cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ქართული წარმოების ლულისქვეშა ყუმბარმტყორცნები
ტექნიკური მხარე
ქართული ლულისქვეშა ყუმბარმტყორცნები წარმოდგენილია სამი სხვადასხვა მოდელით და განკუთვნილია სხვადასხვა ტიპის ავტომატურ საიერიშო შაშხანებზე დასაყენებლად. მათი საშუალებით შესაძლებელია NATO-ს სტანდარტის 40x46 მმ კალიბრის და საბჭოთა სტანდარტის ВОГ-25 სერიის ყუმბარების სროლა.
ტაქტიკურ-ტექნიკური მონაცემები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბრძოლო იარაღები
Ә̄
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Ә“-სა და „ტილდა“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც მაკრონის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ბულგაკოვო (ბაშკირეთი)
ბულგაკოვო (Булгаково; Булгаков) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ბულგაკოვოს სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 30 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ურშაკიდან 9 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 3591 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1990
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1990 (1990 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 1990 წლის ნოემბრიდან 2 დეკემბრამდე ინგლისში, პრესტონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივენ ჰენდრი, რომელმაც ფინალში სტივ დეივისი დაამარცხა ანგარიშით 16:15.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1990 წელი სნუკერში
Van Buren
Van Buren — გაუქმებული როლური ვიდეო თამაში, რომელსაც, შემდგომში უნდა მიეღო სახელწოდება „Fallout 3“. თამაშზე მუშაობდა სტუდია Black Isle Studios, ხოლო გამოცემაზე პასუხისმგებელი იყო მისი მშობელი კომპანია Interplay Entertainment. ის დაანონსდა 2001 წელს, ხოლო მასზე მუშაობა შეწყდა 2003 წელს. ვან-ბურენს უნდა გაეგრძელებია Fallout-ის სერია, მაგრამ ის არ მოიაზრებოდა „Fallout 2“-ის გაგრძელებად. ოფიციალურ „Fallout 3“-ს არ ააქვს რაიმე შეხება პროექტ Van Buren-თან, ვინაიდან ის შეიმუშავა კომპანია Bethesda Game Studios-მა, მას შემდეგ, რაც Bethesda Softworks-მა Interplay-სგან შეისყიდა უფლებები ფრენჩაისზე და გამოსცა 2008 წლის 28 ოქტომბერს.
მოგვიანებით Black Isle-ის რამდენიმე თანამშრომელი გადავიდა Obsidian Entertainment-ში და ამიტომაც, Van Buren-ის თემები, ფრაქციები და პერსონაჟები გამოყენებული იქნა „Fallout: New Vegas“-ში, რომელიც გამოვიდა 2010 წელს.
შექმნის ისტორია
პროექტის შესახებ პირველად გაჟღერდა Black Isle Studios-ის ფორუმზე 2001 წელს. თმაშის გამოშვება დაგეგმილი იყო 2003 წელს. შეიქმნა ტექნოლოგიური დემო ვერსია, სკრინშოტები და განთავსდა ოფიციალურ საიტზე. სტუდია, ასევე გეგმადა როლური სისტემის, SPECIAL-ის მოდიფიცირებას, მასში ახლი მახასიათებლების და პერკების დამატებას.
2003 წელს სტუდია Black Isle Studios დაიკეტა და Interplay Entertainment-მა განაცხადა გაკოტრების შესახებ. პროექტი Van Buren დაიხურა, ხოლო გულშემატკვრებმა აქტიურად დაიწყეს ამ თემის განხილვა ფორუმებზე. მოგვიანებით გახდა ცნობილი, რომ თამაშში იგეგმებოდა ავტომობილებისა და ჯავშანტექნიკის გამოყენება. ფანატებმა მოიძიეს დოკუმენტი, რომელიც აღწერდა სათამაშო ლოკაციებს, პერსონაჟებსა და კუესტებს.
2007 წლის 3 მაისს ინტერნეტში გამოჩნდა ვიდეო რგოლი თამაშის ალფა ვერსიის შესახებ, სადაც ნაჩვენები იყო გეიმპლეი და ტექნოლოგიური დემო. .
სიუჟეტი
ოფიციალური „Fallout 3“ არ მოიცავს გაუქმებული პროექტის სიუჟეტს, თუმაცა აველონმა ინტერვიუში განაცხადა, რომ ვან-ბურენის სხვადასხვა ასპექტები აისახა „Fallout: New Vegas“-ში. კერძოდ, მასში ნახსენებია ახალი კალიფორნიისა და ფოლადის საძმოს ბრძოლა, კომპანიონი ვან ბურენიდან (ჯოშუა გრეჰემი) და ასევე ცეზარის ლეგიონი. გაუქმებული პროექტის კოდური სახელი დაფუძნებულია აშშ-ის პრეზიდენტის, მარტინ ვან ბურენის სახელზე. ერთადერთი ადგილმდებარეობა, რომელიც გადმოღებული იქნა ვან ბურენიდან ეს იყო ჰუვერის კაშხალი.
სქოლიო
კატეგორია:Black Isle Studios-ის თამაშები კატეგორია:Fallout-ის გაუქმებული თამაშები კატეგორია:Windows-ის გაუქმებული თამაშები კატეგორია:როლური ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები სქესის არჩევის შესაძლებლობით
ბრიტანია (ალეგორია)
მინი|ბრიტანიის ქანდაკება პლიმუთში. ბრიტანია — დიდი ბრიტანეთის პერსონიფიცირებული სიმბოლო.
წარმოადგენს ახალგაზრდა ქალბატონს კორინთოულ მუზარადში, ფარითა და პოსეიდონის სამკაპით ხელში. როგორც წესი, გამოისახება მჯდომარე ან ტალღებზე მოცურავე, წყლის თხილამურებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ეროვნული სიმბოლოები
ვარსკვლავთგროვა
ვარსკვლავთგროვა (ან ვარსკვლავური ღრუბელი) — ვარსკვლავთა შეჯგუფება. ვარსკვლავთგროვის ორი ტიპი არსებობს: სფერული გროვა ერთმანეთთან გრავიტაციით დაკავშირებული ხნიერი ვარსკვლავებით დასახლებული მჭიდრო ჯგუფია, ხოლო ღია გროვაში ნაკლები რაოდენობის ვარსკვლავი შედის: ძირითადად რამდენიმე ასეულ წევრზე ნაკლები და ხშირად ძალიან ახალგაზრდები. ღია გროვა დროთა განმავლობაში გიგანტური მოლეკულური ღრუბლების გრავიტაციული გავლენით იშლება, როდესაც ის გალაქტიკაში მოძრაობს, თუმცა გროვის წევრები გააგრძელებენ მოძრაობას ერთი და იმავე მიმართულებით კოსმოსში, მიუხედავად იმისა, რომ გრავიტაციულად ჩაჭერილები აღარ არიან: მათ შემდეგ „ვარსკვლავური გაერთიანება“ ეწოდება, ხოლო ზოგჯერ „მოძრავ ჯგუფსაც“ უწოდებენ.
შეუიარაღებელი თვალისათვის ხილული ვარსკვლავთგროვებია: პლეადა, ჰიადი და ბიჰივის გროვა
კატეგორია:ასტრონომია კატეგორია:ვარსკვლავები
ალექსანდრეს სვეტი (დონის როსტოვი)
ალექსანდრეს სვეტი (Александровская колонна) — ძეგლი დონის როსტოვში, მდებარეობს ვიტი ჩერევიჩკინას სახელობის პარკში. ძეგლი გაიხსნა 1894 წელს თანამედროვე დონის როსტოვის ერთ-ერთ უბანში, რომელსაც ადრე დონის ნახიჩევანი ერქვა, ამჟამად კი დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონში შედის. ალექსანდრეს სვეტი ერთადერთი რევოლუციამდელი ძეგლია, რომელიც გადაურჩა საბჭოთა ხელისუფლებას. სვეტს გააჩნია ადგილობრივი მნიშვნელობის ეროვნული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
მინი|left|180px|კოლონა 1907 წელს ალექსანდრეს სვეტის საზეიმო გახსნა შედგა 1894 წლის 18 სექტემბერს. ძეგლი აღმართეს ალექსანდრე II-ის ტახტზე ასვლის 25 წლისთავის აღსანიშნავად. ადგილს, სადაც აღმართეს სვეტი ეწოდა ალექსანდრეს პარკი.
