cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩეჩნეთის რესპუბლიკის პარლამენტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეჩნეთის რესპუბლიკის პარლამენტი
პუნტა-პენია
პუნტა-პენია (Punta Peña) — ქალაქი პანამაში, ბოკას-დელ-ტოროს პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 107 ადამიანს შეადგენდა.
გარი მერკვილაძე
გარი  ალექსანდრეს ძე მერკვილაძე (დ. 16 თებერვალი, 1923, ბათუმი — გ. 2 აპრილი, 1971) — ავიაციის გენერალ-მაიორი (1966), საბჭოთა კავშირის გმირი (1945).
დაიბადა 1923 წლის 17 თებერვალს ქ. ბათუმში. გატაცებული იყო ცურვითა და წყალბურთით. საშ.სკოლის ცხრა კლასის დამთავრების შემდეგ შევიდა თბილისის საავიაციო სასწავლებელში. 1943 წლიდან სერჟანტის წოდებით, როგორც მფრინავ-გამანადგურებელი, იბრძვის მეორე მსოფლიო ომში. განახორციელა 386 საბრძოლო გაფრენა. პირადად ჩამოაგდო მტრის 13 თვითმფრინავი. 1945 წლის მარტში მოახერხა ჩამოეგდო გერმანელთა რეაქტიული თვითმფრინავი Me-262. ამ განსაკუთრებული და უიშვიათესი წარმატებისათვის დაჯილდოვდა წითელი დროშის ორდენით. 1945 წლის 27 ივნისს სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება, გადაეცა ლენინის ორდენი და ოქროს ვარსკვლავის მედალი.
1952 წელს დაამთავრა უმაღლესი სამხედრო-საჰაერო აკადემია და აგრძელებდა რა სამსახურს სსრკ სამხედრო-საჰაერო ძალებში, მეთაურობდა საავიაციო-გამანადგურებელ პოლკს. დაფრინავდა რეაქტიული აპარატებითაც. მიაღწია გენერალ-მაიორის წოდებას. დაჯილდოებულია სხვადასხვა ხარისხის რიგი ორდენებითა და მედლებით. გარი მერკვილაძე გარდაიცვალა 1971 წლის 2 აპრილს. დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს სასაფლაოზე. ბათუმში არის მისი სახელობის ქუჩა, მისი სახელი დაერქვა საქართველოს სანაოსნოს ტანკერს, ბათუმში ტარდება მისი სახელობის ტურნირი წყალბურთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები გ კატეგორია:ქართველი მფრინავები კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
ოპოლე
ოპოლე (პოლ. Opole; Oppeln) — ქალაქი სამხრეთ პოლონეთში, მდინარე ოდრაზე; ოპოლეს სავოევოდოს ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქის ფართობი შეადგენს 96,55 კმ2-ს. 2017 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობს 127 792 ადამიანი. ქალაქში მოქმედებს ოპოლეს ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი.
ისტორია
დაარსდა X საუკუნეში. ქალაქის სტატუსი მიენიჭა 1217 წელს. ამ დროს ქალაქის ცენტრი გადაიტანეს ოდრის მარჯვენა ნაპირზე, ხოლო ძველი სიმაგრის ადგილზე ააგეს მთავრის ციხე-დარბაზი. ამავე დროს აშენდა ქვის მრავალი შენობა და ქალაქს შემოერტყა გალავანი. 1532-1740 წლებში დროგამოშვებით ემორჩილებოდა ჰაბსბურგთა მონარქიას. 1740 წლიდან სილეზიის ომების შედეგად მოექცია პრუსიის სამეფოს შემადგენლობაში.
დამეგობრებული ქალაქები
ოპოლე დამეგობრებულია შემდეგ ქალაქებთან:
რიუ-ბონი
რიუ-ბონი (Rio Bom) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 680 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აპუკარანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 334 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.75 კმ²-ზე. ფართობი 177 836 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მარია ანტონია სიცილიელი
მარია ანტონია სიცილიელი (Maria Antonia di Due Sicilie; დ. 19 დეკემბერი, 1814, პალერმო, ორი სიცილიის სამეფო — გ. 7 ნოემბერი, 1898, გმუნდენი, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია) — ბურბონთა დინასტიის სიცილიური შტოს წარმომადგენელი. ორის სიცილიის მეფე ფრანჩესკო I-ისა და დედოფალ მარია ისაბელ ესპანელის ქალიშვილი. ტოსკანის უკანასკნელი დიდი ჰერცოგინია 1833-1859 წლებში როგორც დიდ ჰერცოგ ლეოპოლდო II-ის მეორე მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარია ანტონია დაიბადა 1814 წლის 19 დეკემბერს პალერმოში. იგი იყო ორი სიცილიის მეფე ფრანჩესკო I-ისა და მისი მეორე მეუღლის, დედოფალ მარია ისაბელ ესპანელის შუათანა ქალიშვილი. მისი მრავალი და-ძმიდან აღსანიშნავია ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ II, ესპანეთის დედოფალი მარია კრისტინა სიცილიელი და ასევე ბრაზილიის იმპერატრიცა ტერეზა კრისტინა სიცილიელი.
მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია იყვნენ ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ I და დედოფალი მარია კაროლინა ავსტრიელი, ხოლო დედის მხრიდან ესპანეთის მეფე კარლ IV და დედოფალი მარია ლუიზა პარმელი. მას სახელი ბებიამისის, დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის დის, საფრანგეთის დედოფალ მარი ანტუანეტის (მარია ანტონია ამის იტალიური ვერსიაა) პატივსაცემად დაარქვეს.
მარია ანტონია ბავშვობიდანვე ძალიან ახლოს იყო თავის ძმასთან, მომავალ მეფე ფერდინანდ II-თან.
1833 წლის 7 ივნისს, 18 წლის მარია ანტონია ცოლად შერთეს ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ლეოპოლდო II-ს, რომელიც თავის ახალ მეუღლეზე 17 წლით უფროსი იყო. აღსანიშნავია, რომ ჰერცოგისათვის ეს რიგით მეორე ქორწინება იყო, რადგან მისი პირველი მეუღლე, პრინცესა მარია ანა საქსონიელი 1832 წელს გარდაიცვალა.
1859 წლის აპრილში, ანტიავსტრიული ფრანგულ-პიემონტური ომის დაწყებამდე, დიდმა ჰერცოგმა ლეოპოლდო II-მ ოფიციალურად გამოაცხადა ნეიტრალიტეტი და მთავრობა დაშალა. ხალხს მისი ეს ნაბიჯი არ მოეწონა, რასაც მათი მხრიდან ლეოპოლდოს შეურაცხყოფა მოჰყვა. 27 აპრილს, დღის მეორე ნახევარში, პიტის სამეფო სასახლეს აბობოქრებული ხალხის ბრბომ შემოარტყა ალყა, რითაც დაიწყო ფლორენციის აჯანყება. მარია ანტონია და ლეოპოლდო საიდუმლო გვირაბებით გაიპარნენ და ბოლონიაში გაიქცნენ, სადაც ამავეწლის 21 ივლისს ლეოპოლდო თავისი ვაჟის, ფერდინანდო IV-ის სასარგებლოდ გადადგა ტახტიდან.
1860 წელს, იტალიის გაერთიანების პირობებში დაემხო ფერდინანდო IV-ის მმართველობაც, რის შემდეგაც ტოსკანა იტალიის შემადგენლობაში შევიდა. ამის გამო მარია ანტონია და მისი ოჯახი იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო, რა დროსაც მათ თავი ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-სა და დედოფალ ელისაბედ ბავარიელს შეაფარეს. აღსანიშნავია, რომ მარია ანტონიას ძმას, ფერდინანდს ცოლად ჰყავდა დედოფალ ელისაბედ ბავარიელის და, რის გამოც მარია ანტონია მარტივად შეიფარეს ავსტრიაში.
1870 წელს ლეოპოლდო გარდაიცვალა, რის გამოც დაქვრივებულმა მარია ანტონიამ დატოვა ვენა და გმუნდენში გადასახლდა, სადაც გაატარა მთელი დარჩენილი ცხოვრება და გარდაიცვალა 1898 წლის 7 ნოემბერს, 83 წლის ასაკში.
წინაპრები
მარია ანტონია სიცილიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1814 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1898 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ტოსკანის კონსორტები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
საარა კუუგონგელვა
საარა კუუგონგელვა (Saara Kuugongelwa დ. 12 ოქტომბერი 1967, ოვამბოლენდი, სამხრეთ-დასავლეთი აფრიკა) — ნამიბიელი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ქვეყნისპრემიერ-მინისტრი 2015 წლის 21 მარტიდან.
ბიოგრაფია
საარა კუუგონგელვა დაიბადა 1967 წლის 12 ოქტომბერს სამხრეთ-დასავლეთ აფრიკაში (თანამედროვე ნამიბია), ომუსატის რეგიონის ოტამანზის საარჩევნო ოლქში. 1980 წლიდან იგი ცხოვრობდა და სწავლობდა სიერა-ლეონეში, სადაც გახდა პარტია SWAPO-ს წევრი. 1987 წელს გადავიდა ფილადელფიაში (აშშ), სადაც უივერსიტეტში მიღო ფინანსურ-ეკონომიკური განათლება.
