cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნატახტრის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია
ნატახტრის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნატახტარში. მდებარეობს სოფლის ცენტრში, აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში.
ეკლესია დარბაზულია (12,9 X 7,5 მ), ნაგებია აგურით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. სწორკუთხა საკურთხეველში ერთი სარკმელია. საკურთხევლის წინ არდაბაგია. დარბაზის გრძივ კედლებზე სამ-სამი ფართო სწორკუთხა სარკმელი და წყვილი პილასტრია. პილასტრებს კამარის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. განივი კედლები დასრულებულია კუთხის პილასტრებზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით. ფასადებზე პილასტრები ხაზგასმულია აგურის წყობაში ამოყვანილი მაღალი, ვიწრო ნიშებით. პილასტრების ორსაფეხურიანი კაპიტელები გაერთიანებულია სარტყლით. სარტყლებს აგურის საპირე აქვს. ეკლესიის თაღოვან კარიბჭეზე დაშენებულია სამრეკლო.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დაჰომეა 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დაჰომეამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დაჰომეა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბუკისციხე (ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი)
ბუკისციხე — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ბუკისციხე, იანეული). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 200 მ. ჩოხატაურიდან 6 კმ, საჯავახოდან 24 კმ. სოფელში არის საბავშვო ბაღი, საჯარო სკოლა.
ისტორია
სოფელში დადასტურებულია გვიან ბრინჯაოსა და ადრე რკინის ხანის დასახლება. წამოების ნიშნები გამოვლინდა 1964 წლის სექტემბერში ბუკისციხის გორის სამხრეთ ფერდობზე. სოფლის ტერიტორიაზე სავარაუდოა ანტიკური ქალაქის არსებობაც. ადრე ანტიკურ ხანაში (ძვ. წ. VI-V სს.) ეს გალავნიანი ქალაქი ერკეთის ეკონომიკური ცენტრი უნდა ყოფილიყო.
ადრე ფეოდალურ ხანაში სოფელში ჩნდება ახალი ციხე-სიმაგრე, რომელსაც თამარის ციხესაც უწოდებენ. უძველესი სამშენებლო ფენა ადრეფეოდალური ხანისა, უახლესი გვიანი შუა საუკუნეებისაა. ციხე მოქმედი იყო 1811 წლამდე და აკონტროლებდა იმერეთიდან და მესხეთიდან შავი ზღვისკენ მიმავალ გზას. XIX საუკუნის ბოლოს სოფელში მოქმედებდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესია. 1909 წელს ბუკისციხის მოსახლეობა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას სთხოვდა სოფელში სამკითხველოს გახსნას. 1912 წელს სოფელში გაიხსნა საკრედიტო ამხანაგობა, რომელშიც 2000 ადამიანი იყო გაწევრებული.
საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მევენახეობა. მოქმედებდა ხე-ტყის სახერხი ქარხანა.
მოსახლეობა
სოფელში გავრცელებული გვარებია გურგენიძეები, სიხარულიძეები, ჩხიკვაძეები. სოფელში ყოველწლიურად იმართება დღესასწაული „ბუკისციხელობა“.
ტურიზმი
სოფელში მოქმედებს საოჯახო სასტუმრო და მარანი. მდინარე სუფსა სოფლის ტერიტორიაზე ქმნის ბუნებრივ დაგუბებას, რომელსაც „გურიის ტბას“ ეძახიან და რომელიც ზაფხულობით გამოიყენება საცურაოდ და რეკრეაციული მიზნებისთვის.
რაფიელ შარაშიძის სახლი
სოფელში დგას ოდა-სახლი, რომელიც აშენებულია 200 წლის წინ ლაზი ხელოსნების მიერ. გამოირჩევა ლაზური არქიტექტურისთვის დამახასიათებელი დეტალებით და დიდი ლაზური გუმბათით. ზედა სართული წაბლის ხითაა ნაგები. ქვედა კი ქვითკირით, საყრდენი ბოძები დიდი ქვის ლოდებისგან საჭრელითაა გამოკვეთილი. კედლის სისქე 80 სმ-ია. სახლს ასევე ჰქონდა სამეურნეო ნაწილი, საჯინიბო, ღია და დახურული მარანი. ამავე სახლს უკავშირდება ფილმ „მამლუქის“ გადაღებაც. სახლი შეტანილია მიხეილ გარაყანიძის მიერ გამოცემულ წიგნში, „საქართველოს ხის ხუროთმოძღვრება“. შარაშიძეეები გურიაში აფხაზეთიდან გადმოვიდნენ XVII საუკუნის დასაწყისში. ტახტისთვის ბრძოლაში ბიძას, გვარად შარვაშიძეს, აუჯანყდნენ ძმისშვილები. დამარცხებულმა ძმებმა თავი გურიას შეაფარეს. გურიელმა დიდი პატივით მიიღო ძმები, ერთს ერისთაობა, მეორესთვის კი სუფსის ხეობა და მისი მიმდებარე სოფლები უბოძა.
ნაეკლესიარი
სასაფლაოს განაპირას, სოფლის დასავლეთით, მდებარეობს ნაეკლესიარი. ეკლესია წრიულ-აბსიდიანია, რომელსაც ერთსაფეხურიანი ცოკოლი შემოუყვება. კედლები ნაგები იყო ფლეთილი ქვებით კირის დუღაბზე. ამჟამად კედლებიდან მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთი ნაწილიღაა დარჩენილი, რომელზეც შემორჩენილია პილასტრის ბუდე და კაპიტელი, რომელსაც კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობოდა.
წისქვილი
სოფელში შემორჩენილია ჯაყელების საგვარეულო წისქვილი. 250 წლის წინ ჯაყელები მესხეთიდან გურიაში გადავიდნენ და თავადმა გურიელმა უბოძა მათ ეს წისქვილი, რათა თავი დაეღწიათ გაჭირვებიდან და ერჩინათ თავი.
ცნობილი ადამიანები
სოფელში ცხოვრობდა და დაკრძალულია შოტლანდიელი მებაღე და აგრონომი იაკობ მარი, ნიკო მარის მამა. ის ბუკისციხის ეკლესიის გალავანში, პირველი მეუღლის გვერდითაა დაკრძალული.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტრომსი
ტრომსი — ნორვეგიის საგრაფო. სულ ესაზღვრება 2 საგრაფო, ესენია: აღმოსავლეთიდან – ფინმარკი, სამხრეთ-დასავლეთიდან – ნურლანი. საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი და ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული მუნიციპალიტეტია ტრომსიო. ნორვეგიის საგრაფოებში სიდიდით მე-4 ადგილი უკავია.
მუნიციპალიტეტები
ტრომსი იყოფა 25 მუნიციპალიტეტად. ესენია:
500 პქ|მინი|მარჯვნივ|ტრომსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიის საგრაფოები
პუნები
მინი|კართაგენი და მასზე დამოკიდებული ტერიტორიები ქრისტეშობამდე 264 წელს. პუნები — ძველი რომაელების მიერ ფინიკიელებისათვის შერქმეული სახელწოდება. ფინიკიელები წინა აზიიდან გადმოსახლდნენ ჩრდილოეთ აფრიკაში და ძველი წელთაღრიცხვის XII-VII საუკუნეებში იქ დააარსეს კოლონიები კართაგენი, უტიკა და სხვა. პუნური არის ფინიკიური ენის დიალექტი. რომის იმპერიასა და კართაგენს შორის ომების სახელწოდებაც სწორედ „პუნებიდან“ მომდინარეობს და პუნიკური ომების სახით არის ცნობილი. სახელწოდება პუნები კართაგენის განადგურების შემდეგ მხოლოდ მცირე ხნით შემორჩა ლათინურ ტექსტებში; ადრეული შუა საუკუნეებიდან პუნები აღარ მოიხსენიებიან.
ლიტერატურა
Geschichte Karthagos
მაკუორი (ავსტრალია)
მაკუორი (Macquarie) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიის შტატ ახალ სამხრეთ უელსში. მდებარეობს ტასმანიის ზღვის სანაპიროზე. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 189 006 კაცს. ფართობი — 644 კმ². მაკუორი 150 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ სიდნეის.
პალილულის თემი (ნიშავის ოლქი)
პალილულის თემი (Палилула) — თემი სერბეთში, შედის ნიშავის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 73 610 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 809 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 91 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პალილულა. პალილულის თემი (ნიშავის ოლქი) შედგება 16 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 5.7 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
ბანისილანი
სქოლიო
კატეგორია:კოტაბატოს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
დაბლაციხე
დაბლაციხე — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: დაბლაციხე, საყვავისტყე). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარჯვნივ, გურიის სერის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 220 მ., ჩოხატაურიდან 4 კმ., საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 24 კმ. სოფელში არის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია, ნიკო მარის სახლ-მუზეუმი, საჯარო სკოლა.
