cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შფოთვითი აშლილობები
სიმპტომები. ემართება მოსახლეობის 2%, თანაბრად მამაკაცებში და ქალებში. არის ზოგიერთი მონაცემი ამ აშლილობის მემკვიდრეობითობაზე. როგორც წესი პროცესი ფარულია და იწყება ბავშვობაში ან ადრეულ სიყმაწვილეში. სიმპტომების ინტენსივობა ცვალებადია. ხშირად ადგილი აქვს ნივთიერებების ბოროტად გამოყენებას.
მკურნალობა. ტარდება ბიჰევიორალური თერაპია, რომელიც მოიცავს რელაქსაციის ტრეინინგს, ფიქრის შეჩერების მეთოდიკას, რეაქციის მიცემის აღმოფხვრას, და სხვ. ფარმაკოთერაპია მოიცავს სეროტონინის თავიდან შეწოვის ინჰიბიტორებს (ფლუოქსეტინი, ფლუვოქსამინი) და კლომიპრამინს.
ძლიერი სტრესის და პოსტ-ტრავმატიული სტრესის აშლილობები. დამახასიათებელია ძლიერი შფოთვის სიმპტომატიკა, რომელმაც შედეგად გამოიწვია შიში ან უსუსურობის შეგრძნება. თუკი შფოთვა გრძელდება ერთ თვეზე ნაკლებ ხანს (მაგრამ ორ დღეზე მეტ ხანს) და სიმტომების წარმოშობა მოხდა სტრესული ფაქტორის მოქმედებიდან ერთი თვის განმავლობაში, საქმე გვაქვს ძლიერი სტრესის აშლილობასთან. იმ შემთხვევაში, თუკი შფოთვა ერთ თვეზე მეტ ხანს გრძელდება ადგილი აქვს პოსტ-ტრავმატიული სტრესის აშლილობას.
სიმპტომები. ადგილი აქვს ნებისმიერ ასაკში. შემთხვევების დაახლოებით 50% იკურნება სამი თვის განმავლობაში. როგორც წესი, იწყება ტრავმის წარმოქმნიდან უმალვე, მაგრამ შესაძლოა გამოვლინდეს თვეების ან წლების შემდეგ. გამოირჩევა სამი ძირითადი სიმპტომატური ჯგუფი: 1. ტრავმატული შემთხვევის თავიდან განცდა: დასიზმრება, უეცარი მოლანდება, და ა.შ.; 2. ტრავმასთან დაკავშირებული მასტიმულირებელი ფაქტორების თავიდან აცილება; 3. მოჭარბებული აღგზნებადობა (ძილის დარღვევა, ეგზალტაცია, და სხვ.)
მკურნალობა. ტრავმის შემდეგი კონსულტაციები, ჯგუფური ფსიქოთერაპია სხვა დაზარალებულებთან ერთად. ფარმაკოთერაპია მოიცავს ანტიდეპრესანტების გამოყენებას, ბენზოდიაზეპინებს.
გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა. დამახასიათებელია ცხოვრებისეულ გარემოებებთან დაკავშირებული ინტენსიური აგზნებადობა, რომელიც გრძელდება ექვს თვეზე მეტ ხანს. ადლი აქვს როგორც ფსიქოლოგიურ, ისე ფიზიოლოგიურ სიმპტომატიკას.
რისკ-ფაქტორები/წარმოშობა. შესაძლოა დაკავშირებული იყოს გენეტიკურ ად განპირობებულ ჭარბ აგზნებადობასთან.
სიმპტომები
მკურნალობა. ტარდება ბიჰევიორისტული თერაპია, რომელიც მოიცავს რელაქსაციის ტრეინიგს და ბიო-უკუკავშირს. ერთად. ფარმაკოტერაპია მოიცავს სეროტონინის თავიდან შეწოვის ინჰიბიტორებს, ვენლაფაქსინს, ბუსპირონს და ბენზოდიაზეპინებს.
რიჩარდ ნევილ უორვიკი
250px|მინიატიურა|რიჩარდ ნევილ უორვიკი რიჩარდ ნევილ უორვიკი (დ. 22 ნოემბერი, 1428 — გ. 14 აპრილი, 1471, ბარნიტი) — ინგლისის პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, გრაფი. მსხვილი ფეოდალი, ვარდების ომისა და მთელი რიგი დინასტიური გადატრიალების აქტიური მონაწილე. ისტორიაში „მეფეების მკეთებლის“ სახელითაა ცნობილი. თავდაპირველად იორკების დინასტიას უჭერდა მხარს, შემდეგ გადავიდა მათ მოწინააღმდეგეთა მხარეზე და სამეფო ტახტი შეშლილ ჰენრი VI ლანკასტერს შეუნარჩუნა. 1461 წელს უორვიკი ედუარდ IV იორკის სასარგებლოდ გადატრიალების ერთ-ერთი ორგანიზატორი იყო, მაგრამ შემდგომში იმით უკმაყოფილო, რომ ედუარდ IV-მ მოინდომა აელაგმა ბარონები, კვლავ ლანკასტერთა მხარეზე გადავიდა, აიძულა ედუარდ IV ინგლისიდან გაქცეულიყო; 1470 წლის ოქტომბერში სამეფო ტახტზე ჰენრი VI აღადგინა და ფაქტობრივად სახელმწიფოს მმართველი გახდა „მეფის მოადგილის“ ტიტულით.
1471 წლის აპრილში ედუარდ IV-მ დაამარცხა უორვიკის ჯარები ბარნიტთან ბრძოლაში, სადაც იგი დაიღუპა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1428 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1471
კრეტეკი
კრეტეკი - არის სიგარეტი, რომელიც მზადდება მიხაკის ხის ნაყოფთან, თამბაქოს და სხვა სანელებლების შეზავებით. სიტყვა ”კრეტეკი” თავად არის ონომატოპოეტიკური ტერმინი რომელიც აღწერს იმ ხმას, რომლითაც იწვის მიხაკის ხის ნაყოფი. ჰაჯი ჯამარმა, რომელიც სოფელ კუდოსის მკვიდრი იყო, ინდონეზიის რეგიონიდან ჯავა, გამოიგონა კრეტეკი ადრეულ 1880 წელს, როგორც საშუალება - ფილტვებამდე მიეტანა ევგანოლი, რადგანაც მიიჩნევდა, რომ ასთმის ტკივილებს უხსნიდა. ჯამარი ფიქრობდა რომ ევგანოლი ეხმარებოდა მკერდის ტკივილების მოსაშორებლად და ამიტომ თავისი გამოგონება მთელ სოფელში გაავრცელა, მაგრამ იქამდე გარდაიცვალა სანამ კრეტეკი მასიურად დაიწყებდა გავრცელებას. მ. ნიტისემიტომ გააგრძელა მისი საქმე და ახალი სიგარეტის კომერციალიზაცია დაიწყო. დღეს, კრეტეკის მწარმოებლების მიერ პირდაპირ დასაქმებულთა რიცხვი 180,000 ადამიანია, ხოლო დამატებით 10 მილიონი მსოფლიოს მასშტაბით - ირიბად დასაქმებულია ამ ინდუსტრიაში. ნაწილობრივ, უკეთესი დაბეგვრის პირობების გამო ჩვეულებრივ სიგარეტთან შედარებით და ნაწილობრივ წარმოშობის გამო, კრეტეკი ამჟამად ინდონეზიაში ყველაზე გავრცელებული მოსაწევია, სადაც დაახლოებით 90% მწეველებისა- კრეტეკს ეწევა. ინდონეზიაში ასობით კრეტეკის მწარმოებელია, მათ შორის ლოკალურ ბაზრებზე და ასევე დიდი ბრენდები. ყველაზე ცნობილი საერთაშორისო ბრენდი ”ჯარუმი” ინდონეზიაში დაიბადა.
ისტორია
კრეტეკის წარმოშობა, უკან - მეცხრამეტე საუკუნეში გვაბრუნებს. მისი გამომგონებელი ჰაჯი ჯამარია, რომელიც კუდუსში, ინდონეზიაში ცხოვრობდა. ის მკერდის ტკივილებისგან იტანჯებოდა და სცადა მიხაკის ხის ნაყოფის ზეთი შეეზილა მკერდში ტკივილის შესამსუბუქებლად. ხოლო მოგვიანებით, უფრო დიდი ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტის მისაღწევად, ხელით შეაზავა მიხაკის ხის კვირტები და თამბაქო და მისი მოწევა სცადა, როგორც ისტორია მოგვითხრობს მისი მკერდის ტკივილები და ასთმა მომენტალურად გაქრა. ჯამარის ამ ახალი გამოგონების შესახებ სწრაფად გავრცელდა მის სამეზობლოში და მიხაკის ხის სიგარეტები მალე აფთიაქებში იყიდებოდა, სახელით rokok cengkeh - მიხაკის ხის სიგარეტები. მიუხედავად იმისა, რომ პირველად აღმოჩენილი იქნა, როგორც სამედიცინო პროდუქტი, მოგვიანებით კრეტეკი გასცდა მხოლოდ სამედიცინო მოხმარებას და იქცა ძალიან პოპულარულ, ყოველდღიური მოხმარების პროდუქტად.