1994 წელს საარა დაბრუნდა სამშობლოში, დამოუკიდებელ ნამიბიაში. პირველმა პრეზიდენტმა სემ ნუიომამ მიიწვია მტავრობაში, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ჰაგე გეინგობი. 1995 წლიდან 10 წლის განმავლობაში იგი ხელმძღვანელობდა ნამიბიის დაგეგმარების სამინისტროს. 2005 წლის გაზაფხულიდან იგი 10 წლის განმავლობაში ფინანსტა მინისტრი იყო.
2014 წლის ბოლოს პრემიერ-მინისტრი ჰაგე გეინგობი აირჩიეს პრეზიდენტად. მან შესთავაზა საარას სათავეში ჩასდგომოდა ახალ მთავრობას. მცირე ხნის შემდეგ იგი დასთანხმდა პრეზიდენტის წინადადებას და 2015 წლის მარტში დაამტკიცა ქვეყნის პარლამენტმა. 21 მარტიდან სათავეში ჩაუდგა მთავრობას. იგი გახდა პირველი ქალი პრემიერ-მინისტრი ნამიბიის ისტორიაში.
2014 წლის 26 აგვისტოს ნამიბიის გმირების დღეს დააჯილდოვეს მეორე ხარისხის ბრწყინვალე მზის ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:ნამიბიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი კატეგორია:ქალი პრემიერ-მინისტრები
სიმონ დეჟნიოვი
სიმონ დეჟნიოვი (Семён Ива́нович Дежнёв; დ. 7 მარტი, 1605 — გ. 1673, მოსკოვი) — რუსი ზღვაოსანი. XVII საუკუნის 40-იან წლებში მიხაილ სტადუხინთან და სხვებთან ერთად მონაწილეობდა ჩრდილოეთ ციმბირის ლაშქრობებში. 1648 წელს პოპოვთან (ფედოტ ალექსეევი) ერთად იმოგზაურა კოლიმიდან ბერინგის ზღვაში, გარს შემოუარა ჩუკოტკის ნახევარკუნძულს, პირველად გაიარა და ფაქტობრივად აღმოაჩინა ბერინგის სრუტე. მომდევნო წლებში კვლავ მუშაობდა ჩრდილოეთ ციმბირში. შეადგინა მდინარე ანადირისა და მდინარე ანიუის ნაწილის რუკა, აღწერა თავისი მოგზაურობა და ანადირის მხარის ბუნება. 1664-1665 წლებში იყო მოსკოვში და მიიღო კაზაკთა ატამანის ჩინი. დეჟნიოვის სახელი ეწოდა კონცხს აზიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში და ყურეს ბერინგის ზღვის დასავლეთ სანაპიროსთან.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მოგზაურები კატეგორია:რუსი გეოგრაფები
პუნტა-რობალო
პუნტა-რობალო (Punta Robalo) — ქალაქი პანამაში, ბოკას-დელ-ტოროს პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1164 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:ბოკას-დელ-ტოროს პროვინციის დასახლებული პუნქტები
ოგრაჟდენი
ოგრაჟდენის მთისაგან სახელი ეწოდა ანტარქტიკაში, ლივინგსტონის კუნძულზე მდებარე ოგრაჟდენის უბეს.
სოჭის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი
სოჭის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი (Храм Нерукотворного Образа Христа Спасителя) — მართლმადიდებლური ეკლესია კრასნოდარის მხარეში, ქალაქ სოჭში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 2012-2014 წლებში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინოდარის ეპარქიას. ტაძრის წინამძღვარია არქიმანდრიტი ფლავიანე (ოსკოლკოვი).
ისტორია
2010 წელს სოჭიში არქეოლოგიური გათხრების დროს აღმოაჩინეს IX საუკუნის ბიზანტიური ტაძრის ნანგრევები. ითვლება, რომ აქ ჯერ კიდევ კიევის რუსეთის დაარსებამდე დაკრძალული იყვნენ ქრისტიანი მოწამეები. ქვა, რომელიც ამოიღეს ნანგრევებიდან ჩადეს ახალი ტაძრის საფუძველში 2012 წლის 29 აგვისტოს, დღეს როდესაც აღინიშნება ედესიდან კონსტანტინოპოლში მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ჩამონბრძანება. . საფუძვლის ჩაყრას ესწრებოდა სასულიერო და საერო პირები. ეკატერინოდარისა და ყუბანის მიტროპოლიტმა ისიდორემ აღავლინა ლიტურგია. ღვთისმსახურებაში მონაწილეობდა სრეტენის სტავროპიგიალური მონასტრის ქორო. ამის შემდეგ გაიმართა სამეურვეო საბჭოს სხდომა ტაძრის მშენებლობასთან დაკავშირებით, რომელშიც ასევე სასულიერო და საერო პირები მონაწილეობდნენ.
2013 წლის დეკემბერში დასრულების ნაცვლად ტაძრის მშენებლობა დაასრულეს 2014 წლის აღდგომამდე რამდენიმე დღით ადრე. დღესასწაულს დაესწრო 300-400 მორწმუნე.
2014 წლის 2 თებერვალს ეკატერინოდარისა და ყუბანის მიტროპოლიტმა ისიდორემ აკურთხა ტაძარი მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელზე. სამი დღის შემდეგ პატრიარქმ კირილემ აღავლინა ლოცვა სოჭიში გამართული ზამთრის ოლიმპიადის სპორტსმენების მონაწილეობით. ზამთრის პარალიმპიური თამაშებისათვის ლოცვა აღავლინეს 6 მარტს.
ხოსეფინა ფერნანდა ესპანელი
ხოსეფინა ფერნანდა ესპანელი (Josefina Fernanda de España; დ. 25 მაისი, 1827 — გ. 10 ივნისი, 1910) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის ნაბოლარა ვაჟის, კადისის ჰერცოგ ფრანსისკო დე პაულასა და ლუიზა კარლოტა ნეაპოლელის შუათანა ქალიშვილი. ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ის მული და ესპანეთის მეფე ალფონსო XII-ის მამიდა.
ბიოგრაფია
ხოსეფინა ფერნანდა დაიბადა 1827 წლის 25 მაისს მადრიდში. იგი იყო ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის ნაბოლარა ვაჟის, კადისის ჰერცოგ ფრანსისკო დე პაულასა და მისი პირველი ცოლის, ლუიზა კარლოტა ნეაპოლელის შუათანა ასული. მამის მხრიდან, მისი ბებია-პაპა ესპანეთის მეფე კარლ IV და დედოფალი მარია ლუიზა პარმელი, ხოლო დედის მხრიდან, ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფრანჩესკო I და დედოფალი მარია ისაბელ ესპანელი იყვნენ.
1848 წლის 4 ივნისს, ხოსეფინა ფერნანდა მალულად დაქორწინდა ხოსე გიუელ ი რენტეზე. სამეფო კარზე ეს ფაქტი ბურბონთა დინასტიის შეურაცხყოფად შერაცხეს და იგი თავის ქმართან ერთად ოთხი წლით გააძევეს ესპანეთიდან, რა დროსაც იგი საფრანგეთში გადასახლდა. საბოლოოდ, დედოფალმა ისაბელ II-მ იგი შეიწყალა და კვლავ სამშობლოში დაბრუნების ნებართვა მისცა.
სოჭის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი
არქიტექტურა
ტაძარი აგებულია ტეტრაკონქის სახით ნეობიზანტიურ არქიტექტურულ სტილში. ეკლესიის სიმაღლეა 43 მეტრი. ეკლესია დგას ორსართულიან ბაზისზე, რომელიც გამოიყენება კონფერენციებისა და გამოფენებისათვის.
ხოსეფინა ფერნანდა ესპანელი
ბიოგრაფია
1851 წელს იგი დაბრუნდა ესპანეთში, თუმცა სამეფო კარზე აღარ დაბრუნებულა. 1853 წელს მისი ქმარი ვალიადოლიდის დეპუტატად აირჩიეს. 1854 წლიდან ხოსეფინა ჰერცოგ დე ალესონთან ერთად აქტიურად ერთვება რევოლუციურ იდეოლოგიაში, რასაც საბოლოოდ 1854 წლის ტრიუმფალური რევოლუცია მოჰყვა. საბოლოოდ დედოფალმა ისაბელამ თავისი ხელისუფლების აღდგენა მოახერხა და ხოსეფინა თავის ქმართან ერთად ესპანეთიდან გააძევა, თუმცა ამჯერად სამუდამოდ. იგი კვლავ საფრანგეთში გაიქცა, სადაც 1910 წლის 10 ივნისს, 83 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
სოჭის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი
არქიტექტურა
კედლები მოხატულია, რომელზეც 25 მხატვარი მუშაობდა ოთხი თვის განმავლობაში ილია გლაზუნოვის ხელმძღვანელობით. მოხატულობა შესრულებულია მოდერნისა და რეალიზმის სტილში.
ხოსეფინა ფერნანდა ესპანელი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1827 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1910 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები
სოჭის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი
არქიტექტურა
ზარი, რომლის წონაც 2 ტონაა, პირველად დარეკეს 5 თებერვალს.
ელისო დადიანი
ელისო დადიანი (გ. 25 დეკემბერი, 1944) — ქართველი ხელოვნების მუშაკი.
ბიოგრაფია
XX საუკუნის 20-იან წლებში თბილისის ლამაზმანებს შორის გამოირჩეოდა ელისო დადიანი – ცნობილი რუსი მხატვრის, საველი სორინის მუზა. ელისო დადიანს თვალს ვერ წყვეტდნენ მოხიბლული უცხოელები. უნატიფესი, ღვთაებრივი, ციური – ასეთი ეპითეტებით ამკობდნენ ისინი დადიანის ქალს.
ელისოს მამა, იოსებ დადიანი პროფესიით ინჟინერი იყო, დედა – თამარ თარხნიშვილი, მეტად განათლებული, კეთილშობილი და პატივსაცემი მანდილოსანი. დადიანების ოჯახს ექვსი ასული ჰყავდა, რომელთა სილამაზესა და განსწავლულობაზე ლეგენდებს ჰყვებოდნენ. ელისო და მისი დები: ელო, ირინე, სალომე, ეკა და რუსუდანი, მაღალი საზოგადოების სალონებსა და თავყრილობებს ამშვენებდნენ. ​ბოლშევიკებისგან გაქცეულმა და საქართველოს თავშეფარებულმა საველი სორინმა, ბინა თბილისში დაიდო. ამ პერიოდს ეკუთვნის უმშვენიერეს ქალთა პორტრეტები, რომლებიც საზღვარგარეთ გადახვეწილმა მხატვარმა თან გაიყოლა, მათ შორის, 1919 წელს შექმნილი, 17 წლის ელისო დადიანის პორტრეტიც. გოგონას პორტრეტზე მუშაობა ცნობილმა ხელოვანმა თბილისში, საქართველოს დამოუკიდებლობის უკანასკნელ დღეებში დაიწყო, მაგრამ პარიზში დაასრულა, სადაც ბედისწერის წყალობით ორივე ერთდროულად აღმოჩნდა.
საველი სორინს იმდენად უყვარდა საქართველო, რომ მეუღლეს ანდერძად დაუბარა, ქართული ჩანახატები საქართველოსათვის გადაეცა. მართლაც, ელისო დადიანის პორტრეტი დღეს საქართველოს ხელოვნების მუზეუმს ამშვენებს. 1921 წლის ბოლშევიკური გადატრიალების შემდეგ დადიანები იძულებულნი გახდნენ ემიგრაციაში წასულიყვნენ. საუცხოო გარეგნობის, საფუძვლიანი განათლებისა და მუსიკალური ნიჭით დაჯილდოებული ქართველი გოგონა იმთავითვე საზოგადოების ყურადღების ცენტრში მოექცა. ელისო დადიანს ხელისა და გულის მთხოვნელები არ დაჰკლებია, მაგრამ მთავარი შეხვედრა მას წინ ელოდა. დადიანთა ოჯახის საპატივცემულოდ გამართულ ერთ-ერთ ვახშამზე ელისომ ინგლისელი დიპლომატი არნოლდ ზარბა გაიცნო, მალე დაქორწინდა და მასთან ერთად დიდ ბრიტანეთში გაემგზავრა საცხოვრებლად.
სალომეს ერთ-ერთი და, ირინე დადიანიც პარიზში გათხოვდა. მისი მეუღლე გახდა საფრანგეთის უცხოური ლეგიონის ოფიცერი დიმიტრი ამილახვარი. მათ ორი შვილი — თამარი და ოთარი შეეძინათ. ოჯახის ბედნიერებას მეორე მსოფლიო ომმა დაუსვა წერტილი. 1942 წლის 24 ოქტომბერს დიმიტრი ამილახვარი ეგვიპტეში ელ-ამაინთან გამართულ ბრძოლაში დაიღუპა. ეს თავზარდამცემი ამბავი ირინემ ლონდონში შეიტყო, სადაც ის შვილებთან ერთად დის ოჯახში ცხოვრობდა. საფრანგეთის პრეზიდენტის შარლ დე გოლის ბრძანებით, დიმიტრი ამილახვარი სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა „საპატიო ლეგიონის“ უმაღლესი ორდენით. 1944 წ. დეკემბერში უცხოური ლეგიონის ხელმძღანელობამ ირინე დადიანი მეუღლის ხსოვნის საღამოზე დაპატიჟა. შარლ დე გოლი ოფიციალურად იწვევდა დიმიტრი ამილახვრის ოჯახის წევრებს ქართველი ემიგრანტის ძეგლის გახსნის საზეიმო ცერემონიალზე. საღამოზე დასასწრებლად დები ბავშვებთან ერთად სამხედრო მანქანით გაეშურნენ. ელისო და ირინე დადიანები საფრანგეთის ეროვნული გმირის — დიმიტრი ამილახვრის ძეგლის ახლოს დაკრძალეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:გარდაცვლილი 25 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1944 კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
სუპერ 8 (ფილმი)
„სუპერ 8“ (Super 8) — 2011 წლის ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური საშინელებათა ჟანრის ფილმი, რომლის სცენარის ავტორი, თანაპროდიუსერი და რეჟისორია ჯეი ჯეი აბრამსი, ხოლო პროდიუსერი – სტივენ სპილბერგი. მთავარ როლებს ფილმში ასრულებენ ჯოელ კორტნი, ელ ფენინგი და კაილ ჩენდლერი. ისინი განასახიერებენ მოზარდებს, რომლებიც სუპერ 8-იან ფირზე იღებენ საკუთარ ფილმს, მაგრამ ამ დროს ხდებიან მატარებლის კატასტროფის მომსწრენი, რასაც ქალაქში საშინელი ამბები მოჰყვება. ფილმი გადაიღეს უირტონში (დასავლეთი ვირჯინია) და იქვე მდებარე ადგილებში.
„სუპერ 8“ გამოვიდა 2011 წლის 10 ივნისს სტანდარტულ და IMAX-ის კინოთეატრებში. კრიტიკოსებმა მას დადებითი შეფასება მისცეს, აღნიშნეს რა ნოსტალგიური ელემენტები, ვიზუალური ეფექტები, მუსიკა და მსახიობთა გუნდის, განსაკუთრებით ფენინგის და კორტნის შესრულება. თავად ფილმი შეადარეს ჟანრის კლასიკურ ნამუშევრებთან „უცხოპლანეტელი“, „დარჩი ჩემთან“ და „ლენჩები“. „სუპერ 8“ აგრეთვე კომერციულად წარმატებული იყო და 50 მილიონი აშშ დოლარის ბიუჯეტით 260 მილიონი მოიპოვა. მას მიენიჭა მრავალი ჯილდო და ნომინაცია, ტექნიკურ და სპეციალურ ეფექტებთან დაკავშირებულ კატეგორიებში, ჯაკინოს მიერ დაწერილი მუსიკისთვის და კორტნის და ფენინგის სამსახიობო შესრულებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:2011 წლის საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:Amblin Entertainment-ის ფილმები კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:Bad Robot Productions-ის ფილმები კატეგორია:ჯეი ჯეი აბრამსის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:Paramount Pictures-ის ფილმები
დაჰლაკის არქიპელაგი
დაჰლაკის არქიპელაგი (ტიგრინიული ენა — ዳህላክ, Dahlac Archipelago) — არქიპელაგი წითელი ზღვის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. აფრიკის სანაპიროდან გამოყოფილია მასაუის სრუტით. შედის ერიტრეის შემადგენლობაში. დიდი ნაწილი დაუსახლებელია. კუნძულებს გარს აკრავს მარჯნის რიფები. არის პალმის კორომები. იჭერენ ზვიგენსა და კუს. მოიპოვებენ მარგალიტსა და სადაფს. მთავარი ქალაქია ნოკრა.
დასახელების წარმოშობა
ითვლება, რომ არქიპელაგის სახელწოდება წარმოიშვა არაბული სიტყვიდან «Dah’ala», რომელიც ითარგმნება, როგორც «ჯოჯოხეთის კარები».
გეოგრაფია
thumb|right|300px|არქიპელაგის ხედი კოსმოსიდან არქიპელაგი შედგება ორი დიდი და 124 პატარა პატარა კუნძულისაგან. სიდიდით ყველაზე უფრო დიდი და ყველაზე მეტად დასახლებული კუნძულია დაჰლაკი. არქიპელაგი მდიდარია ზღვის ფაუნით და ზღვის ფრინველებით. წარმოადგენს გარკვეულ ინტერესს ტურისტებისათვის.
არქიპელაგზე კუნძულ დაჰლაკის გარდა სხვა დასახლებული კუნძულებია: დჰულადჰია (Dhuladhiya), დისეი (Dissei), დოჰული (Dohul), ერვა (Erwa), ჰარატი (Harat), ჰერმილი (Hermil), ისრატუ (Isra-Tu), ნაჰალეგი (ან ნაჰელეჯი), ნორა (Norah) და შუმა (Shumma), თუმცა ყველა მათგანი არ არის მუდმივად დასახლებული.
ისტორია
XIX საუკუნის ბოლოს კუნძულები შევიდა იტალიის კოლონია ერიტრეის შემადგენლობაში, რომელიც შეიქმნა 1890 წელს. მაშინ კუნძულებზე ციხეების მეტი არაფერი არ არსებობდა, რომლებიც იტალიის კოლონიალური ადმინისტრაციის მიერ იყო გახსნილი.
მას მერე, რაც ცივი ომის პერიოდში ეთიოპია, ხელისუფლებაში დროებითი სამხედრო-ადმინისტრაციული საბჭოს მოსვლის შემდეგ, საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის (სსრკ) მხარეს დადგა, დაჰლაკის არქიპელაგზე იმყოფებოდა სსრკ-ს სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ბაზა. 1990 წელს ეთიოპიამ დაჰლაკის არქიპელაგზე და ერიტრეის ჩრდილოეთ სანაპიროზე კონტროლი გადასცა ერიტრეის დამოუკიდებლობის მოძრაობას (ერიტრეის განთავისუფლების სახალხო ფრონტი), ხოლო 1991 წელს ეთიოპიამ დაკარგა კონტროლი ერიტრეის მთელ ტერიტორიაზე. 1993 წელს საერთაშორისო საზოგადოების მიერ ერიტრეის დამოუკიდებლობის აღიარების შემდეგ დაჰლაკის არქიპელაგი გახდა ერიტრეის ნაწილი.
არაბული წყაროები აღნიშნავენ ისრაელის სავარაუდო მოღვაწეობას დაჰლაკის და ფატმას კუნძულებზე. . ერიტრეის პრეზიდენტ ისაიას აფევერკთან მიღწეული შეთანხმებები იძლევიან შესაძლებლობებს მოხდეს დაკვირვებები ახლომდებარე სახელმწიფოებზე, ასევე განლაგდეს მოედანი ბირთვული ნარჩენების შესანახად. ეს ინფორმაცია არც დადასტურებული ყოფილა და არც უარყოფილი სხვა წყაროების მიერ.
პატარა კუნძულ ნოკრაზე იტალიელების კოლონიზაციის დროს იმყოფებოდა იტალიელების ციხე, ხოლო 1970-იანი წლების ბოლოდან 1991 წლამდე სსრკ-ის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ბაზა.
მოსახლეობა
არქიპელაგის მხოლოდ 4 კუნძულზე ცხოვრობს მუდმივი მოსახლეობა. არქიპელაგის მაცხოვრებლები ლაპარაკობენ დაჰლიკის ენაზე. ზოგიერთ კუნძულზე შეიძლება ზღვით მიღწევა ქალაქ მასაუადან.
სქოლიო
კატეგორია:არქიპელაგები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები კატეგორია:ერიტრეის კუნძულები
საკონსტიტუციო სასამართლო
მინი|[[ავსტრია|ავსტრიის საკონსტიტუციო სასამართლო]]საკონსტიტუციო სასამართლო არის უმაღლესი სასამართლო ინსტანცია, რომლის მთავარი ფუნქცია არის კანონთა კონსტიტუციურობის შემოწმება და თუ ის დარწმუნდება, რომ რომელიმე კანონი არ შეესაბამება კონსტიტუციას ძალადაკარგულად ცნობს მას, თუმცა მისი საქმიანობა მხოლოდ ამით არ შემოიფარგლება. 1919 წელს ავსტრიაში დაარსდა მსოფლიოში პირველი საკონსტიტუციო სასამართლო, როგორც დამოუკიდებელი საკონსტიტუციო კონტროლის ორგანო. ჩეხოსლოვაკიის 1920 წელის კონსტიტუციის ძალაში შესვლასთან ერთად ჩამოყალიბდა საკონსტიტუციო სასამართლო, რომელმაც საქმიანობა 1921 წელს დაიწყო. ზოგიერთ ქვეყანას ცალკე არსებული საკონსტიტუციო სასამართლო არ აქვს, მაგრამ მის ფუნქცეიებს საერთო სასამართლოები ითავსებენ. მაგალითად ამერიკის შეერთებული შტატების უზენაესმა სასამართლომ საქმეში (Marbury v Madison) მსოფლიოში პირველად ცნო არაკონსტიტუციურად კანონი და დაადგინა, რომ მას ჰქონდა სხვა კანონების არაკონსტიტუცურად ცნობის უფლება. საქართველოს კონსტიტუციის თანახმად საკონსტიტუციო კონტროლის სასამართლო ორგანოა საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლო. მისი შექმნისა და საქმიანობის წესი განისაზღვრება ორგანული კანონით.
ადელაიდა კეინი
ადელაიდა ვიქტორია კეინი (ინგლ. Adelaide Victoria Kane; დ. 9 აგვისტო, 1990, კლერმონი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი მსახიობი. სახელი გაითქვა ისეთი როლების შესრულებით, როგორებიცაა: ლოლი ოლენი სერიალ „მეზობლებში“, კორა ჰეილი „თინეიჯერ მგელში“ და მარიამ სტიუარტი სერიალში „სამეფო“.
ბავშვობა და განათლება
ადელაიდა კეინი დაიბადა 1990 წლის 9 აგვისტოს კლერმონში, დასავლეთ ავსტრალიაში. მამამისი შოტლანდიელია და გლაზგოში დაიბადა, ხოლო დედამისს შოტლანდიურ-ირლანდიურ-ფრანგული ფესვები აქვს. მას მხოლოდ ერთი უმცროსი ძმა ჰყავს, სახელად უილიამი.
2009 წლის სექტემბერში 19 წლის ადელაიდამ დატოვა მშობლიური ავსტრალია და აშშ-ში, კერძოდ კი ლოს-ანჯელესში გადასახლდა, რათა სამსახიობო კარიერას გაჰყოლოდა.
კარიერა
კეინის ტელე-ეკრანზე პირველად სამი წლის ასაკში გამოჩნდა. ამის შემდეგ, იგი ექვსი წლის ასაკში კვლავ დაამტკიცეს როლზე, რის შემდეგაც ადელაიდა გამუდმებით მონაწილეობდა საბავშვო და გასართობ გადაცემებში.
2006 წელს იგი პირველ სერიოზულ როლზე დაამტკიცეს. ამ პერიოდში იგი სერიალ „მეზობლების“ ერთ-ერთ მთავარ — ლოლი ოლენის — როლზე აიყვანეს. ამ სერიალში მას სამთვიანი კონტრაქტი გაუფორმეს, თუმცა კარგად შესრულების გამო ახალი კონტრაქტი მისცეს. ლოლის წარმატებულად შესრულებული როლისათვის ადელაიდა 2008 წელს წარადგინეს ლოგის ჯილდოზე, ყველაზე პოპულარული ახალი ქალი ვარსკვლავის ნომინაციაზე, თუმცა ჯილდო ვერ მოიგო.
2009 წელს მან ფილმ „რეინჯერებში“ შეასრულა ტანიას როლი, რასაც 2010 წელს NBC-ის სერიალ „მთის საიდუმლოებში“, ანა ჯეიმზის როლზე აიყვანეს. 2012 წელს ფილმში „თხები“ შეასრულა ობრის როლი.
უკვე 2013 წელს იგი გადაიღეს ისეთ პოპულარულ ამერიკულ სერიალში, როგორიცაა „თინეიჯერი მგელი“, სადაც მან კორა ჰეილის როლი შეასრულა. აღსანიშნავია, რომ მისი ამ სერიალში მოღვაწეობა არც ისე ხანგრძლივი აღმოჩნდა და მხოლოდ 12 ეპიზოდში ითამაშა.
2013 წელს იგი შოტლანდიისა და საფრანგეთის დედოფალ მარიამ სტიუარტის როლზე დაამტკიცეს ისტორიულ სერიალში „სამეფო“, რომლის გადაღებებიც 2017 წლამდე გაგრძელდა. ამ სერიალმა მას განსაკუთრებული პოპულარობა და აღიარება მოუტანა, რაც იმის დამსახურებაც იყო, რომ იგი სერიალის მთავარ პერსონაჟს განასახიერებდა.
2014 წელს, მარიამ სტიუარტის როლისათვის ადელაიდა ორ ჯილდოზე იქნა წარდგენილი, თუმცა ვერცერთი მოიგო. „სამეფოს“ პარალელურად იგი თამაშობდა ისეთ ფილმებსა და სერიალებში, როგორებიცაა: „ეშმაკის ხელი“ (2014), „ვისი ხაზია ეს?“ (2015) და „დრაკონები: შეჯიბრების ზღვარზე“ (2016-2018).
2019 წლიდან ადელაიდა კეინი, როგორც მოწვეული მსახიობი, მონაწილეობს CBS-ის სერიალ „ბეჭდების თამაშებში“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი მსახიობები
ბენიატ ეჩებერია
ბენიატ ეჩებერია ურკიაგა (Beñat Etxebarria Urkiaga დ. 19 თებერვალი 1987, იგორე, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, თამაშობს „ატლეტიკ ბილბაოს“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკი ფეხბურთელები კატეგორია:ბილბაოს ატლეტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკონიის ფეხბურთელები კატეგორია:რეალ ბეტისის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
ჯეკის ოლქი
ჯეკის ოლქი (Jack County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ჯეკსბორო. შეიქმნა 1856 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
აბხარცა
მინი|აფხაზური აბხარცა აბხარცა (Аԥхьарца́) — აფხაზური, ორ სიმიანი ხემიანი საკრავი.
გავრცელების არეალი
აბხარცა გავრცელებულია აფხაზეთის ტერიტორიაზე. აბხარცა ძირითადად სააკომპანემენტო საკრავია. მისი თანხლებით სრულდება სოლო ერთხმიანი, ორ და სამხმიანი სიმღერები. აბხრცის ჰანგები და სიმღერები, ამ საკრავის თანხლებით, ისტორიულ-საგმირო, ნართულ და საწესო ჟანრებს განეკუთვნებიან. აბხარცა საქართველოს ყველა კუთხეში გავრცელებულ ხემიან საკრავთაგან გამოირჩევა კორპუსის კონფიგურაციით (ვიწრო, ნავისებური ფორმა), დამზადების წესში დაცული პრინციპით (მთლიანი ხისგან არის გამოთლილი), საკრავის თავის ფორმით (მომგრვალებული ნავის ფორმის) და სიმების რაოდენობით (ორი სიმი). აბხარცა XX საუკუნის 60-იანი წლების მიწურულამდე გავრცელებული იყო ძირითადად, გუდაუთის რაიონის აფხაზებში. ოჩამჩირის რაიონში მკვლევარი შეხვდა მხოლოდ ორ შემსრულებელს, ხოლო გალის რაიონში ხემიანის არსებობა საერთოდ ვერ დაადასტურა.
საკრავის აღწერა
დ. არაყიშვილს თავის ნაშრომში აღწერილი აქვს აბხრცის ორი ნიმუში:
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური ინსტრუმენტები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ქართული ხალხური საკრავები
პლაჩკოვიცა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაკედონიის მთები
მოჰაჩი
მოჰაჩი (Mohács, Mohatsch, Мохач, Mohaç) — ქალაქი უნგრეთში, მდებარეობს მის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ბარანიის მედიეში. მოჰაჩის ფართობი 112.23 კმ²-ია. ხოლო ქალაქის მოსახლეობა 2011 წლის მონაცემებით 17 808 ადამიანს შეადგენდა. იგი მოსახლეობით მე-2 ადგილზე იმყოფება ბარანიის მედიეში.
მოსახლეობა
ბოლო 25 წლის განმავლობაში მოჰაჩის მოსახლეობა ზრდის ნაცვლად იკლებს. 1991 წელს მისი მოსახლეობა 20 326 შეადგენდა, 2000 წელს 19 453-მდე ჩამოვიდა, ხოლო 2005 წელს უკვე 19 033 იყო. 2010 წელს კი მისი მოსახლეობა უკვე 18 993 შეადგენდა.
მოჰაჩის ველზე გამართული ბრძოლები
მოჰაჩის ველზე ორი ძალზე მნიშვნელოვანი ბრძოლა გამართულა. 1526 წელს და 1687 წელს.
1526 წლის 29 აგვისტოს ბრძოლა გაიმართა ოსმალეთის იმპერიის სულთან სულეიმან I-სა და უნგრეთის მეფე ლაიოშ II-ს შორის. ამ ბრძოლაში ოსმალებმა სასტიკად დაამარცხეს უნგრელთა არმია და დაეპატრონნენ უნგრეთის დიდ ნაწილს. ეს ტერიტორია მათ თითქმის ორი საუკუნე ჰქონდათ დაკავებული.
მეორე ბრძოლა კი 1687 წლის 12 აგვისტოს გაიმართა ჰაბსბურგებისა და ოსმალეთის არმიას შორის. ორივე ქვეყნის არმია თანაბარი იყო. ორივეს 60 000-60 000 მეომარი ჰყავდა. თუმცა ამ ბრძოლაში ჰაბსბურგებმა გაიმარჯვეს. თანაც მათ მხოლოდ 600 მეომარი დაკარგეს. ამ ბრძოლამ უმნიშვნელოვანესი როლი ითამაშა იმაში, რომ 1699 წელს ოსმალები კარლოვიცის ზავის დადებას დათანმხდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:უნგრეთის ქალაქები
ალი და ნინო (ფილმი)
„ალი და ნინო“ — 2016 წლის ბრიტანული ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია ყურბან საიდის ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმის სცენარის ავტორია კრისტოფერ ჰემპტონი, ხოლო რეჟისორი ასიფ კაპადია. ფილმი ძირითადად გადაღებულია თურქეთსა და აზერბაიჯანში. მთავარ როლებს ასრულებენ მარია ვალვერდე და ადამ ბაკრი.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:აზერბაიჯანულენოვანი ფილმები კატეგორია:რუსულენოვანი ფილმები
დოტორ-კამარგუ
დოტორ-კამარგუ (Doutor Camargo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 381 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ივაიპორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 828 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 49.27 კმ²-ზე. ფართობი 118 279 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქილიჩ-არსლან II
ქილიჩ-არსლან II, აგრეთვე ცნობილი როგორც იზ ად-დინ ქილიჩ-არსლან ბინ მასუდი (قلج أرسلان; Kılıç Arslan; ; დ. 1113 — გ. 1192) — მასუდ I-ის შვილი, რუმის სულთანი 1156-1192 წლებში, გარდაცვალებამდე.
მმართველობა
1156 წელს, მასუდ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, რუმის სულთანი ქილიჩ-არსლან II გახდა.
1158-1161 წლებში ბიზანტილების მიერ განხორციელებული სამხედრო კამპანიები რუმის სასულთნოს წინააღმდეგ, 1162 წლის სამშვიდობო ხელშეკრულებით დასრულდა, რომლის მიხედვითაც, ზოგიერთი სასაზღვრო ტერიტორია, მათ შორის სივასი, ფულადი გადასახადის სანაცვლოდ ბიზანტიის იმპერიის ძალაუფლებაში მოექცა. საზავო ხელშეკრულეის მოქმედება 1175 წლამდე გაგრძელდა, რადგან სულთანმა ზავის პირობები სათანადოდ არ შეასრულა. ქილიჩ-არსლან II-ს სურდა, რომ ბიზანტიის იმპერატორ მანუელ კომნენოსთან მოლაპარაკება ეწარმოებინა, მაგრამ 1176 წელს, იმპერატორმა გადაწყვიტა, რომ მოღალატე მეზობლისთვის ჭკუა ესწავლებინა და შეკრიბა არმია იმისთვის, რომ დაეპყროთ სასულთნოს დედაქალაქი — კონია. მან გადაწყვიტა, რომ აეღო ესქიშეჰირი და სუვლეა, ხოლო შემდეგ კონიაში შეჭრილიყო. სამხედრო კამპანიის განმავლობაში, კომნენოსმა მრავალი ტაქტიკური შეცდომა დაუშვა, რის გამოც, 1176 წლის 17 სექტემბერს ქილიჩ-არსლანის არმიამ ბიზნატიელები დაამარცხა.
1180 წელს, სულთანმა ისარგებლა მანუელ კომნენოსის გარდაცვალების შემდეგ ბიზანტიის იმპერიაში დამყარებული არასტაბილური სიტუაციით და გადაწყვიტა, რომ დაეცვა ანატოლიის სამხრეთი ტერიტორია. ამის განსახორციელებლად, მან ვეზირი იხთიარ ად-დინი სალადინთან ალიანსის შესაქმნელად გაგზავნა.
1182 წელს, ქილიჩ-არსლან II-მ ქუთაჰია დაიპყრო. 1185 წელს, იგი ისააკ II ანგელოსთან მშვიდობის დამყარებაზე შეთანხმდა.
სულთნის გადაწყვეტილება
1186—1187 წლებში, ქილიჩ-არსლან II-მ გადაწყვიტა, რომ სასულთნო საკუთარი 9 ვაჟისთვის, ძმის შვილისთვის და ძმისთვის - შანქარ-შაჰისთვის გაენაწილებინა:
სქოლიო
კატეგორია:რუმის სულთნები კატეგორია:დაბადებული 1113 კატეგორია:გარდაცვლილი 1192
გეორგ კასტრიოტი
მინი|250პქ|გეორგ კასტრიოტი გეორგ კასტრიოტი, ფართოდ ცნობილი, როგორც სკანდერბეგი (დ. 6 მაისი, 1405, დიბრა — გ. 17 იანვარი, 1468, ლეჟა) — ალბანელი მთავარი. ალბანეთის ეროვნული გმირი.
ბიოგრაფია
გეორგ კასტრიოტი ბავშვობაში მძევლად იყო ოსმალეთის სულთან მურად II-სთან. მას მიაღებინეს ისლამი და ჩარიცხეს ოსმალთა ლაშქარში. როგორც ნიჭიერმა მხედართმთავარმა, ბეის ტიტული მიიღო და ალექსანდრე მაკედონელის სახელი ისკანდერ-ბეი უწოდეს. იგი არ წყვეტდა კავშირს ალბანელ პატრიოტებთან. 1443 წელს, ბალკანეთში ოსმალური არმიის შემადგენლობაში ყოფნის დროს, მოახერხა გაქცევა თანამოაზრეებთან ერთად და სათავეში ჩაუდგა ბრძოლას ოსმალთა წინააღმდეგ. ისკანდერ-ბეიმ განდევნა ოსმალური გარნიზონები ალბანეთიდან. 24 წლის განმავლობაში, გარდაცვალებამდე იგი წარმატებით იგერიებდა თურქთა შემოტევებს. მისი გარდაცვალების შემდეგ დიდებულთა შორის უთანხმოებამ ძლიერ დაასუსტა ალბანეთი. მიუხედავად ამისა სულთანს კიდევ 11 წელი დასჭირდა ალბანეთის დასამოჩილებლად.
ხსოვნა
1953 წელს საბჭოთა კავშირში გადაიღეს ფილმი ალბანეთის დიადი მეომარი სკანდერბეგი (Skënderbeu, Великий воин Албании Скандербег) რომელმაც 1954 წლის კანის კინოფესტივალზე სპეციალური პრიზი მიიღო. ფილმში სკანდერბეგის როლს აკაკი ხორავა ასრულებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1405 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1468 კატეგორია:ალბანეთის ისტორია
გობუსტანი (აფშერონის რაიონი)
გობუსტანი (Qobustan) — სოფელი აზერბაიჯანში, აფშერონის რეგიონის აფშერონის რაიონში.
ერიკ ბანა
ერიკ ბანა (Eric Bana, დაბადების სახელი ერიკ ბანადინოვიჩი; დ. 9 აგვისტო, 1968) — ავსტრალიელი მსახიობი და კომიკოსი.
ერიკ ბანა დაიბადა მელბურნში, ავსტრალიაში. მამამისი, ივან ბანადინოვიჩი ხორვატი ემიგრანტი იყო, რომელიც მუშაობდა კომპანია Caterpillar Inc.-ის ლოჯისტიკის მენეჯერად, ხოლო დედა, ელეონორი გერმანელი იყო და პარიკმახერად მუშაობდა.
ბანა პირველად გამოჩნდა ავსტრალიურ სატელევიზიო შოუში „Full Frontal“. 1997 წელს გადაიღეს კომედიურ-დრამატულ ფილმში „სასახლე“, ხოლო ფართო საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდა ბიოგრაფიული კრიმინალური ფილმით „ხედვა შიგნიდან“ (2000). ჰოლივუდის ყურადღება მიიპყრო პირველი კლასის სერჟანტ ნორმ „ჰუტ“ გიბსონის როლით ფილმში „შავი ქორის დაცემა“ (2001). 2003 წელს განსასახიერა ჰალკის როლი, ერთი წლის შემდეგ კი ჰექტორის როლი ფილმ „ტროაში. 2005 წელს მონაწილეობდა სტივენ სპილბერგის ისტორიულ დრამატულ და პოლიტიკურ თრილერში „მიუნხენი“ (2005). მისი სხვა განთქმული ფილმებია: „კიდევ ერთი ბოლეინის გვარიდან“, „ვარსკვლავური გზა“ (2009), „დროში მოგზაურის ცოლი“ (2009), „გადარჩენილი“ (2013), „გვიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან“ (2014) და სხვა.
როგორც გამოცდილმა მსახიობმა და კომიკოსმა, მიიღო ავსტრალიის უმაღლესი კინო-და სატელევიზიო ჯილდოები სხვადასხვა როლისთვის. იგი აგრეთვე მონაწილეობს რამდენიმე დაბალბიუჯეტიან ფილმში, დაწყებული რომანტიკული კომედიებით, დამთავრებული დრამატული, სამეცნიერო ფანტასტიკური და თრილერი ფილმებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი მამაკაცი მსახიობები‎ კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი მამაკაცი მსახიობები‎ კატეგორია:ავსტრალიელი მამაკაცი კომიკოსები კატეგორია:ავსტრალიელი მამაკაცი კინომსახიობები‎ კატეგორია:ავსტრალიელი მამაკაცი ტელემსახიობები‎ კატეგორია:ავსტრალიელი მამაკაცი ვიდეო თამაშების მსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:ავსტრალიელი ავტომრბოლელები
ჰიუჯიუ
ჰიუჯიუ (Hücü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
Call of Duty 4: Modern Warfare
Call of Duty 4: Modern Warfare — პირველი პირის შუტერი ვიდეო თამაში, შემუშავებული Infinity Ward-ის და გამოცემული Activision-ის მიერ 2007 წლის 5 ნოემბერს Xbox 360, PlayStation 3-ის და Windows-ის პლატფორმებზე, 2008 წლის 26 ნოემბერს - OS X-ზე, ხოლო 2009 წლის 10 ნოებმერს - Wii-ზე. ეს არის რიგით მეხუთე ნაწილი „Call of Duty“-ის სერიიდან.
„Modern Warfare“ წარმოადგენს მნიშვნელოვან გადახვევას წინა თამაშებისგან, სადაც სიუჟეტი მეორე მსოფლიო ომის ნაცვლად, მიმდინარეობს თანამედროვე პერიოდში, 2011 წელს, სადაც სეპარატისტული ჯგუფის ლიდერი, ხალედ ალ-ასადი კლავს უსახელო ქვეყნის პრეზიდენტს ახლო აღმოსავლეთში, ხოლო რუსეთში, ულტრანაციონალისტური მოძრაობა აღვივებს სამოქალაქო ომს. კონფლიქტები დანახულია ამერიკელი და ბრიტანელი ჯარისკაცების პერსპექტივით. მოქმედება მიმდინარეობს სხვადასხვა ტერიტორიებზე: აზერბაიჯანში, რუსეთში, დიდ ბრიტანეთსა და ახლო აღმოსავლეთში. თამაშის მრავალმოთამაშიანი მონაკვეთი შედგება სხვადასხვა რეჟიმებისგან და შეიცავს დონეების სისტემას, რომელიც საშუალებას აძლევს მოთამაშეებს განბლოკონ დამატებითი იარაღები, იარაღის მოწყობილობები და კამუფლიაჟები.
პუნტე-პენია
პუნტე-პენია (Punte Peña) — ქალაქი პანამაში, ბოკას-დელ-ტოროს პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 520 ადამიანს შეადგენდა.
Call of Duty 4: Modern Warfare
პროექტმა მიიღო უმაღლესი შეფასებები ვიდეო თამაშების მიმოხილველებისგან. ძირითადად შეაქეს გეიმპლეი და სიუჟეტი. თუმცა მიიღო კრიტიკაც სხვადასხვა ნაკლოვანებების გამო. მას გადაეცა უამრავი ჯილდო სათამაშო გამოცემებისგან, მათ შორის „Xbox 360-ის საუკეთესო თამაშის“ ჯილდო IGN-ისგან, წლის თამაშის ტიტული GameSpy-ისგან და „წლის კონსოლის თამაშის“ წოდება ინტერაქტიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიისგან, ასევე ბრიტანული აკადემიის რამდენიმე ჯილდო. საერთო განხილვების საიტ Metacritic-ზე X360-ის ვერსია ფლობს 94/100, PS3 - 94/100, PC - 92/100, Wii - 76/100.
პუნტე-პენია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:ბოკას-დელ-ტოროს პროვინციის დასახლებული პუნქტები
Call of Duty 4: Modern Warfare
ის იყო 2007 წლის ყველაზე გაყიდვადი თამაში. 2008 წლის ივნისში გაყიდვებმა 10 მილიონ ასლს მიაღწია, 2013 წლის მონაცემით კი - 16 ეგზემპლარი შეადგინა. თამაშის რემასტერინგული ვერსია სახელწოდებით „Call of Duty: Modern Warfare Remastered“ გამოვიდა Call of Duty: Infinite Warfare-ის სპეციალურ გამოცემასთან ერთად კომპლექტში 2016 წლის 4 ნოემბერს PlayStation 4-ზე, Xbox One-სა და PC-ზე, 2017 წლის ივნისში კი გამოიცა განცალკევებით.
სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Activision-ის თამაშები კატეგორია:AIAS Game of the Year-ის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:Call of Duty კატეგორია:ჩერნობილის კატასტროფა მხატვრულ ლიტერატურაში კატეგორია:მრავალმოთამაშიანი პირველი პირის შუტერი თამაშები კატეგორია:პირველი პირის შუტერი თამაშები კატეგორია:ინტერაქტიული ხელოვნებისა და მეცნიერების ჯიდლოს მფლობელები კატეგორია:Mac OS X-ის თამაშები კატეგორია:მრავალმოთამაშიანი ონლაინ თამაშები კატეგორია:Nintendo Wi-Fi Connection-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation 3-ის თამაშები კატეგორია:Square Enix-ის თამაშები კატეგორია:ტერორიზმი მხატვრულ ლიტერატურაში კატეგორია:ვიდეო თამაშების გაგრძელებები კატეგორია:Wii-ის თამაშები კატეგორია:Wii Zapper-ის თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:Xbox 360-ის თამაშები კატეგორია:თვითმკვლელობა მხატვრულ ლიტერატურაში კატეგორია:მასიური განადგურების იარაღი მხატვრულ ლიტერატურაში კატეგორია:Aspyr Media-ის თამაშები
სტივენ ბარტონი
სტივენ ბარტონი (Stephen Barton; დ. 17 სექტემბერი, 1982) — ბრიტანელი ფილმებისა და ვიდეო თამაშების კომპოზიტორი, რომელიც 2001 წლამდე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ლოს-ანჯელესში. ის არის ურამრავი კინოფილმების, სატელევიზიო სერიალებისა და ვიდეო თამაშების მუსიკის ავტორი, მათ შორის ყველაზე ცნობილია „Call of Duty 4: Modern Warfare, „Titanfall, „CIRQUE DU SOLEIL: ზღაპრული სამყარო“ და „მოტორისტი“.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპოზიტორები
სინდის პროვინცია
სინდი (سندھ; سنڌ; Sindh) — პაკისტანის პროვინცია. ქვეყნის ოთხი პროვინციიდან ფართობის მიხედვით მესამეა. პროვინცია არის სინდჰების სამშობლო. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ინდოეთი, სამხრეთიდან არაბეთის ზღვა, ხოლო ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან პაკისტანის პროვინციები ბელუჯისტანი და პენჯაბი.
პროვინციის სახელწოდება მომდინარეობს მდინარე ინდისაგან, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ქვეყნის განვითარებაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პაკისტანის პროვინციები
თამაზ ბეჟანიძე
თამაზ მურადის ძე ბეჟანიძე (დ. 1941, ბათუმი — გ. 2012, ბათუმი) — მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, აჭარის დამსახურებული არტისტი, ღირსების ორდენის კავალერი, ბათუმის საპატიო მოქალაქე, აჭარის სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო დამსახურებული ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელი და დირექტორი, საქართველოს ქორეოგრაფიის მოღვაწეთა შემოქმედებითი კავშირის აჭარის რეგიონალური ორგანიზაციის თავმჯდომარე, ბათუმის ქალაქის საბჭოს თავმჯდომარე მურად ბეჟანიძის შვილი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1941 წლის 3 ივნისს ბათუმში. ოთხი წლის ასაკიდან იწყება მისი მოცეკვავედ ჩამოყალიბება, როდესაც ის ცნობილ მოცეკვავეს თემელ მიქელაძეს მიაბარეს. ნამდვილ ქორეოგრაფიულ ხელოვნებას კი საქვეყნოდ ცნობილი ქორეოგრაფის ენვერ ხაბაძის ხელმძღვანელობით ეზიარა ანსამბლ „გაზაფხულში“. თამაზ ბეჟანიძე ჯერ კიდევ საშუალო სკოლის მოწაფე იყო, როცა ბათუმის სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლთან ერთად გამოდიოდა თბილისში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ლიტერატურისა და ხელოვნების დეკადაზე, მსოფლიო ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა მე-6 საერთაშორისო ფესტივალზე მოსკოვში, 1957 წელს. ბათუმის №1 ვაჟთა ქართული საშუალო სკოლის დამთავრებისთანავე, 1958 წელს, თამაზ ბეჟანიძე ჩაირიცხა აჭარის სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო დამსახურებულ ანსამბლში. ახალგაზრდა ნიჭიერი მოცეკვავე აქტიურად მონაწილეობდა ანსამბლის საკონცერტო პროგრამაში, მასთან ერთად იმყოფებოდა ჩვენი ქვეყნის, უკრაინის, რუსეთის მრავალ ქალაქში, ეგვიპტეში, სირიაში, სუდანში. მშობლიურ ანსამბლთან შემოქმდებითი ურთიერთობა არც უმაღლესი სასწავლებლის - ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის დამთავრების (1965 წ.) შემდეგ შეუწყვეტია. წლების განმავლობაში ანსამბლთან ერთად მონაწილეობდა კონცერტებში, სახალხო დღესასწაულებში, საერთაშორისო ფესტივალებში.
თამაზ ბეჟანიძე მრავალი საერთაშორისო და რესპუბლიკური ფესტივალების ლაურეატია. ქორეოგრაფიული დადგმები განახორციელა მოსკოვის სახალხო ანსამბლ „კოლხიდაში“, სკოლა-სტუდია „ივერიაში“, სომხეთის ტ. ალთუნიანის სახელობის სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლში, ბათუმის ილია ჭავჭავაძის სახელობის დრამატულ თეატრში.
1990 წელს თამაზ ბეჟანიძე ერთხმად აირჩიეს საქართველოს ქორეოგრაფიის მოღვაწეთა შემოქმედებითი კავშირის აჭარის რეგიონალური ორგანიზაციის თავმჯდომარედ, სადაც წარმატებით მოღვაწეობდა სიცოცხლის უკანასკნელ წუთამდე. 2004 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო აჭარის სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო დამსახურებული ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელი და დირექტორი. ამ შესანიშნავ ანსამბლში კიდევ ერთხელ გაიელვა თამაზ ბეჟანიძის შემოქმედებითმა და ორგანიზატორულმა ნიჭმა, მან გარს შემოიკრიბა ახალგაზრდა ხელოვანები და ახალ სიმაღლეებზე აიყვანა ის დიდი შემოქმედებითი ტრადიციები, რომლებიც ყოველთვის ჰქონდა 90 წლის ამ სახელოვან ანსამბლს. ამის დასტურია ანსამბლის სტუმრობა თბილისში 2009 წელს, სადაც თბილისელი მაყურებელი აღფრთოვანებით შეხვდა მათ ახალ პროგრამას. ასევე თვალსაჩინო იყო გამარჯვებები დამასკოს (სირია) 2006-2007 წლების და ბურსის (თურქეთი) 2011 წლის დიდ საერთაშორისო ფოლკლორულ ფესტივალ-კონკურსებზე, სადაც ანსამბლმა უმაღლესი ჯილდო - გრანპრი მოიპოვა.
გარდაიცვალა 2012 წლის 24 მარტს ქალაქ ბათუმში, დასაფლავებულია ფერიის საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები კატეგორია:ქართველი ქორეოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები
ფლორაი
ფლორაი (Floraí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 482 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ივაიპორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 050 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.42 კმ²-ზე. ფართობი 191 133 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვოდნო
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბულგარეთის მთები კატეგორია:მაკედონიის მთები
ოსერი
ოსერი (Auxerre) — ქალაქი და კომუნა საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ბურგუნდია-ფრანშ-კონტის რეგიონში, იონის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 34 634 მცხოვრები (2017). მდებარეობს მდინარე იონაზე, პარიზიდან 170 კილომეტრით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ჩქაროსნული ავტომაგისტრალით უკავშირდება პარიზსა და ლიონს; საავტომობილო კავშირი აქვს ქალაქებთან დიჟონი, შალონ-სიურ-სონი, ორლეანი და სხვ. რკინიგზის სადგური; ოსერიდან 20 კილომეტრში გადის მაღალჩქაროსნული (ქსელი TGV) სარკინიგზო ხაზი პარიზი – ლიონი. ქალაქიდან ჩრდილო-დასავლეთით არის აეროდრომი ოსერი — ბრანში.
სომხეთ-ირანის ურთიერთობები
სომხეთ-ირანის ურთიერთობები — მოიცავს ირანისა და სომხეთის ორმხრივ დიპლომატიურ ურთიერთობას. მიუხედავად რელიგიური და იდეოლოგიური განსხვავებებისა, ქვეყნები სტრატეგიულ პარტნიორებს წარმოადგენენ ერთმანეთისთვის ამ რეგიონში.
ოსერი
ისტორია
დაარსდა რომაელების მიერ ძვ. წ. I საუკუნეში როგორც აუტესიოდორუმი (Autessiodorum) ან აუტისიუდურუმი (Autissiodurum) კელტური ტომის სინონების ტერიტორიაზე. პრინციპატის ეპოქაში შედიოდა ლუგდუნის პროვინციაში, მისი გაყოფის შემდეგ, დომინატის ეპოქაში, — IV ლუგდუნის პროვინციაში. საეკლესიო ტრადიციის მიხედვით, ოსერის ქრისტიანული თემი ახ. წ. III საუკუნის II ნახევარში წარმოიქმნა, ოსერის ეპისკოპოსის შესახებ დოკუმენტური მოწმობა განეკუთვნება 343–346 წლებს. 418–448 წლებში ოსერის ეპისკოპოსი იყო გერმან ოსერელი (გ. 448), ეკლესიის ერთ-ერთი ყველაზე ავტორიტეტული იერარქი. 451 წელს ოსერი ჰუნების მიერ განადგურდა, 486 წელს დაიპყრეს ფრანკებმა. შედიოდა ბურგუნდების სამეფოს შემადგენლობაში, VI საუკუნიდან ამავე სახელწოდების საგრაფოს ცენტრი იყო. 715–735 წლებში იყო ავტონომიური საეკლესიო სამთავროს მთავარი ქალაქი; ოსერის საეპისკოპოსოს თავისი სამფლობელოებისა და სიმდიდრის მნიშვნელოვანი ნაწილი კარლოს მარტელმა ჩამოართვა. 771 წელს ოსერის გრაფი გახდა ერმენო; მისი შთამომავლები საგრაფოს 841 წლამდე მართავდნენ. IX–X საუკუნეებში ოსერი კაროლინგების იმპერიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი განათლების ცენტრი იყო. 859 წელს საგრაფოსთან ერთად გადაეცა კონრად II ბურგუნდიელს (გ. დაახლ. 876). 911 წელს გაუძლო ნორმანთა ალყას. 954 წლიდან კაპეტინგთა მფლობელობაშია. 1023 წელს ხანძარმა გაანადგურა. 1028 წელს რობერ II-ის (996–1031) ქალიშვილის მზითევის სახით გადაეცა ნევერის გრაფ რენო I-ს (1028–1040); 1262 წლამდე ოსერი მონსოს დინასტიის ნევერის გრაფების ხელში იყო. 1166–1193 წლებში აიგო სიმაგრეები. 1188 წელს ქალაქის მცხოვრებლებმა მიიღეს პირველი შეღავათები, 1223 წელს — განსაზღვრული თვითმმართველობა. XVIII საუკუნის ბოლომდე მას მართავდა 12 არჩეული მაგისტრი, 1561 წლიდან — აგრეთვე მერი. ქალაქში განვითარებული იყო მაუდის წარმოება, ქვის საქმე, სამხატვრო ხელობა; ევროპაში ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი გახდა წმინდა გერმანეს სააბატო, რომელიც მრავალ მომლოცველს იზიდავდა. 1266 წელს მდინარე იონაზე აშენდა ხიდი. 1268 წლიდან შალონის დინასტიის გრაფების მმართველობის ქვეშაა. ასწლიანი ომის დროს, 1359 წელს, გაძარცვეს ინგლისელმა მებრძოლებმა. 1370 წელს მიეყიდა საფრანგეთის გვირგვინს და ბალიაჟის ცენტრი გახდა. 1435 წელს არასის ზავით გადაეცა ბურგუნდიას. საბოლოოდ სამეფო დომენს 1477 წელს შეუერთდა. 1567 წელს ჰუგენოტებმა დაიპყრეს (დააზიანეს რამდენიმე ეკლესიის შენობა), 1568 წელს გათავისუფლდა. ახალი დროის ადრინდელ ხანებში ოსერი საეკლესიო ცენტრად რჩებოდა; ხელობებიდან, მაუდის წარმოების გარდა, განვითარდა სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის გადამუშავება. საფრანგეთის რევოლუციის დროს (XVIII ს.) ბურგუნდიის, ორლეანისა და შამპანის პროვინციების მომიჯნავე რაიონებისაგან ჩამოყალიბებული იონის დეპარტამენტის მთავარი ქალაქი გახდა (4 მარტი, 1790). 1814 წლის გაზაფხულზე, ნაპოლეონის ომების ბოლო ეტაპზე, რამდენიმეჯერ გადავიდა ხელიდან ხელში; 6 აპრილს ოკუპირებულ იქნა ავსტრიელების მიერ. „ასი დღის“ შემდეგ ბავარიის მებრძოლებმა დაიკავეს. XIX საუკუნეში სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციით ვაჭრობის მნიშვნელოვანი ცენტრი იყო, საიდანაც ეს პროდუქცია მდინარეების იონისა და სენის საშუალებით მიეწოდებოდა პარიზსა და რუანს. 1855 წელს ლა-როშ-სიურ-იონის გავლით რკინიგზით დაუკავშირდა პარიზსა და ლიონს, 1870 წელს — კლამსის, 1885 წელს — ჟიენს. მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1940 წლის 15 ივნისს, დაიკავეს გერმანელმა ჯარისკაცებმა, გათავისუფლდა 1944 წლის 28 აგვისტოს.
სომხეთ-ირანის ურთიერთობები
ვაჭრობა
2007 წლის ივლისში ხელი მოეწერა მემორანდუმს ტექნიკურ-ეკონომიკური კვლევებისა და სომხეთ-ირანული სარკინიგზო და რუსული საკუთრებაში არსებული ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნის მშენებლობის შესახებ, რომლებიც ეხებოდა ირანის ნედლეულის გადამუშავებას. გარდა ამისა, სომხეთის და ირანის მთავრობები მუშაობდნენ ორმხრივი თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმებაზე, რომლის გაფორმებაც 2007 წლის ბოლოსთვის იყო დაგეგმილი.
ოსერი
ღირსშესანიშნაობები
ოსერიდან 7 კილომეტრით სამხრეთით, სოფელ ესკოლივ-სენტ-კამილში მდებარეობს ახ. წ. I–V საუკუნეების გალურ-რომაულ ნაგებობათა ნანგრევები (თერმები, ტაძარი, ვილა), მეროვინგული დროის სასაფლაოს ნაშთები, სენ-პიერის რომანული ეკლესია (XI–XII სს.), არქეოლოგიური მუზეუმი.
ეკონომიკა
ეკონომიკის საფუძველია მომსახურების სფერო; დიდი მნიშვნელობა აქვს ტურისტულ ბიზნესს, კულტურულ, სპორტულ და სხვა მასობრივ ღონისძიებათა ორგანიზაციებს. გარეუბნებში მისდევენ მევენახეობას და მეღვინეობას (ოსერიდან 15 კილომეტრით აღმოსავლეთით არის ქალაქი შაბლი, საფრანგეთში თეთრი მშრალი ღვინის „შაბლის“ წარმოების ერთ-ერთი მთავარი ცენტრი).
სომხეთ-ირანის ურთიერთობები
ვაჭრობა
2009 წელს ორ ქვეყანას შორის მთლიანი ვაჭრობის მოცულობა გაიზარდა 200 მილიონ აშშ დოლარამდე, სავაჭრო ურთიერთობები ორ ქვეყანას შორის დღესაც ძლიერია და 2014 წლისთვის 300 მილიონ აშშ დოლარამდე იყო გაზრდილი.
2014 წელს ირანისა და სომხეთის ენერგეტიკის მინისტრები შეთანხმდნენ, რომ უნდა დაწყებულიყო ახალი ენერგო ხაზის მშენებლობა ორ ქვეყანას შორის, რომელსაც უნდა გაეძლიერებინა ქვეყნებს შორის ენერგეტიკული კავშირი.
ოსერი
დაძმობილებული ქალაქები
ოსერი დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან:
სომხეთ-ირანის ურთიერთობები
ვაჭრობა
2015 წლის ივნისში ორივე ქვეყანა შეთანმხდა, რომ დაეწყოთ მე-3 ელექტროგადამცემი ხაზის მშენებლობა. გეგმის მიხედვით, მშენებლობა უნდა დასრულებულიყო 2018 წელს. პროექტის დასრულების შემდეგ, ენერგო ხაზს თითქმის სამჯერ უნდა მოეხდინა ელექტროენერგიის გაცვლა ორ მეზობელ ქვეყანას შორის.
დახაუს საკონცენტრაციო ბანაკი
ლიტერატურა
კატეგორია:დახაუს საკონცენტრაციო ბანაკი
სომხეთ-ირანის ურთიერთობები
ტურიზმი
სომხეთსა და ირანს შორის არის ფართო ტურისტული კავშირი. 2014 წლის პირველ ნახევარში დაახლოებით 35 000 ირანელი ტურისტი ეწვია სომხეთს, ყველა ტურისტის საერთო რაოდენობა, რომლებიც სომხეთში ჩავიდნენ 2014 წლის პირველ ნახევარში შეადგენდა 495 967 ადამიანს. გასული წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით მაჩვენებელი 17,3% -ით არის გაზრდილი. 2014 წლის მონაცემებით ირანი მეოთხე ადგილს იკავებდა ყველაზე მეტი ტურისტული რაოდენობით, რომლებიც ეწვივნენ სომხეთს, მხოლოდ ჩამორჩებოდა რუსეთს ( რომლებიც ტურისტების მთლიანი რაოდენობის 44%-ს შეადგენენ), საქართველოსა (ტურიზმის 28%) და ევროკავშირის ქვეყნებს (გერმანია, საფრანგეთი, იტალია და სკანდინავიის ქვეყნები). 2014 წლის მონაცემებით, ირანელი ტურისტები სომხეთში ჩამოსული ყველა უცხოელი ტურისტის მთლიანი რაოდენობის 7%-ს შეადგენდნენ.