cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სინემა (ფილმი)
სიუჟეტი
სოსიკო ჩოლოყაშვილი, რომელიც წარჩინებული ოჯახის შვილია, XX საუკუნის დამდეგს საზოგადოებისთვის მანამდე უცნობი, ახალი დარგით — კინემატოგრაფიით ინტერესდება. ბევრი წინააღმდეგობისა და იმედგაცრუების მიუხედავად, საქართველოში კინოს ერთ-ერთმა პირველმა ენთუზიასტმა ფირზე ძველი თბილისის ყოფის ამსახველი არაერთი კადრი აღბეჭდა. მოგვიანებით ეს მასალა თბილისისა და კინოს ისტორიისათვის ფასდაუდებელ განძად იქცა.
ფილმში გამოყენებულია კადრები დოკუმენტური ფილმიდან „აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში“ (1912).
სულიკო (სიმღერა)
„სულიკო“ — ქართული პოპულარული ლექსი და სიმღერა. ლექსის ავტორი ქართველი პოეტი აკაკი წერეთელია, მუსიკის ავტორი — ბარბარე (მოფერებით–ვარინკა) მაჭავარიანი-წერეთელი. ლექსი დაიწერა 1895 წელს. იმავე წელს დაიწერა სიმღერაც. „სულიკო“ თარგმნილია რამდენიმე ენაზე, მათ შორის ყველაზე პოპულარულია რუსულად, პოლონურად, ინგლისურად, ასევე გერმანულად, ფრანგულად, უკრაინულად, ჩინურად და სხვ.
ლიტერატურაში დავაა იმის შესახებ, თუ ვის ან რას გულისხმობს აკაკი ლექსში ნახსენებ საყვარელში. ყველაზე გავრცელებული ვერსიებია სამშობლო (ვასილ ბარნოვი), სატრფო (გრიგოლ რობაქიძე) და ღმერთი (აკაკი ბაქრაძე).
კარატამაკი
კარატამაკი (Ҡаратамаҡ; Каратамак) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 136 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 81 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (62 %) და თათრები (37 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
სულიკო (სიმღერა)
ტექსტი
სულგანაბული ბულბული ფოთლებში მიმალულიყო, მივეხმატკბილე ჩიტუნას „შენ ხომ არა ხარ სულიკო?!“
დაგვქათქათებდა ვარსკვლავი, სხივები გადმოსულიყო, მას შევეკითხე შეფრქვევით „შენ ხომ არა ხარ სულიკო?!“
დასტური მომცა ციმციმით, სხივები გადმომაყარა და იმ დროს ყურში ჩურჩულით ნიავმაც ასე მახარა
„ეგ არის, რასაც ეძებდი, მორჩი და მოისვენეო! დღე დაიღამე აწ ტკბილად და ღამე გაითენეო!
„სამად შექმნილა ის ერთი ვარსკვლავად, ბულბულ, ვარდადო, თქვენ ერთმანეთი რადგანაც ამ ქვეყნად შეგიყვარდათო“.
მენიშნა!.. აღარ დავეძებ საყვარლის კუბო-სამარეს, აღარც შევჩივი ქვეყანას, აღარ ვღვრი ცრემლებს მდუღარეს!
ბულბულს ყურს ვუგდებ, ვარდს ვყნოსავ, ვარსკვლავს შევყურებ ლხენითა და, რასაცა ვგრძნობ მე იმ დროს, ვერ გამომითქვამს ენითა!
ისევ გამეხსნა სიცოცხლე, დღემდე რომ მწარედ კრულ იყო, ახლა კი ვიცი, სადაც ხარ სამგან გაქვს ბინა, სულიკო!
წინამძღვრიანთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია
წინამძღვრიანთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამძღვრიანთკარში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით 700-800 მეტრზე, ნაქვრიმის ხევის მარჯვენა მხარეს. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (6,25 X4,l5 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კონსტრუქციულ ნაწილებში (სატრიუმფო თაღი, საბჯენი თაღი, კრონშტეინები, სარკმლის თაღი) გამოყენებულია კარგად გათლილი შირიმის ქვა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. ნახევარწრიული აფსიდი გადახურულია დამრეცი კონქით. კონქის თაღი რთულპროფილიან (თარო, ორი ლილვი და ცერად ჩამოკვეთილი სიბრტყე) იმპოსტებს ეყრდნობა. საკურთხეველში თაღოვანი სარკმელია, მის მარცხნივ — პატარა სწორკუთხა ნიში. ერთი სწორკუთხა სარკმელი სამხრეთ კედელშია. დარბაზის ნახევარწრიული კამარა კრონშტეინებზე დაყრდნობილ შეკიდულ საბჯენ თაღს ემყარება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ობერცენტრი
ობერცენტრი (გერმან. Oberzentrum – მთავარი ცენტრი, სიტყვასიტყვით ზედა დონის ცენტრი) ჰქვია სამხარეო დაგეგმარებასა და ეკონომიკურ გეოგრაფიაში ზედა საფეხურის ცენტრალურ ადგილს და წარმოადგენს გერმანელი გეოგრაფის ვალტერ კრისტალერის მიერ დამკვიდრებულ ერთ–ერთ ცნება–ტერმინს ცენტრალური ადგილების სისტემიდან.
ობერცენტრების, ანუ მთავარი ცენტრების და სხვა ცენტრალური ადგილების განსაზღვრა ხდება სამხარეო და რეგიონული დაგეგმარების პროგრამებში.
საერთოდ, ობერცენტრები ირგვლივ მოცულია სხვადასხვა საშუალო დონის ცენტრებით, ანუ ე.წ. მითელცენტრებით. მითელცენტრები თავის მხრივ გადამწყვეტ მნიშვნელობას იძენენ მესამე სეგმენტისათვის, რომელიც ქვედა დონის ცენტრებს წარმოადგენს. ქვედა დონის ცენტრებს უნთერცენტრებს უწოდებენ.
ობერცენტრების უფრო ზუსტი ფუნქციური დატვირთვა გერმანიის მასშტაბით მხარიდან მხარეში განსხვავებულად განისაზღვრება. ასე მაგალითად არსებობს დაბალი და მაღალი საფეხურის ობერცენტრების გაგება, რომლის მიხედვითაც კელნი და დიუსელდორფი ნორდრაინ–ვესტფალიაში მაღალი საფეხურის ობერცენტრებია, მაშინ როდესაც კრეფელდი დაბალი საფეხურის ობერცენტრადაა მიჩნეული. არსებობს მითელცენტრები, რომელთაც ობერცენტრის ფუნქცია აკისრიათ, რადგან მათ სავალდებულო დატვირთვის მხოლოდ გარკვეული ნაწილი გააჩნიათ. გარდა ამისა, არსებობს ე.წ. ორმაგი ცენტრები, ანუ დოპელცენტრები და ქალაქების კავშირები, რომლებიც ფუნქციურად განავრცობენ ერთმანეთს, რათა ობერცენტრის მოთხოვნილებები ერთად დააკმაყოფილონ.
ლუარსაბ ბოცვაძე
ბიოგრაფია
დაამთავრა ხონის საოსტატო სემინარია და იმავე წელს დაადგა მასწავლებლობის რთულ გზას. პედაგოგიური მოღვაწეობა დაიწყო წყალტუბოს სკოლაში, სადაც 3 წელი დაჰყო, რის შემდეგ წინამძღვრიანთკარის სასოფლო-სამეურნეო სკოლაში გადაიყვანეს. 1908 წელს დააარსა ყოველთვიური პედაგოგიური ჟურნალი „განათლება“, რომელსაც რედაქტორობდა 1908–1918 წლებში. 1890-იდან გარდაცვალებამდე იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების თვალსაჩინო წევრი. ბოცვაძეს ეკუთვნის 350-მდე პედაგოგიური ნაშრომი და სტატია, სასწავლო პროგრამები სახალხო სკოლებისათვის. ბოცვაძის პედაგოგიური შეხედულებების საფუძველია ხალხურობის იდეა: საყოველთაო სავალდებულო და უფასო სწავლება ყველა ბავშვისათვის; ქალისა და ვაჟის ტანასწორი განათლება; სწავლება რეალური, ცხოვრების მოთხოვნილებათა გათვალისწინებით; მშობლიური ენის მთავარი ადგილი სწავლებაში; პატრიოტიზმისა და შრომისნოყვარეობის აღზრდა; რუსული ენის სწავლება რუსული და ევროპული კულტურის დაუფლებისათვის. ბოცვაძე აკრიტიკებდა „თავისუფალი აღზრდის“ თეორიას; აღზრდა მიაჩნდა ორგანიზებულ, მიზანმიმართულ პროცესად, რომელიც მიმდინარეობს მასწავლებლის ხელმძღვანელობით. ის დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა გონებრივსა და მორალურ არძრდას, მაგრამ ვერ ითვალისწინებდა მორალის კლასობრივ არსს და შეცდომით ქადაგებდა ერთნაირ ზნეობრივ ნორმებს კლასობრივი საზოგადოების ყველა წევრისათვის, აღზრდის მთავარ საშუალებად ბოცვაძეს მიაჩნდა შრომა; შრომითი აღზრდის მიზანი, მისი აზრით, პროფესიული მომზადება კი არ იყო, არამედ აღსაზდრელის შრომითი ჩვევების, შრომის უნარის გამომუშავება. მოზარდი თაობის აღზრდის საქმეში ბოცვაძე წამყვან როლს ანიჭებდა სკოლას. მან გააკრიტიკა მაშინდელი სკოლა, წამოაყენა ახალი სკოლის პრინციპები: სკოლის კავშირი ცხოვრებასთან, სწავლების საერო ხასიათი, სკოლისა და ოჯახის კავშირი აღზრდის საქმეში, მასწავლებლის წამყვანი როლი აღზრდისა და სწავლების პროცესში, მასწავლებლის მუშაობის ჰუმანური მეთოდები. ბოცვაძე სწავლებისა და განათლების თეორიაში კ. უშინსკისა და ი. გოგებაშვილის მიმდევარი იყო.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — ნინო იოსების ასული ბაქრაძე (დ. 1883, თბილისი — გ. 5 სექტემბერი, 1971, იქვე).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ლევან V დადიანი
ლევან V დადიანი (დ. 1791 — გ.  1846) — ოდიშის მთავარი 1805-1840 წწ.
