cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სნააიბი
ვეპუავეტემსაპი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) აბიდოსის დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა, ასევე უცნობია მისი წინამორბედისა და შთამომავლის სახელები.
მეხიკოს ველი
მეხიკოს ველი (Valle de México) — მაღალმთიანი პლატო ცენტრალურ მექსიკაში; უხეშად ემთხვევა თანამედროვე ფედერალურ ოლქსა და მეხიკოს შტატის აღმოსავლეთ ნახევარს. მთებითა და ვულკანებით შემოსაზღვრული მეხიკოს ველი რამდენიმე კოლუმბამდელი ცივილიზაციის ცენტრს წარმოადგენდა, მათ შორის იყვნენ ტეოტიუაკანები, ტოლტეკები და აცტეკები. უძველესი აცტეკური ტერმინი ანაუაკი (მიწა წყლებს შორის) და სიტყვათწყობა მეხიკოს აუზი, იმ დროისათვის მეხიკოს ველის აღსანიშნავად გამოიყენებოდა. მეხიკოს აუზი განთქმული ადგილი მას შემდეგ გახდა, რაც იქ ადრეკლასიკური მესოამერიკული კულტურების განვითარება დაიწყო.
მეხიკოს ველი მდებარეობს ტრანს-მექსიკურ ვულკანურ სარტყელში. ველი მოიცავს მეხიკოს აგლომერაციის უმეტეს ნაწილს, ასევე მეხიკოს, იდალგოს, ტლასკალისა და პუებლის შტატების ნაწილს. მეხიკოს ველი შეიძლება დაიყოს ოთხ აუზად, რომელთა შორის უდიდესი და უკეთ შესწავლილი ის ნაწილია, რომელზეც ქალაქი მეხიკო მდებარეობს. სწორედ ეს ნაწილი ასოცირდება ძირითადად ტერმინ „მეხიკოს ველთან“. ველის მინიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 200 მეტრია და გარსშემორტყმულია 5 000 მეტრი სიმაღლის მთებითა და ვულკანებით. მეხიკოს ველი ჩაკეტილია, მთებიდან წამოსული წყლისთვის არ არსებობს რაიმე ბუნებრივი დინება, ჩრდილოეთით განფენილია მაგიდა მთა. ამ მოწყვლად წყალგამყოფში, მეოცე საუკუნის ბოლოსთვის ყველა ადგილობრივი თევზი ამოწყდა. ჰიდროლოგიურად, ველს სამი მახასიათებელი გააჩნია. პირველი მათგანია ამჟამად დამშრალი ტბების ხუთი აუზი; სხვა მახასიათებლებს შორისაა მთისწინები და მთის ქედები, რომლებიც იმ ნალექებს აგროვებს, რომლებიც შემდეგ ტბების არეალისაკენ მიემართება. ეს უკანასკნელი ორი შეიმჩნევა ველის ოთხივე ქვეაუზში. დღეისათვის, მეხიკოს ველი ხელოვნური არხების საშუალებით მდინარე ტულაში იცლება, რომელიც შემდეგ მდინარე პანუკოში ჩაედინება, ეს უკანასკნელი კი მექსიკის ყურეში. ხშირია სეისმური აქტივობა, ველი მიწისძვრებისადმი მიდრეკილ ზონად მიიჩნევა.
სუტატაუსა
სუტატაუსა (Sutatausa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.692 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 653 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 69.45 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 67 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტაბიო
ტაბიო (Tabio) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.504 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 714 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 276.19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 75 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტაუსა
ტაუსა (Tausa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.010 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 575 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37.13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 204 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტენა (კუნდინამარკა)
ტენა (Tena) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.552 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 469 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 135.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 55 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტენხო
ტენხო (Tenjo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.679 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 607 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 153.77 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 108 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მარია ებრაელი
მარია ებრაელი ან მირიამ წინასწარმეტყველი — ერთ-ერთი პირველი ალქიმიკოსი დასავლურ სამყაროში. მიჩნეულია, რომ ცხოვრობდა I ან III საუკუნეში. მარიას არსებობის შესახებ, რაც საკმაოდ ბუნდოვანია, უმთავრეს ცნობებს იძლევა ბერძენი ალქიმიკოსი ზოსიმე პანოპოლიტანელი. მარიას მიაწერენ ქლორწყალბადმჟავას აღმოჩენას, თუმცა ეს მოსაზრება საყოველთაოდ გაზიარებული არ არის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ებრაელი ქიმიკოსები
ტიბაკუი
ტიბაკუი (Tibacuy) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 158 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 698 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55.93 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 84 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ფარიდა მამედოვა
ფარიდა მამედოვა (დ. 8 აგვისტო, 1936, ალი-ბაირამლი — გ. 8 დეკემბერი, ბაქო, 2021 ) — აზერბაიჯანელი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი. მუშაობს კავკასიის ალბანეთის ისტორიაზე.
დაასრულა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. არის 60-ზე მეტი ნაშრომის ავტორი. 1978 წლიდან ასწავლის მშობლიურ უნივერსიტეტში.
თანამემამულეების მძაფრი კრიტიკა გამოიწვია მისმა ნაშრომმა „კავკასიის ალბანეთი და ალბანელები“. მას უწოდეს „სამშობლოს გამყიდველი“ და „სომხების აგენტი“. მისი კრიტიკა გამოიწვია წიგნში შესულ ერთ-ერთ რუკაზე სახელმწიფო დიდი სომხეთის დატანამ. ფიქრობდნენ, რომ მისი ნაშრომი წინააღმდეგობაში მოდის აზერბაიჯანის სახელმწიფო ინტერესებთან.
გურამ თევზაძე
გურამ თევზაძე (დ. 30 იანვარი, 1932, თბილისი — გ. 31 აგვისტო, 2018, თბილისი) — ქართველი ფილოსოფოსი.
1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი.
1957–1959 წლებში იყო ფილოსოფიის ინსტიტუტის უმცროსი და 1959–1966 წლებში უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი, 1966–1971 წლებში ფილოსოფიის ისტორიის განყოფილების გამგე; 1971–2005 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივი განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ისტორიის კათედრის გამგე. 2006 წლიდან 2018 წლამდე იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. გამოქვეყნებული ჰქონდა 214 ნაშრომი ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, გერმანულ, ჩინურ ენებზე, მათ შორის რამდენიმე მონოგრაფია.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თავისუფლებისა და აუცილებლობის პრობლემა“, დაიცვა 1958 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „გერმანული ნეოკანტიანელობის შემეცნების თეორია“, დაიცვა 1963 წელს.
