cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აიდარ-მიკოლაივკა
აიდარ-მიკოლაივკა (Айдар-Миколаївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქის ნოვოაიდარის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1067 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნოვოაიდარის რაიონის სოფლები
შიხანიხა
შიშანიხა (Шиханиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის რაზინსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება რაზინსკის სოფსაბჭოს. მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 9 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 41 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 6 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ბოლშაია, პალკინსკაია, დედევკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სანტა-კრუს-დე-ანდამარკის რაიონი
სანტა-კრუს-დე-ანდამარკის რაიონი (Distrito de Santa Cruz de Andamarca) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უარალის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 522 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 219 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 216.92 კმ²-ია.
მიზიის თემი
მიზიის თემი (Община Мизия) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის ვრაცის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 7 049 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 209.31 კმ²-ს. მოიცავს 6 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მიზია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვრაცის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
მორესი (სარაგოსა)
მორესი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,455928 კმ². მოსახლეობა — 321 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ფიქრია ჩიხრაძე
ფიქრია ჩიხრაძე (დ. 27 აპრილი, 1966, ქ. ონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
ბიოგრაფია
1989 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1988 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეორადი ფაკულტეტი (მხატვრული თარგმანის განყოფილება ინგლისური ენის განხრით). 1993 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო აკადემიის ქრისტიანული ანთროპოლოგიის ფაკულტეტი.
1990-1996 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ქრისტიანული კულტურის კვლევის ლაბორატორიაში უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1990-1994 წლებში მუშაობდა თბილისის II ექსპერიმენტულ სკოლაში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. 1994-1995 წლებში იყო დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი ყოველდღიური გაზეთის ივერია ექსპრესის მთავარი რედაქტორი. ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის დროს იყო უნივერსიტეტის პრეს-კლუბის დამფუძნებელი და სტუდენტური მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. წლების განმავლობაში მონაწილეობდა სტუდენტურ მოძრაობაში ქართული ხუროთმოძღვრული ძეგლების აღდგენა-გადარჩენისათვის. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 1999 -2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „მემარჯვენე ოპოზიცია, მრეწველები, ახლები“. 2008 წლის 7 ივნისიდან – 20 ივნისამდე — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“.
2015-2018 წლებში იყო საქართველოს პრეზიდენტის, გიორგი მარგველაშვილის მრჩეველი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საქართველოს პრეზიდენტის მრჩევლები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ონში დაბადებულები ფიქრია
აკმეჩეტსკი-სტავკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დომანივკის რაიონის სოფლები
შირვანშაჰთა სასახლის აბანოები
შირვანშაჰთა სასახლის აბანოები (აზერ. Şirvanşahlar Sarayının Şah hamamı) — შირვანშაჰთა კომპლექსის შემადგენელი აბანოები. მათი აშენების თარიღი მიეკუთვნება XV საუკუნეს. განლაგებულია ქვედა სასახლის აღმოსავლეთით, სასახლის (გასრი) ქუჩის მიმდებარედ.
არქიტექტურა
აბანო ჩაღრმავებულია, რაც ასევე ახასიათებს აბშერონის ნახევარკუნძულის ყველა აბანოს. მიწის ზედაპირზე არის მხოლოს აბანოს გუმბათი. აბანოს ინტერიერი ისეა დაგეგმილი, რომ იგი ინარჩუნებს ტემპერატურას დიდი ხნის მანძილზე.
მშენებლობის მაღალ დონეზე მეტყველებს გუმბათის ნარჩენები. ასევე უნდა აღინიშნოს გაბარიტების შეფარდება შენობასთან, რომელიც ზალიან სწორედ არის გათვლილი, როგორც არქიტექტუურულად ასევე თბოიზოლაციის შენარჩუნების მხრიდანაც.
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები აზერბაიჯანში კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ქვის დამწერლობის მუზეუმი
ქვის დამწერლობის მუზეუმი (აზერ. Daş salnamə muzeyi) — ბაქოში მდებარე მუზეუმი, რომელიც ეძღვნება ქვის დამუშავების ხელოვნებას. ეს არის მუზეუმი, რომელზეც წარმოდგენილია ქვის პლასტიკის განვითარება აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. იგი განლაგებულია აზერბაიჯანის სახელმწიფო დროშის მოედანზე და შექმნილია ჰეიდარ ალიევის ფონდის მიერ.
ისტორია
შენობა, რომელშიც განლაგებულია მუზეუმი, აშენებულია ძმები სიმენსების მიერ 1901 წელს. შენობაში ფუნქციონირებდა აზერბაიჯანში პირველი ელექტროსადგური, რომელიც მუშაობდა ნავთობზე. შემდგომ შენობას ჩაუტარდა კაპიტალური რესტავრაცია და მასში დაიწყო ფუნქციონირება ქვის დამწერლობის მუზეუმმა.
მუზეუმის გახსნა მოხდა 2015 წლის 8 ივნისს. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტი მეჰრიბან ალიევა და ჰეიდარ ალიევის ფონდის ვიცე პრეზიდენტი ლეილა ალიევა გაეცნენ მუზეუმს.
ექსპოზიცია
ექსპონატების უმრავლესობას შეადგენს უძველესი საყოფაცხოვრებო ნივთები, რომელთაც გააჩნიათ ფუნქციონალური დატვირთვა. ასევე პირველყოფილი ადამიანის შრომის შედეგად შექმნილი ექსპონატები.
მუზეუმში ასევე წარმოდგენილია გობუსტანის და გალას ნაკრძალების კედლური დამწერლობის ნიმუშები.
ექსპოზიციის ძირითად ნაწილს წარმოადგენს შუა საუკუნეების საფლავის ქვები, რომელნიც ნაპოვნია შირვან- აბშერონის ზონაში. საფლავის ქვებზე წარმოდგენილია ინფორმაცია შუა საუკუნეების სხვადასხვა საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ, სოციალურ, კულტურულ და იდეოლოგიურ მოვლენებზე.
ექსპოზიცია აგრეთვე მოიცავს აზერბაიჯანის სახალხო არტისტის ჰუსეინ ჰაგვერდიევის ნაშრომსაც - „არტერია“ (2014 წ.)
მუზეუმში წარმოდგენილი ექსპონატების მიხედვით ადვილად შესაძლებელია აზერბაიჯანის ქვის პლასტიკის ისტორიის  და მისი ეტაპების განვითარების აღქმა.
კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები
ივისა (ქალაქი)
ივისა (Ibiza, Eivissa) ასევე იბიცა — ქალაქი ესპანეთში, ბალეარის კუნძულებზე. ქვეყნის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ტურისტული ცენტრი. მოსახლეობა 49 516 კაცი (2010 წ). ქალაქი დაარსდა 654 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების ქალაქები კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
აკრეშორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოსივის რაიონის სოფლები
სუმბილკის რაიონი
სუმბილკის რაიონი (Distrito de Sumbilca) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უარალის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 325 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 171 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 259.38 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უარალის პროვინციის რაიონები
ორიახოვოს თემი
ორიახოვოს თემი (Община Оряхово) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის ვრაცის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 11 853 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 326.55 კმ²-ს. მოიცავს 7 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ორიახოვო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვრაცის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ჰეჰა
ჰეჰა (Mont Heha) — ყველაზე მაღალი მთა ბურუნდიში. მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან 2670 მეტრზე იმყოფება. ის მდებარეობს ბუჟუმბურა-რურალის პროვინციაში, დაახლოებით 20 კმ-ით აღმოსავლეთით ტანგანიიკის ტბიდან და დაახლოებით 30 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით ქვეყნის დედაქალაქ ბუჟუმბურადან.
სქოლიო
კატეგორია:ბურუნდის მთები
იუდინსკაია (ვოლოგდის ოლქი)
იუდინსკაია (Юдинская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის რაზინსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება რაზინსკის სოფსაბჭოს. მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 8 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 37.5 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 2.5 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: პუნდუგა, გორა, ფედიაკოვო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რომანის თემი
რომანის თემი (Община Роман) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის ვრაცის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 6 590 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 301.52 კმ²-ს. მოიცავს 13 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რომანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვრაცის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
მამნუნ ჰუსეინი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021 კატეგორია:პაკისტანის პრეზიდენტები
მხედვარი
„საგა მხედვარზე“ (Saga o wiedźminie) — ფენტეზის ჟანრის რომანთა სერია, დაწერილი პოლონელი მწერლის, ანჯეი საპკოვსკის მიერ. სერიის მთავარი გმირია ურჩხულებზე მონადირე მხედვარი გერალტ რივიელი. სერიის პირველი მოთხრობა 1986 წელს დაიბეჭდა, ბოლო წიგნი კი — 2013 წელს. ნაწარმოებების მიხედვით გადაიღეს სერიალი, შეიქმნა სამი ვიდეო თამაში („მხედვარი“, „მხედვარი 2: მეფეთა მკვლელები“ და „მხედვარი 3: ველური ნადირობა“), დაიწერა და დაიდგა როკ-ოპერა, ხოლო პოლონეთში გამოიცემოდა კომიქსები გერალტისა და ნაწარმოებების სხვა გმირების თავგადასავალთა შესახებ. სერია ითარგმნა უამრავ ენაზე, მათ შორის ქართულადაც.
