cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ღირსების რევოლუცია
დიპლომატიური ძალისხმევა
ზემოაღნიშნული შეტაკებები დაიწყო ეროკავშრის საგარეო საქმეთა სამი მინისტრის ვიზიტამდე ცოტა ხნით ადრე. ვიზიტორები იყვნენ რადოსლავ სიკორსკი პოლონეთიდან, ლორან ფაბიუსი საფრანგეთიდან და ფრანკ-ვალტერ შტაინმაიერი გერმანიიდან. ისინი შეხვდნენ პრეზიდენტ იანუკოვიჩს, რათა ხელი შეეწყოთ უკრაინის ოპოზიციასთან კომპრომისისთვის. უსაფრთხოების მიზნით შეხვედრა გადაიდო და ერთი საათით გვიან დაიწყო. შეხვედრის დაწყებამდე ფაბიუსმა BFM TV-სთან ინტერვიუში განაცხადა: „ჩვენი მიზანია უკრაინის ადმინისტრაციას არჩევნები ჩავატარებინოთ. არჩევნები ერთადერთი გამოსავალია“. მოლაპარაკებები ექვსი საათის განმავლობაში მიმდინარეობდა. პოლონეთის პრემიერ-მინისტრმა დონალდ ტუსკმა ჟურნალისტებს ამის შემდეგ მალევე განუცხადა: „იანუკოვიჩი შეგვითანხმდა, რომ მზად იყო წელს ვადამდელი არჩევნები ჩაეტარებინა, როგორც საპრეზიდენტო, ასევე საპარლამენტო“. ტუსკმა ასევე თქვა, რომ იანუკოვიჩს „მომდევნო 10 დღეში ეროვნული ერთიანობის მთავრობის ჩამოყალიბების და ზაფხულამდე კონსტიტუციის შეცვლის სურვილი ჰქონდა“. დაიგეგმა შემდგომი მოლაპარაკებები შესაბამისი დოკუმენტის ხელმოწერის შესახებ. იანუკოვიჩისა და რუსეთის პრეზიდენტის, ვლადიმერ პუტინის სატელეფონო საუბრის შემდეგ, რუსეთის ადამიანის უფლებათა ომბუდსმენი ვლადიმერ ლუკინი იანუკოვიჩის თხოვნით უკრაინაში წარმომადგენლად გაგზავნეს, რათა შუამავალი ყოფილიყო მოლაპარაკებებში მთავრობასა და ოპოზიციას შორის. შეერთებულმა შტატებმა სავიზო აკრძალვა დაუწესა 20 უკრაინელ თანამდებობის პირს, რომლებსაც ისინი „პოლიტიკურ ჩაგვრასთან დაკავშირებული ადამიანის უფლებების დარღვევის შეკვეთაზე პასუხისმგებლად თვლიდნენ“. ევროკავშირმა შემოიღო სავიზო აკრძალვა და ფინანსური აქტივების გაყინვა უკრაინაში ძალადობაზე პასუხისმგებელი პირების მიმართ და აკრძალა უკრაინაში იმ აღჭურვილობის ექსპორტი, რომელიც შეიძლება გამოყენებულ იქნას რეპრესიებისთვის. „მოქმედების მასშტაბები წინ წაიწევს უკრაინაში განვითარებული მოვლენების ფონზე“ – დაასკვნა ევროპულმა საბჭომ.
უკრაინის პოლიტიკური მოვლენები
მმართველი რეგიონების პარტიის ლიდერი ალექსანდრე ეფრემოვი ლუგანსკში ადგილობრივ ლიდერებთან და სამართალდამცავ ორგანოებთან შესახვედრად გაემგზავრა, რათა განეხილათ სამხრეთ-აღმოსავლეთ უკრაინის დამოუკიდებლობის გამოცხადების და სახელმწიფოსგან გამოყოფის შესაძლებლობა. ყირიმის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე ვლადიმირ კონსტანტინოვი მოსკოვში გაემგზავრა, სადაც გამოაცხადა, რომ ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკა უკრაინას გამოეყოფოდა, თუკი ხელისუფლება შეიცვლებოდა.
რეგიონების პარტიის დეპუტატმა სერგი ტიგიპკომ მოითხოვა პარლამენტის თავმჯდომარის ვოლოდიმირ რიბაკის გადადგომა, მისი ოპოზიციური პარლამენტარით შეცვლა და ისეთი პრემიერ-მინისტრის სასწრაფო არჩევა, რომელსაც მხარს უჭერდა ყველა ფრაქცია. „პრეზიდენტმა, პარლამენტის თავმჯდომარემ, პრემიერ-მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელმა და ოპოზიციის ლიდერებმა მთლიანად დაკარგეს კონტროლი ქვეყანაში არსებულ სიტუაციაზე და არ გვთავაზობენ გამოსავალს ქვეყნის დამშვიდებისთვის“ – განაცხადა მან. „მათი უმოქმედობა იწვევს დაპირისპირების და დაღუპულების ზრდას. ქვეყანაში კრიზისის მოსაგვარებლად საჭიროა დაუყოვნებელი კონკრეტული ნაბიჯების გადადგმა და არა მოლაპარაკებები.“ საღამოს ტიგიპკომ მოლაპარაკება გამართა ოპოზიციონერ პოლიტიკოსებთან – იაცენიუკთან და კლიჩკოსთან.
კიევის საქალაქო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი ვოლოდიმირ მაკეენკო და 17 დეპუტატი რეგიონების პარტიიდან გადადგნენ. რივნეში და ჟიტომირში რეგიონების პარტია ოფიციალურად დაიშალა და ამ რეგიონის ყველა დეპუტატმაც დატოვა პარტია.
რეგიონების პარტიის ათმა და ორმა დამოუკიდებელმა დეპუტატმა მოითხოვა საპარლამენტო-საპრეზიდენტო მმართველობის ფორმაზე დაბრუნება. მათ ასევე მოუწოდეს უშიშროების ძალებს „შეასრულონ ფიცი, რომელიც დადეს უკრაინელი ხალხის წინაშე, არ შეასრულონ დანაშაულებრივი ბრძანებები ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების შესახებ, არ დაუშვან სამართალდამცავების მონაწილეობა პროვოკაციებში, რომელშიც მთელ უკრაინაში ბანდები მშვიდობიანი საზოგადოებისა და მომიტინგეების წინააღმდეგ მონაწილეობენ“.
16:42 საათზე პარლამენტი რიგგარეშე სხდომაზე შეიკრიბა. რეგიონების პარტიამ მონაწილეობა არ მიიღო. UNIAN-ის კორესპონდენტის ცნობით, 450-დან 227 დეპუტატი - ძირითადად ოპოზიციიდან, მაგრამ ზოგიერთი რეგიონების პარტიიდან სხდომას ესწრებოდა. 238 დამსწრე დეპუტატიდან 236-მა ხმა მისცა ბოლო ძალადობის დაზრახვას, აკრძალა მომიტინგეების წინააღმდეგ იარაღის გამოყენება და მათ წინააღმდეგ განლაგებული ჯარები და პოლიცია უკან დააბრუნა. უკრაინის კომუნისტური პარტიის საპარლამენტო ფრაქციამ და რეგიონების პარტიის დაახლოებით 80%-მა სხდომის გამოტოვება არჩია. კანონმდებლებმა აუკრძალეს შინაგან ჯარებს, უკრაინის შეიარაღებული ძალებს, SBU-ს და სხვა სამთავრობო უწყებების უფროსებს და მეთაურებს ნებისმიერი კონტრტერორისტული ოპერაციების განხორციელება, რადგან ისინი არღვევდნენ უკრაინის კონსტიტუციას. მათ ასევე დაევალათ შეეწყვეტათ გზების და ხიდების, სკვერების და ქუჩების კიევსა და სხვა ქალაქებში გადაკეტვა. რეგიონების პარტიის დეპუტატები სხდომაზე "ანტიკრიზისული ჯგუფის" შექმნაზე შეთანხმდნენ. გვიან საღამოს ცნობილი გახდა, რომ რეგიონების პარტიის საპარლამენტო ფრაქცია კიდევ ხუთმა დეპუტატმა დატოვა.
ყირიმის პარლამენტმა 21 თებერვალს რიგგარეშე სხდომა მოიწვია. ყირიმელი თათრების მეჯლისის ლიდერმა თქვა, რომ ეჭვობს, რომ დეპუტატები რუსეთის სამხედრო ინტერვენციას მოითხოვენ და თქვა: „ხვალ შეიძლება იყოს გადაწყვეტილება, რომელიც ყირიმს ქაოსს და კატასტროფას მოუტანს“. რამდენიმე მეცნიერმა განიხილა ყირიმში რუსეთის ჩარევის ალბათობა, განსაკუთრებით ყირიმის უნიკალური გეოპოლიტიკური ბუნებისა და დემოგრაფიის გამო.
