cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კოგილნიჩენი
კოგილნიჩენი (Cogîlniceni) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 611 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 763
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 763 მიიღეს 1992 წლის 6 ივლისს. რეზოლუციის შედეგად დაამტკიცეს საქართველოს მთავრობის განაცხადი გაეროს წევრობის შესახებ. უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას საქართველოს გაეროში გაწევრიანების შესახებ.
სქოლიო
00763 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ
True Love (Coldplay-ს სიმღერა)
„True Love“ — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Coldplay-ს სიმღერა. იგი შეტანილია ჯგუფის მეექვსე სტუდიურ ალბომში Ghost Stories. სიმღერის თანაპროდიუსერები არიან პოლ ეპუორთი, დენიელ გრინი, და რიკ სიმფსონი. იგი გამოიცა ალბომის მეოთხე სინგლის სახით, 2014 წლის 14 აგვისტოს.
სიმღერის მუსიკალური ვიდეოს რეჟისორია იუნას აკერლუნდი, რომელმაც გადაიღო "Magic"-ის ვიდეოც.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის სიმღერები კატეგორია:2014 წლის სინგლები კატეგორია:Coldplay-ს სიმღერები კატეგორია:Parlophone-ის სინგლები
სერგეი კნიაზევი
სერგეი კნიაზევი (Сергій Князєв; დ. 18 ოქტომბერი, 1971) — უკრაინელი თანამდებობის პირი. უკრაინის ეროვნული პოლციის უფროსი 2017 წლის 8 თებერვლიდან 2019 წლის 25 სექტემბრამდე. კნიაზევი დაჯილდოებულია დანილო გალიცკის ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:უკრაინელი პოლიციის ოფიცრები
ადაპტაცია
ადაპტაცია (adaptatio — შეგუება, მორგება) — ორგანიზმების (ინდივიდების, პოპულაციების, სახეობების) და მათი ორგანოების აგებულებისა და ფუნქციის გარემო პირობებისადმი შეგუების პროცესი. ამასთან ყოველი ადაპტაცია არის შედეგიც და ე. ი. კონკრეტული ისტორიული ეტაპი შეგუებითი პროცესის — ადაპტაციოგენეზისა, რომელიც მიმდინარეობს გარკვეულ ადგილსამყოფელში მობინადრე ცხოველებისა და მცენარეების ბიოცენოზში.
XVIII საუკუნის დეისტურად მოაზროვნე ბიოლოგების აზრით, ადაპტაცია მოასწავებს ცოცხალ ბუნებაში ერთგვარი საწყისი მიზანშეწონილობის არსებობას, რომელსაც ცოცხალი ორგანიზმების იმანენტურ თვისებად მიიჩნევდნენ. ეს კი ადაპტაციის მოვლენების მატერიალისტურ, მიზეზობრივ, დეტერმინანტულ ახსნას უარყოფდა. მოძღვრება საწყისი მიზანშეწონილობის შესახებ უარყო დარვინის ევოლუციურმა თეორიამ. 1859 წელს ჩ. დარვინმა დაადგინა, რომ სახეობების ევოლუცია ხორციელდება გარემოსადმი მათი შეგუებით. ამ დროიდან განმტკიცდა დებულება, რომლის მიხედვითაც ადაპტაცია ყოველთვის წარმოიქმნება და ვითარდება ორგანული ევოლუციის სამი ძირითადი ფაქტორის — ცვალებადობის, მემკვიდრეობითობისა და ბუნებრივი გადარჩევის (აგრეთვე ხელოვნური გადარჩევის) შედეგად. ევოლუციურ-ისტორიულ პროცესში ადაპტაციის ცნებას უახლოვდება ორგანიზმის არამემკვიდრული ადაპტიური რეაქციები (მოდიფიკაციები), რომელიც გამოწვეულია საარსებო პირობების ცვალებადობით. ორგანიზმის ადაპტიურობა უზრუნველყოფს ყოველი ორგანიზმის გადარჩენას. როგორც ყოველ ორგანოში, ისე მთლიან ორგანიზმში მათი ფორმა და ფუნქცია ყოველთვის კორელირებული და კოადაპტირებულია, ე. ი. ერთიმეორეს შეესაბამება ადაპტაცია მაგალითად, ხშირ შემთხვევაში მწერის მფარველობითი შეფერილობა ეხამება ტიპობრივ „მოსვენების პოზას“, როდესაც იგი ჯდება მის დასამალავ ზედაპირზე. საყურადღებოა ორგანიზმის ფორმისა და ფუნქციის გარემო პირობებისადმი შესაბამისობა ადაპტაცია. მაგალითად, დელფინს აქვს საკმაოდ სრულყოფილი შეგუებანი; ტორპედოსებრი ფორმა, კანის განსაკუთრებული აგებულება, რაც ხელს უწყობს წყალში სწრაფად სრიალს. ცოცხალი ორგანიზმის ადაპტაციის მექანიზმების გამოკვლევა ნაირგვარ ტექნიკური კონსტრუქციის შესაქმნელად — ბიონიკის ძირითადი მიზანია.
ორგანიზმების ყოველ ჯგუფში შესაძლებელია ადაპტაციების ზუსტად შესწავლა და მათი კლასიფიკაცია. მაგალითად, ძუძუმწოვრების ადაპტაციები შეიძლება დაჯგუფდეს შემდეგნაირად: ადგილსამყოფელის ტიპების (ხმელეთის ფორმები, ანუ ქთონობიონტები, წყლის ფორმები, ანუ ჰიდრობიონტები და ადაპტაცია შ.); კვების ხერხების (ბალახჭამიები, მტაცებლები და ა. შ.); მოძრაობის ხერხების (ხტუნიები, მორბენალნი და ა. შ.) მიხედვით და სხვ.
ადაპტაცია დამახასიათებელია მცენარეებისათვისაც. ფესვთა სისტემის, ღეროს, ფოთლების, განსაკუთრებით კი გამრავლების ორგანოების აგებულებას და ფორმას ახასიათებს მკვეთრად გამოხატული ადაპტაცია.
ევოლუციური-ისტორიის ადაპტაციის წყაროა გენეტიკური ცვალებადობანი — მუტაციები, რომლებიც ისეთივე მრავალფეროვნებით გამოირჩევიან, როგორც მემკვიდრულობის მატერიალური საფუძვლის — დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავას (დნმ) განუსაზდვრელად მრავალგვარი ცვალებადობანი. რადგან ყოველი სახეობის ცხოველის ან მცენარის ინდივიდების ურთიერთშეჯვარების შედეგად წარმოიქმნება გენეტიკური კომბინაციები, გადარჩევა მიმდინარეობს არა მუტანტური ნიშნებით, არამედ კომბინაციური ფორმებით. პოპულაციებში წარმოიქმნება ბუნებრივი ჰეტეროზიგოტურობა, რის პირობებში ადაპტაური მორფოლოგიურ-ფიზიოლოგიური ორგანიზაცია „ემყარება“ არა მუტაციებს, არამედ კომბინაციებს. მუტაციებსა და ადაპტაციას შორის არსებული თანაფარდობის პრინციპი გამოყენებული იყო სოფლის მეურნეობაშიც: ჯიში მით უფრო მყარია, რაც უფრო ჰეტეროზიგოტურია. ამგვარად, მუტაციებსა და ადაპტაციას (როგორც ისტორიულ პროცესს) შორის წარმოიქმნება დიალექტიკური წინააღმდეგობა, რის გადალახვა შესაძლებელია მხოლოდ გადარჩევის შედეგად, რომელიც მუტაციურ ძვრებსა და ცვლილებებს ადაპტაციად გარდაქმნის. მუტაციები და მათი კომბინირება გადარჩევის კონტროლით ადაპტაციის წყარო ხდება, მაშინ როდესაც გადარჩევას ცოცხალი ფორმების ადაპტაური ორგანიზაციის წამყვანი, შემოქმედებითი ფაქტორის მნიშვნელობა ენიჭება.