მხედვარის მოტივებზე შექმნილი თამაშები მეტად წარმატებული აღმოჩნდა კომერციულად, 2018 წლის მარტის მონაცემით, ვიდეო თამაშების სერიის საერთო გაყიდვები 33 მილიონ ეგზემპლარს აღემატება.
შინაარსი
ნაწარმოების მთავარი გმირია გერალტ რივიელი, მხედვარი — ურჩხულებზე მონადირე. მასაც, როგორც ყველა სხვა მხედვარს, ბავშვობაში გადატანილი მრავალმხრივი მუტაციების მეშვეობით განუვითარდა შესაძლებლობები: ძალა, რეაქცია, დაჩქარებული მეტაბოლიზმი. გერალტის მთავარი საქმე ფულადი ჯილდოს სანაცვლოდ ურჩხულების განადგურებაა.
საკუთარი კოდექსის მიხედვით, გერალტი ცდილობს თავიდან აირიდოს ჯადოქრებისა და მონარქების პოლიტიკურ ინტრიგებში გახლართვა. მიუხედავად ამისა ის ჩრდილოეთის სამეფოებისა და ნილფგაარდის იმპერიის დაპირისპირების ეპიცენტრში აღმოჩნდება. გერალტი განადგურებული სამეფოს, ცინტრის, მემკვიდრის, ცირის გადარჩენას ცდილობს. ცირი სამი უდიდესი ძალის ინტერესების გადაკვეთას წარმოადგენს (ნილფგაარდის იმპერატორი, ჯადოქარი ვილგეფორცი, გრძნეულთა ორდენი), რადგანაც წინასწარმეტყველების მიხედვით სწორედ მისმა შთამომავალმა უნდა გადაწყვიტოს სამყაროს ბედი.
წიგნები
•	„უკანასკნელი სურვილი“ (პოლ. Ostatnie życzenie), მოთხრობების კრებული (1993)
•	„ელფების სისხლი“ (პოლ. Krew elfów) (1994)
•	„ზიზღის საათი“ (პოლ.Czas pogardy) (1995)
•	„ცეცხლით ნათლობა“ (პოლ. Chrzest ognia) (1996)
•	„მერცხლის კოშკი“ (პოლ. Wieża Jaskółki) (1997)
•	„ტბის მბრძანებელი“ (პოლ. Pani Jeziora) (1998)
•	„ქარიშხლების სეზონი“ (პოლ. Sezon burz) (2013)
ხოლო მოთხრობებს „დაუბრუნებელი გზა“  (პოლ. Droga, z ktorej sie nie wraca) (1988) და  „რაღაც მთავრდება, რაღაც იწყება“  (პოლ.Coś się kończy, coś się zaczyna) (1992)  სერიასთან პირდაპირი კავშირი არ გააჩნია, მაგრამ მოქმედება იმავე სამყაროში ხდება.
გეოგრაფია
thumb|მხედვარის სამყაროს რუკა მიუხედავად იმისა, რომ საპკოვსკის „მხედვარის“ სამყაროსთვის რუკა არ შეუქმნია დღეისთვის მაინც არსებობს მკითხველების მიერ შექმნილი რუკები. საპკოვსკის განცხადებით მათი უმეტესება საკმაოდ კარგადაა რეალიზებული და ნაწარმოებზე მუშაობისას ჩეხი მთარგმნელის, სტანისლავ კომარეკის ვერსიას ეყრდნობა. ასევე CD Projekt RED-მა ვიდეო თამაშ „მხედვარზე“ მუშაობისას ანჯეი საპკოვსკისთან ერთად სამყაროს რუკის საკუთარი ვერსია შექმნა.
შესაძლებელია გამოგონილი კონტინენტის ოთხ რეგიონად დაყოფა: ჩრდილოეთის სამეფოები (სწორედ აქ მიმდინარეობს ნაწარმოების უდიდესი ნაწილი): აედირნი, სიდარისი, ცინტრა, კაედვენი, კერაკი, კოვირი და პოვისი, ლირია და რივია, რედანია, ტემერეა, ვერდენი და რამდენიმე საჰერცოგო და სამთავრო როგორებიცაა ბრემერვურდი და ელანდერი. ნილფგაარდის იმპერიას სამხრეთის უდიდესი ნაწილი უკავია. კონტინენტის აღმოსავლეთ ნაწილი, როგორიცაა კორათის უდაბნო, ჰაკლენდი და ცეცხლოვანი მთები, უცნობია.
სახელმწიფოები
მხედვარის სამყაროში უამრავი სახელმწიფოა წარმოდგენილი, მათგან (1275 წლისათვის) შესაძლებელია გამოვყოთ:
ნილფგაარდის იმპერია
left|100px
ნილფგაარდის იმპერია საპკოვსკის მიერ გამოგონილ სამყაროში უძლიერეს სახელმწიფოს წარმოადგენს. იმპერია გადაჭიმულია ასობით კილომეტრზე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ და დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ. აღმოსავლეთიდან იმპერიას ესაზღვრება კორათის უდაბნო, სადაც ნაწარმოების უიშვიათესი ქმნილებები, ცხენ-მარტორქები ცხოვრობენ.
იმპერიის ტექნოლოგიები და პოლიტიკური სისტემა ბევრად უსწრებს ჩრდილოეთისას (რომ არა იმპერატორი ემგირ ვარ ემრეისი, იმპერიაში კონსტიტუციური მონარქია დამყარდებოდა). ნილფგაარდი აქტიურ დაპყრობით პოლიტიკას ეწევა, ორჯერ მოეწყო საომარი კამპანია ჩრდილოეთში, მაგრამ მათმა გაერთიანებულმა არმიამ ორჯერვე დაამარცხა იმპერია (ცნობილია ბრენის ბრძოლა). დაპყრობილ სახელმწიფოებში ემგირ ვარ ემრეისმა მარიონეტული რეჟიმი ჩამოაყალიბა.
იმპერიის სავარაუდო შემქმნელი თორესი იყო. შემდგომში სისხლიანი გადატრიალებების მეშვეობით რამდენიმე დინასტია შეიცვალა. მართალია იმპერატორი ემგირ ვარ ემრეისი უძველეს საგვარეულოს მიეკუთვნება, მაგრამ ტახტი მანაც სახელმწიფო გადატრიალების ხარჯზე დაიკავა.
ასწლეულების განმავლობაში იმპერიას ემრეისების საგვარეულო მართავდა, მაგრამ მათი ბოლო წარმომადგენელი კონსტიტუციურ მონარქიაზე მეოცნებე არისტოკრატიამ ჩამოაგდო სამეფო ტახტიდან. მას შემდეგ კი რაც ტახტი ემგირ ვარ ემრეისმა ჯადოქარი ვილგეფორცის დახმარებით დაიბრუნა დიდებულებს კონსტიტუციური მონარქიის იდეის სრულად დავიწყება მოუწიათ. იმპერატორის პირდაპირ მემკვიდრედ ცირილა („ლომის ბოკვერი ცინტრიდან“) გამოცხადდა.
ემგირი უდავოდ გამორჩეული პიროვნება და მხედვარის ეპოქის უდიდესი მონარქია. მან შეძლო საუკეთესო არმიისა და გენერალური შტაბის შექმნა, დააწინაურა ღირსეული ადამიანები მათი წარმომავლობის მიუხედავად. ჩრდილოელებთან განცდილი მარცხების შემდეგაც კი არა მხოლოდ შეინარჩუნა იმპერიის საზღვრები, არამედ ზოგან მათი გაზრდაც კი შეძლო.
ნილფგაარდის ჯადოქრები იმპერატორს ემორჩილებიან (სხვა გამოსავალი არც აქვთ). დრუიდები, რომლებიც დამოუკიდებლობის შენარჩუნებას შეეცადნენ იმპერიის უსაფრთხოების სამსახურმა ძირფესვიანად გაანადგურა, ეს კი კარგი მაგალითი აღმოჩნდა დანარჩენებისთვის.
ტემერიის სამეფო
left|100px
ტემერიის სამეფო ერთ-ერთი ყველაზე დიდი და ძლიერი სახელმწიფოა ჩრდილოეთის სამეფოებს შორის. ჩრდილოელების მთელი ისტორიის განმავლობაში ტემერია არა მხოლოდ კარგ მოკავშირეს, არამედ კულტურის განვითარების უდიდეს კერას წარმოადგენდა (მაგალითად ტემერიაში მთელი ჩრდილოეთის მასშტაბით საუკეთესო ლუდს ხარშავენ). ტემერია აქტიურად იბრძოდა ჩრდილოეთის ნილფგაარდის ოკუპაციისგან გასათავისუფლებლად. მაგრამ ეს არ ნიშნავს რომ მას ყოველთვის მშვიდობიანი ურთიერთობა აქვს მეზობელ სახელმწიფოებთან, მაგალითად პონტარის ველის გამო ტემერია საუკუნეების განმავლობაში მტრობს კაედვენს, რედანიასა და აედირნს. ტემერიის დაცვის ქვეშ უამრავი სახელმწიფოა მოქცეული. ვასალური სამეფოების რაოდენობით კი მხოლოდ ნილფგაარდის იმპერიას ჩამორჩება. ტემერიას ეკუთვნის კუნძული ტანედი, სადაც ყველასთვის ცნობილი ჯადოქრების ბუნტი მოეწყო (სწორედ ამ დროს დაიკარგა ცირი, გერალტი კი ძლიერ დაშავდა). თავდაპირველად, მეფე მადელეს მმართველობისას, ყველა რასა: ადამიანები, ელფები, ჯუჯები, კრასნოლუდები (ჯუჯების სახეობა პოლონურ მითოლოგიაში), ერთად მშვიდობიანად ცხოვრობდა. სამბუკ ტემერიელის (ყველასთვის ცნობილი მეფე ფოლტესტის პაპა) გამეფების შემდეგ კი ყველაფერი საპირისპიროდ შეიცვალა. ადამიანებისა და არაადამიანური რასების დაპირისპირებამ პიკს მეფე ფოლტესტის მმართველობისას ვიზიმის შტურმის დროს მიაღწია, ცეცხლოვანი ვარდის რაინდებისა და ელფების ბრძოლის შემდეგ.
რედანიის სამეფო
left|100px
რედანია ჩრდილოეთის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი და ძლიერი სახელმწიფოა. ჩრდილოეთიდან ჰენგფორსის ლიგის სახელმწიფოები (კოვირი და პოვისი) ესაზღვრება, სამხრეთიდან — ტემერია, აღმოსავლეთიდან კი - კაედვენი. ძლიერების ზენიტს რედანიამ რადავიდ V მრისხანის (მის სიძლიერეს ნილფგაარდის იმპერიაც კი დიდ ანგარიშს უწევდა) მეფობისას მიაღწია. რედანიის დედაქალაქია ტრეტოგორი. რედანიის ქალაქებიდან გამოირჩევიან: ტრეტოგორი, ოქსენფურტი თავისი უნივერსიტეტით და ნოვიგრადი, ჩრდილოეთის უდიდესი სავაჭრო ქალაქი. კოვირის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ რედანიის ეკონომიკა შეირყა, მაგრამ მაინც პირველ პოზიციას ინარჩუნებს ჩრდილოეთის სამეფოებს შორის. რადავიდ V-ს მამის, მეფე ვეზემირის მკვლელობის შემდეგ სამეფოში დროებით ორთა ფარული მმართველობა დამყარდა, რომელსაც სათავეში რედანიის დაზვერვის უფროსი, სიგიზმუნდ დიიქსტრა და ჯადოქარი ფილიპა ეილჰარტი, გრძნეულთა ორდენის მეთაური, ედგნენ. დიიქსტრას ზერიკანიაში გაქცევის შემდეგ სამეფოს მხოლოდ ფილიპა მართავდა. სრულწლოვანებას მიღწეულმა რადავიდმა ფილიპა ეილჰარტი ვეზემირის მკვლელობაში დაადანაშაულა და დააბრმავა.
სწორედ რედანიის არმიამ მოახერხა ბრენის ბრძოლაში ნილფგაარდელების უკუქცევა. რედანიამ რამდენიმეჯერ სცადა კოვირის ხელმეორე დამორჩილება, მაგრამ უშედეგოდ. საბოლოოდ იძულებული გახდა ეცნო მისი დამოუკიდებლობა.
კაედვენის სამეფო
left|100px
მალეორის სამეფო და კაინგორნის საგრაფო
left|100px
რა შეიძლება აერთიანებდეს, ერთი შეხედვით, ორ ასეთ განსხვავებულ სახელმწიფოს? კაინგორნი დაფარულია უზარმაზარი მთებით რომელთა შორისაც პატარა მდინარე ბრაა მიედინება, ხოლო მალეორი კი ტყეების, მდინარეებისა და მინდვრების სიხშირით გამოირჩევა. პასუხი ადვილია - ამ სახელმწიფოებს ერთი მმართველი ჰყავთ. დრაკონზე წარმატებული ნადირობის შემდეგ (რომელიც, როგორც ცნობილია, არც თუ ისე წარმატებული იყო), კაინგორნის ახალგაზრდა მეფე ნედამირმა მალეორის მმართველზე იქორწინა და ამ ორი სახელმწიფოს გაერთიანება სცადა. ამან ჰენგფორსის ლიგის სახელმწიფოების უკმაყოფილება გამოიწვია.
ჰენგფორსის ლიგის სამეფოები (ნაროკი, ტალგარი, ველგადი და ჰენგფორსი)
left|100px
ჰენგფორსის ლიგა ეწოდება ჩრდილოეთის პატარა სახელმწიფოებს შორის იურუდიულად დამტკიცებულ კავშირს, რომელიც ქალაქ ჰენგფორსში დაიდო. მთავარი როლი ლიგაში უკავია კოვირს — „ვაჭრობის ღმერთს ჩრდილოეთში“, მაგრამ ლიგაში მოქმედებს კანონი, რომლის მიხედვითაც ყოველწლიურად მეთაურად სხვა წევრ ქვეყანას ირჩევენ. კოვირის ისტორია საკმაოდ უჩვეულოა. დიდი ხნის განმაფლობაში ეს სახელმწიფო რედანიის ერთ-ერთ საგრაფოს წარმოადგენდა. ყველა სავაჭრო რესურსი რედანიაში კოვირის გავლით ხვდებოდა, საგრაფოს ბირჟები მდიდრდებოდა, ვალუტა ძვირდებოდა, ინფრასტრუქტურა კი ვითარდებოდა. ყველაფერი კი იმით დამთავრდა, რომ კოვირი რედანიას გამოეყო. ასეთი მდგომარეობით უკმაყოფილო რადავიდ III -მ რამდენიმე სადამსჯელო ექსპედიცია გაგზავნა კოვირში, მაგრამ მაღალ საფასურად დაქირავებულმა ჯარებმა შეძლეს კოვირის დაცვა. საბოლოოდ რედანია იძულებული გახდა ეღიარებინა კოვირის დამოუკიდებლობა. არსებობს ლეგენდები კოვირის მეფის ესტერად ტისენისა და მისი მეუღლის დედოფალი ზულეიკას სიყვარულის შესახებ. მეფე ესტერადი დაქირავებული მკვლელისგან დედოფალის დაცვისას დაიღუპა.
მეფის სიკვდილის შემდეგ კოვირს სათავეში დედოფალი ზულეიკა ჩაუდგა, სახელმწიფოს მართვაში მას ჯადოქარი შეალა დე ტანსერვილი ეხმარებოდა, რომელიც შემდგომში კოვირისა და მთელი ჰენგფორსის ლიგის დაუძინებელი მტრის, კაედვენის მხარეზე გადავიდა.
სხვა სამეფოები
ჩრდილოეთის სამეფოებს შორის ყველაზე უბედური ისტორიით აედირნი გამოირჩევა. მის ტერიტორიებზე გაბატონებით დაინტერესებულია, როგორც ნილფგაარდის იმპერია, ასევე თითქოსდა მოკავშირე ტემერია და კაედვენი. აედირნის მეფე, დემავენდი ყველაზე სუსტ მონარქად ითვლება ჩრდილოეთში.
ეს პატარა სახელმწიფო ნილფგაარდის პროვინცია ნაზაირს ესაზღვრებოდა და სტრატეგიული მდებარეობით გამოირჩეოდა. ნილფგაარდის პირველი ომისას ცინტრას დედაქალაქი გადაწვეს, მისი დიდებულების დიდი ნაწილი კი, დედოფალ კალანტესთან, ერთად ბრძოლაში დაიღუპა. როდესაც ცინტრა ნილფგაარდის პროვინციად გამოცხადდა მისი მოსახლეობის დიდი ნაწილი ვერდენში, ბრუგეში, ტემერიასა და სკელიგეზე გადასახლდა. ნილფგაარდის მეორე ომისას ტემერიის შეტევებმა ცინტრაზე ემგირი იძულებული გახადა ორ ფრონტზე ებრძოლა. ზავის დადების შემდეგ ოფიციალურად ცინტრის ტახტი ცირილა ფიონა ელენ რიანონმა დაიკავა („სწორედ ის იყო ლომის ბოკვერი ცინტრიდან“, წინასწარმეტყველებაში ნახსენები ბავშვი).
მახაკამის მთებს იქით, ტემერიის სამეფოს აღმოსავლეთით, მდებარეობს მისი უძველესი მოკავშირე, რივია. მხედვარი გერალტის სამშობლო. რივიის მეფისა და ლირიის მმართველის, მევიას, ქორწინების შემდეგ ეს ორი სახელმწიფო გაერთიანდა. საგის დასაწყისისთვის მევიას მეუღლე უკვე აღარ იყო ცოცხალი ამიტომ ის მართავდა ორივე სახელმწიფოს. რივია და ლირია ნილფგაარდის აგრესიის პირველი მსხვერპლნი აღმოჩნდნენ, ისინი სწრაფად და წინააღმდეგობის გარეშე დაიპყრეს. რივია დამპყრობელს თავიდანვე დანებდა, ლირია კი დიდი ხნის განმავლობაში აგრძელებდა პარტიზანულ ომს მევიას მეთაურობით.
ჩრდილოეთის ომში ვერდენმა უდიდესი როლი ითამაშა. თავდაპირველად ვერდენის მეფე ერვილი ნილფგაარდის ვასალი გახდა, რადგანაც ფოლტესტ ტემერიელის აგრესსის ეშინოდა. მაგრამ სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ მეფე ერვილმა ტახტი შვილის, კისტრინის, სასარგებლოდ დათმო, რომელიც ჩრდილოეთის კოალიციის მხარეს გადავიდა. ამის შემდეგ ვერდენელები მედგრად ებრძოდნენ იმპერიას, არ აძლევდნენ მათი ქვეყნის დაპყრობისა და ტემერიის ტერიტორიაზე გადასვლის საშუალებას.
ბრუგეს მეფე ვენზლავი აქტიურად ავიწროვებდა არაადამიანურ რასებს, რის გამოც სახელმწიფოში ხშირად ეწყობოდა აჯანყებები. ნილფგაარდიის აგრესიისადმი შიშის გამო ვენზლავმა ბრუგე ტემერიის ვასალად გამოაცხადა.
ნაწარმოების განსაკუთრებული ასპექტები
სერია „მხედვარი“ „პოსტმოდერნულ“ ფენტეზის მიეკუთვნება — მიმართულებას, რომელიც უხვევს „ეპიკური ფენტეზის“ კანონებისგან და უფრო მკაცრ რეალობას გვიჩვენებს. ავტორი ფენტეზის ტრადიციულ დეკორაციებს ინარჩუნებს შუა საუკუნეების ევროპის სტილით. მაგრამ პერსონაჟების აზრები, მათი ფსიქოლოგია, მოტივაცია ხშირად განგებ ეწინააღმდეგება იმ გარემოებას, რომელშიც ისინი ავტორის ჩანაფიქრით არიან მოთავსებულნი, და უფრო ჩვენს თანამედროვეებს შეესაბამებიან. იგივე ეხება ნაწარმოებში წამოჭრილ კითხვებსა და პრობლემებს. ისინი ძლიერ აქტუალურია თანამედროვე მკითხველისთვის: პროგრესი და მისი საფასური, ცივილიზაციებს შორის ბრძოლა, რასიზმი, გენოციდი.
ნაწარმოების სამყარო ძლიერ ჰგავს ამერიკას ევროპული კოლონიზაციის პირველი ტალღის შემდეგ. ტერიტორიების დიდი ნაწილი ადამიანების მიერაა დასახლებული. ადგილობრივი მოსახლეობა („არაადამიანები“) იძულებულია განიცადოს ასიმილაცია, შეეგუოს რეზერვაციებს და გეტოებს, წინააღმდეგ შემთხვევაში განიდევნებიან მთებსა და საცხოვრებლად უვარგის ადგილებზე.
„მხედვარის“ სამყაროში მრავალი ფრაქცია მოქმედებს: ხალხები, რასები, სახელმწიფოები, ორგანიზაციები, საიდუმლო საზოგადოებები, რომლებიც ხშირად საკუთარი ანგარებიანი ინტერესებისთვის იბრძვიან. მათი ურთიერთობა ნაწარმოების გმირებთან არასტაბილურობით გამოირჩევა, ყოფილი მოკავშირეები ადვილად ხდებიან დაუძინებელი მტრები, და პირიქით. მთავარი გმირები გამუდმებით ხვდებიან ორ ცეცხლს შორის, როდესაც უწევთ არჩევნის გაკეთება ისეთ სიტუაციაში, სადაც სწორი გზა საერთოდ არ არსებობს.
ავტორი უარს აცხადებს ნაწარმოების მეკვეთრად, შავ და თეთრ ფერებად დაყოფაზე, ის ყველაფერს რუხის განსხვავებულ ელფერებში წარმოგვიჩენს. ამასთან ერთად, არც თუ იშვიათად გვიჩვენებს ადამიანების „ბნელ მხარეს“, დაუნდობლობას, ძალადობას, ქსენოფობიას. სერიის ბოლო წიგნებში მკვეთრად ჩანს ანტისაომარი რიტორიკა, მაგრამ ამ ყველაფერს პაციფიზმამდე არ მივყავართ.
ნაწარმოებში წარმოდგენილი რასები : ელფები, ჯუჯები, გარეგნულად ფენტეზის ყველა კანონს ემორჩილებიან, მაგრამ მათი სახეები შევსებულია ჟანრისთვის არადამახასიათებელი ელემენტებით. მაგალითად, ელფები ფენტეზიში ტრადიციულად წარმოჩენილნი არიან როგორც ბრძენნი და კეთილისმყოფელნი, მაგრამ საპკოვსკი წარმოგვიდგენს მათ — უძველეს, პრაქტიკულად გამრავლების შესაძლებლობადაკარგულ და ამის გამო გადაშენების პირას მყოფ, ამპარტავან და საკუთარ თავზე შეყვარებულ რასად. ისინი სიძულვილითა და სისასტიკით ადამიანებს არაფრით ჩამოუვარდებიან.
ნაწარმოებში მკვეთრადაა გამოკვეთილი სასიყვარულო-რომანტიკული ისტორია. ასევე აღსანიშნავია თავისებური იუმორი, რომელიც გარკვეულ შემთხვევებში თანამედროვეობაში არსებული პრობლემების სატირაში გადადის. ავტორი ხშირად იყენებს მითოლოგიურ და ზღაპრების სიუჟეტებს, მაგრამ თითქმის მთლიანად ცვლის მათ კონცეფციას.
ელფების კალენდარი
ელფების კალენდარი მზის ფაზების მიხედვითაა შექმნილი. გააჩნია რვა პერიოდი - Savaed:
ახალი წელი საოვინის პირველ რიცხვში იწყება (ნოემბრის დასაწყისი).
ადამიანების კალენდარი
ადამიანების კალენდარი მთვარის ფაზების მიხედვითაა შექმნილი. წელიწადი დაყოფილია 12 თვედ. ახალი თვე ახალი მთვარის დროს იწყება. ადამიანებმა ასევე გადმოიღეს ელფების რვავე დღესასწაული და საკუთარ კალენდარს შეუთავსეს.
ქარიშხლების სეზონი
2013 წლის შემოდგომას პოლონეთში გამოვიდა ახალი რომანი მხედვარზე „ ქარიშხლების სეზონი“. რომანში მიმდინარე ზოგიერთ მოვლენაზე საუბარია მოთხრობაში „რაღაც უფრო მეტი“.
თარგმანები
„მხედვარი“ ითარგმნა: ქართულ, ჩეხურ, პორტუგალიურ, გერმანულ, რუსულ, ლიტვურ, ესტონურ, ფინურ, ფრანგულ, ესპანურ, იტალიურ, ბულგარულ, უკრაინულ, სერბულ, შვედურ, უნგრულ, ნიდერლანდურ, ჩინურ და ინგლისურ ენებზე.
ადაპტაციები
1993 წლიდან 1995 წლის ჩათვლით ანჯეი საპკოვსკის ნაწარმოებების მიხედვით 6 კომიქსი გამოიცა.
2001 წელს გამოვიდა სრულმეტრაჟიანი ფილმი, 2002 წელს კი — სერიალი „მხედვარი“ მიხეილ შერბიცის სცენარის მიხედვით. გერალტის როლი მიხეილ ჟებროვსკიმ შეასრულა. ფილმი სერიალის შემოკლებულ ვერსიას წარმოადგენდა. საბოლოოდ ფილმმაც და სერიალმაც უარყოფითი გამოხმაურებები მიიღო, როგორც კრიტიკოსებისგან, ასევე მკითხველებისგან.
2001 წელს პოლონურმა გამომცემლობა MAG-მ ნაწარმოების სერიის მიხედვით შექმნა სამაგიდო თამაში „მხედვარი: წარმოსახვის თამაში“ (პოლ.Wiedźmin: Gra Wyobraźni).
2007 წელს პოლონურმა კომპანიამ CD Projekt RED-მა გამოუშვა კომპიუტერული თამაში „მხედვარი“, 2011 წელს გამოუშვეს გაგრძელება - „მეფეთა მკვლელები“, 2015 წელს კი — მესამე ნაწილი „ველური ნადირობა“.
2009 წელს როკ-ჯგუფმა „ESSE”-მ საგის მიხედვით დადგა როკ-ოპერა „დაუბრუნებელი გზა“.
სქოლიო
კატეგორია:მხედვარი კატეგორია:ფენტეზი კატეგორია:პოლონური რომანები
კამერუნის ხაზი
thumb|right|250px|გვინეის ყურის რუკა კამერუნის ხაზის გასწვრივ არსებული კუნძულებით thumb|right|250px|მთავარი გეოგრაფიული განსაკუთრებული ადგილები კამერუნის ხაზის სიახლოვეს კამერუნის ხაზი — გეოლოგიური ნასხლეტი ან რიფტული ზონა, რომელიც გადაჭიმულია აღმოსავლეთ ნიგერიის და დასავლეთი კამერუნის საზღვრის გასწვრივ, ჩრდილო-აღმოსავლეთში გვინეის ყურის სანაპიროზე მდებარე კამერუნის მთიდან ჩადის ტბის მიმართულებით. მასზე განლაგებულია მბერეს რიფტული ხეობა. ხაზი წარმოადგენს მთის ქედების და ვულკანების წყებას, ცნობილი როგორც კამერუნის ქედი ანუ კამერუნის მთიანეთი. ის ჩამოყალიბდა დაახლოებით 80 მილიონი წლის წინ, აფრიკის ტექტონიკური ფილაქანის საათის ისრის საწინააღმდეგოდ მოძრაობისას. რიფტის საშუალებით გაიხსნა მაგმის არხები, რამაც გამოიწვია ვულკანების ჩამოყალიბება. ხაზის გასწვრივ არსებული 9 ვულკანი ითვლება აქტიურად: უკანასკნელი ამოფრქვევა მოხდა 2000 წელს კამერუნის მთაზე. კამერუნის ხაზის წყების სხვა მთებია: ბამბოუტუსის მთა, ეტინდეს მთა, მანენგუბის მთა. ნიოსის ტბა — კრატერული ტბაა, რომელიც დაკავშირებულია კამერუნის ხაზის ვულკანიზმთან და მდებარეობს კამერუნის ჩრდილო-დასავლეთში. რიფტს აქვს გაგრძელება ატლანტის ოკეანეში და ქმნის კუნძულებს: ანობონს, პრინსიპის და სან-ტომეს. ამ კუნძულებს ზოგჯერ ასევე ეძახიან გვინეის ყურის კუნძულებს.
კამერუნის ხაზი იწყება ატლანტის ოკეანის იმ წერტილიდან, სადაც ერთმანეთს ემთხვევა სამი ტექტონიკური ფილაქანი და ავლაკოგენის კლასიკური მაგალითია.
გეოლოგების აზრი განსხვავდება საკითხში, თუ რომელი ვულკანური რეგიონები უნდა მოხვდეს კამერუნის ვულკანურ ხაზში. უდავოდ, ეს კუნძულების წყება და კონტინენტური ხაზია ოკუს მთიანეთში. ასაკობრივი მსგავსების და შემადგენლობის საფუძველზე მასში ზოგჯერ ასევე შეჰყავთ ნგაუნდერეს პლატო კამერუნში, ბიუს პლატო ნიგერიაში, მდინარე ბენუეს იოლის შესართავის ჩრდილოეთი და მდინარე ბენუეს დასავლეთით მდებარე ჯოსის პლატო.
კამერუნის ხაზი შუაზე ჰყოფს კუთხეს, სადაც აფრიკის სანაპიროს აქვს 90°-იანი კუთხე და სამხრეთისკენ მიმართულ კონგოს კრატონს გამოჰყოფს დასავლეთისკენ მიმართულ დასავლეთ აფრიკის ფილაქანისაგან. სანაპირო ზოლი დაახლოებით შეესაბამება ბრაზილიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარე ბორბორემის პლატოს სანაპიროს, რომელმაც აფრიკის ამ ნაწილიდან გამოყოფა დაიწყო დაახლოებით 115 მილიონი წლის წინ.
სუდანიდან კამერუნის სანაპიროებისაკენ მიმართული ცენტრალური აფრიკის გადაადგილების ზონა მდებარეობს კამერუნის ხაზის კონტინენტალური ნაწილის ქვეშ. სამხრეთ-დასავლეთიდან ის შემოსაზღვრულია ფუნბანის გადაადგილების ზონით, რომელიც ცარცულ პერიოდში აქტიური იყო სამხრეთი ატლანტის ოკეანის შექმნამდე და შექმნის დროსაც. დღეს გეოლოგები ფუნბანის გადაადგილების ზონის წარმოშობას აიგივებენ ბრაზილიაში მდებარე პერნამბუკუს ნასხლეტთან.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის გეოგრაფია კატეგორია:კამერუნის გეოგრაფია კატეგორია:სან-ტომე და პრინსიპის გეოგრაფია კატეგორია:ეკვატორული გვინეის გეოგრაფია
აკროპოლისი (სოფელი)
აკროპოლისი (Акрополіс) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის სიმფეროპოლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 342 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფეროპოლის რაიონის სოფლები
ხაირედინის თემი
ხაირედინის თემი (Община Хайредин) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის ვრაცის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 4 958 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 189.07 კმ²-ს. მოიცავს 6 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ხაირედინი.
ბეკმანის გადაჯგუფება
ისტორია და გამოყენება
ბეკმანის გადაჯგუფებას ფართოდ იყენებენ კაპრონის წარმოებაში (ციკლოჰექსანონოქსიმის ε-კაპროლაქტამად გარდაქმნის რეაქცია). ეს გადაჯგუფება აღმოაჩინა გერმანელმა ქიმიკოსმა ერნესტ ოტო ბეკმანმა 1886 წელს, რომლის პატივსაცემადაც ბეკმანის გადაჯგუფება ეწოდა.
ესბეკის კომპლექსი
340px|მინი|მარჯვნივ|საერთო ხედი ესბეკი, ესბექი, ეზბეკი — ხუროთმოძღვრული კომპლექსი და ნასოფლარი ართვინის ვილაიეთში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე. მდებარეობს იუსუფელის რაიონში, ისტორიულ მხარე იმიერ ტაოში, ქალაქ იუსუფელიდან 30 კმ-ში სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე სოფელ ესბეკთან (Sarıtosum), მდინარე ოლთისის ერთ-ერთი მარცხენა შენაკადის სანაპიროზე.
ბეკმანის გადაჯგუფება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გადაჯგუფების რეაქციები
ესბეკის კომპლექსი
კომპლექსი დიდ მოვაკებულ ტერიტორიაზეა გაშლილი და ორ ქრონოლოგიურ ფენას შეიცავს. მის შემადგენლობაში შედის: სამნავიანი ბაზილიკა, ქვით ნაგები დარბაზული ეკლესია, XV-XVI საუკუნეების აგურით ნაგები დარბაზული ეკლესია; სამარხი-სამლოცველოს, საერო შენობათა და მთაზე მდებარე საგუშაგო ციხე-კოშკის ნაშთები. ზემოჩამოთვლილ შენობათაგან რამდენიმე მეტრის მოშორებით დგას მცირე ზომის ქვის დარბაზული ეკლესია. ოდესღაც აქ ეკლესიების გარდა იყო დასახლებული ადგილიც.
აქსიუტივკა
აქსიუტივკა (Аксютівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის ზმიივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 136 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზმიივის რაიონის სოფლები
ესბეკის კომპლექსი
არქიტექტურული თვალსაზრისით ესბეკი ტაო-კლარჯეთის ხუროთმოძღვრულ ნაგებობათა ადრეული პერიოდის ერთ-ერთი საინტერესო ნიმუშია. ესბეკის მთავარ ნაგებობას – სამნავიან ბაზილიკას, ანალოგიური ტიპის ეკლესიებს შორის ერთ-ერთი გამორჩეული ადგილი უკავია საერთო არქიტექტურულ-კომპოზიციური გადაწყვეტის რიგი თავისებურებების გამო: სიგრძივი ღერძის მიმართულებით განთავსებული თაღების განიერი მალები, პასტოფორიუმების სპეციფიკური გადაწყვეტა, დასავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადებზე სარკმლების უგულებელყოფა. არქიტექტურულ ტიპითა და გამოყენებული საამშენებლო საშუალებებით იგი მიეკუთვნება IX საუკუნის დასასრულს ან X საუკუნის დასაწყისს. ზემოხსენებული დარბაზული ეკლესიაც, დანაწევრებული, პატარა სივრცით IX-X საუკუნეების მიჯნით თარიღდება.
თავის დროზე ესბეკი იყო სტრატეგიული მნიშვნელობის მქონე პატარა დასახლებული ადგილი გამაგრებული ციხითა და გალავნით. ესბეკის შესახებ ისტორიულ ცნობებს ჩვენამდე არ მოუღწევია. კომპლექსი თურქეთის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაშია, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის დაყოფით კი ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქიას ეკუთვნის.
სამნავიანი ბაზილიკა
სამნავიანი ბაზილიკა ესბეკის ხუროთმოძღვრული ანსამბლის მთავარ ნაგებობას წარმოადგენს, რომელმაც ჩვენამდე საგრძნობლად დაზიანებული სახით მოაღწია – შენობის კედლების ზედა ნაწილები საერთოდ ჩანგრეულია და აღარც მისი გადამხურავი კამარები არსებობს. დაზიანების მიუხედავად ბაზილიკა დღესაც აღიქმება, როგორც დომინანტი ესბეკის კომპლექსისა და დიდ შთაბეჭდილებას ახდენს დახვეწილი ფორმებით, სიძველითა და იმპოზანტურობით.
ესბეკის სამნავიან ბაზილიკას ანალოგიური ტიპის ნაგებობებს შორის ერთ-ერთი გამორჩეული ადგილი უკავია საერთო არქიტექტურულ-კომპოზიციური გადაწყვეტის რიგი თავისებურებების გამო. ბაზილიკა ადგილობრივი, ნაწილობრივ დამუშავებული მონაცრისფრო ქვებითაა აგებული. ყოველგვარ დეკორატიულ შემკულობას თუ წარწერებს მოკლებული ტაძრის ფასადების სადა ზედაპირი, გაცოცხლებულია დიდი კვადრებითა და პატარა ქვებით შექმნილი თარაზული რიგების რიტმული მონაცვლეობით. ესბეკის ბაზილიკის ინტერიერი შედგება შუა განიერი და ორი გვერდითი მეტისმეტად ვიწრო და გრძელი ნავებისაგან, რომლებიც კორიდორებს უფრო მოგვაგონებს. გვერდითი ნავები ცენტრალურთან დაკავშირებულია ორ-ორი ფართო თაღით, რომლებიც მასიურ ბურჯებზეა გადაყვანილი.
ესბეკის ეკლესია გამოირჩევა სიგრძივი ღერძის მიმართულებით განთავსებული თაღების მალების სიდიდით, რომლებიც თითქმის ორჯერ აღემატება გვერდითი ნავების განივი თაღების სიგანეს. ბაზილიკის შუა ნავი აღმოსავლეთით დასრულებულია საკურთხევლის ნახევრწრიული აფსიდით, რომლის ღერძზე ერთი დიდი სარკმელია გაჭრილი. აფსიდას ორივე მხარეს მოთავსებულია პასტოფორიუმები (ცალკე გამოყოფილი სათავსოები – სადიაკვნე და სამკვეთლო) საკუთარი აფსიდიოლებითა და და თითო პატარა სარკმლით. პასტოფორიუმები გვერდითი ვიწრო ნავების გაგრძელებას წარმოადგენენ და მათ ვიწრო გასასვლელებით უკავშირდებიან.
მეტად უცნაურია ბაზილიკის მაშენებლის მიერ სარკმლების უგულებელყოფა არა მხოლოდ დასავლეთ ფასადზე, არამედ ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ნავების მთელ სიგრძეზე. პროფესორ ვ. ჯობაძის აზრით ეს გარემოება მიუთითებს ეკლესიის მაქსიმალური დავდაცვით ფუნქციის გათვალისწინებაზე. ეკლესიას, სავარაუდოდ ანათებდა დღეს არარსებული, მეორე სართულის დონეზე მოწყობილი პატრონიკეს ზედა რიგის სარკმლები და ორი კარი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. ბაზილიკის ინტერიერი მთლიანად ყოფილა შელესილი და დაფარული კედლის მხატვრობით. ამ უკანასკნელისგან შემორჩა საკმაოდ დაზიანებული და ჩამორეცხილი უმნიშვნელო ფრაგმენტები. საკურთხევლის აფსიდაში ძლივს გაირჩევა „ზიარების“ კომპოზიცია, რომელიც აფსიდის დიდი სარკმლის ორივე მხარესაა წარმოდგენილი. მაცხოვრის და მოციქულთა სახეების რბილი დამუშავება, შუქ-ჰაეროვანი მოდელირების გამოყენება XI საუკუნის კედლის მხატვრობის ტრადიციებს შეესაბამება, ხოლო მათი სამოსის ხაზობრივი და მოუხეშავი ფორმები აშკარად ხელმეორედ მოხატვის შედეგი უნდა იყოს. ესბეკის ბაზილიკა თავის დროზე გადახურული იყო მოჭიქული ლორფინებით. ესბეკის სამნავიანი ბაზილიკა მკლევარების აზრით მიეკუთვნება IX საუკუნის დასასრულს ან X საუკუნის დასაწყისს.
ცალნავიანი დარბაზული ეკლესია
ესბეკის ბაზილიკის სამხრეთ-დასვლეთით, რამდენიმე მეტრის დაშორებით, დგას კარგად დამუშავებული ნაცრისფერი ქვიშაქვის მოზრდილი კვადრებით ნაგები პატარა ცალნავიანი დარბაზული ეკლესია. ერთადერთი კარი გაჭრილია ჩრდილოეთის კედელში, რაც იშვიათობას წარმოადგენს ქართულ არქიტექტურაში და ადგილმდებარეობით არის განპირობებული. სამლოცველოს ინტერიერი წარმოდგენილია ერთიანი დაუნაწევრებელი პატარა სივრცის სახით. მკლევარების აზრით ეს იმის მაჩვენებელია, რომ ეს ნაგებობა ბაზილიკის თანადროული უნდა იყოს. ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევრადწრიული აფსიდით, რომელიც კედლის სწორკუთხედშია ჩაწერილი და რომლის ორივე მხარეს კვადრატული თითო პატარა თახჩა თუ სახატეა გამოკვეთილი. საკუთრივ აფსიდი შემოსაზღვრულია ოდნავ შეისრული მოხაზულობის სატრიუმფო თაღით, რომელიც აფსიდის მხრებთან ჩასმულ მარტივპროფილიან იმპოსტებს ეყრდნობა. ესბეკის დარბაზული ეკლესიის შიდა სივრცე საკმარისად ნათდება აღმოსავლეთისა და დასვლეთის კედლებში გაჭრილი თითო, არცთუ ისე მცირე ზომის სარკმლებიდან და ჩრდილოეთის კარიდან შემოსული შუქით. მეტად საინტერესოდაა გადაწყვეტილი აღმოსავლეთის სარკმლის ღიობის ზედანი, სადაც წითელი და ლურჯი ფერის მცირე კენჭების რიტმული შენაცვლებით მიღებულ წრეში ჩასმულია ჯვარი. ასეთივე კენჭებით შექმნილი სარტყლები ვერტიკალურად მიუყვება სარკმლის წირთხლებს. სამლოცველო თავდაპირველად ცილინდრული კამარით იყო დასრულებული, რომლისგან დღეს არაფერი შემორჩა. ეკლესია ამჟამად ხის ძელებითაა გადახურული.
ესბეკის არქიტექტურულ ანსამბლში ასევე გაერთიანებულია XV-XVI საუკუნეებში აგებული აგურის დარბაზული ეკლესია და სათვალთვალო კოშკი, რომელთაც ირგვლივ შემოუყვება ქვის მასიური გალავანი კარიბჭით. გალავნის კედლის სიმაღლე ზოგ ადგილას 3-4 მეტრს აღწევს.
კომპლექსის მიმდებარე ტერიტორია
სოფელ ესბეკის ტერიტორიაზე აღმართულია ქვის უზარმაზარი აკვედუკის კედლის შემორჩენილი ნაშთები. მისი სიმაღლე 1 მეტრიდან 7 მეტრამდე მერყეობს, ხოლო სისქე 1/2 მეტრიდან 1 მეტრამდე. აკვედუკი დასულებულია არხითა და ცისტერნებით, საიდანაც ხდებოდა ნათესების მორწყვა და მოსახლეობის წყლით უზრუნველყოფა. დღეს ეს აკვედუკი ფუნქციადაკარგულია, ხოლო ცისტერნები მოსახლეობას პურის საცხობად აქვს გამოყენებული.
ალბანეთის სოციალისტური პარტია
ალბანეთის სოციალისტური პარტია (Partia Socialiste e Shqipërisë) — პოლიტიკური პარტია ალბანეთში. 1990 წლიდან არის ერთ-ერთი ალბანეთის პოლიტიკურ არენაზე მყოფი ორი ძირითადი პარტიიდან. პარტიის პოზიცია ძლიერია სამხრეთ ალბანეთში, სადაც ცხოვრობენ ალბანელების ეთნიკური ჯგუფი ტოსკები.
პარტია სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრია.
2002 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მიიღო 73 მანდატი და ჩამოაყალიბა მთავრობა. 2005 წლის არჩევნებში დაკარგა უმრავლესობა და გადავიდა ოპოზიციაში.
ქუმბუს მყინვარი
ლიტერატურა
კატეგორია:ნეპალის მყინვარები
ჯოზეფ ლეფოინთი
ჯოზეფ გაი ლეფოინთ ჯუნიორი  (დ. 2 ივლისი, 1948 — გ. 2 ივნისი, 1969) — ამერიკის შეერთებული შტატების არმიის ექიმი, რომელიც ვიეტნამის ომის დროს გამოჩენილი სიმამაცისთის სიკვდილის შემდეგ დააჯილდოეს ღირსების ორდენით.
ჯოზეფ ლეფოინთი, მეტსახელად „გაი“, დაიბადა და გაიზარდა დეიტონში (ოჰაიო). ნორთრიჯის საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ მან ენგელვუდში ფოსტალიონად დაიწყო მუშაობა. ლეფოინთს უყვარდა ბუნება და ლაშქრობა.
1968 წელს ლეფოინთი ჯარში გაიწვიეს და მან თავი conscientious objector-ად გამოაცხადა (ადამიანი, რომელიც რელიგიური მოტივით ან პირადი იდეური თვალსაზრისით უარს ამბობს სამხედრო სამსახურზე). ფორტ სემ ჰოუსტონის სამხედრო-სამედიცინო საწვრთნელ ცენტრში  სწავლისას, ლეფოინთი სინდი ფეილორზე დაქოწინდა პირველ ბაპტისტურ ეკლესიაში (დეიტონი, ოჰაიო). 1968 წლის ნოემბერში, როდესაც ჯოზეფი სამხედრო ექიმი გახდა, გაგზავნეს ვიეტნამში. შემდეგი წლის 2 ივნისს ის მსახურობდა მეორე ესკადრონში (მე–17 საკავალერიო პოლკი, 101–ე დივიზია). სწორედ ამ დღეს მონაწილეობდა იგი 376-ე სიმაღლის პატრულზე (ქუან-ტინის პროვინცია). ლეფოინთის დანაყოფი ძლიერი ცეცხლის ქვეშ მოყვა და რამდენიმე მებრძოლი დაიჭრა. ჯოზეფი არ შეუშინდა მტრის ტყვიას და თავისი ორი თანამებრძოლისკენ გაიქცა, რომლებიც თავში იყვნენ დაჭრილნი. მიუხედავად იმისა, რომ ლეფოინთი ორჯერ დაიჭრა, ის მაინც აგრძელებდა დაშავებული მეგობრების დახმარებას იქამდე სანამ მტრის ყუმბარამ არ იმსხვერპლა სამივე სამხედრო. სწორედ ამ ქმედების გამო, 1972 წელს ჯოზეფ გაი ლეფოინთი დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით სიკვდილის შემდეგ. მას დარჩა მეუღლე და შვილი, ჯოზეფ ლეფოინთი, რომელსაც არასდროს უნახავს მამა.
ღირსების ორდენი
ჯოზეფ ლეფოინთის დაჯილდოვების ცერემონიისას წარმოთქმული სიტყვა: მარცხნივ|frameless|116x116პქ
მოხსენიება
მარცხნივ|მინი|ჯოზეფ გაი ლეფოინთ უმცროსის მომერიალური გზატკეცილი ფორტ-კემბელში (კენტუკი) არსებული სამედიცინო კომპლექსი, ფორტ ბენინგის (ჯორჯია) სამედიცინო შვეულფრენების სადგური და არმიის რეზერვის ცენტრი (რივერსაიდი, ოჰაიო) ჯოზეფ ლეფოინთის სახელს ატარებს. ასევე, ოჰაიოს 49-ე გზატკეცილის ნაწილს (მონტგომერის ოლქი) მიენიჭა „ჯოზეფ გაი ლეფოინთ უმცროსის მომერიალური გზატკეცილის“ სახელი. 2009 წლის 2 ივნისს, „ლეფოინთის სახელობის რეზერვის ცენტრში“ გამართულ ცერემონიაზე ჯოზეფის ქვრივსა და შვილს გადაეცათ ღირსების ორდენის დროშა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:გარდაცვლილი 2  ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:ამერიკელი სამხედრო ექიმები კატეგორია:სამხედრო მოღვაწეები
აკულინივკა
აკულინივკა (Акулинівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის ბალტის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 83 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბალტის რაიონის სოფლები
აქტოვე
აქტოვე (Актове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს მიკოლაივის ოლქის ვოზნესენსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 631 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვოზნესენსკის რაიონის სოფლები
ლათინური თასი
ლათინური თასი (Coupe Latine; Coppa Latina; Taça Latina ან Copa Latina; Copa Latina) — საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირი კლუბებს, ლათინური ევროპის ქვეყნების, საფრანგეთის, იტალიის, ესპანეთის და პორტუგალიის ხალხთა შორის. ტურნირი დაარსდა 1949 წელს ფეხბურთის ფედერაციების მიერ, მათი გადაწყვეტილებით ყოველ წელს ტურნირს სხვადასხვა მასპინძელი ჰყავდა. ტურნირში იყო ორი ნახევარფინალი, მატჩი მესამე ადგილისათვის და ფინალი.
ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია
300px|right|thumb| პრემიის ბუმბული ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია — ლიტერატურული პრემია, ყოველ ორ წელიწადში ერთხელ, რომელსაც გასცემს ოკლაჰომის უნივერსიტეტი და მისი ლიტერატურული გამოცემა World Literature Today. მიიჩნევა ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ საერთაშორისო ლიტერატურულ პრემიად. ხშირად ადარებენ ნობელის პრემიას ლიტერატურის დარგში და „ამერიკულ ნობელსაც“ უწოდებენ, რადგან 42 წლის მანძილზე გამოვლენილმა 30 ლაურეატმა შემდეგში ნობელის პრემიაც მიიღო. ნობელისგან განსხვავებით, იგი გაიცემა არა ერთი კონკრეტული ნაწარმოებისთვის, არამედ მთლიანი მოღვაწეობისთვის.
ლათინური თასი
ტურნირი დაიწყო 1949 წელს. მასში მონაწილეობას იღებდა ოთხი ქვეყნის საშიანო ჩემპიონატის გამარჯვებული გუნდები. იარსება 1957 წლამდე. ევროპის თასის დაარსებამდე ლათინური თასი ითვლებოდა ევროპის მთავარ საკლუბო ტურნირად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფეხბურთო ტურნირები
კასილანდია
კასილანდია (Cassilândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 470 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასილანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 966 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.74 კმ²-ზე. ფართობი 3 649 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია
ისტორია
ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია 1969 წელს Books Abroad-ის გამომცემელმა ივარ ავასკმა დააარსა როგორც Books Abroad-ის საერთაშორისო ლიტერატურული პრიზი. შემდეგში მას ნეიშტადტის პერმია დაარქვეს, ამჟამინდელი სახელი კი 1976 წელს ეწოდა. იგი პირველი საერთაშორისო ლიტერატურული პრემიაა, რომელიც სათავეს შეერთებული შტატებიდან იღებს და ერთ-ერთის სულ არსებული რამდენიმე იმ პრემიათაგან, რომლის მიღების შანსიც თანაბრად აქვთ პოეტებს, რომანისტებსა თუ დრამატურგებს.
პრემია
ნეიშტადტის პრემიის ქარტიის თანახმად, ის შეიძლება მიენიჭოს აღიარებული სამაგალითო მიღწევისთვის პოეზიაში, ფიქციაში, დრამასა თუ ნაშრომებში, რომელთაც ღირებული ლიტერატურული ბაზისი გააჩნია. პრემიის მფლობელი შეიძლება გახდეს ნებისმიერი ცოცხალი ავტორი ნებისმიერ ენაში, თუმცა, მისი ნაშრომების მნიშვნელოვანი ნაწილი ნათარგმნი უნდა იყოს ინგლისურადაც. პრემია აპლიკაციებისთვის დახურულია.
შერჩევა
კანდიდატებს მინიმუმ შვიდკაციანი ჟიური არჩევს. შერჩევის პროცესი შეზღუდული არაა გეოგრაფიული არეალით, ენითა თუ ჟანრით.
ნეიშტადტის პრემიის ლაურეატების სია
წყარო:
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო ლიტერატურული პრემიები კატეგორია:პრემიები
ალბანეთის შრომის პარტია
ალბანეთის შრომის პარტია (Partia e Punës e Shqipërisë) — პოლიტიკური პარტია ალბანეთში. 1941-1991 წლებში. ამ პერიოდში იგი იყო ერთადერთი პარტია ალბანეთში. დაარსდა 1941 წლის 8 ნოემბერს და ეწოდებოდა ალბანეთის კომუნისტური პარტია. 1948 წელს იოსებ სტალინის ინიციატივით შეეცვალა სახელი. თავდაპირველად ეკავა პროიუგოსლავიური პოზიცია, მაგრამ 1948 წლიდან პროსაბჭოური პარტიაა, ხოლო სკკპ XX ყრილობის შემდეგ პროჩინური კურსი აიღო.
გაუქმდა 1991 წლის 5 ივნისს და მის ბაზაზე ჩამოყალიბდა ალბანეთის სოციალისტური პარტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანეთის პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი
ბეტინი
ბეტინი (Betim) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 817 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბელუ-ორიზონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 378 089 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 102.8 კმ²-ზე. ფართობი 342 846 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბენზიდინი
ბენზიდინი, 4, 4'-დიამინოდიფენილი — ორგანული ნაერთი ქიმიური ფორმულით C12H12N2.
თვისებები
ბენზიდინი უფერო, ბზინვარე კრისტალებია. ჰაერზე და სინათლის მოქმედებით იჟანგება, მუქდება. მისი დნობის ტემპერატურაა 122°C, დუღილისა კი 400°C. კარგად იხსნება სპირტში, ეთერში. ღებულობენ ჰიდრაზობენზოლის იზომერაციით.
გამოყენება
ბენზიდინი მნიშვნელოვანი ნახევარპროდუქტია აზოსაღებრების წარმოებაში, იყენებნ აგრეთვე ანალიზურ ქიმიაში სხვადასხვა კატიონისა და ანიონის თვისობრივი და რაოდენობრივი განსაზღვრისთვის (ისინი ჟანგავენ ბენზიდინის შეფერილ ნაერთებად, ძლიერმჟავა გარემოში ყვითლად და ნეიტრალურში — ლურჯად). ბენზოდინი კანცეროგენული ნივთიერებაა, ჰაერში მისი დასაშვები ზღვრული კონცენტრაციაა 1 მგ/მ³.
სქოლიო
კატეგორია:ანილინები
ჰერათის პროვინცია
ჰერათის პროვინცია ( Herāt, هرات) — პროვინცია დასავლეთ ავღანეთში. ფართობი — 54 778 კმ². მოსახლეობა — 1,762,157 ადამიანი (2012). დედაქალაქი — ჰერათი. ადმინისტრაციულად იყოფა16 რაიონად. დასავლეთიდან ესაზღვრება ირანი, სამხრეთიდან ფარაჰის პროვინცია, აღმოსავლეთიდან ღურის პროვინცია, ხოლო ჩრდილოეთიდან ბადღისის პროვინცია და თურქმენეთი.
მოსახლეობა რაიონების მიხედვით
ჰერათის პროვინცია შედგება 16 რაიონისა და 1000-მდე დასახლებული პუნქტისაგან.
სქოლიო
კატეგორია:ავღანეთის პროვინციები
ჰიჯაზი
ჰიჯაზი ასევე ალ-ჰიჯაზი (الحجاز, თარგმანში "ბარიერი") — საუდის არაბეთის ისტორიული რეგიონი. დასავლეთიდან ესაზღვრება წითელი ზღვა, ჩრდილოეთიდან იორდანია, აღმოსავლეთიდან ნეჯდი, ხოლო სამხრეთიდან ასირი. მისი მთავარი ქალაქია ჯიდა, თუმცა ის უფრო ცნობილია მუსლიმანებისთვის წმინდა ქალაქებით: მექათი და მედინათი. რეგიონს ეწოდება ბარიერი, რადგან ის ყოფს ნაჯდს თიჰამასგან. მას ასევე უწოდებენ "დასავლეთ პროვინციასაც".
ჰიჯაზის მოსახლეობას აქვს გარკვეული სეპარატისტული გრძნობები და ისინი თავს დანარჩენი არაბეთისგან ცალკე განიხილავენ. ჰიჯაზი არის არაბეთის ნახევარკუნძულზე ყველაზე მეტად კოსმოპოლიტური რეგიონი. ჰიჯაზური არაბულის დიალექტი ახლოსაა ეგვიპტურ არაბულთან.
1916 წელს გამოცხადდა ჰიჯაზის დამოუკიდებლობა. 1924 წელს ის დაიპყრო ნეჯდის მმართველმა - აბდალაზიზ ას-საუდმა, რის შემდეგაც, 1932 წელს, საუდის არაბეთი შეიქმნა.
სქოლიო
კატეგორია:საუდის არაბეთის გეოგრაფია კატეგორია:ისტორიული რეგიონები კატეგორია:ისტორიული რეგიონები
მაიკლ ემეტ უოლში
მაიკლ ემეტ უოლში (Michael Emmet Walsh; დ. 22 მარტი, 1935, ოგდენსბურგი ) — ამერიკელი მსახიობი. მონაწილეობა აქვს მიღებული 200-ზე მეტ კინო და სატელევიზიო პროდუქტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი
შაპადან-დუ-სული
შაპადან-დუ-სული (Chapadão do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 820 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასილანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 648 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.1 კმ²-ზე. ფართობი 3 851 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბრუმადინიუ
ბრუმადინიუ (Brumadinho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 880 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბელუ-ორიზონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 973 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 53.13 კმ²-ზე. ფართობი 639 434 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტაბერნო
ტაბერნო (Taberno) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ვალიე-დელ-ალმანსორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,0 კმ². მოსახლეობა — 925 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალმერიის მუნიციპალიტეტები
ალექსეევკა (ბელოგორსკის რაიონი)
ალექსეევკა (Алексєєвка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ბელოგორსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 303 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოგორსკის რაიონის სოფლები
რუზიზი
რუზიზი (Rusizi) — მდინარე ცენტრალურ აფრიკაში.
მდინარე მიედინება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის, ბურუნდის და რუანდის ტერიტორიებზე.