ისტორია
დაბლაციხეს ადრე საყვავისტყე ეწოდებოდა, შემდეგ მის ერთ ნაწილს, რომელიც ბუკისციხის ქვემოთ მდებარეობს, დაბლაციხე უწოდეს. სოფელში ნაპოვნია ძვ. წ. II ათასწლლეულის დასასრულის – I ათასწლეულის დასაწყისის კოლხური ცული (დ. ქორიძისეული IV სახეობა), დაცულია ჩოხატაურის მუზეუმში. გვიან შუა საუკუნეებში თავად გურიის ერისთავთა მფლობელობაში იყო. 1820-იან წლებში გურიის ხელისუფლების მიწვევით სოფელში მეურნეობა მოაწყო შოტლანდიელმა იაკობ მარმა. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა, მევენახეობა, მესიმინდეობა, მეცხოველეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გიორგი ახვლედიანი (ინჟინერი)
გიორგი ახვლედიანი (დ. 8 აპრილი, 1947, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1970 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი სამშენებლო ფაკულტეტი თბომომარაგებისა და ვენტილაციის სპეციალობით, ხოლო 1982 წელს — ასპირანტურა. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1970) კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გიორგი კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ომის გამარჯვების მუზეუმი
ომის გამარჯვების მუზეუმი ან გამარჯვებული სამშობლოს განმათავისუფლებელი ომის მუზეუმი — სამხედრო ისტორისს მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ჩრდილოეთ კორეის დედაქალაქ-ფხენიანში, მუზეუმი მიეძღვნა კორეის ომს. მუზეუმი თავდაპირველად შეიქმნა 1953 წლის აგვისტოში და აშენდა ფხენიანის ცენტრალურ უბანში, მისი პირველი სახელწოდება იყო სამშობლოს განმათავისუფლებელი ომის მუზეუმი. 1963 წლის აპრილში მუზეუმი გადაიტანეს სოსონგის რაიონში და ხელახლა დამკვიდრდა, მიზანმიმართულად აშენებულ სამშენებლო კომპლექსში. 2014 წელს მუზეუმი განახლდა, ახალი დიზაინი მოიცავდა შენობას, რომელიც მდებარეობდა მდინარე ბოტონგის გასწვრივ, პანორამული სტილის დიდი დარბაზით.
მუზეუმის ზოგადი ხასიათი და გავლენა ასახავს ჩრდილოეთ კორეის ოფიციალურ შეხედულებას მათი წარმატების შესახებ. ჩრდილოეთ კორეის მუზეუმის უმეტესობა წარმოადგენს ჩრდილოეთ კორეისა და მისი სამხედრო ჯარების გამარჯვებას მტრებზე, რომლებიც სრულიად დამარცხებული და გატეხილები არიან. ეს ჩანს მუზეუმში გამოფენილი აშშ-ის ქვეითი ბრიგადის იარაღისა და საბრძოლო ჩაფხუტების სიმრავლისგან, რომლებიც წარმოადგენენ კორეის ომში აშშ-ის სამხედრო ძალების დიდი მსხვერპლის იდეას. მუზეუმის ექსპონატები მოიცავს 360 გრადუსიან, სრულმასშტაბიან დიორამას ტაეჯონის ბრძოლის შესახებ. კორეის ომის დროს გამოყენებულია ჩრდილოეთ კორეის სამხედრო ტექნიკა, როგორიცაა საბჭოთა ტანკები, საზენიტო არტილერია, საზღვაო ხომალდი, საბრძოლო თვითმფრინავები, ასევე გამოფენილია რამდენიმე ტყვედ ჩავარდნილი ამერიკული (და ზოგიერთი ბრიტანული) სამხედრო ტექნიკა, როგორიცაა ყოფილი ამერიკული (M26 Pershing, M4 Sherman და M24 Chaffee) ტანკები, ყოფილი ბრიტანული არმიის უნივერსალური გადამზიდი ჯავშანტრანსპორტიორი, რამდენიმე საარტილერიო იარაღთან ერთად, აშშ-ის ხელმძღვანელობით ჩამოაგდეს გაეროს ძალების თვითმფრინავები, რომლებიც იბრძოდნენ ჩრდილოეთ კორეის წინააღმდეგ.
მუზეუმში არსებული მრავალი ქანდაკებების, ფიგურების, ფრესკებისა და არტეფაქტების გარდა, ერთ-ერთი მთავარი გამოფენაა “USS Pueblo“, აშშ-ს საზღვაო ძალების ხომალდი, რომელიც ტყვედ ჩაიგდო ჩრდილოეთ კორეამ, როდესაც იგი სავარაუდოდ შემოვიდა ჩრდილოეთ კორეის ტერიტორიულ წყლებში 1968 წლის იანვარში. მუზეუმის ადგილობრივ და უცხოელ სტურმებს უფლება აქვთ ჩასხდნენ გემში, რომელიც მუდამ მუზეუმის გვერდით მდინარეზეა წარმოდგენილი.ასევე შეუძლიათ შევიდნენ გემის საიდუმლო ოთახში (რომელიც შეიცავს საიდუმლო სამხედრო დაზვერვის და ბორტის ინფორმაციას), სადაც ნახავენ ყოფილი გემისა და ეკიპაჟის არტეფაქტებს, როგორიცაა აშშ-ის დროშა.
“USS Baltimore“-ის სავარაუდო ჩაძირვა
მუზეუმს აქვს რამდენიმე ექსპონატი, რომელიც ამტკიცებს, რომ აშშ-ის საზღვაო ძალების მძიმე კრეისერი “USS Baltimore“ ჩაძირული იქნა კორეის სახალხო ფლოტის კუთვნილი საავტომობილო ტორპედოს ნავებით 1950 წლის 2 ივლისს. ექსპონატები მოიცავს ბანერს და ტორპედოს ნავს, რომელმაც სავარაუდოდ ჩაძირა ამერიკული კრეისერი. თუმცა, მისი სავარაუდო დაკარგვის დროს, ჯერ კიდევ აშშ-ის საზღვაო ძალების რეზერვმა გამოიყვანეს 1946 წელს. 1951 წელს ის ხელახლა ჩააბარეს და მიენიჭა ატლანტის ფლოტს. 1955 წელს, კორეის ომიდან ორი წლის შემდეგ ბალტიმორი გადაიყვანეს წყნარი ოკეანის ფლოტში. ცხადია, გემი კორეასთან ახლოს არსად იყო, კონფლიქტის შემდეგ, სამი წლის განმავლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:კორეის მუზეუმები კატეგორია:ფხენიანის მუზეუმები კატეგორია:აზიის მუზეუმები კატეგორია:აღმოსავლეთ აზიის მუზეუმები კატეგორია:სამხედრო მუზეუმები
ბენუას მადონა
ბენუას მადონა (Madonna Benois; 1478—1480) — იტალიელი მხატვრის ლეონარდო და ვინჩის მიერ სავარაუდოდ 1478 წლის ოქტომბერში შექმნილ ორ მადონათაგან ერთ-ერთი. მეორე უნდა იყოს „მადონა მიხაკით“ მიუნხენიდან.
ბენუას მადონა, სავარაუდოდ, ლეონარდოს მისი მასწავლებელი ანდრეა დელ ვეროკიოს დამოუკიდებლად შექმნილი პირველი ნამუშევარი უნდა იყოს. რაც შეეხება მადონას უკბილო ღიმილს, ლეონარდოს სხვა ნახატთა მსგავსად, შესაძლოა ვივარაუდოთ, რომ ის დაუსრულებელია.
ლეონარდოსეული მადონასა და ყრმის კომპოზიცია ყვავილებითურთ შემდგომში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მოტივი გახდა. ახალგაზრდა მხატვრებმა, მათ შორის რაფაელმა, მრავალჯერ გაიმეორეს ეს მოტივი.
საუკუნეების განმავლობაში მადონა ყრმითა და ყვავილებით დაკარგული ეგონათ. მხოლოდ 1909 წელს გამოჩნდა იგი ლეონ ბენუას სენსაციურ გამოფენაში სანქტ-პეტერბურგში, როგორც მისი სიმამრის კოლექციის ნაწილი. ნამუშევარი რუსეთში იტალიიდან ჩამოუტანია განთქმულ კოლექციონერ და ხელოვნებათმცოდნე ალექსანდრე კორსაკოვს 1790-იან წლებში. კორსაკოვის გარდაცვალების შემდეგ მისმა ვაჟმა ნახატი ასტრახანელ ვაჭარ საპოჟნიკოვს მიჰყიდა 1400 მანეთად, რაც საბოლოოდ მემკვიდრეობით ბენუას ოჯახში აღმოჩნდა 1880 წელს. ლეონ ბენუამ 1914 წელს ნახატი საიმპერატორო ერმიტაჟის მუზეუმს მიჰყიდა. მას შემდეგ იგი ამ მუზეუმის მუდმივი კოლექციის ნაწილია სანქტ-პეტერბურგში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლეონარდო და ვინჩის ნამუშევრები
Orectognathus nigriventris
Orectognathus nigriventris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Orectognathus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კაუაიანი (დასავლეთი ნეგროსი)
კაუაიანი (ოფიციალურად კაუაიანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Cauayan; Bayan ng Cauayan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ ნეგროსის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 108 480 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
შინკაი მაკოტო
thumb
შინკაი მაკოტო (新海誠) — იაპონელი ანიმატორი, რეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი, ოპერატორი, გამხმოვანებელი და მანგას მხატვარი. დაიბადა 1973 წლის 9 თებერვალს ნაგანოს პერფექტურაში, იაპონიაში. უნივერსიტეტში სწავლისას ეუფლებოდა იაპონურ ლიტერატურას და ყოველთვის ჰქონდა სურვილი თვითონ შეექმნა მანგა, ანიმე და დაეწერა წიგნები. მისი საყვარელი ანიმე არის ჰაიაო მიაძაკის „ლაპუტა: ციური კოშკი“. თვით მაკოტოსაც კრიტიკოსები ხშირად „ახალ მიაძაკის“ უწოდებენ, თუმცა თვითონ ის არა ეთანხმება ამ მოსაზრებას და ამბობს, რომ მის მიღწევებს ზედმეტად მაღლად აფასებენ.
ნამუშევრები
1999 წელს შინკაიმ გამოუშვა 5 წუთიანი შავ-თეთრი მულთფილმი „ის და მისი კატა“, რომელმაც რამდენიმე ჯილდო აიღო, მათ შორის 2000 წლის „DoGA CG Animation contest“-ის მთავარი პრიზი. ფილმში აღწერილია კატის ცხოვრება და ის დრო, რომელსაც ის თავის პატრონთან, ახლაგაზრდა ქალთან ატარებს.
ცოტა ხნის შემდეგ მაკოტომ დაიწყო ფიქრი ახალ პროექტზე, და ამავე დროს განაგრძო მუშაობა ვიდეო თამაშების მწარმოებელ კომპანია „Falcom-ში“, დიზაინერის თანამდებობაზე. რამდენიმე თვის შემდეგ, 2000 წლის ივნისში, შინკაიმ გადაწყვიტა დაეწყო მუშაობა ანიმეზე სახელწოდებით „შორეული ვარსკვლავის ხმები“, რომლის შექმნის იდეა გაუჩნდა მას მერე, რაც დახატა კოკპიტში მჯდომი გოგო, მობილური ტელეფონით ხელში. ცოტა ხნის შემდეგ მას დაუკავშირდა Mangazoo და შესთავაზა გრანტი და „ერთობლივი მუშაობა“, რათა მას შესძლებოდა ისეთი ანიმეს დახატვა, რომლის გაყიდვებიც შემოსავალს მოუტანდა. 2001 წლის მაისში მაკოტო მიდის „Falcom“-იდან და „Voices of a Distant Star“-ზე იწყებს მუშაობას, რომელსაც, როგორც ის მერე იტყვის, შვიდ თვეზე მეტს ანდომებს.
მისი შემდგომი ფილმი, 90 წუთიანი „The Place Promised in Our Early Days“, რომელიც იაპონიის ეკრანებზე 2004 წლის 20 ნოემბერს გამოდის, მაღალ შეფასებას იღებს და შინკაი კიდევ ერთხელ უამრავი ჯილდოს მფლობელი ხდება.
შინკაის ბოლო პროექტის, „5 Centimeters per Second“-ის, პრემიერა 2007 წლის 3 მარტს შედგა. იგი 3 ნოველისაგან შედგება, Oukashou, Cosmonaut, და 5 Centimeters per Second. მისი ხანგრძლივობა დაახლოებით ერთ საათს შეადგენს.
შინკაის ასევე აქვს გაკეთებული რამდენიმე Opening Movie კომპანია minoriს eroge თამაშებისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანიმეს რეჟისორები კატეგორია:ანიმეს ანიმატორები კატეგორია:ანიმეს სეიუები კატეგორია:იაპონელი ანიმატორები კატეგორია:დაბადებული 1973
ბელაქანი
ბელაქანი (Balakən; ხუნძ. Билкан) — ქალაქი აზერბაიჯანში, ბელაქნის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 378 მ სიმაღლეზე, მდინარე ბელაქნისწყალზე. შაქი-ზაქათალის რეგიონის ეკონომიკური ზონის ნაწილი. მოსახლეობის უმეტესობას აზერბაიჯანელები შეადგენენ, დაახლოებით მეხუთედი ხუნძები არიან, ცხოვრობენ ასევე ქართველები (ჰერები).
ისტორია
XIII საუკუნეში ბელაქანისა და თელავის მმართველობა ჩაბარებული ჰქონდა სადუნ მანკაბერდელს. 1292 წელს ბელაქანში ქადაგებდნენ პიმენ სალოსი და ანტონ ნაოხრებულისძე. XIV საუკუნის ბოლოს ბელაქანიდან იმერეთში გადასახლდნენ წერეთლები, რათა თავი დაეღწიათ თემურლენგის ლაშქრობებისთვის. 1604 წელს ბელაქანი შედიოდა კახეთის სამეფოში. 1803 წლის 9 მარტს ბელქანი აღებულ იქნა რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორის გულიაკოვის მიერ. 1830-1840 წლებში ბელაქანი იყო ჭარ-ბელაქნის ოლქის ცენტრი. XX საუკუნის დასაწყისში ბელაქანის მოსახლეობა შეადგენდა 1629 ადამიანს. აქედან 12 ქართველი ქრისტიანი იყო, დანარჩენი ლეკები. 1918-1921 წლებში ქალაქი ბელაქანი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში შედიოდა. 1921 წელს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ ბელაქანი, ზაქათალასა და კახთან ერთად, გადაეცა აზერბაიჯანის სსრ-ს. 1930 წლიდან გახდა ბელაქნის რაიონის ცენტრი.
სქოლიო
კატეგორია:შაქი-ზაქათალის რეგიონის ქალაქები
ის და მისი კატა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანიმე:OVA
102
თარიღი უცნობია
*
დიმიტრი თესალონიკელი
წმინდა დიდმოწამე დიმიტრი თესალონიკელი ან სოლუნელი (Άγιος Δημήτριος, Δημήτριος της Θεσσαλονίκης; გ. 306 წ.) — ქრისტიანი წმინდანი. ის აწამეს რომის იმპერატორის დიოკლეტიანე დროს. მართლმადიდებლურ ეკლესიაში მისი ხსენების დღეა 8 ნოემბერი, ხოლო კათოლიკურში — 9 აპრილი.
ცხოვრება
წმიდა დიდმოწამე დიმიტრი თესალონიკელის მშობლები ფარული ქრისტიანები იყვნენ. მამამისს — რომის პროკონსულს თესალონიკში სახლში ფარული ეკლესია ჰქონდა, სადაც მოინათლა დიმიტრი. მამის გარდაცვალების შემდეგ, ზრდასრული დიმიტრი, ტახტზე ასულმა იმპერატორმა მაქსიმილიანე გალეროსმა, სამხედრო ღირსებებისათვის, იგი თესალონიკის მხარის პორკონსულად დანიშნა 305 წელს. მას ევალებოდა ქალაქის დაცვა ბარბაროსებისაგან და ქრისტიანების დევნა. მაგრამ დევნის ნაცვლად დიმიტრი განცხადებულად ქადაგებდა ქრისტიანულ სარწმუნოებას და ამ გზით ბევრი ქვეშევრდომიც მოაქცია ქრისტიანობაზე. განრისხებულმა მაქსიმილიანემ საპყრობილეში ჩააგდებინა იგი, თვით კი ამასობაში გლადიატორთა ასპარეზობებით ტკბებოდა, სადაც მისი რჩეული გოლიათი, ვინმე ლიოსი ორთაბრძოლებში ამარცხებდა ქრისტიანებს. ქრისტიანმა ჭაბუკმა ნესტორმა საპყრობილეში მყოფ დიმიტრის გამოსთხოვა ლოცვა-კურთხევა ლიოსთან შესაბმელად. დიმიტრის ლოცვა-კურთხევით ნესტორმა სძლია ლიოსს, რისთვისაც იმპერატორმა გამარჯვებული სიკვდილით დასაჯა, ხოლო დიმიტრის მკვლელები შეუგზავნა.
306 წლის 26 ოქტომბერს (იულ. კალენდრით) მტარვალებმა შუბით განგმირეს დიმიტრი (ამ დღეს აღესრულება წმინდანის ხსენება). ამ წმინდანის ერთგულმა მსახურმა ლუპემ პირსახოცით მოაგროვა დიმიტრის სისხლი და ამ სისხლით ნაკურთხი სიწმინდეებით მრავალი სნეული იღებდა კურნებას. ერთი საუკუნის შემდეგ მოიძიეს დიდმოწამის წმინდა ნაწილები, კონსტანტინე დიდის დროს კი მის სახელზე აშენდა დიდი ტაძარი. VII საუკუნიდან წმინდა დიმიტრის ლუსკუმიდან კეთილსურნელოვანმა მირონმა დაიწყო დენა, რის გამოც წმინდანს მირონმდინარის საეკლესიო სახელწოდებაც მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ბერძენი ქრისტიანი წმინდანები
შტეფან ლიხტშტაინერი
შტეფან ლიხტშტაინერი (დ. 16 იანვარი, 1984, ადლიგენსვილი, შვეიცარია) — შვეიცარიელი ფეხბურთელი, კარიერა დაამთავრა 2020 წლის აგვისტოში. ის იყო უნივერსალური ფეხბურთელი, თამაშობდა მარცხენა მცველის და მარცხენა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
საკლუბო კარიერა
დაიბადა ადლიგენსვილში, ლუცერნის კანტონში. 2001-2002 წლების სეზონში „გრასჰოპერსში“ ჩაატარა ერთი მატჩი შვეიცარიის სუპერლიგაში, მაგრამ შემდეგი სეზონიდან ძირითად შემადგენლობაში დაიმკვიდრა ადგილი.
ლილი
ლიხტშტაინერი 2005 წელს გადავიდა საფრანგეთის ლიგა 1-ს კლუბ „ლილში“. ის მალე დამკვიდრდა კლუბის ძირითად შემადგენლობაში და დაეხმარა კლუბს მესამე ადგილის დაკავებაში და ჩემპიონთა ლიგაზე გასვლაში. მისი ბოლო სეზონი წარუმატებელი გამოდგა „ლილისთვის“, ჩემპიონატში დაიკავა მეშვიდე ადგილი. ლიხტშტაინერმა იმ სეზონში კლუბის მაისურით გაიტანა 4 გოლი.
ლაციო
2008 წლის ევროპის ჩემპიონატზე ასპარეზობის შემდეგ ლიხტშტაინერით დაინტერესდა რამდენიმე ევროპული კლუბი, მათ შორის „პარი სენ-ჟერმენი“ და ევერტონი. მან უარყო „პარი სენ-ჟერმენის“ შემოთავაზება და ოთხწლიანი კონტრაქტი გააფორმა სერია A-ს კლუბ „ლაციოსთან“.
იუვენტუსი
2011 წლის 27 ივნისს „იუვენტუსმა“ განაცხადა, რომ ლიხტშტაინერმა გაიარა სამედიცინო შემოწმება და შეთანხმდა ტრანსფერი, რომლის საფასურიც შეადგენდა 10 მილიონ ევროს. ტრანსფერი შედგა 2011 წლის 1 ივლისს. მისი დებიუტი შედგა 2011 წლის 11 სექტემბერს „პარმასთან“ 4-1 მოგებულ მატჩში, რომელიც გოლით აღნიშნა. ეს იყო პირველი გოლი „იუვენტუსის“ ახალ სტადიონზე.
სანაკრებო კარიერა
ლიხტშტაინერი თამაშობდა შვეიცარიის 19 და 21 წლამდელთა ნაკრებებში. პირველად ეროვნული ნაკრებში გამოიძახეს 2005 წელს, მაგრამ მაშინ თამაშის საშუალება არ მისცემია. 2006 წლის 11 სექტემბერს შედგა მისი სანაკრებო დებიუტი ბრაზილიის ნაკრებთან 2-1 წაგებულ ამხანაგურ შეხვედრაში.
I'd Wait for Life
I'd Wait for Life — ჯგუფ Take That-ის სიმღერა და სინგლი. იგი შეტანილია მის 2006 წლის სტუდიურ ალბომში Beautiful World.
ეს სიმღერა არის ჯგუფის პირველი სინგლი, რომელიც არ მოხვედრილა ბრიტანეთის საუკეთესო 10-ეულში - 1992 წლის მერე, როდესაც სიმღერას I Found Heaven მსგავსი ბედი ეწია.
სიმღერის ოფიციალური მუსიკალური ვიდეო გადაიღო რეჟისორმა შონ დე სპარენგომ. ვიდეოს პრემიერა გაიმართა Channel 4-ზე (ბრიტანეთი), 2007 წლის 16 მაისს. სიუჟეტის მიხედვით, ჯგუფის წევრები იძირებიან წყალში, თუმცა საბოლოოდ ერთმანეთს ეხმარებიან ამოსვლაში.
სქოლიო
კატეგორია:2006 წლის სიმღერები კატეგორია:Take That-ის სიმღერები
სალაკა
სალაკა, ბალტიის ქაშაყი (Clupea harengus membras) — ატლანტური ქაშაყის ქვესახეობა. მისი სხეულის სიგრძე 20 სმ, მასა 25-50 გ აღწევს. პელაგური თევზია, დაცურავს ქარავნებად, იკვებება კიბოსნაირებით, არსებობს სალაკის გაზაფხულისა და შემოდგომის რასები. პირველი მრავლდება გაზაფხულზე, მეორე — შემოდგომაზე. დიდი სარეწაო მნიშვნელობა აქვს. მისგან ამზადებენ კონსერვებს, იყენებენ აგრეთვე ნედლს, შებოლილს და დამარილებულს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქაშაყისებრნი
ზონკარის წყალსაცავი
ზონკარის წყალსაცავი — კომპლექსური დანიშნულების წყალსაცავი აღმოსავლეთ საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, მდინარე დიდი ლიახვის მარცხენა შენაკადის — პატარა ლიახვის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1209 მ სიმაღლეზე. წაგრძელებული ფორმისაა. წყლის ზედაპირის ფართობი 1,4 კმ², წყლის საერთო მოცულობა 40,0 მლნ. მ³, სასარგებლო მოცულობა 39,0 მლნ. მ³. კაშხლის სიმაღლეა 78 მ. სპეციალისტთა შეფასებით, თუ წყალსაცავზე აღიმართება ჰიდროელექტროსადგური შესაძლებელი იქნება გამომუშავდეს 8 მეგავატი ელექტროენერგია. 2009 წელს თავიდან აიცილეს შესაძლო სტიქიური უბედურება, რომლის შედეგადაც დაიტბორებოდა ახლო მდებარე მრავალი სოფელი. იგი აბრკოლებს აგრეთვე კალმახის მიგრაციას პატარა ლიახვის სათავეებში. წყალსაცავი გამოყენებულია საირიგაციოდ და მელიორაციის მიზნით; აგრეთვე რეგიონისთვის როგორც სასმელი წყლის მომწოდებელი წყარო. სანაპიროსთან გაშენებულია სოფლები: ზემო ზონკარი, ქვემო ზონკარი და აწრისხევი.
