cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალექსი გეგეჭკორი
ბიოგრაფია
ალექსი გეგეჭკორი დაიბადა 1887 წლის 23 ნოემბერს ქუთაისის გუბერნიის სენაკის მაზრის სოფელ ნაოღალევში, ღარიბი აზნაურის ოჯახში. 7 წლის საშა მშობლებმა სოფლის ორკლასიან სასწავლებელში მიაბარეს, რომლის დამთავრების შემდეგ მარტვილის გიმნაზიაში შევიდა, სადაც უმეტესად ღვთისმეტყველებას და რუსულ ენას ასწავლიდნენ.
საქართველოს იძულებითი გასაბჭოების, ოკუპაციისა და ანექსიის შემდეგ, 1921 წლის 13 ივნისს, საქართველოს რევკომის ბრძანებით ალექსი გეგეჭკორი ტფილისის რევკომის თავმჯდომარედ დაინიშნა. ის ამავდროულად საქართველოს რევკომის წევრი იყო. 1921 წლის 18 ივნისამდე მუშაობდა საქართველოს უმაღლესი რევოლუციური ტრიბუნალის თავმჯდომარედ. 1922 წლის 25 თებერვალს თბილისში გაიხსნა სრულიად საქართველოს მუშათა, გლეხთა და წითელარმიელთა საბჭოების პირველი ყრილობა, სადაც მიიღეს საქართველოს სსრ პირველი კონსტიტუცია, აირჩიეს ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი (ცაკ-ი) და შეიქმნა რესპუბლიკის მთავრობა — სახალხო კომისართა საბჭო. ალექსი გეგეჭკორი საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარად და იმავდროულად, საქართველოს სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ დაინიშნა. შს სახალხო კომისრად 1924 წლის 8 ოქტომბრამდე მუშაობდა. მან დიდი როლი ითამაშა 1924 წლის აგვისტოს მენშევიკური აჯანყების ჩახშობაში. ის პირადად ხელმძღვანელობდა მენშევიკური ბანდების წინააღმდეგ მიმართულ ყველა ოპერაციას სამეგრელოში, კერძოდ, ზუგდიდისა და სენაკის მაზრებში. 1924 წლის 8 ოქტომბრიდან საშა გეგეჭკორი საქართველოს სსრ მიწათმოქმედების სახალხო კომისარი იყო. ასევე, იყო საქართველოს კპ (ბ) I-V და რკპ (ბ) XI, XV ყრილობების დელეგატი, საქართველოს კპ (ბ) ცკ-ისა, საკავშირო ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის (ცაკ-ის) და საქართველოს სსრ ცაკ-ის წევრი.
1928 წლის 7 ივნისს ალექსი გეგეჭკორმა საკუთარი ხელითა და რევოლვერით სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1928 კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის პოლიტიკოსები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მიწათმოქმედების სახალხო კომისრები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები ა
დიმიტრი როსტოველის ეკლესია (დონის როსტოვი)
დიმიტრი როსტოველის ეკლესია (Церковь Димитрия Ростовского) — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანად შერაცხული მიტროპოლიტის დიმიტრი როსტოველის სახელობის მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მშენებლობა მიმდინარეობდა 2000-2008 წლებში არქიტექტორ ჟ. ვოლოშინას პროექტის მიხედვით. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
წინარე ისტორია
დიმიტრი როსტოველის აღნიშნული ეკლესია არაა პირველი ეკლესია დონის როსტოვში, რომელიც ამ წმინდანისადმია მიძღვნილი. 1751 წელს ქალაქში ააშენეს პატარა სამლოცველო, რომელმაც 1761 წელს ვორონეჟისა და ელეცკის ეპისკოპოსის კირილეს კურთხევით და ციხესიმაგრის კომენდანტის, გენერალ-მაიორ დიმიტრი სომოვის თანხმობით, მიიღო ეკლესიის სტატუსი. მაგრამ 1786 წელს ეს ეკლესია ძალიან დაძველდა და ამ მიზეზის გამო ადგილობრივმა ხელისუფლებამ მიიღო ეკლესიის დახურვის გადაწყვეტილება. 1796 წელს ეკლესია დაშალეს და მისი საღი მასალა გამოიყენეს ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიის ასაშენებლად.
ისტორია
ეკლესიასთან ასევე მოქმედებს საქველმოქმედო სამზარეულო. ეკლესიის ხელმძღვანელობა აქტიურად თანამშრომლობს როსტოვის მხარეთმცოდნეობის საოლქო მუზეუმთან, ასევე მასობრივი ინფორმაციის ადგილობრივ საშუალებებთან.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ეკლესიები კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ქიოჯაქლი
ქიოჯაქლი (Köcəkli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1528 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
1917 (2019 წლის ფილმი)
1917 — 2019 წლის ბრიტანული ფილმი პირველი მსოფლიო ომის შესახებ. მისი რეჟისორი და პროდიუსერია სემ მენდესი, რომელიც აგრეთვე კრისტი უილსონ-კერნსთან ერთად ფილმის თანასცენარისტია. ფილმი ნაწილობრივ შთაგონებულია რეჟისორისთვის ბაბუის, ალფრედ მენდესის, მიერ მოთხრობილი ამბებით, რომელიც მას პირველ მსოფლიო ომში ყოფნის დროს გადახდა. კინოსურათში მოქმედება ალბერიხის ოპერაციის შემდეგ ჰინდენბურგის ხაზიდან გერმანიის უკან დახევის მომენტიდან ვითარდება. ფილმის სიუჟეტი მიჰყვება ორ ახალგაზრდა ბრიტანელ ჯარისკაცს, რომელთაც ევალებათ აცნობონ ჯარს დაგეგმილი შეტევის გაუქმების შესახებ. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ჯორჯ მაკკეი და დინ-ჩარლზ ჩეპმენი მეორეხარისხოვან როლებში მონაწილეობენ მარკ სტრონგი, ენდრიუ სკოტი, რიჩარდ მადენი, კლერ დუბურკი, კოლინ ფერთი და ბენედიქტ კამბერბეჩი.
პროექტი ოფიციალურად გამოცხადდა 2018 წლის ივნისში, მაკკეიმ და ჩეპმენმა ხელი მოაწერეს ოქტომბერში, ხოლო დანარჩენმა მსახიობებმა მარტში. გადაღებები მიმდინარეობდა 2019 წლის აპრილიდან ივნისამდე დიდ ბრიტანეთში. ფილმს იღებდნენ კინემატოგრაფი როჯერ დიკინსი და რედაქტორი ლი სმიტი რომლებმაც მთლიანი ფილმი ორ უწყვეტ კადრად გადაიღეს.
სცენარის შექმნა
2019 წლის აგვისტოში მენდესმა თქვა: „ეს არის დიდი გზავნილის მატარებელი ფილმი. და მხოლოდ ეს შემიძლია ვთქვა. ამ ისტორიის ფრაგმენტი ბავშვობიდან მახსოვს და ის მნიშვნელოვნად გავაფართოვე.” 2020 წელს Time- სთან, მენდესმა თქვა, რომ ნაწერი გარკვეულწილად რისკიანია: „ სცენარის იდეები, რომლებიც მენდესმა კრისტი ვილსონ-კერნზთან ერთად დაწერა, მომდინარეობს იმ ამბიდან, რომ მას უამბო მენდესის ბაბუამ, ტრინიდადურმა წარმოშობის ალფრედ მენდესმა, რომელიც ბრიტანეთის მაცნე იყო დასავლეთის ფრონტზე. მენდესმა თქვა: ,,ბაბუის პატივისცემის ვალდებულება ვიგრძენი. მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ ისინი იბრძოდნენ თავისუფალი და ერთიანი ევროპისთვის. კარგია, რომ ეს საზოგადოებას შევახსენოთ."
გადაღება
როჯერ დიკინსი იყო ფილმის ოპერატორი, რომელიც კვლავ შეუერთდა მენდესს მათი საერთო მეოთხე პროექტისთვის (პირველი იყო ჯარჰედი 2005 წელს). გადაღება დიდხანს გაგრძელდა ორი უწყვეტი კადრის ეფექტის მისაღებად. მიუხედავად იმისა, რომ მედიასაშუალებებში ხშირად მოიხსენიება ამბავი, როგორც ერთ კადრად გადაღებული ფილმი, ამბავი ფილმში შავდება ერთ საათსა და ექვს წუთზე, როდესაც შოფილდი უგონოდ დაეცემა. მენდესმა განმარტა: „ეს ეხებოდა იმ ფაქტს, რომ მინდოდა ფილმი შუადღიდან შებინდებაზე გადასულიყო და შემდეგ ღამე აღწერილიყო გათენებამდე. მინდოდა ეს ორ მოძრაობაში ყოფილიყო. . . მინდოდა ჰალუცინაციის მსგავსი რამე ამესახა. სადღაც უფრო არარეალური, თითქოს ოცნების მსგავსი და შემზარავიც“.
გადაღებები დაიწყო 1 აპრილს 2019 და გაგრძელდა 2019 წლის ივნისამდე ვილშაირში, ჰანკლეიში, სარის საგრაფოში და გოვანში, ასევე შეპერტონის სტუდიაში. შეშფოთება გამოიწვია სოლსბერის დაბლობზე გადაღებებზე კონსერვაციონისტებმა, რომლებიც თვლიდნენ, რომ წარმოებას შეეძლო პოტენციურად აღმოჩენილი ნაშთების გაქრობა და მოითხოვდნენ სპეციალურ გამოკვლევებს ფილმისთვის საჭირო შენობების აშენებამდე. ზოგიერთ კადრში საჭირო იყო 500-ზე მეტი ფონის შემადგენელი კომპონენტის გამოყენება.
მუსიკა
ფილმისთვის მუსიკა შექმნა ტომას ნიუმენმა.
იხილეთ აგრეთვე
პირველი მსოფლიო ომის თემაზე გადაღებულ ფილმებს შორისაა:
ივლისი 2014
პორტალი:ახალი ამბები
07
2014
ადრასკანი
ადრასკანი — ქალაქი ავღანეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. მდებარეობს ჰერათის პროვინციაში, რომელიც წარმოადგენს ადრსაკანის რაიონული ცენტრს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ავღანეთის ქალაქები
ჯეირახის რაიონი
ჯეირახის რაიონი (ЖIайраха район) — ინგუშეთის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და მუნიციპალური რაიონი. ინგუშეთის რესპუბლიკის ყველაზე სამხრეთით მდებარე რაიონი. ადმინისტრაციული ცენტრი სოფელი ჯეირახი.
გეოგრაფია
ჯეირახის რაიონი მდებარეობს ინგუშეთის მთიან ნაწილში და მოიცავს კავკასიონის ცენტრალურ ნაწილს. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება სუნჯის რაიონი, ჩრდილო-დასავლეთით ჩრდილოეთ ოსეთის პრიგოროდნის რაიონი, დასავლეთიდან ვლადიკავკაზის საქალაქო ოლქი, სამხრეთიდან საქართველოს ყაზბეგისა და დუშეთის მუნიციპალიტეტები, აღმოსავლეთით - ჩეჩნეთი. რაიონის ფართობია 627,04 კმ².
ისტორია
1944-1955 წლებში შედიოდა საქართველოს სსრ-ის ახალხევის რაიონის შემადგენლობაში.
2009 წელს ჯეირახის რაიონმა მიიღო მუნიციპალური რაიონის სტატუსი და მის შემადგენლობაში დაარსდა ხუთი მუნიციპალური გაერთიანება სოფლის სტატუსით.
მოსახლეობა
2018 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 2 981 ადამიანს, რომელთა ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:
მუნიციპალური გაერთიანებები
thumb|250px|ჯეირახის რაიონის სასოფლო დასახლებები: {{legend|orange|ბეინი}} {{legend|purple|გული}}{{legend|fuchsia|ჯეირახი}} {{legend|Yellow|ლიაჟგი}}  {{legend|lime|ოლგეთი}} ჯეირახის რაიონში ხუთი მუნიციპალურ გაერთიანებაა:
სქოლიო
კატეგორია:ინგუშეთის რაიონები
სართიჭალის ქუჩა
სართიჭალის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ისნის რაიონში (ავლაბარი): ისააკ ალიხანიანის ქუჩიდან ფოსტის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ერქვა ლაიბგვარდიის ჰუსართა პოლკის როტმისტრის მიხეილ დიმიტრის ძე მასლოვის სახელი. დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე. თბილისს გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილი ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც შემარხის ქუჩა ასევეა თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. შემდეგ სტალინგრადის ქუჩა ერქვა. 1958 წლიდან, სართიჭალის ქუჩა ჰქვია. აქვს 1შესასვლელი.
ლიტერატურა
სართიჭალის ქუჩა
ალბინიცა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
სანტა-მარია-დი-იტაბირა
სანტა-მარია-დი-იტაბირა (Santa Maria de Itabira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 552 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.66 კმ²-ზე. ფართობი 597 437 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ორბუხას მეგალითური ნაგებობა
ორბუხას მეგალითური ნაგებობა — არქეოლოგიური ძეგლი თურქეთში. ძეგლი მდებარეობს ჰანაქის რაიონში, ისტორიულ ერუშეთში, სოფელ ვერანასთან, თანამედროვე სოფელ ჩავდარლის (Çavdarlı) სამხრეთ-დასავლეთით 1,5 კმ-ზე, ამჟამინდელი საძოვრების ტერიტორიაზე მდებარეობდა ისტორიული სოფელი ორბუხა. ნასოფლარის სამხრეთ-დასავლეთით 1,2 კმ-ზე, მდინარეების ჩათისწყლისა და მისი მარცხენა შენაკადის ტანეიდანისწყლის შეერთების ადგილას აღმართულ კლდეზე (41.26746°N, 42.74408°W). ის ნაგებია მშრალი წყობის უხეშად დამუშავებული მეგალითებისგან, ზოგიერთი ქვის სიგრძე ერთ მეტრს აღემატება. ნაგებობა მართკურთხა ფორმისაა (9,8×8,6 მ), შემორჩენილი კედლის სიმაღლე 2 მ-ია, გული ამოვსებულია მცირე ზომის ქვებით. ნაგებობის მახლობლად გადის გრუნტიანი გზა, რომელიც ჩადის მდინარის ნაპირზე. ნაგებობა არ არის აღწერილი ჩვენთვის ცნობილ წერილობით წყაროებში.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მეგალითური ნაგებობები
ქიოჰნა-ალვადი
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
საჩხერის ქუჩა
საჩხერის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში. უსახელო ქუჩიდან შატილის ქუჩამდე. ყოფილი თემქის დასახლების 65-ე ქუჩა. საჩხერის ქუჩა დაერქვა XX საუკუნის 60-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია ამავე სახელწოდების ქუჩა. მდებარეობდა ახალქალაქისა და ახლანდელი ცოტნე დადიანის ქუჩებს შორის. გაუქმდა მიმდებარე ტერიტორიის რეკონსტრუქციის შედეგად.
ლიტერატურა
საჩხერის ქუჩა
ხმელთაშუა ზღვის ჰავა
ლიტერატურა
კატეგორია:კლიმატი კატეგორია:აფრიკის კლიმატი კატეგორია:აზიის კლიმატი კატეგორია:ავსტრალიის კლიმატი კატეგორია:ევროპის კლიმატი კატეგორია:ჩრდილოეთი ამერიკის კლიმატი კატეგორია:სამხრეთი ამერიკის კლიმატი კატეგორია:ხმელთაშუაზღვისპირეთი
ანტონივკა (პრილუკის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქის პრილუკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 767 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრილუკის რაიონის სოფლები
ბორნის ულტიმატუმი
ბორნის ულტიმატუმი (The Bourne Ultimatum) — 2007 წლის ამერიკულ-გერმანული თრილერი. დაფუძნებულია რობერტ ლადლემის იმავე სახელწოდების რომანზე, თუმცა, ფილმის სიუჟეტი რომანისაგან მთლიანად განსხვავებულია. ტონი გილროის, სკოტ ბარნსისა და ჯორჯ ნოლფის სცენარის მიხედვით, ფილმი პოლ გრინგრასმა გადაიღო. „ბორნის ულტიმატუმი“ მესამეა ფილმების სერიაში, მას წინ უსწრებს „ბორნის იდენტიფიკაცია“ (2002) და „ბორნის უპირატესობა“) (2004) და მოსდევს „ბორნის მემკვიდრეობა“ (2012), რომელშიც მეთ დეიმონი არ მონაწილეობდა და „ჯეისონ ბორნი“ (2016), რომელიც ფილმის პირდაპირი გაგრძელებაა.
მეტ დეიმონი რობერტ ლადლუმი მიერ შექმნილ ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს ყოფილი ფსიქოლოგიური ამნეზიით დაავადებული აგენტის როლს ასრულებს. ის კვლავ თავისი წარსულის აღდგენას ცდილობს, სანამ ოპერაცია „ტრედსტოუნის“ სამიზნე გახდებოდა, შემდეგ კი მსგავსი პროგრამის სამიზნე.
ფილმი კინოეკრანებზე ჩრდილოეთ ამერიკაში 2007 წლის 3 აგვისტოს გამოუშვა კინოკომპანია Universal Pictures-მა, სადაც მისმა მოგებამ კვირის განმავლობაში 69.3 მილონი დოლარი შეადგინა, ხოლო მთლიანმა შემოსავალმა — 442.8 მილიონი დოლარი და ამავდროულად, მეტ დეიმონის ყველაზე მაღალშემოსავლიანი ფილმი აღმოჩნდა. სამივე ფილმმა კომერციული მოგება მოუტანა შემქმნელებს და კრიტიკოსთაგანაც დადებითი შეფასება დაიმსახურა. ფილმმა ოსკარის მე-80 დაჯილდოებაზე სამივე ნომინაციაში გაიმარჯვა: საუკეთესო მონტაჟისთვის (კრისტოფერ როუზი), საუკეთესო ხმისა (სკოტ მილანი, დევიდ პარკერი, კირკ ფრანსისი) და საუკეთესო ხმის მონტაჟისათვის (კარენ ბეიკერ ლენდერსი, პერ ჰელბერგი).
სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ჯეისონ ბორნის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:პოლ გრინგრასის ფილმები კატეგორია:Babelsberg Studio კატეგორია:ლონდონში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:ნიუ იორკში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:მადრიდში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:მაროკოში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:მადრიდში გადაღებული ფილმები კატეგორია:მაროკოში გადაღებული ფილმები კატეგორია:ნიუ იორკში გადაღებული ფილმები კატეგორია:მოსკოვში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები კატეგორია:The Kennedy/Marshall Company-ის ფილმები
გიორგი ვაშაძე
გიორგი ვაშაძე (დ. 8 ივლისი, 1981, ჭიათურა) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრი (2012–2016). საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან.
განათლება
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი სახელმწიფო მართვის სპეციალობით, 2004 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, ჰარვარდის ბიზნესის სკოლა ბიზნეს მენეჯმენტის ფაკულტეტი, 2006 წელს — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მაგისტრატურა სახელმწიფო მართვის სპეციალობით.
კარიერა
მუშაობდა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობებზე. 2003–2004 წლებში იყო ინტერპოლის ეცბ ინსპექტორი. 2004–2005 წლებში საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის დროებითი კომისიის მოწვეული სპეციალისტი. 2005 წელს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს ჩუღურეთის საპასპორტო და მოსახლეობის რეგისტრაციის სამსახურის უფროსი. 2005–2006 წლებში საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს თავმჯდომარის მოადგილე. 2006–2010 წლებში საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს თავმჯდომარე. 2010–2012 წლებში საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე — სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს თავმჯდომარე.
2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. ერთიანი ნაციონალურ მოძრაობის ფრაქციის წევრი, საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე უმცირესობის კვოტით, საქართველოს პარლამენტის განათლების, მეცნიერების და კულტურის კომიტეტის წევრი, აუდიტის ხარისხის კონტროლისა და შიდა კონტროლის პროცედურების შემმოწმებელი საქართველოს პარლამენტის დროებითი კომისიის წევრი.
სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს ხელმძღვანელობისას (საქართველო, 2006–2010) მისი ხელმძღვანელობით განხორციელდა ბიომეტრიული პასპორტების, პირადობის მოწმობების, ციფრული ხელმოწერის, მოქალაქის პორტალის (www.my.gov.ge), ერთიანი დემოგრაფიული რეესტრის, ვიზუალური ამოცნობის, დაჩქარებული მომსახურების, დისტანციური მომსახურების (ონლაინ, დარეკეთ სახლში), Baby Book პროექტები და ა. შ. გიორგი ვაშაძე არის ინოვაციებისა და განვითარების ფონდის (IDF) ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
იუსტიციის მინისტრის მოადგილის რანგში, გიორგი ვაშაძის ხელმძღვანელობით და უშუალოდ განხორციელებულ პროექტებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული იყო იუსტიციის სახლების დაფუძნება (2011 წელს), რომელმაც 2012 წელს გაეროს ყველაზე პრესტიჟული ჯილდო მიიღო საჯარო სამსახურის სფეროში. გარდა ამისა, გიორგი ვაშაძე ჩართული იყოს საბაჟო სამსახურის ზონების გამართვასა და კოორდინაციაში, სადაც მოვაჭრეებს შეეძლოთ დოკუმენტების გამარტივებული ფორმით წარმოება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ჭიათურაში დაბადებულები კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
აგვისტო 2014
აგვისტო - 2014 წლის მერვე თვე. დაიწყო პარასკევს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, კვირას.
პორტალი:ახალი ამბები
08
ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი (კამერუნი)
ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი (Northwest Region; Région du Nord-Ouest) — სამხრეთ კამერუნის ნაწილი (ბრიტანეთის კამერუნის ყოფილი ნაწილი). სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება კამერუნის სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონს, სამხრეთიდან დასავლეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ადამავის რეგიონს და ჩრდილოეთით ნიგერიას. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბამენდა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
რეგიონი დაყოფილია 7 დეპარტამენტად:
სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
Antiquity (ჟურნალი)
„Antiquity“ (ანტიკურობა) — ბრიტანული აკადემიური ჟურნალი, რომელიც ეძღვნება არქეოლოგიას. იგი წელიწადში ექვს გამოცემას აქვეყნებს, რომელიც მოიცავს თემებს მსოფლიოს ყველა ისტორიული პერიოდის შესახებ. მისი ამჟამინდელი რედაქტორია რობერტ ვიტჩერი, დარემის უნივერსიტეტის არქეოლოგიის ასოცირებული პროფესორი. 2015 წლიდან ჟურნალს აქვეყნებს კემბრიჯის უნივერსიტეტის გამომცემლობა.
სარედაქციო საბჭო
„Antiquity“-ის სარედაქციო საბჭოს შემადგენლობაში შედის 25 წევრი ავსტრალიიდან, ბრაზილიიდან, ჩინეთიდან, საფრანგეთიდან, გერმანიიდან, იაპონიიდან, ახალი ზელანდიიდან, ფილიპინებიდან, რუსეთიდან, დიდი ბრიტანეთიდან და შეერთებული შტატებიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ჟურნალები
შალვა კოხრეიძის ქუჩა
შალვა კოხრეიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში,მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); გიორგი ჭყონდიდელის ქუჩიდან რიონჰესის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე ხარატის ქუჩა ერქვა, 70-იან წლებში შალვა კოხრეიძის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
შალვა კოხრეიძის ქუჩა
ტუმირიტინგა
ტუმირიტინგა (Tumiritinga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 140 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოვერნადორ-ვალადარისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 293 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.58 კმ²-ზე. ფართობი 500 073 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-დომინგუს-დუ-პრატა
სან-დომინგუს-დუ-პრატა (São Domingos do Prata) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 576 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.
სობოტის წყალსაცავი
სობოტის წყალსაცავი (Stause Soboth ან Soboth See, Jezero Sobote) — ხელოვნური წყალსაცავი ავსტრიაში. შეიქმნა 1990 წელს.
სან-დომინგუს-დუ-პრატა
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სობოტის წყალსაცავი
მდებარეობს სოფელ ზობოტის მახლობლად, კორაპეის მთის ქედზე, ლავუმუნდისა და გრაცის დამაკავშირებელი გზის გვერდით, სლოვენია-ავსტრიის საზღვართან მდებარე სობოტის უღელტეხილთან. მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან დაახლოებით 1080 მეტრია. აუზის ფართობია 29,7 კმ². წყალსაცავის სიგრძე დაახლოებით 2 კმ-ია, სიგანე 500 მ, ზედაპირის ფართობი 0,8 კმ², ხოლო სიღრმე 80 მ-მდე.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის წყალსაცავები
ქიოჰნა-ზუვანდი
ქიოჰნა-ზუვანდი (Köhnə Zuvand) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 625 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ბალმაზი
ბალმაზი (Balmaz) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 52 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 163 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
თეოდორ შულცი
თეოდორ უილიამ შულცი (დ. 30 აპრილი, 1902 — გ. 26 თებერვალი, 1998) — ამერიკელი ეკონომისტი და ჩიკაგოს უნივერსიტეტის ეკონომიკის დეპარტამენტის თავმჯდომარე. შულცმა ეროვნულ აღიარებას მიაღწია მას შემდეგ, რაც 1979 წელს მიიღო ნობელის პრემია ეკონომიკურ მეცნიერებებში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკის ეკონომიკური ასოციაციის პრეზიდენტები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
კონსტანტინა კუნევა
თავდასხმა და რეაქციები
კუნევა მუშაობდა დამლაგებლად ოიკომეტის კომპანიაში. 2008 წლის 22 დეკემბერს მას დათვს დაესხნენს და იძულებით გადააყლაპეს გოგირდმჟავა, რის შედეგადაც კუვეამ დაკარგა მხედველობა ერთ თვალში და გადაიტანა შიდა ორგანოების დაზიანება. სწორედ ამან გამოიწვია ბერძნების გამოსვლა ქუჩებში და შეტაკება პოლიციასთან.
საპროტესტო აქციები, სადაც კოსტადინკას მხარდამჭერები მიმართვდნენ მას ლოზუნგით ,,შენ არ ხარ მარტო", 2009 წლის 22 იანვრამდე გაგრძელდა, როდესაც საბერძნეთის სპეცრაზმმა ცრემლსადენი გაზით დაშალა 3 000 მომიტინგე.ცრემლსადენი გაზი
თავდასხმა დახასიათდა, როგორც ყველაზე საშინელ ფიზიკურ შეურაცხყოფად ბერძენ ვაჭრობის უნიონისტზე ბოლო 50 წლის განმავლობაში.
განათლება
კუნევამ დაამთავრა ველიკო ტარნოვოს წმ. კირილესა და წმ. მეთოდეს უნივერსიტეტი ისტორიის დიპლომით.
პოლიტიკა
2014 წლის 25 მაისს გამართულ ევროპის საპარლამენტო არჩევნებში აირჩიეს პარლამენტის წევრად მემარცხენე პარტია სირიზადან
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ბერძენი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი
Status Quo
Status Quo — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომლის მუსიკა გამოირჩევა ბუგი-როკის ჟღერადობით. ჩამოყალიბდა ფრენსის როსისა და ალან ლანკასტერის მიერ, 1962 წელს ლონდონში (თავდაპირველად როგორც Scorpions, შემდეგ The Spectres და Traffic Jam). შემადგენლობის რამდენიმე ცვლილების შემდეგ 1967 წელს გახდა The Status Quo, ხოლო 1969 წელს - უბრალოდ Status Quo.
ჯგუფს ბრიტანეთში ჰქონდა 60-ზე მეტი წარმატებული ჰიტი, დაწყებული 1967 წლის "Pictures Of Matchstick Men"-ით, 2010 წლამდე, რაც უფრო მეტია, ვიდრე რომელიმე სხვა როკ-ჯგუფის შემთხვევაში. 22 სიმღერა მოხვდა ბრიტანეთის სინგლების ჩარტის 10-ეულებში. 2008 წლის მონაცემით ჯგუფის ალბომების გაყიდვების სრული რაოდენობა შეადგენს 118 მილიონ ასლს. იგი 106 ჯერ გამოვიდა სატელევიზიო პროგრამა Top Of The Pops-ში, რაც ასევე ითვლება რეკორდად. ალბომების რაოდენობის მიხედვით, იგი მხოლოდ ჯგუფ Rolling Stone-ს ჩამორჩება. მან უმაღლეს წარმატებას ჰიტ-აღლუმებში მიაღწია სინგლებით: „Down Down“ (№ 1, ნოემბერი, 1974), „In the Army Now“ (№ 2, სექტემბერი, 1986) და „Rockin' All Over the World“ (№ 3 სექტემბერი, 1977), ასევე 15 ალბომს მიენიჭა „ოქროს“ სტატუსი („Don’t Stop“-ს პლატინის), ხოლო ოთხმა მათგანმა ბრიტანეთში პირველ ადგილს მიაღწია. 1991 წელს Status Quo-ს გადაეცა Brit Awards-ის ჯილდო მუსიკაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის.
ჯგუფი დღემდე აქტიურია და ინარჩუნებს პოპულარობას. 2008 წლის სექტემბერს, Scooter-თან თანამშრომლობით გამოუშვა სინგლი Jump „That Rock (Whatever You Want)“. 2013 წელს მიიღო მონაწილეობა სრულმეტრაჟიან მხატვრულ ფილმში ბულა კვო, რომელიც დაემთხვა ამავე სახელწოდების საუნდტრეკის გამოცემას. ამ ალბომმა ბრიტანეთის ალბომების ჩარტებში მეათე ადგილი დაიკავა.
სურენ სპანდრიანის ქუჩა
სურენ სპანდრიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში.მდებარეობს ჩუღურეთის რაონში(ჩუღურეთი).ელენე ახვლედიანის ქუჩიდან ვიქტორ გაბესკირიას მოედნამდე.წარმოიქმნა XIX საუკუნეში.ადრე ერქვა სპარტაკის შესახვევი და გრძელდებოდა სპარტაკის ქუჩმდე.თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია მხოლოდ გასასვლის მონაკვეთი,სპარტაკის ქუჩიდან ბახვის შესახვევამდე,დატანილია როორც ბობოთის შესახვევი.
ლიტერატურა
სურენ სპანდრიანი
ლავრენტი მანაგაძე
ლავრენტი (ლაურ) გიორგის ძე მანაგაძე (დ. 14 ოქტომბერი, 1944, თბილისი — გ. 7 აგვისტო, 2019, იქვე) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
1944 წლის 14 ოქტომბერს ქალაქ თბილისში. 1967 წელს დაამთავრა ი. სეჩენოვის სახელობის მოსკოვის I სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1998 წლიდან იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტის უროლოგიის კათედრის ხელმძღვანელი. 2000-2004 — წლებში საქართველოს სახელმწიფო ა. წულუკიძის სახელობის უროლოგიის ეროვნული ცენტრის სამეცნიერო ხელმძღვანელი. 1999-2004 წლებში — საქართველოს პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“, ჯანმრთელობობის დაცვისა და სოციალურ საკითხთა კომიტეტის წევრი. 2008 წლიდან იყო ამავე ცენტრის გენერალური დირექტორი.
1971 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა – „თირკმლის კონსერვაცია ჰიპოთერმიისა და ჰიპერბარიული ოქსიგენაციის მეთოდების გამოყენებით“. ხოლო 1981 წელს სადოქტორო დისერტაციის თემა – „ბავშვთა თირკმლების გადანერგვა ზრდასრულ რეციპიენტებში“.
გარდაიცვალა 2019 წლის 7 აგვისტოს.
Forelius
Forelius — ჭიანჭველათა გვარი Dolichoderinae-ს ქვეოჯახიდან. (ტრიბა Leptomyrmecini). ახალი სამყაროს არიდული და ნახევრად უდაბნოს ფაუნის წარმომადგენელი.
სისტემატიკა
ცნობილია დაახლოებით 20 სახეობა. გვარი 1888 წელს გამოჰყო იტალიელმა მირმეკოლოგმა პროფესორმა კარლ ემერიმ (Emery C.) და მიეკუთვნება ტრიბა Leptomyrmecini-ს.
სქოლიო
კატეგორია:Dolichoderinae
ტიბეტის მეფეები
ძველი ტიბეტის ისტორია მჭიდროდ უკავშირდება ცენპოს - იარლუნგის სამეფო დინასტიას, რომელიც ქვეყანას მართავდა IX სს. შუა ხანებამდე. ცენპოები ატარებდნენ აქტიურ საგარეო პოლიტიკას ახალი ტერიტორიების დაპყრობით და საკუთარი კულტურის მეზობელ ხალხებსა და ტომებზე გავრცელებით. მონარქიულ პერიოდში ისახებოდა ტიბეტის ცივილიზაციის საფუძვლები: შენდებოდა ახალი ქალაქები, ვითარდებოდა მეტალურგია, ყალიბდებოდა დამწერლობა, იწყებოდა ტიბეტის რელიგიის — ბუდიზმისა და ბონას —ინსტიტუციონალიზმის პროცესი.
ცენპოს ზუსტი რიცხვი, მათი სახელები, სიცოცხლის წლები და მეფობა უცნობია. ტრადიციულ (ბუდისტურ) ტიბეტურ ისტორიოგრაფიაზე დაყრდნობით, იარლუნგის მონარქთა სია ასე გამოიყურება.
კატეგორია:ტიბეტის ისტორია კატეგორია: ტიბეტი კატეგორია: ისტორია ისტორიული სახელმწიფოების მიხედვით კატეგორია:ჩინეთის ისტორია
სახლის ბეღურა
სახლის ბეღური  (Passer domesticus) — ბეღურის გვარის (Passer) ყველაზე გავრცელებული ფრინველი ბეღურასებრთა ოჯახისა. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ფრინველია. საკმაოდ ახლოს ბინადრობს ადამიანთა სამოსახლოებთან (აქედან მოდის სახელწოდება „სახლის“) და კარგად იცნობენ თავისი გარეგნობით და დამახასიათებელი ჭიკჭიკით.
აღწერა
250პქ|მინი|მარცხნივ|ფრენა მისი სხეულის სიგრძეა 14–18 სმ, მასა 21–37 გრამს აღწევს. საერთო შეფერილობა — ზურგი ყავისფერ-რუხი, ჟანგისფერია შავი ლაქებით; მუცელი მოთეთრო ან რუხია. ფრთებზე გასდევს განივი, მოყვითალო-თეთრი ზოლი. მამალი დედლისაგან განსხვავდება დიდი შავი ლაქით, რომელიც ნიკაპზე, ჩიჩახვზე, ყელზე და მკერდის ზედა მხარეზეა, და აგრეთვე მუქი რუხი (და არა მუქი მურა) თავის ზედა ნაწილით. დედალს თავი და ყელი რუხი აქვს და თვალების ზემოთ გასდევს მკრთალი რუხ-ყვითელი ზოლი.
გავრცელება
უწინ სახლის ბეღურის გავრცელების არეალი ჩრდილოეთი ევროპით შემოიფარგლებოდა. შემდგომში გავრცელდა მთელ ევროპასა და აზიაში  (არქტიკის, ჩრდილო-აღმოსავლეთ, სამხრეთ-აღმოსავლეთ და ცენტრალური რაიონების გარდა), აგრეთვე ჩრდილოეთ  და აღმოსავლეთ აფრიკაში, სენეგალში, მცირე აზიაში, არაბეთის ნახევარკუნძულზე და კუნძულ იავაზე.
XX საუკუნის დასაწყისიდან შეიყვანეს მრავალ ქვეყანაში და ფართოდაც გავრცელდა. ზემოთ აღნიშნული ადგილებისა, გვხვდება სამხრეთ აფრიკაში, ავსტრალიაში, ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში და მრავალ კუნძულზე.
თითქმის ყველგან მკვიდრი ფრინველია, ჩრდილოეთი რაიონებიდან ახასიათებს გადაფრენა სამხრეთით (1000 კმ-მდე), ხოლო შუა აზიიდან წინა აზიისა და ინდოეთის მიმართულებით მიფრინავს.
ადამიანის სამოსახლოს გაყოლებით, სახლის ბეღურა ჩრდილოეთში აღწევს ტყეტუნდრასა და ტუნდრაში — მურმანსკის ოლქამდე, პეჩორის შესართავამდე და ჩრდილოეთ იაკუტიამდე.
ცხოვრების წესი
სახლის ბეღურა სინანტროპი ფრინველია   — ადამიანის მუდმივი პარტნიორია სამოსახლოში და კარგად არის შეგუებული მასთან ცხოვრებას, რომელიც შესაძლოა შეიცვალოს ადამიანის ეკონომიკური აქტივობის შესაბამისად.
ხშირად ვხვდებით როგორც სოფლის, ისე ურბანულ ადგილებში, უკიდურესი ჩრდილოეთისა და შუა აზიის დასახლებებში. თუმცა, შუა აზიაში მაინც ინარჩუნებ დისტანციას ადამიანებთან.
ეწევა მარტოხელა ცხოვრების ნირს,   ერთად მხოლოდ გამრავლების სეზონზე და დასახლებებში გამოკვების დროს გვხვდება.
კვება
250პქ|მინი|მარჯვნივ|კვება უმთავრესად იკვებება მცენარეული საკვებით, თუმცა გაზაფხულზე ნაწილობრივ მწერებითაც, რითაც აგრეთვე ბარტყებს კვებავს.
სახლის ბეღურის რაციონში შედის სასოფლო-სამეურნეო კულტურათა თესლები,  ადამიანთა დასახლებებში მოპოვებული სხვადასხვა ტიპის ნარჩენი, პურეული მარცვლოვნები მინდვრებზე,  ალუბლის ნაყოფი, მოცხარი, ყურძენი ბაღებში, გაზაფხულობით გამოსული ყვავილოვანი კვირტები. ახლომახლო მინდვრების არარსებობის შემთხვევაში საკვებს ეძებს მდელოებზე, ტყისპირებში და სტეპებში, სადაც აგროვებს ველურ ბალახთა თესლებს და ზოგჯერ მწერებსაც იჭერს.
გამრავლება
250პქ|მინი|მარცხნივ|შეჯვარება სახლის ბეღურები ცალკეულ წყვილებად, ზოგჯერ კი კოლონიებადაც ბუდობენ, უშუალოდ ადამიანთა საცხოვრისში ანდა მის დასახლებასთან ახლოს. გავრცელების არეალის სამხრეთში ბუდეს აგებს მათ გვერდით, ხის ან ბუჩქების ნარგავებზე, ხრამებში, მინდვრების მომიჯნავე ციცაბო თიხოვან ფლატეებზე.
ბუდე, რომელსაც ორივე სქესის ფრინველი აგებს, აშენებულია ჩალის ღერით, ხრალით, გამომშრალი ბალახით, ბუმბულით; არის უხეში ნაგებობა, შუაში ჩაღრმავებულია. ტოტებზე აგებული ბუდე დიდი ზომისაა, წააგავს ბურთს, აქვს ბალახეულის მცენარეულობით აშენებულილ მსხვილი გვერდები და გვერდითი შესასვლელი. 250პქ|მინი|მარჯვნივ|ახალგამოჩეკილი ბარტყი სახლის ბეღურები გამრავლებას ადრეულად იწყებენ. კვერცხს დებენ აპრილში. ბუდე შედგება 4–10, ხშირად 5—7 კვერცხისაგან; ისინი ფერად თეთრია და აყრია მურა წინწკლები და ლაქები. ინკუბაცია 11–13 დღე-ღამე გრძელდება.
ბარტყებს ორივე მშობელი კვებავს, უპირატესად მწერებით. გამოჩეკიდან 10 დღის შემდეგ ბარტყები ბუდეს ტოვებენ.
სახლის ბეღურები ერთობ ნაყოფიერი ფრინველია და წლის განმავლობაში ორ (ჩრდილოეთში) ან სამ (სამხრეთში) თაობას იძლევა. მეორე ბუდობა ივნისის მეორე ნახევარში მიმდინარეობს, ბარტყები ივლისში ფრთიანდებიან.
გამოჩეკილები ჩვეულებრივ გუნდებად იკრიბებიან, ზოგჯერ ქმნიან რამდენიმე ათასი ფრინველისაგან შემდგარ ჯგროებს, რომლებიც მინდვრებზე ფრენენ გამოსაკვებად.
გვიან შემოდგომით შეინიშნება აბორტული სქესობრივი ციკლი, როდესაც კვლავ ცოცხლად ჭიკჭიკებენ, მამლები დედლებს ეარშიყებიან და ბუდეში ეზიდებიან სამშენებლო მასალებს. ამგვარად განახლებული ბუდეები ზამთრის ცივი ღამეების დროს მათი თავშესაფარია.
ტაქსონომია
თავდაპირველად ეს სახეობა, რომელიც კარლ ლინემ აღწერა და Fringilla domestica უწოდა, შედიოდა ნამდვილი მთიულას (Fringilla) გვარში.
ქვესახეობები
250პქ|მინი|მარჯვნივ|Passer domesticus balearoibericus ცნობილია სახლის ბეღურის 12 ქვესახეობა:
ჟებოტის მეორე ეკლესია
ჟებოტის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟებოტის აღმოსავლეთით, 1 კილომეტრზე, სოლოსმანად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ კედლის ნაწილი და ნახევარწრიული აფსიდის ჩრდილოეთ ნახევარი პატარა სწორკუთხა ნიშით, აგრეთვე ეკლესიის ჩრდილოეთ მინაშენის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ კედლების ფრაგმენტები. ეკლესიის ჩრდილოეთით 15 მეტრზე გაურკვეველი ნაგებობის ნაშთია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სან-გონსალუ-დუ-რიუ-აბაიშუ
სან-გონსალუ-დუ-რიუ-აბაიშუ (São Gonçalo do Rio Abaixo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 627 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 777 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.87 კმ²-ზე. ფართობი 363 812 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანტონივკა (ვილნიანსკის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქის ვილნიანსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 346 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვილნიანსკის რაიონის სოფლები
სექტემბერი 2014
სექტემბერი - 2014 წლის მეცხრე თვე. დაიწყო ორშაბათს და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ, სამშაბათს.
პორტალი:ახალი ამბები
09
რუსეთის არქტიკის ეროვნული პარკი
ეროვნულ პარკში შედის სარეზერვო მიწა 1,426,000 ჰა, რომელთა მიწის ნაკვეთი 632,090 ჰა და საზღვაო აკვატორია არის 793,910 ჰა. რუსეთის არქტიკის ეროვნული პარკი რუსეთის ფედერაციის მთავრობის დადგენილებით "ფრანც იოსების მიწის" ტერიტორია შეტანილი იქნა არქტიკული ეროვნული პარკის საზღვრებში.
პარკის შექმნის მიზეზები
ამ რეგიონში ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს უდიდესი ჩიტების ბაზრობებია განლაგებული.ასევე ცხოვრობენ პოლარული დათვები, ვეშაპები, არქტიკული ყარსაღები, სელაპები და ნერპები. მცენარეულობა წარმოდგენილია ზოგიერთი სახეობის მოცხარის, ლიქენის და მცირე რაოდენობის ყვავილებით. პარკი შეიქმნა იმისათვის, რომ შეინარჩუნონ არქტიკის უნიკალური ბუნება.
ეროვნული პარკის შექმნის ინიციატორი იყო გეოგრაფი და პოლარული ექსპერიმენტატორი პ. ვ. ბოიარსკი.
ეროვნული პარკის ტერიტორია არ არის საინტერესო მხოლოდ მისი ბუნებით. ეროვნული პარკში არსებობს რუსული არქტიკის აღმოჩენისა და ძიების ისტორიასთან დაკავშირებული ადგილები და ობიექტები. ეს პარკი დაარსდა XVI საუკუნეში. რეგიონი წარმოადგენს პოპულარულ ადგილს ტურისტებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ეროვნული პარკები
Cossacks (ვიდეო თამაშების სერია)
„Cossacks“ (კაზაკები) — ისტორიული, რეალური დროის სტრატეგიის ჟანრის ვიდეო თამაშების სერია, შექმნილი უკრაინული კომპანია GSC Game World-ის მიერ 2001 წელს. სერიას გამოსცემდა კომპანიები: „რუსობიტ-მ“ და GSC World Publishing. სერია შედგება 6 თამაშისაგან, რომელთა შორის სამი არის დამატება.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზები კატეგორია:GSC Game World-ის თამაშები კატეგორია:რეალური დროის სტრატეგიის თამაშები კატეგორია:2001 წელს წარმოდგენილი ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზები კატეგორია:უკრაინაში შემუშავებული ვიდეო თამაშები
ბატიკი (მოლდოვა)
ბატიკი (Batîc) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 90 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 ადამიანს შეადგენდა.
მატილდა II ბულონელი
მატილდა II ბულონელი (Mathilde II de Boulogne, Matilde II de Bolonha; დ. 1202 — გ. 1259) — ბულონის გრაფინია 1216-59 წლებში დედამისის მემკვიდრეობით. ინგლისის მეფე სტეფან I-ის შვილიშვილი. პორტუგალიის დედოფალი როგორც აფონსუ III-ის პირველი მეუღლე 1248 წლიდან განქორწინებამდე, ანუ 1253 წლამდე.
ადრეული წლები და პირველი ქორწინება
მატილდა დაიბადა 1202 წელს ჩრდილო საფრანგეთში. იგი იყო დამარტინის გრაფ რენოდისა და მისი ცოლის, ბულონის გრაფინია იდას ასული. 1216 წელს, დედის გარდაცვალების შემდეგ ბულონის გრაფინია გახდა მატილდა II-ის სახელით. 1223 წელს იგი ცოლად გაჰყვა კლერმონ-ენ-ბუვეს გრაფ ფილიპ ურეპელს, რომელიც იყო საფრანგეთის მეფე ფილიპ II ოგიუსტის უკანონო ვაჟი. 1226 წელს, მას შემდეგ, რაც მეფე ლუი VIII გარდაიცვალა, ტახტზე მისი მცირეწლოვანი ვაჟი ლუი IX ავიდა, რომელსაც რეგენტად დედამისი, დედოფალი ბლანკა კასტილიელი დაენიშნა. გრაფი ფილიპ ურეპელი ყველანაირად ცდილობდა რძლისთვის რეგენტობა ჩამოერთმია, მაგრამ ამაოდ. საბოლოოდ ფილიპ ურეპელი 1235 წელს გარდაიცვლალა, მატილდას კი მისგან ორი შვილი დარჩა.
მეორე ქორწინება და განქორწინება
ქმრის გარდაცვალებიდან სამ წელიწადში, თავისი მემკვიდრეობისა და ვაჟის დასაცავად 1238 წელს მატილდა დაქორწინდა პორტუგალიის ინფანტ აფონსუზე, რომელიც იყო მეფე სანშუ II-ის უმცროსი ძმა. 1245 წელს სანშუს რომის პაპთან დიდი განხეთქილება მოუვიდა, რის გამოც პაპმა 1248 წელს იგი დაამხო და ტახტზე მისი ძმა აფონსუ III დასვა, რითაც მატილდა პორტუგალიის დედოფალი გახდა.
1253 წელს, უშვილობის გამო აფონსუ მატილდას გაეყარა. მართალია მატილდა უნაყოფო არ იყო და ეს დამტკიცებულიც იყო, მაგრამ აფონსუ მას მაინც გაეყარა. ამით მან დაკარგა დედოფლის სტატუსი და მშობლიურ საფრანგეთში გაემგზავრა. 1258 წელს აფონსუ მეორედ დაქორწინდა ბეატრის კასტილიელზე, ბედის ირონიით მას სწორედ მასთან შეეძინა შვილები.
დარჩენილი ცხოვრება
განქორწინებული მატილდა შვილებთან ერთად დაბრუნდა ბულონში და თავის საგრაფოს მართავდა. როგორც ცნობილია, მასა და აფონსუს სიცოცხლის ბოლომდე არ გაუწყვეტიათ კონტაქტი.
მატილდამ თავისი ასული კავშირების მიზნით ნევერის გრაფზე დააქორწინა, თუმცა წყვილს შვილები არ ჰყოლია. მან თავისი ერთადერთი ვაჟი, ყველასათვის უცნობი მიზეზებით ინგლისში გაუშვა, საიდანაც აღარ დაბრუნებულა. ზოგიერთი ვერსიით მან იგი საფრანგეთის მეფისგან იხსნა, რომელსაც მათი საგრაფოს ხელში ჩაგდება სურდა. მატილდა გარდაიცვალა 1259 წელს, 56-57 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1202 კატეგორია:გარდაცვლილი 1259 კატეგორია:ქალი მმართველები კატეგორია:პორტუგალიის დედოფლები
ვირგოლანდია
ვირგოლანდია (Virgolândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 420 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოვერნადორ-ვალადარისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 658 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.13 კმ²-ზე. ფართობი 281 022 კმ²-ია.
ოლიმპი (კვიპროსი)
ოლიმპი, ოლიპმო (Όλυμπος) — კვიპროსის უმაღლესი მწვერვალი. სიმაღლე ზღვის დონიდან — 1952 მ. მდებარეობს კვიპროსის რესპუბლიკის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე, ტროოდოსის ქედზე.
უშუალოდ სიმაღლე უკავია ბრიტანულ სამხედრო ბაზას, სადაც განლაგებულია შორი მანძილის რადარები, რომლებიც მნახველთათვის დახურულია.
ანტიკურ დროში მთის ერთ-ერთ კალთაზე აგებული იყო აფროდიტეს ტაძარი, სადაც ქალები არ დაიშვებოდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის მთები კატეგორია:ქვეყნების უმაღლესი მწვერვალები
ავსტრიის საფოსტო შემნახველი ბანკი
შენობაში განთავსებულია ავსტრიის საფოსტო შემნახველი ბანკის სათაო ოფისი. მდებარეობს შიდა ქალაქში, რინგშტრასეს ბულვარის გვერდოთ, გეორ-კოხის მოედნის 2 ნომერში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენა
ლევან ბრეგაძე
ლევან ბრეგაძე (დ. 11 იანვარი, 1947, ტყიბული) — ქართველი ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, ლიტერატურული პრემია „საბას“ ორგზის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
ლევან ბრეგაძე დაიბადა 1947 წელს, ქალაქ ტყიბულში.
1978-1986 წლებში იყო ჟურნალ „კრიტიკის“ პასუხისმგებელი მდივანი; 1990-1991 წლებში იგივე ჟურნალის რედაქტორის მოადგილე; 1989-1990 წლებში გაზეთ „მამულის“ რედაქტორის მოადგილე. იყო კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრის „კავკასიური სახლის“ უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2000 წლიდან არის ამავე ინსტიტუტის განყოფილების გამგე. 2003 წლიდან „გელათის მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალის“ სწავლული მდივანი; 2006 წლიდან ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „კავკასიური თემატიკა გაზეთ კაუკაზიშე პოსტის“ ფურცლებზე (1906-1914)“, დაიცვა 2005 წელს.
1984 წლიდან საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრია, 1978 წლიდან — საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირი წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სოლოლაკის ხეივანი
სოლოლაკის ხეივანი — მდებარეობს თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი). მარო მაყაშვილის აღმართიდან თბილისის ციხემდე. გაშენდა სოლოლაკის ქედზე 1935 წელს და მას კომკავშირის ხეივანი ეწოდა. სოლოლაკის ხეივანი დაერქვა 1990 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
დონის როსტოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი
ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (Собор Рождества Пресвятой Богородицы) — საკათედრო, მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
წინარე ისტორია
XVIII საუკუნის ბოლოს, როდესაც დაიწყო ქალაქის გარეუბნის აქტიური დასახლება, მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ გარეუბანში, თანამედროვე ბაზრის მიმდებარე ტერიტორიაზე აეშენებინათ ღვთისმშობლის შობის ეკლესია. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1781 წლის 20 თებერვალს და გაიხსნა ამავე წლის 5 სექტემბერს. 1791 წლის 27 დეკემბერს მეხის დაცემის შედეგად ეკლესია მთლიანად დაიწვა. მალევე გადაწყდა ახალი ეკლესიის მშენებლობა და 1795 წელს ამავე ადგილზე კვლავ ააშენეს ღვთისმშობლის შობის ეკლესია. 1822 წელს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით ეკლესია საკათედრო გახდა.
ისტორია
მოსახლეობის სწრაფ ზრდასთან დაკავშირებით, 1854 წელს დამტკიცდა ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობის პროექტი. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1854 წელს და გაგრძელდა 1860 წლამდე არქიტექტორ კონსტანტინ ტონის პროექტის მიხედვით.
1887 წელს ააშენეს ოთხსართულიანი სამრეკლო. 1937 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა და მის ადგილზე განათავსა ზოოპარკი, ხოლო მოგვიანებით საწყობი. ეკლესია კვლავ გაიხსნა 1942 წელს, გერმანელთა ოკუპაციის შემდეგ. 1950 წელს ეკლესიაში რემონტი ჩატარდა, აღადგინეს ფრესკები. 1999 წელს დონის როსტოვის დაარსების 250 წლისთავთან დაკავშირებით აღადგინეს სამრეკლო.
1999 წელს ეკლესიის წინ აღმართეს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსისა და როსტოვისა და იაროსლავის ეპარქიის მიტროპოლიტის დიმიტრი როსტოველის ძეგლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დონის როსტოვის ეკლესიები კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ფიჩხოვნის კოშკი
ფიჩხოვნის კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ფიჩხოვნის ჩრდილო-დასავლეთით, სასაფლაოზე. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს.
კოშკი გეგმით კვადრატულია (6 X 6 მ), ზემოთკენ შევიწროებული. ნაგებია რიყის ქვით. ნიშები, შესასვლელების წირთხლები, თაღები, მეორე და მესამე სართულების გარეთა კუთხეები აგურისაა. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია სამი სართული და მეოთხე სართულის მცირე ნაწილი. პირველი სართული თითქმის მთლიანად ნანგრევებით არის ამოვსებული.
პირველ სართულზე შესასვლელი აღმოსავლეთ კედლის სამხრეთ კიდეშია. კარი გარედან გადახურულია შეისრული თაღით, ხოლო შიგნით ჩასმულია ღრმა, სწორკუთხა შეღრმავებაში, რომლის თარაზული გადახურვა სართულის გადახურვის დონეზეა. აღმოსავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშია, ხოლო დასავლეთისაში - ორი. დასავლეთ კედელში შემორჩენილია ბუხრის საკვამლე მილი.
მეორე სართულზე ორი კარია: ერთი, ფართო და შეისრულთაღოვანი, აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ კიდეშია. სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეში გაჭრილი კარისგან კი მხოლოდ ერთი წირთხლია შემორჩენილი. ჩრდილოეთ, სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლებში ორ-ორი, ოდნავ შეღრმავებული ნიშია, დასავლეთისაში - სამი. ყველა ნიშს აქვს სათოფური. სათოფურებს ფიცრის ჰორიზონტალური გადახურვა აქვთ.
ჩრდილოეთ კედლის შუა ნაწილში პატარა ბუხარია. პირველ და მეორე სართულებს შორის ყოფილა სამალავი, რომელსაც სამხრეთით ერთი სარკმელი ჰქონია. მესამე სართულზე, დასავლეთ კედელში, ბუხარია, ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კიდეში - აივანზე გასასვლელი კარი (შემორჩენილია დასავლეთ წირთხლის ნაწილი). ამ სართულზეც მრავალი სათოფურია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
დასავლეთის კუნძულები (პაპუა-ახალი გვინეა)
დასავლეთის კუნძულები (Western Islands) — არქიპელაგი წყნარ ოკეანეში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. ბისმარკის არქიპელაგის უკიდურესი დასავლეთი ნაწილია. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის აილენდსის რეგიონის მანუსის პროვინციას.
გეოგრაფია
thumb|left|250px|პაპუა-ახალი გვინეის ადმინისტრაციული რუკა thumb|right|300px|დასავლეთის კუნძულების რუკა დასავლეთის კუნძულები ბისმარკის არქიპელაგის უკიდურესი დასავლეთი ნაწილია და მდებარეობს 400 კმ-ით დასავლეთით კუნძულ მანუსიდან და 900 კმ-ით ჩრდილოეთით ქვეყნის დედაქალაქ პორტ-მორზბიდან. კუნძულები შედგება დაახლოებით 70 კუნძულისაგან და ატოლისაგან. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ კუნძულების განლაგება ასეთია: ვუვულუ (არქიპელაგის მთავარი კუნძული), აუა, მანუ, ნინიგოს კუნძულები (7 ატოლი, რომელიც ქმნის 50 მოტუს, ზოგჯერ კუნძულებში შეჰყავთ მანუს კუნძულიც), ჰერმიტის კუნძულები (13 მომცრო კუნძული), კანიეტის კუნძულები. კუნძულების ყველაზე დასავლეთი და სამხრეთი კუნძულია ვუვულუ, ყველაზე აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი — კანიეტის კუნძულები.
ისტორია
პირველი ევროპელი, რომელმაც დაინახა არქიპელაგის ზოგიერთი კუნძული გახდა ესპანელი ზღვაოსანი ინიგო ორტის დე რეტესი (Yñigo Ortiz de Retez). 1543 წლის 19 აგვისტოს მან დაინახა კუნძულები ვუვულუ და აუა. მან ამ კუნძულებს დაარქვა «თეთრი ადამიანების კუნძულები» (Islas de Hombres blancos) ადგილობრივი მაცხოვრებლების სახის თეთრი ფერის გამო. 1767 წლის 19 სექტემბერს ეს კუნძულები ხელმეორედ აღმოაჩინა ინგლისელმა ლეიტენანტმა ფილიპ კარტერეტმა. აუას კუნძულს მან დაარქვა «დურუორი», ერთ-ერთი თავისი ოფიცრის პატივსაცემად, ხოლო ვუვულუს — «მეიტის კუნძული» (Maty Island) მეტიუ მეიტის პატივსაცემად (Mathew Maty), რომელიც იყო სამეფო გეოგრაფიული საზოგადოების წევრი. 1768 წელს ლუი ბუგენვილმა ისევ «აღმოაჩინა» ზემოთაღნიშნული კუნძულები, ასევე «ანოჰორეტის» კუნძულები (Iles des Anachorettes, დღეისათვის კანიეტის კუნძულები) და «ჩეკიეს კუნძულები» (Chequer Islands, დღეისათვის ნინიგოს კუნძულები). 1781 წელს ესპანელმა კაპიტანმა ფრანსისკო მორელმა გემით Princessa აღმოაჩინა კუნძული ჰერმიტი.
1896 წლის 14 აგვისტოს გერმანულმა გემმა Möwe შეადგინა კუნძულ ვუვულუს პირველი რუკა. კუნძულები გახდა გერმანიის კოლონია. 1899 წლიდან დასავლეთის კუნძულები ადმინისტრაციულად დაექვემდებარა გერმანიის ახალ გვინეას. 1914 წელს არქიპელაგი დაიკავა ავსტრალიის ჯარებმა, ხოლო პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კუნძულები გადაეცა ავსტრალიას მმართველობაში. 1975 წელს დასავლეთის კუნძულები დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის ნაწილია.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
მარტინ იორგენსენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:დანიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
*
ჩანჩუნი
ჩანჩუნი — სუბპროვინციული დონის ქალაქი გირინის პროვინციაში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთში. გირინის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 7,674,439 ადამიანი. მდებარეობს მდინარე იტუნხეს ნაპირზე. დიდი სარკინიგზო კვანძი.
აღმოცენდა XIX საუკუნის დასაწყისში. 1897-1903 წლებში ჩინეთ-აღმოსავლეთი რკინიგზის გაყვანის შემდეგ გადაიქცა მსხვილ სავაჭრო-სატრანსპორტო ცენტრად. 1931 წელს დაიკავეს იაპონელმა იმპერიალისტებმა, რომლებმაც მარიონეტული სახელმწიფოს მანჯოუ-გოს დედაქალაქად გამოაცხადეს და უწოდეს სინძინი (ახალი დედაქალაქი). 1946 წელს დაიკავეს გომინდანელებმა. გაათავისუფლა ჩინეთის სახალხო-განმათავისუფლებელმა არმიამ 1948 წლის ოქტომბერში. 1800 წელს ამ ადგილებში წარმოიქმნა ჩანჩუნის კომისარიატი. 1825 წელს კომისარიატის საზღვრები გაფართოვდა. ადგილობრივ ქრონიკებში ნათქვამია: ადგილობრივ მოვაჭრეებს ფართო სავაჭროები აქვთ, ამიტომ ორი იეროგლიფის ნაცვლად ჩანჩუნს ხშირად წერენ ერთი იეროგლიფით — კუანი. შედეგად, იმდროინდელი ჩანჩუნი უფრო მეტად ცნობილი იყო როგორც კუანჩენძი. 1889 წელს ჩანჩუნის კომისარიატმა მიიღო ჩანჩუნის გამგეობის სტატუსი.
ქალაქის ზრდა დაიწყო ჩინეთ-აღმოსავლეთ სარკინიგზო გზის სამხრეთის ტოტის აშენებასთან დაკავშირებით. რკინიგზა აქამდე 1898 წელს მოვიდა. რკინიგზის სადგური ააშენეს პატარა ქალაქ კუანჩენძის ჩრდილოეთით (ნანგუანის თანამედროვე რაიონი) და მიიღო იგივე სახელწოდება. რკინიგზის სადგურის რაიონში განვითარდა თანამედროვე ქალაქი, რომელსაც დროთა განმავლობაში უწოდებდნენ კუანჩენძს (კუანჩენის თანამედროვე რაიონი), ხოლო ძველ კუანჩენძს გამგეობის შესაბამისად ჩანჩუნს უწოდებდნენ.
1900 წლის იხეტუანის აჯანყებისას ქალაქი დაიწვა, დაინგრა რამდენიმე შენობა. ამის შემდეგ, დასავლეთი კედლის ირგვლივ დაიდგა სამხედრო ბანაკი. იაპონიასთან ომში რუსეთის დამარცხების შემდეგ, პორტსმუთის სამშვიდობო ხელშეკრულების თანახმად, ჩანჩუნი მოექცა იაპონიის კონტროლის ზონაში. ჩანჩუნიდან არსებული რკინიგზის სადგური სამხრეთისაკენ აგრეთვე იაპონიას გადაეცა და წარმოიქმნა სამხრეთ მანჯურიის რკინიგზის სადგური.
იაპონელებმა Mitsui Trading Co.-ის მეშვეობით ქალაქში შეისყიდეს მიწა და ანექსირებულ მონაკვეთებთან ერთად 1905 წლისათვის მთავრობამ იგი კომერციულ რაიონად გამოაცხადა, რომელიც იმყოფებოდა იაპონიის სარგებლობის ქვეშ. 1907 წლიდან მოყოლებული ქალაქში გოტო სიმპეიას გეგმის მიხედვით განხორციელდა ქალაქის კომერციული განაშენიანება.
1912 წელს ჩანჩუნის გამგეობა გარდაიქმნა ჩანჩუნის მაზრად. 1925 წელს შეიქმნა ქალაქი ჩანჩუნი. 1932-1945 წლებში ჩანჩუნი სინძინის სახელწოდებით იყო სახელმწიფოს მანჯოუ-გოს დედაქალაქი. ქალაქის იაპონურ ნაწილს არაოფიციალურად ეწოდებოდა „პარკოსანი ქალაქი“. იაპონიის ოკუპაციის დროს ქალაქის სიახლოვეს დისლოცირებული იყო „რაზმი 100“. მანჯურიის ოპერაციის შედეგად 1945 წლის აგვისტოში ქალაქი აიღეს საბჭოთა ჯარებმა. ჩანჩუნი დღეს მანქანათმშენებლობის ერთ-ერთი მთავარი ცენტრია.
სან-ჟოზე-დუ-გოიაბალი
სან-ჟოზე-დუ-გოიაბალი (São José do Goiabal) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 287 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.