მის სახელთან არის დაკავშირებული წიგნები: „ანტიკური ფილოსოფია“, „ახალი ფილოსოფიის ისტორია“, „ნიკოლაი ჰარტმანის ონტოლოგიის კრიტიკა“, „იმანუელ კანტი“, „მე-20 საუკუნის ფილოსოფიის ისტორია“ და ა.შ. ასევე თარგმნა მარტინ ჰაიდეგერის „ყოფიერება და დრო“ და დაურთო წერილი ჰაიდეგერზე.
2002 წლიდან 2018 წლამდე იყო საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი.
ტიბირიტა
ტიბირიტა (Tibiritá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.980 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 888 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 50.67 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 57 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნიკოლოზ ვეკუა
ნიკოლოზ ვეკუა (დ. 10 აგვისტო, 1913, სოფელი ახუთი,  ჩხოროწყუს რაიონი —  გ. 1993) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი.
1937 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.
უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დაინიშნა ახუთის საშუალო სკოლის დირექტორად. 1941 წლიდან იგი მუშაობას იწყებს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მათემატიკის ინსტიტუტში. 1948-1951 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის პირველი დეკანია. 1963 წლიდან ნიკოლოზ ვეკუა თსუ-ის თეორიული მექანიკის კათედრის გამგეა. 1977 წელს იგი საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის თბილისის მათემატიკის ინსტიტუტის დირექტორად დაინიშნა.
ნიკოლოზ ვეკუას სამეცნიერო ნაშრომები ეძღვნება ანალიზურ ფუნქციათა თეორიის სასაზღვრო ამოცანებს, სინგულარულ ინტეგრალურ განტოლებებს, მცირეპარამეტრიან დიფერენციალურ და ინტეგრო-დიფერენციალურ განტოლებებს და მათ გამოყენებებს პოტენციალთა თეორიასა და მათემატიკურ ფიზიკაში.
1960 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ნ
მსოფლიოს ქვეყნები და ტერიტორიები მოსახლეობის მიხედვით
ქვეყნები და ტერიტორიები მოსახლეობის მიხედვით
სიაში მოცემულია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წევრი და გაეროს გენერალური ასამბლეის დამკვირვებლის სტატუსით მყოფი ქვეყნები. შენიშვნა: ყველა დამოკიდებული ტერიტორია ან ქვეყანა, რომლებიც სუვერენული სახელმწიფოს ნაწილები არიან ნაჩვენებია კურსივით.
ტოკაიმა
ტოკაიმა (Tocaima) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 530 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 149 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 65.65 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 246 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (Azərbaycan milli futbol komandası) წარმოადგენს აზერბაიჯანს საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაცია.
ისტორია
მას შემდეგ რაც აზერბაიჯანმა მოიპოვა დამოუკიდებლობა 1991 წელს, დაარსდა აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაცია. აზერბაიჯანის პირველი მწვრთნელი გახდა ცნობილი ფეხბურთელი ალაკბარ მამადოვი. 1994 წელს აზერბაიჯანი მიიღეს უეფასა და ფიფაში. უსაფრთხოების მიზნით აზერბაიჯანმა მისი პირველი ევრო 96ის სესარჩევი ჩაატარა ტრაბზონში, თურქეთში.
ამჟამინდელი შემადგენლობა
შემადგნლობა მოცემულია 2015 წლის 17 ნოემბერს მოლდოვის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ გამართული მატჩის მიხედვით.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
სტატისტიკა
მოცემულია 2015 წლის 10 ოქტომბრის მონაცემებით:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:აზერბაიჯანის ეროვნული სპორტული ნაკრებები კატეგორია:აზერბაიჯანის ფეხბურთი კატეგორია:აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
რეზი თვარაძე
რევაზ „რეზი“ თვარაძე (დ. 15 აგვისტო, 1928 — გ. 2006) — ქართველი მწერალი, ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი.
დაიბადა 1928 წელს ქუთაისის მაზრის სოფელ უხუთში (ამჟამინდელი ვანის მუნიციპალიტეტი), 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1966-67 წლებში მუშაობდა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების რედაქციის გამგედ, 1967-68 წლებში — გაზეთ „ლიტერატურული საქართველოს “ რედაქტორად, მარჯანიშვილის თეატრის დირექტორად (1973-75), ჟურნალ „ცისკრის “ პასუხისმგებელი მდივნად, ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის განყოფილების გამგედ და სხვა. 1968 წლიდან საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელია. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო1952 წლიდან. თარგმნილი აქვს მიხაილ ლერმონტოვის, ალეკსანდრ ბლოკის, ავეტიქ ისააკიანის თხზულებანი, უილიამ ფოლკნერის რომანები: „სოფელი“, „ქალაქი“ და სხვა.
ასევე მწერალი იყო რეზი თვარაძის ვაჟი ზაზა თვარაძე (1957-2007).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Škoda 29T
მინიატიურა
Škoda 29T (სავაჭრო დასახელება ForCity Plus) — ფირმა Škoda Transportation-ის მიერ ქ. ბრატისლავასთვის გამოშვებული ტრამვაის ვაგონი.
პტოლემე X
პტოლემე X ალექსანდრე I — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. პტოლემე X ორჯერ იყო ეგვიპტის ფარაონი, პირველად მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 110 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 109 წელს, ამ დროს პტოლემე სამეფოს კლეოპატრა III-სთან ერთად მართავდა. მეორედ მისი მმართველობა ძვ.წ. 107 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 88 წელს დასრულდა, ამ დროს იგი კლეოპატრა III-სთან და ბერენიკა III-სთან ერთად მეფობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:პტოლემეების დინასტიის ფარაონები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 88
გივი თოიძე
გრიგოლ (გივი) თოიძე (დ. 18 დეკემბერი, 1932, თბილისი — გ. 10 თებერვალი, 2022 ) — ქართველი მხატვარი, ფერმწერი, გრაფიკოსი. საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1967), საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი (1988) თბილისის საპატიო მოქალაქე (1999). საქართველოს მხატვართა კავშირის მდივანი.
1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას სამხატვრო აკადემიაში. 1995 წლიდან არის პროფესორი. მისი ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია — „ზამთარი“; სერია მოგზაურობის თემებზე — „მეთევზეები“, „ხევსურეთი“, „მთათუშეთი“; ქალაქური პეიზაჟები — „ძველი თბილისი“, „ნარიყალა“; მისი ნამუშევრები დაცულია ისეთ ცნობილ მუზეუმებში, როგორიცაა: ტრეტიაკოვის გალერეა (რუსეთი), აღმოსავლეთის ქვეყნების ხალხთა მუზეუმი (რუსეთი), პიტერ ლუდვიგის გალერეა (გერმანია); მისი ნახატები ინახება ჯორჯ ბუშის, ჟაკ შირაკის და სხვა ცნობილ ადამიანთა კერძო კოლექციებში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მხატვრები გივი კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1999) კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გ კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
ტოპაიპი
ტოპაიპი (Topaipí) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.218 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 599 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 150 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ინდი-როკი
ინდი-როკი — ალტერნატიული როკის ჟანრი, რომელიც აღმოცენდა დიდ ბრიტანეთში 80-იან წლებში. ინდი როკი იყო ძალიან მრავალფეროვანი თავისი სუბჟანრებით, როგორებიცაა ინდი-პოპი, ჯენგლ-პოპი და ლოუ-ფაი. თავდაპირველად ტერმინს იყენებდნენ ხმისჩამწერი სტუდიების დასახასიათებლად, შემდგომ ტერმინი ასოცირებული იქნა იმ მუსიკასთან რომელსაც ისინი წარმოებდნენ და იქნა ურთიერთშენაცვლებით გამოყენებული ალტერნატიულ როკთან. როდესაც გრანჟისა და პანკ-როკის ბენდები აშშ-დან და ბრიტპოპის ბენდები დიდი ბრიტანეთიდან შეიჭრნენ ძირითად ნაკადში, ტერმინი იქნა გამოყენებული საიდენტიფიკაციოდ იმ აქტებისა რომლებიც ატარებდნენ ანდერგრაუნდულ პერსპექტივებს. 2000-იან წლებში ინდი როკის მრავალმა აქტმა ისარგებლა წარმატებით, შეცვლილი მუსიკალური ინდუსტრიისა და ინტერნეტ მოხმარების გაზრდის სამადლობელოდ.
80-იან წლებში ტერმინი „ინდით“ ახასიათებდნენ პოსტ-პანკურ სტუდიებს. 80-იან წლებში ინდი როკ სტუდიების სახარბიელო რაოდენოდა გაიხსნა. 90-იანი წლების დასაწყისში გრანჯი შეიჭრა ძირითად ნაკადში ანუ მეინსტრიმში, ამით ტერმინმა „ალტერნატიული“ დაკარგა თავისი საწყისი კულტურული მნიშვნელობა. ტერმინი „ინდი-როკი“ ასოცირებული იქნა იმ ბენდებთან, რომლებიც კვლავ ემხრობოდნენ საკუთარ დამოუკიდებელ სტატუსს. 90-იანი წლების ბოლოსკენ ინდი როკმა განავითარა სუბჟანრების მაღალი რაოდენობა. ეს ჟანრებია ინდი პოპი, ლოუ-ფაი, ნოიზ პოპი, ემო, სედკორი, პოსტ-როკი, სპეის როკი. 2000-იანი წლების შეცვლილმა მუსიკალურმა ტექნოლოგიან ინდი როკ ბენდების ახალი ტალღა წარმოშვა, რომლებმაც პოვეს წარმატება მეინსტრიმში.
კომერციული შეღწევა დირექტირებული იქნა ამ ოთხი ბენდის მიერ: The Strokes, The White Stripes, The Hives და The Vines. ემოც მეინსტრიმი გახდა 2000-იანი წლების დასაწყისში. შემდგომ ახალ ათასწლეულს უკვე ინდიტრონიკა უძღვებოდა.
მახასიათებლები
ტერმინი „ინდი-როკი“ წარმოიშვა სიტყვისგან „დამოუკიდებელი“. ტერმინი ახასიათებს მცირე და დაბალი ბიუჯეტის მქონე სტუდიებს და ასევე ბანდებს რომლებიც დამოუკიდებლად ქმნიან მუსიკას. თუმცა სადისტრიბუციო ხელშეკრულებებს ხშირად სთავაზობენ დიდი საკორპორაციო კომპანიები. ინდი-როკის არტისტების გავლენები ძალიან მრავალფეროვანია. პანკი, ფსიქოდელია, პოსტ-პანკი და ქანთრი დიდ გავლენას ახდენენ ინდი როკის ბენდებზე. ტერმინები „ალტერნატიული როკი“ და „ინდი-როკი“ ურთიერთჩანაცვლებით იყო გამოყენებული 80-იან წლებში. მაგრამ 90-იანების დასაწყისში ბევრი როკ ბენდი მიყვა ნირვანას და გახდა ან ცდილობდა გამხდარიყო მეინსტრიმი. „ინდი-როკს“ ამის მერე ეძახდნენ იმ ბენდებს, რომლებიც არ ცდილობდნენ კომერციული წარმატების მიღწევას. ესთეტიკურად, ინდი როკი ხასიათდება პოპის ბალანსირებული გამოყენებით და ცოტა-ოდენი ხმაურით. ასევე მათი ლირიკა არის მგრძნობიარე და ნამდვილი. ინდი როკის არტისტები არ იყენებენ თავიანთ ლირიკაში ფუფუნების საგნებს, სიმღერებში ისინი გამოსახავენ უბრალო ბიჭს ან გოგოს.
ინდი როკის მიმართულებას გარს ერტყმის სხვადასხვა სტილის ფართო რიცხვი, დაწყებული ხისტი და უკომპრომისო გრანჟით, დამთავრებული ექსპერიმენტული ბენდებით როგორიცაა Pavement, ასევე პანკ-ფოლკის მომღერლებიც, მაგალიდათ ანი დიფრანკო. ბევრმა ქვეყანამ განავითარა საზღვრებს შიგნით თავიანთი ინდი, რომლის ბენდებიც დიდი პოპულარობით სარგებლობდნენ მხოლოდ ქვეყნის შიგნით.
ინდი როკი, 90-იანი წლების დასაწყისის მერე, იდენტიფიცირებულია როგორც „მაჩო“ კულტურის უარყოფითი რეაქცია. ეს კულტურა „ალტერნატიულ როკში“ ჩამოყალიბდა ნირვანას მასიური პოპულარობის შემდეგ. ინდი-როკი ცნობილია თავისი მდედრობითი სქესის წარმომადგენლებით, რომლებიც გაცილებით უფრო მეტნი არიან ვიდრე ნებისმიერ სხვა როკ განხრაში. ეს ფემინისტები არიან, Bikini Kill, Bratmobile, 7 Year Bitch, Huggy Bear.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდი-როკი
პტოლემე XII
პტოლემე XII — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. პტოლემე XII ორჯერ იყო ეგვიპტის ფარაონი, პირველად მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 80 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 58 წელს, ამ დროს პტოლემე სამეფოს კლეოპატრა V-სთან ერთად მართავდა. მეორედ მისი მმართველობა ძვ.წ. 55 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 51 წელს დასრულდა, ამ დროს იგი კლეოპატრა VII-სთან ერთად მეფობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:პტოლემეების დინასტიის ფარაონები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 117 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 51
პტოლემე IX
პტოლემე IX სოტერი II — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. პტოლემე IX სამჯერ იყო ეგვიპტის ფარაონი, პირველად მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 116 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 110 წელს, ამ დროს პტოლემე სამეფოს კლეოპატრა III-სთან და კლეოპატრა IV-სთან ერთად მართავდა. მეორედ მისი მმართველობა ძვ.წ. 110 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 109 წელს დასრულდ, ამ დროს იგი კლეოპატრა III-სთან ერთად მეფობდა. მესამედ პტოლემე IX ეგვიპტის ფარაონი ძვ.წ. 88 წელს გახდა და ძვ.წ. 81 წლამდე იმეფა, ამ დროს მას თანამმართველი არ ჰყოლია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:პტოლემეების დინასტიის ფარაონები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 81
ტოკანსიპა
ტოკანსიპა (Tocancipá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.405 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 149 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 65.65 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 246 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
უბალა
უბალა (Ubalá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 216 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 525 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22.82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 505 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ზრუგის ხოზიტა მად-მაირამი
მინი|ზრუგის ხოზიტა მად-მაირამი ზრუგის ხოზიტა მად-მაირამი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, ისტორიულ დვალეთში.
ძეგლის აღწერა
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს შემდეგდროინდელი მინაშენები. ნაეკლესიარის სიახლოვეს შეინიშნება სამარხთა მრავალი კვალი. ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დვალეთის ტაძრები კატეგორია:დვალეთის ხუროთმოძღვრული ძეგლები კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ჩრდილოეთ კავკასიაში
თლის ეკლესია
თლის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, ისტორიულ დვალეთში.
ძეგლის აღწერა
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს შემდეგდროინდელი მინაშენები. ნაეკლესიარის სიახლოვეს შეინიშნება სამარხთა მრავალი კვალი. ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დვალეთის ტაძრები კატეგორია:დვალეთის ხუროთმოძღვრული ძეგლები კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ჩრდილოეთ კავკასიაში
სევასტიის თემი
thumb|ბიზანტიის თემები, 1025 სებასტიის თემი (θέμα Σεβαστείας) ბიზანტიის იმპერიის სამეხდრო პროვინცია. თემი მდებარეობდა ჩრდილო-აღმოსავლეთ კაპადოკიაში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე.
ისტორია
თავდაპირველად, თემი ქალაქ სებასტიის (თანამედროვე სივასი) გარშემო ჩამოყალიბდა. რეგიონი VII საუკუნიდან არმენიაკონის ნაწილს წარმოადგენდა. X საუკუნემდე თემი არცერთ წყაროში არ არის ნახსენები, მხოლოდ 908 წელს, სებასტია ისტირიულ წყაროებში პირველად გამოჩნდა, როგორც გამაგრებული სასაზღვრო ოლქი, 911 წელს კი თემის სტატუსი მიიღო.
თემი ბიზანტიის თითქმის მთელ საზღვრისპირა რეგიონს მოიცავდა, მისი აღმოსავლეთ საზღვრები მდინარე ევფრატს მიუყვებოდა. სამხრეთ-აღმოსავლეთით ის მალათია, სამოსატა და ტეფრიკამდე ვრცელდებოდა, რაც უხეშად ემთხვევა რომის არმენიის პროვინციის საზღვრებს. X საუკუნის მეორე ნახევრიდან თემის ზომები ბევრად შემცირდა ახალი თემების შექმნის ხარჯზე.
X საუკუნეში რეგიონმა განიცადა სომხების დიდი შემოდინება, რომლებიც მალევე რეგიონის დომინანტურ მოსახლაობად იქცა. 1019-1021 წლებში, სებასტია და მიმდებარე ტერიტორიები, ფეოდალური წესისამებრ, გადასცეს სომეხ სენექერიმ არწრუნის, იმპერიაში ვასურპაკანის სამეფოს შემოერთების სანაცვლოდ. 1074 წლიდან, მანასკერტის ბრძოლაში ბიზანტიის დამარცხების შემდეგ, არწრუნი დამოუკიდებლად მართავდა ტერიტორიას. 1090 წელს კი თურქ-სეკჩუკებმა დაიპყრეს.
იპოლიტე ვართაგავა
ბიოგრაფია
1895 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია ხოლო 1899 წელს — ყაზანის სასულიერო აკადემია. მიენიჭა ღვთისმეტყველების კანდიდატის ხარსხი. 1899-1907 წლებში მსახურობდა ყოფილი ტავრიდის გუბერნიაში, ქალაქ სიმფეროპოლში სასულიერო სემინარიაში რუსული ლიტერატურის და სიტყვიერების მასწავლებლად; 1907-1918 წლებში იყო ტფილისის სასულიერო სემინარიაში რუსული ენის მასწავლებლად; 1918-1919 წლებში მე–8 გიმნაზიაში რუსული სიტყვიერების მასწავლებლად; 1919-1921 წლებში ამავე საგნის მასწავლებლად მე–14 ტექნიკუმში; 1921-1926 წლებში ჭიათურაში ჯერ ჰუმანიტარულ ტექნიკუმში ქართულ და რუსული ენების მასწავლებლად, შემდეგ ჭიათურის 9 წლედის გამგედ; 1925-1927 წლებში ხეთის 9 წლედის გამგედ; 1927-1928 წლებში ფინსახკომის გამგეობაში მყოფ უმაღლეს ეკონომიურ–ფინანსურ კურსების სასწავლო ნაწილის გამგედ; 1930 წელს მიიწვიეს გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ რედაქციაში სტილის კორექტორად; ამავე წელს დანიშნეს საქართველოს ცაკის საორგანიზაციო განყოფილების საინფორმაციო სექტორის გამგედ; 1936 წელს ქალაქ სოხუმში მესამე სკოლის მასწავლებლად; 1937 წლიდან ქალაქ გორის პედაგოგიური ინსტიტუტის ლექტორად; ამავე დროს იყო გორის 1 და 4 საშუალო სკოლებში ქართული ლიტერატურის მასწავლებელი. 1939-1946 წლებში იყო ცხინვალის პედაგოგიურ ინსტიტუტის ლექტორი.
ავტორია უამრავი პუბლიცისტური, კრიტიკული, მეცნიერული ხასიათის სტატიებისა და წიგნებისა; მათ შორის: „საბჭოთა კავშირი – ერთად–ერთი ქვეყანაა, სადაც უმუშევრობა კლებულობს“, „აღდგომის დღესასწაულის წარმოშობა და მისი წესები“, „აღმოსავლეთის რელიგიების ისტორია“ (1931), „მარქსიმ გორკი“ (1931), „რას წარმოადგენს რელიგია თანამედროვე კაპიტალისტურ ქვეყნებში?“, „დავით კლდიაშვილი“; გარდა ამისა დაწერა მონოგრაფიები: „შევჩენკოს ცხოვრება და შემოქმედება“, „ლერმონტოვი როგორც ნაციონალური პოეტი“.
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
პტოლემე XI
პტოლემე XI ალექსანდრე II — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 80 წელს და დასრულდა ამავე წელს, როგორც ცნობილია მან მხოლოდ რამდენიმე დღის განმავლობაში იმეფა, იგი ბერენიკა III-სთან ერთად მეფობდა.
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:პტოლემეების დინასტიის ფარაონები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 80
ქიოქ-დიობიო (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქიოქ-დიობიო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჟიიდე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ჟიიდე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ელენე თოფურიძე
ელენე თოფურიძე, აგრეთვე ცნობილი როგორც ლალა (დ. 22 მაისი, 1922, ბათუმი — გ. 29 სექტემბერი, 2004) — ქართველი ფილოსოფოსი.
1944 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ფილოსოფიის ფაკულტეტი; 1945 წელს კი მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი.
1951 წლიდან მუშაობდა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტში უფროს მასწავლებლად, დოცენტის და პროფესორის თანამდებობებზე; კითხულობდა ლექციბს ესთეტიკის, დასავლეთ ევროპის და ამერიკის თეატრისა და ლიტერატურის ისტორიაში. 1998–2004 წლებში იყო თეატრალური ინსტიტუტის პროფესორ-კონსულტანტი. 1961–2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტში, ესთეტიკის განყოფილების გამგე. 1968 წელს მონაწილეობდა ესთეტიკის VI საერთაშორისო კონგრესის (უფსალა) და 1972 წელს ესთეტიკის VII საერთაშორისო კონგრესის (ბუქარესტი) მუშაობაში. იგი რამდენიმე სამეცნიერო სტატიისა და ოთხი მონოგრაფიის ავტორია.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „იტალიური რომანტიზმის დრამის თეორია“, დაიცვა 1951 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ბენედეტო კროჩეს ესთეტიკა“, დაიცვა 1969 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  22 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები ე კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
გლდანი
საკუთარი სახელი გლდანი შეიძლება აღნიშნავდეს თბილისის ჩრდილოეთ ნაწილში, გლდანი-ნაძალადევის რაიონში მდებარე რომელიმე დასახლებას:
უელსის პრინცი
მინი|160პქ|მარჯვნივ|უელსის პრინცის სიმბოლო უელსის პრინცი (Prince of Wales, Tywysog Cymru) — ტიტული გაერთიანებულ სამეფოში, რომელსაც მეფის/დედოფლის უფროსი ვაჟი და ტახტის პირველი მემკვიდრე ატარებს. დღეს უელსის პრინცის ტიტულს მეფე ჩარლზ III-ის უფროსი ვაჟი, უილიამი ატარებს.
როგორც წესი, უელსის პრინცის უფროსი ვაჟი კემბრიჯის ჰერცოგის ტიტულს ატარებს და უელსის პრინცის ტახტზე ასვლის შემდეგ, სწორედ კემბრიჯის ჰერცოგი იღებს ამ ტიტულს.
პირველად უელსის პრინცის ტიტული XIII საუკუნეში ჩნდება, როცა უელსი დაპყრობილი ჰყავდათ ნორმანებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არისტოკრატიული წოდებები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფო
უბაკე
უბაკე (Ubaque) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.634 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 692 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 63.73 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 105 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია — საქართველოს ეკლესია-მონასტრები, ციხესიმაგრეები, სასახლეები, საცხოვრებელი სახლები, ხიდები, კოშკები და სხვა ძეგლები, რომელთაც მინიჭებული აქვთ ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლის სტატუსი. 2013 წლამდე ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიას ძეგლს ანიჭებდა საქართველოს პრეზიდენტი, ხოლო 2013 წლიდან — საქართველოს მთავრობა.
აქ წარმოდგენილია ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია მხარეების მიხედვით. 2009 წლის 24 ნოემბერს კულტურის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭათ და ამ სიაში არის ნაჩვენები თბილისის რამდენიმე შენობა.
2013 წლის საქართველოს პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის 563-ე ბრძანებულების თანახმად ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სიიდან ამოიღეს საყდრისის საბადოები.
სქოლიო
*
როლანდ თოფჩიშვილი
როლანდ თოფჩიშვილი (დ. 25 აპრილი, 1949, სოფელი დიღომი) — ქართველი ეთნოლოგი, ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1993 წლიდან იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის კავკასიის ეთნოლოგიის განყოფილების გამგე, ამავე ინსტიტუტში 2006 წლიდან ხელმძღვანელობს კავკასიის ეთნოლოგიის განყოფილებას; პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 2006 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი, ხელმძღვანელობს ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ეთნოლოგიის სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტს.
იკვლევს საქართველოსა და კავკასიის ეთნოლოგიის კარდინალურ პრობლემებს. მისი სამეცნიერო ინტერესების სფეროა: საქართველოს მოსახლეობის შიდა მიგრაციული პროცესები; საქართველოს მოსახლეობის ისტორიული დემოგრაფია: უცხო ეთნიკურ ერთეულთა საქართველოში დასახლებისა და ქართველებთან მათი ურთიერთობის პრობლემები; ოსთა საქართველოში მიგრაცია და ქართულ-ოსური კულტურულ-ისტორიული ურთიერთობის საკითხები; ქართული გვარსახელების ისტორიულ-ეთნოლოგიური ასპექტები; ქართველთა რელიგიურ-კონფესიური ჯგუფები; ქართველთა ეთნიკური ისტორია; ქართველთა ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ჯგუფები; კავკასიის ეთნოლოგია; ეთნოსის თეორია; თეორიული ეთნოლოგია; თურქეთში მცხოვრებ ქართველთა ყოფა და კულტურა.
1981 წ. დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია „აღმოსავლეთ საქართველოს მთის მოსახლეობის მიგრაციის კულტურულ-ისტორიული საკითხები (ფშავისა და ხევსურეთის მაგალითზე)“, 1993 წლის 27 აპრილს — სადოქტორო დისერტაცია „საქართველოს მთის მოსახლეობის ეთნოისტორიული პროცესები“.
არის გელათის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. 1998 წელს მიიღო გამომცემლობა „ლომისის“ პრემია, ხოლო 2019 წელს — ლიტერატურული პრემია „საგურამო“.
არის 266-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი.
სამეცნიერო ხარისხი
ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი
აქ-ბაშათი
აქ-ბაშათი (Ак-Башат) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 876 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 815 01 0.
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
გლდანის მასივი
მინი|გლდანის მასივის მე-7 მიკრო რაიონი ღამით გლდანი — უბანი თბილისის ჩრდილოეთ ნაწილში, გლდანის რაიონში.
გლდანის მასივი სოფელ გლდანის მიმდებარე ტერიტორიაზე, გაშენდა 1968-1991 წლებში, როდესაც ქალაქ თბილისის ინტენსიური სამოსახლო განაშენიანება მიმდინარეობდა. ამ პერიოდში გლდანის ტერიტორიაზე აშენდა საცხოვრებელი კვარტლები. გლდანის დასახლების მშენებლობისათვის თავდაპირველად გამოყოფილი იყო 750 ჰექტარი ფართობი. პროექტის ავტორია არქიტექტორი თემურ ბოჭორიშვილი.
მიკრორაიონები
გლდანი იყოფა 10 მიკრორაიონად: A, 1, 2, 3, 3A, 4, 5, 6, 7, 8.
კატეგორია:თბილისის უბნები
სექტა
right|thumb|250x250px|ილუსტრაცია სექტის კატალოგისგან ([[1647)]] სექტა (secta — სკოლა, სწავლება) — ცნება (ტერმინი), რომელიც გამოიყენება რელიგიური ჯგუფის აღსანიშნავად, გამოყოფილი მთავარი რელიგიური მიმართულებიდან და დაპირისპირებული მას ან ორგანიზებული ტრადიცია, რომელსაც აქვს საკუთარი დამაარსებელი და განსაკუთრებული დოქტრინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რელიგია
თეიმურაზ იოსელიანი
თეიმურაზ იოსელიანი (დ. 21 ოქტომბერი, 1929, ქუთაისი — გ. ივლისი, 2013) — ქართველი ბიოლოგი.
1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი.
1958-1961 წლებში იყო ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 1961-197 წლებში უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი და 1976-1983 წლებში ამავე ინსტიტუტის ლაბორატორიის გამგე; 1960-1970 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ადამიანთა და ცხოველთა ფიზიოლოგიის კათედრის დოცენტი, 1978-2006 წლებში კათედრის გამგე და 1970 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის პროფესორი; სოროსის ფონდის პროფესორი. 1974 წელს კითხულობდა ლექციების კურსს იენის (გერმანია), 1980 წელს ლუელის (აშშ) და 1985 წელს ჰომბურგ–საარის (გერმანია) უნივერსიტეტებში.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჟელატინოზური სუბსტანციის როლი ზურგის ტვინის რეფლექსურ მოქმედებაში“, დაიცვა 1959 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ზურგის ტვინის ინტეგრაციული ნერვული მოქმედების მექანიზმები“, დაიცვა 1968 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები
აქ-ჟარი (ყარა-ბუურის რაიონი)
აქ-ჟარი (Ак-Жар, 2000 წლამდე — კრუპსკოე ) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 600 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 807 02 0.
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უბატე
უბატე (Ubaté) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.692 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 781 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 321.38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 102 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კონსტანტინე კაპანელი
კონსტანტინე კაპანელი (ნამდვილი სახელი: კონსტანტინე ჭანტურაია) (დ. 5 მაისი, 1889, კაპანა — გ. 10 დეკემბერი, 1952) — ქართველი ფილოსოფოსი, ხელოვნებათმცოდნე, მწერალი.
დაამთავრა საფრანგეთის გრენობლის უნივერსიტეტის სიტყვიერების ფაკულტეტი. მუშაობდა ქუთაისის და ბათუმის სასწავლებლებში; 1923 წლიდან თბილისის კონსერვატორიასა და ამიერკავკასიის კომუნისტურ უნივერსიტეტში; 1929 წლიდან მოსკოვის სამხატვრო აკადემიაში კითხულობდა ლექციებს ქართული ხელოვნების შესახებ; 1931 წელს დანიშნეს თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის კათედრის გამგედ; 1931–1933 წლებში იყო მცენარეთა დაცვის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე.
თავდაპირველად ნაწარმოებებს წერდა რუსულ ენაზე; მისი პირველი ნაშრომი დაიბეჭდა გაზეთ „ზაკავკაზსკაია რეჩში“ სათაურით „Идея страдания в грузинской литературе“; ცალკე წიგნად აქვს გამოცემული შემდეგი ნაწარმოებები: „სული და იდეა“ (1923), „სოციალური ესთეტიკის საფუძვლები“ (1925), „ქართული სული ესთეტიურ სახეებში“ (1926), „ქართული ლიტერატურის სოციალური გენეზისი“ (1928).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები
გივი კაციტაძე
გივი კაციტაძე (დ. 21 იანვარი, 1934) — ქართველი ექიმი.
1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფასკულტეტი.
1964–1974 წლებში იყო სამკურნალო ფაკულტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი, ასპირანტი, ასისტენტი; 1976–1980 წლებშითბილისის შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ დაავადებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ფუნქციური დიაგნოსტიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი; 1980–1983 წლებში თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის გადაუდებელი თერაპიის კათედრის ასისტენტი; 1983 წლიდან დოცენტია. 68 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია; კურატორობს კატასტროფათა მედიცინის ცენტრის ტოქსიკოლოგიურ და თერაპიულ განყოფილებებს. მონაწილეობდა საერთაშორისო კონგრესების მუშაობაში ისრაელსა (1996) და იტალიაში (1997).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ნაწლავთა ფუნქციური მდგომარეობის საკითხისათვის წყლულოვანი დაავადების დროს მკურნალობამდე და მის შემდეგ“, დაიცვა 1972 წელს.
გივი კაციტაძე არის ევროპის ტოქსიკოლოგთა ასოციაციის ნამდვილი წევრი და ნიუ–იორკის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები გივი
ამანბაევი
ამანბაევი (Аманбаев) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 203 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 807 01 0.
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ანტონოვოს თემი
ანტონოვოს თემი (Община Антоново) — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის ტირგოვიშტეს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 5 861 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 478.77 კმ²-ს. მოიცავს 58 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ანტონოვო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტირგოვიშტეს ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
თბილისიმარათონი
„თბილისიმარათონი“ — საქველმოქმედო ხასიათის ნახევარმარათონი (21,0975 კმ), რომელიც ყოველწლიურად ტარდება თბილისში, თბილისის ზღვის მიმდებარე ტერიტორიაზე. ღონისძიება იმართება კომპანია „ჰაიდელბერგცემენტის“ ორგანიზებით. „თბილისიმარათონის“ მიზანია საქართველოში ჯანსაღი ცხოვრების წესის დამკვიდრება.
ისტორია
„თბილისიმარათონი“ პირველად 2012 წლის 28 ოქტომბერს გაიმართა. ნახევარმარათონში 500-ზე მეტი ადამიანი მონაწილეობდა, მათ შორის, უცხოელი სტუმრები, საელჩოებისა და ბიზნესკომპანიების წარმომადგენელები. მონაწილეებმა 21,0975-კილომეტრიან და 5-კილომეტრიან დისტანციაზე ირბინეს.
„თბილისიმარათონზე“ დაფიქსირებული რეკორდი 1:14:00 საათს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისი კატეგორია:მარათონები
არჩაგული
არჩაგული (Арчагул) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 472 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 843 02 0.
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ომურტაგის თემი
ომურტაგის თემი (Община Омуртаг) — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის ტირგოვიშტეს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 24 879 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 400.83 კმ²-ს. მოიცავს 43 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ომურტაგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტირგოვიშტეს ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
მერწყულის ერა
მერწყულის ერა ან მერწყულის ეპოქა (Age of Aquarius) — ასტროლოგიური კონცეპცია, ნიუ ეიჯის ძირითდი იდეა იმის შესახებ რომ, თევზების ეპოქის შემცვლელად (ქრისტიანობასთან ასოცირებული) მოვა ახალი ეპოქა, სადაც იბატონებს სწავლება, სინთეზირებული სხვადასხვა მრწამსა და თანამედროვე მეცნიერულ მიღწევებს შორის.
ორთოკლაზი
ლიტერატურა
კატეგორია:კალიუმის მინერალები კატეგორია:ალუმინის მინერალები კატეგორია:ტექტოსილიკატები კატეგორია:მონოკლინური მინერალები კატეგორია:მინდვრის შპატები
მერწყულის ერა
ტერმინის გაჩენის თარიღი უცნობია, ცნობილია რომ, 1908 წელს ამერიკელი ეზოთერიკი ლევი დოულინგმა გამოსცა წიგნი The Aquarian Gospel of Jesus the Christ: The Philosophic and Practical Basis of the Religion of the Aquarian Age of the World and of the Church Universal.
ტერმინის პოპულარიზაცია დაკავშირებულია ალის ბეილისთან, რომელიც ტერმინ მერწყულის ერას და ნიუ-ეიჯს (სიტყვასიტყვით ახალი ერა) იყენებდა როგორც სინონიმებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნიუ-ეიჯი
ზურაბ კაციტაძე
ზურაბ კაციტაძე (დ. 28 აგვისტო, 1927, თბილისი) — ქართველი ექიმი.
1949–1951 წლებშ იყო რუსთავის ბავშვთა პოლიკილინიკის ბავშვთა ექიმი; 1954–1956 წლებში სსრკ ჯანდაცვის სამედიცინო სასამართლოს მედიცინის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის განყოფილების გამგე; 1956–1961 წლებში თბილისის მთავარ სასამართლო მედიცინის ექსპერტი; 1961–1963 წლებში საქართველოს სანიტარიისა და ჰიგიენის კვლევითი ინსტიტუტის მორფოლოგიური განყოფილების გამგე; 1963 წელს იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ნორმალური ანატომიის კათედრის ასისტენტი, 1964 წლიდან დოცენტი, 1970 წლიდან პროფესორი, 1972 წლიდან ამავე კათედრის გამგე. 89 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე მონოგრაფია, არის 4 სადოქტორო დისერტაციის მეცნიერული კონსულტანტი და 8 საკანდიდატო დისერტაციის ხელმძღვანელი. 1995 წლიდან არის გამომცემლობა „მედიცინის“ დირექტორი და გაზეთ „ჯანმრთელობის“ მთავარი რედაქტორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ტრასოლოგიური ექსპერტიზის მორფო–ფუნქციური საფუძვლები“, დაიცვა 1954 წელს ქალაქ მოსკოვში.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ადამიანის ვერტიკალური სტატისტიკისა და დინამიკის მორფოლოგიური საფუძვლები ფილოგენეზსა და ანთროპოგენეზში“, დაიცვა 1969 წელს მოსკოვის საკავშირო სამედიცინო აკადემიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები ზურაბ
უნე
უნე (Une) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.577 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 856 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33.72 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 233 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბაკიიანი
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
არტური (უელსის პრინცი)
პრინცი არტური 1486 წელს დაიბადა. მამამისი მას დაბადებიდანვე მოიაზრებდა ტახტის მემკვიდრედ. როცა არტური სამი წლის გახდა, ჰენრიმ უკვე დაიწყო ფიქრი მის საცოლეზე. ხუთი წლის ასაკში არტურმა ოფიციალურად მიიღო უელსის პრინცის ტიტული. მას ასევე ჰყავდა ერთი და მარგარეტი და ერთი ძმა — იორკის ჰერცოგი ჰენრი, თუმცა პრინცი ჰენრი არტურზე ბევრად პატარა იყო და ტახტის მემკვიდრედ არ მოიაზრებოდა. 11 წლის ასაკში არტური კატალინა არგონელზე დაინიშნა.
არტურის გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ მისი მეუღლე პრინც ჰენრიზე დაინიშნა. ჰენრი VII-მ ერთადერთ ვაჟს ქვეყნის მმართველობა შეასწავლა. 1509 წელს, ჰენრი VII-ის გარდაცვალების შემდეგ, ინგლისისა და ირლანდიის მმართველი პრინცი ჰენრი გახდა ჰენრი VIII-ის სახელით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტიუდორები კატეგორია:უელსის პრინცები კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1486 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1502 კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა
უტიკა
უტიკა (Útica) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 614 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 209 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 45.75 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 92 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბეიშექე
ბეიშექე (Бейшеке) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 600 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 805 01 0.
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პოპოვოს თემი
პოპოვოს თემი (Община Попово) — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის ტირგოვიშტეს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 30 676 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 832.9 კმ²-ს. მოიცავს 35 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პოპოვო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტირგოვიშტეს ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ჟიიდე (ყარა-ბუურის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ოპაკის თემი
ოპაკის თემი (Община Опака) — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის ტირგოვიშტეს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 6 730 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 157.35 კმ²-ს. მოიცავს 6 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოპაკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტირგოვიშტეს ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ევრობასკეტი 2013: პლეი-ოფი
ევრობასკეტი 2013-ის პლეი-ოფის ეტაპი დაიწყო 18 სექტემბერს და გრძელდებოდა 22 სექტემბრამდე. ყველა მატჩი გაიმართა სტოჟიცე არენაზე ქალაქ ლიუბლიანაში.
რესურსები ინტერნეტში
პლეი-ოფის ეტაპი
ტირგოვიშტეს თემი
ტირგოვიშტეს თემი (Община Търговище) — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის ტირგოვიშტეს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 62 636 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 840.43 კმ²-ს. მოიცავს 52 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტირგოვიშტე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტირგოვიშტეს ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ვენესია (კუნდინამარკა)
ვენესია (Venecia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.886 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 777 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 31.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 121 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჟოონ-დიობიო
ჟოონ-დიობიო (Жоон-Дөбө) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 860 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 804 01 0.
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ესენიცე
ესენიცე (Jesenice; Assling) — ქალაქი სლოვენიაში. მდებარეობს ესენიცეს მუნიციპალიტეტში, სლოვენიის კარავანკეს მხარეს. ქალაქს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ავსტრია.
კონსტანტინე მადიჩი
კონსტანტინე მადიჩი (დ. 6 ნოემბერი, 1922, თბილისი, — 2003) — ქართველი ექიმი.
1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფასკულტეტი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კანის კიბოს კლინიკო მორფოლოგიური თავისებურებანი საქართველოში“, დაიცვა 1959 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
თამაზ კვაჭანტირაძე
თამაზ კვაჭანტირაძე (დ. 7 ივნისი, 1940, თბილისი, — გ. 15 აგვისტო, 2021) — ქართველი მეცნიერი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1963-2006 წლებში იყო ახალი ქართული ენის კათედრის თანამშრომელი. 1978-1990 წლებში ჟურნალის — „ქართული ენა და ლიტერატურა სკოლაში“ („ბალავარი“) რედაქტორი; 1975-1990 წლებში ავტორი და წამყვანი საავტორო ტელეციკლისა „ტელეციკლი ქართულ ენასა და  ლიტერატურაში“, 2002-2004 წლებში „მოგზაურობა სასიტყვეთში“; 1993-1998 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის განათლების მინისტრი. 2000-2008 წლებში საქართველოს პარლამენტის სასწავლო ცენტრის უფროსი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის ვაკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „გიორგი თარგამაძე — ქრისტიან-დემოკრატები“.
ავტორი წიგნებისა: „მსგავსებითი შედარება ქართულში“ (1977), „ჰა ბურთი, ჰა მოედანი“ (2002), „მოგზაურობა სასიტყვეთში“ (2002).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მსგავსებითი შედარება ქართულში“, დაიცვა 1978 წელს.გარდაიცვალა 2021წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის განათლების მინისტრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
კაინარი
კაინარი (Кайнар) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 394 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 821 02 0.
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ალექსანდრე მაჭავარიანი
ალექსანდრე გიორგის ძე მაჭავარიანი (დ. 4 თებერვალი, 1884, ბათუმი — გ. 21 აპრილი, 1941) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1910 წელს დაამთავრა პეტერბურგის სამხედრო–სამედიცინო აკადემია.
1911 წელს მოაწყო ექსპედიცია სვანეთში ჩიყვის შესასწავლად და ამ მასალაზე დაყრდნობით, 1914 წელს პეტერბურგის სამხედრო–სამედიცინო აკადემიაში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. 1914–1918 წლებში ფრონტზე იყო. 1919 წლიდან თბილისში მოღვაწეობდა. იყო საქართველოში ჯანდაცვის ორგანიზატორი, თბილისის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის ერთ–ერთი დამაარსებელი. მისი თაოსნობით დაარსდა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის საფაკულტეტო კლინიკა. საქართველოში კლინიკური ქირურგიის ერთ–ერთი ფუძემდებელია. შეისწავლა ფარისებრი ჯირკვლის, ჭიანაწლავის, სწორი ნაწლავის კიბოს, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების, სახსრების ქირურგიის პათოლოგიისა და სხვა საკითხები. გამოცემული აქვს სახელმძღვანელოები სამედიცინო ქირურგიის სხვადასხვა სფეროში.
1931 წლიდან იყო ამიერკავკასიის ცაკის წევრი.
ვერგარა (კუნდინამარკა)
ვერგარა (Vergara) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.373 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 339 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 50.27 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 146 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ყარა-ბუურა
ყარა-ბუურა (Кара-Буура) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 323 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 805 02 0.
სქოლიო
კატეგორია:ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
გელა ლეჟავა
გელა ლეჟავა (დ. 1 სექტემბერი, 1936, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, ნარკოლოგი, პროფესორი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1973), საპატიო ნიშნისა და ღირსების ორდენების კავალერი (1995).
ბიოგრაფია
1960-1973 წლებში იყო კლინიკური და ექსპერიმენტული ნევროლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი და უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1973–1978 წლებში მუშაობდა საქართველოს კომპარტიის ცკ სხვადასხვა თანამდებობაზე; 1978–1986 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის მინისტრი; 1986–1993 წლებში ფსიქიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტუს ნარკოლოგიის მედიკო–ბიოლოგიურ პრობლემათა განყოფილების გამგე; 1993-2001 წლებში ახლად დაარსებული ნარკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი; 2000 წლიდან არის ახლად დაარსებული ნარკოლოგიის კათედრის გამგე; 2008 წლიდან ჯანმრთელობის სამინისტროს დაავადებათა კონტროლისა და საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ეროვნული ცენტრის ინფორმაციისა და ნარკოლოგიური პროგრამების კოორდინატორი; 2014-2015 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს სახელმწიფო კონტროლს დაქვემდებარებული სსიპ ნარკომანიისა და ფსიქიკური ჯანმრთელობის პოლიტიკისა და პროგრამების მართვის ცენტრის დირექტორი; 2015 წლიდან ფსიქიკური ჯანმრთელობის და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრის მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიისა და ნარკოლოგიის სამეცნიერო ექსპერტთა საბჭოს თავმჯდომარე.