cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კადმუსის ბრძოლა
სქოლიო
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები
კისისხევის ყველაწმინდის ეკლესია
ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთით და ჩრდილოეთით. მკლავების კედლებს დაბალი საფეხური გასდევს. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელის წრიულ საფუზველზე გადასვლა კუთხის ტრომპების მეშვეობით ხდება. ტრომპები ნახევარკონუსის ფორმისაა და სინიდან კედლის სიბრტყეში შეღრმავებული თაღი აქვს. გუმბათის ყელი ვიწეროა, საკმაოდ მაღალი. სავარაუდოდ, იგი სხვადასხვა პერიოდის ორი ნაწილისგან უნდა შედგემოდეს ქვედა ნაწილი სარკმლების ჩათვლით თავდაპირველია. ზედა ნაწილი კი X-XI საუკუნეებს უნდა მივაკუთნოთ. იმ ხანებს, როდესაც გი შიგნიდან და გარედან ამაამაღლეს და გრადან შირმით მოაპირკვეთეს. ეკლესიის კედლებზე შემონახულია ძლიერ დაზიანებული. „ხალხური“ მხატვრობის ფრაგმენტები. ამ მოხატულობის არსებობის შესახებ ცნობას გვაწვდის გ. ჩუბინაშვილი, რმელმაც კისსიხევში ყოფნის დროს, ნახე პატარა ფრაგმენტი მოწითალო და ლურჯი ხაზებით შედგენილი მოჩაროების ნაგლეჯი და ყვითელი შარავანდი სამხრეთით შესასვლელის ახლოს. როგორც მკვლევარი მითთითებს, ამ დროისათვის ეკლესია უკვე შელესილი და შეთეთრებული ყოფილა.
ამჟამად გვიანად ნალესობა, შესაძლოა, მასთან ერთად მხატვრობაც გუმბათის ყელში, ტრომპებსა და საკურთეხეველში განადგურებულია. მოხატულობიც მცირე ზომის ფრაგმენტები შემონახულია უმთავრესად სამხრეთ, დასავლეთ, და ჩრდილოეთ ნაწილში, ქვემოთ, ტრაპეზის ახლოს. ამ ფრაგმეტების წაკიხვისას შესაძლელობას ართულებს ფერადოვანი ფენის დაზიანება, განსაკუთრებით კი გვიანდ. ნალესობა, რითიც ნაწილობრივ ფარავს მოხატულობას. დღესდღეობით მოხერხდა ზოგიერთი გამოსახულების დადგენა. სამხრეთით მკლავის დასავლეთთ კედელზე, ზემოტ, ტრომპთან ახლოს, შემორჩა ორი ფიგურის შუა ხსნის და უწვერულვაშო, აახალგაზრდა მამაკაცის თავი და მკერდის ნაწილი უკანსასკნელ ფიგურას მდიდრული ტანსაცმელი აცვია, თავზე ახურავს მარგალიტებით შემკულია ქუდი. მეორე რეგისტრში, სამხრეთით მკლავის ჩრდილოეთ-დასავლეთით კუთხეში, ისტორიული პირია გამოსახული. ჩანს შარავანდიანი ფიგურის ნაწილი და მის გვერდით ასომთავრული წარწერის ნაშნი. იკითხევა:ქრისტე შეიწყალე აქვე გაირჩევა კიდევ ერთი ფიგურის სიულეტი.
ისტორიული პირების გამოსახულებები დასავლეთ მკლავშიცაა. აფსიდის ჩრდილოეთ ნაწილში, ჩამოცვენილი ნალესობების ადგილზე, გამოჩნდა ოთხი ფიგურა ორ-ორი პირველ და მეორე რეგისტრაში. ყურადთებას იმპყრობს ერთი მადგანის პოზა ფრონტალურად მოცემულ სხეულთან კონკრასტულად დაპირისპირებული, პროფილში გამოსახული და ურთიერთსაწინამღდეგო მხარეს მიმართული ტერფები. აფსიდის ჩრდილოეთ მხარზე ჩანს ერთიმეორეს თავზე განლაგებული, გეომეტრიული ორნამენტის ორი ზოლი და მათ შორის, კედლის ვიწერო მონაკვეთზე. წარწერის კვალი. იქვე ახლოს, ჩრდილოეთ მკლავის დასავლეთ მხარზე დარჩენილია კიდევ ერთი ისტორიული პირის, როგორც ჩანს ქალის სახის ნაწილი. ამავე მკლავში ჩრდილოეთ. კედლის ზედა ნაწილში, დანარჩენი მოხატულობიდან შემორჩა მხოლოდ მკრთალი, ფერადოვანი ლაქები. ეკლესიაში შემონახული მხატვრობის ფრაგმენტების მიხედვით ჩანს, რომ მის იკონგოგრაფიულ პროგრამაში მნიშვნელოვანი ადგილი ჰქონდა დათმობილ ისტორიულ პირთა გამოსახულებებს. დროის დამახასიათებელ ნიშნები მჟღავნდება მოხატულობის იკნოგრაფიულ აგებაშიც, ეს არის გამოსახულებების მიერ რეგისტრის ხაზის გადაკვეთა, დიდი და შედარებით პატარა ფიგურების შეპირისპირება, ასევე. მხატვრობის შემომსაზღვრელი ხაზის განლაგება იატაკთან ახლოს საკურთხეველში დაახლოებით 20 სანტიმეტრის სიმაღლეზე, ხოლო გუმბათქვეშა სივრჩეში, სამხრეთით შესასვლელის დასავლეთით შემორჩენილი ფრაგმენტის მიხედვით, კედლების მიმდებარე საფეხურის უშუალო სიახსლოვეს. „ხალხურ“ მოხატულობებთან კავშირზე მიუთითებს გამოსახულებების სქემატური ნახატი და სახეების მეტად გამარტივებული ნაკვეთები. მხატვრობის კოლორიტში გაბატონებულია მუქი ლურჯი, მოწითალო-ყავისფერი, ცისფერი, ყვითელი.
გუმბათის ყელი გარედან რვაწახნაგაა, რის ყოველ წიბოს შეწყვილებული ნახევარსვეტი აუყვება, სფეროებით ბოლოებში. ნახევარსვეტებზე დაყრდნობილია ნახევარწრიული თაღები. ნახევარსვეტები დგას მარტივი პროფილის სარტყელზე. რითიც გუმბათის ყელს ირგვლივ ევლება. გუმბათის ყელში გაჭრილია მხოლოდ ოთხი სარკმელი. თითოეული სარკმელი მორთულია ნახევარწრიული ფორმის, ბრტყეილი, რელიეფური ზოლით. ჰორიზონტარული გადანაკეცებით ბოლოებში, რეებსიც ნახევარსვეტებამდე აღწევს. თითო, ასეთივე ელემენტი, იგივე სიმაღლეზე, განთავსებულია გუმბათის ყელის დანარჩენ წახნაგებზეც. გუმბათი გადახურულია ციცაბო, პირამიდისებრი სახურავით.
ეკლესიას სამხრეთიდან ეკვრის, მასზე უფრო მოგრძო მაგრამ გაცილებით დაბალი, დარბაზული ეკლესია. რომელიც XVI საუკუნეში წმინდა მიქაელის სახელზე აუგიათ და თავად ქობულაშვილების საძვალეს წარმოადგენდა. შენობა სხვასახვა ზომის, რიყის ქვითაა ნაგები და ნახევარწრიული. შვერილი აფსიდი აქვს, რითიც ეკლესიის კორპუსიდან მოკლე მხრებითაა გამყოფილი და დამოუკიდებელი, ნახევარკონუსებრი სახურავი ხურავს. საკუთრივ დარბაზი კი ორკალთა სახურავითაა გადახურული. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: ერთი ჩრდილოეთიდანაა თავდაპირველი ეკლესიიდან, ხოლო მეორე, დასავლეთიდან. ჩრდილოეთით კარს თარაზული გადახურვა აქვს. დასავლეთისას კი შეისრული.ამ უკანასკნელის ზემოთ, ფრონტონის არეში, მცირე, ნახევარწრიულთაღოვანი სარკმელია. ამ სარკმლის გარდა, ეკლესიის შიდა სივრცეს კიდევ ორი, თაღოვანი სარკმელი აშუქებს მათ შორის ერთი აფსიდის ცენტრშია გაჭრილი. მეორე სამხრეთ კედლის შუაში. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, თითო, მცირე. ოთკუთხა ნიშაა. აფსიდის შუაში დგას ცილინდრული ფორმის ტრაპეზი. კონქის თაღი ნახევარწრიული მოხაზულობისაა. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. ეკლესია შიგნიდან შელესილია და შეთეთრებულია.
