cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ეკატერინე გაბაშვილი
ბიოგრაფია
გორში დაბრუნებისთანავე ეკატერინე აქტიურ საგანმანათლებლო მოღვაწეობას შეუდგა. თავდაპირველად კერძო მასწავლებლობას ეწეოდა და შინ უსასყიდლოდ ამეცადინებდა ბავშვებს. მისმა "შინაურმა სკოლამ" იმდენად გაითქვა სახელი, რომ მოსწავლეთა რაოდენობამ ძლიერ იმატა და თავისთავად გაჩნდა სკოლის გახსნის აუცილებლობა. ეკატერინეს დიდი მეცადინეობით და გორის საზოგადოების თანადგომით ქალაქში ქალთა სამრევლო სკოლა დაარსდა, რომელშიც განაგრძო თავისი წარმატებული მოღვაწეობა ახალგაზრდა მასწავლებელმა. სწავლება მხოლოდ ქართულ ენაზე იყო. გორის სამრევლო სკოლამ დიდი როლი ითამაშა ხალხში განათლების შეტანის საქმეში, მისი აღზრდილები იყვნენ შემდეგომში ცნობილი მსახიობი ნატო გაბუნია და ჟურნალისტი, გამომცემელი და საზოგადო მოღვაწე მარიამ დემურია.
გარდა მასწავლებლობისა, ეკატერინე აქტიურად ეწეოდა თვითგანათლებას-სწავლობდა სოციოლოგიას, ეცნობოდა რუსულ და ევროპულ ლიტერატურას. ამ დროს შედგა მისი ჟურნალისტური დებიუტიც, წერილით "გლეხკაცობის აზრი სახალხო შკოლაზედ", რომელიც 1870 წელს, გაზეთ "დროებაში" დაიბეჭდა. წერილს დადებითი შეფასება მისცა პეტრე უმიკაშვილმა. მან ეკატერინეს თანამშრომლობის გაგრძელება შესთავაზა, რამაც ახალგაზრდა ქალს გზა გაუხსნა იმდროინდელი მოწინავე განათლებული საზოგადოებისაკენ. ეკატერინე გაეცნო და დაუახლოვდა ილია ჭავჭავაძეს, გიორგი წერეთელს.
1871 წელს ეკატერინე დაქორწინდა ალექსანდრე გაბაშვილზე. ახლადდაქორწინებულები ერთხანს სოფელ თხინვალაში ცხოვრობდნენ, სადაც ეკატერინე ისევ მასწავლებლობას ეწეოდა, შემდეგ კი თბილისში გადასახლდნენ. სულ ეკატერინეს და ალექსანდრეს 11 შვილი შეეძინათ. მათგან 6 ადრეულ ბავშვობაში გარდაიცვალა, რამაც ახალგაზრდა ქალზე უმძიმესი გავლენა იქონია. ოჯახური მდგომარეობის გამო იგი დაახლოებით 10 წლის განმავლობაში, დიდწილად, ჩამოცილებული იყო აქტიურ საზოგადოებრივ და ლიტერატურულ საქმიანობას. "დღიდან გათხოვებისა, დაიმარხა მთელი ჩემი ოცნებანი, კეთილშობილური ზრახვანი. ოცი წლის განმავლობაში გამუდმებულმა მშობიარობამ, მათმა აღზრდამ, ნამეტნავად სიკვდილმა, ერთობ გამანადგურა"-ამბობდა მწერალი წლების შემდეგ. თუმცა, 80-იანი წლებიდან ეკატერინე კვლავ გამოჩნდა ასპარეზზე ახალი ვრცელი მოთხრობით "რომანი დიდხევაში" (1881), რომელსაც მაღალი შეფასება მისცა ილია ჭავჭავაძემ. ამას მოჰყვა "კონა" (1882), "ორ-ენა და ქუჩე" (1883) და სხვა მოთხრობებიც, რამაც სახელი გაუთქვა, როგორც მწერალს.
ეკატერინე გაბაშვილი აქტიურად თანამშრომლობდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებენ საზოგადოებასთან, 1879 წლიდან იყო მისი გამგეობის წევრი. იგი განუწყვეტილივ იღვწოდა ქალთა შორის განათლების გავრცელებისათვის, იყო ერთ-ერთი დამაარსებელი "ქართველ ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოებისა", რის მეშვეობითაც 1895 წელს საკუთარ სახლში გახსნა ჭრა-კერვის სკოლა, სადაც ღარიბ და ობოლ გოგონებს უსასყიდლოდ ასწავლიდა წერა-კითხვას და ხელსაქმეს. სკოლის პროფილი შემდგომში რამდენადმე გაფართოვდა და დაემატა სხვა სასწავლო საგნებიც. მას ეკატერინე გაბაშვილი 20 წელზე მეტხანს ედგა სათავეში. მწერალი ხშირად აქვეყნებდა წერილებსა და ნარკვევებს ქალთა საკითხების, განსაკუთრებით კი-განათლების შესახებ, აქტიურ მონაწილეობას იღებდა საბავშვო ჟურნალების-ნობათის, ჯეჯილისა და ნაკადულის დაარსებაშიც, პოპულარიზაციას უწევდა ქართულ თეატრს, იღვწოდა სახალხო ბიბლიოთეკების დასაარსებლადაც.
1911 წელს ქართულმა საზოგადოებამ ეკატერინე გაბაშვილს დიდი პატივით გადაუხადა დაბადების 60 წლისთავი. იუბილარი მწერალი სცენაზე აკაკი წერეთელმა გამოიყვანა.
ეკატერინე გაბაშვილი გარდაიცვალა 1938 წლის 7 აგვისტოს, სოფელ ახალქალაქში. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
შემოქმედება
ეკატერინე გაბაშვილი ქართული კრიტიკული რეალიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელია. მან ერთ-ერთმა პირველმა შემოიტანა ქართულ ლიტერატურაში პროზის მცირე ჟანრები — პატარა მოთხრობა, ნოველა, მინიატურა, სურათი. ეკატერინე გაბაშვილის ლიტერატურული შეხედულებები რუსი რევოლუციონერ-დემოკრატების (ბელინსკის, გერცენის, ჩერნიშევსკის, დობროლიუბოვის და სხვათა), ქართველი ხალხოსნებისა და „სამოციანელების “, განსაკუთრებით კი- ილია ჭავჭავაძის იდეური ზემოქმედებით ჩამოყალიბდა. თავის ნაწარმოებებში მწერალი აღწერს მე-19 საუკუნის ქართული საზოგადოების ცხოვრებას. წინა პლანზეა წამოწეული ხალხის სიდუხჭირე სოფლად თუ ქალაქად ("ღვინია გადაიჩეხა", "თინას ლეკური", "კონა", "როგორ მიეგება სვიმონიკა ახალწელიწადს"), გაუნათლებლობა, დრომოჭმული ტრადიციები ("რომანი დიდხევაში", "ორ-ენა და ქუჩე"), რაც მძიმე კვალს აჩნევს ადამიანების ბედ-იღბალს, თუმცა, ჩანს იმედიც, რასაც მწერალი, პირველ რიგში, განათლებასა და აქტიურ მოქმედებაში ("გამარჯვებული ნიკო") ხედავს და, ასევე, უდიდეს მნიშვნელობას ანიჭებს ადამიანების მხრიდან ერთიმეორის მიმართ თანაგრძნობასაც. მის მოთხრობებში რეალისტურად არის ასახული იმდროინდელი გლეხობის ყოფა პატრიარქალურ სოფელში, ჩანს ქალაქის მზარდი შესაძლებლობები და მისი გავლენაც სოფელსა და მის ბინადრებზე ("მაგდანას ლურჯა", "მშიერაძის ოჯახი").
ეკატერინე გაბაშვილის მოთხრობები გამსჭვალულია ღრმა ჰუმანიზმით და ობიექტურობით. არაერთი მოთხრობა ეძღვნება ქალთა საკითხს-ქალის თავისუფლებას, მის როლს ოჯახსა და საზოგადოებაში, სწორად აღზრდისა და განათლების საჭიროებას. მისი პერსონაჟი ქალები ხშირად ცხოვრებისაგან ჩაგრული, ან საზოგადოებისაგან გარიყულნი არიან; ზოგი (კონა, მარო, ქუჩე) მსხვერპლად ეწირება ცხოვრების უსამართლობას და საზოგადოების წნეხს, ზოგი კი, თავგანწირვის წყალობით, იმარჯვებს მასზე (მაგდანა, თინა).
1932 წელს გამოიცა ეკატერინე გაბაშვილის "რჩეული ნაწერები". 1953 და 1960 წლებში ხელახლა გამოიცა მისი რჩეული ნაწერები, 2 ტომად.
ეკატერინე გაბაშვილს დიდი ღვაწლი მიუძღვის საბავშვო ლიტერატურაშიც. მისი მოთხრობები ხშირად იბეჭდებოდა იმდროინდელ საბავშვო ჟურნალებში და მწერლის სიცოცხლეში სამჯერ-1885, 1898 და 1916 წლებში გამოიცა ცალკე კრებულებად.
