პრინს-ედუარდის_კუნძული
ისტორია
1534 წელს, ჟაკ კარტიე იყო პირველი ევროპელი, ვინც კუნძული ნახა. 1604 წელს საფრანგეთის სამეფომ ახალი მიწების აღმოჩენის დოქტრინის შესაბამისად კუნძულის ფლობაზე პრეტენზია გამოაცხადა. აღნიშნული დოქტრინის მიხედვით პრინს-ედუარდის კუნძული ახალ ფრანგულ კოლონია აკადიას შემადგენლობაში შედიოდა. კუნძულს ფრანგებმა წმინდა იოანეს კუნძული დაარქვეს. მიკმაქის ხალხი ფრანგების ბატონობას არასდროს დათანხმებია, თუმცა ისინი თანახმა იყვნენ სავაჭრო, პარტნიორული დამოკიდებულება ქონოდათ ევროპელებთან. მე-18 საუკუნეში ფრანგები დიდი ბრიტანეთის სამეფოსთან და მის კოლონიებთან რამდენიმე კონფლიქტში იყვნენ ჩართულნი. ამ პერიოდში ამ ორ დაპირისპირებულ მხარეს შორის რამდენიმე ბრძოლა მოხდა პრინს-ედუარდის კუნძულზე. ბრიტანელების მიერ ავსტრიის მემკვიდრეობის ომის დროს ლუისბურგის დაკავების შემდეგ ახალმა ინგლისმა წმინდა იოანეს კუნძულზე (ახლანდელი პრინს-ედუარდის კუნძული) ჯარი გაგზავნა. ახალი ინგლისიდან ბრიტანული ჯარი პორტ-ლა-ჯოიში შევიდა. კუნძულის დედაქალაქში ამდ დროს 20 ფრანგი ჯარისკაცისგან შემდგარი გარნიზონი იდგა, ჟოზეფ დიუ პონტ დუვივიეს მეთაურობით. ფრანგი ჯარისკაცები მათი სიმცირის გამო გაიქცნენ და ახალმა ინგლისელებმა დასახლება მთლიანად გადაწვეს. დუვივიემ თავის ჯარისკაცებთან ერთად თავი მდინარე ჰილსბოროს ხეობას შეაფარა, სადაც ის ელოდებოდა აკადიის სამხედრო დაჯგუფების და მიკმაქის დამხმარე ძალების ჩამოსვლას. საფრანგეთის ჯარებმა და მათმა მოკავშირეებმა შეძლეს ახალი ინგლისელების მათ გემებამდე განდევნა. ახალი ინგლისელი მოკლეს, დაჭრეს ან დააპატიმრეს. ახალმა ინგლისელებმა მძევლად აიყვანეს ექვსი აკადიელი ჯარისკაცი, რომლებსაც სიკვდილით დასჯიდნენ თუ მიკმაქები და ფრანგები კუნძულზე აჯანყდებოდნენ. აღნიშნული შეტაკების შემდეგ ახალი ინგლისელები ლუისბურგში გაემგზავრნენ, ხოლო დუვივიე, თავის ჯარისკაცებთან ერთად კვებეკში. ლუისბურგის დაცემის შემდეგ, კუნძულ ილე როიალის ფრანგი მოსახლეები (ახლანდელი ბრეტონის კონცხის კუნძული) საფრანგეთში გადაასახლეს, ხოლო წმინდა იოანეს დარჩენილი აკადიელი მოსახლეობა მოსალოდნელი ომის საფრთხის ქვეშ ცხოვრობდა. ახალ ინგლისელებს პრინს-ედუარდის კუნძულზე მდებარე პორტ-ლა-ჯოიში დაახლოებით 2,00 ჯარისკაცი ყავდათ, ასევე ტვირთავდნენ ორ საბრძოლო გემს ლუისბურგში გასამგზავრებლად. 1746 წლის ივლისში მდინარე იორკთან გამართულ ბრძოლაში ფრანგებს მონტესონი ხელმძღვანელობდა, მისი მეთაურობით ფრანგულმა ჯარმა შეძლო ახალი ინგლისელების ძლევა. მსგავსი სისხლისმღვრელი შეტაკებები ფრანგებსა და ბრიტანელებს შორის 1848 წლის იქს-ლა-შაპელის ზავით დასრულდა. პრინს-ედუარდის კუნძულზე ახალი შოტლანდიიდან აკადიელთა მიგრაციამდე დაახლოებით ათასი ფრანგი აკადიელი ცხოვრობდა. 1740-1750 წლებში აკადიელთა მიგრაციის ხარჯზე კუნძულის მოსახლეობა 5,000-მდე გაიზარდა, აღნიშნული მოსახლეობა პრინს-ედუარდის კუნძულზე მხოლოდ 1755 წლამდე დარჩა, როდესაც დაიწყო ცნობილი გადასახლება, რომელიც ისტორიაში "აკადიელთა გაძევების" სახელითაა შესული. სამხედრო დაპირისპირება ორ მხარეს შორის 1754 წელს განახლდა, მიუხედავად იმისა რომ ფორმალურად ომი მხოლოდ 1756 წელს გამოცხადდა. 1758 წლის ლუისბურგის ალყის დროს ფრანგები დამარცხდნენ, ხოლო ბრიტანელებმა სამხედრო ოპერაცია პრინს-ედუარდის კუნძულის დასაკავებლად წამოიწყეს. აკადიელთა გაძევების დროს, საფრანგეთისკენ მიმავალ გზაზე უამრავი ადამიანი დაიღუპა. 1758 წლის 13 დეკემბერს სამგზავრო გემი "ჰერცოგი უილიამი" ჩაიძირა და 364 გარდაიცვალა. ერთი დღით ადრე გემი სახელად "იისფერი" ჩაიძირა და 280 ადამიანი გარდაიცვალა, ხოლო რამდენიმე დღის შემდეგ ჩაიძირა გემი "რუბი", რომელზეც 213 ადამიანი იმყოფებოდა. 1763 წლის პარიზის ზავით, საფრანგეთმა ბრიტანეთს ჩრდილოეთ ამერიკაში მდებარე ფრანგული კოლონიის, ახალი საფრანგეთის უდიდესი ნაწილი და მათ შორის პრინს-ედუარდის კუნძული გადასცა.