cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლოთარინგიის საჰერცოგო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია კატეგორია:საჰერცოგოები კატეგორია:ბელგიის ისტორია კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
პებასის რაიონი
პებასის რაიონი (Distrito de Pebas) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის მარისკალ-რამონ-კასტილიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 101 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 663 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11 437 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მარისკალ-რამონ-კასტილიის პროვინციის რაიონები
იონას გრაიჩიუნასი
იონას გრაიჩიუნასი (Jonas Graičiūnas; დ. 10 ივნისი, 1903, თბილისი, — გ. 1 აგვისტო, 1994, ვილნიუსი) — ლიტველი პოეტი და მთარგმნელი.
დაიბადა თბილისში სამხედრო ინჟინრის ოჯახში. ბავშვობის წლებიც თბილისში გაატარა. 1906 წლიდან ცხოვრობდა ლიტვაში. 1923 წლიდან აქვეყნებდა საკუთარ თხზულებებს. არაერთი ლექსი უძღვნა საქართველოს („თბილისს“, „საქართველოს“ და სხვ.). მრავალი წელი იმუშავა „ვეფხისტყაოსნის“ თარგმნაზე, რასაც თვლიდა „სასიცოცხლო საქმედ“, „მოვალეობად მეორე სამშობლოს — საქართველოს წინაშე“. პოემა გამოვიდა 1971 წელს (მეორე გამოცემა — 1984, ე. მეჟელაიტისის წინასიტყვაობით). თარგმნა ვაჟა-ფშაველას ლექსები და პოემა „გიგლია“ (1973). 1949-1957 გადასახლებული იყო ციმბირში. 1967 წლიდან — ლიტვის მწერალთა კავშირის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივლისი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ლიტველი პოეტები
ტაპარუბა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 137 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.25 კმ²-ზე. ფართობი 193 082 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მარეკ შჩიგელი
მარეკ იანუშ შჩიგელი (Marek Janusz Szczygieł ; დ. 2 აგვისტო, 1969, პონიატოვა, პოლონეთი) — პოლონელი დიპლომატი.
პოლონეთის დიპლომატიურ სამსახურშია 1993 წლიდან. სხვადასხვა დროს იყო ეუთოსა და გაეროს ოფისში პოლონეთის მისიის ხელმძღვანელის მოადგილე, პოლონეთის ელჩი რუმინეთში (2011-2015), პოლონეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში უსაფრთხოების გამოწვევების ელჩი და საერთაშორისო კიბერპოლიტიკის კოორდინატორი. 2020 წლის 11 თებერვალს დაინიშნა საქართველოში ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისიის ხელმძღვანელად. მან ამ პოზიციაზე დანიელი დიპლომატი ერიკ ჰოგი შეცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:დაბადებული 2 აგვისტო კატეგორია:პოლონელი დიპლომატები კატეგორია:უცხოელი დიპლომატები საქართველოში
იოანე ჰალიფონტელი
იოანე ჰალიფონტელი — დომინიკანელი ბერი, საეკლესიო მოღვაწე, დიპლომატი, მწერალი. 1398 წლიდან სოლთანიეს მთავარეპისკოპოსი.
იოანე ჰალიფონტელი XIV–XV საუკუნეების მიჯნაზე ახლო აღმოსავლეთსა და კავკასიაში მოღვაწეობდა. მისი მოღვაწეობის ადრეული პერიოდის შესახებ ცნობები არ შემონახულა, ცნობილია მხოლოდ ის, რომ ის დომინიკანელთა ორდენის წევრი იყო. 1377 წელს რომის პაპმა გრიგოლ XI-მ იგი ნახიჩევანის ეპისკოპოსად დაადგინა. ამ დროიდან იოანე ჰალიფონტელის სასულიერო და დიპლომატიური კარიერა მჭიდროდ დაუკავშირდა რეგიონსა და მის სამხედრო-პოლიტიკურ ასპარეზზე გაბატონებულ თემურლენგს.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
1398 წელს იოანე ჰალიფონტელს თემურლენგი ელჩად ნიშნავს ვენეციასა და გენუაში. ელჩობის მიზანი თემურლენგსა და ევროპას შორის ანტიოსმალური კავშირის გაღრმავება იყო. ამ მოგზაურობის დროს იოანე რომშიც ჩასულა, სადაც პაპმა ბონიფაციუს IX-მ იგი სულთანიეს მთავარეპისკოპოსად დანიშნა. თემურლენგის ელჩის სტატუსით მოქმედი იოანე ჰალიფონტელი ამავდროულად აღმოსავლეთის ქვეყნებში ქრისტიანობის განმტკიცებისათვის იღვწის. 1398 წლის ელჩობისას მისი შუამდგომლობით პაპმა გამოსცა ბულა, რომელიც ინდულგენციას აძლევდა მათ, ვინც საქართველოსა და სომხეთში თემურლენგის შემოსევების შედეგად დანგრეული ეკლესიებისათვის გაიღებდა შეწირულებას.
1402 წელს, ოსმალეთის სულთან ბაიაზიდ I-ის დამარცხების შემდეგ, მთავარეპისკოპოსი იოანე ისევ ევროპაშია ელჩი. ვენეციისა და გენუის შემდეგ 1403 წლის მაისში იოანე პარიზში, აქედან კი ინგლისში ჰენრიხ IV-სთან მიემგზავრება. თემურლენგისა და ევროპელი მონარქების მიწერ-მოწერიდან ირკვევა, რომ იოანე საკმაოდ აქტიურ როლს თამაშობდა დიპლომატიურ მოლაპარაკებებში. იოანემ დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჰენრიხ IV-ზე. მან იოანეს გადასცა სარეკომენდაციო წერილები რამდენიმე ევროპელი და აზიელი მონარქისათვის წარსადგენად. მათ შორის არის საქართველოს მეფის გიორგი VII-ის სახელზე დაწერილი წერილიც.
1410 წელს პაპმა იოანე XXIII იოანე ჰალიფონტელს სამართავად გადასცა პეკინის (ხანბალიკის) საარქიეპისკოპოსო. ამ დროიდან მის ხელში გაერთიანდა აზიის ორივე კათოლიკური საეპისკოპოსო.
XV საუკუნის 20-იანი წლების დასაწყისში იოანე ჰალიფონტელი ყირიმში მოღვაწეობდა. მისი გარდაცვალების დროისა და ადგილის შესახებ ცნობები არ მოიპოვება.
იოანეს ცნობები საქართველოს შესახებ
იოანე ჰალიფონტელის „სამყაროს შეცნობის წიგნში“ წარმოჩენილია მრავალგვარი ინფორმაცია, რაც ეფუძნება ავტორის მიერ მოგზაურობებისას ნანახსა და ასევე სხვათაგან გაგონილ ამბებს.
საქართველოს შესახებ ცნობები ეხება ქვეყნის გეოგრაფიულ მდებარეობას, ბუნებას, ყოფა-ცხოვრებას, ადათ-წესებს, რელიგიურ შეხედულებებს, მათ თავისებურებებს. ასევე მიმოიხილულია ქვეყნის ტერიტორიულ–ადმინისტრაციული მოწყობა. თხზულებაში აღნიშნულია, რომ ფრანცისკანელებმა და დომინიკანელებმა იოლად მოიკიდეს ფეხი ქვეყანაში.
იოანე ჰალიფონტელის თხზულებაში საქართველოში თემურლენგის შემოსევების შესახებ დაცული ინფორმაცია პირობითად შეიძლება ორად გაიყოს. პირველი ცნობა უფრო ზოგადი ხაიათისაა. ავტორი თვლის, რომ ქართველებსა და მათ მეფეებს თავიანთი ცოდვების გამო ღვთის რისხვად დაატყდათ თემურლენგი, რომელმაც რამდენჯერმე დალაშქრა საქართველო, ააწიოკა და ტყვედ წაასხა უამრავი ხალხი და დაანგრია ეკლესია-მონასტრები.
სქოლიო
კატეგორია:დომინიკანელთა ორდენის წევრები კატეგორია:XV საუკუნის მოგზაურები კატეგორია:XV საუკუნის მწერლები
ათინას ციხე
ათინას ციხე — არქიტექტურული ძეგლი თურქეთში. ქალაქ ფაზარის გასასვლელში.