ეკატერინე გაბაშვილის მოთხრობის "მაგდანას ლურჯას" მიხედვით 1955 წელს თენგიზ აბულაძემ და რევაზ ჩხეიძემ გადაიღეს იგივე სახელწოდების ფილმი, რომელმაც 1956 წელს კანის საერთაშორისო კინოფესტივლის მთავარი ჯილდო დაიმსახურა, მოკლემეტრაჟიანი ფილმის ნომინაციაში.
ოჯახი
ეკატერინე გაბაშვილის ვაჟი იყო რეზო გაბაშვილი (1882-1969) — ქართველი პოლიტიკოსი და 1921 წლიდან ემიგრანტი. ეკატერინე გაბაშვილის შვილიშვილები იყვნენ ქალიშვილის, თამარ გაბაშვილის მხრიდან მარო მაყაშვილი (1902-1921) საქართველოს ეროვნული გმირი, ქალიშვილის ელენე გაბაშვილის მხრიდან ენათმეცნიერი მზია ანდრონიკაშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:დაბადებული 1851 კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფემინისტები ეკატერინე კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
.bw
.bw — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ბოტსვანასთვის.
რესურსები ინტერნეტში
bw კატეგორია:კომუნიკაციები ბოტსვანაში
ჯოზეფ კონრადი
ჯოზეფ კონრადი (Joseph Conrad; დ. 3 დეკემბერი, 1857 — გ. 3 აგვისტო, 1924) — პოლონური წარმოშობის ინგლისელი მწერალი, ინგლისური ლიტერატურის კლასიკოსი. თავისუფლად ფლობდა ინგლისურ, ფრანგულ, პოლონურ და რუსულ ენებს. მიიჩნევა ერთ-ერთ უდიდეს ინგლისელ რომანისტად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1857 კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრიტანელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:ბრიტანელი ესეისტები კატეგორია:მოდერნისტი მწერლები კატეგორია:ბრიტანელი ფსიქოლოგიური ჟანრის მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის პოლონელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის პოლონელი რომანისტები კატეგორია:პოლონელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:პოლონელი ესეისტები კატეგორია:მამაკაცი ესეისტები
ნარვანხოხი
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
Calyptomyrmex friederikae
Calyptomyrmex friederikae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Calyptomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტიუდორები
მინი|მარცხნივ|150პქ|ტიუდორთა გერბი ტიუდორების დინასტია (Tudor dynasty) — უელსური წარმოშობის სამეფო დინასტია ინგლისში, რომელიც მართავდა ინგლისს და ირლანდიას 1485-1603 წლებში.
ტიუდორთა დინასტიას სათავე დაუდო ოუენ ტიუდორმა, რომელიც თავის მხრივ ედნიფედ ფიჩანისა და კატრინ დე ვალუას შთამომავალი იყო. ოუენ ტიუდორი გვინედის სამეფოს სენეშალი იყო ლიველინ დიდის მეფობის დროს. ტიუდორებმა მოგვიანებით რიჩმონდის გრაფის ტიტული მიიღეს და ვარდების ომში გამარჯვების შემდგომ სამეფო ტახტს დაეუფლენ. დინასტიის დამაარსებელია ჰენრი VII (1485-1509 წწ.), სხვა წარმომადგენლები არიან: ჰენრი VIII (1509-1547 წწ.), ედუარდ VI (1547-1553 წწ.), მარიამ I (1553-1558 წწ.) და ელისაბედ I (1558-1603 წწ.)
მარიამ I-ის გარდა ტიუდორები ატარებდნენ თავადაზნაურობისათვის სასარგებლო პოლიტიკას (რეფორმაცია). მათი მართველობა აბსლუტისტური მმართველობისა იყო, მაგრამ უკვე ელისაბედ I-ის მეფობის ბოლო წლებში პარლამენტმა დაიწყო ბრძოლა მეფის ხელისუფლების შეზღუდვისათვის. ბრძოლა განსაკუთრებით გამწვავდა სტიუარტების დროს.
სქოლიო
კატეგორია:ტიუდორები კატეგორია:დინასტიები
სიკვდილი აისბერგებში
სიკვდილი აისბერგებში (Orca) — რეჟისორ მაიკლ ანდერსონის 1977 წლის ფილმი.
სქოლიო
კატეგორია:1977 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
ზბიგნევ ციბულსკი
ზბიგნევ ჰუბერტ ციბულსკი (Zbigniew Hubert Cybulski; დ. 3 ნოემბერი, 1927 — გ. 8 იანვარი, 1967) — პოლონელი თეატრისა და კინოს მსახიობი. პოლონური კონოს ლეგენდა.
მისი სათამაშო სტილი რევოლუციური იყო, მაყურებელს თავი დაამახსოვრა თავისი იმიჯით, ტყავის ტანსაცმელითა და მზის დიდი სათვალეებით. ხშირად მოიხსენიება როგორც „პოლონელი ჯეიმზ დინი“. დინის მსგავსად, ასრულებდა ნონკონფორმისტული მეამბოხეების როლს. გარდაიცვალა უბედური შემთხვევის შედეგად.
1969 წელს დაწესდა ციბულსკის სახელობის პრემია. 1996 წელს პოლონური ჟურნალის „Film“-ის მკითხველებმა ციბულსკის მიანიჭეს წოდება „ყველა დროის საუკეთესო პოლონელი მსახიობი“. 1997 წლის 8 იანვარს ციბულსკის გარდაცვალების ადგილას დაიდგა სამახსოვრო დაფა. მისი ბიოგრაფიული მასალების საფუძველზე ანჯეი ვაიდამ გადაიღო ფილმი „ყველაფრის გაყიდვა“. ზბიგნევ ციბულსკი იყო ვოიცეხ იარუზელსკის შორეული ნათესავი და მარლენ დიტრიხის მეგობარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1967
ევრობასკეტი 2013: ჯგუფი B
ჯგუფი B — ევრობასკეტი 2013-ის მეორე ჯგუფი, სადაც მატჩები გაიმართა 2013 წლის 4 სექტემბრიდან - 9 სექტემბრის ჩათვლით. ჯგუფის ყველა თამაში ჩატარდა პოდმეჟაკლა ჰოლში ქალაქ ესენიცეში, სლოვენიაში.
ჯგუფში წარმოდგენილნი იყვნენ ბოსნია და ჰერცეგოვინის, ლატვიის, ლიტვის, მაკედონიის, ჩერნოგორიისა და სერბეთის ნაკრებები. აქედან სამი საუკეთესო ნაკრები გადავიდა მეორე რაუნდში.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია თბილისის დროით (UTC+4)
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფი B
ვულვერჰემპტონ უონდერერსი
საფეხბურთო კლუბი ვულვერჰემპტონ უონდერერსი (Wolverhampton Wanderers F.C., ), ასევე ცნობილი, როგორც ვულვზი („მგლები“) — პროფესიული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ვულვერჰემპტონიდან, უესტ-მიდლენდი, ინგლისი. 1877 წელს კლუბი დაარსდა, როგორც წმინდა ლუკას საფეხბურთო კლუბი, 1899 წლიდან ვულვერჰემპტონის საშიანო არენა მოლინიუქსის სტადიონია, 2018 წელს ჩემპიონშიპის მოგების შემდეგ კლუბი ინგლისის პრემიერლიგის წევრია. ამჟამად კლუბისთვის უმაღლეს დივიზიონში ყოფნის 66-ე სეზონია.
ვულვზი ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ერთ-ერთი დამაარსებელი კლუბია, 1888 წელს. და 26 სეზონი 1932 წლიდან 1965-მდე უმაღლეს დივიზიონში გამოდიოდა, ინგლისის ჩემპიონი გახდა სამჯერ (1953–54, 1957–58 და 1958–59, ყველა ამ სეზონში მწვრთნელი იყო სტენ კალისი) და მეორე ადგილზე გავიდა ხუთჯერ, ბოლოს 1959–60 სეზონში.
ვულვზმა ინგლისის ასოციაციის თასის მოიგო ოთხჯერ, ბოლოს 1960 წელს, ხოლო მეორე ადგილზე გავიდა ოთხჯერ. ორჯერ მოიგეს ლიგის თასი 1974 და 1980 წელს. ვულვზს ნათამაშები აქვს ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ოთხივე დივიზიონში და ყველა მათგანში პირველი ადგილი აქვს აღებული.
ვულვზმა თავის სტადიონზე ერთ-ერთმა პირველმა დააყენა პროჟექტორები, და ჩაატარა ამხანაგური მატჩები 1953 და 1956 წელს, ისინი ტელევიზიით გადაიცა, როგორც "პროჟექტორის შუქით განათებული მეგობრული თამაშები". ვულვზი 1959–60 სეზონის ჩემპიონთა თასის მეოთხედფინალში გავიდა, მომდევნო წელს 1960–61 ევროპის თასების მფლობელთა თასის ნახევარფინალში, 1972 წელს კი უეფას თასის ფინალში. 39 წლიანი პაუზის შემდეგ 2019 წელს ვულვზი ევროტურნირებზე დაბრუნდა და ევროპა ლიგის მეოთხედფინალამდე მიაღწია.
ტრადიციულად კლუბის ფორმის ფერებია, მაისური და წინდები ოქროსფერში, შორტები კი შავში. 1979 წლის შემდეგ მაისურზე გამოსახულია კლუბის ლოგო მგლის თავი. ვულვზს დიდხნიანი მეტოქეობა აქვს უესტ-მიდლენდის სხვა კლუბებთან, მათ შორის, ყველაზე გამორჩეულია დაპირისპირება ვესტ ბრომვიჩ ალბიონთან მათი თამაში შავი ქალაქის დერბის სახელით არის ცნობილი.
შენიშვნები
<references group="შენ." />
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:ინგლისის პრემიერლიგის კლუბები
კუჭეჭა
კუჭეჭა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (მაღაროსკარის თემი), მდინარე ფშავის არაგვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1360 მ, დუშეთიდან 34 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
I Me Mine
„I Me Mine“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Let It Be, რომელიც გამოვიდა 1970 წელს. სიმღერის ავტორია ჯორჯ ჰარისონი.
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები (1976)
1976 წლის აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნებში ჯორჯიის ყოფილმა გუბერნატორმა ჯიმი კარტერმა მოქმედი პრეზიდენტი ჯერალდ ფორდი დაამარცხა.
კატეგორია:აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები კატეგორია:1976 წლის არჩევნები‎
.by
.by — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ბელარუსისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
by კატეგორია:კომუნიკაციები ბელარუსში
Toppdomän
ჭყონაგორა
ჭყონაგორა — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, ნიგოითის თემში (სოფლები: ნიგოითი, ქვიანი, ჩოლაბარგი, ჭყონაგორა, ჯაპანა, ჯიხეთის მონასტერი). მდებარეობს გურიის ქედის ჩრდილოეთ კალთის ძირას, ზღვის დონიდან 50 მ, ლანჩხუთიდან 9 კმ., ნიგოითიდან 2 კმ. სოფელში გადის საერთაშორისო მნიშვნელობის გზა საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს12. 1917 წელს სოფელში გაიხსნა ბიბლიოთეკა-სამკითხველო.
სქოლიო
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტრანსპლანტოლოგია
მინი|გულის პირველი ტრანსპლანტაცია განხორციელდა [[სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, 1967 წელს.]] ტრანსპლანტოლოგია — თანამედროვე მედიცინის ერთ-ერთი ყველაზე პერსპექტიული დარგი. აერთიანებს თანამედროვე ქირურგიის, რეანიმატოლოგიის, ანესთეზიოლოგიის, იმუნოლოგიის, ფარმაკოლოგიის და სხვა სამედიცინო-ბიოლოგიური მეცნიერების უახლეს მიღწევებს, ეფუძნება მაღალ სამედიცინო ტერმინოლოგიებს.
ტრანსპლანტოლოგიის, როგორც დარგის განვითარების დასაწყისად 1954 წელი ითვლება, როდესაც ამერიკელმა ქირურგებმა თირკმელის პირველი გადანერგვა განახორციელეს. საქართველოში თირკმელის ტრანსპლანტაცია 1977 წლიდან იწყება. 1977 წელს გაკეთდა 6 ოპერაცია, ყველა შემთხვევაში დონორი მიცვალებული იყო. ყველა ოპერაცია წარუმატებელი აღმოჩნდა.
ნიკოლაევკა (ბურაევოს რაიონი)
ნიკოლაევკა  (Николаевка; Николаевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 90 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (53 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
Calyptomyrmex glabratus
Calyptomyrmex glabratus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Calyptomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
I Need You (The Beatles-ის სიმღერა)
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Help!, რომელიც გამოვიდა 1965 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1965 წლის სიმღერები
ბორის ოლქი
ბორის ოლქი (Борски управни округ) — ოლქი სერბეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, შედის ცენტრალური სერბეთის შემადგენლობაში, ესაზღვრება რუმინეთსა და ბულგარეთს. ადმინისტრაცული ცენტრია ქალაქი ბორი, ოკრუგის სასამართლო განლაგებულია ნეგოტინში.
მინი|მარცხნივ|ოლქის თემები
მოსახლეობა
ოლქის ტერიტორიაზე ცხოვრობს: 118,7 ათასი სერბი (81 %), 16,4 ათასი ვლახი (11 %), 1,5 ათასი ბოშა (1 %), 1,0 ათასი ჩერნოგორიელი (1 %) და სხვანი. მინი|მარცხნივ|200px|ბორის ოლქის მოსახლეობის ეთნიკური შემადგენლობა (2002)
Internet Explorer
Internet Explorer (IE, ინტერნეტ ექსპლორერი) — Microsoft-ის (Microsoft Inc.) უფასო ლიცენზირებული ინტერნეტ ბრაუზერია და მაიკროსფტ ვინდოუსს ახლავს თან. IE ყველაზე პოპულარული ბრაუზერია მომხმარებელთა რიცხვის მიხედვით, თუმცა 2004 წლის შემდეგ IE-ის ბაზრის წილი იკლებს კონკურენტი ბრაუზერების, Firefox და Safari-ს სასარგებლოდ. დღევანდელი დღის მონაცემებით IE-ის ბაზრის წილი შეადგენს მიახლოებით 68%, მისი უახლოესი მდევრის Firefox-ის 22%-თან შედარებით.
ინტერნეტ ექსპლორერი ასევე არსებობს როგორც დამოუკიდებელი უფასო პროგრამა ვიდოუსის ძველი ვერსიებისა და რამდენიმე სხვა ოპერატიული სისტემისთვის. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში Microsoft უშვებდა ინტერნეტ ექსპლორერს მაკისთვის, სოლარისისა და იუნიქსისთვის. ეს ვერსიები დამუშავებას უკვე აღარ ექვემდებარება, თუმცა მაკის ვერსიის ჩამოტვირთვა ამჟამადაც შესაძლებელია.
საწყისი ფანჯარა
Internet Explorer პროგრამის ფუნქციაა ინტერაქტიულ რეჟიმში მოგაძებნინოთ, დაგათვალიერებინოთ სხვადასხვა სერვერებზე განლაგებული ვებ დოკუმენტები და თუ საჭიროდ ჩათვლით, გადმოგაწერინოთ თქვენს კომპიუტერში, გამოგაბეჭდინოთ ქაღალდზე. პროგრამა მუშაობს როგორც ტექსტებთან ასევე გრაფიკასთან. ვებ ბრაუზერი არჩევს ჰიპერტექსტურ ენაზე დაწერილ და გაჩვენებთ ამ ენით შექმნილ ანიმაციურ ეფექტებს. ინტერნეტ ექსპლორერი ვინდოუსის ნაწილია. ინტერნეტთან მუშაობა მთავრდება იგივე პროგრამით — Explorer-ით, რომლითაც თქვენ სარგებლობთ კომპიუტერზე ფაილურ სისტემასთან მუშაობის დროს.
ინტერნეტ ექსპლორერი რამდენიმე პროგრამისგან შედგება. მათგან ძირითადს წარმოადგენს პროგრამა, რომელიც მუშაობს WWW. მას ეძახიან აგრეთვე ინტერნეტ ბრაუზერს.
ფანჯრის დასახელება — ვინდოუსის სტანდარტული სატიტულო სტრიქონია, რომელშიც პროგრამის დასახელების გარდა ჩნდება საიტის დასახელება.
ამ სტრიქონის ქვეშ შეგიძლიათ ისარგებლოთ ინტერნეტ ექსპლორერის ნებისმიერი ფუნქციით.
ინსტრუმენტების პანელზე განლაგებული მართვის ძირითადი ღილაკების დანიშნულება მოყვანილია ქვემოთ ცხრილში. ამ სტრიქონის ქვეშ განლაგებულია საიტის მისამართის ველი. ველში თავსდება საძიებო ობიექტი. ღილაკზე Enter დაჭერით ბრაუზერს ეძლევა ბრძანება იპოვოს და გამოიტანოს ეკრანზე გვერდი მიტითებული მისამართით. აქვე მარჯვნივ მოთავსებულია ღილაკი Links — კავშირები, სადაც მოთავსებულია მისამართები.
ეკრანის ცენტრალური ნაწილი განკუთვნილია აქტიური საიტისათვის. თუ გვერდი ეკრანზე არ ეტევა, მაშინ წარმოიქმნება გვერდის მოძრაობიშტვის განკუთვნილი ვერტიკალური და ჰორიზონტალური პანელი.
სტატუსის სტრიქონი განლაგებულია ეკრანის ქვემოთ (ბოლოში), რომელიც მუშაობის მიმდინარეობაზე მიგვითითებს. ეკრანზე ორი ინდიკატორია: ერთი გლობუსის მოძრავი სუარათი (მოთავსებულია ზემოთა მარჯვენა კუთხეში და ინტერნეტში ჩართვის დროს იწყებს ტრიალს) და მეორე პროგრეს ინდიკატორი (მოთავსებულია ქვემოთ მარცხენა ნაწილში).
საიტის დათვარიელების გზები
ინტერნეტის გვერდების დათვალიერების მრავალი გზა არსებობს:
მისამართის პანელი და მისი გამოყენება
ვებ დოკუმენტი წარმოადგენს მონაცემებს. იგი ინახება ვებ სერვერზე და მომხმარებელს შეუძლია ნებისმიერ დროს დაათვალიეროს, ან გადმოწეროს კომპიუტერში. ინტერნეტში არსებული ვებ გვერდების მისამართი გარკვეული წესით არის შედგენილი. მას ეძახიან URL(Universal Resourse Locator). იგი იწყება, როგორც წესი, პროტოკოლის აღნიშვნით, მერე მოდის დომენის სახელი, შემდეგ ფაილის განლაგება დომენის მიმართ. მაგალითად http://www.sanet.ge შედგება შემდეგი ნაწილებისაგან: [http://]-პროტოკოლი, რომელიც გამოიყენება ვებ ბრაუზერის მიერ, რათა ვებ კვანძზე ვებ დოკუმენტი მოიძებნოს; WWW-მიუთითებს იმაზე, რომ ეს კვანძი ობობას კვანძია (WWW-World Wide Web-მსოფლიო ობობას კვანძი). sanet კვანძი ეკუთვნის ორგანიზაციას sanet.ge-მიუთითებს იმაზე, რომ კვანძი საქართველოშია განლაგებული. მეორე მაგალითში მისამართი http://www.sanet.ge/sarke/index.html აღნიშნავს ფაილის index.html მისამართის კვანძზე http://www.sanet.ge  კატალოგში sarke. მისამართებში შეიძლება რამდენიმე დომენი იყოს გამოყენებული. მაგალითად, ორგანიზაციის, ქვეყნის, ქსელის. ქვემოთ მოყვანილია მისამართების რამდენიმე მაგალითი:
მისამართის შეტანის დროს შეგიძლიათ არ შეიტანოთ მისამართის ნაწილია: [http://] — პროგრამა თვითონ დაამატებს მისამართს
ვებ გვერდებთან მუშაობა,დათვარიელება
გვერდებთან დაკავშირებული ბევრი მოქმედება შესაძლებელია კლავიატურის საშუალებითაც. რა თქმა უნდა თაგვის მუშაობა უფრო მოხერხებულია, ვიდრე კლავიატურით, მით უმეტეს, რომ არის მოქმედებები, რომლებიც მარტო თაგვით სრულდება, მაგრამ კონკრეტულ შემთხვევაში შეიძლება დაგჭირდეთ კლავიატურის ხმარება. ღილაკები და მათი მოქმედებები ჩამოთვლილია ცხრილში:
დიდი მოცულობის გვერდებზე ხშირად საჭიროა კონკრეტული ინფორმაციის მოძებნა, ამისათვის ჩამოშალეთ მენიუ Edit და აირჩიეთ ბრძანება Find (On This Page). ეკრანზე გამოჩნდება Find ფანჯარა, შეიტანეთ Find What ველში საძიებო სიტყვა, მიუტითეთ ძიების მიმართულება — კურსორის ზემოთ (Up) ან კურსორის ქვემოთ (Down). თუ საჭიროა მიუთითეთ სრული სიტყვის ძიების რეჟიმში (Match Whole Word Only) ან/და გათვალისწინებულ იქნეს, ხოლო თუ არ არის საჭირო, მიუთითეთ რეგისტრი (Match Case). დააჭირეთ ღილაკს Find Next-საიტზე საძიებო სიტყვა მოინიშნება.
საიტის გახსნის მართვა
როდესაც ვუთითებთ საიტის მისამართს და ვითხოვთ მის ეკრანზე გამოტანას, იწყება ამ გვერდის ძიება. ძიება შეიძლება საკმარისად ჩქარა შესრულდეს და ეკრანზე საძიებო გვერდი გამოჩნდეს, მაგრამ არის შემთხვევები როდესაც გვერდი იმდენად დიდხანს იტვირთება, რომ არჩევთ ჩატვირთვის შეწყვეტას. ამ შემთხვევაში ისარგებლეთ ღილაკით Stop (იგივე მოქმედებას შეასრულებს ღილაკი Esc). ჩატვირთვისას დიდ დროს ითხოვს საიტი, რომელზეც დიდი და ბევრი სურატებია. თქვენ შეგიძლიათ წინასწარ მიუთითოთ პროგრამას არ გადმოტვირთოს სურათები, გადმოიტანოს მარტო ტექსტი. ამისათვის ისარგებლეთ მთავარი მენიუდან პუნქტით View/Internet Options და დიალოგურ ფანჯარაში Internet Options გადადით ნაწილში Advanced, მოძებნეთ Multimedia, მოხსენით ალამი Show Pictures, დააჭირეთ ღილაკებს Apply, Ok.
თუ თქვენ მიუთითებთ ექსპლორერ რომ მან ჩატვირთოს მოძიებული გვერდები ქეშიდან და არა ვებიდან, მაშინ ეს გაცილებით ცოტა დროს წაიღებს. ამისათვის შედით მენიუში View/Internet Options და დიალოგურ ფანჯარაში გადადით ჩანართზე General, დააჭირეთ ღილაკს: settings, ფანჯარაში პირველი სამი გადამრთველიდან ჩართეთ მესამე — Never, რაც იმას ნიშნავს, რომ პროგრამა გვერდს ყოველთვის ქეშიდან წაიკითხავს. მაგრამ ამ შემთხვევაში დაგჭირდებათ დროდადრო, თუ იცით, რომ გვერდი შეიძლება შეიცვალოს, სერვერიდან იგივე ახალი ასლის ჩამოტვირთვა. გვერდის განახლებისთვის იმოქმედეთ F5 ღილაკზე.
გვერდების შენახვა საქაღალდეში — Favorites
გამოჩნდება შემდეგი ფანჯარა, სადაც ქმნით ახალ საქაღალდეს. მონიშნეთ საქაღალდე Favorites და დააჭირეთ ღილაკს New Folder. ეკრანზე ფანჯარა გამოჩნდება სადაც უნდა შეიტანოთ ახალი საქაღალდის დასახელება.
მუშაობის პროცესში აუცილებლად ხდება Favorites გვერდების დასახელების მოწესრიგება — ერთი საქაღალდიდან მეორეში გადატანა, წაშლა, ახალი საქაღალდის შექმნა და სხვა. ამისათვის შეგიძლიატ ისარგებლოთ ბრძანებით Organize Favorites მენიუდან Favorites.
საქაღალდე History
ინტერნეტ ექსპლორერი ინახავს თქვენს მიერ დათვარიელებულ გვერდებს, საქაღალდეში History. იმისათვის, რომ გახსნათ ეს საქაღალდე, საჭიროა შეხვიდეთ მენიუში View და გამოიძახეთ ბრძანება Explorer Bar/History.
პანელი History დაგეხმარებათ გვერდების მოძებნაში, რომლებიც არ გაქვთ დამახსოვრებული Favorite საქაღალდეში. ვადა, თუ რამდენ ხანს გნებავთ შეინახოთ საქაღალდეში History მისამართები, მიუთითეთ ფანჯარაში Internet Options ველში History, იქვეა წაშლის ღილაკიც.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაუზერები
სურფგევორქი
თბილისის სურბ გევორგის საკათედრო ტაძარი, სურფგევორქი (Սուրբ Գեւորգ Եկեղեցի) — სომხური ეკლესია, რომელიც აგებულია 1251 წელს ძველი თბილისის უბანში (მეიდანთან). საქართველოს სომეხთა ეპარქიის საკათედრო ტაძარი–ციხის დიდი ეკლესია მდებარეობს სამღებროს ქუჩის №5-ში.
ისტორია
საქართველოში სომხების შემოსვლა ადრეული პერიოდიდან იწყება, რადგან მათ XI საუკუნის შემდეგ სახელმწიფო აღარ ჰქონდათ. სრულიად სომეხთა საპატრიარქოც ოთხასი წლის განმავლობაში ლტოლვილი იყო, სომხეთის საზღვრებს გარეთ, კილიკიაში იმყოფებოდა და მხოლოდ XV საუკუნეში დამკვიდრდა ეჩმიაძინში.
