cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვიქტორ ჰიუგო
პოეტი
thumb|150px|right|ახალგაზრდა ვიქტორ ჰიუგო ლიტერატურულ მოღვაწეობას ჰიუგო პოეზიით იწყებს. მისი პირველი პოეტური ნაწარმოებები ოდებია, რომელთა მთავარი თემებია თანამედროვე სამყარო, ისტორია, რელიგია, პოეტის როლი. ამ ნაწარმოებებში უკვე იკვეთებ კლასიკური ნორმების უარყოფა და პოეზიის ახლებური ხედვა. 1828 წელს ჰიუგო მთელ თავის ადრეულ პოეტურ ნაწარმოებებს თავს უყრის კრებულში ოდები და ბალადები. 1830 – 1840 წლებში დაწერილი ლექსები უფრო ლირიკულია და მიემართება ქალს, ღმერთს, მეგობრებს, ბუნებას. თუმცა ჰიუგო მაინც ვერ უძლებს ცდუნებას და ლექსების უმრავლესობაში გატარებული აქვს ეპიკური თემებიც. 1853 წელს ბელგიაში მყოფი პოეტი წერს ნაცვალგებას, რომელიც მიმართულია ნაპოლეონ III-ის წინააღმდეგ, და ფარულად ავრცელებს მას საფრანგეთში იმ იმედით, რომ ამით ხალხის ამბოხს გამოიწვევდა. პოემაში აღწერილია მთელი ის უბედურებები რაც იმპერიალიზმმა მოიტანა და მოწოდებაა ხალხისადმი, გამოიღვიძონ და ერთად შეებრძოლონ ამ ბოროტებას. აქვე პოეტი მსჯელობს უმაღლეს დასჯაზე: ჰიუგო წინააღმდეგია სიკვდილით დასჯისა და სჯერა რომ საბოლოოდ ღმერთი ყველას სამაგიეროს მიაგებს. ბოლოს კი ავტორი იმედიან მომავალზე ლაპარაკობს, როცა დასრულდება იმპერია და ადამიანთა ტანჯვას ბოლო მოეღება. 1856 წელს იწერება განჭვრეტა, რომელიც ჰიუგოს პოეზიის მწვერვალად ითვლება. პოემის დიდი ნაწილი ეძღვნება პოეტის დაღუპულ ქალიშვილს, ლეოპოლდინას და თავად ავტორის სამშობლოდან წასვლას. აქ გადმოცემულია პოეტის ტრანსფორმაცია ბუნების უბრალოდ თვალიერებიდან ციურ სხეულთა განჭვრეტამდე, ბუნების აღწერიდან ისტორიულ მსჯელობებამდე. ყოველივეს ცენტრშია სიკვდილი, რაც შედარებულია გადასახლებასა და სულიერ უბედურებასთან. აქვე იკვეთება წმინდად რომანტიკული ფილოსოფია. პოეტს მიაჩნია, რომ სული გაფანტულია ირგვლივ ყველაფერში - უბრალო ქვიდან დაწყებული ანგელოზით დამთავრებული. ყველაფერი ცოცხლობს, ყველაფერი განიცდის. პოეტი-წინასწარმეტყველის თვალში ყველაფერი ცოცხლდება და მიიწევს სიწმინდისკენ, სულიერებისკენ. საბოლოოდ კი ერთ დღესაც ადამიანი ღმერთთან მიაღწევს. ამასთანავე, ჰიუგო ავტორია საუკუნეთა ლეგენდისა, რომელიც ფრანგულ ლიტერატურაში ერთადერთ ჭეშმარიტ ეპიკურ პოემადაა მიჩნეული.
რომანისტი
150px|right|thumb|კოზეტი, საბრალონი, ემილ ბეიარი მკითხველთა ფართო წრეებში ჰიუგო თავისი რომანებითაა ცნობილი. პირველი რომანი, „ბუგ-ჟარგალი“ 16 წლისამ დაწერა, ბოლო, „ოთხმოცდაცამეტი წელი“ კი 72 წლის ასაკში. შედარებით ადრე დაწერილი რომანები, მათ შორის „პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი“, ისტორიულ რომანებს განეკუთვნება, თუმცა სკოტის რომანებისგან განსხვავებით, ჰიუგოსთან ისტორიის მიღმა ყოველთვის აწმყოზეა ლაპარაკი. გაცილებით რთულია „სიკვდილმისჯილის უკანასკნელი დღისა“ და „კლოდ გეს კლასიფიცირება“. ესენი უფრო ისტორიულ-სოციალურ რომანებს ეკუთვნის, რომლებშიც ავტორი სიკვდილით დასჯის წინააღმდეგ ილაშქრებს. სოციალურ პრობლემატიკას ეხება „საბრალონიც“, რომლის ფენომენალურმა წარმატებამ კრიტიკოსებში გაკვირვებაც კი გამოიწვია. ამ უზარმაზარ ნაწარმოებში ერთადაა თავმოყრილი მელოდრამა, რეალისტური სურათები და დიდაქტიკური ესე. მისი პერსონაჟები და მათი ცხოვრება დღეს უკვე მითების სიმაღლეზეა აყვანილი. 1874 წელს დაწერილი „ოთხმოცდაცამეტი წელი“ საბოლოოდ აკონკრეტებს ჰიუგოსათვის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან თემას - საფრანგეთის რევოლუციის გადამწყვეტ როლს პოლიტიკაში, საზოგადოებასა და ლიტერატურაში.
პიესები
thumb|right|200px| ჰიუგო სასიკვდილო სარეცელზე [[ნადარი]]
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:ფრანგი პოეტები კატეგორია:დეისტები კატეგორია:ფრანგი დეისტები კატეგორია:დაბადებული 1802 კატეგორია:გარდაცვლილი 1885 კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:ფრანგი პაციფისტები კატეგორია:საფრანგეთის აკადემიის წევრები კატეგორია:პარიზის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები
ტერენს ტაო
მინიატიურა|მარჯვნივ|ტერენს ტაო ტერენს ტაო (ჩინ.: 陶哲軒; კანტონური გამოთქმა: tòuh jit hīn; მანდარინზე: Táo Zhéxuān; დ. 17 ივლისი, 1975) — წარმოშობით ჩინელი ავსტრალიასა და აშშ-ში მოღვაწე მათემატიკოსი; მუშაობს ჰარმონიულ ანალიზში, კერძოწარმოებულიან დიფერენციალურ განტოლებებში, კომბინატორიკაში, ანალიზურ რიცხვთა თეორიასა და წარმოდგენის თეორიაში. კალიფონიის უნივერსიტეტმა ლოს-ანჯელესში მას მათემატიკის სრულუფლებიანი პროფესორის წოდება მიანიჭა 24 წლის ასაკში, სადაც ის დღემდე იმყოფება. 2006 წელს მისი წვლილისთვის მათემატიკაში ფილდზის მედლით დაჯილდოვდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრალიელი მათემატიკოსები კატეგორია:ფილდზის მედალისტები კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:დაბადებული 17 ივლისი
936
თარიღი უცნობია
*
იაჰატა
იაჰატა (იაპ. 八幡), ქალაქი იაპონიაში, კუნძულ კიუსიუს ჩრდილოეთ ნაწილში, ფუკუოკის პრეფექტურაში. 347 ათ. მცხოვრები (1970). იაპონიის მნიშვნელოვანი მეტალურგიული ცენტრი. ახალი ქალაქის კიტაკიუსიუს ბირთვი. მეტალურგიული კომბინატი. ცემენტის, ალუმინის, მინა-კერამიკის, ქიმიური მრეწველობის, საშენ მასალათა წარმოება.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის ქალაქები კატეგორია:ფუკუოკის პრეფექტურა
მოლარეთუხუცესი
მოლარეთუხუცესი — მოლარეთა უფროსი, სალაროს მაღალი მოხელე ძველ საქართველოში. ფეოდალური საქართველოს გაერთიანების ხანაში მოლარეთუხუცესი სალაროს განაგებდა და მსახურთუხუცესს ექვემდებარებოდა. გვიანდელი ფეოდალურ პერიოდში მოლარეთუხუცესს სალაროს ძირითადი განყოფილება, მთავარი ყუთი ებარა (სალაროს კი სალაროს ნაზირი განაგებდა); ცალ-ცალკე არსებობდა მეფის მოლარეთუხუცესისა და დედოფლის მოლარეთუხუცესის თანამდებობები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
ბატალური ჟანრი
ბატალური ჟანრი(< ფრანგ. Bataille — ბრძოლა), სახვითი ხელოვნების ჟანრი, ასახავს ომსა და სამხედრო ცხოვრებას. ბატალურ ჟანრში მთავარი ადგილი უჭირავს ბრძოლის სცენებს (მათ შორის საზღვაოს) და სამხედრო ლაშქრობებს. მისი მიზანია აღბეჭდოს ომის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი და დამახასიათებელი მომენტი. გადმოსცეს ბრძოლის პათოსი, მებრძოლთა გმირობა, ზოგჯერ კი გახსნას საომარი მოვლენის ისტორიული არსი. ამით ბატალური ჟანრი ისტორიულ ჟანრს უახლოვდება.
