cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარკოზაშვილის დარბაზი
მარკოზაშვილის დარბაზი — პაატა ბატონიშვილის მეთაურობით ერეკლე II-ის წინააღმდეგ შეთქმულებაში (1765) ჩაბმული ქართლის რეაქციული თავადაზნაურობის თავშეყრის ადგილი. თანამედროვე ისტორიოგრაფიაში ტერმინი „მარკოზაშვილის დარბაზელები“ აღნიშნავს XVIII საუკუნის II ნახევარში ქართლ-კახეთის მეფისადმი ოპოზიციურად განწყობილ თავადაზნაურთა დასს.
გივი გეგეჭკორი
გივი ილიას ძე გეგეჭკორი (დ. 24 იანვარი, 1933, თბილისი — გ. 2002) — ქართველი პოეტი.
მარკოზაშვილის დარბაზი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლ-კახეთის სამეფო
გივი გეგეჭკორი
პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1952 წელს ალმანახ „პირველ სხივში“, ლექსთა პირველი წიგნი „მზიანი დღე“ — 1963 წელს. გეგეჭკორს ეკუთვნის პოეტური კრებულები: „ახალი აბზაცი“ (1968), „ჩემი დღესასწაულები“ (1971), „ჩიტების გამოღვიძება“ (1973), „მეორე მდინარე“ (1974) და სხვა. ფრანგი პოეტების თხზულებათა თარგმანები (კრებული „ფრანგული პოეზია“, 1968; გ. აპოლინერის „ლექსები“, 1972), წერილები ლიტერატურისა და ხელოვნების საკითხებზე.
გეგეჭკორის ლექსები თარგმნილია რუსულ, უკრაინულ, ესტონურ, პოლონურ, ჩეხურ, სერბულ ენებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი   2002 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გ
მანჩესტერ სიტი (საფეხბურთო კლუბი)
მანჩესტერ სიტი (Manchester City F.C.) — ინგლისური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ მანჩესტერიდან. კლუბი გამოდის პრემიერლიგაში. დაარსდა 1880 წელს.
ისტორია
თავდაპირველად დაფუძნდა „უესტ-გორტონ სენტ-მარკსის“ სახელწოდებით. 1887 წელს კლუბს „არდუიკი“ დაერქვა და სტადიონ „გაიდ როუდზე გადავიდა“. 1894 წელს კლუბმა ახლანდელი სახელწოდება „მანჩესტერ სიტი“ მიიღო.
ისტორიის განმავლობაში კლუბმა 3 სტადიონი გამოიცვალა: დაარსებიდან 1923 წლამდე „ქალაქელების“ საშინაო არენა „გაიდ როუდი“ იყო. 1923–2003 წლებში კი კლუბი საშინაო მატჩებს „მეინ როუდზე“ ატარებდა. 2002 წელს აშენდა სიტის ამჟამინდელი სტადიონი, „ეტიჰად სთეიდიუმი“. 2003 წლიდან კი კლუბის საშინაო არენაა. ეს სტადიონი 48 000-მდე გულშემატკივარს იტევს.
XX საუკუნეში „მანჩესტერ სიტი“ ქვეყნის ჩემპიონი ორჯერ გახდა (1936–37 და 1967–68 წლის სეზონებში), 1990-იან წლებში „მანჩესტერ სიტი“ სამჯერ ჩამოქვეითდა დაბალ დივიზიონებში, 1998-99 წელს კლუბი მეორე დივიზიონში გავარდა და 3 წლის შემდეგ 2002 წელს კლუბი უმაღლეს დივიზიონში დაბრუნდა. 2008 წელს კლუბი კომპანია „აბუ-დაბი იუნაიტედ ჯგუფმა“ შეიძინა. ამის შემდეგ კლუბში დიდი ინვესტიციები ჩაიდო, გუნდმა შეიძინა უამრავი ახალგაზრდა და ნიჭიერი ფეხბურთელი.ფულის ხარჯვამ შედეგი 2011 წელს გამოიღო შედეგი, როდესაც „სიტიმ“ ასოციაციის თასი მოიგო. ასევე „ქალაქელები“ 2010-11 წლის ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე გავიდნენ. „სიტი“ პირველად ევროთასებზე 1973 წელს გავიდა, როდესაც ინგლისის სუპერთასი მოიგო. ასევე 2011 წლის 7 აგვისტოს „უემბლიზე“ ისინი დამარცხდნენ „მანჩესტერ იუნაიტედთან“ ანგარიშით 2–3 . 2012 წლის 13 მაისს, კი „სიტიმ“ შეძლო და დრამატულ ბრძოლაში „ქუინზ პარკ რეინჯერსს“ 3:2 სძლია, „ქალაქელებმა“ მესამე გოლი მსაჯის მიერ დამატებულ წუთებზე გაიტანეს და 44 წლის შემდეგ კვლავ გახდნენ ქვეყნის ჩემპიონები.
2013–14 წლების სეზონში „მანჩესტერ სიტიმ“ ბრწყინვალედ ისარგებლა სეზონის მიწურულს დაწინაურებული „ლივერპულის“ უგერგილობით, რომელმაც სეზონის დასკვნით თამაშებში ვერ შეძლო მობილიზება და მეოთხედ მოიპოვა ინგლისის ჩემპიონის ტიტული.
კლუბის მთავარი მწვრთნელია ესპანელი პეპ გვარდიოლა.
ეროვნული ტურნირები
ინგლისის ჩემპიონატი ინგლისის ასოციაციის თასი ინგლისის ლიგის თასი ინგლისის სუპერთასი
საერთაშორისო ტურნირები
უეფა-ს თასების მფლობელთა თასი
ვერნოს ბრძოლა
ბრძოლა ინგლისელ გრძელმშვილდოსნებსა და შოტლანდიელ მშვილდოსნებს შორის ისრების სროლით დაიწყო, რის შემდეგაც 2000 მილანელი მძიმე კავალერია ინგლისელებს შეეტაკა, გვერდი აუარეს არაეფექტურად ინგლისელტა ნასროლ ისრებს ისრებს და შეაღწიეს მტრის რიგებში. მათ გაანადგურებს ინგლისელი მშვილდოსნების ფრთა და შემდეგ დაიძრნენ მტრის მარაგისკენ. იმავდროულად, კარგად შეიარაღებული ინგლისელი და ფრანკო-შოტლანდიელი მებრძოლები ერთმანეთ როგორც ქვეითები დაუპირისპირდნენ, მათ სასტიკი ბრძოლა გამართეს ერთმანეთში, რომელიც დაახლოებით 45 წუთი გაგრძელდა. ფრანგები და შოტლანდიელები საბოლოოდ გატეხეს და დახოცეს, განსაკუთრებით შოტლანდიელებს არ მიუღიათ მონაწილეობა. მილანის კავალერია დაბრუნდა ველზე ბრძოლის ბოლოს, მაგრამ როდესაც ფრანკო-შოტლანდიელების დამარცხების შესახებ შეიტყვეს.
ლინდენი (გაიანა)
ლინდენი (ინგლ. Linden) ― ქალაქი გაიანაში, ზემო დემერარა-ბერბისეს ადმინისტაციული ცენტრი და ქვეყნის სიდიდით მე-2 ქალაქი. მდებარეობს მდინარე დამერარას ნაპირზე, გაიანას დედაქალაქ ჯორჯტაუნიდან 105 კმ-ის მანძილზე სამხრეთით.
ვერნოს ბრძოლა
სულ 6000 ფრანგი და შოტლანდიელი მოკლეს და 200 ტყვედ აიყვანეს. ბურგუნდიელი მემატიანე ჟან დე ვავრინი, რომელიც მონაწილეობდა ბრძოლაში, ასახელებდა 1 600 ინგლისელ მკვდარს თუმცა ინგლისელი სარდალი, ჯონი, ბედფორდის ჰერცოგი, ამტკიცებდა, რომ დაკარგა მხოლოდ ორი მეიარაღე და რამდენიმე მშვილდოსანი. შოტლანდიის არმია დუგლასისა და ბუჩანის გრაფის მეთაურობით (ორივე ბრძოლაში დაიღუპა), თითქმის განადგურდა. ბევრი ფრანგი დიდებული ტყვედ ჩავარდა, მათ შორის ალენსონის ჰერცოგი და მარშალი დე ლა ფაიეტი. ვერნოს შემდეგ ინგლისელებმა ნორმანდიაში პოზიციის განმტკიცება შეძლეს. შოტლანდიის არმიამ, როგორც ცალკეულმა ერთეულმა, შეწყვიტა მნიშვნელოვანი როლის თამაში ასწლიან ომში, თუმცა ბევრი შოტლანდიელი დარჩა საფრანგეთის სამსახურში.
ლინდენი (გაიანა)
მე-20 საუკუნემდე დღევანდელი ლინდენის ტერიტორიაზე დასახლებები არ არსებობდა. 1913 წელს ამერიკელმა გეოლოგმა ჯორჯ მაქენზიმ აქ ბოქსიტის ბუდობები აღმოაჩინა, რასაც დასახლების დარსება მოყვა.
ვერნოს ბრძოლა
წინაპირობა
1424 წლისთვის საფრანგეთი ჯერ კიდევ აღდგენას ცდილობდა, 1415 წელს აზენკურის ბრძოლაში დამარცხების გამო. აზენკურში მარცხმა გამოიწვია ფრანგების ჩრდილოეთ პროვინციების ინგლისელების ხელში გადასვლა. დოფინი (საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრე) ჩარლზს მემკვიდრეობა გაუქმდა 1420 წლის ტროას ხელშეკრულების გამო და 1422 წლის ოქტომბერში მამის შარლზ VI-ის გარდაცვალების შემდეგ, მისი, როგორც საფრანგეთის მეფის სტატუსი აღიარებულ იქნა მხოლოდ იმ რეგიონებში, რომლებიც ჯერ კიდევ არ იყო ოკუპირებული ინგლისელები, კერძოდ, ქვეყნის სამხრეთი (ნაკლები პროვინცია გიენის სამხრეთ-დასავლეთით). სამოქალაქო ომს დოფინის მომხრე არმანიაკებსა და პროინგლისელ ბურგუნდიელებს შორის დასასრულის ნიშანი არ აჩვენა.
ლინდენი (გაიანა)
ბოქსიტის კომერციული მოპოვება ლინდენში ასი წლის წინ დაიწყო. 1916 წელს შეიქმნა დემერარას ბოქსიტის კომპანია (DEMBA). მისი მიზანი ბოქსიტის მოპოვება, გადამუშავება და გაყიდვა იყო.
ვერნოს ბრძოლა
წინაპირობა
ჰენრი V-ის გარდაიცვალა 1422 წლის აგვისტოში, ხოლო შარლ VI ჰენრიმდე ორი თვით ადრე, ფრანგებისთვის ამას კარგი შედეგი არ მოუტანია, რადგან ინგლისი ომის გაგრძელებას აპირებდა ჰენრის ძმის ბედფორდის მეთაურობით, რომელიც 9 თვე ჰენრი VI-ს ემსახურებოდა. დოფინს უიმედოდ სჭირდებოდა ჯარისკაცები და შოტლანდიას, საფრანგეთის ძველ მოკავშირეს, დაუკავშირდა, რათა აუცილებელი სამხედრო დახმარება გაეწია.
შოტლანდიის არმია
შოტლანდიის ჯარის პირველი დიდი კონტიგენტი საფრანგეთში მოვიდა 1419 წლის შემოდგომაზე, დაახლოებით 6000 კაცი, ჯონ სტიუარტის, გრაფი ბუკანის მეთაურობით. ეს ჯარი, დროდადრო გაძლიერდა ახალი მოხალისეებით და მალე გახდნენ ომის დროს საფრანგეთის არმიის განუყოფელი ნაწილი და 1420 წლის ზაფხულისთვის "შოტლანდიის არმია" იყო გამორჩეული ძალა საფრანგეთის სამეფო სამსახურში. მათ დაამტკიცეს თავიანთი ღირსება მომდევნო წელს, ითამაშეს დიდი როლი ბაუჟის ბრძოლის მოგებაში, სწორედ მათი დამსახურება იყო ინგლისის პირველი კრახი ამ ომში. ოპტიმიზმის განწყობა დაეცა 1423 წელს, როდესაც ბუქენის ბევრი მამაკაცი დაეცა კრავანტის ბრძოლაში.
ლინდენი (გაიანა)
1964 წელს სოფელ ვისმარში ეთნიკური უმცირესობების დევნა დაიწყო. 20-26 მაისის პერიოდში შეინიშნებოდა ფიზიკური ძალადობა უმცირესობების წინააღმდეგ.
1964 წლის 6 ივლისს, ჯორჯტაუნი-ლინდენის რეისზე მიმავალი საზღვაო ხომალდი "სონ ჩეპმენი" აფეთქდა და ჩაიძირა. შედეგად 76 ადამიანიდან მხოლოდ 33 (მათ შორის მთლიანი ეკიპაჟი) გადარჩა.
ლინდენის სოციალურ-კულტურული მემკვიდრეობის მუზეუმი მდებარეობს ლინდენის ცენტრში. მუზეუმში წარმოდგენილია ლინდენის თემის კულტურისა და მემკვიდრეობის არტეფაქტები და სურათები.
სქოლიო
კატეგორია:გაიანას დასახლებული პუნქტები
ვერნოს ბრძოლა
შოტლანდიის არმია
La Buissière-ში გამარჯვებამ და ინგლისის დამარცხებამ ფრანგებთან გრაფი ომალეს დროს ლა ბროსინიერის ბრძოლაში 1423 წლის 26 სექტემბერს გააუმჯობესა დოფინის სტრატეგიული მდგომარეობა. La Brossinière-ში ინგლისელი შვილდოსნების განადგურებამ, დაარწმუნა ფრანგები, რომ შესაძლებელი იქნებოდა ინგლისის დიდი არმიის განადგურება გადამწყვეტ ბრძოლაში. მათ შეიმუშავეს გეგმა, რომლის მიხედვითაც ინგლისის მთავარ არმიას გაანადგურებდნენ და შემდეგ შარლზ VII-ს აკურთხებდნენ მეფედ.
საფრანგეთის არმია
საფრანგეთის არმია იმყოფებოდა გრაფი ომალეს მეთაურობის ქვეშ, ფრანგი სარდალი, რომელმაც დაამარცხა ინგლისელები ლა ბროსნიერში და ბურგუნდიელები ლე ბუისიერში. მას თან ახლდა ნარბონის ვიკონტი და მათი არმია შეუერთდა შოტლანდიელებს გრაფი ბუკენის მეთაურობით. ამგვარად გაძლიერებული, ფრანკო-შოტლანდიის არმია დარწმუნებული იყო, რომ შეეძლო შებრძოლებოდა ინგლისელებს და კვლავ მიეღწიათ დიდი გამარჯვებისთვის, როგორც ბაუგეში.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები კატეგორია:ასწლიანი ომის ბრძოლები კატეგორია:XV საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ომები კატეგორია:ინგლისის ომები
კოსმეტიკა
კოსმეტიკა (: „მოწესრიგება“, „წესრიგის დამყარება“) — პარაფარმაციის ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილი. მისი ამოცანაა ადამიანის სახის და სხეულის გაახალგაზრდავება და სილამაზის ხელოვნურად მინიჭება, რისი მიღწევაც შესაძლებელია მთელი რიგი პროფილაქტიკური ღონისძიებებისა და კანის სათანადოდ მოვლისა და მკურნალობის გზით.
ისტორია
კოსმეტიკის სამშობლოდ ზოგიერთი მეცნიერი ძველ ეგვიპტეს, ზოგიც ძველ საბერძნეთს მიიჩნევს. მითის თანახმად, კოსმეტიკა გამოიგონა ძველი ბერძნების სილამაზისა და სიყვარულის ქალღმერთმა, აფროდიტემ. არსებობს ლეგენდა, რომლის მიხედვით, აფროტიდემ შექმნა — ვარდი, რათა მისი ფურცლებისგან მომზადებული აბაზანები მიეღო.
დეკორატიული კოსმეტიკა
უძველესი დროიდან, დიდი ყურადღება ეთმობოდა დეკორატიულ კოსმეტიკას. ძველ ეგვიპტეში უდიდეს სირცხვილად ითვლებოდა, თუ ადამიანი ხალხში კოსმეტიკის გარეშე გავიდოდა. ეგვიპტურ მაკიაჟში განსაკუთრებული ყურადღება თვალებს ექცეოდა: თვალებზე სპეციალური ჩხირით და სქელი შავი სითხის მეშვეობით კონტურს იკეთებდნენ. ეს გამოწვეული იყო მწველი მშრალი ჰაერისა და ქვიშის ქარიშხლისაგან სახისა და თვალების დასაცავად. ამავე მიზნით, საუკუნეების მანძილზე მწვანე ფხვნილსაც იყენებდნენ. სახისთვის ტონალობის მისაცემად ხმარობდნენ ყვითელ და წითელ ჟანგმიწას. სურნელოვანი მცენარეული ზეთები არბილებდა და ატენიანებდა კანს და სიმსუბუქეს ანიჭებდა მას.
ეგვიპტელები ცნობილნი იყვნენ ყველანაირი საღებავის, პუდრის, კრემების, საწმენდი საშუალებების დამზადების ტექნიკითაც. აქ კოსმეტიკა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე რამდენიმე ათასი წლის წინ იყო ცნობილი.
კოსმეტოლოგის პროფესიაც პირველად ძველ ეგვიპტეში გაჩნდა. ადამიანი, რომელიც სპეციალური საშუალებების წყალობით ეხმარებოდა ქალებს დაეფარათ კანის დეფექტები, „კოსმეტად“ იწოდებოდა.
ძველ სამარხებში ნაპოვნია ჭურჭელი კრემების, ზეთების, ნელსაცხებლების ნარჩენებით, რომელთა შედგენილობაში იყო მუშკი, ვარდის ზეთი, საკმეველი, სურნელოვანი ფისი, ნაპოვნია ფერ-უმარილი, შავი საღებავები წარბებისა და წამწამებისთვის.
ეგვიპტელებმა გამოიგონეს განსაკუთრებული ფერი. ეგვიპტელი ქალებისათვის გარეგნობაზე ზრუნვა პირველხარისხოვანი საქმე იყო. 74 უმარილი და საცხი, რომელიც მუქი ფერის სახეს ღია ყვითელ ფერს აძლევდა, ხოლო საოცრად მდგრადი საღებავები გამოიყენებოდა მხატვრობაშიც.
პირველად ეგვიპტელებმა მიაკვლიეს ჭაღარა თმის შავად შესაღები საღებავის რეცეპტს.
კანის საკვებად და მზისაგან დასაცავად ეგვიპტელები სარგებლობდნენ ცხელი საფენებითა და კლეოპატრას კანის კრემებით, რომელიც ხარისა და ცხვრის ქონის, ნუშის, შირბახტის, აბუსალათინის და ზეთისხილის ზეთებისაგან იყო დამზადებული. კლეოპატრამ წიგნიც კი დაწერა კოსმეტიკაზე და პარფიუმერული ნაწარმის ფაბრიკაც ჰქონდა.
პროფილაქტიკური თვისებები
ოდითგანვე კოსმეტიკას პროფილაქტიკური თვისებებიც ჰქონდა. მაგალითად, საღებავი ქუთუთოებისათვის, იცავდა მათ მზითა და ქარით გამოწვეული გაღიზიანებისაგან, აჯანსაღებდა კანს, თავისი სუნით უკუაგდებდა მწერებს, იცავდა დაავადებებისაგან. ლოყის საცხი პირველად ეგვიპეტში გამოყენებული იყო როგორც თვალის დაავადებების პროფილაქტიკური საშუალება. ზედა ქუთუთოების გასაშავებლად მამაკაცები და ქალები იყენებდნენ გოგირდოვან ტყვიას, ხოლო ქვედას ღებავდნენ მალაქიტის მწვანით, რომელიც იმავდროულად გამოიყენებოდა ტრაქომის - თვალის გადამდები დაავადების სამკურნალოდ. სპილენძის სულფატის ან კარბონატის ხსნარი ტრაქომის საწინააღმდეგო ერთადერთ საშუალებად ითვლებოდა 5 ათასი წლის განმავლობაში, ანტიბიოტიკების გამოჩენამდე. ეგვიპტეში იყენებდნენ სხვადასხვა ბალზამსა და ზეთებს არა მხოლოდ მწერების საწინააღმდეგოდ, არამედ შენობებში სასიამოვნო სუნისთვისაც. „ეგვიპტელების მიერ ტყვიით დამზადებულ საღებავებს ანტისეპტიკური თვისებები ჰქონდა, რომლებიც ადამიანს იმ დროს გავრცელებული ბაქტერიებიასგან იცავდა“ - ნათქვამია ამერიკის ქიმიური საზოგადოების მიერ გამოცემულ ჟურნალში „Analytical Chemistry“. ეგვიპტეში დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ აგრეთვე თმის მოვლას. ცნობილი იყო თმის გამამაგრებელი კრემები, დასაბანი საშუალებები, სამაგრები.
შემადგენლობა
კოსმეტიკური საშუალებები ძირითადად ბუნებრივ კომპონენტებს შეიცავდა - ბალახებს, კენკრას, წყალს, მაგრამ არც თუ იშვიათად აფთიაქარები,რომლებიც მორიგ კოსმეტიკურ საშუალებას ამუშავებდნენ, მას უმატებდნენ ვერცხლისწყალს და აზოტმჟავას. აქედან გაჩნდა ანდაზა: „სილამაზე მსხვერპლს მოითხოვს“, ეს ნივთიერებები ხომ სახიფათოა სიცოცხლისათვის.
უკვე XVIII საუკუნის ბოლოს, ადამიანებმა გააცნობიერეს კოსმეტიკაში გამოყენებული მრავალი ნივთიერების ტოქსიკურობა: ტყვიის (კერძოდ ტყვიის ფერუმარილის), ვერცხლისწყლის, დარიშხანის. ამ პერიოდიდან კოსმეტიკა სპეციალურ ფარდულებში იყიდება. იწყება პარიზელი პარფიუმერების ეპოქა. თანდათან ხდება კოსმეტიკური საშუალებების არა მარტო ევოლუცია, არამედ იცვლება მათდამი დამოკიდებულებაც. პირველი კომპანია, რომელმაც XIX საუკუნეში გამოუშვა ტუში წამწამებისათვის, იყო „იუჯინ რიმელი“. Rimmel ითარგმნება, როგორც „ტუში“ პირველი თანამედროვე ტუში (1913 წელს) თავისი დის მაბელისთვის (Mabel) შექმნა ქიმიკოსმა უილიამსმა და ის ნახშირისა და ვაზელინის ნარევს წარმოადგენდა. მაბელის სახელისა და ტუშის ერთ-ერთი ძირითადი კომპონენტის - ვაზელინის (Vaseline) შეერთებით წარმოიშვა ერთ- ერთი წამყვანი კოსმეტიკური კომპანიის - „Maybelline“-ის სახელწოდება.
კოსმეტიკის ინდუსტრია
კოსმეტიკური საშუალებების ინდუსტრიის ნამდვილი დაბადება XX საუკუნის 20-იან წლებში მოხდა, ქიმიის განვითარებასთან ერთად. კოსმეტიკა მასიურად მზადდებოდა და იყიდებოდა. მის ნამდვილ მუზებად ჰოლივუდელი ვარსკვლავები იქცნენ. კინოს მეშვეობით გახდა 75 ტუჩსაცხი „წითელი კოცნა“ კოსმეტიკის ლიდერი და XX საუკუნის 30-იან წლებში არნახულ წარმატებას მიაღწია.
ძმებმა რევზონებმა და ჩარლზ ლეჩმანმა გამოიგონეს მდგრადი ლაქი ფრჩხილებისათვის „Revlon Red“, რომელიც პოპულარული გახდა ამერიკის გარეთაც. გამოვიდა ამავე სახელწოდების პომადაც. 40-იან წლებში ჰოლივუდელი მსახიობების გრიმიორი მაქს ფაქტორი უშვებს ტონალური კრემების პირველ ხაზს. მანვე გამოიგონა საცხი ტუჩებისათვის ბრწყინვალების მისაცემად და პომადის სხვადასხვა შეფერილობა.
კოსმეტიკის თანამედროვე ისტორია
ახალ ათასწლეულში, წარმოუდგენელია სიცოცხლე კოსმეტიკის გარეშე. განუწყვეტლივ მიმდინარეობს კვლევა ამ სფეროში. თანამედროვე კოსმეტიკა ერთმანეთს უთავსებს პროგრესის რევოლუციურ მიღწევებსა და ნატურალური და მცენარეული ნივთიერებების აქტიურ კომპონენტებს. სპეციალისტები მუდმივად სრულყოფენ დეკორატიულ კოსმეტიკას. დღევანდელ პირობებში, ქალებს მთელს მსოფლიოში კოსმეტიკური საშუალებების ფართო არჩევანი აქვთ.
ჯერ კიდევ რომაელი ფილოსოფოსი პლატონი (254-184 წწ. ჩვენს წელთაღრიცხვამდე) წერდა: „ქალი კოსმეტიკის გარეშე, იგივეა, რაც საკვები უმარილოდ“. კოსმეტიკის თანამედროვე ისტორია მოიცავს და სათანადო ადგილზე აყენებს კოსმეტიკის პრინციპებს, რომლებიც ძველ მსოფლიოში (პირველ რიგში – თმისა და კანის მოვლა) და შუა საუკუნეებში („სილამაზე მსხვერპლს მოითხოვს“) ჩამოყალიბდა.
ქართველი ხალხის ჰიგიენური კულტურა
ქართველი ხალხის ჰიგიენური კულტურის მაღალი დონის ერთ–ერთ საბუთად არტეფაქტები გამოდგება.
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად საქართველოში (ძალისა, არმაზისხევი, მზოვრეთი, ურბნისი) აღმოჩენილია უძველესი აბანოები. აბანოებს ჰიგიენურ-პროფილაქტიკურის გარდა სამედიცინო დანიშნულებაც ჰქონდა, რადგან ზოგან სამკურნალო წყლითა და ტალახით მკურნალობდნენ. აღსანიშნავია, რომ „ვეფხისტყაოსანში“ ნახსენებია „ვარდის წყლის აბანო“: „ხშირად ესხნა მარგალიტი ვარდის წყლისა აბანოსა“. ეს აბანო, სავარაუდოდ, მაღალი წრის წარმომადგენელთათვის იყო განკუთვნილი. აბანო ჰიგიენის დაცვის ერთ-ერთი აუცილებელი საშუალებაა. აქ გარდა ჰიგიენურ-სამკურნალო პროცედურებისა, სახის კოსმეტიკასაც მისდევდნენ: „ისვამდნენ ფერ-უმარილს, იქნიდნენ და იხატავდნენ წარბებს, იღებავდნენ ფრჩხილებსა და თმას“. აბანოები ძირითადად ისეთ ადგილებში შენდებოდა, სადაც თავდაპირველად სამკურნალო წყალი იყო. ასეთებია ნუნისი, გორიჯვარი და მრავალი სხვ. მათ შორის ცნობილია თბილისური აბანოებიც.
არქეოლოგიურ მასალებს შორის მრავლადაა აბანოს ინვენტარი (IIV სს.), კოსმეტიკური იარაღ-ჭურჭელი (II ს.), სანელსაცხებლე ნედლეული - ფერ–უმარილი, სანელსაცხებლე ბოთლები, სადაფის ნიჟარა, ილარი, ჩოფი, მერდგინის საცერი. ზოგიერთი მათგანი წააგავს ყოფაში დღემდე შემორჩენილ სანელსაცხებლე ინვენტარს.
საპონს საქართველოში უძველესი დროიდან იყენებდნენ. მისი დამზადების წესები დღემდეა შემონახული. საპონი უძველეს ჰიგიენურ საშუალებადაა მიჩნეული სამედიცინო წიგნებსა და კარაბადინებში („უსწორო კარაბადინი“, „წიგნი სააქიმოჲ“, „იადიგარ დაუდი“). ტერმინ „საპონში“ თავისთავად იგულისხმება მისი დამზადებისას გამოყენებული სხვადასხვა ბალახოვანი მცენარე: საპონა, საპონელა, ყოჩივარდა, ქაფუნა, ხელსაბანი, კალია, თავსაბანი მიწა, რომელთაც ახასიათებს აქაფების თვისება. ამდენად, საპონი ზოგადი სახელია იმ ჰიგიენური საშუალებებისა, რომლებიც სხვადასხვა ნედლეულისაგან მზადდებოდა, კერძოდ:
არქეოლოგიური მასალა ადასტურებს, რომ თბილისის ტერიტორიაზე ჯერ კიდევ ძვ. წ. V-IV ათასწლეულებში ყოფილა დასახლება. სავარაუდოა ისიც, რომ მისი პირველი მაცხოვრებლები სწორედ აბანოთუბნის ანუ თბილისის თბილი წყლების ტერიტორიაზე სახლობდნენ. ანტიკური ეპოქისაა ცნობები კოლხი მედეას სამკურნალო-კოსმეტიკურ ლაბორატორიაზე, სადაც ხდებოდა მცენარეთა შეზავება სამკურნალოდ. მედეამ პირველმა იპოვა ისეთი ყვავილი, რომლითაც თეთრ თმას შავად იღებავდნენ. მასვე მიეწერება ადამიანის „გაახალგაზრდავების“ ანუ ბუნებრივი საშუალებებით კანის მოვლის კოსმეტიკური რეცეპტების შემუშავება.
კოსმეტიკური საშუალებების ნედლეული
კოსმეტიკური საშუალებები რთული შედგენილობისაა, შეიცავს მრავალ ბუნებრივ და სინთეზურ ნივთიერებას. მალამოებს ამზადებენ ცხიმებისა და ზეთების საფუძველზე. ყველაზე ხშირად იყენებდნენ ლანოლინს, რომელსაც გამოყოფს ცხვრის კანის ჯირკვლები. მისი მიღება მთელ რიგ პროცესებთან იყო დაკავშირებული: დუღილი, ნარევის გამორეცხვა ზღვის წყლით, ფილტრაცია და მზეზე გამოთეთრება. ცხიმოვანი ზეთების მისაღებად ამუშავებდნენ ზეთისხილს, ნუშს, კაკალს და ა.შ. ეთერზეთებს გამოჰყოფდნენ ყვავილებიდან ჩვეულებრივ ან შედარებით მაღალ ტემპერატურაზე. იყენებდნენ ვარდის ზეთსაც. კოსმეტიკური საშუალებების დასამზადებლად ფართოდ იყენებდნენ სუფრის მარილს (ღებულობდნენ ზღვისა და მინერალური წყლების აორთქლებით), რომელსაც აგრეთვე ხმარობდნენ საკვები პროდუქტების კონსერვაციისათვის, ხოლო ეგვიპტეში მუმიფიცირებისათვის. ბევრ მათგანს დღემდე არ დაუკარგავს თავისი როლი და მნიშვნელობა.
კოსმეტიკური საშუალებების დასამზადებლად გამოიყენება მცენარეული ზეთები: ზეითუნის, არაქისის, ნიგვზის, ნუშის, სოიას, აბუსალათინის და ა.შ. გარდა ამისა, იყენებენ გაღვივებული ხორბლისაგან გამოყოფილ ზეთს, ფუტკრის ცვილს, ლანოლინს, რომელიც ადვილად შეიწოვება კანის მიერ და გამოიყენება მალამოების ფუძედ.
სპერმაცევტი - მიიღება კაშალოტის ცხიმის გადამუშავებით, გამოიყენება სახის კანის მკვებავი კრემების დასამზადებლად კოსმეტიკაში.
ვაზელინი, პარაფინი, მთის ცვილი ფართოდ გამოიყენება კანის გამწმენდი კრემების, კოსმეტიკური რძისა და დეკორატიული კოსმეტიკის დასამზადებლად.
ფართოდ გამოიყენება სპირტები: სტეარინის, ცეტილის. სილიკონები ანუ პოლიორგანოსილოქსანები.
კოსმეტიკურ საშუალებებში გამოიყენებენ ემულგატორებს და სტაბილიზატორებს.
მადეზინფიცირებელი და მაკონსერვირებელი ნივთიერებების გამოყენებით ხდება კოსმეტიკური საშუალებების დაცვა გაფუჭებისაგან, ასევე ბაქტერიების და სოკოების მოსპობა კანზე. მაკონსერვირებელ ნივთიერებებად გამოიყენება ბენზოისა და სალიცილის მჟავა, ხოლო ანტიოქსიდანტებად ფენოლური ნაერთები.
კოსმეტიკური პრეპარატების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კომპონენტია სურნელოვანი ნივთიერებები, რომელიც შეიძლება იყოს ბუნებრივი წარმოშობის ან ქიმიურად მიღებული. ბუნებრივი სურნელოვანი ნივთიერებებია ეთეროვანი ზეთები, ფისები და ბალზამები, ასევე ცხოველური წარმოშობის სურნელოვანი ნივთიერებები.
ეთეროვანი ზეთები (ეთერზეთი)
ეთეროვანი ზეთები (ეთერზეთები) სურნელოვანი, ადვილად აქროლადი ნივთიერებებია. ისინი გროვდება ყვავილებში, ფოთლებში, ნაყოფსა და ფესვებში. ეთეროვან ზეთებს ღებულობენ წყლის ორთქლთან გადადენით მცენარის ფოთლებიდან, ნაყოფებიდან ან ყვავილებიდან. ზოგიერთ ეთერზეთს ღებულობენ გამოწნეხვით ან ორგანული გამხსნელით ექსტრაქციით.
ეთერზეთები ძირითადად გამოიყენება კოსმეტოლოგიასა და პარფიუმერიაში, საკვები პროდუქტების გემოს გასაუმჯობესებლად.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ეთერზეთების ფარმაკოლოგიური თვისებებიდან აღსანიშნავია მათი ანთების საწინააღმდეგო, ანტიბაქტერიული, ანტივირუსული მოქმედება. ზოგიერთი ეთერზეთი ამჟღვნებს გამოხატულ მოქმედებას ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციონირებაზე, ახასიათებს ტრანკვილიზატორული და დამამშვიდებელი თვისებები. არის ნერვული სისტემის სტიმულატორი, ხსნის ნერვულ დაძაბულობას, სტრესს, ამცირებს გაღიზიანებადობას, ემოციურ აღგზნებას, არეგულირებს ძილს, ამაღლებს შრომისუნარიანობას. არეგულირებს ლიპიდურ ცვლას. განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს მათ ანტიოქსიდანტურ თვისებებს.
ლავანდის ყვავილების გამონაცემი გამოიყენება დამამშვიდებელ და სპაზმოლიზურ საშუალებად, ზეთის 1 %-იანი სპირტიანი ხსნარი არის ანტისეპტიკური მოქმედების და შედის მალამოებისა და ლინიმენტების შემადგენლობაში. ლავანდის ზეთი შედის პრეპარატ ლავიანში, რომელიც აეროზოლის სახითაა და არის წყლულების, დამწვრობის სამკურნალო საშუალება. მცენარე გამოიყენება ჰომეოპათიაში, კოსმეტოლოგიასა და პარფიუმერიაში. შუა საუკუნეების ევროპელები ლავანდს თვლიდნენ სიყვარულის ბალახად. ფიჭვის, სოჭის, ეთერზეთს აქვთ ანალეპტიური, სედაციური, ანტისეპტიკური და ანთებისსაწინააღმდეგო მოქმედება გამოიყენება ბრონქიტებისა და სხვა დაავადებების კომპლექსური მკურნალობისას. სამკურნალო პროცესში რეჰანის და ლავანდის ეთერზეთების ჩართვა ამაღლებს იმუნიტეტს. გვირილა ხსნის დაძაბულობას, ლიმონი მატონიზირებელ მოქმედებას ახდენს.
მრავალი ფირმა უმატებს ეთერზეთების მცირე რაოდენობას კრემებში, საპონში, მალამოებში. ილანგ-ილანგის, სანდალოზის ხის, ჟასმინის, როზმარინის, ღვიის ეთერზეთების დამატებით. ფირმა „Body Shop“ აწარმოებს ნატურალურ პროდუქციას. ეთერზეთები ადვილად აქროლადი ნივთიერებებია, ამიტომ სურნელების დიდხანს შესანარჩუნებლად მათ ემატება სურნელების ფიქსატორები, კერძოდ სტირაქსი. სურნელების ფიქსაციისათვის იყენებენ აგრეთვე ბალზამს. კოსმეტიკური საშუალებების დასამზადებლად გამოიყენება ცხოველური წარმოშობის პროდუქტები ამბრა და მუსკუსი, ასევე სინთეზური გზით მიღებული ბუნებრივი ნაერთების ანალოგიური, ან ახალი ნივთიერებები. კოსმეტიკური საშუალებებისათვის ძირითადი გამხსნელი წყალია. იმისათვის, რომ გაიზარდოს ორგანული ნივთიერების წყალში ხსნადობა, მას მცირე რაოდენობით უმატებენ წყალში ხსნად ორგანულ გამხსნელს - სპირტს და გლიცერინს.
სპირტები
კოსმეტიკაში სპირტებიდან გამოიყენებენ ეთილის სპირტს, რომელიც კარგად ასუფთავებს კანს და ახდენს დეზინფექციას. ამავე მიზნით, გამოიყენება აგრეთვე, სხვა სპირტებიც, კერძოდ პროპილის, იზოპროპილის და ბუტილის. ლაქებში გამხსნელად გამოიყენებენ აცეტონს.
კოსმეტიკურ საშუალებებში ხშირად იყენებენ პიგმენტებს და საღებავებს. კერძოდ, პიგმენტებად იყენებენ მეტალთა ოქსიდებს და მარილებს. პიგმენტები და საღებავები არ უნდა აღიზიანებდეს კანს, არ უნდა იყოს მომწამლავი და არ უნდა იწვევდეს ალერგიას.
