cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბორის საგალი
ბიოგრაფია
ბორისმა საყოველთაო აღიარება მოიპოვა ფილმში „ადამიანი ომეგა“. აგრეთვე მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო პროექტებში: „ბინდის ზონა“, „T.H.E. Cat“, „ალფრედ ჰიჩკოკი წარმოგიდგენთ“, „კოლუმბო“, „პიტერ განი“ და სხვები. ის ოთხგზის იქნა ნომინირებული ემის პრაიმ-ტაიმის პრემიაზე.
ბორის საგალი გარდაიცვალა 1981 წლის 22 მაისს, ტელესერიალ „მესამე მსოფლიო ომის“ გადაღებების დროს — ვერტმფრენიდან გადმოსვლისას, შემთხვევით მოჰყვა ვერტმფრენის უკანა პროპელერში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ტელერეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ტელეპროდიუსერები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
David Bowie (1967 წლის ალბომი)
David Bowie — ინგლისელი მუსიკოს დეივიდ ბოუის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოიცა ლეიბლზე Deram Records 1967 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:1967 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:დეივიდ ბოუის ალბომები კატეგორია:Deram Records-ის ალბომები კატეგორია:Universal-ის დელუქს-გამოცემები
აზრი (თბილისი)
„აზრი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი სოციალ-დემოკრატიული (მენშევიკური) მიმართულებისა. გამოდიოდა 1908 წელა თბილისში (გამოვიდა 27 ნომერი). რედაქტორ-გამომცემელი — თ. ოთხმეზური. გაზეთი დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
დოდომის ოლქი
დოდომის ოლქი (Dodoma) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი დოდომა, ქვეყნის დედაქალაქი.
მოსახლეობა — 2 083 588 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 41 311 კმ².
გეოგრაფია
მდებარეობს ტანზანიის ცენტრში და უკავია მისი მატერიკული ნაწილის დაახლოებით 5 %.
ეკონომიკა
ექსპორტის ძირითადი პროდუქტებია ხორბალი, პარკოსნები, არაქისი, თამბაქო, ყავა, ჩაი. უვლიან მსხვილფეხა რქოსან პირუტყვს.
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
ონდარა
ონდარა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,41 კმ². მოსახლეობა — 7076 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ტვიროსის ალყა
ტერმინი ტვიროსის ალყა შეიძლება ნიშნავდეს:
ტვიროსის ალყა (1187)
ტვიროსის ალყა — კონფლიქტი აიუბიდებსა და ჯვაროსნებს შორის. მიმდინარეობდა 1187 წლის 12 ნოემბრიდან 1188 წლის 1 იანვრამდე. მოიერიშეებს მეთაურობდა სალადინი, ხოლო ქალაქს იცავდა კონრად მონტფერატელი. ორ თვიანი სისხლისმღვრელი ბრძოლის შემდეგ, სალადინმა უკან დაიხია და აკრაში გამაგრდა.
წინაპირობები
ჰატინის ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ, სალადინმა დაიპყრო ჯვაროსანთა უამრავი ქალაქი, მათ შორის იერუსალიმი. უამრავმა ქრისტიანმა თავი შეაფარა ტვიროსს, რომელიც ჯვაროსანთა მთავარი დასაყრდენი იყო. ტვიროსი ებარა რეინალდ სიდონელს, რომელიც აპირებდა სალადინთან შეთანხმებს, მაგრამ კონრადის და მისი არმიის ჩამოსვლამ მოლაპარაკებები ჩაშალა. ამის შემდეგ რეინალდმა ტვიროსი დატოვა და ჯვაროსანთა მეთაური კონრადი გახდა. მან ქალაქს შემოარტყა ღრმა თხრილი და გაამაგრა თავდაცვითი ნაგებობები. მუსლიმანური არმია ქალაქს 12 ნოემბერს მიადგა და დაიწყო ალყა.
ალყა
ბრძოლა რთული იყო. სალადინის არმიას ჰქონდა 17 საალყო მანქანა, რომლებიც გამუდმებით ისროდნენ ლოდებს ქალაქის მიმართულებით. ჯვაროსნების ჰყავდათ ბევრი მშვილდოსანი და არბალეტის მსროლელი გემებზე.
სალადინის ყველა შეტევა წარუმატებელი აღმოჩნდა. ჯვაროსნები ხშირად თავს ესხმოდნენ მოალყეებს ესპანელი რაინდის — სანჩო მარტინის მეთაურობით, რის შედეგადაც ალყა გაიწელა. იარაღის შეფერილობის გამო, სანჩო ასევე ცნობილია როგორც „მწვანე რაინდი“. მისი ბრძოლით აღტაცებულები იყვნენ არა მარტო ქრისტიანები, არამედ მუსლიმებიც. სალადინმა ბევრჯერ შესთავაზა მას მიეღო ისლამი და ებრძოლა მუსლიმთა მხარეს, მაგრამ სანჩომ უარი განაცხადა და განაგრძო მუსლიმთა წინააღმდეგ თავდასხმები.
სალადინისთვის ნათელი გახდა, რომ ზღვაზე გამარჯვების გარეშე ვერ აიღებდა ქალაქს. სალადინმა აბდ ალ-სალამ ალ-მაღრიბის მეთაურობით ქალაქისკენ გაგზავნა ათი გალეონი, რომლებმაც პირველ ჯერზე დაამარცხეს ქრისტიანები, მაგრამ 29-30 დეკემბრის ღამეს ქრისტიანებმა გამარჯვება მოიპოვეს მუსლიმთა ფლოტზე. მუსლიმი მემატიანე ალ-ფარის ბედრანი, მათ დამარცხებას აბდ ალ-სალამ ალ-მაღრიბის არაკომპეტენტურობას აბრალებს. საზღვაო დამარცხების შემდეგ სალადინის არმიამ კიდევ ერთი იერიში მიიტანა ქალაქზე, მაგრამ დამარცხდა და დიდი დანაკარგები განიცადა.
სალადინმა შეკრიბა თავისი ამირები და გამართა თათბირი, სადაც გადაწყვიტა აკრაში დაბრუნება. მუსლიმებმა ალყა 1188 წლის 1 იანვარს მოხსნეს.
შემდგომ
ამ გამარჯვებამ კონრადს პრესტიჟი საგრძნობლად აუმაღლა. სალადინისთვის ტვიროსის ალყა იყო გარდამტეხი მომენტი მის კარიერაში. აქ დამარცხებამ გამოავლინა მისი უდიდესი არმიის უუნარობა. ტვიროსი გახდა მესამე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში ქრისტიანთა აღორძინების მთავარი საყრდენი. ტვიროსის დაცემის შემთხვევაში მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობა ბევრად წარუმატებელი იქნებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
ბაჰრამ გური (ძეგლი)
„ბაჰრამ გური“ (Bəhram Gurun heykəli) — ძეგლი და ამავე დასახელების შადრევანი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, მენავთობეთა პროსპექტზე, საქალაქო ფუნიკულიორის წინ მდებარე პატარა სკვერის ტერიტორიაზე. ბრინჯაოს ქანდაკება ასახავს ნიზამი განჯევის „შვიდი ლამაზმანის“ გმირს, სასანიდური ირანის შაჰინშაჰს ბაჰრამ გურს, რომელიც კლავს მახვილით ფეხებზე შემოხვეულ გველისებრ გველეშაპს.
ძეგლი დადგმულია 1959 წელს, როდესაც სამი სტუდენტი მეგობარი — ასლან რუსტამოვი, ალბერტ მუსტაფაევი და გორხმაზ სუჯადინოვი მონაწილეობას იღებდნენ ბაქოს გაფორმების გაუმჯობესების კონკურსში. „ბაჰრამ გური“ არის აზერბაიჯანის დამსახურებული მხატვრის გორხმაზ სუჯადინოვის ერთ-ერთი პირველი პროფესიონალური ნამუშევარი, აგრეთვე ნიზამი განჯევის ერთ-ერთი პოემის ლიტერატურული გმირის პირველი სკულპტურული ძეგლი აზერბაიჯანში.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ორბა
ორბა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,73 კმ². მოსახლეობა — 2232 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
Wild Orchids (ალბომი)
Wild Orchids — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის 2006 წლის სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა სამ ფორმატში, მათ შორის სტანდარტული და სპეციალური გამოცემების სახით. იაპონურ გამოცემას ახლავს ორი სიმღერა, რომელიც არ მოხვდა ბრიტანულ გამოცემებში.
სიმღერების სია
სტანდარტული გამოცემა
სპეციალური გამოცემა (CAMCD38SE) – 4 დამატებითი სიმღერით
იაპონური გამოცემა (IECP-10066) – 2 დამატებითი სიმღერით
ციფრული ჩამონატვირთები
სქოლიო
კატეგორია:სტივ ჰეკეტის ალბომები კატეგორია:2006 წლის ალბომები
სანდრო ჯავახიშვილი
სანდრო (ალექსანდრე) ჯავახიშვილი (დ. 20 მაისი, 1949 — გ. 28 აპრილი, 2012) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1979).
ბიოგრაფია
სანდრო ჯავახიშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ჰიდროლოგიის სპეციალობით 1972 წელს; 1972–76 წლებში ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში პროფესორ ლევ ვლადიმიროვის ხელმძღვანელობით გაიარა დაუსწრებელი ასპირანტურის კურსი.
გამოქვეყნებული აქვს 30-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც ეხება კავკასიისა და საქართველოს მდინარეთა ჩამონადენის პრობლემებს. მიღებული აქვს ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები
ფაბიოლა დე მორა ი არაგონი
ფაბიოლა დე მორა ი არაგონი (Fabiola de Mora y Aragón; დ. 11 ივნისი, 1928, მადრიდი, ესპანეთი — გ. 5 დეკემბერი, 2014, ბრიუსელი, ბელგია) — ესპანელი არისტოკრატი. ბელგიის დედოფალი 1960-1993 წლებში როგორც მეფე ბოდუენის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ფაბიოლა დაიბადა 1928 წლის 11 ივნისს მადრიდში. იგი იყო კასა-დერეირას მარკიზ გონსალო დე მორასა და მისი მეუღლის, მარკიზა ბლანკა დე არაგონ ი კარილოს ქალიშვილი. მშობლების მაღალი სოციალური წარმომავლობის გამო ფაბიოლას ნათლია თავად ესპანეთის დედოფალი ვიქტორია ევგენია ბატენბერგელი გახდა.
1960 წლის 15 დეკემბერს, ბრიუსელში ფაბიოლა ცოლად გაჰყვა ბელგიის მეფე ბოდუენს, რითაც იგი დედოფალი გახდა. ბოდუენი ტახტზე 1951 წელს მამის, მეფე ლეოპოლდ III-ის გადადგომის შემდეგ ავიდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ ფაბიოლა ბელგიის პირველი დედოფალი გახდა 1935 წლის შემდეგ, მას მერე, რაც მისი დედამთილი, დედოფალი ასტრიდ შვედი ავტოკატასტროფაში გარდაიცვალა. ფაბიოლას საქორწინო კაბა მადრიდში დაამზადა გამოჩენილმა დიზაინერმა კრისტალ ბალენსიაგამ, რომელიც მისი ახლო მეგობარი იყო. ქორწილის შემდეგ ესპანელმა მცხობელებმა მის პატივსაცემად შექმნეს პურის ახალი სახეობა, სახელად „ფაბიოლა“, რომელსაც დღემდე აცხობენ ესპანეთის მრავალ ქალაქში.
მიუხედავად იმისა, რომ დედოფალი ფაბიოლა ხუთჯერ დაორსულდა, ხუთჯერვე მოეშალა მუცელი, რის გამოც მათი ხანგრძლივი და ჰარმონიული ქორწინება უნაყოფო აღმოჩნდა.
2009 წლის ივლისში, ასევე 2010 წლის იანვარსა და ივლისში დედოფალ ფაბიოლას მკვლელობა სცადეს, თუმცა წარუმატებლად. ამის გამო 2010 წლის 21 ივლისიდან მისმა მაზლმა, მეფე ალბერტმა სპეციალური დაცვა დაუქირავა. მიუხედავად ამისა, საზოგადოებისაგან მომავალი საფრთხის გამო, დედოფალი ფაბიოლა უკანასკნელი წლების განმავლობაში ძალიან იშვიათად გადიოდა ხალხში. იგი გარდაიცვალა 2014 წლის 5 დეკემბერს ბრიუსელში, 86 წლის ასაკში. დაკრძალეს განსვენებული მეუღლის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 11 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:ბელგიის დედოფლები კატეგორია:ესპანელი არისტოკრატები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
გემიკაიის ბორცვი
გემიკაიის ბორცვი (Gəmiqaya təpəsi) მდებარეობს ბაქო-თბილისის ავტომაგისტრალის მარჯვენა მხარეს, სოფელ ბირინჯი-შიხლის მახლობლად. ბორცვის მარჯვნივ უფსკრულია. მწვერვალიდან იშლება ხედი მტკვარზე. გემიკაიის ზედაპირზე ადვილად მოიპოვება ძველი ქაშანურის ჭურჭლის ნატეხები, რომლების მიხედვითაც დგინდება, რომ ამ ტერიტორიაზე გამოიყენებოდა წითელი, ყვითელი და შავი ფერის, სხვადასხვა ზომის სამეურნეო დანიშნულების თიხის ჭურჭელი. ჭურჭელი მოხატულია ხატვით, ძერწვითა და კაწვრით შესრულებული ორნამენტით.
სისტემატური არქეოლოგიური გათხრებები გემიკაიაზე არ ჩატარებულა, მაგრამ ბორცვზე ნაპოვნი ქაშანურის ნატეხებისა და ყაზახის რაიონის სხვა ტერიტორიებზე აღმოჩენილი ანალოგიური საგნების შედარების შედეგად შეიძლება ითქვას, რომ უძველესი დასახლება გემიკაია მიეკუთვნება ადრინდელ რკინის ხანას (ძვ. წ. VIII–VI საუკუნეებს).
სქოლიო
კატეგორია:არქეოლოგია აზერბაიჯანში
შჩეცინის ყურე
შჩეცინის ყურე (Zalew Szczeciński, Stettiner Haff) ან ოდერის ყურე (Oderhaff) — ყურე ბალტიის ზღვაში, გერმანიისა და პოლონეთის ნაპირებთან. სიგრძე 23 კმ, სიგანე 46 კმ. სარკის ფართობი 687 კმ². სიღრმე ფარვატერზე 8,5 მ-მდე. ერთვის მდინარე ოდრა (ოდერი). მნიშვნელოვანი ნავსადგურია შჩეცინი (მდინარე ოდრაზე).
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის ყურეები კატეგორია:ბალტიის ზღვის ყურეები
ვატაცეები
ვატაცეები ან ბატაცეები (Βατάτζης), მხოლობითში ვატაცე — XI–XIV საუკუნეების წარჩინებულ ბიზანტიელთა საგვარეულო რამდენიმე განშტოებასთან ერთად. ცნობილი ვატაცეები იყვნენ რამდენიმე ბიზანტიის არმიის გენერალი და ნიკეის იმპერატორები იოანე III დუკა ვატაცეს შემდეგ, სანამ ტახტს მიხეილ VIII პალეოლოგოსი წაართმევდა 1261 წელს (თუმცა იოანე III-ის შთამომავალი იმპერატორები ცნობილი არიან მისი ცოლის, ირინას გვარით — ლასკარისი). საგვარეულოს ქალ წარმომადგენლებს ვატაცინა ან ბატაცინა (Βατατζίνα) ეწოდებოდა.
Tribute (სტივ ჰეკეტის ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:სტივ ჰეკეტის ალბომები კატეგორია:2008 წლის ალბომები
ვატაცეები
სქოლიო
*
ნელბექი
„ნელბექი“ (Nəlbəki) — აზერბაიჯანული ხალხური ცეკვა.
ისტორია
ცეკვა სრულდება ორი სხვადასხვა მელოდიის თანხლებით. პირველი არის ბაიათი-შირაზის (მუღამის ერთ-ერთი კილო) საფუძველზე შექმნილი ძველი საცეკვაო მუსიკა „ნელბექი“, მეორე — გილმან სალაჰოვის ნაწარმოები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
სეირან ოჰანიანი
სეირან ოჰანიანი (Սեյրան Օհանյան; დ. 1 ივლისი, 1962) — სომხეთის   თავდაცვის მინისტრი  2008–2016   წლებში.
ბიოგრაფია
სეირან ოჰანიანი დაიბადა 1962 წლის 1 ივლისს, მთიანი ყარაბაღის ავტონომიურ ოლქში, აზერბაიჯანის სსრ, საბჭოთა კავშირი. 1979 წელს, მან დაამთავრა სოფელ მგრაშენის უმაღლესი სასწავლებელი სომხეთის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში. ოჰანიანი სწავლობდა ბაქოს უმაღლეს გაერთიანებულ სარდლობის კოლეჯში, რომელიც 1983 წელს დაამთავრა. მოგვიანებით, იგი მსახურობდა გერმანიის საბჭოთა ძალების ჯგუფში. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, 1992 წლის მარტში, სეირან ოჰანიანი შეუერთდა მთიანი ყარაბაღის ახლად ჩამოყალიბებულ არმიას, სადაც მთავარ როლს თამაშობდა აზერბაიჯანის წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1992 წლის სექტემბერში, მარდაკერტის რაიონის მახლობლად, მან სერიოზული ჭრილობა მიიღო, რასაც შედეგად ფეხის ამპუტაცია მოჰყვა. მკურნალობის შემდეგ, ოჰანიანი კვლავ დაუბრუნდა სამხედრო სამსახურს. 1994-1998 წლებში, იგი მთიანი ყარაბაღის თავდაცვის არმიის მეთაურის მოადგილეა, ხოლო 1999-2007 წლებში მთიანი ყარაბაღის თავდაცვის მინისტრი.
პირადი ცხოვრება
სეირან ოჰანიანი ქორწინებაშია, ჰყავს 3 ვაჟი და ქალიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:თავდაცვის მინისტრები კატეგორია:სომხეთის თავდაცვის მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1962
საუსეს რაიონი
საუსეს რაიონი (Distrito de Sauce) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის სან-მარტინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 350 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 52 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 103 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სან-მარტინის პროვინციის რაიონები
თევზთეთრა
თევზთეთრა (Stenodus leucichthys) — ნახევრადგამსვლელი თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. ვიწრო, გვერდებში ოდნავ შებრტყელებული სხეული აქვს. სიგრძე 130 სმ, წონა 14 კგ. მსხვილი ქერცლი აქვს, ციკლოიდური. პირი დიდია, კბილები წვრილი. ზურგის შეფერილობა მუქად მომწვანოა, მუცელი და გვერდები ვერცხლისფერი, ფარფლები მუქი. მტაცებელი, ტოფობისას არ იკვებება. დედალი სქესობრივ სიმწიფეს 6–7 წლისა, მამალი კი 5–6 წლისა აღწევს. გავრცელებულია კასპიის ზღვაში. გამოიყოფა ორი ქვესახეობა: საკუთრივ თევზთეთრა (Stenodus leucichthys leucichthys) და ნელმა (Stenodus leucichthys nelma). პირველი გვხვდება კასპიის ზღვის გამტკნარებულ მონაკვეთებზე, ქვირითის დასაყრელად (2–3 წელიწადში ერთხელ) შედის მდინარე ვოლგასა და ურალში, იშვიათად თერგში. ნელმა ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანის მდინარეების აუზში ბინადრობს. თევზთეთრა ძვირფასი სარეწაო თევზია, რომლის რაოდენობა მკვეთრად მცირდება. მისი ხორცი ძალიან ფასობს ზურგიელის სახით. ხშირად გამოიყენება როგორც აკლიმატიზაციის ობიექტი. კვლავწარმოება ხორციელდება თევზის ქარხანაში დიდწილად ხელოვნური მოშონების შედეგად. შეტანილია რუსეთის წითელ წიგნში.
სქოლიო
კატეგორია:ორაგულისებრნი
ხარი (მდინარე)
ხარი (Batang Hari, სხვა სახელწოდებები ბათანგხარი, ჯამბი) — ინდონეზიაში კუნძული სუმატრას ყველაზე გრძელი მდინარე (სხვადასხვა აღწერით 600-დან 800-მდე კმ). ის სუმატრას აღმოსავლეთ სანაპიროზე მინანგკაბაუს მაღალმთიანეთიდან ხვდება.
არწერა
მდინარე სათავეს იღებს 1 531 მეტრი ზღვის დონიდან მთა გუგონგ რასას ფერდობზე (2585 მ, ბარისანის ქედი) დასავლეთ სუმატრას პროვინციაში. თავიდან სამხრეთით, შემდგომ აღმოსავლეთით უხვევს და ძირითადად დაჭაობებულ ადგილებზე მიედინება. იგი გვხვდება პროვინცია სუმატრას დასავლეთ რამდენიმე ოლქში (სამხრეთი სოლოკი, დჰასმარაია) და ჯამბი (ბუნგოს ოლქი, ტებო, ბათანგხარი, მუარო-ჯამბი, აღმოსავლეთ ტანჯუნგ-ჯაბუნგი), შედის სრუტე ბერხალაში, რომელიც მიეკუთვნება სამხრეთ - ჩინეთის ზღვის აუზს. მსხვილი შენაკადებია ტებო, ტაბირი, მერანგინი, ტემბესი და ეისა.
მდინარე ხარის აუზი არის სიდიდით მეორე მდინარეების აუზთა შორის ინდონეზიაში, და იკავეს მიახლოებით 40 000 კმ² ფართობს (სხვა მაჩვენებლებით 49 000 კმ²). წყალშემკრების საშუალო ფართობის დაახლოებით 76 % მდებარეობს პროვინცია ჯამბიში, დანარჩენი 24 % — დასავლეთ სუმატრას პროვინციაში. მდინარის სიგრძე წარმოადგენს 600 კმ (სხვა მაჩვენებლებით 800 კმ).
მდინარე საზღვაო ნავებისთვის სანაოსნოა ქალაქ ჯამბიმდე (155 კმ ნაპირიდან). მდინარის პირას მყოფი უდიდესი ქალაქი და პორტია — ჯამბი (586 930 მცხოვრები). ტრანს სუმატრას გზატკეცილი (AH25) გადაკვეთს მდინარეს ქალაქ ჯამბასთან.
მდინარის აუზში არსებობს ოქროს საბადოები, სწორედ რომლის გამოც აქვს კუნძულს სახელი Swarnadwipa, რაც სანსკრიტიდან თარგმნისას ნიშნავს „ოქროს კუნძულს“.
ძველად, მდინარის პირას არსებობდა კომერციული პორტი, ცნობილი როგორც მელაიუ. 686 წელს დატყვევებული იყო შრიბიჯაიას სამეფოს მიერ. X საუკუნის დასაწყისში ჯამბის დინებიდან 26 კილომეტრით დაბლა გაჩნდა კომპლექსი ინდო - ბუდისტური რწმუნების. ინდური გავლენა შეეტყო მდინარის სახელწოდებას (ხარი — ეს არის ერთ-ერთი სახელი ვიშნუსა და კრიშნის ინდუიზმში).
სამთო საწარმოების მუშაობა და ტყეების გაჩეხვა მდინარის აუზზე მის დინებაზე მოქმედებს, იწვევს და ზრდის მდინარის პირას ნიადაგის ეროზიას, ასევე ზრდის მდინარის აღრევას განსაკუთრებით ქვედა დინებაში. რამაც ეს ყველაფერი მიიყვანა იქამდე, რომ წყალი მდინარეში უეცრად მატულობს წვიმის სეზონის დროს და პირიქით, სწრაფად ვვარდება მშრალი სეზონისას. წყლის მოხმარების საშუალო რაოდენობა უდრის 1500 მ³/წმ.
ბუნების დაცვისთვის მდინარის პირებზე გააშენეს ეროვნული პარკები ქერენჩი - სებლატ (დასავლეთით, ფართობი 1 375 000 ჰა) და ბერბაკი (162 700 ჰა).
რესურსები ინტერნეტში
http://www.thejakartapost.com/news/2011/07/02/reviving-batanghari%E2%80%99s-heyday.html
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის მდინარეები კატეგორია:ჩინეთის მდინარეები კატეგორია:მდინარეები ქვეყნების მიხედვით
სტალინგრადის ბრძოლა (მუზეუმ-ნაკრძალი)
მუზეუმ-ნაკრძალი „სტალინგრადის ბრძოლა“ (Музей-заповедник «Сталинградская битва») — სამუზეუმო კომპლექსი ვოლგოგრადში, ვოლგოგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
შექმნის ისტორია
მუზეუმ-ნაკრძალი „სტალინგრადის ბრძოლა“ თავის ისტორიას იწყებს სტალინის სახელობის ცარიცინის თავდაცვის მუზეუმიდან, რომელიც გაიხსნა 1937 წლის 3 იანვარს. 1943 წლის იანვარში მას უწოდეს სტალინის სახელობის სტალინგრად-ცარიცინის თავდაცვის მუზეუმი, ხოლო 1962 წელს, იმასთან დაკავშირებით რომ დაგმეს სტალინის პიროვნების კულტი და სტალინგრადს უწოდეს ვოლგოგრადი, მუზეუმს ეწოდა ვოლგოგრადის თავდაცვის სახელმწიფო მუზეუმი.1982 წლის 31 მაისს მის ბაზაზე ჩამოყალიბდა ვოლგოგრადის სახელმწიფო მუზეუმ-პანორამა „სტალინგრადის ბრძოლა“ და განათავსეს ახალ შენობაში, რომელიც ააგეს „ვოლგოგრადქალაქპროექტის“ ინსტიტუტის პროექტის მიხედვით. პროექტის ავტორი გახდა ვადიმ მასლიაევი - ვოლგოგრადის მთავარი არქიტექტორი.