ბიოგრაფია
მამის გარდაცვალების დროს მძევლად ჰყავდა აფხაზეთის მთავარ ქეილაშ შარვაშიძეს, რომლისგანაც მისი განთავისუფლება 1805 წლის გაზაფხულამდე ვერ მოხერხდა. 1805 წელს, როდესაც გრიგოლ დადიანი გარდაიცვალა, ლევან V დადიანის მცირეწლოვანების გამო ოდიშის სამთავროს 4 წევრისაგან შემდგარი საბჭოს დახმარებით განაგებდა დედამისი, დედოფალი ნინო. 1811 წლიდან ლევან V დადიანი უშუალოდ შეუდგა სამთავროს მართვა-გამგეობას. აქტიურად მონაწილეობდა რუსეთის იმპერიის მიერ დასავლეთ საქართველოში მოწყობილ სამხედრო ექსპედიციებში: 1809 წელს მონაწილეობდა ფოთის აღებაში, 1810 წელს იმერეთის სამეფოს დამორჩილებაში, 1819-1820 წლებში - იმერეთისა და გურიის აჯანყების ჩახშობაში. ასევე დაეხმარა რუსეთს აფხაზეთის სამთავროში ხელისუფლების განმტკიცებაში. 1813 წელს ლევან V დადიანმა შემოიერთა სამურზაყანო, რომელსაც 1840-მდე მართავდა. მის დროს, 1830 წელს, ოდიშის სამთავროში დაარსდა პირველი სასწავლებელი - მარტვილის სასულიერო სასწავლებელი. 1840 წელს უარი თქვა სამთავრო ტახტზე თავისი შვილის დავითის სასარგებლოდ, თუმცა მთავრის ტიტულს სიკვდილამდე ატარებდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელოს (ოდიშის) მთავრები კატეგორია:დაბადებული 1791 კატეგორია:გარდაცვლილი 1846 კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
A Hard Day's Night (სიმღერა)
„A Hard Day's Night“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში A Hard Day's Night, რომელიც გამოვიდა 1964 წელს. სიმღერა ასევე გამოიცა სინგლის სახით, b-გვერდებით „Things We Said Today“ (ბრიტანეთი) და „I Should Have Known Better“ (აშშ).
სიმღერის ავტორია ჯონ ლენონი, ხოლო ალბომზე ავტორებად მითითებულები არიან ლენონი/მაკ-კარტნი.
Cyclone (ალბომი)
Cyclone — ჯგუფის Tangerine Dream 1978 წლის სტუდიური ალბომი. ეს არის მისი პირველი სტუდიური დისკი, რომელზეც ჟღერს ვოკალი და ლირიკა. Tangerine Dream-ის მოყვარულთა დიდ ნაწილს ეს დისკი არ მოსწონს პროგრესული როკის სტილისტიკის გამო. მიუხედავად ამისა, Madrigal Meridian უფრო მეტად კოლექტივის კლასიკური კომპოზიციების სახეს ატარებს.
სქოლიო
კატეგორია:1978 წლის ალბომები კატეგორია:Tangerine Dream-ის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
Hello Little Girl
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Anthology 1, რომელიც გამოვიდა 1995 წელს. ის 1957 წელსაა შექმნილი და ჯონ ლენონის მიერ დაწერილი პირველი სიმღერაა.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1957 წლის სიმღერები
მოზამბიკ-საქართველოს ურთიერთობები
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:მოზამბიკის დიპლომატიური ურთიერთობები
მონტეჩიტორიოს ობელისკი
მონტეჩიტორიოს ობელიკი (იტალ.: Obelisco di Montecitorio, აგრეთვე ცნობილი როგორც Solare) — ფსამეტიხუს II-ის (ძვ. წ. 595-589) ძველი ეგვიპტური წითელი გრანიტის ობელისკი ჰელიოპოლისიდან, ეგვიპტე. რომში ძვ. წ. 10 წელს ჩამოიტანა რომის იმპერატორმა ავგუსტუსმა გნომონის დანიშნულების შესასრულებლად. ამჟამად მონტეჩიტორიოს მოედანზე დგას. მისი ზომებია 21,79 მ სიმაღლე და 33,97 მეტრი კვარცხლბეკისა და გლობუსის ჩათვლით.
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:ობელისკები კატეგორია:ავგუსტუსის სამშენებლო პროექტები
ლოტკინის გორა
მინი|ხედი ნახალოვკის მხრიდან ლოტკინის გორა — ძველი უბანი თბილისში, ქალაქის ჩრდილოეთ მხარეს, ახლანდელი „თბილისის ზღვის“ ახლოს. 1848 წელს შედგენილ თბილისის მიდამოების გეგმაზე აღნიშნულია „ლოტკინის თავის გორა“ და „ლოტკინის მთა“. სახელწოდება „ლოტკინი“, ისევე როგორც „ლოტიკი“, დაუდგენელი ქართული სიტყვის რუსული ტრანსკრიპციითაა ნაწარმოები. ლოტკინის გორას ადრევე იყენებდნენ საძოვრებად, აქ ცხვარი მოჰყავდათ გარეკახეთიდან და ქვემო ქართლიდან — გომარეთიდან; პირველი მოსახლენიც აქ სოფ. გომარეთიდან მივიდნენ XX საუკუნის 20-იან წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი თბილისის უბნები
ესაია წინასწარმეტყველი
thumb|200px|ესაია წინასწარმეტყველი
წმინდა ესაია წინასწარმეტყველი — ძველი აღთქმის სულიერი მოღვაწე (მოღვაწეობდა ძვ. წ. 770 /760 -68 //642 წელს. მისი სახელი ნიშნავს "ღმერთი ჩემი ხსნაა") — ამოსის ვაჟი. ნეტარი ავგუსტინე (de Ciliatat, dia lib XVIII) და კლიმენტი ალექსანდრიელი (Strom.lib.1) მიიჩნევდნენ, რომ ესაიას მამა, ამოს წინასწარმეტყველი იყო, თორმეტ წინასწარმეტყველთაგან ერთ-ერთი, მაგრამ წინასწარმეტყველ ამოსის როგორც წარმომავლობა, ასევე მისი სახელის მოხსენიება დედნის ტექსტში არ იძლევა უფლებას, იგი ესაიას მამად იქნეს მიჩნეული. თვით ესაიას მითითებით, წინასწარმეტყველური მოღვაწეობა მას დაუწყია და დაუსრულებია იუდეის მეფეების ოსიას, იოთამის, აქაზის და ეზეკიას დროს.
