნა 1990-იან წლებში, როგორ გადავურჩით კომუნიზმს და კიდევ ვიცინეთ (1992) და კაფე ევროპა: ცხოვრება კომუნიზმის შემდეგ (1997) და ბოლო სამი ათწლეულის მიმოხილვის მცდელობას ცვლილებების შესახებ. დრაკულიჩი წერს იმ მწარე იმედგაცრუების შესახებ, რომელსაც განიცდიდა მრავალი აღმოსავლეთ ევროპელი, რომლებიც ელოდნენ, რომ 1989 წლის რევოლუციები დემოკრატიისა და კეთილდღეობის ახალ ეპოქას დაიწყებდა. სამაგიეროდ, ამ კრებულის ესეები ცხადყოფს, რომ აღმოსავლეთ ევროპელები კვლავ თავს მეორეხარისხოვან მოქალაქეებად გრძნობენ. თავის თავში, რომელსაც ის უწოდებს „ევროპული საკვების აპარტეიდს“, დრაკულიჩი აღწერს, თუ როგორ დაადგინეს, რომ დასავლური კორპორაციები აღმოსავლეთში ყიდდნენ დაბალი ხარისხის პროდუქტებს იმავე ბრენდის სახელებითა და შეფუთვით, რომლებსაც იყენებენ დასავლეთში: თევზის ჩხირები ნაკლები თევზით და ორცხობილა დამზადებული უფრო იაფი პალმის ზეთით კარაქის ნაცვლად. დრაკულიჩი ასევე ფიქრობს რეგიონში პოსტკომუნისტური ნოსტალგიის არსებობის შესახებ, რადგან ადამიანები ცდილობენ თავიანთი კოლექტიური წარსულის, როგორც პოზიტიურ, ისე უარყოფით მემკვიდრეობასთან გამკლავებას. იგი წერს: „აღმოსავლეთ ევროპის ყველა ყოფილ კომუნისტურ ქვეყანაში ძნელია აღინიშნოს კომუნიზმის ღირსებები, სისტემა, რომელმაც მოკლე დროში მოიტანა მოდერნიზაცია და შეცვალა აგრარული საზოგადოება ურბანიზებულ, ინდუსტრიულ საზოგადოებად. ეს გულისხმობდა ზოგად განათლებას, ასევე ქალთა ემანსიპაციას. ეს უნდა იყოს აღიარებული, მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი ცვლილებები განხორციელდა ტოტალიტარული რეჟიმის მიერ“.
დრაკულიჩი ცხოვრობს სტოკჰოლმსა და ზაგრებში. 2020 წელს მას დაემართა Covid-19-ის მძიმე შემთხვევა და თორმეტი დღის განმავლობაში იმყოფებოდა ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში.
სქოლიო
<references group="" responsive="1">
კატეგორია:XXI საუკუნის ესეისტები კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები კატეგორია:იუგოსლავიელი მწერლები კატეგორია:ხორვატი ქალი მწერლები კატეგორია:ხორვატი რომანისტები კატეგორია:დაბადებული 1949
PT-91 ტვარდი
PT-91 „ტვარდი“ (პოლ. PT-91 Twardy) — პოლონეთის ძირითადი საბრძოლო ტანკი, საბჭოთა T-72-ს მოდიფიკაცია. გამოშვებულია 1995 წელს, შექმნილი 250-ზე მეტი ეგზემპლარი.
კამერუნი
კამერუნი (Cameroun, Cameroon), ოფიციალურად — კამერუნის რესპუბლიკა (République du Cameroun, Republic of Cameroon, Rio dos Camarões-დან — „კრევეტების მდინარე“) — სახელმწიფო ცენტრალური აფრიკის დასავლეთ ნაწილში, სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება ბიაფრის ყურე (ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურის ნაწილი).
PT-91 ტვარდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები
კამერუნი
ეტიმოლოგია
სახელი წარმოდგება პორტუგალიური Rio de Camaroes-ისაგან („rivero de salikokoj“). ასე უწოდეს მდინარე Wouri-ის XV საუკუნის პორტუგალიელმა მკვლევარებმა.
კოლონიამდელი პერიოდი
კამერუნის უძველესი მოსახლეობა იყვნენ პიგმეები. შემდგომში ქვეყნის სამხრეთის კოლონიზება დაიწყეს დასავლეთ-კონგოს ტომებმა და ბანტუს ტომის ხალხმა. ჩვენს წელთაღრიცხვამდე I ათასწლეულში კამერუნის ტერიტორიაზე ცხოვრობდა საოს ცივილიზაციის ხალხი, რომელიც იმყოფებოდა განვითარების ბრინჯაოს ხანის სტადიაში, იცოდნენ მიწათმოქმედება და თიხაზე ძერწვა. XIV საუკუნეში აქ მოვიდნენ კანემბუს ტომის ხალხი, ხოლო XV საუკუნეში მასას ტომის ხალხი.
XVII საუკუნის დასაწყისში თანამედროვე კამერუნის ჩრდილოეთში ჩამოყალიბდა ადრეფეოდალური სახელმწიფო მანდარა. 1715 წელს მანდარის მმართველმა თავის ქვეყანაში მიიღო მუსლიმი ბერები და მანდარა გახდა სულთანატი.
ევროპელთა კოლონიზაციის დასაწყისი
1472 წელს კამერუნის სანაპიროს მიაღწიეს პორტუგალიელმა კაპიტნებმა ფერნან დუ პომ და რუი დი სიკეირამ, რომლებმაც მისცეს კამერუნს მისი თანამედროვე სახელი, რისი საბაბიც გახდა სანაპირო წყლებში არსებული კიბორჩხალების (Camarão) დიდი რაოდენობა. რამდენიმე წლის შემდეგ პორტუგალიელებმა მდინარე ვურის შესართავთან დააარსეს სავაჭრო ფაქტორია, რომელიც დაკავებული იყო ადგილობრივი მოსახლეობისგან მონების ყიდვით.