cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დეროში
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
შოლკანი
შოლკანი (Şolcani) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 253 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
მონტენეგროს პრემიერ-მინისტრი
მონტენეგროს პრემიერ-მინისტრი (ჩერნოგორულად: Premijer Crne Gore) — მონტენეგროს მთავრობის მეთაური. პრემიერ-მინისტრი მოვალეობაა უხელმძღვანელოს მთავრობის მუშაობას და წარუდგინოს პარლამენტს სამთავრობო პროგრამა. პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე უარის თქმა გამოიწვევს მთავრობის დაცემას.
ამჟამინდელი პრემიერ-მინისტრი, გაერთიანებული რეფორმისტული მოქმედების ლიდერი დრიტან აბაზოვიჩი თანამდებობაზე მონტენეგროს პარლამენტმა დანიშნა 2022 წლის 28 აპრილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონტენეგროს მთავრობა კატეგორია:მონტენეგროს პრემიერ-მინისტრები
მამუკა კიკალეიშვილი
1981 დაამთავრა თბილისის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1984 წლამდე მუშაობდა კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში და მოსკოვში, საქართველოს საელჩოში. 1984 წლიდან ქართული ფილმის კინოფილმებში მონაწილეობდა.
1988 წელს ბულგარეთში, გაბროვოში გამართულ საერთაშორისო ფესტივლზე მიღებული აქვს პრემია კომედიური როლისათვის.
1994 წელს შედგა დებიუტი რეჟისორის სახით, ლევონ უზუნიანთან ერთად დადგმული „ზნედაცემული ანგელოზი“.
უკანასკნელ წლებში მუშაობდა რუსეთში საქართველოს საელჩოს ატაშედ, კულტურის განხრით. აპირებდა საკუთარი სატელევიზიო შოუს, „მამუკასთან“, შექმნას (იდეა ჯერ კიდევ ვლად ლისტიევის პერიოდში დაიბადა), გადაღებული იქნა რამდენიმე გადაცემა. 2000 წლის 26 აპრილს დაკარგა გონება ძილის მომგვრელი საშუალების ზედმეტი დოზის გამოყენებით. გარდაიცვალა 3 მაისს, მოსკოვში. დასაფლავებულია თბილისში, ვაკის სასაფლაოზე.
კანადის გერბი
კანადის გერბი (აგრეთვე ცნობილი როგორც „კანადის სამეფო გერბი”) — კანადის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლო. კანადის გერბი დამტკიცდა 1921 წელს, თუმცა მას შემდეგ მცირე შესწორებები განიცადა და თანამედროვე სახე 1994 წელს მიიღო (ცვლილებები ძირითადად გერბის მხატვრულ სახეს ეხებოდა და ამიტომ მას არსებითი ცვლილებები არ განუცდია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:გერბები ლომის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები გვირგვინის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები დროშის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ჯაჭვის გამოსახულებით
ნიკოლოზ ვაჩნაძე
ნიკოლოზ მიხეილის ძე ვაჩნაძე (დ. 1887, თბილისი, — გ. 1940, ლუკენვალდი, გერმანია) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე.
მალებოს ტბა
მალებოს ტბა (Pool Malebo) — ტბა მდინარე კონგოზე, რომელიც ქვედა დინებაში წინ უსწრებს ლივინგსტონის ჩანჩქერებს. კოლონიამდელ დროში ერქვა ნკუნდის ტბა (Lake Nkunda), ადრე ჰენრი მორტონ სტენლის პატივსაცემად მას ასევე ერქვა სტენლი-პული (Stanley Pool).
ნიკოლოზ ვაჩნაძე
მსახურობდა რუსეთის არმიის მე-13 ლაიბ-გრენადერთა ერევნის პოლკში (1909 წლის სიით — პორუჩიკი). ამავე პოლკის შემადგენლობაში იბრძოდა ჩრდილო-დასავლეთის ფრონტზე I მსოფლიო ომში (1914-1918). 1916 წელს მიიღო კაპიტნის წოდება. 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში, მიიღო პოლკოვნიკის ჩინი, მეთაურობდა ასპინძის მე-9 ათასეულს. საბჭოთა ოკუპაციის (1921) შემდეგ ემიგრაციაში იყო. დაამთავრა ვარშავის სამხედრო აკადემია (1923). მსახურობდა პოლონეთის არმიაში პოდპოლკოვნიკის წოდებით, დანიშნული იყო მოდლინის ციხესიმაგრის გარნიზონის უფროსად. II მსოფლიო ომის დასაწყისში, 1939 წელს ტყვედ ჩაუვარდა გერმანელებს. გარდაიცვალა ტყვეობაში, ლუკენვალდის საავადმყოფოში. დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის II (1915, 1916), წმ. ანას II (1915, 1916) და IV (1915) და წმ. ვლადიმირის IV (1916) ხარისხის ორდენებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1940 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში‎
მალებოს ტბა
გეოგრაფია
thumb|left|200px|მალებოს ტბის ხედი თვითმფრინავიდან [[კინშასასთან ახლოს]] მისი სიგრძე 35 კილომეტრია, სიგანე 23 კმ, ხოლო საერთო ფართობი დაახლოებით 500 კმ²-ია. მის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს კუნძული მბამუ საერთო ფართობით 180 კმ², რომელიც ეკუთვნის კონგოს რესპუბლიკას. ტბის სიღრმე მერყეობს 3 მეტრიდან 10 მეტრამდე, წყლის დონე წლის განმავლობაში შეიძლება შეიცვალოს 3 მეტრით, საშუალოდ ზღვის დონიდან რჩება 272 მეტრ სიმაღლეზე.
ტბა მდინარე კონგოს ზედა დინების სანაოსნო მონაკვეთის დასაწყისია ქალაქებთან მბანდაკა, კისანგანი და ბანგი. ქვედა დინებაში მდინარე კონგო არ არის სანაოსნო — ჭორომების სისტემის გავლით, ცნობილი როგორც ლივინგსტონის ჩანჩქერები, მალევე ეშვება ზღვის დონემდე.
საინტერესო ფაქტები
კონგოს რესპუბლიკისა და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დედაქალაქები (შესაბამისად ბრაზავილი და კინშასა) მდებარეობენ მალებოს ტბის მოპირდაპირე სანაპიროზე. ეს ორი ქალაქი მსოფლიოში ორი უახლოესი დედაქალაქებია რომისა (იტალია) და ვატიკანის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს რესპუბლიკის ტბები
IRB-ის თბილისის თასი 2014
თბილისის თასი 2014 — საერთაშორისო სარაგბო ტურნირის, თბილისის თასის მეორე გათამაშება. მატჩები გაიმართა საქართველოს დედაქალაქ თბილისში, ავჭალის სტადიონზე.
მასპინძელი საქართველოს ეროვნული ნაკრების გარდა, ტურნირში აგრეთვე მონაწილეობდა ესპანეთის ნაკრები, მზარდი იტალია და იაგუარები.
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო ტურნირები რაგბიში
პლატონ სართანია
პლატონ სართანია (დ. 1886, ლედგებე — გ. 24 ოქტომბერი, 1918, ზუგდიდი მაზრა) — ქართველი სცენისმოყვარე.
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში, წერა-კითხვა თავისით შეისწავლა, ასევე მეწაღეობა და სურათების გადაღება. სხვა განათლება არ გააჩნდა. 1905 წლის სენაკის ხელოსნებთან ერთად მონაწილეობდა პოლიტიკურ გამოსვლებში, ამიტომ წელიწადნახევრით რუსეთის ჩრდილოეთში გადაასახლეს. საქართველოში დაბრუნებული წერა-კითხვას ძლივს ახერხებდა, თუმცა ამხანაგებს სცენაზე გამოსვლას თხოვდა, რადგან ხალხისთვის ხმა სცენიდან მიეწვდინა. მსახურობდა ზუგდიდის სცენაზე. მისი შესრულებული როლებია: სესია „ბატონი და ყმაში“, პეტუა „ციმბირელში“ და სხვა. ამავე დროს იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის აქტიური წევრი. 1918 წლის 24 ოქტომბერს გარდაიცვალა. მის გარდაცვალებას გამოეხმაურა იმდროინდელი სახელოვნებო ჟურნალი „თეატრი და ცხოვრება“. 1919 წელს ზუგდიდის სცენისმოყვარე ამხანაგებმა განსვენებულის წლის თავზე დადგეს „ბატონი და ყმა“. შემოსავლის ნაწილი ჟურნალს „თეატრი და ცხოვრება“ გადაეცა, ნაწილი კი მისი ქვრივი დის ოჯახს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1918 კატეგორია:ქართველი სცენისმოყვარეები
იაგო აბულაძე
იაგო აბულაძე (დ. 16 ოქტომბერი, 1997) — ქართული წარმოშობის რუსი ძიუდოისტი. ამჟამად ასპარეზობს -60კგ წონით კატეგორიაში. 2017 წელს მოიპოვა ვერცხლის მედალი ევროპის 23-წლამდელთა ჩემპიონატზე. 2018 წელს გახდა ევროპის ჩემპიონი 23-წლამდელთა შორის. 2020 წელს ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დამარცხდა რუსეთის სახელით მოასპარეზე რობერტ მშვიდობაძესთან.
რესურები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები იაგო
ტელეს ტბა
ტელეს ტბა (Lac Télé) — ტბა ცენტრალურ აფრიკაში. მდებარეობს კონგოს რესპუბლიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში
ტბის რაიონში მდებარეობს დასავლეთის დაბლობის გორილის უდიდესი პოპულაცია, რომელიც მოითვლის 100 000-ზე მეტ არსებას.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს რესპუბლიკის ტბები
მონიკა კოვეტი
მონიკა კოვეტი (დ. 14 ივლისი, 1976, ბუდაპეშტი, უნგრეთი) — უნგრელი პორნომსახიობი და ფეტიშისტი მოდელი. იგი არის ბისექსუალი.
ჯილდოები
კოვეტს მოგებული აქვს ერთი ჯილდო, გარდა ამისა ნომინირებული იყო სამ ჯილდოზე. 2019 წლის ივნისიდან არის სექს-თერაპერტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:უნგრელი ქალი პორნომსახიობი კატეგორია:უნგრელი ქალი მსახიობები
კატრინ დე ვალუა
კატრინ დე ვალუა (Catherine de Valois; Catherine of Valois; დ. 27 ოქტომბერი, 1401 — გ. 3 იანვარი, 1437) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე შარლ VI ვალუასა და მისი ცოლის, დედოფალ იზაბელა ბავარიელის უმცროსი ქალიშვილი. საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ის უფროსი და. ინგლისის დედოფალი 1420-22 წლებში როგორც ჰენრი V პლანტაგენეტის ცოლი. ინგლისის მეფე ჰენრი VI-ის დედა.
საფრანგეთის პრინცესა
კატრინი იყო საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ იზაბელა ბავარიელის უმცროსი ქალიშვილი. იგი დაიბადა 1401 წლის 27 ოქტომბერს. თავიდან განიხილებოდა კატრინისა და ინგლისის მეფის ჰენრი IV-ის ძმის, უელსის პრინცის ქორწინება, თუმცა მოლაპარაკებების დაწყებიდან მალევე პრინცი გარდაიცვალა. 1414 წელს ინგლისის ახალმა მეფემ ჰენრი V-მ მოლაპარაკებები განაახლა და ამჯერად თავად მოისურვა კატრინზე დაქორწინება.
ფრანგი მემატიანეები აღნიშნავენ, რომ იზაბელა ბავარიელი კატრინს უფრო მეტ ყურადღებას უთმობდა ვიდრე დანარჩენ შვილებს. დედოფალი დიდ თანხებს ხარჯავდა პრინცესა კატრინის სათამაშოებზე. ამასთან იზაბელა ზრუნავდა კატრინის რელიგიურად აღზრდაზე, რის გამოც კატრინი განათლების მისაღებად პუასუს მონასტერში გაგზავნეს.
ინგლისის დედოფალი
მარცხნივ|მინი|კატრინისა და ჰენრის ქორწინება ინგლისის მეფე ჰენრი V-მ ასწლიანი ომი განაახლა და აზენკურის ბრძოლაში მიწასთან გაასწორა ფრანგები. 1420 წლის მაისში ფრანგებსა და ინგლისელებს შორის დაიდო ტრუას ხელშეკრულება. ამ ხელშეკრულების საფუძველზე კატრინის მამა, ანუ საფრანგეთის მეფე შარლ VI ჰენრი V-ს თავის მემკვიდრედ აცხადებდა და მას თავის უმცროს ქალიშვილ კატრინს ატანდა ცოლად. პრინცესა კატრინი ევროპაში ერთ-ერთ ყველაზე მომხიბვლელ და განათლებულ ქალად იყო მიჩნეული. როდესაც კატრინი და ჰენრი პირველად შეხვდნენ ერთმანეთს, ჰენრის ის თავდავიწყებით შეუყვარდა. 1420 წლის 2 ივნისს წმინდა იოანეს ტაძარში კატრინი და ჰენრი დაქორწინდნენ. ქორწილიდან მალევე კატრინი ინგლისში გაემგზავრა და 1421 წლის 23 თებერვალს უესტმინსტერის სააბატოში ის ინგლისის დედოფლად ეკურთხა. ამავე წლის ივნისში ჰენრი კვლავ საფრანგეთში დაბრუნდა და ომი განაახლა.
ქორწილიდან მალევე დედოფალი კატრინი დაფეხმძიმდა. 1421 წლის 6 დეკემბერს დედოფალმა ვაჟი გააჩინა. სწორედ ამ დროს ჰენრი V ქალაქ ბუა-დე-ვინსენის ალყის დროს დიზერტერიით დაავადდა და 1422 წლის 31 აგვისტოს გარდაიცვალა, 31 წლის ასაკში. 21 წლის კატრინი უკვე ქვრივი დედა დედოფალი გახდა. მისი ვაჟი ინგლისის მეფე ჰენრი VI გახდა. კატრინს სურდა, რომ მისი ვაჟს საფრანგეთიც დაეპყრო და მისი მეფეც გამხდარიყო, ამიტომაც დაბადებიდანვე მას საფრანგეთის მეფეს უწოდებდა და პრეტენზიებს უღვივებდა საფრანგეთის ტახტზე.
მეორე ქორწინება
დაქვრივებული კატრინი ჯერ კიდევ ძალიან ახალგაზრდა იყო, ამიტომაც მეორედ გათხოვება მოისურვა. მისმა ამგვარმა გადაწყვეტილებამ მისი მაზლი, გლოსტერის ჰერცოგი ჰამფრეი პლანტაგენეტი საშინლად განარისხა. კატრინი თამამად აცხადებდა, რომ მას ქორწინება სურდა მისი გარდაცვლილი ქმრის ბიძაშვილზე, მორტონის გრაფ ედმუნდ ბეფორტზე. გლოსტერის ჰერცოგი გააფთრებით ეწინააღმდეგებოდა კატრინის გათხოვების იდეას და 1427-28 წლებში მას პარლამენტიც აუმხედრა. თუმცა საბოლოოდ პარლამენტმა მიიღო გადაწყვეტილება, რომ თუ ჰენრი VI დედამისს მეორედ გათხოვების ნებას დართავდა შეეძლო იმ პიროვნებაზე დაქორწინებულიყო ვინც მოესურვებოდა, ხოლო თუ მეფე წინააღმდეგი იქნებოდა დედოფალი ვერ გათხოვდებოდა. ამ დროს ჰენრი VI სულ 6 წლის დედაზე მიჯაჭვული ბავშვი იყო და კატრინი მას იმას გააკეთებინებდა რასაც მოისურვებდა. სწორედ ამიტომ, მეფემ დედის გათხოვებაზე თანხმობა განაცხადა. დედა დედოფალი კატრინი სამეფო სასახლეში ცხოვრობდა და მეფის აღზრდით იყო დაკავებული. იგი ინგლისში ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი პიროვნება იყო და მიუხედავად იმისა, რომ ყველა მის ქმედებებს აკვირდებოდა, მან მაინც გააბა რომანი ინგლისელ დიდგვაროვან ოუენ ტიუდორთან. 1432 წლის მაისში ოუენი და კატრინი დაქორწინდნენ.
მიუხედავად ამისა არ არსებობს რაიმე ნათელი მტკიცებულება იმისა, რომ კატრინი და ოუენი ნამდვილად, ოფიციალურად დაქორწინდნენ. ამ ქორწინების ოფიციალური დოკუმენტაცია არ არსებობს. ამგვარად, ჩვენ არ შეგვიძლია დანამდვილებით ვთქვათ, რომ მათი ორი საერთო ვაჟი კანონიერია. მათმა ვაჟმა დააარსა ტიუდორების სამეფო დინასტია, ამრიგად კატრინი გამოდის ჰენრი VII-ის, ჰენრი VIII-ის, ედუარდ VI-ის, მერი I-ისა და ელისაბედ I-ის ბებია.
ოუენსა და კატრინს სავარაუდოდ 6 შვილი ჰყავდათ, რომელთაგან მხოლოდ სამზეა ცნობები, ედმუნდი, ჯასპერი და მარგარეტი, თუმცა გოგონა ადრეულ ასაკშივე გარდაიცვალა.
გარდაცვალება და შემდგომი პერიოდი
მინი|230x230პქ|კატრინა ვალუას გერბი ინგლისის დედოფლობისას კატრინი გარდაიცვალა 1437 წლის 3 იანვარს ლონდონში. იგი დაკრძალეს უესტმინსტერის სააბატოში ჰენრი V-ის გვერდით. კატრინის გარდაცვალების შემდეგ ოუენს დედოფალი აღარ მფარველობდა ამიტომ მის წინააღმდეგ მისმა მტრებმა ბრძოლა დაიწყეს. განსაკუთრებით აქტიურობდა კატრინის მაზლი, რომლის ინტრიგების წყალობითაც ოუენი დააპატიმრეს და მთელი ქონება ჩამოართვეს. იგი 1438 წელს ნიუგეითის ციხიდან გაიქცა. ამავე წელს უინძორის ციხეში ჩასვეს.
შვილები
ჰენრი V-თან ჰყავდა 1 ვაჟი:
ოუენთან ჰყავდა 2 ვაჟი:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1401 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1437 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები კატეგორია:დედა დედოფლები
კაპიტან ჰატერასის მოგზაურობა და თავგადასავალი
„კაპიტან ჰატერასის მოგზაურობა და თავგადასავალი“ (Voyages et aventures du capitaine Hatteras) — ფრანგი მწერლის, ჟიულ ვერნის სათავგადასავლო რომანი. იგი ვერნის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და გავრცელებული ნაწარმოებია. „კაპიტან ჰატერასის მოგზაურობა და თავგადასავალი“ პირველად 1866 წელს პარიზში გამოიცა და ის ვერნის რიგით მეოთხი რომანია. წიგნი მოგვითხრობს შეუპოვარი და გაბედული კაპიტან ჯონ ჰატერასის მოგზაურობას ჩრდილოეთ პოლუსისაკენ თავის ერთგულ მეგობრებთან ერთად. მას სურს პირველი ადამიანი იყოს ვინც ფეხი დადგა ჩრდილოეთ პოლუსზე (იმ დროს ჯერ არავის ჰქონდა ფეხი დადგმული).
„კაპიტან ჰატერასის მოგზაურობა და თავგადასავალი" ქართულად პირველად გამომცემლობა ნაკადულმა გამოსცა 1977 წელს, სერიაში „ჟიულ ვერნის თხზულებანი“, ხოლო მთარგმნელი კოტე ჯავრიშვილი იყო.
სიუჟეტი
კაპიტან ჰატერასი ხომალდ „ფორვარდის“ აგებასა და ეკიპაჟის შეკრებას ავალებს კაპიტნის თანაშემწე რიჩარდ შანდონს. იგი შეკრებს ეკიპაჟს და გამგზავრებისთვის მოამზადებს „ფორვარდს“, მაგრამ არც მან და არც ერთმა ეკიპაჟის წევრმა არ იცის, თუ საით მიემართება „ფორვარდი“ და ისიც, თუ ვინაა მისი კაპიტანი.
საბოლოოდ, „ფორვარდი“ 1860 წლის 5 აპრილს მიემგზავრება.
თავდაპირველად, რიჩარდ შანდონი წერილობით იღებს კაპიტნის დავალებებს და რამდენიმე დავალების შესრულების შემდეგ, კაპიტანი ჰატერასი გამოჩნდება. ის თურმე მუდამ „ფორვარდზე“ იმყოფებოდა და ყველას ერთი უბრალო მეზღვაური ეგონა, რომელსაც ჰარის ეძახდნენ.
თავდაპირველად, მათთვის ყველაფერი კარგად მიდის. კაპიტანი გააცნობს თავის გეგმებს ეკიპაჟის ყველა წევრს, რომ სურს მიაღწიოს ჩრდილოეთ პოლუსს.
ამის შემდეგ, მოგზაურებს ათასი წინააღმდეგობის გადალახვა მოუხდებათ, მაგრამ კაპიტანი ერთი წამითაც არ აპირებს ხელი აიღოს თავის განზრახვაზე და ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ ჩრდილოეთ პოლუსამდე მიაღწიოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჟიულ ვერნის რომანები კატეგორია:სათავგადასავლო რომანები კატეგორია:1866 წლის რომანები კატეგორია:ფრანგული რომანები
მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი (ტროპარიოვო)
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
მიქაელ მთავარანგელოზის ხის ტაძარი სოფელ ტროპარიოვოში ორჯერ გადააკეთეს, უკანასკნელად 1669 წელს. XVII საუკუნის ბოლოს დამწვარი ხის ეკლესიის ადგილზე დაიწყეს ქვის ტაძრის მშენებლობა, რომელიც დაასრულეს 1694 წელს. ტაძარი ააშენეს ნოვოდევიჩის მონასტრის ფინანსებით, რომელსაც მაშინ ეკუთვნოდა სოფელი ტროპარიევო. ტაძროს პროექტის ავტორის შესახებ ზუსტი მონაცემები ისტორიულ დოკუმენტებს არ შემოუნახავს. 1694 წლის 25 ოქტომბერს დაამზადეს ოდიკი. 1812 წლის საფრანგეთ-რუსეთის ომის შედეგად ტაძარი უმნიშვნელოდ დაზარალდა. 1823 წელს ეკლესია გაარემონტეს.
1988 წელს რუსეთის გაქრისტიანების 1000 წლისთავთან დაკავშირებით გამოვიდა მოსკოვის ხელისუფლების დადგენილება, რომლის მიხედვითაც მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია გამოსაყენებლად გადასცეს მოსკოვის საპატრიარქოს. გადაწყვეტილება მაშინვე არ შესრულებულა, შენობა კვლავ ეკავა მოსკოვის სამხატვრო კომბინატს. ტაძრის კურთხევა შედგა 1989 წლის 23 თებერვალს.
მომავალ წლებში ააშენეს ეკლესიის მსახურთათვის სახლი, სანათლავი ტაძარი და ბიბლიოთეკა, საკვირაო სკოლა, საეკლესიო ჭურჭლის მაღაზია აღმოსავლეთ მხარეს დააყენეს სამახსოვრო ნიშანი, რომელზეც ჩამოთვლილი იყო სოფელ ტროპარიევოს იმ ადამიანების სია, რომლებიც დაიღუპნენ დიდ სამამულო ოში.
ეკლესიის ტერიტორიაზე ააშენეს წმინდა ვიტალის სამლოცველო, სადაც დილის მსახურების შემდეგ იწყებოდა პანაშვიდები.
ტაძრის დღესასწაულები არის:
იაროვა (მოლდოვა)
იაროვა (Iarova) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 93 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 711 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
ლგბტ უფლებები საუდის არაბეთში
მინი|[[საუდის არაბეთი]] ლგბტ უფლებები საუდის არაბეთში — ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი, ტრანსგენდერი ( ლგბტ ) ადამიანი საუდის არაბეთში დგება ისეთი იურიდიულ გამოწვევების წინაშე, რომლებსაც  არ განიცდიან ჰეტეროსექსუალი მაცხოვრებლები. ერთნაირსქესიანთა შორის, ქალისა თუ მამაკაცის, სექსუალური აქტი უკანონოა. ლგბტ უფლებებს არ ცნობს საუდის არაბეთის მთავრობა. საუდის სოციალურ ზონებსა და კანონებზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენენ ულტრა-კონსერვატიული მუსლიმები. ჰომოსექსუალიზმი და ტრანსგენდერიზმი განიხილება, როგორც ამორალური და უხამსი ქმედება. ხოლო ჰომოსექსუალობა ან ქროს-დრესინგი ისჯება კანონით, ჯარიმებით, უვადო პატიმრობით და სიკვდილით.
სისხლის სამართლის კანონები
საუდის არაბეთს სისხლის სამართლის კოდექსი არ გააჩნია. საუდის არაბეთში კანონის ძირითადი წყარო არის ისლამური შარიათი. ეს მომდინარეობს ყურანიდან და მუჰამედის ტრადიციებიდან, რომლებიც შეიცავს სუნას.
სოდომია მტკიცდება ან დამნაშავის მიერ ოთხჯერ აღიარებით, ან ოთხი სანდო მუსლიმი კაცის ჩვენებით, რომლებიც აქტის თვითმხილველები იყვნენ. თუ ოთხზე ნაკლები მოწმეა, ან თუ ერთი მაინც არ არის მართალი, მაშინ ისინი ყველანი უნდა დაისაჯონ 80 წკეპლით ცილისწამებისთვის.