უფალმა ესაიას განსაკუთრებული სასწაულებრივი ხილვით მოუწოდა. ესაიამ იხილა უფალი „მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“. უფლის გარშემო იდგნენ ექვს-ექვს ფრთიანი სერაფიმნი, რომელნიც გალობდნენ: „წმიდა არს, წმიდა არს, წმიდა არს უფალი საბაოთ! სავსე არს ყოველი ქვეყანა დიდებითა მისითა!“ ამ დიდებულმა სანახაობამ მას ათქმევინა: „ჰოი, უბადრუკსა მე, რამეთუ შეკდემული ვარ, რამეთუ კაცად მყოფი და არაწმიდა ბაგეთა მქონებელი საშუალ ერისა, არაწმიდათა ბაგეთა მქონებელსა, მკვიდრვარ მე და მეუფე უფალი საბაოთ ვიხილე თვალითა ჩემითა“. მაშინ ერთმა სერაფიმმა ზეციური საკურთევლიდან მარწუხით ნაკვერცხალი აიღო, მის ბაგეებს შეახო და უთხრა: „აჰა, შევახე ესე ბაგეთა შენთა და მოგესპნეს უსჯულოებანი შენნი და ცოდვანი შენნი განწმინდნეს“. ამის შემდეგ მოესმა ხმა ღვთისა: „ვინ მივავლინო და ვინ წარვიდეს ერის ამის მიმართ?“ ესაიამ მიუგო: „აჰა, წარმავლინე მე“. უფალმა წარავლინა წინასწარმეტყველი მხილებად და მოწოდებად იუდეველთა, რათა კერპთაყვანისმცემლობა და ბიწიერება დაეტოვებინათ და სინანული შეემოსათ. მონანულთ უფალი წყალობას და ცოდვათა მიტევებას ჰპირდებოდა, ურჩებს - სასჯელი და ღვთის რისხვა ელოდებოდა. კერპთმსახურ მეფე აქაზს არ მოსწონდა ესაია, როგორც მისი უსჯულოების მამხილებელი. მეფე ეზეკია კი სიყვარულით ეპყრობოდა წმიდა წინასწარმეტყველს და პატივს სცემდა მას. მეფე ეზეკია ესაიას ლოცვით განიკურნა სენისაგან და მისივე ლოცვით მოსრა ანგელოზმა იერუსალიმის კედლებთან მომდგარი მტრის ჯარი.
ესაიამ იწინასწარმეტყველა იუდეველთა ტყვედ წასხმა ბაბილონში და დაბრუნება კიროს მეფის მიერ, იერუსალიმისა და სოლომონის ტაძრის დარბევა და აღდგენა. გარდა ამისა, მან იწინასწარმეტყველა იუდეველთა მეზობელი ხალხების მომავალი.
განსაკუთრებით საინტერესოა ესაიას წინასწარმეტყველება მესიის შესახებ: „აჰა, ქალწულმა მუცლად იღოს და შვეს ძე და უწოდიან სახელი მის ემანუელ“ ; რომ იგი იქნება სრული ღმერთი და კაცი; „ყრმა იშვა ჩვენდა ძე და მოგუეცა ჩუენ. და ჰქვიან სახელი მისი. ღმერთი ძლიერი და ხელმწიფე, მთავარი მშვიდობისა“, რომ მასზე განისვენებს სული ღვთისა: „გამოვიდეს კვერთხი ძირისაგან იესესა და ყუავილი ძირისაგან აღმოხდეს, და განისვენოს მის ზედა სულმან ღვთისამან“, რომ ის იქმს სასწაულებს: „განძლიერდით ხელნი დახსნილნი და მუხლნი განრღვეულნი. ნუგეშინისეცით, ნუ გეშინინ, აჰა, ღმერთი ჩვენი. თვით მოვიდეს და მაცხოვნეს ჩვენ, მაშინ ხლდებოდის კოჭლი. და ცხად იყოს ენა ძლით მზრახველი, „აღდგენ მკვიდრნი და აღემართენ საფლავთაშინანი და იშვებდენ შორის ქვეყანასა“, რომ ის ეწამება და მოკვდება კაცთა ცოდვათათვის და აღდგება მკვდრეთით: „ვითარცა ცხოვარი კლვად მიმართ მიიგვარა და, ვითარცა კრავი წინაშე მრისველისა თვისისა უხმოჲ, ეგრეთ არა აღაღებს პირსა თვისისა.“ „და უსჯულოთა თანა შეირაცხა და მან ცოდვანი მრავალნი აღიხუნა და ცოდვათა მათთვის მიეცა“. წინასწარმეტყველებათა სიზუსტისა და სიცხადის გამო ესაიას ძველი აღთქმის მახარებელს უწოდებენ.
ესაია წინასწარმეტყველს სასწაულთქმედების ნიჭიც ჰქონდა; იერუსალიმის ალყის დროს მისი ლოცვით სიონის მთიდან აღმოვიდა წყარო, რომელსაც სილოამი, ანუ „ღვთისგან გამოგზავნილი“ ეწოდა. ამ წყაროს წყლით განკურნა მაცხოვარმა ბრადშობილი.
გადმოცემის თანახმად, კერპთმსახურმა მეფე მანასემ მოისურვა მისი მოკვლა და ბრძანა, დაეჭირათ იგი. ესაია ხის ფუღუროში დაიმალა, მაგრამ მტანჯველებმა იპოვეს, დაუწყეს ხეს ხერხვა და ხესთან ერთად წინასწარმეტყველიც გადახერხეს შუაზე. ესაია დაასაფლავეს სილოამის აუზთან. შემდგომ იმპერატორმა თეოდოსი მცირემ გადაასვენა კონსტანტინეპოლში. ამჟამად წმიდა ესაიას თავის ნაწილი დაცულია ათონზე, ხილენდარის მონასტერში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წმინდანები კატეგორია:ძველი აღთქმის წინასწარმეტყველები
რაფაელ კორეა
განათლებით ეკონომისტი, რომელსაც ილინოისის უნივერსიტეტი აქვს დამთავრებული, კორეა 2005 წელს ფინანსთა მინისტრის პოსტზე მსახურობდა მცირე ხნით. პრეზიდენტად 2006 წლის ბოლო აირჩიეს და თანამდებობა 2007 წლის იანვარში დაიკავა. მეორე ვადით აირჩიეს 2009 წლის აპრილში, ხოლო ამ პოსტზე მისი ოფიციალური ინაუგურაცია 2009 წლის 10 აგვისტოს შედგა.
ანკარასებრნი
ანკარასებრნი (Colubridae) — ქვეწარმავლების ოჯახი გველების ქვერიგისა. აერთიანებს თანამედროვე გველების 60 პროცენტზე მეტს. ოჯახი აერთიანებს 1700 სახეობას, რომლებიც ფართოდ არიან გავრცელებულნი მთელს პლანეტაზე პოლარული პოლუსებისა და ზოგიერთი კუნძულის გარდა. ოჯახი იყოფა 7 ან 8 ქვეოჯახად კბილების აღნაგობისა და საფარველის შეფერილობის მიხედვით.
რაფაელ კორეა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ეკვადორის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი
ანკარასებრნი
სხეულის აგებულება
ანკარებს შორის არიან როგორც დიდი (3,5 მეტრი), ისევე პატარა (15 სანტიმეტრამდე) სახეობები. მათი სხეული ზემოდან დაფარულია ერთფეროვანი, ბრტყელი ან ნეკნისმაგვარი ქერცლებით, რომლებიც განლაგებულია სწორ, განივ რიგებად. სხეულის ქვედა ნაწილი ზოგჯერ შესამჩნევად გაფართოებულია და დაფარულია წინწამოწეული მუცლის ფარებით. ზღვარი მუცელსა და გვერდებს შორის ხშირად მკვეთრად გამიჯნულია. თავი ზემოდან დაფარულია მსხვილი ფარებით, რომლებსაც, ხანდახან, აღენიშნება თავისებური ქერცლოვანი წანაზარდები, ძირითადად ცხვირთან განლაგებული. ამ წანაზარდების მნიშვნელობა ბოლომდე განსაზღვრული არაა, თუმცა ის კი ცნობილია, რომ მდედრებსა და მამრებს გასხვავებული გააჩნიათ. ანკარასებრთა ოჯახის წარმომადგენლებს არ გააჩნიათ მენჯისა და უკანა ფეხების რუდიმენტები, სწორედ ამიტომ მიეკუთნებიან ისინი ინფრაჯგუფს Cenophidia ანუ უმაღლესი გველები. აქვთ მხოლოდ ერთი, მარჯვენა ფილტვი და გრძელი, ჰორიზონტალურად მდებარე ზედა ყბის ძვალი. ანკარების თავი თითქმის შეუმჩნევლად გადადის სხეულში, ანდა პირიქით, საზღვარი მათ შორის მკვეთრადაა გამიჯნულია. განსხვავებულია კუდის სიგრძეც - ზოგს ძალიან გრძელი აქვს, ზოგს მოკლე, ზოგი სახეობის - მკვეთრადაა დამოკლებული, ზოგიერთის კი მკვეთრად წვრილდება სხეულის ბოლოში.
თვალების აგებულება
thumb|[[Ahaetulla prasina]]
კასიიაროვო
კასიიაროვო (Ҡасияр; Касиярово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
ანკარასებრნი
თვალების აგებულება
ანკარა გველების უმეტესობას თვალები კარგად აქვთ განვითარებული. გააჩნიათ მრგვალი, ოვალური ან ვერტიკალური თვალის გუგები. ასევე ხშირად აღენიშნებათ მკვეთრად შეფერილი თვალის მინისებური გარსი, რაც ხშირად სხეულის საერთო ფონთან კარგადაა შეგუებული. გუგებს შეუძლია ვერტიკალურად შეკუმშვა და გაფართოება, რაც ზოგიერთი სახეობის ღამის ცხოვრების წესითაა განპირობებული. საინტერესოა ის ფაქტიც, რომ ღამის ცხოვრებით მცხოვრებ სახეობათა თვალის გუგა სინათლეზე შესაძლოა იმდენად შევიწროვდეს, რომ წერტილის ფორმა მიიღოს. ხეზე მცხოვრები ანკარების გვარის Ahaetulla წარმომადგენლებს აქვთ სიგრძივად ჰორიზონტალური გუგა და ჰორიზონტალური თვალის ჭრილი, რაც განაპირობებს მათ ბინოკულარულ მხედველობას. ამგარი მხედველობა საშუალებას აძლევს გველს ახლო მანძილიდან შეუცდომლად დაიჭიროს მსხვერპლი. ანკარათა იმ სახეობებს, რომლებიც მსხვერპლს დაეძებენ და არა უსაფრდებიან, აღენიშნებათ მკვეთრად გადიდებული თვალების ჭრილი. ისინი კარგად აფიქსირებენ მოძრავი ობიექტის თითოეულ რეაქციას. მთხრელი ფორმების, ან ღამის ცხოვრების წესით მცხოვრები სახეობების თვალის ჭრილი კი დიდი არ არის.
კასიიაროვო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 191 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით.
ანკარასებრნი
კბილების აგებულება
გააჩნიათ უძრავი შხამიანი კბილები. მრავალრიცხოვანი, უძრავი კბილები განლაგებული აქვთ ზედა ყბის ფრთისებრ და სასის ძვლებზე. განსხვავებულ სახეობებს კბილები, როგორც სიდიდის, ისევე განლაგების ნიშნის მიხედვით, განსხვავებული აქვთ. ხშირად ზედა ყბის უკანა კბილები წინაზე დიდია, გვერდებიდანაა შევიწროებული და წინა კბილებისაგან გამოყოფილია დიდი შუალედებით. ზოგიერთ სახეობას ზედა ყბის წინა ნაწილში გააჩნია წანაზარდი, შხამის გამოსაყოფად. სახეობებს, რომლებიც იკვებებიან მხოლოდ ჩიტების კვერცხებით (კვერცხიჭამია გველისებრნი) გააჩნიათ ძალიან წვრილი და მრავალრიცხოვანი კბილები. სახეობებს, რომლებიც ”მაგარი” საკვებს მიირთმევენ (ხვლიკები, ამფიბიები და სხვ.) კბილები ზედა ყბაზე მყარად აქვთ განლაგებული, რაც პირით მსხვერპლის ძლიერ ჩაჭიდებაში ეხმარებათ მათ.
სხეულის შეფერილობა
left|thumb|წითელი სამეფო გველი (Lampropeltis triangulum syspila)
ანკარა გველების სხეულის შეფერილობა მკვეთრად მრავალფეროვანია: არსებობენ მუქი ლურჯი, ყავისფერი, მურა ან მკვეთრად შავი შეფერილობის ეგზემპლარები. ზოგიერთი სახეობის ჭრელი, მეტად მკვეთრი შეფერილობა მართლაც განსაცვიფრებელია. ამ მხრივ განსაკუთრებით გამოირჩევიან სამეფო გველები (Lampropeltis), რომელთა სხეულზეც ერთმანეთთანაა შეხამებული მკვეთრი წითელი, ყვითელი, თეთრი და შავი ზოლები. სხეულის ამგვარი შეფერილობა ერთგვარი დამცავი მექანიზმია, ვინაიდან ისინი ემსგავსებიან ერთ-ერთ ყველაზე შხამიან გველებს ასპიტებს. ზოგიერთ სახეობას შეფერილობა მკვეთრად ეცვლება ტემპერატურისა ან სინათლის ცვლილების დროს.
კასიიაროვო
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
ანკარასებრნი
ცხოვრების წესი
ანკარების საცხოვრებელი ადგილი მრავალფეროვანია. ზოგიერთი სახეობა მჭიდროდაა დაკავშირებული წყალთან, კარგად ცურავს, ყვინთავს (მაგ: ჭაობის გველი), ზოგი მშრალ ნახევარუდაბნოებსა და უდაბნოებში ცხოვრებას ამჯობინებს, ზოგი სახეობა ცხოვრობს ხეებზე. არსებობენ მთხრელი ფორმების, რომლებიც მიწაში დაძვრებიან, ცხოვრობენ ქვების, ხეების ქვეშ და მიწის ნაპრალებში.
საკვები
thumb|ჩვეულებრივი კვერცხიჭამია გველი [[Dasypeltis scabra]]
ანკარათა საკვები მეტად მრავალფეროვანია: მატლები, მოლუსკები, კიბოსნაირები, თევზები, ჩიტები, ამფიბიები, ქვეწარმავლები, მღრღნელები და სხვ. ნადავლს ჩაეჭიდებიან კბილებით, სხეულით რამდენიმე რგოლად შემოეხვევიან და ყლაპავენ ცოცხლად. ზოგიერთი სახეობა ადამბლავებს მსხვერპლს თავის მიწაზე დარტყმით. ზოგიერთი ნადავლის პარალიზების მიზნით იყენებს შხამს. მცირე ზომის ნადავლს, მაგ: მწერებს, იჭერენ ენის საშუალებით. არსებობენ სახეობები, რომლებიც მხოლოდ ერთი ტიპის საკვებს მიირთმევენ. მაგალითად დიდთავა, ანუ ლოკოკინაჭამია გველი Dipsas გვარიდან იკვებება მხოლოდ ლოკოკინებით, რომლებიც ქვედა ყბის მოხრილი კბილების საშუალებით გამოყავს ნიჟარიდან. სამხრეთ აზიური გვარი Fordonia-ს წარმომადგენლები იკვებებიან ზღვის კიბორჩხალებით. ძაღლისთავა გველები (Cerberus) - თევზებით. კვერცხიჭამია გველისებრნი კი მხოლოდ ჩიტების კვერცხებით, ზოგჯერ ქვემძრომებითაც. მათ გააჩნიათ ე.წ. ”კვერცხის ხერხი”, რაც წარმოადგენს ხერხემლის წინა მალების ქვედა წანაზარდებს. მისი საშუალებით ხდება კვერცხის ნაჭუჭის ”გახერხვა”. მსგავსი ”იარაღი” გააჩნიათ სხვა გველებსაც, რომლებიც კვერცხების გარდა სხვა საკვებსაც მიირთმევენ. ანკარასებრთა ოჯახში გვხვდება ისეთი სახეობებიც, რომლებიც შხამიან გველებზე ნადირობენ. უმეტესწილად ამ გველების შხამის მიმართ მათ იმუნიტეტი გააჩნიათ.
შეწყვილება და გამრავლება
შეწყვილებას წინ უძღვის თავისებური საქორწინო ცეკვები, რომლის დროსაც მამრი დიდხანს დასდევს მდედრს. შეწყვილების დროს კი ხშირად ”იჭერს” მას კისერზე ყბების მოჭერით. ანკარათა შორის არიან როგორც კვერცხისმდებელი, ისე ცოცხლადმშობი ფორმები. ყოფილა შემთხვევები, როდესაც გარემო პირობების შეცვლის დროს კვერცხმდები ფორმები - ცოცხლადმშობებად გადაქცეულან. დებენ 1-3-დან რამდენიმე ათეულ კვერცხს. კვერცხებს დებენ მიწაში, ფოთლების გროვაში, ხის ფუღუროებში, მიწაზე დაყრილ ტოტების გროვაში, სოროებში, იშვიათად სპეციალურად ამოთხრილ სოროებში. ფორმით კვერცხი ოვალურია, ზოგჯერ კალბასის ფორმისაც. ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთ ადგილას ნახულობენ ბევრი მდედრის მიერ დადებულ ასეულობით კვერცხს. ზოგჯერ განაყოფიერებული კვერცხი შეიძლება დაიდოს შეწყვილებიდან 3-4 წლის შემდეგ.
მტრები და თავდაცვის საშუალებები
მტრები ბევრი ჰყავთ - ქვეწარმავლებიდან დაწყებული (მსხვილი ხვლიკები, სხვა გველები), ჩიტებითა და ძუძუმწოვრებით დამთავრებული. საფრთხის დროს ცდილობენ თავს გაქცევით უშველონ - ხის გველები სწრაფად ადიან ხეებზე და ტოტის ფორმას იღებენ. ზოგიერთი სახეობის ბლაგვი კუდი ძალიან ჰგავს თავს. ეს ხშირად აბნევს მტერს. ზოგიერთი სახეობა საფრთხის დროს ძლიერ აგრესიულად იქცევა - ბერავს სხეულს, იწყებს სისინს და ეცემა მსხვერპლს. საფრთხის შემთხვევაში ზოგიერთი სახეობა იწყებს მიწაზე კუდის დარტყმას, გამოსცემს სპეციალურ ხმას, რაც აფრთხობს მტაცებელს. არსებობენ ისეთი სახეობებიც, რომლებიც თავს იმკვდარუნებენ: ბრუნდებიან ზურგზე, აღებენ პირს და გარეთ აგდებენ ენას.
შხამი
მიუხედავად იმისა, რომ ანკარების უმეტესობა უშხამოა, ეს არ შეიძლება გავიგოთ იმგვარად, რომ ისინი სრულებით არ წარმოადგენენ საფრთხეს ადამიანისათვის. სინამდვილეში უმეტესობის შხამი და ნერწყვი ტოქსიურია: იწვევს მსხვერპლის პარალიზევას და სიკვდილს. ცნობილია არა ერთი შემთხვევა, როცა ამ ოჯახის წარმომადგენლის ნაკბენს ადამიანში გამოუწვევია როგორც ძლიერი მოწამლის ნიშნები, ასევე სიკვდილიც. განსაკუთრებული ტოქსიურობითა და შხამის სიძლიერით გამოირჩევიან აფრიკული გვარები: Dispholidus და Thelotornis.
საქართველოში გავრცელებული სახეობები
thumb|[[წყლის ანკარა (Natrix tesselata)]] thumb|[[ჩვეულებრივი ანკარა (Natrix natrix)]] thumb|[[სპილენძა (Coronella austriaca)]] საქართველოში გავრცელებულია ანკარათა 14 სახეობა:
ლიტერატურა
*
Adelomyrmex hirsutus
Adelomyrmex hirsutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Adelomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Myrmicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Adelomyrmex
.al
.al — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ალბანეთისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
al კატეგორია:კომუნიკაციები ალბანეთში
Toppdomän
ძეგვის დედაღვთისმშობლის ეკლესია
ძეგვის დედაღვთისმშობლის ეკლესია, ძეგვის კარის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს შუა სოფელში, შემაღლებულ ადგილზე მთავარი გზის პირას. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (13,5 X 6,25 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. ეკლესიას ორი შიგნიდან სწორკუთხა და გარედან თაღოვანი შესასვლელი აქვს: ერთი დასავლეთ კედლის ღერძზეა გაჭრილი, მეორე - სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში. ფართო მხრებით გამოყოფილი ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია. საკურთხევლის ბაქანი მაღალი და წინწამოწეულია. შუა ნაწილში ოთხსაფეხურიანი კიბეა ჩაჭრილი. ეკლესიის დარბაზის დასავლეთ კედელში ერთი თაღოვანი სარკმელია, გრძივ კედლებში ორ-ორი; ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ სარკმლის ძირი დაწეულია და მასში სანათლავია ამოკვეთილი. ფასადზე, დასავლეთ შესასვლელის თავზე შემორჩენილია აგურის სამრეკლოს ფრაგმენტები.
აზერბაიჯან-იაპონიის ურთიერთობები
აზერბაიჯან-იაპონიის ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს აზერბაიჯანსა და იაპონიას შორის. აზერბაიჯანმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა სსრკ-სგან 1991 წლის 30 აგვისტოს, ხოლო იაპონიამ დამოუკიდებლად სცნო 1991 წლის 28 დეკემბერს. დიპლომატიური ურთიერთობა ქვეყნებს შორის დამყარდა 1992 წლის 7 სექტემბერს. აზერბაიჯანის საელჩო ტოკიოში გაიხსნა 2005 წლის 12 ოქტომბერს. იაპონიის საელჩო ბაქოში გაიხსნა 2000 წლის 21 იანვარს. აზერბაიჯანი არის სრულუფლებიანი წევრი ევროსაბჭოსი და ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციისა. იაპონია დამკვირვებელია ევროსაბჭოში და თამნამშრომლობს ეუთოსთან.
ფარინგდონი (სადგური)
ფარინგდონი (Farringdon) — ლონდონის მეტროპოლიტენის და ნეიშენელ რეილის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც კლერკენველში, ლონდონის სიტის ჩრდილოეთით მდებარეობს და ლონდონის ისლინგტონის რაიონს ეკუთვნის.
აზერბაიჯან-იაპონიის ურთიერთობები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:იაპონიის დიპლომატიური ურთიერთობები
ფარინგდონი (სადგური)
მომავლის გეგმები
კატეგორია:წრიული ხაზის სადგურები კატეგორია:მეტროპოლიტენის ხაზის სადგურები კატეგორია:ჰამერსმით-ენდ-სიტის ხაზის სადგურები კატეგორია:კროსრეილი
სპორტი არგენტინაში
მინი|250პქ|არგენტინის პოლო ტურნირი. მინი|250პქ|პატო (ცხენბურთი) - არგენტინის ეროვნული სპორტი.
ფეხბურთი
არგენტინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები იმ რვა ქვეყნის ნაკრებთა რიცხვს მიეკუთვნება, რომელთაც მსოფლიოს ჩემპიონატი აქვთ მოგებული. ნაკრებმა ორჯერ მოიპოვა ფიფას მსოფლიო თასი (1978 და 1986 წლებში), ორჯერ დაეუფლა ოლიმპიური ოქროს მედალს (2004 და 2008 წლებში), ოთხჯერ კოპა ამერიკის თასს, ერთხელ კონფედერაციის თასს და ექვსჯერ ფიფას ოც წლამდელთა ჩემპიონატის თასს. არგენტინულ საფეხბურთო კლუბებს მოპოვებული აქვთ რეკორდული რაოდენობის, ლიბერტადორესის 22 თასი და 9-ჯერ საკონტინენტთაშორისო თასი. არგენტინის პრიმერა დივიზიონი უმაღლესი დონის საშინაო ჩემპიონატია. ქვეყნის ყველაზე ცნობილი, ისტორიული და სათაყვანებელი ფეხბურთელია დიეგო მარადონა.
1995 წლიდან არგენტინას ჰყავს ქალთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებიც.
კალათბურთი
კალათბურთი არგენტინაში ასევე საკმაოდ პოპულარულ სპორტის სახეობას წარმოადგენს, განსაკუთრებით პროვინციებში. საკალათბურთო კლუბების ასოციაცია ორგანიზებას უწევს ეროვნულ საკალათბურთო ლიგას (Liga Nacional de Básquet), რომელიც ქვეყნის ლიგებს შორის უმაღლესია. არგენტინის ეროვნულმა საკალათბურთო ნაკრებმა 1950 წელს ფიბა-ს მსოფლიო ჩემპიონატში გაიმარჯვა. მიუხედავად ამისა 2000-იან წლებამდე კალათბურთი არგენტინაში დიდი პოლულარობით ვერ სარგებლობდა, სანამ ეროვნულმა ნაკრებმა 2004 წლის ათენის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში ოქროს მედალი არ მოიპოვა. ასევე, 2002 და 2006 წლების მსოფლიო ჩემპიონატზე შესაბამისად მეორე და მეოთხე ადგილი დაიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინული სპორტი
ნიკა-ტერა
პორტი აწარმოებს სხვა და სხვა მომსახურებას ტვირთების გადაზიდვებში: სატრანსპორტო-საექსპედიციო, სასაწყობო ოპერაციები, პორტში ჩატვირთვა-გადმოტვირთვის პროცესი მიმდინარეობს სამ ტერმინალზე, სპეციალიზაციით: *გენერალური ტვირთების ტერმინალი; *სასუქების ტერმინალი; *ხორბლეულის ტერმინალი.
ბოლო წლებში ქვეყანაში შექმნილი პოლიტიკური სიტუაციის გამო ამ პორტის დამაარსებელი და მფლობელი დენკოვიჩი 2011 წლის ბოლოს იძულებული იქნა მიეყიდა პორტი ახალი მფლობელისათვის ბატონ ფირტაშისათვის, რომლის მიმართ ახლანდელი ხელისუფლება ლოიალურ დამოკიდებულებაშია.
პორტის სპეციალიზაცია
პორტი სპეციალიზებულია შემდეგი ტვირთების გადასაზიდად:
ტექნიკური მაჩვენებლები
პორტში ერთდროულად შეიძლება ორი 40 000 ტონიანი ტვირთამწეობის გემის და ერთი 20 000 ტონიანი გემის მომსახურება, სიგრძით 215 მ, სიღრმე სრული დატვირთვის დროს 10.3 მ. რკინიგზა, საავტომობილო გზები და ზღვა პორტს აკავშირებს მსოფლიოს სატრანსპორტო ქსელს. პორტში არის ვაგონების დასაცლელი ორი სადგური.დღეღამეში ისინი 200 ვაგონს ამუშავებენ. ავტომობილების დაცლის პუნქტი ერთ საათში 20 მანქანას ამუშავებს. პორტში არის 5 ნავმისადგომი საერთო სიგრძით - 1045 მ. |thumb|300px|სპეციალიზირებული პორტი "ნიკა-ტერა"-ს გეგმა
პორტის ტერიტორიაზე 4 საწყობია 135000 ტ. ტევადობის და ასევე ღია 52 000 კვ.მ. სასაწყობო ფართი მინერალური სასუქებისათვის.ხორბლეულის ტერმინალის ტერიტორიაზე მდებარეობს იატაკიანსაწყობი საცავი ხორბლეულისათვის 40000 ტ. ტევადობის და ელევატორი 100000 ტ. მოცულობის. პორტს წელიწადში შეუძლია 4000000 ტ. გადამუშავება 2006 წ. ტვირთბრუნვა იყო 2500000 ტ. პორტის წყლის ფონდის ფართობი (საოპერაციო აკვატორია და მისასვლელი არხი) შეადგენს 536485 კვ. მ. პორტის სახმელეთო ნაწილის ფართობი შეადგენს 422718 კვ. მ.
კატეგორია:უკრაინის პორტები კატეგორია:მიკოლაივის ოლქი
Hello, Goodbye
Hello, Goodbye — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Magical Mystery Tour, რომელიც გამოვიდა 1967 წელს. იგი მოხვდა აშშ-ის, ბრიტანეთის ჩარტების სათავეებში და ლიდერობდა რამდენიმე სხვა ქვეყანაში. სიმღერის ავტორია პოლ მაკ-კარტნი, ხოლო ავტორებად მითითებულები არიან ლენონი/მაკ-კარტნი.
სიმღერის სინგლის სახით გამოსვლას 3 პრომო ფილმიც ახლდა.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1967 წლის სიმღერები
კლდუ
კლდუ — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (კეხიჯვრის თემი). ხრიკის მთის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 870 მეტრი, ქარელიდან 8 კილომეტრი. XX საუკუნის 90-იან წლებამდე ცხოვრობდა 60-70 ოჯახი (ძირითადად ეთნიკური ოსები). 2008 წლის მონაცემებით ცხოვრობს 15 ოჯახი.
ისტორია
წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნეში. სოფლის ტერიტორიაზე სამი ეკლესიის ნანგრევებია. მიკვლეულია აგრეთვე გვიანდელი ბრინჯაო-ადრინდელი რკინის ხანის კერამიკის ფრაგმენტები. სოფლიდან 6 კილომეტრის მოშორებით არის სარკის წმინდა გიორგის ეკლესია, სადაც აღევლინება წირვა-ლოცვა, მოღვაწეობენ ბერ-მონაზვნები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გლინტვეინი
გლინტვეინი (გლუვაინი)  — ცნობილი როგორც სანელებლის ღვინო, სასმელი, რომელიც ჩვეულებრივ მზადდება წითელ ღვინოსთან ერთად, სხვადასხვა გამომშრალი სუნელებისა და ზოგჯერ ქიშმიშის საშუალებით. მას მიირთმევენ ცხელს ან თბილს და არის ალკოჰოლური სასმელი, თუმცა არსებობს მისი არაალკოჰოლური ვერსიები. ეს არის ტრადიციული სასმელი ზამთარში, განსაკუთრებით შობის დროს. იგი იყიდება საშობაო ბაზრობებზე ევროპაში.
წარმოშობა
სანელებლიანი ღვინის შესახებ პირველი ჩანაწერი გვხვდება რომში II საუკუნის განმავლობაში. რომაელებმა იმოგზაურეს ევროპაში, დაიპყრეს მისი დიდი ნაწილი და ვაჭრობდნენ იქაურ მაცხოვრებლებთან. ლეგიონებმა ნავაჭრთან ერთად ჩამოიტანეს ღვინო და სხვადასხვა რეცეპტები, დაიწყეს მევენახეობა რაინისა და დუნაის მდინარეებთან და შოტლანდიის საზღვართან.
შუა საუკუნეების ინგლისურენოვან კულინარიულ წიგნში, რომელიც შედგენილია 1390 წელს, ნახსენებია გლინტვეინი, სადაც ნათქვამია: „დარიჩინს, ჯანჯაფილს, გალანგალს, მიხაკის ხეს, გრძელ წიწაკას, ჯავზის ხეს, მარჯორამს, ილის, და სამოთხის მარცვლებს (როზმარინით შეიძლება შეიცვალოს) ურევენ წითელ ღვინოს და უმატებენ შაქარს (ფორმა და რაოდენობა დაუზუსტებელია). რის შედეგადაც მიიღება გლინტვეინი.
ბრიტანეთი
გლინტვეინი დიდი პოპულარობით სარგებლობს გაერთიანებულ სამეფოში შობის დღესასწაულზე და ნაკლებად გვხვდება დარჩენილი ზამთრის განმავლობაში. ასევე შესაძლებელია არსებობდეს ღვინიანი სიდრი (ზოგჯერ, ღვინიანი ელი ) და შეზავებული ვაშლის წვენი, როგორც არაალკოჰოლური ალტერნატივაა.
სხვა ქვეყნები
მარცხნივ|მინი|გლინტვეინის მომზადება ხორვატიაში, ბოსნია და ჰერცეგოვინაში, მონტენეგროში, სლოვენიასა და სერბეთში გლინტვეინი (kuhano vino / kuvano vino / кувано вино - „მოხარშული ღვინო“) მზადდება წითელი ან თეთრი ღვინისგან, მუსკატის კაკლის, მიხაკის, დარიჩინის, შაქრისა და ფორთოხლის ცედრის სხვადასხვა კომბინაციიდან, ხშირად ემატება ფორთოხლის ან ლიმნის ნაჭრები.
ბრაზილიის სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, სადაც ევროპელების შთამომავლები მრავლად ცხოვრობენ, მას ვინო კენტეს ან კენტაოს უწოდებენ. ის, როგორც წესი, მზადდება წითელი ღვინით, დარიჩინის ჩხირებით და მიხაკით. მას ამზადებენ ზამთარში, კერძოდ ივნისში.
ბულგარეთში მას გრეიანო ვინოს უწოდებენ („ცხარე ღვინო“), და შედგება წითელი ღვინისგან, თაფლისგან და წიწაკისგან. ზოგჯერ შეიძლება დაემატოს ვაშლი ან ციტრუსის ხილი, მაგალითად ლიმონი ან ფორთოხალი
საფრანგეთში, ვინ შო („ცხელი ღვინო“) როგორც წესი, შედგება წითელი ღვინისგან, რომელიც შერეულია თაფლში, დარიჩინსა და ფორთოხალში. ეს არ უნდა იყოს ძალიან ტკბილი.
უნგრეთში ფორალტ ბორს („მოხარშულ ღვინოს“) ამზადებენ ქვეყნის პოპულარული სასმელი ეგრის ბიკავერისგან და უმატებენ სუნელებს: დარიჩინს, მიხაკსა და შაქარს. ზოგჯერ ამარეტოც ემატება დამატებითი გემოვნებისთვის.
ლატვიაში მას კარსტვინს („ცხელ ღვინოს“) უწოდებენ. როდესაც ღვინო არ არის, იგი მზადდება ყურძნის (ან მოცხარის) წვენისა და რიგის შავი ბალზამის გამოყენებით.
პოლონეთში, გრზანე ვინო („ცხარე ღვინო“) ძალიან ჰგავს ჩეხურ ვარიანტს, განსაკუთრებით სამხრეთ რეგიონებში. ასევე არსებობს გლინტვეინიანი ლუდის მსგავსი მეთოდი „გრზანე პივოს“ მოსამზადებლად, რომელიც ბელგიურ ლუდში პოპულარულია ამ კონკრეტული ლუდის ტიპის ტკბილი არომატის გამო, რომელიც იგივე სუნელებს იყენებს, როგორც გლინტვეინში და არის თბილი.
სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები კატეგორია:ღვინოები
.am
.am — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) სომხეთისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
am კატეგორია:კომუნიკაციები სომხეთში
Toppdomän
ძეგვის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (4,34 X 3,28 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. აღმოსავლეთის, დასავლეთის და ჩრდილოეთის კედლებში თითო სარკმელია. სამხრეთის, დასავლეთის და ნაწილობრივ აღმოსავლეთის ფასადები ბორცვის ფერდშია ჩამჯდარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პლანტაგენეტები
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ინგლისის მეფეები კატეგორია:დინასტიები
ინდივიდუალიზმი
სქოლიო
კატეგორია:ეთნიკური თეორიები კატეგორია:პოლიტოლოგია კატეგორია:პოლიტიკური თეორიები
დანუშე ნერუდოვა
დანუშე ნერუდოვა (Danuše Nerudová; დ. 4 იანვარი, 1979, ბრნო) — ჩეხი ეკონომისტი და უნივერსიტეტის პროფესორი, ბრნოს მენდელის უნივერსიტეტის რექტორი 2018-2022 წლებში. პრეზიდენტობის კანდიდატი 2023 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. მას მხარს უჭერს რამდენიმე პარტია (სამოქალაქო დემოკრატიული პარტია, KDU-ČSL და TOP 09).
ბიოგრაფია
დანუშე ნერუდოვა დაიბადა 1979 წლის 4 იანვარს, ბრნოში. მან დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო საბავშვო ბაღში ბრნოს სვორნოსტის მოედანზე და ბრნოს გიმნაზიაში.
2007 წლის სექტემბრიდან იყო მენდელის უნივერსიტეტის ბიზნესისა და ეკონომიკის ფაკულტეტის ბუღალტრული აღრიცხვისა და საგადასახადო ინსტიტუტის ხელმძღვანელი. იგი ასევე იყო ფაკულტეტის პროდეკანი 2009 წლიდან 2014 წლამდე და ასევე უნივერსიტეტის პრორექტორი 2014-2015 წლებში და გახდა ამ ორივე თანამდებობის ყველაზე ახალგაზრდა მფლობელი უნივერსიტეტის ისტორიაში. მისი კვლევა ფოკუსირებულია საგადასახადო პოლიტიკასა და ევროკავშირში გადასახადების ჰარმონიზაციაზე, ასევე ეკონომიკურ უთანასწორობაზე მამაკაცებსა და ქალებს შორის და საპენსიო სისტემების გრძელვადიანი მდგრად დაფინანსებაზე.
2022 წლის 31 მაისს ნერუდოვამ განაცხადა, რომ აპირებს ჩეხეთის რესპუბლიკის 2023 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობას.
იდლეთის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია
იდლეთის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — VI საუკუნის ქართული ხუროთმოძღვრების, არქიტექტურული და მონუმენტური ხელოვნების ძეგლი — იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია, კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ იდლეთის განაპირას. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
თარიღდება VI საუკუნის I ნახევრით. ეკლესია ჯვარ-გუმბათოვანია (7,5X 7 მ. ), ნაგებია ქვიშაქვის დიდი ლოდებით. ნაგებობის გეგმა თანაბარმკლავიან ჯვარს წარმოადგენს. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთ მკლავში ნახევარწრიული აფსიდია. აფსიდში და სამხრეთ მკლავში თითო სარკმელია. აფსიდში, სარკმლის ქვეშ, კედელზე მყარად მიმაგრებულია მოზრდილი სატრაპეზო ქვა. გუმბათის ყელის საბჯენი თაღების ქუსლებთან, კუთხეებში მასიური თაროებია დაყოლებული. თაროების დონეზე საბჯენი თაღები 0,12-0,14 მ-ით მკლავის სიღრმეშია შეწეული, რითაც უფრო ფართო კვადრატი წარმოიქმნება. ამ კვადრატზე აღმართულია გუმბათის ყელი. გუმბათის ყელის ოთხივე კუთხეში ტრომპებია. მათ საბჯენი თაღები არა აქვთ და ამოყვანილია ქარგილებით. გუმბათის კამარის ქუსლამდე გრძელდება ტრომპებზე აყვანილი სიბრტყეები, რომელთა თავზე იქმნება სამკუთხოვანი თაროები. აქედან კამარის წვერამდე გუმბათს ოთხივე ნაკერი გასდევს. გუმბათის ყელში ოთხი სარკმელია: აღმოსავლეთისა შედარებით ფართო და თაღოვანია, დანარჩენი სამი სწორკუთხა. გუმბათის ყელის კუბური სივრცე გადახურულია ოთხი სეგმენტით შეკრული კამარით. გუმბათი ზევითკენ ვიწროვდება და ოთხივე კუთხე ჩამოთლილი აქვს.
ეკლესია შიგნით შელესილი და მოხატული ყოფილა. შემორჩენილია შელესილობისა და XII საუკუნის მხატვრობის ძლიერ დაზიანებული ფრაგმენტები. გუმბათში გაირჩევა ამაღლების კომპოზიცია თორმეტი მოციქულით. საკურთხევლის კონქში ვედრების ფრაგმენტია, ქვემოთ, საკურთხევლის კედლებზე — ეკლესიის მამათა ექვსი ფიგურა. საკურთხევლის სარკმელი შემკულია ორი ორნამენტული ზოლით. სამხრეთ მკლავის სამხრეთ კედელზე გამოსახულია ჰეროდეს ნადიმის სცენა, აღმოსავლეთ კედელზე ნათლისღების ფრაგმენტია. ჩრდილოეთ მკლავის კამარაში ჩანს წმინდანის აბრისები. მოხატულობის განაწილება კედლებზე, ზოგ შემთხვევაში, არ არის ისე ზუსტად შეფარდებული არქიტექტურულ ფორმებთან, როგორც ეს დამახასიათებელია XI საუკუნის მხატვრობისათვის. ნახატი მკაცრი და ამავე დროს მოქნილია, ფერადოვანი ზედაპირის დამუშავება გრაფიკული ხასიათისაა. მოხატულობის კოლორიტი მოწითალო-ყავისფერისა და ნაცრისფერის შეხამებაზეა აგებული. ეკლესიის გუმბათის ყელზე გამოსახულია სამი რელიეფური ჯვარი: ერთი სამხრეთ წიბოზე, სარკმლიდან მარჯვნივ, ორი ჩრდილოეთ წიბოზე,  დასავლეთ ფასადზე შესასვლელი არქიტრავი თითქმის მთელ დასავლეთ მკლავს მიჰყვება.
იდლეთის ნათლსიმცემლის ძირითად  თავისებურებას  წარმოადგენს ოთხკუთხა დაბალი გუმბათი, რაც გამონაკლისია ფეოდალური ხანის ქართულ არქიტექტურაში. აღსანიშნავია ისიც, რომ ეკლესიას ერთადერთი კარი აქვს დასავლეთ მკლავში.
სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Adelomyrmex laevigatus
Adelomyrmex laevigatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Adelomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Myrmicinae-ს ქვეოჯახს. .
კაშკალევო
კაშკალევო (Кәшкәләү; Кашкалево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 271 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 92 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
საშიმი
მინი|240პქ|საშიმი გარნირთან ერთად მინი|ტრადიციული საშიმი საშიმი (刺身) — იაპონური დელიკატესი შემდგარი უმი ზღვის პროდუქტისგან, რომელიც დაჭრილია თხელი პატარა ზომის ნაჭრებად. საშიმი დაახლოებით 2,5 სმ. სიგანის, 4 სმ. სიგრძისა და 0,5 სმ. სისქის ნაჭრებია, თუმცა მისი ზომები დამოკიდებულია პროდუქტის ტიპსა და მზარეულზე. მას მიართმევენ ჩასაწობელ საწებელთან (სოიოს სოუსი ვასაბის პასტასა და თხლად დაჭრილი პონზუსა, ან კოჭას ფესვით.) და გარნირად, დაჭრილი დაიკონის ბოლოკთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონური სამზარეულო კატეგორია:ზღვის პროდუქტები კატეგორია:თევზის კერძები
ირინა ჟილენკო
ირაიდა (ირინა) ჟილენკო (დ. 28 აპრილი, 1941, კიევი — გ. 3 აგვისტო, 2013, იქვე) — უკრაინელი პოეტი. უკრაინის მწერალთა ეროვნული კავშირის წევრი (1967). მთავრის ცოლ ოლღას III ხარისხის ორდენის კავალერი (2001). 1964 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტი. მუშაობდა გაზეთებში „ლუ“, „მოლოდ უკრაინი“, ჟურნალებში „ნოვინი კინოეკრანა“, „რანოკ“ (ყველა — კიევში). დეიუტი შედგა გაზეთში „კიივსკა პრავდა“ (23 მაისი, 1958). ავტორია მხატვრულ ნარკვევთა კრებულისა „ბუკოვინური ბალადები“ (1964), პოეტური კრებულებისა „სოლო სოლფაში“ (1965), „ავტოპორტრეტი წითელში“ (1971), „ფანჯარა ბაღში“ (1978), „კონცერტი ვიოლინოსთვის, წვიმისა და ჭრიჭინასთვის“ (1979; რუსული თარგმანი — მოსკოვი, 1984), „სახლი წაბლის ხის ქვეშ“ (1981), „საოცრებათა ბაზრობა“ (1982), „აღსრულდა ზაფხული: რჩეული“ (1983), „უკანასკნელი ქუჩის მეარღნე“ (1985), „გოგონა სფეროზე“ (1987; სოსიურას სახელობის ლიტერატურული პრემია), „რჩეული“, „ჩაის ცერემონია (1990), „საღამო ძველ მარანში“ (1994; შევჩენკოს სახელობის სახელმწიფო პრემია), „წელიწადის დროები“ (1999), „სახარება მერცხლისგან“ (2002). ირინა ჟილენკო თავის შემოქმედებაში წარმოადგენს სიყვარული, სიხარულითა და სითბოთი სავსე მსოფლიოს, რომელიც ეყრდნობა გამონაგონს, ფანტაზიასა და მასში ყოველდღიურობისა და სიდიადის შერწყმას. სიტუაციური მიკრომსოფლიო, გასულიერებული საგნებითა და დეტალებით, ავტორს აქეზებს მისტიფიკაციებისა და პერსონიფიკაციებისკენ, ხშირად ირონიისა და თვითირონიის გამოყენებით. ირინა ჟილენკო ოსტატია ფსიქოლოგიური პორტრეტის, მედიტაციური რეფლექსიებისა, რაც ადასტურებს მსოფლიოს ასოციაციურ აღქმას. მისი შემოქმედების ცალკეული ფურცელია საბავშვო წიგნები: პოეტური კრებულები „მწიფდებიან თავთავები“ (1964), „ჩემი ბავშვობის ქუჩა“ (1979) და „ბუფეტის ჯუჯის ზღაპრები“ (1985) — მაღალი პოეტური ლირიკის მაგალითები, სადაც ორგანულადაა გადახლართული რეალობა და ზღაპარი; მოთხრობები „ორჯერ ორი უდრის ბაბუაწვერას“ (1983) და „საახალწლო ისტორია კარებზე, რომლებიც აღარ არსებობს, და იმაზე, თუ ზოგჯერ როგორაა სასარგებლო ნომრის შეშლა“ (1986; ყველა — კიევში). ცალკეული ნაწარმოებები თარგმნილია პოლონურ, ინგლისურ, იტალიურ, პორტუგალიურ და რუმინულ ენებზე. 1997 წლიდან ჟურნალ „სუჩასნისტში“ ბეჭდავდა ავტობიოგრაფიულ რომანს „Homo feriens“.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი პოეტები
ანგია ბოჭორიშვილი
ანგია თადეოზის ძე ბოჭორიშვილი (დ. 16 დეკემბერი, 1902, სოფ. ლახამულა, მესტიის მუნიციპალიტეტი ― გ. 15 აპრილი, 1982, თბილისი) — ქართველი ფსიქოლოგი და ფილოსოფოსი, ფილოსოფიური ანთროპოლოგიის ქართული სამეცნიერო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, პედაგოგიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1939), პროფესორი (1942), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1955), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961).
ბიოგრაფია
1925 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი. იმავე წლიდან დაიწყო სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობა დიმიტრი უზნაძის, შალვა ნუცუბიძის, სერგი დანელიას, სოფიო წერეთლის ხელმძღვანელობით. ითვლებოდა ფსიქოლოგიის ქართული სამეცნიერო სკოლის ფუძემდებლის, აკადემიკოს დიმიტრი უზნაძის ერთ-ერთ უახლოეს მოწაფედ. 1933 წელს მიწვეულ იქნა დოცენტად ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში (ამჟამად ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი), სადაც 1942-1955 წლებში განაგებდა მისივე თაოსნობით დაარსებულ ფსიქოლოგიის კათედრას. 1955–1957 წლებში ბოჭორიშვილი იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი, 1957-1960 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი, 1960–1968 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა განყოფილების პერიოდული სამეცნიერო ჟურნალის „მოამბე“ (1964 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალის „მაცნე“ ფსიქოლოგიის სერია) მთავარი რედაქტორი.
1959 იგი არჩეულ იქნა საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოების თავმჯდომარედ და ამ საზოგადოებას განაგებდა 1964 წლამდე. 1960-1962 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დ. უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის ფსიქოლოგიის ისტორიის განყოფილების, ხოლო 1962–1967 წლებში ფილოსოფიის ინსტიტუტის ბუნებისმეტყველების ფილოსოფიის განყოფილების გამგე. 1967 წლიდან განაგებდა ამავე ინსტიტუტის მის მიერვე დაფუძნებულ ფილოსოფიური ანთროპოლოგიის განყოფილებას. 1973 წლიდან გარდაცვალებამდე იგი იყო საქართველოს ფილოსოფოსთა საზოგადოების თავმჯდომარე. ბოჭორიშვილის კვლევა-ძიების ძირითადი სფეროა ფსიქოლოგიის ფილოსოფიური პრობლემები, ფსიქოლოგიის მეთოდოლოგია, პედაგოგიკის ფსიქოლოგიური საფუძვლები, ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ისტორია, ენის ფილოსოფია, ესთეტიკა, ანთროპოლოგია. მან სამეცნიერო მიმოქცევაში შეიტანა ახალი ცნება, — „ფსიქოლოგიზმი ფსიქოლოგიაში“. იგი იყო არაერთი მნიშვნელოვანი საერთაშორისო და ადგილობრივი სამეცნიერო ფორუმის მონაწილე და ორგანიზატორი. არჩეული იყო უცხოეთის რამდენიმე სამეცნიერო საზოგადოების საპატიო წევრად. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული  16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 ა კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
საქართველოს ეროვნული მუზეუმი
საქართველოს ეროვნული მუზეუმი — საქართველოს მუზეუმების უდიდესი გაერთიანება, სამეცნიერო, საგანმანათლებლო და კულტურული ცენტრი. იგი დაარსდა საქართველოს პრეზიდენტის 2004 წლის 30 დეკემბრის ბრძანებულებით.
მის შემადგენლობაში შედის: ფილიალები:
ეროვნული მუზეუმის კოლექციებში დაცულია საქართველოს ეროვნული საგანძურის უდიდესი ნაწილი. ქვეყნის წამყვანი მუზეუმების ეროვნულ მუზეუმში გაერთიანების მიზანია ჩამოყალიბდეს მსოფლიო სტანდარტების შესაბამისი თანამედროვე სამუზეუმო გაერთიანება, რომელშიც შესაძლებელი იქნება სამეცნიერო, საექსპოზიციო და საგანმანათლებლო საქმიანობის კომპლექსურად, ეფექტურად წარმართვა და კოლექციების შენახვის, მართვისა და უსაფრთხოების ზედმიწევნით უზრუნველყოფა.
ეროვნულ მუზეუმში შემავალი მუზეუმებიდან ყველაზე ძველი, — ს. ჯანაშიას საქართველოს მუზეუმი დაარსდა 1852 წელს, როგორც რუსეთის საიმპერატორო გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების მუზეუმი. 1919 წლამდე მას კავკასიის მუზეუმი ეწოდებოდა. აქ თავმოყრილია მილიონ-ნახევრამდე ექსპონატი, რომელიც ასახავს საქართველოს, კავკასიისა და ახლო აღმოსავლეთის ბუნებას, ქართველი და კავკასიის სხვა ერების ყოფას და კულტურას უძველესი დროიდან დღემდე. მუზეუმში დაცულია პეტროგრაფიული, პალეონტოლოგიური, ფლორისტული და ფაუნისტური კოლექციები; უმდიდრესი არქეოლოგიური და ეთნოგრაფიული მასალა, სამონეტო განძი; XIX და XX საუკუნეების ფოტომასალა.
2004 წლიდან ეროვნული მუზეუმის გენერალური დირექტორია პროფესორი დავით ლორთქიფანიძე.
შენობები
მუზეუმის ძირითად ნაწილს მთელი კვარტალი უჭირავს რუსთაველის გამზირს, ლ. გუდიაშვილის, ნ. ვაჩნაძის და ა. ფურცელაძის ქუჩებს შორის. იგი ქრონოლოგიურად და სტილისტურად განსხვავებული ნაგებობებისგან შედგება, რომლებიც განაშენიანების სიღრმეში მოქცეული ეზო-ბაღით არის გაერთიანებული. გამზირისპირა საგამოფენო კორპუსი, კავკასიის მუზეუმის ა. ზალცმანისეული შენობის ნაცვლად, 1910 წელს შექმნა არქიტექტორმა ნილოკოზ სევეროვმა (რუსთაველის გამზ. N3). ნაგებობა მონუმენტურობითა და შუა საუკუნეთა ქართული ხუროთმოძღვრული დეკორის გამოყენებით გამოირჩევა.
1874 წელს ალბერტ ზალცმანის მიერ აგებულ ქალთა გიმნაზიის შენობასა (ლ. გუდიაშვილის N10) და მის მიმდებარე, შეულესავი აგურის სამსართულიან ნაგებობაში ამჟამად მუზეუმის საფონდო ნაწილია განთავსებული. მუზეუმის ადმინისტრაციული კორპუსი ა. ფურცელაძის ქუჩაზე 1989 წელს აშენდა არქ. ვ. ქურთიშვილის პროექტით.
გამოფენები
წინაფეოდალური ხანისა და შუა საუკუნეების არქეოლოგიური ექსპოზიციები ასახავს საქართველოს ტერიტორიაზე ნივთიერი კულტურის განვითარების ისტორიას ქვის ხანიდან XVIII საუკუნებდე. მოქმედებს XIX საუკუნის საქართველოს ისტორიის ამსახველი გამოფენა. ეთნოგრაფიული გამოფენაზე წარმოდგენილია ქართველთა ტრადიციული საცხოვრისი, ავეჯი, ტანსაცმელი, სამკაული და იარაღ-საჭურველი.
ლაპიდარიუმში ძველი ქართული ეპიგრაფიკული ძეგლები გვერდით გამოფენილია საქართველოში აღმოჩენილი არამეული, ბეძნული, ებრაული, სომხური და არაბული წარწერები, ურარტული წარწერბის კოლექცია კი ერთ-ერთი უმდიდერესია მსოფლიოში.