cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფერდინანდ I (ავსტრია)
1848 წლის რევოლუცია
1848 წელს მთელი ევროპა რევოლუციებმა მოიცვა. ამ დროს რევოლუცია მოხდა ბელგიაში, საფრანგეთში, ესპანეთში, რუმინეთში, ნიდერლანდებში, გერმანიაში, იტალიაში, პოლონეთსა და დიდ ბრიტანეთში. განსაკუთრებულად მტკივნეულად ეს საფრანგეთსა და ავსტრია-უნგრეთს შეეხო. საფრანგეთის შემთხვევაში მონარქია დაამხეს და სამეფო ოჯახი გააძევეს, რაც შეეხება ავსტრიას, აქ არა ერთი, არამედ რამდენიმე რევოლუცია მოხდა ვენაში, ბუდაპეშტსა და პრაღაში. როდესაც რევოლუციონერები ვენის საიმპერატორო სასახლეს მიადგნენ ფერდინანდმა თავის მდივანს ჰკითხა, რომლისგან პასუხის მიღების შემდეგაც იკითხა: „მაგრამ ისინი ხომ დანაშაულს სჩადიან ?!“. სულ მალე ფერდინანდ I საიმპერატორო ტახტიდან თავისი ძმისწულ ფრანც იოზეფ I-ის სასარგებლოდ გადადგა, რომელმაც მოახერხა რევოლუციური ტალღის შეჩერება.
დარჩენილი ცხოვრება
ტახტიდან გადადგომა ფერდინანდს არასდროს უნანია. იგი ამის შემდეგ თავის ცოლთან ერთად პრაღის სასახლეში დაბინავდა და აქ საკმაოდ მდიდრულად გაატარა უკანასკნელი წლები. ცნობილია, რომ ჩეხებმა მას მეტსახელად კეთილიც კი შეარქვეს. იგი სწორედ აქ გარდაიცვალა, 1875 წლის 29 ივნისს, 82 წლის ასაკში, ეპილეფსიური კრუნჩხვის შედეგად. ფერდინანდი ვენაში გადაასვენეს და აქ საიმპერატორო ბაზილიკაში დაკრძალეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1793 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1875 კატეგორია:ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები კატეგორია:ავსტრიის იმპერატორები კატეგორია:უნგრეთის მეფეები კატეგორია:ხორვატიის მეფეები კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
ენტრი-რიუსი (სანტა-კატარინა)
ენტრი-რიუსი (Entre Rios) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 430 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შანშერეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 633 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34.77 კმ²-ზე. ფართობი 133 228 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
შაუმიანის რაიონი (სომხეთის სსრ)
შაუმიანის რაიონი (Շահումյանի շրջան) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1939—1958 წლებში. ცენტრი — შაუმიანი.
ისტორია
შაუმიანის რაიონი დაარსდა 1939 წლის 2 სექტემბერს, სახელწოდებით — ბერიენის რაიონი.
1953 წელს, რაიონს სახელი შეეცვალა და ეწოდა შაუმიანის რაიონი.
1958 წელს, შაუმიანის რაიონი გაუქმდა და მისი ტერიტორია ერევნის საქალაქო საბჭომ შეიერთა.
გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვარს, რაიონის ტერიტორიის ფართობი 65კმ²-ს შეადგენდა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლის 1 იანვრისთვის შაუმიანის რაიონი მოიცავდა 1 დაბას (ბერია), 3 მუშათა დასახლებას (ნორ-კიანქის, სოვეტაშენის, თაიროვის) და 10 სასოფლო საბჭოს: ანასტასავანის, ჰაღთანაკის, დავიდაშენის, ნერქინ-ჩარბაჰის, ნორაღავიტის, ნორ-არეშტის, ნორ-კოღბის, სპანდარიანის, შენგავითის.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის რაიონები
ექიმი კალიგარის კაბინეტი
ექიმი კალიგარის კაბინეტი (Das Cabinet des Dr. Caligari) — 1920 წელს გადაღებული საშინელებათა ჟანრის უხმო ფილმი. მისი რეჟისორი არის რობერტ ვინე, ხოლო სცენარის ავტორები ჰანს იანოვიცი და კარლ მაიერი. იგი იქცა როგორ კინემატოგრაფში ახალი მიმართულების, ასევე საშინელებათა ჟანრის ახალი ტიპის ფილმების საწყისად. კინოკრიტიკოსმა როჯერ ებერტმა თავის სტატიაში აღნიშნა, რომ "ექიმი კალიგარის კაბინეტი" პირველი ნამდვილი საშინელებათა ფილმი იყო. მთავარ როლებს ასრულებენ: ვერნერ კრაუსი (ექიმი კალიგარი), კონრად ფაიტი (ჩეზარე), ლილ დაგოვერი (ჯეინი), ფრიდრიხ ფეერი (ფრანცისი). ფილმის შინაარსი ასეთია: მისტიური ექიმი კალიგარი ჩადის ერთ-ერთ გერმანულ სოფელში თავის კომპანიონ ჩეზარესთან ერთად, რომელსაც ერთგვარი ჰიპნოზის საშუალებით აკონტროლებს და უბრძანებს მკვლელობები ჩაიდინოს. ამბავი ერთი პერსონაჟის მონათხრობს წარმოადგენს, ხოლო ფილმის განსაკუთრებულ სიუჟეტურ ეფექტს განაპირობებს ის, რომ დასასრულში ვიგებთ, მთხრობელი ფსიქიატრიულ კლინიკის პაციენტია.
შექმნის ისტორია
მწერლებმა და დრამატურგება, ჩეხმა ჰანს იანოვიცმა და ავსტრიელმა კარლ მაიერმა გადაწყვიტეს დაეწერათ სცენარი, რომელიც ალეგორიულად ასახავდა რეალურ სიტუაციას გერმანიის იმპერიაში, რომლის ხელისუფლებამ ერთგვარად დააჰიპნოზა თავისი მოქალაქეები და ომის სასაკლაოზე გაუშვა. ავტორები თავის დროზე თვითონ იღებდნენ მონაწილეობას საომარ მოქმედებებში, რის შემდეგაც ფსიქიატიულ კლინიკაში ამოყვეს თავი, სადაც გაიცნეს ერთმანეთი. დემობილიზაციის შემდეგ ისინი ბერლინში გადაიკვეთნენ და სწორედ მაშინ დაიწყეს ჩანაფიქრის განხორციელება. მათ საწყის იდეას საკუთარი მოგონებები დაუმატეს, ხოლო სახელი კალიგარიზე სცენარის დასრულების შემდეგ შეთანხმდნენ, იგი ამოუკითხავთ "სტენდალის უცნობის წერილების" წიგნში.
ფილმი კინოკომპანია "დეკლა-ბიოსკოპის" ეგიდით გადაიღეს. მისი პროდიუსერი გახლდათ იმ დროს ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და წარმატებული პროდიუსერი ერიხ პომერი, რომელმაც ფილმზე სამუშაოდ მიიწვია თავისი კომპანიის მხატვრები: ჰერმან ვარმი, ვალტერ რიორიხი და ვალტერ რაიმანი. ისინი განეკუთვნებოდნენ ექსპრესიონისტულ დაჯგუფება "შტურმს", უმეტესწილად სწორედ მათმა ჩართულობამ განსაზღვრა ფილმის ვიზუალური მიმართულება. პომერს სურდა ფილმის რეჟისორად ფრიც ლანგი მიეწვია, თუმცა იმ პერიოდისთვის იგი სხვა პროექტებით იყო დაკავებული, რის გამოც არჩევანი რობერტ ვინეზე შეაჩერეს, რომელიც არანაკლები გამოცდილების რეჟისორი გახლად და ინტელექტუალურ სპეციალისტად ითვლებოდა. სცენარისტებს უნდოდათ, რომ ქალის მთავარი როლი ბერლინის ერთ-ერთი თეატრის მსახიობს შეესულებინა, თუმცა იგი მალე დაავადდა და გარდაიცვალა, ხოლო როლი ლილ დაგოვერს ერგო. ფილმის ასეთი უცნაური სიუჟეტური გადაწყვეტა კი ერიც პომერის იდეა გახლდათ, რომელსაც იდეა გადაღებული მასალის ნახვის შემდეგ დაებადა, რითაც ფილმში არსებული ავტორიტარიზმისა და მილიტარიზმის კრიტიკა, მწვავე სუბიექტივიზმმა გადაფარა.
ვიზუალური სტილი
„ექიმი კალიგარის კაბინეტის“ განსაკუთრებულ ადგილს კინემატოგრაფში პირველ რიგში მაინც მისი იზუალური მხარე განაპირობებს. ტილოსა და მუყაოზე შესრულებული ირეალური ნახატები, არაპროპორციული და განგებ დამახინჯებული დეკორაციები, რომელბზეც ჩრდილები და განათება პირდაპირ იყო დატანილი(ასე ელექტროენერგიის დეფიციტის გამო მოიქცნენ, თუმცა ეს ხერხი მოგვიანებით მიმდინარეობის ერთ-ერთ სტილისტურ დამახასიათებლად იქცა), კუთხეების, ფორმებისა და გეომეტრიული ფიგურების არაორდინალური რაკურსები (გადაზნექილი სახლები და ლამპიონები, დაგრეხილი ბუხრის მილები, დაღრეცილი კიბეები და სხვ.), რთული არქიტექტურული კომპოზიციები, განსაკუთრებული კოსტიუმები და ის მრუდე პოზები, რომლებსაც მსახიობებისთვის არჩევდნენ,  ეს ის ნიშნებია, რომლებიც ჩვენ საშუალებას გვაძლევენ უკეთ აღვიქვათ ის სამყარო, რომელსაც მთავარი პერსონაჟი აღწერს. მაყურებელს ყოველთვის ახსოვს, რომ ეს ყოველივე სხივისი მონაყოლია და მისი ცნობიერების ნაკადს წარმოადგენს, მისი შინაგანი სამყაროს ანარეკლია. საშინელებათა ფილმები მანამდეც არსებობდა, მოჩვენებებზე, მონსტრებზე, მერი შელის „ფრანკენშტეინის“ მცირე ვერსიებიც კი იყო გადაღებული, თუმცა მსგავსი როგორც სიუჟეტური, ასევე ვიზუალური გადაწყვეტის და ეფექტის მქონე არაფერი ყოფილა. რობერტ ვინე ერთ-ერთი პირველი იყო, რომელმაც მოახერხა მაყურებელი მთლიანად ჩაეძირა თავისი პერსონაჟების დამახინჯებული, დანგრეული ფსიქიკის სამყაროში.
გავლენები
პირველ რიგში, ფილმი იქცა გერმანიაში ახალი მიმდინარეობის, კინოექსპრესიონიზმის დასაბამად. იმის მიუხედავად, რომ ამ მიმდინარეობამ მხოლოდ ერთი დეკადა იარსება, მნიშვნელოვანია გავიაზროთ მისი გავლენა, რომელმაც დღემდეც მოაღწია. ითვლება, რომ სწორედ ექსპრესიონისტული სტილის განწყობების გავლენით შეიქმნა ამერიკაში ფილმ ნუარი. აგრეთვე, უდავოა მისი გავლენა დღევანდელობის ერთ-ერთ უდიდეს და ყველასათვის ცნობილ რეჟისორზე, ტიმ ბარტონზე, რომლის უნიკალური და გამორჩეული სტილი, სწორედაც რომ ექსპრესიონიზმის ნიშნების მატარებელია. ზოგი კინოკრიტიკოსი ასევე მიიჩნევს, რომ ვინეს დამახინჯებულმა სამყარომ და კოშმარულმა ვიზუალმა გავლენა იქონია დეივიდ ლინჩის შემოქმედებაზეც, რომელიც იყენებს დიზაინსა და ექსპრესიულ გამოსახულებას თავისი პერსონაჟების ემოციების გასამძაფრებლად. ასე რომ, რომ არ ყოფილიყო „ექიმი კალიგარის კაბინეტი“, არ გვექნებოდა ტიმ ბატონის არც „ბითლჯუსი“, არც „პატარძლის გვამი“, არც „კოშმარი შობის წინ“, და არც ლინჩის “შაშლელთავა“ და „შინაგანი იმპერია“.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:გერმანული სრულმეტრაჟიანი მუნჯი ფილმები კატეგორია:გერმანული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ფსიქოლოგიური საშინელებათა ფილმები
სეგორბე
სეგორბე (Segorbe, Sogorb) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 106,1 კმ². მოსახლეობა — 9097 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ბეკი ლინჩი
რებეკა ქუინი (Rebecca Quin; დ. 30 იანვარი, 1987) — ირლანდიელი პროფესიონალური რესლერი, უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით - ბეკი ლინჩი.
ადრინდელი კარიერა
რებეკამ რესლინგის შესწავლა დაიწყო 2002 წლის ივნისში ფერგალ დევიტის ხელმძღვანელობით და უკვე ხუთი თვის შემდეგ მისი პროფესიონალური დებიუტი შედგა. კარიერის დასაწყისში იგი გამოდიოდა ირლანდიურ პრომოუშენებში თავის ძმასთან ერთად, თუმცა მალევე დაიწყო ბრძოლები დანარჩენ ევროპაშიც. 2006 წელს, ერთ-ერთი მატჩის დროს, მან მიიღო თავის ქალის მერვე ნერვის სერიოზული დაზიანება, რომელიც მის შემდგომ კარიერას დიდ საფრთხეს უქმნიდა. თავდაპირველად, ექიმის პროგნოზების მიხედვით, იგი უნდა დაბრუნებულიყო რინგზე 2008 წელს, მაგრამ რებეკამ ამაზე უარი განაცხადა. 2011 წელს იგი დაბრუნდა ქალთა პრომოუშენ Shimmer-ში მენეჯერის რანგში, ხოლო 2013 წლის 8 აპრილს მან ხელი მოაწერა კონტრაქტს WWE-სთან
NXT (2013-2015)
8 აპრილს WWE-ს ოფიციალურ ვებ-გვერდზე დაიწერა ინფორმაცია იმაზე, რომ რებეკა ქუინმა ხელი მოაწერა კონტრაქტს და იმ დღიდან იგი ბეკი ლინჩის სახელით გამოვიდოდა რინგზე. 26 ივნისს NXT-ს სატელევიზიო შოუზე შედგა მისი დებიუტი, სადაც მან სამმერ რეი დაამარცხა. 3 ივლის ბეკი ლინჩი და ბეილი დამარცხდნენ გუნდ BFF-სთან (შარლოტა და საშა ბენკსი).
„ქალთა რევოლუცია“
12 ივლისს შედგა ბეკი ლინჩის, შარლოტას და საშა ბენკსის დებიუტი ძირითად როსტერში შოუ Monday Night RAW-ზე. ძირითადი დაპირისპირება კი მიდიოდა გუნდ PCB-ს (პეიჯი, შარლოტა და ბეკი ლინჩი), Bella Squad-ს (ნიკი ბელა, ბრი ბელა და ალიშა ფოქსი) და საშა ბენკსის, ნაომისა და ტამინას ალიანსს შორის. მას შემდეგ რაც შარლოტამ მოიპოვა ქალთა ჩემპიონობა, გუნდი PCB დაიშალა. ამის შემდეგ ბეკიმ რამდენიმეჯერ სცადა შარლოტასთვის ტიტულის წართმევა, მაგრამ უშედეგოდ.
ქალთა ჩემპიონი
2016 წლის დრაფტის შემდეგ, აგვისტოში ბეკი გადავიდა ბრენდ Smackdown!live-ზე და არც თუ ისე დიდი ხნის შემდეგ იგი გახდა Smackdown-ის პირველი ქალთა ჩემპიონი PPV Backlash-ზე 11 სექტემბერს.
PPV TLC 2016-ზე ბეკი დამარცხდა სატიტულო მატჩში ალექსა ბლისის წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ირლანდიელი რესლერები
ციხისყელის ციხე
ისტორია
ციხისყელის არქიტექტურული მონაცემების მიხედვით XII-XIII საუკუნეებით თარიღდება. ციხისყელის საფორტეფიკაციო ნაგებობათა კომპლექსი ფუნქციონირებდა საკმაოდ დიდხანს, მათი დანგრევა უშუალოდ ოსმალო დამპყრობელთა შემოსევასთანაა დაკავშირებული.
სტრატეგიული მნიშვნელობა
ციხეს უძველესი დროიდან ჰქონდა სტრატეგიული მნიშვნელობა, რადგან ციხიდან კარგად მოჩანს სხალთისწყლის ხეობა, არსიანისა და შავშეთის მთები თავისი კალთებითა და მასზედ შეფენილი სოფლებით. ციხე პირდაპირ გასცქერის აბუსერიძეთა ციხე-ქალაქ ხიხანს და, მეორე მხვრივ, სხვა ციხე-კოშკებს, რომლითაც ერთვებიან აჭარისწყლის აუზის ერთიანი თავდაცვითი სისტემის რგოლში.
არქიტექტურა
ციხისყელის გეგმის კომპოზიციას, ფაქტობრივად, გალავნის მოხაზულობა განსაზღვრავს, გალავნის კედლები გორაკის წვერით მოსწორებული ადგილის შესაბამისად მისი გარე მოხაზულობის გაყოლებაზეა ირგვლივ შემოხაზული. არეოლოგიური შესაწვლით დადასტურდა, რომ ციხის აღნაგობაში შედის როგორც თავდაცვითი, ისე საცხოვრებელი თუ სამეურნეო ნაგებობანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ოლღა ნაგარნინა
ბიოგრაფია
ოლღა ნაგარნინა დაიბადა 1946 წლის 23 ივლისს ქ. მარნეულში. დაამთავრა თბილისის პირველი სამედიცინო სასწავლებელი, შემდეგ სოხუმის ა. მ. გორკის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. მუშაობდა სოფელ დრანდის საშუალო სკოლაში გერმანულის მასწავლებლად. 1991 წლის 29 ნოემბერს კენჭს იყრიდა გულრიფშის რაიონის დრანდის №51 საარჩევნო ოლქში აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს დეპუტატად. იყო აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის დეპუტატი.
სქოლიო
კატეგორია:23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
მუსტაფინო
მუსტაფინო (Мустафино) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, სვეტი-ნიკოლეს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 328 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 517 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სვეტი-ნიკოლეს თემის სოფლები
ბაბარიკი
ბაბარიკი (Бабарики) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქის კოზელეცის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 197 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოზელეცის რაიონის სოფლები
სონეხა
სონეხა (Soneja, Soneixa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,1 კმ². მოსახლეობა — 1456 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
კლეისტოგამია
ლიტერატურა
კატეგორია:დამტვერვა
ვიჰანდუ
ვიჰანდუ (Võhandu jõgi) — ყველაზე გრძელი მდინარე ესტონეთში. მდინარე სათავეს იღებს სოფელ სავერნის მიდამოებში, კვეთს იიკსის ტბას და სოფელ ვიიპსუსთან ჩაედინება თბილ ტბაში. მდინარის საერთო სიგრძე 162 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 1420 კმ².
რესურსები ინეტრნეტში
კატეგორია:ესტონეთის მდინარეები
პედრო-გალვესის რაიონი
პედრო-გალვესის რაიონი (Distrito de Pedro Galvez) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სან-მარკოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 251 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 109 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 72 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 238.74 კმ²-ია.
ლუიზ ელიზაბეტ დე ბურბონი
ლუიზ ელიზაბეტ დე ბურბონი (Louise Élisabeth de Bourbon; დ. 22 ნოემბერი, 1693 — გ. 27 მაისი, 1775) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი. კონტის პრინცესა 1713-27 წლებში როგორც ლუი არმან II-ის მეუღლე. კონტის პრინც ლუი ფრანსუა I-ისა და ორლეანის ჰერცოგინია ლუიზ ანრიეტას დედა. საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ის დიდი ბებია. სწორედ მან გააცნო ლუი XV-ს მადამ დე პომპადური.
ბიოგრაფია
საბოლოოდ ლუი არმანის ეჭვიანობებმა ძალადობრივი ხასიათი მიიღო და ამის გამო ორჯერ ისე სასტიკად სცემა ლუიზ ელიზაბეტი, რომ ექიმის ჩარევა გახდა საჭირო მის გადასარჩენად. მეორე ასეთი ინცინდენტის შემდეგ ლუიზ ელიზაბეტმა მიატოვა ლუი არმანი და თავისი დედის მემკვიდრეობით მიღებულ შატოში გაიქცა. ამ ამბიდან მალევე კონტის პრინცი პარიზის პარლამენტში შევიდა და ცოლის დაბრუნებაზე დაიწყო ფიქრი. 1725 წელს ლუიზ ელიზაბეტი დაუბრუნდა მეუღლეს და მასთან ერთად შატო დე ლ'ისლ-ადამში დასახლდა. აქ პრინცი ფილტვების ანთებით დაავადდა, რაც იმ ხანად განუკურნებელი იყო. ამ დროს ლუიზ ელიზაბეტმა იგი მიატოვა და პარიზში დაბრუნდა, ლუი არმანი კი აქ 1727 წლის 4 მაისს გარდაიცვალა.
1732 წელს ლუიზ ელიზაბეტმა თავისი ვაჟი, კონტის პრინცი ლუი ფრანსუა I დააქორწინა თავის დეიდაშვილ ლუიზ დიანა ორლეანელზე, რამაც შეარიგა ბურბონთა დინასტიის კონტისა და ორლეანელების შტოები, რომელთა შორის დავაც ლუი XIV-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტისათვის წარმოქმნილი კონკურენციისას ჩამოვარდა.
1746 წელს ლუიზ ელიზაბეტმა თავის ბიძაშვილს, მეფე ლუი XV-ს წარუდგინა მადამ დე პომპადური, რომელიც მალევე მის სამეფო საყვარლად იქცა და მსოფლიო ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი საყვარელი გახდა.
თავად ლუიზ ელიზაბეტი გარდაიცვალა 1775 წლის 27 მაისს პარიზში, 81 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1693 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1775 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:კონტის პრინცესები
სან-ხოსე-დე-მაიო
სან-ხოსე-დე-მაიო (San José de Mayo) — ქალაქი სამხრეთ ურუგვაიში, სან-ხოსეს დეპარტამენტის დედაქალაქი.
ქალაქი მდებარეობს დეპარტამენტის ცენტრში, მონტევიდეოდან 90 კილომეტრში. ჩრდილო-აღმოსავლეთით და აღმოსავლეთით ჩამოუდის მდინარე სან-ხოსე.
ისტორია
სან-ხოსე-დე-მაიო დაარსდა 1783 წლის 1 ივლისს. „ვილიას“ (პატარა ქალაქი) სტატუსი მიიღო ჯერ კიდევ ურუგვაის დამოუკიდებლობამდე. 1856 წლის 12 ივლისს სტატუსი ამაღლდა და ეწოდა „სიუდადი“ (ქალაქი).
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, სან-ხოსე-დე-მაიოს მოსახლეობა 36 743 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ურუგვაის ქალაქები
ენისელის ეკლესია
ტერმინი ენისელის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლიზ ჩეინი
ლიზ ჩეინი არის აშშ-ის ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტის, რიჩარდ ბრიუს ჩეინის და ლინ ჩეინი შვილი. ჯორჯ უოკერ ბუშის პრეზიდენტობის დროს მუშაობდა სხვადასხვა თანამდებობაზე აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტში. პოლიტიკური აქტივობის დასაწყისიდანვე მხარს უჭერდა აშშ-ის რესპუბლიკურ პარტიას, არის ეროვნული უსაფრთხოების საკითხებზე კონცეტრირებული არაკომერციული ორგანიზაციის, „შევინარჩუნოთ უსაფრთხო ამერიკა“-ს თანადამფუძნებელი. 2014 წელს კენჭს იყრიდა აშშ-ის სენატში ვაიომინგის შტატიდან – პრაიმერში, ანუ შიდაპარტიულ არჩევნებში უპირისპირდებოდა მოქმედ სენატორ მაიკ ენცის, თუმცა მოგვიანებით საარჩევნო რბოლას ჩამოშორდა. 2016 წელს აირჩიეს აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში. უაიომინგს აქამდე პალატაში მამამისი, დიკ ჩეინი 1979-89 წლებში წარმოადგენდა.
ლიზ ჩეინი ცნობილია აგრესიული პოზიციით საგარეო პოლიტიკაში.
ბიოგრაფია
ლიზ ჩეინი დაქორწინებულია ფილიპ პერიზე, რომელიც ქალაქ ვაშინგტონში, კოლუმბიის ოლქი, იურიდიული კომპანიის პარტნიორია. ისინი 1993 წელს, უაიომინგში დაქორწინდნენ. ამჟამად ხუთი შვილი ჰყავთ.
2002 წელს მუშაობა დაიწყო აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტში პოზიციაზე, რომელიც „The New York Times“-ის ინფორმაციით სპეციალურად მისთვის შეიქმნა. აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის პრეს-სპიკერის, რიჩარდ ბაუჩერს განცხადებით, მას რეკომენდაცია კოლინ პაუელმა გაუწია.
2003 წელს დატოვა სახელმწიფო დეპარტამენტი, რათა მონაწილეობა მიეღო ბუშის მეორე საპრეზიდენტო კამპანიაში. 2005 წელს კვლავ დაუბრუნდა სახელმწიფო დეპარტამენტს.
2008 წელს მუშაობდა ჯერ რესპუბლიკელი ფრედ ტომფსონის კამპანიაში, შემდეგ კი მიტ რომნის კამპანიაში.
2014 წელს სცადა სენატში არჩევა, თუმცა წარუმატებლად. 2016 წელს აირჩიეს უაიმონგის ერთადერთ წარმომადგენლად აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში. 2018 წელს ხელმეორედ აირჩიეს, იმავე წელს გახდა რესპუბლიკელთა ფრაქციის თავმჯდომარე, დაიკავა უმცირესობის ლიდერის კევინ მაკ-კარტისა და უმცირესობის პარტიული ორგანიზატორის სტივ სკალიზის შემდეგ ყველაზე მნიშვნელოვანი თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები
ვახტანგ ჭითავა
ვახტანგ ჭითავა (დ. 21 ივნისი, 1939) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1960 წლიდან იყო ამიერკავკასიის „მეტალურგმშენის“ ბინათმშენებლობის სამმართველოს მუშა, ტრესტ „რუსთავგაზის“ ზეინკალი, ოსტატი, რუსთავის საქალაქო გაზეთის მუშაკი, რუსთავის № 16 პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლებლის დირექტორის მოადგილე, 1989 წლიდან იყო რუსთავის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის მეცნიერ-თანამშრომელი. 1980-1987 წლებში — პოლიტპატიმარი (ანტისაბჭოთა საქმიანობისთვის). 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბიონიკა
მინი|საფრენი აპარატის ფრთები ([[ლეონარდო და ვინჩი)]] ბიონიკა — მეცნიერება, რომელიც ცოცხალი ორგანიზმების აგებულებისა და ფუნქციების შესწავლის საფუძველზე წყვეტს საინჟინრო პრობლემებს. ბიონიკა სინთეზური მეცნიერებაა, მჭიდროდ უკავშირდება ანატომიას, ფიზიოლოგიას, ქიმიას, ფიზიკას, მათემატიკას, ელექტრონიკას, კიბერნეტიკასა და სხვა დარგებს.
ჩამოყალიბება
ტერმინი „ბიონიკა“ დაამკვიდრა ჯეკ სტილმა. ბიონიკამ, როგორც მეცნიერების ახალმა დარგმა, ოფიციალურად აღიარება მოიპოვა 1960 წელს ქალაქ დეიტონში (აშშ) ბიონიკის პირველ სიმპოზიუმზე. ტექნიკურმა განვითარებამ, კოსმოსური სივრცის ათვისებასთან დაკავშირებულმა პრაქტიკულმა საკითხებმა, სხვადასხვა სისტემების საიმედოობის ამაღლების მზარდმა მოთხოვნებმა აიძულა ინჟინრები ახლებურად შეეხედათ ცოცხალ არსებათათვის, ეძიათ ახალი პრინციპები, კონსტრუქციული გადაწყვეტის ახალი ფორმები, რამაც მნიშვნელოვნად განსაზღვრა ბიონიკის ახალ სამეცნიერო დარგად ჩამოყალიბება. ბიოლოგიური სისტემები ხელოვნური სისტემებისაგან განსხვავდებიან მინიატურულობით, საიმედოობით, ეკონომიურობით, თვითრეგულირების უნარით. ორგანიზმები ახერხებენ გარე სამყაროდან მიღებული დიდძალი ინფორმაციის გადამუშავებას და ამ ინფორმაციიდან უსარგებლოს უკუგდებას. ხანგრძლივი დროის მანძილზე ცოცხალ არსებებს ბუნებრივი გადარჩევის გზით გამოუმუშავდათ ნივთიერებათა ცვლის, ენერგიისა და ინფორმაციის გარდაქმნის ნატიფი და სრულქმნილი მექანიზმი, რომლის შესწავლა და ტექნიკური გამოყენება ბიონიკის საგანს წარმოადგენს.
ბიონიკა ცოცხალ სამყაროში
მარცხნივ|მინი|280პქ|ლოტოსის ეფექტი ბიონიკა, რომელიც სწავლობს ბიოლოგიურ სისტემებს და მათში მიმდინარე პროცესებს, არ მიდის ცოცხალი ბუნების ბრმა მიბაძვის, მისი გადმოღების გზით. ცოცხალი ბუნებიდან იგი „სესხულობს“ მხოლოდ ყველაზე უფრო სრულყოფილ კონსტრუქციულ და ტექნოლოგიურ გადაწყვეტას, პრინციპებს, იდეებს, რომლებიც უზრუნველყოფენ ბიოლოგიურ სისტემათა დიდ მოქნილობას მათი არსებობის რთულ პირობებში. ბიონიკის მრავალფეროვან პრობლემებს შორის შეიძლება გამოვყოთ: ადამიანისა და ცხოველის ნერვული სისტემის შესწავლა და ნერვული უჯრედის მოდელირება გამოთვლითი ტექნიკის შემდგომი სრულყოფის და ავტომატიკისა და ტელემექანიკის ახალ ელემენტთა და მოწყობილობათა შექმნის მიზნით; გრძნობის ორგანოების გამოკვლევა და მათი მოდელირება. ცხოველთა ორიენტაციის, ლოკაციისა და ნავიგაციის პრინციპების შესწავლა და მათი ტექნიკაში გამოყენება.
ინფორმაციის დამუშავება ხდება ნერვულ სისტემაში, რომლის ძირითადი ერთეულია ნერვული უჯრედი — ნეირონი. შექმნილია ხელოვნური ნეირონის რამდენიმე ასეული მოდელი, რომლებიც მეტნაკლებად გამოხატავენ რეალურ ნეირონთა თვისებებს. ზოგი მათგანი, მაგ., არტრონები, ნეირისტორები და სხვა, წარმატებით გამოიყენება კავშირგაბმულობის ტექნიკურ საშუალებათა გასაუმჯობესებლად, გამომთვლელ და მმართველ მანქანებში და სხვა. ნეირონთა კომპლექსების, ე. წ. ნერვული ქსლის მოდელირებამ შესაძლებელი გახადა შექმნილიყო სპეციალური მოწყობილობა, რომელიც წარმატებით წყვეტს ინფორმაციის გადაცემასა და დამუშავებასთან დაკავშირებულ მრავალ ამოცანას. ასეთია პერსეპტრონი — თვითმაორგანიზებელი სისტემა, რომელიც სახეთა გამოცნობისა და კლასიფიკაციის ფუნქციებს ასრულებს. პერსეპტრონები ტვინის იმ ცენტრებს შეესაბამებიან, სადაც ხდება მიღებული ინფორმაციის გადამუშავება. მათ საფუძველზე იქმნება ტექსტისა და ნახაზების წასაკითხი და გამოსაცნობი, აგრეთვე ოსცილოგრამების, რენტგენოგრამების გასაანალიზებელი და სხვა ხელსაწყოები. მეხსიერების და ნერვული სისტემის სხვა თვისებათა შესწავლა არის წარმოებისა და მართვის პროცესთა ავტომატიზაციისათვის „გონიერი“ მანქანების შექმნის მთავარი გზა. ადამიანისა და ცხოველის ნერვული სისტემის საიმედოობის მექანიზმთა შესწავლა საშუალებას იძლევა უზრუნველყოფილ იქნეს სხვადასხვა ტექნიკურ სისტემათა საიმედოობა. მეცნიერებთა განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს ცხოველების გრძნობის ორგანოები. მეტადრე მხედევლობის ორგანო, რამდენადაც ინფორმაციის 90% გარე სამყაროდან ბიოლოგიურ სისტემაში აღწევს მხედველობითი აპარატის საშუალებით.
ანალოგები
მინი|ბოინგ 757-ის ფრთა მხედველობის ორგანოს მოდელირების გზით შექმნილია მოწყობილობა „ვიზილოგი“, რომელსაც შეუძლია შეასრულოს ადამიანის თვალის ზოგიერთი ფუნქცია: აღიქვას გამოსახულება, გაზომოს და გადასცეს ინფორმაცია. ასეთი მოწყობილობის გამოყენება ნავარაუდევია უპილოტო კოსმოსურ ხომალდებზე, რომლებიც გაიგზავნება მთვარეზე, მარსსა და ვენერაზე. შექმნილია აგრეთვე ბაყაყის თვალის მოდელი — რეტინატორი, რომელსაც იყენებენ აეროდრომებზე თვითმფრინავთა რეგულირების საქმეში. პერსპექტიულია ცხოველთა ორიენტაციის, ლოკაციისა და ნავიგაციის პრინციპების შესწავლა და გამოყენება ავიაციაში, კოსმონავტიკაში, საზღვაო და წყალქვეშა ფლოტში. ინჟინრების ცხოველთა ინტერესს იწვევს ღამურების, ფრინველების, პეპლების, დელფინების, თევზების ორიენტაციის, ლოკაციისა და ნავიგაციიის უნარი. პინგვინის მოძრაობის თავისებურებათა შესწავლის საფუძველზე ა. ნიკოლაევმა შექმნა თოვლმავალი მანქანა „პინგვინი“, რომელიც საათში 30 კმ-ს ავითარებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცნიერება კატეგორია:ბიონიკა კატეგორია:ბიოტექნოლოგია
კინკაჟუ
კინკაჟუ, პოტო (Potos flavus) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 41–57 სმ, კუდისა — 40–50 სმ, იწონის 1,5–2,7 კგ-ს. თავი მრგვალია, დინგი მოკლე, კუდი გრძელი და მჭიდე. ხშირი ხავერდოვანი ბეწვი სხეულის ზედა მხარეს რუხი-ყვითელი, ხოლო ქვედა მხარეს მოწითურო-ყვითელია. დინგი მუქი მურა ან მოშავოა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნაწილში, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში (სამხრეთით მატუ-გროსუმდე). მოხერხებულად დაცოცავს ხეებზე, ეჭიდება კუდითა და თათებით. აქტიურია ღამით. იკვებება ნაყოფებით (მავნებელია, იზიდავს ხილის პლანტაციები, უმნიშვნელო ზიანს აყენებს), აგრეთვე მწერებით, მცირე მხეცებითა და ფრინველთა კვერცხებით. 1 (იშვიათად 2) ნაშიერს შობს გაზაფხულზე ან ზაფხულში. იჭერენ ახალგაზრდებს, ადვილად შინაურდება. მისი ტყავისგან ამზადებენ ჩანთებს, ქამრებს.
სქოლიო
კატეგორია:პოტო
ბაგულალები
ბაგულალები — დაღესტნის ერთ-ერთი მცირერიცხოვანი ანდური მოდგმის ხალხი ბაგულალები არიან. მკვიდრობენ დასავლეთ დაღესტანში.
ისტორია
თვითსახელწოდებაა ბაგულალ. ბაგულალები განსახლებულნი არიან ბოგოსის ქედის ჩრდილოეთ კალთებზე, მდ. ან დის ყოისუს მარჯვენა მხარეს. ისინი კომპაქტურად ცხოვრობენ ერთმანეთის მეზობლად მდებარე სოფლებში. ოქტომბრის გადატრიალებამდე ბაგულალები ადმინისტრაციულად შედიოდნენ ანდიის ოკრუგის კარატიის სანაიბოში. XIX საუკუნის 60-იანი წლების ბოლოს ბაგულალების საერთო რაოდენობა 1989 კაცს შეადგენდა (577 კომლი), XX საუკუნის 20-იან წლებში 3054 კაცს (დაღესტნის მთელი მოსახლეობის 0,39%). დღეისათვის სასოფლო ადმინსტრაციის დავთრებით ბაგულალების რაოდენობა ხუთი ათას კაცს აჭარბებს.
ბაგულალებს ჩრდილოეთიდან ემეზობლებიან კარატაელები, ახვახელები, სამხრეთ-აღმოსავლეთით - თინდალები, დასავლეთით - ჭამალალები, ღოდობერიელები. ბაგულალები სამ ჯგუფად იყოფიან, რომლებსაც ენის, კულტურის და ყოფის სპეციფიკური თავისებურებები გააჩნიათ. ბაგულალურის თქმებია: ხუშტადიური, ტლ ონდოდიური, ტლიბიშიური. ლაპარაკობენ ხუნძურ ენაზეც. დამწერლობაც ხუნძურ ენაზე აქვთ. ბაგულალები კავკასიონურ ანთოპოლიგიურ ტიპს მიეკუთვნებიან.
ბაგულალების მეურნეობისა და კულტურის ჩამოყალიბებასა და ფუნქციონირებაზე გავლენა მოახდინა ეკოლოგიურმა გარემომ, სამეურნეო და კულტურულმა ლანდშაფტმა, სოციალ-ეკონომიკურმა პირობებმა. ისინი თანაბრად მისდევდნენ მიწათმოქმედებასა და მესაქონლეობას. მიწათმოქმედება მათი უძველესი სამეურნეო საქმიანობაა. მისდევდნენ აგრეთვე მებაღეობას, მევენახეობას, მეფუტკრეობას. სახვნელი მიწები და სათიბები კერძო საკუთრებაში იყო. ცალკეულ სახვნელ, სათიბ ნაკვეთებზე, ტყის ნაწილზე თუხუმური საკუთრება არსებობდა. სათემო საკუთრებად ითვლებოდა საძოვრები.
მესაქონლეობაც ბაგულალების უძველესი საქმიანობა იყო. ჰყავდათ როგორც მსხვილფეხარქოსანი, ისე წვრილფეხარქოსანი საქონელი. XIX საუკუნის 80-იან წლებში ექვსი ბაგულალური სოფლის მოსახლეობას კერძო საკუთრებაში 21000 ცხვარი ჰყავდა, 2200 მსხილფეხარქოსანი საქონელი, 1100 ცხენი, სახედარი, ჯორი. მეცხვარეობა ძირითადად მომთაბარული იყო. ზამთარში ცხვარი თერგ - სულაკის დაბლობში ჰყვადათ, ზაფხულში _ მთებში. მეცხოველეობის პროდუქტები ბაგულალების ძირითადი საკვები იყო. მას პურსა და სხვა პროდუქტებზე ცვლიდნენ, აგრეთვე იმ ნაწარმზე, რომლებსაც არ აწარმოებდნენ. განვითარებული იყო შინამრეწველობისა და ხელოსნობის ზოგიერთი დარგი. რეწვის ნედლეული იყო მეცხოველეობის პროდუქცია (მატყლი, ტყავი, რქა, ძვალი), ხე, ქვა. განსაკუთრებით დაწინაურებული იყო საფეიქრო საქმე, ქეჩის წარმოება, მაუდის ქსოვა, მატყლის წინდებისა და ჩექმების ქსოვა, ვერცხლის ნაკეთობების დამზადება, ხანჯლის ქარქაშების კეთება. ოჯახისათვის ქალები ამზადებდნენ შუამოსართავებს, ხურჯინებს, ტომრებს. მამაკაცები სასოფლო-სამეურნეო ინვენტარს აკეთებდნენ.
კონფესიური თვალსაზრისით ბაგულალები მუსლიმი სუნიტები იყვნენ. ისლამი საბოლოოდ XIX საუკუნეში განმტკიცდა. ხალხში შემორჩენილი იყო ტრადიციული რწმენა-წარმოდგენები (რწმენა სულების არსებობის შესახებ, მაგია, ჯადოქრობა). პატივს მიაგებდნენ წინაპრებს, მზეს, მთვარეს.
სამეცნიერო ლიტერატურაში აღნიშნულია, რომ დღეს ბაგულალური ენის გამოყენების არე შეზღუდულია, რადგან ის უდამწერლობო და ოჯახში სალაპარაკო ენაა. ამიტომ მისი გაქრობის საშიშროება არსებობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კავკასიის ხალხები კატეგორია:დაღესტანი
სოტ-დე-ფერერი
სოტ-დე-ფერერი (Sot de Ferrer, Sot de Ferrer) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8,64 კმ². მოსახლეობა — 409 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
გამარჯობა
გამარჯობა (が〜まるちょば, Gamarjobat) — ჯილდოებით აღსანიშნავი იაპონური კომი-დუეტი, შემდგარი Ketch!-საგან (კომიკოსი წითელი იროკესით) და HIRO-PON (კომიკოსი ყვითელი იროკესით). დუეტი მუშაობს მუნჯური სკეტჩების, პანტომიმასა და ფიზიკური კომედიის ჟანრში. თავიანთ თამაშში ისინი აერთიანებენ მასხრობას და აბსურდულ სტილს.
ისტორია
Ketch! (ケッチ!) და HIRO-PON (ヒロポン) პანტონიმით დაკავდნენ ჯერ კიდევ 1990-იანებში, მონაწილეობდნენ ფესტივალებში, დგამდნენ შესანიშნავ გამოსვლებს.
პირველად ისინი შეხვდნენ Asian Mime Festival-ზე ნაგანოში 1995 წელს. იუმორზე საერთო აზრის პოვნით, 1997 წელს მათ გადაწყვიტეს გაერთიანებულიყვნენ სახელით Hige-mayuge, და უკვე დუეტით გასცემდნენ ქუჩის-გამოსვლებს მსხვილ ქალაქებში. სახელწოდება Hige-mayuge (ひげまゆげ) პირდაპირ ნიშნავს წვერი და წარბები: Ketch!-ს ჰქონდა წვერი, ხოლო HIRO-PON — სქელი წარბები.
1999 წელს საერთაშორისო ფესტივალზე შტრალზუნდიში (Stralsund International Mime Festival) მათ შეცვალეს სახელი გამარჯობა-ზე. ფესტივალზე გაიცნეს ბავშვთა მოცეკვავე წყვილი საქართველოდან. ქართულად მისალმების სიტყვას ისინი ხუმრობით ყოველთვის გამოიყენებდნენ დიალოგებში თუნდაც „დილამშვიდობის“, „გემრიელია!“, „შესანიშნავიას“ ნაცვლად. კომიკებს ძალიან მოეწონათ ფესტივალზე გატარებული დრო და ამ სიტყვის ჟღერადობა ამიტომ თავიანთ დუეტს სახელი გადაარქვეს.
გამარჯობა-ს ერთ-ერთი გამორჩეული ნიშანია — ვარცხნილობა, იროკესი. დუეტი ძალიან ბევრ სხვადასხვა ვარცხნილობას სინჯავდა თუმა საბოლოოდ მაინც ამაზე ჩერდებოდა, რადგან მათ უფრო სასაცილოდ მიაჩნდათ, განსაკუთრებით აზიური ფიზიკურობის ხალხზე, ის ეგრევე იქცევს ყურადღებას და ასხვავებს სხვებისგან.
გამარჯობა-მ გარკვეულ პოპულარობას მიაღწია დიდ ბრიტანეთში გამოსვლებით. ენდბურგში ფრიდჯის ფესტივალზე გამოსვლისას, არაერთხელ აუწყვიათ ანშლაგი და მიუღიათ ჯილდოები ჟიურის წევრებისგან. 2006 წელს ჩაატარეს ტურნე A Shut Up Comedy From Japan დიდი ბრიტანეთის ქალაქებში. ჩნდებოდნენ ბრიტანულ ტელევიზიაში ცნობილ საბავშვო გადაცემაში Blue Peter და საბავშვო ნიჭიერის გადაცემაში The Slammer, სადაც მაყურებელმა მეორე სეზონის პირველი ეპიზოდის გამარჯვებულად გამოაცხადა ისინი. 2009 წლის თებერვალში BBC უშვებს გადაცემას დუეტის შესახებ Ketch! & HIRO-PON Get It On. 2011 წლის თებერვალში ისინი ჩნდებიან ტელეარხი ITV-ის საპარასკევო საღამოს შოუში Comedy Rocks with Jason Manford (ვიდეო).
2014 წლიდან გამარჯობა გამოდის საკუთარ სატელევიზიო გადაცემაში すくすくぽん！(Sukusukupon!).
მთლიანობაში გამარჯობა 30-ზე მეტ ქვეყანაში 200-ზე მეტ ფესტივალზე გამოჩნდა. ბოლო პერიოდში გამარჯობა ძირითადად საკუთარ სამშობლოში მოღვაწეობს — ატარებენ ტურნეს იაპონიის ქალაქებში (Silent Comedy Japan Tour), რეგულარულად ჩნდებიან იაპონიის რადიო და ტვ შოუებზე.
Ketch!
Ketch! — ეს კეისუკე უჩიდაა (内田圭介). ის დაიბადა 1976 წელს (დაუზუსტებელი თარიღია).
HIRO-PON
HIRO-PON — ჰიროსი იოსიმია (吉見ヒロシ). დაიბადა 1971 წელს (დაუზუსტებელი თარიღი).
გამოსვლები
მხოლოდ საზღვარგარე გამოსვლები, უფრო ვრცელი სია ოფიციალურ საიტზე.
ტელევიზია
გადათარგმნილია მხოლოდ საზღვარგარეთის არხები, მეტად ფართო სია ოფიციალურ საიტზე და სტატია იაპონურ ვიკიპედიაში.
ნემანიცა
ნემანიცა (Немањица) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, სვეტი-ნიკოლეს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 390 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 201 ადამიანს შეადგენდა.
ფაშინალ-დუს-გედისი
ფაშინალ-დუს-გედისი (Faxinal dos Guedes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 005 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შანშერეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 661 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.38 კმ²-ზე. ფართობი 339 699 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
პალმირა (ატოლი)
ატოლი პალმირა (Palmyra Atoll) — დაუსახლებელი ატოლი ფართობით 12 კმ² (ხმელეთი — 3,9 კმ²), რომელიც მდებარეობს წყნარი ოკეანის ეკვატორულ ზონასთან ახლოს. ატოლი მდებარეობს ჰავაის კუნძულების სამხრეთით ლაინის კუნძულების ჯგუფში. ამერიკის შეერთებული შტატების ინკორპორირებული არაორგანიზებული ტერიტორია (ანუ, ფორმალურად არ შედის აშშ-ის შემადგენლობაში, მაგრამ მისი სამფლობელოა).
გეოგრაფია
thumb|left|250px|წყნარი ოკეანის ცენტრალური რაიონის რუკა. thumb|left|250px|ატოლ პალმირას რუკა მიეკუთვნება ლაინის კუნძულების ჩრდილოეთ ნაწილს (რომელთაგან უმრავლესობა შედის კირიბატის შემადგენლობაში). ატოლი შედგება ბრტყელი მომცრო მარჯნული კუნძულებისგან (დაახლოებით 50), რომლებიც ქმნიან ჩაუკეტავ რგოლს და ოკეანის ზედაპირიდან ამოწეულები არიან მაქსიმუმ 2 მეტრით. სანაპირო ზოლის სიგრძეა — 14,5 კმ. კუნძულები გამაგრებულია მარჯნის რიფით, აქვთ რამდენიმე შიდა ლაგუნა. ისინი დაფარულია ხშირი ბალახოვანი და ბუჩქოვანი მცენარეულობით. იზრდება ქოქოსის პალმები და ბალსის ხის ნაირსახეობა (სიმაღლე — 30 მეტრამდე). ატოლზე ასევე ბინადრობენ ზღვის ფრინველები.
კლიმატი — ეკვატორული, ცხელი, წვიმის დიდი რაოდენობით. ნალექების წლის საშუალო რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 4445 მმ-ს. წლის საშუალო ტემპერატურაა 30 °C. ბუნებრივი რესურსები — მერქნის მცირე მარაგი.
ისტორია
ატოლი პირველმა დაინახა ამერიკელმა კაპიტანმა ედმუნდ ფანინგმა (Edmund Fanning) 1798 წელს, როდესაც მისი გემი «ბეტსი» გზაში იყო აზიისკენ. პირველად ხალხი ატოლზე გადაჯდა 1802 წლის 7 ნოემბერს. ამ დღეს ამერიკელი კაპიტნის სოულის (Sawle) გემმა «პალმირამ» ატოლთან განიცადა ავარია.
1862 წლის 26 თებერვალს ჰავაის მეფემ — კამეამეა IV-მ, გამოსცა ბრძანება ატოლზე ექსპედიციის შესახებ, კუნძულების მის სამფლობელოში შეყვანის მიზნით. 1862 წლის 15 აპრილს ატოლი პალმირა ანექსირებული იქნა ჰავაის სამეფოს მიერ, ხოლო 1889 წელს — დიდი ბრიტანეთის მიერ. 1898 წელს ჰავაი და ატოლი გადავიდა აშშ-ის იურისდიქციის ქვეშ და 1912 წელს შეუერთდა მას ადმინისტრაციულად. მეორე მსოფლიო ომის დროს ცენტრალური ლაგუნა და მასთან ახლომდებარე მომცრო კუნძულები გამოიყენებოდა აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალების მიერ თვითმფრინავების დასაშვებად. ომის შემდეგ რამდენიმე ხანი ატოლზე იწარმოებოდა კოპრა, ხოლო შემდეგ ატოლი გადავიდა კერძო მფლობელობაში. 1959 წელს, როდესაც ჰავაიმ მიიღო შტატის სტატუსი, პალმირა იურიდიულად გამოყვეს ჰავაის შტატიდან და დღეისათვის «ინკორპორირებული» (ანუ აშშ-ის განუყოფელი ნაწილი, რომელზეც მოქმედებს აშშ-ის კონსტიტუცია მთელი მოცულობით) «არაორგანიზებული ტერიტორიაა» (ადგილობრივი თვითმმართველობის არ მქონე და უშუალოდ ვაშინგტონიდან მართვადი) აშშ-ის შემადგენლობაში. დღეისათვის ატოლზე იმყოფება 4-დან 20 კაცამდე აშშ-ის შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და ბუნების შენარჩუნების კერძო ორგანიზაციის წარმომადგენელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის კუნძულები კატეგორია:აშშ-ის კუნძულოვანი ტერიტორიები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ახმეტელაშვილი
საკუთარი სახელი ახმეტელაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
Electronic Sports League
ESL არის სხვადასხვა ჟანრის კიბერთამაშის პროფესიონალური ლიგების და ტურნირების ორგანიზატორი. განსაკუთრებულად პოპულარულია: „Dota 2“, „Counter-Strike: Global Offensive“, „World of Tanks“, „StarCraft II“, „League of Legends“, „Heroes of the Storm“.
სქოლიო
კატეგორია:კიბერსპორტის ორგანიზაციები კატეგორია:Electronic Sports League კატეგორია:Modern Times Group
ბაბახ-ტარამა
ბაბახ-ტარამა (Бабах-Тарама) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქის მანჰუშის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 120 კაცს შეადგენდა.
ჰოქტემბერიანის რაიონი
ჰოქტემბერიანის რაიონი (Հոկտեմբերյանի շրջան) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1995 წლებში. ცენტრი — ქალაქი არმავირი.
ისტორია
1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა და კოტაიქის პროვინციის ნაწილი გახდა.
გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვრისათვის რაიონის ფართობი იყო 677 კმ².
ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლისათვის რაიონი მოიცავდა 1 ქალაქს (ჰოქტემბერიანი), 4 მუშათა დასახლებას და 26 სასოფლო საბჭოს: ჰაიკავანის, ამასიის, არაზაფის, არღავანის, არევიკის, არმავირის, არტაშარის, ბამბაკაშატის, ბახჩალარის, გეტაშენის, ჯანფიდინის, ეღეგნუტის, კარმრაშენის, კუზიღიდანის, კურუ-არაზის, მარკარინის, მეწ-შაღრიარის, მრგაშატის, ნორ-არმავირის, ნორქ-შაღრიარის, ნშატავანის, ჰოქტემბერის, სოვეტაკანის, ტანძუღის, ჰერბეკლინის, შენავანის.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის რაიონები
პიარნუ (მდინარე)
პიარნუ (Pärnu jõgi) — მდინარე ესტონეთში. მდინარე სათავეს იღებს როოსნა-ალიკუს სიახლოვეს მდებარე პატარა ტბიდან და ჩაედინება პიარნუს ყურეში. მდინარის საერთო სიგრძე 144 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 6910 კმ².
რესურსები ინეტრნეტში
კატეგორია:ესტონეთის მდინარეები
ალან უ. პოლაკი
'''ალან უ. პოლაკი''' — ამერიკელი მუსიკათმცოდნე. იგი ყველაზე მეტად ცნობილია ჯგუფ The Beatles-ის ყოველი სიმღერის ანალიზით. 1989 წელს დაწყებული ეს პროექტი მან 2000 წელს დაასრულა, მიმოიხილა რა 187 ორიგინალური სიმღერა და ქავერ-ვერსია. ყველა ანალიზი მოხვდა სერიაში Notes on..., რომელსაც ასე ეწოდა, ვინაიდან ყოველი განხილვის სათაური იწყება Notes on-ით. განხილვები, როგორც წესი, გამოიცემოდა ოთხშაბათობით, usenet-ჯგუფში rec.music.beatles
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკათმცოდნეები
გივი თოხაძე
გივი თოხაძე (დ. 20 ოქტომბერი, 1922, ფოთი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 25 ნოემბერი, 2010) — თეატრისა და კინოს ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1969), საქართველოს სახალხო არტისტი (1982).
დაიბადა ფოთში 1922 წლის 20 ოქტომბერს. 1949 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრალური ინსტიტუტი. 1949–1952 წლებში იყო რუსთაველის თეატრის მსახიობი, 1956 წლიდან კინოსტუდია ქართული ფილმის მსახიობი.
რუსთაველის თეატრი
ასრულებდა ეპიზოდურ როლებს ისეთი კორიფეების გვერდით, როგორებიც იყვნენ აკაკი ვასაძე, აკაკი ხორავა და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები გ
ჯიმითის სკვითურინვენტარიანი სამარხები
ჯიმითის სკვითურინვენტარიანი სამარხები — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითში მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირზე, სადუღას ტბის ჩრდილოეთით 600-ოდე მეტრზე. განეკუთვნება ძვ. წ. V-VI საუკუნეებს.
1974 წელს სადრენაჟო თხრილის გავლებისას 1,50 მეტრის სიღრმეზე ექსკავატორმა მთლიანად გაანადგურა  სკვითური ინვენტარის შემცველი ერთი და ნაწილობრივ დააზიანა პირველისგან რამდენიმე მეტრით დაცილებული მეორე სამარხი. სამარხები შეისწავლა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ხელმძღვანელი კიაზო ფიცხელაური.
ერთ სამარხში მიცვალებული და ცხენი იყო დაკრძალული, მათი დაკრძალვის პოზა ვერ დადგინდა ყველა ძვალი ამოყრილი იყო. სამარხის ფსკერზე დაცული იყო თიხის ორი ჭურჭელი, დანარჩენთა ნატეხები სამარხის სხვა მასალასთან ერთად იყო ამოყრილი. სამარხის ინვენტარი: წმინდა მარცვლოვანი თიხისგან დამზადებული, გამომწვარი ორყურა დერგი და ლიტრა: მოყავისფროდ გამომწვარი თიხის ცალყურა სასმისი და ჯიმი: ბრინჯაოსგან ჩამოსხმული ბალთა, რომელიც წარმოადგენს თავშებრუნებული ცხოველის სტილიზებულ გამოსახულებას: მრგვალგანივკუთხიანი, მოგრძო, ბოლოებდაწვრილებული სალესი ქვა.
მეორე ორმოსამარხი მიწის ზედაპირიდან 0,5 მეტრის სიღრმეზე, აღმოჩნდა მიცვალებული დაკრძალული იყო ზურგზე, თავით დასისკენ. სადირიჟორო არხის გაჭრისას სამარხში დაკრძალული მიცვალებულისათვის ქვედა კიდურები მენჯამდე გაუცლიათ, მიცვალებულის მენჯზე კი მსხვილფეხა საქონლის ფეხი იდო. სამარხში აღმოჩნდა: ბრინჯაოს ორი სამაჯრი (ორივე ხელის მაჯაზე), მათგან ერთ-ერთი მრავალგანივკუთხიანი ღეროსგანაა დამზადებული და ბოლოები ერთმანეთზე აქვს გადადებული: მრგვალი, მოგრძო, ბოლოებდაწვრილებული, გულდასმით გაპრიალებული და გამოთლილი სალესი ქვა, რკინის შუბისპირის და სხვა ნივთთა ფრაგმენტები: სხვადასხვა ფორმის ცილინდრული, სფეროსებრი, შინდისკურკისებრი.
მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ ეთნოგაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
დიმიტრი კარტოზია
დიმიტრი კარტოზია (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (ტანვარჯიში). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი 1994 წელს ჩატარდა ზელენა გურაში (პოლონეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ბაბაცი
ბაბაცი (Бабаці) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვოლინის ოლქის ლიუბომლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 24 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიუბომლის რაიონის სოფლები
ბოთლიხელები
ბოთლიხელები ([буйхади]) — დაღესტნის ერთ-ერთი მცირერიცხოვანი ხალხია ,. მათი თვითსახელწოდებაა ბუახადი (მრავლობითი), ბუიხალი (მხოლობითი). ცხოვრობენ დასავლეთ დაღესტანში, ბოთლიხის რაიონის სამხრეთ ნაწილში.
ისტორია
აღსანიშნავია, რომ ბოთლიხელები ანდიელ ხალხთა ჯგუფის წარმომადგენლები არიან. ისინი ლაპარაკობენ ბოთლიხურ ენაზე. ბოთლიხელებში გავრცელებულია აგრეთვე ხუნძური, რუსული და ჩაჩნური ენები. ბოთლიხელები წარსულში იყენებდნენ ასევე ხუნძური ენის აჯამურ დამწერლობას. ანთროპოლოგიურად ბოთლიხელები დიდი ევროპეიდული რასის კავკასიონურ ტიპს მიეკუთვნებიან. ბოთლიხელთა ეთნოგენეზის საკითხი გაურკვეველია.
დღესაც, ბოთლიხში შემონახულია ტერასები, რაც მიწათმოქმედების მაღალ კულტურასა და ინტენსიურობაზე მიუთითებს. ვ. ვავი ლოვიც აღნიშნავდა ბოთლიხის გასაოცარი მრავალიარუსიანი ტერასების შესახებ. სწორედ მისი თქმით ისინი დიდი ამფითეატრების შთაბეჭდილებას სტოვებდნენ. აქ ბაღი, ბოსტანი და სახვნელი ერთ მთლიანობას წარმოადგენდა. მეურნეობაში წამყვანი მებაღეობა იყო. ბოთლიხში ვაზის ცხრა ჯიში ჰქონდათ გამოყვანილი. მეურნეობის ტრადიციული დარგი იყო მეცხოველეობაც, რომელსაც ძირითადად დამხმარე როლი ჰქონდა. ამის მთავარი მიზეზი საძოვრების არარსებობა და მცირემიწიანობა იყო.
ტორასი
ტორასი (Torás, Toràs) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,8 კმ². მოსახლეობა — 232 კაცი (2020 წ.).
ბოთლიხელები
ისტორია
ბოთლიხში, ამ ხელსაყრელმა ბუნებრივმა პირობებმა მეფუტკრეობის განვითარების შესაძლებლობა შექმნა. ბოთლიხელები, ისევე როგორც სხვა მთაში მცხოვრები ყველა ეთნოსი, აღსანიშნავია, რომ კუსტარულ რეწვას მისდევდნენ. ბოთლიხში, ასევე გავრცელებული იყო მაღალ დონეზე ქსოვა, საფეიქრო საქმე, ნაბდების დამზადება, ფაფახებისა და ფეხსაცმლის კერვაც. ბოთლიხელთა ეკონომიკურ ცხოვრებაში ვაჭრობას მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა. მებაღეობის პროდუქტებითA და ხელოსნობის ნაწარმით ბოთლიხის ბაზარში ვაჭრობდნენ, რომელიც დასავლეთ დაღესტანის მსხვილი სავაჭრო ცენტრი იყო, სადაც სავაჭროდ არა მარტო დაღესტნის, არამედ ჩაჩნეთის მცხოვრებნიც იყრიდნენ თავს.
XIX საუკუნის 40-იან წლებში ცარიზმის სარდლობამ ამ მხარის მკვიდრთ საბოლოოდ აუკრძალა საქართველოსთან და დაღესტნის ბართან კავშირი. ასეთ ვითარებაში ბოთლიხელები ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ბრძოლის აქტიური მონაწილეები გახდნენ, რომლესაც შამილი მეთაურობდა. კავკასიური ომების დამთავრების შემდეგ, ბოთლიხი დასავლეთ დაღესტნის ეკონომიკურ და კულტურულ ცენტრად იქცა.
ტორასი
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ორელი (სოფელი)
ორელი  (Орел) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, სვეტი-ნიკოლეს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 603 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 45 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სვეტი-ნიკოლეს თემის სოფლები
ტერესა
ტერესა (Teresa, Teresa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,89 კმ². მოსახლეობა — 247 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
სამხრეთის სამხედრო ოლქი
სამხრეთის სამხედრო ოლქი (სსო) — რუსეთის ფედერაციის სამხედრო-ადმინისტრაციული ერთეული, რომელიც მოიცავს რუსეთის სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონს, ძირითადად ჩრდილოეთ კავკასიას. სსო ჩამოყალიბდა 2010 წელს ყოფილი ჩრდილოეთ კავკასიის სამხედრო ოლქის ნაცვლად. სსო-ს უშუალო დაქვემდებარებაში და მის შემადგენლობაში შემავალი 58-ე (1-ლი ოპერატიული სარდლობა) და 49-ე (მე-2 ოპერატიული სარდლობა) საერთო-საჯარისო არმიების გარდა, ოლქში შედის შავი ზღვის ფლოტი და კასპიის ფლოტილია, საჰაერო ძალების და ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის მე-4 სარდლობა.
სსო-ის შემადგენლობაში შემავალი სამხედრო ნაწილები და შენაერთები რუსეთის ფედერაციის სამი ადმინისტრაციული ერთეულის – სამხრეთის, ჩრდილოეთ კავკასიის და 2014 წლიდან ანექსირებული უკრაინული ყირიმის ტერიტორიებზეა განთავსებული. აღნიშნულის გარდა სსო-ს 3 სამხედრო ბაზა განლაგებულია ამიერკავკასიაში – 102-ე ს/ბაზა სომხეთში ქ. გიუმრიში და საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე – მე-7 ს/ბაზა აფხაზეთში ქ. გუდაუთაში, მე-4 ს/ბაზა ცხინვალის რეგიონის ქ. ცხინვალში და ჯავაში.
სსო-ს სარდლობის შტაბი განლაგებულია დონის როსტოვში. ოლქის სარდალია გენერალ-პოლკოვნიკი ალექსანდრე გალკინი, შტაბის უფროსი – სარდლის 1-ლი მოადგილე – გენერალ-ლეიტენანტი ანდრეი სერდიუკოვი.
სარდლობის ოპერატიულ დაქვემდებარებაში, გარდა რფ-ს თავდაცვის სამინისტროს ერთეულებისა, შსს-ს შინაგანი ჯარების, „ფსბ“-ს უშიშროების სამსახურის სასაზღვრო სამსახურის, „მჩს“ – განსაკუთრებული სიტუაციების სამინისტროს და სხვა გასამხედროებული უწყებების დანაყოფები შედის.
სსო-ს ფორმალური ამოცანაა – რუსეთის სამხრეთ საზღვრებზე „უსაფრთხოების უზრუნველყოფა“, თუმცა რეალობაში ოლქის საქმიანობა ორიენტირებულია რუსეთის სამხრეთის საზღვრებზე მეზობლების მიმართ მუდმივი საფრთხის რეჟიმის უზრუნველყოფა-შენარჩუნებაზე.
სსო-ს სარდლობის დაქვემდებარებაში მყოფი ს/ნაწილები და შენაერთები (შტაბი – დონის როსტოვი):. 49-ე საერთო-საჯარისო არმია (შტაბი – ქ. სტავროპოლი, სტავროპოლის მხარე): 58-ე საერთო-საჯარისო არმია (შტაბი – ქ. ვლადიკავკაზი, ჩრდილოეთ ოსეთი): რუსეთის საზღვარს გარეთ მდებარე სამხედრო ბაზები: სადაზვერვო შენაერთები და სამხედრო ნაწილები (რფ-ს გენერალური შტაბის „გრუ“-ს დაზვერვის მთავარი სამმართველოს დანაყოფები): საზღვაო ქვეითთა და სანაპირო დაცვის ქვედანაყოფები: გარდა სსო-ს შენაერთებისა, ოლქის ტერიტორიაზე განლაგებულია საჰაერო-სადესანტო ჯარების შენაერთები:
სსო-ს შეიარაღებაში გააჩნია: 400-დე „T-27“ და „ T-90 “ ტანკი; 1000-დე  „ბმპ“ ქვეითთა საბრძოლო და „ბმდ“ დესანტის საბრძოლო მანქანა; 300-დე „ბტრ-80“ და „ბტრ-82ა“ ბორბლებიანი ჯავშანტრანსპორტიორი; 800-მდე  „მტლბ“, „ბტრ-დ“, „ბტრ-ი“ ტიპის გამწე;  450-მდე თვითმავალი საარტილერიო დანადგარი;  250-დე ბუქსირებად ქვემეხი;  200-ზე მეტი ნაღმმტყორცნი; სხვადასხვა კალიბრის 250-ზე მეტი ზალპული ცეცხლის დანადგარი; 150-ზე მეტი ტანკსაწინააღმდეგო სარაკეტო კომპლექსი;  200-ზე მეტი საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი და დანადგარი (მათ შორის „С-300В“, „ბუკ“-ი, „ტორ“-ი, „ოსა“ „სტრელა-10“) და 50-ზე მეტი საზენიტო-სარაკეტო საქვემეხო კომპლექსი „ტუნგუსკა“.
სახმელეთო ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის დაჯგუფების შემადგენლობაში შედის 3 საზენიტო-სარაკეტო პოლკი, მათ შორის ერთ-ერთი სსო-ში არსებული ერთადერთი სახმელეთო ჯარების, საზენიტო-სარაკეტო ბრიგადის ანალოგია და გააჩნია „ბუკ“-ის ტიპის საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსები. სსო-ს ორი საზენიტო-სარაკეტო პოლკიდან, ერთ-ერთმა (რომელიც განლაგებულია ნოვოროსიისკთან) შეიარაღებაში მიიღო საზენიტო-სარაკეტო „C-400“ კომპლექსი. გარდა ამისა, სსო-ში, (ასტრახანის ოლქში) კერძოდ აშულუკში მდებარეობს საზენიტო-სარაკეტო ძალების საწვრთნელი ცენტრი, სადაც განლაგებულია „С-300П“-ის ტიპის ორი საბრძოლო დივიზიონი.
სსო-ს სამხედრო საჰაერო ძალების შემადგენლობაში შედის „ სუ-24 “ ტიპის 100-დე საფრონტო ბომბდამშენი, 80-ზე მეტი „ სუ-25 “ მოიერიშე და დაახლოებით 100-დე „ მიგ-29 “, „ სუ-27 “, „ სუ-30 “ გამანადგურებელი. სსო-ს არმიის ავიაციას ასევე გააჩნია 100-ზე მეტი სხვადასხვა ტიპის ვერტმფრენი, მათ შორის 10 „კა-52,“ 30-ზე მეტი „მი-28ნ“ და 50-მდე „მი-24/35“, 12 ერთეული მძიმე სატრანსპორტო „მი-26“ და 60-ზე მეტე მრავალმიზნობრივი გამოყენების „მი-8/17“ ვერტმფრენი.
შავი ზღვის ფლოტილიის შემადგენლობაში ირიცხება 2 წყალქვეშა ნავი, შავი ზღვის ფლაგმანი – სარაკეტო კრეისერი „მოსკვა“, დიდი ნავსაწინააღმდეგო ხომალდი „ქერჩი“, 3 სადარაჯო და 4 მცირე სარაკეტო გემი, 5 სარაკეტო კატარღა, 11 მტრალავი და 7 დიდი სადესანტო ხომალდი. კასპიის ზღვის ფლოტილიის შემადგენლობაში შედის 2 სადარაჯო ხომალდი, 3 მცირე საარტილერიო ხომალდი, 6 სარაკეტო კატარღა, 4 ჯავშანკატარღა, 7 მტრალავი და 6 სადესანტო კატარღა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის სამხედრო ოლქები
ბაროს-ბლანკოსი
ბაროს-ბლანკოსი (Barros Blancos) — ქალაქი სამხრეთ ურუგვაიში, კანელონესის დეპარტამენტში. 1976 წელს, ეროვნული გმირის, ხოსე ხერვასიო არტიგასის პაპის პატივსაცემად ქალაქს ეწოდა ხუან-ანტონიო-არტიგასი, მაგრამ 2007 წელს კვლავ აღუდგა ძველი სახელი.
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ლას-პიედრასის მოსახლეობა 31 650 ადამიანს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სქოლიო
კატეგორია:ურუგვაის ქალაქები
მანიკალენდი
მანიკალენდი (Manicaland Province) — პროვინცია ზიმბაბვეში. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მუტარე.