2006-2007 წლებში საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა დაცვის და გადარჩენის ფონდის დაფინანსებით ეკლესიას ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები, თავდაპირველ ეკლესიაზე. გარედან, მოხსნა მკლავებს შორის არსებულ კუთხეებში და ასევე, ჩრდილოეთ შესასვლელის ღიობში მოგვიანებით ჩაშენებული ფენა ეკლესიის კორპუსზე და გუმბათს ყელზე თითქმის მთლიანად განახლდა ლავგარდანი. გუმბათქვეშა კვადრატის კუთხეები და მკლავები გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით, ხოლო გუმბათი აგურის, პირამიდისებრი სახურავით. დარბაზულ ეკლესიაზე აღდგა კედლების ზედა ნაწილები, გაკეთდა კვადრატული აგურის, სასმაფეხურიანი ლავგარდანი და ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით. გაიწმინდა და კეთილმოეწყო მიმდებარე ტერიტორიაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბატაისკის ისტორიის მუზეუმი
ბატაისკის ისტორიის მუზეუმი (Батайский музей истории) — ისტორიული მუზეუმი ქალაქ ბატაისკში, როსტოვის ოლქი. მუზეუმის თანამედროვე შენობა განთავსებულია კულტურისა და დასვენების პარკში მისამართი კიროვის ქუჩა 51-ა.
ისტორია
ბატაისკში პირველი მუზეუმი გაიხსნა 1966 წელს ბატაისკის ისტორიის მუზეუმია განთავსებული იყო ადგილობრივ კინოთეატრში. თავდაპირველად მისი სახელწოდება იყო „რევოლუციური, საბრძოლო და შრომის დიდების მუზეუმი“. იგი განთავსებული იყო სულ ორ ოთახში, ხოლო მისი ფონდი მოითვლიდა 400 ექსპონატს. თანამედროვე მუზეუმის შენობა ააგეს 1979 წელს. გახსნა გაიმართა ამავე წლის 22 აპრილს.
მუზეუმი თანამედროვე სახელწოდებას ატარებს 1993 წლიდან. ამ პერიოდისათვის მისი საგამოფენო-ექსპოზიციური ფართობი შეადგენს 430 კვადრატულ კილომეტრს.
ექსპოზიცია
მუზეუმის ძირითადი საგამოფენო ექსპოზიცია შეადგენს იმ ექსპონატებს, რომლებიც მოგვუითხრობენ ქალაქის ისტორიის, ეთნოგრაფიისა და არქეოლოგიის შესახებ. მუზეუმის ფონდი მოითვლის 9 000 დოკუმენტს, რომელიც ეძღვნება ქალაქ ბატაისკის ისტორიას.
მუზეუმს გააჩნია სამი საგამოფენო დარბაზი :
ექსპოზიცია :
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
ანტონი პატეკი
ანტონი ნორბერტ პატეკი (Antoine Norbert de Patek; დ. 14 ივნისი, 1812, პიასკი შლაჩეკი, პოლონეთი — 1 მარტი, 1877, ჟენევა, შვეიცარია) — პოლონელი საათების მწარმოებელი და შვეიცარიული საათების მწარმოებელი კომპანიის Patek Philippe & Co.-ის დამფუძნებელი.
ადრეული ცხოვრება
ანტონი ნორბერტ პატეკ დე პრავძიჩი დაიბადა 1812 წელს პიასკი შლაჩეკიში, ვარშავის საჰერცოგოში, ლუბლინის მახლობლად, ანა პიასეცკასა და იოაჰიმ პატეკის ოჯახში.
10 წლის ასაკში პატეკი მშობლებთან ერთად გადავიდა ვარშავაში, სადაც პატეკის მამა გარდაიცვალა 1828 წლის 7 აპრილს. 1828 წლის 1 მარტს 16 წლის პატეკი ჩაეწერა პოლონეთის პირველ პოლკს. ის იბრძოდა ნოემბრის აჯანყებაში, რომლის დროსაც ორჯერ დაიჭრა. 1831 წლის 27 თებერვალს პატეკი გახდა „პირველი აგვისტოს" ბრიგადის მეორე ლეიტენანტი და იმავე წლის 3 ოქტომბერს დააჯილდოვეს ვირტუტი მილიტარის ოქროს ჯვრით. აჯანყების ჩავარდნის შემდეგ - ისევე როგორც პოლონეთის არმიის ბევრი სხვა ოფიცერი და ჯარისკაცი - მას მოუწია ემიგრაციაში წასვლა.
1832 წელს პატეკი დააკავეს. ბრალის მოხდის შემდეგ პატეკი დასახლდა საფრანგეთში. ორი წლის შემდეგ საფრანგეთის მთავრობის მიერ რუსეთის საელჩოს ზეწოლის შედეგად გამოქვეყნებულმა არახელსაყრელმა ბრძანებულებამ აიძულა მრავალი ყოფილი მეამბოხე შვეიცარიაში გადასახლებულიყო.
1839 წლის 20 ივლისს ვერსოში, პატეკი დაქორწინდა მარი ადელაიდ ელიზაბეტ თომასინ დენიზარტზე. ანტონისა და მარი დე პატეკს სამი შვილი შეეძინათ. პირველი, ბოლესლას ჯოზეფ ალექსანდრე თომასი (ბოლესლავ იოზეფ ალექსანდრე ტომასი), დაიბადა 1841 წლის 16 ივნისს და გარდაიცვალა იმავე წლის 18 სექტემბერს. დანარჩენი ორი ბავშვი შეეძინათ გაცილებით გვიან: ვაჟი, ლეონ მესილას ვინსენტი (ლეონ მიჩისლავ ვინსენტი), 1857 წლის 19 ივლისს დაიბადა, ხოლო გოგონა, მარი ედვიჯი (მარია იადვიგა), 1859 წლის 23 ოქტომბერს.
Patek, Czapek & Co. (1839–1845)
1839 წლის 1 მაისს, ჟენევაში, ანტონი პატეკმა სხვა პოლონელ ემიგრანტთან, ფრანსისეკ ჩაპეკთან ერთად დააარსა საათების მწარმოებელი კომპანია. თავდაპირველად ჯიბის საათები მზადდებოდა ინდივიდუალური შეკვეთით. უპირველეს ყოვლისა, პროდუქცია ასახავდა პოლონეთის ისტორიისა და კულტურის თემებს, როგორიცაა რევოლუციური გმირების პორტრეტები, მე-10 და მე-12 საუკუნეების ლეგენდები და პოლონელი შავი მადონას ჩესტოხოვას კულტი.
მცირე კომპანია Patek, Czapek & Co, სადაც დასაქმებული იყო ათეული მუშაკი, აწარმოებდა დაახლოებით ორასი სახის საათს წელიწადში.
Patek & Co. (1845–1851)
უთანხმოების გამო ფრანსისეკ ჩაპეკმა დატოვა კომპანია. 1851 წელს ჩაპეკმა დააარსა Czapek & Co, სადაც საათებს აწარმოებდა 1869 წლამდე. 1845 წლის 15 მაისს ჩაპეკის მიერ გათავისუფლებული ადგილი დაიკავა 30 წლის ფრანგმა საათების მწარმოებელმა ადრიენ ფილიპმა, რომელმაც 1842 წელს გამოიგონა ახალი საათის მექანიზმი.
Patek Philippe & Co.
1851 წლის 1 იანვარს Patek & Co გადაკეთდა Patek Philippe & Co.-დ და კომპანიამ დაიწყო ჯიბის საათების მასიური წარმოება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1812 კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მარტი კატეგორია:პოლონელები კატეგორია:პოლონელები საქმიანობის მიხედვით კატეგორია:პოლონელები საუკუნის მიხედვით
არდისა
არდისა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27,28149 კმ². მოსახლეობა — 74 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (თეიმურაზ ბაგრატიონის 6)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს თეიმურაზ ბაგრატიონის ჩიხში (№ 6). განეკუთვნება XIX საუკუნის შუა ხანებს.
სახლი ერთსართულიანია, აგურის. მთელ სიგრძეზე ხის ჭვირული აივანი ჰქონდა. ძველი სტრუქტურიდან შემორჩენილია: აგურის სვეტები, კედლის ღემელი და კარ-სარკმლები - ძველი ალათებით და ხის დარაბებით. სარდაფი მაღალჭერიანია და საცხოვრებლად გამოიყენება. სახლი გადახურულია კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
A2 (ხორვატია)
thumb|right|200px|ავტომაგისტრალი A2 A2 (Autocesta A2) — ავტომაგისტრალი ხორვატიაში. ერთმანეთთან აკავშირებს ზაგრებს, კრაპინასა და მაცელს, ხოლო შემდეგ გადადის სლოვენიის ტერიტორიაზე და გრძელდება A4 მაგისტრალის სახელით. მარშრუტის საერთო სიგრძე 59.3 კილომეტრია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრანსპორტი ევროპაში
სვიმონ ციციშვილი
სვიმონ ციციშვილი (დ.  1886 — გ. 1973) — ქართველი გეოლოგი და ინჟინერი.
ბიოლოგია
ინჟინერ–ნავთობგეოლოგი და ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის ერთ–ერთი თვალსაჩინო მოღვაწე სვიმონ ციციშვილი დაიბადა ბაგრატიონ–გრუზინსკების საგვარეულოს წარმომადგენლის, თავად არჩილ ციციშვილის ოჯახში. თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზიის დასრულების შემდეგ, უმაღლესი საინჟინრო განათლება მიიღო მენავთობე ინჟინერ–გეოლოგის სპეციალობით. ოჯახურმა ტრადიციებმა ხელი შეუწყო ჭაბუკი სვიმონის მსოფლმხედველობის ჩამოყალიბებას და იგი აქტიურად ჩაება ეროვნულ–განმათავისუფლებელ მოძრაობაში. 1906 წელს გახდა საქართველოს სოციალ–ფედერალისტთა პარტიის წევრი, თანაუგრძნობდა და აქტიურად თანამშრომლობდა საქართველოს მენშევიკურ მთავრობასთან.
1920 წლის დამლევს სვიმონ ციციშვილი წამყვანი ნავთობმომპოვებელი კომპანიის მიერ მიწვეული იქნა საფრანგეთში, სადაც 1921 წლის დასაწყისში გაემგზავრა და მალე ნავთობმომპოვებელ საზოგადოებასთან კონტრაქტიც გააფორმა. მას დაევალა კავკასიაში ნავთობის დამუშავებისა და მოპოვების საკითხების კვლევა. 1921 წლის თებერვალ–მარტში, ბოლშევიკური რუსეთის მიერ დამოუკიდებელი საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ, სვიმონ ციციშვილი იძულებული გახდა, საფრანგეთში დარჩენილიყო.
1924 წლის დასასრულს პარიზში შეიქმნა ანტისაბჭოთა ორგანიზაცია „თეთრი გიორგი", რომელმაც არსებობის სამი ათეული წლის მანძილზე მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ქართული ემიგრაციის ეროვნულ–განმათავისუფლებელ ბრძოლაში. 1928 წელს ორგანიზაციის წევრად მიიწვიეს სვიმონ ციციშვილიც. ამის შემდეგ თითქმის 20 წლის მანძილზე, მისი პოლიტიკური მოღვაწეობა დაკავშირებული იყო „თეთრი გიორგის" საქმიანობასთან, რომლის უმთავრესი მიზანი იყო საქართველოს ხსნა საბჭოთა იმპერიის მარწუხებიდან.
II მსოფლიო ომის დაწყებამ ქართულ ემიგრაციას და „თეთრი გიორგის" ორგანიზაციის წევრებს იმის იმედი ჩაუსახა, რომ მესამე რაიხის გამოყენებით შესაძლებელი იქნებოდა საქართველოს განთავისუფლება. ომის დაწყებისთანავე სვიმონ ციციშვილი ბერლინში ჩავიდა და სხვა ემიგრანტებთან ერთად აქტიურად იღწვოდა „ქართული ეროვნული კომიტეტის" ჩამოყალიბებისთვის (1942 წ.).
„თეთრი გიორგის" მესვეურთა უდიდესი ნაწილისათვის საქართველოს სახელმწიფოებრივი მოწყობის საუკეთესო ფორმას წარმოადგენდა კონსტიტუციური მონარქია. ამ თვალსაზრისით მეტად საინტერესო და ორიგინალურია სვიმონ ციციშვილის მიერ 1941-1942 წლებში პარიზსა და ბერლინში შედგენილი ნაშრომი „საქართველოს ნაციონალურ–სოციალისტური სამეფოს გარიგება", რომლის დედანი დაცულია საქართველოს შსს სამინისტროს საარქივო სამმართველოს საარქივო ფონდში. ნაშრომი განთავსებულია დიდი ფორმატის ორ ფურცელზე და შედგება ორი ნაწილისგან - სქემა და ტექსტი. „გარიგების" სქემის მიხედვით, სახელმწიფოს სათავეში დგას საქართველოს მეფე, პარლამენტის ფუნქციას ასრულებს „ერის დარბაზი", რომელსაც განაგებს „მეთაური". „ერის დარბაზი" ირჩევს „ბელადს" – „ქართული ეროვნული პოლიტიკის ხელმძღვანელს" (იგივე პრემიერ–მინისტრს), რომელიც აკომპლექტებს მთავრობას. მთავრობაში კონკრეტულ მიმართულებებს განაგებენ „მთავრები" (ე. ი. მინისტრები). მთავრობა ორ ბლოკად იყოფა: 1. საგარეო საქმეები და 2. საშინაო საქმეები. ავტორი საგანგებოდ განიხილავს დინასტიურ საკითხს. მრავლისმეტყველია ის გარემოება, რომ ხსენებული საკითხის განხილვისას ავტორი ზნეობრივ პრინციპებს ანიჭებს პრიორიტეტს, კერძოდ, იგი აღნიშნავს: „ქართული ისტორიისა და ჩვეულების მიხედვით საქართველოს ტახტის მემკვიდრეობა ეკუთვნოდა მეფე–ბაგრატიონთა მოდგმას. ეხლაც ეს წესი უნდა ვიქონიოთ ვარაუდში და ბაგრატიონ–მეფის ჩამომავლობაში ვეძიოთ და შევარჩიოთ ღირსეული პიროვნება: ზნეობით, ქართველობით, მშვენებით, გონიერებით, გამჭრიახობით და მოდგმით. მაგრამ, თუ ასეთი სათაყვანებელი პიროვნება ვერ აღმოჩნდა, ცხადია, ქართველი ერის ინტერესებს ვერ შევწირავთ „გვარიშვილობას": ბაგრატიონობა უფლებას არ ნიშნავს და არც მემკვიდრეობას". ავტორი მიუთითებს, რომ თუ ბაგრატიონთა საგვარეულოს წიაღში არ აღმოჩნდა პიროვნება, რომელიც ზედმიწევნით დააკმაყოფილებს უკლებლივ ყველა კრიტერიუმს, ტახტის ღირსეული პრედენდენტი უნდა გამოიძებნოს სხვა წარჩინებული საგვარეულოდან.
სვიმონ ციციშვილი ავტორია საქართველოს უნიკალური ხელნაწერი რუკისა „ძველი საქართველოს ანუ გიორგიის რუკა", რომელიც 1935-1936 წლებში პარიზშია შედგენილი. აღსანიშნავია, რომ სვიმონ ციციშვილი საფრანგეთის გეოგრაფიული საზოგადოების წევრი იყო. რუკას თან ახლავს ქართველ მეფე–მთავართა დეტალური გენეალოგია და ქრონოლოგია, სავარაუდოდ, შემდგენელს კონსულტაციას იმხანად პარიზში მცხოვრები ექვთიმე თაყაიშვილი უწევდა. ციციშვილისეული რუკა დიდძალ ინფორმაციას შეიცავს, მასზე დატანილია დეტალური ინფორმაცია ეკლესია–მონასტრების, ციხეების, ქალაქების, სოფლების, მეფეთა და მთავართა განსასვენებლების, სასახლეებისა და ისტორიული გზების შესახებ. ქართველი ემიგრანტების გადაწყვეტილებით 2008 წლის 9 ივნისს რუკა საზეიმოდ გადაეცა საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრს.
ომის შემდეგ, 1947 წელს საბჭოთა რეჟიმმა მოახერხა ზოგიერთი ემიგრანტის საქართველოში შემოტყუება, ეს ნაბიჯი საბედისწერო აღმოჩნდა მათი უმრავლესობისათვის... დაბრუნებულთა შორის იყვნენ სვიმონ ციციშვილი, მისი ქალიშვილი ელენე, სიძე ირაკლი ლორთქიფანიძე და შვილიშვილები. 1951 წლის 4 დეკემბერს საბჭოთა „სუკ"–მა „სამშობლოს ღალატის" ბრალდებით დააპატიმრა სვიმონ ციციშვილი, მისი ქალიშვილი და სიძე. სვიმონ ციციშვილს მიესაჯა დახვრეტა, ირაკლი ლორთქიფანიძეს 25 წლით, ხოლი ელენე ციციშვილს 10 წლით გადასახლება. ბოლო მომენტში სვიმონ ციციშვილს განაჩენი ციმბირში გადასახლებით შეუცვალეს, სადაც თითქმის ათი წელი გაატარა. გადასახლებიდან დაბრუნების შემდეგ ცხოვრობდა თბილისში, ქალიშვილ ელენესთან ერთად. გარდაიცვალა 1973 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
ეიმური
ეიმური (Eymur) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 953 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ვახტანგ ლემონჯავა
ვახტანგ ლემონჯავა (დ. 10 თებერვალი, 1962, სოფ. ლესიჭინე, ჩხოროწყუს რაიონი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1962 წლის 10 თებერვალს. 1986 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, სამკურნალო საქმის სპეციალობებით და 1995 წელს — ასპირანტურა. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩხოროწყუს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა —„მეტი სარგებელი ხალხს“ “.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ვახტანგ
A3 (ხორვატია)
thumb|right|200px|ავტომაგისტრალი A3 A3 (Autocesta A3) — ავტომაგისტრალი ხორვატიაში. ის ქვეყნის ერთ-ერთი უმთავრესი ავტომაგისტრალია, რომელიც ქვეყნის მთელ ტერიტორიას კვეთს დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ, სლოვენიის საზღვრიდან სერბეთის საზღვრამდე. ერთმანეთთან აკავშირებს ზაგრებსა და სლავონიას. მარშრუტის საერთო სიგრძე 306.5 კილომეტრია.
ვარდისუბნის ორმოცსაყდარი
ვარდისუბნის ორმოცსაყდარი — არქიტექურული ძეგლი, მდებარეობს თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარდისუბნის სამხრეთით 1 კილომეტრზე, თელავ-თეთრი წყლების გზის მარცხენა მხარეს, გზიდან ასიოდე მეტრის მოშორებით. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
A3 (ხორვატია)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრანსპორტი ევროპაში
ვარდისუბნის ორმოცსაყდარი
შენობა ნაგებია რიყის ირეგულარული წყობით. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთითაა. ეკლესიის დარბაზი მოკლეა, აღმოსავლეთით მას ერთვის ნახევარწრიული აფსიდი, რომლის ცენტრში მცირე, თარაზულად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარე მოწყობილია თითო, მცირე, სწორკუთხა ნიშა. აფსიდი გადახურულია რიყის წვრილი ქვით ნაწყობი, არაწესიერი ფორმის კონქით. კონქის წყობაში ჩასმულია, თიხის სამი მილი, რომლებიც რეზონატორებად გამოიყენებოდა. მათგან ერთი სარკმლის ასწვრივაა, ხოლო თითო-თითო, ერთმანეთის სიმეტრიულად გვერდებზე. შიგნით კედლები შელესილი ყოფილა. ნალესობა მხოლოდ კონქშიღაა შემორჩენილი. დარბაზის გრძივი კედლები სადაა, მოკლებულია პილასტრებს. ეკლესია შიგნით გადახურული იყო ოდნავ დადაბლებული, ნახევარწრის ფორმის კამარით, რომლის მცირე ნაწილები მხოლოდ აფსიდის თაღს შემორჩა. გარედან ეკლესიის აღმოსავლეთი ნახევრის შემორჩენილ კედლებში, ორი, სხვადასხვა ხასიათის წყობა გამოიყოფა, კედლების ქვემოთა ნაწილები, მოზრდილი, რიყის ქვითაა შესრულებული, ზემოთ კი, წყობა წვრილი, რიყის ქვისაა, რომელშიც აქა-იქ, კრამიტის ნამტვრევებიცაა გამოყენებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტროსტშტრასე (ვენის მეტრო)
ტროსტშტრასე (Troststraße) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U1 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
გივი ცინცაბაძე
გივი ცინცაბაძე (დ. 24 ნოემბერი, 1940, ბათუმი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი ხიდებისა და გვირაბების მშენებლობის სპეციალობით ხოლო 1977 წელს დაამთავა კემბრიჯისა და ოქსფორდის უნივერსიტეტების პატრონაჟის ქვეშ არსებული მოსკოვის პლეხანოვის სახელობის საფინანსო-ეკონომიკური უნივერსიტეტის საწარმოო ბიზნესის სკოლა.
1964-1967 წლებში მუშაობდა თბილისის რადიოქარხანაში ოსტატად, ნორმადარად, ინჟინრად; 1967-1976 წლებში საქართველოს კვების მრეწველობის სამინისტროში ინჟინრად, უფროს ინჟინრად, მთავარ სპეციალისტად, განყოფილების უფროსად; 1977 წელს დაინიშნა სამშენებლო ტრესტ „საქკვებმრეწვმშენის“ მმართველად; მონაწილეობდა და ხელმძღვანელობდა მთელი საქართველოს მასშტაბით 700-მდე ობიექტის, მათ შორის: ბორჯომის ჩამომსხმელი და მინის ტარის ქარხნების, აგარის შაქრის კომბინატის, თბილისის, ქუთაისის, ბათუმის ლუდისა და თბილისის კოკა-კოლას ქარხნების, საქართველოს კულტურის ცენტრ „მზიურის“ (მოსკოვში) მშენებლობა-რეკონსტრუირებას; მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ვიზმა ბელშევიცა
ვიზმა ბელშევიცა (Vizma Belševica; დ. 30 მაისი, 1931, რიგა – გ. 6 აგვისტო, 2005) — ლატვიელი პოეტი, მწერალი და თარჯიმანი. ის იყო ნომინირებული ნობელის ჯილდოსთვის ლიტერატურაში.
ბიოგრაფიაში
ბელშევიკას მამა ჯანის ბელშევიკი იყო მუშა ხოლო მისი დედა ევა ბელშევიკა (ქალიშვილობის გვარი კირულე) იყო დიასახლისი. ოჯახი ღარიბი იყო რადგან მეუღლეებიდან მხოლოდ ერთს ჰქონდა სამსახურეობრივი ანაზღაურება. ვიზმას მამას პრობლემები ჰქონდა ალკჰოლთან რაც გაუარესდა დიდი დეპრესიის დროს, როდესაც მან მცხობელის სამსახური დაკარგა. ვიზმა ბელშევიცა დაიბადა 30 მაისს, 1931 წელს, ომამდელ რიგაში, შემდეგ დემოკრატიული ლატვიის დედაქალაქში, სადაც გაატარა ბავშვობის დიდი დრო. ქალაქი ხშირად იკვეთება მის ნამუშევრებში, განსაკუთრებით მის ყველაზე ცნობილ ნამუშევარში - ავტობიოგრაფიულ ტრილოგში „BILLE“, კურლანდიაში გატარებული დრო მისი ნათესავებს პატარა ფერმაში გატარებული დროც თამაშობს მნიშვნელოვან როლს მის პოეზიასა და ნაწერებში. მისი შვილი კლავს ელსბერგსი იყო ცნობილი პოეტი 1980-იანებში და მისი მეორე შვილი ჯანისი ასევე მწერალია.
აღიარება
ნობელის პრემიის აღება მისი ბავშვობის ოცნება იყო, ის არის ღარიბი მაგრამ ნათელი გოგო, რომელიც დიდ დროს ატარებდა კლასიკური ლიტერატურასთან. ბელშევიცას ნამუშევრები აღიარებული იქნა: 1990 წლის 6 დეკემბერს, ის იყო არჩეული ლატვიის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრის მიერ. მან ორჯერ მიიღო სპიდოლის პრემია რაც ლატვიური ლიტერატურის ყველაზე დიდი აღიარებაა. ამას გარდა, ბელშევიცამ მიიღო ლატვიის სახელმწიფოს უმაღლესი ჯილდო კონკრეტულად სამი ვარსკვლავის ორდენი.
სამუშაო
ბელშევიცას მხატვრული ლიტერატურა და პოეზია ნათარგმნია დაახლოებით 40 ენაზე. საბჭოთა კავშირში 1960-იანები–1980-იანები, მისი გამორჩეული წიგნებიდან რამდენიმე ნათარგმნი იყო რუსულზე, ბელარუსულზე და სომხურზე.მისი ლექსები ინგლისურ ენაზე გადათარგმნილი იყო ინარა ქედრინის მიერ ანტალოგიისთვის „თანამედროვე ლატვიური პოეზია“, გამოცემული უნივერსიტეტი აიოვა პრესის მიერ 1983 წელს. 1980-იანებიდან დაწყებული ბელშევიცა რეგულარულად ესწრებოდა შვედური ლიტერატურის სცენას, (თარჯიმანი იურის კრონბერგსი), მისი პოეზიის წიგნები და ბილის ისტორიები სარგებლობდა უდიდესი კრიტიკული წარმატებითა და მკითხველთა ფართო საზოგადოებით. მისი რჩეული ლექსები ასევე გამოქვეყნებული იყო ნორვეგიაში, დანიაში და ისლანდიაში. რჩეული მოკლე ისტორიები – რუსეთში, საქართველოში და გერმანიაში.Bille-ის რუსული თარგმანი გამოქვეყნებული იყო რიგაში, ლატვია.
თავის ნამუშევარში მან გააკრიტიკა ჩაგრული ხალხის მდგომარეობა საბჭოთა კავშირში, ამიტომ 1971 წლიდან 1974-მდე მას არ ჰქონდა ამის გამოქვეყნების უფლება. მისი სახელი არ ისმოდა მედიაში, კაგებეშნიკებმა გაჩხრიკეს მისი ბინა, ორჯერ ჩამოართვეს ხელნაწერები და სხვადასხვა ჩანაწერები.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიელები საქმიანობის მიხედვით კატეგორია:ლატვიელი მწერლები კატეგორია:ლატვიელი პოეტები
ქიოჰნა-ორანდი
ქიოჰნა-ორანდი (Köhnə Orand) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 110 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
არისა
არისა (Ariza, Fariza) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 103,083347 კმ². მოსახლეობა — 1100 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
აქაიის სამთავრო
250პქ|მინი|მარჯვნივ|[[ლათინების იმპერია, მისი ვასლები და ბერძენთა სახელმწიფოები ბიზანტიის იმპერიის დაშლის შემდეგ. აქაიის სამთავრო — მუქ იისფერში.]] აქაიის სამთავრო, მორეის სამთავრო — სახელმწიფო პელოპონესზე, 1205–1432 წლებში. დააარსეს ფრანგმა რაინდებმა მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს. პირველი მმართველის გიიომ დე შამპლიტის საფრანგეთში გამგზავრების შემდეგ (1209) მართავდა ვილარდუენთა დინასტია, რომლებმაც თავი ლათინთა იმპერიის ვასლად სცნეს. აქაიის სამთავროს ტერიტორიაზე დამყარდა დასავლური სახის ფეოდალიზმი, ბარონებსა და ფეოდალებს, რომლებზედაც იყო დაყოფილი სამთავრო, გააჩნდათ ფართო ავტონომია. ბერძენი მიწათმფლობელ-არქონტები ახალი ფეოდალური ელიტის უდაბლეს ფენას წარმოადგენდნენ. ადგილობრივი გლეხები ბატონყმურ დამოკიდებულებაში აღმოჩნდნენ და მათზე გავრცელდა ვილანის სტატუსი. 1259 წელს პელაგონიის ბრძოლაში მთავარი გიიომ II დაამარცხეს ნიკეის იმპერიის მებრძლებმა და ტყვედ იგდეს იგი. მოლაპარაკების შემდეგ ბიზანტიელთა ხელში გადავიდა მთავარი ციხესიმაგრეები. 1278 წლიდან სამთავრო ანჟუს დინასტიის მფლობელობაში გადავიდა და იმართებოდა მოადგილეების მიერ. 1430–1432 წლებში დაიპყრო მორეის დესპოტმა კონსტანტინე პალეოლოგოსმა (1449 წლიდან ბიზანტიის იმპერატორი).
სქოლიო
კატეგორია:ჯვაროსნული სახელმწიფოები კატეგორია:ბალკანეთის ყოფილი სახელმწიფოები
მოლიეპამპის რაიონი
მოლიეპამპის რაიონი (Distrito de Mollepampa) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის კასტროვირეინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 465 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 592 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 165.65 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კასტროვირეინის პროვინციის რაიონები
ლარგვისის ამაღლების ეკლესია
ლარგვისის ამაღლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელი ლარგვისის მიდამოებში, საქორეთის ნასოფლარზე. აგებულია გარდამავალ ხანაში.
ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის სხვადასხვა ზომის ქვითაა ნაგები. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. სამხრეთით და ჩრდილოეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში გაჭრილია არქიტრავული კარი. ამავე კედელში სარკმლის კვალია. ეკლესიას სამხრეთიდან თანადროული მინაშენი აქვს, კედლების სიმაღლე 1 მეტრს აღწევს. დაზიანებულია ძეგლის კამარა, კონქი ჩამოქცეულია, კედლები დეფორმირებულია. ინტერიერი ამოვსებულია ქვით. ძეგლის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
A4 (ხორვატია)
სქოლიო
კატეგორია:ტრანსპორტი ევროპაში
დადიანეთის წმინდა გიორგის სამონასტრო კომპლექსი
დადიანეთის წმინდა გიორგის სამონასტრო კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დადიანეთში. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია შეისრულთაღიანი, მაღალი სარკმელი - საფეხურებით. სარკმლის ძირში დგას ტრაპეზის ქვა, რომელიც შედგება შეწყვილებული თაღედისაგან, რომლებიც მრგვალ სვეტებს ეყრდნობა. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. კონქი სფერულია, სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებში იძირება. მხრებში შემორჩენილია კანკელის ბუდეები.
ეკლესიის გრძივი კედლები პილასტრებით ორ არათანაბარ მონაკვეთად იყოფა. ცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი პილასტრების მარტივპროფილიან კაპიტელებს ეყრდნობა. დასავლეთის თაღი კრონშტეინებს ებჯინება. გრძივი კედლები დანაწევრებულია შეისრული თაღედით. დარბაზს სამივე მხარეს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს.
ეკლესია ნათდება აღმოსავლეთის და დასავლეთის შეისრულთაღიანი, ხოლო სამხრეთის სწორკუთხა სარკმლებით.
ჩრდილოეთი შესასვლელი არქიტრავულია, კარი ნაოთხალია. ინტერიერში შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. ფრესკების დიდი ნაწილი ჩამორეცხილია.
ჩრდილოეთიდან ეკლესიას გეგმით, ორი სათავსისაგან შემდგარი სწორკუთხა მინაშენი აქვს, რომლებიც ერთმანეთს არქიტრავული შესასვლელით უკავშირდება. მინაშენს აღმოსავლეთით და დასავლეთით სწორკუთხა სარკმლები აქვს. ნაოთხალი კარი ჩრდილოეთ კედელშია გაჭრილი.
ეკლესიას სადა ფასადები აქვს, კარნიზი მარტივპროფილიანია. საბურავად გამოყენებულია დიდი ზომის ფიქალი, რომელიც ამჟამად მრავალ ადგილასაა ჩამოცვენილი.
ეკლესიის ჩრდილოეთით 10 მეტრში, ორი სართულის დონეზე შემორჩენილია სასახლის ნანგრევი; ნაგებობა დიდი დარბაზისაგან შედგება. პირველი სართულის ოთხივე კედელში მოწყობილია ნიშები. მოჩანს სართულშუა გადახურვის კოჭის ბუდეები. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია უხეშად თლილი ქვა.
ეკლესიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 5 მეტრში დგას მაღალი სამრეკლო, მისი პირველი სართული მთლიანად ამოვსებულია თავისივე ჩამონაშალი ქვით. მეორე სართულიდან შემორჩენილია ორი მასიური ოთხკუთხა სვეტი.
ეკლესიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ნაგებობის ნანგრევია, რომელსაც აღმოსავლეთით ნახევარწრიული მოხაზულობა აქვს. შესაძლოა ნაგებობა ეკლესია ყოფილიყო.
კომპლექსს გარშემო მაღალი გალავანი შემოუყვება. გალავანს შესასვლელი აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში აქვს. აქედან დასავლეთის კედელს თავისი კარიბჭე ჰქონდა. კარიბჭიდან მცირე ნაწილია გადარჩენილი.
კომპლექსის ღერძი ვითარდება სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიურჯივა
გიურჯივა (Gürcuva) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ტონი კეი
როგორც წევრი
The Federals
Winston's Fumbs
Yes
Detective
Badfinger
Flash
Badger
Circa
Yoso
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:ბრიტანელი კლავიშისტები კატეგორია:Yes-ის წევრები
ელ კაზოვსკი
პირადი ცხოვრება
1964–1968 წლებში სწავლობდა რადნოტის საშუალო სკოლაში. 1977 წელს დაამთავრა უნგრეთის სახვითი ხელოვნების აკადემია. მისი მასწავლებლები იყვნენ ჯორჯ კადარი და კოკას იგნატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:უნგრელი მხატვრები
სერგეი ანდრიანოვი
სერგეი ნიკოფორეს ძე ანდრიანოვი (Сергей Никифорович Андриянов; დ. 13 თებერვალი, 1925, მოსკოვის ოლქი — გ. 17 აპრილი, 1980, მოსკოვი) — საბჭოთა ჯარისკაცი, საბჭოთა არმიის პოდპოლკოვნიკი, დიდი სამამულო ომის მონაწილე. დიდების ორდენის კავალერი. ომის წლებში ის ბალტიისპირეთის II ფრონტის მე-3 დამრტყმელი არმიის 207-ე მსროლელი დივიზიის 598-ე მსროლელი პოლკის მეტყვიამფრქვევე იყო.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:რაიხსტაგის შტურმის მონაწილეები კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1925
ახალგორის კვირაცხოვლის ეკლესია
ახალგორის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტში, ახალგორში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ნანგრევებად ქცეული, მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია მდებარეობს ახალგორის აღმოსავლეთით 2,5-3 კმ. ნასოფლარ „ფიჭვნარის“ თავზე ჩრდილოეთის მიმართულებით. შემორჩა მისი ჩრდილოეთი კედელი კამარის ქუსლის დონეზე და აღმოსავლეთი კედელი სარკმლით, აბსიდის კონქის გარეშე. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია საშუალო ზომის რიყის ქვა. ეკლესიის ჩრდილოეთით გალავნის კედლის ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიორგი ხეჩინაშვილი
გიორგი ხეჩინაშვილი (დ. 17 ივნისი, 1952, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1952 წლის 17 ივნისს. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი სამკურნალო საქმის სპეციალობებით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები გიორგი
ონისე გოგილაშვილი
ონისე გოგილაშვილი (დ. 29 იანვარი, 1959) — ქართველი მეწარმე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1959 წლის 29 იანვარს ქიზიყში, სოფელ ზემო მაჩხაანში. 1981 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი. იმავე წელს ჩააბარა პეტერბურგის საინჟინრო–სამშენებლო აკადემიის ასპირანტურაში, რომელიც დაამთავრა 1984 წელს. არის მაღალი ძაბვის ანძების ახალი კონსტრუქციის შესახებ გამოგონებისა და სათანადო ახალი თეორიის ავტორი.
1997 წლიდან მიემგზავრება საფრანგეთში. საქართველოში, დაბა წნორის სიახლოვეს, ტიბაანის მიკროზონაში გაშენებული აქვს რქაწითელის, საფერავისა და იტალიური ჯიშის ვაზი, რომელიც ყოველწლიურად დაახლოებით 3,5 ტ. მოსავალს იძლევა. ღვინო იწურება საკუთარ მარანში და ინახება ქვევრებში. რეალიზაცია შეადგენს დაახლოებით 600–700 ლიტრს წელიწადში. იტალიური ტექნოლოგიით დამზადებული ღვინო ჩამოსხმული აქვს ბოთლებში ეტიკეტით „მოსაწვევი“, რომელიც დიდ მოწონებას იმსახურებს.
ონისემ, ასევე, დააარსა მუდმივმოქმედი საგამოფენო დარბაზი Expo Nice, სადაც გამოფენილია საქართველოს ისტორიის, ეთნოგრაფიის, ემიგრაციის და ა.შ. ფოტო–ილუსტრაციები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ე. ახვლედიანის 4)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ელენე ახვლედიანის ქუჩაზე (№ 4). თარიღდება XIX საუკუნის შუა წლებით.
შენობა ერთსართულიანია. დგას მცირე სიმაღლის ცოკოლზე. ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. შედგება ერთ მწკრივად განლაგებული, თითქმის თანაბარი ზომის სამი ოთახისგან, რომელთა ბლოკი, ეზოს სიღრმეში, მცირედ წაგრძელებული სწორკუთხედს ქმნის, ქუჩისკენ კი ვიწრო ფასადით გამოდის ეზოს მხარეს შენობის მთელ სიგრძეზე, აგურისსვეტებიანი აივანია. ოთახებში შესასვლელი აივნიდანაა. მათგან ორი ოთახი ერთმანეთისგან ტიხრითა გამიჯნული. ტიხარში კარია გაჭრილი, მესამე კი იზოლირებულია, შესასვლელი მასაც აივნიდან აქვს, სამივე ოთახში. აივნის მხარე, ორ- ორი სარკმელია გაჭრილი. განაპირა ოთახსს, ქუჩის მხრიდან კიდევ ორი სარკმელი აქვს. შენობის ზურგი ყრუა. ოთახებში თითო ნახევარწრიული ბუხარია. აივანი მხოლოდ ეხოს მხარესაა გახსნილი. გვერდებიდან კი კედლებითა შემოფარგლული. აივნის შესასვლელი ეზოს სიღრმეში მდებარე კედელშია მოწყობილი. მის წინ ორსაფეხურიანი კიბეა. ამ კედლის მოპირდაპირე მხარეს ნახევარწრიული, შვერილი თაროთი დასრულებული ბუხარია. ბუხრის გვერდით კი მცირე, სწორკუთხა ნიშაა. მოგვიანებით აივანზე ასასვლელად გრძივი ფასადის მხრიდან მიუშენებიათ ოთხსაფეხურიანი ქვის კიბე განუახლებიათ და თუნუქით გადაუხურავთ აივნის სახურავი, რომელიც ცალფერდაა და სვეტებზე გადებულ ხის ძელს ეყრდნობა. სახლის ფასადებთნ თავისი გაფორმებით გამოირჩევა ქუჩის მხარეს მოქცეული ფასადი მისი სიბრტყე დანაწევრებულია ოთხი გლუვი პილასტრითა და საფეხურით შეღრმავებული, სამი თაღოვანი არით მათ შორის განაპირებში სწორკუთხა სარკმელია ჩასმული, შუა კი ყრუა. პილასტრები დასრულებულია მაღალი, სწორხაზოვანი პროფილის კაპიტელით, რომელთა პროფილი პილასტრების გვერდებზე დარჩენილი კედლის სიბრტყეზე შეუცვლელად გადადის ფასადის ქვედა ნაწილში მთელ სიგრძეზე, ორი თაროა გამოყვანილი მათ შორის ზედა, სარკმელების ძირის დონეზე მდებარე ორსაფეხურიანია ხოლო ქვედა ერთსაფეხურიანი შენობის კედლებს ასრულებს აგურის საფეხუროვანი ლავგარდანი, რომლითაც გვერის ფასადებზე ფრონტონის არეში, სხვენის გასანიავებლად ორი, მრგავლი ღიობია. სახურავი ორკალათა, დაბურულია კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ქორნადი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
რობინ ჰუდი (2010 წლის ფილმი)
„რობინ ჰუდი“ (Robin Hood) — რიდლი სკოტის 2010 წლის ეპიკური სათავგადასავლო ფილმი. ხალხური გმირის, რობინ ჰუდი ს შესახებ ტრადიციული ნარატივებისგან განსხვავებით, ფილმი გადმოსცემს რობინ ჰუდის ამბავს მის გაყაჩაღებამდე. მთავარ როლებს ასრულებენ რასელ კროუ, კეიტ ბლანშეტი, აილინ ეტკინსი, ოსკარ აიზეკი, უილიამ ჰარტი და მაქს ფონ სიუდოვი.
ფილმი გამოვიდა 2010 წლის მაისში. მას არაერთგვაროვანი შეფასებები მოჰყვა, თუმცა შემოსავალმა 320 მილიონ დოლარზე მეტი შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ფილმები რობინ ჰუდის შესახებ კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:რიდლი სკოტის ფილმები
სლოვაკეთის აჯანყება (1848-1849)
სლოვაკეთის აჯანყება (1848-1849) — სლოვაკეთის აჯანყება (სლოვაკ. Slovenské povstanie) — 1848—1849 წწ. ბურჟუაზიულ-დემოკრატიული რევოლუცია სლოვაკეთში, ერთ-ერთი ევროპული რევოლუცია. აჯანყება გრძელდებოდა 1848 წ. სექტემბრიდან 1849 ნოემბრამდე.
აჯანყების მიზეზები
მიზეზები განპირობებული იყო უნგრეთის ხელისუფლების ზეწოლის შედეგად. ეს გამოსვლა იყო სლოვაკური ნაციონალური მოძრაობა, რომელიც ჩახშობილ იქნა უნგრეთის ხელისუფლების მიერ.
აჯანყებას მხარს უჭერდა ხორვატი მთავარი იოსიპ ელაჩიჩი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: სლოვაკეთი კატეგორია: 1848-1849 წწ. რევოლუციები კატეგორია: სლოვაკეთის სამხედრო ისტორია კატეგორია: რევოლუციები
თოხთის კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი
თოხთის კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა  ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოხთაში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
მესეტა
მესეტა, იბერიის მესეტა (Meseta) — მთიანეთი ესპანეთსა და პორტუგალიაში. მოიცავს პირენეს ნახევარკუნძულის დიდ ნაწილს. ტექტონიკურად შეესაბამება ძველ მასივს, რომლის საფუძველი შეიქმნა ჰერცინული დანაოჭების შედეგად. ნაოჭა საფუძველი მესეტის დასავლეთ ნაწილში ზედაპირზე გამოდის, აღმოსავლეთით კი დაფარულია მეზო-კაინოზოური ზღვიური და კონტინენტური ნალექებით.
თოხთის კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი
ეკლესიიდან შემორჩენილია სამხრეთი და აღმოსავლეთი კედლების მცირე ფრაგმენტი. ადგილობრივი წარმოშობის ქვა ფლეთილია. სპეციალური გათხრა-გაწმენდის გარეშე, ძეგლის აზომვა და დათარიღება შეუძლებელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მესეტა
მესეტის ზედაპირი დახრილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ. დამახასიათებელია პლატოების, ნაოჭა-ლოდა ქედებისა და მთისშიგა ქვაბულების მონაცვლეობა. მესეტის შუა ნაწილი უჭირავს ცენტრალური კორდილიერის მთებს (მწვერვალი ალმანსორი, 2592 მ) და სუბგანედურ შედარებით დაბალ ნაოჭა-ლოდა ქედებს, რომლებიც ერთმანეთისაგან გამოყოფს ახალი კასტილიისა და ძველი კასტილიის ზეგნებს. მთავარი მდინარეებია: დუერო, ტახო, გვადიანა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ესპანეთის ზეგნები კატეგორია:პორტუგალიის ზეგნები
A5 (ხორვატია)
thumb|right|200px|ავტომაგისტრალი A5 A5 (Autocesta A5) — ავტომაგისტრალი ხორვატიაში. აკავშირებს ავტომაგისტრალ A3-ს სლავონიის უდიდეს ქალაქ ოსიეკთან. მარშრუტის საერთო სიგრძე 55 კილომეტრია, მაგრამ იგეგმება მისი უნგრეთის საზღვრამდე გაგრძელება.
სქოლიო
კატეგორია:ტრანსპორტი ევროპაში
ალტეს-ლანდგუტი (ვენის მეტრო)
ალტეს-ლანდგუტი (Altes Landgut) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U1 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
ვარდისუბნის სამარხი
ვარდისუბნის სამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ვარდისუბნიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 1,5 კილომეტრზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. აღმოჩნდა 1997 წელს მიწის სამუშაოების დროს, სამარხი ქვის ფილებითაა შედგენილი. ქრისტიანული წესის თანახმად, დამხრობილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებით. გამოვლინდა მხოლოდ ადამიანის ჩონჩხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Planet Earth (სიმღერა)
Planet Earth — ინგლისური როკ-ჯგუფ Duran Duran-ის სიმღერა და სადებიუტო სინგლი. გამოვიდა 1981 წელს. შეტანილია ჯგუფის სადებიუტო ალბომში Duran Duran. ბრიტანეთში იგი ჩარტის #12 პოზიციაზე მოხვდა, ხოლო ავსტრალიაში უფრო მნიშვნელოვანი წარმატება იქონია, #8 პოზიციაზე მოხვედრით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Duran Duran-ის სიმღერები კატეგორია:1981 წლის სადებიუტო სინგლები კატეგორია:1981 წლის სიმღერები
არტიედა
არტიედა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13,573514 კმ². მოსახლეობა — 80 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ქიუმანი
ქიუმანი (Küman) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 190 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2 მიიღეს 1946 წლის 30 იანვარს. რეზოლუციის მიხედვით მოუწოდეს ირანსა და სსრკ-ს მშვიდობიანად გადაეწყვიტათ მათ შორის არსებული კრიზისი. უშიშროების საბჭომ მოუწოდა ქვეყნებს მიემართათ მოლაპარაკებებისათვის ნებისმიერ დროს.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
წინაპირობა
კონფლიქტის საფუძველი გახდა ირანის მიერ 1942 წელს დადებული შეთანხმება, რომლის მიხედვით ბრიტანულ და საბჭოთა ჯარებს შეეძლოთ ირანში დისლოცირება გერმანელთა თავდასხმისგან ირანული ნავთობის საბადოების დაცვის მოტივით. ამერიკის შეერთებული შტატების ჯარი ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ ასევე შევიდა ქვეყანაში. 1942 წლის ხელშეკრულების პირობის მიხედვით, უცხო ქვეყნის ყველა ჯარისკაცს უნდა დაეტოვებინა ირანი ომის დასრულებიდან ექვსი თვის მანძილზე. შეთანხმების მიუხედავად გაერთიანებულმა სამეფომ, შეერთებულმა შტატებმა და საბჭოთა კავშირმა ირანის ნავთობის საბადოების ექსპლუატაცია დაიწყეს.
ჰარი ტრუმენის პრეზიდენტად არჩევას ამერიკის შეერთებული შტატების მხრიდან საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ უფრო ხისტი პოლიტიკის გატარება მოჰყვა. მოსკოვმა ირანში ამბოხებულების მხარდაჭერა და მათი დახმარებით ირანის მთავრობის ჩამოგდების მცდელობა დაიწყო, რათა ამ გზით რეგიონში გავლენა შეენარჩუნებინა. ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა სარჩელით მიმართა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციას, რაც კრიზისის დაწყების მომენტად ითვლება.
შედეგი
უცხო ქვეყნის ჯარების საბოლოო გაყვანის თარიღად 1946 წლის 2 მარტი გამოცხადდა, თუმცა საბჭოთა ძალები ქვეყანაში ამ თარიღის შემდეგაც რჩებოდნენ. საბოლოოდ, საბჭოთა არმიამ ირანი 1946 წლის 25 მარტს დატოვა, მას შემდეგ, რაც ირანმა და საბჭოთა კავშირმა შეთანხმებას მიაღწიეს. ირანმა საბჭოთა კავშირს, ძალების გაყვანის სანაცვლოდ, ნავთობის საბადოების ექსპლუატაციის უფლება დართო.
სქოლიო
0002 კატეგორია:1946 წელი ირანში კატეგორია:1946 წელი საბჭოთა კავშირში კატეგორია:ირანი-საბჭოთა კავშირის ურთიერთობები კატეგორია:ირანი-საბჭოთა კავშირის საზღვარი კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ირანის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საბჭოთა კავშირის შესახებ
გიუვექენდი
გიუვექენდი (Güvəkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 486 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
A6 (ხორვატია)
სქოლიო
კატეგორია:ტრანსპორტი ევროპაში
იოსებ ხარატიშვილი
იოსებ ხარატიშვილი (დ. 10 იანვარი, 1923, ყვარელი — გ. ნოემბერი, 2011) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1948 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყვარლის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
ახალდაბის ეკლესიის ნანგრევი
ახალდაბის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალდაბაში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით იყო ნაგები. შემორჩენილია გრძივი კედლები, რომელთა სიმაღლე 80 სმ-ს აღწევს. ნაგებობის გეგმა არ იკითხება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დორეთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია
დორეთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დორეთკარში,  ჭურთის ხეობაში. აგებულია გარდამავალ ხანაში
ეკლესია სამხრეთის მოკლე მინაშენით ადგილობრივი წარმოშობის დიდი ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით ღრმა აბსიდი ოდნავ შებრტყელებულია. მის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ძირში დგას ტრაპეზის ქვა. აბსიდის ჩრდილოეთით ერთი, ხოლო სამხრეთით ორი სწორკუთხა ნიშაა მოწყობილი. სამხრეთის ერთ-ერთი ნიშა სამალავს წარმოადგენს. საკურთხეველს ხარისხი შემოუყვება. ოდნავ შებრტყელებული კონქი გადაყვანილია ქვის რადიალური რიგებით. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა.
ეკლესიის გრძივ კედლებზე შემორჩენილია იმპოსტები. სარკმლები მოთავსებულია სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში, აქედან დასავლეთისა თაღოვანია. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთ კედელშია, კარი ნაოთხალია. ინტერიერში შემორჩენილია ნალესობის კვალი. ეკლესიის სამხრეთი მინაშენის კედლების სიმაღლე 1-1,5 მეტრს აღწევს. არქიტრავული შესასვლელი აღმოსავლეთ კედელშია გაჭრილი. ფასადები სადაა, კარნიზი მარტივპროფილიანია. სახურავად გამოყენებულია ფიქალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლიბენი
ლიბენი (, Lieben) — პრაღის ერთ-ერთი უბანი, პრაღა 8-ის სამხრეთი ნაწილი. ესაზღვრება პრაღა 7-ს და პრაღა 9-ს (პრაღის რაიონები). ლიბენის მოსაზღვრე უბნებია: კარლინი, ტროია, კობილისი, სტრჟიჟკოვი, პროსეკი, ვისოჩანი და ჟიჟკოვი. ჰოლეშოვიცესგან ლიბენს ყოფს მდინარე ვლტავა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: პრაღის უბნები
გიორგი ფეიქრიშვილი
გიორგი ფეიქრიშვილი (დ. 1 იანვარი, 1958, სოფ. წავკისი, გარდაბნის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1958 წლის 1 იანვარს. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, საავტომობილო გზებისა და აეროდრომების მშენებლობის სპეციალობებით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარდაბნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გიორგი
სან-ხუანის რაიონი (კასტროვირეინა)
სან-ხუანის რაიონი (Distrito de San Juan) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის კასტროვირეინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 920 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 697 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 207.25 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კასტროვირეინის პროვინციის რაიონები
განათლება სამხრეთ კორეაში
განათლება სამხრეთ კორეაში განათლება უზრუნველყოფილია საჯარო სკოლებისა და კერძო სკოლების მიერ. სკოლების ორივე ტიპის დაფინანსება ხდება მთავრობისგან, თუმცა კერძო სკოლებისთვის მიღებული თანხა სახელმწიფო სკოლების ოდენობაზე ნაკლებია. ბოლო წლებში ინჩონის გლობალური კამპუსი ამუშავდა. იონსეს უნივერსიტეტმა გახსნა საერთაშორისო კოლეჯი, რათა უზრუნველყოს სრული ინგლისური ენის სასწავლო სქემა. სამხრეთ კორეა OECD- ის მიხედვით ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი დონის ქვეყანაა, რომელიც მოსწავლე-ახალგაზრდობის განათლების მაჩვენებელი საშუალოდ 542 ქულას ადგენს. OECD- ის ქვეყნებში ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი განათლებული შრომითი ქვეყანაა.
უმაღლესი განათლება სამხრეთ კორეის საზოგადოებაში ძალიან სერიოზული საკითხია. განათლება სამხრეთ კორეის ოჯახებისთვის მაღალი პრიორიტეტით არის განპირობებული, რადგან ადამიანისთვის წარმატება განათლების მიღებაში აუცილებელია სამხრეთ კორეის საზოგადოების სოციალურ ეკონომიკური მდგომარეობის დამკვიდრებისთვის. აკადემიური წარმატება ხშირად ოჯახების სიხარულის წყაროა და უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრება წარმოადგენს პრესტიჟის, მაღალი სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის, ქორწინების პერსპექტივების და პატივსაცემი კარიერის გზას.