ადაპტაცია გამოხატავს შეგუებულობას როგორც გარემოს ბიოტიკური (გენოტიპის, პოპულაციის ან ბიოცენოზის შიგნით), ისე აბიოტიკური ფაქტორებისადმი (ტემპრის, განათების, მარილიანობის, ტენიანობის პირობებისადმი და სხვ.). ზოგი ადაპტაცია განაპირობებს ორგანიზმისა და მისი ნაწილების მორფოლოგიურ-ფიზიოლოგიურ გართულებას, ზოგს კი თან ახლავს მისი აგებულებისა და ფუნქციების მეტნაკლები გამარტივება. ზოგი ადაპტაცია დაკავშირებულია ლოკალურ საარსებო პირობებთან, ვლინდება ცალკეული სახეობის ან სახეობათა პატარა ჯგუფის ფარგლებში და მეტნაკლებად ღრმა სპეციალიზაციას გამოხატავს. მეორე მხრით, ცნობილია საარსებო პირობების დიდ მრავალგვარობასთან დაკავშირებული ადაპტაცია; ასეთი ადაპტაცია ახასიათებს ორგანიზმთა დიდ ჯგუფებს (ოჯახებს, რიგებს, კლასებს, ტიპებს). ფართო მნიშვნელობის ადაპტაცია ევოლუციურ პროცესში ჩნდება კერძო ადაპტაციის სახით და მხოლოდ შემდეგ იძენს უნივერსალურ მნიშვნელობას. სწრაფად ცვალებადი პირობებისადმი შეგუების შედეგად სწრაფადვე ფორმირებული შესაბამისი მორფოლოგიურ-ფიზიოლოგიური ადაპტაციები ფართო ევოლუციურ მნიშვნელობას ვერ იძენენ.
ევოლუციურ ადაპტაციას გარკვეული საზღვრები აქვს, რომლებიც განპირობებულია სხვადასხვა ფაქტორით. ორგანიზმთა ყოველი ჯგუფის ონტოგენეზური პოტენციური შესაძლებლობა ყოველთვის შეზდუდულია. პირობების ისტორიული შეცელისას ადაპტაციის დიდი ნაწილი კარგავს მნიშვნელობას და იქცევა ინდიფერენტულ ნიშნად, რომელიც ან სულ ქრება, ან ახალ დანიშნულებას იძენს. ადაპტაცია გარდაუვალად განიცდის ევოლ. ცელილებებს შესაბამისი ორგანიზმების გარემოსთან მიმართების შეცელის გამო ახალი აების გაჩენასთან დაკავშირებით. ისტორიულად ჩამოყალიბებული ადაპტაციების ერთობლიობა შეადგენს ე. წ. ორგანულ მიზანშეწონილობას, რომელიც, ისე როგორც ცალკეული ადაპტაცია, ფარდობითია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევოლუციური ბიოლოგია
კრასარი
კრასარი (Կրասար) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 995 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 449 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 408 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.1 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
არაბთა გაერთიანებული საამიროების ისტორია
პრეისტორია
”ჰომო საპიენსის” უძველეს სადგომად არაბეთის გაერთიანებულ საამიროებში სავარაუდოდ ითვლება ჯებელ ჰაია (en: Jebel Faya), რომელიც მდებარეობს შარჯადან ერთი საათის სავალ მანძილზე. ტიუბინგენის უნივერსიტეტის მეცნიერები პრიმიტიული ქვის იარაღებისა და ქვემო კიდურების ძვლების შესწავლის შედეგად მის ასაკად მიიჩნევენ 125-100 ათასი წელს. ვარაუდობენ, რომ ჰომო საპიენსის ამ წარმომადგენლებმა არაბეთის ნახევარკუნძულზე შეაღწია ბაბ-ელ-მანდების ყურის გავლით. თუმცა, მოგვიანებით, შესაძლოა, მოსახლეობა დაბრუნდა უკან აფრიკაში დაახ. 90 ათასი წლის წინ, არახელსაყრელი კლიმატური პირობების გამო. ქვის იარაღები ნაპოვნია 90-40 ათასი წლის წინანდელ ფენებში. უფრო დახვეწილი ინსტრუმენტები ჰქონდათ ადამიანებს, რომლებიც ცხოვრობდნენ ლევანტსა და ზაგროსის მთიანეთში. აქვე აღმოაჩინეს არქეოლოგებმა ნეოლითის, ბრინჯაოს და რკინის ხანის იარაღები. ადამიანის ჩონჩხის ძვლები კი ჯებელ ჰაიაში ვერ იპოვეს.
უძველესი და შუა საუკუნეების ისტორია
VII საუკუნეში სპარსეთის ყურის სამხრეთ და ომანის ყურის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროებზე მდებარე მცირე საშეიხო ადგილობრივ მცხოვრებთა შორის ისლამის გავრცელების გამო შევიდა არაბთა სახალიფოს შემადგენლობაში. ამ პერიოდში წარმოიშვა ქალაქები დუბაი, შარჯა, ელ-ფუჯეირი. სახალიფოს დასუსტების გამო, მოგვიანებით საშეიხოებმა მიიღეს დიდი ავტონომიები. X-XI საუკუნეებში არაბეთის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილი შევიდა კარმატების სახელმწიფოს შემადგენლობაში, ხოლო მისი განადგურების შემდეგ განიცადა ომანის ზეგავლენა.
XV საუკუნეში რეგიონმა განიცადა ევროპული ზეგავლენა. დასავლეთის სახელმწიფოთაგან პირველმა პორტუგალიამ შეძლო გამაგრებულიყო ნახევარკუნძულზე, დაამყარა რა კონტროლი ბაჰრეინზე, ჯულფარზე და ჰორმუზის სრუტეზე. XVIII საუკუნიდან, ძირითადად ვაჭრობით დაკავებული არაბთა საშეიხოების სანაპიროთა მოსახლეობა ერთვებიან დიდ ბრიტანეთთან ბრძოლაში. ბრძოლა გამოიწვია იმან, რომ დიდი ბრიტანეთის სატვირთო გემებმა ამ დროისათვის მოახდინეს სპარსეთის ყურის პორტების მონოპოლიზება და ადგილობრივ მოსახლეობას არსებობის მთავარი წყარო გადაუკეტეს. ამან გამოიწვია დაუსრულებელი კონფლიქტი ბრიტანეთის ოსტინდოეთის კომპანიასა და ადგილობრივ არაბ მოსახლეობას შორის, რომელთაც ინგლისელები პირატებს (ყაჩაღი) უწოდებდნენ, ხოლო საშეიხოების სანაპიროს „პირატების (ყაჩაღების) ნაპირი“ უწოდეს.
ბრიტანეთის პროტექტორატი
220px|მინიატიურა|არაბეთი 1914 წელს ბრიტანეთის ოსტ-ინდოეთის კომპანია მუდმივად აგზავნიდა სპარსეთის ყურეში სამხედრო ექსპედიციებს და 1820 წლისათვის აიძულა შვიდი არაბული სათავადოს ემირი და შეიხი ხელი მოეწერათ „გენერალურ ხელშეკრულებაზე“, რომელმაც თავდაპირველად სათავე დაუდო ამ ტერიტორიებზე ინგლისელთა ბატონობას, საბოლოოდ კი ომანის დანაწევრებას სამ ნაწილად — ომანის იმამატი, მასკატის სასულთნო და „ყაჩაღთა ნაპირი“. 1853 წლიდან ეს სამთავროები ზოგადად მოიხსენებიან სახელწოდებით „სახელშეკრულებო ომანი“.
სამთავროების ტერიტორიებზე განთავსებული იქნა ინგლისის სამხედრო ბაზები. პოლიტიკურ ხელშეკრულებას ახორციელებდა ინგლისი პოლიტიკური აგენტი. ამასთანავე, ბრიტანეთის პროტექტორატს არ გაუნადგურებია რეგიონის ტრადიციული პატრიარქალური სისტემა. ადგილობრივი მოსახლეობა მიჰყვებოდა უძველეს ტრადიციებს. მათ არ შეეძლოთ კოლონიზატორებისათვის გაეწიათ სერიოზული წინააღმდეგობა ტომების მცირერიცხოვანების და ურთიერთშორის შუღლის გამო.
ამ ტერიტორიებზე გაბატონებულ ტომს წარმოადგენდა და წარმოადგენს ბანი-იაზის ტომი, რომელიც თავდაპირველად სახლობდა ლივისა და ალ-აივყს ნაყოფიერ ოაზისებში. 1833 წელს ბანი-იაზის ტომის ერთი განაყოფი — მაკტუმების შტო — ოაზისიდან გადასახლდა და დაფუძნდა დუბაიში და გამოაცხადა ქალაქის დამოუკიდებლობა. ასე დაარსდა მაკტუმის დინასტია, რომელიც მართავს არაბთა გაერთიანებული საამიროების დუბაის საამიროს დღემდე.
1920-ან წლებში „სახელშეკრულებო ომანში“ გაჩაღა ბრძოლა დამოუკიდებლობისათვის, რომელმაც განსაკუთრებულ სიმწვავეს მიაღწია ქალაქებში შარჯა და რას ელ-ხაიმა. ამავე პერიოდში მოხდა ემირატებისა და მთელი ახლო აღმოსავლეთის ისტორიაში გარდამტეხი მოვლენა — სპარსეთის ყურეში გაიხსნა ნავთობით უმდიდრესი საბადო.
1922 წელს ინგლისელებმა დაამყარეს კონტროლი შეიხთა უფლებაზე, მოეძებნათ და ეწარმოებინათ ნავთობი. თუმცა „სახელშეკრულებო ომანში“ ნავთობის მოპოვება არ განხორციელდა და ძირითადად შემოსავალი სამთავროებისათვის მოჰქონდა სავაჭრო მარგალიტს. 1950-ან წლებში ნავთობის მოპოვების დასაწყისში რეგიონში დაიწყო უცხოური ინვესტიციების დენა. მოსახლეობას ცხოვრების პირობების გაუმჯობესების საშუალება მისცა ნავთობის ვაჭრობით შემოსულმა შემოსავლებმა, მაგრამ სამთავროები კვლავაც რჩებოდნენ ბრიტანეთის პროტექტორატის ქვეშ, რომლის წინააღმდეგ 1964 წელს გამოვიდა არაბული ქვეყნების ლიგა. ლიგამ ხმამაღლა განაცხადა სრულ დამოუკიდებლობაზე არაბი ხალხის უფლება. 1968 წელს დიდი ბრიტანეთის ხელისუფლებამ გადაწყვიტა 1971 წლის ბოლომდე გამოეყვანა თავისი ჯარები იმ რეგიონებიდან, რომლებიც განლაგებული იყო სუეცის არხის აღმოსავლეთით, მათ შორის, სპარსეთის ყურის სახელმწიფოებიდან. სამთავროებმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას სპარსეთის ყურის არაბული სამთავროების ფედერაციის შესახებ. ამ ფედერაციაში უნდა შესულყვნენ ბაჰრეინი და ყატარი, მაგრამ მოგვიანებით მათ შექმნეს დამოუკიდებელი სახელმწიფოები.
დამოუკიდებელი სახელმწიფო
დამოუკიდებლობის მიღება დაემთხვა ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების ფასების მკვეთრ აწევას, რომელიც გამოიწვია საუდის არაბეთის მყარმა ენერგოპოლიტიკამ, რამაც შეამსუბუქა ახალ სახელმწიფოს დამოუკიდებელი ნაბიჯები ეკონომიკისა და საშიმაო პოლიტიკის სფეროში. ნავთობის შემოსავლების და მრეწველობის, სოფლის მეურნეობის, მრავალრიცხოვანი თავისუფალი ეკონომიკური ზონების განვითარებისათვის გონივრულად გამოყენებული სახსრების წყალობით, ემირატებმა უმოკლეს დროში შეძლეს მიეღწიათ შედარებითი ეკონომიკური კეთილდღეობისათვის. მიღებული ფინანსებით მნიშვნელოვნად განავითარეს ტურიზმი.
1990—1991 წლებში არაბთა გაერთიანებული საამიროების ჯარებმა მონაწილეობა მიიღეს ქუვეითის გათავისუფლებაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების ისტორია
სანატრუკი
სანატრუკი (Սանատրուկ) — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. სანატრუკი სამეფო ტახტზე თრდატ I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 88 წელს და დასრულდა 110 წელს, მის შემდეგ კი ტახტზე აშხადარი ავიდა. სანატრუკი 91 წლიდან 109 წლამდე იყო შუამდინარეთში მდებარე ისტორიული სახელმწიფოს ოსროჰენის სამეფოს მეფე. სხვადასხვა სომხური და კლასიკური წყაროების მიხედვით, სანატრუკის მმართველობა დაახლოებით მეორე საუკუნის დასაწყისში დაიწყო. თუმცა ზოგიერთი მეცნიერის მოსაზრებით სანატრუკი ტახტზე თრდატ I-ის შემდეგ დაახლოებით 75 წელს ავიდა და იმეფა 110 წლამდე, თუმცა ამ ჰიპოთეზის ავთენტურობა ეჭქვეშაა, კონკრეტული მტკიცებულებების არარსებობის გამო. 110 წლისთვის სომხეთის სამეფო ტახტი აშხადარს ეკავა, ატროპატენას პართიელი მონარქის პაკორ II-ის ვაჟს, რომელიც 113 წელს, რომის იმპერატორმა ტრაიანემ ტახტიდან ჩამოაგდო. სხვადასხვა წყაროების მიხედვით სანატრუკი 117 წელს ტრაიანეს ოკუპაციის წინააღმდეგ მოწყობილი აჯანყების ერთ-ერთი ლიდერი იყო.
მოვსეს ხორენაცი წერს, რომ სანატრუკი ბავშვობის ასაკში აბგარ V-ის დამ ავდემ ედესიდან სომხეთში წაიყვანა, კორდვაწის მთების გავლით, სადაც ისინი მოულენელად თოვლის ქარიშხალში მოყვნენ. ისინი სამი დღე ებრძოდნენ ქარიშხალს, ბავშვი კი ქარიშხალს თეთრტყავიანი ცხოველის დახმარებით გადაურჩა, სწორედ ეს ცხოველი ათბობა სანატრუკს ქარიშხლის დროს. სახელის ეთიმოლოგიაზე დაყრდნობით არსებობს მოსაზრება, რომ ეს ცხოველი თეთრი ძაღლი იყო, გადარჩენის შემდეგ, მალევე ბავშვს სახელად სანატრუკი დაერქვა. ქართული თარგმანით სანატრუკის სახელი ითარგმნება, როგორც "ძაღლის საჩუქარი".
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
ჯიგლი
ჯიგლი (Dzhigli) — სოფელი  აზერბაიჯანში  ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. სოფელი შეიძლება    აღარ არსებობს ან სახელი აქვს შეცვლილი, რადგან არც ერთი აზერბაიჯანული ვებგვერდი მას ამ სახელით არ იხსენიებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
კუიზეუკა
კუიზეუკა (Cuizăuca) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 148 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 458 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
ზუბინ მეტა
ალტ=ზუბინ მეჰტა|მინი|ზუბინ მეჰტა ზუბინ მეტა (დ. 29 აპრილი, 1936, ბომბეი (მომბაი),ინდოეთი) — დასავლური და აღმოსავლური კლასიკური მუსიკის ინდოელი დირიჟორი.
ბიოგრაფია
ალტ=ზუბინ მეტა - 1980 წ.|მინი|ზუბინ მეტა - 1980 წ. ზუბინ მეტას მამა- მელი მეტა (1908–2002) იყო გამოჩენილი მუსიკოსი, მევიოლინე და დირიჟორი, ბომბეის სიმფონიური ორკესტრის დამფუძნებელი. ზუბინ მეტამ თავისი ადრეული მუსიკალური განათლება მისგან მიიღო. მეტა უმცროსი ემზადებოდა ექიმის კარიერისთვის, მაგრამ შემდეგ გადაიფიქრა და ვენის კონსერვატორიაში შევიდა, სადაც ჰანს სვაროვსკისთან ეუფლებოდა დირიჟორის პროფესიას, პარალელურად სწავლობდა, კომპოზიციას,   კონტრაბასზე და დრამზე დაკვრას.ამავე დროს კიჯის მუსიკალურ აკადემიაში სიენაში (იტალია) სწავლობდა, სადაც გაიცნო ''დ. ბერენბოიმი''. მასთან მეგობრობამ გარკვეულწილად განსაზღვრა მეტას ინტერესი ისრაელის მიმართ.
კურსის დასრულების  შემდეგ 1958 წელს მეტა მიიწვიეს დირიჟორის თანაშემწედ ლივერპულის ფილარმონიის ორკესტრში, 1960-1967 წლებში. ხელმძღვანელობდა მონრეალის სიმფონიურ ორკესტრს, 1962-1978 წლებში. იყო ლოს-ანჯელესის ფილარმონიის ორკესტრის მუსიკალური ხელმძღვანელი,  ხოლო 1978-1991 წლებში. - ნიუ -იორკის ფილარმონიის ორკესტრის. 1969 წელს მეტა მიიწვიეს ისრაელის ფილარმონიის ორკესტრის მუსიკალურ კონსულტანტად, 1977 წელს დაინიშნა მის მუსიკალურ ხელმძღვანელად; მეტას წარმატება ამ კოლექტივში იმდენად დიდი იყო, რომ 1981 წელს იგი გამოცხადდა მისი მუსიკალური კოლექტივის ხელმძღვანელად  სიცოცხლის ბოლომდე. პარალელურად, 1998-2006 წლებში. მეტა ხელმძღვანელობდა ბავარიის სახელმწიფო ოპერას. მეტა მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ისრაელის კულტურულ ცხოვრებაში. 1991 წელს მეტას მიენიჭა ისრაელის სახელმწიფო პრემია ისრაელის მუსიკალურ კულტურაში შეტანილი წვლილისთვის. 2011 წელს მეტა გამოვიდა წინადადებით,   ისრაელის მუსიკალური ელჩის როლი შეესრულებინა   არაბულ სამყაროში.
ზუბინ მეტა აღიარებულია  ისეთი  დიდი და ღრმა სიმფონიური ნაწარმოებების შესრულების ოსტატად, როგორიცაა: მალერის, რიხარდ შტრაუსის, ბრუკნერის სიმფონიები. ამავე დროს, ის მუდმივად მონაწილეობს სხვადასხვა სახის სიმბოლურ ღონისზიებებში, კონცერტებში, რომელთა მნიშვნელობა უფრო საზოგადოებრივია ვიდრე თავად მუსიკალური.
ამგვარად, 1990 წელს მეტამ ჩაატარა სამი ტენორის - პლასიდო დომინგოს, ხოსე კარერასისა და ლუჩანო პავაროტის პირველი ერთობლივი კონცერტი რომში, რომელიც დაემთხვა მსოფლიო საფეხბურთო თასის ფინალს. 1994 წელს მეტამ დირიჟორობდა   მოცარტის რეკვიემს სარაევოს გუნდისა და ორკესტრის შესრულებით, რომელიც ჩატარდა  იუგოსლავიის ომების დროს განადგურებული სარაევოს ეროვნული ბიბლიოთეკის ნანგრევებზე. მარცხნივ|მინი|[[ისრაელი|ისრაელის ფილარმონიის ორკესტრთან]] 1999 წელს მეტა დირიჟორობდა მალერის მეორე სიმფონიას კონცერტზე, რომელიც გაიმართა ყოფილი ნაცისტური საკონცენტრაციო ბანაკის ბუხენვალდის მახლობლად. სიმფონიას ასრულებდა ორი ორკესტრი, ისრაელის ფილარმონიის ორკესტრი და ბავარიის სახელმწიფო ორკესტრი, რომელთა ხელმძღვანელიც თავად მეტა გახლდათ. ორკესტრები ერთმანეთის საპირისპიროდ იყო განლაგებულნი. მეტამ ხუთჯერ - 1990, 1995, 1998, 2007 და 2015 წლებში. - ჩაატარა ტრადიციული საახალწლო კონცერტი ვენაში.
ზუბინ მეტას  ბიოგრაფიაში ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გვერდია ჯაკომო პუჩინი ს ფილმ-ოპერა "ტურანდოტის" დადგმა ჩინელ რეჟისორთან ჟანგ იიმუსთან ერთად. ალტ=დაჯილდოების ცერემონიაზე კენედის ცენტრში|მინი|დაჯილდოების ცერემონიაზე კენედის ცენტრში აშშ პრეზიდენტ [[ჯორჯ ბუში უმცროსი|ჯორჯ ბუშთან და ლორა ბუშთან ერთად]]
იხილეთ აგრეთვე
ზუბინ მეტას ოფიციალური ვებ გვერდი (ინგლ.)
სქოლიო
კატეგორია:დირიჟორები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:დირიჟორები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:ინდოელი დირიჟორები
ალიბეიყიშლაყი
ალიბეიყიშლაყი (Əlibəyqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 953 კაცი. სოფლის პირველი მცხოვრებლები სოფელ ზიზიქიდან ჩასახლდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ალმასის სასახლე
ალმასის სასახლე — ხუროთმოძღვრების ძეგლი თბილისში, სპარსეთის გენერალური კონსულის საცხოვრებელი სახლი.
გიორგი წულუკიძე
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის ქვეითი იუნკერთა სასწავლებელი. 1880 წელს გახდა პრაპორშჩიკი, 1883 წელს პოდპორუჩიკი და 1893 წელს შტაბსკაპიტანი. დაამთავრა ოფიცერთა სკოლა. 1900 წელს გახდა კაპიტანი, 1905 წელს პოდპოლკოვნიკი, 1910 წელს პოლკოვნიკი. პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე. კავკასიის მსროლელთა მე-11 პოლკის უფროსი. მსროლელთა მე-5 დივიზიის, შემდეგ 67-ე დივიზიის უფროსი. დაჯილდოებული იყო შემდეგი ორდენებით: წმინდა ანას I ხარისხის, წმინდა სტანისლავის II ხარისხის, წმინდა ვლადიმირის IV ხარისხის, ხმლებითა და ბაბით, წმინდა ვლადიმირის III ხარისხის ხმლებით.
ალმასის სასახლე
შენობის ისტორია
აშენდა XIX საუკუნეში აშენდა და მაშინდელი გუდოვიჩის ქუჩაზე (ამჟამად ჭონქაძის ქ. N11). თავდაპირველად შენობა თბილისში სამუშაოდ ჩამოსულ გერმანელ ინჟინერს ეკუთვნოდა, რომელმაც ის 1889-1894 წლებში საქართველოში ირანის კონსულს, მირზა რეზა ხანს მიჰყიდა. სასახლის ოფიციალური გახსნა 1892 წლის 16 ივლისს გაიმართა.
გიორგი წულუკიძე
ბიოგრაფია
1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. 1918 წლის დეკემბერში, სომხეთთან ომის დროს, იყო ბორჩალოს მაზრის გენერალ-გუბერნატორი და იქ მყოფი ქართული შეიარაღებული ძალების ქვედანაყოფების უფროსი. სწორედ მის დაქვემდებარებაში მყოფ შენაერთებს მოუწიათ ომის პირველ ეტაპზე ყველაზე მძიმე ბრძოლების წარმოება რიცხვმრავალ მოწინააღმდეგესთან. წულუკიძე იძულებული იყო უკან დაეხია. დეკემბრის ბოლოს ის თავის შენაერთებთან ერთად, გენერალ მაზნიაშვილის დაქვემდებარებაში შევიდა. 1921 წლის თებერვალ-მარტში იყო ბათუმის ციხესიმაგრის უფროსი. ემიგრაციაში არ წასულა.
ალმასის სასახლე
არქიტექტურა
საქართველოში საგანგებოდ ჩამოყვანილი ირანელი ოსტატების მიერ შესრულებული სამუშაოების შედეგად შენობამ აღმოსავლური სახე მიიღო და სადარბაზოს კარსა და შენობის ფასადზე ირანული წარწერები და სპარსული სიმბოლოები გამოისახა. დღეისთვის, სადარბაზოსა და შენობის ერთ ოთახში უვნებლადაა შემორჩენილი ჭერის უნიკალური მორთულობა, სადაც მოჭიქულ კერამიკაზე დახატული არც ერთი პეიზაჟი და თაიგული არ მეორდება. თბილისში ჭერის ამგვარი შემკულობა სხვაგან არსად გვხვდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის არქიტექტურული ძეგლები კატეგორია:საქართველოს სასახლეები
გიორგი წულუკიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:გარდაცვლილი 1923 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
გიორგი ვაზაგაშვილი
გიორგი ვაზაგაშვილი (დ. 19 აპრილი, 1974, სოფ. ფლავი, ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ძიუდოისტი. 2000 წლის სიდნეის ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი 66 კგ წონით კატეგორიაში. ევროპის 2-გზის ჩემპიონი (1996, 1997) და მსოფლიოს ვერცხლისა (1995) და ბრინჯაოს (1993, 1997) პრიზიორი. საქართველოს წლის საუკეთესო სპორტსმენი (1995). ღირსებისა და ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენების კავალერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
სუმბატ II არტანუჯელი
სუმბატ II არტანუჯელი, ანთიპატრიკი — აშოტ კეკელას უმცროსი ძე. გურგენ II-ის ძმა.
სამხრეთის კარის ეგვტერი
სამხრეთის კარის ეგვტერი (Часовня Южные врата) — არქიტექტურული ნაგებობა, რომელიც დაგეგმილია აშენდეს დონის როსტოვის სანაპიროს ქუჩაზე. პირველი ქვა ეგვტერის საძირკველში ჩადეს 2016 წელს ქალაქიში მიმდინარე ფესტივალის დროს.
ისტორია
როსტოვის სანაპიროზე „სამხრეთის კარის“ ეგვტერის ასაშენებლად, საჭირო იყო შეეტანათ ცვლილება კონცესიურ შეთანხმებაში, რომელიც დაიდო 2013 წელს 32 წლის ვადით. ეგვტერი ააშენეს პავილიონის მაგივრად. ადრე კი ვარაუდობდნენ, რომ სანაპიროზე აშენდებოდა ხუთი კაფე და მოხდებოდა მოქმედი სამგზავრო ნავმისადგომის რეკონსტრუქცია, ხოლო ეკლესიის შესახვევისა და გაზეთის შესახვევს შორის უნდა განთავსებულიყო საგამოფენო პავილიონი, რომლის ფართობიც უნდა ყოფილიყო არანაკლებ 750 კვადრატული მეტრი.
2015 წლის ივნისში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ როსტოვის სანაპროზე უნდა აშენებულიყო მემორიალური ეგვტერი, რომელსაც ეწოდებოდა „სამხრეთის კარი“. ეს უნდა ყოფილიყო საფეხმავლო ზონის რეკონსტრუქციის ბოლო ეტაპი, რომელიც მდებარეობდა ეკლესიის შესახვევიდან სანაპირომდე.
პირველი ქვა ეგვტერის საძირკველში ჩადეს 2016 წლის ივლისში, მაშინ როდესაც ქალაქში იმართებოდა მდინარე დონის ფესტივალი. მშენებლობას ახორციელებდა „დონის ნავმისადგომი“ საკუთარი ფინანსური უზრუნველყოფით. 2016 წელს ეგვტერის წარდგენილ პროექტს დაეთანხმა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია.
დაგეგმილი ობიექტი არ უნდა ყოფილიყო ექვს მეტრზე მეტი სიგრძეში და ექვს მეტრზე მეტი სიგანეში, ხოლო სიმაღლე უნდა ყოფილიყო არაუმეტეს 14 მეტრისა. გასასვლელები ჩრდილო-სამხრეთით და დასავლეთ-აღმოსავლეთით უნდა ყოფილიყო გამჭოლი. სამხრეთის კარიბჭის ეგვტერის არქიტექტორი იყო ი. ი. დვორნიკოვი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
კრაშენი
კრაშენი (Կրաշեն) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 880 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 272 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 13.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
მიხეილ ლერმონტოვის ძეგლი (სანქტ-პეტერბურგი)
მიხეილ ლერმონტოვის ძეგლი (Памятник Лермонтову) — რუსი პოეტისა და პროზაიკოსის მიხეილ ლერმონტოვის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს ადმირალტეიტის რაიონში, ალექსანდრეს ბაღში.
ისტორია
1891 წელს მიხეილ იურის ძე ლერმონტოვის გარდაცვალებიდან 50 წლისთავზე სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო დუმამ გადაწყვიტა მისი ხსოვნის უკვდავსაყოფად, ასევე ნიკოლოზ გოგოლის პატივსაცემად დაედგა მათი ბიუსტები ალექსანდრეს ბაღში ფანტანთან ადმირალტეიტის წინ და გაეხსნა უფასო სამკითხველო. 1891 წლის 23 მაისს, ქალაქის დუმაში, სახალხო განათლებისა და ფინანსურმა კომისიამ გამოაქვეყნა მოხსენება ამ ძეგლების შექმნისთვის 1 000 რუბლის გამოყოფის თაობაზე.
ძეგლის ავტორი გახდა მოქანდაკე ვასილი კრეიტანი, ხოლო თავად 1,2 მეტრის სიმაღლის ბიუსტი ჩამოასხეს ბრინჯაოსაგან კ. ბეტროს ქარხანაში 1896 წელს. ძეგლის არქიტექტორი იყო ალექსანდრე მაქსიმოვი.
ბიუსტი დაამონტაჟეს კვარცხლბეკზე, რომლის სიმაღლეცაა 2,25 მეტრი და დამზადებულია წითელი გრანიტისაგან. კვარცხლბეკზე ამოკვეთილია წარწერა, რომლის ტექსტიც შეთანხმებულია სახალხო განათლების კომისიასთან: ტექსტი ასე იკითხება:
Михаилу Юрьевичу
ЛЕРМОНТОВУ
городъ С.Петербургъ
2го октября 1814 г. — 15го июля 1841 г.
Свершитъ блистательную тризну
Потомокъ позднiй надъ тобой
Твой стихъ, какъ божий дух
носился надъ толпой
И отзывъ мыслей благородныхъ
Звучалъ, какъ колоколъ на башнѣ
вѣчевой
Во дни торжеств и бѣдъ народныхъ
(1839 г.)
დღემდე ლერმონტოვის ძეგლი დგას ფანტანთან მ. გლიკას, ა. გოჩაკოვისა და ნ. გოგოლის ძეგლებთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ძეგლები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ჩელო
ჩელო, იგივე ვიოლონჩელი — ხემიანი სიმებიანი მუსიკალური ინსტრუმენტი. მასზე განთავსებულია ოთხი სიმი. ჩელო შედის ვიოლინოების კატეგორიაში, რომელიც მასთან ერთად აერთიანებს ვიოლინოსა და ალტის.
ჩელო გამოიყენება, როგორც სოლო მუსიკალური ინსტრუმენტი კამერულ ანსამბლებში, სიმებიან ორკესტრებში და სხვადასხვა სიმფონიურ ორკესტრში, ასევე როკ-ჯგუფებშიც. ის არის სიდიდით რიგით მეორე სიმებიანი ინსტრუმენტი თანამედროვე სიმფონიურ ორკესტრებში კონტრაბასის შემდეგ.
ჩელო შემუშავდა სხვა მსგავსი ფორმის, თუმცა განსხვავებული ზომების ინსტრუმენტებისგან, XVI საუკუნეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩელოები კატეგორია:სიმებიანი საკრავები
ფრანგულ-აზერბაიჯანული უნივერსიტეტი
ფრანგულ-აზერბაიჯანული უნივერსიტეტი (Azərbaycan-Fransız Universiteti, L'Université franco-azerbaïdjanaise) ― უნივერსიტეტი ბაქოში. შეიქმნა 2016 წელს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევისა და საფრანგეთის პრეზიდენტის, ფრანსუა ოლანდის ინიციატივით, როგორც სტრასბურგის უნივერსიტეტისა და აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთობლივი პროექტი.
ისტორია
ორი ქვეყნის განათლების მინისტრებმა კიდევ ერთ განზრახვის წერილს მოაწერეს ხელი 2015 წლის 25 აპრილს, აზერბაიჯანში ფრანსუა ოლანდის მეორე ვიზიტის დროს. იმავე წლის 15 მაისს, თანამშრომლობის შესახებ წინადადება აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა დაამტკიცა N 1242-ე ბრძანებით, ხოლო 2016 წლის 9 ივნისს ილჰამ ალიევმა ფრანგულ-აზერბაიჯანული უნივერსიტეტის პროექტის განხორციელების შესახებ ბრძანებას მაოწერა ხელი.
2016 წლის 15 სექტემბერს, ფრანგულ-აზერბაიჯანული უნივერსიტეტის ინაუგურაციის ცერემონიას აზერბაიჯანის განათლების მინისტრი მიქაილ ჯაბაროვი და აზერბაიჯანში საფრანგეთის ელჩი აურელია ბუჩე დაესწნენ. ფრანგულ-აზერბაიჯანული უნივერსიტეტის პირველი სასწავლო წელი აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მთავარ შენობაში მიმდინარეობდა.
უნივერსიტეტი ნიზამის ქუჩის 183 ნომერში, ისტორიულ შენობაშია განლაგებული, რომელიც მთლიანად განაახლა აზერბაიჯანის განათლების სამინისტრომ. მისი ინაუგურაცია 2017 წლის 15 სექტემბერს შედგა, რომელსაც აზერბაიჯანის განათლების მინისტრი, აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი მუსტაფა ბაბანლი, აზერბაიჯანში საფრანგეთის ელჩი, სტრასბურგის უნივერსიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი, სტრასბურგის უნივერსიტეტის ქიმიის კვლევების ფონდის პრეზიდენტიც დაესწრნენ.
განათლება
ფრანგულ-აზერბაიჯანულ უნივერსიტეტში მოსახვედრად აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო საგამოცდო ცენტრის მიერ დაწესებული ეროვნულ გამოცდების ჩაბარებაა აუცილებელი. აბიტურიენტებს 700-დან 500 და მეტი ქულის მიღების შემთხვევაში შეუძლიათ საუნივერსიტეტო გამოცდისთვის დარეგისტრირდნენ, რომელიც ყოველი წლის ივლისში, ბაქოში იმართება სტრასბურგის უნივერსიტეტის მიერ.
უნივერსიტეტში სწავლება ინგლისურ ენაზე მიმდინარეობს. აკადემიური სასწავლო მასალა სტრასბურგის უნივერსიტეტის, ხოლო ნავთობისა და გაზის ინჟინერიის საბაკალავრო პროგრამის შემთხვევაში, რენის I უნივერსიტეტის აკადემიური სასწავლო მასალის შესაბამისია.
საფრანგეთის 3 წლიან საბაკალავრო პროგრამებთან აზერბაიჯანული 4 წლიანი საბაკალავრო პროგრამების შესაბამისობის მიზნით, ფრანგულ-აზერბაიჯანულ უნივერსიტეტში პირველი წელი დაწყებითი წელია. აკადემიური პერსონალი აზერბაიჯანელი და ფრანგი პროფესორებისგან შედგება. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ კურსდამთავრებულები აზერბაიჯანულ (აზერბაიჯანს ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი) და ფრანგულ (სტრასბურგის უნივერსიტეტი და რენის I უნივერსიტეტი) ეროვნულ დიპლომებს იღებენ.
უნივერსიტეტში 4 საბაკალავრო პროგრამა ფუნქციონირებს: ქიმიური ინჟინერია, გეოფიზიკური ინჟინერია, კომპიუტერული მეცნიერება და ნავთობისა და გაზის ინჟინერია.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს უნივერსიტეტები კატეგორია:აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი კატეგორია:სტრასბურგის უნივერსიტეტი კატეგორია:მეცნიერება და ტექნოლოგიები აზერბაიჯანში კატეგორია:2016 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
Arca (პროდიუსერი)
ალეხანდრო გერსი (Alejandro Ghersi), ცნობილი სასცენო სახელით Arca — ვენესუელელი ჩანაწერის პროდიუსერი, კონსულტანტი, მიქსების რეჟისორი და DJ. მოღვაწეობს დოლსტენში (ლონდონი).
ადრეული ცხოვრება
Arca დაიბადა 1990 წელს კარაკასში (ვენესუელა), შეძლებულ ოჯახში, მისი მამა იყო ბანკირი. ოჯახი დროებით გადავიდა საცხოვრებლად კონექტიკუტში, სანამ არ დაუბრუნდებოდა დახურულ კომპლექსში ცხოვრებას, სადაც მას ჰქონდა ფუფუნება ესწავლა ინდივიდუალურად და მიეღო ფორტეპიანოს გაკვეთილები. ის განმარტავს, რომ გაატარა ბავშვობა „ერთგვარ ბუშტში” და გაუჭირდა მიეღო ის ფაქტი, რომ ის იყო გეი. შემდგომში ის დადიოდა კლაივ დევისის ჩაწერილი მუსიკის ინსტიტუტში, ნიუ-იორკში.
კარიერა
2012 წელს მან გამოუშვა სამი სადებიუტო EP ლეიბლზე UNO NYC: Barón Libre, Stretch 1 და Stretch 2.
2013 წელს ის პროდიუსირებდა კანიე ვესტის ოთხ სიმღერას მეექვსე სტუდიური ალბომიდან Yeezus, რომელშიც ასევე იყო სამი წარმოების კონსულტანტიდან ერთ-ერთი, ჰადსონ მოჰაკთან და იანგ ჩოპთან ერთად. ასევე იყო FKA twigs-ის მინი-ალბომის, EP2-ის, პროდიუსერი. მან დამოუკიდებლად ჩაწერა და უფასოდ გაავრცელა მიქსტეიპი &&&&&. ჯესი კენდასთან ერთად მონაწილეობდა &&&&&-ის აუდიო-ვიზუალურ წარმოდგენაში, MoMa PS1 ინსტიტუტში, 2013 წლის ოქტომბერს.
15 ოქტომბერს Arca-მ Facebook-ის გვერდის საშუალებით დააანონსა მისი მეორე სტუდიური ალბომი, სახელად Mutant, რომელიც გამოვიდა 2015 წლის 20 ნოემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:Mute Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:ელექტრონული მუსიკოსები კატეგორია:ექსპერიმენტული მუსიკოსები
ჯეიმზ ნორმან კუკ-კოლისი
ჯეიმზ ნორმან კუკ-კოლისი (James Norman Cooke-Collis; დ. 7 მაისი, 1876 — გ. 14 აპრილი, 1941) — ინგლისელი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი, 1919-1920 წლებში ბათუმის გენერალ-გუბერნატორი.
ბიოგრაფია
კუკ-კოლისმა ბათუმის ოლქში ინგლისელთა სრული დიქტატურა დაამყარა. 21 იანვრიდან ბათუმში დაწესდა ინგლისის ფლოტზე მიღებული დრო. სამხედრო გუბერნატორის ბრძანებით, გამკაცრდა ფინანსური და ეკონომიკური სანქციები, მოსახლეობის მხრიდან პოლიტიკური გამოსვლების შემდეგ აიკრძალა მანიფესტაციები. ისჯებოდა ყველა, ვინც ბათუმში ნარგავების განადგურებას შეეცდებოდა ან ქუჩებს დაანაგვიანებდა. 1919 წლის სექტემბრიდან ბათუმში და მთლიანად ოლქში საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა. ქართული პრესა საკმაოდ უარყოფითად აფასებდა კუკ-კოლისის საქმიანობას. მას არაერთი უსიამოვნო ინციდენტი შეემთხვა საქართველოს დემოკრეატიული რესპუბლიკის ოფიციალურ წარმომადგენლებთან ურთიერთობისას (მაგ.: კუკ-კოლისმა მასთან ორჯერ აუდიენციაზე მისული საქართველოს მთავრობის წარმომადგენელი, პოლკოვნიკი გედევანიშვილი არ მიიღო). დენიკინის დამარცხების შემდეგ, რუსეთიდან დევნილი თეთრგვარდიელების თავშესაფრად ბათუმი იქცა. კუკ-კოლისი აქტიურად უჭერდა მხარს სამხრეთ რუსეთის მოქმედ მოხალისეთა არმიას.
1920 წლის დასაწყისიდან საქართველოს მთავრობამ დაიწყო ბათუმის ოლქის შემოერთებისათვის კონკრეტული ნაბიჯების გადადგმა, რასაც სამხედრო გუბერნატორის, კუკ-კოლისის მხრიდან საპასუხო ქმედება მოჰყვა. 1920 წლის 2 მარტს გენერალმა კუკ-კოლისმა ქართულ მხარეს შემდეგი მოთხოვნები წარუდგინა:
ინგლისის მთავრობის მიერ ბათუმის ოლქიდან ჯარების გაყვანის გადაწყვეტილების მიღებისას, გენერალ კუკ-კოლისის ბრძანებით, მოსახლეობაში დაიგზავნა სპეციალური მოხელეები არსებული ვითარების ასახსნელად, რათა ხელისუფლების შეცვლის პროცესი მშვიდობიანად წარმართულიყო.
ბათუმის სამხედრო გუბერნატორობიდან გადადგომის შემდეგ, კუკ-კოლისი განაგრძობს სამსახურს ბრიტანეთის არმიაში. 1927 წელს გახდა მე-11 ქვეითი ბრიგადის, ხოლო 1934 წელს 55-ე ქვეითი დივიზიის მეთაური. 1935-1938 წლებში იყო ჩრდილოეთ ირლანდიაში დისლოცილებული ბრიტანეთის ჯარების ხელმძღვანელი. მიღებული აქვს ბრიტანეთის სამხედრო ორდენი „განსაკუთრებული დამსახურებისთვის“ (D.S.O. 1918 წელს), წმინდა სტანისლავის მე-3 ხარისხის რუსული ორდენი, იყო ბრიტანეთის წმინდა მიქაელისა და წმინდა გიორგის რაინდული ორდენის კავალერი (C.M.G. 1919). 1938 წლიდან ცხოვრობდა ირლანდიაში, კუკების სასახლეში.
პირადი ცხოვრება
1906 წლის 30 იანვარს ჯეიმზ ნორმან კუკ-კოლისმა იქორწინა მაიორ ჯორჯ ფრენსის ქალიშვილზე, კლეონის გემბლზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 7 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1941 კატეგორია:ინგლისელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ინგლისელი გენერლები კატეგორია:ინგლისელი გენერალ გუბერნატორები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
გრეგ ჰეფლი
გრეგორი „გრეგ ჰეფლი (Gregory „Greg“ Heffley) — მთავარი პერსონაჟი წიგნისა „წრიპა ბიჭის დღიური“. პერსონაჟი შექმნა ჯეფ კინმა. პერსონაჟი პირველად გამოჩნდა „წრიპა ბიჭის დღიურის“ ინტერნეტ კომიქსში, 2004 წელს. იგი ხშირად ჩნდება წიგნში როგორც ანტი-გმირი. გრეგი არის მამრობითი სქესის. მისი ოჯახის წევრები არიან: ფრენკ ჰეფლი (მამა), სუზან ჰეფლი (დედა), როდრიკ ჰეფლი (უფროსი ძმა) და მენი ჰეფლი (უმცროსი ძმა). გრეგი კათოლიკე ქრისტიანია. ის ეროვნებით ამერიკელია.
პერსონაჟის აღწერა
მინი|მარცხნივ|ზაქარი გორდონი გრეგ ჰეფლის როლში გრეგი არის თავისი ასაკისთვის საშუალო სიმაღლის, ზარმაცი და პარანოიდი. საუკეთესო მეგობარია როული ჯეფერსონი. როულის ოჯახი, განსაკუთრებით კი მამა თვლის, რომ გრეგი მის შვილზე ცუდ გავლენას ახდენს. გრეგის მთავარი გასართობია ვიდეო თამაშები. გრეგის ადგენს საკუთარ რეიტინგს სადაც აღნიშნულია ბავშვთა პოპულარობის დონე, სადაც გრეგის რეიტინგები არასდროსაა ერთფეროვანი, იგი ხშირად კარგავს პოზიციებს, მაგრამ მალევე ახერხებს წინ წაწევას.
ფილმოგრაფია
წიგნის სერიათა მიხედვით გადაღებულია 4 ფილმი. პირველ სამ ფილმში გრეგის როლს თამაშობს ზაქარი გორდონი. 2017 წელს გადაღებულ მეოთხე ფილმში კი გრეგის როლს თამაშობს ჯეისონ დრაკერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წრიპა ბიჭის დღიური კატეგორია:წრიპა ბიჭის დღიურის პერსონაჟები
აშხადარი
აშხადარი (Աշխադար) — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. აშხადარი სამეფო ტახტზე თრდატ I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 110 წელს და დასრულდა 113, მის შემდეგ კი ტახტზე პართამასირი ავიდა. აშხადარი პართიელი მონარქის პაკორ II-ის სამი ვაჟიდან ერთ-ერთი იყო. მამის მხრიდან აშხადარი იყო პართიის სამეფო დიასტიის წევრი, შესაბამისად კავშირი ჰქონდა არშაკუნიანების დინასტიასთან. იმ ფაქტის გარდა, რომ ის სომხეთის მეფე იყო, ძალიან მწირი ინფორმაცია არის შემორჩენილი მასზე.
აშხადარი სომხეთის სამეფო ტახტზე 110 წელს მეფე სანატრუკის გარდაცვალების შემდეგ ავიდა. აშხადარი სომხეთის სამეფო ტახტზე მისმა ბიძა (ბიძა მამის მხრიდან) ოროზ I-მა დასვა რომთან კონსულტაციის გარეშე. ამის შემდეგ აშხადარმა მხოლოდ 113 წლამდე იმეფა. მიუხედავად იმისა, რომ რომაელები მხარს უჭერდნენ აშხადარს, როგორც სომხეთის მეფეს, იმპერატორმა ტრაიანემ პართიის მეფის ოროზ I-ის ქმედება ომის დაწყების საბაბად მიიჩნია. ოროზ I კი ფიქრობდა, რომ აშხადარი, როგორც მმართველი სუსტი და უნიჭო იყო, ამიტომ რომის იმპერატორ ტრაიანესთან ომის თავიდან აცილებისა და მასთან მშვიდობის შენარჩუნების მიზნით ოროზმა აშხადარი მეფობიდან გადააყენა, მის ადგილას კი აშხადარის ძმა და პაკორ II-ის კიდევ ერთი ვაჟი პართამასირი დასვა.
კჰაო-ჰითჩაქუთის ეროვნული პარკი
კჰაო-ჰითჩაქუთის ეროვნული პარკი (อุทยานแห่งชาติเขาคิชฌกูฏ) — ეროვნული პარკი ჩანთაბურის პროვინციაში, ტაილანდში. პარკი მდებარეობს კარდამომის მთიანეთის კჰაო-სოი-დაოს ველური ბუნების თავშესაფარში. ცნობილია ჩანჩქერებითა და ტყეებით. პარკის ტერიტორიაზე შემონახულია ბუდას ნაკვალევიც.
ისტორია
კჰაო-ჰითჩაქუთის ეროვნული პარკი დაარსდა 1977 წლის 4 მაისს. იგი ტაილანდის მე-14 ეროვნული პარკი იყო.
ფლორა და ფაუნა
პარკის ტერიტორიაზე ბინადრობენ: გაურები, ინდური ზამბარები, მუნჯაკები და სუმატრული სერაუები. შენიშნულია ველური სპილოების ჯოგიც.
ღირსშესანიშნაობები
პარკის უდიდესი ჩანჩქერია კრატიგი, 13 დონიანი ჩანჩქერი, რომელიც რამდენიმე დონეზე ბუნებრივ ბილიკებს კვეთს. ჩანჩქერები მდინარე ჩანთაბურით საზრდოობენ. პარკის სხვა ჩანჩქერებს შორის აღსანიშნავია ჩენგსეი და კლონგ-პიბონი.[
სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია II კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული პარკები კატეგორია:1977 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ნუკლეოსომა
მინი|მარჯვნივ|400პქ|ნუკლეოსომის სტრუქტურა და აგებულება. ნაჩვენებია სტრუქტურული ოქტამერის წარმოქმნა და აგება და დნმ-ჰისტონური ოქტამერის — ნუკლეოსომის კომპლექსის სტრუქტურა. ნუკლეოსომა — ქრომოსომის სტრუქტურული ნაწილი, რომელიც წარმოქმნილია დნმ-ის ძაფისა და H2А, H2B, H3 და H4 ჰისტონური ცილების ერთობლივი შეფუთვით. ნუკლეოტიდების თანმიმდევრობა, რომელიც შეერთებულია ჰისტონური ცილა H1-ით, ქმნის ნუკლეოფილამენტს (nucleofilament), ანუ ნუკლეოსომურ ძაფს.
ჰისტონური ოქტამერის მიერ წარმოდგენილი ნუკლეოსომური ბირთვის გარშემო დნმ ახორციელებს 1,67 ბრუნს (147 ნ. წ.). ნუკლეოსომებს შორის მდებარე დნმ-ის უბანს ეწოდება ლინკერული დნმ და შეადგენს 10—100 ნ. წ.-ს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქრომოსომები კატეგორია:დნმ
ლალოვა
ლალოვა (Lalova) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 53 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 027 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
პოლონელები აზერბაიჯანში
პოლონელები აზერბაიჯანში — მოიცავს აზერბაიჯანის ეთნიკურ ჯგუფს რომლის შემადგენლობაშიც პოლონელები შედიან. მიუხედავად იმისა, რომ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ამჟამინდელი პოლონური მოსახლეობა უფრო მცირეა, უწინდელთან შედარებით, დედაქალაქ ბაქოში პოლონური წარმოშობის ადამიანების რაოდენობა დაახლოებით 2 000 -ს შეადგენს. პოლონელები, როგორც ეთნიკური ჯგუფი, საუკუნეების განმავლობაში ცხოვრობდნენ აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე.
პოლონელების ისტორია აზერბაიჯანში
მე -17 საუკუნეში სამი პოლონელი მისიონერი კვლევებს ატარებდა აზერბაიჯანის რეგიონებში. მისიონერების საქმიანობა მოიცავდა აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ფასეულობების გაგებასა და მათ დაახლოებას. მისიონერებმა და მათმა მიმდევრებმა შაჰს საჩუქრები გადასცეს ძვირფასი ნახატების სახით, ბიბლიის ხელნაწერებით და ა.შ.
პოლონელებმა მე -13 საუკუნიდან დაიწყეს აზერბაიჯანში ჩემოსვლა, ისინი არ წარმოადგენდნენ ტყვეებს, არამედ ნებაყოფლობით ჩამოდიოდნენ. XIX საუკუნის დასაწყისიდან აზერბაიჯანი საინტერესო ადგილი გახდა როგორც პოლონელი მოგზაურთათვის, ასევე პოეტებისთვის, რაზეც მათ მიერ შექმნილი ნამუშევრები მეტყველებს.
აზერბაიჯანში პოლონელები გამოჩნდნენ პოლონეთის პირველი გაყოფის შემდეგ (1772). XIX საუკუნეში კავკასია ციმბირთან ერთად გადასახლებულ პოლონელთა განსახლლების ერთ-ერთი მთავარი ადგილი იყო. 1813 წელს კავკასიაში გაგზავნეს 10 000 პოლონელი ტყვე, რომელთა უმეტესი ნაწილი იყო ნაპოლეონის არმიის პოლონური ლეგიონების წევრი. 1831 წელს, წარუმატებელი აჯანყების შემდეგ, გადასახლებული პოლონელი მეამბოხეების ახალი ტალღა ჩავიდა აზერბაიჯანში. ძირითადი პუნქტები, სადაც პოლონელები სამხედრო სამსახურისთვის გაგზავნეს, აზერბაიჯანში იყო - ყუბა, გუსარი, შამახი, განჯა, ბაქო და ზაქათალა. ყუბასა და ზაქათალაში პოლონელელი ტყვეებისა და მათი ოჯახებისთვის აშენებული სამლოცველოები და სხვა ნაგებობები დღემდე რჩება.
რეპრესირებული პოლონელების შემდეგი ჯგუფი, კავკასიაში გადაასახლეს 1863 წლის იანვრის აჯანყების შემდეგ. შემდგომში XX საუკუნის დასაწყისში, 17 264 ადამიანი გადაასახლეს კავკასიაში. უკანასკნელი პოლონელი დევნილი აზერბაიჯანში, რომელიც დაფიქსირებულია, იყო ედვარდ სტრამპი. 1900 წელს, ვარშავაში, მან გამოაქვეყნა თავისი წიგნი „კავკასიის სურათები“. შემდგომში აფშერონის ნახევარკუნძული ინტენსიურად განვითარებად ნავთობ ინდუსტრიად იქცა. ეს, თავის მხრივ, კარგ პირობებს უქმნიდა ტრადიციული ინდუსტრიების განახლებასა და განვითარებას. ბაქო გადაიქცა საერთაშორისო ქალაქად. 1897 წლის მონაცემებით პოლონეთის მოსახლეობა დაახლოებით ორი ათას ადამიანს შეადგენდა.
გალერეა
აზერბაიჯანში მცოვრები პოლონელებისთვის არქიტექტურა იყო ის სფერო, რომელშიც ყველაზე მეტი წვლილი შეიტანეს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ეთნიკური ჯგუფები კატეგორია:პოლონელები
ნესტიარის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ნესტიარის წმინდა ნიკოლოზის მონასტერი (Свято-Николаевский монастырь) — მოქმედი მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის სოფელ ნესტიარში. დაარსებულია 1859 წელს. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს გოროდეცკის ეპარქიას.
ისტორია
ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1859 წლის აგვისტოში. პროექტი შეიმუშავეს არქიტექტორებმა ა. ტურმიშევმა და ნ. უჟუმედსკ-გრიცევიჩმა. პროექტი ძირითადად მორგებულია კონსტანტინე ტონის პროექტზე, რომელიც ტაძარს აშენებდა არქიტექტურული სტილით გემი. მთავარ, დასავლეთის შესასვლელის თავზე დაადგეს სამიარუსიანი სამრეკლო.
ტაძრის არქიტექტურა არის ეკლექტიზმის საუკეთესო ნიმუში, რომელიც შეიცავს კლასიციზმის (დიდი ნახევარწრიული ფანჯრები, სამკუთხა ფრონტონები და სანდრიკები) ელემენტებს, ძველირუსული ხუროთმოძღვრების ელემენტებთან ერთად. ფასადები წამოდგენილია მკაცრი გეომეტრიული ორნამენტებით.
ეკლესია დაიხურა 1930-იანი წლების ბოლოს. შენობა გადაეცა კოლმეურნეობის საწყობს და მალევე დაინგრა. XX საუკუნის ბოლოს ხანძრის შედეგად დაზიანდა ტაძრის მთავარი ნაწილი, სამრეკლო და სატრაპეზოს გავახურვა.
2006 წელს ეკლესია გადაეცა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. აღდგენითი სამუშაოები მიმდინარეობდა პროექტის მიხედვით, რომელიც ეესაბამებოდა XIX საუკუნის არქიტექტურულ სტილს.
2008 წლისათვის დასრულდა გუმბათის კონსტრუქციის შედუღება და განხორციელდა მისი დამონტაჟება.
2009 წელს შეაკეთეს სამრეკლო. ამ დროისათვის ხუთი გუმბათიდან სამი იყო სპილენძისა, ხოლო ორი - მეტალისა. აგვისტოს დასასრულს სამრეკლოზე აღართეს პირველი ჯვარი. სულ ტაძრისათვის ნიჟნი-ნოვგოროდის ქარხანა „ბურევესტნიკში“ დაამზადეს ათი ჯვარი. მოოქროვების შემდეგ ხუთი მათგანი დაამონტაჟეს ცენტრალურ გუმბათზე, ხოლო ოთხი - სამრეკლოზე.
2011 წელს შედგა პირველი ღვთისმსახურება. ამავე პერიოდში დასრულდა სარესტავრაციო სამუშაოები.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
გაეროს უშიშროების საბჭომ აფხაზეთის შესახებ მიიღო 40 რეზოლუცია, ყოველ რეზოლუციაში უშიშროების საბჭო აფხაზეთს აღიარებს საქართველოს განუყოფელ ნაწილად და მხარს უჭერს ქვეყნის ტერიტორიულ მთლიანობას საერთაშორისო სამართლის საფუძველზე. გაერო მოუწოდებს კონფლიქტში ჩართულ ორივე მხარს მოაგვარონ ქართულ-აფხაზური კონფლიქტი მშვიდობიანი გზით და გაააქტიურონ დიპლომატიური დიალოგი და მოახდინონ ფინალური შეთანხმების რატიფიცირება, რომელიც განსაზღვრავს აფხაზეთის სტატუსს საქართველოს კონსტიტუციაში. უფრო მეტიც, გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია მოითხვს დაუყოვნებლივ დაბრუნდეს ეთნიკური წმენდის შედეგად აფხაზეთიდან გამოდევნილი 250 000 ქართველი და განისაზღვროს აფხაზეთის სტატუსი საქართველოს ფარგლებში მაქსიმუმ ავტონომიის ან ფედერაციის საფუძველზე. რეზოლუციები დადებითად აფასებს რუსეთის, როგორც მშვიდობისმყოფელისა და კონფლიქტის დარეგულირების ხელშემწყობის როლს. 1716-ე რეზოლუცია (13 ოქტომბერი, 2006) ასევე მოუწოდებს საქართველოს თავი შეიკავოს კოდორის ხეობაში პროვოკაციული ქმედებებისაგან.
ყველა რეზოლუცია აგრძელებდა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მოქმედებას.
2008 წლის 15 მაისს გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ მიიღო არასავალდებულო რეზოლუცია, რომელიც აღიარებდა დევნილთა (მათ შორის ეთნიკური წმენდის მსხვერპლთა) აფხაზეთში დაბრუნებისა და მათი საკუთრების უფლების დაცვას.
გაეროს უშიშროების საბჭომ აფხაზეთთან მიმართებაში მიიღო შემდეგი რეზოლუციები:
სქოლიო
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ *
ალიქი
ალიქი (Əlik) — სოფელი  აზერბაიჯანში  ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. მდებარეობს სოფელ ჯექის სამხრეთით 4 კმ-ით დაშორებით. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს  372 კაცი. მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა მეცხვარეობაა.
სოფელში არის პირველადი სამედიცინო დახმარების პუნქტი, საფოსტო განყოფილება,  სკოლა ცხრაწლიანი განათლებით, სადაც აზერბაიჯანულ ენაზეა სწავლა (მუნიციპალიტეტის სხვა სოფლებში მხოლოდ ოთხი კლასის განათლებაა). ამასთან, ბევრი ბავშვი (განსაკუთრებით გოგონები)  მხოლოდ 4 კლასის განათლებას ღებულობს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 11
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 11 მიიღეს 1946 წლის 15 ნოემბერს. რეზოლუციის მიხედვით უშიშროების საბჭო გამოდიოდა რეკომენდაციით, რომ გაეროს თავისი წესდების 93-ე მუხლის მეორე სტატიის მიხედვით შვეიცარიას შეეძლო გამხდარიყო გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს სტატუტის წევრი.
ვაჟთა რეალური კერძო სასწავლებელი
ვაჟთა რეალური კერძო სასწავლებელი (Частное мужское реальное училище) — რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
მისამართი:რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, დონის როსტოვი, პირველი მაისის ქუჩა № 34.
ისტორია
სარქის არუთინის ძე იაგუბიანცი, ვის სახელსაც ატარებდა კერძო სასწავლებელი, იყო გეოგრაფიისა და ხაზვის მასწავლებელი. 1908 წელს მისი ფინანსებით გაიხსნა პირველი ვაჟთა საშუალო სასწავლო დაწესებულება ქალაქში. გახსნა გაიმართა 1908 წლის 14 სექტემბერს. ცერემონიას ესწრებოდნენ პედაგოგები, მოქალაქეები და პოლკოვნიკი ზვორკინი, დონის როსტოვის ქალაქისთავი. სასწავლებლის შენობა განთავსებული იყო ქალაქის ერთ-ერთი ეკლესიის გვერდით. იმასთან დაკავშირებით, რომ არსებობდა საიჯარო გადასახადი, სკოლის მშობლებმა მოსთხოვეს ქალაქის ხელისუფლებას თხოვნით, გამოეყოთ სუბსიდია, რათა ის დახარჯულიყო სკოლის საჭიროებებიდან გამომდინარე. ამ შუამდგომლობის პასუხად გამოიყო ყოველწკლიურად 5 000 რუბლი. მაგრამ სუბსიდია არ იქნებოდა მუდმივი, რადგან ქალაქის მმართველთა გეგმებში შედიოდა ვაჟთა გიმნაზიის გახსნა, რის შემდეგაც იაგუბიანცის სასწავლებელი დაფინანსებას ვეღარ მიიღებდა.