cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოლეკულური ბიოლოგია
ამოცანები
მოლეკულურ ბიოლოგიაში ყველაზე მნიშვნელოვანი მიღწევები მოპოვებულია ფიზიკოსთა მიერ დამუშავებული მეთოდებით (ულტრაცენტრიფუგირება, რენტგენოსტრუქტურული ანალიზი, რადიოაქტიური იზოტოპები, ელექტრონული მიკროსკოპია, ბირთვული მაგნიტური რეზონანსი). ახალი შესაძლებლობები გაჩნდა ელექტრონული მანქანების, სინქროტონული ანუ მუხრუჭოვანი გამოსხივების, ლაზერული ტექნოლოგიის გამოყენებით. საკმაოდ მნიშვნელოვანი ცნობები მოგვეპოვება მაღალმოლეკულური ბიოპოლიმერების ბუნების, მ .შ. სამგანზომილებიანი სივრცითი სტრუქტურის შესახებ, მაგრამ საამისო ეფექტიანი მეთოდები ჯერ კიდევ დასამუშავებელია. ცოტაა ცნობები დნმ-ის პირველად სტრუქტურაზე. მოლეკულური ბიოლოგიის პრაქტიკულ ამოცანათაგან აღსანიშნავია, მაგალითად, ავთვისებიანი ზრდის მოლეკულური მექანიზმენის გამოვლენა, მემკვიდრული დაავადების თავიდან აცილება და სხვა. უაღრესად მნიშვნელოვანია ფერმენტების მოქმედების მოლეკულური საფუძვლების, ჰორმონების, ტოქსიკური და სამკურნალო ნივთიერებების მოქმედების მოლეკულური მექანიზმების, ბიოლოგიური მემბრანების მოლეკულური აღნაგობისა და ფუნქციონირების დეტალების ამოხსნა. დიდი ყურადღებას იპყრობს ნერვული პროცესების, მ. შ. მეხსიერების მოლეკულური საფუძვლების კვლევა. მოლეკულური ბიოლოგიის უახლესი მიმართულებაა გენური ინჟინერია, რომლის მიზანია ორგანიზმის გენეტიკური აპარატის ხელოვნური მიზანმიმართული ოპერირება. ამ მხრივ საგულისხმოა პირველი შედეგები, რომელიც მიღებულია ძირითადად მიკროორგანიზმებზე, უჯრედთა და ქსოვილთა კულტურებზე. მიმდინარეობს მუშაობა კულტურულ მცენარეთა ისეთი ჯიშების მიღებაზე, რომელთაც ექნებათ აზოტის ფიქსაციის დამოუკიდებელი აპარატი და არ დასჭირდებათ სასუქები. მომავალში კვლევის ასეთი სფერო შესაძლოა ადამიანსაც შეეხოს, მაგალითად, მემკვიდრული დაავადების რადიკალური მკურნალობისა და მემკვიდრული დეფექტების გამოსწორების თვალსაზრისით.
ჩეჩილია ბარტოლი
ჩეჩილია ბარტოლი (Cecilia Bartoli; დ. 4 ივნისი 1966, რომი, იტალია) — იტალიელი ოპერის მომღერალი (კოლორატული მეცო-სოპრანო).
მოლეკულური ბიოლოგია
მოლეკულურ-ბიოლოგიური კვლევის ორგანიზაცია
მოლეკულური ბიოლოგიის დარგში კვლევის სპეციალიზებული სამეცნიერო ცენტრებიდან აღსანიშნავია: ინგლისში მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორია (კემბრიჯი), სამეფო ინსტიტუტი (ლონდონი), საფრანგეთში მოლეკულური ბიოლოგიის ინსტიტუტები (პარიზი, მარსელი, სტრასბური), პასტერის ინსტიტუტი; აშშ-ში მოლეკულური ბიოლოგიის განყოფილებებია ბევრ უნივერსიტეტთან და ინსტიტუტთან (ჰარვარდის, როკფელერისა და სხვა. უნივერსიტეტები, მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური, კალიფორნიის ტექნოლოგიური, ბეთეზდის ჯანდაცვისა და სხვა). გერმანიაში (გეტინგენის, მიუნხენის უნივერსიტეტები); შვედეთში (სტოკჰოლმის სამეფო ინსტიტუტი). რუსეთში მოლეკულური ბიოლოგიის პირველი სპეციალიზებული ინსტიტუტი ჩამოყალიბდა 1957 წელს მოსკოვში, შემდეგ იქვე შეიქმნა ბიოორგანული ქიმიის ინსტიტუტი.
ჩეჩილია ბარტოლი
ბიოგრაფია
დაიბადა პროფესიონალი მომღერლების ოჯახში. პირველად აუდიტორიის წინაშე 9 წლის ასაკში წარდგა ოპერა ტოსკაში. სწავლობდა რომის კონსერვატორიაში — Accademia Nazionale di Santa Cecilia, ისწავლა ტრამბონზე დაკვრაც, ასე რომ მის ერთადერთ  ვოკალის პედაგოგად  დედამისი  დარჩა. ბარტოლთან დიდება ოპერის მომღერლისთვის უჩვეულოდ დაიწყო: 1986 წელს იგი გამოვიდა სატელევიზიო შოუ Fantastico-ში, სადაც შეასრუალა დუეტი ჯოაკინო როსინის ოპერიდან „სევილიელი დალაქი“ (ლეო ნუჩისთან ერთად) და სპეციალისტების აღფრთოვანებული შეფასება მიიღო, შოუს მაყურებელმა რიკარდო მუტიმ მიიწვია მოსასმენად ლა სკალაში.
მოლეკულური ბიოლოგია
ლიტერატურა
კატეგორია:მოლეკულური ბიოლოგია კატეგორია:მოლეკულები
ჩეჩილია ბარტოლი
ბიოგრაფია
ოც წელზე მეტია თანამშრომლობს ხმისჩამწერ სტუდია Decca Records-სთან, ამ დროის განმავლობაში თექვსმეტზე მეტი სოლო ალბომი გამოუშვა. პირველ წლებში ჩანაწერები ძირითადად მოცარტისა და როსინის ნაწარმოებებიდან იყო. 1999 წლიდან ყოველი ალბომი თანამედროვე მსმენლისთვის ფაქტობრივად ხსნის XVII—XIX საუკუნეების იშვიათად შესრულებად კომპოზიტორებს: ვივალდი, ჰენდელი, ალესანდრო სკარლატი, კალდარა, ნიკოლა პორპორა, გლუკი, სალიერი, გარსია, მალიბრანი და სხვა.
იღებდა მონაწილეობას ჰენდელის, ჰაიდნის, როსინის, ბელინის და პუჩინის ოპერის ჩაწერებში.
2007-2009 წლებში ლეგენდარული მეცო-სოპრანო მარია მალიბრატნის 200 წლის იუბილესთან დაკავშირებით საკონცერტო სერიებში გამოვიდა. 2008 წელს შეასრულა მთავარი პარტია ჟაკ ფრანსუა ალევის ოპერა „კლარაში“.
2009 წელს ჩეჩილია ბარტოლი დაუბრუნდა ბაროკოს რეპერტუარს, ალბომის გამოშვებით „Sacrificium“ (მსხვერპლშეწირვა), მიძღვნილი იყო კასტრატოებსთვის და მათთვის დაწერილი მუსიკაც. 2009 წლიდან აწყობდა კონცერტებს ამ ალბომის მოტივებზე, ასევე კონცერტებს მიძღვინლი ჰენდელისთვის, სადაც მასთან ერთად მონაწილეობდნენ ორკესტრი Il Giardino Armonico ჯოვანი ანტონინის ხელმძღვანელობით და ბაზელის კამერული ორკესტრი. 2010 წლის ბოლოს ჰენდელისთვის მიძღვნილ კონცერტების სერიებიაში ბარტოლმა შეასრულა დუეტი კონტრტენორ ფრანკო ფაჯოლისთან ერთად.
2010 წლის 29 ივნისს დორტმუნდში ბარტოლმა პირველად შეასრულა ნორმას პარტია, იმავე სახელწოდების ვინჩენცო ბელინის ოპერიდან. დირიჟორობდა ჰანგელბროკი, სხვა სოლისტებს შორის იყვნენ ჯონ ოსბორნი (ტენორი), მიკელე პერტუზი (ბარიტონი) და რებეკა ოლვერა (სოპრანო).
