cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
L'Etagere du Travail
სქოლიო
კატეგორია:The Tangent-ის ალბომები კატეგორია:2013 წლის ალბომები კატეგორია:დამოუკიდებლად გამოცემული ალბომები
Bandai LCD Solarpower
LCD Solarpower — პორტატიული ელექტრონული თამაშების სერია, შექმნილი და გამოცემული იაპონური კომპანია Bandai-ს მიერ 1982 წელს. კონკურენციას უწევდა 1980 წელს გამოსულ Nintendo-ს პორტატიულ კონსოლ Game & Watch-ის სერიას.
კონსოლს გააჩნდა LCD-ეკრანი და მუშაობდა მზის ენერგიაზე. არსებობის განმავლობაში სულ გამოვიდა ორი მოდელი — LCD Solarpower, რომელზეც ხელმისაწვდომი იყო 21 თამაში და LCD Solarpower — Double Panel, რომელზეც ხელმისაწვდომი იყო 8 თამაში და გააჩნდა ორი ეკრანი.
სქოლიო
კატეგორია:Bandai-ის კონსოლები კატეგორია:პორტატული ელექტრონული თამაშები კატეგორია:მონოქრომული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:1980-იანების სათამაშოები
აზნაკაევო
აზნაკაევო (Азнакаево, Азнака́й) — ქალაქი რუსეთში, თათრეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, აზნაკაევოს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 34 587 მცხოვრები (2019). მდებარეობს კამისპირეთში, მდინარე სტიარლეზე, რკინიგზის სადგურ იუტაზიდან (ულიანოვსკ—უფის ხაზზე) 34 კმ-ში. დაარსდა XVIII საუკუნის პირველ ნახევარში, 1956 წლიდან საქალაქო ტიპის დაბაა, 1987 წლიდან — ქალაქი. აზნაკაევოში მდებარეობს ისტორია-მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. სამხრეთ-აღმოსავლეთ თათრეთის ერთ-ერთი სამრეწველო ცენტრია. განვითარებულია ნავთობისა და ბუნებრივი აირის მოპოვება და დამუშავება („აზნაკაევნეფტი“), ნავთობ-გაზის სამრეწველო მოწყობილობათა („ნეფტემაში“), სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკისა და ენერგეტიკის წარმოება, კვების მრეწველობა და სხვ. საბჭოთა პერიოდში აზნაკაევოში მოქმედებდა რძის პროდუქტების კომბინატი და ლენინგრადის ნავთობის ტექნიკუმის საღამოს განყოფილება.
სქოლიო
კატეგორია:თათრეთის ქალაქები
ომრი კასპი
ომრი მოსე კასპი (עומרי משה כספי; დ. 22 ივნისი, 1988, ხოლონი, ისრაელი) — პროფესიონალი კალათბურთის მოთამაშე ისრაელიდან. ამჟამად კლუბ მაკაბი თელ-ავივისთან ერთად ასპარეზობს ისრაელის საკალათბურთო პრემიერლიგასა და ევროლიგაში. თამაშობს მსუბუქი ფორვარდის პოზიციაზე, თუმცა შეუძლია მძიმე ფორვარდის პოზიციაზე თამაშიც.
ომრი კასპი 2009 წლის NBA-ის დრაფტზე 23-ე პიკად საკრამენტო კინგსმა აირჩია; ამით იგი გახდა პირველი ისრაელი, რომელიც NBA-ის დრაფტის პირველ რაუნდში აირჩიეს. 2009 წელს კინგსთან ერთად NBA-ში დებიუტის შემდეგ, იგი გახდა პირველი მოთამაშე ისრაელიდან, რომელმაც NBA-ში ითამაშა. როგორც ახალბედა, კასპი აირჩიეს NBA-ის ახალბედების გამოწვევების მონაწილედ. 2011 წელს შეუერთდა კლივლენდ კავალიერსს, ხოლო 2013 წლის ივლისში კონტრაქტი ჰიუსტონ როკეტსთან გააფორმა. 2014 წლის ივლისში, სამი გუნდის გაცვლის შემდეგ, კასპი ნოუ-ორლეან პელიკანსში მოხვდა, თუმცა იგი მალევე გაუშვეს. 2014-15 წლების სეზონის დაწყებამდე იგი საკრამენტო კინგსში დაბრუნდა. 2017 წლის თებერვალში ომრი კასპი დემარკუს კაზენსთან ერთად პელიკანსში გაუშვეს (გაცვალეს); offseason-ის განმავლობაში იგი გოლდენ-სტეიტ უორიორსს შეუერთდა. აპრილში მიღებული ტრავმის შემდეგ, 2018 წლის ივლისში მან კონტრაქტი მემფის გრიზლისთან გააფორმა.
ადრეული ცხოვრება
როგორც ბავში, კასპი „ელითზურ იავნესა“ და „მაკაბი რიშონ ლეზიონისთვის“ სხვადასხვა ახალგაზრდულ პროგრამაში იღებდა მონაწილეობას. 13 წლის ასაკში იგი შეუერთდა მაკაბი თელ-ავივის ახალგაზრდულ გუნდს და მასთან ერთად, 2005 წელს გახდა ეროვნული ახალგაზრდული ჩემპიონატის გამარჯვებული.
საკრამენტო კინგსი (2009-2011)
2009 წლის 25 ივნისს, 2009 წლის NBA-ის დრაფტზე ომრი კასპი 23-ე პიკად საკრამენტო კინგსმა აირჩია; ამით იგი გახდა პირველი მოთამაშე ისრაელიდან, რომელიც NBA-ის დრაფტის პირველ წრეში მოხვდა. 2009 წლის 10 ივლისს, მან რამდენიმეწლიანი კონტრაქტი გააფორმა კინგსთან.
2009 წლის 28 ოქტომბერს, ოკლაჰომა-სიტი თანდერის წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში შედგა კასპის დებიუტი NBA-ში; აღნიშნულ შეხვედრაში კასპიმ 15 ქულა მოიპოვა. 2009 წლის 16 დეკემბერს იგი პირველად მოხვდა გუნდის სასტარტო შემადგენლობაში. აღნიშნულ თამაშში, ვაშინგტონ უიზარდსს მან 23 ქულა ჩაუგდო.
2010 წლის 1 იანვარს, ლოს-ანჯელეს ლეიკერსის წინააღმდეგ, ანგარიშით 109-108, წაგებულ შეხვედრაში კასპიმ კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელი 23 ქულა (6 მოხსნასთან, 1 ჩაჭრასა და 3 შედეგიან გადაცემასთან ერთად) მოიპოვა. ამავე წლის 2 იანვარს დალას მავერიქსთან წაგებულ შეხვედრაში (99-91) მან მოხსნებში კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელი, 11 მოხსნა, დააფიქსირა. 5 იანვარს მან კვლავ გააუმჯობესა კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელი ქულებში: ფინიქს სანსის წინააღმდეგ მან 24 ქულა დააგროვაა (7 მოხსნასთან და 1 შედეგიან გადაცემასთან ერთად; ბურთის დაკარბის გარეშე); აღნიშნულ თამაშში კინგსი 113-109 დამარცხდა.
2010-2011 წლების სეზონში კასპიმ საკრამენტოს 71 თამაშში მიიღო მონაწილეობა (27 ძირითადი შემადგენლობიდან). იგი საშუალოდ 8.6 ქულას (მოედნიდან 41.2%, 3-ქულიანიდან 37.3%), 4.3 მოხსნასა და 1.0 შედეგიან გადაცემას 24.1 წუთში ასრულებდა. საკრამენტოში გატარებულ მეორე სეზონში იგი საშუალოდ 24.6 წუთს თამაშობდა და აგროვებდა 9.5 ქულას (43.1%), 4.4 მოხსნასა და 1.1 შედეგიან გადაცემას.
კლივლენდ კავალიერსი (2011-2013)
2011 წლის 30 ივნისს, საკრამენტო კინგსმა ომრი კასპი 2012 წლის პირველი რაუნდის დაცულ პიკთან ერთად კლივლენდ კავალიერსს ჯეიჯეი ჰიკსონში გაუცვალა.
ჰიუსტონ როკეტსი (2013-2014)
2014 წლის 15 ივლისს როკეტსმა კასპი სამგუნდიან გაცვლაში ჩართო; იგი ნიუ-ორლეან პელიკანსში მოხვდა; გაცვალში მესამე გუნდი ვაშინგტონ უიზარდსი იყო. 2014 წლის 23 ივლისს კასპიმ პელიკანსი დატოვა.
კინგსში დაბრუნება (2014-2017)
2014 წლის 18 სექტემბერს კასპიმ, ყოფილ გუნდთან, საკრამენტო კინგსთან გააფორმა კონტრაქტი. 2015 წლის 7 აპრილს მინესოტა ტიმბერვულვზის წინააღმდეგ, ანგარიშით 116-111 მოგებულ შეხვედრაში კასპიმ კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელი, 31 ქულა (60%) დააგროვა.
2015 წლის 14 ივლისს, კასპიმ კინგსთან თავიდან გააფორმა კონტრაქტი. 2015 წლის 28 დეკემბერს, უარიორსთან წაგებულ შეხვედრაში მან კარიერის ახალი უაღლესი მაჩვენებელი, 36 ქულა დააფიქსირა. თამაშში ჩაგდებული 9 სამქულიანით მან მაიკ ბიბის რეკორდი (იგულისხმება გუნდის რეკორდი) დაამხო.
3-ქულინის 44.8% სიზუსტით სროლის გამო, იგი ყველა-ვარსკვლავის 3-ქულიანების შეჯიბრში მონაწილეობის ერთ-ერთ კანდიდატად განიხილებოდა.
კარიერა ეროვნულ ნაკრებში
ომრი კასპი თამაშობს ისრაელის ეროვნულ საკალათბურთო ნაკრებში; 2015 წლის ევროპასკეტზე იყო ნაკრების კაპიტანი.
პირადი ცხოვრება
2012 წელს კასპიმ საკუთარ სახელს (შუაში) ოფიციალურად დაამატა ბაბუას სახელი მოშე (მოსე).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები
მოსკოვის სერგი რადონეჟელის ტაძარი (როგოჟი)
მოსკოვის სერგი რადონეჟელის ტაძარი (Храм Сергия Радонежского) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტაგანის რაიონში.
მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია წმინდა სამების სახელზე. ეგვტერები კი სერგი რადონეჟელისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
სერგი რადონეჟელის სახელობის ტაძარი მდებარეობს ნიკოლოიამსკის ქუჩაზე. ამ ქუჩამ თავისი სახელი მიიღო აქ მდებარე ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიის მიხედვით.
პირველი ხის ტაძარი სერგი რადონეჟელის სახელზე აქ ააგეს XVII საუკუნის დასაწყისში, ხოლო ქვის ტაძარი პირველად მოიხსენიება 1722 წელს. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია წმინდა სამების სახელზე. სავარაუდოდ, იქიდან გამომდინარე, რომ მოსკოვში სამების სახელზე მრავალი ეკლესია აშენდა, აღნიშნულ ეკლსიას უწოდეს სერგი რადონეჟელის სახელობის ეკლესია, რომლის სახელობის საკურთხეველიც აკურთხეს ეგვტერში. მის სახელწოდებაზე ასევე გავლენა იქონია ახლოს მდებარე ანდრონიკოვის მონასტერმა, რომლის პირველი იღუმენიც იყო სერგი რადონეჟელის მოსწავლე - ანდრონიკე.
ისევე როგორც მოსკოვის მრავალ ტაძარში, ამ ტაძრის სხვადასხვა ნაწილი, სხვადასხვა დროსაა აგებული. ტაძრის ყველაზე ძველი ნაწილი არის სატრაპეზო, სერგი რადონეჟელისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერით. იგი ააგეს 1796 წელს და არის ძველად მდებარე ტაძრის ნაწილი. ტაძრის ამჟამინდელი ნაგებობა ააგეს 1818 წელს მრევლის ფინანსებით. თავისი საბოლოო სახე ტაძრის ძირითადმა ნაწილმა მიიღო 1834-1838 წლების რეკონსტრუქციის შემდეგ. რეკონსტრუქციას ხელმძღვანელობდა არქიტექტორი ფიოდორ შესტაკოვი. თანამედროვე სამსართულიანი სამრეკლო ააგეს 1864 წელს. ტაძრის ინტერიერი მოხატეს 1876 წელს.
1922 წელს ტაძრიდან გაიტანეს ხუთი ფუთი ვერცხლის ჭურჭელი და სხვა საეკლესიო ფასეულობები. სერგი რადონეჟელის ტაძარი საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1938 წელს. ტაძრის დახურვამდე ეკლესიიდან გადარჩენის მიზნით გაიტანეს რამდენიმე ძველი ხატი, მაგრამ ტაძრის გაძარცვის დროს ხატების დიდი ნაწილი განადგურდა. დახურვის შემდეგ ეკლესიის შენობას გამოიყენებდნენ საამქროებად და საწყობებად. ეკლესიის კედლები დაიბზარა. 1985 წელს ეკლესია გადაეცა ანდრეი რუბლიოვის სახელობის ძველი რუსული კულტურის და ხელოვნების მუზეუმს. ამავე დროს დაიწყო ტაძრის სარესტავრაციო სამუშაოები.
1991 წელს სერგი რადონეჟელის ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ტაძარი აკურთხეს 1991 წლის 4 დეკემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ყრიზდაჰნა
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
შიძიაჯუანი
შიძიაჯუანი — იგივე შიმენი, ქალაქი ჩრდილოეთ ჩინეთში, ხებეის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1,1 მილიონი მცხოვრები 1982 წლის მონაცემებით, ხოლო 2010 წლის მონაცემებით 11 მილიონი. სარკინიგზო კვანძი, მძიმე მრეწველობის ცენტრი: შავი მეტალურგია, მანქანათმშენებლობა (ძრავების, სამთამადნო და ენერგეტიკული მოწყობილობების, ორთქლმავალვაგონთსაშენი, ავტოსარემონტო ქარხნები), რადიოელექტრონიკა, საფეიქრო მრეწველობა. მინისა და ცემენტის ქარხნები, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში უდიდესი ფარმაცევტული ქარხანა „ჰებეი“. შიძიაჯუანის მახლობლად იღებენ ქვანახშირსა და რკინის მადანს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩინეთის ქალაქები
A Spark in the Aether
A Spark In the Aether: The Music That Died Alone, Vol. 2 — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ The Tangent-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2015 წელს. ეს ალბომი ითვლება ჯგუფის სადებიუტო ალბომის The Music That Died Alone გაგრძელებად.
კომპოზიცია "Aftereugene" არის პინკ ფლოიდის "Careful with That Axe, Eugene"-ის ერთგვარი ინტერპრეტაცია, თეო ტრეივისის საქსოფონის თანხლებით.
სქოლიო
კატეგორია:The Tangent-ის ალბომები კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:Inside Out Music-ის ალბომები
ბავშვთა შრომა პაკისტანში
ბავშვთა შრომა პაკისტანში — ბავშვების დასაქმება პაკისტანში, რაც მათ ფსიქიკურ, ფიზიკურ, მორალურ და სოციალურ ზიანს აყენებს. პაკისტანის ადამიანის უფლებათა დაცვის კომისიამ დაადგინა, რომ გასული საუკუნის 90-იან წლებში 11 მილიონი ბავშვი მუშაობდა ქვეყანაში, რომელთა ნახევარი ათ წლამდე ასაკს მიღწეული არ იყო. 1996 წელს მუშა ბავშვთა საშუალო ასაკი შვიდი წელი იყო. დადგენილია, რომ ქვეყნის სამუშაო ძალის ერთი მეოთხედი ბავშვებისგან შედგებოდა.
დემოგრაფია
მინი| პაკისტანელი ბიჭი, რომელიც მეწაღედ მუშაობს 2005 – 2006 წლების მონაცემებით, სავარაუდოდ, მომუშავე ბიჭების 37 % დასაქმებულია საბითუმო და საცალო ინდუსტრიაში ურბანულ უბნებში, რასაც მოჰყვება 22 % მომსახურების ინდუსტრიაში და 22 % წარმოებაში. გოგონების 48 % დასაქმებული იყო მომსახურების ინდუსტრიაში, 39 % კი წარმოებაში. სოფლად, ბიჭების 68 % მუშაობს, ხოლო გოგონების 82 %. საბითუმო და საცალო ინდუსტრიაში გოგონების პროცენტული მაჩვენებელი იყო 11 %, წარმოებაში - 11 %.
ბავშვთა შრომა პაკისტანში, ალბათ, ყველაზე მეტად გავრცელებულია ქალაქ მულტანში, რომელიც საექსპორტო საქონლის წარმოების მნიშვნელოვანი ცენტრია.
პენჯაბში აგურის ღუმელში მომუშავე ბავშვები გამოკითხა პენჯაბის შრომის დეპარტამენტმა. გამოკითხვის მონაცემების თანახმად, დეპარტამენტმა პენჯაბში 10,347 აგურის ღუმელი იპოვა და ამ ადგილებში სულ 126,779 ბავშვი მუშაობდა. კვლევის შედეგად დადგინდა, რომ 32,727 ბავშვი არ დადის სკოლაში. საჯარო სკოლებში სულ 71,373 ბავშვი ირიცხებოდა, რომელთაგან 41,017 ბიჭი და 30,356 გოგო იყო. სულ 13,125 ბავშვი სწავლობდა კერძო სკოლებში: 7,438 ბიჭი და 5,687 გოგო იყო. არაფორმალური განათლების ინსტიტუტებში 9,554 ბავშვი ჩაირიცხა.
მიზეზები
მინი| პაკისტანელი მშრომელი შრომის საერთაშორისო ორგანიზაცია (ILO) ვარაუდობს, რომ სიღარიბე ბავშვთა შრომის ყველაზე დიდი მიზეზია. პაკისტანში ერთ სულ მოსახლეზე შემოსავალი დაახლოებით 1900 დოლარია. საშუალო კლასის ადამიანი პაკისტანში საშუალოდ დღეში დაახლოებით 6 დოლარს გამოიმუშავებს. საშუალო პაკისტანელმა ცხრა ან ათი ადამიანი უნდა გამოკვებოს ყოველდღიური ხელფასით. ასევე მაღალია ინფლაციის მაჩვენებელი. 2008 წლის მონაცემებით, მთელი მოსახლეობის 17.2% სიღარიბის ზღვარს მიღმა ცხოვრობს, რაც პაკისტანის ისტორიაში ყველაზე დაბალი მაჩვენებელია. როგორც ჩანს, სიღარიბის დონე მოითხოვს ბავშვების მუშაობას, რათა ოჯახებმა მოიპოვონ თავიანთ მიზნობრივ სახსრებს.
