cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დაბლაგომი
სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Toxiclionella impages
Toxiclionella impages — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum foxii
Lasioglossum foxii — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1895 წელს.
პრაღის მეტროპოლიტენი
პრაღის მეტროპოლიტენი — ერთადერთი მეტროპოლიტენი ჩეხეთში და პრაღის ტრანსპორტის ერთ-ერთი ძირითადი საშუალება. პრაღის მეტროპოლიტენი ევროპაში მგზავრთა გამტარობის მიხედვით მეშვიდე ადგილს იკავებს.
Lasioglossum foxii
სქოლიო
foxii
პრაღის მეტროპოლიტენი
პრაღის მეტროპოლიტენი სამი ხაზისგან შედგება: "ა" ( სქემაზე მწვანედ) "ბ" (სქემაზე ყვითლად) "ც" (სქემაზე წითლად). ქალაქის ცენტრში გადასაჯდომ სამკუთხედს ჰქმნის. პირველად გაიხსნა "ც" ხაზის მონაკვეთი სადგურებს "კეჩეროვსა" და "სოკოლოვსკას" (ამჟამად "ფლორენცი") შორის. ხაზების სიგრძე 59,3 კმ-ია, სადგურების რაოდენობა 57. სამი დეპოა: "კეცეროვი", "ჰოსტივარი" და "ზლიჩინი", აქვე უნდა ითქვას, რომ სამივე დეპოს რკინიგზასთან შეერთების საკუთარი ლიანდაგები აქვს.
დღიურად მეტროპოლიტენს 1,5-დან 2 მლნ ადამიანამდე გადაჰყავს. სამგზავრო ბილეთებია პრაღის მტროსთვის, ტრამვაისთვის, ავტობუსისთვის, პეტრჟინაზე მდებარე ფუნიკულიორისა და ზოოპარკისთვის ერთიანია.
სადგურებს, როგორც წესი, რამდენიმე ამოსასვლელი აქვთ, მანძილი კი მათ შორის საკმაოდ დიდიც შეიძლება იყოს. ზოგიერთ საგარეუბნო მეტროსადგურს, რომელიც ღრმად არ არის განლაგებული, საესკალატორო მომსახურება არ გააჩნია. ამასთან, ბოლო ხანებში ყველა სადგურს ლიფტებს უყენებენ, რათა ეტლში მყოფი ინვალიდებისთვის გაიოლდეს ბაქანზე მოხვედრა.
ისტორია
thumb|220px thumb|220px thumb|220px პრაღაში მეტროპოლიტენის აშენების პირველი წინადადება ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის აშენების შემდეგ ლადისლავ როტმა წამოაყენა 1898 წელს. ღონისძიებები ნაწილობრივ 1920-იან წლებში დაიწყო და მოსამზადებელი სამუშაოები მიმდინარეობდა როგორც ომამდე, ასევე, ომის შემდეგ, თუმცა, მეტროს მასშტაბური მშენებლობა 1966 წელსღა დაიწყო, ოღონდ, თავიდან მიწისქვეშა ტრამვაის ტრასები იგეგმებოდა.
პრაღის მეტროპოლიტენის მშენებლობის კონცეფცია 1967 წელს დაამტკიცა ჩსსრ-მა. მშენებლობა საბჭოთა სპეციალისტების დახმარებით მიმდინარეობდა. პირველი მონაკვეთი 1974 წლის 9 მაისს, წითელის არმიის მიერ პრაღის გათავისუფლებიდან 29 წლისთავზე. ხაზ "А"-ს გახსნისთვის საბჭოთა კავშირიდან 43 ათასი ტონა თუჯის ტუბინგი, 21 ესკალატორი, ტურნიკეტები და სხვა სახის ინვენტარი იქნა ჩატანილი.
1990 წელს "ხავერდოვანი რევოლუციის" შემდეგ 19 სადგურს, რომელთაც მანამდე საბჭოთა და კომუნისტური ხასიათის სახელწოდება ჰქონდა, ადგილობრივი ტოპონიმიკით შეიცვალა.
ცისფრით აღნიშნულია მონაკვეთები, რომლებიც 2002 წელს დაიტბორა.
სქოლიო
კატეგორია:პრაღის მეტრო მეტროპოლიტენი კატეგორია:მეტროპოლიტენი
გოგინაური
გოგინაური — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (დღვანის თემში ). მდებარეობს შავშეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ჩირუხისწყლის (მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1200 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 251 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კლარსი
კლარსი — სოფელი ერედვის მუნიციპალიტეტში (გერის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს გუდისის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1400 მეტრი, ცხინვალიდან 25 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერის თემის სოფლები
პოსტსტრუქტურალიზმი
პოსტსტრუქტურალიზმი — ინტელექტუალური მიმართულება ევროპულ ფილოსოფიასა და კრიტიკულ თეორიაში, რომელიც მე-20 საუკუნის ფრანგული ფილოსოფიის წიაღში აღმოცენდა. პრეფიქსი ”პოსტ” მიუთითებს იმაზე, რომ მისი წარმომადგენლები (ჟაკ დერიდა, მიშელ ფუკო და იულია კრისტევა) წინათ სტრუქტურალისტები იყვნენ, რომელთაც შემდეგ სტრუქტურალიზმის მიმართ დამოკიდებულება შეიცვალეს. სტრუქტურალიზმის საპირისპიროდ, რომელიც კულტურას და მნიშვნელობას ერთმანეთისგან მიჯნავდა, პოსტრუქტურალისტები თვლიდნენ, რომ კულტურა მნიშვნელობისგან განუყოფელია. უპირველეს ყოვლისა, პოსტსტრუქტურალიზმი აბსოლუტურ ”ჭეშმარიტებებს” უარყოფს.
პოსტსტრუქტურალიზმი 1960-იან წლებში, საფრანგეთში ჩაისახა. ამ პერიოდისთვის ნიშანდობლივი იყო პოლიტიკური მღელვარებები, როდესაც 1968 წლის მაისში სტუდენტები და მშრომელები მთავრობას დაუპირისპირდნენ, რამაც კინაღამ საფრანგეთის მთავრობის დაშლა გამოიწვია. იმავდროულად, საფრანგეთის კომუნისტური პარტია მხარს უჭერდა საბჭოთა კავშირის პოლიტიკას, რამაც ორთოდოქსული მარქსიზმის მიმართ იმედგაცრუება გამოიწვია. ამიტომაც გამძაფრდა ინტერესი ისეთი ალტერნატიული, რადიკალური ფილოსოფიური შეხედულებების მიმართ, როგორიცაა ფემინიზმი, დასავლური მარქსიზმი, ფენომენოლოგია და ნიჰილიზმი. ამგვარი განსხვავებული პოზიციები, რასაც ფუკომ მოგვიანებით ”დამორჩილებული ცოდნა” უწოდა, გაბატონებულ ფილოსოფიასა და კულტურას უპირისპირდებოდა. ამგვარ დამოკიდებულებას ამართლებდნენ იმით, რომ ბევრი დასავლური ნორმის მიღმა დაფარულ სიმახინჯეებს ამხელდნენ.
პოსტსტრუქტურალიზმის ორი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელია ჟაკ დერიდა და როლან ბარტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფილოსოფიური სკოლები და ტრადიციები კატეგორია:პოსტმოდერნული თეორია კატეგორია:ფილოსოფიური მიმდინარეობები
მოკვდი სხვა დღეს
მოკვდი სხვა დღეს (Die Another Day, 2002) — მეოცე ფილმი ჯეიმზ ბონდის შესახებ. გადაღებულია იენ ფლემინგის რომანების გმირის, ჯეიმზ ბონდის თავგადასავლების მიხედვით, თუმცა მთლიანად ფლემინგის არც ერთ წიგნს არ ეფუძნება.
სიუჟეტის მიხედვით, ბონდი მიემგზავრება ჩრდილოეთ კორეაში, სადაც მას აპატიმრებენ. ერთი წლის შემდეგ ის ტყვეთა გაცვლის პროგრამის ფარგლებში თავისუფლდება და ცდილობს, დაადგინოს, ვინ უღალატა და გადასცა ის მტრებს. აღმოჩნდება, რომ ეს არის გუსტავ გრეივსი - ბონდიანისათვის დამახასიათებელ სტილში, ის სრულიად არ არის ისეთი, როგორიც მანამდე მაყურებელს ჰგონია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯეიმზ ბონდის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:2002 წლის ფილმები
26 ნოემბერი
26 ნოემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 330-ე დღე (ნაკიან წლებში – 331-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 35 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1126
Lasioglossum frankenia
Lasioglossum frankenia — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
სქოლიო
frankenia
ჯორჯ კლინტონი (ვიცე-პრეზიდენტი)
ჯორჯ კლინტონი (George Clinton; დ. 26 ივლისი, 1739 — 20 აპრილი, 1812) — ამერიკელი სამხედრო და პოლიტიკოსი, აშშ-ის ერთ-ერთი დამაარსებელი. იგი იყო ნიუ-იორკის პირველი გუბერნატორი და შემდეგ აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი 1805 წლიდან გარდაცვალებამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:ნიუ-იორკის გუბერნატორები კატეგორია:დაბადებული  26 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1739 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1812
ინტერნეტ ოქმი
IP (Internet Protocol — ქსელთაშორისი ოქმი) — მარშრუტიზაცია ქსელური ოქმი, საფუძველი TCP/IP ოქმების სტეკი.