Bart Gets Hit by a Car
„“ — სერიალ „სიმფსონების“ მეორე სეზონის მეათე ეპიზოდი. იგი ეთერში 1991 წლის 10 იანვარს გავიდა. სიუჟეტის მიხედვით, სკეიტბორდით კატაობისას ბარტს ეჯახება მისტერ ბერნსის მანქანა. იგი კომაშია, ხოლო ჰომერი და მარჯი უჩივიან ბერნსს და ითხოვენ კომპენსაციას მილიონი დოლარის სახით. ბერნსი 500.000-ზე დათანხმდება, მაგრამ საბოლოოდ მათ არაფერს აძლევს, მას შემდეგ, რაც აღმოჩნდება, რომ ბარტი თავს იკატუნებდა.
პოლოპი
პოლოპი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,58 კმ². მოსახლეობა — 5064 კაცი (2020 წ.).
Bart Gets Hit by a Car
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 2)
კერეტარო (საფეხბურთო კლუბი)
„კერატარო“ (Querétaro Fútbol Club), აგრეთვე ცნობილია, როგორც „გალიოს ბლანკოს დე კერეტარო“ (Gallos Blancos de Querétaro) — მექსიკური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ სანტიაგო-დე-კერეტაროდან (კერეტაროს შტატი). თამაშობს მექსიკის ლიგაში, ქვეყნის უმაღლეს დივიზიონში.
ცნობილი მწვრთნელები
thumb|300px|right|კერეტაროს მატჩი მშობლიურ სტადიონზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:საფეხბურთო კლუბი კერეტარო
ერეკლეს აბანო
მდებარეობს რუსთაველის ქუჩაზე (№43). აგებულია გვიან ფეოდალურ ხანაში; მის მშენებლობას ზოგიერთი ისტორიის მკვლევარი როსტომ მეფის მეფობის პერიოდს (1632–1658), ზოგი კი XIX საუკუნის დასაწყის უკავშირებს. აბანო გეგმით სწორკუთხაა, ზომებით 22x12,2 მ, ნაშენია ნატეხი ქვით და ძველი აგურით. კედლების კუთხეები, შეისრული თაღები, ნახევარსფერული გუმბათები და სასინათლო ხვრელები აგურითაა ნაწყობი. შესასვლელი აქვს აღმოსავლეთ და სამხრეთი მხრიდან. შედგება ორი სათავსოსაგან. მათ შორის ამოყვანილია დაბალი გადამღობი კედელი, რაშიც გაჭრილია ორი თაღოვანი და ერთი სწორკუთხა ხვრელი. ასეთივე ხვრელები აღმოსავლეთ სათავსოს კედელშიცაა. სათავსოები გადახურულია შეისრულ თაღებზე დაყრდნობილი გუმბათებით, რაშიც გაჭრილია წრიული ხვრელები.
2017 წელს გორის მუნიციპალიტეტის მერიის მიერ აბანოს ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები.
სქოლიო
კატეგორია:გორის არქიტექტურა
კლევეს რაიონი
კლევეს რაიონი (Kreis Kleve) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი კლევე. რაიონი შედის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება დიუსელდორფის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1232,15 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 307 693 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 250 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 05 1 54.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
საბერძნეთის მეფეთა სია
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია კატეგორია:საბერძნეთის მეფეები კატეგორია:მეფეები ქვეყნების მიხედვით
საბანკო საქმე აზერბაიჯანში
მინი|300x300პქ|აზერბაიჯანის ცენტრალური ბანკის შენობა. [[ბაქო]] საბანკო საქმე აზერბაიჯანში — დღევანდელი ფორმით 1992 წლიდან არსებობს. ისტორიულად საბანკო საქმე აზერბაიჯანში სათავეს XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან იღებს რომელიც საბჭოთა კავშირში აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკად ყოფნის პერიოდშიც გრძელდებოდა. საბანკო სექტორი შედგება 1992 წლის 11 თებერვალს დაარსებული ცენტრალური ბანკით აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალური ბანკი და სხვა კომერციული ბანკებისგან. კომერციული ბანკები აზერბაიჯანში სააქციო საზოგადოებებს წარმოადგენენ. ერთადერთი მოქმედი ვალუტა აზერბაიჯანში აზერბაიჯანული მანათია. მხოლოდ ცენტრალურ ბანკს შეუძლია გამოუშვას მანათი. 1990-იანებში საბაზრო ეკონომიკაზე გადასვლის პერიოდში, საბანკო სექტორი არ პასუხობდა სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების მოთხოვნებსა და საჭიროებებს. საბანკო საქმიიანობას ჯერ კიდევ საბჭოთა სამართალი არეგულირებდა. დღეისთვის 1996 წლის 10 ინვნისს მიღებული აზერბაიჯანის რესპუბლიკის „ეროვნული ბანკის შესახებ“ კანონის მიხედვით ბაკებს აზეერბაიჯანში აქვთ სავალდებულო რეზერვები, ნორმები განსაზღვრულია საერთაშორისო სტანდარტების მიხედვით, რეგულირდება კრედიტორებსა და მეანაბრეებს შორის ვალდებულებები და მოქმედებს დეპოზიტის დაზღვევა.
სამართლებრივი საფუძველი
აზერბაიჯანმა დამოუკიდებლობა 1991 წლის 18 ოქტომბერს აღადგინა. „აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ბანკებისა და საბანკო საქმიანობის შესახებ“ კანონის გარდა „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული ბანკის შესახებ“ კანონის მირებაც მოხდა 1992 წლის 7 აგვისტოს. აზერბაიჯანიე ეროვნული ვალუტა მანათი გამოუშვეს 15 აგვისტოს და ის რუბლთან ერთად იყო მიმოქცევაში. მანათი ქვეყნის ერთადერთ გადახდის საშუალებად 1994 წლის 1 იანვრიდან გამოცხადდა. 1995 წლის 12 ნოემბრის რეფერენდუმზე მიღებულ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პირველი კონსტიტუციის მე-19 მუხლის მე-2 პუნქტში კიდევ ერთხელ დადასტურდა, რომ ფულის მიმოქცევაში გაშვება ან მიმოქცევიდან ამოღების უფლება მხოლოდ ეროვნულ ბანკს აქვს. კანონები „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნულ ბანკზე" და „აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ბანკებისა და საბანკო საქმიანობის შესახებ" ხელახალი გამოცემით დამტკიცდა 1996 წლის 10 და 14 ივნისს. ახალი კანონმდებლობა ბანკებს აზერბაიჯანში აძლევდა შესაძლებლობას დაახლოვებოდნენ მსოფლიო საბანკო სისტემას და შეექმნათ საკრედიტო ინსტიტუტები. თანამედროვე პროცესებისთვის ფეხის ასაწყობად და შესაბამისი თეორიული თუ სამეცნიერო მიდგომების დანერგვისთვის 2004 წლის 10 დეკემბერს მოხდა „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული ბანკის შესახებ“ კანონის მიღება. "ბანკების შესახებ" კანონი დამტკიცდა 2004 წლის 16 იანვარს და ძალაში იმავე წლის 10 მარტს შევიდა. 2009 წლის 18 მარტს ჩატებული რეფერენდუმის „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციაში დამატებებისა და ცვლილებების შესახებ“ შედეგად „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნულ ბანკს“ შეეცვალა სახელი და „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალური ბანკი“ ეწოდა. დეპოზიტების დაზღვევის მექანიზმების შექმნის მიზნით გატარებული ღონისძიებების შედეგად, 2006 წლის 29 დეკემბერს „დეპოზიტების დაზღვევის შესახებ“ კანონი იქნა მიღებული. აზერბაიჯანში კრიმინალური გზებით მიღებული ფულის ლეგალიზების და ტერორიზმის დაფინანსების წინააღმდეგ მნიშვნელოვანი ღონისძიებები ტარდება. 2009 წლის 25 თებერვალს „დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული სახსრების ან სხვა ქონების ლეგალიზაციის აღკვეთისა და ტერორიზმის დაფინანსების შესახებ" კანონი შევიდა ძალაში.
კომერციული ბანკების როლი
სხვა საბაზრო ეკონომიკის მქონე ქვეყნების ანალოგიურად აზერბაიჯანშიც კომერციული ბანკები წარმოადგენს აზერბაიჯანის ორ საფეხურიანი საბანკო სისტემის მეორე საფეხურს. თავიდან საბანკო სექტორში შექონა ოთხი კომერვციული ბანკი სადაც სახელმწიფო წილი იყო 51% და ასევე სახელმწიფო ახორციელებდა საქმიანობის კონტროლს, ესენი იტვნენ:
მონეტარული პოლიტიკის გასაუმჯობესებლად საბანკო სექტორში შემოღებულია დეპოზიტების სავალდებულო დაზღვევა და მათი წარმომავლობის დადასტურების ვალდებულება განსაზღვრულია 1996 წლის 10 ინვნისს მიღებული აზერბაიჯანის რესპუბლიკის „ეროვნული ბანკის შესახებ“ კანონი.
რეიტინგები
2014 წლის 6 მარტს Fitch Ratings-მა გამოაქვეყნა აზერბაიჯანის საბანკო სექტორის შეფასება, როგორც "broadly stable", თუმცა ხაზი გაუსვა სტრუქტურულ საკითხებს, რომლებიც სექტორის გასაუმჯობესებლად უნდა გადაიჭრას. Fitch-მა აღნიშნა, რომ საცალო დაკრედიტების სეგმენტს უფრო მაღალი ზრდა აქვს ვიდრე კორპორატიულ დაკრედიტებას. Fitch-მა ასევე აზერბაიჯანის ხუთი სხვადასხვა ბანკისთვის დადებითი რეიტინგი დაადასტურა.
სქოლიო
კატეგორია:საბანკო საქმე ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:მომსახურების სფეროები აზერბაიჯანში კატეგორია:აზერბაიჯანის ეკონომიკა
გურინიენი
გურინიენი (Gurinhém) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 97 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბაიანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 872 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.08 კმ²-ზე. ფართობი 346 067 კმ²-ია.
ბალაბანუ
ბალაბანუ (Balabanu) — სოფელი მოლდოვაში, ტარაკლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 72 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 959 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარაკლიის რაიონის სოფლები
ბილიჩევე
ბილიჩევე (Біличеве) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჩორნუხის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 10 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩორნუხის რაიონის სოფლები
კორონავირუსის პანდემია რუანდაში (2020)
კორონავირუსის პანდემია რუანდაში — 2019-2020 წლებში კორონავირუსის პანდემიის მიმდინარეობა რუანდაში.
კორონავირუსული დაავადება COVID-19-ით ინფიცირებული პირი რუანდაში პირველად 2020 წლის 14 მარტს გამოვლინდა.
რესურსები ინტერნეტში
რუანდა
პირველკლასელის ძეგლი
პირველკლასელის ძეგლი (Памятник первокласснику) — ბრინჯაოს ძეგლი, რომელიც მდებარეობს დონის როსტოვში, გიმნაზია № 36-ის შენობის წინ.
One Fish, Two Fish, Blowfish, Blue Fish
„“ — სერიალ „სიმფსონების“ მეორე სეზონის მეთერთმეტე ეპიზოდი. იგი ეთერში 1991 წლის 24 იანვარს გავიდა. სიუჟეტის მიხედვით, სიმფსონები მიდიან ახალ იაპონურ სუში-ბარში. მას შემდეგ, რაც შეჭამს შხამიანი თევზის ნაწილს, ჰომერი იწამლება. ექიმი ჰიბერტი ეუბნება, რომ სიცოცხლის ბოლომდე დარჩა მხოლოდ 24 საათი. ჰომერი იწყებს ყველა მნიშვნელოვანი საქმის კეთებას. მაგრამ აღმოჩნდება, რომ თევზმა სასიკვდილოდ არ ავნო.
პირველკლასელის ძეგლი
მისამართი: დონის როსტოვი, ლენინის რაიონი, მაქსიმ გორკის ქუჩა, № 115.
One Fish, Two Fish, Blowfish, Blue Fish
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 2)
პირველკლასელის ძეგლი
ისტორია
ძეგლის შექმნის ინიციატივა ეკუთვნის ლენინის რაიონის ხელმძღვანელს სერგეი სუხარიევს. პროექტის განხორციელების საწყის ეტაპზე მიცემულ ინტერვიუში მან განაცხადა, რომ სურს საბოლოო ქანდაკება ჰგავდეს ბიჭს ზღაპრიდან „ბიჭუნა და სახურავის ბინადარი კარლსონი“.
ქალაქის ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვეტილება გამოეცხადებინა კონკურსი 7-9 კლასის მოსწავლეებს შორის ძეგლის საუკეთესო ესკიზისათვის. სულ წარმოადგინეს 10 ესკიზი და გამარჯვებულიც ამ ათს შორის უნდა აერჩიათ. გამარჯვებული გახდა გიმნაზია № 36-ის მეცხრე-ბ კლასის მოსწავლე ანა ნიკოლაევა. ძეგლის დასადგმელი თანხა გაიღეს სპონსორებმა, ხოლო მოქანდაკედ აირჩიეს დიმიტრი ლინდინი. მან მოსწავლის ფანქრით შესრულებული ესკიზიდან შექმნა ძეგლი. ძეგლის შექმნა წეიწადნახევარი გრძელდებოდა.
გახსნის საზეიმო ცერემონიალი გაიმართა 2011 წლის 1 სექტემბერს, ცოდნის დღესასწაულზე. ძეგლის გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდა ქალაქის მერი ანატლი ჩერნიშევი.
აღწერა
ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსაგან. მისისიმაღლეა სულ ორი მეტრი. ძეგლი, ეს არის პირველკლასელი ბიჭუნა სკოლის ფორმაში, რომელიც ზის გლობუსზე და ხელში უჭირავს წიგნი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
ბადაგილი
ბადაგილი (Babagil) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 289 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელი
მადმუაზელ დე მონტესპიერი
ლუიზ ელიზაბეტი დაიბადა 1709 წლის 11 დეკემბერს ვერსალში. მამამისი იყო ორლეანის ჰერცოგი ფილიპ II, ხოლო დედა ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უკანონო ქალიშვილი ფრანსუაზ მარი დე ბურბონი. ვინაიდან იგი ბურბონთა დინასტიის განშტოების (ორლეანები) წარმომადგენელი იყო, ითვლებოდა საფრანგეთის პრინცესად.
იგი თავისი მშობლების მეოთხე გადარჩენილი ქალიშვილი იყო. ქორწინებამდე ლუიზ ელიზაბეტი ცნობილი იყო როგორც მადმუაზელ დე მონტესპიერი. იგი იზრდებოდა 1 ძმასთან და 5 დასთან ერთად. ვინაიდან იგი განიხილებოდა ვინმე გერმანელი ან იტალიელი გრაფის, ან ჰერცოგის მომავალ მეუღლედ, მის განათლებაზე დიდად არ უზრუნვიათ. მისი უმცროსი დის ლუიზ დიანას მსგავსად მასაც ცუდი განათლება ჰქონდა. ლუიზ ელიზაბეტი ძალიან ახლოს იყო თავის ძმასთან, შარტრის ჰერცოგ ლუისთან, რომელიც 1723 წელს მამის გარდაცვალების შემდგომ ორლეანის ჰერცოგი გახდა.
1715 წელს ლუი XIV გარდაიცვალა. ტახტზე მისი მცირეწლოვანი შვილთაშვილი ლუი XV ავიდა, რომლის რეგენტადაც ლუიზ ელიზაბეტის მამა, ფილიპ II დაინიშნა. ფაქტობრივად ფილიპი იყო საფრანგეთის დე ფაქტო მმართველი. 1718 წელს ფილიპმა ფრანკო-ესპანური ალიანსი კვლავ განაახლა. ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ს საფრანგეთთან მშვიდობის დამყარება სურდა, რის გამოც მან 1720 წელს ორმაგი ქორწინება სთხოვა. ანუ, თავისი უფროსი ვაჟი, ინფანტი ლუისი უნდა დაქორწინებულიყო ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელზე, ხოლო ლუი XV ცოლად შეირთავდა ფილიპეს ქალიშვილს, ინფანტა მარიანა ვიქტორია ესპანელს.
ასტურიის პრინცესა
ამ დროს ლუიზ ელიზაბეტი და მისი და, პრინცესა ფილიპინა ელიზაბეტი ერთად-ერთი გასათხოვარი პრინცესები იყვნენ. ლუიზ ელიზაბეტი და ესპანეთის ინფანტი ლუის ბურბონი 1721 წლის ნოემბერში დაქორწინდენ, მარიონეტული ქორწინებით, პარიზში. ლუიზ ელიზაბეტი და მისი უმცროსი და მადრიდში გაემგზავრნენ. ესპანეთის სამეფო კარზე ისინი ძალიან ცივად მიიღეს. განსაკუთრებით დიდი უარყოფა მოჰყვა დედოფლის, ისაბელ ფარნეზეს მხრიდან, რომელიც ინფანტი ლუისის დედინაცვალი იყო. 1722 წლის 20 იანვარს ლუისი და ლუიზ ელიზაბეტი დაქორწინდნენ. მას მზითვებში 4 მილიონი ლივრი გააყოლეს.
მალევე დაიწყო ფილიპინა ელიზაბეტის და ესპანეთის ტახტის მეორე მემკვიდრის, ინფანტი კარლის ქორწინების მოლაპარაკებები. თუმცა ეს ქორწინება არასდროს შემდგარა. მალევე ფილიპინა საფრანგეთში დაბრუნდა, სადაც 19 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
როგორც ესპანეთის ტახტის მემკვიდრის ცოლი, ლუიზ ელიზაბეტი ასტურიის პრინცესის ტიტულს ატარებდა.
ესპანეთის დედოფალი
მინი|ლუიზ ელიზაბეტის გერბი 1724 წლის 15 იანვარს, ემოციურად არასტაბილური ფილიპე V ტახტიდან გადადგა თავისი შვილის, ლუის I-ის სასარგებლოდ. აქედან გამომდინარე ლუიზ ელიზაბეტი ესპანეთის დედოფალი გახდა. მათი მმართველობა შესაძლოა ითქვას, რომ ესპანეთის ისტორიაში ყველაზე მცირეხნიანი იყო. ლუისი ტახტზე სულ შვიდი თვე იყო, რის შემდეგაც განუკურნებელი სენით გარდაიცვალა და ტახტზე კვლავ ფილიპე V ავიდა, იქიდან გამომდინარე, რომ მათ შვილი არ ჰყავდათ. მარტოხელა, თინეიჯერი ქვრივი ჯერ მადრიდში რჩებოდა. თუმცა ესპანეთში მას დიდი საფრთხე ელოდა, რის გამოც მან სამშობლოში დაბრუნება გადაწყვიტა.
ქვრივი
ქმრის გარდაცვალების შემდეგ იგი გამუდმებით ფიქრობდა საფრანგეთში დაბრუნებაზე, ვინაიდან ესპანეთში ისაბელ ფარნეზესგან მას დიდი საფრთხე ემუქრებოდა. ეს რომ ორლეანის ქვრივმა ჰერცოგინიამ ანუ ლუიზ ელიზაბეტის დედამ, ფრანსუაზ მარი ბურბონმა შეიტყო ქალიშვილს საფრანგეთში დაბრუნება და მშვიდობიანი ცხოვრება შესთავაზა. იგი მალევე ჩავიდა საფრანგეთში და ლუი XV-ისგან მას, როგორც ესპანეთის მეფის ქვრივს ყოველწლიური პენსია დაენიშნა 600 000 ლივრის ოდენობით. წესით ეს თანხა ესპანელებს უნდა გადაეხადათ, მაგრამ მათ ამაზე უარი თქვეს, ვინაიდან მას არც შვილი გაუჩენია და აღარც ესპანეთში ცხოვრობდა. ამან აღაშფოთა მისი უფროსი და, მოდენისა და რეჯოს ჰერცოგინია შარლოტ ორლეანელი, რომელმაც ლუიზ ელიზაბეტს ჰერცოგინიის წოდება მიანიჭა.
რამდენიმე წელიწადში, ლუიზ ელიზაბეტი ვერსალიდან პარიზში გადასახლდა, სადაც ლუქსემბურგის სასახლეში დაბინავდა. იგი გარდაიცვალა 1742 წლის 16 ივნისს 32 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს პარიზში, ლუქსემბურგის სასახლესთან ახლოს.
წინაპრები
ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 11 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1709 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1742 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის დედოფლები კატეგორია:ასტურიის პრინცესები
ტირაჟი
250px|მინი|მარჯვნივ|ტირაჟის აღმნიშვნელი წარწერა [[ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია|ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მე-8 ტომიდან]] ტირაჟი (tirage) — ერთი დასახელების ბეჭდური გამოცემის ეგზემპლართა რაოდენობა. ზოგ ქვეყანაში პერიოდული გამოცემების (ჟურნალები, გაზეთები და სხვ.) ტირაჟი გამომცემლობის მიერ განისაზღვრება გამომწერთა რიცხვით; წიგნების, ბროშურების და მისთანათა ტირაჟი დგინდება გამომცემლობის და წიგნით მოვაჭრე ორგანიზაციების მიერ ერთობლივად (გეგმიურ საფუძველზე მკითხველის მოთხოვნის შესწავლის შემდეგ). ზოგ ქვეყანაში კი (მაგ., დასავლეთის ქვეყნები) ტირაჟს პირადად გამომცემელი ადგენს წიგნის ბაზარზე არსებული მდგომარეობიდან და მოსალოდნელი მოგებიდან გამომდინარე (როგორც წესი, ტირაჟი არ ეთითება). ჩვეულებრივ განარჩევენ მცირე (15 ათას ეგზემპლარამდე), საშუალო (100 ათას ეგზემპლარამდე) და მასობრივ ტირაჟებს (100 ათას ეგზემპლარზე მეტი). მასობრივი ტირაჟი პოლიგრაფიული სამუშაოების დიდი მოცულობის გამო იბეჭდება ნაწილებად. რომელიმე სახის ლიტერატურის გამოსვლისას ტირაჟი გავლენას ახდენს საავტორო ჰონორარის სიდიდეზე. ჩვეულებრივ გამოცემის ტირაჟი მიუთითებს გამოსასვლელ ცოდნაზე, ანუ რა დონის ინფორმაცია იქნება მოცემული ამ გამოცემაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლიგრაფია
ინგა (პარაიბა)
ინგა (Ingá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 18 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბაიანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 180 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 67.93 კმ²-ზე. ფართობი 267 630 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
შარლ IV ლოთარინგიელი
შარლ IV ლოთარინგიელი (Charles IV de Lorraine; დ. 5 აპრილი, 1604 — გ. 18 სექტემბერი, 1675) — ლოთარინგიის ჰერცოგ ფრანსუა II-ისა და კრისტინა დე სალმის ვაჟი. ლოთარინგიის ორგზის ჰერცოგი 1625-1634 და 1634-1675 წლებში. მისი მმართველობის ოთხთვიანი წყვეტა განაპირობა მისი ძმის ხანმოკლე მმართველობამ, რომელიც მან ფრანგების მხარდაჭერით მოიპოვა.
ბიოგრაფია
შარლი დაიბადა 1604 წლის 5 აპრილს ნანსში. იგი იყო ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ის (ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს სახელი) უმცროსი ვაჟის, ვედემონის გრაფ ფრანსუასა და მისი ცოლის, კრისტინა დე სალმის პირველი შვილი. 1608 წელს ტახტზე ბიძამისი, ანრი II ავიდა. 1621 წელს შარლი დააქორწინეს ანრი II-ის უფროს ქალიშვილ ნიკოლ ლოთარინგიელზე, რის შემდეგაც იგი მისი მემკვიდრე გახდა. 1624 წელს, ანრის დაღუპვის შემდეგ ლოთარინგიის ჰერცოგინია ნიკოლი გახდა, რომელიც მომდევნო წლის ნოემბერში შარლის მამამ, ფრანსუა II-მ ჩამოაგდო. როგორც აღმოჩნდა, ფრანსუას მმართველობა არ მოეწონა და 1625 წლის 1 დეკემბერს ტახტიდან გადადგა შარლ IV-ის სასარგებლოდ.
1632 წელს შარლმა თავისი ერთადერთი უმცროსი და, მარგარიტა ლოთარინგიელი დააქორწინა საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV-ის უმცროს ვაჟზე, ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონზე. საქმე იმაში იყო, რომ გასტონი თავის ძმას, მეფე ლუი XIII-ს სრულიად აშკარად მტრობდა და მის წინააღმდეგ ხშირად აწყობდა შეთქმულებას. ამ ქორწინების შემდეგ გასტონს მთავარ მოკავშირედ შარლ IV მოევლინა, რამაც თავისდა უნებურად გამოიწვია ლოთარინგიის ოცდაათწლიანი ომის ქარ-ცეცხლში ჩათრევა. გასტონის ამბოხები ყოველთვის მარცხით სრულდებოდა და ძირითადად კარდინალ რიშელიეს წინააღმდეგ იყო მიმართული. მარცხნივ|მინი|272x272პქ|შარლ IV და მისი პირველი ცოლი, ნიკოლ ლოთარინგიელი ოცდაათწლიანი ომის პირობებში კარდინალი რიშელიეს ბრძანებით ფრანგების დიდი ლაშქარი შეიჭრა ლოთარინგიაში და 1634 წლის 19 იანვარს აიძულეს შარლი ტახტიდან გადამდგარიყო თავისი ძმის, ნიკოლა II-ის სასარგებლოდ. შარლმა მაშინვე ტახტის დაბრუნება მოისურვა, რის გამოც მან დახმარება ფრანგების უდიდეს მტრებს — ჰაბსბურგებს სთხოვა. საღვთო რომის იმპერატორმა ფერდინანდ II-მ სიხარულით გაატანა შარლს თავისი ჯარი ლოთარინგიაში, სადაც მან ნოირდლინგენის ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხა თავისი ძმა და 1634 წლის 1 აპრილს ლოთარინგიის ტახტიც დაიბრუნა. ამის შემდეგ, მთელი ოცდაათწლიანი ომის მანძილზე ლოთარინგია ნეიტრალიტეტს ინარჩუნებდა.
1651 წელს შარლს ირლანდიური დელეგაცია ეწვია, რომელმაც მას ინგლისის საპარლამენტო ჯარისაგან ირლანდიის დაცვა სთხოვა, სანაცვლოდ კი ირლანდიის მეფობა შესთავაზა. კრომველის ომების პირობებში, ისტორიკოსები ამას ირლანდიელთა ყველაზე სასოწარკვეთილ მოქმედებად თვლიან. თავად შარლი, მეტად დაინტერესებული იყო ირლანდიის ტახტის მოპოვებით. ამ მიზეზით, 1652 წელს შარლის მიერ გაგზავნილი უამრავი გემი ჩავიდა ინიშბოფინის კუნძულზე, რომელიც ირლანდიელთა უკანასკნელი სიმაგრე იყო. სამწუხაროდ ირლანდიელი ლორდების უმეტესობამ უარი თქვა ლოთარინგიელთა დახმარებაზე და შოტლანდიაში გაქცეულ მეფე ჩარლზ II-ს დაუჭირა მხარი. ამის გამო, ლოთარინგიელთა ჯარებმა მალევე დატოვეს ირლანდია.
1675 წელს შარლმა დაამარცხა ფრანგების მეთაური ფრანსუა დე კრეკი. იგი ამავე წლის 18 სექტემბერს, 71 წლის ასაკში გარდაიცვალა ალენბახში, საღვთო რომის იმპერატორის ავსტრიულ არმიაში სამსახურისას.
მისი გარდაცვალებიდან მხოლოდ ოცი წლის შემდეგ მოახერხეს მისმა ნათესავებმა ლოთარინგიის ფრანგებისაგან გამოხსნა.
ქორწინებები და შვილები
შარლი პირველად, 1621 წლის 31 ივლისს დაქორწინდა თავის ბიძაშვილ ნიკოლ ლოთარინგიელზე, რომლის დამხობის შემდეგაც, 1625 წელს იგი გახდა ლოთარინგიის ჰერცოგი. მათი ხანმოკლე და უნაყოფო ქორწინება უიღბლოც აღმოჩნდა, რაც 1634 წლის იანვარში მათი განქორწინებით დაგვირგვინდა. მარცხნივ|მინი|252x252პქ|ბეატრიქს დე კუზანსი, შარლის მეორე ცოლი 1637 წლის 2 აპრილს შარლ IV მალულად დაქორწინდა თავის საყვარელ ბეატრიქს დე კუზანსზე, შანტეკრუას პრინცესაზე, რომელთანაც სამი შვილი შეეძინა:
შარლისა და ბეატრიქსის ქორწინება არ იყო დამტკიცებული, რომელსაც ისედაც არ მოსწონდა მისი ნიკოლთან განქორწინების ამბავი. რომის ჩარევითა და შარლის ეკლესიიდან განკვეთის მუქარით წყვილი 1642 წლის აპრილში გაიყარა, მაგრამ ისინი არ განქორწინებულან. მომდევნო 21 წელი ისინი კვლავ ცოლ-ქმრად ითვლებოდნენ და ხშირადაც ნახულობდნენ ერთმანეთს. 1663 წლის 20 მაისს ბეატრიქსი და შარლი ოფიციალურად დაქორწინდნენ, რასაც მათი საერთო შვილების ლეგიტიმაცია მოჰყვა. ქორწილიდან ორ კვირაში, 1663 წლის 5 ივნისს ბეატრიქსი გარდაიცვალა.
1665 წელს, 61 წლის შარლ IV მესამედ დაქორწინდა რეკემის გრაფის ასულ მარი ლუიზ დ'ასპრემონზე, რომელთანაც გაატარა უკანასკნელი წლები, თუმცა შვილები არ ჰყოლია. აღსანიშნავია, რომ ახალგაზრდა მარი ლუიზი დაქვრივების შემდეგ მეორედ 1679 წელს გათხოვდა, რა დროსაც შეეძინა ორი ქალიშვილი.
კოველის რაიონი
კოველის რაიონი (Ковельський район) — რაიონი უკრაინაში, ვოლინის ოლქში. მისი ფართობია 1 723 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 40 681 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 24 კაცს კმ²-ზე. კოველის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოველი.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლინის ოლქის რაიონები
ბაბაქიუჯა (ლერიქი)
ბაბაქიუჯა (Babakücə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 378 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ბილოჰორილკა
ბილოჰორილკა (Білогорілка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლოხვიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 517 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოხვიციის რაიონის სოფლები
ბუდეი (ტარაკლიის რაიონი)
ბუდეი (Budăi) — სოფელი მოლდოვაში, ტარაკლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 25 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 020 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარაკლიის რაიონის სოფლები
რელიეუ
რელიეუ  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 76,87 კმ². მოსახლეობა — 1148 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
კლეოპატრა VI
კლეოპატრა VI ტრიაფენა (Κλεοπάτρα Τρύφαινα; დ. დაახლ. ძვ. წ. 95 — გ. ძვ. წ. 55 წლის შემდეგ) — ის შეიძლება წარმოადგენდეს კლეოპატრა V-ს (ისტორიაშია შემორჩენილია სამი ქალის იდენტური სახელით - Κλεοπάτρα Τρύφαινα). ეგვიპტის დედოფალი, პტოლემე IX-ის უკანონო შვილი, პტოლემე XII-ის მეუღლე. მასთან შეეძინა ბერენიკა IV.
როდესაც ძვ. წ. 58 წელს პტოლემე XII გაიქცა ეგვიპტიდან კლეოპატრა VI ბერენიკა IV-სთან ერთად ქვეყანას მართავდა ერთი წლის განმავლობაში.
სხვადასხვა წყაროების მიხედვით კლეოპატრა VI-ის შვილები ბერენიკას გარდა იყვნენ:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1656
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1656 მიიღეს ერთხმად 2006 წლის 31 იანვარს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა რეზოლუცია საქართველოსა და აფხაზეთის შესახებ, კერძოდ გაეროს რეზოლუცია 1615 (2005), საბჭომ გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში, 2006 წლის 31 მარტამდე.
თავის მოხსენებაში სიტუაციასთან დაკავშირებით, გენერალურმა მდივანმა, კოფი ანანმა ურჩია მანდატის გაგრძელებას 2006 წლის 31 ივლისამდე, თუმცა ეს არ მიიღეს საბჭოს წევრებმა, რუსეთის დაჟინებული მოთხოვნით.
სქოლიო
1656 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:2006 წელი საქართველოში
ციცქა საჩხერული
სახელწოდება მიღებული აქვს მტევნების გამო, რომელთა ფორმა და ზომაც ძალიან ჰგავს ნამდვილი ციცქას მტევნებს.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თითქმის მთლიანი, ზოგჯერ სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, იშვიათად კონუსური ფორმის. ზოგჯერ ფრთიანი, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ თითქმის ოვალური, მომწვანო-მოყვითალო. კანი თხელი და მკვრივი აქვს, კარგად გამოხატული ცვილისებრი ფიფქით. რბილობი წვნიანია.
საჩხერული ციცქა საშუალო ზრდისა და მაღალმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 146 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 130-160 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 11.7 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.0-6.0 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის თეთრი, მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ნაზია ღამე
ნაზია ღამე (Tender Is the Night) — ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი რომანი, რომელიც პირველად 1934 წელს, აშშ-ში გამოიცა. რომანის მთავარი თემაა პირველი მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში ევროპაში მცხოვრები ამერიკელები და მათი ბედი. 1998 წელს ამერიკულმა გამომცემლობამ, Modern Library-მ „ნაზია ღამე“ მე-20 საუკუნის 100 საუკეთესო ინგლისურენოვან რომანებს შორის 28-ე ადგილზე დაასახელა.
რომანი ქართულადაც არის ნათარგმნი და იგი ინგლისურიდან მალიკო ხელაშვილმა თარგმნა. 2012 წელს კი გამომცემლობა პალიტრა L-მა რომანი სერიაში „50 წიგნი, რომელიც უნდა წაიკითხო სანამ ცოცხალი ხარ“ შეიყვანა.
სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება ამერიკელი ექიმის, რიჩარდ (დიკ) დაივერის გარშემო, რომელიც მშობლიური ამერიკისგან შორს, საფრანგეთში, ცოლთან ერთად ცხოვრობს. რომანი სამ ნაწილადაა დაყოფილი. პირველ ნაწილში მოთხრობილია დიკის ცხოვრებაში ახალგაზრდა და პერსპექტიული მსახიობის, როზმერი ჰოიკის გამოჩენის შესახებ. როზმერი პირველი დანახვისთანავე შეიყვარებს დიკს. დიკიც მოხიბლულია მისით, თუმცა იგი თავისი ცოლის — ნიკოლის ერთგულია. პირველი ნაწილი როზმერის ამერიკაში დაბრუნებით სრულდება.
მეორე ნაწილის დასაწყისში ავტორი რამდენიმე წლით უკან ბრუნდება და ჰყვება დიკისა და ნიკოლის შეხვედრის შესახებ. ნიკოლი დიდი ქონების პატრონი ახალგაზრდა იყო, თუმცა იგი სულიერად დაავადდა და ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში ამოყო თავი, რომელშიც დიკის მეგობარი, ფრანცი მუშაობდა. დიკი და ნიკოლი სწორედ ფსიქიატრიულში შეხვდებიან ერთმანეთს. დაივერი ნიკოლისთვის ექიმად და შეყვარებულად ერთდროულად იქცევა. ეს ყველაფერი ნიკოლის გამოჯანმრთელებით და მათი ქორწინებით სრულდება.
როზმერის ამერიკაში წასვლის შემდგომ, თითქოს დაივერების ურთიერთობა დალაგდა, დიკმა და ფრანცმა საერთო ფსიქიატრიული საავადმყოფო გახსნეს. თუმცა, როცა დიკს მამის გარდაცვალების შესახებ ატყობინებენ იგი იძულებულია ამერიკაში ჩავიდეს, სადაც როზმერის შეხვდება. სწორედ ამ შეხვედრის შემდგომ იწყება დიკის პიროვნული რღვევა. იგი იცვლება, ეტანება სასმელს, ფრანცი მას საავადმყოფოდან იცილებს. თავდაყირა დგება დიკისა და ნიკოლის ურთიერთობაც, ერთადერთი, რაც მათ დაშორებისგან აკავებს ეს მათი შვილებია. დიკ დაივერი ნელ-ნელა იწყებს იმის გაცნობიერებას, რომ ნიკოლს ექიმი აღარ სჭირდება. ამასთან ერთად, მის ღირსებაზე უარყოფითად მოქმედებს ის, რომ ნიკოლი მასზე გაცილებით მდიდარია.
მესამე ნაწილში ნიკოლი დიკს საერთო მეგობართან, ტომი ბარბანთან ღალატობს. ტომი და ნიკოლი მალე გაანდობენ დიკს თავიანთი ურთიერთობის შესახებ. ამ ამბის გაგონებისას დიკს რეაქციაც კი არ აქვს, რადგან იგი დარწმუნებულია, რომ განქორწინება ისედაც გარაუვალი იყო. დიკი და ნიკოლი შორდებიან, ნიკოლი ცოლად ტომი ბარბანს მიჰყვება. რიჩარდ დაივერი კი ამერიკაში ბრუნდება, სადაც თავს მთლიანად საკუთარ საქმეს — ექიმობას უძღვნის.
ლიტერატურა
კატეგორია:1934 წლის რომანები კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდის ნაწარმოებები
დამოუკიდებელი ალბანეთი
დამოუკიდებელი ალბანეთი — 1912 წლის 28 ნოემბერს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდგომი პერიოდი ალბანეთის ისტორიაში. დამოუკიდებლობა გამოაცხადა ვლორაში ჩტარებულმა კრებამ, ხოლო მთავრობის და სენატის ჩამოყალიბება მოხდა 4 დეკემბერს.
კრების წევრებმა 1913 წლის ლონდონის კონფერენციისთვის შეადგინეს დამოუკიდებლობის აღიარების მოთხოვნის მემორანდუმი. კონფერენციის დაწყებისას გადაწყვიტეს, რომ ალბანეთი იქნებოდა ოსმალეთის უზურპაციის ქვეშ, თუმცა ავტონომიური უფლებებით. ალბანელების დამოუკიდებლობის მოთხოვნა უგულველყვეს და ლონდონის 1913 წლის ხელშეკრულებს მიხედვით, დამოუკიდებელი ალბანეთის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი გაუყვეს მის მეზობლებს: ჩერნოგორიის სამეფოს, საბერძნეთის სამეფოს და სერბეთის სამეფოს. ალბანეთის ტერიტორია შემცირდა ცენტრალურ ალბანეთამდე და ის გადავიდა ძლიერი ქვეყნების პროტექტორატის ქვეშ. 29 ივლისს დიდი ქვეყნების 6-ეული ისევ შეიკრიბა და გადაწყვიტეს შეექმათ დამოუკიდებელი ალბანეთი სახელმწიფო, კონსტიტუციური მონარქიული წყობით. 1913 წლის ბუქარესტის ხელშეკრულებით შეიქმნა ალბანეთის სამთავრო, რომლის ფარგლებს გარეთაც დარჩა ეთნიკური ალბანელების 30-40%.
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
კესფელდის რაიონი
კესფელდის რაიონი (Kreis Coesfeld) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი კესფელდი. რაიონი შედის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება მიუნსტერის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1110,40 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 219 949 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 198 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 05 5 58.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
იტაბაიანა (პარაიბა)
იტაბაიანა (Itabaiana) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბაიანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 481 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 111.86 კმ²-ზე. ფართობი 218 848 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის ქართულ ხელნაწერთა ფონდი
მინიატიურა|250პქ|ალავერდის ოთხთავი, ერთ-ერთი ხელნაწერი A ფონდიდან მინიატიურა|250პქ|ვანის ოთხთავი, A ფონდი მინიატიურა|250პქ|ჯრუჭის I ოთხთავი, ერთ-ერთი ხელნაწერი H ფონდიდან მინიატიურა|250პქ|ბეგთაბეგისეული ვეფხისტყაოსანი, H ფონდი მინიატიურა|250პქ|მოქვის ოთხთავი, ერთ-ერთი ხელნაწერი Q ფონდიდან მინიატიურა|ვისრამიანი, ერთ-ერთი ხელნაწერი S ფონდიდან
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის ქართულ ხელნაწერთა ფონდი ცენტრის კოლექციის ნაწილია, რომელიც ათასობით ქართულენოვან ხელნაწერს აერთიანებს. ამ ფონდში არ შედის ის ქართული ხელნაწერები, რომლებიც მათი შინაარსის გამო დაცულია ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის ისტორიულ დოკუმენტთა ფონდში. ქართულ ხელნაწერთა ფონდში თავმოყრილი მასალა V საუკუნიდან XIX საუკუნემდე პერიოდით თარიღდება.
ქართულ ხელნაწერთა ფონდი მოიცავს როგორც სასულიერო, ისე საერო შინაარსის ხელნაწერებს. წარმოდგენილია როგორც ქართული მწერლობის ორიგინალური ნიმუშები, აგრეთვე სხვადასხვა ენიდან ნათარგმნი ლიტერატურაც. ორიგინალური ძეგლებიდან აღსანიშნავია შედარებით გვიანდელ ხელნაწერებში დაცული უძველესი მარტიროლოგიური თხზულებანი, როგორიცაა „შუშანიკის წამება“, „ევსტათი მცხეთელის წამება“, „აბო თბილელის წამება“ და სხვა.
ნათარგმნი ლიტერატურიდან აღსანიშნავია ბიზანტიელი საეკლესიო მოღვაწეების, გრიგოლ ნაზიანზელის, ბასილი დიდის, იოანე ოქროპირის, იოანე სინელის, გრიგოლ ნოსელის, მაქსიმე აღმსარებელისა და სხვათა თხზულებების თარგმანები. ეს თარგმანები ცნობილი ქართველი მწიგნობრების მიერაა შესრულებული, როგორებიც არიან ექვთიმე მთაწმიდელი, გიორგი მთაწმიდელი, ეფრემ მცირე, არსენ იყალთოელი და სხვა.
ქვეფონდები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის ქართულ ხელნაწერთა ფონდში თავმოყრილი ხელნაწერები განაწილებულია ოთხ ქვეფონდში — A, H, Q და S ფონდებში. ხელნაწერთა განაწილება ძირითადად მათი წარმომავლობის მიხედვით ხდება.
A ფონდი
A ფონდი შეიცავს იმ ხელნაწერებს, რომლებიც გაუქმებამდე თბილისის საეკლესიო მუზეუმის კოლექციას შეადგენდა. საეკლესიო მუზეუმი დიმიტრი ბაქრაძის ინიციატივით 1889 წელს დაარსდა თბილისში. მისი ხელნაწერთა კოლექცია შენაძენებისა და კერძო შემოწირულობების ხარჯზე ივსებოდა. 1921 წელს საეკლესიო მუზეუმი გაუქმდა და მისი ხელნაწერთა კოლექცია გადაეცა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს, 1930 წელს — საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ხელნაწერთა განყოფილებას, მოგვიანებით კი, ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის დაარსების შემდეგ, ეს ხელნაწერები A ფონდის შემადგენლობაში ცენტრის კოლექციაში გაერთიანდა.
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდის ხელნაწერებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია ზატიკი, სვანური მრავალთავი, ალავერდის ოთხთავი, ვანის ოთხთავი, ექვთიმე მთაწმინდელის სვინაქსარი, ასტრონომიული ტრაქტატი, გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულება და სხვა.
H ფონდი
H ფონდი შეიცავს იმ ხელნაწერებს, რომლებიც ყოფილი საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების კოლექციაში შედიოდა. საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო 1907 წელს, თბილისში ექვთიმე თაყაიშვილის ინიციატივით დაარსდა. საზოგადოების ხელნაწერთა ფონდი ივსებოდა შენაძენებისა და კერძო შემოწირულობების ხარჯზე. მოგვიანებით მისი კოლექციაც ხელნაწერთა ინსტიტუტს (დღევანდელ ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრს) გადაეცა.
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში დაცული ხელნაწერებიდან აღსანიშნავია დავითნი, ჯრუჭის I ოთხთავი, ბიჭვინთის ოთხთავი, შიომღვიმის ოთხთავი, თავაქარაშვილისეული ვეფხისტყაოსანი და სხვა.
Q ფონდი
Q ფონდი ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის ახალი და დღემდე მზარდი ერთადერთი ფონდია. ფონდი 1919 წელს თბილისში, საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ფარგლებში შეიქმნა. მუზეუმის ხელნაწერთა ფონდი ივსებოდა შენაძენებისა და კერძო შემოწირულობების ხარჯზე, აგრეთვე, ცნობილი ქართველი მეცნიერების მიერ საქართველოს სხვადასხვა კუთხეებში გამოვლენილი ხელნაწერების ნაციონალიზაციის გზით.
Q ფონდში დაცული ხელნაწერებიდან განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია: მოქვის ოთხთავი, ტბეთის II ოთხთავი, წყაროსთავისა და ბერთის სახარებები.
S ფონდი
S ფონდში თავმოყრილია ის ხელნაწერები, რომლებიც ყოფილი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების კოლექციაში შედიოდა. წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოოება ქართველი საზოგადო მოღვაწეების, ილია ჭავჭავაძის, დიმიტრი ყიფიანის, იაკობ გოგებაშვილისა და სხვათა ინიციატივით დაარსდა 1879 წელს, თბილისში. ქართველი პუბლიცისტის, იონა მეუნარგიას წინადადებით 1888 წლიდან საზოგადოება იწყებს ხელნაწერების მოძიებასა და შეგროვებას. თავდაპირველად ფონდი კერძო შემოწირულობების ხარჯზე ივსებოდა, მოგვიანებით კი დაიწყო ხელნაწერების შეძენაც. დღეს ეს კოლექცია ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში, S ფონდშია გაერთიანებული.
S ფონდის ხელნაწერებიდან აღსანიშნავია ვისრამიანი (S-3702).
სქოლიო
კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის კოლექცია
ჯოვანი მედიჩი (1467-1498)
ჯოვანი დე’ მედიჩი (Giovanni de' Medici), მეტსახელად მდაბიო (Il Popolano; დ. 21 ოქტომბერი, 1467 — გ. 14 სექტემბერი, 1498) — მედიჩების დინასტიის წარმომადგენელი. მედიჩების დინასტიის დამაარსებელ ჯოვანი დი ბიჩი დე’ მედიჩის შვილიშვილი. კატერინა სფორცას მესამე მეუღლე და ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო I-ის პაპა.
ბიოგრაფია
ჯოვანი დაიბადა 1467 წლის 21 ოქტომბერს ფლორენციაში. ის და მისი ძმა, ლორენცო იყვნენ მედიჩთა დინასტიის დამაარსებელ ჯოვანი დი ბიჩის უმცროსი ვაჟის შვილიშვილები. ისინი ფლორენციაში კლასიკურ განათლებას იღებდნენ.
მოგვიანებით მათი ურთიერთობა მათ ბიძაშვილთან, ფლორენციის სენიორ ლორენცო მედიჩისთან დაიძაბა, რაც ძირითადად ფულის ბრალი იყო, ვინაიდან ჯოვანი თავის მემკვიდრეობას ითხოვდა, ლორენცო კი არ აძლევდა. ლორენცოს დაღუპვის შემდეგ, ტახტზე მისი ვაჟი პიერო მედიჩი ავიდა. ჯოვანი და მისი ძმა პიეროს ოპონენტებს შორის იყვნენ, რომელთაც იგი 1494 წელს ჩამოადგეს და ქალაქიდან გააძევეს.
მომდევნო წლის ნოემბერში, მას შემდეგ რაც ფლორენციაში ფანატიკოს ჯიროლამო სავონაროლას მმართველობა დამყარდა, ჯოვანი და მისი ძმა დაბრუნდნენ ქალაქში და მისი მფარველობა მიიღო, რის გამოც განრისხებულმა არისტოკრატებმა მას მეტსახელად მდაბიო შეარქვეს.
ჯოვანი თავდაპირველად თავის ბიძაშვილ ლუიზა მედიჩიზე აპირებდა დაქორწინებას, თუმცა იგი მოულოდნელად გარდაიცვალა 11 წლის ასაკში. ამის შემდეგ, 1497 წელს იგი ორჯერ დაქვრივებულ ქალზე, ფორლის გრაფინია კატერინა სფორცაზე დაქორწინდა. სულ მალე, 1498 წელს მას კატერინასთან ვაჟი გაუჩნდა, რომელსაც ლუდოვიკო დაარქვეს და სასწრაფოდ მონათლეს. ამ ამბიდან მალე, 1498 წლის 14 სექტემბერს ჯოვანი გარდაიცვალა, 30 წლის ასაკში. ამის გამო, კატერინამ თავისი ვაჟი ხელმეორედ მონათლა და განსვენებული მეუღლის პატივსაცემად ჯოვანი დაარქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1467 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1498 კატეგორია:მედიჩები კატეგორია:ფლორენციელები
ლა-რომანა (ესპანეთი)
ლა-რომანა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვინალოპო-მიტხის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,3 კმ². მოსახლეობა — 2492 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ბელგიის დედოფლების სია
ბელგიის დედოფლების სიაში წარმოდგენილია იმ ქალების სია, რომლებიც დაქორწინებულნი იყვნენ ბელგიის მეფეებზე. ტიტული შეიქმნა 1832 წელს და იგი პირველად ლუიზა მარია ორლეანელმა მიიღო. წოდება დღემდე არ გაუქმებულა და 2013 წლიდან ბელგიის მოქმედი დედოფალია მატილდა დ’უდეკემ დ’აკო.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბელგიის ისტორია კატეგორია:ბელგიის დედოფლები კატეგორია:დედოფლები ქვეყნების მიხედვით
ბარზავუ
ბარზავუ (Barzavu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 637  კაცი.
კივერცის რაიონი
კივერცის რაიონი (Ківерцівський район) — რაიონი უკრაინაში, ვოლინის ოლქში. მისი ფართობია 1 414 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 63 437 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 45 კაცს კმ²-ზე. კივერცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კივერცი.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლინის ოლქის რაიონები
ბილოჰუბი
ბილოჰუბი (Білогуби) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის სემენივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 43 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სემენივკის რაიონის სოფლები (პოლტავის ოლქი)
ლიპეს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
გიორგი მჭედლიშვილი
გიორგი მჭედლიშვილი (დ. 18 იანვარი, 1992) — ქართველი ფეხბურთელი, სამტრედიის საფეხბურთო კლუბ სამტრედიას მცველი, ასევე შეუძლია შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე თამაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი გ
ბიბიანი
ბიბიანი (Bibiyani) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 849  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ათასწლეული
ათასწლეული — დროის საზომი ერთეული, მოიცავს ათ საუკუნეს ან ას ათწლეულს ან ათას წელს.
წელთაღრიცხვა
დღესდღეობით ქვეყნების უმრავლესობის მიერ მიღებულია, რომ ახალი წელთაღრიცხვის (გრიგორიანულ კალენდარის მიხედვით) პივრელ ათასწლეულად ითვლება პერიოდი 1 წლის 1 იანვრიდან 1000 წლის 31 დეკემბრამდე, მეორე ათასწლეულად მოიაზრება 1001 წლის 1 იანვრიდან 2000 წლის 31 დეკემბრამდე, მესამე კი 2001 წლის 1 იანვრიდან 3000 წლის 31 დეკემბრამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქრონოლოგია 1
იტატუბა
იტატუბა (Itatuba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 117 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბაიანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 201 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41.77 კმ²-ზე. ფართობი 244 222 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
სალინასი (ესპანეთი)
სალინასი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ალტო-ვინალოპოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 61,7 კმ². მოსახლეობა — 1620 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ჰასან რუჰანი
ჰასან რუჰანი (, ასევე ტრანსლიტერირდება რუჰანი, როჰანი, როუჰანი; სახელი დაბადებისას: ჰასან ფერიდონი; დ. თარიღი 12 ნოემბერი 1948) — ირანელი პოლიტიკოსი, შიიტი მუჯთაჰიდი (შარიათის სამართალმცოდნე), იურისტი, აკადემიკოსი და დიპლომატი, ირანის პრეზიდენტი 2013 წლის 3 აგვისტოდან    2021 წლის 3 აგვისტომდე (ორი ვადით). 1999 წლიდან იყო ექსპერტთა საბჭოს წევრი, 1991 წლიდან მიზანშეწონილობის საბჭოს წევრი, 1989 წლიდან ირანის ეროვნული უსაფრთხოების უმაღლესი საბჭოს წევრი და 1992 წლიდან სტრატეგიული კვლევების პრეზიდენტი.
რუჰანი ასევე მე-4 და მე-5 ვადის ისლამური საკონსულტაციო საბჭოს (მეჯლისის) სპიკერის მოადგილე და 1989-2005 წლებში ეროვნული უსაფრთხოების უმაღლესი საბჭოს მდივანი იყო. ახლო წარსულში, ის ასევე ირანის ყოფილი ბირთვული მოლაპარაკების გუნდის ხელმძღვანელი და ირანის ბირთვული პროგრამასთან დაკავშირებით ევროკავშირის სამ წევრ ქვეყანასთან გერმანიასთან, საფრანგეთთან და დიდ ბრიტანეთთან ქვეყნის პირველი მომლაპარაკებელი იყო.
2013 წლის 7 მაისს რუჰანი საპრეზიდენტო არჩევნებზე დარეგისტრირდა, რომელიც 2013 წლის 14 ივნისს ჩატარდა. მან განაცხადა, რომ თუ მას აირჩევდნენ, ის მოამზადებდა „მოქალაქეთა უფლებების ქარტიას“, ასევე აღადგენდა ეკონომიკას და განაახლებდა გაქვავებულ ურთიერთობებს დასავლეთთან. როგორც კი დაიწყო არჩევნების წინასწარი მონაცემების გამოქვეყნება, ცხადი გახდა რომ რუჰანი დიდი უპირატესობით უსწრებდა თავის კონკურენტებს. რუჰანი ირანის პრეზიდენტად, მისი მთავარი კონკურენტის მოჰამედ ბაგერ გალიბაფის დამარცხების შემდეგ, 15 ივნისს გამოცხადდა. ჰასან რუჰანი თავისი მოვალეობის შესრულებას ოფიციალურად 2013 წლის 3 აგვისტოდან შეუდგა.
სქოლიო
კატეგორია:ირანის პრეზიდენტები კატეგორია:ირანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:თეირანის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ასანდუნის ბრძოლა
ასანდუნის ბრძოლა (ან ესენდუნი) — 1016 წლის 18 ოქტომბერს გამართული ბრძოლა. მასში ერთის მხრივ მონაწილეობდა გერმანული ტომი დანები კნუდ I დიდის მეთაურობით, ხოლო მეორეს მხრივ ესექსელები ედმუნდ რკინისმხარას მეთაურობით. ბრძოლა დანების გამარჯვებით დასრულდ. ის დანების მიერ ინგლისის ხელახალი დაპყრობისთვის გამართული ბოლო ბრძოლა იყო.
ბრძოლის ადგილთან დაკავშირებით არსებობს განსხვავებული მოსაზრებები. მკვლევარების ნაწილი ფიქრობს, რომ ეს იყო აშდონი ჩრდილოეთ ესექსში ხოლო სხვები მიიჩნევენ, რომ აშინგდონი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ესექსში.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები
ჯოვანი მედიჩი (1498-1526)
ლუდოვიკო დე’ მედიჩი (Ludovico de' Medici), შემდგომში ჯოვანი დე’ მედიჩი (Giovanni de' Medici), მეტსახელად შავი ბანდის მეთაური (dalle Bande Nere; დ. 5 აპრილი, 1498 — გ. 30 ნოემბერი, 1526) — მედიჩის დინასტიის წარმომადგენელი. ჯოვანი მედიჩისა და კატერინა სფორცას ვაჟი. იტალიელი კონდიტიერი. ცოლად ჰყავდა თავისი ბიძაშვილი მარია სალვიატი, რომლისგანა მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინა, შემდეგში ტოსკანის ჰერცოგი კოზიმო I.
ბიოგრაფია
ჯოვანი დაიბადა 1498 წლის 5 აპრილს ფორლში. იგი იყო ფორლისა და იმოლას გრაფინია კატერინა სფორცასა და მისი მესამე ქმრის, ჯოვანი დე მედიჩის ერთადერთი ვაჟი. დაბადებიდან მალევე იგი მონათლეს როგორც ლუდოვიკო, თუმცა ამავე წლის სექტემბერში მამამისი გარდაიცვალა, რის გამოც დედამისმა იგი ხელმეორედ მონათლა და განსვენებული მამის პატივსაცემად ჯოვანი დაარქვა. ჯოვანი მედიჩიმ ადრეულ ასაკშივე გამოავლინა ლტოლვა საბრძოლო და ფიზიკური მოქმედებებისკენ. ჯერ კიდევ ღრმა ბავშვობაში ისწავლა ფარიკაობა და ცხენოსნობა. 12 წლის ასაკში მან თავისი პირველი მკვლელობა ჩაიდინა, რის გამოც იგი სამუდამოდ იქნა გაძევებული ფლორენციიდან.
ჯოვანი მედიჩიმ ცოლად თავისი გარე ბიძაშვილი, მარია სალვიატი შეირთო, რომელთანაც მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინა, სახელად კოზიმო (1519-1574), რომელიც მომავალში ტოსკანის პირველი ჰერცოგი გახდა.
1521 წელს ლეო X გარდაიცვალა, რის გამოც ჯოვანიმ მფარველი დაკარგა. უამრავი მტრის წინაშე დარჩენილმა ჯოვანიმ უამრავი მეომარი დაიქირავა თავის დასაცავად, თუმცა უმეტესწილად მათ თავდასასხმელად უფრო იყენებდა ხოლმე. მისი სისასტიკის გამო, მტრებმა შავი ბანდების მეთაური შეარქვეს.