ოკინავას_კულტურა
რელიგია
ოკინავასთვის დამახასიათებელია შამანიზმი და ანიმიზმი. მაგრამ ცნობილია, რომ ოკიანიველების ანიმიზმი და შამინიზმი გადასხვაფერდა და გავლენა იქონია შინტოიზმზე, ბუდიზმზე და ტაოიზმზე, რელიგიები ტრანსფორმირდა იაპონიიდან და ჩნეთიდან ოკინავაზე. ოკინავას ანიმიზმის თანახმად მსოფლიო დასახლებულია უამრავი სულით- მემკვიდრეობითი სულებით, გულის სულებით, ნების სულებით, სახლის სულებით, ხის, წვის. ეს სულები, ეგრეთ წოდებული კამი, მიღებულია, როგორც წმინდა და ზებუნებრივი და ოკიანიელი ხალხი მიიჩნევს, რომ რელიგიური რიტუალებით ღმერთის დამშვიდება და სიამოვნება უბედურებას ააცილებს და დალოცვილები იქნებიან. თუმცა ბევრი რელიგიური რიტუალები წარმოდგენილია მთელი წლის განმავლობაში, მათი სახელი ხშირად დაკავშირებული არის მოსავლამდე და მოსალვის შემდეგ, რათა მადლობა გადაუხადონ მოსავლისთვის და მადლობას უხდიან წყლისთვის და ასევე მლოცველები მადლობას იხდიან ყველა ადამიანური კავშრისთვის, როგორიცაა ჯანმრთელობა, უსაფრთხო მგზავრობა, წარმატება და ასე შემდეგ. სამლოცველო ადგილები, უტაკი და უგანჯუ, მდებარეობს მთებზე და ტყეში. ეს ადგილები არის ყველაზე საღმრთო თაყვანისსაცემად ოკინავიურ ანიმიზმში. კამინჩი და იუტა არიან ოკინავიური შამანიზმის მთავარი ფიგურები. იქ გავრცელებულები არიან კარგი და ცუდი სულები და მათი ესმით მედიუმებს. ეს როლი ძირითადად ეკისრებათ ქალებს. ოკინავის სოფლებში კამინჩუ არის ქალღმერთი, რომელსაც ევალება რელიგიური რიტუალები. ამ ქალღმერთის თანამდებობა მემკვიდრეობით გადაიცემა და შუა ასაკის ქალები იკავებენ ამ თანამდებობას. თავდაპირეველად კამინჩუ იყო შამანი რომელიც ფლობდა ზებუნებრივ ძალებს, მაგრამ დღეს შამანიზმი აღარ არის დაკავშირებული კამინჩუსთან და მისი მოვალეობა ლიმიტირებულია რელიგიური წესჩვეულებების ჩატარებასთან. იუტა არის შამანი, რომელიც აკავშირებს სულების და ცოცხლების სამყაროებს. მას აქვს შესაძლებლობა გაარჩიოს უბედურების გამომწვევი მიზეზები და შესთავაზოს შესატყვისი ზომები, რომლებიც შემდგომ უნდა იყოს მიღებული. ასე რომ მათ ეძახიან როდესაც ტრაგედია მოხდება. ოკინავაში, სადაც ქალებს დომინირებული როლი აქვთ რელიგიაში იუტა და მისი მიმდევრები ძლიერ კავშირში არიან სოციალურ სტრუქტურებთან. კამინჩუს და იუტასსგან განსხვავებით სანჯინსო არის მკითხავი, რომელიც ექსკლუზიურად იყვნენ მამაკაცები. სანჯინსოს მიმართავენ მაშინ, როდესაც ათახმებენ დანიშვნის დღეს, გასვენებისას, სახლის ყიდვის ან გაყიდვის დროს, მოგზაურობის წინ და ასე შემდეგ. ბუდიზმ თან ერთად წინაპრების თაყვანისცემა პირველად გადაეცა ოკინავას, მეთოთხმეტე საუკუნეში ჩინეთიდან. მაგრამ ეს არ მომხდარა მეჩვიდმეტე საუკუნემდე, სანამ წინაპრების თაყვანისცემა გავრცელდა მთელს ოკინავაში.ამის ძირითადი პრინციპია, რომ წინაპრების სულები არიან მუდმივად ახლოს და აკვირდებიან თავიანთ შთამომავლობას. ამიტომ მნიშვნელოვანია რელიგიური რიტუალების სწორად ჩატარება, რადგან მოიპოვონ წინაპრების კეთილგანწყობა და თანაგრძნობა.ასევე მნიშვნეოვანია, რომ დაუდევრობით არ გამოიწვიონ მათი რისხვა და შედეგად შთამომავლებს არ მოუწიონ უბედურება. წინაპრების თაყვანისცემის ადგილი არის საგვარეულო სალოცავი. საგვარეულო სალოცავი არის ფანჩატური, რომელსაც აქვს ერთი მეტრის სრიალა კარი,რომელიც მდებარეობს სახლის ერთ-ერთ მთავარ ოთახში.ასევე ამ სახლში არის სამი თარო, საიდანაც პირველ თაროზე დევს მემორიალური დაფები, მეორეზე არის საცეცხლური და ორი ჭიქა, ხოლო მესამე განკუთვნილია საჭელისთვის და საჩუქრებისთვის. მემორიალური დაფები ძალიან დიდი როლი აკისრიათ. ყველაზე უფროსი ქალი ოჯახში არის პასუხისმგებელი რელიგიურ საქმიანობაზე, რომელიც დაკავშირებულია საგვარეულო საქმიანობასთან. მისი მოვალეობა არის უყუროს მთვარის კალენდარს და გამოაცხადოს, თუ როდის არის მომალი რელიგიური რიტუალები, მოამზადოს საზეიმო საკვები და განათავსოს საგვარეულო სალოცავში და რელიგიურ დღესასწაულეზე წაიკითხოს ლოცვები. როგორც საგვარეულო სალოცავი ასევე მნიშვნელოვანი ოჯახის საფლავებიც. მაგრამ განსხვავებით საგვარეულო სალოცავისგან, რომელიც მდებარეობს შიგნით სახლში და მუდმივ თაყვანს სცემენ მთელი წლის განმავლობაში, ოჯახის საფლავები მდებარეობს შორს, ქალაქის კუთხეებში და სოფლებში და ლოცვებს განსაკუთრებულ შემთხვევებში კითხულობენ. ამ განსაკუთრებული შემთვევების დროს, რომელიც მოიცავს „seimei” ფესტივალს, ოჯაის წევრები მიდიან საფლავებზე საჭმელებით და თავიანთი საგვარეულოსთვის ლოცულობენ.