ბატალური ჟანრი ჩამოყალიბდა XVI-XVII საუკუნეებში, მაგრამ ბრძოლებს ხელოვნებაში ჯერ კიდევ უძველეს დროში ასახავდნენ. ძველი აღმოსავლეთის ქვეყნების (ეგვიპტის, ასურეთის) კედლის მხატვრობასა და რელიეფში გამოსახული არიან მტერთან მებრძოლი მეფეები ან მხედართმთავრები, ალყაშემორტყმული ქალაქები, ლაშქრობები. ძველ ბერძნულ ლარნაკწერაში, ტაძართა ფრონტონებსა და ფრიზების რელიეფზე ასახულია მითური გმირების საბრძოლო მამაცობა. მაღალმხატვრულ დონეზეა ძვ. წ. IV—III საუკუნეების მოზაიკა — ალექსანდრე მაკედონელის ბრძოლა დარიოსთან (ჩვენამდე მოღწეულია ამ ნაწარმოების რომაული პირი). ძვ. რომაულ ტრიუმფულ თაღებსა და სვეტებზე ხშირად გამოხატავდნენ იმპერატორთა დაპყრობით ლაშქრობებს. ბრძოლების თემებზეა შექმნილი შუა საუკუნეების ქსოვილებსა და ხალიჩებზე გამოსახული კომპოზიციები („ბაიეს ხალიჩა“, ასახავს ნორმანების მიერ ინგლისის დაპყრობას, დაახლოებით 1073—1083), ევროპისა და აღმოსავლეთი ქვეყნების წიგნის მინიატიურები („დასურათებულ მატიანეთა კრებული“, მოსკოვი, XVI ს.). განსაკუთრებით აღსანიშნავია ბატალური თემატიკისადმი მიძღვნილი კომპოზიციები XV საუკუნის ქართულ მინიატურულ მხატვრობაში (საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტი, H, 1165), მხატვარი-მინიატიურისტი საქმის ცოდნითა და მაღალი პროფესიული ოსტატობით გადმოგვცემს ცხენოსანთა ბრძოლას, ალყაშემორტყმულ სიმაგრეებს, ლაშქრობებს, მებრძოლთა ცხოვრებას, დასჯის ეპიზოდებს და სხვა.
ბრძოლის სცენები ზოგჯერ ხატებზეც გვხვდება. ბატალური კომპოზიციები ხშირადაა გამოსახული რელიეფზე ჩინეთსა და კამბოჯაში, ინდოეთის კედლის მხატვრობაში, იაპონიის ფერწერაში. ბრძოლის თმის რეალისტურად გამოსახვა პირველად აღორძინების ეპოქის იტალიელმა მხატვრებმა სცადეს (პაოლო უჩელო (1397—1476), პიერო დელა ფრანჩესკა (1416 ან 1420—1492). ღრმა იდეური შინარსი ჩააქსოვა ლეონარდო და ვინჩიმ „ანგიარის ბრძოლის“ ფრესკისათვის (1503—1506) შესრულებულ კარტონებში. მხატვარმა დიდი ოსტატობით გვიჩვენა გააფრთრებული, სასტიკი შეტაკება და ძმათა შორის ომის „მხეცური უგუნურება“. ასევე დიდი ოსტატობითა და რეალისტურადაა ასახული ბრძოლის სურათები მიქელანჯელოს კარტონზე „კაშინის ომი“ (1504—1506). ტიციანმა ბრძოლის სცენებში რეალური გარემო შეიტანა (ე. წ. „ბრძოლა კადორთა“, 1537—1538), ტინტორეტომ კი ბატალურ კომპოზიციებში მებრძოლთა მრავალრიცხოვანი მასა შეიყვანა („ბრძოლა განთიადზე“, დაახლოებით 1585).
Camponotus trapeziceps trapeziceps
Camponotus trapeziceps trapeziceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
დესეადო (მდინარე)
დესეადო (Río Deseado) — მდინარე არგენტინაში, სანტა-კრუსის პროვინციაში. სათავეს იღებს ანდებში, მყინვარის დნობის შედეგად და ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში. სიგრძე – 615 კმ. მისი სამხრეთ-აღმოსავლეთ დინების წყლები გამოიყენება ირიგაციისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის მდინარეები
მოლითი
მოლითი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ეღვარდი
ეღვარდი (სომხ.: Եղվարդ) — ქალაქი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. ეღვარდი ერთ-ერთი უძველესი დასახლებაა სომხეთში, აქ მრავლადაა სხვადასხვა დროის და ტიპის ფასეული არქიტექტურული ძეგლები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ქალაქები
Liometopum microcephalum
Liometopum microcephalum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Liometopum-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
NGC 7785
NGC 7785 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1785 წლის 25 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ფიჭვიანი (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)
ფიჭვიანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული — დაბა სიონი). მდებარეობს მდინარე ივრის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1000 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 47 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
არგიენდ ბექირი
ჯილდოები
სლოგა იუგომაგნატი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:მაკედონელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი
ციტრუსოვანი კულტურები
მინი|[[გრეიპფრუტი]] მინი|ფორთოხალი ციტრუსოვანი კულტურები — მარადმწვანე მცენარეთა დიდი ჯგუფი ციტრუსების გვარისა, ტეგანისებრთა ოჯახისა. გვარში 39 სახეობა და სახესხვაობაა. მოჰყავთ მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში (ფართობი აღწევს 1200 ათას ჰა-ს). სამრეწველო წარმოების მხრივ ციტრუსოვანი კულტურებიდან პირველ ადგილზეა ფორთოხალი, შემდეგ გრეიპფრუტი, მანდარინი, ლიმონი, ლაიმი და სხვა. ხილის მსოფლიო მოხმარების ბალანსი ციტრუსოვანი კულტურები დაახლოებით 30 % უკავია. მათი ნაყოფი გამოირჩევა სასიამოვნო გემოთი, აქვს დიეტური და სამკურნალო მნიშვნელობა, შეიცავს ლიმონმჟავას, შაქარს, C (60 მგ%-ზე მეტს), P, B ჯგუფის ვიტამინებს, ჰექტინს და სხვა შემცველობებს. ნაყოფს იყენებენ ნედლად (ხილად), გადამუშავებული სახით (წვენი, მურაბა, ცუკატი, ლიქიორი) და კულინარიაში. კანისაგან, ყვავილისა და ფოთლისაგან იღებენ ეთეროვან ზეთს საპარფიუმერიო და კვების მრეწველობისათვის.
ციტრუსოვანი კულტურების უმეტეს სახეობათა სამშობლოა ინდოეთი, ჩინეთი და ინდოჩინეთი. ამჟამად ველური სახეობები არ გვხვდება. კულტურული ფორმებისა და სახეობების ფორმირება ისტორიულად მიმდინარეობდა ტროპიკებისა და სუბტროპიკულ პირობებში. ციტრუსოვანი კულტურები ევროპაში ცნობილი იყო XIII საუკუნეზე ადრე.
ყველა სახეობის ციტრუსოვანი კულტურების ღეროზე აქვს სხვადასხვა დონეზე განვითარებული მარტოული ეკლები; მკვრივი, მუქი მწვანე, კვერცხისებრიდან მოგრძო ლანცეტისებრამდე ფორმის ფოთოლი, ფოთლის იღლიაში ცალკეულად განლაგებული ყვავილები, რომლებიც ზოგჯერ შეკრებილია პატარა ყვავილედებად. ყვავილედი თეთრია (ლიმონისა და ციტრონის — მოვარდისფრო), არომატული, ორსქესისანი. ნასკვი — მრავალბუდიანი კენკრა. ნაყოფის ფორმა ძლიერ ცვალებადია როგორც სახეობის, ასევე ჯიშის ფარგლებში. თესლი ბევრია (32-მდე და მეტი). ზოგ სახეობას (მანდარინი უნშიუ, ფორთოხალი ვაშინგტონ-ნაველი და სხვა) თესლის ჩანასახი უჩნდება დამტვერვის გარეშე — პართენოკარპულად.
ციტრუსოვანი კულტურებს დიდი ფართობი უკავია აშშ-ში, ჩინეთის სამხრეთ და ცენტრალურ რაიონებში, იაპონიაში, ინდოეთში, პაკისტანში, ავსტრალიაში, აფრიკის და ხმელთაშუაზღვისპირეთის ქვეყნებში. ყოფილ სსრკ-ში ციტრუსოვანი კულტურების ფართობი 28 ათასს ჰა შეადგენდა (1985). მსოფლიოში ციტრუსების წარმოება 1985-2005 წლებში სწრაფად გაიზარდა. 2005 წელს მან რეკორდულ მაჩვენებელს, 113 მილიონ ტონას მიაღწია. ყველა სახის ციტრუსების წარმოებით მსოფლიოში პირველ ადგილზეა ჩინეთი (მანდარინი და ფორთოხალი), შემდეგ მექსიკა (ფორთოხალი და ლაიმი), ესპანეთი (ფორთოხალი, კლემენტინი, ლიმონი), არაბთა გაერთიანებული საამიროები (ფორთოხალი და ლიმონი), არგენტინა (ლიმონი და ფორთოხალი), ავსტრალია (ფორთოხალი და ლიმონი) და ჩილე (ფორთოხალი და ლიმონი).
