cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლანა დელ რეი
ადრეული ცხოვრება
ელიზაბეთ ვულრიჯ გრანტი დაიბადა ნიუ-იორკში, 1985 წლის 21 ივნისს, პატრისია ენ „პატის“ (ჰილის), Grey Global Group-ის ყოფილი ბუღალტერისა და რობერტ ინგლენდ უმცროსის, იმავე ორგანიზაციის საავტორო უფლებებზე პასუხისმგებლის (რომელიც საქმოსანი გახდა) ოჯახში. იგი შოტლანდიური წარმოშობისაა. ჰყავს და, ლანას ფოტოგრაფი, კეროლაინ „ჩაკ“ გრანტი (დ. 1988 ან 1989 წ.), და ძმა, ჩარლი (დ. 1993 ან 1994 წ.) დელ რეი ლეიკ პლასიდში 15 წლის ასაკამდე ცხოვრობდა. ალკოჰოლის ზედმეტი მოხმარების გამო იგი კონექტიკუტში, კენტის სკოლა-ინტერნატში გადაიყვანეს, სადაც სამი წელი ისწავლა. მანამდე იგი დაწყებით კათოლიკურ სკოლაში დადიოდა. საშუალო განათლების მიღების შემდეგ ჯენისიოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ნიუ-იორკში იქნა მიღებული, მაგრამ აკადემიური წელი აიღო და ლონგ-აილენდზე დეიდასთან და ბიძიასთან ერთად ცხოვრობდა და მუშაობდა მიმტანად. შემდეგი შემოდგომიდან იგი დადიოდა ფორდჰემის უნივერსიტეტში, სადაც შეისწავლიდა ფილოსოფიას, კერძოდ - მეტაფიზიკას. დელ რეი: „იგი ერთმანეთს უკავშირებდა ღმერთსა და მეცნიერებას. მე დაინტერესებული ვიყავი ღმერთით და იმით, თუ როგორ გვაახლოვებდა ტექნიკა იმის დადგენასთან, თუ როგორც წარმოვიშვით და რატომ.“   „მაშინ დაიწყო ჩემი მუსიკალური ცხოვრება. ჩემთვის ხალხი ვიპოვე“. იგი ცხოვრობდა ბრონქსში ოთხი წლის და ბრუკლინში — კიდევ ოთხი წლის განმავლობაში. უნივერსიტეტში სწავლის დაწყების დღიდან დელ რეი ქვეყნის მასშტაბით მოგზაურობდა და მონაწილეობდა ინდიელების რეზერვაციებში სახლების შეღებვასა და აღდგენაში.
ეკლესიის გუნდში სიმღერა მან ბავშვობისას დაიწყო, მგალობელის სახით. მას შემდეგ, რაც ბიძიამ 18 წლის ასაკში ასწავლა გიტარაზე დაკვრა, „მიხვდა, რომ, ალბათ, შეეძლო მილიონი სიმღერის ექვსი აკორდით შექმნა“ და დაიწყო ადგილობრივ ღამის კლუბებში სხვადასხვა ფსევდონიმით გამოსვლა, რომელთა შორის იყო "Sparkle Jump Rope Queen" და "Lizzy Grant and the Phenomena". „ყოველთვის ვმღეროდი, მაგრამ არ ვაპირებდი, სერიოზულად გავყოლოდი ამას. ნიუ-იორკში 18 წლის ასაკში მოხვედრისას დავიწყე ბრუკლინის კლუბებში გამოსვლა. ანდერგრაუნდში მყავს კარგი მეგობრები და ერთგული ფანები. მაგრამ მაშინ ერთმანეთისთვის ვუკრავდით - და სულ ეს იყო.“
2005–10: დასაწყისი, Kill Kill და Lana Del Ray
2005 წლის 25 აპრილს აშშ-ის საავტორო უფლებების სამსახურში ელიზაბეთ ვულრიჯ გრანტის სახელით დარეგისტრირდა შვიდ სიმღერიანი CD. აპლიკაციაში ეწერა "Rock Me Stable" და "Young Like Me". ამჟამად მასში შეტანილი სიმღერების სახელწოდებები უცნობია. 2006-2006 წლებში მეი ჯეილერის სახელით ჩაიწერა ალბომი Sirens. 2012 წლის მაისში ამ მასალამ ინტერნეტში გაჟონა.
2006 წელს უილიამსბურგის სიმღერების კონკურსზე შედგეა დელ რეის პირველი გამოსვლა, სადაც მომღერალმა გაიცნო ვენ უილსონი, 5 Points Records-ის შემსრულებლების და რეპერტუარის განყოფილების წარმომადგენელი. ეს იყო დამოუკიდებელი ლეიბლი, რომელსაც დევიდ ნიხტერნი ფლობდა. 2007 წელს, როდესაც ჯერ ფორდჰემის უნივერსიტეტში სწავლობდა, დელ რეიმ 5 Points Records-თან გააფორმა კონტრაქტი 10.000 აშშ დოლარზე. იგი საცხოვრებლად ნიუ-ჯერსის ჩრდილოეთ ბერგენში მდებარე ტრეილერების პარკში გადავიდა და პროდიუსერი დევიდ კენის მონაწილეობით დაიწყო მასალის ჩაწერა. 2008 წლის ოქტომბერში მან გამოუშვა სამი სიმღერისგან შემდგარი EP Kill Kill. „დევიდმა ჩემთან მუშაობა ისურვა დემოს მიღებიდან მეორე დღესვე. იგი ცნობილია, როგორც ძალიან პირდაპირი პროდიუსერი და სურდა ისეთი მუსიკის ჩაწერა, რომელიც არ იყო უბრალოდ პოპი.“ თუმცა, სტუდიური ალბომის ჩაწერა შეწყდა და დელ რეიმ ყურადღება გადაიტანა სხვა საქმიანობაზე. ამ პერიოდში მას ჰქონდა პრობლემები ნარკოტიკებთან და ალკოჰოლთან. საბოლოოდ, სადებიუტო ალბომი Lana Del Ray გამოსცა 2010 წლის იანვარში. ალბომის მარკეტინგში მას დახმარება გაუწია რობერტ გრანტმა, მისმა მამამ. ჩანაწერი მცირე ხნით განთავსდა iTunes-ზე.
დევიდ კენი და დევიდ ნიხტერნი ადასტურებენ, რომ ლანამ დაიბრუნა უფლებები 5 Points-თან ჩაწერილ მასალაზე. ახალი და ამჟამინდელი მენეჯერები, ბენ მოუსონი და ედ მილეტი, მან Lana Del Ray-ს გამოსვლიდან სამი თვის შემდეგ გაიცნო. წინა კონტრაქტისგან ლანა სწორედ მათი დახმარებით გათავისუფლდა - მისი თქმით, „იმ ლეიბლზე არაფერი ხდებოდა“. მალე იგი საცხოვრებლად ლონდონში გადავიდა და დაფიქრდა ახალი სასცენო სახელის შერჩევაზე. „მსურდა სახელი, რომლითაც მუსიკას შევქმნიდი. მაიამიში ხშირად ვმოგზაურობდი და კუბელ მეგობრებს ესპანურად ვესაუბრებოდი. ლანა დელ რეი გვახსენებდა ზღვის სანაპიროს მომხიბლველობას. ენის წვერიდან ნასროლი ეს სახელი ბრწყინვალე იყო.“ ადვოკატებმა და მენეჯერმა მოიწონეს ეს სახელი და ურჩიეს, სასცენოდ აეღო. 2010 წლის 1 სექტემბერს მომღერალი გამოვიდა Mando Diao-ს MTV Unplugged-კონცერტზე, ბერლინში.
2011–13: Born to Die, Paradise და Tropico
Born to Die ოფიციალურად მსოფლიო მასშტაბით გამოვიდა 2012 წლის 31 იანვარს და დაიკავა პირველი ადგილი 11 ქვეყნის ჩარტში, თუმცა კრიტიკოსების შეფასებები არაერთგვაროვანი იყო. გამოსვლის კვირაში დელ რეიმ განაცხადა, რომ დაიბრუნა უფლებები 2010 წლის სადებიუტო ალბომზე და 2012 წლის ზაფხულისთვის გეგმავდა მის Interscope Records-ზე და Polydor-ზე გამოცემას. ეს უარყო დევიდ კენმა, რომელიც უამბო პრესას, რომ მომღერალმა გამოისყიდა უფლებები ალბომზე ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც ლეიბლი დატოვა, 2010 წელს. Born to Die 2012 წელს გაიყიდა 3.4 მილიონი ასლის ოდენობით და იქცა წლის რიგით მეხუთე ყველაზე გაყიდვად ალბომად. აშშ-ში Born to Die Billboard 200-ში შემდგომ თვეებშიც იმყოფებოდა და 36 კვირიანი მიმოსვლის შემდეგ საბოლოოდ 76-ე ადგილზე ჩამოვიდა.
