cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალკუბიერეს ძრავა
მატერიის მოთავსება
კრასნიკოვმა ივარაუდა რომ თუკი ტაქიონური მატერიის პოვნა ან გამოყენება შეუძლებელი იქნება მაშინ ეს საკითხი შეიძლება გადაწყდეს ხომალდის მოძრაობის ტრაექტორიის გასწვრივ მასების გადანაწილებით და მოძრაობაში მოყვანით იმგვარად რომ საჭირო ველი შექმნილ იქნეს. მაგრამ ამ შემთხვევაში ალკუბიერეს ძრავას არ შეეძლება გალაქტიკის გაუკვალავ გზებზე მოძრაობა. მას შეეძლება მხოლოდ უკვე შექმნილ გზებზე მოძრაობა, უკვე შექმნილი ინფრასტრუქტურით სარგებლობა. ბუშტის შიგნით მყოფი პილოტი მიზეზობრივად განცალკევებულია მისი კედლებისგან და არაფრის გაკეთება არ შეუძლია ბუშტის გარეთ. ასე რომ რაკი პილოტს არ შეუძლია მოძრაობის დროს ინფრასტრუქტურის შექმნა ბუშტის წინ ამიტომ ბუშტი არ შეიძლება იქნეს გამოყენებული პირველი მოძრაობის დროს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ვარსკვლავ ვეგასკენ (რომელიც 25 სინათლის წლის მანძილზეა დედამიწისგან) გასამგზავრებლად საჭიროა ყველაფრის წინდაწინ მოწყობა და ბუშტს მხოლოდ ამის მერე შეეძლება ამ ვარსკვლავისკენ გადაადგილება, მაგრამ ამ ყველაფრის მოწყობას 25 წელზე მეტი დასჭირდება.
კულმა გამოთქვა ვარაუდი რომ ალკუბიერეს მსგავსი სქემები განუხორციელებელია რადგან მატერია კოსმოსური ხომალდის წინ გზაზე უნდა მოთავსდეს ზესინათლის სისწრაფით. ამიტომ მის თანახმად ალკუბიერეს ძრავის შესაქმნელად ისევ ალკუბიერეს ძრავა იქნება საჭირო. მაგრამ რაკი ჯერჯერობით ამ სახის ძრავის არსებობა არავის დაუმტკიცებია ამიტრომ მისი შექმნა შეუძლებელი იქენბა იმ შემთხვევაშიც კი თუ ალკუბიერეს მეტრიკა ფიზიკურად შესაძლებელი იქნება. კული ვარაუდობს რომ ეს და მსგავსი წინააღმდეგობა და დაბრკოლება ეხება ალკუბიერეს ძრავის შექმნის ნებისმიერ შემოთავაზებულ მეთოდს.
გადარჩენა ბუშტის შიგნით
ხოზე ნატარიო 2002 წელს გამოქვეყნებულ მის ნაშრომში ამტკიცებდა რომ კოსმოსურ ხომალდს არ შეეძლებოდა სიგნალების გაგზავნა ბუშტის წინ, ეს კი იმას ნიშნავს რომ ეკიპაჟის წევრებს არ შეეძლებათ ხომალდის მართვა-მოხვევა და გაჩერება.
უფრო მოგვიანებით კარლოს ბარსელომ, სტეფანო ფინაციმ და სტეფანო ლიბერატიმ გამოიყენეს კვანტური თეორია იმის საჩვენებლად რომ ალკუბიერეს ძრავა სინათლეზე სწრაფად სამოძრაოდ შეუძლებელია, ძირითადში იმიტომ რომ ჰოკინგის გამოსხივების მიერ გამოწვეული უკიდურესად მაღალი ტემპერატურა ბუშტის შიგნით გაანადგურებდა ყველაფერს ზესინათლის სიჩქარით მოძრაობისას და აგრეთვე გამოიწვევდა თავად ბუშტის არასტაბილურობას. ეს პრობლემები არ წარმოიშვება იმ შემთხვევაში თუკი ბუშტი იმოძრავებს ქვესინათლის სიჩქარით, მაგრამ ეგზოტიკური მატერია მაინც საჭიროა ბუშტის მუშაობისთვის ამ შემთხვევაშიც კი.
დამაზიანებელი ეფექტები დანიშნულების ადგილას მიღწევისას
ბრენდონ მაკმონიგალმა, ჯერაინტ ლუისმა და ფიპიპ ო’ბირნმა ივარაუდეს რომ როდესაც ალკუბიერეს ძრავით მოძრავი ხომალდი ზესინათლის სიჩქარიდან დაამუხრუჭებს ის ნაწილაკები რომლებიც ხომალდმა დააგროვა გათავისუფლდებიან ძლიერ ენერგეტიკული ანთებების სახით. კერძოდ, ბუშტის წინ მყოფი ნაწილაკების შემთხვევაში წარმოქმნილი ანთების ენერგია საკმარისი იქნება რომ ხომალდის დანიშნულების ადგილას ყველაფერი გაანადგუროს.
კედლის სისქე
გაცილებით უფრო დიდი სიძნელეები წარმოიშვება ამ სახის პროპულსიისთვის საჭირო ეგზოტიკური მატერიის რაოდენობასთან დაკავშირებით. პფენინგის და ალენ ევერეტის თანახმად იმ გამრუდებული ბუშტს რომელიც სინათლეზე ათჯერ სწრაფად იმოძრავებს კედლების სისქე უნდა ჰქონდეს არაუმეტეს 10−32 მეტრისა. ეს პლანკის სიგრძესთან ახლოსაა რომელიც 1.6 × 10−35 მეტრს შეადგენს. ის ბუშტი რომელიც 200 მეტრი ზომის მაკროსკოპულ ხომალდს დაიტევდა მოითხოვდა იმდენ ენერგიას რომელიც დაკვირვებადი სამყაროს მასაზე 10 მილიარდჯერ მეტი იქნებოდა. ეგზოტიკური მატერიის გაჭიმვა უკიდურესაც თხელ, 10−32 სისქის ლენტად მიჩნეულია არაპრაქტიკულ საქმედ. მსგავსი შეზღუდველი ეხება აგრეთვე კრასნიკოვის ზესინათლის მაგისტრალსაც. ცოტა ხნის წინ კრის ვან დენ ბრუკმა შემოიღო ალკუბიერეს მოდელის მოდიფიცირებული ვარიანტი. მას გაცილებით ნაკლები ეგზოტიკური მატერია სჭირდება, მაგრამ იგი მოითხოვს ხომალდის მოთავსებას გამრუდებულ დრო-სივრცის „ბოთლში“ რომლის ყელი 10−32 მეტრის ზომის იქნება. ეგრეთ წოდებული კოსმოსური სიმები რომლებიც წარმოდგენილნი არიან ზოგიერთ კოსმოლოგიურ მოდელში შეიცავენ ენერგიის მეტად დიდ სიმკვრივეს გრძელ, ვიწრო ხაზებში მაგრამ ფიზიკურად ყველა შესაძლებელ კოსმოსურ სიმს აქვს ენერგიის დადებითი სიმკვრივე (დრო-სივრცის გამრუდების დადებითი ეფექტები). ეს შედეგები გვიჩვენებს რომ ძალიან არარეალურია რომ ვინმეს შეეძლოს ალკუბიერეს გამრუდებული ძრავის შექმნა კვანტური ეფექტების მიერ გამოწვეული ეგზოტიკური მატერიის გამოყენებით.
ექსპერიმენტები
2012 წელს ნასას ლაბორატორიამ გამოაცხადა რომ მათ შექმნეს ინტერფერომეტრი რომელიც როგორც ისინი აცხადებენ აღმოაჩენს სივრცულ დამახინჯებებს რომელსაც წარმოშობს ალკუბიერეს ძრავის მეტრიკის დრო-სივრცის შეკუმშვა და გაფართოება. ეს იქნა აღწერილი ჰაროლდ უაიტის ნაშრომში რომელიც ნასას Warp Field Mechanics 101-ში გამოქვეყნდა.
სამეცნიერო ფანტასტიკაში
სინათლეზე სწრაფი მოგზაურობა ხშირად გვხვდება ხოლმე სამეცნიერო ფანტასტიკაში. ძალიან ბევრი სახის სავარაუდო პროპულსიის მეთოდია ხოლმე შემოთავაზებული, თუმცა იგი ყოველთვის არ ეფუძნება ალკუბიერეს ძრავას ან რომელიმე ფიზიკურ თეორიას.
სატელევიზიო სერიალში Star Trek გამოყენებულია ტერმინი „გამრუდებული ძრავა“ სინათლეზე სწრაფად გადაადგილების მეთოდის აღსაწერად. ალკუბიერეს თეორია და ყველა მისი მსგავსი არ არსებობდა როდესაც ეს სერიალი იქმნებოდა, მაგრამ ალკუბიერემ თავის წერილში უილიამ შატნერისადმი და აგრეთვე თავისი 1994 წლის ნაშრომის წყაროებში მიუთითა რომ მისი თეორია სწორედ ამ სერიალში ნახსენები ტერმინით იქნა შთაგონებული.