იმ დროს, ადგილობრივი მოსახლეობა, ხელით შეზავებულ კრეტეკს ყიდდა, ყოველგვარი დასახელების, ბრენდის, შეზღუდვების და შეფუთვის გარეშე. კუდუსის მკვიდრ - მ.ნიტისემიტოს გაუჩნდა იდეა, რომ სერიულ წარმოებაში და გაყიდვაში ჩაეშვა კრეტეკი, შესაბამისი ბრენდით და დასახელებით. სხვა მწარმოებლებისგან განსხვავებით, ნიტისემიტომ, რომელმაც პირველად 1906 წელს შექმნა ბრენდი Bal Tiga, რომელმაც დიდი წარმატება მოიპოვა უპრეცედენტო მარკეტინგული ტექნიკის გამოყენებით, როგორიც იყო დასაჩუქრებები, ამობურცული შეფუთვა და უფასო პრომო მასალები. მიუხედავად ამისა კომერციული წარმოება ადრეულ 1930 წლამდე არ დაწყებულა.
გარდა ამისა, მან ასევე დანერგა ახალი წარმოების სისტემა, რომელსაც ”ებონ სისტემა” ეწოდება და რომელიც კარგ შესაძლებლობებს სთავაზობდა სხვა მეწარმეებს, რომლებსაც სათანადო კაპიტალი არ გააჩნდათ. ამ სისტემაში, მეწარმეს ეწოდებოდა ”ებონი” და ის იღებდა ვალდებულებას მიეტანა კომპანიაში მზა პროდუქცია, რომელიც მას შესაბამის ანაზღაურებას გადაუხდიდა, ხოლო მასალას თავად კომპანია აწვდიდა მეწარმეს. მიუხედავად წარმატებისა, მოგვიანებით მწარმოებლებმა მიატოვეს ამ სისტემის გამოყენება და დაიქირავეს მუშახელი, რომელიც მუდმივად იმყოფებოდა ქარხანაში, რათა სტანდარტული ხარისხი შეენარჩუნებინათ. დღეს, მხოლოდ რამდენიმე მწარმოებელი იყენებს ამ სისტემას.
1960 წელსა და 1970 წელს შორის პერიოდში, კრეტეკი იქცა ინდონეზიის ეროვნულ სიმბოლოდ და გამოიყენებოდა ”თეთრი სიგარეტების” წინააღგმდეგ. 1980 წელს, მექანიზირებულმა კრეტეკის წარმოებამ გადაასწრო ხელით შეზავებულთა რაოდენობას. დღეს-დღეისტობით კრეტეკი ინდონეზიის ერთ-ერთი უდიდესი შემოსავლის წყაროა, კრეტეკის ინდუსტრია მოიცავს 500 მსხვილ და წვრილ მწარმოებელს, რომლებიც ჯამში 10 მილიონ ადამიანს ასაქმებს.
სტრუქტურა და ინგრედიენტები
თამბაქოს ხარისხი და მრავალფეროვნება დიდ როლს თამაშობს კრეტეკის წარმოებაში, როგორც წესი კრეტეკი უმაღლესი დონის თამბაქოსგან და რჩეული მიხაკის ხის კვირტებისგან მზადდება. ერთი კრეტეკის ბრენდი შეიძლება შეიცავდეს ერთიდან-ოცდაათამდე თამბაქოს ჯიშს. დაქუცმაცებული, გამომშრალი მიხაკის ხის კვირტები, როგორც წესი კრეტეკის ნახევარს ან ერთ მესამედს შეადგენს. ხშირად კრეტეკის ფილტრში ამატებენ სპეციალურ სოუსს (მაგალითად: დარიჩინის - Djarum Black, ალუბლის - Djarum Cherry და ა.შ.)
გავლენა ჯანმრთელობაზე
Djarum Black (ჯარუმ ბლექი) - სიგარეტი, რომელიც იყიდება ევროპაში და კანადაში, ასევე სამხრეთ ამერიკის ქვეყნებში, შეიცავს 10-12 მგ კუპრს და 1მგ ნიკოტინს. შემცველების დონე შედარებით დიდია თვითონ ინდონეზიაში, შესაბამისად 25მგ და 1.6მგ. ეს მონაცემები ტოლია უმეტესობა ჩვეულებრივი სიგარეტების მონაცემებისა, ხოლო კანადაში, 42.2 - 76მგ და 1.88-3.39 მდე.
საქართველოში იმპორტირებული კრეტეკის - Djarum Black და Djarum Cherry ის მონაცემებია, შესაბამისად: 10 მგ კუპრი და 1მგ ნიკოტინი (ევროპის სტანდარტი)
ექსპერიმენტმა, რომელშიც 10 მწეველი მონაწილეობდა, აჩვენა რომ ჩვეულებრივ სიგარეტსა და მიხაკის ხის ნაყოფის სიგარეტს შორის მონაცემთა სხვაობა არ არის და ზოგადად ტოლია.
ლაბორატორიაში, ვირთხებზე დაკვირვებისას, მათ ჯანმრთელობაზე ერთნაირ გავლენას ახდენდა, როგორც მიხაკის ხის ნაყოფის სიგარეტი, ისე ჩვეულებრივი სიგარეტი. ეს კვლევა გამეორებული იქნა. ამჯერად 14 დღის მანძილზე და იგივე შედეგი დადგა.
სქოლიო
კატეგორია:სიგარეტის ტიპები
ეკატერინა ფურცევა
დაიბადა 1910 წელს ტვერის გუბერნიის ქალაქ ვიშნი-ვოლოჩეკში, მუშის ოჯახში. მამამისი დაიღუპა პირველ მსოფლიო ომში. 1924 წელს ფურცევა ჩაირიცხა კომკავშირში. 1928–1930 წლებში დედამისთან ერთად მუშაობდა ქსოვილების ფაბრიკაში. 20 წლის ასაკში ჩაირიცხა პარტიაში. დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ქიმიური ტექნოლოგიის განხრით. ფურცევა ორჯერ იყო დაქორწინებული, მისი პირველი მეუღლე იყო მფრინავი პეტრე ბიტკოვი (1935–1944). 1956 წელს დაქორწინდა ნიკოლოზ ფირიუბინზე, რომელიც პროფესიით დიპლომატი იყო. ეკატერინა ფურცევა მოულოდნელად გარდაიცვალა 1974 წლის 24 ოქტომბერს, გულის უკმარისობით. დაკრძალულია ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე.
2004 წელს მოსკოვის ტვერის ქუჩაზე გაიხსნა ეკატერინა ფურცევას მემორიალური დაფა. დაჯილდოებული იყო ლენინის 4 ორდენით, შრომის წითელი დროშისა და საპატიო ნიშნის ორდენებით.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის კულტურის მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
ავსტრომარქსიზმი
ავსტრომარქსიზმი — მარქსისტული მიმდინარეობა, რომელსაც ვიქტორ ადლერი, ოტო ბაუერი, კარლ რენერი და მაქს ადლერი მისდევდა, ავსტრიის სოციალ-დემოკრატი მუშათა პარტიის წევრები ავსტრო-უნგრული მონარქიის გვიანი ათწლეულებისა და პირველი ავსტრიული რესპუბლიკის (1918-1934) დროს. ეს მიმდინარეობა ნაციონალობითა და ნაციონალიზმითაა ცნობილი და მისი მცდელობით, მოექცია სოციალიზმი იმპერიული მმართველობის საზღვრების ფორმაში. ოტო ბაუერი ფიქრობდა „პიროვნულ საფუძველზე“, როგორც გზაზე, თავი მოეყარა ერთი ნაციონალობის ადამიანებისთვის, რომლებიც გეოგრაფიულად სხვადასხვა ადგილას იმყოფებოდნენ. Democracy and the Nationalities Question-ში (1907), იგი წერს: „პიროვნულ საფუძველს სურს, რომ მოაწყოს ნაციები არა ტერიოტურიულ სხეულებად, არამედ მარტივ, პიროვნებათა გაერთიანებებად“, ეს მიმდინარეობა ნაციას ჰყოფდა ტერიტორიისაგან და მიიჩნევდა მას უტერიტორიო ადამიანთა გაერთიანებად.
მიმოხილვა
ავსტრომარქსისტული ჯგუფი 1904 წლიდან ჟურნალების Blätter zur Theorie und Politik des wissenschaftlichen Sozialismus და the Marx-Studien გარშემო გაერთიანდა. იგი იყო არაერთგვაროვანი მოძრაობა, მასში ერთიანდებოდნენ განსხვავებულად მოაზროვნეები და პოლიტიკოსები, მაგალითად როგორებიც იყვნენ ნეოკანტიანელი მაქს ადლერი და მართლმადიდებელი მარქსისტი რუდოლფ ჰილფერდიგი.
ავსტრომარქსიზმი ასევე იყო ის მიმდინარეობა, რომელიც ევროპაში რადიკალური რეფორმების საფუძველი გახდა. სოციალ–ეკონომიკურმა რეფორმებმა, როგორიცაა ჯანდაცვა, სახლების მშენებლობა და განათლების სისტემა ვენაში – შთააგონა სკანდინავიური სოციალ–დემოკრატიული პარტია და ბრიტანული ლეიობორისტთა პარტია.
ავსტრომარქსიზმი იყო ასევე პირველი მოძრაობა ევროპაში, რომელმაც შეიარაღებული წინააღმდეგობა გაუწია ფაშისტურ ხელისუფლებას, თუმცა საბოლოოდ 1934 წელს დამარცხდა.