21 თებერვალი
შეიარაღებული ძალების შტაბის უფროსის მოადგილემ, გენერალ-ლეიტენანტმა იური დუმანსკიმ თანამდებობა დატოვა, რადგან არ ეთანხმებოდა არმიის მონაწილეობას კონფლიქტში. „დღეს არმია ჩართულია სამოქალაქო კონფლიქტში, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მშვიდობიანი მოსახლეობის და ჯარისკაცების მასობრივი დაღუპვა“ – განაცხადა მან. დაახლოებით შუაღამისას ჟურნალისტმა არტემ შევჩენკომ, უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალურ შტაბში თავის წყაროებზე დაყრდნობით, გამოაცხადა, რომ 10 BTR, DAI (გზის ავტოინსპექტირების) მანქანების თანხლებით გაემგზავრა კოზაჩიას (კაზაკთა) ყურედან, სადაც მდებარეობს რუსეთის შავი ზღვის ფლოტი. შევჩენკოს თქმით, 1500 საჰაერო სადესანტო ჯარისკაცი და 400 საზღვაო ქვეითი – მათ შორის 25-ე საჰაერო-სადესანტო ბრიგადა, 1-ლი საზღვაო ქვეითი ბრიგადა, 831-ე ანტი-დივერსიული განყოფილება და მე-2 საზღვაო ქვეითი სპეცრაზმი – გადაიყვანეს 20 თებერვალს СБУ-ს დაქვემდებარებაში ანტი-ტერორისტული ოპერაციისთვის.
პარლამენტის სესიის წინ გავრცელდა ინფორმაცია, რომ რეგიონების პარტიის ბევრმა წევრმა და მათმა ოჯახებმა დატოვეს დედაქალაქი, მათ შორის იყო შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი ზახარჩენკო და გენერალური პროკურორი ვიქტორ პშონკა.
მოგვიანებით, მაიდანის აქტივისტებმა გაათავისუფლეს შინაგანი ჯარების სამხედრო მოსამსახურეები, რომლებიც წინა დღეს დაატყვევეს. ამასობაში კიევში აქციის მონაწილეებს რადეხივის მთელი პოლიცია შეუერთდა.
უკრაინის უშიშროების სამსახურმა ოფიციალურად შეწყვიტა 19 თებერვალს შემოღებული „მზადება ანტიტერორისტული ოპერაციისთვის“.
შეთანხმება პოლიტიკური კრიზისის შესახებ
კომპრომისული შეთანხმება მიღწეული იქნა 21 თებერვალს რამდენიმე საათიანი მოლაპარაკებების შემდეგ, რომელსაც უძღვებოდნენ ევროკავშირის შუამავლები და პოლონეთის, საფრანგეთის და გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრები. მას ოფიციალურად უწოდეს შეთანხმება უკრაინაში პოლიტიკური კრიზისის მოგვარების შესახებ, მაგრამ არაოფიციალურად უწოდებენ 21 თებერვლის შეთანხმებას და ხელი მოაწერეს როგორც ოპოზიციის ლიდერებმა, ასევე პრეზიდენტმა იმ მოლაპარაკებების შემდეგ, რომელიც მთელი ღამე გრძელდებოდა. შეთანხმების დებულებები მოიცავდა უკრაინის კონსტიტუციის აღდგენას, როგორც ის იყო 2004 და 2010 წლებში; საკონსტიტუციო რეფორმა სექტემბრისთვის დასრულდა; ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარებას არაუგვიანეს 2014 წლის დეკემბრისა; ადმინისტრაციის, ოპოზიციისა და ევროპის საბჭოს ერთობლივი მონიტორინგის მიერ განხორციელებული ძალადობის ფაქტის გამოძიებას; ვეტოს საგანგებო მდგომარეობის დაწესებაზე; 17 თებერვლიდან დაკავებული აქციის მონაწილეების ამნისტიას; აქციის მონაწილეების მიერ დაკავებული საზოგადოებრივი შენობების დათმობას; უკანონო იარაღის ჩამორთმევას; „ახალი საარჩევნო კანონების“ მიღებას და უკრაინის ახალი ცენტრალური საარჩევნო კომისიის შექმნას. ევროკავშირის სამმა საგარეო საქმეთა მინისტრმა დოკუმენტს მოწმის სახელით მოაწერა ხელი, მაგრამ არა რუსმა შუამავალმა ვლადიმერ ლუკინმა, რადგან მას არ ჰქონდა მანდატი, მოეწერა ხელი შეთანხმებაზე კრიზისის შესახებ.
450-კაციანმა პარლამენტმა ერთხმად, 386 ხმით 0-ის წინააღმდეგ მხარი დაუჭირა 2004 წლის კონსტიტუციას და შემდეგ მისმა 450 წევრმა 332 ხმით 0-ის წინააღმდეგ ხმა მისცა შინაგან საქმეთა მინისტრის ზახარჩენკოს უფლებამოსილების შეჩერებას. კიდევ ერთმა კანონპროექტმა შეიტანა ცვლილებები სისხლის სამართლის კოდექსში, რომელიც იძლეოდა იულია ტიმოშენკოს გათავისუფლების საშუალებას. ღონისძიებას მხარი 310-მა დეპუტატმა დაუჭირა, მათ შორის იყო 54 რეგიონების პარტიიდან და 32 კომუნისტი. მიკოლა რუდკოვსკიმ პრეზიდენტ იანუკოვიჩის იმპიჩმენტის კანონპროექტი წარადგინა. პარლამენტმა იმ საღამოს ასევე მიიღო რეზოლუცია, რომელიც შინაგან საქმეთა სამინისტროს ყველა დანაყოფს და პოლიციელს უბრძანებდა დაბრუნებულიყვნენ თავიანთ ყაზარმებში..
შეთანხმების შემდეგ
მემარჯვენე სექტორის ლიდერმა დმიტრო იაროშმა უარყო შეთანხმება და თქვა: „ჩვენ უნდა განვაცხადოთ აშკარა ფაქტი, რომ კრიმინალურ რეჟიმს ჯერ არ ჰქონდა გაცნობიერებული მისი ბოროტების სიმძიმე“. მან აღნიშნა, რომ შეთანხმება არ ითვალისწინებს შინაგან საქმეთა მინისტრ ზახარჩენკოს დაკავებას; ბერკუტის მეთაურების დასჯას, რომლებიც სავარაუდოდ მონაწილეობდნენ მშვიდობიანი მოსახლეობის მკვლელობაში; გენერალური პროკურორისა და თავდაცვის მინისტრის გადაყენებას; რეგიონების პარტიისა და კომუნისტური პარტიის აკრძალვას და უსაფრთხოების გარანტიებს ოპოზიციაში ჩართულთათვის. მან მოუწოდა რომ, „სახალხო რევოლუცია“ გაგრძელებულიყო მანამ, სანამ ძალაუფლება მთლიანად არ ჩამოშორდებოდა მმართველ ხელისუფლებას. ევრომაიდანის ლიდერი ანდრიი პარუბი დაჟინებით მოითხოვდა არჩევნების ჩატარებას რაც შეიძლება მალე და იმეორებდა, რომ აქციის მონაწილეთა ერთ-ერთი მთავარი მოთხოვნა იყო პრეზიდენტ იანუკოვიჩის გადადგომა. AutoMaidan-მა ასევე გამოაცხადა, რომ იანუკოვიჩის გადადგომის გარდა არაფერს მიიღებდა.
ვიტალი კლიჩკომ იანუკოვიჩთან ხელის ჩამორთმევის შემდეგ ბოდიში მოუხადა დამოუკიდებლობის მოედანზე შეკრებილებს. აქციის მონაწილეებმა შეთანხმება ცუდად მიიღეს. აქტივისტმა ვოლოდიმირ პარასიუკმა სცენიდან გააფრთხილა, რომ თუ იანუკოვიჩი მეორე დღის 10:00 საათამდე არ გადადგება, შეიარაღებული გადატრიალება მოეწყობოდა. ოლეჰ ლიაშკო გამოეხმაურა მოთხოვნას და თქვა: „ან გადადგება, ან ჩვენ წავიყვანთ“. მოგვიანებით გაირკვა, რომ კიევის გარეთ პრორუსი პოლიტიკოსის ვიქტორ მედვედჩუკის საზაფხულო სახლს ცეცხლი წაუკიდეს.
გვიან შუადღისთვის ასობით სპეცრაზმელი, რომლებიც იცავდნენ საპრეზიდენტო შენობას და მიმდებარე სამთავრობო შენობებს, გაუჩინარდა. პოლონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა რადოსლავ სიკორსკიმ ძალების გაყვანას „გამაოცებელი“ უწოდა და აღნიშნა, რომ ეს არ იყო შეთანხმების ნაწილი. სპეცრაზმმა დილიდან დაიწყო უკან დახევა, რადგან ეშინოდა, რომ იანუკოვიჩის მთავრობა ძალადობაზე პასუხისმგებლობას მათ დააკისრებდა და იმის შიშით, რომ თავს დაესხმებოდნენ მას შემდეგ, რაც მომიტინგეებმა 2014 წლის 18 თებერვალს პოლიციას 1200 პისტოლეტი და კალაშნიკოვის თოფი მოპარეს სამთავრობო შენობების ოკუპაციისას ლვოვში. უკრაინის შინაგან საქმეთა სამინისტრო ხელმძღვანელობის გარეშე დარჩა. შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილემ ვიქტორ დუბოვიკმა სპეცრაზმს ქალაქის დატოვება უბრძანა, მაგრამ უცნობია საიდან გაჩნდა ეს ბრძანება. ოპოზიციის წევრმა სერხი პაშინსკიმ ქალაქგარეთ გაცილა 5000-ზე მეტი ოფიცერი, შინაგან საქმეთა სამინისტროს ძალების და უკრაინის სპეცრაზმის სხვა სპეცრაზმის წარმომადგენლები. მას შემდეგ რაც სპეცრაზმი გაუჩინარდა, ანდრეი პარუბიმ განაცხადა, რომ ევრომაიდანის თავდაცვამ მშვიდობიანად მოიპოვა კონტროლი კიევზე და მის სამთავრობო შენობებზე და რომ სამხედროები ოპოზიციასთან ერთად იდგნენ.