ძეგლი წარმოადგენს 11 მეტრიან სვეტს, რომელიც მთლიანად გრანიტისაგან არის დამზადებული, რომელიც მთავრდება რუსეთის გერბით. გერბი დგას კვადრატულ კვარცხლბეკზე. ადგილი სადაც დგას კვარცხლბეკი შემოსაზღვრულია ჯაჭვებით. ძეგლის არქიტექტორია ნიკოლაი დურბახი.
საბჭოტა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ძეგლი არ დაუნგრევიათ. მოახდინეს მხოლოდ კვარცხლბეკზე არსებული ძეგლის მემორიალური დაფის დემონტაჟი, ასევე მოაშორეს სვეტის წვერზე არსებული ორთავიანი არწივი. 1994 წელს რეკონსტრუქციის დროს ორთავიანი არწივი კვლავ დააბრუნეს. ასევე დააბრუნეს განახლებული მემორიალური დაფა, რომელზეც ამჟამად აწერია: «იმპერატორ ალექსანდრე II-ის 25 წლის მეფობის პატივისცემის ნიშნად“ და „დონის ნახიჭევანის სომხური თემისაგან 25·IX·1894“.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
პავსანია (სპარტა)
პავსანია (Παυσανίας) — სპარტის მეფე. პავსანია სამეფო ტახტზე პლისტოანაქტის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 408 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 395 წელს. პავსანიის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე აგესიპოლის I ავიდა.
ჟუნკუ-დუ-მარანიანი
ჟუნკუ-დუ-მარანიანი (Junco do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გურუპის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 020 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.24 კმ²-ზე. ფართობი 555 088 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვაშლოვანის კოშკი
ისტორია
1811 წელს აშენებული ვაშლოვნის კოშკის ქტიტორად დაცული წარწერების მიხედვით გვევლინება რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი თამაზ ორბელიანი, ხუროთმოძღვრად — ვინმე ოსტატი გიორგი.
გეგმით მრგვალი კოშკი ნაშენია რიყის ქვითა და აგურით, აღჭურვილია სათოფურებით. შემორჩენილია 3 სართული (ყოველ მათგანში თითო ოთახია). სოფლისკენ მიქცეულ მთავარ სამხრეთის ფასადზე ერთიმეორის ზემოთ მოთავსებულია ორი ღრმა თაღი, ერთში კოშკის შესასვლელია, მეორეში — საცხოვრებელი დარბაზის აივნის კარი, ხოლო მის თავზე — საგანგებოდ ჩასმულ ყვითელ ქვაზე, ორბელიანების გერბი და წარწერაა.
ცილინდრული ფორმის კოშკის გადახურვა გაშლილი თაღის ფორმიისაა. მისი საპირეები კარგად თლილი, მდიდრულად ორნამენტირებული ქვის კვადრებისგან შედგება. აღნიშნული კოშკი აგებულია ძველი ფეოდალური არქიტექტურისათვის დამახასიათებელი ტრადიციების შერწყმით ახალ ფორმებთან.
ვაშლოვანის კოშკი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის კოშკები
ცეილონის დომინიონი
ცეილონის დომინიონი (Dominion of Ceylon) — ერთა თანამეგობრობის დომინიონი 1948—1972 წლებში. 1948 წელს ბრტიანულმა ცეილონმა მოიპოვა დამოუკიდებლობა და გახდა ცეილონი. 1972 წელს ცეილონი გახდა ერთა თანამეგობრობის რესპუბლიკა და სახელი შრი-ლანკით შეიცვალა. ეს არის კუნძულოვანი ქვეყანა სამხრეთ აზიაში, რომელიც დაახლოებით 31 კილომეტრითაა დაშორებული ინდოეთის სამხრეთ სანაპიროსგან.
ქვეყანა ასევე იყო ბუდიზმის რელიგიური ცენტრი და ფართოდ გავრცელებული იყო ინდუიზმი.
სქოლიო
კატეგორია:შრი-ლანკის ისტორია კატეგორია:სამხრეთ აზიის ყოფილი ქვეყნები კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
ბურცევო (ბაშკირეთი)
ბურცევო (Бурцево; Бурцев) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება რუსკო-იურმაშის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 25 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იურმაშიდან 7 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 217 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ია ფარულავა
ია ფარულავა (დ. 5 თებერვალი, 1967, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი და ტელეწამყვანი.
ადრეული წლები და კარიერა
ია ფარულავა დაიბადა 1967 წლის 5 თებერვალს თბილისში, სკულპტორის და მხატვრის ოთარ ფარულავას ოჯახში.
იას სამსახიობო კარიერა 12 წლის ასაკიდან დაიწყო, როდესაც მან რეჟისორ თენგიზ მაღალაშვილის ფილმში „ძნელი დასაწყისი“ (1981), ობოლი გოგონას — თიკოს როლი ითამაშა. ამის შემდეგ მსახიობმა მრავალ ფილმში მიიღო მონაწილეობა, რომელმაც საყოველთაო აღიარება მოუტანა. ესენია „ფესვები“, „სპირალი“ და სხვა.
1984 წელს ია ფარულავამ სწავლა დაიწყო თბილისის თეატრალურ ინსტიტუტში, გამოჩენილი პედაგოგის და რეჟისორის მიხეილ თუმანიშვილის ჯგუფში, აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ იმ წლებში მისაღებ და სადიპლომო გამოცდებზე მხოლოდ ერთი ხუთიანი დაიწერა, მიშა თუმანიშვილის მიერ უმაღლესი შეფასება მხოლოდ ია ფარულავამ მიიღო. სწავლის დასრულების შემდეგ თუმანიშვილმა ახალგაზრდა მსახიობი სამუშაოდ მიიწვია კინომსახიობთა თეატრში.
1990 წელს ითამაშა რეჟისორ გრეგ პალმელის ქართულ-ამერიკულ სატელევიზიო ფილმში „The Falcon“ (შევარდენი), ფილმი ქართულ ხალხურ ზღაპრებზე იყო დაფუძნებული.
90-იანი წლების დასაწყისში ია ფარულავა აშშ-ში გადადის საცხოვრებლად, თუმცა სამსახიობო კარიერის აწყობა ვერ მოახერხა, მხოლოდ რამდენიმე სარეკლამო რგოლში, მუსიკალურ კლიპში და მცირებიუჯეტიან ფილმში გადაიღეს.
ლოს-ანჯელესში ია რუსული წარმომავლობის მქონე ცნობილ თეატრალურ მოღვაწესთან გეორგ ჟდანოვთან გადიოდა სამსახიობო მასტერკლასებს. იასთან ერთად 90 წელს მიტანებულმა ჟდანოვმა მისი ოდინდელი მეგობრის, უკვე გარდაცვლილი მიხაილ ჩეხოვის სამსახიობო ტექნიკის პრიციპების დახვეწასა და განახლებაზე დაიწყო მუშაობა. 1993 წელს ია ფარულავამ დიდი წვლილი შეიტანა ჟდანოვის რუსეთში დაბრუნებაში და მისი დამსახურებით მოსკოვის სამსახიობო წრეების ელიტას საშუალება მიეცა ჟდანოვის მასტერკლასებზე დასწრებისა. ჟდანოვის ინტელექტუალური მემკვიდრეობით რუსეთის ლიტერატურისა და ხელოვნების სახელმწიფო ცენტრალური არქივის გამდიდრებისთვის ია დაჯილდოებულია სპეციალური პრიზით „ფონდების მცველი“. 2002 წელს ია ფარულავას დახმარებით ახალგაზრდა რეჟისორმა ფრედერიკ კივმა გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „რუსეთიდან ჰოლივუდში“, რომელიც მიხაილ ჩეხოვისა და გიორგი ჟდანოვის თანამშრომლობასა და ჰოლივუდზე მათი გავლენების შესახებ მოგვითხრობს.
2000-იანი წლების დასაწყისში ია საქართველოში ბრუნდება. მალევე ითამაშა გიორგი შენგელაიას პირველ ქართულ ეროტიულ ფილმში „სიყვარული ვენახში“ (ლია). მსახიობობის პარალელურად დაიწყო მუშაობა ტელევიზიაში.თუმცა 1986 წელს იას პირველ არხზე მიჰყავდა ყოველკვირეული მუსიკალური გადაცემა „პუნქტუმ, კონტრა პუნქტუმ“, რომელიც საბჭოთა კავშირის პერიოდში, საქართველოში ერთ-ერთ ყველაზე პროგრესულ და დასავლეთზე ორიენტირებულ გადაცემად ითვლებოდა. პირველ არხზე გააკეთა საავტორო გადაცემა „ჩემი მშვენიერი ლედი“, რისთვისაც მიენიჭა უმაღლესი ჯილდო ოდესის მეშვიდე საერთაშორისო ტელეფესტივალზე „ხავერდის სეზონი“. შემდეგ ტელე-იმედში „დღის შოუ“ და „ყოფილი ცოლების კლუბი“, მიჰყავდა, ასევე იყო ტელეპროექტ „ცეკვავენ ვარსკვლავების“ ჟიურის წევრი. ტელევიზიის პარალელურად იას პირველ რადიოში კი გადაცემა „რადიო შოუ“ მიჰყავდა. ტელეკომპანია რუსთავი 2-ის სატელევიზიო შოუ „ნიჭიერში“ იყო ჟიურის წევრი. 2018 წლიდან რუსთავი 2-ზე მიჰყავს გადაცემა "ფარული კონვერტი".
ია ფარულავა ამერიკისა და რუსეთის კინომსახიობთა გილდიის წევრია.
პირადი ცხოვრება
ია ფარულავა სამჯერ იყო გათხოვილი. პირველად პატარა ასაკში გათხოვდა, მისი მეუღლე რამაზ ჩანტლაძე იყო, ცოლ-ქმარს ურთიერთობა არ აეწყო, რამაზი ძალიან ეჭვიანი იყო და ზოგჯერ მსახიობს ფიზიკურადაც უსწორდებოდა, რის გამოც მათი ოჯახი დაინგრა და ია საცხოვრებლად და სამუშაოდ ამერიკაში წავიდა, სადაც ჟურნალისტ კის რაიზერზე იქორწინა, მაგრამ მოულოდნელად საქართველოში დაბრუნების გადაწყვეტილება მიიღო. სამშობლოში ის საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში ლიბანელ ბიზნესმენთან, ფადი ასლისთან ერთად ცხოვრობდა, თუმცა წყვილი 2010 წელს ისე დაშორდა, რომ ქორწინება ოფიციალურად არ დაუკანონებიათ. 2013 წელს იას რჩეული ფრანკფურტში მოღვაწე ქართველი გიტარისტი ტარიელ ხოსროშვილი გახდა, უფრო მეტად ცნობილი ფსევდონიმით ტარიელ სუარი. ტელეშოუ „ნიჭიერის“ მიმდინარეობისას სუარმა პირდაპირ ეთერში სთხოვა იას ცოლობა და მალევე, 2013 წლის სექტემბერში ჯვარი დაიწერეს. მიუხედავად იმისა, რომ ია და ტარიელი ერთმანეთს რამდენიმეჯერ დაშორდნენ სკანდალურად, ისინი კვლავ ერთად არიან. წყვილმა გადაწყვიტა შეექმნა პროექტი „შერეკილი გიტარა“ და იმედოვნებენ, რომ ეს პროექტი მათ დიდ წარმარტებას მოუტანს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი ქალები
ჭიქიანის მენჰირი
ჭიქიანის მენჰირი, მენჰირი ქათ-ქარი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. იგი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, სოფელი ნარდევანიდან ფარავნისაკენ მიმავალი სამანქანო გზისა და მარაბდა-ახალქალაქის რკინიგზის სამხრეთით, ზღვის დონიდან 2168 მეტრზე, ჭიქიანის მთასთან მდებარეობს.
ისტორია
ჭიქიანის მენჰირი საქართველოში მდებარე მეგალითებიდან ერთ-ერთი გამორჩეულია. დათარიღებულია ძვ. წ. II-I ათასწლეულებით. აღნიშნული მენჰირი დამზადებულია ბაზალტის მონოლთისაგან, რომელსაც წვერზე გაკეთებული აქვს ღრმული. მისი სიმაღლე დაახლოებით 3 მეტრია. ჭიქიანის ქვასვეტი, რომ უძველესია ზედაპირული დაკვირვებიდანაც ჩანს. ის ძალიან მყარად დგას მიწაში და მრავალი საუკუნისთვის გაუძლია. სამცხე-ჯავახეთსა და ქვემო-ქართლში ბევრი მსგავსი ლოდოვანი ნაგებობა და ქვასვეტია.
დიდი ვარაუდით ჰქონდა საკულტო დანიშნულება (ნაყოფიერების კულტი). ათასწლეულების წინ აქ შესთხოვდნენ ბუნებას საზრდოს, მოსავლიან მიწებს, ნაყოფიერებას. მენჰირის მიმდებარე ტერიტორიებზე არის ყორღანები და ნამოსახლარები.
იქვეა თავფარავნის ობსიდიანის საბადოც და მინდორში მიმოფანტული შავი პრიალა ქვები ძალიან ლამაზია. ჭიქიანის მთის მიდამოებში აღმოჩენილია ობსიდიანისაგან პალეოლითური იარაღის დამამზადებელი „სახელოსნო ღია ცის ქვეშ“.
ჭიქიანის მენჰირი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2015)
სომხეთი მონაწილეობდა 2015 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსში, რომელიც ვენაში, ავსტრიაში გაიმართა. სომხეთის წარმომადგენელი შიდა შერჩევის გზით აირჩია სომხეთის საზოგადოებრივმა ტელევიზიამ (AMPTV). სომხეთი სიმღერით „Face the Shadow“ წარმოადგინა ჯგუფმა გენეალოგია, რომელიც სომხური დიასპორის წარმომადგენლებით იყო დაკომპლექტებული.
მიმოხილვა
2015 წლამდე სომხეთმა ევროვზიის სიმღერის კონკურსზე რვაჯერ მიიღო მონაწილეობა (2006 წლიდან მოყოლებული). ამ დრომდე სომხეთის საუკეთესო შედეგი მე-4 ადგილი იყო, რომელიც ქვეყანამ ორჯერ დაიკავა: 2008 წელს, სიმღერით „Qélé, Qélé“, რომელიც სირუშომ შეასრულა და 2014 წელს სიმღერით „Not Alone“, რომელიც არამ mp3-მა შეასრულა. სომხეთმა ფინალისთვის კვალიფიცირების ეტაპი ერთხელ, 2011 წელს ვერ გაიარა. სომხეთმა მონაწილეობაზე უარი განაცხადა 2012 წელს, მასპინძელ ქვეყანასთან, აზერბაიჯანთან დიდხნიანი დაძაბული ურთიერთობები გამო.
2015 წლისთვის ქვეყნის წარმომადგენლის შერჩევის პროცესი სომხეთის საზოგადოებრივი ტელევიზიამ წარმართა, რომელმაც ევროვიზიის სიმღერის პროცესიც გადასცა. წარსულში სომხეთი წარმომადგენლებს სხვადასხვა მეთოდით ირჩევდნენ, მათ შორის ევროვიზიაზე ქვეყნის შემსრულებლის, სიმღერის ან ორივეს შესარჩევი ნაციონალური ფინალიც. შიდა შერჩევის პროცესი 2015 წლის წარმომადგენლის შესარჩევადაც გამოიყენეს. 2014 წელს სომხეთის საზოგადოებრივმა ტელევიზიამ შიდა შერჩევის მეთოდით როგორც შემსრულებელი, ისე სიმღერა შეარჩია. აღნიშნული მეთოდი სომხეთმა მანამდე მხოლოდ ერთხელ, ქვეყის დებიუტისას, 2006 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსისთვის გამოიყენა.
შიდა შერჩევა
2015 წლის 11 თებერვალს სომხეთის საზოგადოებრივმა ტელევიზიამ გამოაცხადა, რომ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე ქვეყნის წარმომადგენელი ჯგუფი „გენეალოგია“ იქნებოდა, რომელიც სიმღერას „Face The Shadow“ შეასრულებდა. ჯგუფი სწორედ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე სომხეთის წარდგენისთვის ჩამოყალიბდა. სომხეთის საზოგადოებრივმა ტელევიზიამ ევროპის, აზიის, აფრიკის, ამერიკისა და ავსტრალიის სომხური დიასპორის წარმოამდგენლებს მოუწოდა, რათა ექვსი მომღერალი შეერჩიათ. ჯგუფის პირველ წევრად 2015 წლის 16 თებერვალს ფრანგი-სომეხი მომღერალი, ესაი ალტუნიანი შეარჩიეს. ჯგუფის მეორე წევრი 20 თებერვლისთვის გახდა ცნობილი - ამერიკელი სომეხი თამარ კაპრელიანი. მესამე წევრი 23 თებერვალს გამოაცხადეს - სომეხი-ეთიოპიელი მომღერალი, ვაჰე ტილბიანი. 2015 წლის 27 თებერვალს ჯგუფის მეოთხე წარმომადგენლად აშშ-ში დაბადებული სომეხი-ამერიკელი-იაპონელი მომღერალი სტეფანი ტოპალიანი აირჩიეს. იგი ჯგუფში აზიის წარმომადგენელი იყო. ჯგუფის მეხუთე წევრი 2015 წლის 3 მარტს გამოაცხადეს - მერი-ჯინ ო'დოერტი, სომხური წარმოშობის ავსტრალიელი ოპერის მომღერალი. ჯგუფის ბოლო წევრი 12 მარტს გახდა ცნობილი: ინგა არშაკიანი, რომელიც 2009 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე დასთან ერთად წარმოადგენდა სომხეთს.
ევროვიზიაზე
ევროვიზიის წესების თანახმად, ყველა ქვეყანას, გარდა მასპინძელი ქვეყნისა (ავსტრია), სპეციალური სტუმრის (ავსტრალია) და „დიდი ხუთეულისა“ (საფრანგეთი, გერმანია, იტალია, ესპანეთი და გაერთიანებული სამეფო), ფინალში მოსახვედრად ორიდან ერთ-ერთ ნახეარფინალში გამოსვლა სჭირდებოდათ. ორივე ნახევარფინალიდან თითოეულის პირველი ათეული ფინალში გადადის. ევროპის მაუწყებელთა კავშირი წინა კონკურსების საფუძველზე მონაწილე ქვეყნებს 6 სხვადასხვა ჯგუფში ათავსებს. 2015 წლის 26 იანვარს სპეციალური კენჭისყრა გაიმართა, რომლის მიხედვითაც სახელმწიფოები ნახევარფინალებში განაწილდნენ და ისიც განისაზღვრა, თუ შოუს რომელ ნაწილში გამოვიდოდნენ. სომხეთი პირველ ნახევარფინალში მოხვდა, რომელიც 2015 წლის 19 მაისს უნდა გამართულო. სომხეთის წარმომადგენელს შოუს პირველ ნაწილში უწევდა გამოსვლა. ნახევარფინალში სომხეთმა 77 ქულით მე-7 ადგილი დაიკავა და შესაბამისად, ფინალში გამოსვლის უფლებაც მოიპოვა. ფინალში სომხეთმა 34 ქულა მიიღო, რითიც მე-16 ადგილი დაიკავა.
იხილეთ ასევე
სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2015
სქოლიო
კატეგორია:2015 წელის სომხეთში კატეგორია:სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე კატეგორია:ქვეყნები ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2015)
აგესიპოლის I
აგესიპოლის I — სპარტის მეფე. აგესიპოლის I სამეფო ტახტზე პავსანიის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 394 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 380 წელს. აგესიპოლის I-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე კლეომბროტე I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
ეროვნული ინტერპარტიული საბჭოს შექმნა
ეროვნული ინტერპარტიული საბჭოს შექმნა — 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ქართველი პოლიტიკური მოღვაწეები კონსოლიდაციის აუცილებლობამდე მივიდნენ. მათ მომავალი საზოგადოების პროგრამაც გამოაქვეყნეს, მაგრამ თავდაპირველად ამ წამოწყებას წარმატება არ მოჰყოლია. ამის შემდეგ გაზეთმა „სახალხო საქმემ“ პოლიტიკური პარტიების ლიდერებს ისეთი პოლიტიკური ორგანოს შექმნის აუცილებლობა შეახსენა, რომელიც ურთიერთპატივისცემასა და კონსენსუსს დაეფუძნებოდა, ხოლო მეორე მხრივ, ქართველთა საერთო-ეროვნულ მოძრაობას უხელმძღვანელებდა. ეს საკითხი გაზეთმა „საქართველომაც“ წამოსწია და ეროვნული ბიუროს შექმნის აუცილებლობას მისცა უპირატესობა. საქართველოს წამყვანმა პოლიტიკურმა პარტიებმა: სოციალ-დემოკრატებმა, სოციალისტ-ფედერალისტებმა და ეროვნულ-დემოკრატებმა 1917 წლის 4 აპრილს მოაწყვეს ინტერპარტიული კრება. 1917 წლის 16 აპრილს შედგა მეორე ინტერპარტიული კრება, მაგრამ ერთიანი პოლიტიკური გეგმის მიღება ამჯერადაც ვერ მოხერხდა. კრებებს თავმჯდომარეობდა აკაკი ჩხენკელი. 1917 წლის 3 აგვისტოს მესამე ინტერპარტიული კრება შედგა. მხოლოდ მეოთხე ინტერპარტიულმა კრებამ შეძლო 1917 წლის 12 აგვისტოს დადგენილების მიღება „ქართველი ერის ინტერპარტიული საინფორმაციო ბიუროს“ შექმნის შესახებ. მასში შევიდნენ სოციალ-დემოკრატების, სოციალისტ-ფედერალისტების, ეროვნულ-დემოკრატებისა და სოციალისტ-რევოლუციონერების წარმომადგენლები. ბოლშევიკებმა უარი განაცხადეს ბიუროში გაერთიანებაზე. ახლად შექმნილ ინტერპარტიულ საინფორმაციო ბიუროში თითოეულ პარტიას ხუთ-ხუთი წარმომადგენელი ჰყავდა. ბიუროს აღმასრულებელ ორგანოდ ითვლებოდა პრეზიდიუმი, რომელშიც პარტიების თითო წარმომადგენელი შედიოდა. პრეზიდიუმის წევრები იყვნენ: აკაკი ჩხენკელი (თავმჯდომარე), სპირიდონ კედია, გიორგი ლასხიშვილი, კ. მესხი, და მდივანი პ. საყვარელიძე. საინფორმაციო ბიურო იყო ინტერპარტიული ხასიათის გაერთიანება, რომელიც კოორდინაციას უწევდა ქართულ პოლიტიკურ ძალებსა და ამავდროულად წარმოადგენდა საკანონმდებლო ორგანოს ჩანასახს. ინტერპარტიულმა საინფორმაციო ბიურომ სამი სხდომა ჩაატარა 1917 წლის 12, 20 და 25 აგვისტოს. ბიუროს პრეზიდიუმიც ამდენივე სხდომაზე შეიკრიბა 16, 18 და 21 აგვისტოს. მოკლე პერიოდის მანძილზე ინტერპარტიულ ბიუროს სახელი რამდენიმეჯერ შეეცვალა. მას საბოლოოდ უწოდეს „საქართველოს ეროვნული ინტერპარტიული საბჭო (1917 წლის 21 აგვისტო). მასში პარტიათა 10-10 წარმომადგენელი შედიოდა. „საქართველოს ინტერპარტიული საბჭოს“ აღმასრულებელი კომიტეტის შემადგენლობაში შევიდნენ: აკაკი ჩხენკელი (თავმჯდომარე), ნოე ჟორდანია, გიორგი ლასხიშვილი, გრიგოლ რცხილაძე, კ. მესხი, ი. ჩერქეზიშვილი, სპირიდონ კედია, გიორგი გვაზავა, ნ. ქარცივაძე, პ. საყვარელიძე (მდივანი). ჩამოყალიბდა სექციები: საფინანსო, სამხედრო, საშინაო, საგარეო და ა.შ., რომლებსაც სათავეში კომიტეტის წევრები ჩაუდგნენ. „საქართველოს ეროვნული ინტერპარტიული საბჭოს“ მიერ შემუშავებული სამოქმედო პროგრამა საქართველოს მომავალ ბედს რუსეთის დემოკრატიას და მის დამფუძნებელ კრებას უკავშირებდა. აქედან გამომდინარე, ახლად შექმნილი ორგანოს შემადგენლობის წინაშე ორი ძირითადი საკითხი იყო დასმული: 1. რუსეთის დამფუძნებელი კრების არჩევნებში პოლიტიკური ძალების კოორდინაცია და შესაბამისი პროგრამის მომზადება; 2. საქართველოს ეროვნული საყოველთაო ყრილობის მოწვევა და ქართველი ერის ლეგიტიმაციით 147 აღჭურვილი ორგანოს შექმნის აუცილებლობა. ამ სასიცოცხლო საკითხების გადაჭრა „საქართველოს ეროვნულ ინტერპარტიულ საბჭოს“ მიენდო.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
თამაზ ჯორბენაძე
თამაზ ჯორბენაძე (დ. 11 დეკემბერი, 1963, თბილისი ) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები თამაზ
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1991
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1991 (1991 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ჩატარდა 1991 წელს ინგლისში, პრესტონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯიმი უაიტი, რომელმაც ფინალში ჯონ პეროტი დაამარცხა ანგარიშით 16:13.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1991 წელი სნუკერში
ლუის-დომინგისი
ლუის-დომინგისი (Luís Domingues) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გურუპის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 510 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.03 კმ²-ზე. ფართობი 464 060 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სკოვილის სკალა
მინი|წიწაკის სტენდი სკოვილის სკალითურთ, [[ჰიუსტონი, ტექსასი.]] სკოვილის სკალა — წიწაკის სიცხარის საზომი. სკალას სახელი ეწოდა მისივე გამომგონებლის, ამერიკელი ფარმაცევტის უილბურ სკოვილის მიხედვით. მის მიერ 1912 წელს შემუშავებული მეთოდი „სკოვილის ორგანოლეპტიკური ტესტის“ სახელითაა ცნობილი. სკოვილის სკალის მიხედვით დღესდღეობით ყველაზე ცხარე წიწაკად ითვლება „კაროლაინა რიპერი“, იგივე HP22B.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანელებლები კატეგორია:საზომი ერთეულები
კადუცეუსი
მარჯვნივ|მინი|კადუცეუსი კადუცეუსი (caduceus), ან კერიკიონი  (κηρύκειον) — მაცნეთა კვერთხი ძველ ბერძნებსა და რომაელებში; სახელი ჰერმესის (მერკურის) კვერთხისა, რომელსაც მორიგების უნარი გააჩნდათ. მსგავსი სიმბოლოები ჰქონდათ სხვა უძველეს ხალხებსაც (იხ. ურეი, უაჯიტი).
კადუცუესის სიმბოლო „☤“ შეგიძლიათ ნახოთ უნიკოდში, კატეგორიაში „სიმბოლოები, სხვები“ (U+2624 CADUCEUS) დაწყებული 1.1 ვერსიიდან და ზევით. HTML კოდი — .
XIX საუკუნიდან ხშირად გამოიყენება, როგორც მედიცინის სიმბოლო, რაც გამოწვეული გავრცელებული შეცდომით, ერევათ რა ასკლეპიოსის კვერთხში. კადუცეუსის გამოსახულება, როგორც ვაჭრობის ღმერთის ატრიბუტი ასევე ხშირად გამოიყენება სხვადასხვა ქვეყნების სავაჭრო პალატების სიმბოლიკაშიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმბოლოები
ოთარ ჭიაურელი
ოთარ მიხეილის ძე ჭიაურელი (დ. 27 იანვარი, 1917, თბილისი — გ. 11 თებერვალი 1966, იქვე) — ქართველი რეჟისორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1961).
ოთარ ჭიაურელი დაიბადა 1917 წელს რეჟისორ მიხეილ ჭიაურელის ოჯახში. მას ასევე ჰყავდა და სოფიკო ჭიაურელი და ძმა რეჟისორი რამაზ ჭიაურელი.
დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია 1941 წელს. 1945 წლიდან მუშაობდა კინოში, ვ. მუჯირთან ერთად გადაიღო ანიმაციური ფილმი „ოქროს ბიბილო“. გადაღებული აქვს სამეცნიერო–პოპულარული და დოკუმენტური ფილმები: „ქართლის ბაღებში“ (1952), „რუსთავი“ (1953), „ამიერკავკასიის მუსიკალური გაზაფხული“ (1958), „სვეტიცხოველი“ (1960), „ჩვენი ნონა“ (1962), „აღბეჭდილი აზრი“ (1963), „კავკასიის მთები“ (1964) და „გარეჯის მღვიმეებში“ (1965)
გარდაიცვალა 1966 წლის 11 თებერვალს 49 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1966 კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კლეომბროტე I
კლეომბროტე I — სპარტის მეფე. კლეომბროტე I სამეფო ტახტზე აგესიპოლის I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 380 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 371 წელს. კლეომბროტე I-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე აგესიპოლის II ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
სატევარი (სნაიპერული შაშხანა)
მოდიფიკაციები
„სატევარის“ მოდიფიკაციებია:
აღწერა
თითოეული მოდიფიკაცია აღჭურვილია გრძივად მოსრიალე მექანიკური საკეტით და აქვს რეგულირებადი სასხლეტი, რომლის ძალვის რეგულირება შესაძლებელია 0,2 დან 1,2 კგ-მდე. შაშხანა აღჭურვილია უკანა რეგულირებადი საყრდენი ფეხით (მონოპოდი) და წინა ორფეხათი (ბიპოდი). შაშხანაზე შესაძლებელია როგორც Harris Bipods-ის ასევე Versa-Pod Bipod-ის სტილის ორფეხას დაყენება. სპეციალური სნაიპერული კონდახი აღჭურვილია ვერტიკალურ სიბრტყეში რეგულირებადი სალოყით და ორ სიბრტყეში რეგულირებადი მხრის საბჯენით. შაშხანას აქვს სპეციალური სნაიპერული ერგონომიკული, ორთოპედიული სახელური რომელიც აიოლებს იარაღის მართვას და ნაკლებად ძაბავს ხელის მტევნის კუნთებს, რაც ზუსტი სროლის წინაპირობაა. ლულა ბოლოვდება აქტიურ-რეაქტიული 5 კამერიანი ლულის მუხრუჭით, რომელიც სროლისას წარმოქმნილ უკუცემის ენერგიას მნიშვნელოვნად ამცირებს. ვაზნების მიწოდების სისტემა ორი ტიპისაა, კლასიკური სქემის მჭიდით და ერთეულოვანი დატენვით.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული სამხედრო პროდუქცია
ვავილოვო (ბაშკირეთი)
ვავილოვო (Вавилово; Вавилов) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება მიხაილოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 12 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ავდონიდან 12 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 231 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ტურისტი (2010 წლის ფილმი)
ტურისტი (The Tourist) — 2010 წლის რომანტიკული თრილერი. ფილმში მთავარ როლებს ჯონი დეპი და ანჯელინა ჯოლი ასრულებენ. ფილმი ოქროს გლობუსის სამ ჯილდოზე იყო ნომინირებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2010 წლის ფილმები კატეგორია:რომანტიკული ფილმები
კაპელოს რაიონი
კაპელოს რაიონი (Distrito de Capelo) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 118 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 926 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 842.37 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:რეკენის პროვინციის რაიონები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1992
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1992 (1992 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 1992 წლის 13 ნოემბრიდან 29 ნოემბრამდე ინგლისში, პრესტონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯიმი უაიტი, რომელმაც ფინალში ჯონ პეროტი დაამარცხა ანგარიშით 16:9.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1992 წელი სნუკერში
მარაკასუმე
მარაკასუმე (Maracaçumé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გურუპის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლუქსემბურგი მეორე მსოფლიო ომში
მინი|ლუქსემბურგელი პოლიციელი ესალმება ლუქსემბურგში ვიზიტით მყოფ [[ჰაინრიხ ჰიმლერი|ჰაინრიხ ჰიმლერს. 1940 წლის სექტემბერი]] ლუქსემბურგი მეორე მსოფლიო ომში — ლუქსემბურგის დიდი საჰერცოგოს ისტორიის პერიოდი, რომელიც დაიწყო 1940 წლის 10 მაისს, მესამე რაიხის ჯარის მის ტერიტორიაზე შეჭრით და დასრულებული 1944–45 წლებში, მას შემდეგ, რაც საჰერცოგოს ტერიტორია ანტიჰიტლერული კოალიციის ჯარმა გაათავისუფლა.
1940 წლის 11 მაისს მესამე რაიხმა მოახდინა ლუქსემბურგის სრული ოკუპაცია, ხოლო 1942 წელს იგი რაიხის შემადგენლობაში შევიდა. ოკუპაციის პერიოდში გერმანული ხელისუფლება ატარებდა გერმანიზაციის პოლიტიკას, რომლის მიზანიც იყო გერმანულის გარდა სხვა ენების გავრცელებისთვის ხელის შეშლა და ადგილობრივი წეს-ჩვეულებების ლიკვიდაცია. გარდა ამისა, ხდებოდა ლუქსემბურგელების გაწვევა ვერმახტში (მესამე რაიხის შეიარაღებული ძალები), რის შედეგადაც იზრდებოდა ადგილობრივი მოსახლეობის პროტესტი, რომელიც 1942 წელს გადაიზარდა საყოველთაო გაფიცვაში. გერმანიზაციის პოლიტიკას ხელს უწყობდა ოკუპაციის შემდეგ წარმოქმნილი ადგილობრივი ნაცისტური ორგანიზაციის, Volkdeutsche Bewegung-ის საქმიანობა. ლუქსემბურგის კაპიტულაციამდე ცოტა ხნით ადრე ხელისუფლებამ დატოვა საჰერცოგოს ტერიტორია და ლონდონში გაემგზავრა, სადაც ჩამოაყალიბა გაძევებული ხელისუფლება. ლუქსემბურგის მოქალაქეები მონაწილეობას იღებდნენ საბრძოლო მოქმედებებში მოკავშირეების მხარეზე.
