cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფლორიდა (ვალიე-დელ-კაუკა)
ფლორიდა (Florida) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 886 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 54 626 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 131.63 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 415 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გრიგოლ ცინცაბაძე
გრიგოლ ცინცაბაძე (დ. 1879, ზომლეთი — გ. 20 თებერვალი, 1938, კრასნოიარსკის მხარე) — ქართველი პოლიტიკოსი, დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში. აკეთის ერთკლასიანი სკოლის დასრულების შემდეგ მშობლებმა მიაბარეს ასოთამწყობის შეგირდად სტამბაში, თბილისში. მუშაობის დროს ჩაერთო სოციალ-დემოკრატიული წრეების მუშაობაში. პირველად დააპატიმრეს 1899 წელს. მუშაობდა თბილისის საბარგო სადგურის შავ მუშად. იყო რსდმპ მენშევიკების ფრაქციის წევრი. თბილისში აქტიურად მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციაში. დააპატიმრეს 1908 წლის 13 ოქტომბერს. სასამართლომ მიუსაჯა ოთხი წლით კატორღა, რომლის მოხდის შემდეგ, 1913 წელს დამუდამოდ გადაასახლეს ციმბირში.
1917 წელს თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში. იყო სდპპ ცეკა-ს წევრი. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს პარლამენტის წევრი. 1919 წლის 12 მარტიდან გახდა დამფუძნებელი კრების წევრი. 1921 წლიდან, საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაება წინააღმდეგობის მოძრაობაში. ოკუპაციის შემდეგ დაბრუნდა სოფელში, დააპატიმრეს 1 მაისს. ციხეში გაატარა ორთვე-ნახევარი. გათავისუფლების შემდეგ კვლავ დაბრუნდა სოფელში, მაგრამ ნოემბერში დააპატიმრეს 25 დღით. ციხიდან გამოსული წავიდა ძმასთან, თელავში, მაგრამ იქ სამუშაო ვერ იპოვა და კვლავ გურიაში დაბრუნდა. 1922 წლის 1 აგვისტოს დააპატიმრეს თბილისში, იოსებ კალანდაძის სახლში, თანაპარტიელებთან ერთად. 1922 წლის 9 ოქტომბერს პოლიტპატიმართა 62-კაციანი ჯგუფი მოსკოვის გავლით გააძევეს პოლონეთში, მათ შორის იყო გრიგოლ ცინცაბაძე. ცინცაბაძე არალეგალურად დაბრუნდა საქართველოში ბენია ჩხიკვიშვილთან, ვალიკო ჯუღელთან, ვიქტორ ცენტერაძესთან და ვასილ ნოდიასთან 1924 წლის მაისში. 1924 წლის აგვისტოში ის ავთო წულაძესთან ერთად ხელმძღვანელობდა იატაკქვეშა ორგანიზაციების აღდგენას. დააპატიმრეს 1924 წლის შემოდგომაზე. გაასამართლეს 1925 წლის ზაფხულში და მიუსაჯეს რვა წლით პატიმრობა. სასჯელის მოხდის შემდეგ ცხოვრობდა კრასნოიარსკში, სადაც კვლავ დააპატიმრეს 1933 წლის 22 თებერვალს და ციხეში იჯდა 29 ოქტომბრამდე. შემდეგ ცხოვრობდა ქალაქ მინუსინსკში. 1934 წელს ჩამოართვეს სამოქალაქო უფლებები. 1936 წლის ზაფხულიდან დაიწყო ქართველი გადასახლებულების დაპატიმრება „ციმბირის ცენტრის“ საქმეზე. ცინცაბაძე დაიჭირეს 1937 წლის 5 ნოემბერს. 1938 წლის 13 თებერვალს მიუსაჯეს დახვრეტა. დახვრიტეს 20 თებერვალს. რეაბილიტირებულია 1956 წლის 22 სექტემბერს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 თებერვალი კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
ლაუტარო მარტინესი
საკლუბო კარიერა
კარიერა არგენტინაში დაიწყო. 2015 წელს მისი დებიუტი პროფესიონალურ დონეზე „რასინგ კლუბში“ შედგა. 2018 წლამდე, სანამ მილანის „ინტერს“ შეუერთდებოდა, 4 სეზონი „რასინგ კლუბის“ შემადგენლობაში გაატარა.
სანაკრებო კარიერა
მარტინესი 2016 წელს იქნა მიწვეული არგენტინის 20-წლამდელთა ნაკრებში, მიიღო მონაწილეობა 2017 წლის სამხრეთ ამერიკის 20-წლამდელთა ჩემპიონატზე და 2017 წლის 20-წლამდელთა მსოფლიო თასზე. 2018 წელს შედგა მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში, რომლის რიგებშიც მონაწილეობა მიიღო 2019 წლის კოპა ამერიკაზე. არგენტინის ნაკრებმა ტურნირზე მესამე ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:2019 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
შოტკის დიოდი
შოტკის ბარიერული დიოდი (სახელწოდება მიიღო გერმანელი მეცნიერის ვ. შოტკის პატივსაცემად, რომელმაც 1938-1939 წლებში შექმნა ასეთი დიოდების თეორიის საფუძვლები) — ლითონ-ნახევრადგამტარის კონტაქტის ფუძეზე დამზადებული ნახევრადგამტარიანი დიოდი.
შოტკის დიოდის დამზადებისას ნახევრადკრისტალის (Si, Ga, As, შედარებით იშვიათად Ge) გაწმენდილ ზედაპირს ვაკუუმური აორთქლების, კათოდური დამტვერვის ან ელექტროლიზური დალექვის მეთოდებით ფარავენ ლითონის (Au, Al, Ag, Pt და სხვა) თხელი შრით. შოტკის დიოდში ისევე, როგორც ელექტრონულ-ხვრელური გადასვლების მქონე დიოდში, წარმოიქმნება პოტენციალური ბარიერი, რომლის სიმაღლის ცვლილება გარეგანი ძაბვის ზეგავლენით იწვევს ხელსაწყოში გამავალი დენის ცვლილებას.
შოტკის დიოდის თავისებურებები: პოტენციალური ბარიერის საჭირო სიმაღლის მიღების შესაძლებლობა სათანადო ლითონის შერჩევით; მცირე ინერციულობა (10^{-11} წმ-მდე), მაღალ სიხშირეთა ხმაურის დაბალი დონე, დამზადების სიმარტივე და სხვა.
შოტკის დიოდს უმთავრესად იყენებენ ზემაღალი სიხშირის დიოდად, აგრეთვე გამოსხივების მიმღებად, ბირთვული გამოსხივების დეტექტორად, ტენზოგადამწოდად და ა. შ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დიოდები
ვერცხლისფერი თოლია
ვერცხლისფერი თოლია (Larus argentatus) — ფრინველი თოლიასებრთა ოჯახისა.
ბინადრობს ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილოეთი ნაწილის წყალსატევებსა და დასავლეთ და ჩრდილოეთი ევროპის ზღვის სანაპიროებზე, ბალტიის, თეთრი და ბარენცის ზღვების ჩათვლით; განსაკუთრებით მრავალრიცხოვანია ჩრდილოეთ ატლანტიკაში. იზამთრებს ყველა მატერიკის ზღვის სანაპიროს გასწვრივ ზომიერი სარტყლიდან თითქმის ეკვატორამდე.
თევზისა და მრავალნაირი ხმელეთის უხერხემლოს გარდა, აგრეთვე ხშირად იკვებება თევზის სარეწის ნარჩენებით, სანარცხეებსა და სანაგვეებში არსებული საკვებად ვარგისი ნაგვით. ადგილ-ადგილ კვერცხისა და ბარტყების მოსპობით ზიანს აყენებს სხვა ფრინველებს (მ. შ. სუსხურებს).
მობუდარ კოლონიებს ქმნიან როგორც ზღვის კუნძულებზე, ისე შიდა წყალსატევების ნაპირებზე, ევროპაში — ხშირად საპორტო სახლების სახურავებზე. წყვილები მუდმივია (ანუ მონოგამური), დედალი დებს 2–3 კვერცხს, კრუხობა 4 კვირა გრძელდება; ბარტყები ნახევრადწიწილოვანი ტიპისაა, 5 კვირის ასაკში ფრენას იწყებენ. მსოფლიოში ვერცხლისფერი თოლიის 1 მილიონზე მეტი წყვილია.