დეგანია
დეგანია  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ნარსეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 87,16 კმ². მოსახლეობა — 1223 კაცი (2010 წ.).
ინტერნეტ ოქმი
IP ოქმი (RFC 791) გამოიყენება ქსელის ერთი ჰოსტიდან მეორეზე მონაცემთა არასანდო (პაკეტებად დაყოფილად) გადაცემისთვის. ეს ნიშნავს, რომ ამ ოქმის დონეზე მონაცემთა დანიშნულებამდე უცვლელად მისვლის გარანტია არ არსებობს. პაკეტები შეიძლება თავდაპირველი თანმიმდევრობით არ მივიდნენ, დაზიანდნენ ან საერთოდ დაიკარგონ. საიმედოობის გარანტიას იძლევა ისეთი სატრანსპორტო ოქმი, როგორიცაა TCP, რომელიც IP-ს ტრანსპორტად იყენებს.
ინტერნეტში გამოიყენება მეოთხე ვერსიის IP, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც IPv4. ამ ვერსიის IP ოქმში, ქსელში არსებულ ყოველ წერტილს მიენიჭება IP მისამართი, რომელიც ოთხი ოქტეტისგან შედგება. ამგვარად ქვექსელებში კომპიუტერები ერთიანდებიან მისამართის საერთო პირველი ბიტებით. ამ პირველ ბიტებს ასევე ეწოდება ქვექსელის ნიღაბი.
ლოკალური ქსელების დიაპაზონები
კომპიუტერებს ასეთი მისამართებით ინტერნეტთან წვდომა შეუძლიათ პროქსი სერვერების ან NAT-ის მეშვეობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინტერნეტი კატეგორია:ქსელური ოქმები
მარგალიტი (კრებული)
„მარგალიტი“ — დაახლოებით XVI საუკუნის ქართული აპოკრიფული კრებული. შეიცავს ე. წ. „სასულიერო სწავლანს“, რომლებიც გამოკრებილია ძირითადად იოანე ოქროპირის ამავე სახელწოდების კრებულისა და ბიბლიური წიგნებისაგან. „მარგალიტის“ უძველესი ნუსხა (ხელნაწერი — A 1736) XVI საუკუნით თარიღდება, დანარჩენი ხელნაწერები XVIII–XIX საუკუნეებისაა. მასში კითხვა-მიგების სახით გადმოცემულია მოთხრობები ძველი და ახალი აღთქმიდან, წმ. მამათა სწავლანი ქრისტიანული მორალისა და ეთიკის საკითხებზე; განმარტებულია ბიბლიისცალკეული ადგილები და სხვა.
„მარგალიტს“ თავისი დროისათვის ზოგადსაგანმანათლებლო სახელმძღვანელოს დანიშნულებაც უნდა ჰქონოდა. ამაზე მიგვანიშნებს სასაუბრო ქართულთან დაახლოებული მისი ენა, აგრეთვე ინტერესი ისეთი პრობლემებისადმი, როგორიცაა დედამიწაზე ეროვნებათა რაოდენობის საკითხი და სხვა. კრებულის შემდგენელი უცნობია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ლიტერატურული კრებულები
1610
თარიღი უცნობია
*
დიდი ზონდის კუნძულები
მინი|250პქ დიდი ზონდის კუნძულები - კუნძულთა ფართო ჯგუფი მალაის არქიპელაგში. მცირე ზონდის კუნძულებთან ერთად წარმოქმნიან ზონდის კუნძულებს. დიდი ზონდის კუნძულთა უმრავლესობა ინდონეზიის შემადგენლობაში შედის. კუნძული კალიმანტანი კი იყოფა ბრუნეის, ინდონეზიასა და მალაიზიას შორის. ჯგუფის უდიდესი კუნძულებია: სუმატრა, კალიმანტანი, იავა, სულავესი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიის კუნძულები კატეგორია:მალაიზიის კუნძულები კატეგორია:ბრუნეის კუნძულები
მარგვლა
მექანიკური მარგვლა ხდება კულრივატორებითა და ფარცხით. ქიმიური მარგვლის დროს სარეველებსსპობენ ჰერბიციდებით. ხელით მარგვლას მიმართავენ უმთავრესად სათესლე ნაკვეთებზე, ძვირფასი კულტურების მცირენაკვეთიან ნათესებში და სათოხნი კულტურები მწკრივებსა და ბუდნებში. მარგვლა ტარდება სარეველების განვითარების ადრეულ ფაზაში. მარგვლის დროს აცილებენ აგრეთვე სხვა სახეობის კულტურულ მცენარეებსა (სახეობრივი მარგვლა) და სხვა ჯიშებს (ჯიშობრივი მარგვლა).
ლიტერატურა
კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო მავნებლები
კონრად ლორენცი
კონრად ლორენცი  (Konrad Lorenz) (დ. 7 ნოემბერი, 1903, ვენა — გ. 27 თებერვალი, 1989, ვენა) — ავსტრიელი ზოოლოგი, ზოოფსიქოლოგი და ორნითოლოგი, კლასიკური ეთოლოგიის — ცხოველთა ქცევის შედარებითი ზოოლოგიის მეთოდებით შემსწავლელი მეცნიერების ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
ლორენცი დაიბადა 1903 წლის 7 ნოემბერს ვენაში, წარმატებული ექიმ-ორთოპედის ოჯახში. მას ბავშვობიდანვე უყვარდა ცხოველები და სახლში ყოველთვის ჰყავდა თევზები. ძაღლები, მაიმუნები, სხვადასხვაგვარი მწერები, იხვები და ბატები. იგი დიდ ინტერესს იჩენდა ცხოველთა ქცევის მიმართ და ზოოლოგობაზე ოცნებობდა.
10 წლის ლორენცზე უდიდესი შთაბეჭდილება მოახდინა ევოლუციურმა თეორიამ, რომელიც ვილჰემ ბოლშეს წიგნით გაეცნო. ევოლუციამ განსაზღვრა მისი ხედვა. ლორენცი პალეონტოლოგიით დაინტერესდა, მაგრამ მამის თხოვნით ვენის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე ჩააბარა. დიპლომის მიღების შემდეგ მან საქმიანობა ამ სფეროში არ განაგრძო და ცხოვრება ცხოველთა ქცევის შესწავლას მიუძღვნა. მიუხედავად ამისა, უნივერსიტეტში სწავლა მისთვის ერთობ სასიკეთო აღმოჩნდა. შედარებითი ანატომიისა და ემბრიოლოგიის შესანიშნავი პედაგოგის წყალობით ლორენცი მალევე მიხვდა, რომ ეს დარგები გაცილებით ეფექტურია ევოლუციური საკითხების გადაწყვეტისას, ვიდრე პალეონტოლოგია, ამასთანავე, შედარებითი მეთოდები ასევე წარმატებით მიესადაგება ქცევითი პატერნების შეწავლას.
1935 წელს ლორენცმა გამოაქვეყნა თავისი ცნობილი ნაშრომი „კომპანიონი ფრინველის სამყაროში“, რომელშიც იხილავს ახლადგამოჩეკილ ბატებსა და იხვებში იმპრინტინგის - ვიზუალური და აუდიოსტიმულირების შედეგად სწრაფი დასწავლის პროცესს და უკვე ჩამოყალიბებული აქვს ცხოველთა ქცევის შესახებ თავისი თეორიის ძირითადი დებულებები. ქცევის ლორენცისეული თეორია ორიგინალურად ხსნის ინსტიქტური ქცევის ჩართვის მექანიზმებს. ამ ნაშრომის გამოსვლა ითვლება ეთოლოგიის საწყის ეტაპად. ლორენცის ჩატარებული მუშაობის შედეგად ცხოველთა ქცევის შესწავლა სწრაფად განვითარებად ესპერიმენტულ დისციპლინად იქცა. ლორენცის სამეცნიერო მოღვაწეობა დროებით II მსოფლიო ომმა შეწყვიტა. იგი ჯარში სამხედრო ექიმად გაიწვიეს. 1944 წელს გერმანელთა ჯარში უკან დახევისას ლორენცი სომხეთის ტყვეთა ბანაკში აღმოჩნდა, ტყვედ ყოფნისას იგი სომხეთის ზეგანის ნახევრად ველურ თხებს აკვირდებოდა და სწავლობდა მათ ქცევას. ლორენცმა დაასკვნა, რომ ბუნებრივ პირობებში პირობითი სტიმულიშედეგობრივ კავშირშია უპირობოსთან.
