cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალა გორსკაია
ბიოგრაფია
ალა გორსკაია დაიბადა 1929 წლის 18 სექტემბერს, ქალაქ იალტაში. მისი მამა, ალექსნადრე გორსკი საბჭოთა კინოწარმოების ერთ-ერთი ორგანიზატორი იყო; 1931 წელს იგი იალტის კინოსტუდიის დირექტორად დანიშნეს. 1932 წელს ალექსანდრე ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად ჯერ მოსკოვში გადავიდა, სადაც „ვოსტოკფილმის“ ხელმძღვანელი გახდა; ხოლო 1933-ში კი ლენინგრადში, სადაც ჯერ ლენინგრადის კინოსტუდიის დირექტორის მოადგილის, შემდეგ კი დირექტორის თანამდებობას იკავებდა. ომის შემდეგ მუშაობდა ოდესისა და კიევის კინოსტუდიების დირექტორად.
დიდი სამამულო ომის დროს თერთმეტი წლის ალა, უფროს ძმასთან, არსენისთან (გარდაიცვალა 1943 წლის აპრილში, ლენინგრადის ფრონტზე ქვეითთა ბრძოლაში) და დედასთან ერთად ლენინგრადში იმყოფებოდა. ლენინგრადის ბლოკადის შემდეგ, 1943 წლის ზაფხულში ალა და დედა ალმა-ატაში ევაკუირდნენ, სადაც მამა უკვე მუშაობდა. ამავე წლის დასასრულს ოჯახი კიევში გადავიდა ..
1946-დან 1948 წლამდე გორსკაია სწავლობდა შევჩენკოს სახელობის კიევის ხელოვნების საშუალო სკოლაში, რომელშიც სპეციალიზაციის პედაგოგი ვლადიმერ ბონდარენკო იყო. სკოლის ოქროს მედალზე დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა კიევის ხელოვნების ინსტიტუტის ფერწერის ფაკულტეტზე. მისი მასწავლებლები იყვნენ შარონოვი და გრიგორიევი. 1952 წელს ალა ცოლად გაჰყვა ამავე სასწავლებლის სტუდენტს, ვიქტორ ზარეცკს. ორ წელიწადში, სწავლის დასრულების შემდეგ ალა პროფესიით მუშაობდა დაზგური და მონუმენტური მხატვრობის დარგში.
შემოქმედება
1959 წელს გორსკაია მეშახტეთა ციკლის ნამუშევრებით მხატვართა კავშირში მიღეს. იგი მუშაობდა ჩერნობილის რაიონის სოფლებში. მას შექმნილი აქვს ესკიზები სპექტაკლის დეკორაციებისთვის.
1964 წელს ალამ სხვა მხატვრებთან თანამშრომლობით შექმნა ვიტრაჟი „შევჩენკო. დედა“, რომელიც განადგურდა უნივერსიტეტის ადმინისტრაციის მიერ ქალაქის პარტიული კომიტეტის ბრძანებით. ამის შემდეგ შეიკრიბა კომისია, რომელმაც ნამუშევარი იდეოლოგიურად მტრულად დააკვალიფიცირა. გორსკაია გააძევეს მხატვართა კავშირიდან, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ კვლავ აღადგინეს.
დაღუპვის მიზეზები
ალა გორსკაიას საქმეზე გამოძიება, რომელსაც კიევის ოლქის პროკურატურა აწარმოებდა, მივიდა დასკვნამდე, რომ იგი სიმამრის მიერ იქნა მოკლული, პირადი სიძულვილის მოტივით, რომელმაც ცხოვრება თვითმკვლელობით დაასრულა. ერთ-ერთი არაოფიციალური ვერსია მის სიკვდილს სსრკ-ის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტს უკავშირებს, რომელმაც თითქოს შური იძია მასზე, რადგანაც ის ფლობდა მასობრივად დახვრეტილთა საფლავების შესახებ ფაქტებს.
2008-2009 წლებში უკრაინის უსაფრთხოების სამსახურის სახელმწიფო არქივის ფონდი 16 გამოაშკარავებულ იქნა, რომელიც მოიცავს ალა გორსკაიასტან დაკავშირებულ დოკუმენტებსაც. სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტისთვის მკვლელის ვინაობა და მოტივი იმაზე ადრე იყო ცნობილი, ვიდრესაგამოძიებო მოქმედებები დაიწყებოდა. ამავე დროს უშიშროება ცენტრალურ კომიტეტის აწვდიდა ინფორმაციას დეზორიენტაციისა და უკრაინული საზოგადოების შიშის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:უკრაინელი მხატვრები კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
Anochetus brevidentatus
Anochetus brevidentatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
რამონ კასტილიო
რამონ კასტილიო (Ramón S. Castillo Barrionuevo; დ. 20 ნოემბერი, 1873, კატამარკის პროვინცია — გ. 12 ოქტომბერი, 1944, ბუენოს-აირესი) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. არგენტინის პრეზიდენტი 1942-1943 წლებში. თანამდებობა ეკავა 1942 წლის 27 ივნისიდან 1943 წლის 4 ივნისამდე.
მრამბა (მრავალმნიშვნელოვანი)
მრამბა შეიძლება აღნიშნავდეს:
რამონ კასტილიო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის პრეზიდენტები კატეგორია:არგენტინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1944 კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
სამაშველო ნავი
სამაშველო ნავი (Lifeboat) — ალფრედ ჰიჩკოკის 1944 წლის ამერიკული შავ-თეთრი ფილმი მეორე მსოფლიო ომის თემაზე. ფილმი დაფუძნებულია ჯონ სტაინბეკის ნოველაზე. „სამაშველო ნავი“ წარდგენილი იყო ოსკარის ნომინაციებზე: ოსკარი საუკეთესო რეჟისორისთვის, ოსკარი საუკეთესო ოპერატურისთვის და ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1944 წლის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ალფრედ ჰიჩკოკის ფილმები კატეგორია:ფილმები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ
ყველაზე სწრაფები მსოფლიოში
„ყველაზე სწრაფები მსოფლიოში“ — 1985 წლის ქართული მხატვრული ფილმი. რეჟისორი გიორგი მატარაძე.
სიუჟეტი
ფილმი მოგვითხრობს მხიარულ საანეგდოტო ისტორიებს საქართველოს ერთ-ერთი, გამორჩეული კოლორიტული მხარის — რაჭის მცხოვრებთა შესახებ, რომლებიც თავიანთი დინჯი ხასიათით გამოირჩევიან.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:1985 წლის ფილმები კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
ვერაკრუსი (უესკა)
ვერაკრუსი (Beranuy, Beranui) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 63,80 კმ². მოსახლეობა — 75 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის ქალაქები კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
როსკომონი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით როსკომონი შეიძლება აღნიშნული იყოს:
როსკომონი
როსკომონი (Roscommon; Ros Comáin, „წმინდა კომანის ტყე“) — ქალაქი ირლანდიაში, როსკომონის საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი (კონაქტის პროვინცია), ასევე მისი უდიდესი დასახლება.
ადგილობრივი სარკინიგზო სადგური გაიხსნა 1860 წლის 13 თებერვალს.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 5 017 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 4 489 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
ქვემოთმოყვანილ დაფებში ყველა პასუხის ჯამი (სვეტი „ჯამი“), როგორც წესი, დასახლებული პუნქტის სრულ მოსახლეობაზე ნაკლებია (სვეტი „2006“).
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ევროდენს შემსრულებლების სია
აქ მოცემულია ევროდენსის ჟანრის შემსრულებელთა სია, ქვეყნების მიხედვით. ევროდენსი არის ელექტრონული საცეკვაო მუსიკის ჟანრი, რომელიც 1980-იანი წლების ბოლოს ევროპაში ჩამოყალიბდა. ჟანრი მოიცავს ჰაუსის, ტექნოს, Hi-NRG-ს და ევროდისკოს ელემენტებს.
სლენზიანელები
სლენზიანები (Ślężanie) ან სლეზანიელები — დასავლეთსლავური ეთნიკური ჯგუფი, რომლებიც ცხოვრობდნენ ქვემო სილეზიის ტერიტორიაზე მთა სლენჟასთან ქალაქ ვროცლავამდე. სილეზიის სახელწოდება ამ ჯგუფისაგან მოდის. IX საუკუნეში ბავარიელი გეოგრაფი ახსენებს სლეზანიელების 15 დასახლებას და ქალაქს. ადრეულ პერიოდში სლეზალიენელები ექვემდებარებოდნენ დიდ მორავიას. 990 წლიდან მოხვდნენ მიეშკო I-ის პოლონეთის პირველი მეფის გავლენის ქვეშ. მას შემდეგ ისინი თანდათან გაითქვიფნენ პოლონელებში.
Myosotis propinqua
Myosotis propinqua — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ლაშქარასებრთა ოჯახისა. აქვს 30 სმ-მდე სიმაღლის, სუსტი, ძირიდანვე დატოტვილი ღერო, რომელიც გაფარჩხული ბეწვითაა შებუსული. ფოთლები ძალიან ნაზია, ქვედა და უნაყოფო ყლორტების ფოთლები 4–6 სმ სიგრძისაა, მოგრძო-ნიჩბისებური, ღეროსეული ფოთლები — მჯდომარე. ყვავილედი სიგრძით 10 სმ-მდეა, მრავალყვავილიანი, ნაკლებად ფარჩხატი. გვირგვინი ღია ცისფერია. ყვავის მარტ-ივნისში, ნაყოფმსხმოიარობს მაის-ივლისში.
გავრცელებულია კავკასიაში, მცირე აზიაში, ჩრდილოეთ ირანში. საქართველოში გვხვდება აფხაზეთში, ქართლსა და კახეთში. იზრდება მთის შუა სარტყლამდე — ტენიან ადგილებში, ტყეში, ტყის პირას, ბუჩქნარში.
სქოლიო
კატეგორია:კესანე
უილიამ ჰოვარდ ტაფტი
უილიამ ჰოვარდ ტაფტი (William Howard Taft; დ. 15 სექტემბერი, 1857 — გ. 8 მარტი, 1930) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ამერიკის შეერთებული შტატების რიგით 27-ე პრეზიდენტი 1909-1913 წლებში, რესპუბლიკელი.
ტაფტი 1857 წელს ოჰაიოს შტატის ქალაქ ცინცინატში დაიბადა. მან დაამთავრა იელის კოლეჯი 1878 წელს და ცინცინატის სამართლის სკოლა 1880 წელს. იგი სასამართლოს სხვადასხვა პოზიციაზე მუშაობდა. ამის შემდეგ 1900 წელს ის პრეზიდენტმა უილიამ მაკ-კინლმა ფილიპინების გენერალ-გუბერნატორად დანიშნა. 1904 წელს პრეზიდენტმა თეოდორ რუზველტმა აშშ-ის ომის მდივნად დანიშნა. 1908 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში ტაფტს მოქმედმა პრეზიდენტმა და მეგობარმა თეოდორ რუზველტმა მხარი დაუჭირა. მან არჩევნებში ადვილად გაიმარჯვა.
1921 წელს პრეზიდენტმა უორენ ჰარდინგმა ტაფტი აშშ-ის მთავარ მოსამართლედ დანიშნა. 1930 წელს იგი ჯანმრთელობის გამო თანამდებობიდან გადადგა. გადადგომიდან ერთ თვეში ის გარდაიცვალა. ტაფტი პირველი პრეზიდენტი იყო, ვინც არლინგტონის ეროვნულ სასაფლაოზე დაკრძალეს. ტაფტი აშშ-ის ისტორიაში ყველაზე მძიმე წონიანი პრეზიდენტი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის პრეზიდენტები კატეგორია:აშშ-ის ომის მდივნები კატეგორია:დაბადებული 1857 კატეგორია:გარდაცვლილი 1930 კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი
დეკემბრის აჯანყება საქართველოში
1905 წლის დეკემბრის აჯანყება საქართველოში — რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის ნაწილი, საერთო-სახალხო შეიარაღებული გამოსვლა საიმპერიო ხელისუფლების წინააღმდეგ.
აჯანყების ინიციატორი იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტია (რსდმპ), რომლის კავკასიის კავშირის კონფერენციამ 1905 წლის ნოემბერში ადგილობრივ პარტიულ ორგანიზაციებს საყოველთაო შეიარაღებული აჯანყების მომზადება დაავალა და შექმნა სპეციალური ორგანო — კავკასიის ბიურო, მებრძოლი რაზმების შეიარაღებისა და გაწვრთნისათვის კი — სამხედრო-ტექნიკური კომისია. 7-8 დეკემბრის მოსკოვის აჯანყებამ ბიძგი მისცა საქართველოში დაეწყოთ შეიარაღებული აჯანყება ცარიზმის წინააღმდეგ.
საყოველთაო პოლიტიკური გაფიცვის ხელმძღვანელობისათვის რსდმპ კავკასიის კავშირის კომიტეტმა შექმნა ცენტრალური საგაფიცვო კომიტეტი 31 კაცის შემადგენლობით. რკინიგზაზე პოლიტიკური გაფიცვის უშუალო ხელმძღვანელობისათვის შეიქმნა რკინიგზის თბილისის საგაფიცვო ბიურო 14 კაცის შემადგენლობით. საგაფიცვო ბიუროები შეიქმნა აგრეთვე რკინიგზის დიდსა და საკვანძო სადგურებზე. 12 დეკემბრიდან საგაფიცვო კომიტეტმა ამიერკავკავკასიის მთელ რკინიგზაზე პოლიტიკური გაფიცვა გამოაცხადა. ამ დღეს თბილისში გაიფიცნენ რკინიგზის მუშა-მოსამსახურეები, ფაბრიკა-ქარხნების, სავაჭრო-სამრეწველო დაწესებულებათა და სტამბების მუშები. გაფიცულებმა ხელში ჩაიგდეს თბილისის რკინიგზის სადგური და ამიერკავკავკასიის მთელი რკინიგზა, რკინიგზის სამმართველო და ტელეგრაფი. ამიერკავკასიის რკინიგზების უფროსად სიმონა დოლიძე დაინიშნა. საგაფიცვო კომიტეტმა დაამყარა კონტროლი რკინიგზის შემოსავალზე, თბილისის სადგურზე მოაწყო სასამართლო, ნაძალადევში — საპატიმროები, ქუჩებში გამოაკრა პირველი მოთხოვნილების პროდუქტებისა და სამრეწველო საქონლის დაკლებული ფასები, დაიწყო მუშებისათვის იარაღის შეძენა და მუშათა „წითელი რაზმების“ შექმნა. კომიტეტმა იკისრა ქალაქსა და სადგურებში წესრიგის დაცვა, გაფიცვებისა და აჯანყების მიმდინარეობის შესახებ ცნობებს აქვეყნებდა საგანგებო „ბიულეტენში“, მატერიალურ დახმარებას უწევდა გაფიცულთ და ა. შ.
14 დეკემბერს მთავრობამ მოქმედება გადაწყვიტა, კავკასიის ოლქის შტაბში შედგა აჯანყების ლიკვიდაციის გეგმა და რკინიგზა დაექვემდებარა სამხედრო სამინისტროს. თბილისში, თბილისის გუბერნიასა და ამიერკავკასიის რკინიგზაზე სამხედრო-საალყო წესები შემოიღეს. რევოლუციონერებმა ვერ შეძლეს თავდაცვის ორგანიზება. ცენტრალურმა საგაფიცვო კომიტეტმა უარი თქვა განჯიდან რევოლუციურად განწყობილი ჯარის ნაწილების გამოწვევაზე და 150 შეიარაღებული წითელი რაზმელი დასავლეთ საქართველოში დააბრუნა. 15 დეკემბერს ჯარის ნაწილებმა უბრძოლველად დაიკავეს თბილისის სადგური, ასევე აიღეს სადგური ნავთლუღიც. ცენტრალური საგაფიცვო კომიტეტი ანდრიას (ახლანდ. თევდორე მღვდლის) ქუჩიდან ნაძალადევში გადავიდა, რომელიც მთლიანად აჯანყებულთა ხელში იყო.
18 დეკემბერს კაზაკებმა და რუსული მონარქისტულ-შოვინისტური „პატრიოტული საზოგადოების“ წევრებმა ნაძალადევს შეუტიეს და ბრძოლაში მუშები დაამარცხეს. შეტაკების დროს დაიღუპნენ რევოლუციონერი მუშები: გ. ელიავა, ვ. თვარაძე, მ. კალაძე, ტ. ლაზიშვილი, გ. ჯაში, პეტრე (იასე) ცინცაძე, ი. ნინიძე, ვ. ხუცურაშვილი, ვ. თავაძე, გ. დვალი და სხვ. 23 დეკემბერს ჯარმა იერიში მიიტანა დიდუბეში გამაგრებულ მუშათა შეიარაღებულ რაზმებზე. მუშები წინააღმდეგობას უწევდნენ და ისროდნენ სახლის სახურავებიდან, სარდაფებიდან, ფანჯრებიდან, მრავლად იყო მოკლული და დაჭრილი, განსაკუთრებით კაზაკების მხრიდან. ცალკეული შეტაკებანი კაზაკებთან, ჯარის ნაწილებსა და პოლიციასთან არ შეწყვეტილა დეკემბრის ბოლომდე. შეიარაღებული ბრძოლები გაიმართა აგრეთვე ჭიათურაში, ბორჯომში, შორაპანში, ტყიბულში, გორის, დუშეთის, თელავის, სენაკის, შორაპნის, რაჭისა და სხვ. მაზრებში.
განსაკუთრებით მწვავე ხასიათი ჰქონდა რევოლუციურ მოძრაობას ოზურგეთის მაზრაში, სადაც აჯანყებულმა გლეხებმა „გურიის რესპუბლიკა“ შექმნეს. მთავრობამ მხოლოდ თვენახევრის შემდეგ შეძლო აჯანყების ლიკვიდაცია. გლეხობა ებრძოდა მეფის ჯარს, პოლიციელებსა და „შავრაზმელებს“. გლეხთა კომიტეტები გადაიქცნენ რევოლუციური ხელისუფლების ორგანოებად. ისე როგორც მთელ რუსეთში, კონტრრევოლუციამ საბოლოოდ საქართველოშიც გაიმარჯვა. დაიწყო რეპრესიები რევოლუციონერთა წინააღმდეგ. 1906 წელს ამიერკავკასიის რკინიგზიდან დაითხოვეს 2700 მუშა, თბილისის მთავარი სახელოსნოებიდან — 680-მდე კაცი, დააპატიმრეს 300-ზე მეტი რევოლუციონერი. მიუხედავად მარცხისა, ბრძოლები ერთხანს გრძელდებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს აჯანყებები კატეგორია:რუსეთის რევოლუცია (1905)
იოლდერე (ხოფის რაიონი)
იოლდერე (Yoldere) — სოფელი ხოფის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. სოფლის მოსახლეობა 2021 წლის მონაცემებით 441 ადამიანია.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა ზურპიჯი.
ჩრდილოეთ ციმბირის დაბლობი
ჩრდილოეთ ციმბირის დაბლობი, ტაიმირის დაბლობი (Северо-Сибирская низменность) — დაბლობი რუსეთში, კრასნოიარსკის მხარესა და იაკუტიაში. გაწოლილია მდინარეების ლენისა და ოლენიოკის ქვემო დინებებს შორის. გადაჭიმულია 1400 კილომეტრზე, სიგანე დაახლოებით 600 კილომეტრამდე. განიერ და ძლიერ დაჭაობებულ დაბლობზე აღმართულია 200–300 მეტრი სიმაღლის ბრტყელთხემიანი სერები. ბევრია თერმოკარსტული ტბა. უმთავრესად აგებულია ზღვიური და მყინვარული ნალექებით, რომლებსაც ქვეშ უდევს ქვიშაქვები და თიხაფიქლები. განვითარებულია მრავალწლოვანი მზრალობა. ჰავა სუბარქტიკული კონტინენტურია. იცის ცივი და ხანგრძლივი ზამთარი და ხანმოკლე გრილი ზაფხული. ნალექები 300 მმ წელიწადში. ჩრდილოეთ ნაწილში სჭარბობს ლიქენებიანი ტუნდრა, სამხრეთ ნაწილში — ბუჩქოვანი, სამხრეთ კიდეზე — ტყეტუნდრა. დასავლეთ ნაწილში ციმბირის ლარიქსის მეჩხერი ტყეებია, აღმოსავლეთ ნაწილში — დაურის ლარიქსისა. ჩრდილოეთ ციმბირის დაბლობზე არის ქვანახშირის, ნავთობისა და აირის საბადოები.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის დაბლობები კატეგორია:ციმბირი
Anochetus brevis
Anochetus brevis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
რუსთავი 2
რუსთავი 2 (რ2) — კერძო სატელევიზიო კომპანია საქართველოში. საქართველოს ფარგლებს გარეთ ვრცელდება თანამგზავრის (Eutelsat 36B 36°) მეშვეობით ევროპაში, რუსეთის ევროპულ ნაწილში, ახლო აღმოსავლეთსა და ჩრდილოეთ აფრიკის აღმოსავლეთ ნაწილში.
ტელეკომპანიას ჰყავს კორესპონდენტები საქართველოს ყველა დიდ ქალაქში, ლონდონსა და პარიზში. მუდმივმოქმედი ბიუროები კი განთავსებული აქვს მოსკოვსა და ვაშინგტონში.
ტელეარხი შეიქმნა 1994 წელს, და ედუარდ შევარდნაძის მთავრობის ოპოზიციური მიმართულება ეჭირა. იმდროინდელმა მთავრობამ ტელეარხის დახურვა რამდენიმეჯერ სცადა, თუმცა უშედეგოდ — ტელეარხი მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილის მხარდაჭერით სარგებლობდა.
ტელეარხის თავდაპირველი მფლობელები იყვნენ ეროსი კიწმარიშვილი, დავით დვალი, ჯარჯი აქიმიძე და ნიკა ტაბატაძე. 2004 წლის ივლისიდან 2005 წლის დეკემბრამდე აჭარელი ბიზნესმენი ქიბარ ხალვაში ტელეარხის 90%-ს ფლობდა. მას ახლო კავშირი ჰქონდა ყოფილ თავდაცვის მინისტრთან ირაკლი ოქრუაშვილთან, რომელიც წლების განმავლობაში მისი ადვოკატი იყო. 2006 წლის 4 იანვარს დავით ბეჟუაშვილმა, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის ძმამ, იყიდა რუსთავი 2-ის აქციების 22%. 2006 წლის ზაფხულში ხალვაშმა მისი აქციების დარჩენილი ნაწილი მიყიდა კომპანია გეოტრანსს, ხოლო ბეჟუაშვილმა საკუთარი აქციები, ასევე მის საკუთრებაში არსებულ „საქართველოს ინდუსტრიულ ჯგუფს“ მიყიდა. 2011 წლის დეკემბრამდე „რუსთავი 2“ ეკუთვნოდა „დეგსონ ლიმიტედს“, ვირჯინიის კუნძულებზე რეგისტრირებულ კომპანიას.
2015 წლის შემოდგომაზე განვითარებული მოვლენები
2015 წლის 4 აგვისტოს, ტელეკომპანიის ყოფილმა მფლობელმა ქიბარ ხალვაშმა რუსთავი 2-თან დაკავშირებით, თბილისის საქალაქო სასამართლოში სარჩელი შეიტანა და მოითხოვა რუსთავი 2-ის ქონების დაყადაღება, რაც სასამართლომ 5 აგვისტოს დააკმაყოფილა. ქონების დაყადაღების გარდა, სასამართლომ დირექტორსა და მეწილეებს შეუზღუდა გარკვეული უფლებები, კერძოდ, არსებული ქონების გასხვისება და უფლებრივად დატვირთვა, ვალდებულებების აღება, პროკურის გაცემა, წლიური შედეგების დამტკიცება, საზოგადოების რეორგანიზაცია და ლიკვიდაცია, წესდებაში ცვლილების შეტანა და სხვა.
2015 წლის 17 სექტემბერს ქიბარ ხალვაშმა დამატებითი სასარჩელო მოთხოვნით მიმართა სასამართლოს და მოითხოვა ზიანის ანაზღაურება 18 მილიონი ლარის ოდენობით. ხალვაშის მტკიცებით, მან ვერ მიიღო ის მოგება, რასაც იღებენ ტელეკომპანიის დღევანდელი მფლობელები.
2015 წლის 3 ნოემბერს, საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე თამაზ ურთმელიძემ ტელეკომპანია რუსთავი 2 ბიზნესმენ ქიბარ ხალვაშს მიაკუთვნა. გადაწყვეტილების თანახმად, ტელეკომპანიის 60% ქიბარ ხალვაშისაა, 40% კი შპს „პანორამასი“, რომელიც ხალვაშს ეკუთვნის. მოსამართლემ ასევე ბათილად ცნო ის კონტრაქტები, რომლითაც ხალვაშმა 2005–2006 წლებში ტელეკომპანიაში საკუთარი წილები გაყიდა.
5 ნოემბერს, მოსამართლე თამაზ ურთმელიძის განჩინებით, რუსთავი 2-ის გენერალურ დირექტორს ნიკა გვარამიას და ფინანსურ დირექტორს კახა დამენიას უფლებამოსილება შეუჩერდათ. ტელეკომმანიის დროებით მმართველებად ტელეკომპანია „იმედის“ ყოფილი დირექტორი რევაზ საყევარიშვილი და დავით დვალი დაინიშნენ.
მოსამართლის განჩინების თანახმად, არსებობდა იმის საფრთხე, „რომ „სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2“-ის თანამშრომელთა კონცენტრაცია და საქმიანობის მიმართულება ძირითადად გადატანილ იქნეს მხოლოდ და მხოლოდ არსებული დავის გარშემო საკითხების გაშუქებაზე“.
სასამართლოს განჩინების თაობაზე შეშფოთება გამოხატეს ადგილობრივმა და საერთაშორისო ორგანიზაციებმა, საქართველოში მოქმედმა დიპლომატიურმა მისიებმა, მათ შორის აშშ-ის ელჩმა საქართველოში იან კელიმ და ევროკავშირის მისიამ. რუსთავი 2-ის საქმესთან დაკავშირებით, საგანგებო განცხადება გააკეთა საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმაც. მარგველაშვილმა საქართველოს მმართველ კოალიცია „ქართულ ოცნებას“ მოუწოდა, „არ ჩაიკეტოს საკუთარ თავში და გაითავისოს პოლიტიკური პროცესის მნიშვნელობა, ასევე თავი შეიკავოს არადიპლომატიური განცხადებებისგან“. გიორგი მარგველაშვილის განცხადებით, არსებული ვითარება ქვეყნის დემოკრატიულ იმიჯს აზიანებს.
სასამართლოს განჩინება
2017 წლის 2 მარტს, საქართველოს უზენაესმა სასამართლომ სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2-ის წილების 60% ქიბარ ხალვაშს ხოლო 40% ქიბარ ხალვაშის საკუთრებაში მყოფ შპს პანორამას მიაკუთვნა, უზენაესი სასამართლოს ამ გადაწყვეტილების აღსრულება სტრასბურგის სასამართლომ 2017 წლის 2 მარტს, „რუსთავი 2“-ის მიმართვის საფუძველზე შეაჩერა. ამავდროულად, ტელეკომპანიამ და მისმა მაშინდელმა მფლობელებმა, ძმებმა ყარამანიშვილებმა და შპს საქართველომ, სტრასბურგის სასამართლოს საჩივრით მიმართეს და მოითხოვეს იმის აღიარება, რომ „რუსთავი 2“-ის ირგვლივ მიმდინარე ქონებრივ დავაზე საქართველოს შიდაეროვნულმა სასამართლო ინსტანციებმა ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციით დადგენილი სამართლიანი სასამართლოს უფლება დაარღვიეს.
2019 წლის 18 ივლისის გადაწყვეტილებით, ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ „რუსთავი 2“-ის საქმეზე სამართლიანი სასამართლოს უფლების დარღვევის ფაქტი ვერ დაადგინა. მანვე გააუქმა ორი წლის წინ მიღებული დროებითი გადაწყვეტილება, რომლითაც შეჩერებული იყო ქიბარ ხალვაშისთვის ტელეკომპანიის მიკუთვნების შესახებ საქართველოს უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულების პროცესი.
საჯარო რეესტრის სააგენტომ შესაბამისი გადაწყვეტილება ქიბარ ხალვაშის ადვოკატის პაატა სალიას განცხადების საფუძველზე მიიღო და ის ეყრდნობა საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მიერ 2017 წლის 2 მარტის გადაწყვეტილებას, რომელმაც, „რუსთავი 2“-ის ირგვლივ მიმდინარე ქონებრივ დავაში, ტელეკომპანია ქიბარ ხალვაშს მიაკუთვნა.
სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილების შემდგომი მოვლენები
სტარსბურგის სასამართლოს განჩინების შემდეგ „გამარჯვებული საქართველოს“ ლიდერის, ირაკლი ოქრუაშვილის მტკიცებით, მასსა და ქიბარ ხალვაშს შორის ბერლინში, 2010 წელს გაფორმდა შეთანხმება, რომლის მიხედვითაც, ხალვაში „რუსთავი 2“-ის მხოლოდ ფორმალური მმართველი უნდა ყოფილიყო და შეთანხმებაზე ხელმოწერა ექპერტიზის სამი დასკვნითაა დადასტურებული. სამხარაულის ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნით დოკუმენტის ავთენტურობა არ დადასტურდა.
21 აგვისტომდე არ იცვლებოდა საინფორმაციო გამოშვება „კურიერის“ სარედაქციო კურსი და შემადგენლობა, ყოფილი გენერალური დირექტორის — ნიკა გვარამიას გარდა. 20 აგვისტოს რუსთავი 2-ის გენერალურმა დირექტორმა პაატა სალიამ ტელეკომპანიიდან გაათავისუფლა რამდენიმე ჟურნალისტი. მათ შორის, საინფორმაციო გამოშვების ხელმღვანელი ნოდარ მელაძე. შვებულებიდან დაბრუნების შემდეგ კი გათავისუფლდებიან საზოგადოებრივი და პოლიტიკური ტოქ-შოუს მთავარი პროდიუსერი გიორგი ლაფერაშვილი; პოლიტიკური გადაცემების წამყვანი გიორგი გაბუნია და ეკა კვესიტაძე და ასევე „ნანუკას შოუს“ წამყვანი, ნანუკა ჟორჟოლიანი. მათი გათავისუფლების მიზეზად „ინტერესთა კონფლიქტი“ დასახელდა.
26 აგვისტოს „რუსთავი 2“-ის საინფორმაციო სამსახურის უფროსად ირაკლი იმნაიშვილი დაინიშნა, რომელიც წლების წინ ტელეკომპანია „მზეში“ მუშაობდა, შემდეგ კი რამდენიმე წელი დიდ ბრიტანეთში ცხოვრობდა და ტელეკომპანია BBC-ში მუშაობდა.
25 სექტემბერს განახლებული გუნდის შემადგენლობით საინფორმაციო გამოშვება „კურიერი“ გავიდა ეთერში, წინ უძღვოდა არხის 25-წლიანი ისტორიის ვიდეო კოლაჟი, ჯერ ირაკლი იმნაიშვილის და შემდგომ წლების შემდეგ ტელევიზიაში დაბრუნებული ნათია ლაზაშვილის სიტყვით გამოსვლა.
დავით კაკაბაძე
thumb|right|287პქ| დავით კაკაბაძე საფოსტო მარკა. 2018 წელი ავტ. გ. ქართველიშვილი. დავით ნესტორის ძე კაკაბაძე (დ. 20 აგვისტო [ ძვ. სტ. 8 აგვისტო], 1889, სოფელი დიდი კუხი, ახლანდელი ხონის  მუნიციპალიტეტი  —  გ. 10 მაისი, 1952, თბილისი) —   ქართველი  ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრისა და კინოს მხატვარი, ხელოვნების მკვლევარი, გამომგონებელი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.
შემოქმედება
კაკაბაძე მოწაფეობის წლებიდან ბეჭდავდა ნახატებს ქართულ პერიოდულ პრესაში. 1916 დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო განყოფილება, იმავე დროს, 1915-მდე, მეცადინეობდა მხატვარ ლ. დიმიტროევ-კავკაზსკის სახელოსნოში; გაეცნო რუსულ და დასავლეთევროპული მხატვრობის უახლეს მიმდინარეობებს და დაჯგუფებებს. სტუდენტობის წლებში დაიწყო ძვ. ქართული ხელოვნების კვლევა. პეტერბურგში კაკაბაძე 1918-მდე დარჩა. ამ პერიოდს მიეკუთვნება  ფინეთსა და  საქართველოში ნატურიდან დახატული პეიზაჟები, 3 ავტოპორტრეტი („ავტოპორტრეტი სარკესთან“, 1913, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი; „ავტოპორტრეტი ბროწეულით“, 1913; „ავტოპორტრეტი რუხ ხალათში“, 1917 — ორივე მხატვრის ოჯახის კუთვნილება), დედის პორტრეტი, 1914 და ძმის პორტრეტი, 1915 (ორივე მხატვრის ოჯახის კუთვნილება). რეალისტურ ნამუშევრებთან ერთად კაკაბაძემ შექნმნა კუბისტური ხასიათის სურათებიც („დასაფლავება იმერეთში“, 1913; „ავტოპორტრეტი“ 1913 — ორივე მხატვრის ოჯახის კუთვნილება), 1918–1919 კაკაბაძემ საქართველოში გაატარა. ამ პერიოდში საბოლოოდ ჩამოყალიბდა მისი, როგორც მკაფიო თავისებურებების მქონე მხატვრის, შემოქმედებითი სახე. კაკაბაძემ შექმნა იმერული პეიზაჟების ციკლის პირველი ნიმუშები. ადრინდელი პეიზაჟებისაგან განსხვავებით, ისინი ბუნების უშუალო ასახვას კი არ წარმოადგენენ, არამედ მკაფიოდ გამოკვეთილი პრინციპების თანახმად აგებულ სურათებს, რომლებშიც მოცემულია იმერეთის ბუნების განზოგადებული სახე; კომპოზიციას ახასიათებს ნათელი, კლასიკური ტექნიკურობა („პეიზაჟი წითელი გზით“, „პეიზაჟი ციხითა და მდინარით“, 1918, ორივე მხატვრის ოჯახის კუთვნილება).
კაკაბაძის ამ პერიოდის შემოქმედებაში აისახა ორი მიმართულება: ერთი მხრივ, მხატვარი ქმნიდა რეალისტურ, საგნობრივი სამყაროს მიერ შთაგონებულ სურათებს (პარიზის ჩანახატების სერია, აკვარელების სერია „ბრეტანი“ - საქართველოს ხელოვნების მუზეუმისა და მხატვრის ოჯახის კუთვილება; „წურბელების გამყიდველი“, „ბანანების გამყიდველი“ — ადგილსამყოფელი უცნობია), მეორე მხრივ — უსაგნო სურათებს და კოლაჟებს (ცალკეული სერიები ინახება მხატვრის ოჯახში და საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში).
1927 წელს შექმნა ალეგორიული სურათი „ინდუსტრია“. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ კონსტანტინე  მარჯანიშვილის  მოწვევით კაკაბაძემ მუშაობა დაიწყო თეატრალურ-დეკორაციული ხელოვნების დარგში. გააფორმა რამდენიმე სპექტაკლი ( ერნსტ ტოლერის  „ჰოპლა, ჩვენ ვცოცხლობთ!“, 1928; პოლიკარპე კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“, 1929;  შალვა   დადიანის „ნინოშვილის გურია“, 1932;  დავით  კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“, 1937;  პოლიკარპე კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“, 1946 — ყველა კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრი;  ილო მოსაშვილის  „სადგურის უფროსი“, 1947, რუსთაველის სახელობის თეატრი;  პეტრე ჩაიკოვსკის „პოკის ქალი“, 1947 — თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი და სხვა), აგრეთვე კინოფილმები („მარილი სვანეთს“, რეჟისორი მიხეილ  კალატოზიშვილი, 1930; „დაკარგული სამოთხე“, რეჟისორი  დავით რონდელი, 1936 და სხვა). კაკაბაძის შესრულებული დეკორაციები გამოირჩევა ფუნქციური მიზანშეწენილობით, სტილის ღრმა გრძნობით. ამავე პერიოდში კაკაბაძე აქტიურად მუშაობდა როგორც ფერმწერი და გრაფიკოსი. იგი კვლავ დაუბრუნდა იმერული პეიზაჟის თემას, შექმნა ინდუსტრიული პეიზაჟები ("რიონჰესი", 1934, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი და სხვა). ამ სურათების კომპოზიური აგებულება და დეკორატიულობა ძველებურია, მაგრამ ციხის ნანგრევს ცვლის ახალი ცხოვრების ნიშნები - ელექტროსადგური, მშრომელთა მანიფესტაცია; უფრო ცხოველი და ხალისიანია კოლორიტი („ყვითელი მთა“, 1937; „წითელი მთა“, 1944 - ორივე მხატვრის ოჯახის კუთხვილება; „მიტინგი იმერეთში“, 1942, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი). 1930-1940 წლებს მიეკუთვნება კიდევ რამდენიმე სერია („სვანეთი“, 1939;„თბილისი და მისი მოდამოები“, 1944 — ყველა მხატვრის ოჯახის კუთვნილება). 1940-1950 წლების მნიშვნელოვანი სურათებია: „ყაზბეგი“,  „ფოთი-ელევატორი“ (1949, ორივე საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი),    „სვანეთი - მადნის დამუშავება“ (1949, მხატვრის ოჯახის კუთვნილება) და სხვა. 1928-1948 კაკაბაძე იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორი (1933-1942 - პრორექტორი).
კაკაბაძე ახალი ქართული ხელოვნების ერთ-ერთი ყველაზე დიდი წარმომადგენელია. მისი სურათები დიდი კომპოზიციური ოსტატობისა და გადმოცემის სისხარტის გარდა გამოირჩევა განსაკუთრებული ფერადოვანი სიფაქიზითა და დახვეწილობით; რაციონალურობასთან ერთად მათ ახასიათებს მაღალი პოეტურობა. კაკაბაძემ პირველმა შექმნა ქართული ბუნების განზოგადებული სახე, პეიზაჟი-სურათი; დიდი მხატვრული ღირსებით გამოირჩევა ადრინდელი პერიოდში შექმნილი პორტრეტები. კაკაბაძე არის ქართული თეატრალური-დეკორაციული ხელოვნების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. იგი იყო მკაფიოდ ჩამოყალიბებული შეხედულებების მქონე მოაზროვნე მხატვარი, რომელიც ყოველთვის ღრმად გააზრებულად, ლაკონიური საშუალებებით ასხამდა ხორცს თავის მხატვრულ ჩანაფიქრს.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები დ
ბისაური
ბისაური (Bisaurri, Bisagorri) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 62,90 კმ². მოსახლეობა — 171 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ბრაქი...
ბრაქი... (ბერძნ. brachys — მოკლე) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი, ნიშნავს: „მოკლეს“, „სიმოკლეს“, მაგ., ბრაქიკეფალია, ბრაქიოზავრი და მისთანები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
რუსეთის სამხედრო ბაზები
thumb|right|400px|რუსეთის სამხედრო ბაზები
სომხეთი
რუსეთის 102-ე სამხედრო ბაზა, გიუმრი, სომხეთი. სამხედრო პერსონალის რაოდენობა შეადგენს 3,214 - 5,000 ადამიანს.
საქართველო
რუსეთის ფედერაციამ ცალმხრივად მიიღო გადაწყვეტილება სამხედრო ბაზების მშენებლობასთან დაკავშირებით მის მიერ ოკუპირებულ საქართველოს რეგიონებში: აფხაზეთში და სამხრეთ ოსეთში. მთლიანობაში დაახლოებით 8,000 ადამიანი.
ყირგიზეთი
სამხედრო ბაზე CSTO შეთანხმებით, კანტი, ყირგიზეთი.
მოლდოვა
რუსეთის სამხედრო ბაზა ტრანსნისტრიაში, დსთ-ს სამშვიდობო ძალები. დაახლოებით 1,500 სამხედრო მოსამსახურე.
ტაჯიკეთი
რუსეთის 201-ე მოტო-მსროლელი დივიზია. ასევე ვრცელი სამოქალაქო/სამხედრო აეროპორტი დუშანბესთან, რომელსაც შეუძლია ემსახუროს ყველა სახის სამხედრო სატრანსპორტო თვითმფრინავს. რუსეთის და ტაჯიკეთის საჰაერო ძალები დაბანაკებულია დუშანბეში, ფარხორის საჰაერო ბაზის ირგვლივ. დაახლოებით 7,500 მოსამსახურე.
უკრაინა
შავი ზღვის ფლოტი (2017?-მდე), სევასტოპოლი, უკრაინა. დაახლოებით 26,000 ჯარისკაცი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის შეიარაღება კატეგორია:სამხედრო ბაზები ქვეყნების მიხედვით
ბენღაზის რაიონი
ბენღაზის რაიონი (بنغازي) — ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეული ლიბიის 22 პირველი დონის ადმინისტრაციული დანაყოფიდან. დედაქალაქია ბენღაზი. მოსახლეობა 683 849 ადამიანი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, კირენაიკის რეგიონში, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის რაიონები
ბარტომი და ქართამი
მეცნიერთა მოსაზრებანი
მეფეთა ცხოვრება ამ წყვილის მეფობას შეცდომით ახ. წ. I საუკუნით ათარიღებს. მას მისდევენ, ს. გორგაძე და პ. ინგოროყვა. ს. გორგაძე ქარძამ/ქართამს მითრიდატე I–თან აიგივებს. პ. ინგოროყვამ არმაზის ნეკროპლში აღმოჩენილ ბერსუმა პიტიახშის ლანგარზე ამოკვეთილი ინიციალები ბ.პ.ქ. წაიკითხა, როგორც ბ(ერცუმ) პ(იტიახში) ქ(ართამის ძჱ). ეს ბერცუმი, მისი აზრით, ბრატმან/ბარტომი უნდა იყოს.
გიორგი მელიქიშვილი და გურამ მამულია ქარძამი–ბრატმანის წყვილიდ მეფობას ძვ. წ. II საუკუნის 60–იანი წლებით ათარიღებენ, რაც ძირითადად, გაზიარებულია მეცნიერებაში.
ისტორია
ამ მეფეთა დროს ქართლში მოსულან, ვესპასიანეს მიერ იერუსალიმიდან დევნილი ებრაელები და დასახლებულან მცხეთაში. მათ შორის ყოფილან ავაზაკ ბარაბას შთამომავალნი, რომელიც იესო ქრისტეს ჯვარცმისას გაათავისუფლეს ებრაელებმა მაცხოვრის ნაცვლად. ქართამის და ბარტომის მეფობა მშვიდობიანი ყოფილა. მათ ჰყოლიათ ძეები: ბარტომს – კაოსი, ხოლო ქართამს – ფარსმანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:იბერიის მეფეები
ჩინეთის ეროვნული მუზეუმი
ჩინეთის ეროვნული მუზეუმი (中国国家博物馆) — მუზეუმი ჩინეთში. მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქ პეკინში, ტიანანმენის მოედანის აღმოსავლეთ ნაწილში. მუზეუმი იმართება ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს მიერ.
კორონავირუსის პანდემიის გამო 2020 წლის დიდი ნაწილის განმავლობაში მუზეუმი დახურული იყო. ვიზიტორთა რაოდენობა 78 პროცენტით დაეცა და 1 600 000 ადამიანი შეადგინა. მიუხედავად ამისა, 2020 წელს ვიზიტორების რაოდენობით ლუვრის მუზეუმის შემდეგ მეორე ადგილი დაიკავა.
ოთხწლიანი რემონტის შემდეგ, მუზეუმი ხელახლა გაიხსნა 2011 წლის 17 მარტს. დაემატა 28 ახალი საგამოფენო დარბაზით, სამჯერ მეტი ვიდრე წინა საგამოფენო სივრცე და უახლესი გამოფენისა და შენახვის საშუალებები. აქვს საერთო ფართობი თითქმის 200,000 მ2. {{Cite web
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ეროვნული მუზეუმი კატეგორია:მუზეუმები პეკინში
მრამბა
მრამბა — მდინარე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში. კოდორის მარცხენა შენაკადი (ერთვის სოფელ მრამბასთან). სიგრძე 14 კმ, აუზის ფართობი 174 კმ². სათავე აქვს კოდორის ქედის ჩრდილოეთ კალთზე, ზღვის დონიდან 2610 მ-ზე. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულსა და ზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში, წყალმოვარდნები — შემოდგომაზე. საშუალო წლიური ხარჯი 15,3 მ³/წმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:კოდორის შენაკადები კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მდინარეები
ნიკოლოზ ტურჩანინოვი
ნიკოლოზ სტეფანეს ძე ტურჩანინოვი (Николай Степанович Турчанинов; დ. 1796, ნიკიტოვკა — გ. 7 იანვარი, ხარკივი) — რუსი ბოტანიკოსი, პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1830). დაამთავრა ხარკივის უნივერსიტეტი (1814). 1814–1828 წლებში მსახურობდა ფინანსთა სამინისტროში სანქტ-პეტერბურგში, ამავდროულად აწარმოებდა ფლორისტიკულ კვლევებს სანქტ-პეტერბურგის გუბერნიასა და აღმოსავლეთ ციმბირში. 1828–1837 წლებში რამდენიმე მოგზაურობა განახორციელა ბაიკალისპირეთსა და იმიერბაიკალეთში. 1845 წელს სამსახურიდან გადადგა. 1847 წლიდან ცხოვრობდა ხარკივში. ძირითადი სამეცნიერო შრომები მიუძღვნა ფლორისტიკას. ავტორია შრომისა „ბაიკალ-დაურიის ფლორა“ (1842–1857). შეისწავლა ჩინეთის, მონღოლეთის, იაპონიის, მექსიკისა და რიგი სხვა ქვეყნების მცენარეები. აღწერა 100-ზე მეტი ახალი გვარი და 1000-ზე მეტი ახალი სახეობა. 1857 წელს მიიღო დემიდოვის პრემია.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ბოტანიკოსები კატეგორია:პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:დემიდოვის პრემიის ლაურეატები
ჩრდილოეთ ჩუიის ქედი
ჩრდილოეთ ჩუიის ქედი (Северо-Чуйский хребет) — ქედი ცენტრალურ ალთაიში. მდინარე ჩუიისა და მდინარეების ყარაგემის და ჩაგანუზუნის შუამდინარეთში. სიგრძე დაახლოებით 120 კილომეტრი. სიმაღლე 4173 მეტრამდე (მთა მააშეიბაში). თანამედროვე გამყინვარების ფართობი 130 კმ²-ს აღწევს. აგებულია თიხა-ფიქლებით, ქვიშაქვებით, კირქვებითა და მეტამორფული ქანებით. რელიეფი ღრმად არის დანაწევრებული. კალთები 2200-2400 მეტრ სიმაღლემდე შემოსილია ლარიქს-კედრიანი ტაიგით, უფრო ზევით ალპური მდელოები და ტუნდრაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ქედები
პოსტერი
მინი|ტულუზ-ლოტრეკის მიერ შექმნილი პოსტერი, 1891 წ.
ბევრი ადამიანი აგროვებს პოსტერებს, რომელთა გარკვეული ნიმუშები საკმაოდ იშვიათი და ფასეულიც არის - ასეთები ხშირად ჩასმულია სპეციალურ ჩარჩოებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გრაფიკული დიზაინი
ყორუღი
ყორუღი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ძვილეთის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდინარეების შუა ფრონისა და აღმოსავლეთის ფრონის წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ყორნისიდან 9 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძვილეთის თემის სოფლები
მინდია ხითარიშვილი
მინდია ხითარიშვილი (დ. 1 იანვარი, 1973, ბათუმი) — ქართველი კომპოზიტორი, მუსიკისმცოდნე. დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია (პროფესორ ნოდარ მამისაშვილის საკომპოზიციო კლასი), საქართველოს ხელოვნების აკადემია /მუსიკისმცოდნეობის ფაკულტეტი/. 1997–2012 წლებში იყო ბათუმის თოჯინებისა და მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო თეატრის მუსიკალური ნაწილის გამგე, მუსიკალური პროდიუსერი. წლების მანძილზე მუშაობდა ბათუმის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სამუსიკო სასწავლებლის საესტრადო განყოფილების გამგედ, აჭარის ტელევიზიის მუსიკალურ რედაქტორად, ბათუმის ჰუმანიტარული ინსტიტუტის მუსიკისა და თეატრის ისტორიის კათედრის პედაგოგად. ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას, ბათუმის სახელმწიფო კონსერვატორიაში(ამჟამად ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტი) მუსიკის ფაკულტეტზე მიჰყავდა თეორიულ დისციპლინათა კურსი.
2012 წლიდან ცხოვრობს და მოღვაწეობს ისრაელში. 2014 წლამდე მუშაობდა ისრაელის ტელეკომპანია GTV-ის მუსიკალურ პროდიუსერად. ქ. ხაიფის (ისრაელი) დ. ვაიცმანის სახელობის კონსერვატორიის დირექტორთა საბჭოს წევრი.მიჰყავს კომპოზიციის, მუსიკის თეორიისა და ფორტეპიანოს კურსი. ხაიფის მუნიციპალური დრამატული თეატრის კომპოზიტორი და მუსიკალური პროდიუსერი.
მიღწევები
მინდია ხითარიშვილი 1999 წლიდან არის აჭარის თეატრალური კავშირის წევრი, ხოლო 2002 წლიდან საქართველოს კომპოზიტორთა და ავტორთა კავშირის წევრია. ქართული თეატრალური და საოპერო ხელოვნების განვითარების საქმეში შეტანილი წვლილისათვის მინდია ხითარიშვილს მიენიჭა ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება. (ბათუმი,2003)
2009 წლის 27 მარტს, თეატრის საერთაშორისო დღესთან დაკავშირებით, მინდია ხითარიშვილი აჭარის თეატრალური საზოგადოების მიერ დაჯილდოვდა „წლის საუკეთესო ორიგინალური მუსიკის ავტორის“ პრემიით, სპექტაკლისათვის „ბრემენელი მუსიკოსები“ (რეჟისორი ზურაბ ცინცაძე)
2009 წელს მინდია ხითარიშვილი ვინიცის (უკრაინა) თოჯინების თეატრების საერთაშორისო ფესტივალზე დაჯილდოვდა საუკეთესო მუსიკალური ნაწარმოებისათვის სპექტაკლისათვის „არგონავტები“ (ავტორი ნ. აბულაძე, რეჟისორი ზ. ცინცაძე)
2011 წელს, დაჯილდოვდა საქართველოს თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირის აჭარის ორგანიზაციის საპატიო დიპლომიტა და პრემიით. როკ-ოპერის „თავფარავნელის ბალადა“ შექმნისთვის.
2011 წელს, ვარნის(ბულგარეთი) XV საერთაშორისო თეატრალურ ფესტივალზე „ოქროს დელფინი“, ნომინაციაში საუკეთესო ორიგინალური მუსიკა, დაჯილდოვდა დიპლომითა და პრემიით. სპექტაკლისათვის „არგონავტები“ (რეჟისორი ზ. ცინცაძე)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები
მატრიცა (ფრენჩაიზი)
მატრიცა — ფრენჩაიზი, რომლის ავტორები არიან ენდი და ლანა ვაჩოვსკები. პირველი ფილმი, მატრიცა გამოვიდა 1999 წლის მარტში. მისი წარმატების შემდეგ, გადაღებული იქნა ორი გაგრძელება, მატრიცა: გადატვირთვა (2003) და მატრიცა: რევოლუცია (2003). ორივე შეიქმნა ჯერ კიდევ 1999 წელს დაწერილი სცენარის მიხედვით. ფილმების პერსონაჟები და ადგილები უფრო ვრცლად იქნა მიმოხილული ანიმაციურ ფილმებში, კომიქსებში და ვიდეო თამაშებში.
სამყარო
სერიაში აღწერილია მომავალი დრო, როდესაც დედამიწაზე დომინირებს ხელოვნური ინტელექტი, მანქანები, შექმნილი XXI საუკუნის დასაწყისში და აჯანყებული კაცობრიობის წინააღმდეგ. ადამიანებმა სცადეს მანქანებისთვის ენერგიის წყაროს, მზის ენერგიის შეწყვეტა, დაფარეს რა დედამიწა ბნელი ღრუბლებით. ამ პერიოდში მოხდა დიდი ომი ადამიანებსა და მანქანებს შორის, რომელშიც უკანასკნელებმა გაიმარჯვეს. არ ჰქონდათ რა ენერგიის წყარო, მანქანებმა დაიწყეს ადამიანების ბიოელექტრობისა და თერმული ენერგიის გამოყენება, ადამიანების პარკებში გაზრდით. მათ გონებას აკონტროლებენ კიბერნეტიკული იმპლანტები, რომლებიც ადამიანს აკავშირებენ სიმულირებულ რეალობასთან, მატრიცასთან.
ვირტუალური რეალობის სამყარო, სიმულირებული მატრიცის მიერ, მოქმედებაშია XXI საუკუნის დასაწყისიდან. მატრიცის მოვლენების დიდი ნაწილი უსახელო მეგა ქალაქში მიმდინარეობს. იგი პრაქტიკულად არ გამოირჩევა რეალობისგან (მიუხედავად იმისა, რომ ფილმში მიმდინარე მოვლენები ვიზუალურად მწვანე ტონებით არის გადმოცემული) და მატრიცასთან დაკავშირებული ადამიანების უმეტესობამ არც კი იცის, თუ რა ხდება სინამდვილეში. სერიის ძირითადი პერსონაჟების დიდი ნაწილი მატრიცაში სუპერადამიანურ თვისებებს იძენს, მას შემდეგ, რაც მასში არსებულ ფიზიკის კანონებს ეუფლება.
ვირტუალური სამყარო პირველად წარდგენილი იქნა ფილმში მატრიცა. ანიმატრიცაში შემავალ მოკლემეტრაჟიან „The Second Renaissance“-ში და კომიქსში „Bits and Pieces of Information“ აღწერილია, თუ როგორ დაიწყო ადამიანებისა და მანქანების დაპირისპირება და რატომ მოხდა მატრიცის შემუშავება. ეს ისტორია და მატრიცის დანიშნულება ვრცლად არის აღწერილი ფილმში მატრიცა: გადატვირთვა.
ფილმები
მატრიცის სერია მოიცავს სრულმეტრაჟიანი ფილმების ტრილოგიას. სამივეს რეჟისორები და სცენარისტები არიან ლანა და ენდი ვაჩოვსკები, ხოლო პროდიუსერია ჯოელ სილვერი. მთავარ როლებს ასრულებენ კიანუ რივზი, ლოურენს ფიშბერნი, კერი-ენ მოსი და ჰუგო უივინგი. ფილმები გადაღებული იქნა ავსტრალიაში და დაიწყო 1999 წლის მატრიცით, რომელშიც აღწერილია თუ როგორ მოხვდა ჰაკერი ნეო მათ შორის, ვინც აჯანყდა მანქანების წინააღმდეგ. ფილმს დიდი წარმატება ხვდა წილად. მსოფლიო მასშტაბით მან 460 მილიონი დოლარი შეაგროვა. აშშ-ში ეს იყო პირველი DVD გამოცემა, რომელიც 3 მილიონი ასლის ოდენობით გაიყიდა.
ფილმის მეინსტრიმული წარმატების შემდეგ გამოვიდა ორი გაგრძელება - მატრიცა: გადატვირთვა და მატრიცა: რევოლუცია. ისინი გადაღებული იქნა ერთდროულად (კოდური სახელწოდებით ზორბა კაცი ). ორივე გამოვიდა 2003 წელს. მათში აღწერილია მანქანების დიდი არმიის იერიში ზიონზე. ნეო ამ ფილმებში უფრო ვრცლად შეიტყობს მატრიცის ისტორიის და თავის, როგორც რჩეულის როლის შესახებ. გაგრძელებები აგრეთვე გამოირჩევა უფრო ამბიციური მოქმედებებიანი სცენებით და ვიზუალური ეფექტებით.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ავსტრალიური ფილმები კატეგორია:მატრიცა (ფრენჩაიზი) კატეგორია:მედია-ფრენჩაიზები კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები კატეგორია:კიბერპანკური ფილმები კატეგორია:ანტიუტოპიური ფილმები კატეგორია:ფილმების სერიები კატეგორია:Village Roadshow Pictures-ის ფილმები კატეგორია:Silver Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ფილმების ტრილოგიები
ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი I: ფარული საფრთხე
„ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი I: ფარული საფრთხე“ (Star Wars Episode I: The Phantom Menace) — 1999 წლის ეპიკური კოსმოსური ოპერის ჟანრის რიგით მეოთხე ფილმი ციკლიდან „ვარსკვლავური ომები“. ამასთან, ქრონოლოგიური მოვლენები მიხედვით, ეს არის 1977-1983 წლებში გადაღებული კინოტრილოგიის მოვლენებამდე დატრიალებული ამბების ქრონიკა, რომელსაც თავის მხრივ, სხვა წინარეისტორია გააჩნია.
ახალ ტრილოგიაზე მუშაობა რეჟისორმა ჯორჯ ლუკასმა დაიწყო 1997 წელს, სხვადასხვა სტუდიასა და ქვეყანაში. სპეციალური ეფექტები მომზადდა კომპიუტერული ტექნოლოგიების დახმარებით.
უკანასკნელი სერიის, ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი VI: ჯედაის დაბრუნება გამოსვლიდან 16 წლის შემდეგ გამოსულმა ახალმა ფილმმა თაყვანისმცემელთა მოწონება დაიმსახურა. კრიტიკოსებმა, მიუხედავად ვიზუალური ელემენტებისა, მას დაბალი შეფასება მისცეს, მაგრამ მსოფლიო მასშტაბით შეგროვებულმა შემოსავალმა 924.3 მილიონი დოლარის სახით გააოცა ყველა, ვინც მას ჩავარდნას უწინასწარმეტყველებდა. იგი იქცა 1999 წლის ყველაზე შემოსავლიან კინონამუშევრად და ყველა დროის რიგით მე-6 ყველაზე შემოსავლიან ამერიკულ ფილმად.
სიუჟეტი
ფილმში მოქმედება მიმდინარეობს კლონების ომამდე 10 წლით ადრე. ეს არის გალაქტიკაში ბოროტების აღზევების ერთგვარი პრელუდია. ორი ჯედაი, მასწავლებელი კუაი-გონ ჯინი და მისი მოსწავლე ობი-ვან კენობი ასრულებენ სავაჭრო ფედერაციასა და პლანეტა ნაბუს შორის სავაჭრო კამათის შუამავლებად. მოლაპარაკებები ვერ შედგა, ვინაიდან სავაჭრო ფედერაციის წარმომადგენლები (რომელთაც სითჰების მბრძანებელი დართ სიდიუსი მართავს) ცდილობენ, მოკლან შუამავლები და გაანადგურონ მათი ხომალდი. მაგრამ ჯედაები საბრძოლო დროიდებისგან თავს იცავენ და გარბიან ნაბუზე.
იქ ჯედაები გაიცნობენ ადგილობრივ აბორიგენს - უცნაურ არსება გუნგანს, სახელად ჯარ-ჯარ ბინკსი, რომელიც იმავე რასის წარმომადგენლებმა გააგდეს წყალქვეშა ქალაქ ოტო-გუნგადან. ახალი ნაცნობების დაჟინებით ჯარ-ჯარი იძულებულია, გაჰყვეს წყალქვეშა ქალაქში, სადაც ყველა წარდგება მმართველ ბოს ნასის წინაშე. მას სთავაზობენ დროიდების წინააღმდეგ ძალების ამხედრება და სხვათა მოკავშირეობას. მაგრამ ბოს ნასი უარს ამბობს, თუმცა სამეულს გაისტუმრებს წყალქვეშა ნავით. ამ ნავით ისინი უახლოვდებიან პლანეტის დედაქალაქს, ტიდს. ამასობაში კი სავაჭრო ფედერაცია მას თავს ესხმის და აპატიმრებს 14 წლის პრინცესა პადმე ამიდალას. ჯედაები მას გადაარჩენენ და მიჰყავთ გალაქტიკურ რესპუბლიკა კორუსანტში, სადაც, მათი იმედით, პრობლემა მშვიდად იქნება გადაწყვეტილი. ფედერაციის ხომალდების შეტევის მიუხედავად და დროიდის R2D2 ძალისხმევით (რომელიც ხომალდის შეკეთებას მოასწრებს), ყველა კორუსანტამდე მშვიდად აღწევს.
გზად ისინი იძულებულები არიან, შეჩერდნენ პლანეტა ტატუინზე. აქ ჯედაები გაიცნობენ ენეკინ სკაიუოკერს, 9 წლის ბიჭუნას, რომელიც შმი სკაიუოკერთან, თავის დედასთან ერთად ტოიდარიანელ უოტოს ტყვეობაში იმყოფება. ენეკინი მძლავრი ძალის პატრონია და კუაი-გონი ამას გრძნობს. იგი დარწმუნებულია, რომ სწორედ ენეკინია წინასწარმეტყველებით დაპირებული ის პიროვნება, რომელიც გაანადგურებს სითჰებს და ძალაში წონასწორობას აღადგენს.
ენეკინი იმარჯვებს საშიშ რბოლაში რეაქტიულ ხომალდებზე და ჯედაები უოტოს სთხოვენ მათი ხომალდისათვის აუცილებელ დეტალებს და ბიჭის გათავისუფლებას. უოტო იძულებულია, დათანხმდეს, თუმცა ენეკინის დედა ტყვეობაში რჩება. კუაი-გონს სურს, ბიჭუნა ჯედაების საბჭოს წარუდგინოს. ამასობაში დართ სიდიუსი მათთან უშვებს თავის მოწაფე დართ მოლს, რომელიც კუაი გონს ლაზერის ხმლით შეერკინება.
მოგზაურები მაინც ჩადიან კორუსანტზე. ჯედაები გაიცნობენ ენეკინს. ისინი დარწმუნებულები არიან, რომ სითჰების ორდენი აღორძინდა, მაგრამ ბიჭუნას შეგირდად აყვანაზე ყველა უარს ამბობს, ვინაიდან ის მეტად მცირე ასაკის არის. კორუსანტი, რომელზეც ბიუროკრატია სუფევს, ვერ უმკლავდება ნაბუსთან არსებულ პრობლემებს კანცლერ ფინის ველორუმის ყოყმანობის გამო. ამიტომ, ამიდალას თხოვნით, მას თანამდებობიდან ხსნიან და მოულოდნელად მის ადგილზე იდუმალ სენატორ პალპატინს ნიშნავენ. ამიდალა ვეღარ ითმენს და აპირებს სავაჭრო ფედერაციასთან შეხვედრას. ჯედაები მას ნაბუზე მიჰყვებიან.
ნაბუზე პადმე დახმარებისათვის მიმართავს გუნგანელებს. ამჯერად ისინი დახმარებაზე თანხმობას აცხადებენ. გუნგანელთა დიდი ჯარი უტევს დროიდებსა და ფედერაციის ტანკებს. ამასობაში ჯედაები და ამიდალა იცავენ სასახლეს. ახალგაზრდა სკაიუოკერი შემთხვევით თავს ამოჰყოფს გამანადგურებელ ხომალდში და უტევს მტრებს. იგი აფეთქებს სავაჭრო ფედერაციის მთავარ ცენტრს და ყველა დროიდი მწყობრიდან გამოდის.
იმ დროს, როდესაც გამარჯვება უკვე არც თუ შორს არის, ჩნდება დართ მოლი, რომელსაც ჯედაები ებრძვიან. კუაი-გონი ამ ბრძოლის დროს კვდება, მაგრამ ობი-ვანი ანადგურებს სითჰს. სიკვდილის წინ მასწავლებელი ობი-ვანს სთხოვს ენეკინზე ზრუნავს და მის აღზრდას. ფილმის ბოლოს კენობი ხდება ბიჭუნას მასწავლებელი. ნაბუს მოსახლეობა, სხვა გმირებთან ერთად, ზეიმობს გამარჯვებას.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ვარსკვლავური ომების ფილმები კატეგორია:ჯორჯ ლუკასის ფილმები
უფლის კვართი
ახალი წელთაღრიცხვის 33 წელს გამართულ ქრისტეს სამსჯავროზე სინედრიონმა ქართლიდან ორი ებრაელი — ელიოზ მცხეთელი და ლონგინოზ კარსნელი მიიწვია. ისინი იერუსალიმში გვიან ჩავიდნენ და იესოს გასამართლებაში მონაწილეობა არ მიუღიათ. მცხეთელი ებრაელები ქრისტეს ჯვარცმას დაესწრნენ და უფლის კვართი საქართველოში ჩამოაბრძანეს.
მცხეთაში დაბრუნებულ ელიოზს შეეგება მისი და, სიდონია, რომელმაც გულში ჩაიკრა კვართი, გოდებით მოისმინა ქრისტეს ჯვარცმის ამბავი და სული განუტევა. გარდაცვლილს კვართი ვერაფრით გამოართვეს. მცხეთელი ებრაელები იძულებული გახდნენ, სიდონია კვართთან ერთად დაეკრძალათ. მალე ქალწულის საფლავზე კვიპაროზის ხე ამოვიდა, რომელიც სურნელს აფრქვევდა და მირონი სდიოდა.
სვეტიცხოველი
326 წელს მოციქულთა სწორის, წმინდა ნინოს ლოცვით, ქართლის მეფე მირიან III ქრისტიანად მოინათლა და ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიად გამოაცხადა. უფლის კვართის დაკრძალვის ადგილას ეკლესიის აგება გადაწყდა. კვიპაროზის ხე საგანგებოდ მოჭრეს მშენებლობისთვის და ეკლესიის საძირკველთან მიიტანეს, მაგრამ მისი სვეტად აღმართვა ვერ შეძლეს. წმიდა ნინომ მთელი ღამე ილოცა მოწაფეებთან ერთად. გამთენიისას ნათლით შემოსილი ანგელოზი ჩამოვიდა ზეციდან, ხელი მოჰკიდა სვეტს და აღმართა. ღვთიური ნათლით გაბრწყინებული სვეტი ჰაერში გაჩერდა თორმეტი წყრთის სიმაღლეზე. მთელი მცხეთა დაიძრა ნათლითმოსილი სვეტის თაყვანსაცემად. სვეტთან მიახლოვებისთანავე ავადმყოფები იკურნებოდნენ, ბრმებს თვალები ეხილებოდათ, ხოლო დავრდომილები ფეხზე დგებოდნენ. კვართი დამარხულია „სვეტი ცხოვლის“ ქვეშ. XII საუკუნეში ნიკოლოზ გულაბერისძემ ქრისტეს კვართს სპეციალური ნაშრომი მიუძღვნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქრისტიანობა საქართველოში კატეგორია:ქრისტიანული სიწმინდეები
დომინიკ ფრანსუა არაგო
მინი|250პქ|დომინიკ ფრანსუა არაგო დომინიკ ფრანსუა არაგო (Dominique François Jean Arago; დ. 26 თებერვალი, 1786 — გ. 2 ოქტომბერი, 1853, პარიზი) — ფრანგი ფიზიკოსი, ასტრონომი და პოლიტიკოსი. საფრაანგეთის მეცნიერებთა აკადემიის წევრი (1809).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1786 კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1853 კატეგორია:ფრანგი ფიზიკოსები კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები კატეგორია:ფრანგი ასტრონომები კატეგორია:XIX საუკუნის ასტრონომები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მათემატიკოსები კატეგორია:ფრანგი ათეისტები კატეგორია:ფრანგი მასონები კატეგორია:საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:ედინბურგის სამეფო საზოგადოების საპატიო წევრები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრები კატეგორია:ნიდერლანდების მეცნიერებისა და ხელოვნების სამეფო აკადემიის წევრები კატეგორია:შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები კატეგორია:პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე დაკრძალულები კატეგორია:XVIII საუკუნის ათეისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ათეისტები
ჩრდილო-დასავლეთი პირკანმაა
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
შინდარა
შინდარა — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში. 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე შუა ფრონის (დასავლეთის ფრონის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 895 მეტრი, ყორნისიდან 3 კილომეტრი.
ჩრდილო-დასავლეთი პირკანმაა
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები კატეგორია:პირკანმაის გეოგრაფია
ყორნისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)
ყორნისი — სოფელი საქართველოში, მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთის ფრონის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1080 მეტრი, ყორნისიდან 12 კილომეტრი.