cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
როჯერ კორნბერგი
2006 წელს ქიმიის დარგში ნობელის პრემიის ლაურეატი გახდა „მის მიერ ევკარიოტული ტრანსკრიფციის მოლეკულური ბაზის კვლევისთვის„, რომელიც ხსნის დნმ-ს რნმ-დ გარდაქმნის პროცესს. მამამისი, ართურ კორნბერგი, რომელიც ასევე სტანფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი იყო, 1959 წელს მედიცინის დარგში ნობელის პრემიის ლაურეატი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ბიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
მაკარონული პოეზია
მაკარონული პოეზია (იტალ. Poesia Maccheronica) — სატირული ან სახუმარო პოეზია, რომელიც გავრცელებული იყო XVI ს. იტალიურ ლიტერატურაში; შეიქმნა ლათინური პოეზიის პარალელურად, მისი პაროდირების საფუძველზე. პირველი ცდები შეინიშნება ჯერ კიდევ XV საუკუნის დასასრულ (პადუელი ტიფი ოდაზის თხზ. macaronea). საუკეთესი ნიმუშადაა მიჩნეული ტ. ფოლენგოს (ფსევდო მერლინ-კოკაი 1491-1544) სახუმარო ეპოპეა "ბალდუსი" და "მოსკეიდები". ავტორი დასცინის XVI საუკუნის ზნე-ჩვეულებებს, ლიტერატურულ ფორმებს, რელიგიურ შეხედულებებს. მაკარონული პოეზია გავრცელდა ევროპის მრავალ ქვეყანაში. მისი ანალოგიები გვხვდება ქართულ ლიტერატურაშიც, განსაკუთრებით გ.ერისთავის კომედიებში და თბილისელ აშუღთა შემოქმედებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სატირა კატეგორია:პოეზია კატეგორია:იტალიური ლიტერატურა
ელ-ტანკე
ელ-ტანკე (El Tanque) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულ ტენერიფეზე. ფართობი — 23,65 კმ². მოსახლეობა — 2813 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
ბადრი პატარკაციშვილი
არკადი (ბადრი) პატარკაციშვილი (დ. 31 ოქტომბერი, 1955. თბილისი — გ. 12 თებერვალი, 2008, ლონდონი  ) — ქართველი ბიზნესმენი, ჰოლდინგის სს „ი-მედიას“ დამფუძნებელი, საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ყოფილი პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
ბადრი პატარკაციშვილი დაიბადა თბილისში, საქართველოს სსრ. მშობლები: ნათელა და შალვა პატარკაციშვილები. მეუღლე — ინნა გუდავაძე. შვილეები: ლიანა (დაბადებული 1980 წ.) და ია (დაბადებული 1983 წ.). დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. იყო თბილისის მაუდ-კამვოლის კომბინატ „საბჭოთა საქართველოს“ თანამშრომელი, შემდეგში ამავე კომბინატის დირექტორის მოადგილე. 1990 წელს იყო „ლოგოვაზის“ კავკასიის რეგიონალური წარმომადგენლობის დირექტორი, 1992-93 წწ.-ში გენერალური დირექტორის მოადგილე და პირველი მოადგილე 1994 წელს. ასოციაცია „როსიისკიე ავტომობილნიე დილერი“-ს ვიცე-პრეზიდენტი (1994-95). იყო რუსეთის საზოგადოებრივი ტელევიზიის (ОРТВ) გენერალური დირექტორის მოადგილე და 1996-2001 წწ.-ში გაერთიანებული ბანკის (რუსეთი) დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე. 2001 წელს რუსული ტელეკომპანია ТВ-6-ის გენერალური დირექტორი და დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე. 2001 წლიდან მოღვაწეობდა საქართველოში. არის ჰოლდინგ სს „ი-მედიას“ დამფუძნებელი და ინვესტორთა ჯგუფის ხელმძღვანელი. საქართველოს ოლიმპიური ფონდის დამფუძნებელი და 2002-2007 წლებში საქართველოს ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტი. „ბადრი პატარკაციშვილის საქველმოქმედო ფონდის“ დამფუძნებელი. 2005 წლიდან დაუპირისპირდა საქართველოს ხელისუფლებას. 2007 წელს საცხოვრებლად გადავიდა გაერთიანებულ სამეფოში. 2008 წელს მონაწილეობდა საპრეზიდენტო არჩევნებში.
გარდაცვალება
ლონდონში ცნობილი ქართველი ბიზნესმენი, პრეზიდენტობის ყოფილი კანდიდატი ბადრი პატარკაციშვილი, 12.02.2008, გვიან ღამით გულის შეტევით გარდაიცვალა. ბიზნესმენ ბადრი პატარაკაციშვილის გარდაცვალების ფაქტი მისი პრესსამსახურმაც დაადასტურა.ოჯახის სხვა ახლობლები კი აცხადებენ, რომ ბადრი პატარკაციშვილი მოკლეს, ის იყო სრულიად ჯანმრთელი.
სამხრეთელი აგრარიკები
სამხრეთელი აგრარიკები (ინგლ. Southern Agrarians, ასევე ვანდერბილტის აგრარიკები ან ნეშვილის აგრარიკები) — თორმეტი ამერიკელი მწერლისა და პოეტის ჯგუფი სამხრეთ შტატებიდან, რომლებმაც 1930 წელს ერთობლივად გამოაქვეყნეს აგრარული მანიფესტი, ესსების კრებული სახელწოდებით "I'll Take My Stand".
სამხრეთელმა აგრარიკებმა ამერიკული პოპულიზმის მნიშვნელოვანი კონსერვატიული განშტოება შექმნეს და 1920-30-იან წლებში სამხრეთული ლიტერატურის აღორძინებაში დიდი წვლილი შეიტანს (ცნობილი როგორც სამხრეთული რენესანსი). ისინი ძირითადად ვანდერბილტის უნივერსიტეტიდან იყვნენ, ნეშვილში, ტენესი.
კატეგორია:ამერიკული ლიტერატურა კატეგორია:პოეზიის სკოლები კატეგორია:ტენესი
ბადრი პატარკაციშვილი
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:ქართველი ებრაელები კატეგორია:ქართველები ბრიტანეთში კატეგორია:ქართველი მილიარდერები
ზაურ ჯანელიძე
ზაურ ჯანელიძე (დ. 20 სექტემბერი, 1999, ფოთი, საქართველო) — ქართველი კალათბურთელი. პროფესიული კარიერა დაიწყო სკ ტიტებში (თბილისი),
სტატისტიკა
საკლუბო კარიერა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი კალათბურთელები
ბელიზი 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბელიზმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბელიზი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Leptogenys elongata
Leptogenys elongata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მიხეილ ქარელი
მიხეილ ქარელი (დ. 3 სექტემბერი, 1975. გორი) — სამართალმცოდნე. საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებული შიდა ქართლში 2004–2007 წლებში.
ბიოგრაფია
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული  3 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:გორში დაბადებულები
გივი ჩოხელი
thumb|right|290პქ| მარჯვნიდან მეორე: გივი ჩოხელი. 1962 გივი ჩოხელი (დ. 27 ივნისი, 1937, თელავი, საქართველოს სსრ — გ. 25 თებერვალი, 1994, თბილისი, საქართველო) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. იყო თბილისის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ნაკრების წევრი. მოგვიანებით თბილისის „დინამოს“ მწვრთნელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1965), საქართველოს სსრ დამსახურებული მწვრთნელი (1971).
ბიოგრაფია
კარიერის მანძილზე ითამაშა თელავის „ნადიკვარსა“ და თბილისის „დინამოში“. კარიერის დასრულების შემდეგ იგი მოღვაწეობდა ამ უკანასკნელში სხვადასხვა სამწვრთნელო პოზიციებზე (1969–1970), 1974 წელს კი გახდა მთავარი მწვრთნელი.
19 მატჩი ჩაატარა საბჭოთა კავშირის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში, მონაწილეობდა 1960 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატსა და 1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატში, სადაც საბჭოთა კავშირმა ოქროს მედალი მოიპოვა. საბჭოთა ნაკრების დაცვის ხაზის სახელგანთქმულ ტრიოს უძღვებოდა ჩოხელი, ტრიოში ჩოხელთან ერთად შედიოდნენ ანატოლი მასლიონკინი და ანატოლი კრუტიკოვი ადრეულ 1960 წელს.
გივი ჩოხელს ქართულ ფეხბურთში განსაკუთრებული ადგილი უკავია, მან, მიხეილ მესხმა და სლავა მეტრეველმა საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში ევროპის თასი მოიპოვეს.
ის იყო პირველი ქართველი ფეხბურთელი, რომელიც საბჭოთა კავშირის ნაკრებში დაცვის ხაზზე იდგა. მანამდე ჩვენ მხოლოდ თავდამსხმელებით შეგვეძლო გვეამაყა. ჩოხელი უაღრესად თანამედროვე მცველი იყო. დიდი ფეხბურთელის ერუდიცია და მაღალი ტაქტიკური ალღო მას საშუალებას აძლევდა, ყოველთვის რაციონალურად ეთამაშა დაცვის ცენტრში, ხოლო როცა ფლანგზე გადადიოდა, აქტიურად ეხმარებოდა ფორვარდებს. განსაკუთრებით კარგი იყო მაღალი ბურთისთვის ბრძოლაში. შესანიშნავად თამაშობდა თავით. მაღალი ტექნიკა ეხმარებოდა, ძალზე ზრდილობიანი ყოფილიყო მეტოქეთა მიმართ, მაგრამ ეს სულ არ უშლიდა ხელს, წესიერების ფარგლებში, ბურთისთვის ძალისმიერი ხერხებიი გამოეყენებინა.ამ ბრძოლას ის ყოველთვის იგებდა.
თელავის მუნიციპალური სტადიონის წინ დგას გივი ჩოხელის ქანდაკება.
საინტერესო ფაქტები
1968 წელს თბილისის „დინამოს“ სტადიონის რადიორედაქციამ გამოაცხადა კონკურსი-კითხვარი, რომელსაც უნდა გამოევლინა საქართველოს ფეხბურთელთა სიმბოლური ნაკრები 1921 წლიდან 1968 წლამდე. რადიორედაქციამ მიიღო 780 საკონსკურსო წერილი. მიღებული წერილების საფუძველზე გივი ჩოხელი 721 ხმით აღნიშნული სიმბოლური ნაკრების შემადგენლობაში მოხვდა. გამოკითხვის შედეგად, საქართველოს 1921–1968 წლების სიმბოლურ ნაკრებში შევიდნენ: მეკარე: ვლადიმერ მარღანია; მცველები: ვლადიმერ ელოშვილი, ნიაზ ძიაპშიპა, მურთაზ ხურცილავა, გივი ჩოხელი; ნახევარმცველები: გიორგი სიჭინავა, შოთა იამანიძე; თავდამსხმელები: სლავა მეტრეველი, ბორის პაიჭაძე, ავთანდილ ღოღობერიძე, მიხეილ მესხი.
გაზეთ „სარბიელის“ ინიციატივით, 1998 წელს გულშემატკივრებმა საქართველოს XX საუკუნის საუკეთესო ფეხბურთელი, მწვრთნელი და სიმბოლური ნაკრები დაასახელეს (გამოკითხვაში მონაწილეობა მიიღო 837-მა მკითხველმა). გამოკითხვის შედეგად გივი ჩოხელი საქართველოს XX საუკუნის სიმბოლური ნაკრების წევრად დასახელდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:თელავში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის დინამოს მწვრთნელები კატეგორია:1960 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები გ
Autumn Leaves
Autumn Leaves (შემოდგომის ფოთლები) — მრავალჯერ ჩაწერილი სიმღერა, რომელიც გახდა ჯაზის სტანდარტი. ორიგინალი დაწერა ფრანგმა კომპოზიტორმა ჯოსეფ კოზმამ 1945 წელს, კინოსურათისთვის Les Portes de la Nuit, და ერქვა "Les feuilles mortes" ("მკვდარი ფოთლები"). მოგვიანებით ჯონი მერსერმა თარგმნა ლირიკა ფრანგულიდან - ინგლისურად. 1950 წლის 24 დეკემბერს ედიტ პიაფმა პირველად შეასრულა სიმღერა ორივე ენაზე. ამას მოჰყვა ნატ კინგ კოულის ქავერი, რომელიც საუნდტრეკი იყო 1956 წლის ფილმისთვის Autumn Leaves. კომპოზიცია არანჟირებულია: ერიკ კლეპტონის, ბილ ევანსის , ფრენკ სინატრას , სტენ გეტსის და სხვა მრავალი მუსიკოსის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ჯაზის სტანდარტები კატეგორია:ფრანგული სიმღერები კატეგორია:ედიტ პიაფის სიმღერები კატეგორია:ფრენკ სინატრას სიმღერები კატეგორია:1945 წლის სიმღერები
მონროვია
მონროვია (Monrovia) — ლიბერიის დედაქალაქი, მონტსერადოს საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი. გაშენებულია ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, მდინარე სენტ-პოლისა და მესურადოს შესართავში. გამოიყოფა დიდი მონროვიის რაიონი, სადაც 2008 წლის აღწერის მონაცემებით ცხოვრობდა 970,824 ადამიანი, შესაბამისად, მასზე მოდის ქვეყნის მოსახლეობის 29%. მონროვია ლიბერიის ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული ქალაქია. ქვეყნის მთავარი კულტურული, პოლიტიკური და ფინანსური ცენტრი, ამასთანავე ძირითადი სავაჭრო ცენტრი და დიდი ნავსადგურია. ეს უკანასკნელი განსაკუთრებით გაფართოვდა მეორე მსოფლიო ომის (1939-1945) დროს ამერიკელების მიერ. ნავსადგური გამოიყენება გემების სადგომად და მათ შესაკეთებლად. ექსპორტზე უმეტესწილად გააქვთ რძეწვენი და რკინის მადანი. ადგილზევე მზადდება ცემენტი, აგური, სხვადასხვა ქიმიური ნივთიერებები, კვების პროდუქტები და სხვა.
ქალაქი დაარსდა 1822 წელს აშშ-იდან გადმოსახლებული ზანგების მიერ და სახელი ეწოდა ამერიკის პრეზიდენტის ჯეიმზ მონროს პატივსაცემად. 1847 წლიდან ლიბერიის რესპუბლიის დედაქალაქია. საგანმანათლებლო ცენტრი. მონროვიაში არის ლიბერიის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და აფრიკის მეთოდისტური საეპისკოპოსო უნივერსიტეტი, სტელა-მარის პოლიტექნიკური სასწავლებელი და სხვა მრავალი. სამედიცინო განათლების მიღება შესაძლებელია სამედიცინო კოლეჯში.
არქიტექტურული შენობებიდან საყურადღებოა კაპიტოლიუმი (1958), აღმსასრულებელი სახლი (1964), მუნიციპალიტეტის შენობა და სხვ. ქალაქში არსებული მრავალი შენობა-ნაგებობა ძლიერ იყო დაზიანებული სამოქალაქო ომის დროს 1990-იან წლებში.
ჰავა სუბეკვატორულია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა უდრის 26,5°C, ივლისის 24,2°C. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა დაახლოებით 4000 მმ წელიწადში. კლიმატურ პირობებში გამოიყოფა მწვიმიანი და მშრალი სეზონები. მონროვია აგრეთვე წარმოადგენს ლიბერიის მთავარ სატრანსპორტო კვანძს. არის საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბერიის ქალაქები კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები
თოვლის პაპა
თოვლის პაპა, თოვლის ბაბუა — საქართველოში მითური ადამიანის სახის არსება, რომელიც ასოცირდება ახალ წელთან. წარმოადგენს ბავშვების ერთ-ერთ უსაყვარლეს ზღაპრისა და რეალურ გმირს. როგორც ბავშვებს სწამთ, ახალი წლის ღამეს კეთილი თოვლის პაპა ჩამოვა მთიდან და უამრავ საჩუქრებს, ტკბილეულს და სხვადასხვა სასუსნავს ჩამოუტანს.
თოვლის ბაბუის საცხოვრებლად მიიჩნევა სვანეთი, კერძოდ, საქართველოს და სრულიად ევროპის ყველაზე მაღალი დასახლება უშგულის თემი, საიდანაც ყოველ ახალ წელს მიემართება ბავშვებთან საჩუქრებით ხელდამშვენებული. როგორც წესი, თოვლის პაპას გამოსახავენ კეთილი მოხუცის სახით, რომელსაც აქვს გრძელი თეთრი წვერი, მოსხმული აქვს ნაბადი (შავი ან თეთრი ფერის), ახურავს სვანური ქუდი ან ყაბალახი, ცალ მხარზე კი საჩუქრებით სავსე ხურჯინი აქვს გადაკიდებული.
თოვლის პაპის კულტი უკავშირდება ქრისტიანულ წმინდან ნიკოლოზს, თავისი მნიშვნელობით თოვლის პაპას მეტად უახლოვდებიან სხვადასხვა ევროპულ კულტურებში არსებული საახალწლო და საშობაო არსებები, მაგალითად, სლავური დედ მოროზი, ფრანგული პერ ნოელი, გერმანული ვაინახტსმენი, იტალიური ბაბო ნატალე, ინგლისური ფაზერ ქრისმასი და ამერიკული სანტა კლაუსი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები კატეგორია:ახალი წელი
მაკედონია (ოლქი)
thumb|თანამედროვე მაკედონიის ოლქი ოთხ მეზობელ რესპუბლიკას აქვს განაწილებული მაკედონია — ისტორიული ოლქი ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ცენტრალურ ნაწილში. მის ტერიტორიაზე სახელმწიფო შეიქმნა ძვ.წ. V საუკუნეში (იხ. მაკედონია (ძველი)). ახ.წ. VI-VII სს. დასახლდნენ სლავური ტომები. 670-675 წწ. მაკედონიაში შეიჭრა პროტობულგარელთა ურდო (რასაც ხანი კუვერი მეთაურობდა) და ქალაქ ბიტოლის რაიონში დამკვიდრდა. IX ს. II მეოთხედში მაკედონიის მეტი ნაწილი ბულგარელთა პირველ სამეფოში შედიოდა. IX-X სს. ჩამოყალიბდა ფეოდალური ურთიერთობანი, ფართოდ გავრცელდა ქრისტიანობა, რასაც ხელი შეუწყო სლავი განმანათლებლების კირილესა და მეთოდეს მოწაფეთა (კლიმენტის, ნაუმის და სხვა.) მოღვაწეობამ. X საუკუნეში გავრცელდა ბოგომილობა. X ს. 70-იან წლებში მაკედონიის ტერიტორია დასავლეთ ბულგარეთის სამეფოს ძირითადი ბირთვი გახდა. 1018 წ. მაკედონია ბიზანტიამ დაიპყრო, 1230 კი ბულგარეთის მეორე სამეფოს ნაწილი გახდა. XIV ს. შუა წლებში მაკედონიას სერბთა მეფე დუშანი დაეუფლა, XIV ს. უკანასკნელ მეოთხედში კი — ოსმალეთის იმპერია, რის შედეგადაც კიდევ უფრო აჭრელდა ეთნიკურად მაკედონიის მოსახლეობა. ჩაგვრა ოსმალთა მიერ და მოსახლეობის ძალდატანებითი გამაჰმადიანება ანტიფეოდალურ და ანტიოსმალურ მოძრაობას იწვევდა (ჰაიდუკების, კლეპტების და სხვა გამოსვლები). მოსახლეობა მასობრივად ტოვებდა მაკედონიის ტერიტორიას. XVIII ს. ბოლოს გაძლიერდა ოსმალთა წინააღმდეგ ბრძოლა. საბერძნეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა რევოლუციამ 1821-1829 წწ. მაკედონიის ბერძენი მოსახლეობაც მოიცვა. დაიწყო აგრეთვე სლავი მოსახლეობის განმათავისუფლებელი ბრძოლა ოსმალეთის ბატონობისა და ელინიზაციის პროცესის წინააღმდეგ, რომელსაც კონსტანტინოპოლის ბერძნული საპატრიარქო ატარებდა. ბერლინის კონგრესის (1878) შემდეგ მაკედონია ოსმალეთის მფლობელობაში დარჩა. ბულგარეთის, სერბეთისა და საბერძნეთის მონარქიულ-ბურჟუაზიული მთავრობები ცდილობდნენ მაკედონიის განმათავისუფლებელი მოძრაობის გამოყენებას თავიანთი ინტერესებისათვის, რაც მაკედონიის დანაწევრების საშიშროებას ქმნიდა. 1893 წ. შექმნილმა შიდა მაკედონია-ოდრინის რევოლუციური ორგანიზაციის მემარცხენე რევოლუციურ-დემოკრატიულმა ფრთამ (ხელმძღვანელი გოცე დელჩევი) 1896 წ. წამოაყენა ლოზუნგი — მაკედონია მაკედონელთათვის. ამ ლოზუნგით 1903 წელს იფეთქა ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა აჯანყებამ, რომლის დროს გამოაცხადეს ე.წ. კრუშევოს რესპუბლიკა, შეიქმნა დროებითი რევოლუციური მთავრობა ნ. კარევის მეთაურობით. XX ს. დასაწყისში ევროპულ სახელმწიფოთა შორის ბალკანეთის ნახევარკუნძულისთვის ბრძოლის გამწვავებამ მაკედონია საერთაშორისო წინააღმდეგობათა ერთ-ერთ კვანძად აქცია. ბალკანეთის ომების (1912-12) შედეგად მაკედონია განაწილდა სერბეთს (ვარდარის მაკედონია), საბერძნეთსა (ეგეოსის მაკედონია) და ბულგარეთს (პირინის მხარე) შორის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპა კატეგორია:ევროპის მხარეები კატეგორია:საბერძნეთი კატეგორია:მაკედონიის ისტორიული რეგიონები
ჟანიუ კუადროსი
ჟანიუ და სილვა კუადროსი (Jânio da Silva Quadros; დ. 25 იანვარი, 1917, კამპუ-გრანდი, მატუ-გროსუ-დუ-სული — გ. 16 თებერვალი, 1992, სან-პაულუ) — ბრაზილიელი პოლიტიკური მოღვაწე. ბრაზილიის პრეზიდენტი  1961 წლის 31 იანვრიდან 25 აგვისტომდე.
განათლებით იურისტი. პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1950 წელს, როდესაც გახდა ქალაქ სან-პაულუს მუნიციპალიტეტის წევრი. 1954–1958 წლებში იყო სან-პაულუს შტატის გუბერნატორი, ხოლო შემდეგ კონგრესის დეპუტატი. 1961 წლის 31 იანვარს პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა. ატარებდა აშშ-საგან დამოუკიდებელ პოლიტიკას და ურთიერთობა აღადგინა სსრკ-სთან და კომუნისტურ რეჟიმის მქონე სხვა ქვეყნებთან. 1961 წლის 25 აგვისტოს გადადგა ტანამდებობიდან ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული მიზეზის გამო. მისი პოლიტიკური მემკვიდრე გახდა პასკოალ რანიერი, რომლის ორკვირიანი მმართველობის შემდეგ პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებს ჟუან გულარტი (1961–1964). 1964 წელს გულარტის დამხობის შემდეგ კუადროსს 10 წლით აეკრძალა პოლიტიკური საქმიანობა.
ჟანიუ კაუდროსი გარდაიცვალა 1992 წლის 16 თებერვალს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
მაკროფაგები
thumb|თაგვის "მკლავებგაშლილი" (ფსევდოპოდია) მაკროფაგი, რომელიც ორი ნაწილაკის გარსშემოხვევას ცდილობს. მაკროფაგები (ძვ. ბერძნ. μακρός — მაკრო, დიდი და φάγος — შთანმთქმელი) — პოლიბლასტები, ფაგოციტების ერთ-ერთი ფორმა. მაკროფაგებად ქცევის უნარი აქვთ შემაერთებელი ქსოვილის (ჰისტიოციტები), სისხლის (მონოციტები), სისხლმბადი ორგანოების კაპილარებსა და ზოგ სხვა უჯრედებს; ისინი მიკრორგანიზმების გარდა უჯრედების ნარჩენებსაც ნთქავენ და ფაგოციტოზის დროს ძლიერ დიდდებიან, რის გამოც, მიკროფაგებისაგან განსხვავდებიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაკროფაგები კატეგორია:ფაგოციტები კატეგორია:ციტოლოგია კატეგორია:იმუნური სისტემა
ტასაკორტე
ტასაკორტე (Tazacorte) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულ პალმაზე. ფართობი — 11,37 კმ². მოსახლეობა — 4502 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
სამხრეთი აფრიკა
right|thumb|350px| {{legend|#00a000|სამხრეთი აფრიკა ([[სუბრეგიონი|გაეროს სუბრეგიონი)}} {{legend|#00d000|გეოგრაფიული, მათ შორის ზემოთ}} {{legend|#00ff00|სამხრეთი აფრიკის განვითარების კავშირი (SADC)}}]] სამხრეთი აფრიკა — გეოგრაფიული რეგიონი, აფრიკის კონტინენტის სამხრეთი ნაწილი. აერთიანებს როგორც კონტინენტის რამდენიმე სახელმწიფოს, ასევე კუნძულოვან სახელმწიფოებს, რომლებიც აფრიკის ნაწილად განიხილება.
გაეროს გეოგრაფიული რეგიონების სქემა და SACU
გაეროს გეოგრაფიული რეგიონების სქემაში, სამხრეთ აფრიკაში წარმოდგენილია ხუთი ქვეყანა:
სამხრეთ აფრიკის საბაჟო კავშირი (SACU), შეიქმნა 1969 წელს, როგორც გაეროს სუბრეგიონი ისიც აგრეთვე შედგება ხუთი წევრი ქვეყნისაგან.
SADC-ის წევრები
სამხრეთ აფრიკის განვითარების კავშირი (SADC) შეიქმნა 1980 წელს რეგიონული თანამშრომლობისათვის. ის შედგება:
ზოგადი გამოყენება
რეგიონში ხანდახან თვლიან სხვა ტერიტორიებსაც:
მიუხედავად იმისა, რომ კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა და ტანზანია ხშირად ითვლება ცენტრალური და აღმოსავლეთ აფრიკის ნაწილებად, ზოგჯერ მათ სამხრეთ აფრიკაშიც აერთიანებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკა კატეგორია:სამხრეთი აფრიკა
ედუარდ ალფრედ მარტელი
ედუარდ ალფრედ მარტელი (Édouard-Alfred Martel; დ. 1 ივლისი 1859, პონტუაზი, ვალ-დ’უაზი — გ. 3 ივნისი 1938, მონბრიზონი) — ფრანგი გეოგრაფი და კარტოგრაფი. მარტელი სპელეოლოგიის როგორც მეცნიერების ფუძემდებელია, აქედან გამომდინარე მას ხშირად „სპელეოლოგიის მამას“ უწოდებენ. მარტელს ათასობით მღვიმე აქვს გამოკვლეული, იყო მღვიმეების კვლევის პიონერი, აწარმოებდა მღვიმეების შესწავლის საქმის პროპაგანდირებას და სხვა. 1895 წელს ედუარდ ალფრედ მარტელმა შექმნა საფრანგეთის სპელეოლოგიური საზოგადოება, რომელიც დაკავებული იყო მღვიმეების შესწავლის საქმით.
ბიოგრაფია
ედუარდ ალფრედ მარტელი დაიბადა იურისტების ოჯახში. ბავშვობიდანვე გეოგრაფიით და საერთოდ, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებით იყო გატაცებული. 1877 წელს გაიმარჯვა Concours général-ის ეროვნულ კონკურსში. დიდი ენთუზიაზმით კითხულობდა ჟიულ ვერნის წიგნებს. მარტელი პირველად მღვიმეში პირენეებში ყოფნისას მოხვდა. შემდეგ იმოგზაურა გერმანიაში, ავსტრიასა და იტალიაში. 1886 წელს იმსახურა არმიაში, რის შემდეგ იურისტის დიპლომი მიიღო. თავისუფალ დროს უთმობდა საფრანგეთის სხვადასხვა ადგილებში მოგზაურობას.
1884 წელს მარტელმა დააფიქსირა დიდი ზომის უფსკრული ბრამაბია; 1888 წელს რამდენიმე თანამგზავრთან ერთად მოახდინა უფსკრულში ჩასვლა. ამ ისტორიული ტრავერსის განხორციელების შემდეგ საფუძველი ჩაეყარა სპელეოლოგიას. 1889 წელს დაკვირვებების შედეგად გამოაქვეყნა კრებული „Les Cévennes“. გამოკვლევებს აწარმოებდა პადირაკის უფსკრულში, სადაც გამოავლინა მიწისქვეშა მდინარე.
1899 წელს მარტელმა საბოლოოდ მიატოვა თავისი იურიდიული საქმიანობა, რათა მთლიანად სპელეოლოგიისთვის დაეთმო დრო. 1905-1909 წლებში იყო ჟურნალ „La Nature“ მთავარი რედაქტორი. 1912 წელს იმყოფებოდა კენტუკის შტატში, მამონტის მღვიმის გამოსაკვლევად.
მარტელმა რამდენიმეჯერ იმოგზაურა კავკასიაში და დაწერა არაერთი საყურადღებო ნაშრომი კავკასიის კარსტის შესახებ. 1903 წელს იგი გაგრას ეწვია. განსაკუთრებით მისი ყურადღება მიიპყრო არაბიკის მაღალმთიანმა პლატომ. აფხაზეთში ყოფნისას მარტელი მაღალ მეცნიერულ დონეზე აწარმოებდა კვლევა-ძიებას. აღწერილი აქვს აფხაზეთის მღვიმეები. ხელმეორედ აფხაზეთს მარტელი 1908 წელს ესტუმრა. აქაურმა გრანდიოზულმა კარსტულმა რელიეფმა და მრავალმა ბუნებრივმა შესასვლელმა განაცვიფრა კარსტის მკვლევარი. აფხაზეთში ყოფნისას მარტელმა არაბიკაზე ასვლა განახორციელა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი გეოგრაფები კატეგორია:ფრანგი გეოლოგები
მიგელ ანხელ ასტურიასი
მიგელ ანხელ ასტურიასი (დ. 19 ოქტომბერი, 1899, გვატემალა ― გ. 9 ივნისი, 1974, მადრიდი) — გვატემალელი მწერალი, ნობელის პრემიის ლაურეატი, პოეტი-დიპლომატი, რომანისტი, დრამატურგი და ჟურნალისტი,ლათინური ამერიკის სიურრეალისტური პროზის ერთ-ერთი უდიდესი წარმომადგენელი. ასტურიასმა ხელი შეუწყო ლათინური ამერიკის ლიტერატურის დამკვიდრებას დასავლეთის კულტურაში, და ამავე დროს საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო ძირძველი კულტურებისკენ, განსაკუთრებით კი მისი მშობლიური გვატემალისკემ. 1966 წელს ის გახდა ლენინური პრემიის ლაურეატი, ხოლო 1967 წელს -  ნობელის პრემიის ლაურეატი. ახალგაზრდობისას რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობდა. რადიკალური შეხედულებების გამო იძულებული იყო ცხოვრების დიდი ნაწილი ემიგრაციაში გაეტარებინა. მისი თხზულებებისათვის დამახასიათებელია მკვეთრი სოციალურ-პოლიტიკური გამიზნულობა და გვატემალის აბორიგენთა — მაიას ფოლკლორის შემოქმედებითი გამოყენება. ავტორია წიგნისა „გვატემალის ლეგენდები“ (1930), რომანებისა „სენიორ პრეზიდენტი“ (1946), „სიმინდის ხალხი“ (1949), ფართოდ ცნობილი ტრილოგიისა „ძლიერი ქარი“ (1950), „მწვანე პაპი“ (1954), „დამარხულთა თვალები“ (1960), მოთხრობათა კრებულისა „შაბათ-კვირა გვატემალაში“ (1956) და სხვა.
ასტურიასი გვატემალაში დაიბადა და გაიზარდა, თუმცა მისი ცხოვრების მნიშვნელოვანი ნაწილი უცხოეთში ცხოვრობდა. ის პირველად პარიზში ცხოვრობდა 1920-იან წლებში, სადაც სწავლობდა ეთნოლოგიას. ზოგიერთი მეცნიერი მას მიიჩნევს, როგორც პირველ ლათინოამერიკელ რომანტიკოსს, რომელმაც აჩვენა, თუ როგორ შეიძლება გავლენა იქონიოს ანთროპოლოგიისა და ენათმეცნიერების შესწავლამ ლიტერატურის წერაზე. პარიზში ყოფნისას ასტურიასი ასევე ასოცირდებოდა სიურრეალისტურ მოძრაობასთან და მან ასახა მოდერნისტული სტილის მრავალი მახასიათებელი ლათინური ამერიკის წერილებში. ამ გზით ის 1960-იანი და 1970-იანი წლების ლათინოამერიკული ბუმის მნიშვნელოვანი წინამორბედია.
ასტურიასის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი რომანი, „სენიორ პრეზიდენტი“, დაუნდობელი დიქტატორის ცხოვრებას აღწერს. ასტურიასის დაპირისპირებამ დიქტატორულ მმართველობასთან განაპირობა ის, რომ მან მისი ცხოვრების დიდი ნაწილი გაატარა დევნილობაში, როგორც სამხრეთ ამერიკაში, ისე ევროპაში. წიგნი, რომელიც ზოგჯერ მის შედევრს უწოდებენ არის „სიმინდის ხალხი“, რომელშიც ასახულია მაიას ცივილიზაცია და წეს-ჩვეულებები. ასტურიასი აერთიანებდა მაიას რწმენის ფართო ცოდნას და მის პოლიტიკურ მრწამსს. მისი ნამუშევრებით ხშირად აიხსნება გვატემალის ხალხის სოციალური და მორალური მისწრაფებები.
ათწლეულების განმავლობაში იგი იმყოფებოდა გადასახლებაში და იყო მარგინალიზებული. ასტურიასმა საბოლოოდ მიიღო ფართო აღიარება 1960-იან წლებში. 1966 წელს მან საბჭოთა კავშირის ლენინის მშვიდობის პრემია მოიპოვა. მომდევნო წელს მას მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურისთვის, გახდა მეორე ლათინო-ამერიკელი ავტორი, რომელსაც ერგო ეს პატივი ( გაბრიელა მისტრალმა მიიღო 1945 წელს). ასტურიასმა ბოლო წლები გაატარა მადრიდში, სადაც გარდაიცვალა 74 წლის ასაკში. ის დაკრძალულია პარიზის პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
მარჯვნივ|მინი|269x269პქ| გვატემალის რუკა მიგელ ანხელ ასტურიასი დაიბადა გვატემალაში, 1899 წლის 19 ოქტომბერს. მამა, ერნესტო ასტურიას გირონის, იყო იურისტი და მოსამართლე. დედა - მარია როსალეს დე ასტურიასის კი სკოლის მასწავლებელი. ორი წლის შემდეგ დაიბადა მისი ძმა, მარკო ანტონიო. ასტურიასის მშობლები წარმოშობით ესპანეთიდან იყვნენ და მნიშვნელოვნად განსხვავებდებოდნენ ერთმანეთისგან: მამის ოჯახი კოლონისტები იყვნენ, რომლებიც გვატემალაში ჩავიდნენ 1660-იან წლებში. მისი დედა კი შერეული წარმომავლობის მქონე პოლკოვნიკის ქალიშვილი იყო. 1905 წელს, როდესაც მწერალი ექვსი წლის იყო, ასტურიასთა ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ასტურიასის ბაბუების სახლში, სადაც მათ უფრო კომფორტული საცხოვრებელი პირობები ჰქონდათ.
ნათესაური პრივილეგიის მიუხედავად, ასტურიასის მამა დაუპირისპირდა მანუელ ესტრადა კაბრერას დიქტატურას, რომელიც ხელისუფლებაში მოვიდა 1898 წლის თებერვალში. ბაბუას ფერმაში ცხოვრებისას ასტურიასი პირველად დაუკავშირდა გვატემალის ძირძველ ხალხს. მისი ძიძა, ლოლა რეიზი, იყო ადგილობრივი მკვიდრი ქალი, რომელმაც მას მოუყვა ისტორიები მათი მითებისა და ლეგენდების შესახებ, რომლებმაც მოგვიანებით დიდი გავლენა მოახდინეს მის საქმიანობაზე.
1908 წელს, როდესაც ასტურიასი ცხრა წლის იყო, მისი ოჯახი დაბრუნდა გვატემალის ქალაქის გარეუბნებში. აქ მათ შექმნეს მომარაგების მაღაზია, სადაც ასტურიასმა გაატარა მოზარდობა. ასტურიასი ჯერ სწავლობდა პადრე პედროს კოლეჯში და შემდეგ პადრე სოლესის კოლეჯში. სტუდენტობისას ასტურიასმა დაიწყო მოთხრობების წერა.
1920 წელს ასტურიასმა მონაწილეობა მიიღო დიქტატორ მანუელ ესტრადა კაბრერას წინააღმდეგ აჯანყებაში. მან აქტიური როლი შეასრულა საშუალო სკოლაში გაფიცვების ორგანიზებაში და დიქტატურის დამხობაში.
1922 წელს, ასტურიასმა და სხვა სტუდენტებმა დააარსეს სახალხო უნივერსიტეტი, საზოგადოებრივი პროექტი, რომელიც „საშუალო ფენას სთავაზობდა უფასო სასწავლო კურსებს.“ ასტურიასმა მოიპოვა სამართლის ხარისხი 1923 წელს და მიიღო გალვესის პრემია ინდიელთა პრობლემების შესახებ დისერტაციისთვის. ასტურიასს ასევე მიენიჭა ფაკულტეტის საუკეთესო სტუდენტის წოდება. ლიტერატურაზე დაყრდნობით, ასტურიასი წინააღმდეგობას უწევდა დიქტატურას და ეს ყოველივე აისახა „სენიორ პრეზიდენტის“  სცენებში. ასტურიასი აგვარად ჩაერთო პოლიტიკაში.
ასტურიასის სადიპლომო ნაშრომი „ინდიელთა სოციალური პრობლემა“ გამოიცა 1923 წელს. იმავე წელს, სამართლის ხარისხის მიღების შემდეგ, ასტურიასი ევროპაში გადავიდა. მას თავდაპირველად ჰქონდა დაგეგმილი ინგლისში ცხოვრება და პოლიტიკური ეკონომიკის შესწავლა, მაგრამ გადაიფიქრა. იგი მალე პარიზში გადავიდა, სადაც ის სწავლობდა ეთნოლოგიას სორბონში ( პარიზის უნივერსიტეტი ) და მოექცა ერთგული სიურრეალისტის, ფრანგი პოეტის და ლიტერატურის თეორეტიკოსის ანდრე ბრეტონის გავლენის ქვეშ. 1930 წელს ასტურიასმა გამოაქვეყნა თავისი პირველი რომანი გვატემალის ლეგენდები. ორი წლის შემდეგ, პარიზში, ასტურიასმა მიიღო სილა მონსეგურის პრემია გვატემალის ლეგენდების ფრანგული თარგმანებისთვის. 1933 წლის 14 ივლისს, პარიზში ათწლიანი ცხოვრების, შემდეგ იგი დაბრუნდა გვატემალაში.
გადასახლება და რეაბილიტაცია
ასტურიასმა თავისი პოლიტიკური ენერგიის დიდი ნაწილი დაუთმო ხაკობო არბენს გუსმანის მთავრობის მხარდაჭერას. ასტურიასს, როგორც ელჩს, თხოვეს სალვადორელი მეამბოხეების აჯანყების ჩახშობაში მონაწილეობის მიღება. მიუხედავად იმისა, რომ მის ძალისხმევას მხარს უჭერდნენ აშშ და სალვადორელი მმართველები, აჯანყებულებმა მოახერხეს გვატემალაში შეჭრა და 1954 წელს დაამხეს ხაკობო არბენის მმართველობა. როდესაც ხაკობო არბენსის მთავრობა დაეცა, ასტურიასი გააძევეს ქვეყნიდან. მას ჩამოართვეს გვატემალის მოქალაქეობა და საცხოვრებლად ბუენოს აირესში და ჩილეში გაემგზავრა, სადაც მან ცხოვრების კიდევ რვა წელი გაატარა. როდესაც არგენტინაში ხელისუფლება შეიცვალა, მას კიდევ ერთხელ მოუწია ახალი სახლის ძებნა და ასტურიასი ევროპაში გადავიდა. გენუაში, გადასახლებაში ცხოვრებისას, მწერლის რეპუტაცია გაიზარდა მისი რომანის - მულატა დე ტალის (1963) გამოცემით.
ოჯახი
ასტურიასი პირველ ცოლზე, კლემენცია ამადოზე, დაქორწინდა 1939 წელს. მათ ორი ვაჟი შეეძინათ, მიგელი და როდრიგო ანხელი. 1947 წელს განქორწინდნენ. ასტურიასმა შემდეგ გაიცნო ბლანკა მორა ი არაუჯო (1903–2000) და დაქორწინდა მეორედ 1950 წელს. მორა ი არაუჯო იყო არგენტინელი და როდესაც ასტურიასი გვატემალიდან გადაასახლეს 1954 წელს, ის საცხოვრებლად გაემგზავრა არგენტინის დედაქალაქ ბუენოს-აირესში. ის რვა წლის განმავლობაში ცხოვრობდა ცოლის სამშობლოში. ასტურიამ თავისი რომანი „შაბათ-კვირა გვატემალაში“ მიუძღვნა მეუღლეს, ბლანკას.
წერის სტილი
ასტურიასი დიდად იყო შთაგონებული ცენტრალური ამერიკის მაიას კულტურით. ეს არის მისი მრავალი ნამუშევრის თანმდევი თემა, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა მწერლობის სტილზე.
მაიას გავლენა
გვატემალა, რომგორც მას დღეს ვიცნობთ, დაარსდა მაიას კულტურის სუბსტრატის თავზე. ესპანელი დამპყრობლების მოსვლამდე ეს ცივილიზაცია ძალიან მოწინავე იყო პოლიტიკურად, ეკონომიკურად და სოციალურად. ამ მდიდარმა მაიას კულტურამ უდავო გავლენა მოახდინა ასტურიასის ლიტერატურულ ნაწარმოებებზე. მას სწამდა მაიას ტრადიციების სიწმინდის და ცდილობდა, რომ მათი კულტურისათვის სიცოცხლე დაებრუნებინა მის რომანებში ინდიელთა გამოსახულებებისა და ტრადიციების ინტეგრირებით.
სიურრეალიზმი და ჯადოსნური რეალიზმი
სიურეალიზმმა დიდი წვლილი შეიტანა ასტურიასის სმწერლობაში. ასტურიასი განიხილავდა მაგიური რეალიზმის იდეას საკუთარ ნამუშევრებში და მას აშკარად უკავშირებდა სიურრეალიზმს. თუმცა მან არ გამოიყენა ეს ტერმინი საკუთარი ნამუშევრების აღწერისთვის.
როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, მაიას კულტურა მნიშვნელოვანი შთაგონების წყარო იყო ასტურიასისათვის. მან დაინახა უშუალო კავშირი ჯადოსნურ რეალიზმსა და ძირძველ მენტალობას შორის. ასტურიასის ციტატებიდან ნათელია, რომ მაგიური რეალიზმი მიიჩნეოდა, როგორც შესაფერისი ჟანრი, რათა წარმოედგინა ძირძველი პერსონაჟის აზრები. სიურრეალისტური / მაგიური რეალისტური სტილი ასახულია ასტურიასის ნამუშევრებში მულატა დე ტალ და სენიორ პრეზიდენტი.
ჯილდოები
ასტურიასმა თავისი კარიერის განმავლობაში მიიღო მრავალი საპატიო ლიტერატურული ჯილდო. ერთ-ერთი თვალსაჩინო ჯილდო იყო ნობელის პრემია ლიტერატურისთვის, რომელიც მან 1967 წელს მიიღო რომანისთვის სიმინდის ხალხი. 1966 წელს ასტურიასს მიენიჭა საბჭოთა კავშირის ლენინური პრემია. მან ეს აღიარება მიიღო ბანანის ტრილოგიისთვის ( Banana Trilogy ), რომელშიც იგი აკრიტიკებს ისეთ აგრესიულ ამერიკულ კომპანიებს, როგორიცაა გაერთიანებული ხილის კომპანია ლათინური ამერიკის ქვეყნებში.
სქოლიო
კატეგორია:პარიზის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურაში კატეგორია:მეტისი მწერლები კატეგორია:მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:მამაკაცი ჟურნალისტები კატეგორია:მაგიური რეალიზმის მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გვატემალელი მწერლები
ჯონ გუდმენი
ჯონ გუდმენი (John Goodman; დ. 20 ივნისი, 1952) — ამერიკელი მსახიობი და კომიკოსი. ცნობილია კომედიურ სერიალებში მონაწილეობით. აგრეთვე შესრულებული აქვს როლები ძმები კოენების ფილმებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს მფლობელები
უჩა დადიანი
დავით (უჩა) კონსტანტინეს ძე დადიანი (დ. 13 აპრილი, 1875, ზუგდიდის მაზრა, — გ. 18 ოქტომბერი, 1932, ნიუ-იორკი, დაკრძალულია იქვე, მაუნთ-ოლივეტის სასაფლაოზე) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის იმპერატორის ნიკოლოზ II-ის კონვოის ოფიცერი, I მსოფლიო ომის მონაწილე. 1921 წლიდან ემიგრანტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა უგანათლებულეს თავად კონსტანტინესა და მაია დადიანების ოჯახში. დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი (1894), შემდეგ პაჟთა კორპუსი პეტერბურგში (1897). სამხედრო სამსახური დაიწყო ხორუნჟის ჩინით ყუბანის კაზაკთა ჯარის ხოპიორის კაზაკთა 1-ლ პოლკში. 1899 წლიდან, როგორც ლაიბგვარდიის ყუბანის კაზაკთა 1-ლი ასეულის ოფიცერი, ირიცხებოდა მისი უდიდებულესობის საკუთარ კონვოიში. დაახლოებული იყო ნიკოლოზ II-ის ოჯახთან; სასახლის კარზე ცნობილი იყო ექსტრავაგანტულობით.
1911-1914 წლებში დადიანი გასამართლებული იყო ბაღდათის მეტყევეობის ჩინოსნის, თავად ალექსანდრე (ციოყ) დადიშქელიანის მკვლელობის (1910 წლის 8 იანვარი) საქმესთან დაკავშირებით. გახმაურებული პროცესი ჯერ ვლადიკავკაზის საოლქო სასამართლოში, შემდეგ თბილისის სასამართლო პალატაში (გასვლით სხდომაზე ბაქოში), ბოლოს კი მმართველი სენატის სისხლის სამართლის საკასაციო დეპარტამენტში მიმდინარეობდა. დადიანს დადიშქელიანის ქვრივთან — ბარბარე (ბაბილინა) გიორგის ასულ ერისთავთან ერთად მკვლელობის წინასწარ განზრახვით დაგეგმვასა და მის სისრულეში მოსაყვანად დანაშაულებრივი ჯგუფის ორგანიზებას ედავებოდნენ. სასამართლომ უჩა დადიანი დამნაშავედ ცნო და 20-წლიანი კატორღა მიუსაჯა. განაჩენის სენატში გასაჩივრებისას მის ინტერესებს ცნობილი ადვოკატი ნიკოლაი კარაბჩევსკი იცავდა. საბოლოოდ, სენატმა უჩა დადიანი უდანაშაულოდ ცნო. მოგვიანებით დადიანი დადიშქელიანის ქვრივზე დაქორწინდა.
I მსოფლიო ომის დროს უჩა დადიანი იყო ყუბანის კაზაკთა ჯარის ეკატერინოდარის მე-2 პოლკის ესაული და მიმაგრებული იყო 1-ლი კავკასიური („ველური“) ადგილობრივთა ცხენოსანი დივიზიის ჩაჩნურ ცხენოსან პოლკს (დადიანის ასეულში მსახურობდნენ ასევე მისივე ნათესავები — მუშნი, ოთარ, ჯონჯი და ჯუგუ დადიანები). თავი გამოიჩინა ბრძოლებში კარპატებში. დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით (1916) და გიორგის იარაღით (1916). იმავე წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა. 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს სახალხო გვარდიაში, მონაწილეობდა ბოლშევიკური არეულობის ლიკვიდაციაში სამეგრელოსა და აფხაზეთში. 1921 წელს საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა კონსტანტინეპოლში, სადაც საგზაო შემთხვევას ემსხვერპლა მისი მეუღლე ბარბარე. 1923 წელს დადიანი გადასახლდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში. მუშაობდა მაჩაბლის პარფიუმერულ ფირმაში. იყო ქართული და ჩერქეზული სათვისტომოების წევრი. მონაწილეობდა საჭადრაკო ტურნირებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1932 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები უჩა
ესტფოლდი
მუნიციპალიტეტები
500 პქ|მინი|მარჯვნივ|ესტფოლდის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიის საგრაფოები
ჩიპი და დეილი
მინი|მარჯვნივ|ჩიპი და დეილი
ჩიპი და დეილი (Chip 'n' Dale ან Chip an' Dale) — Walt Disney Productions-ის ანიმაციური ფილმების სერიით ცნობილი ციყვები. მათი სახელები, თავის მხრივ, წარმოადგენს გვარ „ჩიპენდეილის“ პაროდირებას.
დისნეის თანახმად, ჩიპი იყო ლოგიკურად მოაზროვნე, ხოლო დეილი — სულელი. წლების მანძილზე გამოვიდა მათი მონაწილეობით შექმნილი მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმების მრავალი ეპიზოდი, სადაც ისინი სხვადასხვა სასაცილო გარემოში ამოჰყოფენ თავს. ამ კურიოზულ სიტუაციებს ადგილი აქვს პლუტოს, დონალდ დაკის ან სხვა პერსონაჟთა ჩარევის შემდეგ.
პერსონაჟები ასევე გამოჩნდნენ სატელევიზიო სერიალში „Chip 'n Dale Rescue Rangers“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უოლტ დისნეის პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
Leptogenys emeryi
Leptogenys emeryi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლიზა მარია პრესლი
ლიზა მარია პრესლი (Lisa Marie Presley; დ. 1 თებერვალი, 1968 — გ. 12 იანვარი, 2023) — მომღერალი. ელვის პრესლისა და მისი მეუღლის პრისცილა პრესლის ერთადერთი ქალიშვილი, მაიკლ ჯექსონისა და ნიკოლას კეიჯის ყოფილი მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|1968 [[ელვის პრესლი და პრისცილა პრესლი ლიზა მარიასთან ერთად.]] მომღერალ ელვის პრესლის ერთადერთი ქალიშვილი დაიბადა 1968 წლის 1 თებერვალს, მემფისში, აშშ.
ლიზა მარია სწავლობდა სხვადასხვა საგანმანათლებლო დაწესებულებაში, ძირითადად პანსიონში. იგი რამდენჯერმე გააძევეს ლოს-ანჯელესის სკოლებიდან ნარკომანიასთან დაკავშირებული პრობლემების, განსაკუთრებით კოკაინზე დამოკიდებულების გამო. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იგი იყო ლოს-ანჯელესის საიენტოლოგიის ეკლესიის სკოლის მოსწავლე.
საიენტოლოგიის ეკლესიაში ლიზა მარია და მისი დედა პრისცილა პრესლი ჯონ ტრავოლტამ წაიყვანა. გოგონამ  ნარკოტიკების მოხმარება 13 წლის ასაკში დაიწყო, მაგრამ ეკლესიის აქტიური დახმარებით, 17 წლის ასაკში დასძლია ნარკოტიკებისადმი დამოკიდებულება. მინი|თვითმფრინავი ლიზა მარია გრეისლენდში ლიზა მარიამ სასიმღერო კარიერა დაიწყო ცნობილ მსახიობთან, კომპოზიტორთან და მომღერალ ლინდა ტომპსონის გაცნობის შემდეგ, რომელსაც გარკვეული დროის განმავლობაში ელვის პრესლისთან მჭიდრო ურთიერთობა აკავშირებდა.
ლიზა მარიამ სადებიუტო ალბომი გამოუშვა 2003 წლის აპრილში და მას უწოდა  Whom It May Concern. მომდევნო ალბომი იყო  Now What.
პირადი ცხოვრება
პირველი ქორწინება მუსიკოს დენი კეოსთან შედგა 1988 წლის 3 ოქტომბერს. ამ ქორწინებიდან დენის და ლიზა მარიას ორი შვილი ჰყავთ: ქალიშვილი, მსახიობი რილი კეო, რომელიც დაიბადა 1989 წლის 29 მაისს და ვაჟი ბენჯამინ სტორმი, დაბადებული 1992 წლის 21 ოქტომბერს (2020 წლის 12 ივლისს, 27 წლის ასაკში, თავი მოიკლა ცეცხლსასროლი იარაღით საკუთარ ბინაში ქალაქ კალაბასში, კალიფორნია) .ლიზა მარია დაშორდა დენი კეოს 1994 წლის 6 მაისს.
განქორწინებიდან ორი კვირის შემდეგ, ლიზა მარია დაქორწინდა მაიკლ ჯექსონზე (1994 წლის 26 მაისი). საქორწინო ცერემონია გაიმართა დომინიკელთა რესპუბლიკაში, ქალაქ ალტოს-დე-ჩავონში, წმინდა სტანისლავის ეკლესიაში. მიუხედავად იმისა, რომ მათმა ქორწინებამ წელიწადნახევარი გასტანა, წყვილის ურთიერთობა 2003 წლამდე გაგრძელდა.
ლიზა მარია ასევე იყო დაქორწინებული ნიკოლას კეიჯზე. თუმცა მათი ქორწინება მზოლოდ 3,5 თვე (109 დღე) გაგრძელდა.
საიენტოლოგია
ლიზა მარია პრესლი საინტოლოგიურ ეკლესიაში დედამ მიიყვანა ჯონ ტრავოლტას რეკომენდაციით 1977 წელს. 2016 წელს (31 წლის შემდეგ), ლიზა მარიამ ოფიციალურად დატოვა საიენტოლოგიური ეკლესია თუმცა 2008 წლიდან კვე გამოხატავდა უკმაყოფილებას ამ მიმდინარეობის მიმართ.
ჯილდოები
ლიზა მარია პრესლი დიდ დროს უთმობს ქველმოქმედებას. 2011 წლის 24 ივნისს ტენესის გუბერნატორმა ბილი ჰალსმანმა ოფიციალურად გამოაცხადა ლიზა მარია პრესლის საქველმოქმედო საქმიანობის აღიარების დღედ. ორი დღის შემდეგ ახალი ორლეანის მერმა მიტჩელ ჯ. ლანდრიუმ გადასცა სერტიფიკატი ქალაქის განვითარებაში შეტანილი წვლილისათვის.
გამოფენა  „ქალიშვილის თვალით დანახული ელვისი“
2012 წლის თებერვალში ლიზა მარიამ  გახსნა ახალი გამოფენა „ელვისი ... მისი ქალიშვილის თვალით“. ის ახლა შედის გრეისლანდის VIP ტურში და შეიცავს 200 ნივთს, რომლებიც ლიზა მარიასა და გრეისლანდის არქივების პერსონალის მიერ იქნა შეგროვებული და აღდგენილი. პერსონალური გამოფენის მსურველებს შეუძლიათ ნახონ საშინაო ფილმები, სათამაშოები, ნივთები, რომლებიც დაკავშირებულია ლიზას ბავშვობის მოგონებებთან.
გრეისლენდში ასევე გამოფენილია თვითმფრინავი, Hound Dog II და რეაქტიული თვითმფრინავი Lisa Marie, რომელსაც ელვის პრესლიმ სახელი შვილის პატივსაცემად უწოდა.
ბრაზილიის დეპუტატთა პალატა
მინი|250პქ|ბრაზილიის დეპუტატთა პალატის ლოგო ბრაზილიის დეპუტატთა პალატა (Câmara dos Deputados) — ფედერალური საკანონმდებლო ორგანო და ბრაზილიის ეროვნული კონგრესის ქვედა პალატა. 2006 წლის არჩევნების მიხედვით კონგრესი შედგება 513 დეპუტატისგან, რომლებსაც ოთხი წლის ვადით, პროპორციული სისტემით ირჩევენ. პალატის დღევანდელი პრეზიდენტი არის დეპუტატი როდრიგო მაია (დემოკრატიული მოძრაობის პარტია, სან-პაულუს შტატი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის მთავრობა კატეგორია:ბრაზილიის პოლიტიკა
ნოვიე-ტურბასლი
ნოვიე-ტურბასლი (Яңы Турбаҫлы; Новые Турбаслы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 51 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 13 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (72%) და თათრები (26%) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
კანი (პროვანსი)
კანი — საფრანგეთის ერთ-ერთი ქალაქი. წარმოადგენს ტურისტებისათვის მიმზიდველ და კანის კინოფესტივალის გამართვის ადგილს. ასევე ცნობილია მაღაზიებით, რესტორნებითა და სასტუმროებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი 2019-2020
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი 2019-2020 — ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის 89-ე გათამაშება. სეზონი დაიწყო 2019 წლის 16 აგვისტოს და უნდა დასრულებულიყო მაისში, მაგრამ კორონავირუსის პანდემიის გამო, სეზონი ივლისში დასრულდა. ტურნირი რიგით 34-ედ მოიგო მადრიდის „რეალმა“. ჩემპიონატიდან გავარდნენ „მალიორკა“, „ლეგანესი“ და „ესპანიოლი“.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის სეზონები
Leptogenys emiliae
Leptogenys emiliae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
ბაჰმან მირზა ყაჯარი
ბაჰმან მირზა ყაჯარი (Bəhmən Mirzə Qovanlı Qacar; დ. 11 ოქტომბერი, 1811 — გ. 11 თებერვალი, 1884) — ყაჯართა დინასტიის უფლისწული.
ბიოგრაფია
ბაჰმან მირზა დაიბადა 1811 წლის 11 ოქტომბერს, ირანის ქალაქ თეირანში. მამამისი იყო ტახტის მემკვიდრე აბას-მირზა, ხოლო დედა ასიე ხანუმი. 1831 წელს, მისი ბაბუის, ფათალი-შაჰის ბრძანებით, უფლისწული დაინიშნა არდებილის გუბერნატორად.
1834 წელს, ფათალი შაჰის სიკვდილის შემდეგ ბაჰმან მირზა მის ძმებთან ერთად, მუჰამედ-შაჰ ყაჯარის ბრძანებით დააპატიმრეს. იმავე წლის 21 დეკემბერს, შაჰის ბრძანებით ბაჰმან მირზა გაათავისუფლეს და დანიშნეს თეირანის გუბერნატორად. იმავე წელს, ბაჰმანს ფელდ-მარშალის წოდება მიენიჭა. მისი ერთ-ერთი ძმის, ქაჰრამან მირზას გარდაცვალების შემდეგ, ბაჰმანმა მიიღო აზერბაიჯანის გუბერნატორის თანამდებობა, მაგრამ აზერბაიჯანელებმა ის მმართველად არ მიიღეს და შეურაცხყოფაც კი მიაყენეს. ბაჰმანი იძულებული გახდა, ბაქოში გადასულიყო. 1848 წელს, ის თბილისში გადაასახლეს. 1851 წელს, დიდი თხოვნით, ბაჰმანი რუსეთში დასახლდა. მან რუსეთში ააშენა სასახლე, სადაც ბაჰმანი და მისი ოჯახი ცხოვრობდა. 1905 წელს, სასახლე დაიწვა. მან კიდევ ააშენა სკოლა და აბანო.
გარდაიცვალა 1884 წლის 11 თებერვალს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაჯართა დინასტიის უფლისწულები კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1811 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1884
თეთრი დათვი
თეთრი დათვი (Ursus maritimus — „ზღვის დათვი“) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ცხოველი დათვისებრთა ოჯახისა. იგი არის არქტიკული ფაუნის ტიპობრივი წარმომადგენელი და გავრცელებულია ჩრდილოეთ ყინილოვანი ოკეანის კუნძულებსა და სანაპიროებზე. მამრის სხეულის სიგრძე 2.5-3 მ, ხოლო მდედრის 2-2.5 მ აღწევს. მამრების წონა 400-650 კგ (იშვიათ შემთხვევაში 1000კგ), ხოლო მდედრების 175-300 კგ. სიცოცხლის ხანგრძლივობა 20-30 წელია. სხეული დაფარულია თეთრი (მოყვითალო), ხშირი, გრძელი ბალნით. თეთრი დათვის ძირითადი საკვებია სელაპი, ჭამს აგრეთვე თევზს, ფრინველებსა და მათ კვერცხებს, ლეშს. ზამთრის ძილს არ ეძლევა. კარგად ცურავს და ყვინთავს. ცურვაში ეხმარება სქელი კანქვეშახიმის ფენა, რომელიც ამცირებს ცხოველის კუთრ წონას და იცავს მას სიცივისაგან. მაკეობა 8 თვემდე გრძელდება. ყოველ 2 წელიწადში ერთხელ შობს 1-2, იშვიათად 3 ბელს. სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს 4 წლისა (მამალი უფრო გვიან). თეთრი დათვის ტყავს იყენებენ ნოხად, ხორცს — საკვებად. ზოოექსპორტის ძვირფასი ობიექტია. მასზე ნადირობა ზოგ ქვეყნებში აკრძალულია, ზოგან კი — შეზღუდული.
თეთრი დათვის ლათინური დასახელება ნიშნავს „ზღვის დათვს“, რადგან იგი გავრცელებულია იმ ადგილებში, სადაც ყინულებიანი ზღვა ხვდება დედამიწას. წყალი მათთვის სახლივით არის. თეთრი დათვი საუკეთესო მცურავი და მყვინთავია. წყალში იგი 20 კმ/სთ სიჩქარეს ავითარებს, ხოლო წყალქვეშ ორი წუთის განმავლობაში ძლებს. წყალში მათ იცავთ კანქვეშა საიზოლაციო ცხიმის სქელი ფენა და წყალგაუმტარი ბეწვი.
თეთრი დათვის ხშირი ბეწვი ძალიან ღია ყვითელი ფერისაა იმისათვის, რომ შეერწყას თოვლიან გარემოს. კიდურების მიდამოებში ბეწვი გრძელია, რაც ეხმარება დათვს სრიალა ყინულზე გადაადგილებისას. თეთრ დათვს დიდი მანძილის გავლა შეუძლია. ის გაცილებით მეტს მოძრაობს, ვიდრე სხვა დათვები. თეთრი დათვი არა მარტო ყინულოვანი ოკეანის სანაპიროებთან ცხოვრობს, არამედ ხშირად მცურავ ყინულებზეც გვხვდება. ასეთი ყინული ზოგჯერ 50 000 კვ.კმ.-ის ფართობსაც აღწევს.
თეთრი დათვების ძირითად საკვებს სელაპები წარმოადგენენ. მათზე ნადირობისას ისინი ყინულის ქვევიდან უსაფრდებიან მსხვერპლს, ცურვით მისდევენ მათ და უეცრად „ამოხტებიან“ ყინულიდან.
ბუნაგში ზამთარს მხოლოდ მაკე მდედრი დათვი ატარებს. იგი ბუნაგს თოვლის გროვაში, წყალთან ახლოს თხრის. მამრი თეთრი დათვები აქტიურობას ინარჩუნებენ მთელი წლის განმავლობაში. პატარა ბელები დეკემბერ-იანვარში იბადებიან და ბუნაგიდან, დაახლოებით, სამი თვის შემდეგ გამოდიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დათვი
ბელიზი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბელიზმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბელიზი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2001
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2001 — 46-ე ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი. ჩატარდა 12 მაისს 2001 წელს კოპენჰაგენის სტადიონზე „პარკენი“. კონკურსში ესტონეთის დუეტმა, ტანელ პარადმა და ბენტონმა, გაიმარჯვა, რომელმაც 198 ქულა დააგროვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერის კონკურსები წლების მიხედვით
მალაბარის ნაპირი
thumb|მალაბარის სანაპირო ინდოეთის რუკაზე მალაბარის ნაპირი — ინდოსტანის ნახევარკუნძულის დასავლეთი სანაპირო ზოლი ინდოეთში, გოას სამხრეთით. წარმოადგენს ალუვიურ დაბლობს, რომლის ზედაპირზე ბაზალტის, გრანიტისა და გნაისის გუმბათოვანი შთენილებია. სიგანე 80 კილომეტრამდე. აღმოსავლეთით შემოსაზღვრულია დასავლეთ გატების კალთებით. ჰავა სუბეკვატორული მუსონურია. ჰაერის ტემპერატურა მთელი წლის მანძილზე ცვალებადობს 25-დან  28C-მდე. ნალექები 2000-3000 მმ წელიწადში. სამხრეთში მშრალი სეზონი იანვარ-თებერვალშია, ჩრდილოეთით დეკემბრიდან-აპრილამდე. ადგილ-ადგილ წითელმიწა ნიადაგზე შემორჩენილია მარადმწვანე და ფოთოლმცვივანი ტროპიკული ტყეები, მდინარეთა შესართავებთან — მანგროვიანი. მალაბარის ნაპირი ინდოეთის ერთ-ერთი ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული რაიონია. მისდევენ მიწათმოქმედებას; დიდი მნიშვნელობა აქვს ზღვიურ ქვიშრობში მინერალ მონაციტის მოპოვებას. მთავარი ნავსადგურია კოჩინი. thumb|პლაჟი ფორტ-ბეკალთან, [[კერალა|ქერალა]]
ლიტერატურა
კატეგორია:პლაჟები კატეგორია:ინდოეთის გეოგრაფია
ტიხარაფე
ტიხარაფე (Tijarafe) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულ პალმაზე. ფართობი — 53,76 კმ². მოსახლეობა — 2598 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
ხანბულაგი
ხანბულაგი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თეო ტლაშაძე
თეო ტლაშაძე (დ. 12 ივნისი, 1973, გორი) — ქართველი პოლიტიკოსი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქ. გორში. მშობლები: ნათელა კოზაევა, ვალერიან ტლაშაძე. 1995 წელს დაამთავრა ცხინვალის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1990-93 წლებში იყო გორის სამრეწველო კომბინატის მუშა, 1995-96 წლებში კი გორის მუნიციპალიტეტის სოფ. ხიდისთავის საშუალო სკოლის ისტორიის მასწავლებელი. 2003-2007 წლებში იყო ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის წევრი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. ჯანდაცვისა და სოციალურ საკითხთა კომიტეტის წევრი, ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის საკითხთა დროებითი კომისიის მდივანი. 2007 წლიდან იყო პარტიის „მოძრაობა ერთიანი საქართველოსთვის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 12 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები თეო
ბრძოლა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ბრძოლა შეიძლება აღნიშნავდეს:
აღმოსავლეთ გოდავარის ოლქი
აღმოსავლეთ გოდავარი (తూర్పు గోదావరి జిల్లా, East Godavari) — ინდოეთის ოლქი, მდებარე ანდჰრა-პრადეშის შტატში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანდჰრა-პრადეშის ოლქები
მალაკოფილია
მალაკოფილია — მცენარის ჯვარედინი დამტვერვა ლოკოკინების მეშვეობით. მალაკოფილიისთვის რაიმე სპეციალური სამარჯვი ყვავილს არ აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოტანიკა
პრეტენდენტთა XI ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის
'''პრეტენდენტთა XI ტურნირი. 1 - 22 სექტემბერი 1994. ტილბურგი'''