cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კონცეპტუალიზმი
კონცეპტუალიზმში პირველ პლანზე ჩნდება კონცეპტი, საგნის, მოვლენის, ხელოვნების ნაწარმოების ფორმალურ–ლოგიკური იდეა, მისი ვერბალიზებული კონცეფცია, დოკუმენტურად გადმოცემული პროექტი. არტ–მოღვაწეობის არსი კონცეპტუალიზმში განიხილება არა იდეის გამოსახვასა თუ გამოხატვაში (როგორც ტრადიციულ ხელოვნებაშია), არამედ თავად იდეაში, მის კონკრეტულ პრეზენტაციაში, პირველ ყოვლისა, არასიტყვიერი ტექსტის ფორმით, არამედ მისი თანმხლები კინო, ვიდეო, ფონოჩანაწერების ტიპის დოკუმენტური მასალებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელოვნების მიმდინარეობები კატეგორია:მხატვრული მიმდინარეობები კატეგორია:ფილოსოფიური მიმდინარეობები კატეგორია:ლიტერატურული მიმდინარეობები
ეზდიხანა
იეზდიხანა (ქურთ.Êzdîxane [ეზდიხანა] (სრულიად ეზიდები). როგორც ვარაუდობენ ისტორიკოსები გაჩნდა XII საუკუნეში, როდესაც შიხადიმ გაათავისუფლა არაბებისგან ეზიდთა წმინდა ტაძარი ლალეში. იეზდიხანა შედგება ეზიდებისგან იგი როგორც მთელი ეზიდთა საზოგადოება, იყოფა სამ ნაწილად: შეიხები, ფირები და მრიდები. მიუხედავად ერთი რელიგიისა მკაცრად არის აკრძალული ამ სამი კასტის შეერთება ან დანათესავება.
შეიხები
როგორც ირწმუნებიან სხვადასხვა ქურთოლოგები, პირველი შეიხი იყო ეზიდიზმის რეფორმატორი შიხადი. შეიხები სასულიერო პირებად ითვლებიან. და ჰყავთ თავისი ოჯახები, რომლებიც მიმართავენ მათ სხვადასხვა ღონისძიებების დროს. საქართველოში 6 ათასამდე შეიხი ცხოვრობს. თვით ისინიც იყოფიან სამ ნაწილად და სხვადასხვა ტომებად:
ადანი, ყათანი და შამსანი. რომლებიც შეადგენენ შემდეგ ტომებს:
ფირები
ფირები როგორც შეიხები ეზიდიზმის სულიერ პირებათ ითვლებიან. საქართველოში მათი რაოდენობა 4 ათასს არ აღემატება. მათთაც როგორც შეიხებს აქვთ ტომები:
მრიდები
მრიდები იეზდიხანის ყველაზე მსხვილი ნაწილია. მაგრამ ისინი არ არიან სულიერი პირები, «მრიდ» მოწაფეს ნიშნავ და სწორედ ამიტომ ყველა მრიდს თავისი შეიხი და ფირი ჰყავს. ისინი თავისებურად იყოფიან 3 კონფედერაციად, ბევრ ტომის კავშირად და მრავალ ტომად. მრიდების კონფედერაციებია: ზუყრი (ვანის ეზიდები), ყარსის ეზიდები და მესოპოტამიის ეზიდები. ტომთა კავშირები: მრიდების ტომებია:
რესურსები ინტერნეტში
ეზდიხანა.ru
სქოლიო
კატეგორია:ეზიდიზმი
სანტა-როსა
სანტა-როსა ― ქალაქი არგენტინაში, ლა-პამპის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს პროვინციის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენდა 94,340 ადამიანს. ქალაქი ერთ-ერთი ყველაზე პატარაა არგენტინის პროვინციების დედაქალაქებს შორის.
1892 წელს დააარსა ტომას მეისონმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პამპის პროვინციის ქალაქები
ალექსინ ტინი
ალექსანდრინ „ალექსინ“ პიტერნელა ფრანსუაზა ტინი (დ. 17 ოქტომბერი, 1835 – 1 აგვისტო, 1869) — ნიდერლანდელი მკვლევარი და ადრეული ფოტოგრაფი აფრიკაში. იგი იყო პირველი ევროპელი ქალი, რომელმაც სცადა საჰარას გადაკვეთა.
ადრეული წლები
ალექსანდრინ ტინი იყო ფილიპ ფრედერიკ ტინისა და მისი მეორე ცოლის, ბარონესა ჰენრიეტ ვან კაპელენის ქალიშვილი. ფილიპ ტინი იყო ჰოლანდიელი ვაჭარი, რომელიც აქტიურად იყო ჩართული ტრანსატლანტიკურ სანელებლების ვაჭრობაში. მუშაობდა ყავის პლანტაციებში დემერარაში (ნიდერლანდების და შემდეგ ბრიტანეთის კოლონია თანამედროვე გაიანაში). 1813 წელს ფილიპ ტინი გახდა სრული პარტნიორი ლივერპულის ფირმაში Sandbach, Tinne & Company, ფირმა, რომელიც 1782 წლიდან 1920-იან წლებამდე ფლობდა გემებსა და პლანტაციებს, ეწეოდა მონების ექსპლუატაციასა და მონებისა და შაქრის ტრანსპორტირებას. ფილიპ ტინი დასახლდა ინგლისში ნაპოლეონის ომების დროს. მოგვიანებით დაბრუნდა მშობლიურ მიწაზე, დაქორწინდა ჰენრიეტზე, ჰოლანდიელი ვიცე-ადმირალის, თეოდორუს ფრედერიკ ვან კაპელენის და პეტრონელა დე ლანგეს ქალიშვილზე. ალექსანდრინ ტინი დაიბადა, როდესაც ფილიპე სამოცდასამი წლის იყო.
ალექსანდრინ ტინი სწავლობდა სახლში, სადაც წარმოაჩინა ნიჭი ფერწერაში, ფორტეპიანოს დაკვრაში, ენებში, ფოტოგრაფიასა და გეოგრაფიაში. მამა ათი წლის ასაკში გარდაეცვალა. მამის უზარმაზარი სიმდიდრით, რომლის დიდი ნაწილი დაგროვდა სანელებლებისა და შაქრის ვაჭრობით, (როდესაც 1833 წელს მონობა გაუქმდა, მის კომპანიას გადაეცა 150,452 ფუნტი, რაც მეორე უმსხვილესი გადასახადი იყო ნებისმიერი მერკანტილური კომპანიისთვის ), ახალგაზრდა გოგონა გახდა უმდიდრესი ქალი ნიდერლანდებში.
ტინმა დაიწყო ფოტოგრაფიის ექსპერიმენტები მშობლიურ ქალაქ ჰააგაში და მის ნავსადგურში შევენინგენში. იგი მუშაობდა რამდენიმე კომერციულ ფოტოგრაფთან: რობერტ ჯეფერსონ ბინგჰემთან (რომელიც ეწვია ჰააგას), ფრენსის ფრიტთან (რომელიც გაიცნო ეგვიპტეში) და გეიზერის ფოტოსტუდიასთან ალჟირში.
აფრიკა
მინი| ტინი დაახლოებით 1860 წელს დედამისი ჰარიეტისა და დეიდის თანხლებით ალექსანდრინმა ევროპა 1861 წლის ზაფხულში დატოვა და თეთრი ნილოსის რეგიონში გაემგზავრა. ხარტუმში ხანმოკლე ყოფნის შემდეგ, კამპანიამ იმოგზაურა თეთრ ნილოსზე და იგი გახდა პირველი ევროპელი ქალი, ვინც მიაღწია გონდოკოროს. ალექსანდრინ ტინი ავად გახდა და ისინი იძულებულნი გახდნენ დაბრუნებულიყვნენ. 20 ნოემბერს მიაღწიეს ხარტუმს. დაბრუნებისთანავე, თეოდორ ფონ ჰოიგლინი და ჰერმან შტოიდნერი შეხვდნენ ტინებს და ოთხივე მათგანი აპირებდა გამგზავრებას ბაჰრ-ელ-ღაზალზე, (თეთრი ნილოსის შენაკადი), რათა მიეღწიათ ნიამ-ნიამის ტომისთვის. ჰოიგლინმა და შტოიდნერმა ხარტუმი 25 იანვარს, დანარჩენებზე ადრე დატოვეს, ხოლო ტინების ოჯახმა მოგვიანებით, 5 თებერვალს. ჰოიგლინს ასევე ჰქონდა მხედველობაში გეოგრაფიული კვლევა. იგი აპირებდა გამოეკვლია მდინარის მიღმა ამოუცნობი რეგიონი და დაედგინა, რამდენად შორს ვრცელდებოდა ნილოსის აუზი დასავლეთით. მან ასევე განიზრახა გამოეკვლია ცნობები ცენტრალურ აფრიკაში არსებული უზარმაზარი ტბის შესახებ, სავარაუდოდ, შუა კონგოს ტბის მსგავსი სივრცის შესახებ.