სქოლიო
კატეგორია:თოლია
ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელი
ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელი (Élisabeth Charlotte d'Orléans; დ. 13 სექტემბერი, 1676, საფრანგეთი — გ. 23 დეკემბერი, 1744, ლოთარინგია) — ორლეანების დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, ჰერცოგინია ელიზაბეთ შარლოტა კურპფალცელის ნაბოლარა ქალიშვილი. ატარებდა საფრანგეთის პატარა ქალიშვილის (ფრანგ. Petite-fille de France) წოდებას. 1698-1729 წლებში იყო ლოთარინგიისა და ბარის ჰერცოგინია, როგორც ლეოპოლდ ლოთარინგიელის მეუღლე. აგრეთვე იყო ლოთარინგიის რეგენტი, კომერსის პრინცესა და მადმუაზელ დე შარტრი. იგი იყო საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I- ის დედა.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|304x304პქ|ელიზაბეტ შარლოტი 1685 წელს
ადრეული წლები
ელიზაბეტ შარლოტი დაიბადა 1676 წლის 13 სექტემბერს შატო დე სენ-კლოდში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, ჰერცოგინია ელიზაბეთ შარლოტა კურპფალცელის ნაბოლარა შვილი. ფილიპს პირველი ცოლსაგან ორი ქალიშვილი ჰყავდა — ესპანეთის დედოფალი მარია ლუიზა და სარდინიის დედოფალი ანა მარია. თავად ფილიპი საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის ერთადერთი ძმა იყო. ელიზაბეტ შარლოტს მამის ხაზით ბებია-ბაბუად ერგებოდნენ საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ლუი XIII და მისი ცოლი, დედოფალი ანა ავსტრიელი, ხოლო დედის ხაზით მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ პფალცის კურფიურსტი კარლ I ლუდვიგი და მისი ცოლი, შარლოტა ჰესენ-კასელელი. დაბადებისთანავე, მისი ასეთი მაღალი წარმომავლობის გამო მიენიჭა საფრანგეთის უფროსი ქალიშვილისა და შარტრის მადმუაზელის წოდება. მას შემდეგ რაც მისი ორი უფროსი ნახევარ-დები გათხოვდნენ, ელიზაბეტ შარლოტი მადამ როიალი გახდა, რაც ყველაზე მაღალი რანგის დაუქორწინებელ პრინცესას ნიშნავს.
ბავშვობაში მშობლები მისით მეტად უკმაყოფილონი იყვნენ. დედამისი მას აღწერს, როგორც: "საშინლად ველურსა" და "ბიჭივით უხეშს". მისი ამგვარი ბუნებით ძალზედ უკმაყოფილო იყო მამამისიც, რის გამოც მისი ქალიშვილები, რომლებიც პირველი ცოლისგან ჰყავდა, მის საყვარელ შვილებად დარჩნენ მისი სიცოცხლის ბოლომდე.
ქორწინება
ელიზაბეტ შარლოტას დედას მთელი გულით სურდა, რომ ისიც ისევე პრესტიჟულად დაქორწინებულიყო, როგორც მისი უფროსი დები დაქორწინდნენ. როდესაც დედამისმა მისი საფრანგეთის დოფინ მარია ანა ვიქტორია ბავარიელის ძმაზე, ბავარიის კურფიურსტ იოზეფ კლემენტზე დაქორწინება განიზრახა, ელიზაბეტ შარლოტმა განაცხადა: "მადამ, მე ამისათვის ჯერ მზად არ ვარ". მარცხნივ|მინი|314x314პქ|იზაბეტ შარლოტისა და ლეოპოლდ ლოთარინგიელის ქორწინებალ ელიზაბეტ შარლოტას დედა დიდად ამბიციური ქალი არ იყო, თუმცა შვილებისთვის მხოლოდ საუკეთესო სურდა, რის გამოც მათთვის იდეალურ მეუღლეებს ეძებდა. ელიზაბეთ შარლოტა კურპფალცელი განრისხდა, როცა მისი უფროსი ვაჟი, შარტრის ჰერცოგი ფილიპე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უკანონო ქალიშვილ ფრანსუაზ მარი დე ბურბონზე დააქორწინეს.
ელიზაბეტის დედას თავდაპირველად მისი მითხოვება ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფალ მერი II-ის ქვრივზე, მეფე უილიამ III-ზე სურდა, თუმცა ვინაიდან უილიამი პროტესტანტი იყო, ქორწინება არ შემდგარა.
ამის შემდეგ დაიწყო მოლაპარაკებები ელიზაბეტისა და საღვთო რომის იმპერატორ იოზეფ I-ის ქორწინებასთან დაკავშირებით. ამით წესით უნდა შერიგებულიყვნენ ერთმანეთს გადამტერებული ბურბონები და ჰაბსბურგები. მისი საქმროს კანდიდატები ასევე იყვნენ მისი დაქვრივებული ბიძაშვილი, საფრანგეთის დოფინი ლუი დე ბურბონი და ასევე ლუი XIV-ისა და მადამ დე მონტესპანის კიდევ ერთი უკანონო ვაჟი, მეინის ჰერცოგი ლუი ავგუსტი, თუმცა მათზე დაქორწინება ელიზაბეტის დედამ არ დაუშვა.
ელიზაბეტ შარლოტი საბოლოოდ 1698 წლის 13 ოქტომბერს ლოთარინგიის ჰერცოგ ლეოპოლდზე დაქორწინდა ფონტენბლოს სასახლეში. ლეოპოლდი ჰერცოგ შარლ V-ისა და მისი ცოლის, ჰერცოგინია ელეონორა მარია ავსტრიელის ვაჟი იყო.
ეს ქორწინება რიისვიკის ზავის შედეგი იყო, რის შემდეგაც საფრანგეთის მეფეს ოკუპირებული ლოთარინგია მისი კანონიერი ჰერცოგისათვის უნდა დაებრუნებინა. ამრიგად ელიზაბეტ შარლოტა, როგორც მისი დები, კიდევ ერთი სამშვიდობო ხელშეკრულების გასამყარებლად გამოიყენეს, რითაც დედამისი ერთობ უკმაყოფილო დარჩა. შემდგომში მან განაცხადა, რომ მისი ქალიშვილი "ომის მსხვერპლი" იყო.
ლოთარინგიის ჰერცოგინია
მინი|305x305პქ|ელიზაბეტ შარლოტი და მისი ძმა, ფილიპ II ორლეანელი ეს ქორწინება ლოთარინგიის სამეფო კარზე ბევრის სიხარულს, ბევრის კი გაოცებას იწვევდა. მიუხედავად ამისა, ლოთარინგიელები ამ ქორწინებით კმაყოფილნი დარჩნენ, რადგან მათ დამოუკიდებლობაც აღიდგინეს და ამასთან მათ ახალ ჰერცოგინიას მზითვში 900, 000 ლივრიც მოჰყვა, რამაც ლოთარინგიის ხაზინა შეავსო.
ელიზაბეტ შარლოტის ქორწინების შემდეგ, მისი ტიტულები, ანუ შარტის მადმუაზელი, მადამ როიალი და საფრანგეთის პატარა ქალიშვილი მის ძმიშვილს, პრინცესა მარი ადელაიდა ორლეანელს მიენიჭა, რომელიც 1698 წლის 13 აგვისტოს დაიბადა.
ელიზაბეტისა და ლეოპოლდის ქორწინებაში თოთხმეტი ბავშვი დაიბადა, რომელთაგან მხოლოდ ხუთმა მიაღწია სრულწლოვანებამდე, სამი კი 1711 წლის მაისში, ერთ კვირაში დაიღუპა წითელას ეპიდემიის გამო. შვილების გაჩენის შემდეგ, ელიზაბეტმა საოცარი დედობრივი ინსტიქტი და დიდად მზრუნველობითი ხასიათი გამოავლინა.
ქორწინებიდან ათი წლის შემდეგ, 1708 წელს ლეოპოლდმა საყვარლები გაიჩინა ანა მარგარიტა ლაინგილის სახით. მართალია ელიზაბეტ შარლოტს ძალიან სტკენდა გულს მეუღლის ღალატი, თუმცა დედის რჩევის საფუძველზე, რომლისთვისაც ასეთი რამ უცხო არ იყო, ჩუმად დარჩა. იგი ჩვეულებრივად განაგრძობდა ცხოვრებას სამეფო სასახლეში მეუღლესა და მის საყვარელთან ერთად, ისე თითქოს არაფერი მომხდარა. ლეოპოლდს ეს საყვარელი ცხოვრების ბოლომდე ჰყავდა და როგორც აცხადებდა, სწორედ ის იყო მისი ცხოვრების სიყვარული. ამის მიუხედავად, ელიზაბეტმა კიდევ ხუთი შვილი გაუჩინა ლეოპოლდს, მათ შორის საღვთო რომის იმპერატორი ფრანც I, რომელიც საღვთო რომის ორი იმპერატორის, ასევე სიცილიისა და ნეაპოლის დედოფალ მარია კაროლინასა და საფრანგეთის დედოფალ მარია ანტუანეტას მამა გახდა.
