cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯანის ტურიზმი
სახელმწიფო მხარდაჭერა
გარდა ამისა, 2005 წლის 25 აგვისტოს სამინისტროში შეიქმნა აზერბაიჯანის ტურიზმის ინსტიტუტი, რომლის რექტორი ჯაფარ ჯაფაროვი იყო.
ამჟამად აზერბაიჯანში ფართოდ ვითარდება გასტრონომიული ტურიზმი.
სავიზო მხარდაჭერა
დსთ-ს მოქალაქეთათვის (თურქმენეთისა და სომხეთის მოქალაქეების გარდა, ასევე იმ ქვეყნის მოქალაქეებისთვის, რომელთაც სომხური წარმოშობის არიან) აზერბაიჯანში ჩასასვლელად ვიზა არ დასჭირდებათ. სხვა ქვეყნის მოქალაქეებისათვის, ვიზა გაიცემა კერძო ან იურიდიული პირის ან ტურისტული სააგენტოდან მოწვევის საფუძველზე.
ასევე ტურისტული ვიზები შეიძლება მიღებულ იქნეს აზერბაიჯანის საელჩოებისგან მსოფლიოს ნებისმიერ წერტილში ან ელექტრონული საშუალებით. 2016 წელს შეიქმნა ახალი საგადასახადო შეღავათიანი სისტემა Tax Free, რომელიც უცხოელებს აძლევს ხელსაყრელ საშუალებას შოპინგისთვის.
სტატისტიკა
2008 წელს, ტურისტების რაოდენობა, რომლებიც აზერბაიჯანში იმყოფებოდნენ, 1 მილიონ 400 ათასი ადამიანი იყო.
2017 წელს ქვეყანას ეწვია სულ 1,818.258 ადამიანი. ტურისტების უმრავლესობა იყვნენ რუსეთის ფედერაციიდან, არაბეთის ნახევარკუნძულიდან, ირანის რესპუბლიკიდან და ყაზახეთიდან. სტუმრების შედარებით მცირე ნაკადი აღმოსავლეთ ევროპიდან (კერძოდ, ბელარუსი და უკრაინა) და დასავლეთ ევროპიდან იყვნენ. აზერბაიჯანში ამჟამად 230 ტურისტული კომპანია, 560 სასტუმრო და სასტუმროს ტიპის ობიექტებია განთავსებული.
ქვემოთ გრაფაში მოყვანილია 2016 წლის სტატისტიკა:
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები
აზერბაიჯანში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის რამდენიმე ძეგლი მდებარეობს:
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტურიზმი
NGC 1
NGC 1 — სპირალური გალაქტიკა მდებარე პეგასის თანავარსკვლავედში.
გალაქტიკის აღმომჩენად ითვლება გერმანელი ასტრონომი ჰენრიხ ლუი დარე ხოლო თარიღი 30 სექტემბერი 1861 წელი.
ეს ობიექტი შედის ახალ დიდ საერთო კატალოგის ნუსხაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი კატეგორია:სპირალური გალაქტიკები
ალიონი (ჟურნალი)
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
არქტიკული მაყვალი
არქტიკული მაყვალი (Rubus arcticus) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ვარდისებრთა ოჯახისა.
გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ცივ და ზომიერ სარტყლებში. იზრდება ზღვის დონიდან 1200 მ-მდე, ტყეში, მდინარეებისა და ნაკადულების სანაპიროებზე, ბუჩქნარებში და სხვა. ღერო სწორმდგომია, სიმაღლე 10-30 სმ. ფესურა ვიწრო და გრძელია, ხისებრი; ვრცელდება 15-25 მ სიღრმეზე. ფოთლები მწვანეა, ხოლო ყვავილები მუქი-მოვარდისფრო. ყვავის მაისის ბოლოს. ნაყოფი წვნიანია და შეიცავს ნახშირწყლებს, მნიშვნელოვანი რაოდენობით შაქარს და სხვა. ზოგჯერ უწოდებენ წითელ მოცხარს.
სქოლიო
კატეგორია:ვარდისებრნი
ტურნეს კათედრალი
კათედრალს გააჩნია ხუთი კოშკი და ნაგებია გოთიკურ სტილში. შენობის სიმაღლე 58 მეტრია, უმაღლესი კოშკის 83 მ, სიგრძე 134 მ, სიგანე 36 მ.
კათედრალის მშენებლობა 1110 წელს დაიწყო IX საუკუნის ეკლესიის ადგილას, რომელიც ხანძარმა გაანადგურა. მშენებლობა არქიტექტურის რომანულ სტილში დაიწყო და დასრულდა 1191 წელს, მაგრამ XIII საუკუნეში, ეპისკოპოსის ბრძანებით კომპლექსის გოთიკურ სტილში გადაკეთება დაიწყო. მალე სამუშაოები შეჩერდა. 1325 წლისთვის, ამ სტილში კათედრალის მხოლოდ ორი სამლოცველო იქნა დასრულებული.
2008 წლის 19 თებერვალს, კათედრალი გაძარცვეს. დაიკარგა უმნიშვნელოვანესი და უძვირფასესი რელიკვიები, რომელთა ღირებულებამაც 40 მლნ ევრო შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბელგიაში
მთაწმინდა
მთაწმინდის პლატო — თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთი შტოქედის დაბოლოება. შედის ქალაქ თბილისის ფარგლებში. მისი სიმაღლეა 770 მ. აგებულია ზედაეოცენური ქვიშაქვებითა და თიხებით. სახელი მიიღო ქრისტიანული რელიგიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სავანის — ათონის მთის მიხედვით. გადმოცემით მთის აღმოსავლეთ კალთაზე სენაკი გამოუქვაბავს ერთ-ერთ ასურელ მამას — დავითს. IX საუკუნეში აქ ივერიის ღვთისმშობლის ეკლესია იდგა, მის ადგილას 1542 წელს ძმებმა ნიკოლოზ და დავით გაბაშვილებმა წმინდა დავითის მონასტერი ააშენეს. ახლანდელი ეკლესია აგებულია 1871 წელს. აქვეა მცირე ზომის ფერისცვალების ეკლესია (აგებულია 1809 წელს). ეკლესიებთან მისასვლელი გზა გაიყვანეს 1817 წელს. XIX საუკუნის დასაწყისამდე მთაწმინდა ტყით იყო შემოსილი. ახლანდელი ტყე ხელოვნურია. პლატოზე გაშენებულია კულტურისა და დასვენების პარკი (ადრე იყო იოსებ სტალინის სახელობის), რომელიც საავტომობილო და საბაგირო გზით უკავშირდება ქალაქს; გაყვანილია ფუნიკულიორი. მთაწმინდის აღმოსავლეთ კალთაზეა ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა მთაწმინდის პანთეონი. მთაზე დგას სატელევიზიო ანძა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის მთები
ნეირონი
მინი|ნეირონი
ნეირონი ( — ნერვი), ნევრონი, ნევროციტი, ნერვული უჯრედი — მთავარი სტრუქტურულ-ფუნქციური ერთეული ნერვული ქსოვილისა, რომლისაგანაც არის აგებული ადამიანისა და ცხოველების ნერვული სისტემა, და რომელიც ინფორმაციის დამუშავებასა და გადაცემას უზრუნველყოფს ელექტრული და ქიმიური სიგნალების მეშვეობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:უჯრედის სახეობები კატეგორია:ნეიროფსიქოლოგია კატეგორია:ცენტრალური ნერვული სისტემა
ფილადელფიის ორკესტრი
ორკესტრი დაფუძნდა 1900 წელს ფრიც შილის მიერ, რომელიც ასევე მისი პირველი დირიჟორი იყო. 1907 წელს მისი ადგილი კარლ პოჰლიგმა დაიკავა, თუმცა ორკესტრის მთავარი და მნიშვნელოვანი დირიჟორი 1912 წლიდან ლეოპოლდ სტოკოვსკი იყო, რომელმაც ორკესტრს საქვეყნოდ გაუთქვა სახელი. მისი ხელმძღვანელობით ორკესტრმა უდიდესი ვირტუოზის რეპუტაცია მოიხვეჭა.
სტოკოვსკის დირიჟორობით ორკესტრი გამოჩნდა დისნეის 1940 წლის ფილმში „ფანტაზია“.
1936 წელს ორგანიზაციას შეუერთდა იუჯინ ორმანდი და 1938 წლამდე სტოკოვსკისთან ერთად ორკესტრის მთავარი დირიჟორის პოსტი ეკავა, რის შემდეგაც ძირითადი დირიჟორი გახდა. იგი ორკესტრში 40 წლის განმავლობაში მოღვაწეობდა და ამ ორკესტრის მრავალი საუკეთესო ნამუშევარი მისი ხელმძღვანელობით ჩაიწერა.
ორმანდის შემდეგ მთავარი დირიჟორი რიკარდო მუტი გახდა (1981-92), ხოლო შემდეგ — ვოლფგანგ სავალიში (1993-2002). ორკესტრის ამჟამინდელი ხელმძღვანელი კრისტოფ ეშენბახია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ორკესტრები კატეგორია:1900 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ჯგუფები ფილადელფიიდან კატეგორია:პენსილვანიის ორკესტრები
გეგის ჩანჩქერი
გეგის ჩანჩქერი — ჩანჩქერი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ბზიფის მარჯვენა შენაკად გეგაზე, ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. სიმაღლე 50 მ. მდინარე გეგა თავისი დინების ერთ-ერთ მონაკვეთში ხვდება კარსტულ ნაპრალში, მიწისქვეშა დერეფნების გავლის შემდეგ გადმოედინება კლდის შუაგულიდან და ქმნის თვალწარმტაც ჩანჩქერს, რომლის წყალიც ძალიან ცივია, ამიტომაც მიმდებარე ტერიტორიაზე, თითქმის ზაფხულის ბოლომდეა თოვლი შენარჩუნებული. ფილმში „შერლოკ ჰოლმზისა და დოქტორ ვატსონის თავგადასავალი“ სცენა პროფესორ მორიარტრისა და ჰოლმზის ბრძოლა რაიხენბახის ჩანჩქერთან ამ ადგილასაა გადაღებული.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ჩანჩქერები
მდინარის გაყოლებით გარდაცვლილთა ხსენების დღეს
thumb|240px|ჩჟან ძედუანის ორიგინალური ხელნაწერის ფრაგმენტი. right|240px|thumbnail|XVIII საუკუნის რეპროდუქცია. მდინარის გაყოლებით გარდაცვლილთა ხსენების დღეს (清明上河圖) — XII საუკუნის სუნის დინასტიის მხატვარ ჩჟან ძედუანის მიერ შექმნილი მრავალფეროვანი პანორამა. ხელნაწერზე ასახულია იმპერიის დედაქალაქ კაიფინის (თანამედროვე პეკინი/ბეიჯინგი) ცხოვრება ცინმინის დღესასწაულის ზეიმის დროს 5 აპრილს.
528 სმ სიგრძის მქონე ხელნაწერი ასახავს ყველა სოციალური ფენის წარმომადგენლის საქმიანობას. ხელნაწერში ასახულია როგორც გლეხთა შრომა, ასევე დედაქალაქის აურზაური. სულ შესაძლებელია 814 ადამიანის ფიგურის, 28 ხომალდის, 94 ცხოველისა და 170 ხის ხილვა. იუანის დინასტიის ერთ-ერთ იმპერატორს ეს ხელნაწერი ისე მოეწონა, რომ მან საკუთარი ხელით დახატა ლექსი ხელნაწერის უკანა მხარეს.
შემდეგი ასწლეულების განმავლობაში იყო შექმნილი ამ თემატიკაზე რამდენიმე ვარიაცია. მინის დინასტიის დროს შეიქმნა განახლებული ვარიანტი, რომლის სიგრძე 670 სმ იყო. ცინის დინასტიის დროს ხელნაწერი შეიქმნა კიდევ უფრო მასშტაბურად განახლდა - ერთ-ერთი ვარიანტის სიგრძე იყო 11 მეტრი და მასზე 4 ათასზე მეტი ადამიანი იყო გამოსახული. XX საუკუნისთვის ხელნაწერის ცნობილება იმდენად ფართო იყო, რომ ევროპელები ხელნაწერს მხოლოდ «ჩინური მონა ლიზის» სახელით იცნობდნენ.
ჩინეთის ბოლო იმპერატორმა პუ იმ წაიღო ხელნაწერი მანჩჟოუ-გოში. 1945 წელს ჩინეთის მთავრობამ იგი შეისყიდა და დღესაც იგი ინახება აკრძალული სასახლის მუზეუმში, სადაც იგი გამოაქვთ პუბლიკისთვის სანახავად დღესასწაულების დროს, როგორც წესი რამდენიმე წელიწადში ერთხელ.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინური კულტურა
Aoteadrillia otagoensis
Aoteadrillia otagoensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
461
თარიღი უცნობია
*
სან-ხუან-დე-ლა-ენსინილია
სან-ხუან-დე-ლა-ენსინილია (San Juan de la Encinilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,38 კმ². მოსახლეობა — 80 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ჰიდროლოგია
thumb|400px|ჰიდროლოგიის შესწავლის მთავარი სფერო — მსოფლიო ოკეანე ჰიდროლოგია (ბერძ. hydor – წყალი და logos – მოძღვრება) — მეცნიერება ჰიდროსფეროს შესახებ, რომელიც შეისწავლის ბუნებრივი წყლების დინამიკას და გეოგრაფიულ გარემოსთან ურთიერთდამოკიდებულებას. ჰიდროლოგია დაკავშირებულია: ჰიდრომეტეოროლოგიასთან, ხმელეთის ჰიდროლოგიასთან, ჰიდროგეოლოგიასთან და სხვ. დარგებთან. ჰიდროლოგია კვლევის საფუძველზე შედეგს აწვდის გარემოსთან დაკავშირებულ დაგეგმვას, საინჟინრო ეკოლოგიასა და პოლიტიკას.
ისტორია
ჰიდროლოგია როგორც ცოდნის მეცნიერული სისტემა, ჩამოყალიბდა XX საუკუნის დასაწყისში. ჰიდროლოგიის როგორც მეცნიერების დარგის პირველი განსაზღვრა ეკუთვნის ვიქტორ გლუშკოს (1915), რომელმაც არაერთი ჰიდრომეტრიული ხელსაწყო შექმნა. თანამედროვე ჰიდროლოგია ფართოდ იყენებს გეოგრაფიულ, გეოფიზიკურ და სხვა მეცნიერულ მეთოდებს, სულ უფრო იზრდება მათემატიკური მეთოდების როლი.
ჰიდროლოგია მიეკუთვნება გეოგრაფიულ მეცნიერებათა ციკლს, მჭიდროდ არის დაკავშირებული გეოფიზიკურ, გეოლოგიურ, ბიოლოგიურ, ტექნიკურ და ჰიდრავლიკის შესაბამის დარგებთან (ჰიდროფიზიკა, ჰიდროქიმია, ჰიდროგეოლოგია, ჰიდრობიოლოგია, ჰიდროტექნიკა და სხვ.). ჰიდროლოგიის შესწავლის საგანია წყლის ობიექტები: ოკეანეები, ზღვები, მდინარეები, ტბები და წყალსაცავები. საკვლევი ობიექტების ხასიათის მიხედვით ჰიდროლოგია იყოფა ოკეანოლოგიად, ხმელეთის ჰიდროლოგიად და ჰიდროგეოლოგიად.
ჰიდროლოგიის ძირითადი ამოცანებია: ბუნებაში წყლის ბრუნვის პროცესისა და მასზე ადამიანის ზეგავლენის შესწავლა, ჰიდროლოგიური ელემენტების (წყლის დონე, ჩამონადენი, ტემპერატურა და სხვ.) ანალიზი დროსა და სივრცეში ცალკეული ტერიტორიებისა და მთლიანად დედამიწისათვის; ამ ელემენტების ცვალებადობის კანონზომიერებათა გამოვლინება. ჰიდროლოგიის ძირითადი პრაქტიკული ამოცანებია: წყლის რესურსების თანამედროვე მდგომარეობის შეფასება, მათი მომავლის პროგნოზირება, რაციონალური გამოყენების ვარიანტების განსაზღვრა და დაცვის ღონისძიებების დამუშავება.
ჰიდროლოგიის დისციპლინებია:
ჰიდროლოგია საქართველოში
ჰიდროლოგიური კვლევის პირველი ცდა საქართველოში ეკუთვნის ბესარიონ ყავრიშვილს. 1935 წელს გამოვიდა ამიერკავკასიის წყლის რესურსების ცნობარი, ხოლო 1940 - „მასალები კავკასიის მდინარეთა რეჟიმის შესახებ“, რომლებშიც შევიდა საქართველოს მდინარეთა შესასწავლად ბესარიონ ყავრიშვილის ხელმძღვანელობით ჩატარებული კოლექტიური კვლევის შედეგები. ამავე პერიოდში შესრულდა საქართველოს ლანდშაფტურ-ჰიდროლოგიური დარაიონება (ბ. ყავრიშვილი; დაიბეჭდა 1955). 40-იან წწ. დაიწყო საქართველოს ხმელეთის წყლების გეგმაზომიერი კვლევა (იასე შაქარიშვილი, ლევ ვლადიმიროვი და სხვ). 1960-იან წლებიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, ლევ ვლადიმიროვის ხელმძღვანელობით იკვლევდნენ საქართველოს მდინარეთა საშუალო წლიურ ჩამონადენს, კვებას, ჩამონადენის შიგაწლიურ განაწილებას, კარსტულ წყლებს; ჰიდროლოგიური მაჩვენებლების საფუძველზე მოხდა საქართველოს ხელახალი ჰიდროლგიური დარაიონება, შემუშავდა მთიანი მხარეების ჰიდროლოგიური კვლევის მეთოდიკა და საქართველოს პოტენციური ჰიდროენერგორესურსების გაანგარიშების ჰიდროლოგიური საფუძვლები. შეიქმნა მონოგრაფიები საქართველოს ტბებზე (ილია აფხაზავა), გამოკვლეულ იქნა კავკასიონის კარსტული წყლები (გ. გიგინეიშვილი), დადგინდა კავკასიის მთის წყალსატევების ზედაპირიდან აორთქლების ტერიტორიული კანონზომიერებები (ვ. გვახარია), შესწავლილია საქართველოს მდინარეთა ჩამონადენი და რეჟიმი (ო. ხმალაძე, მ. ჩიჯავაძე და სხვ.).
პრაქტიკული გამოყენება პოვა სელური მოვლენებისა და მდინარეთა მყარი ჩამონადენის შესწავლამ (ი. ხერხეულიძე, მ. გაგოშიძე, გ. ხმალაძე და სხვ). შედგა დასავლეთ ამიერკავკასიის წყლის რესურსების ცნობარი. დაიხვეწა მთიანი მხარეების წყლის ბალანსის კვლევის მეთოდიკა. შედგა კავკასიონისა და საქართველოს წყლის ბალანსები (ლევ ვლადიმიროვი და სხვ). შეიქმნა საქართველოს წყლის რესურსების კომპლექსური გამოყენების მიმოხილვითი მონოგრაფია (ნ. უკლება, 1977). დიდი ღვაწლი მიუძღვით ქართველ მეცნიერებს თანამედროვე სტოქასტიკური ჰიდროლოგიის დაფუძნების საქმეში (გივი სვანიძე). ჰიდროლოგიური რიგების მათემატიკური მოდელირების საფუძველზე შემუშავდა მდინარის ჩამონადენის რეგულირების გაანგარიშების ახალი მეთოდები (გივი სვანიძე).
1959-1961 შეიქმნა 10-ტომიანი კოლექტიური ნაშრომი „საქართველოს სსრ წყლის რესურსების კომპლექსური გამოყენება“ (ხელმძღვანელი გივი სვანიძე).
ლიტერატურა
კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია კატეგორია:დედამიწის მეცნიერებები
ალიონი (გაზეთი)
„ალიონი“ — ქართული პოლიტიკური-ლიტერატურული გაზეთი, საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის ერთი ჯგუფის — „ალიონის“ („ალიონისტების“) ორგანო. გამოდიოდა 1917—1918 წლებში თბილისში, კვირაში ორჯერ. რედაქტორი — პ. საყვარელიძე, გამომცემელი — ლ. სანიძე.
მაუი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰავაის კუნძულები
ბზასაყდარი
მინი|300პქ| ბზასაყდარის ხედი სამხრეთ-დასავლეთიდან ჯაბა ლაბაძის ფოტო ბზასაყდარი — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალდაბის სამხრეთ-დასავლეთით, ტყეში. აქ ერთ ნაგებობადაა გაერთიანებული 2 ეკლესია, ეგვტერი, სამრეკლო და ერთი გაურკვეველი დანიშნულების სათავსი.
ე გ ვ ტ ე რ ი ეკლესიაზე ოდნავ მოკლეა (5,1X3 მ) და მას წყობის გადაბმით უკავშირდება. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია სარკმელი.
ს ა მ რ ე კ ლ ო სამხრეთით მდგარ ეკლესიაზე დასავლეთიდანაა მიშენებული. იგი ორსართულიანი ყოფილა. გეგმით თითქმის კვადრატულია (4,5X4,7 მ).
ჩრდილოეთით მდგარი ე კ ლ ე ს ი ა დარბაზულია (8,8X5 მ), უაფსიდო, თავდაპირველ ეკლესიაზე ოდნავ გრძელია და სამრეკლოს ჩრდილოეთი კედლის ნაწილსაც ფარავს. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ეკლესიას ცალფერდა სახურავი ჰქონია.
ს ა თ ა ვ ს ი (4,6X3,1 მ) ჩრდილოეთით მდგარ ეკლესიასა და სამრეკლოს შორის შექმნილ კუთხეშია ჩადგმული. იგი ყველაზე გვიანაა აგებული. ნაშენია ნატეხი ქვით - ტლანქად. კედლები შემორჩენილია ნახევარი მეტრის სიმაღლეზე.
ასევე შემორჩენილია ნატეხი ქვით ნაგები, წრიული მოხაზულობის დაბალი გ ა ლ ა ვ ნ ი ს ფრაგმენტები. გალავანს შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შირვანშაჰების სახელმწიფო
შირვანშაჰების სახელმწიფო — VI საუკუნის პირველ ნახევარში შექმნილი სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა დაახლოებით 1000 წლის განმავლობაში - 1538 წლამდე. მდებარეობდა მდინარეებს შაბრანსა და გილგილს შორის. შირვანშაჰების სახელმწიფოს არაბთა სახალიფოზე დამოკიდებულების გამო ამ პერიოდის შესახებ ძალიან მწირი ინფორმაციაა.
861 წელს არაბული წარმოშობის მაზიადიდებმა შირვანშაჰების სახელმწიფოს დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს. სახელმწიფოს საზღვრები მოიცავდა ჩრდილოეთით მდინარე დერბენტს და სამურს, სამხრეთით მდინარე მტკვარს, დასავლეთით გოქჩაისა და შაქის, აღმოსავლეთით კასპიის ზღვას. მრავალი წლის მანძილზე ისტორიულ ასპარეზზე მყოფი შირვანშაჰების სახელმწიფოს, გარკვეულ დროს, სხვადასხვა დინასტიები მართავდნენ: მაზიადიდები (861-1027), ქესრანიდები (1027-1382) და დარბანიდები (1382-1538). 1538 წელს სეფიანთა იმპერიამ მიიერთა შირვანშაჰების სახელმწიფო.
სახელმწიფოს დედაქალაქი თავდაპირველად იყო ქალაქი შირვანი, X საუკუნის პირველი მეოთხედიდან ქალაქი იეზიდია, იგივე შემახა, ხოლო XII საუკუნის ბოლოდან - ბაქო.
ისტორია
შირვანშაჰების პირველი დინასტიის დამფუძნებელი იყო აბასიდის სარდალი იეზიდ იბნ მაზიად აშ-შაიბანი - მაზიადიდების ტომიდან.
მისმა შთამომავლებმა და მემკვიდრეებმა, ისარგებლეს ცენტრალური ხელისუფლების დასუსტებით, შირვანი გამოაცხადეს დედაქალაქად და 861 წელს მიიღეს შირვანშაჰების ტიტული.
XII საუკუნის პირველ მეოთხედში შირვანშაჰების სახელმწიფოს ომობდა ივერიასთან და თურქ-სელჩუკებთან. შირვანშაჰ ახსითან I-ის (1160-1196) მეფობის დროს სახელმწიფოში მეცნიერებისა და კულტურის აღზევების ხანა დადგა.
1120 წელს დავითმა ლაშქრობა მოაწყო შირვანის წინააღმდეგ. ამ ლაშქრობის შემდეგ დაიწყო მუსულმანური კამპანია შირვანის დასახმარებლად. არაბთა გაერთიანებული ლაშქარი საქართველოსკენ წავიდა, მაგრამ ბრძოლაში დამარცხდა. 1123 წელს დავითმა მორიგი ლაშქრობა მოაწყო შირვანის წინააღმდეგ, თუმცა ის ამჯერად წარუმატებელი აღმოჩნდა.
მანუჩაჰრ III 1120 წლიდან შირვანშაჰი გახდა. მან დავითთან დამეგობრება გადაწყვიტა, რასაც სელჩუკთა შემოსევა მოჰყვა. დავითის გარდაცვალების შემდეგ 1125 წელს მანუჩაჰრმა მოახერხა ხელისუფლებაში დარჩენა და დაუმეგობრდა კიდეც დავითის მემკვიდრე მეფე დემეტრეს. ისინი არანთან ერთობლივად იბრძოდნენ და არაერთი მარცხი მიაყენეს მას. მინი|252x252პქ|[[ყიზყალასი|ყიზ-ყალასი. აგებულია ახსითან I დროს. XII საუკუნე]] შირვანშაჰ მანუჩაჰრი გარდაიცვალა 1160 წელს. მისმა გარდაცვალებამ ქაოსი გამოიწვია. მისი ვაჟები ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ. უმცროსი ვაჟი ფარუხზად I დედამისი თამარის მოკავშირე იყო და პროქართულ ორიენტაციას უძღვებოდა. უფროსი ვაჟი კი ახსითანი წინააღმდეგი იყო მსგავსი პოზიციის. შედეგად უფროსმა ვაჟმა გაიმარჯვა და თამარი უმცროს ვაჟთან ერთად საქართველოში გაიქცა. სწორედ თამარმა დააარსა თიღვის ტაძარი ზნაურთან (ახლანდელი სამხრეთ ოსეთი) და იქ მონაზონი გახდა.
XII საუკუნის პირველ ნახევარში შირვანშაჰ მანუჩაჰრ III-მ ბაქოს ირგვლივ ციხესიმაგრის გალავანი ააგო. დაახლოებით 1175 წელს ახსითან I-მა ააგო ყიზ-ყალას თავდაცვითი კოშკი. მინი|244x244პქ|ოთხკუთხა კოშკი მარდაკიანში გერშასპ I-ის დროს 1204 წელს მარდაკანში ააგეს მრგვალი კოშკი. შირვანში ციხე-ნაგებობების აგება გამოწვეული იყო საგარეო პოლიტიკური მოვლენებით. ძირითადად, უცხოელი დამპყრობლების შემოსევით. ამ ძეგლების სამშენებლო წარწერებზე შირვანშაჰების სახელები იყო მოხსენიებული მათი დიდებული ტიტულების ჩამონათვალით, რომელიც ყოველთვის არ ემთხვეოდა რეალურ მდგომარეობას. სიმაგრეები, კოშკები მოწმობდნენ შირვანშაჰებისა და მსხვილი ფეოდალების, მათი ვასალების სიმდიდრეზე, რომლებმაც ეს შენობები ააშენეს ნავთობის წყაროებისა და მარილის მაღაროების ექსპლუატაციიდან მიღებული სახსრებით. შირვანშაჰები ამ პერიოდში ბაქოში ცხოვრობდნენ. ახსითან I-მა ყიზილ-არსლანის მიერ შირვანშაჰების დედაქალაქ შემახას დაპყრობის შემდეგ, გარკვეული დროით ბაქოში გადაიტანა რეზიდენცია. შემახას დამანგრეველი მიწისძვრის შემდეგ, რომელიც 1192 წელს მოხდა, ახსითან I-მა ბაქო შირვანის მესამე დედაქალაქად აქცია. ფარიბურზ III-ის დროს 1234-1235 წლებში დასრულდა ბაქოს ყურეში გამაგრების მშენებლობა.
მონღოლთა შემოსევა
მარცხნივ|მინი|[[შირვანშაჰების სასახლე|შირვანშაჰთა სასახლე ბაქოში]] XIII საუკუნის პირველ მეოთხედში შირვანი დაექვემდებარა მონღოლთა შემოსევას. 1222 წელს ხანგრძლივი ალყის შემდეგ ციხე-ქალაქი შემახა აიღეს და გაანადგურეს. ქალაქის მაცხოვრებელნი ამოხოცეს. მონღოლთა არმიამ დაიპყრო და გაანადგურა მთელი სახელმწიფო. შემდგომ წლებში შირვანში შემოიჭრნენ ყივჩაღები, ქართველები, ასევე ხორეზმშაჰ ჯალალ ად-დინის ჯარი. 1231 წელს მონღოლებმა კვლავ შეუტიეს ამიერკავკასიას და გაანადგურეს განჯა, ბარდა, ბეილაგანი და შაბარდანი. მონღოლთა შემოსევებისას გადარჩენილმა ფეოდალებმა, დიდგვაროვანმა ხალხმა და ქალაქებისა და სოფლების მოსახლეობამ მთებს შეაფარეს თავი.
შირვანისა და არანის ქალაქები და რაიონები აიღეს მონღოლებმა, რომლებმაც შირვანშაჰ ფარიბურზ III-ის მეფობის დროს წერტილი დაუსვეს შირვანშაჰების სახელმწიფოს დამოუკიდებლობას.
გეოგრაფი ბაქუვი 1403 წელს წერდა, რომ მონღოლებმა ვერ აიღეს ზღვასთან ახლოს გამაგრებული ციხე - ბაქო. მხოლოდ მთელი ქვეყნის დაპყრობის შემდეგ ქალაქი იძულებული გახდა დამორჩილებოდა მათ.
ერთიანი მონღოლური იმპერიის დაშლის შემდეგ, შირვანი აღმოჩნდა ირანის ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს შემადგენლობაში. მისი ცენტრი თავრიზში იყო. ქვეყნის ნგრევას ამძიმებდა მუდმივი ომები ჰულაგუიდებსა და ოქროს ურდოელთა შორის, რომელთა ჯარები არაერთხელ შეიჭრნენ ამიერკავკასიაში და გაანადგურეს შირვანის მიწები. XIV საუკუნის უმეტესი ნაწილის განმავლობაში, ჰულაგუიდების იმპერიის დასუსტებასთან და შემდგომ დაშლასთან ერთად, შირვანშაჰების სახელმწიფო იბრძოდა გადარჩენისა და დამოუკიდებლობისთვის, მონაწილეობდა ახალი მომთაბარე სახელმწიფოების ომებში.
1386 წელს შირვანშაჰი იბრაჰიმ I გახდა თემურლენგის მოკავშირე, რომელიც თავისი ჯარით ამიერკავკასიაში შეიჭრა. 1395 წელს თემურლენგმა მას ქალაქი დერბენტი გადასცა და შირვანშაჰს მიანდო ქალაქის გადასასვლელის დაცვა.
თემურლენგის სიკვდილმა გამოიწვია მისი იმპერიის დაშლა და ომი მემკვიდრეებს შორის, რომლის დროსაც იბრაჰიმ I დაიპყრო განჯა და ყარაბაღის უმეტესი ნაწილი. თუმცა 1412 წელს იგი ბრძოლაში დამარცხდა ყარა-იუსუფთან, რომელიც თურქმანთა სახელმწიფოს ყარა-ყოიუნლუს მმართველი იყო. ეს სახელმწიფო მოიცავდა სამხრეთ აზერბაიჯანს, სომხეთს, ქურთისტანსა და ერაყს. შირვანი კვლავ განადგურებული იყო და იბრაჰიმ I გახდა ყარა-ყოიუნლუს მმართველის ვასალი. 1468 წელს ყარა-ყოიუნლუს ადგილზე წარმოიშვა თურქმანთა სახელმწიფო აყ-ყოიუნლუ, რომელთანაც შირვანშაჰების სახელმწიფოს მოკავშირული ხასიათის ურთიერთობა ჰქონდა.
სეფიანთა შემადგენლობაში გადასვლა
XV საუკუნის ბოლოს შირვანშაჰებს ჰყავდათ ახალი ძლიერი მტერი სეფიანთა სახელმწიფოს სახით. უკვე 1500 წლის შემოდგომაზე შაჰ ისმაილმა წამოიწყო ლაშქრობა შირვანშაჰ ფარუხ-იასარის წინააღმდეგ, აიღო შემახა და სრულიად დაამარცხა შირვანშაჰის არმია. მომდევნო წელს ისმაილმა, ერთთვიანი ალყის შემდეგ, აიღო ბაქო, მიითვისა შირვანშაჰების მთელი საგანძური. 1509 წელს შაჰ ისმაილმა კვლავ გაგზავნა თავისი ჯარი შირვანში, დაიკავა შემახა და ბაქო. ქალაქი დერბენტის დამორჩილებაც მოახერხა. ამ ლაშქრობის შემდეგ ისმაილ I-სა და შირვანშაჰებს შორის ურთიერთობა გაუმჯობესდა, მაგრამ 1538 წელს ისმაილის მემკვიდრე შაჰ თამაზ I თავს დაესხა შირვანს. 1539 წელს მაზიადიდების დინასტია დასრულდა ბოლო შირვანშაჰ შაჰ რუხის სიკვდილით და შირვანის ტერიტორია შევიდა სეფიანთა სახელმწიფოში.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია კატეგორია:შირვანშაჰები
ვარსკვლავური ომები: კლონების ომები (2008 წლის ტელესერიალი)
„ვარსკვლავური ომები: კლონების ომები“ (Star Wars: The Clone Wars) — ამერიკული სამგანზომილებიანი სატელევიზიო ანიმაციური სერიალი, შექმნილი კომპანიების Lucasfilm Animation, Lucasfilm Animation Singapore და CGCG Inc, მიერ. სერიალი პირველად ეთერში გავიდა 2008 წლის 3 ოქტომბერს. მისი სიუჟეტი ეფუძნება ვარსკვლავური ომების გამოგონილი სამყაროს ისტორიას. მოქმედება მიმდინარეობს დაახლოებით იგივე პერიოდში, რაც 2003 წლის სერიალში ასახული მოვლენები, იავინის ბრძოლამდე 22-19 წლებში.
ეპიზოდები
სერიალის ყოველი ეპიზოდი საშუალოდ 22 წუთის ხანგრძლივობისაა. ყოველი სერია კლონური ომის სხვადასხვა ეპიზოდს აღწერს, ზოგი სერიები (2–3 ზედიზედ, ხანდახან ოთხიც კი) წარმოადგენენ ერთ სიუჟეტურ ხაზს. განსხვავებით 2003 წელს გამოსული სერიალისგან, ამ სერიალში 7 სეზონია, პირველი ოთხი სეზონი შედგება 22 ეპიზოდისგან, მე-5 სეზონი შედგება ოცი ეპიზოდისგან, მე-6 — ცამეტისგან და მე-7 — თორმეტი სერიისგან. სერიალის გამოშვება დაიწყო იმავე სახელობის ანიმაციური ფილმით.
პერსონაჟები
ფილმებისგან განსხვავებით, სადაც უმთავრესი ყურადღება სკაიუოკერების ოჯახის წარმომადგენლებს ეთმობა, სერიალში ყურადღება გამახვილებულია მეორეხარისხოვან პერსონაჟებზეც (ჯედაებზე, სენატორებზე, კლონებზე და სეპარატისტებზეც კი).
სან-ხუან-დელ-ოლმო
სან-ხუან-დელ-ოლმო (San Juan del Olmo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 90 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
NGC 2
გალაქტიკის აღმომჩენად ითვლება ირლანდიელი ასტრონომი ლოურენს პარსონსი ხოლო თარიღი 20 აგვისტო 1873 წელი.
ეს ობიექტი შედის ახალ დიდ საერთო კატალოგის ნუსხაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი კატეგორია:სპირალური გალაქტიკები
ლომე
ლომე (Lomé) — ტოგოს დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქი. ქვეყნის სამრეწველო, ადმინისტრაციული ცენტრი და უმსხვილესი საზღვაო პორტი. მდებარეობს გვინეის ყურეზე. ქალაქიდან გააქვთ ყავა, კაკაო და პალმის კაკალი. ასევე ხდება ნავთობის გადამუშავება.
ისტორია
ქალაქი XVIII საუკუნეში ევეს ხალხმა დააარსა.
მოსახლეობის სწრაფი ზრდა XX საუკუნის მეორე ნახევარში დაიწყო. 1950 წელს მოსახლეობამ 30 000-ს შეადგინა, 1960 წელს კი როდესაც ტოგომ საფრანგეთისგან დამოუკიდებლობა მოიპოვა 80 000. 1970 წელს ამ რიცხვმა 200 000-ს მიაღწია.
1975 წლინდა ლომეში 10%-ით გაიზარდა ინვესტირება, რაც განვითარებისკენ იყო მიმართული. ამავე პერიოდში გაფართოვდა რკინიგზა.
ქალაქის შემოგარენში გაიზარდა მებოსტნეობა-მებაღეობა, რასაც უმუშევრობის მაღალმა რიცხვმა, სოფლებიდან მიგრაციამ და ბოსტნეულზე მოთხოვნის ზრდამ შეუწყო ხელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოგოს ქალაქები კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები
ჩინური ისლამური სამზარეულო
ისტორია
დასავლეთ ჩინეთში მუსლიმური მოსახლეობის სიმრავლის გამო, მრავალი ჩინური რესტორანი ემსახურება მუსულმანებს ან ხშირად მათ მართავს მუსულმანები. ჩრდილოეთ ჩინეთის ისლამური სამზარეულო წარმოიშვა ჩინეთში. მასზე დიდი გავლენა აქვს პეკინის სამზარეულოს, სამზარეულოს თითქმის ყველა მეთოდი იდენტურია და განსხვავდება მხოლოდ მასალით რელიგიური შეზღუდვების გამო. შედეგად, ჩრდილოეთ ისლამური სამზარეულო ხშირად შედის პეკინის ჯგუფის სამზარეულოში, თუმცა იგი იშვიათად ხვდება აღმოსავლეთ სანაპიროს რესტორნებში.
იუანის დინასტიის დროს მონღოლთა იმპერატორებმა აკრძალეს ცხოველების დაკვლის და საკვების მომზადების ჰალალური და კოშერული მეთოდები, დაწყებული ჩინგიზ ხანით, რომელმაც აუკრძალა მუსლიმებსა და ებრაელებს ცხოველების ხოცვა თავისებურად და აიძულა დაემკვიდრებინათ მონღოლური მეთოდი.
ტრადიციულად, განსხვავებაა ჩრდილოეთ და სამხრეთ ჩინურ ისლამურ სამზარეულოს შორის, მიუხედავად იმისა, რომ ორივე ცხვრისა და თხის ხორცი გამოიყენება. ჩრდილოეთ ჩინეთის ისლამური სამზარეულო დიდწილად ეყრდნობა საქონლის ხორცს, მაგრამ იშვიათად იხვებს, ბატებს, კრევეტებს ან ზღვის პროდუქტებს, სამხრეთ ისლამური სამზარეულო კი პირიქითაა. ამ განსხვავების მიზეზი არის სხვადასსხვა ინგრედიენტების არსებობა. დიდი ხნის განმავლობაში ხარს იყენებდნენ მეურნეობისთვის და ჩინეთის მთავრობები ხშირად მკაცრად კრძალავდნენ ხარს საკვებად მისაღებად. ამასთან, ჩინეთის ჩრდილოეთი ნაწილის გეოგრაფიული სიახლოვის გამო უმცირესობებით დომინირებულ რეგიონებთან, რომლებიც არ ექვემდებარებოდნენ ასეთ შეზღუდვებს, ძროხის ხორცი ადვილად შეიძინებოდა და გადაიტანა ხდებოდა ჩრდილოეთ ჩინეთში. ამავე დროს, იხვები, ბატები და კრევეტები იშვიათია სამხრეთ ჩინეთთან შედარებით, ჩრდილოეთ ჩინეთის მშრალი კლიმატის გამო. მარცხნივ|მინი|ჰალალის ხორცის მაღაზიის ნიშანი ჰანკუში, ca. 1934–1935წწ. ჩინური ისლამური რესტორანი შეიძლება მსგავსი იყოს მანდარინის რესტორნისა, გარდა იმ შემთხვევისა, რომ მენიუში არ არის ღორის ხორცი და არის პირველ რიგში, ლაფშაზე დაფუძნებული კერძები.
ჩინეთის აღმოსავლეთ მთავარ ქალაქების უმეტეს ნაწილში არის ძალიან შეზღუდული ისლამური/ჰალალური რესტორნები, რომლებსაც მართავენ მიგრანტები დასავლეთ ჩინეთიდან (მაგ., უიღურები ). ისინი, პირველ რიგში, სთავაზობენ მხოლოდ იაფფასიან სუპებს. ეს რესტორნები, როგორც წესი, გაფორმებულია ისლამური მოტივებით, როგორიცაა ისლამური ხალიჩები, სურათები და არაბული დამწერლობა.
ყველაზე ცნობილი კერძი
Lamian (Dungan : Ламян) არის ჩინური კერძი ხელით დამზადებული ლაფშა, რომელიც ჩვეულებრივ ემატება ძროხის ან ცხვრის არომატის მქონე სუპს (湯麪, დამიმა, tāngmiàn), მაგრამ ზოგჯერ შემწვარია (炒麪, Чаомян, Chǎomiàn) და თან ერთვის ტომატის სოუსი. სიტყვასიტყვით, 拉, ла (lā) ნიშნავს დაჭიმვას, ხოლო 麪, мян (miàn) ლაფშას ნიშნავს. ხელით დამზადების პროცესი მოიცავს ცომის ერთი ნაწილის აღებას და რამდენჯერმე განმეორებით დაჭიმვას, რათა მიიღონ ერთი ძალიან გრძელი ლაფშა.
სქოლიო
კატეგორია:მუსლიმური სამზარეულო კატეგორია:ჩინური სამზარეულო კატეგორია:ისლამური კულტურა კატეგორია:მულტიკულტურალიზმი და ისლამი
საქართველოს ბადმინტონის ფედერაცია
საქართველოს ბადმინტონის ფედერაცია — ბადმინტონის მმართველი ორგანო საქართველოში. დაფუძნდა 1991 წლის 19 ივლისს. 1992 წლიდან ბადმინტონის საერთაშორისო ფედერაციისა (IBF) და ევროპის ბადმინტონის ასოციაციის (EBA) წევრია..
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ბადმინტონი კატეგორია:საქართველოს სპორტული ორგანიზაციები
გაბისონია
საკუთარი სახელი გაბისონია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ალექსანდერ ნიუბელი
ალექსანდერ ნიუბელი (დ. 30 სექტემბერი, 1996) — გერმანელი ფეხბურთელი. ბუნდესლიგის კლუბ მიუნხენის „ბაიერნის“ მეკარე.
ადრეული წლები
ნიუბელი გაიზარდა ზალცკოტენ-ტუდორფში, ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიაში, და დაიწყო კარიერა საფეხბურთო კლუბ „ტუდროფში“. 2005 წელს შეუერთდა „პადერბორნის“ ახალგაზრდულ გუნდს. სადაც იგი 14 წალმდე თამაშობდა სხვა პოზიციებზე. 2014-2015 წლებში შეუერთდა „პადერბორნის“ გუნდს პროფესიონალურ დონეზე, მაგრამ ამ სეზონში მას შეხვედრა არ ჩაუტარებია.
შალკე
ნიუბელი შეუერთდა „შალკეს“, საიდანაც ის გაუშვეს „შალკეს“ სარეზერვო გუნდში. 2016 წლის 14 მაისს შედგა მისი დებიუტი ბუნდესლიგაში, „ჰოფენჰაიმის“ წინააღმდეგ სადაც მან 90 წუთზე სადაც მან შეცვალა რალფ ფერმანი.
ნიუბელმა სეზონი გუნდის სათადარიგო მეკარედ დაიწყო. 2018 წლის 24 ოქტომბერს შედგა მისი დებიუტი ჩემპიონთა ლიგაზე, „გალათასარაის“ წინააღმდეგ. შეხვედრა ფრედ, ანგარიშით 0–0 დასრულდა.
ზამთრის შესვენების შემდეგ, დომენიკო ტედესკომ იგი ძირითადი შემადგენლობის მეკარედ აქცია. 2019 წლის 2 თებერვალს მიიღო წითელი ბარათი მიონხენგლადბახის „ბორუსიას“ წინააღმდეგ და მოუწია 2 შეხვედრის გამოტოვება. ამის შემდეგ ნიუბელი დაუბრუნდა შემადგენლობას და კვლავ იქცა გუნდის ძირითად მეკარედ.
ბაიერნი
2020 წლის 30 ივნისს ნიუბელი შეუერთდა მიუნხენის „ბაიერნს“. ნიუბელის დებიუტი შედგა გერმანიის თასზე, 15 ოქტომბერს, მე-5 ლიგის კლუბ „დიურენის“ წინააღმდეგ, რომელიც „ბაიერნმა“ ანგარიშით 3-0 დაამარცხა. 2020 წლის 1 დეკემბერს, შედგა მისი დებიუტი „ბაიერნში“ ჩემპიონთა ლიგაზე, მადრიდის „ატლეტიკოს“ წინააღმდეგ. შეხვედრა ანგარიშით 1–1 დასრულდა.
ტიტულები
ბაიერნი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:პადერბორნის ფეხბურთელები კატეგორია:შალკე 04-ის ფეხბურთელები კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები
ISO 8601
ISO 8601 — საერთაშორისო სტანდარტი, გამოშვებული ორგანიზაცია ISO–ს მიერ, რომელიც განსაზღვრავს თარიღისა და დროის ფორმატს და საერთაშორისო კონტექსტში მათი გამოყენების რეკომენდაციებს იძლევა. ნორმატივების დასახელებებია — Data elements and interchange formats — Information interchange — Representation of dates and times.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ISO სტანდარტები
ფილადელფიის მუსიკის აკადემია
მუსიკის აკადემია ფილადელფიაში (პენსილვანია) — უძველესი ოპერის თეატრი აშშ-ში, რომელიც ამჟამადაც მისი თავდაპირველი მიზნებისთვის გამოიყენება. „ბროდ სტრიტის დიდი მხცოვანი ლედი“ (Grand Old Lady of Broad Street), აკადემია პენსილვანიის ბალეტისა და ფილადელფიის საოპერო კომპანიის ბინაა. მრავალი წლის განმავლობაში ის ასევე ფილადელფიის ორკესტრის ბინა იყო და მასში კვლავ ტარდება საორკესტრო კონცერტები.
შენობის მშენებლობა 1855 წელს დაიწყო და 1857 წლის 26 იანვარს აკადემია დიდი ბალით გაიხსნა. ამ შენობაში შესრულებული პირველი ოპერა იყო დასავლეთ ნახევარსფეროში ვერდის "ილ ტროვატორეს" პრემიერა, იმავე წლის 25 თებერვალს. აკადემია მას შემდეგ მუდმივად ფუნქციონირებს, მასპინძლობდა რა მრავალ მსოფლიოში განთქმულ შემსრულებელს, დირიჟორსა და კომპოზიტორს. აქ სტანდარტული საოპერო და კლასიკური რეპერტუარის მრავალი ამერიკული პრემიერა მოწყობილა. შენობა გამოიყენება ასევე არა-სამუსიკო ღირსშესანიშნაობებისთვისაც—გროვერ კლივლანდსა და რიჩარდ ნიქსონს მონაწილეობა მიუღიად აქ გამართულ ოფიციალურ წვეულებებზე, ხოლო ალბერტ აინშტაინს კი ლექცია გაუმართავს.
მიუხედავად იმისა, რომ სახელი შესაძლოა კონსერვატორიაზე მიუთითებდეს, აკადემიას რაიმე სახის სასწავლო პროგრამა ან ფაკულტეტი არ ჰქონია. თუმცა აქ ხშირად ჩატარებული ხმისა და ინსტრუმენტალური კონკურსები, მათ შორის პავაროტის კონკურსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფილადელფია კატეგორია:ოპერის თეატრები
ბიშტინოვო
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 169 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 49 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 68 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
Aoteadrillia rawitensis
Aoteadrillia rawitensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ანდრია ჭოჭუა
ანდრია მაქსიმეს ძე ჭოჭუა (დ. 14 აგვისტო, 1879, სოფელი აძიუბჟა, სოხუმის ოკრუგი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. აპრილი, 1965) — საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე (1948-1958).
ბიოგრაფია
ანდრია ჭოჭუა დაიბადა 1879 წელს სოხუმის ოკრუგის კოდორის განყოფილების სოფელ აძიუბჟაში მაქსიმე (მამსირ) ჭოჭუასა და კ. უ. კუტალანდიას ოჯახში. დედა ადრე გარდეცვალა, როცა ის იყო ორი წლის. 7 წლის ასაკამდე ის იზრდებოდა სოფელ კუტოლში ბებიასთან (დედის მხრიდან). შემდეგ ანდრია თავისთან მამამისმა წაიყვანა. ადრეულ ასაკში მას უწევდა ფიზიკური მუშაობა.
პირველადი განათლების მისღებად დრანდის მონასტერის სკოლაში ჩაირიცხა. სწავლის პერიოდში ის თავის მეგობარ ალქესი ჯანაშიასთან ერთად კერძო სახლში ცხოვრობდნენ. ბინის ქირის გამო ანდრია იძულებული შეიქნა საცხოვრებლად სოფელ ფშაფში მის ნათესავებთან გადასულიყო. მიუხედავად ყველაფრისა მინასტრის სკოლა მაინც ვერ დაამთავრა. მალე ის ბრუნდება შინ სოფელ აძიუბჟაში ბრუნდება. 1880 წელს გადადის საცხოვრებლად სოხუმში, სადაც ის მიიღეს სოხუმის ხაზინადარის ოჯახში მსახურად. შემდეგ ის გადავიდა სავაჭრო დახლის მდიდარ მფლობელთან სახლში დამხამრედ, რომელიც მას აძლევდა უფლებას ესწავლა ქალაქის სკოლაში. 1897 წელს დაამთავრა სოხუმის ორკლასიანი სამოქალაქო სასწავლებელი და შევიდა თბილისის მებაღეობის სკოლაში, რომელიც დაამთავრა 1901 წელს მებაღე-დეკორატორისა და მეღვინეობის სპეციალობით. იმავე წელს მოეწყო თბილისის სამსაწავლებლო ინსტიტუტში, რომელიც დაასრულა 1905 წელს მათემატიკის კვალიფიკაციით. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა პედაგოგად სოხუმში, სადაც ასწავლიდა მათემატიკას, გეოგრაფიას და ისტორიას.
1912 წელს ჭოჭუას უშუალო მონაწილეობით სოფელ აძიუბჟაში სოფლის მაცხოვრებელთა შემოწირულობით აშენდა საკუთარი სკოლა, ხოლო 1913-1914 სასწავლო წლებისათვის მოწყობილი იყო აძიუბჟის აგურის ორსართულიანი სკოლა. 1914 წელს ჭოჭუა დაინიშნა სოხუმის საქალაქო სასწავლებლის დირექტორად, სადაც ის მუშაობდა აფხაზეთში 1921 წლის საბჭოთა წყობის დამყარებდამდე.
1921-1923 წლებში ანდრია ჭოჭუა მუშაობდა აფხაზეთის განათლების სახალხო კომისარიატის სასკოლო განყოფილების გამგედ, 1923-1925 წლებში აფხაზეთის განათლების სახალხო კომისრის მოადგილედ. 1925-1930 წლებში ჭოჭუას ეკავა აფხაზეთის განათლების სახალხო კომისრის თანამდებობა, ხოლო 1931-1938 წლებში მუშაობდა სუბტროპიკული კულტურების საკავშირო ინსტიტუტის დირექტორად. 1938 წლის დასაწყისიდან მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს ფილიალის აფხაზეთის კულტურის ინსტიტუტის დირექტორად.
1927-1936 წლებში ანდრია ჭოჭუა იყო სსრკ IV და V მოწვევის ცაკ-ის წევრი, აფხაზეთის განსახკომის კოლეგიისა და მეთოდოლოგიური საბჭოს წევრი, აფხაზეთის სახელგამის გამგეობის წევრი, აფხაზეთის მეცნიერულ მუშაკთა სექციის თავმჯდომარე.
1938 წლის 12 ივნისს ანდრია ჭოჭუა კენჭს იყრიდა ქ. სოხუმის №2 მოლოტოვის საარჩევნო ოლქში აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად, 12 ივლისს კი იმავე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარედ. 1948-1958 წლებში იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. ანდრია ჭოჭუა — სსრკ-ის III-IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოსა და საქართველოს სსრ-ის III-IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
ანდრია ჭოჭუა გარდაიცვალა 1965 წლის აპრილში.
ბიბლიოგრაფია
ანდრია ჭოჭუამ დიდი შრომა გასწია აფხაზური კულტურის, ენისა და ლიტერატურის განვითარებისათვის. დაწყებითი სკოლებისათვის მის მიერ შედგენილია არაერთი სახელმძღვანელო.
1908 წელს ა. ჭოჭუა ქმნის თავის პირველ „აფხაზური ანბანს“. სოხუმის ოკრუგის სახალხო სასწავლებლებთან არსებული სპეციალური კომისიის მიერ შესწავლის შემდეგ წიგნი გამოქვეყნდა თბილისში 1909 წელს. როგორც ჭოჭუა იხსენებდა ანბანი განხილულ იქნა მისი მონაწილეობის გარეშე, რის შედეგადაც წიგნიდან ამოღებულ იქნა სიტყვები, წინადადებები და სტატიები. საავტორო ეგზემპლიარის გაცნობის შემდეგ ჭოჭუამ უარყოფითი რეცენზია დაწერა, რის გამოც ინსპექტორ იზმაილოვის სახელით მან გაფრთხილება მიიღო.
ჭოჭუას „აფხაზური ანბანი“ თავიდან გამოიცა 1914 და 1925 წლებში. ის თავის ანბანს განიხილავდა როგორც გულიასა და მაჭავარიანის აფხაზური ანბანის თავისებურ გაგრძელებას. 1910 წლიდან სკოლებში აფხაზური ენა ისწავლებოდა ჭოჭუასეული „აფხაზური ანბანის“ მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ა
462
თარიღი უცნობია
*
გალერეა
thumb|300px|უფიცის გალერეა, ფლორენცია გალერეა (ფრანგ. Galerie < იტალ. Galleria), შენობის სხვადასხვა ნაწილის დამაკავშირებელი გრძელი გადახურული სათავსი, რომელსაც ერთ-ერთი გრძივი კედლის ნაცვლად სვეტები ან ბოძები, ზოგჯერ კი მათთან ერთად ბალუსტრადაც აქვს. XVI საუკუნის I ნახევრიდან ევროპის სასახლეთა არქიტექტურაში შეიქმნა გალერეის ახალი ტიპი — ვრცელი დარბაზი, გრძივი კედლის გასწვრივ დაყოლებული დიდი სარკმლებით. XVII საუკუნიდან ასეთ გალერეას იყენებდნენ კერძო სამხატვრო კოლექციების გამოსაფენად. ამის გამო, მოგვიანებით გალერეა ეწოდა სამხატვრო მუზეუმებს. თანამედროვე არქიტექტურაში გალერეა სახლების მნიშვნელოვანი ფუნქციური ელემენტია.
ლიტერატურა
კატეგორია:არქიტექტურული ელემენტები
საერთაშორისო სტანდარტი
საერთაშორისო სტანდარტი — სტანდარტი, შემუშავებული საერთაშორისო სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ. საერთაშორისო სტანდარტები ხელმისაწვდომია განხილვისა და გამოყენებისთვის მსოფლიო მასშტაბით.
კატეგორია:სტანდარტები
მენუა
მენუა — ურარტუს მეფე ძვ. წ. IX-VIII საუკუნეების მიჯნაზე (ძვ. წ. 810-786 წწ.). მეფე იშფუინის უმცროსი ვაჟი. იშფუინის მეფობის დასასრულს მენუა მის თანამმართველად ითვლებოდა. იშფუინისა და მენუას სახელით დღემდე ცნობილია ათიოდე ურარტული წარწერა, მათში მოხსენიებულია ლაშქრობები მუსასირში, ბარშუის, ლუშის, ქათარზის, ვიტერუხისა და სხვა ქვეყნების წინააღმდეგ. საკუთრივ მენუას სახელით ასზე მეტი წარწერაა. მის დროს დიდი ბრძოლები გაიმართა მანასთან, დიაოხთან, დაიწყო ჩრდილოეთ სირიისა და ჩრდილოეთ მესოპოტამიის დაპყრობა, არარატის ველის დაუფლება და ათვისება; ააგეს ურარტუელთა ციხესიმაგრე მენუახინილი. მენუამ დიდ სააღმშენებლო და საირიგაციო სამუშაოებს მოჰკიდა ხელი, კერძოდ, მან გაიყვანა 70 კმ. არხი, რომელიც სასმელი და სარწყავი წყლით ამარაგებდა დედაქალაქ ტუშფას (ახლანდელი ქ. ვანი, თურქეთში); დაპყრობილ ადგილებში აგებდა ციხესიმაგრეებს, საკულტო ნაგებობებს. მენუა შეცვალა მისმა ვაჟმა არგიშთი I-მა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ურარტუს მეფეები
ბერნარდენ განტენი
მინი|მარჯვნივ|200px|ბერნარდენ განტენი ბერნარდენ განტენი (Bernardin Gantin; დ. 8 მაისი 1922, ტოფო, ბენინი — გ. 13 მაისი 2008, პარიზი, საფრანგეთი) — პირველი შავკანიანი კარდინალი, უმაღლესი რანგის აფრიკული წარმოშობის საეკლესიო პირი რომის კათოლიკურ ეკლესიაში. კოტონუს არქიეპისკოპოსი 1960-1971 წწ. კარდინალი 1977 წლიდან.
ბიოგრაფია
ბერნარდენ განტენი დაიბადა 1922 წლის 8 მაისს კოტონუს ეპარქიის ქალაქ ტოფოში. იგი რკინიგზის მუშაკის შვილი იყო. მისი სახელი ითარგმნება, როგორც "რკინის ხე" (gan – ხე და tin –რკინა).
2002 წლის 8 მაისს განტენი გახდა 80 წლისა და დაკარგა კონკლავში კარდინალის წოდება, რის გამოც იგი დაბრუნდა ბენინში.
2008 წლის 13 მაისს 86 წლის ასაკში გარდაიცვალა პარიზში ჟორჟ პომპიდუს სახელობის ჰოსპიტალში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბენინელი კარდინალები კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
გალვანო...
გალვანო... (ლუიჯი გალვანის გვარის მიხედვით) — რთული სიტყვის ნაწილი, შემოკლებული „გალვანური“, „გალვანიზმი“ (მაგ., გალვანოპლასტიკა, გალვანიზაცია).
პლანტენ-მორეტუსის მუზეუმი
ბეჭვდითი კომპანია XVI საუკუნეში დაარსდა კრისტოფერ პლანტენის მიერ. მისი სიკვდილის შემდეგ, მას სათავეში ჩაუდგა ჟან მორეტუსი. 1876 წელს, ედუარდ მორეტუსმა კომპანია ქალაქ ანტვერპენს მიჰყიდა. უკვე ერთი წლის შემდეგ, მოსახლეობას მისი დათვალიერება შეეძლო. 2005 წელს მუზეუმი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა.
მუზეუმი ფლობს უიშვიათეს ტიპოგრაფიკულ ნიმუშებს. ასევე ერთ-ერთია მსოფლიოს ორ უძველეს ბეჭვდვით გამომცემლობას შორის. მუზეუმს აქვს მოზრდილი ბიბლიოთეკა და მდიდრულად ორნამენტირებული ინტერიერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბელგიაში
სანგარი
სანგარი — მიწის საველე ნაგებობა, უმარტივესი შესაფარი, რომელსაც ბრძოლაში იყენებენ საცეცხლე პოზიციად და პირადი შემადგენლობისა და საბრძოლო ტექნიკის შესაფარებლად. სანგარი შეიძლება იყოს ერთეული მებრძოლისათვის, ათეულისათვის ან სატყვიამფრქვევო, საქვემეხო, სატანკო და სხვა. ერთეულ სანგარს მებრძოლი ჩვეულებრივ, თვითონ თხრის მოწინააღმდეგის ცეცხლის ქვეშ. ერთეულ სანგრებს თხრილებით აერთებენ და იღებენ სანგრებს ათეულისათვის (სიგრძე 50-60 მ). სანგრის დაცვითი უნარიანობის გასაზრდელად ფონის შესაბამისად შენიღბავენ და ცალკეულ მონაკვეთზე გადახურავენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მილიტარიზმი კატეგორია:შენობა-ნაგებობები
აფრიკელი პაპების სია
აფრიკელი პაპების სია — ჩამონათვალი რომის კათოლიკური ეკლესიის რამდენიმე პაპისა, რომელიც დაბადებული იყო რომის პროვინცია აფრიკაში. აფრიკის პროვინციის ტერიტორია შეესაბამებოდა თანამედროვე ალჟირის, ტუნისისა და ლიბიის ტერიტორიებს.
სია
List of African popes
შივაჯი
250პქ|მინიატიურა|შივაჯის პორტრეტი, [[ბრიტანეთის მუზეუმი]] შივაჯი (დ. 19 თებერვალი, 1630 — გ. 3 აპრილი, 1680) — ინდოელთა ეროვნული გმირი. დასავლეთ დეკანში მუსულმთა ასწლიანი ბატონობის წინააღმდეგ აჯანყების მეთაური და 1674 წლისათვის მაჰარაშტრას შტატის და მისი მეზობელი ტერიტორიების ნაწილზე მარათების სახელმწიფოს დამაარსებელი.
შივაჯის მამა — დიდი სამხედრო მეთაური აჰმადნაგარისა და ბიჯაპურის სულთნების სამსახურში.
1655 წელს შივაჯიმ საკუთარი თავი გამოაცხადა ჩაგრულ ინდუსთა მფარველად და ღიად გამოვიდა ბიჯაპურის სახელმწიფოს წინააღმდეგ. მის წინააღმდეგ გაგზავნილი 20 ათასიანი ჯარი შივაჯიმ შეიტყუა დასავლეთ გჰატის გაუვალ ჯუნგლებში, სადაც მათი წინამძღოლი ეშმაკობით დაიმორჩილა. 1661 წელს ბიჯაპურის სულთანმა აღიარა მარათებით დასახლებული ჩრდილოეთ ოლქების განდგომა. შივაჯი აცნობიერებდა, რომ აუცილებელი იყო გასასვლელი ზღვაზე, რისთვისაც მოუხდა კონფლიქტი დიდ მოგოლთა იმპერიასთან. წაართვა მათ ყველაზე მნიშვნელოვანი პორტი სურატი 1664 წელს. შივაჯის წინააღმდეგ მოგოლთა 20 ათასიანი არმიის გაგზავნა მოგოლთა სრული კატასტროფით დამთავრდა. ლაშქრის წინამძღოლმა დაკარგა თითები, ხოლო მისი ვაჟი დაიღუპა. გამძვინვარებულმა იმპერატორმა აურანგზებმა 100 ათასიანი კარგად აღჭურვილი არმია გაგზავნა დაუმარცხებელი რაჯა ჯაი სინგჰის მეთაურობით. შივაჯი იძულებული იყო ეცნო მარცხი და პურანდჰარის ხელშეკრულებით (1665 წელს) საკუთარ ვაჟთან ერთად გადასახლებულ იქნა აგრაში დიდ მოგოლთა სასახლეში, შინაპატიმრობაში.
1666 წელს ერთგულმა მომხრეებმა შივაჯი და მისი ვაჟი ხილის კალათებში ჩასვეს, ზემოდან ხილი დააყარეს და ისე გააპარეს მშობლიურ მხარეში. 1670 წელს შივაჯიმ განაახლა ბრძოლა მოგოლთა იმპერიასთან და 4 წლის მანძილზე დაიბრუნა მთელი მისი ძველი მონაპოვარები. 1674 წელს ის ეკურთხა, როგორც მარათების იმპერატორი. მისი უკანასკნელი წლები გამოირჩეოდა შვილთან კონფლიქტით. შივაჯის მოღვაწეობამ წარმოაჩინა დიდ მოგოლთა იმპერიის სისუსტეები და შეამზადა იგი დაცემისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ინდოეთის მმართველები კატეგორია: აჯანყების მეთაურები კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1630 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1680
მენუახინილი
მენუახინილი — ციხესიმაგრე არარატის ველზე. ძვ. წ. IX-VIII საუკუნეების მიჯნაზე ააგო ურარტუს მეფე მენუამ ამ ადგილებში დაპყრობილი ერიქუახის ტომის მიწა-წყალზე, დასახლებული პუნქტის — ლიხიუნის მახლობლად (არარატის მთის ჩრდილოეთ ფერდობზე, თურქეთში). სახელი ეწოდა მენუას პატივსაცემად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ურარტუ
ჯესიკა ალუპო
ჯესიკა ალუპო (Jessica Alupo; დ. 23 მაისი, 1974) — უგანდელი პოლიტიკოსი, მასწავლებელი და ყოფილი სამხედრო ოფიცერი. უგანდის მეცხრე და მოქმედი ვიცე-პრეზიდენტი 2021 წლიდან. 2011-2016 წლებში ეკავა განათლების მინისტრის თანამდებობა. იგი არის ასევე კატაკვის რაიონის წარმომადგენელი უგანდის პარლამენტში.
სქოლიო
კატეგორია:უგანდის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:უგანდელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ქალი ვიცე-პრეზიდენტები
463
თარიღი უცნობია
*
Apiotoma
Apiotoma — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
NGC 3
გალაქტიკის აღმომჩენად ითვლება გერმანელი ასტრონომი ალბერტ მარტი ხოლო თარიღი 29 ნოემბერი 1864 წელი.
ეს ობიექტი შედის ახალ დიდ საერთო კატალოგის ნუსხაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი კატეგორია:ლინზისებური გალაქტიკები
სან-მიგელ-დე-სერესუელა
სან-მიგელ-დე-სერესუელა (San Miguel de Serrezuela) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,75 კმ². მოსახლეობა — 115 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
გელა კეტაშვილი
გელა კეტაშვილი (დ. 27 სექტემბერი, 1965, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა ქუთაისის „ტორპედოს“, თბილისის „დინამოს“, ლანჩხუთის „გურიას“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული და ოლიმპიური ნაკრების ღირსებას. სეულის 1988 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი საბჭოთა კავშირის ოლიმპიური ნაკრების შემადგენლობაში. ქართული ფეხბურთის ისტორიაში პირველი და ერთადერთი ქართველი ფეხბურთელია, ვინც ეს ტიტული მოიპოვა.
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1988), საქართველოს სპორტის რაინდი (2016). საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის საიუბილეო მედლის (1999), საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ორდენის (2003), ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის (2003), ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის (2018) და ღირსების ორდენის კავალერი.
ორჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
საკლუბო კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1976 წელს „ნორჩ დინამოელში“ მწვრთნელ სერგო აპრესიანთან. 1981–1983 წლებში თამაშობდა ქუთაისის „ტორპედოში“, რომლის რიგებშიც უმაღლესი ლიგის 27 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. 1984–1989 წლებში იცავდა თბილისის „დინამოს“ ღირსებას.
საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში მონაწილეობა მიიღო უეფა-ს თასის 1987–1988 წლების გათამაშების ხუთ შეხვედრაში — სოფიის „ლოკომოტივის“ (3–0), ბუქარესტის „ვიქტორიას“ (2–1 და 0–0) და ბრემენის „ვერდერის“ (1–2 და 1–1) წინააღმდეგ.
საერთაშორისო მატჩები
საერთო ჯამში, თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო ჩემპიონატების 137 მატჩი ითამაშა და 4 გოლი გაიტანა.
სსრ კავშირის ჭაბუკთა ნაკრები
1980 წლიდან იყო საბჭოთა კავშირის ჭაბუკთა ნაკრები გუნდის წევრი, რომლის შემადგენლობაში ჩატარებულ 32 მატჩში 7 გოლი გაიტანა.
სსრ კავშირის ახალგაზრდული ნაკრები
1984–1985 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის ახალგაზრდული ნაკრები გუნდის წევრი. მის შემადგენლობაში 9 შეხვედრაში ითამაშა და ერთი გოლი გაიტანა.
1985 წელს მსოფლიოს ახალგაზრდული ჩემპიონატი საბჭოთა კავშირში ჩატარდა. საბჭოთა კავშირის ახალგაზრდული ნაკრები ოქროს მედლების ერთ-ერთ მთავარ კანდიდატად ითვლებოდა. ჯგუფურ ეტაპზე მასპინძელთა გუნდმა სამი შეხვედრიდან ორი მოიგო (ნიგერიასთან 2–1 და კანადასთან 5–0) და ერთი ფრედ დაასრულა (ავსტრალიასთან 0–0). მეოთხედფინალში ჩინეთს მოუგო (1–0), თუმცა ნახევარფინალი ესპანელებთან მატჩის შემდგომ პენალტებში დათმო (ძირითადი დრო 2–2, პენ. 3–4). მესამე ადგილისთვის მატჩში საბჭოთა ახალგაზრდული ნაკრების ფეხბურთელები ამ ტურნირზე მეორედ დაუპირისპიდნენ ნიგერიელებს. შეხვედრა უგოლო ფრით დასრულდა, პენალტებში კი უფრო იღბლიანები სტუმრები აღმოჩნდნენ (ძირითადი დრო 0–0, პენ. 1–3).
ჩემპიონატის 6 შეხვედრიდან კეტაშვილმა 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი გოლი გაიტანა.
სსრ კავშირის ოლიმპიური ნაკრები
1986–1988 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის ოლიმპიური ნაკრები გუნდის წევრი.