cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lasioglossum diminutellum
Lasioglossum diminutellum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
სქოლიო
diminutellum
ნიკარაგუის მთავრობა
ნიკარაგუის სახელმწიფო წყობილების ფორმაა ხელისუფლების კონსტიტუციური დემოკრატია, აღმასრულებელი, საკანონმდებლო, სასამართლო და საარჩევნო განშტოებებით. ნიკარაგუის პრეზიდენტი არის როგორც სახელმწიფოს, ისე მთავრობის მეთაური. აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის მთავრობას, ხოლო საკანონმდებლო ხელისუფლება ეროვნული ასამბლეის პრეროგატივაა. სასამართლო და საარჩევნო სისტემა კი თავისუფალია საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლებისგან. უზენაესი სასამრთლოსა და უმაღლესი საარჩევნო საბჭოს წარმომადგენლები ინიშნებიან პრეზიდენტის შერჩევიტა და ეროვნული ასამბლეის დამტკიცებით.
აღმასრულებელი ხელიუფლება
ნიკარაგუის დღევანდელ აღმასრულებელ ხელისუფლებას ხელმძღვანელობს პრეზიდენტი დანიელ ორტეგა და ვიცე-პრეზიდენტი ხაიმე მორალეს კარასო. მინისტრებს, სამთავრობო სააგენტოების დირექტორებსა და ავტონომიის უფლებით აღჭურვილ პირებს ირჩევს პრეზიდენტი და ამტკიცებს ეროვნული ასამბლეა.
საკანონმდებლო ხელისუფლება
საკანონმდებლო ხელისუფლება ეკუთვნის ეროვნული ასამბლეას. იგი არის ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო, რომელიც შედგება 92 დეპუტატისგან. ამათგან 90 კომპლექტდება პირდაპირი არჩვენებითა და პროპორციული სისტემის საფუძველზე (20 ეროვნული და 70- ნიკარაგუის დეპარტამენტებისა და ავტონომიური რეგიონების წარმომადგენლები). დარჩენილი ორი კანდიდატი კი არ ირჩევა – ერთს ნიშნავს პრეზიდენტი, მეორეს კი არჩევნებში დამარცხებული პრეზიდენტობის კანდიდატი, რომელიც მეორე ადგილზე გავიდა ხმათა რაოდენობით. ეროვნულ ასამბლეას ირჩევენ ხუთი წლის ვადით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის მთავრობა
ფრეზი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ფრეზი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ესკილსტუნა
ესკილსტუნა (Eskilstuna) — ქალაქი ცენტრალურ შვედეთში, სედერმანლანდის ლენში, თავისივე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 64 679 ადამიანს შეადგენს. ამ ქალაქში შვედი ფინელების უდიდესი რაოდენობა სახლობს. მდებარეობს მდინარე ესკილტუმაზე, რომელიც ელმარენისა და მელარენის ტბებს აერთებს.
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის ქალაქები
ტრანსფორმერები (ფილმი)
ფილმის რეჟისორია მაიკლ ბეი, აღმასრულებელი პროდიუსერი კი სტივენ სპილბერგი. სურათში აღწერილია დედამიწაზე გამართული ომი. მისი მთავარი პერსონაჟების სახით წარმოდგენილია უცხოპლანეტელ რობოტთა ორი გუნდი – ავტობოტები და დეცეპტიკონები. მათ მანქანებად გარდაქმნა შეუძლიათ. მთავარი პერსონაჟის, სემ უიტუიკის როლს ასრულებს შაია ლაბაფი. ფილმში აგრეთვე მონაწილეობენ მეგან ფოქსი, ჯოშ დუჰამელი, ტაირის გიბსონი, ჯონ ვოიტი, ენტონი ანდერსონი და ჯონ ტურტურო. ტრანსფორმერთა ლიდერებს, ოპტიმუს პრაიმსა და მეგატრონს შესაბამისად ახმოვანებენ პიტერ კალენი და ჰუგო უივინგი.
პროდიუსერებმა დონ მერფიმ და ტომ დესანტომ პროექტზე მუშაობა დაიწყეს 2003 წელს. შემდეგ წელს მათ სპილბერგიც შეუერთდა, რომელმაც დაიქირავა სცენარისტები რობერტო ორსი და ალექს კურცმანი. მანქანები და სამხედრო თვითმფრინავები აშშ–ის შეიარაღებული ძალებისა და General Motors–ისგან იყო ნათხოვნი, რამაც ფილმის ბიუჯეტიც დაზოგა და საბრძოლო სცენებს რეალიზმიც შემატა. პრემიერამდე ჰასბრომ უზარმაზარი მხარდამჭერი კამპანია ჩაატარა.
სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:სტივენ სპილბერგის ფილმები კატეგორია:მაიკლ ბეის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:ფილმები რობოტებზე კატეგორია:Paramount Pictures-ის ფილმები კატეგორია:DreamWorks Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ფილმები ტრანსფორმერებზე
ბექა ბედიანა
ბექა ბედიანა (დ. 9 აგვისტო, 1990, რუსთავი, საქართველო) ― გერმანიაში მოღვაწე ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ბექა ბედიანა დაიბადა 1990 წლის 9 აგვისტოს, საქართველოში, ქალაქ რუსთავში. აქვე გაატარა ბავშვობა და ადრეული წლები. მისი მამა, ჯიმშერ ბედიანაშვილი, არის პოეტი, ჟურნალისტი, მწერალი, დედა - ინჟინერი. 1996 წელს, საქართველოში მიმდინარე სამოქალაქო ომისა და სხვა ფაქტორების გამო ოჯახი გერმანიაში გაემგზავნა.
ბექა ბედიანამ საშუალო განათლება მიიღო ორლინგჰაუსენში, გერმანიაში, ნიკლას ლუმანის გიმნაზიაში. 2011 წლიდან მან სწავლა გააგრძელა კიოლნში, სამსახიობო მიმართულებით. . 2019 წლიდან ქორწინებაშია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
რეგენტის ალმასი
thumb|რეგენტი - ბრილიანტი № 2 და 11 რეგენტის ალმასი, იგივე პიტის ალმასი — მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ალმასი. ზომა - 140, 64 კარატი.
ლეგენდის თანახმად, 400 კარატიანი ქვა იპოვა 1701 წელს მონამ მდინარე კრიშნას ნაპირას განლაგებულ მაღაროში. (ჰოლკონდას მაღაროების რაიონში). ნანახით გაოცებულმა ფერდი ღრმად გაისერა, ალმასი ჭრილობაში მოათავსა, ის ადგილი ტილოს ნაჭრით შეიხვია და საღამოს ინგლისური ხომალდის შკიპერს საიდუმლო გაუმჟღავნა, სანაცვლოდ კი მისგან გათავისუფლება ითხოვა. ინგლისელმა მონა ხომალდზე აიყვანა და ტრიუმში დამალა. ალმასი ძვირფასი ქვებით მოვაჭრე სოვდაგარს ჯამხუნდს მიჰყიდა, ხოლო მონა ოკეანეში გადააგდო. ალმასში აღებულმა ფულმა ინგლისელს მწუხარება და უბედურება მოუტანა, იგი გალოთდა და მალე თავი ჩამოიხრჩო. ვაჭარმა ჯამხუნდმა ძვირფასი ქვა 20 000 ფუნტ სტრელინგად მიჰყიდა სენტ–ჯორჯის ციხე–სიმაგრის გუბერნატორ სერ ტომას პიტს (აქედან მოდის ალმასის სახელწოდება „პიტი“). ტომას პიტს შავბნელი წარსული ჰქონდა, გუბერნატორობამდე ცნობილი მეკობრე იყო და კარგად იცოდა, რომ ძვირფასი ალმასის შეძენას ყოფილი მეგობრები მას არ აპატიებდნენ. 1710 წელს სერ პიტი მალულად დაბრუნდა ინგლისში, მაგრამ მის მიერ შეძენილი ალმასის შესახებ ოსტ–ინდოეთის კომპანიის ლონდონის დირექტორიამ მაინც შეიტყო. პიტი ცდილობდა განმარტოებით ეცხოვრა, ალმასს არ იშორებდა, საცხოვრებელ ადგილს ხშირად იცვლიდა, დარწმუნებული იყო, რომ ალმასის ხელში ჩაგდების მსურველნი მას არ მოასვენებდნენ. მან ცნობილი იუველირი გრამონი დაითანხმა ქვის დაწახნაგებაზე, რაც ორი წელი გაგრძელდა. პიტს ალმასის სანაცვლოდ ბევრი ფული და სიმშვიდე სურდა. მისივე თხოვნით, იუველირი დაუკავშირდა პარიზელ საქმოსან ჯონ ლოუს, რომელმაც, თავის მხრივ, ბრილიანტის შეძენა შესთავაზა საფრანგეთის რეგენტს – ორლეანის ჰერცოგს (აქედან მოდის ქვის მეორე სახელწოდება „რეგენტი“). ჰერცოგმა ფილიპ II-მ ძვირფასი ალმასი 3 375 ფრანკად შეიძინა და საფრანგეთის მეფეს ლუი XV–ს უძღვნა.