ციტრუსოვანი კულტურები საქართველოში
საქართველოში ციტრუსოვანი კულტურები ცნობილია XII საუკუნიდან. პირველად მისი ინტროდუქცია მოხდა XIX საუკუნის ბოლოს - XX საუკუნის დასაწყისში. ყოფილ სსრკ-ში ციტრუსოვანი კულტურები ნარგაობათა 90 %-ზე მეტი მოდიოდა დასავლეთ საქართველოზე, სადაც ღია გრუნტის პირობებში მოჰყავდათ მანდარინი, ფორთოხალი, ლიმონი, გრეიოფრუტი და სხვა. ციტრუსების გავრცელებისა და ახალი ჯიშების გამოყენებისათვის ნაყოფიერ მეცნიერულ მუშაობას ეწევიან ქართველი სპეციალისტები, რომლებმაც დაამუშავეს ციტრუსოვანი კულტურების ნარგაობათა მოვლა-პატრონობისა და აგროტექნიკური პროგრამის ღონისძიებანი. საქართველოს ზოგიერთ რაიონში (ლანჩხუთი, ვანი, გურჯაანი, ლაგოდეხი და სხვა) ლიმონის უხვ მოსავალს იღებენ მარტივი ტიპის ლიმონარიუმებში. მაგ., ლანჩხუთის რაიონის სოფ. სუფსაში ძირიდან 50 %-მდე მაყოფი იკრიფება (ბ. სარჯველაძე). მიღებულია უხვმსმოიარე და საადრეო ნაგალა მანდარინის ჯიშები, ყინვა- და მალსეკოგამძლე ლიმონი „დიოსკურია“ (ფ. მამფორია და სხვა) ჭიპიანი ფორთოხალი; შემუშავებულია სტანდარტული ნერგების პოლიეთილენის პარკებში მიღების აგროტექნიკა. ციტრუსოვანი კულტურების გაშენება დაიწყეს აზერბაიჯანში ლენქორანის რაიონში, სადაც მოჰყავთ მანდარინი. მცირე ფართობი უჭირავს ამ კულტურებს სოჭის რაიონშიც. ლიმონის წარმოების დარგში დიდი მუშაობა ჩატარდა ტაჯიკეთში, სადაც ტრანშეებში ყოველწლიურად 10 მლნ-მდე ნაყოფი მოჰყავთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ციტრუსები კატეგორია:ხილი
გვიმრების ხევი: უკანასკნელი ტროპიკული ტყე
გვიმრების ხევი: უკანასკნელი ტროპიკული ტყე (FernGully: The Last Rainforest) — 1992 წლის ავსტრალიურ-ამერიკული ანიმაციური მუსიკალური ფენტეზი ფილმი, გადაღებული ბილ კროიერის მიერ. მისი პროდიუსერები არიან პიტერ ფეიმენი და უეინ იანგი, ხოლო 15 წლით ადრე დაიანა იანგის მიერ დაწერილი წიგნის მიხედვით სცენარის ავტორი - ჯიმ კოქსი. ფილმის მუსიკის კომპოზიტორია ალან სილვესტრი.
„გვიმრების ხევის“ პერსონაჟებს ახმოვანებენ ჯონათან უორდი, სამანთა მეთისი, ტიმ კარი, კრისტიან სლეიტერი და რობინ უილიამსი. ფილმის მოვლენები მიმდინარეობს ავსტრალიის ტროპიკულ ტყეში, რომელიც დასახლებულია მომცრო ფერიებით. მთავარი პერსონაჟია ფერია სახელად კრისტა, რომელიც შეცდომით შეამცირებს ზომაში ახალგაზრდა შეშის მჭრელ ზაკს. ისინი ერთად ცდილობენ სხვა ფერიების შეჭის მჭრელებისგან და ეკოლოგიის დამაბინძურებელ არსება ჰექსუსისგან დასაცავად.
ფილმის პრემიერას მოჰყვა მრავალი დადებითი შეფასება. თავისი დროისთვის იგი კინოგაქირავებაში საკმაოდ წარმატებული აღმოჩნდა, ისევე, როგორც სახლის ვიდეოს გაყიდვის შემდეგ, 1998 წელს მას მოჰყვა პირდაპირ ვიდეოზე გამოსული გაგრძელება „გვიმრების ხევი 2: ჯადოსნური გადარჩენა“, თუმცა როლების გახმოვანებაზე ორიგინალური გუნდიდან რომელიმე მსახიობს არ უმუშავია.
სქოლიო
კატეგორია:1992 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული მუსიკალური ფილმები კატეგორია:ამერიკული დრამატული ფილმები
Camponotus trapeziceps prosaicus
Camponotus trapeziceps prosaicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
სპოროტრიქოზი
thumb|სპოროტრიქოზის კანის ფორმა სპოროტრიქოზი (Sporotrichosis) — სოკოსმიერი დაავადება, რომელიც უმთავრესად ხასიათდება კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაზიანებით, თუმცა მძიმე მიმდინარეობისას შეიძლება გამოიწვიოს სახსრების, ძვლების, ფილტვების და ტვინის დაზიანებაც. დაავადების სახელწოდება მისი გამომწვევი სოკოს (Sporothrix schenckii-ის) სახელიდან მომდინარეობს.
გავრცელება
გამომწვევი S. schencki გავრცელებულია ნიადაგში, ტორფის ხავსში, მცენარეებზე, თივაში. ამიტომ ყველაზე ხშირად ამ სოკოთი განპირობებული ინფექცია სოფლის მეურნეობის მუშაკებს, მიწათმოქმედებსა და მებაღეებს ემართებათ. არის შემთხვევები, როდესაც დაავადება გავრცელდა ვარდის ეკლის ნაჩხვლეტიდან, ამის გამო ხშირად სპოროტრიქოზს «ვარდის ეკლის დაავადებას» ან «მევარდეების დაავადებას» უწოდებენ. კანის მცირე დაზიანება - სოკოვანი ეკლის შერჭობა - საკმარისია, რომ მებაღეს კანის ინფექციური დაავადება განუვითარდეს. ინფექციის ღრმად გავრცელების შემთხვევაში ზიანდება კანქვეშა ქსოვილი, ძვალი და სახსრებიც კი. ასეთ შემთხვევაში ადგილი აქვს «დისემინირებულ» ანუ «გენერალიზებულ» სპოროტრიქოზს. თუ სოკოს სპორები შეისუნთქა ადამიანმა, შესაძლებელია განვითარდეს ფილტვის სოკოსმიერი ინფექცია ე.წ. «პულმონარული სპოროტიქოზი». სპოროტრიქოზი ზოონოზური ინფექციაა, ანუ ეს დაავადება შეიძლება ჰქოდეს ადაიანსაც და ცხოველსაც. დაავადების მატარებელი ან დაინფიცირებული ცხოველებიდან სოკო შეიძლება გავრცედეს მათ პატრონებზე, მომვლელებსა და ვეტერინარებზე, მაგ. კატის ნაკაწრით. ზემოთ თქმულიდან გამომდინარე, სპოროტრიქოზი პროფესიული დაავადებაა ფერმერების, მებაღეებისა და ვეტერინარებისათვის.
კლასიფიკაცია
ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის მონაცემებით (2007 წლის ვერსია) სპოროტრიქოზის საერთაშორისო კლასიფიკაცია ასეთია :
B42.0+ : პულმონარული სპოროტრიქოზი (J99.8*)
B42.1 : ლიმფოკუტანეუსის სპოროტრიქოზი
B42.7 : დისემინირებული სპოროტრიქოზი - გენერალიზებული სპოროტრიქოზი
B42.8 : სპოროტრიქოზის სხვა ფორმები
B42.9 : არასპეციფიკური სპოროტრიქოზი
მიმდინარეობა და სიმპტომები
სპოროტრიქოზის დაავადება ნელა პროგრესირებს. ინფექციის შეჭრიდან 1-12 კვირის შემდეგ ჩნდება პირველი სიმპტომები. სერიოზული გართულება თავს იჩენს იმ პაციენტებში, ვისაც სუსტი იმუნური სისტემა აქვს.
დიაგნოზი
thumb|ციტოლოგიური პრეპარატი: სპოროტრიქოზის მრავალფორმიანი ჩანართები ფაგოციტებში სპოროტრიქოზი ქრონიკული დაავადებაა, ნელა პროგრესირებს და ხშირად სიმპტომები სუსტადააა გამოხატული. ამიტომ დიაგნოზი რთული დასასმელია, და სიმპტომების გარჩევა სხვა დაავდების სიმპტომებისაგან ასევე რთულია. პაციენტებს აქვთ სპეციფიკური ანტისხეულები სოკო S. schenckii-ის მიმართ, თუმცა დიაგნოზის დასასმელად ანტისხეულების გამოვლენა საკმარისი არაა. საჭიროა ჩატარდეს სოკოს არსებობაზე ანალიზი დაზიანების კერიდან აღებული სინჯის: კანის, ნახველის,  სინოვიალური სითხის და თავზურგტვინის სითხის.
კატებში სპოროტრიქოზული დაზიანების ადგილი ექსუდატის ანალიზში შეიძლება გამოვლინდეს რამდენიმე მიკროორგანიზმი და ექსუდატის ციტოლოგიური კვლევა მნიშვნელოვანი სადიაგნსტიკო საშუალებაა. ექსუდატში გამოჩნდება პიოგრანულომატოზი, სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ფაგოციტები სოკოს ჩანართებით (უმრავლესობას კი სიგარის-ფორმა).
პრევენცია
დაავადება ვრცელდება უმთავრესად სოკოს სპორების შეჭრით მცენარიდან გაჭრილ ან გაჩხვლეტილ კანში. პრევენციისათვის სასურველია მიწათმოქმედმა თუ მებაღემ ჩაიცვას გრძელსახელოებიანი ტანსაცმელი და ხელთათმანები, როდესაც ამუშავებს მიწას, თივას, მცენარის ჩითილებსა და ნერგებს, ბუჩქებს, ვარდებს, ხავსს და ა.შ.
მკურნალობა
სპოროტრიქოზის მკურნალობა დამოკიდებულა დაავადების ფორმასა და სიმძიმეზე. მკურნალობისათვის გამოიყენება :
გართულებები
სპოროტრიქოზი შეიძლება გართულდეს თანდართული დაავადებებით: ცელულიტით, სარკოდიოზით და ტუბერკულოზით.
სქოლიო
კატეგორია: სოკოვანი დაავადებები კატეგორია:პროფესიული დაავადებები კატეგორია:ცხოველთა დაავადებები კატეგორია:ზოონოზები
სალადო (ბუენოს-აირესი)
სალადო — მდინარე არგენტინაში, ბუენოს-აირესის პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილში. ერთვის ატლანტის ოკეანეს, რიო-დე-ლა-პლატის ესტუარს, ბუენოს-აირესიდან 170 კმ-ით სამხრეთით.
მდინარის სიგრძეა 640 კმ, აუზის ფართობი კი 170,000 კმ², რაც ბუენოს-აირესის პროვინციის ფართობის ნახევარია.
ვინაიდან არგენტინაში არსებობს მეორე მნიშვნელოვანი მდინარეც სახელად სალადო, ამ მდინარეს ხშირად მოიხსენიებენ როგორც სალადო-დელ-სური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის მდინარეები
Liometopum miocenicum
Liometopum miocenicum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Liometopum-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Several Species of Small Furry Animals Gathered Together in a Cave and Grooving with a Pict
Several Species of Small Furry Animals Gathered Together in a Cave and Grooving with a Pict (ქართ: მცირე ბეწვიანი ცხოველის რამდენიმე სახეობა, რომელიც შეიკრიბა გამოქვაბულში და პიქტთან ერთად გიჟდება) — მეექვსე კომპოზიცია ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის ალბომიდან Ummagumma.
ეს კომპოზიცია გრძელდება 7 წუთს და უშუალოდ შედგება სხვადასხვა ხმის მონტაჟისგან, რომელიც სხვადასხვა სიჩქარით არის დამონტაჟებული, რასაც ემატება როჯერ უოტერსის, კომპოზიციის ავტორის შოტლანდიურ დიალექტზე წარმოთქმული ფრაზები.
როჯერ უოტერსი:
"ეს სინამდვილეში არაფერია, ეს უბრალოდ კონკრეტული პოეზიაა. ეს ხმები ჩემ მიერ ჩაიწერა, ყველაფერი ადამიანის ხმებს წარმოადგენს - მუსიკალური ინსტრუმენტები არ ჟღერს."
პიქტები წარმოადგენდნენ შოტლანდიის უძველეს მკვიდრებს.
სიმღერა კონცერტებზე არასოდეს წარდგენილა, თუმცა უოტერსი ასეთი მანერით, სხვადასხვა წყაროს მიხედვით, ხოლმე საუბრობდა „Embryo“-ს და „Sysyphus“-ის საკონცერტო შესრულებისას. მეორე ვერსიით, პიქტური საუბარი ჟღერდა „A Saucerful Of Secrets“-ში და „Careful With That Axe, Eugene“-ში.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1969 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
Camponotus trapeziceps innocens
Camponotus trapeziceps innocens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
1896
თარიღი უცნობია
*
935
თარიღი უცნობია
*
Magik (სერია)
Magik — ტიესტოს ტრანს მიქსების კრებულების სერია. ამ სერიის გამოშვება, რომელშიც შედის 7 კომპილაციური ალბომი, დაიწყო 1997 და დასრულდა 2001 წელს. სერიებში შესულ ალბომებს იგი უშვებდა საკუთარი ლეიბლზე, Black Hole Recordings.
ალბომები
კატეგორია:ტიესტო კატეგორია:კომპილაციური ალბომები
NGC 7787
NGC 7787 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 23 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ფარიკაობა
მინი|2012 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალური შეხვედრა, [[პარიზი]] ფარიკაობა — სპორტული ორთაბრძოლის სახეობა.
იარაღის სახეობები
ფლორეტის, დაშნის და ხმლის სტანდარტიზაცია ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნის ბოლოს მოხდა. ფარიკაობის დამწყებები ჯერ ფლორეტით იწყებენ, შესაბამისად სკოლის მოსწავლეები მინი-ფლორეტით, რომელიც ამ სპორტის სახეობის საფუძვლების სასწავლად საუკეთესოა.
ფლორეტი
ფლორეტი ფრანგული სიტყვიდან „fleur“-დან მოდის და ყვავილს ნიშნავს.
დაშნა
დაშნა დუელში გამოსაყენებელი ძირითადი იარაღი იყო. მას აქვს დიდი ზარი (ჩაჩი) 13,5 სმ დიამეტრის და ასევე გრძელი პირი. ფლორეტთან შედარებით (500 გრ.) დაშნას ჩხვლეტა 750 გრამს შეადგენს
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპორტის სახეობები კატეგორია:ფარიკაობა
Liometopum occidentale
Liometopum occidentale — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Liometopum-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იავატა
იავატა (八幡市) — ქალაქი იაპონიაში. მდებარეობს კიოტოს პრეფექტურის სამხრეთ ნაწილში. 2018 წლის აღწერით ქალაქში ცხოვრობს 71,584 ადამიანი. დაარსდა 1977 წლის 1 ნოემბერს.
იავატაში არის სინტოისტური ტაძარი ივაშიმიძუ ჰაჩიმანგუ.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის ქალაქები კატეგორია:კიოტოს პრეფექტურა
საპარლამენტო სისტემა
საპარლამენტო სისტემა — საპარლამენტოა სისტემა, სადაც მთვრობა ანსამბლეისა თუ პარლამენტის მეთვალყურეობითა და მეშვეობით მოქმედებს. მისი წევრებიც, საკანონმდებლო ორგანოს რიგებიდნ ირჩევიან და ამ ორგანოს წინაშე არიან ანგარიშვალდებული. საპრეზიდენტო სისტემა საკანონმდებლო და აღმასრულებელ შტოთა შორის ძალაუფლების განაწილებას ემყარება. შედეგად მყარდება ურთიერთობა, რომელსაც ამ შტოთა დამოუკიდებლობისა და ურთიერთდამკიდებულების კომბინირებული ხასიათი გამოარჩევს.
იხილეთ აგრეთვე
*
ქუმელაურთა
ქუმელაურთა — სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, (ომალოს თემი). მდებარეობს მდინარეების თუშეთის ალაზნისა და ხისოს ალაზნის შესართავის მახლობლად. ზღვის დონიდან 1760 მეტრი. ახმეტიდან 95 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
მონდრაგონი
მონდრაგონი (Mondragón, Arrasate) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის ალტო-დევის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,2 კმ². მოსახლეობა — 22 073 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:გიპუსკოის ქალაქები
Camponotus trapeziceps
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ქართული ჩაი
ქართული ჩაი — ჩაის ჯიშ-პოპულაცია, რომელიც მიღებულია ინდური და ჩინური ჩაიდან ჰიბრიდიზაციის გზით. ქართული ჩაის გამოყვანა მოხდა 1941 წელს.
ბოტანიკური აღწერა
ქართული ჩაი მარადმწვანე ბუჩქოვანი მცენარეა. აქვს შემჭიდროებული, ხშირი, დატოტიანებული ვარჯი, საშუალო ზომის, ღია მომწვანო წაგრძელებულ-ოვალური მოკლეყუნწიანი ფოთლები, მთავარღერძიანი ფესვი, რომელიც ღრმად იჭრება ნიადაგში და ზედა ფენაში გვერდით ფესვებს ივითარებს. ყვავილი თეთრი ან ვარდისფერია, მარტოული ან ფოთლის იღლიაში 2-4 ყვავილედად შეკრებილი. ნაყოფი 1-3 თესლიანი კოლოფია. ჩაის ფოთოლი დიდი რაოდენობით შეიცავს კოფეინს, ტანინს, ვიტამინებს, ეთერზეთებს, ექსტრაქტულ ნივთიერებებს.
ქ. ბახტაძემ შექმნა ქართული ჩაის ჯიშები: ქართული N1 და ქართული N2, სელექციური 3, 4, 12 აგრეთვე ე.წ. მოსავლიანი, ზამთარგამძლე და სხვა. სულ ქართული ჩაის 16 ჯიში არსებობს, რომელთაგან საბჭოთა საქართველოში სამრეწველო მიზნით გამოიყენებოდა 8 ჯიში. სელექციური ქართული ჯიშების მოსავალი 30-35 %-ით ჭარბობს ადგილობრივი ბუნებრივი პოპულაციების მოსავალს. მოსავლის მაღალი მაჩვენებლით გამოირჩევა კლონური სელექციით მიღებული ჯიში „კოლხეთი“.
ჩაის ისტორია საქართველოში
მინიატიურა|300პქ|[[ჩაქვის ჩაის ფაბრიკა, 1909-1915 წლები]] მინიატიურა|300პქ|ბერძნული წარმომავლობის მუშები [[ჩაქვის ქართული ჩაის პლანტაციებში, 1909-1915 წლები]] მინიატიურა|300პქ|ლაო ჯინ ჯაო, [[1909-1915 წლები]] გადმოცემის თანახმად პირველად ჩაი საქართველოში გამოჩნდა 1770 წელს, როცა რუსეთის იმპერატორმა, ეკატერინე II-მ სამოვარი და ჩაის სერვიზი აჩუქა ერეკლე II-ს.
ჩაის პირველი ბუჩქები 1809 წელს მამია V გურიელის ბაღში გაჩნდა. გურიელის ბაღში გაშენებულ ჩაის სამრეწველო დანიშნულება არ ჰქონდა და მხოლოდ გურიელის კარს აკმაყოფილებდა. 15 წლის განმავლობაში გურიელმა ჩაის, ფორთოხლისა და ლიმნის გაშენებით შესანიშნავი ბაღი მოაწყო. გურიელის ბაღის გაშენებას შოტლანდიელი აგრონომი და მებაღე, იაკობ მარი ხელმძღვანელობდა. მარის რჩევით, ჩაის ბუჩქი ოზურგეთიდან გორა-ბერეჟოულში, მიხეილ ერისთავის მამულში გადაიტანეს. ერისთავმა საქართველოში პირველმა პრიმიტიული წესით დაამუშავა ჩაი და 1864 წელს პროდუქცია გაიტანა თბილისსა და სანქტ-პეტერბურგში გამართულ სასოფლო-სამეურნეო გამოფენებზე.
1833 წელს კავკასიის მომავალმა მთავარმართებელმა ვორონცოვმა ჩაი ჩინეთიდან გამოიწერა და ყირიმში გააშენა, სადაც ჩაის ბუჩქმა ვერ გაიხარა და ის 1840 წელს სოხუმში გადარგეს. სოხუმში ბუჩქმა გაიხარა და გადმოცემის თანახმად პირველი ნერგი XX საუკუნის 30-იან წლებშიც არსებობდა ბოტანიკურ ბაღში. ამ დროს რუსეთის იმპერიაში აქტიურად დაისვა საკითხი შავი ზღვის სანაპიროზე ჩაის გაშენების შესახებ. ჩაის გაშენების არეალის გაფართოების შესაძლებლობების დადგენის მიზნით, რუსეთის მთავრობამ დააფინანსა რამდენიმე ძვირად ღირებული სამეცნიერო-კვლევითი ექსპედიცია დასავლეთ და აღმოსავლეთ საქართველოს რამდენიმე რეგიონში. მათი დადებითი დასკვნები საბოლოო ჯამში სოხუმის, ქუთაისის და სალხინოს ბაღების გაშენების სტიმული და საფუძველი გახდა. 1854 წელს აკადემიკოსი რუპრეხტი, 1858-ში კი აგრონომი სიტოვსკი წერდნენ ჩაის პერსპექტივის შესახებ. XIX საუკუნის 60-იან წლებში რკინიგზის ხაზის გაყვანა გადამწყვეტი ფაქტორი აღმოჩნდა ჩაის კულტურის განვითარებისთვის. 1872 წელს დაარსდა სააქციო საზოგადოებაც „ერთი მილიონი მანეთით ჩაის გავრცელების საქმეზე“. საზოგადოებამ კალკუტადან გამოიწერა სპეციალისტი ლაიელი და ჩაის ნერგები. 1872 წელს ნერგები ხელმეორედ გამოიწერეს, ამჯერად ხანკოუდან, მაგრამ ყინვების გამო ჩაი გზაში გაფუჭდა.
1884 წელს, ბოტანიკისა და მებაღეობის საერთაშორისო კონგრესზე პეტერბურგში, აგრონომმა ზეიდლიცმა წაიკითხა მოხსენება შავი ზღვის სანაპიროზე ჩაის გავრცელების შესაძლებლობებზე და უკვე 1 წლის შემდეგ ინჟინერ-პოლკოვნიკმა სოლოვცევმა გამოიწერა ჩაის თესლი და ნერგები ჩინეთიდან და ჩაქვის სადგურის ახლოს, 1,5 ჰექტარზე გააშენა. საქმეში ჩაით მსხვილი მოვაჭრე რუსეთში, პოპოვი ჩაერთო და 90-იანებში ჩაქვში, სალიბაურსა და კაპრეშუმში 14 ჰექტარზე გააშენა ჩინური ჩაის ჯიშები. პოპოვმა ინგლისური მანქანებით აღჭურვილი ქარხანა ააშენა 1898 წელს სალიბაურში, 1899 წელს კი - ჩაქვში.
ჩაის კულტურების გაშენებას საუფლისწულო საზოგადოებამაც მოჰკიდა ხელი, შეისყიდეს 16 ჰექტარი მიწა ჩაქვში, გაგზავნეს ექსპედიცია ჩინეთსა და ინდოეთში და 1895 წელს გააშენეს კიდეც პლანტაცია. ჩაის სამეთვალყურეოდ ჩინეთიდან მიწვეულ იქნა 23 წლის ჩინელი ახალგაზრდა, დიდგვაროვანი ოჯახიშვილი, ლაო ჯინჯაო. ჯინჯაო და მისი პლანტაცია ფოტოებზე აღბეჭდა იმპერატორის კარის ფოტოგრაფმა სერგეი პროკუდინ-გორსკიმ. ფოტოები ამჟამად ამერიკის კონგრესის ბიბლიოთეკაშია შენახული. ჯინჯაოს სამართავად ჰქონდა გადაცემული რამდენიმე მამული: კაპრეშუმში – „ნაკრძალი“, სალიბაურში – „სალაღობო“, ჩაქვში - „საამო”. საუფლისწულო მამულებში მუშაობის 10 წლის თავზე იგი მესამე ხარისხის სტანისლავის ორდენით დააჯილდოვეს. 1911 წელს მან ბათუმის მახლობლად, ჩალთაში 1200 მანეთად 10 დესეტინა მიწა შეიძინა და საკუთარი მეურნეობა მოაწყო. 1918 წელს კი პირველი პროდუქციაც გამოუშვა ჩაი. 1919 წელს ჯინჯაოს მეურნეობა თურქეთის საოკუპაციო ჯარებმა მნიშვნელოვნად დააზიანეს.
გარდა პოპოვისა და საუფლისწულო პლანტაციებისა, ცნობილი იყო სინიცინის პლანტაცია სოფელ ყარადერეში და ერმილე ნაკაშიძის პლანტაცია გურიაში. ნაკაშიძეს ჰქონდა 4 ცხენისძალიანი ჩაის გადამამუშავებელი დანადგარი და უშვებდა ჩაის სავაჭრო ნიშნით „ერმილიტა“.
1895 წელს საქართველოს ტერიტორიაზე ჩაი 18 ჰექტარზე იყო გაშენებული. 1899 წელს პარიზის გამოფენაზე ქართული ჩაი დიდი ოქროს მედლით დაჯილდოვდა. 1900 წელს საქართველოში უკვე 23 საცდელი ნაკვეთი იყო, აქედან 9 ოზურგეთის მაზრაში, 6 ზუგდიდის მაზრაში, 4 სოხუმის ოკრუგში, 2-2 სენაკისა და ქუთაისის მაზრებში.