წინაპირობები
მას შემდეგ, რაც 1867 წელს ლუქსემბურგის კრიზისი დასრულდა, სახელმწიფოს არ მიუღია მონაწილეობა არც ერთ შეარაღებულ კონფლიქტში, რაც თვალსაჩინოდ წარმოაჩენდა, რომ ლუქსემბურგი ომისთვის მზად არ იყო. პირველი მსოფლიო ომის ფარგლებში, გერმანული ოკუპაციის დროს ლუქსებურგის ყაზარმებში რჩებოდა ნებაყოფლობითი და ჟანდარმული კორპუსის 400 სამხედრო. 1939 წლის მარტს, რაიხსტაგში სიტყვით გამოსვლისას, ადოლფ ჰიტლერმა ლუქსემბურგს სუვერენიტეტის შენარჩუნების გარანტია მისცა.
დაშოშმინების პოლიტიკის გატარების და ომის გამოცხადების შემდეგ ლუქსემბურგის შეიარაღებული ძალები უმნიშვნელოდ გაიზარდა. 1940 წლისთვის ჯარის შემადგენლობაში იყო 13 ოფიცერი, 255 შეიარაღებული ჟანდარმი და 425 ჯარისკაცი.
1940 წლის გაზაფხულზე შუსტერის ხაზზე დაიწყო ფორტიფიკაციული ნაგებობის შენება, რომელთა შექმნისთვის ძირითადად ფოლადი და ბეტონი გამოიყენეს.
ვერმახტის შეჭრა
1940 წლის 9 მაისს, გერმანულ საზღვართან ლუქსემბურგელი ჯარისკაცების რაოდენობის გაზრდის შემდეგ მოხდა შუსტერის ხაზის ყველა სიმაგრის დემონტაჟი.
ვერმახტის შეჭრა ლუქსემბურგში დაიწყო დილის 4 საათზა და 35 წუთზე, ბელგიაში და ნიდერლანდებში შეჭრასთან ერთად. სამოქალაქო ტანსაცმელში გადაცმული გერმანელი აგენტების მოქმედებები შუსტერის ხაზის გარნიზონის წინააღმდეგ წარმატებით არ დასრულდა. მიუხედავად ამისა, ყაზარმებში მყოფ ლუქსემბურგელ ჯარისკაცებს თითქმის არ გაუწევიათ წინააღმდეგობა გერმანელებისთვის. დილის 9 საათისთვის გერმანელებმა ლუქსემბურგის დედაქალაქი დაიკავეს.
გერმანელების იერიშის დაწყების შემდეგ საფრანგეთისკენ გაეშურნენ ლუქსემბურგელები, რომელთაც არ სურდათ ოკუპაციის ზონაში მოხვედრა.
დილის 8 საათზე რამდენიმე ფრანგულმა დივიზიამ გადაკვეთა საზღვარი მაჟინოს ხაზის მონაკვეთთან ახლოს და დაიწყო ბრძოლა გერმნელების წინააღმდეგ, თუმცა, ოდნავ მოგვიანებით ლუქსემბურგელ ჯარისკაცებთან ერთად უკან დაიხია. ლუქსემბურგის ტერიტორიის დაკავებისას 7 ჯარისკაცი უკვალოდ გაქრა, დაიღუპა 1 ინგლისელი პილოტი და 5 სპაგი.
ცხოვრება ოკუპაციაში
ხელისუფლების გაძევების შედეგად ქვეყანაში ანარქია სუფევდა. მოხდა აღმასრულებელი საბჭოს ფორმირება, რომლის თავმჯდომარედაც დაინიშნა ალფრედ ვერერი. მისი მიზანი იყო დაედო ნაცისტებთან შეთანხმება, რომელიც მისცემდა ლუქსემბურგს ყოფილი „შედარებით დამოუკიდებელი სახელმწიფო“ მესამე რაიხის პროტექტორატის ქვეშ; გარდა ამისა, საბჭოს წევრებს დიდი ჰერცოგის დაბრუნება სურდათ. მიუხედავად დამოუკიდებლობის სურვილისა, ლუქსემბურგი შევიდა ახლადჩამოყალიბებული გაუ კობლენც-ტრირის შემადგენლობაში (1941 წლის 21 იანვრიდან — მოზელანდი ). დარჩენილი დამოუკიდებლობა სახელმწიფო ორგანოებმა დაკარგეს 1940 წლის ივლისში. ამავე დროს, ოკუპირებულ ნიდერლანდებში და ბელგიაში ადგილობრივ პოლიტიკოსებს სხვადასხვა პოლიტიკური ხასიათის გადაწყვეტილებების მიღების თავისუფლება ჰქონდათ გარანტირებული. 1942 წლის აგვისტოში ლუქსემბურგი ოფიციალურად შევიდა მესამე რაიხის შემადგენლობაში.
1940 წლის აგვისტოში გაულაიტერმა გუსტავ სიმონმა გამოაქვეყნა დეკლარაცია, რომელშიც დაადო ტაბუ ფრანგულენოვანი ლექსიკის გამოყენებას. დეკლარაცია მიზნად ისახავდა დაეჩქარებინა ლუქსემბურგის გერმანიაში ინტეგრაციის პროცესი. გამოდიოდა შემდეგი შინაარსის პლაკატები: Eure Sprache sei deutsch und nur deutsch (თქვენ ვალდებულნი ხართ ილაპარაკოთ გერმანულზე და მხოლოდ გერმანულზე). ამის შედეგად, სამოქალაქო პირებს შორის, რომლებიც არ ეთანხმებოდნენ რაიხის პოლიტიკას, მოხდა ლუქსემბურგული ენის პოპულარიზაცია, რომელზეც ლაპარაკი აკრძალული არ იყო.
1942 წლის აგვისტოდან ყველა ლუქსემბურგელი, რომელიც გაწვევას ექვემდებარებოდა, იბრძოდა ვერმახტში. ომის დროს გერმანელების მხარეზე იბრძოდა 12 000 ლუქსემბურგელი, მათგან 3000 დაიღუპა, 1500 კი უკვალოდ დაიკარგა.
კოლაბრაციონიზმი
ყველაზე გავლენიანი კოლაბრაციონისტული ორგანიზაცია იყო დამიან კრატცენბერგის მიერ დაარსებული Volksdeutsche Bewegung (VdB). ოკუპაციის შემდეგ ორგანიზაცია დაკავებული იყო ლუქსემბურგის გერმანულ რაიხში შესვლის იდეის პოპულარიზაციით. ორგანიზაციის დევიზი იყო Heim ins Reich (სამშობლოსკენ, რაიხში). აქტივობის პიკის დროს ორგანიზაციაში 84 000 ადამიანი იყო გაწევრიანებული, თუმცა, ხშირ შემთხვევაში მოქალაქეები ორგანიზაციაში საოკუპაციო ხელისუფლების ზეწოლის ქვეშ წევრიანდებოდნენ. 1941 წლიდან ყველა მუშა, რომელიც დაკავებული იყო ხელით მუშაობით, ნაცისტების ზეგავლენით წევრიანდებოდა გერმანულ სამუშაო ფრონტში. გარკვეული ასაკიდან ორივე სქესის წარმომადგენლებს მუშაობის იმპერიული სამსახური სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსის საწარმოებში სამუშაოდ რიცხავდა.
ყველანაირად ხდებოდა ნაცისტურ ახალგაზრდულ ორგანიზაციაში, Luxemburger Volksjugend-ში გაწევრიანების წაქეზება. ორგანიზაცია 1936 წელს დაარსდა, თუმცა, პოპულარობა ვერ მოიპოვა. საბოლოოდ, ჰიტლერიუგენდის შემადგენლობაში შევიდა.
1942 წელს ლუქსემბურგში შემოიღეს საყოველთაო სამხედრო სამსახური, რომელიც არანაირად განსხვავდებოდა მესამე რაიხში მოქმედი სისტემისგან. ომის წლებში 12 000 ლუქსემბურგელი იბრძოდა ვერმახტის მხარეზე. მათგან 3000 დაიღუპა, 1500 უკვალოდ დაიკარგა.
წინააღმდეგობის მოძრაობა
1940–41 წლებში ლუქსემბურგის ტერიტორიაზე დაიწყო პატარა პარტიზანული რაზმების ფორმირება, რომელიც გერმანული ხელისუფლების წინააღმდეგ მავნებლურ ღონისძიებებს ატარებდნენ. ყველა რაზმის პოლიტიკური მიზეზი ერთმანეთისგან განსხვავდებოდა, ხოლო პარტიზანული მოღვაწეობით დაკავებულნი იყვნენ სხვადასხვა პროფესიის ადამიანები: პოლიტიკოსები, სკაუტები, სტუდენტთა და მუშათა კოლექტივები. რადგანაც ომამდე საჰერცოგოს შეიარაღებული ძალები ძალიან პატარა რიცხვით იყვნენ წარმოდგენილნი, პარტიზანებს ჰქონდათ პრობლემები აღჭურვასთან. ამიტომ, თავდაპირველად პარტიზანების მხოლოდ პატარა ნაწილი იყო სათანადოდ შეიარაღებული. რაც არ უნდა იყოს, არც თუ ისე დიდი მოძრაობა საკმაოდ მნიშვნელოვან საქმიანობას ახორციელებდა: ავრცელებდა ანტიგერმანულ ფურცლებს, ხოლო 1942 წელს დაიწყო რეფრაქტერების (réfractaires – ისინი, ვისაც ვერმახტში მსახურობა არ სურდა) უსაფრთხო ადგილას დამალვა და ზოგიერთ შემთხვევაში ამყარებდნენ კონტაქტს ადამიანებთან, ვისაც შეეძლოთ „საჭირო ადამიანების“ უსაფრთხო ადგილას გადაყვანა მათთვის ზიანის მიყენების გარეშე. მაგალითად, ლუქსემბურგის გაძევებული მთავრობის იუსტიციის მინისტრ ვიქტორ ბოდსონს 100 ებრაელის ემიგრაციაში დახმარებისთვის ისრაელის ხელისუფლებამ მშვიდობის წმინდანის ტიტული მიანიჭა.
დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა პარტიზანების მიერ მოპოვებულ ინფორმაციას. ასე, ლეონ-ანრი როტმა მოიპოვა და ანტიჰიტლერული კოალიციის ჯარისკაცებს გადასცა ინფორმაცია, რომლის თანახმადაც ბალტიის ზღვის ნაპირას გერმანელებს ჰქონდათ საიდუმლო პოლიგონი პენემუნდე. მოკავშირეებმა ქალაქი მალევე დაბომბეს.
1944 წლის გაზაფხულზე პარტიზანული რაზმების დიდი რაოდენობა შევიდა წინააღმდეგობის მოძრაობების ორგანიზაციების კავშირში.
1944 წლის ნოემბერში Waffen-SS-ის ნაწილებმა შეუტიეს 30 ლუქსემბურგელ პარტიზანს, რომელთაც მეთაურობდა ვიქტორ აბენსი. გერმანელებმა ბრძოლაში 23 ჯარისკაცი დაკარგეს, ლუქსემბურგელებმა კი მხოლოდ 1.
უიარაღო წინააღმდეგობა
ოკუპაციის დროს საკმაოდ პოპულარული იყო უიარაღო წინააღმდეგობა. 1940 წლის აგვისტოში დაიწყო სამკერდე ნიშნების ომი (Spéngelskrich): ლუქსემბურგელებს მკერდზე ეკეთათ ნიშნები, რომლებზეც ასახული იყო ეროვნული დროშა ან დიდი ჰერცოგი; ამისთვის Volkdeutsche Bewegung-ის წევრები მათ დევნიდნენ.
1941 წლის ოქტომბერში გერმანულმა საოკუპაციო ხელისუფლებამ ჩაატარა გამოკითხვა ლუქსემბურგელებს შორის და ჰკითხა მათ, თუ რომელ ერს და რასას მიაკუთვნებდნენ თავიანთ თავს და რომელ ენას თვლიდნენ მშობლიურად. გერმანელებმა შედეგები გააოცა: გამოკითხულთა 95% თავის თავს ლუქსემბურგელს უწოდებდა. ლუქსემბურგელები, რომლებმაც უარი თქვეს თავი გერმანელებად ეღიარებინად, დააპატიმრეს.
გარდა ამისა, მოსახლეობას არ ჰქონდა დიდი სურვილი ვერმახტის რიგებში ებრძოლა. 1942 წლის 31 აგვისტოს, მას შემდეგ, რაც ცნობილი გახდა, რომ 1920–27 წლებში დაბადებულ მამაკაცებს სამხედრო სამსახურში გაიწვევდნენ ქვეყნის ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქ ვილცში დაიწყო გაფიცვა. მონაწილეების რაოდენობა დიდი სიჩქარით იზრდებოდა. მთელი ქვეყნის ტერიტორიაზე შეჩერდა სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსის მუშაობა. გაფიცვა მალევე დაარბიეს, ორგანიზატორები კი დააპატიმრეს. განსაკუთრებულმა ტრიბუნალმა (Standgericht) ჩაატარა სასამართლო პროცესი და დამნაშავეებს სიკვდილით დასჯა მიუსაჯა. რაც არ უნდა იყოს, ჯარში გაწვევის წინააღმდეგ პროტესტები მაინც გრძელდებოდა. 12 000 ახალწვეულიდან 3 500 დეზერტირი აღმოჩნდა.
ჰოლოკოსტი
ომის დასაწყისისთვის ლუქსემბურგში ცხოვრობდა 3500 ებრაელი. ძირითადად, ესენი იყვნენ გერმანიიდან გამოქცეული ადამიანები. 1940 წლის სექტემბერში ლუქსემბურგში მიიღეს ნიურნბერგის რასობრივი კანონები, რომლებიც გერმანიაში 1935 წლიდან მოქმედებდა. ამის გამო ლუქსემბურგში მცხოვრებ ებრაელებს საფრანგეთში გაქცევა მოუწიათ. 1941 წლის ოქტომბრისთვის, როდესაც ლუქსემბურგის ტერიტორიაზე მყოფებს ქვეყნის დატოვება აეკრძალათ, ქვეყნიდან 2500 ებრაელი იყო ემიგრირებული. თითქმის ყველა გაქცეული ან გადაასახლეს, ან კიდევ მოკლეს. 1941 წლის სექტემბრიდან ებრაელები ვალდებულნი იყვნენ ტანსაცმელზე ყვითელი ვარვსკვლავი ეტარებინათ.
1941 წლის ოქტომბერში დაიწყო 800 ცოცხალი ებრაელის სხვადასხვა კონცენტრაციულ ბანაკებში გადაყვანა, ხოლო იმავე წლის 19 ოქტომბერს საოკუპაციო ხელისუფლებაში განაცხადეს, რომ ლუქსემბურგის ტერიტორია ებრაელებისგან მთლიანად იყო გაწმენდილი, თუმცა, რამდენიმე ათეული ებრაელი ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო და ნაცისტებისგან მთელი ომის განმავლობაში იმალებოდა. ცნობილია, რომ ლუქსემბურგის გათავისუფლების შემდეგ ლუქსემბურგში 36 ცოცხალი ებრაელი იყო დარჩენილი.
თავისუფალი ლუქსემბურგის შეიარაღებული ძალების და გაძევებული ხელისუფლების მოღვაწოება
ლუქსემბურგელი მეომრების ანტიჰიტლერულ კოალიციაში ბრძოლამ არ იმოქმედა ომის საერთო სიტუაციაზე, რადგანაც მათი რაოდენობა მხოლოდ რამდენიმე ათეული იყო. 1944 წლის 6 აგვისტოს 80 მეომრისგან შემდგარმა, რაზმი C-მ, რომლის მეთაურიც ჟან-ბატისტ პირონი იყო, ნორმანდიაში დაეშვა. 1944 წლის სექტემბერში რაზმმა ბრიუსელის გერმანელებისგან გათავისუფლებაში მიიღო მონაწილეობა.