მთავრობის პოლიტიკა ბავშვთა შრომის შესახებ
მთელი რიგი კანონები შეიცავს დებულებებს, რომლებიც კრძალავს ბავშვთა შრომას და არეგულირებს ბავშვთა და მოზარდ მუშაკთა სამუშაო პირობებს.
მიუხედავად იურიდიული რეგულაციებისა, ბავშვთა შრომა პაკისტანის მთავარ პრობლემად რჩება. დაახლოებით 11 მილიონი ბავშვი, ოთხიდან თოთხმეტი წლის ასაკის, განაგრძობს ქვეყნის ქარხნებში მუშაობას, რომლებიც ხშირად მუშაობენ სასტიკ და აუტანელ პირობებში.
2014 წლის დეკემბერში, აშშ-ს შრომის დეპარტამენტის მიერ შემუშავებული სიის მიხედვით (ბავშვთა შრომით ან იძულებითი შრომით  წარმოებული საქონლის ჩამონათვალი) ჩამოთვლილია ცხრა საქონელი, რომელთაგან ექვსი წარმოებულია მშრომელ ბავშვთა მიერ პაკისტანში. ეს მოიცავს აგურის, ხალიჩის, მინის სამაჯურების, ტყავისა და ქირურგიული ინსტრუმენტების დამზადებას, აგრეთვე ნახშირის მოპოვებას.
ბავშვთა შრომის შემცირების მცდელობები
ბავშვთა შრომის საწინააღმდეგო არასამთავრობო ორგანიზაციები ცნობიერების ამაღლებას ცდილობენ პაკისტანში ბავშვების ექსპლოატაციის შესახებ. რამდენიმე ორგანიზაცია მუშაობს პაკისტანში ბავშვთა შრომის შესამცირებლად.
ბავშვთა შრომის შედეგად სიკვდილის შემთხვევები
რვა წლის, შიდა საქმიანობაში მშრომელი, ზორა შაჰი მოკლეს ჰასან სიდიკიუმ და მისმა მეუღლემ უმ ე კულსუმმა იმის გამო, რომ ბავშვმა შეცდომით გაათავისუფლა წყვილის ორი თუთიყუში გალიიდან 2020 წლის ივნისში რავალპინდში, პაკისტანი. წყვილი დააკავეს და ბრალი იმავე დღეს წაუყენეს.
სქოლიო
კატეგორია:ბავშვთა უფლებები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:პაკისტანი კატეგორია:ბავშვთა უფლებები
ზუბი
ზუბი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტიტირიბი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ერეკლე გურჩიანი
ერეკლე გურჩიანი (დ. 7 აპრილი, 1966, სოფ. ეცერი, მესტიის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. საქართველოს სამგზის აბსოლუტური ჩემპიონი მკლავჭიდში. 1997 წელს საქართველოს 10 საუკეთესო სპორტმენთა შორის დასახელდა წლის საუკეთესო სპორტსმენად. ევროპის რვაგზის და მსოფლიო სამგზის ჩემპიონი. 2010 წელს აირჩიეს მკლავჭიდის ფედერაციის პრეზიდენტად.
რესურსები ინტერენეტში
კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ხორვატული ხელოვნება
ხორვატული ხელოვნება — წარმოადგენს სახვით ხელოვნებას ხორვატიაში, შუა საუკუნეებიდან დღემდე. ადრეულ შუა საუკუნეებში სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში ხორვატია ხელოვნების და არქიტექტურის მნიშვნელოვან ცენტრს წარმოადგენდა. ბევრი ხორვატი ხელოვანი მოღვაწეობდა შუა საუკუნეებში, ხოლო რენესანსის პერიოდში ხორვატული კულტურა განიცდიდა მნიშნელოვან აღმასვლას.
თანამედროვე ხელოვნების ისტორია ხორვატიაში იწყება პარიზიდან პოსტიმპრესიონისტური იდეების შემოსვლით. 1920-იანებში ავანგარდულმა ჯგუფებმა ხელოვნებაში ეროვნული თემატიკა შეიტანეს, ხოლო 30-იანებში უფრო მარტივი კლასიკური ფორმები დაბრუნდა.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ იუგოსლავიის ფარგლებში სოციალურმა რეალიზმმა ვერ მოიკიდა ფეხი, სამაგიეროდ აქტუალური იყო გეომეტრიული აბსტრაქცია. 70-იანებში განვითარდა ფიგურატიული ხელოვნება, ხოლო 80-იანებში ისევ დაბრუნდა ტრადიციული ხატვის ფორმები დასახეები.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატიის კულტურა
ვილნიუსის სისხლიანი კვირა
მინი|მამაკაცი ლიეტუვის დროშით საბჭოთა ტანკის წინ ვილნიუსის სისხლიანი კვირა (იგივე იანვრის მოვლენები) — 1991 წლის 11 იანვრიდან 13 იანვრამდე საბჭოთა სპეცდანიშნულების რაზმების მიერ ლიეტუვის მთავრობის არაკანონიერად დამხობის მცდელობა. პარლამენტის შენობისა და ვილნიუსის ტელეანძის დაცვის დროს დაიღუპა 14 შეუიარაღებელი მშვიდობიანი დემონსტრანტი და დაიჭრა 702. იანვრის მოვლენების შედეგად მოხდა ლიეტუვის სახელმწიფოებრიობის საბოლოო აღდგენა.
წინარეისტორია
საბჭოთა კავშირსა და ნაცისტურ გერმანიას შორის 1939 წლის 23 აგვისტოს გაფორმებული თავდაუსხმელობის პაქტის (იგივე მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტი) მიხედვით, ლიეტუვა მოექცა საბჭოთა კავშირის გავლენის სფეროში. 1940 წლის ივნისში წითელმა არმიამ დაიკავა ლიეტუვა, თუმცა მეორე მსოფლიო ომმა ბალტიისპირეთის ქვეყნების საბჭოთა ოკუპაცია დროებით გადადო. საბოლოოდ, 1944 წლის ივლისში ლიეტუვა საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შევიდა ლიტვის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელით. 1990 წლის 11 მარტს ლიეტუვამ საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა (ის იყო პირველი, რომელმაც საბჭოთა კავშირი დატოვა). საბჭოთა იმპერია რა თქმა უნდა არ შეეგუა ამას და საპასუხო ნაბიჯების გადადგმა დაიწყო. მათ მიზანს ლიეტუვაში სიტუაციის დაძაბვა და არეულობის მოწყობა წარმოადგენდა. საბჭოეთმა ლიეტუვას ეკონომიკური ბლოკადა მოუწყო, რამაც დიდი დარტყმა მიაყენა ბალტიისპირეთის ქვეყნის ეკონომიკას. ინფლაციის მაჩვენებელმა 100%-ს გადააჭარბა. ფასები იზრდებოდა, რაც მოსახლეობის უკმაყოფილებას იწვევდა. ამავდროულად საბჭოთა კავშირი ფარულად აღვივებდა ეთნიკური დაპირისპირებას. ლიეტუვაში მცხოვრები რუსი, პოლონელი და სხვა ეროვნების წარმომადგენლები ღიად აპროტესტებდნენ ეთნიკურ დისკრიმინაციას. რუსი მოსახლეობის დაცვის საბაბით საბჭოთა კავშირმა 1991 წლის იანვარში გაგზავნა ელიტარული შეიარაშებული ძალები და სპეცდანიშნულების რაზმები. ლიეტუვის მთავრობის წარმომადგენლები ცდილობდნენ საბჭოთა კავშირის პრეზიდენტს, მიხეილ გორბაჩოვს ძალის გამოყენებაზე უარი ეთქვა, თუმცა უშედეგოდ. 8 იანვარს პრორუსულმა მოძრაობა „ერთიანობამ“ ლიეტუვის პარლამენტის წინ საპროტესტო აქცია მოაწყო და შენობის დაკავება სცადა, თუმცა მათი მცდელობა წარუმატებლად დასრულდა. „ერთიანობა“ და ლიეტუვის კომუნისტური პარტია აგრძელებდნენ პროვოკაციების მოწყობას. ლიეტუვის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ, ვიტაუტას ლანდბერგისმა ქვეყნის დამოუკიდებლობის მომხრეებს შეკრებისა და სამთავრობო შენობების დაცვისკენ მოუწოდა.