2012 წლის 15 ივნისში RTVE-სთან ინტერვიუში დელ რეიმ განაცხადა, რომ ნოემბრისთვის ახალ ალბომს ამზადებდა. ტიმ ბლეკუელთან (Nova FM, მელბურნი, ავსტრალია) საუბრისას მან ახსენა, რომ ეს იქნებოდა არა ახალი ალბომი, არამედ უფრო მეტად EP. სექტემბერში ოფიციალურად გახდა ცნობილი ამ EP-ის, Paradise-ის წამყვანი სინგლის "Ride" გამოცემის შესახებ. 2012 წლის 19 სექტემბერს H&M-ის მეშვეობით გავრცელდა ვიდეო "Blue Velvet". მეორე დღეს, 20 სექტემბერს, სიმღერა პრომო სინგლის სახით გამოვიდა. "Ride" გაყიდვაში 2012 წლის 25 სექტემბერს გამოვიდა. "Ride"-ის მუსიკალური ვიდეოს ფართო პრემიერა გაიმართა Aero Theatre-ში (სანტა-მონიკა, კალიფორნია), 2012 წლის 10 ოქტომბერს. კრიტიკოსთა ნაწილმა მას უწოდა ანტი-პროსტიტუციული და ანტიფემინისტური - უკანასკნელ ეპითეტს ხშირად იყენებდნენ მომღერლის შემოქმედების შეფასებისას, განსაკუთრებით "Video Games"-ის გამოსვლის შემდეგ.
დელ რეის Born to Die-ს Paradise Edition-ის გამოცემა 2012 წლის 12 ნოემბრისთვის დაიგეგმა. მესამე EP Paradise იქცა დელ რეირის მეორე ალბომად, რომელიც აშშ-ში ათეულებში მოხვდა. გამოსვლის კვირაში იგი Billboard 200-ში მე-10 ადგილს იკავებდა, 67.000 გაყიდული ასლით. 2012 წლის MTV ევროპის მუსიკალური დაჯილდოებაზე დელ რეიმ მიიღო ნომინაციები წლის საუკეთესო ალტერნატიული შემსრულებლის, წლის საუკეთესო ახალი შემსრულებლისა და წლის ბიძგის კატეგორიებში, აქედან პირველში გამარჯვებით. გარდა ამისა, მან საუკეთესო ქალი შემსრულებლის ჯილდო ტეილორ სვიფტს გადასცა.
2013 წლის BRIT Awards-ზე ლანა დაჯილდოვდა, როგორც საუკეთესო მსოფლიო სოლო შემსრულებელი ქალი - ეს იყო მისი დღეისთვის მეორე BRIT. დელ რეის გამარჯვებამ გააკვირვა კრიტიკოსები, რომლებიც მოელოდნენ, რომ ჯილდოს ტეილორ სვიფტი მიიღებდა.
Paradise-ის გარდა დელ რეიმ განაცხადა, რომ ამზადებდა მოკლემეტრაჟიან ფილმს Tropico. Tropico გადაღებული იქნა 2013 წლის ივნისის ბოლოს, ენტონი მენდლერის მიერ. 2013 წლის 22 ნოემბერს გამოვიდა მისი ოფიციალური ტრეილერი, რომლის ბოლოს მითითებული იქნა, რომ ფილმი აიტვირთებოდა დელ რეის ოფიციალურ VEVO არხზე, 2013 წლის 5 დეკემბერს. ფილმის პრემიერა გაიმართა ჰოლივუდის (კალიფორნია) Cinerama Dome-ში, 4 დეკემბერს. ფილმის გამოსვლამდე ლანამ მაყურებელს განუცხადა: „უბრალოდ მსურდა, შევკრებილიყავით, რათა მეცადა, ეს თავი ვიზუალურად დამესრულებინა, შემდეგი ალბომის, Ultraviolence გამოცემამდე.“ ჟურნალისტებმა დაიწყეს მომავალი ალბომის სახელწოდების განხილვა და ენტონი ბერჯესის უტოპიური რომან „მექანიკური ფორთოხლის“ ფრაზა გაიხსენეს, თუმცა ერთგვაროვანი განცხადებები არ ყოფილა, ვინაიდან ყველა არ იყო დარწმუნებული, იყო თუ არა ეს სახელწოდება სტილიზებული როგორც ერთი ან ორი სიტყვა. 2013 წლის 6 დეკემბერს iTunes-ზე გამოვიდა EP Tropico - თავად ფილმით და სამი ნახსენები სიმღერით.
2014–დღემდე: Ultraviolence და Honeymoon
2014 წლის 23 იანვარს ცნობილი გახდა, რომ დელ რეის მიერ ფილმისთვის „მალეფისენტა“ ჩაიწერა სიმღერის „Once Upon a Dream“ (1959 წლის ფილმიდან „მძინარე მზეთუნახავი“) ქავერ-ვერსია. იგი სინგლის სახით 26 იანვარს გამოვიდა. 20 თებერვალს დელ რეიმ Twitter-ზე გამოაქვეყნა თავისი და დენ აუერბახის ერთობლივი ფოტო, წარწერით „მე და დენ აუერბახი მოხარულები ვართ, წარმოგიდგინოთ Ultraviolence“. გავრცელდა ხმები, რომ დელ რეი და აუერბახი იანვარში ერთად მუშაობდნენ უკანასკნელი ხმისჩამწერ სტუდია Easy Eye Sound-ში, ნეშვილში და დენი მისი მომავალი ალბომის პროდიუსერი უნდა ყოფილიყო. მარტში რუფუს უეინრაიტისგან ცნობილი გახდა დელ რეისთან თანამშრომლობის შესახებ. Ultraviolence-ის პირველი სინგლი, "West Coast" გამოვიდა 14 აპრილს. 23 მაისს დელ რეიმ კიმ კარდაშიანის და კანიე უესტის ქორწინების წინ, ვერსალის სასახლეში, შეასრულა სამი სიმღერა. უესტმა კარდაშიანთან ნიშნობისას, 2013 წლის ოქტომბერში, დაუკრა დელ რეის "Young & Beautiful". "Shades of Cool", ალბომის მეორე სინგლი, გამოვიდა 2014 წლის 26 მაისს. მესამე და სასათაურო სინგლი, "Ultraviolence", გამოვიდა 4 ივნისს. 8 ივნისს გაყიდვაში გამოჩნდა მეოთხე სინგლი, "Brooklyn Baby". Ultraviolence 2014 წლის 13 ივნისს გამოვიდა და 12 ქვეყნის ჩარტის #1 ადგილზე მოხვდა, მათ შორის, აშშ-სა და გაერთიანებულ სამეფოში. პირველ კვირაში მსოფლიო მასშტაბით იგი გაიყიდა 880.000 ასლის ოდენობით. მესამე ალბომი დელ რეიმ აღწერა, როგორც უფრო „გამარტივებული, მაგრამ კვლავ კინემატოგრაფიული და ბნელი.“ Rolling Stone-ის სტატიაში ნახსენები იქნა, რომ დელ რეი ბრაიან უილსონის ახალ ალბომ No Pier Pressure-ზე მიწვეული შემსრულებლის სახით გამოჩნდებოდა. დელ რეის ორი ახალი სიმღერა, "Big Eyes" და "I Can Fly", მოხვდა ტიმ ბარტონის 2014 წლის ბიოგრაფიულ ფილმში „დიდი თვალები“, რომელშიც მარგარეტ კინის ცხოვრებაა მიმოხილული. "Big Eyes"-ის თანაავტორი დენიელ ჰითია, ხოლო "I Can Fly"-ის - რიკ ნაუელზი. 1 დეკემბერს დელ რეიმ განაცხადა, რომ 2015 წლის ზაფხულში იქნებოდა ტურნეს წამყვანი შემსრულებელი. რვა კონცერტზე მასთან ერთად გამოსვლას კორტნი ლავი აპირებდა. Galore Magazine-თან 2014 წლის დეკემბერში საუბრისას დელ რეიმ განაცხადა, რომ დაიწყო მუშაობა შემდეგ სტუდიურ ალბომზე. ვარაუდობენ, რომ მისი სახელწოდება იქნება Music to Watch Boys To - იგი თავად მომღერალმა, 2014 წლის ივნისში ახსენა: „მაქვს იდეა ალბომისა, რომელსაც Music to Watch Boys To ეწოდება, ამიტომ ვფიქრობ ამაზე და თუ რას შეიძლება ნიშნავდეს.“ აღმასრულებელ პროდიუსერებს შორის მან დაასახელა ემილი ჰეინი, დენიელ ჰითი, გრეგ კერსტინი, რიკ ნაუელზი და მარკ რონსონი.
