cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბუნებრივი გადარჩევა
ინფორმაციული და სისტემური თეორია
1922 წელს ალფრედ ლოტკამ განაცხადა, რომ ბუნებრივი შერჩევა უნდა გავიგოთ, როგორც ფიზიკური პრინციპები, რომელიც აღწერს სისტემის მიერ ენერგიის მოხმარებას. ეს კონცეფცია მოგვიანებით განავითარა ჰოვარდ ოდუმმა, როგორც ენერგიის მაქსიმუმის პრინციპი, სადაც ევოლუციური სისტემები შერჩევითი უპირატესობებით ახდენენ ენერგიის ტრანსფორმაციის ტემპის ზრდას. ასეთი კონცეფცია მოგვიანებით თერმოდინამიკის შესწავლის საგანი გახდა. ბუნებრივი გადარჩევის პრინციპებით არის შთაგონებული ბევრი გამოთვლითი ტექნიკა, როგორიცაა „soft“ ხელოვნური სიცოცხლე, რაც გადარჩევის პროცესების სტიმულირებას ახდენს და სპეციფიკური შეგუების ფუნქციის მეშვეობით შეიძლება იქნეს მაღალეფექტიან გარემოსთან ადაპტაციისას. მაგალითად, ევრისტიკული ოპტიმიზაციის ალგორითმის კლასი, ცნობილია როგორც გენური ალგორითმი, რომელიც 1970 წელს ჩამოაყალიბა ჰენრი ჰოლლანდმა და განავითარა დევიდ გოლდბერგმა. საწყისი ალბათური განაწილების მიერ განისაზღვრება სიმულაციური რეპროდუქციისა და პოპულაციის მუტაციის მეშვეობით ოპტიმალური არჩევანის იდენტიფიცირება. ასეთი ალგორითმები არის საჭირო როცა ვწყვეტთ პრობლემას, რომლის ენერგიის ლანდშაფტი  არის ძალიან მჭიდრო  და აქვს ბევრი ლოკალური მინიმუმი.
იდეის გავლენა
დარვინმა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების ახალი დარგი- ევოლუციური ბიოლოგია შექმნა, რომლისთვისაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მისი ოთხი იდეა: სახეობათა არამუდმივობა, ევოლუციის „დატოტვილობის“ კონცეფცია, რაც გულისხმობს ყველა ცოცხალი ორგანიზმის ერთი უნიკალური ორგანიზმიდან წარმოშობას, ევოლუციის ეტაპობრივობა და ბუნებრივი გადარჩევა- როგორც ევოლუციის მთავარი მექანიზმი.
დარვინის იდეამ XIX სუკუნის აზროვნებაში ღრმა გავლენა იქონია. შესაძლოა ევოლუციის თეორიის ყველაზე რადიკალური მოთხოვნა ბუნებრივი გადარჩევის გზით, არის „ოსტატურად აგებული, ერთმანეთისგან განსხვავებული ფორმები“, რომლებიც ერთმანეთზე კომპლექსურად არიან დამოკიდებულნი და სიცოცხლის უმარტივესი ფორმებიდან მარტივი პრინციპების მეშვეობით განვითარდნენ. ამ მოთხოვნამ შთააგონა დარვინის ყველაზე მგზნებარე მიმდევრები და მოხდა საწინააღმდეგო გუნდის ღრმა პროვოცირება. სტეფან ჯეის გოულდის მიხედვით, ბუნებრივი გადარჩენის რადიკალიზმი ქმნის ძალას უკუაგდოს ყველაზე ღრმა და ყველაზე ტრადიციული კომფორტი დასავლური აზროვნებისა. კერძოდ, ეს კონცეფცია იყო  გამოწვევა, იმ ხანგრძლივი რწმენის მიმართ, რომელიც აღიარებს კეთილგანწყობილ შემომქმედს, ვისი განზრახვებიც აისახება ბუნებრივ წესრიგსა და დიზაინზე და რომლიs რწმენაც ადამიანს ათავსებს გამორჩეულ, აღმატებულ ადგილას.
ფილოსოფოს დენიელ დენეტის სიტყვებით რომ ვთქვათ,  „დარვინის სახიფათო ევოლუციის იდეა“ ბუნებრივი გადარჩევის გზით არის „უნივერსალური მჟავა“, რომლის აკრძალვაც შეუძლებელია ნებისმიერ ჭურჭელსა თუ კონტეინერში, რადგან გამოჟონავს  და გზას გაიკვლევს ფართო შემოგარენში. ამგვარად, ბოლო ათწლეულში ბუნებრივი გადარჩევის კონცეფცია ევოლუციური ბიოლოგიიდან გავრცელდა ვირტუალურად ყველა დისციპლინაში, ევოლუციური გამოთვლები, კვანტური დარვინიზმი, ევოლუციური ეკონომიკა, შემეცნების თეორია, ევოლუციური ფსიქოლოგია, კოსმოლოგიური ბუნებრივი სელექცია. შეუზღუდავ გამოყენებადობას უნივერსალურ დარვინიზმს უწოდებენ
სქოლიო
კატეგორია:ევოლუციური ბიოლოგია კატეგორია:გადარჩევა კატეგორია:ეკოლოგიური პროცესები
სერვერუელა
სერვერუელა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-დაროკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23,491448 კმ². მოსახლეობა — 34 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ქოფეთდაღის ნაკრძალი
ქოფეთდაღის ნაკრძალი (Köpetdag goraghanasy) — ნაკრძალი თურქმენეთში. დაარსდა 1976 წელს. ფართობი 49 800 ჰა, რომელთაგან 46 000 ჰა-ს ტყე იკავებს, ხოლო 3 600 ჰა-ს მდელო. შეიქმნა მთის სტეპებისა და ტყეების ეკოსისტემების შენახვისა და კომპლექსური შესწავლისათვის. დაცული ტერიტორია მოიცავს ცენტრალური ქოფეთდაღის მაღალი და საშუალო მთების სარტყელს. დამახასიათებელია მთიანი რელიეფი. ქედები დანაწევრებულია ღრმა ხეობებითა და ხევებით. ჩრდილო ნაწილი მოქცეულია ციცაბო კლდოვან ფერდობებზე, ხოლო სამხრეთი ნაწილი მოსწორებულია.
ქოფეთდაღის ნაკრძალი შედგება ზღვის დონიდან 700-2800 მ სიმაღლეზე მდებარე ოთხი ცალკეული ნაწილისაგან. კლიმატი მშრალია, კონტინენტური. იმყოფება ყარაყუმიდან და ირანის უდაბნოებიდან წამოსული ცხელი და გვალვიანი ჰაერის ზეგავლენის ქვეშ. სხვადასხვა მონაკვეთებზე ჰაერის საშუალოწლიური ტემპერატურა იცვლება 7-დან 16 °C-მდე. ივლისის საშუალო ტემპერატურაა 29 °C, იანვრისა — 0,5 °C. ნალექების საშუალოწლიური რაოდენობა 230-350 მმ.
ქოფეთდაღის ნაკრძალთან მოქმედებს 2 აღკვეთილი და 2 ბუნების ძეგლი. გვხვდება ძუძუმწოვრების 68 სახეობა, მათ შორის ჯიქი, ურიალი, თაფლიჭამია მაჩვი, აფთარი, ჭრელტყავა და სხვა. ნაკრძალში არის ფრინველთა 280 სახეობა, რომელთაგან აღსანიშნავია: კოლხური ხოხობი, ბატკანძერი, ბარი და სხვა.
XIX საუკუნის ბოლოდან ქოფეთდაღის ფაუნა მნიშვნელოვნად არის გაღარიბებული, შემორჩენილი არ არის ავაზა, ვეფხვი, ქურციკი და კანჯარი. გვხვდება უმაღლესი მცენარეების 960-ზე მეტი სახეობა, მათ შორის თელა, ნეკერჩხალი, ფშატი, კავკასიური აკაკი, ლეღვი, ტყემალი, კუნელი, კოწახური, ვაშლანა, ნუში, ცხენისმუხლა.
გეჯეთის ნამოსახლარი
გეჯეთის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ გეჯეთში. განეკუთვნება ბრინჯაოს ხანას.
