cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბაფუმბირა
ტრადიციული ხელოვნება
რუანდის ტრადიციულ ხელოვნებაში როლები მამაკაცებსა და ქალებს შორისაა განაწილებული, მამაკაცები ძირითადად ხეს ამუშავებენ და ქანდაკებებზე მუშაობენ, ხოლო ქალები კერამიკასა და დაწნილ კალათებზე. შესაბამისად სახლის დეკორირებაც ქალებს ევალებოდათ.
ნაჭრები და მოდა
რუანდელთა ჩაცმულობა საუკუნეების განმავლობაში განიცდიდა ცვლილებას. ახლა თბილი ამინდის გამო ყველას ფერადი და თხელი ტანისამოსი თუ აცვია, ადრე იყენებდნენ სხვადასხვა ცხოველების ტყავს. ასევე აფრიკის ტროპიკულ ზონაში ტანისამოსად ხის ქერქიც გამოიყენებოდა.
რუანდაში ჰუტუს მამაკაცებს ეცვათ თხის ტყავის ან ქერქის პერანგები, ხოლო ტუას ანტილოპის, ცხვრის ან თხის ტყავის.
რუანდულმა ჩაცმულობის ტრადიციამ ცვლილება განიცადა არაბ და სპარსელ ვაჭრებთან კომერციული ურთიერთობების დამყარების შემდეგ. მათგან ხდებოდა ფერადი და მსუბუქი სამოსის იმპორტი.
ასევე გავლენა იქონია კოლონიზაციის შემდგომმა პერიოდმა. ამ დროიდან ქალაქის მოსახლეობა ანიჭებს უპირატესობას დასავლური სტილის ჩაცმულობას, ხოლო სოფლის მაცხოვრებლები ჯერ კიდევ მისდევენ ძველ ტრადიციებს. რუანდაში ჩატარებულ გამოკითხვაზე დაყრდნობით, მოსახლეობის 25%-ს ურჩევნია ტრადიციული სამოსი, ხოლო 38%-ს დასავლური.
ქანდაკება
აფრიკულ ქანდაკებას ხანგრძლივი ისტორია აქვს, რომელიც იწყება ქვის ხანიდან.
რუანდელი სკულპტორები გამოსახევდნენ მმართველებს და გმირ წინაპრებს, რაც ხელოვნებაში რელიგიისა და პოლიტიკის გავლენაზე მიუთითებს. ძირითადად მათი ნამუშევრები იყო წარმოდგენილი მმართველების სასახლეებში და რელიგიური და საზოგადო თავშეყრის ადგილებში. მინი|გენოციდისთვის მიძღვნილი მემორიალური ეკლესიის ფასადი. რუანდის თანამედროვე სკულპტორების ნამუშევრებზე დიდი გავლენა იქონია ქვეყნის ისტორიამ, კერძოდ კი გენოციდმა. მათი ნამუშევრები შეიცავს, როგორც ტრადიციულ ელემენტებს, ასევე თანამედროვეს და აბსტრაქტულს. მაგალითად, თანამედროვე რუანდელი სკულპტორის იფაფროდიტე ბინამანგას 30 ფუტის რუანდელი აბორიგენის ქანდაკება, რომელიც მურამბის გენოციდის მემორიალურ ცენტრში, ქალაქ ბუტაშია, წარმოდგენილი. ასევე იქ შეხვდებით გენოციდის თემატიკაზე სხვა აფრიკელი ხელოვანების ნამშევრებსაც.
ნახატები
რუანდელები ხელოვნების ესთეტიკური და შემოქმედებითი გამოსახვის საშუალებაში, კერძოდ, ფერწერაში, იყენებდნენ ძროხების ფეკალიებს, რომლებსაც სხვადასხვა გეომეტრიულ ფორმას აძლევდნენ, რაც ნახატებს უნიკალურს ხდიდა. მდიდრების სახლები ძირითადად მსგავსი ნახატებით იყო გაფორმებული. მარცხნივ|მინი|რუანდული ორნამენტები აფრიკის ცენტრალური მუზეუმიდან. რუანდელი თანამედროვე მხატვრებიც იყენებენ ხატვის ტრადიციულ მეთოდებს, ისტორიული მოვლენების აღწერისათვის. პოლიტიკური, რელიგიური და სოციალური მდგომარეობის ცვლილების მიუხედავად, მათი ნამუშევრები აღწერს ხალხის ყოფა-ცხოვრებას.
ტრადიციულ მეთოდებთან ერთად მხატვრები იყენებენ ზეთის საღებავებსაც. მათი ნამუშევრები საფოსტო მარკებზეა წარმოდგენილი, რომლებიც ხშირად გენოციდის თემატიკას ეხება, რაც საკმაოდ მოთხოვნადია ტურისტებში და კულტურის პოპულარიზაციას უწყობს ხელს.
ორნამენტები
რუანდული კულტურის ერთ-ერთი განმანსხვავებელი ნიშანია სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ორნამენტებით გაფორმებული ხელნაკეთი სამკაულები. სამკაულების მიმართ ინტერესს ქვეყნის მმართველებიც გამოირჩეოდნენ, ამ მხრივ განსაკუთრებით ცნობილია მაზიმპაკა, რომელიც ნაიაგინიას სამეფოს მართავდა 1735-1756 წლებში.
სხვა ხელოვნების დარგების მსგავსად ორნამენტებსაც დიდი ფინანსური სარგებელი არ მოჰქონდა. მდგომარეობა გენოციდის შემდეგ გაუარესდა, ამიტომ ქალებმა დაიწყეს ორნამენტების გამოყენება დაწნული კალათების, ხალიჩებისა და საყოფაცხოვრებო ნივთების დეკორირებაში.
რელიგია
ტრადიციული რუანდის კოსმოლოგია მოიცავს რწმენას მაღალი ღმერთისას, რომელსაც ჰქვია იმანა. იგი დაკავშირებულია ქვედა ფენის ღვთაებებთან, კერძოდ, მონარქის წინაპრებთან. სამეფო ოჯახი კი დაკავშირებულია სხვადასხვა რელიგიურ არსებასთან, რათა უზრუნველყოფილი იყოს კეთილდღეობა და მშვიდობა. თაყვანისცემა წინაპრების არსებითი ელემენტია, რომელიც დღემდე მოჰყვება რუანდელ ხალხს. ხალხი ასევე ოდითგანვე თაყვანს  სცემდა საგვარეულო გმირებს, რომლებსაც ერქვათ „კუბანდვა“. „ლიანგომბეს“ სექტა  მნიშვნელოვანი იყო ცენტრალურ და სახმრეთ რუანდაში, ასევე კონგოში, სანამ „ნიაბინგის“ სექტა გახდებოდა  დომინანტი ჩრდილოეთ რუანდასა და სამხრეთ უგანდაში.
ქრისტიანობა ფართოდაა  გავრცელებული ოცდამეერთე საუკუნეში, თუმცა რუანდელი ქრისტიანები აგრძელებენ სხვადასხვა პრაქტიკული ელემენტების გამოყენებას ამა თუ იმ  სფეროში, განსაკუთრებით წინაპართა მოხსენიებაში, ლოცვაში, ტრადიციულ მედიცინასა და ა.შ. რუანდის მოსახლეობის 60%-ზე მეტი არის კათოლიკე ქრისტიანი, ხოლო 30%-მდე კი პროტესტანტული რელიგიის მიმდევარია. ყველაზე დიდი პროტესტანტული ჯგუფი პრესვიტერიანული ეკლესიას ეკუთვნის. ასევე ვხვდებით ანგლიკანებსა და ადვენტისტებს.
ადამიანი და არამატერიალური სამყარო
რუანდელებს სწამთ იმანასი, რომელიც არის შემოქმედი. ის  დარწმუნებულია თავის ცოდნასა და ნიჭში და ექსტრემალურად ძლიერია. იმანა იცავს ყველას და ყველაფერს, ის აღწევს ყველგან, ძლიერი ფარის შიგნითაც კი, მიუხედავად ამისა ის არამატერიალურია, მისი მოქმედება კი გავლენას ახდენს მთელ მსოფლიოზე, მაგრამ მისი სახლი მაინც რუანდაა, სადაც ის მოდის  იმისთვის, რომ გაატაროს ღამე. ის ყოველთვის მოიხსენიება რუანდის ღმერთად.
ყველა ადამიანის ცხოვრების საწყისშია იმანას მოქმედების ერთი ნაბიჯი მაინც, მხოლოდ განაყოფიერება არაა საკმარისი, რომ იწარმოოს „ახალი ადამიანის“ ცხოვრება. იმანას, როგორც მექოთნეს, სჭირდება მხოლოდ წყალი, რათა ფორმა მისცეს თიხას ქალის საშოში. მას შემდეგ, რაც ბავში დაიბადება, იმანა გადაწყვეტს თუ როგორი ცხოვრება ექნება პატარას, ბედნიერი თუ უბედური. თუ შემდგომ მამა გაღარიბდება, გახდება უმწეო ან გაუუარესდება ჯანმრთელობა, იგი ხდება „რურემაკვაცი“. მსგავს შემთხვევებში ასეთი ცვლილებების გამომწვევი ოჯახებში სხვა შემოქმედია, რომელიც რუანდელებისთვის ავ სულს განასახიერებს. სავარაუდოდ ის ქვეშემრდომი იყო იმანასი. სწორედ, იმანას უმწოება (დაღლა) იწვევს მისივე მინიჭებული ოჯახის ბედნიერების ცვლილებას უბედურებისკენ. ამ საქმეში კი ავი სულის ხელი ურევია. საერთო ჯამში იმანა არის ყველა რუანდელისთვის იმდენად წმინდა, რომ ცდილობენ დაემსგავსონ მას და მიბაძონ კეთილ საქმეებში.
გარდაცვლილ ადამიანთა სულები (ბაზიმუ), რომლებთანაც იმანას არანაირი ახლო კავშირი არ აქვს, წარმოადგენენ არამატერიალური სამყაროს ერთ-ერთ კატეგორიას. იგივე სახელები აქვთ  და პიროვნული თვისებები ახასიათებთ, როგორც გარდაცვალებამდე. ცხოვრობენ ქვედა მსოფლიოში, რომლის მმართველია  „ნიამუზინადა“ (ერთი, რომელიც მივიწყებულია). ცხოვრება ამ სამყაროში არც სასიამოვნოა და არც უბედური. ბაზიმუ (სული) არ ჭამს, არც სვამს, მაგრამ მათი არსებობა სხვა მხრივ მსგავსია რეალური ადამიანის. ბაზიმუ ხანდახან ბრუნდება ქვესკნელიდან მის ძველ სამყაროში, კერძოდ, იქ, სადაც მას კონკრეტულად უწევდა ცხოვრება. სულებიც და წინაპრებიც შეიძლება დარჩნენ ქოხში სამუდამოდ, სადაც ისინი ცხოვრობდნენ  ან სხვა ქოხში, რომელსაც შთამომავლები გაუკეთებენ მათ.
იმანას გავლენა ადამიანისთვის ყოველთვის სასარგებლოა. ხშირად ხდებას ისე, რომ დაბრკოლებები განთავსებულია პირდაპირ მისი მოქმედების გზაზე, მაგრამ იმანადან მხოლოდ სიკეთე მოდის. მიუხედავად იმ სიკეთისა, რაც მისგან გააჩნიათ რუანდელებს, ადამიანის ცხოვრების ცუდი მოვლენები და უარყოფითი ბედისწერაც მისი მოვლენილია. ბედისწერის თეორიას რუანდელებისთვის  არ აქვს ძალიან დიდი მნიშვლნელობა. ადამიანი, რომელიც ფიქრობს, რომ უბედურია და ამ ცხოვრებისაგან განწირულია, დროულად თუ არ მოეგო გონს, ცუდად დაასრულებს ცხოვრებას ცოდვებით დამძიმებული სულით.
იმანა ყველა საჩუქრის წყაროა, მაგრამ ადამიანთა ცხოვრებაში არ ერევა მანამ სანამ არ მოიხმობენ. რუანდელებთან არსებობს ერთი თქმულება კაცზე, რომელიც ისესხებს ლობიოს  სხვა ადამიანისგან, როდესაც გადახდის დრო მოდის, ის ყოველთვის ახერხებს თავისი მოხერხებულობით აიცილოს ვალდებულებები, მაგრამ ახერხებს ამას, მხოლოდ იმანას დახმარებით.
იმანა, ამ ზღაპრის მიხედვით, არ არის მცველი ეთიკისა და საზოგადოებაში მიღებული ნორმებისა. ის არ არის განაწყენებული  მაშინ, როცა ვინმე მოტყუებულია ან საერთოდ დაზარალებული. ის მხოლოდ მაშინაა გაბრაზებული, როცა დანაშაული პირდაპირ მისკენაა მიმართული. მაგალითად ვინმე ეწინააღმდეგება მის განსაკუთრებულ ბრძანებას, ან იყენებს მის სახელს ბოროტად. იმანა სჯის ასეთ დამნაშავეებს და მთელი ცხოვრების მანძილზე უგზავნის მას ყველანაირ გასაჭირსა და უბედურებას.
ადამიანი და მატერიალური სამყარო
სამყარო, რომელშიც ადამიანები თავისუფლები არიან და აქვთ ყველანაირი ადამიანური გრძნობები, მინიჭებულია იმანას მიერ. რუანდაში სიტყვა „კურემა“ ნიშნავს წარმოებას. რუანდელები ამბობენ, რომ იმანას შექმნილ სამყარომდე არაფერი არსებობდა. ეს რწმენა წარმოშობის მატერიალურ სამყაროში არის უნივერსალური და ნათელი.
ჩვენს სამყაროში მთვარე და ვარსკვლავები, რომლებიც ბრტყელ ჭიებს ჰგვანან, რჩებიან მაღლა, ცაში. დილით მზე ამოდის და როდესაც საღამოს მიაღწევს სამყაროს საზღვარს, იქ მას ხვდება ძლიერი კაცი, რომელიც კლავს მას და ანაწევრებს. შემდეგ ის ყველაზე ძლიერ ნაწილს ისვრის აღმოსავლეთით, ზეცისკენ, სადაც ვარსკვლავი იზრდება და მეორე დილით იგივე პროცესი თავიდან იწყება.
წინასწარმეტყველები და ჯადოქრები
უხილავ სამყაროსთან დაკავშირებული ადამიანების ორი კატეგორია არსებობს: წინასწარმეტყველები (ბაპფუმუ) და ჯადოქრები (ბაროზი). წინასწარმეტყველები და ჯადოქრები იმანას ნებას ასრულებენ. მათ შეუძლიათ ადვილად გაარჩიონ სახსრის ძვლები და ქათმის, ცხვრის და ხარის შინაგან ორგანოები ერთმანეთისგან, მხოლოდ ინტუიციით ყველანაირი ინსტრუმენტების გამოყენების გარეშე. ზოგიერთი მათგანი  ჯადოქრობისთვის ან წინასწარმეტყველებისთვის იყენებს, საშუალო ასაკის ქალს, რომელიც შეპყრობილია  „ბიჰეკოს“ მიერ, ან ხშირ შემთხვევაში თავად არიან შეპყრობილნი. სწორედ მათი წყალობით იცავენ თავს რუანდელები სულებისგან. მათ შეუძლიათ იმ სულის იდენტიფიკაცია, რომელიც იწვევს ავადმყოფობას და სიბინძურეს და რომელიც ასევე კლავს პირუტყვს. წინასწარმეტყველების საიდუმლოებები და ტრადიციები გადადის მამიდან შვილზე. ჯადოქრობა კი პირიქით აკრძალულია და სიკვდილით ისჯება, ამიტომ ცოდნის მემკვიდრეობითი გადაცემის ტრადიცია არ არსებობს. ჯადოქრები თავს იცავენ  შხამებით, ფრინველებს ურევენ სხვადასხვა საჭმელში, რომლებიც ფილტვის დაავადებებს იწვევენ. მაგალითად, ტუბერკულოზს. სხვა ჯადოქრების მოსაკლავად უგზავნიან მათ სულებს ან შელოცვას უკეთებენ, რადგან უწევთ სხვა ჯადოქრებისგან ძალების შეძენა.
რძე და ხორცი
რძე გარკვეულწილად მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ბაფუმბირას ეთნოსში. მაგალთისთვის საკმარისია განვიხილოთ რძის ერთგვარი დიეტა: დილით გაღვიძებულ მამაკაცს მსახურები ან ცოლი მიართმევდა რძეს, რომელსაც ჯერ კანზე ისვამდა შემდეგ კი სვამდა იმდენს რამდენის დალევაც შეეძლო და მეტ საკვებს უბრალოდ არ იღებდა საღამომდე. საღამოს კი ჩვეულებრივ მიირთმევდა ხორცსა და ფეტვის ფაფას, რომლებსაც ისევ და ისევ რძეს აყოლებდა.
სუფრაზე მისართმევი ცორცი ზვლებგამოცლილი უნდა ყოფილიყო. ძვლებს ჩვეულებრივ მიირთმევდნენ მსახურები ან გლეხები. ცოლის მოვალეობა იყო, რომ მისი ქმრისთვის უძვლო ხორცი მიეტანა. როგორც წესი, კაცები ერთად არ ჭამდნენ და განმარტოებით მიირთმევდნენ საკვებს, რისი შედეგიც იყო ის, რომ ნაჭამის კვალი თითქმის არასდროს რჩებოდა ხოლმე. ვინმეს ამ კვარში ძვლები რომ ენახა, მათი დამტოვებელი დაცინვის საგნად იქცეოდა. მინი|რუანდული ყავის მარცვალი.
ყავა და ლუდი
მიუხედავად იმისა, რომ ყავა მსოფლიო ბაზარზე კოლონიზაციამდე გატანილი არ იყო, მაინცდამაინც ხალხიც არ იყენებდა დასალევად. ყავას სვამდნენ იშვიათად, უფრო ხშირად კი მას სამკურნალო დანიშნულება ჰქონდა.
ლუდი ასევე მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ბაფუმბირას ეთნოსში. ის გამოიყენებოდა რელიგიური რიტუალების დროსაც კი. ლუდი და ზოგადად სიმთვრალე საკმაოდ მიღებული იყო, როგორც ჰუტუს წარმომადგენლებს შორის, ისე ტუტსის წარმომადგენლებს შორის. არსებობდა სიმთვრალის მადიდებელი სიმღერებიც. რაც შეეხება სქესს ამ საკითხში, ლუდს ქალებიც სვამდნენ, მაგრამ მამაკაცები მათგან განსხვავებით ლუდს ხშირად ერთი სასმისიდან სვამდნენ საწრუპებით.
საკვების ჩუქების ტრადიციები
მარცხნივ|მინი|სურსათით დახმარება რუანდაში. საჭმელი მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა იდეური თვალსაზრისითაც. მაგალითად, მნიშვნელოვან და რელიგიურ ცერემონიებზე განსაკუთრებით მიღებული იყო საკვების საჩუქრად გაცემა ნათესავებსა და ახლობლებისთვის. ქრისტოფერ ტეილორი თავის ნაშრომში ხსნის, რომ ბავშვის დაბადებისას ოჯახში საკვებსმიჰქონდათ, რადგან ის ახალი სიცოცხლის ერთგვარი სიმბოლო იყო. ასეთ საჩუქრებში ყველაზე გავრცელებული იყო სორგოს ფაფა, რომელსაც პრაქტიკული დანიშნულებაც ჰქონდა იდეურის გარდა, ის დედის რძის კარგი მასტიმულირებელი იყო. ტეილორი იმასაც აღნიშნავს, რომ ძროხასთან დაკავშირებული საკვები ჩუქება უფრო დიდი პატივი იყო, ვიდრე ლუდთან და ყავასთან დაკავშირებულის, და ლუდთან და ყავასთან დაკავშირებული საკვების ჩუქება თავისთავად უფრო დიდი პატივი იყო ვიდრე მაგარი საკვების.
სტუმარ-მასპინძლობის და ჭამის წესები
მტკიცე წესები იყო სტუმარ-მასპინძლობის დროს. მაგალითად, თუ მამაკაცი ეწვეოდა სტუმრად სხვა მა
მაკაცს სუფრაზე დაჯდომის უფლება იმ შემთხვევაში ჰქონდა, თუ სუფრას მისი მოსვლის შემდეგ გაშლიდნენ. თუ ისეთ დროს მივიდოდა სტუმრად, რომ სუფრა უკვე გაშლილი იყო, სუფრასთან დაჯდომა არ შეეძლო. მეორე მხრივ, სტუმრის პატივისცემა კლანის მიხედვით წყდებოდა და არა სოციალური სტატუსის. სუფრაზე დაჯდომის უფლება ჰქონდა კლანის ყველაზე ღარიბ წარმომადგენელსაც, მაშინ როდესაც სხვა კლანის ყველაზე მდიდარ წარმომადგენელს ამისი უფლება არ ჰქონდა.
მზარეულები სქესის და სოციალური სტატუსის მიხედვით იცვლებოდნენ: მდიდრებში მზარეულები მამაკაცები იყვნენ, ღარიბებში ძირითადად ქალები უკეთებდნენ საჭმელს ქმარს.
საჭმლის მომზადებისას სპეციფიკური დამოკიდებულება იყო ცეცხლის მიმართ, თუმცა კი კონკრეტული წესები ამ საკითხში არ არსებობდა. მაგალითად, უკეთესი იყო, რომ ცეცხლი უკვე ანთებული ცეცხლის საშუალებით დაგენთო, სხვა მეთოდები კი მხოლოდ უკიდურეს შემთხვევაში გამოიყენებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:უგანდის ეთნიკური ჯგუფები
ბანკ-დიუ-ჟეზერი
ბანკ-დიუ-ჟეზერი (Banc du Geyser) — ჩაძირული მარჯნის რიფი მოზამბიკის სრუტის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, 125 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით კუნძულ მაიოტადან, 112 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით გლორიოსის კუნძულებიდან და 200 კმ-ით მადაგასკარის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროდან.
გეოგრაფია
იგი ოვალური ფორმის რიფია 8 კმ-ის სიგრძით და 5 კმ-ის სიგანით, რომელიც სახეზე ჩნდება მხოლოდ მიქცევების დროს, სამხრეთში მდებარე კლდეების გარდა. კლდეების სიმაღლე, როგორც წესი მერყეობს 1,5 მეტრიდან 3 მეტრამდე. ყველაზე მაღალია სამხრეთში მდებარე კლდე, სიმაღლით 8 მეტრი. რიფის აღმოსავლეთ ნაწილში არსებობს რამდენიმე ქვიშოვანი მეჩეჩი ერთიდან სამ მეტრამდე სიმაღლის, რომლებიც დაფარულია ბალახით და დაბალი მეჩხერი ბუჩქნარით. ცენტრალურ ლაგუნაში შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთი მიმართულებითაა. მარჯნის რიფი დაფარულია გუანოთი. ბუდობენ ზღვის ფრინველები.
ისტორია
ჟეზერის რიფი პირველად ცნობილი გახდა არაბი ზღვაოსნებისათვის დაახლოებით 700 წელს და მათ მიერ დატანილი იყო ზოგიერთ სანაოსნო რუკებზე, რომელიც თარიღდება დაახლოებით 800 წელს. დაახლოებით 1650 წელს რიფი დატანილი იყო ესპანურ რუკებზე როგორც Arecife de Santo Antonio. თანამედროვე დასახელება მან მიიღო 1678 წლის 23 დეკემბერს, როდესაც ბრიტანული გემი გეისერი ესტუმრა რიფს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორია კატეგორია:აფრიკის სადავო ტერიტორიები კატეგორია:საფრანგეთის კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
ახალშენი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
ახალშენი — ნასოფლარი საქართველოში მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მჭადიჯვრის სოფსაბჭო, მდ. ნარეკვავის მარჯვენა ნაპირზე. ზ. დ. 720 მ, დუშეთიდან 13 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:მჭადიჯვრის თემის ნასოფლარები
სან-ჟუან-დუ-პიაუი
სან-ჟუან-დუ-პიაუი (São João do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 222 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 548 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.8 კმ²-ზე. ფართობი 1 527 773 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლა-პასი (ტარლაკი)
ლა-პასი (ოფიციალურად ლა-პასის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng La Paz) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 68 952 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ტარლაკის მუნიციპალიტეტები
კომპანიივკის რაიონი
კომპანიივკის რაიონი (Компаніївський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 967 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 15 629 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 16 კაცს კმ²-ზე. კომპანიივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კომპანიივკა.
სქოლიო
კატეგორია:კიროვოჰრადის ოლქის რაიონები
ხამანწკასებრნი
ხამანწკასებრნი (Ostreidae) — ორსაგდულიანი მოლუსკების ოჯახი. აერთიანებს 25-მდე გვარს. აქვთ მომრგვალო, სამკუთხედი ან სოლისებრი ნიჟარა აღჭურვილი კონცენტრული ხაზებით ან რადიალური ნეკნებით და ნაოჭებით. საგდულების საკეტი უკბილოა, ჩაკეტვა ჩამკეტი მუსკულატურით ხდება. ზოგი სახეობის (Crassostrea gigas) ნიჟარა 45 სმ აღწევს. ფეხი რედუცირებულია. ხამანწკასებრნი იკვებებიან პასიურად, წყლის ფილტრაციით. ზოგი სახეობა გაყოფილსქესიანია, ზოგი — ჰერმაფროდიტი. ზოგი სახეობა რამდენიმე მილიონ კვერცხს ყრის. გამოჩეკილი ხამანწკასებრნი მოძრავი არიან, შემდეგ კი სუბსტრატს ემაგრებიან.
ხამანწკასებრნის ხორცი შეიცავს 11% ცილებს, 2% ცხიმებს, 6% ნახშირწყლებს, 3% ნაცარს, 78% წყალს, აგრეთვე C ვიტამინს და B ჯგუფის ვიტამინებს. აშშ-ში, იაპონიაში, ევროპის ქვეყნებში ხამანწკასებრნს ხელოვნურად ამრავლებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორსაგდულიანები
ესპანეთის კულტურა
არქიტექტურა
რამდენიმე ქალაქში ფართოდაა გამოყენებული კატალონიური მოდერნი. ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ნაგებობა არის სოგრადა-დე-ფამილიას ტაძარი ბარსელონაში.
ძველბერძნული სტილი
ძველბერძნული არქიტექტურა კარგად არის წარმოდგენილი ტარაგორში. ტარაგორი, კატალონიის ყოფილი დედაქალაქი (მნიშვნელობით რიგით მეორე პორტი) არის პირველი რომაული ქალაქი ესპანეთის მიწაზე. აქ არის შემონახული ციხე-სიმაგრის გალავანი ძვ. წ. III ს., ამფითეატრი, ცირკი, სციპიონის კოშკის ნარჩენები, აკვედუკი და სანტა მარიას ტაძარი.
ესპანეთში ძველბერძნული (რომაული) არქიტექტურის ნიმუშებია:
გოტიკური სტილი
XIII საუკუნის მიწურულს ვითარდება რელიგიური ნაგებობების მშენენებლობის ახალი მიმართულება, გოტიკური მიმართულება. ესპანეთის გოტიკურ არქიტეკტურაში იქმნებოდა კედლების გლუვი ზედაპირი რომლის ფონზე რთავდნენ ორნამენტებით. ეს თავისებურება გახდა მთავარი ელემენტი ესპანეთის შემდგომ არქიტექტურაში.
ესპანეთში გოტიკური არქიტექტურის ნიმუშებია: მინი|აგბარის კოშკი, ბარსელონა. 2004 წელს აგებული ფრანგი არქიტექტორის მიერ, ჟანა ნუველი
თანამედროვე არქიტექტურა
ბარსელონას თანამედროვე არქიტექტურა მშვენივრად ერწყმის ძველ არქითეკტურას, მშვენივრად ჯდება ესპანეთის ძირეულ გარემოში. იმის მიუხედავად, რომ ბარსელონას თანამედროვე არქიტექტურის განვითარება განპირობებული ანტონიო გაუდის ღვაწლით ასევე თანამედროვე მუშაკებმაც შეძლეს ბარსელონას გარემოს განვითარება.
აგბარის კოშკი
თანამედროვე არქიტეკტურა ბარსელონაშ სრულიად აისახა ამ ნაგებობაში, ამიტომაც აგბარის კოშკი მიჩნეულია XXI საუკუნის სიმბოლოდ. ეს ნაგებობა ღამით ანათებს მთელ ქალაქს, განსაკუთრებული ტექნოლოგიების მეშვეობით. აგბარის სპეციფიურ შეფერილობას განაპირობებს სპეკტრის 4000-ზე მეტი ტექნიკური ელემენტი. კოშკი არის 38 სართულიანი.
მადრიდის მხატვრობის მუზეუმი museo ABC
მინი|museo ABC, Madrid მადრიდის მუზეუმი museum ABC შედგება რამდენიმე კაფესგან, მაღაზიებისგან და უშუალოდ გამოფენის დარბაზებისგან, რომლებშიც წარმოდგენილია ყველანაირი ხელოვნების ნიმუში, მიუხედავად მიმართულებისა. მუზეუმის კედლებში იმარეთება არაერთი მნიშვნელოვანი კულტურული ღონისძიება და ასევე აქვე ტარდება შემეცნებითი კურსები.
ფერწერა
მინი|პაბლო პიკასოს ავტოპორტრეტი საერთო ევროპული ფერწერის ხელოვნების განასხვავებს უცნაური ფორმის და გმირები ამოტვიფრულია ესპანური ფერწერა. ფერწერის ნიმუშებს გააჩნია ინდივიდუალური ხასიათი, მხატვარის შესაბამისი. ... და ამავე დროს ძალიან სპეციფიკური. ესპანეთის ხელოვნებას ახასიათებს დეკორატიული, მოდერნული, დახვეწილი ფორმა, დუალიზმის იდეალური და რეალური, პილინგი და სიხარბე, ამაღლებული და სასაცილო. მთავარი წარმომადგენლები ესპანეთის ბაროკოს არიან ელ გრეკო და დიეგო ველასკესი.
პაბლო რუის ი პიკასო (Pablo Ruiz y Picasso) (დ. 25 ოქტომბერი, 1881, მალაგა, ესპანეთი ― გ. 8 აპრილი, 1973, მუჟენი, საფრანგეთი), ესპანელი მხატვარი და სკულპტორი. XX საუკუნის ხელოვნების ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ფიგურა, ჟორჟ ბრაკთან ერთად კუბიზმის დამფუძნებელი.
სიუდად-დე-ლა-კოსტა
სიუდად-დე-ლა-კოსტა (Ciudad de la Costa) — ქალაქი ურუგვაიში, კანელონესის დეპარტამენტში, რიო-დე-ლა-პლატის ნაპირზე. მიიჩნევა მონტევიდეოს მეტროპოლიის გაგრძელებად, რომელიც მას დასავლეთით ესაზღვრება, აღმოსავლეთიდან კი კოსტა-დე-ორო აკრავს. ამჟამინდელი სახელი ეწოდა და ქალაქად გამოცხადდა 1994 წლის 19 ოქტომბერს. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, სიუდად-დე-ლა-კოსტა ურუგვაის სიდიდით მესამე ქალაქია მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ.
ესპანეთის კულტურა
ფერწერა
პიკასოს შრომებს ხშირად პერიოდების მიხედვით აჯგუფებენ. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ბოლო პერიოდების სახელებზე ურთიერთშეთანხმება მიღწეული არ არის, მისი ყველაზე ერთხმად მიღებული პერიოდები იყო:
სიუდად-დე-ლა-კოსტა
სიუდად-დე-ლა-კოსტა ეწოდება მუნიციპალიტეტსაც, რომელსაც ის მიეკუთვნება.
ესპანეთის კულტურა
ფერწერა
ცისფერი პერიოდი (1901–1904), სევდიანი, ცისფერი შეფერილობის ნახატები, რომელზეც გავლენა მისმა ესპანეთში მოგზაურობამ და ახლო მეგობრის გარდაცვალებამ იქონია; ხშირად აღწერს აკრობატებს, არლეკინებს, მეძავებს, მათხოვრებსა და ღარიბ მხატვრებს.
სიუდად-დე-ლა-კოსტა
ისტორია
ეს ტერიტორია, რომელსაც 16 კმ სიგრძის ქვიშიანი პლაჟი აკრავს, XIX საუკუნეში რინკონ-დე-კარასკოს სახელით იყო ცნობილი. დასახლება თანდათან XX საუკუნიდან დაიწყო და წარმოიქმნა კურორტები. არეალის მოსახლეობის დიდი ნაწილი აქ მხოლოდ ზაფხულში და უქმე დღეებში ცხოვორბს, დანარჩენ ნაწილს კი მონტევიდეოში ატარებს. მკვიდრი მოსახლეობის დიდი ნაწილიც მონტევიდეოშია დასაქმებული.
ესპანეთის კულტურა
ფერწერა
ვარდისფერი პერიოდი (1905–1907), უფრო ხალისით სავსე სტილი ნარინჯისა და ვარდისფერი საღებავებით; აქაც მრავალი არლეკინი ფიგურირებს. ამ პერიოდში პარიზში ის ხვდება ფერნანდა ოლივიეს, რომელიც მხატვრებისა და სკულპტორებისთვის მოდელირებდა, და მრავალი ნახატი გამსჭვალულია ოსტატის მოდელისადმი თბილი დამოკიდებულებით, ფრანგულ მხატვრობასთან ახლო გაცნობასთან ერთად.
კორიდა
განსაკუთრებით ესპანური კულტურა და მისი განვითარება განაპირობა მისმა გეოგრაფიულმა ადგილმდებარეობამ. ესპანეთზე გავლენა იქონია მრავალმა კულტურამ, რომაულიდან და ბერძნულიდან დაწყებული მუსლიმურით დამთავრებული.
საერთო ჯამში ესპანეთი ქრისტიანული ქვეყანაა, დაახლოებით მოსახლეობის 77 % კათოლიკეა, ხოლო მხოლოდ 1 % პროტესტანტი. ასევე ესპანეთში არსებობს სხვა რელიგიებიც, ძირითადად მუსლიმური.
მინი|კორიდა, ადამიანის შერკინება ხართან. ესპანური მრავალსაუკუნოვანი ტრადიცია კორიდა წარმოადგენს ყველაზე გავრცელებულ და პოპულარულ ტრადიციას ესპანეთში. ზუსტად ეს ტრადიცია წარმოადგენს სხვა კულტურების გავლენის შედეგს. თავდაპირველად კორიდა იყო შემოღებული ესპანეთში ბერძნების და ფინიკიელების მიერ. კორიდა ითვლება ერთგვარ სპორტად, რომელიც ასწლეულების მანძილზე ვითარდებოდა. უკვე ამ ტრადიციას მრავალსაუკუნოვანი ისტორია გააჩნია. დღეს-დღეისობით კორიდა ესპანური კულტურის განუყოფელი ნაწილია.
თავდაპირველად კორიდა გულისხმობდა შერკინებას ხარისა და ცხენზე ამხედრებული ადამიანის, ხოლო შემდგომ მხოლოდ ადამიანის ხართან შერკინებას. ხართან მებრძოლ ადამიანს ჰქვია მატადორი. დღეს კორიდა ითვლება ერთგვარ რიტუალად ესპანურ კულტურაში.
ფიესტები და ფესტივალები
მინი მინი|პომიდორის ფესტივალი ესპანეთში ესპანეთში ყოველწლიურად ტარდება უჩვეულო, მაგრამ ძალიან სახალისო ფესტივალები. პომიდვრებით ომი ანუ "ლა ტომატინა" რომელიც ყოველი წლის აგვისტოში ტარდება ქალაქ ბუნოლში. მეორე ფესტივალი ფქვილით ომია. ეს უკანასკნელი ქალაქ იბიში იმართება.
პომიდვრების ომისთვის მზადება რამდენიმე კვირით ადრე იწყება. ქალაქში ბინას იდებენ ტურისტები, რომელთაც ერთი სული აქვთ ფესტივალში მონაწილეობა მიიღონ. ფესტივალის დღეს დაახლოებით დღის 11 საათზე ქალაქის ქუჩებში რამდენიმე პომიდვრით დატვირთული მანქანა იწყებს მოძრაობას. ტონობით ბოსტნეულს ანაწილებენ ყველგან რათა ყველა მონაწილემ მოიმარაგოს საკუთარი პომიდორი, რომელიც ძალიან სახალისო მიზნებისთვისაა გათვალისწინებული. ამის შემდეგ იწყება მთავარი. ათასობით ადამიანი ერთმანეთს დაუნდობლად ესვრის მოზრდილ პომიდვრებს.
ბრძოლა დაახლოებით 2-3 სამი საათი გრძელდება. რის შემდეგად ხალხი უკვე ერთგვარ საწებელში ცურავს.
პომიდვრის ფესტივალზე რამდენიმე წესი მოქმედებს, რომელიც ქალაქის საბჭომ დააწესა.
1. აკრძალულია ფესტივალზე ბოთლების, ქვების ან რაიმე ისეთი ნივთის შეტანა, რომლის სროლაც ადამიანისთვის საშიშია.
2. პომიდვრები უნდა იყოს კარგად დამწიფებული და დარბილებული.
3. თქვენ უნდა იყოთ ფრთხილად სატვირთოების მიმართ, რომელთაც ქუჩებში შემოაქვთ საბრძოლო მასალა.
4. როდესაც თქვენ საფინალო სიგნალს გაიგებთ, მაშინვე უნდა შეწყვიტოთ ბრძოლა.
საბოლოო ჯამში ფესტივალზე შეკრებილი ხალხი ძალიან კარგად ერთობა. ამაზე ფესტივალის უდიდესი პოპულარობაც მიუთითებს.
"ლა ტომატინაზე" არასოდეს მომხდარა უბედური შემთხვევა და არც არავის რაიმე ზიანი არ მიუღია.
კინო
მინი|ფილმი, მონტე კლარა. ესპანეთი ესპანეთში ფილმების აქტიური წარმოება დაიწყო XIX საუკუნის დასაწყისში. პირველი ფილმი გამოვიდა 1895 წელს ბარსელონაში, შემდეგ საკმაოდ დიდი მოწონებით სარგებლობდა მადრიდელი ძმები ლუმიერების ფილმები. თუმცა ძმები ლუმიერები წარმოშობით საფრანგეთიდან იყვნენ. პირველი ესპანური ფილმები იყო ელ ჰოტელ ელექტრიკო (the electric hotel) და პლაზა დელ პუერტო ენ ბარსელონა (ბარსელონას პორტის პლაზა).
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის ისტორია კატეგორია:ესპანური კულტურა
ასტურიის პრინცი
ასტურიის პრინცი (Príncipe de Asturias) — ესპანური არისტოკრატიული წოდება რომელიც დაარსდა 1388 წელს კასტილის მეფე ხუან I-ის მიერ. ასტურიის პრინცის, ან პრინცესის წოდებას ატარებდა ჯერ კასტილიის, შემდეგ კი ესპანეთის მეფის ტახტის მემკვიდრე. უმეტეს შემთხვევაში ასტურიის პრინცის წოდება მამაკაცს ენიჭებოდა, თუმცა არსებობს 13 გამონაკლისი, როდესაც ეს წოდება ქალს მიენიჭა. პირველი ასტურიის პრინცი სწორედ ხუან I-ის უფროსი ვაჟი, ენრიკე იყო, რომელიც შემდეგში კასტილიის მეფე გახდა ენრიკე III-ის სახელით, ხოლო დღეისათვის ასტურიის პრინცესაა ესპანეთის მეფე ფილიპე VI-ის უფროსი ქალიშვილი, ლეონორ დე ბურბონი, რომელიც მომავალ დედოფლად მოიაზრება.
ლიტერატურა
კატეგორია:წოდებები კატეგორია:ესპანეთის ისტორია კატეგორია:არისტოკრატიული წოდებები
სალი პოტერი
შარლოტ სალი პოტერი (ინგლ. Charlotte Sally Potter; დ. 19 სექტემბერი, 1949, ლონდონი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — ბრიტანელი კინოსა და თეატრის რეჟისორი, ქორეოგრაფი, მოცეკვავე და სცენარისტი. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმია „ორლანდო“ (1992), რომელიც ვირჯინია ვულფის იმავე სახელწოდების მქონე რომანზე არის დაფუძნებული. „ორლანდომ“ ვენეციის კინოფესტივალზე აუდიტორიის პრიზი მიიღო საუკეთესო კინოფილმისთვის.
ადრეული ცხოვრება
შარლოტ სალი პოტერი 1949 წლის 19 სექტემბერს ლონდონში, ხელოვანების ოჯახში დაიბადა. მამამისი დიზაინერი და პოეტი, ხოლო დედამისი - მუსიკოსი იყო. 16 წლის ასაკში სკოლაში სწავლა შეწყვიტა და წმ. მარტინის ხელოვნების სკოლაში ხაზვა და კომპოზიცია შეისწავლა, ხოლო 1971 წლიდან 1974 წლამდე ცეკვასა და ქორეოგრაფიას სწავლობდა ლონდონის თანამედროვე ცეკვების სკოლაში.
კარიერა
მინი|243x243პქ|პატრისია კლარკსონი და სალი პოტერი 2017 წელს ბერლინალეზე პოტერის შეხება კინოხელოვნებასთან 1960-იან წლებში დაიწყო, როცა ლონდონის კინორეჟისორების კოოპერატივს შეუერთდა. 1969 წლიდან 1971 წლამდე მან რამდენიმე ექსპერიმენტული ფილმი გადაიღო, რომლებიც დროისა და სივრცის თემებს ეხებოდა: „შავი და თეთრი“ (1969), „თამაში“ (1971), „ყოველდღიური“ (1971).
1970-იან წლებში მუშაობდა როგორც მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, მუსიკოსი და თეატრის რეჟისორი. იმავე წლებში ჯეკი ლინსთან ერთად Limited Dance Company დააარსა. იყო რამდენიმე მუსიკალური ჯგუფის წევრი, მათ შორის Feminist Improvising Group, იყო ვოკალისტი და წერდა სიმღერის ტექსტებს. მინი|კილიან მერფი, სალი პოტერი და ბრუნო განზი 2017 წელს 1979 წელს გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „თრილერი“, რომლის რეჟისორი, პროდუსერი, სცენარისტი და მონტაჟისტი თავად იყო. „თრილერი“ წარმატებული გამოდგა და პოტერს საშუალება მიეცა, თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი გადაეღო. 1983 წელს გამოვიდა მისი სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ნამუშევარი „ოქროს მაძიებლები“.
გადაუღია სატელევიზიო სერიალებიც: „ცრემლები, სიცილი, შიში და გაცოფება“ (1986) და „მე ვარ ხარი, მე ვარ ცხენი, მე ვარ კაცი, მე ვარ ქალი“ (1990) საბჭოთა კინოს შესახებ.
1992 წელს გამოვიდა მისი შემდეგი ფილმი, სახელწოდებით „ორლანდო“. იგი ვირჯინია ვულფის რომანზეა დაფუძნებული. მის გადაღებას რვა წელი დასჭირდა და კომერციულად წარმატებული გამოდგა, ფილმი პოტერის ყველაზე მნიშვნელოვან ნამუშევრად ითვლება. ფილმით რეჟისორმა მეინსტრიმულ კინოში მალევე გაითქვა სახელი. მასში მთავარ როლს ტილდა სუინტონი ასრულებს.
მის შემდეგ ფილმში, სახელწოდებით „ტანგოს გაკვეთილი“ (1997), პოტერი ისევ ქორეოგრაფიასა და ცეკვას უბრუნდება. ფილმი მოგვითხრობს კინორეჟისორის შესახებ (მას თავად პოტერი ასრულებს), რომელსაც ჰოლივუდისთვის სცენარის წერაში ხელს თავისი ინტერესი უშლის არგენტინული ტანგოს მიმართ. რეჟისორი მალევე გადაწყვეტს, რომ ტანგო უნდა შეისწავლოს.
2000 წელს გამოვიდა სალი პოტერის ისტორიული ჟანრის ფილმი „ადამიანი, რომელიც ტიროდა“ (2000), სადაც მთავარ როლებს კეიტ ბლანშეტი, ჯონი დეპი და ქრისტინა რიჩი ასრულებენ. მისი პრემიერა 2000 წელს ვენეციის კინოფესტივალზე გაიმართა.
2017 წელს გამოვიდა „წვეულება“, რომელშიც მთავარ როლებს ტიმოთი სპელი (ბილი), კრისტინ სკოტ ტომასი (ჯანეტი), პატრისია კლარკსონი (ეიპრილი), ბრუნო განზი (გოტფრიდი), ჩერი ჯონსი (მარტა), ემილი მორტიმერი (ჯინი) და კილიან მერფი (ტომი) ასრულებენ. ფილმი მოგვითხრობს ჯანეტის შესახებ, რომელიც სამსახურში დაწინაურების აღსანიშნავად წვეულებას მოაწყობს.
ფილმოგრაფია
სრულმეტრაჟიანი ფილმები
Still Waters (ბი ჯიზის ალბომი)
Still Waters — ჯგუფ ბი ჯიზის 21-ე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1997 წელს. ეს იყო ბი ჯიზის კატალოგის ერთ-ერთი პირველი ალბომი, რომელიც ხელახლა გამოიცა Reprise Records-ზე, 2006 წელს, როდესაც ჯგუფმა დაიბრუნა უფლებები ყველა ჩანაწერზე.
სალი პოტერი
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი ქალი კინორეჟისორები კატეგორია:ბრიტანელი მოცეკვავეები კატეგორია:ბრიტანელი სცენარისტები კატეგორია:ბრიტანელი ქორეოგრაფები კატეგორია:ბრიტანელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:ინგლისურენოვანი კინორეჟისორები კატეგორია:ბრიტანელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ბრიტანელი ქალი სცენარისტები
სიმოინსი
სიმოინსი (Simões) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 437 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
Still Waters (ბი ჯიზის ალბომი)
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - ბარი, რობინ და მორის გიბები
სიმოინსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 180 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.23 კმ²-ზე. ფართობი 1 071 540 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
Still Waters (ბი ჯიზის ალბომი)
სერტიფიცირებები
} } } } } } } } } }
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის ალბომები კატეგორია:ბი ჯიზის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:A&M Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ბარი გიბის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები რობინ გიბის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები მორის გიბის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები არიფ მარდინის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები დევიდ ფოსტერის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჰიუ პეჯემის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები რაფაელ საადიკის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები რას ტიტლმენის პროდიუსერობით
სავანების ოლქი
სავანების ოლქი (District des Savanes) — ოლქი კოტ-დ’ივუარის ჩრდილოეთში.
გეოგრაფია
სავანების ოლქს სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება ვორობის ოლქი, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ვალე-დუ-ბანდამის ოლქი, აღმოსავლეთიდან ზანზანის ოლქი, დასავლეთიდან დენგელეს ოლქი, ჩრდილო-დასავლეთიდან მალი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ბურკინა-ფასო.
ადმინისტრაციული დაყოფა
სავანების ოლქი დაყოფილია 3 რეგიონად:
სქოლიო
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის ოლქები
ვიდეო თამაშების გამომცემელი
ვიდეო თამაშების გამომცემელი — კომპანია, რომელიც გამოსცემს ვიდეო თამაშებს, შემუშავებულს შიდა სტუდიების ან გარე დეველოპერების მიერ. წიგნების და ფილმების გამომცემლების მსგავსად, ვიდეო თამაშის გამომშვები პასუხისმგებელია მისი პროდუქტის წარმოება, მარკეტინგსა და რეკლამირებაზე.
როგორც წესი, გამომცემელი თამაშის შესაქმნელად, ხშირად ფულს უხდის თამაშების დეველოპერს (გამომცემელი უწოდებს გარე დეველოპერს) ან შიდა სტუდიას. მსხივილი გამომცემლები ხშირად თავადვე უწევენ დისტრიბუციას მათ მიერ გამოშვებულ პროექტებს, მაშინ როდესაც მცირე გამომცემლები ქირაობენ დისტრიბუტორ კომპანიებს (მსხვილ გამომცემლებს). გამომცემლის სხვა ფუნქციები მოიცავს: სხვადასხვა ლიცენზიების შეძენას, ლოკალიზაციისთვის გადახდას, თამაშის გარეკანის დიზაინის შექმნას და სხვას.
2016 წლის მონაცემებით, ყველაზე მაღალშემოსავლიანი თამაშების გამომცემელი იყო ჩინური კომპანია Tencent (10 მილიარდი ამერიკული დოლარი), მეორე ადგილს იკავებდა Sony Interactive Entertainment (7.8 მილარდი დოლარი), ხოლო მესამეს — Activision Blizzard (6.6 მიალრდი დოლარი).
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების განვითარება კატეგორია:ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანიები
მსოფლიოს კუნძულები
მსოფლიო ან მსოფლიოს კუნძულები (جزر العالم) — ხელოვნური არქიპელაგი, რომელიც შედგება ბევრი სხვადასხვაგვარი პატარა კუნძულისაგან და ჯამში მსოფლიოს რუკის ფორმას აყალიბებს. იგი მდებარეობს სპარსეთის ყურეში, დუბაის სანაპიროდან 4 კილომეტრის (2,5 მილი) მოშორებით, არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. მსოფლიოს კუნძულები ძირითადად ქვიშისაგანაა შექმნილი, რომელიც დიდი დუბაის წყალმარჩხ სანაპირო ზოლში რაოდენობით შეიტანეს. პროექტის დეველოპერი კომპანიაა Nakheel Properties, ხოლო მისი იდეის ავტორი შეიხ მოჰამედ ბინ რაშიდ ალ მაკტუმი, დუბაის მმართველი. მსოფლიოს კუნძულები ერთ–ერთია იმ რამდენიმე ხელოვნურ კუნძულს შორის, რომელთა მშნებლობაც დუბაიში ბოლო ხანს განხორციელდა.
მუსა (იარდიმლი)
მუსა (Musa) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 8 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
მსოფლიოს კუნძულები
სქოლიო
კატეგორია:ხელოვნური კუნძულები კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების არქიპელაგები კატეგორია:დუბაის კუნძულები კატეგორია:მსოფლიოს რუკები
მაიანტოკი
მაიანტოკი (ოფიციალურად მაიანტოკის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Mayantoc) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 597 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ტარლაკის მუნიციპალიტეტები
მალა-ვისკის რაიონი
მალა-ვისკის რაიონი (Маловисківський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 111 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 43 729 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 41 კაცს კმ²-ზე. მალა-ვისკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მალა-ვისკა.
სქოლიო
კატეგორია:კიროვოჰრადის ოლქის რაიონები
დენგელეს ოლქი
დენგელეს ოლქი (District du Denguélé) — ოლქი კოტ-დ’ივუარის ჩრდილო-დასავლეთში.
გეოგრაფია
დენგელეს ოლქს სამხრეთიდან ესაზღვრება ვორობის ოლქი, აღმოსავლეთიდან სავანების ოლქი, ჩრდილოეთიდან მალი, დასავლეთიდან გვინეა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
დენგელეს ოლქი დაყოფილია 2 რეგიონად:
სქოლიო
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის ოლქები
კერალას ტურიზმი
მინი| ნავის სახლი მცურავი ვემბანადის ტბაზე კერალას ტურიზმი — კერალა, შტატი, რომელიც მდებარეობს სამხრეთ-დასავლეთ ინდოეთის ტროპიკულ მალაბარის სანაპიროზე, ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ტურისტული ადგილია. National Geographic Traveller-ის მიერ დასახელებული მსოფლიოს ათი სამოთხიდან ერთ-ერთი, კერალა ცნობილია ეკოტურიზმის ინიციატივებითა და ლამაზი ტბებით. მისმა უნიკალურმა კულტურამ და ტრადიციებმა, მრავალფეროვანმა დემოგრაფიამ, ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ტურისტულ მიმართულებად აქცია მსოფლიოში. ტურიზმის ინდუსტრია, რომელიც 13,31%–იანი ტემპით იზრდება, შტატის ეკონომიკაში მთავარი წვლილი შეაქვს.
1980-იანი წლების დასაწყისამდე კერალა შედარებით უცნობი ადგილი იყო, რადგან ტურისტული ადგილების უმეტესობა ქვეყნის ჩრდილოეთით იყო კონცენტრირებული. კერალას ტურიზმის განვითარების კორპორაციის მიერ დაწყებულმა მარკეტინგულმა კამპანიამ (სამთავრობო სააგენტო, რომელიც ზედამხედველობს ქვეყნის ტურიზმის პერსპექტივებს) საფუძველი ჩაუყარა ტურიზმის ინდუსტრიის ზრდას. შემდეგ ათწლეულებში კერალას ტურიზმი გარდაიქმნა ინდოეთის ერთ–ერთი მნიშვნელოვან დასასვენებელ ადგილად. კერალა ღმერთის ქვეყანა  გახდა გლობალური სუპერ-ბრენდი. 2010 წელს კერალამ 660,000 უცხოელი ტურისტი მიიღო.
შტატის ტურიზმის დღის წესრიგი ხელს უწყობს ეკოლოგიურად მდგრად ტურიზმს, რომელიც ფოკუსირებულია ადგილობრივ კულტურაზე, უდაბნოში თავგადასავლებზე, მოხალისეობასა და ადგილობრივი მოსახლეობის პიროვნულ ზრდაზე. ძალისხმევა ხორციელდება ბუნებრივ გარემოზე ტრადიციული ტურიზმისგან გამოწვეული მავნე ზემოქმედების შესამცირებლად და ადგილობრივი მოსახლეობის კულტურული მთლიანობის ასამაღლებლად.
ისტორიული კონტექსტი
მარცხნივ|მინი| კათაკალის სახე
1986 წელს კერალას ტურიზმმა მიიღო ინდუსტრიის სტატუსი. შემდგომში შეიქმნა სარეკლამო კამპანიის სათაური კერალა ღმერთის ქვეყანა.  ბეჭდურ და ელექტრონულ მედიაში აქტიურმა პოპულარიზაციამ შეძლო მნიშვნელოვანი ინვესტიციების მოზიდვა სტუმართმოყვარე ინდუსტრიაში. 2000-იანი წლების დასაწყისისთვის ტურიზმი გადაიქცა სრულფასოვან, მრავალმილიარდიან ინდუსტრიად შტატში. კერალამ შეძლო თავისი ნიშა გამოეკვეთა მსოფლიო ტურიზმის ინდუსტრიაში. 2003 წელს კერალა, იქამდე უცნობი ტურისტული დანიშნულების ადგილი, გახდა მსოფლიოში ყველაზე სწრაფად მზარდი ტურისტული დანიშნულების ადგილი.
სანაპიროები
დასავლეთ სანაპიროზე, არაბეთის ზღვასთან ერთად, კერალას 580 კმ სიგრძის სანაპირო ზოლი აქვს. პრაქტიკულად ქვიშიანი პლაჟებით არის მოფენილი.
თირუვანანტაფურამის მახლობლად კოვალამის სანაპირო იყო კერალას ერთ-ერთი პირველი პლაჟი, რომელმაც ტურისტები მიიზიდა. 1960-იან წლებში ხელახლა აღმოაჩინეს მეკობრეებმა და რუჯის მაძიებლებმა, ხოლო 1970-იან წლებში ჰიპების ურდოც მოჰყვა. კოვალამი დღეს ყველაზე ხშირად მონახულებადი სანაპიროა შტატში.
გორაკები
მარცხნივ|მინი| მუნარის გორა მინი| სიტარ კუნდუ ნელიიამპათიაში, პალაკაკის რაიონი, კერალა, სამხრეთ ინდოეთი აღმოსავლეთ კერალას რეგიონში შედის მაღალი მთები, ხეობები და ღრმად გაჭრილი ხეობები. ველური მიწები ხშირი ტყეებით არის დაფარული, ხოლო სხვა რეგიონები ჩაის და ყავის პლანტაციები (ძირითადად XIX და XX საუკუნეებში დაარსდა) ან კულტივირების სხვა ფორმებია.
ველური ბუნება
მარცხნივ|მინი| ლომისკუდა მაკაკა - მსოფლიოს უიშვიათესი და ყველაზე მეტად საშიში [[პრიმატები|პრიმატი.]] კერალას უმეტესი ნაწილი, რომლის მშობლიური ჰაბიტატი შედგება ნოტიო მარადმწვანე ტროპიკული ტყეებისაგან ქვედა სიმაღლეებზე და მაღალმთიანი ფოთლოვანი და ნახევრად მარადმწვანე ტყეებით აღმოსავლეთში, ექვემდებარება ნოტიო ტროპიკულ კლიმატს. ამასთან, რელიეფის და სიმაღლის მნიშვნელოვანმა ცვლილებებმა გამოიწვია ნიადაგის ისეთი განლაგება, რომლის ბიომრავალფეროვნება რეგისტრირდება, როგორც მსოფლიოში ყველაზე მნიშვნელოვანი. კერალას ბიომრავალფეროვანი უდაბნოს გზების უმეტესობა მდებარეობს აღმოსავლეთის რაიონების მარადმწვანე ტყეებში. კერალა ასევე მასპინძლობს მსოფლიოს რამსარის კონვენციის სიაში მყოფ ორ ჭარბტენიან ტერიტორიას: სათამკოტას ტბა და ვემბანად-კოლის ჭაობები, როგორც საერთაშორისო მნიშვნელობის მქონე ჭარბტენიანი ტერიტორიები. ასევე არსებობს უამრავი დაცული ტერიტორია.
დღესასწაულები
მინი| ფანჩავადიამი მინი| შაშტი კერალას მთავარი ფესტივალი არის ონამი. ონამი არის მოსავლის აღების ფესტივალი, რომელსაც აღნიშნავს ინდოეთის კერალას მოსახლეობა. ეს ასევე არის კერალას სახელმწიფო ფესტივალია სახელმწიფო დღესასწაულებით 4 დღის განმავლობაში, დაწყებული ონამ ევადან (უტრადომი) ონამის მე-4 დღემდე. კერალას არაერთი რელიგიური ფესტივალი აქვს. ქრისტიანებსა და მუსლიმებს ასევე აქვთ მრავალი მნიშვნელოვანი ფესტივალი. ყოველწლიური ფესტივალი თირაიათამი ტარდება წმინდა კორომებით და სამხრეთ მალაბარის რეგიონის სოფლების სალოცავებით (კოჟიკოდესა და მალაპურამის რაიონი). „თირაიათამი“ არის ეთნიკურობის გამომხატველი საშემსრულებლო ხელოვნება. ეს არის ცეკვის, დრამის, სიმღერების, ინსტრუმენტული მუსიკის, სახისა და სხეულის მაკიაჟის, სატირის, საბრძოლო ხელოვნებისა და რიტუალისტული ნაზავი, რომელიც შედგენილია ჰარმონიულად.
კულტურა
კერალას კულტურა ძირითადად ინდუისტური წარმოშობისაა, მომდინარეობს ტამილის მემკვიდრეობის უფრო დიდი რეგიონიდან, რომელიც ტამილაკამის სახელით არის ცნობილი. მოგვიანებით კერალას კულტურაზე დიდი გავლენა მოახდინა საზღვარგარეთთან კონტაქტმა. ხელოვნება უფრო რელიგიური და ტომობრივი თემატიკისაა. ეს მოიცავს ჩავიტუს ნადაკომს, ოპანას (წარმოშობით მალაბარიდან), რომელიც აერთიანებს ცეკვას, ხელის რიტმულ ტაშს და იშალის ვოკალიზაციას. ამასთან, ხელოვნების მრავალი ფორმა ძირითადად ტურისტებისათვის ან ახალგაზრდული ფესტივალებისთვის იმართება და არც ისე პოპულარულია ჩვეულებრივ კერალიტებში, რომლებიც ეძებენ უფრო თანამედროვე ხელოვნებას და შესრულების სტილებს, მათ შორის მიმიკასა და პაროდიას. გარდა ამისა, მალაიალანის კინოინდუსტრია ეფექტურ კონკურენციას უწევს როგორც ბოლივუდს, ისე ჰოლივუდს.
სქოლიო
კატეგორია: ტურიზმი კატეგორია: აზიის ტურიზმი კატეგორია: ინდოეთი
ნიკოლოზ კოსტომაროვი
ნიკოლოზ ივანეს ძე კოსტომაროვი (Николай Иванович Костомаров; დ. 4 მაისი, 1817, სოფ. იურასოვკა, ოლხოვატკის რაიონი, ვორონეჟის ოლქი — გ. 7 აპრილი, 1885, პეტერბურგი) — უკრაინელი და რუსი ისტორიკოსი, ეთნოგრაფი, მწერალი, კრიტიკოსი. 1837 წელს, დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტი. კოსტომაროვის საზოგადოებრივი პოლიტიკა და ისტორიული მსოფლმხედველობა ჩამოყალიბდა ი. სრეზნევსკის, დ. ბანტიშ-კამენსკისა სხვათა გავლენით. 1846 წლიდან იყო კიევის უნივერსიტეტის კათედრის პროფესორი. კირილესა და მეთოდეს საზოგადოების შექმნის ორგანიზატორი (ტარას შევჩენკოსთან ერთად). 1847 წელს, ეს საზოგადოება გაანადგურეს, კოსტომაროვი დააპატიმრეს და ერთი წლის შემდეგ სარატოვში გადაასახლეს.
1859-1862 წლებში, ნოკოლოზ კოსტომაროვი იყო პეტერბურგის უნივერსიტეტის რუსეთის ისტორიის პროფესორი. სახალხო მოძრაობას მიუძღვნა შრომა „სტენკა რაზინის ამბოხება“ (1858).
რუსული და უკრაინული ისტორიის უმნიშვნელოვანეს საკითხებს კოსტომაროვი ბურჟუაზიელი ისტორიოგრაფიის პოზიციებთან განიხილავდა. მისი თეორია „ორი საწყისი“ — ვეჩესა და ერთმპყრობელობის შესახებ — აიდეალებდა უკრაინელი ხალხის წარსულს. ნ. კოსტომაროვის მიერ ხალხის ისტორიის გაგება არამეცნიერულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:უკრაინელი მწერლები კატეგორია:უკრაინელი ისტორიკოსები კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 4 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1817 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1885
აბდალანლი
აბდალანლი  (Abdalanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში. შედის სოფელ ყაიალის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულში.
1993 წლიდან სომხეთის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების მიერ იყო ოკუპირებული.
2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
იშიქლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
იშიგლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სიმპლისიუ-მენდისი
სიმპლისიუ-მენდისი (Simplício Mendes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 302 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
ფარუ (პარა)
ფარუ (Faro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 31 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშუ-ამაზონასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ობიდუსის შემადგენლობაში.
სიმპლისიუ-მენდისი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 077 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.97 კმ²-ზე. ფართობი 1 345 790 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფარუ (პარა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 177 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.69 კმ²-ზე. ფართობი 11 770.628 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნისაქალა
ნისაქალა  (Nisəqələ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 901 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ბოტსვანის გეოგრაფია
thumb|ბოტსვანის ტოპოგრაფიული რუკა ბოტსვანის რესპუბლიკა — სახელმწიფო სამხრეთ აფრიკაში. რომლის ფართობია 600 370 კმ².
სახელმწიფო საზღვრის საერთო სიგრძე შეადგენს 4013 კმ-ს. სასაზღვრო ზოლი ნამიბიასთან 1360 კმ სიგრძისაა, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკასთან — 1840 კმ-ის, ხოლო ზიმბაბვესთან — 813 კმ-ის.
მდინარეები
ბოტსვანის უდიდესი მდინარეა ოკავანგო. ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით იგი მდორედ მიედინება და შიდაკონტინენტურ დელტას ქმნის (ფართობი დაახლოებით 16 ათასი კმ²-ა). ოკავანგოს დელტაში რამდენიმე ტბაა, მათ შორის უდიდესია ნგამი.
ქვეყნის სამხრეთ აღმოსავლეთით მდინარე ლიმპოპოს მარცხენა შენაკადები მიედინება, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით _ მდინარე ჩობეს მარჯვენა შენაკადები. ქვეყნის დანარჩენ ტერიტორიაზე არსებობს შრობადი მდინარეები, რომელნიც მხოლოდ წვიმიანი სეზონების შემდეგ ჩნდებიან.
Pungent Effulgent
Pungent Effulgent — ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფ Ozric Tentacles-ის 1989 წლის სტუდიური ალბომი. გამოვიდა ლეიბლებზე Dovetail Records და Snapper Music. ეს არის ჯგუფის რიგით პირველი ალბომი CD-ზე, მანამდე გამოცემული აუდიოკასეტების შემდეგ.
ბოტსვანის გეოგრაფია
კლიმატი
ბოტსვანის კლიმატი ძირითადად ტროპიკულია, უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთით კი სუბტროპიკული, მკვეთრად გამოხატული კონტინენტური ჰავის მახასიათებლებით. იანვრის საშუალო ტემპერატურა 22-დან 27 °C-მდე მერყეობს, ხოლო ივლისის 14—16 °C-ია; ტემპერატურის დღეღამური ამპლიტუდა აღწევს 22 °C-ს. ქვეყნის ბევრ რაიონში ყველაზე ცხელ თვედ ოქტომბერი ითვლება, ხოლო წვიმიანი სეზონის დასაწყისში, რომელიც უმეტეს რაიონებში ნოემბერ-მარტის პერიოდშია, საშუალო ტემპერატურა 1,5—2 °C-მდე ეცემა. წლიური საშუალო ნალექიანობა 200—700 მმ-ია. ყველაზე მეტი სიმშრალით გამოირჩევა სამხრეთ-დასავლეთი ოლქი (250 მმ-ზე ნაკლები წელიწადში). ყველაზე მეტი ნალექი კი სამხრეთ-აღმოსავლეთ რაიონებში მოდის (500—700 მმ წელიწადში).
Pungent Effulgent
სქოლიო
კატეგორია:1989 წლის ალბომები კატეგორია:Ozric Tentacles-ის ალბომები
ბოტსვანის გეოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოტსვანის გეოგრაფია
პაისანდუ
300px|მინიატიურა|[[არგენტინასთან დამაკავშირებელი ხენერალ-არტიგასის ხიდი]] პაისანდუ (Paysandú) — ქალაქი ურუგვაიში, პაისანდუს დეპარტამენტის დედაქალაქი.
მდებარეობს მდინარე ურუგვაის ნაპირებზე, რომელზეც გაივლის საზღვარი არგენტინასთან. გაშენებულია დედაქალაქ მონტევიდეოდან 378 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, პაისანდუ ურუგვაის სიდიდით მეოთხე ქალაქია მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ.
ქალაქის სიახლოვეს, ჩრდილოეთით მდებარეობს ხენერალ-არტიგასის ხიდი, რომელიც ურუგვაის აკავშირებს არგენტინის ენტრე-რიოსის პროვინციასთან, ქალაქ კოლონის სამხრეთ ნაწილთან.
ისტორია
დაარსდა 1756 წლის ოქტომბერში და „ვილიას“ (პატარა ქალაქი) სტატუსი მიიღო ჯერ კიდევ ურუგვაის დამოუკიდებლობამდე. 1863 წლის 8 ივნისს სტატუსი ამაღლდა და ეწოდა „სიუდადი“ (ქალაქი).
1864 წლის 2 დეკემბერს ურუგვაის ძალებმა გენერალ ლეონარდო გომესის ხელმძღვანელობით ქალაქი შემოჭრილ ბრაზილიელთა ძალებისგან დაიცვეს.
მაჰმუდლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)
მაჰმუდლუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
ილინსკის დიდი ხიდი
ილინსკის დიდი ხიდი (Большой Ильинский мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი მდინარე ოხტაზე, სანქტ-პეტერბურგში, წითელგვარდიელთა რაიონში. ერთ-ერთი პირველი მონოლითური რკინა-ბეტონის ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, რომელიც ჩვენამდე შემონახულია პირვანდელი სახით. ხიდის სიგრძეა 37,8 მეტრი, ხოლო სიგანე — 18,25 მეტრი.
მდებარეობა
მდებარეობს რევოლუციის გზატკეცილის დასაწყისში და ერთმანეთთან აკავშირებს ილინსკის ბაღის ორ ნაწილს.
ხიდის ახლოს დგას სანქტ-პეტერბურგის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი.
დინების ზემოთ მდებარეობს ოხტის კაშხალი, ხოლო ქვემოთ — არმაშევის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „ლადოჟსკაია“.
სახელწოდება
თავდაპირველად, 1912 წლიდან ხიდს ეწოდებოდა ილინსკის ხიდი, ახლოს მდებარე ეკლესიის გამო. 1950-იან წლებში მდინარე ოხტაზე გადებული პირველი ხუთი ხიდი გადანომრეს დინების საწინააღმდეგოდ ვა ხიდ უწოვეს ოხტის მესამე ხიდი. 1997 წლის 6 ნოემბერს ხიდს უწოდეს ილინსკის დიდი ხიდი.
ისტორია
1912 წელს ხის ხიდის ადგილზე არქიტექტორ გ. ა. გირშსონის პროექტით ააგეს სამმალიანი რკინა-ბეტონის ხიდი, რომლის სიგრძე 36,5 მეტრი, ხოლო სიგანე — 9 მეტრი იყო, მათ შორის ორი ტროტუარი — 1,2 მ სიგანის. 1950 წელს წარიმართა ხიდის კაპიტალური რემონტი არქიტექტორ ვ. ვ. დემჩენკოს პროექტის მიხედვით. 1964 წელს ხიდი გაფართოვეს და მისმა სიგანემ შეადინა 11,1 მეტრი, მათ შორის იყო ორი ტროტუარი 2,1 მეტრის.
1992 წელს ძეგლი გამოაცხადეს ისტორიისა და კულტურის ძეგლად. 2001 წლის 10 დეკემბერს ხიდი დაკეტეს ავტოტრანსპორტისათვის და სარემონტო სამუშაოები გაგრძელდა 2002 წლამდე. ხიდის საზეიმო გახსნა გაიმართა 2002 წლის 23 დეკემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
მეჰრილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მეჰრილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნორავარი
ნორავარი  (Noravar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ეკვილიბრიუმი
მინი|300პქ|ეკვილიბრიუმის ბიბლიოთეკა სოფელ ნიქოზში ეკვილიბრიუმი — საგანმანათლებლო მოძრაობა, რომელიც დაფუძნებულია 2012 წელს. იდეის ავტორი და ინიციატორია ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორი გიორგი კეკელიძე.