1792 წლის აგვისტოს სახალხო მღელვარების დროს პარიზელებმა აიღეს ტიულრის სასახლე და დალუქეს კაბინეტი, სადაც ინახებოდა სამეფო გვირგვინი, სკიპტრა და ბურბონთა სამეფო დინასტიის სხვა რეგალიები. 1792 წლის 17 სექტემბრის დილას კომუნის მიერ დანიშნულმა მცველებმა შეამჩნიეს, რომ კაბინეტის კარი გატეხილი, ხოლო ბურბონების საგანძური გამქრალი იყო. ეჭვი მცველებზე მიიტანეს, რომლებიც სასწრაფოდ დააპატიმრეს. დაკითხვებმა არავითარი შედეგი არ გამოიღო. პოლიციაში ანონიმური შეტყობინებით ცნობილი გახდა სამალავის ადგილსამყოფელი – ელისეს მინდვრების ტერიტორიაზე მდებარე ე.წ. „ქვრივთა ხეივანი“. სამალავის გათხრისას, სხვა ძვირფასეულობასთან ერთად აღმოჩნდა ალმასი „პიტიც“. მცველები გაათავისუფლეს, დამნაშავეებსაც მალე მიაგნეს და ხუთი მათგანი სიკვდილით დასაჯეს. მოგვიანებით, დიდი ფინანსური კრიზისისას, საფრანგეთის რესპუბლიკამ ქვა ბერლინის ერთ–ერთ ცნობილ იუველირ შნაიდერთან დააგირავა, შემდგომ ნაპოლეონ I-მა ალმასი გამოისყიდა და განუყრელად ატარებდა დაშნის ვადაზე. ნაპოლეონის გადასახლების შემდეგ ქვა 16 მილიონ ფრანკად გაიყიდა. XIX საუკუნის შუახანებში „პიტი“ ანუ „რეგენტი“ მდიდარ მოსკოველ ვაჭარს ტრესკოვს ჩაუვარდა ხელში, მოგვიანებით კი ძვირფასი ქვა კვლავ საფრანგეთს დაუბრუნდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალმასები კატეგორია:ლუვრი კატეგორია:ძვირფასი თვლები კატეგორია:ბრილიანტები
ფუთი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ფუთი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მალხაზ ჟვანია (მრავალმნიშვნელოვანი)
მალხაზ ჟვანია  შეიძლება აღნიშნავდეს:
კამიანე (ბერისლავის რაიონი)
კამიანე (Кам'яне) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 99 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
ქობულეთ-ჩაქვის ქედი
ქობულეთ-ჩაქვის ქედი — ტექტონიკურ-ეროზიული ქედი საქართველოში, ქობულეთის, ქედისა და ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტებში. მესხეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთი მონაკვეთი. გამოეყოფა მესხეთის ქედს მწვერვალ ხინოსთან და გრძელდება სამხრეთ-დასავლეთისაკენ ერგეს ბორცვებამდე. ქედი მდინარეების აჭარისწყლის (სამხრეთით), კინტრიშის, ჩაქვისწყლისა და ყოროლისწყლის (ჩრდილოეთით) აუზების წყალგამყოფია. საშუალო სიმაღლე 1100–1200 მ. მაქსიმალური სიმაღლე 2235 მ (მთა პერანგა). მესხეთის ქედს განედურად გამოეყოფა ქობულეთის ქედი, ხოლო ქობულეთის ქედს მერიდიანულად ჩაქვის ქედი. ქობულეთ-ჩაქვის ქედი აჭარას ორ ნაწილად ყოფს: ზღვისპირა და შიგა მთიან აჭარად. იგი ამავდროულად კლიმატგამყოფიცაა.
ქობულეთის ქედი მესხეთის ქედს გამოეყოფა მწვერვალ ხინოსთან (2598.9 მ), ვრცელდება ჯერ სამხრეთით მთა პერანგამდე (2234.9 მ), შემდეგ დასავლეთით მიემართება. ტირათის მთასთან (1379.4 მ) მას რამდენიმე შტოქედი გამოეყოფა: სამხრეთ-დასავლეთით დაგვა (მთა დაგვა, 1193.3 მ) და მთა ტირათიდან ჩრდილო-დასავლეთით სკურდის ქედი (მთა სკურდა, 1171 მ), რომლის სიახლოვესაა კოპრონისსერი (1327 მ), თეთრიქვა (1232 მ) და სხვა. რელიეფში დაბალ და საშუალო სიმაღლის მთებს შორის მკაფიო სხვაობაა. დაახლოებით 1000–1100 მ-დან მკვეთრად აღმართული საშუალო სიმაღლის მთებია. კალთებიდან მოედინებიან დეხვა, კინტრიში და სხვა.
ქობულეთის ქედთან გარდიგარდმო სერითაა დაკავშირებული ჩაქვის ქედი, რომლის მაქსიმალური სიმაღლეა 1728 მ (მთა მორვილი). მთებიდან მნიშვნელოვანია: საყუდისთავი (1707 მ), ჩაქვისმთა (1548.8 მ), წონიარისთავი (1434 მ), ორბეზა (1405 მ) და მტირალა (1381 მ). ქედი იწყება მდინარე ჩიტილაისწყლის სათავის მახლობლად და სამხრეთ-დასავლეთით შავი ზღვისკენ ვრცელდება. შტოქედებიდან აღსანიშნავია მორვილის ქედი და მტირალას ქედი. ჩაქვის ქედი მორფოლოგიურად კარგადაა გამოხატული. ქედის დასავლეთი კალთებიდან მოედინებიან ყოროლისწყალი და ჩაქვისწყალი. ქედზე გადადის ტირათის უღელტეხილი (1041 მ).
უხვად იღებს ატმოსფერულ ნალექებს. ჩაქვის ქედზე, კერძოდ, მთა მტირალაზე საქართველოს მასშტაბით ყველაზე მეტი ნალექი მოდის (4519 მმ). ქედის ქვემო კალთის წითელმიწა და ყვითელმიწა ნიადაგებზე განვითარებულია ლეშამბოიანი კოლხური ტყე, შუა კალთაზე, მთის ტყის ყომრალ ნიადაგებზე — წიფლის ტყეებია, უფრო ზემოთ — შერეული ტყეები. 1900–2000 მ ზემოთ სუბალპური მდელოებია. მოქცეულია მტირალას ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედები
ჰალინა სკიბნევსკაია
ჰალინა სკიბნევსკა ( Halina Skibniewska ; ქალიშვილობის გვარი ერენცი; დ.10 იანვარი, 1921 — გ. 20 აპრილი, 2011) — პოლონელი არქიტექტორი, ვარშავის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტის არქიტექტურის ლექტორი, 1965 წლიდან 1985 წლამდე მუშაობდა პოლონეთის სეიმში. პირველი ქალი, რომელმაც სეიმის მარშალის მოადგილის პოსტი დაიკავა (1971-1985 წწ).
ახალგაზრდული წლები
ჰალინა ერენცი დაიბადა 1921 წლის 10 იანვარს ვარშავაში, ეველინას (ძე კუჩკოვსკა) და ვაცლავ ერენცის ოჯახში.
ვარშავის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტში ჩაბარების შემდეგ, დაიწყო მუშაობა   მოდერნისტ არქიტექტორ რომუალიდ გუტთან, რომლის მეთვალყურეობითაც 1948 წელს უნივერსიტეტის დამთავრებამდე  დააპროექტა სტატისტიკის მთავარი სამმართველოს  შენობა ( Główny Urząd Statystyczny (GUS).
კარიერა და მემკვიდრეობა
სკოლის დამთავრების შემდეგ ჰალინა ერენცმა დაიწყო მუშაობა ვარშავის რეკონსტრუქციის ბიუროში და დაინიშნა ეროვნული თეატრის სარეკონსტრუქციოს გუნდში. 1951 წელს ცოლად გაჰყვა  არქიტექტორ ზიგმუნდ სკიბნევსკის. მოგვიანებით იგი იყო პოლონელი ურბანისტების საზოგადოების თავმჯდომარე. წყვილი იშვიათად მუშაობდა ერთად, ჰალინა ყურადღებას ამახვილებდა საბინაო არქიტექტურაზე, იმ იმედით, რომ მოაგვარებდა ისეთ ურბანულ პრობლემებს, როგორიცაა კეთილმოწყობის და სათანადო სანიტარული პირობების ნაკლებობა, ასევე მოსახლეობის  მჭიდრო დასახლება. 1960-იან წლებში მუშაობდა პროექტებზე Winogrady (1963-1964 - პოზნანში) და ვოლსკა IV (1965).
მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი პროექტი იყო პოპულარული საცხოვრებელი ობიექტი Schwolezher-ის სამკვიდროში, რომელიც ცნობილია როგორც "სადი ჟოლიბორსკიე" ( sady Żoliborskie, 1958-1963). მშენებლობაში ხელახლა იქნა გამოყენებული ორნამენტები, აგურის წყობა და მამულში არსებული მიტოვებული ისტორიული შენობების ხის მასალა, რაც დამახასიათებელი იყო მისი მუშაობის სტილისთვის. იმდროინდელ ეკონომიკურ პირობებში მან იპოვა ფულის დაზოგვის გზები შენობების დიზაინისა და ერთიანობის დარღვევის გარეშე. ცენტრალური ეზოს ირგვლივ ხუთსართულიანი შენობების ორგანიზებით, რომელიც ადრე ბაღს წარმოადგენდა. შენობებს შორის სივრცეებში პარკები მოეწყო. გარეუბანში განთავსებული საბავშვო ბაღი და სკოლა. მან განაგრძო პროექტზე მუშაობა 1973 წლამდე, ხოლო 1974 -1976 წლებში გააფართოვა.
