cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კრომერჟიჟის არქიეპისკოპოსის სასახლე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ჭეშოსმთა
ჭეშოსმთა — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს პირიქითის ქედის თხემზე, მდინარე პირიქითის ალაზნის მარცხენა შენაკადის — დიდიხევის სათავეში. სიმაღლე 4086 მ. აგებულია იურული ასპიდური ფიქლებით, თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. რელიეფი კლდოვანია, ციცაბო. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები კატეგორია:თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთები
ძვ. წ. 797
'''ძვ. წ. 797''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
კარტოზია (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი კარტოზია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ესტონეთის გერბი
ესტონეთის გერბი მომდინარეობს დანიის გერბიდან. დანია მართავდა ჩრდილოეთ ესტონეთს მე-13 საუკუნეში. დამოუკიდებელი ესტონეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო ასამბლეამ ოფიციალურად მიიღო ეს გერბი 1925 წლის 19 ივნისს. 1940 წელს, საბჭოთა კავშირის მიერ ესტონეთის დაპყრობის შემდეგ გერბი აკრძალულ იქნა. ნებისმიერი პირი, რომელიც სარგებლობდა ესტონეთის ეროვნული გერბით ან დროშით იდევნებოდა საბჭოთა ძალოვანი სტრუქტურების მიერ.
1990 წელს ესტონეთის ეროვნული გერბი აღდგენილ იქნა სახელმწიფო გერბად.
სკოპიეს რეგიონი
სკოპიეს რეგიონი (Скопски регион) — რეგიონი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია დედაქალაქი სკოპიე. მოიცავს 17 თემს, 2002 წლის აღწერით რეგიონში ცხოვრობს 571 040 კაცი, საიდანაც 506 926 დედაქალაქის მცხოვრებია.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის სტატისტიკური რეგიონები
გუთნის დედა
„გუთნის დედა“ — პირველი ქართული აგრონომიული ჟურნალი. სასოფლო-სამეურნეო ორკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1861 წლის დეკემბრიდან 1876 წლის ოქრომბრამდე. ჟურნალში იბეჭდებოდა აგრონომიული ხასიათის გარდა XIX საუკუნის 60-70-იანი წლების საქართველოს სოფლის მეურნეობის ამსახველი სტატიები. სხვადასხვა დროს ჟურნალს რედაქტორობდნენ ივანე კერესელიძე, ა. ვართანოვი, ანტონ ფურცელაძე. 1861-1872 წლებში „გუთნის დედა“ იყო ჟურნალ „ცისკრის“ დამატება, 1873 წლიდან კი დამოუკიდებელი ჟურნალი გახდა. გამოსცემდა სოფლის მეურნეობის კავკასიის საზოგადოება.
ძვ. წ. 798
'''ძვ. წ. 798''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
სიბრძნენი ფილოსოფოსთანი
„სიბრძნენი ფილოსოფოსთანი“ („სწავლანი და სიბრძნენი ფილოსოფოსთანი“) — ზოგადი სახელწოდება ძველი ქართული აპოფთეგმური კრებულებისა, რომლებშიც თავმოყრილია სხვადასხვა ეპოქისა და ეროვნების ბრძენთა შეგონებები (სენტენცია აფორიზმები, გნომები, ბრძნული გამონათქვამები, ანეკდოტები). ქართულ მწერლობაში ცნობილია რამდენიმე ასეთი კრებული: „სიტყვანი და სწავლანი სამეცნიერონი“, „სიბრძნისაგან მრავალთა ფილოსოფოსთაჲსა“, „სიბრძნისაგან პლატონ ფილოსოფოსისა“ (XI—XII სს), „სწავლანი მრავალთა ფილოსოფოსთანი შვენიერნი“ (XVI—XVII სს), „სიტყვისგება სოგრატისი და სხვათა ფილოსოფოსთა“ (XVIII ს) და სხვა. ზოგი მათგანი შექმნილია ქართული მასალის საფუძველზე, ზოგიც ნათარგმნია ბერძნული ან რუსული ენიდან. ტექსტები გამოკვლევითა და კომენტარებითურთ გამოსცეს ი. ლოლაშვილმა (1969) და ლ. ძოწენიძემ (1978).
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული ლიტერატურა
კოკომჟავა
კოკომჟავა — მრავალწლოვანი ორსახლიანი ბალახოვანი მცენარე მატიტელასებრთა ოჯახისა.
გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ტყისა და ველის ზონაში. თითქმის მთელ საქართველოში გვხვდება სუბალპური სარტყლამდე, უმთავრესად ნატყევარ მდელოებზე, ტყის პირებსა და ბუჩქნარებში. სარეველად იზრდება ნათესებსა და ბოსტნებში. არჩევს მჟავე ნიადაგს.
ფოთლები შეიცავს მჟაუნმჟავა კალიუმს. ერთი მცენარე 1000-მდე თესლს იძლევა, რომელიც 40 წლამდე ინარჩუნებს აღმოცენების უნარს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მატიტელასებრნი
ვერა ბუშფილდი
ვერა კალაჰან ბუშფილდი (ინგლ. Vera Calahan Bushfiled; სექტემბერი 8, 1889, მილერი, სამხრეთ დაკოტა, აშშ - 16 აპრილი, 1976, ფორტ კოლინზი, კოლორადო, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, 1939-1943 წლებში სამხრეთ დაკოტას პირველი ლედი, ამერიკის შეერთებული შტატების სენატორი სამხრეთ დაკოტადან 1948 წლის 6 ოქტომბრიდან 26 დეკემბრამდე.
ომალო (ხალაწანის თემი)
ომალო — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში ხალაწანის თემში, პანკისის ხეობაში, მდინარე ალაზნის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, ახმეტიდან 24 კილომეტრი.
ვერა ბუშფილდი
ვერა კალაჰანი სენატორის პოსტზე  გარდაცვლილი მეუღლის შემცვლელად დაინიშნა. იგი კაპიტოლიუმში არასოდეს ყოფილა. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების  ხანმოლკლე პერიოდის განმავლობაში, მშობლიურ დაკოტაში რჩებოდა და იქიდან მუშაობდა.
ომალო (ხალაწანის თემი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 822 ადამიანი.
ვერა ბუშფილდი
ადრეული წლები
1912 წელს დაამთავრა სტაუტ ინსტიტუტი მენომინში, ვისკონსინის შტატში.
მოგვიანებით იგი სწავლობდა დაკოტა ვესლეანის  და მინესოტას უნივერსიტეტებში. 1912 წლის 15 აპრილს ვერა კაჰალანი დაქორწინდა ჰარლან ბუშფილდზე, ადვოკატზე, რომელიც დაიბადა და გაიზარდა მილერში. ქორწინების შემდეგ ვერამ მეორე გვარი მიიღო. ბუშფილდებს შეეძინათ სამი შვილი: მერი, ჯონი და ჰარლან უმცროსი.
პოლიტიკური აქტივობა
მოგვიანებით მან სამხრეთ დაკოტას გუბერნატორის პოსტი დაიკავა 1939 წლიდან 1943 წლამდე. ამ პერიოდში ვერა გახდა სამხრეთ დაკოტას შტატის პირველი ლედი. როდესაც 1942 წლის ნოემბერში ჰარლანი აირჩიეს ამერიკის შეერთებული შტატების სენატში, ის მუშაობდა წესებისა და ფინანსების კომიტეტებში, ასევე კოლუმბიის ოლქის, სოფლის მეურნეობის, სატყეო მეურნეობის და ინდიელების საქმეთა კომიტეტებში. ბუშფილდი სარგებლობდა წამყვანი იზოლაციონისტის რეპუტაციით და აშკარად გამოდიოდა რეზველტის ახალი კურსის წინააღმდეგ.
1948 წლის 26 დეკემბერს ბუშფილდი გადადგა თანამდებობიდან. მას არ გამოუთქვამს არჩევნებში ხელახლა მონაწილეობის სურვილი. იგი შეცვალა კარლ მუნდტმა.
გვიანდელი პერიოდი
ვერა ბუშფილდმა შეინარჩუნა ინტერესი პოლიტიკის მიმართ. 1952 წელს მან მხარი დაუჭირა სენატორ რობერტ ა. ტაფტს პრეზიდენტის პოსტზე. ტაფტი  დამარცხდა რესპუბლიკური პარტიის კანდიდატ   დუაიტ ეიზენჰაუერთან, რომელმაც გაიმარჯვა საყოველთაო არჩევნებში.
1961 წელს ვერა ბუშფილდმა გამოიყენა ყოფილი სენატორებისთვის მინიჭებული პრივილეგია გამოსულიყო ამერიკის შეერთებული შტატების სენატში დაკოტას ტერიტორიის შექმნის 100 წლისთავთან დაკავშირებით. ჯეიმზ ისტლენდის გამოსვლის შემდეგ, რომელმაც დადებითი შეფასება მისცა ჰარლან ბუშფილდის მოღვაწეობას, გამოვიდა სენატორი ფრენსის ჰ. კეისი, რომელმაც ვერა ბუშფილდი წარადგინა თავისი შენიშვნების და მოსაზრებების გამოსათქმელად.
ვერა ბუშფილდი გარდაიცვალა ფორტ კოლინზში, კოლორადოში 1976 წლის 16 აპრილს. დაკრძალულია მილერის G.A.R (რესპუბლიკის დიდი არმიის) სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:აშშ რესპუბლიკური პარტიის წევრები
გომისჯვრის იოანე მახარებლის ეკლესია
მინი|სამხრეთ-აღმოსავლეთი მხარე მინი|სამხრეთ-დასავლეთი მხარე გომისჯვრის იოანე მახარებლის ეკლესია, იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია, წითელი ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გომისჯვარში. დგას სოფლის განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით.
ლევან ბატონიშვილის თარიღიანი წარწერით (დაცულია კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში) თანახმად, თარიღდება XVII საუკუნის ბოლო ათეული წლებით. ეკლესია დარბაზულია (9,1 X 5,7 მ). ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, კონსტრუქციულ ნაწილებში და ფასადებზე, დეკორატიული ელემენტების წყობაში, გამოყენებულია აგური.
ეკლესიის შიდა სივრცე თავისებურადაა გადაწყვეტილი: სწორკუთხოვან საკურთხეველში სხვადასხვა ზომის შეისრულთაღოვანი ნიშებია. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია ფართო მხრებით, რომლებსაც ეყრდნობა შეისრული ფორმის სატრიუმფო თაღი. შეისრული ფორმისაა კამარაც. საკურთხევლის სარკმელი ჩასმულია მაღალი შეისრულ შეღრმავებაში. დარბაზის გრძივ კედლებში თითო ფართო შეისრული შეღრმავებაა, რომლებშიც თითო სარკმელია გაჭრილი. ფასადების შემორჩენილი ნაწილების ქვის წყობა ირეგულარულია. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ აგურის წყობით გამოყვანილია მაღალი შეღრმავებული ჯვარი, რომლის გვერდებზე თითო შეისრული ნიშია. ორივე ნიშს შემოვლებული აქვს კედლებზე ნალესობით გამოყვანილი სადა მოჩარჩოება. ნიშები, ისე როგორც ჯვრის შეღრმავებული ნაწილი, მოწითალო ფერის საღებავითაა შეფერილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხონის მუნიციპალიტეტი
ხონის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი საქართველოში, მდებარეობს იმერეთის მხარეში. შეიქმნა 1930 წელს როგორც წულუკიძის რაიონი. 1963-1964 წლებში შეერთებული იყო სამტრედიის რაიონთან.
გეოგრაფია
ხონის მუნიციპალიტეტი მდებარეობს კოლხეთის დაბლობის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ეგრისის ქედის სამხრეთ კალთებზე, მდინარეების გუბისწყალსა და ცხენისწყალს შორის. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 42 კილომეტრზე გრძელდება, მაქსიმალური სიგანე 17 კილომეტრია, მინიმალური კი 7.
ხონის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია 428,5 კმ²-ია, მისი 58 % მთაგორიანია. მთიან ზონას შუაზე ყოფს მდინარე ცხენისწყალი. ყველაზე დაბალი ადგილია სოფელი ქუტირი (ზღვის დონიდან 62 მეტრი), ყველაზე მაღალი კი ლეხის მწვერვალი (2436,7 მეტრი). გამოიყოფა სამი რელიეფური ზონა: დაბლობი, მთის წინა და მთის ზონები. მთიან ზონაში მრავლადაა ჩანჩქერები, წყაროები და ფოთლოვანი ტყეები.
ხონის მუნიციპალიტეტს დასავლეთიდან ესაზღვრება მარტვილისა და აბაშის მუნიციპალიტეტები, სამხრეთით - სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, აღმოსავლეთით - წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი, ხოლო ჩრდილოეთით - ცაგერის მუნიციპალიტეტი.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გამდინარე მდინარეებიდან ყველაზე წყალუხვია ცხენისწყალი და გუბისწყალი. პატარა მდინარეებიდან აღსანიშნავია: ოკაცე, ნაბეჩო, ღალდა, მეჭია, ღარჩელა, სუხჩელა, კუხა, რაჩხა და სხვა. მდინარეებში გავრცელებულია თევზის ჯიშები: წვერა, ქაშაყი, საველა, ტობი, კალმახი, ღორჯო, ნაფოტა და სხვა. მთისწინა და მთის სოფლებში მრავლადაა წყაროები, მათ შორის ძველი წყაროები: მთავრის წყარო (1832 წ.) და დედოფლის წყარო (XIX საუკუნე) ზედა გორდიში, პატარა ჯიხაიშის ღოღობერიძეების წყარო (XVI საუკუნე), წყარო ბინური სოფელ ხიდში, სოფელ მათხოჯის წყარო და სხვა. აღსანიშნავია მდინარე ოკაცეზე არსებული წყალვარდნილები და 15 კილომეტრის სიგრძის კანიონი.
მთის ზონა ტყეებითა და ბუჩქნარებითაა დაფარული. ტყეებს 20 000 ჰექტარი უკავია, იზრდება მუხა, ცაცხვი, წაბლი, წიფელი, ბალამწარა, ვაშლი, ლეკა, თხმელა, კაკალი, ნაძვი, ფიჭვი, აკაცია, ტირიფი, ბზა. უხვადაა კენკროვანი და სამკურნალო მცენარეები. ბინადრობს კურდღელი, ციყვი, მგელი, ტურა, მელა, დათვი. მთის ზონაშია ასხის მასივი.
ჰავა
მუნიციპალიტეტში ზღვის ნოტიო, სუბტროპიკული ჰავაა, დაბლობში წლიური საშუალო ტემპერატურაა +14.3 °C, იანვარში +5 °C, აგვისტოში +23.4 °C, წელიწადში საშუალოდ 1460-1790 მმ ნალექი მოდის. მთის ზონაში საშუალო წლიური ტემპერატურაა +12 °C, იანვარში -3 °C, აგვისტოში +21 °C; ნალექები 2280-2400 მმ.
მოსახლეობა
მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა შეადგენს 23 570 ადამიანს. აქედან ქალაქის მოსახლეობა დაახლოებით 9 000-ია, ხოლო სოფლისა — 14 600. მოსახლეობის უმრავლესობა ქართველია, ასევე ცხოვრობენ რუსები და უკრაინელები. მუნიციპალიტეტში 1400-მდე იძულებით გადაადგილებული პირი ცხოვრობს. განსახლების ზონა ვრცელდება ზღვის დონიდან 200-500 მეტრზე.
ადმინისტრაციული ერთეულები
მუნიციპალიტეტი 12 ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულად იყოფა:
საკრებულო
ხონის მუნიციპალიტეტის საკრებულო შედგება 30 წევრისგან, აქედან 20 არჩეულია პროპორციული საარჩევნო სისტემით, ხოლო 10 — მაჟორიტარულით. 2021 წლის არჩევნების შედეგად საკრებულოს 20 წევრი წარმოადგენს ქართულ ოცნებას, 5 ნაციონალურ მოძრაობას, 4 ევროპულ საქართველოს, 1 პარტიას საქართველოსთვის. მოქმედებს ოთხი კომისია: ქონების მართვისა და ბუნებრივი რესურსების საკითხების, საფინანსო-საბიუჯეტო, სამანდატო, საპროცედურო საკითხთა და ეთიკისა და სოციალურ საკითხთა კომისიები.
ეკონომიკა
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებულ სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებს უკავიათ 18 042 ჰექტარი. მათ შორის სახნავია — 8020 ჰექტარი, მრავალწლიანი ნარგავები — 2251,33 ჰექტარი, სათიბი — 104 ჰექტარი და საძოვარი — 7666 ჰექტარი.
ბუნების ძეგლები
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული ბუნების ძეგლებიდან აღსანიშნავია ოკაცეს კანიონი სოფელ ზედა გორდის მიდამოებში. კანიონის სიგრძე ორი კილომეტრია. სიგანე ზოგან 3-დან 20 მეტრამდე მერყეობს, სიღრმე კი — 20-დან 100 მეტრამდე. კანიონზე რამდენიმე წყალუხვი ჩანჩქერი და ტბაა. ერთ-ერთი ტბის „ოსხაპოს“ სიგრძე 60 მეტრია. მდინარე ოკაცეზე რამდენიმე ბუნებრივი ქვახიდია გადებული, კანიონს გააჩნია მღვიმეები, საიდანაც გამოედინება კარსტული წყლები.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე რამდენიმე მღვიმეა: ქვაბიკარის მღვიმე სოფელ ღვედში, ჭირკარის მღვიმე სოფელ მათხოჯში, გორდის მღვიმე სოფელ ზედა გორდიში, „წმინდალიანის გამოქვაბული“, „კლდეიდას მღვიმე“ და „ღვალბაჯანის გამოქვაბული“ სოფელ ქვედა კინჩხაში, ასევე გამოქვაბულები თურჩუს მთაზე. კარსტული მღვიმეები არის ასევე ასხის მასივზე, მდინარე ტობის აუზში.
ისტორიული ძეგლები
შუა საუკუნეების ნაქალაქარი კიბულა არის აღმოჩენილი სოფელში ქვედა კინჩხა. აქაა მაცხოვრისა და წმინდა გიორგის ეკლესიები, ტარეშის ეკლესია და აკლდამა. XVII საუკუნის გვაშტიბის ციხე და ეკლესია გვაშტიბში; ღვედის კოშკი ღვედში. სოფელ ქვედა გორდის ტერიტორიაზეა XVIII საუკუნის რეხისა და ველის ციხეები. ამავე სოფელშია დადიანების კუთვნილ მამულებზე შემორჩენილი XIX საუკუნის ძეგლები: ტყე-პარკი, კარის ეკლესია, ისტორიული წყაროები.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ისტორიული ძეგლები ასევე შემორჩენილია სოფლებში:
სქოლიო
*
რევაზ ინანიშვილი
რევაზ კონსტანტინეს ძე ინანიშვილი (დ. 20 დეკემბერი, 1926, ხაშმი, ახლანდელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი — გ. 26 დეკემბერი, 1991, თბილისი) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
რევაზ ინანიშვილი დაიბადა 1926 წლის 20 დეკემბერს, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ხაშმში, მოსამსახურის ოჯახში. მშობლიურ სოფელში ხუთი კლასი დაამთავრა.
1937 წელს ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა თბილისში. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, მეორე მსოფლიო ომის წლებში, 1943–45–ში მუშაობდა 31-ე ქარხანაში. შემდეგ სწავლობდა საავიაციო ტექნიკუმში, რომელიც არ დაუმთავრებია.
1947 წელს შევიდა თსუ-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, 1949 წელს სწავლა მიატოვა დის ოჯახის სიდუხჭირის გამო და მუშაობა დაიწყო სამგორის არხის მშენებლობაზე.
1951 წელს კვლავ დაუბრუნდა სწავლას და 1956 წელს დაამთავრა თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1960 წლიდან მუშაობა დაიწყო საბავშვო გამომცემლობა „ნაკადულში“.
1966 წელს გადავიდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ სასცენარო განყოფილებაში.
1977 წელს მიიღო შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია, წლის საუკეთესო კრებულისთვის,
1985-1988 წლებში მუშაობდა მწერალთა კავშირის მდივნად.
1989 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე (1991) იყო ჟურნალ „დილას“ რედაქტორი.
პირველი მოთხრობა „სახსოვარი“ გამოაქვეყნა ალმანახ „პირველ სხივში“ 1950 წელს, ხოლო პირველი კრებული „პირველი მოთხრობები“ – 1953 წელს. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია რუსულ, უკრაინულ, გერმანულ, ბულგარულ, სომხურ და სხვა ენებზე.
რევაზ ინანიშვილი გარდაიცვალა 1991 წლის 26 დეკემბერს. იგი დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Discothyrea stumperi
Discothyrea stumperi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Discothyrea-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Proceratiinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კოკორი
კოკორი — მცენარის საყვავილე კვირტი, გაუშლელი ყვავილი. თავისი ზომით და ბლაგვი წვერით განსხვავდება იმავე მცენარის საფოთლე კვირტისაგან. კოკორში უკვე გამოსახულია ყველა ნაწილი. მისი განივი ჭრილის მიხედვით ადგენენ ყვავილის დიაგრამას, რომელიც სრულად ასახავს ყვავილის ნაწილების რაოდენობას და ურთიერთგანლაგებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა მორფოლოგია
მკითხაობა
მინი|კ. მაკოვსკის სურათი მკითხაობა — ოკულტური მეთოდიკა, ხშირი წესი, რომელიც არსებობს მრავალი ხალხის კულტურაში და აძლევს საშუალებას ადამიანს გაიგოს თავისი მომავალი ან უბრალოდ რაიმე უცნობი ფაქტი. მკითხაობას პოლითეისტური ფესვები აქვს. ცრუმორწმუნე ხალხი თვლის, რომ მკითხაობით მართლაც ბევრის გაგებაა შესაძლებელი, დანარჩენები მას ხალხურ გართობას უწოდებენ.
პრეისტორია
მკითხაობის ფესვები ძველი მსოფლიოდან მოდის. ეს ხელობა გავრცელებული იყო ასურეთსა და ბაბილონში, ეგვიპტეში, ძვ. საბერძნეთსა და რომში. ბერძნულ და რომაულ წყაროებში მკითხავები მოიხსენებიან, როგორც ორაკულები; ასურეთსა და ეგვიპტეში მკითხაობდნენ მხოლოდ ქურუმები.
მკითხაობა იკრძალება ყველა აბრაამისეულ რელიგიაში (იუდაიზმი, ქრისტიანობა, ისლამი). ასევე იკრძალება ეზიდიზმსა და სხვა იაზდანისტურ რელიგიებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგია კატეგორია:ოკულტიზმი
ძვ. წ. 799
'''ძვ. წ. 799''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
გიორგი მელიქიშვილი
გიორგი ალექსანდრეს ძე მელიქიშვილი (დ. 30 დეკემბერი, 1918, თბილისი — გ. 27 მარტი, 2002, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1960). მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის დირექტორი (1965-1999), პროფესორი (1956). სკკპ წევრი 1946 წლიდან.
ბიოგრაფია
გიორგი მელიქიშვილმა 1939 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. მუშაობდა ისტორიის ინსტიტუტში მეცნიერ თანამშრომლად (1944 წლიდან). 1961 წლიდან ხელმძღვანელობდა ძველი ისტორიის განყოფილებას. 1999-2002 წლებში ისტორიის ინსტიტუტის საპატიო დირექტორი.
მელიქიშვილის ფუნდამენტურმა ნაშრომებმა ძველი აღმოსავლეთის ისტორიისა და ფილოლოგიის დარგში ახალი ეტაპი შექმნეს მსოფლიო ურარტოლოგიაში. მელიქიშვილი ავტორია აგრეთვე მრავალი გამოკვლევისა ხურიტების, ხეთების, ასურეთის, ზაგროსის მთიანეთისა და ძველი აღმოსავლეთის სხვა ქვეყნების ისტორიაში. ასურული და ურარტული წერილობითი წყაროების შუქზე მელიქიშვილმა გამოიკვლია უძველესი ქართველური პოლიტიკური გაერთიანებების — კოლხეთის სამეფოს და დიაოხის — ისტორიის საკითხები; დაამუშავა საქართველოს ძველი ისტორიისა და ფეოდალური ხანის მრავალი კარდინალური პრობლემა; ძველი წინა აზიისა და კავკასიური უძველესი კლასობრივი პრობლემა; ძველი წინა აზიისა და კავკასიის უძველესი კლასობრივი საზოგადოებების (მათ შორის საქართველოს) სოციალურ-ეკონომიკური წყობის კვლევა-ძიების ხაზით მელიქიშვილმა დაამუშავა კლასობრივ საზოგადოებათა ტიპოლოგიური და სტადიალური კლასიფიკაციის, ძვ. აღმოსავლურ და ანტიკურ საზოგადოებებში ფორმებისა და კლასობრივი სტრუქტურის საკითხები. ამ საზოგადოებების სოციალურ-ეკონომიკური ვითარებას მელიქიშვილი ახასიათებს ტიპოლოგიურად როგორც „წინაფეოდალურს“ („პროტოფეოდალურს“), ხოლო სტადიალურად — როგორც „ადრეკლასობრივს“.
ლენინური (1957), საქართველოს სსრ სახელმწიფო (1982) და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის (1976) პრემიების ლაურეატი. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები გიორგი
საქართველო (ენციკლოპედია)
ენციკლოპედია საქართველო — ქართული მრავალტომეული სამეცნიერულო გამოცემა, რომელიც მიზნად ისახავს სრულიად მიაწოდოს მკითხველს ინფორმაცია საქართველოსა და ქართველებზე, აგრეთვე საქართველოსა და ქართველებთან დაკავშირებულ ყველა მნიშვნელოვან მოვლენაზე, ფაქტსა თუ პიროვნებაზე. „საქართველო“ ანბანური წესით აგებული ენციკლოპედიაა. იგი აშუქებს ცოდნისა და პრაქტიკული საქმიანობის ყველა ძირითად სფეროს. ეს უმდიდრესი მასალა განხილულია საერთო ისტორიულ-კულტურული პროცესის კონტექსტში: ისტორიული წარსულის, თანამედროვეობისა და გეოპოლიტიკური ფაქტორის გათვალისწინებით საქართველო და ქართველი ერი წარმოჩენილია მსოფლიო ცივილიზაციის განუყოფელ ნაწილად.
ისტორია
საქართველოში ენციკლოპედიურ და ლექსიკოგრაფიულ მოღვაწეობას მდიდარი ტრადიციები აქვს. ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში ფილოსოფიურ-თეოლოგიურ და საისტორიო-ჰაგიოგრაფიულ თხზულებებს ხშირად ახლდა ენციკლოპედიური ხასიათის კომენტარი. სამეცნიერო ცნებების (ტერმინების), უცხოურ გეოგრაფიულ სახელთა განმარტებანი მრავლად არის ეფრემ მცირის, იოანე პეტრიწის, არსენ იყალთოელისა და სხვა მოაზროვნეთა ნაშრომებში. შემორჩენილია იმავე ხანის თარგმნილ ლექსიკონთა ფრაგმენტები, ქართული საენციკლოპედიო-ლექსიკოგრაფიული მეცნიერების განვითარებაში უდიდესი როლი შეასრულა სულხან-საბა ორბელიანის „ქართულმა ლექსიკონმა“ (1685-1716). იოანე ბატონიშვილის ენციკლოპედიური ნაშრომი „კალმასობა“ (1813-1828) ასახავს მაშინდელი ცოდნის თითქმის ყველა დარგს. 1898-99 წლებში ივანე როსტომაშვილის რედაქციით გამოვიდა მრავალტომეულად განზრახული „რუსულ-ქართული ენციკლოპედიური ლექსიკონის“ პირველი ოთხი წიგნი. XX საუკუნის დასაწყისში ქართველმა მეცნიერებმა ალექსანდრე ცაგარელის, ვასილ პეტრიაშვილისა და ალექსანდრე ხახანაშვილის მეთაურობით გადაწყვიტეს გამოეცათ „საქართველოს ენციკლოპედია“. შეიქმნა ცნობილ მეცნიერთა და საზოგადო მოღვაწეთა საგანგებო ამხანაგობა, შედგენილ იქნა გამოცემის ვრცელი პროგრამა, მაგრამ ამ საქმეს გახორციელება არ ეწერა. 1930-იან წლებში ასევე უშედეგო აღმოჩნდა „დიდი ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის“ მცდელობა.
აღსანიშნავია, რომ „ენციკლოპედია საქართველოს“ მასალების შერჩევისა და აგების ძირითად მეთოდოლოგიურ პრინციპებში კარდინალური ცვლილებებია შეტანილი. უპირველეს ყოვლისა იგულისხმება ცალმხრივი იდეოლოგიზაციის, მცდარი შეფასებების, სტერეოტიპებისა და დოგმების დაძლევა. ამ გამოცემაში შესულია მრავალი ახალი ტერმინი, დანარჩენი სტატიები კი როგორც წესი ხელახლა დაწერილი ან გადახალისებული და გადამუშავებულია.
„ენციკლოპედია საქართველო“ გამოცემულია ქართული ენციკლოპედიის ირაკლი აბაშიძის სახელობის მთავარი სამეცნიერო რედაქციის მიერ. 2018 წლისთვის დაბეჭდილია ოთხი ტომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიები კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიის გამოცემები
Lasioglossum toxopei
Lasioglossum toxopei — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1926 წელს.
სქოლიო
toxopei
ძვ. წ. 800
გარდაიცვალნენ
*
გივი კარტოზია
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{MedalCompetition |ოლიმპიური თამაშები}} {{ოქროს მედალი |მელბურნი 1956 | -79 კგ.}} {{ბრინჯაოს მედალი |რომი 1960 | -87 კგ.}} {{MedalCompetition |მსოფლიო ჩემპიონატი}} {{ოქროს მედალი |ნეაპოლი 1953 | -79 კგ.}} {{ოქროს მედალი |კარლსრუე 1955 | -79 კგ.}} {{ოქროს მედალი |ბუდაპეშტი 1958 | -79 კგ.}} }}
გივი ალექსანდრეს ძე კარტოზია (დ. 29 მარტი, 1929, ბათუმი — გ. 3 აპრილი, 1998, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1953).
ბიოგრაფია
1954 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი. XVI ოლიმპიური თამაშების (1956, მელბურნი) ჩემპიონი და 1960 წლის რომის ოლიმპიური თამაშების მესამე პრიზიორი, მსოფლიოს სამგზის ჩემპიონი (1953, ნეაპოლი, 1955 კარლსრუე, 1958, ბუდაპეშტი), მსოფლიოს თასის მფლობელი (1956), სტუდენტთა IX (1951, ბერლინი) და X (1951, ბუქარესტი) მსოფლიო თამაშების გამარჯვებული, საბჭოთა კავშირის ოთხგზის ჩემპიონი (1952, 1953, 1954, 1955). მსოფლიო თასის მფლობელი (1956, სტამბოლი). გამოირჩეოდა მაღალი ტექნიკით, ფიზიკური ძალით, სწრაფი, შემტევი სტილით. პირველი მსოფლიო ჩემპიონი საქართველოს სპორტსმენთა შორის.
საქართველოს მეოცე საუკუნის საუკეთესო სპორტსმენი (ვერცხლის პრიზი). დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის, საპატიო ნიშნის, ღირსების, ვახტანგ გორგასლის მეორე და მესამე ხარისხის და ფილას ორდენებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები
ყვავლოსმთა
ყვავლოსმთა — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს პირიქითის ქედზე, მდინარეების დიდიხევისა (პირიქითის ალაზნის მარცხენა შენაკადი) და შაროარღუნის (არღუნის მარჯვენა შენაკადი) წყალგამყოფზე. სიმაღლე 4096 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. კალთებზე გვხვდება მყინვარები. დამახასიათებელია სუბალპური, ალპური და გლაციალურ-ნივალური ლანდშაფტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები კატეგორია:თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთები
ლორან გოდე
ლორან გოდე (Laurent Gaudé; დ. 6 ივლისი, 1972) — ფრანგი მწერალი, თეატრმცოდნე, მისი პიესები იდგმება ძალიან ცნობილ სცენებზე. ბოლო წლებში დიდი აღიარება მოიპოვა როგორც რომანისტმაც. 2002 წელს მისი რომანი „მეფე ცონგორის სიკვდილი“ დაჯილდოვდა ლიცეუმის გონკურის პრემიით და 2003 წელს წიგნის მაღაზიის პრემიით. რომანს „სკორტების მზე“ 2004 წელს მიენიჭა გონკურის პრემია და ითარგმნა 34 ენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:პარიზელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:XXI საუკუნის ფრანგი დრამატურგები
განაწილებული სისტემა
განაწილებული სისტემებს ძირითადი დამახასიათებელი ნიშანია მონაცემების ერთდროულად დამუშავების რამდენიმე ცენტრის არსებობა.
ასეთ სისტემებს განეკუთვნებიან მულტიპროცესული კომპიუტერები და მრავალმანქანიანი გამოთვლითი კომპლექსები.
განაწილებული პროგრამები
კატეგორია:კომპიუტერული ქსელები
חישוב מבוזר קהילתי
ოქროს ბულა
ლიტერატურა
კატეგორია:იურიდიული ტერმინოლოგია
სტამინოდიუმი
ლილიის სტამინოდიუმი|thumb|190px სტამინოდიუმი (ლათ. stamen, ნათ. ბრ. staminis — ძაფი და ბერძნ. eidos — სახე, სახეობა) — ყვავილის სახეცვლილი მტვრიანა, რომელსაც არ აქვს მტვრის მარცვლების წარმოქმნის უნარი. სტამინოდიუმი ჩვეულებრივ ძაფის, ქერცლის, ბორცვის სახისაა და ან არავითარი ფუნქცია არ აქვს, ან გადაქცეულია გვირგვინის ფურცლის მსგავს წარმონაქმნებად (მაგალითად კანასებრთა ოჯახის სახეობები), ანდა სანექტრეებად (მაგალითად ზოგიერთი ბაიასებრნი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოტანიკა
MTV-ს თაობა
MTV-ს თაობა (MTV Generation, აგრეთვე ცნობილი როგორც მაჩმიუზიკის თაობა კანადაში) — ტერმინი, რომლითაც ინგლისურენოვან ქვეყნებში ზოგჯერ მიმართავენ ადამიანებს, რომლებიც 1970-იანი წლების შუახნიდან 1980-იანი წლების შუამდე პერიოდში დაიბადნენ (1975—1986, თუმცა პერიოდის დასასრულად 1988 წელიც იყო წამოყენებული). ძირითადად იგულისხმება ტელეარხ MTV-ს პოპულარობის პერიოდი, რომელსაც ახალგაზრდებზე დიდი გავლენა ჰქონდა.
სქოლიო
კატეგორია:სოციალური ჯგუფები კატეგორია:კულტურა კატეგორია:ნეოლოგიზმები
Let's Spend the Night Together
„Let's Spend the Night Together“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლზე „Ruby Tuesday“ 1967 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომის Between the Buttons აშშ გამოცემაში.
სქოლიო
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის სიმღერები კატეგორია:1967 წლის სიმღერები კატეგორია:1967 წლის სინგლები კატეგორია:1973 წლის სინგლები კატეგორია:დეივიდ ბოუის სიმღერები კატეგორია:Decca Records-ის სინგლები კატეგორია:London Records-ის სინგლები კატეგორია:RCA Records-ის სინგლები კატეგორია:სიმღერები ენდრიუ ლუგ ოლდემის პროდიუსერობით კატეგორია:სიმღერები დევიდ ბოუის პროდიუსერობით კატეგორია:სიმღერები ჯეგერის/რიჩარდსის ავტორობით
Discothyrea testacea
Discothyrea testacea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Discothyrea-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Proceratiinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ხენერალ-ლუნა (კესონი)
ხენერალ-ლუნა (ოფიციალურად ხენერალ-ლუნის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Heneral Luna) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 804 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
თაობა X
თაობა X (Generation X), არის ტერმინი, რომელიც გამოიყენება აშშ-ის და სხვა ქვეყნების თაობების აღწერისთვის, რომლებიც დაახლოებით 1965 წლიდან 1981 წლამდე, გვიან 1950-იან და 1960-იან წლებში ან 1968 წლიდან 1979 წლამდე დაიბადნენ (დამოკიდებულია წყაროზე). ტერმინი გამოიყენება დემოგრაფიაში, სოციალურ მეცნიერებებში და მარკეტინგში. თუმცა, ყველაზე ხშირად მას პოპულარულ კულტურაში გამოიყენებენ.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:კულტურა
Lasioglossum tracyi
Lasioglossum tracyi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1936 წელს.
სქოლიო
tracyi
სპანიელები
მინიატიურა|სპანიელები სპანიელები (ინგლ. სპანიელ <  ესპ.  español — ესპანური)  — სანადირო ძაღლების ჯიშთა ჯგუფი. იყენებენ გარეულ ფრინველზე სანადიროდ ჭაობიდან და ბარდიან ადგილებში. სპანიელების სამშობლოა ესპანეთი (ცნობილია XV საუკუნიდან). სპანიელების ჯიშებია კოკერი, სპრინგერი, ფილდი, ნორფოლდი, რომლებიც XVIII-XIX საუკუნეებში შეიქმნა ინდლისში. ყოფილ სსრკ-შ გამოყვანილია სპანიელების ახალი ჯიში, რომელიც გამოირჩევა ძლიერი აღნაგობით, სხვა თვისებები კი იგივე აქვს, რაც მის წინამორბედებს:კარგი ყნოსვა, ძებნის ძლიერი ინსტინქტი. შეუძლია ფრინველის პოვნა და პატრონთან მოტანა. სპანიელებს მოკლე ფეხები, წაგრძელებული თავი და გრძელი, დაკიდებული ყურები აქვთ. კუდს ლეკვობაში ნახევარზე კვეთენ. სპანიელების ბეწვი გრძელი, სწოი და რბილია, ფერად შავი, წითელი და ყავისფერია ან თეთრია და ჩამოთვლილ ფერთა ლაქები და კოპლები აყრია.
სპანიელების სიმაღლე 34-36 სმ აღწევს. ლამაზმა გარეგნობამ და რბილმა ხასიათმა ხელი შეუწყო სპანიელების როგორც ოთახის ძაღლების, ფართოდ გავრცელებიას განსაკუთრებით ინგლისში, სადაც გამოყვანილია სპანიელების დეკორატიული ჯიშები.
ლიტერატურა
კატეგორია:სპანიელები კატეგორია:ძაღლების ჯიშთა ჯგუფები კატეგორია:სანადირო ძაღლების ჯიშები
ფაუსტი (ტრაგედია)
ფაუსტი (ტრაგედია) ან გოეთეს ფაუსტი ან უბრალოდ ფაუსტი 一 იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთეს ტრაგედია ორ ნაწილად. პირველი ნაწილის უმეტესობა და მეორე ნაწილი მთლიანად რითმული შეთავსებულობითაა დაწერილი. მიუხედავად იმისა, რომ, მთლიანობაში, იშვიათად იდგმება, ის გერმანულენოვან სცენებზე ყველაზე დიდი აუდიტორიის მქონე პიესაა. ფაუსტი საყოველთაოდაა აღიარებული, როგორც გოეთეს მაგნუმ ოპუსი და გერმანულენოვანი ლიტერატურის შედევრი.
პიესა შთაგონებულია შუა საუკუნეების გერმანელი ალქიმიკოსის 一 იოჰან გეორგ ფაუსტი 一 მოდელით, რომელიც იქამდე ისეთი ცნობილი დრამატურგებისთვის ქცეულა ინსპირაციის წყაროდ, როგორებიც გოტჰოლდ ეფრაიმ ლესინგი და კრისტოფერ მარლო იყვნენ.
გოეთემ თავისი ცხოვრების უდიდესი ნაწილი სწორედ აღნიშნულ პიესას მიუძღვნა, მისი მსგავსი შრომა შემდეგში დაფასდა და დღესდღეობით ზემოხსენებული ტრაგედია გერმანული ლიტერატურის მთავარ ნაწარმოებადაა მიჩნეული. პიესის პირველი ნაწილი, საბოლოო სახით, 1808 წელს გამოქვეყნდა, (მისი ორიგინალი დღემდე დაკარგულია, თუმცა 1886 მისი ხელნაწერი აღმოაჩინეს) ხოლო მეორე ნაწილი, რომელიც მის გაგრძელებას წარმოადგენს, ავტორის გარდაცვალებიდან მალევე, 1832 წელს გამოიცა. ეს უკანასკნელი, კრიტიკოსთა აზრით, გაცილებით უფრო რთულ შინაარსს შეიცავს, ვიდრე მისი პირველი ნაწილი. თავად ავტორი ნაწარმოებზე საუბრისას აღნიშნავდა, რომ მისი პირველი ნაწილი „წარმოადგენს ვნებით შეწუხებული არსების ნამუშევარს, რომელსაც ადამიანის გონების დაბინდვაც კი ძალუძს“, ხოლო მეორე ნაწილი „ნაკლებადაა ორიენტირებული ვნებით სამყაროზე“. სწორედ მეორე ნაწილის პროლოგში წარმოგვიდგინა გოეთემ სულის გადარჩენის საკითხი საკმაოდ აზარტულ ჭრილში. ამრიგად, ნაწარმოები შეიძლება აღვიქვათ, როგორც იგავი ტანჯული კაცობერიობის შესახებ, რომელიც აზროვნებასა და მოქმედებას შორის არსებული დისონანსით არის დაკნინებული.
გოეთეს ფაუსტი ართულებს მარტივ ქრისტიანულ მორალს ლეგენდის ორიგინალისა. ჰიბრიდი პოემისა და პიესისა, გოეთეს ორი ნაწილი „ჩაკეტილი დრამასა“ არის ეპიკური, რამდენადაც ეს შესაძლებელია. ის ერთად უყრის თავს ქრისტიანულ, შუა საუკუნეების, რომაულ, აღმოსავლურ, ელინურ პოეზიას, ფილოსოფიასა და ლიტერატურას.
სიუჟეტი
მინი|308x308პქ|[[ფაუსტი და მეფისტოფელი 一 ანტონ კაულბახის ნახატი. ]] ტრაგედია იწყება სამი შესავალი ტექსტით. პირველი 一 ეს არის ლირიკული მიძღვნა ახალგაზრდობის მეგობრებისადმი, რომელთაგან ზოგი გარდაიცვალა, ზოგიც სადღაც შორს იმყოფება: „თქვენ ისევ აქ ხართ, აჩრდილებო გარდასულ დღეთა, ოდითგანვე რომ მიშფოთდებდით სულს და გონებას, იქნება შევძლო კვლავ შევიგრძნო სინაზე ფერთა, თუ უკვე დროა დავუბრუნდე ძველ მოგონებებს“. ამას მოსდევს „თეატრალური შესავალი“. თეატრის დირექტორი, პოეტი და კომედიური მსახიობი მხატვრული შემოქმედების პრობლემებზე საუბრობენ. რას უნდა ემსახურებოდეს ხელოვნება 一 უსახურ ბრბოს თუ მაღალ იდეალებს? აქ, ისევე როგორც მიძღვნაში, დროის წარმავლობასა და უკვე წარსულში დარჩენილ სიჭაბუკის წლებზეა საუბარი, რომლებიც ასაზრდოებენ შემოქმედებით პროცესს. ბოლოს, დირექტორი მიმართავს პოეტსა და მსახიობს, უფრო გაბედულად იმოქმედონ ჭეშმარიტი ხელოვნებისა და მაღალი იდეალების დამკვიდრებისთვის.
პირველი ნაწილი
მაინც რა იზიდავს ფაუსტს ამ უბრალო და გულუბრყვილო არსებაში? ალბათ ის, რასაც უწინ ასე ეთაყვანებოდა 一 მიწიერ სილამაზეს, სიკეთესა და ჭეშმარიტებას. გამოუცდელობის მიუხედავად, მარგარიტა თავიდანვე ამოიხნობს მეფისტოფელში ბოროტ ძალას და გაურბის მის საზოგადოებას.
სიყვარული მათ წარმოუდგენელ ნეტარებას ჰგვრის, თუმცა დიდი განსაცდელის მიზეზიც ხდება. ვალენტინი, მარგარიტაც ძმა, შემთხვევით მის „თაყვანისმცემლებს“ გადაეყრება და ჩხუბს აუტეხს. მეფისტოფელი ხმალს იშიშვლებს, მის ნიშანზე ჩხუბში ფაუსტიც ჩაებმება და ვალენტინს კლავს. ფაუსტი იძულებულია, ქალაქიდან გაიქცეს. მარგარიტა უნებლიედ მკვლელი ხდება 一 წამლის მორიგი ულუფის შემდეგ დედამისი ვეღარ გამოიღვიძებს. მოგვიანებით, ქალიშვილი შეეძინება და ხალხის რისხვა რომ აიცილოს, ბავშვს მდინარეში გადააგდებს. ახლა ციხეში ზის სასიკვდილო განაჩენის მოლოდინში.
მისი შეყვარებული კი შორსაა და თავის განუყრელ მეგობართან, მეფისტოფელთან ერთად ბროკენის მთისკენ მიჰქრის. აქ, ვალპურგიის ღამეს, კუდიანების შეკრება იწყება და ამ ვაკხანალიაში ალქაჯები, ეშმაკები და ჭინკები მონაწილეობენ. ეს სატანის მეჯლისია. ფაუსტი ახალგაზრდა ლამაზმანს ეცეკვება. უეცრად, ქალის პირიდან ვარდისფერი თაგვი ამოხტება, შემცბარ ფაუსტს კი მეფისტოფელი ასე მიმართავს: „მადლობა თქვი რომ ვარდისფერია და ნუ შეგიპყრობს შიში ამისთვის“.
მაგრამ ფაუსტი არ უსმენს მეფისტოფელს. ერთ-ერთ აჩრდილში საპყრობილეში გამომწყვდეულ მარგარიტას შეიცნობს და შეძრწუნებული მეფისტოფელს სთხოვს დახმარებას, ის კი ყველაფერში ფაუსტს ადანაშაულებს. ბოლოს მაინც თანხმდება და ორივენი, კუდიანების თანხლებით, ქალაქისკენ მიჰქრიან.
მარგარიტა ამდენ ტანჯვასა და დამცირებას ვერ უძლებს და გონებას კარგავს. თმაგაწეწილი და ფეხშიშველი ერთ წერტილს მიშტერებია. ფაუსტის დანახვაზე კუთხეში მიიყუჟება, თუმცა ვერ იცნობს. უაზროდ ლაპარაკობს, დაღუპულ ჩვილს ახსენებს და შველას ითხოვს. ფაუსტი მის წინ მუხლებზე ეცება, სახელით მიმართავს და ბორკილებს შეხსნის. მარგარიტა ბოლოს და ბოლოს იცნობს ფაუსტს. ის უზომოდ ბედნიერია. ფაუსტი სთხოვს, დროზე დატოვონ აქაურობა, მაგრამ ქალი არ ჩქარობს, სთხოვს, მოეფეროს, მერე თავის ცოდვებს იხსენებს, დაღუპულ შვილსა და დედას. ბოლოს კი ფაუსტს ასე მიმართავს: „გთხოვ, ერთმანეთის შორიახლოს, მიწურულს დღისას, სამი ცხედარი მიაბარო მშობლიურ მიწას, დეს და ძმისა, და ამითი დამშვიდებულმა, მეც განვისვენო, ჩემს პირმშოსთან ჩახუტებულმა“. მარგარიტას კვლავ გარდაცვლილი ახლობლები ელანდება და ციხის დატოვებაზე უარს ამბობს. ფაუსტს მასთან დარჩენა სურს, მაგრამ ქალიშვილი სთხოვს იქაურობა დატოვოს. ფაუსტი და მეფისტოფელი მიდიან. მეფისტოფელი ამბობს, რომ მარგარიტა საკუთარი ცოდვების გამო დაისაჯა, ზეციური ხმა კი შეუსწორებს 一 „კი არ დაისაჯა, სული გადაირჩინა, რადგან გაქცევას მონანიება და მოწამეობრივი სიკვდილი არჩია“.
მეორე ნაწილი
მეორე ნაწილი ასე იწყება: მწვანე მდელოზე წამოწოლილ ფაუსტს ჩათვლემს. ტყის მფრინავი სულები მის ტანჯულ სულს სიმშვიდეს ჰპირდებიან. მალე სრულიან განკურნებული იღვიძებს და მზის ამოსვლას ეგებება. ახლა კი ხვდება, რომ მიზანი მაშინაა მიუღწეველი, როცა ის შესაძლებლობებს აღემატება. ბუნების წიაღში განმარტოებამ ახალი ძალები შესძინა და სჯერა, რომ გამოცდილება ნებისმიერი სირთულის დაძლევაში დაეხმარება. ამჯერად, მეფისტოფელს იმპერატორის კარზე მიჰყავს. ხაზინა ცარიელია, რის გამოც სახელმწიფოში განხეთქილებაა. არავინ იცის, რა მოიმოქმედოს, მეფისტოფელის გარდა, რომელიც ხაზინის შევსების გეგმას შეიმუშავებს და განახორციელებს კიდევაც. ბრუნვაში ფასიან ქაღალდებს გაუშვებს, თანაც ირწმუნება, რომ იქაური მიწები ოქროს საბადოებითაა სავსე, რომლებსაც, ადრე თუ გვიან, აუცილებლად მიაკვლევენ. გაბრიყვებული მოსახლეობა დიდი ენთუზიაზმით იძენს აქციებს. ცხადია, რომ სიყალბე მალე გამომჟღავნდება, მანამდე კი სამეფო კარი ეიფორიას მოუცავს. იმართება წვეულებები, სადაც ფაუსტი, როგორც სასურველი სტუმარი, დიდ პატივშია.
მეფისტოფელი მეგობარს ჯადოსნურ გასაღებს გადასცემს, რომლის საშუალებითაც ის ანტიკური ღმერთებისა და გმირების სამყაროში შეღწევას ახერხებს. ფაუსტს წვეულებაზე პარისი და ელენე მიჰყავს. მშვენიერი ელენე ქალბატონების კრიტიკის ობიექტი ხდება: ზოგი მომცრო თავს უწუნებს, ზოგიც 一 სიარულის მანერას. ფაუსტისთვის კი ელენე სულიერი და ფიზიკური სრულყოფილების განსახიერებაა, თუმცაღა მისთვის მიუწვდომელი. ელენეს ხატი თანდათან ბუნდოვანი ხდება და ბოლოს ქრება. ისმის აფეთქების ხმა, ფაუსტი მიწაზე დაენარცხება.
ამჯერად, ფაუსტი ელენას პოვნის იდეითაა შეპყრობილი. წინ დაბრკოლებებით სავსე გზა ელის. ეს გზა მისი სამუშაო ოთახიდან იწყება, სადაც მეფისტოფელის წყალობით გამოჩნდება. ჩვენ კვლავ შევხვდებით პედანტ ვაგნერს, რომელიც ამჯერად კოლბაში ხელოვნური ადამიანის შექმნაზე მუშაობს. ბოლოს და ბოლოს, ფაუსტი პოულობს ელენეს და ცოლად ირთავს. მალე მათ ვაჟი, ევფორიონი შეეძინებათ, რომელიც მზადაა ნებისმიერ სირთულეს გაუმკლავდეს.: „მწამს, ვერ გავდგები განზე ვერასდროს, მე ბობოქარი სტიქია მიხმობს“. ევფორიონი საკუთარი ნებით ტოვებს დედამიწას და ზეციურ სამყაროში გადაინაცვლებს.
ელენეც ტოვებს ფაუსტს, გამომშვიდობებისას კი ეუბნება: „ახლა კი ვხვდები, რარიგ სწორია, და შეგახსენებ ძველ გამონათქვამს: მშვენიერებასა და სილამაზეს ბედნიერება არასდროს ახლავს“. ფაუსტს ხელში მხოლოდ მისი სამოსიღა რჩება 一 სხეული კი ქრება, როგორც სილამაზე დროსთან ჭიდილში.
მეფისტოფელი ფაუსტს დიდების მოსაპოვებლად უამრავ ხერხს სთავაზობს, მაგრამ ამაოდ. ფაუსტს საკუთარი გეგმები აქვს და მათ მეგობარსაც გაანდობს: გადაწყვიტა, ზღვის მოქცევის შედეგად გამოფიტულ მიწის ვრცელ მონაკვეთზე კაშხალი ააგოს. მეფისტოფელი უარზეა და ეუბნება, რომ ჯერ იმპერატორს უნდა დაეხმარონ. ორივენი წარმატებულ სამხედრო ოპერაციას შეიმუშავებენ. და განახორციელებენ კიდეც. ახლა ფაუსტი საკუთარ გეგმებს მიუბრუნდება, მაგრამ მოულოდნელ წინააღმდეგობას წააწყდება. მომავალი მშენებლობის ადგილას ქოხი დგას, რომელშიც ღარიბი ცოლ-ქმარი ცხოვრობს. ჯიუტი მოხუცები აქაურობის დატოვებაზე უარს ამბობენ, ამიტომ ფაუსტი დახმარებისთვის მეფისტოფელს მიმართავს. მოხუცები იღუპებიან, ქოხს კი ცეცხლი წაეკიდება. შეძრწუნებული ფაუსტი წყელვა-კრულვას უთვლის მეფისტოფელს.
ფიზიკურად და სულიერად გამოფიტული ფაუსტი აღსასრულის მოახლოებას გრძნობს. ამჯერად, მთელი მისი ძალისხმევა კაშხლის მშენებლობისკენაა მიმართული, მაგრამ განგება ახალ დარტყმებს უმზადებს 一 ფაუსტი ბრმავდება. მიუხედავად ამისა, ენერგიის საოცარ მოზღვავებას გრძნობს და სჯერა, რომ დასახულ მიზანს აუცილებლად მიაღწევს. ვერ ხვდება, რომ მეფისტოფელის მახეში აღმოჩნდა. ფაუსტის ირგვლივ მშენებლების ნაცვლად ლემურები ირევიან, ავი სულები, რომლებიც ეშმაკის მითითებით ფაუსტისთვის საფლავს თხრიან.
ფაუსტის ბოლო მონოლოგში კონცენტრირებულია მის მიერ განვლილ ტრაგიკულ ცხოვრების გზაზე შეძენილი გამოცდილება. ახლა ხვდება, რომ მთავარი არც ძალაუფლებაა და არც ძალაუფლებით მოპოვებული სიმდიდრე 一 მხოლოდ საყოველთაო, დიადი საქმენი ანიჭებენ ცხოვრებას აზრს და სისავსეს. განა ამასვე არ ადასტურებს ფაუსტის აღმოჩენა 一 „ჯერ იყო საქმე“, რომელიც ჯერ კიდევ მეფისტოფელთან შეხვედრამდე გააკეთა და რომელიც ახლა ასე ეხმიანება მის სულიერ განწყობას?!
ფაუსტი კვდება და მეფისტოფელიც მზადაა, მის სულს დაეპატრონოს. უეცრად ანგელოზები გამოჩნდებიან და ფაუსტის სულს ცხვირწინ ააცლიან. გამწარებული მეფისტოფელი საკუთარ თავს წყევლას უთვლის და იქაურობას გაეცლება.
ფაუსტის სული გადარჩენილია, მისი არსებობა და ცხოვრება 一 გამართლებული. და აი, ფაუსტისა და გრეტხენის სულები ერთად მიიკვლევენ გზას ზეციურ სამყაროში.
სქოლიო
კატეგორია:გოეთეს ნაწარმოებები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანული ლიტერატურა კატეგორია:პიესები
ბრატსკი
სქოლიო
კატეგორია:ირკუტსკის ოლქის ქალაქები
კოლაელ ყრმათა მარტვილობა
„კოლაელ ყრმათა მარტვილობა“ — IX საუკუნის ქართული მწერლობის ანონიმური ძეგლი. ჰაგიოგრაფიული თხზულება, რომელშიც აღწერილია, როგორ აწამეს 9 გაქრისტიანებული მცირეწლოვანი (7-9 წლისა) ყრმა წარმართებმა (არა უგვიანეს VI საუკუნეში). თხზულება გვაწვდის საყურადღებო ცნობებს ქრისტიანობის ისტორიის ზოგიერთი მხარის გასათვალისწინებლად. ძეგლის მიხედვით მტკვრის სათავის რაიონში - ხევში, რომელსაც კოლაჲ ერქვა, მოსახლეობდნენ ქრისტიანებიც და წარმართებიც. მიუხედავად წარმართთა რიცხობრივი და უფლებრივი უპირატესობისა (სოფლის მტავარიც წარმართი ყოფილა), ქრისტიანები შეუზღუდავად ასრულებდნენ ღვთისმსახურებას თავიანთ ეკლესიაში, მაგრამ სასტიკად ჰქონდათ აკრძალული ქრისტიანობის ქადაგება და გავრცელება წარმართთა შორის. მშობელს განუსაზღვრული უფლებები ჰქონია, მას შეეძლო სიკვდილითაც დაესაჯა ურჩი შვილი. „კოლაელ ყრმათა მარტვილობის“ მიხედვით, უმოწყალო მშობლებმა ქრისტიანული სარწმუნოების ერთგულებისათვის კოლაელი ყრმები თითქოს ჯერ სასტიკად აწამეს, ხოლო შემდეგ „განუხეთქნეს თავნი მათნი“ და სხვა წარმართთა ხელშეწყობით ჩაქოლეს.
ჩვენამდე მოღწეულია „კოლაელ ყრმათა მარტვილობის“ ერთადერთი, X საუკუნის ხელნაწერი, რომელსაც მიაკვლია ნ. მარმა ათონის მონასტერში  1897 წელს, ტექსტი გამოსცეს ნ. მარმა (1903, რუსული თარგმანითურთ), დავით კარიჭაშვილმა (1914) და ი. აბულაძემ (1944).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ჰაგიოგრაფია
ჩინური ხელოვნება
ჩინური ხელოვნება (ჩინ.: 中國藝術/中国艺术) — მისი უძველესი ისტორიის განმავლობაში მრავალფეროვანია და იყოფა ჩინეთის მმართველი დინასტიებისა და ტექნოლოგიის ცვლილებების მიხედვით. ხელოვნების განსხვავებულ ფორმებზე გავლენას ახდენდნენ დიდი ფილოსოფოსები, მასწავლებლები, რელიგიური ფიგურები და პოლიტიკური ლიდერები. ჩინური ხელოვნების კატეგორიებია ნატიფი ხელოვნება, ხალხური შემოქმედება და საშემსრულებლო ხელოვნება.
დრო (მრავალმნიშვნელოვანი)
დრო შეიძლება აღნიშნავდეს:
გომისჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია
მინი|სამხრეთ-აღმოსავლეთი ფასადი მინი|ჩრდილოეთ-დასავლეთი ფასადი გომისჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გომისჯვარში. დგას სოფლის განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება XVI-XVII საუკუნეებით.
ეკლესია დაზიანებულია: დაბზარულია შენობის გვერდის კედლები და კონქი, ჩანგრეულია შეკიდული საბჯენი თაღები, ფასადებზე ბევრგან ჩამოცვენილია საპირე ქვები, მონგრეულია ლავგარდანი.
ეკლესია დარბაზულია (8,7 X 5,5 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია კარგად გათლილი შირიმის ქვები, ხოლო ფასადების მოსართავად და შესასვლელის წირთხლებისა და ნიშების თაღების წყობაში - კვადრატული აგური. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. შემორჩენილი ნაწილების მიხედვით, მას თაღოვანი გადახურვა ჰქონია. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე შეისრულთაღიანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო შეისრული ნიშია. თითო სარკმელია სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში. ნახევარწრიული კამარის შუა მონაკვეთში და დასავლეთ კედელთან შეკიდული საბჯენი თაღებია, რომლებიც შირიმის მთლიანი ქვის იმპოსტებს ეყრდნობა. ფასადებს გასდევს ოთხი რიგი აგურისაგან შემდგარი ორი ფართო ჰორიზონტალური ზოლი. ჩრდილოეთ ფასადზე შემორჩენილია ქვიშაქვის ლავგარდნის ორი ქვა, რომლის პროფილს თარო და ცერად ჩამოკვეთილი სიბრტყე შეადგენს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
Discothyrea traegaordhi
Discothyrea traegaordhi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Discothyrea-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Proceratiinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბრატსკის ჰიდროელექტროსადგური
ბრატსკის ჰიდროელექტროსადგური — მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი ჰიდროელექტროსადგური. აგებულია მდინარე ანგარაზე, ქალაქ ბრატსკთან. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1955-1964 წლებში. ჰესს აქვს გრავიტაციული ტიპის ბეტონის კაშხალი. კაშხლის თხემზე გადის ტაიშეტ-ლენას რკინიგზა და საავტომობილო გზა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ჰიდროელექტროსადგურები
კოლბოფორი
კოლბოფორი — ისტორიული ქვემო ქართლის (გოგარენე), კერძოდ, გარდაბნის პროვინციის ერთ-ერთი მხარე, მოიცავდა მდინარე ინჯა-სუს ხეობას (სომხეთი), ცენტრი — დაბა კოლბი (ახლანდელი სოფ. კოხბი). სოფლის მახლობლად არის ციხის (ვარაუდით, შუა საუკუნეების კაიწონის ციხე) ნანგრევები.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
ექვსი ერის ჩემპიონატი
ექვსი ერის ჩემპიონატი, 2000 წლამდე ხუთი ერის ჩემპიონატი, არის ყოველწლიური საერთაშორისო რაგბის კავშირის შეჯიბრება, რომელშიც მონაწილეობს ევროპის ექვსი უძლიერესი გუნდი:, , , , და
ექვსი ერის ჩემპიონატი არის ხუთი ერისა და Home Nations-ის მემკვიდრე, რომელიც იყო პირველი საერთაშორისო რაგბის ტურნირი ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. ექვსი ერის გამარჯვებულები მიჩნეულნი არიან ევროპის ჩემპიონებად. ჩემპიონატს ამჟამად ასპონსორებს შოტლანდიის სამეფო ბანკი.
ირლანდია არის ამჟამინდელი დიდებული შლემის წოდების მატარებელი. 2009 წელს მან დაამარცხა ყველა მოწინააღმდეგე და მოიგო სამმაგი გვირგვინი ინგლისთან, შოტლანდიასა და უელსთან გამარჯვებით.
სქოლიო
კატეგორია:ექვსი ერი
დრიოპითეკები
დრიოპითეკები (Dryopithecinae) (ბერძნ. drys — ხე და pithekos — მაიმუნი), ნამარხი ადამიანის მსგავსი მაიმუნების ქვეოჯახი. დრიოპითეკების ნაშთები (ქვედა ყბები, კბილები, კიდურების ძვლები) ნაპოვნია დასავლეთ ევროპის, აფრიკის და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის (ინდოეთი) მიოცენურ და პლიოცენურ დანალექ ქანებში. ზოგი ავტორის აზრით, დრიოპითეკებს შორის იყვნენ თანამედროვე ადამიანის მსგავსი მაიმუნებისა და ადამიანის წინაპრებიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადამიანის მსგავსი მაიმუნები
Lasioglossum tranquillum
Lasioglossum tranquillum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
სქოლიო
tranquillum
ძველი მსოფლიო
thumb|right|[[ჰომეროსი — ძველი მსოფლიოს სიმბოლო]] ძველი მსოფლიო, ანტიკური ისტორია — ისტორიული პერიოდი, რომელიც გამოიკვეთება პრეისტორიულ პერიოდის დასრულებიდან შუა საუკუნეების დაწყებამდე.
ეს პერიოდი დაიწყო სავარაუდოდ 5-5,5 ათასი წლის წინ, როდესაც ეგვიპტელებმა შექმნეს დამწერლობა და დამთავრდა 476 წელს რომის დაცემით. ზოგ წყაროებში დამთავრების თარიღად თვლიან იუსტინიანე I გარდაცვალებას (565 წ.), ისლამის დაარსებას (622 წ.) ან კარლოს დიდის მმართველობის დაწყებას.
დროება (მრავალმნიშვნელოვანი)
დროება შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰოლაშოვიცე
ჰოლაშოვიცე (ჩეხ. Holašovice) — პატარა, ისტორიული სოფელი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ ნაწილში, ქალაქ ჩესკე-ბუდევიცედან 15 კმ-ით დასავლეთით, ბლანსკის ტყის დაცული ტერიტორიის სამხრეთით. სოფელი მიეკუთვნება იანკოვის მუნიციპალიტეტს. მეორე მსოფლიო ომის დროს, სოფელი მიტოვებულ იქნა. ხელუხლებელი გადარჩა მისი შუა საუკუნეების დაგეგმარება და სამხრეთ ბოჰემიის ხალხურ ან სასოფლო ბაროკოს სტილში ნაგები შენობები. 1990 წლიდან სოფელი აღდგენილ იქნა, დაიწყო ხელახლა დასახლება, ხოლო 1998 წელს ის იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ჰოლაშოვიცე პირველად 1263 წელსაა მოხსენებული. 1292 წელს, მეფე ვაცლავ II-მ ის და რამდენიმე სხვა სოფელი ვიში-ბროდის ცისტერიანელტა მონასტერს გადასცა, რომლის საკუთრებაშიც ჰოლაშოვიცე 1848 წლამდე დარჩა.
1520 - 1525 წლებში სოფელში საშინელი ეპიდემია — ბუბონის ჭირი მძვინვარებდა, რომელსაც ცოცხლად 2 ადამიანი გადაურჩა. სოფლის ჩრდილოეთით, ჭირით დაღუპულთა ხსოვნის პატივსაცემად სვეტი აღიმართა. სოფელი თანდათან სახლდებოდა ბავარიელი და ავსტრიელი მოსახლეებით. მონასტრის ჩანაწერების მიხედვით, 1530 წელს აქ 17 ადამნიანი სახლობდა. ეს რიცხვი შემდეგში კიდევ უფრო გაიზარდა და სულ მალე, ჩეხურენოვან არეალში გერმანულად მოლაპარაკეთა ანკლავად იქცა. 1895 წლისთვის სოფელში 157 ეთნიკურად გერმანული წარმოშობის და 19 ჩეხური წარმოშობის ადამიანი ცხოვრობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
დჰაულაგირი
დჰაულაგირი (სანსკრ. धौलागिरी — „თეთრი მთა“) — მწვერვალი ნეპალში, ჰიმალაის მთათა სისტემაში. სიმაღლე 8167 მ. შედის დჰაულაგირის მასივში. სიმაღლით მსოფლიოს მე-7 მწვერვალი. დჰაულაგირის მასივი მდინარე განდაკის ხეობით გამოყოფილია ანაპურნას მასივისაგან, სადაც მდებარეობს კიდევ ერთი რვაათასიანი მწვერვალი ანაპურნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰიმალაი კატეგორია:ნეპალის მთები
ჭილოვანი
ჭილოვანი — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (პერევისას თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ჭიათურიდან 7 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 184 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბამიანის ბუდას ქანდაკებები
მინიატიურა|240პქ|ბამიანის ბუდა განადგურებამდე
ბამიანის ბუდას ქანდაკებები — ბუდას ორი გიგანტური ქანდაკება (55 და 37 მ) ავღანეთში, ბამიანის დაბლობის ბუდისტური მონასტრის კომპელქსში. ქანდაკებები ბარბაროსულად დაანგრიეს 2001 წელს თალიბებმა, რომელთა აზრითაც, ისინი წარმართულ კერპებს წარმოადგენდნენ.
ისტორია
ქალაქი ბამიანი მდებარეობს აბრეშუმის დიდ გზაზე, რომელიც გადის ჰინდუქუშის გავლით, ბამიანის ხეობაში. აბრეშუმის გზა ისტორიულად იყო დამაკავშირებელი ხიდი ჩინეთსა და დასავლეთ სამყაროს შორის. აქ იყო განთავსებული რამდენიმე ბუდისტური მონასტერი, მიმდებარე რეგიონისთვის კი კულტურული, რელიგიური და ფილოსოფიური ცენტრი იყო. ბერები მონასტერში განდეგილ ცხოვრებას ეწეოდნენ, ისინი ცხოვრობდნენ გამოქვაბულებში ბამიანის კლდეებზე, მათი უმეტესობა რელიგიური ფრესკებით იყო მოხატული. ბამიანი მეორე საუკუნიდან იყო მიმდებარე ტერიტორიების ბუდისტური ცენტრი, სანამ მეშვიდე საუკუნეში მას ისლამის მიმდევრები არ დაესხნენ თავს, ხოლო მე-9 საუკუნიდან ის მუსლიმი საფარიდების შემადგენლობაში ხვდება.