ავსტრომარქსიზმის ნაციონალური ავტონომიის პრიციპი მოგვიანებით სხვადასხვა პარტიამ გაიზიარა, რომელთა შორის იყვნენ ბუნდი (გენერალური ებრაული ლეიობორისტული გაერთიანება), მემარცხენე ზიონისტები (Hashomer Hatzair) პალესტინის ბინაციონალური პრობლემის გამო, ებრაული Folkspartei მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში და უნგრელების დემოკრატიული გაერთიანება რუმინეთში 1989 წლის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარქსიზმი კატეგორია:ავსტრიის ისტორია კატეგორია:პოლიტიკური ტერმინები კატეგორია:მარქსისტული აზროვნების სკოლები
თბილისის სემინარია
თბილისის სემინარია, საღვთისმეტყველო-ფილოსოფიური სასწავლებელი. დაარსდა 1755 იანვარში თბილისში (ანჩისხატის ტაძრის ეზოში).
თბილისის სემინარია სახელმწიფო ხარჯზე იყო. მის პირველ რექტორად დაინიშნა იმ დროისთვის განათლებული ფილოსოფოსი ფილიპე ყაითმაზაშვილი. ისწავლებოდა გრამატიკა, პიიტიკა, რიტორიკა, ლოგიკა, მეტაფიზიკა, ფსიქოლოგია, ფილოსოფია. სემინარიის მასწავლებელთა შორის იყო ანტონ კათალიკოსი, რომლის ორიგინალური თუ ნათარგმნი სახელმძღვანელოებით სწავლობდნენ კიდეც. თბილისის სემინარია არსებობდა 1795 წლის სექტემბრამდე - აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის განათლების ცენტრები კატეგორია:თბილისის ისტორია კატეგორია:სასულიერო სასწავლებლები
ლაპლანდიის მუნიციპალიტეტები (ფინეთი)
ფინეთის ლაპლანდიის რეგიონის (Lappi; Sápmi; Lappland) 6 ქვერეგიონი 21 მუნიციპალიტეტს მოიცავს:
სქოლიო
კატეგორია:ლაპლანდიის მუნიციპალიტეტები (ფინეთი)
ატო...
ატო... (atto- < atten; აღნიშვნა: ', ') — ფიზიკური სიდიდის ერთეულის სახელწოდების თავსართი ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში. იხმარება ამოსავალი ერთეულის — 10 −18 ტოლი წილობითი ერთეულის წარმოსათქმელად.
1964 წელს ზომა-წონის მეთორმეტე გენერალურ კონფერენციაზე ოფიციალურად იქნა მიღებული ჯერადი ერთეულის თავსართად.
სქოლიო
კატეგორია:სი თავსართები
საქართველოს სახელმწიფო გერბი
საქართველოს სახელმწიფო გერბი — საქართველოს სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან და ჰიმნთან ერთად, შემოღებულ იქნა საქართველოს პრეზიდენტის ინიციატივით, საქართველოს ორგანული კანონის საფუძველზე, რომელიც ძალაში შევიდა 2004 წლის 10 ოქტომბრიდან (მიღებულია პარლამენტის მიერ და ხელმოწერილი საქართველოს პრეზიდენტის მიერ 2004 წლის 1 ოქტომბერს). სახელმწიფო გერბის ავტორია მხატვარი, ჰერალდიკოსი მამუკა გონგაძე, ხოლო დევიზისა – ვალერი ბახტაძე და თამაზ ნანიტაშვილი. თავდაპირველი, საკონკურსო ვერსიით, გერბი იმეორებდა ბაგრატიონთა საგვარეულო გერბის კონცეფციას და გამომსახველობას, თუმცა მრავალი განხილვის (სახალხო, თუ საპარლამენტო) შემდეგ, გერბის ძირითადმა ნაწილმა მიიღო შედარებით მარტივი კომპოზიცია: წმინდა გიორგის ვერცხლიფერი გამოსახულება მეწამულ ფარზე. 2004-2005 წწ ბრიტანეთის ჰერალდიკოსთა კოლეჯის რეკომენდაციებით მოხდა გერბის დახვეწა და ჩამოყალიბდა საბოლოო, დღევანდელი სახით, რაც პარლამენტმა შესაბამისი ცვლილებებით დაამტკიცა.
ოლქესანდრივკა (სკადოვსკის რაიონი)
ოლქესანდრივკა (Олександрівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის სკადოვსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 959 კაცს შეადგენდა.
საქართველოს სახელმწიფო გერბი
საქართველოს კონსტიტუციის თანახმად, ორგანული კანონით დადგენილია საქართველოს სახელმწიფო გერბის, როგორც სახელმწიფო სიმბოლოს, აღწერილობა, მისი გამოსახვის ფორმები, გამოყენების სფერო, გამოყენებისა და დაცვის წესი, ასევე შექმნილია სახელმწიფო სიმბოლოებთან დაკავშირებული საკითხების რეგულირების მიზნით, საქართველოს პარლამენტთან არსებული ჰერალდიკის სახელმწიფო საბჭო. საქართველოს სახელმწიფო გერბი გამოისახება სახელმწიფო და მცირე სახელმწიფო გერბების ფორმით, ერთ ფერში, ჰერალდიკური დაშტრიხვით ან მის გარეშე.
ოლქესანდრივკა (სკადოვსკის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სკადოვსკის რაიონის სოფლები
საქართველოს სახელმწიფო გერბი
სახელმწიფო (დიდი) გერბი
სახელმწიფო გერბი წარმოადგენს ჰერალდიკურ ფარს, რომლის მეწამულ ველზე გამოსახულია ოქროს ჯვრის ბუნიანი ვერცხლის შუბოსანი, ვერცხლის გველეშაპის განმგმირავი, ვერცხლის ცხენზე ამხედრებული, ოქროს შარავანდედიანი ვერცხლის მხედარი – წმინდა გიორგი. ფარი დაგვირგვინებულია ივერიული (ქართული) გვირგვინით. ფარისმტვირთველი ორი ოქროს ლომი ვაზის სტილიზებული ორნამენტის საფუძველზე დგას. საფუძველზე გადმოფენილია ვერცხლ-მეწამული სადევიზე ბაფთა (ავერსი – ვერცხლი, რევერსი – მეწამული). ბაფთის ვერცხლის ველზე სევადისფერი ქართული მხედრული ანბანით წარწერილია დევიზი: „ძალა ერთობაშია“. ბაფთაზე, სადევიზე წარწერის თავსა და ბოლოში, გამოსახულია მეწამული ჰერალდიკური ჯვრები.
მცირე სახელმწიფო გერბი
მცირე სახელმწიფო გერბი წარმოადგენს ჰერალდიკურ ფარს. ფარის მეწამულ ველზე გამოსახულია ოქროს ჯვრით დაბოლოებული ვერცხლის შუბით ვერცხლის გველეშაპის განმგმირავი ვერცხლის მხედარი – წმინდა გიორგი ოქროს შარავანდედით. ფარზე ივერიული (ქართული) გვირგვინია.
გამოყენების სფერო და წესი
საქართველოს სახელმწიფო გერბის, როგორც სახელმწიფო სიმბოლოს, გამოსახვის ფორმებს, გამოყენების სფეროს, გამოყენებისა და დაცვის წესს განსაზღვრავს საქართველოს ორგანული კანონი „საქართველოს სახელმწიფო გერბის შესახებ“, რომლის თანახმადაც: ასევე:
მცირე სახელმწიფო გერბი გამოისახება: საქართველოს პრეზიდენტის შტანდარტზე, სამხედრო ხომალდებზე და სხვა მცურავ საშუალებებზე. ასევე, შემდეგ სახელმწიფო ორგანოების და თანამდებობის პირების, სამართლებრივ აქტებზე, ბლანკებზე, ბეჭდებსა და შტამპებზე :
სახელმწიფო გერბი შესაძლებელია გამოისახოს ერთ ფერში, ჰერალდიკური დაშტრიხვით ან მის გარეშე. კანონით დადგენილია ასევე სახელმწიფო გერბის სხვა ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული სუბიექტების, ან საწარმო ორგანიზაციების გერბებთან (ჰერალდიკური ნიშნებთან) გამოყენების წესი (განთავსების რიგითობა, ადგილი, ურთიერთზომები). იკრძალება: სახელმწიფო გერბის გამეორება ან საფუძვლად გამოყენება ხსნებული სუბიექტების გერბებისთვის (ჰერალდიკური ნიშნებისთვის); დაზიანებული სახელმწიფო გერბის გამოყენება; ფიზიკურ და კერძო სამართლის იურიდიულ პირებისთვის, აგრეთვე პოლიტიკურ პარტიებისა და შემოქმედებით კავშირებისთვის სახელმწიფო გერბის გამოყენება შენობების ფასადზე და ბეჭდებზე. სახელმწიფო გერბის დაცვა ევალებათ შესაბამისი სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობისა და მმართველობის ორგანოებს.
ისტორია
მინი|მარჯვნივ|200პქ|ბაგრატიონების დინასტიის საგვარეულო გერბი ახალი სახელმწიფო ატრიბუტიკის შექმნაზე გადაწყვეტილება ჯერ კიდევ 1992 წლის მოწვევის პარლამენტმა მიიღო. ახალი გერბის შემოღება მოხდა საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის ინიციატივით, ახალი სახელმწიფო დროშისა და ჰიმნის მიღების შემდეგ , რაზეც მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ატრიბუტიკის პრობლემათა შემსწავლელი და წინადადებათა შემმუშავებელი დროებითი სახელმწიფო კომისია, პარლამენტის წევრ ელდარ შენგელაიას თავმჯდომარეობით. აღნიშნულმა კომისიამ ჩაატარა „სახელმწიფო გერბის და გერბის დევიზის პროექტების“ კონკურსი, სადაც სახელმწიფო გერბის გამარჯვებულ ავტორად მხატვარ-ჰერალდიკოსი მამუკა გონგაძე დასახელდა, ხოლო დევიზისა - ვალერი ბახტაძე და თამაზ ნანიტაშვილი (ორივე ავტორი საერთო გადაწყვეტილებამდე დამოუკიდებლად მივიდა).
გერბის პროექტის პირველი ვარიანტი, ეფუძნებოდა მემკვიდრეობითობის პრინციპს და ავტორის განცხადებით ეხმიანებოდა, როგორც საქართველოს სახელმწიფოს ისტორიას, ისე მის დღევანდელობას. ის არსებითად ბაგრატიონთა სამეფო დინასტიის გვიანი შუასაუკუნეების საგვარეულო გერბზე იყო აგებული: წარმოადგენდა ოქროს არშიიან, ოქროს ჯვრით გაკვეთილ-გადაკვეთილ ჰერალდიკურ ფარს, ცენტრში მცირე ჰერალდიკური ოქროს არშიიანი ფარით. მცირე ფარში, ძოწის ველზე გამოსახული იყო მაცხოვრის ვერცხლის (თეთრი) კვართი. სახელმწიფო გერბის პირველ-მეოთხე ნაწილებში, მეწამურ ველზე გამოსახული იყო ვერცხლის ჯვრით დაბოლოებული შუბით, ვერცხლის გველეშაპის განგმირავი ვერცხლის მხედარი, წმინდა გიორგი. ავტორის განმარტებით, წმ. გიორგი განასახიერებდა ქრისტიანულ ტრადიციებს და ქართველი ხალხის მებრძოლ სულს, ის აგრეთვე ერთგვარად „ახმოვანებდა“ გერბს, რადგან საქართველოს ბევრ ენაზე გეორგიად (Georgia) იწოდება. წმ. გიორგის გამოსახულების გამეორება იმით აიხსნა, რომ საქართველოში წმინდანს ხსენებას წელიწადში ორჯერ ზეიმობენ. მეორე ნაწილში ლაჟვარდოვან ველზე, გამოსახული იყო ორი ოქროს ისრით განგმირული ოქროს მთა-ვულკანი, რაც აღმოსავლეთ საქართველოს - იბერიის ისტორიულ სიმბოლოს წარმოადგენდა. მესამე ნაწილში ლაჟვარდოვან ველზე, გამოსახული იყო ოქროს საწმისი - კოლხეთის და საქართველოს ქრისტიანობამდელი კულტურის სიმბოლო. ფარს თავზე ედგა ქართული („ივერიული“) გვირგვინი, ხოლო ფარისმტვირთველები - ოქროს ორი ლომი. ფარის საფუძველი (საყრდენი) გამოსახავდა ვაზის ქართულ, სტილიზებულ ორნამენტს, ჩაწნული სადევიზე ბაფთით. ბაფთაზე მოთავსებული იყო დევიზი („ძალა ერთობაშია“), მხედრული ანბანით. .
სახელმწიფო გერბი საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტმა დაამტკიცა 2004 წლის 1 ოქტომბერს „საქართველოს სახელმწიფო გერბის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის მიღებით, რაც იმავე დღესვე იქნა ხელმოწერილი საქართველოს პრეზიდენტის მიერ.
მანამდე, ამ ყველაფერს წინ უსწრებდა საერთო სახალხო ერთთვიანი განხილვა და შემდეგ, კანონ-პროექტის განხილვები საკომიტეტო და პლენარულ სხდომებზე პარლამენტში (მაისი-ოქტომბერი), სადაც გამოითქვა არა ერთი მოსაზრება, თუ შენიშვნა (მაგ. ზედმეტი ეკლესიურობა - კვართი; ორი წმ. გიორგის ნაცვლად დარჩენილიყო ერთი; ლომების არაქართული გამომსახველობა; ნაკლი ისტორიულ-კულტურული თვალსაზრისით და რომ სახელმწიფო სიმბოლიკა ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებს „ცოცხლად“ უნდა ასახავდეს და ა. შ.), წარმოდგენილ იქნა აგრეთვე უცხოეთის ჰერალდიკური ორაგნიზაციებისა და ჰერალდიკოსების მოსაზრებები სახელმწიფო გერბის გამარჯვებულ პროექტთან დაკავშირებით, რომელთაც მხარი დაუჭირეს პროექტს. საბოლოო ვარიანტად გადაწყდა დარჩენილიყო მხოლოდ წმინდა გიორგის გამოსახულება მეწამულ ფარზე, რაც იქნა კიდეც მიღებული. კანონი ძალაში შევიდა გამოქვეყნებისთანავე 2004 წლის 10 ოქტომბერს.
მინი|მარჯვნივ|200პქ|2004 წელს მიღებული მინი|მარჯვნივ|200პქ|2005 წელს შესწორებული
გერბზე მუშაობა მისი მიღების შემდეგაც გაგრძელდა: კონკურსის დამთავრებისა და გამარჯვებულის გამოვლინების შემდეგ, რომელიც 2004 წლის მაისში შედგა, გადაწყდა, რომ გერბის პროექტი სხვადასხვა ქვეყნის ჰერალდიკურ ორგანიზაციებში გადაგზავნილიყო, საქართველოში ჰერალდიკური ტრადიციის და შესაბამისი ბაზის არ ქონის გამო. ჯერ კიდევ საპარლამენტო განხილვების პერიოდში, ინგლისის ჰერალდიკურმა კოლეგიამ კომისიას წინადადებით მიმართა, გერბის ეტალონზე მუშაობა ინგლისში ჩატარებულიყო. პრეზიდენტთან შეთანხმებით, პროექტის ავტორი ორი კვირის განმავლობაში (11-26 დეკემბერი, 2004 წელი) გერბის ეტალონზე ლონდონში, დიდი ბრიტანეთის ჰერალდიკოსთა კოლეჯში (დაარსებულია XV საუკუნეში) მუშაობდა. კოლეჯის მხატვარ-ჰერალდიკოსთა კონსულტაციების და რჩევების საფუძველზე, აგრეთვე ტექნიკური დახმარებით გერბის ავტორმა მამუკა გონგაძემ შექმნა საქართველოს სახელმწიფო გერბის და მცირე სახელმწიფო გერბის ფერითი ეტალონი, საქართველოს სახელმწიფო გერბის კონტურული და დაშტრიხული ეტალონი. სახელმწიფო გერბში შეტანილ იქნა ზოგიერთი არაკონცეპტუალური ხასიათის ცვლილება. კერძოდ: სადევიზე ბაფთა გახდა ორმხრიანი - წინა მხარე დარჩა უცვლელი და თავსა და ბოლოში გამოისახა საქართველოს სახელმწიფო დროშის მცირე ჯვრები, უკანა მხარეს კი გაუჩნდა წითელი-მეწამული ფერი - ამით სახელმწიფო გერბი და სახელმწიფო დროშა სიმბოლურად გაერთიანდნენ; ფარის ფორმა შესწორდა - მიიღო ე. წ. „ევროპული ფორმა“, რაც ტრადიციული იყო საქართველოსთვის; გვირგვინში დაამატეს ვერცხლისფერი თვლები (მარგალიტები); ფარისმტვირთველ ლომებს შეუსწორდათ ენის ფორმა და თვალები; მიღებულ გერბზე ვაზის ორნამენტი ნატურალურად იყო გამოსახული, რაც ჰერალდიკურად გაუმართლებლად მიიჩნიეს და საბოლოო ვარიანტში პოსტამენტი ჩამოყალიბდა ტრადიციული ქართული ორნამენტის „ვაზის წნულის“ სახით. მასზე გამოისახა ვაზის ოქროს ფოთოლი.
აღნიშნული და სხვა, იურიდიული ხასიათის შესწორებების გათვალისწინებით, პარლამენტმა შეიტანა ცვლილება ორგანულ კანონში (სულ სამი) , რითაც მიღებულ იქნა სახელმწიფო გერბის საბოლოო მიმდინარე ვერსია.
