cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ეშერის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ეშერის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ აფხაზეთის ასსრ სოხუმის რაიონში. მდებარეობდა სოხუმის სატყეო მეურნეობის ტერიტორიაზე, მოიცავდა 16 000 ჰექტარს. მისი საზღვრები იყო: აღმოსავლეთით — გუმისთის სატყეო, დასავლეთით — გუდაუთის რაიონი, ჩრდილოეთით — გუმისთის სატყეო, სამხრეთით — სოფელი ეშერა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
ოლპეს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
ვაჩნაძიანის ფალახოსროიანის ეკლესია
ვაჩნაძიანის ფალახოსროიანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის ჩრდილო-დასავლეთით 1 კილომეტრზე, მღვრიეხევის მარჯვენა ნაპირზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
აზიური თამაშების მონაწილე ქვეყნების სია
ეს არის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტების მიერ წარმოდგენილი ქვეყნების ჩამონათვალი (სია), რომლებიც მონაწილეობას იღებენ ან იღებდნენ აზიურ თამაშებში.
ვაჩნაძიანის ფალახოსროიანის ეკლესია
ეკლესიის აგების შესახებ არსებობს თქმულება, რომლის მიხედვითაც ვაჩნაძიანელების ფალავანს, სახელად ხოსროს, სასტიკად დაუმარცხებია შემოსეული ლეკების ფალავანი და ამით სოფელი აწიოკებისაგან უხსნია. მადლიერ სოფელს თავისი ფალავნის ხოსროს პატივსაცემად ჭიდაობის ადგილისათვის, ფალახოსროიანი შეურქმევია და ეკლესია აუშენებია. ეკლესია დარბაზულია ნაგებია რიყის მსხვილი და საშუალო ზომის ქვითა და კირის დუღაბით ალაგ-ალაგ ფასადებზე და გარეთა კუთხეებში ლოდებია გამოყენებული. წყობა ირეგულარულია, ტლანქი. ძალიან დაზიანებული: მთლიანად ჩამონგრეულია კამარა, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილები, კედლების შემორჩენილი ნაწილები დარბაზულია. ეკლესია უაფსიდოა, დასავლეთიდან აქვს ერთადერთი შესასვლელი კარის გადახურვა და წირთხლების დიდი ნაწილი ჩამონგრეულია. კარის თავზე პატარა სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი მსგავსი სარკმელია აღმოსავლეთ კედელშიც საკურთხევლის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე. მცირე ზომის თითო სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხეველს ორივე კუთხე მომრგვალებული აქვს, საკურთხეველი გადახურული ყოფილა კონქით, რომლის ქუსლის წყობის მცირე ნაწილიღაა შემორჩენილი. გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში წყვილი პილასტრია, რომლებითაც საკურთხეველი დარბაზისგან იყო გამიჯნული.
აზიური თამაშების მონაწილე ქვეყნების სია
სქოლიო
კატეგორია:აზიური თამაშების სიები
ვაჩნაძიანის ფალახოსროიანის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯგერდის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ჯგერდის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ აფხაზეთის ასსრ ოჩამჩირის რაიონში. ჯგერდის მიწერილი სანადირო მეურნეობა მოიცავდა 2 000 ჰექტარ ფართობს შემდეგ საზღვრებში: აღმოსავლეთით — ჩილიურის სატყეო, დასავლეთით — სოფელ ჯგერდის „პრავდის“ სახელობის კოლმეურნეობის მიწები, ჩრდილოეთით — გულრიფშის სატყეო, სამხრეთით — სუვოროვის სახელობის კოლმეურნეობის მიწები. აღნიშნული მეურნეობების რელიეფი, ძირითადად, მთაგორიანი და ადგილ-ადგილ დასერილი იყო ხევებით. დაცვისა და ცხოველთა გავრცელების მიხედვით ძლიერ წააგავდა გუმისთის მეურნეობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
ვაჩნაძიანის უსანეთის ეკლესია
ვაჩნაძიანის უსანეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის დასავლეთ განაპირას, სულაძეების კარ-მიდამოებში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია მსხვილი და საშუალო ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. ძლიერაა დაზიანებული: ჩამონგრეულია კამარა და კონქი, დანგრეულია გრძივი კედლების უმეტესი ნაწილი, გარეთა კუთხეები და ჩრდილოეთკედლის დასავლეთ ნახევარი საძირკვლამდე აღმოსავლეთ კედელი 2,5 მეტრ სიმაღლეზეღა დგას, დასავლეთისა კი — 3,5 მეტრ სიმაღლეზე. შემორჩენილი კედლები დარბაზულია. დასავლეთ კედელი გადახრილია დასავლეთისკენ, ინტერიერში ყრია ქვები და ამოსულია ხეები. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. იგი გარედან გადახურულია ნახევარწრიული თაღით, ხოლო შიგნით ხის ძელით თარაზულად ყოფილა გადახურული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, აფსიდში გაჭრილია ვიწრო მაღალი სწორკუთხა სარკმელი. მსგავსი სარკმელია დარბაზის დასავლეთ კედელშიც — კარის თავზე. ამავე კედლის კიდეებში თითო სწორკუთხა ნიშაა.
ტარბენა
ტარბენა (Tárbena, Tàrbena) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,67 კმ². მოსახლეობა — 623 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
Sturmabteilung
მინი|SA-ს ლოგო Sturmabteilung, მოიერიშე რაზმები (, Sturmabteilung), შემოკლებით — SA, მოიერიშეები, ასევე ცნობილნი როგორც ყავისფერპერანგიანები — ნაცისტური პარტიის 1921–1945 წლებში არსებული სამხედრო ფორმირებები.
ორგანიზაია შეიქმნა 1921 წლის 3 აგვისტოს „ნებაყოფლობითი კორპუსის“ რამდენიმე ქვედანაყოფის ბაზაზე. იმავე წლის 4 ნოემბერს ორგანიზაციამ თავისი სახელი — „მოიერიშე რაზმები“ მიიღო. ლუდის პუტჩის შემდეგ SA აკრძალეს, თუმცა, ორგანიზაციამ სხვა სახელით გააგრძელა მუშაობა 1925 წლამდე — აკრძალვის მოხსნამდე. აღსანიშნავია, რომ SA-ს ლიდერებს მუდმივად ჰქონდათ უთანხმოებები ნაცისტური პარტიის ლიდერებთან, რაც 1930 წელს შტენესის ამბოხში გადაიზარდა, რის შემდეგაც ადოლფ ჰიტლერი პირადად ჩაუდგა სათავეში SA-ს და ორგანიზაციის უმაღლესი ფიურერი გახდა (თანამდებობას 1945 წლამდე იკავებდა).
მოიერიშეები დიდ როლს თამაშობდნენ ნაცისტური პარტიის აღზევებაში, თუმცა, 1934 წელს მომხდარი გრძელის დანების ღამის შემდეგ, რომელშიც SA-ს ელიტის „წმენდა“ მოხდა, ორგანიზაციამ თავისი ძველებური მნიშვნელობა დაკარგა, ნაცისტური პარტიის ძირითადადი სამხედრო ორგანიზაცია კი შუცშტაფელი გახდა.
SA-მ 1945 წლამდე იარსება. 1943 წლამდე მას სათავეში ედგა ჰიტლერის მიერ დანიშნული ვიქტორ ლუტცე, მისი ავიაკატასტროფაში გარდაცვალების შემდეგ კი ვილჰელმ შეპმანი, მაგრამ, არსებობის ბოლო 10 წელიწადში მოიერიშეებს დიდი როლი არ ჰქონიათ. შესაძლებელია, რომ ნიურნბერგის პროცესზე SA-ს წევრები ზუსტად ამიტომ არ შერაცხეს დანაშაულებრივ ჯგუფად (შუცშტაფელისგან განსხვავებით), თუმცა, როგორც ნაცისტურ პარტიასთან დაკავშირებული ყველა ორგანიზაცია, აკრძალეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაციზმი
ჩრდილოეთის კოშკი
ჩრდილოეთის კოშკი (Северная башня) — ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ერთ-ერთი კოშკი. მდებარეობს მთიან ნაწილზე ტაინიცკისა და საათიან კოშკებს შორის. მიუხედავად სახელწოდებისა იგი არ არის ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე კოშკი, მაგრამ კედელი, რომელიც მიემართება ტაინიცკის კოშკიდან, ემთხვევა ჩრდილოეთის მიმართულებას.
აღწერა
250px|მინი|მარცხნივ|ჩრდილოეთის კოშკი რუსეთის საფოსტო მარკაზე XVII საუკუნის ისტორიულ დოკუმენტებში ჩრდილოეთის კოშკს ასევე ეწოდება „კუთხის კოშკი“, რადგან მას ციხესიმაგრის კედლის კუთხე უჭირავს, რომელიცც მკვეთრად უხვევს პოჩაინაიის ხეობისკენ. მოგვიანებით ამჟამინდელ ჩრდილოეთის კოშკს უწოდებდნენ „ილინსკის კოშკს“, რადგან მდებარეობს ნიჟნი-ნოვგოროდის ელია წინასწარმეტყველის ეკლესიასთან ახლოს, რომელიც ხეობის მეორე მხარეს მდებარეობს. როგორც ლეგენდა მოგვითხრობს, 1505 წელს ყაზანის ხანმა მაგმეტ-ამინმა, შეკრიბა თათრებისა და ნოღაელების დიდი არმია და საომრად გაემართა ნიჟნი-ნოვგოროდელების წინააღმდეგ. მეზარბაზნე ფედია ლიტვიჩმა ზარბაზნიდან ესროლა თათრებს და ერთი გასროლით გაანადგურა ნოღაელების ხელმძღვანელის კარავი. წყაროების მიხედვით, თათრები რომლებმაც დაკარგეს ლიდერი, გაიქცნენ და ვერ შეებრძოლენ ნიჟნი-ნოვგოროდელებს. კარვის ადგილზე ააშენეს ელია წინასწარმეტყველის ეკლესია.
ჩრდილოეთის კოშკი თავისი კონსტრუქციით ემსგავსება ტაინიცკის კოშკს: მას აქვს ოთხი სართული, საბრძოლო ფანჯრებით, გასასვლელი აღჭურვილია სქელი კედლით, იარუსებს შორის ასასვლელად გამოიყენება მცირე კიბე, ხოლო ქალაქში გასასვლელად ვიწრო გასასვლელი. ეს კარი ასრულებდა სამსახურებრივ როლს: მისი მეშვეობით სარგებლობდნენ მაცნეები და მებრძოლები, რომლებიც ავსებდნენ არმიას ქალაქის ალყის დროს. XVIII საუკუნეში ჩრდილოეთის კოშკში განთავსდა საგუბერნიო ასეულის სამხედრო საწყობი, ხოლო 1827 წელს იგი გადააკეთეს პოლიციის სამმართველოს საწყობად.
XIX საუკუნეში ქალაქის მოსახლეობაში გავრცელდა ხმები, რომ იმპერატორ ნიკოლოზ I-ს ჩრდილოეთის კოშკის კედლებში სურდა სამეფო რეზიდენციის გახსნა. მითქმა-მოთქმას ჰქონდა მიზეზი: 1835-1841 წლებში ნიკოლოზ I-ის ნიჟნი-ნოვგოროდში ვიზიტის შემდეგ კრემლი კეთილმოაწყვეს, იგი გაათავისუფლეს კერძო სახლებისაგან და ააშენეს ახალი ნაგებობები (მათ შორის გუბერნატორის სახლი). ამავე პერიოდში დაგეგმეს ჩრდილოეთის კოშკის რეკონსტრუქცია, რომლის ღირებულებამაც შეადგინა 150 ათასი რუბლი, მაგრამ ეს პროექტი არ განხორციელებულა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის კოშკები
ქლინბი
ქლინბი (Klinbi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
ბიულიუდიული
ბიულიუდიული (Bülüdül) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 685 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
Pocket Dream Console
Pocket Dream Console — მეექვსე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი კომპანია Conny Technology-ის მიერ 2005 წელს. კონსოლი იაპონიაში გამოსცა კომპანია Takara Tomy-მ 2006 წლის 3 აგვისტოს. ხელმისაწვდომი იყო რამდენიმე ფერში. გერმანიაში გამოდიოდა „MGT Pocket Star LCD — Spielkonsole 30in1“-ის სახელწოდების ქვეშ.
მონტედორო
მონტედორო (Montedoro) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება კალტანისეტას პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 1781 ადამიანი. ფართობი 14 კმ². სატელეფონო კოდი — 0934, საფოსტო ინდექსი — 93010.
Pocket Dream Console
მასში ჩაშენებული იყო 100 ერთეული თამაში, რომელთა უმეტესობა წარმოადგენდა პოპულარული თამაშების კლონებს, მათ შორის — „Loderunner“, „Arkanoid“, „Puzzloop“, „Sokoban“, „Bomberman“ და „Nintendogs“. სისტემას შეეძლო 15 საათიან რეჟიმში მუშაობა 3 AAA ბატარეის მეშვეობით.
მონტედორო
სქოლიო
კატეგორია:კალტანისეტას პროვინციის კომუნები
Pocket Dream Console
სქოლიო
კატეგორია:2006 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები კატეგორია:2006 წელი ვიდეო თამაშებში
ბირკი (ჰადიაჩის რაიონი)
ბირკი (Бірки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰადიაჩის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 373 კაცს შეადგენდა.
ჟაგუარე
ჟაგუარე (Jaguaré) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მატეუსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ვაჩნაძიანის საწნახელი
ვაჩნაძიანის საწნახელი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის სამხრეთ-დასავლეთით 1 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
საწნახელი გეგმით სწორკუთხაა. ნაგებია მსხვილი რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. წყობა ტლანქი და დაზიანებულია. ამოვსებულია მიწით და შიგ მცენარეებია ამოსული, გარედან ხავსითაა დაფარული. ტკბილის გასასვლელი ხვრელი, რომელიც თაღარაში ჩადის, გრძივ კედელშია მოწყობილი. საწნახლის წინ სწორკუთხა აუზის კვალი შეინიშნება.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ბრაიან ორტეგა
ბრაიან ორტეგა (დაიბადა 21 თებერვალს, 1991) არის ამერიკული შერეული საბრძოლო ხელოვნების ოსტატი. ამჟამად მონაწილეობს Featherweight წონაში UFC-ში. პროფესიონალი მებრძოლი 2010 წლიდან. ამჟამად ის მონაწილეობს  UFC მსუბუქ წონაში.
შერეული საბრძოლო ხელოვნება კარიერა
დაიბადა ლოს ანჯელესში, მექსიკურ ოჯახში. ბრაიან ორტეგა არის ბრაზილიური ჯიუ-ჯიცუს პრაქტიკოსი.
გარე ბმულები
კატეგორია:დაბადებული 1991
ტეულადა (ესპანეთი)
ტეულადა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,24 კმ². მოსახლეობა — 11 278 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რამონ გომეს დე ლა სერნა
რამონ გომეს დე ლა სერნა (Ramón Gómez de la Serna; დ. 3 ივლისი, 1888, მადრიდი, ესპანეთი — გ. 12 ან 13 იანვარი, 1963, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — ესპანელი მწერალი, ჟურნალისტი, ესეისტი, დრამატურგი და ბიოგრაფი. თანამშრომლობდა ჟურნალებთან — El Sol, La Voz, Revista de Occidente, El Liberal და სხვ. ალფონსო X ბრძენის ორდენის დიდი ჯვრის კავალერი.
ქაქალოსი
ქაქალოსი (Kakalos) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   396  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
შაპელი (ცარსკოე-სელო)
ისტორია
პავილიონი შაპელი მდებარეობს ალექსანდრეს პარკის განაპირა ტერიტორიაზე. იგი ააგეს 1825-1828 წლებში მასში იესო ქრისტეს მცირე ქანდაკების დასადგმელად, რომელიც დაამზადა ცნობილმა გერმანელმა მოქანდაკემ, შტუტგარტელმა პროფესორმა იოჰან-ჰენრიხ ფონ დანეკერმა. დედოფალმა მარია თეოდორეს ასულმა ქანდაკება იყიდა 100 000 რუბლად და სურდა დაემონტაჟებინა მოსკოვის ერთ-ერთ ეკლესიაში, მაგრამ გადაიფიქრა და საჩუქრად გადასცა იმპერატორ ალექსანდრე I-ს.
პავილიონის შიგნით განთავსებულია ანგელოზების ფიგურები, რომელიც შესრულებულია მოქანდაკე ვ. ი. დემუტ-მალინოვსკის მიერ. აქვე იყო განთავსებული ქრისტეს ქანდაკება, რომელიც დამზადებულია თეთრი მარმარილოსაგან და ამჟამად ინახება ერმტაჟში.
მეორე მსოფლიო ომის წლებში შენობა ძალიან დაზიანდა და 2018 წლამდე პრაქტიკულად ნანგრევების სახით იყო შემორჩენილი. 2009 წელს მოხდა პავილიონის კონსერვაცია და გარშემო შემოავლეს ღობე. 2011-2018 წლებში მიმდინარეობდა მოსამზადებელი და სარემონტო-სარესტავრაციო სამუშაოები. 2018 წლის 14 სექტემბერს გამოაცხადეს რესტავრაციის დასრულების შესახებ. 15 სექტემბერს კი პავილიონი შაპელი გაიხსნა დამთვალიერებლებისათვის.
ადამიანის უფლებები იემენში
ხელშეკრულებები
იემენი არის ხელმომწერი მხარე შემდეგი ადამიანის უფლებათა ხელშეკრულებებისა:
ქალთა უფლებები
მიუხედავად 1994 წლის იემენის კონსტიტუციისა, რომელიც მოიაზრებს თანაბარ უფლებებს იემენის მოქალაქეებისათვის, ქალები ჯერ კიდევ იბრძვიან სხვადასხვა შეზღუდვებთან და მერად სტატუსთან. კონკრეტულად, იემენის პერსონალური სტატუსის კანონი, რომელიც მოიცავს ქორწინების საკითხებს, განქორწინებას, ბავშვზე მეურვეობასა და მემკვიდრეობას, ქალებს აძლევს მცირე უფლებებს, ვიდრე კაცებს, გამორიცხავს რა ქალებს გადაწყვეტილების მიღებიდან და ართმევს რესურსებისა და აქტივების ხელმისაწვდომობისა და კონტროლის უფლებას. ქალები არიან დაუცველნი ციხის თანამშრომელთა მიერ სექსუალური ძალადობისგან და აქ არის უფრო მცირე სასჯელი, თუ არის საერთოდ, ქალთა მიმართ ძალადობისთვის ვიდრე კაცებზე ძალადობისთვის.
პრესის თავისუფლება
2005 წელს იემენმა დაიკავა 136-ე ადგილი 167 ქვეყანას შორის პრესის თავისუფლების მხრივ. ხელმწიფოს აქვს მონოპოლია ყველა ტელევიზიასა და რადიოზე და უკრძალავს ჟურნალისტებს „არასწორი“ ინფორმაციის გამოქვეყნებას. 2001 წელს გაზეთ ალ-შურას ჟურნალისტებმა მიიღეს 80 დარტყმა აბდულ მაჯედ ალზინდარის, ქვეყნის ყველაზე დიდი ისლამური პარტიის ლიდერის რეპუტაციის შელახვისათვის. ასევე იყო გაზეთი დახურვის შემთხვევაც. Human Rights Watch-ის თანახმად, „1990 წლის პრესის კანონი რეგულაციის ქვეშ, რომელიც გამოიყენეს 1993 და 1998 წლებში, გაზეთები ვალდებულნი არიან მიმართონ ინფორმაციის სამინისტროს მათი ლიცენზიების ყოველწლიური განახლებისათვის... 2000 წლის შუა რიცხვებში დაახლოებით ნახევარს იემენის ორასი პუბლიკაციისა მიენიჭა ლიცენზია“.
რელიგიის თავისუფლება
კონსტიტუცია უზრუნველყოფს რელიგიის თავისუფლებასა და მთავრობა ძირითადად პტივს სცემს ამ უფლებას პრაქტიკაში; თუმცა, არსებობს გარკვეული შეზღუდვები. კონსტიტუცია ამბობს, რომ სახელმწიფო რელიგია არის ისლამი და შარიათი (ისლამური კანონები) არის საკანონმდებლო წყარო. მთავრობის პოლიტიკა, ძირითადად ხელი შეუწყოს არათავისუფალ რელიგიის აღმსარებლობას გრძელდება; თუმცა, არსებობს გარკვეული შეზღუდვები. მუსლიმები და სხვა რელიგიური ჯგუფების მიმდევრები არიან თავისუფალი აღასრულონ რელიგიური რიტუალები მათი რწმენიდან გამომდინარე, მაგრამ მთავრობა კრძალავს ისლამიდან სხვა რელიგიაზე გადასვლას. მიუხედავად იმისა, რომ რელიგიურ ჯგუფებს შორის ურთიერთობები გრძელდება, რათა ხელი შეეწყოს აღმსარებლობის თავისუფლებას, ვლინდება საზოგადოებრივი შეურაცხყოფები და დისკრიმინაცია რელიგური რწმენისა და პრაქტიკის გამო. ასევე იყო იზლირებული თავდასხმები ებრაელებსა და ზოგიერთი ადგილობრივი ზეიდი მუსლიმი თავს მიიჩნევს მთავრობის დაკვირვების ობიექტად საკუთარი რელიგიური კუთვნილების გამო. მთავრობის სამხედრო ხელახალმა ჩარევამ საადას მუჰაფაზაში გამოიწვია პოლიტიკური, ტომობრივი და რელიგიური დაძაბულობა, რომელმაც თავი იჩინა 2007 წელს, მას შემდეგ, რაც მოხდა მესამე სამხედრო შეტაკება ალ-ჰოუტის (რომელიც ეკუთვნის ზაუდის სკოლას ისლამის შარიათისა) ოჯახთან ასოცირებულ მემაბოხეებთან.
ლგბტ უფლებები
ჰომოსექსუალობა არის უკანონო იემენში ქვეყნის შარიათის სამართლებრივი სისტემის შესაბამისად. ლგბტ პირები იემენში სავარაუდოდ იტანჯებიან დისკრიმინაციით, კანონიერი და სოციალური გამოწვევებით. სასჯელი ჰომოსექსუალობისთვის მერყეობს ცემიდან სიკვდილამდე. იემენი არის ერთ-ერთი შვიდი ქვეყნიდან, სადაც სიკვდილით დასჯა ვრცელდება შეთანხმებით სექსუალურ აქტებზე ერთი და იმავე სქესის წარმომადგენელ ზრდასრულთათვის.
გეებისა და ლესბოსელთა საიტები დაბლოკილია მთავრობის მეირ.
როგორც შედეგი შარიათისა, ლგბტ პირები იღუპებიან შეტაკებებში. მთავრობა არ იცავს მის გეი მოქალაქეებს ძალადობისგან.
ადამიანით ვაჭრობა
ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპარტამენტის 2013 წლის ადამინით ვაჭრობის შესახებ ანგარიში იემენი კლასიფიცირებულია, როგორც მესამე დონის ქვეყანა, რაც ნიშნავს, რომ მისი მთავრობა სრულად არ აკმაყოფილებს მინიმალურ სტანდარტს ადამიანით ვაჭრობის წინააღმდეგ და არ იჩენს ძალისხმევას ამის გასაკეთებლად.
სქოლიო
კატეგორია:ადამიანის უფლებები იემენში
პადერბორნის რაიონი
პადებორნის რაიონი (Kreis Paderborn) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი პადერბორნი. რაიონი შედის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება დერმოლდის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1245,94 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 299 165 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 240 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 05 7 74.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
გრიფინების მოწვეული მსახიობების სია
„გრიფინები“ — ამერიკული ანიმაციური სიტკომი, შექმნილი სეთ მაკფარლეინის მიერ 1999 წელს, Fox Broadcasting Company-ისთვის. სერიალის ცენტრალური პერსონაჟები გრიფინების ოჯახის წევრები არიან: პიტერი, ლოისი და მათი შვილები; მეგი კრისი და სტიუი და ასევე მათი შინაური, ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიანი. სიუჟეტი მიმდინარეობს გამოგონილ ქალაქ კუაჰოგში, როდ-აილენდის შტატში, მასში ხშირად ფიგურირებს სატირული ხასიათის ხუმრობები და ასახულია ამერიკის კულტურის ნაკლოვანებები.
მოწვეულ მსახიობთა სიაში წარმოდგენილნი არიან სხვადასხვა პროფესიის ადამიანები, მათ შორის მსახიობები, მუსიკოსები, ათლეტები და პოლიტიკოსებიც კი. ეპიზოდ „Not All Dogs Go to Heaven“-ში მოწვეული არის „ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობის“ მსახიობების მთელი შემადგენლობა. ამ სეზონის სხვა ეპიზოდებთან შედარებით, მასში მონაწილეობს ყველაზე მეტი მოწვეული მსახიობი, რომელთა შორის არიან პატრიკ სტიუარტი, ჯონათან ფრეიკსი, ბრენტ სპაინერი, ლევარ ბარტონი, გეიტს მაკფადენი, მაიკლ დორნი, უილ უიტონი, მარინა სირტისი, დენის კროსბი.
სქოლიო
კატეგორია:გრიფინები
ბრქანდული
ბრქანდული (Brkandul) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 776 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
პლატონ დადვანი
პლატონ ლაზარეს ძე დადვანი (დ. 1 აპრილი, 1913, მესტია, — გ. 1989) — ქართველი ლოტბარი, პედაგოგი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1958).
თბილისის საგზაო–საავტომობილო ტექნიკუმის დამთავრების შემდეგ მესტიის პედაგოგიურ სასწავლებელში ასწავლიდა ხატვასა და მუსიკას. აქვე ჩამოაყალიბა მომღერალთა და მოცეკვავეთა გუნდი, აღადგინა და ჩაწერა არაერთი ძველი სვანური სიმღერა, განავითარა და დახვეწა სვანური ცეკვები (განსაკუთრებით ფერხული). იყო მესტიის კულტურის სახლის დაარსების ერთ-ერთი ინიციატორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
ხენტკაუს I
მისი პირამიდა მდებარეობს მამის პირამიდის გვერდით, რომლის შესასვლელზეც აწერია: „ხენტკაუსი, ზემო და ქვემო ეგვიპტის მეფე, ზემო და ქვემო ეგვიპტის მეფის დედა, ღმერთის შვილი, ყველაზე ლამაზი.“
მისი ტიტულები იყო: „მეფის დედა“, „ორი მეფის დედა“.
ხენტკაუსთან აღმოჩენილია ფარაონის ატრიბუტები: ხელოვნური წვერი და სამეფო კობრა შუბლზე. სავარაუდოდ, ეს მიუთითებს იმაზე, რომ იგი ქვეყანას ფარაონის ტიტულით მართავდა, თუმცა ზოგიერთი სპეციალისტი მხარს არ უჭერს ამ ვერსიას, მიაჩნიათ, რომ ქალი (იშვიათი გამონაკლისის გარდა) არ შეიძლება ყოფილიყო ფარაონი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ქოლათანი (ასტარის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
ბირკი (ზინკივის რაიონი)
ბირკი (Бірки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1188 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზინკივის რაიონის სოფლები
ჰაისინის რაიონი (1923-2020)
2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონს შეუერთდა ბერშადის, ტეპლიკის, ტროსტიანეცისა და ჩეჩელნიკის რაიონები, ასევე, ნაწილობრივ ილინცისა და ნემიროვის რაიონები, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა ჰაისინის რაიონი.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის რაიონები
პედრუ-კანარიუ
პედრუ-კანარიუ (Pedro Canário) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მატეუსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ტორმოსი
ტორმოსი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 5,36 კმ². მოსახლეობა — 318 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ლიაზი
ლიაზი  (Liəzi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
ელიზაბეთ კრისტინა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელ-ბევერნელი
ელიზაბეთ კრისტინა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელ-ბევერნელი (Elisabeth Christine von Braunschweig-Wolfenbüttel-Bevern; დ. 8 ნოემბერი, 1715, ჰოლცმინდენი, გერმანია — გ. 13 იანვარი, 1797, ბერლინი, გერმანია) — ველფების დინასტიის წარმომადგენელი. ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის პრინცესა. პრუსიის დედოფალი 1740-1786 წლებში. მეფე ფრიდრიხ II დიდის მეუღლე. იგი პრუსიის ისტორიაში ყველაზე განგრძლივი დროით, თითქმის 46 წლის განმავლობაში იყო დედოფალი.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|301x301პქ|ელიზაბეთ კრისტინა 1740 წელს ელიზაბეთ კრისტინა დაიბადა 1715 წლის 8 ნოემბერს ჰოლცმინდენში. იგი იყო ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ჰერცოგ ფერდინანდ ალბერტ II-ისა და მისი მეუღლის, ანტუანეტ ამალია ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ქალიშვილი. მისი მრავალი და-ძმიდან აღსანიშნავია დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი იულიანა მარია ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელი.
1733 წელს პრუსიის კრონპრინცმა ფრიდრიხმა, რომელმაც ვერ შეძლო მამის დიქტატურისაგან თავის დაღწევა, იძულებული გახდა დამორჩილებოდა მამის, მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ I-ის ბრძანებას და ცოლად ელიზაბეთ კრისტინა შეერთო. მათი ქორწინება 1733 წლის 12 ივნისს შედგა ზალცდალუმში. ქორწილის შემდეგ წყვილი პრუსიაში, რაინსბერგის სასახლეში გადასახლდა.
ძალდატანებული შეუღლების გამო, ფრიდრიხი ყოველთვის გულგრილი იყო ელიზაბეთ კრისტინასადმი. აღსანიშნავია ისიც, რომ იგი მთელი ცხოვრება მისი ერთგული ქმარი იყო, რადგან როგორც ცნობილია ფრიდრიხი ქალთა სქესის მიმართ ინტერესს საერთოდ არ იჩენდა. რამდენადაც ცნობილია, როცა ფრიდრიხმა აზიაში არსებული ჰარამხანების შესახებ გაიგო განცვიფრდა და აზიელ მამაკაცებზე ასეთი რამ განაცხადა:
მარცხნივ|მინი|343x343პქ|დედოფალი ელიზაბეთ კრისტინა 1765 წელს მრავალწლიანი ქორწინების მიუხედავად, ფრიდრიხსა და ელიზაბეთს შვილები არ ჰყოლიათ, რადგან იგი ერთხელაც კი არ დაფეხმძიმებულა. 1740 წლის 31 მაისს ფრიდრიხ ვილჰელმ I გარდაიცვალა და ტახტზე ფრიდრიხ II ავიდა, რითაც ელიზაბეთ კრისტინა პრუსიის დედოფალი გახდა. მამის გარდაცვალებით შემდეგ, ფრიდრიხმა მალევე ისარგებლა და მაშინვე განშორდა მეუღლეს. დედოფალმაც ისარგებლა და ქმრისგან დამოუკიდებელი ცხოვრება დაიწყო შინჰაუზენის სასახლეში, ბერლინის ჩრდილოეთ ნაწილში. აღსანიშნავია, რომ ფრიდრიხს წლების განმავლობაში ცალ-ცალკე ცხოვრების მიუხედავად, არ უღალატია ცოლისათვის, რის გამოც ხშირად მას ჰომოსექსუალად მიიჩნევენ, მაგრამ ამის დამამტკიცებელი საბუთები არ არსებობს.
ფრიდრიხი არასოდეს მისულა ცოლის სანახავად და არც თავისთან, პოტსდამში მიუწვევია. წყვილი ერთმანეთს მხოლოდ სამეფო ოჯახის შეკრებებზე, წელიწადში რამდენჯერმე ხვდებოდა ერთმანეთს. 1757-1758 და 1760-1763 წლებში, შვიდწლიანი ომის პირობებში წარმოქმნილი დაძაბული სიტუაციის პირობებში დედოფალი ელიზაბეთ კრისტინა იძულებული გახდა დაეტოვებინა საცხოვრებელი და უსაფრთხოების მიზნით მაგდებურგში გადასულიყო. აღსანიშნავია, რომ 1763 წელს ცოლ-ქმარი შვიდი წლის შემდეგ პირველად შეხვდა ერთმანეთს, რა დროსაც გაკვირვებულმა ფრიდრიხმა წამოიძახა: „ქალბატონი გასუქებულა!“.
დედოფალი კრისტინა დაინტერესებული იყო ლიტერატურით, რისი გავლენითაც მან საზოგადოებრივ მორალზე რამდენიმე წიგნი დაწერა ფრანგულ ენაზე. ასევე მის სახელთანაა დაკავშირებული პრუსიაში აბრეშუმის წარმოების დაწყება.
1786 წელს ფრიდრიხ II გარდაიცვალა უშვილოდ, ტახტი კი მისმა ძმისწულმა, ფრიდრიხ ვილჰელმ II-მ დაიკავა. მან ელიზაბეთ კრისტინას არსებული მდგომარეობა და შემოსავალი შეუნარჩუნა. ამრიგად, მან დარჩენილი ცხოვრება ბერლინში, სიმშვიდესა და ფუფუნებაში გაატარა და იქვე გარდაიცვალა 1797 წლის 13 იანვარს, 81 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1715 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1797 კატეგორია:ველფების დინასტია კატეგორია:პრუსიის დედოფლები
ბობრიკი (ჰადიაჩის რაიონი)
ბობრიკი (Бобрик) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰადიაჩის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 791 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰადიაჩის რაიონის სოფლები
გურჯაანის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ქვეტყე ხოხბის ბუნებრივი საკვები ბაზა და კარგი თავშესაფარია. ამიტომაცაა რომ აქ ხოხობი კარგადა იყო გავრცელებული. ტყის ზოლში მოიპოვებოდა შველი, რომელიც კარგი დაცვის პირობებში აქ საკმაოდ მრავლდებოდა. გარდა ამისა, აქ გავრცელებული იყო კურდღელი, მაჩვი, ციყვი; გვხვდებოდა ქედანი, მტრედი; მტაცებლებიდან მცირე რაოდენობით — მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა, ფოცხვერი და სხვ. რაიონის მონადირეთა აქტივმა კარგი ინიციატივა გამოიჩინა სამონადირეო მეურნეობის მოწყობის საქმეში. მათ ბევრი მუშაობა ჩაატარეს საზოგადოებრივ საწყისებზე და მიაღწიეს იმას, რომ რაიონში შექმნეს ორი სამონადირეო მეურნეობა ხოხბისა და კურდღლის გასამრავლებლად. პირველია „ლელის“ სამონადირეო მეურნეობა მდინარე ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე, რომელიც 1962 წლიდან არსებობდა, იგი გათვალისწინებული იყო ხოხბების გასამრავლებლად. აქ აშენებული იყო ერთსართულიანი მონადირის სახლი. მეორეა „ინაბოტის“ სანადირო მიწერილი მეურნეობა, ალაზნის მარცხენა ნაპირზე, რომელიც 1965 წელს დაარსდა. აქ კარგი პირობები იყო ღორისა და კურდღლის გამრავლებისათვის. აქ აშენდა ორსართულიანი მონადირის სახლი. ამავე მეურნეობაში გაკეთდა ხელოვნური ტბა.
მეურნეობის კეთილმოწყობაში დიდი წვლილი შეიტანეს გურჯაანის რაიონის მონადირეებმა და მუშა-მოსამსახურეებმა შაბათობების მოწყობით. რაიონის ბუნებრივი პირობები, მონადირეთა აქტივის და მთელი რაიონის მშრომელთა დაინტერესება საფუძველს იძლეოდა ეფიქრათ, რომ გურჯაანის მიწერილი სანადირო მეურნეობები თავის დანიშნულებას წარმატებით შეასრულებდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
ტიბი (ალიკანტე)
ტიბი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ოია-დე-ალკოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 70,38 კმ². მოსახლეობა — 1662 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
სან-მატეუსი (ესპირიტუ-სანტუ)
სან-მატეუსი (São Mateus) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 36 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მატეუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 109 028 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 46.62 კმ²-ზე. ფართობი 2 338 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ვაჩნაძიანის მუზეუმი
ვაჩნაძიანის მუზეუმი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, საჯარო სკოლის ეზოში. გაიხსნა 1966 წელს, ჯანდიერებისეულ სასახლეში. ამავე წელს მიენიჭა მუზეუმის დამაარსებლის, სოფლის ღვაწლმოსილი პედაგოგის — გიორგი მაისურაძის სახელი.
შენობა ააგო თავად ლევან გიორგიძის ძე ჯანდიერმა 1888 წელს. სახლი ეზოს მხრიდან ერთსართულიანია. მთავარი ფასადის მხარეს ორსართულიანია. ნაგებია რიყის ქვისა და აგურის რიგების მონაცვლეობით. შენობის შესასვლელი სამხრეთიდანაა. I სართულზე ორი ოთახია, ერთ-ერთი უსარკმლოა და გამოყენებულია დამხმარე სათავსოდ. კარი აღმოსავლეთიდან აქვს, მეორე ოთახში შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა, აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო სარკმელია გაჭრილი, სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში კი ბუხარია. შენობის II სართულზე მთავარი ფასადის შუა ხის რიკულებიანი აივანია, რომელიც აგურის 5 სწორკუთხა ბურჯზეა დაყრდნობილი. აივნის გადახურვა ხის კოჭებზეა გამართული და 5 სწორკუთხა ხის სვეტს ეყრდნობა. აივნის წინ აგურის მოაჯირიანი ორმარშიანი კიბეა, რომელიც II სართულის განაპირა ოთახების შუა აივანზე გამოდის და დიდი კარ-სარკმლები აქვს. სარკმლების წინ თითო სწორკუთხა შეღრმავებაა, რომლებიც ყვითლადაა შეფერადებული. კედლები დასრულებულია აგურის მაღალი პარაპეტით. შენობა გადახურულია თუნუქის პირამიდული სახურავით. მუზეუმში 5000-ზე მეტი ექსპონატია დაცული. II სართულზე 5 საგამოფენო დარბაზი, 4 ოთახი და ერთი პატარა ტალანია. ყველაზე დიდი დარბაზი დათმობილი აქვს სოფლის ტერიტორიაზე მოპოვებულ არქეოლოგიურ ექსპონატებს. II დარბაზში გამოფენილია ნუმიზმატიკური და გლიპტიკური მასალა. III დარბაზში სოფლის ამსახველი ფოტოსურათებია, მათ შორის ილია ჭავჭავაძისა და აკაკი წერეთლის ვაჩნაძიანში სტუმრობის დროს გადაღებული ფოტოსურათები. IV დარბაზში დაცულია სასულიერო ლიტერატურა და სხვა ექსპონატები. მათ შორისაა მეფე ერეკლე II-ის, ანტონ კათალიკოსის და მდივან-მწიგნობრის, დიმიტრი თუმანიშვილის მიერ ხელმოწერილი სიგელი, რომლის მიხედვითაც მეფე ერეკლე II-ს გაქრისტიანებული ლეკისთვის უფლება მიუცია, ცოლად შეერთო სოფელ კალაურის მკვიდრი ბეითელმანი — ნაჰირელის ქალიშვილი. დარბაზში წარმოდგენილია სამეთუნეო ნაწარმიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
საიდუმლო კოშკი
საიდუმლო კოშკი (Тайницкая башня) — ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ერთ-ერთი კოშკი. მდებარეობს მთიან ნაწილზე ჩრდილოეთისა და კორომისლოვის კოშკებს შორის. სხვა მრგვალი კოშკებისაგან განსხვავებით (საათიანი კოშკის გარდა), განსხვავდება სათვალთვალო კოშკურით, მსგავსი კოშკურები აქვს საათიან და ნიკოლსკის კოშკებს.
აღწერა
XVII საუკუნეში საიდუმლო კოშკზე დაამონტაჟეს ერთი სპილენძის სიათა, ხოლო 1785-1790 წლებში შენობა გადააკეთეს საკვების საწყობად ნიჟნი-ნოვგოროდის გუბერნატორის ივან რებინდერის ბრძანების მიხედვით. 1826-1887 წლებში კოშკი აიღო ცეიგჰაუზის ბატალიონმა. მოგვიანებით კოშკი გადაეცა ნიჟნი-ნოვგოროდის ვოევოვას, როგორც არქივი. დიდი სამამულო ომის პერიოდში მონგრეული კოშკურის ადგილზე დაამონტაჟეს საზენიტო იარაღი, რომელიც ქალაქს იცავდა გერმანული არმიის საჰაერო დარტყმებისაგან. 1960-იან წლებში მიმდინარე სარესტავრაციო სამუშაოების დროს აღადგინეს სახურავის კოშკურა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის კოშკები
ლიგურიელები
[[ფაილი:Italie -800.png|მინი|იტალიის ნახევარკუნძულზე მცხოვრები ხალხი რკინის ხანის დასაწყისში.
]] ლიგურიელები (Ligures, ) — იტალიის უძველესი მკვიდრი ხალხი ალპების დასავლეთით. დასახლებული იყვნენ, ასევე, საფრანგეთის სამხრეთ სანაპიროზე და ესპანეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში.
ლიგურიელები ითვლებიან ევროპის ერთ-ერთ უძველეს ხალხად, სავარაუდოდ, იყვნენ ტერამარის, ბრინჯაოს ხანის კულტურის მატარებლები, რომელიც გავრცელებული იყო ზემო იტალიაში. მათი ენის შესახებ, გარდა ადგილის დასახელებებისა, კელტურ ენასთან შერევის გამო ბევრი რამ არ არის ცნობილი. დღემდე არ არის აღმოჩენილი ლიგურიულ ენაზე შესრულებული რაიმე ხელნაწერი. ლიგურიელების მთავარი ქალაქი იყო ალბინგანიუმი, დღევანდელი ალბენგა, ჩრდილო-დასავლეთ იტალიაში. ქალაქის სახელი წარმოშობილია ლიგურიული სიტყვიდან - Ingauni.
ლიგურიული ტომები იყვნენ:
გიგი თევზაძე
გიგი თევზაძე (დ. 22 ივნისი, 1967, თბილისი) — ქართველი სოციოლოგი და ფილოსოფოსი. 1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1991-2001 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, პროფესორი. 2001-2006 წლებში ილია ჭავჭავაძის სახელობის ენისა და კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი; 2004-2006 წლებში საქართველოს განათლების სამინისტროს განათლების რეფორმის პროექტის — „ილია ჭავჭავაძე“ დირექტორი. 2006-2014 წლებში ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი.
ლიგურიელები
ძვ. წ. 700 წლიდან კელტებისგან შევიწროვებული ლიგურიელები თანდათან ტოვებენ მათი უძველესი განსახლების არეალის ძირითად ნაწილს და ინაცვლებენ იტალიის ჩრდილო-დასავლეთში. ძვ. წ. 238/236 წლიდან ექცევიან რომის რესპუბლიკის გავლენის ქვეშ. ძვ. წ. 187-175 წლებში ლიგურიელები გააფთრებით იბრძვიან რომაელების წინააღმდეგ. ლიგურიელთა დაპყრობის შემდეგ, მისი ერთ-ერთი ტომი, აპუანერები, რომაელებმა გადაასახლეს სამნიუმში. ძვ.წ. 173-172 წლებში როამელები იბრძვიან ლიგურიელთა ერთ-ერთი ტომის წარმომადგენლების, სტატიელების, წინააღმდეგ, რომლებიც დაამარცხეს და მონებად აქციეს.
გიგი თევზაძე
საკანდიდატო დისერტაცია თემა — „ისტორიის ონტოლოგიური დაფუძნება მარტინ ჰაიდეგერის ფილოსოფიაში“, დაიცვა 1992 წელს, სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ყოფიერების და ცნობიერების ესთეტიკა“, დაიცვა 1997 წელს.
ლიგურიელები
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდო-ევროპელი ხალხი
გიგი თევზაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სოციოლოგები კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი
რაინ-ზიგის რაიონი
რაინ-ზიგის რაიონი (Rhein-Sieg-Kreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ზიგბურგი. რაიონი შედის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება კელნის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1153,34 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 598 650 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 519 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 05 3 82.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
ბუდუ ზივზივაძე
ბუდუ ზივზივაძე (დ. 10 მარტი, 1994, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, გერმანიის მეორე ბუნდესლიგის მონაწილე საფეხბურთო კლუბ „კარლსრუესა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი.
ბიოგრაფია
ბუდუ ზივზივაძემ ფეხბურთის თამაში 8 წლის ასაკში ქუთაისის იმედის საფეხბურთო სკოლაში დაიწყო, სადაც ის თავდაპირველად ნახევარმცველად თამაშობდა.
2011 წელს თბილისის „დინამოში“ გადავიდა. ამ კლუბში გატარებული ოთხი სეზონის განმავლობაში ძირითადად პირველი ლიგის მონაწილე „დინამოს“ სარეზერვო გუნდში თამაშობდა.
2013–14 წლების სეზონში დინამო-2-ის 21 მატჩში 23 გატანილი გოლით ზივზივაძე გუნდის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა.
მისი პროფესიონალური დებიუტი „დინამოს“ პირველ გუნდში 2014 წლის 11 სექტემბერს რუსთავის „მეტალურგთან“ გასვლით მატჩში შედგა, როდესაც მეორე ტაიმში თანაგუნდელის ნაცვლად შემოვიდა მინდორზე.
2015 წელს ზივზივაძე უმაღლესი ლიგის მონაწილე საფეხბურთო კლუბ „სამტრედიაში“ გადავიდა, სადაც საუკეთესოდ გამოავლინა თავისი შესანიშნავი საფეხბურთო თვისებები და საბოლოოდ ერთ-ერთი გადამწყვეტი როლი ითამაშა მათ ისტორიაში პირველი საჩემპიონო ტიტულის მოპოვებაში.
2017 წლის იანვარში კონტრაქტი დანიის სუპერლიგის კლუბ „ესბიერგთან“ გააფორმა, მაგრამ მის რიგებში მხოლოდ 13 მატჩი ითამაშა და ერთი გოლი შეაგდო, ხოლო 2018 წლის სეზონში იჯარით კვლავ თბილისის „დინამოში“ დაბრუნდა.
2018 წელს „თბილისის დინამოში“ თამაშის დროს გიორგი გაბედავსთან ერთად გახდა ეროვნული ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი. ასევე, სეზონის სიმბოლურ ნაკრებშიც მოხვდა.
„ესბიერგში“ დაბრუნების შემდეგ, კლუბმა 2019 წლის 29 იანვარს გამოაცხადა, რომ მან კლუბი დატოვა, მას შემდეგ, რაც მისი კონტრაქტი ორმხრივი თანხმობით შეწყდა.
ორი დღის შემდეგ ცნობილი გახდა, რომ ის კვლავ ქუთაისის „ტორპედოს“ შეუერთდა. ზივზივაძე ეროვნული ლიგის ოთხფაზიანი ჩემპიონატის მე-2 ნაწილის საუკეთესო მოთამაშედ 9 მატჩში რვა გოლის გატანის შემდეგ დასახელდა. ამჯერად ტორპედოელთა რიგებში მან სულ 20 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 13-ჯერ აიღო მეტოქეთა კარები.
2019 წლის ივლისში მან ხელი უნგრულ საფეხბურთო კლუბ „მეზოკოვეშდთან“ მოაწერა. ამ კლუბში მან 32 შეხვედრა ჩაატარა და 8 გოლი შეაგდო.
2020–2023 წლებში ასევე, უნგრულ საფეხბურთო კლუბ „ფეჰერვარის“ რიგებში განაგრძო თამაში, სადაც 53 მატჩში 12-ჯერ შეძლო მეტოქეთა კარის აღება.
2022 წელს იჯარით კვლავ უნგრული კლუბის — „უიპეშტის“ შემადგენლობაში ითამაშა, სადაც 12 შეხვედრაში 11 გოლი გაიტანა.
2023 წლის 31 იანვარს, 2022–23 წლების ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრის ბოლო დღეს, ზივზივაძემ კონტრაქტი გააფორმა მეორე ბუნდესლიგის საფეხბურთო კლუბ „კარლსრუესთან“.
ჯიმშერ პეტრიაშვილი
ჯიმშერ პეტრიაშვილი (დ. 1933, ზემო ხოდაშენი, ახმეტის რაიონი — გ. 2009) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი. გამოჩენილი ქართველი ენერგეტიკოსი.
ბიოგრაფია
1955 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოში დაბადებულები კატეგორია:ახმეტაში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 2009 კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1955) კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი ენერგეტიკოსები კატეგორია:ქართველი თანამდებობის პირები
ილია ჯაბადარი
ილია ჯაბადარი (დ. 1895, თბილისი — გ. 2 აგვისტო, 1982) — ქართველი ხელოვნების მუშაკი.
ბიოლოგია
1895 წელს, თბილისში, საზოგადო მოღვაწის, ჟურნალისტისა და რედაქტორ-გამომცემლის ალექსანდრე ჯაბადარისა და მანანა რცხილაძის ოჯახში დაიბადა ილია ჯაბადარი. ჯაბადარებს ექვსი ვაჟი ჰყავდა. მე-20 საუკუნის დასაწყისში ალექსანდრემ ორი უფროსი ვაჟი, გიორგი და ერეკლე, კლასიკური განათლების მისაღებად ევროპაში გაგზავნა. 1902 წლიდან ისინი ბელგიაში ცხოვრობდნენ. ორი წლის შემდეგ მათ უმცროსი ძმებიც შეუერთდნენ დედასთან ერთად. სამწუხაროდ ისე მოხდა, რომ მანანა რცხილაძე 1907 წელს გარდაიცვალა. იგი პარიზშია დაკრძალული. ძმები ერთმანეთის იმედად დარჩნენ, ყველამ მიიღო უმაღლესი განათლება და ძირითადად ხელოვნების სფეროში მოღვაწეობდნენ. გიორგი – რეჟისორი გახდა, ერეკლე – კომპოზიტორი, ვახტანგი – მუსიკოსი, ილია – ქორეოგრაფი და იმპრესარიო; შოთა – ვიოლენჩელისტი და დირიჟორი.
მენშევიკური მთავრობის დროს ილია ჯაბადარი სამშობლოში მოღვაწეობდა. იგი საქართველოს სავაჭრო-სამრეწველო პალატის უმნიშვნელოვანეს სავაჭრო ოპერაციებში იღებდა მონაწილეობას. 1919–1921 წლებში სავაჭრო-სამრეწველო პალატამ ილია თავის წარმომადგენლად დანიშნა ბელგიაში. მან მნიშვნელოვანი ცნობები მოაგროვა საქართველოში არსებული შავი ქვის, მატყლისა და აბრეშუმის წარმოებაზე და მალე დაამყარა ურთიერთობები ცნობილ ფრანგულ ფირმებთან. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ილია ჯაბადარი იძულებული გახდა დაეტოვებინა საქართველო და პარიზი გახდა მისი ძირითადი საცხოვრებელი ქალაქი. 1930–იან წლებში ილიამ და მისმა მეუღლემ სუზან ჯაბადარმა ფრანგულ ენაზე თარგმნეს ალექსანდრე მანველიშვილის მიერ შედგენილი საქართველოს ისტორია და გადამუშავებული წიგნი პარიზის წიგნთსაცავებს დაურიგეს.
მეორე მსოფლიო ომამდე ილია ჯაბადარი მოკლემეტრაჟიანი ფილმების რეჟისურით იყო დაკავებული. რამდენიმე ანტიფაშისტური დოკუმენტური ფილმიც გადაიღო. გერმანელების მიერ პარიზის დაკავების შემდეგ ეს ფილმები გაანადგურეს, თვით რეჟისორი კი ძლივს გადაურჩა დაპატიმრებას. ჯერ კიდევ ბელგიაში სწავლის პერიოდში ილია ჯაბადარი მიხვდა, რომ ევროპაში ქართველებს არ იცნობდნენ და მათ რუსებად მოიხსენიებდნენ, როგორც რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში შემავალ ყველა ერს. საქართველოს სახელისთვის მან მიზნად დაისახა ქართული ხელოვნების პოპულარიზაცია. 1949 წელს ილია ჯაბადარმა, პარიზში, იქაური ქართველებისაგან, ჩამოაყალიბა ქართული ცეკვის ამსამბლი „ქართული ბალეტი“, რომელმაც ათი წლის განმავლობაში ტრიუმფით შემოიარა ევროპის ყველა დიდი ქალაქის საკონცერტო დარბაზები.
ქართული ცეკვების მომზადება ილიამ ორ ქართველს შესთავაზა: ალექსანდრე პეტრიაშვილს, რომელიც გურჯის სახელით გამოდიოდა და სერგო კოხრეიძეს, რომლის ფსევდონიმი იყო „იანეთელი“. თითოეულმა ოთხი ცეკვა მოამზადა, შესვენებები კი ერეკლე ჯაბადარის სიმფონიური მუსიკით შესავსეს. ასე რომ მაყურებელი ერთდროულად ეცნობოდა ქართულ ხალხურ და სიმფონიურ მუსიკას. კონცერტების დაწყებამდე ჩოხაში გამოწყობილი ილია სცენაზე გამოდიოდა და ეროვნულ ჩაცმულობასა და ქართულ ცეკვას მიმოიხილავდა. ჟურნალი „ბედი ქართლისა“, 1953 წლის აპრილის ნომერში წერდა: „ბატონი ილია ჯაბადარის ქართული ცეკვების ბალეტმა კიდევ ერთხელ დაამტკიცა, რომ ქართული ცეკვების უცხოეთში გამოტანა არის ერთი უდიდესი საშუალება ჩვენი კულტურის პროპაგანდისა. მადლობასთან ერთად ბატონი ილია ჯაბადარი ღირსია ჯეროვანი ყურადღების და დახმარებისა ქართველი საზოგადოების მხრივ, მისთვის ამ მძიმე პირობებში უსასყიდლოდ, ასეთი უანგარო კულტურული მოღვაწეობისათვის“. ათწლიანი წარმატებული გამოსვლების შემდეგ 1960 წლისთვის „ქართულმა ბალეტმა“ არსებობა შეწყვიტა. 1950–იან წლებში ილია ჯაბადარი შედიოდა პარიზში გამომავალი ქართულენოვანი ჟურნალის „თავისუფალი ტრიბუნის“ გამომცემელთა ჯგუფში. 1960–იანი წლებიდან ილია ჯაბადარი იმპრესარიოს ძნელსა და რთულ გზას დაადგა. სულ მალე მთელ ევროპაში ცნობილი იმპრესარიო გახდა და უფრო მეტი მონდომებით შეუდგა ქართული კულტურის პოპულარიზაციას. მის სახელთანაა დაკავშირებული ნინო რამიშვილისა და ილიკო სუხიშვილის ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის, ანსამბლ „რუსთავის“ და სხვა ქართული ანსამბლებისა თუ ჯგუფების საგასტროლო მოგზაურობები მსოფლიოს სახვადასხვა ქვეყანაში.
შეიძლება ითქვას, რომ საზღვარგარეთ მცხოვრები ქართველების მიერ არ განხორციელებულა რაიმე კულტურული ღონისძიება, რომელშიც ილია ჯაბადარს არ მიეღო აქტიური მონაწილეობა. მჭიდროდ თანამშრომლობდა თურქეთის ქართველობასთანაც, განსაკუთრებით აჰმედ მელაშვილთან. აჰმედი წერილებში ილია ჯაბადარს მოიხსენიებს, როგორც ბიძას. თავის მხრივ ილიასაც მასთან მამა-შვილური დამოკიდებულება ჰქონდა. უაღრესად თბილი დახვედრა ჰქონდათ 1965 წელს ილიასა და მის მეუღლეს თურქეთის ქართულ სოფლებში. მოგზაურობის დროს ხდებოდა იქაური სიმღერების, ხალხური გამონათქვამების, ლეგენდების ჩაწერა. პარიზში დაბრუნებულმა ილიამ ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ თურქი ქართველებისთვის ქართული ნაციონალური ანსამბლის კონცერტი ეჩვენებინა. კონცერტმა ტრიუმფით ჩაიარა. 1964 წლის შემდეგ ილია ჯაბადარი რამდენჯერმე ესტუმრა საქართველოს. ინახულა საგარეჯო, კონტაქტი დაამყარა ნათესავებთან და მიწერ–მოწერა სიცოცხლის ბოლომდე აღარ შეუწყვეტია. 1977 წელს მან აღასრულა ერეკლე ჯაბადარის ანდერძი, მისი ნეშტი სამშობლოში ჩამოასვენა და დიდუბის პანთეონის მიწას მიაბარა. ილია ჯაბადარი გარდაიცვალა პარიზში 1982 წლის 2 აგვისტოს, 87 წლის ასაკში. დაკრძალულია პერლაშეზის სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აგვისტო კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
ბონდო დადვაძე
ბონდო იონას ძე დადვაძე (დ. 22 მარტი, 1934, ზესტაფონი — გ. ოქტომბერი, 2013) — ქართველი მუსიკოსი, ფოტოჟურნალისტი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1992).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:ქართველი ფოტოგრაფები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
ტოლიოსი
ტოლიოსი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის კომტატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,6 კმ². მოსახლეობა — 35 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
მანონო
მანონო (Manono) — სამოას ოთხიდან ერთ-ერთი დასახლებული კუნძული. აპოლიმას კუნძულთან ერთად შედის აიგა-ი-ლე-ტაის ოლქში. კუნძული მანონო მდებარეობს აპოლიმას სრუტეში. კუნძულის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 2,4 კმ-ს, სიგანე — 1,5 კმ-ს. კუნძულის ფართობია — 3 კმ². მანონოს მოსახლეობა 2006 წლის მონაცემებით შეადგენს 889 ადამიანს და თითქმის თანაბრად განაწილებულია ოთხ სოფელს შორის:
კუნძულის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ფალეუ, რომელიც მდებარეობს მანონოს სამხრეთ სანაპიროზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამოას კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ფარშავანგი (რომანი)
„ფარშავანგი (ვითომ ისტორიული ამბავი)“ — აკა მორჩილაძის რომანი, გამოცემული 2019 წელს ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობის მიერ.
ბურუხი
ბურუხი (Buruq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 370 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
იუსუფოვის ბაღი
300px|მინი იუსუფოვის ბაღი (Юсуповский сад) — ბაღი სანქტ-პეტერბურგში.
ისტორია
9 ჰა მიწის ნაკვეთი მდინარე ფონტანკასა და სადოვაიის ქუჩას შორის პეტრე I-მა 1724 წელს საჩუქრად გადასცა თავად გრიგორ იუსუფოვს. მოგვიანებით მისმა შვილმა გააშენა რეგულარული ბაღი ორი ჭაობით, არხებითა და ყვავილნარით. 1730 წელს კი ამ მიწის ნაკვეთზე ააშენეს ხის ერთსართულიანი სახლი, რომლის პროექტიც შეიმუშავა დომენიკო ტრეზინიმ.
1790-იან წლებში ნ. იუსუფოვმა არქიტექტორ ჯაკომო კვარნეგის დაუკვეთა კარ-მიდამოს მოწყობა. მან გადააკეთა სასახლე და დააგეგმარა ბაღი.
1810 წელს კარ-მიდამო შეიძინა ხაზინამ, ხოლო მოგვიანებით გადასცეს რუსეთის კომუნიკაციების სამმართველოს. პარკში მოაწყვეს ორანჟერეა და შადრევნები.
1863 წლის გაზაფხულზე იმპერატორმა ალექსანდრე II-მ უბრძანა იუსუპოვის ბაღის ნაწილის გახსნა დამთვალიერებლებისათვის. ამისათვის სამხრეთი და ჩრდილოეთი ნაწილი მკაცად გამიჯნეს ერთმანეთისაგან. სამხრეთის ნაწილში განათავსეს ორი ჭაობი კუნძულებით, რომელიც ერთმანეთს უკავშირდებოდა ჯაჭვის ხიდებით, ხოლო ნაპირს ხის ხიდებით.
ზამთრით ბაღი არ მუშაობს. შობის დღესასწაულზე ბაღში მასობრივი სეირნობა იმართება.
იუსუპოვის ბაღმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა რუსეთში ფიგურული სრიალის განვითარებაში. აქ გაიმართა პირველი მსოფლიო ჩემპიონატი ფიგურულ სრიალში. ბაღის ფიგურული სრიალის სკოლაში სწავლობდა ნიკოლაი პანინ-კოლომენკინი, პირველი რუსი ოლიმპიური ჩემპიონი.
საბჭოთა პერიოდში პარკს ერქვა „ოქტომბრის რაიონის საბავშვო პარკი“. 1955 წელს აქ დადგეს ვ. ლენინის ძეგლი. 1990 წელს კი ბაღს დაუბრუნეს ისტორიული სახელი, ხოლო ლენინის ძეგლი მოშალეს.
ამჟამად ბაღი ეკუთვნის იმპერტორ ალექსანდრე I-ის სახელობის კომუნიკაციების უნივერსიტეტს.
ლიტერატურა
Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. *В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.
რაინ-ნოისის რაიონი
რაინ-ნოისის რაიონი (Rhein-Kreis Neuss) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ნოისი. რაიონი შედის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება დიუსელდორფის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 576,52 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 443 419 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 769 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 05 1 62.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
ბობრივნიკი
ბობრივნიკი (Бобрівник) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1120 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზინკივის რაიონის სოფლები
ალბერტო მორენო
ალბერტო მორენო პერესი (დ. 5 ივლისი, 1992, სევილია, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად გამოდის ინგლისური „ლივერპულის“ რიგებში. კარიერა დაიწყო „სევილიაში“, სადაც უეფას ევროპის ლიგის მოგება მოახერხა 2014 წელს. თამაშობს მარცხენა მცველის პოციზიაზე.
საკლუბო
სევილია:(1)
ლივერპული:(1)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:სევილიის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:სევილია ატლეტიკოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი
მარკ ოვერმარსი
მარკ ოვერმარსი (დ. 29 მარტი, 1973, ემსტი, ნიდერლანდები) — საფეხბურთო კლუბ „აიაქსის“ ტექნიკური დირექტორი და წარსულში ცნობილი ფეხბურთელი. მას უთამაშია ისეთ კლუბებში როგორიცაა: „აიაქსი“, „არსენალი“, „ბარსელონა“ და ა.შ.
ოვერმარსი დაიბადა ქალაქ ემსტში 1973 წელს. უკვე 5 წლიდან ფეხბურთზე დადიოდა. ნიდერლანდების უმაღლეს ჩემპიონატში გამოსვლა 1990 წლიდან დაიწყო, როდესაც „გოუ ეჰედ იგლსის“ რიგებში ირიცხებოდა, თუმცა მხოლოდ 11 მატჩის ჩატარება და 1 გოლის გატანა მოახერხა. 1991 წელს „ვილემ II“-ში გადავიდა, სადაც უფრო მეტი სათამაშო პრაქტიკა ჰქონდა (31 მატჩი, 1 გოლი). თუმცა ის გუნდში დიდხანს არ დარჩენილა, ვინაიდან სეზონის დასრულების შემდეგ ნიდერლანდური ფეხბურთის და იმ დროისთვის ევროპის კაშკაშა ვარსკვლავის, „ამსტერდამის აიაქსში“ გადავიდა. დედაქალაქურ კლუბში მან საკუთარი შესაძლებლობების გამოვლენა შეძლო და გუნდის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ფიგურა გახდა. თუმცა 1995 წლის დეკემბერში მიღებულმა უმძიმესმა ტრავმამ 8 თვით გამოთიშა ფეხბურთს.
1997 წელს ოვერმარსი „ლონდონის არსენალში“ გადავიდა, სადაც პრემიერლიგის, ფა თასისა და კომუნიტი შილდის მოგება შეძლო. 2000 წელს ჰოლანდიელი ფეხბურთელი „ბარსელონაში“ ჩაირიცხა, მაგრამ გამუდმებული ტრავმიანობის გამო იძულებული გახდა 2004 წელს საფეხბურთო კარიერა დაესრულებინა.
არსენალი
მარკ ოვერმარსმა „არსენალთან“ 5-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა, რომლის მიხედვითაც ხელფასი კვირაში 18 ათას ფუნტ სტერლინგს უდრიდა. არაოფიციალური ინფორმაციით, სატრანსფერო თანხა 5-დან 7 მილიონამდე მერყეობდა.