cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუტოსის ბრძოლა
ლუტოსის ბრძოლა — გაიმართა 794 წელს ასტურიის სამეფოს ძალებსა და კორდოვის საამიროს ძალებს შორის. ასტურიის ძალებს მეთაურობდა მეფე ალფონსო II, ხოლო საამიროს ძალებს ძმები აბდ ალ-მალიქ იბნ აბდ ალ-ვალიდ იბნ მუღაითი და აბდ ალ-ქარიმ იბნ აბდ ალ-ვალიდ იბნ მუღაითი.
აბდ ალ-ქარიმმა იერიში მიიტანა ალავაზე, ხოლო მისმა ძმამ აბდ ალ-მალიქმა, ასტურიის სამეფოს ცენტრში, ოვიედოზე. მათ გაანადგურეს ქვეყნის დიდი ნაწილი, მათ შორის ფრუელა I სასტიკის მიერ აგებული ეკლესია. უკან დაბრუნებისას მათ კამინო-რეალ-დელ-პუერტე-დე-ლა-მესას ხეობაში დახვდათ ასტურიის ძალები თვით მეფე ალფონსო II-ის მეთაურობით. ასტურიის ჯარი ჩაუსაფრდა მუსულმანთა ჯარს და ლუტოსის მახლობლად გამართული ბრძოლა დასრულდა ასტურიელების გამარჯვებით. მუსლიმთა არმიის უდიდესი ნაწილი განადგურდა. აბდ ალ-მალიქ იბნ აბდ ალ-ვალიდ იბნ მუღაითი დაიღუპა ბრძოლის ველზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეკონკისტის ბრძოლები კატეგორია:VIII საუკუნის ბრძოლები
ლაიოშ II
ლაიოშ II, ლუდოვიკ II (Lajos, Ludvík Jagellonský; დ. 1506 — გ. 1526) — უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიის მეფე 1516-1526 წლებში.
ლაიოშ II დაიბადა 1506 წლის 1 ივლისს, უნგრეთში. უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიის მეფის, ვლადისლაუს II-ისა და ანა ფოიქს-კანდალის ოჯახში.
1516 წელს უნგრეთში დატრიალდა ტრაგედია: გარდაიცვალა ვლადისლაუს მეორე და პატარა პრინც ლაიოშს ტახტზე ასვლა 10 წლის ასაკში მოუხდა, მაშინ, როცა ჯერ კიდევ ბავშვი იყო. მისი კორონაცია მოხდა 1509 წლის 11 მარტს, ჩეხეთის დედაქალაქ პრაღაში, როცა ის 13 წლის იყო.
მოჰაჩის ბრძოლა
1526 წელს, ოსმალეთის იმპერიის სულთანი სულეიმან I 100 000 ჯარისკაცთან ერთად უნგრეთის ასაღებად გაემართა. 20 წლის გამოუცდელ ლაიოშს, მხოლოდ 25 000 მეომარი ჰყავდა. არაერთხელ ეცადნენ მის დარწმუნებას, რომ სულთანს დანებებოდა, მაგრამ მან არავის დაუჯერა და ოსმალებთან გაშლილ ველზე ბრძოლა არჩია. 29 აგვისტოს, გაშლილ ველზე, ერთმანეთის პირისპირ დადგა 25 000 ჯარისკაცი 100 000-ის წინააღმდეგ. ლაიოში თავის ჯარისკაცებთან ერთად გააფთრებით იბრძოდა. სწორედ ამიტომ გაება ოსმალების დაგებულ მახეში და იწვნია გამანადგურებელი მარცხი. თავადაც ამ ბრძოლაში გარდაიცვალა.
ოსმალთა მიერ დაპყრობილ ტერიტორიაზე შეიქმნა ოსმალეთის უნგრეთი და მისი მეფე გახდა ჰაბსბურგების დინასტიის წარმომადგენელი ფერდინანდ I.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგრეთის მეფეები კატეგორია:ხორვატიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1506 კატეგორია:გარდაცვლილი 1526 კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აგვისტო კატეგორია:იაგელონები კატეგორია:ჩეხეთის მეფეები
ვაცლავ დობრუსკი
ვაცლავ დობრუსკი (დ. 11 აგვისტო, 1858, გერმანუვ-მესტეცი, ავსტრიის იმპერია — გ. 24 დეკემბერი, 1916, პრაღა, ავსტრია-უნგრეთი) — ჩეხი არქეოლოგი, ეპიგრაფი და ნუმიზმატი. ბულგარეთის არქეოლოგიის ეროვნული მუზეუმის პირველი დირექტორი 1893-1910 წლებში. მოღვაწეობის უმეტესი წლები გაატარა ბულგარეთში.
ვაცლავ დობრუსკი დაიბარა აღმოსავლეთ ბოჰემიის პატარა ქალაქ გერამნუვ-მესტეცში. დაამთავრა კარლის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1880 წელს საცხოვრებლად გადავიდა ბულგარეთის ქალაქ პლოვდივში, სადაც ლათინური ენის მასწავლებლად მუშაობდა სკოლაში. 1885 წელს გადავიდა სოფიაში. 1886-1893 წლებში ვაჟთა სკოლაში ასწავლიდა ლათინურს, ხოლო 1890-1910 წლებში კითხულობდა ლექციებს ანტიკური არქეოლოგიის შესახებ დღევანდელ სოფიის უნივერსიტეტში. 1893 წელს დაინიშნა ახლად დაარსებული არქეოლოგიის ეროვნული მუზეუმის დირექტორად, სადაც 1910 წლამდე მუშაობდა. 1911 წელს ვაცლავ ვაცლავ დობრუსკი დაბრუნდა პრაღაში, სადაც 1912-1914 წლებში ბერძნულ და ლათინურ ნუმიზმატიკას ასწავლიდა კარლის უნივერსიტეტში.
გარდაიცვალა 1916 წლის 24 დეკემბერს პრაღაში.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხი არქეოლოგები კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1916
დავით ბოლქვაძე
დავით ბოლქვაძე (დ. 5 ივნისი 1980, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, მარტვილის „მერანის“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ამერის ფეხბურთელები კატეგორია:ზაქათალის სიმურგის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის ფეხბურთელები კატეგორია:საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი დავით
ჰაქან ჩალჰანოღლუ
ჰაქან ჩალჰანოღლუ (Hakan Çalhanoğlu; დ. 8 თებერვალი, 1994) — გერმანიაში დაბადებული თურქი ფეხბურთელი. თამაშობს იტალიურ კლუბ „ინტერ მილანში“. ცნობილია საჯარიმო დარტყმების კარგი შესრულებით.
კარიერა დაიწყო „კარლსრუეში“ 2010 წელს. 2013 წელს გადავიდა „ჰამბურგში“, სადაც მხოლოდ ერთი წელი დაჰყო. 2014 წელს 14.5 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეუერთდა გერმანულ კლუბ „ბაიერს“. 2017 წელს 20 მილიონად შეისყიდა „მილანმა“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:თურქი ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:კარლსრუეს ფეხბურთელები კატეგორია:ჰამბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბაიერ 04 ლევერკუზენის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:მეორე ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ისტრანჯა
ისტრანჯა, სტრანჯა (Странджа, Yıldız Dağları, Istranca Dağları) — მთის მასივი ბალკანეთის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში. განფენილია ბულგარეთისა და თურქეთის ტერიტორიებზე. მდებარეობს ისტორიულ-გეოგრაფიული ოლქის თრაკიის აღმოსავლეთ ნაწილში. სიგრძე 125 კმ, სიგანე 65 კმ. მასივის საერთო ფართობია დაახლოებით 10 ათ. კმ². სიმაღლე 1031 მ-მდე (მთა მახია). უმეტესწილად აგებულია კრისტალური ფიქლებითა და გრანიტებით; აღმოსავლეთით — კირქვებით. ჩრდილო-აღმოსავლეთი კალთა დაფარულია მუხნარ-წიფლნარითა და ბუჩქოვანი ქვეტყით, სამხრეთ-დასავლეთი მარადმწვანე ბუჩქნარით. მასივის ფარგლებშია ბულგარეთის უდიდესი ეროვნული პარკი — ისტრანჯის ეროვნული პარკი.
პანკორბოს ბრძოლა (816)
პანკორბოს ბრძოლა — გაიმართა 816 წელს, კორდოვის საამიროს ძალებსა და ფრანკთა სახელმწიფოს შორის. კორდოველებს ხელმძღვანელობდა აბდ ალ-ქარიმ იბნ აბდ ალ-ვაჰიდი, ხოლო ფანკებს ბალასკ ალ-იალასქი. ბრძოლა გაიმართა მუსლიმანების მიერ უღელტეხილის გადალახვის დროს პანკორბოსთან. ბრძოლა დასრულდა კორდოვის საამიროს გამარჯვებით, რამაც გამოიწვია ბასკების აჯანყება, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ინიიგო არისტა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რეკონკისტის ბრძოლები კატეგორია:IX საუკუნის ბრძოლები
ხუსტი
ხუსტი (Хуст) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ზაკარპატიის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 31812 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ზაკარპატიის ოლქის ქალაქები
ჯეტსუნ პემა
ჯეტსუნ პემა (རྗེ་བཙུན་པདྨ་; დ. 4 ივნისი, 1990, თიმფუ, ბჰუტანი) — ბჰუტანის დედოფალ კონსორტი 2011 წლიდან დღემდე, როგორც მეფე ჯიგმე ხესარ ნამგიელ ვანგჩუკის მეუღლე და მისი მემკვიდრის დედა.
ადრეული წლები
ჯეტსუნ პემა დაიბადა 1990 წლის 4 ივნისს თიმფუში, ჯიგმე დორჯი ვანგჩუკის სახელობის ეროვნულ საავადმყოფოში. იგი არის დჰონდუპ გიალტშენისა და მისი მეუღლის, სონამ ჩოკის ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ დედამისის საგვარეულო უძველესი ბჰუტანური არისტოკრატიული დინასტიაა, რის გამოც ჯეტსუნი თავიდანვე მაღალ წრეში ტრიალებდა. ჯეტსუნის დედის ორი მამიდა — პჰუნტშო ჩოდენი და პემა დეჩენი ბჰუტანის დედოფლები იყვნენ.
ჯეტსუნი მისი მშობლების ხუთი შვილიდან მეორე შვილი და პირველი ქალიშვილია. მას ორი და და ორი ძმა ჰყავს.
ჯეტსუნმა განათლება ბჰუტანის საშუალო სკოლაში მიიღო, რის შემდეგაც 1999-2000 წლებში სამონასტრო ცხოვრებას ეწეოდა დასავლეთ ინდოეთის მთიანეთში. 2001-2005 წლებში მან განათლება კვლავ განაგრძო ჯერ ინდოეთის ქალაქ სოლანში, შემდეგ კი 2006 წელს კი პრადეშის უნივერსიტეტში გადავიდა. ინდოეთში მან შეისწავლა ინგლისური, ისტორია, გეოგრაფია, ეკონომიკა და ფერწერა. 2008 წელს მან საბოლოოდ დაასრულა საშუალო განათლების მიღება და ლონდონის რეგენტის კოლეჯში ჩააბარა. რეგენტის კოლეჯი მან საერთაშორისო ურთიერთობების განხრით დაასრულა, თუმცა აგრეთვე შეისწავლიდა ფსიქოლოგიასა და ხელოვნების ისტორიას, როგორც დამატებით საგნებს.
სამეფო ქორწინება
2011 წლის 20 მაისს, ბჰუტანის პარლამენტის მეჩვიდმეტე სესიის დროს, მეფემ თავისი ნიშნობის შესახებ გამოაცხადა. მან თავისი რჩეულის ვინაობაც დაასახელა და ეს ჯეტსუნი იყო, რომელსაც იგი ლონდონში სწავლისას შეხვდა.
2011 წლის 13 ოქტომბერს წყვილი პუნახა ძონგში დაქორწინდა. აქვე შედგა ჯეტსუნის ბჰუტანის დედოფლად კორონაცია. ეს მოვლენები პარალელურად შუქდებოდა თიმფუსა და პაროში. ცერემონიისას მეფემ დედოფლის გვრიგვინი თავისი ხელით დაადგა და გამოაცხადა „ბუტანის სამეფოს დედოფლად“.
ქორწილი ტრადიციულ სტილში შედგა. ხალხში დიდი აჟიოტაჟი გამოიწვია მეფის განცხადებამ, რომ იგი სხვა ქალზე აღარ დაქორწინდებოდა. ტრადიციულად, ბჰუტანის მონარქებს ერთდროულად რამდენიმე ცოლი ჰყავდათ ხოლმე. აღსანიშნავია, რომ მათი ქორწილისათვის ნიდერლანდებიდან ჩამოიტანეს ტიტების დიდი პარტია და ტიტების ერთ-ერთ სახეობას მის პატივსაცემად „ბჰუტანის დედოფალი“ უწოდეს.
დედოფალი
ქორწინების შემდეგ ჯეტსუნი მეფეს ყოველთვის თან ახლავს ოფიციალური ვიზიტებისას. ამის გამო იგი ქმართან ერთად ეწვია იაპონიას, დიდ ბრიტანეთს, სინგაპურსა და ინდოეთს.
აღსანიშნავია, რომ ჯეტსუნი მეფეს ოფიციალურ ვიზიტებზე ქორწინებამდეც დაჰყვებოდა, ქორწილის შემდეგ კი ეს მისი, როგორც დედოფლის უმთავრეს მოვალეობად იქცა. ისინი უცხოელი ელჩებისა და მინისტრების გარდა, ხშირად ხვდებიან ადგილობრივ მოსახლეობას, სკოლის მოსწავლეებს, სტუდენტებსა და სამხედროებს.
დედოფალი ჯეტსუნი არის ბჰუტანის ბუნების დაცვის სამეფო ორგანიზაციის მეთაური. იგი ასევე იყო ბჰუტანის ოფიციალური ელჩი UNEP-ში. იგი აქტიურად მუშაობს ბავშვთა უფლებების დაცვის საკითხზე. 2016 წლიდან იგი არის ბჰუტანის წითელი ჯვრის პრეზიდენტი.
გარდა პოლიტიკისა და არასამთავრობო ორგანიზაციებისა, დედოფალს აინტერესებს ხელოვნება, მხატვრობა და კალათბურთი. აღსანიშნავია, რომ სკოლაში სწავლისას იგი გოგონათა სასკოლო საკალათბურთო გუნდში თამაშობდა. ასევე აქტიურადაა ჩაბმული ცეკვის შესწავლით. დედოფალი გარდა ადგილობრივი ძონგხას ენისა, კარგად ფლობს ინგლისურსა და ჰინდის.
2016 წლის 5 თებერვალს დედოფალმა ჯეტსუნმა თავისი პირველი და უკანასკნელი ვაჟი, ჯიგმე ნამგიელ ვანგჩუკი გააჩინა, რომელიც ბჰუტანის ტახტის მემკვიდრეა. აღსანიშნავია, რომ პატარა პრინც სახელი მხოლოდ 2016 წლის 16 აპრილს დაარქვეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 4 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ბჰუტანელები კატეგორია:სამეფო ოჯახის ქალები
თამაზ მელიავა
თამაზ გიორგის ძე მელიავა (დ. 23 დეკემბერი, 1929, თბილისი — გ. 27 აგვისტო, 1972, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967).
ბიოგრაფია
შემოქმედებითი მოღვაწეობა დაიწყო ა. დოვჟენკოს სახელობის კიევის კინოსტუდიაში. აქ დადგა პირველი ფილმი „უბრალო ნივთი“. 1959 წელს „მოსფილმში“ გადაიღო სრულმეტრაჟიანი ფილმები „ლეონ კუტიურე“ და „წყნარი ნავსადგომი“, რომლებითაც მიიპყრო მაყურებელთა ყურადრება. მალე ახალგაზრდა რეჟისორი სამშობლოში დაბრუნდა და აქ გამოავლინა თავისი დიდი შესაძლელობანი 1963 წელს ელდარ შენგელაიასთან ერთად გადაიღო ფილმი „თეთრი ქარავანი“, რომელმაც საყოველთაო მოწონება დაიმსახურა ჩვენშიც და უცხოეთშიც. ამ ფილმისათვის დამდგმელ რეჟისორებს 1967 წელს საქართველოს კომკავშირის პრემიის ლაურეატობა მიენიჭათ. ასევე წარმატებით მოიარა ქვეყნის ეკრანები მისმა სრულმეტრაჟიანმა ფილმა „ლონდრემ“.