2014 წლის დეკემბერში Grazia Magazine-თან საუბრისას დელ რეიმ განაცხადა, რომ ალბომში სურდა ორკესტრირების შეტანა, მონუმენტური მისამღერებით: „მარკ რონსონს მოვასმენინე ამ ალბომისთვის შექმნილი ათი სიმღერა. მათი ჟღერადობა ახლოს არის ჯაზის ოქროს პერიოდთან“. იმავე თვის დასაწყისში დელ რეიმ აღნიშნა, რომ უკვე იწერდა ახალ ალბომს. „აგრეთვე ყოველთვის ვწერ მცირე ნაწყვეტებს დამოუკიდებელი ფილმებისთვის. დენ ჰითი და რიკ ნაუელზი ჩემთვის ძვირფასი მეგობრები და პროდიუსერები არიან და ჩვენ ყოველთვის რაღაცას ვგეგმავთ.“ 2015 წლის იანვარში დელ რეიმ LA Times-თან ინტერვიუში განაცხადა, რომ „Music To Watch Boys To“ იქნებოდა ერთ-ერთი სიმღერის სახელწოდება. მოგვიანებით, Billboard-თან ინტერვიუში დაზუსტდა, რომ სახელწოდება იქნებოდა Honeymoon. 2015 წლის 15 იანვარს დელ რეიმ მიიღო BRIT-ის ჯილდო საუკეთესო ქალი შემსრულების ნომინაციაში (ეს იყო მისი კატეგორიაში რიგით მეორედ და ზოგადად ჯილდოზე, მესამედ ნომინირება). 14 ივლისს გამოვიდა მომავალი ალბომის პირველი სიმღერა „Honeymoon“. ცნობილი გახდა, რომ ალბომში 14 სიმღერა შევიდოდა, დაწერილი „ბინძური ენერგიით და შექმნილი მაილს დეივისის გავლენით.“ 4 აგვისტოს გაიჟღერა პირველმა ოფიციალურმა სინგლმა „High By The Beach“, რომელიც 10 აგვისტოს გამოიცა. იმავე დღეს The Weeknd-მა გამოაქვეყნა თავისი მეორე ალბომის Beauty Behind the Madness სიმღერების სია, საიდანაც ნათელი გახდა, რომ შეტანილი იქნებოდა დუეტი დელ რეისთან - „Prisoner“.
მუსიკალური სტილი
დელ რეის უწოდებენ „გეტოში დაკარგულ თვითშემქმნელ ნენსი სინატრას და ლოლიტას.“ აღინიშნება, რომ მისი მუსიკა გამოირჩევა კინემატოგრაფიული ჟღერადობით და პოპ კულტურის სხვადასხვა ასპექტის, განსაკუთრებით 1950-იანი და 1960-იანი წლების ამერიკანას ციტირებით. Rolling Stone-მა აღნიშნა, რომ დელ რეი სიამოვნებით ასრულებს ლაუნჯის შემსრულებლის როლს. დელ რეის აგრეთვე უწოდეს „ინტერნეტის ეპოქის ჩირაღდანი“ და „ანტი-ლედი გაგა“." მიუხედავად თავისი ნამდვილი სახელის, ლიზი გრანტისა, დელ რეი გამოსულა სხვადასხვა სასცენო სახელით, როგორიც არის ლანა რეი დელ მარი, Sparkle Jump Rope Queen, და მეი ჯეილერი. ლანა დელ რეის ფსევდონიმის არჩევაზე საუბრისას იგი ამბობს, რომ სახელი მოეწონა, ვინაიდან ლამაზად ჟღერდა. იგი მისი კუბელი მეგობრების მიერ იქნა გამოგონილი. მომღერალმა აირჩია მუსიკალური ალტერ ეგო, როგორც პრინსმა და დევიდ ბოუიმ. მისი თქმით, სახელი მას აგონებდა „ზღვისპირა ცხოვრების მომხიბლველობას. ენის წვერიდან ნასროლი ეს სახელი ბრწყინვალე იყო.“
ტექსტების მხრივ Born to Die სევდიანია. დელ რეი განმარტავს: „მოწყენილი არ ვარ, მხიარული ვარ. მიხარია, ვინაიდან მშვიდად ვეგუები ყველაფერს...ხოლმე ბნელი ფილტრიც მაქვს, მაგრამ იგი სხვა საქმეების კეთებისას ქრება. სიყვარულმა კი ძალიან შთამაგონა, ლირიკულად. ვინაიდან მთელი ცხოვრება ასე ვგრძნობდი თავს და როდესაც შეხვდები საინტერესო პიროვნებას, არ გახსოვს, რომ მანამდე სხვანაირად გრძნობდი თავს. მე შთაგონებული ვიყავი.“
ხმა და ტემბრი
დელ რეი ფლობს კონტრალტო ვოკალურ დიაპაზონს, რომელსაც აღწერენ, როგორც მიმზიდველს და ემოციურს. მიიჩნევა, რომ დელ რეის დიაპაზონი თავისუფლად მერყეობს მაღალი და უფრო ახალგაზრდული ტემბრიდან დაბალ და ჯაზურთან ახლო ჟღერადობამდე. სტუდიაში ჩაწერისას დელ რეი იყენებს მრავალფენიან სტრუქტურებს, ორმაგ ვოკალებს და ვოკალურ დამატებებს, რომლებიც საკონცერტო შესრულებისას რთული შესასრულებელია, განსაკუთრებით, ისეთი ბეკ-ვოკალისტების გარეშე, რომლებიც იმიტირებით გადმოსცემენ დელ რეის ვოკალურ სტილისტიკას. მუსიკის კრიტიკოსების აზრით, დელ რეის ხმა არის გაჟღენთილი მოწევით, "უსწორმასწოროა", და მსმენელს მოაგონებს მერილინ მონროს.
დელ რეი ადასტურებს, რომ დაბალ ტონალობაში მღერის იმიტომ, რომ „მსმენელი მას სერიოზულად არ აღიქვამდა“. ამიტომ იგი, მისივე თქმით, „ქალისთვის საკმაოდ დაბალ ტონალობაში მღერის.“
შთაგონებები
სხვადასხვა მუსიკალურ შთაგონებას შორის დელ რეის მაგალითად მოჰყავს ელვის პრესლი, Antony and the Johnsons, ფრენკ სინატრა, ემინემი და ემი უაინჰაუსი. „მე ნამდვილად მომწონს ყველა ჟანრის ოსტატები“, განაცხადა მან BBC-ის რადიოწამყვან ჯო უაილისთან საუბრისას. მის საყვარელ შემსრულებლებს შორის არიან ბობ დილანი, ფრენკ სინატრა, ჯეფ ბაკლი და ლეონარდ კოენი. უკანასკნელის სიმღერის "Chelsea Hotel #2" საკუთარი ვერსია მან 2013 წელს შეასრულა. შთაგონებებს შორის მას აგრეთვე ნახსენები ჰყავს „ძლიერი ქალბატონები“, მაგალითად კორტნი ლავი, სტივი ნიკსი და ჯონი მიტჩელი.
ლანას ერთ-ერთი საყვარელი სიმღერაა ჯენის ჯოპლინის მიერ შესრულებული "Summertime"-ის საკონცერტო ვერსია, კომპილაციიდან Cheap Thrills. მას აგრეთვე უყვარს და შთაგონებულია სიმღერებით "Time of the Season" (The Zombies) და "Hotel California" (The Eagles). მუსიკალურ სტილზე გავლენა იქონიეს ფილმებმა „ნათლია“, „ნათლია II“ და „ამერიკული სილამაზე“. მომღერალს აგრეთვე უყვარს პოეზია და გავლენიან მწერლებს შორის ასახელებს უოლტ უიტმენსა და ალენ გინზბერგს. კერძოდ, მას უყვარს უიტმენის „ბალახის ფოთლები“ და გინზბერგის „კივილი“. ლანას სიმღერაში "Body Electric", მესამე EP-დან, Paradise, ნახსენებია უიტმენი - "Whitman is my daddy". სიმღერის მისამღერი, "I sing the body electric" უიტმენის ლექსის „I Sing The Body Electric“ ციტირებაა. უიტმენის ტექსტი „ჩემი სიმღერა“ მან პარიზულ გამოცემა L'Officiel-თან ერთ-ერთ ინტერვიუში გაიხსენა. მომღერლის კარიერამდე მას სურდა პოეტობა. როდესაც გოგონა ჯერ პატარა იყო, მამამისი მუსიკას გასართობად წერდა, ხოლო დედა დაინტერესებული იყო სიმღერით. მამამ ლანას The Beach Boys-ის მუსიკა გააცნო, თუმცა დედა კარლი საიმონის შემოქმედების მოყვარული იყო.
სხვა საქმიანობა
2012 წლის 4 იანვარს ცნობილი გახდა, რომ დელ რეიმ გააფორმა კონტრაქტი NEXT-ის სამოდელო სააგენტოსთან. H&M-მა დაადასტურა, რომ დელ რეი იქნებოდა მოდელი და ჩაწერდა სიმღერის "Blue Velvet" ქავერ-ვერსიას მათი 2012 წლის საშემოდგომო კამპანიისთვის. H&M-ის 2012 წლის ზამთრის კამპანია, დელ რეის მონაწილეობით, 12 ოქტომბერს გამოვიდა. ეს არის კომპანიის მეორე კამპანია ლანასთან ერთად. 2012 წლის 22 აგვისტოს ცნობილი გახდა, რომ დელ რეი გაუწევდა რეკლამას Jaguar-ის F-Type მოდელს, რომელიც მოგვიანებით, სექტემბერში, პარიზში იქნა წარდგენილი. ედრიან ჰოლმარკი, კომპანიის ბრენდის ხელმძღვანელი, აღნიშნავდა, რომ დელ რეი წარმოადგენს „აუთენტურობისა და თანამედროვეობის უნიკალურ შერწყმას“, ამიტომ მათი არჩევანი შემთხვევითი არ ყოფილა.
2010 წელს დელ რეი გამოჩნდა მოკლემეტრაჟიან ფილმში Poolside, რომელიც თავად, რამდენიმე მეგობართან ერთად, 400 დოლარიანი ბიუჯეტით გადაიღო.
პირადი ცხოვრება
დელ რეი ამბობდა, რომ მოზარდობისას ალკოჰოლიკი იყო. 15 წლის ასაკში იგი კონექტიკუტში, კენტის სკოლა-ინტერნატში გადაიყვანეს, სადაც, ალკოჰოლისთვის თავის დანებების მიზნით სამი წელი ისწავლა. 2004 წლიდან იგი ალკოჰოლს აღარ მოიხმარს. 2012 წელს GQ-სთან საუბრისას მან ახსენა:
იმ დროს ვსვამდი. ყოველდღე ვსვამდი. მარტო ვსვამდი. მომწონდა მთელი აზრი. Born To Die-ში შეტანილი სიმღერების დიდი ნაწილი ამ შეშლილი წლების შესახებ არის. როდესაც ვწერ იმაზე, რაც დავკარგე, თავს ვგრძნობ ისე, თითქოს ალკოჰოლზე ვწერ, ვინაიდან ჩემს ცხოვრებაში ეს პირველი სიყვარული იყო. მშობლები განიცდიდნენ, მეც განვიცდიდი. როდესაც იმაზე მეტად შემიყვარდა, ვიდრე ყოველივე სხვა, მივხვდი, რომ პრობლემად გადამექცა. „ცუდად ვარ, ძალიან ცუდად.“ - ასე ვფიქრობდი. თავიდან თითქოს კარგად არის ყველაფერი და ფიქრობ, რომ ბნელი მხარე გაქვს – ამაღელვებელია – მერე კი მიხვდები, რომ ბნელი მხარე ყოველთვის იმარჯვებს, თუ ანებივრებ. საერთოდ სხვა ცხოვრებაა, როდესაც ხედავ...განსხვავებულ ადამიანს. ეს არის ყველაზე ცუდი რამ, რაც გადამხდენია.
2011 წლის აგვისტოდან 2014 წლის ივნისამდე დელ რეის ჰქონდა რომანტიკული ურთიერთობა Kassidy-ს ყოფილ წევრ ბარი-ჯეიმზ ო'ნილთან. მანამდე ლანას ურთიერთობა ჰქონდა ალტერნატიულ როკ და ანტიფოლკ მუსიკოს სტივ მერტენზთან, რომელიც მისი სადებიუტო ალბომის Lana Del Ray პროდიუსერი იყო, სანამ მასალას ხელს დევიდ კენი მოჰკიდებდა. შვიდი წლის განმავლობაში ლანას ურთიერთობა ჰქონდა ლეიბლის უფროსთანაც, რომელმაც იგი შთააგონა - მას მომღერალი მთავარ სიყვარულს უწოდებს. იგი დელ რეიმ გაიცნო, როდესაც ცდილობდა ალბომის წამყვან ლეიბლზე გამოცემას. მიუხედავად დაშორებისა, ორივე კვლავ მეგობრობს. ამჟამად დელ რეი ცხოვრობს ლოს-ანჯელესის კორეატაუნში, ჰენკოკ პარკის მახლობლად, და და ძმა კეროლაინთან და ჩარლისთან ერთად. იგი რომაულ კათოლიკურ ეკლესიას მიეკუთვნება.
2014 წლის ივნისში დელ რეიმ, რომელსაც ანტიფემინიზმში ადანაშაულებდნენ,  The Fader-თან საუბრისას განაცხადა: „ფემინიზმის პრობლემა ჩემთვის უბრალოდ არ არის საინტერესო. მე უფრო მეტად მიტაცებს SpaceX და Tesla, რა ბედი ეწევა ჩვენს გალაქტიკათშორის შესაძლებლობებს. როდესაც ფემინიზმზე საუბრობენ, ვამბობ - ღმერთო. უბრალოდ არ მაინტერესებს.“ დელ რეი თავს აგრეთვე იცავდა ანტიფემინიზმში დადანაშაულებისგან: „ნამდვილი ფემინისტი, ჩემი აზრით, არის ქალი, რომელიც აკეთებს იმას, რაც სურს. თუ გადავწყვიტავ ბევრ მამაკაცთან ყოფნას, ან უბრალოდ ფიზიკურ ურთიერთობას, ეს არ ნიშნავს, რომ ანტიფემინისტი ვარ. ფემინიზმის არგუმენტი არასოდეს უნდა გამოვიყენოთ. ბევრი რამ ფემინიზმის ისტორიაზე არ ვიცი და არ ვარ ის პიროვნება, ვისთანაც ამაზე საუბარი შეიძლება. ყველაფერი, რაც დამიწერია, იმდენად ავტობიოგრაფიული იყო, რომ მხოლოდ პირადი შეფასება შეიძლებოდა ყოფილიყო.“
დელ რეის მარცხენა ხელზე აქვს ტატუ, ასო M - მისი ბებიის, მედლინის პატივსაცემად, და სიტყვა "paradise". მარჯვენა ხელზე აქვს ტატუ "trust no one" (არავის ენდო). მარჯვენა არათითზე აქვს ტატუ, ფრაზა "die young" (მოკვდი ახალგაზრდა). მარჯვენა ხელზე აქვს ტატუ - „Whitman Nabokov“ („უიტმენი ნაბოკოვი“). 2014 წლის ივნისისთვის მკერდზე ეწერა „Nina & Billie“. ლანა არის ინგლისის პრემიერ ლიგის ლივერპულის გუნდის და შოტლანდიური სელტიკის მხარდამჭერი.
ჯილდოები და ნომინაციები
დელ რეის შემოქმედებამ მოუტანა ბევრი ჯილდო და ნომინაცია. Q-ს დაჯილდოებაზე მან მიიღო ჯილდო კატეგორიაში "Best New Thing". არის GQ-ს მფლობელი „წლის ქალბატონის“ კატეგორიაში, ფლობს ორ Brit-ს „საერთაშორისო აღმოჩენის“ და „მსოფლიო პოპ-სოლო შემსრულებელ ქალბატონის“ სახით. აგრეთვე მიღებული აქვს MTV ევროპის ჯილდო წლის ალტერნატიული შემსრულებლის კატეგორიაში.
2013 წელს პირველად იქნა ნომინირებული გრემიზე. ამ ნომინაციებს შორის იყო საუკეთესო პოპ-ვოკალური ალბომი (Paradise) და საუკეთესო სიმღერა, დაწერილი ვიზუალური მედიისთვის ("Young and Beautiful").
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ამერიკელი პოპ-მომღერლები  კატეგორია:ამერიკელი კონტრალტოები კატეგორია:ამერიკელი მოდელები კატეგორია:ამერიკელი ჰიპ-ჰოპ შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკელი შოტლანდიელები კატეგორია:ამერიკელი პოპ-გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:Brit Award-ის გამარჯვებულები კატეგორია:Interscope Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Polydor Records artists-ის შემსრულებლები კატეგორია:ტრიპ-ჰოპ მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი
Hortiboletus rubellus
Hortiboletus rubellus — სოკოს სახეობა ჰორტიბოლეტუსის გვარისა. 2010-იან წლებამდე ხავსის სოკოს გვარში შედიოდა.
საჭმელი სოკოა, თუმცა ხშირად ჭიანდება. იხმარება ახალი. გავრცელების არეალია მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას, ევროპას, აზიასა და ავსტრალიას. იზრდება ფოთლოვან ტყეებში ზაფხულიდან შემოდგომამდე. მიკორიზას უპირატესად წარმოქმნის მუხასთან.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა იულიუს ვინცენც ფონ კრომბჰოლცმა 1836 წელს როგორც Boletus rubellus. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭეს იტალიელმა მიკოლოგებმა მატეო გერალდიმ, ჯანპაოლო სიმონინიმ და ალფრედ ვიცინიმ 2015 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 5-10 სმ-მდე, ხორცოვანი, თავიდან ბალიშისებრ-ამოზნექილი, სიმწიფეში მუქი-წითელი, ხშირად მალინისფერი ან ყავისფერი ელფერით, კიდეებთან ზოგჯერ მოყვითალო. კანი არ სცილდება ქუდს, თავიდან ხავერდოვან-ქეჩისებრი, სიმწიფეში ოდნავ დაბზარული.
ჰიმენოფორი — (მილებიანი შრე) ყვითელი, სიმწიფეში მკრთალი მუქი ყვითელი ან ზეთისხილსფერი ელფერით. ფორები ფართე, კუთხოვანი. ხელის დაჭერისას ნელა ლურჯდება.
რბილობი — თავიდან მკვრივი, მოგვიანებით რბილი, ყვითელი ფერის, გაჭრისას ან გადატეხვისას ლურჯდება. ხილის სუნითა და სასიამოვნო ოდნავ მომჟავო გემოთი. ზოგიერთი წყარო საპნის გემოს ადარებს.
ფეხი — ცილინდრული ან ძირისკენ შევიწროებული, 3-10 სმ სიმაღლის და 1 სმ სიგანის, მთლიანი, ბოჭკოვანი, ფეხის ფერი ქუდის ქვემოდან ყვითელია, ხოლო ძირისკენ მალინისფერ-ვარდისფერი, მოწითალო ან წითელ-ყავისფერი, მცირე ზომის ქერცლებით.
სპორების ფხვნილი — ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, სპორები — ელიფსისებურ-თითისტარისებრი, 10-13×4-5 მკმ. ცისტიდები მეტ-ნაკლებად მრავალრიცხოვანი, 60×12,5 მკმ.
გავრცელება და ეკოლოგია
იშვიათი სოკოა. სითბომოყვარულია. იზრდება ნიადაგზე ჯგუფებად და რიგებად ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში (ზოგჯერ პარკებსა და ბაღებში), ბალახიან ადგილებში ან ხავსზე. მიკოროზას წარმოქმნის მუხასთან, იშვიათად ცაცხვთან.
გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას (აშშ, კანადა, მექსიკა, სალვადორი, ჰონდურასი) ევროპას (ესპანეთი, საფრანგეთი, ცენტრალური ევროპა, იტალია, ბრიტანეთი, სკანდინავია, პოლონეთი, უკრაინა და ა.შ.), აზიასა (რუსეთი, პაკისტანი, ინდოეთი, ჩინეთი, ტაილანდი, იაპონია) და ავსტრალიას.
სოკო შეტანილია ნიდერლანდების გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში.
სეზონი — ივნისიდან აგვისტომდე.
კვებითი ღირებულება
საჭმელი სოკოა. ახასიათებს სასიამოვნო სუნი და გემო, თუმცა ხშირად დაჭიანებულია. როგორც წესი, საჭმელად იხმარება ახალი. მწიფე ეგზემპლარებზე მომზადებამდე სასურველია მილებიანი შრის მოშორება. ზოგიერთ წყაროზე დაყრდნობით ახასიათებს საპნისმაგვარი გემო. გაშრობის შემდეგ მუქ ფერს იძენს.
იგი ხშირად ინფიცირდება ობის სოკოთი Hypomyces chrysospermus. ასეთი დაობებული სოკო საჭმელად უვარგისია, შესაძლოა გამოიწვიოს მოწამვლა.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლეტუსისებრნი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
ბარტოშ სტაშევსკი
ბარტოშ სტაშევსკი (Bartosz Staszewski; დ. 23 სექტემბერი, 1990 წელი, მალმე, შვედეთი) — პოლონელი კინორეჟისორი, ასევე სოციალური და ლგბტ აქტივისტი. ის არის დოკუმენტური ფილმის თვრამეტი მუხლის შემქმნელი თანასწორობის მსვლელობის შესახებ ლუბლინში და ფონდი Miśćość Nie Wyklucza-ს დამფუძნებელი, რომელიც ხელს უწყობს ერთსქესიანთა ქორწინებას პოლონეთში. თავისი საქმიანობის გამო ის ხშირად გამხდარა მუქარის სამიზნე.
აქტივიზმი
მარცხნივ|მინი|ანჟელა გეტლერის პოლონეთის ლგბტ დროშა მინი|239x239პქ|2018 წლის თანასწორობის მსვლელობა ლუბლინში
საქმიანობა დუბლინში
მინი|242x242პქ|პოლონეთის ლგბტ დროშა 2018 წელს თანასწორობის მარშში ჩესტოხოვაში (სტაშევსკი მარცხნივ) 2018 წელს სტაშევსკი იყო ოფიციალური ორგანიზატორი ლუბლინში ჩატარებული პირველი თანასწორობის მარშისა, რომელიც დაგეგმილი იყო 13 ოქტომბერს. 9 ოქტომბერს ლუბლინის პრეზიდენტმა კანონში შემოიღო მუხლი რითაც კრძალავდა საზოგადოების შეკრებას რითაც საფრთხე ექმნებოდა ადამიანთა სიცოცხლეს, ჯანმრთელობას და ქონებას. პოლონეთის ომბუდსმენმა ადამ ბოდნარმა გააკრიტიკა ეს გადაწყვეტილება და აღნიშნა, რომ იგი ეწინააღმდეგებოდა პოლონეთის კონსტიტუციაში შეტანილ შეკრების თავისუფლების გარანტიას. მანამდე ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ დაადგინა, რომ მსვლელობის აკრძალვა არღვევს ადამიანის უფლებათა ევროპულ კონვენციას, მას შემდეგ რაც მერმა ლეხ კაჩინსკიმ იმავე მიზეზით სცადა აეკრძალა ვარშავაში თანასწორობის აღლუმი. სტაშევსკიმ საოლქო სასამართლოში გაასაჩივრა აკრძალვის შესახებ გადაწყვეტილება. საბოლოოდ ეს კანონი გაუქმებულ იქნა სასამართლოს მიერ.
2019 წლის აპრილში შეიქმნა თანასწორობის ორგანიზაცია ლუბლინში (Stowarzyszenie Marsz Równości w Lublinie), რომლის მიზანია იმოქმედოს ლუბლინისა და ლუბლინის პროვინციების ლგბტ თემების სასარგებლოდ, თანასწორობის მსვლელობის ორგანიზების ჩათვლით. წინა წლის ვითარების მსგავსად, 2019 წლის 24 სექტემბერს კრიშტოფ ჩუკმა კიდევ ერთხელ გამოსცა აკრძალვა მსვლელობის შესახებ ლუბლინში, რომელიც დაგეგმილი იყო 28 სექტემბერს. სტაშევსკიმ გადაწყვეტილება გაასაჩივრა სასამართლოში, რომელმაც ორი დღის შემდეგ შეცვალა ეს კანონი. თანასწორობის მსვლელობის დროს, ცოლ-ქმარმა სცადა ასაფეთქებელი ნივთიერებების აფეთქება, თუმცა პოლიციამ ისინი დროულად შეაჩერა. სასამართლო განხილვის დროს ექსპერტთა დასკვნით დადგინდა, რომ ხალხში ასეთი ხელნაკეთი ასაფეთქებელი ნივთიერების აფეთქებამ შეიძლება გამოიწვიოს ფატალური შემთხვევა. პროკურორთან შუამდგომლობის შემდეგ, მათ ერთწლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს - ბრალდება შემოიფარგლებოდა ასაფეთქებელი მოწყობილობების მართლსაწინააღმდეგო წარმოება და შენახვა, რომელიც საფრთხეს შეუქმნიდა მრავალი ადამიანის სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას.
პოლონეთის ლგბტ დროშა
2018 წელს ჩესტოხოვაში მარტის დროს, ბარტოშ სტაშევსკიმ შექმნა პოლონეთის ლგბტ დროშა თეთრი არწივით ცისარტყელას ფონზე. ამან გამოიწვია დიდი კრიტიკა და სახელმწიფო უწყებებმა მიიღნიეს, რომ ამგვარი ჩვენება წარმოადგენდა სახელმწიფო სიმბოლოების შეურაცხყოფას და შინაგან საქმეთა და ადმინისტრაციის მინისტრმა იოაკიმ ბრუძინსკიმ დაადანაშაულა სტეშევსკი პოლონეთის ეროვნული სიმბოლოების შეურაცხყოფაში. ბრუძინსკის ქმედებებმა გამოიწვია ლგბტ საზოგადოების პროტესტი ლოზუნგით „ცისარტყელა არ შეურაცხყოფს“ (Tęcza nie obraża), პროკურატურამ უარი თქვა გამოძიების დაწყებაზე დანაშაულებრივი ქმედების ნიშნების არქონის გამო. ამ შემთხვევამ დროშის ამ ვერსიის პოპულარიზაცია მოახდინა ლგბტ საზოგადოებაში.
ჯილდოები
სტაშევსკი ნომინირებული იყო სხვადასხვა ჯილდოზე. 2019 წელს მას მიენიჭა ევროპული ტოლერანტობის პრემია. 2020 წლის სექტემბერში იგი ობამას ფონდმა აირჩია ლიდერების პროგრამაში მონაწილეობის მისაღებად: ევროპა 2020 პროგრამაში, როგორც 35 "მთავრობაში, სამოქალაქო საზოგადოებასა და კერძო სექტორში მომუშავე განვითარებადი ლიდერებიდან, რომლებმაც აჩვენეს ერთგულება საერთო სიკეთის წინსვლისთვის". სტაშევსკი ასევე იყო Bloomberg Businessweek "Ones to Watch" 2020 სიაში. 2021 წლის თებერვალში ის გამოჩნდა Time 100 Next 2021 ჩამონათვალში განვითარებადი ლიდერების სიაში, რომლებიც ქმნიან მომავალს.
ფილმოგრაფია
თვრამეტი მუხლი არის 2017 წლის დოკუმენტური ფილმი, რომლის პრემიერა შედგა 2017 წლის 21 აპრილს ვარშავაში ლგბტ ფილმების ფესტივალის დროს და მოგვიანებით ნაჩვენები იქნა სხვა ქალაქებში, ფესტივალის ფარგლებში. ფილმის სათაური ეხება პოლონეთის რესპუბლიკის კონსტიტუციის მე -18 მუხლს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:პოლონელები საქმიანობის მიხედვით კატეგორია:პოლონელები საქმიანობისა და საუკუნის მიხედვით კატეგორია:პოლონელები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:პოლონელები პერიოდის მიხედვით კატეგორია:აქტივისტები დარგის მიხედვით კატეგორია:აქტივისტები ტიპის მიხედვით კატეგორია:აქტივისტები დარგისა და ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:აქტივიზმი კატეგორია:კინორეჟისორები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:კინორეჟისორების თარგები კატეგორია:კინორეჟისორების კატეგორია კატეგორია:კინორეჟისორების სადებიუტო ფილმები კატეგორია:კინორეჟისორები ჟანრის მიხედვით კატეგორია:კინორეჟისორები კონტინენტის მიხედვით კატეგორია:კინორეჟისორები ენის მიხედვით
ანატოლი სობჩაკი
მინი ანატოლი სობჩაკი  (Анато́лий Алекса́ндрович Собча́к)(დ. 10 აგვისტო, 1937, ჩიტა, აღმოსავლეთი ციმბირის ოლქი, რსფსრ, სსრკ — გ. 19 თებერვალი, 2000,   სვეტლოგორსკი, კალინინგრადის ოლქი, რუსეთი) —  საბჭოთა და რუსი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, მეცნიერი. იურიდიული მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1991-1996 წლებში იყო სანქტ-პეტერბურგის მერი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (1996). ქსენია სობჩაკის მამა.
ბაბუა მამის მხრიდან — ანტონ სემიონოვის ძე სობჩაკი, გარუსებული პოლონელი იყო, რომელიც მუშაობდა მანქანათმშენებლად, ხოლო ბებია — ანა ივანოვნა — ჩეხი. დედის მხრიდან ბაბუა რუსი, ბებია კი უკრაინელია მამა — ალექსანდრე ანტონის ძე სობჩაკი (დ. 1909, კოკანდი — გ. 1978, ტაშკენტი), დიდი სამამულო ომის მონაწილე (წითელ არმიაში 1944 წლის ნოემბრიდან, ბოლშევიკების საკავშირო კომუნისტური პარტიის წევრი), ფრონტზე 1945 წლის თებერვლიდან. 2009 წლის 18/05/18 29 ბრძანება, უმცროსი ლეიტენანტი სობჩაკი დაჯილდოვდა წითელი ვარსკვლავის ორდენით პერსონალის მომზადებისთვის ფრიშ გაფის ყურის გადაკვეთისთვის) . ომის შემდეგ მუშაობდა რკინიგზის ინჟინრად. დედა — ნადეჟდა ანდროს ასული ლიტვინოვა (1914, კოკანდი — 1986, ტაშკენტი), პროფესიით ბუღალტერი.
1989-1991 წლებში იყო სსრ კავშირის პირველი დემოკრატიული მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, 1991-1996 სანქტ-პეტერბურგის მერად ყოფნისას მან დაუბრუნა ისტორიული სახელწოდება ყოფილ ლენინგრადს. 1998 წელს სათავეში ჩაუდგა „დემოკრატიული რუსეთის“ საზოგადოებრივ საბჭოს. უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის პერიოდში ხელმძღვანელობდა 1989 წლის 9 აპრილს თბილისში მომხდარი ტრაგიკული მოვლენების საგამომძიებლო კომისიას და სწორედ მისი დამსახურება იყო, რომ კომისიამ ობიექტურად გამოიძია ამ ტრაგედიის გამომწვევი მიზეზები, პირველად სსრკ არსებობის მანძილზე, მომხდარისათვის პასუხისმგებლობა დააკისრა საკავშირო მთავრობას, რამაც რუსეთის რეაქციული წრეების აღშფოთება გამოიწვია. სობჩაკმა სიკვდილის წინ საქართველოს საელჩოს რუსეთში გადასცა 9 აპრილის გამოძიების მასალები, რომელიც თბილისში ჩამოიტანეს. ამ მოვლენების შესახებ დაწერა წიგნი: „თბილისის ჟამტეხილი“ (თბ., 2000)
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 10 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი    19 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი  2000 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1996)
გუენიესი
გუენიესი (Güeñes, Gueñes) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ლას-ენკარტასიონესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,49 კმ². მოსახლეობა — 6736 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
Gnamptogenys mediatrix
Gnamptogenys mediatrix — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნუკლიდი
ნუკლიდი (nucleus და είδος) — ატომის ტიპები, რომელსაც ახასიათებს ბირთვების გარკვეული მასური რიცხვი, ატომური რიცხვი და ენერგეტიკული მდგომარეობა და აქვს სიცოცხლის ხანგრძლივობა საკმარისი დაკვირვებისთვის.
ლაჰემაის ეროვნული პარკი
ლაჰემაა — ეროვნული პარკი ჩრდილოეთ ესტონეთში, დედაქალაქ ტალინიდან 70 კმ-ით აღმოსავლეთით. მოიცავს 725 კმ² ტერიტორიას. შეიქმნა ჯერ კიდევ საბჭოთა პერიოდში, 1971 წელს. ფართობის მხრივ უდიდესია ესტონეთში და ერთ-ერთი უდიდესი ევროპაში. ძირითადი დანიშნულებაა დაცვა, კვლევა და ჩრდილოეთევროპული ლანდშაფტის, ეკოსისტემების, ბიომრავალფეროვნებისა და ეროვნული საგანძურის ხელშეწყობა.
ჩათქოის ხიდი
ჩათქოის ხიდი, ჩილანჩოფრუს ხიდი — ხიდი თურქეთში, ჩათქოის ხიდი მდინარე ფორტუნას მარჯვენა შენაკადის ჩათქოის ხეობის ბოლო, ამავე სახელწოდების სოფლის თავში მდებარეობს. ქ. არდაშენიდან ჩილანჩოფრუმდე 49,5 კმ-ია. ამ ხეობას ზოგჯერ ადგილობრივი მოსახლეობა ელევითდერეს სახელითაც მოიხსენებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ხიდები
საფრანგეთი 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საფრანგეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 29 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საფრანგეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გარდ-დე-ბორდონი
გარდ-დე-ბორდონი (Garde de Bordon) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ცინალის ხეობის აღმოსავლეთით, სოფელ ცინალის თავზე. სიმაღლე 3 310 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
კარანსა (ბისკაია)
კარანსა (Valle de Carranza, Karrantza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ლას-ენკარტასიონესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 137,66 კმ². მოსახლეობა — 2803 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
ჰიპერბოლა (მრავალმნიშვნელოვანი)
სიტყვა ჰიპერბოლა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ევნონი (კათოლიკოსი)
ევნონი, ენონი — ქართლის კათოლიკოსი სტეფანოზ I-ის დროს (VII საუკუნის I ნახევარში).
სქოლიო
კატეგორია:ქართლის კათოლიკოსები
თორი (ფილმი)
„თორი“ (Thor) — კენეთ ბრანას ფანტასტიკური ჟანრის ფილმი, რომელსაც საფუძვლად უდევს Marvel Comics-ის პერსონაჟ თორის ისტორიები. მთავარ როლებს ასრულებენ კრის ჰემსვორთი, ტომ ჰიდლსტონი და ნატალი პორტმანი. ფილმის პრემიერა გაიმართა 2011 წლის 6 მაისს (აშშ).
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
Keystudio
Keystudio — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის კომპილაციური ალბომი. იგი გამოვიდა 2001 წლის 21 მაისს. კრებული მოიცავს ალბომებში Keys to Ascension და Keys to Ascension 2 შეტანილ სტუდიურ ჩანაწერებს.
სქოლიო
კატეგორია:2001 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Yes-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Sanctuary Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით
Gnamptogenys menadensis
Gnamptogenys menadensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ხორვატიის გერბი
ხორვატიის გერბი (Grb Republike Hrvatske) — ხორვატიის ერთ-ერთი სახელმწიფო სიმბოლო დროშასა და ჰიმნთან ერთად. შედგება ძირითადი ფარისაგან და ხუთი მცირე ფარისაგან. ხუთი მცირე ფარი წარმოაჩენს ხუთ ისტორიულ-გეოგრაფიულ მხარეს, რომლებისაგანაც შედგება ხორვატია. კერძოდ (მცირე ფარები მარცხნიდან მარჯვნინვ): ქალაქი ზაგრები და ცენტრალური ხორვატია; დუბროვნიკი; დალმაცია; ისტრია; სლავონია. ფარის ძირითადი ნაწილი შედგება 13 წითელი და 12 თეთრი კვადრატისგან.
ისტორია
ხორვატიის გერბი X საუკუნიდანაა ცნობილი და მას "šahovnica"–ს (ჭადრაკის დაფა) უწოდებენ. ტრადიციულად ითვლება, რომ იგი აღნიშნავს ორ ტომს - თეთრ და წითელ ხორვატებს, რომლებიც ხორვატი ერის წინაპრები იყვნენ.
ხორვატიის გერბის პირველი გამოსახულება მიეკუთვნება 1495 წელს. გამოსახულება შემონახულია ავსტრიაში ინსბრუკის კოშკზე, როგორც მაქსიმილიან I–ის ხორვატიის სამეფოს მმართველის სიმბოლო.. გერბი ასევე გამოჩნდა კეტინის ციხე–დარბაზში ფერდინანდ I–ის ხორვატიის მეფედ არჩევის დროს.