სქოლიო
კატეგორია:ასტრონომიული ჰიპოთეზები
ჹ
ჹ, Ჹ — დამატებითი ასო ქართული დამწერლობისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ასოები
თამაზ ნათიძე
თამაზ ნათიძე (დ. 31 მარტი, 1932, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, მეცნიერი, პედაგოგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოში დაბადებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:თბილისის სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
ელოიანის ლომისის ნიში
ელოიანის ლომისის ნიში — საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ელოიანის მიდამოებში, ნასოფლარ ლომისაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნასოფლარში, სავარაუდოდ ძველი ეკლესიის ადგილზე დგას უხეშად დამუშავებული ქვით ნაგები ნიში. მისი ჩრდილოეთი ნაწილი მიწაშია ჩაფლული. აქ დღესაც ამოდიან მომლოცველები.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Г̑
Г̑, г̑ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
კოდების ცხრილი
„Г̑“ უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ნაგომევის წითელი ხატის ეკლესია
ნაგომევის წითელი ხატის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაგომევში. დათარიღებულია გვიანი შუა საუკუნეებით.
სოფლიდან 2 კმ-ზე, მთაში მდებარე დარბაზული ეკლესიის კედლები შემორჩენილია 1 მეტრის, ზოგან უფრო ნაკლებ სიმაღლეზე. ძეგლი გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით ასევე სწორკუთხა საკურთხეველი აქვს.
შესასვლელი ღიობი სამხრეთ კედელში უნდა ყოფილიყო, კედლების დაზიანების გამო სარკმლების კვალი არ იკითხება.
სამშენებლო მასალად გამოყენებულია დიდი ზომის რიყის ქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პლანალტინა
პლანალტინა (Planaltina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 944 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 81 649 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.1 კმ²-ზე. ფართობი 2 543 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
იურაი იანოშიკი
thumb|პოლონური ილუსტრაცია: იანოშჩიკი [[ნაჯახით]] იურაი იანოშიკი (სლოვაკ. Juraj Jánošík; დ. 25 იანვარი, 1688, ტერხოვა — გ. 17 მარტი, 1713, ლიპტოვსკი-მიკულაში) — ლეგენდარული სლოვაკი ყაჩაღი (სლოვაკ. zbojník).
ბიოგრაფია
ის დაიბადა ერთი ჩვეულებრივი მდიდარი მეურნის ოჯახში. 1706 წელს შევიდა ფერენც რაკოცის კურუცის არმიაში, რომელიც იბრძოდა ავსრიელთა ბატონობის წინააღმდეგ. ტრენჩინთან (თანამედროვე სამრეწველო ქალაქი სლოვაკეთში) მისი განადგურების შემდეგ იურაი შევიდა ავსტრიის ჯარში გრად ბიტჩიანსკის გარნიზონში. იქ გაიცნო ყაჩაღი ტომაშ უგორჩიკი და მასთან ერთად იპარავდა და ყიდდა ცხენებს პოლონეთში. მოგვიანებით სათავეში ჩაუდგა ყაჩაღთა ბანდას. პირველას შეიპყრეს 1712 წელს, მაგრამ დარაჯი მოისყიდა და გაიქცა. 1713 ხელახლა შეიპყრეს კლენოვცეში. 1713 წლის 16 მარტს ის დადანაშაულებულ იქნა მრავალრიცხოვან ყაჩაღობასა და მღვდელ იურაი ვენტიკის მკვლელობაში, რომელიც მას არ უღიარებია წამების შედეგადაც კი. 1713 წლის 17 მარტს ის ჩამოახრჩეს.
სახალხო გმირის როლი
სლოვაკური ლეგენდების თანახმად, იურაი იანოშიკი თავისი ბანდით ცხოვრობდა ჟულინასა და ლიპტოვსკი-მიკულაშის მიდამოებში არსებულ ტყეებში და თავს ესხმოდა მგზავრებს. პოლონური გადმოცემებით, ასევე, პოლონეთშიც მძარცველობდა. სლოვაკური გადმოცემით, იანოშიკი ატარებდა რობინ ჰუდის არწივს: «მდიდარს ართმევს, ღარიბს აძლევს». ის ცნობილი იყო ჩეხეთშიც. ჩეხმა კლასიკოსმა ალოის ირასეკმა შექმნა ნაწარმოები «ძველი ჩეხური ზღაპრები», რომელშიც შედის იანოშიკის ამბებიც. ეს თხზულებები არაერთხელ გამოიცა რუსულ ენაზე. პოლონელები მას იღებენ, როგორც თავის საკუთარ გმირს. ბელორუსმა პოეტმა მაქსიმ ტანკიმ ლექსი მიუძღვნა იანოშიკს.
მას ეძღვნება, ასევე, მრავალი მხატვრული ნაწარმოები:
სციენისებრნი
სციენისებრნი (Sciaenidae) — თევზების ოჯახი ქორჭილასნაირთა რიგისა. მოიცავს 80-ზე მეტ გვარს და 150-მდე სახეობას. ახასიათებს ღრმანაჭდევიანი ზურგის ფარფლი, ზოგი გვარის (Sciena) წარმომადგენლებს — კუზიანი ზურგი. გავრცელებული არიან უპირატესად ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ზღვებსა და ოკეანეებში. საქართველოში შავი ზღვის სანაპიროებთან გვხვდება სციენისებრთა 2 სახეობა: მუქი სციენა (ლათ. Sciaena umbra) და ნათელუმბრინა (ლათ. Umbrina cirrosa). პირველის სიგრძე 70 სმ, მეორისა — 1,5 მ-მდე აღწევს. სციენისებრთა სარეწაო მნიშვნელობა მცირეა. იყენებენ ნედლს, დამარილებულს, დაკონსერვებულს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სციენისებრნი
საპე
საპე (Sapé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 123 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ საპეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 50 143 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 158.92 კმ²-ზე. ფართობი 315 532 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
შეი გივენი
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ბლექბერნ როვერსის ფეხბურთელები კატეგორია:სანდერლენდის ფეხბურთელები კატეგორია:ნიუკასლ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ასტონ ვილას ფეხბურთელები კატეგორია:მიდლზბროს ფეხბურთელები კატეგორია:სტოკ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი
Г̄
Г̄, г̄ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
კოდების ცხრილი
კატეგორია:კირილური ასოები
ჺ
ჺ, Ჺ — დამატებითი ასო ქართული დამწერლობისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ასოები
მიხეილ ყიფიანი
მიხეილ ზაალის ძე ყიფიანი (დ. 12 აპრილი, 1833, სოფ. ვახანი, ახლანდელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი — გ. 2 მარტი, 1891, ვლადიკავკაზი) — ქართველი პუბლიცისტი, მთარგმნელი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
პირველდაწყებითი განათლება მიიღო გორის სამაზრო სასწავლებელში. შემდეგ დაამთავრა კავკასიის სამიჯნე სკოლა თბილისში და დაიწყო მუშაობა ტოპოგრაფად. პარალელურად აქვე ასწავლიდა საკვირაო სკოლის ქართველ მოსწავლეებს, შეადგინა არითმეტიკისა და გეომეტრიის სახელმძღვანელოები, სხვებთან ერთად შექმნა ქართული შრიფტი (ე.წ. „ვენური“), რომლითაც იბეჭდებოდა გაზეთი „ივერია“, თარგმნა ლერმონტოვის, შექსპირისა და სახვათა ნაწარმოებები; იყო ქართული დრამატული საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი; მონაწილეობდა „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ დაარსებასა და მის საქმიანობაში; გახსნა ქართული სკოლები სტეფანწმინდასა და ვლადიკავკაზში. მისი თაოსნობით დაარსდა „თერგის ოლქის მთიელთა შორის განათლებისა და ტექნიკური ცოდნის გამავრცელებელი საქველმოქმედო საზოგადოება“, რომლის პირველი თავმჯდომარე თვითონ იყო, მან ჩაუყარა საფუძველი ოსეთში საგამომცემლო და საბიბლიოთეკო საქმეს, მისი თაოსნობით გამოიცა „ოსური ანბანი“ და სხვა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1833 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1891 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მ
ჯუდით ბატლერი
thumb|ჯუდით ბათლერი (2007) ჯუდით ბათლერი (Judith Butler; დ. 23 თებერვალი, 1956, კლივლენდი, ოჰაიო, აშშ) — ამერიკელი ფილოსოფოსი, პოსტსტრუქტურალიზმის წარმომადგენელი, რომელმაც შეიტანა დიდი წვლილი ფემინიზმის საკითხების შესწავლაში, ასევე კვირ-თეორიაში, პოლიტიკურ ფილოსოფიასა და ეთიკაში.