სქოლიო
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის წყალსაცავები
Orectognathus parvispinus
Orectognathus parvispinus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Orectognathus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სარგის ჯაყელი
საკუთარი სახელი სარგის ჯაყელი შესაძლოა აღნიშნავდეს ერთ–ერთს ამ პიროვნებათაგან:
ბარსელონა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბარსელონა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ეთრა
მინი|200პქ ეთრა (Αἴθρα კრიალა ცა, ნათელი ამინდი) — ტროიძენის მეფის პიტთევსის ასული, ეგეოსის ცოლი, თესევსის დედა (ეგეოსის ან პოსეიდონისაგან). ეგეოსი მასთან მცირე ხანს დარჩა, ათენს გაბრუნდა. ფეხმძიმე ქალი დიდხანს იყო მარტო მამისეულ სახლში. მერე როდესაც თესევსმა მშვენიერი ელენე მოიტაცა, დედას ჩააბარა, თვითონ კი პირითოოსს გაჰყვა ქვესკნელში - მისთვის პერსეფონეს მოსატაცებლად - ჰადესმა გმირები დააბა. სანამ თესევსი იქ იყო მიჯაჭვული, ძმებმა კასტორმა და პოლიდევკემ ელენე დააბრუნეს, მაშინ მას სპარტაში გაჰყვა ეთრა, როგორც მხევალი ან ტყვედ წაიყვანეს. შემდეგ ელენემ ეთრა ტროაშიც იახლა. ტროის აღების შემდეგ კი ეთრა შვილიშვილებმა გამოიხსნეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
სინამაქის ფოთოლი
მინი|[[Senna alexandrina]] სინამაქის ფოთოლი — კასიას გვარის ზოგიერთი სახეობის (Cassia acutifolia, Cassia angustifolia, Cassia obovata და სხვა) ფოთოლაკები, რომელსაც ხმარობენ მედიცინაში. სინამაქი იზრდება ტროპიკებში. სახეობების რაოდენობა ითვლის 260-დან 350-მდე. სინამაქის დაახლოებით 50 სახეობის კულტივაცია ხდება.
სქოლიო
კატეგორია:სამკურნალო მცენარეები
დამარალენდი
დამარალენდი — ნამიბიის ჩრდილო-ცენტრალური ნაწილის სახელი, სადაც ძირითად მისახლეობას დამარები წარმოადგენენ. ის დაახლოებით ესაზღვრებოდა ჩრდილოეთით ოვამბოლენდს, ნამიბის უდაბნოს სამხრეთით, კალაჰარის უდაბნოს აღმოსავლეთით და ვინდჰუკს სამხრეთით.
1970-იანებში სამხრეთ-დასავლეთი აფრიკის ბანტუსტანს სახელად დამარალენდი უწოდეს. აპართეიდულ მთავრობას განზრახული ჰქონდა დამარებით დასახლებული რეგიონის თვით-მმართველობის შექმნა. 1980 წელს ჩამოყალიბდა ცენტრალურად მართული ადგილობრივი ხელისუფლება.
1989 წელს, ნამიბიის დამოუკიდებლობისთვის ომის დაწყების წინ, ყოფილი სამხრეთ-დასავლეთი აფრიკის დანარჩენი ბანტუსტანების მსგავსად ისიც გააუქმეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის ყოფილი ქვეყნები კატეგორია:ნამიბიის ისტორია კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
იანეული
იანეული — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ბუკისციხის თემში (სოფლები: ბუკისციხე, იანეული). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 240 მ. ჩოხატაურიდან 9 კმ, საჯავახოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 28 კმ. XIX საუკუნეში სოფელი გამორჩეული იყო თამბაქოს უხვი პლანტაციებით. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა, მევენახეობა, მესიმინდეობა. სოფელში არის საბავშვო ბაღი. და საჯარო სკოლა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Pseudoboletus parasiticus
Pseudoboletus parasiticus — ფსევდობოლეტუსის გვარის სოკო ბოლეტუსისებრთა ოჯახისა. იშვიათი სოკოა. გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, ჩრდილოეთ აფრიკასა და ჩრდილოეთ ამერიკის აღმოსავლეთ რეგიონს.
სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა ბოტანიკოსმა პიერ ბიულიარმა 1790 წელს როგორც Boletus parasiticus. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მიანიჭა ჩეხმა მიკოლოგმა იოზეფ შუტარამ 1991 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 2-7 სმ, ამოზნექილი ფორმის, შეხებისას ოდნავ ხავერდოვანია და ცოტათი ზეთიანი, ქუდის ფერი — ყვითელი, ღია-თხილისფერი ჟანგმიწისფერ-ყავისფრამდე.
რბილობი — ღია-ყვითელი, თითქმის გემოსა და სუნის გარეშე, არ ლურჯდება.
ჰიმენოფორი — დაღმავალი, მილაკები 3 —7 მმ, ფორები ლიმნისფერ-ყვითელი ჟანგისფერ-ყავისფრამდე. ფართე, როგორც წესი წიბოვანი კიდეებით.
ფეხის სიგრძე — 3-6 სმ, სისქე — 0,8-1,5 სმ, მთლიანი, ცილინდრული.
სპორების მტვერი — ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, სპორები — 15×5 მკმ, თითისტარისებრი.
ეკოლოგია და გავრცელება
იშვიათი სოკოა. შეტანილია ბელგიის, სლოვაკეთის, დანიის, ლიეტუვისა და გერმანიის გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში.
პარაზიტობს სკლეროდერმას გვარის სოკოების ცოცხალ ნაყოფსხეულებზე. გვხვდება სხვადასხვა სახის ფოთლოვან ტყეებში, აგრეთვე ტყეებს გარეთ, მხოლოდ მჟავე, ტორფიან და სილიან ნიადაგზე.
სეზონი — ხაფხულიდან შემოდგომამდე.
კვებითი ღირებულება
დაბალი ხარისხის საჭმელი სოკოა. თუმცა არასასიამოვნო გემოს გამო ზოგიერთი სახელმძღვანელო არასაჭმელ სოკოდ მოიხსენიებს.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ფსევდობოლეტუსი
პანტელეის თემი
თემის მოსახლეობა შეადგენს 43 371 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 317 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 137 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პანტელეი. პანტელეის თემი შედგება 14 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 9.8 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
ტროიცკი (ბაშკირეთი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (62 %).
ნატახტრისთავი
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები კატეგორია:კახეთის კავკასიონის მთები
104
თარიღი უცნობია
*
ცერბერი
მინი|მარჯვნივ|300პქ|ცერბერი. მიწისქცეშა სამყაროს კარების მცველი.
ცერბერი ან კერბერი, (ბერძნ. Κέρβερος) — ტიფონისა და ექიდნეს ნაშიერი. მიწისქცეშა სამყაროს (ჰადესის) კარების მცველი საშინელი ურჩხული. მას ჰქონდა სამი თავი, მის კისერზე გველები იკლაკნებოდნენ და კუდი ლაშდაღრენილი გველეშაპის თავით უმთავრდებოდა. ცერბერი ჰადესში ყველას უშვებდა, იქიდან კი — არავის. მხოლოდ ერთადერთმა — ორფეოსმა შეძლო ჯადოსნური სიმღერით დაეძინებინა კერბერი და გამოპარულიყო მიწისქვეშეთიდან.
ჰერაკლეს გმირობა
მინი|მარცხნივ|220პქ|გამოსახულება ქოთანზე. ''ჰერაკლემ მიჰგვარა კერბერი [[მიკენეს მეფე, ევრისთევსს]] მიკენეს მეფემ — ევრისთევსმა დაავალა ჰერაკლეს ჰადესიდან კერბერის ამოყვანა. დიდი ხნის სიარულისა და მრავალი თავგადასავლის შემდეგ ჰერაკლე მივიდა მიწისქვეშეთის მეფე ჰადესთან და კერბეროსის გატანება მოსთხოვა. ჰადესს გაუკვირდა ჰერაკლეს ნახვა და სათხოვარი, დაეთანხმა, მაგრამ იმ პირობით, თუკი გმირი კერბერს ცარიელი ხელით დაიმორჩილებდა. რკინისავით მაგარი ხელები შემოაჭდო ჰერაკლემ ურჩხულს და მოსთხოვა გაჰყოლოდა, მაგრამ კერბეროსი არ ნებდებოდა. დიდხანს აწამა ურჩხული ჰერაკლემ და ბოლოს ნახევრად მკვდარი აიტაცა და წამოიყვანა. მეტისმეტად შეაშინა უკუნეთის მკვიდრი დღის სინათლემ, იგი მთლიანად ცივმა ოფლმა დაფარა, აცახცახდა და დაღრენილი ლაშებიდან მომწამლავი დუჟი სდიოდა, დუჟისგან შხამიანი ბალახები იზრდებოდნენ. ჰერაკლემ კერბერი მიკენში მიიყვანა და ევრისთევსს მიჰგვარა, მაგრამ მეფე დანახვისთანავე შიშმა შეიპყრო და შეევედრა გმირს, კვლავ ჰადესში წაეყვანა ეს საშიშროება. ჰერაკლემ შეისმინა და კვლავ თავის სამფლობელოში დააბრუნა კერბეროსი.
გადატანითი მნიშვნელობით კერბერს უწოდებენ ავ, მრისხანე დარაჯს. იგივე ლათინურად ცერბერი.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
Orectognathus phyllobates
Orectognathus phyllobates — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Orectognathus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნიკოლოზ ესაკია
ნიკოლოზ (ნიკო) მიხეილის ძე ესაკია (დ. 21 იანვარი [ძვ. სტ. 8 იანვარი], 1906, ფოთი — გ. 15 აპრილი, 1987, თბილისი ) — ქართველი საბჭოთა სამთო ინჟინერი, მიწისქვეშა ნაგებობების მშენებლობის სპეციალისტი, II რანგის გენერალ–დირექტორი , საქართველოს სსრ დამსახურებული ინჟინერი (1967), სკკპ წევრი 1940 წლიდან. დაამთავრა ამიერკავკასიის სამთო–მეტალურგიული ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი (1931). 1933—1977 წლებში ეკავა ხელმძღვანელი პოსტები საბჭოთა კავშირში მეტროპოლიტენისა და უმნიშვნელოვანესი მიწისქვეშა ობიექტების მშენებლობებზე.
ნიკოლოზ ესაკია საბჭოთა კავშირსა და გერმანიაში ხელმძღვანელობდა მთელ რიგი უნიკალური მიწისქვეშა საინჟინრო ნაგებობების, მათ შორის მოსკოვის მეტროპოლიტენის პირველი ხაზის მშენებლობას, ომის პერიოდში, კრემლში, მნიშვნელოვან სიღრმეზე  მნიშვნელოვანი ზომის მიწისქვეშა ნაგებობის, ე. წ. „სტალინის პირადი ბუნკერის“ მშენებლობას, ქ. ჟელეზნოგორსკში (სხვა სახელი კრასნოიარსკ-26) კლდის მასივში საიარაღო პლუტონიუმის საწარმოს „კომბინატი № 815“ მშენებლობას. მონაწილეობდა პირველი საბჭოთა ატომური იარაღის წარმოებაში, რის გამოც დაჯილდოებული იქნა სოციალისტური შრომის გმირის წოდებით (1949). 1966 წელს, საბჭოთა ქვეყნის წინაშე განსაკუთრებული დამსახურების გამო დაჯილდოვდა საბჭოთა კავშირში არსებული უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდოთი — ლენინური პრემიით.
1969–1972 წლებში ნიკოლოზ ესაკია იყო ენგურჰესის მშენებლობის სამმართველოს უფროსი. 1972 წლიდან მუშაობდა თბილისის მეტროპოლიტენის მშენებლობაზე.
ნიკოლოზ ესაკია იყო ლენინური (1966) და სტალინური (1949) პრემიების ლაურეატი. დაჯილდოებული იყო ლენინის 3 ორდენით, სოციალისტური შრომის გმირის წოდებით (1949). სამამულო ომის I ხარისხის, შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი მეტრომშენებლები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი კატეგორია:ლენინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სამამულო ომის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ინჟინრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ნატახტრის კვირაცხოვლის ეკლესია
ნატახტრის კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნატახტარში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით. თარიღდება ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (5,1 X 4,1 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კუთხეებში და სარკმლებთან ურო დიდი ზომის ქვებია გამოყენებული. კედლებში მთელ სიგრძეზე ხის ძელები ყოფილა დატანებული. შიგნიდან და გარედან ტიმპანით დასრულებული შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ნალისებრ აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. ასეთივე ნიშია ჩრდილოეთის კედელში, აფსიდის მხართან. გრძივ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფახლავა
thumb|right|250px|ფახლავის რამდენიმე სახეობა
ფახლავა (بقلاوة: ბაქლავა — „ნიგოზი“) — პოპულარული აღმოსავლური დესერტი, რომელიც მზადდება ფენოვანი ცომისგან, სიროფისა და ნიგვზისგან. ფართოდ გავრცელებულია ყოფილ ოსმანთა იმპერიის ხალხებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:აღმოსავლური სამზარეულო კატეგორია:თურქული სამზარეულო კატეგორია:დესერტები
სალამან და აბსალი
სალამან და აბსალი — ბერძნული წყაროდან მომდინარე აღმოსავლური რომანულ-მისტიკური სიუჟეტი. რამდენიმეჯერ დაამუშავეს არაბულ და სპარსულ ენაზე (აბუ ისჰაყი, IX საუკუნე; იბნ სინა, X საუკუნე და სხვა). ზოგი ვერსიის მიხედვით სალამანი და აბსალი ვაჟი მეგობრები არიან, უმრავლეს შემთხვევაში კი – ვაჟი და ასული. ყველაზე ცნობილი და მხატვრულად სრულყოფილი ვერსია შექმნა აბდ-ორ-რაჰმან ჯამიმ: სალამანს, საბერძნეთის ტახტის მემკვიდრეს, შეუყვარდება ლამაზი ძიძა – აბსალი. მეფე ცდილობს მათ დაშორებას, რასაც ბრძენის დახმარებით მიაღწევს. სასოწარკვეთილი მიჯნურები კოცონში გადაეშვებიან. აბსალი დაიწვება, სალამანი კი უვნებლად გადარჩება. პოემის ბოლოს თვით ჯამი იძლევა ალეგორიის გახსნა (მეფე – ღვთაების ემანაციაა, სალამანი – გონიერი სული, აბსალი – სხეული, ბრძენი – სულის სიმძლავრე, კოცონი – ხორცის დათრგუნვა და ა. შ.). პოემაში ჩართულია კაცთმოყვარეობით გამსჭვალული დიდაქტიკური არაკები.
ზოგი ქართველი მკვლევარის აზრით პერსონაჟი სალამანი იხსენიება „თამარიანსა“ და ვეფხისტყაოსანში (სალა, სალამან).
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიტერატურული პერსონაჟები
გრუპი
გრუპი (groupie) — პიროვნება, რომელიც მუსიკოსთან ან რომელიმე ცნობილ პიროვნებასთან ემოციურ და სექსუალურ ურთიერთობებს ამყარებს. ტერმინი „Groupie“ წარმოდგება სიტყვისგან „group“ (ჯგუფი, ანუ მუსიკალური ჯგუფი).
მუსიკის ისტორიაში ცნობილია მრავალი გრუპი. ასეთი იყო ნენსი სპენჯენი, შემდგომში ჯგუფ სიდ ვიშეზის, სექს პისტოლზის ვოკალისტის მეუღლე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სექსუალობა
Boletus reticulatus
ბადისებრი დათვისსოკო — ბოლეტუსის  გვარის სოკო ბოლეტუსისებრთა ოჯახისა. ზოგჯერ ითვლება დათვისსოკოს ნაირსახეობად.
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა, იხმარება ახალი, გამხმარი, დამწნილებული და დამუჟუჟებული. ფართოდაა გავრცელებული ევროპაში. ასევე გვხვდება ჩრდილოეთ ამერიკაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, იაპონიასა და მათ შორის — საქართველოში. იზრდება ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, მაისის ბოლოდან შემოდგომამდე.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა ბოტანიკოსმა და მიკოლოგმა იაკობ კრისტიან შეფერმა 1774 წელს როგორც Boletus reticulatus.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 6-30 სმ, თავდაპირველად ნახევარსფეროსებრი, მოგვიანებით ძლიერ ამოზნექილი, ხასხასა ღია ყავისფერიდან (ნარინჯისფერი ელფერით) ღია წაბლისფერ ან ჟანგმიწისფერ-ნაცრისფერამდე, ხავრდოვანი, მქრქალი, მშრალი. მშრალ ამინდში შეიძლება დაიფაროს ბზარებით.
რბილობი — მკვრივი ან ხორციანი, თეთრი, ჰაერზე ფერს არ იცვლის, მილების ქვეშ შეიძლება მიიღოს მოყვითალო ელფერი. სოკოს დამახასიათებელი სუნითა და მოტკბო ან თხილის სუნით.
ფეხი — მსხვილი, ხორციანი, ზედა მხარეს შედარებით ვიწრო, ნორჩობაში გურზისებრი, შემდგომში ცილინდრული, მოყავისფრო ან მოწაბლისფრო. მთელს სიგრძეზე დაფარულია მკვეთრად გამოხატული თეთრი ან მურა ფერის ბადით.
ჰიმენოფორი — თავისუფალი ან ფეხთან შეზრდილი, სისქე — 1-3,5 სმ, თავიდან თეთრი, შემდეგ მილები იღებს მომწვანო-ყვითელ ფერს, სიბერეში ზეთისხილისფერ-ყვითელია. ფორები წვრილი, მომრგვალებული.
სპორების ფხვნილი — ზეთისხილისფერი ან ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, სპორები — 15×5 მკმ, გლუვი, ელიფსისებრ-თითისტარისებრი, ზოგჯერ ცილინდრული.
კვებითი ღირებულება
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა, თუმცა მისი გვარის სხვა წარმომადგელებისაგან ნაკლებად მკვრივი რბილობით გამოირჩევა. იხმარება ახალი, გამხმარი, დამწნილებული და დამუჟუჟებული. გახმობის შემდეგ მისი გემო და არომატი კიდევ უფრო ძლიერდება. გარდა ამისა, სოკოს ხმარობენ წვნიანი კერძების მოსამზადებლად. ასევე შესაძლებელია გაყინვა.
ბადისებრი დათვისსოკო, ისევე როგორც ბოლეტუსის გვარის სხვა სოკოები, დაცულია გერმანიაში. მისი შეგროვება ნებადართულია მცირე რაოდენობით, მხოლოდ პირადი მოხმარებისათვის.
გავრცელება და ეკოლოგია
მიკორიზას ქმნის წიფლისებრთა ოჯახის წარმომადგენლებთან (წიფელი, მუხა, წაბლი), ასევე რცხილასთან. უპირატესობას ანიჭებს ნათელ ფოთლოვან ტყეებს, ტყის პირებსა და მშრალ ტუტე ნიადაგს. ხშირად იზრდება წითელფეხა მუხისძირასთან ერთად. . იშვიათად აზიანებენ მწერები.
სოკო ფართოდაა გავრცელებული ევროპაში, განსაკუთრებით — საფრანგეთის სამხრეთ-დასავლეთით. გავრცელების არეალი ასევე მოიცავს ჩრდილოეთ აფრიკას, ჩრდილოეთ ამერიკას, იაპონიასა და მათ შორის საქართველოს.
სეზონი — მაისის ბოლოდან ოქტომბრის დასაწყისამდე, ზოგჯერ ნოემბრის შუა პერიოდამდე.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ბოლეტუსი
ზილბერენი
ზილბერენი (Silberen) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს შვიცის კანტონში, პრაგელის უღელტეხილის აღმოსავლეთით. აღმოსავლეთი კალთით გადაჰყურებს კლენტალერზეს ტბას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
Tenmon
Tenmon (იაპ. 天門) — იაპონელი ანიმე-კომპოზიტორი. დაიბადა ტოკიოში 1971 წელს. ნამდვილი სახელი - აცუში შირაკავა (იაპ.白川 篤史)
ვიდეო–თამაშების გამომშვებ კომპანია Minori-ში მუშაობისას მან გაიცნო მაკოტო შინკაი და ამ დრომდე არის მისი ფილმების უცვლელი კომპოზიტორი. მისი დებუტი შედგა შინკაის პირველივე მოკლემეტრაჟიან ფილმში, „ის და მისი კატა“ და მუსიკამ ფილმებისათვის შორეული ვარსკვლავის ხმები და The Place Promised in Our Early Days კი ის ანიმე–კომპოზიტორთა შორის ერთ–ერთი ყველაზე პოპულარული გახადა.
ნამუშევრები
ტენმონმა შექმნდა საუნდტრეკები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონელი კომპოზიტორები კატეგორია:ანიმეს კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 1971
Shine (Take That-ის სიმღერა)
სიმღერაში წამყვანი ვოკალი ჯგუფის წევრ მარკ ოუენს ეკუთვნის. აღსანიშნავია მისი სპეციალური ვერსია, რომელიც შესრულდა 2010 წელს, BBC Radio1-ის ეთერში, ბარლოუსა და ჯგუფის ყოფილ წევრ, რობი უილიამსის მიერ.
სიმღერის ოფიციალური მუსიკალური ვიდეოს რეჟისორია ჯასტინ დიკელი. ვიდეოს პრემიერა გაიმართა Channel 4-ზე, 2007 წლის 25 იანვარს.
სქოლიო
კატეგორია:2006 წლის სიმღერები კატეგორია:Take That-ის სიმღერები
ჩრდილოეთი დავაო
ჩრდილოეთი დავაო (Amihanang Dabaw; Hilagang Davao, ოფიციალურად ჩრდილოეთ დავაოს პროვინცია) ― პროვინცია ფილიპინებში. მდებარეობს დავაოს რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქია ტაგუმი. პროვინციის შემადგენლობაში შედის დავაოს ყურეში მდებარე კუნძული სამალიც. ჩრდილოეთ დავაოს ზოგჯერ „ფილიპინების ბანანის დედაქალაქად“ მოიხსენიებენ.
1967 წლამდე ხუთი პროვინცია: დავაო-დე-ორო, ჩრდილოეთი დავაო, სამხრეთი დავაო, დასავლეთი დავაო და აღმოსავლეთი დავაო, და გიპუსკოა ერთ პროვინციაში შედიოდა, რომელიც მინდანაოსა და სულუს დეპარტამენტის პროვინციული რაიონი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთი დავაო კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:დავაოს რეგიონი კატეგორია:1967 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
ენრიკე-ბ.-მაგალონა (დასავლეთი ნეგროსი)
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
პურიზმი (ლინგვისტიკა)
პურუზმი (purisme < purus „სუფთა, წმინდა“) — ენაში შემოსულ უცხო სიტყვათა (უფრო ნეოლოგიზმების) უკუგდება და მათი შეცვლა დედაენის ხელოვნურად გაცოცხლებული (ან შეთხზული) სიტყვებით.
მაგალითები
როგორც ყველა ენაში, პურიზმს ქართულშიც უხვად მოეპოვება მაგალითები:
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიტერატურა კატეგორია:ენათმეცნიერება
მაია ახვლედიანი
მაია ახვლედიანი (დ. 27 იანვარი, 1966, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
1989 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 2006-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები მაია
სამხრეთი დავაო
სამხრეთი დავაო (Habagatang Dabaw, ოფიციალურად სამხრეთ დავაოს პროვინცია) ― პროვინცია ფილიპინებში. მდებარეობს მინდანაოზე, დავაოს რეგიონში. ფართობისა და მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით უდიდესი ქალაქი დავაო პროვინციის იურისდიქციის ქვეშაა, თუმცა ადმინისტრაციულად მისგან დამოუკიდებელია და პროვინციის შემადგენლობაში მხოლოდ გეოგრაფიული და სტატისტიკური დანიშნულებით აჯგუფებენ.
პროვინციას ჩრდილოეთიდან ჩრდილოეთი დავაო ესაზღვრება, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ― დასავლეთი დავაო, დასავლეთიდან ― ჩრდილოეთი კოტაბატო და სულთან-კუდარათი, სამხრეთ-დასავლეთიდან ― სამხრეთი კოტაბატო და სარანგანი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ― დავაოს ყურე.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთი დავაო კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:დავაოს რეგიონი კატეგორია:1967 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
გერმანული ლიტერატურა (750-900)
ადრეული და განვითარებული შუა საუკუნეების გერმანული ლიტერატურა არის ნაწილი ძველი ზემოგერმანული ლიტერატურისა და ქრონოლოგიურად დაახლ. 750-900 წწ., ანუ კაროლინგურ ხანას მოიცავს. ამ ხანაში მთავარი ენა იყო ლათინური და შესაბამისად პოლიტიკის, ადმინისტრირების, ისტორიოგრაფიის, თეოლოგიის და სხვა მეცნიერებათა თითქმის ყველა წყარო და ძეგლი ლათინურ ენაზეა შესრულებული.
ხალხის ენა: თეოდისკა ლინგვა
გერმანულ ენაზე წერილობითი წყაროების შედგენას VIII საუკუნეში მიჰყვეს ხელი. ამ დროის გერმანული ენა წარმოადგენს სხვადასხვა ძველი ზემოგერმანული დიალექტების ნაკრებს, რომლისგანაც მოგვიანებით საშუალო ზემოგერმანული თავისი ვარიანტებითურთ იწყებს განვითარებას. ლათინურ ტექსტებთან შედარებით VIII-XI საუკუნეებში ხალხის ენაზე გაცილებით ნაკლებად წერდნენ. („ხალხის ენა“, როგორც მაშინ უწოდებდნენ theodisca lingua. სავარაუდოდ, სწორედ სიტყვა „თეოდისკასგან“ უნდა ჩამოყალიბებულიყო გერმანელთა დღეს ეთნონიმად არსებული „დოიჩ“-ი .) გერმანულ დიალექტებზე შემონახული წერილობითი წყაროების სიმწირის გამო ამ ხანის ყველა ტექსტს გერმანულ ლიტერატურას მიაკუთვნებენ. მათ შორისაა პოლიტიკური და რელიგიური (ლოცვები, მონანიების ფორმულები, ნათლობის მოწმობები, ფსალმუნები, ქადაგებებები) დანიშნულების ტექსტები, ან ცალკეულ სიტყვათა თარგმანები გლოსებში. ეს ლიტერატურა ძირითადად რელიგიის, სამართლის, საომარი ხელოვნებისა და მისთ. სფეროებს მოიცავდა და ამდენად უშუალო კავშირში იყო ზოგად ისტორიასთან.
ლიტერატურა
750-900
Peter Gabriel (1977 წლის ალბომი)
Peter Gabriel — პიტერ გებრიელის პირველი სოლო-ალბომი. დისკი ჩაიწერა ჯგუფ ჯენესისის დატოვების შემდეგ. ალბომის გარეკანზე გამოსახულია ავტობომილში მჯდარი პიტერი, რის გამოც ალბომის მეორე სახელწოდებაა Car (ავტობომილი). საგულისხმოა, რომ პიტერის შემდგომი სამი ალბომიც სათაურად ატარებს მუსიკოსის სახელს.
დისკზე, გარდა ბევრი ცნობილი მუსიკოსისა და პროდიუსერ ბობ ეზრინისა, იმუშავა ჯგუფ King Crimson-ის გიტარისტმა, რობერტ ფრიპმა.
ალბომის მეორე სიმღერა, Solsbury Hill, რომელიც ერთ-ერთი პოპულარულია მის კარიერაში, მსმენელს უამბობს გებრიელის ჯენესისიდან წასვლაზე. სიმღერის საკუთარი ვერსია 2003 წელს ჩაწერა ჯგუფმა Erasure.
ალბომის გამოსვლის შემდეგ გებრიელმა გადაამუშავა სიმღერა Here Comes the Flood და შექმნა მისი მეორე ვერსია, რომელზეც მხოლოდ ფორტეპიანო და გებრიელის ვოკალია.
დამოუკიდებელი ჯგუფის Direct Disk Labs მიერ გამოცემული იქნა ალბომის რემასტერი. Slowburn მასზე უფრო ხანგრძლივია, ვიდრე ორიგინალურ გამოცემაში, ვინაიდან რემასტერი მზადდებოდა ორიგინალური ფირების დახმარებით.
ისტორია
ალბომის The Lamb Lies Down on Broadway გამოცემის შემდეგ ჯენესისი ახალი ტურნეს ფარგლებში კონცერტებით გაემგზავრა. ტურნეს პერიოდში პიტერმა კოლეგებს ამცნო, რომ ჯგუფის დატოვებას აპირებდა. მიზეზად იგი ასახელებდა სხვებისგან გაუცხოებას და პრობლემებს ცოლთან. მიუხედავად ამისა, იგი აქტიურად მონაწილეობდა ტურნეში. ამასობაში მისმა მეუღლემ, ჯილმა პირველი შვილი, ანა. მან გადაწყვიტა, ოჯახისათვის ყურადღება მიექცია და არა ახალ ალბომზე თუ ტურნეზე ეზრუნა, რამაც ჯგუფის წევრთა წინააღმდეგობა გამოიწვია. ამიტომ პიტერმა კოლექტივი საბოლოოდ დატოვა.
წერილში Out, Angels Out, რომელშიც ჯგუფის მოყვარულებს მიმართავდა, გებრიელი წერდა, რომ „მანქანამ, რომელიც ავაგეთ სიმღერების წერისას პროცესისას ჩვენ დაგვიმორჩილა და გამოგვამწყვდია წარმატებაში, რომელიც გვსურდა. მაგ გავლენა იქონია ჯგუფში დამოკიდებულებასა და სულზე. მუსიკა არ ამოწურულა და კვლავ ვცემ პატივს სხვა მუსიკოსებს, მაგრამ ჩვენი როლები გართულდა.“
ფილ კოლინზმა მოგვიანებით აღნიშნა, რომ სხვა წევრები „პიტერის წასვლით გაოცებულები არ ყოფილან, ვინაიდან ჩვენ ვიცოდით ამის შესახებ.“ ჯგუფმა გადაწყვიტა გებრიელის გარეშე გაგრძელება.
ჩაწერა, გამოცემა და პრომოკამპანია
Peter Gabriel ჩაიწერა სტუდიაში The Soundstage (ტორონტო, კანადა), პროდიუსერ ბობ ეზრინის დახმარებით, 1976 წლის ივლისში - 1977 წლის იანვარში. დამატებითი ხმისჩამწერი სესიები გაიმართა სტუდიებში Morgan და Olympic (ლონდონი, ინგლისი). გებრიელმა და ეზრინმა ჩაწერისას მოიწვიეს რამდენიმე ცნობილი მუსიკოსი. მათ შორის იყვნენ გიტარისტი რობერტ ფრიპი (კინგ კრიმსონი), ბას გიტარისტი ტონი ლევინი (კინგ კრიმსონი უფრო გვიანდელი შემადგენლობიდან), დრამერი ალან შვარცბერგი, პერკუსიონისტი ჯიმი მელენი, გიტარისტი სტივ ჰანტერი, კლავიშისტი ჯოზეფ ჩიროვსკი და ლარი ფასტი (სინთეზატორები და პროგრამირება).
ალბომი გამოიცა 1977 წლის 25 თებერვალს, ლეიბლებზე Atco (აშშ და კანადა) და Charisma (ბრიტანეთი). იგი მოხვდა ბრიტანული ჩარტის #7, ხოლო აშშ ჩარტის - #38 პოზიციაზე.
ალბომიდან პირველი სინგლის სახით გამოიცა „Solsbury Hill“, რომელსაც წილად დიდი წარმატება ხვდა, ხოლო მეორე სინგლი იყო „Modern Love“, რომელსაც ნაკლები წარმატება ჰქონდა.
ტურნე
ალბომის გამოცემის შემდეგ გებრიელმა შეკრიბა ბენდი მომავალი ტურნეს გასამართად. მასში შედიოდნენ: რობერტ ფრიპი (იგი გამოდიოდა ფსევდონიმით „დასტი როუდსი“ და ხოლმე სცენაზე არ ჩანდა) და სტივ ჰანტერი (გიტარები), ტონი ლევინი (ბასი), ლარი ფასტი (სინთეზატორები), ალან შვარცბერგი (დასარტყმელი საკრავები), ფილ ებერგი (კლავიშებიანი საკრავები) და ჯიმი მელენი (პერკუსია). გებრიელის პირველი სოლო ტურნეს პირველი ეტაპი, რომელსაც „Expect the Unexpected“ ეწოდა, დაიწყო 1977 წლის 5 მარტს აშშ-ში გამოსვლით და გაგრძელდა აპრილამდე. ტურნეს ბრიტანული ნაწილი დასრულდა 30 აპრილს. მეორე ეტაპზე ბენდის შემადგენლობა ოდნავ შეიცვალა და ასე გამოიყურებოდა - სიდ მაკ-გინისი (გიტარა), ტონი ლევინი (ბასი), ჯერი მაროტა (დასარტყმელი საკრავები) და ბეიეტი (კლავიშებიანი საკრავები). ამ ეტაპს „Sightings in the Test Area During Autumn“ ეწოდა. იგი 30 აგვისტოს დაიწყო და მოიცვა ინგლისი და ევროპა. ტურნე 1 ნოემბერს დასრულდა.
ზასაუნა
ზასაუნა (Sassauna) — მთა რეტიკონის ქედზე, ალპებში. შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის კანტონში; გადაჰყურებს შიერსის მუნიციპალიტეტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ცრვენი-კრსტის თემი
ცრვენი-კრსტის თემი (Црвени Крст) — თემი სერბეთში, შედის ნიშავის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 34 062 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 196 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 174 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ცრვენი-კრსტი. ცრვენი-კრსტის თემი შედგება 24 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 7.3 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
წყალდიდობა
მინი|წყალდიდობა [[ფლორიდა (შტატი)|ფლორიდაში, აშშ, 2005 წელს]] წყალდიდობა — წყლის დონის უეცარი მატება, განპირობებული თავსხმა წვიმებით ან თოვლის ინტენსიური დნობით. წყალდიდობა ძნელადპროგნოზირებადი მოვლენაა
მდინარეთა წყალდიდობა
მდინარეთა წყალდიდობა ოთხი ტიპისაა, რომლებიც ერთმანეთისაგან განმეორების სიხშირით, მასშტაბით და მიყენებული ზიანის ოდენობით განსხვავდებიან. ესენია: