cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვალი (2011 წლის ფილმი)
ვალი — 2011 წლის დრამა-თრილერი, რომლის რეჟისორია ჯონ მადენი, სცენარის ავტორები კი მეთიუ ვონი, ჯეინ გოლდმენი და პიტერ სტროჰანი. სურათი არის რეჟისორ აასაფ ბერნშტაინის 2007 წლის ამავე სახელწოდების ებრაულის ფილმის რმეიკი. სიუჟეტი მოგვითხრობს მოსადის სამი აგენტის შესახებ, რომლებიც აღმოსავლეთ ბერლინში ცდილობენ ნაცისტი სამხედრო დამნაშავის, დიტერ ფოგელის დაპატიმრებას და მის ჩაყვანას ისრაელში გასასამართლებლად. ფილმში მონაწილეობენ ჰელენ მირენი, სემ უორთინგტონი, ჯესიკა ჩესტეინი, სიარან ჰინდსი, ტომ უილკინსონი და მარტონ კსოკასი.
თავდაპირველად პრემიერა დაგეგმილი იყო 2010 წლის დეკემბრისთვის, თუმცა ფილმი კინოეკრანებზე 2011 წლის 31 აგვისტოს გამოვიდა აშშ-ში. Rotten Tomatoes-ის მიხედვით ვალი კინოკრიტიკოსთა 77%-მა დადებითად შეაფასა.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
სალომე ჯაში
სალომე ჯაში (დ. 5 ივნისი, 1981, თბილისი) — ქართველი კინოდოკუმენტალისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, კავკასიის ჟურნალისტიკისა და მედიამენეჯმენტის სკოლის სამაგისტრო კურსი; როიალ ჰოლოუეის ლონდონის უნივერსიტეტის სამაგისტრო კურსი კინოდოკუმენტალისტიკის სპეციალობით.
მოთვინიერება
2022 წლის აპრილში საქართველოს კინოაკადემიის გადაწყვეტილებით, გაუქმდა სალომე ჯაშის ფილმის „მოთვინიერება“ ჩვენებები თბილისში. ჩვენებები კინოს სახლში იყო დაგეგმილი და როგორც რეჟისორი ამბობს, მათი გაუქმების მიზეზი ფილმის შინაარსი იყო. „მოთვინიერება“ ბიძინა ივანიშვილის მიერ გაშენებულ ბაღზე გადაღებული ფილმია, სადაც ხეები საქართველოს სხვადასხვა ადგილიდან არის მიტანილი და ჩარგული. ფილმი კინოცენტრის დაფინანსებით არის გადაღებული და სამი ქვეყნის – შვეიცარიის, გერმანიისა და საქართველოს კოპროდუქციაა.
ამ ფილმთან დაკავშირებით კითხვები ჰქონდა კულტურის მინისტრ თეა წულუკიანს. როგორც კინოცენტრის ყოფილმა ხელმძღვანელმა, გაგა ჩხაიძემ უთხრა გათავისუფლების შემდეგ მიცემულ ინტერვიუში რადიო თავისუფლებას, თეა წულუკიანს არ მოსწონდა ის, რომ დენდროლოგიური ბაღი ფილმში ბიძინა ივანიშვილის პირად ბაღად არის დახატული.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი ქალები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი კინოდოკუმენტალისტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ევე (ხალხთა ჯგუფი)
ევე — ხალხთა ჯგუფი დასავლეთ აფრიკაში (განის სამხრეთ-აღმოსავლეთი, ტოგოსა და ბენინის სამხრეთი, ნიგერიის სამხრეთ-დასავლეთი). მის შემადგენლობაში შედის: დასავლეთი ევე, ან საკუთრივ ევე; აღმოსავლეთი ევე, ან ფონი; ცენტრალური ევე — აჯა (1,7 მლნ. ადამიანი ბენინის სამხრეთ-დასავლეთში და 650 ათ. ადამიანი ტოგოს სამხრეთ აღმოსავლეთში); უაჩი (1 მლნ.-ზე მეტი ადამიანი ტოგოს მარიტაიმის რეგიონის აღმოსავლეთში და 40 ათ. ადამიანი ბენინის სამხრეთში — მონოს დეპარტამენტში); გენი, ან გე, გებე, გუინი, მინა, პოპო (0,5 მლნ. ადამიანი ტოგოს სამხრეთში — ლომეს აღმოსავლეთით და 80 ათ.-ზე მეტი ადამიანი სამხრეთ-დასავლეთში; იყოფიან შემდეგ ჯგუფებად: გლიჯიმ, ანეხო, აგოი, ტოფი, გბესი და კპესი). რაოდენობა — დაახლ. 16 მილიონი ადამიანი (2017, შეფასება). აგრეთვე ცხოვრობენ ბურკინა-ფასოში, ლიბერიაში, კოტ-დ’ივუარში, გაბონში და სხვ. 100 ათასზე მეტი ევე გადასახლებულია საფრანგეთსა და დასავლეთ ევროპის სხვა ქვეყნებში, აგრეთვე აშშ-სა და კანადაში. ლაპარაკობენ გბე ენებზე. XVII–XIX საუკუნეებში ტრანსატლანტიკური მონებით ვაჭრობის შედეგად ევეს შთამომავლები შევიდნენ ბრაზილიელებისა და კარიბის ზღვის აუზის რიგი კრეოლური ეთნოსების შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ხალხები
ბემოლი (მუსიკა)
thumb ბემოლი (bémol), ნიშანი \flat, რომელიც მიუთითებს მუსიკალური ბგერის სიმაღლის ნახევარი ტონით დადაბლებას (ალტერაცია).
ლიტერატურა
Béčko (hudba) Etumerkki (musiikki)
სუნა
სუნა (سنة) არაბულიდან ნიშნავს გზას. ისლამურ კანონმდებლობაში სუნის ქვეშ იგულსხმება წინასწარმეტყველი მაჰმადის გამოთქმები და ქმედებები, ანუ წინასწარმეტყველის ცხოვრების გზა იმ მომენტიდან როგორც ის გახდა წინასწარმეტყველი. ყურანის შემდეგ სუნა შარიის მეორე წყაროდ ითვლება. სუნიტები და შიიტები თვლიან სუნას ისევე  მნიშვნელოვანს როგორც ყურანს.
სუნა შარიაში
სუნის მეორე მნიშვნელობა — ეს არის საქმეები, რომლის გაკეთება სასურველია მაგრამ აუცილებელი არ არის. გადმოცემით ამ ვალდებულებებს ასრულებდა მაჰმადი (მეიბი). სუნა ორი ნაწილისგან შედგება:
სუნა და ყურანი
ყურანისა და სუნის პრობლემატურ ურთიერთობას დიდი ადგილი უჭირავს რელიგიის ფილოსოფიაში(ულუს ად-დინ). IX – X საუკუნეებში შარია განხილავდა ყველა წერილობითი სიწმინდის გაუქმება გარდა სუნასა და ყურანის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლამი
სანტა-ლუსიას დეპარტამენტი
სანტა-ლუსიას დეპარტამენტი (Departamento Santa Lucía) — დეპარტამენტი არგენტინაში, სან-ხუანის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 43 565 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 45 კმ²-ია.
ვასტსელიინის მუნიციპალიტეტი
ვასტსელიინის მუნიციპალიტეტი (Vastseliina vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ვირუმაას მაზრაში.
სანტა-ლუსიას დეპარტამენტი
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სანტა-ლუსია.
ვასტსელიინის მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
სანტა-ლუსიას დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-ხუანის პროვინციის დეპარტამენტები
ემინ ამრულაევი
ემინ ელდარ-ოღლუ ამრულაევი (Emin Eldar oğlu Əmrullayev; დ. 30 დეკემბერი, 1982, ბაქო) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების მინისტრი (2020 წლის 7 ივლისიდან), განათლების ინსტიტუტის დირექტორი (2020 წლის იანვარ-ივლისი), განათლების სამინისტროს განათლების პროგრამების განვითარების განყოფილების უფროსი (მარტი 2015-იანვარი 2020 წწ.)
ბიოგრაფია
ემინ ამრულაევი დაიბადა 1982 წლის 30 დეკემბერს ქალაქ ბაქოში. 1999-2003 წლებში სწავლობდა და წარჩინებით დაამთავრა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტთან არსებული სახელმწიფოს მართვის აკადემიის ადრმინისტრაციული მმართველობის ფაკულტეტი. 2004 წელს ცერტრალურევროპულ უნივერსიტეტში პოლიტოლოგიის მაგისტრის წოდება მიიღო. 2010-2012 წლებში სწავლობდა კოლუმბიის უნივერსიტეტში ადმინისტრაციული მმართველობის ფაკულტეტზე და მიიღო მაგისტრის ხარისხი, „2007-2015 წლებში აზერბაიჯენელი ახალგაზრდობის საზღვარგარეთ სწავლა-განათლების მიღების სახელმწიფო პროგრამის“ და პროგრამა „Fulbright“-ის ფარგლებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები
კამენკა (აურგაზის რაიონი)
კამენკა (Каменка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 66 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (83%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
აიაჩო
აიაჩო (Ajaccio) — ქალაქი კუნძულ კორსიკაზე. მდებარეობს კუნძულის დასავლეთ სანაპიროზე, ხმელთაშუა ზღვის ულამაზეს უბეში. რკინიგზის სადგური. მოსახლეობა 58 ათ. მცხოვრები (2000). განვითარებულია სუბტროპიკული მეხილეობა, გემთმშენებლობა, თევზჭერა, მარჯნის მოპოვება. გააქვთ ზეითუნის ზეთი, ღვინო, კორპი. არის ზღვისპირა კურორტი და ტურიზმის ცენტრი. აიაჩოში დაიბადა ნაპოლეონ ბონაპარტი.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
იკებანა
იკებანა (生け花, აგრეთვე いけばな, სიტყვასიტყვით „ცოცხალი ყვავილი“) — ყვავილების დაწყობის იაპონური ხელოვნება. იგი ხელოვნების ფორმაა, რომელშიც ბუნება და ადამიანი, მისი ხასიათი ერწყმის ერთმანეთს. იმ აზრის საწინააღმდეგოდ, რომ მცენარეთა სილამაზე მხოლოდ მათ მრავალფეროვან ყვავილებშია, იკებანა ხაზს უსვამს მათ სხვა დეტალებს, როგორიცაა ღერო, ფოთლები და მათი ფორმა. მიუხედავად იმისა, რომ იკებანა შემოქმედებითი ხასიათისაა, მას გარკვეული წესები აქვს. ძირითადი წესია ის, რომ მისი შემადგენელი ყველა ელემენტი ორგანული უნდა იყოს, იქნება ეს ტოტები, ფოთლები, ბალახი თუ ყვავილები. ასევე, კომპოზიცია უნდა შეიცავდეს ყვავილების მინიმალურ რაოდენობას ღეროებსა და ფოთლებს შორის. ეს იაპონური ხელოვნების ნიმუშები ეყრდნობა სამკუთხედს, რომელიც 3 ტოტითაა გამოსახული. ითვლება, რომ ისინი გამოსახავენ ზეცას, მიწას და ადამიანს. ხოლო ზოგი თვლის, რომ ისინი მზის, მთვარის, სიყვარულისა და მიწის გამომსახველია. კონტეინერიც ერთ-ერთი უმთავრესი ნაწილია კომპოზიციისა და ამიტომ ბევრ სხვადასხვაგვარი სტილის ქოთნებს იყენებენ თავიანთი შემოქმედებისათვის.
წარმოშობა
იკებანას ისტორია დაახლოებით 500 წლის წინ დაიწყო. მისი უძველესი სკოლა იყო იკენობო, რომლის წარმოშობაც დაკავშირებულია როკაკუდოს ტაძრის ერთ-ერთ მღვდელთან. იგი ძალიან გაწაფული იყო ყვავილების ხელოვნებაში, და ტბასთან ახლოს ცხოვრობდა (ტბა-იკენობო).
როკაკუდოს ტაძარი 587 წელს იქნა აშენებული, პრინც შოტოკუს მიერ. არსებობს თქმულება, რომ პრინცი ეძებდა მასალას შიტენოს ტაძრის ასაშენებლად. ერთ დღეს იგი საბანაოდ წავიდა და თავისი ბუდისტური ამულეტი ხეზე დაკიდა. როდესაც დაბრუნდა, ვერაფრით შეძლო მისი ჩამოხსნა. იმავე ღამეს, პრინცსს ბუდა დაესიზმრა, რომელმაც სწორედ იმ კედართან მიუთითა ტაძრის აშენება.
იკებანაზე ვარჯიშისას აუცილებელია სიჩუმე. ეს არის დრო, როცა ხალხი ეჩვევა ბუნების იმ ნაწილის პატივისცემას, აღქმას, რომელსაც თავისი დაკავებული სიცოცხლის განმავლობაში ვერც კი ამჩნევს. ადამიანი ხდება უფრო მომთმენი და სწავლობს სილამაზის დანახვას ხელოვნების ყველა ფორმაში. ეს ასევე არის დრო, როცა ადამიანი გრძნობს ბუნებასთან სიახლოვეს და ადუნებს, ასვენებს გონებას, სხეულსა და სულს.
ევოლუცია
XV საუკუნის დასაწყისში იკებანა იმდენად გავრცელდა, რომ ხელმისაწვდომი გახდა არა მხოლოდ მდიდრებისთვის, არამედ ჩვეულებრივი ხალხისთვისაც. თავიდან იგი ძალიან მარტივი იყო და მხოლოდ რამდენიმე ყვავილს და მარადმწვანე ტოტს შეიცავდა. მის პირველ ფორმას Kuge ეწოდება. დროთა განმავლობაში იკებანა განვითარდა. იგი გახდა ერთ-ერთი უმთავრესი ნაწილი ფესტივალებში და გამოფენები რეგულარულად ტარდებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონური კულტურა
საქართველოს საავტომობილო გზები
საერთაშორისო მნიშვნელობის გზები
400px|thumb|საქართველოს საერთაშორისო გზები
ბატონი იბრაჰიმი და ყურანის ყვავილები
ბატონი იბრაჰიმი და ყურანის ყვავილები (Monsieur Ibrahim et les Fleurs du Coran) — ფრანგი დრამატურგის ერიკ-ემანუელ შმიტის რომანი. გამოიცა 2001 წელს. ქართულად 2011 წელს ითარგმნა.
ფონი
„ბატონი იბრაჰიმი და ყურანის ყვავილები“ თავდაპირველად პიესის სახით დაიწერა, რომელიც შმიტის მეგობრის, ბრუნო აბრაჰამ კრემერის ცხოვრებაზე იყო დაფუძნებული. მან თავად სთხოვა შმიტს, დაეწერა პიესა მის ცხოვრებაზე, პარიზში გატარებულ ბავშვობაზე და ბაბუასთან, ბატონ აბრაჰამთან, განსაკუთრებულ ურთიერთობაზე. პიესას მხოლოდ ერთი პერსონაჟი – მოსე, ზრდასრულობაში „მომო“ – ჰყავდა, რომელიც თავის ბავშვობას იხსენებდა. 2001 წელს შმიტმა ნაწარმოები ხელახლა დაწერა და მოკლე რომანის სახით გამოაქვეყნა, რომელიც მისი რელიგიური თემატიკის სერიის „უხილავის ციკლი“ მეორე წიგნი გახდა.
გარკვეული თვალსაზრისით ნაწარმოები ჰგავს რომენ გარის რომანს „ცხოვრება წინაა“, რომელიც მან ემილ აჟარის ფსევდონიმით გამოაქვეყნა. მისი პერსონაჟი ახალგაზრდა მუსლიმი ბიჭი სახელად მომოა (მუჰამედის მეტსახელი), რომელიც ქალბატონ როზასთან – ხანდაზმულ ებრაელთან – ერთად ცხოვრობს. მომო ხშირას სტუმრობს ბატონ ჰამილს, მოხუც მუსლიმ მამაკაცს, რომელიც მას რელიგიას ასწავლის. მათ შორის ბაბუა-შვილიშვილის ურთიერთობა ყალიბდება, რომელიც საკმაოდ ჰგავს მომოსა და ბატონი იბრაჰიმის ურთიერთობას.
შინაარსი
ცამეტი წლის მომო მამამაც მიატოვა და სულ მარტო დარჩა. მომოს ერთადერთი არაბი მეგობარი ჰყავს, ბატონი იბრაჰიმი, საბაყლოს მფლობელი ცისფერი ქუჩიდან.
შმიტი რომანში ცდილობს, პატარა მომოს თვალით დაგვანახოს, რომ გარეგნული იერსახე ხშირად მატყუარაა; ცისფერი ქუჩა, თურმე, შეიძლება სულაც არ იყოს ცისფერი; არც არაბი იყოს არაბი და შესაძლოა არც ცხოვრება იყოს ისეთ სევდის მომგვრელი, როგორიც ჰგონიათ ხოლმე.
ანალიზი
წიგნის საშუალებით, შმიტს სურდა ეჩვენებიდა პარიზის გარეუბანში მცხოვრები ებრაელი ბიჭისა და მუსლიმი მაღაზიის მეპატრონის ისტორია, თუმცა ისე, რომ რელიგია რომანის სიუჟეტის მთავარ ასპექტად არ ექცია. სიუჟეტის ძირითადი თემაა ის, რომ მომო თავისუფლდება პიროვნული ციხიდან, რომლიც მიზეზიც მისი დისფუნქციური ოჯახი იყო. მამას თითქმის ვერ ნახულობდა, დედამ დაბადებისთანავე მიატოვა, უფროსი ძმა კი არასდროს უნახავს, თუმცა მამა ყოველთვის მას ადარებდა.
მიუხედავად ამისა, რომანი გამოკვეთილად რელიგიური ხასიათისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ერიკ-ემანუელ შმიტის ნაწარმოებები კატეგორია:2001 წლის რომანები
ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი კომისია
ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა კომისია წარმართავს თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის უნიფიკაციის საქმეს. შეიქმნა 1954 წელს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმთან 1953 წელს არსებული თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი კომისიის რეორგანიზაციის შედეგად. უფრო ადრე — 1946-1948 წლებში კომისია მუშაობდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმთან (ჯერ აკად. ს. ჯანაშიას, შემდეგ კი აკად. ა. შანიძის თავმჯდომარეობით).
1934 წლიდან განსახკომთან დაარსდა ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი რესპუბლიკური კომისია 30 კაცის შემადგენლობით (თავმჯდომარე მ. ტოროშელიძე, მდივანი ვ. თოფურია), ხოლო 1935 წლიდან თსუ-ის შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტთან შეიქმნა ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი სამუშაო კომისია 18 კაცის შემადგენლობით (თავმჯდომარე ა. შანიძე, მოადგილე ვ. თოფურია). ამ კომისიის და აგრეთვე სატერმინოლოგიო კომიტეტის (დაარსდა 1925 წელს, თავმჯდომარე ვ. ბერიძე) მიერ ადრე გაწეული მუშაობის შედეგად 1936 წელს გამოიცა „სალიტერატურო ქართულის ნორმები“ (წგნ. 1).
ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა კომისიის სამეცნიერო აპარატია საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის მეტყველების კულტურის განყოფილება (შეიქმნა 1953 წელს; 1966 წლამდე ეწოდებოდა ქართული სალიტერატურო ენის ნორმების განყოფილება).
გამოქვეყნებულია „თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმების“ I კრებული (1970), აგრეთვე სპეციალური კრებულის „ქართული სიტყვის კულტურის საკითხების“ 7 წიგნი (1985).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ენა
ბეკარი (მუსიკა)
ბეკარი (bécarre) — მუსიკალური ნიშანი \natural, რომელიც აუქმებს ბგერის ამა თუ იმ საფეხურის ალტერაციას.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკალური ნოტაცია
წყალგამყოფი
მინი|ზღვებისა და მდინარეთა აუზების წყალგამყოფები წყალგამყოფი — დედამიწის ზედაპირის პირობითი ტოპოგრაფიული ხაზი, რომელიც ყოფს ხმელეთის ზედაპირზე ორ მეზობელ წყლის ნაკადსა ან მდინარეთა სისტემას. წყალგამყოფი მთაში მკაფიოდაა გამოხატული და თანხვდება ქედის თხემს, ვაკეზე მეტ-ნაკლებად წაშლილია. სივრცეს, სადაც წყალგამყოფი ხაზი ვრცელდება, ეწოდება წყალგამყოფი ტერიტორია.
განარჩევენ მთავარ ანუ კონტინენტურ წყალგამყოფს (ოკეანეებს ან ვრცელ გაუდინარ არეებს შორის), პირველი რიგის წყალგამყოფს (მეზობელ მდინარეთა სისტემებს შორის) და მეორე რიგის ანუ გვერდით წყალგამყოფს (მთავარი მდინარის შენაკადებს შორის). ვაკეებსა და მყინვარულ ველებზე წყალგამყოფს შეუმჩნეველი იერი აქვს, ამასთანავე ტექტონიკური პროცესებისა და რეგრესიული ეროზიის შედეგად წყალგამყოფი შერეული ხდება. მეტად რთულია წყალგამყოფის დადგენა კარსტულ მხარეებშიც.
მთავარი წყალგამყოფი მკაფიოდ გააჩნია კავაკსიონის მთავარ ქედს, რომლის წყალგამყოფი უწყვეტად ვრცელდება სისტემის ერთი ბოლოდან მეორემდე. კავკასიონის წყალგამყოფის უპირატესობა სხვა წყალგამყოფებთან შედარებით, არის ის, რომ მას უწყვეტი წყალგამყოფი აქვს, რომელიც არსად არ არის გადაკვეთილი. შედარებით დაბალი წყალგამყოფი გააჩნია მცირე კავკასიონსაც, თუმცა იგი ადგილ ადგილ ირღვევა, რადგან დიდი მდინარეების ხეობებითაა გადაკვეთილი.
მოზრდილი წყალგამყოფები არსებობს აშშ-ში, რუსეთში, ფინეთში და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ჰიდროგრაფია კატეგორია:რელიეფის ფორმები კატეგორია:გეომორფოლოგია
მაჩაბლების სასახლე
მაჩაბლების სასახლე — არქიტექტურული ძეგლი ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქურთაში. სასახლე XIX საუკუნით თარიღდებოდა. შენობა სოფლის ცენტრში იდგა. მასში გასაბჭოების პერიოდიდან 1992 წლამდე ბავშვთა თავშესაფარი ფუნქციონირებდა. სასახლე ორსართულიანი იყო. იგი პირველი ქართულ-ოსური კონფლიქტის დროს გაიძარცვა. ამ პერიოდში მთლიანად დაინგრა სამხრეთი ფასადის მეორე სართული და მეორე სართულის დასავლეთი ფასადი. პირველ სართულზე სარდაფები და მარანი იყო განთავსებული. მეორე სართულზე 6 დარბაზი, აღმოსავლეთით პატარა აივანი იყო. სასახლეს XX საუკუნის შუა წლებში ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან რამდენიმე ოთახიანი ფლიგელი მიაშენეს.
2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს, 13 აგვისტოს, სასახლე ჯერ გაძარცვეს, შემდეგ კი ბულდოზერით მიწასთან გაასწორეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ზემო ჯოჭოს ეკლესია
ზემო ჯოჭოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ჯოჭოში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
გათხრების შედეგად აღმოჩნდა მცირე ზომის დარბაზული ტიპის ეკლესიის ნანგრევები რომელიც საძირკვლის ბოლომდეა მონგრეული. შემორჩენილია დასავლეთის, ჩრდილოეთის, და აღმოსავლეთის კედლის ნაშთები. ეკლესის აფსიდა კედელშია ჩასმული. ნაგებობას სამხრეთით და დასავლეთით ჰქონდა შესასვლელები. იგი ეკლესიის ძირი კარგადაა დაცული.ნაგებია გვერდებჩამოსწორებული კირქვის ქვებით. დაცულია სამი რიგი. საძვალეს ჰქონია ერთადერთი შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში. მინაშენის გათხრებმა გვიჩვენა, რომ სხვადასხვა დროს 21 მიცვალებული ყოფილა ჩასვენებული. ჩანს, რომ საძვალე ფუნქციონირებდა მე-XI საუკუნიდან მე-XVI -XVII საუკუნეებამდე, ამ რეგიონში ოსმალთა გამოჩენამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მალაიზიის შეიარაღებული ძალები
მალაიზიის შეიარაღებული ძალები (Angkatan Tentera Malaysia-ATM) — წარმოადგენს მალაიზიის ფედერაციის სამხედრო ძალებს, იგი შედგება სამი დანაყოფისაგან: სახმელეთო, საზღვაო და საჰაერო ძალები. 2016 წლის 19 დეკემბრიდან შეიარაღებული ძალების მეთაურია გენერალი რაჯა მუჰამედ აფანდი.
მალაიზიის შეიარაღებული ძალები პირველად ჩამოყალიბდა XX საუკუნის პირველ ნახევარში, ბრიტანეთის ბატონობის დროს 1957 წელს, ჩამოყალიბების შემდეგ მალაიზიის შეიარაღებულ ძალებს აქვთ მიღებული მონაწილეობა მალაიზიის პირველ სამოქალაქო ომში, ინდონეზია-მალაიზიის ომში, ასევე მალაიზიის მეორე სამოქალაქო ომში, ყველა ჩამოთვლილი კონფლიქტი მალაიზიის-მალაიზიის მთავრობის გამარჯვებით დასრულდა.
ასევე მალაიზიას აქვს მიღებული მონაწილეობა სამშვიდობო მისიებში — ერაყში, ნამიბიაში, კონგოში, დასავლეთ საჰარაში, ანგოლაში, ქუვეითში, კამბოჯაში, ლიბერიაში, ბოსნია-ჰერცეგოვინაში, სომალისა და მოზამბიკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მალაიზიის შეიარაღებული ძალები
ეწერი (სენაკის მუნიციპალიტეტი)
ეწერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ზანის თემი (სოფლები: ეწერი, ზანა, საესებუო, სატყებუჩავო, საშურღაიო). მდებარეობს მდინარეების ცივისა და ხობისწყლის შუამდინარეთში. ზღვის დონიდან 130 მ. სენაკიდან 18 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იკეია-სეკის კომეტა
მინი|250პქ|იკეია-სეკის კომეტა, 1965 წლის ფოტო იკეია-სეკის კომეტა, (池谷・関彗星 (C/1965 S1)) — კომეტა, რომელიც 1965 წლის 18 სექტემბერს ერთმანეთისაგან დამოუკიდებლად აღმოაჩინეს იაპონელმა დამკვირვებლებმა კაორუ იკეიამ და სეკი ცუტომუმ. აღნიშნულ დღეს იგი წარმოადგენდა მე-8 ვარსკვლავიერი სიდიდის დიფეზურ ობიექტს. გაიარა თითქმის პარაბოლურ ორბიტაზე. ეკუთვნის მცირე პერიჰელიუმის მანძილის მქონე კომეტებს; იკეია-სეკის კომეტამ 1965 წლის 21 ოქტომბერს გაიარა მზის გვირგვინში, ზედაპირიდან 500,000 კმ მანძილზე. მზის სიახლოვისას დღისითაც მოჩანდა, პერიჰელიუმში გავლის შემდეგ კი გათენებისას ჩანდა საკმაოდ ბრწყინვალე ობიექტის სახით და ჰქონდა ათეულობით გრადუსის სიგრძის კუდი. სპექტრი მდიდარი იყო ლითონთა გამოსხივების ხაზებით და ჰგავდა მეტეორთა სპექტრს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კომეტები კატეგორია:1965 წელს აღმოჩენილი ასტრონომიული ობიექტები კატეგორია:მეცნიერება და ტექნოლოგიები იაპონიაში
კანდელარია (კუბა)
კანდელარია (Candelaria) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, არტემისის პროვინციაში, ზღვის დონიდან დაახლოებით 50 მ სიმაღლეზე. 2010 წლის 31 დეკემბრამდე მიეკუთვნებოდა პინარ-დელ-რიოს პროვინციას. დაარსდა 1809 წელს. როგორც მუნიციპალიტეტი ჩამოყალიბდა 1880 წელს. ფართობი 299 კმ².
2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა შეადგენდა 19.523 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 65,3 ადამიანი კმ²-ზე. კანდელარია დაყოფილია 12 რაიონად.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
სიუზან ვოიჩიცკი
სიუზან დაიან ვოიჩიცკი (ინგლ. Susan Wojcicki; ; დ. 5 ივლისი, 1968) — YouTube-ის გენერალური დირექტორი, ტექნოლოგიურ ინდუსტრიაში 20 წელზე მეტი ხნის გამოცდილებით.
ვოიჩიცკი ჩართული იყო კომპანია გუგლის დაფუძნების პროცესში და გუგლის პირველი მარკეტინგის მენეჯერი გახდა 1999 წელს. შემდგომ ის უძღვებოდა კომპანიის ონლაინ სარეკლამო ბიზნესს. იუთუბის წარმატების შემჩნევის შემდეგ, 2006 წელს ვოიჩიცკიმ განიხილა გუგლის მიერ იუთუბის შეძენა, 2014 წლიდან კი იუთუბის გენერალური დირექტორის პოსტი უკავია.
ვოიჩიცკის ქონება 580 მილიონ აშშ დოლარად არის შეფასებული.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
სიუზან დაიან ვოიჩიცკი დაიბადა 1968 წლის 5 ივლისს ესთერ ვოიჩიცკის, ებრაული წარმოშობის პედაგოგის, და სტენლი ვოიჩიცკის, სტენფორდის უნივერსიტეტის პოლონელ-ამერიკელი ფიზიკის პროფესორის, ოჯახში. ჰყავს ორი და: ჯანეტ ვოიჩიცკი (დოქტორი, ანთროპოლოგი და ეპიდემიოლოგი) და ენ ვოიჩიცკი — 23andMe-ს დამფუძნებელი. იგი ესწრებოდა ლექციებს Gunn High School-ში Palo Alto, California-ში და წერდა სკოლის გაზეთისთვის.
კომპიუტერული მეცნიერების პირველ ლექციას ჰუმანიტარულ სპეციალობაზე სწავლის მეოთხე კურსზე დაესწრო.
1993 წელს ეკონომიკაში მეცნიერების მაგისტრის ხარისხი მიიღო University of California, Santa Cruz-სგან, 1998 წელს კი ბიზნეს ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი UCLA Anderson School of Management-სგან.
კარიერა
იუთუბი, იმ დროისთვის პატარა სტარტაპი, წარმატებით უწევდა კონკურენციას გუგლის Google Video სერვისს, რომელსაც ვოიჩიცკი ზედამხედველობდა. ამის საპასუხოდ მან იუთუბი შეიძინა.
მან წარმატებით გააკეთა ორი უდიდესი შენაძენი გუგლისთვის — იუთუბი, 1.65 მილიარდ აშშ დოლარად 2006-ში და DoubleClick, 3.1 მილიარდ აშშ დოლარად 2007-ში.
YouTube CEO
ვოიჩიცკი იუთუბის CEO 2014 წლის თებერვალში გახდა. 2015 წელს მას უწოდეს „ყველაზე მნიშვნელოვანი ადამიანი რეკლამირებაში,“ ასევე დასახელდა ტაიმის 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანთა შორის, შემდგომ გამოცემაში კი დაასახელეს „ინტერნეტის ყველაზე გავლენიან ქალად.“
YouTube-ის CEO-დ ყოფნისას, კომპანიამ განაცხადა, რომ თვის განმავლობაში იმ მომხმარებელთა რაოდენობამ, ვინც სისტემაში შევიდა (login), 2 მილიარდს მიაღწია, ისინი იუთუბზე ვიდეოების ყურებაში მილიარდ სააათს ატარებდნენ. მისი CEO-დ დანიშვნიდან, იუთუბში დასაქმებულ ქალთა რაოდენობა 24 პროცენტიდან 30 პროცენტამდე გაიზარდა. მინი|ვოიჩიცკი პოლონეთის პრემიერ მინისტრის — [[მატეუშ მორავეცკი|მატეუშ მორავეცკის გვერდით პოლონეთში, ვარშავაში, 2018 წლის 11 ნოემბერი]] ვოიჩიცკი ხაზს უსვამს საგანმანათლებლო კონტენტის პრიორიტეტულობას კომპანიისთვის. 2018 წლის 20 ივლისს განაცხადა ინიციატივის — YouTube Learning-ის შესახებ, რომელიც აფინანსებს გრანტებს და მხარს უჭერს განათლებაზე ფოკუსირებული კონტენტის შექმნას.
პირადი ცხოვრება
1998 წლის 23 აგვისტოს დაქორწინდა დენის ტროპერზე Belmont, California-ში. ჰყავთ ხუთი შვილი. 2014 წლის 16 დეკემბერს, დედობის მეხუთე შვებულების აღებამდე, დაწერა op-ed (პირადი მოსაზრება) დედობის ანაზღაურებადი შვებულების მნიშვნელობაზე The Wall Street Journal-ში.
ამერიკის მოქალაქეობასთან ერთად, იგი პოლონეთის მოქალაქეა. მისი ბაბუა, ფრანციშეკ ვოიჩიცკი, People's Party-სა and Polish People's Party-ის პოლიტიკოსი იყო. მისი ბებია, იანინა ვოიჩიცკა ჰოსკინსი, იყო კონგრესის ბიბლიოთეკის პოლონელ-ამერიკელი ბიბლიოთეკარი და ამერიკაში პოლონური მასალის უდიდესი კოლექციის შეგროვებაზე პასუხისმგებელი პირი.
ადვოკატირების კამპანიები
ვოიჩიცკი მხარს უჭერს ანაზღაურებადი შვებულების ხანგრძლივობის გაზრდას, სირიელი ლტოლვილების მდგომარეობის გაუმჯობესებას, ტექნოლოგიურ კომპანიებში გენდერული დისკრიმინაციის წინააღმდეგ ბრძოლას, გოგონების კომპიუტერული მეცნიერებით დაინტერესებასა და სკოლებში კოდირების (პროგრამირების) პრიორიტეტიზაციას.
ჯილდოები
2019 წელს ვოიჩიცკი დასახელდა Vanity Fair-ის New Establishment-ის სიაში N1.
სქოლიო
კატეგორია:YouTube კატეგორია:ჰარვარდის კოლეჯის კურსდამთავრებულები კატეგორია:Google-ის თანამშრომლები კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
სალხინო (ვანის მუნიციპალიტეტი)
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 1820 (ზენობნის ჩათვლით) ადამიანი და მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მეორე დასახლებული პუნქტი იყო ქალაქ ვანის შემდეგ. გავრცელებული გვარებია: ძაგნიძე, ბაღდავაძე, დვალიშვილი, ქიმუცაძე, ლორთქიფანიძე, ეფრემიძე, ტრაპაიძე, როხვაძე და ჩახუნაშვილი.
სოფელს ესაზღვრება ქალაქი ვანი, დიხაშხო, ზენობანი, ზედა ვანი, ტყელვანი და გადიდი. სოფელში არის თერმული წყლების რამდენიმე წერტილი.
სოფელში დაიბადა ცნობილი მეცნიერი პედაგოგიკის დარგში, აკადემიკოსი დავით ლორთქიფანიძე.
სქოლიო
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დოკაანთ კოშკი
დოკაანთ კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხეითში. კოშკი XVII-XVIII საუკუნეებით თარიღდება.
აღწერილობა
ტრაპეციის ფორმის კოშკი აგებულია ფლეთილი ქვითა და რიყის ქვით. იგი მოსახლეობაში „დოკაანთ კოშკის“ სახელითაა ცნობილი. შენობა სოფლის აღმოსავლეთით, მაცხოვრის ეკლესიის ჩრდილოეთით 10 მეტრში დგას. კოშკი 1991 წლის რაჭის მიწისძვრის დროს ძალიან დაზიანდა. მისი დასავლეთ კედელი მთლიანად დაინგრა. მორღვეულია დანარჩენი კედლების ზედა ნაწილები. შემორჩენილია კოშკის ოთხი სართული. ჩანს შელესილობის კვალი. პირველი სართული ქვებითაა ამოვსებული. ჩრდილოეთის და სამხრეთის კედლებს ოთხი სათოფური აქვთ, აღმოსავლეთისას – ხუთი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
უბე
McWay Cove and [[McWay Falls|მინი|300პქ|აშშ-ში მდებარე ერთ-ერთი უბე]] უბე (Bucht — ყურე) — ოკეანის, ზღვის, ტბის, წყალსაცავის ხმელეთში შეჭრილი მცირე ნაწილი. ზოგჯერ უბე განლაგებულია საკუთრივ ყურეში. უბე წყლის სივრცეში შეიძლება შეჭრილი იყოს კლდეებით, ნაპირით ან ახლომდებარე კუნძულით. ადგილობრივი პირობები ადგენენ მის ჰიდროლოგიურ რეჟიმს, რომელიც გარკვეულწილად განსხვავდება მასთან ახლოს მდებარე წყლის რეჟიმისაგან.
უბე მეტად მოსახერხებელია გემების სადგომად. ამის კარგი მაგალითია ცემესისა და გელენჯიკის უბეები. იგი შემოზღუდულია კონცხით, კუნძულით, ცელით.
ცნობილი უბეები
მსოფლიოში უბეები ფართოდაა გავრცელებული; ცნობილი უბეებია :
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰიდროგრაფია კატეგორია:ჰიდროლოგია
ჰუსეინ ალა
ჰუსეინ ალა (სპარს. حسین علاء‎; დ. 13 დეკემბერი, 1882 — 13 ივლისი, 1964) — ირანელი დიპლომატი და სახელმწიფო მოღვაწე, ირანის პრემიერ-მინისტრი 1951 წლის 12 მარტიდან 30 აპრილამდე.
ბიოგრაფია
ჰუსეინ ალა დაიბადა   ირანის ერთ-ერთი უმდიდრესი ადამიანის —   მირზა მუჰამედ ალი ხან ალა უს-სალთანის  ოჯახში, რომელიც გახლდათ ირანის ვეზირი-აზამი (პრემიერ-მინისტრი). სწავლობდა ლონდონში.
საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტზე დამტკიცებამდე მუშაობდა ირანის ელჩად დიდ ბრიტანეთში და ამერიკის შეერთებულ შტატებში. იყო ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრის მრჩევლი. 1943 წელს დაინიშნა ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტზე. 1945 წლის 2 მარტს იგი თანამდებობიდან გადააყენა ირანის შაჰმა.
1949 წლის ოქტომბერში 20-მდე ოპოზიციურად განწყობილმა ირანელმა საზოგადო მოღვაწემ (იურისტები, ჟურნალისტები, შიიტი ლიდერები) შაჰის სასახლეში შიმშილობა („ბესთი“) გამოაცხადეს. მიზეზი გახდა პროტესტი მეჯლისის არჩევნების გაყალბების წინააღმდეგ. მათ ხელმძღვანელობდა დოქტორი მოჰამედ მოსადეყი, რომელიც რეზა შაჰის ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ ჩამოშორდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას. ოპოზიციონერებმა მიაღწიეს არჩევნების შედეგების გაუქმებას და შექმნეს ირანის ეროვნული ფრონტის (NFI) ბირთვი. ის არც ერთი პარტიის კოალიციად არ იყო ჩაფიქრებული, თუმცა, სიტუაციიდან გამომდინარე, გარკვეული ოპოზიციური ძალების მხარდაჭერით სარგებლობდა. 1950 წლის თებერვალში განმეორებით არჩევნებში ირანის ეროვნული ფრონტის რვა წარმომადგენელი შეიყვანა მეჯლისში, რომლებმაც პარლამენტის ქვედა პალატის ტრიბუნა გამოიყენეს ლიბერალური დემოკრატიული რეფორმების იდეების გასაძლიერებლად და მონარქიული ძალაუფლების შეზღუდვის მოთხოვნისთვის.
ირანის ეროვნული ფრონტის ლიდერები გამოდიოდნენ მოწოდებებით   ქვეყნის ეკონომიკური სუვერენიტეტისთვის ბრძოლისთვის, რამაც  გამოიწვია  დემონსტრაციების ახალი ტალღის აფეთქება. დემონსტრანტები მოითხოვდნენ იმ დროისთვის ირანში უცერემონიოდ მოქმედი ინგლის-ირანის ნავთობკომპანიის საქმიანობის შეწყვეტას. 1951 წლის 7 მარტს, ასეთი გადაწყვეტილების აქტიური მხარდამჭერი, ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი, გენერალი ალი რაზმარა, მეჩეთის შესასვლელში მოკლა ფედაიანე ისლამის აქტივისტმა. ოთხი დღის შემდეგ მთავრობის მეთაურად დაინიშნა ირანის ყოფილი ელჩი აშშ-ში ჰუსეინ ალა. ანტიდასავლური გამოსვლების ზეწოლით 1951 წლის 15 მარტს მეჯლისმა მიიღო კანონი ინგლის-ირანის ნავთობკომპანიის ნაციონალიზაციის შესახებ.
1955 წლის 11 ოქტომბერს პრემიერ-მინისტრმა ჰუსეინ ალამ გამოაცხადა ირანის სურვილი,   ბაღდადის პაქტთან (ცენტრალური ხელშეკრულების ორგანიზაცია) შეერთების შესახებ. კანონი ირანის ბაღდადის პაქტთან შეერთებასთან დაკავშირებით მეჯლისმა და სენატმა მიიღეს, ხოლო 23 ოქტომბერს დაამტკიცა შაჰინშაჰმა.1955 წლის 16 ნოემბერს, ჰუსეინ ალას ბაღდადში გამგზავრების წინა დღეს, პაქტის დამფუძნებელ სხდომაში მონაწილეობის მისაღებად, ისლამის ფედაინების წევრების მიერ მასზე წარუმატებელი მკვლელობის მცდელობა განხორციელდა.
პირადი ცხოვრება
ჰუსეინ ალა გარდაიცვალა პნევმონიით 1964 წლის 12 ივლისს 82 წლის ასაკში. მისი მეუღლე გარდაიცვალა 1981 წელს. ჰუსეინ ალას  ვაჟი ფერეიდუნ ალა გახლდათ ირანის სისხლის გადასხმის ეროვნული სამსახურის დამფუძნებელი დირექტორი და ირანის ჰემოფილიის სამკურნალო ცენტრის საპატიო პრეზიდენტი. მისი ქალიშვილი ირანი დაქორწინებულია ესკანდარ ფირუზზე, ცნობილ ირანელ პოლიტიკოსსა და გარემოს დამცველზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1964 კატეგორია:ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:ირანის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ირანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:მასონები კატეგორია:მასონობა ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ირანელი მასონები
მრავალმჭრელიანები
მრავალმჭრელიანები (Polyprotodontia), ძუძუმწოვრების ქვერიგი ჩანთოსნების რიგისა. უმთავრესად ხორცისმჭამელი ცხოველებია. ზედა ყბის თითოეულ მხარეზე ჩვეულებრივ 5-4 საჭრელი კბილი აქვთ, ქვედაზე — 4-3. ზოგიერთ მრავალმჭრელიანებს ჩანთა არ უვითარდება. ასეთი სახეობები მეტი ნაყოფიერებით გამოირჩევიან (ზოგჯერ 10-ზე მეტ ნაშიერს შობენ). გავრცელებული არიან ავსტრალიაში და მოსაზღვრე კუნძულებზე, აგრეთვე ამერიკაში. მრავალმჭრელიანების ქვერიგში გაერთიანებულია 5 ოჯახი: ამერიკული ოპოსუმისებრნი, მტაცებელი ჩანთოსნები, ჩანთოსანი ჭიანჭველიჭამიასებრნი, ჩანთოსანი თხუნელისებრნი და ავსტრალიური ბანდიკუტისებრნი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩანთოსნები
კებიაჩევო
კებიაჩევო (Кәбәс) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 289 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (78%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
დიეზი (მუსიკა)
thumb|Cis დიეზი (dièse; dièsis „ნახევარტონი“) — მუსიკალური ნიშანი \sharp, რომელიც მიუთითებს ბგერის სიმაღლის ნახევარტონით ამაღლებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკალური ნოტაცია
Etumerkki (musiikki)
ვირუს მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
ულუმის დეპარტამენტი
ულუმის დეპარტამენტი (Departamento Ullum) — დეპარტამენტი არგენტინაში, სან-ხუანის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 4 038 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 391 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვილია-იბანიესი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-ხუანის პროვინციის დეპარტამენტები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2015
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2015 — რაგბის რიგით მე–8 მსოფლიო ჩემპიონატი, რომელიც გაიმართა 2015 წლის 18 სექტემბრიდან – 31 ოქტომბრამდე ინგლისში. ინგლისმა მასპინძლობის უფლება 2009 წლის ივლისში გამართულ კენჭისყრაზე მოიპოვა, სადაც მან კონკურენტ იტალიას, იაპონიასა და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკას აჯობა.
ჩემპიონატზე გასული ნაკრებები
ინგლისმა, როგორც ტურნირის მასპინძელმა ავტომატურად მოიპოვა მონაწილეობის უფლება. ყველა ნაკრებმა რომლებმაც 2011 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ჯგუფურ ეტაპზე დაიკავა პირველი სამი ადგილი ავტომატურად მოიპოვა მონაწილეობის უფლება.
მარჯვნივ|მინი|400პქ|
მსაჯები
2015 წლის 7 აპრილს, მსოფლიო რაგბიმ ჯგუფური ეტაპის თამაშებზე მომსახურე თორმეტი მსაჯი, შვიდი დამხმარე მსაჯი და ოთხი ვიდეო მსაჯი დაასახელა. მსოფლიო ჩემპიონატისთვის შერჩეული მსაჯების სია შემდეგია:
მაუწყებლობა
ITV Sport არის 2015 წლის ღონისძიების მასპინძელი მაუწყებელი, რომელსაც გაფორმებული აქვს 2011 და 2015 წლების რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატების ტრანსლირების ხელშეკრულება. ITV ეს უფლება BBC-სა და Sky Sports-ის გამოთიშვის შემდეგ მოიპოვა. გაერთიანებულ სამეფოში ის ტურნირის ყველა მატჩს პირდაპირ ეთერში გადასცემს ITV და ITV4-ზე.
ჯოზეფ ესტრადა
ჯოზეფ „ერაპ“ ეჯერსიტო ესტრადა (დ. 19 აპრილი 1937) — ფილიპინების მე-13 პრეზიდენტი, 1998—2001 წლებში.
ესტრადამ პოპულარობა როგორც კინომსახიობმა მოიპოვა. 33 წლიანი სამსახიობო კარიერის მანძილზე მთავარი როლი აქვს ნათამაშები 100-ზე მეტ ფილმში. ხელოვნებაში მოპოვებული პოპულარობა მან პოლიტიკური მიზნებისთვის გამოიყენა და 17 წლის მანძილზე ასრულებდა ქალაქ სან-ხუანის მერის მოვალეობას, ერთი ვადით არჩეულ იქნა სენატში, პრეზიდენტ ფიდელ რამოსის მმართველობის დროს კი ვიცე-პრეზიდენტი იყო.
1998 წელს ხმათა დიდი უპირატესობით ესტრადა ფილიპინების პრეზიდენტად აირჩიეს, თანამდებობის შესრულებას ამავე წლის 30 ივლისიდან შეუდგა. 2000 წელს მან მოროს ისლამურ განმათავისუფლებელ ფრონტს საყოველთაო ომი გამოუცხადა, აიღო მისი შტაბ-ბინა და ოფისები. თუმცა, კორუფციაში ბრალდების საფუძველზე სენატმა იმპიჩმენტი მოუწყო და 2001 წელს თანამდებობიდან გადააყენა. მისი მმართველობით ასევე უკმაყოფილო იყო ბიზნესი, სამხედროები და ეკლესიის ელიტა.
2007 წელს სასამართლომ სახელმწიფო თანხების მიტაცების გამო ესტრადა დამნაშავედ სცნო, მაგრამ მოგვიანებით, იგი პრეზიდენტმა გლორია მაკაპაგალ-აროიომ შეიწყალა. 2010 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში ესტრადამ კვლავ იყარა კენჭი, მაგრამ სენატორ ბენინიო აკინოსთან დამარცხდა.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ფილიპინების პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი
ბიბინეიშვილი
საკუთარი სახელი ბიბინეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ჭანიეთური
ჭანიეთური — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, ბაილეთის თემში (სოფლები: ახალსოფელი, ბაილეთი, ჭანიეთური). მდებარეობს ნასაკირალის სერის ჩრდილოეთით, მდინარე სუფსის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 80 მ, ოზურგეთიდან 10 კმ, ბაილეთიდან 3 კმ.
ბიბინეიშვილი
კატეგორია:ქართული გვარები
ჭანიეთური
ისტორია
სოფლის სახელწოდება „ჭან“ ძირიდან და ამ ტერიტორიაზე ადრეულ ეპოქებში დასახლებული ჭანებიდან მოდის. გურიის სამთავროს ძველ საბუთებში ჭანიეთური ცალკე სოფლადაა მითითებული. ჭანიეთურში იყო განვითარებული ფეოდალური ხანის ეკლესია-მონასტერი. გვიან ფეოდალურ ხანაში წარმოადგენდა ნაკაშიძეების სამფლობელოს.
საბჭოთა პერიოდში ის სამ ნაწილად გაიყო: ნაწილი შევიდა გურიანთის შემადგენლობაში, ნაწილს ეწოდა განთიადი და შევიდა კონჭკათის სასოფლო საბჭოს შემადგენლობაში, ხოლო ნაწილი ჭანიეთურის სახელით დარჩა ცალკე სოფლად განახლების სასოფლო საბჭოში. ჭანიეთურის მონასტერი ამჟამად მოქცეულია სოფელ განთიადის ტერიტორიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალმა (ახალი ზელანდია)
ალმა — მდინარე ახალ ზელანდიაში, მარლბოროს რეგიონში. მიედინება უსწორმასწორო რელიეფზე, სანამ შეუერთდება მდინარე სევერნს, ამ უკანასკნელის მდინარე აჩერონთან შერწყმამდე რამდენიმე კმ-ის დაშორებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი ზელანდიის მდინარეები
ლორელაი
ლორელაი (IPA [loːʁəˈlaɪ]) (Loreley) — 120 მეტრიანი კლდე გერმანიაში, სანქტ-გოარჰაუსენში მდინარე რაინის აღმოსავლეთ ნაპირზე. კლდე ქმნის რაინის ყველაზე ვიწრო მონაკვეთს შვეიცარიიდან ჩრდილოეთის ზღვამდე, რაც ამ მონაკვეთში იწვევს ძლიერ წყალქვეშა დინებებს და უამრავი გემის დაღუპვას.
მინი| ლორელაის მწვერვალი [[რაინი|რაინზე 1900 წელს]] მინი| ლორელაის მწვერვალი [[რაინი|რაინზე დღეს]]
ეტიმოლოგია
სახელი მომდინარეობს ძველგერმანული სიტყვიდან "ლურელნ" (რაინის დიალექტზე "lureln" –რაკრაკი) და კელტური "ლეი" (ქვა). შესაბამისად სრული თარგმანი იქნება "რაკრაკა ქვა".ძლიერი დინება და მცირე ჩანჩქერი იმ მიდამოებში, გამოსცემდნენ მორაკრაკე ხმას რამაც იქაურ ქვებთან ერთად მისცა კლდეს ეს სახელი. მეორე თეორიის მიხედვით, ადგილის დასახელება წარმოიშვა გერმანული სიტყვიდან "lauern" (წოლა, ცდა) და იგივე "ლეი" დაბოლოებიდან რაც სრულ თარგმანში ნიჭნავს "მწოლიარე ქვას".
799px|center| ლორელაის კლდე [[რაინი|რაინზე]]
ფოლკლორსა და თანამედროვე მითებში
კლდე და მასთან დაკავშირებული ქალთევზა მრავალი ლეგენდის შთაგონების წყარო გახდნენ.ძველი ლეგენდა ასევე იჩემებს კლდის გამოქვაბულში ჯუჯების ცხოვრებას.
1801 წელს, გერმანელმა ავტორმა კლემენს ბრენტანომ დაწერა ბალადა "Zu Bacharach am Rheine" (ბახარახთან რაინზე). აქ მან პირველმა უამბო მკითხველებს მომხიბვლელი ქალწულის ამბავი. პოემა ულამაზეს ლორელეის, რომელსაც სატრფომ უღალატა, ადანაშაულებს მამაკაცთა მოჯადოებასა და მოკვდინებაში. სასიკვდილო განაჩენის სანაცვლოდ, ადგილობრივმა მღვდელთმთავარმა ლორელეი მიავლინა დედათა მონასტერში და გააყოლა სამი მეფე.გზად მონასტრისკენ ლორელეის ხვდება კლდე და ითხოვს მასზე ასვლის ნებართვას რათა საბოლოოდ დატკბეს რაინის სილამაზით. კლდის წვერზე ასული ქალწული სასიკვდილოდ გადაიჩეხება ხეობაში, ხოლო მისი სახელი ექოდ სამუდამოდ შერჩა კლდეს. ბრენატომ პოემის ფაბულა ისესხა ოვიდიუსის მითიდან ექო. 300px|right|ლორელაის ქანდაკება ლორელაის ნავსაყუდელში
1824 წელს, ჰაინრიხ ჰაინემ ბრენტანოს თემა გამოიყენა მის ერთ–ერთ ყველაზე ცნობილ ლექსში "Die Lore-Ley". ნაწარმოები აღწერს მისტიური ძალებით დაჯილდოვეულ ქალბატონს რომელიც ზის კლდის წვერზე და ივარცხნის ოქროს თმას. მისი სილამაზითა და ხმით უნებლიეთ გონებაარეული ნაოსნები სასიკვდილოდ ეჯახებიან ქვებს და კლდეებს. 1837 წელს, ჰაინეს ლექსს ფერენც ლისტმა დაურთო მუსიკა რომელიც პოპულარული გახდა გერმანულენოვან ქვეყნებში.
200px|right|ემილ კრუპა–კრუპინსკი 1899
ლორელაის პერსონაჟი, თუმცაღა მოგონილია ბრენტანოს მიერ, გავრცელდა გერმანულ პუპულარულ კულტურაში და ხშირად მცდარად მიჩნეულია ფოლკლორულ ნაწარმოებად.
უბედური შემთხვევები
2011 წლის 13 იანვარს, გოგირდმჟავით დატვირთული 2400 ტონიანი ბარჟა გადაყირავდა ქალაქ სანქტ გოარჰაუსენის მახლობლად, ლორელაის კლდესთან და გამოიწვია ევროპის ერთ–ერთი ყველაზე აქტიური მდინარის ბლოკირება.
საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს1
მინი საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი - [ს 1] (თბილისი-სენაკი-ლესელიძე) - საქართველოს უმთავრესი საერთაშორისო ავტომაგისტრალი, რომელიც იწყება თბილისში და მიემართება დასავლეთით. თბილისიდან სენაკამდე ამ ავტომაგისტრალს ასევე ემთხვევა ევროპის ავტომაგისტრალი E60.
გიორგი საათაშვილი
გიორგი საათაშვილი (დ. 6 მარტი, 1950, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს1
ფოტოგალერეა
კატეგორია:საქართველოს გზები
გიორგი საათაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ზედა ნაქალაქევი
ზედა ნაქალაქევი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოქალაქევის თემი (სოფლები: გახომელა, ზედა ნაქალაქევი, ლებაღათურე, ძიგიდერი, ჯიხა). მდებარეობს მდინარე ტეხურის მარცხენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 140 მ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 25 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გუამი
გუამის ტერიტორია (Territory of Guam, ჩამორო: Guåhan) — კუნძული წყნარი ოკეანის დასავლეთ ნაწილში, უდიდესია მარიანას არქიპელაგის ჯგუფში, რომელიც მას ყოფს ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულებისაგან. გუამი შეერთებული შტატების შემადგენლობაშია, აქვს ორგანიზებული და შეუერთებელი ტერიტორიის სტატუსი (organized unincorporated territory) ეროვნულ არჩევნებში მონაწილეობის უფლების გარეშე. დედაქალაქია ჰაგატნა.
გეოგრაფია
thumb|300px|გუამის რუკა გუამის კუნძული წაგრძელებულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 50 კმ-ზე, სიგანე ყველაზე ვიწრო საშუალო ნაწილში — 12 კმ-ია. კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილის რელიეფი საგრძნობლად განსხვავდება სამხრეთისაგან. ჩრდილოეთ ნაწილი — კირქვიანი პლატოა, მარჯანისგან შემდგარი. ჩრდილო-დასავლეთით და ჩრდილოეთით პლატო მყისიერად ვარდება სანაპიროზე.
კუნძულის კლიმატი ტროპიკულია მუსონურია. საშუალო დღიური ტემპერატურა მთელ წელიწადში დაახლოებით 26-27 °С-ია. წვიმიანი პერიოდი გრძელდება მაისიდან ნოემბრის ჩათვლით, როდესაც დგება სამხრეთ-დასავლეთი მუსონების დრო. ყველაზე დიდი ნალექების რაოდენობაა — აგვისტოში (410 მმ), ყველაზე ნაკლები — აპრილში (55 მმ). უნალექო ზამთარ-გაზაფხულის პერიოდში (იანვრიდან აპრილის ჩათვლით) ქრის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ქარი. ნალექების წლიური ჯამი აღემატება 2000 მმ-ს. კუნძულზე ხშირად მოქმედებენ ტაიფუნები, განსაკუთრებით ზაფხულის წვიმიან პერიოდში. ერთ-ერთმა ძლიერმა ტაიფუნმა 1962 წელს გუამზე გაანადგურა თითქმის ყველა შენობა.
ცხოველთა სამყარო ღარიბია. ბინადრობენ მღრღნელები (ვირთხები, თაგვები), ღამურები. ტყეებში გვხვდება ფილიპინებიდან ესპანელების მიერ შემოყვანილი ირმები. ადრე კუნძულზე იყვნენ საკმაოდ ბევრი ფრინველები, მაგრამ დღესდღეობით მათი დიდი უმრავლესობა განადგურებულია 1940-იან წლებში შემოყვანილი გველის ყავისფერი ბოიგასაგან (Boiga irregularis).
ისტორია
გუამი დასახლებული იყო ერთ-ერთი ავსტრონეზიური ხალხით — ჩამოროელებით, დაახლოებით XV საუკუნეში ჩვენს წელთაღრიცხვამდე. XVI საუკუნის დასაწყისში (1521 წელს), როდესაც მაგელანის ექსპედიციამ აღმოაჩინა გუამი, ჩამოროს ხალხს დაწყებული ჰქონდა ადრეკლასობრივი საზოგადოების ჩამოყალიბება. ისინი იყოფოდნენ სამ ძირითად სოციალურ ფენად: ბელადებად, რიგით ადამიანებად და მონებად.
გუამი გამოცხადდა ესპანეთის კოლონიად 1565 წელს. 1600 წლიდან კუნძული გამოიყენებოდა ესპანური გემების ეკიპაჟის დასასვენებლად და მათთვის საკვების შესავსებად, რომლებიც მიემართებოდნენ მექსიკიდან ფილიპინებზე. ამან გამოიწვია აბორიგენი ჩამოროელების ესპანელებთან, მექსიკელებთან და ფილიპინელებთან შერევა, რომლებიც შედიოდნენ ესპანური გემების შემადგენლობაში.
ესპანელების ფაქტობრივი კოლონიზაცია, ჩამოროელების გაქრისტიანებასთან ერთად დაიწყო 1668 წლიდან, როდესაც კუნძულზე ჩამოვიდნენ კათოლიკე მისიონერები. 1670 წლიდან 1695 წლამდე პერიოდი აღსანიშნავია ჩამოროელების აჯანყებების სერიებით, რომლებსაც სისასტიკით ახშობდნენ ესპანელი ჯარისკაცები. ჩამოროელების რიცხვი, განსაკუთრებით მამაკაცებისა, ძლიერ შემცირდა. ამან გამოიწვია ჩამოროელების შემდგომი შევიწროვება ესპანელების, ფილიპინელების და მექსიკელების მიერ. მაგრამ ჩამოროელებმა შეინარჩუნეს თავისი ენა და ზოგიერთი წეს-ჩვეულება.
ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა დაიპყრეს კუნძული ესპანეთ-ამერიკის ომის დროს 1898 წელს და იმავე წელს შეიერთეს ის პარიზში ხელმოწერილი მშვიდობიანი ხელშეკრულების საფუძველზე. ამის შემდეგ გუამი ემსახურებოდა ამერიკულ გემებს, როგორც შუამდებარე ბაზა, ფილიპინებისკენ მიმავალ გზაზე.
მეორე მსოფლიო ომის დროს გუამს თავს დაესხა იაპონიის შეიარაღებული ძალები. ბრძოლა დაიწყო 1941 წელს პერლ-ჰარბორზე იაპონელთა თავდასხმიდან სამი საათის შემდეგ. გუამი ჩაბარდა იაპონიის სამხედრო ძალებს 10 დეკემბერს. ომის პერიოდში, დაახლოებით 19 000 იაპონელი ჯარისკაცი და მეზღვაური იდგა კუნძულზე. გუამი ამერიკის სამხედრო ძალებმა უკან დაიბრუნა 1944 წლის 21 ივლისს.
პოლიტიკური მოწყობა
გუამს აქვს ორგანიზებული და შეუერთებელი ტერიტორიის სტატუსი (organized unincorporated territory) ეროვნულ არჩევნებში მონაწილეობის უფლების გარეშე. იმართება 1950 წელს აშშ-ს კონგრესის მიერ მიღებული კუნძულ გუამის ორგანული კანონის საფუძველზე. ამ კანონმა კუნძულს მიანიჭა ადგილობრივი თვითმმართველობის უფლება და მისი მოსახლეობა გამოაცხადა აშშ-ს მოქალაქეებად (nationals).
გუამს ჰყავს ერთი დელეგატი აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში, მაგრამ მას არ აქვს ხმის უფლება.
საკანონმდებლო ორგანოა — საკანონმდებლო კრება, რომელიც შედგება 15 სენატორისაგან (ირჩევს გუამის მოსახლეობა 2 წლის ვადით).
გუამზე არსებობს აშშ-სგან სრული დამოუკიდებლობის მომხრეთა მოძრაობა, მაგრამ გუამის მოსახლეობის უმრავლესობას სურს შეინარჩუნოს ამჟამინდელი სტატუსი მოდიფიცირებული სახით, რაც გამოიხატება გაფართოებული ავტონომიის მიღებაში.
გუამი — აშშ-ის უმსხვილესი სტრატეგიული სამხედრო ბაზა წყნარ ოკეანეში. აშშ-ის სამხედრო მოსამსახურეები ძირითადად თავმოყრილები არიან ანდერსენის ავიაბაზაზე და აპრა-ჰარბორის სამხედრო-საზღვაო ბაზაზე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|300px|გუამის მუნიციპალიტეტები (2006) გუამი იყოფა 19 სოფლად (მუნიციპალიტეტებად):
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობა — 159 358 ადამიანი (აღწერა 2010). აქედან: კაცები — 81 568, ქალები — 77 790. შეფარდება: 104,9 კაცი 100 ქალზე. (2010 წელს).
ასაკობრივი სტრუქტურა 2010 წლისათვის: 14 წლამდე — 27,2 % (43 319 ადამიანი, აქედან: კაცები — 22 322; ქალები — 20 997); 15-დან 64 წლამდე — 66,1 % (105 292 ადამიანი, აქედან: კაცები — 54 235; ქალები — 51 057); 65 წელზე უფროსი — 6,7 % (10 747 ადამიანი, აქედან: კაცები — 5011; ქალები — 5736) (აღწერა 2010 წლის).
მოსახლეობის საშუალო ასაკია — 29,5 წელი. აქედან: კაცების — 28,9 წელი, ქალების — 30,0 წელი (აღწერა 2010 წლის).
ეთნიკური შემადგენლობა: ჩამოროელები — 37,3 % (59 381 ად.), ჩუუკელები — 7,0 % (11 230 ად.), ოკეანეთის სხვა ხალხები — 5,0 % (7971 ად.), ფილიპინელები — 26,3 % (41 944 ად.), აზიის სხვა ხალხები — 5,9 % (9437 ად.), შერეული წარმოშობის — 9,4 % (14 929 ად.), თეთრკანიანები — 7,1 % (11 321 ად.), შავკანიანები — 1,0 % (1540 ად.), სხვები — 1,0 % (1605 ად.) (აღწერა 2010 წლის).
ენები: ინგლისური — 43,6 % (63 238 ად.), ჩამოროს ენა — 17,8 % (25 827 ად.), ფილიპინური ენები — 21,2 % (30 720 ად.), ოკეანეთის ენები — 10,0 % (14 441 ად.), აზიური ენები — 6,3 % (9192 ად.), სხვა ენები — 1,1 % (1651 ად.) (აღწერა 2010 წლის).
ეკონომიკა
ეკონომიკაში ძირითად როლს, უპირველეს ყოვლისა, ასრულებს ტურიზმი (ძირითადად იაპონიიდან) და ასევე კუნძულზე არსებული ამერიკული სამხედრო ბაზა, რომელსაც უკავია კუნძულის ფართის მესამედი.
კუნძულზე აშენებულია აეროპორტი, ოტელები ტურისტებისთვის და გოლფ-კლუბები. ტურისტების დაახლოებით 90 % — იაპონელია. იაპონელი ტურისტების სიმრავლე გამოწვეულია იმით, რომ გუამი უფრო ახლოა ვიდრე ჰავაის კუნძულები. ტურიზმის განვითარებისათვის ოტელებით განაშენიანდა ულამაზესი პლიაჟები, რისთვისაც დაინგრა რიფი და დიდი ზიანი მიადგა ზღვის ფლორას და ფაუნას.
კუნძულზე მდებარეობს გუამის უნივერსიტეტი.
საუკეთესო ტურისტული ზონები
საუკეთესო ტურისტული ზონებია. გუამის ჩრდილოეთი რაიონი — კუნძულზე ყველაზე ნაკლებად დასახლებული და ტურისტების მიერ ყველაზე ნაკლებად მონახულებადი. რეგიონის დიდი ნაწილი დაკავებულია აშშ-ის სამხედრო ბაზებით. აქვე მდებარეობს რიტიდიან — ბიჩი (Ritidian Beach), რომელიც ითვლება გუამის ყველაზე ლამაზ პლაჟად. ცენტრალური რეგიონი — ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული და ტურისტების მიერ ყველაზე მონახულებადია. ზუსტად აქ მდებარეობს გუამის დედაქალაქი, ასევე მთავარი და კუნძულის ერთადერთი ტურისტული ცენტრი — ტუმონი. ტურისტების 90 % აქ ცხოვრობს და ატარებს თავის შვებულებას. სამხრეთი რეგიონი — კუნძულზე ყველაზე მხატვრული, მაგრამ ამავე დროს ყველაზე ნაკლებად განვითარებულია. ამ რაიონში ყველაზე კარგად შენარჩუნდა გუამის ადგილობრივი მოსახლეობის — ჩამოროს კულტურა. აქ ტურისტებს იზიდავს ქოქოსის კუნძული და ტალოფოფოს ყურის (Talofofo Bay) პლაჟები. ტალოფოფოს წყნარი ოკეანისეული პლაჟები დააინტერესებთ სერფერის და კაიტსერფერის მოყვარულებს, განსაკუთრებით ქარის სეზონში. თანაც, ზუსტად „სამხრეთ რეგიონში“ გუამზე გადმოვიდა მაგელანი თავის მსოფლიოს გარშემო მოგზაურობის დროს. კუნძული გუამი — არა მხოლოდ საუკეთესო პლაჟები, ტროპიკული მცენარეები და ლამაზი ჩანჩქერებია, არამედ კუნძულის ძველი ისტორიის ძეგლებია. ეს არის კლდეზე ნაკვეთი სურათები და აბორიგენი ხალხის ჩამოროს, რომლებიც კუნძულზე 3,5 ათასი წლის წინ დასახლდა ტრადიციული სახლები, ესპანელების ყოფილი ბატონობის დამადასტურებელი ფაქტები, ასევე მეორე მსოფლიო ომის ძეგლები. ფილიპინების ზღვა და წყნარი ოკეანე, გუამის სანაპირო ზოლი, დაივინგის მოყვარულებს ჩუქნის შესაძლებლობას მოინახულონ მარჯნის რიფები და გამოიკვლიონ ჩაძირული გემები. ამას გარდა, აქტიური დასვენების მოყვარულებს შეუძლიათ ისიამოვნონ ვინდსერფინგით და პარასეილინგით, ითამაშონ გოლფი.
დევი
მინი|250პქ|დევები, ოსკარ შმერლინგი, დედა ენა 1912 დევი — ბოროტი სული ქართულ მითოლოგიასა და ფოლკლორში. დევები თმით დაფარული ზოომორფული არსებები არიან რქებით და მრავალი თავით (სამიდან ასამდე). თავების რიცხვის ზრდასთან ერთად მათი ძალაც მატულობს. მოკვეთილი თავის ადგილზე ახალი ამოდის. დევები მიწისქვეშეთში ცხოვრობენ, მაგრამ შეიძლება მიწაზეც ცხოვრობდნენ და სასახლეებსა და სიმდიდრესაც ფლობდნენ. ჩვეულებრივ, ერთად ცხოვრობს შვიდი-ცხრა ძმა დევი. დევები მესაქონლეობას და ნადირობას მისდევენ, იტაცებენ და ატყვევებენ ლამაზ ქალებს. საქართველოს მთიელებში დევი მჩაგვრელის და დამმონებლის სინონიმის როლში გვევლინება, მათ ებრძვიან ადგილობრივი ღვთაებები. დევების ქალური პერსონიფიკაციები ნაკლებად ბოროტები არიან, ისინი იფარებენ მომხდურებს და იცავენ მათ თავისი კაციჭამია შვილებისაგან.
დევი აგრეთვე, ქართული ხალხური ზღაპრების პოპულარული პერსონაჟი, ადამიანის მსგავსი ფანტატისკური არსება, ტანად დიდი და ღონიერი, ზოგჯერ მრავალთავიანი. განასახიერებს უმთავრესად ბოროტ ძალას. დევი მზეთუახავებს იტაცებს და ქვესკნელში ან ზესკნელში მალავს. ბევრი ზღაპრის გმირი გონებაჩლუნგ დევს ჯაბნის და კლავს.