თიხა
კოსმეტიკაში ნიღბებისთვის ხშირად იყენებენ თიხას. თიხა შეიძლება იყოს
თიხის ფერი განპირობებულია მასში შემავალი მიკროელემენტებითა და მინერალებით. თითოეული ფერისა და სახეობის თიხას აქვს მხოლოდ მისთვის დამახასიათებელი სამკურნალო და კოსმეტიკური თვისებები.
ყველაზე სასარგებლოდ მიჩნეულია ცისფერი თიხა. მას უმატებენ ნებისმიერ ნიღაბს. პროცედურების შემდეგ სახის კანი იწმინდება, ხდება ხავერდოვანი, გლუვი. თიხა კარგად წმენდს ფორებს, ხელს უწყობს ანთებითი პროცესების ჩაქრობას, კანის რეგენერაციას და აუმჯობესებს მის ელასტიკურობას.
ერთხელ გამოყენებული თიხის ხელმეორედ გამოყენება არ შეიძლება კოსმეტიკური თიხა კოსმეტიკური ნიღბების ერთ-ერთი გავრცელებული ინგრედიენტია.
ცისფერი თიხა რეკომენდირებულია ცხიმიანი კანისთვის. ის აუმჯობესებს ნივთიერებათა ცვლას. ასუფთავებს და ადეზინფიცირებს, აქრობს ანთებებს, ხელს უშლის მუწუკების წარმოქმნას და აქრობს ცხიმიან ბზინვარებას. ცხიმიან ადგილებზე წასმისას თიხა გაათანაბრებს კანის 79 მდგომარეობას. იგი ხელს უშლის მიმიკური ნაოჭების წარმოქმნას. ცხელ და მზიან დღეებში იცავს კანს ჭორფლისა და პიგმენტური ლაქების წარმოქმნისაგან. მდიდარია კალიუმით, მაგნიუმით, აზოტით, ფოსფატით, და რადიუმით.
შავი კოსმეტიკური თიხა უმკლავდება ცხიმიანი კანის პრობლემებს, თუმცა ეფექტურია ყველა ტიპის კანისთვის. მისი მალამოები ავიწროვებს ფორებს, აქრობს ბზინვარებას, ასუფთავებს კანს. შეიცავს კალიუმს, მაგნიუმს, სტრონციუმს, რკინას, კვარცს.
ყვითელი თიხა აქრობს ცხიმიან ბზინვარებას, ავიწროვებს ფორებს, აუმჯობესებს უჯრედების რეგენერაციას. იგი გეხმარებათ ცელულიტთან ბრძოლაში. მწვანე თიხა ეხმარება ცხიმის გამოყოფას, აუმჯობესებს კანის სტრუქტურას, ავიწროვებს ფორებს, აქრობს ანთებას, რეკომენდირებულია პრობლემური, ფერიმჭამელებით დაავადებული კანისთვის. შეიცავს ვერცხლს, კალციუმს და თუთიას.
თეთრი თიხა რეკომენდირებულია ცხიმიანი და შერეული კანისთვის, აშრობს კანს, ამცირებს ბზინვარებას, აუმჯობესებს კანის ფერს. მას აქვს მათეთრებელი ეფექტი.
წითელი თიხა დაუბრუნებს ახალგაზრდობას ასაკოვან ქალს. მისი მოხმარება ამდიდრებს უჯრედებს ჟანგბადით, რაც აუმჯობესებს სისხლის მიმოქცევას და ხელს უწყობს გაახალგაზრდავების პროცესს, ამშვიდებს ქავილს.
ვარდისფერი თიხა აახალგაზრდავებს და აჯანსაღებს კანს, ასწორებს პატარა მიმიკურ ნაოჭებს და რეკომენდირებულია ყველა ტიპის კანისთვის.
თიხის ეს თვისებებია გამოყენებული სამკურნალო მედიცინაში და კოსმეტოლოგიაში და შექმნილია მრავალი საკურნალო კოსმეტიკური საშუალება, რომელიც წარმატებით იყიდება ფარმაცევტულ ბაზარზე.
საქართველოში მოქმედი ზოგიერთი სამკურნალო კოსმეტიკური ფირმები
საქართველოში მოქმედი სამკურნალო კოსმეტიკური საშუალებების შემომტანი ფირმების რიცხვი თითქმის ყოველთვიურად იზრდება. მათი პროდუქცია მრავალფეროვანია. აფთიაქებში მათი რიცხვი მუდმივად იზრდება. აუცილებელია, რომ ფარმაცევტებმა და მათმა თანაშემწეებმა საკმაოდ კარგად შეისწავლონ სააფთიაქო ქსელში არსებული პარაფარმაცევტული საშუალებები. მათი მოქმედების თავისებურებანი, უკუჩვენებები, განსხვავებები, სხვადასხვა ფირმის პროდუქციას შორის, რაც ზრდის კონკურენციას მათ შორის ქართულ ბაზარზე.
განვიხილოთ ზოგიერთი მათგანი, გავეცნოთ მათ პროდუქციას. სადღეისოდ, საქართველოს სააფთიაქო ქსელში ფართოდაა წარმოდგენილი მსოფლიოს სხვადასხვა წამყვანი ბრენდები.
VICHY
კომპანია VICHY-ის ისტორია შორეულ წარსულში, ჯერ კიდევ 1931 წელს დაიწყო. მისმა ერთ-ერთმა დამფუძნებელმა ჟორჟ ჰერენმა გადაწყვიტა კოსმეტოლოგიაში გამოეყენებინა თერმული წყლის საოცარი თერაპიული თვისებები. მან და მისმა თანამოაზრე პროსპერ ალლერმა გადაწყვიტეს, რომ კოსმეტიკური საშუალებების შექმნა შეუძლებელი იქნებოდა სერიოზული მეცნიერული გამოკვლევების გარეშე. მათ შექმნეს ე.წ. VICHY-ის ლაბორატორიები, რომელიც სპეცილიზირდება სახისა და ტანის მოვლის ჰიპოალერგიული საშუალებების შექმნაზე. VICHY-ის მთელი გამა შექმნილია უახლესი ტექნოლოგიების გამოყენებით, დერმატოლოგიის, კოსმეტოლოგიისა და ბიოქიმიური მიღწევების საფუძველზე. ასეთი მკაცრი კონტროლით მიიღწევა კოსმეტიკა „VICHY“-ის მთავარი პრინციპი — უსაფრთხოება.
„VICHY“-ის პროდუქციის განსაკუთრებულ კომპონენტს წარმოადგენს წმინდა ლუკას წყაროს თერმული წყალი. VICHY-ის თერმული წყალი ყველაზე მაღალმინერალიზირებული წყალია საფრანგეთში, უშუალოდ წყაროდან გამოსვლისას მისი ტემპერატურა 27,3 °С-ია. ეს წყალი 17 მინერალსა და 13 მიკროელემენტს შეიცავს და სასიცოცხლო მნიშვნელობისაა კანის მეტაბოლიზმის პროცესში.
LA ROCHE-POSAY
LA ROCHE-POSAY – საფრანგეთის შუაგულში, ბერრის, ტურინისა და პუატუს პროვინციების საზღვარზე განლაგებული პატარა, მყუდრო ქალაქია. იგი ცნობილია თავისი თერმული წყაროებით რომლის წყალიც განსაკუთრებით დიდი რაოდენობით სელენს შეიცავს — მიკროელემენტს, რომელსაც მრავალრიცხოვანი თერაპიული და დერმატოლოგიური თვისებები გააჩნია.
არსებობს ლეგენდა, რომლის თანახმად შუა საუკუნეებში, თერმულ წყაროსთან ბერტრან დიუ ჰესკლენი შეჩერებულა წყურვილის მოსაკლავად. ეგზემით დაავადებული ცხენი წყალში შესულა და განკურნებული გამოსულა წყლიდან. XVII საუკუნეში ლუი XIII-ის ექიმი, მიერ მელონი ლა როშ-პოუზეში გამგზავრებულა „სასწაულმოქმედი“ წყლის შემადგენლობის გამოსაკვლევად.
1913 წელს „LA ROCHE-POSAY“-ის თერმული წყარო ოფიციალურად იქნა აღიარებული როგორც ბალნეოლოგიური ცენტრი.
1975 წელს „LA ROCHE-POSAY“-ის დერმატოლოგიურ-თერმული ცენტრის ბაზაზე დაარსდა ლაბორატორია, რომელიც, ამჟამად, სამკურნალო კოსმეტიკის მწარმოებელ ერთ-ერთ ცნობილ ბრენდს წარმოადგენს. მრავალრიცხოვანი დერმატოლოგიური და ფიზიკო-ქიმიური გამოკვლევების წყალობით „LA ROCHE-POSAY“ - კოსმეტიკური საშუალებები ადაპტირებულია, როგორც ჯანმრთელი კანის, აგრეთვე ალერგიის, სიმშრალის, აკნესა და გაღიზიანებისადმი მიდრეკილი კანის მოსავლელად. აღნიშნული კოსმეტიკური საშუალებები შეიცავს კომპონენტების ოპტიმალურ რაოდენობას, არ გააჩნიათ კომედოგენური ეფექტი, უზრუნველყოფენ მაქსიმალურ ეფექტურ ზემოქმედებას კანის ღრმა შრეების დონეზე.
URIAGE
ფრანგული სამკურნალო კოსმეტიკა „ურიაჟი“ შეიქმნა 1992 წელს. ურიაჟის კოსმეტიკური საშუალებების ძირითად კომპონენტს წარმოადგენს თერმული წყალი. URIAGE-ს თერმული წყალი სათავეს შუაგულ ალპებში იღებს. თავისი შემადგენლობით, იგი ბუნებრივი იზოტონური წყაროს წყალია და სრულ ოსმოსურ წონასწორობაშია ეპიდერმისის უჯრედებთან. იგი გაჯერებულია მინერალებითა და მიკროელემენტებით. ელემენტების საშუალო შემადგენლობა 1 ლ წყალზე:
ურიაჟის თერმულ წყალს გააჩნია დამატენიანებელი, ანტისეპტიკური, დამარბილებელი და შემახორცებელი თვისებები. მას გააჩნია ფიზიოლოგიური pH და ტემპერატურა 27 °С. მძლავრი თერაპიული თვისებების გამო იგი ძლიერ ეფექტურია ეგზემის, ფსორიაზის, სხვადასხვა დერმატოზების მკურნალობისა და პროფილაქტიკისთვის. აღნიშნული თვისებები განაპირობებს URIAGE-ს თერმულ წყალსა და საუცხოო მცენარეულ კომპონენტებზე დამზადებული კოსმეტიკური საშუალებების თერაპიულ ეფექტს.
ანტიკური დროიდან ცნობილი ურიაჟლებენის თერმული წყალი, მისი ქიმიური შემადგენლობა და უებარი თვისებები კოსმეტიკური ბრენდის ფართო ცნობადობას, ხარისხს და რაც მთავარია ერთგულ მომხმარებელს განაპირობებს. მინერალებისა და ვიტამინების პარალელურად ურიაჟის კოსმეტიკა გამდიდრებულია მცენარეული კომპონენტებით: მწვანე ჩაის, წითელი ყურძნის, ღიღილოს, გარგლის, ჟოლოს, ჟენშენის, ედელვაისის, ზღვის წყალმცენარეების ექსტრაქტები. წყალმცენარეები მდიდარია მინერალებითა და ოლიგოელემენტებით, რომელთაც სასიცოცხლო მნიშვნელობა აქვთ კანისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარფიუმერია კატეგორია:კოსმეტიკური საშუალებები კატეგორია:კოსმეტიკა
ჯაშუში (ტელესერიალი)
ჯაშუში (Alias) — ჯეი ჯეი აბრამსის იდეის მიხედვით შექმნილი ამერიკული ტელესერიალი. მისი ჩვენება 5 სეზონის განმავლობაში (30 სექტემბერი, 2001—22 მაისი, 2006) მიმდინარეობდა, ABC–ს ეთერში. ფილმის მთავარი გმირია SD-6-ის და ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს ორმაგი აგენტი სიდნი ბრისტოუ, რომელსაც ჯენიფერ გარნერი განასახიერებს.
აბანო შირინ სუ
აბანო შირინ სუ ან მტკნარი წყლის აბანო (Şirin su hamamı) — ისტორიული ძეგლი ქალაქ შუშაში, აშენდა 1878-1880 წლებში ხურშიდბანუ ნათავანის ბრძანებით არქიტექტორ ქერბელაი საფიხან ყარაბაღის მიერ. 2001 წლის 2 აგვისტოს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის დადგენილებით დარეგისტრირდა რესპუბლიკური მნიშვნელობის ისტორიულ ძეგლად. .
ჯაშუში (ტელესერიალი)
სერიალი მოგვითხრობს სიდნის ორმაგ ცხოვრებაზე. მეგობრებთან და ახლობლებთან მას თავისი ნამდვილი საქმიანობის დამალვა უწევს. ის მსოფლიოს სხვადასხვა წერტილში ურთულეს მისიებს ასრულებს, რომლებიც ყოველ ჯერზე უფრო სანახაობრივი ხდება. ფილმის ერთ–ერთი მთავარი თემაა რენესანსის ეპოქის გამომგონებლის მაილო რამბალდის (ლეონარდო და ვინჩისა და ნოსტრადამუსის პროტოტიპი, გამოგონილი პიროვნება.) ხელნაწერების შეგროვება. სიუჟეტისა და სერიალში გამოყენებული ზოგიერთი ტექნოლოგიის გამო ფილმი მიაკუთვნეს სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრს.
აბანო შირინ სუ
აბანო შირინ-სუ აშენდა ყარაბაღის უკანასკნელი ხანის მეჰთი-კული ხან ხურშიდბანუ ნათავანის ქალიშვილის ბრძანებით 1878-1880-იან წლებში. არქიტექტორი იყო კერბელაი საფიხან ყარაბახი. აბანოს ეწოდა „შირინ სუ“ (მტკნარი წყალი) იმის გამო, რომ იყენებოდა სასმელი წყალი. აბანო კაცებს ემსახურებოდა კვირის კენტ დღეებში, ქალებს კი ლუწ დღეებში. ყარაბაღის ომის დამთავრების შემდეგ აბანოს შენობა ხელუხლებელი დარჩა, მაგრამ ინტერიერის შეცვლილ. დარბაზის გუმბათსა და კედლებზე ნიმუშები და ორნამენტები მთლიანად განადგურებულია. შიგნით აშენდა საცურაო აუზი, რომელიც არ იყო დაკავშირებული აბანოს პირვანდელ სახესთან.
ღიბრაძე
საკუთარი სახელი ღიბრაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
აბანო შირინ სუ
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის შენობა-ნაგებობები
ჯაშუში (ტელესერიალი)
საქართველოში სერიალის სრული ვერსია აჩვენა ტელეკომპანია მზემ, ხოლო რუსთავი 2–სა და ტელეკომპანია საქართველოს ეთერში გავიდა სერიალის მხოლოდ 1–ლი და მე–2 სეზონი.
ღიბრაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
ჯაშუში (ტელესერიალი)
წარმოება და შემოქმედებითი ჯგუფი
სერიალის გადაღებულია კინოკომპანიების Touchstone Television–ის და Bad Robot Productions–ის მიერ ლოს-ანჯელესის ოლქში. გადაღებები ძირითადად მიმდინარეობდა უოლტ დისნეის სტუდიაში, კალიფორნიის შტატის ქალაქ ბერბანკში. მიუხედავად ფილმის სცენების მრავალფეროვნებისა, მხოლოდ ერთი ეპიზოდის გადაღება მოხდა ლოს-ანჯელესის ოლქის გარეთ ლას-ვეგასში.
სპეციალურად მოწვეული მსახიობები
ფილმში აგრეთვე მონაწილეობენ სპეციალურად მოწვეული ცნობილი მსახიობები.
I სეზონი
სიდნი ბრისტოუ ინგლისური ლიტერატურის ფაკულტეტის ახალბედა სტუდენტი იყო, როდესაც მასთან მივიდნენ და ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს საიდუმლო განყოფილება SD-6-ში შეთავაზეს მუშაობა. იგი მალევე დათანხმდა წინადადებას და SD-6-ის ოპერატიული აგენტი გახდა. SD-6 ბანკ "კრედიტ დოფინის" მიწისქვეშა სართულებზე იყო განლაგებული, სადაც სიდნი ვითომ პროგრამისტად მუშაობდა. მისი უფროსი არვინ სლოუნი იყო. ფილმის პირველ ეპიზოდში, მისი SD-6-ში მუშაობის დაწყებიდან შვიდი წლის შემდეგ ის სრულ სიმართლეს მისი საქმიანობის შესახებ უყვება თავის საქმროს დენის, რადგან მას აღარ სურდა მისი მოტყუება. როდესაც ეს SD-6-ში გაიგეს მათ დენის დაქირავებული მკვლელი მიუგზავნეს და მოკლეს.
დენის მკვლელობის შემდეგ სიდნი დიდი ხნის განმავლობაში არ გადიოდა სამსახურში, რის გამოც SD-6-მა მასზე ნადირობა დაიწყო. მისი გადარჩენა მხოლოდ მამამისმა ჯეკ ბრისტოუმ შესძლო, რომელიც ასევე SD-6-ის აგენტი იყო და სიდნის დიდიხნის განმავლობაში არ ენახა. ჯეკმა უამბო სიდნის სიმართლე SD-6-ის შესახებ, რომ ის ცსს-ის საიდუმლო განყოფილება კი არა, ტერორისტული ორგანიზაცია "თორმეტთა კავშირის" ფილიალია და სიმართლე მხოლოდ მაღალი დონის აგენტებმა იციან.
ამის მერე სიდნი გადაწყვეტს იმუშაოს ნამდვილ სადაზვერვო სააგენტოზე და ცხოვრების მთავარ მიზნად SD-6-ის განადგურებას დაისახავს. სადაზვერვო სააგენტოში სიდნის კურატორად უნიშნავენ მაიკლ ვონს. იგი მალევე იგებს, რომ მამამისიც ორმაგი აგენტია, ხოლო დედა ირინა დერევკო რომელიც სიდნის ავიაკატასტროფაში დაღუპული ეგონა სინამდვილეში ცოცხალია და მასწავლებელი კი არა სუკ-ის აგენტი იყო მიმაგრებული ჯეკ ბრისტოუზე სათვალთვალოდ და საიდუმლო ინფორმაციის მოსაპოვებლად.
Lasioglossum hypoleucum
Lasioglossum hypoleucum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
ჯაშუში (ტელესერიალი)
II სეზონი
სიდნი და ვონი უკვე აღარ მალავენ თავიანთ გრძნობებს გარშემომყოფთაგან. სიდნის მეგობარი უილ ტიპინი გაზეთში SD-6-ის შესახებ გამოქვეყნებული სტატიის შემდეგ იძულებული გახდა თავის გადარჩენის გამო ეღიარებინა, რომ სტატია გამოგონებული იყო. SD-6-ის განადგურების შემდეგ მაიკლ ვონი უილ ტიპინს აძლევდა პატარ-პატარა სამუშაოებს, რადგან მისი რეპუტაციით ახალი სამუშაოს შოვნა რთული იყო. ფრენსიმ საკუთარი რესტორანი გახსნა, სადაც მას უილი ეხმარებოდა.
Lasioglossum hypoleucum
სქოლიო
hypoleucum
ჯაშუში (ტელესერიალი)
II სეზონი
სეზონის მეორე ნახევარში სიდნის საუკეთესო მეგობარი ფრენსი კალფო მოკლეს და ჩაანაცვლეს ელისონ დორინით, რომელიც ოპერაციის შემდეგ ფრენსის ორეული გახდა. ამის დახმარებით ელისონმა დაიწყო სიდნის და უილის თვალთვალი. სეზონის ბოლოს სიდნი იგებს სიმართლეს და ელისონთან მოსდის ჩხუბი, რა დროსაც სიდნი 3-ჯერ ესვრის მას და გონებას კარგავს. სიდნი აზრზე უკვე ჰონგ-კონგის ერთ-ერთ კვარტალში მოდის, სადაც ვონთან შეხვედრისას იგებს, რომ იმ დღის მერე ორი წელი გავიდა და ის ყველას დაღუპული ეგონა. ასევე იგებს, რომ ვონმა ახალი სიყვარული იპოვა და ის ახლა უკვე ცოლიანია.
III სეზონი
მესამე სეზომში მოქმედება მიმდინარეობს მეორე სეზონში აღწერილი მოვლენებიდან ორი წლის შემდეგ. მთელი ამ ხნის მანძილზე სიდნის დაღუპულად თვლიდნენ, სინამდვილეში კი იგი გატაცებული ჰყავდა ტერორისტულ ორგანიზაციას სახელწოდებით "გარანტია". ისინი ცდილობდნენ ექციათ იგი დაქირავებულ მკვლელად სახელად ჯულია ტორნი. მათგან თავის დაღწევის შემდეგ სიდნიმ ნებაყოფლობით წაიშალა ბოლო ორი წლის მოგონებები, რათა რამბალდის ყველაზე სახიფათო არტეფაქტის ადგილმდებარეობა არავის გაეგო.
ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოში დაბრუნების შემდეგ სიდნი იგებს რომ არვინ სლოუნი გადაურჩა სასჯელს და ხემლძღვანელობს საერთაშორისო ჰუმანიტარულ ორგანიზაციას - "ომნიფარმი". მაიკლ ვონი დაქორწინდა. მოგვიანებით ირკვევა რომ მაიკლის ცოლი ლორენ რიდი გარანტიის წევრი და ჯულიან სარკის საყვარელია.
სიდნი გებულობს რომ დედამისი და არვინ სლოუნი საყვარლები იყვნენ და რომ მას ჰყავს და. ის პოულობს თავის დას, ნადიას, და გამოიხსნის მას ციხიდან. ნადია მოხსენიებულია რამბალდის ხელნაწერებში როგორც "მგზავრი". სლოუნი იტაცებს ნადიას და უკეთებს რამბალდის აღწერილობის მიხედვით დამზადებულ ელექსირს რათა მან გადმოსცეს რამბალდის შეტყობინება.
სეზონის ბოლოს სიდნი მიდის მისიაზე სადაც შეეჩეხება ლორენ რიდს. ისინი ჩხუბობენ. ლორენი ეუბნება სიდნის რომ აქვს ინფორმაცია მის წარსულზე. ამ დროს მოდის მაიკლ ვონი და ესვრის ლორენს სწორედ იმ მომენტში როცა ის აპირებს სიდნის მოკვლას. ლორენი სიკვდილის წინ სიდნის ეუბნება სადეპოზიტო ყუთის ნომერს სადაც მის შესახებ ინფორმაცია ინაება.
IV სეზონი
მეოთხე სეზონი იწყება სცენით, როცა სიდნი კითხულობს დოკუმენტს სახელწოდებით „S.A.B. 47 Project“. დოკუმენტში სიდნი მოხსენიაბულია როგორც „პროექტ შობის აქტიური სუბიექტი“, რომელიც დაიწყო 1975 წლის 17 აპრილს. მას ხელს აწერს ჯეკი, როგორც პროექტის ხელმძღვანელი.
სიდნი უერთდება FBI_ს ახალ საიდუმლო ქვეგანყოფილებას რიმელსაც ხელმძღვანელობს არვინ სლოუნი (SD-6-ის ყოფილი უფროსი). ახალ განყოფილებას ეწოდება „უცხო პირთა შესვლა აკრძალულია“ (Authorized Personnel Only, APO) და მასში შედის წინა სეზონების თითქმის ყველა გმირი: ჯეკი, მაიკლი, სიდნის ყოფილი მეწყვილე მარკუს დიქსონი, მარშალ ფლინკმანი, ვონის მეგობარი ერიკ ვაისი, ასევე სლოუნის შვილი და სიდნის და ნადია სანტოსი.
თვითმარქვია „სლოუნი“ (რომელსაც ხუმრობით არვინ კლონი შეარქვეს) ქმნის ტექნოლოგიას რათა განახორციელოს რამბალდის მიერ ნაწინასწარმეტყველები აპოკალიფსი. ნამდვილი სლოუნი კი იყენებს „ომნიფარმს“ და აბინძურებს სასმელ წყალს ქიმიკატებით, რომლებიც იწვევენ სიმშვიდის განცდას, თუმცა მიულერის „სფეროს“ შეუძლია შეაბრუნოს მათი ეფექტი. ირინა დერევკოს და ელენა აწყობს აპარატს რუსულ ქალაქ სოვოგდაში. სიდნი, ჯეკი, ვონი, ნადია, ირინა და სლოუნი ჩადიან სოვოგდაში, ანადგურებენ მოწყობილობას და კლავენ ელენას. ნადია აღმოჩნდა ინფიცირებული და ჩავარდა კომაში.
სეზონის ბოლოს სიდნი და ვონი მიემგზავრებიან სანტა-ბარბარაში. გზაში ვონი უმხელს სიდნის რომ მაიკლ ვონი არ არის მისი ნამდვილი სახელი, მაგრამ იგი ვერ ასწრებს სათქმელის დასრულებას, რადგან ამ დროს მათ ეჯახება მეორე ავტომობილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჯაშუში (სერიალი) კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები
სიმღერა ჰილდებრანდზე
250px|მინიატიურა|ჰილდებრანდზე სიმღერის პირველი ფურცელი სიმღერა ჰილდებრანდზე (Das Hildebrandslied) — ძველი გერმანული საგმირო ეპოსი. შემონახულია მისი ერთი ფრაგმენტი. მასში მოთხრობილია სამშობლოდან გაძევებული ჰილდებრანდის უკან დაბრუნება 30 წლის შემდეგ და ბრძოლა ჰადუბრანდთან (თავის ვაჟთან), რომელმაც არ დაუჯერა ჰილდებრანდს, რომ მამა იყო მისი. თუ როგორ მთავრდება ეს ბრძოლა არაა შემონახული.
ხელნაწერი აღმოჩენილია ფულდაში და განეკუთვნება IX საუკუნეს. ნაწარმოებში მოთხრობილი ამბები განეკუთვნება ხალხთა დიდი გადასახლების პერიოდს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანული ლიტერატურა კატეგორია:ეპიკური რომანები
ჟიკირისა
ჟიკირისა (Jiquiriçá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ხანძარი
ხანძარი — სპეციალური კერის არაკონტროლირებადი წვა, რომელიც ზიანს აყენებს ადამიანის ჯანმრთელობას და მის ქონებას, ხშირ შემთხვევაში, ბუნებას. ხანძარი შეიძლება განზრახ ან ბუნებრივად წარმოიქმნას.
ხანძარი, ისევე როგორც ცეცხლი სწრაფი ოქსიდაციის პროცესია, რომელიც ქმნის სინათლეს, სიმხურვალეს და გამოყოფს ენერგიას სხვადასხვა ინტენსიურობით.
ლუგა
ლუგა (Луга) — ქალაქი (1777 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. ლუგის რაიონისა და ლუგის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი, „სამხედრო დიდების ქალაქი“ (2008 წლის მაისიდან). მდებარეობს მდინარე ლუგის სანაპიროზე, სანქტ-პეტერბურგის სამხრეთით. ლუგის რაიონის უმსხვილესი დასახლებული პუნქტი. ქალაქის მუდმივი მოსახლეობა 2010 წლის აღწერით 38 593 ადამიანს შეადგენდა, თუმცა ზაფხულობით ქალაქის მოსახლეობა დამსხვენებლების ხარჯზე მნიშვნელოვნად იზრდება.
ქალაქი დაარსდა 1777 წელს, ეკატერინე II-ის მმართველობის დროს. 1781 წელს შევიდა ლუგის მაზრაში. ქალაქი მდიდარია მინერალური წყაროებით. 1927 წელს ქალაქი გახდა ლუგის რაიონისა და ლუგის ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი, ლენინგრადის ოლქის შემადგენლობაში. 1939 წელს გახდა დამოუკიდებელი ადმინისტრაციული ერთეული. 2006 წელს ლუგის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრიც გახდა.
ქალაქის გერბი მიღებულია 2003 წლის 27 იანვარს, სანომრე ნიშნით — 1159.
ქართველები
ქართველები — ერი, ეთნიკური ჯგუფი (ეთნოსი), კავკასიის აბორიგენი (ავტოქთონური) მოსახლეობა, საქართველოს მკვიდრი, უძველესი ადგილობრივი წარმოშობის ხალხი — 3,5 მილიონი ადამიანი, შეადგენენ საქართველოს მოსახლეობის 83,8 %-ს.
ქართველები საქართველოს ყველა გეოგრაფიულ ზოლში (მთა, ბარი, ზეგანი) ცხოვრობენ, დასახლების უკიდურეს ზღვარშიც: ერთი თემი სვანეთში, უშგულში, დასახლებულია ზღ.დ. 2250 მ. სიმაღლეზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 კვ. კმ-ზე საშუალოდ 51 კაცს უდრის, დამუშავებული ფართობის მიხედვით — 255 კაცს 1 კვ. კმ-ზე.
კალვარია-ზაბჟიდოვსკის პარკი
კალვარია-ზაბჟიდოვსკის პარკი (Sanktuarium pasyjno-maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej) — არქიტექტურული პარკი პოლონეთში, ქალაქ კალვარია-ზაბჟიდოვსკასთან ახლოს. 1999 წელს პარკი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ქართველები
ცნების განმარტება
პირველად ტერმინი ქართველი დაფიქსირებულია V-VI საუკუნის ასომთავრულ წარწერაში, რომელიც იერუსალიმის ახლოს, სოფელ უმ-ლაისუნშია აღმოჩენილი. იგი ასე იკითხება: „ესე სამარხოჲ იოჰანე ფურტაველ ეპისკოპოსისაჲ ქართველისაჲ“
კალვარია-ზაბჟიდოვსკის პარკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პოლონეთში
ქართველები
ქართველთა ანთროპოლოგია
საქართველოს ტერიტორიაზე ყველაზე ადრეული პალეოანთროპოლოგიური მასალა ენეოლითის ხანისაა. თავის ქალების შესწავლით ჩანს, რომ ენეოლითის მოსახლეობაში ადამიანის ორი ტიპი არსებობდა. კერძოდ, ფართოსახიანი (მეზოკრანული) და ვიწროსახიანი (დოლიქოკრანული). პირველ ტიპს არ აქვს ანალოგი კავკასიის თანამედროვე მოსახლეობაში, ხოლო მეორე ტიპი ფართოდ არის გავრცელებული მომდევნო ადრე ბრინჯაოს ხანაში. ეს იყო ერთი ანთროპოლოგიური ფენა, მკვეთრად გამოხატული დოლიქოკრანული ფორმის თავის ქალით, მაღალი ქალა-სარქველით, საშუალოზე ვიწრო და საშუალოზე მაღალი, მკვეთრად პროფილირებული სახით, წინ მკვეთრად წაზრდილი ვიწრო და საშუალო სიმაღლის ცხვირით. ასეთი იყო ძირითადი ტიპი, რომელიც საერთო სუბსტრატია კავკასიის აბორიგენული მოსახლეობისათვის.
მოსახლეობა წარმოადგენდა ძირითადად ერთ ანთროპოლოგიურ ტიპს. ეს სუბსტრატი იყო იმდენად დიდი და მძლავრი, რომ გაუძლო სხვადასხვა ინფილტრაციას, შესაძლოა შერევებს. ამ ტიპის ასეთი ხანგრძლივი დროით თითქმის უცვლელი სახით დაკონსერვება, ალბათ, მოხერხდა იმიტომაც, რომ საქართველოს მოსახლეობას კონტაქტი უხდებოდა ძირითადად ევროპეიდებთან, რომლებიც ფართოდ იყვნენ გავრეცელებულნი სამხრეთით ტიგროსითა და ევფრატით დაწყებული, ირანის შიდა ოლქებით გაგრძელებული და ანატოლიით დამთავრებული.
საქართველოს ტერიტორიაზე მოპოვებული პალეოანთროპოლოგიური მასალები ცხადყოფს, რომ უძველესი მოსახლეობა ხასიათდებოდა გრძელი და ვიწრო თავით (დოლიქოკრანიით), ვიწრო სახით, ვიწრო და მაღალი ცხვირით, ცხვირისა და ცხვირის უნაგირის მკვეთრი პროფილირებით, სახის მცირე ჰორიზონტალური კუთხით და, საერთოდ, მიეკუთვნებოდა ხმელთაშუაზღვისპირულ მედიტერანულ ტიპს.
შემდგომმა მასალებმა დაადასტურა, რომ სამხრეთევროპეიდების ჩამოყალიბების არეალი, ასევე, მოიცავდა სამხრეთ კავკასიას და ახლო აღმოსავლეთისა და წინა აზიის ჩრდილო რეგიონებს. ეს გამომდინარეობს იქიდან, რომ მარტო კავკასიაში არის დაფიქსირებული სამხრეთევროპეიდული დიდი რასის სამივე განშტოების (ხმელთაშუაზღვისპირული, ინდო-პამირული, წინააზიური) არსებობა კავკასიური ლოკალური ვარიანტებით.
უძველესი დროიდან საქართველოს ტერიტორიაზე უმთავრესად დღევანდელი ქართველების უშუალო წინაპრები იმარხებოდნენ, რომლებიც არც თვითონ მოსულან ოდესმე სხვა ტერიტორიიდან და არც არავინ განუდევნიათ. ისტორიული საქართველოს ტერიტორია არის ადგილი ქართველების დღევანდელი სახით ჩამოყალიბებისა. ამ ტერიტორიაზე მოხდა მათი შინაგანი განვითარება, ტრანსფორმირების შედეგად აქ ჩამოყალიბდა წინააზიური რასის დღევანდელი ლოკალური ნაირსახეობანი (კოლხური, იბერიული, კავკასიონის).
ცხადია, რომ დღევანდელი სახით ქართველების ფიზიკური ტიპის ჩამოყალიბების ხანგრძლივ პროცესში ადგილი ჰქონდა მათ შეხებას სხვა ტომების წარმომადგენლებთან, აგრეთვე შიდა გადაადგილებებს, ინფილტრაციებს, რომლის შედეგია დღევანდელი ქართველების ანთროპოლოგიური ნაირსახეობა და გარდამავალი ტიპების არსებობა, მაგრამ მათ, როგორც სჩანს, დიდი გავლენა არ მოუხდენია ქართველთა ფიზიკური ტიპის ჩამოყალიბებაში. თანამედროვე მოსახლეობის ანთროპოლოგიური ნიშნების განაწილება განსახლების მთელ ტერიტორიაზე ცხადყოფს, რომ საქართველოს ტერიტორია არასდროს ყოფილა დიდი რასების კონტაქტის ზონა, საგრძნობი რომ ყოფილიყო შერევა მონღოლოიდური თუ ნეგროიდული რასის წარმომადგენლებთან.
ყველა ნიშანი ნათლად გვიჩვენებს — სახის ჰორიზონტალური პროფილირება, პიგმენტაცია თუ სხვა, რომ ქართველები უდავოდ სამხრეთ ევროპეიდები არიან. საქართველოში ისევე, როგორც ევროპეიდების განსახლების მთელ ტერიტორიაზე გენთა კონცენტრაციაში განსხვავება მინიმალურია (ევროპაში), საქართველოსა და კავკასიაში დადგენილია ერთი ტიპის შეფარდება, გენი მ 1,5-3–ჯერ სჭარბობს ნ-ს. MN სისტემის მიხედვით ქართველები ამჟღავნებენ, ასევე, ახლო მსგავსებას ირანის, ერაყის, იორდანიის მოსახლეობასთან, მაგრამ ყველაზე ახლო მსგავსება აღინიშნება დაღესტნელებთან.
კანის რელიეფის ძირითადი ნიშნების განაწილება ქართველებს სამხრეთ ევროპეიდების რიგში აყენებს. პოპულაციებს შორის განსხვავება აიხსნება ამ შემთხვევაში სუფთა გენეტიკური პროცესებით, როცა პოპულაციური დონის ცვალებადობა უფრო მაღალია ეთნიკურზე. ყველაფერი ამის გათვალისწინებით ახლო კავშირები ამ მოსახლეობას აკავშირებს წინა და შუა აზიის მოსახლეობასთან და რაც ალბათ, გამოვლინებაა სუბსტრატისა, რომელიც უძველესი დროიდან აკავშირებდა ამ უზარმაზარ ტერიტორიაზე მცხოვრებ მოსახლეობას.
ქართველთა ფიზიკური ტიპი დღეისათვის
thumb|left|350px|ქართველები ქართველები გარეგნულად ხასიათდებიან, როგორც საშუალოზე მაღლები, ან მაღლები, ათლეტური აღნაგობითა და სწორი აგებულებით. საშუალოზე ღია ფერის თმით (ქერა, მუქი ქერა, ღია წაბლისფერი, თავთუხისფერი-თეთრში გარდამავალი ღია ქერა თმა) და ღია ფერის თვალებით (ცისფერი, მწვანე, ნაცრისფერი, ლურჯი, თაფლისფერი); ისტორიული სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს პროვინციების ტაო-კლარჯეთის, შავშეთის, სამხრეთ აჭარის, ერუშეთისა და ჭანეთის არათურქიზებული ქართველობაც აგრეთვე ღია ფერის თვალებითა და თმით, ასევე მაღალი აღნაგობით გამოირჩევა.
ცნობილი ადამიანები ქართველთა აღნაგობის შესახებ
ვახუშტი ბაგრატიონი ქართველების შესახებ (საქართველო — ივერია — გიორგია) წერს:
კრისტოფორო დე კასტელი წერს:
ქართველთა ეთნოგენეზი
ქართველთა წარმომავლობის შესახებ აზრთა სხვადასხვაობა არსებობს. ზოგიერთი მკვლევარი ქართველებს ინდოევროპელებად მიიჩნევს, სხვანი — უძველესი ხალხების: შუმერების, ხეთების, სუბარელებისა (ხურიტების) და ა. შ. შთამომავლებად.