მოვლენები
12 იანვრის ღამეს საბჭოთა ჯარებმა იერიში მიიტანეს ვილნიუსის ტელეანძაზე. მშვიდობიან მოსახლეობას, რომელიც იცავდა ტელეანძის შენობას, საბჭოთა ჯარისკაცებმა ცეცხლი გაუხსნეს. უმრავლესობა ტყვიას ემსხვერპლა, ხოლო 2 კი — ტანკმა გასრისა. საბოლოოდ რუსმა სამხედროებმა დაიკავეს ტელეანძა და მაუწყებლობა შეწყვიტეს. მიუხედავად აგრესიისა ხალხი მაინც გროვდებოდა ლიეტუვის უმაღლესი საბჭოს შენობის წინ, სადაც ტანკსაწინააღმდეგო ბარიკადებს აწყობდნენ და დასახვედრად ემზადებოდნენ. საბოლოოდ საბჭოთა ჯარებმა უკან დაიხიეს.
შედეგები
თავდასხმების შედეგად ლიეტუვის მთავრობამ მსოფლიოს ქვეყნებს მოუწოდა დაეგმოთ საბჭოთა კავშირის აგრესიული და არაკანონიერი ქმედებები ლიეტუვის სუვერენული სახელმწიფოს წინააღმდეგ. მალევე მათ ღია მხარდაჭერა გამოუცხადეს ნორვეგიამ, პოლონეთმა და ისლანდიამ. საბჭოთა კავშირმა რა თქმა უნდა უარყო ბრალდებები. ქვეყნის პრეზიდენტი მიხეილ გორბაჩოვიც, თავდაცვის მინისტრი დიმიტრი იაზოვიც და შინაგან საქმეთა მინისტრი ბორის პუგოც უარყოფდნენ თითქოს მათ გასცეს ცეცხლის გახსნის ბრძანება. რუსულ მხარეს თუ დავუჯერებთ, ცეცხლი პირველებმა დემონსტრანტებმა გახსნეს.
დაძაბულობა მომდევნო თვეებშიც გაგრძელდა, თუმცა ღია შეიარაღებული დაპირისპირება არ მომხდარა. დასავლეთის ზეწოლისა და ქვეყნის შიგნით დაწყებულმა ანტი-საბჭოურმა პროცესებმა საბჭოთა კავშირი აიძულა ლიეტუვის დამორჩილებაზე ხელი აეღო.
1991 წლის 9 თებერვალს ჩატარდა რეფერენდუმი, რომელშიც ლიეტუვის სრულ და აბსოლუტურ დამოუკიდებლობას მონაწილეთა 90,47%-მა დაუჭირა მხარი.
ხშირად ვილნიუსის სისხლიან კვირას ადარებენ შავი იანვრისა და 9 აპრილის ტრაგედიებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის დაშლა კატეგორია:ლიეტუვის ისტორია კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი
Hyde Park Live
Hyde Park Live — როლინგ სტოუნზის საკონცერტო ალბომი, გამოცემული 2013 წელს. ჩაიწერა ჰაიდ პარკში (ლონდონი), 2013 წლის 6 და 13 ივლისს. ალბომი გამოიცა ციფრული სახით iTunes-ზე, 2013 წლის 22 ივლისს
Sweet Summer Sun
კონცერტის ოფიციალური საკონცერტო ვიდეო, Sweet Summer Sun – Hyde Park Live გამოვიდა 2013 წლის 11 ნოემბერს DVD და Blu-ray ფორმატებში. იგი აგრეთვე გამოიცა CD/გრამფირფიტის ფორმატებში.
პერსონალი
როლინგ სტოუნზი დამატებითი პერსონალი
სქოლიო
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:როლინგ სტოუნზის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2013 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2013 წლის ვიდეო ალბომები
მუსაბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მუსაბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მაგვაის რეგიონი
მაგვაის რეგიონი (မကွေးတိုင်းဒေသကြီ) — მიანმარის ცენტრალურ ნაწილში მდებარე რეგიონი. მიანმარის შვიდი რეგიონიდან მაგვაი სიდიდით მეორეა, რომლის ფართობიც 44 820 კვადრატულ კილომეტრს შეადგენს. პა დელ-ის კაშხალი (ပ ဒဲ ဆည်) ერთ – ერთი კაშხალია აუნგლანის დასახლებაში, მაგვაის რეგიონში. მაგვეის განყოფილების დედაქალაქი და სიდიდით მეორე ქალაქი არის მაგვეი. ყველაზე დიდი ქალაქია პაკოკკუ.
გეოგრაფია
მინი|მარცხნივ მაივაის რეგიონი მდებარეობს დაახლოებით ჩრდილოეთის განედის 18 ° 50 '- 22 ° 47' და აღმოსავლეთ გრძედის 93 ° 47 '-დან 95 ° 55' შორის. მას ესაზღვრება საგაინგის რეგიონი ჩრდილოეთით, მანდალაის რეგიონში აღმოსავლეთით, ბაგოს რეგიონი სამხრეთით, და რახინესა და ჩინის შტატები დასავლეთით.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მაგვაის რეგიონის რაიონებია: მაგვე, მინბუ, თაიეტი, პაკოკუ და განგავი. აქ არის 25 თვითმმართველი დასახლება და 1,696 სოფელი. მისი დედაქალაქია მაგვე (2019 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობაა: 84,754) და უდიდესი ქალაქი პაკოკკუ (2019 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობაა: 107,557).
დემოგრაფია
მაგვეის რეგიონის მოსახლეობა 3 912 711 ადამიანია 2014 წლის მონაცემებით. მოსახლეობიდან 95% -ზე მეტი ადამიანი ბამარია, ხოლო ეთნიკურ უმცირესობებს შორისაა: ჩინი, რახინი, კარენი, შანი და პატარა ანგლო-ბირმული მოსახლეობა. კოლონიის დროს, ბირმას ამ ნაწილში დიდი ანგლო-ბირმული მოსახლეობა იყო, რომლებიც დასავლეთის ნავთობის მუშებისა და მათი ბირმული პარტნიორებისგან წარმოიშვნენ.
რელიგია
მოსახლეობის დაახლოებით 99% ბუდისტია.
ტრანსპორტი
მდინარე ირრავადი მთავარი სატრანსპორტო სისტემაა მაგვეის რეგიონში, როგორც საქონლის გადასაზიდად, ასევე მოსახლეობის მომსახურებისთვალსაზრისით. რეგიონის მთავარი ქალაქების უმეტესობა არის ირავადის შენაკადებზე; მათ შორის არიან მაგვაი, პაკოკუ, მინბუ, იენანგიაუნგი, ჩაუკი, ალანმიო და თაიეტმიო. პაკოკკუს სამდინარო პორტი მაგვეის რეგიონის მთავარი პორტია და მესამე მნიშვნელოვანი სამდინარო პორტია მიანმარში იანგონის პორტისა და მანდალაის პორტის შემდეგ. მარცხნივ|მინი| იენანგიაუნგში ნავთობის ჭაბურღილები მე –20 საუკუნის დასაწყისში.|246x246პქ იმ რაიონებისთვის, სადაც მდინარე არ გაედინება ტრანსპორტის ძირითადი ფორმა არის საავტომობილო გზა. საგზაო სისტემა ნაკლებად არის განვითარებული მდინარის დასავლეთ მხარეს. ქალაქები დაკავშირებულია ორსტრიქონიანი გზების საშუალებით. ქალაქების უმეტესობას რეგულარულად გადაჰყავს მგზავრები რანგუნში (იანგონი) და მანდალაიში. პაკკკუს ხიდი ინდოეთი – მიანმარი – ტაილანდის სამმხრივი მაგისტრალის ნაწილია და ის მიანმარში ყველაზე გრძელ ხიდს წარმოქმნის.
ეკონომიკა
ძირითადი პროდუქტი მაგვაის რეგიონში ნავთობია. რეგიონი აწარმოებს ბირმის ნავთობისა და ბუნებრივი გაზის უდიდეს ნაწილს. მაგვაი რეგიონის ნავთობის საბადოები მდებარეობს მანში, იენანგიანუში, ჩაუკში, ქიაუკ-ხვეტში, ლეტპანდოსა და აიადავში.
2002 წლის მაისში რუსეთი დათანხმდა დახმარებოდა მიანმარს 10 მეგავატიანი ბირთვული რეაქტორისა და რეგიონში ორი ლაბორატორიის მშენებლობაში. სხვა ინდუსტრიებში შედის ცემენტი, ბამბა და თამბაქო, რკინა და ბრინჯაო. მაგვეი რეგიონი აწარმოებს დიდი რაოდენობით საკვებ ზეთსა და ნავთობპროდუქტებს, შესაბამისად, მოიპოვა რეპუტაცია როგორც ,,მიანმარის ზეთის ქვაბი".
Განათლება
2002 წლის მონაცემებით, მაგვეის რეგიონში 3859 სკოლაა, აქედან მხოლოდ 70 არის საშუალო სკოლა. დაწყებითი კლასების მოსწავლეების მხოლოდ 10% აბარებს საშუალო სკოლაში. რეგიონის 12 კოლეჯისა და უნივერსიტეტის უმეტესობა მდებარეობს მაგვეიში, პაკოკკუსა და იენანგიანგში.