ბაჰრ-ელ-ღაზალზე მგზავრობა 10 მარტს დასრულდა. მიშრა-ერ-რეკიდან ისინი მოგზაურობას ხმელეთზე შეუდგნენ, ბაჰრ-ჯურის და ბაჰრ კოსანგოს გავლით სამხრეთ-დასავლეთით ჯებელ კოსანგომდე, ნიამ-ნიამის ქვეყნის საზღვრებზე. მოგზაურობის დროს ყველას მძიმე სიცხე აწუხებდა. სტუდენტი გარდაიცვალა აპრილში, ხოლო ტინის დედა ივლისში, რასაც მოჰყვა ორი ნიდერლანდელი მოახლის გარდაცვალებაც. ბევრი მოგზაურობის შემდეგ, დარჩენილმა ნაწილმა მიაღწია ხარტუმს 1864 წლის მარტის ბოლოს, როდესაც ტინის დეიდა, რომელიც ხარტუმში დარჩა, გარდაიცვალა. ტინმა, დეიდა და ერთი მოახლე დამარხა და დედამისისა და მეორე მოახლის ცხედარი კაიროში დააბრუნა. ჯონ ტინი, მისი ნახევარძმა ლივერპულიდან, ეწვია 1865 წლის იანვარ-თებერვალში, იმ მიზნით, რომ დაეყოლიებინა სახლში დაბრუნებაზე. ტინი არ აპირებდა დაბრუნებას. შესაბამისად, ჯონი დაბრუნდა ლივერპულში ორი გვამითა და მისი ეთნოგრაფიული კოლექციის დიდი ნაწილით. მისი დედის ცხედარი მოგვიანებით დაკრძალეს ჰააგაში, უდ ეიკ ენ დუინენის სასაფლაოზე. ტინის ეთნოგრაფიული კოლექცია ჯონმა გადასცა საზოგადოებრივ მუზეუმს (ახლანდელი ლივერპულის მსოფლიო მუზეუმი).
კაიროში, ტინი ცხოვრობდა აღმოსავლური სტილით მომდევნო ოთხი წლის განმავლობაში, ეწვია ალჟირს, ტუნისს და ხმელთაშუა ზღვის სხვა ნაწილებს. 1868 წელს ალჟირიდან ტუარეგებამდე მიღწევის მცდელობა ჩაიშალა.
საჰარა და სიკვდილი
1869 წლის იანვარში მან კვლავ სცადა მიეღწია ტუარეგებამდე. დაიწყო ტრიპოლიდან ქარავნით და სურდა ჩადის ტბისკენ გამგზავრება, რასაც მოჰყვებოდა ვადაი, დარფურის რეგიონი და კორდოფანი, ზემო ნილოსამდე. მურზუქში იგი შეხვდა გერმანელ მკვლევარ გუსტავ ნახტიგალს, რომელთან ერთადაც აპირებდა უდაბნოს გადალახვას. რადგან ნახტიგალს ჯერ ტიბესტის მთებში სურდა წასვლა, იგი სამხრეთისკენ გაემართა. მისი ქარავანი ნელა მიიწევდა წინ. დაავადებების გამო (ჩიყვის შეტევები და თვალების ანთება) მან ვერ შეძლო ჯგუფში წესრიგის დაცვა.
1 აგვისტოს, დილით ადრე, მურზუკიდან ღატისკენ მიმავალ მარშრუტზე, იგი მოკლეს თავის ორ ნიდერლანდელ მეზღვაურთან ერთად, სავარაუდოდ, ტუარეგებმა, რომლებიც მის ესკორტთან კავშირში იყვნენ. ტრიპოლში, 1869 წლის დეკემბრიდან 1870 წლის იანვრამდე ჩატარებული სასამართლო პროცესის განცხადებების თანახმად, ხმლის ორმა დარტყმამ - ერთმა კისერში, მეორემ კი ხელზე, მისი კოლაფსი გამოიწვია. იგი დატოვეს, რის შედეგადაც სისხლისგან დაიცალა და გარდაიცვალა.
არსებობს რამდენიმე დაუდასტურებული თეორია მოტივის შესახებ. ერთის მიხედვით, მის მეგზურებს სჯეროდათ, რომ ალექსინის რკინის წყლის ავზები ოქროთი იყო სავსე. ასევე შესაძლებელია, რომ მისი გარდაცვალება ადგილობრივი ტუარეგის მეთაურებს შორის შიდაპოლიტიკური კონფლიქტის შედეგად მოხდა. კიდევ ერთი მკვლევარი, ერვინ ფონ ბარი, რომელიც ეწვია იმავე ტერიტორიას 1870-იან წლებში, შეხვდა თავდასხმის მონაწილეებს და შეიტყო, რომ ეს იყო დარტყმა ჩრდილოეთ ტუარეგების „დიდი მოხუცი კაცის“, იხენუხენის წინააღმდეგ. ტუარეგებს მაღალი პოზიციიდან მისი ჩამოგდება სურდათ. ქრისტიანების მკვლელობით კი მათ დაამტკიცეს, რომ იხენუხენი ძალიან სუსტი იყო მოგზაურების დასაცავად. ჩრდილოეთ ტუარეგებს შორის შიდა დაპირისპირების გათვალისწინებით, რომელიც გაგრძელდა ოსმალების მიერ ფეზანის პროვინციის (სამხრეთ ლიბიის) ოკუპაციამდე, ეს ვერსია არის სხვაგვარად არამოტივირებული ხოცვა-ჟლეტის ყველაზე სავარაუდო ახსნა.
ითვლებოდა, რომ მისი ეთნოგრაფიული ნიმუშების კოლექცია ლივერპულში განადგურდა 1941 წელს დაბომბვის დროს. ანალოგიურად განადგურდა ჰააგაში მისი ხსოვნისთვის აშენებული ეკლესია. თუმცა, ბოლო კვლევებმა აჩვენა, რომ მისი ეთნოგრაფიული კოლექციის დაახლოებით 75% (100-ზე მეტი ობიექტი) გადაურჩა საჰაერო თავდასხმას. გარდა მათი, როგორც მისი სუდანში მოგზაურობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ღირებულებისა, მისი კოლექცია, შტუტგარტში ჰოიგლინის თანამედროვე კოლექციასთან ერთად (ლინდენის მუზეუმი), წარმოადგენს სუდანის ადრეული მატერიალური კულტურის იშვიათ ნიმუშებს.
სუდანში, ჯუბას მახლობლად, პატარა ნიში იხსენებს მე-19 საუკუნის ნილოსის მკვლევარებს და ასევე მემორიალური დაფა ტანჟერში მის სახელს ატარებს. ბევრი მისი დარჩენილი ნაშრომი, მათ შორის მისი წერილების უმეტესობა აფრიკიდან, ინახება ჰააგის ეროვნულ არქივში. ფოტოები ეროვნულ არქივსა და ჰააგის მუნიციპალურ არქივშია მოთავსებული.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის მკვლევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1869 კატეგორია:დაბადებული 1835 კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აგვისტო კატეგორია:ნიდერლანდელები კატეგორია:ნიდერლანდელი მკვლევარები
The Times
„The Times“ — ყოველდღიური ეროვნული გაზეთი, რომელიც გამოიცემა დიდ ბრიტანეთში 1785 წლიდან. მაშინ იგი ცნობილი იყო „The Daily Universal Register“-ით.
„The Times“-სა და მისი დობილ გაზეთს, „The Sunday Times“-ს აქვეყნებს „Times Newspapers Limited“, „News International“-ის შვილობილი კომპანია. „News International“-ს სრულად ფლობს „News Corporation“ ჯგუფი რუპერ მარდოკის მეთაურობით.
The Times არის ორიგინალი „Times“ გაზეთი. ეს სახელი ბევრ სხვა გაზეთს აქვს გამოყენებული მსოფლიოს გარშემო, როგორებიცააა „New York Times“, „The Times of India“, „The Straits Times“, „The Times of Malta“ და „The Irish Times“. ჩრდილოეთ ამერიკაში, პრაქტიკულად, მას ხშირად მოიხსენიებენ „London Times“-ად ან „The Times of London“-ად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს გაზეთები კატეგორია:ინგლისურენოვანი გაზეთები კატეგორია:The Times
Camponotus rufifrons leucopus
Camponotus rufifrons leucopus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
NGC 7435
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
საგოს პალმები
საგოს პალმები — პალმები მეტროქსილონის (Metroxylon) გვარისა. მათი ღეროს სიმაღლე 8-12 მ, სისქე 0,5-1 მ აღწევს. 4-6 მ სიგრძის ფრთისებრი ფოთლები აქვს. ყვავილობს 15-20 წლისა და ნაყოფმსხმოიარობის შემდეგ მთლიანად იღუპება.
15-მდე სახეობა გავრცელებულია ტაილანდიდან ახალ გვინეამდე. საგოს პალმების ღეროსაგან იღებენ სახამებელს (ერთი ღეროსაგან 110-160 კგ), გულგულისაგან ამზადებენ საგოს (ბურღულს). ღეროსა და ყუნწებს იყენებენ საშენ მასალად, ფოთლებს - მოსაწნავად. ყველაზე მეტი ეკონომიკური მნიშვნელობა აქვს Metroxylon sagu-სა და Metroxylon rumphii-ს.
