cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი
ისტორია
2014 წლის 13 მარტს მუზეუმიდან მოიპარეს დონელი მხედართმთავრის, ავიაციის გენერალ-მაიორ სემიონ დიმიტრის ძე ტერენჩენკოს ორი იშვიათი ორდენი და ერთი მედალი.
მუზეუმთან ახლოს მოედანზე დგას ომის შემდეგი გამოშვების ტანკი Т-34-85.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
ჩუჰუივის რაიონი
ჩუჰუივის რაიონი (Чугуївський район) — რაიონი უკრაინაში, ხარკივის ოლქში. მისი ფართობია 1 149 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 46 855 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 41 კაცს კმ²-ზე. ჩუჰუივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩუჰუივი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარკივის ოლქის რაიონები
მაშადუსი
მაშადუსი (Machados) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 416 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 596 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 226.46 კმ²-ზე. ფართობი 60 036 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
აწყურის საეპისკოპოსო
მინი|300პქ| [[აწყურის ტაძარი — საეპისკოპოსოს ცენტრი ლაშა ხაჩიძის ფოტო ]] აწყურის საეპისკოპოსო — ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი და დიდი საეპისკოპოსო ფეოდალურ საქართველოში. სავარაუდოა, რომ იგი შეიქმნა V საუკუნეში. აწყურის ეპისკოპოსი უნდა დასწრებოდა 506 წლის დვინის საეკლესიო კრებას, რომელსაც 24 ქართველი მღვდელმთავარი ესწრებოდა. მაწყვერელები აქტიურად იყვნენ ჩაბმული როგორც საეკლესიო, ისე შინაპოლიტიკურ ცხოვრებაში (გიორგი მაწყვერელი, ეფრემ მაწყვერელი).
საეპისკოპოსოს საზღვრები
აწყურის ეპისკოპოსის ეპარქია თავიდან მთელი სამცხე იქნებოდა, შემდეგ აქ წარმოიშვა წურწყაბის საეპისკოპოსო. XVI საუკუნის დოკუმენტის, სამცხე-საათაბაგოს მღვდელმთავართა ნუსხის, ცნობით, მაწყვერელი გვირგვინ-ბისონიანი ეპისკოპოსია; მისი სამწყსო ყოფილა ხეობის ტერიტორია ყვიბის-კორტანეთს შორის მდებარე წყაროს ზევით, სადგერის ხევი, აწყური მიმდებარე ტერიტორიით, დიასამიძის სახლი და ახალციხისწყლის დასავლეთი ნაწილი გურიის საზღვრამდე. ამ საბუთში ჩამოთვლილ 13 ეპისკოპოსში მაწყვერელი პირველ ადგილზეა დასახელებული, როგორც უმთავრესი მღვდელმთავარი სამცხე-საათაბაგოს სამთავროში.
ვახუშტი ბატონიშვილი ასევე მოიხსენიებს:
ისტორია
აწყურის საყდარი მსხვილი მიწათმფლობელი იყო. ჟამთააღმწერლის ცნობით, XIII საუკუნის II ნახევარში საქართველკოს მთავრების მიერ საეკლესიო მამულების მიტაცების დროს განსაკუთრებით დაზარალებულა აწყურის საყდარი. კათალიკოსისა და ნიკოლოზ მაწყვერელის მხილებებს არავინ უგდებდა ყურს. აღდგომის წინა დღეს მომხდარა მიწისძვრა, რომელსაც აწყურისა და მცხეთის საყდრები დაუქცევია.
სხვა მამამთავართა შორის მაწყვერელის უპირატესობა დადასტურებულია XIII და XIV საუკუნეების საერო საკანონმდებლო ძეგლებში: „განგება დარბაზობისა“ და „გარიგება ხელმწიფის კარისა“. პირველში ქართველ მღვდელმთავრებს შორის აწყურის ეპისკოპოსს მეხუთე ადგილი უკავია, მეორეში კი, სამხრეთ საქართველოს ეპისკოპოსებში იგი მეორე ადგილზეა იშხნელის შემდეგ.
ადრეც და განსაკუთრებით ოსმალთა გაძლიერების შემდეგ, XIV-XV საუკუნეებიდან, ანტიოქიის პატრიარქს არაერთგზის გამოუგზავნია თავისი ხალხი საქართველოში შესაწირავის მისაღებად. საბუთებიდან ჩანს, რომ ისინი ათაბაგების გულის მოსაგებად სეპარატისტულ განწყობილებას აღვივებდნენ და საათაბაგოს ეპისკოპოსებს ქართლის კათალიკოსისადმი ურჩობისაკენ უბიძგებდნენ. ეს კარგად ჩანს 1414-1426 წლებში დაწერილ გერასიმე მაწყვერელის ერთგულების წიგნში ქართლის კათალიკოსის მიქაელისადმი. აქ აწყურის ეპისკოპოსი პირობას დებს, რომ იგი მარადჟამს მეფისა და კათალიკოსის მლოცველ-მომხსენებელი იქნება ისევე, როგორც ძველად; არ მოიხსენიებს ანტიოქიის პატრიარქს არც მისგან გამოგზავნილ კაცს შეიწყნარებს; კათალიკოსოს გარეშე არც ვარძიის დიაკვანს აკურთხებს და არც საფარის სამწყსოს; კათალიკოსის მიერ დალოცვლილი ან შეჩვენებული, ასევე დარჩება მაწყვერელისგანაც.
XV საუკუნის II ნახევრიდან ყვარყვარე II ათაბაგმა თავისი სამთავროს ეკლესიურად გამოყოფაც მოინდომა ქართლის კათალიკოსისაგან. მან მიიმხრო სასულიერო თუ საერო წრეების უმაღლესი წარმომადგენლები, მიაღწია იმას, რომ სასურველ ეპისკოპოსს თვითონ სვამდა  და მაწყვერელობასაც თვით სთავაზობდა რომელიმე მათგანს. ათაბაგის გამთიშველ საეკლესიო პოლიტიკას წინ აღუდგა ქართლის კათალიკოსი დავითი. იგი მივიდა სამცხეს, საფარის მონასტერთან (აქ იყო ათაბაგების რეზიდენცია და საძვალე) და უმცხეთოდ დანიშნულ მაწყვერელსაც და სხვა ეპისკოპოსებსაც ჯვარი აჰყარა. კათალიკოსის ამ ნაბიჯს უდიდესი შთაბეჭდილება მოუხდენია, რადგან მისგან შეჩვენებულ მღვდელმთავრებს ამიერიდან ეკრძალებოდათ ღმრთისმსახურების ჩატარება. საათაბაგოს მაღალი სამღვდელოება იძულებული გახდა დამორჩილებოდა კათალიკოს-პატრიარქს, რომელიც ეპისკოპოსებს წერილობით გაფორმებულ ერთგულების ფიცს ართმევდა.
XV საუკუნის 80-იან წლებში საქართველოში ილაშქრა იაყუბ-ყაენმა. მას აუღია ახალციხე და აწყური, საიდანაც მრავალი ტყვე წამოუყვანია და აწყურის ღვთისმშობლის ხატიც წაუღია. მანუჩარ ათაბაგმა დიდძალი ვერცხლის ფასად დაიხსნა იგი და ისევ აწყურის ტაძარში დაასვენა.
თურქ-ოსმალთა გაძლიერებული შემოტევები სამხრეთ საქართველოზე XVI საუკუნის ბოლოს აქ მათი გაბატონებით დასრულდა. აწყურის საეპისკოპოსოს ცხადია, მრევლი თანდათან უმცირდებოდა და იგი სუსტდებოდა. 1614-1618 წლებში ჯერ კიდევ იხსენიებიან აწყურის არქიეპისკოპოსები, რომელთაც ქართლის კათალიკოსი ნიშნავდა.
1645 წლის ერთ საბუთში იხსენიებიან სამცხიდან ქართლში გადმოსახლებული აწყურის ღვთისმშობლის კუთვნილი აზნაურები და გლეხები, რომლითაც როსტომ მეფე ათავისუფლებს სხვა სათხოვრისაგან მცხეთის სათხოვრის გარდა. იქვე ნათქვამია, რომ, თუ სამცხე-საათაბაგოში ოდესმე გამოჩნდებოდა ქრისტიანი მფლობელი და მოინდმებდა თავისი ხალხის უკან გადასახლებას, ამაში მას ხელს არავინ შეუშლიდა.
თურქეთის ბატონობის პერიოდში მოშლილი აწყურის საეპისკოპოსო კათედრალი ჩვენს დროშიც დიდხანს ნანგრევებად ქცეული იდგა. უკანასკნელ პერიოდში დაიწყო მისი გათხრა-გასუფთავება, რასაც ტაძრის რესტავრაცია უნდა მოყვეს.
სქოლიო
კატეგორია:აწყურის საეპისკოპოსო
ლუკა-სიკულა
ლუკა-სიკულა (Lucca Sicula) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 2033 ადამიანი. ფართობი 18 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0925, საფოსტო ინდექსი — 92010.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
რომაული რკინის საუკუნე
thumb|200px|რომაული ბრინჯაოს ქანდაკება, [[ელანდი, შვედეთი]] რომაული რკინის საუკუნე (1-400) — ისტორიული პერიოდი, რომელიც გამოყო შვედმა არქეოლოგმა ოსკარ მონტელიუსმა სკანდინავიის, ჩრდილოეთ გერმანიისა და ნიდერლანდების მიწებისთვის.
პერიოდის სახელწოდება დაკავშირებულია რომის იმპერიასთან, რომელმაც ამ ეპოქაში გავლენა მოახდინა ჩრდილოეთ ევროპის გერმანულ ტომებზე. წინამორბედი პერიოდი, წინარერომაული რკინის საუკუნე, იყო სკანდინავიური ბრინჯაოს საუკუნის ლოგიკური განვითარება. რომაულ რკინის საუკუნეს მოსდევს გერმანული რკინის საუკუნე როგორც ხალხთა დიდი გადასახლების ეპოქის ლოკალური ტენდენცია.
კატეგორია:არქეოლოგია გერმანიაში კატეგორია:არქეოლოგია ნიდერლანდებში კატეგორია:არქეოლოგია სკანდინავიაში კატეგორია:რკინის საუკუნე კატეგორია:ძველი გერმანელები
პუხოვის რაიონი
პუხოვის რაიონი (Okres Púchov) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ტრენჩინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუხოვი. რაიონის ფართობი — 375 კმ², მოსახლეობა — 45 761 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 20 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
პესჩანოკოპის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი
პესჩანოკოპის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (Историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი სოფელ პესჩანოკოპსკოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1984 წელს. მისი სრული და ოფიციალური სახელწოდებაა „მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილება პესჩანოკოპის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი“.
ისტორია
პესჩანოკოპის ისტორიის მუზეუმი დაარსდა 1984 წლის 4 მარტს, მისი წევრი-დამფუძნებლები იყვნენ კოლმეურნეები, მეწარმეები, რაიონის ორგანიზაციები. მუზეუმის დაარსებაში აქტიურად მონაწილეობდა ადგილობრივი მოსახლეობა და პირველ რიგში სახალხო დეპუტატთა რაიონული საბჭოას აღმასკომი. 2001 წეელს ეწოდა რაიონული ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი, ხოლო 2002 წლიდან — პესჩანოკოპის რაიონის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი. 2003 წელს მუზეუმმა მიიღო კულტურის მუნიციპალური განყოფილების სტატუსი, ხოლო 2010 წლიდან — კულტურის მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილების სტატუსი.
ამჟამად მუზეუმში მუშაობს ოთხი დარბაზი: დარბაზი № 1 — ყოფა-ცხოვრების საგნები; ჰოლი; დარბაზი № 4 — დამსახურება და დიდება; დარბაზი № 5 — დიდი სამამულო ომი.
2008 წლის 1 ივლისს როსტოვის ოლქის პოლიციამ დააფიქსირა 19 სამუზეუმო საგნის (მეორე მსოფლიო ომისა და საბჭოთა პერიოდის ორდენები და მედლები) გაუჩინარება მუზეუმის ძირითადი ფონდიდან.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
ტრენჩინის რაიონი
ტრენჩინის რაიონი (Okres Trenčín) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ტრენჩინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტრენჩინი. რაიონის ფართობი — 672 კმ², მოსახლეობა — 112 767 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 43 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრენჩინის მხარის რაიონები
რობერტ აბაჯიანი
რობერტ აბაჯიანი (Ռոբերտ Աբաջյան; დ. 16 ნოემბერი, 1996, ერევანი, სომხეთი — გ. 2 აპრილი, 2016, მთიანი ყარაბაღი) — სომეხი უმცროსი სერჟანტი, რომელიც მსახურობდა მთიანი ყარაბაღის თავდაცვის არმიაში. სიკვდილის შემდეგ დააჯილდოვეს არცახის გმირის ორდენით, რომელიც მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის უმაღლესი სამხედრო ჯილდოა. იგი ყველაზე ახალგაზრდაა მათ შორის ვინც დააჯილდოეს აღნიშნული ორდენით.
აბაჯიანი 1-2 აპრილის ღამეს რამდენიმე საათის განმავლობაში იბრძოდა 2016 წლის გაზაფხულზე სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის წარმოქმნილი დაპირისპირების დროს. მან თავი აიფეთქა მოახლოებული აზერბაიჯანელების სალდათების სიახლოვეს და დაიღუპა მათთან ერთად.
მთიანი ყარაბაღის საზღვრების გმირული დაცვის გამო, 2016 წლის 8 მაისს აბაჯიანი, სიკვდილის შემდეგ დააჯილდოვეს არცახის გმირის ორდენით.
ზვიად ქანთარია
ზვიად ქანთარია (დ. 3 ივნისი, 1990, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, თბილისის „ლოკომოტივის“ თავდამსხმელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:ფოთის კოლხეთის ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:ხონის იმერეთის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი
მენფი
მენფი (Menfi) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 12918 ადამიანი. ფართობი 113.2 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0925, საფოსტო ინდექსი — 92013.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
ტავეუნი
ტავეუნი (Taveuni) — ფიჯის რესპუბლიკის სიდიდით მესამე კუნძული, რომელიც მდებარეობს ვანუა-ლევუს კუნძულების ჯგუფში, წყნარ ოკეანეში, 180-ე მერიდიანზე. ადმინისტრაციულად კუნძული შედის ჩრდილოეთის ოლქის ტაკაუნდროვეს პროვინციის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
thumb|left|კუნძულის ხედი კოსმოსიდან. დაახლოებით 6,5 კმ-ში დასავლეთით მდებარეობს კუნძული ვანუა-ლევუ, რომლისგანაც კუნძული ტავეუნი გამოყოფილია სომოსომოს სრუტით. უახლოესი მატერიკი — ავსტრალია, მდებარეობს დაახლოებით 3000 კმ-ში.
ტავეუნის ერთ-ერთ ვულკანურ კრატერზე, დაახლოებით 800 მეტრ სიმაღლეზე მდებარეობს ფიჯის ყველაზე დიდი ტბა — ტანგიმაუტია (ფიჯური ენა — Tagimaucia). მისი ფართობი სულ შეადგენს 23 ჰა-ს. ამას გარდა, ტავეუნიზე არსებობს ჩანჩქერების დიდი რაოდენობა.
ადგილობრივი ფლორის და ფაუნის წარმომადგენლების დიდი რაოდენობა, რომლებიც იზრდებიან და ცხოვრობენ კუნძულზე,ენდემურია. ნიადაგს აქვს ვულკანური წარმოშობა და გამოირჩევა მაღალი ნაყოფიერებით.
ისტორია
კუნძულის პირველი ევროპელი აღმომჩენად ითვლება ნიდერლანდელი მოგზაური აბელ ტასმანი, რომელმაც ის აღმოაჩინა 1643 წელს.
მოსახლეობა
კუნძულზე ცხოვრობს დაახლოებით 12 ათასი ადამიანი.
ეკონომიკა
ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს სოფლის მეურნეობა (უპირველეს ყოვლისა, კოპრის წარმოება). აქტიურად ვითარდება ტურიზმი.
გერმანული რკინის საუკუნე
გერმანული რკინის საუკუნე — ჩრდილოეთ ევროპის განვითარების პერიოდი (400-800 წწ. ახ. წ.), როდესაც დასავლეთ რომის იმპერიის დაცემის შედეგად ძველგერმანული ტომები მოექცნენ ხალხთა დიდი გადასახლების პროცესში. გერმანული რკინის საუკუნე არის რომაული რკინის საუკუნის გაგრძელება და ხასიათდება დიდი რაოდენობით გერმანული სამეფოების შექმნით. სკანდინავიის ტერიტორიაზე გერმანულ რკინის საუკუნეს მოყვება ვიკინგების ეპოქა.
იყოფა ადრეულ და გვიან პერიოდებად. შვედეთის ტერიტორიაზე გვიანი გერმანული რკინის საუკუნე (550-800) ცნობილია როგორც ვენდელური პერიოდი, ნორვეგიაში კი — როგორც მეროვინგების ეპოქა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არქეოლოგია სკანდინავიაში კატეგორია:ძველი გერმანელები კატეგორია:რკინის საუკუნე კატეგორია:ხალხთა დიდი გადასახლება
ფშატი
ფშატი (Elaeagnus) — ვერცხლისფერ-მოთეთრო ჩვილყლორტებიანი და ფოთლებიანი ბუჩქი ან დაბალი ხეა ფშატისებრთა ოჯახიდან, 3-7 მ სიმაღლით, იშვიათად 10 მ.
ორივე, ან მარტო ქვედა მხრიდან ვერცხლისფერ თეთრი, ლანცეტა ფორმის, 3-7 სმ სიგრძისა და 0,4-1,5 სმ სიგანის ფოთლები ტოტებზე მორიგეობითაა განლაგებული. ჩვილი ყლორტები მთლიანად მოვერცხლოსფერო ქერქლებითაა დაფარული. ტოტებსა და ყლორტებზე ქერქი მოწითალო ან მუქი მურა ფერისაა. ორსქესიანი, მძაფრსუნიანი ყვავილები 1-3 ცალიან ჯგუფებად ფოთლების უბეებშია განლაგებული. მცირე რაოდენობით ინვითარებს მამრობით ყვავილებსაც. 0,7-1,4 სმ სიგრძის და 0,5-1 სმ სიმსხოს მრგვალი ან ოვალური მშრალხორცოვანი ნაყოფი ერთთესლიანი კურკიანაა. ყვავის მაის-ივნისში, ნაყოფები სექტემბერ-ოქტომბერში მწიფდება, უხვად ნაყოფმსხმოიარობს ყოველწლიურად.
ფშატი ჩვეულებრივი ჭალის მცენარეა და ნესტიან ადგილებში იზრდება. მაგრამ იმავე დროს დიდ სიმშრალესაც იტანს ხანგრძლივი გვალვების დროს. ადვილად მრავლდება თესლით, ფესვის ნაბარტყით, კალმებითა და ძირკვის ამონაყარით. უმეტესწილად ჭალებში იზრდება, გვხვდება მშრალ, ხრიოკ ფერდობებზეც, კარგად იტანს წყლით დროებით დატბორვას, იტანს ნიადაგის დამლაშებას, მისი ფესვები მარილებს არ ითვისებს, ამიტომ მიწის ზედა ნაწილებში მარილების დაგროვება არ აღინიშნება. ნაყოფის მშრალი ხორცოვანი რბილობი, ველურ ფორმებში მთელი ნაყოფის წონის 52 პროცენტს შეადგენს, რომელიც 40 პროცენტზე მეტ შაქრებს შეიცავს. გარდა ამისა, მასში ნაპოვნია კალიუმისა და ფოსფორის მარილები, აგრეთვე 10 პროცენტზე მეტი ცილები.
ნაყოფს ჭამენ როგორც უმად, ასევე მისი ფქვილით ამდიდრებენ პურის ფქვილს. ნაყოფის ფხვნილს შემკვრელი თვისება გააჩნია და კუჭაშლილობის დროს გამოიყენება. ფშატის გუმფისის გამოყენება შესაძლოა საქსოვ წარმოებაში, წებოს მოსამზადებლად, ლაქსაღებავების დასამზადებლად. ფოთლებსა და ქერქს ტყავის გასათრიმლავად და მის შავფერად ან ყავისფრად შესაღებად ხმარობენ. ფშატის ფესვებზე არსებულ კოჟრებში მცხოვრები ბაქტერიები ახდენენ ატმოსფეროს თავისუფალი აზოტის ფიქსირებს, ამიტომ ფშატი ნიადაგს აზოტით ამდიდრებს. იგი შესანიშნავი თაფლოვანი მცენარეა და რაც მთავარია ეფექტურად წმენდს ჰაერს მავნე მინარევი გაზებისაგან, რის გამოც ფრიად სასურველი მცენარეა ქალაქების გასამწვანებლად.
ფშატის ნაყოფებისაგან მიღებულია მთრიმლავი კოლოიდური ნივთიერებების კონცენტრატი - ფშატნი, რომელიც კუჭისშემკვრელად გამოიყენება ენტეროკოლიტის დროს. პრეპარატის მიღების შემდეგ უმჯობესდება ავადმყოფთა მომნელებელი ორგანოების ფუნქცია და საერთო მდგომარეობა. იგივე იხმარება პირში გამოსავლებად პირის ღრუს ნაირგვარი დაავადებების დროს. ექსპერიმენტულად დადასტურებულია, რომ შფატი ცხოველთა ნაწლავების მოტორული ფუნქციის დამუხრუჭებას იწვევს, ექსპერიმენტულად გამოწვეული კუჭაშლილობის დროს. იგი ადგილობრივ გამაღიზიანებელ გავლენას არ ახდენს.
სახეობები
გვარი მოიცავს 50-70 სახეობას:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფშატისებრნი
ცენტრალური სტადიონი (საჩხერე)
საჩხერის ცენტრალური სტადიონი — სტადიონი საქართველოში, სოფელ ივანწმინდაში, ძირითადად გამოიყენება საფეხბურთო მატჩებისთვის, არის საჩხერის „ჩიხურას“ საშნაო მოედანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:საფეხბურთო უმაღლესი ლიგის კლუბების სტადიონები
ორობო
ორობო (Orobó) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 415 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 878 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 164.99 კმ²-ზე. ფართობი 138 662 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
შევჩენკოვეს რაიონი (ხარკივის ოლქი)
შევჩენკოვეს რაიონი (Шевченківський район) — რაიონი უკრაინაში, ხარკივის ოლქში. მისი ფართობია 977 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 20 965 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. შევჩენკოვეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი შევჩენკოვე.
სქოლიო
კატეგორია:ხარკივის ოლქის რაიონები
თბილისი (ალბომი)
თბილისი — 33ა-ს სადებიუტო სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1997 წელს.
ელექტროპოპი
ელექტროპოპი — სინთპოპის სახეობა. მასში ყურადღება გამახვილებულია ელექტრონული მუსიკის უფრო დამძიმებულ ჟღერადობაზე. ჟანრმა პოპულარობა შეიძინა 2000-იანების შემდეგ, თუმცა მისი წარმომავლობა შეიმჩნევა 1980-იან წლებში.
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:ელექტრონული მუსიკის ჟანრები კატეგორია:პოპ-მუსიკის ჟანრები კატეგორია:ელექტროპოპი
მონტალეგრო
მონტალეგრო (Montallegro) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 2727 ადამიანი. ფართობი 27 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92010.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
ძალა (ვარსკვლავური ომები)
ძალა — მნიშვნელოვანი ძალა ვარსკვლავური ომების სამყაროში. ამ სამყაროს შესახებ გადაღებულ ფილმების სერიაში, წიგნებში, კომიქსებსა და სხვა პროდუქციაში ძალა აღწერილია, როგორც „ცოცხალი არსებების მიერ შექმნილი ენერგეტიკული ველი, რომელიც მოგვიცავს, ჩვენშია და გალაქტიკას აერთინებს.“ ძალის მფლობელი და პიროვნება, რომელსაც მისი მართვა შეუძლია, საკუთარ თავში განავითარებს ტელეკინეზის, ლევიტაციის, ჰიპნოზის, მომავლის ხილვის და სხვა ტიპის თვისებებს.
ითვლება, რომ ძალასთან კავშირი ორგანიზმში სიმბიოტური უჯრედების, მიდიქლორიანების შემცველობას უკავშირდება (თუმცა ისინი პირველად ნახსენებია ფილმში „ფარული საფრთხე“). თუმცა, გარდა ამისა, აუცილებელია სწავლა. ჯედაების ორდენის საბჭო თვლიდა, რომ ძალის ათვისება მის მფლობელს უნდა დაეწყო ბავშვობისას. გამომუშავებული იქნა მიდიქლორიანებიანი ბავშვების ძიების სისტემაც. მშობელთა ნებართვით ორდენს ასეთი ბავშვები თან მიჰყავდა.
ვარსკვლავური ომების სამყაროში მიღებულია ფრაზა „May the Force be with you“ (დაე, ძალა იყოს შენთან), რომელიც იქცა სლენგის ნაწილად და სერიის მოყვარულებს შორის საკულტო სტატუსი აქვს შეძენილი.
მაპუტუ (მდინარე)
მაპუტუ (Rio Maputo) — მდინარე, რომელსაც ესვატინში დიდი უსუტუს, ლუსუტფუს, ან სუტჰუს მდინარეს ეძახიან, მიედინება სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის, ესვატინის და მოზამბიკის (მაპუტუს პროვინცია) ტერიტორიებზე. სახელი სუტჰუ ეკუთვნის ბასუტოს ხალხს, რომლებიც ადრე ცხოვრობენ მდინარის სათავეებთან, მაგრამ შემდგომში სვაზის ტომის ხალხის თავდასხმების შედეგად იქიდან წავიდნენ. ეს ასევე ნიშნავს მუქ-ყავისფერს და მიუთითებს მდინარის ამღვრეულ წყალზე.
მდინარე სათავეს იღებს სამხრეთ აფრიკის მპუმალანგას პროვინციაში მდებარე ქალაქ ამსტერდამის სიახლოვეს, მიემართება აღმოსავლეთით და შედის ესვატინის ტერიტორიაში, სადაც ის ხვდება ლებომბოს მთებში. ხეობის მე-13 კილომეტრზე იქმნება სახელმწიფო საზღვარი ესვატინსა და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკას შორის. დაახლოებით 20 კმ-ზე, ის ქმნის სახელმწიფო საზღვარს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკასა (პროვინცია კვაზულუ-ნატალი) და მოზამბიკს შორის. იქ, ნდუმოს ნაკრძალში, ის უერთდება დიდ შენაკადს — მდინარე პონგოლას. შემდეგ ის მოზამბიკის სანაპიროს დაბლობის გავლით, დაახლოებით 85 კმ-ის დინების შემდეგ, ჩაედინება მაპუტუს ყურეში სამხრეთის მხრიდან.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:ესვატინის მდინარეები კატეგორია:მოზამბიკის მდინარეები
პროტესტანტიზმი საფრანგეთში
პროტესტანტიზმი საფრანგეთში რეფორმაციის ადრეულ პერიოდში გაჩნდა და დღემდე არსებობს. დღესდღეობით საფრანგეთში მილიონზე მეტი პროტესტანტი ცხოვრობს, ანუ საერთო მოსახლეობის დაახლოებით 2 პროცენტი.
ვალდენსები
ვალდენსები ერთ-ერთი პირველი პროტესტანტული სექტაა, რომელიც XII საუკუნეში საფრანგეთში აღმოცენდა, ლიონში მცხოვრები მდიდარი ვაჭრის — პიტერ ვალდოს მოძღვრების მიხედვით. ვალდენსებმა საფრანგეთიდან იტალიაში
დამატებითი ლიტერატურა
საფრანგეთი
Yesyears
Yesyears — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის კომპილაცია, გამოცემული ყუთის სახით 1991 წელს. იგი მიმოიხილავს Yes-ის შემოქმედებას 1969-1991 წლებში. გარდა ამისა, კრებულში შეტანილია იშვიათი მასალა, როგორიც არის მანამდე გამოუცემელი სიმღერები.
სიმღერების სია
YesYears (Atco 791 644) ბრიტანეთსა თუ აშშ-ში ჩარტებში არ მოხვედრილა.
სქოლიო
კატეგორია:1991 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Yes-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით კატეგორია:ალბომები ტრევორ ჰორნის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ტრევორ რებინის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ედი ოფორდის პროდიუსერობით კატეგორია:Atlantic Records-ის კომპილაციური ალბომები
ემლემბე
ემლემბე (Emlembe) — ესვატინის ყველაზე მაღალი მთა. ის მდებარეობს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის სახელმწიფო საზღვართან არსებული მთების მასივის — დრაკონის მთების აღმოსავლეთ ნაწილში. მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 1862 მეტრს.
სქოლიო
კატეგორია:ესვატინის მთები კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მთები
პრეშოვის რაიონი
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
სან-ბარტლომეს რაიონი
სან-ბარტლომეს რაიონი (Distrito de San Bartolome) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 600 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 126 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 43.91 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
გიიომ კონხეზიუსი
გიიომ კონხეზიუსი (Guillaume de Conches; დ. დაახლ. 1080 — დაახლ. 1154) — ფრანგი სქოლასტიკოსი ფილოსოფოსი, გარამატიკოსი, ღვთისმსახური, შარტრის ფილოსოფიური სკოლის წარმომადგენელი. დაეუფლა თავისუფალ ხელოვნებებს შარტრში, პარიზის მახლობლად. კითხულობდა ლექციებს პარიზში.
EDM
ელექტრონული საცეკვაო მუსიკა, იგივე EDM — ელექტრონული მუსიკის ჟანრების მთელი რიგი, განკუთვნილი ღამის კლუბებისთვის, რეივ-დისკოთეკებისთვის და ფესტივალებისთვის. EDM იქმნება უწყვეტი დაკვრისთვის დიჯეების მიერ, სხვადასხვა კომპოზიციის ერთმანეთზე გადაბმით, რასაც მიქსი ეწოდება.EDM-ის შემსრულებლები მუსიკას ასრულებენ საკონცერტო გამოსვლების დროსაც. გაერთიანებულ სამეფოსა და ევროპაში ჟანრს უბრალოდ საცეკვაო მუსიკას უწოდებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ელექტრონული საცეკვაო მუსიკა კატეგორია:ელექტრონიკა
სალგადინიუ (პერნამბუკუ)
სალგადინიუ (Salgadinho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 232 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 312 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 106.77 კმ²-ზე. ფართობი 87 217 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
მონტევაგო
მონტევაგო (Montevago) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 3096 ადამიანი. ფართობი 32 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0925, საფოსტო ინდექსი — 92010.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
შტოკბერგი
შტოკბერგი (Stockberg) — მთა შვეიცარიაში, აპენცელის ალპებში. მდებარეობს სანქტ-გალენის კანტონში, გადაჰყურებს ნასლაუს მუნიციპალიტეტს. აღმართულია სენტისის მთის დასავლეთით მდებარე ქედზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
პასირა
პასირა (Passira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 176 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 628 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 87.61 კმ²-ზე. ფართობი 326 758 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ბაიხლე
ბაიხლე (Beichle) — მთა შვეიცარიაში, ემენტალის ალპებში. მდებარეობს ლუცერნის კანტონში; გადაჰყურებს ეშოლცმატის მუნიციპალიტეტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ColecoVision-ის თამაშების სია
1982 წლის ბოლო გაიყიდა 500 ათასი ეგზემპლარი. ColecoVision-ის ეს წარმატება გარკვეულწილად განაპირობა Nintendo-სთან დადებულმა შეთანხმებამ, რითაც Coleco-ს ეძლეოდა უფლება კონსოლთან ერთად კომლექტში გაეყიდა Nintendo-ს თამაში „Donkey Kong“. ვიდეო თამაშების კრიზისამდე 1983 წელს გაყიდვები 1 მილიონამდე გაიზარდა, ხოლო 1984 წლის დასაწყისისთვის კონსოლის გაყიდვებმა შესამჩნევად იკლო. 8 თვის შემდეგ Coleco-მ დატოვა ვიდეო თამაშების ბაზარი, ხოლო 1985 წლის ოქტომბერში ColecoVision-ის წარმოება შეწყდა. მისი შეჩერების მთავარ მიზეზად მიჩნეულია 1983 წლის ვიდეო თამაშების კრიზისი. 1986 წელს Bit Corporation-მა შექმნა ColecoVision-ის კლონი Dina, რომელსაც ჩრდილოეთ ამერიკაში Telegames Personal Arcade-ის სახელით გამოსცემდა კომპანია Telegames
1996 წელს პროგრამისტმა კევინ ჰორტონმა შეიმუშავა ColecoVision-ის პირველი Homebrew თამაში „Kevtris“, რომელიც „ტეტრისის“ კლონს წარმოადგენს. 1997 წელს Telegames-მა გამოუშვა ColecoVision-ის თამაშების კოლექცია Microsoft Windows-ისთვის. ხოლო 2014 წელს AtGames-მა გამოსცა კონსოლი სახელწოდებით ColecoVision Flashback, რომელიც მოიცავს 60 თამაშს, მათ შორის Sega-ს „Zaxxon“-ს და Exidy-ის „Venture“-ს. საერთო ჯამში კონსოლზე გამოვიდა:
აშშ
ქვემოთ წარმოდგენილი 129 თამაში გამოვიდა მხოლოდ აშშ-ში:
აშშ-ის შეზღუდული გამოცემა
ქვემოთ წარმოდგენილი თამაში გამოვიდა მხოლოდ აშშ-ში შეზღუდული რაოდენობით:
უცხოური
ეს არის თამაშების სია, რომლებიც არ გამოსულან აშშ-ში:
Dina / Telegames
Dina არის ColecoVision-ის და Sega SG-1000-ის კლონი, რომელსაც ჩაშენებული ჰქონდა ვიდეო თამაში „Meteoric Shower“. ქვემოთ მოყვანილი თამაშები არის ColecoVision ფორმატის:
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები პლატფორმების მიხედვით კატეგორია:ColecoVision-ის თამაშები
გოჩიაშვილები
გოჩიაშვილები — ქართული გვარი. ძირითადად გავრცელებულია საქართველოს შემდეგ დასახლებულ პუნქტებში: აგარა, ახალი ნიჩბისი, გორი, მარტყოფი, მოხისი, ნიჩბისი, ოსიაური, სათემო, სასხორი, უფლისციხე, ქარელი და ხაშური. საქართველოში ცხოვრობს 759 გოჩიაშვილი (383 ქალი და 376 კაცი).
სქოლიო
კატეგორია:გოჩიაშვილები
კომატი
კომატი (Komati) — მდინარე სამხრეთ აფრიკაში. ესვატინში და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. სახელი კომატი წარმოშობილია სვატის ენიდან, რაც ნიშნავს "ძროხას", რომელსაც მუდამ აქვს რძე.
მდინარე სათავეს იღებს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარე მპუმალანგას პროვინციაში, რომელიც იმყოფება ზღვის დონიდან დაახლოებით 1800 მეტრზე, შემდეგ მიედინება ესვატინში და იქიდან მოზამბიკში. მისი სიგრძე შეადგენს 480 კმ-ს, მდინარის აუზის ფართობია — დაახლოებით 50 000 კმ². მისი წლის საშუალო მდინარეული ჩამონადენის რაოდენობა შესართავთან შეადგენს 111 მ³/წმ-ში. ჩაედინება ინდოეთის ოკეანეში.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:ესვატინის მდინარეები კატეგორია:მოზამბიკის მდინარეები
სან-დამიანის რაიონი
სან-დამიანის რაიონი (Distrito de San Damian) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 235 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 733 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 343.22 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
ნინოსლავ მარინა
სკოპიეს წმინდა კირილესა და მეთოდეს უნივერსიტეტის ელექტროტექნიკური ფაკულტეტის დასრულების შემდეგ, ლოზანის ფედერალურ პოლიტექნიკურ სკოლაში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია 2004 წელს. 2005-2007 წლებში იყო კომპანია „Sowoon Technologies“-ის სამეცნიერო-კვლევითი და საპროექტო-საკონსტრუქტორო განყოფილების ხელმძღვანელი.
სქოლიო
კატეგორია:მაკედონელი ელექტროტექნიკოსები
საბინოვის რაიონი
საბინოვის რაიონი (Okres Sabinov) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს პრეშოვის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი საბინოვი. რაიონის ფართობი — 545.4 კმ², მოსახლეობა — 58 073 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 41 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრეშოვის მხარის რაიონები
ვალჰალა
thumb|250x250px|„ვალჰალა“ (1896) მაქს ბრუკნერი. thumb|250x250px|„ვალჰალა“ (1905) ემილ დოპლერი. ვალჰალა  — სკანდინავიურ მითოლოგიაში დიდებული დარბაზი, რომელიც მდებარეობდა ასგარდში და იმართებოდა ოდინის მიერ. ოდინის მიერ რჩეული ხალხის ნახევარი, რომელიც ბრძოლაში იღუპებოდა ვალკირიებს სასახლეში მოჰყავდა, ხოლო მეორე ნახევარი ქალღმერთ ფრეიასთან ფოლკვანგრში. ვალჰალაში გარდაცვლილი უერთდებოდა ხალხის მასას  რომლებიც სახელგანთქმული მეომრები იყვნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სკანდინავიური მითოლოგია
მონტე-გამბარონიო
მონტე-გამბარონიო (Monte Gambarogno) — მთა შვეიცარიაში, ლუგანოს პრეალპებში. მდებარეობს ტიჩინოს კანტონში; გადაჰყურებს ლაგო-მაჯორეს ტბას. აღმართულია ლუგანოსა და ლაგო-მაჯორეს ტბებს შორის მდებარე ქედზე, რომლის უმაღლესი წერტილიცაა მონტე-ტამარო.
მთა ძალზედ პოლულარულია დამთვალიერებლებში და საკმაოდ ადვილი მისაღწევია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
მძლეოსნობა 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კვალიფიკაცია
2020 წლის მძლეოსნობის საკვალიფიკაციო სისტემა ინდივიდუალური ღონისძიებებისთვის არსებითად განსხვავდებოდა წინა ვერსიებისგან. იმის ნაცვლად, რომ ემყარებოდეს მხოლოდ საკვალიფიკაციო სტანდარტებს, ახალი საკვალიფიკაციო სისტემა ასევე დაფუძნებულია მსოფლიო მძლეოსნობის (World Athletics) ფედერაციის რეიტინგს. საკვალიფიკაციო სტანდარტები ითვალისწინებს ამ ალტერნატიულ გზასაც, მაგრამ რეიტინგი საკმაოდ მაღალი უნდა იყოს და მხოლოდ განსაკუთრებული შედეგითაა შესაძლებელი ამ სტანდარტების დაკმაყოფილება. მას შემდეგ, რაც დაწესდა მონაწილეთა მაქსიმალური რაოდენობა ყოველი დისციპლინისათვის (წინა წლებისგან განსხვავებით, როდესაც ეს ემყარებოდა იმის, თუ რამდენი სპორტსმენი აკმაყოფილებდა საკვალიფიკაციო სტანდარტს), მსოფლიო რეიტინგი გამოიყენება თავისუფალი ადგილების შესავსებად, მხოლოდ მას შემდეგ, რაც სტანდარტებზე დაფუძნებული მონაწილეები მთლიანად იქნებიან ადგილმიჩენილნი.
2021 წლის 2 ივნისს, მსოფლიო მძლეოსნობის პრეზიდენტმა სებასტიან კოუმ განაცხადა, რომ მისი თვალსაზრისით, დისციპლინათა უდიდეს ნაწილში სპორტსმენების 70 პროცენტი კვალიფიკაციას მიიღებდა გამსვლელი სტანდარტით. ეს აღემატებოდა იმ 50-პროცენტიან მაჩვენებელს, რომელსაც ახალი სისტემის შემუშავებისას ივარაუდებდნენ, მაგრამ ზრდა, სავარაუდოდ, გამოწვეული იყო გაფართოებული საკვალიფიკაციო პერიოდით, რომელიც გამოიწვია ოლიმპიური თამაშების გადავადებამ 2020 წლიდან 2021 წლამდე.
ესტაფეტების კვალიფიკაცია გარკვეულწილად მსგავსია წინა წლების ვარიანტებთან. რვა გუნდი შეირჩევა მძლეოსნობაში 2019 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შედეგებით, შემდეგ ემატება 2021 წლის მსოფლიო მძლეოსნობის ესტაფეტების ფინალისტები, თუკი ისინი სხვა ეგევე პიროვნებები არ არიან, და ზოგიც შეირჩევა თანადროული რეიტინგის მიხედვით; ჯამში სულ 16 გუნდი დისციპლინის მიხედვით.
განრიგი
ბილიკი და მოედნის შეჯიბრებები გაიმართება ოლიმპიურ სტადიონზე, ხოლო სპორტული სიარული და მარათონი, სავარაუდოდ, საპოროში, ოდორის პარკში. გარდა სპრტული სიარულისა და მარათონისა, ბილიკი და მოედნის ცხრა დისციპლინის შეჯიბრების ფინალები გაიმართება დილის სესიაზე, რათა ყველა სასაათო სარტყელში იყოს უზრუნველყოფილი მაქსიმალური ყურებადობა. 2019 წლის 16 ოქტომბერს, საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა გამოაცხადა, რომ დაგეგმილი იყო მარათონისა და სპორტული სიარულის ღონისძიებების საპოროში გადატანის შესახებ, რაც დაკავშირებული იყო სიცხის პრობლემასთან. ეს გეგმა ოფიციალურად 2019 წლის 1 ნოემბერს მას შემდეგ დამტკიცდა, რაც ტოკიოს გუბერნატორი იურიკო კოიკე დაეთანხმა სოკ-ის გადაწყვეტილება, მიუხედავად მისი აზრისა, რომ შეჯიბრებები ტოკიოში უნდა გამართულიყო.
სქოლიო
2020 * კატეგორია:2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების შეჯიბრებები
ნარო
ნარო (Naro) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 8710 ადამიანი. ფართობი 207 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92028.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
ლა-ბერა
ლა-ბერა (La Berra) — მთა შვეიცარიაში, შვეიცარიის პრეალპებში. მდებარეობს ფრიბურის კანტონში; გადაჰყურებს გრიუერის ტბას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ბარონ ბიბინეიშვილი
ბარონ (ბართლომე) ექვთიმეს ძე ბიბინეიშვილი (დ. 1883 — გ. 1937) — რევოლუციონერი, ბოლშევიკი; მემუარებისა და რევოლუციის ისტორიის საკითხებზე გამოკვლევის ავტორი; დახვრიტეს.
1926-1931 წლებში რევოლუციის მუზეუმის, 1933-1936 წლებში სახელგამის და 1936-1937 წლებში საქართველოს საჯარო ბიბლიოთეკის დირექტორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები
ბარდეიოვის რაიონი
ბარდეიოვის რაიონი (Okres Bardejov) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს პრეშოვის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბარდეიოვი. რაიონის ფართობი — 937 კმ², მოსახლეობა — 75 793 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 85 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრეშოვის მხარის რაიონები
გროს-აუბრიგი
გროს-აუბრიგი (Gross Aubrig) — მთა შვეიცარიაში, შვეიცარიის პრეალპებში. მდებარეობს შვიცის კანტონში; გადაჰყურებს ვეგიტალის ტბას. აღმართულია ფლოიბრიგის მთის ჩრდილოეთით, მდინარე ზილისა და ვეგიტალის ტბის ხეობებს შორის მდებარე ქედზე.
სან-ხუან-დე-ირისის რაიონი
სან-ხუან-დე-ირისის რაიონი (Distrito de San Juan de Iris) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 400 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 234 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 124.31 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
პალმა-დი-მონტეკიარო
პალმა-დი-მონტეკიარო (Palma di Montechiaro) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 21533 ადამიანი. ფართობი 76 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92020.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
სან-ვისენტი-ფერერი
სან-ვისენტი-ფერერი (São Vicente Ferrer) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 419 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 000 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 149.14 კმ²-ზე. ფართობი 113 985 კმ²-ია.
ბისმარკი (ხომალდი)
ბისმარკი — მესამე რაიხის სამხედრო საზღვაო ძალების კრიგსმარინეს შემადგენლობაში მყოფი ბისმარკის კლასის ორი სახაზო გემიდან პირველი. ხომალდს სახელი ოტო ფონ ბისმარკის გერმანიის გაერთიანების ერთ-ერთი მთავარი ფუძემდებლის და მეორე რაიხის კანცლერის პატივსაცემად დაერქვა, მისი მშენებლობა 1936 წლის ივლისშვი კომპანია Blohm + Voss-ის გემსაშენში დაიწყო, რომელიც ქალაქ ჰამბურგში მდებარეობდა. ხომალდი 1939 წლის თებერვალში საზეიმოდ ჩაეშვა წყალში, სამუშაოები კი საბოლოოდ 1940 წლის აგვისტოში დასრულდა, როდესაც ხომალდი ოფიციალურად მიიღეს გერმანიის საზღვაო ფლოტში. როგორც გერმანიის ისე ევროპის ისტორიაში ბისმარკი და ტირპიცი ყველაზე დიდი სახაზო გემებია, რომლებიც კი ოდესმე აგებულა.
საომარ ხომალდს არსებობის მანძილზე მხოლოდ ერთი მეთაური ჰყავდა, კაპიტანი ერნსტ ლინდემანი. აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ რვა თვიანი სამსახურის განმავლობაში ბისმარკმა მხოლოდ ერთი სამხედრო ოპერაციის შესრულება შეძლო, 1941 წლის მაისში, ოფერაციის კოდური სახელწოდება იყო რეინიუბუნგი (Rheinübung). ოპერაციის მიხედვით ხომალდი ბისმარკი მძიმე კრეისერ პრინც ევგენისთან ერთად ატლანტიკის ოკეანეში უნდა შესულიყო და იერიში მიეტანა ჩრდილოეთ ამერიკიდან დიდი ბრიტანეთის მიმართულებით მიმავალ სავაჭრო გემებზე. ოპერციის დაწყებიდან მალევე გემები სკანდინავიაში შენიშნეს, რის შემდეგაც ბრიტანულ საზღვაო ნაწილებს მათი მარშრუტის ბლოკირება დაევალათ. დანიის სრუტის ბრძოლაში ბისმარკმა საბრძოლო კრეისერი, ბრიტანეთის საზღვაო ფლოტის სიამაყე ეიჩ-ემ-ეს ჰუდი ჩაძირა, ეიჩ-ემ-ეს უელსის პრინცი კი მწყობრიდან გამოიყვანა. ბრძოლისას ბისმარკს სამი ჭურვი მოხვდა, ხომალდი დიდი რაოდენობით საწვავს კარგავდა, რისი მიზეზიც საწვავის დააზიანებული ავზი იყო. ბისმარკი მიყენებული დაზიანებბეის გამო ჩაიძირა.
ჩაძირვა
კატეგორია:ბისმარკის კლასის სახაზო გემები კატეგორია:გერმანიის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:მესამე რაიხი
ჯონ ლენდისი
ჯონ ლენდისი (John Landis დ. 3 აგვისტო, 1950, ჩიკაგო) — ამერიკელი რეჟისორი, პროდიუსერი, მსახიობი და სცენარისტი. ცნობილია კომედიური და საშინელებათა ჟანრის ფილმებით, ასევე მაიკლ ჯექსონის ვიდეოკლიპებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირლანდიელი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო
საქართველოს და რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებების ურთიერთშეხვედრების ისტორია
საქართველოს და რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებები ერთმანეთს 19-ჯერ შეხვდნენ. აქედან საქართველომ მოიგო 10-ჯერ, რუმინეთმა 8-ჯერ, ხოლო 1 თამაში ფრედ დამთავრდა. ისინი ერთმანეთს რეგულარულად ევროპის ერთა თასზე ხვდებიან, სადაც საქართველომ მოიგო 9-ჯერ, რუმინეთმა 6-ჯერ, ხოლო ერთი თამაში დასრულდა ფრედ. პირველი თამაში შედგა ლენსდაუნ როუდზე სადაც რუმინეთმა 27-23 მოიგო. ეს ნაკრებები ერთხელ ახალ-ზელანდიაში მსოფლიო ჩემპიონატზეც შეხვდნენ ერთმანეთს, სადაც საქართველომ 25-9 გაიმარჯვა.
ანთიმოზ ივერიელის თასი
2002 წლიდან ამ ორ ნაკრებს შორის ხდება ანთიმოზ ივერიელის თასის გათამაშება. თასს ეწოდება რუმინეთში მოღვაწე ქართველის ანთიმოზ ივერიელის სახელი. თასი თამაშდება ყოველთვის როდესაც ეს ორი ნაკრები ატარებს ოფიციალურ შეხვედრას. მფლობელი ინარჩუნებს თასს სანამ მას მოწინააღმდეგე არ დაამარცხებს.
ელმერ ბერნშტაინი
ელმერ ბერნშტაინი (Elmer Bernstein; დ. 4 აპრილი, 1922, ბუენოს-აირესი — გ. 18 აგვისტო, 2004, ოხაი) — ავსტრიული წარმოშობის ამერიკელი კინოკომპოზიტორი. 50 წლიანი კარიერის მანძილზე შექმნილი აქვს მუსიკა 100-ზე მეტი კინო და სატელევიზიო ნამუშევარისთვის. 14-ჯერ იყო ნომინირებული ოსკარის ჯილდოზე.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:ნიუ-იორკელები
სან-ხუან-დე-ტანტარანჩეს რაიონი
სან-ხუან-დე-ტანტარანჩეს რაიონი (Distrito de San Juan de Tantaranche) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 436 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 570 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 137.16 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
პორტო-ემპერდოკლე
პორტო-ემპერდოკლე (Porto Empedocle) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 15828 ადამიანი. ფართობი 23 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92014.
ბენეტ მილერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი
პორტო-ემპერდოკლე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
ათაქულე
სავაჭრო ცენტრი Atrium
სავაჭრო ცენტრი Atrium-ი კოშკის მიმდებარედ, ასევე გაიხსნა 13 ოქტომბერს 1989 წელს. ეს იყო პირველი თანამედროვე სავაჭრო ცენტრი ანკარაში და მეორე თურქეთში, Galleria-ს შემდეგ, რომელიც გაიხსნა სტამბოლში 1987 წელს. სავაჭრო ცენტრი დაიხურა პოპულარობის დაკარგვის გამო, რომელიც გამოწვეული იყო ქალაქში უფრო თანამედროვე სავაჭრო ცენტრების გახსნით. ამ დროისთვის ის დანგრეულია და შენდება, როგორც თანამედროვე სტილის სავაჭრო ცენტრი.
სქოლიო
კატეგორია:კოშკები კატეგორია:თურქეთის კოშკები
სვიდნიკის რაიონი
სვიდნიკის რაიონი (Okres Svidník) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს პრეშოვის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სვიდნიკი. რაიონის ფართობი — 550 კმ², მოსახლეობა — 33 506 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 65 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრეშოვის მხარის რაიონები
ერმილე ნაკაშიძე
ერმილე ნაკაშიძე (დ. 8 ივლისი, 1859, მაკვანეთი — გ. 7 მაისი, 1937, თბილისი) — ქართველი აგრონომი, მეღვინე, მეჩაიე, მეჩაიეობის დარგის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში.
განათლება
ისტორიული ცნობების თანახმად, ნაკაშიძეების წარჩინებული თავადური გვარიდან მაკვანეთში მხოლოდ ერმილე და ბეჟან ნაკაშიძეები ცხოვრობდნენ. მისი დედა, მაკა, რაჭის ერისთავის, გრიგოლის, ასული იყო. მამა, კაცია ნაკაშიძე, გარდაიცვალა 30 წლის ასაკში, როცა ერმილე 2 წლის იყო. ერმილე ნაკაშიძემ პირველადი განათლება სოფელ ლიხაურის დაწყებით სკოლაში მიიღო, შემდეგ ოზურგეთის საქალაქო სასწავლებელში გადავიდა. აგრონომიის მიმართ ინტერესი ნაკაშიძემ ჯერ კიდევ ოზურგეთში, სკოლაში სწავლისას გამოიჩინა. მან სახლში მოაწყო პატარა სანერგე, სადაც თხილის, ვაშლი,ს თუთისა და კაკლის ნერგებს ამყნიდა და ახალი ჯიშები გამოჰყავდა. მან გამოიყვანა კაკლის გაუმჯობესებული ჯიში, რომელიც ძვირფას სამერქნე მასალას იძლეოდა. 1879 წლიდან ნაკაშიძემ სწავლა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში IV კლასის მოსწავლედ გააგრძელა. გიმნაზიაში მასთან ერთად, მისი მკვიდრი მამიდაშვილი, ექვთიმე თაყაიშვილი და ნიკო მარი სწავლობდნენ. 1883 წელს ნაკაშიძემ დაასრულა გიმნაზია, მაგრამ უსახსრობის	გამო ვერ ახერხებდა უმაღლესი განათლების მიღებას მანამ, სანამ ქუთაისის სათავადაზნაურო ბანკმა	5 სტიპენდია	არ დანიშნ იმ პირთათვის, ვინც უმაღლეს სასოფლო-სამეურნეო	სასწავლებელში	წავიდოდა	სასწავლებლად. ერთი	სტიპენდია ნაკაშიძემ მიიღო და სწავლა პოლონეთში, ნოვოალექსანდრიის (ამჟამინდელი სახელი Puławy) სასოფლო–სამეურნეო და სატყეო ინსტიტუტში გააგრძელა. ის სასწავლებელში ერთადერთი სტუდენტი იყო ამიერკავკასიიდან.
საფილოქსერო დასი
სწავლის დასრულების შემდეგ, 1886 წელს, ნაკაშიძე დაბრუნდა სამშობლოში და აქტიურად ჩაება საზოგადოებრივ და სამეურნეო ცხოვრებაში. დაბრუნებისთანავე, 1887 წლიდან, ნაკაშიძე ჩაერთო ილია წინამძღვრიშვილის მიერ დაფუძნებული ქართული სამეურნეო სკოლის მუშაობაში. იგი დაინიშნა სასწავლებლის მმართველად. 1892 წელს, წარმატებული შრომის შემდეგ ნაკაშიძემ სასწავლებელი დატოვა და დაიკავა აგრონომ-ინსპექტორის თანამდებობა „ფილოქსერასთან მებრძოლ კავკასიის კომიტეტში“, რომელიც სახელმწიფოს მიერ დაარსებული დაწესებულება იყო და მიზნად ადგილობრივი მევენახეობის გადარჩენას ისახავდა.
ნაკაშიძემ მოიარა	საქართველოს მევენახეობის თითქმის ყველა რეგიონი, რათა ადგილზე შეემოწმებინა ფილოქსერითა და სხვა დაავადებებით დაზიანებული ვენახების მდგომარეობა და დახმარება გაეწია მოსახლეობისათვის	მათ წინააღმდეგ საბრძოლველად. 1892 წლის ივნისში ერმილე ნაკაშიძემ მოიარა იმერეთის მრავალი სოფელი, სადაც ის	აკვირდებოდა გავრცელებულ სოკოვან	დაავადებებს. პრაქტიკული დახმარება	გაუწია მოსახლეობას ვენახების წამლობასთან დაკავშირებით. ის მუშაობდა შემდეგ სოფლებში: ჯოკოეთი, კაცხი, ნავარზეთი, რგანი, ბუნიკაური, სარქველთუბანი, ზადარგანი,	ტაბაკრება, დარკვეთი, კრონისი, მღვიმე, ხოლიპირი	და წირქვალი. ნაკაშიძემ შეამოწმა აგრეთვე კახეთის რაიონებისა და ზაქათალის	ოლქის მევენახეობის მდგომარეობა. იგი დამხმარე პერსონალთან ეწეოდა პროპაგანდას ამ რაიონებში ვაზის	წამლობის ახალი	წესების დასანერგად. პრაქტიკულად ეხმარებოდა მის მფლობელებს ვენახის	მოვლასა და შეწამვლაში, აგრეთვე, ღვინის	ტექნოლოგიის გაუმჯობესებაში. ნაკაშიძის იმდროინდელი მოხსენების მიხედვით,	სოკოვანი დაავადებებით მეტად დაზიანებული ვენახები	იყო ალაზნის გაღმა მხარეში, რასაც ხსნიდა ვაზის შესაწამლი მასალებისა	და	საწყობების	უქონლობით. მხარეში ერთადერთი საწყობი ყვარელში მდებარეობდა და ვერ აკმაყოფილებდა ვენახის მფლობელთა დიდ მოთხოვნილებებს.
ნაკაშიძის ძალისხმევამ, გაეუმჯობესებინა დაღუპვის პირას მდგარი კახეთის მევენახეობა, შედეგი გამოიღო –	არსებული ვითარება	თანდათან	უმჯობესდებოდა. მევენახეობისა და მეღვინეობის საკითხებზე მუშაობის შედეგად ნაკაშიძემ 1896 წელს კრებულში „Сборник сведений по виноградарству	и виноделии	на Кавказе“	გამოსცა	ორი ნაშრომი: „Виноградарство в Имеретии“	(Вып. Ш)	და	„Очерк виноградарства и виноделия Гурии и	Мингрелии“	(Вып. IV). ნაკაშიძე „საფილოქსერო დასის“ საქმიანობას ძირითადი დანიშნულების გარდა, იყენებდა პოლიტიკური მიზნითაც, კერძოდ რეგიონებში გლეხთა შორის პოლიტიკური განათლებისა და პროპაგანდის მიზნით. „საფილოქსერო დასში“ ის 1896 წლამდე მუშაობდა, თუმცა შემდგომაც არაოფიციალურად განაგრძობდა მევენახეობის ხელშეწყობას.
მოღვაწეობა გურიაში
ერმილე ნაკაშიძის მეუღლე ივლიტა (იტა) ასათიანი იყო პედაგოგი, პუბლიცისტი, წერა–კითხვის გამვრცელებელი საზოგადოების წევრი. მან მეუღლესთან ერთად საკუთარ მამულში ოთხკლასიანი სკოლა დააარსა, სადაც ცოლ–ქმარი ერთად ასწავლიდნენ. მათი ოჯახი განათლებისა და კულტურის ერთ-ერთი კერა იყო გურიაში. ერმილე ნაკაშიძეს და მის მეუღლეს 5	შვილი –	ერთი ვაჟი და ოთხი ქალიშვილი – ჰყავდათ. მათ შორის ელენე ნაკაშიძე — მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. შემდგომში 1890-იან წლებში ნაკაშიძემ პრესის მეშვეობით გამოაქვეყნა იდეა სამეურნეო კოლონიების მოწყობისა. მისი ხედვით სამეურნეო განათლების მქონე პირებს სოფლად უნდა მოეწყოთ სანიმუშო მეურნეობები, კოოპერატივები. იდეას დიდი მხარდაჭერა არ ჰქონია. ამიტომ ნაკაშიძემ თავად დააარსა ასეთი კოლონია მშობლიურ სოფელ მაკვანეთში და ბაზად საკუთარი მამული აქცია. 900 კვადრატული საჟენი მიწა მან აჩუქა სოფლის სკოლას საცდელი ნაკვეთების მოსაწყობად, გადასცა მას ლიტერატურა და გამოიწერა პრესა. მისი მეუღლის ხელმძღვანელობით კი ტარდებოდა კურსები სოფლად მცხოვრები ბავშვებისთვის. მეურნეობაში ნაკაშიძემ სხვადასხვა ჯიშის ხეხილი და ვაზი გააშენა, გამოჰყო ნაკვეთი ექსპერიმენტებისთვის, პარალელურად თანამშრომლობდა სხვადასხვა სამეურნეო გამოცემებთან. მან პირველმა აღძრა საკითხი, გახსნილიყო ოზურგეთში სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებელი. ამისთვის პროექტი და სასწავლო პროგრამაც შეიმუშავა. მისი პროექტის მიხედვით სასწავლებელში მეაბრეშუმეობა, მეფუტკრეობა, მებაღეობა, მევენახეობა-მეღვინეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა უნდა ესწავლებინათ.
1896-1905 წლებში ნაკაშიძე მუშაობდა მიწათმოქმედების	დეპარტამენტში აგრონომ-ინსპექტორად. ამ პერიოდში ნაკაშიძე ხელმძღვანელობდა გურია–სამეგრელოსა და აფხაზეთში ჩაისა და თხილის კულტურის ფართოდ გავრცელებას. 1909 წელს იყო მივლენილი ოსმალეთის იმპერიაში, კერძოდ ლაზეთში იქაური თხილის, ჩაისა და თამბაქოს, ასევე სხვა სუბტროპიკული კულტურების მეურნეობების შესასწავლად, რის შემდეგაც მან თხილის საუკეთესო ჯიშები საქართველოში ჩამოიტანა. ამ მოგზაურობის ამსახველ ამბებს მან ვრცელი სტატიები მიუძღვნა.
ნაკაშიძე 1905-1911 წლებში ხელმძღვანელობდა ოზურგეთის ჩაის საცდელ პლანტაციას. მან მოსახლეობას შეასწავლა შინამრეწველური წესით ჩაის ფოთლის გადამუშავება. ნაკაშიძემ სოფელ მაკვანეთში მდებარე თავის მამულში, ჩაის პლანტაცია გააშენა, სადაც კუსტარული მეთოდით ამუშავებდა ჩაის ფოთოლს და უშვებდა პროდუქციას. ნაკაშიძემ საკუთარ პროდუქტს საკუთარი და მისივე მეუღლის, იტას სახელების მიხედვით „ერმილიტა“ დაარქვა. ნაკაშიძე დაინტერესებულ მეურნეებს პრესის საშუალებით აწვდიდა რჩევებს ჩაის ბუჩქის მოვლასთან დაკავშირებით, ურჩევდა მათ, რაციონალურად გამოეყენებინათ ფართობი. ნაკაშიძის თაოსნობით მოსახლეობამ სხვა კულტურებთან ერთად, ხელი მოჰკიდა ლიმონის, ფორთოხლის, მანდარინისა და სხვა სუბტროპიკული მცენარეების გაშენებას. 1911 წლის	მოხსენებაში მისი ყურადღება დაფნამაც	მიიპყრო. მისი თქმით დაფნის ფოთოლს ერთ საუკუნეზე მეტი იყო, რაც სამეგრელოში აგროვებდნენ და ზღვით	რუსეთში გაჰქონდათ. როგორც ოზურგეთის თამბაქოს საცდელი პლანტაციის გამგე, მონაწილეობდა თამბაქოს გაშენებისა და მოვლა-მოყვანის საქმეში.
1911 წელს მისი ხელმშღვანელობით დაარსდა „გურიის მებაღეთა საკრედიტო ამხანაგობა“, რომელსაც ორი წლის თავზე უკვე 393 წევრი ჰყავდა. ამხანაგობის მიზანი იყო სამეურნეო დარგების წახალისება, ტექნოლოგიური განათლების გავრცელება. 1914 წელს ერმილე ნაკაშიძის ხელმძღვანელობით, ზვანში, თამბაქოს საცდელ პლანტაციაში, გურიაში პირველი, სრულყოფილი ჩაის გადამამუშავებელი ფაბრიკა აშენდა. ნაკაშიძის სანიმუშო მეურნეობა მძიმედ დაზარალდა 1918 წლის გაზაფხულზე ოსმალეთის იმპერიის ჯარების მიერ ბათუმის ოლქისა და ოზურგეთის მაზრის დაკავების შემდეგ. ოსმალეთის ჯარები ქართულმა ძალებმა შეაჩერეს, თუმცა ოსმალებმა მოახერხეს ქალაქ ოზურგეთისა და მიმდებარე სოფლების დაკავება რამდენიმე თვით და მათი განადგურება. ამას შეეწირა ნაკაშიძის სახლი და მეურნეობა. მან მეურნეობის აღდგენა ვეღარ შეძლო და საცხოვრებლად თბილისში გადავიდა.
მოღვაწეობა თბილისში
პირველი რესპუბლიკის პერიოდში, 1921 წლამდე, ნაკაშიძე მიწათმოქმედების სამინიტროს სპეციალისტად მიიწვიეს. იგი იყო ჯერ სახალხო მამულების სპეციალისტი, შემდგომ მებაღე-მევენახეობის, სუბტროპიკული და სამკურნალო მცენარეთა განყოფილებების ინსპექტორი და განაგებდა დასავლეთ საქართველოში სუბტროპიკულ	და სამკურნალო მცენარეთა კულტურების მიმართულებას. ამავე დროს ხელმძღვანელობდა აღნიშნული დარგების სანერგეებს,