ჭეშმარიტად დიდ შემოქმედებით გამოცდად იქცა თ. მელიავასათვის კონსტანტინე გამსახურდიას რომანის „მთვარის მოტაცების“ მიხედვით ორსერიიანი კინოსურათის შექმნა. ნიჭიერმა ხელოვანმა შესანიშნავად გაართვა თავი რთულ ამოცანას და დაგვიტოვა მშვენიერი კინემატოგრაფიული ნაწარმოები. მას ეკუთვნის კინოსცენარები მხატვრული ფილმებისათვის „გლადიატორი“, „სამკაული სატრფოსათვის“ და სხვა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით დასაფლავებულია მისი მეუღლე — მანანა ვასილის ასული ანთიძე (დ. 23 აგვისტო, 1933, ჭიათურა — გ. 19 თებერვალი, 1994, თბილისი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 23  დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ვლაჰო ბუკოვაცი
ვლაჰო ბუკოვაცი (Blaise Bukovac; Biagio Faggioni; დ. 5 ივლისი, 1855, ცავტატი, ავსტრო-უნგრეთის იმპერია (ახლა ხორვატია) – გ. 23 აპრილი, 1922, პრაღა, ჩეხოსლოვაკია (ახლა ჩეხეთი)) — ხორვატი მხატვარი. მისი ცხოვრება და მხატვრობა იყო ელექტიკული. ის ცხოვრობდა ბევრ სხვა და სხვა ადგილას და მისი სტილი ძლიერად იცვლებოდა მისი კარიერის განმავლობაში. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია ნიუს სტილში შესრულებული Une fleur (ყვავილი). ეს ნამუშევარი მან თავის ფრანგულ პერიოდში შექმნა და მან მრავალი მიმოხილვა და გამოცემა დაიმსახურა.
ბაქარ ქარდავა
ბაქარ ქარდავა (დ. 4 ოქტომბერი, 1994) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „დინამო თბილისის“ ნახევარმცველი.
კარიერა
კარიერა დაიწყო 2012 წელს, პირველი ლიგის კლუბ „სასკოში“. 2013-14 წლების სეზონიდან გადავიდა ამავე ჩემპიონატის კლუბ „გაგრაში“. 2014-15 წლების სეზონიდან გახდა „გაგრას“ ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი. ნახევარი სეზონის შემდეგ გადავიდა უმაღლეს ლიგაში მოასპარეზე „ცხინვალში“. მისი დებიუტი საქართველოს უმაღლეს ლიგაში შედგა 2015 წლის 1 მარტს, მარტვილის „მერანის“ წინააღმდეგ. 2015-16 წლების სეზონის დაწყებიდან ყველა მატჩი ჩაატარა ძირითად შემადგენლობაში. 2016 წლის გარდამავალ ჩემპიონატში ყველა მატჩი ჩაატარა შეუცვლელად და შეძლო 1 გოლის გატანა.
ეროვნული ლიგის 2017 წლის სეზონის დაწყებამდე, ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას შეუერთდა „დინამო თბილისს“. „დინამოში“ გადასვლისთანავე ადგილი დაიკავა ძირითად შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:სასკოს ფეხბურთელები კატეგორია:გაგრას ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი
იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები
იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები (X-Men: Days of Future Past) — ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება იქს-ადამიანების პერსონაჟებს და 1981 წლის Uncanny X-Men-ის სიუჟეტს მომავალი წარსულის დღეები, რომლის ავტორები არიან კრის კლერმონტი და ჯონ ბირნი. ფილმის რეჟისორია ბრაიან ზინგერი.
ეს არის რიგით მეშვიდე ფილმი იქს-ადამიანების ფილმების სერიაში და მესამე, რომლის რეჟისორია ზინგერი, 2000-იანი წლების პირველი ორი ფილმის, იქს-ადამიანები და იქს-ადამიანები 2 შემდეგ. ისტორიის ავტორები არიან საიმონ კინბერგი, მეთიუ ვონი და ჯეინ გოლდმენი, ხოლო კინბერგი სცენარის ავტორიც არის. ფილმში მონაწილეობენ: ჰიუ ჯეკმენი, ჯეიმზ მაკევოი, მაიკლ ფასბენდერი, ჯენიფერ ლოურენსი, ჰალი ბერი, ანა პეკუინი, ელენ პეიჯი, ნიკოლას ჰოლტი, შოუნ ეშმორი, პიტერ დინკლიჯი, იენ მაკ-კელენი და პატრიკ სტიუარტი. ისტორიის ავტორები არიან საიმონ კინბერგი, მეთიუ ვონი და ჯეინ გოლდმენი, ხოლო კინბერგი სცენარის ავტორიც არის.
მომავალი წარსულის დღეები არის 2006 წლის ფილმის იქს-ადამიანები: უკანასკნელი ბრძოლა და 2011 წლის ფილმის იქს-ადამიანები: პირველი კლასი, ისევე, როგორც 2013 წლის სამურავის გაგრძელება. მისი ძირითადი გადაღებები დაიწყო 2013 წლის აპრილში, მონრეალში და დასრულდა იმავე წლის აგვისტოში. ფილმი გადაღებულია 3D ფორმატში და გამოვიდა 2014 წლის 23 მაისს.
სქოლიო
კატეგორია:იქს-ადამიანები (ფილმების სერია) კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2014 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები დროში მოგზაურობის შესახებ
ბასილ IV
ბასილი IV — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი. მოიხსენიება 1270 წლის შიომღვიმის ხელნაწერის კათოლიკოსთა ნუსხაში კათოლიკოს-პატრიარქ თეოდორეს შემდეგ, ამიტომ მისი ზეობა, პირობითად უნდა განისაზღვროს 1205/1206 წლით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოსები
ტყემალაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
სიმონა ამინარი
სიმონა ამინარი (Simona Amânar; დ. 7 ოქტომბერი, 1979) — ყოფილი რუმინელი სპორტული ტანმოვარჯიშე. შვიდგზის ოლიმპიური და ათგზის მსოფლიო ჩემპიონატის მედალოსანი.
ამინარი ზედიზედ ოთხჯერ რუმინეთის ტანვარჯიშის ეროვნულ ნაკრებს მსოფლიო ჩემპიონის ტიტულის (1994-1999) (1996 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე გუნდურ ჩათვლაში ღონისძიება არ ჩატარებულა), ხოლო 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოლიმპიური გუნდური ოქროს მედლის მოპოვებაში დაეხმარა. ასევე, არის 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ოქროს მედალოსანი „all-around“ ღონისძიებაში. ქალთა სპორტულ ტანვარჯიშში ერთ-ერთ ურთულეს მოძრაობას „ბჯენითი რბენები“ ღონისძიებაში მისი სახელი ჰქვია. 2007 წელს სიმონა ტანვარჯიშის საერთაშორისო დიდების დარბაზში შეიყვანეს.
1994-1995
1994 წელს ეროვნულ ნაკრებში ყოფნის პირველ წელს, ამანარმა მსოფლიო და ევროპის ჩემპიონატებში გუნდს გამარჯვებაში შეუწყო ხელი. ინდივიდუალურ ღონისძიებებში გამოსვლა სიმონამ 1995 წლიდან დაიწყო, როდესაც ის ევროპის თასზე გამოვიდა. ამ შეჯიბრზე ამანარმა „ბჯენითი რბენები“ და „floor exercise“ ღონისძიებებში ოქროს მედალები მოიპოვა, ხოლო „all-around“ ღონისძიებაში მას მხოლოდ სვეტლანა ხორკინამ აჯობა და სიმონაც ვერცხლს დასჯერდა. 1995 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სიმონა რუმინეთის ნაკრებს ტიტულის შენრჩუნებაში დაეხმარა და „ბჯენითი რბენები“ ღონისძიებაში „all-around“ ღონისძიების გამარჯვებულ ლილია პოდკოპაევასთან ერთად პირველი ადგილი აიღო.
1996
1996 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ამანარს თანაგუნდელმა ჯინა გოჯანმა აჯობა და სიმონას ვერცხლი ერგო.
„Floor exercise“ ღონისძიებაში ამინარმა 9,850 ქულა მიიღო, რაც საკმარისი აღმოჩნდა ამერიკელი დომიკიკ დაზის დასამარცხებლად, მაგრამ არა - პოდკოპაევას დასამარცხებლად. ამარანიმ ვერცხლის მედალი მიიღო. ერთი დღით ადრე მან „ბჯენითი რბენები“ ღონისძიებაში ოქროს მედალი მოიპოვა. საბოლოოდ, 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებიდან ამარანი ოთხი მედლით დაბრუნდა („ბჯენითი რბენები“ - ოქრო, „floor exercise“ - ვერცხლი, „all-around“ - ბრინჯაო, გუნდური ჩათვლა - ბრინჯაო).