ახალი საპარლამენტო კოალიცია მას შემდეგ შეიქმნა, რაც რეგიონების პარტიის ფრაქცია 28 დეპუტატმა დატოვა. დარჩენილ ფრაქციაში სერგი ტიგიპკომ ჩამოაყალიბა „განსაკუთრებული თანამდებობის მქონე დეპუტატების 31 ჯგუფი“, რათა დაეყოლიებინა რეგიონების პარტიის სხვა დეპუტატები, რომ კენჭისყრაში პროგრესულად მიეღოთ მონაწილეობა.
იანუკოვიჩის გადაყენება
21 თებერვალს პრეზიდენტმა იანუკოვიჩმა და პარლამენტმა 22 და 23 თებერვალი გლოვის დღეებად გამოაცხადეს „მასობრივი არეულობის შედეგად ადამიანების დაღუპვის გამო“. პარლამენტის თავმჯდომარემ ვოლოდიმირ რიბაკმა 22 თებერვალს ავადმყოფობის გამო პარლამენტში გადადგომის შესახებ განცხადება შეიტანა. იანუკოვიჩის ადგილსამყოფელი უცნობი რჩებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ მედიის ცნობით, ის ხარკივში გაფრინდა (ხარკივის ოლქის მაშინდელი გუბერნატორის, მიხაილო დობკინის თქმით, იანუკოვიჩი იმ დღეს ხარკივში იმყოფებოდა ). ოლექსანდრ ტურჩინოვმა თქვა, რომ მინისტრების უმეტესობა გაუჩინარდა, მათ შორის შინაგან საქმეთა მინისტრი ზახარჩენკო, რომელიც ბელორუსიაში გაიქცა.. დღის მეორე ნახევარში რადამ 328-0 მხარი დაუჭირა იანუკოვიჩის თანამდებობიდან გადაყენებას და 25 მაისს საპრეზიდენტო არჩევნების დანიშვნას.. ეს კენჭისყრა არ მიჰყოლია უკრაინის კონსტიტუციის მიერ დადგენილ იმპიჩმენტის პროცესს, რომელიც მოიცავდა იანუკოვიჩის ფორმალურ დასჯას და საკონსტიტუციო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვას და ხმების სამი მეოთხედი, მინიმუმ 388 ხმა პარლამენტის მხარეს იყო. ამის ნაცვლად, პარლამენტმა განაცხადა, რომ იანუკოვიჩმა „არაკონსტიტუციურად აარიდა თავი საკუთარ საკუთარ მოვალეობებს“ და ვადამდელი არჩევნების მიზეზად „უკიდურესი გადაუდებელი გარემოებები“ დაასახელა. ამის შემდეგ კანონმდებლებმა ოპოზიციის ლიდერი ალექსანდრე ტურჩინოვი უკრაინის პარლამენტის თავმჯდომარედ, პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლად და პრემიერ მინისტრად აირჩიეს; ამ გადაწყვეტილებამ ასევე დაარღვია კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც იმპიჩმენტირებული პრეზიდენტი პრემიერ-მინისტრ სერხი არბუზოვს უნდა შეეცვალა. ტურჩინოვი ამტკიცებდა, რომ იანუკოვიჩი დათანხმდა გადადგომას პრეზიდენტის პოსტზე, მაგრამ მრჩევლებთან კონსულტაციის შემდეგ მან უარყო ეს და წინასწარ ჩაწერა განცხადება გადადგომის შესახებ. იანუკოვიჩმა განაცხადა, რომ ის არ გადადგება და არ დატოვებს ქვეყანას, მან პარლამენტის გადაწყვეტილებებს "უკანონო" უწოდა. მან დასძინა, „ჩვენი ქვეყნის და მთელი მსოფლიოს მიერ ნანახი მოვლენები სახელმწიფო გადატრიალების მაგალითია“ და შეადარა ისინი ნაცისტური პარტიის აღზევებას გერმანიაში 1930-იან წლებში.
გაუჩინარება და სამართლებრივი დევნა
ახალი დროებითი მთავრობისთვის ძალაუფლების გადაცემის საპარლამენტო პროცედურების შემდეგ, გენერალური პროკურორი პშონკა და შემოსავლებისა და მოვალეობების მინისტრი ალექსანდრე კლიმენკო რუსეთის საზღვარზე გააჩერეს ქვეყნიდან გაქცევის მცდელობისას. სახელმწიფო სასაზღვრო სამსახურის ინფორმაციით, იანუკოვიჩმა დონეცკიდან ჩარტერული რეისით გაქცევაც სცადა, მაგრამ მესაზღვრეებმა შეაჩერეს. მესაზღვრეებს "შეიარაღებული ადამიანების ჯგუფი დახვდა, რომლებმაც ფული შესთავაზეს სათანადო ნებართვის გარეშე ფრენისთვის". შემდეგ იანუკოვიჩს ჯავშანმანქანა დარჩა და მისი ადგილმდებარეობა უცნობი იყო. დონეცკიდან გაფრენა სცადა შინაგან საქმეთა ყოფილმა მინისტრმა ზახარჩენკომაც და ისიც ანალოგიურად უკან დააბრუნეს. 23 თებერვალს, პარლამენტის დეპუტატმა ოლეჰ ლიაშკომ განაცხადა, რომ იანუკოვიჩი ნახეს სევასტოპოლში რუსეთის საზღვაო ბაზაზე, რომელიც რუსული სამხედრო გემით ქვეყნიდან გასაქცევად ემზადებოდა. ჟურნალისტი ტეტიანა ჩორნოვოლი ვარაუდობდა, რომ ის რეალურად სევასტოპოლში თავისი პირადი იახტით გაქცევას ცდილობდა. დაცვის მხარის სასამართლო ჩვენების თანახმად, იანუკოვიჩი და მისი ოჯახი ხარკოვიდან დონეცკში ვერტმფრენით ჩაფრინდნენ, შემდეგ აზოვის ზღვაზე ბერდიანსკში, საიდანაც რუსული სამხედრო მარკირების მქონე თვითმფრინავით, ორი სხვა აეროდრომის გავლით, რუსულ ობიექტში გადაიყვანეს. იალტაში, ყირიმში, შემდეგ გადავიდა რუსეთის ბაზაზე სევასტოპოლში და გაემგზავრა 23 თებერვლის საღამოს. 24 თებერვალს, შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელმა ავაკოვმა გამოაცხადა, რომ იანუკოვიჩი მოხვდა ქვეყნის ყველაზე მნიშვნელოვან ძებნილთა სიაში და რომ მასზე და სხვა ოფიციალურ პირებზე "სამოქალაქო მოსახლეობის მასობრივი მკვლელობის სისხლის სამართლის საქმე აღიძრა". 25 თებერვალს პარლამენტმა სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს სთხოვა „დაედგინა და პასუხისგებაში მოეყვანა“ უკრაინელი მაღალჩინოსნები, მათ შორის იანუკოვიჩი, კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულებისთვის „მოქალაქეთა მშვიდობიანი საპროტესტო აქციების“ დროს 2013 წლის 21 ნოემბრიდან 2014 წლის 22 თებერვლამდე. იმავე დღეს იანუკოვიჩსა და ზახარჩენკოს საერთაშორისო ძებნა გამოუცხადეს. სისხლის სამართლის საქმე აღიძრა 20 თებერვალს ევრომაიდანის დემონსტრანტების მკვლელობის გამო. იანუკოვიჩი; პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ყოფილი უფროსი ანდრიი კლიუევი; ყოფილი გენერალური პროკურორი ფშონკა; შინაგან საქმეთა ყოფილი მინისტრი ზახარჩენკო; SBU-ს ყოფილი ხელმძღვანელი იაკიმენკო; შინაგანი ჯარების მეთაური სტანისლავ შულიაკი; და არაერთი სხვა საქმეში ეჭვმიტანილად გამოცხადდა.
შედეგები და ახალი მთავრობა
22 თებერვალს იულია ტიმოშენკო ციხიდან გაათავისუფლეს და მან დამოუკიდებლობის მოედანზე სიტყვით მიმართა 100 000-ზე მეტ ადამიანს. იმავე დღეს პარლამენტმა შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობის შემსრულებლად არსენ ავაკოვი დანიშნა. დეპუტატებმა ასევე უნდობლობის გამოცხადებით გაათავისუფლეს ვიქტორ ფშონკა უკრაინის გენერალური პროკურორის პოსტიდან. 23 თებერვალს, ეროვნული გლოვის მეორე დღეს, პარლამენტმა მხარი დაუჭირა კანონის გაუქმებას ენობრივი პოლიტიკის შესახებ, რომელმაც რუსულ, რუმინულ და უნგრულ ენებს ზოგიერთ რეგიონში რეგიონალური ენების ოფიციალური სტატუსი მიანიჭა. თუმცა, ამ ზომას მოგვიანებით ვეტო დაადო მოქმედმა პრეზიდენტმა, რომელმაც თქვა, რომ არ მოაწერს ხელს კანონპროექტს, სანამ არ შემუშავდება ახალი კანონმდებლობა უმცირესობათა ენების დასაცავად. იმავე დღეს, პარლამენტმა თანამდებობიდან გაათავისუფლა საგარეო საქმეთა მინისტრი ლეონიდ კოჟარა, ჯანდაცვის მინისტრი რაისა ბოგატიროვა და განათლების მინისტრი დმიტრო ტაბაჩნიკი და ნაციონალიზაცია მოახდინა იანუკოვიჩის კერძო საკუთრებისა მეჟიჰირიაზე. ორდერები გაიცა შემოსავლების ყოფილ მინისტრ ოლექსანდრ კლიმენკოსა და ყოფილ გენერალურ პროკურორ ფშონკაზე. პარლამენტმა ასევე მიიღო ცვლილებები, რომლებიც აღადგენდა მის უფლებამოსილებას მოსამართლეთა დანიშვნისა და გათავისუფლების შესახებ, რომელიც მანამდე ეკუთვნოდა იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს. კიევის მეტრო კვლავ სრულად ამოქმედდა, მათ შორის, 24 თებერვალს ხელახალი გაიხსნა მაიდან ნეზალეჟნოსტის სადგური. 24 თებერვალს პარლამენტმა თანამდებობიდან გაათავისუფლა სოციალური პოლიტიკის მინისტრი ნატალია კოროლევსკა და კულტურის მინისტრი ლეონიდ ნოვოხატკო; მან ასევე გაათავისუფლა იჰორ სორკინი უკრაინის ეროვნული ბანკის მმართველის თანამდებობიდან და იგი სტეპან კუბივმა შეცვალა. იმავე დღეს, უკრაინის უშიშროების სამსახურის უფროსად ალექსანდრე იაკიმენკოს თანამდებობიდან გათავისუფლების შემდეგ ვალენტინ ნალივაიჩენკო დაინიშნა. იმავდროულად, რეგიონების პარტიის ფრაქციის ლიდერმა, ალექსანდრე ეფრემოვმა განაცხადა, რომ პარტია ოპოზიციაში გადადიოდა. მისმა სამოცდაშვიდმა დეპუტატმა ბოლო რამდენიმე დღის განმავლობაში ფრაქცია დატოვა. სამშაბათს, 25 თებერვალს, პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელმა ტურჩინოვმა ხუთშაბათამდე ეროვნული ერთიანობის მთავრობის შექმნა მოითხოვა. (ორი დღით ადრე მან სამშაბათისთვის მოითხოვა ასეთი მთავრობის შექმნა. ) ასევე 25-ში, ანატოლი კინახმა და 32 სხვა დეპუტატმა, ძირითადად რეგიონების პარტიის ყოფილმა წევრებმა, შექმნეს ეკონომიკური განვითარების ფრაქცია. 26 თებერვალს ტურჩინოვმა აიღო უკრაინის შეიარაღებული ძალების უმაღლესი მთავარსარდლის მოვალეობა. 2014 წლის 27 თებერვალს ჩამოყალიბდა იაცენიუკის პირველი მთავრობა არსენი იაცენიუკის მეთაურობით. მინისტრთა კაბინეტი ჩამოყალიბდა, როგორც პარტიების „ბატკივშინა“, „უდარი“ და „სვაბოდა“ კოალიცია, რომელშიც ასევე ჩართულები იყვნენ საპარლამენტო ფრაქციები „ეკონომიკური განვითარება“, „სუვერენული ევროპული უკრაინა“ და სხვა დამოუკიდებელი დეპუტატები.
იურიდიული მოვლენები
24 თებერვალს პარლამენტმა გადაწყვიტა გაეთავისუფლებინა ყველა პოლიტპატიმარი, მათ შორის მამა-შვილი პავლიჩენკოს სისხლის სამართლის საქმეზე და შეუწყვიტა პარლამენტის კვოტიდან დანიშნულ უკრაინის საკონსტიტუციო სასამართლოს ხუთ მოსამართლეს უფლებამოსილება ფიცის დარღვევის გამო. კანონმდებლებმა ასევე შესთავაზეს იმავე მიზეზით გაეთავისუფლებინათ უკრაინის პრეზიდენტის მიერ დანიშნული ორი მოსამართლე და მოუწოდეს უკრაინის მოსამართლეთა საბჭოს სამი დღის ვადაში მოეწვია რიგგარეშე ყრილობა, რათა განეხილათ საბჭოს მიერ დანიშნული ხუთი საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლის გადაყენება. იმავე რეზოლუციით, პარლამენტმა დაავალა უკრაინის გენერალურ პროკურორს სისხლის სამართლის პროცესის დაწყება ყველა მოსამართლის წინააღმდეგ, რომლებიც, უკრაინის სახალხო დეპუტატების აზრით, იყვნენ დამნაშავენი 2010 წლის 30 სექტემბერს (No. 20-რპ/2010) უკრაინის საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილების მიღებაში კონსტიტუციაში ცვლილებების შეტანის შესახებ. 27 თებერვალს საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლეებმა წერილი გაუგზავნეს ევროპულ ორგანიზაციებს, საერთაშორისო ორგანიზაციებს და უფლებადამცველ ინსტიტუტებს პარლამენტის რეზოლუციის კონსტიტუციურობის საკითხზე.
27 თებერვალს იანუკოვიჩი სახელმწიფო ბიუჯეტიდან 70 მილიარდ დოლარის მოპარვაში დაადანაშაულეს.
უკრაინის უშიშროების სამსახურმა დააკავა მისი კონტრდაზვერვის სამსახურის ყოფილი უფროსი, ვოლოდიმირ ბიკი. 2014 წლის 3 ივლისს ყოფილ პრემიერ მინისტრზე, მიკოლა აზაროვზე ძალაუფლების ბოროტად გამოყენების ბრალდებით საერთაშორისო ძებნა გამოცხადდა.
იანუკოვიჩის პრესკონფერენცია და რუსული პასუხი
28 თებერვალს იანუკოვიჩი დაესწრო პრესკონფერენციას სამხრეთ რუსეთში და უპასუხა რუსი ჟურნალისტების კითხვებს. მან თქვა, რომ მაისის ბოლოს დაგეგმილი ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნები უკანონოა და ის მათში არ მიიღებს მონაწილეობას. მან ასევე განაცხადა, რომ მაშინ, როცა 21 თებერვლის შეთანხმებას შეეძლო სიტუაციის დამშვიდება, ოპოზიცია ამას არ დათანხმდა.
1-ელ მარტს რუსეთის პარლამენტმა დაამტკიცა პრეზიდენტ ვლადიმერ პუტინის მოთხოვნა უკრაინაში რუსული ჯარების განლაგების შესახებ.
2014 წლის 24 მარტს პუტინმა განაცხადა, 2014 წლის უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნებზე მითითებით - „ჩვენ პატივს ვცემთ უკრაინელი ხალხის არჩევანს და ვიმუშავებთ ამ არჩევნების საფუძველზე შექმნილ ხელისუფლებასთან“.
ცენზურა
2014 წლის 11 მარტს უკრაინის სატელევიზიო და რადიო მაუწყებლობის ეროვნულმა საბჭომ გასცა დავალება, რომ ყველა საკაბელო ოპერატორს შეეწყვიტა რუსული არხების ტელევიზიაშ გაშვება, მათ შორის მთავარი სახელმწიფო კონტროლირებადი სადგურების საერთაშორისო არხები - Rossiya 1, პირველი არხი, NTV და Rossiya 24.
ლუსტრაცია
26 თებერვალს ეჰორ სობოლევი წარადგინეს ლუსტრაციის კომიტეტის ხელმძღვანელად იაცენიუკის ახალ მთავრობაში. რამდენიმე თვის შემდეგ, 2014 წლის 14 აგვისტოს, პარლამენტმა მიიღო კანონპროექტი, რომელიც მოიცავდა „სახელმწიფო მოხელეებისა და სამთავრობო თანამდებობაზე წარდგენილი პირების შემოწმების პროცედურებს, რათა გადაეწყვიტათ, აკმაყოფილებდნენ თუ არა ისინი შესაბამის თანამდებობის დასაკავებლად გარკვეულ კრიტერიუმებს“.
კანონი ლუსტრაციის შესახებ, რომელიც ხელისუფლებისგან გამორიცხავდა იანუკოვიჩის ადმინისტრაციაში მომუშავე მაღალჩინოსნებს, მილიონამდე ადამიანს შეეხო. ხარკოვის ადამიანის უფლებათა დაცვის ჯგუფიდან ვოლოდიმირ იავორსკიმ მას უწოდა „არაგონივრული“ და „ადამიანის უფლებების სერიოზული, სისტემატური დარღვევა“ - სხვა მიზეზებთან ერთად, რადგან ეს ნიშნავს, რომ ძალიან ბევრი ადამიანი დაკარგადა სამუშაოს, მათ შორის თანამდებობის პირები, რომელთა შეცვლაც ადვილი არ იქნებოდა.
ბერკუტის დაშლა
25 თებერვალს შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელმა ავაკოვმა ხელი მოაწერა განკარგულებას ბერკუტის დაშლის შესახებ. მარტში რუსეთმა გამოაცხადა, რომ ყირიმის ბერკუტის დანაყოფი შეინარჩუნებდა თავის სახელს, რადგან ის რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროში იყო ჩართული.
პროტესტები ახალი მთავრობის წინააღმდეგ
კეტი იანგის თქმით, რევოლუციის წინააღმდეგ ანტიმაიდანის საპროტესტო აქციებზე პლაკატებით, ინტერნეტ პოსტებით და მიტინგებზე გამოსვლებით თავს დაესხნენ ახალ მთავრობას, როგორც "ებრაულ კლიკას", რომელიც მდიდარ ებრაელების ინტერესების დასაცავად უკრაინელების გამოყენებას ცხდილობდა და ასახავდა რევოლუციას. როგორც „სიონისტური გადატრიალებას“.
სამხრეთ და აღმოსავლეთ უკრაინა
22 თებერვალს პრორუსულმა უკრაინულმა ფრონტ ორგანიზაციამ შეხვედრა სამხრეთ და აღმოსავლეთ უკრაინის წარმომადგენლებთან გამართა. ღონისძიების ორგანიზატორმა, ანდრეი კულევმა თქვა, რომ ჯგუფი აპირებდა განეხილა ქვეყნის ფედერალიზაცია ნახევრად ავტონომიურ რეგიონებად. ოპოზიციასთან შეთანხმების და პარლამენტის მიერ მიღებული ზომების შემდეგ, იანუკოვიჩი კიევიდან ხარკოვში უკრაინის ფრონტის კონგრესზე დასასწრებად გაფრინდა; წყაროები მიუთითებდნენ, რომ ბერკუტის ძალები მოვლენის მოლოდინში ხარკოვში შეიკრიბნენ. როგორც იური ლუცენკო იტყობინება, 22 თებერვალს შუაღამისას, SBU-მ ხარკოვის გუბერნატორის მიხაილ დობკინისა და მერის ჰენადი კერნესის წინააღმდეგ სეპარატიზმის ადვოკატირებისთვის სისხლის სამართლის საქმე დაიწყო.
22 თებერვალს ხარკოვში სამხრეთ და აღმოსავლეთის რეგიონების კონგრესზე დეპუტატებმა მიიღეს რეზოლუცია, რომელშიც გამოცხადდა, რომ მზად იყვნენ კონსტიტუციური წესრიგი დაეცვათ თავიანთ ტერიტორიაზე. მათ განაცხადეს, რომ კიევში განვითარებულმა მოვლენებმა ცენტრალური ხელისუფლების პარალიზება და ქვეყნის დესტაბილიზაცია მოახდინა. მათ ასევე ხელი მოაწერეს განცხადებას პარლამენტის უფლებამოსილების უარყოფის შესახებ. შინაგან საქმეთა სამინისტრომ განაცხადა, რომ გუბერნატორი დობკინი და მერი კერნესი რუსეთში გაიქცნენ.
23 თებერვალს პარლამენტმა მიიღო კანონპროექტი უმცირესობათა ენების კანონის გაუქმების შესახებ. პრეზიდენტის მიერ ხელმოწერის შემთხვევაში, კანონპროექტი რუსულს, როგორც უკრაინაში უმცირესობის ენას, გააუქმებდა, თუმცა რეგიონები, როგორიცაა ყირიმი, დასახლებულია რუსულენოვანი უმრავლესობით. Christian Science Monitor იტყობინებოდა, რომ კანონპროექტი "მხოლოდ რუსულენოვანი რეგიონების აღშფოთებას ემსახურებოდა, რომლებიც ამ ნაბიჯს თვლიდნენ უფრო მეტ მტკიცებულებად იმისა, რომ ანტისამთავრობო პროტესტი კიევში, რომელმაც იანუკოვიჩის მთავრობა დაამხო, ნაციონალისტური დღის წესრიგისთვის ზეწოლას აპირებდა." 28 თებერვალს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელმა ტურჩინოვმა კანონპროექტს ვეტო დაადო.
საბჭოთა ძეგლების განადგურება
დასავლეთ უკრაინის ქალაქ ბროდიში განადგურდა რუსი ფელდმარშალის, მიხეილ კუტუზოვის ძეგლი. მის დანგრევაში მილიტარისტული დაჯგუფება მარჯვენა სექტორი დაადანაშაულეს. გარდა ამისა, ქალაქ სტრიიში აიღეს საბჭოთა ჯარისკაცების საპატივცემულო ქანდაკება. 2013 წლის დეკემბრის დასაწყისში უცნობმა აქტივისტებმა წითელ და შავ (ნაციონალისტური დაჯგუფების, „უკრაინის მეამბოხეთა არმიის“ დროშის) ფერებში ნაწილობრივ გადაღებეს ქანდაკება, რომელიც კიევის არსენალის ქარხნის 1918 წელს დაღუპულ მუშებს ეძღვნებოდა. 28 თებერვალს ქალაქ დნიპროში ვანდალურად დააზიანეს და ნაციონალისტური სლოგანებით შეღებეს ორი მონუმენტი. ერთი მათგანი ეძღვნებოდა II მსოფლიო ომის აღმოსავლეთ ფრონტზე მებრძოლ საბჭოთა ძალებს, ხოლო მეორე ავღანეთში მებრძოლ საბჭოთა ჯარისკაცებს. ინგლისურენოვან ტვიტერის ანგარიშზე რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა რუსულ და საბჭოთა მონუმენტებზე თავდასხმები „რუსოფობიურ ვანდალიზმად“ შეაფასა, ფაქტებს „აღმაშფოთებელი“ უწოდა და მათი დაუყოვნებლივ აღკვეთა მოითხოვა.
ეკონომიკა
2014 წლის მაისში საერთაშორისო მონეტარულმა ფონდმა გამოყო $3.2 მილიარდი უკრაინის სტაბილიზაციისთვის. ეს საჭირო გახდა ცოტა ხნით ადრე ხელმოწერილი ასოცირების შეთანხმებით გათვალისწინებული 1.6 მილიატდ ევროს დახმარების მისაღებად ევროკავშირისგან.
სპორტი
2014 წლის 19 თებერვალს UEFA-მ განაცხადა, რომ კიევში არსებული არეულობის გამო 2013–14 წლების UEFA-ს ევროპის ლიგის 32-ე რაუნდის მატჩი კიევის დინამოსა და ვალენსიას შორის არა კიევის ოლიმპიურ სტადიონზე, არამედ კვიპროსში, ნიქოზიის GSP სტადიონზე გაიმართებოდა.
32-ე რაუნდში მონაწილე კიევისა და სხვა კლუბებმა მატჩების წინ დაღუპულებს პატივი წუთიერი დუმილით მიაგეს და თამაშის დროს სამგლოვიარო სამკლაურებს ატარებდნენ.
25 თებერვალს გადაიდო უკრაინის საკალათბურთო სუპერლიგის 2013–14 წლის სეზონის შემდგომი თამაშები. On 26 February, the second part of the 2013–14 Ukrainian Premier League was suspended because of the situation in the country.
3 მარტს ამხანაგური მატჩი აშშ-ისა და უკრაინის საფეხბურთო ნაკრებებს შორის კიევის ნაცვლად ნიქოზიაში ჩატარდა.
დონბასის ჰოკეის კლუბის პლეიოფის თამაშები დონეცკის Druzhba Arena-ს ნაცვლად სლოვაკეთში, ბრატისლავას Slovnaft Arena-ზე ჩატარდა.
საზოგადოებრივი აზრი
2016 წლის დეკემბრის სოციოლოგიის საერთაშორისო ინსტიტუტის მიერ ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ მთავრობის მიერ კონტროლირებად უკრაინაში გამოკითხულთა 34 პროცენტი ძალაუფლების ცვლილებას „უკანონო შეიარაღებულ გადატრიალებად“ მიიჩნევდა, ხოლო 56 პროცენტი „პოპულარულ რევოლუციად“.
ვიდეო თამაშების ჟურნალისტიკა
ვიდეო თამაშების ჟურნალისტიკა — წარმოადგენს ჟურნალისტიკის ერთ-ერთ ფორმას, რომელიც მოიცავს ვიდეო თამაშების განხილვასა და ანალიზს, როგორც წესი, იგი ემსახურება ახალი თამაშების გამოვლენას, წინასწარ განხილვასა და მიმოხილვას. ბოლო პერიოდში შეიმჩნევა ახალი ონლაინ სათამაშო ვებსაიტებისა და ბლოგების სწრაფი ზრდა.
ბეჭდვითი სათამაშო ჟურნალების ისტორია
პირველი სათამშო ჟურნალი, რომელიც დღესაც აქტიურად არის ჩართული ამ სფეროში არის Play Meter magazine. პირველი სმომხმარებლო ჟურნალი ორიენტირებული ვიდეო თამაშებზე იყო 1981 წელს დაარსებული ბრიტანული ჟურნალი სახელწოდებით Computer and Video Gaming. ორი კვირის შემდეგ დაარსდა პირველი ამერიკული ჟურნალი Electronic Games Magazine.
სათამაშო ვებ-ჟურნალების ისტორია
პირველი რეგულარული ვებ-ჟურნალი იყო Game Zero Magazine (რომელიც გაეშვა 1994 წელს) ან Intelligent Gamer Online. დღესდღეობით ონლაინ სათამაშო ჟურნალებსა და ვებსაიტებს გააჩნიათ უპირატესობა ბეჭდვით ჟურნალებთან შედარებით, მაგალითად, ახალი ინფორმაცია სიახლესთან დაკავშირებით შესაძლებელია ონლაინში განთავსდეს სწრაფად.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების ჟურნალისტიკა კატეგორია:ვიდეო თამაშის ტერმინოლოგია
ესტატე ფავლენიშვილი
ესტატე ალექსანდრეს (მხარგრძელის) ძე ფავლენიშვილი (დ. 10 ივლისი, 1844 — გ. 23 აპრილი, 1909, კისლოვოდსკი) — თავადი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1898).
დაამთავრა იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის სახელობის მოსკოვის მე-2 კადეტთა კორპუსი (1863) და ალექსანდრეს სამხედრო სასწავლებელი (1864). მონაწილეობდა კავკასიის მთიელთა წინააღმდეგ კამპანიებში (1865, 1868), რუსეთ-თურქეთის ომში (1877-1878), ახალთექინის ლაშქრობაში (1880-1881). 1892-1894 წლებში პოლკოვნიკის წოდებით მეთაურობდა ყუბანის 1-ლ პლასტუნთა ბატალიონს. დაჯილდოებული იყო წმინდა ანას III (1878) და II (1881), წმ. სტანისლავის II (1880) და წმ. ვლადიმერის IV (1882) ხარისხის ორდენებით. 1898 წელს გავიდა თადარიგში გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით. იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი, კავკასიის ოფიცერთა სესხის კაპიტალის კომიტეტის თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1844 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1909 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები ე
ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია
ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია (, Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine; Академија наука и умјетности Босне и Херцеговине) — ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნული აკადემია.
ისტორია
ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია დაფუძნდა როგორც ბოსნია და ჰერცეგოვინის სამეცნიერო საზოგადოება 1951 წელს, სრ ბოსნია და ჰერცეგოვინის მხარდაჭერით. 1966 წელს რესპუბლიკის პარლამენტმა მიიღო კანონი, რომლითაც საზოგადოებას ოფიციალურად ეწოდა ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია. ამ კანონის თანახმად აკადემია ვალდებული იყო ეზრუნა მეცნიერებისა და ხელოვნების განვითარებაზე, სამეცნიერო კვლევების უზრუნველყოფასა და სახელოვნებო ღონისძიებების ორგანიზებაზე, აკადემიის წევრთა სამეცნიერო ნაშრომების გამოცემაზე და სხვ. აკადემია არის მთლიანად დამოუკიდებელი ორგანო და ხელმძღვანელობს სამეცნიერო პრინციპებით. აკადემიის შინაგანაწესი არეგულირებს მის მოქმედებას ყველა იმ სფეროში, რომელსაც იგი კურირებს.
ორგანიზაცია
აკადემიაში არის ექვსი განყოფილება – სოციოლოგიის, მედიცინის, ტექნიკური მეცნიერებების, საბუნებისმეტყველო და ზუსტი მეცნიერებების, ჰუმანიტარული მეცნიერებებისა და ხელოვნების. ასევე მოქმედებს ოთხი კომიტეტი – ბიბლიოთეკისა და დოკუმენტაციის, საერთაშორისო კოოპერაციის, საგამომცემლო და სამეცნიერო-ტექნოლოგიური განვითარების.
პრეზიდენტები
1966 წლიდან მოყოლებული აკადემიას ხელმძღვანელობდნენ შემდეგი პირები:
სქოლიო
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინა კატეგორია:მეცნიერებათა აკადემიები
არჩერი (ტელესერიალი)
„არჩერი“ (Archer) — ამერიკული ანიმაციური ჯაშუშური ჟანრის სიტუაციური კომედიური ტელესერიალი. იგი ტელეარხ FX-ისთვის შექმნა ადამ რიდმა.
სერიალის მთავარი პერსონაჟია სტერლინგ არჩერი, რომელიც თავს „მსოფლიოს უდიდეს საიდუმლო აგენტს“ უწოდებს. იგი სერიალის პირველი ოთხი სეზონის განმავლობაში წარმოდგენილია, როგორც მისი დედის, მელორის დაქვემდებარებაში არსებული საიდუმლო სააგენტო ISIS-ის თანამშრომელი. შემდგომში პერსონაჟები დაკავებულები არიან ნარკოტიკების რეალიზაციით, არიან იარაღის დილერები, ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს და კერძო აგენტები. უკანასკნელ პერიოდში სერიალის მოქმედება მიმდინარეობს მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1947 წელს და ისინი კვლავ კერძო გამომძიებლები არიან.
სერიალის პრემიერა გაიმართა 2009 წლის 17 სექტემბერს. 2016 წლის 21 ივნისს FX-მა ოფიციალურად შეუკვეთა მერვე, მეცხრე და მეათე სეზონები, რომელთაგან ყოველი რვა ეპიზოდს მოიცავს. მერვე სეზონის პრემიერა გაიმართა 2017 წლის 5 აპრილს, როდესაც სერიალი გადავიდა FXX-ზე. თავად რიდმა განაცხადა, რომ სერიალი მეათე სეზონით დასრულდება.
სქოლიო
კატეგორია:არჩერი (ტელესერიალი) კატეგორია:2009 წელს დაწყებული ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ამერიკული კომედიური ტელესერიალები
პეტრე ჟუბერი
ბიოგრაფია
ჟუბერი იყო წარმოშობით ფრანგი ჰუგენოტი, რომლის ოჯახიც ნანტის ედიქტის გაუქმების შემდეგ იძულებული გახდა საფრანგეთიდან გაქცეულიყო. ჟუბერი ტრანსვაალის რესპუბლიკაში წარმატებით უძღვებოდა ფერმას და ამავე დროს სწავლობდა სამართალს. 1860-იან წლებში იგი არჩეული იქნა პარლამენტში ვაკერსტრომის წარმომადგენლად. 1870-იან წლებში მან მიიღო გენერლის წოდება. დიდი ბრიტანეთის მიერ ტრანსვაალის ანექსიის შემდეგ მან დატოვა თანამდებობა და ეწეოდა ანტიბრიტანულ აგიტაციას. ჟუბერმა მთავარი როლი ითამაშა ანტიბრიტანული ოპოზიციის ჩამოყალიბებაში. ბურების პირველი ომის დროს მან მიიღო მთავარსარდლის წოდება. 1883 წელს მიიღო მონაწილეობა ტრანსვაალის პრეზიდენტის არჩევნებში, მაგრამ დამარცხდა პაულ კრიუგერთან. ჯანმრთელობის პრობლემის გამო ბურების მეორე ომში იგი ფაქტობრივად ვეღარ ასრულებდა მთავარსარდლის მოვალეობას. ჟუბერი გარდაიცვალა 1900 წლის 27 მარტს პრეტორიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1831 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1900 კატეგორია:სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:სამხრეთ აფრიკელი პოლიტიკოსები
დირექტორიის წევრების სია
thumb|250პქ| III წლის კონსტიტუცია (22 აგვისტო 1795 წ.) აღმასრულებელი დირექტორია (Directoire exécutif) — საფრანგეთის პირველი რესპუბლიკის მთავრობა III წლის კონსტიტუციის მიხედვით, რომელიც მიიღო ეროვნულმა კონვენტმა 1795 წელს საფრანგეთის რევოლუციის დასკვნით ეტაპზე. დირექტორია არსებობდა 1795 წლის 26 ოქტომბრიდან (4 ბრიუმერი, IV წელი) 1799 წლის 9 ნოემბრამდე (18 ბრიუმერი, VIII წელი). დირექტორია შედგებოდა 5 წევრისაგან. დირექტორიის სხდომის ქვორუმი იყო 3 წევრი. აღმასრულებელი დირექტორიის კანდიდატები უნდა დასახელებულიყო ხუთასთა საბჭოს მიერ და აირჩეოდა უხუცესთა საბჭოს მიერ 5 წლის ვადით, ხელახალი არჩევის უფლების გარეშე. აღმასრულებელი დირექტორიის წევრი შეიძლებოდა ყოფილიყო მოქალაქე 40 წლის ასაკის ზევით, რომელიც უნდა ყოფილიყო საკანონმდებლო კორპუსის წარმომადგენელი, ან მინისტრი. დირექტორიის ყველა წევრს შეეძლო მორიგეობით ყოფილიყო დირექტორიის პრეზიდენტი სამი თვის განმავლობაში. დირექტორიის პრეზიდენტის თანამდებობა ცერემონიალური იყო და მის მფლობელს არანაირ დამატებით უფლებებს არ აძლევდა. პრეზიდენტი ინახავდა ბეჭედს, ეროვნულ დღესასწაულებზე გამოდიოდა სიტყვით და დირექტორიის გადაწყვეტილებებზე პირველი აწერდა ხელს.
18 ბრიუმერის გადატრიალების შემდეგ (1799 წლის 9 ნოემბერი) დირექტორიას ჩამოერთვა ძალაუფლება, დამყარდა ახალი პოლიტიკური რეჟიმი (კონსულობა) ნაპოლეონ ბონაპარტის მეთაურობით.
დირექტორიის წევრთა სია
ქვემოთ მოცემულ სიაში შედის დირექტორიის წევრები, რომლებიც დასახელებულია ამ ორგანოში მათი არჩევის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუცია
ზღვის გოჭისებრნი
ზღვის გოჭისებრნი (Caviidae) — ძუძუმწოვართა ოჯახი მღრღნელების რიგისა. აერთიანებს 6 გვარს, მათ შორისაა: ზღვის გოჭი, კუი, მთის გოჭი, მარა, წყლის გოჭი (ადრე ცალკე ოჯახად გამოყოფდნენ) და მოკო; ცნობილია 18–22 სახეობა. სხეულის სიგრძე 300 გრამის მასის პირობებში 22 სანტიმეტრიდან (მთის გოჭი) 66 კილოგრამის პირობებში 130 სანტიმეტრამდე (წყლის გოჭი) მერყეობს. მარების გარდა ყველას მოკლე კიდური აქვს; თავი მასიურია, კისერი დამოკლებული, თვალები დიდი, კუდი მოკლე, რომელიც ზოგჯერ არ ჩანს. მარები ბოცვრებს წააგვანან. ყველა ზღვის გოჭისებრის წინა თათები სამთითიანია აქვს, უკანები — ოთხთითიანი. თმის საფარველი, როგორც წესი, უხეშია, მარებისა — ხშირი და რბილი. ზურგი ფერად მორუხო, ზეთისხილისფერი, ზოგჯერ ღია ყავისფერი ან მოწითურო-მურაა. მუცლის მხარე მოთეთრო ან მუქი ყვითელია. გავრცელებული არიან სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობენ სხვადასხვა გარემოში — წყალსატევებისპირა ჭაობებიდან მთის მშრალ მდელოებამდე. იკვებებიან მცენარეულობით. ბევრი თხრის სოროს, თავშესაფარს აწყობს ქვებს შორის. სახეობათა უმრავლესობის წარმომადგენლები სხვადასხვა ორგანიზაციის მქონე ჯგუფებად ცხოვრობენ. მაკეობა ძირითადად 50–90 დღე გრძელდება, შობენ 2-დან 8-მდე ნაშიერს. სქესობრივ სიმწიფეს სიცოცხლის პირველივე თვეებში აღწევენ, წყლის გოჭები — მე-2 წელს. მსხვილი სახეობების სიცოცხლის ხანგრძლივობა დაახლ. 10 წელს შეადგენს, ტყვეობაში — დაახლ. 14-ს. ყველა მათგანი ადგილობრივი მოსახლეობის მხრიდან ნადირობის ობიექტია (ხორცის გამო). ზღვის გოჭებს იყენებენ როგორც ლაბორატორიის ცხოველებს; გამოყვანილია სახლის პირობებში საყოლი ჯიშებიც. IUCN-ის წითელი ნუსხის მონაცემებით, ერთი სახეობა გადაშენების კრიტიკული საფრთხის ქვეშაა, ორი — საფრთხესთან ახლოს.
სქოლიო
*
ფლორინ ვლაიკუ
ფლორიან ვლაიკუ (დ. 26 ივლისი, 1986, ბუქარესტი) — რუმინელი მორაგბე. ბუქარესტის „სტიაუასა“ და რუმინეთის ნაკრების მორაგბე. რუმინეთის ნაკრებში ჩატარებული აქვს ყველაზე მეტი, 124 კეპი და ნაკრებისათვის მოპოვებული აქვს ყველაზე მეტი ქულა – 992. ნათამაშები აქვს 2007, 2011 და 2015 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინელი მორაგბეები
ამერიკული სილამაზე
ამერიკული სილამაზე (American Beauty) — 1999 წლის ამერიკული დრამა. ის რეჟისორ სემ მენდესის სადებიუტო ფილმია. ფილმში ასახულია ამერიკის საშუალო კლასის ცხოვრება და მათი პრობლემები, რომლებიც უკავშირდება ოჯახურ ცხოვრებას, სექსუალობას, მატერიალიზმსა და პირად თავისუფლებას.
სიუჟეტი
ლესტერ ბერნემი განიცდის შუა ასაკის კრიზისს. მას არ აფასებენ სამსახურში და უბედურია ოჯახში. მისი ცოლი კაროლინა რომანს აბამს კოლეგასთან. თინეიჯერი ქალიშვილი ჯეინი კი გატაცებულია რიკით, მეზობლით, რომელიც ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში მკურნალობდა. დეპრესიაში ჩავარდნილ ლესტერს უყვარდება შვილის მეგობარი ანჯელა. მას უბრუნდება ცხოვრების ხალისი: ტოვებს ძველ სამსახურს, იწყებს ვარჯიშს და ეწევა მსუბუქ ნარკოტიკს, რომელსაც რიკისგან ყიდულობს. მათი ურთიერთობის შესახებ გაიგებს რიკის მამა, ყოფილი სამხედრო და ლატენტური ჰომოსექსუალი, რომელიც კლავს ლესტერს.
ჯილდოები
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1999 წლის ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:სემ მენდესის ფილმები კატეგორია:ამერიკული რომანტიკული დრამატული ფილმები
სუეროსი
სუეროსი (Zuheros) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის სუბეტიკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,31 კმ². მოსახლეობა — 641 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
პატარა მეფისკალო
პატარა მეფისკალო — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ცენტრალურ კავკასიონზე, ყელის ვულკანურ ზეგანზე, მდინარეების დიდი ლიახვისა და მთიულეთის არაგვის სათავეებში. სიმაღლე 3519 მ. აღმართულია ყელის ზეგნის ჩრდილოეთ ნაწილში. აგებულია ანდეზიტებითა და ლიპარიტ-დაციტური ლავებით. კარგად არის გამოხატული მეოთხეული გამყინვარების კვალი. კალთები მოკლებულია მცენარეულ საფარს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსი (კონსული ძვ. წ. 33)
ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსი (Lucius Volcatius Tullus) — რომაელი პოლიტიკოსი, რომის რესპუბლიკის კონსული ძვ. წ. 33 წელს.
ტულუსი იყო ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსის ვაჟი, რომელსაც ძვ. წ. 66 წელს კონსულის თანამდებობა ეკავა. ძვ. წ. 46 წელს ტულუსი საქალაქო პრეტორად აირჩიეს, მომდევნო წელს კი მას სამართავად კილიკიის პროვინცია ერგო, რომელსაც ძვ. წ. 44 წლამდე განაგებდა. მან გადაწყვიტა არ დახმარებოდა გაიუს ანტისტიუს ვეტუსს, სირიის გუბერნატორს, რითაც საშუალებას აძლევდა კვინტუს ცეცილიუს ბაზუსს, ყოფილ გუბერნატორსა და კეისრის მოწინააღმდეგეს პართიელთა შემოსევამდე გაეძლო.
შემდგომში, ძვ. წ. 33 წელს, ტულუსი კონსულად აირჩიეს, მოგვიანებით კი აზიის პროკონსულად მსახურობდა ძვ. წ. 28-დან 27-მდე ან 27-დან 26-მდე.
კილიოს რაიონი
კილიოს რაიონი (Distrito de Quillo) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1252 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 080 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32.31 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 373.83 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იუნგაის პროვინციის რაიონები
ჰანბალი
ჰანბალი, ჰანაბილა (الحنابلة; ალ–ჰანაბილა ან الفقه الحنبلي; ალ–ფიყჰ ალ–ჰანბალი) — ერთ–ერთი აჰლ ას–სუნნას რელიგიურ–სამართლებრივი სკოლებიდან. მისი მეთოდოლოგიის ფუძემდებლად ითვლება იმამი აჰმად იბნ ჰანბალი (გარდ. 241 ჰიჯრით/855 წ.).
მაზჰაბის წარმოშობა
მაზჰაბს საფუძველი ჩაეყარა იმამ აჰმადის ნაშრომებიდან, მათ შორის მისი ჰადისთა კრებულიდან მუსნადი. იმამ აჰმადის გარდაცვალების შემდეგ მისი მოსწავლეები, მათ შორის მისი ვაჟები სალიჰი და 'აბდულლაჰი, ასევე ჰანბალ იბნ ისჰაყი, აბუ ბაქრ ალ–მარუზი, იბნ ჰანი, აბუ დავუდ ას–საჯისთანი, აბუ ზურ'ა არ–რაზი, 'აბდულ–ვაჰჰაბ ალ–ვარრაყი, მუჰამმად ათ–თირმიზი და სხვები, მოგზაურობდნენ სახალიფოს ტერიტორიაზე და თან ავრცელებდნენ იმამ აჰმადის მასა'ილს, ანუ რელიგიურ პასუხებს თეოლოგიურ, სამართლებრივ და ყოფით საკითხებზე.
აბუ ბაქრ ალ–ხალლალი, რომელიც ასევე ბრვს მოგზაურობდა მუსლიმურ მხარეებში, შეხვდა იმამ აჰმადის ხუთ მოსწავლეს და მათგან შეკრიბა მასა'ილი, რომელიც აღწერა და ჩაიწერა სისტემატიზებულ სახელმძღვანელოდ. ამ კრებულს ეწოდა ალ–ჯამი' (الجميع), რომლის ორიგინალიც ინახებოდა ბაღდადში და 1258 წელს მონღოლთა მიერ ბაღდადის გაძარცვისას განადგურდა. იბნ თაიმია თავისი მსჯელობებისას ხშირად მიმართავს ალ–ჯამი'ს მისი დაწერიდან თითქმის სამი საუკუნის შემდეგ.
აბუ ბაქრ ალ–ხალლალის ალ–ჯამი' შემდგომ დამუშავებული იქნა ბაღდადელი ჰანბალი სწავლულის ალ–ხირაყის მიერ. ახალი კრებული, რომელიც მოკლედ აღწერდა იმამ აჰმადის მეთოდოლოგიის ძირითად პრინციპებს, მუხთასარ ალ–ხირაყის (مختصر الخرقي) სახელითაა ცნობილი. ეს თხზულება იყო პირველი მოკლე სახელმძღვანელო ფიყჰის მაზჰაბისა. მას ასევე ახლდა ავტორის კომენტარი და განმარტებები.
თეოლოგია
იმამი აჰმადი ცნობილი იყო მკაცრი ასარი მრწამსის მიმდევრობით. იგი უარყოფდა ფილოსოფიურ მიდგომებს ღმერთის სახელ–თვისებათა განმარტებისას და მიაჩნდა, რომ ადამიანის გონებისთვის ღმერთის გარკვეული სახელ–თვისებები მიუწვდომელია, ასე რომ ადამიანმა უნდა მიიღოს ეს თვისება, როგორც არსებული და არ ეცადოს მის აღწერასა და განმარტებას.
მაზჰაბის სამართლებრივი წყაროები
ჰანბალი მაზჰაბი არ ცნობს საერთო შეთანხმებას (الإجماع; ალ–იჯმა'), ანუ მუსლიმთა საერთო აზრს ამა თუ იმ საკითხზე, როგორც რელიგიურ წყაროს. ჰანაფი, მალიქი და შაფი'ი მაზჰაბების მიხედვით საერთო შეთანხმება სამართლებრივი წყაროა. იმამ აჰმადის აზრით, ამგვარი შესაძლებლობა მხოლოდ საჰაბების პერიოდში იყო დასაშვები. შემდეგ, როდესაც ისლამში მრავალი განშტოება თუ სექტა წარმოიშვა, ასეთი შესაძლებლობა გამორიცხული იყო. ცნობილია იმამ აჰმადის გამონათქვამი – მისი აზრით, ამგვარი შეთანხმება სრულიად შეუძლებელი იყო ისეთ ცხად და ღია საკითხებზეც, როგორიცაა ალკოჰოლის აკრძალვა, რადგან იმ პერიოდში არსებული ბატინი მიმდინარეობები და განშტოებები, რომლებიც ეზოთერულ ცოდნას იჩემებდნენ, ამ ეზოთერული ცოდნის საფუძველზე დასაშვებად თვლიდნენ ისეთ საქციელებს, რაც ისლამის მიხედვით აკრძალულია.
განსხვავებები
არსებობს რამდენიმე მომენტი, რაც აშკარად გამოარჩევს ჰანბალი მაზჰაბს სხვა მაზჰაბებისგან. ამ მხრივ იგი ყველაზე ახლოს არის შაფი'ი მაზჰაბთან.
ისტორია
რადგან იმამი აჰმადი ცნობილი იყო როგორც ჰადისების სწავლული (محدث; მუჰადდის) და არა სამართლისმცოდნე (فقيه; ფაყიჰ), ამიტომ ზოგიერთი სწავლული არ ცნობდა ჰანბალი მაზჰაბს და არ ითვალისწინებდა მათ მოსაზრებებს, როცა აგროვებდნენ სხვადასხვა მაზჰაბის სწავლულების შეხედულებებს ამა თუ იმ საკითხზე. მაგალითად მუჰამმად იბნ ჯარირ ატ–ტაბარი, რომელიც ჯარირი მაზჰაბის ფუძემდებლად ითვლება (დღეს მისი მიმდევრები პრაქტიკულად აღარ არსებობენ) არ ახსენებდა ჰანბალიტ სწავლულებს, როცა ჩამოთვლიდა სხვადასხვა მაზჰაბის სწავლულებს. ამის პასუხად ალ–ბარბაჰარის თაოსნობით ჰანბალიტებმა რამდენიმეჯერ იერიში მიიტანეს მის სახლზე ისე, რომ სახელმწიფოს მოუწია მათი დაშოშმინება. ატ–ტაბარის გარდაცვალების შემდეგ სახელმწიფომ უზრუნველყო მისი ჩუმად დასაფლავება საიდუმლო ადგილას, რათა ჰანბალიტების მიერ დამკრძალავ პროცესიაზე თავდასხმისა ეშინოდა. ალ–ბარბაჰარის თაოსნობით ჰანბალიტები ხშირად უსწორდებოდნენ შიიტებს ბაღდადში.
ჰანბალიტები იყვნენ იბნ თაიმია და იბნ ყაიიმ ალ–ჯავზიია, რომელთა ნაშრომებმაც გადამწყვეტი გავლენა მოახდინა მუჰამმად იბნ 'აბდულ–ვაჰჰაბზე, რომლის წინაპრები ასევე ჰანბალი მაზჰაბის მიმდევრები იყვნენ. სწორედ ჰანბალი მაზჰაბის მიმდევრები არიან დღევანდელი სალაფი მუსლიმების უმრავლესობა. ჰანბალი მაზჰაბი სახელმწიფო სამართლის წყაროა სა'უდის არაბეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ისლამი კატეგორია:ისლამის ისტორია
Carl Gustaf
მინი|კარლ გუსტავი M2 კარლ გუსტავი (სრული სახელწოდება: Granatgevär m/48 Carl Gustaf, შემოკლ. Grg m/48, – ყუმბარმტყორცნი 1948 წლის მოდელისა „კარლ გუსტავი“, ასევე M2CG) — შვედური 84-მმ ხელის ტანკასაწინააღმდეგო მრავალჯერადი ყუმბარმტყორცნი წარმოებული კომპანია Saab Bofors Dynamics-ის (წარსულში Bofors Anti-Armour AB) მიერ. „კარლ გუსტავის“ პირველი პროტოტიპი 1946 წელს შეიქმნა, ხოლო მისი შემდგომი მოდიფიკაციები დღემდე გამოიყენება სხვადასხვა ქვეყნის შეიარაღებული ძალების შენაერთების მიერ.
სხვადასხვა ქვეყანაში „კარლ გუსტავს“ სხვადასხვაგავარად მოიხსენიებენ. მაგალითად, სამშობლოში მისი ოფიციალური სახელია Grg m/48, ბრიტანულ ჯარებში მას Charlie G-ს, ხოლო კანადელები — 84 ან Carl G-ს ეძახიან. აშშ-ის სამხედრო სისტემაში „კარლ გუსტავი“ ცნობილია როგორც „მრავალდანიშნულებიანი ჯავშანსაწინააღმდეგო ტანკსაწინააღმდეგო სისტემა M3“ (MAAWS — M3 Multi-role Anti-armor Anti-tank Weapon System) ან „რეინჯერთა ტანკსაწინააღმდეგო სისტემა“ (RAWS — Ranger Antitank Weapons System), მაგრამ უფრო ხშირად მას ეძახიან უბრალოდ „გუსტავს“ (Gustav), Goose ან „კარლს ჯონსონს“ (Carl Johnson).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტანკსაწინააღმდეგო ყუმბარმტყორცნები კატეგორია:შვედეთის შეიარაღებული ძალები
ოტია ფავლენიშვილი
მოღვაწეობდა ქართლის მეფის ვახტანგ VI-ის კარზე და 1724 წელს თან გაჰყვა რუსეთში. 1738 წელს ჩაირიცხა ქართველ ჰუსართა ასეულში. მიაკუთვნებენ (ს. ყუბანეიშვილი) პოემა „ვახტანგიანს“ (დაახლოებით 1727-1739), რომელიც გვაწვდის ცნობებს რუსეთში ვახტანგ VI-ის გამგზავრებასა და ქართლ-კახეთის იმდროინდელ პოლიტიკურ მდგომარეობაზე. ტექსტი გამოსცა ს. ყუბანეიშვილმა 1948 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:XVIII საუკუნის ქართველები კატეგორია:ქართველები რუსეთში კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები ო
ფრანკა ფალკუჩი
მინი|280პქ|ფრანკა ფალკუჩი ფრანკა ფალკუჩი (Franca Falcucci; დ. 22 მარტი, 1926 — გ. 4 სექტემბერი, 2014) — იტალიელი პოლიტიკოსი ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიიდან. სხვადასხვა დროს იყო იტალიის სენატის წევრი და პირველი ქალი, რომელიც იტალიის საზოგადოებრივი განათლების მინისტრი გახდა.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1926 წელს რომში. ლიცეუმში სწავლისას დაეუფლა ლათინურ და ბერძნულ ენებს. 1968 წლიდან პოლიტიკური კარიერა დაიწყო.
1974 წელს, განათლების მინისტრმა ფრანკო მარია მალფატიმ ფალკუჩის იმ გუნდის ხელმძღვანელობა სთხოვა, რომელიც უნარშეზღუდული სტუდენტების პრობლემებზე მუშაობდა. 1975 წელს გამოცემული „ფალკუჩის დოკუმენტი“ ერთ-ერთი მოწინავე იყო უნარშეზღუდულთა სწავლების საკითხებში, როგორც ევროპულ, ისე საერთაშორისო დონეზე და წარმოადგენდა აღნიშნული საკითხისადმი სრულიად ახლებურ მიდგომას. დოკუმენტში ნათქვამი იყო:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
ფსიქო...
ფსიქო... (ბერძნ. psyche — სული) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი; მიუთითებს ფსიქიკასთან კავშირზე. მაგ., ფსიქოლოგია, ფსიქოთერაპია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
ჯაჰანგირბეილი
ჯაჰანგირბეილი (Cahangirbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ყუბანეიშვილი
საკუთარი სახელი ყუბანეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ყუბანეიშვილები კატეგორია:ქართული გვარები
დანიელ ზაგორაცი
დანიელ ზაგორაცი (დ. 7 თებერვალი, 1987) — ხორვატი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს ზაგრების „დინამოში“, მეკარის პოზიციაზე. კარიერის დიდი ნაწილი გატარებული აქვს „სპლიტში“.
ტიტულები
სპლიტი
დინამო ზაგრები