cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
წითელი არმია ყველაზე ძლიერია
ტექსტი
მისამღერი: Так пусть же Красная Сжимает властно Свой штык мозолистой рукой, И все должны мы Неудержимо Идти в последний смертный бой!
ანჰალტ-კეთენი
ლიტერატურა
კატეგორია:ანჰალტის ისტორია კატეგორია:ასკანიები კატეგორია:გერმანიის საჰერცოგოები
წითელი არმია ყველაზე ძლიერია
ტექსტი
Красная Армия, марш марш вперёд! Реввоенсовет нас в бой зовёт. Ведь от тайги до британских морей Красная Армия всех сильней!
მისამღერი
Мы раздуваем пожар мировой, Церкви и тюрьмы сравняем с землёй. Ведь от тайги до британских морей Красная Армия всех сильней!
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსულენოვანი სიმღერები კატეგორია:საბჭოთა სიმღერები კატეგორია:რუსული საბრძოლო სიმღერები
ვიქტორ ფხალაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო ჯილდოები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის ჯილდოები კატეგორია:აზერბაიჯანის ჯილდოების თარგები
მაქსიმ კოვალევსკი
მაქსიმ კოვალევსკი (უკრაინ. Maxim Maksimovich Kovalevsky; დ.1851, ხარკოვის გუბერნია — გ. 1916, პეტროგრადი) — რუსი მეცნიერი, ისტორიკოსი, იურისტი, სოციოლოგი და საზოგადო მოღვაწე, რუსეთის მასონთა ერთ-ერთი ლიდერი, პირველი სახელმწიფო სათათბიროს და სახელმწიფო საბჭოს წევრი. პეტერბურგის საიმპერატორო მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (29.03.1914; წევრ-კორესპონდენტი, 1899 წ.).
ბიოგრაფია
მაქსიმ კოვალევსკი დაიბადა უკრაინელ დიდგვაროვანთა ოჯახში 1851 წლის 27 აგვისტოს (8 სექტემბერს). ბავშვობა გაატარა ხარკოვის მახლობლად მდებარე მამულში.
1868 წელს ხარკოვის მე-3 გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა ხარკოვის საიმპერატორო უნივერსიტეტში იურიდიულ ფაკულტეტზე. 1872 წელს დაამთავრა უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. დ. კაჩენოვსკის ინიციატივით დატოვეს უნივერსიტეტში ევროპული სახელმწიფოების სამართლის დეპარტამენტში მას შემდეგ, რაც წარადგინა ნაშრომი „ავსტრიის და ჩეხეთის ეროვნული ოპოზიციის კონსტიტუციური გამოცდილების შესახებ“.
1872-1876 წლებში სწავლა განაგრძო საზღვარგარეთ, ჯერ ბერლინში, შემდეგ პარიზში, სადაც ლექციებს ესწრებოდა ფრანგულ კოლეჯში, პოლიტიკურ მეცნიერებათა უმაღლეს თავისუფალ სკოლაში და ლონდონის ქარტიის სკოლაში. მეცადინეობდა ბრიტანეთის მუზეუმში.
იცნობდა მარქსს, რომელმიც კოვალევსკის მოიხსენიებდა თავისი „მეცნიერი მეგობრების“ რიცხვში. თავად კოვალევსკი წერდა:
საქმიანობა რუსეთში
სამაგისტრო დისერტაციის დაცვის შემდეგ, 1877 წლის სექტემბრიდან 1887 წლამდე ასწავლიდა მოსკოვის უნივერსიტეტში, ატარებდა კურსს საზღვარგარეთის სახელმწიფო დაწესებულებების ისტორიის შესახებ; 1878 წლიდან — იურიდიული ფაკულტეტის პროფესორი. 1880 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ინგლისის სოციალური სისტემა შუა საუკუნეების ბოლოს“.
1879 წლის აპრილში მან მონაწილეობა მიიღო მოსკოვში ზემსკის პირველი კონგრესის მუშაობაში.
საზღვარგარეთ მოღვაწეობის პერიოდი
1901 წელს ე. დე რობერტისთან და ი. გამბაროვთან ერთად   პარიზში დააარსა საზოგადოებრივ  მეცნიერებათა რუსული უმაღლესი  სკოლა, სადაც სწავლობდნენ რუსი ოპოზიციონერი პოლიტიკოსები. ლექციებს კითხულობდნენ სხვადასხვა ორიენტაციის მეცნიერები და პოლიტიკოსები (ს. მურომცევი, პ. სტრუვე, გ. პლეხანოვი, ვ. ლენინი, გ. ტარდე).
რომანი სოფია კოვალევსკაიასთან
მარცხნივ|მინი|მაქსიმ კოვალევსკი 1888 წელს მაქსიმ კოვალევსკი მიიწვია ლორანის ფონდმა (შვედეთი)ლექციების წასაკითხად. პირველ ლექციას ესწრებოდა მისი მოგვარე სოფია კოვალევსკაია (დაქვრივდა 1883 წლის აპრილში ქმრის თვითმკვლელობის შემდეგ). მათ ერთმანეთი ერთი ნახვით შეუყვარდათ.
1888 წლის დეკემბერში მაქსიმ კოვალევსკი დაესწრო პარიზის მეცნიერებათა აკადემიაში გამართულ  საზეიმო ღონისძიებას, სადაც სოფია კოვალევსკაიას მიენიჭა ბორდენის და მათემატიკოს პიერ ლორანის პრემია. მიუხედავად გულწრფელი გრძნობებისა, სოფია კოვალევსკაიას არ სურდა მათი ურთიერთობის დაუყოვნებელი დაკანონება. 1890 წელს, რივიერას გასწვრივ ერთობლივი მოგზაურობის შემდეგ, მაქსიმი და სოფია ცოტა ხნით დაშორდნენ და ქორწილი 1891 წლის ზაფხულისთვის დანიშნეს. კოვალევსკებმა ახალი წელი გენუაში აღნიშნეს, ხოლო 1891 წლის 10 თებერვალს სოფია კოვალევსკაია მძიმე პნევმონის შედეგად გარდაიცვალა.
რუსეთში დაბრუნება
1906 წელს აირჩიეს პირველი სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ხარკოვის გუბერნიიდან. იგი გახლდათ სამანდატო კომისიის თავმჯდომარე, იყო ოთხი სხვა კომისიის წევრი, დუმაში 62-ჯერ გამოვიდსხვადასხვა განსახილველ საკითხთან დაკავშირებით. 1906 წლის ივლისში ხელმძღვანელობდა სათათბიროს დელეგაციას ლონდონის მე-14 საერთაშორისო საპარლამენტთაშორისო კონფერენციაზე. პირველი მოწვევის სათათბიროს დაშლის შემდეგ, მაქსიმ კოვალევსკიმ უარი განაცხადა ხელი მოეწერა ვიბორგის მიმართვაზე.
1907 წელს აკადემიური ორგანიზაციებიდან და უნივერსიტეტებიდან არჩეულ იქნა სახელმწიფო საბჭოს წევრად. მინი|მაქსიმ კოვალევსკის საფლავი ნიკოლსკის სასაფლაოზე ალექსანდრე ნეველის ლავრაში [[(სანკტ-პეტერბურგი)]] 1905-1916 წლებში გახლდათ პეტერბურგის უნივერსიტეტის პროფესორი. ასევე ასწავლიდა პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში და ქალთა უმაღლეს კურსებზე. ორგანიზება გაუწია ფსიქონევროლოგიური ინსტიტუტის შექმნას. 1910 წლიდან ფსიქონევროლოგიური ინსტიტუტი გახდა პეტროგრადის კერძო უნივერსიტეტი. ამ ინსტიტუტის ფარგლებში კოვალევსკიმ სოციოლოგ ე.დე რობერტისთან ერთად  რუსეთში სოციოლოგიის პირველი კათედრა დააარსა, გადალახა რა განათლების მინისტრის წინააღმდეგობა, რომლის მიხედვითაც სოციოლოგიის კათედრას შეეძლო საგანმანათლებლო დაწესებულების კომპრომეტირება მოეხდინა. 1910 წლიდან კოვალევსკი გახლდათ პეტროგრადის კერძო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის დეკანი. მისი პირველი მოსწავლეები იყვნენ შემდგომში მსოფლიო დონის სოციოლოგები: ა. სოროკინი, კ. ტახტარევი, ნ. კონდრატიევი, ნ. ტიმაშევი.
1908 წლიდან კოვალევსკი გახლდათ პეტერბურგის პედაგოგიური აკადემიის პრეზიდენტი, ხოლო 1914 წლიდან —  პეტერბურგის იურიდიული საზოგადოების თავმჯდომარე.
კოვალევსკი აქტიურად მონაწილეობდა ომის საწინააღმდეგო მოძრაობაში, იყო სამშვიდობო საზოგადოების პეტერბურგის ფილიალის თავმჯდომარე.
ფ. ბროკჰაუზის  და ი. ეფრონის "ახალ ენციკლოპედიურ ლექსიკონში" იგი გახლდათ პოლიტიკურ და იურიდიულ მეცნიერებათა განყოფილების თანაავტორი. გარდა ამისა, მან მონაწილეობა მიიღო ძმები ა. და ნ. გრანატების "ენციკლოპედიური ლექსიკონის" შექმნაში.
კოვალევსკის სახელთან არის დაკავშირებული 1912 წელს პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორიულ საზოგადოებაში სოციოლოგიის განყოფილების ჩამოყალიბება.
1912 წელს მაქსიმ კოვალევსკი წარადგინეს ნობელის პრემიაზე მშვიდობის დარგში.
იგი გახლდათ პროგრესული პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, 1912-1914 წლებში —  მისი ცენტრალური კომიტეტის წევრი.
გარდაიცვალა პეტროგრადში 1916 წლის 23 მარტს (5 აპრილი). დაკრძალულია ალექსანდრე ნეველის ლავრის ნიკოლსკის სასაფლაოზე. დაკრძალვის ცერემონიაში 100 ათასამდე ადამიანმა მიიღო მონაწილეობა.
მასონთა ლოჟის წევრი
1888 წლის 14 მარტს პარიზის „კოსმოსის“ ლოჟაში წარდგენილი იყო შეგირდის, ოსტატის თანაშემწის და მაგისტრის ხარისხზე. 1906 წლიდან — მოსკოვში საფრანგეთის დიდი აღმოსავლეთის“ აღორძინების“ ლოჟის დამფუძნებელი წევრი,  მისი პატივცემული ოსტატი და პირველი მეურვე. თითქმის ამავე დროს გახდა საფრანგეთის დიდი აღმოსავლეთის სანკტ-პეტერბურგის ლოჟის "პოლარული ვარსკვლავი" და საფრანგეთის დიდი ლოჟის "ფენიქსის" დამაარსებელი და პატივცემული ოსტატი. 1908 წლის ნოემბრიდან — 18 - იანელთა საბჭოს პირველი მცველი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1851 კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1916 კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები კატეგორია:რუსი სოციოლოგები კატეგორია:მასონები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:რუსეთის იმპერიის 1-ლი სათათბირო საბჭოს წევრები
ამერიციუმის ტრიბრომიდი
ამერიციუმის ტრიბრომიდი ან ამერიციუმ(III)-ის ბრომიდი — ქიმიური ნივთიერება. შედგება ამერიციუმისა და ბრომისგან. მისი ქიმიური ფორმულაა AmBr3. ნაერთში ამერიციუმს აქვს +3 ჟანგვის ხარისხი. არის მყარი კრისტალური ნივთიერება.
სქოლიო
კატეგორია:ბრომიდები კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები
ემაში
ემაში (Ямаш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
მშვილდოსნის მკლავი
250px|მინი|ირმის ნახტომის სპირალური მკლავები 250px|მინი|მშვილდოსნის მკლავი მშვილდოსნის მკლავი — ჩვენი გალაქტიკა ირმის ნახტომის მცირე სპირალური მკლავი. ეს გიგანტური სტრუქტურები ხშირად მილიარდობით ვარსკვლავისა და ათასობით გაზის ღრუბლისგან შედგება. მშვილდოსნის მკლავი ჩვენი გალაქტიკის ერთ-ერთი ყველაზე კაშკაშა მკლავია, რადგან მასში კონცენტრირებულია H II რეგიონების, ახალგაზრდა ვარსკვლავებისა და გიგანტური მოლეკულური ღრუბლების დიდი რაოდენობა.
ირმის ნახტომი შემოსაზღვრული სპირალური გალაქტიკაა, შედგება ცენტრისა და მისგან გამავალი სპირალური მკლავებისაგან. სახელი ეწოდა მშვილდოსნის თანავარსკვლავედის სიახლოვის გამო, რადგან დედამიწიდან სწორედ ამ მიმართულებით ჩანს, გალაქტიკის ცენტრისაკენ.
მშვილდოსნის მკლავი ორ ნაწილად იყოფა.
ხილვადი ობიექტები
მშვილდოსნის მკლავში სამოყვარულო ტელესკოპით შესაძლებელია მესიეს ობიექტების გარკვეული ნაწილის დანახვა:
სქოლიო
კატეგორია:ირმის ნახტომი
ნაზილი
ნაზილი (Nazilli) — ქალაქი დასავლეთ თურქეთში, ეგეოსის რეგიონში, შედის აიდინის პროვინციის შემადგენლობაში. ნაზილი არის საკუთარი პროვინციის ერთ-ერთი უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი ქალაქი. მდებარეობს 64 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქში ცხოვრობს 149 816 ადამიანი. ნაზილის აქვს მერია და მისი მერი არის ჰალუქ ალიჯიკი.
ნაზილის აღმოსავლეთით, დასავლეთითა და სამხრეთით ესაზღვრება საკუთარი პროვინციის ქალაქები. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ქუიუჯაკი, დასავლეთით — სულთანჰისარი, ხოლო სამხრეთით — ბოზდოღანი. ნაზილის ჩრდილოეთით ესაზღვრება იზმირის პროვინცია.
ტაქტიკური შუტერი
ტაქტიკური შუტერი (Tactical shooter) — ვიდეო თამაშების ჟანრი, შუტერის ქვეჟანრი, რომელიც მოიცავს როგორც პირველი პირის, ასევე მესამე პირის შუტერს. ზოგიერთი შუტერი ერთდროულად თავისთავში აერთიანებს პირველ და მესამე პირის ხედვას, რაც საშუალებას აძლევს მოთამაშეს თამაშის პროცესში გადაერთოს ერთიდან მეორეზე. ტაქტიკური შუტერის სხვა ჟანრებისგან განმასხვავებელი ძირითადი ნიშანია — საბრძოლო პირობების უფრო რეალისტური სიმულაცია, ამგვარი შუტერის თამაშის პროცესის მთავარ ასპექტს წარმოადგენს ჯგუფური მუშაობა, რომელიც შეიძლება შედგებოდეს, როგორც მოთამაშე პერსონაჟებისგან, ასევე ბოტებისგან.
ტაქტიკური შუტერის ტიპური სიუჟეტია — პოლიციის ბრძოლა ორგანიზაბულ დანაშაულთან, სპეცნაზის ბრძოლა ტერორისტებთან. მოქმედება შეიძლება ვითარდებოდეს როგორც რეალურ დროში, ასევე უახლოეს წარსულში ან მომავალში.
ძირითაი აქცენტი ამ ჟანრში კეთდება პერსონაჟის უნარჩვევებზე, იარაღისა და კონკრეტული რაიონის ტაქიტკური კუთხით გამოყენებაზე. ამის წყალობით, ჩვეულებრივი შუტერებისგან განსხვავებით, ამგვარი თამაში აიძულებს მოთამაშეს გამოიყენოს ტაქტიკური სვლები მიზნის მისაღწევად (მაგალითად, მატოხელა რეჟიმში ჩვეულებრივი პირდაპირი იერიშის მიტანის ნაცვლად, ჯგუფს ხელსაყრელი პოზიციების დაკავებით შეუძლია შეუმჩნევლად ალყაში მოაქციოს მტერი).
ამ ჟანრის მაგალითებია ვიდეო თამაშები: „Rainbow Six“-ის სერია, „Ghost Recon“-ის სერია, „Delta Force“-ის სერია, „ArmA 2“, „ArmA 3“ და სხვები.
ისეთ ტაქტიკურ შუტერებს, სადაც მიმდინარეობს სამხედრო შენაერთების ფართომასშტაბიანი საბროლო მოქმედებები, ხშირად უწოდებენ „ჯარისკაცის სიმულატორს (soldier sim).
სქოლიო
კატეგორია:კომპიუტერული თამაშების ჟანრები კატეგორია:ტაქტიკური მსროლელის ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშის ტერმინოლოგია
გომარ სიხარულიძე
გომარ სიხარულიძე (დ. 4 მარტი, 1942, ქუთაისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 27 იანვარი, 2020) — ქართველი კომპოზიტორი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი თბილისის საპატიო მოქალაქე (2009).
1964 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საგუნდო–სადირიჟორო), ხოლო 1976 წელს (საკომპოზიციო).
1957–1959 წლებში იყო ქ. ქუთაისის აბრეშუმის კომბინატთან არსებული გუნდისა და ხალხური ინსტრუმენტალური ანსამბლის ხელმძღვანელი; 1961–1975 წლებში ვოკალური ანსამბლი „გორდელას“  ხელმძღვანელი; 1966–1970 ასწავლიდა თბილისის I სამუსიკო სასწავლებელში, 1970–1977 თბილისის V სამუსიკო სკოლის დირექტორი; 1977 წლიდან იყო თბილისის პიონერთა სასახლის მუსიკალური ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი; 1984 წლიდან თბილისის ა. ს. პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის მუსიკალური კათედრის გამგე.
დაწერილი აქვს: კამერულ–ინსტრუმენტული ნაწარმოებები – სონატა ფორტეპიანოსათვის (1969), ხუთი პიესა ფორტეპიანოსათვის (1970), ექსპრომტი ფორტეპიანოსათვის (1970), პრელუდია და ფუგა ფორტეპიანოსათვის (1970), კონცერტი სამი შემსრულებლისათვის, საბავშვო ხმა, ტენორი, ბანი (1984); კამერულ–ვოკალური ნაწარმოებები – 4 რომანსი ბარიტონისა და ფორტეპიანოსათვის (1964), რომანსი მაღალი ხმისა და ფორტეპიანოსათვის (1970), „ავე მარია“  არია მაღალი ხმისა და ფორტეპიანოსათვის (1974); საგუნდო ნაწარმოებები – დიდება N1 „რვაასი“  სოლისტებისა და ვაჟთა გუნდის ა კაპელასათვის (1966), დიდება N2  „გურამი“  სოლისტის, გუნდისა და სიმფონიური ორკესტრისათვის (1968),  „ოთხი გურული ჩანახატი“  ქალთა გუნდის ა კაპელასათვის (1972), დიდება N3 „ჯარჯი“  სოლისტების, გუნდისა და სიმფონიური ორკესტრისათის (1975); საესტრადო სიმღერები – „იმერული ბალადა“,  „გურია“, „დონ კიხოტი ზურიკელა“,  „გაზაფხული“. მუსიკა სპექტაკლების, ანიმაციური ფილმებისა და მხატვრული კინოფილმებისათვის. ვოკალურ ანსამბლ „გორდელასთან“  ერთად, 1968 წელს გახდა ბულგარეთის სტუდენტური და ახალგაზრდული საერთაშორისო ფესტივალის გამარჯვებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2009) კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
ნიკოლოზ დოლიძე
ნიკოლოზ ბესარიონის ძე დოლიძე (დ. 1872, ამაღლება, ოზურგეთის მაზრა, — გ. 1933) — ქართველი რევოლუციონერი.
ბიოგრაფია
მუშაობდა ბათუმში, მანთაშევის ქარხანაში. 1892 წელს მუშათა გაფიცვაში მონაწილეობისთვის სამსახურიდან დაითხოვეს. 1893 წლიდან მუშაობდა თბილისში სხვადასხვა საწარმოებში. 1900 მონაწილეობდა ამიერკავკასიის რკინიგზის მთავარი სახელოსნოების და დეპოს მუშების აგვისტოს გაფიცვაში. 1902 წელს მონაწილეობდა ბაქოს მუშათა დემონსტრაციაში. შემდეგ დაბრუნდა მშობლიურ სოფელში და ჩაერთო გლეხთა მოძრაობაში. 1903 წლიდან იყო რსდმპ წევრი. ამავე წელს დააპატიმრეს და გადაასახლეს ყუბანის ოლქში, საიდანაც მალე გაიქცა. მუშაობდა ნოვოროსიისკის ცემენტის ქარხანაში, სადაც, ასევე, რევოლუციურ მოღვაწეობას ეწეოდა. ამისთვის დააპატიმრეს, მაგრამ გაიქცა. 1905 წელს მონაწილეობდა გურიის გლეხთა მოძრაობაში. სტოლიპინის რეაქციის წლებში არალეგალურად მუშაობდა თბილისში. 1909-1911 წლებში სამჯერ გადაასახლეს, მაგრამ სამჯერვე მოახერხა გაქცევა. 1911 წელს იყო სოხუმის ბოლშევიკური კომიტეტის წევრი. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ მუშაობდა სხვადასხვა თანამდებობებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 1933 კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ნიკოლოზ კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ბოლშევიკები
ენოქავანი
ენოქავანი (Ենոքավան) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 100 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 494 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ჯონ ბოიდ ორი
ჯონ ბოიდ ორი, პირველი ბარონი ბოიდ-ორი. ( John Boyd Orr, დ. 23 სექტემბერი,1880 - გ. 25 ივნისი, 1971), სერ ჯონ ბოიდ ორი 1935 წლიდან 1949 წლამდე, იყო შოტლანდიელი პედაგოგი, ექიმი, ბიოლოგი, კვების ფიზიოლოგი, პოლიტიკოსი, ბიზნესმენი და ფერმერი, რომელსაც მიენიჭა ნობელის პრემია მისი სამეცნიერო კვლევებისთვის კვების რაციონში და მისი მუშაობისთვის, როგორც გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის(FAO)  გენერალური დირექტორი.
ის იყო ხელოვნებისა და მეცნიერების მსოფლიო აკადემიის (WAAS) თანადამფუძნებელი და პირველი პრეზიდენტი (1960–1971). 1945 წელს აირჩიეს მშვიდობის ეროვნული საბჭოს პრეზიდენტად და იყო მშვიდობის ორგანიზაციების მსოფლიო კავშირისა და ფედერალისტური მთავრობის მსოფლიო მოძრაობის პრეზიდენტი.
ადრეული ცხოვრება და ოჯახური ფონი
მარცხნივ|მინი|200x200პქ| ჯონ ბოიდ ორის დაბადების ადგილი: ჰოლანდ გრინი, ფენვიკის გზა, კილმაურსი. ჯონ ბოიდ ორი დაიბადა კილმაურსში, კილმარნოკის მახლობლად, შოტლანდიაში, შვიდ შვილიან ოჯახში შუათანა შვილი. მამამისი, რობერტ კლარკ ორი, იყო კარიერის მფლობელი და ღრმა რელიგიური მრწამსის კაცი, შოტლანდიის თავისუფალი ეკლესიის წევრი. ჯონის დედა, ენი ბოიდი, კიდევ ერთი კარიერის მფლობელის, რობერტ ორზე უფრო მდიდარი, და მასონთა ლოჟის წევრის, ქალიშვილი იყო.
ჯონ ბოიდ ორს ადრეულ ასაკში ასწავლიდა ქვრივი ბებია, რომელიც მათ ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა. ოჯახის სახლი მომარაგებული იყო წიგნებით, ხოლო მამამისი ხშირად კითხულობდა, როგორც რელიგიურ, ისე პოლიტიკურ, სოციოლოგიურ და მეტაფიზიკურ საკითხებზე. ასაკის მატებასთან ერთად, ჯონი რეგულარულად განიხილავდა ამ თემებს მამასთან, ძმებთან და მეგობრებთან ერთად. ის, საღამოობით მონაწილეობდა ოჯახის რეგულარულ ჩვეულებებში.
როდესაც ის ხუთი წლის იყო, ოჯახს პრობლემები შეექმნა, რობერტ ორის კუთვნილი გემის ზღვაში დაკარგვის გამო. ისინი იძულებულნი გახდნენ გაეყიდათ თავიანთი სახლი კილმაურსში და გადავიდნენ დასავლეთ კილბრიდში, სოფელ- ჩრდილოეთ აირშირის სანაპიროზე. ახალი სახლი და გარემო კილმაურსზე უკეთესი იყო, მიუხედავად ოჯახის შემცირებული შესაძლებლობებისა. მისი აღზრდის პერიოდის ძირითადი ნაწილი გაატარა დასავლეთ კილბრიდსა და მის შემოგარენში. ცამეტი წლის ასაკში ოთხთვიანი შესვენების გამოკლებით, იგი სწავლობდა სოფლის სკოლაში ცხრამეტ წლამდე, ბოლო ოთხი წელი კი, როგორც ,,მოსწავლე-მასწავლებლი ''. რელიგია მაშინ დაწყებითი განათლების მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო შოტლანდიაში და სკოლამ მას ბიბლიის კარგი ცოდნა მისცა, რომელიც ცხოვრების ბოლომდე გაჰყვა.
ცამეტი წლის ასაკში, ბოიდ ორმა მოიგო სტიპენდია კილმარნოკის აკადემიაში, ეს მნიშვნელოვანი მიღწევა იყო, რადგან მაშინ ასეთი სტიპენდიები იშვიათი იყო. ახალი სკოლა მისი სახლიდან 32 კილომეტრით შორს მდებარეობდა, მაგრამ მამამისის კარიერი სამი კილომეტრის მანძილზე იყო, სადაც მოიწყო ჯონმა საცხოვრებელი პირობები. მისმა ოჯახმა აკადემიაში სწავლა შეაწყვეტინა, რადგან სკოლაში სწავლის ხარჯებს ვერ გასწვდნენ. იგი დროს კარიერის თანამშრომლებთან ატარებდა, რომლებმაც მას მანქანებთან მუშაობა ასწავლეს. ოთხი თვის შემდეგ იგი დაბრუნდა დასავლეთ კილბრიდის სოფლის სკოლაში, სადაც სწავლა განაგრძო ხელმძღვანელის, ჯონ ლიონის, შთამაგონებელი მეთვალყურეობის ქვეშ. იქ იგი გახდა მოსწავლე - მასწავლებელი £ 10 ხელფასით პირველი წლის განმავლობაში, ხოლო მეორე წელს £ 20. ეს განსაკუთრებით დატვირთული დრო იყო ახალგაზრდა ბოიდ ორისთვის, რადგან გარდა მასწავლებლის მოვალეობებისა, სახლში სწავლობდა საკითხებს უნივერსიტეტში შესასვლელად და მასწავლებელთა კვალიფიკაციის ასამაღლებლად, მას, ასევე, ყოველდღე უნდა ემუშავა მამის ბიზნესში.
გლაზგოს უნივერსიტეტი
მოსწავლე-მასწავლებელად მუშაობის ოთხი წლის შემდეგ, 19 წლის ასაკში მოიგო დედოფლის სტიპენდია  გლაზგოს მასწავლებელთა საწვრთნელ კოლეჯში სასწავლებლად, ამასთანავე, ფულადი ჯილდო, რომელიც მისი ქირის გადასახადს დაფარავდა. კურსის გავლა მოითხოვდა კოლეჯში გაკვეთილებზე დასწრებას, გარდა ამისა,  კლასიკაზე დაფუძნებულ, სამწლიან ხელოვნების კურსს  უნივერსიტეტში.
პირველი შეტაკებები სიღარიბესთან და სწავლების კარიერა
გლაზგოში სწავლის პერიოდში, დასვენების დღეებში ჯონ ორი ძირითადად ქალაქის იერსახეს ეცნობოდა. მისთვის შოკისმომგვრელი იყო იმის აღმოჩენა, რომ ქალაქის დიდი ნაწილი სიღარიბეს მოეცვა. რაქიტი ფართოდ იყო გავრცელებული ბავშვებში,საკვების სიმცირით გამოწვეული კვებითი აშლილობა აშკარა იყო მოზარდებში. 1902 წელს სამაგისტრო ხარისხის მიღების შემდეგ თავისი პირველი სამსახური დაიწყო გარეუბნის ღარიბთა დასახლების სკოლაში. მისი პირველი კლასი ძალზე გადატვირთული იყო, ბავშვები ცუდად გამოკვებილნი ან რეალურად მშიერნი, არასათანადოდ ჩაცმული და ფიზიკურად ავადმყოფური შესახედაობის იყვნენ. მან რამდენიმე დღის შემდეგ თანამდებობა დატოვა, რადგან გააცნობიერა, რომ ვერ შეძლებდა ბავშვების სწავლებას ასეთ მდგომარეობაში და ვერაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ ისინი უბედურებისგან ეხსნა.
რამდენიმე თვიანი მუშაობის შემდეგ მამის ბიზნესში, მან სამი წლის განმავლობაში ასწავლა სოლტკოტის სკოლაში, ასევე ღარიბი უბანი, მაგრამ გლაზგოს შემოგარენზე უკეთეს მდგომარეობაში მყოფი. ცოდნა და უნარ-ჩვევები, რომლებიც, სწავლისა და სწავლების პროცესში შეითვისა  ძალიან გამოსადეგი აღმოჩნდა მისი მოგვიანო კარიერისთვის.
უნივერსიტეტში დაბრუნება
ბოიდ ორი მიხვდა, რომ მისი გული მასწავლებლობას არ ეკუთვნოდა და დედოფლის სტიპენდიის პირობებში სწავლების ვალდებულებების შესრულების შემდეგ, იგი უნივერსიტეტში დაბრუნდა ბიოლოგიის შესასწავლად, საგანი, რომელიც ბავშვობიდანვე აინტერესებდა. ამავდროულად განაგრძო სწავლა სამედიცინო ხარისხის მისაღებად.
მეცნიერების ბაკალავრის ხარისხი მიიღო 1910 წელს და მედიცინისა და ქირურგიის ბაკალავრის ხარისხი 1912 წელს, 32 წლის ასაკში. ორი წლის შემდეგ, 1914 წელს, მიიღო დოქტორის ხარისხი მედიცინაში.
მკვლევარის კარიერა
უნივერსიტეტიდან წასვლის შემდეგ მან დაიკავა გემის ქირურგის პოზიცია, შოტლანდიასა და დასავლეთ აფრიკას შორის სავაჭროდ მომუშავე გემზე, მან ეს სამსახური აირჩია, რადგან ეს იყო ბანკის სტუდენტური სესხის ყველაზე სწრაფად დაფარვის შესაძლებლობა. მან თანამდებობა დატოვა ოთხი თვის შემდეგ, როდესაც დავალიანება დაფარა. შემდეგ სცადა ზოგადი პრაქტიკა. გააცნობიერა, რომ სამედიცინო კარიერა მისთვის არ იყო განკუთვნილი, სანაცვლოდ მიიღო კარნეგის ორწლიანი სტიპენდიის შეთავაზება, ემუშავა ედვარდ კათკარტის ლაბორატორიაში.
როუეტის კვლევითი ინსტიტუტის დასაწყისი
1914 წლის 1 აპრილს, ბოიდ ორმა აიღო აბერდინში ახალი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის პროექტი, რომელიც წარმოადგენდა, ჩრდილოეთ შოტლანდიის სოფლის მეურნეობის კოლეჯისა და აბერდინის უნივერსიტეტის ცხოველთა კვების კვლევის ერთობლივი კომიტეტის პროექტს. მას შესთავაზეს თანამდებობა ედვარდ კათკარტის რეკომენდაციით, მაგრამ მან მიიღო გადაწყვეტილება ლონდონში, ფიზიოლოგიის კათედრის სასარგებლოდ.
საომარი სამსახური (1914–1918)
პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე მიეცა შვებულება, რათა შეერთებოდა ბრიტანეთის არმიას და მის ყოფილ კოლეგას კათკარტს სთხოვა დახმარებოდა საზღვარგარეთ, ქვეითთა ნაწილში, სამედიცინო კომისიის შემადგენლობაში ადგილის მოპოვებაში. კათკარტი ფიქრობდა, რომ ის შინ უფრო სასარგებლო იქნებოდა, ამიტომ მისი პირველი კომისია იყო სამეფო არმიის სამედიცინო კორპუსის (RAMC) სპეციალურ სამოქალაქო განყოფილებაში, რომელიც სანიტარული მდგომარეობით იყო დაკავებული.
18 თვის შემდეგ იგი დაინიშნა, როგორც სამედიცინო ოფიცერი ქვეითთა განყოფილებაში, შერვუდ ფორესტერის პირველ ბატალიონში. მან თავისი დროის უმეტესი ნაწილი სანგარში გაატარა, უმკურნალა მრავალ დაჭრილს. მისი გამბედაობა და მოვალეობის შესრულებისადმი ერთგულება, სომის ბრძოლის შემდეგ სამხედრო ჯვრით დაჯილდოებით და პაშენდეილის ბრძოლის შემდეგ ღირსეული სამსახურის ორდენით, დაუფასდა.
წუხდა, რომ კარგავდა შეხებას სამედიცინო და კვების მიღწევებთან, მან ითხოვა საზღვაო ძალაში გადაყვანა, სადაც ფიქრობდა, რომ მეტი დრო ექნებოდა კითხვისა და კვლევისთვის. არმიას არ სურდა მისი გაშვება, მაგრამ დათანხმდნენ, რადგან ის ჯერ კიდევ სამოქალაქო ქირურგი იყო. მან გაატარა სამი, დატვირთული თვე საზღვაო საავადმყოფოში. გემზე მისი სამედიცინო მოვალეობები შედარებით მარტივი იყო, რამაც კითხვის საშუალება მისცა. იგი მოგვიანებით გამოიძახეს ჯარის კვებითი მოთხოვნების შესასწავლად.
როუეტის კვლევითი ინსტიტუტის ომის შემდგომი გაფართოება
როდესაც ბოიდ ორი, 1950 წლის დასაწყისში, დაბრუნდა აბერდინში,მისი გეგმა ინსტიტუტის გაფართოების შესახებ ჯერ კიდევ არ იყო მიღებული. გრანტი, ინსტიტუტის წლიური საჭიროებებისთვის უნდა დაემტკიცებინა კემბრიჯის სოფლის მეურნეობის პროფესორ ტომას ბარლოუ ვუდს. მიუხედავად ამ უკანასკნელის მხარდაჭერის მოპოვებისა, მისი გაფართოების გეგმები თავიდანვე უარყვეს, თუმცა მან შეძლო წლიური გრანტის 4000 £-მდე გაზრდა. 1920 წელს მან გაიცნო ჯონ როუეტი, ბიზნესმენი, რომელსაც, როგორც ჩანს, სინდისის ქენჯნა აწუხებდა ომის პერიოდში დიდი მოგების ნახვის გამო. ცოტა ხნის შემდეგ, მთავრობა დათანხმდა, რომ დაეფინანსებინა ბოიდ ორის გეგმის ღირებულების ნახევარი, იმ პირობით, თუ ჯონი შეძლებდა მეორე ნახევრის სხვა გზით შევსებას. როუეტი დათანხმდა, რომ უზრუნველეყო პირველი წლისთვის £10,000, მეორე წლისთვისაც £10,000 და მეურნეობის შესაძენად დამატებით £2,000 მისცა. 1922 წლის სექტემბრისთვის შენობები თითქმის დასრულებული იყო, ხოლო სახელად როუეტის კვლევის ინსტიტუტი უწოდეს და მალევე გაიხსნა დედოფალი მარია ტეკელის მიერ.
1920-იანი წლების განმავლობაში, მისი კვლევა დაეთმო ძირითადად ცხოველების კვებას, თუმცა, შემდგომ ყურადღება გაამახვილა ადამიანთა კვებაზე, როგორც მკვლევარმა, აქტიურმა ლობისტმა და პროპაგანდისტმა, დიეტების გაუმჯობესების მიზნით. 1936 წელს ჩატარებულმა მოხსენებამ "საკვები, ჯანმრთელობა და შემოსავალი" აჩვენა, რომ დიდი ბრიტანეთის მოსახლეობის მინიმუმ ერთი მესამედი იმდენად ღარიბი იყო, რომ მათ არ შეეძლოთ საკმარისი საკვების ყიდვა ჯანსაღი დიეტის უზრუნველსაყოფად და გამოავლინა, რომ არსებობს კავშირი დაბალშემოსავლიანობას, არაჯანსაღ კვებასა და სკოლებში წარუმატებლობას შორის.
1929 წლიდან 1944 წლამდე ბოიდ ორი იყო ცხოველთა კვების საიმპერატორო ბიუროს კონსულტანტ-დირექტორი. მეორე მსოფლიო ომის დროს ის იყო ჩერჩილის სასურსათო პოლიტიკის სამეცნიერო კომიტეტის წევრი და ხელი შეუწყო საკვების რაციონის ფორმირებას.
საერთაშორისო და პოლიტიკური საქმიანობა
1945 წლის ოქტომბერში, ბოიდ ორი აირჩიეს გლაზგოს უნივერსიტეტის რექტორად, დამოუკიდებელ, პროგრესულ კანდიდატად წარდგენილი. იგი აირჩიეს პარლამენტის დამოუკიდებელ წევრად (დეპუტატი) შოტლანდიის გაერთიანებული უნივერსიტეტებისთვის შუალედურ არჩევნებში, 1945 წლის აპრილში, და მან მალევე დაიმკვიდრა თავისი ადგილი ზოგად არჩევნებში. იგი გადადგა 1946 წელს.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ბოიდ ორი გადადგა როუეტის ინსტიტუტიდან და რამდენიმე თანამდებობა დაიკავა, განსაკუთრებით აღსანიშნავია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის, ახალი, სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის (FAO) გენერალური დირექტორის თანამდებობა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ყოფნა ამ თანამდებობაზე ხანმოკლე იყო (1945–1948), იგი მუშაობდა არა მხოლოდ, უშუალოდ, ომის შემდგომი საკვების უკმარისობის შესამსუბუქებლად, სასწრაფო საერთაშორისო საკვების კომიტეტის (IEFC) მეშვეობით, არამედ სთავაზობდა საკვების წარმოების გაუმჯობესების და სამართლიანი განაწილების ყოვლისმომცველ გეგმებს -  სურსათის მსოფლიო საბჭოს შექმნის გზით. მიუხედავად იმისა, რომ საბჭომ ვერ მიაღწია ბრიტანეთისა და აშშ-ს მხარდაჭერას, ბოიდ ორმა მტკიცე საფუძველი ჩაუყარა გაეროს ახალ სპეციალიზებულ სააგენტოს.
1960 წელს ბოიდ ორი აირჩიეს ხელოვნებისა და მეცნიერების მსოფლიო აკადემიის პირველ პრეზიდენტად, რომელიც ჩამოაყალიბეს იმ დროის გამოჩენილმა მეცნიერებმა და ეხმიანებოდნენ სამეცნიერო აღმოჩენების, განსაკუთრებით, ბირთვული იარაღის შესაძლო ბოროტად გამოყენებას.
პირადი ცხოვრება
1915 წელს, ბოიდ ორი დაქორწინდა ელიზაბეტ პირსონ კალუმზე, რომელსაც იგი თინეიჯერობისას შეხვდა, დასავლეთ კილბრიდში. მათ შეეძინათ სამი შვილი: ელიზაბეტ ჯოანი (დაიბადა 1916), ჰელენ ენი (დაიბადა 1919 წელს) და დონალდ ნოელი (1921–1942). მისი ვაჟი მოკლეს აქტიური საბრძოლო შეტაკებისას მეორე მსოფლიო ომის დროს.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
ბოიდ ორი გარდაიცვალა 1971 წლის 25 ივნისს შოტლანდიაში, ბრიჰინში, 90 წლის ასაკში.
გლაზგოს უნივერსიტეტს აქვს ბოიდ ორის სახელობის შენობა და მოსახლეობისა და ეკოსისტემის ჯანმრთელობის ცენტრი  რომელსაც, ასევე,  მისი სახელი ეწოდა. უნივერსიტეტის მუზეუმში ინახება მისი ნობელის მედალი. მის მშობლიურ ქალაქ კილმაურსში ქუჩას უწოდეს ბოიდ ორის სახელი. მისი სახელობის ქუჩები არსებობს, ასევე ბრიჰინში, ანგუსში, პენიკუიკში, მიდლოთიანში, აბერდინში და სოლტკოტში.
სქოლიო
კატეგორია:შოტლანდიელი ბიოლოგები კატეგორია:კვება კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ბრიტანეთიდან კატეგორია:ბრიტანელი ჰუმანისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:დაბადებული 1880
გერის რეგიონი
გერის რეგიონი (Guéra, منطقة قيرا) — ჩადის რეგიონი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მონგო. ფართობი — 62 000 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 553 795 ადამიანს.
გეოგრაფია
გერის რეგიონი მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალური ნაწილის სამხრეთში. ჩრდილოეთით მას ესაზღვრება ბათის რეგიონი, აღმოსავლეთით სილის და სალამატის რეგიონები, სამხრეთით შუა შარის რეგიონი, დასავლეთით შარი-ბაგირმის და ჰაჯერ-ლამისის რეგიონები.
ბუნებრივ-კლიმატური თვალსაზრისით გერის რეგიონი მდებარეობს საჰელის ზონაში.
მოსახლეობა
გერის რეგიონში ძირითადად ცხოვრობენ ჰაჯერას ტომის წარმომადგენლები (მოსახლეობის მთლიანი რაოდენობის 67 %) და ჩადის არაბები (22 %).
სქოლიო
კატეგორია:ჩადის რეგიონები
ბათუ ქუთელია
ბათუ ქუთელია (დ. 16 იანვარი, 1974, თბილისი ) — ქართველი დიპლომატი. ამერიკის შეერთებულ შტატებში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი 2008-2011 წლებში. 2009-2010 წლებში იყო საქართველოს ელჩი მექსიკაში. 2007-2008 წლებში იყო საქართველოს თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. იყო საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივნის მოადგილე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ქართველი დიპლომატები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
შატოხის რაიონი
შატოხის რაიონი (Distrito de Shatoja) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის ელ-დორადოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 573 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 110 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 24.07 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ელ-დორადოს პროვინციის რაიონები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ტაილანდში
2015 წლის მონაცემებით ტაილანდში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 5 ძეგლია, ხოლო ორი მათგანი კანდიდატების სიაშია.
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1079 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,5 % ტაილანდის ძეგლებია. ტაილანდის მსოფლიო მემკვიდრეობის 5 ძეგლიდან:
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
კანდიდატები
2014 წელს იუნსკოს საცდელ სიაში დაამატეს 2 ძეგლი ტაილანდიდან.
ივანე ფანჩულიძე
ივანე ფანჩულიძე  (დ. 1759 — გ. 9 იანვარი, 1815) — ქართველი სამხედრო პირი.
ბიოგრაფია
1812 წლის სამამულო ომში მებრძოლ ქართველ გენერალთაგან განსაკუთრებით პოპულარულები იყვნენ ძმები ფანჩულიძეები – ივანე და სიმონი. მათი მამა, აზნაური დავით ფანჩულიძე, 1738 წლიდან გადასახლდა რუსეთში და სიცოცხლის ბოლომდე სამოქალაქო სამსახურში იმყოფებოდა. 1782 წლიდან იგი მუშაობდა სარატოვის სამოქალაქო პალატის მრჩევლის თანამდებობაზე. დავითის უმცროსი ვაჟი – ალექსი სარატოვის გუბერნატორი იყო. ივანე დავითის ძე ფანჩულიძე რუსეთის სამხედრო სამსახურში შევიდა 1774 წელს, 15 წლის ასაკში. მისი პირველი სამუშაო ადგილი იყო პრეობრაჟენსკის ლეიბ გვარდიის პოლკი; 1777 წელს მას სერჟანტის წოდება მიანიჭეს და სმოლენსკის პოლკში გადაიყვანეს; 1786 წლის 1 იანვარს ივანემ სამსახური დაიწყო კინბურნის დრაგუნთა პოლკში.
პირველი საბრძოლო ნათლობა ივანე ფანჩულიძემ 1787–1791 წლების რუსეთ–ოსმალეთის ომში მიიღო და თავიც გამოიჩინა: 1787 წელს ოჩაკოვოს ციხე–სიმაგრის შტურმის დროს გამოჩენილი მამაცობისთვის მას მიენიჭა სეკუნდ–მაიორის წოდება და დაჯილდოვდა ოქროს საგანგებო ნიშნით; ასევე ისახელა მან თავი 1789 წელს ტამანის ნახევარკუნძულზე, თურქული ბატარეის წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1793 წელს ივანე დავითის ძე გადაიყვანეს ტვერის კარაბინერთა პოლკში; 1794 წელს, პოლონეთის კამპანიის დროს, მოწინააღმდეგის ესკადრონის დატყვევებისთვის იგი აყვანილ იქნა პრემიერ–მაიორის ხარისხში; 1796 წელს მონაწილეობდა სპარსეთზე ლაშქრობაში; 1797 წლის 30 აგვისტოს ტვერის კარაბინერთა პოლკის გაუქმებასთან დაკავშირებით გადაიყვანეს სოფიის კირასირის პოლკში; ამავე პოლკში 1797 წლის 12 აგვისტოს მიიღო პოდპოლკოვნიკის, ხოლო 1799 წლის 11 ოქტომბერს, ბარკოვის კირასირთა პოლკში – პოლკოვნიკის წოდება; 1800 წლის 1 იანვარს ეს პოლკიც გაუქმდა და ივანე ფანჩულიძე განაწესეს მე–2 კირასირის ესენის პოლკში; 1803 წლის 18 იანვარს იგი დაინიშნა ტვერის დრაგუნთა პოლკის, ხოლო 1806 წელს – ჩერნიგოვის დრაგუნთა პოლკის მეთაურად.
1805 წლის კამპანიაში ნაპოლეონის წინააღმდეგ შენგრაბენის ცნობილი ბრძოლის დროს პოლკოვნიკი ფანჩულიძე გენერალ პეტრე ბაგრატიონის მარჯვენა ფლანგის კავალერიას მეთაურობდა და „გზა გაუკაფავს მოწინააღმდეგის მრავალრიცხოვან ნაწილებთან შეტაკებაში“. შენგრაბენის ოპერაციისთვის ივანე დავითის ძე დაჯილდოვდა წმ. ვლადიმერის მეოთხე ხარისხის ორდენით. ასევე ისახელა მან თავი 1805 წლის 20 ნოემბერს აუსტერლიცთან ბრძოლაში, რომლის გადამწყვეტ ფაზაში იგი „შეიჭრა მოწინააღმდეგის რიგებში და მანამდე ჩეხა, ვიდრე ტყვიამ არ დაჭრა“. მომდევნო, 1806–1812 წლებში, ივანე ფანჩულიძე რუსეთ–თურქეთის ომის ფრონტზე იბრძოდა. 1807 წლის მაისში მას გენერალ-მაიორის წოდება ებოძა. 1809 წელს იგი ხელმძღვანელობდა ხუთიათასიან რაზმს თურქებისგან ანაპის განსათავისუფლებლად. გონივრული სამხედრო მოქმედების შედეგად ანაპის ფაშა განადგურებულ იქნა, ხოლო ციხესიმაგრე აღებული. ამ ოპერაციისთვის გენერალი ფანჩულიძე დაჯილდოვდა წმ. ანას I ხარისხის ორდენით.
1810 წელს ივანე ფანჩულიძე მონაწილეობდა ტრაპიზონის საზღვაო ექსპედიციაში. 1811 წლის 4 თებერვალს იგი დაინიშნა მეოთხე საკაველირეო დივიზიის მე–12 ბრიგადის მეთაურად. 1812 წლის სამამულო ომში ივანე დავითის ძე თავისი ჯარით პეტრე ბაგრატიონის მეორე არმიის შემადგენლობაში იბრძოდა და არაერთხელ ისახელა თავი. იგი რუსეთის კავალერიის ბრიგადას სარდლობდა სმოლენსკის, ბოროდინოს, მოაისკის, ტარუტინოს, მალოიაროსლავეცის, კრასნისა და სხვა ბრძოლებში; იმ პირთა სიაში, „რომელთაც თავი გამოიჩინეს ერთგულებით და მამაცობით არიერგარდის ვიაზმიდან ბოროდინომდე მოძრაობის დროს“ და რომელნიც წარდგენილნი იყვნენ ჯილდოზე, დასახელებული იყო ჩერნიგოვის დრაგუნთა პოლკის უფროსი გენერალ–მაიორი ივანე ფანჩულიძე. ეს პოლკი გამოირჩეოდა 1812 წლის 26 აგვისტოს ბოროდინოს ველზე გამართულ გენერალურ ბრძოლაში, ხოლო, 1813 წლის 3 ივნისს ივანე დავითის ძე დაჯილდოვდა წმ. გიორგის III ხარისხის ორდენით „1812 წლის 4–6 ნოემბერს კრასნისთან გამართულ ბრძოლაში ფრანგული ლაშქრის წინააღმდეგ გამოჩენილი განსაკუთრებული სიმამაცისა და გმირობისათვის“.
ივანე ფანჩულიძე აქტიურად მონაწილეობდა 1813-1814 წწ. რუსული არმიის საზღვარგარეთულ ლაშქრობებში. მათ შორის, თავი გამოიჩინა 1813 წლის კამპანიაში ლიუცენის, ბაუცენის, რაიხენბახისა და კაცბახის ბრძოლებში, 1814 წელს იბრძოდა რეიმსთან, ლა ფერ–შამპენუაზთან, ასევე, მაინცის ბლოკადისა და პარიზის აღების დროს. 1813 წლის სექტემბერში ივანე ფანჩულიძეს ებოძა რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტის წოდება ლიუცენის ბრძოლაში გამოჩენილი მხედრული ღირსებისათვის. მისი სიმამაცე და სამხედრო შენაერთების უნარიანი ხელმძღვანელობა არაერთხელ აღინიშნა რუსეთის იმპერიისა და უცხოეთის სახელმწიფო ჯილდოებით. გენერალი ფანჩულიძე გარდაიცვალა 1815 წლის 9 თებერვალს. იგი დაქორწინებული იყო მარია ანდრეევნა ბარატინსკაიაზე. მათ ჰყავდათ სამი ქალიშვილი: ეკატერინა, ანნა და ელიზავეტა. გმირობისა და დამსახურებისთვის ძმების, ივანე და სიმონ ფანჩულიძეების პორტრეტები გამოფენილი იყო ზამთრის სასახლეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1759 კატეგორია:გარდაცვლილი 1815 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 იანვარი კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
მაეკელი
მაეკელი, ან მააკელი, ან ცენტრალური პროვინცია (ტიგ. ዞባ ማእከል, Maekel Region) — ერიტრეის 6 პროვინციიდან ერთ-ერთი. ეს სიდიდით ყველაზე პატარა პროვინციაა ქვეყანაში და მისი ფართობია — 1300 კმ². 2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 675 700 ადამიანს. მის შემადგენლობაში შედის ქვეყნის ყველაზე დიდი ქალაქი და ამავე დროს დედაქალაქი ასმერა.
გეოგრაფია
პროვინცია ესაზღვრება ანსების პროვინციას ჩრდილო-დასავლეთით, სემიენავი-კეი-ბაჰრის (წითელი ზღვის ჩრდილოეთი) პროვინციას ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დებუბის (სამხრეთი პროვინცია) პროვინციას სამხრეთით და გაშ-ბარკის პროვინციას დასავლეთით.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინციის შემადგენლობაში შედიან შემდეგი რაიონები:
არქიტექტურა
პროვინციის არქიტექტურა გვაგონებს იტალიის კოლონიალურ პერიოდს, რომელ დროშიც ის იყო XIX საუკუნის ბოლოდან XX საუკუნის დასაწყისამდე.
სქოლიო
კატეგორია:ერიტრეის პროვინციები
რუსუდან ნიკოლაძე
რუსუდან ნიკოლოზის ასული ნიკოლაძე (პოლიევქტოვი) (დ. 17 დეკემბერი, 1884, პეტერბურგი — გ. 9 სექტემბერი, 1981, თბილისი) — ქართველი ქიმიკოსი, ნიკო ნიკოლაძის ქალიშვილი, პროფესორი (1933) და დამსახურებული მეცნიერი (1941).
ბიოგრაფია
ბავშვობა გაატარა მშობლიურ სოფელ დიდ ჯიხაიშში, ფოთსა და ქუთაისში. თბილისში გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, ჩაირიცხა პეტერბურგის იასენსკის ქალთა პედაგოგიურ ინსტიტუტში, რომელიც დაასრულა 1909 წელს, ხოლო 1913 წელს პეტერბურგის უნივერსიტეტი. 1909-1917 წლებში მუშაობდა პეტერბურგის ქალთა პედაგოგიურ ინსტიტუტში. შემდეგ განაგრძო მუშაობა თბილისის სახელმწიფო უნივერისტეტსა და საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში არაორგანული და ზოგადი ქიმიის კათედრაზე. 1933-1974 წლებში განაგებდა ამავე კათედრას. ავტორია რამდენიმე სამეცნიერო, მეთოდოლოგიური და მემუარული ნაშრომისა. ღვაწლმოსილმა მეცნიერმა გაიარა დიდი და საინტერესო ცხოვრების გზა, რაც ასახა კიდეც საგულისხმო მოგონებებში — „დაუვიწყარი დღეები და წუთები“ და „ცხოვრების დიდ გზაზე“.
დაჯილდოვებული იყო ლენინის ორი ორდენით, შრომის წითელი დროშის და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით. 1978 წელს ქიმიის ტერმინოლოგიის შედგენისათის (დ. გვარამიძესთან ერთად) მიენიჭა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გიორგი ნიკოლაძის სახელობის პრემია.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები
The Art of McCartney
The Art of McCartney — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნისადმი პატივისცემის ალბომი. იგი გამოვიდა 2014 წლის 18 ნოემბერს. კომპილაცია შედგება 42 სიმღერისგან და მოიცავს როგორც მაკ-კარტნის სოლო, ასევე The Beatles-ის შემადგენლობაში ჩაწერილ კომპოზიციებს. პროდიუსერ რალფ სოლის თქმით, პროექტი 11-ზე მეტი წლის განმავლობაში მზადდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნი კატეგორია:The Beatles-ისადმი მიძღვნილი ალბომები
ეკატერინბურგის სამების საკათედრო ტაძარი
ეკატერინბურგის სამების საკათედრო ტაძარი (Свято-Троицкий собор) — საკათედრო მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ტაძარი შენდებოდა 1818-1839 წლებში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს 1818 წელს, როგორც სამსაკურთხევლიანი ეკლესია კლასიციზმის სტილში. თავდაპირველად ეკლესია იყო სტაროობრიადცელების სამლოცველო სახლი, რომელთაც ხელისუფლებამ მიშენებისა და კურთხევის ნება არ დართო. 1838 წლამდე ეკლესია უმოქმედო იყო.
ჩრდილოეთის ეგვტერი 1839 წლის 12 ოქტომბერს აკურთხეს იოანე ოქროპირის სახელზე. სამხრეთი ეგვტერი კი აკურთხეს 1849 წლის 13 ოქტომბერს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 2,5 წლის შემდეგ 1852 წლის 13 მაისს აკურთხეს მთავარი ტაძარი წმინდა სამების სახელზე. 1854 წელს ტაძარს მიაშენეს ქვის სამრეკლო.
1930 წელს ქალაქის საბჭოს დადგენილების საფუძველზე საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი ღვთისმსახურებისთის დახურა. ასევე ჩამოანგრიეს გუმბათი და დაანგრიეს სამრეკლო. შიდა სივრცე გადააკეთეს. საბჭოთა პერიოდში სხვადასხვა დროს შენობაში განთავსებული იყო კინოთეატრი, ქსოვილების ფაბრიკა, ავტომობილისტების კლუბი. 1981 წლიდან მასში იმართებოდა ფესტივალი „აელიტა“ .1980-იანი წლების ბოლოს კულტურის სახლში იმართებოდა სვერდლოვსკის როკ-კლუბის კონცერტები.
1998-1999 წლების სრულმაშტაბიანი სარესტავრაციო სამუშაოების შედეგად ხელახლა ააგეს გუმბათის საყრდენი, ხოლო 2000 წელს - სამრეკლო. ტაძრის საზეიმო კურთხევა შეასრულა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ 2000 წლის 24 სექტემბერს.
2011 წლის 24-დან 27 ოქტომბრამდე ტაძარში დაბრძანებული იყო ღვთისმშობლის ქამარი, რომლის თაყვანის საცემად 150 000 ადამიანი ეწვია ტაძარს, მათ შორის გუბერნატორი ალექსანდრე მიშარინი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
ნეოანთროპი
ნეოანთროპი (ნეო... და anthropos — ადამიანი) — თანამედროვე ტიპის ადამიანი (ჰომო საპიენსი). წარმოადგენს ადამიანის ევოლუციის მესამე, უმაღლეს საფეხურს. პირველ საფეხურს ქმნის უძველესი ადამიანი (პითეკანთროპი), მეორეს — ნეანდერტალელი (პალეოანთროპი), ხოლო მესამე საფეხური იწყება ზედა პალეოლითიდან. მასში შედის ამ დროიდან მოყოლებული ყველა ნამარხი ფორმა და დედამიწაზე მცხოვრები ყველა ადამიანი.
ხაიშის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ხაიშის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გურამ ქაშაკაშვილი
გურამ ქაშაკაშვილი (დ. 10 ნოემბერი, 1932, ქ. ბაღდათი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.
1956 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი. 1956-1958 წლებში იყო რუსთავის მეტალურგიული ქარხნის მარტენის საამქროს ჩამომსხმელი, ოსტატი, უბნის უფროსი. 1958-1969 წლებში იყო საამქროს უფროსის თანაშემწე, ხოლო 1969-1979 წლებში მარტენის საამქროს უფროსი. 1979-1983 წლებში იყო ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხნის დირექტორი. 1983-1994 წლებში იყო რუსთავის მეტალურგიული ქარხნის დირექტორი. 1994 წლიდან იყო სამთო მეტალურგიული კონცერნის პრეზიდენტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „ საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“. საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
არის 140-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის (5 მონოგრაფია), 65 გამოგონების ავტორი. მიღებული აქვს საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი (1964, 1982), დამსახურებული გამომგონებლის წოდება (1986). სადოქტორო დისერტაციის თემა  „ლითონის ღუმელგარეშე დამუშავების უწყვეტი ჩამოსხმის სრულყოფა, ზემტკიცე მილების წარმოება“, დაიცვა 1990 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1956) კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კადიროვო (ბელოკატაის რაიონი)
კადიროვო  (Ҡәҙер) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 128 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 70 კმ-ით.
ვალენტინა ნაპი
ვალენტინა ნაპი (Valentina Nappi; დ. 6 ნოემბერი, 1990, სკაფატი, იტალია) — იტალიელი პორნომსახიობი და მოდელი. მან კარიერა დაიწყო 2010 წელს. იგი მუშაობდა სტუდიებისათვის: Analized, Brazzers, Dark X, DDF Network, Digital Playground, Emerald Triangle Girls, Evil Angel, Girlfriends Films, Girlsway, Jacquie et Michel, Kink.com, LesbianX, Lets Doe It, Marc Dorcel, Mommy's girl, Naughty America, New Sensations, Penthouse, Reality Kings, SexArt, Sweetheart Video, Wicked Pictures.
პირადი ცხოვრება
ის არის პანსექსუალი და ათეისტი.
ფილმოგრაფია
მინი|ვალენტინა ნაპი 2016 წელს 2010 წლიდან მონაწილეობა მიიღო 631 ფილმში.
სია
და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:იტალიელი ქალი პორნომსახიობი კატეგორია:იტალიელი მოდელები
ზორაკანი
ზორაკანი (Զորական) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 044 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
დიმიტრი ქებურია
დიმიტრი ქებურია (დ. 10 ივნისი, 1947) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1971-1973 წლებში იყო „საქსოფლელექტრომშენის“ სოხუმის სამმართველოს ოსტატი, 1974 წლიდან იყო სოხუმის ინდუსტრიული ტექნიკუმის მასწავლებელი. მერაბ კოსტავას საზოგადოების ცხუმ-აფხაზეთის განყოფილების გამგეობის წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
UTC±00:00
450px|right|thumb|UTC±00:00 მსოფლიოს სასაათე სარტყელის რუკაზე: ლურჯი — [[დასავლეთევროპული დრო UTC±00:00-ის ზონაში ზამთარში (ნოემბერი—მარტი) ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში (ზაფხულში (აპრილი—ოქტომბერი) — UTC+01:00); ცისფერი — UTC±00:00-ის ზონა ოკეანეებში; ღია-ყვითელი — UTC±00:00-ის ზონა მთელი წლის განმავლობაში; ფორთოხლისფერი — UTC±00:00-ის ზონა ზაფხულში (აპრილი—ოქტომბერი) ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში]]
UTC±00:00 (მსოფლიო კოორდინირებული დრო, ზამთარში — დასავლეთევროპული დრო) — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:
რესურსები ინტერნეტში
UTC±00:00
აზერბაიჯანის საპატიო წოდებები
მინი|501x501პქ|სახალხო წოდების ნიშანი აზერბაიჯანის საპატიო წოდებები —   აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ჯილდოებია. აზერბაიჯანის პრეზიდენტი საკუთარი ინიციატივითა და ასევე მინისტრთა კაბინეტისა და მილლი მეჯლისის წინადადებით ანიჭებს საპატიო წოდებას. დაჯილდოებულებს გადაეცემათ „აზერბაიჯანის საპატიო ნიშანი“.
წოდებები
1928-1985 წლებში დაარსდა შემდეგი საპატიო წოდებები:
საპატიო წოდებებით დაჯილდოებულებს გადაეცემოდა „აზერბაიჯანის სსრ-ის საპატიო ნიშანი“. 1993 წლიდან 1998 წლამდე, საპატიო წოდებებით არავინ ჯილდოვდებოდა. მინი|523x523პქ|დამსახურებული წოდების ნიშანი
თანამედროვეობა
1998 წლის 22 მაისს მიღებულ იქნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საპატიო წოდებების შესახებ კანონი. ახლა რესპუბლიკაში 19 საპატიო წოდება არსებობს :
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის საპატიო წოდებები კატეგორია:აზერბაიჯანის ჯილდოების თარგები
ტაილანდის გერბი
ტაილანდის გერბი (ตราแผ่นดินของไทย; ფჰრა ქჰრუთ ფჰა) — ტაილანდის ეროვნული ემბლემა (ეროვნული სიმბოლო) — გარუდა, ბუდისტური და ინდუისტური მითოლოგიის ფიგურა. ტაილანდში გარუდა ასევე არის სამეფო ოჯახის და ძალაუფლების სიმბოლო. მითოლოგიის თანახმად, გარუდა ნახევრად ადამიანის და ნახევრად ფრინველის ჰიბრიდია.
გარუდა ასევე არის ინდონეზიის და ულან-ბატორის გერბზე.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული სიმბოლოები
კარლ II (ავსტრიის ერცჰერცოგი)
მინიატიურა|კარლ II კარლ II (Karl II. Franz von Innerösterreich; დ. 3 ივნისი, 1540, ვენა — გ. 10 ივლისი, 1590, გრაცი) — შუა ავსტრიის ერცჰერცოგი 1564–1590 წლებში, შტირიელი ჰაბსბურგების წარმომადგენელი (შტირია იყო შუა ავსტრიის საჰერცოგოს ცენტრი), საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ისა და მისი ცოლის, ანა იაგელონის ვაჟი.
თავდაპირველად ჰერცოგი პროტესტანტებს ლმობიერად ექცეოდა. 1572 წელს კარლ II-მ დააკანონა რწმენის თავისუფლება და გრაცი გახდა პროტესტანული მოძრაობის ცენტრი შუა ავსტრიაში. თუმცა 1573 წელს მან იეზუიტები მოიწვია, რომლებმაც 1586 წელს დააარსეს გრაცის კათოლიკური უნივერსიტეტი. კარლ II-ის შვილმა და მემკვიდრემ, ფერდინანდ II-მ გააგრძელა პროტესტანტებთან ბრძოლა და გააძევა პროტესტანტიზმის მქადაგებლები შტირიიდან.
ოჯახი
1571 წელს ის დაქორწინდა თავის დისშვილზე, ალბრეხტ V-ის და ანა ავსტრიელის ქალიშვილზე, მარია ანა ბავარიელზე. მათ ჰყავდათ 15 შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიის ერცჰერცოგები კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1540 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1590
ბალიფარნანი
ბალიფარნანი (Ballyfarnan; Béal Átha Fearnáin, „მურყნის ფონი“) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, სლაიგოს საგრაფოს საზღვარზე.
ბალიფარნანში მდებარეობს მე-19 საუკუნეში აშენებული კილრონანის ციხე-სიმაგრე. მასში, დღესდღეობით, განთავსებულია ძვირადღირებული სასტუმრო.
სქოლიო
კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
სანტა-როსას რაიონი (ელ-დორადო)
სანტა-როსას რაიონი (Distrito de Santa Rosa) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის ელ-დორადოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 280 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 606 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 23 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 243.41 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ელ-დორადოს პროვინციის რაიონები
შოთა ქიტიაშვილი
შოთა ქიტიაშვილი (დ. 25 აგვისტო, 1952) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1976-1978 წლებში იყო გურჯაანის მევენახეობის მეურნეობის მუშა, ბრიგადირი, 1978 წლიდან იყო გურჯაანის მე-3 საშუალო სკოლის მასწავლებელი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
პერისტერეოტას მონასტერი
პერისტერეოტას მონასტერი (Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα; Kuştul Manastırı) მდებარეობს მაჩხის ოლქში, ტრაპიზონის პროვინციაში, (თურქეთი), ქალაქ ტრაპიზონიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 30 კილომეტრის დაშორებით.
ბექა მიქელთაძე
ბექა მიქელთაძე (დ. 26 ნოემბერი, 1997) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ ყაზანის „რუბინის“ თავდამსხმელი.