ბიოგრაფია
კვლევის მთავარ საგანს წარმოადგნდა პოსტსტრუქტურალიზმი დასავლეთის ფემინისტური თეორიის ფარგლებში, ფილოსოფიური ფანტასტიკისა და სექსუალობის. მისი ბოლო ნაშრომი მიმართულია ებრაელთა ფილოსოფიის შესწავლაზე.
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:XX საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:ამერიკელი ფილოსოფოსები
ჰელატები
ზოგჯერ განასხვავებენ ჰელატური და შიდაკომპლექსური კავშირების ცნებებს. მეორე განსაზღვრებას იყენებენ იმ შემთხვევაში, როცა ატომი-კომპლექსწარმომქმნელი კავშირში ანაცვლებს ლიგანდის პროტონს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომპლექსური კავშირები *
ჯორჯე ბალაშევიჩი
ჯორჯე ბალაშევიჩი (Ђорђе Балашевић / Đorđe Balašević; დ. 11 მაისი, 1953, ნოვი-სადი იგოსლავიის სფრ — გ. 19 თებერვალი, 2021, ნოვი-სადი, სერბეთი ) — სერბი და იუგოსლავი მომღერალი და სიმღერების ავტორი, ასევე მწერალი, პოეტი და რეჟისორი. ჯორჯემ კარიერა 1970-იან წლებში დაიწყო, ბენდ Rani Mraz-ის წევრად. ბენდნთან ერთად ბალაშევიჩმა ორი ალბომი გამოუშვა, მოგვიანებით კი სოლო კარიერა დაიწყო. პორველად პოპულარობა ჯორჯემ ჰიტით „"Računajte na nas“ მოიპოვა, რომელიც ზოგჯერ ამ თაობის ჰიმნადაც ითვლება. ის ასევე გამოირჩეოდა მარტივი ტექსტებით და პოეზიით.
იუგოსლავიის ომების დროს ბალაშევიჩი რეგიონში ომის წინააღმდეგი იყო, რის გამოც გაერომ მას გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის კეთილი ნების ელჩის სტატუსი უბოძა. ბალაშევიჩი პირველი სერბი იყო, რომელმაც სარაევოს ალყის შემდეგ სარაევოში იმღერა. ჯორჯე გახდა სლობოდან მილოშევიჩის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული კრიტიკოსი, რის გამოც მომღერალი ძალიან დიდი საფრთხის წინაშე იყო. ბალაშევიჩის, როგორც მომღერლისა და პოეტის კარიერა წარმოატებული აღმოჩნდა: მოღვაწეოის პერიოდშ მან ჩაწერა 14 მუსიკალური ალბომი და დაწერა 8 წიგნი. მედია მას ხშირად მოიხსენიებს როგორც: „მუსიკალური ლეგენდა“ და „მარადმწვანე ჰიტების“ ავტორი.
ადრეული წლები
thumb|მარცხნივ|ბალაშევიჩი [[ზაგრები|ზაგრებში 2010 წელს]] ჯორჯე ბალაშევიჩი დაიბადა სერბი მამის, იოვანისა და ვერონიკა დოლენეცის, ნახევრად უნგრელისა და ნახევრად ხორვატის ოჯახში. დედამიწი წარმოშობით რასინიადან, კოპრივნიცას მომდებარე დასახლებიდან იყო. მას ჰყავდა და, იასნა. ჯორჯეს ბაბუის გვარი იყო ბალაში, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის დროს მან გვარი შეიცვალა და გახდა ბალაშევიჩი მაგიარიზაციის (უნგრელიზაცია) შიშით.
ახალგაზრდა ბალაშევიჩი გაიზარდა ნოვი-სადის იოვან ცვიიჩის სახელობის ქუჩაზე. ის ამ სახლში გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა. ჯორჯემ ლექსების წერა ბავშვობაში დაიწყო. მან საშუალო სკოლაში სწავლის მესამე წელს სასწავლებელი მიატოვა, მაგრამ ატესტატი მაინც მიიღო და გეოგრაფიის შესასწავლად წინასწარი გამოცდებით უნივერსიტეტში ჩააბარა. მას უნივერსიტეტში სწავლა არ დაუსრულებია, სამაგიეროდ გადაწყვიტა დაეწყო მუსიკალური კარიერა და 1977 წელს შეუერთდა მუსიკალურ ჯგუფ Žetva-ს. ამ ჯგუფის შემდეგ მან ჩამოაყალიბა ახალი ჯგუფი, სახელწოდებით: Rani Mraz.
პოლიტიკური პოზიციები
მისი ერთ-ერთი პირველი სიმღერა, „Računajte na nas“ პოლიტიკურად მოტივირებული იყო. ასევე პოლიტიკური იყო სიმღერა „Triput sam video Tita“ (მე ტიტო სამჯერ დავინახე). ამ სიმღერებმა იუგოლავიიზმისა და ტიტოიზმის მიმართ მის მხარდაჭერას გაუსვა ხაზი. 2018 წელს ჯორჯემ განაცხადა: „იუგოსლავია არ იყო კარგი, რადგან კარგი რომ ყოფილიყო ასე სისხლიანად არ დაიშლებოდა“.
გასული საუკუნის 80-იანი წლების მეორე ნახევარში ბალაშევიჩი ხშირად აკრიტიკებდა ხელისუფლებას. ის იმედგაცურებას გამოთქვამდა იმაზე, რომ იუგოსლავიაში სისხლი იღვრებოდა. ჯორჯე ღიად აკრიტიკებდა ეთნიკურ ნაციონალიზმთან მიახლოებულ ფორმებს, რომელიც იგრძნობოდა ხორვატიაში, სლოვენიაში, სერბეთსა და ბოსნია და ჰერცეგოვინაში.
პირადი ცხოვრება
ბალაშევიჩი მეუღლესთან, ოლივერასთან (ქალიშვილობის გვარი: სავიჩი, დაიბადა ზრენიანინში) ცხოვრობდა იმავე სახლში, ნოვი-სადში, სადაც დაიბადა. მისი მეუღლე ბალერინა იყო, რომელიც ეროვნული ტანვარჯიშის გუნდის წევრი იყო. მათ სამი შვილი: ქალიშვილები იოვანა (დაიბადა 1980 წელს, მსახიობი) და იელენა (დაიბადა 1984 წელს) და ვაჟი, ალექსა (დაიბადა 1994 წელს) ჰყავდათ. 2019 წლის 14 ნოემბერს ბალაშევიჩს დაუდგინდა მიოკარდიული ინფარქტი, რაზეც დარჩენილი ცხოვრების განმავლობაში მკურნალობდა. სიცოცხლის განმავლობაში ჯორჯე თავს იუგოსლავიელად მიიჩნევდა.
გარდაცვალება
ბალაშევიჩი გარდაიცვალა 2019 წლის 19 თებერვალს, ნოვი-სადში, პნევმონიის დიაგნოზით. პნევმონიის გამომწვევ სავარაუდო მიზეზად კორონავირუსის პანდემია სახელდება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:გარდაცვლილი 2021 კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 19 თებერვალი კატეგორია:სერბი მომღერლები კატეგორია:სერბი მწერლები კატეგორია:იუგოსლავიელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის მომღერლები
სონია ჯატიევა
სონია მიხეილის ასული ჯატიევა (ძადთიათი) (დ. 24 აგვისტო [ძვ. სტ. 12 აგვისტო], 1896, თბილისი — გ. 23 თებერვალი, 1980 , ცხინვალი) — ოსი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1957). ოსური სცენის ვეტერანი. 1910–1921 წლებში წარმატებით გამოდიოდა თბილისის სახალხო სახლის ოსური დრამატული წრის წარმოდგენებში. 1934–1957 წლებში იყო სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის კოსტა ხეთაგუროვის სახელობის ცხინვალის დრამატულ თეატრში მსახიობი. მისი შემოქმედება გამოირჩეოდა მხატვრული ზომიერების გრძნობით, უშუალობით, სცენური სიმართლით. როლებიდან აღსანიშნავია: ასიათი (ელბიზდიკო ბრიტიათის „ორი და“), მაშიკო (ავქსენტი ცაგარელის „ციმბირელი“), მაგდანა (დ. თუაევის „ზღაპარი“), ბიკე (გ. მუხთაროვის „ალანის ოჯახი“), ანა (მაქსიმ გორკის „ფსკერზე“) და სხვა. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980
ქოლოთის ღვთისმშობლის ეკლესია
ეკლესია მდებარეობს სასაფლაოზე. ნაგებია კარგად დამუშავებული შირიმის ქვით. წყობა თარაზულია. დარბაზული ეკლესია გეგმით მართკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია კოლოფა აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ძირში დგას შირიმის ქვის ტრაპეზი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო არქიტრავული ნიშაა. კონქი სფერულია, სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. ეკლესიის ცილინდრული კამარა ებჯინება წყვილ ნახევარწრიულ თაღს. ჩრდილოეთ კედელს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს. ინტერიერის კედლები შელესილია. სამხრეთის შესასვლელი არქიტრავულია, შესასვლელის თავზე ამოშენებულია ლუნეტი. ეკლესიის კარნიზი თარო — ლავგარდანია. სახურავი აყრილია, ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლები დაბზარულია. კუთხეები მრავალ ადგილას ჩამონგრეულია.
ARIA Charts
ARIA Charts — მუსიკალური ალბომების და სიმღერების მთავარი ავსტრალიური ჰიტ-აღლუმი, რომელსაც აქვეყნებს ავსტრალიის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია. იგი დაარსდა 1983 წლის 10 ივლისს, 1988 წელს Kent Music Report-სთან შეერთების შემდეგ გახდა ავსტრალიის ოფიციალური ჩარტი და 2013 წელს აღნიშნა თავისი 30 წლისთავი.
ყველაზე უფრო ბევრი ალბომი, რომელიც ავსტრალიის ჩარტების სათავეშია მოქცეული, ეკუთვნის ირლანდიურ ჯგუფ U2-ს — 11 ალბომით, დაწყებული პირველი დისკით The Unforgettable Fire, რისი მეშვეობითაც მათ 1984 წელს პირველი ადგილი დაიკავეს. სინგლების რაოდენობით პირველი ადგილი, რომელიც საუკეთესო სიმღერების ჰიტ-აღლუმის სათავეში დგას, უკავია მადონას - 11 ჩარტოპერა, მას მოსდევენ რიანა და კაილი მინოუგი — ორივეს 10-10.
ჰიტ-აღლუმები
ARIA Charts მოიცავს რამდენიმე კატეგორიას:
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური ჰიტ-აღლუმები კატეგორია:ავსტრალიური მუსიკა
კარლო II (პარმის ჰერცოგი)
კარლო II ლუდოვიკო დი ბურბონ-პარმა (Carlo II Ludovico di Borbone-Parma; დ. 22 დეკემბერი, 1799 — გ. 16 აპრილი, 1883) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ეტრურიის მეფე ლუდოვიკო I-ისა და დედოფალ მარია ლუისა ესპანელის ვაჟი. ეტრურიის მეფე 1803-07 წლებში, ლუკას ჰერცოგი 1824-47 წლებში და პარმის, პიაჩენცისა და გუასტალას ჰერცოგი 1847-49 წლებში.
ოჯახი
კარლო ლუდოვიკო დაბადა 1799 წლის 22 დეკემბერს მადრიდში. იგი იყო ლუდოვიკო პარმელისა და მისი მეუღლის, ინფანტა მარია ლუისა ესპანელის პირველი შვილი. მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა პარმის, პიაჩენცისა და გუასტალას ჰერცოგი ფერდინანდ I და მისი ცოლი, ერცჰერცოგინია მარია ამალია ავსტრიელი, ხოლო დედის მხრიდან ესპანეთის მეფე კარლ IV და დედოფალი მარია ლუიზა პარმელი იყვნენ.
ტიტულების მოპოვება
1802 წელს ფრანგებმა იმპერატორ ნაპოლეონის მეთაურობით მოახდინეს პარმის ოკუპაცია, რის სანაცვლოდაც ნაპოლეონმა კარლოს მამას ეტრურიის სამეფო (იგივე ტოსკანა) უბოძა სამართავად. ეტრურიაში ჩასვლიდან სულ მალე, 1803 წელს ლუდოვიკო I გარდაიცვალა, რის გამოც ეტრურიის ახალი მეფე ლუდოვიკო II გახდა, რომლის მცირეწლოვანების გამოც რეგენტად დედამისი მარია ლუისა ესპანელი დაინიშნა. 1807 წლის 10 დეკემბერს ნაპოლეონი შეიჭრა ეტრურიაში, დაამხო მათი მმართველობა და ის საფრანგეთს მიუერთა. აღსანიშნავია, რომ ნაპოლეონმა აქ სხვა დაპყრობილი ქვეყნების მსგავსად, სადაც იგი თავის და-ძმებს სვავდა ტახტზე, თავისი უფროსი და, ელიზა ბონაპარტი გაამეფა. ამის შემდეგ კარლო და დედამისი მადრიდში გადასახლდნენ. მას ნაპოლეონი დაჰპირდა, რომ როდესაც იგი პორტუგალიას დაიპყრობდა, მის ჩრდილოეთ ნაწილში ლუზიტანიის სამეფოს დააარსებდა, რომლის მეფეც კარლო გახდებოდა.
1814 წელს, ნაპოლეონის დამხობის შემდეგ შედგა ვენის კონგრესი, რომელსაც მის მიერ გაუქმებულ-დაარსებული ქვეყნები ძველი სახისთვის უნდა დაებრუნებინათ, რის გამოც ბევრი მონარქი თავის ტახტს დაუბრუნდა. კონგრესს, წესით პარმის ტახტი კარლოსთვის უნდა დაებრუნებინა, თუმცა ამის ნაცვლად პარმა ნაპოლეონის მეორე ცოლს, იმპერატრიცა მარია ლუიზა ავსტრიელს მისცეს, ხელშეკრულების თანახმად კი მხოლოდ მისი გარდაცვალების შემდეგ მიიღებდა კარლო პარმის ტახტს. ამის სანაცვლოდ, კონგრესის მონაწილეებმა კარლოსა და დედამისს სამართავად გამოუყვეს ხმელთაშუაზღვისპირა, ტოსკანის მემეზობლე პატარა ქალაქ-სახელმწიფო ლუკა, რომლის მონარქიც მარია ლუისა გახდა. 1824 წელს, მარია ლუისა ესპანელის გარდაცვალებასთან ერთად კარლო ლუკას ჰერცოგი ხდება და ტოსკანის ტახტის დაბრუნებას ცდილობს. 1834 წლის 17 ივლისს იგი კარლისტების პარტიის მიერ იგი გამოცხადდა ესპანეთის ტახტის მემკვიდრედ, რის გამოც მას ესპანეთის ინფანტის წოდება მიენიჭა.
რიო-დე-ლა-პლატას მეფობის კანდიდატი
1817 წელს რიო-დე-ლა-პლატას გაერთიანებული პროვინციების უზენაესმა დირექტორატმა რამდენიმე ევროპელი პრინცი შეარჩია თავისი სამეფო ტახტისათვის. მათ შორის კარლოსთან ერთად მოხვდნენ რამდენიმე ფრანგი, ესპანელი და არგენტინელი დიდგვაროვანი მამაკაციც. მიუხედავად ამისა, რიო-დე-ლა-პლატას მთავრობა მეფის ყველა კანდიდატს აფრთხილებდა, რომ აქ მხოლოდ კონსტიტუციური მონარქია იქნებოდა. კარლოს რეკომენდაცია ბიძამისმა, ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VII-მ და საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-მა გაუწიეს. საბოლოოდ, 1831 წელს რიო-დე-ლა-პლატა დაიშალა. იგი არგენტინამ, ბოლივიამ და ურუგვაიმ გადაინაწილეს.
ქორწინება და შვილები
1820 წლის 5 სექტემბერს, ტურინში კარლომ ცოლად შეირთო სარდინიის მეფე ვიტორიო ემანუელე I-ისა და დედოფალ მარია ტერეზა დე ჰაბსბურგ-ესტეს ასული მარია ტერეზა სავოიელი, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი:
ვესტმინსტერი
ვესტმინსტერი, აგრეთვე, უესტმინსტერი (ინგლ. Westminster) — ლონდონის ისტორიული რაიონი, ვესტმინსტერის ადმინისტრაციული ოლქის ნაწილი, სადაც მდებარეობს დიდი ბრიტანეთის პარლამენტი.
ვესტმინსტერი დაარსდა VII საუკუნეში იმ დროისთვის აქ არსებული მონასტრის გარშემო. თავად სახელწოდება „ვესტმინსტერი” სიტყვასიტყვით ითარგმნება, როგორც მონასტრის დასავლეთი ეკლესია. თავდაპირველად სახელწოდების ქვეშ უეჭველად იგულისხმებოდა ვესტმინსტერის სააბატოს ტერიტორია, რომელიც თითქმის ათასი წლის განმავლობაში წარმოადგენდა ინგლისის ხელისუფლების რეზიდენციას.
ვესტმინსტერის რაიონი განლაგებულია მდინარე ტემზას მარცხენა სანაპიროზე, ლონდონის სიტის დასავლეთით.
და მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად ინგლისის მეფეები ცხოვრობდნენ ლონდონის ტაუერში, მათ არ სურდათ ლონდონი ღარიბთა შორის ცხოვრება. თანდათანობით წარმოიქმნა ორი ცენტრი: ერთი - ეკონომიკური სიტიში, მეორე - პოლიტიკური და კულტურული - ვესტმინსტერში. ეს გაყოფა შენარჩუნებულია დღემდე. მოგვიანებით ბრიტანელმა მეფეებმა თავისი რეზიდენცია გადაიტანეს ქალაქის სხვა ნაწილებშიც, მაგრამ პარლამენტის სხდომები დღემდე იმართება უესტმინსტერის სასახლეში, ხოლო მინისტრთა უმრავლესობა განთავსებულია უიტჰოლში.
სახელწოდება „ვესტმინსტერი” გამოიყენება პარლამენტის და გაერთიანებული სამეფოს პოლიტიკური ცენტრის აღსანიშნავად. ხშირად საუბრობენ ვესტმინსტერის სისტემის შესახებ.
ვესტმინსტერის სასახლისა და ვესტმინსტერის სააბატოს მახლობლად მდებარეობს ვესტმინსტერის სკოლა, ინგლისის ერთ-ერთი ცნობილი კერძო სკოლა. ვესტმინსტერის უნივერსიტეტის ოთხიდან სამი კორპუსი მდებარეობს ვესტმინსტერის ოლქში.
დემოგრაფია
ოლქში მუდმივად ცხოვრობს მნიშვნელოვანი რაოდენობის მოსახლეობა. მისი შენობების დიდი უმრავლეობა, ფაქტობრივად, საცხოვრებელი სახლია. სასტუმროები, დიდი ვიქტორიანული ტიპის სახლები და ბარაკები მდებარეობს ბუკინგემის სასახლის მახლობლად.
ისტორია
სახელწოდება გულისხმობს არაუმეტეს 1,6 კმ. ფართობს ვესტმინსტერის სააბატოდან და ვესტმინსტერის სასახლიდან მკვეთრად ტემზის დასავლეთით. მოსახლეობა გაიზარდა სასახლისა და სააბატოს გარშემო, როგორც მათთვის მომსახურე ზონა. ეს თავდაპირველად იყო დაახლოებით პატარა სოფლის ზომის მოსახლეობა. მოგვიანებით ის შეუერთდა ქალაქს განვითარებული საქალაქო ზოლით მდინარის ნაპირებამდე.
XVI საუკუნის დასაწყისში ჰენრი VIII-ის რეფორმაციისას შეიცვალა სააბატო. შეიქმნა ტაძარი. აქაურმა მოსახლეობამ მიიღო სამოქალაქო უფლებები, ხოლო ადგილმა ”ქალაქის” სტატუსი, თუმცა იმ დროისთვის ეს ადგილი ლონდონის მხოლოდ პატარა ნაწილი იყო.
ტაძარი და ეკლესიის ეპარქიალური სტატუსი გაგრძელდა მხოლოდ 1539 წლიდან 1556 წლამდე, მაგრამ ამ ადგილმა ქალაქის სტატუსი შეინარჩუნა. მოგვიანებით, ის ცნობილი გახდა, როგორც საპარლამენტო ადგილსამყოფელი.
სამეფო რეზიდენცია
ვესტმინსტერის ისტორიული ბირთვი გახდა პატარა კუნძული თორი, რომელზე აიგო ვესტმინსტერის სააბატო. სააბატო გახდა ინგლისის მეფეთა და დედოფალთა კორონაციის ტრადიციული ადგილი, ჯერ კიდევ ჰაროლდ გოდვინსონიდან დაწყებული (1066 წ.).
მოგვიანებით, მონარქები გადავიდნენ ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ჯერ სენტ-ჯეიმზის და უიტჰოლის, საბოლოო ჯამში კი დასახლდნენ ბუკინგემისა და სხვა სასახლეებში.
ტერმინის მნიშვნელობა
ამრიგად, ტერმინი ”ვესტმინსტერი” ადრეული პერიოდიდან ფოკუსირებულია საზოგადოებრივ ცხოვრებასთან. ის ფართო მნიშვნელობით გამოიყენება პარლამენტის და გაერთიანებული სამეფოს პოლიტიკური საზოგადოების აღსანიშნავად. გამოიყენება, აგრეთვე, ვესტმინსტერის სისტემასთან მიმართებაში, პარლამენტის დემოკრატიული მმართველობის მოდელთან მიმართებაში და სხვ.
გულგულის წმინდა გიორგის ეკლესია
გულგულის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ გულგულის ჩრდილოეთით, 3-4 კილომეტრზე, მდინარე ალაზნის მარჯვენა ტყიან ნაპირას, ფლატის პირას. თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებით.
ვესტმინსტერი
ტერმინის მნიშვნელობა
ტერმინი ”სოფელი ვესტმინსტერი”, ზოგჯერ გამოიყენება ბრიტანული პოლიტიკის კონტექსტში. მასში არ იგულისხმება გეოგრაფიული რაიონი, არამედ ფრაზა აღნიშნავს პარლამენტის წევრთა, პოლიტიკურ ჟურნალისტთა, ვესტმინსტერის მოვლენებთან და სხვა სამთავრობო სამინისტროებთან დაკავშირებულ უახლოეს სოციალურ წრეს.
გულგულის წმინდა გიორგის ეკლესია
ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან საფეხურით შეღრმავებულ სწორკუთხა არეში იყო ჩასმული. გარედან კარი გადახურული იყო აგურით ნაწყობი თაღით (შემორჩენილი იყო ორივე ქუსლის წყობა), შიგნიდან კი, ხის ძელით.
ვესტმინსტერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლონდონი კატეგორია:ვესტმინსტერი
გულგულის წმინდა გიორგის ეკლესია
აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც გაჭრილია განიერი, დაბალი სარკმელი. იგი შიგნიდან ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული, გარედან კი სწორკუთხაა.მსგავსი თითო სარკმელი ეკლესიის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიცაა.
ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, შემორჩენილი იყო აგურის წყობის შეღრმავებით გამოყვანილი, საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი ჯვრის ქვედა ნახევარი. მსგავსი ჯვარი იყო გამოსახულიდასავლეთ ფასადზეც, რომლის აქეტ-იქით განლაგებული იყო თითო რომბი. მათ შორის სამხრეთით მდებარე - მთლიანად იყო შემორჩენილი, ჩრდილოეთოთ მდებარე კი ნაწილობრივ. შესასვლელის ორივე მხარეს, მიწიდან დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღეზე, თითო მცირე, თაღოვანი ნიშაა. ეკლესია გადახურული იყო ღარისებრი კრამიტით.
XXI საუკუნის პირველი ათწლეულის მეორე ნახევარში სოფლის მოსახლეობამ ეკლესია თვითნებურად გაარემონტა. დასავლედ ფრონტონი აღადგინეს ისე, რომ ჯვრისა და რომბების შემორჩენილი ნაშთები მოშალეს და მათ ნაცლად, კარის ზემოთ, აგურის წყობის შეღრმავებით, ახალი ჯვარი გამოსახეს. აღმოსავლეთ ფასადზე კი, ჯვრის შემორჩენილი ნაწილი ხელუხლებლად დატოვეს. აამაღლეს შესასვლელი და იგი თარაზულად გადახურეს.შიგნით ეკლესია გადახურეს რკინა-ბეტონუს კამარით, ხოლო გარედან - თუნუქით.
ეკლესიიდან დასავლეთით, ორასიოდე მეტრზე მომცრო ნაგებობის კედლების ნაშთებია, ესაა აღმოსავლეთ დასავლეთ მიმარტულებით წაგრძელებული, შეისრულ კამაროვანი ნაგებობა, რომლის ერთ-ერთ კედელში ტიხის მილია ჩატანებული. ნაგებობა სამხრეთიდან შედარებით მოკლე, გაურკვევეილი დანიშნულების ნაწილი ეკვროდა, რომელიც ქვა-ღორღითაა დაფარული. ამის გამო მისი გეგმის დადგენა არ ხერხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Г̣
Г̣, г̣ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
კოდების ცხრილი
„Г̣“ უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
სობრადუ (პარაიბა)
სობრადუ (Sobrado) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 82 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ საპეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 373 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 119.41 კმ²-ზე. ფართობი 61 743 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ი. ჭავჭავაძის 203)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ილია ჭავჭავაძის გამზირზე (№ 203). აგებულია 1903 წელს.
სახლი ორსართულიანია. მაღალი ნაგებია აგურით, ოთახების ბლოკი, ქუჩის გასწვრივ. მცირედ წაგრძელებულ სწორკუთხედ ქმნის და ქუჩისკენ აგურით დეკორირებული ფასადით გამოდის. ფასადი თანაბარი ინტერვალებით განლაგებული, ბრტყელი თაღით გადახურული კარ-სარკმლებით არის დანაწევრებული. სარკმლებს შორის და ფასადის კიდეებში ვიწრო, პილასტრისებრი შვერილებია, რომლებიც ქვედა სართულზე რუსტირებულია, ზედაზე კი გლუვი. თითოეული ღიობის თავზე სოლისებრი, საჭექი ქვაა. სართულშუა და მეორე სართულის გადახურვის დონეზე. მთელ სიგრძეზე, მაღალი, საფეხუროვანი ლაეგარდანია გამოყვანილი, ფასადი დაგვირგვინებულია პარაპიპეტით, რომელიც დაბალი, პილასტრისებრი შვერილებით და ოდნავ შეღრმავებული ნიშნებით არის დანაწევრებული. მსგავსი ნიშნებია სარკმლების ქვემოთაც. პარაპეტის ცენტრში, ნახევარწრიული ფრონტონით დასრულებული, მცირე შემაღლლებაა. ფრონტონის არეში, გამოსახულია შენობის აგების თარიღი - 1902 წელი. ფასადზე მცირე ზომის ლითონის აივანზეა შეკიდული. ეზოს მხარე სახეშეცვლილია, ამოშენებულია და შელესილია ცემენტით.
გრძელფეხა სცინკი
გრძელფეხა სცინკი (Eumeces schneideri) — ქვეწარმავალი სცინკისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 16,5 სმ აღწევს, წონა 90 გ. ტანადია და მოქნილი სხეული აქვს. დაფარულია გლუვი ქერცლით. ბინადრობს მთისწინეთებში, ქსეროფიტულ ადგილებში. იჭრება აგრეთვე უდაბნო ზონაში. აქტიურია დღისით. თავს აფარებს მიწის ნაპრალებსა და სოროებს. იკვებება უხერხემლოებით, ობობასნაირებითა და თუთის კენკრით. მრავლდება კვერცხის დებით. დებს 5-9 კვერცხს. გავრცელებულია ჩრდილოეთ აფრიკასა და დასავლეთ აზიაში. აღმოსავლეთ საქართველოში იშვიათად გვხვდება ქვემო ქართლსა და ივრის ზეგანზე. შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“. სახეობრივი სახელწოდება მიეცა გერმანელი ნატურალისტის იოჰან გოტლობ შნაიდერის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სცინკისებრნი კატეგორია:საქართველოს წითელ წიგნში შეტანილი ცხოველები
სანტუ-ანტონიუ-დუ-დოსკობერტუ
სანტუ-ანტონიუ-დუ-დოსკობერტუ (Santo Antônio do Descoberto) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 912 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 63 248 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66.99 კმ²-ზე. ფართობი 944 137 კმ²-ია.
ბაშკირეთის უკიდურესი წერტილები
ბაშკირეთის უკიდურესი წერტილები (Башҡортостандың сик нөктәләре) — წერტილები, რომლებიც განსაზღვრავენ რუსეთის ფედერაციის სუბიექტის, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მდებარეობას გეოგრაფიული კოორდინატების სისტემაში და აღნიშნავენ მის განფენილობას ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ და აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ.
უკიდურესი სიმაღლე
უმაღლესი მწვერვალი — მთა იამანთაუ (1640 მ).
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის გეოგრაფია
მარვანიდები
მარვანიდები (مروانيون Marwānīyūn; Merwanî) — მუსლიმ ქურთთა     დინასტია, რომლის წარმომადგენლები, 983-1085 წლებში, ზემო მესოპოტამიაში (ჯეზირე) — დიარ-ბაქრის რეგიონს (ჩრდილოეთ ერაყი/სამხრეთ-აღმოსავლეთი თურქეთი) განაგებდნენ. მარვანიდების პოლიტიკური ცენტრი ამიდაში (თანამედროვე დიარბაქირი) მდებარეობდა. მათ მფლობელობაში ასევე შედიოდა, ქალაქები: არზანი, მაიაფარიქინი (სილვანი), ჰის კაიფა (ჰასანკეიფი), ხლათი, მანასკერტი და არჭეში.
აკადემიური ნაშრომების უმრავლესობა, აღიარებს მარვანიდების ქურთულ წარმომავლობას. ენციკლოპედია ირანიკა ერთ სტატიაში მათ არაბულ დინასტიად მიიჩნევს, თუმცა სხვა სტატიაში მათ ქურთულ დინასტიად ასახელებს.
აბუ შუჯა ბად იბნ დუსტაკ ალ-ჰამიდია მარვანი
არაბი ისტორიკოსის, იბნ ხალდუნის აზრით, დინასტიის დამაარსებელი, ბად იბნ დუსტაკი თავდაპირველად მწყემსი იყო, რომელიც მოსულის რეგიონში ყაჩაღობით იყო დაკავებული. მოგვიანებით დიარბაქირის რეგიონზეც დაიწყო თავდასხმები, სადაც რამდენიმე ციხესიმაგრე დაიკავა. მის ირგვლივ მალე დიდძალ რესურსებმა მოიყარა თავი, რის მეშვეობითაც მიმდებარე რეგიონების რეგულარულად დარბევა დაიწყო. 978 წელს, როდესაც ბუიდებმა მოსული დაიაკვეს, ბადი მათ მოკავშირედ ითვლებოდა. თუმცა, როდესაც 983 წელს ბუიდთა საამიროს მართველი ადუდ ალ-დავლა გარდაიცვალა, მათი გავლენა რეგიონში საგრძნობლად შემცირდა, რაც ბადმა სასიკეთოდ გამოიყენა და მოსულის ჰამდანიდებისაგან მაიაფარიქინი (სილვანი), ამიდა, ნისიბინი და სხვა ქალაქები, ასევე ვანის ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროზე არსებული დასახლებები, მათ შორის არჭეში დაიპყრო. იმავე წელს, ბუიდებმა წარუმატებლად სცადეს ნისიბინის დაბრუნება. ბუიდთა ჯარი ასევე დამარცხდა ბაჟლაიასთან ბრძოლაში.
984 წელს ბადმა დაიკავა ქალაქი მოსული, თუმცა შემდეგ დამარცხდა და უკან, დიარბაქირში დაიხია. ჰამდანიდები მაშინვე შეეცადნენ მაიაფარიქინის დაბრუნებას, მაგრამ ისინი ქალაქის კედლებიდან გააბრუნეს. 987 წელს, ბადმა ბიზანტიის იმპერიაში არსებული შინა აშლილობით (ბარდა ფოკას აჯანყება) ისარგებლა და თავს დაესხა ტარონის რეგიონში მდებარე ქალაქ მუშს. 987 წელს ბადმა ისევ გადაწყვიტა მოსულის დაპყრობა. ჰამდანიდებმა დახმარება ამჯერად უკაილიდების დინასტიას სთხოვეს, რომლის მმართველი არაბი შეიხი მუჰამედი დიდძალი ჯარით გამოემართა და 990 წელს, გაერთიანებული ძალებით, მოკავშირეებმა ქურთები მოსულთან დაამარცხეს. ამ ბრძოლაშივე დაიღუპა ბადი.
აბუ ალი ალ-ჰასან იბნ მარვანი
992 წელს, ბადის სიკვდილის შემდეგ, ბიზანტიის იმპერიამ წამოიწყო სადამსჯელო თავდასხმები ვანის ტბის მიდამოებში, მალე იმპერატორმა ბასილ II-მ ქურთ ემირეთაბ ხანგრძლივი ზავის დამყარება მოახერხა. ბადის მემკვიდრე მისი ძმისშვილი ალ-ჰასან იბნ მარვანი გახდა, რომელმაც ჰამანიდები სასტიკად დაამარცხა და ტყვედ ჩაიგდო მათი ამირა ალ-ჰუსეინი. ალ-ჰუსეინის ძმა, იბრაჰიმი კი ნისიბინში გაიქცა, სადაც ის მუჰამედმა სიკვდილით დასაჯა, შედეგად მოსული საბოლოოდ უკაილიდების ხელში გადავიდა.
საიდ I მუმაჰიდ ად-დავლა
ალ-ჰასან იბნ მარვანის გარდაცვალების შემდეგ, ტახტზე მისი ძმემი — საიდ I და აჰმად იბნ მარვანი ავიდნენ. საიდ I გამოცდილი დიპლომატი იყო და ის ბასილ II-სთან კარგ დამოკიდებულებას ინარჩუნებდა. როდესაც ბასილმა დავით კურაპალატის გარდაცვალების შესახებ შეიტყო, რომლის სამფლობელო მას მემკვიდრეობით უნდა მიეღო, მაშინვე შეწყვიტა სირიაში წამოწყებული სამხედრო კამპანია, გადალახა ევფრატი, გაემართა ტაოში და შემოიერთა დავითის ვრცელი სამფლობელო, ასევე პატივისცემით მიიღო მუმაჰიდ ად-დავლა და მშვიდობა დაამყარა მასთან. საიდ I-მა იმპერატორს მორჩილება შესთავაზა, სანაცვლოდ კი მაგისტროსის და აღმოსავლეთის დუქსის ტიტული მიიღო. მუმაჰიდმა მშვიდობა სასარგებლოდ გამოიყენა და მაიაფარიქინის კედლები აღადგინა.
შარვინ იბნ მუჰამედი, უზურპატორი
1010 წელს, მუმაჰიდ ალ-დავლა, მისმა მსახურმა, შარვინ იბნ მუჰამედმა მოკლა, ამ უკანასკნელმა ძალაუფლება თავად ჩაიგდო ხელში და მისი ლეგიტიმურობა „უძველესი თურქული კანონით“ გაამართლა, რომლის თანახმადაც ვინც მმართველს მოკლავს, მემკვიდრე თავად გახდება. თუმცა ეს არქაული წესი და შარვინის მმართველობა მალევე გააპროტესტეს, და მმართველობიდან ჩამოამხეს.
ნასრ ალ-დავლა აჰმედ იბნ მარვანი
ნასრი მარვანის მესამე შვილი იყო, რომელიც საამიროს 50 წელზე მეტხანს მართავდა. მის პერიოდში საამირომ ძლიერების პიკს მიაღწია. როგორც ჭკვიანი პოლიტიკოსი, ის მოხერხებულად ლავირებდა რეგიონის ძალებს შორის, როგორებიც იყვნენ: ბუიდთა სულთანი ალ-დავლა, ფატიმიდთა ეგვიპტის ხალიფა ალ-ჰაკიმი და ბიზანტიის იმპერატორი ბასილ II.
ელიას ნისიბინელი გვამცნობს: ნასრ ალ-დავლამ „გამარჯვებულმა ემირმა“ 1011 წელს დაიმორჩილა იბნ დიმნე, მისი ვასალი დიარბაქირში. მან ბიზანტიის იმპერიასთან გააფორმა თავდაუსხმელობის პაქტი, მაგრამ ის თავად რამოდენიმეჯერმე დაარღვია. ნასრ ალ-დავლას ცნობადობა ისე გაიზარდა, რომ ალ-რუჰას (ედესა, დღევანდელი შანლიურფა) მოსახლეობა, დასავლეთში იხმობდა მას, რათა თავი დაეღწიათ არაბი მთავარის მართველობისგან. 1026 წელს ნასრ ალ-დავლამ დაიკავა ედესა და ის პირად სამფლობელოს შემოუერთა. ამ მოვლენას ცნობილი სირიელი მწერალი, ბარ ჰებრაეუსი (1226–1286) აღწერს. გარლვეული პერიოდი იბნ მარვანი ხარკს უხდიდა მოსულის უკაილიდების დინასტიას და მათ 1030 წელს ნისიბინიც კი გადასცა.
1031 წელს ედესა ბიზანტიელმა გენერალმა გიორგი მანიაკმა დაიკავა. 1032 წელს, ნასრმა გენერალი ბალის მეთაურობით 5000 მხედარი გაგზავნა, რათა ედესა თავიდან დაეპყრო, რომელიც უკვე არაბი მმართველის ხელში იყო, ეს უკანასკნელი კი ბიზანტიელების მხარდაჭერით სარგებლობდა. ბალმა გაანთავისუფლა ქალაქი და მოკლა ედესის არაბი მმართველი, შემდეგ ნასრს გაუგზავნა შეტყობინება, რომ დამხმარე ძალები გამოეგზავნა „თუ შენ გსურს კერტასტანში (ქურთისტანში) მართველობის შენარჩუნება“.
ნასრ ალ-დავლას მმართველობა საამიროს აღმავლობის ხანა იყო. ეს პერიოდი აღინიშნება ქურთებისა და სირიელების მშვიდობიანი თანაცხოვრებით, ასევე კულტურული და ეკონომიკური აღმავლობით. მის დროს მაიაფარქინის გორაზე, იქ სადაც ღვთისმშობლის ეკლესია იდგა, ააგეს ახალი ციტადელი. მან ასევე ააგო უამრავი ხიდები და საზოგადოებრივი აბანოები. ხელს უწყობდა მეცნიერებას, განაახლა ობსერვატორია, ასევე სამეფო კარზე მოიწვია ცნობილი მეცნიერები, ისტორიკოსები და პოეტები: მათ შორის იყვნენ იბნ ალ-ასირი, აბდ ალაჰ ალ-კაზარუნი (პოეტი) და ალ-ტიჰამი. შეიფარა პოლიტიკური ლტოლვილები, მათ შორის აბასიანთა ხალიფა ალ-მუკთადი (1075–1099).
1056 წელს ნასრი სელჩუკთა სულთანს თოღრულ I დაემორჩილა. თოღრულ-ბეგი ამ პერიოდში ჯეზირეს მნიშვნელოვან ნაწილს აკონტროლებდა, მიუხედავად ამისა ნასრმა დიარბაქირის რეგიონზე ძალაუფლების შენარჩუნება მოახერხა.
საამიროს დაცემა
1061 წელს ნასრ ალ-დავლას გარდაცვალების შემდეგ, საამირო მის ორ შვილს შორის გადანაწილდა. ნასრ ნიზამ ად-დავლას — მაიაიფარკი, ხოლო საიდ II-ს — ამიდა ერგო. 1063 წელს ნასრმა გააერთიანა დიარბაქირის რეგიონი, თუმცა მარვანიდების ზეობა ამ მომენტიდან ქვეითდება.
მარვანიდების დინასტიის დაცემა ღალატით დაიწყო. იბნ ჯაჰირი, საამიროს ყოფილმა ვეზირმა, მიატოვა დიარ ბაქრი და გადავიდა ბაღდადში. სადაც მან დაარწმუნა სელჯუკი სულთანი მალიქ შაჰ I (1072–1092) და სელჩუკთა იმპერიის ცნობილი ვეზირი ნიზამ ალ-მულქი, რომ მისთვის ნება მიეცათ მაიაფარიქინზე თავდასხმა განეხორციელებინა. 1085 წელს, როდესაც ქალაქი აიღეს, იბნ ჯაჰირმა მარვანიდების დიდძალი საგანძური მიისაკუთრა. ამის შემდეგ, დიარ ბაქრის რეგიონი უშუალოდ სელჩუკთა სახელმწიფოს შემადგენლობაში შევიდა. მარვანიდთა საამიროს უკანასკნელი ემირი, ნასირ ალ-დავლა მანსურმა კონტროლი მხოლოდ ქალაქ ჯაზირატ იბნ უმარზე (დღევანდელი ჯიზრე, თურქეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთი) შეინარჩუნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზიის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:შიიტური დინასტიები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2334
მინი|მარცხნივ|200პქ|ებრაული დასახლებების რუკა (ბორდოსფერი) [[მდინარე იორდანეს დასავლეთი ნაპირი|იორდანეს დასავლეთ ნაპირზე, 2014 წ.]] გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია № 2334 მიიღეს 2016 წლის 23 დეკემბერს და ეხება ისრაელის მოღვაწეობას 1967 წლის ექვსდღიანი ომის დროს ისრაელის მიერ დაკავებულ პალესტინის ტერიტორიებზე (მათ შორის აღმოსავლეთი იერუსალიმი) დასახლებების მშენებლობას. რეზოლუცია ადასტურებს, რომ დასახლებების მშენებლობას ისრაელის მიერ „არ აქვს იურიდიული ძალა და წარმოადგენს საერთაშორისო სამართლის უხეშ დარღვევას“. უშიშროების საბჭო მოუწოდებს ისრაელს შეწყვიტოს ასეთი საქმიანობა და შეასრულოს თავისი მოვალეობები ჟენევის IV კონვენციის შესაბამისად.
ეს არის გაეროს უშიშროების საბჭოს პირველი რეზოლუცია 2009 წლის შემდეგ, რომელიც ეხება ისრაელსა და პალესტინას და პირველი, რომელიც ეხება ისრაელის დასახლებებს პალესტინის ტერიტორიაზე 1980 წლის № 465 რეზოლუციის შემდეგ.
ისრაელის გაზეთის „Haaretz“-ის მიხედვით, მიუხედავად იმისა, რომ რეზოლუცია არ ითვალისწინებს რაიმე ჯარიმას ან აღსრულების ზომებს მისი შეუსრულებლობის გამო, მას „შეუძლია გამოიწვიოს სერიოზული შედეგები ისრაელში, როგორც გრძელვადიან ასევე მოკლევადიან პერსპექტივაში“.
რეაქცია
ისრაელის პრემერ-მინისტრმა ბენიამინ ნეთანიაჰუმ აღნიშნულ რეზოლუციას უწოდა „სამარცხვინო“ და აღნიშნა, რომ „არ არსებობს მეტი აბსურდი, ვიდრე გოდების კედელს და იერუსალიმის ებრაულ კვარტალს უწოდო ოკუპირებული ტერიტორიები“ და დამატა, რომ
ისრაელმა კონსულტაციისათვის გაიწვია თავისი ელჩები სენეგალიდან და ახალი ზელანდიიდან. შეწყვიტა სენეგალის ეკონომიკური დამხარება. „ანტიისრაელური“ რეზოლუციის მხარდაჭერისათვის გააუქმა ისრაელში უკრაინის პრემიერ-მინისტრის ვლადიმირ გროისმანის ვიზიტი, რომლის დროსაც ხელი უნდა მოეწერათ ხელშეკრულებაზე უკრაინელებისათვის 20 000 სამუშაო ადგილის მიცემისა და უკრაინისათვის სამხედრო დახმარების გაფართოების შესახებ. გაუქმდა ბენიამინ ნეთანიაჰუს შეხვედრა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ ტერეზა მეისთან. მოსალაპარაკებლად გამოიძახა აშშ-ს ელჩი ისრაელში დან შაპირო. უშიშროების საბჭოს 15 წევრიდან 11 მათგანის ელჩს ნოტები გაუგზავნა (ისრაელს არ აქვს დიპლომატიური ურთიერთობა ვენესუელასთან და მალაიზიასთან, ხოლო სენეგალისა და ახალი ზელანდიის ელჩები არიან აკრედტირებულები და მათი საელჩოები არ მდებარეობს ისრაელში). ისრაელის მთავრობის მინისტრებს აეკრძალათ რეზოლუციის მხარდამჭერ ქვეყნებში ვიზიტები. გაქუმდა მათი ვიზიტები რუსეთში, უკრაინაში, დიდი ბრიტანეთში, ესპანეთსა და იაპონიაში.
რეზოლუციის მიღების მეორე დღეს ისრაელის თავდაცვის მინისტრმა ავიგდორ ლიბერმანმა მოუწოდა საფრანგეთში მცხოვრებ ყველა ებრაელს დატოვონ ქვეყანა და დაბრუნდნენ ისრაელში , ხოლო მდინარე იორდენეს დასავლეთი სანაპიროს სამხედრო კომენდანტს იოავ მორდეხაის უბრძანა შეწყვიტოს ყოველგვარი თანამშრომლობა პალესტინის ავტონომიასთან სამოქალაქო საკითხებში.
აშშ-ის არჩეულმა პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა გააკრიტიკა თავისი ქვეყნის უარი ვეტოს გამოყენებაზე და დაიმუქრა, რომ აშშ აღარ დააფინანსებს გაეროსა (გაეროს ბიუჯეტის 25 %) და რეზოლუციის მხარდამჭერ ქვეყნებს.
უკრაინის მიერ რეზოლუციის მხარდაჭერამ კრიტიკის ტალღა გამოიწვია თავად ქვეყანაში. პოლიტიკოსებისა და პოლიტოლოგების ნაწილი ამ ფაქტს აფასებენ უკრაინის საერთაშორისო პოლიტიკის მარცხად და უკრაინის მიერ სანდო მეგობრისათვის ზურგში დანის ჩაცემად აღიქვამენ. პასუხისმგებლობას აკისრებენ უკრაინის პრეზიდენტ პეტრო პოროშენკოსა და საგარეო საქმეთა მინისტრ პაველ კლიმკინს.
სქოლიო
2334 კატეგორია:2016 წელი ისრაელში კატეგორია:2016 წელი პალესტინაში კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები პალესტინის შესახებ
In vivo
In vivo ( — სიტყვასიტყვით „ცოცხალში“), ანუ „ცოცხალი ორგანიზმის შიგნით“ ან „უჯრედის შიგნით“.
მეცნიერებაში in vivo აღნიშნავს ცოცხალ ორგანიზმში ცოცხალ ქსოვილზე (ან ცოცხალი ქსოვილის შიგნით) ექსპერიმენტის ჩატარებას. ტერმინის ამგვარი გამოყენება გამორიცხავს ცოცხალი ორგანიზმის ნაწილის (მაგალითად, როგორც ეს კეთდება in vitro ტესტების დროს) ან მკვდარი ორგანიზმის გამოყენებას. ცხოველებზე ტესტირება და კლინიკური ცდები არის in vivo გამოკლვევის ფორმები.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ლათინური ფრაზები კატეგორია:კლინიკური გამოკვლევები
კიტრიულის ამაღლების ნაეკლესიარი
კიტრიულის ამაღლების ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კიტრიულში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ნაეკლესიარზე შემორჩენილია რიყის და ფლეთილი ქვის გროვა, აგრეთვე კედლის მცირე ფრაგმენტი. გათხრა-გაწმენდის გარეშე გეგმის წაკითხვა შეუძლებელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1966
რესურსები ინტერნეტში
1966 კატეგორია:1966 წელი ფეხბურთში
გდულეთის ღვთისმშობლის ეკლესია
გდულეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ გდულეთში. აგებულია ადრეულ შუა საუკუნეებში. გდულეთის „ღვთისმშობელი“ საშუალო ზომის დარბაზული ეკლესიააა შვერილწახნაგოვანი აბსიდით. ძეგლი რიყის, ფლეთილი და შირიმის ქვითაა ნაგები. ეკლესიის კამარა და კონქი ჩაქცეულია. აბსიდი ოდნავ ნალისებრი მოხაზულობისაა. საკურთხეველში სამი სარკმელია გაჭრილი. ადგილობრივ მოსახლეობას დაწყებული აქვს რემონტი, რამაც დაამახინჯა ძეგლის თავდაპირველი სახე. ჩრდილოეთის კედელში ჩატანებულია დიდი ზომის ქვიშაქვა, რომელზეც ასომთავრული წარწერაა (წაკითხვა არ ხერხდება ძლიერი დაზიანების გამო). სამხრეთის კედელში ჩატანებულია, რამდენიმე ქვა ადრექრისტიანული ხანის ორნამენტებით.
ქვემო ხოდაშნის ღვთისმშობლის ეკლესია
მინი|ქვემო ხოდაშენი. ღვთისმშობლის ეკლესია ქვემო ხოდაშენის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა სოფელ ზემო ხოდაშნის ზემოთა ნაწილში. თარიღდება XVIII საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (12,8 მ X 6,98 მ), რომელსაც დასავლეთიდან მოგვიანებით აგებული (როგორც ჩანს XIX საუკუნეში), სამსართულიანი სამრეკლო ეკვრის. სამრეკლოს მშენებლობის დროს, ეკლესია შეუკეთებიათ: მთელ სიგრძეზე აღუდგენიათ გრძივი კედლების ზემოთა ნაწილები, გაუფართოებიათ ამ კედლებში არსებული სარკმლების გარე ღიობები, რომლებშიც ხის, შემინული ალათები ჩაუსვამთ. გადაუკეთებიათ დასავლეთით მდებარე სარკმელიც და მასში სამრეკლოს მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე მოუწყვიათ. როგორც ჩანს, ამავე დროსაა ამოშენებული ეკლესიის ჩრდილოეთით არსებული შესასვლელი.
ეკლესია ძირითადად რიყის ქვითაა ნაგები. კონსტრუქციის ნაწილები და კარ-სარკმლების ღიობები გამოყვანილია კვადრატული აგურით.
შენობას ორი შესასვლელი აქვს: დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. შესასვლელი შიგნიდან და გარედან ხის ძელებით თარაზულადაა გადახურული. ჩრდილოეთ შესასვლელიც გარედან სწორკუთხაა, შიგნიდან კი შეისრული თაღითაა გადახურული. მისი არე კარის გადამხურავი ძელებითაა განცალკევებული.
აღმოსავლეთით ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ცენტრში მაღალი, შეისრულთაღიანი სარკმელია გაჭრილი. მსგავსი სამ-სამი სარკმელი გრძივ კედლებშიცაა (ჩრდილოეთით მდებარე სარკმლებიდან შუა, მოგვიანებით ამოუშენებიათ. იგი მხოლოდ გარედან მოჩანს), ერთიც — დასავლეთით, აფსიდის გვერდებში, სიმეტრიულად, გეგმით ნახევარწრიული, შეისრულთაღიანი, თითო ნიშაა მოწყობილი. საკურთხევლის ბაქანი, რომელიც აფსიდის მხრების ხაზიდან დაახლოებით ერთი მეტრით წინ არის წამოწეული, დარბაზის იატაკის მიმართ, საფეხურითაა შემაღლებული. საკურთხეველი გადახურულია შეისრულთაღიანი, წესიერი ფორმის კონქით.
დარბაზის გრძივ კედლებზე გამოყოფილია ორი, წყვილი პილასტრი, რომლებიც შესაბამის კედლებს კედლებს სამ-სამ, თანაბარ ნაწილად ჰყოფს. პილასტრები დასრულებულია მთლიანი ქვის თაროსებრი კაპიტელებით, რომლებზეც შეისრული კამარის შეისრულივე საბჯენი დაღებია დაყრდნობილი. თითო პილასტრი დასავლეთ კუთხეებშიცაა. მათზე გადაყვანილი თაღი კედელთანაა შერწყმული. სამრეკლოს მშენებლობის დროს, დარბაზის დასავლეთ ნაწილში, ხის პატრონიკი აუგიათ. ამჟამად იგი დაშლილია და მისგან მხოლოდ ორი, საყრდენი ძელია შემორჩენილი. ინტერიერი შელესილი და შეთეთრებულია. კედლების ქვემოთა ნაწილს ლურჯი სარებავის პანელი გასდევს.
ეკლესიის ფასადები დასრულებული ყოფილა ლეკალური აგურით ნაწყობი, მაღალი ლავგარდნით (სიმაღლე 40-42 სანტიმეტრი), რომლის პროფილს თარო, წრეთარგი და ლილვი შეადგენს. აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფრონტონებზე, აგურის წყობის შეღმავებით, თითო, მაღალი, წითლად შეღებილი ჯვარია გამოსახული.