ჯანდაცვა
მიანმარში ჯანდაცვის ზოგადი მდგომარეობა ცუდია. მიუხედავად იმისა, რომ ჯანდაცვა ნომინალურად უფასოა, სინამდვილეში, პაციენტებს სამედიცინო და მკურნალობის საფასურის გადახდა უწევთ, თუნდაც საზოგადოებრივ კლინიკებსა და საავადმყოფოებში. სახელმწიფო საავადმყოფოებს არ გააჩნიათ ძირითადი საშუალებები და აღჭურვილობა.. ჯანგონისა და მანდალაის გარეთ ჯანდაცვის ინფრასტრუქტურა ძალიან ცუდია. 2003 წლის მონაცემებით, მაგვეის რეგიონში საავადმყოფოს საწოლების რაოდენობა ძალიან მცირე იყო.
სქოლიო
კატეგორია:მიანმარის რეგიონები
კალმასობა
220px|მინიატიურა|იოანე ბატონიშვილი „კალმასობა“ (ლათ. — „quaerere“. ქართ. — „საძებნელად წასვლა“, ანუ „ძიება“) — XVIII საუკუნის ქართული ენციკლოპედიური ხასიათის თხზულება. იგი ასახავს მაშინდელი ცოდნის თითქმის ყველა დარგს. მისი ავტორია იოანე ბატონიშვილი. შედგენილია პეტერბურგში 1813—1828 წ.წ. თხზულება იწერებოდა 15 წლის განმავლობაში. არსებითად, თხზულება არის ძველი ქართული მწერლობის ბოლო ნაწარმოები და ახალი ქართული მწერლობის პირველი მხატვრული ძეგლი (ალ. ბარამიძე).
თხზულების შინაარსი
„კალმასობა“ ანუ, როგორც თვით ავტორი უწოდებს, „ხუმარსწავლა“, ორიგინალური ჟანრის ნაწარმოებია. მეცნიერული მსჯელობანი მკითხველისათვის მოსაწყენი და ძნელად ასათვისებელი რომ არ ყოფილიყო, ავტორმა თხრობის თავშესაქცევი მანერა აირჩია. არქაული მწიგნობრული ენით გამართულ მეცნიერულ ნაწილს მსუბუქი და ხატოვანი, ზომიერად მოხმობილი დიალექტიზმებით გაცხოველებული, დიალოგებით უხვად გაჯერებული თხრობითი ნაწილი ენაცვლება. სიუჟეტურ ღერძს ჰქმნის ორი მთავარი პერსონაჟი — იონა ხელაშვილი და მისი მხლებელი გლეხი ზურაბა ღამბარაშვილი. მათი ფათერაკებით აღსავსე მოგზაურობის ფონზე გაშლილია მეცნიერული მსჯელობანი; წარმოჩენილია საქართველოს იმდროინდელი ვითარება, დაუზოგავად არის მხილებული საზოგადოების მაღალი ფენების ზნეობრივი დაკნინება, სახელმწიფო მოხელეების ანგარება და უმეცრება, სამღვდელოების ფარისევლობა. ღრმა პატრიოტული და ჰუმანისტური ტენდეციით გამსჭვალულ თხზულებაში ქვეყნის დამღუპველ გარემოებად მიჩნეულია საყოველთაო უმეცრება, რაც ნიადაგს უქმნის ყოველგვარი ჯურის ბოროტებას.
თხზულება საკმაო სისრულით ასახავს საქართველოში მეცნიერული ცოდნის დონეს XVIII—XIX სუკუნეების მიჯნაზე. აქ წარმოდგენილია ცნობები საბუნებისმეტყველო და ჰუმანირატულ მეცნიერებათა თითქმის ყველა დარგიდან. ზოგ შემთხვევაში მასალა თარგმნილია რუსული და უცხოური წყაროებიდან, უმეტესად კი ავტორი თავის დაკვირვებებს გვთავაზობს. განსაკუთრებით ფასეულია ცნობები საქართველოს ისტორიის, ქართული ენისა და ლიტერატურის საკითხებზე. მათ შორის, აღსანიშნავია, „მცირე უწყება ქართველთა მწერალთათვის“, რომელიც წარმოადგენს X—XVIII საუკუნეების ქართველ მწერალთა თავისებურ ლექსიკონს.
იოანე ბატონიშვილი თხზულებაში ეხება, ასევე, ჰერალდიკის საკითხებს. კერძოდ, განმარტებულია, თუ რა არის გერბი. მოცემულია გერბის ფუნქცია. ჩამოთვლილია გერბის მთავარი ელემენტები. აქვე, გამოთქმულია ავტორის მოსაზრება საქართველოში საგვარეულო გერბების ფართოდ დანერგვის საჭიროებაზე. გერბის ელემენტებს იოანე ბატონიშვილი აღნიშნავს სიტყვებით: „ნიშანი“, „მაგალითი“. ერთმანეთისაგან განასხვავებს დიდებულისა და მონასტრის წინამძღვრის გერბებს. დიდებულის გერბს, იოანე ბატონიშვილის აზრით, აქვს შემდეგი „ნიშნები“ ანუ „მაგალითები“: გვირგვინი, პორფირი, სახე (გამოსახულება); მონასტრის წინამძღვრისას კი — მიტრა, მანტია და ეკლესიის სახე (გამოსახულება).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული რომანები კატეგორია:პიკარესკული რომანები
ფადარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ფადარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
შკივი
thumb|250 px|right შკივი (schijf) — ბორბალი, ღვედური, საბაგირო, ფრიქციული გადაცემების დეტალი. შკივი წარმოადგენს ფართოფერსოიან თვალს, რომელსაც ირგვლივ შემოწვდება უსასრულო ღვედი ან ბაგირი. ბრუნვითი მომენტის გადასაცემად შკივი ლილვთან შეერთებულია სოგმანით, შლიცებით და სხვა. უქმად მბრუნავი შკივი თავისუფლადაა ჩამოცმული ლილვზე. იგი მრავალგვარია.
მცირე დიამეტრის შკივი მონოლითურია. საშუალო და დიდი დიამეტრის შკივებს აქვს ერთმანეთთან დისკოთი ან მანით დაკავშირებული მორგვი და ფერსო. არსებობს ნაწილებისგან შედგენილი შკივიც. ბრტყელი ღვედის დაცენტრებისათვის შკივს აქვს ოდნავ ჩაზნექილი ზედაპირი. ღვედის გადმოვარდნისგან დასაცავად ცილინდრულ შკივს ზოგჯერ აქვს რებორდი, ხოლო სოლური ან მრგვალი ღვედისათვის — სათანადო პროფილის ზედაპირი. კბილა ღვედური გადაცემის შკივს აქვს ღერძული მიმართულებით განლაგებული კბილები და რებორდები. საფეხუროვან შკივზე ღვედი ერთი საფეხურიდან მეორეზე გადაჰყავთ, რის შედეგადაც ღებულობენ სხვადასხვა გადაცემის ფარდობას. შკივი შეიძლება დამზადდეს სხვადასხვა მასალისაგან: თუჯისგან, ფოლადისგან, მსუბუქი შენადნობებისგან, პლასტმასისგან, ზოგჯერ კი — მერქნისგანაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:მანქანებისა და მექანიზმების ნაწილები
აიდაჰოს შტატის ოლქები
აიდაჰოს შტატი მოიცავს 44 ოლქს. 2010 წლის მონაცემებით შტატის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 567 582 ადამიანს, რის გამოც ოლქის მოსახლეობის საშუალო რაოდენობა შეადგენს 35 627 ადამიანს. აიდაჰოს შტატის ფართობი შეადგენს 216 632 კმ²-ს, რის შედეგადაც ოლქის საშუალო ფართობი გამოდის 4923 კმ², და მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვე — 7,2 ად./კმ². ყველაზე უფრო მეტად დასახლებული ოლქია ადა, რომელშიც მდებარეობს დედაქალაქი ბოისე. ამავე ოლქშია მოსახლეობის სიმჭიდროვის ყველაზე უფრო მაღალი გადანაწილება. ყველაზე უფრო ნაკლებად დასახლებული ოლქია კლარკი, ამავე ოლქშივე შეიმჩნევა მოსახლეობის სიმჭიდროვის ყველაზე უფრო დაბალი გადანაწილება შტატის სხვა ოლქებს შორის. ფართობის მიხედვით ყველაზე უფრო დიდი ოლქია აიდაჰო, ყველაზე უფრო პატარა — პაიეტი.
ისტორია
thumb|left|190px|აიდაჰოს შტატი გარშემორტყმული მეზობელი ტერიტორიებით და შტატებით გამოსახული იმ მომენტში არსებული ოლქებით (1867 წელი) 1890 წელს აშშ-ის შტატად გახდომამდე, აიდაჰომ განიცადა რამდენიმე ტერიტორიული და ადმინისტრაციული გარდაქმნა. თანამედროვე შტატის ტერიტორია 1853 წლამდე შედიოდა ორეგონის ინკორპორირებული ტერიტორიის შემადგენლობაში; 1853 წლიდან აიდაჰოს მიწები გაიყვეს ორეგონის და ვაშინგტონის ტერიტორიებმა. 1859 წელ ორეგონისთვის შტატის სტატუსის მინიჭების შემდეგ აიდაჰოს მთელი ტერიტორია გადავიდა ვაშინგტონის ტერიტორიის მმართველობის ქვეშ. აიდაჰოს დიდი ნაწილი იყო დაუსახლებელი უეცრად წარმოქმნილ ოქროს ციებ-ცხელებამდე, რომელიც დაიწყო დღევანდელ ოლქ შოშონის ქალაქ პირსის სიახლოვეს აღმოჩენილ ოქროს საბადოებზე. ოქროს მოპოვების სურვილმა მოიზიდა ათასობით მისი მაძიებელი, რამაც თავის მხრივ 1863 წელს გამოიწვია აიდაჰოს ტერიტორიის შექმნა. აიდაჰოს პირველი ოლქი გახდა იმავე წლის 31 დეკემბერს შექმნილი ოვაიჰი. მიუხედავად იმისა, რომ ვაშინგტონის ტერიტორიას გამოეყო და აიდაჰოს ტერიტორიას გადაეცა ნეზ-პერსის და შოშონის ოლქების ტერიტორიები, რომლებიც შეიქმნა შესაბამისად 1855 და 1861 წლებში, ისინი არ შექმნილან ოლქების სახით. მომდევნო 1864 წელს პირველი ლეგისლატურის გადაწყვეტილებით აიდაჰოს ტერიტორიები შეიქმნა ონაიდას, ბოისეს, აიდაჰოს, ადას, ალტურასის ოლქები და ჩამოყალიბდა ნეზ-პერსის და შოშონის ოლქები. ამ ოლქების საზღვრები, ახალი ოლქების შექმნასთან ერთად არაერთხელ გადაისინჯა. ახალ ოლქებად დაყოფის შედეგად, ალტურასის ოლქი გაუქმდა 1895 წელს.
აიდაჰოსადმი შტატის სტატუსის მინიჭების შემდეგ პირველი შექმნილი ოლქი 1893 წელს გახდა ფრიმონტი. ყველაზე ბოლოს ოლქები შეიქმნა 1919 წელს — კლარკი, ჯერომი და კარიბუ.
დამატებითი ცნობები
thumb|120px|ვაშინგტონის ოლქში გაცემული საავტომობილო ნომერი ინფორმაციის გადამუშავების ფედერალური სტანდარტების (FIPS) მიხედვით, თითოეულ ოლქს აქვს ხუთნიშნა კოდი. ის შედგება შტატის კოდისგან (აიდაჰოსთვის 16) და ოლქის სამნიშნიანი კოდისგან. ინფორმაცია კოდიდან ცხრილში მიგვანიშნებს თითოეული ოლქის მოსახლეობის აღწერის შედეგების გვერდზე. შტატის თითოეულ ოლქს აქვს საკუთარი თავსართი საავტომობილო სანომრე ნიშანზე, რომელიც შედგება ოლქის ინგლისურენოვანი დასახელების პირველი ასოსაგან და ოლქის რიგითი ნომრისაგან, რომელიც შეესაბამება თითოეული ასოსათვის ოლქის სახელწოდების ალფავიტურ მდგომარეობას იმ შემთხვევისათვის, თუ ერთ ასოზე იწყება ოლქის რამდენიმე დასახელება. მაგალითად, ტეტონის (Teton) და ტუინ-ფოლსის (Twin-Falls) ოლქებში თავსართები შესაბამისად არის 1T და 2T, ხოლო ელმორის (Elmore) ოლქისთვის, ანუ ერთადერთისათვის, რომელიც „E“-ზე იწყება, თავსართია — E.
აბდულა აჰმად ბადავი
აბდულა აჰმად ბადავი (Abdullah Ahmad Badawi; დ. 26 ნოემბერი 1939, კეპალა-ბატასი, მალაიზია) მოსახლეობაში ცნობილია როგორც პაკ ლაჰი — დამოუკიდებელი მალაიზიის მეხუთე პრემიერ-მინისტრი და ფინანსთა მინისტრი 2003 წლის 31 ოქტომბრიდან 2009 წლის 3 აპრილამდე. მმართველი პარტიის ბარისან ნასიონალი — მალაიის გაერთიანებული ეროვნული ორგანიზაციის ლიდერი 2003-2009 წლებში.
ბიოგრაფია
აბდულა აჰმად ბადავი დაიბადა რელიგიურ ისლამურ ოჯახში. 1964 წელს დაასრულა მალაიის უნივერსიტეტი. 1978 წლიდან არის პარლამენტის დეპუტატი კეპალა-ბატასის ოლქიდან. ყოფილი პრემიერ-მინისტრის მაჰათჰირ მუჰამადის დიდი ხნის პარტიული მოკავშირე. 1984 წლიდან არის მალაიის გაერთიანებული ეროვნული ორგანიზაციის თავმჯდომარის მოადგილე.
მთავრობაში მუშაობა დაიწყო 1978 წელს, როგორც ფედერალური ტერიტორიების სამინისტროს საპარლამენტო მდივანმა. 1980 წელს კი გახდა მინისტრის მოადგილე. 1981 წელს მაჰათჰირ მუჰამადი სათავეში ჩაუდგა მთავრობას. ბადავის შესთავაზა პრემიერ-მინისტრის დეპარტამენტში მინისტრის პორტფელი, ხოლო 1984 წლიდან იგი დანიშნეს განათლების მინისტრად. 1986 წლიდან ხელმძღვანელობს ქვეყნის თავდაცვის სამინისტროს, მაგრამ 1987 წლის აპრილშ ჩამოაშორეს მთავრობას, რადგან მალაიის გაერთიანებული ეროვნული ორგანიზაციის ყრილობაზე მხარს უჭერდა დაჯგუფებას, რომელიც გამოდიოდა პარტიული ხელმძღვანელობის შეცვლის წინადადებით, რაც საბოლოოდ პარტიული განხეთქილებით დასრულდა. 1991 წლიდან კვლავ მთავრობაშია, 1999 წლამდე ეკავა საგარე საქმეთა მინისტრის, ასევე განათლებისა და თავდაცვის მინისტრების თანამდებობა. შემდეგ გახდა პრემიერ-მინისტრის მოადგილე და შინაგან საქმეთა მინისტრი.
1993 წელს კვლავ შევიდა განახლებული პარტიის მალაიის გაერთიანებული ეროვნული ორგანიზაციის უზენაეს საბჭოში. 1996 წელს აირჩიეს პარტიის თავმჯდომარის მოადგილედ, ხოლო 2000 წელს გახდა მისი პირველი მოადგილე.
პრემიერ-მინისტრი
2003 წლის 31 ოქტომბრიდან აბდულა აჰმად ბადავი პრემიერ-მინისტრია. პრემიერ-მინისტრის რანგში იგი დაუბრუნდა კორუფციასთან ბრძოლას, დააპატიმრა წინა მთავრობის მრავალი ჩინოვნიკი, რამაც ყოფილი პრემიერ-მინისტრის მაჰათჰირ მოჰამადის უკმაყოფილება გამოიწვია.
იგი მხარს უჭერდა ქვეყნის ეკონომიკურ განვითარებას, პირველ რიგში სოფლის მეურნეობისა და ბიოტექნოლოგიის. ასევე ისლამური ფასეულობების შენარჩუნებას. 2004 წელს მან კოალიციასხელმძღვანელობდა და მოიგო საპარლამენტო არჩევნები, რის გამოც ოპოზიციის კრიტიკა დაიმსახურა.
2008 წელს დაშალა პარლამენტი და გამოაცხადა ვადამდელი არჩევნები, რომლის შედეგები არ იყო ხელსაყრელი მმართველი ეროვნული ფრონტისთვის. კოალიციამ დაკარგა უმრავლესობა (ხმების 2/3) პარლამენტში და კონტროლი ექვს შტატზე. ყოფილი პრემიერ-მინისტრის მაჰათირ მუჰამადის ზეწოლისა და ქვეყანაში არასახარბიელო მდგომარეობის გამო 2009 წლის გაზაფხულზე აბდულა აჰმად ბადავიმ გამოაცხადა პენსიაში გასვლა და უფლემოსილება გადააბარა თავის მოადგილეს ნაჯიბ ტუნ რაზაკს.
2005 წლიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის თავმჯდომარე იყო, ხოლო 2003 წლის ოქტომბრიდან 2006 წლის სექტემბრამდე მიუმხრობლობის ორგანიზაციის ხელმძღვანელია.
2007 წელს დაქორწინდა მეორედ (პირველი მეუღლე გარდიაცვალა 2005 წელს ონკოლოგიური დაავადებისაგან).
2007 წლიდან მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის საპატიო დოქტორია.
პოეტი
აბდულა აჰმად ბადავი წერს ლექსებს. მისი კრებული „მე ვეძებ მარადიულ მშვიდობას“ გამოცემულია მსოფლიოს 80 ენაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:მალაიზიის პრემიერ-მინისტრები
ტოლედო (ანტიოკია)
ტოლედო (Toledo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.332 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 129 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 139 კმ²-ია.
ცრულარიქსი
ლიტერატურა
კატეგორია:ფიჭვისებრნი
აკ-დოვურაკი
აკ-დოვურაკი (Ак-Довурак) — ქალაქი რუსეთში, ტუვის დასავლეთ ნაწილში. 13 580 მცხოვრები (2018). მდებარეობს ტუვის ქვაბულის დასავლეთ მხარეში, მდინარე ხემჩიკზე (ენისეის შენაკადი), რკინიგზის სადგურ აბაკანიდან 450 კმ-ში. საავტომობილო გზით უკავშირდება კიზილსა და აბაკანს. ქალაქში მდებარეობს აეროპორტი. დაარსდა 1964 წელს კომბინატ „ტუვააზბესტის“ მშენებლობასთან დაკავშირებით (მაღალხარისხოვანი ქრიზოლით-აზბესტის საბადოს ბაზაზე); კომბინატთან მუზეუმია.
სქოლიო
კატეგორია:ტუვის ქალაქები
ცინდაო
ცინდაო (青岛市) — სუპროვინციული მნიშვნელობის ქალაქი აღმოსავლეთ ჩინეთში, შანდუნის პროვინციაში. 2014 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 9,046,200 ადამიანი. ფართობი 11,067 კმ².
მდებარეობს შანდუნის ნახევარკუნძულზე, პეკინიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 555 კილომეტრში. დიდი საზღვაო ნავსადგური ყვითელი ზღვის ძიაოჯოუვანის უბეში. სატრანსპორტო კვანძი. წარმოადგენს ზღვისპირა კურორტს.
1984 წელს ქალაქი „ღია პორტად“ გამოცხადდა. არის ოკეანოგრაფიის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი, რომელიც 1924 წელს დაარსდა. საზღვაო მუზეუმი. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ყვითელი ზღვა, ჩრდილოეთით საქალაქო ოლქი იანტაი, ხოლო დასავლეთით საქალაქო ოლქი ვეიფანი. ცინდაოს ცენტრიდან 40 კილომეტრში მდებარეობს მთა ლაოშანი, რომლის სიმაღლეა ზღვის დონიდან 1 132,7 მეტრი.
დამახასიათებელია ნოტიო მუსონური კლიმატი. საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს +12,4 °C-ს. ზაფხულში დახშული ჰაერია, ხშირია წვიმა, აგვისტოს საშუალო ტემპერატურაა 25,3 °C, ზამთარში ნიშანდობლივია ძლიერი ქარები, იანვრის საშუალო ტემპერატურაა −0,9 °C. ატმოსფერული ნალექების წლიური რაოდენობაა 720 მმ.
XIX საუკუნის 90-იან წლებამდე ცინდაო პატარა დასახლება იყო. 1897 წელს გერმანიამ მიიტაცა ძიაოჯოუვანის უბე და ცინდაო პირველხარისხოვან სამხედრო-საზღვაო სიმაგრედ გადააქცია. პირველი მსოფლიო ომის დროს ალყის (1914 წლის სექტემბრიდან) შემდეგ, 1914 წლის 7 ნოემბერს ცინდაო დაიკავეს იაპონია-ინგლისის ჯარებმა. ვაშინგტონის კონფერენციის 1921-22 წლების გადაწყვეტილებით ჩინდაო ჩინეთს დაუბრუნდა.
1937-45 წლებში იაპონელ დამპყრობლების წინააღმდეგ ჩინეთის ხალხის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ომის დროს ცინდაო იაპონიამ მიიტაცა. 1945 წლის ოქტომბრიდან აშშ იყენებდა სამხედრო-საზღვაო ბაზად. ჩინეთის სახალხო-განმათავისუფლებელი არმიის მიერ ცინდაოს განთავისუფლების შემდეგ აშშ იძულებული შეიქმნა 1949 წელს დაეტოვებინა ცინდაო. ქალაქში საუბრობენ ჩინური ენის ცინდაოს დიალექტზე. 1994 წლის თებერვალში ცინდაო შეიყვანეს ჩინეთის 15 ყველაზე მთავარი ქალაქის სიაში.
ცინდაო ჩინეთის უმსხვილესი ეკონომიკური ცენტრია. ქალაქის რეგიონული ეკონომიკა ეყრდნობა სახელმწიფო მასშტაბურ საწარმოებს. კერძო საწარმოები არც თუ ისე ძლიერაა განვითარებული. ქალაქშია განთავსებული მსხვილი კომპანიების — Haier და Tsingtao Brewery-ს სათავო ოფისები. ამჟამად ცინდაო წარმოადგენს მსხვილ საწარმოო ცენტრს. ქალაქის მიღმა განლაგებულია დიდი ინსდუსტრიული ზონა, რომელიც შეიცავს ქიმიური მრეწველობის საწარმოებსა და მძიმე მანქანათმშენებლობას.
არის მინერალური რესურსების 30-ზე მეტი სახეობა. ფართოდ არის ცნობილი ცინდაოს ლუდი. არის თეატრები, ზოოლოგიური პარკი, ბოტანიკური ბაღი. ქალაქს კარგად აქვს განვითარებული სატრანსპორტო სისტემა.
2015 წლის 16 დეკემბერს გაიხსნა ცინდაოს მეტროპოლიტენი, რომელსაც 10 სადგური გააჩნია. ცინდაოს ცენტრიდან დაახლოებით 31 კილომეტრში მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტი ცინდაო ლიუტინი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ქალაქები
ჩარუაკალიანგის რაიონი
ჩარუაკალიანგის რაიონი (Distrito de Carhuacallanga) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 770 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 505 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 13.78 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაიოს პროვინციის რაიონები
იუჯინ ფამა
იუჯინ ფამა (Eugene F. Fama; დ. 14 თებერვალი 1939, ბოსტონი, მასაჩუსეტსი) — ამერიკელი ეკონომისტი. ეფექტიანი ბაზრის ჰიპოთეზის ავტორი, რომელიც გულისხმობს, რომ ყველა არსებული ინფორმაცია სწარაფად და მთლიანად გამოიხატება ფასიანი ქაღალდების ღირებულებაში. 2013 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ეკონომიკის დარგში.
დაიბადა ბოსტონის საკმაოდ ღარიბულ კვარტალში. დაამთავრა კათოლიკური სკოლა, შემდეგ კი ტაფტსის უნივერსიტეტი. თავდაპირველად მთავარ სპეციალობად ფრანგული ენა აირჩია, თუმცა, შემდეგ დაოჯახებულმა შეიცვალა აზრი და არჩევანი ეკონომიკაზე შეაჩერა. მუშაობდა მეცნიერ-თანამშრომლად ეკონომიკის პროფესორ ჰარი ერნესტთან, რომელმაც საფონდო ბაზარზე არსებული ფასების დინამიკა შეისწავლა.
1989 წლიდან არის აშშ-ის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ვულკანური მინა
მინი|270პქ|ვულკანური მინა ვულკანური მინა — მინისებრი ვულკანური ქანები; აგრეთვე პორფირიტული ქანების ძირითადი მასის მინისებრი მონაკვეთები. წარმოადგენს ლავის სწრაფი გაცივების შედეგად წარმოქმნილ ამორფულ მასას. მისი ქიმიური შედგენილობა გრანიტისას წააგავს (კვარცისა და ტუტე მინდვრის შპატის დამატებით). ასეთი გამდნარი მასალა კრისტალიზაციის გარეშე აღწევს ძალიან დაბალ ტემპერატურას, ხოლო სიბლანტე ძლიერ იზრდება. ნივთიერი შედგენილობისა და სტრუქტურული თავისებურებების შესაბამისად თითქმის მთლიანად ვულკანური მინით აგებულ ეფუზიურ ქანებს განეკუთვნება: ობსიდიანი, პეხშტაინი, პემზა, პერლიტი, ტაქილიტი, სორდავალიტი და ჰიალომელანი. გარდატეხის მაჩვენებელია 1,5. ობსიდიანი ერთგვაროვანი მინოვანი ვულკანური ქანია; პერლიტი მჟავე ვულკანური, ხოლო სორდავალიტი ბაზალტური შედგენილობის ვულკანური მინაა. ქანების ქიმიზმი სხვადასხვაგვარია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვულკანოლოგია კატეგორია:ვულკანური ქანები
ჰერაკლიდების დინასტია
300პქ|მინი|ბიზანტიის იმპერია ჰერაკლიდების დინასტიის დროს. ჰერაკლიდების დინასტია — ბიზანტიის იმპერატორების დინასტია, მეფობდნენ 610-711 წლებში. სახელი ეწოდა დინასტიის დამფუძნებლის, იმპერატორ ჰერაკლეს მიხედვით, რომელმაც 610 წელს ძალაუფლება სამხედრო გადატრიალების გზით ჩაიგდო ხელში. ჰერაკლიდების დინასტიის მმართველობის პერიოდს დაემთხვა არაბების გამოჩენა მსოფლიო ასპარეზზე. თავდაპირველი წარმატებების მიუხედავად არაბებმა კონსტანტინოპოლის აღება ვერ შეძლეს, ჰერაკლიდმა იმპერატორებმა წარმატებით შეძლეს არაბთა პირველი შემოტევის უკუგდება, თუმცა დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენლების უუნარო მმართველობამ იმპერია ოცწლიანი ანარქიის პერიოდში ჩაითრია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიზანტიის დინასტიები კატეგორია:დინასტიები
ნიკიფორიანთა დინასტია
300პქ|მინი|ბიზანტიის იმპერია ნიკიფორიანთა დინასტიის დროს. ნიკიფორიანთა დინასტია — ბიზანტიის იმპერატორთა დინასტია, რომელიც ქვეყანას 802-813 წლებში მართავდა. სახელი ეწოდა დინასტიის დამაარსებლის, ნიკიფორე I-ის მიხედვით, რომელმაც ტახტი დედოფალ ირინეს შემდეგ დაიკავა. ნიკიფორიანთა მმართველობისას იმპერია საკმაოდ დასუსტდა, თავი იჩინა ფინანსურ-ეკონომიკურმა პრობლემებმა, ქვყანას მრავალი სამხედრო კამპანიის წარმოება უხდებოდა. ბიზანტიამ დაკარგა გავლენა იტალიაშიც. ყოველივე ამის გამო დინასტიამ ძალიან მცირე ხნით იარსება და 813 წელს არსებობა შეწყვიტა.
ბეჟიტა
ბეჟიტა (БежтIа, კაპუჭი) — სოფელი რუსეთში, დაღესტნის რესპუბლიკის წუნტის რაიონში. დასახლებულია ერთ-ერთი დიდოური ტომით, ბეჟიტელებით. 2010 წლის მდგომარეობით სოფელში ცხოვრობდა 3502 ადამიანი.
ნიკიფორიანთა დინასტია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიზანტიის დინასტიები კატეგორია:დინასტიები
ტურბო (კოლუმბია)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კელნის მთავარი სადგური
300px|მინიატიურა
კელნის მთავარი სადგური (Köln Hauptbahnhof) — ქალაქ კელნის უმთავრესი სარკინიგზო ცენტრი, რომელიც ქალაქის ცენტრში, კელნის საკათედრო ტაძართან მდებარეობს. სადგურს ყოველდღიურად დაახლოებით 280 000 მგზავრი იყენებს და იგი გერმანიაში ჰამბურგის, მიუნხენის, მაინის ფრანკფურტისა და ბერლინის შემდეგ მეხუთე ყველაზე ხშირად გამოყენებად სადგურად ითვლება.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანიის რკინიგზა
ნოვომუნასიპოვო
ნოვომუნასიპოვო (Яңы Монасип) — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. სტარომუნასიპოვოს სოფსაბჭოს ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ბელაიის ნაპირზე. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 26 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ბელორეცკიდან 129 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 327 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბურზიანის რაიონის სოფლები
ვროცლავის ტრამვაი
ვროცლავის ტრამვაი—1435 მმ სიგანის ლიანდაგიანი ტრამვაის ქსელი ვროცლავში.
ისტორია
ცხენის წევის პირველი ტრამვაის ხაზი (ე.წ. „კონკა“) ვროცლავში 1877 წელს ამოქმედდა. 1903 წელს დაიწყო მოძრაობა პირველმა ელექტროტრამვაიმ. ცხენის წევის ტრამვაის ბოლო ხაზებმა 1906 წლის 30 ივლისამდე მოაღწია. I და II მსოფლიო ომებს შორის პერიოდში ვროცლავის ტრამვაის სისტემა განაგრძობდა განვითარებას. II მსოფლიო ომის დროს ვროცლავის ტრამვაის მნიშვნელოვანი ზარალი მიადგა, მრავალი ვაგონი გადააგორეს რელსებიდან და გამოყენებულ იქნა ბარიკადებად. ომის შემდგომ დაიწყო სისტემის ეტაპობრივი აღდგენა და 1948 წლისთვის უკვე ყველა ხაზი აღდგა.
მოძრავი შემადგენლობა
2020 წლის მდგომარეობით ვროცლავში ექსპლუატაციაშია შემდეგი ტრამვაის ვაგონები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ტრამვაის ქსელები ქალაქების მიხედვით
ჩაკაპამპის რაიონი
ჩაკაპამპის რაიონი (Distrito de Chacapampa) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 420 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 391 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 120.72 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაიოს პროვინციის რაიონები
ანგლო-ზულუსური ომი
ანგლო-ზულუსური ომი — 1879 წლის დაპირისპირება ზულუსის ტომებს და ინგლისს შორის, რომელიც ინგლისის გამარჯვებით, ზულუს ტომების მეთაურის ტყვედ ჩაგდებით და სახელმწიფოს ანექსიით დასრულდა.
ომის მიმდინარეობა
1870 წელს ინგლისელებს სამხრეთ აფრიკაში ხელთ ეპყრათ ვრცელი ტერიტორიები, რომლებიც დაიპყრეს წინა წლებში, მკვიდრი აფრიკული ტომების გაჟლეტისა და ბურების კუთვნილი ტერიტორიების - კაპის და ნატალის მიტაცების გზით. მაგრამ ინგლისელები ამით არ დაკმაყოფილდნენ და ვრცელი მიწების დაპყრობას მიჰყვეს ხელი. ინგლისის გაბატონებულმა კლასებმა გადაწყვიტეს არა მარტო მთელი სამხრეთი აფრიკის ბატონ-პატრონი გამხდარიყვნენ, არამედ შეექმნათ ერთი მთლიანი აფრიკული კოლონიური იმპერიაა კაიროდან კეიპტაუნამდე.
1878 წლის დეკემბერში ინგლილსელებმა კეჩვაიოს მოთხოვეს არმიის დაშლა, ინგლისის რეზიდენტის მიღება და მისიონერთა საქმიანობის დაშვება. ბელადთა საბჭომ და კეჩვაიომ ერთსულოვნად უარყვეს ინგლისელთა თავხედური მოთხოვნები. ინგლისელმა კოლონიზატორებმა კი ეს ზულუსების ქვეყანაში შეჭრის საბაბად გამოიყენეს. თანამედროვე საბრძოლო იარაღით შეჭრილ აგრესორებს იმედი ჰქონდათ, რომ მოკლე დროში დაძლევდნენ ნახევრად უიარაღო, ნახევრად პრიმიტიული იარაღით მერძოლი ზულუსი ტომების წინააღმდეგობას, მაგრამ ვარაუდი არ გამართლდა, ზულუსებმა მომხდურ მტრებს გააფთრებული წინააღმდეგობა გაუწიეს და არაერთი სერიოზული მარცხი მიაყენეს მათ. ამ ბრძოლის პროცესში ზულუსების არმიამ ისეთი მაღალი საბრძოლო თვისებები, გმირობა, თავდადება და პატრიოტული სულისკვეთება გამოავლინა, რომ თვით კოლონიზატორთა განცვიფრებაც კი გამოიწვია. ფ. ენგელსმა მაღალი შეფასება მისცა ზულუსების ბრძოლისუნარიანობას, მათ თავდადებას და პატრიოტიზმს.
შედეგი
ინგლისელმა კოლონიზატორებმა მხოლოდ ხანგრძლივი სისხლისმღვრელი ბრძოლების, ათეული ათასი პატრიოტის მოსპობით, კეჩვაიოს ტყვეთ ჩაგდებით და ტომთა შორის შუღლის გაღვიძებით მოახერხეს ზულუს ტომების წინააღმდეგობის დაძლევა და ქვეყნის ანექსია. ეს მოხდა 1887 წელს, როცა კეჩვაიოს ყოფილი სახელმწიფო ნატალის კოლონიას შეუერთეს. მათ, ამასთან ერთად თავიანთ ბატონობას დაუმორჩილეს ინდოეთის ოკეანის სანაპირო ტერიტორიები მოზამბიკამდე, რითაც ბურებს წაართვეს ოკეანეზე გასვლის შესაძლებლობა.
სვეტლანა მკრტჩიანი-ფეიქრიშვილი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{დროშა|საქართველო}} {{ოქროს მედალი |ლონდონი 1982 | მრავალჭიდი}} {{ვერცხლის მედალი |ლონდონი 1982 | I ვარჯიში}} {{ოქროს მედალი |ლონდონი 1982 | II ვარჯიში}} }} სვეტლანა მკრტჩიანი-ფეიქრიშვილი (დ. 2 მაისი, 1961, ფერღანა, უზბეკეთის სსრ, სსრ კავშირი) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი (სპორტული აკრობატიკა) და მწვრთნელი. საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი.
ბიოგრაფია
ევროპისა და მსოფლიოს ორგზის ჩემპიონი და ვიცე-ჩემპიონი (1982) ქალთა წყვილებში (ლუდმილა გლაზუნოვასთან ერთად), საბჭოთა კავშირის სამგზის ჩემპიონი (1981, 1982, 1983) და საბჭოთა კავშირის თასის სამგზის მფლობელი (1981, 1984, 1985). სხვადასხვა რესპუბლიკური, საკავშირო თუ საერთაშორისო შეჯიბრებათა პრიზიორი.
1983 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტი.
ძირითადი შედეგები
წყარო: sportsacrobatics.info.
საინტერესო ფაქტები
1984 წელს გაიმართა შეიარაღებული ძალების საკავშირო პირველობა აკრობატიკაში, სადაც ქალთა წყვილებში 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონები სვეტლანა მკრტჩიანი და ლუდმილა ლოგუნოვა შეჯიბრების პირველი დღის შემდეგ მეხუთე ადგილზე იყვნენ, მაგრამ, გამოცდილებამ მაინც თავისი გაიტანა. შემდგომ ისინი შესანიშნავად გამოვიდნენ და პირველი ადგილიც დაიკავეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები