cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Music from "The Elder"
ალბომი წინა ჩანაწერებისგან განსხვავდება კონცეპტუალური იდეით და ორკესტრული არანჟირებებით. კომერციულად იგი იმდენად წარუმატებელი იყო, რომ ჯგუფს მხარდამჭერი ტურნე არ გაუმართავს და სანაცვლოდ დაკავდა პრომო-გამოსვლებით. Music from "The Elder" არის პირველი ალბომი, ჩაწერილი დრამერ ერიკ კარის მონაწილეობით და უკანასკნელი, რომელზეც ეის ფრეილიმ დაუკრა (1996 წლის ტურნემდე Alive/Worldwide Tour და კომპილაციურ ალბომამდე Killers. ალბომზე Creatures of the Night ფრეილი მითითებულია, მაგრამ ჩაწერაში არ მონაწილეობდა.
სქოლიო
კატეგორია:1981 წლის ალბომები კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები კატეგორია:Kiss-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ბობ ეზრინის პროდიუსერობით კატეგორია:არტ-როკ ალბომები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:როკ-ოპერები კატეგორია:ამერიკელი შემსრულებლების პროგრესული როკ ალბომები
დელარი
დელარი (Dellar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
კასაბლანკა (ფილმი)
კასაბლანკა (Casablanca) — 1942 წლის ამერიკული რომანტიკული დრამა. დაფუძნებულია 1940 წლის პიესაზე. ფილმი შეყვანილია აშშ-ის კონგრესის ფილმების ეროვნულ რეესტრში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1942 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:პიესებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:აშშ-ის ფილმების ეროვნული რეესტრის ფილმები კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები კატეგორია:ამერიკული რომანტიკული დრამატული ფილმები‎ კატეგორია:ფილმები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ
მულაიდის ბრძოლა
მულაიდის ბრძოლა — საუდების მეორე სახელმწიფოს ბოლო მსხვილი ბრძოლა. ომის გამომწვევი მიზეზი იყო სპეციალური გადასახადი ზაკატი და ალ რაშიდი ლიდერის იბნ საბჰანის დაკავება. შედეგად რაშიდებმა გადაწყვიტეს ერ-რიადის და ელ-ქაზიმის რეგიონის დაპყრობა. რაშიდებმა და მათმა მოკავშირე კლანებმა შეძლეს ამ ბრძოლაში გამარჯვება. საუდები და მათი მოკავშირეები იძულებულები გახდნენ არაბეთის ნახევარკუნძულიდან გაქცეულიყვნენ.
სქოლიო
კატეგორია:საუდის არაბეთის ბრძოლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრძოლები
ანდრია რაზმაძის ქუჩა
ანდრია რაზმაძის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს:
მოსკოვის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (უზკოე)
მოსკოვის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (Казанская церковь) —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთ-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის იასენოვოს რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1693-1697 წლებში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ძლევამოსილი ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეგვტერები კი ამბერკი იერაპოლელისა და დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
XVII საუკუნის დასაწყისში გავერანებული ადგილი უზკოე ეკუთვნოდა თავადებს ათანასე გაგარინს და პეტრე ოჩინ-პლეშჩეევს. 1620-იანი წლების ბოლოს იგი იყიდა მაქსიმ სტრეშნევმა, დედოფალ ევდოკია სტრეშნევას ბიძაშვილმა, სტრეშნევმა 1641 წლამდე აქ მამული გააშენა. მისი ერთ-ერთი მემკვიდრისაგან, დიმიტრი სტრეშნევისაგან, მამული იყიდა ამავე გვარის სხვა შტოს წარმომადგენელმა, ბოიარინმა ტიხონ სტრეშნევმა. სწორედ მან დაუკვეთა მამულში ეკლესიის მშენებლობა, ეკლესიისა, რომელიც განსხვავებული იყო რუსული არქიტექტურისათვის. მისი ყველა გუმბათი-კოშკი ერთი სიმაღლისა იყო და ერთ-ერთ მათგანზე აშენებული იყო სამრეკლო. ეს ხუთკოშკიანი ეკლესია, რომელიც აკურთხეს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, უნიკალურია რუსული არქიტექტურისათვის. მხარეთმცოდნეების წრეში შეცდომით მიიჩნევენ, რომ ეკლესიის პროექტის ავტორია ოსიპ სტარცევი, რომელიც მუშაობდა კიევის რამდენიმე საკათედრო ტაძრის მშენებლობაზე, სინამდვილეში ეკლესიის რეალური ავტორი უცნობია.
უზკოეს მამულის შემდეგი მფლობელი იყო პეტრე ტრუბეცკოი, რომელმაც იგი მემკვიდრეობთ მიიღო 1883 წლისთვის. მამულის სახელწოდება სამუდამოდ დაკავშირებულია გენიალური რუსი რელიგიის ფილოსოფოსის ვლადიმირ სოლოვიოვის სახელთან. აქ 1895 და 1900 წლებში ცხოვრობდა მისი მეგობარი, მოსკოველი პროფესორი სერგეი ტრუბეცკოი. სწორედ აქ, 1900 წლის 31 ივლისს 47 წლის ასაკში დაიღუპა ვლადიმირ სოლოვიევი. ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე დაკრძალვამდე მისი ცხედარი დასვენებული იყო სწორედ ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიაში.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ტრუბეცკოიები საზღვარგარეთ წავიდნენ. 1922 წელს მამული გადაეცა მოსწავლეთა ცხოვრების გაუმჯობესების ცენტრალურ კომისიას, ხოლო 1937 წელს საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიას. მამული აქამდე გამოიყენება, როგორც მეცნიერებათა აკადემიის წევრთა სანატორიუმი.
1930 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა, მის შენობას გამოიყენებდნენ, როგორც ძვირფასი წიგნების საცავს. მათ შორის იყო რეპრესირებული მწერლების არქივები და წიგნები, საეკლესიო ღვთისმსახურების ლიტერატურული ძეგლები, ბიბლიოთეკები და არქივები.
შარლ II (ბურბონის ჰერცოგი)
შარლ II დე ბურბონი (Charles II de Bourbon; დ. 1434 — გ. 13 სექტემბერი, 1488) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ბურბონის ჰერცოგ შარლ I-ისა და აგნეს ბურგუნდიელის ვაჟი. კათოლიკე კარდინალი, ლიონის არქიეპისკოპოსი და კონსისტორიის წევრი. 1488 წლის 1 აპრილს უფროსი ძმის უძეოდ გარდაცვალების შემდეგ იგი ბურბონის ჰერცოგი ხდება, თუმცა სულ რამდენიმე თვეში თავადაც გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტზე მისი უმცროსი ძმა, პიერ II ავიდა.
ბიოგრაფია
შარლი დაიბადა 1434 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ბურბონის ჰერცოგ შარლ I-ისა და მისი მეუღლის, აგნეს ბურგუნდიელის შუათანა ვაჟი. ვინაიდან მას უფროსი და ჯანმრთელი ძმა უკვე ჰყავდა, შარლს სასულიერო კარიერისათვის დაუწყეს მზადება და მონასტერში გააგზავნეს განათლების მისაღებად. 1444 წლის 6 ივნისს, 11 წლის შარლი ლიონის არქიეპისკოპოსად დაინიშნა. 1456 წელს შარლის მამა გარდაიცვალა, რის გამოც ბურბონის ჰერცოგი მისი ძმა, ჟან II გახდა.
შარლს ძალიან ახლო ურთიერთობა ჰქონდა საფრანგეთის მეფე ლუი XI-თან და ისიც ცნობილია, რომ მიუხედავად მისი რელიგიური წოდებებისა, იგი ხშირად, დიდი სიამოვნებით ერთვებოდა სამეფო კარის ინტრიგებში. ვინაიდან იგი მეფესთან დაახლოებული პირი იყო, ლუი XI-მ რომის პაპ პავლე II-ს იგი ჯერ ლუქსემბურგის, ხოლო შემდეგში მანის ეპისკოპოსად დაანიშნინა. იგი ასევე აქტიურად ერეოდა პოლიტიკაშიც, სწორედ ის იქნა გაგზავნილი ასწლიანი ომის დასრულებისას ინგლისთან მოლაპარაკებებისათვის, რასაც თავი დიდი წარმატებით გაართვა. ასევე მისი გავლენით, მისმა ძმამ ცოლად შეირთო მეფე ლუის და, ჟანა დე ვალუა, შემდეგ კი ისე მოახერხა, რომ ჟანა და ჟანი მომავალი მეფე შარლ VIII-ის ნათლიები გახდნენ, რითაც კიდევ უფრო დაუნათესავდნენ ბურბონები სამეფო ოჯახს. გარდა ინგლისელებთან წარმოებული საოცარი სამშვიდობო მოლაპარაკებებისა, 1475 წელს შარლმა მეგობრული ურთიერთობები დაამყარა საფრანგეთსა და მეამბოხე ბრეტანის ჰერცოგ ფრანსუა II-ს შორის.
1472-1476 წლებში შარლი იყო თვით რომის პაპის ლეგატი ავინიონში. თუმცა, 1474 წლიდან შარლსა და პაპ სიქსტუს IV-ს შორის ურთიერთობები აირია, რის გამოც პაპმა თავისი ძმის შვილი, ჯულიანო დელა როვერე ჯერ ავინიონის ეპისკოპოსად, სულ ორ წელიწადში კი ლეგატად დანიშნა. ცნობილია, რომ სწორედ ეს გახდა მიზეზი, პაპსა და ლუი XI-ს შორის კონფლიქტის წარმოშობისა. საბოლოოდ, მცირე შეტაკებების შემდეგ, ჯულიანო კვლავ ავინიონის ლეგატად რჩებოდა, თუმცა, სამაგიეროდ შარლი კლერმონის ქორეპისკოპოსი გახდა და პაპმა სიქსტუსმა მას კარდინალობა უბოძა.
ავინიონის დატოვების შემდეგ შარლი ლუის გაჰყვა და მასთან ერთად დიდ ბრძოლებში ჩაება. 1477 წელს იგი იბრძოდა არრაში, შემდეგ კი 1486 წელს იგი ბურგუნდიის ჰერცოგ შარლ გულადს შეებრძოლა, რომელმაც კომპიენის ბრძოლაში იგი დაატყვევა და ლა შარიტე-სურ-ლუარის ციხე-სიმაგრეში გამოკეტა.
რამდენიმეთვიანი ტყვეობის შემდეგ შარლი გაანთავისუფლეს. 1488 წლის 1 აპრის მისი უფროსი ძმა, ჟან II უშვილოდ დაიღუპა, რის გამოც შარლ II გახდა ბურბონისა და ოვერნის ჰერცოგი. ამის შემდეგ, შარლმა ძალიან ცოტა ხანს იცოცხლა და ამავე წლის 13 სექტემბერს გარდაიცვალა. ვინაიდან მას შვილები არ ჰყოლია, ტახტზე მისი ძმა პიერ II ავიდა, რომელიც მეფე ლუის ასულზე იყო დაქორწინებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1434 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1488 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:კარდინალები
გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა კრებული (A-1)
გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა კრებული (A-1) — XI საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია ბანაელი სვინგელოზი ზაქარიას დაკვეთით. გადამწერი — ბასილი, მომგებელი ბანაელი სვინგელოზი.
საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი, შეიცავს 454 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 285X21 სანტიმეტრი. ყდა არ აქვს. ტექსტი შესრულებულია ნუსხური დამწერლობით, შავი მელნით.
გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა კრებული (A-1) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი კატეგორია:XI საუკუნის ხელნაწერები
საეკლესიო ისტორია (A-2)
საეკლესიო ისტორია (A-2) — XIX საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია 1825 წელს. გადამწერი ბერი დიონისეა, მომგებელი უცნობია.
საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი, შეიცავს 172 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 34X21.5 სანტიმეტრი. ყდა ტყავგადაკრული მუყაოსია. ტექსტი შესრულებულია მხედრული დამწერლობით, შავი მელნით.
საეკლესიო ისტორია (A-2) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
უამბოს რაიონი (არეკიპა)
უამბოს რაიონი (Distrito de Huambo) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კაილიომის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.332 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 949 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 705.79 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კაილიომის პროვინციის რაიონები
სათარ ბაჰლულზადეს სახლ-მუზეუმი
სათარ ბაჰლულზადეს სახლ-მუზეუმი (Səttar Bəhlulzadənin ev-muzeyi) — სახლ-მუზეუმი, რომელშიც ცხოვრობდა და ეწეოდა თავის შემოქმედებას აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი სათარ ბაჰლულზადე. განლაგებულია სურახანების რაიონის ამირჯანის დასახლებაში. მუზეუმის გახსნა მოხდა 2014 წლის 22 მაისს.
შექმნის ისტორია
სათარ ბაჰლულზადეს გარდაცვალების შემდგომ დადგა საკითხი მისი სახლ-მუზეუმის შექმნის თაობაზე. მაშინ ამირჯანის დასახლებაში არსებული მეჩეთის შენობიდან, რომელიც აშენებული იქნა ნავთობმრეწველის მურთუზ მუხტაროვის მიერ, გამოსახლებული იქნა საქსოვი ფაბრიკა, რომელსაც გამოუყეს სხვა  შენობა, ხოლო მეჩეთში შეიქმნა მუზეუმი, რომელშიც გამოფენილი იქნა მხატვრის ნამუშევრები. მალე, ამ შენობაში კვლავ დაიწყო ფუნქციონირება მეჩეთმა. ნახატები კი გადატანილი იქნა სათარ ბაჰლულზადეს სახლში. ეს სახლი, რომელიც განლაგებული იყო მამამისის სახლის გვერდით, თვითონ მხატვრის მიერ იქნა აშენებული თავისი ჰონორარებით; ამ სახლში თვითონ ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე. .
გახსნა
2014 წლის 22 მაისს ამ შენობაში კაპიტალური შეკეთების შემდგომ გაიხსნა მხატვრის სახლ-მუზეუმი. მუზეუმი შეიქმნა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის 1994 წლის განკარგულების საფუძველზე. .
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები კატეგორია:აზერბაიჯანის ბიოგრაფიული მუზეუმები
აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აქტი
აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის (გამოცხადება) აქტი (Azərbaycanın İstiqlal Bəyannaməsi) — აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია (აქტი) რუსეთის იმპერიისგან. აზერბაიჯანმა დამოუკიდებლობა 1918 წლის 28 მაისს, თბილისში გამოაცხადა.
აზერბიაჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა, 1918 წლის 28 მაისს, აზერბაიჯანელთა ეროვნულმა საბჭომ დააფუძნა, მას შემდეგ, რაც რუსეთის იმპერია დაიშალა, რომელიც 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ დაიწყო. ამიერკავკასიის სეიმის მუსულმანური წარმომადგენლობა გადაკეთთა აზერბაიჯანელთა ეროვნულ საბჭოში და 1918 წლის 28 მაისს, გამოაცხადა ახალი ერის დაბადება. მანამდე მხოლოდ გეოგრაფიული ტერმინი, აზერბაიჯანი, ახალი სახელმწიფოს ოფიციალური სახელწოდება გახდა და დაახლოებით 2 მილიონი ადამიანი, რომლებსაც მანამდე სხვადასხვა სახელით ეწოდებოდა ამიერკავკასიელ მუსლიმებად და კავკასიელ თურქებად, ოფიციალურად აზერბაიჯანელები გახდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა კატეგორია:აზერბაიჯანის უახლესი ისტორია კატეგორია:1918 წელი საერთაშორისო ურთიერთობებში
ქართული კულტურა XII-XIII საუკუნეებში
XII საუკუნის ქართული კულტურა წინამორბედი პერიოდების ქართული კულტურის ბუნებრივი განვითარება იყო. ამ პერიოდში მოღვაწეობდნენ გამოჩენილი ქართველი მწერლები ფილოსოფსები იოანე პეტრიწი და არსენ იყალთოელი. იქმნებოდა შესანიშნავი ისტორიული თხზულებათნი, როგორიცაა დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსისა და თამარ მეფის სამი ისტორიკოსის თხზულებანი.
ძველი ქართული კულტურის გარდა, საქართველო ბერძნულ კულტურასაც კარგად იცნობდა. ქართველი მეცნიერები დედნებში ეცნობოდნენ ძველ ბერძენთა თხზულებებს. XII საუკუნის ქართული კულტურის თვისებურება დასავლეთის იმდროინდელ კულტურასთან შედარებით, ის არის, რომ საქართველო ქრისტიანული კულტურის გარდა, ისლამურ-არაბულ-სპარსულ კულტურასაც ეცნობოდა. ბრწყინვალე პოეტურ ნაწარმოებებს ქმნიდნენ იოანე შავთელი („აბდულ მესია“) და ჩახრუხაძე („თამარიანი“). ქართული „ვისრამიანი“, რომელიც პროზად არის დაწერილი, ამავე სახელწოდების ლექსად შექმნილ სპარსულ რომანს არაფრით ჩამოუვარდება. ბუნებრივია, ასეთი თხზულებები მხოლოდ ფართო და ღრმა განათლების მქონე საზოგადოებისათვის იქნებოდა განკუთვნილი. შოთა რუსთაველის პოემა „ვეფხისტყაოსანი“ არაჩვეულებრივი მოვლენაა იმ დროინდელი, როგორც აღმოსავლეთის, ისე დასავლეთის მწერლობისათვის. ეს ნაწარმოები ქართულ მწერლობაში განუმეორებელია და ღირსეული ადგილი უჭირავს მსოფლიო ლიტერატურაში.
XII-XIII საუკუნეები ყველამხრივ გამორჩეულია. პოლიტიკურად მძლავრი, ეკონომიკურად მდიდარი ქვეყანა შესაბამისად მაღლი სულიერი კულტურის ძეგლებს ქმნიდა. უბისის, ყინწვისის, გელათის, ბეთანიის, ბერთუბნის ხუროთმოძღვრება, კედლის მხატვრობა (ფრესკა) და მოზაიკა; ხახულისა და ანჩისხატის მოჭედილობა, რომელიც იმდროინდელი შესანიშნავი ქართული ადგილი უკავია კლდეში ნაკვეთ 13 სართულიან ვარძიის მონასტერს, მრავალი სენაკითა და შესანიშნავათმოხატული ეკლესიით.
XI-XII საუკუნეების ქართულ ხელოვნებას ახასიათებს ბევრი ისეთი ნიშნი, რომელიც რამდენიმე საუკუნის შემდეგ ევროპაში საფუძვლად დაედო ისეთ დიდ მსოფლიო კულტურულ მოვლენას, რომელიც აღორძინების (რენესანსის) ხანის სახელით არის ცნობილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული კულტურა
ჩრდილოეთი კვანზა
ჩრდილოეთი კვანზა (Kwanza-Norte) — პროვინცია ანგოლის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნ’დალატანდო. მისი ფართობი შეადგენს 24 190 კმ²-ს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 443 386 ადამიანს. (2014 год).
გეოგრაფია
ჩრდილოეთი კვანზის პროვინციის დასავლეთით მდებარეობს ბენგოს პროვინცია, ჩრდილოეთით — უიჟეს პროვინცია, აღმოსავლეთით — მალანჟეს პროვინცია, სამხრეთით — სამხრეთი კვანზა. პროვინცია მდებარეობს მდინარე კვანზას ჩრდილოეთით, 100 კმ-ით აღმოსავლეთით ლუანდიდან.
ამ პროვინციაში მდებარეობს ანგოლის ტერიტორიაზე შენარჩუნებული ტროპიკული ჯუნგლების მსხვილი მასივები. ჩრდილოეთი კვანზის პროვინციის დანარჩენი ტიპური ბუნების ლანდშაფტია სავანა.
ეკონომიკა
thumb|right|275პქ|ახალი [[რკინიგზა|სარკინიგზო ვაგზალი ქალაქ დონდოში]] პროვინციის მეურნეობის საფუძველია — სოფლის მეურნეობა. განვითარებულია მეცხოველეობა, ყავის, ბამბის, ხილის მოყვანა. მიმდინარეობს ხე-ტყის დამზადება. პროვინციაში არსებობს ალმასის, ოქროს და სპილენძის საბადოები.
ჩრდილოეთი კვანზის პროვინციის ტერიტორიაზე გადის ლუანდა — მალანჟეს რკინიგზა.
დავით ტვილდიანი
დავით ტვილდიანი (დ. 14 თებერვალი, 1930,სოფელი რცხმელური, ლენტეხის რაიონი — გ. 23 ნოემბერი, 2010) — ქართველი ექიმი.
1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1958–1961 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კარდიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1963 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კარდიოლოგიური ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1961–1969 წლებში ჯანდაცვის სამინისტროს თერაპიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, კლინიკური ელექტროფიზიოლოგიის განყოფილების გამგე; 1969–1973 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო, 1973–1975 წლებში პედიატრიული ფაკულტეტებისა და საფაკულტეტო თერაპიის კათედრის პროფესორი; 1975–1989 წლებში პედიატრიული ფაკულტეტის შინაგან სნეულებათა კათედრის გამგე; 1989–2000 წლებში სამკურნალო ფაკულტეტის შინაგან სნეულებათა კათედრის გამგე; 1972–1975 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის დეკანი; 1989–1995 წლებში პრორექტორი სასწავლო დარგში. არის 200–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მათ შორის — 3 გამოგონების, 12 მონოგრაფიისა და სახელმძღვანელოების.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კუჭისა და 12–გოჯა ნაწლავის მექანიკური გაღიზიანების გავლენა გულზე“, დაიცვა 1958 წელს.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „გვირგვინოვანი სისხლის მიმოქცევის მოშლის მოდელირება და მისი პათოგენეზის საკითხები“, დაიცვა 1965 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:ქართველი ექიმები
36 (რიცხვი)
ოცდათექვსმეტი — ოცდამეთექვსმეტე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდათხუთმეტის მომდევნო და ოცდაჩვიდმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 36. 36 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოცდათექვსმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და ათ-ექვს-მეტი (იგულისხმება ოცზე თექვსმეტი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
მურუქობა
მურუქობა (Mürşüdoba) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
დიზავარი
დიზავარი (Dizəvər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
გამოკრებილი სამოციქულო (A-4)
საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი, შეიცავს 186 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 19X13 სანტიმეტრი. ყდა მუყაოსია (ახლად გაკეთებული). ტექსტი შესრულებულია ნუსხური დამწერლობით, შავი და სინგური მელნით.
ანდრია რაზმაძის ქუჩა (ვაკის რაიონი)
ანდრია რაზმაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ვაკის რაიონში (ვაკე); დიმიტრი არაყიშვილის ქუჩასა და ირაკლი აბაშიძის გასასვლელს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში და ეწოდა ანდრია რაზმაძის სახელი.
გამოკრებილი სამოციქულო (A-4)
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
ანდრია რაზმაძის ქუჩა (ვაკის რაიონი)
ლიტერატურა
რაზმაძე
მამუკა ჩარკვიანი
მამუკა ჩარკვიანი (დ. 24 აგვისტო, 1955, ბათუმი) — ქართველი თვითნასწავლი მუსიკოსი, ავტორ-შემსრულებელი.
ბიოგრაფია
მამუკა ჩარკვიანმა 1972 წელს დაამთავრა თბილისის 61-ე საშუალო სკოლა. 1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1977-79 წლებში მუშაობდა მეტეხის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად. 1979-82 წლებში იყო ახალგაზრდული ორგანიზაციის II მდივანი; 1982-92 წლებში — გ. ლეონიძის სახელობის ლიტერატურის მუზეუმის დირექტორის მოადგილე. 1992 წელს პრეზიდენტის აპარატის მრჩეველ-კონსულტანტი. 1993 წლიდან გააგრძელა მუსიკალური კარიერა.
მამუკა ჩარკვიანი არის თვითნასწავლი, თვითმყოფადი მუსიკოსი, ავტორ-შემსრულებელი. მან ბავშვობის ასაკში დამოუკიდებლად ისწავლა სხვადასხვა ინსტრუმენტებზე (გიტარა, როიალი) დაკვრა. ის ბევრი სიმღერის ავტორს წარმოადგენს, რომელთა უმეტესობა გაჰიტდა. მამუკა ჩარკვიანის სიმღერებს ხშირად ასრულებენ სხვადასხვა თაობის მომღერლები.