პოლონეთის ლანდშაფტს ქმნიან მიკრორაიონები და არა ცალკეული სახლები. პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკის ეპოქაში აშენებული ყველა მიკრორაიონი არ შედგებოდა პანელური სახლებისგან. "სადი ჟოლიბორსკიე" მიკრორაიონი, ისევე როგორც "კავალერისტების ოლქი", ჰალინა სკიბნევსკაიას ვარშავის ორი პროექტი, დღემდე მოყვანილია, როგორც კარგად გააზრებული, სასიამოვნო საცხოვრებელი კომპლექსის მაგალითი.
"უბნები "სადი ჟოლიბორსკიე" 1958-1963 და "კავალერისტების  რაიონი" 1974-1976,  რომლებიც  აშენდა ნორმატიული და ფინანსური შეზღუდვების დროს, იმის დასტურია, რომ იმ რთულ დროსაც კი შესაძლებელი იყო,  იმაზე უკეთესის შექმნა, ვიდრე გათვალისწინებულია მშრალი ნორმებით ”— წერდა კონრად კუჩა-კუჩინსკიითავის წიგნში  "ქალები არქიტექტურაში" (Kobiety w architekturze). მინი| ZETO შენობა ვარშავაში სკიბნევსკაიას მიერ დაპროექტებული სოციალურად მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ობიექტები იყო: 1972-1975 - პირველი საცხოვრებელი კომპლექსი შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთათვის სადუბას  მიკრორაიონში, იმავე ტერიტორიაზე 1971 წელს აშენებული სკოლა, საბავშვო ბაღი და საგანმანათლებლო ცენტრი. 1974 წელს დასრულდა ZETO-ს შენობის მშენებლობა ვარშავაში, 1975 წელს —- საბავშვო ბაღი ქალაქ სოკულკაში, 1975 წლიდან 1986 წლამდე სკიბნევსკა მუშაობდა საბინაო პროექტზე Białołęka Dworska.
1965 წელს იგი აირჩიეს პოლონეთის საკანონმდებლო ორგანოს სეიმში, ხოლო 1971 წელს გახდა მარშალის პირველი მოადგილე ქალი. შემდგომში ხელახლა აირჩიეს არაერთხელ. იგი ამ თანამდებობას 1985 წლამდე იკავებდა. 1981-1983 წლების საომარი მდგომარეობის პერიოდში ეხმარებოდა პოლიტპატიმრებს და სამხედრო ტრიბუნალის წინაშე წარდგენილებს. მასში არქიტექტორი და პოლიტიკოსი თანაბრად თანაარსებობდნენ: რთულ პერიოდში არქიტექტორი ცდილობდა მოეძია და დაეცვა ადამიანისა და მისი საჭიროებისთვის შექმნილი არქიტექტურული ფორმები.
1971 წელს იგი შევიდა თავისი ალმა მატერის ფაკულტეტზე,1975 წლიდან 1985 წლამდე მუშაობდა მასწავლებლად არქიტექტურის ფაკულტეტზე ( Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej (WAPW) 1975 წლიდან 1991 წლამდე ხელმძღვანელობდა საბინაო მშენებლობის განყოფილებას WAPW -ის საპროექტო ინსტიტუტში, 1975 წლიდან 1989 წლამდე მუშაობდა საბინაო მშენებლობის ინტერდისციპლინურ უმაღლეს სკოლაში, 1986 - დან 1990 წლიდან იყო პასუხისმგებელი. მთავრობის პროექტზე ურბანული ეკოლოგიის შესახებ. 1991 წლიდან 2000 წლამდე, WAPW-ის დატოვების შემდეგ, მუშაობდა ვარშავის ცოცხალი გარემოს ლაბორატორიაში.
ჰალინა სკიბნევსკამ მიიღო მრავალი ჯილდო თავისი პროექტებისა და სოციალური წვლილისთვის, მათ შორის პირველი პრემია დიზაინის კონკურსში 1962 წელს და ჯილდო "ვარშავის ოსტატი", რომელიც მიიღო სადუბის სკოლის დიზაინისთვის 1972 წელს. იმავე წელს მას მიენიჭა საფრანგეთის საპატიო ლეგიონის დიდი ოფიცრის საპატიო წოდება, 1978 წელს მიიღო საპატიო ჯილდო პოლონელ არქიტექტორთა ასოციაციისგან ( stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP) ). 1979 წელს ხალხებს შორის მშვიდობის დამყარების მცდელობისთვის მიენიჭა ლენინის მშვიდობის პრემია 1977/78, 2000 წელს. დაჯილდოვდა ვარშავის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტის მედლით.
მოდულური ავეჯი პოლონეთში 1950-იანი წლებიდან იქმნებოდა, მაგრამ ნამდვილი შემობრუნება გახდა ავეჯის დაპროექტების კონკურსი პატარა აპარტამენტებისთვის, რომელიც გამოცხადდა 1961 წელს პოლონელ მხატვართა კავშირისა და ავეჯის მრეწველობის ასოციაციის მიერ და დასრულდა მე-17 გამოფენით. 1963 წელს ვარშავის მაცხოვრებლებს შეეძლოთ ენახათ ავეჯის ახალ პავილიონში პრჟესკოკის ქუჩაზე. პავილიონში გაიმართა გამოფენა სლოგანით "ავეჯი პატარა აპარტამენტებისთვის", სადაც წარმოდგენილი იყო ჰალინა სკიბნევსკაიას, ცნობილი მიკრორაიონის  "ჟოლიბოჟსკი სადის", ასევე "კოვალსკის" ნამუშევრები, როდესაც შეიქმნა ავეჯი სრულიად ახალი პრინციპების მიხედვით: ყველა საჭირო. კომპონენტები, მათ შორის დასაკეცი დივანები და მაგიდები, ჩაშენებული იყო სხვადასხვა მოდულებში.
გამოფენაზე "ტანგო 16 კვადრატულ მეტრზე", რომელიც 2018 წლის 14 ოქტომბრამდე იმართებოდა ვარშავის გალერეა "ზაჩეტაში", შესაძლებელი იყო საინტერესო დეტალების  გაცნობა  მცირე აპარტამენტებისთვის ავეჯის კონკურსის შესახებ და ჰალინა სკიბნევსკას  რემონტის კონცეფციის ნახვა მცირე ზომის ბინების  ოჯახის მოთხოვნილებების  შესაბამისად.
გარდაცვალება
ჰალინა სკიბნევსკაია გარდაიცვალა 2011 წლის 20 აპრილს ვარშავაში.   დაკრძალეს პავზკოვსკის სასაფლაოზე
სქოლიო
<references group="" responsive="1">
ნიკოლოზ რუმიანცევი
ნიკოლოზ რუმიანცევი (დ. 3 აპრილი, 1754, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 3 იანვარი, 1826) ― რუსი სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი, გრაფი. იყო პეტრე რუმიანცევის შვილი. 1801 წლიდან იყო სახელმწიფო საბჭოს წევრი, სენატორი. 1807-1814 წლებში იყო საგარეო საქმეთა მინისტრი, 1810-1812 წლებში იყო სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარე. გადადგა 1814 წელს. მისი მდიდარი ბიბლიოთეკა და კოლექციები საფუძვლად დაედო რუმინაცევის მუზეუმის, 1925 წლიდან კი ლენინის სახელობის სახელმწიფო ბიბლიოთეკის ჩამოყალიბებას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1754 კატეგორია:3 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1826 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 იანვარი კატეგორია:რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწეები
ალექსი (შუშანია)
ყრმობა
წმიდა ალექსი (შუშანია) დაიბადა 1852 წლის 23 სექტემბერს სენაკის მაზრის სოფელ ნოქალაქევში, ღრმად მორწმუნე ქრისტიანების ოჯახში. შვიდი წლის ასაკში ალექსი სკოლაში შეიყვანეს. აქ მან დიდი ნიჭიერება გამოიჩინა, მაგრამ მალე მძიმედ დაავადდა, სწავლა ვეღარ გააგრძელა და მამამ ოზურგეთში წაიყვანა, სადაც თავად ვაჭრობდა.
ალექსის 1868 წელს გარდაეცვალა მამა. სიკვდილის წინ მან დალოცა შვილი და ანდერძად დაუბარა, ეზრუნა ოჯახისათვის. ამ დროს მომავალი მღვდელმონაზონი 16 წლის იყო.
გზაგასაყარზე
1868 წელს ალექსი იერუსალიმში გაემგზავრა და იქაური სიწმინდეები მოილოცა, შემდეგ კი კონსტანტინეპოლში ჩავიდა ბიძასთან, ისლამ შუშანიასთან, რომელიც იყო დიდვაჭარი და ამასთან, ფრიად განსწავლული კაცი, მცოდნე მრავალი აღმოსავლური ენისა, დიდად ღვთისმოსავი.
ბიძასთან ყოფნის ჟამს ალექსი შეეჩვია ვაჭრებს და იმდენად მოეწონა ეს ხელობა, რომ თავადაც ვაჭრად გახდომა მოუნდა, მაგრამ ღვთის განგებამ სხვა გზა უჩვენა.