1701 წლის ივნისში ელიზაბეტის მამა, ორლეანის ჰერცოგი ფილიპ I ვერსალის სასახლეში გარდაიცვალა, ჰერცოგი კი ელიზაბეტის ძმა ფილიპ II გახდა. ელიზაბეტის დედა კვლავ ლუი XIV-ის სამეფო კარზე, მის კმაყოფასა და კეთილგანწყობაზე რჩებოდა, თუმცა ლუიმ მას საზღვარგარეთ გასვლა აუკრძალა. შედეგად, ელიზაბეტ შარლოტა წლების მანძილზე ვერ ნახულობდა დედამისს. მიუხედავად ამისა, ელიზაბეტი და დედამისი ერთმანეთს წერილების საშუალებით ხშირად ეკონტაქტებოდნენ. სწორედ მათი ხელშეწყობით, ლეოპოლდისა და მისი საყვარლის რეზიდენცია — შატო დე ლონგევილი ხანძარმა გაანადგურა.
1715 წელს ლუი XIV-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი ხუთი წლის შვილთაშვილი ლუი XV ავიდა, რომლის რეგენტადაც ელიზაბეტის ძმა, ჰერცოგი ფილიპ II დაინიშნა. 1718 წელს, ელიზაბეტის ხანმოკლე ვიზიტისას საფრანგეთში, მისმა ძმიშვილმა, ბერის ქვრივმა ჰერცოგინიამ ელიზაბეტს ლუქსემბურგის სასახლე აჩუქა.
საფრანგეთიდან დაბრუნების შემდეგ, ლეოპოლდმა ელიზაბეტს მისი უმაღლესობის წოდება მიანიჭა, რაც ლოთარინგიაში ჩვეულებრივ სხვა ქვეყნის წარმომადგენელ დიდგვაროვნებს არ ჰქონდათ ხოლმე. მარცხნივ|მინი|375x375პქ|ელიზაბეტ შარლოტი თავის უფროს ვაჟთან ერთად, 1723 წელი. 1722 წლის 25 ოქტომბერს რეიმსის კათედრალში შედგა ლუი XV-ის კორონაცია, რომელსაც ელიზაბეტიც დაესწრო თავისი შვილებითურთ. ეს იყო პირველი და უკანასკნელი შემთხვევა, როცა ელიზაბეტის ნაბოლარა გოგონამ, პრინცესა ანა შარლოტმა ნახა თავისი ბებია, ამის შემდეგ ელიზაბეთ შარლოტა კურპფალცელი მალევე, 1722 წლის 8 დეკემბერს გარდაიცვალა. ელიზაბეტის ძმა კი კვლავ განაგრძობდა საფრანგეთის მმართვას, როგორც რეგენტი.
ლოთარინგიის რეგენტი
1729 წლის 27 მარტს ელიზაბეტის მეუღლე, ჰერცოგი ლეოპოლდი გარდაიცვალა. ტახტზე მისი ვაჟი ფრანც შტეფანი ავიდა, თუმცა იგი ამ პერიოდში ვენაში იყო გამგზავრებული განათლების მისაღებად, სადაც 1730 წლამდე დარჩა, მანამდე კი ლოთარინგიის მართვა დედამისს, ახლა უკვე რეგენტ ელიზაბეტ შარლოტს ჩააბარა.
ელიზაბეტ შარლოტი ამ ხნის მანძილზე ყველანაირად ცდილობდა, რომ თავისი ქალიშვილი ანა შარლოტი როგორმე ლუი XV-ზე დაექორწინებინა. ეს ქორწინება არ შემდგარა ბურბონის ჰერცოგის დამსახურებით, რომელსაც მეფის საცოლედ პოლონეთის პრინცესა მარია ლეშჩინსკა ჰყავდა შერჩეული. ამის შემდეგ ელიზაბეტი ცდილობდა ანა თავის ძმის შვილზე, ორლეანის ტახტის მემკვიდრეზე დაექორწინებინა, თუმცა ვინაიდან ისინი ახლო ნათესავები იყვნენ, ქორწინებაზე რომის პაპის ნებართვა იყო საჭირო, რომელიც ვერ მიიღეს.
კომერსის პრინცესა
საფრანგეთის მეფე ლოთარინგიის მისი სიმამრის, წარსულში პოლონეთის მეფე სტანისლავ ლეშჩინსკისთვის გადაცემას მოითხოვდა, რაც წლების შემდეგ, 1737 წელს მოახერხა კიდეც. ფრანც შტეფანმა ცოლად ავსტრიისა და საღვთო რომის იმპერატრიცა მარია ტერეზია ავსტრიელი შეირთო, რის შემდეგაც პატარა ლოთარინგიაზე აღარც უფიქრია. მალევე ელიზაბეტ შარლოტი კომერსში დასახლდა, სადაც საკუთარი სუვერენული კომერსის პრინციპილატი ჩამოაყალიბა, რომელსაც მართავდა გარდაცვალებამდე, შემდეგ კი ისიც სტანისლავს გადაეცა.
1737 წელს ელიზაბეტის უფროსი ქალიშვილი ელიზაბეტ ტერეზა ცოლად გაჰყვა სარდინიის მეფე კარლო ემანუელე III-ს. მას იტალიელებმა ელიზაბეტა ტერეზა შეარქვეს, თუმცა მათი ქორწინება დიდხანს არ გაგრძელებულა და 1741 წელს თავის მესამე მშობიარობას გადაჰყვა.
1744 წლის 7 იანვარს, მისი უმცროსი ვაჟი შარლ ალექსანდრე სიყვარულით დაქორწინდა მარია ანა ავსტრიელზე, რომელიც 1744 წლის 16 დეკემბერს მშობიარობას გადაჰყვა.
ელიზაბეტ შარლოტისთვის მეტად მძიმე აღმოჩნდა ამდენი ახლობლის დაკარგვა, რის გამოც 1744 წლის 23 დეკემბერს 68 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მემატიანეები წერენ, რომ მასზე დიდი დარტყმა მოახდინა, როცა აცნობეს, რომ მისი რძალი და შვილიშვილი მშობიარობისას დაიღუპნენ, რის შემდეგაც გულის ინფაქტით გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალებიდან ცხრა თვის შემდეგ მისი ვაჟი ფრანც I საღვთო რომის იმპერატორად აღიარეს, რის შემდეგაც დაარსდა ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტია.
წინაპრები
ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელი წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1676 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1744 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:ლოთარინგიის ჰერცოგინიები
კოვაჩევცის თემი
კოვაჩევცის თემი (Община Ковачевци) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის პერნიკის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 2 526 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 144.95 კმ²-ს. მოიცავს 10 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი კოვაჩევცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნიკის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
მანოპაკორნ ნიტიტადა
მანოპაკორნ ნიტიტადა (พระยา มโน ปกรณ์ นิติ ธาดา, დაბადების სახელი კონ ხუტასინი (ก้อน หุตะสิงห์), დ. 15 ივლისი, 1884 — გ. 1 ოქტომბერი, 1948) — ტაილანდის პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის პირველი პრემიერ-მინისტრი 1932 წლის სიამის რევოლუციის შემდეგ.
ბიოგრაფია
სიამის რევოლუციის შემდეგ, 1932 წლის 27 ივნისს მიიღეს ტაილანდის ახალი კონსტიტუცია. ქვეყანა კონსტიტუციურ მონარქიად გამოცხადდა, სადაც წამყვანი პოლიტიკური თანამდებობა იყო პრემიერ-მინისტრი.
სიამის პირველი პარლამენტი შედგებოდა მხოლოდ დანიშნული წევრებისაგან და მათი შეკრება მოხდა 28 ივნისს. პარლამენტის გადაწყვეტილებით მანოპაკორნ ნიტიტადა დანიშნეს პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე, როგორც დამოუკიდებელი და პოლიტიკურად ნეიტრალური ადამიანი.
მანოპაკორნ ნიტიტადის კაბინეტის პირველი დავალება იყო დროებითი კონსტიტუციის გადამუშავება და მიღება ახალი დახვეწილი კონსტიტუციისა. ქვეყნის ახალი ძირითადი კანონი მიიღეს 1932 წლის 10 დეკემბერს. ეს თარიღი ამის შემდეგ აღინიშნება, როგორც კონსიტუციის დღე. ახალი კონსტიტუციის მიღების შემდეგ მანოპაკორნ ნიტიტადა კვლავ ქვეყნის პრემიერ-მინისტრია, ხოლო მისი მთავრობის შემადგენლობის ნახევარზე მეტი ხანა პატსადონის სამხედრო დაჯგუფების წევრები იყვნენ. ასეთ პირობებში მოქმედ პრემიერ-მინისტრ მანოპაკორნ ნიტიტადას ჩამოერთვა თავისუფალი მოქმედების უფლება და პრაქტიკულად მარიონეტად იქცა.