1980-იან წლებში საუდის მეფე ხალიდმა გამოსცა მრავალი სამეფო ბრძანება, რომელიც მიზნად ისახავდა რელიგიური ფუნდამენტალისტების მხარდაჭერას 1979 წელს რელიგიური ექსტრემისტების აჯანყების შემდეგ, რომელიც ცნობილი იყო დიდი მეჩეთის დაპყრობის სახელით.
ერთნაირსქესიანთა ურთიერთობების აღიარება
ეს ქვეყანა არ ცნობს ერთნაირსქესიანთა ქორწინებას, ოჯახურ პარტნიორობას ან სამოქალაქო კავშირებს.
გენდერული იდენტობა
საუდის არაბეთის მთავრობა კრძალავს ქროს-დრესინგსა და ტრანსგენდერობას ისლამური იურისპრუდენციის შესაბამისად და ამიტომ იგი დასჯადია. ქროს-დრესინგისთვის სისხლისსამართლებრივი სანქციები იგივეა, რაც ჰომოსექსუალიზმის შემთხვევაში: ჯარიმები, თავისუფლების აღკვეთა, სიკვდილით დასჯა და უცხოელთათვის - დეპორტაცია.
საუდის არაბეთის მთავრობა არ უშვებს სქესის შეცვლის ოპერაციებს და არ აძლევს ხალხს უფლებას, მიიღონ ახალი იურიდიული დოკუმენტები, რომლების მიხედვითაც მათი სქესი შეიცვლება. ჰომოსექსუალობის მსგავსად, ოჯახის წევრები შეიძლება თავს ვალდებულად თვლიდნენ მოკლან ტრანსგენდერი და-ძმა ან ნათესავი, რათა ოჯახის „სახე გადაარჩინონ“ ან პატივისცემა აღადგინონ საზოგადოებაში. 2017 წელს საუდის პოლიციამ ორი ტრანსგენდერი პაკისტანელი, სავარაუდოდ, „ტომრებში ჩასვა, ჯოხებით გაუსწორდა და წამებით მოკლა“. საუდის არაბეთის შინაგან საქმეთა მინისტრის განცხადებაში ნათქვამია, რომ ინფორმაცია „იყო სრულად არასწორი და არავინ უწამებიათ“.
ტრანსსექსუალი ან ტრანსგენდერი პირადობის მოწმობის მქონე პირებს ეკრძალებათ პილიგრიმობა მექაში.
აივ / შიდსი
სამეფოში არ არსებობს პროგრამა, რომელიც შეაჩერებს აივ-შიდსის გავრცელებას ლგბტ ადამიანებში. კანონის თანახმად, საუდის ყველა მოქალაქეს, ვინც ინფიცირებულია აივ ან შიდსით, უფასო სამედიცინო დახმარება, პირადი ცხოვრების დაცვა და დასაქმების შესაძლებლობები აქვთ. მთავრობამ მოამზადა საგანმანათლებლო მასალა დაავადების გავრცელების შესახებ და 1980-იანი წლებიდან, აბდულა ალ-ჰოკაილს, საუდელ ექიმს, რომელიც პანდემიაშია სპეციალიზირებული, ნება დართეს ეთერში გასულიყო საზოგადოებრივი ტელევიზიით და ესაუბრა დაავადების და მისი გავრცელების შესახებ. მიუხედავად ამისა, არცოდნა, შიში და ცრურწმენა ხშირად მიმართულია ამ დაავადებით დაავადებული ადამიანების მიმართ. მთავრობამ დანიშნა რამდენიმე საავადმყოფო შიდსით და აივ ინფიცირებული ადამიანების სამკურნალოდ. სხვა საავადმყოფოები ხშირად უარს ამბობენ ასეთი ადამიანების ზრუნვაზე ან თანაგრძნობით და ჰუმანურად არ მკურნალობენ. ძლიერი ტაბუებისა და სტიგმის გამო, ასევე მთავრობის შიშით, საავადმყოფოები და სკოლები ხშირად ერიდებიან ინფორმაციის გავრცელებას დაავადების შესახებ. პრეზერვატივი ლეგალურია, მაგრამ ბოლო დრომდე ის იშვიათად იყო ხელმისაწვდომი, გარდა გარკვეული საავადმყოფოებისა თუ სამედიცინო მაღაზიებისა.
სქოლიო
კატეგორია:ლგბტ კატეგორია:საუდის არაბეთი
ანგბანდი
ანგბანდი — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში დიდი სიმაგრე, რომელიც მელკორმა სამყაროს ადრეულ პერიოდში ააგო. მდებარეობდა ბელერიანდის ჩრდილოეთით.
ანგბანდის ქვეშ არსებობდა მეორე ციხესიმაგრე - უტუმნო, რომელიც ვალარების მიერ იქნა განადგურებული. ამის შემდეგ მელკორი ვალინორში სამი ეპოქის განმავლობაში შეამწყვდიეს, მაგრამ იგი დაბრუნდა შუახმელეთში და ანგბანდში გამაგრდა, ხოლო მის კარიბჭეს ზევიდან დაადგა თანგოროდრიმის ციხე-კოშკები.
სქოლიო
კატეგორია:შუახმელეთის კოშკები და ციხესიმაგრეები
აკაკი დვალიშვილი (ფეხბურთელი)
აკაკი დვალიშვილი (დ. 30 ივნისი, 1991) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „სამტრედიის“ მცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 30 ივნისი
ჯუმბერ ბეთაშვილი
ჯუმბერ სერგოს ძე ბეთაშვილი (დ. 26 ივნისი, 1939, თბილისი, — გ. 27 სექტემბერი, 1993, სოხუმი) — ქართველი სახელმწიფო მოხელე, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს წევრი (1993). სოხუმის დაცემის შემდეგ მოკლეს აფხაზური სეპარატისტული დაჯგუფების წევრებმა.
დაამთავრა სოხუმის სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი, სწავლობდა ასევე სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტზე და მოსკოვის უმაღლეს პარტიულ სკოლაში. 1972 წელს იყო მიუნხენში ოლიმპიური თამაშების კომსორგი. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო ქ. გაგრაში საქალაქო კომიტეტში ჯერ ინსტრუქტორად, ხოლო შემდეგ განყოფილების გამგედ. 1976 წლიდან მუშაობდა აფხაზეთის ასსრ მინისტრთა საბჭოში. 1992–1993 წლებში იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სახელმწიფო მდივანი. აფხაზეთში შეიარაღებული კონფლიქტის დროს, სოხუმის დაცემის შემდეგ, 1993 წლის 27 სექტემბერს აფხაზეთის მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად მოკლეს აფხაზმა მეამბოხეებმა. სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:აფხაზეთის ომის მონაწილეები კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
რინჩინბალ-ყაენი
რინჩინბალ-ყაენი (Ринчинбал), ჩინეთში ცნობილია როგორც იმპერატორი ნინჟონგი (元寧宗; დ. 1 მაისი, 1326 — გ. 14 დეკემბერი, 1332) — იუანის დინასტიის წარმომადგენელი. ხუთუღთუ-ყაენისა და მისი მეშვიდე ცოლის, ბაბუშა ხათუნის ვაჟი. იუანის დინასტიისა და ჩინეთის იმპერატორი, მონღოლთა მეთოთხმეტე დიდი ყაენი 1332 წლის 23 ოქტომბრიდან გარდაცვალებამდე.
ბიოგრაფია
რინჩინბალი დაიბადა 1326 წლის 1 მაისს. იგი იყო ხუთუღთუ-ხანისა და მისი რიგით მეშვიდე ცოლის, ნაიმანის ტომის პრინცესა ბაბუშა ხათუნის ერთადერთი საერთო შვილი. აღსანიშნავია, რომ მამის მხრიდან მას ჰყავდა ერთი უფროსი ძმა, თოღონ თემურის სახით. მამამისი იყო ქულუგ-ყაენის უმცროსი ვაჟი და ჯაიათუ-ყაენის ძმა. მისი დაბადების პერიოდში მონღოლეთში საშინელი ქაოსი მძვინვარებდა, რის გამოც მისი მშობლები ჩაღათას ულუსში, შუა აზიათი ცხოვრობდნენ დევნილობაში.
1329 წლის 27 თებერვალს რინჩინბალის მამამ, ხუთუღთუ-ყაენმა მოახერხა ძმის დამხობა და ტახტზე ასვლა, მაგრამ ამავე წლის 30 აგვისტოს იგი მოწამლეს, რის გამოც ტახტზე კვლავ რინჩინბალის ბიძა, ჯაიათუ ავიდა. მამის მმართველობის პერიოდში იგი ფუს პრინცის წოდებას ატარებდა. 1331 წლის იანვარში თოღონ თემური ბიძამისმა თავის მემკვიდრედ გამოაცხადა, რაც ბაბუშა ხათუნმა დიდად გააპროტესტა. შვილის მემკვიდრეობის დასაცავად თოღონ თემურის დედამ, მილიატ ხათუნმა ჯერ კიდევ 1330 წლის მიწურულს სიკვდილით დასაჯა რინჩინბალის დედა, ბაბუშა ხათუნი. ამის შემდეგ პატარა რინჩინბალი კორეაში გადაასახლეს, თუმცა ეს ყველაფერი ფუჭი აღმოჩნდა, რადგან თოღონ თემურის ერთადერთი ვაჟი ამ ამბიდან სულ ერთ თვეში დაიღუპა, რამაც მის მემკვიდრედ მაინც რინჩინბალი აქცია. მარცხნივ|მინი|255x255პქ|მარცხნივ რინჩინბალის ცოლი, დალიეთემიში, ხოლო მარჯვნივ დედამისი, ბაბუშა ხათუნი 1332 წელს თოღონ თემურის მეორე ვაჟი, ჯერ კიდევ ჩვილი პრინცი ელ თოღუსი გარდაიცვალა. ცნობილია, რომ გარდაცვლილი ვაჟის სარეცელთან მყოფმა თოღონ თემურმა განაცხადა, რომ ნანობდა ნახევარ-ძმისა და დედინაცვლის გაწირვას. სულ მალე თოღონ თემურს ბრალი დასდეს მამის, ხუთუღთუ-ყაენის მოწამვლაში, რის გამოც ბიძამისმა, ჯაიათუ-ყაენმა მას ჩამოართვა მემკვიდრის წოდება და თავის მემკვიდრედ რინჩინბალი გამოაცხადა, რომელიც მალევე დააბრუნეს კორეიდან. ამრიგად, 6 წლის რინჩინბალი ჩავიდა დედაქალაქ დადუში და ყაენის ფავორიტი გახდა, თოღონ თემური კი დედამისთან ერთად გააძევეს დადუდან. სულ მალე, 1332 წლის 23 ოქტომბერს ჯაიათუ-ყაენი გარდაიცვალა და ტახტზე რინჩინბალ-ყაენი ავიდა, რითაც იგი იქცა იუანის დინასტიისა და ჩინეთის იმპერატორად და მონღოლთა უზარმაზარი იმპერიის დიდ ყაენად.
მისი მმართველობა მეტად ხანმოკლე აღმოჩნდა. ვინაიდან იგი ჯერ ძალიან პატარა იყო და შვილი არ ეყოლებოდა, მემკვიდრედ მისი უფროსი ძმა, თოღონ თემური იქცა, რომელიც გუანსში, სამხრეთ ჩინეთში იყო გაქცეული. მისი დედაქალაქში დაბრუნებიდან მალევე, 1332 წლის 14 დეკემბერს, 6 წლის ყაენი გარდაიცვალა, რის გამოც ახალი მმართველი თოღონ თემურ-ყაენი გახდა. იგი 1370 წელს უშვილოდ გარდაიცვალა, რითაც შეწყდა იუანის დინასტია, რამაც ხელი შეუწყო მონღოლთა იმპერიის დაშლას პატარ-პატარა ურდოებად.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1326 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1332 კატეგორია:იუანის იმპერატორები კატეგორია:ჩინეთის იმპერატორები კატეგორია:მონღოლი ყაენები
კოჩასის რაიონი (კონსეფსიონი)
კოჩასის რაიონი (Distrito de Cochas) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 580 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 165.05 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კონსეფსიონის პროვინციის რაიონები
დიეგო ნობოა
დიეგო მარია დე ნობოა ი არტეტა (Diego María de Noboa y Arteta; დ. 15 აპრილი, 1789, გუაიაკილი — გ. 3 ნოემბერი, 1870) — სამხრეთ ამერიკელი პოლიტიკოსი და ეკვადორის პრეზიდენტი 1850 წლის 8 დეკემბრიდან 1851 წლის 26 თებერვლამდე (შუალედი) და 1851 წლის 26 თებერვლიდან 17 ივლისამდე.
ბიოგრაფია
დიეგო ნობოა დაიბადა 1789 წლის 15 აპრილს გუაიაკილში, ეკვადორი. კოლუმბიის რესპუბლიკის დაარსების შემდეგ, 1824 წელს, იგი სამხედრო და საზღვაო საქმეთა კომისარი გახდა. მან მონაწილეობა მიიღო სამხედრო კონტიგენტის პერუში გაგზავნაში, რისთვისაც კონგრესი მიენიჭა. 1839 წელს, ნობოა სენატის თავმჯდომარე გახდა. 1845 წელ, მარტის რევოლუციის წინააღმდეგ გამოვიდა პრეზიდენტი ფლორესი, ვინც დროებითი რევოლუციური მთავრობის წევრი გახდა. 1849 წელს, მან მონაწილეობა მიიღო საპრეზიდენტო არჩევნებში, მაგრამ უშედეგოდ. 1850 წელს, იგი გუაიასის პროვინციის გუბერნატორი გახდა და დაიწყო ოპოზიციური პარტიის ჩამოყალიბება. 1850 წლის 8 დეკემბერს, დიეგო ნობოა ეკვადორის პრეზიდენტად აირჩიეს. ეს დაიწერა ახალი კონსტიტუციით, რომელიც ძალაში შევიდა 1851 წლის თებერვალში.
1851 წელს, ნობოა ამერიკული გემით გააძევეს ეკვადორიდან. 4 წლის შემდეგ, იგი ბრუნდება ეკვადორში, მაგრამ აღარ ერთვება პოლიტიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1789 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1870 კატეგორია:ეკვადორის პრეზიდენტები
ეთერ ლიპარტელიანი
ეთერ ლიპარტელიანი (დ. 23 სექტემბერი, 1999, ლენტეხი, სვანეთი) — ქართველი სპორტსმენი ქალი (ძიუდო), ახალგაზრდებს შორის ორგზის მსოფლიო ჩემპიონი (2019, მარაკეში, მაროკო; ვანტაა, ფინეთი,  57 კგ.), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2016, ვანტაა, ფინეთი, 57 კგ.) და ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის მფლობელი (2016, ანტალია, თურქეთი, 57 კგ.).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მონოქრომული ფაიფური
მონოქრომული ფაიფური — მონოქრომულია ფაიფური, რომლის დეკორში რომელიმე ერთი ფერი ან ერთი ფერის სხვადასხვა ტონია გამოყენებული.
დაწყებული სუნის ხანიდან, მონოქრომებს თითქმის ყველა პერიოდში ამზადებდნენ. განსაკუთრებით მრავლად კი იმპერატორების - იუნჩჟენისა (1723 – 1735) და ციანლუნის (1736 – 1795) მმართველობის ხანაში. იმპერატორი ცზიანლუნი, სუნისა და მინის პერიოდების საუკეთესო ნიმუშებს პირადი კოლექციიდან, ცინდეჩჟენში აგზავნიდა, რათა იქ მონოქრომები ამ ნივთების მიხედვით დაემზადებინათ. განსხვავება სხვადასხვა პერიოდის მონოქრომებს შორის ძნელად შესამჩნევი იყო. საქმე ის არის, რომ მინის ხანაში მონოქრომული ფაიფურის დამზადებისას სუნის პერიოდში დამკვიდრებული დეკორატიული ხერხები გამოიყენებოდა და ეს ხერხები იხვეწებოდა.
ცინის ხანაში შექმნილი მონოქრომები კი, მინის ტრადიციებზე იყო დაფუძნებული და ძალიან ჰგავდა მინის პერიოდის პროტოტიპებს.ჩინურ მონოქრომულ ფაიფურს შორის სუნის პერიოდის თეთრი თხელკედლა ფაიფური იყო განთქმული, რომელიც შემკული იყო გრავირებული ან მსუბუქი რელიეფური ორნამენტით. იგი გამოირჩეოდა განსაკუთრებული დახვეწილობითა და სინატიფით. ამზადებდნენ ფერად მონოქრომებსაც. ფერადი ჭიქურებისთვის, რომლებიც მონოქრომებში გამოიყენებოდა, დამახასიათებელია ინტენსიური კაშკაშა ფერები. განსაკუთრებით ჭარბობდა მოყვითალო და ფირუზისფერი. ამ მონოქრომებს ხშირად მსუბუქი დეკორატიული ბზარებითაც ამკობდნენ. ერთი ფერის ჭიქურით დაფარულ მონოქრომებში ხშირად გვხვდება წინააზიური (ირანი, არაბეთი) ბრინჯაოს ურჭლიდან გადმოტანილი ფორმები, კერძოდ, ლომის თავების ფორმის მქონე სახელურები, ლომებს პირით რგოლი უჭირავთ. ბრინჯაოდანაა გადმოტანილი აგრეთვე „მეანდრი“ და სხვა გეომეტრიული ორნამენტები, რომლებიც მონოქრომულ ფაიფურზე გრავირებული ან რელიეფური სახით არის გამოხატული.
