cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სივილ ჯორჯია
დამფინანსებლები
ფრიდრიხ ებერტის ფონდი (FES) გერმანიის უძველესი პოლიტიკური ფონდია, რომელიც 1925 წელს მისი დაარსებიდან სოციალ-დემოკრატიულ ტრადიციას ემსახურება. ფონდი ფრიდრიხ ებერტის, გერმანიის დემოკრატიულად არჩეული პირველი პრეზიდენტის სახელს ატარებს და მასვე უმადლის თავის ჩამოყალიბებას. თავისუფლება, სამართლიანობა და სოლიდარობა – ესაა ფონდის საკვანძო ღირებულებები. ებერტის ფონდი სივილ.გე-ზე მხარს უჭერს საქართველოს პირველი რესპუბლიკისადმი მიძღვნილ ქვე-პროექტს.
წარსული დონორები
შესაძლებლობების მშენებლობისა და ადრეული რეაგირების მექანიზმი (COBERM), ევროკავშირის დაფინანსებით ხორციელდება გაეროს განვითარების პროგრამის საქართველოს ოფისის მიერ. მათი დაფინასება სივილ ჯორჯიას საშუალებას აძლევს გააფართოვოს კონფლიქტური რეგიონებიდან ახალი ამბების მიმოხილვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს საინფორმაციო სააგენტოები
ლოს-მონტესინოსი
ლოს-მონტესინოსი (Los Montesinos, Els Montesins) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15 კმ². მოსახლეობა — 5061 კაცი (2020 წ.).
მოშავო ხრაშუნა
მოშავო ხრაშუნა (Russula nigricans) — სოკოს სახეობა. ქუდი — 20 სმ-მდე დიამეტრისაა, ჯერ ამობურცული, შემდეგ შუაში ჩაღრმავებული, ჯერ თეთრია, შემდეგ ყავისფერი და ბოლოს — მოშავო, ფირფიტები სქელი, მაჩხრად განწყობილი, ჯერ თეთრი, შემდეგ ნაცრისფერი, გადატეხისას წითლდება.
ალმატის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
ალმატის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალმატში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
მოშავო ხრაშუნა
ლიტერატურა
კატეგორია:ხრაშუნა სოკოები
ალმატის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (5,5x3,4 მ), უაფსიდო, ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით და აგურით, დაზიანებულია, ჩაქცეულია კამარა. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთ კედლის შუაში თარაზულად თარაზულად გადახურული სარკმელია გაჭრილი, რომლის ჩრდილოეთით ღრმა სწორკუთხა ნიშაა, ხოლო ქვემოთ, კედელზე, კუბური ტრაპეზიაა მიშენებული. აღმოსავლეთ სარკმლის გარდა, ერთი მსგავსი სარკმელი სამხრეთ კედელშიცაა. მის მოპირდაპირედ კი სწორკუთხა ნიშაა მოწყობილი, შენობა გადახურულია კრამიტით, დაბურული ხის სახურავით. ეკლესია განიერი კედლებით შემოფარგლული, სწორკუთხა მოხაზულობის (10,4x8,1 მ), პატარა ეზოს ჩრდოლო-აღმოსავლეთის კუთხეში, ეზოს შესასვლელი დასავლეთ კედლის სამხრეთ კიდეში ჰქონია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბიუნიადაბადი
ბიუნიადაბადი  (Bünyadabad) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
სარგის ლუკაშინი
სარგის ლუკაშინი (Սարգիս Լուկաշին; Սրապիոնյան; დ. 12 იანვარი, 1885 — გ. 1937) — სომეხი ბოლშევიკი პოლიტიკოსი.
სარგის ლუკაშინი დაიბადა 1885 წლის 12 იანვარს, სომეხი ხალხით დასახლებულ ქალაქ დონის ნახიჩევანში, დონის როსტოვთან ახლოს, რუსეთის იმპერია იგი სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტში. 1921–1922 წლებში, იგი კომუნისტური პარტიის პირველი მდივანია სომხეთში, 1922–1925 წლებში კი - სომხეთის სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე. ლუკაშინი 1937 წელს, დიდი წმენდის პერიოდში მოკლეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები კატეგორია:ბოლშევიკები კატეგორია:ათეისტები
დასავლეთი პროვინცია (პაპუა-ახალი გვინეა)
დასავლეთი პროვინცია (Western Province) — პაპუას რეგიონი პაპუა-ახალი გვინეის სამხრეთ-დასავლეთში. პროვინცია ესაზღვრება ინდონეზიას (პროვინციასთან პაპუა). პროვინციის ფართობია — 98 115 კმ², მოსახლეობა — 201 351 ადამიანი (2011 წლის აღწერით). პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი დარუ (მდებარეობს კუნძულ დარუზე), ყველაზე დიდი ქალაქია — ტაბუბილი.
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის პროვინციები
კალიაუკის რაიონი
კალიაუკის რაიონი (Distrito de Callayuc) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კუტერვოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 500 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 286 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 316.05 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუტერვოს პროვინციის რაიონები
ორჯოხის ტრიკონქი
ორჯოხის ტრიკონქი — ტაძარი ისტორიულ იმიერტაოში, ოლთისის ოლქში, სოფელ ორჯოხთან (თანამედროვე ორუჯუკი, ორჯუკი, Orucuk). სოფლის სამხრეთით 900 მეტრზე, მცირე ბორცვზე. გეგმაში არის ტრიკონქი და ისტორიული საქართველოს ამ ტიპის ტაძრებიდან ჰგავს ორთულის, ურაველის, დორთ-ქილისასა და ბაღჩალო-ყიშლას ეკლესიებს. ძლიერ დანგრეულია. შემორჩენილია ჩრდილოეთის კედლის ნაწილი. დანარჩენი ნაწილები დიდი ზომის დუღაბის ფრაგმენტების სახითაა მიმობნეული, რის გამოც ვარაუდობენ, რომ ეკლესია აფეთქებულია. მიაკუთვნებენ X საუკუნეს. სავარაუდოდ აშენებიდან მოგვიანებით, ჯაყელების სააღმშენებლო აქტიურობისას ეკლესია შიგნიდან შელესეს და მოხატეს (სავარაუდოდ XIII-XIV სს.). ფასადზე შემორჩენილია ტაო-კლარჯეთის ქართული ხუროთმოძღვრებისათვის ტიპური, სინგურით შესრულებული მარაოსებრი დეკორი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ტაო-კლარჯეთში
გუტაბი
გუტაბი ან კუტაბი (Qutab) — აზერბაიჯანული ცომეული კერძი, რომელიც თავისი ფორმით წარმოადგენს წვრილ და თხელ ნახევარმთვარის ფორმის ღვეზელს ცომისგან და შიგთავსისაგან. შიგთავსად ხშირად გამოიყენება ხორცი, მწვანილი, გოგრა, ბროწეული, ყველი, ხახვი. გუტაბებს ძირითადად ამზადებენ შემოდგომასა და გაზაფხულზე. ძირითადად მათ ამზადებენ გაზაფხულზე. ხორცეული შიგთავსისათვის იყენებენ ცხვრის ხორცს (ან მის შიგნეულობას), ადრე გუტაბებს ასევე აქლემის ხორცისგანაც აკეთებდნენ. უილიამ პახლიობკინი თავისი „ჩვენი ხალხების ეროვნული სამზარეულოს“ წიგნის „აზერბაიჯანული სამზარეულოს“ თავში აღნიშნავს კუტაბების დამზადების ტრადიციას ისეთ მსხვილ ქალაქებში, როგორებიცაა ბაქო, შემახა, განჯა.
ვულარი
ვულარი (Wular Lake) — დიდი მტკნარწყლიანი ტბა ინდოეთში, ჯამუ და ქაშმირში. ტექტონიკური წარმოშობისაა. ზედაპირის ფართობი 31-259 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 14 მ. ტბის სიგრძეა 16 კმ, სიგანე 10 კმ. გაწოლილია ქაშმირის ხეობის ჩრდილოეთ კიდეზე, ზღვის დონიდან 1580 მ სიმაღლეზე. ტბაზე გაედინება მდინარე ჯელამი. არის კუნძული ზაინულ-ლანკი. არსებით როლს თამაშობს ქაშმირის ხეობის ჰიდროგრაფიულ სისტემაში. სამხრეთ-დასავლეთ ნაპირზეა ქალაქი სოპორი. მდიდარია თევზით, მოიპოვება კობრი, გამბუზია, გოჭალა და სხვა. ბევრია ფრინველი. ვულარი 1990 წლის 23 მარტიდან დაცულია რამსარის კონვენციით. ტბა და მისი შემოგარენი დაფარულია მარშებით.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის ტბები
გრემის პეტრე-პავლეს ეკლესია
გრემის პეტრე-პავლეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ გრემის საბავშვო ბაღის ეზოში. დათარიღებულია გვიანი შუასაუკუნეებით.
ალექსანდრეს სავაჭრო რიგი
ალექსანდრეს სავაჭრო რიგი (Александровские торговые ряды) — XIX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი ტაგანროგში. მისი მშენებლობა მიმდინარეობდა 1840-იან წლებში და პროექტის ავტორი იყო იტალიელი არქიტექტორი მ. კამპინიონი.
გრემის პეტრე-პავლეს ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალექსანდრეს სავაჭრო რიგი
თავდაპირველად ეს არქიტექტურული ძეგლი შედგებოდა ორი ერთნაირი ერთსართულიანი შენობისაგან, რომელიც ნახევრად ერტყა ალექსანდრეს მოედანს (ამჟამად წითელი მეოდანი). ამჟამად მათ ყოფს ჩეხოვის ქუჩა.
ალექსანდრეს სავაჭრო რიგის ფასადი ეს არის თაღების ერთობლიობა, რომელსაც ამშვენებს მკაცრი დორიული კოლონები. თაღებს შორის ღრმა ღიობებში განტავსებული იყო მაღაზიები, რომელთაგანაც თითოეულს ჰქონდა ერთი კარი და ორი ფანჯარა. უკანა კარი გადიოდა ეზოში. მაღალ ცოკოლში დატანებული იყო ღრმა სარდაფში ჩასასვლელი. ნაგებობის სტრუქტურა მოგვაგონებს ანტიკურ ტაძარს და არა სავაჭრო ცენტრს. მარჯვენა მხარეს პირველი სავაჭრო ფართი ნაქირავები ჰქონდა ანტონ ჩეხოვის მამას 1874-1876 წლებში. მისი ბიძა ივან ლობოდა, ასევე ფლობდა სავაჭრო ფართს ალექსანდრეს სავაჭრო რიგში. რამდენიმე სავაჭრო ფართი არ ქირავდებოდა და ისინი გამოყენებული იყო საცხოვრებლად.
1911 წელს სავაჭი რიგის მთლიანობა დაირღვა ჩეხოვის ქუჩის № 98-ში ორსართულიანი სახლის მშენებლობის გამო. 1921 წელს პავლე ჩეხოვის ყოფილ მაღაზიის თავზე დააყენეს სკულპტურული კომპოზიცია, რომელიც განასახიერებდა მუშისა და გლეხის სიმბოლურ კავშირს. 1966 წელს სარემონტო სამუშაოების დროს აღნიშნული სიმბოლო მოხსნეს შენობიდან.
1935 წელს, ანტონ ჩეხოვის 75 წლის იუბილესთან დაკავშირებით სავაჭრო რიგი გადაკეთდა საზგადოებრივ მოედნად. მეორე მსოფლიო ომის დროს შენობა ბომბმა დააზარალა. დაუზიანებელი ადგილები დღესაც გამოიყენება.
Dogecoin
ისტორია
თავდაპირველად ჩამოყალიბებული როგორც „ხუმრობა“, Dogecoin შექმნეს IBM პროგრამული უზრუნველყოფის ინჟინერმა ბილი მარკუსმა და Adobe პროგრამული უზრუნველყოფის ინჟინერმა ჯექსონ პალმერმა. მათ სურდათ შეექმნათ peer-to-peer ციფრული ვალუტა, რომელმაც შეიძლება მიაღწიოს უფრო ფართო დემოგრაფიულ დონეს, ვიდრე ბიტკოინი. გარდა ამისა, მათ სურდათ მისი დისტანცირება სხვა მონეტების საკამათო ისტორიისგან. Dogecoin ოფიციალურად ამოქმედდა 2013 წლის 6 დეკემბერს და პირველი 30 დღის განმავლობაში Dogecoin.com-ზე მილიონზე მეტი ვიზიტორი იყო.
ალექსანდრეს სავაჭრო რიგი
1960 წელს მწერლის 100 წლის იუბილეზე, ტაგანროგში პირდაპირ წითელ მოედანზე დადგეს მწერლის ძეგლი.
Dogecoin
ისტორია
პალმერს იდეის რეალობად ქცევა მიეწერება. იმ დროს ის იყო Adobe Systems მარკეტინგის განყოფილების წევრი სიდნეიში. პალმერმა შეიძინა დომენი Dogecoin.com და დაამატა სპლეშ ეკრანი, რომელშიც გამოსახული იყო მონეტის ლოგო და Comic Sans ტექსტი. მარკუსმა საიტის ნახვის შემდეგ მიმართა პალმერს და დაიწყო შრომა ვალუტის განვითარებისთვის. მარკუსმა შეიმუშავა Dogecoin-ის პროტოკოლი, რომელიც ეფუძნება არსებულ კრიპტოვალუტებს Luckycoin-სა და Litecoin-ს, რომლებიც იყენებენ სკრიპტის ტექნოლოგიას სამუშაოს დადასტურების ალგორითმში. სკრიპტის გამოყენება ნიშნავს, რომ მაინერები ვერ გამოიყენებენ SHA-256 ბიტკოინის მაინინგ აღჭურვილობას და ამის ნაცვლად უნდა გამოიყენონ სპეციალური FPGA და ASIC მოწყობილობები მაინინგისთვის, რომლებიც ცნობილია, რომ უფრო რთული წარმოებაა.
ალექსანდრეს სავაჭრო რიგი
ალექსანდრეს სავაჭრო რიგის სარესტავრაციო სამუშაოები დასრულდა 2007 წელს.
Dogecoin
ისტორია
2013 წლის 19 დეკემბერს Dogecoin-ი 72 საათში გადახტა ღირებულებით თითქმის 300%-ით, გაიზარდა 0,00026 აშშ დოლარიდან 0,00095 დოლარამდე, დღეში მილიარდობით დოგეკოინის მოცულობით. ეს ზრდა მოხდა იმ დროს, როდესაც ბიტკოინი და მრავალი სხვა კრიპტოვალუტა აწუხებდა ჩინეთის გადაწყვეტილებას, აეკრძალა ჩინურ ბანკებს ინვესტიციები ბიტკოინის ეკონომიკაში. სამი დღის შემდეგ, Dogecoin-მა განიცადა თავისი პირველი დიდი კრახი 80%-ით დაეცა ამ მოვლენის გამო და დიდი მაინინგის აუზების გამო, რომლებიც გამოიყენეს მცირე რაოდენობის გამოთვლითი სიმძლავრე, რომელიც საჭირო იყო იმ დროს Dogecoin-ის მაინინგისთვის.
ალექსანდრეს სავაჭრო რიგი
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
Dogecoin
ისტორია
2013 წლის 25 დეკემბერს, Dogecoin-ის პირველი დიდი ქურდობა მოხდა, როდესაც მილიონობით მონეტა მოიპარეს ონლაინ კრიპტოვალუტის საფულის პლატფორმაზე Dogewallet-ზე ჰაკერების დროს. ჰაკერმა მოიპოვა წვდომა პლატფორმის ფაილურ სისტემაზე და შეცვალა მისი გაგზავნის/მიღების გვერდი, რათა გაეგზავნა ნებისმიერი და ყველა მონეტა სტატიკურ მისამართზე. ამ ჰაკერულმა ინციდენტმა გაამძაფრა ტვიტები Dogecoin-ის შესახებ, რამაც ის გახადა ყველაზე ხსენებული ალტკოინი Twitter-ზე იმ დროისთვის, თუმცა ეს ეხებოდა უარყოფით მოვლენას. მათ დასახმარებლად, ვინც დაკარგა თანხები Dogewallet-ზე მისი დარღვევის შემდეგ, Dogecoin-ის საზოგადოებამ წამოიწყო ინიციატივა სახელწოდებით „SaveDogemas“, რათა დაეხმაროს მონეტების შემოწირულობას მათთვის, ვისაც ისინი მოიპარეს. დაახლოებით ერთი თვის შემდეგ, საკმარისი თანხა შემოწირული იქნა ყველა მოპარული მონეტის დასაფარად.
2014 წლის იანვარში Dogecoin-ის ვაჭრობის მოცულობამ ცოტა ხნით გადააჭარბა ბიტკოინისა და ყველა სხვა კრიპტოვალუტის ერთად. თუმცა, მისი საბაზრო კაპიტალიზაცია არსებითად ჩამორჩა ბიტკოინის კაპიტალიზაციას. თავდაპირველად, Dogecoin-მა გამოავლინა რანდომიზებული ჯილდო, რომელიც მიიღება თითოეული მაინინგის ბლოკისთვის. თუმცა, 2014 წლის მარტში ეს ქცევა მოგვიანებით განახლდა სტატიკური ბლოკის ჯილდოდ.
სქოლიო
კატეგორია:კრიპტოვალუტა
მაღრაანის მთავარანგელოზთა ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (9,7 X 6,3 მ), ნაგებია შერჩეული და ჰორიზონტალურ რიგებად დაწყობილი რიყის ქვით. პილასტრები, საბჯენი თაღები, კამარა და კარ-სარკმლები აგურითაა გამოყვანილი. 1986 წელს ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია შეაკეთა; აღადგინა კედლების დანგრეული ნაწილები და შენობა კრამიტით გადახურა. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. დასავლეთ კარი გარედან შეისრული თაღითაა გადახურული და კედლის მცირედ შეღრმავებულ სწორკუთხა არეშია ჩასმული, შიგნიდან კი სწორკუთხაა. სამხრეთ კარი შეკეთების დროს გაუგანიერებიათ და ფიცრით გადაუხურავთ. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომელიც ეკლესიის დანარჩენი სივრცისგან წყვილი პილასტრით და მათზე დაყრდნობილი შეისრული საბჯენი თაღითაა გამოყოფილი. აბსიდში სიმეტრიულად განლაგებული ოთხი ნიშია. ნიშების განაპირა წყვილი გეგმით სწორკუთხაა და ნახევაწრიული გადახურვა აქვს. დანარჩენი ორი გეგმით ნახევარწრიულია, უფრო ღრმაა, მაღალი და შეისრულთაღიანია. საკურთხევლის შუაში აგურით ნაგები ტრაპეზი დგას. კანკელი ქვითკირისაა. მას ორი თაღოვანი გასასვლელი და ერთი მცირე ღიობი აქვს. დარბაზის გრძივი კედლების შუაში და დასავლეთ კუთხეებში ერთსაფეხურიანი პილასტრებია, რომლებსაც შეისრული საბჯენი თაღები ეყრდნობა, შეისრული ფორმისაა კამარაც. ინტერიერი განათებულია ოთხი, შიგნით სწორკუთხა, ხოლო გარედან თაღოვანი სარკმლით. მათგან ერთი აბსიდშია, თითო - დანარჩენ კედლებში. ყველა სარკმლის ღიობი გარეთკენ მაღლდება. ჩრდილოეთ სარკმლის ქვემოთ გეგმით ნახევარწრიული თაღით გადახურული ნიშია. ეკლესიის დასავლეთ კედელში (შესასვლელის გვერდებზე), სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ და დასავლეთ ნაწილებში და ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში თითო შეწყვილებული სათოფურია. მათ შორის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარე სათოფურები კედლის ოდნავ შეღრმავებულ შეისრულთაღიან არეში არიან ჩასმული, რომელიც იატაკის დონიდან იწყება. აკუსტიკური შთაბეჭდილების გაზრდის მიზნით, გრძივ კედლებში, კამარის ქუსლის დონეზე, სამ-სამი პატარა ქვევრია ჩადგმული. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობის შეღრმავებით გამოსახულია ტოლმკლავა ჯვარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
China Hong Kong City
China Hong Kong City (中港城, ჩაინა ჰონგ კონგ სითი) — მსხვილი კომერციული კომპლექსი, მდებარე ჰონგ კონგის რაიონში ჩიმ შა სუი (იაუ ციმ მონგის ოლქი). შედგება ხუთი 16 სართულიანი კოშკისგან, დაკავებული ოფისებით, სავაჭრო ცენტრითა და სასტუმროთი, ასევე თავის შემადგენლობაში რთავს ქალაქში ერთ-ერთ ყველაზე მოძრავ საერთაშორისო საბორნე ტერმინალებს (Hong Kong China Ferry Terminal). კომპლექსს ფლობს და მართავს ჰონკონგის კონგლომერატი Sino Group.
კომპლექსი გამოირჩევა თავისი ოქროსფერი მინის საფარით გარედან, რაც, ჩინური ტრადიციების მიხედვით სიმდიდრესა და წარმატებაზე მიუთითებს.
გეოგრაფია
დასავლეთიდან China Hong Kong City შემოსაზღვრულია კანტონ-როუდის ქუჩით და კოულინსკის პარკით, სამხრეთით — კომპლექსით ჰარბორ სითი, აღმოსავლეთით — ყურე ვიქტორიას წყლით, ჩრდილოეთით — რაიონი ჩიმ შა სუის სახანძრო ნაწილით. კოულუნსის პარკიდან კანტონ-როუდზე გაშენებულია საცალფეხო ხიდი, რომელიც მიდის მრავალფუნქციურ კომერციულ კომპლესებამდე China Hong Kong City და ჰარბორ სითი.
სტრუქტურა
China Hong Kong City-ს კომპლექსის შემადგენლობაში შედის:
China Hong Kong City-ის ერთ-ერთ კოშკს იკავებს სასტუმრო The Royal Pacific 670 ნომრით, იგი იმყოფება სასტუმროების Sino Hotels ქსელის მართველობის ქვეშ, რომელიც შედის კონგლომერატ Sino Group-ში. საოფისო ფართები China Hong Kong City-ში იკავებენ დაახლოებით 900 ათას კვადრატულ ფუტს, უდიდესი დამქირავებელი კომპანიებია AXA, H&M, TCL Corporation.
China Hong Kong City სავაჭრო ცენტრში წარმოდგენილია მსოფლიო ბრენდების მაღაზიები, მათ შორის 7-Eleven, Calvin Klein, Lacoste, Ecco, Columbia, Levi's, Esprit, Bossini, Geox, Longines, Seiko, Tissot, Casio, Watsons, ასევე განლაგებულია საბანკო განყოფილებები Bank of China, HSBC და Standard Chartered, ბევრი ევროპული, ჩინური და ინდური სამზარეულოს კაფე-რესტორნები.
ტრანსპორტი
სავაჭრო ცენტრის დაბლა მდებარეობს დიდი ავტობუსების გაჩერება (China Hong Kong City Bus Terminus), ტაქსების სადგომი და მანქანების პარკინგი. სამხრეთიდან China Hong Kong City-სთან მიდის 1988 წელს გახსნილი პრიმი, დაკავებული საბორნე ტერმინალით (Hong Kong China Ferry Terminal). აქედან ბორანები და ჩქაროსნული ნავები მიდიან მაკაოში და ქალაქ გუანდუნაში (გუანჯოუ, ჩუხაი, ჩუნშანი, ფოშანი, ძანმინი, დუნგუანი, ძაოცინი და სხვა). ტერმინალი ასევე გაფორმებულია ოქროს ფერებში, როგორც მთელი China Hong Kong City. გამგზავრების დარბაზების და სხვა შესამოწმებელი პუნქტების გარდა მის შემადგენლობაში შედის სხვა სავაჭრო შენობები (დუთი-ფრი) და სწრაფი კვების ობიექტები.
ასევე China Hong Kong City-თან შესაძლებელია მიხვიდე მეტროს, მატარებლით (სადგური მდებარეობს რამდენიმე ნაბიჯში) და მეზობელი ნავსადგომებიდან Star Ferry Pier და Ocean Terminal საშუალებით.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონგ-კონგის მეტროპოლიტენი კატეგორია:კოშკები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ჰონგ-კონგის შენობა-ნაგებობები
ჯონ ლი ანდერსონი
ჯონ ლი ანდერსონი (დ. 15 იანვარი, 1957) — ამერიკელი ბიოგრაფი, ავტორი, საგამოძიებო რეპორტიორი, ომის კორესპოდენტი და სტატიების ავტორი ჟურნალ ნიუ-იორკერისთვის, რომელიც ამზადებს რეპორტაჟებს საომარი ზონებიდან, როგორიცაა ავღანეთი, ერაყი, უგანდა, პალესტინა, სალვადორი, ირლანდია, ლიბანი ირანი და სრულიად ახლო აღმოსავლეთი. ანდერსონი ასევე წერდა გაზეთებისთვის ნიუ-იორკ ტაიმზი, Harper’s, Life და The Nation. ანდერსონის ინტერესი მიმართული იყო ისეთი პოლიტიკური ლიდერებისკენ, როგორებიცაა უგო ჩავესი, ფიდელ კასტრო, ჩე გევარა და აუგუსტო პინოჩეტი.
კარიერა
ანდერსონმა 1979 წელს დაიწყო რეპორტიორად მუშაობა პერუში, Lima Times- ში. გასული საუკუნის 80-იანი წლების განმავლობაში იგი აშუქებდა ცენტრალურ ამერიკას, თავდაპირველად სინდიკატური მესვეტე ჯეკ ანდერსონისთვის, შემდეგ კი გამოცემებისთვის ტაიმი, Life, The Nation და Harper’s.
ანდერსონი, ასევე, არის მარქსისტი რევოლუციონერის, ჩე გევარას ბიოგრაფიის ავტორი, სახელწოდებით „ ჩე გევარა: რევოლუციონერის ცხოვრება“, რომელიც პირველად გამოიცა 1997 წელს. ბოლივიაში, წიგნისთვის ჩატარებული კვლევებისას, მან აღმოაჩინა გევარას დაკრძალვის საიდუმლო ადგილი, საიდანაც 1997 წელს მისი ნეშტის ექსჰუმაცია და კუბაში დაბრუნება მოხერხდა.
ლიტერატურული მიღება
ჩე გევარა: რევოლუციონერის ცხოვრებამ ფართო აღიარება მოიპოვა როგორც ნიუ-იორკ ტაიმზის, წლის ყველაზე ცნობილმა წიგნმა და კიდევ მრავალჯერ გამოიცა.
პირადი ცხოვრება
ჯოი ანდერსონის, ფლორიდის უნივერსიტეტის პროფესორისა და ჯონ ანდერსონის, USAID– ისა და მშვიდობის კორპუსის დიპლომატის და სოფლის მეურნეობის მრჩევლის, ვაჟი ანდერსონი გაიზარდა და განათლება მიიღო სამხრეთ კორეაში, კოლუმბიაში, ტაივანში, ინდონეზიაში, ლიბერიაში, ინგლისსა და შეერთებულ შტატები. მისი ძმაა სკოტ ანდერსონი, ნოველისტი და ჟურნალისტი. მათ თანაავტორობით ორი წიგნი აქვთ გამოცემული.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:მამაკაცი ბიოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი ბიოგრაფები კატეგორია:ჩე გევარა
დოვღა
დოვღა (Dovğа) — აზერბაიჯანული სამზარეულოს კერძი, რომელიც წარმოადგენს გემოს მქონე რძის ნაწარმის წვნიანს. დოვღას მიიღებენ როგორც ცხელი, ასევე ცივი სახით. ტრადიციულად დოვღა მზადდება გატარებული ხორცისგან, რომელიც ცალკე იხარშება და შემდგომ ემატება წვნიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო
მუჩამიელი
მუჩამიელი (Muchamiel, Mutxamel) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ალაკანტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 47,65 კმ². მოსახლეობა — 25 645 კაცი (2020 წ.).
ნიუსტა-ისპანა
250px|მინიატიურა|ნიუსტა-ისპანა ნიუსტა-ისპანა (Ñusta Hisp'ana) ან ჩუკიპ-ალტა — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში. მდებარეობს კუსკოს რეგიონში, ლა-კონვენსიონის პროვინციის ვილკაბამბის რაიონში, ზღვის დონიდან 2950 მეტრზე.
რეგენტი
რეგენტი (regens, — მმართველი) — მონარქიულ სახელმწიფოებში სახელმწიფოს მეთაურის უფლებამოსილებათა დროებით შემსრულებელი პირი ან კოლეგა (სარეგენტო საბჭო) მონარქის მცირეწლოვანების, არაქმედუნარიანობისა და სხვა შემთხვევაში. რეგენტობის დაწესებისა და მისი განხორციელების პირობები მოწესრიგებულია კონსტიტუციური ნორმებით ან განსაკუთრებული კანონით.
ნიუსტა-ისპანა
ძეგლი შედგება ნაკვეთი კლდეებისგან, რომელსაც იურაკ-რუმის (yuraq თეთრი, rumi ქვა) ან თეთრ ქვას უწოდებენ.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
რეგენტი
ლიტერატურა
კატეგორია:წოდებები
წყალბადის ფთორიდი
წყალბადის ფთორიდი — ქიმიური ნივთიერება ფორმულით HF. მისი უფერო გაზი ან თხევადი ხსნარი არის ფთორის მთავარი ინდუსტრიული წყარო, ხშირად როგორც წყალხსნარს ისე იყენებენ რომელსაც ფთორწყალბადმჟავას უწოდებენ. იგი გამოიყენება მრავალი მნიშვნელოვანი ნაერთის დასამზადებლად, მათ შორის ფარმაცევტული საშუალებების და პოლიმერების (მაგ. ტეფლონი). HF ფართოდ გამოიყენება ნავთობქიმიურ ინდუსტრიაში, როგორც ძლიერი მჟავების კომპონენტი. წყალბადის ფტორიდის დუღილის ტემპერატურა ახლოსაა ოთახის ტემპერატურასთან და გაცილებით მაღალია ვიდრე სხვა წყალბადის ჰალოიდების დუღილის ტემპერატურები.
წყალბადის ფტორიდი არის ძალზე საშიში აირი, რომელიც ტენიან გარემოსთან კონტაქტის დროს წარმოქმნის კოროზიულ ფთორწყალბადმჟავას. მისმა აირმა ასევე შეიძლება გამოიწვიოს, სიბრმავე რქოვანას სწრაფი განადგურებით.
სქოლიო
კატეგორია:მჟავები კატეგორია:წყალბადი კატეგორია:ფთორიდები
კრისტინა მარია დე ბურბონი
კრისტინა მარია დე ბურბონი (Cristina di Borbone-Francia, Chrestienne de France, Christine of France; დ. 10 თებერვალი, 1606 — გ. 27 დეკემბერი, 1663), აგრეთვე ცნობილი როგორც კრისტინა ფრანგი, ქრისტინა მარია დე ბურბონი ან ქრისტინა ფრანგი — საფრანგეთისა და ნავარის პრინცესა. ანრი IV-ისა და მისი მეორე, იტალიელი მეუღლის - მარია მედიჩის შუათანა ქალიშვილი. 1630-1637 წლებში სავოიის ჰერცოგინია როგორც ვიტორიო ამადეო I-ის მეუღე. 1638 -1648 წელს იყო კარლო ემანუელე II-ის რეგენტი.
საფრანგეთის და ნავარის პრინცესა (1606-1619)
მარცხნივ|მინი|190x190პქ|კრისტინა დე ბურბონის პორტრეტი ბავშვობაში კრისტინა მარია დაიბადა 1606 წლის 10 თებერვალს, პარიზში მდებარე ლუვრის სასახლეში. იგი იყო მესამე შვილი და მეორე ქალიშვილი ანრი IV-ისა და მარია მედიჩის - საფრანგეთის სამეფო ოჯახში. იგი იყო საფრანგეთის და ნავარის მეფე - ლუი XIII-ისა და ესპანეთისა და პორტუგალიის დედოფალ - ელიზაბეტა დე ბურბონის უმცროსი და. თუმცა მათ გარდა მას ჰყავდა ორი უმცროსი და-ძმა : ორლეანის ჰერცოგი - გასტონ დე ბურბონი და შოტლანდიის, ინგლისისა და ირლანდიის დედოფალი - ანრიეტა მარია დე ბურბონი.
1610 წლის 14 მაისს მოკლეს კრისტინას მამა, ამიტომაც ტახტზე მისი უფროსი ძმა - ლუი XIII-ე ადის, მისი მცირეწლოვანების გამო კი რეგენტად მათი დედა - მარია მედიჩი დაინიშნა. 1615 წელს გათხოვდა კრისტინას უფროსი და ელიზაბეტა, ამიტომაც კრისტინამ სამეფო კარზე მადამ როიალის ტიტული მიიღო, რაც იმას ნიშნავდა, რომ შემდეგი ის უნდა გათხოვილიყო. ფრანგული წესისამებრ ეს ტიტული გადაეცემოდა კრისტინას უმცროს დას - ანრიეტა მარიას.
პიემონტის პრინცესა (1619-1630)
მარცხნივ|მინი|235x235პქ|[[ვიტორიო ამადეო I (სავოია)|ვიტორიო ამადეო I, კრისტინას მეუღლე]] 1619 წლის 10 თებერვალს ლუვრში კრისტინა დაქორწინდა სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ზე. აქედან მიენიჭა კრისტინას პიემონტის პრინცესის ტიტული, ვინაიდან ვიტორიო ამადეოს მამა ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო და მაშასადამე ვიტორიო მხოლოდ ტახტის მემკვიდრე იყო. ვიტორიო ამადეოს მშობლები იყვნენ სავოიის ჰერცოგი შარლ ემანუელ I და ესპანეთის ინფანტა კატალინა მიკაელა ჰაბსბურგი (კატალინა 1597 წელს გარდაიცვალა). კატალინა მიკაელა კი იყო ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ისა და მისი მეუღლის, ფრანგი პრინცესის - ელიზაბეტა ვალუას ქალიშვილი. ელიზაბეტა კი ანრი II-ის და ეკატერინე მედიჩის ქალიშვილი იყო. აქედან გამდინარეობს, რომ კრისტინა და ვიტორიო ნათესავები იყვნენ, თანაც ახლო. კრისტინას არ მოსწონდა სავოიური კულტურა ამიტომაც იქ მან თავისი ფრანგული კულტურა ჩაიტანა და მისი გავრცელება დაიწყო. კრისტინა დაბინავდა მადამას პალაცოში და იქიდან ცდილობდა აეღორძინებინა სავოიური კულტურის განვითარებას. ასევე ქალაქ ტურინში ააშენებინათ დამატებითი, გრანდიოზული სამეფო სასახლე.
მალე კრისტინამ იმდენი გააკეთა, რომ თავის დას - ანრიეტა მარია დე ბურბონს, რომელიც მეფე ჩარლზ I-ის მეუღლე იყო, თავისი საასახლეების და ჩაცმულობის ბრწყინვალებით აჯობა კიდეც. გარკვეულწილად ეს დები ერთმანეთში მეტოქეობდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ანრიეტა და კრისტინა მთელი ცხოვრების მანძილზე ერთმანეთს ეჯიბრებოდნენ, დედოფალი ანრიეტა კრისტინას მაინც სწერდა თბილ მოკითხვის წერილებს და კრისტინაც თბილადვე პასუხობდა, ეს კი ალბათ იმის მანიშნებელი უნდა იყოს, რომ გულის სიღრმეში მათ მაინც უყვარდათ ერთმანეთი.
სავოიის ჰერცოგინია (1630-1637) და რეგენტი
მინი|კრისტინა მარიას პორტრეტი, შეიქმნა 1633 წელს 1630 წლის 26 ივლისს გარდაიცვალა ვიტორიო ამადეოს მამა, ჰერცოგი შარლ ემანუელ I. ამავე წელს ჰერცოგი ხდება ვიტორიო ამადეო I, ხოლო კრისტინა მარიას, როგორც მის მეუღლეს ავტომატურად მიენიჭა სავოიის ჰერცოგინიის ტიტული. თუმცა ეს დიდხანს არ გაგრძელებულა და სულ რაღაც შვიდ წელიწადში, 1637 წლის 7 ოქტომბერს ვიტორიო გარდაიცვალა, ტახტზე კი ადის კრისტინას ვაჟი ფრანსისკი. 1638 წელს ფრანსისკიც გარდაიცვალა, ამიტომაც ჰერცოგი კრისტინას მეორე ვაჟი - შარლ ემანუელ II გახდა. მაგრამ ეს ასე მარტივად არ მომხდარა, როდესაც ფრანსისკი გარდაიცვალა სავოიის ტახტისათვის კრისტინას ვაჟებმა სამოქალაქო ომი დაიწყეს. მის ვაჟებს აქეზებდნენ და აფინანსებდნენ ესპანელები რომლებსაც სავოიის დაპყრობა სურდათ და ამ გზით ასუსტებდნენ მას.
ოთხწლიანი ბრძოლის შემდეგ კრისტინამ გაიმარჯვა და ტახტზე შარლ ემანუელი დასვა, თავად კი მისი რეგენტი გახდა. 1642 წელს მშვიდობის დამყარების შემდეგ, მის შესანარჩუნებლად ნიცის გრაფს მიათხოვა თავისი ქალიშვილი ლუიზა კრისტინა. 1648 წლამდე სავოიას ერთპიროვნულად მართავდა კრისტინა, თუმცა ამის შემდეგ მისი ვაჟი სრულწლოვანი ხდება და იგი უბრალოდ ჰერცოგის დედა გახდა. მაგრამ ეს მხოლოდ ოფიციალურად, კრისტინა სიცოცხლის ბოლომდე ასრულებდა რეგენტის მოვალეობებს და შვილის ნაცვლად მართავდა ქვეყანას.
1663 წლის 27 დეკემბერს სავოიის დედაქალაქ ტურინში კრისტინა გარდაიცვალა, 57 წლის. იგი მალევე დაკრძალეს ქალაქ ტურინში მდებარე სენტ ანდრეას ბაზილიკაში, მისი მეუღის გვერდით.
შვილები
1619 წელს კრისტინა დაქორწინდა სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ზე, რომელთანაც 8 შვილი შეეძინა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1606 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1663 კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები კატეგორია:სავოიის ჰერცოგინიები
დიდი სახლი
ისტორია
აღნიშნული შენობა მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ უბანში, ლიტეინი გამზირის დასაწყისში. დიდი სახლი დაპროექტებულია საბჭოთა არქიტექტორების ნოე ტროცკის, ალექსანდრე გეგელოსა და ანდრეი ოლის მიერ კონსტრუქტივისტური სტილით. შენობა არის დიდი კომპლექსის ნაწილი, რომელიც მოიცავს შპალერნაიას ქუჩაზე მდებარე საბჭოთა კავშირის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის დაწესებულება.
1934 წლის ივლისში შენობაში განთავსდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს ახლადშექმნილი სახალხო კომისარიატის ადგილობრივ შტაბი, შემდგომში კი სახელმწიფო უშიშროების მთავარი სამმართველო. აქ საბჭოთა კავშირის დაშლამდე, კერძოდ 1991 წლამდე განთავსებული იყო კგბ-ს შტაბი.
ყველასთვის ცნობილია, რომ შენობა მართლაც საიდუმლოებითაა მოცული. მისი პროექტი ძალიან უცნაურია. შენობაში განთავსებულია მიწისქვეშა სართულები. ამიტომ ამ შენობაზე დადის ლეგენდა, რომ რამდენი სართულიც ზემოთაა, იმდენივეა ქვემოთ. მეორე მსოფლიო ომის დროს, კერძოდ ლენინგრადის ალყის დროს შენობა გადაურჩა დანგრევას. აქ იყო განთავსებული გერმანელ ტყვეთა თავშესაფარი.
2001 წლიდან მოყოლებული, დიდი სახლი შეიტანეს ისტორიული და კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში და იგი წარმოადგენს სანქტ-პეტერბურგში მდებარე ეროვნული მნიშვნელობის ერთ-ერთ ძეგლს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ვარხვი
ვარხვი (Pelecanus) — ფრინველთა გვარი ვარხვისნაირთა რიგისა. აერთიანებს 8 სახეობას, რომელთაგან საქართველოში გვხვდება 2 — ვარდისფერი ვარხვი და ხუჭუჭა ვარხვი. გავრცელებულნი არიან ყველა კონტინენტის (ანტარქტიდის გარდა) ზომიერ და ტროპიკულ სარტყლებში. რიგში ყველაზე მსხვილი ფრინველები არიან, მათი სხეულის სიგრძეა 130–180 სმ, მასა 7–14 კგ. იერი ძალიან დამახასიათებელი აქვს: მოუქნელი, მასიური ტანი, დიდი ფრთები, მოკლე და მსხვილი ფეხები თითებს შორის ფართო აპკებით, მოკლე და მომრგვალებული ბოლო. კისერი გრძელი აქვთ. ნისკარტის სიგრძე 47 სმ აღწევს, მის ბოლოში გააჩნია კაუჭი, ხოლო ქვედა მხარეს წელვადი კანის „ჩანთა“, რომელსაც თევზჭერის დროს იყენებს. შეფერილნი არიან ღია ფერებში — თეთრად, მონაცრისფროდ, ზოგჯერ დაჰკრავთ ვარდისფერი. საფრენი ბუმბული მუქია. ზოგჯერ ახასიათებთ ქოჩორიც. ახალგაზრდა ინდივიდები რუხი და მურა ფერისაა. ბინადრობენ ზღვების წყალმარჩხ ადგილებში, არაღრმა მტკნარ და მარილიან ტბებში, დიდი მდინარეების ესტუარებში. მიუხედავად იმისა, რომ მოუქნელი ფრინველები არიან, კარგად ცურავენ და ფრენენ, დიდხანს შეუძლიათ ჰაერში ლივლივიც. მხოლოდ ამერიკულ სახეობებს შეუძლიათ ყვინთვა და სიმაღლიდან წყალში ხტომა. იკვებებიან უმთავრესად თევზით, დღეში შეუძლიათ კილოგრამზე მეტი საკვების მიღება. არის შემთხვევებიც, როცა სხვა ფრინველებსაც კი ჭამენ. მონოგამები არიან მხოლოდ ერთი სეზონის განმავლობაში. ბუდობენ კოლონიებად, ხშირად სხვა წყლის პირას ბინადარ ფრინველებთან ერთად. მსხვილი ინდივიდები ბუდობენ მიწაზე ან ლერწმნარში, ხოლო მცირე ზომისანი — წყალსატევთან ახლოს გაზრდილ ხეებზე. ბუდეს დედალი აშენებს, მამალი კი საჭირო მასალას ზიდავს. ხშირად რამდენიმე წყვილი ერთად აკეთებს საერთო ბუდეს. დედალი დებს 1-დან 4-მდე (უმთავრესად 2–3) მოცისფრო ან მოყვითალო კვერცხს ხორკლიანი ნაჭუჭით. კრუხობს ორივე მშობელი, მაგრამ დედალი უფრო ინტენსიურად. ინკუბაცია 30–42 დღე-ღამე გრძელდება. ბარტყები ბრუცები და საფარველის გარეშე იჩეკებიან, 8–10 დღეში იმოსებიან ბუმბულით, 70–75 დღეში კი ფრენასაც სწავლობენ. თავიდან მათ ორივე მშობელი ჩიჩახვიდან ამოღებული თევზით კვებავს.
სქოლიო
* კატეგორია:ვარხვისებრნი
ჩოროსის რაიონი
ჩოროსის რაიონი (Distrito de Choros) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კუტერვოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 479 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 966 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 276.96 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუტერვოს პროვინციის რაიონები
კიგომის ოლქი
კიგომის ოლქი (Mkoa wa Kigoma, Kigoma) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კიგომა.
მოსახლეობა — 2 127 930 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 37 040 კმ².
რევეტი
რევეტი (Рәүәт) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
კიგომის ოლქი
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით, ესაზღვრება კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას და ბურუნდის, აქვს გასასვლელი ტანგანიიკის ტბაზე.
რევეტი
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 90 კილომეტრით.
კიგომის ოლქი
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება ექვსი რაიონისაგან:
რევეტი
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (42%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
ფილიპა ლანკასტერი
ფილიპა ლანკასტერი (Philippa of Lancaster, Filipa de Lencastre; დ. 31 მარტი, 1360, ლესტერი, ინგლისი — გ. 19 ივლისი, 1415, საკავენი, პორტუგალია) — ლანკასტერთა დინასტიის წარმომადგენელი. ინგლისის მეფე ედუარდ III-ის ვაჟის, აკვიტანიის ჰერცოგ ჯონ ლანკასტერისა და მისი ცოლის, ჰერცოგინია ბლანკა ლანკასტერის უფროსი ქალიშვილი. პორტუგალიის დედოფალი 1387-1415 წლებში როგორც ჟუან I-ის მეუღლე. პორტუგალიის მეფე დუარტე I-ის დედა.
ადრეული წლები და განათლება
ფილიპა დაიბადა 1360 წლის 31 მარტს ლესტერში, ინგლისში. იგი იყო აკვიტანიის ჰერცოგ ჯონ ლანკასტერისა და მისი ცოლის, ჰერცოგინია ბლანკა ლანკასტერის პირველი შვილი. მამის ხაზით მისი ბებია-პაპა იყვნენ ინგლისის მეფე ედუარდ III და მისი ცოლი, დედოფალი ფილიპა ენოელი, ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს სახელი. ჯერ კიდევ პატარა ფილიპა სასახლისაგან მოშორებით გააგზავნეს აღსაზრდელად დედასთან და თავიანთ ექიმ მაუდთან ერთად. იქ იგი იზრდებოდა თავის ექვსი წლის დასთან, პრინცესა ელიზაბეთთან და სამი წლის ძმასთან, პრინც ჰენრისთან ერთად, რომელიც შემდგომში უკვე ინგლისის მეფე ჰენრი IV გახდა. ფილიპას დედა 1369 წელს გარდაიცვალა. მისი დაღუპვიდან რამდენიმე წელიწადში, 1372 წელს მამამისი ხელმეორედ დაქორწინდა კასტილიის მეფე პედრო I მრისხანეს ქალიშვილზე, ინფანტა კონსტანსია კასტილიელზე. 1394 წელს კონსტანსიას გარდაცვალების შემდეგ კი ჯონი უკვე თავის საყვარელზე, ლედი ქეთრინ სტაფორდზე დაქორწინდა, რომელიც ასევე ფილიპას აღმზრდელი გადია იყო. ჯონის ასეთი მესამე ქორწინება საკმაოდ სკანდალური იყო, რამაც მოგვიანებით თავად ფილიპას სახელზეც ცუდად იმოქმედა.
მიუხედავად ყველაფრისა, ქეთრინი ძალიან მზრუნველი დედინაცვალი აღმოჩნდა და დიდ როლს თამაშობდა თავისი გერების ცხოვრებაში. სწორედ მან უზრუნველყო ფილიპასა და მისი დებისთვის საუკეთესო განათლების მიცემა. ფილიპამ იმ დროის ქალისათვის საუკეთესო განათლება მიიღო. მას საუკეთესო რეპეტიტორები ასწავლიდნენ საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებს, ფილოსოფიას, თეოლოგიას, გეოგრაფიას, რელიგიას, ბერძნულს, ლათინურს, იტალიურს, ესპანურს, ფრანგულსა და პორტუგალიურს. მას ძალიან უყვარდა ბერძნულ-რომაული მითოლოგია და ასევე ჰეროდოტეს ნამუშევრებიც, აგრეთვე იგი იყო ძალიან რელიგიური და ღვთისმოშიში პრინცესა.
ქორწინება
პრინცესა ფილიპა პორტუგალიის დედოფალი მეფე ჟუან I-ზე ქორწინების გზით გახდა. ეს ქორწინება მიმართული იყო ასწლიან ომში ფრანკო-კასტილიური ალიანსის წინააღმდეგ, რათა შექმნილიყო ანგლო-პორტუგალიური ალიანსი. წყვილი 1387 წლის 2 თებერვალს დაინიშნა, 14 თებერვალს კი უკვე მათი ქორწინება შედგა ქალაქ პორტოს საკათედრო ტაძარში. პორტუგალიის სამეფო კარი ამ ქორწინებას თხუთმეტი დღე-ღამის განმავლობაში განუწყვეტლივ აღნიშნავდა. მარცხნივ|მინი|324x324პქ|ფილიპასა და ჟუანის ქორწინება შუა საუკუნეებში, ტრადიციულად, კეთილშობილი გვარების ქორწინება სიყვარულის კი არა, არამედ პოლიტიკის საქმე იყო და ეს ყოველივე თვით რომის პაპს უნდა ეღიარებინა. ფილიპა და ჟუანი, ანტიკური პორტუგალიური ტრადიციის მიხედვით მარიონეტულად და ერთმანეთი პირველად ქორწილიდან თორმეტი დღის შემდეგ ნახეს. მაგრამ მიუხედავად ამისა, ფილიპას ადგილი ფაქტიურად უკვე დაკავებული იყო. ჟუანს წლების მანძილზე ჰყავდა საყვარელი, ინეს პერეს-ესტევესის სახით, რომლის ერთგულიც იყო და მასთან შვილებიც კი ჰყავდა. ინესისა და ჟუანის ვაჟი აფონსუ, ფილიპასა და ჟუანის ქორწინებისას უკვე ათი წლის იყო. კეთილშობილმა ფილიპამ შეიბრალა აფონსუ და მისი დები — ბეატრიზი და ბრანკა, და მათ სასახლეში დარჩენის ნება დართოთ. თუმცა მან ასეთი გულმოწყალება არ გამოიჩინა მათი დედის მიმართ. პორტუგალიაში ჩასვლისთანავე ფილიპამ კატეგორიულად მოითხოვა ინესის სამეფო კარიდან გაძევება. მოგვიანებით ინესი ჟუანის წყალობით მონასტერში გაუშვეს, ფილიპას დამსახურებით კი იგი მონაზვნად აღკვეცეს, რაც მისთვის და ზოგადად იმ ეპოქაში ნამდვილი საშინელება იყო.
ფილიპას ქორწინებით ჯონ ლანკასტერმა ერთდროულად პოლიტიკური და პიროვნული ალიანსი შექმნა პორტუგალიასთან. ამის პარალელურად მან თავისი მეორე ქალიშვილი, რომელიც კონსტანსიასგან ჰყავდა, პრინცესა ქეთრინ ლანკასტერი კასტილიის ახალ მეფეს მიათხოვა, რითაც ეს ქვეყანაც თავის მოკავშირედ აქცია. 1386 წელს კი ჟუანმა და მეფე ედუარდ III-მ ხელი მოაწერეს ანგლო-პორტუგალიურ ალიანსს, რომელიც არასდროს გაუქმებულა, სწორედ ეს ალიანსი დაეხმარა შემდგომში პორტუგალიას ესპანელთა ბატონობისგან გადარჩენაში, ასევე ეს ეხმარებოდა მას ფრანგების შემოსევისგან თავდაცვაში, რომელსაც ნაპოლეონი სარდლობდა და ასევე ამ ალიანსის წყალობით შესძლო პორტუგალიამ მეორე მსოფლიო ომში გადარჩენა. 27 წლის ფილიპა მიხვდა, რომ მისი ქმრის უკანონო შვილები მეტი არაფერი იყო, თუ არა კონკურენტები მისი შვილებისთვის, რის გამოც გარკვეული დროის შემდეგ ისინიც თავიდან მოიშორა. თავად ფილიპასა და ჟუანს კი სულ ცხრა შვილი შეეძინათ, რომელთაგან ექვსმა მიაღწია ზრდასრულობამდე.
დედოფლობა
ფილიპა 1387 წელს პორტუგალიის დედოფალი გახდა. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ძალზედ სათნო და ღვთისმოშიში ქალი იყო, ეს ხელს არ უშლიდა იმაში, რომ მეუღლის საქმეებში და მსოფლიო პოლიტიკაში ჩარეულიყო. მისი დროს შემორჩენილი წერილები აჩვენებს, რომ დედოფალი თავის მშობლიურ ინგლისში ძალიან ხშირად სწერდა წერილებს და ამცნობდათ პორტუგალიაში მიმდინარე ყველა მოვლენას. ასევე ცნობილია, რომ გარდა პორტუგალიისა, იგი ინგლისის პოლიტიკაშიც ერეოდა. ფილიპა საქმეში მაშინ ჩაერთო, როცა მისი ძმა ჰენრი მათ ბიძაშვილს, მეფე რიჩარდ II-ს აუჯანყდა და მის დამხობას ცდილობდა. ჰენრის ფილიპამ დიდძალი დახმარება და სამოქმედო გეგმა გააცნო, რიჩარდს კი მისი მოკავშირე ფრანგები ოდნავადაც კი არ დახმარებიან, რის გამოც ჰენრიმ იგი ტახტიდან ჩამოადგო და თავად გამეფდა ჰენრი IV-ის სახელით. ცნობილია, რომ დედოფალი ყველაფერს აკეთებდა ძმის ტახტზე ასაყვანად. მან უძლიერეს ინგლისელ დიდგვაროვანს, ლორდ არუნდელს თავისი ქმრის უკანონო ქალიშვილი, პრინცესა ბეატრიზი მიათხოვა, რითაც იგი თავიანთ მოკავშირედ აქცია.
დედოფალ ფილიპას ასევე მნიშვნელოვანი ღვაწლი ისაა, რომ იგი ძალიან ზრუნავდა საკუთარ სამეფო კარზე. სწორედ მისი წაქეზებით წამოიწყო მეზობელ კასტილიასთან ომი ჟუანმა, რომელშიც საბოლოოდ დამარცხდნენ, პორტუგალიას ვალები დაედო, უამრავი ჯარისკაცი კი ან დაიღუპა, ან სულაც უმუშევარი დარჩა. დედოფალმა მშვენივრად იცოდა, რომ თუ ქალაქ სეუტას დაიპყრობდნენ, ეს პორტუგალიას აფრიკასა და ინდოეთში გზას გაუხსნიდა, რაც ვაჭრობის განვითარებასა და ეკონომიკის აღორძინებას შეუწყობდა ხელს. მისივე გეგმით, სანამ სეუტას დაიპყრობდნენ, იქ ჯერ საკუთარი ჯაშუშები გააგზავნა, რის შემდეგაც გადავიდნენ შეტევაზე. 1415 წლის 14 აგვისტოს სეუტას ბრძოლაში პორტუგალიელებმა გაიმარჯვეს და ქალაქი ჩაიგდეს ხელში. დედოფლის მოლოდინები გამართლდა და პორტუგალია ერთ-ერთ უმდიდრეს და უძლიერეს სახელმწიფოდ გადაიქცა.
გარდაცვალება
დედოფალი ფილიპა 1415 წლის 19 ივლისს გარდაიცვალა, 55 წლის ასაკში, შავი ჭირის ეპიდემიისას. მან გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე თავისი ვაჟები დაიბარა და სიმბოლურად გადასცათ ხმლები, და უთხრათ, რომ შეესრულებინათ თავიანთი მოვალეობა და დაეცვათ სამშობლო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1360 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1415 კატეგორია:ლანკასტერები კატეგორია:პორტუგალიის დედოფლები კატეგორია:ინგლისის პრინცესები კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
აზერბაიჯანული ფახლავა
მინი|ბაქოს ფახლავა აზერბაიჯანული ფახლავა (Azərbaycan paxlavası) — ფახლავის ნაირსახეობა, რომელიც მზადდება აზერბაიჯანში. ფახლავა არის იმ ტკბილეულობათა განუყოფელი ნაწილი, რომლებიც მზადდება აზერბაიჯანში ნოვრუზი-ბაირამის აღნიშვნის დროს, მაგრამ ეს არ ნიშნმავს იმას, რომ ფახლავას ამზადებენ მხოლოდ დღესასწაულების დროს. არსებობს ბაქოს, შეკის, გუბას და განჯას სახეობები.
ფახლავას დამზადებისას გამოიყენება საფუარი ცომი, თხილი ან ნიგოზი, მიხაკ დარიჩინი, ზაფრანა. შიგთავსისათვის გამოიყენება დაფქული თხილი, შაქარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო კატეგორია:ნოვრუზი კატეგორია:ტკბილეული
თაჰა აქგიული
თაჰა აქგიული (Taha Akgül; დ. 22 ნოემბერი, 1990, სივასი, თურქეთი) — თურქი მოჭიდავე, რომელიც ასპარეზობს 125 კილოგრამის წონით კატეგორიაში. ოლიმპიური, მსოფლიო და ევროპული ჩემპიონი ჭიდაობაში. ის ქარამანში, ქარამანოღლუ მეჰმეთბეის უნივერსიტეტის ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის მიმართულების სტუდენტია.
კარიერა
აქგიული ჭიდაობით 2003 წელს დაკავდა, მამამისა და მისი ძმის შემდეგ. 2012 წელს გამართულ მე-40 იაშარ დოღუს სახელობის საერთაშორისო ჭიდაობის ტურნირზე ოქროს მედალი მოიპოვა. 2012 წლის ბელგრადში გამართულ ევროპის ჭიდაობის ჩემპიონატზე თაჰამ თავის წონით კატეგორიაში ჩემპიონი გახდა.
2012 წლის ოლიმპიადისთვის მოიპოვა კვალიფიკაცია. ოლიმპიადაზე, 16 რაუნდზე რუს მოჭიდავე ბილიალ მახოვთან ბრძოლა წააგო და ვერ გავიდა მეოთხედფინალში. ფინეთის კუორტანეში ჩატარებულ 2012 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, იგი თავის წონით კატეგორიაში ოქროს მედალოსანი გახდა.
2013 წელს თბილისში გამართულ ევროპის ჭიდაობის ჩემპიონატზე, თაჰამ წარმატებით დაიცვა ევროპის ჩემპიონის ტიტული. 2013 წელს ბუდაპეშტში გამართულ მსოფლიო ჭიდაობის ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.
2014 და 2015 წელს, მოიგო მსოფლიო ტიტული 125 კილოგრამის წონით კატეგორიაში. 2014 წელს, იგი თურქეთის ჭიდაობის ფედერაციამ წლის საუკეთესო მოჭიდავეად აირჩია. 2016 წლის ოლიმპიადაზე ოქროს მედალი მოიპოვა, სადაც ფინალში ირანელი კომეილ ღასემი დაამარცხა.
სქოლიო
კატეგორია:22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:თურქი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
პანიამარკა
250px|მინიატიურა|პანიამარკა 250px|მინიატიურა|კედლის სტრუქტურა პანიამარკა (Pañamarka; paña მარჯვენა ხელი, მარჯვნივ, marka სოფელი) — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, ანკაშის რეგიონში. მდებარეობს სანტას პროვინციის ნეპენიის რაიონში, მდინარე ნეპენიის მარჯვენა ნაპირზე.
მიეკუთვნება მოჩეს კულტურას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
სემენი (ნოვრუზი)
მინი|სადღესასწაულო სემენი სემენი (Səməni) — წამოზრდილი ხორბალი (ალაო) — ნოვრუზი-ბაირამის, რომელიც აღინიშნება აზერბაიჯანში და თურქმენეთში 20-21 მარტს, ერთ-ერთი მთავარი ატრიბუტია. წარმოადგენს გაზაფხულის, ბარაქისა და ნაყოფიერების სიმბოლოს. გააჩნია ასევე მაგიური და საკულტო მნიშვნელობა. საზეიმო მაგიდაზე სემენი წარმოადგენს ერთ-ერთ ძირითად ატრიბუტს ისევე, როგორც შექერბურა, შორ გოღალი და ფახლავა. ითვლება, რომ სემენი აუცილებლად უნდა იქნას გაზრდილი სახლის პირობებში, იმისათვის, რომ სახლში იმ წელს იყოს ხვავი და ბარაქა.
სქოლიო
კატეგორია:ნოვრუზი
შტრიმერის აფთიაქი
შტრიმერის აფთიაქი (Аптека Штримера) — უძველესი სახლი ტაგანროგში. მდებარეობს პეტროვსკაიის ქუჩა № 61-ში. შტრიმერის სართულნახევრიანი სახლი ქალაქების სხვა სახლებისაგან გამოირჩევა ნეობარაკოს დეკორით.
ისტორია
აგურის ერთსართულიანი სახლის აგება დაიწყეს 1871 წელს სააფთიაქო პრვიზორის მოსე (მიხეილ) ოსიპის ძე შტირმერისათვის. 1870-იანი წლებიდან მის სარდაფში იყიდებოდა კავკასიური მინერალური წყლები.
1880 წლის თებერვალში პროვიზორ მოსე შტრიმერის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ქონება გადავიდა მისი მეუღლის ნადეჟდა დავითის ასულის ხელში, სადაც თავის შვილებთან ალექსანდრესთან (1866 წ.) და პელენთან (1868 წ.) ერთად ცხოვრობდა 1925 წლამდე. სააფთიაქო მაღაზია განაგრძობდა მოქმედებას. ეს იყო ტაგანროგისათვის იშვითი შემთხვევა, როდესაც აშენების დღიდან (1872 წ.) 1925 წლამდე, როდესაც შენობა უკვე მუნიციპალიტეტის კუთვნილება იყო, ბინის მფლობელი იყო ერთი ოჯახი.
1912 წელს შენობაში ფუნქციონირებდა „ნ. შტრიმერის დიდი პეტროვსკის აფთიაქი“, რომელშიც არენდის საფუძველზე მუშაობდა პროვიზორი მ. ვარინბერგი. აფთიაქი მოსახლეობას სთავაზობდა გამაყუჩებელ პრეპარატებსა და ნატურალურ, ბუნებრივ, მინერალურ წყალს.
1912 წელს შტრიმერის აფთიაქის სარდაფში გაიხსნა სამწვადე „არარატი“.
გერმანული ოკუპაციის პერიოდში (1941-1943 წწ.) შენობაში განთავსებული იყო სამოქალაქო რეგისტრაციის ორგანო, რომლებშიც გერმანელები ახდენდნენ ყველა მოქალაქის რეგისტრაციას ქორწინების, დასაფლავების, გარდაცვალებისა თუ ნათლობის შემთხვევაში.
ამჟამად შენობაში განთავსებულია როსტოვის ოლქის ფედერალური ხაზინის განყოფილება № 15.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ნედინ ლაბაკი
ნედინ ლაბაკი ( نادين لبكي, დ. 18 თებერვალი, 1974) — ლიბანელი მსახიობი, რეჟისორი და აქტივისტი. ლაბაკი პირველად 2000-იანი წლების დასაწყისში მოექცა ყურადღების ცენტრში, როგორც მსახიობი. მისი კინემატოგრაფიული კარიერა 2007 წელს დაიწყო მისი სადებიუტო ფილმის, „კარამელის“ გამოსვლის შემდეგ, რომლის პრემიერაც შედგა კანის 2007 წლის კინოფესტივალზე. იგი ცნობილია ლიბანის ცხოვრების ყოველდღიური ასპექტების დემონსტრირებით და მთელი რიგი პოლიტიკური საკითხების გაშუქებით, როგორიცაა ომი, სიღარიბე და ფემინიზმი. ის არის პირველი არაბი ქალი რეჟისორი, რომელიც ნომინირებულია ოსკარზე საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის კატეგორიაში.
ადრეული ცხოვრება
ლაბაკი დაიბადა ბააბდათში, ლიბანის მთიან რეგიონში, მარონიტი მშობლების, ანტუან და ანტუანეტა ლაბაკების ოჯახში. მისი მამა ინჟინერია, ხოლო დედა - შინამეურნეობით არის დაკავებული. მან თავისი ცხოვრების პირველი ჩვიდმეტი წელი გაატარა საომარ გარემოში, 1991 წლამდე, სანამ ლიბანში სამოქალაქო ომი მიმდინარეობდა. მან თხრობის ხელოვნება  ბიძისგან ისწავლა, რომელიც ოჯახის ჰაკავატი იყო (ამბების მთხრობელი). მის ბაბუას ასევე ეკუთვნოდა პატარა თეატრი ლიბანში, სადაც ფილმისადმი სიყვარული აღმოაჩინა. მან თავისი კარიერა დაიწყო 1990 წელს, ლიბანის ტალანტების შოუს სტუდია ელ ფანში. შოუ დაიწყო 1970-იან წლებში, რომელიც გაგრძელდა 2000-იანი წლების დასაწყისამდე. ტალანტების შოუში ლაბაკიმ მოიგო პრიზი სხვადასხვა მუსიკალური ვიდეოწარმოების რეჟისურისთვის.
ლაბაკიმ აუდიოვიზუალური კვლევების დიპლომი მიიღო ბეირუთის წმინდა იოსების უნივერსიტეტში. 1997 წელს მან გადაიღო მისი გამოსაშვები ფილმი, 11 Rue Pasteur, რომელმაც პარიზში არაბული კინოს ბიენალეზე საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმის ჯილდო მოიპოვა. ლაბაკი თავის ლიბანელ და არაბ კინემატოგრაფისტებს შორის უნიკალურია იმით, რომ მას უცხოეთში არ მიუღია განათლება და არც ტრენინგები არ გაუვლია საზღვარგარეთ.
1998 წელს იგი დაესწრო პარიზში სემინარს მსახიობებისათვის. დასთან, კეროლაინ ლაბაკისთან ერთად, აღმასრულებელი რეჟისორის სტატუსით მუშაობდა რეკლამებსა და მუსიკალურ კლიპებზე შუა აღმოსავლეთში ცნობილი მომღერლებისთვის, რისთვისაც მან მრავალი ჯილდო მოიპოვა. ის ცდილობდა თანამედროვე ლიბანელი ქალის პროექტირებას, მან „შექმნა ლიბანელი ქალების მაგალითები, რომლებიც ძალიან მშვიდად ცხოვრობდნენ საკუთარ სხეულში“.
თემები
ლაბაკი, რომელიც გაიზარდა ლიბანის სამოქალაქო ომის დროს, ცდილობს, რომ მისი ფილმებით გააცნოს მსოფლიოს ლიბანში არსებული პოლიტიკური არეულობის გამოცდილება და ხშირად იკვლევს ძალადობისა და ტრავმის თემებს.
მის შემოქმედებაში კიდევ ერთი საერთო თემაა ფემინიზმი და ქალის ნარატივი. ფილმებში იგი ფოკუსირდება შუა აღმოსავლეთში მცხოვრები ქალების ყოველდღიურ ცხოვრებაზე.
ნედინ ლაბაკი თავისი ფილმების საშუალებით არაბული სამყაროს თემებს აკავშირებს  დასავლური სამყაროსთან. მისი ტრანსნაციონალური ფემინიზმი ასახავს ჩვეულებრივ ქალებს, რომლებიც დაზარალდნენ რთული რეალობებით, რაც ღრმად არის განპირობებული ათწლეულების განმავლობაში არსებული პოლიტიკური არეულობით.
სტილი
ლაბაკის ფილმებში ხშირად მონაწილეობენ არაპროფესიონალი მსახიობები. ის პოულობს მამაკაცებს, ქალებსა და ბავშვებს, რომლებიც რეალურ უბნებში ცხოვრობენ. ეკრანზე ნაჩვენები მსახიობები ხშირად ბეირუთის უმძიმეს ღარიბულ უბანში ცხოვრობენ და საკუთარი გამოცდილების მიხედვით ქმნიან სცენებს. ლაბაკი ამას აკეთებს იმისათვის, რომ ფილმი მაქსიმალურად რეალისტური გახდეს. ლაბაკი ასევე ცნობილია იმით, რომ დიდ დროს ატარებს თავისი ფილმების კვლევასა და მსახიობების შერჩევაში. იგი ოთხი წლის განმავლობაში სწავლობდა და იკვლევდა ბეირუთში არასათანადო მოპყრობის ქვეშ მცხოვრებ ბავშვებს თავისი ფილმისთვის „კაპერნაუმი“.  მან მსახიობებს მინიმალური მიმართულება მისცა და ხელით გადაღებული კამერები გამოიყენა ლიბანის ქუჩებში ცხოვრების დასაფიქსირებლად. თავისი ფილმისთვის „კარამელი“, მან თითქმის ერთი წელი გაატარა ქალების ძებნაში, რომლებიც მის პერსონაჟებს ჰგავდნენ. მან განზრახ არ ისურვა პროფესიონალი მსახიობები, რადგან თითოეული სპონტანურობა გამოხატავს ქალების გეგმას, რომლის მიხედვითაც ისინი ერთმანეთს უჭერენ მხარს და ამგვარად უმკლავდებიან თავიანთ პრობლემებს.
ლაბაკი ამბობს, რომ იგი შთაგონებული იყო 3 წლის სირიელი ლტოლვილის სურათით, რომლის უსიცოცხლო სხეულმა აღშფოთება გამოიწვია მთელ მსოფლიოში. მან აღნიშნა: „მახსოვს, ვფიქრობდი, თუ ამ ბავშვს შეეძლო საუბარი, რას იტყოდა და როგორ მიმართავდა მოზარდებს, ვინც მოკლა იგი?“ ის ამბობს.
პირადი ცხოვრება
ლაბაკი მრავალ ენას ფლობს: თავისუფლად საუბრობს არაბულ, ფრანგულ, ინგლისურ და იტალიურ ენებზე. 2007 წელს იგი დაქორწინდა მუსიკოსსა და კომპოზიტორზე, ხალედ მუზანარზე. 2009 წელს ნედინ ლაბაკს შეეძინა პირველი ბიჭი ვალიდი. 2016 წელს ლაბაკის შეეძინა ქალიშვილი მეიროუნი.
პოლიტიკა
ნედინ ლაბაკი იყო ბეირუთ მადინატის  პოლიტიკური მოძრაობის კანდიდატი  2016 წლის მაისში ჩატარებული დედაქალაქის ადგილობრივი არჩევნებისთვის. ბეირუთ მადინატი ყურადღებას ამახვილებს სოციალურ სამართლიანობასა და საზოგადოების კეთილდღეობაზე, მიჩნეულია მოქალაქეთა მრავალფეროვანი ჯგუფის წარმომადგენლად.
ხალხის დაახლოებით 40% -იანი მხარდაჭერის მიუხედავად, მოძრაობა დამარცხდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1974
ანრი II (ნავარა)
ანრი II ნავარელი (Henrike II.a Nafarroakoa, Henri II de Navarre; დ. 18 აპრილი, 1503 — გ. 25 მაისი, 1555) — ალბრეთა დინასტიის წარმომადგენელი და ნავარის მეფე 1517-55 წლებში. ნავარის დედოფალ კატალინასა და მისი ქმრის, ჟან დ'ალბრეს უფროსი ვაჟი. იგი მხოლოდ ოფიციალურად იყო ნავარის მეფე, რეალურად კი მისი ძალაუფლება მხოლოდ ბეარნზე ვრცელდებოდა. მის დროს ნავარა საშინელ შევიწროვებას განიცდიდა მეზობელი ესპანეთისგან, რის გამოც იგი 1527 წელს საფრანგეთის მფარველობის მოსაპოვებლად მეფე ფრანსუა I-ის უფროს დაზე, მარგარიტა ანჟულიმელზე დაქროწინდა, რომელთანაც ერთადერთი ასული, დედოფალი ჟანა III შეეძინა. მისი შვილიშვილი ანრი IV, შემდგომში საფრანგეთისა და ნავარის მეფე გახდა.
ბიოგრაფია
ანრი დაიბადა 1503 წლის 18 აპრილს, ნავარის დედაქალაქ პამპლონადან 44 კილომეტრში მდებარე ქალაქ სანხესაში. იგი იყო ნავარის დედოფალ კატალინასა და მისი ქმრის, პერიგროდის გრაფ ჟან დ'ალბრეს უფროსი ვაჟი და მაშასადამე მათი მემკვიდრეც. როდესაც ანრი ცხრა წლის იყო, მეზობელი არაგონის მეფე ფერდინანდ II-მა თითქმის მთლიანი ნავარა დაიპყრო და მიიერთა, მის ოჯახს კი მხოლოდ ზემო ნავარის მცირე ნაწილი და ბეარნიღა შერჩა. სიტუაცია განსაკუთებით გართულდა 1516 წელს, როდესაც ანრის მამაც გარდაიცვალა და მეფე ფერდინანდიც, რასაც ესპანეთის ერთ ძლიერ იმპერიად გაერთიანება და ნავარის წინააღმდეგ კიდევ ერთი გალაშქრება მოჰყვა, რა დროსაც, 1517 წელს გარდაიცვალა დედოფალი კატალინაც, ტახტზე კი ანრი II ავიდა.
მეტად რთულ პირობებში გამეფებულსა და ესპანელთაგან შევიწროვებულ ანრი II-ს სხვა გზა აღარ დარჩა და იძულებული გახდა საფრანგეთის მფარველობა მიეღო. ამ დროს, ესპანელ და გერმანელ ჰაბსბურგებთან გადამტერებული საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-იც მოკავშირეს ეძებდა და იპოვნა კიდეც. 1518 წელს ფრანსუამ ანრი ქალაქ მონპელიეში პამპლონას დე ფაქტო მმართველად გამოაცხადა. ამ დროს, ფერდინანდის შვილიშვილი, იმპერატორი კარლ V ამოქმედდა და კავშირი ინგლისის მეფე ჰენრი VIII-თან შეკრა, რომელსაც ცოლად დეიდამისი, დედოფალი კატალინა არაგონელი ჰყავდა და ასევე სძულდა ფრანგები. 1521 წლის ივნისში კარლმა ნოიონის ბრძოლაში გააცამტვერა ფრანგები და საბოლოოდ დაიქვემდებარა ნავარა.