cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რელიგიის თავისუფლება
ქრისტიანობა
რომის პაპმა პიუს IX-მ დაწერა დოკუმენტი სახელწოდებით „შეცდომების სილაბუსი“. სილაბუსი შედგებოდა ადრინდელი პაპის დოკუმენტების ფრაზებისა და პარაფრაზებისგან, და წარმოდგენილი იყო როგორც „დაგმობილი წინადადებების“ სია. მასში არ არის განმარტებული, თუ რატომ არის თითოეული კონკრეტული წინადადება არასწორი. სილაბუსში შეტანილი ფრაზებიდან აღსანიშნავია: „(პაპის მიერ დამატებული ფრაზები წინადადებას უცვლის შინაარსს)[შეცდომაა იმის თქმა, რომ] ყველა ადამიანს თავისუფლად შეუძლია აითვისოს და აღიაროს ის რელიგია, რომელსაც, საღი აზრის გათვალისწინებით, ჭეშმარიტად მიიჩნევს“(15); „[შეცდომაა იმის თქმა, რომ] ამრიგად, ზოგიერთ კათოლიკურ ქვეყანაში კანონით იქნა გადაწყვეტილი, რომ იქ საცხოვრებლად მისულ პირებს შეუძლიათ ისარგებლონ საკუთარი რელიგიისთვის დამახასიათებელი თაყვანისმცემლობის ფორმის საჯაროდ შესრულებით“.
ზოგიერთი მართლმადიდებელი ქრისტიანი, განსაკუთრებით ისინი, ვინც დემოკრატიულ სახელმწიფოში ცხოვრობენ, მხარს უჭერს ყველა რელიგიის თავისუფლებას, რაც განტკიცებულია კონსტანტინოპოლის მართლმადიდებელი ეკლესიის პოზიციაში. მსგავს პოზიციას იზიარებს მრავალი პროტესტანტული მოძრაობაც, მათ შორის ბაპტისტები, შვიდიანელები და ყველა სხვა ძირითადი სექტა. „იესო ქრისტეს ბოლო დღის წმინდათა ეკლესია“ ასევე აღიარებს რელიგიის თავისუფლებას.
მიუხედავად ამისა, სხვები და მათ შორის აფრიკელი მეცნიერი მაკაუ მუტუა, ამტკიცებდნენ, რომ ქრისტიანები დაჟინებით მოითხოვდნენ ქრისტიანობის გავრცელებას მშობლიურ კულტურებში, როგორც რელიგიური თავისუფლების ელემენტს, რასაც შედეგად მოჰყვა ადგილობრივი წესებისა და ტრადიციების განადგურება. როგორც მან აღნიშნა წიგნში, რომელიც წარმოებულ იქნა „ოსლოს კოალიცია რელიგიის თავისუფლების ან რწმენის თავისუფლების შესახებ“ მიერ, „საიმპერატორო რელიგიებმა დაარღვიეს ინდივიდუალურობა და აფრიკელთა საზოგადოებრივი ქცევები იმით, რომ გაანადგურეს ისინი“.
თავიანთ წიგნში Breaking India, Rajiv Malhotra and Aravindan Neelakandan განიხილავენ „აშშ-ის ეკლესიის“ დაფინანსების ღონისძიებებს ინდოეთში, როგორიცაა რეკლამირებული პოპულარული კამპანიები ღარიბი ბავშვების „გადარჩენისთვის“ (save) საკვებით, ტანსაცმლით და მათი განათლებით. წიგნში განიხილავენ, რომ შეგროვებული თანხები არ იხარჯებოდა იმ მიზნებისთვის რა მიზნებისთვისაც გროვდებოდა, არამედ ინდოქტრინაციისთვისა და სხვდასხვა აქტივობისთვის. ისინი ფიქრობენ, რომ ინდოეთი არის მთავარი სამიზნე მათი მიზნების განსახორციელებლად - ორგანიზაციების, ინდივიდებისა და ეკლესიათა ქსელი - რომლებიც ემსახურებიან ინდოეთის დაუცველი ფენების სეპარატისტულ იდენტობის, ისტორიისა და რელიგიის შექმნის ამოცანას. მათი აზრით, მოთამაშეთა ეს კავშირი მოიცავს არა მხოლოდ საეკლესიო ჯგუფებს, სამთავრობო ორგანოებსა და მასთან დაკავშირებულ ორგანიზაციებს, არამედ კერძო კვლევით ცენტრებსა და აკადემიკოსებს.
ჯოელ სპრინგმა დაწერა რომის იმპერიის გაქრისტიანების შესახებ:
"ქრისტიანობამ ახალი იმპულსი შესძინა იმპერიის გაფართოებას. გაიზარდა საიმპერატორო ქედმაღლობა, ქრისტიანები ამტკიცებდნენ, რომ სახარებები და ეკლესია, რელიგიური მრწამსის ერთადერთი მოქმედი წყარო იყო. იმპერიალისტებს შეეძლოთ ეთქვათ, რომ ისინი წარმოადგენენ, როგორც ცივილიზებულ სამყაროს, აგრეთვე ავრცელებდნენ ჭეშმარიტ რელიგიასაც. მეხუთე საუკუნისთვის, ქრისტიანობა განიხილებოდა, როგორცImperium romanum. ეს ნიშნავდა იმას, რომ იყო ადამიანი, ბუნებრივად მონად ყოფნისგან განსხვავებით, საჭიროა იყო „ცივილიზებული“ და ქრისტიანი. ისტორიკოსი ანტონი პაგდენი ამტკიცებს, „ცივილური“ ახლა უკვე ქრისტიანსაც ნიშნავს, ამდენად, იყო ადამიანი ნიშნავდა, იყო ცივილიზებული და შეგეძლოს სწორად ინტერპრეტირება ბუნების კანონის - ახლა ქრისტიანობაც უნდა შეგეძლოს. მე-15 საუკუნის შემდეგ, დასავლელი კოლონიალისტების უმეტესობა იმპერიის გავრცელებას რაციონალურად განიხილავს, რწმენით, რომ ისინი გადაარჩენენ ბარბაროსულ და წარმართულ სამყაროს ქრისტიანული ცივილიზაციის გავრცელებით."
ისლამი
ისლამის მიღება მარტივია, მაგრამ მუსულმანებს ეკრძალებათ ისლამის უარყოფა და სხვა რელიგიის თაყვანისცემა. იმ ქვეყანათა უმრავლესობაში, სადაც ისლამი მოსახლეობა ჭარბობს, რელიგიის თავისუფლება შეზღუდულია, რა დროსაც უპირატესობა ენიჭება ისლამ მოქალაქეებს და იჩაგრებიან არამუსლიმი მოქალაქეები.
ისლამი თეოლოგები ციტირებენ ყურანს („რელიგიაში იძულება არ არის“ [2: 256] და „თქვი: თქვენ, ვინც უარყოფთ რწმენას, მე არ ვცემ თაყვანს იმას, რასაც თქვენ თაყვანს სცემთ, არც თქვენ იმას, რასაც მე თაყვანს ვცემ. ... შენთვის იყოს შენი სარწმუნოება და ჩემთვის იყოს ჩემი“ [109: 1–6], ანუ., სურა ალ-კაფირუნი), რათა გამოავლინონ საღვთო წერილის რელიგიური თავისუფლებისადმი მიდრეკილება.
ყურანი 2: 190–194, რომელიც გულისხმობს წარმართთა წინააღმდეგ ომს მედინაში, მიუთითებს, რომ მუსლიმებს უფლება აქვთ იბრძოლონ მხოლოდ მათ წინააღმდეგ, ვინც მათ ზიანს აყენებს (თავდაცვის უფლება) და თუ მათი მტრები დანებდებიან, ისინი უმალ უნდა შეჩერდნენ, რადგან ღმერთს არ მოსწონს ის, ვინც ზღვარს გადალახავს.
„ბუჰარში“: V9 N316, ჯაბირ იბნ 'აბდულაიმ თქვა, რომ ბედუინმა ისლამი მიიღო და შემდეგ სიცხე მიიღო, მან მუჰამედს მოსთხოვა პირობის გაუქმება (მას შეეძლო ეთქვა „ისლამი“). მუჰამადმა ამაზე უარი თქვა. ბედუინმა კაცმა გაიმეორა თავისი მოთხოვნა, მაგრამ მუჰამედმა კვლავ თქვა უარი. შემდეგ, მან (ბედუინმა) დატოვა მედინა. მუჰამედმა თქვა: „მადინა ჰგავს წყვილს (ღუმელი): ის გამოდევნის მის მინარევებს და ანათებს და ასუფთავებს მის სიკეთეს“. ამ მონათხრობში არ არსებობდა არანაირი მტკიცებულება იმის შესახებ, რომ მუჰამედმა ბრძანა ბედუინის სიკვდილით დასჯა იმის გამო, რომ სურდა ისლამზე უარის თქმა.
გარდა ამისა, ყურანში 5: 3, რომელიც მიჩნეულია, რომ ეს არის ღმერთის საბოლოო გამოცხადება მუჰამედთან, აღნიშნავს, რომ მუსლიმებს უნდა ეშინოდეთ ღმერთისა და არა მათ, ვინც უარყოფს ისლამს. ამიტომ, იგი ადგენს, რომ ისლამში, რელიგიის პრაქტიკის საკითხებში, ეს არ ეხება ამქვეყნიურ დასჯას, არამედ ეს ქმედებები ღმერთის წინაშე, ანგარიშვალდებულია სიკვდილის შემდგომ ცხოვრებაში. ამრიგად, ეს მხარს უჭერს ისლამში განდგომილთა სიკვდილით დასჯის საწინააღმდეგო არგუმენტს.
ამასთან, მეორე მხრივ, ზოგიერთი მუსლიმი მხარს უჭერს განდგომილთა სიკვდილით დასჯის პრაქტიკას, რომლებიც ტოვებენ ისლამს, როგორც ბუჰარში: V4 B52 N260; „წინასწარმეტყველმა თქვა: „თუ მუსლიმი უარყოფს თავის რელიგიას და გამოეყოფა მუსულმანთა მთავარ სხეულს, მოკალი იგი“.
ირანში კონსტიტუცია ცნობს ოთხ რელიგიას, რომელთა სტატუსი ფორმალურად დაცულია: ზოროასტრიზმი, იუდაიზმი, ქრისტიანობა და ისლამი. ამასთან, კონსტიტუციამ საფუძველი ჩაუყარა ბაჰაიების ინსტიტუციონალურ დევნას, რომლებმაც დაპატიმრება, ცემა, სიკვდილით დასჯა, ქონების კონფისკაცია და განადგურება განიცადეს, სამოქალაქო უფლებებისა და თავისუფლებების უარყოფა და უმაღლეს განათლებაზე წვდომის აკრძალვა. ირანში არ არსებობს სინდისის თავისუფლება, რადგან ისლამიდან სხვა რელიგიაში მოქცევა აკრძალულია.
ეგვიპტეში, ეგვიპტის უზენაესი საკონსტიტუციო სასამართლოს 2006 წლის 16 დეკემბრის გადაწყვეტილებით, აშკარად გამოიკვეთა აღიარებული რელიგიები - ისლამი, ქრისტიანობა და იუდაიზმი. ყველა სხვა რელიგიურ მრწამსს შორის. სხვა რელიგიური ნიშნები ოფიციალურად არ არის დაშვებული. დადგენილებით, სხვა რელიგიური თემების წევრები, მათ შორის ბაჰაიელები, ვერ შეძლებენ მიიღონ აუცილებელი სამთავრობო დოკუმენტები, რათა ჰქონდეთ უფლებები ქვეყანაში, და რისი არქონის გამოც უარყოფილია მოქალაქეობის ყველა უფლება. მათ არ შეუძლიათ მიიღონ პირადობის, დაბადების, გარდაცვალების, ქორწინების ან განქორწინების მოწმობები და პასპორტები; მათ ასევე არ შეუძლიათ დასაქმება, განათლება, მკურნალობა საავადმყოფოებში ან ხმის მიცემა, სხვა მრავალ საკითხთან ერთად.
რელიგიის შეცვლა
რელიგიური თავისუფლების ყველაზე სადავო სფეროებს შორის არის ადამიანის უფლება შეცვალოს ან უარი თქვას საკუთარ რელიგიაზე (განდგომილობა) და ევანგელიზაციის (გავრცელება,ქადაგება) უფლება აქვს იმ პირებს, რომლებიც ცდილობენ დაარწმუნონ სხვები ასეთი ცვლილების განხორციელებაში.
სხვა საკითხები ძირითადად ეხებოდა რელიგიების მიერ მისიონერული საქმიანობის გარკვეული სახის შეზღუდვას. მრავალი ისლამური სახელმწიფო და არა მარტო, მაგალითად როგორიცაა ჩინეთი, მკაცრად ზღუდავს სხვა რელიგიების მისიონერულ საქმიანობას. საბერძნეთი, ევროპის ქვეყნებს შორის, ზოგადად არაკეთილგანწყობილად უყურებს მისიონერულ საქმიანობას, გარდა იმ შემთხვევისა თუ მისიონერულ საქმიანობას უმრავლესობის ეკლესია ასრულებს და მორწმუნის გადარწმუნების მცდელობა (პროზელიტიზაცია) აკრძალულია კონსტიტუციით.
რელიგიის თავისუფლების პროპაგანდის განსხვავებული კრიტიკა არაბრაჰამიული ტრადიციებიდან მომდინარეობს, როგორიცაა აფრიკული და ინდური. აფრიკელი მეცნიერი მაკაუ მუტუა აკრიტიკებს რელიგიურ ევანგელიზმს კულტურული განადგურების ნიადაგზე, რასაც ის უწოდებს "პროზელიტიზების უნივერსალისტურ სარწმუნოებებს" (თავი 28: პროზელიტიზმი და კულტურული მთლიანობა, გვ. 652)
"„... (ადამიანის უფლებათა რეჟიმი) არასწორად ითვალისწინებს თანაბარ პირობებს და მოითხოვს აფრიკული რელიგიების კონკურენციას იდეების ბაზარზე. უფლებების კორპუსი არა მხოლოდ ძალდატანებით აკისრებს აფრიკულ რელიგიებს კონკურენციის ვალდებულებას, არამედ იცავს მქადაგებელი რელიგიების უნივერსალურობას ... წარმოუდგენელია, რომ ადამიანის უფლებები მიზნად ისახავდეს გარკვეული რელიგიების არსებობას სხვა რელიგიების განადგურების ფასად."
ზოგი ინდოელი მკვლევარი ანალოგიურად ამტკიცებს, რომ რელიგიის პროპაგანდის უფლება კულტურულად ან რელიგიურად ნეიტრალური არ არის.
შრი-ლანკაში გაიმართა დებატები რელიგიური თავისუფლების შესახებ კანონპროექტთან დაკავშირებით, რომელიც მიზნად ისახავს მკვიდრი მოსახლეობის რელიგიური ტრადიციების დაცვას გარკვეული სახის მისიონერული საქმიანობისგან. დებატები ასევე გაიმართა ინდოეთის სხვადასხვა შტატებში მსგავს კანონებთან დაკავშირებით, განსაკუთრებით იმ კანონებთან დაკავშირებით, რომლებიც ზღუდავს რელიგიის შეცვლას ძალის გამოყენებით, თაღლითობებით და სხვა.
2008 წელს Christian Solidarity Worldwide– მა, ქრისტიანი ადამიანის უფლებათა დამცველმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ, რომელიც სპეციალიზირებულია რელიგიური თავისუფლების საკითხებში, დაიწყო სიღრმისეული მოხსენება ადამიანის უფლებების დარღვევების შესახებ, რომლებსაც განიცდიან ის პირები, რომლებიც ისლამს უარყოფენ და სხვა რელიგიის მიმდევრები ხდებიან. ანგარიში ექვს ქვეყანაში ჩატარებული ერთწლიანი კვლევის პროდუქტია. იგი მოუწოდებს მუსლიმ ერებს, საერთაშორისო საზოგადოებას, გაეროს და საერთაშორისო მედიას, რომ მტკიცედ განიხილონ განდგომილთა მიერ ადამიანის უფლებების სერიოზული დარღვევები.
განდგომილობა ისლამში
ისლამში განდგომას რიდას („უკუსვლა“) უწოდებენ და იგი ღვთის ღრმა შეურაცხყოფადაა მიჩნეული. მუსლიმი მშობლებისგან დაბადებულ ადამიანს, რომელიც უარყოფს ისლამს, ეწოდება მურთადი ფიტრი (ბუნებრივი განდგომილება), ხოლო ადამიანი, რომელმაც ისლამი მიიღო და მოგვიანებით უარყო, მურტად მილი (საზოგადოებისგან განდგომილი).
ისლამურ სამართალში (შარიათი), კონსენსუსია იმ საკითხზე, რომ განდგომილი მამაკაცი უნდა მოკვდეს, თუ ის არ განიცდის ფსიქიკურ აშლილობას ან მოექცა სხვა რელიგიაზე იძულებით, მაგალითად მოკვლის მოსალოდნელი საფრთხის გამო. განდგომილი ქალი ან უნდა მოკლან შაფის, მალიკის და ჰანბალის ისლამური იურიდიული სკოლის მიხედვით, ან სუნის, ჰანაფის სკოლისა და შიას სწავლებების მიხედვით, უნდა დააპატიმრონ, სანამ კვლავ არ დაუბრუნდება ისლამს.
საუკეთესო შემთხვევაში, ის, ვინც სიკვდილის დასჯას ახორციელებს უნდა იყოს იმამი. ამავე დროს, ისლამური იურისპრუდენციის ყველა სკოლა თანხმდება იმაზე, რომ ნებისმიერ მუსლიმს შეუძლია განდგომილის მოკვლა დასჯის გარეშე.
ამასთან, მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის ყველა მკვლევარი თანახმაა სასჯელის შესახებ, ბევრი არ ეთანხმება განდგომილობის უარყოფის დასაშვებ ვადაზე. ს. ა. რაჰმანი, პაკისტანის ყოფილი მთავარი მოსამართლე, ამტკიცებს, რომ ყურანში არ არის მითითებული განდგომილების სიკვდილით დასჯის შესახებ.
ბავშვთა უფლებები
გერმანული კანონი მოიცავს „რელიგიურ სიმწიფეს“ (Religiöse Mündigkeit), რომლის მიხედვითაც დაწესებულია არასრულწლოვანის მინიმალური ასაკი, რა ასაკიდანაც შეუძლია დაიცვას საკუთარი მრწამსი მაშინაც კი თუ მშობლები არ იზიარებენ ან არ იწონებენ მის არჩევანს. ბავშვებს 14 წლის ასაკიდან აქვთ უფლება შევიდნენ რომელიმე რელიგიურ საზოგადოებაში ან გამოვიდნენ მისგან. ბავშვები 12 წლის ასაკიდან და ზევით ვერ გახდებიან იძულების მსხვერპლები აირჩიონ თუ უარყონ ესა თუ ის მრწამსი. მშობლები, სანამ რელიგიურ აღმსარებლობას შეიცვლიან უნდა იკითხონ 10 წლის ან უფროსი ასაკის შვილის აზრიც. მსგავსი სახის კანონები არის ავსტრიაშიც და შვეიცარიაშიც.
სეკულარული სამართალი
რელიგიური პრაქტიკა შეიძლება ეწინააღმდეგებოდეს საერო სამართალს, რელიგიური თავისუფლების პრიზმაში. მაგალითად, მიუხედავად იმისა, რომ პოლიგამია ნებადართულია ისლამში, ბევრ ქვეყანაში ეს აკრძალულია საერო სამართალში. ეს ბადებს კითხვას, ეწინააღმდეგება თუ არა მსგავსი პრაქტიკის აკრძალვა გარკვეული ისლამური თემის რწმენას. შეერთებულმა შტატებმა და ინდოეთმა, როგორც კონსტიტუციურად სეკულარულმა ქვეყნებმა, მსგავსი დებატის შესახებ ორი მოსაზრება ჩამოაყალიბეს. ინდოეთში პოლიგამია ნებადართულია, მაგრამ მხოლოდ მუსლიმებისთვის, „მუსლიმთა პერსონალური კანონის“ შესაბამისად. აშშ-ში პოლიგამია აკრძალულია თითოეული მოქალაქისთვის. ეს იყო კონფლიქტის მთავარი მიზეზი ადრეულ LDS ეკლესიასა და შეერთებულ შტატებს შორის მანამ, სანამ ეკლესიამ არ შეცვალა პოზიცია პოლიგამიის პრაქტიკის შესახებ.
1955 წელს კალიფორნიის მთავარმა მოსამართლემ როჯერ ჯ. ტრაინორმა აკურატულად შეაჯამა ამერიკის პოზიცია იმის შესახებ, თუ როგორ არ შეიძლება რელიგიის თავისუფლება გულისხმობდეს კანონისგან თავისუფლებას: „მიუხედავად იმისა, რომ სინდისის თავისუფლება და რწმენის თავისუფლება აბსოლუტურია, მოქმედების თავისუფლება არ არის აბსოლუტური”. რაც შეეხება ცხოველთა რელიგიური რიტუალებისთვის გამოყენებას, საერო კანონისა და ამ მოქმედებების თანახმად, აშშ-ის უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებით, 1993 წელს „ლუკუმი ბაბალუს ეკლესია vs ქალაქ ჰიალიას წინააღმდეგ“ საქმეში დაცული იყო სანტერიას მიმდევრების უფლება რიტუალის მსხვერპლშეწირვაზე. მოსამართლე ენტონი კენედიმ აღნიშნა გადაწყვეტილებაში: ”რელიგიური მრწამსი არ უნდა იყოს მისაღები, ლოგიკური, თანმიმდევრული ან გასაგები სხვებისთვის, რათა გამოყენებულ იქნეს პირველი შესწორება.“
1962 წელს, საქმე Engel v. Vitale-ის წინააღმდეგ მიმდინარეობდა სასამართლოში პირველი შესწორების შესაძლო დარღვევის გამო, არასასურველი ლოცვის შესრულების შესახებ ნიუ-იორკის საჯარო სკოლებში. უზენაესმა სასამართლომ სახელმწიფო გაამტყუნა და მათ საწინააღმდეგოდ მიიღო გადაწყვეტილება.
1963 წელს უზენაესმა სასამართლომ მიიღო გადაწყვეტილება Abington School District v. Schempp–ის წინააღმდეგ. ედვარდ სქემპმა პენსილვანიის კანონის გამო უჩივლა აბინგტონის სკოლის რაიონს, რომლის თანახმად სტუდენტებს ყოველდღიური განათლებისთვის უნდა მოესმინათ ბიბლიის ნაწილი და ზოგჯერ წაკითხულიც უნდა ჰქონოდათ. სასამართლომ გადაწყვეტილება მიიღო შემპის სასარგებლოდ და პენსილვანიის კანონი გააუქმა.
დისკრიმინაცია, როგორც სამართლებრივი ფორმა
ქრისტიანი ლიდერები აშშ-ში, დიდ ბრიტანეთსა და სხვა ქვეყნებში ქმნიან წინააღმდეგობრივ მოძრაობებს ლგბტ საზოგადოების გამოხატვის თავისუფლების წინააღმდეგ საკუთარი რელიგიური თავისუფლების დაცვის მოტივით.
სასამართლო საქმეებში, რელიგიური მიმდევრები ამტკიცებენ, რომ მათ სჭირდებათ გამონაკლისის დაშვება ისეთ კანონებზე, სადაც მოეთხოვებათ ლგბტ საზოგადოების თანასწორი მოპყრობა, რათა თავიდან აიცილონ ლგბტ საზოგადოების ცოდვილ ქმედებებში თანამონაწილეობა. უფრო მეტიც, ქრისტიანი ნაციონალისტები ამტკიცებდნენ, რომ ლგბტ საზოგადოების უფლებები უნდა ამოეწეროს კანონიდან კონსერვატიული ქრისტიანების რელიგიური თავისუფლების შესანარჩუნებლად. ამ შემთხვევაში ტერმინი თავისუფლება გამოიყენება, როგორც სხვისი თავისუფლებების შეზღუდვის თავისუფლება.
2015 წელს, კენტუკის ოლქის მდივანმა კიმ დევისმა უარი თქვა უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილების შესრულებაზე Obergefell v. Hodges, რომელი საქმეც ეხებოდა შეერთებულ შტატებში ერთსქესიანთა ქორწინებას. როდესაც მან უარი განაცხადა ქორწინების ლიცენზიის გაცემაზე მას უჩივლეს Miller v. Davis. მისი მოქმედებების შესახებ ადვოკატმა რობერტა კაპლანიმ განაცხადა, რომ „კიმ დევისი არის ყველაზე ნათელი მაგალითი იმისა, ვისაც სურს გამოიყენოს რელიგიური თავისუფლების არგუმენტი დისკრიმინაციისთვის“.
რელიგიის თავისუფლების გამო, დისკრიმინაციის ნაბისმიერი სახის დაშვება ტოლერანტობის პარადოქსის მაგალითია..
რელიგიური თავისუფლების საერთაშორისო დღე
27 ოქტომბერს აღინიშნება რელიგიური თავისუფლების საერთაშორისო დღე, რომელ დღესაც პატივს მიაგებენ ბოსტონის მოწამეებს, ქუიქერების ჯგუფს, რომლებიც პურიტანებმა, ბოსტონის საზოგადოებამ გაასამართლეს რელიგიური აღმსარებლობის გამო არსებული კანონის მიხედვით 1659-1661 წლებში. ამერიკის შეერთებულ შტატებში, რელიგიის თავისუფლების დღე, 16 იანვარს აღინიშნება.
თანამედროვე შიშები
2011 წლის ყოველწლიურ მოხსენებაში, „შეერთებული შტატების საერთაშორისო რელიგიური თავისუფლების კომისიამ“ დაახასიათა თოთხმეტი ერი, როგორც „განსაკუთრებულად შემაშფოთებელი ქვეყნები“. კომისიის თავმჯდომარე აღნიშნავს, რომ ეს იმ ქვეყანათა ჩამონათვალია, სადაც არსებული რეალობიდან გამომდინარე, ყველაზე მეტად ირღვევა, როგორც რელიგიის თავისუფლების პრინციპები, ასევე ადამიანის უფლებები. ეს 14 ქვეყანაა - ვიეტნამი, უზბეკეთი, თურქმენეთი, საუდის არაბეთი, პაკისტანი, ჩრდილოეთ კორეა, ირანი, სუდანი, ერაყი, ეგვიპტე, ბურმა, ჩინეთი, ერითრეა და ნიგერია. განსაკუთრებული დაკვირვების ქვეშ მყოფი ქვეყნებია - ავღანეთი, ბელარუსი, კუბა, ინდოეთი, ინდონეზია, ლაოსი, რუსეთი, სომალია, ტაჯიკეთი, თურქეთი და ვენესუელა.
რამდენიმე ევროპულ ქვეყანაში არსებობს რეალური საშიშროება, საფრთხე შეექმნას საჯაროდ რელიგიური ჩაცმულობის შეზღუდვას (მათ შორის ჰიჯაბი, ქიპა და ქრისტიანული ჯვარი). გაეროს მიერ მიღებული „სამოქალაქო და პოლიტიკურ უფლებათა საერთაშორისო პაქტის“ მე-18 მუხლი, ზღუდავს რელიგიის ან მრწამსის გამოხატვის თავისუფლებას მხოლოდ რიგ შემთხვევებში - საზოგადოების უსაფრთხოების, წესრიგის, ჯანმრთელობის ან ზნეობის ან სხვა ძირითადი უფლებებისა და თავისუფლებების დასაცავად. რელიგიის თავისუფლება, როგორც იურიდიული ცნება უკავშირდება რელიგიურ ტოლერანტობასაც, თუმცა იდენტური არ არის, ის მიჯნავს სახელმწიფოსა და ეკლესიას, იცავს სეკულარიზმს.
საზოგადოებრივი დაპირისპირებები და სახელმწიფო შეზღუდვები
Pew Research Center-მა ჩაატარა საერთაშორისო სახის კვლელები რელიგიური თავისუფლების შესახებ 2009-2015 წლებში. მასში მონაწილეობდა 16 არასამთავრობო და სამთავრობო ორგანიზაცია, მათ შორის აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტი, Human Rights Watch და გაერო - საერთო ჯამში, მონაწილეთა რიცხვია მსოფლიო მოსახლეობის 99.5%. 2009 წლის მონაცემების მიხედვით, მსოფლიო მოსახლეობის დაახლოებით 70% ცხოვრობდა ისეთ ქვეყანაში, სადაც რელიგიური თავისუფლება არ არსებობდა ან დიდი შეზღუდვები იყო დაწესებული. აქ საუბარია მთავრობების მიერ დაწესებულ შეზღუდვებზე, სიტყვისა და გამოხატვის, რელიგიის თავისუფლების შეზღუდვებზე, ასევე, მოხსენიებულია მოქალაქეების, ორგანიზაციებისა და სოციალური ჯგუფების მიერ განხორციელებული უკანონო და ძალადობრივი მოქმედებები. საზოგადოებრივი დაპირისპირებები დახარისხებული იყო, ერთის მხრივ საზოგადოებრივი ძალადობა და მეორეს მხრივ, ძალადობა რელიგიური ნიშნით, რელიგიური ტერორიზმი.
მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყნების უმრავლესობამ უზრუნველყო საკანონმდებლო ჩარჩო და რელიგიური თავისუფლების დაცვა კონსტიტუციებში ან კანონებში ასახა, მხოლოდ მეოთხედი სცემდა პატივს და იცავდა რატიფიცირებულ უფლებებს. 75 ქვეყანაში ეზღუდებათ რელიგიურ ორგანიზაციებს თავისუფლად განახორციელონ თავიანთი საქმიანობა, ხოლო 178 ქვეყანაში რელიგიურ ორგანიზაციებს ევალებათ სახელმწიფო წესით დარეგისტრირება. Pew-ის მიხედვით, ქვეყნების 30%-ში დაწესებულია შეზღუდვები, რომელთა მიზანს რელიგიური უმცირესობები წარმოადგენენ, ხოლო ქვეყნების 61%-ში საზოგადოებრივი დაპირისპირებები მიმართულია რელიგიურ უმცირესობათა წინააღმდეგ.
Pew-ის კვლევის შედეგების მიხედვით, მსოფლიოს მასშტაბით, 25 ყველაზე მჭიდროთ დასახლებულ ქვეყნებში, რელიგიის თავისუფლების მხრივ შეზღუდვათა სიმრავლით გამოირჩევა ირანი, ეგვიპტე, ინდონეზია და პაკისტანი, ხოლო ამავე სიის ქვეყნებიდან ყველაზე ნაკლები შეზღუდვით შეფასდა ბრაზილია, იაპონია, იტალია, სამხრეთ აფრიკა, დიდი ბრიტანეთი და აშშ.
ვიეტნამი და ჩინეთი, დაკვალიფიცირდნენ, როგორც მაღალი შეზღუდვების მქონე ქვეყანა, თუმცა რელიგიური დაპირისპირებების მხრივ, დაბალ ან საშუალო დიაპაზონში მოხვდნენ. ნიგერია, ბანგლადეში და ინდოეთი, გამოირჩეოდნენ საზოგადოებრივი დაპირისპირებებით, თუმცა სახელმწიფო შეზღუდვების თვალსაზრისით შეფასება ზომიერია.
Pew Research Center- ის 2012 წლის კვლევის თანახმად, მთელ მსოფლიოში რელიგიის შეზღუდვები 2009 წლის შუა რიცხვებსა და 2010 წლის შუა რიცხვებში გაიზარდა. მსოფლიოს ხუთი ძირითადი რეგიონიდან შეზღუდვები გაიზარდა - მათ შორის ამერიკასა და საჰარის სამხრეთით მდებარე აფრიკაში, ორ რეგიონში, სადაც ადრე მცირდებოდა ყველა შეზღუდვა. 2010 წელს საომარი მოქმედებების „ძალიან მაღალ“ კატეგორიას დაემატა ეგვიპტე, ნიგერია, პალესტინის ტერიტორიები, რუსეთი და იემენი. საზოგადოებრივი მტრობის ხუთი ყველაზე მაღალი ქულა მიენიჭა პაკისტანს, ინდოეთს, შრი-ლანკას, ერაყსა და ბანგლადეშს. 2015 წელს Pew-მ გამოაქვეყნა, რომ 2013 წელს საომარი და საბრძოლო მოქმედებები შემცირდა, თუმცა ებრაელთა შევიწროების ფაქტმა იმატა.
პალესტინის ტერიტორიებზე, პალესტინელებს მკაცრი რელიგიური შეზღუდვები აქვთ დაწესებული, ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტის გამო. ჟენევაში ადამიანის უფლებათა ევრო-ხმელთაშუაზღვის მონიტორინგის მიერ გამოქვეყნებულ მოხსენებაში, თვითმხილველებმა აღნიშნეს სისტემური პრაქტიკა, რომელიც მიზნად ისახავდა ახალგაზრდა ქალებისა და მამაკაცებისთვის ხელის შეშლას ლოცვების შესრულებაში „ალ-აქსის მეჩეთში“. აღნიშნული პრაქტიკა, მოიცავს ისრაელის თავდაცვის არმიის მეთაურის მიერ გაცემულ სამხედრო ბრძანებებს, კონკრეტული პალესტინელების წინააღმდეგ, რომლებსაც მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვით იერუსალიმში, ახალგაზრდა მამაკაცების დაკითხვასა და იმ ადამიანების საიდუმლო სიის შექმნაში, რომელთაც ხელს უშლიან და არ უშვებენ ალ-აქსას მეჩეთში.
ქვემო ლამბალო
ქვემო ლამბალო — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში (ლამბალოს თემი). მდებარეობს მდინარე ივრის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 450 მეტრი, საგარეჯოდან 35 კილომეტრი. 2014  წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3021 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
სადა (ნავარა)
სადა (Sada) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13 კმ². მოსახლეობა — 135 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
თამარ მეფის ორდენი (განთავისუფლების კომიტეტი)
თამარ მეფის ორდენი — პირველი მსოფლიო ომის დროს ევროპაში დაფუძნებული „საქართველოს განთავისუფლების ეროვნული კომიტეტის“ მიერ 1915 წელს შემოღებული ჯილდო.
სამახსოვრო ნიშნით „განთავისუფლების კომიტეტი“ საქართველოს თავისუფლებისთვის ბრძოლაში შეტანილი წვლილისათვის აჯილდოებდა სამხედრო და სამოქალაქო პირებს. თავდაპირველად ორდენის ორი ხარისხი - I და II - არსებობდა, თუმცა მოგვიანებით ორდენს დაემატა ასევე III ხარისხის ჯილდოც. left|thumb|[[ნიკო ნიკოლაძე|ნიკო ნიკოლაძის თამარ მეფის ორდენი]] სამივე ხარისხის ორდენზე რვაქიმიანი ვერცხლის ვარსკვლავის ცენტრში მოთავსებულია ერთნაირი მედალიონი თამარ მეფის მოოქრული ვერცხლის პორტრეტით და ოქროთი მოვარაყებული წარწერით „ქართული ლეგიონი, 1915“.
ორდენით დაჯილდოების პირვანდელი დებულების თანახმად, გადაწყვეტილებას მისი მინიჭების შესახებ იღებდა „განთავისუფლების კომიტეტი“ წევრთა 2/3-ის თანხმობით, თუმცა, როდესაც 1918 წლის 21 ივლისს ბერლინში ეროვნული კომიტეტის უკანასკნელი სხდომა გაიმართა და კომიტეტმა მუშაობა დაასრულა, დაადგინეს, თამარის ორდენით დაჯილდოების უფლება პრეზიდიუმს გადასცემოდა.
სქოლიო
კატეგორია:თამარ მეფის ორდენი კატეგორია:ქართული ნაციონალიზმი
საყდრისი
საყდრისი-ყაჩაღიანი — ბორცვი სამხრეთ-აღმოსავლეთ საქართველოში, ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, დაბა კაზრეთთან ახლოს. ბოლნისიდან 20კმ-ის დაშორებით.
ბორცვზე პირველადი სამეცნიერო სამუშაოები გასული საუკუნის 80-იან წლებში ჩატარდა თ. მუჯირის ხელმძღვანელობით. ამ პერიოდში მომზადებულ ანგარიშებში პირველად გაჩნდა მოსაზრება აქ შესაძლო პრეისტორიული გამონამუშევრების არსებობის შესახებ. 2004 წელს საყდრისი-ყაჩაღიანის ბორცვზე პირველადი არქეოლოგიური კვლევები დაიწყო, 2007 წლიდან 2013 წლამდე კი კვლევებს აწარმოებდა ქართულ-გერმანული არქეოლოგიური ექსპედიცია თომას შტოლნერისა და ირინა ღამბაშიძის ხელმძღვანელობით. მათი მტკიცებით, ობიექტი პრეისტორიული ოქროს მაღაროა (ძვ.წ. 3350-2500 წ.წ.). თუმცა სამეცნიერო წრეებში არსებობს განსხვავებული მოსაზრებაც, სადაც მეცნიერები გამორიცხავენ ამ ადგილას პრეისტორიულ ოქროს მაღაროს არებობას.
ბრენდა ბლეთინი
ბრენდა ბლეთინი (Brenda Blethyn; დ. 20 თებერვალი, 1946) — ინგლისელი კინოს, თეატრისა და ტელევიზიის მსახიობი. მიღებული აქვს ოსკარის ორი ნომინაცია. ცნობილია მაიკ ლის ფილმით „საიდუმლოებები და ტყუილები“
საყდრისი
ტოპონიმი
გვიანი შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული, დღევანდელი საყდრისის მიმდებარე ტერიტორია აბულმუგის სახელით იყო ცნობილი. სწორედ ასე მოიხსენიებს მას ვახუშტი ბატონიშვილი თავის ნაშრომში „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“, ხოლო კონკრეტულად ბორცვს ყაჩაღიანს უწოდებდნენ. საყდრისი ამ ადგილს პირველად გასული საუკუნის 80-იან წლებში უწოდეს, მახლობლად მდებარე საყდრების გამო.
ბრენდა ბლეთინი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი
საყდრისი
მეცნიერული შეფასება
სხვადასხვა მოსაზრებით, საყდრისი-ყაჩაღიანის არქეოლოგიური ობიექტის მეცნიერული შეფასება შეიძლება ეფუძნებოდეს ოთხ ძირითადი საკითხს.
გეოლოგიური რეალობა
ბოლნისის რაიონის (მადნეული, საყდრისი, ბექთაქარი, დამბლუდი, ხატისოფელი და სხვა) და ასევე მეზობელი ქვეყნების ამავე ასაკის საბადოებშიც (თურქეთი, სომხეთი, აზერბაიჯანი, ირანი და სხვა) ოქრო წვრილდისპერსული უმცირესი ზომის (მილიმიკრონების) ნაწილაკებით არის ქანებში წარმოდგენილი; მისი გარჩევა ქანში მძლავრი მიკროსკოპის გარეშე შეუძლებელია გამომდინარე აქედან 5400 წლის წინ ოქროს მიგნება ობიექტზე შეუძლებელი იქნებოდა.
პოპასნა (ქალაქი)
პოპასნა (Попасна) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 21765 კაცს შეადგენდა.
საყდრისი
გეოლოგიური რეალობა
სააგენტოსვე ინფორმაციით, ყაჩაღიანის ე. წ. მაღაროების დიდი უმრავლესობა იმდენად ვიწროა (30-15სმ-დან 1 მეტრამდე), რომ იქ არათუ რაიმე სამუშაოების წარმოება, არამედ ადამიანის შეღწევაც კი რთულია.
გეოლოგიური დასკვნების შესაბამისად, აღნიშნული „მაღაროები“ სინამდვილეში ბუნებრივი ტექტონიკური ნაპრალებია, რომლებიც ეროზიული მოვლენებით არის გაფართოებული. ნაპრალებში ჩაცვენილი მასალა ე.წ. „კოლუვიუმი“ ნებისმიერი ასაკის შეიძლება იყოს.
დათარიღების მეთოდოლოგიის შესაბამისობა და მართებულობა
არქეოლოგიური ობიექტის დათარიღებასთან დაკავშირებით, „ქართულ-გერმანული ექსპედიცია ეფუძნება მოძიებული ნახშირის რადიოკარბონულ თარიღებს, თუმცა გამოყენებული მეთოდოლოგიის რელევენტურობის თაობაზე არსებობს განსახვავებული მოსაზრებები.
ე. წ. საყდრისი-ყაჩაღიანი მაღაროს ნახშირების C14-ით დათარიღების შედეგად, ქართულ-გერმანული ექსპედიციის პუბლიკაციების თანახმად, მათ განუსაზღვრავთ ნაპრალებში ფერდობებიდან ჩაცვენილი ღორღ-ქვიშიდან (ე.წ. კოლუვიუმიდან) მოპოვებული განახშირებული მცენარეული ნაშთების რადიოკარბონული ასაკი. ოთხმა ნიმუშმა განახშირებული მცენარეულის ასაკი დიაპაზონში 2500-3500 წლის ფარგლებში უჩვენა.
მიუხედავად ფაქტობრივი მდგომარეობისა, რომ „ამოღებული კერამიკული მასალა უფრო მოგვიანო პერიოდს განეკუთვნება“,  ქართულ-გერმანული ნაშრომის ავტორებს მაინც მიაჩნიათ, რომ ყაჩაღიანში ოქროს მაღაროების დამუშავება 1000  წლის განმავლობაში გრძელდებოდა.
დათარიღების იგივე სურათია დადასტურებული გერმანიაში, ბოხუმში, თომას შტოლნერისა და ირინა ღამბაშიძის მიერ ერთობლივად გამოცემულ ნაშრომშიც. ავტორებს მითითებული აქვთ, რომ  თარიღი მიღებულია იმ „ნახშირისაგან, რომელიც აღებულია პირველი მაღაროს  მიწისქვეშა დანაშრევების გარეთ“ და არა თვითონ არქეოლოგიური დანაშრევებიდან, რაც მეცნიერთა გარკვეული ნაწილისთვის კატეგორიულად მიუღებელია, რომელთათვისაც კოლუვიუმის (ჰუმუსის), ისევე როგორც არქეოლოგიური დანაშრევების გარეთ აღებული ნიმუშების დათარიღების გამოყენება ე. წ. მაღაროების (ნაპრალების) დათარიღებისათვის მყარ მეცნიერულ საფუძველს სრულიად მოკლებულია.
აღსანიშნავია, რომ თვით ქართულ-გერმანული ესპედიციის დასკვნებში აზრთა სხვადასხვაობა არსებობს არქეოლოგიური ობიექტის დათარიღებასთან დაკავშირებით, კერძოდ, ქართულ-გერმანული ექსპედიციის ნაწილი ობიექტს ათარიღებს მე-4 ათასწლეულისმეორე ნახევარი- მე-3 ათასწლეულეულის პირველი ნახევრით. გერმანელი ექსპერტები (ჰაუპტმანი და კლეინი, ექსპედიციის მონაწილეები) კი შესაძლებლად თვლიან ართვინისა და საყდრისის დაკავშირებას მხოლოდ ძვ. წ. 3ათასწლეულის მიწურულისა და 2 ათასწლეულის დასაწყისის (და არა ძვ. წ. 4-3ათასწლეულების) ნივთებთან, რაც თვითონ შტოლნერსა და ღამბაშიძეს აქვთ მითითებული. ჰაუპტმანისა და კლეინის მიერ ოქროს ნივთებზე ჩატარებულმა Pb-isotope-ის ანალიზმა უჩვენა, რომ შეიძლებოდა საზოგადოდ საყდრისის მადნის გამოყენებაც ძვ. წ. 3 ათასწლეულსა და 2 ათასწულის დასაწყისში; თუმცა გეოლოგიურად მასთან (საყდრისთან) დაკავშირებული მურღულის საბადო, ზოგიერთი მეცნიერის აზრით, (ართვინის არეალი) ასევე თანაბრად შეიძლებოდა ყოფილიყო ამ ოქროს ნივთების წარმოშობის ერთ-ერთი რეგიონი.
კომისია, რომელიც „საყდრისი-ყაჩაღიანის“ ოქროს მაღაროს ირგვლივ ატეხილ აჟიოტაჟთან დაკავშირებით, კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის ბრძანების საფუძველზე შეიქმნა, მიიჩნევს, რომ საყდრისი მე-2 ათასწლეულის მე-2 ნახევრის ან უფრო მოგვიანო ხანის ჩვეულებრივი სპილენძის მაღაროა და კულტურული მემკვიდრეობის უნიკალურ ძეგლს არ წარმოადგენს.
აღსანიშნავია, რომ ვახუშტი ბატონიშვილი, თავის ნაშრომში „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“, მიუთითებს, რომ აბულმუგში (საყდრისი-ყაჩაღიანი ისტორიული სახელწოდება) XVIII საუკუნეში მოიპოვებდნენ მხოლოდ რკინას, სპილენძს და ქვალაჟვარდს.
არქეოლოგიურ-ისტორიული ინტერპრეტაციები
ქართულ-გერმანული ექსპედიციის მიერ მოპოვებულია ათასობით ქვის ინვენტარი, ერთ ათეულზე მეტი ძვლის ნივთი, რაც მათი ვარაუდით, გამოიყენებოდა ე.წ. „მაღაროდან“ გამოტანილი მადნის დასამუშავებლად, თუმცა გერმანულ-ქართული ექსპედიციის მიერ არც ერთ ამ ნივთზე არ არის ჩატარებული თანამედროვე ინტერდისციპლინარული კვლევა. ასევე არ არის გაკეთებული ღმოჩენილია ტიგელის ანალიზი, რომელიც გამდნარი ლითონის ჩამოსასხმელად გამოიყენებოდა.
ობიექტზე (ბალიჭი-ძეძვები, რომელსაც ქართულ-გერმანული ექსპედიცია სამთოელთა დასახლებად მიიჩნევს) აღმოჩენილია ქურა, დიდი რაოდენობით სასრესი ქვები, სანაყები და უროები, რომელიც ქართულ-გერმანული ექსპედიციის ინფორმაციით მადნის დასაფქვავად გამოიყენებოდა.
იქიდან გამომდინარე, რომ ოქრო თავისი ფიზიკური თვისებების გამო (იგი რბილია და ადვილად იჭედება) კვალს ტოვებს მადნის დამუშავების ყველა ეტაპზე, ზოგიერთი მეცნიერის მტკიცებით, ეს კვალი უნდა აღმოჩენილიყო მადნების მოპოვებისა და დამუშავების იარაღების ზედაპირებზეც, ისევე როგორც სადნობი ღუმელის და ტიგელის ნაშთებზე, რაც საყდრისის შემთხვევაში არ გამოვლენილა. ინტერდისციპლინარული კვლევების მიხედვით, ამ ხეობაში, კვირაცხოვლის ძვ. წ. მე-5 ათასწლეულის ნამოსახლარზე, აგრეთვე ადრეულ ყორღანში გამოვლენილი მასალა მიუთითებს მესაქონლეობისა და მიწათმოქმედების განვითარებაზე. ასეთივე სურათი დასტურდება ახ.წ. 5 საუკუნის ნამოსახლარზეც.
გერმანული ექსპედიციის მიერ წარმოდგენილი ანგარიშების თანახმად, ქართულ-გერმანული ექსპედიციის მიერ საყდრისში მოპოვებულია ნახშირის მცირე რაოდენობა.
როგორც „საყდრისი-ყაჩაღიანის“ ოქროს მაღაროს ირგვლივ ატეხილ აჟიოტაჟთან დაკავშირებით, კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის ბრძანების საფუძველზე შექმნილ კომისიას მიაჩნია, თუ ექსპედიციის მიერ მოპოვებული ნახშირი აღნიშნული ქვაბულების თერმული დამუშავების შედეგადაა გაჩენილი, მაშინ ეს ერთეული ფრაგმენტები მადნის მოპოვებისათვის ძალიან ცოტაა. კომისიის დასკვნის თანახმად, ქვაბულის თერმული დამუშავების შედეგად აქ პრაქტიკულად ნაცრისა და ნახშირის უზარმაზარი მასა, ასეული კუბამეტრი ნახშირის მასა უნდა წარმოქმნილიყო, რაც არ არსებობს.
რკინის რიგი
რკინის რიგი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს კრწანისის რაიონში (კალა); ბამბის რიგიდან ვახტანგ გორგასლის მოედნამდე. XIX საუკუნემდე რკინის რიგის უმეტესი ნაწილი ეჭირა ყასაბხანას (ხორცის რიგს). 10-იან წლებში კავკასიის მთავარმმართველის ალექსანდრე პეტრეს ძე ტორმასოვის ბრძანებით სასაკლაოები გადაიტანეს გარეთუბანში. შემდგომ წლებში აქ განლაგდა რკინის ნაწარმის ოსტატ-ხელოსანთა სავაჭრო-სახელოსნოები. დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე. 1981 წელს ჩატარდა რკინის რიგის განაშენიანება-რეგენერაციის სამუშაოები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კრწანისის რაიონის ქუჩები
საყდრისი
არქეოლოგიურ-ისტორიული ინტერპრეტაციები
კომისიის აზრით, ქართულ-გერმანული ექსპედიციის მიერ გამოთქმული ვარაუდი მღვიმის თერმული დამუშავების შესახებ, ფაქტობრივად მოპოვებული მასალის (მცირე რაოდენობის ნახშირი) საფუძველზე არგუმენტაციას სრულად მოკლებულია.
ქართულ-გერმანული ექსპედიციის მტკიცებით, „საყდრის-ყაჩაღიანის მაღაროდან“ 5400 წლის წინ სავარაუდოდ რამდენიმე ათეული კილო ოქროა მოპოვებული. აღსანიშნავია რომ ამ პერიოდის ოქრო საქართველოში აღმოჩენილი არ არის.
თანამედროვე სტანდარტების შესაბამისი ანალიზების შედეგები
ოფიციალური მასალებით, არ არის წარმოდგენილი აღმოჩენილი მრავალრიცხოვანი საწარმოო ნაშთების ანალიზების შედეგები, რომლებიც ამ მაღაროში სამთო წესით ოქროს წარმოებას დაადასტურებდა. მათ შორის, არც ტიგელის ანალიზის შედეგები, რაც პირდაპირ ინფორმაციას მისცემდა მეცნიერებს ლითონის იმ სახეობის შესახებ, რისთვისაც ეს ნივთი გამოიყენებოდა.
იქიდან გამომდინარე, რომ აღნიშნულ არტეფაქტებზე ტრასოლოგიური კვლევები არ ჩატარებულა და შესაბამისად ოქროს კვალი არ დადასტურებულა, აღმოჩენილი არტეფაქტების ოქროს მადნის დასაფქვავ ინსტრუმენტებად ცალსახად მიჩნევას მეცნიერთა ნაწილი ეჭქვეშ აყენებს.
იურიდიული რეალობა
საყდრისი-ყაჩაღიანის საბადოს, კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი, 2006 წელს, მაშინდელი კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის მინისტრის, გიორგი გაბაშვილის ბრძანების (№3/133) საფუძველზე მიენიჭა. ამ ბრძანებით, მინისტრმა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი აღუდგინა 4000-ზე მეტ ძეგლს, რომლებიც 1999 წელს შეცდომით ძეგლის სტატუსის გარეშე დარჩა. ამ ძეგლების 148-გვერდიან ჩამონათვალში აღმოჩნდა საყდრისის ობიექტი, რომელსაც 1999 წლამდე ძეგლის სტატუსი არ ჰქონია.
ობიექტის მდგომარეობა
კულტურის სამინისტროსა და საყდრისის უძველესი სამთამადნო მრეწველობის ძეგლთან დაკავშირებული საკითხების შემსწავლელი კომისის დასკვნის თანახმად, „ობიექტის აუთენტური მდგომარეობა დარღვეულ იქნა 1980 წლებში წარმოებული მასშტაბური გეოლოგიური საძიებო საქმიანობის დროს. უსაფრთხოების თვალსაზრისით არსებულ მდგომარეობაში ობიექტი შეიცავს სერიოზურ საშიშროებას ვიზიტორთა და მკვლევართათვის. დაფიქსირებულია ე. წ. მაღაროს მრავალგზის ჩამოქცევის ფაქტები. ობიექტის არსებული სახით შენარჩუნება სპეციალური ჩარევისა და მისი მნიშვნელოვანი სახეცვლის გარეშე შეუძლებელი და დაუშვებელია - უსაფრთხოების მოთხოვნებიდან და საინჟინრო-გეოლოგიური ნორმებიდან გამომდინარე. ხოლო მისი კაპიტალური გამაგრება თავის მხრივ მის მეტად სახეცვლილებას და აუთენტურობის დაკარგვას გამოიწვევს“.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტი კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სექსუალური ინვერსია
სექსუალური ინვერსია (inversio — ამობრუნება, გადაადგილება) — სექსუალური ლტოლვა თავისივე სქესის მიმართ. განასხვავებენ აბსოლუტურად ინვერტირებულ პირებს, რომელთათვისაც სექსუალური ობიექტი შესაძლოა მხოლოდ იგივე სქესის პირი იყოს (იხ. ჰომოსექსუალობა), და ამფიგენურ ინვერტირებულ პირებს, რომელთათვისაც ლტოლვის ობიექტი შეიძლება იყოს კაციც და ქალიც (იხ. ბისექსუალობა). ტერმინის გამოყენება სექსოლოგებმა მე-19 საუკუნის მიწურულს და მე-20 საუკუნის დასაწყისში დაიწყეს და ის ძირითადად ჰომოსექსუალობასთან მიმართებაში გამოიყენებოდა. ამ დროისთვის სჯეროდათ, რომ ის თანდაყოლილი იყო და მამაკაცებში ქალური ქცევის (მაგალითად, ქალური სამოსის ჩაცმის მოთხოვნილებას) მიზეზი იყო. ცნობილი სექსოლოგი რიხარდ ფონ კრაფტ-ებინგი ქალებში სექსუალურ ინვერსიას ახასიათებდა, როგორც „მამაკაცის სულს ქალის წიაღში“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლგბტ ტერმინები კატეგორია:სექსოლოგია კატეგორია:ფსიქოლოგია
იპუბი
იპუბი (Ipubi) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 535 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 120 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.64 კმ²-ზე. ფართობი 861 419 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ბექა უდესიანი
ბექა უდესიანი (დ. 10 ივლისი, 1997, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), 21-წლამდელებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2016, 66 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
ლაითურის ქუჩა
ლაითურის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); მაჩხაანის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპის ჯგუფი J
უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპის ჯგუფი J — უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპი. იყო ერთ-ერთი ჯგუფი იმ ათიდან, რომელმაც გადაწყვეტა რომელი გუნდი მიიღებდა მონაწილეობას ევროპის ჩემპიონატზე. ჯგუფში იყო 6 გუნდი: სომხეთი,ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ფინეთი, საბერძნეთი, იტალია და ლიხტენშტაინი, გუნდები თამაშობენ რაუნდ-რობინის პრინციპით სტუმრად და შინ. ჯგუფიდან გავიდნენ იტალია და ფინეთი.
ჯგუფიდან გასვლის შემთხვევაში არ აქვს მნიშვნელობა ერთა ლიგის შედეგს აგრეთვე პირიქით.
შენიშვნები
X-ითამაშებს ერთა ლიგის პლეიოფში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი
ყირგიზეთის ქალაქების სია
ყირგიზეთის ქალაქები
1913 წელს არსებობდა 3 ქალაქი. 1972 წელს – 15 ქალაქი და 35 დასახლებული პუნქტი. 1976 წელს – 17 ქალაქი და 32 დასახლებული პუნქტი.
{| class="wikitable" ! დასახელება !! დასახელება ყირგიზულად !! ადმინისტრაციული კუთვნილება !! დასახელება,ათას. ადამ.(2015) !!ქალაქის სტატუსი (წლიდან) !! წინა დასახელება
სანგუესა
სანგუესა (Sangüesa; Zangotza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 69,8 კმ². მოსახლეობა — 4933 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
თერმე
თერმე (Terme Çayı; Θερμώδων, Thermōdōn) — მდინარე თურქეთში. მდებარეობს ჩრდილოეთ თურქეთში, ორდუსა და სამსუნს შორის, წარმოადგენს თერმეს ოლქის საზღვარს. მდინარე მიედინება საზღვაო ქალაქ სამსუნის აღმოსავლეთით დაახლოებით 50 კილომეტრის დაშორებით და უერთდება შავ ზღვას. სიგრძე 35 კმ-ია, აუზის ფართობი კი 233 კმ². . რეგიონი შედგება ნაყოფიერი და განმარტოვებული დაბლობებით. მაღალი მთები შეიმჩნევა სამხრეთით და აღმოსავლეთით. ბერძნულ მითოლოგიაში ლეგენდარული ამაზონების დედაქალაქი, თემისკირა, სწორედ მდინარე თერმზე მდებარეობდა.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მდინარეები
გიორგი ქევხიშვილი
გიორგი ქევხიშვილი (დ. 14 აგვისტო, 1998, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2015, 81 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
კოშის ამოცანა
კოშის ამოცანა — დიფერენციალური განტოლებების თეორიის ერთ-ერთი ძირითადი ამოცანა, რომელიც სისტემატურად პირველად ო. კოშიმ შეისწავლა;
ამოცანის არსია მოიძებნოს
დიფერენციალური განტოლების ისეთი ამონახსენი, რომელიც აკმაყოფილებს ე. წ. სასაზღვრო პირობებს:
ლიტერატურა
კატეგორია:დიფერენციალური განტოლებები
რომანოს მელიქიანი
რომანოს მელიქიანი (დ. 1 ოქტომბერი, 1883, კიზლარი — გ. 30 მარტი, 1935, ერევანი) — სომეხი კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია
რომანოს მელიქიანმა 1905 წელს დაამთავრა როსტოვის მუსიკალური კოლეჯი, შემდეგ კი მიხეილ იპოლეტოვ-ივანოვის და ბ. იავორსკის კურსები. 1914 წელს, მან დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის კონსერვატორია. 1908 წელს, იგი თბილისის მუსიკალური ლიგის ორგანიზატორთა შორისაა, 1925 წელს მელიქიანმა დააარსა სტეფანაკერტის მუსიკალური სკოლა, ხოლო 1933 წელს კი - სომხეთის ოპერის თეატრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი გახდა.
გარდაცვალება
190პქ|მინი|რომანოს მელიქიანის საფლავი, [[კომიტასის პანთეონი]]
რომანოს მელიქიანი გარდაიცვალა 1935 წლის 30 მარტს 51 წლის ასაკში. იგი დაკრძალულია კომიტასის პანთეონში, რომელიც ერევნის ცენტრში მდებარეობს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1935 კატეგორია:სომეხი კომპოზიტორები კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
მარადისობის აღსასრული (რომანი)
„მარადისობის აღსასრული“ (The End of Eternity) — ამერიკელი მწერლის აიზეკ აზიმოვის სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის რომანი მისტიციზმის და თრილერის ელემენტებით. ფოკუსირებულია დროში მოგზაურობასა და სოციალურ ინჟინერიაზე.
ნაწარმოები მკვეთრად ცალკე დგას აზიმოვის „რობოტული ციკლებისა“ და „კოსმოსური ოპერების“ ისტორიებისგან, არ შედის რა აზიმოვის არცერთ ციკლსა თუ ქვეციკლში და სრულ დამოუკიდებლობას ინარჩუნებს. ითვლება აზიმოვის საუკეთესო თუ არა, უკიდურეს შემთხვევაში ერთ-ერთ საუკეთესო ნაწარმოებად. გამოქვეყნდა 1955 წელს.
შექმნა
1952 წელს აზიმოვს ხელში ჩაუვარდა ჟურნალ „ტაიმის“ 1932 წლის 28 მარტის ნომერი,სადაც ერთ-ერთი ილუსტრაცია ერთი შეხედვით საოცრად წააგავდა ატომური აფეთქების სოკოსმაგვარ ღრუბელს, ე.წ. „ატომურ სოკოს.“ თუმცა რეალურად ეს იყო იელოსტოუნის ეროვნულ პარკში მოქმედი ერთ-ერთი გეიზერი. მიუხედავად ამისა, მან დაიწყო ფიქრი, თუ რა შედეგი შეიძლებოდა დამდგარიყო, თუ 1932 წელს მართლაც დაიბეჭდებოდა ატომური სოკოს ილუსტრაცია, ე.ი. იმ დროს, როცა ამ ეფექტს კაცობრიობა ჯერ არ იცნობდა. სწორედ ეს მომენტი გახდა ბიძგი და იდეა აზიმოვისთვის ახალ რომანზე მუშაობისა, რომლის წერა მან დაიწყო 1953 წლის 7 დეკემბერს, დაამთავრა რა შემდგომი წლის 6 თებერვალს. მას შემდეგ მრავალ გამომცემელთან მოლაპარაკების პროცესში, რომანი გაგრძელდა და მიიღო თანამედროვე, საბოლოო სახე. დაიბეჭდა 1955 წელს.
თამარ თენეიშვილი
თამარ თენეიშვილი (დ. 16 მარტი, 1919, სოფ. ბახვი, ოზურგეთის რაიონი — გ. 5 დეკემბერი, 1991) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. პედაგოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. საქართველოს სსრ დამსახურებული მასწავლებელი (1973).
მარადისობის აღსასრული (რომანი)
შინაარსი
გულის სიღრმეში ყველა აცნობიერებს მარადისობის მძიმე სოციალურ, არაადეკვატურ, არაგონივრულ, არასამართლიან და ალოგიკურ ქცევას. თავად უფროსი გამომთვლელი ლაბან თვისელიც კი. მაგრამ ყველა უძლურია ამის აღიარებაში და რაც მთავარია, ეს მათთვის შემზარავი სიურპრიზი იქნებოდა. ეს ბრმა სიძულვილი თავის გზას პოულობს ტექნიკოსების იზოლაციაში, სწორედ მათ მიმართ, ვინც უშუალოდ ახორციელებს ამ ცვლილებებს. ყველა დანარჩენი კი პილატეს ხელების დაბანვის როლში გამოდის, უდანაშაულოდ. და ამ დროს გრანდიოზული წრის დასაბამი იბადება.
თამარ თენეიშვილი
ბიოგრაფია
თამარ თენეიშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის პედაგოგიური ფაკულტეტის საორგანიზაციო მეთოდური დარგი 1932 წელს.
მარადისობის აღსასრული (რომანი)
შინაარსი
ენდრიუ ჰარლანს, ამ ,,სასწაულ, უშეცდომო, უგულო, უსულო" ტექნიკოსს შეამჩნევს თავად ლაბან თვისელი და მას თავის პირად ტექნიკოსად მიიწვევს. შემცბარი ჰარლანი თანხმდება მის წინადადებას. ამ დროს თვისელი უმჟღავნებს ჰარლანს მის ჭეშმარიტ დანიშნულებას. მან უნდა შეასწავლოს პირველყოფილი ისტორია (ისტორია ოცდამეშვიდე საუკუნემდე-მარადისობის დაბადებამდე-მარადისობაში პირველყოფილი ისტორიით დაინტერესება კარგი ტონი ნამდვილად არ არის. არადა ჰარლანი მისი იდეალური მცოდნეა მარადისობაში და როგორც ჩანს, არცთუ შემთხვევით) ვინმე ბრინსლ შერიდან კუპერს, მოსწავლეს-რომელიც ყველა წესის დარღვევით-საკმაოდ გვიან, ცოლიანი აყვანილია მარადისობის სკოლაში. ჰარლანს აეჭვებს წესების ასეთი აშკარა და უხეში დარღვევა, მით უფრო მაშინ როცა იგებს რომ სწორედ კუპერმა უნდა ასწავლოს ვიკორ მალანსონს-მარადისობის საფუძვლის-ტემპორალური ველის გამომგონებელს მისი გამოგონება. ანუ გამოდის რომ მარადისობა წრეზე ტრიალებს. იგი თავის თავს ჰქმნის განუწყვეტლივ. მაგრამ რამდენად დიდია მისი გაოგნება, როდესაც იგებს რომ ბრინსლი შერიდან კუპერი სხვა არავინაა თუ არა თავად ლეგენდარული ვიკორ მალანსონი, მარადისობის ლეგენდარული დამფუძნებელი და ბელადი.
თამარ თენეიშვილი
ბიოგრაფია
1932–1937 წლებში მუშაობდა გორის პედაგოგიური სასწავლებლის დირექტორის მოადგილედ სასწავლო დარგში, აქვე ასწავლიდა გეოგრაფიასა და პედაგოგიკას; 1939–1943 წლებში სწავლობდა საქართველოს განათლების სახალხო კომისარიატის (განსახკომი) დაწყებითი და საშუალო სკოლის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურაში გეოგრაფიის სწავლების მეთოდიკის სპეციალობაზე.
მარადისობის აღსასრული (რომანი)
შინაარსი
რომანის ამ ცენტრალური ლაიტმოტივის პარალელურად მიმდინარეობს მეორე, არანაკლებ მნიშვნელოვანი სიუჟეტური ღერძი-ამბავი მარადისობის მუშებისა, სკოლაში უნიჭოდ ჩაჭრილი მოწაფეებისა, რომლებიც მარადისობის ჭიანჭველებად იქცნენ და მათი მაქსიმალურად მიჩქმალული, მაგრამ ღრმა სოციალური ჩაგვრისა. გამომთვლელთა საბჭოს წევრების ურთიერთშორისი ინტრიგებისა და ზოგჯერ დაუფარავი მტრობისა და რაც მთავარია გაურკვეველი გრძნობებისა ენდრიუ ჰარლანსა და ნოის ლამბენთს შორის; ქალისა, რომელიც არავინ იცის რა გზით გაჩნდა მარადისობაში და წესით და რიგით მისი არსებობა ყოველგვარ გამოთვლებს და სოციოლოგიურ ანალიზს ეწინააღმდეგება. თავიდან ჰარლანი ამ ფაქტს ყურადღებას არ აქცევს. ის ჯიუტად იგნორირებს ქალს, თუმცა ნელ-ნელა ქალი მისთვისაც ძვირფასი ხდება.
თამარ თენეიშვილი
ბიოგრაფია
1954 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია; 1949–1952 წლებში მუშაობდა თბილისის მე-10 საშუალო სკოლაში გეოგრაფიის მასწავლებლად, ხოლო 1952–1954 წლებში თბილისის 55-ე საშუალო სკოლაში; 1958–1973 წლებში კითხულობდა ლექციებს გეოგრაფიის სწავლების მეთოდიკაში თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში.
მარადისობის აღსასრული (რომანი)
შინაარსი
კუპერის გამგზავრების მომენტში გაოგნებულ ჰარლანს, (როდესაც ვიკორ მალანსონის ნამდვილ ვინაობას იგებს, რაც ასე დამალულია სხვათაგან და იცის მხოლოდ თვისელმა და მან), ნერვული შოკის საზღვარზე ამბოხების მცდელობისას თვისელი უყოყმანოდ და მყისიერად აპატიმრებს. თუმცა კუპერის გამგზავრების შემდეგ ასევე მყისიერად ათავისუფლებს და მის გაოგნებას უმატებს იმ ფაქტსაც რომ როგორც კუპერს, ასევე თვისელს და ჰარლანს მარადისობა წრეზე ეძებდა და მომავალშიც მოძებნის ყველა დროში და სივრცეში. სინამდვილეში სწორედ ისინი არიან მარადისობის დამფუძნებელი მამები და არა მალანსონი. დარეტიანებული ჰარლანი აღიარებს რომ მას მაინც გამოუვიდა ამბოხი. დაპატიმრებულმა მაინც მოახერხა და კუპერი გადაისროლა არა ოცდამეოთხე საუკუნეში მალანსონთან შესახვედრად, არამედ მეოცეში. ამჯერად თვისელის გაოგნების დრო დგება. ერთობლივი ძალისხმებვით ისინი ცდილობენ კუპერის რამენაირი კვალი იპოვონ მეოცე საუკუნეში. და ჭეშმარიტების ჟამი დგება. ჰარლანი თავის ბიბლიოთეკაში ქექვისას პირველყოფილ ჟურნალებში წააწყდება 1932 წლის 20 მარტის ცნობას, სადაც ერთი შეხედვით ტუმბოების უწყინარი გაყიდვის რეკლამა, სინამდვილეში კი „ატომური სოკოა“ გამოსახული და რეკლამის პირველი ასოების აბრევიატურით დგება სიტყვა „ატომი.“ ჰარლანი თანახმაა დაუყოვნებლივ გაეშუროს 1932 წელში კუპერის გამოსახსნელად, რომელიც მარადისობის ქვედა ზღვრის დაბლაა და მისთვის მისაღწევად გიგანტური სამუშაოები სრულდება, მაგრამ მხოლოდ ერთი პირობით. მას უნდა წაჰყვეს ნოისიც, რომელიც 111 394 წელშია გამოკეტილი.
თამარ თენეიშვილი
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მარადისობის აღსასრული (რომანი)
შინაარსი
საქმე ისაა რომ მარადისობა არ აკონტროლებს მთელ მომავალს. მარადისობის მეუფება გრძელდება ოცდამეოთხე საუკუნიდან 70 000 წლამდე. მას შემდეგ ცივილიზაცია ქრება. თუმცა ენერგიის მარაგი მილიონ წლებს გადასწვდება, მაგრამ 70 000 წელი ეს იმხელა ზღვარია თავად მარადისობისთვის, რომ მათ სიკვდილივით ეშინიათ ამ საკითხზე მსჯელობა. მას ყველა უპირობოდ და უხსენებლად უვლის გვერდს და არავინ საუბრობს. ეს მარადისობის ტაბუა. საშინლად ეშინია ფარული ასწლეულების ჰარლანსაც. მაგრამ თავისი სატრფოს გადასარჩენად მარადისობის დევნისგან იგი რისკავს დაარღვიოს ტაბუ და ენით აღუწერელი შიში, გადალახოს ფარული ასწლეულები და არამცთუ 70 000 წლიანი, თავად 100 000 წლიანი საზღვარიც კი. ამდენად იგი აბინავებს ნოისს 111 394 წლის სექტორში, სადაც დარწმუნებულია რომ მარადისობის მსახვრალი ხელი ნოისს ვერ მისწვდება.
აბინავებს რა ნოისს საიმედოდ, იგი კვლავ ბრუნდება მარადისობაში. თვისელთან საუბრის შემდეგ იგი კვლავ ბრუნდება ნოისთან და უცბად აღმოაჩენს რომ კაფსულა 100 000 წელზე ჩერდება და წინ არ მიდის. ჰარლანს გამყინავი შიში აიტანს-ციფრები მეტისმეტად მრგვალია იმისთვის რომ ეს უბრალო დამთხვევა იყოს. აფექტის მდგომარეობაში მყოფი ჰარლანი ისტერიკულად მოითხოვს ჰარლანისგან მოიხსნას ცენტრალური საბჭოს ბლოკირება, რათა მიაღწიოს ნოისამდე. სწორედ ამ ფაქტმა განაპირობა ჰარლანის ზემოხსნებული ამბოხი. თავადაც შეშინებული თვისელი უხსნის რომ ეს შეუძლებელია-მარადისობას, მიუხედავად დროის ცვლილებისა, არ შეუძლია მისი ბლოკირება და ლოგიკური მსჯელობით ისინი მიდიან შემაძრწუნებელ აღმოჩენამდე ფარული ასწლეულების შესახებ-ეს საკარანტინო ზონაა-ერთი მხრივ პრიმიტიულ კაცობრიობასა და მარადისობას და მეორე მხრივ ევოლუციაგავლილ ზეადამიანებს შორის, რომელთაც არ სურთ იქონიონ კავშირი პრიმიტიულ წინაპრებთან და დროს ბლოკავენ. საქმე ისაა რომ მარადისობის უმაღლესი საბჭო ხვდებოდა ამას და აღიარებდა თავის უძლურ შიშს ზეადამიანების წინაშე. სწორედ ამიტომ ყველა უვლიდა გვერდს ამ თემას. უკან გზაზე ბლოკირება მოხსნილია. ჰარლანი ხვდება ლამბენთს. ისინი ერთად ბრუნდებიან მარადისობაში და იქიდან გადაიტყორცნებიან 1932 წელში.