საქართველოს (რესპუბლიკის) გერბი (1990-2004)
გერბი შემოღებულია საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს გადაწყვეტილებით 1990 წლის 14 ნოემბრის „საქართველოს სახელმწიფო გერბის შესახებ“ საქართველოს რესპუბლიკის კანონის საფუძველზე, რომლითაც არსებითად აღადგინეს 1918-21 წლებში არსებული სახელმწიფო გერბი 1990 წლის 28 დეკემბრის მიღებულ იქნა „საქართველოს სახელმწიფო გერბის დებულების დამტკიცების თაობაზე“ კანონი, რომელმაც განსაზღვრა ახალი გერბის აღწერილობა და გამოყენების წესი:
საქართველოს სსრ გერბი (1921-1990)
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, საქართველოს სსრ რევკომის მიერ, 1921 წლის 20 მაისის დეკრეტით „საქართველოს სოციალისტური საბჭოთა რესპუბლიკის გერბისა და დროშის შესახებ“, შემოღებულ იქნა ახალი სახელმწიფო გერბი, შემდეგი აღწერით:
1937 წელს საქართველოს სსრ II კონსტიტუციის მიღებისას, რაც გამოწვეული იყო ამიერკავკასიის სფსრ-ს დაშლით და საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში უშუალო გაერთიანებით, შეიქმნა სპეეციალური კომისია, რომელმაც გერბის ცვლილებებზე დაიწყო მუშაობა. კომისიის აზრით გერბზე უნდა დამატებულიყო რესპუბლიკის სახელი, წითელი ვარსკვლავი (ჩაანაცვლა ძველი), ხოლო თავთავებსა და ვაზს შორის - ციტრუსი და ჩაი. ჩანს, მაშინვე მოხდა ფრანგული ტექსტის ამოღებაც. 1956 წელს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა გამოსცა ბრძანებულება „საქართველოს სსრ სახელმწიფო გერბის დებულების შესახებ“, რომლითაც დაზუსტდა გერბის აღწერილობა და დადგენილ იქნა გამოყენების წესი:
1978 წლის 15 აპრილს საქართველოს სსრ უმაღლესმა საბჭომ მიიღო ახალი კონსტიტუცია, რომლის საფუძველზეც იმავე წლის 24 აპრილს პრეზიდიუმმა გამოსცა ბრძანებულება „საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო გერბის შესახებ“, რომლითაც შემოღებულ იქნა გერბის ახალი გამოსახულება, ხოლო 1981 წლის 18 ივნისის ბრძანებულებით – „საქართველოს სსრ სახელმწიფო გერბის დებულების“ ახალი რედაქცია, რომლის თანახმადაც ძველ გერბზე დამატებულ იქნა მხოლოდ წარწერა «საქ. სსრ».
საქართველოს (დემოკრატიული) რესპუბლიკის გერბი (1919-1921)
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სახელმწიფო გერბი, მიღებული საქართველოს პარლამენტის მიერ 1918 წლის 27 დეკემბერს. გერბი შექმნილია საქართველოში მოღვაწე მხატვარ იოსებ შარლემანის მიერ, ივანე ჯავახიშვილის კონსულტაციით. გერბი წარმოადგენს ქართულ (მრგვალ) ფარს, რომელიც მოთავსებულია ქართულსავე, ორნამენიტრებულ 7-ქიმიან ვარსკვლავში. ფარზე, დაბლა გამოსახულია შავ ფერში მთა (კავკასიონი), რომელზეც თეთრი მხედარია აღმართული, შეყენებულ თეთრსავე რაშზე (წმინდა გიორგი). თუმცა მას არ აქვს ტრადიციული შარავანდედი თავზე და ის არავის ებრძვის (მაგ. გველეშაპს) - როგორც თავისუფალი, მშვიდობიანი სახელმწიფოს სიმბოლო. არსებულა კიდევ, „კლდეზე მიჯაჭვული ამირანის“ კომპოზიციის ვერსიაც, თუმცა მას არ გაუმარჯვია. აღნიშნულ ფაქტთან დაკავშირებით ნოე ჟორდანია, მაშინდელი მთავრობის თავმჯდომარე, შემდეგს იხსენებს:
საქართველოს (დემოკრატიული) რესპუბლიკის კანონის თანდართულ გერბის აღწერილობაში ვკითხულობთ:
წყარო
კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო გერბები გერბი კატეგორია:გერბები ლომის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები დრაკონის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები გვირგვინის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ჯვრის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ცხენის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები წმინდანების გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ვაზის გამოსახულებით
ლუიზა გლიუკი
ლუიზა გლიუკი (Louise Elisabeth Glück, დ. 22 აპრილი, 1943, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი პოეტი და ესეისტი. იელის უნივერსიტეტში ადიუნქტ-პროფესორი. არაერთი ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი, 2020 წელს მიიღო ნობელის პრემია ლიტერატურაში.
ბიოგრაფია
ბებია და ბაბუა მამის მხრიდან უნგრელი ებრაელები არიან, რომლებიც საცხოვრებლად გადავიდნენ შეერთებულ შტატებში, ისინი სასურსათო მაღაზიას ფლობენ ნიუ-იორკში. მამა — ბიზნესმენი დენიელ გლიუკი, დედა — დიასახლისი ბეატრის გლიუკი. უფროსი და გარდაიცვალა ლუიზის დაბადებამდე, უმცროსი და ტერეზა გლიუკი.
თინეიჯერობის პერიოდში მას ნერვული ანორექსია ჰქონდა. 1961 წელს მან დაამთავრა ჯორჯ ვ. ჰიულეტის სკოლა ჰიულეტში, მაგრამ ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო მან ვერ შეძლო კოლეჯში წასვლა და ფსიქოანალიზურ მკურნალობას გადიოდა 1968 წლამდე, პარალელურად ესწრებოდა პოეტურ სემინარებს სარა ლოურენსის კოლეჯში და (1963-1965) კოლუმბიის უნივერსიტეტში, სადაც მისი პედაგოგები იყვნენ ლეონი ადამსი და სტენლი კიუნიცი.
1971 წელს იგი გახდა პოეზიის პედაგოგი ვერმონტის გოდარდის კოლეჯში. 1984 წელს გახდა მასაჩუსეტსის უილიამსის კოლეჯის ინგლისური ენის განყოფილების უფროსი ლექტორი. იგი ასევე იყო სტენფორდის, ბოსტონისა და აიოვის უნივერსიტეტების მიწვეული პროფესორი.
სქოლიო
კატეგორია:პოეტი ქალები კატეგორია:ამერიკელი პოეტები
Yesterday and Today
Yesterday and Today — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის მეთორმეტე ამერიკული გრამფირფიტა, რომელიც გამოვიდა 1966 წლის 15 ივნისს. დისკი უფრო მეტად ცნობილია თავისი სკანდალური ყდით, რომელზეც ჯგუფი გადაცმული იყო მეყასბის ფორმებში - მუსიკოსებს ხელში ეკავათ ხორცის ნაჭრები და თოჯინები. შემდგომში გამოცემული იქნა ალბომის სხვა ვერსია, განსხვავებული ყდით.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის ალბომები კატეგორია:1966 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები
იუკონი (აიდაჰო)
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
ზღვარი (ტელესერიალი)
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ტელესერიალები
Inodrillia vinki
Inodrillia vinki — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კავთისხევის აკლდამა
250px|thumb|კასპის აკლდამები კავთისხევის აკლდამა — აკლდამა საქართველოში, კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევის მონასელიანთ უბანში, მდინარე კავთურის მარჯვენა ნაპირზე, თამარ დედოფლის გორაზე. თარიღდება XVI-XVIII საუკუნეებით. აღმოაჩინეს 1963 წელს მიწის სამუშაოების დროს.
აკლდამა შედგება კლდის ქვითა და ბრტყელი აგურით ნაგები საკნისა და დრომოსისაგან. დრომოსი საკანს უკავშირდება აღმოსავლეთიდან ისრულ-თაღიანი შესასვლელითა და ოთხსაფეხურიანი კიბით. საკნის (2,85 X 2,27 მ, სიმაღლე 3 მ) კუთხეებში 1,4 მ სიმაღლეზე აგურით გადაყვანილია ისრული ტრომპები; აქედან იწყება აგურის წრიულგუმბათოვანი, სფერული გადახურვა. გუმბათს ზემოდან ადევს ფილაქვები, შემდეგ ქვის გროვა და მიწაყრილი. საკნისა და დრომოსის კედლები დუღებზეა ამოყვანილი. კედლებიც და იატაკიც კირითაა შელესილი. საკნის სამხრეთ და დასავლეთ კედლების ზედა ნაწილებში დაყოლებულია შიგნით დაქანებული თიხის მილები. მათი გარე ნაწილი დახშულია. მილების დანიშნულება გაურკვეველია. აკლდამაში არეულად ეყარა ადამიანის ძვლები, რაც იმას ადასტურებს, რომ იგი ადრევე გაუძარცვიათ. აკლდამის არქიტექტურაში შეინიშნება XVI-XVIII საუკუნეების ქართლ-კახეთის უმრავლეს ნაგებობებისათვის დამახასიათებელი ტიპური ნიშნები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
საქართველოს ჰიდროტექნიკისა და მელიორაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი
სსრკ მელიორაციისა და წყალთა მეურნეობის სამინისტროს საქართველოს ჰიდროტექნიკისა და მელიორაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი — ჩამოყალიბდა თბილისში 1929 წელს. ინსტიტუტს ჰქონდა 8 განყოფილება და 4 ლაბორატორია, აგრეთვე ექსპერიმენტული ბაზები ალაზნის ველზე, სამგორში, ქართლში, კოლხეთსა და მდინარე არაგვის აუზში. ინსტიტუტში მიმდინარეობდა კვლევითი სამუშოები სამთო მიწათმოქმედების პირობებისათვის სასოფლო-სამეურნეო კულტურების რწყვის რეჟიმისა და ტექნიკის, კოლხეთის დაჭაობებული ნიადაგების დაშრობისა და ათვისების, სამელიორაციო ჰიდროტექნიკური ნაგებობათა მშენებლობისა და ექსპლუატაციის, წყლისმიერი ეროზიის, წყალდიდობისა და ღვარცოფების პროგნოზირების, კალაპოტის მდგრადობისა და სამელიორაციო ნაგებობების საიმედოობის გაანგარიშებისა და სხვა დარგებში. ინსტიტუტი აქვეყნებდა სამეცნიერო შრომების კრებულს. ჰქონდა ასპიტანტურა.
გეც ფონ ბერლიხინგენი
გეც ფონ ბერლიხინგენი (Götz von Berlichingen mit der eisernen Hand) — XVIII-XIX საუკუნის გერმანელი მწერლის იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთეს ხუთმოქმედებიანი დრამატული ნაწარმოები, რომლის სრული სახელწოდება ქართულად დაახლოებით არის „გეც ფონ ბერლიხინგენი რკინის ხელით“, ან „გეც ფონ ბერლიხინგენი, ანუ რკინის ხელი“, ანდა „გეც ფონ ბერლიხინგენი, - რკინის ხელი“.
გეც ფონ ბერლიხინგენი არის ქარიშხლისა და შეტევის ყველაზე ცნობილი ნაწარმოები. მსგავსად გეც ფონ ბერლიხინგენისა ი. ვ. ფონ გოეთეც თავის ამ პიესაში შეეცადა დაერღვია არსებული საზღვრები. დაუპირისპირდა მანამდელი თეატრის კონვენციებს. მან უარი თქვა ადგილის, დროისა და მოქმედების ერთიანობის პრინციპზე: მოქმედების 50-მდე ადგილია, და გამოსახული დრო ერთი დღით კი არაა შეზღუდული, არამედ რამდენიმე მოქმედება ერთდროულად, ერთმანეთის პარალელურად (სასამართლო, გლეხთა ომი, სხვადასხვა შინაომები, თავდასხმები) მიმდინარეობს.
კატეგორია:იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთეს ნაწარმოებები
თბილისის სომხური დრამატული თეატრი
თბილისის პეტროს ადამიანის სახელობის სომხური დრამატული თეატრი (ყოფილი შაუმიანის სახელობის) — სომხურენოვანი სახელმწიფო თეატრი თბილისში, ქეთევან წამებულის №8-ში; წარმოდგენები სომხურ ენაზე იმართება 1858 წლიდან. თეატრის მიმდინარე მმართველია არმენ ბაინდურიანი.
აქ აღიზარდა გამოჩენილ მსახიობთა რამდენიმე თაობა. ახლანდელი თეატრი დაარსდა 1921 წელს. 1955 წელს მიენიჭა ს. შაუმიანის სახელი. სხვადასხვა წლებში აქ მოღვაწეობდნენ მსახიობები: ო. მაისურიანი, ო. გულაზიანი, ვ. ფაფაზიანი, ა. არმენიანი, გ. და მ. ბეროიანები, ბ. ნერსესიანი, ა. ლუსინიანი და სხვა; რეჟიზორები ა. ბურჯალიანი, ს. ქაფანაკიანი, ა. აბრამიანი, ფ. ბჟიკიანი. თეატრში თანამშრომლობდნენ ქართველი რეჟისორები გ. ჟურული, გ. ლორთქიფანიძე, ს. ჭელიძე, დ. ანთაძე, დ. ალექსიძე და სხვა.
ლიტერატურა
სომხური დრამატული თეატრი კატეგორია:სომხურენოვანი თეატრები
მიჩიგანის შტატი
მიჩიგანი (Michigan) — შტატი აშშ-ში. სახელი ინდიელთა ენაზე Mishigamaw „დიდ წყალს, დიდ ტბას“ ნიშნავს. შტატის მოსახლეობა არის 10,094 მილიონი ადამიანი, აქედან თეთრი 83,4 %, აფროამერიკელი 13,9 %, ლათინურამერიკელი 2,2 %. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს შტატის მოსახლეობის 70,7%-ს. დედაქალაქია ლანსინგი,, ყველაზე დიდი ქალაქი, ეკონომიკური ცენტრი და ნავსადგური – დეტროიტი. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია გრანდ-რაპიდსი, უორენი და ფლინტი.
გეოგრაფია
მდებარეობს ჩრდილო-აღმოსავლეთის ცენტრალურ რეგიონში, დიდ ტბებთან. ესაზღვრება კანადას. შტატის ფართობი შეადგენს 150,8 ათასი კმ²-ს. შტატის ტერიტორია მოიცავს ჰურონს, მიჩიგანსა და ზემო ტბას შორის მდებარე ორ ნახევარკუნძულს. მოსახლეობის 95%-ზე მტი თავმოყრილია სამხრეთ ნახევარკუნძულზე. ჩრდილოეთ ნახევარკუნძული შემოსილია წიწვოვანი ტყით. ზედაპირი უმთავრესად ბორცვიანი ვაკეა. ჰავა ზომიერია.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის შტატები
ალუმინი
ალუმინი (Aluminium; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მესამე პერიოდის, მეცამეტე ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — მესამე ჯგუფის მთავარი ქვეჯგუფის, IIIა) ქიმიური ელემენტი. ატომური ნომერია — 13, ატომური მასა — 26.982. მიეკუთვნება მსუბუქი ლითონების ჯგუფს. ყველაზე გავრცელებული ლითონი და მესამე ელემენტი (ჟანგბადისა და სილიციუმის შემდეგ) გავრცელების მიხედვით დედამიწის ქერქში.
მარტივი ნივთიერება ალუმინი (CAS-ნომერი: 7429-90-5) — მსუბუქი, მჩატე პარამაგნეტიკური მოვერცხლისფრო-მოთეთრო ფერის ლითონი, ადვილად იღებს ფორმას, დაყალიბებას, ჩამოხსმას, მექანიკურ დამუშავებას. ალუმინს ახასიათებს მაღალი თბო და ელექტროგამტარობა, მდგრადობა კოროზიისადმი, რომელიც გამოწვეულია მის ზედაპირზე საკმაოდ მტკიცე ალუმინის ოქსიდის აპკის სწრაფი წარმოქმნით, რომელიც იცავს ზედაპირს ჟანგბადთან შემდები ზემოქმედებისაგან.
ისტორია
პირველად ალუმინი მიღებულ იქნა ჰანს ქრისტიან ერსტედის მიერ 1825 წ. ალუმინის ქლორიდზე კალიუმის ამალგამის ზემოქმედებით ვერცხლისწყლის შემდგომი მოცილებით.
მიღება
ალუმინის მიღების თანამედროვე მეთოდი შემუშავებულ იქნა დამოუკიდებლად ერთმანეთისგან ამერიკელი ჩარლზ მარტინ ჰოლლისა და ფრანგი პოლ ლუი ტუსენ ერუს მიერ 1886 წ. რომელიც შემდეგში მდგომარეობს: ალუმინის ოქსიდი Al2O3 იხსნება კრიოლიტის ნადნობში Na3AlF6 და მათი შემდგომი ელექტროლიზით კოქსის ან გრაფიტის ელექტროდების გამოყენებით. მიღების ეს მეთოდი საჭიროებს ელექტროენერგიის დიდ ხარჯს, და ამიტომეც მასზე მოთხოვნა მხოლოდ XX ს. გაიზარდა.
1 ტ. (შავი) ალუმინისათვის საჭიროა 1,920 ტ. ალუმინის ოქსიდი, 0,065 ტ კრიოლიტი, 0,035 ტ ალუმინის ფტორიდი, 0,600 ტ. ანოდური მასა და 17 ათასი კვტ·საათი მუდმივი დენის ელექტროენერგია.
ფიზიკური თვისებები
ალუმინს ახასიათებს მაღალი ელექტროგამტარობა (0,0265 მკომ·მ) და მაღალი თბოგამტარობა (1,24 ვტ/(მ·К)), სპილენძის ელექტროგამტარობის 65 %, აქვს მაღალი სინათლის არეკვლის თვისება. სუსტი პარამაგნეტიკი. სიგრძივი გაფართოების ტემპერატურული კოეფიციენტი 24,58 К−1 (20-200 °C).
ალუმინი ქმნის შენადნობს თითქმის ყველა ლითონთან. ყველაზე ცნობილი შენადნობებია მაგნიუმთან და სპილენძთან (დურალუმინი) და სილიციუმთან (სილუმინი).
ალუმინი ბუნებაში
ბუნებრივი ალუმინი შედგება პრაქტიკულად მთლიანად, მხოლოდ ერთი სტაბილური იზოტოპისაგან 27Al, რადიოაქტიული იზოტოპის 26Al-ის ნაშთებით (ნახევრადდაშლის პერიოდით 720 ათასი წელი), რომელიც წარმოიქმნება ატმოსფეროში კოსმოსური სხივების პროტონების მიერ არგონის ბირთვების ბომბარდირების დროს.
ბუნებაში ალუმინი თავისი ქიმიური აქტივობის გამო თითქმის არ გვხვდება თვითნაბადი სახით (თუმცა არსებობს გამონაკლისიც). ზოგიერთი მათგანი: მაგრამ, ზოგ სპეციფიკურ შემთხვევაში აღმდგენ გარემოს პირობებში შესაძლებელია თვითნაბადი ალუმინის წარმოქმნა.
ბუნებრივი წყლები ალუმინს შეიცავს მცირეტოქსიკური ქიმიური შენაერთების სახით, მაგალითად, ალუმინის ფტორიდი. კათიონის ან ანიონის ტიპი დამოკიდებულია, უპირველეს ყოვლისა, წყლის გარემოს მჟავიანობაზე. ალუმინის კონცენტრაცია წყლის ზედაპირზე მერყეობს 0,001 დან 10 მგ/ლ-მდე, ზღვის წყალში 0,01 მგ/ლ-მდე.
ქიმიური თვისებები
thumb|ალუმინის ჰიდროქსიდი ნორმალურ პირობებში ალუმინი დაფარულია ოქსიდის მტკიცე თხელი ფენით და ამიტომაც ის არ რეაგირებს კლასიკურ დამჟანგავებთან: H2O (t°);O2, HNO3-თან (გახურების გარეშე). ამის გამო ალუმინი პრაქტიკულად არ განიცდის კოროზიას და ფართოდ გამოიყენება თანამედროვე ინდუსტრიაში. მაგრამ ოქსიდის აპკის დარღვევის ან დაშლის შემთხვევაში (მაგალითად, ამონიუმის მარილების ხსნარებთან NH4+, ცხელ ტუტეებთან კონტაქტის დროს ან ამალგამაციის შედეგად), ალუმინი გამოდის როგორც აქტიური ლითონ - აღმდგენელი.
ალუმინის სულფიდი და კარბიდი მთლიანად ჰიდროლიზდება:
რთულ ნივთიერებებთან:
წარმოება
thumb|300px|ალუმინის წარმოება ერთი ლამაზი მაგრამ, არარეალური ლეგენდა «Historia naturalis»-დან მოგვითხრობს, რომ ერთხელ რომის იმპერატორ ტიბერიუსთან (42 წ. ჩ.წ.ა. — 37 წ. ახ.წ.ა.) მივიდა იუველირი ლითონის შეუვალი სასადილო თეფშით, რომელიც დამზადებული იყო თითქოს თიხამიწისაგან, — Al2O3. თეფში იყო ძალიან ნათელი და ბრჭყვიალა, როგორც ვერცხლი. ყველა ნიშნებით ეს თეფში უნდა ყოფილიყო ალუმინის. ამ დროს ოქრომჭედელი ამტკიცებდა, რომ მხოლოდ მან და ღმერთებმა იციან, თუ როგორ მიიღონ ეს ლითონი თიხიდან. ტიბერიუსი, იმის შიშით რომ თიხისგან იოლად მისაღები ლითონი ოქროსა და ვერცხლს გააუფასურებდა, ბრძანა, ყოველ შემთხვევაში, მოეჭრათ თავი ამ ადამიანისთვის. აშკარაა, ეს ლეგენდა მეტად საეჭვოა, რადგანაც თვითნაბადი ალუმინი ბუნებაში არ გვხვდება თავისი აქტიური ბუნების გამო და რომის იმპერიის დროს, შეუძლებელი იქნებოდა ისეთი ტექნიკური საშუალებების არსებობა რითაც შეძლებდნენ თიხამიწიდან ალუმინის მიღებას.
მხოლოდ 2000 წლის შემდეგ — 1825 წ., დანიელმა ფიზიკოსმა ჰანს ქრისტიან ერსტედმა მიიღო რამდენიმე მილიგრამი ალუმინი, ხოლო 1827 წ. ფრიდრიხ ვიოლერმა შეძლო ალუმინის ნაწილაკების გამოყოფა, რომლების ჰაერზე უცებვე იფარებოდა ალუმინის ოქსიდის თხელი აპკით.
მხოლოდ 1854 წ. ენრი ეტიენ სენტ-კლერ დევილიმ გამოიგონა ალუმინის სამრეწველო წარმოების პირველი ხერხი, ნატრიუმისა და ალუმინის ორმაგი ქლორიდიდან NaCl·AlCl3 ლითონური ნატრიუმის მიერ ალუმინის გამოძევების საფუძველზე. 1855 წ. მიღებულ იქნა პირველი ალუმინის ზოდი რომლის მასა იყო 6—8 კგ. 36 წლის განმავლობაში, 1855-დან 1890 წ-მდე, სანამ გამოიყენებოდა სენტ-კლერ დევილის მეთოდი მიღებულ იქნა სულ 200 ტ. ლითონური ალუმინი. 1856 წ. მანვე მიიღო ალუმინი ნატრიუმ-ალუმინის ქლორიდის შენადნობის ელექტროლიზის შედეგად.
მეთოდი, რომელიც თითქმის ერთდროულად გამოგონილ იქნა ჩარლზ მარტინ ჰოლის მიერ აშშ-ში და პოლ ლუი ტუსენ ერუს მიერ საფრანგეთში 1886 წ. ეფუძნებოდა თიხამიწიდან (ალუმინის ოქსიდი) ელექტროლიზით ალუმინის მიღებას, რომელიც გახსნილი იყო გადნობილ კრეოლიტში, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა ალუმინის წარმოების თანამედროვე მეთოდს. ამის შემდეგ ელექტრიტექნიკის განვითარებისა და დახვეწის შედეგად, ალუმინის წარმოებაც თანდათან იხვეწებოდა.
პირველი ალუმინის ქარხანა სსრკ-ში აშენებულ იქნა ქალაქ 1932 წ. ვოლხოვოში.
მეორე მსოფლიო ომმა მნიშვნელოვნად მისცა ალუმინის წარმოებას სტიმული. 1939 წ. ალუმინის მსოფლიო წარმოებამ სსრკ-ს ჩაუთვლელად, შეადგინა 620 ათასი ტ, ხოლო უკვე 1943 წ. გაიზარდა 1,9 მლნ ტ-მდე.
1956 წ. მსოფლიოში წარმოებდა 3,4 მლნ. ტ. პირველადი ალუმინი, 1965 წ. — 5,4 მლნ ტ, 1980 წ. — 16,1 მლნ ტ, 1990 წ. — 18 მლნ ტ.
2007 წ. მსოფლიოში წარმოებულ იქნა 38 მლნ ტ. პირველადი ალუმინი, ხოლო 2008 წ. — 39,7 მლნ. ტ. წარმოების ლიდერები არიან:
ბოქსიტების მსოფლიო მარაგი პრაქტიკულად უსაზღვროა, ანუ ის მოთხოვნის დინამიკაზე შეუდარებლად დიდია. არსებულ სიმძლავრეებს შეუძლიათ აწარმოონ 44,3 მლნ. ტ. პირველადი ალუმინი წელიწადში. საჭიროა გავითვალიცწინოთ რომ, მომავალში შესაძლებელია ალუმინის გამოყენების ორიენტაცია გადატანილ იქნას კომპოზიციურ მასალებზე.
გამოყენება
thumb|left|ალუმინის ნაჭერი და ამერიკული მონეტა. ალუმინი ფართოდ გამოიყენება როგორც კონსტრუქციული მასალა. ალუმინის ძირითადი ღირსებებია - სიმსუბუქე, დამყოლობა ტვიფვრისადმი, კოროზიისადმი მდგრადობა (ჰაერზე ალუმინი წამიერად იფარება დამცველი მტკიცე Al2O3 -ის აპკით, რომელიც ეწინააღმდეგება მის შემდგომ ჟანგვას), მაღალი თბოგამტარობა, მისი შენაერთების არატოქსიკურობა. კერძოდ კი, ამ თვისებებმა ალუმინი მეტად პოპულარული გახადა სამზარეულო ჭურჭელის წარმოებაში, ალუმინის კილიტის (ფოლგის) წარმოებაში კვების მრეწველობაში და დაფასოებაში.
ალუმინის ძირითად ნაკლს როგორც კონსტრუქციული მასალა წარმოადგენს — მცირე სიმტკიცე, ამიტომაც მას შეადნობენ სპილენძის და მაგნიუმის მცირე რაოდენობასთან (შენადნობს ეწოდება დურალუმინი).
შენადნობები ალუმინის საფუძველზე
სუფთა ალუმინს როგორც კონსტრუქციულ მასალას თითქმის არ გამოიყენებენ, იხმარება მხოლოდ მისი შენადნობები. thumb|ალუმინის ნაგლინი
ამ სისტემის შენადნობებში, მაგნიუმის შემადგენლობა განისაზღვრება 6 %-ით, იქმნება შეერთების ევტექტიკური სისტემა Al3Mg2-სა და მყარ ნარევს შორის ალუმინის საფუძველზე. მრეწველობაში ფართოდ გამოიყენება შენადნობები სადაც Mg-ის შემცველობა მერყეობს 1-დან 5 %-მდე.
Mg-ის შემცველობის ზრდასთან ერთად იზრდება შენადნობის სიმტკიცეც. მაგნიუმის ყოველი პროცენტი ზრდის სიმტკიცის ზღვარს 30 მპა-ით, ხოლო დენადობის ზღვარს - 20 მპა-ით. ამასთან ფარდობითი დაგრძელება მცირდება უმნშვნელოდ და 30-35 %-ის ფარგლებშია.
შენადნობები რომლებიც მაგნიუმს შეიცავენ 3 %-მდე (მასის მიხედვით) სტრუქტურულად სტაბილურია ოთახის და შედარებით მაღალი ტემპერატურის დროს. მაგნიუმის კონცენტრაციის ზრდასთან ერთად შენადნობის სტრუქტურა არასტაბილური ხდება. ამას გარდა, მაგნიუმის შემადგენლობის ზრდა 6 %-ზე მაღლა იწვევს შენადნობის კოროზიისადმი მდგრადობის გაუარესებას.
Al - Mg სისტემის შენადნობების სიმტკიცის მაჩვენებლების გასაუმჯობესებლად ხდება ლეგირება ქრომით, მანგანუმით, ტიტანით, სილიციუმით, ან ვანადიუმით. ამ სისტემის შენადნობებში სპილენძისა და რკინის მოხვედრას არიდებენ, რადგანაც ისინი ამცირებენ კოროზიისადმი მდგრადობას და შედუღაბებას. Al - Mn სისტემის შენადნობების ძირითადი მინარევებია რკინა და სილიციუმი. ორივე ეს ელემენტი ამცირებს მანგანუმის გახსნას ალუმინში. მწვრილმარცვლოვანი სტრუქტურის მისაღებად ამ სისტემის შენადნობებს უწევენ ტიტანით ლეგირებას. საკმარისი რაოდენობის მანგანუმის არსებობა უზრუნველყოფს სტრუქტურის სტაბილურობას ოთახისა და უფრო მაღალი ტემპერატურის პირობებში.
ლეგირებისათვის გამოიყენება მანგანუმი, სილიციუმი, რკინა და მაგნიუმი. ამასთან ყველაზე ძლიერ გავლენას თვისებებზე ახდენს უკანასკნელი: მაგნიუმით ლეგირება (პასტით დაფარვა) შესამჩნევად ადიდებს სიმტკიცის და დენადობის ზღვარს. სილიციუმის დამატება შენადნობში ზრდის მის ხელოვნურ დაბერებას. რკინითა და ნიკელით ლეგირება ამაღლებს მეორე სერიის შენადნობების სიმხურვალე მდგრადობას. მაგრამ მნიშვნელოვან ნაკლს წარმოადგენს კოროზიისადმი მკვეთრად დაბალი მდგრადობა ძაბვის ქვეშ ყოფნისას. კოროზიისადმი მდგრადობის გაზრდა ძაბვის ქვეშ შესაძლებელია სპილენძით ლეგირებით (პასტით დაფარვა).
აღსანიშნავია 60-იან წლებში აღმოჩენილი კანონზომიერება: შენადნობებში ლითიუმის შემცველობა ანელებს ბუნებრივ და აჩქარებს ხელოვნურ დაბერებას. ამას გარდა, ლითიუმის არსებობა ამცირებს შენადნობის კუთრ წონას და მნიშვნელოვნად ზრდის დრეკადობის მოდულს. ამ აღმოჩენის საფუძველზე შემუშაბულ იქნა ახალი სისტემის შენადნობები Al–Mg–Li, Al–Cu–Li и Al–Mg–Cu–Li.
ალუმინი როგორც დანამატი სხვა შენადნობებში
ალუმინი წარმოადგენს მნიშვნელოვან კომპონენტს ბევრი შენადნობისათვის. მაგალითად, ალუმინიან ბრინჯაოში ძირითად კომპონენტებს წარმოადგენენ - სპილენძი და ალუმინი. მაგნიუმიან შენადნობებში დანამატად ყველაზე ხშირად გამოიყენება ალუმინი. სპირალებისა და ხვიების დასამზადებლად (სხვა შენადნობებთან ერთად) ელექტროგამახურებელ დანადგარებში გამოიყენებენ ფექრალს (Fe, Cr, Al).
საიუველირო ნაკეთობები
როდესაც ალუმინი ძალიან ძვირი ღირდა, მისგან ამზადებდნენ სხვადასხვა საიუველირო ნაკეთობებს. მაგალითად ნაპოლეონ III შეუკვეთა ალუმინის ფოლაქები, ხოლო მენდელეევს 1889 წ. აჩუქეს სასწორი რომლის თეფშები ოქროსა და ალუმინის იყო. მოდა მასზე უცებვე გავიდა, როდესაც აღმოჩენილ იქნა მიღების ახალი ტექნოლოგიები, რითაც მისი თვითღირებულება საკმაოდ დაეცა. ახლა ალუმინი ზოდჯერ გამოიყენება ბიჟუტერიის წარმოებისას.
კვების მრეწველობა
ალუმინი რეგისტრირებულია როგორც კვების დანამატი Е173.
ალუმინი და მისი შენაერთები სარაკეტო ტექნიკაში
ალუმინი და მისი შენაერთები გამოიყენებიან როგორც მაღალეფექტური სარაკეტო საწვავი ორკომპონენტიან სარაკეტო საწვავებში და როგორც საწვავი კომპონენტი მყარ სარაკეტო საწვავებში. ალუმინის შემდეგი შენაერთები წარმოადგენენ უდიდეს პრაქტიკულ მნიშვნელობას როგორც სარაკეტო საწვავი:
ტოქსიკურობა
სამეურნეო-სასმელ წყალში ალუმინის ნორმატიული შემცველობა შეადგენს 0,2 მგ/ლ. ამასთან შემცველობა შეიძლება გაზრდილ იქნას 0,5 მგ/ლ-მდე მთავარი სახელმწ. სანიტარული ექიმის მიერ.
ზოგიერთი ბიოლოგიური კვლევების შედეგად ორგანიზმში ალუმინის მოხვედრა მიჩნეულ იქნა ალცგეიმერის დაავადების გამომწვევ ფაქტორად. , მაგრამ ეს კვლევა გვიან გაკრიტიკებულ იქნა და მათ შორის კავშირი უარყოფილი იქნა.
მაიკლ დუდიკოფი
მაიკლ ჯოზეფ სტივენ დუდიკოფი (Michael Dudikoff; დ. 8 ოქტომბერი 1954) — ამერიკელი მსახიობი. სხვადასხვა დროს მონაწილეობა მიიღო ფილმებში: „ტრონი“ (1982), „კაცების წვეულება“ (1984), „ჯარის მეთაური“ (1988), „მაყუჩი“ (1999) და სხვა. ცნობილია აგრეთვე ჯო არმსტრონგის როლით ფილმში „ამერიკელი ნინძა“. დაიბადა მამამისის, ეროვნებით რუსის — ჯოზეფ სტივენ მაიკლისა და დედამისის წარმოშობით ფრანკოკანადელის ოჯახში. 1970-იან წლებში ოჯახი საცხოვრებლად კალიფორნიაში გადავიდა. ტორანსში დაამთავრა დასავლეთის უმაღლესი სკოლა. ჰარბორის კოლეჯში სწავლობდა ბავშვთა ფსიქოლოგიას. თავდაპირველად იღებდნენ სარეკლამო რგოლებში. მისი კინოკარიერა ათვლას 1978 წლიდან იღებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
პლესურის ალპები
ქედის შუა ნაწილში მდებარეობს სათხილამური კურორტი აროზა.
უმალღესი მწვერვალებია აროზერ-როთორნი (2985 მ) და შტეცერჰორნი (2576 მ).
პლესურის ალპებში არსებული უღელტეხილია შტრელა, 2377 მ სიმაღლეზე, დავოსსა და ლანგვისს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპების ქედები კატეგორია:შვეიცარიის ქედები
პეტრივკა (სკადოვსკის რაიონი)
პეტრივკა (Петрівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის სკადოვსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 381 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სკადოვსკის რაიონის სოფლები
საქართველოს სახელმწიფო ჰიმნი
საქართველოს ამჟამინდელი სახელმწიფო ჰიმნი, „თავისუფლება“, შემოღებულ იქნა საქართველოს ორგანული კანონის საფუძველზე, რომელიც ძალაში შევიდა საქართველოს პრეზიდენტის ხელმოწერის შემდეგ 2004 წლის 21 მაისიდან. საქართველოს ჰიმნის ტექსტის ავტორია დავით მაღრაძე, მუსიკა ეკუთვნის ზაქარია ფალიაშვილს, რომელიც ჰიმნად დაამუშავა იოსებ კეჭაყმაძემ.
ისტორია
ახალი სახელმწიფო ჰიმნი საქართველოს პარლამენტმა მიიღო 2004 წლის 20 მაისს, პრეზიდენტ ედუარდ შევარდნაძის გადადგომიდან ზუსტად 5 თვის შემდეგ. მანამდე კანონი განხილულ იქნა 22 აპრილს, 2004 წელს, საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის პირველსავე პლენარულ სხდომაზე. კანონპროექტი „სახელმწიფო ჰიმნის შესახებ“ კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის მინისტრმა გიორგი გაბაშვილმა წარმოადგინა და დეპუტატებს ჰიმნის მიღების წინა ისტორია გააცნო. მისი ინფორმაციით, ჰიმნზე მუშაობა წლების განმავლობაში მიმდინარეობდა. თავდაპირველად მუსიკა შეირჩა, შემდეგ, ტექსტთან დაკავშირებით კონკურსი გამოცხადდა. ამის შემდეგ დეპუტატებისთვის გაიჟღერა ჰიმნის მუსიკამ.
პლენარულ სხდომაზე სახელმწიფო ჰიმნის თაობაზე, აზრთა სხვადასხვაობა გამოითქვა. ოპოზიციურად განწყობილი დეპუტატთა ერთი ნაწილი საბოლოო სრულყოფისათვის ჰიმნის მიღების გადადებას მოითხოვდა. საკითხის განხილვის დასასრულს, დეპუტატთა უმრავლესობის გადაწყვეტილებით, საკანონმდებლო ორგანომ საქართველოს ორგანული კანონის პროექტს მხარი დაუჭირა. საკანონმდებლო ორგანომ 131 მომხრით 14-ის წინააღმდეგ სახელმწიფო ჰიმნი „თავისუფლება“ პირველი მოსმენით მიიღო.
ჰიმნის ტექსტი და მუსიკა დამტიცებულია კანონით, ხოლო მისი ოფიციალური შესრულების წესი განისაზღვრება პრეზიდენტის ბრძანებულებით.
ტექსტი
ტექსტში გამოყენებულია ნაწყვეტები ქართველი კლასიკოსების: აკაკი წერეთლის, გრიგოლ ორბელიანისა და გალაკტიონ ტაბიძის შემოქმედებიდან.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო ჰიმნები კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები ჰიმნი
Inquisitor
Inquisitor — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები