cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Т-72
რუსეთ საქართველოს ომი
მინი|ცხინვალში განადგურებული ქართული T-72-ები 2008 წლის აგვისტოში დაიწყო ომი სამაჩაბლოში, ორივე მხარეს იბრძოდა T-72-ები თუმცა ეს ტანკები განსხვავდებოდნენ თავდაპირველი ვერსიებისგან რადგან მათ ეკეთათ დინამიკური დაცვის კონტეინერები და ასევე საქართველოს მხარეს იბრძოდა 150მდე  T-72SIM-1 რომელიც იყო საქართველოსა და ელბით სისტემსი - ს მიერ მოდერნიზებული, რუსეთი მხარეს კი იყო მცირე რაოდენობით T-72BV რომელსაც უყენია KONTAKT-5 - ი.
რუსეთის მხარეს ტანკების დიდი ნაწილი განადგურდა არტილერიის ცეცხლის შედეგად ხოლო ქართულ მხარეს კი განადგურდა ტანკები ქალაქში სადაც ისინი შეიყვანეს ქვეითების გარეშე, რაც იყო ძალიან დიდი შეცდომა. ყველა განადგურებულ ტანკს რომელსაც მოხვდა რპგ-7 - ი აფეთქების შემდეგ მოძვრა კოშკურა ეს კი საბჭოთა ტანკების თავისებურებებიდან იყო გამოწვეული, რადგან ჭურვები კოშკურაში სრულიად დაუცველად ალაგია და მათ დეტონაციას საშინელი შედეგი მოსდევს. ქართულ მხარეს ბევრმა T-72-ის ეკიპაჟმა თავისი ტანკი მიატოვა და მოწინააღმდეგეს ალაფად დაუტოვა. მინი|ქართული T-72 დინამიკური დაცვის კონტეინერებით ამ ომში ტანკებს შორის ბრძოლები ძალიან იშვიათი იყო თუმცა 9 აგვისტოს სატანკო ბრძოლა გაიმართა, ღამე რუსულ კოლონას შეუტია რამდენიმე T-72SIM-1-მა, ქართულმა ტანკებმა ცეცხლი გახსნეს და ერთი ბმპ გაანადგურეს რის შემდეგადაც რუსებმა თავიანთ ჯავშანტექნიკაზე ნათურები ჩააქვრეს თუმცა არ იცოდნენ რომ ახალ SIM-1-ს ღამის ხედვის ხელსაწყოები ჰქონდა და კიდევ რამდენიმე ბმპ გაანადგურა რის შემდეგადაც ბრძოლა დატოვეს უდანაკარგოდ.
მოდიფიკაციები
thumb|250px|T-72В (1983) thumb|300px|პოლონური T-72M1
საბაზო ტანკ Т-72-ის მოდიფიკაციები:
ოპერატორები
რუსეთი - 9500 Т-72Л  და Т-72М, 3000 Т-72,  2010 წლის მონაცემებით (8000 რეზევრში, 1200 შეიარაღებაში, 221 კი მოდერნიზებულია Т-72БА-დ)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები კატეგორია:ცივი ომის საბჭოთა ტანკები
ჟილინო (ბაშკირეთი)
ჟილინო (Жилино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის უფის საქალაქო ოლქში.
რუსეთის ფედერალური მოწყობა
რუსეთის ფედერაციის შემადგენლობაშია 89 სუბიექტი: 21 რესპუბლიკა, 46 ოლქი, 1 ავტონომიური ოლქი, 4 ავტონომიური ოკრუგი, 2 ფედერაციული ქალაქი. 2000 წლიდან რუსეთი იყოფა 7 ფედერაციულ ოკრუგად.
ჟილინო (ბაშკირეთი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 170 ადამიანი.
ზორე ვინოგრადოვა
ზორე ვინოგრადოვა (ქალიშვილობის გვარი —  აბლიამიტოვა ; დ. 1916 წლის 17 ნოემბერი, კულჩორა, ტაურიდის პროვინცია — გ. 1989 წლის 18 მაისი, ოდესა) — საბჭოთა ბიოლოგი. ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1958).
ჟილინო (ბაშკირეთი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ რუსები (68%).
რუსეთის ფედერალური მოწყობა
რუსეთის ტერიტორიული მოწყობა
ფედერაციული სუბიექტების ტიპები:
ზორე ვინოგრადოვა
ბიოგრაფია
ზორე ვინოგრადოვა დაიბადა 1916 წლის 17 (30) ნოემბერს ყირიმში ფეოდოსიის რაიონის სოფელ კულჩორაში (ნეკრასოვკა), გლეხის ოჯახში. 1938 წელს მისი ოჯახი რეპრესიებში მოყვა, შედეგად, მამა გადაასახლეს. იგი მოგვიანებით ბანაკში გარდაიცვალა.
გოგონამ დაწყებითი განათლება სოფლის სკოლაში მიიღო. 12 წლის ასაკში შევიდა ფეოდოსიის სკოლა-ინტერნატში. მოგვიანებით, მშრომელთა ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, ჩააბარა  1918 წელს სიმფეროპოლში  დაარსებულ ყირიმის პირველ უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებაში —  ვ. ვერნადსკის სახელობის ტაურიდის ეროვნული უნივერსიტეტში, რომელიც 1937 წელს დაამთავრა მასწავლებლის სპეციალობით. უმაღლესის დამთავრების შემდეგ დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა. მუშაობდა მასწავლებლად ყირიმელი თათრების სკოლაში და ამავე დროს,  ქიმიის მასწავლებლად სუდაკის საშუალო სკოლაში.
1938 წელს ზორე თავისთან სამუშაოდ მიიწვია საბჭოთა საზღვაო ბიოლოგმა და იხტიოლოგმა კონსტანტინე ვინოგრადოვმა ყარა-დაგის ბიოლოგიური სადგურის მეცნიერ-მკვლევარად. მოგვიანებით იგი ვინოგრადოვს გაჰყვა ცოლად  და მეუღლის გვარზე გადავიდა.
დიდი სამამულო ომის დროს იგი ევაკუირებული იქნა უფაში. როდესაც დაბრუნდა ევაკუაციიდან,  განაგრძო მუშაობა ყარა-დაგის სადგურზე. 1947 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. 1953 წელს დაიწყო მუშაობა უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის ჰიდრობიოლოგიის ინსტიტუტის ბიოლოგიურ სადგურზე ოდესაში. 1958 წელს გახდა ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ვიტამინი A შავი ზღვის თევზის ღვიძლში“. 1964 წლიდან გახდა სამხრეთ ზღვების ბიოლოგიის ინსტიტუტის ოდესის ფილიალის თანამშრომელი, სადაც ხელმძღვანელობდა ბიოქიმიის განყოფილებას. ჩაატარა სპეციალური კურსი ოდესის უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტზე.
ზორე ვინოგრადოვა გარდაიცვალა 1989 წლის 18 მაისს ოდესაში. დაკრძალულია იქვე.
ოჯახი
მეუღლე — კონსტანტინე ვინოგრადოვი (1902-1990) — საბჭოთა საზღვაო ბიოლოგი და იხტიოლოგი, ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. წყვილი 1940 წელს დაქორწინდა. შეეძინათ ქალ-ვაჟი ევაკუაციაში ყოფნისას. ვაჟი — ალექსანდრე ვინოგრადოვი (დაიბადა 1942 წ.) — ჰიდრობიოლოგი. ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი.
სამეცნიერო საქმიანობა
ზორე ვინოგრადოვის სამეცნიერო კვლევა ეხებოდა ზღვის ორგანიზმების ეკოლოგიური ბიოქიმიის და განსაკუთრებით შავი ზღვის უხერხემლოების ქიმიური შემადგენლობის შესწავლას. მან შავი ზღვის თევზებში აღმოაჩინა " მოლი ".
მეცნიერი 100-ზე მეტი სამეცნიერო სტატიის ავტორია. მონაწილეობდა საზღვაო ექსპედიიებში აზოვის, შავ და კასპიის ზღვებში გემზე „მიკლუხო-მაკლაი“. ავტორია ნაშრომისა „საზღვაო ორგანიზმების ბიოქიმია“, რომელიც 1967 წელს გამოსცა კიევის გამომცემლობამ „ ნაუკოვა დუმკა “.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მაისი კატეგორია:ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:საბჭოთა ბიოლოგები კატეგორია:საბჭოთა პედაგოგები
20 სექტემბერი
20 სექტემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 263-ე დღე (ნაკიან წლებში – 264-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 102 დღე.
დამპალეთი
დამპალეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ძარის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1020 მეტრის სიმაღლეზე, ცხინვალიდან 10 კილომეტრის და ქურთიდან 9 კმ. დაშორებით.
20 სექტემბერი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
დამპალეთი
ცხინვალის რეგიონში 1991-1992 წლების კონფლიქტის შემდეგ სოფელი საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლების კონტროლის მიღმაა დარჩენილი. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. ცხინვალის რეჟიმის მიერ სოფელი იწოდება დონბინად (Донбын).
20 სექტემბერი
იხილეთ აგრეთვე
0920
ჟილინო (ბაშკირეთი)
სქოლიო
კატეგორია:უფის საქალაქო ოლქის სოფლები
Lasioglossum busckiellum
Lasioglossum busckiellum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1915 წელს.
საციხურის წმინდა გიორგის ეკლესია
საციხურის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ საციხურში. მდებარეობს სოფლის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
Lasioglossum busckiellum
სქოლიო
busckiellum
საციხურის წმინდა გიორგის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (10,2 X 6,6 მ), ნაგებია ქვიშაქვის ფილებით. დასავლეთიდან და სამხრეთიდან თაღოვანი შესასვლელებია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია, რომლის გვერდებზე სწორკუთხა ნიშებია. დასავლეთით და სამხრეთით თითო სარკმელია, ჩრდილოეთით - ორი. ყველა სარკმელი თაღოვანია. დარბაზის გრძივი კედლები და ცილინდრული კამარა დანაწევრებულია პილასტრებით და მათზე გადაყვანილი საბჯენი თაღით. სამხრეთ შესასვლელი მოჩარჩოებულის გლუვი ლილვებით. ეკლესიას თაროსებრი ლავგარდანი და კრამიტის ორფერდა სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
რუსეთის ფედერალური მოწყობა
ფედერაციული სუბიექტების სია
left|400px|frame|
გაერთიანებები
2005 წელს რუსეთის ზოგიერთი ფედერალური სუბიექტები გაერთიანდა უფრ დიდ ტერიტორიულ ერთეულებად. გაერთიანეის პროცესი დასრულდა 2008 წლის 1 მარტს. თუმცა კიდევ იგეგმება ახლი გაერთიანებების გაკეთება.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ადმინისტრაციული ერთეულები
დამპალეთი
1989 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობდა 106 ადამიანი (ძირითადად ოსები), 2015 წელს სამხრეთ ოსეთის სეპარატისტული ხელისუფლების მიერ ჩატარებული აღწერით — 216.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძარის თემის სოფლები
რომენული ბატი
რომენული ბატი — ბატის ჯიში. გამოყვანილია უკრაინის სუმის ოლქის ქალაქ რომენთან (ახლანდ. რომნი) ახლოს, ადგილობრივი ბატების საფუძველზე. არსებობს სამი სახესხვაობა: რუხი, თეთრი და ჭროღა. მამალი იწონის 5,6–6,0 კგ-ს, დედალი — 4,5–5 კგ-ს. საშუალო წლიური მეკვერცხულობა 15–25 კვერცხია. კვერცხის მასა 150–170 გ. რომენული ჯიში გამოიყენეს მსხვილი ნაცარა ბატის გამოსაყვანად. მოშენებულია უკრაინაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბატის ჯიშები
ჯენ ხე
მინი|200 პქ|ჯენ ხეს ქანდაკება ქალაქ [[მალაკა (ქალაქი)|მალაკაში, მალაიზია. მეზღვაურის ქანდაკებები არამარტო ნანკინში დგანან - მას სცემენ პატივს მალაიზიასა და ინდონეზიაში, ტაილანდში და ინდოეთის მალაბარის სანაპიროზე. ]] ჯენ ხე (დ. 1371 — გ. 1435) — გამოჩენილი ჩინელი მოგზაური, მეზღვაური და დიპლომატი, რომელიც ხელმძღვანელობდა მინის დინასტიის შვიდ მსხვილმასშტაბიან სამხედრო-სავაჭრო საზღვაო ექსპედიციებს ინდოჩინეთის, ინდოსტანის, არაბეთის ნახევარკუნძულისა და სამხრეთი აფრიკის სანაპიროებზე.
მიუხედავად იმისა, რომ სუნის დინასტიის პერიოდიდან ჩინური სავაჭრო გემები სამხრეთ ჩინეთსა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიას შორის შეუჩერებლივ მოგზაურებდნენ, ხოლო მონღოლური დინასტია იუანის დროს სამხედრო-დიპლომატიურ ექსპედიციებს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიასა და ცეილონზეც კი ახორციელებდნენ, ჯენ ხეს ექსპედიის მასშტაბი და მნიშვნელობა იყო უპრეცედენტო იმდროინდელი ჩინეთისთვის. ექსპედიციის შედეგად ჩინეთმა შეაგროვა მანამდე უცნობი ინფორმაცია ინდოეთის ოკეანის ნაპირებზე მცხოვრები ერების შესახებ და, მიუხედავად მოკლე ვადისა და ფორმალურობისა, მალაკის ნახევარკუნძულის, ინდონეზიის, ცეილონისა და სამხრეთი ინდოეთის მრავალი სამეფო გახადა საკუთარ ვასალად.
ჯენ ხეს მთავარი მფარველის, იმპერატორ ჩჟუ დის მმართველობის დროსაც კი მეზღვაურის ექსპედიციებს მწვავედ აკრიტკებდნენ კონფუციანური ელიტის წარმომადგენლები, რომლებიც მათ არაფრისმომცემ და ძვირადღირებულ  ვოიაჟებად მიიჩნევდნენ. ჯენ ხესა და იმპერატორ ჩჟუ ჩჟანცზის სიკვდილის შემდეგ ამგვარმა იზოლაციანისტურმა მიდგომამ დაიკავა მთავარი ადგილი ჩინეთის პოლიტიკაში, რის შედეგადაც სამთავრობო საზღვაო ექსპედიების განხორციელება აიკრძალა, ხოლო ჯენ ხეს ფლოტის შესახებ ინფორმაცია ან დაიკარგა, ან განადგურდა. XVII—XVIII საუკუნეებში შექმნილი მინის ოფიციალური ისტორია საკმაოდ კრიტიკულად განიხილავდა ჯენ ხეს ექსპედიციებს, თუმცა როგორც ჩინეთში, ისევე სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში აღმოცენებულ ჩინურ თემებში საჭურისი მეზღვაური ეროვნულ გმირად რჩებოდა.
XX საუკუნის დასაწყისში, ჩინეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის აღზევების ხანაში, ჯენ ხეს სახემ მანამდე არნახული პოპულარობა მოიპოვა. . თანამედროვე ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში ჯენ ხე განიხილება როგორც ქვეყნის ისტორიის ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი პიროვნება, ხოლო მისი მოგზაურებები (რომლებსაც ხშირად განიხილავენ როგორც მეზობლებისადმი ჩინეთის მშვიდობიანი პოლიტიკის მთავარ მაგალითს) უპირისპირდება XVI—XIX საუკუნეების ევროპელი კოლონიზატორების დაპყრობით ექსპედიციებს. .
წარმოშობა
thumb|მომავალი მეზღვაურმა ბავშვობა ამ პატარა სოფელში, [[დიანჩის ტბის სიახლოვეს გაატარა.]] ბავშვობისას მომავალმა მეზღვაურმა მიიღო სახელი მა ჰე (馬 和). იგი დაიბადა კუნიანის მაზრის სოფელ ჰედაიში. მაზრი კუნიანი მდებარეობდა ცენტრალურ იუნიანში, მდინარე დიაჩის ნაპირებზე, რომლის ჩრდილოეთ საზღვარზე მდებარეობდა პროვინციული დედაქალაქი კუნმინი.
მას ოჯახი წარმოშობით ე.წ. სემუთა ფენას ეკუთვნოდა. სემუთა ფენას ჩინეთში ცენტრალური აზიიდან გადმოსახლებულ ნებისმიერ პიროვნებას უწოდებდნენ. მონღოლური მმართველობის დროს სემუს ეკავათ სხვადასხვა მნიშვნელოვანი პოსტები იუანის დინასტიის სახელმწიფო აპარატში. სემუთა უმრავლესობა, მათ შორის ჯენ ხეს წინაპრები, მაჰმადიანური მრწამსის იყვნენ (ხშირად ითვლება, რომ თვით გვარი „მა“  არის მხოლოდ სახელ „მუჰამედის“ ჩინური ვერსია). იუანის დინასტიის დაცემისა და მინის დინასტიის დამკვიდრების შემდეგ სემუთა უმრავლსეობამ განიცადა ასიმილაცია და შეერწყა ჩინელ მაჰმადიანებს - ჰუეცზუს. .
ჯენ ხე, ისევე, როგორც მისი წინაპრები, მაჰმადიანი იყო და, სავარაუდოდ, იცავდა საკუთარ ერთმორწმუნეებს მინის დინასტიის მმართველობის დასაწყისში, როდესაც მაჰმადიანებს სიფრთხილით ექცეოდნენ. ჩინელების მხრიდან სიფრთხილე იყო გამოწვეული იმით, რომ მრავალ სემუს ეკავა გადასახადების შემგროვებლების პოსტები. მიუხედავად ისლამისადმი თავისი ერთგულებისა, ჯენ ხე პატივისცემით ეპყრობოდა სხვა რელიგებს, როგორებიც იყო ბუდიზმი (მას გააჩნდა ბუდისტური ზედმეტსახელიც კი - სანბაო, სამი ძვირფასი ქვა) და დაოსიზმი. საჭიროებისამებრ იგი ასევე იღებდა მონაწილეობას სხვა რელიგიების რიტუალებშიც. მიიჩნევა ასევე, რომ სწორედ ისლამისადმი მისმა მიმდევრობამ ითამაშა უმთავრესი როლი მის დანიშვნაში ოქროს ფლოტის ადმირალად, რომელსაც სხვათა შორის ევალებოდა არაბეთისა და აფრიკის მონახულება - ხოლო ამ ადგილებში წამყვანი რელიგია სწორედ ისლამი იყო.
ჩჟუ დისთან სამსახურის დაწყება და სამხედრო კარიერა
ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ჩინეთში მონღოლური ურმის გაუქმებისა და ჩჟუ იუნჩჟანის მიერ მინის დინასტიის დამყარების შემდეგ (1368) მთიანი პროვინცია იუნიანი ჩინეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში კიდევ რამდენიმე წლის განმავლობაში რჩებოდა მონღოლების კონტროლის ქვეშ. უცნობია, მიუღია თუ არა მა ჰაჯის მონაწილეობა ბრძოლებში იუანელი ლოიალისტების მხარეზე მინის იმპერიის ჯარების წინააღმდეგ, მაგრამ იგი გარდაიცვალა მინის მიერ იუნიანის დაპყრობის დროს 1382 წელს, ხოლო მისი უმცროსი შვილი ტყვედ შეიპყრეს და ჩჟუ დის სამსახურში შეიყვანეს..
სამი წლის შემდეგ, 1385 ბიჭს კასტრაცია გაუკეთეს, რის შედეგადაც იგი გახდა ჩჟუ დის, იმდროინდელი იანის დიდი მმართველის, ერთ-ერთი საჭურისო. ახალგაზრდა საჭურისმა მიიღო სახელი მა სანბაო (馬三保, სანბაო - 三保 = „სამი ძვირფასეულობა“), ანუ სამი წამოძახილი ბუდისტური ღვთისმსახურების დროს. მიიჩნევა, რომ დიდი მმართველის ტახტთან მა სანბაომ შეძლო უკეთესი განათლების მიღება, ვიდრე მას შეეძლო მიეღო იმპერატორის ტახტთან ნანკინში, რადგანაც იმპერატორი ჩჟუ იუანჩჟანი ეჭვით უყურებდა საჭურისებს და ცდილობდა მათთვის წერა-კითხვის სწავლებისა და განათლების აკრძალვას.
როგორც იანის დიდ მმართველს, ჩჟუ დის გააჩნდა მნიშვნელოვანი სამხედრო ძალები, რომელთა გამოყენებით იგი ებრძოდა მონღოლებს იმპერიის ჩრდილოეთ საზღვრებში. მა სანბაომ მიიღო მონაწილეობა 1386/87 წლების ზამთრის კამპანიაში მონღოლურ ბელად ნაგაჩუს (Naghachu) წინააღმდეგ..
მინის დინასტიის პირველ იმპერატორ ჩჟუ იანჩჟანს სურდა ტახტის გადაცემა საკუთარი შვილისთვის ჩჟუ ბაოსთვის, თუმცა იგი გარდაიცვალა ჯერ კიდევ იმპერატორის სიცოცხლის დროს. ამის შედეგად იმპერატორმა მემკვიდრედ ჩჟუ ბაოს შვილ, ჩჟუ იუნვენი დანიშნა, რამაც გამოიწვია მისი ბიძის უკმაყოფილობა. 1398 წელს ტახტზე ასვლის შემდეგ ჩჟუ იუნვენმა, რომელსაც სამართლიანად ეშინოდა რომელიმე ბიძის აჯანყების, დაიწყო მათი ამოხოცვა. მალევე ნანკინში მყოფ იმპერატორსა და პეკინში მყოფ ჩჟუ დის შორის სამოქალაქო ომი დაიწყო. იქიდან გამომდინარე, რომ ჩჟუ იუნვენმა აუკრძალა საჭურისებს ქვეყნის მმართველობაში მონაწილეობის მიღება და მრავალმა მათგანმა მხარი ჩჟუ დის დაუჭირა. ჯილდოდ საჭურისებმა მიიღეს უფლება დაეკავათ მნიშვნელოვანი პოლიტიკური პოსტები, რაც ხელსაყრელი იყო მა სანბაოსთვის. მა სანბაომ თავი გამოიჩინა როგორც ბეიპინის დაცვის დროს 1399 წელს, ასევე ნანკინის აღებისას 1402 წელს და იყო ერთ-ერთი იმ მხედართმთავართაგან, რომელსაც დაევალა იმპერიის დედაქალაქის - ნანკინის აღება. საკუთარი ბიძაშვილის რეჟიმის ჩამოგდების შემდეგ, 1402 წლის 17 ივლისს ჩჟუ დი ტახტზე ავიდა.
ჩინურ ახალ,1404 წელს ერთგული სამსახურისთვის ახალმა იმპერატორმა დააჯილდოვა მა სანბაო ახალი გვარით - ჯენ, რაც გახდა იმის შეხსენება, რომ აჯანყების პირველ დღეებში მა სანბაოს ცხენი მოკლეს ბეიპინის სიახლოვეს, სოფელ ჯენლუნბასთან.
ზოგი წყაროს თანახმად, 1404 წელს ჯენ ხე ხელმძღვანელობდა ე.წ.„იაპონელ მეკობრეებთან“ საბრძოლველი ფლოტის აშენებას და, სავარაუდოდ, იაპონაიშიც კი მოგზაურობდა მეკობრეებთან ბრძოლის კონსოლიდაციისთვის.
ჯენ ხეს შვიდი საზღვაო მოგზაურობა
thumb|„საგანძურის ხომალდის“ მოდელი ნანკინში, ზღვაოსნობის პარკში. მას შემდეგ, რაც იმპერატორისადმი ერთგულებისთვის ჯენ ხემ მიიღო „მთავარი საჭურისის“ წოდება, რაც შეესაბამებოდა ჩინოვნიკის  მეოთხე რანგს,, იმპერატორმა ჩჟუ დი მიიჩნია, რომ იგი იყო საუკეთესო კანდიდატურა ფლოტის ადმირალისა და დანიშნასაჭურისი  სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში 1405—1433 წლებში გაგზავნილი თითქმის ყველა ჩინური ექსპედიციის ხელმძღვანელად და დააწინაურა მესამე ჩინამდე. ჯენ ხეს ფლოტი სავარაუდოდ შედგებოდა 250 გემისგან, რომელთა ეკიპაჟი 27 ათას ადამიანს აღწევდა. ფლოტის ყველაზე მსხვილი გემები - მინის ოფიციალური ისტორიის თანახმად - არიან უდიდესი ოდესმე არსებული ხის ხომალდები.
ჩჟნ ჰეს ხელმძღვანელობით ფლოტმა მოინახულა სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიისა და ონდოეთის ოკეანის 56 ქვეყანა და მსხვილი ქალაქი. ჩინელმა მეზღვაურებმა მიაღწიეს არაბეთის ნახევარკუნძულამდე და აღმოსავლეთ აფრიკამდე. ჯენ ხეს პირველი ექსპედიცია 1405—1407 წლებში გაიმართა, სუჩჟოუ — ტიამპას ნაპირები — კუნძული იავა — ჩრდილო-დასავლეთი სუმატრა — მალაკის სრუტე — კუნძული ცეილონი მარშრუტით. შემდეგ, ინდოსტანის სამხრეთი ნაწილის გავლით, ფლოტმა მიაღწია ინდოეთის მალაბარის სანაპიროს და მიაღწიეს უდიდეს ინდურ პორტს - კალკუტას. მიახლოებით ასეთივე იყო მეორე (1407—1409) და მესამე (1409—1411) ექსპედიციის მარშრუტი. მეოთხე (1413—1415), მეხუთე (1417—1419), მეექვსე (1421—1422) და მეშვიდე (1431—1433) ექსპედიციები აღწევდნენ კუნძულ ორმუზამდე და აფრიკის სანაპირომდე თანამედროვე სომალის ტერიტორიაზე, შედიოდნენ წითელ ზღვაში. მეზღვაურები ახორციელებდნენ დანახულის ჩანაწერებს, ადგენდნენ რუკებს. რუკებში აღინიშნებოდა გასვლის დრო, დასვენების ადგილები და რიფების მდებარეობა. მეზღვაურებმა ჩაწერეს მრავალი სახელმწიფოსა და ქალაქის აღწერილობა, პოლიტიკური წყობის, კლიმატის, ადგილობრივი ლეგენდების თავისებურებების ჩანაწერებს. ჯენ ხე ავრცელებდა იმპერატორის გზავნილებს, ახალისებდა ჩინეთში საელჩოების გაგზავნასა და ახორციელებდა ვაჭრობას.
left|thumb|„12 ხომალდის საჭე“, სკულპტურული კომპოზიცია ნანკინის სკულპტურების პარკში - ერთ-ერთი იმ მრავალი მონუმენტისგან, რომლებიც უკვდავყოფენ ჯენ ხეს მოგზაურობებს. საკუთარი მიზნების მისაღწევად იგი იყენებდა სამხედრო ძალასაც. ასე, 1405 წელს, პირველი ექსპედიციის დროს ჩჟან ჰემ მოითხოვა ჩინეთის იმპერატორისთვის ლანკას წმინდა რელიკვიების გადაცემა - ბუდას კბილის, თმის ღერისა და ჭიქის გადაცემა, რომლებიც იყვნენ სინგალელი მეფეების ძალაუფლების მთავარი ატრიბუტები. უარით გასტუმრების შემდეგ, 1411 წელს ჩჟან ჰე დაბრუნდა კუნძულზე 3000 სამხედრო რაზმის სათავეში, დაიპყრო დედაქალაქი, დაატყვევა მეფე ვირა ავალკეშვარა და მისი ოჯახის წევრები, აიყვანა ხომალდებზე და ჩინეთში წაიყვან. მეოთხე ექსპედიციის დროს ინდონეზიური სახელმწიფო პასაის მონახულებისას ჩჟ დის ფლოტს მოუწია ადგილობრივ სამოქალაქო ომში მონაწილეობის მიღება. სამოქალაქო ომი ჩინეთის მიერ აღიარებულ მონარქ ზაინ ალ-აბიდინსა და პრეტენდენტ სეკანდერს შორის ვითარდებოდა. მას შემდეგ, რაც ჩინურმა ფლოტმა საჩუქრები ზაინ ალ-აბიდინისთვის ჩამოიტანა, შეურაცხმყოფილი პრეტენდენტი ჩინელებს შეუტია. ჯენ ხემ შეძლო სეკანდერის ჯარების განადგურება, ხოლო თავად პრეტენდენტი დაატყვევა და ჩინეთში გააზავნახ.
1424-1431 წლენში, იმპერატორი ჩჟუ დის სიკვდილის შემდეგ, საზღვაო ექსპედიციების განხორციელება დროებით შეჩერდა, ხოლო ჯენ ხე შვიდი წლის განმავლობაში ნანკინის გარნიზონის ხელმძღვანელად მსახურობდა. თავისი ბოლო, მეშვიდე< მგზავრობისას ჯენ ხე 60 წელს გადაცილებული მოხუცი იყო. პირადად იგი აღარ ნახულობდა ყველა ქვეყანას, სადაც მისი ფლოტი შედიოდა და ჩინეთში 1433 წელს, მიუხედავად იმისა, რომ მისი მოადგილეების ხელმძღვანელობით ფლოტის უკანასკნელი ნაწილები ჩინეთში მხოლოდ 1434 წელს, მექის, სუმატრისა და იავას მონახულების შემდეგ დაბრუნდნენ. .
ჯენ ხეს ექსპედიციებმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს ჩინეთსა და აფრიკა-აზიის ქვეყნებს შორის კულტურული და სავაჭრო ურთიერთობების დამყარებაში. შეიქმნა ჩინელი მეზღვაურების მიერ მონახულებული ქალაქებისა და ქვეყნების დაწვრილებითი გეგმები, რომელთა ავტორები იყვნენ ჯენ ხეს მეზღვაურები - მა ჰუანი. ფეი სინი (en:Fei Xin) და გუნ ჯენი (en:Gong Zhen), გარდა ამისა დადგინდა „ჯენ ხეს საზღვაო მოგზაურების რუკები“ („ჯენ ხე ჰან ტუ“).
ჯენ ხეს საზღვაო ექსპედიციის მიერ შეგროვებული მასალების საფუძველზე 1597 წელს ლო მაო-დენმა დაწერა რომანი „ჯენ ხეს მგზავრობა დასავლურ ოკეანეში“ („სან ბაო ტაი ძინ სი იან ძი“). რუსი ჩინეთმცოდნის, ვიქტორ ველგუსის მოსაზრებით, რომანში დიდი ადგილი გამოგონილ ფანტქსტიკას უკავია, თუმცა, ამავდროულად, ავტორი იყენებდა სხვადასხვა ისტორიულ და გეოგრაფიულ წუაროს. . ჯენ ხეს მიერ დადგენილი მარშრუტები შემდგომში გამოიყენეს ევროპელმა მეზღვაურებმა, რომლებსაც ჩინელი მეზღვაურის მოგზავრობის პერიოდში კეთილი იმედის კონცხიც კი არ გქონდათ გადალახული, ხოლო აფრიკის აღმოსავლეთი სანაპიროს შესახებ არანაირი ინფორმაცია გააჩნდათ.
„მინის დინასტიის ისტორიაში“ ჯენ ხეს საზღვაო ექსპედიციებს მნიშვნელოვანი ადგილი უკავიათ:„მატიანეში ნათქვამია, რომ ტაიძინ სანბაოს მგზავრობა დასავლეთის ზღვებში იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა მინის დინასტიის არსებობის პირველ პერიოდში.“.
გარდაცვალება
thumb|ჯენ ხეს საფლავი ([[კენოტაფი) ნიუშოუს მთაზე ნანკინის სიახლოვეს.]] ჩჯენ ჰეს მემკვიდრეების (ბიძაშვილი, იხ.ქვემოთ) გადმოცემით, ჩჯენ ჰე გარდაცივალა მეშვიდე მგზავრობისას, ჩინეთისკენ გზაზე (იგულისხმება 1433 წელი), ხოლო მისი სხეული ზღვას მიაბარეს. მისი სიკვდილის შემდეგ ქალაქ სემარანგში (კუნძული იავა) ჩატარდა „შორეული დაკრძალვის ცერემონია“, რომლის ჩატარება სავალდებულო ხდებოდა გარდაცვლილის ცხედრის არარსებობის შემთხვევაში („ჯანაზა ბილ გაიბ“). ადმირალის ფეხსაცმელი და თმის ღერო (სხვა ვერსიით, ტანსაცმელი და ქუდი) ჩამოიტანეს ნანკინში და დამარხეს ბუდისტურ მონასტერში.
იქიდან გამომდინარე, რომ ჩვენამდე შემორჩენილ ისტორიულ წყაროებში არ ინახება მეშვიდე მგზავრობის შემდგომი ჯენ ხეს საქმიანობის ამსახველი საბუთები, მეცნიერთა უმრავლესობა იზიარებს ადმირალის ნათესავების ვერსიას. მიუხედავად ამისა, ჩინელი ისტორიკოსი სიუი იუიხუ (徐玉虎) და რუსი მეცნიერი ა.ბოკშანინი არ იზიარებენ ამ თვალსაზრისს. მინის იმპერიის სამთავრობო აპარატის საკადრო ცვლილებეიდან გამომდინარე, მეცნიერები მიიჩნევენ, რომ ჯენ ხე მშვიდობიანად დაბრუნდა მეშვიდე მგზავრობიდან და მას შემდეგ კიდევ ორი წელი მსახურობდა ნანკინის სამხედრო კომენდანდატ, შესაბამისად, ამ მეცნიერების მოსაზრებით, იგი 1435 წელს გარდაიცვალა. .
ნანკინის სიახლოვეს, ნიუშოუს მთის სამხრეთ კალთაზე ჯენ ხესთვის აიგო მუსულმანური საფლავი, თუმცა, ადგილობრივი მოსახლეობის მონაცემებით 1962 წელს საფლავი გაიძარცვა. მოსახლეობისვე ცნობით, საფლავში არ იყო არ ცხედარი, არც რომელიმე სხვა საბუთი, რითაც შეიძლებოდა ჯენ ხეს საფლავის იდენტიფიცირება. .
1985 წელს, ადმირალის 580 წლისთავის აღსანიშნავად, კენოტაფი აღადგინეს. (31.91028°N, 118.72861°W).
2010 წლის 18 ივნისს მეზობლად მდებარე ძუტანის მთაზე ასევე აღმოაჩინეს მინის ადრეული პერიოდის საფლავი, რომელიც იმწამსვე გამოაცხადეს ჯენ ხეს დაკრძალვის ადგილად. . რამდენიმე დღის შემდეგ, არქეოლოგებმა გაშიფრეს საფლავის ეპიტაფიის ნარჩენები და დარწმუნდნენ, რომ საფლავი ჯენ ხეს ფლოტის ესკადრის ხელმძღვანელს, ჰუან ბაოს ეკუთვნოდა. .
შთამომავლობა
thumb|პიტერ პანი, ჯენ ხეს ძმის ერთ-ერთი შთამომოვალი ნანკინში, საკუთარი დიდი-...ბაბუის საფლავის ([[კენოტაფის) სიახლვოეს. ]] ბავშვობიდანვე საჭურისს, ჯენ ხეს არ შეეძლო საკუთარი შვილების ყოლა. მიუხედავად ამისა, მან იშვილა ერთ-ერთი ბიძაშვილი, ჯენ ჰაოჩჟაო, რომელმაც, ადმირალის სიკვდილის შემდეგ, მიუხედავად ტიტულის დაკარგვისა, შეძლო მისი მატერიალური მემკვიდრეობის შენარჩუნება. სწორედ ამის გამო თანამედროვე ჩინეთში არსებობენ „ჯენ ხეს შთამომავლები“.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინელი დიპლომატები კატეგორია:დაბადებული 1371 კატეგორია:გარდაცვლილი 1435 კატეგორია:კასტრირებული ადამიანები
რეზედასებრნი
სქოლიო
*
დომენური სახელი
მათ დაემატა კიდევ ექვსი, ხუთი, ოთხი ან სამი სიმბოლოსაგან შემდგარი დომენის სახელი:
გარდა ამისა, არსებობს ასამდე ორი სიმბოლოსაგან შედგენილი დომენის სახელი, რომელიც წარმოადგენს სხვადასხვა ქვეყანას, რეგიონს ან კონტინენტს, მაგ.:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დომენური სახელების სისტემა კატეგორია:ინტერნეტი კატეგორია:ინტერნეტ ფორუმები კატეგორია:ქსელური ჟარგონები
ფაზური სიჩქარე
ფიზიკაში ტალღის ფაზური სიჩქარე არის სიდიდე, რომელიც განსაზღვრავს სივრცეში ტალღის ფაზის გავრცელების სიჩქარეს. მონოქრომატული (ერთი სიხშირის მქონე) ტალღის ნებისმიერი წერილი, რომელსაც მუდმივი ფაზა აქვს გადაადგილდება ფაზური სიჩქარით. ტალღის სიგრძისა (λ) და პერიოდის (T) მეშვეობით ფაზური სიჩქარე შემდეგნაირად გამოისახება
ხოლო კუთხური სიხშირისა და ტალღური რიცხვის მეშვეობით კი შემდეგნაირად
დისპერსიულ გარემოში ფაზური სიჩქარე იცვლება სიხშირის ცვლილებასთან ერთად და ზოგად შემთხვევაში არ ემთხვევა ჯგუფურ სიჩქარეს.
ელექტრომაგნიტური ტალღის ფაზური სიჩქარე გარკვეულ პირობებში (მაგალითად ანომალური დისპერსიის დროს, ან ლენგმიურის ტალღებისთვის პლაზმაში) შეიძლება სინათლის სიჩქარეზე მეტი იყოს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ადგილი აქვს ენერგიის (ან ინფორმაციის) გადატანას სინათლის სიჩქარეზე მეტი სიჩქარით, ვინაიდან ენერგიის გადატანის სიჩქარე ჯგუფური სიჩქარით განისაზღვრება.
ფაზური სიჩქარე კვანტურ ფიზიკაში
კვანტურ მექანიკაში ნაწილაკებს გააჩნიათ ტალღური თვისებებიც. დე ბროილის ჰიპოთეზის თანახმად
ენერგიასა და იმპულსს შორის რელატივისტური კავშირის გამოყენებით მივიღებთ
სადაც E არის ნაწილაკის სრული ენერგია (ანუ უძრაობის ენერგიისა და (კინემატიკური) კინეტიკური ენერგიის ჯამი) p არის იმპულსი, \gamma არის ლორენც-ფაქტორი, c არის სინათლის სიჩქარე, და β არის სიჩქარის ფარდობა სინათლის სიჩქარესთან. ცვლადი v შეიძლება განვიხილოთ როგორც ნაწილაკის სიჩქარე, ან როგორც მისი შესაბამისი ტალღური პაკეტის ჯგუფური სიჩქარე. ვინაიდან ნაწილაკის სიჩქარე v < c ნებისმიერი ნაწილაკისთვის, მისი შესაბამისი ტალღის ფაზური სიჩქარე ყოველთვის მეტია სინათლის სიჩქარეზეc, ანუ
ანსონის ძრავის მუზეუმი
ანსონის ძრავის მუზეუმი — მუზეუმი პოინტონში, ჩეშირში, ინგლისში. ეს არის ლეს კოულისა და ჯეფ ჩალინორის ნამუშევარი, რომლებმაც დაიწყეს სტაციონარული ძრავების შეგროვება. მუზეუმს აქვს ევროპის ძრავების, ერთ-ერთი უდიდესი კოლექცია. მის ტერიტორიაზე ასევე შედის სამუშაო მჭედლის სამჭედლო, დურგლის მაღაზია და კაფე.
მდებარეობა
ანსონის ძრავის მუზეუმი მდებარეობს ძველი ანსონის კოლიკის ადგილას, პოინტონში, ჩეშირში, ინგლისში.
ქვანახშირი
ქვანახშირი აღმოჩენილია თაუერის გზის აღმოსავლეთით, პოინტონში, რომელიც მდებარეობდა წითელი კლდის ზედაპირზე. იგი მუშავდებოდა ადრეული დროიდან. ყველაზე ადრეული ჩანაწერი მიეკუთვნება 1589 წლის 28 თებერვალს, რომელზეც ნათქვამია, რომ “ქვანახშირის ორმო ვორტში, რომელიც ბოლო დროს დაიკავა ჯორჯ ფინჩემ“. იგი თავდაპირველად მუშავდებოდა ზედაპირულად, მოგვიანებით კი სიღრმისეულად, წყლის ბორბლებით ან ორთქლის ძრავებით, რომლებიც მუშაობდნენ ტუმბოებსა და გრაგნილ მექანიზმებზე. გვიან XVIII საუკუნეში, პოინტონის, უორენების ოჯახი თანამშრომლობდა ლიმის ლეგებთან, ნორბერი ჰალოუში, არხისა და ცხვრის გამრეცხვის სამუშაოების შესასრულებლად. 1789 წელს გამომავალი იყო 23 586 ტონაზე მეტი ქვანახშირი(26 000 ტონა), რაც აღწევდა 1851 წელს 221 056 ტონამდე ქვანახშირს(243 673 ტონა). პოინტონის კოლეჯები მნიშვნელოვანი იყო. ქვანახშირის უფლებებს ფლობდა უორენების ოჯახი, რომლებმაც იქირავეს “Wrights და Claytons“. 1826 წელს ქონება გადაეცა, ჯორჯ ჯონ ვენებსლ ვერნონს, მეოთხე ლორდ ვერნონს, რომელმაც 1832 წელს გადაწყვიტა თავად მოეწყო მაღაროები. 1856 წელს დადგენილი იყო, რომ იყო 15 163 027 ტონა რეზერვი, რომელიც უზრუნველყოფდა 245 000 ტონას, 61 წლის განმავლობაში. ეს უნდა მიეწოდებინათ პარკის მრგვალი მაღაროსთვის და პარკის ოვალური მაღაროსთვის, ასევე ანსონის მაღაროსთვის და ნელსონის მაღაროსთვის, რომლებიც მუშაობდნენ განთავსებაზე. ნორბერის მაღაროს დახურვამ, გამოიწვია წყლის მუდმივი დატბორვა. 1926 წელს წარმოება შემცირდა 80 146 ტონამდე. მაღაროებში 250 კაცი ზედმეტი გახდა, ამიტომაც 1935 წლის 30 აგვისტოს კოლიერიები დაიხურა.
ანსონ პიტი
“Hig Meadow Pit“ მუშაობდა 1826 წელს. ცნობილია, რომ მას ჰქონდა “Newcomen“-ის ატმოსფერული ძრავა, 18 დიუმიანი ჭაბურღილით, რომელიც გამოიყენებოდა გრაგნილისთვის. ზედაპირის ქვეშ იყო 1088 იარდი სარკინიგზო ბილიკი და 22 ქვანახშირის აბანო. 1847 წელს, ორმო ცნობილი იყო როგორც “ანსონი“ ან “ქვედა ანსონი“. მასში დასაქმებული იყო 36 მამაკაცი და ექვსი ბიჭი. ისინი მუშაობდნენ “Gees Seam“–ზე 132 იარდის სიღრმეზე. ძრავას ჰქონდა 16 ცხენის ძალა. 1856 წელს ისინი აწარმოებდნენ 170 ტონა ნახშირს დღეში.
გრაგნილის ძრავა, 1869 წელს, ჩაანაცვლა ერთმა ჰორიზონტალურმა ცილინდრიანმა, 25 დუიმიანმა და 60 ინჩიანმა ძრავამ. მათ ჰქონდათ ორჯერადი სარქველები. თოკის ბარაბანი იყო 14 ფუტი დიამეტრის. ეს ძრავა ჯერ კიდევ 1926 წელს მუშაობდა, როდესაც მაღარო დაიხურა. შემდგომი ძრავა დამონტაჟდა აბანოების ასამაღლებლად. მას ჰქონდა ორი ჰორიზონტალური ცილინდრი 15 დიუმი 30 ინჩზე, რომელიც მიმართული იყო ხუთ ფუტიანი გრაგნილი ბარაბანზე. ორივე ორთქლით იკვებებოდა.
ვენტილაცია განხორციელდა ცხენის საძოვრების მაღაროს ღუმელში, ასევე სხვა სავენტილაციო ღუმელებით: უოკერის მაღაროში, საწარმოო მაღაროში და უმაღლესი არხის მაღაროში.
ანსონის კოლიერი, ახლა ანსონის ძრავის მუზეუმის ადგილია, ყველა სხვა მაღარო დახურულია.
მუზეუმი
მუზეუმი არის ლეს კოულისა და ჯეფ ჩალინორის მრავალწლიანი მუშაობის შედეგი, რომლებმაც დაიწყეს სტაციონარული ძრავების შეგროვება. როდესაც მათ მიერ შეგროვებული ძრავების რაოდენობა და ზომა გაიზარდა, მათ გადაწყვიტეს მუზეუმის გახსნა. შეიქმნა საქველმოქმედო ნდობა და მუშაობა დაიწყო პირველ შენობაზე 1986 წელს. მუზეუმი პირველად გაიხსნა საზოგადოებისთვის 1989 წელს. მრავალი წლის განმავლობაში ის მხოლოდ იშვიათ დღეებში იხსნებოდა. მათი ვიზიტორთა მცირე რაოდენობის შესაბამისად. 2002 წლის ივლისში ლეს კოული გარდაიცვალა და ჯეფ ჩალინორმა თავი დაუთმო მუზეუმის მიმზიდველ ადგილს, რომელმაც მოიზიდა ვიზიტორები მთელი მსოფლიოდან.
კროსლის, მირლესის და გარდნერის ძრავები
ყველაზე ადრეულ ძრავებს შორის არის ორიგინალური ნომერ 1 ძრავები, რომლებიც აშენებულია “Crossley და Mirrlees“–ის მიერ. მანჩესტერი დომინანტი გახდა სტაციონარული ძრავების შემუშავებასა და წარმოებაში, ხოლო 1900-იანი წლებისთვის მუზეუმიდან 20 მილის მოშორებით არსებობდა 20-ზე მეტი ძრავის შემქმნელი.
ტოპ ატრაქციონები
დღეს მუზეუმს აქვს ძრავების ერთ-ერთი უდიდესი კოლექცია ევროპაში და იზიდავს სტაციონარული ძრავის მოყვარულებს მთელს მსოფლიოში. ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში მან მიიღო ჯილდოები მისი ჩვენებისთვის, მოხალისეებისთვის და ზოგიერთი ძრავისთვის.
ყველაზე მიმზიდველ ძრავებს შორისაა:
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს მუზეუმები კატეგორია:ინგლისის მუზეუმები კატეგორია:პოინტონის მუზეუმები კატეგორია:ჩეშირის მუზეუმები
თავისუფლების ქანდაკება
თავისუფლება მსოფლიოს განმანათლებელი (Liberty Enlightening the World; La liberté éclairant le monde), უკეთ ცნობილი როგორც თავისუფლების ქანდაკება — 1885 წელს საფრანგეთის მიერ აშშ-სთვის ნაბოძები მონუმენტი, რომელიც ლიბერტი-აილენდზე (თავისუფლების კუნძული) მდებარეობს ნიუ-იორკის უბეში, მდინარე ჰუდსონის შესართავთან, ამერიკაში ჩამოსულთათვის კეთილმოყვარეობის გამოხატვის ნიშნით. სპილენძის ქანდაკება, რომელიც 1886 წლის 28 ოქტომბერს გაიხსნა, ამერიკის შეერთებული შტატების მეასე წლისთავს მიეძღვნა და ამ ორ ერს შორის მეგობრობის გამოხატვის ჟესტი იყო.
ქანდაკების სკულპტორი იყო ფრედერიკ ოგიუსტ ბარტოლდი. ალექსანდრე გუსტავ ეიფელმა მონუმენტის შიგა სტრუქტურა დააპროექტა. იუჟინ-დე-დუკი იყო სპილენძის შერჩევისთვის პასუხისმგებელი. ამჟამად თავისუფლების ქანდაკება აშშ-ის ყველაზე ცნობილი სიმბოლოა და, უფრო ვრცელი მნიშვნელობით, ჩაგვრისგან განთავისუფლებას აღნიშნავს. მისი დადგმის დღიდან თვითმფრინავის ერამდე ეს იყო პირველი ნიშანი, რომელსაც აშშ-ში ჩამოსული მილიონობით ემიგრანტი ხედავდა ევროპიდან ოკეანის გადმოჭრის შემდეგ. მოქანდაკეებმა თავისუფლების ქანდაკებისთვის შთაგონებად როდოსის კოლოსი გამოიყენეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიუ-იორკი კატეგორია:აშშ-ის ისტორიული ძეგლები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები აშშ-ში
ვოლგა
ვოლგა (Юл, Атӑл, Идел, Эдил, Иҗил-һол, Еділ, Рав) — მდინარე რუსეთში, ყველაზე გრძელი მდინარე ევროპაში. მისი სიგრძე 3530 კილომეტრია (წყალსაცავის აგებამდე 3690 კმ იყო) აუზის ფართობი 1 380 000 კმ². ერთვის კასპიის ზღვას, სადაც წარმოქმნის 160 კმ-ის სიგრძის დელტას, რომელიც 500-მდე არხსა და მცირე მდინარეს მოიცავს.
მდინარის უამრავ შენაკადთაგან აღსანიშნავია: კამა, ოკა, ველტუგა, სურა.
სახელწოდება
ანტიკურ წყაროებში (კლავდიუს პტოლემე და ამმიან მარცელინი) ვოლგა სახელწოდებით რა („უხვი“), მოიხსენიებოდა; მის ნაპირებზე მცხოვრები ფინელთა ტომები მდინარეს ვოლგას („ნათელი“, „ბრწყინვალე“) ეძახდნენ; შუა საუკუნეების არაბულ და სპარსულ ლიტერატურაში ეწოდებოდა ითილი („მდინარეთა მდინარე“). ამ სახელწოდებას დღემდე ხმარობენ თათრები, ბაშკირები, ჩუვაშები და სხვა. სახელწოდება „ვოლგა“ ზოგიერთი მეცნიერის მოსაზრებით, წარმოშობილი უნდა იყოს რუსული სიტყვებისაგან: („влага“ — „სინოტივე“, „ტენი“) და („вода“ — „წყალი“).
ისტორია
იქედან გამომდინარე რომ ვოლგა კასპიის ზღვის აუზის ნაწილია, ვაჭრებს ურთულდებოდათ აღნიშნული მდინარიდან ოკეანეში გასვლა და შესაბამისად საქონლის დიდ ბაზარზე გატანა. ამრიგად დიდი ხანი არსებობდა ვოლგისა და დონის შეერთების იდეა. აღნიშნულთან დაკავშირებით საუკუნეების მანძილზე ფიქრობდნენ ინჟინრები და პოლიტიკოსები.
1568 წელს სულთანის მრავალრიცხოვანი ჯარი მივიდა შუამდინარეთის რაიონში. თურქები მაშინვე შეუდგნენ არხის გათხრას, მაგრამ მალევე აღმოაჩინეს რომ აღნიშნული მათ ძალებს აღემატებოდა. უსარგებლოდ გათხრილი ორმო დღემდეა შემორჩენილი და მას „თურქულ თხრილს“ ეძახიან.
1810 წელს დასრულდა მარიინის სისტემის მშენებლობა. ეს იყო წყალსავალი გზა, რომელმაც ერთმანეთს დაუკავშირა ვოლგისა და ნევის აუზები.
პროექტ „დიდი ვოლგის“ განხორციელება დაიწყო მაშინ, როცა შეუდგნენ მოსკოვის სახელობის არხის გაყვანას. ერთდროულად უნდა გადაჭრილიყო ორი მნიშვნელოვანი პრობლემა: ქცეულიყო მოსკოვი დიდ სამდინარეო ნავსადგურად და მიეღო მას საკმარისი რაოდენობით სასმელი წყალი. არხი გაყავდათ 1932-1937 წლებში. მისი სიგრძე 127 კმ-ია.
1948-1952 წლებში ვოლგა შეუერთეს დონს. შეიქმნა ვოლგა-დონის არხი. იგი იწყება ვოლგიდან ვოლგოგრადის ახლოს, გადაკვეთს ერგენის მაღლობებს და კალაჩთან უერთდება დონს. ტრასის სიგრძეა 101 კმ. არხი ექსპლუატაციაში შევიდა 1964 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტვერის ოლქის მდინარეები კატეგორია:მოსკოვის ოლქის მდინარეები კატეგორია:იაროსლავლის ოლქის მდინარეები კატეგორია:კოსტრომის ოლქის მდინარეები კატეგორია:მარი-ელის მდინარეები კატეგორია:ჩუვაშეთის მდინარეები კატეგორია:თათრეთის მდინარეები კატეგორია:ულიანოვსკის ოლქის მდინარეები კატეგორია:სამარის ოლქის მდინარეები კატეგორია:სარატოვის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ვოლგოგრადის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ასტრახანის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ყალმუხეთის მდინარეები კატეგორია:ივანოვოს ოლქის მდინარეები
რევაზ თაბუკაშვილი
რევაზ (რეზო) შალვას ძე თაბუკაშვილი (დ. 2 აგვისტო, 1927, თბილისი — გ. 5 აგვისტო, 1990, იქვე) — ქართველი მწერალი, დრამატურგი, მთარგმნელი, სცენარისტი, რეჟისორი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1981).
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი ქართველი პედაგოგისა და საზოგადო მოღვაწის შალვა თაბუკაშვილის ოჯახში. წარჩინებით დაამთავრა თბილისის მეშვიდე საშუალო სკოლა. სწავლა განაგრძო მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობათა ინსტიტუტში, რომელიც 1949 წელს დაასრულა.
თაბუკაშვილის ლექსები და თარგმანები იბეჭდებოდა 1940-იანი წლებიდან. მისი პიესები წარმატებით იდგმებოდა თბილისის თეატრების სცენებზე: „რაიკომის მდივანი“ (მარჯანიშვილის თეატრი, 1953, რეჟ. ლილი იოსელიანი; რუსთაველის თეატრი, 1972, რეჟ. რობერტ სტურუა), „რას იტყვის ხალხი“ (მარჯანიშვილის თეატრი, 1956, რეჟ. ლილი იოსელიანი; 1975, რეჟ. ლალი ნიკოლაძე), „დენბურგის ზარი“ (რუსთაველის თეატრი, 1970, რეჟ. გოგი ქავთარაძე) და სხვა.
თაბუკაშვილის ინიციატივითა და უშუალო მონაწილეობით საქართველოს დაუბრუნდა ჩვენი ქვეყნის ისტორიისთვის უაღრესად მნიშვნელოვანი, მსოფლიოს სხვადასხვა წიგნსაცავსა და არქივში გაბნეული ხელნაწერები, დოკუმენტები თუ ფოტომასალა. მათ შორისაა თურქულ ტერიტორიაზე არსებული ქართული ძეგლების ვ. ქიქოძის მიერ გადაღებული ფოტომასალა (700 სლაიდი), ვ. ღამბაშიძის მიერ გადაღებული აკაკი წერეთლის დაკრძალვის პროცესიის ფოტოების ნეგატივები და სხვა.
მეტად მნიშვნელოვანი გამოდგა რეზო თაბუკაშვილისთვის სიცოცხლის ბოლო 10-12 წელი, როდესაც იგი მთელი არსებით გატაცებული იყო საავტორო დოკუმენტური ფილმებით. 1980 წელს ეკრანებზე გამოვიდა მისი პირველი კინოდილოგია სერიიდან — „ქარველები იტალიაში“ („კვალი ნათელი“ და „ალპური ვარსკვლავი“). ამას მოჰყვა „მიხეილ ხერგიანი“, „პირველად იყო სიტყვა“, „ფურცლები ფრანგული დღიურიდან“, „საქართველოს მეჭურჭლეთუხუცესი“ და ისევ დილოგია „ნაძარცვის კვალდაკვალ“ და „შორიელთა სიახლოვე“. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სცენარის ავტორი
თაბუკაშვილმა დაწერა კინოსცენარები ფილმებისთვის:
დამდგმელი რეჟისორი
თაბუკაშვილმა გადაიღო დოკუმენტური ფილმები:
ჯეინ ოსტინი
ჯეინ ოსტინი, (Jane Austen; დ. 16 დეკემბერი, 1775 — გ. 18 ივლისი, 1817) — ინგლისელი მწერალი, რომანისტი, ინგლისური ლიტერატურის თვალსაჩინო წარმომადგენელი, რომელიც ცნობილია თავისი 6 ძირითადი რომანით. ჯეინ ოსტინს მოიხსენიებენ, როგორც სენტიმენტალიზმის სკოლის უბდალო წარმომადგენლად ასევე ინგლისური რეალიზმის წინამორბედად. მისი ლიტერატურული საქმიანობა XVIII ს-ის ბოლო და XIX საუკუნის დასაწყისში მიმდინარეობდა. ჯეინ ოსტინის პირველი რომანი „გრძნობა და გონება“, 1811 წელს გამოქვეყდა და იმთავითვე მოიპოვა აღიარება. მას მალევე მოჰყვა „სიამაყე და მცდარი აზრი“, „მენსფილდ-პარკი“, „ემა“ და სხვა.
FTP
File Transfer Protocol (FTP) — ქსელური ოქმი, რომლის დანიშნულებაა ერთი კომპიუტერიდან მეორეში ფაილების გადაგზავნა კომპიუტერული ქსელის საშუალებით.
ჯეინ ოსტინი
ბიოგრაფიულო ცნობები
მცირე ბიოგრაფიული ცნობები ჯეინ ოსტინის ცხოვრების შესახებ მისი წერილებიდან და ოჯახის წევრების ჩანაწერებიდან შემოგვრჩა. მწერალმა მთელი სიცოცხლის განმავლობაში 3000 წერილი დაწერა, რომლიდანაც მხოლოდ 160-მა მათგანმა მოაღწია ჩვენამდე. უმეტესი მათგანი ოსტინმა დას, კასანდრას მიწერა.
FTP
FTP მუშაობს TCP ოქმზე დაყრდნობით, რაც მონაცემთა გადაცემის საიმედოობას უზრუნველყოფს მონაცემთა დამატებითი შემოწმების გარეშე. FTP კლიენტი უკავშირდება FTP სერვერს, რის შემდეგაც მას შეუძლია სერვერისთვის ფაილების გადაცემა, მიღება და ასევე სერვერზე განთავსებული ფაილების მართვა. IANA-ის მიერ სერვერული მხარისთვის სპეციალურად გამოყოფილია 20-ე, 21-ე და 115-ე (SFTP) IP პორტები,
ჯეინ ოსტინი
ბიოგრაფია
ჯეინ ოსტინის დაიბადა 1775 წლის 16 დეკემბერს სტივენტონში, ჰემფშირში. ის შვიდ და-ძმასთან ერთად იზრდებოდა. მამა, ჯორჯ ოსტინი მსახურობდა სტივენტონის ანგლიკანურ ეკლესიაში.დედა, მისის ოსტინი დიასახლისი იყო,რომელიც გამუდმებით თავისი ქალიშვილის,ჯეინის გათხოვებას ლამობდა.
FTP
FTP სერვერი კლიენტებისგან შემომავალი კავშირების მისაღებად ნაგულისხმებად უსმენს 21-ე პორტს. ამ პორტზე დაკავშირების შემდეგ ზედა დონეზე ხდება კლიენტთან მონაცემთა ნაკადების შექმნა, რომლის საშუალებითაც ხდება ბრძანებების დამუშავება, ხოლო ფაილების გადაცემისთვის ხდება ცალკე მექანიზმის ამოქმედება და მონაცემთა გადაცემის ნაკადის შექმნა. მუშაობის განსხვავებულ მეთოდებს მონაცემთა გადაცემისთვის განსხვავებული გადაცემის მექანიზმების ამოქმედება სჭირდება.
ჯეინ ოსტინი
ბიოგრაფია
სიცოცხლის განმავლობაში ოსტინი რეგულარულად დადიოდა ეკლესიაში, მეგობრებთან და მეზობლებთან. არ ტოვებდა არც ერთ მეჯლისს რომელიც იმართებოდა მახლობლად და ხშირად ხმამაღლა უკითხავდა ახლობლებს საკუთარ ნოველებს. როგორც მისი ძმა, ჰენრი იხსენებდა, ჯეინს ძალიან უყვარდა ცეკვა და კარგადაც გამოსდიოდა.
FTP
აქტიურ რეჟიმში კლიენტი ხსნის დინამიკურ პორტს, უგზავნის FTP სერვერს დინამიკური პორტის ნომერს რომელსაც ის უსმენს მართვის ნაკადის მისაღებად, რის შემდეგაც ამ პორტზე ხდება TCP სესიის გამართვა და ბრძანებების გაგზავნა. მონაცემთა გაგზავნისთვის და მიღებისთვბის სერვერი ხსნის 20-ე პორტს და მისი საშუალებით აგზავნის ფაილებს.
ჯეინ ოსტინი
ბიოგრაფია
მას განსაკუთრებული ურთიერთობა ჰქონდა ერთი წლით უფროს დასთან, კასანდრასთან, რომელიც მისი უახლოესი მეგობარი და მესაიდუმლე იყო.
FTP
აქტიური რეჟიმის დროს კლიენტი აგზავნის PORT ბრძანებას და IP მისამართის და პორტის მითითებით ფორმატში „h1,h2,h3,h4,p1,p2“. ყოველი ველი არის ჰოსტის IP მისამართის 8 ბიტიანი ნაწილების ათობითში გამოსახული მნიშვნელობა, რომელსაც მოჰყვება მონაცემთა გადაცემისთვის არჩეული პორტი. მაგალითად, კლიენტი რომელსაც აქვს IP მისამართი 192.168.0.1, და ელოდება მონაცემებს 49154 პორტზე, გააგზავნის ბრძანებას „PORT 192,168,0,1,192,2“. პორტის ველები უნდა იყოს წარმოდგენილი როგორც p1×256 + p2 = პორტს, ანუ, ამ მაგალითში, 192×256 + 2 = 49154.
ჯეინ ოსტინი
განათლება
1783 წელს ჯეინი და კასანდრა მამამ სასწავლებლად ოქსფორდში გაგზავნა მისის ენ ქოვლისთან სასწვალებლად, მაგრამ ამავე წლის შემოდგომაზე ორივე შინ დაბრუნდა. მიზეზი ტიფის დაავადება იყო, რამაც ჯეინი სიკვდილის პირასაც კი მიიყვანა. ისინი სწავლას სახლში განაგრძობდნენ იქამდე, ვიდრე 1785 წელს ქალაქ რედინგის ქალთა სასწავლებელში არ გაგზავნეს, სადაც ასწავლიდნენ ფრანგულ ენას, ქარგვას, ცეკვას, სიმღერას და სამსახიობო ხელოვნებას. თუმცა 1786 წლის დეკემბრამდე გოგონებს სახლში დაბრუნება მოუწიათ. მიზეზი სასწავლებლის მაღალი გადასახადი იყო, რისი შესაძლებლობაც ჯორჯ ოსტინის მრავალშვილიან და მცირეშემოსავლიან ოჯახს არ ჰქონდა.
FTP
პასიურ რეჟიმში, FTP სერვერი ხსნის დინამიკურ პორტს, უგზავნის FTP კლიენტს სერვერის IP მისამართს და პორტს რომელსაც ის უსმენს (16-ბიტიანი მნიშვნელობა დაყოფილია ორ ნაწილად, ისევე როგორც ზევით მოყვანილ მაგალითში) მართვის ნაკადის მისაღებად და ელოდება კავშირს კლიენტისგან. ამ შემთხვევაში FTP კლიენტი გაგზავნისას იყენებს დინამიკურ პორტს.
ჯეინ ოსტინი
განათლება
მინი|212.955x212.955პქ|კასანდრას მიერ დახატული ჯეინ ოსტინი1810 წელს ჯეინ ოსტინმა და მისმა და-ძმამ განათლების მიღება სახლში, წიგნებიდან დაიწყეს. ჯორჯ ოსტინი არ ჰყოფდა მათ სქესის მიხედვით, ამიტომაც ჯეინი ძმების წიგნებიდანაც ბევრს სწავლობდა. ის იყენებდა როგორც მამის, ასევე ოჯახის მეგობრების ბიბლიოთეკებს.
FTP
პასიური რეჟიმის დროს, კლიენტი აგზავნის PASV ბრძანებას, რომელსაც სერვერი პასუხობს „227 Entering Passive Mode (127,0,0,1,192,52)“-ის მსგავსად. IP მისამართი და პორტი გამოყვანილია იგივენაირად როგორც PORT ბრძანების მაგალითში.
ჯეინ ოსტინი
განათლება
ჯორჯ ოსტინს ტოლერანტული დამოკიდებულება ჰქონდა ქალიშვილის „სარისკო“ ექსპერიმენტების მიმართ, ამიტომაც დებს დაუნანებლად ამარაგებდა ძვირადღირებული ქაღალდით და საწერ-სახატავი მასალებით.
FTP
გაფართოებულ პასიურ რეჟიმში FTP სერვერი მუშაობს ზუსტად ისევე როგორც პასიურ რეჟიმში იმ განსხვავებით, რომ ის აგზავნის მხოლოდ პორტის ნომერს რომელიც არ არის დაყოფილი ზედა და ქვედა ბაიტებად და კლიენტი ნაგულისხმევად უკავშირდება იგივე IP მისამართს რომელსაც თავიდანვე შეეხმიანა. გაფართოებული პასიური რეჟიმი დაემატა RFC 2428 სტანდარტს 1998 წელს.
ჯეინ ოსტინი
განათლება
ჯეინის ბავშვობაში მისი ოჯახი და სანათესაო ხშირად აწყობდა თეატრალურ წარმოგდენებს სახლში, რომეlთა უმეტესობა კომედიურ ჟანრს განეკუთვნება. სწორედ ამით ხსნიან ჯეინის წერის მანერას და მის ნოველებში გამოყენებულ იუმორს, ირონიასა თუ სატირას. ცნობილია რომ მან ჯერ კიდევ 12 წლის ასაკში სცადა დრამატული ნაწარმოების დაწერა და საკუთარი ნაწარმოებების შექმნა.მინი|ტომას ლანგლოის ლეფროი, [[ირლანდია|ირლანდიის ლორდ-მოსამართლე 1855 წელს. უკვე ხანში შესულმა აღიარა რომ უყვარდა ჯეინ ოსტინი" ჭაბუკური სიყვარულით". („it was boyish love“)|240.994x240.994პქ]]
FTP
რადგან მონაცემების გადაცემა ცალკე არხით ხდება და ამ დროს მართვის ნაკადი დუმს — ხშირად ჩნდება ხოლმე პრობლემები ქსელურ ფარის გამო, რადგან მისთვის ძნელია სტანდარტული მეთოდით სესიის გათვლა და ხშირია არხის დაბლოკვის შემთხვევები დიდი ზომის ფაილების გადაცემისას რაც იგივე არხით ახალი ფაილების გადაცემას უშლის ხელს, მიუხედავად იმისა, რომ ამ დიდი ფაილების გადაცემა წარმატებით ხდება.
FTP ოქმს აქვს ფაილების მიღების შეწყვეტის შემდეგ გადაცემის განახლების საშუალება REST ბრძანების საშუალებით. კლიენტი აგზავნის REST ბრძანებასთან ერთად მიღებული ბაიტების რაოდენობას და აგრძელებს ფაილის მიღებას. აგრეთვე, ზოგიერთ ტექსტურ რეჟიმში მომუშავე კლიენტებს აქვთ შიდა ბრძანება „reget"“, რომელიც „get“ ბრძანებით ჩამოტვირთვის შემთხვევაში კავშირის ხარვეზების და წყვეტების შემთხვევაში ავტომატურად აგრძელებს ფაილის მიღების მცდელობას.
ჯეინ ოსტინი
ტომ ლეფროი
ოსტინის გადარჩენილი წერილებიდან ის კასანდრას ხშირად წერს ტომ ლეფროის შესახებ და ახასიათებს მას, როგორც „კარგი შესახედაობის, სასიამოვნო, ჯელტმენ ახალგაზრდას“. ხუთი დღის შემდეგ კი წერს რომ ის ერთი მეგობრისგან „შეთავაზებას“ ელოდება, რასაც „უარყოფს მანამ, სანამ არ დაჰპირდება რომ მოიშორებს თავის თეთრ მოსასხამს“. აშკარაა ის მზად იყო მომავალი ტომ ლეფროისთან დაეკავშირებინა („I will confide myself in the future to Mr Tom Lefroy, for whom I don’t give a sixpence“ and refuse all others.) მეორე დღეს კი დას წერს რომ, ეს ყველაფერი დასრულებული იქნება როდესაც წერილს მიიღებს („The day will come on which I flirt my last with Tom Lefroy and when you receive this it will be all over. My tears flow as I write at this melancholy idea“.)
FTP
ატვირთვების გაგრძელება ბევრად რთულია — მიუხედავად იმისა, რომ FTP ოქმს გააჩნია APPE ბრძანება რომლის დანიშნულებაც სერვერზე მოთავსებული ფაილისთვის მონაცემების მიმატებაა, იმისთვის რომ კლიენტმა იცოდეს თუ რა ადგილას გაწყდა კავშირი — ის წინასწარ ამოწმებს ფაილის ზომას სხვა მეთოდით, მაგალითად მთელი დირექტორიის ფაილების მახასიათებლების მიხედვით, თუნდაც SIZE ბრძანების გამოყენებით.
ჯეინ ოსტინი
ტომ ლეფროი
მიუხედავად იმისა, რომ პირად წერილებში ოსტინი ხშირად ირონიულად იხსენიებს ტომ ლეფროისთან დაკავშირებულ საკითხებს და ყველაფერ რომანტიულსა თუ სენტიმენტალურს, აშკარაა რომ მათ შორის არსებობდა გარკვეული კავშირი. თუმცა არცერთი ოჯახისთვის არ იყო პრაქტიკული მათი ქორწინება: არცერთ ჰქონდა ფული, ლეფროი კი დამოკიდებული იყო დიდ ბიძაზე, რომელიც ირლანდიაში იყო ფინანსური მოხელე და მის სწავლა-განათლებას უზრუნველყოფდა.
FTP
ASCII რეჟიმში გადაცემის გაგრძელება შეიძლება პრობლემატიური აღმოჩნდეს თუ კლიენტი და სერვერი განსხვავებულ სიმბოლოებს იყენებენ სტრიქონის დამთავრებისას EOL.
ჯეინ ოსტინი
ადრეული ნაწერები (1796–1798)
მინი|ჯეინ ოსტინის მიერ დაწერილი 1799 წლის 11 ივნისს დაწერილი წერილი, დის, კასანდრასადმი|191.989x191.989პქ 1793–1795 წლებში მაშინ, როცა ოსტინი 18-20 წლის იყო, დაწერა ეპისტოლარული ნოველა ლედი სუზანი რომელსაც ხშირად ახასიათებენ როგორც ამბიციურ ნაწარმოებს, რომელიც მის სხვა ნაწერებს არ ჰგავს. ნოველის მთავარი გმირია ქალი რომელიც თავის ინტელიგენტით და მომხიბვლელობით მანიპულირებს მეგობრებით, ოჯახით და მიჯნურებით. მინი|366.974x366.974პქ|კასანდრას მიერ დახატული ჯეინ ოსტინი, 1804 წელი ლედი სუზანის დასრულების შემდეგ ოსტინმა მუშაობა დაიწყო თავის პირველ დიდ რომანზე ელონორი და მერიენი. მისი დის თქმით ამ ნაწარმოებს მწერალი ოჯახს ჯერ კიდევ 1796 წლამდე უკითხავდა მოკლე ამბების და წერილების სახით.ნაწარმოები მხოლოდ 1811 წელს გამოქვეყნდა ანონიმურად. სწორედ მაშინ ეწოდა გრძნობა და გონება.
FTP
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინფორმატიკა კატეგორია:ინტერნეტი
ჯეინ ოსტინი
ადრეული ნაწერები (1796–1798)
პირველის მერე ოსტინმა 1796 წლიდან დაიწყო მეორე ნოველაზე მუშაობა, რომელსაც პირველი შთაბეჭდილებები უწოდა (შემდგომში ეწოდა სიამაყე და მცდარი აზრი) და დაასრულა 1797 წელს 21 წლის ასაკში. ამ ნაწარმოებსაც ხმამაღლა უკითხავდა ოჯახს და თავის საუკეთესო, გამორჩეულ ნაშრომად თვლიდა. მამამ, ჯორჯ ოსტინმა პირველად სცადა გამოექვეყნებინა ჯეინის წიგნი და გააგზავნა კიდეც გამომცემლობაში 1797 წელს, მაგრამ უკან უარით დაუბრუნეს. სავარაუდოდ, ოსტინმა არც იცოდა ამის შესახებ.
1798 წლის შუა ხანებში, ელონორის და მერიენის დამთავრების შემდეგ დაიწყო მუშაობა რიგით მესამე ნოველაზე სუზანი - შემდგომში ნორთენგერის სააბატო- სატირულ, გოთიკურ რომანზე.
ბათი და საუთჰემპტონი
1800 წლის დეკემბერი ჯორჯ ოსტინი მოულოდნელად გაათავისუფლეს თანამდებობიდან რის გამოც მოუწია სტივენტონის დატოვება და ქალაქ ბათში გადმოსვლა. იმ ფაქტმა, რომ ჯეინს მოუწევდა დაეტოვებინა სახლი, რომელშიც გაიზარდა, მის პიროვნებაზე დიდი გავლენა იქონია. მის შემოქმედებაშიც 1801–1804 წლები ყველაზე უნაყოფოა. 1803 წელს ეცადა და დაიწყო მუშაობა ახალ რომანზე ვოტსონები, მაგრამ მალევე მამა გარდაეცვალა. ნაწარმოები კი დაუმთავრებელი დარჩა. 1802 წელს ჯეინ ოსტინმა ყველასთვის დანამდვილებით ცნობილი ქორწინების შემოთავაზება მიიღო თავისი მეგობრის ძმისგან, ჰარის ბიგ-ვიტერისგან მათთან სტუმრობისას. ჰარის ოქსფორდის უნივერსიტეტით ახლადდამთავრებული ჰქონდა. ოსტინი დათანხმდა პრაქტიკული მიზეზების გამო: ქორწინებით ჯეინი შეძლებდა ოჯახის დამარებას, დისთვის მუდმივი საცხოვრების გამოძებნას, საკუთარი ცხოვრების კომფორტით უზრუნველყოფას და ძმის კარიერისთვის ხელშეწყობას. მიუხედავად ამისა, მან ვერ შეძლო ამ ნაბიჯის გადადგმა. ჩვენ არ ვიცით, არ შემოგვრჩა მისი დამოკიდებულება თუ ჩანაწერი ამ შემოთავაზებასთან დაკავშირებით, მაგრამ ცნობილია რომ ჰარი ბიგ-ვიტერ ახასიათებდნენ, როგორც სიტყვაძუნწ ადამიანს, რომლის მოწონება ძალიან რთულია. 1814 წელს ჯეინს ბიძაშვილი, ფანი ნაითი წერილში სთხოვდა მიეცა მისთვის რაიმე რჩევა სერიოზულ ურთიერთობასთან დაკავშირებით, რაზეც უპასუხა, რომ მანამდე არ დათანხმებოდა ადამიანს ქორწინებაზე, სანამ ნამდვილად არ მოეწონებოდა, რადგან „ქორწინება სითბოსა და გრძნობის გარეშე არაფერია“ — წერდა ის. 1806 წელს ოსტინი ოჯახთან ერთად ძმასთან, ფრენკ ოსტინთან გადავიდა საცხოვრებლად საუთჰემფტონში.ალტ=|მინი|275.952x275.952პქ|ჩავტონის კოტეჯი — მწერლის სახლ-მუზეუმი
ჩავტონი
დაახლოებით 1809 წელს ოსტინის ძმამ, ედვარდმა დედას და დებს შესთავაზა დასახლებულიყვნენ კოტეჯში, რომელიც ჩავტონის სოფელში მდებარეობდა და მის მფლობელობაში შედიოდა ჩავტონის მამულთან ერთად. ოჯახმა დაიმკვიდრა თავი ამ სახლსი და მშვიდი ცხოვრება დაიწყო. როგორც მათი ძმისშვილი, ანა წერს ისინი წყნარად ცხოვრობდნენ, დიდებული მკიტველები იყვნენ და ხშირად პატარებს ასწავლიდნენ კითხვას.
მინი|198.991x198.991პქ|ჯეინ ოსტინის საფლავი უინჩესტერის საკათედრო ტაძარში