2000 წელს პრეზიდენტის განკარგულებით დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით; 2000 წლის ფესტივალზე „წლის სიმღერა“ დაჯილდოვდა „ოქროს დისკით“; 2000 წელს სტუდენტურ ფესტივალზე „სტუდენტთა საერთაშორისო დღე“ დაჯილდოვდა დიპლომით — „ქართულ საესტრადო ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი წვლილისათვის“; ფესტივალი „ლიგა-1996“ ნომინაცია „ქართული ტრადიციული სიმღერა“; ფესტივალი „წლის სიმღერა — 2000“ წლის საუკეთესო შემსრულებელი, სიმღერებისათვის: — „ჩემი აღარა ხარ, მორჩა“; „დედისჯერი“; 2001 წელს წლის საუკეთესო მუსიკის ავტორი და საუკეთესო შემსრულებელი სიმღერისათვის: — „და...გტოვებ მარტო“; 2002 წელს წლის საუკეთესო ავტორ-შემსრულებელი სიმღერისათვის „ოცნებების ქარავანი“ და ჟიურის სპეციალური ნომინაცია „ქართული ტრადიციული სიმღერის საუკეთესო ავტორ-შემსრულებელი“; დაჯილდოებულია: მსოფლიოს ქართველ და ებრაელ ქალთა ასოციაციის პრიზით, ჯაზ-ფესტივალის სპეციალური პრიზით: სიმღერებისათვის: „ბლუზი“ და „ქალი სანაპიროზე“; 2006 წელს ფესტივალზე „წლის სიმღერა“ — სიმღერის ავტორი — სიმღერისათვის „ჩემი თბილისი“; 2014 წელს „შანსონის“ ფესტივალზე „წლის შანსონიე“. 2014 წელს თბილისის საკონცერტო დარბაზთან გახსნილია მამუკა ჩარკვიანის სახელობის ვარსკვლავი; 2018 წელს ფესტივალი „ოქროს ტალღა“ნომინაცია — წლის საუკეთესო სიმღერა „შენ რომ დიდი იქნები“ (ირმა გიგანს); მამუკა ჩარკვიანი დაჯილდოებულია ივ. ჯავახიშვილის სახ. სახელმწიფო უნივერსიტეტის „საპატიო უნივერსიტეტელის ტიტულით“.
ჰყავს მეუღლე, ორი შვილი და სამი შვილიშვილი.
დიდი სჯულისკანონი (A-9)
დიდი სჯულისკანონი (A-9) — XVIII საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია 1790 წლის მახლობლად. გადამწერი უცნობია, მომგებელი უცნობია.
საწერ მასალად გამოყენებულია მოლურჯო ქაღალდი, შეიცავს 295 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 33X21.5 სანტიმეტრი. ყდა ტყავგადაკრული ტვიფრული ხისაა. ტექსტი შესრულებულია მხედრული დამწერლობით, შავი და სინგური მელნით.
დიდი სჯულისკანონი (A-9) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
იოვანკა ჰოუსკა
იოვანკა ჰოუსკა (Jovanka Houska; დ. 10 ივნისი, 1980, ლონდონი, ინგლისი) — ინგლისელი მოჭადრაკე, საერთაშორისო ოსტატი (2005), ქალთა შორის დიდოსტატი (2000). მანდილოსნებში დიდი ბრიტანეთის 9-გზის ჩემპიონი (2008—2012 და 2016—2019 წლებში).
ბიოგრაფია
იოვანკა ჰოუსკა 1980 წლის 10 ივნისს სამხრეთ ლონდონში დაიბადა. მისი გვარის წარმომავლობა დაკავშირებულია ბაბუასთან, რომელიც სანახევროდ ჩეხი იყო. სახელიც სვავური დაარქვეს, რომელიც გვარს შეუსაბამეს. ჭადრაკი ჰოუსკების ოჯახში პოპულარული იყო, იოვანკა ხშირად ეთამაშებოდა უფროს ძმას მიროსლავს, რომელიც საერთაშორისო ოსტატის წოდებასაც ატარებდა, თუმც ამჟამად ჩამოშორებულია ჭადრაკს და იურისტია. საერთაშორისო ასპარეზზე საკუთარი ქვეყანა პირველად 1988 წელს ტიმიშოარაში მსოფლიოს 10 წლამდელ გოგონათა ჩემპიონატზე წარადგინა. სხვა მონაწილეებზე ასაკით პატარამ ცუდად დაიწყო, თუმც მომდევნო ტურებში გამოცოცხლდა და მეხუთე ადგილი დაიკავა. იმავე შეჯიბრზე კიდევ ორჯერ 1989 წელს აგუადილაში და 1990 წელს ფონდ-დუ-ლაკში იასპარეზა. 1990 წელს ბრინჯაოს მედალის მფლობელი გახდა. 1998 წელს ერევანში ევროპის ახალგაზრდულ(20 წლამდელთა) ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი აიღო. იმავე წელს ქალთა შორის საერთაშორისო ოსტატის წოდებაც შეასრულა. 1999 წელს კლატოვის ტურნირზე მეორე ადგილი აიღო, ბრიტანეთის ქალთა ჩემპიონატშიც იასპარეზა და მანდილოსნებში დიდოსტატის პირველი ნორმა შეასრულა. 2000 წელს ავილესში ევროპის გოგონათა ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე ოქროს მედალი მოიგო და ქალთა დიდოსტატის ნორმა შეასრულა. მომდევნო წელს ლონდონში ერთა თანამეგობრობის(დიდი ბრიტანეთის ქვეყნები და მათი ყოფილი კოლონიები) ჩემპიონატი მოიგო, რომელიც ინტელექტუალური სპორტის ოლიმპიადასთან (Mind Sports Olympiad) ერთად ჩატარდა. გადამწყვეტ მატჩში ინდოელი მამაკაცი დიდოსტატი დიბიენდუ ბარუა დაამარცხა და საერთაშორისო ოსტატის პირველი ნორმაც შეასრულა. 2005 წელს საერთაშორისო ოსტატის წოდება მიიღო და გახდა მესამე ბრიტანელი, ვინც ეს შეძლო. 2006 წელს ინგლისის ჭადრაკის ფედერაციამ წლის საუკეთესო მოჭადრაკედ დაასახელა. ამ ჯილდოს დაარსებიდან (1984 წლიდან) ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა მანდილოსანი გახდა ამ პრესტიჟული ტიტულის მფლობელი. 2006 წელს ეკატერინბურგში ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე იასპარეზა. 64 მონაწილეს შორის რეიტინგით 47-ე იყო. პირველ ტურში ალმირა სკრიპჩენკო დაამარცხა 1,5:0,5, ხოლო მეორეში ცინ კანინთან წააგო 1,5:2,5. thumb|2008 წელი, ლივერპული. ევროკავშირის ჩემპიონატზე 2007 წელს გიბრალტარის ტურნირზე, მანდილოსნებში ანტოანეტა სტეფანოვასთან ერთად საუკეთესო შედეგი აჩვენა. მონრეალში «MonRoi International Women’s Grand-Prix Final» გათამაშებაში ლელა ჯავახიშვილთან ერთად მეორე ადგილზე გავიდა (გაიმარჯვა პია კრამლინგმა). 2008 წელს ბელგრადში საერთაშორისო საჭადრაკო ტურნირზე მეორე ადგილი გაიყო სვეტლანა მატვეევთან ერთად. ლივერპულში პირველად გახდა დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონი ქალთა შორის. მოგვიანებით კი იმავე ქალაქში ევროკავშირის ქვეყნების ქალთა პირველობა ქეთევან არახამია-გრანტთან და იელენა დემბოსთან ერთად მოიგო, სამივემ 6 ქულა დააგროვა. 2010 წლის ივლისში ფიდეს რეიტინგში უმაღლეს პუნქტს 2433 მიაღწია. ამ რეიტინგით მოჭადრაკე ქალებში მსოფლიოში 51-ე გახდა, ხოლო ინგლისში მეორე. ასევე მეორე ადგილი აიღო 2009 წელს ლონდონში London Chess Classic Open ტურნირზე. 2010 წელს ჰატაიში მეორედ იასპარეზა ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე. პირველი წრე უბრძოლველად გაიარა, თუმც მეორეში ჰამპი კონერუსთან დამარცხდა 0,5:1,5. 2021 წელს რიგაში FIDE Women's Grand Swiss ტურნირზე, 50 მონაწილეს შორის 43-ე ადგილს დასჯერდა. thumb|2008 წელი, დრეზდენი. ქალთა ოლიმპიადა
ინგლისის ნაკრები
ჯერ კიდევ აკადემიაში სწავლისას 18 წლისამ, ინგლისის ნაკრების შემადგენლობაში, 1998 წლის ელისტის ოლიმპიადაზე, სარეზერვო გუნდში იასპარეზა. მომდევნო წელს მესამე დაფაზე აინაცვლა. 2002 და 2004 წლებში მეორე დაფაზე თამაშობდა, ხოლო 2006-დან პირველ დაფაზე ზის. სამწუხაროდ არც გუნდური და ინდივიდუალური მედალი არ მოუპოვებია. 1999 წლიდან ევროპის გუნდურ ჩემპიონატებზეც ასპარეზობს. 2001 წელს მეორე დაფაზე მოთამაშემ გუნდური ბრინჯაო მოიგო. 2005-დან პირველ დაფაზე გამოდის და 2015 წელს ინდივიდუალური ვერცხლის მედალი აიღო, ნაკრები კი 23-ე ადგილს დასჯერდა. თამაშობს საკლუბო ჩემპიონატებზე მამაკაცებში და მანდილოსნები. უთამაშია ბუნდესლიგის კლუბ SK Hofheim-ში, ფრანგულ Deauville-ში და Wood Green-ში ოთხი ერის თასზე (დიდი ბრიტანეთის ლიგა).