ნამოსახლარი ბორცვის ჩრდილოეთი ნაწილი დროთა განმავლობაში განადგურდა მდინარის ეროზიის შედეგად. გადარჩენილ ფართობზე გამოიყო 0,5 მ. სიმძლავრის ორი კულტურული ფენა. აქ აღმოჩენილ კერამიკას ნოსირი III ფენის სინქრონულად მიიჩნევენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ვარლამ რუხაძე
ვარლამ რუხაძე (დ. 5 ნოემბერი, 1874, ქუტირი — დ. 23 ოქტომბერი, 1935) — ქართველი მწერალი და მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ლექსებს ბეჭდავდა „კვალში“, „მოამბეში“, „თანამედროვე აზრში“ და სხვა. აქტიურად მონაწილეობდა სალიტერატურო ცხოვრებაში. 1898-1899 წლებში გამოაქვეყნა პირველი ლექსები, პირველი წიგნი „ლექსები და მოთხრობები“, რომლებიც 1902 წელს აკრძალა ცენზურამ. მისი კრებულებია: „ცისკარი“ (1904წელს), „თაიგული“ (1910წელს), „ზღაპრები და არაკები“ (1916წელს), „ცხოვრების ყვავილები“ (1919წელს), „რჩეული ლექსები“ (1931წელს). წერდა საბავშვო თხზულებებს, ნათარგმნი აქვს ა. პუშკინის პოემები.
დამოუკიდებლობის პერიოდში ეწეოდა აქტიურ შემოქმედებით საქმიანობას. 1919 წლის 12 იანვარს გაზეთ „ერთობამ“ გამოაქვეყნა მისი ლექსი მისალმება (ჯარს და გვარდიას). მონაწილეობდა სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტთა სალიტერატურო წრის თაოსნობით გამართულ ლიტერატურულ დილაში. მუშათა ცენტრალურ კლუბში, საზოგადო მოღვაწის და ქართველი მწერლის იასე რაჭველის ხსოვნის აღსანიშნავ საღამოზე „საღამო სოსიას ღელე“ ლექსი წაიკითხა. მონაწილეობდა მეორე ქართულ კლუბში, სალიტერატურო-საკონცერტო საღამოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1935 ვ
ორთა-ალინაზარლი
ორთა-ალინაზარლი (Orta Əlinəzərli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	1 060  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
ოსპინოს მუნიციპალიტეტი
ოსპინოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში, წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ოსპინო, ფართობი 1675 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ოსპინოს მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 71 026 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 23,4 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პორტუგესის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჭარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ჭარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
არიქლი
არიქლი (Ərikli, Արախիշ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
ადამ ბრემენელი
ადამ ბრემენელი (გერმ. Adam von Bremen — დაახლ. 1050-1081/85 წ.წ.) — შუა საუკუნეების გერმანელი მემატიანე, მთავარეპისკოპოსი, ადალბერტ ბრემენელის დაახლოებული პირი.
წარმოშობით ზედა საქსონიიდან ან აღმოსავლეთ ფრანკონიიდან უნდა ყოფილიყო. განათლება ბამბერგის საეკლესიო სკოლაში მიუღია. 1066-1067 წლებში იყო კანონიკი. 1069 წელს მეთაურობს ბრემენის საკათედრო ტაძართან არსებულ სკოლას. იგი იყო ბრემენელი არქიეპისკოპოსის - ადალბერტ ბრემენელის ნდობით აღჭურვილი პირი. ადამ ბრემენელი ისტორიაში შევიდა როგორც „გერმანული ჩრდილოეთის ტაციტუსი” და პირველი გერმანელი გეოგრაფი. არქიეპისკოპოს ადალბერტის სიკვდილიდან (1072) ცოტა ხნის შემდეგ იგი მუშაობას იწყებს შრომაზე - „ჰამბურგის მონასტრის ეპისკოპოსთა მოღვაწეობანი”. მასალებად იყენებდა მატიანურ ქრონიკებსა და თანამედროვეთა დამოწმებებს, ნაწილობრივ, დანიის მეფის - სვენ ესტრიდსენისას. პირველი ორი წიგნი მოიცავს კარლოს დიდის მიერ საქსონიის დაპყრობის შესახებ ცნობებს, ასევე ჰამბურგ-ბრემენის საარქიეპისკოპოსოს საისტორიო მასალებს (ყველაზე დიდი საეპისკოპოსო იმ დროის ქრისტიანულ სამყაროში), მათ შორის ცნობებს მათ მეთაურთა შესახებ 1043 წლამდე. მესამე წიგნი მიძღვნილია არქიეპისკოპოს ადალბერტის მოღვაწეობისადმი. მეოთხე დამამთავრებელი წიგნი ფრიად საყურადღებოა გეოგრაფიული თვალსაზრისით. წიგნი - „ჩრდილოეთის კუნძულთა აღწერილობანი”, მოგვითხრობს ჩრდილოეთ ევროპისა და ბალტიისპირა ქვეყნებსა და ხალხებზე. განსაკუთრებით საყურადღებოა პირველი ცნობები ნორმანთა „ვინლანდიის კუნძულზე” გადასახლების შესახებ, რომელსაც მკვლევრები გრენლანდიასთან აიგივებენ. ადამის ქრონიკებში დაცულია ცნობები ძველ რუსეთზეც, სადაც ნახსენებია ქალაქი ოსტროგარდი (სავარაუდოდ ნოვგოროდი) და ჰავე (კიევი) - „კონსტანტინეპოლის ტაძრის - საბერძნეთის უდიდებულესი მშვენების” (ე.ი. ქრისტიანული სამყაროს) მეტოქე. ადამ ბრემენელის თხზულებებმა ფართო გავრცელება ჰპოვეს. მისთვის ამ საქმეში სანიმუშო იყო გვიანანტიკური და ადრეშუასაუკუნეთა ავტორების ნაწარმოებები. ადამის სტილზე ყველაზე დიდი გავლენა ისტორიკოსმა სალუსტიუსმა იქონია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი ისტორიკოსები
ლუიჯი ბერლუსკონის თასი
ლუიჯი ბერლუსკონის თასი (Trofeo Luigi Berlusconi, ტროფეო ლუიჯი ბერლუსკონი) - საფეხბურთო გათამაშება, სადაც მონაწილეობას იღებს 2 გუნდი. დაარსდა 1991 წელს. პირველი გათამაშება ჩატარდა 1991 წლის 23 აგვისტოს „სან სიროზე“. ტურნირი დააარსა სილვიო ბერლუსკონიმ, თავისი მამის სახელზე. ეს არის „მილანის“ ამხანაგური ტურნირი სადაც ის ყოველ წელს მასპინძლობს სხვა კლუბებს. თავიდან თასზე მილანს სხვადასხვა გუნდები ხვდებოდნენ, მაგრამ 1995 წლიდან 2012 წლანდე მხოლოდ „მილანი“ და „იუვენტუსი უპირისპირდებოდნენ ერთმანეთს.
გამარჯვებულები
'* დაამარცხა ინტერი, რეალ მადრიდი, ბაიერნი და სან ლორენსო შესაბამისად.
ბომბარდირები
*მოთამაშის ამჟამინდელი ან ბოლო გუნდი
**მოქმედი ფეხბურთელები
ნიკორთი
300px|მინი|[[ნიკორთის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია|ეკლესია ნასოფლარზე.]] ნიკორთი — ნასოფლარი საქართველოში, ხაშურის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ტილიანას აუზში, სოფელ ოსიაურის ჩრდილოეთით.
ნასოფლარი ნიკორთი შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე ტილიანას აუზში, ოსიაურის ჩრდილოეთით მდებარეობს. ვახუშტი და იოანე ბატონიშვილები ამ სოფელს არ იცნობენ, ის არც სხვა ისტორიულ და ეკონომიკური ხასიათის ძეგლებში გვხვდება.
1930 წლის 15 ნოემბრისთვის აქ ცხოვრობდა 21 კომლი, სულ 96 კაცი. მოსახლეობა, ეროვნული შემადგენლობის თვალსაზრისით მთლიანად ქართულია. ნიკორთში სახლობდნენ გვარები: გელაშვილი, გორგაძე, გოგოლაძე, ბუხრიკიძე, კურტანიძე.
XX საუკუნის 40–იან წლებში მოსახლეობა გადაასახლეს ახალციხის მხარეში და სოფელი მოიშალა.
ნასოფლარ ნიკორთის ტერიტორიაზე მდებარეობს ნიკორთის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
პაესის მუნიციპალიტეტი (პორტუგესა)
პაესის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში, წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია აკარიგუა, ფართობი 425 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით პაესის მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 209 007 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 364,74 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პორტუგესის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქალაფალარი
ქალაფალარი (Kalafalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ვნუკოვოს საერთაშორისო აეროპორტი
ვნუკოვოს საერთაშორისო აეროპორტი (Международный аэропорт Внуково) (IATA: VKO, ICAO: UUWW) — საერთაშორისო აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს დედაქალაქ მოსკოვის ცენტრიდან სამხრეთ-დასავლეთით 28 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს Gazpromavia-ს, I-Fly-ს, UTair Aviation-ის, Yakutia Airlines-ისა და Pobeda-ს ჰაბს. 2013 წელს მგზავრების რაოდენობამ 11 175 100 კაცი შეადგინა.
პაპელონის მუნიციპალიტეტი
პაპელონის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში, წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია პაპელონი, ფართობი 2203 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით პაპელონის მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 30 060 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 5,9 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
ელენე ხოშტარია
ელენე ხოშტარია (დ. 18 ნოემბერი, 1979, თბილისი) — ქართველი პოლიტოლოგი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1979 წლის 18 ნოემბერს. დაამთავრა მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტი საერთაშორისო უსაფრთხოების განხრით. 2002 წელს იყო სტაჟიორი ადამიანის უფლებების „მოსკოვის ჰელსინკის გრუპის“ და რუსეთის ფედერაციაში აკრედიტებულ საქართველოს საელჩოში. 2004 წლიდან იგი საერთაშორისო ურთიერთობების კოორდინატორი, საერთაშორისო ურთიერთობათა დეპარტამენტის უფროსი შინაგან საქმეთა სამინისტროში, საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტისა და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის უფროსის მოადგილე.
2004-2006 წლებში იყო სახელმწიფო მინისტრის აპარატის ევროპული და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის დეპარტამენტის უფროსი. 2007-2012 წლებში — სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე ევროპული და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის საკითხებში. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2017 წელს თბილისის მერობის კანდიდატი იყო „ევროპული საქართველოდან“, მიიღო 28 411 ხმა და დაიკავა მეოთხე ადგილი. ამავე პარტიის კანდიდატი 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ვაკის მაჟორიტარულ ოლქში.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ევროპული საქართველო — მოძრაობა თავისუფლებისთვის“. 28 დეკემბერს დატოვა „ევროპული საქართველო“. 2021 წლის 8 მარტს ხოშტარიამ პოლიტიკური მოძრაობა „დროა“ დაააფუძნა.
2022 წლის 15 თებერვალს ელენე ხოშტარიას შეუწყვიტეს სადეპუტატო უფლებამოსილება არასაპატიო მიზეზით სხდომების ნახევარზე მეტის გაცდენის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (Azərbaycan Dövlət Aqrar Universiteti) — საჯარო უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანის ქალაქ განჯაში. უნივერსიტეტში 5000-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს, ხოლო აკადემიური პერსონალის რაოდენობა 560 ადამიანს აღემატება. უნივერსიტეტში 8 სკოლა ფუნქციონირებს. აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სასწავლო ცენტრი არსებობს ყაზახის რაიონშიც, სადაც 500 სტუდენტი სწავლობს.
ისტორია
thumb|left|180px|ასმსუ-ის ექსპერიმენტული ფერმა პირველი უმაღლესი სკოლა, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი, 1919 წლის სექტემბერში დაარსდა, ხოლო მეორე უმაღლესი სკოლა - ბაქოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი - 1920 წლის 16 ნოემბერს. 18 დეკემბერს ინსტიტუტში 5 ფაკულტეტი, მათ შორის სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტიც ჩამოყალიბდა, რასაც სოფლის მეურნეობის სპეციალისტთა მომზადება მოჰყვა. სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტის პირველ დეკანად აგრონომი ნ.ა. ლებედევი დაინიშნა. 1921-1929 წლებში სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტის დეკანი პროფესორი ვლადიმირ პავლოვი სმირნოვ-ლოგინოვი იყო. ინსტიტუტი ფართო სპეციალობის ინჟინრებს ამზადებდა სოფლის მეურნეობის, სამოქალაქო ინჟინერიის, ელექტრომექანიკურ, ეკონომიკისა და ნავთობმოპოვებით სფეროებში.
1929 წლის 15 მაისს აზერბაიჯანის ეროვნული კომისრის გადაწყვეტილებით ბაქოში აზერბაიჯნაის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი დაარსდა, რომელმაც 1931 წელს განჯაში გადაინაცვლა.
thumb|right|180px|უნივერსიტეტის რექტორი იბრაჰიმ ჰასან ოღლუ ჯაფაროვი 1940 წელს ინსტიტუტის იუბილე აღინიშნა, რამაც დიდი გავლენა იქონია სოფლის მეურნეობის წარმოებისა და მეცნიერების შემდგომ განვითარება. სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოთა პრეზიდიუმის ბრძანებით, ინსტიტუტში დასაქმებულთა ჯგუფი მედლებითა და ორდენებით დაჯილდოვდა.
1995 წლის 16 მაისის სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოთა პრეზიდიუმის ბრძანებით აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი სოფლის მეურნეობის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის საპატიო მედლით დაჯილდოვდა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1991 წლის ივნისის ბრძანებით აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტს აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის აკადემია ეწოდა. აკადემიას სახელი მინისტრთა საბჭოს 2009 წლის 4 აპრილის მბრძანებით შეეცვალა და აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტად იწოდა.
შენობა
thumb|left|180px|უნივერსიტეტის ინოვაციური ცენტრი აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შენობა 1897 წელს აიგო და ათათურქის ქუჩაზე, 276 ნომერში მდებარეობს. თავდაპირველად შენობაში ადგილობირივი მმართველობის ორგანო იყო განთავსებული. 1908 წელს შენობა განჯის გუბერნიის გუბერნატორის რეზიდენციად გადააკეთეს. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის არსებობისას, დედაქალაქი განჯა იყო და ეს შენობა კვლავ ფუნქციონირებდა, შენობაში პარლამენტის შეხვედრები იმართებოდა. შენობის მახლობლად ძველი ისტორიულ-არქიტექტურული სტილით ნაგები შენობა მდებარეობს, რომელშიც აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მუზეუმია განთავსებული.
პრეზიდენტის ბრძანების შესაბამისად, საგანმანათლებლო დაწესებულება ქვეყნის უმაღლესი საგანმანათლებლო ინსტიტუტია. 2012 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების მინისტრის საბჭომ უნივერსიტეტს აკრედიტაცია მიანიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:განჯის შენობა-ნაგებობები სოფლის მეურნეობა კატეგორია:მეცნიერება და ტექნოლოგია აზერბაიჯანში კატეგორია:1929 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
არაბთა გაერთიანებული საამიროების ადმინისტრაციული დაყოფა
300px|მინიატიურა|ემირატების მდებარეობა 300px|მინიატიურა|[[აბუ-დაბის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე პატარა საემიროები]] არაბთა გაერთიანებული საამიროები არის ფედერაციული მოწყობის ქვეყანა, რომელიც შედგება 7 საემიროსგან (არაბ. إمارات‎‎ — იმირატი მხ. რ. — إمارة — იმარა). თითოეული ემირატი წარმოადგენს მიკროსახელმწიფოს აბსოლუტური მონარქიით. არაბთა გაერთიანებული საამიროების ადმინისტრაციულ მოწყობაში უმთავრესი მომენტია თავის ტერიტორიაზე მდებარე ნახშირწყალბადის რესურსების განკარგვის უფლება — ფაქტობრივად ნავთობრსსურსების შესაბამისად განისაზღვრება ამა თუ იმ ემირატის გავლენა ქვეყნის საერთო პოლიტიკის განსაზღვრაში. ასე მაგალითად, ემირატებიდან ყველაზე მსხვილ და მდიდარ აბუ-დაბიის ემირატში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი — აბუ-დაბი და ერთდროულად აბუ-დაბის ემირი წარმოადგენს არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრეზიდენტს. დუბაის ემირი წარმოადგენს მთავრობის ხელმძღვანელს.