საბჭოთა პერიოდი
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ჩაის განსაკუთრებული ყურადღება მიექცა. შავი ზღვისპირა რაიონებში ჩაი იქცა ძირითად სასოფლო-სამეურნეო კულტურად. უკვე 1925 წელს ჩაის პლანტაციები 1292 ჰექტარს ითვლიდა. ოზურგეთის გარეუბან ანასეულში შეიქმნა საქართველოში ერთადერთი ჩაისა და სუბტროპიკული კულტურათა სრულიად საკავშირო სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტი, სადაც გამოყვანილი იქნა ახალი ჯიშები „ქართული 1“, „ქართული 2“, „კლონი“, „კოლხეთი“.
1960-იან წლებში საქართველოს სსრ-ში ჩაის პლანტაციების 24 % მოდიოდა მახარაძისა და ლანჩხუთის რაიონებზე. 1983 წლისთვის საქართველოში ჩაის ეკავა 65,5 ათასი ჰექტარი ფართობი.
თანამედროვეობა
XX საუკუნის 90-იან წლებში ქართული ჩაი განადგურების გზაზე დადგა. ქვეყანაში სამოქალაქო ომთან ერთად ჩაის პლანტაციების განადგურებაც დაიწყო. ამჟამად ჩაის საქართველოში რამდენიმე კომპანია აწარმოებს. მათ პლანტაციები აქვთ გურიაში, სამეგრელოსა და იმერეთში.
მწვანე ჩაი
საქართველოში მწვანე ჩაის უფრო მეტი სახეობა არსებობდა, ვიდრე შავისა. საბჭოთა პერიოდში იწარმოებოდა 30-მდე დასახელების მწვანე ჩაი, დაწყებული №10-დან, №125-ით დამთავრებული. მათ შორის საუკეთესო იყო №95 და „საქართველოს თაიგული“. ასევე უმაღლესი ხარისხის ჩაის რიცვხს მიეკუთვნებოდა №125 და „ექსტრა“.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ჩაი კატეგორია:ჩაი ქვეყნის მიხედვით
Liometopum oligocenicum
Liometopum oligocenicum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Liometopum-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჩაპარე
ჩაპარე — მდინარე ბოლივიაში, მამორეს მთავარი შენაკადი. განეკუთვნება ამაზონის აუზს. მისი სიგრძე 279 კმ-ია. სათავეს იღებს კოჩაბამბის დეპარტამენტში, მდინარეების - ესპირიტუ-სანტოსა და სან-მატეოს შერწყმის შედეგად. წარმოადგენს ჩაპარეს პროვინციის მთავარ საწყალოსნო გზას. მის წყლებში აღმოჩენილია თევზი Gephyrocharax chaparae, რომელსაც სახელი ამ მდინარისგან ეწოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივიის მდინარეები
ალბერტ კოუპი
ალბერტ კოუპი (Albert Cope; დ. 1878 – გ. 1930) — ინგლისელი სნუკერისტი. მონაწილეობდა სნუკერის პირველ მსოფლიო ჩემპიონატში, სადაც ნახევარფინალურ მატჩში დამარცხდა თანამემამულე ჯო დეივისთან, რომელიც საბოლოოდ ტურნირის გამარჯვებული გახდა. მიუხედავად მარცხისა, ალბერტმა ამ ჩემპიონატზე გააკეთა ტურნირის უმაღლესი ბრეიკი — 60 ქულა. მომავალი სეზონის მსოფლიო ჩემპიონატზე კოუპს არ გაუმართლა, იგი პირველივე რაუნდში დამარცხდა ალეკ მენთან (14:9). ამის შემდეგ მას მსოფლიო ჩემპიონატში მონაწილეობა აღარ მიუღია.
გამოსვლების სტატისტიკა
სულ შეხვედრები: 3; გამარჯვება: 1
ტურნირები, რომლებზეც ალბერტმა მონაწილეობა მიიღო:
შეხვედრები:
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 1930
ბარბარა ჰილარი
ბარბარა ჰილარი (დ. 12 ივნისი, 1931 – 23 ნოემბერი, 2019) — ამერიკელი არქტიკული მკვლევარი, მედდა, გამომცემელი, მოგზაური და მოტივაციური სპიკერი. დაიბადა ნიუ-იორკში, სწავლობდა ახალი სკოლის უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო ბაკალავრის და მაგისტრის ხარისხები გერონტოლოგიაში. განათლების მიღების შემდეგ იგი მედდა გახდა, ასევე დააარსა Arverne Action Association და Peninsula Magazine.
2007 წელს, 75 წლის ასაკში, ჰილარი გახდა პირველი ცნობილი შავკანიანი ქალი, რომელმაც მიაღწია ჩრდილოეთ პოლუსს. მან მიაღწია სამხრეთ პოლუსს 2011 წლის იანვარში, 79 წლის ასაკში და გახდა პირველი აფრო-ამერიკელი ქალი, რომელმაც ორივე პოლუსი დალაშქრა. ჩრდილოეთ და სამხრეთ პოლუსებზე მისი მოგზაურობის შემდეგ, გახდა მოტივაციური სპიკერი და სიტყვით გამოვიდა ისეთ ორგანიზაციებში, როგორიცაა ქალთა ეროვნული ორგანიზაცია.
მას შემდეგ, რაც გადაურჩა მკერდის კიბოს და შემდეგ ფილტვის კიბოს, მას 2019 წელს ჯანმრთელობა დაუქვეითდა. ნიუ-იორკში, ფარ როკავეის საავადმყოფოში გადაყვანის შემდეგ, გარდაიცვალა 2019 წლის 23 ნოემბერს, 88 წლის ასაკში.
პირადი ცხოვრება
ჰილარი დაიბადა 1931 წლის 12 ივნისს ნიუ-იორკში, ლინკოლნის სკვერის უბანში (ყოფილი სან-ხუან ჰილი, მანჰეტენი). იგი ჰარლემში გაზარდა დედამ, ვიოლა ჯონს ჰილარიმ. მამა ორი წლის ასაკში გარდაეცვალა. ჰილარი სიღატაკეში გაიზარდა - დედამისი ასუფთავებდა სახლებს ოჯახის სარჩენად. ჰილარი დროის დიდ ნაწილს კითხვას უთმობდა: „ჩვენს სახლში გონებრივი სიღარიბე არ ყოფილა“. მისი ერთ-ერთი საყვარელი წიგნი იყო სათავგადასავლო რომანი რობინზონ კრუზო. მან ჩააბარა ნიუ-იორკში, ახალ სკოლაში, სადაც დაამთავრა გერონტოლოგიის პროგრამა და მოიპოვა ბაკალავრისა და მაგისტრის ხარისხები. ახალი სკოლის დამთავრების შემდეგ, გახდა მედდა და 55 წლის განმავლობაში, პენსიაზე გასვლამდე მუშაობდა.
აქტივიზმი
ჰილარი აქტიური იყო თავის საზოგადოებაში. მან დააფუძნა Arverne Action Association, Inc.. მისი ორგანიზაცია ემსახურეობდა ცხოვრების გაუმჯობესებას არვერნში, ნიუ-იორკში და როკევეის ნახევარკუნძულის საზოგადოებაში. ის ასევე იყო The Peninsula Magazine-ის, არაკომერციული და მრავალრასობრივი ჟურნალის დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი, ნიუ-იორკში, კუინზში. ეს პირველი მსგავსი ჟურნალი იყო რეგიონში. პოლუსების მონახულების შემდეგ, ჰილარი დაინტერესდა გლობალური დათბობის გავლენით პოლარულ ყინულზე და მის ფარგლებს გარეთ და დაიწყო საჯარო ლექციების კითხვა ამ თემაზე. 2019 წელს იგი გაემგზავრა მონღოლეთის სტეპში, ადგილობრივებთან კლიმატის ცვლილებებზე სასაუბროდ.
მოგზაურობები ჩრდილოეთ და სამხრეთ პოლუსებზე
ექთნის პოსტიდან წამოსვლის შემდეგ, ჰილარიმ კვებეკსა და მანიტობაში მარხილის ძაღლებით სრიალსა და პოლარული დათვებისთვის სურათების გადაღებას მიჰყო ხელი. როდესაც შეიტყო, რომ არცერთ შავკანიან ქალს არ მიეღწია ჩრდილოეთ პოლუსამდე, გადაწყვიტა, რომ პირველი ასეთი ადამიანი გამხდარიყო. იმ დროს პოლარული ექსპედიცია ღირდა დაახლოებით $20,000 და მოითხოვდა თხილამურებით სრიალს, რაც მას მანამდე არ გაეკეთებინა. თანხების მოსაზიდად მან წერილები გაუგზავნა პოტენციურ სპონსორებს და იღებდა შემოწირულობებს, საბოლოოდ კი 25000 დოლარზე მეტი შეაგროვა არქტიკული ექსპედიციის დასაფინანსებლად. მოგზაურობისთვის მოსამზადებლად მან გაიარა სათხილამურო გაკვეთილები, დაიქირავა პირადი მწვრთნელი და ივარჯიშა წონებით. 2007 წლის 23 აპრილს, 75 წლის ასაკში, იგი გახდა პირველი შავკანიანი და ერთ-ერთი ყველაზე ასაკოვანი ადამიანი, ვინც ფეხი დადგა ჩრდილოეთ პოლუსზე.
ხუთი წლის შემდეგ, 2011 წლის 6 იანვარს, ის გახდა პირველი აფრო-ამერიკელი ქალი, რომელმაც სამხრეთ პოლუსი დალაშქრა, 79 წლის ასაკში.
ექსპედიციების შემდეგ ჰილარი გახდა მოტივაციური სპიკერი. ის იყო NBC News-ისა და CNN-ის მიერ პროფილირებული და სიტყვით გამოვიდა სხვადასხვა ორგანიზაციებში, მათ შორის ქალთა ეროვნული ორგანიზაციაში (NOW).
ჩრდილოეთ პოლუსის ექსპედიცია ჰილარიმ დედას, ვიოლა ჯონს ჰილარის მიუძღვნა, რომელიც 1930-იან წლებში გადავიდა ჰილტონ ჰედ აილენდიდან, სამხრეთ კაროლინადან ნიუ-იორკში, რათა ბარბარას და მის დას, დოროთი ჰილარი არანდას უკეთესი განათლების შანსი ჰქონოდათ.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალები კატეგორია:მოგზაურები კატეგორია:დაბადებული 12 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ნოემბერი კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელები
არუბა
არუბა (Aruba) — კუნძული კარიბის ზღვაში, მდებარეობს ვენესუელის ჩრდილოეთით და არის ნიდერლანდების სამეფოს შემადგენელი ქვეყანა (2010 წლის ოქტომბრიდან თვითმართვადი სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნის სტატუსი). არუბას დედაქალაქია ორანესტადი.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|არუბას პარლამენტი 1449 წელს არუბა ესპანელებმა აღმოაჩინეს. 1636 წელს კუნძული ჰოლანდიელებმა დაიპყრეს, ხოლო 1986 წლიდან მოყოლებული ნიდერლანდების სამეფოს ავტონომიას წარმოადგენს.
რელიგია
არუბას ოფიციალურ რელიგიად გამოცხადებულია კათოლიციზმი, მისი აღმსარებელი მოსახლეობის 81 პროცენტია.
კლიმატი
მინი|მარცხნივ არუბასათვის ცხელი, ტროპიკული კლიმატია დამახასიათებელი. მთელი წლის მანძილზე დღიური ტემპერატურა 29-40 გრადუსში მერყეობს. ქვეყანაში ვიზიტისათვის საუკეთესო დროა სექტემბრიდან დეკემბრამდე. ამ პერიოდში ნაკლებად ცხელა და გარეთ გასვლა სასიამოვნოა. არუბაში იშვიათი მოვლენაა წვიმა. ძირითადად ოქტომბრისა და ნოემბრის თვეებში წვიმს, ისიც ღამით.
ენა
არუბას ოფიციალური ენებია ნიდერლანდური და პაპიამენტო. მათ შემდეგ პოპულარულია ესპანური და ინგლისური ენები. საგანმანათლებლო სისტემა ოფიციალურ ენაზეა დაფუძნებული.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდები კატეგორია:ნიდერლანდების კუნძულები არუბა კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის კუნძულები არუბა კატეგორია:მცირე ანტილის კუნძულები კატეგორია:კუნძულოვანი სახელმწიფოები კატეგორია:კარიბის ქვეყნები
იტალიის ეკონომიკა
იტალია — მაღალგანვითარებული ინდუსტრიულ-აგრარული ქვეყანაა. მშპ-ს საერთო მოცულობით იგი ევროპაში მეოთხეა, ხოლო მსოფლიოში შედის პირველ ათეულში. განვითარებული ქვეყნების ფონზე აქ ძლიერია სახელმწიფო სექტორი (მრეწველობის 50 % და საბანკო საქმიანობის 70% სახელმწიფო კონტროლს ექვემდებარება). გასული საუკუნის ბოლოს ქვეყნის ეკონომიკურ ცხოვრებაში დაიწყო მნიშვნელოვანი ცვლილებები, რომლის მიზანი არის კერძო სექტორის გაძლიერება. ეკონომიკაში წამყვანია მომსახურების სფერო და მრეწველობა, მნიშვნელოვანია ასევე აგრობიზნესის როლი. მრეწველობა კონცენტრაციის მაღალი დონით გამოირჩევა. მისი ძირითადი პოტენციალი თავს იყრის „სამრეწველო სამკუთხედში“ მილანი - ტურინი - გენუა. ძლიერია მცირე და საშუალო საწარმოების როლი.
მრეწველობა
შავი მეტალურგიის წარმოებით იტალია უდიდესია ევროპაში გერმანიის შემდეგ. დარგი ვითარდება შემოტანილ ნელეულზე. სრული ციკლის საწარმოებია გენუაში, ნეაპოლსა და ტარანტოში. მძლავრია ელექტროტექნიკა და ელექტროტექნიკური ინდუსტრია. დარგის ლიდერია „ოლივეტი“, რომლის უდიდესი საწარმოც მოქმედებს ივრეაში. ცნობილია პერსონალური კომპიუტერების წარმოებით. ქიმიური კომპლექსების დარგები ძირითადად განვითარდა ჩრდილოეთ იტალიაში. ამ დარგში გაბატონებული პოზიციები უკავია „მონტედისონს“.
ენერგეტიკა ვითარდება შემოტანილ ნედლეულზე. ელექტროენერგიის უდიდეს ნაწილს იძლევა თბოელექტროსადგურები. ჰიდროელექტროსადგურები მოქმედებენ ქვეყნის ჩრდილოეთში, ალპებში. ნავთობგადამამუშავებელი ინდუსტრია ერთ-ერთი უდიდესია ევროპაში.
მანქანათმშენებლობის დარგებიდან გმოირჩევა მსუბუქი ავტომობილების წარმოება, აქ ლიდერია „ფიატი“. ცენტრებია: ტურინი, ბოლონია, ნეაპოლი. ცნობილია ასევე „ფერარი“ და „ალფა-რომეო“. იტალია ცნობილია მსოფლიოში საფეიქრო მრეწველობისათვის საჭირო მოწყობილობების (მესამე ადგილი მსოფლიოში გერმანიისა და შვეიცარიის შემდეგ), სოფლის მეურნეობის მანქანების და რკინიგზის შემადგენლობების წარმოებით.
იტალია მსუბუქი და კვების მრეწველობის აღიარებული მწარმოებელია. გამოირჩევა ავეჯის (მეორე ადგილი მსოფლიოში), ფეხსაცმლის, ტანსაცმლის წარმოებით. მსუბუქი ინდუსტრია ძირითადად თავს იყრის ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით. საქვეყნოდააა ცნობილი იტალიური მაკარონი, პიცა, ხილის კონსერვები, ღვინო.
სოფლის მეურნეობა
thumb|მარცხნივ|ვენახები [[ბოლცანო (პროვინცია)|ბოლცანოში]] სოფლის მეურნეობაში ჭარბობს მემცენარეობა. მარცვლეული კულტურები (ხორბალი, სიმინდი) ძირითადად მოჰყავთ პადანის ვაკეზე და ემილია-რომანიაში. მეხილეობისა და მებაღეობის გავრცელების უდიდესი რაიონია ემილია-რომანია, ციტრუსების — სიცილია. ციტრუსების და ზეთისხილის მოყვანით იტალია ჩამორჩება მხოლოდ ესპანეთს. მევენახეობის უდიდესი რაიონებია ჩრდილოეთ იტალია, ცენტრალური იტალია, ტოსკანა და ემილია-რომანია.
მეცხოველეობა მეორე ხარისხოვანი დარგია, სარძევე მიმართულებით მესაქონლეობა ვითარდება ჩრდილოეთ იტალიაში.
ტრანსპორტი
ქვეყანა უზრუნველყოფილია თითქმის ყველა სახის ტრანსპორტით. საავტომობილო ტრანსპორტის განვითარებით იტალია ერთ-ერთი ყველაზე მოწინავე ქვეყანაა ევროპაში. განვითარებულია სარკინიგზო ტრანსპორტიც. უდიდესი ნავსადგურებია: გენუა, ნეაპოლი, ტარანტო. იტალიის საჰაერო ჭიშკარია რომის ლეონარდო და ვინჩის აეროპორტი.
ტურიზმი
ტურისტული ინდუსტრია ქვეყნის ერთ-ერთი უმსხვილესი დარგია. ყოველწლიურად იტალიას 50 მილიონი უცხოელი სტუმრობს. ბუნებრივი პირობები (განსაკუთრებით კლიმატური პირობები და ალპები), ისტორიულ—არქიტექტურული მემკვიდრეობა და მოსახურების მაღალი დონე იტალიას საერთაშორისო ტურიზმის ერთ-ერთ უმსხვილეს ცენტრად აქცევს.
ბანკები
thumb|მარცხნივ|კომერციული ბანკი [[მილანი|მილანში]] იტალიაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია საბანკო-საფინანსო საქმიანობას.
ათი უმსხვილესი ბანკი იტალიაში:
ვასილი დოკუჩაევი
ვასილი ვასილის ძე დოკუჩაევი (Докучаев, Василий Васильевич; დ. 1 მარტი [ძვ. სტ. 17 თებერვალი] 1846, სოფ. მილიუკოვო, სმოლენსკის ოლქი, — გ.   8 ნოემბერი   [ძვ. სტ. 26 ოქტომბერი] 1903, პეტერბურგი) — რუსი ბუნებისმეტყველი. მოღვაწეობდა გეოლოგიასა და ნიადაგთმცოდნეობაში. თანამედროვე გენეზისური ნიადაგთმცოდნეობისა და ზონალური აგრონომიის ფუძემდებელი. XIX საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე სახელოვანი მეცნიერი.
ბიოგრაფია
მონოგრაფიამ „რუსეთის შავმიწა ნიადაგი“ (სადოქტორო დისერტაცია, 1883) დოკუჩაევს საქვეყნოდ გაუთქვა სახელი. იგი დამსახურებულად აღიარეს გენეზისური ნიადაგთმცოდნეობის ფუძემდებლად. დოკუჩაევმა პირველმა დაადგინა ნიადაგის წარმოქმნის არსი, მოგვცა გენეზისურ პრინციპზე დაფუძნებული ნიადაგის მეცნიერული კლასიფიკაცია (1886).
1898-1899 იმოგზაურა კავკასიაში, გამოიკვლია სამხრეთ კავკასიის, მათ შორის საქართველოს მრავალი რაიონი (აჭარის სანაპირო, ბორჯომ-ბაკურიანის მიდამოები, ჯავახეთი, კახეთი, საქართველოს სამხედრო გზის ზოლი). კავკასიისა და კერძოდ, საქართველოს მაგალითზე დაადგინა ნიადაგების გეოგრაფიის ერთ-ერთი ძირითადი კანონი მათი ვერტიკალური გავრცელების შესახებ.
1889 წელს პარიზში მსოფლიო გამოფენაზე დემონსტრირებული იყო რუსეთის ნიადაგები და დოკუჩაევის გამოქვეყნებული შრომები, რომლებსაც ოქროს მედალი მიენიჭა. დოკუჩაევმა შექმნა მოძღვრება ნიადაგის ევოლუციაზე. მისმა იდეებმა გავლენა მოახდინა ტყეთმცოდნეობის, მელიორაციის, ჰიდროგეოლოგიის, დინამიკური გეოლოგიისა და სხვა მეცნიერებაზე. 1946 წლის მარტში მეცნიერის დაბადების 100 წლისთავთან დაკავშირებით ნიადაგთმცოდნეობაში საუკეთესო სამეცნიერო ნაშრომისთვის დაწესდა ვასილი დოკუჩაევის სახელობის პრემია და ოქროს მედალი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი გეოლოგები კატეგორია:რუსი ნიადაგთმცოდნეები
პალაკაციო
პალაკაციო — მხარე ისტორიულ სამხრეთ საქართველოში (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია); აბოცს, ჯავახეთს, კოლა-არტაანსა და კარს (ყარსი) შორის მდებარე მიწები; XII საუკუნის ბოლო პერიოდში ადმინისტრაციულად ჯავახეთის სანაპირო საერისთავოში შედიოდა; მომდევნო საუკუნეებში სამცხე-საათაბაგოს შემადგენელი ნაწილი იყო. ამ პერიოდში პალაკაციოს უკვე „ჩრდილის“ (თურქ. „ჩილდირ“) სახელით მოიხსენიებდნენ. 1186/87 წლებში ჯავახეთის ერისთავთერისთავმა გამრეკელ კახას ძე თორელმა დაამარცხა პალაკაციოში შემოსული თურქები. XVI საუკუნეში, იგივე ჩრდილის-ჩილდირის მხარე, ოსმალებმა დაიპყრეს. 1578 წელს აქ გაიმართა დიდი ბრძოლა ოსმალთა და სპარსელთა ჯარებს შორის.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
Camponotus transvaalensis transvaalensis
Camponotus transvaalensis transvaalensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ქვემო არტანი
ქვემო არტანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, არტნის თემში. მდებარეობს მდინარე ივრის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1170 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 46 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ურალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ურალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პალატალური ბგერები
პალატალური ბგერები, სასისმიერი, შუასასისმიერი ბგერები, რომლებიც წარმოითქმება შუა ენის აწევით მაგარი სასისაკენ. ქართულში პალატალური ბგერებია ე, ი (ხმოვნები) და ჲ თანხმოვანი — ზოგ დიალექტში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფონეტიკა
ლოლო ფერარი
ლოლო ფერარი (Lolo Ferrari; დ. 9 თებერვალი 1963, კლერმონ-ფერანი  — გ. 5 მარტი 2000, გრასი) — ფრანგი მოცეკვავე, პორნომსახიობი, მსახიობი, მომღერალი. იყო მსოფლიოში ყველაზე დიდი მკერდის მქონე ქალი, შეტანილია გინესის რეკორდის წიგნში.
2000 წლის 5 მარტს ლოლო ფერარი გარდაცვლილი აღმოაჩინეს საკუთარ სახლში ქალაქ გრასში. დაკავებული იყო მისი მეუღლე, მაგრამ საპყრობილეში სულ 13 თვე იმყოფებოდა, რის შემდეგაც ლოლო ფერარის მეუღლე გაათავისუფლეს.
Liometopum orientale
Liometopum orientale — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Liometopum-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
ლოლო ფერარი
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მომღერლები კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:ფრანგი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2000
Liometopum orientale
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ონიატე
სქოლიო
კატეგორია:გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:გიპუსკოის ქალაქები
NGC 7797
NGC 7797 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1790 წლის 6 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ბრედა
ბრედა — ქალაქი ნიდერლანდებში, ჩრდილოეთ ბრაბანტის პროვინციაში. მდებარეობს მდინარე მარკზე, მარკისა და აარეს შესართავთან. არის დიდი სარკინიგზო კვანძი, სამდინარო ნავსადგური. განვითარებულია ლითონდამუშავება და მანქანათმშენებლობა, ელექტროტექნიკის, საფეიქრო, სამკერვალო, ტრიკოტაჟის, ტყავ-ფეხსაცმლის, კვების მრეწველობა, სიგარებისა და ხელოვნური აბრეშუმის წარმოება. მოქმედებს სამეფო სამხედრო აკადემია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნიდერლანდების ქალაქები
934
თარიღი უცნობია
*
1895
თარიღი უცნობია
*
დავით ჭავჭავაძე (დ. 1878)
დავით ზაქარიას ძე ჭავჭავაძე (დ. 12 სექტემბერი, 1878 — გ. 1921 შემდეგ) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი.
ჭავჭავაძეთა წინანდლის შტოს წარმომადგენელი. დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი. რუსეთის იმპერიის სამხედრო სამსახურში იყო 1897 წლიდან. 1900 წელს დაამთავრა ნიკოლოზის საკავალერიო სასწავლებელი პირველი თანრიგით და ჩაირიცხა ნიჟეგოროდის 44-ე (1907 წლიდან — მე-17) დრაგუნთა პოლკში (კორნეტი, 1899; პორუჩიკი, 1903; როტმისტრი, 1911). მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში (1904-1905; დაიჭრა დალინის უღელტეხილზე 1904 წელს) და პირველ მსოფლიო ომში (1914-1918; დაიჭრა 1914 წელს). 1916 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის, იმავე წელს — პოლკოვნიკის წოდება. 1916 წელს იყო ქართული ცხენოსანი პოლკის ჩამოყალიბების ინიციატორი და მეთაური. ამ შენაერთით მონაწილეობდა გენერალ ნიკოლოზ ბარათოვის ექსპედიციაში სპარსეთში.
1917 წელს პოლკოვნიკი ჭავჭავაძე დაბრუნდა საქართველოში. დამოუკიდებლობის წლებში (1918-1921) ჰქონდა გენერლის წოდება. საბჭოთა რუსეთის თავდასხმის პერიოდში, 1921 წლის თებერვალში პოლკოვნიკ ქაქუცა ჩოლოყაშვილთან ერთად გაიგზავნა დასავლეთ საქართველოში საკავალერიო ნაწილების ჩამოსაყალიბებლად. მოხერხდა ორი ესკადრონის შექმნა, თუმცა ამ დროისთვის ქართულ შეიარაღებულ ძალებს აღმოსავლეთი საქართველო უკვე დატოვებული ჰქონდათ.
დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV (1904) და II (ხმლებით, 1905), წმ. სტანისლავის III (ხმლებითა და ბაბთით, 1905) და II (ხმლებით, 1905), წმ. ვლადიმირის IV (ხმლებითა და ბაბთით, 1905) და III (ხმლებით, 1917), წმ. გიორგის IV (1915) ხარისხის ორდენებით, გიორგის იარაღით (1916).