1997-1999
1997 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე რუმინეთმა ზედიზედ მესამედ მოიგო ტიტული. „All-around“ ღონისძიებაში ამარანიმ ისევ ჩაანაცვლა მარინესკუ და ვერცხლის მედალი მოიპოვა (მასზე უკეთესი შედეგი სვეტლანა ხორკინამ აჩვენა). „ბჯენითი რბენები“ ღონისძიებაში ამარანიმ ოქროს მედალი მოიპოვა.
1999 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ამინარი რუმინეთის ნაკრებს მეოთხე ტიტულის მოსაპოვებლად გაუძღვა (1998 წელს მსოფლიო ჩემპიონატი არ ჩატარებულა). „All-around“ ღონისძიებაში ამინარი ძელზე დაეცა და ასპარეზობა მედლის გარეშე დაასრულა. „ბჯენითი რბენები“ ღონისძიებაში მას ელენა ზამოლოდჩიკოვამ აჯობა, რადგანაც უფრო რთული მოძრაობა: ორმაგი-გრეხილი ცუკაჰარა შეასრულა და ამანარას ვერცხლიღა ერგო. სიმონამ ვერც „floor exercise“ ღონისძიებაში გაიმარჯვა: მას თანაგუნდელმა, ანდრეა რადუკანმა აჯობა და ტანმოვარჯიშე ამჯერადაც ვერცხლს დასჯერდა.
2000
2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე რუმინელებმა მცირე სხვაობით რუსები დაამარცხეს და 1984 წლის შემდეგ ოლიმპიური ტიტული კიდევ ერთხელ მოიპოვეს. „All-around“ ღონისძიებაში ოლიმპიური თამაშების ორგანიზატორების მიერ „vaulting horse“ დაბლა იყო დამაგრებული. ფავორიტი სვეტლანა ხორკინა შესრულებისას დაეცა. იგივე პრობლემის გამო ბევრი სხვა ათლეტიც დაეცა, ნაწილმა — წაიბორძიკა. ბევმა მათგანმა შემდეგ ღონისძიებებშიც შეცდომა დაუშვა, რადგანაც მედლის მოპოვების შანსები უკვე გამქრალიყო, თუმცა მოგვიანებით შეცდომის შესახებ შეატყობინეს და „ბჯენითი რბენები“ ღონისძიებაში ხელმეორედ გამოსვლის ნება დართეს. შეცდომის გამოსწორებამდე და შემდეგაც უშეცდომოდ მხოლოდ სამი რუმინელი ქალი გამოვიდა. რადუკანმა ოქროს მედალი მოიპოვა, ამინარმა - ვერცხლის, ხოლო მარია ოლარუმ - ბრინჯაოს.
გადადგომის შემდეგ
ოლიმპიური თამაშების შემდეგ ამინარი მალევე გადადგა. 2002 წლის 9 მარტს, ტიმიშოარაში ის კოსმინ ტაბერეზე დაქორწინდა. 5 თვის შემდეგ მათ ვაჟი, ალექსანდრუ იოზიფი შეეძინათ. ამინარი არის რუმინეთის ტანვარჯიშის ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:რუმინელი ქალი სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური ოქროს მედალოსნები კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური ვერცხლის მედალოსნები კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური ბრინჯაოს მედალოსნები კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები სპორტულ ტანვარჯიშში კატეგორია:სპორტული ტანვარჯიში 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სპორტული ტანვარჯიში 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონი სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:სპორტული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატის მედალოსნები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები სპორტულ ტანვარჯიშში
ნიუბოლდი (უისკონსინი)
ნიუბოლდი (Newbold) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ონაიდის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2 710 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 34,3 კაცი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ონაიდის ოლქის ქალაქები
წმინდა გიორგის ორდენის კავალრების სია (საქართველო)
სიაში წარმოდგენილია რუსეთის იმპერიის უმაღლესი სამხედრო ჯილდოს — წმინდა გიორგის ორდენის — კავალრები, რომლებიც იყვნენ ეროვნებით ქართველები ან წარმოშობით საქართველოდან.
ლიტერატურა
*
ჟებოტის მეხუთე ეკლესია
ჟებოტის მეხუთე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟებოტას, ნასოფლარ იხინჭის განაპირას, სამხრეთით, ტყეში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი და აფსიდის ჩრდილოეთ ნახევარი მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აყთასთი (აყმოლის ოლქი)
აყთასთი  (Ақтасты) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის აყბულაყის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 10 კმ-ით სამხრეთით. ატოკ კოდი — 113431180.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 462 კაცს, რომლის 32% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 22% — გერმანელი.
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 360 ადამიანი (170 მამაკაცი და 190 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 259 ადამიანს შეადგენს (132 მამაკაცი და 127 ქალი).
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კიშუარის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანდაუაილასის პროვინციის რაიონები
ნიჯი
ნიჯი (Nij) — დაბა აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. აქ კომპაქტურად არიან დასახლებული უდიები. მოსახლეობის რაოდენობა  —  5 744 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის დაბები
გიორგი IV (საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი)
გიორგი IV — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი XIII საუკუნის 20-30-იან წლებში. კათოლიკოს გიორგის მიერაა დამტკიცებული „ვაჰანის ქუაბთა განგება“.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები
ირშავა
ირშავა (Іршава) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ზაკარპატიის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 9255 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ზაკარპატიის ოლქის ქალაქები
ნოკომისი (უისკონსინი)
ნოკომისი (Nokomis) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ონაიდის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 363 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 40.8 კაცი/კმ².
ფართობი 95,8 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ონაიდის ოლქის ქალაქები
პაკობამბის რაიონი
პაკობამბის რაიონი (Distrito de Pacobamba) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2720 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 961 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20.17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 245.9 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანდაუაილასის პროვინციის რაიონები
ჰანს რუდოლფ გიგერი
ჰანს რუდოლფ „რუდი“ გიგერი (H. R. Giger; დ. 5 თებერვალი, 1940 — გ. 12 მაისი, 2014  ) — შვეიცარიელი სიურრეალისტი მხატვარი, მოქანდაკე და დეკორაციების დიზაინერი. მისმა ნამუშევარმა ფილმისთვის „უცხო“ მიიღო ოსკარი საუკეთესო ვიზუალური ეფექტებისთვის. 2013 წელს შეყვანილი იქნა სამეცნიერო ფანტასტიკის დიდების დარბაზში.
გიგერი აგრეთვე ცნობილია სხვადასხვა შემსრულებლისთვის შექმნილი ალბომების გარეკნებით, მაგალითად Emerson, Lake & Palmer-ის Brain Salad Surgery-თ. Korn-ის მონაწილე ჯონათან დეივისს მან შეუქმნა მიკროფონის დასადგმელი, სპეციალური დიზაინით. შვეიცარიაში არსებობს ორი ბარი, რომელთა ინტერიერი გიგერმა შეიმუშავა.
ჰ.რ. გიგერი გარდაიცვალა 2014 წლის 12 მაისს, მას შემდეგ, რაც შინ კიბიდან გადმოვარდა და სხეულის რამდენიმე დაზიანება მიიღო.
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2015: ჯგუფი B
2015 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის B ჯგუფში თამაშები დაიწყო 19 სეტემბერს და დასრულდა 11 ოქტომბერს. ჯგუფში წარმოდგენილნი იყვნენ სამხრეთი აფრიკა, სამოა და შოტლანდია. აგრეთვე ორი საკვალიფიკაციო ეტაპის გავლის შედეგად გასული გუნდი, იაპონია და აშშ.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია თბილისის დროით
სამოა – იაპონია
{| width=100% style="font-size: 90%"
სამხრეთი აფრიკა – შოტლანდია
{| width=100% style="font-size: 90%"
სამხრეთი აფრიკა – აშშ
{| width=100% style="font-size: 90%"
აშშ – იაპონია
{| width=100% style="font-size: 90%"
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფი B
წითური კოლიბია
წითური კოლიბია — როდოკოლიბიას გვარის სოკო Marasmiaceae-ის ოჯახისა.
საჭმელი სოკოა. გამოიყენება მხოლოდ ქუდი, ახალი და დამწნილებული. ფართოდაა გავრცელებული ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში.
სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა მიკოლოგმა ბიერ ბულიარმა 1792 წელს როგორც Agaricus butyraceus. მიმდინარე ბინიმინალური სახელწოდება მიანიჭა ჯოან უილიამ ლენოქსმა 1979 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 2-12 სმ, ჰიგროფანული, ნორჩობაში ამოზნექილი, შემდგომში ფართოდ ამოზნექილი, ბრტყელი და ჩაჭყლეტილი ფორმის, ზოგჯერ ცენტრში ახასიათებს მცირე ზომის ბორცვაკი. გლუვია, ნესტიან ამინდში ზეთოვანი, ყავისფერი ან მოწითალო-ყავისფერი, შემდგომში ღია ყავისფერი ზედაპირით.
რბილობი — თეთრი ფერის, რბილი, წყალწყალა, განსაკუთრებული გემოსა და სუნის გარეშე.
გავრცელება და ეკოლოგია
საპროტროფია. ფართოდაა გავრცელებული ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ასევე დაფიქსირებულია არგენტინასა და იაპონიაში. იზრდება წიწვიან და ფოთლოვან ტყეებში. , უპირატესობას ანიჭებს მჟავე ნიადაგს.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
კვებითი ღირებულება
საჭმელი სოკოა. როგორც წესი გამოიყენება მხოლოდ ქუდი, ახალი და დამწნილებული. აგრეთვე ხმარობენ სოკოსგან მომზადებულ შერეულ კერძებში. ახასიათებს ფქვილის გემო, ამიტომაც ნაკლებ დაფასებულია სოკოს მოყვარულთა შორის.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:როდოკოლიბია
პელიკანი (უისკონსინი)
პელიკანი (Pelican) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ონაიდის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2 902 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 56,4 კაცი/კმ².
ფართობი 140,2 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ონაიდის ოლქის ქალაქები
მოჰავეს სატელეფონო ჯიხური
მოჰავეს სატელეფონო ჯიხური (Mojave phone booth) — განცალკევებით მდგომი სატელოფონო ჯიხური, რომელიც ახლანდელი მოჰავეს ეროვნული ნაკრძალის, კალიფორნიის ტერიტორიაზე იდგა. ჯიხურმა მისი უჩვეულო ადგილმდებარეობის გამო ყურადღება 1997 წელს მიიპყრო. 60-იან წლებში დამონტაჟებული ჯიხური უახლოესი მოკირწყლული გზიდან დაშორებული იყო 13 კილომეტრით, უახლოესი დანომრილი გზატკეცილიდან 24 კილომეტრით, უახლოესი დასახლებიდან კი რამდენიმე ათასეული კილომეტრით. თავდაპირველად, ჯიხურის ტელეფონის ნომერი იყო (714) 733-9969, თუმცა მოგვიანებით საქალაქთაშორისო სატელოფონი კოდი შეიცვალა 619-ით, მოგვიანებით კი 760-ით.
ისტორია
სატელოფონო ჯიხური თავდაპირველად დაიდგა 1948 წელს ციმას წიდის მაღაროს მფლობელი ემერსონ რეის მოთხოვნით, რათა ადგილობრივი ვულკანურ წიდაზე მომუშავე მაღაროელთათვის და იმ მხარეში მცხოვრები ხალხისთვის სატელოფონო მომსახურების მისაწოდებლად. ის იყო კალიფორნიის მთავრობის მანდატის „პოლიტიკის სადგურების“ ქსელის ნაწილი, რაც გულისხმობდა შტატის განცალკევებულ ადგილებში მცხოვრები მოსახლეობისთვის მომსახურების მიწოდებას. მოჰავეს ჯიხურმა, რომელიც ორი იზოლირებული მოუკირწყლავი გზის გადაკვეთაზე დგას, სავარაუდოდ სამხრეთით 50 კილომეტრის მოშორებით მდგომი ჯიხური ჩაანაცვლა. თავდაპირველად ჯიხურში იყო ხელით ასამუშავებელი მაგნეტო ტელეფონი, თუმცა ის 1960-იან წლებში ტელეფონ-ავტომატით ჩანაცვლდა. ბრუნვითი ტელეფონი 1970-იანებში შეხებით-ტონური მოდელით ჩანაცვლდა.
სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტ კულტურა
გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის მესამე ეკლესია
გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის მესამე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გიორგიწმინდის ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. აქვე მდგარ ღვთისმშობლის ეკლესიის გვერდით. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (5X3,4 მეტრზე), უაფსიდოა. ნაგებია რიყის წვრილი ქვითა და აგურით. კედლები ძირითადად რიყის ქვითაა, რომლებშიც ერთმანეთს ენაცვლება სხვადასხვა მხარეს დახრილი ქვებით გამოყვანილი რიგები. კედლების ზედაპირი კი დუღაბითაა გასწორებული. კამარა და შესასვლელი ღიობი გამოყვანილია აგურით. კუთხეებში აგურისა და მოზრდილი, რიყის ქვის შერეული წყობაა (მონაცვლეობით). ფასადებისაგან განსხვავებით შიგნით კედლების წყობის ხარისხი რამდენამდე დაბალია.
ძეგლი ძლიერაა დაზიანებული: ჩამოშლილია სახურავის საფარი, მონგრეულია ჩრდილოეთ ფასადის ზედა ნახევარი, ჩრდილოეთ-დასავლეთ კუთხე (მთელ სიმაღლეზე) და დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილი, ჩამოქცევის პირასაა მისული კამარა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პერეჩინი
პერეჩინი (Перечин) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ზაკარპატიის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 6705 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ზაკარპატიის ოლქის ქალაქები
პაკუჩის რაიონი
პაკუჩის რაიონი (Distrito de Pacucha) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3125 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 841 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 57.76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 170.39 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანდაუაილასის პროვინციის რაიონები
მანდალაის რეგიონი
მანდალაის რეგიონი (မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီ;  ყოფილი მანდალაის სამმართველო ) — რეგიონი მიანმარის ცენტრალურ ნაწილში. მას დასავლეთით ესაზღვრება საგაინგის რეგიონი და მაგვეის რეგიონი, აღმოსავლეთით შანის შტატს და სამხრეთით ბაგოს რეგიონს და კაიინის შტატს. რეგიონის დედაქალაქია მანდალაი. რეგიონის სამხრეთით მდებარეობს ნაიფიიდო - ეროვნული დედაქალაქი. რეგიონი შედგება შვიდი რაიონისგან, რომლებიც იყოფა 30 დაბასა და 2320 პალატაში და თემად.
მანდალაის რეგიონი მნიშვნელოვანია მიანმარის ეკონომიკაში, რეგიონის მთლიანი ეკონომიკური მაჩვენებელი ქვეყნის ეკონომიკის 15% -ს შეადგენს. რეგიონს მართავს მანდალაის რეგიონის მთავრობის ადმინისტრაცია.მინი| ოლქები|მარცხნივ
ადმინისტრაციული დაყოფა
მანდალაის რეგიონი 8 რაიონისგან შედგება. მოგვიანებით პიინმანის რაიონი შეიქმნა როგორც მოკავშირე ტერიტორია, პრეზიდენტის უშუალო ხელმძღვანელობით. მანდალაის რეგიონი მოიცავს 28 დაბის ტიპს დასახლებას, რომლებიც შვიდი ოლქად არის დაყოფილი.
აღმასრულებელი
ხუნტის მმართველობის პერიოდში, რეგიონის მშვიდობისა და განვითარების კომიტეტი წარმოადგენდა მანდალაის რეგიონის ადმინისტრაციულ ორგანოს. 2011 წელს შეიქმნა მთავრობის ახალი ფორმა და მანდალის რეგიონის მთავრობა გახდა რეგიონის მთავარი მმართველი ორგანო. მთავრობას ხელმძღვანელობს მთავარი მინისტრი. მთავრობის ოფისი მდებარეობს დაბა აუნგმეიტაჰაზანში. მინი| რეგიონალური მთავრობის აპარატი
საკანონმდებლო ორგანო
2011 წელს ახალი სისტემა დაინერგა. თითოეულ შტატსა და რეგიონს აქვს სახელმწიფო ჰლუტავა ან რეგიონალური ჰლუტავა, რომელიც შედგება არჩეული სამოქალაქო წევრებისა და შეიარაღებული ძალების არჩეული წარმომადგენლებისგან. ადგილების რაოდენობა თითოეულ შტატში ან რეგიონში ჰლუტავაში დამოკიდებულია დასახლებული პუნქტების რაოდენობაზე (თითოეულ დასახლებულ პუნქტს ჰყავს 2 დეპუტატი), ასევეა ეთნიკურ წარმომადგენლებზე. მანდალაის ოლქის ჰლუტავში ჰყავს 57 არჩეული წევრი (მათ შორისაა ერთი ეთნიკურ საქმეთა მინისტრი) და 19 სამხედრო წარმომადგენელი. მინი| რეგიონალური ჰლუტავი
სასამართლო სისტემა
მანდალაის რეგიონის უმაღლესი სასამართლოს დაქვემდებარებაშია 8 საოლქო სასამართლო, მანდალაი, პინ ოო ლვინი, კიაუკსე, მეითტილა, მიინგიანი, ნიაუნგ ოო, იამეთინი და დაკინა (მოკავშირე ტერიტორიისთვის). არსებობს 35 საქალაქო სასამართლო, მათ შორის კავშირის ტერიტორიის დაბა და 5 სპეციალური სასამართლო.