ძალიან პოპულარული იყო ე.წ. „გიზგიზა“ ჭიქურებით დაფარული მონოქრომები - მინის პერიოდში შექმნილი წითელი ჭიქური. ჭიქური ერთ ნივთზე წითელი ფერის სხვადასხვა ვარიაციას იძლეოდა - მოიისფრო წითლიდან მოვერცხლისფრო ან მონაცრისფრო წითლამდე. ამგვარ ჭიქურებს ევროპაში „გიზგიზა“ ჭიქურებს უწოდებდნენ. დიდი პოპულარობით სარგებლობდა კაშკაშა წითელი ჭიქურით დაფარული მონოქრომული ფაიფურიც, რომელიც “ხარის სისხლის” სახელით იყო ცნობილი. სუნის პერიოდის (X-XIII საუკუნეები) მონოქრომებიდან გამოირჩეოდა ღია ცისფერი, განსაკუთრებით ფასობდა ბაცი მწვანე, ნეფრიტისფერი ფაიფური, რომელიც რელიეფური ან გრავირებული ორნამენტით, საკმაოდ მძიმე წონითა და მონაცრისფრო-მოყავისფრო კეცით ხასიათდება. ეს ფაიფური ევროპაში სელადონის სახელით არის ცნობილი. სელადონები გამძლეობისა და მაღალი მხატვრული ღირსებების გამო პოპულარული იყო როგორც ჩინეთში, ისე მის ფარგლებს გარეთ, კერძოდ, ევროპასა და ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში. სუნის პერიოდის ფაიფური, განსაკუთრებით კი სელადონები, ხშირად პატარა, მსუბუქი ბზარებით არის დაფარული, თუმცა ესეც დეკორირების ხერხია, რომელსაც „კრაკლეს“ ან „ცეკს“ უწოდებენ. თავდაპირველად, ეს ბზარები ჭიქურზე შემთხვევით აღმოჩნდა. ეს იყო დეფექტი, რომელიც გამოწვის დროს გაჩნდა. შემდეგ „კრაკლეს“ მიღების ტექნოლოგია აითვისეს და ბზარები ფაიფურის დეკორირების ერთ-ერთი ხერხი გახდა. სელადონები დახვეწილი, სადა და შვენიერია. მათი ფორმა, ორნამენტი, დამზადების ტექნიკა ტრადიციულია, რაც სელადონების ზუსტ დათარიღებას აძნელებს (სელადონებს ამზადებდნენ, როგორც სუნის, ისე მინისა და ცინის ხანაშიც).
საუკეთესო სელადონები სუნის ეპოქაში (970-1279) ლუნციუანის სახელოსნოებში მზადდებოდა. თუმცა XIV საუკუნის მეორე ნახევარსა და XV საუკუნეში შექმნილი სელადონებიც არაფრით ჩამოუვარდებოდა სუნის ეპოქის სელადონებს. ფორმის მიხედვით მინის ხანის სელადონები საკმაოდ მრავალფეროვანია: სასაკმევლეები, თასები, ლარნაკები, თეფშები, მაგრამ ყველაზე ხშირად სელადონისგან ლანგრებს ამზადებდნენ.საქართველოს ეროვნული მუზეუმის, ს. ჯანაშიას სახელობის მუზეუმის ფაიფურის ფონდში წარმოდგენილ მონოქრომული ჭურჭლის სახეობათა შორის განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს სელადონის ორი ნივთი: თეფში და ლანგარი. ორივე ნივთი, ყველა მახასიათებლით, ჩინური სელადონების კლასიკური ნიმუშია: სქელკედლიანი, ღია მწვანე ფერის, გრავირებული მცენარეული ორნამენტით, მოწითალო კეცითა და მძიმე წონით. ზედაპირი კი დეკორატიული ბზარებით აქვს დაფარული. ძირზე უკანა მხრიდან ორივეს მოუჭიქავი მოწითალო რგოლი აქვს. მიუხედავად იმისა, რომ სელადონების დათარიღება ძნელია, ზოგ შემთხვევაში, ტექნიკური თავისებურებებიდან გამომდინარე, დათარიღება (კეცისა და ჭიქურის ფერი და სხვ.) მაინც ხერხდება.
საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ფონდის სელადონების ანალოგიურია ერმიტაჟისა და არდებილის მეჩეთის XIV-XV საუკუნის სელადონები. ძირითადი მახასი - ათებელი, ისინი სელადონები XIV-XV საუკუნით დათარიღდა, არის ძირზე არსებული მოუჭიქავი მოწითალო ფერის რგოლები. იმის გამო, რომ ჩვენს საკვლევ სელადონებს ასეთივე მოუჭიქავი მოწითალო რგოლი აქვს, ისინიც მინის ხანით, კერძოდ XIV-XV საუკუნით უნდა დათარიღდეს. მონოქრომული კერამიკის ჯგუფს განეკუთვნება, აგრეთვე, ფიალა. იგი გარედან ღია სალათისფერი ჭიქურითაა დაფარული, მისი შიდა მხარე კიდევ უფრო ღია სალათისფერია. ძირზე გარედან ოთხკუთხა ნიშანი აქვს - იეროგლიფი. ეს იეროგლიფი (სამეცნიერო ლიტერატურის გათვალისწინებით), ფიალას XVIII საუკუნით ათარიღებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფაიფური
თბილისო
თბილისო — ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ქართული სიმღერა.
მელოდიის ავტორია რევაზ ლაღიძე, ტექსტის ავტორი პეტრე გრუზინსკი. სიმღერა დაიწერა 1959 წელს ფილმისათვის, რომელიც თბილისის 1 500 წლის იუბილეს ეძღვნებოდა.
1974 წელს ცნობილმა საბჭოთა ხმის ჩამწერმა სტუდიამ „მელოდიამ“ გამოუშვა ორი გრამფირფიტა ანსამბლ „ორერას“ შესრულებით, რომელშიც შევიდა სიმღერა „თბილისო“. ამის შემდეგ სიმღერა იქცა საკავშირო შლიაგერად. 1976 წელს ნანი ბრეგვაძემ იგი შეასრულა ფესტივალზე „სიმღერა-76“.
ტექსტი
ნეტავ სად არის კიდევ ცა, უძიროდ ლურჯი, ხალასი, სწორედ ისეთი, როგორც შენია. ნაიარევი წარსულის, ნანგრევი ნარიყალასი, ჭაღარასავით შემოგრჩენია.
თბილისო - მზის და ვარდების მხარეო, უშენოდ - სიცოცხლეც არ მინდა, სად არის სხვაგან ახალი ვარაზი, სად არის ჭაღარა მთაწმინდა.
ჩაივლი მტკვართან ხეივანს და გაზაფხულის მაყრები მეგებებიან მწვანე ჭადრები. აქ არ იმღერო, ძნელია, აქ ხომ ფოთლებიც მღერიან და ცაც ფირუზზე ლურჯი ფერია.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული სიმღერები კატეგორია:1959 წლის სიმღერები
ზრდასრულთა კინოფილმების მონაცემთა ბაზა
ზრდასრულთა კინოფილმების მონაცემთა ბაზა (Adult Film Database, ან უბრალოდ AFD) — პორნოგრაფიული ჟანრის ფილმებისა და მსახიობების ბაზა. მასში შეტანილია ფილმთა აღწერა, შინაარსი, აგრეთვე მსახიობთა ბიოგრაფია, ბაზა შექმნა სტუდენტმა 1991 წელს სახელით „Sodomite“. 1999 წელს მისი სახელი შეიცვალა, აგრეთვე შეიცვალა ვებ-გვერდის მისამართიც, ამჟამად ბაზის ვებ-გვერდია:AdultFilmDatabase.com. 2019 წლის მარტის მონაცემებით ბაზაზე 100 000 ფილმი და 60 000 მსახიობია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ონლაინ მონაცემთა ბაზები
ხაშურის მეოთხე საჯარო სკოლა
ხაშურის მე-4 საჯარო სკოლა (სრული სახელი - სსიპ - ქალაქ ხაშურის №4 საჯარო სკოლა) — ქალაქ ხაშურის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. მდებარეობს სარაჯიშვილის ქუჩა №49–ში, სკოლის მოსწავლეთა რაოდენობაა 434, მასწავლებელთა რაოდენობა - 41. საკლასო ოთახების რაოდენობაა – 28. სასკოლო შენობის განკარგულებაშია 4 შენობა. სკოლის ამჟამინდელი დირექტორია ნანა გაგნიძე.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სკოლები
რასვეტის კირილესა და მეთოდეს ეკლესია
რასვეტის კირილესა და მეთოდეს ეკლესია (Церковь Кирилла и Мефодия) — მართლმადიდებლური ეკლესია აქსაის რაიონის სოფელ რასვეტში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 2012 წელს.
ეკლესიის მისამართი: 346735, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, სოფელი რასვეტი, ექსპერიმენტალურის ქუჩა № 70.
ისტორია
სოფელში სამრევლო საზოგადოება პირველად დარეგისტრირდა 1997 წელს. თავდაპირველად მრევლმა ადგილობრივი კულტურის სახლში ერთი ოთახი აიღო იჯარით, სადაც მხოლოდ ლოცულობდნენ. 1998 წლის 24 მაისს აქ პირველად აღევლინა საღვთო ლიტურგია. 2000 წლის 24 მარტს წმინდა კირილე და მეთოდეს ხსენების დღეს საძირკველი ჩაუყარეს სოფელში პირველ ეკლესიას. მშენებლობა დალოცა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა.
2001 წლის 2 ივლისს დაიწყო ეკლესიის სამშენებლო სამუშაოები. გათხარეს ორმო და ჩაასხეს საძირკველი. 2003 წლის 21 მაისს მართლმადიდებელი თემი კულტურის სახლიდან გადავიდა ჯერ კიდევ დაუსრულებელ ეკლესიაში, სადაც ამავე წლის 24 მაისს აღევლინა პირველი ღვთისმსახურება. 2004 წლის 25 სექტემბერს ეკლესია აკურთხა მთავარეპისკოპომა პანტელეიმონმა, ამავე დღეს დააყენეს ეკლესიის მთავარი გუმბათი. 2005 წლის აპრილში დაიწყო განცალკევებით მდგარი სამრეკლოს მშენებლობა.
2007 წლის 2 ნოემბერს კირილესა და მეთოდეს ეკლესიას კვლავ ესტუმრა მთავარეპისკოპოსი პანტელეიმონი, რომელმაც აკურთა სამრეკლო. 2008 წლის 3 დეკემბერს სამრეკლოს სამუშაოები დასრულდა, დაადგეს გუმბათი. 2012 წლის 28 ოქტომბერს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტმა მერკურიმ აკურთხა კირილესა და მეთოდეს სახელობის ეკლესია, რომელიც გახდა პირველი ეკლესია როსტოვის ოლქის ერიტორიაზე, რომელიც აკურთხეს კირილესა და მეთოდეს სახელზე.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ჩეხური ფოუსეკი
ჩეხური ფოუსეკი (Český fousek) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ჩეხეთში XIX საუკუნეში.
გამორიცხული არ არის, რომ ჯერ კიდევ XV საუკუნეში ჩეხური ფოუსეკის წინაპრები ეხმარებოდნენ მონადირეებს ფრინველის მოძებნაში. XX საუკუნეში ეს ჯიში განაახლეს გერმანულ უხეშბალნიან და მოკლებალნიან მეძებრებთან შეჯვარებით. საზრიანი, კეთილი ჩეხური ფოუსეკი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ძაღლია ბოჰემიაში. ის კარგი მონადირე, კომპანიონი და ბავშვების რჩეულია. ამ ჯიშის ზოგიერთი წარმომადგენელი ძალიან ჯიუტია და პატრონის მხრიდან სიმკაცრე სჭირდება. მიუხედავად იმისა, რომ ფოუსეკი სოფლად ცხოვრებასაა მიჩვეული, რეგულარული ფიზიკური დატვირთვს შემთხვევაში მას ქალაქის ბინაშიც შეუძლია ცხოვრება. ჩეხური ფოუსეკი სამშობლოს ფარგლებს გარეთ დიდ აღიარებას იმსახურებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:ჩეხური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
მაკატეს რაიონი
მაკატეს რაიონი (Distrito de Macate) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის სანტას პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2712 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 889 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.65 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 584.65 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სანტას პროვინციის რაიონები
ვოინოვა
ვოინოვა (Voinova) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 122 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 705 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტრეშენის რაიონის სოფლები
იოანე ევნუხი
იოანე ევნუხი იოანე საჭურისი (Ιωάννης Ευνούχος) — მაღალი თანამდებობის პირი ტრაპიზონის იმპერიაში, რომელიც მე-14 საუკუნის შუა ხანებში მოღვაწეობდა. მისი წარმომავლობა გაურკვეველია, ცნობილია რომ ის არ იყო არისტოკრატიული ოჯახის წევრი. იოანე ტრაპიზონის სამხედრო ოლქის, ვანდის, მეთაური იყო, დუქსის ტიტულს ატარებდა და ლიმნია ეკავა, მასვე ებარა იმპერიის ფლოტი. იოანე ტრაპიზონის იმპერიის საშინაო და საგარეო პოლიტიკაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა და პრობიზანტიურ ორიენტაციით გამოირჩეოდა. 1333 წელს მან მახვილით მოკლა მცირეწლოვანი იმპერატორი მანუელ II. იოანე საჭურისი ტრაპიზონის სამოქალაქო ომში გამოდოდა ირინა პალეოლოგოსის მხარეს.
ჯაფარლი (გადაბეი)
ჯაფარლი (Cəfərli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გადაბეის რაიონის სოფლები
ბროლისკალოს წმინდა გიორგის ხატი
ბროლისკალოს წმინდა გიორგის ხატი — საკულტო ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მუცოს ზედა, მესამე ტერასაზე, ბროლისკალოზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. შედგება დარბაზისა და საჯარისაგან. ნაშენია ნატეხი ქვით. დარბაზი გეგმით სწორკუთხაა. შესასვლელი სამხრეთ-დასავლეთიდან აქვს. კარი ოთხკუთხაა - ნაოთხალებიანი. კარის წინ პატარა კარიბჭეა, რომელიც ორი მხრიდან კედლითაა შემოზღუდული, ხოლო ცალ მხარეს ერთიანი კილისებრი თაღითაა გახსნილი. ანალოგიური ფორმა აქვს დარბაზის კამარასაც. კამარა გრძივ კედლებს კი არ ეყრდნობა, არამედ იატაკიდან იწყება. ჩრდილო-აღმოსავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ კედლებში ნიშებია, სამხრეთ-აღმოსავლეთ კედელს, იატაკიდან 0,5 მეტრ სიმაღლეზე. 25 სანტიმეტრი სიგანის ფიქლის თარო გასდევს. დარბაზი დასრულებულია საფეხურებიანი სახურავით (სიპედი), რომელსაც ერთ მხარეს შვიდი საფეხური აქვს, მეორე მხარეს - ხუთი. დარბაზს სამხრეთ-დასავლეთიდან აკრავს საჯარე (მეთემეთა შესაკრებელი), რომლის კედლების წყობის მხოლოდ ქვედა რიგია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
დარაჯები
„დარაჯები“ („Watchmen“) — კომიქსების შეზღუდული სერია, რომლის ავტორები არიან მწერალი ალან მური და მხატვრები დეივ გიბონსი და ჯონ ჰიგინზი. კომიქსები პირველად 1986 და 1987 წლებში გამოიცა. დარაჯები შეიქმნა ისტორიის მიხედვით, რომელიც მურმა წარუდგინა DC Comics-ს - სუპერგმირების მონაწილეობით, რომლებიც კომპანიას Charlton Comics-მა გადასცა. ვინაიდან მურის ვერსიაში ბევრი პერსონაჟი გამოტოვებული იყო, კომპანიის მმართველმა დირექტორმა დიკ ჯორდანომ იგი დაარწმუნა დამატებით და ორიგინალური პერსონაჟების შექმნაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1987 წლის კომიქსები კატეგორია:კომიქსები ალტერნატიულ ისტორიაზე კატეგორია:ალან მურის კომიქსები კატეგორია:რიჩარდ ნიქსონი პოპულარულ კულტურაში კატეგორია:დარაჯები კატეგორია:ანტიუტოპიური ლიტერატურა
ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეობა
ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეობა — პიროვნების პოლიტიკური და იურიდიული სტატუსი, რომლის დროსაც მის უფლებებს იცავს ამერიკის შეერთებული შტატების კონსტიტუცია, ხოლო მას იმავე კონსტიტუციით განსაზღვრული ვალდებულებები გააჩნია აშშ-ის მიმართ.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ კატეგორია:ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეობა კატეგორია:კანონმდებლობა მოქალაქეობის შესახებ
იტალიური ბრაკი
იტალიური ბრაკი (Bracco italiano) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იტალიაში XVIII საუკუნეში.
ამ თავისებური ძაღლის სამშობლო იტალიური პროვინციები პიემონტი და ლომბარდიაა. ზოგი ფიქრობს, რომ იტალიური ბრაკი სუჯენოსა და ძველი აზიური მასტიფის ნაჯვარია, ზოგიც - რომ წმინდა ჰუბერტის ძაღლის შთამომავალია. აღორძინების ხანაში ძალიან "მოდურმა", ენერგიულმა, თუმცა ოდნავ ჯიუტმა იტალიურმა ბრაკმა, შემდგომში თანდათან დაკარგა პოპულარობა. ცოტა ხნის წინ მას კვლავ მიაციეს ყურადღება - ჯერ იტალიელებმა, შემდეგ კი ევროპის სხვა ქვეყნებმა.
დღესდღეობით ეს ძლიერი, პროპორციული აღნაგობის მქონე ძაღლი ყველა ევროპული გამოფენის მონაწილეა, სერიოზული, კომპანიონია. ნადირობისას ის ენერგიული და მამაცი მონადირეა, რომელიც ძალიან კარგად მუშაობს კვალზე და ერთნაირად კარგად მოავს ნანადირევი ხმელეთზე და წყალში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:იტალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ფილიპინების ეკონომიკა
საერთაშორისო სავალუტო ფონდის 2014 წლის მონაცემებით, ფილიპინების ეკონომიკა სიდიდით 39-ეა მსოფლიოში. ფილიპინები ახლად ინდუსტრირებულ ქვეყნად ითვლება, რომლის ეკონომიკა ერთი ბაზისური, აგროკულტურული პოლიტიკიდან მეორე, სერვისსა და წარმოებაზე დაფუძნებულ პოლიტიკაზე გადადის. 2014 წელს, ქვეყნის მთლიანი მშპ $692.223 მილიარდ დოლარს შეადგენდა.
ძირითადი საექსპორტო პროდუქტებია: ნახევარგამტარები და ელექტრონული პროდუქტები, სატრანსპორტო აღჭურვილობა, ტანსაცმელი, სპილენძისგან დამზადებული პროდუქტი, ნავთობპროდუქტები, ქოქოსის ზეთი და ხილი. მთავარი სავაჭრო პარტნიორები: აშშ, იაპონია, ჩინეთი, სინგაპური, სამხრეთი კორეა, ნიდერლანდები, ჰონგ-კონგი, გერმანია, ტაივანი და ტაილანდი. ქვეყანა აზიის ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ეკონომიკის მქონეა. მიუხედავად ამისა, მთავარ პრობლემებად რჩება ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონებსა და სოციალურ ფენებს შორის მკვეთრად განსხვავებული ზრდის ტემპი, მცირე კორუფცია, ინფრასტრუქტურულ სექტორში ინვესტიციების ნაკლებობა.
მთავრობის ბიუჯეტი
ფილიპინების 2016 წლის ეროვნული სამთავრობო ბიუჯეტი.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინების ეკონომიკა
ნოსოვიადი
ნოსოვიადი (Nosovyədi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 56 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
აულიე-ათური ჯიში
აულიე-ათური ჯიში — მსხვილი რქოსანი საქონლის მერძეული მიმართულების ჯიში. გამოყვანილია ყირგიზეთისა და ყაზახეთის სსრ-ებში ადგილობრივი საქონლის შეჯვარებით ჰოლანდიურ ჯიშთან და ნაჯვარების „თავისში“ შემდგომი მოშენებით. მაგარი კონსტიტუციის ცხოველებია, კარგად არიან შეგუებული მთის საძოვრებზე ყოლას, ადვილად იტანენ ძლიერ სიცხეს. ფერად უპირატესად შავ-ჭრელია, გვხვდება ქერა-რუხიც. საშენ ფერმებში კუროს მასაა 700–800 კგ, უდიდესი 1000 კგ-მდე, ფურისა 400–450 კგ. საშუალო მონაწველი შეადგენს 2500–3000 კგ რძეს, რეკორდული 9988 კგ-ს. რძის ცხიმიანობა 3,7–3,8%. კარგად სუქდება.
კუროების ყველაზე მეტად ფასეული ხაზებია: ყაზახეთში — ატლასის 490, ვესიოლის 47, აბრიკოსის 1; ყირგიზეთში – სულთნის 1, შტარის, ორმანის. ყირგიზეთსა და ყაზახეთში იყენებენ ადგილობრივი საქონლის გასაუმჯობესებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:მსხვილი რქოსანი საქონლის ჯიშები
სკელეფტეჰამნი
სკელეფტეჰამნი (Skelleftehamn) — დასახლებული პუნქტი შვედეთში, სკელეფტის მუნიციპალიტეტში, ვესტერბოტენის ლენში.
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის დასახლებული პუნქტები
ნიჟნი გუადუქი
ნიჟნი გუადუქი (Nizhniy Gyaduk) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
კომასის რაიონი (კონსეფსიონი)
კომასის რაიონი (Distrito de Comas) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 335 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 952 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 825.29 კმ²-ია.
ჩიშმა (სულთანმურატის სოფსაბჭო)
ჩიშმა (Шишмә) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება სულთანმურატის სასოფლო საბჭოს.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 96 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 42 კმ-ით, ხოლო სასოფლო საბჭოს ცენტრიდან სულთანმურატიდან დაშორებულია 3 კმ-ით.
მეორე მსოფლიო ომთან დაკავშირებული მონუმენტები და ძეგლები ჩრდილოეთ მაკედონიაში
II მსოფლიო ომთან დაკავშირებული მონუმენტები და ძეგლები მაკედონიაში — იუგოსლავიური მონუმენტები და ძეგლები აგებული II მსოფლიო ომთან დაკავშირებით დღევანდელი მაკედონიის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე იუგოსლავიის კომუნისტთა ლიგის მე-4 პრეზიდენტ იოსეპ ბროზ ტიტოს დავალებით XX საუკუნის 60-70-იან წლებში ისეთი გამოჩენილი მოქანდაკეების მიერ, როგორებიცაა დუშან ჯამონია, ვოჯინ ბაკიჩი და სხვები.
მონუმენტებისა და ძეგლების არასრული ჩამონათვალი:
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის კულტურა
შოთა იათაშვილი
შოთა იათაშვილი (დ. 2 სექტემბერი, 1966, თბილისი) — ქართველი პოეტი, პროზაიკოსი, მთარგმნელი და არტ-კრიტიკოსი. ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი 2005 წელს, წლის საუკეთესო პოეტური კრებულის ნომინაციაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
გრუშევსკაიის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
გრუშევსკაიის წმინდა ბარბარეს ეკლესია (Церковь Святой Варвары) — მართლმადიდებლური ეკლესია აქსაის რაიონის სტანიცა გრუშევსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1884 წელს.
ისტორია
წმინდა ბარბარეს სახელზე სტანიცა გრუშევსკაიაში პირველად ეკლესია ააშენეს ჯერ კიდევ 1781 წელს. აღნიშნული ეკლესია იყო ხის. მის მიმდებარედ ააგეს სამრეკლო. 1830 წელს იგი განაახლეს და გადაიტანეს ქვის საფუძველზე. მეორე სერიოზული რემონტი ეკლესიას ჩაუტარდა თითქმის 30 წლის შემდეგ 1859 წელს. 1876 წლის 1 აგვისტოს განახლებული ეკლესია დაიწვა გაურკვეველი მიზეზის გამო.
ზუსტად როდის დაიწყო ქვის ეკლესის მშენებლობა, უცნობია. სავარაუდოდ ეკლესიის მშენებლობა უნდა გაგრძელებულიყო 5-6 წელი და დასრულდა 1884 წელს. 21 ოქტომბერს ეკლესია აკურთხა ანტონი მანოხინმა.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების პირველ წლებში სოფლის მოსახლეობა ცდილობდა ეკლესიის დაცვას და მასში მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება. მიუხედავად ამისა 1930-იან წლებში ეკლესია მაინც დახურეს, მაგრამ მცირე ხნით. 1943 წელს, გერმანული ოკუპაციის პერიოდში ეკლესია კვლავ გახსნეს. ამ პერიოდში ეკლესიის საკურთხევლის ნაწილი დაზიანდა დაბომბვებისაგან. 1975 წელს სოფლის მაცხოვრებლებმა ეკლესიას დაუბრუნეს ძველი სახე. ეკლესიას აქვს ორი ეკვდერი წმინდა ბარბარესა და წმინდა გიორგის სახელზე ნაკურთხი.