cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბრეზენჰემის ალგორითმი
მთელ რიცხვებზე გამოთვლების ჩასატარებელი ალგორითმის გაუმჯობესება
procédure tracerSegment(entier x1, entier y1, entier x2, entier y2) est déclarer entier x, y, dx, dy ; déclarer entier e ; // შეცდომის მნიშვნელობა déclarer entier e(1,0), e(0,1) ; // ნაზრდი dy ← y2 - y1 ; dx ← x2 - x1 ; y ← y1 ; // საწყისი მნიშვნელობა e ← -dx ; // საწყისი მცდარი მნიშვნელობა e(1,0) ← dy × 2 ; e(0,1) ← -dx × 2; pour x variant de x1 jusqu’à x2 par incrément de 1 faire tracerPixel(x, y) ; si (e ← e + e(1,0)) ≥ 0 alors // იმავე რიგის მომდევნო პიქსელის მცდარი მნიშვნელობა y ← y + 1 ; // სასურველია უფრო მაღალი რიგის მომდევნო პიქსელი ამორჩევა e ← e + e(0,1) ; // აზუსტებს დაჩვებულ შეცდომას ახალ სტრიქონში fin si ; fin pour ; fin procédure ;
ცვლადი სიდიდეების შემცირება და გამარტივება
საბოლოოდ შესაძლებელია e-ს ნიშნის შეცვლა მისი მოპირდაპირე ნიშნის ტესტირებით, შემდეგ ცვალებადი სიდიდეების რაოდენობის შემცირებით, იმის კონსტატირებით რომ ზემოთ ნახსენები dx და dy აღარ გამოიყენება, როგორც კი თავდაპირველი შეცდომა და ნაზრდი გამოთვლილი არიან; საკმარისია აგრეთვე ნაზრდის და დეკრემენტის ნიშნის შეცვლა:
procédure tracerSegment(entier x1, entier y1, entier x2, entier y2) est déclarer entier dx, dy ; déclarer entier e ; // შეცდომის მნიშვნელობა dy ← (   y2 - y1) × 2 ;  // e(1,0) dx ← (e ← x2 - x1) × 2 ; // -e(0,1) tant que x1 < x2 faire tracerPixel(x1, y1) ; x1 ← x1 + 1 ; // მომდევნო პიქსელების კოლონა si (e ← e - dy) ≤ 0 alors // იმავე რიგის მომდევნო პიქსელის მცდარი მნიშვნელობა y1 ← y1 + 1 ; // სასურველია უფრო მაღალი რიგის მომდევნო პიქსელი ამორჩევა e ← e + dx ; // აზუსტებს დაჩვებულ შეცდომას ახალ სტრიქონში fin si ; fin faire ; // Le pixel final (x1, y1) n’est pas tracé. fin procédure ; ეს ალგორითმი ოპტიმალურია და საკმარისია იმისათის რომ დავხაზოთ ნებისმიერი დახრილი და დიაგონალური ჰორიზონტალური ვექტორი პირველ ბაიტში, ზრდად სვეტებსა და კოლონებში. ავღნიშნოთ რომ თუ პროგრამირების ენა საშუალებას გვაძლევს ორი ლოკალური გამოცხადებული ცვლადი x და y შეიძლება ჩანაცვლებული იყვნენ x1 და y1 ცვლადების პარამეტრების გამოყენებით. ეს შემთხვევა ზევითაა განხილული.
და მაინც უნდა აღინიშნოს რომ ზემოთ ნახსენებ ალგორითმში, e-ს ტესტირებული ნიშანი უდრიდეს ან არ უდრიდეს ნულს. თუ ვირჩევთ დიაგონალურ გადაადგილებას მომდევნოდ ორი პუნქტი ყოველთვის მიღებული იქნება დიაგონალური გადაადგილებით; ხოლო თუ ვირჩევთ ჰორიზონტალურ გადაადგილებას, მომდევნო ორი პუნქტი ყოველთვის მიღებული იქნება ჰორიზონტალური გადაადგილებით.
განზოგადებული ოპტიმიზირებული ალგორითმი
საბაზო ალგორითმის განზოგადება მიღებულია, ნებისმიერი მიმართულებით გავლებული ვექტორების მიერ შექმნილი წირის მარტივი სიმეტრიით.
აქ მოყვანილი ალგორითმი განვითარებულია და ოპტიმიზირებულია 8 ბაიტში. იმისთვის რომ დავრწმუნდეთ რომ ერთი და იგივე გამოსახულების ელემენტები ყოველთვის აგებული იქნება ორი ერთი და იგივე მაგრამ საპირისპირო მიმართულების მქონე ვექტორისთვის, შევაბრუნოთ სასაზღვრო პირობები, სადაც დიაგონალური გადაადგილება პირდაპირი გადაადგილების ტოლია, ამოვირჩიოთ დიაგონალი როდესაც ვექტორი უფრო მეტად ორიენტირებულია მარცხნივ(კლებადი აბსცისისკენ) ვიდრე მაჯვნივ(ზრდადი აბსცისისკენ), როგორც აქ მოყვანილ შემთხვევაში:
საყურადღებოა:
გურამ თიკანაძე
გურამ თიკანაძე (დ. 12 სექტემბერი, 1932 ― გ. 27 აგვისტო, 1963) ― ქართველი ფოტოგრაფი და ალპინისტი. ტრაგიკულად დაიღუპა 30 წლის ასაკში შხარადან დაშვების დროს.
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის პირველ საშუალო სკოლაში. პროფესიით გეოლოგი იყო, დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსტიტეტის გეოგრაფია–გეოლოგიის ფაკულტეტი. 1956–1959 წწ. მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში. გატაცებული იყო სპორტის სხვადასხვა სახეობით, 1956 წელს კრივში პირველი თანრიგი მიენიჭა. ფოტოგრაფიას ხელი მოჰკიდა მეშვიდე კლასიდან თბილისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლის ფოტოწრეში ცნობილი ფოტოგრაფების ნიკო საღარაძისა და სერგო ახვლედიანის ხელმძღვანელობით. 1975 წლიდან აღნიშნული ფოტოწრე გურამ თიკანაძის სახელს ატარებს. პირველი წარმატება მოუტანა ნამუშევარმა „წყლის სიმღერამ“ 1958 წელს. 1959 წელს დაიწყო მუშაობა ჟურნალ „დროშას” ფოტოკორესპონდენტად. ამავე წელს ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა საერთაშორისო ფესტივალზე ვენაში დაჯილდოვდა ვერცხლის მედლით ფოტოსთვის "ოლე", რაც პირველი საერთაშორისო ჯილდოა ქართული ფოტოგრაფიის ისტორიაში. 1962 წელს გახდა საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირის თბილისის ორგანიზაციის ფოტოსექციის თავმჯდომარე. იმავე წელს მიენიჭა ბრინჯაოს მედალი მოდენას საერთაშორისო ფოტოკონკურსზე ნამუშევრისთვის "თბილისის ზღვა". იბეჭდებოდა პოლონეთში, ჩეხოსლოვაკიაში, გერმანიაში, იტალიაში, ჰონგ-კონგში, მონაწილეობდა საერთაშორისო ფოტოგამოფენებში. მისი ცნობილი ფოტოებია „ტკბილი ნესვი“, „აისი მთაში“, „უტევს მესხი“, „თეთნულდი — სვანეთის პატარძალი“, „უშბა“, „თენსინგ ნორგეი“, „წვიმის პარადოქსი“, „ძველი თბილისი" და სხვა. თავის შემოქმედებაში ათავსებდა პუბლიცისტურობას პოეტურ აზროვნებასთან. მისი შემოქმედება საბჭოთა დროის ე.წ. „დათბობის“ პერიოდს დაემთხვა, როდესაც ახალგაზრდა ფოტოგრაფები შეგნებულად უარს ამბობდნენ ინსცენირებული ფოტოგრაფიის კანონებზე და თამამად ამკვიდრებდნენ რეპორტაჟულ ფოტოს. გურამ თიკანაძემ დიდი გავლენა მოახდინა ქართული ფოტოგრაფიის განვითარებაზეც. მან შექმნა ერთგვარი კულტურულ-გენეტიკური ტრადიცია ქართულ ფოტოგრაფიაში.
სტუდენტობისას გაიტაცა ალპინიზმმა. თავისი ხანმოკლე სიცოცხლის განმავლობაში ორმოცამდე მწვერვალი დალაშქრა. მისი პირველი მწვერვალი იყო „სპარტაკი“ 1952 წელს. 1957 წლიდან ადიოდა მეხუთე კატეგორიის მწვერვალებზე. პირველი ასეთი მწვერვალი იყო ღარმოს პიკი პამირზე 1957 წელს. 1958 წელს განახორციელა სარეკორდო 14 მწვერვალის ტრავერსი ფასის მთიდან თეთნულდამდე და გახდა საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ვერხლის პრიზიორი. 1961 წელს ხელმძღვანელობდა უშბის ორივე მწვერვალის ტრავერსს.
ნასკას ხაზები
thumb|right|240px|[[მარია რაიხეს მიერ გადაღებული ფოტოსურათი, 1953]]
ნასკას ხაზები — ნასკას ფერდობზე უზარმაზარი გეომეტრიული და ფიგურული გეოგლიფების ჯგუფი პერუს სამხრეთით. წარმოდგენილ გამოსახულებათა შორის — პირდაპირი ხაზები, სამკუთხედები, სპირალები, ჩიტი, მაიმუნი, ობობა და ყვავილებია. რამდენადაც, თითოეული გამოსახულება ათეულობით მეტრია დიამეტრში, დედამიწიდან მათი დანახვა (აღქმა) შეუძლებელია. ეს ქმნილებები XX საუკუნის დასაწყისში მფრინავებმა აღმოაჩინეს, როდესაც პერუზე პირველი გადაფრენები დაიწყო. ნახევარუდაბნოს ჰავის წყალობით, ფიგურები უძველესი დროიდან იქნა შემონახული. 1994 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო საგანძურშია შეტანილი. ნასკას ერთ-ერთი ნახატის, კოლიბრის ფრთების სიგანე 90 მეტრზე მეტია.
გურამ თიკანაძე
ბიოგრაფია
1963 წლის აგვისტოს სპორტულ ჯგუფთან ერთად, რომელსაც თავად ხელმძღვანელობდა, დალაშქრა თეთნულდი. 21 აგვისტოს ჯგუფი ავიდა შხარაზე. 27 აგვისტოს დაიღუპა მთიდან დაშვებისას. მან თავად ჩაარჭო კლდის ნაპრალში პალო, დაკიდა თოკი და დაიწყო დაშვება, მაგრამ პალო ნაპრალიდან ამოვარდა. მისი ცხედარი მთასვლელთა ჯგუფმა ბექნუ ხერგიანის და ჭიჭიკო ჩართოლანის მეთურობით 1 სექტემბერს ჩამოასვენა მთიდან. 1980 წელს სვანეთში, სოფელ ლატალში ადგილობრივი მოსახლეობის ინიციატივითა და ძალისხმევით გაიხსნა გურამ თიკანაძის სახელობის სპორტული კომპლექსი და მუზეუმი.
ნასკას ხაზები
ერთ-ერთი ვერსიით ამ გიგანტურ ხაზებზე ძველი ინდიელი ათლეტები დარბოდნენ, ანუ ნასკაში იმართებოდა რაღაც ოლიმპიადის მსგავსი.
გურამ თიკანაძე
საინტერესო ფაქტები
თიკანაძის დაღუპვას ლექსი მიუძღვნა მურმან ლებანიძემ, მის პატივსაცემად თიკანაძის სახელი ეწოდა ერთ-ერთ მწვერვალს აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში. მეგობრობდა ასევე ტრაგიკულად, ნაადრევ ასაკში, დაღუპულ ცნობილ ქართველ მწერალთან, გურამ რჩეულიშვილთან. გურამ თიკანაძლის სახელი მინიჭებული აქვს ლატალის სპორტულ ცენტრს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფოტოგრაფები კატეგორია:ქართველი მთამსვლელები კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნასკას ხაზები
თანამედროვე პოპულარულ ლიტერატურაში ხშირად შევხვდებით ვარაუდს, რომ ნასკას ნახაზები უცხოპლანეტელების მიერაა შექმნილი და ისინი მათ ხომალდების ასაფრენ-დასაფრენ ბილიკებად იყენებდნენ. მაგრამ ამ ვარაუდის საწინააღმდეგოდ, აუხსნელი რჩება ის ფაქტი, რომ თუკი უცხოპლანეტელები, რომელთაც ვარსკვლავთშორის სივრცეებში სინათლის წლების გამოფრენა ძალუძთ, რაღაში სჭირდებოდათ დახაზული ასაფრენ-დასაჯდომი ბილიკები.
ნასკას კვლევაში მართლაც განუზომლად დიდია დოქტორ მარია რაიხის შრომა, რომელიც მთელი ნახევარი საუკუნის განმავლობაში მარტოდმარტო იკვლევდა უდაბნოს. საინტერესოა კიდევ ერთხელ მივუბრუნდეთ რაიხის მოსაზრებას: "უძველესი ხალხი მზისა და მთვარის მდებარეობის მიხედვით ადგენდა კალენდარს, ასე განისაზღვრებოდა გაზაფხულისა და შემოდგომის მოსვლა, წყლის რეჟიმის სეზონური ცვალებადობა, აქედან გამომდინარე – თესვისა და მოსავლის აღების ვადებიც. სწორედ ამიტომ არის გავლებული ამდენი წორი ხაზი. რაც შეეხება ცხოველების ფიგურებს, მათ ზუსტ დანიშნულებაზე ლაპარაკი ძნელია, მხოლოდ ის ვიცი, რომ ზოგიერთი მათგანი თანავარსკვლავედს აღნიშნავს. ყველაზე მეტად ვოცნებობ, ჩავწვდე უძველესი ხალხის აზროვნებას, რომელმაც ასეთი უჩვეულო ნიშნებით დამწერლობა დაგვიტოვა. ძალიან მნიშვნელოვანია იმის ამოცნობაც, თუ როგორ მოახერხეს ადამიანებმა, რომლებსაც არ შეეძლოთ უდაბნოს თავზე გადაფრენა, მოეხდინათ ციური სამყაროს სურათის გადიდებული და ზუსტი პროექცია".
მარია რაიხი გულდაწყვეტილი იყო იმით, რომ ობობას ორმოც მეტრიან ფიგურას აშკარად ეტყობოდა მანქანების საბურავების და უამრავი ტურისტის ფეხის კვალი. იგი ოცნებობდა, რომ აკრძალულიყო ამ ტერიტორიაზე მანქანებით მოძრაობა. დღეს მისი ოცნება ასრულებულია და ტერიტორია დაცულია.
ნასკას ნახატები
thumb|left|230px|კონდორი ნასკას ველზე ნასკას ხაზები ისტორიკოსებს არაერთ თავსატეხს უჩენს — ვინ შექმნა, როდის, რისთვის და როგორ. სინამდვილეში, გეოგლიფების მიწაზევე დანახვა შეუძლებელია, ასე რომ, მხოლოდ უნდა ვივარაუდოთ, რომ ნასკას ველის უძველესი მოსახლენი ამ გზით, ღმერთს უკავშირდებოოდნენ. გარდა რიტუალურისა, არ არის გამორიცხული ამ ფიგურების ასტრონომიული მნიშვნელობა. ხაზების შექმნის პერიოდად მეცნიერებს XII საუკუნემდე ხანა მიაჩნიათ, ანუ როდესაც ველზე ინკები გამოჩნდნენ. კვლევათა უმეტესობის თანახმად, ეს ქმნილებები ნასკას ცივილიზაციის მიერ ჩვ. წ. აღ-ით VI საუკუნემდე უნდა უნდა იყოს გაჩენილი. გეოგლიფთა წამყვანი მკვლევარი მარია რაიხე მიიჩნევს, რომ ფიგურებს ჯერ მცირე ფორმებით ამზადებდნენ, ხოლო შემდგომ საჭირო მსხვილ ზომებში ქმნიდნენ. ამის დამამტკიცებლად, მარიას ამავე რაიონში აღმოჩენილი მცირე ზომის ესკიზები მოჰყავს. სწორედ მარიას აზრით, რომელმაც ნასკას კულტურის შესწავლას ნახევარი საუკუნე უძღვნა, ეს ხაზები მსოფლიოში ყველაზე დიდი ასტრონომიული კალენდარი შეიძლება გამოდგეს. გარდა ამისა, ფიგურების ბოლოებში ხის პალოები იქნა ნაპოვნი, რაც ნახატის (ნახაზის) საერთო ფორმის საკოორდინატო წერტლებად შეგვიძლია მივიჩნიოთ. დადგენილია, რომ პალოები ჩვ. წ. VI საუკუნეს ეკუთვნის, სწორედ იმ პერიოდს, როდესაც ნასკას ტერიტორია ამ კულტურის მატარებელი ადამიანებით იყო დასახლებული.
ვერსიები
thumb|right|240px| პოპულარულ ლიტერატურაში ხშირად შევხვდებით ვარაუდებს, რომ ნასკას ხაზებს ძველად უცხოპლანეტური ხომალდების ასაფრენ-დასაჯდომ ბილიკებად გამოიყენებდნენ, რადგან, XX საუკუნემდე დედამიწაზე საფრენი საშუალებები არ არსებობდა. ამასთან, აუხსნელი რჩება ის ფაქტი, თუ უცხოპლანეტელებს, რომელთაც ვარსკვლავთშორის სივრცეებში სინათლის წლების გამოფრენა ძალუძთ, რაღაში დასჭირდებოდათ დახაზული ასაფრენ-დასაჯდომი ბილიკები. ამდენად, არ არსებობს არავითარი სარწმუნო ცნობა იმისა, რომ ნასკას ხაზები ოდესმე გამოყენებულა როგორც რაიმე სახის საფრენი აპარატის აფრენა-დაშვების პუნქტი.
უცხოპლანეტელები?
XX საუკუნეში თვითმფრინავის ილუმინატორიდან პირველად დაინახეს ნაზკას ხაზები. მათი მასშტაბებით ყველა გაოცებული დარჩა. მაშინ თითქმის არაფერი იყო ცნობილი იმ ხალხის შესახებ, რომლებიც ამ ხაზების შექმნის დროს ცხოვრობდა. გაჩნდა უამრავი, ერთმანეთზე უფრო თამამი და დაუჯერებელი თეორია. ზოგიერთები იმასაც ვარაუდობდნენ, რომ ხაზები უცხო პლანეტიდან მოსული საფრენი აპარატების დასაჯდომ ადგილებს აღნიშნავდა. აქაურობის გულმოდგინედ შესწავლის შედეგად დადგინდა, რომ ეს ხაზები სრულიად ჩვეულებრივმა ხალხმა შექმნა. ცხოველთა ზოგიერთი ნახატის მახლობლად დიდი რაოდენობით თიხის ჭურჭელი იპოვეს, რომლებიც ამ ტერიტორიაზე დაახლ. 2000 წლის წინათ დამარხული ადამიანების საფლავებში აღმოჩენილი ჭურჭლისა და ქსოვილების მსგავსი იყო. ქოთნებზე გამოსახული ცხოველები და ფრინველები ძალიან ჰგავდნენ უდაბნოში დახატულ ცხოველებსა და ფრინველებს. ცხადი გახდა, რომ ჭურჭელიცა და უდაბნოს ნახატებიც ერთსა და იმავე ხალხს ეკუთვნის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პერუში კატეგორია:გეოგლიფები
Dolichoderus patens
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ენირაბათი
ენირაბათი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, მდებარეობს თურქეთში, ისტორიული კლარჯეთის ტერიტორიაზე, ამავე სახელწოდების სოფელში. ენირაბათი ქართულად ახალ რაბათს ნიშნავს. მეცხრამეტე საუკუნეში ამ მიდამოებში დასახლებული სომხები ამ ადგილს ნორაშენს უწოდებდნენ, რაც ქართულად ახალ ადგილს ნიშნავს.
ეკლესია მდებარეობს არტანუჯის სამხრეთით 18 კილომეტრით შორს, მდინარე არტანუჯისწყლის მარჯვენა ნაპირას, სწორი ბაქნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს, ციცაბო ერთკილომეტრიანი ბილიკის ბოლოს. ეკლესია ჯვარ-გუმბათოვანი ნაგებობაა. ტაძარი საკმაოდ კარგადაა შემორჩენილი, თუმცა არ აქვს არც ერთი წარწერა.
ენირაბათი შეცდომით მიიჩნეოდა შატბერდად. თუმცა ამის საპირისპიროდ მიუთითებს ტაძრის გეგმა და წყობა, მისი არქიტექტურა, რომელიც განსხვავდება რეგიონის ხუროთმოძღვრული ტრადიციებისგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ტაო-კლარჯეთში კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ტაო-კლარჯეთში
Physical Graffiti
Physical Graffiti — ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის მეექვსე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1975 წლის 24 თებერვალს, ჯგუფში 4 წლიანი შემოქმედებითი პაუზის შემდეგ. ეს იყო ოთხეულის პირველი ორმაგი დისკი.
ალბომის ხმისჩამწერი სესიები შეწყვეტილი იქნა მას შემდეგ, რაც ჯონ პოლ ჯოუნსმა განაცხადა ჯგუფიდან წასვლის შემდეგ. მაგრამ კოლექტივი კვლავ გაერთიანდა სტუდიაში ’ჰედლი გრენჯი’ და ჩაწერა რვა სიმღერა. ამ კომპოზიციების საერთო ხანგრძლივობა ტიპური ალბომის ხანგრძლივობაზე მეტს შეადგენდა. ამიტომ გადაწყდა, რომ გამოიცემოდა ორმაგი ალბომი, სხვადასხვა წლებში ჩაწერილ კომპოზიციებთან ერთად.
კომერციულად და კრიტიკულად ალბომს დიდი წარმატება ხვდა წილად. ამჟამად იგი 16 გზის პლატინის სტატუსს ატარებს (აშშ-ში) და ითვლება ჯგუფის ერთ-ერთ რჩეულ ნამუშევრად. სხვადასხვა სიებში იგი კვლავაც სახელდება, როგორც ყველა დროის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი როკ-ალბომი.
ხმისჩამწერი სესია
ალბომის ჩაწერა მიმდინარეობდა 1973 წლის ნოემბერში, ჰედლი გრეინჯში (აღმოსავლეთი ჰემპშირი, ინგლისი). ჩაწერისას გამოიყენებოდა რონი ლეინის პორტატული სტუდია. მიუხედავად ამისა, ჩაწერა დროებით გადაიდო და სტუდიას იყენებდა ჯგუფი Bad Company. 1975 წელს ჯიმი პეიჯმა ერთ-ერთ ინტერვიუში ახსენა:
მაგრამ დეივ ლუისის (ჯგუფის ბიოგრაფის) თქმით
სქოლიო
კატეგორია:ლედ ზეპელინის ალბომები კატეგორია:1975 წლის ალბომები კატეგორია:Electric Lady Studios-ში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯიმი პეიჯის პროდიუსერობით კატეგორია:Swan Song Records-ის ალბომები
მაიამი
მაიამი (Miami) — ქალაქი აშშ-ში, ფლორიდის შტატში. მდებარეობს შტატის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. 2013 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 417,650 კაცი. ფორბსი მაიამი მოწინავე ქალაქია ფინანსების, კომერციის, კულტურის, მედიის, ხელოვნებისა და საერთაშორისო ვაჭრობის სექტორებში. მაიამის პორტი ცნობილია როგორც „მსოფლიოს კრუიზული დედაქალაქი“. მაიამის პორტს ჰყავს მსოფლიოში ყველაზე მეტი კრუიზული ხაზი და მგზავრები. 2010 წელს მაიამი შეფასდა როგორც მეშვიდე ყველაზე მნიშვნელოვანი ქალაქი აშშ-ში და 33-ე მსოფლიოში. 2008 წელს მაიამი ფორბსის მიერ შეფასდა როგორც „ამერიკის უსუფთავესი ქალაქი“. 2009 წელს ცნობილმა შვეიცარიულმა ბანკმა იუ-ბი-ესმა შეისწავლა მსოფლიოს 73 უმდიდრესი ქალაქი და მაიამი შეაფასა როგორც ყველაზე მდიდარი ქალაქი აშშ-ში, ხოლო მეთხუთმეტე უმდიდრესი ქალაქი მსოფლიოში.
ეკონომიკა
2001 წლიდან მაიამიში დაიწყო სამშენებლო ბუმი. 2002 წელს ინვესტორებმა ერთდროულად დაახლოებით 50 ახალი ცათამბჯენის მშენებლობა დაიწყეს, რომელთა სიმაღლე 122 მეტრს აღემატებოდა, მაიამის საქმიანი უბანი შეფასდა როგორც ყველაზე შთამბეჭდავი ნიუ-იორკსა და ჩიკაგოს შემდეგ. მაიამიზე ტურიზმი ყველაზე მნიშვნელოვანი სექტორია. წამყვანი ფინანსური სისტემა, ბიზნეს გარემო, ქვიშიანი სანაპიროები, ფესტივალები და კლუბური მუსიკა ქალაქში იზიდავს 38 მილიონ ტურისტს მთელ მსოფლიოდან. ისტორიული არტ დეკოს უბანი სამხრეთ სანაპიროზე ქალაქს აძლევს მდიდრული ქალაქის იერს. აქ მდებარეობს მსოფლიოში ყველაზე პოპულარული კლუბები და მაღაზიები, ასევე სამხრეთ სანაპიროზე იმართება ისეთი წამყვანი ღონისძიებები როგორიცაა: Sony Ericsson Open, Art Basel, Winter Music Conference, South Beach Wine & Food Festival, მერსედეს-ბენცის მოდის კვირეული და Ultra Music Festival-ი რაც ასე ხიბლავს მილიონობით ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები კატეგორია:ფლორიდა
ბასილი (ღვთაება)
ბასილი, ბასილა — ნახევრად წარმართული ღვთაება, რომელშიც შერწყმულია ქრისტიანული ეკლესიის მოღვაწეის ბასილი დიდისა და „დიდ ღმერთად“ წოდებული ქართული წარმართული ღვთაების, იგივე ბოსელის კულტი. ამ ორი კულტის დაახლოება-შერწყმა სახელთა მსგავსების საფუძველზე უნდა მომხდარიყო. ბასილას ანუ კაც-ბასილას უწოდებდნენ კაცის სახის საახალწლო კვერს, რომელსაც დიდ ღმერთს უძღვნიდნენ ქართლში ასეთ კვერს გულზე ჯვარს გამოუსახავდნენ და ფქვილის გოდორში ჩააგდებდნენ — „ბარაქა ამ გოდორსო“. მას ახალწელიწადს წყალსაც ასხურებდნენ ან წყალკურთხევა დღეს მდინარეში ასველებდნენ. ასეთსავე კვერებს აცხობდნენ კახეთსა და ჯავახეთში.
ზოგჯერ ბასილა გამოსახული იყო მრგვალი კვერის ზედაპირზე, ამიტომ ამ კვერსაც ბასილა ეწოდებოდა. რაჭის ზოგიერთ სოფელში საახალწლოდ „კაც-ბასილად“ წოდებული მრგვალი პურები ცხვებოდა, რომელთაგან ყველაზე დიდი მზის სიმბოლური ნიშნით, რკალებით, იყო დაჭრელებული და მას „კერია-ბერია“ ერქვა. საგულისხმოა, რომ კვერს, რომელიც ბოსლობა საღამოს ცხვებოდა საქონლის მისალოცავად, მთის რაჭაში ბასილი ჭიჭყნია ეწოდებოდა. სამეგრელოში ბასილა ეწოდებოდა გრძელსა და ვიწრო კვერს, რომელსაც წმ. ბასილის სახელზე საახალწლოდ აცხობდნენ ღორის ქონით შეზავებული ხორბლის ან ჭვავის ფქვილისგან. ამ კვერს ფშავსა და ხევსურეთში ცვლიდა კაცთა (ადამიანთა) სახელზე გამომცხვარი ბედისკვერა (ფშავში) და სამეკვლეო კვერზე — კაცისა და ქალის აიმბოლური გამოსახულება (ხევსურეთში).
მიცვალებულის კულტთან დაკავშირებუთ თუშეთშიც აცხობდნენ კვერს სულთაკრეფის დღეს. ბასილაკვერს აცხობდნენ ახალწლის ღამეს და დებდნენ საახალწლო სუფრაზე, რომელზედაც ეწყო ასეთივე სიმბოლური ნამცხვრები: ცხენის ნალი, ცხვრისა და ძროხის ცური, ხარის რქა, ნამგალი, სახრე და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული მითოლოგია
ლესბოსი
thumb|კ. ლესბოსის ადგილმდებარეობა thumb|ლესბოსი ლესბოსი, მიტილენე (Lesbos, Mytilene), კუნძული ეგეოსის ზღვაში, მცირე აზიის ნახევარკუნძულის მახლობლად. ეკუთვნის საბერძნეთს. 1636 კმ2. ნაპირები შეჭრილ-შემოჭრილია. რელიეფი უმთავრესად ბორცვიან-მთიანია (სიმაღლე 967 მ-მდე, მთა ოლიმპი). ლესბოსი აგებულია კირქვებით, ფიქლებით, მარმარილოთი და ლავით. გაბატონებულია ხმელთაშუა ზღვის მცენარეულობა, მთათა ზედა სარტყელში ფიჭვნარია.მთავარი ქალაქი და ნავსადგურია მიტილენე.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბერძნეთის კუნძულები
Cataglyphis cinnamomea
Cataglyphis cinnamomea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
მუხრანბატონები
მინი|მუხრანბატონის სასახლე მუხრანბატონები — ფეოდალური საგვარეულო XVI-XIX საუკუნეებში საქართველოში, ბაგრატიონთა სამეფო საგვარეულოს ერთი შტო. გვარის ფუძემდებელია ბაგრატ მუხრანბატონი, რომელსაც საუფლისწულოდ გადაეცა სამუხრანო ბაგრატი დაინიშნა შიდა ქართლის სადროშოს სარდლად. ამიერიდან სარდლობა, მუხრანბატონების სახლის სამემკვიდრეო თანამდებობად იქცა.
მუხრანბატონების სამფლობელო, სამუხრანბატონო ანუ სამუხრანო, ძირითადად მუხრანის ველს მოიცავდა. სამუხრანოში შედიოდა 60-მდე სოფელი, რომელშიც დაახლოებით 1500-მდე კომლი გლეხი ცხოვრობდა. მუხრანბატონებს ჰყავდათ 13 გვარის რამდენიმე ათეული ვასალი აზნაური. სამფლობელოს ცენტრი იყო მუხრანი, სადაც მუხრანბატონებს ჰქონდათ სასახლე, ციხე, კარის ეკლესია და სხვა. სათავადო სახლის უფროსს ეწოდებოდა მუხრანბატონები სახლისკაცებს კი — მუხრანბატონიშვილი. XVI—XVII საუკუნეებში მუხრანბატონები ქართლის 5 დიდებულ თავადთა რიცხვში შედიოდნენ და დიდ როლს ასრულებდნენ ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. სხვადასხვა დროს ქართლის გამგებლები იყვნენ მუხრანბატონები ვახტანგ ბაგრატის ძე, ქაიხოსრო ვახტანგის ძე, ვახტანგ თეიმურაზის ძე; ქართლის მეფე გახდა ვახტანგ მუხრანბატონი (ვახტანგ V). 1724 წლამდე ქართლის ტახტს განაგებდა ბაგრატიონთა მუხრანბატონების შტო, რომელმაც მრავალი სახელმწიფო მოღვაწე, მწერალი და მეცნიერი მოგვცა (გიორგი XI, ვახტანგ VI, ვახუშტი და სხვა). XVIII საუკუნის II ნახევარში მუხრანბატონები მხარში ედგნენ ერეკლე II-ს და ენერგიულად იბრძოდნენ ლეკიანობისა და სხვა გარეშე მტრების წინააღმდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუხრანელების თავადური შტო
NGC 451
NGC 451 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1881 წლის 10 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ალექსანდრე ახვლედიანი (პოლკოვნიკი)
ალექსანდრე (მამია) სოლომონის ძე ახვლედიანი (დ. 1892, ქუთაისი, — გ. 30 სექტემბერი, 1937) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი.
მსახურობდა რუსეთის იმპერიის, საქართველოს რესპუბლიკის, შემდეგ — წითელ არმიაში. 1930-იან წლებში იყო საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამხედრო ხელმძღვანელი პოლკოვნიკის წოდებით. 1937 წლის ივლისში დააპატიმრეს „კონტრრევოლუციური ორგანიზაციის წევრობის“ ბრალდებით და მოგვიანებით დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1957 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
მიჯნაძორი
მიჯნაძორი, მიძნაძორი — შუა საუკუნეების ქართული მონასტერი და კულტურის ცენტრი ისტორიულ კლარჯეთში (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია). წყაროებში პირველად მოხსენიებულია IX საუკუნეში. შემორჩენილია ცალკეულ ნაგებობათა ნანგრევები (მონასტერი, „საოსტიგნო“ და სხვა). მიჯნაძორელ მოღვაწეთაგან ცნობილი არიან: წინამძღვარი დავით დიდი (IX საუკუნე), იაკობ დიდი (X საუკუნე), სინის მთის (პალესტინა) ქართული სავანის დეკანოზი კვირიკე (X საუკუნე), წინამძღვარი ზოსიმე მიძნაძორელი-ხანთუბისძე (XVI საუკუნე), წინამძღვარი იოსებ ხანთუბისძე (XVI საუკუნე).
დრაჟევო
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
მიჯნაძორი
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის მონასტრები კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ტაო-კლარჯეთში
რო (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „რო“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
ალექსანდრე ჯვარშეიშვილი
ალექსანდრე ჯვარშეიშვილი (დ. 13 აგვისტო, 1914, ახლანდ. ქ. სამტრედია) — მეცნიერი ჰიდრომექანიზაციისა და ჰიდროტრანსპორტის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1971). საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1979). სკკპ წევრი 1940 წლიდან.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1914 წლის 13 აგვისტოს. 1936 წელს დაამთვრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტი. მუშაობდა სხვადასხვა სამეცნიერო-კვლევით დაწესებულებაში (1937-1979), მათ შორის საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამთო მექანიკის ინსტიტუტში, სადაც 1965 წელს ჩამოაყალიბა ამიერკავკასიაში პირველი ჰიდროტრანსპორტისა და ჰიდრომექანიზაციის ლაბორატორია. 1979 წლიდან საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდრავლიკისა და წყლის ენერგიის გამოყენების კათედრის პროფესორი იყო. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება სამთო საწარმოთა ჰიდრომექანიზაციის, ჰიდროტრანსპორტისა და მილსადენების ჰიდრავლიკის საკითხებს. ავტორია 25 გამოგონებისა. იყო საერთაშორისო უჟურნალის „Journal of Pipe Lines“ („მილსადენები“; აშშ) სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ჰიდროტექნიკოსები კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები კატეგორია:ქართველი მეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები კატეგორია:ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები კატეგორია:ქართველი პროფესორები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
Dolichoderus piceus
Dolichoderus piceus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ცენტარ-ჟუპა
ცენტარ-ჟუპა (Центар Жупа) — სოფელი მაკედონიაში, ცენტარ-ჟუპის თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 1040 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
სქოლიო
კატეგორია:ცენტარ-ჟუპის თემის სოფლები
რუსასი
რუსასი (Russas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება ჟაგუარიბის მეზორეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
Grave Digger
Grave Digger – გერმანული ჯგუფი, რომელიც მღერის მძიმე მეტალის/პაუერ მეტალის ჟანრში. ჯგუფი დაარსდა 1980 წელს. 1987 წელს ჯგუფი დაიშალა, თუმცა 1991 წელს ვოკალისტის -- კრის ბოლდენტალის ძალისხმევით და ინიციატივით ისევ აღდგა და დღემდე უწყვეტად არსებობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანული ჯგუფები კატეგორია:სპიდ მეტალ ჯგუფები
ლიგატურა
ლიგატურა შეიძლება აღნიშნავდეს:
Cataglyphis cana
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
დასავლეთ პომერანიის ლაგუნების ეროვნული პარკი
დასავლეთ პომერანიის ლაგუნების ეროვნული პარკი (Nationalpark Vorpommersche Boddenlandschaft) — გერმანიის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის მხარის უდიდესი ეროვნული პარკი, მდებარეობს ბალტიის ზღვის სანაპიროზე. მოიცავს ბალტიის ზღვის რამდენიმე კუნძულსა და ნახევარკუნძულს და მიეკუთვნება წინა პომერანია-რიუგენის რაიონს.
ეროვნული პარკი მოიცავს:
ეროვნული პარკი ხასაითდება თავთხელი წყლებით, სადაც სანაპირო ზოლის ფაუნის უნიკალური წარმომადგენლები ცხოვრობენ. პარკის ყველა ნაწილი წარმოადგენს ათობით ათასი წეროსა და ბატის შესასვენებელ ადგილს.
ეროვნული პარკის მთლიანი ფართობი 805 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ეროვნული პარკები კატეგორია:მეკლენბურგ-დასავლეთ პომერანიის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1990 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1990 წელს დაარსებულები აღმოსავლეთ გერმანიაში კატეგორია:მეკლენბურგ-დასავლეთ პომერანიის ღირსშესანიშნაობები
NGC 452
NGC 452 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1827 წლის 22 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
Dolichoderus plagiatus
Dolichoderus plagiatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნოტო (ქალაქი)
ნოტო (Notu; Neetum ან Netum) — ქალაქი იტალიაში, კუნძულ სიცილიაზე, სირაკუზის პროვინციაში. მდებარეობს სირაკუზიდან 32 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, იბლეის მთების ძირში. მისი სახელი ეწოდება გარშემო მდებარე ხეობას — ვალ-დი-ნოტოს. 2002 წელს, ნოტო და მისი ეკლესია იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
ისტორია
მუსლიმანთა დიდი ხნის ბატონობის შემდეგ, 1091 წელს ნოტო ნორმანებმა აიღეს, როჯერ I-ის მეთაურობით, რითაც ნორმანების მიერ სიცილიის დაპყრობა დასრულდა (1061 - 1091). ამ თარიღიდან იწყება ქალაქსა და მთელს სიცილიაზე ჰოტვილების ოჯახის ბატონობა — ამიერიდან ის სიცილიის სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა.
1693 წლის 9 იანვრის ნოტო მიწისძვრამ გაანადგურა. მისმა მაცხოვრებლებმა ის 20 კმ-ის მოშორებით ხელახლა ააშენეს. პროექტი როზარიო გალიარდიმ და ჯოვანი ბატისტა ლანდოლინამ შეადგინეს. შენობები ნაგებია ყვითელი კირქვით.
ღირსშესანიშნაობები
ნოტო ცნობილია მისი ადრეული XVIII საუკუნის კოხტა არქიტექტურით, რომელიც სიცილიური ბაროკოს სტილის მთავარ შედევრად იიჩნევა. აქ მდებარეობს მრავალი რელიგიური ნაგებობა, რამდენიმე სასახლე და სვა მრავალი. ძველი შერეულია ახალთან, რაც მკაფიოდ ჩანს ბორცვებიდან ან მაღალი შენობების სახურავებიდან.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში კატეგორია:სიცილია
نوطس
მოსკოვის მაცხოვრის ტაძარი
thumb|300px|მაცხოვრის ტაძარი დღეს. მაცხოვრის საკათედრო ტაძარი (Храм Христа́ Спаси́теля) — გრანდიოზული მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში, აგებული არქიტექტორ კონსტანტინე ტონის პროექტით, როგორც რუსი ხალხის 1812 წელს ნაპოლეონის წინააღმდეგ გმირული ბრძოლის მონუმენტი.
ტაძარი მდებარეობს მოსკოვის ცენტრში კრემლთან მდინარე მოსკოვის პირას. მას თითქმის 44 წელი აგებდნენ და ღვთისმსახურებისთვის 1883 წელს გაიხსნა. 1931 წლის 5 დეკემბერს ტაძარი კომუნისტებმა ააფეთქეს, რის შედეგადაც ის საძირკვლამდე განადგურდა. ტაძარი XX საუკუნის 90-იან წლებში აღადგინეს და 2000 წლიდან ხელახლა ფუნქიონერებს. განახლებული მაცხოვრის ტაძარი მსოფლიოში უდიდესი მართლმადიდებლური ტაძარია. ის 103 მ. სიმაღლისაა და 10 000 მლოცველზეა გათვლილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ტაძრები კატეგორია:მოსკოვი
გორაფი
საკუთარი სახელი გორაფი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აკაისის მთები
აკაისის მთები (赤石山脈) — ქედი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში. წარმოადგენს იაპონიის ალპების ნაწილს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 120 კმ-ზე, ხოლო აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 40 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 3193 მ (მთა კიტა). ძირითადად აგებულია მეზოზოური და პალეოზოური ასაკის დანალექი და მეტამორფული ქანებით. დანაწევრებულია მდინარეთა ღრმა ხეობებით. ქედის ფარგლებში სათავე აქვთ მდინარეებს ოისა და ტენრიუს. აკაისის მთები ცნობილია აგრეთვე „სამხრეთი ალპების“ სახელწოდებით.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის ქედები
პეტერ როზეგერი
პეტერ როზეგერი (Peter-Rosegger; დ. 31 ივლისი, 1843, კრიგლახი — გ. 26 ივნისი, 1918) — ავსტრიელი მწერალი. მისი ნაწარმოებებია „ტყის სკოლის მასწავლებლის ნაწერები“ (1875), „ჰაიდეპეტერის გაბრიელი“ (1882), „იაკობ უკანასკნელი“ (1888), „ჩემი სამოთხე“ (1901),. წერდა ლექსებს და მოთხრობებსაც. ნაწარმოებებში აღწერდა გლეხთა ყოფა-ცხოვრებას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1843 კატეგორია:დაბადებული 31 ივლისი კატეგორია:ავსტრიელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:გარდაცვლილი 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივნისი
მკვდართავა (პეპელა)
მკვდართავა (Acherontia (Manduca) atropos) — პეპელა სფინქსისებრთა ოჯახისა. სხეული 6 სმ-მდე სიგრძისაა, ფრთების შლილი 13 სმ-მდე. მუქ მურა. ზურგზე ქალას მსგავსი ნახატი აქვს (აქედან სახელწოდება). გავრცელებულია შუა და სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, წინა აზიაში, ჩრდილოეთ კავკასიასა და ამიერკავკასიაში. დასავლეთ საქართველოში მკვდართავა აზიანებს ბატატს, აფხაზეთში — კარტოფილს. მკვდართავას პეპელა ზოგჯერ სკაში შედის და თაფლით იკვებება. მუხლუხოები (15 სმ-მდე სიგრძისა) იკვებებიან უმთავრესად ძაღლყურძენასებრთა (მ. შ. კარტოფილის) ფოთლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქერცლფრთიანები
Cataglyphis bombycinus sinaiticus
Cataglyphis bombycinus sinaiticus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
მოყვარულთა ლიგა
მოყვარულთა ლიგა — საქართველოს სამოყვარულო საფეხბურთო ჩემპიონატი. ტარდება საქართველოს სამოყვარულო ფეხბურთის ასოციაციის ორგანიზებით. მოყვარულთა ლიგის ყველაზე ტიტულოვანი გუნდია „ფოთის ჭაბონამა“.
მოგებათა რაოდენობა
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო ტურნირები კატეგორია:საქართველოს ფეხბურთი
სან-ჟუან-დუ-ჟაგუარიბი
სან-ჟუან-დუ-ჟაგუარიბი (São João do Jaguaribe) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება ჟაგუარიბის მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 902 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 280.436 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.18 კმ²-ზე.
გზირიშვილი
საკუთარი სახელი გზირიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
სან-ჟუან-დუ-ჟაგუარიბი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
გზირიშვილი
კატეგორია:ქართული გვარები
კაბილე
კაბილე (Кабиле) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 926 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ზაიასი
ზაიასი (Зајас) — სოფელი მაკედონიაში, ზაიასის თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 4 712 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
სქოლიო
კატეგორია:ზაიასის თემის სოფლები
მაქსიმე (ბულგარეთის პატრიარქი)
პატრიარქი მაქსიმე (Максим I, ერისკაცობაში — მარინ ნაიდენოვ მინკოვი, Марин Найденов Минков; დ. 29 ოქტომბერი, 1914, სოფ. ორეშაკი, ლოვეჩი, ბულგარეთი — გ. 6 ნოემბერი, 2012, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარეთის მართლმადედებელი ეკლესიის პატრიარქი 1971 წლის 4 ივლისიდან 2012 წლის 6 ნოემბრამდე. სოფიის მიტროპოლიტი.
ბიოგრაფია
მარინ ნაიდენოვ მინკოვი 1929–1935 წლებში სწავლობდა სოფიის სასულიერო სემინარიაში. 1942 წელს დაამთავრა სოფიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საღვთისმეტყველო ფაკულტეტი. 1941 წლის 13 დეკემბერს აღიკვეცა ბერად და ეწოდა მაქსიმე; მალევე, ხელდასხმულ იქნა ბერდიაკვნად.
1942 წელს დაინიშნა სოფიის სასულიერო სემინარიის მასწავლებლად, სადაც მუშაობდა 1947 წლამდე.
1944 წლის 14 მაისს ხელდასხმულ იქნა მღვდელმონაზვნად;
1947 წელს აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში და დაინიშნა დოროსტოლო-ჩერვენის სამიტროპოლიტოს პროტოსვინგელოზად;
1950 წელს წმ. სინოდის განჩინებით დაინიშნა ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წარმომადგენლად მოსკოვში, სადაც 1955 წლამდე იმსახურა;
1955 წელს ბულგარეთში დაინიშნა წმ. სინოდის მთავარ მდივნად და სინოდალურ პერიოდულ გამოცემათა სარედაქციო კოლეგიის თავმჯდომარედ;
Dolichoderus primitivus
Dolichoderus primitivus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
მაქსიმე (ბულგარეთის პატრიარქი)
ბიოგრაფია
1956 წლის 30 დეკემბერს არქიმანდრიტი მაქსიმე ხელდასხმულ იქნა ბრანიცის ეპისკოპოსად;
Dolichoderus primitivus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მაქსიმე (ბულგარეთის პატრიარქი)
ბიოგრაფია
1960 წლის 30 ოქტომბერს გადაყვანილ იქნა ლოვეჩის მიტროპოლიტად;
პატრიარქ კირილეს გარდაცვალების შემდეგ (1971 წ.) მიტროპოლიტი მაქსიმე დანიშნულ იქნა საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრედ. ამავე წლის ივლისის დასაწყისში შეკრებილმა ბულგარეთის ეკლესიის საეკლესიო-სახალხო კრებამ მიტროპოლიტი მაქსიმე აირჩია ბულგარეთის ეკლესიის პატრიარქად. აღსაყდრება შესრულდა 4 ივლისს სოფიის ალექსანდრე ნეველის საპატრიარქო ტაძარში.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის პატრიარქები კატეგორია:მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესიების მეთაურები კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
მუხრანის არხი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს არხები კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტი
ვოლიუბილისი
ვოლიუბილისი — ყველაზე სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე რომაული ქალაქი. მისი ნანგრევები ამჟამად თანამედროვე მაროკოს ტერიტორიაზე მდებარეობს, ქალაქ ფესისა და რაბატის დამაკავშირებელ მაგისტრალზე. 1997 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ვოლიუბილისის დაარსების ზუსტი დრო ნისლითაა მოცული. ამ ტერიტორიაზე დასახლებები ჯერ კიდევ ნეოლითის ხანიდან არსებობს. ძვ. წ. III საუკუნეში ამ არეალს კართაგენელები განაგებდნენ. ამის შემდეგ ვოლიუბილისი ელინისტური კულტურის ცენტრი ხდება მავრიტანიის სამეფოში, რომელსაც იუბა II მართავდა.
ქალაქის სახელი ლათინურად „სიუხვეს" ნიშნავს, რაც მისი ნიადაგის ნაყოფიერებიდან მომდინარეობს. ძირითდი სამშენებლო სამუშაოები II საუკუნეში დაიწყო. ამ დროს აშენდა ფორუმი, ბაზილიკა და აკვედუკი. 277 წელს მიეკუთვნება დღეისათვის კარგად შემონახული ტრიუმფალური თაღი, რომელიც კარაკალის ედქიტის სადიდებლად აიგო. ქალაქის ამის შემდგომი ისტორია უძველეს ავტორებს მწირად აქვთ გაშუქებული.
1915 წელს ფრანგმა არქეოლოგებმა ნაქალაქარის გათხრა დაიწყეს, რომელმაც XXI საუკუნის დასაწყისამდე გასტანა. სამუშაოების შედეგად გაირკვა, რომ უძველესი ქალაქი მიწისძვრას დაუნგრევია. დაზიანებული აკვედუკი გამოუსადეგარი გახდა, ამიტომ მოსახლეობამ გადასახლება დაბლა, მდინარესთან დაიწყო. 788 წელს ამ ადგილას იდრისების დინასტიის შთამომავალი, იდრის იბნ აბდალაჰი მოვიდა, რომელმაც რეზიდენციისათვის ვოლიუბილისი აირჩია.
უძველესი ქალაქის ადგილას მდებარე არაბული სოფელი მნიშვნელოვნად დაზიანდა 1755 წლის ლისაბონის მიწისძვრის დროს, რომლის შემდეგაც ის საბოლოოდ მიტოვებულ იქნა. მოსახლეობა ახლომდებარე ქალაქ მულაი-იდრისში გადასახლდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი რომის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მაროკოში
დეტსკაია ლიტერატურა
„დეტსკაია ლიტერატურა“ („Детская литература“ — საბავშვო ლიტერატურა) — ბავშვებისა და მოზარდებისთვის განკუთვნილი ლიტერატურის გამოშვებაზე სპეციალიზირებული უმსხვილესი გამომცემლობა სსრკ-ში. შეიქმნა სკპ(ბ) ცკ 1933 წლის 9 სექტემბრის დადგენილებით, მოსკოვში. განყოფილებები ჰქონდა ლენინგრადსა (1993 წლამდე) და ნოვოსიბირსკში (2000 წლამდე). გამომცემლობის ჩამოყალიბებასა და მუშაობაში აქტიურად მონაწილეობდნენ მაქსიმ გორკი, სამუილ მარშაკი, კორნეი ჩუკოვსკი. 1933–1935 და 1942–1962 წლებში ეწოდებოდა „დეტგიზ“-ი („Детгиз“), 1936–1941 წლებში — „Детиздат ЦК ВЛКСМ“ („საკ. ალკკ ცკ საბავშვო გამომცემლობა“). საბავშვო საკითხავის წრეში შეიტანა მსოფლიოს ხალხთა ლიტერატურის საუკეთესო ნიმუშები. გამოსცემდა ბავშვებისთვის ცალკეულ ნაწარმოებებს, თხზულებათა კრებულებს ისეთი ავტორებისა, როგორიცაა აგნია ბარტო, ვალენტინ ბერესტოვი, ვიტალი ბიანკი, არკადი გაიდარი, ვიქტორ დრაგუნსკი, ბორის ჟიტკოვი, ლევ კასილი, ვლადიმერ მაიაკოვსკი, სერგეი მიხალკოვი, ნიკოლოზ ნოსოვი, მიხეილ პრიშვინი, ალექსი ტოლსტოი, ედუარდ უსპენსკი და სხვ. გამოუშვა სპეციალური სერიები სხვადასხვა ასაკის ბავშვებისათვის: „საბავშვო ბაღის ბიბლიოთეკა“, „ყველაზე პატარებისთვის“, „ჩემი პირველი წიგნები“, „წიგნი წიგნისთვის“, „მცირე საისტორიო ბიბლიოთეკა“, „ვკითხულობთ თავად“, „მშვენიერების სამყაროში“, „შემეცნების ჰორიზონტები“, „ადამიანები, დრო, იდეები“, „იცოდე და შეძელი“, „თავგადასავლებისა და სამეცნიერო ფანტასტიკის ბიბლიოთეკა“, „სასკოლო ბიბლიოთეკა“, „სასკოლო ბიბლიოთეკა არარუსული სკოლებისათვის“, „ჩვენი დროის გმირები“, „ჯარისკაცული დიდება“, „მეცნიერება სურათებში“, „ოქროს ბიბლიოთეკა“, „თავგადასავლების სამყარო“ და სხვ. 1976–1987 წლებში გამომცემლობამ გამოუშვა სერიის „მსოფლიო ლიტერატურის ბიბლიოთეკა ბავშვებისათვის“ 57 ტომი. წიგნების ილუსტრაციების ავტორები იყვნენ მხატვრები: ალექსანდრე ბენუა, ივანე ბილიბინი, იური ვასნეცოვი, ევგენი კიბრიკი, ვლადიმერ კონაშევიჩი, კურკინიქსები, ვლადიმერ ლებედევი, ვლადიმერ სუტეევი, ვლადიმერ ფოვარსკი, ევგენი ჩარუშინი, დემენტი შმარინოვი და სხვ.
გამომცემლობასთან დაარსდა საბავშვო წიგნის სახლი (1950; 1993 წლიდან — დამოუკიდებელი დაწესებულება). გამომცემლობა მუდმივად მონაწილეობდა საერთაშორისო გამოფენებში; დაჯილდოებულია გრან-პრის დიპლომით (1937, პარიზი), ოქროს მედლით (1958, ლაიფციგი), დიპლომით „ულამაზესი წიგნის ოქროს ლიტერა“ (1979, ლაიფციგი), რუსეთის საერთაშორისო წიგნის ბაზრობის 1-ელი ხარისხის დიპლომი (1996, მოსკოვი).
2006 წელს გარდაიქმნა სააქციო საზოგადოებად (დღეს — ღია სააქციო საზოგადოება «გამომცემლობა „დეტსკაია ლიტერატურა“»).
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის გამომცემლობები კატეგორია:საბჭოთა გამომცემლობები კატეგორია:საბავშვო ლიტერატურის გამომცემლობები
ფიფა-ს კონფედერაციის თასი 2009 ჯგუფი B
თამაშების დაწყების დრო მოცემულია სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის დროით
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფი B
გიგოშვილი
საკუთარი სახელი გიგოშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
გნელ არშაკუნიანი
გნელ არშაკუნიანი (Գնել Արշակունի; გ. აგვისტო, 359) — სომხეთის ტახტის მემკვიდრე უფლისწული არშაკუნიანთა დინასტიიდან. მეფე არშაკ II-ის ძმისწული და მისი მემკვიდრე. დედოფალ ფარანძემის პირველი ქმარი.
ბიოგრაფია
გნელის დაბადების თარიღი უცნობია. იგი სომეხი უფლისწულის, თრდატ არშაკუნიანისა და მისი უცნობი სახელის მქონე მეუღლის ძე. იგი თავად სომხეთის მეფე არშაკ II-ის ძმისწული და რომაელთა ვასალ სომხეთის მეფე ტიგრან VII-ის შვილიშვილი იყო. იმის გამო, რომ არშაკს შვილები არ ჰყავდა, მის მემკვიდრედ სწორედ უფლისწული გნელი განიხილებოდა.
ამ დროის სომხეთი ერთობ რთულ პოლიტიკურ სიტუაციაში იყო. ოფიციალურად იგი რომის იმპერიის ვასალი იყო და საერთო რწმენის გამოც, სომეხი მონარქები პროდასავლურ პოლიტიკას ატარებდნენ, თუმცა, იმავდროულად უხდებოდათ ასევე ძლევამოსილი სასანიანთა ირანის შემოტევების მოგერიება. ირანის შაჰანშაჰ შაპურ II-ს ერთობ დიდი ამბიციები ამოძრავებდა და გამუდმებით ცდილობდა სომხეთის მონარქთა შევიწროვების გზით სამეფოს დაპატრონებოდა, რითაც კავკასიაში რომაელთა მთავარ დასაყრდენს ჩაიგდებდა ხელში. სწორედ ამ მიზეზით, სომხეთის მმართველებს ორივე მხარისათვის უწევდათ ანგარიშის გაწევა. ამგვარ ვითარებაში სპარსეთში დიპლომატიური მისიით წარგზავნილი თრდატ არშაკუნიანი თავისი ცოლ-შვილითურთ შაპურ II-მ დაატყვევა. მინი|282x282პქ|გნელის ცოლი, ცხენზე ამხედრებული მებრძოლი დედოფალი ფარანძემი სპარსელთა ტყვეობაში გაზრდილი გნელი უკან, სომხეთში საკმაოდ გვიან დაბრუნდა. დაბრუნებიდან მალევე, ვინაიდან იგი ტახტის მემკვიდრე იყო და დინასტიის გაგრძელებაც მასზე იყო დამოკიდებული, მეფე არშაკმა ის სიუნიქის პროვინციის ძლევამოსილი მმართველის ქალიშვილზე, ფარანძემზე დააქორწინა. ფარანძემი იმ დროის სომხეთში ცნობილი იყო სილამაზითა და კეთილგონიერებით, ამიტომაც მას სამეფო ოჯახშიც არაერთი მამაკაცი ეტრფოდა.
ფარანძემზე შეყვარებულ მამაკაცთა სიაში იყო გნელის ბიძაშვილი, უფლისწული ტირიტიც, რომელსაც ერთობ შეშურდა, რამეთუ მანამდე თავადაც ითხოვა მისი ხელი, თუმცა ფარანძემის მამისაგან მკაცრი უარი მიიღო. ამის გამო მან გნელის წინააღმდეგ შეთქმულების მოწყობა განიზრახა. ამის გამო ტირიტი მივიდა მეფე არშაკთან და უთხრა: „გნელს თავად უნდა მეფობა და შენი მოკვლა. ყველა წარჩინებულსა და ნახარარს მოსწონს იგი, ამიტომაც ისინი მის ბატონობას ამჯობინებენ შენსას. მეფეო, დაუკვირდით რას სჩადით, თქვენი ხსნა თქვენს ხელთაა“.
ამის შემდეგ მეფე არშაკი გადაემტერა გნელს, რის გამოც გნელი ფარანძემთან ერთად გაიქცა სამეფო კარიდან. არშაკმა ეს იმის დასტურად მიიჩნია, რომ პრინცი მართლაც დამნაშავე იყო და ჩათვალა, რომ შეთქმულების დასაჩქარებლად გაიქცა პროვინციის მმართველებთან. ამის აღსაკვეთად კი არშაკმა 359 წლის აგვისტოში მოაკვლევინა გნელი.
ამ მოვლენიდან მალევე ტირიტი ეახლა მეფე არშაკს და სთხოვა გნელის ქვრივის, ფარანძემის ხელი. მეფეს მანამდეც სმენოდა, რომ ტირიტი ცრუ ბრალდებებს უყენებდა გნელს, რათა მის ცოლზე ექორწინა, ამიტომაც ამ დროს მან განუცხადა: „ახლა უკვე დარწმუნებით ვიცი, რომ ჭორები მართალი იყო. გნელი მისი ცოლისათვის მომაკვლევინე...“ ამის გამო, განრისხებულმა არშაკ II-მ ჯარისკაცებს პრინცი ტირიტიც მოაკვლევინა. აღსანიშნავია, რომ არშაკმა მალევე თავად იქორწინა ფარანძემზე, დედოფლად დაისვა იგი და შეეძინა მემკვიდრეებიც, მათ შორის მომავალი მეფე პაპი.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 359 კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა კატეგორია:მოკლული მონარქები
Cataglyphis bombycinus bruneipes
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
დვარკანათ თაგორი
დვარკანათ თაგორი (ბენგ. দ্বারকানাথ ঠাকুর; დ. 1794, კალკუტა — გ. 1 აგვისტო, 1846, ლონდონი) — ერთ-ერთი პირველი ინდოელი მრეწველი და მეწარმე, თაგორების ოჯახის ერთ-ერთი დამაარსებელი, რომელმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ე.წ. ბენგალის აღორძინებაში.
ბიოგრაფია
დვარკანათ თაგორი დაიბადა   კალკუტის პოლიციის ოფიცრის, ბრაჰმან ნილმანი თაკურის ოჯახში, 1799 წლიდან მას ზრდიდნენ დედის უშვილო უმცროსი და და მისი მეუღლე, რომლებიც რეალურად მისი აღმზრდელი მშობლები გახდნენ. დაწყებითი განათლება სახლში მიიღო, 1804 წელს კი ჩიტურის შერბურნის სკოლაში ჩაირიცხა. 1807 წლის 12 დეკემბერს გარდაიცვალა მისი მამინაცვალი რამლოჩანი, რომელმაც მთელი თავისი ქონება მაშინდელ მცირეწლოვან დვარკანათს უბოძა. 1810 წელს მან დაამთავრა საშუალო სკოლა და გახდა  ცნობილი კალკუტელი ადვოკატ რობერტ ფერგიუსონის ასისტენტი. მუდმივად დადიოდა კალკუტასა და საკუთარ მამულებს შორის.
დვარკანათმა ჯერ კიდევ მცირე ასაკიდან  დაიქირავა ევროპელები საკუთარი მამულების სამართავად და აქტიურად ახორციელებდა ინვესტიციებს ინდიგოს, აბრეშუმის და შაქრის წარმოებასა და ვაჭრობაში. 1822 წელს, თავისი საწარმოების მართვის პარალელურად  სამსახური დაიწყო ბრიტანეთის ოსტ-ინდოეთის კომპანიაში. 1827 წელს სკანდალში გაეხვა იმასთან დაკავშირებით, რომ დვარკანათმა, სავარაუდოდ, მიითვისა მარილის ვაჭრობიდან მიღებული შემოსავლის მნიშვნელოვანი ნაწილი; მან შეძლო დაემტკიცებინა თავისი უდანაშაულობა, მაგრამ 1834 წლის ივნისში დატოვა  სამსახური კომპანიაში  და დაუბრუნდა ექსკლუზიურად მეწარმის ცხოვრებას. ამავდროულად, კომპანიასთან  ურთიერთობის გაწყვეტამდეც კი, 1828 წელს  გახდა ბანკის პირველი ინდოელი ხელმძღვანელი, ხოლო 1829 წელს კალკუტაში დააარსა Union Bank. მარცხნივ|მინი|დავარანკანათ თაგორის ბიუსტი ინდოეთის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში მინი|მონუმენტი დვარანკანათ თაგორის საფლავზე. [[ლონდონი, კენსალ გრინის სასაფლაო.]] დვარკანათ თაგორის სამეწარმეო საქმიანობა ძალიან მრავალფეროვანი იყო. 1832 წელს მან იყიდა პირველი ინდური ქვანახშირის მაღარო რანიგანჯში, რომელიც საბოლოოდ გახდა ბენგალის ქვანახშირის კომპანია. ტრანსპორტირებას ახორციელებდნენ ძალიან დიდი შხუნებით. დვარაკანათი  ძალიან გამდიდრდა. მის სიმდიდრეზე ლეგენდები დადიოდა. ამბობდნენ:  "როგორც ზამინდარი, დვარკანათი იყო დაუნდობლად ეფექტური და  საქმიანი, მაგრამ არა გულუხვი"
ის აგრეთვე დაკავებული იყო ჩინეთიდან ექსპორტირებული ჩაის ასამის დაბლობზე პლანტაციის მოწყობის პროექტით და ჩინეთში დიდი რაოდენობით ოპიუმის გაყიდვით. პოლიტიკურად თაგორი ლოიალური იყო და თვლიდა, რომ ინდოეთის კეთილდღეობა მხოლოდ ბრიტანეთის იმპერიის შემადგენლობაში იყო შესაძლებელი. 1838 წლის 21 მარტს მან შექმნა მიწათმფლობელთა საზოგადოება, სადაც შეკრიბა მდიდარი და ბრიტანეთის მონარქიის მიმართ ლოიალურად განწყობილი მემამულეები. თაგორმა ასევე 1836 წელს  დააარსა კალკუტის საჯარო ბიბლიოთეკა, ქვეყნის უდიდესი ბიბლიოთეკა, რომელიც ახლა   ინდოეთის ეროვნული ბიბლიოთეკის სახელითაა ცნობილი. მინი|დვარანკანათ თაგორის პორტრეტი, 1907 წ. დვარკანათ თაგორი გარდაიცვალა ხანმოკლე ავადმყოფობის შემდეგ, როდესაც  იმყოფებოდა„ წარმატების ზენიტში“ ლონდონში  1846 წლის 1 აგვისტოს, შაბათს საღამოს სენტ-ჯორჯის სასტუმროში ძლიერი ჭექა-ქუხილის და კაკლის ზომის სეტყვის დროს. იგი დაკრძალეს 1846 წლის 5 აგვისტოს კენსალ გრინის სასაფლაოზე.
დვარკანათ თაგორის შთამომავლები
დვარკანათი დაქორწინებული იყო დიგამბარი დევიზე, რომელთანაც შეეძინა ხუთი ვაჟი: დებენდრანათ თაგორი (1817-1875), ნარენდრანათი, გირინდრანათი (1820-1854), ბუპენდრანათი და ნაგენდრანათი (1829-1858).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1794 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1846 კატეგორია:ინდოელი მეწარმეები კატეგორია:თაგორების ოჯახი
The Ecstasy of Gold
The Ecstasy of Gold (იტალიურად: L'Estasi dell'Oro) — ენიო მორიკონეს მუსიკალური კომპოზიცია, რომელიც წარმოადგენს საუნდტრეკს სერჟიო ლეონეს ფილმისთვის კარგი, ცუდი და ბოროტი. ეს კომპოზიცია ჟღერს იმ სცენის განმავლობაში, როდესაც ტუჩო რამირეზი (ბოროტი) გაგიჟებით ეძებს სასაფლაოს იმ საფლავის გულისთვის, სადაც 200 000 აშშ-ის დოლარია დამარხული ოქროს მონეტების სახით.
გამოყენება
შენიშვნა:ზემოთ მოყვანილია კომპოზიციის გამოყენების მხოლოდ ზოგიერთი მაგალითი.
სქოლიო
კატეგორია:1966 წლის სიმღერები კატეგორია:2007 წლის სინგლები კატეგორია:ენნიო მორიკონეს სიმღერები კატეგორია:მეტალიკის სიმღერები
ოლენა ჩეკანი
ოლენა ვასილის ასული ჩეკანი (დ. 24 აპრილი, 1946, კიევი ― გ. 21 დეკემბერი, 2013, კიევი) ― უკრაინელი მსახიობი, სცენარისტი და ჟურნალისტი. უკრაინის კინოოპერატორთა ეროვნული კავშირის, თეატრალურ მოღვაწეთა ეროვნული კავშირისა და ჟურნალისტთა ეროვნული კავშირის წევრი.
ბიოგრაფია
ოლენა ჩეკანი 1946 წლის 24 აპრილს, კიევში დაიბადა.
1972 წელს ბორის შჩუკინის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის დასრულების შემდეგ სამსახიობო კარიერა მოსკოვშივე გააგრძელა. კიევში დაბრუნების შემდეგ ალექსანდრე დოვჟენკოს სახელობის კინოსტუდიაში მუშაობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:კიევში დაბადებულები კატეგორია:უკრაინელი ქალი მსახიობები კატეგორია:უკრაინელი სცენარისტები კატეგორია:უკრაინელი ჟურნალისტები კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები
NGC 455
NGC 455 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 27 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
აგაეტე
სქოლიო
კატეგორია:ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები
ტაბულეირუ-დუ-ნორტი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 210 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 861.838 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.89 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
სამხრეთ ბოჰემიის მხარე
სამხრეთ ბოჰემიის მხარე (Jihočeský kraj) — ჩეხეთის ადმინისტრაციული ერთეული. ძირითადად მდებარეობს ისტორიული მხარის ბოჰემიის სამხრეთ ნაწილში, მისი მხოლოდ მცირე ნაწილია მოქცეული ასევე ისტორიული მხარის მორავიის სამხრეთ-დასავლეთში. სამხრეთ ბოჰემიის მხარის დასავლეთ ნაწილს წარმოადგენს ყოფილი პრაჩენსკო (Prácheňsko), რომლის დედაქალაქიცაა პისეკი.
სამხრეთ ბოჰემიის მხარეს საათის ისრის მიმართულებით ესაზღვრება: პლზენი, ცენტრალური ბოჰემია, ვისოჩინა და სამხრეთი მორავია. სამხრეთით ის ესაზღვრება ავსტრიას და გერმანიას. 2001 წლის 30 მაისამდე რეგიონს მისი დედაქალაქის — ჩესკე-ბუდეიოვიცეს შესაბამისად „ჩესკე-ბუდეიოვიცეს მხარე“ ეწოდებოდა ბუდეჯოვიცის მხარე Českobudějovický kraj.
გეოგრაფია
სამხრეთ ბოჰემიის მხარე ცნობილია უამრავი ტბორებით. მათ შორის უდიდესია როჟმბერკის ტბორი, რომლის ფართობიც შეადგენს 489 ჰექტარს.
შუმავას ეროვნული პარკის უდიდესი ნაწილი მოქცეულია სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში. ბოჰემიის ტყე პოპულარული ადგილია ფეხით მოგზაურობის მოყვარულთათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის მხარეები
არტანუჯი
არტანუჯი — ქალაქი თურქეთში, ართვინის პროვინციაში, არტანუჯის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე არტანუჯისწყლის ნაპირებზე, ისტორიული არტანუჯის ციხის ჩრდილოეთით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
Dolichoderus prolaminatus
Dolichoderus prolaminatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები