cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მეცნიერება
მეცნიერებათა სახელწოდებები
სამეცნიერო დისციპლინათა სახელდებისათვის გამოიყენება ტერმინები, რომლებიც უმეტეს შემთხვევაში ბერძნული წარმოშობისაა. ამ ტერმინების ფორმანტებს შორის ყველაზე ხშირად გვხვდება –ია, –იკა, აგრეთვე:
სამეცნიერო დაწესებულებები
სამეცნიერო დაწესებულება არის მეცნიერთა და სხვა პირთა გაერთიანება, რომლებიც სამეცნიერო კვლევებს აწარმოებენ. იგი უძველეს ხანაში წარმოიშვა, ხოლო XV-XVI საუკუნეებიდან მეცნიერთა პროფესიული გაერთიანების სახე მიიღო (ხშირად მათ აკადემიებს უწოდებდნენ). XVI საუკუნეში გამოჩნდა სპეციალიზებული სამეცნიერო დაწესებულებები: გეოგრაფთა, მედიკოსთა და სხვა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეცნიერება
ბაალბექი
ბაალბექი (عنجر) – ძველი ქალაქი ლიბანში. მდებარეობს ბეირუთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 80 კილომეტრში. ზღვის დონიდან 1160 მეტრზე. მოსახლეობა 82 000 კაცი.
მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი უხსოვარი დროიდანაა დასახლებული, მის შესახებ ისტორიული წყაროები არ არსებობენ ალექსანდრე მაკედონელის ეპოქამდე. მისი გარდაცვალების შემდეგ სირია და ლიბანის დღევანდელი ტერიტორია გადავიდა პტოლემე I სოტერის ხელში და ქალაქს უწოდეს ჰელიოპოლი ეგვიპტური ჰელიოპოლის პატივსაცემად. ამ პერიოდში იგი უკვე დიდი რელიგიური ცენტრია, სადაც ხდება ბაალის (აქედან ეწოდა ქალაქს სახელი) – სემიტური ღმერთის და დიონისეს თაყვანისცემა. ძვ. წ. 200 წელს ქალაქი დაიპყრო ანტიოქე დიდმა.
ოქტავიანე ავგუსტუსის მმართველობის დროს (ძვ. წ. 27–14) შედიოდა რომის ერთ-ერთ პროვინციაში, I–III საუკუნეებში ქალაქში აშენდა უამრავი რომაული ტაძარი.
VII საუკუნეში ქალაქი დაიპყრეს არაბებმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბანში კატეგორია:ლიბანის ქალაქები
Ailee (მუსიკოსი)
ემი ლი, პროფესიონალურად ცნობილი, როგორც Ailee (Ai Carina Uemura; დ. 1989 წლის 30 მაისი, დენვერი, კოლორადო, აშშ) — ამერიკელი მომღერალი და კომპოზიტორი. მას გამოუშვებული აქვს ოთხი სტუდიური ალბომი, ექვსი EP და ოცდაერთი სინგლი, რომელთაგან ექვსი მოხვდა Gaon Digital Chart-ის ტოპ ხუთეულში.
ნიუ-იორკში, Muzo Entertainment-ში, ხანმოკლე მუშაობის შემდეგ, ეილი გადავიდა სამხრეთ კორეაში საცხოვრებლად და კონტრაქტი გააფორმა YMC Entertainment-თან. 2012 წელს მუსიკოსმა გამოუშვა თავისი სადებიუტო პირველი სინგლი „Heaven", რომელიც გაონის ციფრულ ჩარტში მესამე ადგილზე გავიდა და მიიღო შემდეგი ჯილდოები: Melon Music Awards, Golden Disc Awards, Gaon Chart K-Pop Awards და Seoul Music Awards. მან მოიგო ოთხი Mnet Asian Music Award საუკეთესო ქალის ვოკალური შესრულების კატეგორიაში 2013 - 2016 წლებში შემდეგი კომპოზიციებისთვის: „U&I", „Singing Got Better", „Mind Your Own Business" და „If You". მუსიკოსის 2017 წლის სინგლმა, „I Will Go to You Like the First Snow", ჩაწერილი სატელევიზიო დრამატული სერიალის Guardian: The Lonely and Great God (2016), მოიგო რამდენიმე ჯილდო და იყო იმ წლის ციფრულად ყველაზე გაყიდვადი სიმღერა.
ადრეული ცხოვრება
ეილი დაიბადა დენვერში, კოლორადოში, 1989 წლის 30 მაისს და გაიზარდა ნიუ-ჯერსიში. ის სწავლობდა პალისადის პარკის საშუალო სკოლაში, სანამ ლეონიაში გადავიდოდა საცხოვრებლად. სკოლის დამთავრების შემდეგ, ის სწავლობდა კომუნიკაციებს პეისის უნივერსიტეტში, თუმცა მალევე მიატოვა სწავლა. ამ დროს მუსიკოსმა ხელი მოაწერა ხელი Muzo Entertainment-თან კონტრაქტს. მოგვიანებით ეილი გადავიდა სამხრეთ კორეაში საცხოვრებლად და კონტრაქტი გააფორმა YMC Entertainment-თან.
კარიერა
2012 წელს ეილიმ მიიღო საუკეთესო ახალი შემსრულებლის ჯილდო სეულის მუსიკალურ დაჯილდოებაზე, Melon Music Awards-ზე, Mnet Asian Music Awards-სა და Golden Disk Awards-ზე. ასევე, მან მოიგო საუკეთესო ახალი ქალი სოლო შემსრულებლის ჯილდო Gaon Chart Music Awards-ზე. მას ასევე მიღებული აქვს Mnet America Rising Star Award, სპეციალური ჯილდო, რომელიც Mnet America-მ გადასცა მას 55-ე გრემის დაჯილდოებაზე.
2013 წლის 12 ივლისს ეილიმ გამოუშვა თავისი მეორე EP, სახელწოდებით A's Doll House. EP-ის წამყვანი სინგლი, „U&I" სხვადასხვა მუსიკალურ ჩარტში მოხვდა.
2014 წლის 25 სექტემბერს ეილიმ გამოუშვა თავისი მესამე EP, სახელწოდებით Magazine. EP-ის წამყვანმა სინგლმა, „Don't Touch Me", დაიკავა პირველი ადგილი სხვადასხვა მუსიკალურ ჩარტში. სინგლმა მოიგო ჯილდო 2015 წლის ოქროს დისკის დაჯილდოებაზე.
ეილის პირველი სრულმეტრაჟიანი ალბომი, Vivid, გამოვიდა 2015 წლის 30 სექტემბერს. ეილიმ ზედიზედ სამჯერ მოიგო საუკეთესო ქალის ვოკალური შესრულების ჯილდო Mnet Asian Music Awards-ზე.
2017 წლის 7 იანვარს ეილიმ გამოუშვა სადებიუტო ამერიკული სინგლი „Fall Back" WestSide Entertainment-ის ლიცენზიის მეშვეობით, მეტსახელით A.Leean.
ეილიმ გამოუშვა თავისი მეორე სტუდიური ალბომი, სახელწოდებით Butterfly, 2019 წლის 2 ივლისს, წამყვანი სინგლით „Room Shaker“. 2019 წლის 10 სექტემბერს, ეილიმ ინსტაგრამზე განაცხადა, რომ მან შექმნა ახალი კომპანია სახელად „Rocket3 Entertainment".
2021 წლის 7 მაისს ეილიმ გამოუშვა თავისი მეექვსე EP სახელწოდებით Lovin', მესამე სტუდიური ალბომის გამოშვებამდე. EP-ში შედის ორი მთავარი სინგლი, „Make Up Your Mind" და „Spring Flowers".
2022 წლის 7 მარტს ეილიმ გამოუშვა თავისი ინგლისურენოვანი სტუდიური ალბომი I'm Lovin' Amy.
დისკოგრაფია
Korean albums
English albums
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:დაბადებული 1980-იანები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკათმცოდნეები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი შემსრულებლები
გაჩა (მუსიკოსი)
გაჩა ბაქრაძე (დ. 27 დეკემბერი, 1989, ბათუმი) — სცენაზე ცნობილია სახელით Snapdance, ქართველი ელექტრონული მუსიკოსი, ასევე იყო წევრი დუეტისა Me And My Monkey.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი დიჯეები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:გაჩა კატეგორია:ევროდენს მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი
ქედანი (მესტიის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბორსუნლუ (გორანბოი)
ბორსუნლუ (Borsunlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 3 348 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
წყემის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
წყემის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფელ წყემში. აგებულია XIX საუკუნეში.
ეკლესია ბაზილიკური ტიპისაა, ნაგებია ბლოკითა და აგურით, კირის დუღაბზე. ორი შესასვლელი კარი სამხრეთით და ჩრდილოეთით არის გაჭრილი. ნაგებობას თითო სარკმელი აქვს დასავლეთით და აღმოსავლეთით ხოლო — სამხრეთით ორი. ტაძარს შემორჩენილი აქვს მხოლოდ კედლები, სახურავი კი არ გააჩნია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტაშლი-ელგა
ტაშლი-ელგა (Ташлыйылға; Ташлы-Елга) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 105 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 51 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
ატაუალპას პროვინცია
ატაუალპას პროვინცია (Provincia de Atahuallpa) — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, ორუროს დეპარტამენტში. დედაქალაქია საბაია.
ატაუალპა ერთ-ერთია ორუროს დეპარტამენტის თექვსმეტი პროვინციიდან. ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ გადაჭიმულია 160 კმ-ზე, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისკენ 50 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 5 885 კმ²-ს შეადგენს.
დაყოფა
პროვინცია შედგება შვიდი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
ტიბელევო
ტიბელევო (Тибел; Тибелево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 189 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 58 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (71%).
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
სიენფუეგოსის პროვინცია
სიენფუეგოსის პროვინცია — კუბის ერთ-ერთი პროვინცია. დედაქალაქია სიენფუეგოსი, რომელიც 1819 წელს ფრანგმა მოსახლეებმა დააარსეს.
პროვინცია ყველაზე დაბალი ეკონომიკური მაჩვენებელი აქვს მთელს კუბაში და ის ძირითდად შაქრის მოყვანასა და წარმოებას ეფუძნება. ლანდშაფტშიც სწორედ შაქრის ლერწამი და გადამამუშავებელი ფაბრიკები სჭარბობს. სიერაში გავრცელებულია ჩანჩქერები.
პროვინციაში უკიდურესად პოპულარულია დაივინგი, როგორც ტურისტებს, ისე ადგილობრივებს შორის. მრავლადაა წყალქვეშა მღვიმე.
სინფუეგოსის, სანკტი-სპირიტუსისა და ვილია-კლარას პროვინციები ერთ დროს აწ უკვე აღარ არსებული სანტა-კლარას პროვინციის ნაწილი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის პროვინციები
ანგოლის პორტების სია
სტატიაში მოცემულია ანგოლის პორტებისა და ნავსადგურების სია.
სქოლიო
კატეგორია:ანგოლის პორტები და ნავსადგურები ანგოლა
აკვაღა
აკვაღა — გალის მუნიციპალიტეტის სოფლების პირველი აკვაღისა და მეორე აკვაღის ძველი სახელწოდება.
სქოლიო
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტი
საბუნებისმეტყველო მეცნიერებები
საბუნებისმეტყველო ეწოდება მეცნიერებას, რომელიც შეისწავლის ცოცხალ ან არაცოცხალ ბუნებას. მისი მთავარი პრინციპია მოვლენათა გამომწვევი უცნობი მიზეზების მუდმივი ძიება და კვლევა.
საბუნებისმეტყველო მეცნიერებები და მათი კვლევის მთავარი საგანი:
მათ შორის გამოიყოფა ერთი ჯგუფი, ე.წ. დედამიწის მეცნიერებები, რომელთა კვლევის ობიექტია დედამიწა.
აკვარიუმის თევზები
ლიტერატურა
კატეგორია:აკვარიუმის თევზები
საბუნებისმეტყველო მეცნიერებები
* Ciencies naturales Прыродазнаўчыя навукі Ciències naturals Naturvidenskab Naturwissenschaft Φυσικές επιστήμες Natural science Naturscienco Ciencias naturales Sciences naturelles Eksakte wittenskip Scientia natural מדעי הטבע Exacte wetenschappen 自然科学 Naturwetenschap Naravoslovje Природне науке Élmu alam Luonnontiede Naturvetenskap Khoa học tự nhiên 自然科学 Scienties natural
არისტოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
არისტოვო (Аристово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 4 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
შინდლერის სია
შინდლერის სია (Schindler's List) — 1993 წელს გადაღებული ეპიკური ამერიკული დრამა,  რომლის რეჟისორია სტივენ სპილბერგი, ხოლო სცენარის ავტორი სტივენ ზეილიანი. ფილმი ეფუძნება ავსტრალიელი მწერლის, თომას კენილის რომანს სახელად „შინდლერის კიდობანი“. ფილმში ასახულია წარმოშობით გერმანელი ბიზნესმენის, ოსკარ შინდლერის ცხოვრება, რომელმაც მოახერხა და ათასზე მეტ ებრაელ ლტოლვილს, რომელთა უმეტესობას პოლონეთში დასახლებული ებრაელები შეადგენდნენ, შეუნარჩუნა სიცოცხლე და იხსნა ჰოლოკოსტისგან იმით, რომ ისინი დაასაქმა საკუთარ საწარმოში.
ფილმში, შინდლერს განასახიერებს მსახიობი ლიამ ნისონი, შუცშტაფელის („სს“) ოფიცერს, ამონ გეთს — რეიფ ფაინზი, ხოლო იცჰაკ შტერნის როლს ასრულებს ბენ კინგსლი.
იდეა ფილმის გადაღების შესახებ გაჩნდა ჯერ კიდევ 1963 წელს. ერთ-ერთმა გადარჩენილმა ებრაელმა, პოლდეკ პრეფერბერგმა მიზნად დაისახა საზოგადოებისთვის ემცნო შინდლერის შესახებ. სწორედ ის გახდა შემდგომში ავსტრალიელი მწერლის, თომას კენილის შთაგონების წყარო დაეწერა ბუკერის პრემიის გამარჯვებული წიგნი სახელად „შინდლერის კიდობანი“, რომელიც შემდგომ ფილმს დაედო საფუძვლად.
როდესაც სპილბერგს ხელმძღვანელმა სიდნი შეინბერგმა წიგნის სახელად „შინდლერის კიდობნის“ მიმოხილვა გაუგზავნა, რეჟისორი ამ ამბავმა დააინტერესა. ამიტომაც Universal Studios-მა იყიდა წიგნთან დაკავშირებული საავტორი უფლება. თუმცა სპილბერგი არ იყო დარწმუნებული რომ თავად შეძლებდა ამ ნაწარმოების ეკრანიზაციას. პირველ ეტაპზე მან რამდენიმე რეჟისორთან სცადა მოლაპარაკება მათ აეღოთ ნაწარმოების ეკრანიზაცია, თუმცა საბოლოოდ მაინც გადაწყვიტა თავად განეხორციელებინა ეს ამოცანა.
ძირითადი გადასაღები ადგილი იყო პოლონეთში, კრაკოვში, 72 დღეზე მეტი ხნით. სპილბერგმა გადაწყვიტა ფილმი გადაეღო შავ-თეთრ ფერებში, რითიც მან იმ ეპოქის დროინდელ სურათს მიუახლოვა და დოკუმენტური კადრების მსგავსი ეფექტი შექმნა.
ფილმის პრემიერა გაიმართა 1993 წლის 30 ნოემბერს ვაშინგტონში, ხოლო თავისუფალ გაყიდვაში ჩაეშვა 1993 წლის 15 დეკემბერს შეერთებულ შტატებში. კინოგაქირავებაში, ფილმმა მსოფლიოს მასშტაბით გამოიმუშავა 321.2 მილიონი დოლარი, მაშინ როცა მისი ბიუჯეტი შეადგენდა 22 მილიონს. მან მოიპოვა 7 ოსკარი (12 ნომინაციიდან). ასევე, მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო (მათ შორის შვიდი ჯილდო ბრიტანული აკადემიის ფილმების დაჯილდოებაზე და სამი — ოქროს გლობუსზე). 2004 წელს კონგრესის ბიბლიოთეკამ „შინდლერის სია“ დაარეგისტრირა ფილმების ეროვნულ რეესტრში.
ფილმს მიღებული აქვს შვიდი ოსკარი (მათ შორის საუკეთესო ფილმისთვის) 1993 წელს. ფილმის სლოგანია: „ის ვინც ერთ სულს გადაარჩენს, გადაარჩენს მსოფლიოს“.
სიუჟეტი
ფილმში მოთხრობილია კათოლიკე გერმანელი ბიზნესმენის, ნაცისტური პარტიის წევრის, ოსკარ შინდლერის ისტორია, რომელმაც ათასზე მეტი პოლონელი ებრაელი გადაარჩინა ჰოლოკოსტის დროს. სიაში იგულისხმება 1100 ებრაელი, რომლებიც შინდლერმა დაიქირავა საკუთარ ფაბრიკაში, რათა ისინი საკონცენტრაციო ბანაკში გაგზავნისგან გადაერჩინა
ჯილდოები
ოსკარი
BAFTA
ოქროს გლობუსი
სქოლიო
კატეგორია:სტივენ სპილბერგის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:1993 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ბიოგრაფიებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ფილმები ჰოლოკოსტის შესახებ
საზოგადოებრივი მეცნიერებები
საზოგადოებრივი ეწოდება მეცნიერებას, რომელიც სწავლობს ადამიანთა საზოგადოებრივი ურთიერთობების მრავალმხრივ ასპექტებს. კვლევის მეთოდი დამოკიდებულია დისციპლინის თავისებურებებზე.
საზოგადოებრივი მეცნიერებები და მათი კვლევის მთავარი საგანი:
ტარიელ ჩაჩუა
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამტრედიის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:გარდაცვლილი   2007 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
აკიბის ქედი
აკიბის ქედი — მდ. ღალიძგის ზემო დინების და მდინარე ენგურის აუზების წყალგამყოფი ქედი. ჩრდილოეთით გადაჭიმულია მდ. ლარაკვაკვამდე (ენგურის მარჯვენა შენაკადი), სამხრეთით - მდინარე ოქუმის სათავეებამდე. უმაღლესი მწვერვალია აკიბა (2811 მ). აგებულია ძირითადად იურული პორფირიტებით. რელიეფი ძლიერ დანაწევრებულია. თხემურ ზოლში ალპური, ქვემოთ კი სუბალპური მდელოებია, უფრო დაბლა წიწვიანი და ფართოფოთლიანი ტყეებია.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედები
ქვედა ვედი
ქვედა ვედი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი).
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტვერის ოლქი
ტვერის ოლქი (Тверская область) — ოლქი რუსეთში. შედის რუსეთის ცენტრალურ ფედერალურ მხარეში. დაარსდა 1935 წლის 29 იანვარს, 1990 წლამდე ერქვა კალინინის ოლქი. ადმინისტრაციული ცენტრი - ტვერი.
გეოგრაფია
ოლქი მდებარეობს რუსეთის ევროპულ ნაწილში. ესაზღვრება ვოლოგდის, მოსკოვის, ნოვგოროდის, სმოლენსკის, იაროსლავლისა და ფსკოვის ოლქები.
მოსახლეობა
2002 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობს:
გეპიდები
250პქ|მინი|მარჯვნივ|გეპიდების სამეფო (ყავისფრად) 476 წლისთვის გეპიდები (Gipidae, Gebidi; Γήπαιδες, Γίπαιδαι; აღმ.-გერმ. Ge̅bidos, Ge̅bidans) — ძველი ხალხი, რომლებიც აღმოსავლეთ გერმანელებს მიეკუთვნებოდნენ. გადმოცემით, ისინი გუთების კვალდაკვალ გადასახლდნენ სკანდინავიიდან ბალტიის ზღვის სამხრეთ სანაპიროზე (იხსენიება კუნძული მდინარე ვისლის შესართავში, რომელსაც გეპადოიოსი ეწოდება, ძველგერმანულად — „გეპიდების ხეობა“). რომაული ხანის გეპიდების არქეოლოგიურ ნაკვალევს თანამედროვე მკვლევარები ხედავენ ველბარკის კულტურის ცალკეულ ძეგლებში. ვისლის შუა წელიდან გეპიდების სამხრეთით გადასახლება წარიმართა III საუკუნეში (გერმანულ ტრადიციაში უკავშირდება მეფე ფასტიდოის). მათ დაამარცხეს ბურგუნდები და სხვა გაერთიანებები, მონაწილეობდნენ რომის იმპერიაზე თავდასხმებში, თუმცა მათი რაზმები დაამარცხა იმპერატორმა პრობუსმა (276–282; გეპიდების ნაწილი იმპერიის ტერიტორიაზე გადაასახლეს), მარცხი იწვნიეს გუთების მეფე ოსტროგუთასგანაც.
IV საუკუნის ბოლოს ან V საუკუნის დასაწყისში შეტაკებები ჰქონდათ გუთებთან. ჰუნებმა ცენტრალურ ევროპაში შეჭრის დროს გეპიდები დაიმორჩილეს. საკუთარი თვითმმართველობის შენარჩუნების პირობებში, იბრძოდნენ ჰუნების სასარგებლოდ, გეპიდების მეფე არდარიხი ატილას ერთ-ერთი უახლოესი მრჩეველი იყო, მისი სიკვდილის შემდეგ აჯანყება წამოიწყეს მის მემკვიდრეთა წინააღმდეგ და მდინარე ნედაოზე გამართულ ბრძოლაში დაამარცხეს ისინი. V საუკუნის ბოლოსკენ დაიკავეს შუა პოტისიე (V საუკუნის ბოლო – VI საუკუნის შუა ხანების სამარხების ძირითადი კონცენტრაცია), ტრანსილვანიის ნაწილი (გეპიდების მეფეებს ან მაღალ არისტოკრატიას უკავშირდება აპაჰიდისა და შემლეულ-სილვანეის განძები), დაიპყრეს ქალაქი სირმიუმი და მისი შემოგარენი (მათ უკავშირდება მეფე ტრაზარიხისა და მისი ვაჟების მოღვაწეობა). ცნობილია, რომ გეპიდებსა და ბიზანტიას შორის დაიდო ხელშეკრულება. V საუკუნის მეორე ნახევარში რიგი კონფლიქტები გადაიტანეს ოსტგუთებთან (469, 488). 504 წელს ოსტგუთების მეფე თეოდორიხ დიდმა დაიმორჩილა სირმიუმი. ბიზანტიის მიერ ოსტგუთების სამეფოს განადგურების დროს გეპიდებმა ხელახლა დაიპყრეს სირმიუმი (არაუგვიანეს 537 წლისა) და დედაქალაქად აქციეს. ნაპოვნია ნათეგი მონეტები, რომლებიც ამ პერიოდს განეკუთვნება. VI საუკუნის შუა ხანებში ცნობილია ეპისკოპოსი ტრაზარიხი, რომელიც სირმიუმში მოღვაწეობდა (IV საუკუნის ბოლოს მიეკუთვნება პირველი მონაცემები გეპიდებს შორის ქრისტიანობის გავრცელების შესახებ არიანელობის სახით; დაკრძალვასთან დაკავშირებულ ძეგლებში ქრისტიანობა თითქმის არ არის ასახული).
VI საუკუნის შუა ხანებისთვის კონფლიქტი გამწვავდა გეპიდებსა და ლანგობარდებს შორის. 567–568 წლებში ლანგობარდებმა ავარებთან კავშირით გადამწყვეტი დამარცხება მიაყენეს მათ (მეფე კუნიმუნდი დაიღუპა), ხოლო შემდეგ, უბრალო ხალხში დუნაისპირეთის გეპიდების ნაწილის შეერთებასთან ერთად, გადავიდნენ იტალიაში. სირმიუმი, აქ არსებულ სამეფო განძთან ერთად, ბიზანტიელებმა იგდეს ხელთ, შემდგომში დაიკავეს ავარებმა, რომლებმაც გეპიდების დიდი ნაწილიც დაიმორჩილეს. ავარიის სახაკანოს შემადგენლობაში გარკვეული ხანი განცალკევებულობას ინარჩუნებდნენ, თუმცა შემდგომ ასიმილაცია განიცადეს. წყაროებში უკანასკნელად IX საუკუნეში იხსენიება გეპიდების მხოლოდ მცირე ჯგუფი პანონიაში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანული ტომები კატეგორია:ხალხთა დიდი გადასახლება
Freedom (ეიკონის ალბომი)
Freedom — ეიკონის მესამე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2008 წლის 2 დეკემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის ალბომები კატეგორია:ეიკონის ალბომები
ჰურინის შვილები
„ჰურინის შვილები“ (The Children of Húrin) — ჯ. რ. რ. ტოლკინის ეპიკური ფენტეზის ჟანრის რომანი, რომელიც გამოიცა 2007 წელს. თავდაპირველად იგი დაიწერა 1910 წელს, დამუშავდა რამდენიმე წლის შემდეგ, მაგრამ არ იქნა დასრულებული 1973 წლამდე. მწერლის შვილმა, კრისტოფერ ტოლკინმა, თავად შეძლო მამის ნაშრომის რედაქტირება და აქცია იგი პროზად - იმ დროს, როდესაც ორიგინალი წარმოდგენილი იყო პოემის სახით. 2007 წლის გამოცემა, მიუხედავად იმისა, რომ „ჰურინის შვილების“ წინა ვერსიები სხვადასხვა წლებში შეტანილი იყო სხვა წიგნებშიც, არის რომანის ყველაზე სრულყოფილი ვარიანტი.
2017 წლის 1 აგვისტოს წიგნი პირველად გამოიცა ქართულ ენაზე.
წინარეისტორია
მთავარი პერსონაჟების ისტორია და წარმომავლობა მოცემულია წიგნის შესავალში. წინარეისტორიის დიდი ნაწილი წარმოდგენილია სილმარილიონის ქრონიკებში. ყველაფერი იწყება წიგნის მოვლენებამდე 500 წლით ადრე. მორგოთი, ვალა, გარბის ვალინორიდან და სახლდება შუახმელეთში. ანგბანდის ციხესიმაგრიდან იგი ცდილობს შუახმელეთის მართვას და იწყებს ბელერიანდის ელფებთან ბრძოლას.
თუმცა, ელფთა სამეფოების დიდი ნაწილი მყარად დგას. მათ შორის არის დორიათი, რომელსაც მეფე თინგოლი მართავს. გარკვეული დროის შემდეგ ნოლდორელი ელფები მოხვდებიან ბელერიანდში, შემდეგ კი, სინდარელ ელფებთან ერთად ანგბანდზე იერიშით მიდიან. შუახმელეთში ყალიბდება ახალი სამეფოები. ასეთებია ჰითლუმი (ფინგონის სამეფო), ნარგოთრონდი (ფინროდ ფელაგუნდის სამეფო) და გონდოლინი (ტურგონის სამეფო).
გადის სამი საუკუნე. ამ პერიოდში ბელერიანდში ადამიანები ჩნდებიან. ისინი არიან ედაინები, დასავლეთში გაქცეულთა შთამომავლები. ბეორის საგვარეულო ლადროსის მიწას მართავს, ჰალეთის ხალხი ბრეთილის - ტყეს, ხოლო ჰადორის საგვარეულოს ძალაუფლება ვრცელდება დორ-ლომინის ტერიტორიაზე. მოგვიანებით ბელერიანდში ჩნდებიან სხვა ადამიანებიც, კერძოდ - აღმოსავლელები, რომელთა ნაწილი მორგოთთან კავშირშია.
სქოლიო
კატეგორია:ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები კატეგორია:2007 წლის რომანები კატეგორია:წიგნები შუახმელეთზე კატეგორია:HarperCollins-ის წიგნები
რისალი
რისალი (ოფიციალურად რისალის პროვინცია; Lalawigan ng Rizal) ― ზღვაზე გასასვლელის არმქონე პროვინცია ფილიპინებში. მდებარეობს კალაბარსონის რეგიონში, ლუსონზე. პროვინციის დედაქალაქია ანტიპოლო. მანილიდან 20 კმ-ით აღმოსავლეთით მდებარეობს. პროვინციას სახელი ეწოდა ფილიპინების ეროვნული გმირის, ხოსე რისალის საპატივცემულოდ. რისალის დასავლეთით ეროვნული დედაქალაქის რეგიონი მდებარეობს, ჩრდილოეთით ― ბულაკანი, აღმოსავლეთით ― კესონი, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით ― ლაგუნა. პროვინცია მდებარეობს ქვეყნის უდიდესი ტბის, ლაგუნა-დე-ბაის ჩრდილოეთ სანაპიროზე. რისალი მთიანი პროვინციაა და სიერა-მადრეს მთიანეთის სამხრეთ ნაწილის დასავლეთ ფერდობებზე მდებარეობს.
1975 წლამდე პროვინციის დედაქალაქის ფუნქციებს პასიგი ასრულებდა, რომელიც შემდეგში ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის შემადგენლობაში შევიდა. 2009 წლიდან პროვინციული კაპიტოლიუმი ანტიპოლოშია განთავსებული და პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრის ფუნქციას ასრულებდა. 2020 წლის 19 ივნისს პრეზიდენტმა როდრიგო დუტერტემ №11475 რესპუბლიკურ აქტს მოაწერა ხელი, რომლის საფუძველზეც რისალის პროვინციის დედაქალაქად ანტიპოლო გამოცხადდა.
ისტორია
რისალის ტერიტორიაზე ტაგალთა დასახლებები წინაესპანურ ხანაში შეიქმნა. ესპანელთა მმართველობის პერიოდში რისალის ტერიტორია ტონდოსა და ლაგუნის პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა. ამ პერიოდში ქალაქები: პასიგი, პარანიაკე, ტაიტაი და კაინტა უკვე ყვაოდა.
1582-1583 წლების ენკომიენდების მოხსენების მიხედვით, მორონის (მორონგი) ენკომიენდა ლაგუნის პროვინციის იურისდიქციის ქვეშ იყო, ხოლო პასის (პასიგი), ტაიტაისა და ტაგის (ტაგიგი) ენკომიენდები ტონდოს პროვინციას მიეკუთვნებოდა. 1591 წლისთვის მორონისა და ტაიტაის ენკომიენდები ლაგუნის პროვინციის ფრანცისკანელთა ორდენის იურისდიქციის ქვეშ იყო მოქცეული. ნაბოტასის (ნავოტასი), ტამბობოს (მალაბონი), ტონდოს, პარანიაკეს, ლონგალოს, ტაგისა და პასიგის ენკომიენდები კი ტონდოს პროვინციის ავგუსტინელთა ორდენის იურისდიქციის ქვეშ იყო.
1853 წელს ახალი პოლიტიკურ-ადმინისტრაციული დაყოფა შემოიღეს. ახალ ერთეულში ტონდოს პროვინციიდან ანტიპოლო, ბოსობოსო, კაინტა და ტაიტაი შევიდა, ხოლო ლაგუნის პროვინციიდან ― მორონგი, ბარასი, ტანაი, პილილია, ანგონო, ბინანგონანი და ხალა-ხალა. ოთხი წლის შემდეგ რაიონს მორონგის სამხედრო-პოლიტიკური რაიონი ეწოდა.
1875 წლის 2 სექტემბერს ტონდოს პროვინცია მანილის პროვინცია გახდა. ყველა ქალაქი ახლადშექმნილი პროვინციის გუბერნატორის ადმინისტრაციის, ფისკალური ზედამხედველობისა და კონტროლის ქვეშ გადავიდა.
ფილიპინების რევოლუციის დროს, გენერალ ემილიო აგინალდოს რევოლუციური მმართველობისას მანილის პროვინციის დედაქალაქი მარიკინა გახდა. 1898-1899 წლებში მორონგის პროვინციის დედაქალაქი ანტიპოლო გახდა, ხოლო 1899-1900 წლებში ― ტანაი.
თანამედროვე ისტორია
1975 წლის 7 ნოემბერს, №824 საპრეზიდენტო დეკრეტის საფუძველზე ეროვნული დედაქალაქის რეგიონი შეიქმნა. ლას-პინიასის, პარანიაკეს, მუნტინლუპის, ტაგიგის, პატეროსის, მაკატის, მანდალუიონგის, სან-ხუანის, მალაბონის, ნავოტასის, პასიგისა და მარიკინას მუნიციპალიტეტები და სამი ქალაქი: კალოოკანი, პასაი და კესონი ახალი რეგიონის შემადგენლობაში გადავიდა, ხოლო 14 ქალაქი რისალის შემადგენლობაში დარჩა.
2020 წლის 19 ივნისს პრეზიდენტმა დუტერტემ №11475 რესპუბლიკურ აქტს მოაწერა ხელი, რომლის საფუძველზეც რისალის კაპიტალი ოფიციალურად გადავიდა პასიგიდან ანტიპოლომდე. კანონი 2020 წლის 22 ივნისს გამოიცა და 7 ივლისს შევიდა ძალაში.
გეოგრაფია
რისალის ფართობი 1 191.94 კმ²-ია. პროვინცია ლუსონზე კალაბარსონის რეგიონის ცენტრალურ ჩრდილოეთ ნაწილს იკავებს. რისალის ჩრდილოეთით ბულაკანი მდებარეობს, აღმოსავლეთით ― კესონი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ― ლაგუნის პროვინცია, სამხრეთით ― ლაგუნა-დე-ბაი და დასავლეთით ― ეროვნული დედაქალაქის რეგიონი.
რისალი მანილიდან 20 კმ-ით აღმოსავლეთით მდებარეობს. პროვინციის რელიეფი ბორცვებითა და მთებით ხასიათდება. პროვინციის სამხრეთი ქალაქების ნაწილი ქვეყნის უდიდესი ტბის, ლაგუნა-დე-ბაის სანაპიროზე მდებარეობს.
ლაგუნა-დე-ბაიში მდებარე უდიდესი კუნძული ტალიმი პროვინციის იურისდიქციის ქვეშაა.
რისალის პროვინცია 13 მუნიციპალიტეტისა და 1 ქალაქისგან შედგება.
დემოგრაფია
2020 წლის აღწერით, პროვინციის მოსახლეობა 3 330 143 ადამიანს შეადგენს. მოსახლეობის სიმჭიდროვის მაჩვენებელი 2 800 ადამიანია 1 კმ²-ზე. კატაგალუგანის გულში მდებარეობის გამო, რისალის მცხოვრებთა უმრავლესობა ტაგალურ ენაზე საუბრობს. მოსახლეობის მეორე ენა ინგლისური და ფილიპინური ენაა.
რისალის მოსახლეობის 80% რომის კათოლიკური ეკლესიის მიმდევარია. დანარჩენ ნაწილს ფილიპინების დამოუკიდებელი ეკლესიის, ქრისტეს ეკლესიის მიმდევრები, იეჰოვას მოწმეები, ბაპტისტები, მეშვიდე დღის ადვენტისტები, მეთოდისტები, პრესვიტერიანელები, ქრისტერ უკანასკნელი დღის მოწმეები, ევანგელისტები, მუსლიმები, ანიმისტები, ადგილობრივი რელიგიების მიმდევრები და ათეისტები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:რისალი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:1901 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:1901 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
აღმოსავლეთსლავური ენები
thumb|right|300px| {{legend|#008000|ქვეყნები სადაც აღმოსავლეთსლავური ენები არის ეროვნული}} აღმოსავლეთსლავური ენები სამხრეთ- და დასავლეთსლავური ენების გვერდით წარმოადგენს სლავური ენების ერთ-ერთ შტოს, რომელიც თავის მხრივ ინდოევროპულ ენების ჯგუფში შედის.
უკრაინა და განსაკუთრებით ბელარუსი დამოუკიდებლობის პირობებშიც ვერ ახერხებს რუსული ენის ექსპანსიიდან გამოსვლას. ორივე ქვეყანაში ორენოვნება სუფევს, რომელიც ხშირად რუსულის სასარგებლოდ უფრო იხრება. მიუხედავად ამისა უკრაინაში არის მცდელობები მდგომარეობა ქვეყნის სახელმწიფო ენის სასარგებლოდ შემოაბრუნონ. საამისოდ ხელისშემშლელ ფაქტორს უკრაინის აღმოსავლეთ ნაწილში რუსულენოვანი მოსახლეობა წარმოადგენს, რომელიც ამ რეგიონში ერთენოვანია და უკრაინის ერთი კუთხიდან ამ კუთხეში საცხოვრებლად გადასული უკრაინელი ყოველთვის ვერ მოახერხებს შეინარჩუნოს საკუთარი ენა, რასაც ვერ ვიტყვით რუსული ენის მდგომარეობაზე მთელი უკრაინის მასშტაბით – რუსები ქვეყნის მასშტაბით თავს შინ გრძნობენ. ბელარუსში ენობრივი საკითხი არც კი დგას დღის წესრიგში.
აღმოსავლეთსლავისტიკა, როგორც დარგი
აღმოსავლეთსლავისტიკა არის სლავთმცოდნეობის (სლავისტიკის) ერთ-ერთი ქვედარგი, რომელიც აღმოსავლეთსლავური ქვეყნების (უპირველეს ყოვლისა მათი ენებისა და კულტურების) შესწავლითაა დაკავებული. აღმოსავლეთსლავისტიკა თავის მხრივ ძირითადი აღმოსავლეთსლავური ენების მიხედვით დაიყოფა რუსისტიკად, ბელარუსისტიკად და უკრაინისტიკად.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:სლავური ენები კატეგორია:ფილოლოგია კატეგორია:სლავთმცოდნეობა
ქვედა იფარი
ქვედა იფარი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლახამულის თემში (სოფლები: გენწვიში, დიზი, თოთელეში, ლახამულა, ნოდაში, ნოღარი-კეცლანი, ქვედა იფარი, შდიხირი, ხელრა, ჰამაში).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 33 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
აკოფიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი აკოფიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კულტურული მეცნიერებები
კულტურული ეწოდება მეცნიერებას, რომელიც სწავლობს ადამიანთა საზოგადოების სულიერი განვითარების და სრულყოფის სხვადასხვა ასპექტებს.
კულტურული მეცნიერებები და მათი კვლევის მთავარი საგანი:
* კატეგორია:კულტუროლოგია
ჰობიტის ისტორია
ჰობიტის ისტორია (The History of The Hobbit) — ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის „ჰობიტის“ მიხედვით შედგენილი, ორ წიგნიანი კვლევა, რომელშიც შეტანილია წიგნის გამოუცემელი ფრაგმენტები, ორიგინალური რუკები და ტოლკინის მიერ დახატული ილუსტრაციები, ისევე, როგორც სხვა იშვიათი მასალა „ჰობიტის“ თემაზე. კვლევის ავტორია ჯონ რეიტლიფი.
პირველ წიგნს ეწოდება „მისტერ ბეგინსი“. აქ შეტანილია „ჰობიტის“ შავი ვარიანტი, კომენტარების თანხლებით. წიგნი გამოვიდა 2007 წლის 4 მაისს.
მეორე წიგნს ეწოდება „დაბრუნება ბეგ-ენდში“. აქ შეტანილია ტოლკინის ორიგინალური ხელნაწერები, კომენტარები და დამატებები. ეს წიგნი გამოვიდა 2007 წლის ივლისში.
2011 წელს გამოვიდა ორივე ნაწილი ერთი წიგნის სახით გამოიცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები
ბიორიუ
ბიორიუ (Börü) (1992 წლამდე ცნობილი იყო როგორც ერმანი ბორისი, ჰაი პარიზი ან არმიანსკიე ბორისი  Erməni Borisi, Hay Paris or Armyanskiye Borisi) — სოფელი აზერბაიჯანში,  გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 74 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ბელავინო (ზადნესელსკოეს სასოფლო დასახლება)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
შუცშტაფელი
thumb|200px|„სს“-ის სიმბოლო, ძველგერმანული [[რუნები.]] შუცშტაფელი (დამცავი რაზმი, Schutzstaffel - SS) — 1934-1945 წლებში იყო დამოუკიდებელი, პარამილიტარისტული ორგანიზიაცია ნაცისტური პარტიის შემადგენლობაში, რომლის შემადგენელი ნაწილები (ორგანიზაციები) მთავარი დამნაშავენი იყვნენ ჰოლოკოსტში. „სს“-ის დევიზი იყო „ჩვენს ღირსებას ერთგულება ჰქვია“ („Unsere Ehre heißt Treue“).
ჰიტლერის „შტაბის დაცვა“ და „შემტევი რაზმი“
thumb|200px|„შტოსტრუპი ადოლფ ჰიტლერი“ 1923 წელს
„შტოსტრუპის“ შემადგენლობაში 2 ყოფილი „შტაბსვახელი“ იყო: იულიუს შრეკი და იოზეფ ბერხტოლდი. ამათ გარდა „ტოსტრუპის“ წევრები გახდნენ: ულრიხ გრაფი, ემილ მორისი, კრისტიან ვებერი, ზეპ დიტრიხი, რუდოლფ ჰესი, იაკობ გრიმინგერი, ვალტერ ბუხი და კარლ ფილერი.
დაარსება
thumb|200px|"სს"-ის რაიხსფიურერი ჰაინრიხ ჰიმლერი 1925 წლის მაისში იულიუს შრეკმა, შემდგომში „სს“-ის პირველმა რაიხსფიურერმა, ჰიტლერის დავალებით „შტოსტრუპი“» 8 წევრისაგან (მათ შორის: რუდოლფ ჰესი, ჰერმან გერინგი და ზეპ დიტრიხი) ჩამოაყალიბა ახალი შენაერთი. ეს შენაერთი წარმოადგენდა ბირთვს, რომელზეც მოგვიანებით ორგანიზაცია „სს“ ჩამოყალიბდა.
სახელი „სს„ (სრულად: „დამცავი რაზმი“; გერმ.: Schutzstaffel) მაშინდელი „სა“-ს ლიდერის ჰერმან გერინგის იდეა იყო. მან ეს სახელი ისესხა ლეგენდარული “წითელი ბარონის“ ესკადრილიის, რომელის წევრიც თვითონ იყო პირველ მსოფლიო ომში, ერთ-ერთი ბადრაგ/დამცავი რაზმისაგან.
კონკურენცია „სა“-სთან
„სა“-ს მეთაურებმა გადაწყვიტეს «სს» მცირე, დამოკიდებულ ოორგანიზაციად დაეტოვებინათ და იმისათვის, რომ ხელი შეეშალათ «სს»-ის რიგების შევსებისათვის დააწესეს ამ ორგანიზაციისათვის მაქსიმუმი. „სს“-ის შემადგენლობას არ უნდა გადაეჭარბებინა „სა“-ს კონტინგენტის 10 %-იასთვის. რაიხსგაუებში „სს“-ში მიღება იწარმოებდა მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ „სა“-ს რიგები უკვე შევსებული იქნებოდა. გამონაკლის წარმოადგენდა ბერლინი, სადაც „სს“-ს უფლება ჰქონდა „სა“-ს რაოდენობის 20 % კონტინგენტი ჰყოლოდა.
ამ დირექტივით უკმაყოფილების გამო 1927 წელს თანამდებობიდან გადადგა „სს“-ის მეორე რაიხსფიურერი იოზეფ ბერხთოლდი. მისი ადგილი დაიკავა 27 წლის ერჰარტ ჰაიდენმა, რომელმაც თავის მოადგილედ აქამდე რემის პარამილიტარისტული ორგანიზაცია „რაიხსკრიგსფლაგეს“ წევრი ჰაინრიხ ჰიმლერი დანიშნა.
მომდევნო წლებში ურთიერთობა ამ ორ ორგანიზაციას შორის კიდევ უფრო დაიძაბა. 1929 წლის 5 იანვარს ჰაიდენი თანამდებობიდან გადადგა.
«სს» - დამოუკიდებელი ორგანიზაცია
thumb|300px|„სს„-ის სტრუქტურა „სს“-ს, სანამ „სა“-ს შემადგენლობაში იყო, „ნსდაპ“-ის შიდასაპოლიციო პუნქცია ეკისრებოდა. მას შემდეგ რაც 1929 წელს ჰაინრიხ ჰიმლერი რაიხსფიურერი გახდა დაიწყო ორგანიზაციის ძირეული გარდაქმნა, რომელიც ამიერიდან „ნსდაპ“-ის საბრძოლო რაზმი უნდა ყოფილიყო: „ნაციონალ-სოციალისტური, სამხედრო ორდენი ნორდიული ნიშნების მატარებელ კაცთა, რომელთაგანაც თითოეული უპირობოდ დაემორჩილებოდა ფიურერის ყოველ ბრძანებას“ („ein nationalsozialistischer, soldatischer Orden nordisch bestimmter Männer, von denen jeder bedingungslos jeden Befehl befolgt, der vom Führer kommt“).
„სს“ ნელ-ნელა ელიტარულ და მასობრივ ორგანიზაციად გადაიქცა, რომლის რიგებშიც 1932 წელს 52 000, ხოლო ერთი წლის შემდეგ უკვე 204 000 წევრი ირიცხებოდა. ორგანიზაციის ელიტარული ხასიათი გამოსჭვივოდა იმ რასობრივ-ბიოლოგიურ და მსოფლხედველობრივ კრიტერიუმებში, რომლებიც კანდიდატებს უნდა შეესრულებინათ „სს“-ში მოსახვედრად. „სს“, როგორც „კლანური ერთობა“, ნაციონალ-სოციალისტური გაბატონებული რასის იდეოლოგიის განსახიერება და როგორც „სისხლის სიწმინდის შემნახველი“ მსოფლიოში ნორდიული რასის დომინირების ჩანასახი უნდა ყოფილიყო.
აქედან გამომდინარე საარჩევნო კრიტერიუმები არა მარტო კაცებზე ვრცელდებოდა, არამედ მათი მეუღლეებიც კი „რასობრივ სიწმინდეზე“ უნდა შეემოწმებინათ.
„სს“-ის იდეოლოგია ეყრდნობოდა და ემსგავსებოდა შუა საუკუნეების რაინდთა ორდენების წყობას. რიტუალები საკრალურ ადგილებში, სიმბოლოები (სს-ის მკვდარი თავის ქალას ბეჭედი), სხვადასხვა რუნების გამოყენება და საპატიო ხანჯალი ორგანიზაციას თითქმის რელიგიურ ხასიათს აძლევდა.
ნაცისტების ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ „სა“, „სს“ და „შტალჰელმი“ პოლიციური პრივილეგიებით აღჭურვილ ორგანიზაციებად იქცნენ, რომელთაც ევალებოდათ პოლიტიკურ მოღინააღმდეგეთა დევნა. უკვე 1933 წლის აპრილისათვის მათ მიერ დაახ. 25 000 რეჟიმის მოწინააღმდეგე იქნა დაპატიმრებული. „სა“-მ და „სს“-მა დაიწყეს პირველი საკონცენტრაციო ბანაკების მშენებლობა დახაუსა და ორანიენბურგში (ზაკსენჰაუზენი).
1934 წლის 30 ივნისსა და 1 ივლისს მოწყობილი პოლიტიკური წმენდის დროს (გრძელი დანების ღამე) „სს“-ის შენაერთები “ლაიბშტანდარტი ადოლფ ჰიტლერი” და „მკვდარი თავის ქალა“ ფიზიკურად გაუსწორდნენ «სა»-ს უმღლეს სარდლობას და ჰიტლერის რეჟიმის პოლიტიკურ მოწინააღმდეგეებს კონსერვატიული ბანაკიდან. 20 ივლისს ადოლფ ჰიტლერმა განაცხადა: „სს“-ის დიდი დამსახურებისთვის, გამოჩენილი განსაკუთრებით 1934 წლის 30 ივნისის მოვლენების დროს, ვამაღლებ მე მას დამოუკიდებელ ორგანიზაციად „ნსდაპ“-ის ფარგლებში“ („Im Hinblick auf die großen Verdienste der SS, besonders im Zusammenhang mit den Ereignissen vom 30. Juni 1934, erhebe ich dieselbe zu einer selbständigen Organisation im Rahmen der NSDAP.“)
„სს“-ის დაქვემდებარებაში გადავიდა რაიხის ყველა საკონცენტრაციო ბანაკი, რომლებსაც მანამდე ნაწილობრივ „სა“-ც განაგებდა. „სს“-ის „მკვდარი თავის ქალას“ შენაერთები ამირიდან მარტო კონცბანაკების დაცვით ფუქციას ასრულებდნენ. 1934 წლის ნოემბერში პრინც-ალბრეხტ-პალე, რომელიც ბერლინში ვილჰელმშტრასეს 102-ში მდებარეობდა, შეუერთდა პრინც-ალბრეხტ-შტრასე 8-ზე მდებარე შენობათა კომპლექსს და მასში «სს»-ის რაიხსფიურერის უშიშროების აპარატი იქნა განლაგებული.
„საზოგადო სს“-ი, რომელსაც „მამულის-სს“ ან „შავ-სს“-საც უწოდებნდნენ, ემორჩილებოდა სპეციალურად მისთვის შექმნილ „საზოგადო სს-ის სამმართველოს“, რომელიც ბერლინში მდებარეობდა. ამით დამთავრდა „სს“-ის კლასიკური დაყოფა 3 ნაწილად, რომელმაც 1945 წლამდე იარსება:
1939-1940 წლებში „სს“-ის შიგნით ჩამოყალიბდა რამდენიმე მთავარი სამმართველო და განყოფილება:
გერმანული საწარმოები
«სს»-ის მიერ უამრავი ფირმა იქნა დაარსებული. მათ შორის - შპს „გერმანული მიწისა და ქვის ქარხანა“ (1938). ეს ფირმები 1940 წელს „გერმანულ სამეურნეო საწარმოებში“ გაერთიანდნენ, რომელიც «სს»-ის ელიტისაგან იმართებოდა. 1942 წელს ყველა ეკონომიკურ-ფინანსური საქმე მეურნეობისა და მმართვის მთავარი სამმართველოს დაქვემდებარებაში გადავიდა. მას მიეკუთვნებოდნენ აგრეთვე საკონცენტრაციო ბანაკები და აქედან გამომდინარე «სს»-ის ფირმებში ათიათასობით სამხედრო ტყვე და პატიმარი იძულებით მუშაობდა.
1943-1944 წლებში «სს»-ის ეკონომიკურ იმპერიას 30-მდე მსხვილი და 100-ზე მეტი წვრილი საწარმო მიეკუთვნებოდა, რომლებშიც 40 000 იძულებით მომუშავე პირი იყო დასაქმებული. „გერმანული სამეურნეო საწარმოების“ ცენტრალური ბიურო ბერლინში, ორანიენბურგში იყო განთავსებული.
«სს»-ის მონაწილეობა საომარ მოქმედებებში
1938 წლის 13 მარტსავსტრიის ანშლუსში «სს»-ის ნაწილებმაც მიიღეს მონაწილეობა. მათ მიერ ვენაში დაარსებულ იქნა სს-ის შტანდარტი „ფიურერი“.
1939 წლის შემოდგომაზე ლაიბშტანდარტი, სარეზერვო ჯარები და მკვდარი თავის ქალას შენაერთები გაერთიანებულ იქნენ ერთ ორგანიზაციად - «ვაფენ-სს»-ად. ჰიმლერს სურდა «სს» გადაექცია სახელმწიფოს დამცავ სპეციალურ არმიად, რომელიც მოაწილეობას მიიღებდა როგორც შინაგანი ისევე გარე მტრის წინაარმდეგ ბრძოლაში. მიუხედავად «სს»-ის სხვადასხვა ქვეორგანიზაციებს შორის დიფერენციისა იგი მაინც ერთი იდეოლოგიური მიზნის მიმდევარი ძალა იყო. აქედან გამომდინარე მომავალი «სს»-ის ოფიცრები საერთო იდეოლოგიურ-პოლიტიკურ აღზრდას იღებდნენ სს-ის იუნკერთა სკოლებში ბად ტიოლცში და ბრაუნშვაიგში. იუნკრები საერთო განატლებას იღებდნენ და არავითარი მნიშვნელობა არ ჰქონდა შემდეგში თუ სად განაწილდებოდნენ: სს-ის ხელმძრვანელობაში, სამხედრო ფრონტზე, «სდ»-ში თუ კონცბანაკებში.
მონაწილეობა სამხედრო დანაშაულში და ჰოლოკოსტში
ნიურნბერგის პროცესზე «სს» და მისი შემადგენელი ნაწილები: «ვაფენ-სს», «სს-ის მკვდარი თავის ქალას შენაერთები» და «სდ», როგორც «ნსდაპ»-ის ნაწილი და პოლიტტერორის მთავარი ინსტრუმენტი „დანაშაულებრივ ორგანიზაციად“ იქნენ აღიარებულნი. გამონაკლისი დაშვებულ იქნა «სს-ის მხედრების» მიმართ.
«სს»-ის შენაერთებმა სამხედრო ნათლობა პოლონეთის წინააღმდეგ ომში მიიღეს. «ვერმახტი» ცდილობდა საშიში კონკურენთი თავიდან მოეცილებინა და დარჩენილიყო ერთადერთ შეიარაღებულ ძალად მესამე რაიხში, მაგრამ ჰიმლერმა თავისი გაიტანა. «სს»-ის პოლკები ”გერმანია”, “ფიურერი”, “ტოტენკოპფი” და “ლაიბშტანდარტე-სს ადოლფ ჰიტლერი” ერთ, «სს»-ის სარეზერვო დივიზიაში იქნენ გაერთიანებულნი. ერთადერთი რაც «ვერმახტმა» შეძლო იყო ის, რომ «სს»-ის დივიზია მის ხელქვეით იდგა და გადანაწილებულ იქნა სხვადასხვა სამხედრო შენაერთებში. ასე რომ «სს»-ის სარეზერვო დივიზიას, როგორც ერთ საბრძოლო ერთეულს სამხედრო მოქმედებებში მონაწილეობა არ მიუღია.
1943 წლიდან «სს» თავის რიგებში წვევამდელებს იღებდა, ისინი ფრონტზე «ვერმახტის» მებრძოლების გვერდით იბრძოდნენ. გარდა ამისა «სს» შეეცადა ჩამოეყალიბებინა უცხოელი მებრძოლებისაგან დაკომპლექტებული დივიზიები, თუმც ამ წამოწყებას დადებითი შედეგი არ მოჰყოლია. ასე მაგალითად ალბანელი მებრძოლებით შედგენილი დივიზია “სკანდერბეგი” ომში მონაწილეობის მიღებამდე დაიშალა.
სხვა «ვერმახტის» მთავარსარდლობისაგან დამოუკიდებელი «სს»-ის შენაერთები (მაგ. “ტოტენკოპფის” ასეულები) გამოიყენებოდნენ საკონცენტრაციო ბანაკების დაცვად, გერმანიის ტერიტორიაზე “პოლიტიკური წმენდების” დროს, ებრაელთა და პოლონელი ინტელიგენციის დევნა-განადგურებისათვის. «ვერმახტსა» და «სს»-ს შორის ურთიერთობას კარგად აღწერს გენერალი იოჰენს ბლასკოვიცი საპროტესტო ნოტაში: “არმიის განწყობა «სს»-ისა და პოლიციის მიმართ მერყეობა ზიზღსა და სიძულვილს შორის. თითოეული მებრძოლი თავს შეურაცხყოფილად და დამცირებულად გრძნობს იმ დანაშაულებების გამო, რომელიც ჩადენილ იქნა პოლონეთში.”
ნაციონალ-სოციალისტურ ელიტას «სს» თავისი მიზნების განსახორციელებლად აწყობდა და ამიტომ მისი შენაერთების ზრდა ჩქარი ტემპით მიდიოდა. საფრანგეთზე თავდასხმის დროს ახლად დაარსებული «ვაფენ-სს» თავის რიგებში უკვე 3 დივიზიას (“რაიხი”, “ტოტენკოპფი” და “სს-ის პოლიციის დივიზია”) და ერთ მოტორიზირებულ პოლკს (“ლაიბშტანდარტე-სს ადოლფ ჰიტლერი) მოითვლიდა. «სს»-ის დივიზიები ძირითადად მოხალისეებისაგან იყო დაკომპლექტებული და მის ოფიცრებს შესაბამისი სამხედრო განათლება და გამოცდილება აკლდათ. ამიტომ საფრანგეთის წინააღმდეგ ომში მათ დიდი დანაკლისი განიცადეს. მათ მეტსახელად “საზარბაზნე ხორცს” ეძახდნენ. ამ დივიზიების მიერ ჩადენილი დანაშაულები (ასობით დანებებულ ჯარისკაცთა და სამხედრო ტყვეთა დახვრეტა) დოკუმნეტურადაა დადასტურებული.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ნაციზმი კატეგორია:მესამე რაიხის შეარაღებული ძალები
ტოშკუროვო
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 436 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 81 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94%).
Goodbye Lullaby
Goodbye Lullaby — კანადელი პოპ-როკ შემსრულებელ ავრილ ლავინის მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი 2011 წლის 8 მარტს გამოვიდა. მუსიკოსმა ალბომზე მუშაობა 2008 წელს დაიწყო, ჩაწერაში კი ყოფილი ქმარი, დერიკ უიბლი დაეხმარა.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ალბომები კატეგორია:ავრილ ლავინის ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ალბომები
დანიელ ვასი
დანიელ ვასი (Daniel Wass; დ. 31 მაისი, 1989; გლადსაკსე, დანია) — დანიელი ფეხბურთელი, ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის კლუბ „სელტას“ ნახევარმცველი.
ვასს ნათამაშები აქვს დანიის ყველა ასაკობრივ ნაკრებებში. 2011 წლიდან გამოდის დანიის ეროვნული ნაკრების რიგებში. მონაწილეობა მიიღო 2012 წლის ევროპის ჩემპიონატზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:დანიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრონდბიუს ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები კატეგორია:ევიანის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:სელტას ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 31 მაისი
მილი (ერთეული)
მილი (ინგლ. mile<ლათ. milia passuum — ათასი ორმაგი რომაული ნაბიჯის) — სიგრძის საზომი ერთეული, რომელიც გავრცელდა ერთეულთა ნაციონალურ არამეტრულ სისტემებში და რომელსაც ახლა უმთავრესად საზღვაო საქმეში იყენებენ. მრავალ ქვეყანაში იყენებენ საზღვაო მილს, რომელიც საერთაშორისო ჰიდროგრაფიული კონფერენციის თანახმად (1929) უდრის 1,852 კმ - მერიდიანის 1’-იანი რკალის საშუალო სიგრძეს. 1მილი (საზღვაო) = 10 კაბელტოვს.
მილის სიგრძე მერყეობს სხვადასხვა ქვეყანაში 0,59 კმ-დან (ეგვიპტე) 11,2 კმ-მდე (ძველჩეხური მილი).
ლიტერატურა
კატეგორია:სიგრძის საზომი ერთეულები
უორენ ბაფეტი
უორენ ედვარდ ბაფეტი (Warren Buffett; დ. 30 აგვისტო, 1930) — ამერიკელი ინვესტორი, ბიზნესმენი და ქველმოქმედი. არის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ინვესტორი მსოფლიოში, უდიდესი აქციების მფლობელი და Berkshire Hathaway-ის თავმჯდომარე.
ბაფეტი არის ცნობილი მეტსახელით „ომაჰას ორაკული“ ან „ომაჰას უხუცესი“. ბაფეტი ასევე ცნობილია, როგორც უდიდესი ქველმოქმედი. მან თავისი ქონების 85% გადასცა ბილ და მელინდა გეიტსების ფონდს 2006 წელს, რომელიც შერაცხეს ამერიკის ისტორიის უდიდეს ქველოქმედებად. დღესდღეობით უორენ ბაფეტი მიხედვით მსოფლიოში მეოთხე უმდიდრესი ადამიანია. ბაფეტის ქონება 2020 წლის მონაცემებით 70.5($) მილიარდი დოლარია.
ადრეული წლები
ბაფეტი დაიბადა 1930 წელს ომაჰაში, ნებრასკა. ის იყო მეორე, ლეილა და ჰოვარდ ბაფეტების სამი შვილიდან და იყო ერთადერთი ვაჟი.
ბაფეტმა სწავლა დაიწყო ომაჰას როუზ ჰილის სკოლაში. 1942 წელს უორენის მამა არჩეულ იქნა კონგრესის წევრად და მთელი ოჯახი სასწავლებლად გადავიდა ვაშინგტონში, სადაც მან დაამთავრა ვუდრო უილსონის უმაღლესი სკოლა. ბაფეტმა დაამთავრა ნებრასკა-ლინკოლნის უნივერსიტეტი 1950 წელს ეკონომისტის საბაკალავრო ხარისხით.
მან ბავშვობიდან გამოავლინა ინტერესი ფულის შოვნასა და დაგროვების მიმართ. პატარა უორენი კარდაკარ დადიოდა და ყიდდა საღეჭ რეზინებს, კოკა-კოლასა და ყოველკვირეულ ჟურნალებს, ამავე დროს ის მუშაობდა საკუთარი ბაბუის საბაყლოში. ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლის პერიოდში მან განახორციელა რამდენიმე მომგებიანი იდეა: გაზეთების მიწოდება, გოლფის ბურთებისა და მარკების გაყიდვა.
პატარა უორენმა ბირჟის ცხოვრება რომ იხილა, თამაში მოინდომა. მან ჩიტუეს Servise Prefeeered-ის სამი აქცია, თითო 38 დოლარად იყიდა, დაელოდა, სანამ მათი ფასი 40 დოლარამდე გაიზრდებოდა და გაყიდა. ასე მიიღო მან 6 დოლარის ოდენობის მოგება და პირველი გაკვეთილი. ბიჭს გული საშინლად დასწყდა, როცა ერთი კვირის შემდეგ ამ აქციათა ფასი 200 დოლარამდე გაიზარდა. ამის შემდეგ ბაფეტმა გადაწყვიტა ფული მხოლოდ გრძელვადიან პროექტებში ჩაედო.
უმაღლესი განათლების მიღების შემდეგ მან კოლუმბიის უნივერსიტეტს მიაშურა, რომ თავისი კერპის ბენჯამინ გრემის ხელმძღვანელობით ემუშავა. მან სურვილი აისრულა და ბრძენი გურუსაგან ბევრი რამ ისწავლა. ამ ცოდნასთან ერთად, ადრე მიღებულმა პრაქტიკულმა გამოცდილებამ, განათლებამ და ბუნებრივმა ტალანტმა ჩამოაყალიბა საიმედო, წარმატებული და ძლიერი ბიზნესმენის ქარიზმატული ტიპი, რომელიც წარმატებით ახორციელებს საქმიანობას.
კარიერა
1951-54 წლებში იყო კომპანია Buffett-Falk-ის ინვესტიციების გამყიდველი, 1954-1956 წლებში Graham-Newman კორპორაციის უსაფრთხოების ანალიტიკოსი, 1957-1969 წლებში შპს. Buffett Partnership-ის უმთავრესი პარტნიორი, 1970 წლიდან დღემდე კი ბაფეტი არის Berkshire Hathaway-ის თავმჯდომარე.
1957 წელს ბაფეტმა მშობლიურ ომაჰაში პირველი საინვესტიო ამხანაგობა ჩამოაყალიბა. 1962 წელს მისი ყურადღება სართავმა ქარხანა Berkshire Hafrtway-მ მიიქცია, რომელიც საცოდავ დღეში იყო, როგორც საერთოდ იმ პერიოდის ამერიკის ტრიკოტაჟული მრეწველობა. ინვესტორი გუმანმა არ მოატყუა, გათვლამ გაუმართლა და ეს წარმოება მომავალი ფინანსური იმპერიის საფუძვლად იქცა.
1967 წელს აშშ-ში მიიღეს ახალი კანონი სოციალური დახმარების შესახებ, რომლის მიხედვითაც სადაზღვევო კომპანიებს დიდძალი შეღავათები ეძლეოდათ, რაც ინვესტორისათვის ნამდვილი ოქროს საბადო იყო. დაგროვებული შენატანების რაოდენობა საწესდებო კაპიტალს ბევრად აჭარბებდა. ბაფეტის ამ საქმიანობის შემოსავლიანობა სწრაფად გაიაზრა და 70-იან წლებში რამდენიმე მსხვილი სადაზღვევო კომპანია შეიძინა, რომელთა საშუალებით თავისი ქონება 28 მილიარდ დოლარამდე გაზარდა და ჟურნალ „ფორტუნას“ გამოთქმით, „ღმერთზე მდიდარი გახდა“.
ბაფეტმა ჩამოაყალიბა ერთი შეხედვით მარტივი, მაგრამ საოცრად ბრძნული ინვესტირების თეზისები. „ომაჰელი ორაკული“, როგორც მას პრესა უწოდებს, აცხადებს, რომ ფული უნდა ჩაიდოს: მარტივ და გასაგებ საქმეში (მაგალითად, კვების პროდუქტების წარმოება და საბანკო საქმე), საიმედო, პერსპექტიულ კომპანიებში („ჟილეტი“, „კოკა კოლა“), საერთაშორისო ქსელის მქონე, ზრდის გარანტირებული პერსპექტივის მქონე ფირმებში („მაკდონალდსი“, „კოკა კოლა“), ძლიერი გუნდის მქონე, თავის სექტორზე მყარად ფეხმოკიდებულ კომპანიებში („უოლტ დისნეი“).
შენაძენები
1973 წელს „ბერქშირ ჰეთევეიმ“ დაიწყო გაზეთ „ვაშინგტონ პოსტის“ აქციების შეძენა. ბაფეტი გახდა კომპანიის მფლობელის კეტრინ გრეჰემის ახლო მეგობარი და მალე ის გახდა ამ კომპანიის დირექტორთა საბჭოს წევრი.
1977 წელს ბერქშირმა შეიძინა Buffalo Evening News 32 მილიონ დოლარად.
1988 წელს ბაფეტმა დაიწყო კოკა-კოლას აქციების შეძენა და საბოლოოდ მან შეიძინა აქციების 7%-მდე 1.02 მილიარდად. ეს გახდა მისი ერთ-ერთი ყველაზე სარფიანი ინვესტიცია და უდიდესი აქცია, რომელსაც დღესაც ფლობს.
1998 წელს მან შეიძინა General Reinsurance Corporation, რომელიც ცნობილია უბრალოდ Gen Re. იგი მსოფლიოს უდიდესი გადამზღვევი კომპანია გახდა, რომელიც სადაზღვევო კომპანიების დაზღვევას ახდენს.+
2002 წელს ბაფეტმა დახარჯა 11 მილიარდი ფორვარდულ გარიგებაში, დოლარის გასამყარებლად სხვა ვალუტების მიმართ. ამ ოპერაციიდან მან მიიღო 2 მილიარდზე მეტი მოგება, 2006 წლის აპრილის მონაცემებით.
პირადი ცხოვრება
უორენ ბაფეტმა 1952 წელს ცოლად შეირთო სუზან ტომპსონ ბაფეტი. მათ ჰყავთ სამი შვილი. სუზი, ჰოვარდი და პიტერი.წყვილმა 1977 წლიდან დაიწყო ცალკე ცხოვრება, მიუხედავად ამისა ისინი ქორწინებაში იყვნენ სუზანის გარდაცვალებამდე, ის გარდაიცვალა 2004 წელს. მათი ქალიშვილი სუზი ცხოვრობს ომაჰაში და ეწევა საქველმოქმედო საქმიანობას სუზან ბაფეტის ფონდის სახელით და არის Girls, Inc-ის ეროვნული საბჭოს წევრი, რომელიც ქალთა უფლებების დამცველი ორგანიზაციაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი ინვესტორები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები კატეგორია:ამერიკელი ქველმოქმედები კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო
ნოღა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნოღა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფაეტონი
მინი|250პქ|ფაეტონის დაცემა. [[იოჰან ლისის ნახატი, XVII საუკუნე]] ფაეტონი — ძველი ბერძნული მითოლოგიის მიხედვით, მზის ღვთაების, ჰელიოსის ვაჟი იყო. ერთხელ მან მამას ერთი დღით სთხოვა ეტლი, რათა ზეცაში ,,ემოგზაურა”, მაგრამ ცხენების მართვა ვერ შეძლო და დაიღუპა. ლეგენდის თანახმად, ზეცაში ღვთიური ეტლის ნამსხვრევები მიმოიფანტა. მეცნიერებნა ივარაუდეს, რომ მარსსა და იუპიტერს შორის არსებობდა პლანეტა ფაეტონი, რომელიც ღვთაებრივი ეტლის მსგავსად დაიმსხვრა. ასე წარმოიქმნა ასტეროიდები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ლიუდმილა გურჩენკო
ლიუდმილა მარკის ასული გურჩენკო (Гурченко, Людмила Марковна; დ. 12 ნოემბერი, 1935, ხარკივი — გ. 30 მარტი, 2011, მოსკოვი) — რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი. ესტრადის მომღერალი. სსრკ სახალხო არტისტი (1983). რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (2004).
ბიოგრაფია
ლიუდმილა მარკის ასული გურჩენკო დაიბადა 1935 წლის 12 ნოემბერს ქალაქ ხარკივში მარკ გურჩენკოსა (1898-1973) და ელენა სიმონოვა-გურჩენკოს ოჯახში (1917-1999). სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი მოსკოვს გაემგზავრა და ჩააბარა ს. გერასიმოვის სახელობის კინემატოგრაფიულ უნივერსიტეტში, რომელიც დაამთავრა 1958 წელს.
გურჩენკოს კინოდებიუტი შედგა ფილმში „სიმართლის გზა“ (1956). ამავე წელს გამოდის ელდარ რიაზანოვის „კარნავალის ღამე“, სადაც მთავარი როლები შეასრულეს იგორ ილინსკიმ და ლიუდმილა გურჩენკომ. ფილმმა დიდი წარმატება მოიპოვა.