დემოგრაფია
რეგიონის მოსახლეობა ბოლო აღწერასთან შედარებით 34%-ით გაზრდილია და 6 165 723 ადამიანს შეადგენს.
მანდალაის რეგიონში მოსახლეობის უმეტესობა ბამარია (ბურმანები). ამასთან, მანდალაის მიტროპოლიტის რაიონში, ბევრი ჩინელი ცხოვრობს, რომელთა უმეტესობა იუნანელი ემიგრანტები არიან, რომლებიც ახლა თითქმის უთანაბრდებიან ბამარის მოსახლეობას. ინდოელების დიდი თემი ასევე ცხოვრობს მანდალაიში. ანგლო-ბირმული მზარდი საზოგადოება ჯერ კიდევ არსებობს როგორც პინოლვინში, ასევე მანდალაიში. არაერთი შანი ცხოვრობს რეგიონის აღმოსავლეთ საზღვართან.
რეგიონის ძირითადი ენაა ბირმული. ამასთან, მანდალაიში და ჩრდილოეთ ძვირფასი ქვების სამთო ქალაქ მოგოკში საუბრობენ მანდარინულ ჩინურ ენაზე.
Განათლება
მიანმარში საგანმანათლებლო შესაძლებლობები ძალზე შეზღუდულია იანგონისა და მანდალაის მთავარი ქალაქების გარეთ. ოფიციალური სტატისტიკის თანახმად, 2005 წელს 1 მილიონზე მეტი მოსწავლე იყო ჩარიცხული განყოფილების 4,467 დაწყებით და საშუალო სკოლაში. სკოლების, აბსოლუტური უმრავლესობა, დაახლოებით 4000, დაწყებითი სკოლები იყო. დაწყებითი სკოლის მოსწავლეების მხოლოდ 13% აბარებს საშუალო სკოლაში. მიანმარში რეგიონს აქვს უმაღლესი განათლების საუკეთესო ინსტიტუტები. ვინაიდან სამედიცინო, საინჟინრო და კომპიუტერული სწავლებები ყველაზე მეტად პოპულარულია მიანმარში, მედიცინის უნივერსიტეტი, მანდალაი, სტომატოლოგიური უნივერსიტეტი, მანდალაი, მანდალაის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი და კომპიუტერული კვლევების უნივერსიტეტი, მანდალაი მიანმარის ყველაზე პოპულარულ უნივერსიტეტებს შორიაა. სხვა პოპულარულ სასწავლებლებს შორისაა: მიანმარის აერონავტიკის ინჟინერიის უნივერსიტეტი და სამხედრო აკადემიები პიიბოლვინში : თავდაცვის სერვისების აკადემია და თავდაცვის სერვისების ტექნოლოგიური აკადემია.
ჯანდაცვა
მიანმარში ჯანდაცვის ზოგადი მდგომარეობა ცუდია. სამხედრო მთავრობა ხარჯავს ქვეყნის მშპ – ს 0,5% –დან 3% –მდე ჯანმრთელობის დაცვაზე, რაც მუდმივად წარმოადგენს მსოფლიოში ყველაზე დაბალ მაჩვენებლებს. მიუხედავად იმისა, რომ ჯანდაცვა ნომინალურად უფასოა, სინამდვილეში პაციენტებს სამედიცინო მომსახურების საფასურის გადახდა უწევთ საზოგადოებრივ კლინიკებსა და საავადმყოფოებშიც კი. საჯარო საავადმყოფოებს მრავალი ძირითადი მოწყობილობები არ აქვთ. ქვემოთ მოცემულია ჯანდაცვის სისტემის მდგომარეობა, 2002-2003 წლისთვის. 2005 წელს მანდალაის რეგიონის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სისტემას ჰყავდა ოდნავ მეტი 1000 ექიმი და 2000-მდე ექთანი, რომლებიც 44 საავადმყოფოში და 44 სამედიცინო კლინიკაში მუშაობდნენ. 30-ზე მეტ საავადმყოფოში 100 საწოლზე ნაკლები იყო. კეთილდღეობა გვერდს უვლის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სისტემას და მიდის მანდალაის ან იანგონის კერძო კლინიკებში, რათა უფრო სწრაფად მიიღოს სამედიცინო დახმარება და მაღალი ხარისხის მომსახურება. მდიდრები მკურნალობის მიზნით რეგულარულად მიდიან საზღვარგარეთ (ჩვეულებრივ ბანკოკში ან სინგაპურში ).
სქოლიო
კატეგორია:მიანმარის რეგიონები
მახია
მახია, მახიადა (Mahya Dağı; Махиада) — მთა თურქეთში, ისტრანჯის მთის მასივზე. სიმაღლე 1031 მ. ისტრანჯისა და თურქეთის ევროპული ნაწილის უმაღლესი წერტილი.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მთები
ანარი
ანარი (Анар) — სადგური ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ანარის სასოფლო ოლქში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 24 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113435100.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 1762 კაცს, რომლის 62% ეთნიკურად რუსი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კაზინო (ფილმი)
კაზინო (Casino) — მარტინ სკორსეზეს 1995 წლის კრიმინალური დრამა. სცენარის ავტორია ნიკოლას პილეჯი, რომელთანაც სკორსეზემ 1990 წელს შექმნა ფილმი „დიდებული ბიჭები“ ეს ფილმი დღემდე სკორსეზესა და რობერტ დე ნიროს უკანასკნელი ერთობლივი ნამუშევარია. შერონ სტოუნმა მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის დრამაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1995 წლის ფილმები კატეგორია:კრიმინალური დრამები კატეგორია:მარტინ სკორსეზეს ფილმები
სემიჰ ერდენი
სემიჰ ერდენი (დ. 28 ივლისი, 1986, ისტამბული, თურქეთი) — თურქი პროფესიონალი კალათბურთის მოთამაშე. ამჟამად თამაშობს თურქეთის საკალათბურთო სუპერლიგის კლუბ პინარ კარსიაკაში. პოზიციით არის ცენტრი.
ადრეული წლები
2003-2004 წლების სეზონში, ერდენმა თურქეთის საკალათბურთო სუპერლიგის კლუბ დარუსაფაკას მაისურით ერთი თამაშში მიიღო მონაწილეობა და პირად ანგარიშზე 1 ქულა და 2 მოხსნა ჩაიწერა. სეზონის უმეტესი ნაწილი დარუსაფაკას ახალგაზრდულ კლუბში გაატარა.
მომდევნო სეზონში ერდენი კლუბ პარტიზან ბელგრადთან ერთად ადრიატიკის ლიგაში თამაშობდა და საშუალოდ 4.6 ქულასა და 3.2 მოხსნას აგროვებდა. მან ორჯერ დაფიქსირა ორმაგი დუბლი; აგრეთვე, KK ჰემოფარმის წინააღმდეგ პირად მონაგარში ჩაიწერა კარიერის უმაღლესი მაჩვენებელი - 17 ქულა. ევროლიგის ტურნირზე საშუალოდ 3.0 ქულასა 2.3 მოხსნას 12.5 წუთში აგროვებდა. უმაღლესი მაჩვენებელი, 10 ქულა, დააფიქსირა ეფეს პილსენის წინააღმდეგ. 2004-2005 წლების სეზონში იგი აგრეთვე გამოჩნდა იუგოსლავიის საკალათბურთო ლიგაში, რომელშიც საშუალოდ 1.7 ქულასა 0.7 მოხსნას 4.4 ქუთში აგროვებდა.
ფერენბახჩე
2005 წელს ედრენმა კონტრაქტი თურქეთის საკალათბურთო ლიგის კლუბ ფენერბახჩესთან გააფორმა. 18.4 წუთში საშუალოდ 6.5 ქულასა და5.4 მოხსნას აგროვებდა. პირველ სეზონში მისი უმაღლესი მაჩვენებელი იყო 14 ქულა; სეზონში ორმაგი დუბლი 7-ჯერ დააფიქსირა. რვა ევროლიგის თამაშში საშუალოდ 9.1 წუთში 4.5 ქულა და 3.1 მოხსნას აგროვებდა.
კლუბში გატარებულ მეორე სეზონში ერდენი საშუალოდ ნათამაშებ 16.1 წუთში 6.5 ქულასა და 3.8 მოხსნას აგროვებდა. აღნიშნულ სეზონში ევროლიგის თამაშებში პირად ანგარშზე საშუალოდ 13.8 წუთში 4.5 ქულასა და 3.1 მოხსნას იწერდა.
მესამე სეზონში მისი მაჩვენებლები, თურქეთის საკალათბურთო ლიგაში, საშუალოდ ნათამაშებ 19.5 წუთში, 7.1 ქულასა და 4.7 მოხსნას გაუტოლდა. სეზონის განმავლობაში მუხლის დაზიანების გამო მან ბევრი თამაში გამოტოვა. ევროლიგაში იგი საშუალოდ 6.7 ქულას და 4.3 მოხსნას 19.3 წუთში აგროვებდა (3-ჯერ დააფიქსირა ორმაგი დუბლი, ხოლო პანათანიაკოს ათენის წინააღმდეგ კარიერის უმაღლესი მაჩვენებელი 15 ქულა დააგროვა).
NBA
NBA-ის დრაფტი 2008|2008 წლის NBA-ის დრაფტზე]] სემიჰ ერდენი მეორე რაუნდის მესამოცე პიკად ბოსტონ სელტიქსმა აიყვანა. ამ პერიოდში, კონტრაქტის მიხედვით, ერდენს ფერენბახჩესთან ჯერ კიდევ ერთი წელი ჰქონდა დარჩენილი და ამიტომ იგი სელტიქსის როსტერს 2008-2009 წლების სეზონში ვერ შეუერთდა.
2010 წლის 5 ივლისს ბოსტონმა ერდენს ერთწლიანი მინიმალური კონტრაქტი გაუფორმა (2011-2012 წლების სეზონში კონტრაქტის გახანგრძლივების უფლებით).
ბოსტონ სელტიქსის ცენტრების: შაკილ ო’ნილის, კენდრიკ პერკინსისა და ჯერმაინე ო’ნილის ტრამვების გამო, 2010 წლის 9 დეკემბერს სემიჰ ერდენი პირველად მოხვდა გუნდის ძირითად შემადგენლობაში (აღნიშნული მატჩი ფილადელფია სიქსერსის წინაარმდეგ შედგა). 18 წუთში მან 8 ქულა მოიპოვა, ხოლო გუნდმა ანგარიშით 102-101 გაიმარჯვა. ორი ღამის შემდეგ, შარლოტ ბობკატსის წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში, მეორედ მოხვდა კლუბის ძირითად შემადგენლობაში. ერდენმა თამაშში მატჩის უმაღლესი მაჩვენებელი 41 ერთი წუთი ითამაშა, რა დროშიც 10 ქულა, 7 მოხსნა და 4 დაფარება დააგროვა; მისი +/- მაჩვენებელი +34 იყო.
უარიკოლკის რაიონი
უარიკოლკის რაიონი (Distrito de Huaricolca) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ტარმის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 796 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 822 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 162.31 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტარმის პროვინციის რაიონები
მარინა ნადირაძე
მარინა ნადირაძე (დ. 30 სექტემბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი.
ბიოგრაფია
მარინა დავითის ასული ნადირაძე დაიბადა თბილისში, 1978 წლის, 30 სექტემბერს. დაამთავრა „ნიჭიერთა ათწლედი“. ფორტეპიანოს პედაგოგი ვ. სვანიძე. 9 წლის ასაკში, 1987 წელს, მოიგო თავისი პირველი ჯილდო, პირველი პრემია დაიმსახურა დვარიონასის სახელობის ვილნიუსის საერთაშორისო კონკურსში. თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში იყო პროფესორ თენგიზ ამირეჯიბის მოსწავლე. 1995 წელს მიიღო დიპლომი გიოტინგენის შოპენის სახელობის კონკურსში; 1997 წელს მეორე პრემია და სპეციალური პრიზი არტისტიზმისათვის პიანისტთა თბილისის პირველ საერთაშორისო საფორტეპიანო კონკურსზე.
მუსიკალური კარიერა პიანისტმა დიდ ბრიტანეთში გააგრძელა. ცხოვრობს ინგლისში, ზრდის ორ შვილს და ამავე დროს, აქტიურად მონაწილეობს საკონცერტო ტურნეებში. Myra Hess–ის ფონდისა და Craxton–ის მემორიალური ფონდის სტიპენდიების დახმარებით წარმატებით მართავს კონცერტებს მსოფლიო მრავალ ქვეყანაში: ავსტრია, გერმანია, არგენტინა, ისლანდია, კორეა, რუსეთი, შვეიცარია, საფრანგეთი; 2001–2007 წლებში იყო YAMAHA-ს სოლისტი.
როგორც პედაგოგი მარინა ნადირაძე 2002–2006 წლებში მოღვაწეობდა სამეფო აკადემიაში, 2009 წ–დან ბედფორდის სკოლაში.
პიანისტის რეპერტუერშია: რ. ლაღიძე – რონდო ტოკატა; ა. ბალანჩივაძე – კონცერტი №3; ი.ს.ბახი, სკარლატი, ბეთჰოვენი, შოპენი, შუმანი, ლისტი, პროკოფიევი, რაველი, დებიუსი და სხვ.; კონცერტები: ბეთჰოვენის №2, 3, 5; ლისტის №1; რახმანინოვის №2; მოცარტის; სენ–სანსის №2; ბრამსის №2; გრიგის; შოპენის №1, 2 და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ჰენრიკ ჰრინევსკი
ჰენრიკ ჰრინევსკი (Henryk Hryniewski; დ. 22 ნოემბერი, 1869, ქუთაისი, რუსეთის იმპერია — გ. 4 მარტი, 1938, თბილისი, საქართველოს სსრ) — პოლონური წარმოშობის ქართველი მხატვარი, არქიტექტორი, საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს არქიტექტურის მკვლევარი. შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრებისა და ხუროთმოძღვრული ორნამენტის ერთ-ერთი პირველი სპეციალისტი, ილია ჭავჭავაძის თხზულებების პირველი ილუსტრატორი, თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ჰენრიკ ჰრინევსკის შემოქმედება მოიცავს დაზგურ და მონუმენტურ მხატვრობას, წიგნის ილუსტრაციას, არქიტექტურულ პროექტებს, ქართული ხუროთმოძღვრული ძეგლების, არქიტექტურული ფრაგმენტებისა და ეთნოგრაფიული ნივთების ჩანახატებს, რომელთაც მხატვრულთან ერთად, დღეს, დოკუმენტური ღირებულებაც აქვთ.
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ|200px|[[ქართლის დედა — ჰენრიკ ჰრინევსკის ნიმუში]] ჰენრიკ ჰრინევსკი ქუთაისში მცხოვრები პოლონელი ემიგრანტების შთამომავალი იყო. დედა — ლეონიდა მალევსკა-ჰრინევსკაია; მამა-თეოდორ ჰრინევსკი, ტვერის დრაგუნთა პოლკის გადამდგარი ოფიცერი, ქუთაისის მაზრის უფროსის თანაშემწე (ერთხანს ასრულებდა მაზრის უფროსის მოვალეობასაც). მამის სიკვდილის შემდეგ დედასთან ერთად გაემგზავრა იტალიაში.
ჰენრიკ ჰრინევსკიმ უმაღლესი განათლება ფლორენციის სამხატვრო აკადემიაში და კარლსრუეს ტექნოლოგიური ინსტიტუტში მიიღო. 1898 წელს იგი დაბრუნდა საქართველოში და ცხოვრობდა და მუშაობდა თბილისში, გრიბოედოვის ქ. 22 (ყოფილი არშაკუნის სასახლე. დღეს აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია).
1902 წელს ჰრინევსკი „კავკასიის ნატიფ ხელოვნებათა წამახალისებელი საზოგადოების“ ნამდვილი წევრი გახდა, 1904 წლიდან იყო საზოგადოების მდივანი. 1912 წელს „კავკასიის ნატიფ ხელოვნებათა საზოგადოებაში“, სხვებთან ერთად, დააარსა ქართული ხელოვნების შემსწავლელი მხატვრულ-არქიტექტურული სექცია. ამავე წლიდან, თანამშრომლობდა „კავკასიის შინამრეწველობის კომიტეტთან“, რომლის მიზანი კავკასიაში ადგილობრივი წარმოების ხელშეწყობა და ტრადიციული დარგების განვითარება იყო.
1910-იან წლებში რამდენჯერმე იმოგზაურა საქართველოში, შუა საუკუნეების ხუროთმოძღვრული ძეგლების შემსწავლელი ექსპედიციების ფარგლებში. შესრულებული აქვს წრომის, ატენის სიონის, ბიეთის, ტიმოთესუბნის, ბოლნისის სიონის, ყინწვისის, ფიტარეთის და სხვ. შუა საუკუნეების ქართული ტაძრების ანაზომები, ჩანახატები, მონუმენტური მხატვრობის ასლები. ამავე წლებში, მონაწილეობდა საქართველოს ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის შექმნაში.
1918-1921 წწ. მოქანდაკე იაკობ ნიკოლაძესთან და მხატვრებთან დავით კაკაბაძესთან, ოსკარ შმერლინგთან და დიმიტრი შევარდნაძესთან ერთად საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო სიმბოლიკაზე იმუშავა. დიმიტრი შევარდნაძესთან ერთად არის ავტორი ქართული ფულის 1 000 და 5 000 კუპიურებისა.
1918 წლიდან იკავებდა თბილისის ფერწერისა და ქანდაკების სკოლის დირექტორის თანამდებობას, სკოლის სამხატვრო აკადემიად გადაკეთებამდე. სამხატვრო აკადემიის დაარსებიდან (1922 წ.) დაპატიმრებამდე (1937 წ.), სხვადასხვა წლებში, იყო აკადემიის პრორექტორი, არქიტექტურის ფაკულტეტის დეკანი, ხატვისა და პერსპექტივის პროფესორი. აკადემიის გარდა, ასწავლიდა სახელმწიფო უნივერსიტეტში და სამშენებლო ტექნიკუმში (შემდეგ - ტექნიკური უნივერსიტეტი). 1921 წლიდან, ასევე, მუშაობდა საქართველოს ეროვნულ გალერეაში მხატვარ-რესტავრატორად. ამავე წელს იყო განათლების სახალხო კომისარიატის ხელოვნების განყოფილების მმართველი.
საქართველოს ეროვნულ არქივში დაცული ჰენრიკ ჰრინევსკის ავტობიოგრაფიის მიხედვით, იგი ორი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია: „ხაზოვანი პერსპექტივა და ჩრდილთა თეორია მხატვრებისა და არქიტექტორებისთვის“ (გამოიცა 1934 წ.) და „ქართული ორნამენტის ანალიზი ხელნაწერსა და ნახაზებში“. უკანასკნელის გამოცემა ავტორმა ვერ მოასწრო.
1937 წლის 11 აგვისტოს, სსრკ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის ბრძანების (№00485): „პოლონური აგენტურული ქსელის ჯაშუშების განადგურების შესახებ“ საფუძველზე, საბჭოთა კავშირის მასშტაბით ეთნიკური პოლონელების მასობრივი რეპრესიები დაიწყო. ე. წ. „პოლონური ოპერაციის“ ფარგლებში საბჭოთა კავშირში მცხოვრები ათასობით პოლონელი გახდა სტალინური რეპრესიების მსხვერპლი. ჰრინევსკი 1937 წლის 15 დეკემბერს დააპატიმრეს. დილით, სამხატვრო აკადემიაში მისულ თანამშრომლებს, მისი ბინა-სახელოსნო გაძარცვული და დარბეული დახვდათ. გასამართლდა „სამეულის“: ილარიონ ტალახაძის, შალვა წერეთლის და ალექსანდრე მოროზოვის მიერ, სერგო გოგლიძის თავმჯდომარეობით. მას ბრალი დასდეს სამი უცხო ქვეყნის დაზვერვის რეზიდენტობაში. შეუფარდეს სასჯელის უმაღლესი ზომა. დახვრიტეს 1938 წლის 4 მარტს. საფლავის ადგილმდებარეობა უცნობია.
შემოქმედება
ჰენრიკ ჰრინევსკის უადრესი დათარიღებული ნამუშევრები 1900-იან წლებს მიეკუთვნება: „ვენეციის ბაზარი“, (1906 წ. ქაღალდი, აკვარელი. 24x55 სმ.), „მოხუცი ჯარისკაცი“ (1904 წ. ქაღალდი, აკვარელი. 27,3x11 სმ.), „შუქურა“ (ქაღალდი, აკვარელი. 31,5x 51,5 სმ.) სამივე ინახება შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმში. 300px|მინი|ბიეთის ტაძარი, [[1901 წელი]] ჰენრიკ ჰრინევსკის შემოქმედების დიდი კოლექცია დაცულია შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმის თანამედროვე ქართული ფერწერისა და გრაფიკისა და არქიტექტურული ანაზომებისა და ნახაზები კოლექციებში. განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმში დაცული ჰენრიკ ჰრინევსკის მიერ შესრულებული შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლების ჩანახატები, ანაზომები და მონუმენტური მხატვრობის ასლები: „ბოლნისის სიონი“ (1903 წ. ქაღალდი, აკვარელი. 58x90 სმ.), „ყინწვისი“ (ქაღალდი, აკვარელი. 40x31 სმ.), „ფიტარეთი“ (1911 წ. ქაღალდი. აკვარელი. 58x46 სმ.), „წუღრუღაშენი“ (ქაღალდი, აკვარელი. 59x41 სმ.), „ბიეთი“ (ქაღალდი, აკვარელი. 28X46 სმ.) თუ სხვა. ეს ნამუშევრები 1917 და 1920 წლებში გამოიფინა ეროვნულ გალერეაში, ძველი ქართული ხელოვნების გამოფენებზე.
არსებობს დოკუმენტი, რომლის მიხედვით, გრ. ბუხნიკაშვილმა (ხელოვნების მუზეუმის დირექტორი 1938-1939 წლებში), ჰრინევსკის დაპატიმრების შემდეგ, ზემოხსენებული ნამუშევრების განადგურების განკარგულების გადაწყვეტილება მიიღო. სავარაუდოდ, ნამუშევრები, ხელოვნების მუზეუმის თანამშრომლებმა: ლ. რჩეულიშვილმა და ირ. სონღულაშვილმა, განადგურების ნაცვლად, დროებით გადამალეს. მუზეუმის საინვენტარო წიგნში ისინი მხოლოდ მოგვიანებით, 1954 წ. გატარდა.
ჰრინევსკის გრაფიკული შემოქმედების მნიშვნელოვანი კოლექციაა დაცული სამხატვრო აკადემიაში. კოლექციის დიდ ნაწილი ნატურიდან შესრულებული ქალების ჩანახატებია. მათ შორის ბევრია მოცეკვავეები. სავარაუდოდ, ისინი, ჰრინევსკის მეუღლის, თბილისის პირველი საბალეტო სტუდიის დამაარსებლის, მარია პერინის, საბალეტო სტუდიის მოსწავლეებს ასახავენ. აკადემიის კოლექციის არსებობა 2010 წლამდე უცნობი იყო. გამოავლინა აკადემიის პროფესორმა ნ. ზაალიშვილმა. 2013 წ. აკადემიის ბიბლიოთეკის ხელმძღვანელ ნ. გუჯაბიძის თაოსნობით კოლექცია გაციფრდა, გაკეთდა ელექტრონული ბაზა, ჩაისვა ჩარჩოებში. კოლექციის ნაწილი გამოქვეყნებულია ჰ. ჰრინევსკის შემოქმედებისადმი მიძღვნილ პუბლიკაციაში. კოლექცია, სამხატვრო აკადემიაში, პირველად, 2022 წლის დეკემბერში გამოიფინა.
ჰენრიკ ჰრინევსკის ეკუთვნის ქაშუეთის ტაძრის კანკელის მხატვრობა. ასევე, მისი ესკიზის მიხედვითაა ჩამოსხმული ტაძრის ბრინჯაოს კარი. მისივე შესრულებულია ტაძრის წმინდა მარინეს სამლოცველოში მდებარე ბეთანიის ღვთისმშობლის ხატის პირი, ქართული გიმნაზიიდან გადმოსვენებული დავით აღმაშენებლის ხატი და ყინწვისის წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის ფრესკის მიხედვით შესრულებული თამარ მეფის ხატი.