დონის ნახიჩევანის ალექსანდრე ნეველის ეკლესია
დონის ნახიჩევანის ალექსანდრე ნეველის ეკლესია (Церковь Александра Невского) — ამჟამად დანგრეული მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც მდებარეობდა დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონის ნაწილი). ეკლესია ააგეს 1896 წელს. დაანგრიეს 1937 წელს.
ისტორია
thumb|left|ტოლსტოის მოედანი და ეკლესია დონის ნახიჩევანის ალექსანდრე ნეველის ეკლესია ააგეს 1896 წელს. მშენებლობისათვის ფინანსები გაიღო ვაჭარმა ილია შუშპანოვმა. ეკლესიის მშენებლობა დაამთხვიეს ნევის ბრძოლის 650-ე წლისთავს, რომელშიც ალექსანდრე ნეველმა მოიპოვა გამარჯვება შვედებზე. ეკლესია მდებარეობდა პოლიციის მოედანზე (ამჟამად ტოლსტოის მოედანი), ეკლესიის შესახვევის კუთხეში (ამჟამად ერევნის ქუჩა).
ეკლესიას ჰქონდა სამი გუმბათი და იყო მდიდრულად დეკორირებული. კარიბჭეზე დაშენებული იყო მაღალი ორსართულიანნი სამრეკლო, რომლის სიმაღლეც 28 მეტრზე მეტი იყო. ეკლესია აგებული იყო ნეორენესანსის სულისკვეთებით. ეკლესიის ზომები იყო 45×25 მ. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხი იყო წმინდა ალექსანდრე ნეველის სახელზე, ხოლო მეორე - წმინდა ანას სახელზე.
1900 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა. ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის წინამძღვარი დიდი ხნის განმავლობაში იყო ცნობილი ნახიჩევანელი მღვდელი იოანე დომოვსკი.
1920-იან წლებში ეკლესია გადაეცა ობნოვლენცების მოძრაობას. 1937 წელს ეკლესია დახურეს და დაანგრიეს. ამჟამად მის ადგილზე ექვსსართულიანი საცხოვრებელი სახლი დგას (ტოლსტოის ქუჩა № 9).
1942 წელს გერმანელების მიერ ოკუპაციის პირობებში ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის მრევლმა აღადგინა ღვთისმსახურება. თავდაპირველად ისინი განთავსდნენ 29-ე ხაზის № 6 სახლში. შემდეგ ღვთისმსახურებისთვის გამოიყო ყოფილი საეკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობა, რომელზეც დაადგეს გუმბათი. ქალაქის გათავისუფლებს შემდეგ სახლი გადაეცა თემს არენდით. 1955 წელს სამლოცველო სახლი დაკეტეს, ხოლო საეკლესიო ჭურჭელი გადაიტანეს დონის როსტოვის წმინდა ალექსანდრას ეკლესიის ალექსანდრე ნეველის სახელობის ნავში.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის დაკარგული ეკლესიები კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
არდო ჰანსონი
არდო ჰანსონი (Ardo Hillar Hansson; დ. 15 ივლისი, 1958, ჩიკაგო) — ესტონელი ეკონომისტი.
არდო ჰანსონი არის ესტონეთის ბანკის მმართველი. . ის 1998-2012 წლებში მსოფლიო ბანკში აღმოსავლეთ ევროპის, ბალკანეთის ქვეყნების და ჩინეთის მიმართულებით ეკონომისტად მუშაობდა. 1993-1998 წლებში იყო ესტონეთის ბანკის სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. 1992-1995 წლებში იყო პრემიერ-მინისტრის ეკონომიკური მრჩეველი. 1991-1992 წლებში ესტონეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მრჩეველი. ის ასევე იყო მონეტარული რეფორმის კომიტეტის წევრი.
ის მუშაობდა რამდენიმე უნივერსიტეტთან და აქვს გამოცემული შრომები ეკონომიკის დარგში. ჰანსონი არის ჰარვარდის უნივერსიტეტის დოქტორის ხარისხის მფლობელი.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონელი მეცნიერები კატეგორია:ესტონელი ეკონომისტები
ჟენიპაპუ-დი-მინასი
ჟენიპაპუ-დი-მინასი (Jenipapo de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ღვინა
ღვინა — საქართველოს აღმოსავლეთ ნაწილში, განსაკუთრებით ქ. თბილისის მიდამოებში, მშრალ ფერდობებსა და ბუჩქნარებში, მარტში ან აპრილში ხშირად შეხვდებით ერთ ბოლქვიან მცენარეს, რომელსაც ღვინას უწოდებენ. ასე ყვავილის შეფერილობის გამო ეძახიან. მისი ერთადერთი ყვავილი, რომელიც ღეროზე ზარივითაა დაკიდებული, ღვინისფერია, გარედან მცირეოდენი მტრედისფერიც დაჰკრავს. ყვავილი თუ მოვწყვიტეთ და გადავშალეთ, დავინახავთ, რომ გვირგვინის მსგავსი ყვავილსაფარი 6 ფოთლისგანაა შემდგარი. თითოეული მათგანი ძირთან (შიგნიდან) ჩაზნექილია. ეს ჩაზნექილი ადგილი სანექტრეა, რომელშიც ყვავილი ტკბილ წვენს ( ნექტარს) გამოყოფს.
ღვინას ბოლქვი თეთრი ფერისაა, ორი სქელი ქერქლისგან შედგება. ბოლქვიდან ამოდის 10-30 სმ. სიმაღლის ღერო, რომელზედაც მორიგეობით განლაგებულია 2-5, მეტწილად კი 3 ან 4 ფოთოლი. ღვინას ქვედა ფოთოლი უფრო დიდი ზომისაა, მოყვანილობით ფართო - ლანცეტა ან ოვალური, ზედა ფოთლები უფრო ვიწროა.
მთლიანი მცენარე სანთლისებრი ნაფიფქითაა მოფენილი, ნაფიფქი ადვილად სცილდება. დაყვავილების შემდეგ ღვინას ყვავილის ადგილზე უნვითარდება სამბუდიანი, მობრტყო თესლებით გავსებული ნაყოფი. ღვინა შროშანისებრთა ოჯახს განეკუთვნება, იგი ადვილად მრგვალდება. მასობრივად აყვავებული ღვინა მეტად ლამაზი სანახავია.
დელირიუმი (ლორენ ოლივერის რომანი)
დელირიუმი — ამერიკელი მწერლის, ლორენ ოლივერის დისტოპიური რომანი. იგი დელირიუმის ტრილოგიის პირველი წიგნია. პირველად გამოიცა 2011 წლის 1 იანვარს, გამომცემლობა HarperCollins-ის მიერ. ტრილოგიის მეორე, ანუ დელირიუმის მომდევნო წიგნია პანდემონიუმი.
სიუჟეტი
ტოტალიტარული სახელმწიფო საზოგადოებას ასწავლის, რომ სიყვარული დაავადებაა, სახელწოდებით — ამორ დელირია ნერვოზა, რომელიც საყოველთაოდ მოიხსენიება, როგორც დელირია. დელირიისგან განკურნების პროცედურას უკვე მიაკვლიეს და მისი ჩატარება 18 წლის ასაკიდან ყველა მოქალაქისთვის სავალდებულოა. ლინა წლების განმავლობაში მოუთმენლად ელოდება პროცედურის ჩატარების დღეს, რადგან იგი სახელმწიფოსგან დარწმუნებულია, რომ სიყვარული საშინელი დაავადებაა, რომელიც კაცობრიობას ანადგურებს.
თუმცა, დაგეგმილ პროცედურამდე თითქმის ორი თვით ადრე, ლინას სნეული (ადამიანი, რომელიც განუკურნებელია და ცხოვრობს ტევრში) — ალექსი უყვარდება. ალექსი ტევრში დაიბადა და იგი თავს განკურნებულად ასაღებს იმ მიზნით, რომ იცხოვროს პორტლენდში და იყოს „წინააღმდეგობის“ (სნეულთა ჯგუფი, რომელიც ეწინააღმდეგება განკურნების პროცედურის ჩატარებას და სახელმწიფოს) წევრი. პროცედურის ჩატარების თავიდან ასაცილებლად, რომელიც მისი სიყვარულის უნარს გაანადგურებს, იგი ლინას ტევრში გაქცევას სთავაზობს. ცოტა ხნის შემდეგ, ლინა ალექსს საკუთარი ოჯახის წევრებისა და წარსულის შესახებ უამბობს. როდესაც იგი „გარდაცვლილ“ დედას ახსენებს, რომელიც განსაკუთრებულ საკინძს ატარებდა, ალექსი აცნობებს, რომ ანაბელი (ლინას დედა) ცოცხალია. ამის დასამტკიცებლად, იგი ლინას კრიპტებში (ადგილი, სადაც ის ხალხია დაპატიმრებული, რომელიც წესებს არ ემორჩილებოდნენ) წაიყვანს, მაგრამ, ისინი აღმოაჩენენ, რომ ოთახი, სადაც ანაბელი წლების განმავლობაში იმყოფებოდა, ცარიელია და მის კედელზე წარწერაა ამოტვიფრული — „სიყვარული“, რომლის ბოლო „ი“ ასო გვირაბადაა გადაქცეული. ამ ფაქტით, ისინი ადასტურებენ, რომ ანაბელი ტევრში გაიქცა.
მას შემდეგ, რაც ლინა აღმოაჩენს, რომ მთელი ბავშვობის პერიოდი ტყუილში გაატარა, გაქცევას დააპირებს. ლინას და ალექსს სურთ, რომ დატოვონ პორტლენდი და ტევრში იცხოვრონ, შემდეგ კი — „წინააღმდეგობას“ შეუერთდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ლინა საკუთარი ცხოვრების უკან დატოვებაზე ფიქრისგან გათავისუფლებას ცდილობს, იგი საბოლოოდ იღებს გადაწყვეტილებას — ტევრში გაქცევა დაგეგმილ განკურნების პროცედურამდე, 3 სექტემბრამდე შვიდი დღით ადრე.
შთაგონება
ლორენ ოლივერი ამბობს, რომ დელირიუმის დაწერის შთაგონება სპორტული დარბაზში ეწვია. მან ცოტა ხნით ადრე წაიკითხა გაბრიელ გარსია მარკესის ესსე, სადაც იგი წერდა: ლორენ ოლივერის პირველი წიგნი — ვიდრე დავეცემი სიკვდილის შესახებ იყო და მას სურდა, რომ შემდეგი წიგნი სიყვარულზე დაეწერა.
გაგრძელებები
დელირიუმი ტრილოგიის პირველი წიგნია. ტრილოგიის შემდეგი წიგნებია პანდემონიუმი და რეკვიემი. ტრილოგიის მეორე წიგნი — პანდემონიუმი 2012 წლის 28 თებერვალს, ხოლო მესამე, რეკვიემი — 2013 წლის 5 მარტს გამოიცა.
დელირიუმის ტრილოგიას ახლავს შუალედური წიგნები — ჰანა, ანაბელი, რეივენი და ალექსი, რომლებიც ერთ წიგნშია გაერთიანებული — დელირიუმის ისტორიები.
გამოხმაურება
დელირიუმი New York Times-ის ბესტსელერია. NPR-მ გამოაქვეყნა:
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის რომანები კატეგორია:დისტოპიური რომანები
ვალენტინ ვოდნიკი
ვალენტინ ვოდნიკი (Valentin Vódnik; დ. 3 თებერვალი, 1758, ზგორნია-შიშკა, სლოვენია — გ. 8 იანვარი, 1819, ლიუბლიანა) — სლოვენი პოეტი, ენათმცოდნე, რედაქტორი, ლიტერატურის კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ფრანცისკანელების ორდენის მღვდელი. სლოვენიის ეროვნული აღორძნების მოღვაწე.
სქოლიო
კატეგორია:სლოვენი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1758 კატეგორია:გარდაცვლილი 1819
აარონ სტეინტორპი
ბიოგრაფია
აარონ სტეინტორპი დაიბადა ინგლისში 1968 წელს, მაგრამ მხოლოდ 6 თვის იყო, როდესაც საცხოვრებლად გერმანიაში წაიყვანეს, რადგან მისი მამა ბრიტანეთის არმიის ოფიცერი იყო და გერმანიაში გაიწვიეს. აარონი ვოკალის ცოდნას იქ დაეუფლა, მოზრდილ ასაკში კი სამშობლოში დაბრუნდა და პირველად სწორედ მაშინ გაუჩნდა ჯგუფის შექმნის იდეა. იორკშირში დაბრუნებულმა გაიცნო მეგობრები, რომელთაც უკვე ჰქონდათ ჯგუფის პროექტი და ვოკალისტი სჭირდებოდათ, აარონმა სახელი მოიფიქრა და ასე შეიქმნა ჯგუფი My Dying Bride.
ირანის საპრეზიდენტო არჩევნები (2013)
მე-11 საპრეზიდენტო არჩევნები ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში ჩატარდა 2013 წლის 14 ივნისს. არჩევნების პირველივე რაუნდში გაიმარჯვა ჰასან რუჰანიმ, რომელმაც ხმების 50.71% მიიღო. მეორე ადგილზე გავიდა თეირანის მერი, მოჰამედ ბაგერ გალიბაფი, მან ხმათა 16.55%-ის მოგროვება მოახერხა.
აარონ სტეინტორპი
მუსიკალური სტილი და ტექსტები
აარონი არის ტენორი, ის ბავშვობიდანვე გატაცებული იყო XIX საუკუნის ბრიტანული კულტურით, განსაკუთრებით კი იმ პერიოდის რომანტიზმით. მისი საყვარელი პოეტი გახლდათ პერსი ბიში შელი. სწორედ აარონის იდეა იყო რომანტიზმი ბრუტალურ მუსიკაში შეეტანა, რამაც ჯგუფი განსაკუთრებული გახადა. აარონი ასევე დიდი თაყვანისმცემელია უილიამ შექსპირის, რაც ჯგუფის ცნობილ სიმღერაში ასახა, სახელწოდებით For My Fallen Angel.
ირანის საპრეზიდენტო არჩევნები (2013)
2013 წლის ირანის საპრეზიდენტო არჩევნებში წინასწარი რეგისტრაცია გაიარა 680 კანდიდატმა, მაგრამ კონსტიტუციის გუშაგთა მიერ დამტკიცდა მხოლოდ 9 მათგანი: მოჰამად ბაგერ გალიბაფი, ღოლამ-ალი ჰადამ-ადელი, ალი აქბარ ველაიეთი, საიდ ჯალილი, მოჰსენ რეზაი, ჰასან რუჰანი, მოჰამად ღარაზი და მოჰამედ რეზა არეფი. მოგვიანებით ორმა მათგანმა, ღოლამ-ალი ჰადამ-ადელმა და მოჰამედ რეზა არეფმა მოხსნეს თავიანთი კანდიდატურა.
აარონ სტეინტორპი
მუსიკალური სტილი და ტექსტები
სტეინტორპის თქმით ის არცერთ რელიგიურ მიმდინარეობას არ ეკუთვნის, მაგრამ ხშირად იყენებს ფრაზებს ბიბლიიდან. მუსიკოსის თქმით მას მოსწონს ბიბლია, როგორც ინსპირაციის წყარო, რადგან იქ ბევრი საინტერესო ამბავია მოთხრობილი და ვხვდებით ბევრ საინტერესო პერსონაჟს.
ირანის საპრეზიდენტო არჩევნები (2013)
ირანის მოქმედმა პრეზიდენტმა, მაჰმუდ აჰმადინეჟადმა აღნიშნულ არჩევნებში კენჭს არ იყრიდა, რადგან მას უკვე ეკავა პრეზიდენტის თანამდებობას ორი ვადით.
აარონ სტეინტორპი
სოლო კარიერა
2005 წელს აარონ სტეინტორპმა ჩაწერა დუეტი სარა ჯეზებელ დევასთან სიმღერაზე Original Sin. ის ასევე თანამშრომლობდა დეზ მეტალი ჯგუფებთან Disincarnate და Dominion.
ირანის საპრეზიდენტო არჩევნები (2013)
საკანონმდებლო ცვლილებები
2012 წლის ოქტომბერში საარჩევნო კანონში ცვლილებები შევიდა, რომლის თანახმადაც, პრეზიდენტის თანამდებობის დასაკავებლად კანდიდატი უნდა იყოს 45-75 წლამდე. ასევე, კანდიდატს უნდა გააჩნდეს სულ მცირე მაგისტრის ხარისხი ან მისი ტოლფასი, ტრადიციული ისლამური სკოლის ხარისხი.
კანდიდატი
კანდიდატების ოფიციალური რეგისტრაცია მიმდინარეობდა 2013 წლის 7-11 მაისს.
არჩევნებში კენჭი იყარეს შემდეგმა კანდიდატებმა:
სქოლიო
კატეგორია:ირანის არჩევნები კატეგორია:2013 წლის არჩევნები
სან-ხენარო-დე-ბოკონოიტოს მუნიციპალიტეტი
სან-ხენარო-დე-ბოკონოიტოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში, წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ბოკონოიტო, ფართობი 1031 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სან-ხენარო-დე-ბოკონოიტოს მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 39 312 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 18,3 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პორტუგესის შტატის მუნიციპალიტეტები
დონის სამხედრო-ისტორიული მუზეუმი
დონის სამხედრო-ისტორიული მუზეუმი (Донской военно-исторический музей) — სამხედრო ისტორიის მუზეუმი. მდებარეობს დონის როსტოვში და როსტოვის ოლქის მიასნიკოვის რაიონის ხუტორ ნედვიგოვკაში.
ისტორია
დონის როსტოვის სამხედრო-ისტორიული მუზეუმი დაარსდა 2006 წელს, რათა გააცნოს რუსეთის სტუმრებს ქვეყნის არმიის ისტორია და მისი როლი სახელმწიფოს ცხოვრებაში. მუზეუმში დიდი რაოდენობითაა წარმოდგენილი ცეცხლსასროლი იარაღი, საავტომობილი ტექნიკა, ტანკები და სხვა ექსპონატები, რომლებიც დაკავშირებულია დონის მხარის სამხედრო ისტორიასთან. მუზეუმში მიმდინარეობს პირველი მსოფლიო ომის, მეორე მსოფლიო ომის, მონღოლ-თათართა შემოჭრისა და სხვა პერიოდის მოვლნების რეკონსტრუქცია.
ექსპოზიციაში, რომელიც განთავსებულია დონის როსტოვი მუზეუმის დახურულ სივრცეში, წარმოდგენილია სამხედრო მეთაურების ფოტოები, სამხედრო ფორმები, საყოფაცხოვრებო საგნები, ჯარისკაცის სხვადასხვა დროის სამხედრო ინვენტარისა და ამუნიციის ელემენტები. ექსპონატების რიცხვშია: მუშკეტები, პისტოლეტები, ავტომატები, შაშხანები, ტყვიამფრქვევები, ხიშტები, ხმლები და სამხედრო ტექნიკის სსვადასხვა სახეობის დიდი რაოდენობა.
მუზეუმის ექსპოზიციაში, რომელიც მდებარეობს ღია ცის ქვეშ დონის როსტოვიდან 20 კმ-შუ ხუტორ ნედვიგოვკაში, განთავსებულია მსხვილი სამხედრო ტექნიკა. აქვე აგებულია ანგარი, ძველი სამხედრო ციხესიმაგრის მაკეტი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის მუზეუმები
ირლანდიის ჩემპიონატი სნუკერში პროფესიონალთა შორის
ირლანდიის ჩემპიონატი სნუკერში პროფესიონალთა შორის (Irish Professional Snooker Championship, ზოგჯერ გვხვდება გამარტივებული სახელწოდება Irish Professional) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. სხვადასხვა დროს იმართებოდა ჩრდილოეთ ირლანდიასა და ირლანდიაში. როგორც ამ ტიპის სხვა შეჯიბრებები, ტურნირი ტარდება მხოლოდ ადგილობრივი მოთამაშეების მონაწილეობით — ამ შემთხვევაში, მთელი ირლანდიის მოთამაშეებს შორის.
ისტორია
ირლანდიის პირველი ჩემპიონატი გაიმართა 1947 წელს. იგი მოიგო იმ დროისთვის პრაქტიკულად კუნძულის ერთადერთმა ძლიერმა სნუკერისტმა — ჯეიკი რიმ. ჯეიკი რი თითქმის ყველა ჩემპიონატში იმარჯვებდა 1972 წლის ჩათვლით (გამონაკლისია 1952 წელი, როდესაც იგი ჯეკ ბეიტსთან დამარცხდა). მთელი ამ დროის განმავლობაში ტურნირი ჩელენჯის საფუძველზე თამაშდებოდა — წინა ტურნირის გამარჯვებული ავტომატურად ფინალში ხვდებოდა და შეეძლო მოწინააღმდეგის არჩევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სნუკერის ტურნირების ირლანდიაში
ანტონ სილუანოვი
მინი|ანტონ სილუანოვი ანტონ სილუანოვი (Анто́н Ге́рманович Силуа́нов; დ. 12 აპრილი, 1963, მოსკოვი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი და ეკონომისტი, 2018 წლის 18 მაისიდან რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა მინისტრი 2011 წლის 16 დეკემბრიდან. რუსეთის ფედერაციის უშიშროების საბჭოს წევრი.
ბიოგრაფია
ანტონ სილუანოვი დაიბადა 1963 წლის 12 აპრილს, მოსკოვში. მამამისმა, გერმან სილუანოვი (დ. 25.02.1937) 1961 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო ეკონომიკური ინსტიტუტის „ფინანსთა“ ფაკუტეტი, 1991 წლისთვის იყო რსფსრ-ს ფინანსთა სამინისტროს განყოფილების ხელმძღვანელი, 1996 წელს იყო რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა სამინისტროს კრედიტების და ფულის მომქცევის დეპარტამენტის ხელმძღვანელის მოადგილე, იმავე წელს გავიდა პენსაიზე. მალევე, მოხდა ამ დეპარტამენტის შერწყმა სხვასთან, რომელიც დაკავებული მაკროეკონომიკური საკითხების პოლიტიკით. ასე ჩამოყალიბდა ახალი,მაკროეკონომიკისა და ბანკების დეპარტამენტი, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა უკვე ანტონ სილუანოვი. დედამისი, იანინა სილუანოვა (დ. 20.01.1936), მუშაობდა გამოცემაში „ფინანსები და სტატისტიკა“, შემდეგ იყო რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა სამინისტროს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სარედაქციო-საგამომცემო განყოფილების თანამშრომელი.
ანტონ სილუანოვს ჰყავს ძმა, ვსევოლოდ სილუანოვი (18.02.1976), რომელიც აგრეთვე არის რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა სამინისტროს თანამშრომელი.
1985 წელს ანტონ სილუანოვმა დაამთავრა მოსკოვის ფინანსური ინსტიტუტი სპეციალობით „ფინანსები და კრედიტი“.
1985 წლის აგვისტოდან 1987 წლის მარტამდე იყო რსფსრ-ს ფინანსთა სამინისტროს უფროსი ეკონომისტი.
1987 წლის მარტიდან 1989 წლის მაისამდე გადიოდა სავალდებულო სამხედრო სამსახურს საბჭოთა ჯარში.
1989 წლის მაისიდან 1992 წლის იანვრამდე იყო რსფსრ-ს ფინანსთა სამინისტროს წამყვანი ეკონომისტი, პირველი კატეგორიის ეკონომისტი, ქვეგანყოფილების ხელმძღვანელის მოადგილე, კონსულტანტი.