არსებული დიზაინი
ხორვატიის თანამედროვე გერბი მიღებულ იქნა 1990 წლის 21 დეკემბერს. დიზაინი ეკუთვნის გრაფიკულ დიზაინერ მიროსლავ შუტეჟს.
ხუთი მცირე ფარი წარმოაჩენს ხუთ ისტორიულ-გეოგრაფიულ მხარეს, რომლებისაგანაც შედგება ხორვატია. კერძოდ (მცირე ფარები მარცხნიდან მარჯვნინვ):
გერბების ისტორიული ვარიანტები
გამოყენებულ გერბები ისტორიის მანძილზე ჰქონდა განსხვავებული დიზაინი:
სქოლიო
ხორვატიის თანამედროვე გერბი მიღებულ იქნა 1990 წლის 21 დეკემბერს.
კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:ხორვატიის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:გერბები ვარსკვლავის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები მთვარის გამოსახულებით
ბარჯაში
ბარჯაში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი). მდებარეობს მთა ოთეფურის (ეგრისის ქედი) დასავლეთ დაბოლოებაზე, მდინარე ენგურის მარცხენა სანაპიროზე, მდინარე ხუბერის შესართავთან, მესტიიდან 78 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სტალინის აგარაკი სოჭში
სტალინის აგარაკი სოჭში (Дача Сталина в Сочи; ცნობილია ასევე როგორც აგარაკი „Зелёная роща“ („მწვანე ბუჩქნარი“), ან აგარაკი „Новая Мацеста“) — მუზეუმის კომპლექსი, სახლ-მუზეუმი სანატორიუმის „Зелёная роща“ ტერიტორიაზე სოჭის ხოსტინსკის რაიონის ნოვაია მაცესტას მიკრორაიონში, რომელიც მდებარეობს სტალინის ყოფილი აგარაკის შენობაში. აქ ის რეგულარულად ისვენებდა და მკურნალობდა 1920-იანი წლების ბოლოდან. 1991 წლიდან აგარაკი კერძო საკუთრებაშია.
ისტორია
აგარაკი მდებარეობს ყოფილი მიხაილოვსკოეს მამულის ტერიტორიაზე, რომელიც ეკუთვნოდა მრეწვეელსა და მეწარმე მიხაილ ზენზინოვს. მამულის ტერიტორიაზე აშენდა ქვის დიდი სახლი, გაშენდა დიდებული ბაღი და დაირგო თუთის ხეები აბრეშუმის მრეწველობისთვის. უკვე საბჭოთა პერიოდში, 1931 წელს ტერიტორიაზე სპეციალურად სტალინისთვის აშენდა აგარაკი მირონ მერჟანოვის პროექტით. არქიტექტორთან ერთად შენობისთვის ადგილის შერჩევაში მედიკოსებიც მონაწილეობდნენ. იდეალურად მიიჩნიეს ზღვის დონიდან 160 მ., სადაც ზღვის და მთის ჰაერი ერთმანეთს ერწყმის და საუკეთესო მიკროკლიმატს ქმნის სამკურნალოდ. უფრო მეტიც, გათვალისწინებული იყო ლიდერის ყველა საჭიროება, მაგალითად: აგარაკზე ყველა კიბე დაბალი საფეხურებით იყო გაკეთებული, რათა სტალინისთვის ასვლა მოსახერხებელი ყოფილიყო. მინა მთის ბროლისგან და შიდა აგარაკის პერიმეტრისა და იატაკის მოპირკეთება ხით. სტალინის ქალიშვილი სვეტლანა იხსენებდა, რომ საზაფხულო მოგზაურობა სოჭში ტრადიცია იყო სტალინისა და მისი მეუღლისთვის. ბელადი იქ რევმატიზმისგან მკურნალობდა. 1930 და 1931 წლებში მშობლებთან ერთად ეწვია აგარაკს, რომელსაც მან უწოდა „პატარა აგარაკი“. მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ სტალინი სვეტლანასა და უმვროს ვაჟ ვასილისთან ერთად დადიოდა აგარაკზე.
1937 წელს აგარაკი მთლიანად აღადგინეს. ძველი სახლის ადგილზე გაჩნდა ახალი მუქი მწვანე შენობა ორსართულიანი ცენტრალური ნაწილით და ერთსართულიანი ფრთებით (ომის შემდეგ აშენებული). სამეზობლოში აშენდა სასახლეები პოლიტბიუროს სხვა წევრებისთვის: ბერიას, მალენკოვის, ვოროშილოვისა და მოლოტოვისთვის. სტალინი თავის აგარაკზე ისვენებდა ყოველწლიურად, ჩვეულებრივ აგვისტოდან ოქტომბრის დასაწყისამდე. იგი მას ბოლოს 1950 წელს ეწვია. აგარაკზე იყო საცურაო აუზი, რომელსაც ზღვის წყლით ავსებდნენ კასრებით. იქვე იყო დასასვენებელი ოთახი ჭადრაკის მაგიდით, მოწნული სკამი, გრამოფონი და ჩანაწერების დიდი კოლექცია. როგორც ყველა სხვა აგარაკზე, იყო კინოდარბაზი და ბილიარდი.
1941 წლის ივნისის ბოლოს სწორედ აქ გამოგზავნა სტალინმა თავისი ახლობელი ადამიანები: ქალიშვილი სვეტლანა, გარდაცვლილი მეუღლის — ნადეჟდა ალილუევას მშობლები, ასევე ფრონტზე წასული უფროსი შვილის — იაკობის მეუღლე იულია.
1958 წელს სამი სახელმწიფო აგარაკის (სტალინის, მოლოტოვისა და ვოროშილოვის) ბაზაზე შეიქმნა დასასვენებელი სახლი „ზელიონაია როშჩა“
1972 წელს ტერიტორიაზე აშენდა სანატორიუმი „ზელიონაია როშჩა“. 1991 წელს სტალინის ყოფილი აგარაკი გადავიდა სკკპ ცენტრალური კომიტეტის ბალანსიდან სააქციო საზოგადოება „Зелёная роща“-ს მფლობელობაში. მოიჯარე ამჟამად არის შპს „ილიმი“ (მოსკოვი). აგარაკის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს სასტუმრო 12 ნომრით, ტარდება ექსკურსიები. ყველა შენობაში შემონახულია ოთახების პირველადი შიგა მოპირკეთება ძვირფასი ხისგან; ნამდვილი სტალინისდროინდელი ჭაღები; ბელადის დივანი, რომელიც მისი სპეციალური შეკვეთით იყო დამზადებული; ვერცხლის სამაგიდო ნაკრები, რომელიც სტალინს მაო ძედუნმა აჩუქა; დაცვის ოთახი და ნიკოლაი ვლასიკის კაბინეტი.
მარია ტეკელი
მარია ტეკელი (Maria von Teck), აგრეთვე ცნობილია როგორც დედოფალი მერი ( Queen Mary, სრული სახელი — Victoria Mary Augusta Louise Olga Pauline Claudine Agnes — ვიქტორია მარია ავგუსტა ლუიზა ოლღა პაულინა კლოდინა აგნესა; დ. 26 მაისი, 1867 — გ. 24 მარტი, 1953) — ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ V-ის მეუღლე, ედუარდ VIII-ისა და ჯორჯ VI-ის დედა. 1910 წლიდან იყო ინდოეთის იმპერატრიცა და ირლანდიის დედოფალი.
მარიას მამა უფლისწული ფრანცი გერმანელ თავადთა ოჯახს ეკუთვნოდა (ტეკელთა გვარი), ვიურტემბერგის მეფეთა შთამომავლებს მორგანატთა ქორწინებიდან. დაბადებიდან მარია მჭიდროდ იყო დაკავშირებული ინგლისთან: ის ლონდონში კენსინგტონის სასახლეში დაიბადა. დედამისი ჯორჯ III-ის შვილიშვილი იყო. მეუღლის გამეფებამდე ის ასევე იყო უელსის პრინცესა და კორნუოლის ჰერცოგინია (1901–1910) და იორკის ჰერცოგინია (1901 წლამდე).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანეთის კონსორტები კატეგორია:უელსის პრინცესები კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1953 კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:ვიქტორიასა და ალბერტის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
Т-62
Т-62 — საბჭოთა საშუალო ტანკი. შექმნილია ბაზაზე t-55. იწარმოებოდა 1961—1975 წლებში.
კონსტრუქციის აღწერა
ტანკი T-62 არის უკანასკნელი ტანკი რომელიც შექმნილია მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ტანკის T-44 ბაზაზე, ის თავისი წინა მორბედებისგან განსხვავდება ძლიერი ქვემეხით (115 მმ), ეს არის პირველი ტანკი რომელზეც დაყენებული იქნა პირველად, ორ სიბრტყეში სტაბილიზებული გლუვლულიანი ქვემეხი. thumb|350px|ტ62ის ოპერატორები
მომხმარებელი ქვეყნები
ტანკი გამოიყენებოდა შემდეგ ქვეყნებში:
ისრაელის შეიარაღებაში T-62 მოხვდა ისრაელ-არაბების ომებში გამარჯვების შედეგად ნაალაფარის სახით.
ევრი...
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
საფრანგეთი 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საფრანგეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 1952 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 18 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საფრანგეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლანესტოსა
ლანესტოსა  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ლას-ენკარტასიონესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 1,25 კმ². მოსახლეობა — 253 კაცი (2020 წ.).
ხლოპინის პრემია
'''ვ. გ. ხლოპინის სახელიბის პრემია' (რუს. Премия имени В. Г. Хлопина'') — 1959 წელს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მიერ დაწესებული პრემია. 1992 წლიდან პრემიას გასცემს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემია
ლანესტოსა
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
ხლოპინის პრემია
სქოლიო
კატეგორია:ჯილდოები კატეგორია:პრემიები კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით
ევრიკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ევრიკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
1954
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
ვილეჰორნი
ვილეჰორნი (Wilerhorn) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადმოჰყურებს ვილერის მუნიციპალიტეტს. აღმართულია ბიჩჰორნის მთის დასავლეთით, ქედზე, რომელიც ერთმანეთისგან გამოყოფს ლეჩენტალისა და რონის ხეობებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
პროტესტანტული უნია
მინი|300პქ|[[საღვთო რომის იმპერიაში შემავალი პროტესტანტული უნიის წევრები (ლურჯად).]] პროტესტანტული უნია (Protestantische Union) — გერმანიის პროტესტანტული სამთავროებისა და საიმპერიო ქალაქების კავშირი. შეიქმნა 1608 წლის 14 მაისს აუჰაუზენში კათოლიკეთა ხელყოფისაგან თავის დასაცავად. პროტესტანტულ უნიაში გაერთიანდნენ: ანჰალტი, პფალცის საკურფიურსტო, ვიურტემბერგი, ბადენი, კულმბახი, ანსბახი, ნოიბურგ-პფალცი, 1609 წლიდან – ქალაქები სტრასბურგი და ულმი, 1610 წლიდან – ბრანდებურგის საკურფიურსტო და ჰესენი. პროტესტანტული უნიის შექმნას უსწრებდა ლუთერანებისა და კალვინისტების ორი დამოუკიდებელი კავშირი (1605 წ.). პროტესტანტული უნიას საერთო ხაზინა ჰქონდა და ჰყავდა ჯარი. მას მეთაურობდა დირექტორი – პფალცის კურფიურსტი ფრიდრიხ IV, ხოლო 1615 წლიდან – მისი ძე ფრიდრიხ V. პროტესტანტულ უნიას ემხრობოდნენ საფრანგეთი, შეერთებული პროვინციების რესპუბლიკა (ჰოლანდია) და ინგლისი. პროტესტანტული უნიის საპირისპიროდ შეიქმნა კათოლიკური ლიგა (1609 წ.). პროტესტანტული უნია დაიშალა შინაგანი წინააღმდეგობისა და ჰაბსბურგულ-კათოლიკური ბლოკის გამარჯვების შედეგად 1621 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:პროტესტანტიზმი კატეგორია:ოცდაათწლიანი ომი კატეგორია:გერმანიის ისტორია
Gnamptogenys menozzii
Gnamptogenys menozzii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ესერები
ესერები, სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტია (Партия социалистов-революционеров, შემოკლებით — СР, წარმოითქმის, როგორც ესერი) — წვრილბურჟუაზიული პარტია რუსეთში (1901-1923).
ისტორია
აღმოცენდა 1901-1902 წლების მიჯნაზე, ხალხოსანთა ჯგუფებისა და წრეების გაერთიანების შედეგად. პარტიის ლიდერები იყვნენ: ვ. ჩერნოვი, ნ. ავქსენტიევი, გ. გერშუნი, ა. გოცი, ე. აზეფი, ბ. სავინკოვი და სხვა. პარტია მუშაობდა არალეგალურად. მისი პროგრამა (ავტორი ვ. ჩერნოვი) გამოქვეყნდა გაზეთ „რევოლიუციონნაია როსიის“ 1904 წლის 18(5) მაისის ნომერში და დამტკიცდა ესერების პარტიის I დამფუძნებელ ყრილობაზე 1905 წლის 29 დეკემბერი — 1906 წლის 4 იანვარს ფინეთში.
კლასობრივი შინაარსით ესერების პარტია იყო ქალაქისა და სოფლის წვრილი ბურჟუაზიული პარტია.ესერები წარმოადგენდნენ ბურჟუაზიულ დემოკრატიულ მარცხენა ფრთას. თეორიულად ისინი ეკლექტიკურად აერთიანებდნენ მარქსისტულ დებულებებს. არ განასხვავებდნენ პროლეტარიატსა და წვრილ მესაკუთრეებს, უარყოფდნენ პროლეტქრიატის ხელმძღვანელ როლს ბურჟუაზიულ-დემოკრატიულ რევოლუციაში და პროლექტარიატის დიქტატურის იდეას. პოლიტიკურ სფეროში მოითხოვდნენ დემოკრატიული რესპუბლიკის დამყარებას ფედრალურ საწყისებზე, საყოველთაო საარჩევნო უფლებას, სიტყვის, სინდისის, კრებებისა და კავშირების თავისუფლებას, ეკლესიის გამოყოფას სახელმწიფოსგან, საყოველთაო განათლების უფლებას, მუდმივი არმიის გაუქმებას, 8 საათიან სამუშაო დღეს, სოცდაზღვევას, სახელმწიფოსა და მეპატრონეთა ხარჯზე პროფკავშირების შექმნას და ა. შ. აგრარულ სფეროში მიაჩნდათ, რომ უნდა მომხდარიყო „მიწის სოციალიზაცია“ და გადასცემოდა საზოგადოებრივი სარგებლობისათვის დემოკრატიულ პრინციპებზე ჩამოყალიბებულ ტერიტორიულ კავშირებს და თემებს.
1905-1907 წლების რევოლუციის დროს ესერების აგრარული ლოზუნგი იყო მიწაზე კერძო საკუთრების გაუქმება და სხვა დემოკრატიული მოთხოვნები, რამაც გარკვეულ ეტაპზე დიდი გავლენა მოახდინა გლეხთა მასებზე.
ესერები აღიარებდნენ მასობრივი მოძრაობის მნიშვნელობას და ზოგჯერ თვითონაც მონაწილეობდნენ ასეთ მოძრაობაში, მაგრამ ცარიზმთან ბრძოლის მთავარ იარაღად ინდივიდუალური ტერორი მიაჩნდათ. მათ შექმნეს ტერორისტული „მებრძოლი ორგანიზაცია“, რომელსაც სათავეში ედგა ჯერ გერშუნი, 1903 წლიდან აზეფი, 1908 წლიდან — სავინკოვი. ესერების ტერორისტული საქმიანობა ზიანს აყენებდა რევოლუციურ მოძრაობას, რის გამო რსდმპ II და III ყრილობებმა თავის გადაწყვეტილებებში დაგმეს იგი.
1906 წელს ესერებს პარტიაში შექმნილი სერიოზული უთანხმოების გამო მას გამოეყო მემარჯვენე ნაწილი, ე. წ. „შრომის სახალხო-სოციალისტური პარტია“, რომელიც ახლოს იდგა კადეტებთან. ამ პარტიიდან გამოვიდნენნახევრად მონარქისტი „მაქსიმალისტები“, რომელტა მოღვაწეობის საფუძველს შეადგენდა ტერორი და ექსპოპრიაცია.1908-1910 წლებში სტოლიპინის რეაქციის დროს ესერები სრულ იდეურ და ორგანიზაციულ რღვევას განიცდიდნენ. პირველი მსოფლიო ომის დროს ესერების პარტიის წევრთა უმრავლესობამ უარი თქვა რესპუბლიკის პროგრამაზე. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ესერები გააქტიურდნენ, მენშევიკებთან ერთად მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ მუშათა და ჯარისკაცთა საბჭოებში, მხარს უჭერდნენ დროებით მთავრობას, სადაც შედიოდა მათი რამდენიმე წარმომადგენელი. რევოლუციის განვითარებასთან ერთად ესერები გადაიცნენ კონტრრევოლუციურ ძალად.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ესერების პარტიაში კიდევ უფრო გაღრმავდა განხეთქილება. 1917 წლის დეკემბერში გამოეყო მემარცხენე ფრთა და შექმნა დამოუკიდებელი პარტია. გლეხობაში გავლენის შენარჩუნების მიზნით დაიწყეს თანამშრომლობა ბოლშევიკებთან და ნოემბერში შევიდნენ სახკომსაბჭოში, მაგრამ ბრესტის ზავის დადების შემდეგ დატოვეს აღნიშნული ორგანო, დაუკავშირდნენ მემარჯვენე ესერებს და დაიწყეს ბრძოლა საბჭოტა ხელისუფლების წინააღმდგ. 1918 წელს მოაწყვეს ამბოხებები მოსკოვში, იაროსლავში, რიბინსკსა და სხვა ქალქებში. 1918 წლის 9 ივლისის საბჭოების სრულიად რუსეთის v ყრილობამ გარიცხა ისინი მუშათა და ჯარისკაცთა საბჭოებიდან. 20 ივნისს მათ მოკლეს ვ. ვოლოდარსკი, 30 აგვისტოს — მ. ურიცკი, იმავე დღეს მემარჯვენე ესერმა ქალმა ფ. კაპლანმა მძიმედ დაჭრა ვ. ლენინი.