სომეხი მეცნიერი, აკადემიკოსი იოსებ ორბელი წერს: „... სომხური ეროვნული სახელმწიფოებრიობა ძირითადი სომხეთის ტერიტორიაზე უკვე დიდი ხნის დანგრეული იყო... XII ს. ბოლოსა და XIII ს. დასაწყისისათვის... ძირითადი სომხეთის მთელ სიგრძეზე უკვე აღარსად იყო არცერთი ეროვნული სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნი, დიდი თუ მცირე, რომელიც სამეფოდ შეიძლება წოდებულიყო“.
მტრისგან შევიწროებული სომხობა სამშობლოს ტოვებდა და უცხო ქვეყნებში აფარებდა თავს. ივ. ჯავახიშვილი წერდა: „საქართველო სომხებისათვის ყველაზე უფრო მახლობელი ქვეყანა იყო, სადაც მათთავის უფლად შეეძლოთ ცხოვრება, საქართველოში არასდროს არც ეროვნული, არც სარწმუნეობრივი დევნა არ ყოფილა, და თანაც საქართველოში შემოხიზნულ სომხებს სულ უფრო მეტი იმედი ჰქონდათ, რომ თუ გარემოება მათთვის ხელსაყრელად შეიცვლებოდა, იქითგან თავიანთ სამშობლოში ადვილად დაბრუნებულიყვნენ“.
ვ. ნალბანდიანი წიგნში „თბილისი ძველსომხურ მწერლობაში“ წერს: „... ჩვენი ხალხის ისტორიის მწარე და მძიმე წუთებში, მოძმე ქართველი დაუყონებლივ და სიყვარულით უწვდიდა სომეხს დახმარების ხელს. არ ყოფილა არცერთი შემთხვევა, რომ ქართველთა დედაქალაქის სტუმართმოყვარე კედლებს უარი ეთქვათ და არ შეეფარებინათ მტრის მახვილს გადარჩენილი და შემწეობის მთხოვნელი სომეხი“.
„საკუთარ სახელმწიფოებრიობას მოკლებული ხალხის ერთადერთ დამაკავშირებელ და გამაერთიანებელ ძალად... სომხური ეკლესია გამოდიოდა... სადაც კი სომეხი ცხოვრობდა, სომხური სალოცავი იდგა“. – წერს გ. მაისურაძე.
საქართველოში სომეხთა კათედრალური ტაძარი თბილისში, სამღებროს ქუჩაზე მდებარეობს. მისი კუთვნილებისა და აშენების თარიღის შესახებ სხვადასხვა ვარაუდი არსებობს.
XIX-XX საუკუნეების სომეხი მკვლევარების აზრით, აქ ეკლესია 1251 წელს სომხეთიდან ჩამოსულ დიდვაჭარ უმეკს აუშენებია, თუმცა ამის პირდაპირი საბუთი არ არსებობს.
1837 წლით დათარიღებულ ეგნატე იოსელიანის მიერ შედგენილ კატალოგში — “ მონასტრები, ეკლესიები ტფილისსაა და მის მიდამოებში”, რომელშიც დღევანდელი სურბგევორქის ეკლესია ღვთისმშობლის სახელობისადაა მოხსენიებული ვკითხულობთ: “ტფილისის ციხის ძირს სავაჭროს მოიდანთან არს ეკკლესია გუმბათიანი სახელსა ზედა ყ˜დ წმინდისა ღ˜ის მშობელისასა. თუმცა, წოდებული ციხის საყდრად, მაგრამ ეს არს ძველად სამიტროპოლიტო ახპატისა, ძველითგანვე აღშენებული წელსა 1032-სა კეთილშობილისა ვისმე უმეკოვისაგან, ქვითკირით, კრამიტით დაბურვილი, აქვს მეორე გუმბათი მომცრო სამრეკლოდ. ესე ჰსდგას ოთხსა სვეტსა ზედა...”, ხოლო პლატონ იოსელიანი ამ ეკლესიის აშენების თარიღად 1057 წელს ასახელებს. თუმცა, არც ამ თარიღების დამადასტურებელი პირდაპირი საბუთი არ არსებობს.
მიუხედავად სხვადასხვა აზრისა, ყველაზე მნიშვნელოვანი და სარწმუნოა ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ 1735 წელს შედგენილი თბილისის გეგმა, რომელზედაც დღევანდელი სურბგევორქის ეკლესიის ადგილზე №16-ით დატანილია ქართული მართლმადიდებლური „ნიკოლოზის საყდარი“. ვახუშტის აღწერის მიხედვით დაბეჯითებით შეიძლება ითქვას, რომ თბილისის სურბგევორქის ეკლესია 1735 წელს ქართველების ხელში იყო. 1782 წლის გეგმაზე №50-ით აღნიშნულია როგორც „ციხის წმინდა იოანეს სომხური ეკლესია“, ხოლო 1802 წლის თბილისის გეგმაზე №51-ით როგორც „თორმეტი მოციქულის ეკლესია“. შემდგომი პერიოდის თბილისის გეგმებზე 1913 წლამდე სურბგევორქის ეკლესია აღნიშნულია როგორც ღვთისმშობლის ეკლესია.
XVII საუკუნის 40-იან წლებში მეფე როსტომის მიერ ციხის და ქალაქის გამყოფი კედლის აგების შემდეგ ეკლესიას ”ხალხმა ციხის დიდი საყდარი” შეარქვა, რადგან ეკლესია აღნიშნული კედლის იქით, ციხის მხარეს დარჩა.
1938 წლიდან ეს ეკლესია საქართველოში სომხური სამოციქულო ეკლესიის ეპარქიის საკათედრო ტაძარია.
აგურით აშენებულდა მთლიანად შელესილ ეკლესიას აშკარად ემჩნევა გადაკეთების კვალი, რის გამოც რთულია მისი აგების თარიღის ზუსტი განსაზღვრა.
არქიტექტურა
მინი|ტაძრის სამხრეთ ფასადზე ჩადგმული ანგელოზის ბარელიეფი ქართული წარწერებით ეკლესიის გუმბათი ეყრდნობა საკურთხევლის აფსიდის კედლებსა და შვერილ მსხვილ პილონებს. აფსიდის ორსავ მხარეს დამატებითი სათავსებია. შესასვლელები შენობას აქვს ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან. ეკლესიაში შემორჩენილია XIX საუკუნის მოხატულობა, რომელიც რესტავრირებულია 1976-1977 წლებში. XIX საუკუნისაა კანკელიც საკურთხევლის აფსიდის წინ. აღმოსავლეთის ფასადზე ორი სამკუთხა ნიშაა შეჭრილი, ხოლო ჩრდილოეთისაზე ჩაშენებულია 1294 წლით დათარიღებული ხაჩკარის ფრაგმენტი არაბული წარწერით. ამავე კედელზეა რელიეფი ქართულენოვანი წარწერით, რომელიც დათარიღებულია 1817 წლით.
ეკლესიის ეზოში დასაფლავებულნი არიან XVIII საუკუნის გამოჩენილი პოეტი საიათნოვა (157) და მხატვარი გ. ბაშინჯაღიანი(158). აქვე არიან დაკრძალულნი სომეხი მხედარმთავრები მ. ლორის–მელიქოვი, ა. ტერ–გუკასოვი, ბ. შელკოვნიკოვი, ი. ლაზარევი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები კატეგორია:სომხური სამოციქულო ეკლესია საქართველოში
ჰიდეკი კამია
ჰიდეკი კამია (神谷 英樹) — ვიდეო თამაშების დიზაინერი და რეჟისორი, რომელიც ამჟამად მოღვაწეობს კომპანია PlatinumGames-ში. წარსულში კამია იყო Capcom და Clover Studio-ს თანამშრომელი. მან 2006 წელს Capcom-ის ყოფილ პერსონალათან ერთად დააარსა PlatinumGames.
ჰიდეკის კარიერის განმავლობაში მონაწილეობა ქვს მიღებული ისეთი განთქმული პროექტების შექმნაში, როგორებიცაა „Resident Evil“, „Resident Evil 2“, „Devil May Cry“, „Bayonetta“ და სხვა. კამიას განცხადებით მისი შთაგონების წყაროდ იქცა The Legend of Zelda: A Link to the Past, ხოლო საყვარელი თამაშია „Castlevania“.
2011 წელს საიტმა IGN ჰიდეკი კამიას სიაში „ვიდეო თამაშების ყველა დროის 100 უდიდესი შემქმნელი“ 56 ადგილი მიუჩინა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:იაპონელი ვიდეო თამაშების დიზაინერები
I Should Have Known Better
I Should Have Known Better — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში A Hard Day's Night, რომელიც გამოვიდა 1964 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1964 წლის სიმღერები
ფელდმარშალი (გაერთიანებული სამეფო)
ფელდმარშალი ( FM )—ბრიტანეთის არმიის უმაღლესი წოდება 1736 წლიდან. ხუთვარსკვლავიანი წოდება ნატოს კოდით OF-10. წოდება არის სამეფო საზღვაო ფლოტის ადმირალის ან სამეფო საჰაერო ძალების (RAF) მარშალის ექვივალენტური. RAF-ის მარშალებისა და ფლოტის ადმირალების მსგავსად, ფელდმარშლები რჩებიან ოფიცრებად მთელი ცხოვრების მანძილზე. წოდება სპორადიულად გამოიყენებოდა თავისი ისტორიის განმავლობაში და ვაკანტური იყო მე-18 და მე-19 საუკუნეებში, როდესაც წოდების ყველა ყოფილი მფლობელი გარდაიცვალა.
ფელდმარშალის წოდება სულ 141 კაცს ეკავა. უმრავლესობა მსახურობდა ბრიტანულ ან კოლონიურ ინდოეთის არმიაში, ისინი დაწინაურდნენ და საბოლოოდ გახდნენ ფელდმარშალები. დანიშვნები ძირირთადად ხდებოდა დიპლომატიური ჟესტების სახით, ანუ ფელდმარშალად დანიშვნის მიზანი პოლიტიკურ ხასიათს ატარებდა. თორმეტი უცხოელი მონარქი ატარებდა ამ წოდებას, თუმცა სამს ( ვილჰელმ II- გერმანიის იმპერატორი, ფრანც ჯოზეფ I-ავსტრიის იმპერატორი და ჰიროჰიტო-იაპონიის იმპერატორი) ჩამოერთვა ეს თანამდებობა, მაშინ როდესაც მათი ქვეყნები გახდნენ ბრიტანეთის და მისი მოკავშირეების მტრები ორ მსოფლიო ომში. წოდება ასევე მიენიჭა ერთ ფრანგს ( ფერდინანდ ფოში ) და ერთ ავსტრალიელს ( სერ თომას ბლემი ), რომლებიც დაჯილდოვდნენ პირველ და მეორე მსოფლიო ომში შეტანილი წვლილისთვის.
1995 წელს თავდაცვის სამინისტროს დაკვეთით შედგენილ ანგარიშში იყო არაერთი რეკომენდაცია შეიარაღებული ძალების ბიუჯეტში ფინანსური დაზოგვის შესახებ, რომელთაგან ერთ-ერთი იყო ხუთვარსკვლავიანი წოდებების გაუქმება. დასაბუთების ნაწილში ნახსენები იყო, რომ ეს წოდებები არაპროპორციული იყო ამ ოფიცრების სამეთაურო ძალების ზომასთან და რომ გაერთიანებული სამეფოს არც ერთი ახლო მოკავშირე, მაგალითად შეერთებული შტატები, არ იყენებდნენ ასეთ წოდებებს. სერ პიტერ ინგე 1994 წელს იყო უკანასკნელი აქტიური ოფიცერი, რომელმაც წოდება მიიღო.
წოდების ნიშნები
მინი| ფელდმარშალის ფორმა და ხელკეტი. გამოფენილი [[შოტლანდიის სამეფო დრაგუნის მცველები|შოტლანდიის სამეფო დრაგუნის გვარდიის მუზეუმში, ედინბურგის ციხესიმაგრეში .]] ბრიტანეთის არმიაში ფელდმარშალის წოდების ნიშნები მოიცავს ორ გადაჯვარედინებულ ხელკეტს დაფნის ფოთლების გვირგვინით, წმინდა ედვარდის გვირგვინის ქვეშ. ზოგიერთ სხვა ქვეყანაში, რომელიც ისტორიულად ბრიტანეთის გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა, ფელდმარშალებისთვის გამოიყენება ნიშნების ადაპტირებული ვერსია, ხშირად გვირგვინი იცვლება ალტერნატიული კულტურული ან ეროვნული ემბლემით. დანიშვნისას, ბრიტანელ ფელდმარშლებს ენიჭებათ ხელკეტი, რომელიც მათ შეუძლიათ ოფიციალურ შემთხვევებში ატარონ.
ფელდმარშალები
ოთხმა ფელდმარშალმა - სერ ეველინ ვუდმა, სერ ჯორჯ უაითმა, ერლ რობერტსმა და ლორდ გორტმა- ადრე მიიღეს ვიქტორიას ჯვარი (VC), გაერთიანებული სამეფოს უმაღლესი და ყველაზე პრესტიჟული ჯილდო, რომელიც გაიცემა სიმამაცისათვის „მტრის პირისპირ“. ვუდს, ცნობილ დაზიანებებისადმი მიდრეკილ ოფიცერს, მიენიჭა ვიქტორიას ჯვარი ორი ქმედებისთვის 1858 წელს, როდესაც ის ჯერ თავს დაესხა მეამბოხეების ჯგუფს ინდოეთში და მოგვიანებით გადაარჩინა აჯანყებულთა სხვა ჯგუფის ინფორმატორი. უაიტი, კავალერიის ოფიცერი, ხელმძღვანელობდა ავღანეთში 1879 წელს. ხოლო გორტი, გრენადიერი გვარდიის წარმომადგენელი, მეთაურობდა თავდასხმების სერიას, როდესაც მძიმედ დაიჭრა პირველი მსოფლიო ომის დროს 1918 წელს. რობერტსმა მიიღო ვიქტორიას ჯვარი ინდოეთის ამბოხის დროს მისი ქმედებებისათვის.
არცერთ ოფიცერს, რომელსაც არ უმსახურია ბრიტანულ არმიაში, კავალერიაში, ქვეითებში, სამეფო ჯავშან კორპუსში, სამეფო არტილერიაში ან სამეფო ინჟინრებში, არასოდეს მიუღია ფელდმარშალის წოდება. მხოლოდ ერთი არაბრიტანელი ოფიცერი დაინიშნა ბრიტანეთის არმიის ფელდმარშლად - ფრანგი ფერდინანდ ფოში, პირველ მსოფლიო ომში შეტანილი წვლილისთვის, ხოლო ერთს, სერ უილიამ რობერტსონს, ბრიტანეთის არმიაში ყველა წოდება ჰქონდა. რიგითი ჯარისკაციდან ფელდმარშალამდე.
სქოლიო
კატეგორია:წოდებები კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი
ილორის ეკლესია
ილორის წმინდა გიორგის ეკლესია — XI საუკუნის ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, რომელიც აგებულია სოფ. ილორის (ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი) შუაგულში, შუა საუკუნეების საქართველოს უმნიშვნელოვანეს სალოცავს წარმოადგენდა. პროპორციათა მოხდენილობითა და შესრულების ტექნიკური დონით იგი ექცევა ნაგებობათა იმ წრეში, რომელშიც ჩანს შუა საუკუნეების საქართველოს წამყვანი რეგიონების მხატვრული მისწრაფებანი. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ილორის ეკლესია აფსიდით დასრულებული ერთნავიანი ნაგებობაა, რომელსაც ჩრდილოეთიდან, სამხრეთიდან და დასავლეთიდან სხვადასხვა ხანის მინაშენები აქვს. აღმოსავლეთ ფასადზე შემონახულია ძველი ქართული წარწერებიანი 5 ქვა, რომლებიც ასევე XI საუკუნის I მეოთხედით თარიღდება. XVII საუკუნეში ილორის ეკლესია ლევან II დადიანმა შეაკეთა. 1730 წელს ოდიშის სამთავროში შემოჭრილმა თურქთა ლაშქარმა გადაწვა. მაშინ განადგურდა ტაძრის მოხატულობაც), თუმცა მალევე აღადგინეს ოდიშის მთავრებმა. იმერეთის მეფეებმა ალექსანდრე V-მ (1720-1752 წწ.), სოლომონ I-მა (1752-1784 წწ.), დავით II-მ (1784-1789 წწ.) და სოლომონ II-მ (1789-1810 წწ) მას ყმები და მამულები შესწირეს. ძეგლი საფუძვლიანად შეაკეთეს XIX საუკუნის 40-იან წლებში.
ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერილობა
ილორის წმინდა გიორგის ეკლესია თარიღდება XI საუკუნით. ტაძარი მდიდარი იყო ქრისტიანული სიწმინდეებით. თავდაპირველად წარმოადგენდა ოდიშის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილის ეკლესია-მონასტრების საეკლესიო ნივთების სალაროს, სადაც მრავალ საეკლესიო სიწმინდესა და ძვირფასეულობასთან ერთად დაცული იყო ბედიის ბარძიმი.
ილორის წმინდა გიორგის ეკლესიის წარწერებში წარმოდგენილია ქართული დამწერლობის განვითარების სამივე საფეხური: ასომთავრული, ნუსხახუცური და მხედრული წარწერები. გამომდინარე იქედან, რომ წარწერები დათარიღებულია იმავე დროით, ამომკვეთი შესაძლოა ერთი და იგივე პიროვნება იყოს.
XI საუკუნიდან შემონახულია დასავლეთ სარკმლის მოჩუქურთმებული საპირე და თავსართი, ფრონტონის არეში მოთავსებულია ორნამენტული სწორკუთხა ფილა ჯვრის გამოსახულებით, აღმოსავლეთ ფასადზე კი წარმოდგენილია წმინდა გიორგის რელიეფური გამოსახულება.
თანამედროვე მდგომარეობა
2010 წლის 18 ნოემბერს ტელეკომპანია რუსთავი 2 იტყობინებოდა, რომ სეპარატისტებმა და ოკუპანტებმა XI საუკუნის ქართულ ეკლესიას რუსული გუმბათი დაადგეს, ქართული კვალის წასაშლელად გარე ფასადი მთლიანად და შიდა კი ნაწილობრივ თეთრად გადაღებეს, აღმოსავლეთის მხარე კი, სადაც ქართული წარწერები იყო ამოკვეთილი, მთლიანად შელესილია. ეკლესიაზე ასევე დამონტაჟებულია კონდიციონერები. ტელეკომპანიის ცნობით, საფრთხე უნიკალურ ფრესკებსაც ემუქრება. გარდა ამისა, სატელევიზიო კადრებიდან ჩანდა, რომ აფხაზეთისა და სამეგრელოს მთავრების მთავარ სალოცავთან რუსული მძიმე ტექნიკა დგას.
ილორის წმინდა გიორგის ეკლესიის ხელყოფისთვის, საქართველოს მთავრობა მსოფლიო სიძველეთა დაცვის ორგანიზაციებისთვის სპეციალური მიმართვის გაგზავნა გადაწყვიტა. ქართულმა მხარემ ასევე გადაწყვიტა, რომ იუნესკოსგან, ხუროთმოძღვრული ძეგლის დაზიანების გამო, ოკუპანტების ქმედებებზე დაუყოვნებლივი რეაგირება მოითხოვოს.
ტაძარი რუსეთის მიერ ოკუპირებულ საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარეობს, ამიტომაც ტაძრის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
გვაქვს ინფორმაცია, რომ 2010 წელს აფხაზმა სეპარატისტებმა და რუსმა ოკუპანტებმა XI საუკუნის ეკლესიას რუსული გუმბათი დაადგეს და ქართული კვალის წასაშლელად გარე ფასადი მთლიანად, ხოლო შიდა კედლები ნაწილობრივ თეთრად გადაღებეს, აღმოსავლეთის მხარე კი, სადაც ქართული წარწერები იყო ამოკვეთილი, მთლიანად გადალესეს. ეკლესიის გარე ფასადზე კონდიციონერების თანამედროვე სისტემა დაამონტაჟეს.
ილორის ტაძარს მინიჭებული აქვს საქართველოს ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.
სიძველეები
1868 წელს ძეგლი მოინახულა და აღწერა დიმიტრი ბაქრაძემ. 1888 წელს აფხაზეთში ექსპედიციით იმყოფებოდა ა. მ. პავლინოვი. ექსპედიციის ფარგლებში დათვალიერებული იყო ილორის ტაძარიც და მასში არსებული სიწმინდეებიც. აღსანიშნავია, რომ ექსპედიციის დროს გადაღებული ფოტოები დაცულია რუსული არქიტექტურული ფოტოგრაფიის პიონერის ივანე ბარშჩევსკის კოლექციაში. ექსპედიციის დროს აღწერილი იყო ილორის ეკლესიაში დაცული ორი ბარძიმი და მტრედის გამოსახულების საეკლესიო ნივთი, ასევე წმინდა გიორგის ორი, წმინდა ონოფრეს ორი, მაცხოვრისა და წინდა გიორგის სასწაულების ჭედური ხატები, ასევე წმინდა გიორგის ჭედური კარედი, რომელიც ილორის წმინდა გიორგის ეკლესიის უმთავრეს სარწმუნოებრივ რელიკვიას წარმოადგენდა.
საიუბილეო მონეტა
2009 წლის 23 ნოემბერს, გიორგობის დღესასწაულის აღსანიშნავად საქართველოს ეროვნულმა ბანკმა გამოუშვა ილორის წმინდა გიორგის ეკლესიისადმი მიძღვნილი 10 ლარის ნომინალის ვერცხლის სამახსოვრო, საკოლექციო მონეტა.
ნომინალი: 10 ლარი
წონა: 28,28 გრ, დიამეტრი: 38,61 მმ,
შემადგენლობა: Ag.925,
ხარისხი: უმაღლესი – „ფრუფი“,
მონეტები მოიჭრა 2009 წელს ფინეთის ზარაფხანაში.
მონეტის დიზაინის ავტორები არიან: მამუკა გონგაძე (რევერსი) და თემურ აფხაძე (ავერსი).
ავერსი: დიზაინის კომპოზიციას წარმოადგენს იტალიელი ბერის კრისტოფორო დე კასტელის მიერ XVII საუკუნეში გაკეთებული ჩანახატები – ილორის წმ. გიორგის სახელობის ეკლესია, სოფელი ილორი, მხედრები. კომპოზიციას ფონად გასდევს კავკასიონის ქედი. მონეტის დიზაინის დაბალ მარჯვენა ნაწილში განთავსებულია წარწერა „საქართველო“ და გამოშვების წელი „2009“.
რევერსი: მონეტის შუაგულში გამოსახულია წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია დღევანდელი სახით, ხოლო მის ქვედა ცენტრალურ ნაწილში კი ეკლესიის აშენების თარიღი რომაული ციფრით „XI-ს“. მონეტის წრის მარცხენა ნაწილში მოთავსებულია ნომინალის აღმნიშვნელი ციფრი „10“ და წარწერა „ლარი“, ხოლო წრის ზედა ნაწილში გამოსახულია საქართველოს გერბი და წარწერა „ილორი“.
წიბო: გლუვი წარწერებით (საქართველოს ეროვნული ბანკი National Bank of Georgia).
სქოლიო
კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები  კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
.bz
.bz — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ბელიზისთვის.
ბეირა
ბეირა (Beira) — ქალაქი მოზამბიკში. სოფალის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა — 436 240 ადამიანი (2007 წლის აღწერის მონაცემები). ბეირის პორტი მოზამბიკში მესამეა ტვირთბრუნვის სიდიდით, მაპუტუსა და ნაკალას პორტების შემდეგ. არსებობს აეროპორტი. ბეირიდან აფრიკის კონტინენტის სიღრმეში გადის სარკინიგზო ხაზი ჰარარემდე.
გეოგრაფია და კლიმატი
ბეირა მდებარეობს მოზამბიკის ცენტრალურ ნაწილში, მოზამბიკის სრუტეში, ინდოეთის ოკეანის სანაპიროზე. ქალაქი ააგეს მდინარე პუნგვეს დელტის დამშრალი ჭაობების ადგილას. კლიმატი აქ არის ცხელი და მშრალი, განსაკუთრებით ზაფხულის პერიოდში, ოქრომბრიდან თებერვლის ჩათვლით. არსებობს მალარიის საშიშროება.
ისტორია და ეკონომიკა
1887 წელს ბეირას ადგილას ააგეს პორტუგალიური ფორტი, რომლის გარშემოც წარმოიქმნა დასახლება. 1891 წელს აქ მდებარეობდა პორტუგალიური მოზამბიკური კომპანიის შტაბ-ბინა. მხოლოდ 1942 წელს გადაეცა ბეირა პორტუგალიურ კოლონიალურ ადმინისტრაციას მმართველობის ქვეშ. 1975 წელს მოზამბიკის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ქალაქის მიდამოებში მიმდინარეობდა სასტიკი და ხანგრძლივი ბრძოლები სამთავრობო ძალებსა და რენამოს ოპოზიციურ მოძრაობას შორის, რომელსაც ბეირასა და ოფალის პროვინციაში მნიშვნელოვანი მხარდაჭერა ჰქონდა. ამ წლებში — მოზამბიკში საბჭოური გავლენის წლებში — ბეირაში, როგორც ქალაქში, ასევე პორტში, საბჭოთა სპეციალისტების მიერ მიმდინარეობდა მნიშვნელოვანი მშენებლობები.
ქალაქის ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენდა პორტის მომსახურება და ვაჭრობა. ბეირის საპორტე ნაგებობები აკმაყოფილებდა არა მხოლოდ სოფალისა და მოზამბიკის ახლო უბნების მოთხოვნილებების, არამედ მათი გავლით ხდებოდა ძირითადი შიგასავაჭრო ბრუნვა ზამბიაში, ზიმბაბვესა და მალავიში. ქალაქში ასევე არის ნავთობგადამამუშავებელი და კვების მრეწველობის წარმოებები.
ბეირის ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს კათოლიკური ეკლესია, რომელიც პორტუგალიელებმა ააგეს XX საუკუნის დასაწყისში. ეს არის ევროპელების მიერ აფრიკის კონტინენტზე აგებული ერთ-ერთი ყველაზე გრანდიოზული შენობა. ტაძარი აგებულია ყოფილი პორტუგალიური სიმაგრის, სან-გაეტანოს ქვებისგან, რომელიც XVI საუკუნეშია აგებული.
ბეირაში ასევე მუშაობს კათოლიკური უნივერსიტეტი, რომელიც დააარსეს 1996 წელს.
მოსახლეობა
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა 2007 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 436 240 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:მოზამბიკის ქალაქები კატეგორია:სოფალის პროვინცია
Calyptomyrmex kaurus
Calyptomyrmex kaurus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Calyptomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბიორნსტიერნე ბიორნსონი
ბიორნსტიერნე მარტინუს ბიორნსონი (Bjørnstjerne Martinus Bjørnson'; დ. 8 დეკემბერი 1832, კვიკნე (ტინსეტი), ნორვეგია — გ. 26 აპრილი 1910, პარიზი, საფრანგეთი) — ნორვეგიელი მწერალი და პოეტი, ნორვეგიის ჰიმნის ტექსტის ავტორი. 1903 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში „მისი დიდებული და შთამბეჭდავი პოეზიისთვის, რომელიც შთაგონების სინორჩითა და სულის იშვიათი სისპეტაკით გამოირჩევა“. ბიორნსონი ჰენრიკ იბსენთან ერთად სახელდება ოთხ საუკუთესო ნორვეგიელ მწერალს შორის.
ბავშვობა და განათლება
ბიორნსონი სოფელ კვინკეში, ქალაქ ტრონჰეიმიდან სამოცი მილის მოშორებით მწყემსის ოჯახში დაიბადა. საშუალო განათლება ქალაქ მოლდეში მიიღო. 17 წლის ასაკში უნივერსიტეტისთვის მოსამზადებლად ოსლოში, ჰელტბერგის ლათინურ სკოლაში სწავლობდა. იმავე სკოლაში მიიღო განათლება ჰენრიკ იბსენმა. 1952 წელს ბიორნსონი ოსლოს უნივერსიტეტში ჩაირიცხა. მალევე მან ჟურნალისტობა და დრამის კრიტიკოსობა დაიწყო.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
ბიორნსონის ადრეული პერიოდის ნაწარმოებები დიდაქტიკური პათოსითაა განმსჭვალული. იგი ცდილობდა, რომ ნორვეგიის ისტორიული მიღწევებისა და თანამედროვე იდეალების მიმართ ნორვეგიელებში ეროვნული სიამაყე გაეძლიერებინა. ლიტერატურული მოღვაწეობის პირველი 15 წლის მანძილზე მისი შთაგონების ძირითადი წყარო ნორვეგიული სოფლის ცხოვრება იყო.
პირველი რომანი „Synnøve Solbakken“ ბიორნსონმა 1957 წელს გამოაქვეყნა. მას მოჰყვა „Arne“ 1858 წელს და „En glad Gut“ 1860 წელს. მისი ადრეული პერიოდის ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია პოეტური ტრილოგია „Sigurd Slembe “, რომელიც 1862 წელს გამოაქვეყნა.
1957-1959 წლებში ბიორნსონი ქალქ ბერგენის თეატრის მხატვრული დირექტორი იყო. 1858 წელს იგი მსახიობ კაროლინ რეიმერსზე დაქორწინდა. 1860-1863 წლებში ბიორნსონმა ევროპაში იმოგზაურა. 1965 წლიდან იგი ოსლოს თეატრს ხელმძღვანელობდა, სადაც მისი ცნობილი კომედია „De Nygifte“ (ახლად დაქორწინებულები) დაიდგა. 1866-1871 წლებში ბიორნსონი გაზეთ Norsk Folkebla-ის რედაქტორი იყო. 1970 წელს გამოქვეყნდა მისი „ლექსები და სიმღერები“ და ეპიკური პოემა „Arnljot Gelline“.
ბიორნსონი აქტიურ დრამატურგიულ მოღვაწეობას ეწეოდა. აღსანიშნავია მისი 1977 წლის პიესა „In Kongen" (მეფე), რომელიც თანამედროვე სეცულარულ საზოგადოებაში ქრისტიანული იდეალების გაქრობის პროცესს ასახავს. 1878 წელს მან დაწერა ისტორიული პიესა „Kaptejn Mansana“ იტალიის გაერთიანებაზე, სოციალური დრამა „Leonarda“ და სატირული პიესა „Det nye System“ (ახალი სისტემა) 1879 წელს. დიდი წარმატება ხვდა წილად მის 1889 წლის კომედიას „Geografi og Kærlighed“ (გეოგრაფია და სიყვარული).
1901-1906 წლებში ბიორნსონი იყო ნობელის ნორვეგიული კომიტეტის წევრი, რომელიც მშვიდობის დარგში ირჩევს ნობელიანტებს. 1903 წელს მწერალს მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში.
ბიორნსონი 1910 წლის 26 აპრილს პარიზში გარდაიცვალა.
ფილიმონი (სამოცდაათთაგანი)
ფილიმონ მოციქული — ქრისტეს სამოცდაათ მოციქულთაგანი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 22 ნოემბერი, ახალი სტილით - 5 დეკემბერი. მოციქული და მისი მეუღლე აპფია ფრიგიის ქალაქ კოლოსეში ცხოვრობდნენ. მას შემდეგ, რაც პავლე მოციქულის ხელით ნათელიღეს, წმინდანებმა თავიანთი სახლი სამლოცველოდ აქციეს, სადაც მართლმორწმუნენი იკრიბებოდნენ ღვთისმსახურების აღსასრულებლად. მოციქული ფილიმონი ქალაქ ღაზის ეპისკოპოსად იქნა დადგენილი და მთელს ფრიგიაში ქადაგებდა ღვთის სიტყვას. პავლე მოციქულმა ნეტარს გაუგზავნა სიყვარულით სავსე ეპისტოლე, რომელშიც წერს:
წმინდანები აღესრულნენ იმპერატორ ნერონის (54-68) მიერ ქრისტიანთა დევნისას. წარმართული დღესასწაულის დროს ქრისტიანულ ტაძარში, სადაც ღვთისმსახურება აღესრულებოდა, გააფთრებული ბრბო შეცვივდა. ყველანი დაფრთხნენ და დაიფანტნენ, დარჩნენ მხოლოდ: ფილიმონი, არქიფო და აპფია. უღმერთოებმა შეიპყრეს ისინი. წმინდა ფილიმონი და აპფია მმართველის ბრძანებით ქვებით ჩაქოლეს.
სქოლიო
კატეგორია:I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
შიმოიო
შიმოიო, ძველად ვილა-პერუ (Chimoio) — ქალაქი მოზამბიკში. შედის მანიკის პროვინციაში. მოსახლეობა — 238 976 ადამიანი (2007 წლის აღწერის მონაცემები), ამ მონაცემით შიმოიო ქვეყანაში მე-5 ქალაქია სიდიდით.
გეოგრაფია
ქალაქი შიმოიო მდებარეობს მოზამბიკის დასავლეთ ნაწილში, ეგრეთ წოდებულ ბეირას დერეგანში. მანიკის პროვინციის მთავარი ქალაქი. შიმოიო ძევს რკინიგზის სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ხაზზე, რომელიც აერთევს ბეირის ოკეანურ პორტს ზიმბაბვეს დედაქალაქ ჰარარესთან. ზიმბაბვეს საზღვართან მდებარეობს მოზამბიკის უმაღლესი მთა — ბინგა (2 436 მეტრი). ქალაქი შემოსაზღვრულია ტროპიკული ტყეებით, რომლებშიც ბინადრობენ მაიმუნების, ანტილოპებისა და სხვა გარეული ცხოველების სხვადასხვა სახეობები
ისტორია
ძველად ქალაქი მდებარეობდა მონომოტაპას იმპერიის ტერიტორიაზე და ეწოდებოდა მანდინგო. 1916 წელს ქალაქს პორტუგალიელების მიერ დაერქვა ვილა-პერუ (მოზამბიკის მაშინდელი გუბერნატორის სახელის მიხედვით). ქალაქის სტატუსი მიიღო 1969 წელს. მოზამბიკის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, 1975 წელს, ეწოდა შიმოიო.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მოზამბიკის ქალაქები კატეგორია:მანიკის პროვინცია
სამსონ ჭანტურია
სამსონ ჭანტურია (დ. 4 მარტი, 1955, აბაშა — გ. 6 ივლისი, 2007) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1979 წელს დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი. 1999-2002 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აბაშის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები სუბტროპიკული კატეგორია:აბაშაში დაბადებულები
ანოლისი
ლიტერატურა
კატეგორია:იგუანასებრნი
მშრალი ხიდი
მშრალი ხიდი (ყოფილი მიხეილის მცირე ხიდი) — ხიდი ქალაქ თბილისში. მშრალი ხიდი ცნობილია თავისი „საბროკერო ბირჟით“, ძველმანების ბაზრობითა და სურათების გამოფენა–გაყიდვით.