1933 წელს პრიდი პანომიონგი, მოქმედმა სახელმწიფო მინისტრმა, წარმოადგინა მეფე პრაჩადიპოკის ქვეყნის ეკონომიკური განვითარების პროექტის გეგმა (ცნობილი როგორც „ყვითელი საქაღალდე“). პანომიონგის გეგმა დაფუძნებული იყო სოციალისტურ იდეებზე, მაგრამ მეფემ გეგმაზე უარი თქვა დაგმო იგი და უწოდა „კომუნისტური“. პანომიონგის გეგმაზე უარის თქმა გამოიწვია შიდაპარტიულმა ბრძოლამ და პარტია ხანა რატსადონის ქმედებებმა, რომლებიც ცდილობდნენ სათავისოდ გამოეყენებინათ მანოპაკორნ ნიტიტადა. მან დაშალა თავისი კაბინეტი, შეაჩერა კონსტიტუციის რამდენიმე მუხლის მოქმედება, შეაჩერა საპარლამენტო სხდომები და სასამართლო სისტემის ფუნქციონირება. პანომიონგი იძUლებული გახდა საზღვარგარეთ, კერძოდ საფრანგეთში, გაქცეულიყო. აღნიშნული ამბები ისტორიაში შევიდა „1933 წლის აპრილის გადატრიალების“ ან „წყნარი გადატრიალების“ სახელით.
მანოპაკორნ ნიტიტადის ინიციატივით მიიღეს ანტიკომუნისტური კანონი, რომლის საფუძველზეც დაპატიმრეს ყველა ის ადამიანი რომელიც კომუნისტებისადმი ლოიალურად იყო განწყობილი. კანონის საფუძველზე დააპატიმრეს და ციხეში გამოკეტეს ტაილანდის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მთელი შემადგენლობა. მანოპაკორნის რეჟიმმა ასევე დააწესა კონტროლი მემარცხენე ორგანიზაციების მოქმედებაზე და ცენზურის ქვეშ მოაქცია პრესა. მანოპაკორნის მოქმედებამ გამოიწვია ძლიერი უკმაყოფილება სამხედრო წრეებში. 1933 წლის 20 ივნისს გენერალმა პჰაჰონ პჰაიუჰასენამ თავის მომხრეებთან ერთად მოახდინეს სამხედრო გადატრიალება. მანოპაკორნ ნიტიტადა გადააყენეს პრემიერ-მინისტრის თანამდებობიდან. პჰაიუჰასენამ დაიკავა პრემიერის თანამდებობა, ქვეყნის მონარქმა პრაჩადიპოკმა დაამტკიცა აღნიშნული გადაწყვეტილება.
ყოფილი პრემიერ-მინისტრი გააგზავნეს მალაიზიაში ქალაქ პინანგში, სადაც გაატარა ცხოვრების დარჩენილი პერიოდი და გარდაიცვალა 1948 წელს 64 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტაილანდის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948
კაპიცი
კაპიცი (Capizzi) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება მესინის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 3436 ადამიანი. ფართობი 69 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 98031.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესინის პროვინციის კომუნები
მელანქოლია (2011 წლის ფილმი)
„მელანქოლია“ — რეჟისორ ლარს ფონ ტრიერის აპოკალიფტური დრამა. არის ტრიერის დეპრესიული ტრილოგიის მეორე ნაწილი. ფილმში შესრულებული როლისთვის კირსტენ დანსტი კანის კინოფესტივალზე დაჯილდოვდა პრიზით საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
სიუჟეტი
ფილმი ორი დის, ჯასტინისა და კლერის შესახებაა. ის ორ ნაწილად იყოფა. პირველ ნაწილში („ჯასტინი“) ასახულია ჯასტინის ჩაშლილი ქორწილი. ხოლო მეორეში ასახულია („კლერი“) კლერის ოჯახი მოახლოებული კატასტროფის ფონზე. ფილმის ბოლოს ხდება შეჯახება პლანეტა „მელანქოლიასა“ და დედამიწას შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:დანიური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები აპოკალიფსის შესახებ კატეგორია:ლარს ფონ ტრიერის ფილმები
სუპერ ოჯახი 2
სუპერ ოჯახი 2 (ინგლ. Incredibles 2) — 2018 წლის ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური სუპერგმირული ფილმი, რომელიც წარმოებულია პიქსარის სტუდიის მიერ და გამოიდა Walt Disney Pictures-ის მხარდაჭერით. ფილმის სცენარის ავტორი და რეჟისორია ბრედ ბერდი. სუპერ ოჯახი 2 არის სუპერ ოჯახის (2004) გაგრძელება. სიუჟეტი მიჰყვება პარების ოჯახს, როდესაც ისინი ცდილობენ აღადგინონ საზოგადოების ნდობა სუპერგმირებისადმი. ოჯახი ერთად იბრძვის ახალი მტრის წინააღმდეგ. კრეგ ნელსონი, ჰოლი ჰანტერი, სარა ვოველი და სამუელ ლ. ჯექსონი პირველი ფილმის მსგავსად, აქაც ასრულებენ როლებს. მონაწილეობენ ახალი მსახიობებიც, როგორებიცაა: ჰეკლბერი მილნერი, ბობ ოდენკირკი, კეტრინ კინერი და ჯონათან ბენქსი. მაიკლ ჯაკინო ფილმის კომპოზიტორია.
სუპერ ოჯახი– ის წარმატების შემდეგ , ბერდმა სხვა ფილმებზე მუშაობა გადაწყვიტა მისი გაგრძელების შექმნის ნაცვლად. მან სცადა შეექმნა განსხვავებული სცენარი, რომელიც არ ემგვანებოდა მანამდე არსებულ არც ერთ სუპერგმირების ფილმებსა თუ სერიალზე. პირველი ფილმის გამოსვლის შემდეგ შემდეგ, სცენარის ავტორმა აქცენტი გააკეთა ოჯახურ ურთიერთობებზე და არა მხოლოდ სუპერგმირული ჟანრით შემოიფარგლა.
განვითარება
სუპერ ოჯახი- ის შემდეგ, ბრედ ბერდმა გადაიღო შემდეგი ფილმი პიქსარი- სთვის, რატატუი, რომელიც გამოვიდა 2007 წლის ივნისში. პრემიერამდე მან განაცხადა, რომ ფიქრობდა სუპერ ოჯახი-ს გაგრძელებაზე, მაგრამ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პირველ ნაწილზე უკეთესი სცენარი გამოვიდოდა. ბერდმა თქვა, რომ იგი ღია იყო იდეის გაგრძელება. მან თქვა: „მე მაქვს რაღაც იდეები, რომლებიც ვფიქრობ, რომ კარგია, მაგრამ მას განვითარება და შეკვრა სჭირდება.” 2013 წლის მაისის ინტერვიუში ბერდმა კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი ინტერესი გაგრძელების მიმართ. პირველი ფილმის ბობს უკვე ჰქონდა დაგეგმილი, რომ ბობ და ელენი როლებს გაცვლიდნენ, ხოლო ჯეკ-ჯეკს განუვითარდებოდა ოჯახისთვის უცნობი მრავალი ძალა.
სცენარი
სუპერ ოჯახი 2- ის დაწერის ერთ-ერთი გამოწვევა იყო, რომ სცენარის ავტორს აინტერესებდა როგორ გაუმკლავდებოდა ანიმაცია სუპერგმირული ფილმების და სატელევიზიო სერიალების დიდ რაოდენობას, რომლებიც გამოვიდა პირველი ფილმის შემდეგ, მაგალითად მარველის კინოსამყაროს მეშვეობით. ფილმის გაგრძელება დიფერენცირებისთვის, ბერდს სურდა თავიდან აეცილებინა სუპერგმირების ჟანრთან დაკავშირებული ტროპები: ,,არ ვფიქრობ, რომ ასეთი იდეა დიდხანს რჩება საინტერესო. ჩემთვის საინტერესო რამ არასოდეს ყოფილა სუპერგმირები. ყურადღება უფრო ოჯახის დინამიურობაზე იყო გამახვილებული და თუ როგორ უმკლავდებიან სუპერგმირები ოჯახის პრობლემებს.” მისი თქმით, მას სურდა პირველი ფილმში გამოუყენებელი იდეები ახალ ფილმში გაეერთიანებინა და რომ ახალი ამბავი ფოკუსირებული იქნებოდა ელენ პარზე / ელასტიურ გოგონაზე.
მიუხედავად იმისა, რომ გაგრძელება პირველიდან თოთხმეტი წლის შემდეგ გამოვიდა, ფრინველს არ სურდა თხრობის ელემენტის გამოყენება ელიფსისის მსგავსად ან ახალი პერსონაჟების შემუშავება. რეჟისორმა ამის ნაცვლად მოქმედება იქიდან გააგრძელა სადაც პირველ ფილმში შეჩერდა. ამან მას საშუალება მისცა არ შეემუშავებინა პერსონაჟების ახალი სახეები და ჯეკ-ჯეკი კვლავ ახალშობილი ყოფილიყო. ფილმის წარმოების ბიუჯეტი 200 მილიონი აშშ დოლარი იყო.