ოჯახი
ჰოუსკა 2009 წლის 14 მარტს ნორვეგიელ მოჭადრაკე არნე ჰაგესეთერზე დაქორწინდა.
ბიბლიოგრაფია
როგორც ჭადრაკის შესახებ მწერალს, ჟურნალ CHESS Magazine-თვის გაუშუქებია შიდა და საერთაშორისო ტურნირები. პირველი წიგნი დებიუტებზე 2007 წელს გამოუშვა. არასაჭადრაკო ლიტერატურა
სქოლიო
კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ჭადრაკის საერთაშორისო ოსტატები კატეგორია:ინგლისელი ქალი მოჭადრაკეები
ლონგუიხი
ლონგუიხი (გერმ. Longuich) — კომუნა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, რაინლანდ-პფალცის მხარეში. შედის ტრირ-ზაარბურგის რაიონში. ექვემდებარება შვაიხის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა შეადგენს 1 290 კაცს (2010 წლის 31 დეკემბრის მონაცემები). უჭირავს ფართობი 8,82 კმ². ოფიციალური კოდი — 07 2 35 078.
ლონგუიხი მდებარეობს მოზელის მარჯვენა სანაპიროზე.
ადგილობრივი მცხოვრებნი ლაპარაკობენ მოზელის ერთ-ერთ ფრანკული დიალექტზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრირი
37 (რიცხვი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
დიდმარხვის მეტაფრასი (A-5)
დიდმარხვის მეტაფრასი (A-5) — XVIII საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია თბილისში 1756 წელს. გადამწერი მღვდელი ისააკ შიოს ძეა, მომგებელი უცნობია.
საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი, შეიცავს 209 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 30.5X21.5 სანტიმეტრი. ყდა ხისაა. ტექსტი შესრულებულია ნუსხური დამწერლობით, შავი და სინგური მელნით.
დიდმარხვის მეტაფრასი (A-5) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
კონდაკი (A-10)
კონდაკი (A-10) — XVIII საუკუნის ქართული ხელნაწერი წიგნი, გადაწერილია სხვადასხვა ხელით. გადამწერი უცნობია, მომგებელი უცნობია.
საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი, შეიცავს 185 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 19X15.5 სანტიმეტრი. ყდა ტყავგადაკრული ტვიფრული ხისაა. ტექსტი შესრულებულია ნუსხური დამწერლობით, შავი და სინგური მელნით.
კონდაკი (A-10) ინახებოდა ყოფილი საეკლესიო მუზეუმის ხელნაწერთა კოლექციაში, დღეს კი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
მუშფიგი
მუშფიგი (Müşfiq) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები (2003)
სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები 2003 — მეოთხე საპრეზიდენტო არჩევნები სომხეთში, რომელიც ჩატარდა 2003 წლის 19 თებერვალსა და 5 მარტს. პირველ ტურში ვერცერთმა კანდიდატმა ვერ შეძლო მოქმედი პრეზიდენტის, რობერტ ქოჩარიანის დამარცხება 50%-ზე მეტი ხმის აღებით. ამის გამო საჭირო გახდა მეორე ტურის გამართვა, სადაც ქოჩარიანმა მოპოვებული ხმების 67%-იანი უპირატესობით დაამარცხა სტეფან დემირჭიანი. ოპოზიციამ და საერთაშორისო დამკვირვებლებმა ერთხმად განაცხადეს, რომ არჩევნები დიდი გაყალბებით ჩატარდა და ოპოზიცია მის საბოლოო შედეგებს არ აღიარებს.
ფონი
რობერტ ქოჩარიანი პრეზიდენტის თანამდებობა 1998 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე კარენ დემირჭიანის დამარცხების შედეგად დაიკავა. არჩევნები მას შემდეგ გაიმართა, რაც ლევონ ტერ-პეტროსიანმა ვადაზე ადრე დატოვა თანამდებობა მთიანი-ყარაბაღის კონფლიქტის დარეგულირების გეგმის გამო, რომლის მიღებაზეც მისმა მინისტრებმა, მათ შორის ქოჩარიანმაც უარი განაცხადეს.
2002 წლის 7 აგვისტოს სომხეთის ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ განაცხადა, რომ საპრეზიდენტო არჩევნები 2003 წლის 19 თებერვალს გაიმათებოდა, ხოლო კანდიდატების დარეგისტრირება 2002 წლის 6 დეკემბრამდე უნდა მომხდარიყო. არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად კანდიდატებს 40 000 მხარდამჭერის ხელმოწერის მოგროვება სჭირდებოდათ.
პრეზიდენტმა ქოჩარიანმაც განაცხადა, რომ ის ხელმეორედ იყრიდა კენჭს პრეზიდენტობაზე და ოპოზიციაურმა პარტიებმაც ერთი, საერთო კანდიდატის წარდგენაზე დაიწყეს მსჯელობა რათა მოქმედ პრეზიდენტთან ბრძოლა უშედეგო არ ყოფილიყო. ყოფილი პრეზიდენტი ლევონ ტერ-პეტროსიანიც ჩაერთო საარცევნო რბოლაში, მაგრამ საბოლოოდ მაინც მოხსნა თავისი კანდიდატურა.
სქოლიო
კატეგორია:2003 წლის არჩევნები კატეგორია:სომხეთის არჩევნები
ბაქოს კონგრესის ცენტრი
მინი|ბაქოს კონგრესის ცენტრი
ბაქოს კონგრესის ცენტრი — კავკასიაში უდიდესი, დაფარულია მრავალფუნქციური კომპლექსით, მდებარეობს აზერბაიჯანში, ქალაქ ბაქოში. მთავარ შენობას აქვს აუდიტორია 3500 ადამიანისთვის.
ისტორია
2014 წლის თებერვალში დაანონსდა ბაქოს კონგრესის ცენტრის მშენებლობის დაწყება. ცენტრის შენობის ფართობია 6,2 ჰექტარი, ხოლო მთლიანობაში მშენებლობისთვის გამოყოფილი 46,6 ჰექტარი. შენობას აქვს ყველა საჭირო ინფრასტრუქტურა. კონგრესის ცენტრის გამორჩეული თვისება არის მსოფლიოში ყველაზე დიდი მრავალპიქსელიანი შიდა მონიტორის არსებობა, რომელიც დაინსტალირებულია შენობის დარბაზში. ცენტრში 17 საკონფერენციო დარბაზია, რომელთა საერთო ტევადობა დაახლოებით 2500 ადამიანს იტევს. საკონფერენციო დარბაზებისა და მთავარი აუდიტორიის გარდა, არის რესტორანი, აგრეთვე ადმინისტრაციული შენობა და ა.შ.
აღნიშნულ შენობას აქვს ყველა საჭირო კომუნიკაცია, სავენტილაციო სისტემა, ესკალატორი, ასევე 16 ლიფტი კომფორტული გადაადგილებისთვისნ.
ბაქოს კონგრეის ცენტის შენობის ცენტრში მდებარეობს 3500 ადგილიანი აუდიტორია, რომელიც აგებულია ახალი ტექნოლოგიების, აღჭურვილობისა და განათების სისტემების გამოყენებით.
ნიკოლაი სმეცკოი
ნიკოლაი ნიკოლაის ძე სმეცკოი (Николáй Николáевич Смецкóй; დ. 18 ოქტომბერი, 1852, მოსკოვი — 9 ოქტომბერი, 1931, სოხუმი) — რუსი მეცენატი და მეწარმე. სოხუმის დენდროპარკის შემქმნელი, ტუბერკულოზის სამკურნალო სანატორიუმების დამაარსებელი აფხაზეთში.
ბიოგრაფია
დაიბადა სასწავლებლის დირექტორის ოჯახში. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1882 წელს დაქორწინდა არქეოლოგ გეორგი ფილიმონოვის ასულზე. 7 წლის შემდეგ, ქალის ავადმყოფობის გამო, მათი ოჯახი საცხოვრებლად სოხუმში გადავიდა.
ბაქოს კონგრესის ცენტრი
ცენტრის გახსნა
ბაქოს კონგრესის ცენტრის ოფიციალური გახსნა 2015 წლის 29 აპრილს შედგა. გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, მისი მეუღლე მეჰრიბან ალიევა და ქალიშვილი არზუ ალიევა. ასევე იმყოფებოდა ფინანსთა მინისტრი სამირ შარიფოვი, რომელმაც თავის მხრივ გააცნო ცენტრი და შესრულებული სამუშაოები პრეზიდენტს და მის ოჯახს.