ნაგებობა ზღვის სანაპირო ზოლში, ხმელეთიდან 40-50 მეტრით დაცილებულ  კლდოვან  კონცხზეა დაშენებული. აქ სულ სხვადასხვა ზომის ვულკანოგენური წარმოშობის ოთხი კლდოვანი ბორცვია. ციხე-კოშკის კედლები კლდოვანი ბორცვის გარე კონტურებს მიუყვება  და  კლდესთან ერთიანობაში ზღვიდან ამოზიდულის  შთაბეჭდილებას ტოვებს. დღემდე მოღწეულ ნაგებობაზე დაკვირვებით მასში სულ ცოტა სამი საამშენებლო ფენის გამოყოფა შეიძლება. ქვედა საამშენებლო დონე, რომლის წყობები კარგად იკითხება აღმოსავლეთის  და ჩრდილოეთის  მხარეებზე, ნაგებია ქვიშაქვის  კარგად დამუშავებული კვადრებით. მათი საშუალო სიმაღლე 60  სანტიმეტრია. შემაკავშირებლად კირხსნარის  თხელი  ფენაა გამოყენებული  და  წარმოადგენს  ეგრედწოდებულ რომაული  ისოდომის  ტიპურ  ნიმუშს. ამ პერიოდის წყობის  შემორჩენილი  მაქსიმალური სიმაღლე  ნაგებობის ჩრდილო აღმოსავლეთ  კუთხეში,  4 მეტრს   აღწევს. დაკვირვებით ჩანს, რომ შემდგომში მისი განახლება მიმდინარეობს და ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ ძველი წყობის დახრილ სიბრტყეზე ამოყვანილია  სრულიად ახალი წყობა, რომელიც ბიზანტიურ პერიოდს უკავშირდება. თუმცა, ამავე წყობაში ორი სხვადასხვა ქვე პერიოდი  განირჩევა. პირველი ესაა მოწითალო-მოყავისფრო ფერის მცირე ზომის კვადრები,რომლის სიმაღლე 25-30 სანტიმეტრია. კედლის ეს წყობა აღმოსავლეთიდან ორ ვიწრო თაღოვან სარკმელს  შეიცავს. იგი 4  მეტრი სიმაღლისაა. ბიზანტიურ პერიოდში ჩანს  კედლის ამაღლების ცდა, რომელიც სამ ვიწრო თაღოვან სარტყელს შეიცავს. მშენებლობის ეს პერიოდი ითვალისწინებდა კოშკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მონაკვეთში, აღმოსავლეთის მხრიდან  ფართე,  მაღალ  თაღოვან  ღიობს. კარის სიმაღლე 3 მეტრია, ხოლო სიგანე  1.80 მეტრი. ეს წყობა  წინამორბედისაგან  იმით  გამოირჩევა, რომ მონაცრისფრო და მოწითალო ფერის თლილი  ქვებიერთმანეთში მონაცვლეობენ და წყობათა ზომები არათანაბარი ზომისაა.
კოშკის დასავლეთ  კედელზე  და  ნაწილობრივ  სამხრეთის  მხარეს  დარღვეულ  ბიზანტიურ წყობაზე დაშენებულია ოსმალური პერიოდის კედელი, რომლითაც, როგორც ჩანს, მთლიანად  განახლდა  კოშკი. წყობა ხასიათდება  იმით,  რომ  საამშენებლო  მასალად  გამოყენებულია 30 ადრეული პერიოდის  ნაგებობათა  მოშავო-მონაცრისფრო  კვადრები,  ხოლო  მათ  შემაკავშირებლად კირის სქელი ფენა. ჩრდილო-დასავლეთი კედელი  ზედა  სტრუქტურაში  ფართო  არქიტრავით  გადახურულ სარტყლებსაც შეიცავს. მისი ფუძე კლდოვანი მასივი, სამხრეთი და ჩრდილოეთისაკენ მკვეთრადაა  დახრილი. ჩანს, რომ საძირკვლისათვის გამოყენებული კვადრები, მათთვის საგანგებოდ ნაკვეთ ბუდეებშია ჩასმული. საკუთრივ კოშკის  შესასვლელი  გამართული  უნდა  ყოფილიყო  ციხე-კოშკის  ჩრდილო-აღმოსვლეთ  კუთხეში,  მაგრამ  აქ  საფეხურების  ნაკვალევი  არ  ჩანს,  რაც  გვაფიქრებინებს,  რომ მეციხოვნეები იყენებდნენ  ხის სამხედრო დანიშნულების კიბეებს.
რაც შეეხება კოშკის დასავლეთ მხარეს, აქ დასავლეთისა და ჩრდილოეთის მხარეების ორი სართულია შემორჩენილი. ამ მონაკვეთის საამშენებლო წყობაში ოთხი შრე გამოიყოფა: ქვედა, რომელიც მხოლოდ კოშკის სამხრეთ-დასავლეთ მხარეს იკითხება სხვადასხვა ზომის დაუმუშავებელი ქვებით და კირხსნარით არის ნაგები. ეს უშუალოდ კლდეზეა ამოყვანილი. პირველი სართულის ფასადზე სამხრეთ-დასვლეთ არეში იკითხება ორი სარკმელი და  ერთი კარის თაღოვანი ღიობი. პირველი სართული, ნაგებობის მეორე საამშენებლო დონეს ასახავსდა ნაგები კარგად  შერჩეული, დაუმუშავებელი  ქვიშაქვის კვადრებით, რომელთა სიმაღლე საშუალოდ 25 სანტიმეტრია. ქვედა სართულის სარკმლები ვიწრო 15-20 სანტიმეტრის სიფართის ღიობებია და ერთი მეტრის სიმაღლისაა ყოველგვარი მოჩარჩოების გარეშე. როგორც ირკვევა, თაღოვანი კარის ღიობი გვიანდელი ქმნილებაა, რომელსაც მესამე, ზედა საამშენებლო დონე ჩრდილო-დასავლეთის ნაწილში დარღვეული აქვს და თავიდან არი  შევსებული უსისტემო წყობით. კარგად იკვეთება მესამე საამშენებლო დონე, რომელიც მეორე სართულის კუთვნილი ჩანს. ეს მეტრნახევარი სიმაღლის, ვიწრო ზოლია კვადრების ხუთი რიგისაგან შედგენილი. მეორე სართულის სარკმლების ძირის დონიდან, გამოიყოფა მეოთხე საამშენებლო დონე სხვადასხვა ზომის საგანგებოდ შერჩეული ქვებით. ეს სართული სამ სარკმელს შეიცავს. მათ შორის ორი-ქვედა სართულის სარკმლები გასწვრივ და შედგება  საგანგებოდ გამოყვანილი წირთხლებისა და თაღოვანი დამაგვირგვინებელი კვადრებისაგან. ამ წყობის მიხედვით ეპოქათა ზუსტი დეფინაცია შეუძლებელია. პირველი სართულის წყობა შეიძლება ჩავთვალოთ გვიანბიზანტიურად, რომელმაც, სავარაუდოდ, მოსპო ან რაღაც მიზეზის გამო შეცვალა აღმოსავლეთის მხარეს დადასტურებული გვიანრომაული, ასევე ადრებიზანტიურ ისოდომური წყობა.
ათინა საკმაოდ ხშირად გამხდარა ანტიკურ ავტორთა დაინტერესების საგანი. არიანეს მიხედვით, იმის გამო, რომ მისი ნავსაყუდელი არასაიმედო იყო, აქ მცირე რიცხოვანი ხომალდები მხოლოდ ზაფხულობით შედიოდნენ. ახლომახლო იყო მიტოვებული კასტელუმიც. ფაქტობრივად, ათინას ლიმანზე იგივეს იმეორებს ჯ. პალგრევი, ხოლო ათინას კონცხზე აღმართულ კიზ-კალეს „ნახევრადდანგრეულს“ უწოდებს. 1474 წელს იტალიელმა მოგზაურებმა იოზეფ ბარბარო და ამბროჯი  კონტარინინებმა, რომლებიც  ყირიმიდან,  კერძოდ,  კაფადან  უზუნ  ჰასანთან  შესახვედრად  მიდიოდნენ,  გაიარეს ათინა, რომელიც, მათი თქმით, ფაქტობრივად ბერძნებს ეკუთვნოდა  და  ერთადერთი  საიმედო  ადგილი  იყო,  ვინაიდან ბაიბურთისკენ მიმავალ გზაზე ხემშილი ყაჩაღებით არეშობდნენ.
როგორც ჩანს, ათინას ციხე პონტო-კავკასიის საზღვრის ფორმირების პირველი ეტაპის დროინდელია, რომელმაც რაღაც მიზეზის გამო მოგვიანებით დაკარგა მნიშვნელობა. ამ მხრივ საინტერესოა კლავდიუსი მმართველობის ბოლო წლებში არმენიაში, გორნეას სიმაგრეში მდგარი დამხმარე კოჰორტა, რომელმაც თავისი პოლიტიკური მისიის ამოწურვის შემდეგ, დატოვა იქაურობა. როგორც ჩანს,  ჭანებისა და ძიდრიტების საცხოვრებელ არეალთან სულ ახლოს განლაგებული პუნქტი თავდაპირველად გარკვეულ სტრატეგიულ ამოცანებს ემსახურებოდა. მას შემდეგ, რაც დამპყრობელმა აქ მისთვის სასურველი მმართველობა დაამყარა მაქერონებისა და ჰენიოხების „სამეფოს“ სახით, ზედმეტად ჩათვალა „საიმედო  ხელებში“ მოქცეული  ტერიტორიის უშუალო კონტროლი.
ათინადან ერზრუმისკენ მიმავალ გზას სტრატეგიული ადგილი ეკავა. მას ახალი იმპულსი 421 წელს ერზრუმში თეოდოსი ოპოლისის ციხე-სიმაგრის დაფუძნებას უნდა მიეცა. ამის კონტექსტშია განსახილველი მდინარე მელესკურის ხეობაში, ერზრუმ-ათინას მაგისტრალის მაკონტრებელი  ყალე და ისპირიდან მომავალ გზაზე გაბატონებული ჯიხა, სადაც ნ. მარმა  თლილი ქვით ნაგები კედლის უხეშ წყობასა და ნაგებობის, ადგილობრივთა განმარტებით აბანოს ნაშთს მიაგნო.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაცია — რეგიონალური სახელმწიფოთაშორისი ეკონომიკური ორგანიზაცია, დააარსეს 1985 წელს ცენტრალური აზიისა და ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებმა. აღნიშნული ორგანიზაცია გახდა რეგიონალური თაამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის სამართალმემკვიდრე, ორგაიზაციისა, რომელიც 1977 წლის 12 მარტიდან მოქმედებდა იზმირის ხელშეკრულების თანახმად, რომელსაც ხელი მოაწერეს ირანმა, პაკისტანმა და თურქეთმა.
ოფიციალური სახელწოდება
ორგანიზაციის სამუშაო ენაა ინგლისური. ორგანიზაციის ოფიციალური სახელებია:
მოღვაწეობა
1992 წლამდე თანამშრომლობა ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციის ფარგლებში ატარებდა ორმხრივ ხასიათს. 1992 წლიდან, ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციის საქმიანობა მნიშვნელოვნად გაიზარდა 7 ახალი სახელმწიფოს ნებაყოფლობით მიერთებასთან დაკავშირებით. ორგანიზაციას შეემატნენ: ყაზახეთი, აზერბაიჯანი, ავღანეთი, ყირგიზეთი, ტაჯიკეთი, თურქმენეთი და უზბეკეთი. 1995 წელს გაეროს გენერალური ასამბლეის 50-ე სესიაზე მიიღეს რეზოლუცია ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციასთან თანამშრომლობის შესახებ და მას შემდეგ ორგანიზაციას აქვს გაეროს დამკვირვებლის სტატუსი. ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციას ასევე დამკვირვებლის სტატუსი აქვს ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციაში.
სტრუქტურა
150px|thumb|აზერბაიჯანის მარკა, რომელიც ეძღვნება ორგანიზაციის მე-10 სამიტს ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციას აქვს შემვეგი სტრუქტურა წესვების მეხუთე მუხლის შესაბამისად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ეკონომიკური ორგანიზაციები
ბაბაშლარი
ბაბაშლარი (Babaşlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
შოთა ყავლაშვილი
შოთა ყავლაშვილი (დ. 28 იანვარი, 1926, თბილისი — გ. დეკემბერი, 1995) — ქართველი არქიტექტორი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არქიტექტორი (1972), რუსთაველისა (1981) და სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი (1987), თბილისის საპატიო მოქალაქე (1985), აღმოსავლეთის ქვეყნების არქიტექტურის საერთაშორისო აკადემიის აკადემიკოსი, სკკპ-ის წევრი. ყველაზე მეტად ცნობილია საბჭოთა კავშირის დროის თბილისური ნამუშევრებით.
მოღვაწეობა
1948 დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი არქიტექტორის სპეციალობით. 1957-1970 წლებში აქვე ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას.
ყავლაშვილი მსახურობდა თბილისის მთავარ არქიტექტორად 1970-1974 და 1980-1990 წლებში. ამ პერიოდში ხელმძღვანელობდა ძველი თბილისის დაცვას და საქართველოში პირველი ისტორიული უბრანული უბნის შექმნას 1975 წელს. 1994 წელს დაინიშნა ფოთის ვიცე-მერად და მთავარ არქიტექტორად. მის საპატივცემულოდ ძველი თბილისის ერთ ქუჩას მისი სახელი დაერქვა, 1999 წელს კი ბარათაშვილის ქუჩაზე დაიდგა მისი ძეგლი მოქანდაკე თენგიზ კიკაშვილის ავტორობით.
დაკრძალულია თბილისში მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არქიტექტორები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1985) კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1948)
შალვა ელიავა
შალვა ზურაბის ძე ელიავა (დ. 30 სექტემბერი, 1883, ღანირი — გ. 3 დეკემბერი, 1937) — ქართველი საბჭოთა პარტიული მოღვაწე, რევოლუციონერი და ბოლშევიკი. წითელი დროშისა და შრომის წითელი დროშის ორდენების კავალერი. 1921 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის ერთ-ერთი შემოქმედი, 1923-1927 წლებში საქართველოს სსრ-ს, ხოლო 1927-1930 წლებში ამიერკავკასიის სფსრ-ს სახკომსაბჭოს თავმჯდომარე. 1937 წელს, „დიდი წმენდის“ დროს, დახვრიტეს.
ბიოგრაფია
1904 წლიდან იყო რსდმპ წევრი. 1905-1907 წლებში პარტიულ მუშაობას ეწეოდა თბილისში, ქუთაისში, პეტერბურგსა და სხვა ქალაქებში. 1911 წლის დასაწყისში დააპატიმრეს და ოლონეცის გუბერნიაში გადაასახლეს. 1912 წელს ავადმყოფობის გამო ასტრახანში გადაიყვანეს. 1913-1915 წლებში მუშაობდა პეტერბურგში, ფაბრიკაში. 1915 წელს კვლავ დააპატიმრეს და გადაასახლეს ჯერ ასტრახანის, შემდეგ ვოლოგდის გუბერნიაში. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ, 1917 წლის მარტიდან დეკემბრამდე იყო ვოლოგდის გუბერნიის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს პირველი თავმჯდომარე. 1918 წლის იანვარ-აპრილში იყო ამავე გუბერნიის აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარე. 1919 წლის 10 აპრილიდან 11 აგვისტომდე იყო ბოლშევიკთა აღმოსავლეთ ფრონტის სამხრეთ დაჯგუფების სამხედრო რევოლუციური საბჭოს წევრი. 1919 წლის 8 ოქტომბრიდან 1922 წლის 30 აგვისტომდე იყო მოსკოვის მთავრობის მიერ შექმნილი თურქესტანის უმაღლესი მმართველობითი ორგანოს, თურქკომისიის თავმჯდომარე. 1920 წელს დაინიშნა რსფსრ-ს სრულუფლებიან წარმომადგენლად ოსმალეთსა და ირანში. საბჭოთა რუსეთის სახელით მონაწილეობდა მუსტაფა ქემალ ათათურქის მოძრაობასთან მოლაპარაკებებში.
სიკვდილი
1937 წელს დააპატიმრეს და დახვრიტეს ანტისაბჭოთა შეთქმულებაში მონაწილეობის ბრალდებით დააკავეს. მოგვიანებით პირადი ქონების კონფისკაციით დახვრეტა მიესაჯა. ელიავას ბრალად ედებოდა:
1956 წელს ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის სამხედრო ტრიბუნალმა იუსტიციის პოლკოვნიკ ლატიშევის ხელმძღვანელობით იხელმძღვანელა საქართველოს სსრ სისხლის სამართლის პროცესუალური კოდექსის 417 მუხლით და განაჩინა: საქ. სსრ შინსახკომის სამეულის 1937 წლის 3 დეკემბრის გადაწყვეტილება შალვა ზურაბის ძე ელიავას მიმართ გაუქმდეს და საქმის წარმოება შეწყდეს დანაშაულის ნიშნების არარსებობის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XV ყრილობის დელეგატები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVI ყრილობის დელეგატები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:სკკპ ცკ-ის წევრობის კანდიდატები კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ბოლშევიკები
საქსონიის საჰერცოგო
საქსონიის საჰერცოგო (Herzogtum Sachsen) — სახელწოდება ტერიტორიულ-სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნებისა, რომლებიც შედიოდა საღვთო რომის იმპერიის შემადგენლობაში:
1. 1180 წლამდე — ტომობრივი საჰერცოგო (Stammesherzogtum Sachsen) მდინარეების რაინისა და ელბის ქვედა დინებებს შორის (დაახლოებით იკავებდა გერმანიის თანამედროვე მიწის, ქვემო საქსონიის ტერიტორიას).
2. ალოდიური სამფლობელოები ფეოდალებისა, რომლებიც 1180 წლიდან ატარებდნენ საქსონიის ჰერცოგის ტიტულს (იმ ტერიტორიებზე, რომლებიც განეკუთვნებოდა ზემო საქსონიის ისტორიულ ოლქს).
ლიტერატურა
კატეგორია:საჰერცოგოები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია კატეგორია:გერმანიის ისტორია
Red Velvet (ჯგუფი)
Red Velvet (ჰანგული: 레드벨벳) — სამხრეთ კორეული ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა S.M. Entertainment-ის მიერ. ჯგუფის დებიუტი შედგა 2014 წლის 1 აგვისტოს ციფრული სინგლით სახელად „Happiness“. 2015 წლის მარტამდე ჯგუფში იყო ოთხი წევრი: აირინი, სულგი, ვენდი და ჯოი. შემდეგ მათ იერი დაემატათ.
დებიუტის შემდეგ, Red Velvet დიდი პოპულარობითა და აღიარებით სარგებლობს. 2015 წლის დასაწყისში მათი პირველი EP „Ice Cream Cake“ Gaon Album Chart-ის სათავეში იმყოფებოდა. ანალოგიურად, ჯგუფის პირველმა სრულმეტრაჟიანმა ალბომმა „The Red“ (2015) და სიმღერებმა The Velvet, Russian Roulette, რომლებიც გამოუშვეს 2016 წელს, და Rookie (2017) ყველამ მიაღწია #1 გაონს ალბომების ჩარტში. გარდა ამისა, The Red, Rookie და The Red Summer (2017) ასევე Billboard World Albums-ის სათავეში იმყოფებოდა. მათი მეორე ალბომის Perfect Velvet-ის (2017) გამოშვების შემდეგ, Red Velvet გახდა K-pop გოგონათა ჯგუფი ყველაზე ბევრი ნომერ-პირველი ალბომით ჩარტებში ყველა K-pop აქტებს შორის. მათ მიღებული აქვთ არაერთი ჯილდო მუსიკის, ქორეოგეაფიის, ანდაც პოპულარობისთვის, მათ შორის, ოქროს დისკის ახალი არტისტის ჯილდო და Mnet Asian Music Award-ის საუკეთესო ჯგუფი 2017 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:სამხრეთ კორეული ჯგუფები
ტრაკუნიაენი
ტრაკუნიაენი (Tracunhaém) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-სეტენტრიუნალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 055 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 96.35 კმ²-ზე. ფართობი 135 497 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ლგბტ მოძრაობა
ლგბტ მოძრაობა — ლესბოსელ, გეი, ბისექსუალ და ტრანსგენდერ (ლგბტ) ადამიანთა სოციალური მოძრაობა, რომელიც იბრძვის ლგბტ ხალხის საზოგადოებრივი თანასწორობისათვის. მოძრაობაში გაერთიანებული არიან ლგბტ ადამიანები და მათი მოკავშირეები. ისინი ეწევიან აქტივიზმს ლგბტ პირთა უფლებების დასაცავად. არ არსებობს ერთი ცენტრალური ორგანიზაცია, რომელიც მსოფლიოს ყველა ლგბტ პირს იცავს და მათ ინტერესებს გამოხატავს, მაგრამ არსებობს უამრავი რეგიონალური ორგანიზაცია მსგავსი მისიებით და მისწრაფებებით. ზოგიერთი ორგანიზაციის სამუშაო მიზანია ლგბტ თემების გაძლიერება და ლიბერალური ღირებულებების ჩამოყალიბება იმ ქვეყნებში, სადაც საზოგადოების მრავალ წევრს ბიფობია, ჰომოფობია და ტრანფობია, ანუ ლგბტ პირთა მიმართ გაუცნობიერებელი შიში, ზიზღი და სიძულვილი აქვს. ეს ორგანიზაციები ჩართულნი არიან პოლიტიკურ და კულტურულ აქტივიზმში, რომელიც მოიცავს ლობირებას, ქუჩის მსვლელობებს, სოციალური ჯგუფების ჩამოყალიბებას, სამეცნიერო კვლევებს, მედიისა და ხელოვნების განვითარებას და სხვა.
მიმოხილვა
სოციოლოგი მერი ბერნშტაინის აზრით ლესბოსელთა და გეების მოძრაობების კულტურული მიზნები მოიცავს (მაგრამ არ არის ლიმიტირებული) კაცურობისა და ქალურობის დომინანტური  კონსტრუქციების, და უპირველესად ჰეტერონორმატიული ოჯახის უპირატესობის ეჭვქვეშ დაყენებას, ჰომოფობიის წინააღმდეგ ბრძოლას. პოლიტიკური მიზნები კი, კანონების შემოღებას, რომლებიც ლგბტ თემის უსაფრთხოებისა და თანასწორობის გარანტიას შექმნის. ბერნშტაინი ხაზს უსვამს იმას, რომ აქტივისტების მიზანს წარმოადგენს როგორც სამოქალაქო, ისევე პოლიტიკურ სფეროებში წარმატების მიღწევა.
სენტ-ენდრიუსი
ქალაქში განლაგებულია სენტ-ენდრიუს უნივერსიტეტი, საჯარო უნივერსიტეტი ქალაქ სენტ-ენდრიუში, ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული და მესამე უძველესი ინგლისურენოვანი უნივერსიტეტი მსოფლიოში. სენტ-ენდრიუ არის პირველი შოტლანდიის ოთხ უძველეს უნივერსიტეტს შორის და, ოქსფორდისასა და კემბრიჯის შემდეგ, არის მესამე უძველესი უნივერსიტეტი გაერთიანებულ სამეფოსა და ინგლისურენოვან სამყაროში. უნივერსიტეტი 1413 წელს დაარსდა ავინიონის ანტიპაპი ბენედიქტე XIII-ის ბულის საფუძველზე.
სქოლიო
კატეგორია:შოტლანდიის ქალაქები
ლგბტ მოძრაობა
მიმოხილვა
ლგბტ მოძრაობები იზიარებდნენ იდენტობის პოლიტიკას, რომელიც გეი, ლესბოსელ, ბისექსუალ და ტრანსგენდერ ადამიანებს ფიქსირებულ ჯგუფად/კატეგორიად აღიქვამს. ლგბტ თემის წარმომადგენლები ეწინააღმდეგებიან მოსაზრებებს, რომ შესაძლებელია სექსუალური ორიენტაციის ან გენდერული იდენტობის შეცვლა ნებით ან უნებლიედ.
სტოუნუოლის ჯანყი
პოლიცია ტალღის შეკავებას ცდილობდა. რამდენიმე ადამიანი გადაითელა. მეთვალყურეობის გარეშე დარჩენილმა დაკავებულებმა გაქცევით უშველეს თავს. ინსპექტორი პაინი შეეცადა, ადამიანებისთვის წესრიგისკენ მოეწოდებინა, მაგრამ ვითარება კონტროლს აღარ ექვემდებარებოდა. ადამიანების ჯგუფმა პოლიციის ფურგონის გადაბრუნება მოიწადინა.ინფორმაცია ამბოხის შესახებ უცებ გავრცელდა. შემთხვევის ადგილისკენ გაეშურნენ მეზობელი ბარების მფლობელები და იქვე მცხოვრები ადამიანები. ვიღაცამ წამოიძახა, რომ პოლიციის რეიდი თავად ბარის მეპატრონეების პროვოცირებული იყო, რომლებმაც უარი განაცხადეს პოლიციისთვის ქრთამის მიცემაზე. „მაშ მოდით, ჩვენ გადავუხადოთ!“, – იყო პასუხი. პოლიციელების მიმართულებით მონეტების, ლუდის ქილების, აგურებისა და ქვების წვიმა წამოვიდა. ტალღა სკანდირებდა: „Pigs!“ (ღორებო), „Faggot Cops!“ (პედერასტო პოლიციელებო!). ამგვარი პროტესტით გაოგნებულმა პოლიციელებმა უკან დაიხიეს, ბარში, და თან შემთხვევით ხელთ მოყოლილი ადამიანებიც შეითრიეს. ასე მოხვდა ბარში და სასტიკად იცემა ფოლკ მომღერალი დეივ ვან რონკი (Dave Van Ronk), რომელმაც იქ შემთხვევით გაიარა. ათი პოლიციელი და რეიდის დროს დაკავებული ადამიანები, იქ შემთხვევით მოხვედრილი ვან რონკისა და ჟურნალისტ ჰოვარდ სმიტის ჩათვლით, ბარის შიგნით აღმოჩნდნენ. გარე შეტევა მატულობდა. ვიღაცამ შენობის გადაწვაც კი სცადა. მოვლენის თვითმხილველები იხსენებენ, რომ ამბოხს არ ჰყავდა ლიდერი და ორგანიზატორი. ყველაფერი სპონტანურად მოხდა. მაიკლ ფეიდერი (Michael Fader) იხსენებს: „ყველანი ერთდროულად მივხვდით, რომ მოთმინების ფიალა გადაგვევსო. ამდენი წლის დამცირებისა და შეურაცხყოფის შემდეგ, ერთდროულად ყველას მოუვიდა თავში, რომ იმ ღამეს თავისი პროტესტი უნდა გამოეთქვა, და ეს არ იყო ორგანიზებული ქმედება… ყველანი ვგრძნობდით, რომ უკან დასახევი გზა მოჭრილი იყო. ამდენ განსხვავებულ ადამიანს, ერთი რამ აერთიანებდა – პოლიციის აღვირახსნილობასთან შეუგუებლობა. ჩვენ თავისუფლების დაბრუნებას შევეცადეთ. ღამეში დამალვას არ ვაპირებდით. თითქოს ჰაერში რაღაც დაქროდა. ეს თავისუფლების სული იყო. მივხვდით, რომ მისთვის უნდა გვებრძოლა. უკან დახევას არავინ აპირებდა“.ბარში მოლოტოვის კოქტეილებიც კი ფეთქდებოდა. „მთელი ეს წლები ნეხვივით გვექცეოდით? ახლა თქვენი ჯერია!“, – სკანდირებდნენ პროტესტანტები. პოლიციამ ხალხის დაშლა სახანძრო ქაფით სცადა, მაგრამ მილში წნევა დაბალი იყო და შესხურებულმა წყალმა ადამიანები კიდევ უფრო გააშმაგა. როდესაც ისინი ბარში შეიჭრნენ, იქ მათ შეიარაღებული პოლიციელები დახვდნენ. ვითარება უკიდურესად დაიძაბა. პოლიციელებმა მეამბოხეებს იარაღი დაუმიზნეს, მათ კი საპასუხოდ ბარს ბენზინი გადაასხეს და გადაწვეს. ხანძრის ლოკალიზება ადგილზე მისულმა სახანძრომ მოახდინა. საერთო ჯამში, ალყა დაახლოებით 45 წუთი გრძელდებოდა.
შემთხვევის ადგილზე პოლიციამ დამატებითი ძალები შემოიმტკიცა – ქვედანაყოფი, სახელწოდებით „ტაქტიკური საპატრულო ჯგუფი“, რომელიც ვიეტნამის ომის საწინააღმდეგო პროტესტების დროს გამოიყენებოდა. ქვედანაყოფის მიზანი ხალხის დაშლა იყო, თუმცა მან ეს ვერ მოახერხა – მომხვდურებს დამხვდურებმა ქვებისა და სხვა საგნების სეტყვა დაატეხეს თავს. ბობ კოლერი (Bob Kohler), რომელიც იმ ღამეს ძაღლს ასეირნებდა, იხსენებს: „არეულობა უამრავი მინახავს, მაგრამ გეები იმ ღამეს ნამდვილად ზღვარს გადავიდნენ. პოლიციელები სრულიად პატივაყრილები იყვნენ. აქამდე მსგავსი რამ არ მომხდარა. ისინი ასეთ წინააღმდეგობას არასოდეს წაწყდომიან, მით უმეტეს – ქალად გადაცმული კაცებისგან. ამან ისინი იმ დონეზე გააცოფა, რომ მათ სახეებზე ადვილად შეამჩნევდით ამ ადამიანების დახოცვის მზაობას“.
პოლიცია პროტესტანტებისგან ქუჩის გაწმენდას შეეცადა, მაგრამ ეს უკანასკნელნი არ ნებდებოდნენ. ისინი ღიად დასცინოდნენ და აჯავრებდნენ სამართალდამცავებს. ხალხის უმართავი ტალღა მეშვიდე გამზირისკენ დაიძრა, მან კრისტოფერ-სტრიტი გადაკეტა. პოლიციასთან შეტაკება დილის 4 საათამდე გაგრძელდა. მომდევნო დილით, ადამიანები კრისტოფერ-პარკში ისხდნენ და ვერ იჯერებდნენ წუხანდელი ღამის ამბებს. სამარისებური სიჩუმე იდგა, თუმცა ჰაერში კვლავ იგრძნობოდა დაძაბულობა. ღამის არეულობების შედეგად, 13 ადამიანი დააპატიმრეს. ოთხმა პოლიციელმა და პროტესტანტთა დაუდგენელმა რაოდენობამ, სხეულის დაზიანებები მიიღო, Stonewall Inn კი პრაქტიკულად გაცამტვერდა. მომავალ ღამეს, პაინს ბარში მისვლა და მისი დახურვა ჰქონდა განზრახული. არეულობის დროს, კრეიგ როდველმა (Craig Rodwell), წიგნის მაღაზიის მფლობელმა, დარეკა გაზეთებში: New York Times, New York Post და New York Daily News, და მომხდარის შესახებ შეატყობინა. ახალი ამბავი უცებ გავრცელდა.
მომდევნო ღამით, არეულობებმა კრისტოფერ-სტრიტზე კიდევ უფრო დიდი ძალით იფეთქა. Stonewall Inn-ს დაუბრუნდნენ წინა ღამის ვიზიტორები, და ამჯერად მათ გამვლელები და ტურისტები შეუერთდნენ. ათასობით ადამიანი შეიკრიბა ბარის წინ, რომელიც კვლავ გაიღო. ქუჩაზე დიდი საცობი შეიქმნა. პროტესტანტთა ტალღამ ალყა შემოარტყა ავტობუსებსა და ავტომობილებს მხოლოდ იმ შემთხვევაში ატარებდნენ, თუ მათი მფლობელები მათ მხარდაჭერას გამოხატავდნენ ან ქამინგ აუთს გააკეთებდნენ. ქუჩაზე ნაგვის ურნების დაწვა დაიწყეს. შემთხვევის ადგილზე კვლავ გამოჩნდა „ტაქტიკური საპატრულო ჯგუფი“. უწესრიგობები დილის 4 საათამდე გაგრძელდა. ორშაბათს და სამშაბათს, წვიმის გამო, გრინვიჩ-ვილიჯზე სიტუაცია რამდენადმე განიმუხტა. კრეიგ როდველმა და მისმა პარტნიორმა ფრედ სერჯენტმა, ამით ისარგებლეს და 5000 ფურცელი გაავრცელეს მოთხოვნით: „გეი ბარებს მოვაცილოთ მაფია და პოლიციელები!“. ფურცლებზე დატანილი იყო Stonewall Inn-ისა და მაფიის საკუთრებაში მყოფი სხვა გეი ბარების ბოიკოტირებისა და საზოგადოებრივი წნეხის მერიაზე განხორციელებისკენ მოწოდება, ასევე „პოლიციის თავაშვებულობის“ ალაგმვის მოთხოვნა. ოთხშაბათს, კრისტოფერ-სტრიტზე არეულობები განახლდა მას შემდეგ, რაც Village Voice-ის ჟურნალისტებმა ჰოვარდ სმიტმა და ლუსიან ტრესკოტმა ამბოხის მონაწილეთა მისამართით შეურაცხმყოფელი და დამამცირებელი გამოთქმები გამოიყენეს: „forces of faggotry“ (პედარასტული ძალები), „Sunday fag follies“ (კვირის პედარასტული ანცობა), „limp wrists“ (სუსტი მაჯები). ამჯერად, პროტესტანტთა რისხვა თავს გაზეთის რედაქციას დაატყდა. ამასობაში, მათ რიცხვს კიდევ 1000 ადამიანი შეემატა. ოთხშაბათ საღამოს გაჩაღებული მორიგი შეტაკებები ერთი საათის მანძილზე გაგრძელდა. იმ საღამოს, 5 ადამიანი დააპატიმრეს. Stonewall Inn-მა არეულობების შემდეგ რამდენიმე კვირას გასტანა. 1969 წლის ოქტომბერში, რაიონში მკვეთრად გაძვირდა საიჯარო გადასახადი, რის გამოც დაიკეტა.
ბევრ აქტივისტს მიაჩნია, რომ სტოუნვოლის ამბოხი არამხოლოდ გეი განმათავისუფლებელი მოძრაობის დასაბამია, არამედ – გეი სიამაყისა და თანამედროვე ლგბტ ადამიანების უფლებებისთვის ბრძოლის ფუნდამენტი, რომელზეც დღეს ამერიკის შეერთებულ შტატებში ლგბტ ადამიანებისადმი დამოკიდებულება და პატივისცემაა აგებული.
XXI საუკუნე
დღესდღეობით ლგბტ მოძრაობა საკმაოდ ძლიერია მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში. თუმცა არსებობს კრიტიკა და ინიციატივები, რომლებიც ამ სოციალური მოძრაობის დახშობას ცდილობენ. 2011 წელს, ბრაზილიაში, ქალაქ სან პაულუს საკრებულოს წევრმა „მემარჯვენე დემოკლატთა“ პარტიიდან, კარლოს აპოლიანიომ დეკემბრის მესამე კვირა დღის „ჰეტეროსექსუალთა სიამაყის დღედ“ გამოცხადების ინიციატივა გამოთქვა. მძაფრი კრიტიკის მიუხედავად კანონპროექტი დამტკიცდა, თუმცა დღემდე სან-პაულუს ჯერ არცერთი „ჰეტეროსექსუალთა სიამაყის დღე“ არ აღუნიშნავს.
2013 წლის 17 მაისს ჰომოფობიასთან და ტრანსფობიასთან ბრძოლის დღის აღსანიშვნელად გამოსული აქტივისტები 20 000-მდე ულტრა-კონსერვატმა მართლმადიდებლური ეკლესიის მრევლმა დაარბია, რომლებსაც წინ სასულიერო პირები მიუძღოდნენ. 2014 წლიდან 17 მაისს ჰომოფობიასთან და ტრანსფობიასთან ბრძოლის დღისადმი და საქართველოს პატრიარქის დაარსებული „ოჯახის სიწმინდის დღისადმი“ მიძღვნილი ღონისძიებები თბილისში პარალელურ რეჟიმში აღინიშნება.
2015 წელს სტამბოლში სიამაყის მარში პოლიციამ ცრემლსადენი გაზითა და რეზინის ტყვიებით დაარბია. 2015 და 2016 წლებში მთავრობამ აქტივისტებს ნება არ მისცა მარში გაემართათ, რაც უსაფრთხოების ნორმების დაცვის გარანტიის არქონით გაამართლეს.
ამისდა მიუხედავად მოძრაობა განაგრძობს პროგრესს. ნიდერლანდები იყო პირველი ქვეყანა, რომელმაც დაუშვა ერთი სქესის მქონე პირების ქორწინება 2001 წელს. 2022 წლის მონაცემებით, ნიდერლანდებს შეუერთდა შემდეგი ქვეყნები: შვედეთი, არგენტინა, ბელგია, კანადა, ისლანდია, ირლანდია, ნორვეგია, სამხრეთ აფრიკა, ესპანეთი, პორტუგალია, დანია, ურუგვაი, ბრაზილია, საფრანგეთი, კოლუმბია, ახალი ზელანდია, მექსიკა, გაერთიანებული სამეფო, ამერიკის შეერთებული შტატები, მალტა, გერმანია, ავსტრალია, ავსტრია, ტაივანი, ეკვადორი, კოსტა-რიკა, ჩილე, შვეიცარია და სლოვენია.
სქოლიო
1. Actors to Gyms. Retrieved 7 June 2015. Jump up ^ Bernstein, Mary (2002). Identities and Politics: Toward a Historical Understanding of the Lesbian and Gay Movement. Social Science History 26:3 (fall 2002). 2. ^ Bull, C., and J. Gallagher (1996) Perfect Enemies: The Religious Right, the Gay Movement, and the Politics of the 1990s. New York: Crown. 3. One example of this approach is: Sullivan, Andrew. (1997) Same-Sex Marriage: Pro and Con. New York: Vintage.
ლევ კარახანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი დიპლომატები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი კატეგორია:რუსი რევოლუციონერები კატეგორია:რსდმპ(ბ)-ის VI ყრილობის დელეგატები
აჭარის კრიზისი (2004)
[[ფაილი:AdjaraLocationinGeorgia.svg|300px|მინი|
წინაპირობა
საქართველოს მიერ საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის გამოაცხადების შემდეგ, 1991 წლის ივლისში, ასლან აბაშიძე გახდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე. მას საკმაოდ მჭიდრო კავშირები ჰქონდა საქართველოს პირველ პრეზიდენტთან, ზვიად გამსახურდიასთან. სამოქალაქო ომის დაწყებისთანავე აბაშიძემ დაიწყო შეიარაღებული სტრუქტურების ფორმირება, რითაც უფრო მეტად განიმტკიცა თავისი ძალაუფლება. 1996 წელს ასლან აბაშიძე ხელმეორედ აირჩიეს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარედ. 2000 წელს აბაშიძის ზეგავლენით საქართველოს პარლამენტმა შეიტანა შესწორებები 1995 წელს მიღებულ კონსტიტუციაში, რის მიხედვითაც გაიზარდა აჭარის ცენტრალური ხელისუფლებისგან დამოუკიდებლობა როგორც პოლიტიკურ, ასევე ეკონომიკურ საკითხებში. მაგალითისთვის, აჭარის მთავრობა დამოუკიდებლად აკონტროლებდა თურქეთთან საზღვარს და თავისი ნების შესაბამისად განკარგავდა საბაჟო გადასახადებიდან შემოსულ თანხას. 2001 წელს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციაში შესული შესწორებით გაჩნდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მეთაურის თანამდებობა, რომელსაც პრივილეგირებული ძალაუფლება გააჩნდა. 2001 წელს აჭარის მოსახლეობის 99%-მა სწორედ უკონკურენტო ასლან აბაშიძე აირჩია ამ თანამდებობაზე. მისი მმართველობის დროს აჭარა შედარებით სტაბილური მხარე იყო, თუმცა იდევნებოდა ოპოზიცია, ირღვეოდა ადამიანის უფლებები. გარკვეული ეკონომიკური წინსვლის მიუხედავად მმართველობა იყო კორუმპირებული და კონცენტრირებული აბაშიძის ოჯახის წევრების ხელში.
მოვლენათა განვითარება
ვარდების რევოლუციის დროს აბაშიძე მხარს ედუარდ შევარდნაძის მთავრობას უჭერდა. 2003 წლის 24 ნოემბერს მან აჭარაში საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა და გაზარდა კონტროლი საზღვრებზე, მათ შორის მეზობელ ადმინისტრაციულ ერთეულებთან. აბაშიძემ დაგმო ვარდების რევოლუცია, რადგან, მისი აზრით, იგი არაკონსტიტუციური იყო და ბოიკოტი გამოუცხადა 2004 წლის 4 იანვარს დაგეგმილ საპრეზიდენტო არჩევნებს. მიხეილ სააკაშვილმა, რომელიც შემდგომში პრეზიდენტად აირჩიეს, მწვავედ შეაფასა აბაშიძის ქმედებები: „მზად ვარ წავიდე კომპრომისზე, მაგრამ არა სახელმწიფოს ხარჯზე. თუ ასლან აბაშიძეს წასვლა უნდა მას შეუძლია წავიდეს, მაგრამ აჭარას იგი თან ვერ წაიღებს. ვინც ბლოკადის თემას წამოწევს ყველამ უნდა იცოდეს, რომ მისთვის ოთხი კედელი გამზადებული იქნება.“
აბაშიძე 18 დეკემბერს სტრასბურგში ევროსაბჭოს გენერალურ მდივან ვოლტერ შვიმერს შეხვდა, რომელმაც მას აჭარაში არჩევნების ჩატარებისკენ მოუწოდა. 20 დეკემბერს საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი ზურაბ ჟვანია ბათუმში გაემგზავრა, სადაც მან მოლაპარაკებები გამართა აჭარის არ-ის მეთაურ ასლან აბაშიძესთან. 28 დეკემბერს აბაშიძე დათანხმა აჭარაში საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარებას, თუმცა მისმა პარტიამ „დემოკრატიული აღორძინების კავშირმა“ არ მიიღო არჩევნებში მონაწილეობა.
3 იანვარს აჭარაში საგანგებო მდგომარეობა დროებით შეწყდა არჩევნების ჩასატარებლად. 6 იანვარს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ახალგაზრდული მოძრაობა „კმარას“ ორი წევრი და მათი ოჯახის წევრები დააკავეს და სამთვიანი წინასწარი პატიმრობა შეუფარდეს. აჭარის შინაგან საქმეთა სამინისტროს განცხადებით, პოლიციამ ნარკოტიკები და ასაფეთქებელი ნივთიერება იპოვა დაკავებულთა ბინებში, თუმცა მათი ოჯახები ამ ბრალდებას უარყოფდნენ. მათი აზრით, აქტივისტების დაკავების მიზეზი დიდი ალბათობით მთავრობის საწინააღმდეგო, დისიდენტური პოზიცია იყო. დაკავებულები 18 იანვარს გაათავისუფლეს. 7 იანვარს საგანაგებო მდგომარეობა განახლდა. 11 იანვარს გონიოში გამართული ათასკაციანი საპროტესტო აქციის ერთ-ერთი მოთხოვნა სწორედ საგანგებო მდგომარეობის შეწყვეტა იყო. აქცია უცნობმა პირებმა დაარბიეს. აჭარის შინაგან საქმეთა სამინისტრის საგანგებო სიტუაციების დეპარტამენტის უფროსი თემურ ინაიშვილი ბათუმის ცენტრში მოკლეს. აჭარაში მოქმედი ოპოზიციური მოძრაობის წევრების განცხადებით, მკვლელობა პოლიტიკური მოტივით მოხდა, რადგანაც ინაიშვილი ოპოზიციას უჭერდა მხარს. 27 იანვარს სახალხო მოძრაობა „ჩვენმა აჭარამ“ პირველი ყრილობა გამართა, სადაც გაჟღერდა აჭარაში ხელისუფლების მშვიდობიანი გზებით შეცვლის ინიციატივა. ყრილობას მოძრაობის 4000-მდე წევრი ესწრებოდა. ორგანიზაციამ ადგილობრივ მოსახლეობაში ხელმოწერების შეგროვება დაიწყო აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკის საკანონმდებლო ორგანოს ვადამდელი არჩევნების ჩატერბის მოთხოვნით. 20 თებერვალს ბათუმში „ჩვენი აჭარის“ სათაო ოფისი დაარბიეს. 21 თებერვალს მდინარე ჩოლოქთან სასტიკად სცემეს მოძრაობა „კმარას“ ორი აქტივისტი, რომლებსაც ბათუმში ასლან აბაშიძის საწინააღმდეგო პლაკატები მიჰქონდათ.
27 თებერვალი ბათუმში სომხური დიასპორის წარმომადგენლებთან შეხვედრისას ასლან აბაშიძემ საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლება ავტონომიურ რესპუბლიკაში შეიარაღებული შეჭრის მომზადებაში დაადანაშაულა. საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა დაგმო აჭარის მთავრობის დაუმორჩილებლობა და განაცხადა, რომ რეგიონში პოლიტიკური რეპრესიების გამტარებელები უნდა დაისაჯონ. სააკაშვილმა აბაშიძეს ათდღიან ვადა მისცა, წინააღმდეგ შემთხვევაში კი დაპირდა, რომ თბილისი სადამსჯელო ღონისძიებებს გაატარებდა.
5 მარტს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე, ხელვაჩაურის რაიონში სამაუწყებლო ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის გადაცემა „60 წუთის“ კორესპონდენტი ვახტანგ კომახიძე სცემეს. თვითმხილვევების განცხადებით, თავდამსხმელები სპეცდანიშნულების რაზმის წევრები იყვნენ. ინციდენტს სამართალდამცავები შეესწრნენ, მაგრამ რეაგირების გარეშე დატოვეს.
14 მარტს პრეზიდენტი სააკაშვილი აჭარის ტერიტორიაზე არ შეუშვეს. მისი კორტეჟი მდინარე ჩოლოქთან ადმინისტრციულ საზღვარზე შეიარაღებულმა პირებმა შეაჩერეს. პრეზიდენტი სიტუაციის განმუხტვის მიზნით იძულებული იყო უკან გაბრუნებულიყო. საქართველოს პრეზიდენტმა უარყო ინფორმაცია, რომ ცენტრალური ხელისუფლება აჭარაში შეიარაღებული ძალებით შესვლას აპირებდა. პრეზიდენტმა მოუწოდა ბათუმში არსებული რუსული სამხედრო ბაზის ხელმძღვანელებს არ ჩაერიონ საქართველოს შიდა საქმეებში.
14 მარტს ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შენობაში მოშიმშილე ლექტორების და სტუდენტების ერთი ნაწილი დაუდგენელმა პირებმა დაარბიეს. ბათუმელი სტუდენტების და ლექტორების ერთმა ნაწილმა შიმშილობა რამდენიმე დღის წინ დაიწყო. ისინი აპროტესტებენ ცენტრალური ხელისუფლებასა და აჭარის რეგიონის ხელმძღვანელობას შორის ვითარების დაძაბვას.
პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ულტიმატუმი წაუყენა აჭარის მეთაურ ასლან აბაშიძეს და მოსთხოვა ცენტრალური ხელისუფლების პირობები 15 მარტამდე შეესრულებინა. ცენტრალურმა ხელისუფლებამ აჭარას ეკონომიკური სანქციები დაუწესა.
„14 მარტის სატელეფონო საუბრისას მე ვუთხარი ასლან აბაშიძეს, რომ აქვს დრო იფიქროს ჩემს პირობებზე. ვთხოვე მას შემიშვას მე და მთავრობის სხვა წევრები აჭარაში ამომრჩევლებთან შესახვედრად; მისცეს საშუალება ადამიანებს თავისუფლად გამოხატონ თავიანთი პოზიცია; მისცეს საშუალება ოპოზიციას აჭარაში წინასაარჩევნო კამპანია თავისუფლად აწარმოოს და თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნები ჩაატაროს“, - განაცხადა მიხეილ სააკაშვილმა.
15 მარტი საქართველოს პრეზიდენტის და მინისტრთა კაბინეტის ერთობლივი გადაწყვეტილებით ფოთში ანტიკრიზისული ჯგუფი შეიქმნა, რომელსაც აჭარის საკითხის მოგვარება დაევალა. აჭარასთან გართულებული ურთიერთობების გამო მთავრობის მთლიანი შემადგენლობა დროებით ფოთში გადავიდა. 18 მარტს ასლან აბაშიძე მიხეილ სააკაშვილს შეხვდა. მათ რამდენიმე მნიშვნელოვან საკითხზე შეთანხმებას მიაღწიეს. ეს საკითხებია საპარლამენტო არჩევნების სამართლიანად ჩატარება, პრეზიდენტის წარმომადგენლის ინსტიტუტის შემოღება ბათუმის პორტსა და სარფის საბაჟოზე და მოსახლეობისთვის დარიგებული იარაღის ჩაბარების პროცესის დაწყება. სანაცვლოდ, აჭარისთვის დაწესებული ეკონომიკური სანქციები მოიხსნა. აბაშიძემ უარყო ინფორმაცია, რომ აჭარის მოსახლეობაში იარაღი ბოლო დროს ცენტრალურ ხელისუფლებასა და რეგიონს შორის დაძაბული ვითარების გამო დარიგდა. მისი თქმით, იარაღი პირველად მოსახლეობას ქვეყანაში დაწყებული სამოქალაქო ომის დროს დაურიგდა, რადგანაც აჭარას არ ჰყავდა საკუთარი შეიარაღებული ფორმირებები. 28 მარტს საპარლამენტო არჩევნები აჭარაში დარღვევებით ჩატარდა. საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარემ ზურაბ ჭიაბერაშვილმა გამოხატა შეშფოთება აჭარაში დაფიქსირებული დარღვევების გამო და არ გამორიცხა აჭარაში არჩევნების შედეგების გაუქმების შესაძლებლობა. ასლან აბაშიძემ ცენტრალურ ხელისუფლება არჩევნების შედეგების გაყალბებაში დაადანაშაულა. მისმა პარტიამ „საქართველოს დემოკრატიულმა აღორძინებამ“ 7%-იანი ბარიერი ვერ გადალახა და პარლამენტს მიღმა დარჩა. 2 აპრილს აჭარის მთავრობა მიხეილ სააკაშვილზე თავდასხმის ორგანიზებაში დაადანაშაულეს. 9 აპრილს საქართველოს პრეზიდენტმა კატეგორიულად გააფრთხილა აჭარის მეთაური ასლან აბაშიძე განაიარაღოს რეგიონში მოქმედი უკანონო შეიარაღებული დაჯგუფებები. წინააღმდეგ შემთხვევაში, იგი აჭარის პარლამენტის დაშლით და რიგგარეშე არჩევნების ჩატარებით დაიმუქრა. 13 აპრილს საქართველოს პრემიერ-მინისტრ ზურაბ ჟვანიასა და ასლან აბაშიძეს შორის შემდგარი მოლაპარაკებები უშედეგოდ დასრულდა, აბაშიძემ უარი განაცხადა მოსახლეობის განიარაღებაზე. 18 აპრილს მასობრივი დარღვევების გამო ხულოსა და ქობულეთის რაიონებში საპარლამენტო არჩევნები ხელახლა უნდა გამართულიყო, თუმცა არჩევნები ჩაიშალა.
23 აპრილს ასლან აბაშიძემ ცენტრსა და რეგიონს შორის არსებული რთული ვითარების რუსეთისა და აშშ-ს შუამავლობით მოგვარების სურვლის შესახებ განაცხადა და ორივე ქვეყნის პრეზიდენტს წერილი გაუგზავნა. 24 აპრილი აჭარაში საგანგებო მდგომარეობა და კომენდანტის საათი გამოცხადდა. ამის შესახებ გადაწყვეტილება აჭარის უზენაესმა საბჭომ და სენატმა ერთობლივ სხდომაზე მიიღეს.
26 აპრილს ბათუმის პორტში განთავსებულმა სანაპირო დაცვის კატარღამ ფოთის პორტში გადაინაცვლა მას შემდეგ, რაც ეკიპაჟის ცხრა წევრმა უარი განაცხადა დამორჩილებოდა აჭარის ლიდერის ასლან აბაშიძის ბრძანებებს.
27 აპრილს საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრი დავით შერვაშიძე აჭარის ადმინისტრაციულ საზღვარზე ადგილობრივმა ხელისუფლებამ არ შეუშვა. სოფლის მეურნეობის მინისტრი აჭარის მაღალმთიანი სოფლებისთვის განკუთვნილი სასუქით დატვირთულ რამდენიმე სატვირთო მანქანას მიაცილებდა.
28 აპრილს ასლან აბაშიძის განკარგულების თანახმად, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში არმიის რეზერვისტების მობილიზება დაიწყო. განკარგულებაში ასევე ნათქვამი იყო, რომ ეს ნაბიჯი „აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მიმართ ცენტრალური ხელისუფლების აგრესიულმა პოლიტიკამ გამოიწვია“. 29 აპრილს აბაშიძემ განაცხადა, რომ ცენტრალურ ხელისუფლებასთან დიალოგის დაწყების მომხრეა და თბილისსა და ბათუმს შორის არსებული დაძაბულობა მოლაპარაკების გზით უნდა მოგვარდეს.
265px|thumb|ცენტრში — ჩოლოქის 2004 წელს აფეთქებული ხიდის ნარჩენები, მარჯვნივ — ახალი ხიდი.
2 მაისს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის ბრძანებით, ააფეთქეს ადმინისტრციულ საზღვრებზე მდებარე ჩოლოქისა და ქაქუთის ხიდები. გავრცელებული ინფორმაციით, აჭარის ხელმძღვანელობა შიშობდა, რომ ფოთში საქართველოს შეიარაღებული ძალების ფართომასშტაბიანი წვრთნების დასრულების შემდეგ, 2 მაისს, სამხედრო ნაწილები აჭარაში შეიჭრებოდნენ. მოსახლეობას აჭარაში შესვლა, ან რეგიონიდან გამოსვლა მხოლოდ ფეხით, შემოვლითი გზებით შეეძლო.
4 მაისს ბათუმში გამართული მშვიდობიანი საპროტესტო აქცია აჭარის ხელისუფლებამ სასტიკად დაარბია. არსებული ინფორმაციით, ათობით ადამიანი დაშავდა. თავდაპირველად აჭარის ხელისუფლება საპროტესტო აქციის დაშლას წყლის ჭავლის გამოყენებით შეეცადა, თუმცა შემდგომში ხელკეტებიც გამოიყენა. ბათუმის უნივერსიტეტის სტუდენტებმა აჭარის ლიდერის ასლან აბაშიძის გადაყენების და ადგილობრივი საკანონმდებლო ორგანოს ვადამდელი არჩევნების ჩატარების მოთხოვნით საპროტესტო აქცია გამართეს.
5 მაისს დაახლოებით 15 000 ადამიანი შეიკრიბა ბათუმის უნივერსიტეტთან, ასლან აბაშიძის გადადგომის მოთხოვნით. ეს იყო ყველაზე ფართომასშტაბიანი აქცია ალსან აბაშიძის წინააღმდეგ. მშვიდობიან მოსახლეობას სამხედროები და აჭარის საკანონმდებლო ორგანოს დეპუტატები უერთდებოდნენ. ამ დროს მიხეილ სააკაშვილმა გააკეთა განცხადება, რომ აბაშიძის უსაფრთხოება უზრუნველყოფილი იქნებოდა, თუ იგი თანამდებობას მშვიდობიანად დატოვებდა. ასლანი ასეც მოიქცა. ღამე რუსეთის უსაფრთხოების საბჭოს თავმჯდომარე იგორ ივანოვი ბათუმში ჩამოვიდა და ის და ასლან აბაშიძე მოსკოვში გაფრინდნენ. 6 მაისს ბათუმში მიხეილ სააკაშვილი ჩავიდა და წარმოთქვა სიმბოლური ფრაზა: „ასლანი გაიქცა, აჭარა თავისუფალია“.
კონფლიქტის მოგვარების შემდეგ აჭარაში ჩატარდა უმაღლესი საბჭოს არჩევნები, რომელშიც მოსახლეობის ხმათა 70% მიიღო პარტიამ „სააკაშვილი – მოგებული აჭარა“. მოხდა საქართველოსა და აჭარის კონსტიტუციების რეფორმირება. აჭარამ შეინარჩუნებდა ავტონომიური რესპუბლიკის სტატუსი, მაგრამ საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლების დაქვემდებარების ქვეშ. აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მეთაურის თანამდებობა გაუქმდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საპროტესტო გამოსვლები საქართველოში კატეგორია:საქართველოს უახლესი ისტორია
შეჯახება (ფილმი)
შეჯახების პრემიერა პირველად შედგა 2004 წლის 10 სექტემბერს ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე. ფილმი კინოთეატრებში2005 წლის 6 მაისს გავრცელდა Lions Gate Films-ის მხარდაჭერით. ფილმმა მიიღო დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან, რომლებმაც დადებითად შეაფასეს რეჟისურა, სცენარი, მსახიობების შესრულება (განსაკუთრებით დილონისგან). ზოგიერთმა კრიტიკოსმა ფილმი დაუწინა რაციონალური ურთიერთობების ზედმეტად გამარტივებულ გამოსახვისთვის. ფილმი მომგებიანი აღმოჩნდა. მან მსოფლიო მასშტაბით 98,4 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა 6,5 მილიონი დოლარის ბიუჯეტისგან.
ფილმმა რამდენიმე აღიარება და ნომინაცია დაიმსახურა. დილონი განსაკუთრებული იყო თავისი შესრულებისთვის, რისთვისაც მან მიიღო ნომინაციები საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვანი როლის შესრულებისთვის, ასევე BAFTA, ოქროს გლობუსი და კინომსახიობთა გილდია. ფილმმა მიიღო ოსკარის ექვსი ნომინაცია და გაიმარჯვა სამ ნომინაციაში:საუკეთესო სურათი, საუკეთესო ორიგინალური სცენარი და ოსკარის 78-ე დაჯილდოების საუკეთესო ფილმის მონტაჟი. იგი ასევე იყო ნომინირებული BAFTA-ს ცხრა ჯილდოზე, რომლიდანაც მოიგო ორი, საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის და საუკეთესო მეორეხარისხოვანი ქალის შესრულებისთვის.
წარმოება
2020 წელს Vulture- სთან ინტერვიუში, ტენდი ნიუტონმა განაცხადა, რომ მწერალსა და რეჟისორ პოლ ჰეგისს არ სურდა მას სპეციალური დამცავი საცვლები ეცვა პოლიციის სექსუალური ძალადობის სცენისთვის, რადგან სურდა, რომ მეტ დილონისთვის რეალური ყოფილიყო "იქ წასვლა".
შემოსავალი
შეჯახება ფართოდ გავრცელდა 2005 წლის 6 მაისს და ფინანსურად მოგება 2005 წლის გაზაფხულის ბოლოს ნახა. ფილმის ბიუჯეტი იყო 6,5 მილიონი დოლარი (პლუს 1 მილიონი აშშ დოლარი დაფინანსებით). ფინანსური სიძნელეების გამო, რეჟისორმა ჰაგისმა ფილმი გადაიღო საკუთარ სახლში, გადაღების ატრიბუტიკა კი სატელევიზიო შოუ მონაზონისგან ითხოვა, ფილმში ნაჩვენები მანქანები მისი და მსახიობების იყო. ფილმის ქვეყნის შიდა შემოსავალმა 53,4 მილიონი დოლარი შეადგინა, რაც თავის ბიუჯეტზე შვიდჯერ მეტი იყო. მიუხედავად წარმატებისა მისი ღირებულების მხრივ, შეჯახება იყო ყველაზე დაბალი შემოსავლის მქონე ფილმი, რომელმაც მოიგო საუკეთესო სურათის ნომინაცია 1987 წლის უკანასკნელი იმპერატორის შემდეგ.
კრიტიკოსთა გამოხმაურება
ვებგვერდ Rotten Tomatoes-ზე, ფილმის შეფასება 74%-ია, 241 მიმოხილვის საფუძველზე, საშუალო ქულა 7,23 / 10. საიტის კრიტიკულ კონსენსუსში ნათქვამია: ,,თანამედროვე განრისხებისა და ურბანული გათიშვის შესახებ ნედლი და შემაშფოთებელი მორალი, შეჯახება იკვლევს ენერგეტიკისა და ქსენოფობიის საფრთხეებს ერთმანეთთან დაკავშირებული ანგელენოსის ცხოვრებაში”. Metacritic– ზე ფილმს აქვს 69 ქულა 100 – დან, 36 კრიტიკოსზე დაყრდნობით, რაც ზოგადად კარგი ფილმების კატეგორიაში გადის. CinemaScore– ის თანახმად, აუდიტორიამ ფილმს მიანიჭა ,,A−" შეფასება A + დან F მასშტაბით.
როჯერ ებერტმა ფილმს 4/4 ვარსკვლავი მიანიჭა და აღწერა, როგორც ,,ძალზედ მომხიბვლელი ფილმი", იგი 2005 წლის საუკეთესო ფილმების ჩამონათვალში მოხვდა. ფილმი ასევე იკავებს 460-ე ადგილს იმპერიის ,,ყველა დროის 500 საუკეთესო ფილმებს" შორის.
2010 წელს დამოუკიდებელმა კინო და ტელევიზიის კავშირმა შეჯახება აირჩია, როგორც ბოლო 30 წლის 30 ყველაზე მნიშვნელოვანი დამოუკიდებელი ფილმებიდან ერთ-ერთი საუკეთესო.
შეჯახება მოხვდა მრავალი კერძო კრიტიკოსის ათ საუკეთესო ფილმს შორის.
ჯილდოები
შეჯახებამ ოსკარის 78-ე დაჯილდოების ცერემონიალზე საუკეთესო სურათის კატეგორიაში ოსკარი მოიგო, სადაც მისი მოწინააღმდეგე იყო კუზიანი მთა. ფილმი გახდა ისტორიაში მეორე ფილმი, რომელიც მოიგო ოსკარი საუკეთესო სურათისთვის და არ იყო ნომინირებული ოქროს გლობუსის ჯილდოზე საუკეთესო ფილმისთვის.
2015 წელს The Hollywood Reporter გამოკითხა აკადემიის ასობით წევრი და სთხოვა ხელახლა მიეცათ ხმა 2006 წლის საუკეთესო სურათის კატეგორიაზე. 2006 წლის საუკეთესო ფილმის გამარჯვებულისთვის ამ გამოკითხვის შედეგად კუზიანმა მთამ გაიმარჯვა და შეჯახებამ მეორე ადგილი დაიკავა.
შეჯახება ნომინირებული იყო ექვს ნომინაციაში ოსკარის 78-ე დაჯილდოებაზე და მოიგო სამი, მათ შორის გაიმარჯვა საუკეთესო სურათის კატეგორიაში. ის იყო ნომინირებული ორ ნომინაციაში ოქროს გლობუსის პრემიაზე, ერთი საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი კაცისთვის ( მეტ დილონი ) და მეორე საუკეთესო სცენარისთვის ( პოლ ჰაგისი და რობერტ მორესკო).
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული დამოუკიდებელი ფილმები კატეგორია:ფილმები რასიზმის შესახებ კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:BAFTA-ს გამარჯვებულები (ფილმები) კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2004 წლის ფილმები
ახაშნის სამების ეკლესია
ახაშნის სამების ეკლესია  —  არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახაშნის სამხრეთით 0,8 კილომეტრზე განაპირას, სწორ ადგილზე, განეკუთვნება XIX საუკუნეს.