cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნუკრი კაკილაშვილი
სქოლიო
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კობრის ეფექტი
მინი|ინდური კობრა კობრის ეფექტი — ფრაზეოლოგიზმი, რომელიც გამოიყენება ისეთი სიტუაციის აღსანიშნავად, როდესაც პრობლემის გადასაჭრელად მიღებული ზომები არათუ ვერ წყვეტს პრობლემას, არამედ მოაქვს სრულიად საპირისპირო შედეგები.
ტერმინი „კობრის ეფექტი“ წარმოიშვა ინდოეთში, ინგლისური კოლონიალური მმართველობის დროს. ინგლისელებმა აღმოაჩინეს, რომ კობრები ძალიან მომრავლდნენ. შხამიანი გველების მოსაცილებლად გუბერნატორმა დააწესა ჯილდო გველის თითოეული მოკვეთილი თავისთვის. თავდაპირველად გველების რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა, თუმცა შემდგომ ინდოელებმა მატერიალური ანაზღაურების მისაღებად დაიწყეს კობრების მომრავლება. საბოლოოდ მოკლულ კობრაზე ჯილდო გაუქმდა და აღმოჩნდა, რომ მათი რაოდენობა საგრძნობლად გაზრდილიყო.
ანალოგიური შემთხვევა დაფიქსირდა ვიეტნამში, კერძოდ კი — ჰანოიში, ფრანგული კოლონიალური მმართველობის დროს, როდესაც მმართველმა ძალამ შეიმუშავა პროგრამა ვირთხების გასანადგურებლად. შედეგად, მოსახლეობამ ფინანსური სარგებლის მისაღებად დაიწყო ვირთხების მომრავლება.
სქოლიო
კატეგორია:ეკონომიკური პოლიტიკა კატეგორია:ეკონომიკური ეფექტები
ავდონი (ბაშკირეთი)
ავდონი (Авдон; Авдон) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ავდონის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 19 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ავდონიდან 5 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 5201 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ვაშტი
წიგნი ესთერისა
ებრაული ბიბლიის ერთ-ერთ მონაკვეთში „წიგნი ესთერისა“, მონათხრობია ებრაელთა ეროვნული დღესასწაულის, პურიმის დაარსების ისტორია. თავად სახელი ვაშტი სპარსულად „ქალღმერთს“ ნიშნავს. წიგნში ვითარება მიმდინარეობს სპარსეთის მეფე ქსერქსე I-ის სამეფო კარზე, სუზაში.
სულ მალე, ქსერქსემ მეორე ცოლის ძიება დაიწყო, როდესაც არჩევანი ებრაელ დიდგვაროვან ესთერზე შეაჩერა, რომელიც მისი მეორე ცოლი და სპარსეთის დედოფალი გახდა. ესთერმა მეფეზე დიდი გავლენა მოიპოვა, რის გამოც შემდგომში მოახერხა ებრაელთა მასობრივი ხოცვის შეჩერება.
განქორწინებისა და გაძევების შემდეგ, დედოფალი ვაშტის შესახებ ცნობები აღარ მოიპოვება. მიუხედავად მწირი ცნობებისა, დედოფალ ვაშტის პიროვნებამ ფართო ასახვა ჰპოვა ხელოვნების ყველა დარგში.
ისტორიული იდენტიფიკაცია
XIX-XX საუკუნეებიდან, ბიბლიის შემსწავლელმა მეცნიერებმა გადაწყვიტეს ვაშტის ვინაობა დაედგინათ, რის გამოც მისი რომელიმე სპარსელ დედოფალთან დაკავშირება გადაწყვიტეს. ბერძნულ წყაროებზე დაყრდნობით, ვაშტი სპარსეთის მეფე ქსერქსე I-ის ნამდვილი პირველი ცოლი იყო, რომელიც დედოფალ ამესტრისის სახელითაა ისტორიაში ცნობილი. აღსანიშნავია, რომ „წიგნი ესთერისა“-ში თავად ქსერქსეც აჰასუერუსის სახელითაა მოხსენიებული და რადგან დადგინდა, რომ იგი ნამდვილად ქსერქსეა, ისტორიკოსებისა და მეცნიერების მტკიცებით ვაშტი ნამდვილად ამესტრისია, ესთერი კი მისი მეორე ცოლი იყო. ამაზევე მოწმობს ჰეროდოტეს წყაროებიც, რომელიც დედოფალ ამესტრისის შესახებ მოგვითხრობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:აქემენიდები კატეგორია:სპარსეთის მონარქები კატეგორია:ბიბლიური მონარქები
Хь
thumb|აუდიო «Хь» Хь, хь ([ხჲ] — წარმოითქმება, როგორც რუსული რბილი „ხ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ, აბაზური, ხუნძური, აღულური, ადიღეური, დარგუული, ინგუშური, ყაბარდოული, ლაკური, ლეზგიური, რუთულური, თაბასარანული, თათური, წახური, ჩეჩნური ენებში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
ლიტერატურა
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
ყვითელი რევოლუცია
ყვითელი რევოლუცია (Yellow Revolution) — 1986 წლის თებერვლის მოვლენები ფილიპინებში, რომელმაც გამოიწვია ქვეყნის ავტორიტარული პრეზიდენტის ფერდინანდ მარკოსის გადადგომა. ასევე ცნობილია, როგორც სახალხო ძალის რევოლუცია (People Power Revolution) და რევოლუცია EDSA (EDSA Revolution, Rebolusyon sa EDSA).
წინარე ისტორია
ფერდინანდ მარკოსი პრეზიდენტად აირჩიეს 1965 წელს. 1969 იგი ხელმეორედ აირჩიეს პრეზიდენტის თანამდებობაზე. 1972 წელს მარკოსს დაეძაბა ურთიერთობა კონგრესთან და პოლიტიკურ პარტიებთან. ასეთ ვითარებაში მან გამოაცხადა საგანგებო მდგომარეობა და გააუქმა კონსტიტუცია. ამ დროიდან იგი ქვეყანას მართავდა როგორც დიქტატორი.
1981 წელს მარკოსმა გამოსცა „პროკლამაცია ნომერი 2045“, რომლის მიხედვითაც გაუქმდა 1972 წლიდან შემოღებული საგანგებო მდგომარეობა. საგანგებო მდგომარეობის გაუქმების შემდეგ ფერდინანდ მარკოსმა არჩევნებში შთამბეჭდავ წარმატებას მიაღწია, რომელსაც მთელმა ოპოზიციურმა სპექტრმა ბოიკოტი გამოუცხადა.
1983 წლის 21 აგვისტოს მოკლეს ფილიპინელი პოლიტიკოსი ბენინიო აკინო, მარკოსის ყოფილი მოკავშირე, რომელიც სათავეში ედგა მარკოსის წინააღმდეგ გაერთიანებულ ოპოზიციას. ბენინიო აკინოს დაკრძალვის ცერემონია იქცა ყველაზე ხალხმრავალ დემონსტრაციად ქვეყნის ისტორიაში. მარკოსის მოწინააღმდეგეებს ეკეთათ ყვითელი ლენტები, რის გამოც რევოლუციას ეწოდა ყვითელი რევოლუცია. ბენინიო აკინოს მკვლელობის შემდეგ ოპოზიციას სათავეში ჩაუდგა მისი ქვრივი კორასონ აკინო.
1985 წლის ნოემბერში მარკოსმა დანიშნა ახალი საპრეზიდენტო არჩევნები, მაგრამ მისი უფლებამოსილების ვადის გასვლამდე კიდევ ერთი წელი იყო დარჩენილი. გაერთიანებული ოპოზიციის ერთიანი კანდიდატი გახდა ბენინიო აკინოს მეუღლე კორასონ აკინო.
მოვლენების განვითარება
1986 წლის 7 თებერვალს გაიმართა საპრეზიდენტო არჩევნები. 15 თებერვალს საარჩევნო კომისიამ გამარჯვებულად ფერდინანდ მარკოსი გამოაცხადა. მათი მონაცემებით 53,6 % ხმებისა მიიღი ფერდინანდ მარკოსმა, ხოლო კორასონ აკინომ — 46,1 % (10 807 197 ხმა  9 291 761-ის წინააღმდეგ). დამკვირვებელტა კომისიამ კი ხმების მესამედის დათლის შემდეგ განაცხადა, რომ აკინომ მიიღო ხმების 55 %, ხოლო მარკოსმა - 33 %.
25 თებერვალს მარკოსმა პრეზიდენტის ფიცი დადო საკუთარი სასახლის აივანზე რამდენიმე ათასი თანამოაზრის თანდასწრებით. პარალელურად აკინომ დადო საპრეზიდენტო ფიცი ქალაქი პესტიჟულ კვარტალში მდებარე კლუბ „ფილიპინოში“. უცხოეთის ელჩებმა მარკოსის ინაუგურაცია უარყვეს, ხოლო აშშ-ის ხელისუფლებამ მარკოსს გადადგომის რეკომენდაცია მისცა. იმავე საღამოს მარკოსმა დატოვა სასახლე და ამერიკული სამხედრო თვითმფრინავით კლარკის სამხედრო ბაზაზე, ხოლო იქედან კუნძლ გუამზე გადაიყვანეს.
ოთხდღიანი მოვლენების პერიოდში სულ დაიღუპა 15 და დაიჭრა 20 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინების ისტორია კატეგორია:სახელმწიფო გადატრიალებები
ტრევიზუ (სანტა-კატარინა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ანაქსანდრიდე II
ანაქსანდრიდე II — სპარტის მეფე. ანაქსანდრიდე II სამეფო ტახტზე ლეონი|ლეონის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 560 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 525 წელს. ანაქსანდრიდე II-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე კლეომენე I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
მოსკოვის სამების ტაძარი (კონკოვო)
მოსკოვის სამების ტაძარი (Храм Живоначальной Троицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. მისამართი 117437, პროფკავშირის ქუჩა 116. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთ-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის კონკოვოს რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1690-1694 წლებში. ტაძარე აგებულია მოსკოვური (ნარიშკინების) ბაროკოს სტილში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს სამების სახელზე. ეგვტერები სერგი რადონეჟელისა და უფლის კვართის მდებარეობის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ეკლესია გარკვეული პერიოდი კიდევ მოქმედებდა და დახურეს 1939 წელს. ტაძარს მოხსნეს ჯვარი, მოანგრიეს ცენტრალური გუმბათი და გუმბათის ყელი, დაშალეს სამრეკლო, ჩამოხსნეს ზარები.
ღვთისმსახურება მიმდინარეობს ყოველდღიურად დილის ლოცვები 8:00 საათზე, ხოლო კვირას და დღესასწაულის დღეებში 7:00 საათზე და 10:00 საათზე. ხოლო მწუხრის ღვთისმსახურება იწყება 17:00 საათზე.
1998 წლიდან დღემდე ტაძრის წინამძღვარია იღუმენი მაქსიმ რიჟოვი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მახათის ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი
მახათის ივერიის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის ტაძარი — თანამედროვე ქართულ-მართლმადიდებლური კათედრალი თბილისის აღმოსავლეთ ნაწილში, ვაზისუბანთან, მახათის მთის ფერდობზე.
ისტორია
ტაძარი ნაწილია სამონასტრო კომპლექსისა, რომელიც 2002 წელს დაარსდა. შენება მონასტრის პირველი ეკლესიისა, რომელიც იოანე, ექვთიმე და გიორგი მთაწმინდელების სახელობისაა, 2006 წელს დასრულდა. კათედრალის აგებისათვის 2010-ში შეიქმნა ფონდი „ივერიისა“, რომლის შემოსავლის წყაროც მოქალაქეთა შემოწირულობებია. მისი მშენებლობა 2012 წლის 17 აპრილს დაიწყო საძირკვლის ჩაყრის ცერემონიით, რომელსაც პატრიარქი ილია II, პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი, პარლამენტარები და საზოგადო მოღვაწე პაატა ბურჭულაძე ესწრებოდნენ. ტაძრის კონსტრუქცია 2015 წელს დამთავრდა, პერანგით შემოსვა კი — 2017-ში. 2016-ში 5 მილიონად დაიგო სამება-მახათის დამაკავშირებელი გზა.
შენობა
ტაძარი გადახურულია სპილენძის სახურავით. საკურთხეველში იატაკი იტალიური და სალიეთის მარმალილოთია მოპირკეთებული. გუმბათის წვერზე აღმართულია 5,1 მეტრის სიმაღლის ჯვარი.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები
ყაზახეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ყაზახეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (Қазақстан Ұлттық футбол құрама командасы) წარმოადგენს ყაზახეთს საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს ყაზახეთის ფეხბურთის ფედერაცია.
ფორმა
საშინაო
საგარეო
2012 წლიდან ყაზახეთის ნაკრების ფორმებს კერავს გერმანული ფირმა Adidas-ი.
ამჟამინდელი შემადგენლობა
შემადგნლობა მოცემულია 2015 წლის 13 ოქტომბერს ლატვიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ გამართული მატჩის მიხედვით.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
ადიშის წმინდა გიორგის ეკლესია (სამხრეთი უბანი)
ადიშის წმინდა გიორგის ეკლესია (სამხრეთი უბანი) — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ენგურის შენაკადის, ადიშჭალის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 2040 მ, მესტიიდან 27 კმ.
ისტორია
წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია, ლიჩანიში (ქვედა წმინდა გიორგი), სოფლის გარეთ, ალპურ ველზე დგას. აქ ეწყობა ვაჟიანობასთან დაკავშირებული დღესასწაული „ლიჩანიში“.
ტაძრის კანკელით გამოყოფილი აფსიდი იმდენად პატარაა, რომ ტრაპეზი წინ გამოდის და კეტავს აღსავლის კარს, რის გამოც საკურთხეველში მოხვედრა ჭირს.
სოფელ ადიშის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირას მდინარე ადიშჭალას მარჯვენა მაღალ ნაპირზე აღმართულია წმინდა გიორგის სახელობის მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია — „ჯგრაგ“. X საუკუნით დათარიღებულ ტაძარში დაცულია უნიკალური XI-XII საუკუნეებით დათარიღებული კედლის მხატვრობა, რომლის იკონოგრაფიული პროგრამაც სრულად ეძღვნება ეკლესიის პატრონს, წმ. გიორგის.
ეკლესია რესტავრირებულია: გამყარებულია კონსტრუქციულად, კედლებზე არსებული ბზარები ამოვსებული და დახურულია, ხოლო საბურავი გადახურულია თუნუქით. ბოლო განახლებამდე ტაძარი მიწისძვრით მნიშვნელოვნად იყო დაზიანებული, რის გამოც ფასადები დამცავი კედლით იყო დაფარული; ამჟამად დამცავი კედლები მოხსნილია და ეკლესია პირვანდელი აბრისით არის წარმოდგენილი. მცირე მასშტაბის მიუხედავად, ადიშის ჯგრაგის ეკლესია გამორჩეულია მაღალმხატვრული და ისტორიული ღირებულებებით. ეკლესია ხაზგასმით იკვეთება გარემო ლანდშაფტში, რასაც ბუნებრივი ბორცვის გარდა, განაპირობებს მასიური და საკმაოდ შემაღლებული ზეძირკველი, რომელზეც ტაძარია შემდგარი. ეკლესია ნაგებია მოყვითალო-მორუხო ფერის, თლილი შირიმის კვადრებით. კირით შელესილ ფასადებს ასრულებს სწორკუთხა ლავგარდანი, რომელიც არ გამოეყოფა კედლის დანარჩენ სიბრტყეს.
ექსტერიერის ნალესობა ნაწილობრივ დაზიანებულია ისევე, როგორც ჩრდილოეთ ფასადზე დაცული ცნობილი ფრესკული მხატვრობა, რომელიც გაფერმკრთალებული და ნაკლულია.
საფსადო დანაწევრება ლაკონიური და სადაა: აღმოსავლეთ-დასავლეთის ღერძზე წაგრძელებული ეკლესია დასავლეთ კედელში დატანილი ერთადერთი შესასვლელითა და განივ ფასადებზე, სიმეტრიის ღერძზე გაჭრილი თითო სწორკუთხა სარკმლით არის წარმოდგენილი. სარკმლები შიგნიდან გაგანიერებული და თაღოვანი მოხაზულობისაა, არქიტრავული კარის სამხრეთით ვიწრო ბაქანია, რომელსაც ჩრდილოეთიდან წყობით კიბე აქვს მიდგმული.
საკურთხევლის თაღი სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ ორსაფეხურიან კუთხის პილასტრებს ებჯინება. საკურთხევლის წინ სამთაღიანი ქვის კანკელია აღმართული, რომელიც გეგმაში მრგვალ წყვილ სვეტებზე დაბჯენილ თაღედს ქმნის. ქვის კანკელზე მხატვრობის ფრაგმენტებია შერჩენილი - ფრონტონი მცენარეული ორნამენტით არის დაფარული.
ინტერიერი მთლიანად მოხატულია. ღია, ნათელი კოლორიტის მხატვრობა, რომელიც სრულად ეძღვნება წმ. გიორგის კულტს, ადგილობრივ ოსტატის მიერ არის შესრულებული.
საკურთხევლის კონქში ვედრების სცენაა: ცენტრში გამოსახულია ტახტზე მჯდომარე ქრისტე კურთხევის ნიშნად აღმართული ხელით, ხოლო მის ორსავ მხარეს ღვთისმშობელი და იოანე ნათლისმცემელი. კედლის ქვემო ნაწილში წარმოდგენილნი არიან ეკლესიის მამანი; ასიმეტრიულად განლაგებული ფიგურებიდან მარცხენა მხარეს წმ. ბასილია, მარჯვენა მხარეს - იოანე ოქროპირი და კიდევ ერთი წმინდანი. დარბაზის კედლების ქვედა რეგისტრები წმ. გიორგის ცხოვრების ამსახველ სცენებს ეთმობა: ჩრდილოეთ კედელზე მოცემულია კომპოზიცია ,,ქალაქ ლასიას სასწაული“, რომელშიც ყურადღებას იქცევს მეფის ასულის ფიგურა, რომელსაც ცენტრალური ადგილი უჭირავს და საოცარი გრაციოზულობით გამოირჩევა; სამხრეთ კედელზე გამოსახულია - ,,სასწაული გადარჩენილი ბიჭით“. ხოლო დასავლეთ კედელზე წმ. გიორგის ამბების თხრობის დამამთავრებელი და საზეიმო განწყობის კომპოზიციაა მოცემული - ,,მაცხოვრის მიერ წმინდა მეომართა კურთხევა“: მედალიონში მოთავსებული, მკერდამდე გამოსახული ქრისტე გვირგვინით მოსავს წმინდა მეომრებს გიორგისა და თევდორეს, რომლებიც სიმეტრიულად ფლანკირებენ შესასვლელ კარს. იგივე მეომრები გამოსახულნი არიან მხედრების სახით ეკლესიის ჩრდილოეთ ფასადზე, რომელთა აპოტროფული დანიშნულების ფიგურებიც დასავლეთისკენ, სოფელში მიმავალი გზისკენ არის პირმიქცეული. ადიშის წმ. გიორგის სახელობის დარბაზული ეკლესია ძალიან მაღალი მხატვრულ-ისტორიული მნიშვნელობის ეროვნული ძეგლია.
ადიშის წმინდა გიორგის ეკლესია 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Хә
thumb|აუდიო «Хә» Хә, хә ([ხჿ] — წარმოითქმება, როგორც „ხუ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
ლიტერატურა
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
დიმიტრი უზნაძის ქუჩა
დიმიტრი უზნაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ძველი კუკია); ზაარბრიუკენის მოედნიდან მტკვრის მარცხენა სანაპირომდე.
წარმოიქმნა XIX საუკუნის 20-იან წლებში მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე გერმანელი მოახალშენეების დასახლების შემდეგ და თავდაპირველად სანაპირო ქუჩა ერქვა. ამ სახელით შეტანილი 1841 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში. ვორონცოვის (ახლანდელი ჩუღურეთის) ხიდის აშენების შემდეგ ქუჩას ეწოდა ვორონცოვის სანაპირო — ამ სახელით აღნიშნულია ქალაქის 1876 წლის გეგმაზე. 1899 წელს ქუჩას მიენიჭა დიდი მთავრის ნიკოლოზ მიხეილის ძის სახელი და დაერქვა დიდი მთავრის ქუჩა. 1922 წელს — კამოს, 1990 წელს დიმიტრი უზნაძის სახელი ეწოდა.
ქუჩის სამხრეთ-დასავლეთით განლაგებული იყო სამხერხაოები, მტკვრის ნაპირთან კი — წისქვილები, რომლებმაც XX საუკუნის 20-იან წლებამდე მოაღწიეს. იმ ადგილას, სადაც გერმანელი ვეტცელის მიერ 1865 წელს დაარსებული ლუდის ქარხანა იყო, ამჟამად მუშაობს ლუდის საწარმო „ყაზბეგი 1881“. ქუჩაზეა „ვითიბი ბანკი ჯორჯია“ (ყოფ. „გაერთიანებული ქართული ბანკი“), სრულიად საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა გიორგის სახელობის კარდიოლოგიური საავადმყოფო, ვლადიმერ წითლანაძის სახელობის რევმატოლოგიის სამეცნიერო-პრაქტიკული ცენტრი, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ალექსანდრე ალადაშვილის სახელმწიფო საუნივერსიტეტო კლინიკა, მიხეილ შენგელიას სახელობის ქართული მედიცინის ისტორიის მუზეუმი, წმინდა მიქაელ მთავარანგლოზის სახელობის ეკლესია. შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები. დგას ალექსანდრე ალადაშვილის ბიუსტი (მოქანდაკე ო. მელიქიშვილი).
ლიტერატურა
უზნაძე
მოლდოვის ფეხბურთის ფედერაცია
მოლდოვის ფეხბურთის ფედერაცია (FMF; Federația Moldovenească de Fotbal) — ფეხბურთის მმართველი ორგანო ლატვიაში. დაარსდა 1990 წელს. ფიფაში გაწევრიანდა 1994 წელს, ხოლო უეფა-ში 1993 წელს. არის მოლდოვის ყველა საფეხურის საფეხბურთო ჩემპიონატის, მოლდოვის თასისა და მოლდოვის სუპერთასის ორგანიზატორი. მისი ორგანიზებით იმართება მოლდოვის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო ფედერაციები კატეგორია:მოლდოვის ფეხბურთი კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო ფედერაციები კატეგორია:უეფა-ს წევრი ასოციაციები
კანდიდუ-მენდისი
კანდიდუ-მენდისი (Cândido Mendes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გურუპის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 505 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.33 კმ²-ზე. ფართობი 1 632 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მანუელ და ნობრეგა
250px|მინიატიურა|მანუელ და ნობრეგა საფოსტო მარკაზე. მანუელ და ნობრეგა (Manuel da Nóbrega, ძველი დამწერლობით — Manoel da Nóbrega; დ. 18 ოქტომბერი, 1517, სანფინშ-დუ-დორუ, პორტუგალია — გ. 18 ოქტომბერი, 1570, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — პორტუგალიელი მღვდელი-იეზუიტი, მისიონერი, ამერიკაში პირველი მისიონერული ორგანიზაციის ხელმძღვანელი. ჟოზე დე ანშიეტასთან ერთად დიდი გავლენა მოახინა ბრაზილიის ისტორიის შემდეგ პერიოდზე და დააარსა რიგი ქალაქებისა (სალვადორი, სან-პაულუ, რიო-დე-ჟანეირო) და ასევე მთელი რიგი იეზუიტური სემინარიები.
მისი წერილები წარმოადგენს ღირებულ ისტორიულ დოკუმენტებს, რომლებიც მოგვითხრობენ ბრაზილიის კოლონიური პერიოდის დასაწყისის შესახებ და იქ XVI საუკუნეში მისიონერების მოღვაწეობაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბრაზილიელი მწერლები კატეგორია:პორტუგალიელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 18 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1517 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1570 კატეგორია:მისიონერები კატეგორია:იეზუიტები კატეგორია:ქალაქების დამაარსებლები კატეგორია:სალამანკის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:კოიმბრის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ამანას თასი
ამანას თასი — საფეხბურთო ტურნირი რომელიც იმართებოდა იემენის ფეხბურთის ასოციაციის მიერ. ტურნირის ერთადერთი სეზონი გაიმართა 2003 წელს. ტურნირში მონაწილეობდა 6 გუნდი, მათგან ექვსივე იყო ქალაქ სანადან. ტურნირში გამარჯვება მოიპოვა გუნდმა „22 მაისი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იემენის გაუქმებული საფეხბურთო ტურნირები
უიარაღოს II გასასვლელი
უიარაღოს II გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); უიარაღო ქუჩიდან ნოსტის ქუჩამდე. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც კისისხევის II და III შესახვევები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
ალექსეევკა (უფის რაიონი)
ალექსეევკა (Алексеевка; Алексеевка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ალექსეევკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 10 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 10 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 4611 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
სტრეიზანდის ეფექტი
მინი|ფოტო გადაღებული California Coastal Records Project პროექტის ფარგლებში, რომელზეც გამოსახულია [[ბარბრა სტრეიზანდი|ბარბრა სტრეიზანდის მფლობელობაში მყოფი აპარტამენტები. ]] სტრეიზანდის ეფექტი (Streisand effect) — ფენომენი, რომლის დროსაც რაიმე ინფორმაციის წაშლის მცდელობას მივყავართ ამ ინფორმაციის ფართოდ გავრცელებისაკენ, უმეტესწილად ინტერნეტის მეშვეობით. მაგალითად, ფოტოს, ვიდეოსა და სხვა ფაილებთან წვდომის შეზღუდვას მივყავართ აღნიშნული ფაილების დუბლირებასა და მათ ფართო გავრცელებასთან.
ტერმინი „სტრეიზანდის ეფექტი“ ცნობილი გახდა 2003 წლიდან, როდესაც ბარბრა სტრეიზანდმა მიმართა სასამართლოს, რათა ფოტოგრაფ კენეტ ალდემანისგან 50 მილიონი დოლარის კომპენსაცია მიეღო, რადგან ამ უკანასკნელმა საიტზე Pictopia.com განათავსა სტრეიზანდის სახლის ფოტოსურათი.
2004 წლის მაისში სასამართლომ სტრეიზანდის მოთხოვნილებები არ დააკმაყოფილა და ბარბრას დააკისრა ალდემანის სასამართლო ხარჯების დაფარვა.
სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2019)
სომხეთი მონაწილეობდა 2019 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე. 2018 წლის 30 ნოემბერს სომეხი მომღერალი სრბუჰი სარქსიანი შიდა შერჩევის წესით შეარჩია სომხეთის საზოგადოებრივმა ტელევიზიამ (AMPTV) 2019 წელს თელ-ავივში, ისრაელში გასამართ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე ქვეყნის წარმომადგენლად.
უიარაღოს III გასასვლელი
უიარაღოს III გასასვლელი— ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); უიარაღოს ქუჩიდან ნოსტის ქუჩამდე.
სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2019)
ევროვიზიამდე
2018 წლის 30 ნოემბერს სომხეთის საზოგადოებრივმა ტელევიზიამ გამოაცხადა, რომ 2019 წლის ევროვიზიის სიმღრის კონკურსზე ქვეყნის წარმომადგენელი სრბუჰი სარქსიანი იქნებოდა. AMPTV-მ 2019 წლის 10 იანვრამდე ყველა კომპოზიტორს სიმღერების გაგზავნის უფლება მისცა.
უიარაღოს III გასასვლელი
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2019)
ევროვიზიამდე
სრბუჰ სარქსიანმა სომხეთის მიერ შერჩეული სიმღერის პოპულარობის გაზრდისთვის ევროპის მასშტაბით რამდენიმე კონცენტრი გამართა. 6 აპრილს ამსტერდამში ღონისძიების, ევროვიზია კონცერტზე, ფარგლებში, რომელსაც 4 500 მაყურებელი ესწრებოდა, „Walking Out“ შეასრულა. 20 აპრილს სრბუჰმა იგივე კომპოზიცია ღონისძიებაზე ევროვიზის წინა ღონისძიება მადრიდში შეასრულა. მან ცნობილ სომეხ ჯაზ მუსიკოსთან, ვააჰ აირაპეტიანთან ერთად ევროვიზიისთვის შერჩეული სიმღერის პიანინოს ქავერ ვერსიაც გამოუშვა.
ევროვიზიაზე
ევროვიზიის წესების თანახმად, ყველა ქვეყანას, გარდა მასპინძელი ქვეყნისა და „დიდი ხუთეულისა“ (საფრანგეთი, გერმანია, იტალია, ესპანეთი და გაერთიანებული სამეფო), ფინალში მოსახვედრად ორიდან ერთ-ერთ ნახეარფინალში გამოსვლა სჭირდებათ. ორივე ნახევარფინალიდან პირველი ათეული ფინალში გადადის. ევროპის მაუწყებელთა კავშირი წინა კონკურსების საფუძველზე მონაწილე ქვეყნებს 6 სხვადასხვა ჯგუფში ათავსებს. 2019 წლის 28 იანვარს სპეციალური კენჭისყრა გაიმართა, რომლის მიხედვითაც სახელმწიფოები ნახევარფინალებში გნაწილდნენ და ისიც განისაზღვრა თუ შოუს რომელ ნაწილში გამოვიდოდნენ. სომხეთი მეორე ნახევარფინალში მოხვდა, რომელიც 2019 წლის 16 მაისს უნდა გამართულო. სომხეთის წარმომადგენელს შოუს პირველ ნაწილში უწევდა გამოსვლა.
მას შემდეგ, რაც 2019 წლის კონკურსის მონაწილე ყველა ქვეყნის სიმღერა ცნობილი გახდა, სიმღერების თანმიმდევრობა კენჭისყრის მაგივრად შოუს პროდიუსერებმა გადაწყვიტეს, რათა მსგავსი კომპოზიციები ერთმანეთის გვერდიგვერდ არ აღმოჩენილიყო. სომხეთი პირველ შემსრულებლად უნდა გამოსულიყო, რომელსაც ირლანდიის წარმოდგენა მოჰყვებოდა.
ნახევარფინალი
სომხეთმა მეორე ნახევარფინალი გახსნა, რომლის შემდეგაც ირლანდია გამოვიდა. შოუს დასასრულს გამოცხადდა, რომ სომხეთი პირველ ათეულში არ შედიოდა, შესაბამისად, ვერც ფინალში გამოვიდოდა. შემდეგში ცხადი გახდა, რომ სომხეთმა ნახევარფინალში მე-16 ადგილი დაიკავა 49 ქულით: 23 ქულა სატელევიზიო ხმებით, ხოლო 26 ქულა ჟიურისგან მიიღო. ხმის მიცემის ძველი წესის მიხედვით, სომხეთი 23 ქულით მე-15 ადგილს დაიკავებდა.
ხმის მიცემა
ხმის მიცემა სამი შოუს მანძილზე მიმდინარეობდა, რომლის დროსაც ყოველი სახელმწიფო 1-8-მდე და 10 და 12 ქულას ანაწილებდა მონაწილე ქვეყნებს შორის: ქულათა ერთი პარტია სატელევიზიო ხმების მიხედვით ენიჭებოდა, ხოლო მეორე პარტიას სპეციალური ჟიური ანაწილებდა. ყოველი სახელმწიფოს ჟიური მუსიკის ინდუსტრიაში მოღვაწე პროფესიონალებისგან შედგებოდა, რომლებიც მოცემული სახელმწიფოს მოქალაქეები არიან და გამჭვირვალობის უზრუნველსაყოფად მათი ვინაობები კონკურსამდე ცხადდებოდა. ჟიური ყოველ წარმომადგენელს შემდეგი კომპონენეტების მიხედვით აფასებდა: ხმის მოცულობა, სცენაზე წარმოდგენა, კომპოზიცია და ორიგინალობა და შესრულებისას გამოვლენილი იმპროვიზაცია. ეროვნული ჟიურის წევრებს აკრძალული ჰქონდათ სხვა წარმომადგენლებთან ნებისმიერი კავშირი და ხმებსაც ნაწილობრივ ან დამოუკიდებლად ვერ მისცემდნენ. ჟიურის წევრების ინდივიდუალური სია, ისევე როგორც ტელემაყურებელთა შედეგები დიდი ფინალის შემდეგ მალევე გამოქვეყნდა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე კატეგორია:2019 წელი სომხეთში კატეგორია:ქვეყნები ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2019)
აბდაუბდა მუსიკის ნაცვლად
„აბდაუბდა მუსიკის ნაცვლად“ (Сумбур вместо музыки) — 1936 წლის 28 იანვარს გაზეთ „პრავდაში“ გამოქვეყნებული სტატია, რომელიც ეხებოდა დიმიტრი შოსტაკოვიჩის ოპერას სახელად „მცენსკის ოლქის ლედი მაკბეტი“. აღნიშნულ სტატიაში მკაცრად იყო გაკრიტიკებული ოპერა, როგორც „ანტიეროვნული“ და „ფორმალისტური“.
სტატია ხელმოწერის გარეშე იყო გამოქვეყნებული, რის გამოც ვარაუდობდნენ, რომ ავტორი შეიძლება ყოფილიყო თავად სტალინი, თუმცა, არქივში დღემდე არსებული ინფორმაციით სტატია ეკუთვნის რუს პუბლიცისტ დავიდ ზასლავსკის.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის მუსიკის ისტორია კატეგორია:რუსული სიტყვები და ფრაზები კატეგორია:ცენზურა საბჭოთა კავშირში
Ҳә
thumb|აუდიო «Ҳә» Ҳә, ҳә ([ჰჿ] — წარმოითქმება, როგორც „ჰუ“, (უ — ყრუდ)) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
ლიტერატურა
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
ურუსანგა
ურუსანგა (Urussanga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 199 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კრისიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 223 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 79.35 კმ²-ზე. ფართობი 254 869 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
რენე რუსო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მოდელები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები
კლეომენე I
კლეომენე I — სპარტის მეფე. კლეომენე I სამეფო ტახტზე ანაქსანდრიდე II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 520 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 489 წელს. კლეომენე I-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე ლეონიდასი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
დროებითი საგანგებო სასამართლო
საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ 1918 წლის 20 სექტემბერს „რესპუბლიკის დროებითი საგანგებო სასამართლოს“ შესახებ დებულება დაამტკიცა. საგანგებო სასამართლო სამხედრო სასამართლოს ფუნქციებს ასრულებდა. ეს იყო „დროებითი“ სასამართლო ინსტანცია, ვინაიდან, ნაფიც-მსაჯულთა ინსტიტუტის შემოღების შემდგომ, მისი ფუნქციები ნაფიც-მსაჯულთა იურისდიქციაში მოექცა. დებულებით განისაზღვრა მოსამართლეთა არჩევისა და სასამართლოში საქმის წარმოების წესები. საგანგებო სასამართლოს შემადგენლობაში შედიოდნენ: თავმჯდომარე, მისი მოადგილე და 5 წევრი. მათ თანამდებობაზე ნიშნავდა საქართველოს მთავრობა. სასამართლო ყველა საკითს ხმების უმრავლესობით წყვეტდა. დროებითი საგანგებო სასამართლოს გადაწყვეტილების გასაჩივრება დასაშვები იყო საკასაციო წესით საქართველოს რესპუბლიკის უმაღლეს სასამართლოში (მის დაარსებამდე კი სასამართლო პალატაში). სამხედრო სასამართლოს საქმისწარმოების წესდების მიხედვით, საგანგებო სასამართლოს სასიკვდილო განაჩენის გამოტანის უფლება ჰქონდა. საქართველოს პარლამენტის 1919 წლის 31 იანვრის კანონით გაფართოვდა საგანგებო სასამართლოს უფლებამოსილება. კერძოდ, კანონის პირველი მუხლის მიხედვით, ნაფიც-მსაჯულთა სასამართლოს შემოღებამდე თანამდებობის პირთა და მოხელეთა მიერ ჩადენილი დანაშაულობანი დროებით საგანგებო სასამართლოს დაექვემდებარა. მწვავე დებატები გამოიწვია საკონსტიტუციო კომისიის 1919 წლის 8 იანვრის სხდომაზე საკითხმა — უნდა ყოფილიყო თუ არა დროებითი და საგანგებო სასამართლოს არსებობა კონსტიტუციურად გარანტირებული. „სასამართლოს“ შესახებ დებულება წარმოდგენილი იყო გ. ნანეიშვილის მიერ. მისი მე-3 მუხლი ასეთი შინაარსის იყო:
რ. არსენიძე მხარს უჭერდა კონსტიტუციაში საგანგებო სასამართლოების შესახებ ნორმის არსებობას. ის მიუთითებდა:
ს. ჯაფარიძე დაეთანხმა საყვარელიძეს და აღნიშნა: . მან იმავე სხდომაზე წარმოადგინა მუხლის ახალი რედაქცია:
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
დამალის ეკლესია
300px|მინი დამალის ეკლესია, ტამალის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში, სოფელ დამალაში. დგას სოფლის აღმოსავლეთით, პატარა ხევის მარჯვენა მხარეს, მთის ფერდობზე. აგებულია ადრეულ შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ერთნავიანი შენობაა (12X9 მ). კედლის სისქე არის 75 სმ. ნაშენია მეტი ნაწილი თლილი ქვისაგან. კედლების შუაში კლდის ქვაც არის გამოყენებული. სამხრეთით აქვს სვეტი, რომელიც ორ კარს ქმნის აქეთ-იქით. ეკლესიას შესასვლელი აქვს სამხრეთით და დასავლეთით, ხოლო ჩრდილოეთით აქვს გვერდით ოთახში გასასვლელი. ეკლესია ერთნავიანია და სამხრეთითა და დასავლეთით აქვს გალერეების მსგავსი შენობები. ჩრდილოეთით, აღმოსავლეთ ნაწილში მცირე ოთახია. ეკლესიას სამი სარკმელი აქვს აღმოსავლეთით, ერთი დასავლეთით და ერთიც სამხრეთით. ეკლესიის თაღი ჩაქცეულია საკურთხევლის ნაწილის გარდა. საკურთხეველში სატრაპეზო ქვა კედლის ახლოს დგას. იგი ერთი ქვისგან არის გამოჭრილი. ეკლესია გადახურული ყოფილა ლორფინით, რომელიც ნაწილობრივ ძირსაა ჩამოცვენილი. ეკლესიის კარნიზი ღარის მსგავსია, სამხრეთით გალერეის სვეტი მრგვალია თავში, ხოლო ძირში ოთხკუთხედი.
ეკლესია საკმაოდ დაზიანებულია. ტაძარი მოხატული ყოფილა, რომლის კვალიც ჩანს საკურთხეველში. აღმოსავლეთის სარკმელი შემკულია ჯვრების გამოსახულებებით. ეკლესიის სამხრეთით არის რამდენიმე შენობის ნანგრევი.
დამალის ეკლესიას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
ალ-მუკთაფი
ალ-მუკთაფი (المقتفي لأمر الله; დ. 1096 — გ. 12 მარტი, 1160) — აბასიანთა სახალიფოს ხალიფა 1136-1160 წლებში. მისი წინამორბედის, არ-რაშიდის ბიძა. ხალიფა გახდა თურქ-სელჩუკების მიერ მისი დისშვილის გადაყენების შემდეგ 41 წლის ასაკში. თავდაპირველად წარმატებით ახერხებდა ბაღდადის დაცვას სხვადასხვა თავდასხმისაგან, თუმცა სელჩუკთა სულთნის ვაჟის მამის წინააღმდეგ აჯანყების მოწყობაში წაქეზების გამო თურქები ბაღდადში შეიჭრნენ. ხალიფამ თავი ქალაქის აღმოსავლეთ კვარტალს შეაფარა. მოგვიანებით ალ-მუკთაფმა შეძლო თურქების ნდობის დაბრუნება. მას ისტორიკოსები ახასიათებენ, როგორც გაბედულ პიროვნებას. გარდაიცვალა 1160 წლის 12 მარტს, მანამდე კი მემკვიდრედ გამოაცხადა თავისი შვილი ალ-მუსთანჯიდი.
ლიტერატურა
კატეგორია:აბასიანთა ხალიფები კატეგორია:დაბადებული 1096 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1160
Цә
thumb|აუდიო «Цә» Цә, цә ([ცჿ] — წარმოითქმება, როგორც „ცვ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
В̌
В̌, в̌ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „В“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ერთობლიობას. გამოიყენება ვახანურ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, გრაფემა „В“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
სქოლიო
კატეგორია:კირილური ასოები
კარუტაპერა
კარუტაპერა (Carutapera) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გურუპის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 006 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.86 კმ²-ზე. ფართობი 1 232 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ასანოვო (ბაშკირეთი)
ასანოვო (Асаново; Әсән) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება კარმასანის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 50 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 50 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 427 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
უიარაღოს ქუჩა
უიარაღოს ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); მუშათა ქუჩიდან ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩამდე. წარმოიქმა XX საუკუნის 20-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ძმობის ქუჩა (დასაწყისი) და აგარაკის ქუჩა. 1958 წელს უიარაღოს სახელი ეწოდა. აქვს 3 გასასვლელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
ადიშის მთავარანგელოზის ეკლესია
ადიშის მთავარანგელოზის ეკლესია (თარინგზელ) — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ენგურის შენაკადის, ადიშჭალის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 2040 მ, მესტიიდან 27 კმ.
ისტორია
სოფელი ადიში მდებარეობს ტყიან ხეობაში, მდინარე ადიშჭალის აყოლებით. სოფელში სამი ეკლესიაა და სამივე შემკულია XI–XII საუკუნეების მხატვრობით. ადიში სვანეთის ერთ-ერთი უძველესი სოფელია. წერილობით წყაროებში პირველად იხსენიება საუკუნეში. მასში შედიოდა სოფელი ზაგარიც, რომელიც 1811-12 წლების ჟამიანობამ მოსპო.
სოფ. ადიშის ჩრდილო-აღმოსავლეთ განაპირა მხარეს, მთის ფერდობზე დგას მთავარანგელოზის სახელობის მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია — „თარინგზელ“. XI საუკუნის ეკლესია რესტავრირებულია; ბოლო რესტავრაციამდე ის ძლიერ იყო დაზიანებული, ნგრევის პირას მისული ტაძარი ავარიულად დაბზარული და მორღვეული კონსტრუქციებით იყო წარმოდგენილი. ეკლესიას იმთავითვე ჰქონდა მთელ პერიმეტრზე შემოვლებული დამცავი კედლები, რომლებიც რესტავრაციის შემდეგაც შენარჩუნდა. მთავარანგელოზის ეკლესია სამხრეთით მკვეთრად დაქანებულ ფერდობზე, საგანგებოდ აგებულ სუბსტრუქციაზეა აღმართული. აღმოსავლეთ-დასავლეთ ღერძზე წაგრძელებული ტაძარი მინიატურული ზომისაა - 4,9X4,2 მ.
სვანეთის განვითარებული შუა საუკუნეების დროინდელი ტაძრების მსგავსად, თარინგზელის ეკლესიაც ნაგებია ყორე ქვით, კირ-დუღაბის ხსნარზე და მოპირკეთებულია შირიმის თლილი კვადრებით. მოყვითალო-მორუხი ფერის შირიმის საპირე წყობას ასრულებს თაროს ფორმის ლავგარდანი. გარე კედლების სწორკუთხა გეგმარება შიდა სივრცეში დარბაზისა და ოდნავ გაშლილი აფსიდის მოცულობით იცვლება. აფსიდი მცირე ზომის კონქის შუბლით არის დახურული. კოლოფა, არასიმეტრიული ფორმის აფსიდის ჩრდილოეთ ნაწილში სწორკუთხა ნიშაა, ხოლო ცენტრში, სარკმლის ქვემოთ კედლიდან შვერილი ტრაპეზის ქვაა.
საკურთხეველი სამხრეთ-აღმოსავლეთით არის გადაწოლილი, კონქის თაღი და აფსიდის მხრები ეკლესიის დანარჩენი მასისაგან 10-12 სმ-ის არის დაშორებული. აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია კანკელის მასიური ქვედა ნაწილით. აფსიდს ორსაფეხურიანი მხრები აქვს, სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეებში პილასტრებია, რომლებსაც თაღი ეყრდნობა. ეკლესია ნათდება ვიწრო და მაღალი, შიგნიდან გაგანიერებული სარკმლით, რომელიც აღმოსავლეთ კედლის ცენტრშია გაჭრილი. შესასვლელი დასავლეთ კედელშია მოთავსებული, იგი ვიწრო და დაბალია, ოდნავ გაშლილი ძირით.
ეკლესიის ინტერიერი ისევე, როგორც ექსტერიერი შელესილი და მოხატული ყოფილა. ინტერიერის მხატვრობა ნაწილობრივ შენარჩუნებულია, მაგრამ საფასადე კედლებიდან მხატვრობის უმნიშვნელო კვალი მხოლოდ სამხრეთ ფასადზე შემოინახა. შედარებით უკეთ მდგომარეობაშია ინტერიერის კედლის მხატვრობა: კონქში გამოსახულია მაცხოვარი, რომლისგანაც ჩრდილოეთით ღვთისმშობელია გამოსახული, სამხრეთით კი იოანე ნათლისმცემელი, რომლის სახეც შედარებით კარგად იკითხება. აფსიდის სამხრეთ ნაწილში სამი მახარობლის კონტური იკითხება. კამარის სამხრეთ ნაწილში, მთელ სიგრძეზე "მოგვთა თაყვანისცემის" სცენაა, რომელიც სამხრეთ კედლის ზედა ნაწილში გრძელდება; ეს უკანასკნელი ცუდად არის შემორჩენილი.
ადიშის მთავარანგელოზის ეკლესიის მხატვრობა XII საუკუნეს მიეკუთვნება და ძალიან საყურადღებოა ნახატის გამომსახველობით. კედლის მხატვრობის ამ ძეგლში მოჩანს შუა საუკუნეების ქართული მონუმენტური ფერწერის ე.წ. სვანური სკოლის სპეციფიკური ნიშნები.
ადიშშია აღმოჩენილი ქართული მწერლობისა და ლიტერატურის ერთ ერთი უძველესი ძეგლი, ე. წ. „ადიშის ოთხთავი“ (სახელი სოფლის მიხედვით უწოდეს), რომელიც 897 წელსაა გადაწერილი შატბერდის მონასტერში.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალ-მუსთანჯიდი
ალ-მუსთანჯიდი (المستنجد بالله; დ. 1124 — გ. 20 დეკემბერი, 1170) — აბასიანთა სახალიფოს ხალიფა 1160–1170 წლებში. წინამორბედის, ალ-მუკთაფის ვაჟი. მამამისის ერთ-ერთ ცოლს სურდა ტახტზე მისი შვილი ასულიყო, ამიტომ გადაიბირა მრავალი ამირა და სცადა ახალი ხალიფას მოკვლა, თუმცა შეთქმულება მარცხით დასრულდა და ალ-მუსთანჯიდმა მეამბოხეები ციხეში გამოკეტა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აბასიანთა ხალიფები კატეგორია:დაბადებული 1124 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1170
პლისტარქუსი
პლისტარქუსი — სპარტის მეფე. პლისტარქუსი სამეფო ტახტზე ლეონიდასის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 480 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 458 წელს. პლისტარქუსის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე პლისტოანაქტი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
კირილე უკლებას ქუჩა
ლიტერატურა
უკლება
მოქცევის ეკლესია
მოქცევის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე.
მოქცევის ნამოსახლარის ზედა კიდეში, მცირე შემაღლებაზე, ეკლესიის ნანგრევია დაცული. ეკლესიიდან შემორჩენილია ჩრდილო-დასავლეთი კუთხე და ჩრდილოეთი კედელი. ეკლესია ნაგებია საშუალო ზომის ერთმანეთთან კარგად მორგებული თლილი, ქვიშაქვის წყობით, რიგების ჰორიზონტალობის დაცვით. კედლების ჟანგმოკიდებული, ოხრისფერი თბილი შეფერილობის მეშვეობით, მისი რუინებად ქცეული სხეული, შორიდანვე იპყრობს ყურადღებას.
ეკლესია დარბაზულია, რომელიც აღმოსავლეთით აფსიდით სრულდებოდა. ამჟამად აფსიდის მომრგვალებული კედლის დიდი ფრაგმენტი მიწაზეა გადაქცეული. ინტერიერში დარბაზი ერთი წყვილი ჩამოკიდული ნახევარპილასტრით ორ ნაწილად იყოფოდა. ნახევარპილასტრი მძლავრია, მომრგვალებული ძირი ტალღოვანი ნახევარწრეებით არის დამუშავებული კაპიტელი პროფილირებულია. დაცულია ჩრდილოეთის შესასვლელის ღიობი. ეკლესიის შემორჩენილი ფრაგმენტები მის განსაკუთრებულ მხატვრულ ღირებულებაზე მეტყველებს.
Ҵә
thumb|აუდიო «Ҵә» Ҵә, ҵә ([წჿ] — წარმოითქმება, როგორც „წვ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
კოშკიღელის ღვთისმშობლის ეკლესია
კოშკიღელის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ბორჯომის უბან ლიკანში, უბნის დასავლეთით. აგებულია ადრეულ შუა საუკუნეებში. არქიტექტურული მონაცემების საფუძველზე ლიკანის ეკლესიის აგება ივარაუდება VII-IX საუკუნეებით. ამჟამად ეკლესია საკმაოდაა დაზიანებული და ჩვენამდე ნანგრევების სახით მოაღწია.
ეკლესია სამნავიან ბაზილიკას წარმოადგენს. ეკლესიის მთავარი ნაწილია აფსიდით დასრულებული ნავი. დამატებითი სადგომები აქვს დასავლეთით, ჩრდილოეთითა და სამხრეთით. მოგვიანებით ეკლესიას დასავლეთის მხრიდან მიადგეს სამრეკლო, რასაც გვაუწყებს სამრეკლოს შესასვლელის მარცხენა ბოძზე არსებული ასომთავრული წარწერა, რომლის მიხედვითაც ვგებულობთ, რომ აღნიშნული სამრეკლო ადგილობრივი ფეოდალის ქიშვად ავალიშვილისა და მისი მეუღლის, ქართლის მეფის ლუარსაბ I-ის ასულის, თამარის მიერ ყოფილა აშენებული. წარწერა ასე იკითხება სამრეკლოზე ასასვლელად მიშენებულია ქვაყორის კიბე, სამრეკლოს ზედა ნაწილი კი მონგრეულია.
კოშკიღელის ღვთისმშობლის ეკლესიას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლი მორგანი
ედვარდ ლი მორგანი  (დ. 10 ივლისი, 1938 — გ. 19 თებერვალი, 1972) — ამერიკელი მესაყვირე.
ბიოგრაფია
ედვარდ ლი მორგანი დაიბადა ფილადელფიაში 1938 წლის 10 ივლისს. იგი ოტო რიკარდოსა და ნეთი ბიატრიჩეს მეოთხე შვილია. ლი მორგანი კომპოზიტორისა და მესაყვირის საქმიანობას 1956 წლიდან 1972 წლის თებერვლამდე ეწეოდა, გარდაცვალებამდე. თავდაპირველად ის ვიბრაფონით დაინტერესდა, რაც თანდათან საყვირის სიყვარულში გადაეზარდა. მორგანი საქსაფონსაც დაეუფლა, თუმცა კარიერა მესაყვირედ გააგრძელა. პირველად ედვარდს საყვირთან როდის ჰქონდა შეხება, რთული სათქმელია, მაგრამ დანამდვილებით შეიძლება იმის თქმა, რომ მეცამეტე დაბადების დღის წვეულებაზე მას დამ, ერნესტინამ, საყვირი აჩუქა. ედვარდის პირველ მასწავლებლად კლიფორდ ბრაუნი მოიაზრება. 18 წლის ასაკში იგი უკვე დიზი გილისპის ბენდში ჩაეწერა, სადაც წელიწად-ნახევარი დაყო. 1958 წელს კი ეკონომიკური პრობლემების გამო დიზის ბენდის დაშლა მოუხდა.
ედვარდი გვევლინება ჰენკ მობლის რამდენიმე ჩანაწერში, როგორც დამხმარე მესაყვირე, ხოლო ჯონ კოლტრეინის Blue Train-ში (1957) სწორედ ის ასრულებს მესაყვირის ერთ-ერთ ყველაზე სახელგანთქმულ პარტიას.
ნიუ-იორკში დაბრუნებულმა ედვარდ ლი მორგანმა 1963 წელს ჩაწერა "The Sidewinder", რამაც უდიდესი კომერციული წარმატება მოუტანა. სიმღერამ 1964 წელს პოპ ჩარტები დაიპყრო და chrysler-ის სატელევიზიო რეკლამის ბექგრაუნდადაც აჟღერდა. 1964 წელს ჯაზ მუსიკოსმა ჩაწერა მორიგი წარმატებული ალბომი, სახელწოდებით "Search for the New Land", რომელმაც R&B ჩარტების საუკეთესო ოცეულში დაიმკვიდრა ადგილი. ამავე წელს იგი კვლავ შეურთდა თავის ყოფილ ჯგუფს Jazz Messengers-ს. 70-იანი წლების დასაწყისში კი მუსიკოსი პოლიტიკურად აქტიურიც გახდა.
გარდაცვალება
მორგანს 1972 წლის 19 თებერვალს ესროლეს დილით, ნიუ-იორკურ ჯაზ-კლუბში ბენდთან ერთად ყოფნისას, პირდაპირ სცენაზე. მას ყოფილმა ცოლმა, ელენ მურმა ესროლა. მართალია, ჭრილობა თავისთავად სასიკვდილო არ იყო, მაგრამ სასწრაფო დახმარების ბრიგადა შემთხვევის ადგილზე დაგვიანებით გამოცხადდა, როდესაც ედვარდი უკვე სისხლისგან იყო დაცლილი. სასწრაფოს დაგვიანების მიზეზი კი ძლიერი თოვლის გამო გართულებული მოძრაობა გახდა. ამ დროისთვის მორგანი მხოლოდ 33 წლის იყო. მკვლელი დააკავეს, მაგრამ გარკვეული ხნის შემდეგ პირობით გაათავისუფლეს. სასჯელის მოხდის შემდეგ ელენი მშობლიურ ჩრდილო კაროლინაში გაემგზავრა, სადაც 1996 წლამდე იცხოვრა, სანამ გულის პრობლემების გამო არ გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
სენტრუ-დი-გილიერმი
სენტრუ-დი-გილიერმი (Centro do Guilherme) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გურუპის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 565 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.7 კმ²-ზე. ფართობი 1 074 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანარქისტის კულინარიული წიგნი
ანარქისტის კულინარიული წიგნი (The Anarchist Cookbook) — სახელმძღვანელო, რომელშიც აღწერილია თუ როგორ დავამზადოთ სახლის პირობებში სხვადასხვა ასაფეთქებელი მოწყობილობები, ცეცხლსასროლი იარაღები, შხამები და ა.შ.
1960-იანებში დაწერილი და 1971 წელს გამოსული წიგნი, რომელშიც ავტორმა უილიამ პაუელმა გამოხატა პროტესტი ამერიკის მიერ ვიეტნამში წამოწყებული ომის გამო. სახელწოდების მიუხედავად წიგნი არ არის კავშირში ანარქისტულად მოძრაობასთან. თავდაპირველად წიგნი შეიცავდა შემდეგ განყოფილებებს: ასაფეთქებლის დამზადება, ელექტრონიკა, ნარკოტიკული საშუალებები, ხელჩართულ ბრძოლაში გამოსაყენებელი ილეთები. წიგნმა თანდათანობით საკულტო სტატუსიც შეიძინა და განსაკუთრებით პოპულარული გახდა რადიკალურად განწყობილ ახალგაზრდებში.
2014 წლის 21 აპრილს „ანარქისტის კულინარიული წიგნი“ მოხვდა „ექსტრემისტული მატერიალების ფედერალურ სიაში“.
სქოლიო
კატეგორია:ტერორიზმი კატეგორია:1971 წლის წიგნები კატეგორია:ცენზურის მიერ აკრძალული წიგნები
კამენსკ-შახტინსკი
კამენსკ-შახტინსკი (Каменск-Шахтинский) — საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი რუსეთში, როსტოვის ოლქში. დაარსდა 1671 წელს, ქალაქის სტატუსი მიიღო - 1927 წელს. ქალაქის მოსახლეობა 2016 წლის მონაცემებით შეადგენს 90 307  კაცს. ქალაქის დღეს აღნიშნავენ ყოველი წლის სექტემბრის მეორე შაბათს.
გეოგრაფია
კამენსკ-შახტინსკი მდებარეობს დონეცის ჭიუხის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთებზე, მდინარე ჩრდილოეთის დონეცის (დონის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე.
საავტომობილო გზებით ქალაქი დაშორებულია:
ქუჩები
ქალაქის ორი მთავარი ქუჩა მდებარეობს ერთმანეთის პერპენდიკულარულად და ორიენტირებულია სინათლის მხარეზე:
1671-1929 წწ.
ქალაქი ცნობილია 1671 წლიდან, როგორც კაზაკთა დასახლება, თავდაპირველად მდებარეობდა მდინარე მალაია-კამენკის ნაპირზე, შემდეგ გადასახლდნენ მდინარე გლუბოკოის შესართავთან, ხოლო შემდეგ დიდი ხნის მანძილზე მდებარობდა მდინარე ჩრიდლოეთის დონეცის ნაპირზე, თანამედროვე ხუტორ სტარია-სტანიცის ადგილას.
გაზაფხულის წყალდიდობის დროს სტანიცა იტბორებოდა ხოლმე, ამის გამო 1805 წელს სტანიცის მოსახლეობამ თხოვნა გაგზავნა მმართველობაში, რათა გადაესახლებინათ მდინარე დონეცის მარჯვენა შემაღლებულ ნაპირზე.
მაგრამ მალევე დაიწყო ომი ნაპოლეონის საფრანგეთთან. ომში მონაწილეობის მისაღებად გაემართნენ დონელთა დანაყოფები ატამან მატვეი პლატოვის მეთაურობით. ამ პოლკებში მრავალი კამენსკელიც მონაწილეობდა. მხოლოდ 1817 წელს მიიღეს მთავრობისგან ნებართვა გადასულიყვნენ დონეცის მარჯვენა ნაპირზე. კამენსკი გააშენეს სწორკუთხა დაგეგმარების საფუძველზე, გენერალური გეგმის ავტორი იყო არქიტექტორი ფრანც დე ვოლანი, რომელიც ასევე იყო დონის მხარის პირველი დედაქალაქის ნოვოჩერკასკის არქიტექტორი. ახალი სტანიცის მთავარ ქუჩას ეწოდა დონეცის პროსპექტი. XX საუკუნის დასაწყისში კამენსკი იყო დონის მხარის ყველაზე დიდი დასახლება. რკინიგზის ხაზის გაყვანის შემდეგ გაიზარდა მისი, როგორც სავაჭრო დასახლების დანიშნულება.
1927 წლის 28 მარტს სტანიცამ მიიღო ქალაქის სტატუსი და ეწოდა კამენსკი. 1929 წლიდან კი ოფიციალურად ეწოდება კანმენსკ-შახტინსკი.
1941-1980 წწ.
1967 წლის 2 ნოემბერს ქალაქის ცენტრალურ კარლ მარქსის პროსპექტზე გაიხსნა გმირი პიონერების ძეგლი-სტელა, სადაც ამოკვეთეს განმათავისუფლებელი ომის დროს დაღუპული ყველა პიონერის სახელი და გვარი. 1996 წელს მოხდა ძეგლის რეკონსტრუქცია.
სარკინიგზო კატასტროფა
კამენსკ-შახტინსკში 1987 წლის 7 აგვისტოს მოხდა სსრკ-ში ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი სარკინიგზო კატასტროფა. სამი ლოკომოტივისაგან შემდგარი მატარებელი 140 კმ/სთ სიჩქარით შეეჯახა სარკინიგზო ბაქანზე მდგომ სამგზავრო მატარებელს, მისი ბოლო ორი ვაგონი მთლიანად გაანადგურა. ავარიის დროს დაიღუპა 106 ადამიანი, მათ შორის ბავშვები, რომლებიც მიდიოდნენ დასასვენებლად (დაღუპულთა შორის იყო მსახიობი ტატიანა ლივანოვა შვილთან ერთად), კიდევ ერთი ადამიანი დაიღუპა ავარიის სალიკვიდაციო სამუშაოების დროს.
კულტურა და განათლება
ქალაქში მდებარეობს დეკორატიული ხელოვნების მუზეუმი, კონოთეატრი „როდინა“, იური გაგარინის სახელობის კულტურის სახლი, ა. მაიაკოვსკის სახელობის კულტურის სახლი. გორკისა და მაიაკოვსკს სახელობის კულტურისა და დასვენების ორი პარკი.
კამენსკ-შახტინსკის საბიბლიოთეკო ქსელი მოიცავს 5 განყოფილებას (ცენტრალური ბიბლიოთეკა, ცენტრალური საბავშვო ბიბლიოთეკა, ოსტროვსკის სახელობის ბიბლიოთეკა და ქალაქის ორი მიკრორაიონის ბიბლიოთეკა).
მოქმედებს სახალხო თეატრი რომელიც შეიქმნა 1998 წელს.
ქალაქში მდებარეობს 32 სკოლამდელი დაწესებულება, 13 საშუალო სკოლა, ერთი ლიცეუმი და ერთიც გიმნაზია, პროფესიული სასწავლებელი (მათ შორის სამედიცინო და პედაგოგიური კოლეჯები).
რელიგია
ქალაქში ფუნქციონირებს რამდენიმე მართლმადიდებლური ტაძარი, მათ შორის კამენსკ-შახტინსკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია (2003), კამენსკ-შახტინსკის სამების ეკლესია (1998) და ყველა წმინდის ეკლესია (2014).
ღირსშესანიშნაობა
ქალაქში ასევე არის ოთხი სახლი, ორთქმავალი და სამოქალაქო ომისა და დიდი სამამულო ომის ძეგლი რომელსაც აქვს რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ქალაქები