ალექსიმ ბიძას გამოართვა წმიდა იოანე ნათლისმცემლის პატარა ხატი, თავის ოთახში განმარტოვდა და დაეწყო დიდი შინაგანი ბრძოლა: ცალკე საერო ცხოვრება იზიდავდა თავისი ახალგაზრდული სიამოვნებით, დედის, ბებიის, ძმის და ტოლ-სწორებისადმი სიყვარულით, ცალკე კი უხილავი ძალა მოუწოდებდა წმიდა და მაღალი ცხოვრებისაკენ. ასეთ ბრძოლაში გავიდა რამდენიმე საათი. ბოლოს ალექსიმ იკითხა: „რა ვუყო მამის ანდერძს, მან ხომ ოჯახი ჩამაბარა, რა ვუყო ჩემს ვალდებულებას?“ უხილავმა მოძღვარმა კითხვითვე უპასუხა: „ეხლა რომ მოკვდე, ვინ გაარიგებს შენს საქმეს?” ალექსიმ მიუგო: „ღმერთი!“ კვლავ გაისმა ხმა: „მაშინ შენც მოკვდი ღვთისათვის საწუთროისაგან და ღმერთს მიანდევი ყოველივე შენი საქმე და იგი გაარიგებს.”
ბერად აღკვეცა
შინ დაბრუნებულმა ალექსიმ ოჯახს განუცხადა, რომ ბერად აღკვეცის აღთქმა დადო. დები და ძმა დიდად შეწუხდნენ, დედამ კი მადლობა შესწირა ღმერთს და დალოცა შვილი.
ალექსი თეკლათის დედათა მონასტერში ავიდა, საერო სამოსელი განიძარცვა და ბერულ მოღვაწეობის გზას შეუდგა. ამ დროს ალექსი 20 წლის იყო. იმ დღიდან მან მკაცრი ასკეტური ცხოვრება დაიწყო. დადიოდა სოფლებში, უვლიდა ჭლექით, ქოლერით და სხვა მძიმე ავადმყოფობებით დასნეულებულებს, მარხავდა უპატრონო მიცვალებულებს.
ასე განვლო რამდენიმე წელმა. ერთხანს ალექსი სალოსურ მოღვაწეობასაც ეწეოდა. იგი ძლიერი მქადაგებელი იყო ღვთის სიტყვისა. მისი ცხოვრება და მოღვაწეობა კეთილი მაგალითი იყო მრავალთათვის. მისი ქადაგების გავლენით მალე მონაზვნად აღიკვეცნენ დედამისი ელენე, უმცროსი და სალომე და ძმა ბესარიონიც. ბესარიონმა მოილოცა იერუსალიმის სიწმიდენი, იქ რამდენიმე წლის განმავლობაში იღვწოდა, შემდეგ კი მარტვილის მონასტერში მღვდლად ეკურთხა, მიიღო სქემაც და, ბოლოს, აღესრულა.
დაახლოებით 1885 წელს ალექსი შუშანია დაემკვიდრა გელათის მონასტერში, სადაც მრავალი საღვთო წიგნი შეისწავლა და გადაწერა. 1886 წელს იგი გადაყვანილ იქნა დიაკვნად, ხოლო 1888 წელს კი – მღვდელ-მონაზვნად.
"მთავარანგელოზთა კუნძული" და სიცოცხლის ბოლო წლები
1890 წელს ალექსი ბერი ავადმყოფობის გამო თეკლათის მონასტერში დაემკვიდრა თავის მონაზონ დედასთან და დებთან ერთად.
ღვთის განგებით, 1891 წელს ალექსი ბერმა ბერული სენაკის მშენებლობა დაიწყო მენჯში, ე.წ. მთავარანგელოზთა გორაზე. ღვთისნიერ ადამიანთა დახმარებით ნელ-ნელა გამოიკვეთა ძველი, სანახევროდ დანგრეული მთავარანგელოზთა ტაძარი. შემოიკრიბა მოწაფეები და შეუდგა ამ სავანეში დაყუდებულ მოღვაწეობას. მამა ალექსის ჯანმრთელობაც ისე გამოუკეთდა, რომ წირვა-ლოცვის შესრულება შეეძლო. შემოწირულ თანხას იგი სამ ნაწილად ჰყოფდა: ერთ ნაწილს გადადებდა პირადი საჭიროებისათვის, მეორეს – ეკლესიისა და სტუმართათვის, მესამეს კი – დავრდომილთა და გლახაკთათვის. როდესაც მკაცრმა ასკეტურმა მოღვაწეობამ ფიზიკურად გატეხა, მოწაფეები დაითხოვა და ბოლო, დაახლოებით 1915 წლის შემდგომ წლებში, ვიდრე ამიერ ქვეყნიდან განსვლამდე, თავის სქემონაზონ ბიძაშვილებს, დებს – აკეფსიმასა და ფასტოს იხმარებდა.
1898 წლიდან ალექსი ბერმა დაყუდებული ცხოვრება დაიწყო. სენაკში მას ჰქონდა კაცის სიმაღლის ხის ჯვარი, რომელსაც ლოცვის დროს ზურგით იპყრობდა ხოლმე, რადგანაც, როგორც თვითონ ამბობდა, ჯვრის ასე პყრობა გოლგოთაზე ამავალ ქრისტეს აგონებდა. მნახველთა მისაღებად მხოლოდ შაბათ-კვირას გამოდიოდა.
ხანგრძლივი მოღვაწეობით დამაშვრალი ბერი 1923 წლის 18 (31) იანვარს მიიცვალა.
ღვთის წყალობით და უფლისმიერი მინიშნებით ალექსის აღკვეცამდე მისმა შუათანა დამ, სოფიომ მიიღო დედისგან ლოცვა-კურთხევა და მონაზვნად აღიკვეცა ახლად დაარსებულ თეკლათის დედათა მონასტერში. თავად ალექსი ნააღდგომევს აპირებდა სოფლისგან განშორებას. დაიწყო კიდეც მზადება აღთქმის შესასრულებლად: დიდი მარხვა მკაცრად იმარხა-დღეგამოშვებით იღებდა საზრდელს, დიდ ხუთშაბათს ეზიარა. დიდ პარასკევს, ღამით, მან იხილა ჩვენება: თითქოს საკვირველ ტაძარში შევიდა. ამბიონზე ბარძიმითა და საზიარებელი კოვზით იდგა თავად მაცხოვარი, რომელმაც აზიარა მომავალი წმიდანი. ეს ჩვენება ღირსმა უფლის ნებად მიიღო, დიდ შაბათს მღვდლის წინაშე გულწრფელად აღიარა თავისი ცოდვები და ეზიარა.
გარდაცვალებიდან ორმოცი დღის განმავლობაში ალექსი ბერი ყოველდღე ეცხადებოდა სქემმონაზონ ფასტოს, რომელიც თავის დასთან, სქემოსან აკეფსიმასთან ერთად მამა ალექსის სავანეში დარჩა სამოღვაწეოდ.
1960 წლის 8 იანვარს ფასტომ და აკეფსიმამ იმჟამად ბათუმ-შემოქმედელი და ჭყონდიდელი მიტროპოლიტის, ეფრემის ლოცვა-კურთხევით მამა ალექსის უხრწნელი გვამი თეკლათის დედათა მონასტრიდან თავის სავანეში გადაასვენეს და დაკრძალეს ტაძრის აღმოსავლეთის კედლის მახლობლად.
გამოკრებილი სწავლანი
''
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:XX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 1852 კატეგორია:გარდაცვლილი 1923
მალიადა-დი-პედრასი
მალიადა-დი-პედრასი (Malhada de Pedrasa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Lasioglossum dimorphum
Lasioglossum dimorphum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1954 წელს.
სქოლიო
dimorphum
პოლიკარპული მცენარეები
პოლიკარპული მცენარეები (პოლი... და  karpos  — ნაყოფი) — მცენარეები, რომლებიც სიცოცხლეში მრავალჯერ ყვავილობენ და ნაყოფმსმოიარობენ. მიეკუთვნება მრავალწლოვან ყვავილოვან მცენარეთა უმრავსელობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეები
Raphitoma atropurpurea
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
დიურენჰორნი
დიურენჰორნი (Dürrenhorn) — მწვერვალი ბრაიტჰორნის მასივში, პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. სიმაღლე 4 035 მეტრი. აღმართულია ნადელგრატის ქედის ჩრდილოეთ კიდეზე. მიეკუთვნება მიჩაბელის ქედს, რუმლის უმაღლესი მწვერვალიცაა დომი (4 545 მ).
ყიფიანთუბანი
ყიფიანთუბანი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ქვიშხეთის თემი), ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ხაშურიდან 8 კილომეტრი. 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 78 კომლი, სულ 260 ადამიანი. სოფელში არის ამაღლების სახელობის ნაეკლესიარი.
დიურენჰორნი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ყიფიანთუბანი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 216 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Zabriskie Point
Zabriskie Point (ზაბრისკი პოინტი) — სხვადასხვა შემსრულებლის მიერ ამავე სახელწოდების ფილმისათვის შექმნილი მუსიკის კრებული. იგი ჩაიწერა 1970 წლის იანვარში. დისკის 1997 წლის გამოცემაში შეტანილია რვა დამატებითი კომპოზიცია, ჯერი გარსიასა და პინკ ფლოიდის შესრულებით, რომლებიც გამოყენებული იქნა ფილმში, მაგრამ არ იყო ალბომის პირველ გამოცემაში. ჯიმ მორისონის (დორსი) მიერ დაწერილი L'America ფილმის რეჟისორმა მიქელანჯელო ანტონიონიმ საერთოდ არ გამოიყენა, ამიტომაც იგი მოხვდა დორსის ალბომში L.A. Woman.
პინკ ფლოიდი
მიქელანჯელო ანტონიონი, რომელსაც ჯგუფი ნანახი ჰყავდა ჯერ კიდევ 1966 წელს, ლონდონის რაუნდჰაუსში, International Times-ის პრეზენტაციაზე, გაესაუბრა კოლექტივს ფილმის შესახებ. ამიტომ შემდეგი სტუდია, რომელშიც კოლექტივმა იმუშავა, იყო არა ლონდონში, არამედ რომში. რეჟისორმა ჯგუფის რომში 1969 წლის ნოემბერში ერთკვირიანი სტუმრობა აანაზღაურა საკუთარი ხარჯებით. ისინი გაჩერდნენ მასიმო დ'აზელიოს სასტუმროში.
როჯერ უოტერსი ამბობდა, რომ „ეს საშინელება იყო“. ნიკ მეისონი იხსენებდა, რომ მუშაობა იწყებოდა ახლომდებარე სტუდიაში Technicolor Sound Services საღამოს 9 საათზე მას შემდეგ, რაც ჯგუფი დანაყრდებოდა კერძებით და ღვინით. ნიკი აგრეთვე იხსენებდა, რომ სამუშაოს დასრულება შესაძლოა, 5 დღეშიც მოხერხდებოდა, ვინაიდან ბევრი საქმე არ ჰქონიათ.
მუშაობისასანტონიონი ჯგუფს თავზე ადგა. ჩაწერის მეორე დღეს როჯერ უოტერსი რეჟისორს ასმენინებდა დასრულებულ ვერსიებს, თუმცა, როგორც ანტონიონი ამბობდა, ყველაფერი მცდარი იყო. იყო რაღაც, რის გამოც ეს ჩანაწერები მისთვის არასრულყოფილ სახეს ატარებდნენ. როგორც როჯერი იხსენებდა, მასალას ანტონიონი იწუნებდა სხვადასხვა არგუმენტის თანხლებით - „ეს ძალიან მოსაწყენია“ ან „ძალიან სევდიანია“ ან „ზედმეტად კარგია“. ანტონიონის მოულოდნელად ეძინებოდა, ჯგუფი კი დაახლოებით დილის 7-8 საათამდე მუშაობდა. დევიდ გილმორი ამბობდა: „ჩვენ ვფიქრობდით, რომ იმდენად მძლავრი მუსიკა გვქონდა, რომ ფილმს დავიპყრობდით“.
საუნდტრეკში შეტანილი „Come in Number 51, Your Time Is Up“ არის ინსტრუმენტული იმპროვიზაციის „Careful with That Axe, Eugene“ კიდევ ერთი ვარიანტი (ორიგინალური სინგლი გამოიცა 1968 წლის დეკემბერში). „Love Scene (ვერსია 4)“ არის რიჩარდ რაიტის ჯაზური საფორტეპიანო იმპროვიზაცია. „Country Song“ არის მეტაფორებით სავსე სიმღერა, რომელშიც ჟადრაკის თამაშის ფიგურები გაიგივებულია ადამიანებთან. „Unknown Song“ (ბუტლეგებზე - „Rain in the Country“) არის მშვიდი ინსტრუმენტული ნომერი. „Love Scene (ვერსია 6)“ ბლუზური ნომერია. ისევე, როგორც More-ს შემთხვევაში, გამოცემული ვერსიები განსხვავდება ფილმში შეტანილი ვარიანტებისგან (სადაც ძირითადად შემოკლებული სახით არის შეტანილი). ჯგუფი ორი წლის შემდეგ პირველად შეეჯახა სტუდიიდან სიმღერების გაჟონვის პრობლემას. სამი კომპოზიცია, რომლებსაც მოყვარულებმა პირობითად უწოდეს „Oneone“, „Fingal's Cave“ და „Rain In The Country“, მოხვდა ბუტლეგურ გრამფირფიტაზე Omayyad (1972).
ამავე პერიოდში ფილმისთვის იწერებოდა კომპოზიცია „The Violent Sequence“ (ძალადობის სცენა), მაგრამ მიქელანჯელომ უარი თქვა მის გამოყენებაზე. მოგვიანებით ეს სიმღერა მოხვდა ალბომში The Dark Side of the Moon, სახელწოდებით „Us and Them“. საგულისხმოა, რომ ადრეული დემო გამოიცა ალბომის The Dark Side Of The Moon 2011 წლის, Immersion ბოქს-სეტთან ერთად, თუმცა იგი არ არის დასათაურებული, როგორც Violence Sequence.
გამოცემები
1997 წელს კომპანიამ Turner გამოსცა განახლებული საუნდტრეკი - ორი დისკის სახით. მეორე დისკში შეტანილია ჯერი გარსიას (Grateful Dead) დამატებითი იმპროვიზაციები გიტარაზე და პინკ ფლოიდის კიდევ ოთხი კომპოზიცია. კომპილაციაში არ შევიდა ნომერი Blues Scene, რომელიც წარმოადგენს „Love Scene - Version 6“-ის ერთ-ერთ დუბლს.
2010 წლის აპრილში ლეიბლმა Sony კიდევ ერთხელ გამოსცა ეს საუნდტრეკი - ამჯერად გრამფირფიტებზეც, ყველა კომპოზიციით, რომელიც მეორე დისკშიც იყო შეტანილი.
გამოუცემელი დუბლების ნაწილი აგრეთვე შესულია 2016 წლის ბოქს-სეტში The Early Years 1965–1972.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის საუნდტრეკები კატეგორია:1970 წლის საუნდტრეკები კატეგორია:ჯერი გარსიას საუნდტრეკები კატეგორია:MGM Records-ის საუნდტრეკები
ბაბილონური ასტროლოგია
ბაბილონური ასტროლოგია — ბაბილონურ კულტურაში (შუამდინარეთში) ოფიციალური კულტი, რომელიც ღმერთების ნებისა და მიზნების ამოცნობის ქურუმთა (ე. წ. ინსპექტორთა) ხელთ არსებული ორი ძირითადი საშუალებიდან ერთ-ერთი იყო. მეორე საშუალება მხვერპლად შეწირული ცხოველის ღვიძლის შემოწმება (ინსპექცია) იყო.
ისტორია
მდინარე ტიგროსს და ევფრატს შორის მოქცეულ ტერიტორიას - შუამდინარეთს ანუ ნოყიერ ნახევარმთვარეს - ხშირად ასტროლოგიის სამშობლოს უწოდებენ. მხოლოდ ერთი დაზუსტებაა საჭირო: შუამდინარეთში (მესოპოტამიაში) წარმოქმნილი ასტროლოგიური კონცეფციები გვიანდელი ანტიკურობის ასტროლოგიური ტექნიკის საფუძვლად იქცენ, რომელიც ეგვიპტეში, ინდოეთსა და ირანში გავრცელდა, მოგვიანებით კი მემკვიდრეობით მუსულმანური და ქრისტიანული სამყაროს ასტროლოგებს ერგოთ. ამგვარად, შუამდინარეთი მართლაც დასავლური ასტროლოგიის ტრადიციების წყაროა, მაგრამ არა ერთადერთი ცენტრი, სადაც ასტროლოგიური მსოფლშეგრძნება აღმოცენდა.
ძველი შუამდინარეთის ისტორია მრავალი ერის მიგრაციის, აღზევებისა და დაცემის და მათი ურთიერთქმედების ისტორიაა. ეს ტერიტორია საოცრად ბევრი სახელმწიფოს წარსულს მოიცავს, რომლებიც რიგ-რიგობით აღწევდნენ ერთმანეთზე ბატონობასა და კონტროლს. ყოველივე ამის მიუხედავად, ამ რეგიონში ასტროლოგიის განვითარების ერთიანი ხაზისთვის თვალის მიდევნება მაინც შესაძლებელია. ბაბილონური ასტროლოგიის განვითარება შეიძლება, პირობითად, ხუთ პერიოდად დაიყოს:
შუმერული და აქადური პერიოდი (დაახ. ძვ. წ. 3200-2000 წწ.)
ძვ. წ. V-IV ათასწლეულების მიჯნაზე, სამხრეთ შუამდინარეთის ტერიტორიაზე გამოჩნდნენ შუმერები, რომელთა სახელს და საქმიანობას უძველესი სამყაროს ცივილიზაციის და სახელმწიფოებრიობის დასაბამს უკავშირებენ. ცაზე სისტემატიური დაკვირვება შუმერებმა ძვ. წ. III ათასწლეულის მე-2 ნახევარში დაიწყეს. ძვ. წ. I ათასწლეულისთვის კი ბაბილონელებმა უკვე ხუთი პლანეტა იცოდნენ. მაგრამ მათი საერთო დასახელება "ბიბუ" ("ვაცები", რომლებიც უძველესი დროიდან ცხვრის ფარებს უძღვოდნენ წინ) იმაზე მიუთითებს, რომ ამ პლანეტების სახელდება უფრო ადრეულ ხანაში იმ ტომებს უკავშირდება, რომლებიც მეცხოველეობას მისდევდნენ. შვიდი მოძრავი მნათობისგან განსხვავებით, დანარჩენ ციურ ვარსკვლავებს ისინი ცხვრის ფარას ადარებდნენ.
უხეშად რომ ვთქვათ, არ არსებობს არც ერთი ასტროლოგიური ან ასტრონომიული ტექსტი, რომელიც შუმერული პერიოდითაა დათარიღებული; თუმცა, დღეს ცნობილია რამდენიმე ტექსტი, სადაც ნახსენებია ზოგიერთი ვარსკვლავი და პლანეტა. გარდა ამისა, შუმერული პანთეონის რამდენიმე მთავარი ღმერთი ცასთან და ციურ ობიექტებთან იყო დაკავშირებული. ესენია: ანი - ცის ღმერთი; ნანა - მთვარის ღმერთი; უტუ - მზის ღმერთი და ინანა - პლანეტა ვენერას მფარველი ქალღმერთი. ამ რამდენიმე ტექსტიდან შეიძლება გაკეთდეს დასკვნა, რომ შუმერულ პერიოდში იქმნებოდა და სრულდებოდა ჰიმნები, რომლებიც ციურ ღმერთებს ეძღვნებოდათ. ზემოთ მოტანილი ფაქტები იმაზე მიუთითებს, რომ შუმერულ პერიოდში არსებობდა ვარსკვლავების კულტი (ასტროლატრია), მაგრამ ეს არაა საკმარისი საბუთი ასტროლოგიის არსებობისთვის. ასტროლოგია ციური სხეულების მოძრაობის შესახებ გარკვეული დონის ცოდნას და სისტემატიური დაკვირვებების ჩატარებას გულისხმობს. ღმერთების პანთეონის საერთო სტრუქტურა, რომლის ჩამოყალიბებაც ჯერ კიდევ ურის III დინასტიას უკავშირდება, მთელი ადრეული ეპოქის მანძილზე, ძირითადად უცვლელი რჩება. სამყაროს სათავეში ღმერთების სამეული დგას - ანუ, ენლილი და ეია. ისინი გარშემორტყმული არიან შვიდი ან თორმეტი "დიადი ღმერთით", რომლებიც ამქვეყნად ყველაფერს თავის "წილს" (შიმათუ) მიაგებენ, რაშიც შეგვიძლია ასტროლოგიური მოტივები დავინახოთ.
ძველბაბილონური პერიოდი (დაახ. ძვ. წ. 2000-1530 წწ.)
200px|left|thumb|დაფები, რომლებზეც [[ლურსმული დამწერლობა|ლურსმული დამწერლობით მთვარის ფაზებია აღნიშნული.]]
უძველესი ასტრონომიული და ასტროლოგიური ტექსტები, რომლებიც კაცობრიობას დღეს გააჩნია, ძველბაბილონურ პერიოდს ეკუთვნის. ამ პერიოდს უკავშირდება ტექსტი ევფრატის სათავეში განლაგებულ ქალაქ მარუდან, რომელიც ერთმნიშვნელოვნად შეიძლება ასტროლოგიურ ტექსტად ჩაითვალოს. ამ ტექსტში ქურუმი ასკუდუმი მეფე ზიმრილიმს ატყობინებს, რომ იგი მთვარის დაბნელებას აკვირდებოდა, რაც ცუდი ნიშანი იყო მეფისთვის და მისი ხალხისთვის. ამ ტექსტში არ ყოფილა არანაირი ცოდნა მზის და მთვარის ციკლების შესახებ - დაბნელებებს აკვირდებოდნენ, მაგრამ ჯერ კიდევ არ წინასწარმეტყველებდნენ. პროგნოზები ეყრდნობოდა მთვარის გადაადგილებას და ცის მდგომარეობას იმ დღეს, როცა ახალი წლის დასაწყისში ნახევარმთვარე ჩნდება:
თუ ცა მუქია, წელიწადი ცუდი იქნება. თუ ახალი მთვარის გამოჩენისას ცის სახე ღიაა და თუ მას სიხარულით ხვდებიან, წელიწადი კარგი იქნება. თუ ცის კაბადონზე ახალმთვარობის წინ ჩრდილოეთის ქარი იქნება, ბევრი პური მოვა. (ტექსტი დაფიდან, რომელიც ქ. ბაბილონში იპოვეს)
ეს წინასწარმეტყველებები, საბოლოო ჯამში, საკმაოდ პრიმიტიულია. მთვარეს და ცას ახალი წლის ღამეს აკვირდებიან და წელიწადის ავ-კარგიანობა მსგავსი დაკვირვებების შედეგად განისაზღვრება.
ძველბაბილური ასტროლოგია არ იყო დაინტერესებული, ან ყოველ შემთხვევაში, პირველ ადგილზე არ აყენებდა პიროვნების ბედს. მისი მთავარი ინტერესი ქვეყნის კეთილდღეობით შემოიფარგლებოდა. წინასწარმეტყველებები იყო ამინდზე და მოსავალზე, მშვიდობაზე და ომზე და რა თქმა უნდა, მეფეების ბედის შესახებ. ციური სხეულების საშუალებით წინასწარმეტყველებების ამ სახეს, რომელსაც მოსწავების ასტროლოგიას უწოდებენ, მესოპოტამიაში ორი ათასწლეულის მანძილზე იყენებდნენ. მართალია, ძვ. წ. II ათასწლეულიდან ჩვენდამდე მხოლოდ რამდენიმე წინასწარმეტყველება შემორჩა, რომლებიც ცალკეული ადამიანების დაბადების დღეებს უკავშირდება. მაგალითად:
London Town (Wings-ის ალბომი)
London Town — როკ-ჯგუფ Paul McCartney and Wings-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1978 წელს. ალბომი გამოსცეს ლეიბლებმა Parlophone (ბრიტანეთი) და Capitol (აშშ).
სქოლიო
კატეგორია:Wings-ის ალბომები კატეგორია:1978 წლის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები პოლ მაკ-კარტნის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Hipgnosis-ის გარეკანის დიზაინით
ბაბილონური ასტროლოგია
ძველბაბილონური პერიოდი (დაახ. ძვ. წ. 2000-1530 წწ.)
ამ პერიოდსვე ეკუთვნის დაფები, რომლებიც პლანეტა ვენერაზე დაკვირვების შესახებ შეიცავს ინფორმაციას. ისინი მეფე ამი-ცადუკას (ძვ. წ. 1646-1626) მმართველობის პერიოდში დაიწერა. ტექსტში შესულია 21 წლის მანძილზე ვენერას ჰელიაკურ ამოსვლასა და ჩასვლაზე დაკვირვებები. დაკვირვებებს თან ახლდა მოსწავებები, როგოროც ზემოთაა აღწერილი. ძველბაბილონურ პერიოდში ასევე გვხვდება ძალზე საინტერესო ტექსტი, რომელსაც ჰქვია "ლოცვა ღამით ჰარუსპიციების ჩატარებისას" (ჰარუსპიცია - მსხვერპლად შეწირული ცხოველების შიგნეულობით მკითხაობაა). იგი აშკარად გვიჩვენებს, რომ მთვარე, მზე, ვენერა და ზოგიერთი თანავარსკვლავედი ღმერთებს უკავშირდებოდა; ისევე, როგორც შუმერულ პერიოდში.
ხასიდური პერიოდი (ძვ. წ. 1530-1160 წწ.)
ნაკლები განსაზღვრულობით ამ პერიოდს შეიძლება მივაკუთვნოთ:
ამ პერიოდიდან ჩვენამდე ასევე შემორჩა სასაზღვრო ქვები (კუდურუ), რომლებზეც ღმერთების სიმბოლოები იყო გამოსახული. მათი დანიშნულება სასაზღვრო ქვის ხელმყოფელზე ან მიწის მფლობელის უფლებების სხვა რაიმე გზით დამღრვევზე რისხვის თავზე დატეხვა იყო. ზოგიერთი სიმბოლო ერთმნიშვნელოვნად ვარსკვლავებთანაა გაიგივებული.
გვიანდელი პერიოდის ასურეთი (დაახ. ძვ. წ. 1000-612 წწ.)
ამ პერიოდის ყველაზე საინტერესო წყაროა - ლურსმული სერია "მულ აპინი" (mulAPIN), რომელიც დაახლ. ძვ. წ. 700 წლისთვის შეადგინეს. ამ სერიის ტექსტებში არსებითი წინსვლა ვლინდება:
ძვ. წ. VIII საუკუნის შუახანებში ბაბილონური ასტროლოგია და ასტრონომია, როგორც ჩანს, ახალ საფეხურზე ადის, რასაც ადასტურებს:
თავისებურებები
კატეგორია:ასტროლოგია ტრადიციების მიხედვით კატეგორია:ბაბილონეთი კატეგორია:ასტროლოგიის ისტორია
ქალაფა
ქალაფა — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, სამონასტრო კომპლექსი. მდებარეობს მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფ. წერაქვის მახლობლად. კომპლექსში შედის ეკლესია (XIII ს.) და შუა საუკუნეთა სხვა ნაგებობანი. გარს უვლის გალავანი. ეკლესიის კედლებზე შემონახულია ლაპიდარული წარწერები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალექსანდრე I იაგელონი
thumb|| ალექსანდრე I იაგელონი (ლიეტ. Aleksandras Jogailaitis; პოლ. Aleksander Jagiellończyk; 1461 წლის 5 აგვისტო - 1506 წლის 19 აგვისტო) — ლიტვის დიდი მთავარი და მოგვიანებით პოლონეთის მეფე, იყო პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV იაგელონის მეოთხე ვაჟი. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ აირჩიეს ლიტვის დიდ მთავრად (1492) წელს, ხოლო პოლონეთის მეფე გახდა 1501 წელს თავისი ძმის იან I ობლახტის გარდაცვალების შემდეგ.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე I იაგელონი იყო პოლონეთის მეფის კაზიმირ IV-ისა და ელენე მოსკოველის შვილი, დაიბადა 1461 წელს. ალექსანდრეს არ ჰქონდა საკმარისი ფულადი სახსრები, ამიტომაც იძულებული გახდა ქედი მოეხარა პოლონეთის სენატისა და დიდებულების წინაშე, რომლებმაც ჩამოართვეს მას უფლება, ეკონტროლებინა ზარაფხანა (მემდეგში მნიშვნელოვანი შემოსავლიანი წყარო პოლონეთის მეფეებისთვის). ამ ნაბიჯით, სენატი და დიდებულები ცდილობდნენ ალექსანდრე დაემორჩილებინათ. თუმცა, იგი ფულადი სახსრების გარეშე ვერ გაუწევდა წინააღმდეგობას ტევტონელ რაინდებს და ვერც ლიტვის დიდი სამთავროს დაცვას თათართა და მოსკოვის დიდი მთავრის ვასილ III-ის თავდასხმებისგან. ყველაზე დიდი რისი გაკეთებაც შეეძლო ლიტვის დიდ მთავარს, იყო გაემაგრებინა სმოლენსკი და სხვა ციხე-სიმაგრეები, ან გამოეყენებინა თავისი ცოლი ელენე, ვასილ III-ის ასული, ეშუამდგომლა მამამისთან ვადროშას ბრძოლაში (1500) განცდილი კატასტროფული მარცხის შემდეგ. ამ ზავის პირობებით, ალექსანდრე I იძულებული იყო რუსეთისთვის გადაეცა ლიტვის შემადგენლობაში მყოფი რუსული მიწები, რომლებიც ლიტვის ფართობის მესამედს შეადგენდნენ.
ალექსანდრეს ზეობისას პოლონეთს განუდგა ქვეშევრდომი მოლდავეთის სამთავრო, რაც შეურაცხმყოფელი იყო პოლონეთისთვის, მისი რეპუტაციისთვის. მხოლოდ სტეფენ III-ის გარდაცვალების შემდეგ გახდა შესაძლებელი პოლონეთი დაპატრონებოდა თავის სამფლობელოებს მდინარე დუნაიზე. გულუხვობას იჩენდა პაპ იულიუს II-ც, რომელმაც გამოსცა 29 ბულა პოლონეთის დასახმარებლად. იგი ალექსანდრე I-ს ფინანსურადაც უმართავდა ხელს, რათა აელაგმა ტევტონთა ორდენის ქედმაღლობა.
ალექსანდრე იაგელონი პოლონეთში თავს უცხოდ გრძნობდა, ლიტვა მისთვის ნამდვილი სამშობლო იყო. თანამემამულე ლიტველების მიმართ უმთავრესად კეთილგანწყობილი იყო. თუმცა, ყველაზე მეტად აფასებდა სახელოვან ლიტველ მსხვილ მემამულეს, მიხეილ გლინსკის. მან მეფის ნდობა მოიპოვა კლეხთან თათრების გამანადგურებელი დამარცხების შემდეგ (1506 წლის 19 აგვისტო). ეს იყო სასიხარულო ამბავი, რომელიც ვილნიუსში, სასიკვდილო სარეცელზე ახარა გლინსკიმ მომაკვდავ ალექსანდრეს. არის საბუთი იმისა, რომ ალექსანდრეს ჰყავდა ერთი შვილი მაინც, რომელიც მეთავეობდა იაგელონების შტოს მამის გარდაცვალების შემდეგ. თუმცა, ეს არ არის ამომწურავი მოსაზრება. იგი დაკრძალეს ვილნიუსის საკათედრო ტაძარში.
აღსანიშნავია ის, რომ ალექსანდრე იაგელონი იყო ბოლო გედიმინოვჩი მეფე, რომელმაც მემკვიდრეობით შეინარჩუნა ლიტვური იაგელონების ოჯახის ენად. მისი გარდაცვალების შემდეგ მათი ოჯახი პოლონურენოვანი გახდა. ამგვარად, იაგელონები სრულად გაპოლონელდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიტვის დიდი მთავრები კატეგორია:პოლონეთის მეფეები კატეგორია:იაგელონები
აშურიანი
აშურიანი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, ღვთისმშობლის სახელობის მცირე ზომის ერთნავიანი ეკლესია. კასპის ჩრდილო-დასავლეთით 10 კმ-ზე — თეთრახევში. აგებულია 1032 წელს, ნაშენია აგურით და ქვით. ფასადები მარტივია, კამარა და სახურავი დაზიანებულია. კედლებზე იყო ორი წარწერა, რომელთაგან ამჟამად ერთი დაცულია გორის, ხოლო მეორე კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში. გორის მუზეუმში დაცული წარწერა მოწმობს, რომ აშურიანი აუგია ეპისკოპოს ილარიონს, სამთავისის ცნობილი კათედრალის ხუროთმოძღვარს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აშოტ I
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 890 კატეგორია:ბაგრატუნების დინასტია
31 დეკემბერი
31 დეკემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 365-ე დღე (ნაკიან წლებში – 366-ე დღე). წლის ბოლო დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1231
1604
თარიღი უცნობია
=
*
ტექტონიკური ციკლები
ტექტონიკური ციკლები — დედამიწის ისტორიის პერიოდები, რომლებსაც ახასიათებს ტექტონიკური და საერთოდ გეოლოგიური მოვლენების გარკვეული კანონზომიერი თანმიმდევრობა. ტექტონიკური ციკლები განსაკუთრებით მკაფიოდ ვლინდება გეოსინკლინებში. ციკლის I სტადიაში მიმდინარეობს დედამიწის ქერქის დაძირვა — ღრმა ზღვიური აუზების წარმოქმნა, II სტადიაში-აზევება (მთათწარმოშობა). გვიანდელი კამბრიულისწინა და ფანეროზოული დროის ევროპაში და ნაწილობრივ ჩრდილოეთ ამერიკასა და აზიაში გამოიყოფა შემდეგი ტექტონიკური ციკლები: გრენვილური (შუარიფეული), ბაიკალური (გვიანდელი რიფეულ-ვენდური), კალედონიური (კამბრიულ-დევონური), ჰერცინული (დევონურ-პერმული), კიმერიული (ტრიასულ-იურული), ალპური (იურულ-კაინოზოური).
ლიტერატურა
კატეგორია:ტექტონიკა
კოსტომაროვე
კოსტომაროვე (Костомарове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 69 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
დაბრუნება (2006 წლის ფილმი)
დაბრუნება (Volver) — პედრო ალმოდოვარის მიერ 2006 წელს გადაღებული ფილმი. ფილმის შინაარსი დაფუძნებულია ალმოდოვარის უწინდელ ფილმზე „ჩემი საიდუმლოს ყვავილი“, სადაც ფილმის მთავრ გმირს აქვს ამგვარი შინაარსის რომანი, რომელსაც არ დაუბეჭდავენ, სამაგიეროდ მოიპარავენ და გამოიყენებენ ახალი ფილმის სცენარისთვის. რეჟისორის სიტყვებით, ეს არის ისტორია, რომელშიც მთავარი მოქმედი პირები არიან „ბებია, დედა, ქალიშვილი, მოჩვენებები და ტანგო.“ ალმოდოვარი ამბობს ამ ისტორიაზე: „ის არის სწორედ სიკვდილზე... და უფრო მეტი ვიდრე უბრალოდ სიკვდილი. სცენარი მოგვითხრობს მდიდარ კულტურაზე, რომელიც სიკვდილით არის გარშემორტყმული ლა-მანჩას მხარეში, სადაც მე გავიზარდე. ეს ისტორია არის ცხოვრების გზის (არა ტრაგიკული) შესახებ, რომელზეც სხვადასხვა თაობის ქალი პერსონაჟები ეთვისებიან ამ კულტურას“. ფილმის პრემიერა მოეწყო 2006 წლის 10 მარტს, ესპანეთის ქალაქ პუერტოლანოში, სადაც მიმდინარეობდა მისი გადაღება.
Lasioglossum dinazade
Lasioglossum dinazade — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2000 წელს.
სქოლიო
dinazade
დაბრუნება (2006 წლის ფილმი)
სიუჟეტი
ამ დროს რაიმუნდა და თავისი შვილი ცდილობენ სხვა სახის პრობლემა გადაჭრან. პაოლას მამობილი პაკო შეეცდება მის გაუპატიურებას. საკუთარ საქციელს ამართლებს იმით, რომ იგი პაულას ბიოლოგიური მამა არ იყო. შეშინებული პაულა თავის დაცვისას დანის ჩარტყმით მოკლავს პაკოს. რაიმუნდა კი ქმრის გვამს მეზობლად უფუნქციოდ დარჩენილი რესტორნის საყინულეში დამალავს. თავად რესტორნის პატრონი ქალაქგარეთაა წასული და რესტორნის გასაღებს რაიმუნდას ჩააბარებს, თუ გამოჩნდებიან პოტენციური კლიენტები რაიმუნდამ დიასახლისის მოვალეობა უნდა შეითავსოს. რაიმუნდა გაუმჟღავნებს პაულას რომ პაკო მართლაც არ იყო მისი ნამდვილი მამა და შეპირდება, რომ ოდესმე აუცილებლად მოუყვება მთელს ისტორიას. რაიმუნდა დაიქირავებს საბარგო მანქანას და თავისი ქმრის ნარჩენებს წაიღებს მდინარე ხუკარის ნაპირას დაფლავს. სოლეს მიბარებული პაულა კი ბებიამისს ხვდება.
აგუსტინას კიბოს დიაგნოზს დაუსვამენ. იგი მადრიდში ჩადის სამკურნალოდ. საავადმყოფოში მწოლარე აგუსტინას მოინახულებს რაიმუნდა. აგუსტინა მას ეკითხება თუ ნახა მან ირენეს აჩრდილი და სურს გაიგოს მისგან დედამისის ამბავი, რომელიც რამდენიმე წლის წინ უკვალოდ გაუჩინარდა. მეორე საღამოს აგუსტინა მიდის რაიმუნდასთან, რათა კვლავ სთხოვოს მას შეეკითხოს დედამისს აგუსტინას დედის ადგილსამყოფელი. აგუსტინამ მიაგნო ორ საიდუმლოს: აგუსტინას დედას და რაიმუნდას მამას ერთმანეთი უყვარდათ და მისი დედა გაქრა იმ საღამოს როცა რაიმუნდას მშობლები დაიღუპნენ.
საბოლოოდ სოლე გაუმჟღავნებს რაიმუნდას, რომ მან ნახა დედამისის აჩრდილი და იგი მეორე ოთახში ზის და ტელევიზორს უყურებს პაულასთან ერთად. სოლე თავის შეშინებულ, გაბრაზებულ და შეცბუნებულ დას არწმუნებს შეხვდეს დედას. რაიმუნდა ეკითხება დედამისს, ცოცხალიათუ აჩრდილი არის? ირენე აღიარებს, რომ იგი არ დაღუპულა ხანძრის დროს. ყველაფერს ფარდა ეხდება მაშინ როცა ირკვევა, რომ დედა-შვილს შორის გაუცხოების მიზეზი გახდა ის, რომ რაიმუნდას მამა ძალას ხმარობდა მასზე, რაც დაბოლოვდა პაულას დაბადებით. ამგვარად, პაულა რაიმუნდას შვილიცაა და დაც. რაიმუნდა კი გაბოროტდა, დედამისი რომ ვერ ხვდებოდა ვერაფერს. ადრე თუ გვიან, ირენე იმასაც მიხვდა რომ თავისი ქმარი აგუსტინას დედასთან ღალატობდა და ამ ყველაფრის გამო ხანძარი მოაწყო, რათა ქმარი მოეკლა. ხოლო აგუსტინას დედის ფერფლი ირენეს ფერფლი ეგონათ და მიიჩნიეს რომ ირენე დაღუპულიყო ხანძრის დროს. შეშინებული ირენე დის სახლში დაიმალა და მას ეხმარებოდა საოჯახო საქმეებითვის თავის გართმევაში. ირენეს ხელს აძლევდა ის გარემოებაც, რომ იმ საზოგადოების წევრები ცრურწმენების გავლენის ქვეშ იყვნენ და არ გაუჭირდათ დაჯერება იმისა, რომ ირენე საიქიოდან დაბრუნდა.
ფილმი ბოლოვდება იმით, რომ ოჯახი კვლავ გაერთიანდება დეიდა პაულას სახლში. ირენე ეჩვენება აგუსტინას, რომელსაც სჯერა, რომ ირენეს აჩრდილს ხედავს. ირენე გადაწყვეტს დაავადებულ აგუსტინას მოუაროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2006 წლის ფილმები კატეგორია:ესპანური ფილმები კატეგორია:პედრო ალმოდოვარის ფილმები კატეგორია:ესპანურენოვანი ფილმები
არსენ ნინოწმინდელი
არსენ ნინოწმინდელი — ღირსი მამა არსენი, ნინოწმინდელი ეპისკოპოსი (1082). საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ახალი სტილით 13 აგვისტო (31 ივლისი).
წმინდა არსენ ნინოწმინდელი XI საუკუნის სასულიერო მოღვაწე, მთარგმნელი, მწიგნობარი და ერთ-ერთი საუკეთესო კალიგრაფი იყო. იგი მონაზვნად იერუსალიმში აღიკვეცა, შემდეგ კი „კაცი მაღალი სათნოებითა და მუშაკი ქრისტეს მცნებათაჲ“ საქართველოში მოიწვიეს და ნინოწმინდის ეპისკოპოსად დაასხეს ხელი.
წმინდა არსენმა „ღვთისათვის დაუტევა ეპისკოპოსობაჲ და დავით კურაპალატის წინაშე მოვიდა“. ტაოს მფლობელმა დავითმა არსენი „ღირსად სიწმიდისა მისისა მოიკითხა და ოთხთა ეკლესიასა წარმოგზავნა“. იმ ხანებში ოთხთა ეკლესიაში ცხოვრობდა ბერი იოანე გრძელისძე. არსენი და იოანე დიდად დამეგობრებულან: „მათ უკუე ნეტართა მამათა ჩუენთა, იოანეს და არსენის ფრიადი სიყუარული აქუნდა ერთმანეთისაჲ და მრავალჟამ იღუწიდეს მუნ კეთილსა მას ღუაწლსა მონაზონებისასა“, მაგრამ ოთხთა ეკლესიაში ისინი ამქვეყნიური ცხოვრებისაგან საკმაოდ განრიდებულად ვერ გრძნობდნენ თავს, „მყუდროებით ცხოვრებაჲ ვერ იყოფებოდეს“, ამიტომ „უცხოსა ქვეყანასა“ წასვლა განიზრახეს. „წარვიდეს კერძოთა პონტოჲსათა“ და იქ ერთ-ერთ მონასტერში დამკვიდრდნენ. მათი იქ ყოფნა შეუტყვიათ იოანე და ექვთიმე მთაწმინდელთ, რომელნიც ამ დროს ახლად დაარსებულ ათონის ქართველთა მონასტერში მოღვაწეობდნენ და თავისთან მიიწვიეს მამები. მეორე წელს არსენი და იოანე ჩავიდნენ ათონზე და მხარში ამოუდგნენ ექვთიმეს, რომელსაც მამის გარდაცვალების შემდეგ წინამძღვრობის მთელი სიმძიმე დააწვა. ისინი „დიდად თანაშემწე ექმნნეს წმიდასა მამასა... ეფთჳმეს თარგმანებასა შინა წმიდათა წერილთასა და მოშურნე და მობაძავ წმიდათა სათნოებათა მისთა იქმნნეს და მრავალნი წიგნნი ეკლესიისანი ჟამსა სიბერისასა თჳსითა ხელითა აღწერნესო“, - მოგვითხრობს გიორგი მთაწმინდელის ბიოგრაფი.
წმინდა არსენი გარდაიცვალა ათონის მთაზე. დაუკრძალავთ „გარეგან მონასტრისა ერთსა შინა ეკლესიასა წმინდისა სჳმეონ მესვეტისასა“. როდესაც ივერონის მონასტრის წინამძღვრად აირჩიეს გიორგი მთაწმინდელი, მან წმინდა არსენის ნეშტი წმინდა ექვთიმე მთაწმინდელის გვერდით, დიდი ეკლესიის საგანგებო სამარტვილეში გადაასვენა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:XI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები კატეგორია:ნინოწმინდელი მღვდელთმთავრები
პრიმორსკოე
პრიმორსკოე — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში, შავი ზღვის ნაპირზე, თემის ცენტრი (სოფლები:არსაული, აძღაფშა, აჭანვა). ზღვის დონიდან 50 მ, გუდაუთიდან 7 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. სოფელში აღმოჩენილია შუა ბრინჯაოს ხანის არქეოლოგიური ნაშთები.
სქოლიო
კატეგორია:პრიმორსკოეს თემის სოფლები
ლანგუიანი
ლანგუიანი (ოფიციალურად ლანგუიანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Languyan; Bayan ng Languyan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ტავი-ტავის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 096 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ტავი-ტავის მუნიციპალიტეტები
The Best of Scorpions
The Best of Scorpions — გერმანული როკ ჯგუფ სკორპიონსის სიმღერების პირველი კომპილაციური ალბომი. ეს კრებული შეიცავს სიმღერებს ჯგუფის ალბომებიდან Fly to the Rainbow, Virgin Killer, In Trance და Taken by Force.