ნიკოლაი სმეცკოი
ბიოგრაფია
სმეცკოიმ აფხაზეთში ცხოვრებისას მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მხარის მეცნიერების, ეკონომიკისა და კულტურის განვითარებაში. აქ მან 1890-1910 წლებში გააშენა სუბტროპიკული მცენარეების მსხვილი პარკი (თანამედროვე სოხუმის დენდროპარკი) და ააშენა სანატორიუმები ფილტვების დაავადებების სამკურნალოდ (ორი კორპუსი გულრიფშში, ერთიც აგუძერაში).
ბაქოს კონგრესის ცენტრი
ცენტრის გახსნა
პირველი ღონისძიება გაიმართა ბაქოს კონგრესის ცენტრში, გახსნიდან 2 დღის შემდეგ, 2 მაისს. ეს ღონისძიება იყო აზიის განვითარების ბანკის მმართველთა საბჭოს ყოველწლიური შეხვედრა ref name=":0">.
ნიკოლაი სმეცკოი
ბიოგრაფია
ის ჩართული იყო საზოგადოებრივ და საქველმოქმედო საქმიანობაში: სმეცკოი იყო სოხუმის საქალაქო საბჭოს ხმოსანი. მან დააფინანსა ქალაქის რიგი საჯარო შენობების მშენებლობა.
ბაქოს კონგრესის ცენტრი
საერთაშორისო ღონისძიებები
2015 წლის 2 მაისიდან - 5 მაისამდე ბაქოს კონგრესის ცენტრი გახდა აზიის განვითარების ბანკის მმართველთა საბჭოს ყოველწლიური შეხვედრის ადგილი. ეს ღონისძიება პირველად ჩატარდა სამხრეთ კავკასიის რეგიონში. შეხვედრას ესწრებოდა დაახლოებით 3 ათასი მონაწილე, რომელშიც მონაწილეობდნენ ფინანსთა მინისტრები, ქვეყნების ოფიციალური პირები, ბანკების ხელმძღვანელები, აგრეთვე ექსპერტები და ამ დარგში მოღვაწე მეცნიერები.
ნიკოლაი სმეცკოი
ბიოგრაფია
გასაბჭოების შემდეგ სმეცკოის და მისი მეუღლეს დენდროპარკრთან მდებარე თავიანთსავე ყოფილ ქონებაში დარჩენის უფლება მისცეს (ისინი პირველ სართულზე ცხოვრობდნენ). ნიკოლაი სმეცკოი გარდაიცვალა ტვინში სისხლჩაქცევით 1931 წელს. 1964 წელს დენდროპარკის შესასვლელში მისი დამაარსებლის ბიუსტი დადგეს.
ბაქოს კონგრესის ცენტრი
საერთაშორისო ღონისძიებები
2017 წლის 4 მაისს ცენტრში გაიმართა იუნესკოს თავმჯდომარეების მეორე აკადემიური ფორუმი კულტურათშორისი და რელიგიათაშორისი დიალოგის შესახებ. კულტურათშორისი დიალოგის მე-4 მსოფლიო ფორუმის დღესთან დაკავშირებით. ფორუმის გახსნისას სიტყვით გამოვიდა იუნესკოს გენერალური დირექტორის მოადგილე სოციალურ და ჰუმანიტარულ მეცნიერებებში, ნადა ალ-ნაშიფი.
აღნშნულ ფორუმს ესწრებოდნენ იუნესკოს 14 თავმჯდომარის წარმომადგენლები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებიდან. ამ ფორუმის მიზანი იყო იმის განსაზღვრა, თუ როგორ შეიძლება დეპარტამენტებმა პოზიტიური გავლენა მოახდინონ კვლევასა და პოლიტიკის შემუშავებაზე ურთიერთობაზე.
ნიკოლაი სმეცკოი
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მეწარმეები
ბაქოს კონგრესის ცენტრი
სქოლიო
კატეგორია: ბაქოს შენობები კატეგორია: ბაღოს ღირსშესანიშნაობები
ევსევი ბარამიძე
ევსევი ნიკიფორეს ძე ბარამიძე (დ. 17 ივლისი, 1895, შემოქმედი, (ახლანდელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი), — გ. 10 ოქტომბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი ტოპოგრაფ-კარტოგრაფი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კარტოგრაფები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები
Creatures of the Night
Creatures of the Night — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის მეათე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1982 წლის 13 ოქტომბერს და იყო ჯგუფის მიერ Casablanca Records-ისთვის ჩაწერილი უკანასკნელი სტუდიური დისკი. იგი ეძღვნება ჩაწერის პერიოდში გარდაცვლილი ლეიბლის დამაარსებელ ნილ ბოგარტის ხსოვნას.
Creatures of the Night აგრეთვე არის ჯგუფის უკანასკნელი ალბომი, რომელზეც ეის ფრეილი მითითებულია პერსონალში (თუმცა ჩაწერაში მონაწილეობა არ მიუღია) – 1998 წლის Psycho Circus-ამდე და პირველი, რომელზეც უკრავს ვინი ვინსენტი (თუმცა იგი არ არის მითითებული შემსრულებლების სიაში და პირველად აღინიშნა მხოლოდ ალბომის 1985 წლის გამოცემაზე). Creatures of the Night აგრეთვე უკანასკნელად გამოიყენება ჯგუფის აღსანიშნავი გრიმი – Psycho Circus-ამდე, რომელზეც წევრები კვლავ ასეთი სახით გამოჩნდნენ.
დაბალანსების პოლიტიკა (საერთაშორისო ურთიერთობები)
დაბალანსების პოლიტიკა — კონცეფცია, რომელიც გამომდინარეობს ძალთა ბალანსის თეორიისგან, ყველაზე გავლენიანი თეორიიდან რეალისტური აზროვნების სკოლისგან, რომელიც ვარაუდობს, რომ მრავალქვეყნიან სისტემაში ჰეგემონიის ფორმირება მიუწვდომელია, რადგან ჰეგემონია აღიქმება როგორც საშიშროება სხვა სახელმწიფოების მხრიდან. ამიტომ სახელმწიფოები ამ საშიშროების თავიდან ასარიდებლად იყენებენ დაბალანსებას პოტენციური ჰეგემონის წინააღმდეგ.
მუზაფარობა
მუზაფარობა (Müzəffəroba) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
დაბალანსების პოლიტიკა (საერთაშორისო ურთიერთობები)
დაბალანსება მოიცავს იმ მოქმედებებს, რომლებიც ამა თუ იმ სახელმწიფოს ან სახელმწიფოთა ჯგუფს უწევს იმისათვის, რომ გაათანაბრონ შანსები უფრო ძლიერი სახელმწიფოების მიმართ. ეს უფრო ართულებს და შესაბამისად, ნაკლებად სავარაუდოს ხდის, რომ ძლიერი სახელმწიფოები სამხედრო უპირატესობას მოიპოვებენ უფრო სუსტი მხარეების წინააღმდეგ.
მუზაფარობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
დაბალანსების პოლიტიკა (საერთაშორისო ურთიერთობები)
ძალთა ბალანსის თეორიის თანახმად, სახელმწიფოები, ძირითადად, მოტივირებული არიან მათი გადარჩენისა და უსაფრთხოების შენარჩუნების სურვილებით. ამ მიზნით ისინი შეიმუშავებენ და განახორციელებენ სამხედრო გეგმებს და ხისტი ძალის მექანიზმებს, რათა შეზღუდონ ყველაზე მძლავრი და მზარდი სახელმწიფო, რომელმაც შეიძლება საფრთხეს შეუქმნას მათ. ეს იდეა ასახავს შინაგანი დაბალანსების კონცეფციას, რომელიც ეწინააღმდეგება გარეგანს, რომლის თანახმად, სახელმწიფოები იკრიბებიან და ალიანსს ქმნიან დაბალანსებისა და დომინანტური ან მზარდი ძალაუფლებისთვის მეტი ბერკეტის მოსაპოვებლად. ბოლო წლების განმავლობაში რბილი გაწონასწორება წარმოიშვა, როგორც ახალი კონცეფცია, რომელიც ასახავს იმას, თუ როგორ აწონასწორებენ სახელმწიფოები ძლიერ აქტორებს, რაც მოიცავს ეკონომიკური და დიპლომატიური ინსტრუმენტების გამოყენებას ყველაზე მძლავრი სახელმწიფოს შესასზღუდად.
თეორიული საწყისები
სახელმწიფოების ქცევის დაბალანსება გამოწვეულია თვით ენერგეტიკული სისტემის ბალანსის სტრუქტურული მახასიათებლებით. ამ რწმენას მკაცრად იზიარებენ ნეორეალიზმის ან სტრუქტურული რეალიზმის თეორეტიკოსები, კერძოდ კი კენეტ უოლცი, რომელიც ნეორეალიზმისა და ძალაუფლების თეორიის ერთ – ერთი ყველაზე ადრეული და მნიშვნელოვანი მოღვაწეა.
ნეორეალისტური თეორია რამდენიმე ვარაუდს გამოთქვამს სისტემის შესახებ, მის შემადგენლობაში შემავალი აქტორების ინტერესებსა და მოტივებზე და იმ შეზღუდვებზე, რომლებსაც ყველა სახელმწიფო აწყდება, რაც საბოლოოდ იწვევს ისეთ ქცევას, როგორიცაა დაბალანსება.
პირველი ვარაუდი არის, რომ საერთაშორისო წესრიგი ანარქიულია, რაც წარმოადგენს სახელმწიფოების დაბალანსების ქცევის უმთავრეს მიზეზს. ანარქია, ან ნაკლებობა ძირითადი სამართალდამცავი ორგანოსა, რომლის დახმარებით თითოეული სახელმწიფო პასუხისმგებელია მისი საკუთარი თავის გადარჩენასა და უსაფრთხოებაზე, ასევე მათ უნდა  გამოიჩინონ მზაობა სხვა აქტორების მხრიდან ძალის გამოყენების წინააღმდეგ ბრძოლაში.
მეორე ვარაუდი არის, რომ ყველა აქტორის მთავარი მიზანი საკუთარი თავის გადარჩენაა. როგორც მინიმუმ, ისინი უბრალოდ ცდილობენ თავდაცვას, ზოგს კი შეიძლება უფრო ექსპანსიონისტური მოტივებიც ჰქონდეს და საყოველთაო ბატონობისკენ ისწრაფოდეს. ამრიგად, დაბალანსება ხდება ინსტრუმენტი, რომლის საშუალებითაც სახელმწიფოები იყენებენ მათთვის ხელმისაწვდომ საშუალებებს თავიანთი მიზნების და ინტერესების მისაღწევად; ეს არის საკუთარი თავის დაცვა უფრო საშიში აქტორისგან ან მათი ძალაუფლების და შესაძლებლობების გაღრმავებისთვის. ამას მივყავართ თვითდახმარების ცნებასთან, რომელიც ანარქიული წესრიგით არის განპირობებული ყველა აქტორის პრინციპულ მოქმედებად. სახელმწიფოები უნდა დაეყრდნონ საკუთარ საშუალებებს და შეთანხმებებს, რათა უზრუნველყონ მათი უსაფრთხოება და თავიდან აიცილონ უფრო ძლიერი სახელმწიფოს მსხვერპლად გახდომა. ეს გარდაუვალობა აიძულებს სახელმწიფოებს მოიქცნენ ძალაუფლების ბალანსის განსაზღვრული გზით.
მესამე ვარაუდი არის ძალაუფლების შეფარდებითი ბუნება. თითოეული სახელმწიფოს უსაფრთხოებისა და გადარჩენის გასაღები ძალაუფლებაა, არა როგორც აბსოლუტური კონცეფცია, არამედ სხვა სახელმწიფოების ურთიერთობებში და დაბალანსება ხშირად შეიძლება გამოყენებულ იქნას როგორც ძალაუფლების უფრო მეტი წილის მოპოვების ან შემცირების მექანიზმი სხვა სახელმწიფოსთან შეფარდებით.
ტრადიციული ფორმები
დაბალანსება შეიძლება განხორციელდეს შიდა ან გარეგანი ძალისხმევით და საშუალებებით. შინაგანი დაბალანსება გულისხმობს სახელმწიფოს ძალაუფლების გაძლიერების მცდელობებს საკუთარი ეკონომიკური რესურსებისა და სამხედრო სიძლიერის გაზრდით, რათა შესაძლებელი იყოს დაეყრდნოს დამოუკიდებელ შესაძლებლობებს პოტენციურ ჰეგემონზე პასუხის გასაცემად და შეძლოს საერთაშორისო სისტემაში უფრო ეფექტურად კონკურენციის გაწევა. ანარქიული სისტემაში თვითდახმარების, შიდა დაბალანსების მექანიზმები, სავარაუდოდ, უფრო საიმედო და ზუსტია, ვიდრე გარე დაბალანსებისა, რადგან ისინი აქტორისგან დამოუკიდებელ სტრატეგიებსა და მოქმედებებს ეყრდნობიან.
გარე დაბალანსება გულისხმობს საკუთარი ალიანსების გაძლიერებას და სახელმწიფოთაშორისი თანამშრომლობის განვითარებას, რათა თავიდან აიცილოს ჰეგემონის არსებობა ან ძალაუფლება მკვეთრი ზრდა. საერთო საფრთხის პირისპირ, ერთი დომინანტი სახელმწიფოს წინაშე, რომელსაც შეუძლია საფრთხე შეუქმნას კოლექტიურ უსაფრთხოებას, სახელმწიფოები ამჯობინებენ, დაივიწყონ თავიანთი მეორეული დავები და შეუერთდნენ დამაბალანსებელ ალიანსს. გარე დაბალანსება წარმოადგენს შეთანხმებას, რომლის თანახმად, სახელმწიფოები უერთდებიან ოპოზიციას უფრო მძლავრი სახელმწიფოს წინააღმდეგ, რომელიც აღიქმება საფრთხის წყაროდ და ამ სახის დაბალანსებას ახდენს უსაფრთხოების უზრუნველყოფის ღონისძიება აგრესორის ან პოტენციური ჰეგემონის მეშვეობით, რომელმაც შეიძლება საფრთხეს შეუქმნას კეთილდღეობას და მცირე ძალების არსებობას.
აკა მორჩილაძე სარბიელში 1
„აკა მორჩილაძე სარბიელში 1“ (1995-1997 წწ.) — ქართველი მწერლის აკა მორჩილაძის 1995-2009 წლებში, სპორტულ ჟურნალ „სარბიელში“ გამოქვეყნებული სტატიების პირველი კრებული.
დაბალანსების პოლიტიკა (საერთაშორისო ურთიერთობები)
ტრადიციული ფორმები
ძალთა ბალანსის სისტემის პირობებში, დაბალანსება ეწინააღმდეგება ბენდვაგონის ეფექტს, კონცეფციას, რომლის თანახმად, მცირე სახელმწიფოები ცდილობენ თავიანთი უსაფრთხოების მიღწევას ძირითადი ძალაუფლების ან დომინანტური აქტორის მოკავშირეობით. რაც უფრო საინტერესოა ეს ვარიანტი მცირე ძალებისთვის, მით უფრო არსებითად შეუძლია მას, შეაფერხოს საერთაშორისო სისტემის უსაფრთხოება, რადგან ალიანსთან შეერთებით იზრდება პოტენციურად ექსპანსიონისტული სახელმწიფო, აგრესიული და ექსპანსიონისტური მოტივები უფრო და უფრო რეალისტური და მიღწევადი ხდება. სახელმწიფოების ინტერესს წარმოადგენს, რომ ჩამოაყალიბონ კოალიციები მსგავსი ან ნაკლები ძალაუფლების მქონე აქტორებთან, რათა შექმნან თავიანთი თავდაცვითი და შემაკავებელი ბერკეტები და ამ საშუალებით ხელი შეუშალონ მზარდი ძალების დომინანტობას. ყოველივე ამის შემდეგ, როგორც უოლცმა შეაჯამა, „სახელმწიფოები ერთიანდებიან სუსტ მხარეს, რადგან ძლიერი მხარე მათ საფრთხეს უქმნის“.
აკა მორჩილაძე სარბიელში 1
ათტომეული
აკა მორჩილაძე, იგივე გიო ახვლედიანი 1995-2009 წლებში მუშაობდა სპორტულ ჟურნალ „სარბიელში“ ე.წ. მესვეტედ და სხვადასხვა ფსევდონიმით აქვეყნებდა სტატიებს სპორტის თითქმის ყველა სახოების შესახებ. მის სტატიებში განსაკუთრებული აქცენტი კი ფეხბურთზე არიას გაკეთებული. 2012 წელს ჟურნალ „სარბიელის“ რედაქტორის ზურაბ მეძველიას იდეით შეიკრიბა და გამოიცა აკა მორჩილაძის, სხვადასხვა დროს დაწერილი სტატიები, რომელმაც ათი ტომი შეადგინა. 2013 წელს გამოიცა სტატიების კრებული მეორე ნაწილიც „აკა მორჩილაძე სარბიელში 2 “, სადაც 1998-2001 წლებში გამოქვეყნებული სტატიები შევიდა.
დაბალანსების პოლიტიკა (საერთაშორისო ურთიერთობები)
კრახი და კრიტიკა
დაბალანსების შინაგანი და გარეგანი ფორმები გვხვდება დაბრკოლებების, პრობლემების და კრიტიკის სამართლიან ნაწილში. შიდა დაბალანსება უპირისპირდება უამრავ შიდა დაბრკოლებას, რამაც შეიძლება შეაფერხოს მათი წარმატება. სირთულეებს წარმოადგენს მაღალი ხარჯები და რესურსების გამოყოფის სირთულე, რათა შეძლონ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანონ ქვეყნის ეკონომიკურ და სამხედრო განვითარებაში. ამასთან, ძირითადი ძალაუფლების დამოუკიდებლად დაბალანსება მოითხოვს პიროვნების შესაძლებლობების დიდ გაფართოებას და დაჩქარებული რეანიმაციის განხორციელებას, რაც უდავოდ გამოიწვევს არასასურველი პასუხების გაღებას არა მხოლოდ დაინტერესებული ძირითადი ხელისუფლების, არამედ სხვა სახელმწიფოების მხრიდან. სახელმწიფო, რომელიც იყენებს სამხედრო მშენებლობის სტრატეგიას მისი უსაფრთხოების გაზრდისა და მზარდი ძალაუფლების დაბალანსების მიზნით, უნებლიედ შეიძლება მოიქცეს პირიქით და შექმნას არასასურველი პირობები ყველასათვის საერთაშორისო სისტემაში. ამან შეიძლება გამოიწვიოს უსაფრთხოების დილემა, რის შედეგადაც ერთი სახელმწიფოს ძალაუფლება და უსაფრთხოება ამცირებს სხვის მოქმედებას და აღიზიანებს მას. შედეგად იწყება შეიარაღებისთვის პოტენციური რბოლა და ძლიერდება აქტორებს შორის მტრობა, რაც აფერხებს კოლექტიურ უსაფრთხოებას.
აკა მორჩილაძე სარბიელში 1
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აკა მორჩილაძის ნაწარმოებები
დაბალანსების პოლიტიკა (საერთაშორისო ურთიერთობები)
კრახი და კრიტიკა
გარეგანი დაბალანსება, მიუხედავად იმისა, რომ ეს უფრო ხშირად გამოიყენება როგორც დაბალანსების ფორმა, აწყდება სხვადასხვა სახის დაბრკოლებას და კრიტიკას. მისი წარმატება დამოკიდებულია მდგრადი და თანმიმდევრული ალიანსის სისტემაზე, თუმცა საერთაშორისო სისტემის სტრუქტურული შეზღუდვების გათვალისწინებით, შეიძლება ძნელი იყოს ამის მიღწევა და უზრუნველყოფა. საერთაშორისო სისტემის ანარქიული ბუნება და სახელმწიფოების თვითგადარჩენის მთავარი მიზანი, შინაგანად იწვევს ყველა სახელმწიფოს მხრიდან თვითდახმარების მიდგომას, რის გამოც სხვა აქტორების ნდობა თანდათან უფრო რთული ხდება. მიუხედავად ამისა, ალიანსები მაინც იქმნება, მაგრამ განიხილება, როგორც დროებითი შეთანხმებები, რომელთა გადაჭარბებით ნდობაც არ შეიძლება.
დღეს: რბილი ძალის ბალანსი
კენეტ უოლცმა წამოაყენა აზრი, რომ უნიპოლარობა არის ყველაზე არამყარი და ნაკლებად გამძლე „ყველა საერთაშორისო კონფიგურაციაში“, რადგანაც, თუ დომინანტი ძალა კეთილგანწყობით მოქმედებს, მეორეხარისხოვანი ძალები სიფრთხილით მოეკიდებიან მის სამომავლო განზრახვებს და მარად დომინანტი ძალის შემოწმებას და დაბალანსებას შეეცდებიან. გაუწონასწორებელი ძალის ისტორიული შემთხვევებია ლუი XIV და ნაპოლეონ I- ის მმართველობა საფრანგეთში ან ადოლფ ჰიტლერის გერმანიის მმართველობა, რომელთა დროსაც აქტიურად დავინახეთ აგრესიული და ექსპანსიონისტული მოტივები, რომლის მიზანიც იყო დაპყრობა და დომინირება, რითაც პროვოცირებას ახდენდა ბალანსის გადამწყვეტი ერთი დომინანტი  სახელმწიფო.
დღევანდელ უნიპოლარულ სამყაროში, იმის გათვალისწინებით, რომ პრობლემებია და სირთულეები, რომლებიც დაკავშირებულია როგორც შინაგან, ისე გარე ფაქტორებთან ხისტი დაბალანსების პირობებში, რბილი გაწონასწორება გამოჩნდა, როგორც მეორეხარისხოვანი ძალებისათვის უფრო ხელსაყრელი ვარიანტი. არაოფიციალური საშუალებების წყალობით, ისინი შეეცდებიან „შეაფერხონ, იმედი გაუცრუონ და ძირი გამოუთხარონ“ ერთპიროვნული ლიდერის, შეერთებული შტატების მოქმედებებს, სტრატეგიებსა და ცალმხრივ გადაწყვეტილებებს. რბილი ბალანსის დამცველებმა შემოგვთავაზეს არაერთი მექანიზმი, რომლის მეშვეობითაც სახელმწიფოები ეწევიან დაბალანსების ამ ფორმას, მათ შორის დიპლომატიას, დიპლომატიურ კოალიციებს, საერთაშორისო ინსტიტუტებსა და შეთანხმებებს, ისეთი კანონპროექტების მექანიზმებს, როგორიცაა ტერიტორიული უარყოფა, ასევე ეკონომიკური ინიციატივები და მრავალმხრივი რეგიონალური ეკონომიკური ძალისხმევა, რომლებიც გამორიცხავს ზესახელმწიფოებრიობას საერთაშორისო პროცესში.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური რეალიზმი კატეგორია:საერთაშორისო უსაფრთხოება კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობების თეორია კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობების განათლება კატეგორია:პოლიტოლოგიური თეორიები კატეგორია:პოლიტიკური რეალიზმი კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობები
მერტესდორფი
მერტესდორფი (Mertesdorf) — კომუნა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, რაინლანდ-პფალცის მხარეში.
კომუნა შედის ტრირ-ზაარბურგის რაიონში. ექვემდებარება რუვერის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა შეადგენს 1 669 კაცს (2010 წლისა 31 დეკემბრის მონაცემები). უჭირავს ფართობი 6,47 კმ². ოფიციალური კოდი — 07 2 35 085.
ადგილობრივი მცხოვრებნი ლაპარაკობენ მოზელის ერთ-ერთ ფრანკული დიალექტზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრირი
სამხრეთი კვანზა
სამხრეთი კვანზა (Kwanza-Sul) — პროვინცია ანგოლაში. პროვინციის ფართობი შეადგენს 55 660 კმ²-ს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 881 873 ადამიანს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სუმბე.
გეოგრაფია
სამხრეთი კვანზის პროვინცია მდებარეობს ანგოლის დასავლეთ ნაწილში. ის მდებარეობს ლუანდის სამხრეთ-აღმოსავლეთით და გადაჭიმულია დასავლეთით ატლანტის ოკეანიდან აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთით მდინარე კვანზამდე. სამხრეთი კვანზის პროვინციის სამხრეთით მდებარეობენ ბენგელის და უამბოს პროვინციები, ჩრდილოეთით — ბენგოს, ჩრდილოეთი კვანზის და მალანჟეს პროვინციები, აღმოსავლეთით — ბიეს პროვინცია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 12 მუნიციპალიტეტად (município):
სქოლიო
კატეგორია:ანგოლის პროვინციები
ამბიზლარი
ამბიზლარი (Əmbizlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
Ҕь
thumb|აუდიო «Ҕь» Ҕь, ҕь ([ღჲ] — წარმოითქმება, როგორც რბილი „ღ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია.
გამოიყენებოდა აფხაზურ ენაში. ამჟამად მის ნაცვლად იწერება Ӷь.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
ხუჭუჭა ვარხვი
სქოლიო
კატეგორია:ვარხვი