ლიტერატურა
კატეგორია:პალმები
რკინის პალო
რკინის პალო — ქართული მატიანის მიხედვით, ქვეყნის სასაზღვრო პუნქტის ზოგადი სახელი. რკინის პალო ცნობილია ისტორიულ ჭანეთში (არ არის საბოლოოდ ლოკალიზებული). არსებობს ვარაუდი, რომ რკინის პალო დღევანდელი გუმუშჰანეს პროვინციაში მდებარეობდა.
ისტორიული წყაროები
დიმიტრი ბაქრაძე, რომელმაც 1873 წელს იმოგზაურა გურიასა და აჭარაში, თავის ნაშრომში წერს: „საკმაოდ რთულია რამის თქმა ჭანეთის დასავლეთის საზღვრის შესახებ. ზოგადად მიღებულია ხასან-აღას მიერ აზრი, რომელიც ემთხვევა ვახუშტის მოსაზრებას, რომ უკიდურეს დასავლეთ საზღვარს წარმოადგენდა რიზესთან მდებარე ადგილი სახელწოდებით „რკინის პალო“. მაგრამ არის კი ეს ასე? იმისათვის რომ აღნიშნული საკითხი გადაიჭრას, მხედველობაში უნდა მივიღოთ შემდეგი მონაცემები: ჯერ კიდევ ჰეროდოტესა და სტრაბონის დროს ლაზეთი ვრცელდებოდა შორს ვიდრე ტრაპიზონამდე, მდინარე გალისამდე ყიზილ-ირმაქამდე). ტრაპიზონი მდებარეობდა კოლხეთში (ლაზეთში). თავის მხრივ ქართლი წყაროები მას I-X საუკუნეებში მეგრულ დასახლებას ეძახდნენ. XVII საუკუნის თურქი გეოგრაფი გაჯი-ხალფა ტრაპიზონის მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს ლაზებად მიიჩნევს. ასევე შემდგომი მწერლები, მაგალითად ფონტანიე ლაზურ დასახლებებს ტრაპიზონიდან შორს დასავლეთით ხედავს ვიდრე ჩალდირამდე. თუმცა ზუსტად რომელ ცნობას ეყრდნობა აღნიშნული საზღვარი, უცნობია .“
1755 წელს ტიმოთე გაბაშვილი ბათუმიდან ტრაპიზონში ზღვით მოგზაურობისას საუბრობს საქართველოს ყოფლი საზღვარზე: „და ვლეთ ასორმოცდა ათი მილიონი დღე და ღამე და გამოვლეთ ირიზა, ძველთაგან თქმული საქართველოთა სამძღვარი, და მოვიწიენით ყოვლად ქებულსა ტრაპეზუნტას...“
ვახუშტი ბატონიშვილი 1745 წელს წერდა:
თეიმურაზ ბატონიშვილიც იხსენიებს ქართლის აღწერისას:
რკინის პალო მოხსენიებულია გურიელი — ციციანოვის მიმოწერებშიც:
ბერი ეგნატაშვილი „ახალ ქართლის ცხოვრებაში“ ასევე იხსენიებს რკინის პალოს:
ხალხური თქმულებები
ანალოგიური ხალხური თქმულება მოცემულია „ქართულ ხალხურ პოეზიაშიც“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები
პუენტე-ვიესგო
პუენტე-ვიესგო (Puente Viesgo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ლოს-ვალიეს-პასიეგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,14 კმ². მოსახლეობა — 2 854 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
ტრჟებიჩის რაიონი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
გიორგი მოისწრაფიშვილი
გიორი მოისწრაფიშვილი (დ. 29 სექტემბერი, 2001) — ქართველი ფეხბურთელი. თბილისის „დინამოსა“ და საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრებების შემტევი ნახევარმცველი.
საკლუბო კარიერა
მოისწრაფიშვილის დებიუტი „თელავის“ რიგებში 2020 წელს თბილისის „ლოკომოტივის“ წინააღმდეგ შედგა, სადაც შეხვედრაში 69-ე წუთზე ჩაერთო. მატჩი ფრედ, 1–1 დასრულდა.
„თელავის“ რიგებში ჩატარებულ 12 შეხვედრაში მოისწრაფიშვილმა ერთი გოლის გატანა მოახერხა, 2020 წლის ნოემბერში მან საჩხერის „ჩიხურასთან“ მოგებულ მატჩში გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:თელავის ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
წიწმატიანი
წიწმატიანი — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში (დუზაგრამის თემი). მდებარეობს ივრის ზეგანზე. ზღვის დონიდან 450 მეტრი, საგარეჯოდან 37 კილომეტრი.
ვიგდის ფინბოგადოტირი
ვიგდის ფინბოგადოტირი (Vigdís Finnbogadóttir; დ. 15 აპრილი, 1930, რეიკიავიკი) — ისლანდიელი პოლიტიკოსი, ისლანდიის, ევროპისა და მსოფლიოს პირველი არჩეული ქალი პრეზიდენტი (1980-1996).
წიწმატიანი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 522 ადამიანი.
ვიგდის ფინბოგადოტირი
ბიოგრაფია
მამა — ფინბოგი რუთ ტორვალდსონი ინჟინერ-მექანიკოსი, პროფესორი. დედა — სიგოდურ ერიკსდოტირი 36 წლის განმავლობაში იყო მოწყალების დების ეროვნული ასოციაციის პრეზიდენტი.
წიწმატიანი
სქოლიო
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვიგდის ფინბოგადოტირი
განათლება და კარიერა
1972-1980 წლებში რეიკიავიკის საქალაქო თეატრის დირექტორი.
1980 წელს აირჩიეს ისლანდიის პრეზიდენტად. ამ თანამდებობაზე აირჩიეს კიდევ სამჯერ 1984, 1988 და 1992 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:ისლანდიელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ქალი პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი
Camponotus rufifrons
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
მიქაელ მაღლაკელი
მიქაელ მაღლაკელი — XII საუკუნის I ნახევრის ქართველი მხატვარი. როგორც სახელწოდებიდან ჩანს, იგი სოფელ მაღლაკიდან (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი) უნდა ყოფილიყო. მიქაელ მაღლაკელს მოუხატავს ზემო სვანეთის სოფ. მაცხვარიშის ეკლესია. ეკლესიაში შემონახულია რამდენიმე საქტიტორო წარწერა. ერთ-ერთ მათგანში ნათქვამია, რომ ეკლესია მოიხატა დემეტრე I-ის მეფობის მე-15 წელს, ე. ი. 1140 წელს „ჴელითა მიქაელ მაღლაკელისათა“.
მაცხვარიშის ეკლესია ერთნავიანი ნაგებობაა. მას თავდაპირველად სამმხრივ გარშემოსავლელი ჰქონდა, ახლა მხოლოდ სამხრეთი ნაწილია დარჩენილი. საკურთხეველში გამოსახულია „ვედრება“, მის ქვემო რიგში მოციქულთა ფიგურებია, ნავის კედლები და კამარა ქრისტეს ცხოვრების სცენებს უჭირავს (3 რეგისტრად). განსაკუთრებით საინტერესოა ქვედა რეგისტრი, სადაც გამოსახული არიან სვანეთის კედლის მხატვრობისათვის დამახასიათებელი წმინდა მხედრები. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია დემეტრე I-ის მეფედ კურთხევის ცერემონიალის გამოსახულება. ჩრდილოეთ კედლის მარცხენა თაღში დემეტრე მეფის ფიგურაა, მეფეს გვირგვინს ადგამს ანგელოზი, ქრისტე კი აკურთხებს, 2 ფეოდალი მას წელზე ხმალს არტყამს.
მხატვრულ-სტილისტიკური თვალსაზრისით მიქაელ მაღლაკელის მხატვრობა XI-XII საუკუნეების გარდატეხის ეპოქას განეკუთვნება. არსებითად იგი XI საუკუნის მონუმენტური კედლის მხატვრობის ტრადიციებს აგრძელებს. შენარჩუნებულია ცალკეული კომპოზიციის დიდი ზომა, მხატვარი ფიგურებს მონიმენტური, განზოგადებული ფორმებით გადმოსცემს, მათი მოძრაობა დინჯი და თავდაჭერილია, დგომა მყარი და ბუნებრივი. იგრძნობა შინაგანი დინამიკა, თუმცა ეს უკანასკნელი ხაზგასმული არ არის. ამასთან ერთად საყურადღებოა XII-XIII საუკუნეების დეკორ-მონიმენტური ფერწერის სტილის ნიშნები. მხატვრობა, ერთი მხრივ, ატენის სიონის, მეორე მხრივ კი ყინწვის-ტიმოთესუბან-ბეთანიის მოხატულობის ნიშნებს ამჟღავნებს. კოლორიტის თვალსაზრისით მხატვარი თავდაჭერილია, იყენებს ორი ძირითადი ფერის — რუხისა და მოწითალო ყავისფერის ნიუანსებს. ნახატები გრაფიკულია.
გრიგოლ ჩურსინი
გრიგოლ ფილიპეს ძე ჩურსინი (დ. 22 იანვარი  [ ძვ. სტ. 10 იანვარი] 1874, ეისკი, — გ. 15 ოქტომბერი, 1930, თბილისი) — რუსი ეთნოგრაფი, კავკასიიმცოდნე. 1929 წლიდან ლენინგრადის უნივერსიტეტის პროფესორი.
დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო ეისკის საქალაქო სასწავლებელში, რომლის დამთავრების შემდეგ 1890 წელს ჩააბარა თბილისის სამასწავლებლო ინსტიტუტში. 1894 წელს სასწავლებელი დაამთავრა, სადაც მიიღო მასწავლებლის დიპლომი. იმავე წელს რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობისათვის 3 წლით გადაასახლეს მანგიშლაყში, სადაც მასწავლებლად მუშაობდა.
ეთნოგრაფიული მასალის შესაგროვებლად ჩაატარა მრავალი ექსპედიცია კავკასიაში, რომლის საფუძველზე გამოაქვეყნა ეთნოგრაფიული ხასიათის შრომები, მ.შ. საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიულ პროვინციებზე და ცალკეულ გეოგრაფიულ ობიექტებზე („კახეთის ხალხის ჩვეულება და სარწმუნოება“, 1906; „ბახმარო“, 1901; „მახინჯაური“, 1902; და სხვ.). 1913 წლიდან იყო რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების მდივანი. ალექსანდრე ლაისტერთან ერთად გამოაქვეყნა „კავკასიის გეოგრაფია“ (1924), და „ამიერკავკასიის გეოგრაფია“ (1929).
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი ეთნოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 1930
ტამილური ვიკიპედია
ტამილური ვიკიპედია (தமிழ் விக்கிப்பீடியா) — ვიკიპედიის განყოფილება ტამილურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2003 წლის სექტემბერში. 2008 წლის 12 ნოემბრისთვის მოიცავდა 15 911 სტატიას. 2013 წლის იანვრის მდგომარეობით ტამილურ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 50 ათასი სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 200-ს საგრძნობლად აჭარბებს. ჰყავს 26 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
ბალახის გვირგვინი
ბალახის ან ალყის გვირგვინი (ლათ. corona obsidionalis ან corona graminea). რომაულ ჯარში ითვლებოდა ერთ-ერთ უმაღლეს ჯილდოდ. მას აძლევდნენ ალყიდან გამომყვან მხედართმთავარს, ან მეომარს, რომელმაც თანამოქალაქენი ალყიდან იხსნა. გვირგვინი ბალახისგან მზადდებოდა, ბალახი კი აუცილებლად იმ ადგილას უნდა მოკრეფილიყო სადაც ალყა იყო.
კატეგორია:რომაული ჯილდოები კატეგორია:გვირგვინები
ჟძიარ-ნად-საზავოუს რაიონი
ჟძიარ-ნად-საზავოუ (ჩეხ. Okres Žďár nad Sázavou) — რაიონი ვისოჩინის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ჟძიარ-ნად-საზავოუ. რაიონის ფართობი შეადგენს 1578,51 კმ²-ს. 2009 წლის მონაცემებით, რაიონში ცხოვრობს 119 946 ადამიანი, მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 75,99 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
NGC 7436
NGC 7436 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 2 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
ნაციონალიზმი
მინი|[[1821 წელს საბერძნეთის რევოლუცია დაიწყო როგორც ბერძენი ნაციონალისტების, ოსმალეთის ბატონობის წინააღმდეგ აჯანყება]] ნაციონალიზმი — იდეოლოგია, რომლის მიხედვითაც ერი ანუ „ნაცია“ (Nacia) [„ქვეყნის სიყვარულით“] არის საზოგადოების ფუნდამენტური ნაწილი და ქვაკუთხედი. ამასთანავე, ერის ინტერესები და ერთგულება ყველა ჯგუფისა და ინდივიდის ინტერესზე მაღლა უნდა იდგეს. თავდაპირველი ნაციონალისტური (ეროვნული) მოძრაობები ჩამოყალიბდა საფრანგეთში მეფის დასამხობად მოწყობილ 1793 წლის რევოლუციის შემდეგ. მოგვიანებით XIX საუკუნეში ნაციონალისტურმა იდეებმა მოიცვა ევროპის მრავალი ქვეყანა. ამ პერიოდში გერმანიაში ოტო ფონ ბისმარკის მთავრობა მოვიდა, საფრანგეთში ნაპოლეონმა გაიმარჯვა, იტალიაში ნაციონალისტების წინსვლის შემდეგ ქვეყანა გაერთიანდა. XX საუკუნის ორი მსოფლიო ომის მიზეზი რადიკალური ნაციონალისტური იდეები გახდა. ამის გამო 1945 წლის შემდეგ ევროპაში რადიკალურმა ნაციონალიზმმა კრახი განიცადა. 1988-1991 წლებში საბჭოთა კავშირის დაშლამ ხელი შეუწყო ნაციონალიზმის გაძლიერებას აღმოსავლეთ ევროპასა და ამიერკავკასიაში.
NGC 7436
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
The Purple Bottle
The Purple Bottle — მეორე სინგლი Animal Collective-ის ალბომიდან Feels. სტივი უანდერის მიქსი შეიცავს სტროფს უანდერის სიმღერიდან I Just Called to Say I Love You, რომელიც უფრო კარგად 2:30-ის შემდეგ ისმის. თავდაპირველად ეს ვერსია უნდა შესულიყო ალბომში, ჯგუფმა ვერ მიიღო უანდერის სიმღერის გამოყენების უფლება. შედეგად სინგლი გამოვიდა არალეგალურ White Label-ზე, 500 ვინილის ფირფიტაზე. სინგლის B-მხარეზე გამოვიდა Nirvana-ს სიმღერა Polly, რომელიც ჯგუფმა BBC რადიო 1-ის სესიაზე ჩაწერა 2004 წლის 26 აპრილს.
სქოლიო
კატეგორია:2006 წლის სინგლები კატეგორია:Animal Collective-ის სიმღერები
ნაციონალიზმი
თანამედროვე ევროპაში, განსხვავებით XIX საუკუნის ევროპისაგან, ნაციონალიზმი აღარ წარმოადგენს გაბატონებულ იდეოლოგიას. მიუხედავად ამისა ის რჩება მრავალი პოლიტიკური პარტიის მთავარ იდეოლოგიად. ისინი უმეტესად ეროვნულ იდენტობაზე დაფუძნებული დემოკრატიის მომხრეებად, ისლამიზაციის წინააღმდეგ და ეროვნული თვითმყოფადობის დასაცავად გამოდიან. ნაციონალისტურ პარტიებს ევროპის თითქმის ყველა სახელმწიფოს პარლამენტში ჰყავთ დეპუტატები.
ტერმინის თანამედროვე გამოყენებით, ნაციონალიზმი, თავის მხრივ, იყოფა სამოქალაქო, ეთნიკურ და კულტურულ ნაციონალიზმებად. სამოქალაქო ნაციონალიზმი საზოგადოების ქვაკუთხედად ქვეყნის მოქალაქეობრიობას აღიქვამს, როდესაც ეთნიკური ნაციონალიზმი მიიჩნევს, რომ საზოგადოების ქვაკუთხედი არის ეთნოსი. კულტურული ნაციონალიზმი არის შუალედური პოზიცია ერთის მხრივ ეთნიკურ ნაციონალიზმს და მეორეს მხრივ სამოქალაქო ნაციონალიზმს შორის, რომელიც თვლის, რომ ერი უფრო მეტად განისაზღვრება საერთო კულტურით და საერთო ენით, ვიდრე საერთო წინაპრების ან რასის ცნებებით. ამრიგად, კულტურული ნაციონალიზმის მიხედვით, სხვა წარმოშობის ინდივიდები შეიძლება გახდნენ ერის ნაწილი კულტურული ასიმილაციის გზით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაციონალიზმი კატეგორია:პოლიტიკური თეორიები
კახამარკა
კახამარკა (Cajamarca) — ქალაქი ჩრდილოეთ პერუში. არის კახამარკის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა დაახლოებით 3 000 წლის წინ. არქოლოგები ვარაუდობენ რომ ეს იყო ეპოქა ჩავინის კულტურამდე. 1463–1471 წწ. ტერიტორია დაიპყრო ტუპაკ ინკა იუპანკიმ. 1532 წელს აქ გაიმართა ბრძოლა, რომლის შედეგადაც ფრანსისკო პისარომ ერთიანად გაჟლიტა ინკა ატაჰუალპას თანმხლები პირები. რითაც დასრულდა კიდეც ინკების ძლევამოსილი იმპერიის არსებობა.
Camponotus rufifemur rufifemur
Camponotus rufifemur rufifemur — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
კახამარკა
ისტორია
1986 წელს ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციამ ქალაქი კახამარკა გამოაცხადა ამერიკის ისტორიული და კულტურულ მემკვიდრეობად.
იხილეთ აგრეთვე
thumb|700px|მარცხნივ| კახამარკა
კატეგორია:პერუს ქალაქები
შეინოვოს ბრძოლა
300px|მინიატიურა|შეინოვოს ბრძოლა ([[ალექსი კივშენკო, 1894 წ.)]] შეინოვოს ბრძოლა — ბრძოლა რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1877-1878 წწ.) დროს 1877 წლის 27-28 დეკემბერს. ბულგარეთის სოფელ შეინოვოს რაიონში.
ბრძოლა გაიმართა შიპიკის უღელტეხილის სამხრეთით ოსმალეთის ჯარებსა (სარდალი ვესელ-ფაშა) და რუსეთის არმიის გენერალ თეოდორ რადეცკის სამხედრო რაზმებს შორის. ოსმალეთის ჯარები გამაგრებული იყვნენ შიპკის მისადგომებთან, შეინოვოს ბანაკში. 24 დეკემბერს რუსეთის ჯარებმა 2 კოლონად შეუტიეს ოსმალეთის ჯარებს. 27 დეკემბერს მარჯვენა კოლონამ იმიტლი გაათავისუფლა, ამავე დღეს მარცხენა კოლონამ, რომელსაც გენერალი მიხეილ სკობელევი მეთაურობდა, შეინოვოს ბანაკს შეუტია და პირველი გამაგრებული ხაზი დაიკავა. 28 დეკემბერს მარცხენა კოლონამ მოიგერია ოსმალთა კონტრშეტევები და სოფ შიპკა და 1 რედუტი დაიკავა. მოგვიანებით მარჯვენა კოლონა ოსმალეთის ბანაკს დასავლეთიდან მიადგა და ხელთ იგდო 1 რედუტი. გარსშემორტყმული ოსმალეთის ჯარები რუსებს დანებდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ბრძოლები კატეგორია:ოსმალეთის ბრძოლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრძოლები
Diseases Database
Diseases Database, DiseasesDB (, ; "დაავადებებათა მონაცემთა ბაზა") — უფასო საიტი, რომელზეც კლასიფიცირებულია ინფორმაცია დაავადებების, სიმპტომებისა და წამლების შესახებ.
კრომერჟიჟის რაიონი
კრომერჟიჟის რაიონი — რაიონი ზლინის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი კრომერჟიჟი. რაიონის ფართობი შეადგენს 795,67 კმ²-ს. 2009 წლის მონაცემებით, რაიონში ცხოვრობს 108 943 ადამიანი, მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 136,92 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
ჰარცი
მინიატიურა|250პქ|ჰარცი ჰარცი (Harz), შუა საუკუნეებში ასევე ჰარტი (Hart) — მთიანეთი გერმანიაში. იგი ჩრდილოეთი გერმანიის ყველაზე მაღალი ადგილია და მდებარეობს სამი ფედერალური მხარის, ქვემო საქსონიის, საქსონია-ანჰალტისა და თიურიგიის საზღვარზე. ჰარცის უმაღლესი მწვერვალია 1 141,1 მეტრი სიმაღლის ბროკენი.
ჰარცის დიდი ნაწილი უკავია ბუნებრივ პარკებს. ჰარცის ეროვნული პარკი 2006 წლიდან პირველი გერმანული პარკია, რომელიც ორ ფედერალურ მხარეში მდებარეობს; იგი მოიცავს ორ ნაწილს: ჰარცის პარკსა (ქვემო საქსონია) და მაღალ ჰარცის პარკს (საქსონია-ანჰალტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქედები
აბანოეთი
აბანოეთი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ბუგეულის თემი). მდებარეობს მდინარე რიონის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 820 მეტრზე. ამბროლაურიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 102 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ივანე ფიგუროვსკი
ივანე ვლადიმერის ძე ფიგუროვსკი (დ. 15 მარტი [ძვ. სტ. 3 მარტი], 1865, სოფელი პიანგუსი, ახლანდელი ვლადიმირის ოლქი — გ. 23 მარტი, 1940, ბაქო) — რუსი კლიმატოლოგი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1937), პროფესორი (1921). აზერბაიჯანის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1935).
1893 წელს დაამთავრა ვარშავის უნივერსიტეტი. 1895–1907  და 1912–1921   მუშაობდა თბილისის ფიზ. ობსერვატორიაში (1907–1912 — ირკუტსკის მაგნიტურ-მეტეოროლოგიურ ობსერვატორიაში). 1921 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანში (1937 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აზერბაიჯანის ფილიალის გეოგრაფიული სექტორის ხელმძღვანელი).
ფიგუროვსკის შრომები ძირითადად ეხება კაკვასიის კლიმატოლოგიურ საკითხებს. შეისწავლა ტემპერატურის განაწილება, მთა-ხეობათა ქარი, ბრიზი, ფიონი და სხვა. პირველმა შეიმუშავა კავკასიის ჰავის დეტალური კლასიფიკაცია და მოგვცა მისი კლიმატური დარაიონება (1903–1905).
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი გეოგრაფები
ანიჩკოვის სასახლე
thumb|275px|ანიჩკოვის ხიდი და სასახლე 1753 წელს. thumb|275px|კოლონადა ანიჩკოვის სასახლის წინ. ანიჩკოვის სასახლე (რუს.: Аничков дворец) — ყოფილი საიმპერატორო სასახლე სანქტ-პეტერბურგში, ნევის გამზირისა და ფონტანკას გადაკვეთაზე. 1936 წელს გადაკეთდა ლენინგრადის პიონერთა სასახლედ, ამჟამად: სანქტ-პეტერბურგის ბავშვთა სასახლეა—უდიდესი ბავშვთა ცენტრი ევროპაში.
სასახლეს, რომელიც ვინმე ანტონიო დე ვიეირას კუთვნილ მიწაზე აიგო, სახელი დაექვა ფონტანკასთან ახლომდებარე ანიჩკოვის ხიდის გამო. სასახლის პროექტი მომზადდა იმპერატრიცა ელისაბედის შეკვეთით ბრწყინვალე ბაროკოს სტილში და ცნობილი გახდა, როგორც ელისაბედის ხანის ყველაზე დიდებული კერძო რეზიდენცია. ზოგიერთი ხელოვნებათმცოდნის მტკიცებით შენობის პროექტი ეკუთვნის ბართოლომეო რასტრელისა და მიხაილ ზემცევს, თუმცა ამის დოკუმენტური მტკიცება არ არსებობს. მთავარი ფასადი მდ. ფონტანკას გადაჰყურებს და თავდაპირველად მასთან არხით იყო შეერთებული.
სასახლის მშენებლობა 13 წელი გრძელდებოდა და საბოლოო სახე 1754 წელს მიიღო. დასრულებისთანავე იმპერატრიცამ სასახლე მის ფავორიტს გრაფ ალეკსეი რაზუმოვსკის უსახსოვრა. ამ უკანასკნელის გარდაცვალების შემდეგ სასახლე სამეფო ოჯახს დაუბრუნდა, თუმცა მალევე ეკატერინე დიდმა ის უკვე საკუთარ ფავორიტს პრინც პოტიომკინს უსახსოვრა 1776 წელს. 1778-9 წლებში სასახლეს სახელდახელო რესტავრაცია ჩაუტარდა არქიტექტორი ივან სტაროვის მიერ მოდაში ახლად შემოსულ ნეოკლასიკურ სტილში. იმავე პერიოდში სასახლის წინ გაშენდა პარკი ინგლისელი ბაღების არქიტექტორი უილიამ ჰულდის მიერ.
რუსეთის მომავალმა მეფე ალექსანდრე III-მ სასახლეს ახალი ცხოვრება შეჰმატა, აღადგინა რა მისი დარბაზები სხვადასხვა ისტორიულ სტილში. აქ გაატარა ბავშვობა რუსეთის ბოლო მეფე ნიკოლოზ II-მ. აქ ჩატარდა სამეფო ოჯახის არაერთი დღესასწაული, მათ შორის ნიკოლოზის დისწული ირინა რომანოვას ქორწინება პრინც ფელიქს იუსუპოვზე 1914 წელს. ხშირად აღნიშნავენ, რომ რუსეთის ბოლო მეფის ოჯახი ანიჩკოვის სასახლის სადა აპარტამენტებს ამჯობინებდა მათი ოფიციალური რეზიდენციის უკიდეგანო დარბაზებს ზამთრის სასახლეში. მისი დედა, მარია ფიოდოროვნა, ამ სასახლეში რჩებოდა თებერვლის რევოლუციამდე, რის შემდეგაც აქ მომარაგების სამინისტრომ გადმოინაცვლა.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ანიჩკოვის სასახლეს ნაციონალიზაცია ჩაუტარდა და იგი სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო მუზეუმი გახდა. 1934 წლიდან ის პიონერთა სასახლედ გადაკეთდა სადაც 100-მდე სკოლისგარე კლუბი და წრე მოქმედებდა 10.000-ზე მეტი ბავშვისთვის. შენობაში მცირე მუზეუმი დღესაც მოქმედებს, თუმცა მისი მთავარი ნაწილი ტურისტებისთვის დახურულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სასახლეები
მარჯორი სტეფენსონი
მარჯორი სტეფენსონი ბიო, სსწ (დ. 24 იანვარი, 1885 — 12 დეკემბერი, 1948) — ბრიტანელი ბიოქიმიკოსი. 1945 წელს იგი იყო ერთ-ერთი პირველი ქალი, რომელიც ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრად აირჩიეს.
1930 წელს მარჯორი სტეფენსონმა ბაქტერიული მეტაბოლიზმი დაწერა, რომელიც შემდეგ სამჯერ გამოიცა და მიკრობიოლოგთა თაობებისთვის სტანდარტულ სახელმძღვანელოდ იქცა. სტეფენსონმა დააარსა ზოგადი მიკრობიოლოგიის საზოგადოება, რომლის მეორე პრეზიდენტიც თავად იყო. 1953 წელს საზოგადოებამ მეცნიერის სახსოვრად მარჯორი სტეფენსონის პრიზი დააწესა. პრიზი საზოგადოების მთავარი ჯილდოა და ორ წელიწადში ერთხელ გაიცემა მიკრობიოლოგიაში შეტანილი ფასდაუდებელი ღვაწლისთვის.
ოჯახი და განათლება
სტეფენსონი კემბრიჯშირში, ფენსის მახლობელ სოფელ ბარველში დაიბადა. მამამისი რობერტ სტეფენსონი (1847-1929) ფერმერი და ცემენტის მწარმოებელი კომპანიის მფლობელი იყო. დედას სარა როჯერსი (1848-1925) ერქვა. რობერტ სტეფენსონი ადგილობრივ თემში გამოჩენილი პიროვნება იყო და კემბრიჯშირის ლეიტენანტის მოადგილისა და მშვიდობის დამცველის პოზიცია ეკავა. იგი იყო ოლქის საბჭოს წევრიც და ადგილობრივთაგან მრავალი თავის კომპანიაში ჰყავდა დასაქმებული. სტეფენსონის ორივე ბაბუა: რობერტ მეთიუ სტეფენსონი (1815-1870) და სემუელ როჯერსი ნიუმარკეტში, დოღის მთავარ ცენტრში, სადოღე ცხენების მწვრთნელები იყვნენ. სემუელ როჯერსი მწვრთნელად გახდომამდე ჟოკეი იყო.
სტეფენსონს მეცნიერებისადმი ინტერესი პირველად ანნა ჯენი ბოთვრაითთან, ბანგელი ხალიჩებით მოვაჭრის ქალიშვილთან სწავლისას გაუჩნდა. შემდეგში სტეფენსონი ბერქჰემსტიდის გოგონათა სკოლაში სწავლობდა, ჰერტფორდშირში.
1903 წელს სტეფენსონმა ნიუნჰემის კოლეჯში ჩააბარა. ერთ-ერთი და, ალისა მერი სტეფენსონი იმავე კოლეჯში ისტორიას სწავლობდა და შემდეგში ლონდონში ფრენსის ჰოლანდის სკოლის უფროსი მასწავლებელი გახდა. მარჯორის ძმამ პემბროკის კოლეჯი დაასრულა. სტეფენსონი ქიმიის, ფიზიოლოგიისა და ზოოოლოგიის კურსებზე დადიოდა. იმ დროისთვის კემბრიჯის უნივერსიტეტის ქიმიისა და ზოოლოგიის ლაბორატორიაში ქალები ჯერ კიდევ არ დაიშვებოდნენ. ნიუნჰემის კოლეჯს ქიმიის საკუთარი ლაბორატორია ჰქონდა, ხოლო ბიოლოოგის პრაქტიკულ კურსებს ქალები ბალფურის ლაბორატორიაში გადიოდნენ.
ადრეული კარიერა და სამხედრო სამსახური
ნიუნჰემის კოლეჯის დასრულების შემდეგ თავდაპირველად სტეფენსონი მედიცინის შესწავლას აპირებდა, მაგრამ დაფინანსების ნაკლებობის გამო მისი გეგმები შეიცვალა და ჯერ გლუცესტერის საოლქო საწვრთნელ კოლეჯში მეცნიერების მასწავლებელი, შემდეგ კი ლონდონში კინგს სქულის კოლეჯში შინამეურნეობის მასწავლებელი გახდა. სტეფენსონი მოხარული დარჩა, როდესაც რობერტ პილმერმა, ბიოქიმიის კლუბის (შემდეგში ბიოქიმიის საზოგადოება) თანადამფუძნებელმა, ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯის ლაბორატორიაში მკვლევრად მიიწვია. აქ მუშაობისას სტეფენსონმა ცხიმების მეტაბოლიზმი გამოიკვლია. 1913 წელს იგი ბეითის წევრი გახდა, მაგრამ მუშაობა პირველი მსოფლიო ომის დაწყების გამო შეწყვიტა.
პირველი მსოფლიო ომის დროს სტეფენსონი წითელ ჯვარს შეუერთდა და საფრანგეთში მსახურობდა. მოგვიანებით ის სალონიკში სამედიცინო დახმარების მოხალისეთა რაზმს ხელმძღანელობდა. 1918 წლის დეკემბერში მას ბრიტანეთის იმპერიის ორდენი, ხოლო წითელ ჯვარში სამსახურის აღსანიშნავად ის სამეფო წითელი ჯვრით დაჯილდოვდა. ომისდროიდელი გამოცდილების შედეგად, სტეფენსონი პაციფისტი გახდა. შემდეგში იგი კემბრიჯის მეცნიერთა ომის მოწინააღმდეგეთა ჯგუფის აქტიური წევრი იყო.
კვლევა კემბრიჯში
ომის დასრულების შემდეგ სტეფენსონი კემბრიჯში დაბრუნდა, რათა კვლევა გაეგრძელებინა და ბიოქიმიის დეპარტამენტში ესწავლებინა. ფრედერიკ ჰოპკინზის ხელმძღანელობით მეცნიერთა ჯგუფი თანამედროვე ბიოქიმიური კვლევების ცენტრი გახდა. სტეფენსონი ბაქტერიებსა და მათ მეტაბოლიზმზე მუშაობდა. დეპარტამენტში ქალთა უჩვეულოდ მაღალი პროპორცია იყო (15 %), მაგრამ უნივერსიტეტებში ქალებს კვლავ იშვიათად იწვევდნენ. სტეფენსონს ბეითის საზოგადოება აფინანსებდა, ხოლო მოგვიანებით სამედიცინო კვლევების საბჭო. 1936 წელს უნივერსიტეტმა სტეფენსონს მეცნიერების დოქტორის წოდება მიანიჭა. 1943 წელს იგი უნივერსიტეტში ბიოქიმიის ლექტორად დანიშნეს. ამასობაში სტეფენსონი ნიუნჰემში კოლეჯის ასოცირებული წევრი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1885კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარიკატეგორია:გარდაცვლილი 1948კატეგორია:გარდაცვლილი 12 დეკემბერიკატეგორია:ბრიტანელი ქალები I მსოფლიო ომშიკატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების ქალი წევრებიკატეგორია:ბრიტანელი ბიოქიმიკოსებიკატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრებიკატეგორია:წითელი ჯვრის პერსონალიკატეგორია:ლონდონის სამეფო საზგოადოების წევრებიკატეგორია:XX საუკუნის ქალი მეცნიერები
ბალსასის კანტონი
ბალსასი (Balsas) — კანტონი ეკვადორში, ელ-ოროს პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბალსასი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 5 348 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ელ-ოროს პროვინციის კანტონები
Camponotus rufifemur obscurus
Camponotus rufifemur obscurus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
ვილა სავოი
ვილა სავოი (Villa Savoye) — შვეიცარიელი არქიტექტორი ლე კორბუზიეს საყოველთაოდ აღიარებული სახელმძღვანელო ნიმუში. მდებარეობს პუასიში, პარიზის გარეთ, და საერთაშორისო სტილის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობადი არქიტექტურული განსახიერებაა. მშენებლობა დასრულდა 1929 წელს.
Camponotus rufifemur obscurus
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ვილა სავოი
ამ სახლს ლე კორბუზიეს ნაშრომისთვის ემბლემური მნიშვნელობა ჰქონდა, ვინაიდან მასში აისახა "ხუთი საკითხი" — მისი ძირითადი თეზისები რკინა-ბეტონით ნაგები არქიტექტურის ახალ ესთეტიკაში:
ვილა სავოის დანიშნულება სააგარაკო იყო და ამიტომ მდრებარეობს მცირე სოფელი პუასის გარეთ ველზე, რომელსაც ადრე ტყე ეკრა გარს. პოლიქრომატული ინტერიერი კონტრასტულია ძირითადად თეთრ ექსტერიერთან. ვერტიკალური ცირკულაცია ხორციელდება რამპებითა და კიბეებით. შენობა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში დაინგრა, თუმცა შემდეგ მალევე აღადგინეს და ამჟამად ღიაა დამთვალიერებელთათვის.
კორბუზიემ შენობა ბრტყელი სახურავით დაგეგმა, გადაწყვეტილება, რომელსაც მისი თქმით ფუნქციონალური მნიშვნელობა ჰქონდა, თუმცა შესაძლოა მხოლოდ მისი ვიზუალური პრიორიტეტის გამოც ყოფილიყო გამოწვეული. სახურავი საკმაოდ არაფუნქციონალური გამოდგა, ვინაიდან მასში მუდმივად ჟონავდა წვიმის წყალი, რის გამოც სახლის მფლობელებმა კორბუზიეს სასამართლოში უჩივლეს. თუმცა ამ პერიოდში ომი დაიწყო და კორბუზიე საზღვარგარეთ გადაიხვეწა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოდერნისტული არქიტექტურა კატეგორია:ლე კორბუზიეს პროექტები კატეგორია:საფრანგეთის არქიტექტურა
შენბრუნის ზავი
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიის ისტორია კატეგორია:XIX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
ალექსი ზორბასის ცხოვრება
ალექსი ზორბასის ცხოვრება (Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά) — ბერძენი მწერლის ნიკოს კაზანძაკისის რომანი, გამოქვეყნდა 1946 წელს. ნაწარმოები მოგვითხრობს ახალგაზრდა მწერლის შესახებ, რომელიც საკუთარი ინტელექტუალური ცხოვრებისგან გაქცევის მიზნით კრეტაზე მიემგზავრება და იქ მურა ნახშირის საბადოს ქირაობს. იგი გაიცნობს და დაუმეგობრდება ალექსი ზორბასს, რომელიც წარუშლელ კვალს დატოვებს მის პიროვნებაზე. 1964 წელს რომანის ეკრანიზაცია შედგა, რომელმაც სამი ოსკარის ჯილდო მოიპოვა. ნაწარმოების მიხედვით აგრეთვე დაიდგა სასცენო მიუზიკლი და BBC-ის რადიოპიესა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერძნული რომანები კატეგორია:1946 წლის რომანები
NGC 7436B
NGC 7436B — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 2 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
ბაგუის პროვინცია
200პქ|მინი|მარჯვნივ|მდინარე უტკუბამბა ბაგვა — პროვინცია პერუში, ამასონასის რეგიონში. მდებარეობს რეგიონის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილში. პროვინციის ფართობი შეადგენს 5.745,7216 კმ²-ს.
პროვინცია იყოფა ექვს რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის პროვინციები
მიქაელ მწერალი
მიქაელ მწერალი — XI საუკუნის ქართველი კალიგრაფი. 1054 წელს გადაუწერია ოთხთავი (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, S-962), რომელიც XI საუკუნის ერთ-ერთი საუკეთესო წიგნია. ხელნაწერი ძალიან იყო დაზიანებული, ამჟამად აღდგენილია. ეტრატზე ყავისფერი მელნით, ასომთავრულით ორ სვეტად ნაწერი ტექსტი ოსტატის დახვეწილ ხელოვნებაზე მიუთითებს. ნაწერი ლამაზია, ასოები პროპორციული და მკაფიო, სვეტებს შორის ოქროსფერი წერტილებია, ზოგი საზედაო ასო მორთულია. ტექსტს ამკობს მაღალი გემოვნებით შესრულებული თავსამკაულები.
მიქაელ მწერალი გამოირჩევა კოლორიტის ფაქიზი გრძნობით. წყვილი სვეტებით გაფორმებული კამარები, რომლითაც პირველი 6 გვერდი უჭირავს, მხატვრულად დასრულებული კომპოზიციებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები
წყაროსთავი (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი)
წყაროსთავი (ყოფ. აღბულახი ) — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ივრის ზეგანზე. მდინარე ივრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, საგარეჯოდან 4 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 694 ადამიანი.
ალიანსი (ოფისი)
ალიანსი (The Alliance) ― ამერიკული კომედიური ტელესერიალის, ოფისის, I სეზონის მეოთხე ეპიზოდი. ეპიზოდის პრემიერა აშშ-ში 2005 წლის 12 აპრილს გაიმართა NBC-ის ეთერში. ეპიზოდის სცენარის ავტორია მაიკლ შური, ხოლო რეჟისორია ბრაიან გორდონი.
„ალიანსი“ პოპულარული რეალითი შოუთი (გადარჩენილი) იყო შთაგონებული. თავდაპირველად ეპიზოდის ხანგრძლივობა 37 წუთი იყო და პროდიუსერებმა ორნაწილიანი ეპიზოდის შექმნა გადაწყვიტეს: ერთი ალიანსზე იქნებოდა ფოკუსირებული, მეორე კი მერედითის დაბადების დღის წვეულებაზე, მაგრამ საბოლოოდ ერთ ეპიზოდზე შეჯერდნენ. „ალიანსი“ დაახლოებით 5.4-მა მილიონმა მაყურებელმა ნახა. ეპიზოდმა კრიტიკოსების დადებითი შეფასება დაიმსახურა.
სქოლიო
კატეგორია:ოფისის ეპიზოდები (ამერიკული, I სეზონი)
Camponotus rufifemur
Camponotus rufifemur — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
უჰერსკე-ჰრადიშტეს რაიონი
უჰერსკე-ჰრადიშტე (ჩეხ. Okres Uherské Hradiště) — რაიონი ზლინის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი უჰერსკე-ჰრადიშტე. რაიონის ფართობი შეადგენს 991,37 კმ²-ს. 2009 წლის მონაცემებით, რაიონში ცხოვრობს 145 840 ადამიანი, მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 147,11 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
ხეცკვარა
ხეცკვარა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (აჟარის თემი), აფხაზეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ხეცკვარის (კოდორის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 880 მ, გულრიფშიდან 87 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 9 კაცი. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:აჟარის თემის სოფლები
რიჩარდ მეიერი
thumb|რიჩარდ მეიერი, 2007. რიჩარდ მეიერი (Richard Meier; დ. 12 ოქტომბერი, 1934, ნიუარკი, ნიუ-ჯერსი) — გავლენიანი თანამედროვე ამერიკელი არქიტექტორი განთქმული მის რაციონალისტური დიზიანითა და ძირითადად თეთრი ფერის გამოყენებით, ე. წ. "ნიუ-იორკული ავანგარდიზმის" წარმომადგენელი.
ბაკალავრის ხარისხი არქიტექტურაში კორნელის უნივერსიტეტში მიიღო 1957 წელს. 1959 წელს "სკიდმორ, ოვინგს ენდ მერილში" მუშაობდა, შემდეგ კი სამი წელი მარსელ ბრუერთან, 1963 წელს საკუთარი პრაქტიკის დაწყებამდე. 1972 წელს ნიუ-იორკის ხუთეულის წევრი გახდა, ხოლო მისმა პროექტმა გეტის ცენტრის მუზეუმისთვის ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია, სამუდამოდ დაუმკვიდრა პოპულარობა საზოგადოების მეინსტრიმში.
სტილი
thumb|left|300px|ბარსელონას თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი მეიერის პროექტთა უმრავლესობა ადრეული მე-20 საუკუნის არქიტექტურულ ხელოვანთა ნამუშევრებს ეყრდნობა, რომელთა შორის განსაკუთრებული ადგილი ლე-კორბუზიეს ადრეულ ფაზას ეთმობა. შეიძლება ითქვას, რომ მეიერს სავარაუდოდ უფრო მეტი აქვს ნაგები ლე-კორბუზიეს იდეების გამოყენებით, ვინე ნებისმიერ სხვას, მათ შორის თავად ლე-კორბუზიესაც. მეიერმა ლე-კორბუზიეს ნაშრომებში გამოჩენილი იდეები კიდევ უფრო განავრცო, თუმცა მასზე უდიდესი გავლენა შესაძლოა ამ დიდი ხელოვანის ორ ნამუშევარს ჰქონდეს - ვილა სავოი და შვეიცარიული პავილიონი. მასზე გარკვეულ გავლენას ასევე ახდენს მის ვან დერ როესა და ზოგიერთ შემთხვევაში ფრენკ ლოიდ რაიტისა და ლუის ბარაგანის (ფერის გარეშე) დიზიანი.
1984 წელს მეიერი პრიცკერის პრემიით დაჯილდოვდა. მისი კონსულტაციით შექმნა 2003 წლის ქალაქის შენების კომპიუტერული თამაშის SimCity 4 რამდენიმე შენობის დიზაინი, რაც მას სავარაუდოდ პირველ პროფესიონალ არქიტექტორად ხდის, რომელმაც ოდესმე კომპიუტერული თამაშის შენობის დიზაინში მიიღო მონაწილეობა.
კატეგორია:ამერიკელი არქიტექტორები კატეგორია:პრიცკერის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი
სვესულის ბრძოლა
სვესულის ბრძოლა — მესამე და უკანასკნელი ბრძოლა სამნიტებსა და რომის რესპუბლიკას შორის, ჩვ. წ. აღ. 343 წელს.
ისტორია
მარკუს ვალერიუს კორვუსთან პირველ შეტაკებაში დამარცხებულმა სამნიტებმა კვლავ მოიკრიფეს ძალები და სვესულასკენ გაემართნენ. სვესულელებმა შიკრიკი გააგზავნეს კაპუაში მყოფ მარკუს ვალერიუსთან, რომელიც თავისი ლეგიონებით გაემართა სვესულელთა დასახმარებლათ. კონსულმა ბრძანა რომ ჯარისკაცებს მხოლოდ იმდენი სანოვაგე წამოეღოთ რამდენსაც შეძლებდნენ თავისი ხელბარგით.
რომაელები მტრის ბანაკის სიახლოვეში დაბანაკდნენ. სამნიტები მაშინვე საბრძოლოდ გაემზადნენ, მაგრამ როდესაც ნახეს რომ რომაული ბანაკიდან მათთან არავინ არ გამოდის, თვითონ მიუახლოვდნენ. რომაელთა ბანაკი იმდენად მცირე იყო, რომ ამან შეაგულიანა სამნიტები და მათ მოითხოვეს ბანაკის მაშინვე აღება, მაგრამ მეთაურებმა დაუშალეს.
სამნიტებს სანოვაგე ძალიან უჭირდათ, ამიტომ ვინაიდან რომაელები არ ჩქარობდნენ ბრძოლას, მათმა მეთაურება ნება დართეს მებრძოლებს მიმდებარე სოფლები გაეძარცვათ. მარკუს ვალერიუსმა ამით ისარგებლა და ბანაკს მაშუინ დაესხა თავს როდესაც იქ მხოლოდ ყარაულები იყვნენ.
წყაროები
კატეგორია:რომის რესპუბლიკის ბრძოლები კატეგორია:ძვ. წ. IV საუკუნის ბრძოლები
კახაბერ სუხიშვილი
კახაბერ სუხიშვილი (დ. 31 მაისი, 1973, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის ბიზნესის სახელმწიფო ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კახაბერ
სან-პედრო-დელ-რომერალი
სან-პედრო-დელ-რომერალი (San Pedro del Romeral) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ლოს-ვალიეს-პასიეგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,44 კმ². მოსახლეობა — 507 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
ქრისტეს უკანასკნელი ცდუნება
ქრისტეს უკანასკნელი ცდუნება (Ο Τελευταίος Πειρασμός) — ბერძენი მწერლის, ნიკოს კაზანძაკისის, ისტორიული რომანი, გამოქვეყნდა 1955 წელს. ნაწარმოები ასახავს იესო ქრისტეს ცხოვრებას და მის ბრძოლას სხვადასხვა ცდუნებებთან, მათ შორისაა შიში, ეჭვი, მცონარობა და ვნება.
გამოცემისთანავე წიგნი დაგმო, როგორც კათოლიკურმა, ასევე საბერძნეთის მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ, რის შემდეგაც რომანს არაერთი ქრისტიანული დაჯგუფება და მემარჯვენე ორგანიზაცია დაუპირისპირდა. 1988 წელს რეჟისორმა მარტინ სკორსეზემ რომანის კინოადაპტაცია გადაიღო, რომელმაც ასევე აზრთა სხვადასხვაობა გამოიწვია.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული რომანები კატეგორია:1955 წლის რომანები
მიქაელ მოდრეკილი
მიქაელ მოდრეკილი — X საუკუნის ქართველი პოეტ-ჰიმნოგრაფი, მწიგნობარი, კალიგრაფი, მგალობელი, შემდგენელ-რედაქტორი ვრცელი ტიპის მეხური იადგარისა რომლის ხელნაწერი (S-425), უნიკალური, როგორც შედგენილობის, ისე მხატვრული გაფორმების თვალსაზრისით, X საუკუნის ქართული წიგნის ხელოვნების ბრწყინვალე ნიმუშია.
კრებული შედგენილია 978-988 წლებში შატბერდის მონასტერში. თავდაპირველად მასში 1264 გვერდი უნდა ყოფილიყო (გარდა ბოლო ნაწილისა, რომელიც დაკარგულია), ჩვენამდე მოღწეულია 544 გვერდი. ხელნაწერის უდიდესი ნაწილი, რომელიც დახვეწილი კალიგრაფიითა და ფაქიზი მხატვრული გემოვნებით გამოირჩევა, გადაწერილია მიქაელ მოდრეკილის მიერ, დანარჩენი ნაწილი გადაუწერიათ ანონიმ გადამწერს და ეფთვიმეს. გარდა მდიდარი დეკორისა (ორნამენრული თავსამკაულები და მოხატული საზედაო ასოები), იადგარში წარმოდგენილია უძველესი პორტრეტული ჯგუფი - იოანე მტბევრისა და ბასილი კესარიელის მინიატიურული გამოსახულებები. კრებულის შედგენილობა: ძლისპირნი და ღმრთისმშობლისანი, სათვეო ანუ საწელიწადო ნაწილი, დასდებელნი აღდგომისანი, დასდებელნი საშაბათონი, დასდებელნისულისანი, საუფლოთა სახმარნი ფარაფთონი.
250px|მარცხნივ|thumb|მიქაელ მოდრეკილის კრებული მიქაელ მოდრეკილმა თავი მოუყარა მისი დროისათვის ქართული მღვდელმსახურებაში გავრცელებულ მთელი წლის მეხურ საგალობლებს (ორიგინალურსა და ნათარგმნს) - როგორც ქართველ (მიქაელ მოდრეკილი, იოანე მტბევარი, იოანე მინჩხი, სტეფანე სანანოისძე-ჭყონდიდელი, ეზრა, იოანე ქონქოზის ძე, ბასილი, კურდანაჲ, მერჩულე), ისე ბერძენ (ანდრია კრეტელი, კოზმა იერუსალიმელი, იოანე დამასკელი, თეოფანე, ეფრემი) ავტორთა ჰიმნებს. ბერძნულიდან თარგმნილი საგალობლების უდიდესი ნაწილი ავტორების გარეშეა წარმოდგენილი.
მიქაელ მოდრეკილის კრებულის ძლისპირი და ღმრთისმშობლისანი მთლიანად და საგალობელთა დიდი ნაწილი ნევმირებულია. მრავალრიცხოვანი ლიტურგიკული შენიშვნები, რომლებიც მიმართულია მგალობლებისა და მღვდელ-მსახურებისადმი მათი დამოძღვრისა და განსწავლის მიზნით, გვაფიქრებინებს, რომ კრებული სასწავლო დანიშნულებისა უნდა ყოფილიყო. ამით არის გაპირობებული ისიც, რომ ძლისპირი და ღმრთისმშობლისანი, რომლებიც გალობათა რიტმულ-მელოდიურ მოდელებს შეიცავს, ქარაგმაგახსნილად არის წარმოდგენილი. ეს ტექსტის ხმოვნებზე ნევმების (ნიშნების) სწორი განაწილების საშუალებას იძლევა, რაც აუცილებელია გალობის კილოს ზუსტი ფიქსირებისათვის. იადგარის ერთ-ერთ ანდერძში მიქაელ მოდრეკილი საგანგებოდ აღნიშნავს, რომ კრებულში შეტანილი გალობანი დაწერილია "სისწორითა კილოსაჲთა და უცთომელობითა ნიშნისაჲთა". მიქაელ მოდრეკილის კრებულის განსაკუთრებული მნიშვნელობა ისიცაა, რომ პალესტინური ტიპის ამ იადგარის ბერძნული მოდელი, რომელიც გავრცელებული უნდა ყოფილიყო ბიზანტიის აღმოსავლეთ პროვინციებში IX-X საუკუნებამდე, დღეისათვის დაკარგულია და მის შედგენილობაზე მსჯელობა შეიძლება მხოლოდ ქართული იადგარის საშუალებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი ჰიმნოგრაფები კატეგორია:ქართველი მწიგნობრები კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები კატეგორია:ქართველი მგალობლები
Camponotus ruficornis
Camponotus ruficornis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჩაჩაპოიასის პროვინცია
პროვინცია იყოფა ოცდაერთ რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის პროვინციები
მარკუს ვალერიუს კორვუსი
მარკუს ვალერიუს კორვუსი (Marcus Valerius Corvus) (ძვ. წ. 370 - ძვ. წ. 270) — რომის ეროვნული გმირი, ოთხგზის კონსული და ორგზის დიქტატორი.
ბიოგრაფია
მარკუს ვალერიუსი დაიბადა ძველ პატრიციულ ოჯახში. ცნობილია რომ მამამისი მარკუს ვალერიუს პუბლიკოლა არაერთგზის კონსული იყო. მის ბავშვობაზე და ყმაწვილობაზე ცნობები არ მოგვეპოვება.