არაბგარდაშბეილი (ნეფთჩალა)
არაბგარდაშბეილი (Ərəbqardaşbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. იგი მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ შირვანის ვაკეში. არაბგარდაშბეილი ეწოდა VIII საუკუნეში აზერბაიჯანში გადასახლებული ერთ-ერთი არაბული ტომის მიხედვით. არაბები, რომლებიც პირველად  შირვანში ცხოვრობდნენ, აქ მოვიდნენ მე-19 საუკუნის შუა ხანებში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1022 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
ალექსანდროვკა (აურგაზის რაიონი)
ალექსანდროვკა  (Александровка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 191 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 41 კმ-ით.
ვაღარშაპატის ღვთისმშობლის ეკლესია
ვაღარშაპატის ღვთისმშობლის ეკლესია (Սուրբ Աստվածածին Մայր Եկեղեցի) — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს ქალაქ ვაღარშაპატში, არმავირის პროვინციაში. ეკლესია 1767 წელს აშენდა XVI საუკუნის ხის ეკლესიის ადგილას. ამავე ქალაქში მდებარეობს ეჩმიაძინის მონასტერი.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
სადგური მეტეხი
სადგური მეტეხი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში. შედის მეტეხის თემში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 560 მეტრზე. სოფელში არის საბავშვო ბაღი. მუშაობს კერამიკული სამშენებლო მასალების ქარხანა შპს „მეტეხი კერამიკა“.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ურუგვაიში
2015 წლის მონაცემებით ურუგვაიში 2 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1031 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,2 % ურუგვაის ძეგლებია.
გარდა ამისა, იუნესკოს საცდელ სიაში კანდიდატის სტატუსით შეტანილია 3 ძეგლი.
სქოლიო
ურუგვაი *
ალა-ბექლი
ალა-ბექლი  (Ala-Bekly) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
ჩაჩისებრი მიცენა
ჩაჩისებრი მიცენა (Mycena gelericulata)  — სოკო მიცენასებრთა ოჯახისა. ქუდი — 2-6 სმ დიამატრისაა, ჯერ ფართო ზარისებრია, შემდეგ — თითქმის ბრტყელი, დაღარულზოლიანი, ნაცრისფერი ან ხორცისებრ-ყავისფერი. ფირფიტები შეზრდილი, მეჩხერი, განიერი, ჯერ თეთრია, შემდეგ ვარდისფერი.
იზრდება დამპალ ხეებზე და მათ ახლოს მთელ სავეგეტაციო პერიოდში. საჭმელად უვარგისია.
ქამერხაია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
კაპო-დ’ორლანდო
კაპო-დ’ორლანდო (Capo d'Orlando) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება მესინის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 13034 ადამიანი. ფართობი 15 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0941, საფოსტო ინდექსი — 98070 — 98071.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესინის პროვინციის კომუნები
ბიფენილი
ბიფენილი (ასევე ცნობილი როგორც დიფენილი, ფენილბენზოლი, 1,1′-ბიფენილი) — ორგანული ნივთიერება ფორმულით (C6H5)2. არის სასიამოვნო სუნის მქონე, მყარი (კრისტალური) არომატული ნივთიერება. არ იხსნება წყალში, მაგრამ იხსნება ორგანულ გამხსნელებში, მისი მოლეკულა შედგება ორი ფენილის რგოლისგან. აღსანიშნავია, რომ ის საწყისი მასალაა პოლიქლორირებული ბიფენილების წარმოებისთვის, რომლებსაც ოდესღაც ფართოდ იყენებდნენ დიელექტრიკულ სითხეებსა და სითბოს გადამცემებში.
სქოლიო
კატეგორია:არომატული ნახშირწყალბადები კატეგორია:ორგანული ნივთიერებები
Orrorin tugenensis
Orrorin tugenensis  — აფრიკაში გადაშენებული დიდი ადამიანის მსგავსი მაიმუნების ჯიში.
აღმოჩენის ისტორია
მინი|249x249პქ მკვლევართა ჯგუფმა, ფრანგ პალეონტოლოგ ბრიჯეტ სენუტისა და ფრანგ გეოლოგ მარტინ ფიკფორდის ხელმძღვანელობით, აღმოაჩინა ორორინ ტუგენენსისის ნიმუშები ტუგენ ჰილსთან ახლოს, აღმოსავლეთის მხარეს, ბარინგო დისტრიქტში, კენიაში. აქ აღმოაჩინეს 20 განმარხებული ნიმუში, რომელიც 5 ინდივიდს ეკუთვნოდა. ისინი დაათარიღეს გვიანი მიოცენის პერიოდით, დაახლოებით 6,2-5,8 მილიონი წლით. მაიმუნის მსგავსი ცხოველი, ახალი კომბინაციის და ადამიანური თვისებების გამო, მკვლევრებმა მიიჩნიეს ახალ სახეობად (გვარად) და დაარქვეს Orrorin tugenensis, რაც ადგილობრივთა ენაზე ნიშნავს „პირველი ადამიანი ტუგენის რეგიონში“. ძვლების დათარიღებისთვის გამოიყენეს რადიოაქტიური იზოტოპის მეთოდი, პალეომაგნეტიზმი (დედამიწის მაგნიტური პოლუსების დასრულებული დიაგრამის ცვლილების გამოყენება), ბიოქრონოლოგია (დროის პერიოდის კავშირი გადაშენებულ ჰომინურ ცხოველებთან).
ნავარაუდევია სულ მცირე 3 ჰომინიდი აფრიკის გვაინდელ მიოცინიში: sahelanthropus tchadensis ტოროს-მალენადად, ორორინ ტუგენენსისი Lukeino Formation-დან და ardipithecus kadabba Middle Awash-დან. გეოგრაფიული და მორფოლოგიური განაწილება მიუთითებს, რომ უძველესი ჰომინიდები განვითარდნენ ერთი აფრიკელი მაიმუნისგან. ერთ-ერთი უძველესი განმასხვავებელი ნიშანი ჰომინიდების ხაზისა არის ბიპედალიზმის ათვისება. ეს დაკსვნა გაკეთდა განამარხებული ძვლების საფუძველზე, კერძოდ მაჯის დისტალური რიგის ძვლის პოზიციით sahelanthropus-ში, პროქსიმალური ბარძაყის ანატომიით ორორინში და მენჯის და ტერფის მორფოლოგიით Ardipithecus-ში.
ბიოლოგია, აღნაგობა და შედარებები სხვა სახეობებთან
მინი|325პქ ტუგან ჰილსში აღმოჩენილი მასალა არის უფრო ახალგაზრდა ვიდრე Chad-ის თავის ქალა (Sahelanthropu s tchadensis, აღმოაჩინეს ტოროს-მენალაში, ასაკი არის 6-7 მილიონის წელი, დათარიღდა ფაუნასთან დაკავშირებული თანაფარდობებით) და უფრო ძველი ვიდრე  ნარჩენები Etchiopia’s Middle Awash-ის მინდვრებიდან, რომელიც უფრო ზუსტად არის დათარიღებული, ვიდრე Chad-ი. ის დათარიღებულია 5,2-5,8 მილიონი წლით. ადრეული ჰომინიდების შედარება გართულებულია ტუგენის მასალებში თავის ქალის მცირერიცხოვნობით, უკანა თავის ქალის ჩაღრმავების არარსებობით (რის გამოც ასოცირდება Chad-ის თავის ქალასთან), და მხოლოდ ერთი პროქსიმალური ფეხის ფალანგით Middle Awash-ის ნარჩენებს შორის.
ტუგენ ჰილსში აღმოჩენილი 20 განმარხებული ძვალი შეიცავს: უკანა ყბის ძვალს, სიმფიზს (ძვლების შეერთება) და რამდენიმე კბილს, ბარძაყის ძვლის სამ ფრაგმენტს, მხრის ძვლის ნაწილს, პროქსიმალურ ფალანგებს (თითები) და ცერის დისტალურ ფალანგს.
ორორინის კბილები ტანთან შესაბამისობაში არის პატარა. მისი პირის აპარატი განსხვავდება ავსტრალოპითეკის კბილის აპარატისგან იმით, რომ მისი (ორორინის) ძირითადი კბილები არის პატარა და ნაკლებად  წაგრძელებული, ხოლო არდიპითეკის პირის აპარატისგან განსხვავდება იმით, რომ მინანაქარი არის უფრო სქელი. კბილების სისტემა აგრეთვე განსხვავდება ორივე სახეობისგან ეშვის ზედა ჭრილით. ორორინის ეშვები არის მაიმუნების ეშვების მსგავსი მაგრამ შემცირებული, ისეთი როგორებიც აქვთ მიოცინის მაიმუნებს და მდედრ შიმპანზეებს. ორორინს ჰქონდა პატარა ეშვები და იყო მცირე, როგორიც თანამედროვე ადამიანის, ხოლო ავსტრალოპითეკის იყო დიდი ზომის.
ბარძაყის ძვლის თავი არის სფეროსებური და წინ მბრუნავი. კისერი არის წაგრძელებული და ოვალური. ეს ფაქტი ამბობს იმას, რომ ორორინი იყო ბიპედალი. უკანა თავის ქალის ნაწილი კი მიუთითებს, რომ ის დაცოცავდა ხეზე. ფროქსიმალური ფალანგები (თითები) არის გამრუდებული, ცერა თითი არის ადამინის თითის პროპორციის და იწვევს ასოციაციას, რომ ორორინ ტუგენესისის სახეობის ადამიანები ამზადებდნენ ხელსაწყოებს, მაგრამ ხელსაწყოს დამზადებაზე მეტად იწვევს ხეზე ასვლისთვის საჭირო ანდა აუცილებელი შესაძლებლობის ასოციაციას.
ბარძაყის ძვლის სამი ფრაგმენტი:
1. BAR 1215’00 - პატარა ფრაგმენტი, რომელიც შეიცავს მარჯვენა ბარძაყის ძვლის პროქსიმალურ ნაწილს. მას აკლია ბარძაყის ყელი და ბარძაყის თავი და არის მხოლოდ 20 მმ. ეს არის ბარძაყის ძვლის ზედა ნაწილი ბარძყის ძვლის ციბრუტამდე (ეს ფრაგმენტი არ შეიცავს ციბრუტს).
2. BAR 1003’00 - მოიცავს პროქსიმალური მარცხენა ბარძაყის თითქმის ნახევარს, მათ შორის მთლიანად მოიცავს პატარა ციბრუტს, მაგრამ აკლია დიდი ციბრუტი და ბარძაყის თავი.
3. BAR 1002’00 - ის არის შედარებით სრულყოფილი, მოიცავს 200 მმ ბარძაყის სხეულს და დაუზიანებელ თავს, რომელიც რაღაცნაირად დაკავშირებულია წაგრძელებულ ყელთან. მისი ეს ანატომიური თვისებები მთლიანად გამოიკვლიეს და დეტალურად შეადარეს არსებულ აფრიკულ მაიმუნებს და ჰომინიდებს, ასევე პლიო-პლეისტოცინის ჰომინიდებს.
ყველა დასკვნა ორორინის შესახებ გაკეთებულია BAR 1002’00 საფუძველზე, რადგან ის არის შედარებით სრულყოფილი. ეს ძვალი ეკუთვნოდა ახალგაზრდა ინდივიდს. იგი შეიცავს ძირითადად პროქსიმალურ ნაწილებს და დიაფიზს (გრძელი ლულოვანი/მილისებრი ძვლის შუა ცილინდრული ნაწილი), ასევე დიდ ციბრუტს, რომელიც არის მისი ძირის ზემოთ გადატეხილი. (შვერილი ბარძაყის ძვლის ზედა ნაწილში, კუნთის მიმაგრების ადგილი).
ტუგან ჰილსის განამარხებული ძვლები ჯერ კიდევ მიჩნეულია საეჭვოდ, კერძოდ საეჭვოა მათი ქვედა კიდურების გაზიარება ჩვენი ხაზის გვიანდელ წევრებთან. ვერტიკალური პოზით და ჩვეულებრივი (თანდაყოლილი) ან აუცილებელი ბიპედალური მოძრაობით, რომელიც ადასტურებს ადაპტაციურობას, BAR 1002’00-ის ანატომიურ კვლევას თანაფარდობაში მოჰყავს ეს ქცევები. ეს ყველაფერი კი მხარ უჭერს ორორინის ჰომინიდურ სტატუსს.
ორორინის საქმე არის დამაინტრიგებელი, რადგან ზოგიერთი მკლევარი თუ პალეოანთროპოლოგი მის ბარძაყის ძვალს აღწერს, როგორც თამანედროვე ადამიანის მსგავსს ვიდრე გვიანდელი პლიო-პლეისტოცინის ავსტრალოპითეკის. ეს ახსნეს დენტალური მორფოლოგიით - როგორც სამხილი, პირდაპირი ფილოგენეტიკური კავშირისა ორორინსა და ჰომოს შორის ავსტრალოპითეკის გარეშე. მრავალგანზომილებიანი სტატისტიკის გამოყენებით დაასკვნეს, რომ BAR 1002‘00 უფრო ემსგავსება გვიანდელ ავსტრალოპითეკს პატარა თავში, გრძელ ყელში და ძვლის განიერ პროქსიმალურ ღეროვან სტრუქტურაში.
BAR 1002’00 აქვს რამდენიმე გარე მორფოლოგიური ატრიბუტი, რომელიც არის დამახასიათებელი ნიშანი Plio-Pleistocene-ის და რაც განასხვავებს მათ აფრიკული მაიმუნებისგან: ზედაპირული (shallow) ციბრუტის ფოსო, ბოქვენის ძვლის ობტურირებადი (მბრუნავი) ღარი და გრძელი ბარძაყის ყელი.
მკლევრების ნაწილი ეთანხმება მოსაზრებას იმის შესახებ, რომ ორორინი არის ჰომო საპიენსის პირდაპირი წინაპარი, ნაწილი კი ამას უარყოფს. თუ დამტკიცდა, რომ ორორინი არის თანამედროვე ადამიანის პირდაპირი წინაპარი, მაშინ ავსტრალოპითეკი, როგორიცაა ავსტრალოპიტეკ აფარენსისი შესაძლოა იყოს (მიიჩნიონ) ადამიანთა ოჯახის ხის ცალკე ტოტი: ორორინი არის ორივეზე ადრეული, დაახლოებით 3 მილიონი წლით და უფრო ახლოს თანამედროვე ადამიანთან ვიდრე არის აფარენსისი. მთავარი მსგავსება არის ის, რომ ორორინის ბარძაყი არის მორფოლოგიურად უფრო ახლოს ჰომო საპიენსთან ვიდრე ლუსის ანუ აფარენსისის. მაგრამ ძალიან ბევრი საპირისპირო დასაბუთებული აზრიც არსებობს.
იმ მოსაზრებას, რომ ორორინი არის ჰომო საპიენსის პირდაპირი წინაპარი ეწინააღმდეგებიან ბრაიან რიჩმონდი და უილიამ ჯუნგერსი, სტატიაში ,,ორორინ ტუგენენსისის თეძოს მორფოლოგია და ჰომინიდების ბიპედალიზმის ევოლუცია“ წერენ:
პროქსიმალური თეძოს სიდიდისა და უზარმაზარი მაიმუნების მრავალფეროვანი ნიმუშის შედარებისას, თანამედროვე ადამიანები (აფრიკული პიგმის ანდამას კუნძულის საზოგადოების და პატარატანიანი ინდივიდების ჩათვლით), ისევე როგორც პლიო-პლესტოცენის ჰომინიდების თეძოები, ორორინ ტუგენესისის განამარხებული ნაშთები (BAR 1002`00) მეტად ჰგავს ადრეული ჰომინიდის ტაქსინის თეძოს (ავსტრალოპითეკები და პარანტროპები) ვიდრე აქამდე მოღწეული ჰომინიდების ნაშთებისას და თანამედროვე ადამიანებისას. ფორმის მრავალგვარი ანალიზი (კანონიკური სიდიდეები, ცლასტეტური ანალიზები და ანალიზის ძირითადი კომპონენტები) აჩვენებს ადამიანის პროქსიმალურ თეძოს. მკაფიოდ ჩანს, რომ აქამდე მოღწეულ მაიმუნებს გააჩნიათ დიდი თავი და პატარა მანძილი თავსა და ტანს შორის. კანონიკური სიდიდეების ერთ-ერთი ღერძი ყოფს ორგანგუტანგებს აფრიკელი მაიმუნებისგან, თანამედროვე ადამიანებისგან და ა. შ. ორგანგუტანებს გააჩნიათ დიდი თავები (დაკავშირებულნი არიან წონის დიდ ზომებთან), თეძოს ვიწრო მაღაროები, გააჩნდათ იმ მახასიათებლების კომბინაციები, რაც არ გააჩნიათ თანამედროვე ან ჰომინიდების უკვე აღმოჩენილ თეძოებს. მესამე ღერძი, რომელიც ორიენტირებულია კისრის სიგრძესთან და მაღაროს სიგანესთან, განაცალკევებს ადრეული ჰომინიდების თეძოებს მაიმუნებისგან, თანამედროვე ადამიანებისგან და ნაპოვნი ჰომო ტაქსონებისაგან. BAR 1002`00 ჰგავს ადრეული ჰომინიდების თეძოებს, რომლებიც დახასიათებულნი იყვნენ არსებულსა და წინა ანალიზებში გრძელ კომბინაციებში ჰომინიდების პალეობიოლოგიაში, ანთროპოლოგიის განყოფილებაში, ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტში.
კისრის წინა და უკანა ნაწილები შევიწროვებულია, მედილატერულად ფართოა ლილვები და თავები კი ბევრად პატარაა, ისინი ჰგვანან თანამედროვე ადამიანებს. ეს მორფოლოგიური კომპლექსი არ არის მხოლოდ ალლომეტრიული შედეგი პატარა თეძოებისა, A. L. 288-1 და BAR 1002’00-ის ჩათვლით პატარა ტანის თანამედროვე ადამიანები და მაიმუნები არ ჰგვანან ადრეულ ჰომინიდებს. სამი ინდივიდუალური კლასტერი აერთიანებს ამ ნათესაობებს, თანამედროვე ადამიანებს და ჰომოს განამარხებული ნაშთები ქმნის ჯგუფს, რომელიც ეხება ავსტრალოპითეკებს, ცლასტერებს, პარანტროპებსა და სხვ.
ავსტრალოპითეკის თეძო და ო. ტუგენესისის თეძოს მახასიათებლები (გრძელი, ვიწრო კისერი და პროქსიმალურად ფართო მაღარო) არ არიან ბიომექანიკურად მსგავსნი და განსხვავებები თეძოს მორფოლოგიაში დაკავშირებულია სიარულის მექანიკასთან. თანამედროვე ადამიანის სიარული მკაფიოდ განსხვავებულია ბიპედალიზმის კინემატიკის პრიმატებისგან სხვადასხვა გზების მეშვეობით - გვერდითი გადაადგილებებისა და მცირე წვეთის ჩათვლით კონტრალატერული თეძოს ფაზაში. ეს მახასიათებლები შესაძლებელს ქმნის გაშლილ და პატარა თეძოს არსებობას დუნდულას პატარა კუნთის ადგილას, რომელიც უპირისპირდება ტანის წონის პატარა ძალასა და კონტრალატერულ თეძოს. ამ ცვლილებად მომენტებს წინააღმდეგობას უწევენ თეძოს დიაფიზიკის, განსაკუთრებით პროქსომალური მედიოლატერული სიგანეები, სადაც ეს მომენტები ყველაზე ხშირია.
ზადნი-გერლახი
ზადნი-გერლახი, ზადნი-გერლახოვსკი-შტიტი (Zadný Gerlach) — მწვერვალი სლოვაკეთში, კარპატებში. მდებარეობს მაღალ ტატრებში. სიმაღლე 2616 მ. მწვერვალზე პირველი ასვლა განხორციელდა 1895 წელს.
Orrorin tugenensis
ბიოლოგია, აღნაგობა და შედარებები სხვა სახეობებთან
ო. ტუგენესისი იზიარებს ამ არქაიკულ ჰომინიდურ მორფოლოგიურ ნიმუშს და შესაბამისად უზრუნველყოფს ძლიერ მტკიცებულებას, რომ ო. ტუგენესისი ადაპტირებული იყო ბიპედალიზმთან 6 მილიონი წლის წინ. ეს მტკიცებულება ფუნქციონალურად შეესაბამება სხვა მორფოლოგიურ მახასიათებლებს, რომლებიც ო. ტუგენესისის თეძოშია. მათ შორის არის ობტურატორული ჭრილი, ინტერქანტერიკული ხაზი, ვერტიკალური დუნდულის მესამე ძვალი და ოდნავ გაფართოებული თავის ზომა. BAR 1002`00 ატარებს ნიშნებს მედიასა და ლატერულ მუსკულატურაზე, მაგრამ მას აკლია თვალსაჩინო, დაყენებული ლინსპერი, რომელიც თანამედროვე და განამარხებულ ჰომო თეძოდ ითვლება. ამ გზით, BAR 1002`00 ჰგავს რამდენიმე ავტროლოპიტ თეძოს. ამ თეძოს ზომა არის BAR 1002`00 - ის შუალედს შორის, და ნაწილობრივ პან და ჰომო თეძოს ანაწილებს; BAR 1002`00 თეძოს ყველაზე მეტად ადარებენ ავსტროლოპითებს, პარანტროპებს და აფრიკელი მაიმუნების თეძოებს, მაგრამ ისინი შედარებით მცირე არიან ვიდრე ორგანგუტანები და განამრხებული და თანამედროვე ჰომინიდები. გარდა ამისა, BAR 1002`00, ავსტროლოპითებსა და პარანტროპებს შორის განსხვავება არის თეძოს არეს ზომა, დაფუძნებული შემორჩენილი სტანდარტების მოსალოდნელ დონეზე.
ზადნი-გერლახი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვაკეთის მთები
Orrorin tugenensis
ბიოლოგია, აღნაგობა და შედარებები სხვა სახეობებთან
იმისათის რომ ჩავატაროთ გამოკვლევები, თუ როგორ შეიცვალა უახლოესი თეძოს ფორმა ადამიანთა ევოლუციის ისტორიის მანძილზე, ჩვენ მოვამზადეთ მრავალცვლადიანი ფორმის Mahalanobis D2 მანძილი თითოეულ ბარძაყსა და ჰომო საპიენსის საშუალო თეძოს ფორმებს შორის. მანძილები საკმაოდ განსხვავებულია ბოლო პლიოცენში გაჩენის და ადრინდელ თეძოთა პლეისტოცენში რომელსაც ჰომოს მიაკუთვნებენ.
ადრინდელი ჰომოს თეძოები ინარჩუნებენ პრიმიტიულ გრძელ კისერსა და ფართო ლილვებს, რომლებიც სთავაზობს შედარებით ფართო იღლიის შეკავებას, მაგრამ უფრო მეტად ჰგავს თანამედროვე ადამიანის თეძოებს რომლებსაც დიდი თავები და ფართო კისრები ახასიათებს. საკმაოდ დიდ თეძოს სიგრძესთან ერთად ეს თვისებები წარმოადგენენ უფრო თანამედროვე, ადამიანის ბიპედალური გადაადგილების მსგავსი გადაადგილებაზე გადასვლის დასტურს, რომელიც მოიცავს მაღალ სიჩქარესა და ენერგიულ ეფექტურობას ადრინდელ ჰომინიდებთან შედარებით. სამომავლო ცვლილებები ბარძაყის ანატომიაში (მაგ. უფრო მოკლე კისერი, უფრო ვიწრო ლილვები), ხორციელდება ჰომოს საგვარეულოს საშუალო პლეისტოცენში და შესაძლოა ნაწილობრივ უკავშირდებოდეს სამეანო ფაქტორებს.
მიუხედავად იმისა, რომ პირველ ჰომინიდ ტაქსონებს, ორორინებს აქვთ პატარა Mahalanobis D2 დაშორება თანამედროვე ადამიანის ცენტროიდიდან, BAR 1002'00 ბევრად უფრო ახლოსაა ყველა ადრეულ ჰომინიდ ტაქსონთან, ვიდრე თანამედროვე ადამიანის ცენტროიდის ფორმის სივრცეში. ო. ტუგენესის გარე მორფოლოგია არ უზრუნველყოფს განმასხვავებელ თისებებს ბიპედალიზმში ავსტრალოპითეკთან და პარანთროპუსთან შედარებით. ეს გულისხმობს, რომ ავსტრალოპითების ბიპედალიზმის თვისებების მაგალითი ძალიან ადრე განვითარდა ადამიანის წარმოშობის ქრონოლოგიაში და შესაძლოა ისინი ახასიათებდნენ პირველ ბიპედალურ ჰომინიდებს. ბიპედალიზმის ეს ფორმა, როგორც ჩანს, შენარჩუნდა, როგორც წარმატებული მოძრაობის სტრატეგია უკვე 4 მლნ წლის განმავლობაში. გვიანი მიოცენის და ადრეული პლიოცენის დამატებითი ქვედა ნამარხები საჭირო იქნება ამ ჰიპოთეზის დასამტკიცებლად.
პროქსიმალური ფალანგის პანისნაირი მრუდი ახლოსაა პან-ჰომოსთან. ბოლო საერთო წინაპარი მხარს უჭერს იმ ჰიპოთეზას, რომ ბიპედალიზმი წარმოიშვა წინაპრისგან, რომელიც ადაპტირებულია ორთოგრაფიისგან და ვერტიკალური ასვლისგან უფრო მეტად, ვიდრე კასტეტით სიარულისა და ორგანგუტანისნაირი არბორეალური სპეციფიკისგან. ამიტომ, როცა ო. ტუგენესისი იყო ოთხფეხიანი, ის ასევე ადიოდა ხეებზე, სავარაუდოდ საკვებისათვის, ბუდეების აშენებისა და თავშესაფრის ძებნისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ არბორეალურობამ ითამაშა ძალიან დიდი როლი ო. ტუგენესის საყრდენ რეპერტუარში ავსტროლოპითეკთან შედარებით. შიდა კრიტიკული მორფოლოგიის შესაძლო მტკიცებულება BAR 1002`00 ტოვებს იმის შესაძლებლობას, რომ ო. ტუგენესს ჰქონდა მსხვილი კისრის ძვალი, რაც განსხვავდება ადამიანური ავსტრალოპიტეკისაგან და ასევე ძალიან განიერი თეძო, რაც ეხმარებოდა ძრომიალში. BAR 1002`00 - ის გარე ანატომია მიუთითებს ბიპედალიზმზე, მაგრამ ასევე შეესაბამება საყრდენი რეპერტუარის კომპონენტს.
მსგავსება ო.ტუგენესის და ავსტრალოპითეკის ბარძაყებს შორის ეწინააღმდეგება იმ შინაარს, სადაც ორორინ ტუგენენსისი მიეკუთნება ჰომოს, ა. აფარენსის გამორიცხვით. ამის მაგივრად სრული ჰომინიდების პრიმიტიული მორფოლოგია ორორინ ტუგენესისის ბარძაყზე, კბილის ანატომიის პრიმიტიულობასთან ერთად თავსებადია უფრო ღარიბ ჰიპოთეზასთან - იმასთან, რომ ეს ჰომინიდების კლანის მთავარი წევრია. ჯამში შედარებითი ბიომექანიკური ანატომია გულისხმობს, რომ ორორინ ტუგენესისი, ძირითადი ჰომინიდი, რომელიც ადაპტირებულია ბიპედალიზმთან, გულისხმობს, რომ ავსტრალოპითეკის მსგავსად ბიპედალური მორფოლოგია შენარჩუნდა უმეტესწილად ადამიანთა ევოლუციის ისტორიაში.
არსებობეს რამდენიმე ჯერ კიდევ პასუხგაუცემელი კითხვა ორორინ ტუგენესისის შესახებ. ამ კითხვებს შესაძლოა მომავალმა აღმოჩენებმა გასცეს პასუხი. ეს კითხვებია:
აჯემი ნაჩივანელელი
აჯემი იბნ აბუბექრ ნახიჩევანი (ნაჩივანელელი) (Əcəmi Naxçıvani; XII საუკუნის 20-ანი წლები, ნახიჩევანი — XIII საუკუნე) — მუსულმანური შუასაუკუნეების ხუროთმოძღვარი. ნახიჩევანის არქიტექტორული სკოლის დამაარსებელი, აზერბაიჯანის ათაბაგთა სელჩუკების ხანა.
Orrorin tugenensis
ბიოლოგია, აღნაგობა და შედარებები სხვა სახეობებთან
2. დადიოდა თუ არა ორორინი მუდმივად ორ ფეხზე? ორორინის განამარხებული ძვლები უჩვენებს, რომ შესაძლებელი იყო მისი ბიპედალიზმი, მაგრამ არა აუცილებელი, რომ მუდმივად ორ ფეხზე ევლო.
აჯემი ნაჩივანელელი
სიცოცხლე და ხელოვნება ცხოვრობდა და მუშაობდა ქალაქ ნახიჩევანში. მის ნაშრომებში შედის : იუსიფ იბნ კუსეირის საფლავის ძეგლი (1162 წელი), რომელიც აშენდა აზერბაიჯანის ათაბაგ მოჰამედ ჯაჰან ფეხლევანის დაკვეთით, მისი პირველი მეუღლის მომინე ხათუნის პატივსაცემად მომინა ხათუნის მავზოლეუმი. (1186), ნახიჩევან - ჯუმა მეჩეტი. მისი თანამედროვენი უწოდებდნენ აჯემის „შეიჰ - ულ - მუჰანდის“ — „ინჟინერების მეთაურს“.
Orrorin tugenensis
ბიოლოგია, აღნაგობა და შედარებები სხვა სახეობებთან
3. როგორ წარმოიშვა ბიპედალიზმი? ერთ-ერთი ჰიპოთეზის მიხედვით, ადრეული მაიმუნები დადიოდნენ ხის ტოტებზე და წონასწორობის შესანარჩუნებლად იყენებდნენ მკლავებს. შესაძლოა ამ ტექნიკით შეძლეს მათ მიწაზე ორ ფეხზე სიარული.
აჯემი ნაჩივანელელი
მასვე მიეწერება სიტყვები, რომელნიც მიწერილია მომინე-ხათუნის მავზოლეუმზე :
Orrorin tugenensis
ბიოლოგია, აღნაგობა და შედარებები სხვა სახეობებთან
4. რა საერთო აქვთ ორორინ ტუგენესისს და საჰელანთროპუს ჩადენსის, უძველესი ადამიანის ახალ კანდიდატს?
სქოლიო
კატეგორია:ჰომინიდები
აჯემი ნაჩივანელელი
„ჩვენ წავალთ — სამყარო დარჩება, ჩვენ მოვკვდებით — ეს დარჩება მოსაგონად“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1120-იანები კატეგორია:გარდაცვლილი XIII საუკუნე კატეგორია:აზერბაიჯანელი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული XII საუკუნე
პერნიკის თემი
პერნიკის თემი (Община Перник) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის პერნიკის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 94 833 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 477.4 კმ²-ს. მოიცავს 24 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პერნიკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნიკის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ბორჩალი
ბორჩალი (Borçalı) — აზერბაიჯანული ხალიჩები, რომლებიც მიეკუთვნება ყაზახის ჯგუფს განჯა-ყაზახის სახეობას. ამ ხალიჩის დასახელება დაკავშირებულია ბორჩალოს რეგიონთან, რომელიც განლაგებულია აზერბაიჯანის ყაზახის რაიონის ჩრდილო-დასავლეთით, საქართველოს ტერიტორიაზე. ისეთი მსხვილი სოფლები, როგორებიცაა გურდლარი, ახურლი, ყაჩაღანი, სადახლო (საშიხლი), დაშთეპე და ლემბელი არიან ცნობილი ხალიჩის მწარმოებელი ცენტრები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
მისტი სტოუნი
მისტი სტოუნი (Misty Stone‎; დ. 26 მარტი, 1986, კალიფორნია, აშშ) — აფრო-ამერიკელი პორნომსახიობი და ფეტიში მოდელი. მოგებული აქვს 5 ჯილდო. პორნოგრაფიული კარიერა დაიწყო 2006 წელს 20 წლის ასაკში.
ფილმოგრაფია
2019 წლის მონაცემებით მონაწილეობა მიიღო 457 ფილმში.
ნაზი პაიკიძე
ნაზი პაიკიძე (დ. 27 ოქტომბერი, 1993) — ქართველი სპორტსმენი (ჭადრაკი). ქალთა შორის ევროპის გუნდური ჩემპიონატის მესამე ადგილოსანი (2011, პორტო კარასი, საბერძნეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები კატეგორია:ქალები სპორტში
ალექსეევკა (სემიონკისნის სოფსაბჭო)
ალექსეევკა  (Алексеевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 27  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლიტამაკი, რომელიც დაშორებულია 44 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (100%) %.
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ქოლუ (დაშქესანი)
ქოლუ (Kollu) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	111    კაცი.
შინშილა
შინშილა (Chinchilla) — ძუძუმწოვართა გვარი მღრღნელების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 22-38 სმ, კუდისა — 7-15 სმ აღწევს. აქვთ მოზრდილი თავი, დიდი, შავი თვალები, მომრგვალო ყურები, გრძელი ულვაშები, თეთრი მუცელი, სქელი, თანაბარი, ძალზე რბილი ბეწვი, ზურგსა და გვერდებზე დაყვება მოცისფრო-ნაცრისფერი მუქი ვუალი. აერთიანებს 2 სახეობას: გრძელკუდა და მოკლეკუდა შინშილას. გავრცელებულია ჩილეს, პერუს, ბოლივიის, და არგენტინის ანდების მაღალმთიანეთის უდაბნოებში, ზღვის დონიდან 3000-6000 მ-მდე. იკვებებიან ბალახებით, ბუჩქებით და კაქტუსებით. სეზონური და სქესობრივი დიმორფიზმი არ ახასიათებთ. შინშილას ბეწვი მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ძვირფასია, რის გამოც ამ ცხოველს მრავალი ქვეყნის ფერმებში აშენებენ. იყო შინშილას აკლიმატიზაციის ცდები პამირსა და ამიერკავკასიაში.
ქოლუ (დაშქესანი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
აბიეგო
აბიეგო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სომონტანო-დე-ბარბასტროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38,191585 კმ². მოსახლეობა — 258 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ჯონ ჰარტი
სერ ჯონ ვინსენტ ჰარტი (John Hurt; დ. 22 იანვარი, 1940 — გ. 27 იანვარი, 2017) — ინგლისელი მსახიობი. მიღებული აქვს BAFTA-ს ოთხი ჯილდო, ასევე ოქროს გლობუსის ერთი ჯილდო და ოსკარის ერთი ნომინაცია. აგრეთვე ცნობილია, როგორც გამხმოვანებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 22 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
მალი-ლადოვი-შტიტი
მალი-ლადოვი-შტიტი (Malý Ľadový štít) — მწვერვალი სლოვაკეთში, კარპატებში. მდებარეობს მაღალ ტატრებში. სიმაღლე 2602 მ. მწვერვალზე პირველი ასვლა განხორციელდა 1835 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვაკეთის მთები
კაპრი-ლეონე
კაპრი-ლეონე (Capri Leone) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება მესინის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 3945 ადამიანი. ფართობი 6 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0941, საფოსტო ინდექსი — 98070.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესინის პროვინციის კომუნები