1992 წლის თებერვალში გახდა რუსეთის ფედერაციის ეკონომიკისა და ფინანსების განყოფილების ხელმძღვანელის მოადგილე.
1992 წლის თებერვლიდან 1997 წლის ოქტომბრამდე იყო რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა სამინისტროს საბიუჯეტო სამართველოს ხელმძღვანელის მოადგილე, შემდეგ კი იგი თავად გახდა განყოფილების ხელმძღვანელი.
2001 წლის 22 მარტიდან არის რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა სამინისტროს კოლეგიის წევრი.
2003 წლის ივლისიდან 2004 წლის მაისამდე იყო რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა მინისტრის მოადგილე.
2014 წლის მაისიდან და 2005 წლის 12 დეკემბრამდე იყო რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა სამინისტროს საბიუჯეტშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტის დირექტორი.
2005 წლის 12 დეკემბრიდან კვლავ გახდა რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა მინისტრის მოადგილე.
2011 წლის 16 დეკემბერს დაინიშნა რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა მინისტრად და გახდა რუსეთის ფედერაციის უშიშროების საბჭოს წევრი.
2015 წლის იანვარს რუსეთის ფედერაციის მთავრობიდან წამოაყენეს რუსეთის სბერბანკის სამეთვალყურეო საბჭოს წევრის თანამდებობაზე.
2016 წლის თებერვალში გახდა „ერთიანი რუსეთის“ უმაღლესი საბჭოს წევრი.
2017 წლის აპრილში დაინიშნა ВТБ-ბანკის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარედ.
2018 წლის 18 მაისს, რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის, ვლადიმერ პუტინის ბრძანებით, ფინანსთა მინისტრობასთან ერთად დაინიშნა რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ.
ოჯახი
დაქორწინებულია, მაგრამ 2016 წელს ინფორმაცია სილუანოვის მეუღლეზე გაქრა მისი ქონებრივი დეკლარაციიდან.
შვილი, გლები (დ. 1999) არის რუსეთის მთავრობასთან არსებული ფინანსური უნივერსიტეტის სტუდენტი, ახალგაზრდა პოლიტიკოსთა სკოლის დამთავრებული, ბაიკერი.
გატაცებები
ანტონ სილუანოვს უყვარს მოტოციკლით სიარული და წყალქვეშა ნადირობა, ფლობს გერმანულ ენას.
თავადვე აღიარა, რომ საიდუმლოდ არის დარეგისტრირებული სოციალურ ქსელებში, მაგრამ, ფსევდონიმის ქვეშ: „თავად თითქმის არ ვწერ, მეგობრებიც მინიმალურად მყავს - ათ კაცზე მეტი არა. სოციალურ ქსელებში მაინტერესებს მოვლენების განხილვა, მომხმარებელთა კომენტარები“.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1963
ერიკ გარსია
ერიკ გარსია მარტრეტი (დ. 9 იანვარი, 2001) — ესპანელი ფეხბურთელი, პოზიციით – ცენტრალური მცველი, კატალონიური „ბარსელონასა“ და ესპანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. 2017–2021 წლებში იცავდა „მანჩესტერ სიტის“ ღირსებას.
ტიტულები
მანჩესტერ სიტი:(4)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ფრეგატი (კუნძული)
ფლორა და ფაუნა
ფრეგატის კუნძულზე მცენარეულობა წარმოდგენილია Calophyllum inophyllum-ის სახეობით, კეშუს კაკლით და ინდური ნუშის ხით. ცხოველთა შორის გვხვდება ენდემური სეიშელის შამა-შაშვი (Copsychus sechellarum), გიგანტური კუ (Megalochelys gigantea) და შავტანიანი ხოჭო.
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
აბუ იაკუბი
აბუ იაკუბი (أبو يعقوب يوسف Abū Ya‘qūb Yūsuf; 1135 – 14 ოქტომბერი 1184) — XII საუკუნეში ესპანეთში ალმოჰადების დინასტიის მეორე არაბი ემირი. 1171 წელს იგი შეიჭრა ესპანეთის სიღრმეში, დაიპყრო ანდალუსია და სევილია დედაქალაქად გამოაცხადა. მისი ბრძანებით აშენდა წყალგაყვანილობა, დიდი მეჩეთი და ხიდი მდინარე გვადალკივირზე. მეჩეთს ჩვენამდე არ მოუღწევია, მის ადგილას დღეს სევილიის საკათედრო ტაძარი დგას. არაბთა გადმოცემით, მეჩეთი თეთრი ყოფილა, ჩვიდმეტნეფიანი, მდიდრული, გრანდიოზული ნაგებობა ისრისებური ფორმის თაღებით, ზომით 150X100 მ-ზე. ესპანელთაგან სევილიის აღების შემდეგ ხანგრძლივი დროის განმავლობაში მეჩეთი ხელუხლებელი რჩებოდა, მასში მხოლოდ კაპელა ჩაუშენებიათ (კორდოვის მეჩეთის მსგავსად). დანგრეული აბუ იაკუბის მეჩეთის ადგილას მხოლოდ XV საუკუნის დასაწყისში დაიწყეს ქრისტიანული ტაძრის აგება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1135 კატეგორია:გარდაცვლილი 1184 კატეგორია:მაროკოს სულთნები
განჯლარი
განჯლარი (Gənclər) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. ის ჰაჯიჰუსეინლის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის. . მოსახლეობის რაოდენობა — 328 კაცი. სოფელი 1965 წელს სამურ-დავაჩის (Samur-Dəvəçi) არხის მე-2 დასახლების მახლობლად აშენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
საბჭოთა საქართველოს ლიდერთა სია
საბჭოთა საქართველოს ლიდერთა სია, საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ხელმძღვანელობა — სახელმწიფო მმართველობის ორგანოები, რომლებსაც ხელმძღვენელობდნენ სახელმწიფო და პარტიული ფიგურები და რომლებიც ახორციელებდნენ კონტროლს საბჭოთა რესპუბლიკის ტერიტორიაზე.
საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის (საქართველოს სსრ, სსსრ) უმაღლეს ხელმძღვანელობას, 1921 წელს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების მომენტიდან 1990 წლის ოქტომბრის პირველ მრავალპარტიულ არჩევნებამდე, ახორციელებდა რესპუბლიკის მთავრობა და საქართველოს კომუნისტური პარტია სკკპ-ის შემადგენლობაში. საქართველოს კომპარტიის უმაღლესი ორგანო იყო ცენტრალური კომიტეტი (ცკ), და საქართველოს ცკ კპ-ის პირველი მდივანი იყო რესპუბლიკის ფაქტიური ხელმძღვანელი 1921–1990 წლებში.
საქართველოს სსრ უმაღლეს საკანონმდებლო ორგანო 1921–1938 წლებში იყო საბჭოთა ყრილობა, ხოლო 1938–1992 წლებში — ერთპარტიული უმაღლესი საბჭო, რომელი დეპუტატები (გარდა 1990 წლის არჩევნებისა), საქართველოს კომპარტიის ხელმძღვანელობის მიერ აუცილებელი ნებართვის შემდეგ, ირჩეოდნენ უალტერნატივო საფუძველზე 4 წლის განმავლობაში (1979 წლიდან – 5 წლით). უმაღლესი საბჭო არ იყო მუდმივმოქმედი ორგანო, მისი დეპუტატები იკრიბებოდნენ რამდენიმედღიან სესიებზე 2–3-ჯერ წელიწადში. ყოველდღიური ადმინისტრაციული მუშაობის ჩასატარებლად, უმაღლესი საბჭო ირჩევდა მუდმივმოქმედ პრეზიდიუმს, ნომინალურად რესპუბლიკის კოლექტიური მეთაურის ფუნქციის შემსრულებელს.
1989 წლის ნოემბერში კომპარტიის ცკ-ის პირველი მდივანი ასევე არჩეულ იქნა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარედ, პარტიის სტრუქტურებიდან საპარლამენტო სტრუქტურებში ხელმძღვანელობის შეუფერხებლად გადასვლის პირობების შექმნის მიზნით. თუმცა მრავალპარტიულ საპარლამენტო არჩევნებზე 1990 წლის ოქტომბერში გამარჯვება მოიპოვა ოპოზიციურმა ბლოკმა მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველო, რომლის შემდეგ კომპარტიის ძალაუფლება საქართველოში დასრულდა. 1990 წლის 14 აპრილს საქართველოს სსრ-ს ეწოდა საქართველოს რესპუბლიკა, 1991 წლის 9 აპრილს უმაღლესმა საბჭომ მიიღო აქტი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის შესახებ. 1991 წლის დეკემბერში, სსრკ-ს დაშლის შესახებ ხელშეკრულების ხელმოწერით, საქართველო, აღიარებულ იქნა როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის პოლიტიკოსები
სან-რაფაელ-დე-ონოტოს მუნიციპალიტეტი
სან-რაფაელ-დე-ონოტოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში. წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია სან-რაფაელ-დე-ონოტო, ფართობი 187 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სან-რაფაელ-დე-ონოტოს მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 50 507 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 77,42 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
ჟოზე-გონსალვის-დი-მინასი
ჟოზე-გონსალვის-დი-მინასი (José Gonçalves de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.94 კმ²-ზე. ფართობი 381 332 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბინარული ნაერთი
ბინარული ნაერთი — ნაერთი, რომელიც შეიცავს ორ სხვადასხვა ქიმიურ ელემენტს. არაორგანული ბინარული ნაერთები არის ოქსიდები, მაგალითად, აზოტის ოქსიდები. ბინარული ნაერთები გავრცელებულია ორგანული ქიმიაშიც. ასეთ ფუნქციონალურ ჯგუფებს წარმოადგენენ ალკანები, ალკენები, ალკინები, არენები, ციკლოალკანები და ალკადიენები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქიმიური შენაერთები
ქილსაბუგოვი
ქილსაბუგოვი (Kilsəbuqov) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
მამედ იუსუფ ჯაფაროვი
მამედ ისუსუფ ჯაფაროვი (დ. 14 მარტი, 1885, ბაქო – გ. 15 მაისი, 1938, ბაქო) — აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი და დიპლომატი. აზერბაიჯანის ელჩი საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული ვაჭრობისა და საგარეო საქმეთა მინისტრი. პარტია მუსავატის წევრი. საშუალო განათლება ბაქოში მიიღო. 1912 წელს წარჩინებით დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. სტუდენტობის პერიოდში მოსკოვში ჩამოაყალიბა აზერბაიჯანული დიასპორის გაერთიანება. 1912 წელს რუსეთის მეოთხე დუმის არჩევნებზე, აირჩიეს ბაქოს, განჯისა და ერევნის გუბერნიის მუსლიმთა მიერ, დუმაში შევიდა კადეტთა ფრაქციაში. დუმის ტრიბუნიდან აკრიტიკებდა აზერბაიჯანის წინააღმდეგ მიმართულ ცარისტულ პოლიტიკას.
1917 წლის 15 ნოემბერს ჯაფაროვი შევიდა ქართველ სოციალ-დემოკრატ ევგენი გეგეჭკორის მეთაურობით შექმნილ ამიერკავკასიის კომისარიატში, იკავებდა მრეწველობისა და ვაჭრობის კომისრის პოსტს. შედიოდა აზერბაიჯანის ეროვნული საბჭოს შემადგენლობაში. 1918 წლის 28 მაისს ხელი მოაწერა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დეკლარაციას. ფათალი ხან ხოისკის მეთაურობით შექმნილ აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პირველ მთავრობაში 20 დღით იკავებდა მრეწველობისა და ვაჭრობის მინისტრის პოსტს. მამედ იუსუფ ჯაფაროვი 1918 წლის ზაფხულში საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სრულუფლებიან წარმომადგენლად დაინიშნა. მონაწილეობა მიიღო 1918 წლის სექტემბერში თბილისში გამართულ ამიერკავკასიის სამ რესპუბლიკას შორის ამიერკავკასიის ბონების გამოყენების შესახებ მოლაპარაკებებში. 1918 წლის ნოემბერში თბილისში გაიმართა ამიერკავკასიის რესპუბლიკათა კონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო, როგორც აზერბაიჯანის რესპუბლიკის წარმომადგენელმა. 1919 წლის დასაწყისში დატოვა საქართველოში ელჩის თანამდებობა, მის ნაცვლად აზერბაიჯანის ელჩად დაინიშნა ვექილოვი. 1919 წლის მარტში მ. ჯაფაროვი დაინიშნა აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრად. 1920 წლის თებერვლ-აპრილში ასრულებდა აზერბაიჯანის ეროვნული ასამბლეის თავმჯდომრის მოვალეობას (ალიმანდარ თოფჩიბაშევის არყოფნის გამო). საბჭოთა რუსეთის XI წითელი არმიის მიერ აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ, როგორც აზერბაიჯანის მთავრობის წარმომადგენელმა, ხელი მოაწერა ბოლშევიკებთან დადებულ სამშვიდობო შეთანხმებას.
საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ შეწყვიტა პოლიტიკური საქმიანობა. შემდგომში ცხოვრობდა და მუშაობდა ბაქოში. საბჭოთა დიდი ტერორის პერიოდში დააპატიმრეს და დახვრიტეს, წარსულში ნაციონალისტური საქმიანობის გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის IV მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები
სანტა-როსალიას მუნიციპალიტეტი
სანტა-როსალიას მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში, წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ელ-პლაიონი, ფართობი 1029 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სანტა-როსალიას მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 39 000 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 14,7 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პორტუგესის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტუშინოს აეროდრომი
ტუშინოს აეროდრომი (Тушинский аэродром) (IATA: არა, ICAO: UUUS) — ყოფილი აეროდრომი რუსეთში. მდებარეობს დედაქალაქ მოსკოვიდან ჩრდილო-დასავლეთით 14 კმ-ში. აეროდრომი ამჟამად სავარჯიშოდ გამოიყენება.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის აეროდრომები
ონლაინგოგო
„ონლაინგოგო“ (Girl Online) — ინგლისელი მწერლის, ზოი საგის სადებიუტო რომანი, ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერი მოზარდთა კატეგორიაში. გამოვიდა 2014 წლის ნოემბერს. იმავე წელს იყო ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი წიგნი. 2015 წლის მონაცემით გაყიდულია მისი 343 562 ეგზემპლარი.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის რომანები კატეგორია:Penguin Books-ის წიგნები
ნიუ-იორკის მე-20 საარჩევნო ოლქის სპეციალური არჩევნები (2009)
ნიუ-იორკის მეოცე საარჩევნო ოლქი ისტორიულად საკმაოდ კონსერვატიული იყო და ამიტომაც, თავდაპირველად, გამოკითხვებში ტედისკო ლიდერობდა, თუმცა უკვე 2009 წლის თებერვლისთვის ექსპერტები ორივე კანდიდატის გამარჯვების შესაძლებლობას თანაბრად მიიჩნევდნენ. რესპუბლიკურ პარტიაში მიიჩნევდნენ, რომ ეს არჩევნები იყო რეფერენდუმი პრეზიდენტ ობამას ეკონომიკურ პოლიტიკასთან დაკავშირებით და ამიტომაც, ტედისკოს კამპანიას დაახმარეს საკმაოდ დიდი თანხა და არაერთი ცნობილი სახე, მათ შორის წარმომადგენელთა პალატის ყოფილი სპიკერი და 1994 წლის „რესპუბლიკური რევოლუციის“ შემოქმედი ნიუტ გინგრიჩი, წარმომადგენელთა პალატის უმცირესობის ლიდერი და მომავალი სპიკერი ჯონ ბეინერი და ნიუ-იორკის ყოფილი გუბერნატორი ჯორჯ პატაკი. დემოკრატებმა, თავის მხრივ, მერფის მხარდასაჭერად კირსტენ ჯილიბრენდი, ვიცე-პრეზიდენტი ჯო ბაიდენი და პრეზიდენტი ბარაკ ობამა გამოიყვანეს ასპარეზზე.