1948 წელს ლორენცი ტყვეობიდან გაათავისუფლეს. 1972 წელს გამოაქვეყნა ტყვეობაში დაწყებული წიგნი „სარკის უკანა მხარე: ადამიანის შემეცნების ბუნებრივი ისტორიის გამოცდილება“. 1958-1973 წლებში ლორენცი გერმანიაში მაქს პლანკის ქცევის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტს ხელმძღვანელობდა, 1973 წელს იგი ორ მის თანამედროვე შესანიშნავ ეთოლოგთან - ნიკოლას ტინბერგთან და კარლ ფონ ფრიშთან ერთად დაჯილდოვდა ნობელის პრემიით ფიზიოლოგიისა და მედიცინის დარგში - „აღმოჩენებისათვის ცხოველთა ინდივიდუალური და სოციალური ქცევის მოდელების შესწავლისას.“
იმ ღვაწლთან შედარებით, რაც კონრად ლორენცს თეორიული მეცნიერების განვითარებაში მიუძღვის, კიდევ უფრო დიდია მისი დამსახურება, მის მიერ გამოყენებული კვლევის მეთოდების დამკვიდრებაში. მას არასოდეს შეუზღუდავს ცხოველისთვის ძირითადი ფიზიკური თუ ემოციური მოთხოვნილებები. არასოდეს მოუკლავს, დაუსახიჩრებია ან უწვალებია ისინი. ლორენცმა დაამტკიცა, რომ შეიძლება ნობელის პრემიის მოპოვება იმ საზარელი მოთოდების გამოყენების გარეშე, რომლებიც ადრე ცხოველების შესწავლისთვის შეუცვლელად ითვლებოდა.
მკითხველათა ფართო წრისათვის კონრად ლორენცი ცნობილია, როგორც მრავალი თავშესაქცევი წიგნის ავტორი ცხოველების შესახებ: „რუხის ბატის წელიწადი“, „სოლომონ მეფის ბეჭედი“, „რბოლა საკუთარ თავთან“ და სხვა.
1974 წელს გამოსულ წიგნში „ ცივილიზებული კაცობრიობის რვა მომაკვდინებელი ცოდვა “, ლორენცი სხვა პრობლემათა შორის ეხება საკითხს, როგორ შეიძლება კაცობრიობის გენეტიკური გაუმჯობესება მისი კონცეფცია გამომდინარეობს ებრაული თქმულებიდან: კარგი გარეგნობის, მდიდარი ახალგაზრდა კაცი, რომელმაც ცოლის შერთვა გადაწყვიტა, მაჭანკალმა რამდენიმე ლამაზი, მდიდარი და წარჩინებული საცოლე შესთავაზა, მაგრამ ყმაწვილმა უთხრა, რომ ამ ყველაფერს მისთვის სახარბიელო ღირებულება არ ჰქონდა. ერთადერთი იშვიათი ფასეულობა არა მარტო ოჯახში, არამედ მთელს ქვეყანაზე, რომელსაც ამ შემთხვევაში გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდა იყო წრფელი და კეთილი გული. ლორენცი კაცობრიობის მომავალს ამ ახალგაზრდა ბრძენი კაცის მიბაძვით ხედავს, თითოეული ჩვენგანისათვის კარგი გარეგნობა, სიმდიდრე და წარმაშობა კი არა, ადამიანის გულწრფელობა და სიკეთე უნდა იყოს ყველაზე დასაფასებელი ღირსება.
კონრად ლორენცი გარდაიცვალა 86 წლის ასაკში, ალტენბერგში, საკუთარ ფერმაში.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი ზოოლოგები კატეგორია:ავსტრიელი ორნითოლოგები კატეგორია:ავსტრიელი ეთოლოგები კატეგორია:ზოოფსიქოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 1989
ბიატლონის მსოფლიო თასი 2012-13
კალენდარი
ქვემოთ მოცემულია ბიატლონის საერთაშორისო კავშირის მსოფლიო თასის 2012–13 წლების სეზონის კალენდარი.
სქოლიო
კატეგორია:ბიატლონის მსოფლიო თასი მსოფლიო თასი მსოფლიო თასი *
კრუპიცია
კრუპიცია (Крупиця) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 211 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
Lasioglossum franki
Lasioglossum franki — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
სქოლიო
franki
Toxiclionella tumida
Toxiclionella tumida — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ხან იუი
მინი|250პქ|ხან იუი ხან იუი (ტრადიციული ჩინური 韓愈, ჩვეულებრივი ჩინური 韩愈; მეორე სახელი ტუი-ჯი, მეტსახელი ჩან-ლი; დ. 768 — გ.824) — ჩინელი ფილოსოფოსი, ლიტერატორი და საზოგადო მოღვაწე. ეკავა მაღალი თანამდებობები სამეფო კარზე. უდრეკი ხასიათის გამო ხშირად იმსახურებდა რისხვას, გადასახლებული იყო უკიდურეს სამხრეთში. ლიტერატურაში კონფუციანელობისა და რაციონალიზმის პოზიციებიდან თავს ესხმოდა ბუდიზმსა და დაოსიზმს. იდეალის ძებნაში მიმართავდა წარსულს. საფუძველი ჩაუყარა „ძველისაკენ მობრუნებს“ მოძრაობას. წერდა ტრაქტატებს, ეპიტაფიებს, ფილოს, ლექსებს, ოდებს (ფუ). მისი შემოქმედების ცენტრშია ადამიანი და ადამიანურობა (ტრაქტატები: „გზის შესახებ“, „ადამიანის ბუნების შესახებ“, „ადამიანის შესახებ“, „ცილისწამების შესახებ“, „ეშმათა შესახებ“).
ლიტერატურაში ებრძოდა ცხოვრებისგან მოწყვეტას, ჩინურ ლიტერატურაში გაბატონებულ „პარალელურ პროზას“, რომის საპირისპიროდაც შემოიღო ე.წ. „ძველი სტილი“ - ენობრივად უბრალო, თავისუფალი ფორმა. განიცადა დუ ფუს გავლენა. ნ. კონრადი და სხვა მეცნიერები ხან იუის ჩინური რენესანსის წარმომადგენლად მიიჩნევენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 768 კატეგორია:გარდაცვლილი 824 კატეგორია:ჩინელი პოეტები კატეგორია:ჩინელი მწერლები კატეგორია:ჩინელი ფილოსოფოსები
ერნეს-ი-ტამესა
ერნეს-ი-ტამესა  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ოვიდეოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,63 კმ². მოსახლეობა — 213 კაცი (2007 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
აზერბაიჯანული ჩაი
მინი|[[ლენქორანი|ლენქორანი—"არმუდუ" — სამოვრის ძეგლი]] აზერბაიჯანული ჩაი (აზერბ. Азәрбајҹан чајы, Azərbaycan çayı) — ჩაის სახეობა, რომელიც მოჰყავთ აზერბაიჯანში. ჩაის წარმოების განვითარება ძირითადად დაკავშირებულია ლენქორან-ასტარინის ეკონომიკურ რეგიონთან, სადაც ჩაის ქარხნები, ძირითადად შავი ბაიხის ჩაის ქარხნები მდებარეობს ქალაქებში: ლენქორანი, ასტარა, მასალი, სოფლებში პენსარი და მაშხანი.
აზერბაიჯანული ჩაის დაახლოებით 90% იწარმოება აზერბაიჯანის სამხრეთ საზღვარზე, ქალაქ ლენქორანში, ირანის მახლობლად. ჩაის მოყვანის იდეა  ქვეყნის კასპიის სექტორში ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატის მქონე რეგიონებში 1880- 1890-იან წლებში წარმოიშვა. ამ ხნის განმავლობაში, ლენქორან-ასტარის რეგიონმა ყურადღება მიიპყრო ჩაის მოსაყვანად ხელსაყრელი კლიმატური პირობების გამო, სადაც ამჟამად აწარმოებენ აზერბაიჯანული ჩაის 99% -ს.
ისტორია
მინი|1980-იანი წლები — აზერბაიჯანული ჩაის პაკეტების კოლოფი მინი მე -19 საუკუნის ბოლოს 1896 წელს  ენთუზიასტმა მ.ო. ნოვოსელოვმა. აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონში ჩაის ბუჩქი დარგო, სადაც 1900 წლისთვის უკვე გაკეთდა მცირე ზომის ექსპერიმენტული ნაკვეთები. თუმცა ამას არ ჰქონდა  სამრეწველო წარმოების ხასიათი, უფრო მეტიც,  1920 წელს ნარგავები  განადგურდა. საბჭოთა წლებში ჩაის ბიზნესის განვითარებამ გამოიწვია ის ფაქტი, რომ 1928-1929 წწ. ლენქორანში, ისევე როგორც ზაქათალას ზონებში კვლავ დარგეს ჩაის ნერგები, ხოლო 1932-1934 წლებში დაიწყო პლანტაციების ინდუსტრიული დაარსება. აზერბაიჯანული ჩაის დაფასოებული პაკეტები პირველად 1937 წელს გამოვიდა.