მემორიალურ-არქიტექტურული კომპლექსი მუზეუმ-პანორამა „სტალინგრადის ბრძოლა“ შედგება ორი დონისაგან: პირველ დონეზე მდებარეობს მუზეუმი „სტალინგრადის ბრძოლა“, ფონდსაცავი, მუზეუმ-ნაკრძალის ადმინისტრაციული ნაწილი, მეორე დონე კი მთლიანად უჭირავს წრიულ პანორამას „გერმანელ-ფაშისტთა სამხედრო ძალების მარცხი სტალინგრადთან“, რომლის ახლოსაც მდებარეობს გრუდინინის სახელობის წისქვილის ნანგრევები, როგორც სასტიკი ბრძოლის ამსახველი ძეგლი. ღია ცის ქვეშ განთავსებულია მუდმივი ექსპოზიცია სამხედრო ტექნიკის ნიმუშები, ვოლგის სამხედრო ფლოტილიის მეზღვაურების ძეგლი, კომპლექსის ტერიტორიაზე ასევე შედის სტალინგრადის მშვიდობიანი მოსახლეობისა და მხედართმთავარ გიორგი ჟუკოვის ძეგლი. პანორამის გახსნა გაიმართა 1985 წლის 6 მაისს, გამარჯვების 40 წლისთავის მიჯნაზე. მუზეუმი ყოველწლიურად მასპინძლობს 500 000 დამთვალიერებელს.
სტრუქტურა
დღესდღეობით ფედერალური კულტურის სახელმწიფო საბიუჯეტო დანაყოფი „სახელმწიფო ისტორიულ-მემორიალური მუზეუმ-ნაკრძალი სტალინგრადის ბრძოლა“ (როგორც იურიდიული პირი) მოიცავს:
მუზეუმი „ხსოვნა“ ცენტრალური უნივერმაღის სარდაფში.
2011 წლის 30 ივნისს პრეს-ცენტრ „Победа“-ში გაიმართა პრეს-კონფერენცია თემაზე „ცენტრალური უნივერმაღის ისტორიული ზონის მუზეუმიფიკაცია“.
2012 წლის მაისში მუზეუმი „ხსოვნა“ გახდა მუზეუმ-ნაკრძალ „სტალინგრადის ბრძოლის“ ნაწილი.
მუშაობის გრაფიკი
მუშაობის პერიოდი 10:00-დან 18:00-მდე, ორშაბათი დასვენების დღე.
მუზეუმ-პანორამისათვის მიიღეს მუშაობის განსაკუთრებული გრაფიკი ხუთშაბათობითა და შაბათობით:
ხუთშაბათს 13:00-დან 21:00-მდე (1 ნოემბრიდან 31 მარტამდე) ზამთრის პერიოდში, 10:00-დან 20:00-მდე (1 აპრილიდან 31 მარტამდე) ზაფხულის პერიოდში. შაბათობით მუზეუმი მუშაობს 10:00-დან 20:00-მდე.
მამაის ყორღანზე მდებარე მემორიალურ კომპლექსზე შესვლა თავისუფალია.
ექსპოზიცია
thumb|right|250px|გერმანელი ჯარისკაცის აღჭურვილობის ექსპოზიცია მინი|250პქ მუზეუმი „სტალინგრადის ბრძოლა“ მოცავს რვა თემატურ დარბაზს, ტრიუმფალურ და პანორამულ დარბაზებს.
მუზეუმ-ნაკრძალის ტერიტორიაზე მოქმედებს მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი საბჭოთა სამხედრო ტექნიკის გამოფენა, მათ შორის ტანკები: ИС-2, ИС-3, ИСУ-152, Т-60, დანგრეული ტანკი-მონუმენტი Т-72. კომპლექსის ჩრდილოეთ ნაწილში განთავსებულია სამხედრო რკინიგზელების მემორიალი „სამხედრო ეშელონი“, ჩუიკოვის ქუჩისა და 13-ე გვარდიელთა ქუჩის კვეთაზე დგას თვითმფრინავ Су-2-ის მაკეტი.
კოლუმბიის პოლიტიკური სისტემა
250px|მინიატიურა|კოლუმბიის კონგრესი, [[ბოგოტა]] 250px|მინიატიურა|[[კასა-დე-ნარინიო — აღმასრულებელი ხელისუფლების რეზიდენცია, ბოგოტა]] 250px|მინიატიურა|კოლუმბიის უზენაესი სასამართლო კოლუმბიის პოლიტიკური სისტემა ეფუძნება წარმომადგენლობითი დემოკრატიის საპრეზიდენტო რესპუბლიკას, სადაც კოლუმბიის პრეზიდენტი როგორც სახელმწიფოს, ისე მთავრობის მეთაურია. მოქმედებს მრავალპარტიული სისტემა. აღმასრულებელი ხელისუფლება მთავრობის ხელშია. საკანონმდებლო ხელისუფლება გაყოფილია მთავრობასა და კონგრესის ორ პალატას შორის — სენატი და კოლუმბიის წარმომადგენელთა სახლი. სასამართლო ხელისუფლება დამოუკიდებელია აღმასრულებელი და საკანონმდებლო ხელისუფლებებისგან.
სტალინგრადის ბრძოლა (მუზეუმ-ნაკრძალი)
ექსპოზიცია
მუზეუმი „ხსოვნა“ განთავსებულია ცენტრალური უნივერმაღის სარდაფში და მოიცავს 1943 წლის იანვრის მოვლენების ამსახველ ექსპოზიციებს.
კოლუმბიის პოლიტიკური სისტემა
საკონსტიტუციო რეფორმა
კოლუმბიის ამჟამინდელი კონსტიტუცია ძალაში შევიდა 1991 წლის 5 ივლისს; ახალმა კონსტიტუციამ გააძლიერა სასამართლო ადმინისტრაცია. სხვა მნიშვნელოვანი ცვლილებები შეეხო სამოქალაქო განქორწინებას, ორმაგ მოქალაქეობას, ვიცე-პრეზიდენტისა და დეპარტამენტების გუბერნატორების არჩევას. კონსტიტუციამ გააძლიერა მოქალაქეთა პირველადი უფლებები.
ხელისუფლება დაიყო აღმასრულებელ, საკანონმდებლო და სასამართლო შტოებად.
სტალინგრადის ბრძოლა (მუზეუმ-ნაკრძალი)
ექსპოზიცია
მემორიალურ-ისტორიული მუზეუმის ექსპოზიცია მოიცავს სამხრეთ რუსეთში 1917-1920 წლებში მიმდინარე სამოქალაქო ომის ექსპონატებს.
გრუდინინის წისქვილის ნანგრევები
thumb|right|250px|გერჰარდტის წისქვილის ნანგრევები XX საუკუნის დასაწყისის წისქვილი ვოლგოგრადში, ვოლგოგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. დაინგრა სტალინგრადის ბრძოლის დროს და არ აღუდგენიათ ომის სამახსოვროდ. შედის მუზეუმ-ნაკრძალ „სტალინგრადის ბრძოლის“ შემადგენლობაში.
კოლუმბიის პოლიტიკური სისტემა
საკანონმდებლო შტო
კოლუმბიის ორპალატიანი კონგრესი შედგება 102 წევრიანი სენატისა და 161 წევრიანი კოლუმბიის წარმომადგენელთა სახლისაგან. სენატორების არჩევა ხდება საყოველთაო წესით, წარმომადგენლები კი აირჩევიან მრავალწევრიანი რაიონების მიერ, კოლუმბიის 32 დეპარტამენტის მასშტაბით. ქვეყნის დედაქალაქი განცალკევებული სადედაქალაქო რაიონია, რომელიც საკუთარ წარმომადგენლებს ირჩევს. წევრები შეიძლება ხელახლა არჩეულ იქნენ რამდენჯერაც მათ მოესურვებათ. კონგრესი წელიწადში ორჯერ იკრიბება, თუმცა პრეზიდენტს აქვს უფლება, როცა საჭიროდ ჩათვლის, მოიწვიოს სპეციალური სესია.
სტალინგრადის ბრძოლა (მუზეუმ-ნაკრძალი)
გრუდინინის წისქვილის ნანგრევები
წისქვილის ისტორია იწყება 1899 წელს, როდესაც მეწარმე გერჰარდტების ოჯახმა მიიღო გადაწყვეტილება ხორბლის გადამამუშავებელი კომპლექსის აშენების შესახებ. მშენებლობისათვის გამოყოფილი ადგილს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრებოდა ტამბოვის (ახლანდელი ნაუმოვის) ქუჩა, ვოლგის მხარეს, აღმოსავლეთიდან არხანგელსკის (ამჟამად - ჩუიკოვის) ქუჩა, სამხრეთიდან ყაზანის (ომამდე სოლნეჩნაია, ხოლო ამჟამად მე-13 გვარდიის დივიზიის) ქუჩა, ხოლო დასავლეთიდან პენზის (ახლანდელი საბჭოთა) ქუჩა. სატრანსპორტო თვალსაზრისით იყო საკმაოდ მოხერხებულ ადგილზე დასავლეთიდან ესაზღვრებოდა გრიაზ-ცარიცინის რკინიგზა, საიდანაც წისქვილამდე შედიოდა რკინიგზის ხაზი (დაშალეს მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ), აღმოსავლეთიდან რამდენიმე მეტრში გადიოდა სამხრეთ-აღმოსავლეთის რკინიგზა (დაშალეს 1930-იან წლებში).
წისქვილის მშენებლობა დაიწყო 1899 წელს. 1900 წლის 20 ივლისს წისქვილი ექსპლუატაციაში შევივა, ხოლო ფქვილის გაყიდვა დაიწყო 1900 წლის 1 აგვისტოდან. წისქვილი მუშაობდა 1907 წლის 8 აგვისტოს ხანძრამდე, რომლის შედეგად წისქვილიდან მხოლოდ ქვის ნარჩენებიღა დარჩა.
ამავე ადგილზე 1908 წელს ააშენეს ახალი შენობა, მიუხედავად იმისა, რომ შენობას კვლავ წისქვილს უწოდებდნენ, შენობა უკვე მრავალფუნქციური იყო აქ ამუშავებდნენ თევზს, ხორცს, ასევე აქ იყო მზა პროდუქტების საწყობი. 1911 წელს საწარმოში მუშაობდა 78 მუშა, სამუშაო დრო იყო 10,5 საათი.
წისქვილის შენობა ერთ-ერთი პირველი ნაგებობაა, რომელიც რკინა-ბეტონის კონსტრუქციით აიგო. მიუხედავად იმისა, რომ მსგავსი მშენებლობის სტილი ახალი იყო, თავად შენობა ტიპური იყო XX საუკუნის დასაწყისის არქიტექტურისათვის, მსგავში შენობები შენდებოდა ამ პერიოდის რუსეთის იმპერიაში.
საბჭოთა პერიოდში მოახდინეს წისქვილის ნაციონალიზაცია, სტალინგრადის წისქვილებს შორის მას მიენიჭა ნომერი 4. 1929 წელს მიანიჭეს კონსტანტინე გრუდინინის სახელი.
წისქვილი მუშაობდა 1942 წლის 14 სექტემბრამდე, ამ დღეს მას ფუგასური ბომბი დაეცა, რამაც გამოიწვია ხანძარი და მუშაობის შეჩერება.
ღონისძიება
2010 წლის 25 მარტს მუზეუმ-პანორამის დარბაზში შედგა „Победа“-ის საორგანიზაციო კომიტეტის სხდომა, რომელშიც მონაწილეობდა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტი დიმიტრი მედვედევი.
2011 წლის 8 მაისს გამარჯვების 66-ე წლისთავთან დაკავშირებით შედგა გრანდიოზული თეატრალიზებული კონცერტი „ცხოვრების ფანჯარა“, რომელიც მიეძღვნა გამარჯვების დღეს. კონცერტში მონაწილეობდა რუსეთის კაზაკთა ანსამბლი, ჯგუფი „კვატრო“, რუსეთის დამსახურებული მსახიობი ნიკოლაი ჩერეპანოვი, მომღერლები ირინა დუბცოვა, სტას პიეხა, ალექსანდრე ოლეშკო, ზარა, ელენა ბარიშევა, თეატრ „კრემლის ბალეტის“ სოლისტები. თეატრალიზირებული კომპოზიციის რეჟისორი იყო მარინა კომაროვა.
2012 წლის 22 ივნისს მუზეუმ-პანორამაში გაიმართა ვოლგოგრადის პრეზენტაცია, როგორც პრეტენდენტი ფეხბურთის 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატში.
ტაძრის მშენებლობა
2010 წლის ოქტომბერში ცნობილი გახდა, რომ მუზეუმ-პანორამის გვერდით ვოლგოგრადის ეპარქია აპირებდა ტაძრის აშენებას. ვოლგოგრადის ადმინისტრაციის კულტურის კომიტეტმა განაცხადა, რომ ხეივნის შესასვლელში, რომელიც მდრებარეობს მუზეუმ-პანორამა „სტალინგრადის ბრძოლის“ ახლოს აღიმართებოდა სამახსოვრო ჯვარი წარწერით, რომ აქ აღიმართებოდა ღვთისმშობლის კვართის სახელობის ტაძარი. ვოლგოგრადის მერმა რომან გრებენიკოვმა ხარი დაუჭირა პროექტს: „მომავალი ტაძარი და პანორამა-მუზეუმი გაერთიანებულია ბრწყინვალედ. ტაძარი ლოცვის ადგილია, მუზეუმი - ხსოვნის და ამ კონცეფციებს შორის არ არსებობს წინააღმდეგობები“. მიუხედავად ამისა, ტაძრის აშენების ინიციატივამ ადგილობრივ მოსახლეობას შორის აღშფოთება გამოიწვია, რადგან ტაძრის მშენებლობას მათი სახლების სიახლოვეს გამოიწვევდა 700 მ² გამწვანების გაჩეხვას. ქალაქის მოსახლეობის საინიციატივო ჯგუფმა წერილით მიმართეს სხვადასხვა ინსტანციებს და ასევე პირდაპირ რუსეთის პრეზიდენტს. სამართალწარმოების შედეგად, ეკლესიის მშენებლობის ადგილის დასაკავებლად მიღებული გადაწყვეტილების გაუქმება მოხდა ვოლგოგრადის ქალაქის დაგეგმვისა და არქიტექტურის კომიტეტის მიერ. ეკლესიის მშენებლობის სავარაუდო ადგილზე ააშენეს საბავშვო მოედანი.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლგოგრადის მუზეუმები კატეგორია:ვოლგოგრადის ღირსშესანიშნაობები
ლუკრეცია დე’ მედიჩი
ლუკრეცია დე’ მედიჩი (Lucrezia de' Medici; დ. 14 თებერვალი 1545 — გ. 21 აპრილი 1561) — მედიჩთა დინასტიის წარმომადგენელი. ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო I-ის და მისი მეუღლის, ელეონორ ტოლედოელის ქალიშვილი. ფერარის, მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგინია 1559-1561 წლებში როგორც ალფონსო II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ლუკრეცია მედიჩი დაიბადა 1545 წლის 14 თებერვალს ტოსკანის დედაქალაქ ფლორენციაში. იგი იყო ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო I-ისა და მისი მეუღლის, ელეონორ ტოლედოელის ქალიშვილი. 1558 წლის 3 ივ￼ლისს ქალაქ ფერარაში მიათხოვეს მოდენის, ფერარისა და რეჯიოს ჰერცოგ ალფონსო II დ’ ესტეს. 1560 წელს ალფონსო საფრანგეთში წავიდა საბრძოლველად, სადაც ლუკრეციაც წაიყვანა. 1561 წლის 21 აპრილს ლუკრეცია მედიჩი ტუბერკულოზით გარდაიცვალა, 16 წლის, უშვილოდ. მის შემდეგ ალფონსომ კიდევ ორი ცოლი შეირთო, თუმცა შვილი არც მათთან შეეძინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1545 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1561 კატეგორია:მედიჩები კატეგორია:მოდენის ჰერცოგინიები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
მთიან ყარაბაღში ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება
მთიან ყარაბაღში ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება — სამმხრივი საზავო ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც დასრულდა მთიანი ყარაბაღის 2020 წლის ომი. ხელშეკრულებას 2020 წლის 9 ნოემბერს ხელი მოაწერეს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა, სომხეთის პრემიერ-მინისტრმა ნიკოლ ფაშინიანმა და რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა. შეთანხმების თანახმად მთიან ყარაბაღში ცეცხლი უნდა შეწყვეტილიყო 01:00 საათიდან (მოსკოვის დროით 00:00 საათიდან). შეთანხმებას ასევე ეთანხმებოდა არაღიარებული არცახის რესპუბლიკის პრეზიდენტი არაიკ ჰარუთიუნიანი. ხელშეკრულება გაფორმდა სტრატეგიული ქალაქ შუშისათვის გამართული ბრძოლის შემდეგ, რომლის შედეგადაც ქალაქი აზერბაიჯანის დაქვემდებარებაში გადავიდა.
ხელშეკრულების პირობები
2020 Nagorno-Karabakh ceasefire map.svg: დაუბრუნდა აზერბაიჯანის მხარეს 2020 წლის 20 ნოემბერს.}} {{legend|#87DECD|ქალბაჯარის რაიონი: დაუბრუნდა აზერბაიჯანის მხარეს 2020 წლის 25 ნოემბერს. }} {{legend|#D7F4EE|ლაჩინის რაიონი: დაუბრუნდა აზერბაიჯანის მხარეს 2020 წლის 1 დეკემბერს.}} {{legend|#FFCCAA|მთიანი ყარაბაღის ნაწილი, რომელიც აზერბაიჯანის კონტროლქვეშ არ გადადის.}} {{legend|#BA8895|ტერიტორიები რუსი მშვიდობისმყოფელების კონტროლის ქვეშ: ლაჩინის დერეფანი და დადივანქის მონასტერი.}}
]]
„ჩვენ, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, სომხეთის რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრი ნიკოლ ფაშინიანი და რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტი ვლადიმერ პუტინი
ვაცხადებთ შემდეგს:
სომხეთი და ყარაბაღი
ხელშეკრულების ხელმოწერის შემდეგ, სომხეთის პრემიერ-მინისტრმა ნიკოლ ფაშინიანმა განაცხადა, რომ „ეს არ არის გამარჯვება, მაგრამ არ არსებობს დამარცხება, სანამ თავს დამარცხებულად არ ჩათვლით, ჩვენ თავს არასდროს ჩავთვლით დამარცხებულად და ეს გახდება ჩვენი ეროვნული ერთიანობა და აღორძინება“. ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმების გამოცხადების შემდეგ ერევანში ძალადობრივი საპროტესტო აქციები დაიწყო. სომხეთის პარლამენტის სპიკერს არარატ მირზოიანს გაშმაგებული ბრბო ფიზიკურად გაუსწორდა.
აზერბაიჯანი
აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში ფართომასშტაბიანი სადღესასწაულო აქციები გაიმართა ხელშეკრულების შესახებ ინფორმაციის გამოცხადების შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ყარაბაღის კონფლიქტი
ტაბორის ოლქი
ტაბორის ოლქი (Tabora) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ტაბორა.
მოსახლეობა — 2 291 623 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 76 150 კმ².
გეოგრაფია
ტაბორა მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ჩრდილოეთით ესაზღვრება შინიანგის ოლქს, აღმოსავლეთით — სინგიდის ოლქს, სამხრეთით — მბეის ოლქს, სამხრეთ-დასავლეთით — რუკვის ოლქს, დასავლეთით — კიგომის ოლქს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება შვიდი რაიონისაგან:
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
ანტონ პლესნოი
ანტონ პლესნოი (დ. 17 სექტემბერი, 1996) — უკრაინული წარმოშობის სპორტსმენი (ძალოსნობა), რომელიც გამოდის საქართველოს სახელით. 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2017, 94 კგ), მსოფლიო თასის გამარჯვებული (2020, რომი, იტალია), 23-წლამდელებს შორის სხვადასხვა სახეობაში ოთხგზის ევროპის ჩემპიონი და მსოფლიო ჩემპიონი (2019, პატაია, ტაილანდი). ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი (2020).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ქართველი ძალოსნები
მისტერ ფანტასტიკი
მისტერ ფანტასტიკი (Mister Fantastic) — Marvel Comics-ის ერთ-ერთი პერსონაჟი. ის შექმნეს მწერალმა სტენ ლიმ და მხატვარმა ჯეკ კირბიმ. პირველად გამოჩნდა კომიქსში „ფანტასტიკური ოთხეული #1“ (1961 წლის ნოემბერი).
მისტერ ფანტასტიკს აქვს გენიოსის დონის ინტელექტი და არის ძალიან ელასტიური. მას შეუძლია სხეულის ნებისმიერი ადგილის დაგრძელება.
ქიმიკოსი რიდ რიჩარდი გაემგზავრა კოსმოსში, რადგან უნდა გამოეკვლია დედამიწასთან მოახლოებული კოსმოსური ღრუბელი, მაგრამ მისი ხომალდი მოჰყვა ამ ღრუბელში. როდესაც დედამიწაზე დაბრუნდა, დაადგინა, რომ ჰქონდა ელასტიური ძალა. მასთან ერთად კოსმოსში იყვნენ სიუზი შტორმი, ჯონი შტორმი და ბენ გრიმი. მათაც მიეცათ ზეადამიანური ძალები. ამის შემდეგ შეკრეს გუნდი, რომელსაც „ფანტასტიკური ოთხეული“ ეწოდა.
პერსონაჟი ჩნდება ფილმებში „ფანტასტიკური ოთხეული“ (2005), „ფანტასტიკური ოთხეული: ვერცხლის სერფერის აღზევება“ (2007) და 2015 წლის „ფანტასტიკურ ოთხეულში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Marvel Comics-ის სუპერგმირები კატეგორია:ფანტასტიკური ოთხეული
აბდ ალ-მალიქი
აბდ ალ-მალიქ იბნ მარვანი (عبد الملك بن مروان; დ. 646 — გ. 8 ოქტომბერი, 705) — ომაიანთა სახალიფოს მეხუთე ხალიფა 685-705 წლებში. დაიბადა მედინაში, ჰიჯაზში. იგი იყო განათლებული პიროვნება და მრავალი პოლიტიკური პრობლემის მიუხედავად, რომლებიც ხელს უშლიდნენ მის მმართველობას, ეფექტიანი მმართველი. მისი მმართველობისას ყველა მნიშვნელოვანი ჩანაწერი არაბულად ითარგმნა, სპეციალურად მოიჭრა ისლამურ სამყაროში პირველი ვალუტა; წარმატებით ებრძოდა ბიზანტიელებს, გაატარა სოფლის მეურნეობისა და კომერციის ხელშემწყობი მრავალი რეფორმა, არაბული ენა კი სახელმწიფო ენად გამოაცხადა. ასევე, შექმნა რეგულარული საფოსტო სერვისი. XIV საუკუნის მუსლიმი ისტორიკოსი იბნ ხალდუნი ქებით მოიხსენიებს აბდ ალ-მალიქს და მას ერთ-ერთ უდიდეს არაბ და მაჰმადიან ხალიფას უწოდებს.
სქოლიო
კატეგორია:ომაიანთა ხალიფები კატეგორია:დაბადებული 646 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 705 კატეგორია:VII საუკუნის ხალიფები კატეგორია:VIII საუკუნის ხალიფები კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
ერნესტ ლავისი
მინი|230პქ|ერნესტ ლავისი ერნესტ ლავისი (Ernest Lavisse; დ. 17 დეკემბერი, 1842, ნუვიონ-ან-ტიერაში — გ. 18 აგვისტო, 1922, პარიზი) — ფრანგი ისტორიკოსი, საფრანგეთის აკადემიის წევრი (1892). სორბონის უნივერსიტეტის პროფესორი 1888 წლიდან. იყო უმაღლესი სკოლის დირექტორი. მსოფლიო ისტორიისა და საფრანგეთის ისტორიის მრავალტომიანი კოლექტიური შრომების რედაქტორი და თანაავტორი. ცნობილია ლავისისა და ა. რამბოს რედაქციით გამოსული „მსოფლიო ისტორია IV საუკუნიდან ჩვენს დრომდე“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანგი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 17 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1842 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1922
ვარსკვლავი (საეკლესიო ნივთი)
მინი|მარჯვნივ|150 პპქ|მოოქროვილი ლითონის ვარსკვლავი ვარსკვლავი — ორი ერთიმეორეზე გადაჯვარედინებული ლითონის მოღუნული ვიწრო, თხელი ფირფიტა, რომელსაც დგამენ ფეშხუმზე, იმ მიზნით, რომ დაფარნა არ შეეხოს ტარიგს. სიმბოლურად ნიშნავს ვარსკვლავს, რომელიც წინ უძღოდა აღმოსავლეთიდან მომავალ მოგვებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საეკლესიო ნივთები
შაპახის რაიონი
შაპახის რაიონი (Distrito de Shapaja) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის სან-მარტინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 207 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 799 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 270.44 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სან-მარტინის პროვინციის რაიონები
სერგეი ვინოგრადსკი
სერგეი ვინოგრადსკი (უკრ. Сергій Миколайович Виноградський; დ. 1 (13) სექტემბერი, 1856, კიევი — გ. 24 თებერვალი, 1953, პარიზი) — უკრაინელი მიკრობიოლოგი, მიკროორგანიზმების ეკოლოგიისა და ნიადაგის მიკრობიოლოგიის ფუძემდებელი. მან აღმოაჩინა ქიმიოსინთეზური მიკროორგანიზმები — "მე-2 ტიპის ავტოტროფიული ცოცხალი სისტემა", რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს დედამიწის ქერქის გეოქიმიურ პროცესებში.
ლონდონის სამეფო საზოგადოების (1919), საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრი. 1923 წელს გახდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი. ეს იყო ემიგრანტის არჩევის ერთადერთი შემთხვევა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის  ისტორიაში.
ბიოგრაფია
დაიბადა კიევში მდიდარი ადვოკატის ოჯახში. 1873 წელს კიევის II გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა კიევის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. თუმცა, ერთი თვის შემდეგ გადავიდა ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო  განყოფილებაზე. 2 წლის შემდეგ, სწავლით უკმაყოფილომ, დატოვა უნივერსიტეტი და ჩაირიცხა პეტერბურგის კონსერვატორიის საფორტეპიანო კლასში, სადაც მიიღო მუსიკალური განათლება.
1877 წლის ნოემბერში ჩაირიცხა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო განყოფილების მეორე კურსზე. 1881 წელს მისი დასრულების შემდეგ მან თავი მიუძღვნა მიკრობიოლოგიას და 1885 წელს გაემგზავრა შემდგომი სწავლისთვის სტრასბურგში ანტონ დე ბარისთან. 1887-1888 წლებში, ანტონ დე ბარის ლაბორატორიაში მუშაობისას, მან პირველად აჩვენა ენერგიის მიღების შესაძლებლობა წყალბადის სულფიდის დაჟანგვით და მისი გამოყენებით   ნახშირორჟანგის შესათვისებლად, რითაც აღმოაჩინა ქიმიოსინთეზი (ორგანიზმებს, რომლებიც ამ პროცესს ახორციელებენ, ანორგოქსიდანტები უწოდა). მანამდე ფოტოსინთეზური მცენარეები ითვლებოდა ერთადერთ ავტოტროფულ ორგანიზმებად, ამიტომ ამ ნამუშევრებმა ვინოგრადსკის მსოფლიო აღიარება მოუტანა.
1888 წელს ანტონ დე ბარის გარდაცვალების შემდეგ ვინოგრადსკიმ განაგრძო მუშაობა ციურიხის უნივერსიტეტის ჰიგიენის ინსტიტუტში. აქ მან დაადასტურა უორინგტონის დაკვირვებები, რომ ნიტრიფიკაციის პროცესი ორ ეტაპად მიმდინარეობს და გამოყო ნიტრიფიკაციის ბაქტერიების  კულტურები. ქიმიოსინთეზის იდეების შემუშავებისას დაამტკიცა, რომ უჯრედული ნივთიერების სტრუქტურისთვის ნახშირბადის მიღება შესაძლებელია მხოლოდ ნახშირორჟანგის დაფიქსირებით.
1894 წელს იგი გახდა პეტერბურგის საიმპერატორო მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი.1895 წელს გამოყო პირველი აზოტის დამაფიქსირებელი ბაქტერია Clostridium pasteurianum.
ციურიხში დარჩენის ან პარიზში გადასვლის არაერთი შეთავაზების მიუხედავად, 1899 წელს ვინოგრადსკი დაბრუნდა პეტერბურგში, სადაც მუშაობდა ექსპერიმენტული მედიცინის ინსტიტუტში.
1902 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი და ამ დროიდან 1905 წლამდე ინსტიტუტის დირექტორი გახლდათ. იგი დაკავებული იყო საშიშ ინფექციების, კერძოდ, შავი ჭირის შესწავლით. მისი თანაშემწე იყო დანილ ზაბოლოტნი, რომელიც მოგვიანებით გახდა სამამულო ეპიდემიოლოგიის ფუძემდებელი.
ნიადაგის მიკრობების შესწავლისას,  ვინოგრადსკიმ  მასში მცხოვრები ყველა მიკროორგანიზმი დაყო ავტოქთონურად (ტიპური, ყოველთვის გვხვდება) და ალოქთონურად (ზიმოგენური) (რომლის განვითარება დაკავშირებულია ორგანული ნივთიერებების კონცენტრაციის მატებასთან). ეს დაყოფა ეკოსისტემების უმეტესობისთვის გამოყენებადი აღმოჩნდა. შეისწავლა ცელულოზის დაშლა და აზოტის ციკლი. 1949 წელს ფრანგულ ენაზე გამოიცა მისი წიგნი „ნიადაგის მიკრობიოლოგია, პრობლემები და მეთოდები“. 1952 წელს სსრკ-ში გამოიცა მისი რუსული თარგმანი.
ვინოგრადსკიმ თავისი ბოლო სამეცნიერო ნაშრომი 1952 წელს მიუძღვნა ბაქტერიების ტაქსონომიას.
ხსოვნა
2003 წელს მეცნიერის სახელი მიენიჭა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის მიკრობიოლოგიის ინსტიტუტს.
ხელრთვა
მინი|მეფე [[ლაშა გიორგის ბრძანება ხელრთვით]] ხელრთვა — ქართველ მონარქთა, პატრიარქთა და დიდებულთა კალიგრაფიული ხელმოწერა. შუასაუკუნოვან საქართველოს სამეფოში განსაკუთრებით განვითარდა ხელრთვა მხედრული შესრულებით, თუმცა ასომთავრულით სამეფო ბეჭედმა დაიმკვიდრა ადგილი როგორც სიგელის დამტკიცებისას.
პიერ ლავალი
მინი|პიერ ლავალი პიერ ლავალი (Pierre Laval; დ. 28 ივნისი, 1883, შატელდონი — გ. 15 ოქტომბერი, 1945, პარიზი) — საფრანგეთის სახელმწიფო მოღვაწე. ადვოკატი. 1914–1919 და 1924–1927 წლებში იყო პარლამენტის დეპუტატი. 1927–1940 წლებში სენატორი. 1931–1932 და 1935–1936 წლებში პრემიერ-მინისტრი. 1934–1935 წლებში საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1935 წლის 2 მაისს საზოგადოების აზრის გავლენით ხელი მოაწერა საფარნგეთის პაქტს ურთიერთდახმარების შესახებ, რომელიც მოამზადა ჯერ კიდევ ჟან ლუი ბარტუმ მეორე მსოფლიო ომის (1939–1945) დაწყებისთანავე ცდილობდა ფაშისტურ გერმანიასთან სეპარატისტული ზავის დადებას. 1940 წლის 12 ივლისიდან 13 დეკემბრამდე იყო საფრანგეთის მთავრობის მეთაურის მოადგილე, ხელს უწყობდა ჰიტლერელებს. 1942 წლის აპრილიდან 1944 წლის აგვისტომდე „ვიშის“ კოლაბორაციონალისტური მთავრობის პრემიერ-მინისტრი. დააპატიმრეს ავსტრიაში, ოკუპაციის ამერიკულ ზონაში, და 1945 წელს გადასცეს საფრანგეთის ხელისუფლებას. სასამართლოს გადაწყვეტილებით ლავალი, როგორც მოღალატე დახვრიტეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1945 კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
დაჰლაკი (კუნძული)
დაჰლაკი, დაჰლაკ-კებირი (Dahlak Kebir) — ყველაზე დიდი კუნძული დაჰლაკის არქიპელაგში, წითელ ზღვაში ერიტრეის ნაპირებთან. ადრე კუნძულს ერქვა დაჰლაკ-დესეტი. ფართობი — 754,9 კმ². კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა დაახლოებით 2500 ადამიანია. კუნძულის მოსახლეობა ლაპარაკობს დაჰლიკის ენაზე.
ისტორია
სოფელი ნოკრა მდებარეობს კუნძულის დასავლეთ ნაწილში და ცნობილია ძველი რეზერვუარებით წყლის და ნეკროპოლისების შესანახად, რომლებიც თარიღდება, როგორც მინიმუმ, ჩვენი წელთაღრიცხვის 912 წლით. კუნძული ასევე ცნობილია თავისი ნამარხი ნაშთებით. კუნძულის სხვა ღირსშესანიშნაობებს შორის აღსანიშნავია ადელის (Adel) ისლამამდელი პერიოდის ნანგრევები, ფაუნა და მანგროს ტყეები.
ეკონომიკა
კუნძულზე მოსახლეობა ძირითადად დასაქმებულია თევზაობით, ჰოლოთურიების შეგროვებით და ტურიზმით.
კუნძულზე აშენებულია დიდი ტურისტული კომპლექსი სასტუმროებით.
ბორანის საშუალებით კუნძულიდან შეიძლება პორტ მასაუაში და მთელ რიგ უფრო მცირე კუნძულებამდე მისვლა.
სქოლიო
კატეგორია:არქიპელაგები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები კატეგორია:ერიტრეის კუნძულები
ტომაზ პენგოვი
ტომაზ პენგოვი (Tomaž Pengov; დ. 1948, ლიუბლიანა, სლოვენია, იუგოსლავია — გ. 10 თებერვალი, 2014, გოლნიკი, სლოვენია) — სლოვენი პოეტი, სიმღერების ავტორი, მომღერალი და გიტარისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1949 წელს, ლიუბლიანაში, სლოვენია, რომელიც მაშინ იუგოსლავიის შემადგენლობაში შედიოდა. ლიუბლიანის უნივერსიტეტის ხელოვნებისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტზე სწავლობდა შედარებით ლიტერატურათმცოდნეობას და ეუფლებოდა შედარებითი ლიტერატურათმცოდნეობის თეორიულ საფუძვლებს.
შემოქმედებითი მოღვაწეობა
პენგოვის შემოქმედებას კრიტიკოსები მაღალ შეფასებას აძლევდნენ, რომელთა ნაწილი პენგოვის საშემსრულებლო სტილის ლეონარდ კოენის ადრეულ შემოქმედებასთან მსგავსებას აღნიშნავდა.
მისი მეორე ალბომი სახელწოდებით — Pripovedi (Stories) 1988 წელს გამოიცა, რომელზეც ის 1980 წლიდან რვა წლის განმავლობაში სხვადასხვა მოწვეულ მუსიკოსებთან ერთად მუშაობდა. ალბომზე წარმოდგენილი მუსიკა კვლავაც აკუსტიკურია, თუმცა, რამდენადმე განსხვავებული ჟღერადობით.
ოთხმოცდაათიანებში მან კიდევ ორი ალბომი გამოუშვა — Rimska cesta (Roman road) (1992) და Biti tu (Being here) (1996).
2011 წელს ტომაზ პენგოვმა გამოსცა თავისი ლექსების აუდიოწიგნი სახელწოდებით — Drevo in zvezda (ხე და ვარსკვლავი).
გარდაიცვალა 2014 წლის 10 თებერვალს 66 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:სლოვენი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის მუსიკოსები
ილია მაისურაძე
ილია (ილა) მაისურაძე (დ. 1879, ცხინვალი — გ. 1 სექტემბერი, 1924) — ქართველი ანტისაბჭოთა მოძრაობის მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1879 წელს ცხინვალში. მამა – ზაქარია (დ. 1846), დედა – მაშო (დ. 1849), მეუღლე – კეკე (დ. 1886) შვილები – ნიკალა (1904–1930), სონია (დ. 1911), მანია (დ. 1916), ელენა (დ. 1922).
მაისურაძე იყო რსდმპ-ის წევრი 1904 წლიდან. პირველად დააპატიმრეს 1907 წელს, როგორც წითელრაზმელი, არასაიმედო პირი, იარაღის მატარებელი და გადასახლეს ასტრახანის გუბერნიაში 1907 წლის ბოლომდე.
ილა მაისურაძე საქართველოს პირველი რესპუბლიკის პერიოდში იყო ჯავის მილიციის უფროსი. აქტიური მონაწილეობა მიიღო 1918 წლის ოსების აჯანყებების ჩახშობაში. საბჭოთა ოკუპაციის პირველსავე თვეებში დაპატიმრეს, გაათავისუფლეს 1921 წლის ივნისში. 21 ივლისს კვლავ დააპატიმრეს და აღარ გაუთავისუფლებიათ, მის წინააღმდეგ ძიება დაამთავრეს 1921 წლის 21 დეკემბერს. 1923 წლის მაისში მასზე ძებნა გამოცხადდა. დახვრიტეს 1924 წლის 1 სექტემბერს ანტისაბჭოთა აჯანყების სხვა მონაწილეებთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ცხინვალში დაბადებულები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:ქართველი მეამბოხეები ი
დეივიდ ჰეიმენი
დეივიდ ჯონათან ჰეიმენი (David Jonathan Heyman; დ. 26 ივლისი, 1961, ლონდონი) — ინგლისელი კინოპროდიუსერი, Heyday Films-ის დამაარსებელი.
დაიბადა 1961 წლის 26 ივლისს, ლონდონში. დეივიდის მამა, ჯონ ჰეიმენი იყო პროდისერი, ხოლო დედა, ნორმა ჰეიმენი - მსახიობი და ფილმების „სახიფათო კავშირები“ და „მისის ჰენდერსონი წარმოგიდგენთ“ პროდიუსერი. 1983 წელს დეივიდმა დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი. სამი წლის შემდეგ დაიწყო მუშაობა რეჟისორ დეივიდ ლინის ასისტენტად. იმავე წელს გახდა Warner Bros.-ის სამხატვრო ხელმძღვანელი, ხოლო 1980-იანების მიწურულს დაიკავა United Artists-ის ვიცე-პრეზიდენტის პოსტი.
1999 წელს მოიპოვა საავტორო უფლებები „ჰარი პოტერის“ ფილმების სერიის შექმნაზე. მან მონაწილეობა მიიღო რვავე ფილმის წარმოებაში და იქცა გადამღები ჯგუფის ერთ-ერთ წამყვან ფიგურად. ჰეიმენის ფილმოგრაფია მოიცავს ისეთ განთქმულ პროექტებს როგორებიცაა: „ჰარი პოტერის“ სერია, „მე ვარ ლეგენდა“, „ყოველთვის თქვი დიახ“, „გრავიტაცია“, „ჯადოსნური ცხოველები. სად ვიპოვოთ ისინი“ და სხვები. 2013 წელს ნომინირებული იქნა ოსკარზე და გადაეცა BAFTA-ს ჯილდო.
ჰეიმენი ცხოვრობს ლონდონში. დაქორწინებულია და ჰყავს ერთი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:ინგლისელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი
უბალდო ფილოლი
ბიოგრაფია
სან-მიგელ-დელ-მონტეში დაბადებული ფილოლის, როგორც მეკარის პირველი ნაბიჯები ქალაქის სამოყვარულო კლუბს უკავშირდება, სადაც ოთხი წელი გაატარა. რეგიონულ ლიგაში ფილოლის თამაშის ხილვის შემდეგ მისი დამრიგებელი ხდება „რივერ პლეიტის“ ყოფილი ფეხბურთელი და მწვრთნელი რენატო ჩეზარინი. 1965 წლიდან ფილოლი „კილმესის“ ახალგაზრდული გუნდის შემადგენლობაშია. რაც შეეხება მის დებიუტს „კილმესის“ ძირითად შემადგენლობაში, იგი 1969 წლის 1 მაისს, არგენტინის პრიმერა დივიზიონის „ურაკანთან“ გამართულ შეხვედრაში შედგა. ფილოლმა მალევე შეძლო გულშემატკივართა მხრიდან ყურადღების მიპყრობა, უპირველესად მისი სწრაფი რეაქციებისა და აკრობატული ნახტომების წყალობით.
ფილოლმა კარიერაში პირველი პენალტი 1970 წლის მეტროპოლიტანოს ჩემპიონატში „ხიმნასია ი ესგრიმას“ ფორვარდს, დელიო ონისს აუღო. იმავე წელს „კილმესი“ დაქვეითდა პრიმერა B-ში, სადაც ფილოლმა კლუბთან ერთად 23 მატჩი ჩაატარა.
საკლუბო კარიერა
საკლუბო კარიერის განმავლობაში თამაშობდა სხვადასხვა არგენტინულ, ბრაზილიურ და ესპანურ საფეხბურთო კლუბებში.
მათ შორის ყველაზე დიდ წარმატებას „რივერ პლეიტის“ რიგებში გამოსვლისას აღწევს. ამ კლუბთან ერთად ფილოლი 1975 და 1979 და 1981 წლებში არგენტინის პრიმერის ნასიონალის ტურნირს იგებს, ხოლო 1977, 1979 და 1980 წლებში მეტროპოლიტანოს გამარჯვებული ხდება.
სანაკრებო კარიერა
1974–1985 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 58 შეხვედრა ჩაატარა,    რომლის მაისურით პირველად 1974 წლის 3 ივლისს, გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ 1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მეორე ჯგუფური ეტაპის შეხვედრაში ითამაშა. არგენტინელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: უბალდო ფილოლი, ანხელ ბარგასი, ხორხე კარასკოსა, რამონ ერედია, ენრიკე ვოლფი, კარლოს ბაბინგტონი, მიგელ ანხელ ბრინდისი, რობერტო ტელჩი, რუბენ აიალა, რენე ჰაუსმანი და მარიო კემპესი. მატჩი გელზენკირხენში გაიმართა და ფრედ, ანგარიშით — 1–1 დასრულდა. ეროვნული ნაკრების რიგებში უკანასკნელად 1985 წლის 30 ივნისს, პერუს ნაკრების წინააღმდეგ მექსიკის 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის შეხვედრაში ითამაშა. არგენტინელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: უბალდო ფილოლი, ოსკარ გარე, დანიელ პასარელა, ენსო ტროსერო, ხუან ბარბასი, ხორხე ბურუჩაგა, რიკარდო ჯუსტი, დიეგო მარადონა, პედრო პასკული, ხორხე ვალდანო და ხულიან კამინო. მატჩი ბუენოს-აირესში გაიმართა და ფრედ, ანგარიშით — 2–2 დასრულდა.
სანაკრებო მატჩები
(1) (2) (პენ.) 8–7
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
უბალდო ფილოლმა მსოფლიო ჩემპიონატების 13 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.