cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ომარ ძაგნიძე
ბიოგრაფია
1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი ხოლო 1962 წელს ასპირანტურა.
1962-1966 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე ასისტენტად. 1966 წლიდან მუშაობს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ა. რაზმაძის სახელობის მათემატიკის უნივერსიტეტში: 1966-1970 წლებში — უმცროსი, 1970-1989 წლებში — უფროსი, 1989-2006 წლებში — წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობებზე. 2006 წლიდან უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობაზეა. მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის თემატიკაა: ნამდვილი ცვლადის ფუნქციებისთვის შემოიღო კუთხური გრადიენტის და ძლიერი გრადიენტის ცნება. დაადგინა ძლიერი გრადიენტის თითქმის ყველგან არსებობა ცვლადსაზღვრებიანი ორმაგი ინტეგრალისთვის და ცვლადსაზღვრიანი პარამეტრის შემცველი ინტეგრალისთვის. შემოიღო ორი ცვლადის ფუნქციის გლუვობის ცნება და დაადგინა გლუვობის კავშირი დიფერენცირებადობასთან და სიმეტრიულ დიფერენცირებადობასთან. გამოიკვლია ორგანზომილებიან სფეროზე ფურიეს ანალიზის საკითხები L2 სივრცის ფუნქციებისათვის. დაამტკიცა ფურიეს ორმაგი ტრიგონომეტრიული მწკრივების წევრობრივი ინტეგრების მართლზომიერება, თუნდაც მწკრივი განშლადი იყოს ყველგან. მის მიერ შემოღებული H-წარმოებულისთვის დაადგინა კლასიკური ანალიზის ყველა ფორმულა-წესის მართებულობა. გარდა ამისა, დაადგინა H-წარმოებულის არსებობის აუცილებელი და საკმარისი პირობები — კოში-რიმანის პირობების ანალოგიური; კვატერნიონული ფუნქციისთვის, როგორც ორი კომპლექსური ცვლადის ფუნქციისთვის, მიიღო ინტეგრალური და ხასისხოვანი მწკრივით წარმოდგენები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბატკი (სოფელი)
ბატკი (Батьки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 742 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზინკივის რაიონის სოფლები
კოზმანის ციხე
კოზმანის ციხე — საფორტიფიკაციო ნაგებობა საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ამაშუკეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით კოზმანის მთაზე. მთის აღმოსავლეთი ნაწილი პიტალო კლდეს წარმოადგენს, ხოლო დასავლეთიდან იგი მთლიანად მოვაკებულია, საიდანაც ხდება ამ მთაზე მისვლა. ციხე კოზმანის ეკლესიიდან დაშორებულია 100-150 მეტრით.
ძეგლის აღწერა
მთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში კლდის პირას შემორჩენილია ციხის კედლის ნანგრევები. ციხე ნაგები ყოფილა ძირითადად მცირე ზომის ყორე ქვით კირის დუღაბზე. გამოყენებული იყო აგრეთვე საკმაოდ მოზრდილი ქვის კვადრები, რომელიც შემორჩენილია ციხის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ამ მხარეს გალავნის გარეთ შემორჩენილია კლდეში ამოჭრილი ორმო, რომელშიც ქვევრი იყო ჩადგმული, დღეისათვის იგი დამტვრეულია. ციხის შიდა ტერიტორიაზე შეიმჩნევა რამდენიმე ნაგებობათა ნაშთი, ერთ-ერთი წყლის რეზერვუარი უნდა იყოს.
ციხე-სიმაგრის ტერიტორიაზე არის ორი სათავსო, რომლებიც ნახევრად მიწაშია ჩაფლული და რომელთა სრულად გამოსავლენად არქეოლოგიური გათხრებია საჭირო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ოსკარის 36-ე დაჯილდოება
ოსკარის 36-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 36-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
ლაურეატები
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
ირაკლი ნაკაიძე
ირაკლი ნაკაიძე (დ. 15 იანვარი, 1914, ხუცუბანი — გ. 15 აპრილი, 1972) — ქართველი გეოგრაფი, თანამდებობის პირი, მეცნიერი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი (1968).
ბიოგრაფია
1934 წელს დაამთავრა ბათუმის პედაგოგიური ტექნიკუმი. 1939 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეოგრაფიის სპეციალობით.
მუშაობა დაიწყო აჭარის განათლების კომისარიატში მეთოდისტად. 1940 წელს გადავიდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სამასწავლებლო ინსტიტუტში გეოგრაფიის კათედრაზე. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1944 წელს დემობილიზებულ იქნა ჭრილობის გამო. კვლავ დაბრუნდა პედაგოგიურ ინსტიტუტში გეოგრაფიის კათედრაზე. შემდეგში იყო გეოგრაფიის ფაკულტეტის დეკანი. 1946 წელს დააწინაურეს აჭარის განათლების მინისტრად. 1949 წლიდან მუშობას იწყებს პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორის მოადგილედ დაუსწრებელი სწავლების დარგში. შემდეგ კი, ბუნებისმეტყველება-გეოგრაფიის ფაკულტეტის დეკანად. 1962 წელს გადაიყვანეს პრორექტორად სასწავლო და სამეცნიერო დარგში. 1971 წელს საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა დისციპლინების სწავლების მეთოდიკის კათედრის გამგეა. ავტორია 15 სამეცნიერო ნაშრომისა. მისი შრომები ეხება აჭარაში სოფლის მეურნეობის მდგომარეობისა და განვითარების გეოგრაფიულ ასპექტებს.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „აჭარის ასსრ სოფლის მეურნეობის განვითარებისა და განლაგების ზოგიერთი საკითხი“, დაიცვა 1967 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ონილი
ონილი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ოია-დე-ალკოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 48,41 კმ². მოსახლეობა — 7600 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ნიუ-ჰეივენი (კონექტიკუტი)
ნიუ-ჰეივენი (New Haven) — ქალაქი აშშ-ის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, კონექტიკუტის შტატში, ახალი ინგლისის სამხრეთ ნაწილში. 2012 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობამ 130 741 კაცს შეადგინა. ნავსადგური ლონგ-აილენდის სრუტის ნაპირზე. ნიუ-ჰეივენშია უძველესი მეტეოროლოგიური სადგური მთელ დასავლეთ ნახევარსფეროში. ნიუ-ჰეივენი დაარსდა 1638 წელს, ხოლო ქალაქის სტატუსს 1784 წლიდან ატარებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები
ალაჭნის წმინდა გიორგის ეკლესიის კომპლექსი
ალაჭნის წმინდა გიორგის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალაჭანში, სოფლიდან 1 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კომპლექსში შედის ეკლესია, სამრეკლო და გალავანი.
ეკლესია დარბაზულია (6,3 x 3,5 მეტრი) დგას გალავნით შემოვლებული ეზოს შუა ნაწილში. ეკლესიას ორი გვიანდელი მინაშიენი აქვს: ერთი სამხრეთიდან, მეორე ჩრდილოეთიდან, რომელიც ეკლესიაზე რამდენამდე მოკლეა. მისი აღმოსავლეთ კედელი ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ხაზზე მდებარეობს, ჩრდილოეთისა კი გალავანზეა მიშენებული. ეკლესია და მინაშენები სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობითაა ნაგები. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია ეკლესიისა და სამხრეთ მინაშენის კამაროვანი გადახურვა, თითქმის მთლიანადაა დანგრეული ეკლესიის სამხრეთ კედელი, ეკლესიის განივ კედლებს საფასადო წყობის დიდი ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. მისგან ამჟამად წირთხლების ქვედა ნაწილებიღაა დარჩენილი. მეორე კარი, რომლითაც ეკლესია ჩრდილოეთ მინაშენს უკავშირდება, ჩრდილოეთ კედლის შუა ნაწილშია. იგი ორივე მხრიდან ბრტყლადაა გადახურული. ეკლესიის აფსიდი ნახევარწრიული ფორმისაა. აფსიდის ნახევარწრიული თაღი მთლიანად შირიმითაა ნაწყობი და შირიმის პროფილირებულ იმპოსტებს ეყრდნობა. შირიმით იყო ნაგები კამარაც, რომლისგანაც მცირე ნაწილიღაა დარჩენილი. კამარის საყრდენად დასავლეთ კედელში შირიმით ნაწყობი საბჯენი თაღია გამოყვანილი, იგი შირიმისავე კონსოლებზეა დაყრდნობილი.
გალავანი გეგმით კვადრატულია, რომელსაც ერთი კუთხე მომრგვალებული აქვს. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. ამჟამად გალავნის კედლები 1,8-2,5 მეტრი სიმაღლეზეა შემორჩენილი. გალავნის სამხრეთ დასავლეთით კუთხეში გეგმით კვადრატული ორსართულიანი სამრეკვლოა. მისი ქვედა ნაწილი კარიბჭეა. სართულის ჩრდილო აღმოსავლეთით კუთხეში, კედლის სისქეში, პატარა, გეგმით კვადრატული სამალავია. გალავანი ისე დანგრეული ამჟამად რომ მისი დანიშნულების გარკვევა ვერ ხერხდება. კომპლესის აღმოსავლეთით დგას დაახლოებით 25 მეტრის მანძილზე, ნატეხი ქვით ნაგები, გეგმისთ სწორკუთხა კოშკი. იგი ორი სართულის სიმაღლეზეა შემორჩენილი და ზემოთკენ შესამჩნევად ვიწროვდება. შენორჩენილი კედლები შიგნით და გარედან ყრუა. შემორჩენილია მხოლოდ სართულშუა გადახურვის კოჭების საყრდენი ბუდეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Call of Duty 2
Call of Duty 2  — პირველი პირის შუტერი ვიდეო თამაში, შემუშავებული კომპანია Infinity Ward-ის და გამოცემული Activision-ის მიერ. ეს არის რიგით მეორე ნაწილი „Call of Duty“-ის სერიიდან. ოფიციალურად დაანონსდა 2005 წლის 7 აპრილს და გამოვიდა 2005 წლის 25 ოქტომბერს Microsoft Windows-სთვის, 2005 წლის 22 ნოემბერს Xbox 360-სთვის ევროპა, ავსტრალიასა და სამხრეთ ამერიკაში. მოგვიანებით გამოიცა OS X-სა და მობილურ ტელეფონებზე.
თამაში შესაძლებელია როგორც ერთმოთამაშიან რეჟიმში, აგრეთვე მრავალმოთამაშიან რეჟიმშიაც, ხოლო ვირტუალური კამერა წარმოდგენილია პირველი პირის პერსპექტივით. სიუჟეტი მიმდინარეობს მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. ერთმოთამაშიანი რეჟიმი მოიცავს ოთხი ჯარისკაცის ისტორიას და შედგება 4 ინდივიდუალური კამპანიისგან, რომელიც დაყოფილია სამ ისტორიად და შედგება 27 დავალებისგან. წინა ნაწილისაგან განსხვავებით მასში დამატებულია რამდენიმე ახალი მახასიათებელი, მათ შორის სიცოცხლის რეგენერეაცია და ხელყუმბარის აფეთქების მაჩვენებელი ხატული.
თამაში წარმატებული აღმოჩნდა კომერციულადაც, გამოსვლიდან ერთ კვირაში Xbox 360-ზე გაიყიდა 250,000 ასლი, 2008 წლის იანვრის მონაცემით ეს ციფრი 2 მილიონამდე გაიზარდა, ხოლო 2013 წლის ნოემბრისთვის მთლიანი გაყიდვები 5.9 მილიონ ასლს შეადგენდა. 2016 წლის 23 აგვისტოდან „Call of Duty 2“-ის ვერსია უკუთავსებადი არის Xbox One-თან.
სქოლიო
კატეგორია:2005 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Call of Duty კატეგორია:Activision-ის თამაშები კატეგორია:Aspyr Media-ის თამაშები კატეგორია:მობილური ტელეფონების თამაშები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი და მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:მრავალმოთამაშიანი ონლაინ თამაშები კატეგორია:Mac OS X-ის თამაშები კატეგორია:მრავალმოთამაშიანი გაყოფილი ეკრანის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების გაგრძელებები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:პირველი პირის მსროლელები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ კატეგორია:Xbox 360-ის თამაშები
იენს სტოლტენბერგი
იენს სტოლტენბერგი (Jens Stoltenberg; დ. 16 მარტი 1959, ოსლო) — ნორვეგიელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, ნორვეგიის პრემიერ-მინისტრი 2000-2001 და 2005-2013 წწ., ნატოს გენერალური მდივანი. თანამდებობა დაიკავა 2014 წლის 1 ოქტომბერს.
დაიბადა ცნობილი ნორვეგიელი პოლიტიკური მოღვაწის ოჯახში. მისი მამა ტურვალდ სტოლტენბერგი ნორვეგიის საგარეო საქმეთა მინისტრი იყო. 1987 წელს დაამთავრა ოსლოს უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. კარიერა დაიწყო როგორც ჟურნალისტმა გაზეთში „Arbeiderbladet“. 1985-1989 წლებში ხელმძღვანელობდა მუშათა პარტიის ახალგაზრდულ ფრთას. 1993 წლიდან 2013 წლამდე იყო ნორვეგიის პარლამენტის წევრი.1993-1996 წლებში გრუ ჰარლემ ბრუნტლანის კაბინეტში ეკავა ვაჭრობისა და ენერგეტიკის მინისტრის, ხოლო 1996-1997 წწ. თურბიერნ იაგლანდის მთავრობაში ფინანსთა მინისტრის თანამდებობები.
2000 წელს დანიშნეს პრემიერ-მინისტრად და ეს თანამდებობა ეკავა უახლოეს საპარლამენტო არჩევნებამდე, 2001 წლამდე რომელშიც მუშათა პარტიამ მიიღო ამომრჩეველთა ხმების მხოლოდ 24 % და აჩვენა თავისი არსებობის ისტორიაში ყველაზე უარესი შედეგი.
2002 წლიდან პარტიის ხელმძღვანელია. 2005 წელს სოციალისტურ მემარცხენე პარტიასთან ალიანსში მოიგო საპარლამენტო არჩევნები და კვალავ პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა დაიკავა. 2005-2013 წლებში მისი ხელმძღვანელობით შრომის პარტიამ ორჯერ ზედიზედ გაიმარჯვა საპარლამენტო არჩევნებში. სტოლტენბერგის პრემიერ-მინისტრობის დროს ნორვეგიის ისტორიაში ყველაზე მასშტაბური ტერორისტული აქტი მოხდა, როდესაც სოციალისტთა ახალგაზრდულ ბანაკს თავს დაესხა ანდრეს ბრეევიკი.
2014 წლის 1 ოქტომბრიდან ნატოს გენერალური მდივანია.
სქოლიო
კატეგორია:ნორვეგიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ნატოს გენერალური მდივნები
პერსევსის მკლავი
პერსევსის მკლავი — გალაქტიკა ირმის ნახტომის ერთ-ერთი სპირალური მკლავი ორი ძირითადი მკლავიდან. მეორეა ფარი-კენტავრის მკლავი. პერსევსის მკლავი იწყება ირმის ნახტომის პერიფერიული დასასრულიდან. ადრე მიიჩნეოდა, რომ იგი მზის სისტემიდან 13 000 სინათლის წლის მანძილზე მდებარეობდა, თუმცა აღმოჩნდა, რომ რეალური დაშორება ჩვენგან 6400 სინათლის წელია.
ირმის ნახტომი შემოსაზღვრული სპირალური გალაქტიკაა ორი ძირითადი მკლავითა და რამდენიმე მცირე დეზით. პერსევსის მკლავის რადიუსი დაახლოებით 10,7 კილოპარსეკია და მდებარეობს გედისა და მშვილდოსნის მკლავებს შორის. სახელი ეწოდა პერსევსის თანავარსკვავედისგან, რომლის მიმართულებითაც ის დედამიწიდან ჩანს.
არსებობს ვარაუდი, რომ ჩვენი ადგილობრივი რეგიონი, რომელშიც მზის სისტემა მდებარეობს, ორიონი-გედის მკლავის სახელითაა ცნობილი, უშუალოდ პერსევსის მკლავშია განთავსებული.
პერსევსის სპირალური მკლავი შეიცავს მესიეს რამდენიმე ობიექტს:
სქოლიო
კატეგორია:ირმის ნახტომი
ბეზვოდივკა (მირჰოროდის რაიონი)
ბეზვოდივკა (Безводівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 57 კაცს შეადგენდა.
ჰალდია
ჰალდია (Haldia, হলদিয়া) — ინდუსტრიული ქალაქი და მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მიდნაპურის რაიონში, შტატ დასავლეთ ბენგალში, ინდოეთში. მდებარეობს 22 ° 01 ჩ. გ. 88 ° 04 ' ა.გ, კოლკატის სამხრეთ-დასავლეთით, 30 კმ-ის დაშორებით იმ ადგილას, სადაც მდინარე განგის ტოტი მდინარე ჰუგლი ჩაედინება ბენგალის ყურეში. მისი საშუალო სიმაღლე 8 მეტრია (26 ფუტი). ჰალდია არის ძირითადი სამრეწველო ცენტრი და სავაჭრო პორტი დასავლეთ ბენგალში, აქ მოიპოვებენ ნავთობგადამამუშავებელ პროდუქტებს.
ჰალდიას მუნიციპალიტეტს ექვემდებარება ორი პოლიციის ტერიტორიის იურისდიქცია, რომელსაც ჰალდიის და ბაბანიპურის პოლიციის განყოფილებები ემსახურება. ჰალდიის პოლიციის განყოფილება მდებარეობს ჩირაჯიპურში და მისი ფართობი 98 კმ2 შეადგენს, მოსახლეობა კი 65,000 კაცს, ხოლო ბაბანიპური პოლიციის განყოფილება მდებარეობს ბაბანიპურში და მისი ფართობი 115 კმ2, მოსახლეობა კი — 124,906.
ჰალდია ასევე ინდოეთის სანაპირო დაცვის ბაზაა, რადგან აქ მდებარეობს ინდოეთის სანაპირო დაცვის DHQ 8 (სათაო ოფისი დასავლეთ ბენგალისთვის). აქ არის ინდოეთის სანაპირო დაცვის კუთვნილი 18 ჰაერბალიშიანი გემი.
ჰალდიაში არის რამდენიმე მსხვილი ქარხანა, მათ შორისაა: სამხრეთ აზიური ნავთობკომპანია, ინდოეთის ნავთობის კორპორაცია, ქიმიური მრეწველობის, ინდოეთის ენერგეტიკული კორპორაციის და Hindustan Unilever-ის ქარხანა. აქ ასევე განვითარებულია მსუბუქი მრეწველობა
ჰალდიაში დაფიქსირებულია ტიპური ზომიერი კლიმატი. ზამთარში ტემპერატურა 7 გრადუსიდან 22 გრადუსამდე მერყეობს. ზაფხული ძალიან ცხელი და ტენიანი. ჩვეულებრივად ზაფხულის ტემპერატურა მაისში 24 გრადუსიდან 39 გრადუსამდე მერყეობს.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ ბენგალის ქალაქები
წყალნაწყენი
წყალნაწყენი (Epilobium) — მცენარეთა გვარი წყალნაწყენისებრთა (ონაგრასებრთა) ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია. მტევნებად შეკრებილი მეწამული ან ვარდისფერი ყვავილები აქვთ. 200-მდე სახეობა გავრცელებულია დედამიწის ტროპიკების გარე ოლქებში. საქართველოში გავრცელებულია 18 სახეობა; იზრდებიან იზრდებიან დაბლობიდან ალპურ სარტყელამდე მდინარეთა ნაპირებზე, დაჭაობებულ და ტენიან ადგილებში, ტყეებში. E. hirstum-ი კარგი თაფლოვანი მცენარეა. ფოთლები შეიცავს C ვიტამინს.
ლიტერატურა
კატეგორია:წყალნაწყენისებრნი
მარია ლეოპოლდინა ავსტრიელი (1632-1649)
ქორწინება და გარდაცვალება
1648 წლის 2 ივლისს მარია ლეოპოლდინა მიათხოვეს მის ბიძაშვილს, ახლად დაქვრივებულ საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ III-ს. გარდა ამისა იგი ასევე ატარებდა უნგრეთის, გერმანიის, ბოჰემიისა და ხორვატიის მეფის და ავსტრიის ერცჰერცოგის წოდებას. მათ თავბრუდამხვევი ქორწილი გადაიხადეს. როგორც კომპოზიტორმა ანდრეა რახმა განაცხადა, ეს იყო ოცდაათწლიანი ომის ბრწყინვალე დასასრული. მათი შეუღლების აღსანიშნავად უნდა დადგმულიყო დიდებული წარმოდგენა, რომელიც ჩაიშალა ფერდინანდის სიძის, პოლონეთის მეფე ვლადისლავ IV-ის გარდაცვალების გამო. მარია ლეოპოლდინას და ფერდინანდის ურთიერთობა მჭიდროდ იყო დაკავშირებული მის პირველ ცოლთან - მარია ანა ესპანელთან. ფერდინანდის ორივე ქორწინება მიმართული იყო ჰაბსბურგთა დინასტიის გაერთიანებისაკენ.
ქორწილიდან მალევე დედოფალი დაფეხმძიმდა. 1649 წელს შეიქმნა ორსული მარია ლეოპოლდინას პორტრეტი. 1649 წლის 7 აგვისტოს მან თავისი ერთად-ერთი ვაჟი - კარლ იოზეფი გააჩინა. მშობიარობა ძალიან გართულდა, რასაც 17 წლის მარია ლეოპოლდინა გადაჰყვა. ამის შემდეგ ფერდინანდმა კიდევ ერთი ცოლი შეირთო. მისი და მარია ლეოპოლდინას ვაჟი კი 14 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
წინაპრები
მარია ლეოპოლდინა ავსტრიელის წინაპრები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1632 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1649 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:ავსტრიის დედოფლები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატრიცები კატეგორია:უნგრეთის დედოფლები კატეგორია:გერმანიის დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
ორჩეტა
ორჩეტა (Orcheta, Orxeta) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,06 კმ². მოსახლეობა — 784 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რუბენ ორბელი
რუბენ ორბელი (Рубе́н Абга́рович Орбе́ли, Ռուբեն Աբգարի Օրբելի); დ. 26 იანვარი (7 თებერვალი) 1880, ნახიჩევანი — გ. 9 მაისი 1943, მოსკოვი) — პროფესორი, ჰუმანიტარულ დისციპლინათა მასწავლებელი, არქეოლოგი, მიიჩნევა წყალქვეშა არქეოლოგიის ფუძემდებლად საბჭოთა კავშირში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 26 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:რუსი არქეოლოგები კატეგორია:რუსი აღმოსავლეთმცოდნეები კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები კატეგორია:რუსი არმენოლოგები
ნორფოლკი (ვირჯინია)
ნორფოლკი (Norfolk) — ქალაქი აშშ-ის სამხრეთ ნაწილში, ვირჯინიის შტატში. 2012 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობამ 245,803 კაცს შეადგინა, ხოლო სიმჭიდროვე 1,684.4 კაცი/კმ². ქალაქის ფართობი 249.4 კმ²-ს შეადგენს. ნორფოლკი დაარსდა 1682 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები
პასკალ კინიარი
მინი| პასკალ კინიარი 2013 წელს პასკალ კინიარი (Pascal Quignard; დ. 23 აპრილი, 1948) — ფრანგი მწერალი. თანამედროვე ფრანგული მწერლობის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული წარმომადგენელი. 2000 წელს მიიღო საფრანგეთის აკადემიის პრიზი. 2002 წელს მიენიჭა გონკურის პრემია წიგნისათვის „მოხეტიალე ჩრდილები“.
ვინიარდის ყველაზე კომენტირებულ ნამუშევრებს შორისაა მისი ოთხმოცდაოთხი „პატარა ტრაქტატი“, რომელიც პირველად გამოქვეყნდა 1991 წელს „Maeght“-ის მიერ. მაგრამ მისი ყველაზე პოპულარული წიგნი, ალბათ, არის „მსოფლიოს ყველა დილა“, XVII საუკუნის ვიოლა და გამბაზე დამკვრელ მარინ მარესა და მის მასწავლებელზე, სენტ-კოლომბზე, რომლის ეკრანიზაცია 1991 წელს გამოვიდა რეჟისორ ალენ კორნოს მიერ.
პიერო მედიჩი (1472-1503)
პიერო დე’ მედიჩი (Piero de' Medici), მეტსახელად უიღბლო (Il Fatuo; დ. 15 თებერვალი, 1472 — გ. 28 დეკემბერი, 1503) — მედიჩების დინასტიის წარმომადგენელი. ლორენცო მედიჩისა და კლარისა ორსინის უფროსი ვაჟი. ფლორენციის სენიორი 1492-94 წლებში. იგი დაამხო და ქალაქიდან ოჯახთანე ერთად გააძევა ფანატიკოსმა ჯიროლამო სავონაროლამ, რის შემდეგაც მან დაიწყო ქალაქის მართვა. პიერომ თავი რომის პაპს შეაფარა, სადაც მდინარე გარილიანოში გადავარდა და დაიხრჩო. მისი შვილიშვილი ეკატერინე მედიჩი, შემდგომში საფრანგეთის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი დედოფალი გახდა.
ბიოგრაფია
პიერო დაიბადა 1472 წლის 15 თებერვალს. იგი იყო ფლორენციის სენიორ ლორენცო მედიჩისა და მისი ცოლის, კლარისა ორსინის მეორე შვილი და პირველი ვაჟი. მას სახელი ბაბუის, პიერო მედიჩის პატივსაცემად დაარქვეს, რომელიც მის გაჩენამდე სამი წლით ადრე დაიღუპა. იგი თავის ძმასთან, ჯოვანისთან (შემდგომში პაპი ლეო X) და ბიძაშვილ ჯულიოსთან (შემდგომში პაპი კლემენტ VII) ერთად იზრდებოდა.
იგი დაბადებიდანვე იზრდებოდა როგორც მედიჩების დე-ფაქტო ტახტის მემკვიდრე, რომელსაც ისინი ფლორენციის რესპუბლიკაში ფლობდნენ. დედამისმა მას აღმზრდელად გამოჩენილი ჰუმანისტი ანჯელო პოლიციანო მიუჩინა, რომელიც სძულდა პიეროს. აღსანიშნავია, რომ 1494 წელს ანჯელო პიეროს ბრძანებით მოწამლეს.
1492 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ პიერო ფლორენციის დე-ფაქტო მმართველი, ანუ სენიორი ხდება. მისი მმართველობა ფლორენციისა და ზოგადად იტალიისათვის მეტად მძიმე პერიოდს — იტალიური ომების დასაწყისს დაემთხვა. მისი მმართველობა თავდაპირველად ძალიან კარგად და მშვიდობიანად დაიწყო, თუმცა 1494 წელს ეს სიმშვიდე საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-მ დაარღვია, რომელმაც დიდი ლაშქრით გადალახა ალპები და იტალიაში შეიჭრა, რათა ნეაპოლის სამეფო დაეპყრო.
შარლ VIII-ს გზას თვით მილანის ჰერცოგი ლუდოვიკო სფორცა მიუკვალავდა, რომელსაც ამით იმედი ჰქონდა მშრალად გამოვიდოდა და ფრანგებს გადაურჩებოდა. მილანის საჰერცოგოს გავლის შემდეგ, ფრანგებს ნეაპოლში მოსახვედრად ტოსკანა (რომელიც პიზას, ლუკას, ფლორენციისა და სიენასგან შედგებოდა) და პაპის ოლქი უნდა გაევლო. ქალაქ ლუკას მოსახლეობის სასტიკი გაჟლეტვით შეშინებულმა პიერომ სასწრაფოდ წამოიწყო მილანელებთან მოლაპარაკებები და ნეიტრალური პოზიცია აირჩია. ამრიგად ფრანგებმა ტოსკანაში სრულიად მშვიდად და უბრძოლველად გაიარეს, მეტიც, ტოსკანელები მათ საკუთარ სახლებშიც კი აბინავებდნენ ღამის გასათევად. ამ ყოველივემ ძალზედ განარისხა ქვეყნის პატრიოტები, რომლებიც კათოლიკე ფანატიკოსის, ჯიროლამო სავონაროლას თაოსნობით გაერთიანდნენ. მალე სრულიად ფლორენცია მისი გავლენის ქვეშ მოექცა. ანტი-მედიჩურმა მოძრაობამ ალყა შემოარტყა მედიჩების რეზიდენციას და ქვებით ფანჯრებიც კი ჩაამსხვრიეს. პიერომ თავის ოჯახთან ერთად ძლივს მოასწრო ქალაქის დატოვება და რომში, პაპი ალექსანდრე VI-ის კარზე გაქცევა. ამრიგად, ფლორენციაში სავონაროლას რესპუბლიკური მმართველობა დამყარდა, რომელიც 1512 წელს, პაპ ლეო X-ის (რომელიც პიეროს ძმა იყო) მიერ ჯიროლამოს კოცონზე დაწვითა და მედიჩების რესტავრაციით დასრულდა.
პიერო რომში დიდხანს გაჩერებას არ აპირებდა და ვენეციაში გადასვლა სურდა, თუმცა იტალიური ომების გამო ეს შეუძლებელი აღმოჩნდა. საფრანგეთის ახალი მეფე ლუი XII მას პოზიციების აღდგენას დაჰპირდა, იმის სანაცვლოდ, თუ იგი ესპანელებისა და ნეაპოლელების წინააღმდეგ ბრძოლაში დაეხმარებოდა, რაზეც დასთანხმდა. ბრძოლის წინ, 1503 წლის 28 დეკემბერს, პიერო მდინარე გარილიანოზე გადასვლისას ცხენიდან გადავარდა და 31 წლის ასაკში დაიხრჩო. ამ ბრძოლაში ესპანელებმა გაიმარჯვეს.
ქორწინება და შვილები
1488 წელს პიერომ ცოლად შეირთო თავისი ბიძის, ტაგლიაკოცოს გრაფ რობერტო ორსინისა და კატერინა სანსევერინოს ასული ალფონსინა ორსინი, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1472 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1503 კატეგორია:მედიჩები კატეგორია:ფლორენციის მმართველები კატეგორია:ფლორენციელები კატეგორია:დამხობილი მონარქები
რომან ლომინაძე
რომან ლომინაძე — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის (ფედერაციის ნაძე თასი) ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2014, ბაქო, აზერბაიჯანი). 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2015, ვალბჟიხი, პოლონეთი).
მამისიმედ ხარანაული
მინი|კრწანისის ბრძოლა (1795) მამისიმედ ხარანაული — ქართველი სახალხო გმირი. კრწანისის ბრძოლისა (1795) და მთიულეთის აჯანყების (1804) მონაწილე.
ჯერ კიდევ ახალგაზრდა მამისიმედს მოუწია აღა-მაჰმად-ხანთან ბრძოლა კრწანისის ომში. როგორც ცნობილია, ერეკლე მეფის გადაწყვეტილებით, მამისიმედი თავისი ლაშქრით მოწინავე რაზმში ჩარიცხულა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი სახალხო გმირები
ოლიმპია (პენტერა)
220px|მინიატიურა|ძველბერძნული ტრირემის თანამედროვე რეკონსტრუქცია ოლიმპია (ბერძ. Ολυμπιάς) — ძველბერძნული ტრირემის თანამედროვე რეკონსტრუქცია. ხომალდი ეკუთვნის საბერძნეთის სამხედრო–საზღვაო ძალებს. ოლიმპია წარმოადგენს ექსპონატს, როგორც მუზეუმი–გემი.
გემი აიგო 1985—1987 წლებში საბერძნეთის ქალაქ პიროსში. საბერძნეთის ხელისუფლებისა და ბრიტანელი მეცენატის, ბანკირ ფრენკ უელშის (Frank Welsh) დახმარებით. მშენებლობისას სამეცნიერო კონსულტანტის როლში გამოდიოდნენ ისტორიკოსი ჯონ სინკლერ მორისონი (John Sinclair Morrison), ჯონ ფ. კოუტსი და ჩარლზ უილინკი (Charles Willink).
ხომალდის სამწყობრო გამოცდა ჩატარდა 1987, 1990, 1992 და 1994 წლებში. ყველაზე ნაყოფიერი, სამეცნიერო–საინფორმაციო თვალსაზრისით, აღმოჩნდა 1987 წლის გამოცდა, როცა დადგინდა გემის ძირითადი თვისებები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხედრო გემები კატეგორია:საიალქნო გემები კატეგორია:უძველესი გემები კატეგორია:გემების ისტორია კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია კატეგორია:გალერები
პენაგილა
პენაგილა (Penáguila, Penàguila) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ოია-დე-ალკოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 49,92 კმ². მოსახლეობა — 269 კაცი (2020 წ.).
იან კომენსკი
ბიოგრაფია
კომენსკი 1592 წლის 28 მარტს დაიბადა მორავიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, დასავლეთ სლოვაკეთიდან გადმოსახლებული წარმომავლობით უნგრულ ოჯახში. მისი დაბადების ზუსტი ადგილი უცნობია, თუმცა სხვადასხვა წყაროები დღევანდელი ჩეხეთის უჰერსკე-ჰრადიშტეს რაიონის ტერიტორიაზე მდებარე პატარა ქალაქებს და სოფლებს ასახელებენ: კომნა, ნივნიცე და უჰერსკი ბროდი. იან კომენსკი ერთადერთი ვაჟი და უმცროსი შვილი იყო მარტინ კომენსკის და ანა ჩმელოვას ხუთშვილიან ოჯახში. იან კომენსკის ბაბუა იან სეგეში, უნგრულ გვარს ატარებდა, თუმცა როდესაც კომნადან უჰერსკი ბროდში გადასახლდა, მან გვარი სლავურ ვარიანტზე შეიცვალა და თავისი მშობლიური სოფლის პატივსაცემად კომენსკი აირჩია. მარტინ და ანა კომენსკები მორავიული საძმოს მრევლი იყვნენ, რომლის ერთ-ერთი სულიერი ლიდერი მომავალში მათი შვილი გახდა. იან კომენსკი ადრე დაობლდა, მისი მშობლები და ორი და 1604 წელს დაიღუპნენ და პატარა იანი დეიდასთან გადავიდა საცხოვრებლად სტრაჟნიცეში. მეტად ფინანსური სიდუხჭირის გამო, იანმა ძალზე გვიან, 16 წლის ასაკში შევიდა პრეშოვის ლათინურ სკოლაში, რისი დასრულების შემდეგაც სწავლა, ჯერ ჰერბორნის აკადემიაში (1611–1613), შემდეგ კი ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში (1613-1614) განაგრძო.
1614 წელს, ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ, კომენსკიმ დაბრუნდა პრეშოვის ლათინურ სკოლაში რექტორის პოზიციაზე. იმავე წელს ის მორავიულ ძმათა ერთობის წევრი გახდა. 1618 წელს იქორწინდა პშეროვის მერის გერზე მაგდალინა ვიზოვსიზე, მალევე მორავიული საძმოს ერთ-ერთი მაღალგანვითარებული ტაძრის წინამძღოლი გახდა ფიულკენში. ამავე წელს დაიწყო ოცდაათწლიანი ომი, რომელშიც თითქმის მთელი ევროპა იყო ჩართული, ომის ეპიცენტრი კი სწორედ მორავიაზე გადიოდა. 1621 წელს რელიგიური ომების შედეგად დაკარგა მთელი თავისი ქონება, მათ შორის ნაშრომები და ჰაბსბურგების მიერ პროტესტანტების წინააღმდეგ დაწყებული დევნის გამო, იძულებული იყო მალვაში ემუშავა.
1622 წელს მისი მეუღლე და ორი ბავშვი დაიღუპა, ევროპაში იმ დროისათვის ფართოდ გავრცელებული შავი ჭირის შედეგად.
1624 წლის იანვარში იანმა მუშაობა დაიწყო ბრანდისში, სადაც მან გაიცნო თავისი მომავალი მეორე ცოლი, ეპისკოპოსის ქალიშვილი მარია დოროთა კირილოვა და მალევე იქორწინა მასზე.
1626 წელს იანი გაემზგავრა პოლონურ ქალაქ ლეშნოში, რომელიც იმ პერიოდში ძმათა ერთობის რელიგიური ცენტრი იყო. დასაწყისისთვის იმედოვნებდა რა სამშობლოში მალე დაბრუნებას, წერდა ჩეხურ ენაზე სასკოლო სახელმძღვანელოებს, მოამზადა გეგმა საგანმანათლებლო ორგანიზაციის შესაქმნელად. რამდენიმე ხანში ის აკურთხეს ეპისკოპოსად და დაინიშნა ადგილობრივი გიმნაზიის პრორექტორად.
1641 წლის იანვარში კომენსკის მოწვევა მოუვიდა ინგლისის პარლამენტისგან სალექციო ტურზე, რომლის ფარგლებში მას ასევე მოუწევდა სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წინაშე გამოსვლა. იანი ინგლისში ადგილობრივი საჯარო განათლების რეფორმის კომისიის წევრი გახდა, თუმცა ქვეყანაში შექმნილმა არასტაბილურმა სიტუაციამ რეფორმები შეაფერხა და კომენსკი ინგლისიდან გამომგზავრების აუცილებლობის წინაშე დადგა.
1648 წელს ვესტფალიის ზავით დასრულდა ოცდაათწლიანი ომი, რისი შედეგების გათვალისწინებით დასამარდა იმედი კომენსკის და სხვა ჩეხი პროტესტანტი ემიგრანტების სამშობლოში დაბრუნების. თუმცა მშვიდობიანი პერიოდი რეგიონში დიდი ხანი არ გაგრძელებულა, 1655 წელს დაიწყო ომი შვედეთსა და პოლონეთს შორის, კომენსკიმ მისი მხარდაჭერა პროტესტანტული შვედეთის სასარგებლოდ დააფიქსირა, რის საპასუხოდაც 1658 წელს, პოლონელმა პარტიზანებმა მთლიანად გადაწვეს მისი საცხოვრებელი სახლი ლეშნოში, ხანზარს ვერც კომენსკის უზარმაზარი ბიბლიოთეკა გადაურჩა.
ბოლო 14 წელიწადი თავისი ცხოვრებისა კომენსკიმ ამსტერდამში გაატარა. მიუხედავად იმ უბედურებისა, რაც მას თავს დაატყდა, იგი არ გატეხილა და კვლავ აქტიურობით გამოირცეოდა. ამსტერდამში ყოფნისას დაწერა მისი უმნიშვნელოვანესი ნაშრომი: „უნივერსალური რჩევა ადამიანების საქმეთა გამოსასწორებლად“, სადაც იგი გამოხატავდა თავის დამოკიდებულებასა და იდეებს საზოგადოების სამოქალაქო რეფორმების შესახებ.ამასთანავე მოუწოდებდა ყველას განათლების ჰუმანიზაციის შესახებ. იგი ცდილობდა ჩამოეყალიბებინა ფანსოფიკური სკოლა იგივე სიბრძნის სკოლა (ნებისმიერი ასაკის ადამიანისათვის), სადაც ადამიანები მიიღებდნენ ერთადერთ აუცილებელ ცოდნას, თუ რა სჭირდებათ მათ სიცოცხლის მანძილზე,სიკვდილის დროს და სიკვდილის შემდეგ. თუმცა იან ამოს კომენსკიმ ეს იდეა ვერ განახორციელა.
დიდხნიანი ავადმყოფობის შემდეგ კომენსკი გარდაიცვალა 1670 წლის 15 ნოემბერს ამსტერდამში. სიცოცხლის ბოლო წუთებში მის გვერდით იმყოფებოდნენ ცოლი იანა, ვაჟიშვილი დანიელი და ახლო მეგობარი, ექიმი ნიკოლას ტულპა. დაკრძალულია ჩრდილო ჰოლანდიურ ქალაქ ნარდენში.
შეხედულება
კომენსკი, როგორც ყველა პროტესტანტი, იცავდა ნებისმიერი მორწმუნის უფლებას (დამოუკიდებლად მისი საზოგადოებრივი და მატერიალური მდგომარეობისა და სქესისა), წაიკითხოს ბიბლია და გაიაზროს წაკითხულის შინაარსი. ამის განსახორციელებლად საჭირო იყო შესაბამისი განათლების სისტემის არსებობა. ამ მოსაზრებიდან გამომდინარეობდა კომენსკის პედაგოგიური იდეები, რომლებიც მან გადმოსცა ნაშრომში „დიადი დიდაქტიკა” (Великая дидактика): საყოველთაო განათლება, უნივერსალიზმი და უნიტარიზმი. სწორედ მან შემოიღო საკლასო გაკვეთილების სისტემა, რომელიც ამა თუ იმ ფორმით დღესაც მთელ მსოფლიოშია გავრცელებული. ცოდნის სკოლასთან მისი კავშირი კარგად ჩანს შემდეგი ციტატიდან: “საჭიროა იმის მიღწევა, რომ მოსწავლეებს არაფერი შეხვდეთ ამქვეყნად ისეთი, რაზეც მათ არ ექნებათ თავისი მოკრძალებული შეხედულებების შექმნის შესაძლებლობა და რის გამოყენებასაც გონივრულად ვერ შეძლებენ საკუთარი მიზნის მისაღწევად”.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1592 კატეგორია:გარდაცვლილი 1670
შაცკის რაიონი
შაცკის რაიონი (Шацький район) — რაიონი უკრაინაში, ვოლინის ოლქში. მისი ფართობია 759 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 16 987 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. შაცკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი შაცკი.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლინის ოლქის რაიონები
ბორის ნიკიტინი
ბორის ნიკიტინი (Борис Васильевич Никитин; დ. 5 მარტი, 1938, თბილისი — გ. 20 ოქტომბერი, 1984, იქვე) — საბჭოთა მოცურავე. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1938 წელს თბილისში. ცურვის ოსტატობას ეუფლებოდა ვალენტინ სამარინისა და საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელის ლუკა იოაკიმიდის ხელმძღვანელობით.
ზაფხულის ოლიმპიადის ბრინჯაოს პრიზიორი (1956, მელბურნი; ესტაფეტა 4X200 მ), ევროპის ჩემპიონი (1958, ესტაფეტა 4X200 მ), ევროპის ვიცე-ჩემპიონი 1958 (400მ), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი: 1956 (400 მ), 1957 (400 მ; 1500 მ), 1958 (400 მ), 1959 (400 მ), 1960 (400 მ), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1958 (1500 მ), 1963 (კომპლექსური 400 მ; კომბინირებული ესტაფეტა 4X100 მ), ახალგაზრდობის მეგობრული თამაშების ჩემპიონი (1957, 1500 მ; ესტაფეტა 4X200 მ), ახალგაზრდობის მეგობრული თამაშების ვიცე-ჩემპიონი (1957, 400მ).
1956 წლის 1 სექტემბერს სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და სსრ კავშირის 1956 წლის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:ქართველი მოცურავეები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
ოთარ მაილაშვილი
ოთარ მაილაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2017 წელს კატოვიცეში (პოლონეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
მიხეილ გიორგაძე (საბჭოთა მოღვაწე)
მიხეილ პორფილეს ძე გიორგაძე (დ. 28 თებერვალი, 1912, სოფ. ზოდი, ახლანდ. ჭიათურის მუნიციპალიტეტი — გ. 23 ნოემბერი, 1982, მოსკოვი) — ქართველი საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე.
ბიოგრაფია
1941–51 წლებში მუშაობდა საბჭოთა კავშირის მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატში (შემდეგ სოფლის მეურნეობის სამინისტრო). 1953–1954 წლებში იყო საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე და სოფლის მეურნეობის მინისტრი, 1954–56 წლებში — საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მეორე მდივანი; 1956–57ი — საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე; სსრკ IV–IX მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1957 წლიდან გარდაცვალებამდე, 25 წლის განმავლობაში იყო საბჭოთა კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის მდივანი. გარდაიცვალა მოსკოვში, ზოგიერთი ცნობით, თავი მოიკლა მას შემდეგ, რაც შეიტყო მის მიმართ კორუფციის ბრალდებით აღძრული საქმის შესახებ.
სქოლიო
მიხეილ კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სკკპ-ის XX ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXI ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXIV ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXV ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXVI ყრილობის დელეგატები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
რელიგიური ლიბერალიზმი
რელიგიური ლიბერალიზმი რელიგიების (ან კონკრეტული რელიგიის) ისეთი განსაზღვრებაა, რომელიც აერთიანებს პერსონალურ და კოლექტიურ თავისუფლებას და რაციონალურობას. ეს არის მიდგომა (რომელიც მოიცავს რელიგიის კრიტიკას სეკულარული პოზიციიდან და გვევლინება რელიგიის, როგორც ერთი კონკრეტულის მფლობელობაში არსებულის კრიტიკოსად) რომელიც წინააღმდეგობაშია ტრადიციულ ან   ორთოდოქსულ გაგებასთან, და უფრო მეტად წინააღმდეგობაშია   რელიგიურ ფუნდამენტალიზმთან. „რელიგიური ლიბერალიზმი“ უფრო მეტად მიესადაგება რელიგიურ თავისუფლებას, რომელიც შემწყნარებლობით გამოირჩევა, განსხვავენული რელიგიური რწმენისა და ნორმების მიმართ, მაგრამ „რელიგიური თავისუფლების“ ყველა ნორმა, არ არის „რელიგიურ ლიბერალიზმთან“ სრულ თანხვედრაში.
მიმოხილვა
ტერმინი „ლიბერალიზმის“ გამოყენება, რელიგიურ ფილოსოფიაში XIX საუკუნის დასასრულს დაიწყო და XX საუკუნის დასაწყისში ჩამოყალიბდა; მაგალითისთვის 1936 წელს, ფილოსოფიის პროფესორმა და  ქრისტეს ცხოვრების შესწავლელმა ედუარდ სკრიბნერ ამსმა მის სტატიაში  „ლიბერალიზმი რელიგიაში“ დაწერა: "ტერმინი „ლიბერალიზმი“, როგორც ჩანს რელიგიის ისეთ გაგებას ანვითარებს, რომელიც ჩვენი აზროვნების არეალს აფართოვებს. ეს გაგება მეტადაა წინააღმდეგობაში ფუნდამენტალიზმთან და ბევრად ღრმა შინაარს ატარებს, ვიდრე მოდერნიზმი. ფუნდამენტალიზმი რეალობას ხსნის როგორც, გაუკრიტიკებელ მოცემულობას. ფუნდამენტალიზმიდან გამომდინარე კი, ტრადიციონალიზმი და ავტორიტარიზმი დომინანტ ფორმად რჩება. არ არსებობს ორი აზრი, რომ ტრადიციული ცხოვრების წესის ჩანაცვლებამ, ბევრი ადამიანი შეცბუნებული და გაღიზიანებული დატოვა. ახლა კი ეს ადამიანები ხვდებიან, რომ არ არსებობს კონკრეტული შეხედულება, რომელიც უნიკალურია ყველა ეპოქისთვის. ისინი ძლიერ სურვილს ფლობენ, უფრო ღრმად ჩასწვდნენ მათი ცხოვრების არსსა და მიმართულებას. რელიგიური ლიბერალიზმი კი, არა როგორც კულტი, არამედ მდგომარეობა და მეთოდი, მიზნად ისახავს ააშენოს უფრო ჰუმანური როგორც ინდივიდუალური ისე კოლექტიური ცხოვრება."
ქრისტიანობა
ტერმინი „ლიბერალური ქრისტიანობა“ ერთგვარი ქოლგაა, რომელიც სხვადასხვა მიღწევებს მოიცავს  ქრისტიანულ თეოლოგიასა და კულტურაში, გვიანი XVIII საუკუნის განმანათლებლობის პერიოდიდან. ის მთავარი ხაზი გახდა, ძირითად ქრისტიანულ კონფესიებში მსოფლიოს დასავლურ ნაწილში, მაგრამ წინააღმდეგობას აწყდება ქრისტიანი ფუნდამენტალისტების მხრიდან, რომელიც ლიბერალური ტენდენციის საპასუხოდ ჩამოყალიბდა, მათ შორის გამოირჩევა  ევანგელიანიზმი.
კათოლიკურ ეკლესიას მრავალწლიანი ტრადიცია აქვს „რელიგიურ ლიბერალიზმთან“ დაპირისპირების. მაგალითად, კარდინალი ჯონ ჰენრი ნიუმენი (1801–1890), XIX საუკუნის სტანდარტებით ლიბერალად ითვლებოდა მისი კრიტიკული დამოკიდებულების და გამო პაპის უცდომელობასთან დაკავშირებით, მაგრამ გაცხადებულად უპირისპირდებოდა „ლიბერალიზმს რელიგიაში“ რადგან ამტკიცებდა, რომ ეს მიდგომა გამოიწვევდა რელატივიზმის დასრულებას.
კონსერვატორი პრესვიტერიანელი ბიბლიის სწავლული ჯონ გრეშამ მახენი როგორც თვითონ უწოდებდა „ნატურალისტურ ლიბერალიზმს“, 1923 წელს გამოცემულ მისსავე წიგნში „ქრისტიანობა და ლიბერალიზმი“ აკრიტიკებდა: „მიუხედავად იმისა, რომ ლიბერალიზმი ტრადიციულ ფრაზეოლოგიას იყენებს, თანამედროვე ლიბერალიზმი არამხოლოდ განსხვავებული რელიგიაა ქრისტიანობისგან, არამედ რელიგიების სრულიად განსხვავებულ კლასს ეკუთვნის“. ანგლიკანელი ქრისტიანი აპოლოგეტი კლივ სტაჰლ ლევისი აჟღერებს, XX საუკუნის მიმოხილვას და ამტკიცებს, რომ „თეოლოგიის ლიბერალური ხაზი“ შეიქმნა, რათა ხელახლა გამოიგონოს და გარდაქმნას ქრისტიანობა, მისივე შემქმნელების საშუალებით.
ისლამში
ისლამის ლიბერალურ და პროგრესულ მოძრაობაში, ჩართულნი იყვნენ გამოცდილი მუსლიმი სწავლულები, რომელთაც ჩამოაყალიბეს მნიშვნელოვანი სტრუქტურა ისლამის ლიბერალური მიმართულებით, რაც მოიცავდა ახლებულ გადააზრებასა და პრაქტიკების დამკვიდრებას. მათი მუშაობა ზოგჯერ მოიხსენიება, როგორც „პროგრესული ისლამი“ (al-Islām at-taqaddumī); ზოგი სწავლული როგორიცაა ომიდ საფი, პროგრესულ და ლიბერალურ ისლამს მოიხსენიებს როგორც, ორ გამორჩეულ მოძრაობას ისლამში.
ლიბერალური ან პროგრესული ისლამის მეთოდოლოგია, ტრადიციული ნაწერების ინტერპრეტაციაშია, როგორიცაა ყურანი და სხვა ტექსტები (მაგალითად ჰადი). ამ პროცესს კიიტჯიჰადად მოიხსენიებენ. ეს შეიძლება მცირედით განვასხვავოთ ყველაზე ლიბერალური მიმდინარეობისგან, სადაც მხოლოდ ყურანისგამოცხადების ნაწილის გადააზრება ხდება, სადაც ძირითადად წინასწარმეტყველი მუჰამედის მოღვაწეობაა აღწერილი, კონკრეტული დროისა და კონტექსტის მიხედვით.
ლიბერალი მუსლიმები, საკუთარ თავს ხედავენ როგორც უმას'' თავდაპირველი ეთიკური და პლურალური პრინციპების დამცველები, რომელი პრინციპებიც ყურანშია გაწერილი. მაგრამ დისტანცირდებიან გარკვეული ტრადიციული და ნაკლებად ლიბერალური ინტერპრეტაციებისგან ისლამურ კანონებში. მთავარი მიზეზი ამ ტრადიციული ჯგუფების მიკერძოებაა. ამ ჯგუფებს მიიჩნევენ, როგორც ისლამამდე არსებული ტრადიციების გაგრძელებას. ახალი რეფორმატორული მოძრაობა ტავჰიდს (მონოთეიზმს) ხსნის „როგორც საორგანიზაციო პრინციპების ერთობას კაცობრიობისთვის, ხოლო რელიგიური ცნობიერების საყრდენებს, ისტორიას, მეტაფიზიკას, ესთეტიკას და ეთიკას, როგორც სოციალური, ეკონომიკური და მსოფლიო წესრიგის წყაროებს“. ''
ისლამური მოდერნიზმი ახსნილია როგორც „პირველი მუსლიმური იდეოლოგია, დასავლური კულტურული ცვლილებების პასუხად“. ისლამური მოდერნიზმი ცდილობს, ისლამისთვის მისაღები გახადოს ისეთი თანამედროვე ღირებულებები, როგორიცაა ნაციონალიზმი, დემოკრატია, სამოქალაქო უფლებები, თანასწორობა, ეგალიტარიანიზმი, და პროგრესი. ისლამური მოდერნიზმი გამოირჩევა, „ისლამის იურისპუდენციაში არსებული, კლასიკური კონცეფციებისა და მეთოდების, კრიტიკული გამოკვლევით“ რომელიც ახალი მიდგომაა ისლამურ თეოლოგიასა და ყურანის ეგზეგეზში.
ისლამური მოდერნიზმი ერთ-ერთი იყო ისლამურ მოძრაობებს შორის, სეკულარიზმი, ისლამიზმი, და სალაფიზმი- რომელიც, XIX საუკუნის შუაში გაჩნდა ისეთი გამოწვევების საპასუხოდ მუსლიმური სამყაროს წინააღმდეგ, როგორიც იყო „დასავლური კულტურის და კოლონიალიზმის“ ექსპანსია. ისლამური მოდერნიზმის დამმაარსებლები არიან მუჰამედ აბდუჰი, ალ-აზარის უნივერსიტეტის შეიხი 1905 წლამდე (მის გარდაცვალებამდე),  ჯამალ ად-დინ ალ-ავღანი, და მუჰამედ რაშიდ რიდა.
ლიბერალური რელიგია უნიტარიანიზმში
ტერმინი „ლიბერალური რელიგია“, გამოყენებულ იქნა უნიტარელი ქრისტიანების და უნიტარული უნივერსალისტების მიერ, რათა დაემკვიდრებინათ ადგილი რელიგიურ ლიბერალიზმში. ასევე ამ ტერმინს ხმარობდნენ, არა-უნიტარი მოაზროვნეებიც. „ლიბერალური რელიგიის ჟურნალი“ გამოიცა „უნიტარ მსახურთა კავშირის“, მედვილის თეოლოგიური სკოლის, და „უნივერსალისტ მსახურთა ასოციაციის“ მიერ 1939-1949 წწ, და რედაქტირებული იყო, გავლენიანი უნიტარი თეოლოგის ჯეიმზ ლუთერ ადამსის მიერ. 50 წლის შემდეგ, ჟურნალის ახალი ვერსია გამოქვეყნდა, ონლაინ ფორმატით 1999-2009 წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიბერალიზმი
გრიგოლ გიორგაძე
გრიგოლ ტიმოთეს ძე გიორგაძე (დ. 20 ნოემბერი, 1879, ქუთაისი — გ. 18 აგვისტო, 1937, ყაზახეთი) — ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, იურისტი, ისტორიკოსი და პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
1902 წელს დაამთავრა ქუთაისის სასულიერი სემინარია, 1909 წელს – ხარკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1905 წელს შეუერთდა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მენშევიკურ ფრთას. 1909-10 წლებში ქუთაისში გამოსცემდა გაზეთ „ფონს“. 1917-1918 წლებში იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი, 1918-1919 წლებში – საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხედრო მინისტრი (ამ პოსტზე 1919 წლის მარტში ნოე რამიშვილმა შეცვალა), 1919-1921 წლებში დამფუძნებელი კრების წევრი. 1920 წლის აგვისტოდან საქართველოს მთავრობის რწმუნებული ბათუმის ოლქში. შექმნა დამოუკიდებელი სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაცია „ახალი სხივი“ და დამფუძნებელ კრებაში ხელმძღვანელობდა სხიველების ფრაქციას. 1921 წელს საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ბოლშევიკურმა რეჟიმმა დროებით დააპატიმრა. 1924-1925 წლებში დაპატიმრებული იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის საქმესთან დაკავშირებით. სასამართლომ მას შეუფარდა 3-წლიანი პატიმრობა, თუმცა, როგორც საბჭოთა ხელისუფლებისთვის არასაშიში პირი, სასჯელისგან გაათავისუფლა. 1922-1937 წლებში ეწეოდა საადვოკატ მოღვაწეობას, იყო საქართველოს დამცველთა კოლეგიის წევრი, საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. იკვლევდა საქართველოს ფეოდალური ურთიერთობების, ახალი და უახლესი ისტორიის, ქართული სამართლის ისტორიის საკითხებს. 1937 რეპრესიების დროს დააპატიმრეს და გადაასახლეს ყაზახეთში, სადაც იმავე წელს გარდაიცვალა. შემდგომში რეაბილიტირებული იქნა ყაზახეთის და საქართველოს უმაღლესი სასამართლოების გადაწყვეტლებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 გრიგოლ კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:საქართველოს თავდაცვის მინისტრები
გეტიკი (გეღარქუნიქი)
გეტიკი (Գետիկ) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 820 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 491 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.16 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
პეტრელი
პეტრელი (Petrel, Petrer) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვინალოპო-მიტხის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 104,26 კმ². მოსახლეობა — 34 241 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
მარია სამბრანო
მარია სამბრანო ალაკრონი (დ. 22 აპრილი 1904, ველეს-მალაგა – გ. 19 თებერვალი, 1991, მადრიდი) — ესპანელი ესეისტი და ფილოსოფოსი. 36-იანელთა თაობის მოძრაობის ერთ-ერთი წევრი. ესპანეთში მისი შრომის აღიარება სამოქალაქო აქტივობაში და პოეზიაში დაიწყო მისი მრავალწლიანი გადასახლების შემდეგ, მეოცე საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედში. იგი დაჯილდოვებულია ასტურიას პრინცესის ჯილდოთი (1981) და მიგელ დე სერვანტესის პრიზით (1988).
ბიოგრაფია
სამბრანოს ასწავლიდა ხოსე ორტეგა ი გასეტი, რომელმაც მასზე დიდი გავლენა მოახდინა. მოგვიანებით, 1931-1936 წლებში მან მეტაფიზიკის სწავლა გააგრძელა მადრიდისა და სერვანტესის უნივერსიტეტებში. 20-იან და 30-იან წლებში მარია სამბრანო მეორე ესპანური რესპუბლიკის დაარსებასთან დაკავშირებით აქტიურად ატარებდა კამპანიას. მაგრამ, იმის შემდეგ, რაც ესპანეთი კიდევ ერთხელ გახდა რესპუბლიკა, პარტიული პოლიტიკის რეალობის გამო იმედგაცრუებულმა, უარი თქვა პარლამენტის წევრობასა და პარტიულ პოლიტიკაში ჩართულობაზე. ამის მიუხედავად, 1936 წელს, როდესაც ესპანეთის სამოქალაქო ომი დაიწყო, ის ღიად მიემხრო რესპუბლიკას და შედეგად, მას 1939 წლის მარცხის შემდეგ გადასახლებაში წასვლა მოუწია.
საფრანგეთში, მექსიკაში, კუბაში, პუერტო რიკოში, იტალიაში ისევ საფრანგეთსა და შვეიცარიაში ცხოვრების შემდეგ სამბრანო, 1984 წელს, როდესაც ფრანკო უკვე გარდაცვლილი იყო, საბოლოოდ დაბრუნდა მადრიდში.
აღიარება
მისი შრომის აღიარების ნელი პროცესი დაიწყო ესპანეთში 1966 წელს ჯ.ლ.არანგურენის სტატიის „Los de María Zambrano“ (მარია სამბარნოს სიზმრები) მნიშვნელოვან კულტურულ და მეცნიერულ ჟურნალში Revista de Occidente გამოქვეყნებით. ჟურნალი დაარსებული იყო ორტეგა ი გასეტის მიერ, სტატიის მიმოხილვაში კი წვლილი შეიტანეს იმ დროის მოწინავე ფილოსოფოსებმა, როგორებიც არიან ბერტრან რასელი და ედმუნდ ჰუსერლი.
1988 წელს ის გახდა პირველი ქალი, რომელიც დაჯილდოვდა მიგელ დე სერვანტესის პრიზით.
2004 წელს, ხოსე ლუის გარსია სანჩეზმა გადაიღო ფილმი María querida (Dearest Maria), მარია სამბრანოს ცხოვრების შესახებ.
2007 წლის დეკემბერში, როდესაც მადრიდსა და მალაგას შორის რკინიგზის ჩქაროსნული მარშრუტი გაიხსნა, სარკინიგზო კოპანიამ „RENFE“ მალაგის რკინიგზის სადგურს მარია სამბრანო დაარქვა. ასევე მადრიდის უნივერსიტეტმა ცენტრალურ ბიბლიოთეკას მისი სახელი უწოდა. 2017 წელს სერგოვიის საქალაქო საბჭომ მარია სამბრანო ქალაქის ნაშვილებ ქალიშვილად გამოაცხადა.
ფილოსოფია
სამბრანოსთვის ცხოვრების მიმართ არსეობობს ორი მთავარი მიდგომა: ფილოსოფიური და პოეტური. ფილოსოფიური იწყება ღვთაებრივით: ყოველდღიური რაღაცები აიხსნებიან ღმერთებთან მიმართებაში, მანამ, სანამ ვინმე თავის თავს არ ჰკითხავს: რა არის საგნები? მაშაასადამე, ფილოსოფიური მიდგომა წარმოიშვება მაშინ, როდესაც ადამიანები იწყებენ გაოცებას უმეცრების გამო. პოეტური მიდგომა კი არის პასუხი. ის წარმოადგენს სიმშვიდეს, რომელშიც ვეძებთ ყველაფრის პასუხს. ის მართულია არა გაოცებით, რომელიც დაბადა უვიცობამ, არამედ ადამიანური ინტერესით და სურვილით: იცოდე, გაიგო, გააზიარო და გამოხატო.
მარია სამბრანოს ფილოსოფიური მიდგომა გადმოცემულია უჩვეულო ენით და ფიქრების კრეატიული გამოხატვით, რაც განსაზღვრავს მის ლიტერატურულ სტილს და არის მისი „მეთოდის" მთავარი საფუძველი.
პოლიტიკა
სამბრანო ყველა ნაშრომში სხვადასხვა გზით გადმოსცემს მის აზროვნებაში არსებულ პოლიტიკურ სულს. მისი პოლიტიკური ქმედებები იყო განსაკურებით პირდაპირი მეორე რესპუბლიკის დაარსებამდე და სამოქალაქო ომის დროსაც. მიუხედავად ამისა, იგი უარს ამბობდა პოლიტიკურ პარტიებში გაწევრიანებაზე. მან ასევე უარი განაცხადა ხიმენეზე დე ასუას მიერ შემოთავაზებულ თანამდებობაზე გენერალურ სასამართლოში. იმის მიუხედავად, რომ მარიამ პროფესიად ფილოსოფია აირჩია, თავი არ დაუნებებია პოლიტიკისთვის, უფრო მეტიც, მის ფილოსოფიურ იდეათა ცენტრს სწორედ პოლიტიკა წარმოადგენდა. მან თავის პირველ წიგნში „Horizonte del liberalismo“ (1930) განმარტა, რომ „პოლიტიკა ხორციელდება მაშინ, როდესაც არსებობს ცხოვრების შეცვლის ჩანაფიქრი.“ სწორედ ამის მიღწევას ცდილობდა თავისი პოეტური აქტივობით, ფაშისტური მოძრაობების, არათანმიმდევრული მოსაზრებების და რაციონალიზმის კრიტიკით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:ესპანელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ესპანელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ესპანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:ესპანელი ქალი ფილოსოფოსები კატეგორია:ესპანელი ქალი მწერლები კატეგორია:ესპანელი ესეისტები კატეგორია:ესპანელი ქალი ესეისტები
კარმელო (ურუგვაი)
კარმელო (Carmelo) — ქალაქი დასავლეთ ურუგვაიში, კოლონიის დეპარტამენტში. განთქმულია მეღვინეობით.
ისტორია
კარმელო 1816 წლის 12 თებერვალს დააარსა ხოსე ხერვასიო არტიგასმა. ქალაქის სტატუსი მიიღო 1920 წლის 17 აგვისტოს.
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, კარმელოს მოსახლეობა 18 041 ადამიანს შეადგენდა. წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სქოლიო
კატეგორია:ურუგვაის ქალაქები
ტყის ვირზაზუნა
ტყის ვირზაზუნა (Marmota monax) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ციყვისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 41,8–66,5 სმ, მასა — 3–5 კგ. მამლები ზომით მცირედ აღემატებიან დედლებს. აღნაგობა მკვრივია, აქვს მოკლე და ძლიერი თათები, რაც მიწის თხრაში ეხმარება. კიდურები ხუთთითიანია, წინა კიდურებზე პირველი თითები რუდიმენტირებულია. კუდის სიგრძეა 10–15 სმ, იგი გაბრტყელებული, ფაფუკი და შავი ან მუქი მურა-ბეწვით დაფარულია. ყურები პატარა და მომრგვალებულია. ბეწვი მოუხეშოა, ფერად მოწითურო ან მოწითალო-ყავისფერი. გვხვდება ალბინოსი და მელანისტი ინდივიდები. განგური მამალს მაისის ბოლოს–აგვისტოში ახასიათებს. ტყის ვირზაზუნა უმთავრესად ბინადრობს ღია სივრცეებსა და ტყეები განაპირა მხარეებში. გავრცელებულია აშშ-ის ცენტრალურ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ შტატებში, ლაბრადორის ნახევარკუნძულზე, ალასკიდან მონების დიდ ტბამდე, ჰუდსონის ყურის სამხრეთ სანაპიროზე და სხვ. იკვებება მცენარეთა ვეგეტატიური ნაწილებით. მრავლდება წელიწადში ერთხელ. მაკეობა 31–32 დღე-ღამე გრძელდება. შობს საშუალოდ 4 (საერთოდ 2–7) ნაშიერს, ისინი 26–27 გ-ს იწონიან და 10 სმ-მდე სიგრძის არიან, 26–28 დღეში თვალები ეხილებათ. რძით კვება 44 დღე გრძელდება. ბუნებაში ცოცხლობენ 4–6 წელი, ტყვეობაში — 10 წლამდე, მაქსიმალური ასაკი — 14 წელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვირზაზუნა
მელქისედეკ გუნთაიშვილი
მელქისედეკ გუნთაიშვილი (დ. 1873, კვირიკეთი — გ. 1929, ექადია) — ქართველი ფირალი და ტერორისტი. ფირალებს შორის ის ყველაზე მეტ ხანს იყო ტყეში გავარდნილი.