ითვლებოდა, რომ საბჭოთა პერიოდში აზერბაიჯანულმა ჩაიმ მიიპყრო მომხმარებელთა მზარდი ყურადღება ლენინგრადში, მოსკოვში, ბალტიის რესპუბლიკებსა და საბჭოთა კავშირის  სხვა ქალაქებში.
1949 წლის 7 მაისს სსრკ მინისტრთა კაბინეტმა გამოაქვეყნა განცხადება აზერბაიჯანის სსრ–ში ჩაის ქარხნის აშენების შესახებ, რამაც მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა ჩაის წარმოების მეთოდები და გაზარდა ჩაის მოსავალი ისე, რომ 1988 წლისთვის აზერბაიჯანმა 38,5 ათასი ტონა ჩაის ფოთოლი გამოუშვა, რომელთა უმეტესობას შავი ჩაი შეადგენდა. გეგმა, რომელიც შემოთავაზებული იყო ჩაის პლანტაციების შემდგომი განვითარებისათვის, დამტკიცდა და განხორციელდა საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო დაგეგმვის კომიტეტის ტექნიკური და ეკონომიკური ექსპერტების საბჭოს მიერ 1953 წელს. ამ პერიოდიდან გაიზარდა მშრალი ჩაის ფოთლების წარმოება.
1982 წლისთვის აზერბაიჯანმა აწარმოა 26 000 ტონა ჩაი. 1983 წელს აზერბაიჯანში ჩაის კულტურა 9,3 ათას ჰექტარს იკავებდა. მარცხნივ|მინი|ჩაის სმა- [[ნოვრუზ ბაირამის სადღესასწაულო სუფრა]] 1987 წელს აზერბაიჯანის მთავრობამ მიიღო კიდევ ერთი განკარგულება ქვეყანაში ჩაის წარმოების შემდგომი გაფართოების შესახებ. თავდაპირველად, როგორც გეგმის პროექტში აღინიშნა, 2000 წლის დასაწყისისთვის ჩაის პლანტაციები გაფართოვდა და 21 ათას ჰექტარი დაიკავა. მწვანე ჩაის ფოთლების რაოდენობა 80-90 ათას ტონაზე გაზარდა, მშრალი ჩაის კი - 20-22 ათას ტონამდე.
1990-იან წლებში სუვერენულ აზერბაიჯანში შეიარაღებული ყარაბაღის კონფლიქტი დაიწყო. ქვეყანაში დაძაბული ვითარება შეიქმნა, ჩაის ქარხნები დაიხურა. ჩაის წარმოების მოცულობა, მათ შორის ძირითადად შავი ჩაის, რომელიც 38,5 ათას ტონას შეადგენდა იყო 1988 წელს, 1995 წელს 1,2 ათას ტონამდე შემცირდა.
აზერბაიჯანში საბაზრო ურთიერთობების განვითარებასთან ერთად, ჩაის წარმოება კვლავ აღორძინდა, თურქეთისა და არაბთა გაერთიანებულ საამიროებთან ერთობლივი საწარმოს წყალობით. ქვეყანაში წარმოებულმა ჩაიმ, ძირითადად მწვანე ჩაიმ, მომხმარებელი ძირითადად ქვეყნის შიგნით ნახა.
ჩაის წარმოება დღეს
რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2004 წლის 11 თებერვლის "აზერბაიჯანის რესპუბლიკის რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების სახელმწიფო პროგრამის" მიხედვით (2004-2008) ჩაის ინდუსტრიის განვითარებასთან დაკავშირებით დაიგეგმა 996 ჰექტარზე ჩაის პლანტაციების, ჩაის გადამამუშავებელი საწარმოების წარმოების მოცულობის გაზრდა და სხვა ღონისძიებები. ამას მნიშვნელოვანი როლი უნდა შეესრულებინა ნავთობპროდუქტების სექტორის განვითარებაში, სოფლის მეურნეობაში ჩაის წილის ზრდასა და მოსახლეობის დასაქმებისა და ცხოვრების დონის ამაღლებაში.
2014 წელს 474,2 ტონა ჩაი დაიკრიფა.
ჩაის წარმოებამ აზერბაიჯანში 2008-2012 წწ დაახლოებით 10,6-10,9 ათასი ტონა შეადგინა. 2013 წელს წარმოება შემცირდა წარმოება 7,5 ათასი ტონით, 2014 წელს წარმოება გაიზარდა 8 ათას ტონამდე. ადგილობრივი ბაზრით ადგილობრივი ჩაით მომარაგების დონემ 2012 წელს 65,6 % შეადგინა, 2013 წელს 54,7 %.
აზერბაიჯანული ჩაის ექსპორტი ძირითადად ხდება ერაყში, საქართველოში, უკრაინასა და რუსეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ჩაი ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანული ჩაი
მარზპანი
მარზპანი (საშუალო სპარსული مرزبان, სიტყვასიტყვით — საზღვრის მცველი) ორი მნიშვნელობა აქვს:
„ევსტათი მცხეთელის მარტვილობის“ მიხედვით, ქართლის სათავეში მდგომ მარზპანებს, არვანდ გუშნასპსა და ვეჟან ბუზმირს, დიდი ადმინისტრაციული და სასამართლო უფლებები ჰქონიათ. ქართლის ყოველი მცხოვრების სიკვდილ-სიცოცხლის საკითხი მათ ხელში იყო. ქვეყნის მართვაში მარზპანთან ერთად მონაწილეობდნენ ადგილობრივი წარჩინებულებიც, ანუ „ქართლის მთავრები“. ქართლში ერისმთავრის ხელისუფლების დაწესების შემდეგ მარზპანები აღარ ინიშნებოდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:წოდებები კატეგორია:ირანის ისტორია
მცირე ზონდის კუნძულები
მინი|300პქ|მცირე ზონდის კუნძულები (წითლად) მცირე ზონდის კუნძულები — კუნძულთა ჯგუფი მალაის არქიპელაგის სამხრეთ ნაწილში, ავსტრალიის ჩრდილოეთით. დიდი ზონდის კუნძულებთან ერთად წარმოქმნის ზონდის კუნძულთა ჯგუფს. კუნძულები ზონდის ვულკანური სარტყელის ნაწილია.
არქიპელაგის ძირითადი კუნძულებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიის კუნძულები კატეგორია:აღმოსავლეთ ტიმორის გეოგრაფია
გომარდული
გომარდული — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (ბარათაულის თემში ). მდებარეობს მდინარეების აჭარისწყლისა და ვანისწყლის (მდინარე ჭვანისწყლის მარცხენა შენაკადი) წყალგამყოფის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 290 კაცი.
1682
თარიღი უცნობია
*
გივი ანდუყაფარის ძე ამილახვარი
250px|thumb|[[არჩილ II და გივი ამილახვარი]] გივი ანდუყაფარის ძე ამილახვარი (დ. 1689 — გ. 1754 ან 1757) — ქართველი ფეოდალი, საამილახვროს უფროსი, ზემო ქართლის სადროშოს სარდალი და გორის მოურავი.
ბიოგრაფია
პოლიტიკურ ასპარეზზე ჩანს 1722 წლიდან. ხშირად იცვლიდა საგარეო ორიენტაციას და ბრძოლის მეთოდებს. ებრძოდა ოსმალობას (1723-1735), თუმცა ხშირად დათმობაზეც მიდიოდა. 1726 ოსმალებს ააღებინა ხელი სიონის მეჩეთად გადაკეთების განზრახვაზე. 1727 მეფე იესეს გარდაცვალების შემდეგ ოსმალებმა ქართლი რამდენიმე საგამგეო ერთეულად (სანჯაყად) დაყვეს. ამილახვარი ზემო ქართლის სანჯაყის გამგებლად დაინიშნა. იგი ოსმალებთან ერთად იბრძოდა მოთარეშე ლეკ ფეოდალთა წინააღმდეგ. ამასთან ერთად იძულებული იყო მონაწილეობდა მიეღო ოსმალების ექსპედიციებში კახელთა წინააღმდეგ, თუმცა კი ფარულად აჯანყებულ კახელებს ეხმარებოდა.
თამაზ-ყული-ხანის (შემდეგში ნადირშაჰი) ამიერკავკასიაში მოსვლის შემდეგ, 1734 წელს ამილახვარმა ყიზილბაშებთან ერთად დაიწყო ბრძოლა თურქების წინააღმდეგ. 1735 წელს მოულოდნელი დარტყმით აიღო გორი და მონაწილეობდა თბილისიდან ოსმალების განდევნაში. 1735 წლიდან, როდესაც ოსმალობა ყიზილბაშობამ შეცვალა, შანშე ქსნის ერისთავთან და ვახუშტი აბაშიძესთან ერთად სათავეში ჩაუდგა ანტიირანულ აჯანყებას. ნადირ=შაჰმა დააპატიმრებინა ამილახვარი, თეიმურაზ II, აბელ ანდრონიკაშვილი, მამუკა მუხრანბატონი, ქაიხოსრო ავალიშვილი, და ვახუშტი აბაშიძე. მალე ისინი ტყვეობიდან გაიქცნენ. 1736 ამილახვარი შანშე ქსნის ერისთავსა და ვახუშტი აბაშიძესთან ერთად სათავეში ჩაუდგა ანტიირანულ აჯანყებას ქართლში. მალე ირანელებმა ვერაგობით შეიპყრეს ამილახვარი, ბრძოლას შანშე ქსნის ერისთავი განაგრძობდა.
1737 ნადირ-შაჰმა ამილახვარი და სხვა დაპატიმრებული ქართველები ავღანეთის ლაშქრობაში წაიყვანა. აქ მათ თავი გამოიჩინეს და შაჰმა გადაწყვიტა ქართველი ტყვეები სამშობლოში დაებრუნებინა და შანშე ერისთავის წინააღმდეგ გამოეყენებინა. ამ დროისათვის შანშე ერისთავის ბრძოლის მეთოდები (დაღესტნელთა გამოყენება) მიუღებელი გახდა ქართველებისათვის, ამიტომ 1741 წელს ირანელებმა ადვილად დაიმორჩილეს ქსნის საერისთავო და ის ამილახვარს გადასცეს. ამილახვარი დაინიშნა ქართლის სამეფოს გამგებლად. ის იმავე წელს მონაწილეობდა ნადირ-შაჰის დაღესტნის ლაშქრობაში. მაგრამ მისი ირანოფილური პოლიტიკა დიდხანს არ გაგრძელებულა. მისი უკმაყოფილება გამოიწვია, ერთი მხრით, თეიმურაზ II-ის დაწინაურებამ, მეორე მხრით, ნადირ-შაჰის მძიმე საგადასახადო პოლიტიკამ.
ამილახვრის აჯანყება
1742 იგი სათავეში ჩაუდგა ქართლის აჯანყებას. აჯანყებულები ქსნისა და არაგვის ხეობებში გამაგრდნენ. თბილისის ხანმა საპაასუხოდ დააპატიმრა თბილისში მყოფი ქართველი დიდებულები. ნადირ-შაჰი დიდ ლაშქრობას აწრობდა დაღესტანში და ძალიან სჭირდებოდა ტრანსპორტი, ამიტომ მან თბილისის ხანს გაათავისუფლებინა დიდებულები და ამილახვარს შერიგება და პატიება შესთავაზა, მაგრამ უშედეგოდ. მაშინ თბილისის ხანი შეიჭრა შიდა ქართლში, დაწვა მოსავალი, დაარბია მოსახლეობა და რამდენიმე მნიშნელოვანი ციხე დაიკავა. ამილახვარი გადავიდა ბორჯომის ხეობაში და კავშირი დაამყარა ახალციხის ფაშასთან. ფაშა აჯანყებულებს აწოდებდა ტყვია-წამალსა და თოფ-ზარბაზანს სურამის ციხის გასამაგრებლად, ასევე ახმარდა ოსმალთა რაზმებსაც. ამილახვარი ასევე ცდილობდა დაკავშირებოდა ლეკებსა და რუსეთის იმპერიას. ამილახვარის ქმედებებმა მოსახლეობა ორად გაჰყო, ნაწილი მხარს უჭერდა ამილახვარსა და აჯანყებას, ხოლო ნაწილი ირანულ პოლიტიკას. გადამწყვეტი როლი ითამაშეს თეიმურაზ II-მ და მისმა შვილმა ერეკლე ბატონიშვილმა, რომლებმაც სპარსეთის მხარე დაიჭირეს. მათ 1744 წელს აჩაბეთის ბრძოლაში ამილახვარი დაამარცხეს.
აჯანყებაში აშკარად ჩაერთო ოსმალეთის იმპერიაც, რომელმაც ახალციხის ფაშა იუსუფ III გაგზავნა აჯანყებულების დასახმარებლად დიდი რაზმითა და ფულით. ამილახვრისა და ახალციხის ფაშის ჯარებმა გორსა და რუიისს შორის დაამარცხეს თეიმურაზი და თბილისის ხანი, მაგრამ გორის ციხის აღება ვერ შეძლეს. იუსუფის მიერ დაღესტანში დიდძალი ფულით გაგზავნილ ლეკთა ბელად მალაჩის საგურამოსთან დახვდა ერეკლე და დაამარცხა. იუსუფ III-მ მოხსნა საკუთარი ჯარი და აწყურში დაბრუნდა, ამილახვარი კი სურამის ციხეში გამაგრდა. 1744 წლის ივნისში შაჰმა თეიმურაზ II-ს ქართლის მეფობა უბოძა. ქართლში თეიმურაზის მომხრეები მომრავლდნენ.
თეიმურაზმა ვერ შეძლო ციხეზე პირდაპირი იერიშის მიტანა და ალყა შემოარტყა მას. 1745 წლის დასაწყისში ამილახვარი სურამის ციხეში იყო გამომწყვდეული. ალყის დროს ნადირ-შაჰმა ერთხელ კიდევ სცადა ამილახვარის შერიგება, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია. ამილახვარს ამ დროს განუდგა ქართლის მთავარეპისკოპოსი კირილე II, რომელიც მანამდე მასთან ერთად იმყოფებოდა სურამის ციხეში. ციხე საარტილერიო ცეცხლის გამო ძლიერ დაზიანდა და ალყას ვეღარ უძლებდა. 5 თვის ალყის შემდეგ ციხე დაეცა. ამილახვარი მოლაპარაკებაზე წავიდა თეიმურაზის მეუღლესთან, თამარ დედოფალთან და თეიმურაზ II-მ შაჰის მოთხოვნით ამილახვარი სპარსეთში გაგზავნა. სპარსეთში მიმავალი ამილახვარი გზად შეხვდა სპარსეთიდან უკან დაბრუნებულ თვალებდათხრილ შანშე ქსნის ერისთავს. ისპაჰანში ამილახვარი გადარჩა სასჯელს — თვალების დათხრას. მან მიიღო ისლამი, შაჰ-ყული-ხანის სახელი და ირანის გვარდიის უფროსი (ყულარაღასი) გახდა, იყო მაზანდარანის და გულისტანის პროვინციის მმართველი, დააგროვა დიდძალი ქონება. 1747 წელს ნადირ-შაჰმა გადაწყვიტა დაესაჯა ურჩი თეიმურაზ II და ერეკლე II და ამილახვარს დაავალა 30 ათასი კაცით საქართველოში შეჭრილიყო. ამ განზრახვას ხელი შეუშალა შაჰის სიკვდილმა 1749 წელს. ამილახვარმა შემოიკრიბა ირანში მყოფი ქართველები, ხელში ჩაიგდო ირანის შაჰის საგანძური, შეიარაღა და ხმლით გაიკაფა გზა სამშობლოსკენ. სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში ამილახვარმა არაერთი დანგრეული ციხე და ეკლესია აღადგინა ქართლში, იმერეთსა და მესხეთში, ფინანსური და სამხედრო დახმარება გაუწია თეიმურაზ II-სა და ერეკლე II-ს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი დიდი ფეოდალები კატეგორია:დაბადებული 1689 გ
კოსტა-რიკის კანტონები
კანტონი (cantone) კოსტა-რიკის მეორე დონის ადმინისტრაციული დანაყოფია. ქვეყნის 7 პროვინცია 81 კანტონად იყოფა, რომლებიც შემდეგ თავის მხრივ რაიონებადაა დაყოფილი.
კანტონების უნიკალური მახასიათებელი ისაა, რომ ისინი კოსტა-რიკის ისეთი ადმინისტრაციული დანაყოფებია, რომლებსაც მუნიციპალიტეტის სახის ადგილობრივი მმართველობა ჰყავს (სხვა დანაყოფებს ეს არ გააჩნია). თითოეულ მუნიციპალიტეტს ჰყავს მერი (alcalde) და რამდენიმე წარმომადგენლობა. ყველა მათგანი მუნიცილაპალური არჩევნების გზით აირჩევა.
სქოლიო
კატეგორია:კოსტა-რიკის კანტონები კატეგორია:კოსტა-რიკა
БМД-2
БМД-2 «Будка» (საბრძოლო სადესანტო მანქანა 2) — საბჭოთა მცურავი საბრძოლო მანქანა რომელიც შეიქმნა БМД-1 ის ბაზაზე და იყო სამხედრო სადესანტო მანქანა.მისი დესანტირება შეუძლია Ан-12, Ан-22 და Ил-76.მა უნდა ჩაენაცვლებინა მისი წინა მორბედი БМД-1 თუმცა გადაწყვეილება ვერ განხორციელდა რადგან 1980 წელს საბჭოთა ეკონომიკა კრიზისში იყო.NATO-მ კი მიანიჭა მას სახელი BMD M1981/1.
განვითარება
საბჭოთა არმია ავღანეთის ომში მასობრივად იყენებდა ქვეთთა საბრძოლო მანქანს BMP-1 - ს და სამხედრო სადესანტო მანქანას BMD-1-ს რომლებიც შეიარაღებულნი იყვნენ  73 მმ ქვემეხით 2A28 "Grom" რომელიც გამოირჩეოდა ნელი სწრაფ სროლით ასევე შეიარაღებაში ჰქონდათ ტანკ საწინააღმდეგო 9M14 "Malyutka" (და მისი მოდიფიკაციები 9M14M "Malyutka-M",9M14P "Malyutka-P") ასევე ჰქონდათ  7.62მმ PKT ტიპის ტყვიამფრქვევები ეს კი იყო ძალიან საშიში დაჯავშნული ტექნიკისთვის თუმცა ავღანელებს საერთოდ არ გააჩნდათ  დაჯავშნული ტექნიკა და ეს შეიარაღება სრულიად არ იყო საჭირო ომში. 1981 წელს ავღანეთის ომში გაგზავნეს ახალი ქვეითთა საბრძოლო მანქანა BMP-2 რომელსაც მისი წინამორბედი BMP-1 ისგან განსხვავებით გააჩნდა 30 მმ 2A42 ქვემეხი რომელიც "Grom"გან განსხვავებით უფრო სწრაფად ისროდა ასევე მოხდა ტანკსაწინააღმდეგო იარაღების შეცვლა და დაუყენეს  9M113 Konkurs,9M113M "Konkurs-M,9M111 "Fagot",9M111-2 "Fagot" რომელიც უფრო ეფექტიანი იქნებოდა ავღანურ რელიეფზე. ბე-ემ-პე 2-ის მსგავსად მოდერნიზაცია ჩაუტარეს BMD-1ს და მიიღო ახალი სახელწოდება BMD-2,ახალ სადესანტო მანქანას ჰქონდა 30მმ 2A42 ტიპის ატომატურ ქვემეხი ასევე ეს ქვემეხი დაუყენეს BMD-3 - ს
საბრძოლო ისტორია
ბმდ-2 მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირის ომი ავღანეთში ასევე აფხაზეთის ომში და რუსეთ საქართველოს ომში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბრძოლო სადესანტო მანქანები
ზაქათლის თეთრი
ერთეული ძირები გვხვდება ზაქათალის ვენახებში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, გულისებრი ფორმის, სამნაკვთიანი, იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალოდ ჯაგრისებრადაა შებუსული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი საშუალოზე მცირე ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, მეჩხერი, მარცვალი — საშუალო ზომის, მომრგვალო, ღია ყვითელი, თხელკანიანი. რბილობი ლორწოვანი აქვს,გემო — მომწკლარტო, მაგრამ სასიამოვნო. ახასიატებს მარცვალცვენა და წვრილმარცვლიანობა.
ზაქათალის თეთრი სიწიფის საგვიანო პერიოდის საღვინე ვაზის ჯიშია. სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მცირემოსავლიანია. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.5-6.5 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
სანტა-კრუს-დე-ტენერიფე
სანტა-კრუს-დე-ტენერიფე (Santa Cruz de Tenerife) — ქალაქი კუნძულ ტენერიფეზე, ესპანეთში კანარის კუნძულების ერთ-ერთი დედაქალაქი ლას-პალმასთან ერთად (ავტონომიური პარლამენტის მუშაობის ადგილი).
ადმინისტრაციული დაყოფა
სანტა-კრუსი დაყოფილია 5 ადმინისტრაციულ ერთეულად:
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის ქალაქები კატეგორია:სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
1553
თარიღი უცნობია
*
Lasioglossum fratellum
Lasioglossum fratellum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1903 წელს.
სქოლიო
fratellum
ავოგადროს რიცხვი
ავოგადროს რიცხვი (აღნიშნა: N_A, L; 6.022 მოლი−1 ) — ფიზიკური მუდმივა, რომელიც რიცხობრივად ტოლია მოლეკულების რიცხვს ნებისმიერი ნივთიერებისა ერთ გრამ-მოლეკულაში ან ატომების რიცხვი მარტივი ნივთიერების ერთ გრამ-ატომში. ადრე განსაზღვრული იყო, როგორც ატომების რაოდენობა 12 გრამ სუფთა ნახშირბად-12-ის იზოტოპში.
ავოგადროს რიცხვი ეწოდა იტალიელი მეცნიერის ამედეო ავოგადროს პატივსაცემად, რომელმაც 1811 წელს პირველმა წარმოადგინა თეორია ნივთიერებაში მოლეკულების რაოდენობასთან დაკავშირებით.
სქოლიო
კატეგორია:ფიზიკური მუდმივები
ფხალაძე
საკუთარი სახელი ფხალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Toxicochlespira
Toxicochlespira — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
28 ნოემბერი
28 ნოემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 332-ე დღე (ნაკიან წლებში – 333-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 33 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1128
იბიასი
იბიასი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ნარსეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 333,30 კმ². მოსახლეობა — 1698 კაცი (2010 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
ზაქათლის შავი
ზაქათლის შავი — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ჰერეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ხუთი ან იშვიათად შვიდნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი დიდი ზომისაა, კონუსური ფორმის, დატოტვილი და მეჩხერი. მარცვალი — საშუალოზე დიდი ზომის, მომრგვალო ან ოვალური, მუქი იისფერი, თითქმის შავი. კანი თხელი აქვს, რბილობი — წვნიანი.
ვაზი ძლიერი ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ივრეთი
ივრეთი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ღრომის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე მეჯუდის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 900 მეტრი, ცხინვალიდან 32 კილომეტრი.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (Иурет).
სქოლიო
კატეგორია:ღრომის თემის სოფლები
პორტუგალიის პრეზიდენტი
პორტუგალიის პრეზიდენტი – პორტუგალიის სახელმწიფოს მეთაური, ირჩევს მოსახლეობა 5 წლით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალია კატეგორია:ევროპის ქვეყნების პრეზიდენტები *
ვირუ
ვირუ (Võru) — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ესტონეთში. ვირუმაას მაზრის ცენტრი.
ისტორია
მარცხნივ|thumb| საბჭოთა პერიოდში, მემორიალთან ამსახველი საქორწილო ფოტო. ვირუ დაარსდა 1784 წელს რუსეთის იმპერატორ, ეკატერინე II-ის სურვილით.
გეოგრაფია
მინიატიურა|მარცხნივ ვირუ მდებარეობს ტამულის ტბის ნაპირზე.
კულტურა
ყოველწლიურად ვირუში ტარდება ფოლკლორის ფესტივალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
იოშუა აბრასი
იოშუა (ოსია) აბრასი (Joshua (Osias) Abrass; დ. 1820, ავსტრია — 1883 ან 1884, ოდესა) — ცნობილი ხაზანი და კანტორი. დაიბადა ავსტრიაში. 1840-1842 წლებში იყო კანტორი ტერნოპოლში, ხოლო 1842-1860 წლებში — ლამბერგში (უკრ. ლვოვი). 1860 წლიდან 1883 წლამდე იყო ოდესის დიდი სინაგოგის მთავარი კანტორი. გარდაიცვალა ოდესაში.
აბრასმა დაწერა „ზიმრათ იოჰ“ — ჰიმნები და სიმღერები შაბათისა და საწელიწდო დღესასწაულებისთვის, რომელიც გამოიცა 1873 წელს ვენაში. მისი ქალიშვილი იყო პოპულარული რუსი მომღერალი აბრაზცოვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1820
ლაილაში
მინი|ლაილაშის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის ერთ-ერთი ხედი მინი|ოქრონიშის წყარო ლაილაში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: თაბორი, სურმუში, ღუ). მდებარეობს მდინარეების ლაჯანურისა და ასკისწყლის (რიონის მარჯვენა შენაკადები) წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 850 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
ზოგადი ინფორმაცია
არაბულ ენაზე „ألف ليلة وليلة“ (ანუ Les Mille et Une Nuits) ქართულად ჟღერს „ალფ ლაილა ვა ლაილა“, რომელიც ნიშნავს „ათას და ერთ ღამეს“. ცხადია, რომ ლაილა არაბული სიტყვაა და ქართულად ის ღამეს ნიშნავს. ინფორმაცია ამ სიტყვის კავშირზე ლაილაშის სახელწოდებასთან არ არის დაზუსტებული, „ლაილაში“ (ანუ ღამეში) შესაძლოა მშვენიერებასთან იყოს გაიგივებული.
ლაილა მწვერვალია სვანეთის ქედზე, მაგრამ მისი კავშირი ამ სოფლის სახელწოდებასთან არაა დადასტურებული.
ლევან გოთუას აქვს მოთხრობა - „ლაილაშური არჩევანი“. ამ მოთხრობაში სრულყოფილადაა ასახული ლაილაშელთა ყოფა-ცხოვრება.
ლაილაშში გადაღებულია ცნობილი ქართული ფილმის - „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონის“ კადრები. მთლიანი ფილმის 30 %.
ლაილაშში პოპულარული გვარებია: თვარაძე, ჩაჩხიანი, გოქაძე. ასევე აქ შეხვდებით ჩაჩხიანთა და გოქაძეთა გვარის სახელობის წყლებსაც.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 262 ადამიანი.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|ლაილაშის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის სამრეკლო ლაილაში ისტორიული სოფელია. წყაროებში მოხსენიებულია XVIII საუკუნეში. სოფელში აღმოჩენილია ძვ. წ. XIV-XIII სს-ის ბრინჯაოს ცულების განძი, რომელიც სანქტ-პეტერბურგის ერმიტაჟის მუზეუმში ინახება. რუსეთში ეს მუზეუმი ერთ-ერთი უდიდესი, უძველესი და უმნიშვნელოვანესი ხელოვნების გალერეაა.
ბუნებრივი ზღუდეებით ადრიდანვე გამაგრებული მთის ეს რეგიონი მტრის შემოსევისას საქართველოს ბარიდან ატანილ საეკლეისო სიწმინდეთა საცავად ითვლებოდა. საეკლესიო განძსაცავს ლეჩხუმში ხვამლის მთა და მთის მიუვალი სოფლები წარმოადგენდა. ქრონოლოგიურად ამ მხარეში მიკვლეულ უძველეს საეკლესიო წიგნად ლეჩხუმის სოფელ ლაილაშის ხანმეტური პალიმფსესტი სახელდება. ეპარქიის ეკლესია-მონასტრები არა მარტო ბარიდან ატანილ საეკლესიო სიწმინდეთა საცავად ითვლებოდა, არამედ იქ არსებობდა უმნიშნველოვანესი საეკლესიო კულტურის კერები. ეს მხარე ძველი დროიდანვე ცნობილი იყო საეკლესიო ხელსაქმის სკოლებით.
ძველთაგან ქალაქად წოდებული და გარკვეულ პერიოდში ლეჩხუმის სავაჭრო ცენტრი ლაილაში მდიდარია ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლებით. ლაილაშის სასაფლაოზე დგას დარბაზული ტიპის ეკლესია. იქვე არის სამრეკლო. ეკლესია და სამრეკლო XIX საუკუნის დასაწყისით არის დათარიღებული. გადმოცემით იქვე ყოფილა ძველი ეკლესიის შენობა, რომელიც არ არის შემორჩენილი.
სოფელ ლაილაშში, ე.წ. „ბაზარში“ დგას ებრაელთა სალოცავი სინაგოგა. ეს სოფელი ცნობილია მისივე სახელწოდების ბიბლიით; ლაილაშის ბიბლია X საუკუნის უნიკალური ებრაულენოვანი ბიბლიაა, რომელიც XX საუკუნის 40-იან წლებში აღმოჩენილ იქნა ლაილაშში. 1957 წლიდან ლაილაშის ბიბლია საქართველოს ხელნაწერთა ინსტიტუტში ინახება. ლაილაშის ბიბლია შესწავლილი აქვს უდიდეს ქართველ სემიტოლოგს — გიორგი წერეთელს.
ლაილაშში იყო ერთ დროს დიდებული დარბაზული ტიპის სომხური ტაძარი, რომელიც ამჟამად ძლიერ დაზიანებულია.
XIX საუკუნის I ნახევარში ლეჩხუმის მნიშვნელოვანი სავაჭრო პუნქტი ლაილაში იყო. იმ ადგილს, სადაც ვაჭრობა მიმდინარეობდა, „ბაზარი“ უწოდეს. ეს ძველი სახელი იმ ადგილმა დღემდე შემოინახა.
ხანძარმა 1904 წელს სოფელი ლაილაშის 150 სახლი მთლიანად განაანადგურა, ამ სოფელში ხის ოდები ერთმანეთთან ახლო-ახლო იყო განლაგებული. თუ ერთი სახლი იწვოდა, ხშირად ცეცხლი მეზობელ სახლებსაც გადაედებოდა. საქართველოს წარმომადგენელმა რუსეთში, ვინმე პაიჭაძემ იმპერატორ ნიკოლოზ II-ს დახმარებისთვის მიმართა, რომელმაც ფულადი სახსრები გამოყო ახალი სოფლის ასაშენებლად. არაფრით არ მოხერხდა ცეცხლის ჩაქრობა, თან ზამთარი იყო, თოვლი და ყინვა მეხანძრეებს ძალიან უშლიდა ხელს მუშაობაში. ასე ნადგურდებოდა ხოლმე სახლების დიდი ნაწილი.
1912 წელს აკაკი წერეთელმა იმოგზაურა რაჭა-ლეჩხუმში. პოეტმა ქალაქ ქუთაისიდან 21 ივლისს დაიწყო მოგზაურობა და ამ მოგზაურობის დასასრული ლეჩხუმის სოფელი ლაილაში იყო. სოფელ ლაილაშში პოეტს გულთბილი დახვედრა მოუწყვეს და ღირსეულად გაუმასპინძლდენ. არსებობს 1912 წლის ქართული ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ვასილ ამაშუკელის მიერ, სადაც ეს მოგაზურობაა აღბეჭდილი. ამ ფილმში არის ლაილაშის კადრებიც. ცნობილია, რომ აკაკი წერეთელს ლაილაშის საზოგადოებამ ვერცხლის ჯოხი მიართვა. ლაილაშის უძველესი ისტორიული სოფლის საზოგადოება შედგებოდა ქართველებთან ერთად ბერძნებისაგან, ებრაელებისაგან და სომხებისაგან.
ლეჩხუმში პირველი სკოლა ლაილაშში გაიხსნა, რომელიც თავდაპირველად ორკლასიანი იყო.
სოფელ ლაილაშში ყოველი წლის 23 ნოემბერს აღნიშნავენ წმინდა გიორგის დღესასწაულს. 7 ოქტომბერი ლაილაშის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის კურთხევის დღეა, ამ სოფლის დიდი დღესასწაული.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
1683
თარიღი უცნობია
*
Toxicochlespira pagoda
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum fraternum
Lasioglossum fraternum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1860 წელს.
სქოლიო
fraternum
ბოლესლავ ბერუტი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|ბოლესლავ ბერუტი ბოლესლავ ბერუტი (Bolesław Bierut; დ. 18 აპრილი, 1892 — გ. 12 მარტი, 1956, მოსკოვი) — პოლონელი პოლიტიკური მოღვაწე. პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკის პირველი პრეზიდენტი  1947–1952 წწ.
დაიბადა ჰენრიხ რუტკოვსკისა და ბარბარა ბერნაკის ოჯახში. შემდეგ მათი გვარების პირველი ასოებიდან მიიღო ფსევდონიმი „ბერუტი“. 1925 წელს გაემგზავრა მოსკოვში და სწავლობდა კომინტერნის სკოლაში.
1938 წელს, პოლონეთის კომუნისტური პარტია დაიშალა იოსებ სტალინი მიერ. ბერუტს მიუსაჯეს 10 წლიანი პატიმრობა პოლონეთში ანტისახელმწიფოებრივ პოლიტიკის გატარების გამო. ამგვარად შეძლო თავიდან აეცილებინა დიდი წმენდა, რომლის დროსაც განადგურდა პოლონეთის კომუნისტური პარტიის ყველა ლიდერი. 1938 წელს შეიწყალეს და მუშაობდა ბუღალტრად ვარშავაში.
მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ გაიქცა აღმოსავლეთ პოლონეთში, რომელიც სულ მალე დაიკავეს საბჭოთა ძალებმა. 1943 წელს სათავეში ჩაუდგა ახლად ჩამოყალიბებულ პოლონეთის მუშათა პარტიას, გახდა დროებითი ეროვნული მთავრობის მეთაური, რომელიც დააარსეს პროსაბჭოურად განწყობილმა პოლონელებმა მოსკოვში.
ილიანო
ილიანო (Illano; Eilao) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ეო-ნავიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 102,7 კმ². მოსახლეობა — 333 კაცი (2020 წ.).
ბოლესლავ ბერუტი
ომის შემდეგ, ბერუტმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა პოლონეთში სტალინური რეჟიმის ფორმირებისა და ოპოზიციის ჩახშობის საქმეში. 1947–1952 წლებში ეკავა პრეზიდენტის თანამდებობა, ხოლო პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკის დაარსების შემდეგ – პრემიერ-მინისტრისა.
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლონეთის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
ილიანო
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
კეხიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია
კეხიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ კეხიჯვარში. მდებარეობს სოფლის ძველ სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (9 X 5,1 მ), ნაგებია რიყის ქვით, ქვიშაქვით და ტუფის გათლილი კვადრებით. კონსტრუქციულ ნაწილებში ქვიშაქვის თლილი ფილებია გამოყენებული. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი გარედან არქიტრავით არის გადახურული, შიგნიდან - ნახევარწრიული თაღით. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ერთი სარკმელია. დარბაზის გრძივი კედლები მარტივკაპიტელებიან პილასტრებზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით ორ ნაწილად იყოფა. თაღზე ცილინდრული კამარა გადადის. ჩრდილოეთ კედელში ერთი სარკმელია, სამხრეთისაში - ორი. ფასადები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
Lasioglossum frenchellum
Lasioglossum frenchellum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1965 წელს.
სქოლიო
frenchellum
კაროლინა ვიგურა
კაროლინა ვიგურა (დ. 1 ოქტომბერი, 1980, ვარშავა ) — სოციოლოგი, იდეების ისტორიკოსი და ჟურნალისტი. ის არის კულტურის ლიბერალური ფონდის საბჭოს წევრი, რომელიც აქვეყნებს კულტურა ლიბერალნას, პოლონეთის ერთ-ერთ წამყვან ყოველკვირეულ ჟურნალს. ის ასევე არის ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტის მკვლევარი, ვარშავის უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ინსტიტუტის ასისტენტ-პროფესორი და საგარეო ურთიერთობების ევროპული საბჭოს წევრი.
აკადემიური განათლება
კაროლინა ვიგურამ დაამთავრა სოციოლოგიის ინსტიტუტი (2003) და პოლიტიკური მეცნიერებები (2005) ვარშავის უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებებში ინტერდისციპლინარული ინდივიდუალური კვლევების კოლეჯის პროგრამით. მისი სადოქტორო დისერტაცია ჩატარდა როგორც სადოქტორო პროგრამის ნაწილი სოციოლოგიის ინსტიტუტში (ვარშავის უნივერსიტეტი, UW) და ფილოსოფიისა და თეოლოგიის ფაკულტეტზე მიუნხენის ლუდვიგ მაქსიმილიანის უნივერსიტეტში. 2009 წელს მიენიჭა სადოქტორო დისერტაცია სოციალურ მეცნიერებებში (სათაურით „პატიების და მონანიების დეკლარაციები პოლიტიკაში: მაგალითები პოლონეთის, გერმანიისა და უკრაინის ისტორიიდან, 1945-2006 წწ. თეორიები და პრაქტიკა“ ). ამჟამად მუშაობს ბერლინის თავისუფალ უნივერსიტეტში მკვლევარად და ვარშავის უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ფაკულტეტზე სოციალური აზროვნების ისტორიის კათედრაზე ლექტორად.
მისი აკადემიური ინტერესები მოიცავს მეოცე საუკუნის პოლიტიკურ ფილოსოფიას, განსაკუთრებით ჰანა არენდტის, პოლ რიკოურის, ვლადიმერ იანკელევიჩისა და კარლ იასპერსის ნააზრევებს. სოციოლოგია და მეხსიერების ეთიკა, ფოკუსირებულია გარდამავალ სამართლიანობაზე, ისტორიულ დანაშაულზე, შერიგებასა და პატიებაზე პოლიტიკაში - ეს არის 2011 წელს გამოქვეყნებული წიგნის ძირითადი თემები, სახელწოდებით „Wina narodów. Przebaczenie jako strategia prowadzenia polityki“ (ერთა დანაშაული. პატიება, როგორც პოლიტიკური სტრატეგია). იგი ასევე უძღვნის თავის კვლევას ემოციების იდეების ისტორიას. 2019 წელს მან გამოაქვეყნა წიგნი, რომელიც ეძღვნებოდა ამ თემებს, სახელწოდებით "Wynalazek nowoczesnego serca. Filozoficzne źródła współczesnego myślenia o emocjach“ (თანამედროვე გულის გამოგონება. ემოციების თანამედროვე აზროვნების ფილოსოფიური წყაროები). წიგნში იგი ამტკიცებდა, რომ XVII საუკუნის ფილოსოფიამ, განსაკუთრებით ტომას ჰობსმა, ბარუხ სპინოზამ და რენე დეკარტმა, გადამწყვეტი წვლილი შეიტანეს ემოციების თანამედროვე კონცეფციის შექმნაში.
მის წიგნს "Wina narodów" მიენიჭა იოზეფ ტიშნერის პრემია 2012 წელს, და ერთი წლის შემდეგ იყო ნომინირებული იერჟი ტუროვიჩის პრემიაზე. მისი წიგნი „Wynalazek nowoczesnego serca“ 2019 წელს ნომინირებული იყო ტადეუშ კოტარბინსკის პრემიაზე. მას მიენიჭა ბრონისლავ გერემეკის სტიპენდია ვენის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ინსტიტუტში (2012/2013), მარშალის მემორიალური სტიპენდია გერმანიის მარშალის ფონდიდან და იყო თანამედროვე პოლონეთის შესახებ პროგრამის მოწვეული სტიპენდიანტი წმინდა ანტონიუსში. კოლეჯი ოქსფორდის უნივერსიტეტში (2016). 2019/2020 სასწავლო წელს იყო მოწვეული სტიპენდიანტი ბერლინის გაღრმავებული სწავლების ინსტიტუტში (2019/2020), ხოლო 2021/2022 სასწავლო წელს – ბერლინის რობერტ ბოშის აკადემიის სტიპენდიანტი. ვიგურამ ასევე ჩაატარა კვლევა ბუდაპეშტის ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტში (2015) და მოიპოვა კვლევითი გრანტები პოლონეთის ეროვნული სამეცნიერო ცენტრისგან - „Preludium“ და „Sonata“. მან 2018 წელს დაამთავრა პოლონეთის ლიდერობის აკადემია.
2016 წლიდან 2018 წლამდე იაროსლავ კუისთან ერთად ხელმძღვანელობდა პოლონურ პროგრამას ოქსფორდის უნივერსიტეტის წმინდა ანტონის კოლეჯში, სახელწოდებით „ცოდნის ხიდები: პოლონეთი - ბრიტანეთი - ევროპა“. პროგრამა მიეძღვნა პოლონეთის პოლიტიკას, წარმოდგენილი ფართო, საერთაშორისო პერსპექტივით. ინტელექტუალები, რომლებიც მონაწილეობდნენ „ცოდნის ხიდების“ პროგრამის ფარგლებში ორგანიზებულ მრავალფეროვან აქტივობებში, იყვნენ აგნიშკა ჰოლანდი, ალექსანდრე სმოლარი, იან კუბიკი, ანჯეი რაპაჩინკი,ვოლფგანგ მერკელი, ჟაკ რუპნიკი, იან ზილონკა, ნორმან დევისი და მრავალი სხვა. პროგრამის აკადემიური ხელმძღვანელი იყო ტიმოთი გარტონ ეში.
ჟურნალისტიკა, კომენტარები და ესეები
კაროლინა ვიგურა მუშაობდა ჟურნალისტად 2003-2006 წლებში და 2009 წლამდე. მას მიენიჭა გრანდ პრესის პრიზი 2008 წელს იურგენ ჰაბერმასთან ინტერვიუსთვის „ევროპა სიკვდილის დამბლაში“, რომელიც გამოქვეყნდა „ევროპაში“ იმავე წლის დასაწყისში.
ის არის „ლიბერალური კულტურა“  (Kultura Liberalna) თანადამფუძნებელი, პოლონეთის წამყვანი ონლაინ ინტელექტუალური, პოლიტიკური და კულტურული ყოველკვირეული. ის არის ფონდ კულტურა ლიბერალნას გამგეობის წევრი. 2021 წლიდან ის არის რეგულარული სვეტის ავტორი ბერლინში დაფუძნებული დღიურში Die Tageszeitung (TAZ). ის ხშირად აკეთებს კომენტარს პოლონეთისა და საერთაშორისო პოლიტიკის შესახებ ბეჭდური და ელექტრონული მედიისთვის. 2022 წლის დეკემბერში ფონდმა კულტურა ლიბერალნამ გამოსცა წიგნი „პოლონელი ათეისტი vs. პოლონეთის კათოლიკე“ კაროლინა ვიგურას და ტომაშ ტერლიკოვსკის მიერ. წიგნი მოიცავს 11 დისკუსიას ყველაზე საკამათო თემებზე, პოლონეთში და მის ფარგლებს გარეთ: აბორტი, ევთანაზია, ერთნაირსქესიანთა ქორწინებები, რელიგიური გრძნობები და ა.შ.