cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გარინჩა
„ბოტაფოგო“
1963 წელს მანემ თავისი ახალი მეუღლის, ელზა სუარესის თხოვნით, „ბოტაფოგოს“ კონტრაქტის პირობების გაუმჯობესება სთხოვა. აქამდე მანე ყოველთვის შეთანხმების სუფთა ბლანკს აწერდა ხელს და საკლუბო ხელფასის მხოლოდ ნახევარს იღებდა. ახალი კონტრაქტზე ხელის მოწერა მანემ მხოლოდ ოთხი თვის შემდეგ, მსხვილი ბანკირის — ჟოზე მაგალიაესა ლინსას ჩარევის შედეგად შეძლო, რომელმაც მანეს საფეხბურთო ღირსებები სათანადოდ შეაფასა. იმავე წელს გარინჩას მთელი რიგი წარუმატებლობები შეემთხვა: გაუძლიერდა ოსტეართროზი მარჯვენა მუხლის სახსარში, რომელიც ბაიაში გამართულ ამხანაგურ მატჩში მიღებული სახსრის ხრტილოვანი ქსოვილის ტრავმის შედეგი იყო. კლუბის ექიმმა ლილიო ტორედომ მანეს სამი თვით თამაშსა და ვარჯიშზე თავის დანებება ურჩია, თუმცა ბოტაფოგოს პრეზიდენტმა სერხიო დარსმა დაჟინებით მოითხოვა მანეს დარჩენა სათამაშოდ: კლუბმა ტურნეები უნდა ჩაატაროს საფრანგეთსა იტალიაში, გარინჩას გარეშე კი ანაზღაურება 15 ათასი დოლარიდან 7,5 ათას დოლარამდე შემცირდება. ამ მატჩებში მანე გამაყუჩებელი „ნემსების“ ზემოქმედების ქვეშ იყო, რომლებსაც მას თამაშამდე უკეთებდნენ. ნარკოზის მოქმედების დასრულების შემდეგ კი მანეს მუხლის საშინელი ტკივილები ტანჯავდა, რომელიც იქამდე მიდიოდა, რომ საკლუბო ავტობუსამდე ხელით მიჰყავდათ. ერთ-ერთი თამაშის დასრულების შემდეგ, რომელიც ფლორენციაში ჩატარდა, ექიმმა ოსკარ სკალეტიმ მანეს გასინჯვის შემდეგ ოპერაცია დანიშნა, მაგრამ კლუბმა ეს ნაბიჯი არ გადადგა. ტურნედან დაბრუნებულ მანეს ბოტაფოგომ შვებულების აღება შესთავაზა, მაგრამ ამანაც არ უშველა: ტრავმის მოშუშების ბოლო ეტაპისას გაეგლიჯა მენისკი მარჯვენა ფეხზე და ამან, პრაქტიკულად, 2 წლით მწყობრიდან გამოიყვანა მანე, მას აღარ შეეძლო თამაში. შემდეგ წელს კლუბმა, რომელმაც ძვირადღირებულ ოპერაციაზე უარი განუცხადა, სთხოვა მანეს, რომ აღედგინა თამაშები კლუბში, მაგრამ ამ უკანასკნელმა უარი განაცხადა. მაშინ კლუბმა მანე აიძულა მოეწერა კონტრაქტზე ხელი, რომლის მიხედვითაც იგი ხელფასს მხოლოდ ნათამაშები მატჩების შედეგად მიიღებდა. ამის გამო მანე იძულებული გახდა ჩაეტარებინა რამდენიმე მატჩი, ძლიერი ტკვილის ფონზე. მხოლოდ 29 სექტემბერს გაიკეთა მანემ ოპერაცია, მაგალიანესასა და მისი მეგობრის, ექიმი მარიო მარკესი ტოურინიოს წყალობით. გაკეთებული ოპერაცია უშედეგო აღმოჩნდა, გარინჩას კი ხელფასი 60% ჯარიმის სახით დაექვითა. წლის დარჩენილი ნაწილის განმავლობაში მანე მოედანზე არ გასულა, მხოლოდ ინდივიდუალურად ვარჯიშობდა.
1966—1968 წლების გამოსვლები
„კორინთიანსმა“ გარინჩა მაყურებლების მოედანზე დასაბრუნებლად იყიდა, რადგან კლუბმა 1954 წლიდან ვერცერთი დიდი ტურნირი ვერ მოიგო. გულშემატკივრები მანეს კლუბში გადმოსვლამ გაახარა, ისინი ფეხბურთელს სადგურში დახვდნენ და სასტუმრომდე მიაცილეს. გარინჩას დებიუტი კორინთიანსის შემადგენლობაში 1966 წლის 2 მარტს შედგა ბრაზილიის თასის ერთ-ერთ მატჩში კლუბ ვასკო და გამასთან, რომელიც მანეს კლუბმა 0–3 წააგო. მანეს ახალი კლუბი მომდევნო თამაშშიც დამარცხდა მის ყოფილ კლუბთან, „ბოტაფოგოსთან“ თამაშისას, ანგარიშით 1–5. დებიუტიდან 11 დღის შემდეგ, 13 მარტს, გარინჩამ კორინთიანსის შემადგენლობაში პირველი ბურთი გაიტანა, აიღო კრუიზეიროს კარი და თავის გუნდმა მატჩი 2–1 მოიგო. ამავე წელს მანე დაეხმარა კლუბს რიო-სან-პაულუს ტურნირის მოგებაში, რომლის დროსაც ჩაატარა 10 მატჩი და გაიტანა 1 გოლი, 19 მარტს სან-პაულუს კარებში. „სან-პაულუს“ წინააღმდეგ ჩატარებული მატჩი, რომელიც „კორინთიანსმა“ 2–0 მოიგო, ზოგიერთი მკვლევარის აზრით, გარინჩას საუკეთესო მატჩი იყო ამ კლუბის შემადგენლობაში. ამის მიუხედავად გარინჩამ მაინც ვერ აჩვენა თამაშის ის დონე, რასაც მისგან მოელოდნენ და ერთი წლის შემდეგ მან დატოვა კლუბი. სულ „კორინთიანსში“ მან 13 შეხვედრა ჩაატარა და 2 გოლი გაიტანა. ასეთი შედეგის ერთ-ერთი მიზეზი პარტნიორებთან ურთიერთობა იყო, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ გარინჩას მაღალი ხელფასის გამო, რომელიც მათ ხელფასებზე ბევრად მეტი იყო. ეს ხშირად გამოიხატებოდა იმაში, რომ თანაგუნდელები მას მოედანზე უბრალოდ არ „ამჩნევდნენ“. ამ სიტუაციისა და კლუბის ხელმძღვანელობის დაჟინებული მოთხოვნით მას რამდენიმე მატჩის ჩატარება მოუწია ტრავმირებული ფეხით. „კორინთიანსის“ შემადგენლობაში ყოფნისას მანემ ბოლო მატჩი 1966 წლის 9 ოქტომბერს ჩაატარა, რომელიც მისმა გუნდმა, ამ კლუბში მისი პირველი თამაშის მსგავასად, 0–3 წააგო. ამ თამაშიც შემდეგ მანემ დატოვა „კორინთიანსის“ ბაზა და რიო-დე-ჟანეიროში გაემგზავრა. „კორინთიანსმა“ სპორტული იუსტიციის ტრიბუნალს მიმართა და ამ ორგანომ მიიღო გადაწყვეტილება მანეს დისკვალიფიკაციის შესახებ, რომლის მიხედვითაც მას ორი წლის განმავლობაში ეკრძალებოდა ოფიციალურ მატჩებში თამაში. 1967 წელს გარინჩა არენდით „ვასკო და გამას“ დაქვემდებარებაში გადავიდა. ამ გუნდში იგი დიდხანს ვარჯიშობდა, რათა ფორმაში ჩამდგარიყო. მანეს შესამოწმებლად, კლუბმა ამხანაგური მატჩი ჩაატარა, რომელშიც გარინჩამ სრული 90 წუთი ითამაშა და გოლიც გაიატანა. მაგრამ ამ თამაშმა მაინც ვერ დაარწმუნა გუნდის მწვრთნელები მისი კლუბში დარჩენის თაობაზე. .
„ვასკო და გამასთან“ წარუმატებელი ურთიერთობის შემდეგ მანე „ფლუმინენსეს“ წარმომადგენელებთან იყო შერჩევაზე, მაგრამ ეს მცდელობაც უშედეგო აღმოჩნდა. ამის შემდეგ მანე ბრაზილიის დაბალი დონის გუნდებში თამაშობდა: რამდენიმე თამაში „პორტუგეზაში“, ერთი „ბანგუშსა“ და „ალეკრინში“, ასევე სხვა „პატარა“ გუნდებშიც. 1968 წელს მანე ბოლივიაში გაემგზავრა, სადაც რამდენიმე მატჩი ჩაატარა. ბოლივიის შემდეგ, იგი კოლუმბიაში წავიდა, სადაც „ატლეტიკო ხუნიორსმა“ მანეს ერთ მატჩი 600 დოლარი შესთავაზა. ატლეტიკოში მანემ მხოლოდ ერთი მატჩი ითამაშა, 20 აგვისტოს კლუბ „სანტა-ფესთან“, რომელიც 2:3 წააგეს. მატჩის დაწყებამდე გარინჩას ოვაციებით შეხვდნენ, მაგრამ თამაშის მიმდინარეობისას „ატლეტიკოს“ გულშემატკივართა სიხარული იმედ გაცრუებამ შეცვალა. ისინი უსტვენდნენ მანეს, რომელმაც მთელი თამაშის განმავლობაში მხოლოდ 3 გადაცემის გაკეთება შეძლო, თამაშის შემდეგ კი მას პომიდვრები და კვერცხები დაუშინეს. ბრაზილიურ პრესაში ამ ისტორიამ დიდი აღშფოთება გამოიწვია, ჟურნალისტები ბრაზილიის ფეხბურთის კონფედერაციის წარმომადგენელებს ეკითხებოდნენ, თუ რა შეიძლება მოემოქმედებინათ გარინჩას წინააღმდეგ უცხო ქვეყნის დაცინვისთვის. გამოხმაურებები დაახლოებით ერთი კვირის მანძილზე მიმდინარეობდა, თუმცა შემდეგ ეს ამბავი მალევე დაივიწყეს.
კარიერის ბოლო წლები
კოლუმბიიდან წამოსვლის შემდეგ გარინჩა რიო-დე-ჟანეიროში დაბრუნდა. იგი ხელახლა შეეცადა „ვასკო-და-გამაში“ მოხვედრას, რომელსაც იმ დროს, მისი პირველი მწვრთნელი „ბოტაფოგოში“, ჟენტილ კარდოზო ხელმძღვანელობდა. კარდოზომ მანეს მეგობრობის ნიშნად გუნდთან ერთად ვარჯიში შესთავაზა, მაგრამ იგი სხვა გუნდებთან მოლაპარაკებების გამო ვარჯიშზე არ მივიდა. 1968 წლის იანვარში მანე კლუბ ფორტალეზაში შერჩევაზე მივიდა. 28 იანვარს მან ამხანაგურ შეხვედრაში ითამაშა „ფლუმინენსეს“ წინააღმდეგ, რომლის დროსაც მოედანზე 45 წუთი დაჰყო. მისმა კლუბმა 1:0 მოიგო. მოგვიანებით გარინჩა ურუგვაულ კლუბ „ნასიონალთან“ აწარმოებდა მოლაპარაკებებს, თუმცა უშედეგოდ. შემდეგ არგენტინულ კლუბებში სცადა ბედი, მათ შორის ბოკა ხუნიორსთანაც, თუმცა აქაც უშედეგოდ. 1968 წლის შემოდგომაზე ფლამენგოში მივიდა. გუნდის მთავარმა მწვრთნელმა რობერტო გომეს პერდოზამ მას გუნდში გამოსვლის შანსი მისცა, მხოლოდ იმ პირობით, რომ იგი წონაში დაიკლებდა. ამაზე გარინჩა დათანხმდა და კლუბის ექიმის, ფრანკალაჩეს მეთვალყურეობით ვარჯიშობდა, რის შედეგადაც 3 თვეში 12 კილოს დაკლება შეძლო. მისი დებიუტი კლუბში 1968 წლის 30 ნოემბერს, კლუბ „ვასკო და გამას“ წინააღმდეგ შედგა. ამ თამაშში მანეს კლუბი 0:2 დამარცხდა. გარინჩამ მხოლოდ ერთი ტაიმი ითამაშა და ტრავმის გამო შეცვალეს. ამ თამაშის შემდეგ კლუბმა მანესთან 6 თვიანი კონტრაქტი გააფორმა. 1969 წლის 19 იანვარს, „ამერიკასთან“ თამაშის დრო გარინჩამ „ფლამენგოში“ პირველი გოლი გაიტანა, თამაში კი ფრე 2:2 დასრულდა. „ფლამენგოში“ ყოფნისას ბოლო მატჩი 1969 12 აპრილს ჩაატარა, სწორედ იმ დღეს, როდესაც მას სიდერი დაეღუპა ავტოავარიაში. ამ ინციდენტისა და კლუბის ახალი მწვრთნელის სიტყვების გამო, თითქოს იგი იმედებს ვერ ამყარებს გარინჩაზე, მან დატოვა კლუბი, მიუხედავად იმისა, რომ კონტრაქტის ამოწურვამდე ჯერ კიდევ ორი თვე იყო დარჩენილი. სულ ამ კლუბში მან 20 თამაში ჩაატარა და 4 გოლი გაიტანა. „ფლამენგოში“ თამაშის პერიოდი გარინჩასთვის წარუმატებელი აღმოჩნდა: მას ძალიან იშვიათად ათამაშებდნენ ოფიციალურ მატჩებში, რაც ნარსიზო ორასიო დომაზას კარგი თამაშითაც იყო გამოწვეული, სამაგიეროდ, ხშირად გამოდიოდა ამხანაგურ შეხვედრებში. რათა მაყურებელთა ყურადღება მიეპყრო თავისი ცნობადობით. მანეს კლუბში თამაშმა „ფლამენგოს“ ფინანსური კრიზისი გარკვეულწილად გამოასწორა. 1969 წლის 2 ივლისს მან ნოვუ-ამბურგუშიც ითამაშა „ინტერნასიონალის“ წინააღმდეგ, სადაც 1:3 დამარცხდნენ. მოედანზე მან 60 წუთი დაჰყო.
1971 წელს გარინჩა ბრაზილიაში დაბრუნდა, სადაც პატარა ნახევრადპროფესიონალურ გუნდებში თამაში დაიწყო. თამაშების შემდეგ ხშირად მიდიოდა ადგილობრივ ბარში თანაგუნდელებთან ერთად და ალკოჰოლურ სასმელებს სვამდა. გარინჩასთვის ბოლო პროფესიონალური კლუბი ოლარია აღმოჩნდა, რომელიც მას 15 ათას კრუზეიროს უხდიდა თვეში. ოლარიის შემადგენლობაში მანეს დებიუტი 1972 წლის 23 თებერვალს შედგა, ამ შეხვედრაში ოლარია, მანეს ყოფილ კლუბს, „ფლამენგოს“ დაუპირისპირდა, რომლის დროსაც მან მოედანზე 45 წუთი გაატარა. ამ შეხვედრას თითქმის 50 ათასი ადამიანი დაესწრო, რაც ოლარიისთვის იშვიათობა იყო. მანემ ამ კლუბისთვის ბოლო მატჩი 1972 წლის 23 აგვისტოს ჩაატარა, რომელშიც მისი გუნდი, მისსავე ყოფილ კლუბს „ბოტაფოგოს“ დაუპირისპირდა, კლუბს, რომელშიც კარიერის საუკეთესო წლები გაატარა; ეს მატჩი ოლარიამ 0:1 წააგო. ოლარიაში თამაშისას გარინჩამ სულ 10 თამაში ჩაატარა (ორი მოგება, 4 ფრე და 4 წაგება) და ერთი გოლი გაიტანა, კლუბ „კომერსიალთან“ ამხანაგურ შეხვედრაში. ამის შემდეგ მანე კიდევ 10 წელი გამოდიოდა სამოყვარულო კლუბეში, რომლებშიც, საერთო ჯამში 500-ზე მეტი გოლი გაიტანა, ასევე, გამოდიოდა საშუალო დონის კლუბების საჩვენებელ მატჩებშიც. მაგალითად, 1973 წლის 19 სექტემბერს „სსს მასეიოს“ ღირსება დაიცვა „ასა არაპიკას“ წინააღმდეგ, რომლის დროსაც მოედანზე სრული 90 წუთი დაჰყო. შემდეგი თამაში 1982 წლის 25 დეკემბერს ჩაატარა, რომლის დროსაც მოედანზე მხოლოდ 20 წუთი, ზოგიერთი ვერსიით კი 40 წუთი დაჰყო. თამაში ჩატარდა პლანალტინაში, ლონდრინის გუნდი, რომელშიც მანეს გამოდიოდა, დაუპირსპირდა გარანსიის პროფესიონალ სპორტსმენთა ასოციაციის გუნდს. ეს თამაში მანეს გუნდმა 1:0 მოიგო.
გამოსამშვიდობებელი მატჩი
thumb|left|240px| გარინჩას ბიუსტი [[მარაკანაზე ]] 1973 წლის 18 დეკემბერს მარაკანაზე გარინჩას გამოსამშიდობებელი მატჩი გაიმართა, რომელშიც წინა მსოფლიოს ჩემპიონატის გამარჯვებულებისგან დაკომპლექტებული ბრაზილიის ნაკრები დაუპირისპირდა ფიფას ნაკრებს, რომელიც სამხრეთ ამერიკულ ტურნეში მყოფი ლათონოამერიკელი და საბჭოთა ფეხბურთელებისგან შედგებოდა (რომელთა შორის იყვნენ: ბრინდისი, ბაბინგტონი, ჰაუსმანი, როჩა, ონიშენკო, ოლშანსკი, ლოვჩევი). მატჩს ესწრებოდა 131 555 ადამიანი. თამაშის დაწყებამდე მოედანზე ყვავილებისგან გამოსახეს სიტყვები: მანე — ხალხის სიხარული. მოთელვისას ყველა ფეხბურთელმა მანე ცენტრში მოაქცია და აპლიდისმენტებით დააჯილდოვა. მანემ თამაში ძირითად შემადგენლობაში დაიწყო და პირველი ტაიმის შუაში იგი ზეკინიამ შეცვალა. სასტვენის შემდეგ გარინჩამ დატოვა მოედანი, გასახდელისკენ წასული კი ტიროდა. ეს თამაში ბრაზილიელთა სასარგებლოდ 2:1 დასრულდა, პელესა და ლუის პერეირას გოლების წყალობით, ფიფას ნაკრებიდან კი გოლი ბრინდისმა გაიტანა.
ამ თამაშიდან შემოსული თანხა მთლიანად გარინჩას გადასცეს, რომლითაც მან გრძელვადიანი ფინანსური ვალდებულება დაფარა, შვილებს გადაუხადა სწავლის საფასური. ამავე ფულით სახლი იყიდა ბარა და ტიჟუკას რაიონში, ავტომობილი, ბინები საკუთარი შვილებისთვის და იმ რესტორნის სანახევრო წილი, რომელშიც მისი მეუღლე მღეროდა.
საერთაშორისო კარიერა
280px|thumb|right| გარინჩა (მარცხენა განაპირა ქვედა რიგში) ბრაზილიის ნაკრების შემადგენლობაში 1955—1966 წლებში გარინჩა ბრაზილიის ნაკრებში გამოდიოდა, რომელშიც 60 მატჩი ჩაატარა და 17 გოლი გაიტანა. მასთან ერთად ნაკრებმა მხოლოდ ერთხელ წააგო. გარინჩას სამ მსოფლიო ჩემპიონატსა და ორ სამხრეთ ამერიკის ჩემპიონატში აქვს მონაწილეობა მიღებული.
მსოფლიო ჩემპიონატი 1958
1958 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ ტურნირზე მანე პირველივე თამაშში, პერუს ნაკრების წინააღმდეგ, მისთვის უჩვეულო ამპლუით, მარჯვენა გარემარბად დააყენეს, რომლის დროსაც მან ტრავმირებული პელე შეცვალა. ეს თამაში მან საკმაოდ კარგად ჩაატარა, მატჩი ფრედ 1:1 დასრულდა. 21 აპრილს, საპასუხო მატჩში, მანე მარჯვენა გარემარბის პოზიციაზე დააყენეს, ჟოელი კი მარცხენა ფლანგზე გადაიყვანეს. თამაში ბრაზილიელების სასარგებლოდ 1:0 დასრულდა, ერთადერთი გოლი კი დიდამ გაიტანა, გარინჩას წინააღმდეგ უხეში თამაშის გამო დანიშნული ჯარიმის მეშვეობით. შემდეგ დღეს ერთ-ერთი გაზეთი წერდა: „გარინჩამ და დიდამ საკუთარი ნაკრების შვედეთში მიმავალი გზა გახსნეს“.
ამ მსოფლიო ჩემპიონატის საფინალო ნაწილის წინ მანე ფსიქოლოგიურ ტესტზე გააგზავნეს პროფესორ კარვალიაესასთან, რათა გაეგოთ, რამდენად შეეძლო ფეხბურთელს საკუთარი თავის ფლობა და ასევე, შეედგინათ მისი ფსიქოლოგიური პორტრეტი. ამ ტესტს გარინჩა იუმორით მიუდგა, არ თვლიდა სერიოზულად მას, ექიმის თხოვნაზე კი დაეხატა ადამიანი, მან დახატა ის ძალიან დიდი თავით, მიამსგავსა კუარენტინიას, რისთვისაც მიიღო დასაშვებ ზღვარზე დაბალი შეფასება, უფრო ზუსტად კი 38 123-დან და მისი საქციელი ინფანტილურად მიიჩნიეს; ანალოგიური შეფასება მიიღო პელემაც. ამის გარდა, მანემ შედეგებმა აჩვენა, რომ მას არ შეეძლო ვერტიკალური ხაზის გარჩევა ჰორიზონტალურისგან. ფსიქოლოგის აზრით, გარინჩასა და პელეს ჩემპიონატზე გასასვლელად ნაკრებში გამოძახება შეცდომა იყო.
ჩემპიონატის დაწყებამდე ბრაზილიამ 1958 წლის 21 მაისს ამხანაგური შეხვედრა ჩაატარა კორინთიანსთან, რომელიც 5:0 მოიგო. ამ თამაშში მანე დუბლი შეასრულა. ნაკრების შემადგენლობაში ეს გოლები მისთვის პირველი იყო. შემდეგ მოსამზადებელ მატჩში, იტალიურ ფიორენტინასთან, მანემ მცველები რობოტი, მანინი, ჩარვატო და მეკარე სარტი მიყოლებით მოატყუა. ამის შემდეგ მან ბურთო კარებში არ გაგზავნა, დაელოდა, სანამ მასთან რობოტი მიირბენდა, რომელიც მან ხელმეორედ მოატუა და მხოლოდ ამის შემდეგ გაიტანა გოლი. თანაგუნდელები, განსაკუთრებით ნაკრების კაპიტანი, ბელინი, ამ საქციელის გამო გარინჩას უპასუხიმგებლობაში ადანაშაულებდნენ. ბრაზილიური ფეხბურთის კონფედერაციის წარმომამადგენლებაც გარინჩას ეს საქციელი არასერიოზულად აღიქვეს, რის გამოც მათი მიიღეს გადაწყვეტილება გარინჩას ჩემპიონატიდან მოხსნის თაობაზე. თუმცა, საბოლოო ჯამში, ნაკრების ფიზიკური მომზადების მწვრთნელმა, კონფერედაციის წარმომადგენლებს ამ გადაწყვეტილებაზე უარი ათქვევინა. მან თქვა, რომ: „გარინჩა ასე ფეხბურთელების აბუშად აგდების ან არასერიოზულობის გამო კი არ იქცევა, არამედ ეს მისი უნარია, სიმხიარულით განახორციელოს საფეხბურთო მიზნები.“
375px|thumb|left| გარინჩა აწვდის საგოლე გადაცემას ვავას 1958 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფინალში მსოფლიო ჩემპიონატზე მანემ და პელემ ჯგუფური ეტაპის პირველი ორი მატჩი (ინგლისისა და ავსტრიის ნაკრებების წინააღმდეგ) გამოტოვეს, რადგან მწვრთნელი ძირითად მარჯვენა განაპირა მოთამაშედ ჟოელს თვლიდა, ხოლო ცენტრალურ თავდამსხმელად — ალტაფინის. ორი ახალგაზრდა ფეხბურთელი მწვრთნელს ზედმეტად ინდივიდუალურებად მიაჩნდა. ასევე, ნაკრების ტექნიკური კომისიის წარმომადგენლების აზრით, გარინჩა „არ ითავსებდა“ მცველის პოზიციას. კიდევ ერთ, არაოფიციალურ ვერსიად ითვლებოდა, რომ თეთრკანიანები, ჩრდილოური კლიმატის პირობებში, უკეთესად წარმოაჩენდნენ საკუთარს თავს, ვიდრე შავკანიანები.
„გარინჩა და პელე ბრწყინავდნენ მსოფლიო ჩემპიონატზე. მათ ღვთისგან ბოძებული უნიკალური ნიჭი ჰქონდათ. თითქოს უზენაესს უნდოდა ენახვებინა ხალხისთვის, თუ რა შეიძლება ჩაიდინო ბურთით. გარინჩა ჩვენს დაცვას შიშის ზარს სცემდა, მისი დაწევაც კი შეუძლებელი იყო, რომ აღარაფერი ვთქვათ, მისთვის ბურთის სუფთად ართმევაზე. ძალიან სწრაფი იყო და თან ყოველთვის აკონტროლებდა ბურთს... მეორე წუთზე მიიღო ბურთი, ისე რომ მისმა მურვემ, ბორის კუზნეცოვმაც ვერ შეამჩნია და ისეთი სიძლიერით დაარტყა, რომ ძელიდან ასხლეტილი ბურთი, მოედნის ცენტრში დავარდა. დარტყმის ზარბაზნისებური ძალა ჰქონდა. კიდევ კარგი, რომ იაშინმა (მეკარე) ვერ მოასწრო ბურთისთვის ხელების დახვედრა, თორემ ძელზე „მიაჭედებდა“ მას. ჩვენ გათავისებული გვქონდა, რომ გარინჩასგან სიკეთეს არ უნდა დავლოდებოდით. ვიქტორ ცარიოვი“
ბრაზილიელები მეოთხედფინალში უელსის, ხოლო ნახევარფინალში საფრანგეთის ნაკრებს დაუპირისპირდნენ, სადაც სადავო ოფსაიდის გამო გარინჩას გოლი არ ჩათვალეს. ფინალში ბრაზილია, ჩემპიონატის მასპინძელს — შვედეთს დაუპირისპირდა, რომელიც 5:2 დაამარცხა, ორი გოლი კი მანეს გადაცემის შემდეგ გავიდა. ეს საგოლე გადაცემები მარჯვენა ფლანგზე მანეს „გარღვევის“ შემდეგ გაკეთდა. თამაშის ზოგიერთი მონაწილის აზრით, ამ თამაშის მოგება მანეს დამსახურება იყო. თავისი დამსახურების გამო გარინჩა ტურნირის სიმბოლურ ნაკრებშიც მოხვდა.
1958—1962 წლების გამოსვლები
1958—1962 წლებში გარინჩა ბრაზილიის ნაკრების შემადგენლობაში არარეგულარულად გამოდიოდა. 1959 წელს მანე მეორედ გამოვიდა სამხრეთ ამერიკის ჩემპიონატზე, მაგრამ ისიც მხოლოდ დორვალის შემცვლელად. პირველ ორ მატჩში, სადაც ბრაზილიელებმა პერუსთან ფრე ითამაშეს, ხოლო ჩილეს მოუგეს, მანეს არ უთამაშია; მაგრამ მოედანზე იყო მომდევნო ოთხ მატჩში. ბრაზილიელებმა ამ ტურნირზე მხოლოდ მეორე ადგილის დაკავება შეძლეს. მომდევნო წელს მანემ ნაკრების შემადგენლობაში მხოლოდ ოთხ ამხანაგურ თამაშში მიიღო მონაწილეობა. ნაკრებს ახლდა როკას თასზეც, თუმცა მოედანზე არ გაიყვანეს. 1961 წელს მანემ ნაკრებთან ერთად ო'ჰიგინსისა და ოსვალდო კრუზის თასები მოიგო.
მსოფლიო ჩემპიონატი 1962
ნახევარფინალში ბრაზილიელები ჩემპიონატის მასპინძელს — ჩილეს ნაკრებს დაუპირისპირდა. ამ თამაშში გარინჩამ ორი გოლი გაიტანა და ასევე ვავას გაუკეთა საგოლე გადაცემა, საბოლოოდ თამაში ბრაზილიელების სასარგებლოდ 4:2 დასრულდა. მომდევნო დღეს ჩილური გაზეთი „Mercurio“ გამოიცა შემდეგი სათაურით: „რომელი პლანეტიდანაა გარინჩა?“. მატჩის ბოლოს მანემ ხუმრობით ჩილელ როხასს სამაგიერო გადაუხადა, მის წინააღმდეგ მორიგი დარღვევის გამო, ამის გამო პერუელმა მსჯამა იგი მოედნიდან გააძევა, მიუხედავად იმისა, რომ ამ ინციდენტზე პერუელებსაც გაეცინათ, როხასმა და გარინჩამ კი მეგობრობის ნიშნად ერთმანეთს ჩამოართვეს ხელი. როდესაც მანე მოედნიდან გადიოდა, ტრიბუნებიდან მას ბოთლი ესროლეს, რომელიც თავში მოხვდა. მატჩის შემდეგ ბრაზილიის პრემიერ-მინისტრმა ტანკრედუ ნევესიმ ჩილეში ტელეგრამა გაგზავნა, რომლითაც ითხოვა, რომ მანესთვის დისკვალიფიკაცია არ მიეცათ. ჟოაო აველანჟიმ ამ ეპიზოდის ერთ-ერთ თვითმხილვევლს გვერდით მსაჯს, ურუგვაელ ესტებანა მარინოსს სთხოვა საქმის სრული გამოძიების ჩასატარებლად ჩვენება მიეცა. მანეს მოედნიდან გაძევების ეპიზოდი დისციპლინურმა კომისიამ განიხილა, რომლის დროსაც ხუთმა ორის წინააღმდეგ მსაჯის გადაწყვეტილება შეცდომად აღიარეს და მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ისტორიაში პირველად მოიხსნა დისკვალიფიკაცია, რომელიც მანეს ჩემპიონატის საფინალო მატჩში გამოსვლას უკრძალავდა. ფინალში ბრაზილიელებმა ჩეხოსლოვაკიის ნაკრები დაამარცხეს. გარინჩა, ოთხ სხვა ფეხბურთელთან ერთად ჩემპიონატის ბომბარდირი გახდა, მასვე მიანიჭეს საუკეთესო ფეხბურთელის ტიტულიც.
მსოფლიო ჩემპიონატი 1966
1966 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მანე ჟოაო აველანჟის თხოვნით შეიყვანეს მთავარ შემადგენლობაში, რომელმაც ამ სახით აუნაზღაურა მას ნაკრებში გატარებული წლები. ეს ჩემპიონატი ბრაზილიის ნაკრებმა წარუმატებლად ჩაატარა. პირველ მატჩი ბულგარელებთან ბრაზილიელებმა მოიგეს, პელესა და გარინჩას გოლების წყალობით, რომელმაც 63-ე წუთზე თავის პირველი გოლი გაიატანა მიმდინარე ჩემპიონატზე. შემდეგი მატჩი, უნგრეთის ნაკრებთან, ბრაზილიელებმა 1:3 წააგეს. ჯგუფური ეტაპის ბოლო მატჩზე კი მანე მოედანზე არ გამოსულა. უნგრელებთან მატჩი, 1966 წლის 15 ივნისს, გარინჩასთვის ნაკრებში ჩატარებული ბოლო თამაში აღმოჩნდა. ჯგუფური ეტაპის მესამე მატჩში ბრაზილია პორტუგალიასთან დამარცხდა. ნაკრების შემადგენლობაში მანემ საერთო ჯამში 60 თამაში ჩაატარა და 17 გოლი გაიტანა.
პირადი ცხოვრება
thumb|left|250px| გარინჩა (მარჯვნივ) პელესთან და ალჟირის პრეზიდენტთან, აჰმედ ბენ ბელასთან ერთად გარინჩა მთელი ცხოვრება იტანჯებოდა ალკოჰოლისადმი მიდრეკილებით, ამის გამო რამდენიმეჯერ ავტოავარიაშიც მოყვა. ერთ-ერთი ავარიისას, 1969 წლის 13 აპრილს, როდესაც ავტომობილს ნასვამ მდგომარეობაში მართავდა, გარინჩა დაეჯახა კარტოფილის ტომრებით სავსე სატვირთოს, მანქანა სამჯერ ამოტრიალდა. ავარიაში დაიღუპა მისი სიდედრი, როზალია გომესი, რომელიც წინა საქარე მინიდან გადმოვარდა. ამის შემდეგ მანემ უარი განაცხადა ალკოჰოლის მიღებაზე საჭესთან ყოფნის დროს. იმის გამო, რომ ეს მისი პირველი დარღვევა იყო და მოკლულის ნათესავებმა არ მოითხოვეს მანეს მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნა, მას მხოლოდ ორწლიანი პირობითი სასჯელი და ჯარიმა დააკისრეს. გარკვეული ხნის შემდეგ ავარიაში მამამისთან ერთად მოყვა, ასეთივე სიტუაციაში, თუმცა ის გადარჩა. გარინჩას ასევე ჰქონდა აზარტული თამაშებისა და ფულისკენ მიდრეკილება.
პირველად გარინჩა 1952 წლის 20 ოქტომბერს დაქორწინდა 16 წლის ნაირ მარკესზე, რომელიც მასთან ერთად მუშაობდა ფაბრიკაში და ორსულად იყო მისგან, ქორწინების პერიოდში გარინჩას მისგან 8 გოგონა შეეძინა : ტერეზა, ედენირი, მარინეტე, ჟურასიარუ, დენეზიუ, მარია სესილია, ტერეზინია და სინტია. მარკესთან ქორწინების პერიოდში, გარინჩას რომანი ჰქონდა ირასი კასტილიოსთან, რომელმაც 1957წ ელს იგი დაარწმუნა გადასულიყო მასთან, რიო-დე-ჟანეიროში. მანე ხშირად რჩებოდა ირასისთან ბოტაფოგოს მომქანცველი ვარჯიშების შემდგომ, როდესაც მას პაუ-გრანდიში დაბრუნება აღარ შეეძლო. ირასისგან მანეს ორი შვილი ჰყავდა: მარსილია და ნენემა, რომელიც შემდეგ პროფესიონალური ფეხბურთელი გახდა. ირასიმ გარინჩა მისი შვილების მამად საჯაროდ მხოლოდ 15 წლის შემდეგ აღიარა. ბოტაფოგოს შვედეთური ტურნეს დროს, გარინჩას მცირეხნიანი რომანი ჰქონდა ადგილობრივ ოფიციანტთან, რომელიც მისგან დაფეხმძიმდა. შვილს დაარქვეს ულფ ლინდბერგი.
1962 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მიმდინარეობისას ჩილეში, გარინჩას რომანი ჰქონდა სამბის სკოლის „მანგეირა“ ცნობილ შემსრულებელ ელზა სუარესთან. 1965 წელს გარინჩა ოფიციალურად განქორწინდა ნაირს, რომელსაც იცავდა ცნობილი ადვოკატი, დირსეი როდრიგერს მენდესა, პროცესის დასრულების შემდეგ, გარინჩა მთელი ცხოვრება უხდიდა ალიმენტს ელზას. ამის გამო მას მოუწია ორი სახლი გაყიდვა, 1968 წელს მას 90 დღიანი პატიმრობა მიესაჯა ალიმენტის გადაუხდელობის გამო, თუმცა მაგალიანეს ლინსმა გადაიხადა საჭირო თანხა. 1964 წლის 10 მარტს გარინჩასა და ელზას სახლში სამხედროები შეიჭრნენ, რომლებიც ქვეყნის ავტორიტარული რეჟიმის კონტროლის ქვეშ იყვნენ, და ბინაში მდებარე ნივთები დაამსხვრიეს. სამხედროებმა ეს იმიტომ გააკეთეს, რომ ელზა აქტიურად უჭერდა მხარდ პრეზიდენტ-რეფორმატორ ჟუან გულარტის. 1966 წელს გარინჩა და ელზა დაქორწინდნენ ბოლივიაში; შეუღლების ცერემონია ბოლივიაში მდებარე ბრაზილიის საელჩოს მახლობლად გაიმართა. ავარიის შემდეგ, რომელშიც ელზას დედა დაიღუპა, გარინჩა დეპრესიაში ჩავარდა და თვითმკვლელობა სცადა. ელზა თვლიდა, რომ გარინჩას განკურნების საუკეთესო საშუალება მათი ბოლივიიდან წასვლა იქნებოდა; 1969 წლის მიწურულს ისინი იტალიაში წავიდნენ, სადაც ელზას კავშირების წყალობით, მანემ ბრაზილიის საგარეო ვაჭრობის ინსტიტუტის რომის განყოფილებაში დაიწყო მუშაობა, ხელფასის სახით მას თვეში 1000 დოლარს უხდიდნენ. შემდეგ გარინჩა ელზასთან ერთად მალიორკაზე წავიდა, სადაც რესტორან ბარბარელაში მუშაობდა. მოგვიანებით კი ისევ იტალიაში და საფრანგეთში ცხოვრობდნენ. ბრაზილიაში 1972 წელს დაბრუნდნენ. 1976 წელს მათ შეეძინათ ვაჟი, მანუელ გარინჩა დოს სანტოს ჟუნიორი, რომელიც 10 წლის შემდეგ ავტოკატასტროფაში დაიღუპა. 1977 წლის 30 აგვისტოს ისინი ერთმანეთს გაეყარნენ, მას შემდეგ რაც გარინჩა ალკოჰოლური სასმელის ზემოქმედების ქვეშ ყოფნისას ფიზიკურად გაუსწორდა ელზას.
ბოლო წლები და სიკვდილი
სიცოცხლის ბოლო წლები გარინჩამ პრაქტიკულად საარსებო პირობების გარეშე გაატარა, იგი მოძრავ სახლში ცხოვრობდა ბანგას რაიონში, რიო-დე-ჟანეიროში. 1978 წელს გარინჩა გულის უკმარისობის გამო საავადმყოფოში მოხვდა, სადაც მან ვანდერლეია ვიეირა გაიცნო, ოცი წლის გოგონა, რომლისგანაც 1981 წლის იანვარში ქალიშვილი ლივია შეეძინა. სულ ცნობილია გარინჩას 14 შვილი, რომელიც სხვადასხვა პარტნიორთან შეეძინა. ვანდერლეიასთან ქორწინებაში ყოფნის დროს მანე ხშირად ხვდებოდა საავადმყოფოში. 1979 წლის ივნისში ერთ-ერთი „შეტევის“ დროს მას აღმოუჩინეს ღვიძლის ციროზი. ელზას აზრით, ვანდერლეია და მისი ძმები ხელს უწყობდნენ იმას, რომ მანეს ალკოჰოლისა და ნარკოტიკებისთვის თავი არ დაენებებინა, რათა მალე მომკვდარიყო. 1980 წელს, საავადმყოფოში მოხვედრის შემდეგ, მანე შეეცადა სასმელისთვის თავი დაენებებინა, მაგრამ უშედეგოდ. . 1982 წლის შობას იგი კვლავ ცუდად გახდა და საავადმყოფოში მოათავსეს. სამედიცინო დაწესებულების დატოვების შემდეგ მანემ კვლავ დაიწყო სმა: 16–18 იანვრის დღეები მან სხვადასხვა ბარებში გაატარა. როდესაც სახლში დაბრუნდა, საშინელ მდგომარეობაში იყო, ვანდერლეიამ გამოიძახა სასწრაფო დახმარება, რომლითაც იგი ბოავისტას ჰოსპიტალში კომატოზურ მდგომარეობაში მყოფი გადაიყვანეს. 20 იანვარს დილის 6 საათზე გარინჩა საკუთარ პალატაში გარდაცვლილი იპოვეს. სიკვდილის მიზეზად ღვიძლის ციროზი დასახელდა, რომელიც ალკოჰოლის დიდმა ოდენობამ დააჩქარა, ასევე, როგორც ცნობილია სიკვდილი ფილტვების შეშუპებამ და ნერვული სისტემის დარღვევებმა გამოიწვია.
სათამაშო მახასიათებლები
გარინჩა საშუალო სიმაღლის იყო, მარცხენა ფეხი მარჯვენასთან შედარებით მოკლე ჰქონდა. მსოფლიოს წამყვან ფეხბურთელებთან შედარებით, როგორც აღნაგობით, ისე თამაშის სტილით, მანე ეწინააღმდეგებოდა საფეხბურთო კანონებს. კლუბებსა და ნაკრებში მისი წარმატება მწვრთნელების დამსახურებაა, რომლებმაც მას იმპროვიზაციისა და ინდივიდუალური თამაშის ნება დართეს. მანეს ტექნიკა ბუნებრივ ნიჭზე იყო დაფუძნებული და არა მუდმივ ვარჯიშებზე. ზოგიერთის აზრით, გარინჩას ტექნიკა ბრაზილიური ფეხბურთის კვინტესენციას წარმოადგენდა.
ყველაზე მეტად გარინჩა იმპროვიზაციასა და გამომგონებლობაზე დაფუძნებული არაგანმეორებადი დრიბლინგითაა ცნობილი, რომლითაც იგი მარჯვენა ფლანგიდან სწრაფ გარღვევებს ახორციელებდა, მარტივად ატყუებდა მცველებს და ზუსტ გადაცემებს აკეთებდა. ბურთთან მიმართებაში დამახასიათებელი ტექნიკა ჰქონდა, აქტიურად იყენებდა ორივე ფეხს. ერთი მხრივ, მცველებმა კარგად იცოდნენ რას უნდა მოელოდნენ გარინჩასგან, მეორე მხრივ, მოედანზე მისი მოქმედებები სრულ მოულოდნელობად რჩებოდა. ''ძნელი იყო გეწინასწარმეტყველა, როგორ ითამაშებდა მომდევნო მომენტში გარინჩა, იმის გამო, რომ იგი მარცხენა ფეხსაც ისე იყენებდა, როგორც მარჯვენას. მას შეეძლო, როგორც ცენტრისკენ გადაწევა, ისე უცბად გახელება და ფანტასტიური დარტყმის განხორციელება.'' — მელ ჰოპკინზი, უელსის ნაკრების მოთამაშე
გარინჩა იყო ჯარიმებისა და კუთხურების ოსტატური შემსრულებელი. თავისი კარიერის განმავლობაში მანეს კუთხურის ჩასაწოდებელი ზოლიდან სამი გოლი აქვს გატანილი. ხშირად იტანდა გოლებს ძლიერი შეტევებისას, რომლის დროსაც რამდენიმე ფეხბურთელს ატყუებდა. მას ერთ-ერთი ყველა ცნობილი გოლი „ფიორენტინას“ წინააღმდეგ აქვს გატანილი, ბრაზილიის ნაკრების წინა მსოფლიო საჩემპიონატო ამხანაგურ მატჩში 1958 წელს. გარინჩამ ზედიზედ მოატყუა რამდენიმე იტალიელი, შევიდა საჯარიმოში, მოატყუა მეკარე სარტი, დაელოდა სანამ მცველი კარებისკენ მიასწრებდა, მოატყუა ისიც და მხოლოდ ამის შემდეგ გაიტანა გოლი.
''გარინჩა გენიალური იყო. სენსაციური დრიბლინგის გარდა, მას ყველაზე კარგი ტექნიკა ჰქონდა. ის ახორციელებდა დიდებულ შესვლებსა და ზუსტ პასებს მრავალი წლის განმავლობაში „ბოტაფოგოსა“ და ორ მსოფლიო ჩემპიონატზე.'' — ტოსტაო
გარინჩას თამაშს ხშირად თეატრალურ წარმოდგენას ადარებდნენ, მას ხალხის სიხარულსა და ფეხბურთის ჩაპლინს ეძახდნენ. ცნობილია შემთხვევა, როდესაც მანეს „ბოტაფოგოში“ თამაშისას ბურთი მოედნის ფარგლებს გარეთ გაექცა, მაგრამ მსაჯს იმდენად უნდოდა ამ მანევრის გაგრძელება ენახა, რომ თამაშს არ აჩერებდა.
მანეს ნაკლოვანებები მისივე ღირსებებიდანვე იყო წარმოშობილი: იგი ხშირად ინდივიდუალურ თამაშს იწყებდა, ივიწყებდა გუნდურ პრინციპებს და ბოროტად იყენებდა სამწვრთნელო შტაბის ნდობასა და მხარდაჭერას. ზეზე მორეირა, „ბოტაფოგოს“ მთავარი მწვრთნელი, შეეცადა მის გამოსწორებას. ვარჯიშის დროს იგი მოედნის ცენტრში სკამს მოათავსებდა ხოლმე და მანეს აიძულებდა მოეტყუებინა იგი, თითქოს მოწინააღმდეგე ყოფილიყო. მანეს სკამს რამდენიმეჯერ შემოუვლიდა, ფეხებშუა ბურთს გაუტარებდა, გაიქცეოდა და კარებში ურტყამდა. ბოლოს მორეირა დანებდა და თქვა: გარინჩა თამაშობს სქემის გარეშე.
ხსოვნა
thumb|right| გარინჩას ბიუსტი „ბოტაფოგოს“ მუზეუმში სხვადასხვა ვერსიის თანახმად, გარინჩა მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად ითვლება. IFFHS-ის ვერსიით გარინჩა მეოცე საუკუნის მსოფლიოს საუკეთესო ფეხბურთელებს შორის მერვე და სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო ფეხბურთელებს შორის მეოთხე ადგილი უკავია. 1994 წელს, ფიფამ იგი მსოფლიო ჩემპიონატების საუკეთესო ფეხბურთელების სიმბოლურ ნაკრებში შეიყვანა. 1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის წინ კომპანია MasterCard-მა 24 წამყვან სპორტულ ჟურნალისტს შორის გამოკითხვა ჩაატარა, რომლის მიხედვითაც გარინჩა კვლავ აღმოჩნდა სიმბოლურ ნაკრებში. World Soccer-ის გამოკითვის მიხედვით კი მას მეოცე ადგილი უკავია მე-20 საუკუნის საუკეთესო ფეხბურთელებს შორის. ჟურნალ Placar-ის 1996 წლის გამოკითხვის შედეგად გარინჩამ ბრაზილიის ნაკრების ისტორიის განმავლობაში მის საუკეთესო ფეხბურთელებს შორის მეორე ადგილი დაიკავა.
საკლუბო სტატისტიკა
შენიშვნა:
მიღწევები
thumb|მარჯვნივ|300px| 1958 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი, ბრაზილიის ნაკრები მოგებას ზეიმობს (გარინჩა მარჯვნიდან მესამე წინა რიგში)
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:დაბადებული 28 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი კატეგორია:ბოტაფოგოს ფეხბურთელები კატეგორია:კორინთიანსის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1958 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
Camponotus fumidus haytianus
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჯრუჭის მონასტერი
სამონასტრო კომპლექსში შედის XI საუკუნის გუმბათოვანი ეკლესია (გადაკეთებულია XIX საუკუნეში), რომლის კედლებზე ლაპიდარული წარწერებია. მომდევნო ხანებში მონასტერი მოიშალა. განახლდა XVI-XVII საუკუნეებში. XVII საუკუნის დასასრულს ჯრუჭულის ხეობა რაჭის ერისთავებისა და წერეთელთა სატავადო სახლის საცილობელ ტერიტორიად იქცა, რის გამოც იგი უკვე ციხესიმაგრის დანიშნულებას ასრულებდა. XVIII საუკუნის 60-იან წლებში სოლომონ I-მა ჯრუჭის მონასტერი აღადგინა, ხოლო შემდეგ წერეთლების საგვარეულოს მისცა აქ დასაფლავების ნება. 1810 მონასტერი უკვე დიდძალ ყმა-მამულს ფლობდა ზემო იმერეთსა და რაჭაში. იმერეთის სამეფოს გაუქმების (1810) შემდეგ ჯრუჭის მონასტერი წერეთლების საგვარეულო საკუთრებად იქცა. მონასტრის ტერიტორიაზე შემორჩენილი განვითარებული შუა საუკუნეების სხვა ნაგებობების ნაშთებიც.
ამჟამად იმას, რომ ოდესღაც ჯრუჭის მონასტერი არსებობდა, მასთან მიახლოებისას მთის მწვერვალზე ამოზრდილი ორი მაღალი კვიპაროზი მოწმობს. საქმე ისაა, რომ ქართული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი გამორჩეული შედევრი და უდიდესი კულტურული ცენტრი 1991 წლის მიწისძვრამ მიწასთან გაასწორა. შემორჩენილია მხოლოდ ორი კედელი და ორივე მათგანი კატასტროფულ მდგომარეობაშია. შემორჩენილია მონასტრის ეზოში შესასვლელი კარიბჭის კედლებიც.
ჯრუჭის მონასტერს დიდი კვალი აქვს დატოვებული ქართულ კულტურაში. ის X საუკუნეშია დაარსებული და ერთ-ერთ გამორჩეულ კულტურულ და საგანმანათლებლო კერას წარმოადგენდა. საყოველთაოდაა ცნობილი ჯრუჭის სახარება (ოთხთავი), რომელიც ქართული კალიგრაფიის უბრწყინვალეს ნიმუშს წარმოადგენს და დაცულია საქართველოს კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა სახელმწიფო ინსტიტუტში. იმას, რომ ჯრუჭი ხუროთმოძღვრების ბრწყინვალე ნიმუშს წარმოადგენდა, მოწმობს ეზოში დაყრილი ჩუქურთმები და სვეტთა ნაწილები, რომლებიც ერთ დროს ტაძრის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენდნენ. ერთ-ერთ კედელზე დღესაც შემორჩენილი წმინდა გიორგის ბარეილიეფი, რომელზეც ორი წმინდა გიორგია გამოსახული, პირით ერთმანეთისაკენ. ერთ-ერთი მათგანი ებრძვის გველეშაპს ხოლო მეორე ბიზანტიის იმპერატორ დიოკლეტიანეს. ეს ბარელიეფი უნიკალურია თავისი შინაარსით და მსოფლიოში ანალოგი არ მოეპოვება.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ტამეგა (მდინარე)
მინი|250პქ|მდინარე ტამეგა ქალაქ [[შავიში|შავიშთან]] ტამეგა (Tâmega; Támega) — მდინარე პორტუგალიასა და ესპანეთში. სათავეს იღებს ესპანეთის ტერიტორიაზე გალისიაში  ზღვის დონიდან 960 მეტრზე და ერთვის მდინარე დორუს. სიგრძე — 145 კმ. წყლის დონე საკმაოდ დაბალია, მთელი დინების მანძილზე აგებულია რამდენიმე პატარა კაშხალი, ამის გამო გადაზიდვებისთვის მდინარე არ გამოიყენება.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პორტუგალიის მდინარეები კატეგორია:ესპანეთის მდინარეები
Camponotus fumidus fumidus
Camponotus fumidus fumidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ბიორკის ხელშეკრულება
ბიორკის ხელშეკრულება – ხელშეკრულება რუსეთ-გერმანიის კავშირის შესახებ. ხელი მოაწერეს ვილჰელმ II-მ და ნიკოლოზ II-მ კ. ბიორკის (ვიბორგთან) მახლობლად 1905 წლის 11 (24) ივლისს. ხელშეკრულების თანახმად, თუ შეთანხმების მონაწილე ერთ მხარეს თავს დაესხმოდა ევროპის რომელიმე სახელმწიფო, მეორე მხარე მთელი თავისი სამხედრო ძალებით უნდა დახმარებოდა მოკავშირეს. ხელშეკრულება ძალაში შედიოდა რუსეთ-იაპონიის საზავო ხელშეკრულების ხელმოწერის შემდეგ. ბიორკის ხელშეკრულება უპირისპირდებოდა რუსეთ-საფრანგეთის სამხედრო პოლიტიკურ კავშირს. ვილჰელმ II მიზნად ისახავდა ჩაეშალა რუსეთ-საფრანგეთის კავშირი და არ დაეშვა რუსეთისა და დიდი ბრიტანეთის კავშირი. რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის ვ. ლამზდორფისა და მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის ს. ვიტეს ზეგავლენით ნიკოლოზ II-მ წერილობით შეატყობინა ვილჰელმ II-ს ხელშეკრულებას დამატებოდა ორმხრივი დეკლარაცია, სადაც ნათქვამი იქნებოდა, რომ გერმანია-საფრანგეთის ომის შემთხვევაში არ გამოიყენებდნენ ვალდებულებას სამხედრო დახმარების შესახებ. ეს განცხადება ბიორკის ხელშეკრულების გაუქმებას უდრიდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:XX საუკუნის საერთაშორისო ხელშეკრულებები
ალტუ-ალენტეჟუ
მინი|მარჯვნივ|150პქ|ალტუ-ალენტეჟუ ალტუ-ალენტეჟუ (Alto Alentejo) – პორტუგალიის ისტორიული პროვინცია. არსებობდა 1936—1976 წლებში. დედაქალაქი იყო ევორა. 1960 წელს მისი ფართობი იყო 13,3 ათ. კმ², ხოლო მოსახლეობა 408 ათასი კაცი. მოიცავდა დღევანდელ 28 მუნიციპალიტეტს.
კატეგორია:პორტუგალიის ისტორიული პროვინციები
Camponotus fumidus fraterculus
Camponotus fumidus fraterculus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ბოგდან I
250px|მინიატიურა|ბოგდან I ბოგდან I – დამოუკიდებელი მოლდავეთის სამთავროს პირველი მმართველი. ქვეყანას მართავდა 1359-1365 წლებში. 1359 წელს აჯანყდა უნგრეთის მეფის წინააღმდეგ. ბრძოლის დროს დაიკავა ტერიტორია კარპატებსა და დნესტრს შორის. 1365 წელს უნგრეთის მეფე იძულებული გახდა ეცნო მოლდოვის სამთავროს დამოუკიდებლობა, რომლის დედაქალაქიც იყო ბაია.
ნეაპოლური ვიკიპედია
ნეაპოლური ვიკიპედია (Wikipedia napulitana) — ვიკიპედიის განყოფილება ნეაპოლურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. ფლობს ფონდი ვიკიმედია. გაეშვა 2006 წლის 21 დეკემბერს. 2013 წლის თებერვლის მდგომარეობით ნეაპოლურ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 13 ათასი სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 30-მდეა. ჰყავს 6 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
SXDF-NB1006-2
კვლევები
ახლად აღმოჩენილი გალაქტიკა უკანასკნელ პრეტენდენტად ითვლება უშორეს და უძველეს აქამდე აღმოჩენილ გალაქტიკათა შორის. ამ თვის (ივნისი, 2012) დასაწყისში, არიზონის უნივერსიტეტის ასტრონომებმა ასევე იპოვეს გალაქტიკა, რომელიც 13 მილიარდი სინათლის წლით იყო დაშორებული დედამიწიდან. გასულ წელს, ასტრონომთა სხვა ჯგუფმა, რომელიც ჰაბლის კოსმოსურ ტელესკოპს იყენებდა, განაცხადა, რომ აღმოაჩინეს უფრო შორი და ხნიერი გალაქტიკა. მისი დაშორების მანძილი არის 13,2 მილიარდი სინათლის წელიწადი, მაგრამ ეს ობიექტი ისევ „გალაქტიკობის კანდიდატია“ და შემდგომი კვლევების შედეგებს და გალაქტიკად აღიარებას ელოდება.
Two Suns in the Sunset
„Two Suns in the Sunset“ — მეთორმეტე და საბოლოო სიმღერა ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის 1983 წლის ალბომზე The Final Cut.
SXDF-NB1006-2
მოკლედ დიდი აფეთქების შესახებ
დიდი აფეთქება დაახლოებით 13,7 მილიარდი წლის წინ მოხდა. თავდაპირველად, სამყარო იყო ისეთი მკვრივი და ცხელი, რომ მასში წარმოქმნილი ატომები მაშინვე იშლებოდნენ. შემდეგ სამყარო გაფართოვდა, გაგრილდა და საბოლოოდ კვარკები პროტონებად გაერთიანდნენ, შენდეგ ელექტრონებს დაუკავშირდნენ და წყალბადის ნეიტრალური ატომები შექმნეს. ეს ხდება დიდი აფეთქებიდან 380 000 წლის შემდეგ. დროთა განმავლობაში გაზი გაგრილდა და 200-500 მილიონი წლის შემდეგ (დიდი აფეთქებიდან), ნეიტრალური წყალბადის ღრუბლების კონდენსაცია მოხდა, შეიქმნა პირველი ვარსკვლავები, რომელთა შემდეგ უკვე პირველმა გალაქტიკებმა გამოანათეს.
Two Suns in the Sunset
სიუჟეტით, ალბომის გმირი მანქანის საჭესთან ზის და ხედავს ჩამავალ მზეს. მოულოდნელად მეორე მზეც ჩნდება. ეს ბირთვული აფეთქებაა.
სიმღერაში ჟღერს ბავშვების ხმები, რომლებიც როჯერ უოტერსის შვილებს, ჰარისა და ინდიას ეკუთვნის (ჰარი აგრეთვე შეუერთდა უოტერსის საკონცერტო ბენდს 2002 წლიდან). დასარტყმელი საკრავებზე ენდი ნიუმარკი უკრავს - ნიკ მეისონმა უცნობი მიზეზით, ვერ შეარჩია შესრულების იდეალური სტილი. სიმღერის დასასრულს ჟღერს სოლო საქსოფონზე რაფაელ რეივენსკროფტის შესრულებით.
SXDF-NB1006-2
დამატებითი ინფორმაცია
ასეთი შორეული და მკრთალი ობიექტის დასაკვირვებლად მეცნიერებს მოუწიათ ობიექტიდან წამოსული სინათლე „შეეგროვებინათ“ 37 საათის განმავლობაში. რაც უფრო მეტ სინათლეს აგროვებდნენ, მით უფრო ღრმად „იხედებოდნენ“ ობიექტში. მკვლევრებმა ტაკატოში შიბაიას ხელმძღვანელობით (იაპონია), სურათში 58 733 ობიექტი დათვალეს და შეავიწროვეს ორ შესაძლო უკიდურესად შორეულ გალაქტიკათა კანდიდატებამდე.
Two Suns in the Sunset
როჯერ უოტერსი:
SXDF-NB1006-2
დამატებითი ინფორმაცია
SXDF-NB1006-2-მა შეცვალა წინა რეკორდსმენი გალაქტიკა GN-108036, რომელიც ასევე იპოვეს „სუბარუს“ ტელესკოპით. ის ოდნავ ახლოს იყო დედამიწასთან, ვიდრე SXDF-NB1006-2.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:ვეშაპის თანავარსკვლავედი
Two Suns in the Sunset
"ერთხელ შინ ვბრუნდებოდი და ვფიქრობდი - ვიკრიბებით და უბედურებების შესაძლებლობაზე ვსაუბრობთ, ან, როგორც ამას სიმღერაში ავღწერ, ხალხი იმდენად განრისხებული ხდება, რომ ბოლოს ვიღაც ღილაკს აჭერს. სიმღერა სწორედ იმაზე, თუ როგორ ხდება ეს ყველაფერი მოულოდნელად, შენ იცი, რომ ეს მოხდა და საბოლოოდ, შენ მკვდარი ხარ, სამყარო დასრულებულია და ვეღარ იხილავს ცოლს ან შვილებს, ან ყველას, ვინც გიყვარს და მორჩა. რა მარტივია, ადგე და თქვა 'ჰო, უბედური შემთხვევა მოხდება და შეიძლება, ჰოლოკოსტი მოხდეს', სინამდვილეში კი არც კი ვხვდებით, თუ როგორია ეს. და ამიტომაც სიმღერაში არის სტრიქონი - ახლა კი მივხვდი, რას გრძნობდა ის რამდენიმე - აქ იგულისხმება ის, ვინც ყუმბარა ჩამოაგდო, მსროლელი და ყველა ხალხი, მათ შორის, მამაჩემიც და ომში მოკლულები. ვფიქრობ, რაღაც მხრივ ეს სიმღერა უბრუნდება ალბომზე მეორეს, სადაც არის სტრიქონი „გაფრთხილება მათთვის, ვისაც ძალა შესწევს, იზრუნოს შესაძლო მომავალზე“."
"უნდა დამეკრა, მერე კი დაახლოებით ასე ითქვა - 'მოდით, ამას ძალიან არ ჩავუღრმავდეთ - ენდი ნიუმარკმა დაუკრას ისე, როგორც საჭიროა - სანამ მე რამდენიმე კვირაში სტილისტურად სწორ ვარიანტს ვიპოვიდი. კვლავაც არ მაღელვებს ეს ფაქტი."
სიმღერა კონცერტებზე არასოდეს შესრულებულა.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1983 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
Camponotus fumidus
Camponotus fumidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Lynyrd Skynyrd
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ბლუზ-როკ ჯგუფები კატეგორია:1964 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:Atlantic Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:MCA Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:Lynyrd Skynyrd
ბაიშუ-ალენტეჟუ
მინი|მარჯვნივ|150პქ|ბაიშუ-ალენტეჟუ ბაიშუ-ალენტეჟუ (Baixo Alentejo) – პორტუგალიის ისტორიული პროვინცია. არსებობდა 1936—1976 წლებში. დედაქალაქი იყო ბეჟა. მოიცავდა დღევანდელ 18 მუნიციპალიტეტს.
კატეგორია:პორტუგალიის ისტორიული პროვინციები
სოჭის ეროვნული პარკი
სოჭის ეროვნული პარკი (Сочинский национальный парк) — ეროვნული პარკი რუსეთში, დასავლეთ კავკასიონზე, ქალაქ სოჭის რაიონში (რუსეთი, კრასნოდარის მხარე). შეიქმნა 1983 წლის 5 მაისს. ფართობი 1,937.37 კვადრატული კილომეტრი. აქვს დაცვითი, რეკრეაციული, საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ღირებულება. რუსეთის ერთ-ერთი პირველი ეროვნული პარკი. ტყეებს უკავია ტერიტორიის 95%. გვხვდება ხერხემლიანთა 250-მდე და ქვეწარმავლების 17-მდე სახეობა. ფაუნას ქმნის კეთილშობილი ირემი, არჩვი, მურა დათვი, გარეული ღორი, მგელი, ტურა, მელა, მაჩვი და სხვ. არის ფრინველების 126 სახეობა, მათ შორის ბატკანძერი, კავკასიური შურთხი, კავკასიური როჭო და სხვ. პარკს უკავია დიდი სოჭის არეალი, მდინარეების შეფსისა და მაგრის შესართავისპირა რაიონი, აფხაზეთის საზღვრამდე. პარკის დიდი ნაწილი მთიანია. დანაწევრებულია მდინარეთა ხეობებით. მთისწინეთის ზონა ვრცელდება ვიწრო ზოლის სახით შავი ზღვის სანაპიროს გასწვრივ. სოჭის ეროვნული პარკის ფარგლებში არის შავი ზღვის აუზის 40-მდე მდინარე და ნაკადული.
Camponotus fumidus dominicensis
Camponotus fumidus dominicensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus fulvopilosus
Camponotus fulvopilosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
ბოლონიის კონკორდატი
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:XVI საუკუნის საერთაშორისო ხელშეკრულებები
ჟემაიტური ვიკიპედია
ჟემაიტური ვიკიპედია (Žemaitėška Vikipedėjė) — ვიკიპედიის განყოფილება ჟემაიტურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. ფლობს ფონდი ვიკიმედია. გაეშვა 2006 წლის 25 მარტს. 2013 წლის თებერვლის მდგომარეობით ჟემაიტურ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 13 ათასი სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 40-მდეა. ჰყავს 7 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
ბეირა-ბაიშა
კატეგორია:პორტუგალიის ისტორიული პროვინციები
აჰასკრა
აჰასკრა (Ahascragh; Áth Eascrach) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 221 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
გაისმაიერის აჯანყება
გაისმაიერის აჯანყება – აჯანყება ავსტრიაში 1526 წელს. წარმოადგენდა ავსტრიაში გლეხთა ომის ეპილოგს. 1526 წლის გაზაფხულზე ზალცბურგის საეპისკოპოსოს გლეხები და მაღაროელები აჯანყდნენ და მოქალაქეთა მხარდაჭერით აიღეს ზალცბურგი და მთელ საეპიკოპოსოს დაეუფლნენ. აპრილში აჯანყებას სათავეში ჩაუდგა მიხაელ გაისმაიერი. მიუხედავად რიგი გამარჯვებებისა, იმავე წლის ივლისში აჯანყება ჩაახშეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიის ისტორია
დეციმუს იუნიუს ალბინუს ბრუტუსი
დეციმუს იუნიუს ალბინუს ბრუტუსი (Decimus Junius Albinus Brutus; ძვ. წ. 84-43) — რომის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, იულიუს კეისრის სარდალი და თანამებრძოლი გალიის ომებში. თავი გამოიჩინა აჯანყებული ვერცინგეტორიქსის წინააღმდეგ ბრძოლაში და ალეზიის ალყის დროს. ძვ. წ. 49 წელს ქ. მასალიასთან საზღვაო ბრძოლაში გაანადგურა კეისრის მოწინააღმდეგენი და ჩაახშო გალების აჯანყება. ძვ. წ. 48-47 წლებში იყო ტრანსალპური და ციზალპური გალიის მმართველი. შემდეგ ბრუტუსი იმ აზრს დაადგა, რომ იულიუს კეისრის დიქტატურა რესპუბლიკის გაუქმებას ნიშნავდა და ძვ. წ. 44 წელს აქტიური მონაწილეობა მიიღო მის მკვლელობაში. ბრუტუსი მოკლეს ანტონიუსის მიერ მოგზავნილმა მკვლელებმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 84 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 43 კატეგორია:ტირანის მკვლელები კატეგორია:ციცერონის კორესპონდენტები კატეგორია:იულიუს კეისრის მკვლელები კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები
ბეირა-ალტა
მინი|მარჯვნივ|150პქ|ბეირა-ალტა ბეირა-ალტა (Beira Alta) – პორტუგალიის ისტორიული პროვინცია. არსებობდა 1936—1976 წლებში. დედაქალაქი იყო ვიზეუ. 1967 წელს მისი ფართობი იყო 3,7 ათ. კმ², ხოლო მოსახლეობა 800 ათასი კაცი. ლიკვიდაციის შემდეგ მისი ტერიტორია შევიდა კოიმბრის, გუარდისა და ვიზეუს რაიონებში. მოიცავდა დღევანდელ 33 მუნიციპალიტეტს.
კატეგორია:პორტუგალიის ისტორიული პროვინციები
ბოტაფოგო
მინი|250პქ|ბოტაფოგოს პლაჟი ბოტაფოგო (Botafogo) — პლაჟისპირა კვარტალი (bairro) ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში. მდებარეობს მუნდო-ნოვოს, დონა-მარტას და სან-ჟუანის ბორცვებს შორის. ძირითადად დასახლებულია მაღალი და საშუალო კლასის წარმომადგენლებით.
ისტორია
სახელი დაერქვა ჟუან ფერეირა დე სოუზა ბოტაფოგოს პატივსაცემად, რომელიც გემ ბოტაფოგოს არტილერიაზე იყო პასუხისმგებელი. სწორედა მიტომ დაუმატა მან ეს სახელი თავის გვარშიც. როდესაც ის საცხოვრებლად ბრაზილიაში გადავიდა, პორტუგალიის სამეფო ოჯახმა მას ის მიწები უბოძა, რომელიც დღეს ბოტაფოგოს სახელითაა ცნობილი. სიტყვასიტყვით ეს სახელი „ცეცხლის გახსნას“ ნიშნავს.
მახასიათებლები
ბოტაფოგოს პლაჟი გუანაბარის უბეზეა გადაჭიმული და ატლანტის ოკეანისგან ურკის ნახევარკუნძული და შაქრისთავა მთა იცავს. ღირსშესანიშნაობებს შორისაა ინდიელთა მუზეუმი, რომელიც ბრაზილიის ძირითად ადგილობრივ ინდიელთა კულტურასა და ისტორიას იკვლევს; ასევე ვილა-ლობოსის მუზეუმი. მეზობელი პლაჟისპირა კვარტლებისგან ბოტაფოგოს განასხვავებს კაფეებისა და კინოთეატრების მაღალი კონცენტრაცია.
ბოტაფოგოს ჰყავს მრავალსპორტული კლუბი ბოტაფოგო, რომელიც ამავე დროს ბრაზილიის ერთ-ერთუ უდიდესი საფეხბურთო კლუბია.
კვარტალს ემსახურება ერთი მეტროსადგური — ბოტაფოგო.
სქოლიო
კატეგორია:რიო-დე-ჟანეირო
ტრაიბეკა
thumb|right|250px|ჰადსონის ქუჩა ტრაიბეკაში. ტრაიბეკა (TriBeCa — Triangle Below Canal Street — სამკუთხედი არხის ქუჩის ქვემოთ) — უბანი ქვემო მანჰეტენზე, ნიუ-იორკი. იწყება კანალის ქუჩიდან და გრძელდება სამხრეთით პარკ-პლეისამდე, ხოლო მდ. ჰუდზონიდან აღმოსავლეთით ბროდვეიმდე.
თავდაპირველად განვითარდა როგორც ინდუსტრიული უბანი, ძირითადად სასაწყობე შენობებით, ბოლო ათწლეულში კი მნიშვნელოვანი გადახალისება განიცადა. მრავალი საწყობი საცხოვრებელ ლოფტად გადაკეთდა, უბანში გაჩენილმა ახალმა სავაჭრო და შემოქმედებითმა დაწესებულებებმა კი მას რადიკალურად შეუცვალა იერი. უბნის მცხოვრებლებს ეს არემარე მოსწონთ შერეული ზონირებით მიღებული სიმშვიდისა და ჰარმონიულობის გამო, რასაც მრავალრიცხოვან კაფეთა და რესტორანთა ცოცხალი ატმოსფერო ერწყმის.
ტრაიბეკაში მრავალი ცნობილი პიროვნება ცხოვრობს, მათ შორის მერაია კერი, ჰარვი კეიტელი, ჯეიმზ განდოლფინი, მაიკლ იმპერიოლი და რობერტ დენირო (რომელიც ტრაიბეკას კინოფესტივალის ერთ-ერთი დამფუძნეველი იყო 2002 წელს). ჯონ კენედი უმცროსიც აქ ცხოვრობდა.
სანქტ-პელტენი
სანქტ-პელტენი (Sankt Pölten) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ავსტრიაში, ქვემო ავსტრიის მხარის დედააქალაქი და უმსხვილესი ქალაქი. 2011 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 51 956 ადამიანს შეადგენს. სანქტ-პელტენი საკუთარი სტატუსის ქალაქია და აქედან გამომდინარე, წარმოადგენს მუნიციპალიტეტსა და რაიონს.
Camponotus fugax
Camponotus fugax — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სანქტ-პელტენი
ქალაქი მდებარეობს მდინარე ტრაიზენზე, ალპების ჩრდილოეთითა და ვახაუს სამხრეთით.
ტრაიბეკა
2001 წლის 11 სექტემბრის ტერაქტის შემდეგ ტრაიბეკამ მწვავე ფინანსური კრიზისი განიცადა. მიუხედავად ამისა, სამთავრობო გრანტების წყალობით უბანმა სული მალე მოითქვა. 2000-იანი წლების უძრავი ქონების ბუმის პერიოდში ტრაიბეკას ბინების ფასებმა მანჰეტენის ყველა სხვა უბანს გაუსწრო. 2006 წელს ჟურნალი ფორბსი საფოსტო კოდ 10013-ს ტრაიბეკაში აშშ-ის მე-12 ყველაზე ძვირ უბნად ასახელებს.
სანქტ-პელტენი
ისტორია
მინი|მარცხნივ|250პქ|სანქტ-პელტენის ბაროკოს არქიტექტურის საკათედრო ტაძარი ქალაქის უძველესი ნაწილი უძველეს რომაულ ქალაქ აელიუმ-სეტიუმის ადგილასაა გაშენებული, რომელიც II-IV საუკუნეებში არსებობდა. 799 წელს მას ტრესიმას ეძახდნენ. 1050 წელს სანქტ-პელტენს პატარა ქალაქის სტატუსი მიენიჭა, 1159 წელს კი ქალაქი გახდა. 1494 წალმდე წარმოადგენდა პასაუს ეპარქიის ნაწილს, ამის შემდეგ კი სახელმწიფოს ნაწილი გახდა. 771 წელს დაარსდა ბენედიქტური მონასტერი. 1081 — 1784 წლებში მასპინძლობდა ავგუსტინელთა ორდენს. 1785 წელს, ამ შენობაში გახისნა სანქტ-პელტენის კათედრა. ქვემო ავსტრიის პარლამენტის 1986 წლის 10 ივლისის გადაწყვეტილებით, ქალაქმა ვენა ჩაანაცვლა და ქვემო ავსტრიის დედაქალაქის სტატუსი მიენიჭა. 1997 წლიდან, აქ ფუნქციონირებს ამ რეგიონის მთავრობა.
ტრაიბეკა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მანჰეტენის უბნები კატეგორია:ნიუ-იორკი
სანქტ-პელტენი
ისტორია
სახელი სანქტ-პელტენი მომდინარეობს ჰიპოლიტუსიდან.
ეკონომიკა
2001 წლის 15 მაისის მონაცემებით, 40 041 ადამიანი მუშაობდა ქალაქის 2 711 კომპანიაში, რომელთანაგ 23 მსხვილი საწარმოა თითოეულში 200-ზე მეტი დასაქმებული ადამიანით.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის ქალაქები
Camponotus fugax
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჰაქსლი
საკუთარი სახელი ჰაქსლი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გაიზერიხი
მინი|გაიზერიხის მიერ რომის გაძარცვა, მხატვარი კარლ ბრიულოვი გაიზერიხი, გეიზერიხი, გენზერიხი (დ. 390 – გ. 477) – ვანდალების მეფე 428-477 წლებში. 429 წელს ვანდალები გაიზეიხის მეთაურობით ესპანეთიდან ჩრდილოეთ აფრიკაში შეიჭრნენ, 439 წელს აიღეს კართაგენი და იქ აჯანყებული მონებისა და კოლონების მხარდაჭერით შექმნეს თავიანთი სახელმწიფო (დედაქალაქი კართაგო). მათი ფლოტი დასავლეთ ხმელთაშუა ზღვაზე გაბატონდა. გაიზერიხმა დაიპყრო ასევე კორსიკა, სარდინია; 455 წელს დაანგრია და გაძარცვა რომი; ხოლო 461 და 468 წლებში გაანადგურა მის წინააღმდეგ გამოგზავნილი რომაელთა ფლოტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვანდალთა მეფეები კატეგორია:დაბადებული 390 კატეგორია:გარდაცვლილი 477
ჰერცი
საკუთარი სახელი ჰერცი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს:
ფილახი
ფილახი (Villach) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრიაში, მეორე უდიდესი ქალაქი კარინტიის ფედერალურ მხარეში. მდებარეობს მდინარე დრავაზე და წარმოადგენს გადაზიდვების მნიშვნელოვან გზაჯვარედინს მთლიან ავსტრიასა და ალპ-ადრიის რეგიონს შორის. 2011 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 59 285 ადამიანს შეადგენდა.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|250პქ|ფილახის ცენტრის სიახლოვეს ფილახში აღმოჩენილი უძველეს ადამიანთა ნაკვალევი ძვ. წ. 3500 წლით თარიღდება. ასევე აღმოჩენილია მრავალი რომაული არტეფაქტი, რადგან იგი მნიშვნელოვანი რომაული გზის სიახლოვეს მდებარეობდა. 878 წლის დოკუმენტში მოხსენიებულია ხიდი, რომელზეც ქალაქია გაშენებული. ამ დასახლებას 1060 წელს სავაჭრო ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. კონკრეტულად ფილახი კი 1240 წელსაა მოხსენიებული.
1348 წლის 25 იანვირს მიწისძვრამ ფილახის მნიშვნელოვანი ნაწილი დაანგრია, რასაც 1690 წელს სხვა მიწისძვრა მოჰყვა. ასევე იყო მრავალი ხანძარი, რომლებმაც ქალაქის არაერთი შენობა გაანადგურა.
1759 წელს, ავსტრიის იმპერატორმა მარია ტერეზიამ ფილახი და კარინტიის უდიდესი ნაწილი ფორმალურად იყიდა. ნაპოლეონის ომების დროს, ფილახი საფრანგეთის იმპერიის ილირიის პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა, 1809 - 1813 წლებში.
1864 წელს, ფილახს მისწვდა სიუდბაჰნის რკინიგზა, რამაც ქალაქის ზრდა-გაფართოება განაპირობა.
გერმანული ანშლუსის დროს (1938–45), როდესაც ავსტრიის ოკუპაცია ნაცისტურმა გერმანიამ მოახდინა, ფილახის მერი იყო ოსკარ კრაუსი — ენთუზიასტი ნაცისტი.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, მოკავშირეთა მიერ ფილახი 37-ჯერ დაიბომბა. დაახლოებით 42 500 ბომბმა იმსხვერპლა 300 ადამიანი და გაანადგურა შენობათა 85%. მიუხედავად ამისა, ქალაქი მალე აღადგინეს.
დღეისათვის, ფილახი საქმიანი ქალაქია, ვაჭრობითა და რეკრეაციით, თუმცა, დღემდე ინარჩუნებს ისტორიულ წარსულს.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის ქალაქები