გათავისუფლება
ლუქსემბურგის ტერიტორია ანტიჰიტლერული კოალიციის ჯარებმა 1944 წლის სექტემბერში გაათავისუფლეს. სატანკო ნაწილებმა გერმანელების მიერ დატოვებული დედაქალაქი ბრძოლის გარეშე აიღეს. უფრო ძლიერი გახდა პარტიზანული მოძრაობაც: 15–19 ნოემბერში ვიანდენის რაიონში გერმანელებსა და პარტიზანებს შორის ბრძოლა წარიმართა. იმავე წლის დეკემბერში ვერმახტმა დაიწყო არდენის ოპერაცია. მიუხედავად იმისა, რომ ლუქსემბურგის დედაქალაქი მოკავშირეთა ხელში იყო, გერმანელებმა თავიდან შეძლეს რამდენიმე დასახლებული პუნქტის აღება, რის გამოც მოკავშირეებს კვლავ მოუწიათ ამ პუნქტების აღება,
გაუ მოზილენდის გაულაიტერმა (რომელშიც ლუქსემბურგი შედიოდა) გუსტავ სიმონმა გაქცევა სცადა, თუმცა, ეს მან ვერ მოახერხა და ტყვედ ჩავარდა. 1945 წლის 18 დეკემბერს მან თავი მოიკლა. გაასამართლეს კოლაბორაციონისტებიც: ორგანიზაცია Volksdeutsche Bewegung-ის დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი დამიან კრატცენბერგი 1946 წელს ჩამოახრჩვეს.
1944 წლის დეკემბრიდან 1945 წლის თებერვლამდე ლუქსემბურგის დედაქალაქს ბომბავდნენ არტილერიული ქვემეხი Fau-3-ით.
არდენის ოპერაცია
1944 წლის სექტემბრისთვის გათავისუფლებული იყო ლუქსემბურგის ტერიტორიის დიდი ნაწილი. ფრონტის ხაზი სტაბილიზირებული იყო გერმანიის საზღვართან, მდინარეებ ოურ და ზაუერთან. საბრძოლო მოქმედებების დასრულების შემდეგ ლუქსემბურგში გადაისროლეს შეერთებული შტატების შეიარაღებული ძალების მე-8 კორპუსი. კორპუსი მონაწილეობას იღებდა თავდაცვის წინა ხაზზე. გერმანელების იერიშის დაწყების შემდეგ პირველი დარტყმა თავიანთ თავზე მიიღეს შეერთებული შტატების მე-4 და 28-ე ქვეითმა დივიზიებმა და მე-9 ჯავშანსატანკო დივიზიის სამხედრო ერთეულმა.
ამერიკელების თავდაპირველი გეგმის თანახმად, საზღვართან ახლოს მდებარე ქალაქები შენარჩუნებული უნდა ყოფილიყო. ამ ქალაქების გერმანელების მიერ აღების პრევენციის მიზნით ქალაქებში თავდაცვითი ნაგებობები ააშენეს.} ამერიკელების უკან დახევის შემდეგ ამ ტერიტორიაზე 1945 წლის იანვრიდან ფრონტის ხაზი გადიოდა. მოკავშირეთა იერიშების შედეგად სამხრეთიდან წარმოიშვა აღმოსავლეთისკენ მოღუნული რკალი. 1945 წლის 12 თებერვალს ამერიკელებმა გერმანიის კონტროლის ქვეშ მყოფი ბოლო ლუქსემბურგული კომუნა, ვიანდენი გაათავისუფლეს.
ლუქსემბურგისთვის ბრძოლის დროს ორივე მხარის მთავარსარდლობას გადაწყვეტილი ჰქონდა ნებისმიერ ფასად მოეპოვებინა გამარჯვება, რაც ცუდად აისახა მშვიდობიან მოსახლეობაზე. განადგურდა 2100 საცხოვრებელი ადგილი, 1400 სახლს მიაყენეს გამოუსწორებელი ზარალი, დაიღუპა 500 მშვიდობიანი ლუქსემბურგელი. 45000 ადამიანი გაიქცა საომარი მოქმედებების ჩატარების ადგილიდან.
შედეგები
ომის შემდეგ, 1945 წლის ბოლოს, ლუქსემბურგის შეიარაღებულმა ძალებმა საფრანგეთის ოკუპაციის ზონაში დაიკავეს ქალაქები ბიტბურგი, მთიანეთი აიფელი და ზაარბურგის რამდენიმე რაიონი. ლუქსემბურგული ნაწილებ მთლიანად ემორჩილებოდნენ ფრანგულ სარდლობას. 1948 წელს ლუქსემბურგელებმა დატოვეს ზაარბურგი, ხოლო 1955 წლის ივლისში ბიტბურგი და მთიანეთი აიფელი.
სქოლიო
კატეგორია:ლუქსემბურგის ისტორია
The Last Stand (Sabaton-ის ალბომი)
The Last Stand  — შვედური პაუერ მეტალ ჯგუფ Sabaton-ის მერვე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2016 წლის 19 აგვისტოს. The Last Stand ჩაიწერა Abyss Studios-ში პეტერ ტეგტგრენის მიერ.
Sabaton-ის წინა ალბომ Heroes-ის, მსგავსად, The Last Stand კონცეპტუალური ალბომია. იგი შთაგონებულია სხვადასხვა დროის უკანასკნელი თავდაცვითი ბრძოლებით. პირველი სინგლი, „The Lost Battalion“, 2016 წლის 10 ივნისს გამოუშვეს, რომელსაც მოჰყვა „Blood of Bannockburn“ 15 ივლისს და „Shiroyama“ 12 აგვისტოს.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ალბომები კატეგორია:Sabaton-ის ალბომები კატეგორია:Nuclear Blast-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები პეტერ ტეგტგრენის პროდიუსერობით
ვოლკოვო (დმიტრიევის სოფსაბჭო)
ვოლკოვო (Волково; Волков) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება დმიტრიევის სოფსაბჭოს. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 707 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (50 %) და რუსები (34 % შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
აგესიპოლის II
აგესიპოლის II — სპარტის მეფე. აგესიპოლის II სამეფო ტახტზე კლეომბროტე I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 371 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 369 წელს. აგესიპოლის II-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე კლეომენე II ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
მარანიანზინიუ
მარანიანზინიუ (Maranhãozinho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გურუპის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 065 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.46 კმ²-ზე. ფართობი 972 617 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1993
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1993 (1993 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 1993 წლის 12 ნოემბრიდან 28 ნოემბრამდე ინგლისში, პრესტონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა რონი ო’სალივანი, რომელმაც ფინალში სტივენ ჰენდრი დაამარცხა ანგარიშით 10:6.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1993 წელი სნუკერში
ივეტა მუკუჩიანი
ივეტა მუკუჩიანი (Իվետա Մուկուչյան; დ. 14 ოქტომბერი 1986, ერევანი, სომხეთი) — სომეხი მომღერალი.
ევროვიზია 2016
thumb|200px|left
ივეტამ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე შეასრულა „LoveWave“ („სიყვარულის ტალღა“). სიმღერის ავტორია სომეხი კომპოზიტორი ლილიტ ნავასარდიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:სომეხი მსახიობები კატეგორია:სომეხი მომღერლები
კლეომენე II
კლეომენე II — სპარტის მეფე. კლეომენე II სამეფო ტახტზე აგესიპოლის II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 369 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 309 წელს. კლეომენე II-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე არევს I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
ოცნების რეკვიემი
„ოცნების რეკვიემი“ (Requiem for a Dream) — ამერიკელი რეჟისორის, დარენ არონოფსკის 2000 წლის ფსიქოლოგიური დრამა. მთავარ როლებში მონაწილეობენ ელენ ბიურსტინი, ჯარედ ლეტო და ჯენიფერ კონელი. გადაღებულია 1978 წლის ჰუბერტ სელბი უმცროსის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით.
ფილმში მოთხრობილია ოთხი ნარკოდამოკიდებული ადამიანის ისტორია. დამოკიდებულების გამო ისინი სასოწარკვეთით სავსე ილუზიების სამყაროს ტყვეები ხდებიან. ხოლო ფილმის ბოლოს, როცა პერსონაჟები გამოდიან ილუზიების სამყაროდან და რეალობას თვალს უსწორებენ, მათი პიროვნებები დაცარიელებული და განდგურებულია. ფილმი ასახავს, თუ როგორ გავლენას ახდენს ნარკოტიკების მოხმარება პიროვნების როგორც ფიზიკურ, ისე მენტალურ მდგომარეობასა და აზროვნებაზე.