cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პერმულ-ტრიასული გადაშენება
ხმელეთის მცენარეები
ტყეების განადგურებას მოჰყვებოდა დაბალი ზომის ბალახოვანი მცენარეების მრავალფეროვნების ზრდა. მოგვიანებით, ხეების სხვა ჯგუფები კვლავ დომინანტები ხდებოდნენ, მაგრამ კვლავ ზარალდებოდნენ, ანუ გადაშენების პროცესი პერიოდულად მეორდებოდა. პერიოდულად დომინანტობის მოპოვების ეს პრიიცესი, გარემოს არასტაბილურობაზე მიუთითებს, რომელსაც ცვალებადობის დროს სხვადასხვა მცენარე სხვადასხვაგვარად ეგუებოდა. ამ პროცესის დროს შიშველთესლოვნები იმდენად დაზარალდნენ, რომ მათი ტყეების აღდგენას 4-5 მილიონი წელი დასჭირდა.
ქვანახშირის საბადოები
ნახშირის საბადოების არსებობა არ არის ცნობილი ადრინდელ ტრიასულ ხანაში, ხოლო შუა ტრიასულ პერიოდში შეინიშნება მცირე რაოდენობით. დღესდღეობით ნახშირის ასეთი დიდი რაოდენობა გადაშენებული მცენარეებით აიხსნება, რომელიც პერმულ-ტრიასული გადაშენების პერიოდში მოხდა. ამის შემდეგ კი მცენარეებს ახალ გარემოსთან სრული ადაპტაციისთვის 10 მილიონი წელი დასჭირდათ. ნიადაგში ნახშირის კონცენტრაციით შესაძლებელია იმის დადგენა, თუ რომელ რეგიონში ხდებოდა უფრო დიდი რაოდენობის მცენარეების განადგურება.
შესაძლო ახსნა
პერმული ერის ბოლო ეტაპიდან შემორჩენილი წყალქვეშა ნამარხების ანალიზმა დაადგინა, რომ ორგანიზმები, რომლებიც ყველაზე ნაკლებად ეგუებოდნენ ნახშირბადის დიოქსიდის დონის ცვლილებას ყველაზე მალე გადაშენდნენ. ყველაზე დაუცველი წყლის ორგანიზმები იყვნენ, კარბონატული საფარის მქონენი, მაგალითად კალციტის. ისეთი ორგანიზმები როგორებიც არიან: ტაბულეტები, მხარფეხიანები და სხვა მსგავსი ტიპის არსებების 81% გადაშენდა. უმნიშვნელო დანაკარგები განიცადეს, მაგალითად, აქტინიებმა, საიდანაც შემდგომში განვითარდნენ დღეს არსებული მარჯნები.
გადაშენების მაჩვენებელზე ნაშირორჟანგის დონის ზრდას, რომელსაც ჟანგბადის შემცირება მოჰყვა არ უნდა ყოფილიყო ერთადერთი მიზეზი, ვინაიდან ამ პერიოდში ატმოსფეროში მაინც საკმარისი ჟანგბადი იქნებოდა, რათა ცოცხალ ორგანიზმებს ეარსებათ. ტრიასული სისტემის არცერთ დროსა და პერიოდში არ ყოფილა დედამიწაზე იმაზე ნაკლები ატმოსფერული ჟანგბადი ვიდრე დღეს არის.
წყალში მცხოვრები ორგანიზმები უფრო მგრძნობიარენი არიან CO2- ის დონი ცვლის მიმართ, ვიდრე ხმელეთის ორგანიზმები და ამას მრავალი ფაქტრორი განაპირობებს.CO2 არის 28-ჯერ უფრო ხსნადი წყალში, ვიდრე ჟანგბადი. მისი დონის მატება ორგანიზმების რესპირატორულ სისტემას აზიანებს და რთულდება ცილების სინთეზიც, რაც სიცოცხლისთვის აუცილებელი კომპონენტია. გარდა ამისა CO2 პირდაპირ არის დაკავშრებული ოკეანის მჟავიანობასთან, მისი კონცენტრაციის ზრდით ჩქარდება გამჟავიანების პროცესი. ოკეანის pH-ს საშუალოზე მაღალი მაჩვენებელი აქვს, ხოლო გამჟავიანებისას ის საშუალო მაჩვენებელზე ჩამოდის.
ძნელია ხმელეთის ორგანიზმების გადაშენებისა და გადარჩენის მაჩვენებლების დეტალური ანალიზი, რადგან პერმულ-ტრიასის პერიოდის რამდენიმე წიაღისეული საწვავის საბადოა აღმოჩენილი. ტრიასის მწერები ძალიან განსხვავდებოდნენ პერმულისგან, მაგრამ მწერების ნამარხები, რომლებიც დაახლოებით 15 მილიონი წლის ფარგლებში გადაშენდნენ, მოიცავს გვიანდელ პერმული პერიოდიდან დაწყებული ტრიასის დასაწყისამდე ეპოქას. ამასთან, წყალდიდობის შედეგად მდინარეთა შეცვლილი კალაპოტების ანალიზი მიუთითებს მდინარეების ახალ კალაპოტში გადასვლაზე, რაც ახსნის კლიმატის მკვეთრ ცვლილებას, კერძოდ, გამოშრობას
თეორიები
პერმულ-ტრიასული გადაშენების ზუსტი მიზეზების დასახელება რთულია, პირველი პრობლემა ის არის, რომ ეს მოხდა დაახლოებით 250 მილიონი წლის წინ და მას შემდეგ ბევრი რამ შეიცვალა დედამიწაზე, ხოლო ნიმუშები, რომლებიც რაიმე მნიშვნელოვანს იძლევიან განადგურდნენ ან დედამიწის ზედაპირიდან ღრმად არიან დამარხულნი. წყალქვეშა კლედეები და ზოგადად ოკეანეების ზედაპირი, ყოველ 200 მილიონ წელიწადში ფილების ტექტონიკის გამო დეფორმირდება, რის შედეგადაც იკარგება ძველი სახეობების კვალი. ამის მიუხედავად მეცნიერებმა შეძლეს გარკვეული ინფორმაციის მოპოვება, ხოლო ეს თეორიები მოიცავს, როგორც კატასტროფულ მოვლენებს, ასევე გრძელვადიან გადაშენების პროცესს.
არსებობდა ვარაუდი, რომ გადაშენება ციურმა სხეულმა გამოიწვია, ვინაიდან მეცნიერებმა რამდენიმე კრატერი აღმოაჩინეს, მათ შორის 250 კილომეტრის სიგრძის, რომელიც მდებარეობს ავსტრალიის ჩრდილო-დასავლეთის სანაპიროზე და აღმოსავლეთ ანტარქტიდის კრატერი. ამის მიუხედავად არ დადასტურდა, რომ ციურმა სხეულებმა ამ პერიოდის ორგანიზმებზე რაიმე ზეგავლენა მოახდინეს, რის შემდეგაც თეორია მკაცრად გააკრიტიკეს.
ბრაზილიაში 40 კილომეტრიანი არაგუინას კრატერი, 254,7 ± 2,5 მილიონი წლით თარიღდება, რაც ემთხვეოდა პერმულ-ტრიასულ ერას. ამ ადგილზე იპოვეს ნავთობის კვალიც, თუმცა კრატერის წარმოქმნისას გამოყოფილი ენერგია არასაკმარისი იქნებოდა იმისთვის, რომ მყისიერად გამოეწვია გლობალური მასობრივი გადაშენება, მაგრამ მეორე ვერსიის თანახმად, კოლოსალურმა ადგილობრივმა მიწისძვრამ ნავთობისა და გაზის უზარმაზარი რაოდენობა გამოათავისუფლა ქერქიდან. შედეგად მოულოდნელმა გლობალურმა დათბობამ შესაძლოა დააჩქარა გადაშენების პროცესი.
არსებობს ვარაუდი, რომ გადაშენება შესაძლოა ვუნკანურ ამოფრქვევებს გამოეწვია, რის შედეგადაც ატმოსფეროში დიდი რაოდეობით კვამლი გამოიყოფოდა, რაც წარმოქმნიდა საფარს და აღარ მისცემდა მზის სხივეს დედამიწის ზედაპირამდე მისვლის საშუალებას. ამ ფაქტის გამო ხმელეთის მცენარეები და წყალმცენარეებიც შეწყვეტდნენ ფოტოსინთეზის პროცესს, რაც გამოიწვევდა კვებითი ჯაჭვების დარღვევას. ამოფრქვევები სავარაუდოდ გამოიწვევდა მჟავა წვიმებს, როდესაც ატმოსფეროში გაბნეული მჟავა ოქსიდები წვიმით ჩამოირეცხებოდა. ეს გამოიწვევდა მცენარეების, მოლუსკების, პლანქტონებისა და სხვა ისეთი ორგანიზმები გადაშენებას, რომლებსაც ჰქონდათ კალციუმის კარბონატის საფარი, მაგალითად ნიჟარები. ამოფრქვევების შემდეგა გამოიყოფოდა დიდი რაოდენობით ნახშირბადის დიოქსიდი, რაც კიდევ უფრო დააჩქარებდა გლობალურ დათბობას. გარკვეული პერიოდის შემდეგ ატმოსფეროში არსებული მტვერი და ღრუბლები გაიფანტებოდა, თუმცა ნახშირორჟანგის მაღალი კონცენტრაცია კვლავ დარჩებოდა, რაც სათბურის ეფექტს შექმნიდა.
სქოლიო
კატეგორია:კატასტროფები კატეგორია:დედამიწის გეოლოგიური ისტორია კატეგორია:ჰიპოთეზები კატეგორია:კლიმატის ისტორია
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2008: ჯგუფი D
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2008: ჯგუფი D — ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2008-ის ფინალური ეტაპის ერთ-ერთი ჯგუფი. მატჩები დაიწყო 10 ივნისს და დასრულდა 18 ივნისს. ექვსივე მატჩი გაიმართა ავსტრიაში, ინსბურკსა და ზალცბურგში. ჯფუგში გამოდიოდნენ ევროპის მოქმედი ჩემპიონი საბერძნეთის ნაკრები, ასევე ესპანეთის, შვედეთისა და რუსეთის ნაკრები გუნდები. საბერძნეთი, ესპანეთი და რუსეთი ასევე ერთ ჯგუფში გამოდიოდნენ წინა ჩემპიონატზე, ევრო 2004-ზე.
ესპანეთმა პირველ წრეში რუსეთი 4–1 და მეორე წრეში შვედეთი 2–1 დაამარცხა. მას შემდეგ, რაც მეორე წრეში რუსეთმა საბერძნეთს მოუგო, ესპანეთმა გაინაღდა მეოთხედფინალში მონაწილეობა ორ ტურში, ხოლო მოქმედი ჩემპიონები დარჩნენ ცხრილის ბოლო საფეხურზე. მეორე ადგილის ბედი გადაწყდა რუსეთისა და შვედეთის მატჩში, სადაც შვედეთისთვის საკმარისი იყო არ წაეგო, მაგრამ რუსეთმა მოიგო, გაიტანა რა თითო ტაიმში თითო გოლი. ამასთან, ესპანეთმა, მიუხედავად იმისა, რომ მარცხდებოდა პირველ ტაიმში, ბოლო წუთებში მოიგო მესამე ტურის მატჩიც საბერძნეთის წინააღმდეგ და 100%-იანი შედეგით დაასრულა ჯგუფური ეტაპი.
რუსეთი vs შვედეთი
D
ალან სილვესტრი
ალან ენტონი სილვესტრი (Alan Anthony Silvestri; დ. 26 მარტი, 1950) — ამერიკელი კომპოზიტორი და დირიჟორი. შექმნილი აქვს მუსიკა უამრავი ფილმისა თუ ტელესერიალისთვის.
დაიბადა ნიუ-იორკში იტალიელი და ირლანდიელი ემიგრანტების ოჯახში. გაიზარდა პატარა ქალაქ ტინეკში, ნიუ-ჯერსის შტატში. დაამთავრა ტინეკის საშუალო სკოლა, შემდგომში კი ბერკლის მუსიკალური კოლეჯი. ცოტა ხნით იყო ტინეკში დაფუძნებული როკ-ჯგუფ The Herd-ის დრამერი. პირველი მუსიკა ფილმისთვის დაწერა 1972 წელს, 21 წლის ასაკში.
ყველაზე მეტად ცნობილია რობერტ ზემეკისთან თანამშრომლობით. შექმნილი აქვს მუსიკა ზემეკისის შემდეგი ფილმებისთვის: „უკან მომავალში (ტრილოგია), „ვინ გაყიდა კურდღელი როჯერი“ (1988), „გარიყული“ (2000), „ფორესტ გამპი“ (1994), აგრეთვე შექმნა მუსიკა Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმებისთვის: „კაპიტანი ამერიკა: პირველი შურისმაძიებელი“ (2011), შურისმაძიებლები“ (2012), „შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი“ (2018), „შურისმაძიებლები: დასასრული“ (2019). მისი სხვა ცნობილი ნამუშევრებია: „მტაცებელი“ (1987), „მტაცებელი 2“ (1990), „უფსკრული“ (1989), „სწრაფი და მკვდარი“ (1995), „სტიუარტ ლიტლი“ (1999), „მუმია ბრუნდება“ (2001), „ლილო და სტიჩი“ (2002), სერია „ღამე მუზეუმში“ (2006) და „პირველი მოთამაშე“ (2018).
მიღებული აქვს რამდენიმე ჯილდო, მათ შორის სამი სატურნი და სამი პრაიმტაიმის ემის ჯილდო, აგრეთვე ოსკარის ორი და ოქროს გლობუსის ერთი ნომინაცია. 1995 წელს მიენიჭა ბერკლის მუსიკალური კოლეჯის საპატიო დოქტორის წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი დირიჟორები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პიანისტები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მუსიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის კლასიკური პიანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი დირიჟორები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი პიანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის კლასიკური პიანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის მამაკაცი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი კლასიკური პიანისტები კატეგორია:ამერიკელი კინოკომპოზიტორები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კლასიკური კომპოზიტორები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი დირიჟორები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი პიანისტები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი ტელეკომპოზიტორები კატეგორია:ბერკლის მუსიკალური კოლეჯის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:მამაკაცი კინოკომპოზიტორები კატეგორია:მამაკაცი ტელეკომპოზიტორები კატეგორია:პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:Varèse Sarabande Records-ის შემსრულებლები
მუსაბეილი (ფუზულის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფუზულის რაიონის სოფლები
პეტრჟალკა
thumb პეტრჟალკა (Petržalka, Pozsonyligetfalu, Engerau) — ბრატისლავის ერთ-ერთი უბანი, რომელიც მდებარეობს ბრატისლავა V-ის რაიონში. იგი წარმოადგენს ბრატისლავის ყველაზე დიდ უბანს და სლოვაკეთში ყველაზე დიდ საცხოვრებელ მასივს 117 000 მცხოვრებით. მდებარეობს უშუალოდ ავსტრიის საზღვართან.
left|thumb|მდინარე დუნაის ჩიხური განშტოება, ხორვატიის განშტოება
ისტორია
პეტრჟალკა ისტორიულ წყაროებში პირველად 1225 წელს იხსენიება. XIX საუკუნის ბოლოს აქ უკვე იყო დიდი სოფელი 500-ზე მეტი მცხოვრებით. პირველი სარკინიგზო ხიდი, რომელმაც პეტრჟალკა ბრატისლავასთან დააკავშირა 1891 წელს აიგო. 1970-იან წლებში აქ აიგო უზარმაზარი საცხოვრებელი მასივი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრატისლავის მხარის რაიონები
ჩელოვი
ჩელოვი (Çelov) — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 310 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გობუსტანის რაიონის სოფლები
სარისუს ტბა
სარისუ (Sarısu; ყვითელი ტბა) — ფართობით აზერბაიჯანის უდიდესი ტბა, რომელიც მდებარეობს იმიშლისა და საბირაბადის რაიონში, მტკვარ-არაქსის დაბლობზე.
სარისუს ტბა მდებარეობს მტკვრის გასწვრივ, იმიშლის რაიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთით და აღწევს საბირაბადის რაიონამდე. ტბის მაქსიმალური სიგრძეა 22 კმ, ხოლო მაქსიმალური სიგანე 3 კმ. ტბის წყალი მტკნარია. ტბა ივსება აღგიოლის ტბიდან არხის მეშვეობით. საზრდოობს მიწისქვეშა და წვიმის წყლით. ტბის წყლის გადინება ხდება მტკვარში, რომელიც რეგულირდება მურადბეილის წყალსარინის მეშვეობით.
ტბა გამოყოფილია საცხოვრებელი ტერიტორიებიდან გზატკეცილის ჩრდილოეთით, რომელიც ხელს უშლის მის პოტენციურ დაბინძურებას. ტბის სამხრეთი ნაწილი იყო დაბინძურებული, წარსულში ტბის სანაპიროზე ნავთობის წარმოების გამო.
სარისუს სანაპირო ზოლი ძირითადად შედგება ჭაობებისგან. ტბის ზედაპირის ფართობი 65.7 კმ²-ია, წყლის სავარაუდო მოცულობა 60 მლნ. კუბ. მეტრი. საშუალო სიღრმე 1-3 მეტრია, სანაპირო ზოლი 0.1-0.9 მეტრი. ტბის წყლის მოცულობა ძირითადად იზრდება გაზაფხულზე და შემოდგომაზე.
ზამთარში, ყინულის საფარის საშუალო პერიოდია 11 დღე. სარისუ მდიდარია კობრით. ტბის ხელსაყრელი პირობები იზიდავს 300-350 ათას გადამფრენ ფრინველს ზამთარში. სარისუს მინერალიზაცია მაღალია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტბები
ყაჯარი
ყაჯარი  (Qacar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
დიოქსანები
დიოქსანები — ჰეტეროცოკლური ნაერთები, რომლებიც ციკლში შეიცავენ ორ ჟანგბადის ჰეტეროატომს. დიოქსანების რაოდენობა სულ სამია; ისინი არსებობენ სამი იზომერის სახით, ესენია 1,2-დიოქსანი (ორთო-დიოქსანი), 1,3-დიოქსანი (მეტა-დიოქსანი) და 1,4-დიოქსანი (პარა-დიოქსანი).
ყაჯარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფუზულის რაიონის სოფლები
დიოქსანები
1,2-დიოქსანი მიეკუთნება პეროქსიდების კლასს ამიტომაც არასტაბილურია დანარჩენ იზომერებთან შედარებით.
სქოლიო
კატეგორია:ჰეტეროციკლური ნაერთები
კაზანკა (ალშეევის რაიონი)
კაზანკა  (Казанка; Казанка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 13 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ქალები მონღოლეთში
მინი|მონღოლი ქალები
ქალები მონღოლეთში — მონღოლ ქალებს უფრო მაღალი სოციალური სტატუსი ჰქონდათ, ვიდრე აზიის სხვა მრავალ საზოგადოებაში ქალები, მაგრამ ითვლებოდა, რომ მათ არ შეეძლოთ მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის მოშენება და, შესაძლოა, არა ცხენების. მონღოლეთში ადამიანის უფლებები სერიოზულ პრობლემას წარმოადგენს. მათ შორისაა: გენდერული უთანასწორობა, ოჯახში ძალადობა და ტრეფიკინგი. სიღარიბე კიდევ უფრო ამძაფრებს ქვეყანაში არსებულ უთანასწორობას.
მონღოლი ქალების ტრადიციული სტატუსი
როგორც წესი, მონღოლეთში მომთაბარე ქალები იყვნენ ისინი, ვინც პასუხისმგებელნი იყვნენ წყლის შეგროვებაზე, ოჯახისთვის საჭმლის მომზადებაზე, პირუტყვის ჯანმრთელობაზე, ცეცხლისთვის ხის შეგროვებაზე, ბავშვების მოვლასა და აღზრდაზე, ტანსაცმლის დამზადებასა და ზოგადად ყველა საშინაო საქმის წესრიგის დაცვაზე.
ისტორიამ დაადასტურა, რომ მონღოლ ქალთა აღქმა დღეს ბევრ წინააღმდეგობას ავლენს. მრავალი კულტურა, რომლებიც მონღოლი ქალების გარშემოა, განიხილება, როგორც მამაკაცებს დაქვემდებარებული. ნათქვამია, რომ მონღოლ ქალებს ტრადიციულად უფრო მაღალი სოციალური პოზიციები და ავტონომია აქვთ, ვიდრე ქალებს აზიის, ჩინეთისა და კორეის ისლამურ საზოგადოებებში. იმ ქალებისთვის, რომლებიც დაქვრივდნენ, სამუშაოების დაწყება ხშირად ჩვეულებრივი კომპრომისი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ეს მართლაც ბევრ მონღოლურ საზოგადოებაში მოხდა, ქალები მაინც ითვლებოდნენ მამაკაცების დაქვემდებარებაში. ქალები ასევე შეზღუდულნი იყვნენ იმით, რაც იყვნენ და მათ არ ჰქონდათ უფლება მონაწილეობა მიეღოთ საზოგადოებრივ განხილვებში, როდესაც ქმრები იყვნენ იქ. ამ დაქვემდებარების მკაცრი მოქმედებები ხდებოდა ყოველდღიურ საქმიანობაში, მაგალითად, ქალებს მხოლოდ ცხვრის მოყვანის უფლება ჰქონდათ, მაგრამ კაცები პასუხისმგებელნი იყვნენ ცხენებზე ზოგადი ისტორიული თვალსაზრისით.
ქალთა უფლებები
ხელისუფლება არ ერევა ოჯახების უფლებებში, მათ შეუძლიათ თავად მიიღონ გადაწყვეტილება მშობიარობისა და აღზრდის შესახებ. არსებობს პრობლემები ჯანდაცვის მუშაკების პროფესიონალიზმის ნაკლებობის კუთხით.
ბევრი ქალი მათი ოჯახის მთავარი მარჩენალია. მონღოლეთის კანონი განსაზღვრავს, რომ ქალებმა და მამაკაცებმა თანაბარი ანაზღაურება უნდა მიიღონ იგივე საქმის შესრულებისთვის და ჰქონდეთ განათლების მიღების თანაბარი წინაპირობა, თუმცა ქალებს ეკრძალებათ გარკვეული სამუშაოები, რომლებიც გულისხმობს ფიზიკურ შრომას ან განსაკუთრებით საშიშია და ქალებს 55 წლის ასაკში ეძლევათ პენსია, კაცებზე 5 წლით ადრე.
რეპროდუქციის უფლებები
პირობები შეიცვალა 1921 წელს, როდესაც ქალები მოსახლეობის ეკონომიკურ ზრდას უფრო მნიშვნელოვნად თვლიდნენ. იმ წელს დაიწყო რევოლუცია იმ გადაწყვეტილებებით, რომ ქალები უფრო მეტად მოექცნენ საზოგადოების სფეროში. ეს იყო პირველი ნაბიჯი სახელმწიფოების მცდელობაში მოსახლეობის ზრდის ხელშესაწყობად;  ქალებზე ზეწოლა ხდებოდა მრავალი შვილის ყოლის  გამო.
სქოლიო
კატეგორია:ქალთა უფლებები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:მონღოლეთი კატეგორია:ქალები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ქალები მონღოლეთში
ჰეიდარ ალიევის ცენტრი
ჰეიდარ ალიევის ცენტრი — 57 519 კვადრატული მეტრის კომპლექსი ბაქოში. შექმნილია ერაყელ-ბრიტანელი არქიტექტორის ზაჰა ჰადიდი მიერ, რომელიც გამორჩეულია თავისი განსხვავებული არქიტექტურული გადაწყვეტილებებით. ცენტრი ატარებს ჰეიდარ ალიევის სახელს, რომელიც საბჭოთა აზერბაიჯანის ლიდერი იყო 1969-1982 წლებში, ასევე დამოუკიდებელი აზერბაიჯანის პრეზიდენტი 1993 წლის ოქტომბრიდან 2003 წლის ოქტომბრამდე.
2014 წელს მიიღო ჯილდო Design of the Year და აღიარებულ იქნა მსოფლიოში საუკეთესო შენობად.
ისტორია
ცენტრი დაარსდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის 2006 წლის 29 დეკემბრის №1886 ბრძანებით. ცენტრში ისწავლება სახელმწიფო მშენებლობის ფილოსოფია, ასევე აზერბაიჯანის ისტორია, ენა, კულტურულა, ეროვნული და სულიერი ღირებულებები. პროექტის მიზანია, ითამაშოს მნიშვნელოვანი როლი ქალაქის ინტელექტუალურ ცხოვრებაში და აღორძინებაში. მდებარეობს ქალაქის ცენტრთან ახლოს.
2013 წელს ჰეიდარ ალიევის ცენტრის პროექტი წარადგინეს მსოფლიო არქიტექტურის ფესტივალზე, რომელიც ჩატარდა 2013 წლის ოქტომბერში, სინგაპურში.
დიზაინი
150px|thumbnail|left|ცენტრი აზერბაიჯანის 20-კაპიკიან მარკაზე, სპეციალურად [[ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2012-სთვის, რომელიც ბაქოში გაიმართა]] ჰეიდარ ალიევის ცენტრი წარმოადგენს თხევად ფორმას, რომელიც ჩნდება ბუნებრივი ლანდშაფტის ტოპოგრაფიის და შესაფუთი ინდივიდუალური ფუნქციების დაკეცვის დროს. ცენტრის ყველა ფუნქციები, შესასვლელთან ერთად წარმოდგენილია ერთ უწყვეტ ზედაპირზე. ცენტრის სითხის ფორმა, სხვადასხვა კულტურული სივრცეების დაკავშირების საშუალებას იძლევა და ამავე დროს, უზრუნველყოფს ცენტრის თითოეული ელემენტის საკუთარი იდენტობის და კონფიდენციალურობის შენარჩუნებას. მინი|245x245პქ|საკონფერენციო დარბაზი (აუდიტორია)
ინტერიერი
ცენტრში განლაგებულია საკონფერენციო დარბაზი (აუდიტორია), გალერეა და მუზეუმი. საგამოფენო დარბაზებში ცხრა სართულიან განყოფილებაში წარმოდგენილია საგამოფენო დარბაზები, ადმინისტრაციული ოფისები, ასევე რესტორანი და კაფე. ოთხსართულიანი აუდიტორია შედგება  ორი საკონფერენციო დარბაზისაგან, ოფიციალური შეხვედრებისა და მედია ცენტრის ოთახებისაგან. შენობას ასევე გააჩნია ლანდშაფტის ფართობი, რომელიც შედგება ბუნებრივი ორნამენტული ხეებისა და ყვავილებისგან. ასევე შენობაში არსებობს სხვადასხვა ინტერაქტიული საინფორმაციო ჯიხურები, რომელთა საშუალებით სტუმრებს შეუძლიათ მიიღონ ინფორმაცია ცენტრისა და  გამართული ღონისძიებების შესახებ.
ჰეიდარ ალიევის მუზეუმი
ცენტრის პირველ სართულზე წარმოდგენილია „ჰეიდარ ალიევის მუზეუმი“. მასში ავტომობილებია წარმოდგენილი, რომლებსაც ჰეიდარ ალიევი თავისი ხელმძღვანელობის პერიოდში იყენებდა. მუზეუმის შექმნისას განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდნენ აზერბაიჯანის ისტორიის სხვადასხვა პერიოდის ასახვას, ასევე ჰეიდარ ალიევის ცხოვრებისა და საქმიანობის ასახვას. მუზეუმის სამსართულიან შენობაში ჰეიდარ ალიევის ცხოვრება ფოტო და ვიდეო მასალების დახმარებით არის წარმოდგენილი. ალიევის საქმიანობის სხვადასხვა ასპექტები, როგორც საბჭოთა ხელისუფლებისა და დამოუკიდებლობის პერიოდში, წარმოდგენილია მუზეუმის მონაკვეთებში „სურათბზე ასახული ცხოვრება“, „აზერბაიჯანის საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ცხოვრება“, „ჩვენი სახელმწიფოებრიობა, მემკვიდრეობა, მიღწევები“. თითოეული თემის შესახებ ხმოვანი ინფორმაციაა მოცემული აზერბაიჯანულ და ინგლისურ ენებზე.
მუზეუმის ერთ-ერთი მონაკვეთი არის მულტიმედიური დარბაზი, რომელშიც ასახულია ალიევის შეხვედრები სხვადასხვა ქვეყნის ლიდერებთან. დარბაზში ასევე წარმოდგენილია ალიევის სამხედრო და სამოქალაქო ტანსაცმელი, მისი მაგიდა, ბრძანებები და მედლები.
„მინი-აზერბაიჯანი“
კულტურული ცენტრის მეორე სართულზე, „მინი აზერბაიჯანის“ პროექტის ფარგლებში, აზერბაიჯანის 45 ისტორიული და არქიტექტურული ნაგებობაა ნაჩვენები, როგორც ბაქოში, ისე აზერბაიჯანის სხვა რეგიონებში. სტუმრებს შეუძლიათ მიიღონ ინფორმაცია აზერბაიჯანულ და ინგლისურ ენებზე თითოეული შენობის შესახებ, არქიტექტურისა და არქიტექტურული სტილის შესახებ.
„კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება აზერბაიჯანში“
მესამე სართულზე განთავსებული ექსპოზიციის დარბაზი „კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება აზერბაიჯანში“ ასევე მიზნად ისახავს აზერბაიჯანის პოპულარიზაციას. აქ ნაჩვენებია აზერბაიჯანის ისტორია, კულტურა, ხელოვნება და ბუნება. გამოფენაზე სტუმრებს შეუძლიათ იხილონ ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონებში არსებული ბუნებრივი და არქიტექტურული ძეგლების ფოტოები.
საერთაშორისო ურთიერთობები
ჰეიდარ ალიევის ცენტრი ახლო კავშირებს აყალიბებს რიგ საერთაშორისო სააგენტოებთან, საზღვარგარეთის სტრუქტურებთან, მუზეუმებთან და საგამოფენო ცენტრებთან. ცენტრმა ორგანიზება გაუწია ავსტრიის, ბელგიის, დიდი ბრიტანეთის, საფრანგეთის, იტალიის, რუსეთის, სლოვენიის, თურქეთის გამოფენებს. ამასთანავე, დიდ ბრიტანეთში, ისრაელში, იტალიაში, უნგრეთში, რუმინეთში, რუსეთში, თურქეთში, იაპონიასა და სხვა ქვეყნებში მრავალი პროექტი ჩაატარა. ცენტრი სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების წევრი გახდა - გამოფენებისა და ღონისძიებების საერთაშორისო ასოციაცია (IAEE), საერთაშორისო კონგრესისა და კონვენციის ასოციაცია (ICCA), კონვენციის ცენტრების საერთაშორისო ასოციაცია (AIPC), ღონისძიების ორგანიზატორთა ასოციაცია (AEO).
სქოლიო
კატეგორია:ხელოვნების ცენტრები კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
საქართველოს სსრ არქიტექტორთა კავშირი
საქართველოს სსრ არქიტექტორთა კავშირი — საქართველოს სსრ არქიტექტორთა ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივი შემოქმედებითი ორგანიზაცია. შედიოდა სსრკ არქიტექტორთა კავშირში. მოწოდებული იყო ხელი შეეწყო სახელმწიფოს და საზოგადოების ორგანიზაციებს ქალაქების, სოფლების და სხვადასახლებული ადგილების, სამრეწველა, სასოფლო-სამეურნეო, საცხოვრებელი, საზოგადოებრივი, კულტურულ-საყოფაცხოვრებო შენობებისა და ნაგებობების დაპროექტებისა და მშენებლობის საქმეში. ზრუნავდა აგრეთვე საბჭოთა არქიტექტურის თეორიული პრობლემების შემუშავებასა და კადრების აღზრდაზე. უმაღლესი ორგანო იყო რესპუბლიკური ყრილობა (იწვევდნენ 5 წელიწადში ერთხელ). ყრილობა ირჩევდააღმასრულებელი ორგანოს - გამგეობას, სარევიზიო კომისიას, გამგეობა კი — კავშირის თავმჯდომარეს, მის მოადგილეებს და პრეზიდიუმს. 1930 წლის მარტში შეიქმნა საქართველოს პროლეტარ არქიტექტორთა ასოციაცია (საპარა), რომელიც 1932 წელს დაიშალა. 1934 წლის 15 თებერვალს საქართველოს არქიტექტორთა დამფუძნებელ ყრილობაზე ჩამოყალიბდა საქართველოს საბჭოტა არქიტექტორთა კავშირი (1947 წლიდან საქართველოს არქიტექტორთა კავშირი). 1980 წელს კავშირი აერთიანებდა 986 წევრს. ჰქონდა აფხაზეთის, აჭარისა და ქუთაისის განყოფილებები.
გამართული იყო ყრილობები:
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები კატეგორია:სსრკ არქიტექტორთა კავშირი
აზერბაიჯანის დიპლომატიური აკადემია
აზერბაიჯანის დიპლომატიური აკადემია ან ADA-ს უნივერსიტეტი (Azərbaycan Diplomatik Akademiyası və ya ADA Universiteti) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება. უნივერსიტეტის რექტორი - ჰაფიზ ფაშაევია.
ისტორია
დიპლომატიური აკადემია დაარსდა 2006 წლის 15 დეკემბერს აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებით 2014 წლის 13 იანვრიდან აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან და აზერბაიჯანის საინფორმაციო ტექნოლოგიების უნივერსიტეტის დიპლომატიური აკადემიის საფუძველზე შეიქმნა უნივერსიტეტი ADA. მინი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებით 2019 წლის 7 თებერვალს უნივერსიტეტის დებულებაში შეტანილ იქნა ცვლილებები, რის საფუძველზეც უნივერსიტეტმა მიიღო სახელმწიფო სასწავლებლის სტატუსი.
სტრუქტურა
ADA- ს უნივერსიტეტში, 40-ზე მეტი ქვეყნის უცხოელი სტუდენტები, როგორიცაა ავღანეთი, პაკისტანი, ცენტრალური აზიის ქვეყნები, აფრიკის ქვეყნები და ა.შ., იღებენ უმაღლეს განათლებას. ზოგიერთი უცხოელი სტუდენტი იღებს სტიპენდიასა და სახელმწიფოსგან სარგებელს.
საერთაშორისო ურთიერთობები
2012 წლიდან აკადემია თანამშრომლობს ჰოლანდიის მაასტრიხტის მენეჯმენტის სკოლასთან. 2013 წელს აკადემიამ და მენეჯმენტის სკოლამ წარმოადგინეს ერთობლივი ბიზნეს მენეჯმენტის პროგრამა „Executive MBA“.
სქოლიო
დიპლომატიური აკადემია
ბაბალილარი
ბაბალილარი  (Babalylar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
მაია ენჯელოუ
მაია ენჯელოუ (დ. 4 აპრილი, 1928 — გ. 28 მაისი, 2014) — ამერიკელი პოეტი, მემუარისტი და სამოქალაქო უფლებების აქტივისტი. მისი შემოქმედება შვიდ ავტობიოგრაფიას, სამ ესეების კრებულსა და რამდენიმე პოეტურ კრებულს მოიცავს. მას მრავალი ჯილდო და 50-ზე მეტი საპატიო ხარისხი მიუღია. მწერლის ყველაზე გახმაურებული ნამუშევარი ავტობიოგრაფიულ რომანთა სერიაა, რომელიც მისი ბავშვობასა და ახალგაზრდულ წლებში მიღებული გამოცდილების შესახებ მოგვითხრობს. ენჯელოუს საყოველთაო ცნობადობა და აღიარება მოუტანა პირველმა რომანმა, „ვიცი, რად გალობს გალიის ჩიტი“ (1969), რომელშიც მან თავისი ბავშობისა და მოზარდობის წლები აღწერა. მწერალმა დიდი პატივისცემა დაიმსახურა რომანში რასიზმისა და სოციალური უთანასწორობის საკითხების წამოჭრის გამო.
სანამ მწერლობასა და პოეტობას დაიწყებდა, ახალგაზრდა ენჯელოუ მუშაობდა მზარეულად, მომღერლად, მოცეკვავედ, იყო „პორგი და ბესის“ წევრი, აფრიკის დეკოლონიზაციის პერიოდში ჟურნალისტურ საქმიანობას ეწეოდა ეგვიპტესა და განაში, იყო სამხრეთელ ქრისტიანთა კონფერენციის კოორდინატორი. აგრეთვე ენჯელოუ სატელევიზიო და კინოკარიერას ეწეოდა. მას, როგორც მსახიობს, სცენარისტს, რეჟისორსა თუ პროდიუსერს, არაერთი პიესის, ფილმისა თუ სატელევიზო შოუს შექმნაში მიუღია მონაწილეობა.
ენჯელოუს შემოქმედების ცენტრალური თემებია რასიზმი, იდენტობა, ოჯახი და მოგზაურობა. მწერლის ნაწარმოებები სკოლებსა და უნივერსიტეტებში მსოფლიოს მასშტაბით ფართოდ ისწავლება, თუმცა სექსუალური და რასისტული ასპექტების გამო ამერიკის სკოლებში, კოლეჯებსა და ბიბლიოთებში მისი წიგნები არაერთხელ აკრძალულა.
ადრეული ცხოვრება
მარგარეტ ენი ჯონსონი 1928 წლის 4 აპრილს მისურის შტატის ქალაქ სენტ-ლუისში ბეილი და ვივიენ ჯონსონების ოჯახში დაიბადა. იგი მშობლებისთვის მეორე შვილი იყო. უფროსმა ძმამ, ბეილი უმცროსმა მარგარეტს „მაია“ შეარქვა. როცა ენჯელოუ სამი, ხოლო მისი ძმა ოთხი წლის იყო, მათი მშობლები გაიყარნენ. მამამ შვილები არკანზასში, ლაფაიეტის ოლქის ქალაქ სტემპსში, ბებიასთან საცხოვრებლად გაგზავნა, ხოლო ოთხი წლის შემდეგ სენტ-ლუისში დედასთან დააბრუნა.
რვა წლის ასაკში ენჯელოუ დედის საყვარელმა, გვარად ფრიმენმა, გააუპატიურა. გოგონამ სექსუალური ძალადობის შესახებ ძმას უამბო, ამ უკანასკნელმა კი ოჯახის წევრებს აცნობა. ფრიმენი სასამართლოში დამნაშავედ ცნეს, თუმცა მისმა პატიმრობამ მხოლოდ ერთ დღეს გასტანა. გათავისუფლებიდან მეოთხე დღეს იგი მოკლული იპოვეს. სავარაუდოდ, მისი მკვლელები ენჯელოუს ბიძები იყვნენ. ამ შემთხვევის შემდეგ ენჯელოუ ჩაკეტილი და გულჩათხრობილი გახდა, რადგან თავს დამნაშავედ თვლიდა. თითქმის ხუთი წლის მანძილზე იგი ლაპარაკზეც კი ამბობდა უარს. ამასთან დაკავშირებით მან აღნიშნა: „ვფიქრობდი, რომ ის კაცი ჩემმა ხმამ მოკლა; მე მოვკალი ის, რადგან მისი ვინაობა დავასახელე; მეგონა, რომ თუ ხმას ამოვიღებდი, ეს კვლავ ვინმეს სიკვდილს გამოიწვევდა.“ ენჯელოუს ბიოგრაფისა და კოლეგის, მარცია ენ გილესპის ცნობით, სწორედ ამ პერიოდში ჩამოუყალიბდა მას სიყვარული წიგნებისა და ლიტერატურის მიმართ. იგი ბევრს ისმენდა და ინტერესით აკვირდებოდა სამყაროს, რის შედეგადაც განსაკუთრებულად განუვითარდა მახსოვრობის უნარი.
ფრიმენის მკვლელობიდან მალევე ენჯელოუ და მისი ძმა კვლავ ბებიასთან გაგზავნეს. სტემპსში დაბრუნებული ენჯელოუ მძიმე ფსიქოლოგიური მდგომარეობიდან მასწავლებელმა და ოჯახის მეგობრამა, მისის ბერტა ფლაუერსმა, გამოიყვანა. მან გოგონას ალაპარაკება ლიტერატურისა და პოეზიის საშუალებით შეძლო. ფლაუერსმა ენჯელოუს გააცნო ჩარლზ დიკენსი, უილიამ შექსპირი, ედგარ ალან პო, ფრენსის ჰარპერი, ჯესი რედმონ ფოსეტი და სხვა ავტორები, რომლებმაც მომავალი მწერლის ცხოვრებასა და კარიერაზე დიდი გავლენა მოახდინეს.
როცა ენჯელოუ თოთხმეტის, ხოლო მისი ძმა თხუთმეტი წლის იყო, ისინი კვლავ დედასთან დაბრუნდნენ, რომელიც იმჟამად კალიფორნიის შტატის ქალაქ ოუკლენდში ცხოვრობდა. 16 წლის ასაკში ენჯელოუ სან-ფრანცისკოში ტრამვაის პირველი შავკანიანი ქალი კონდუქტორი გახდა.
1951-1961
1951 წელს ენჯელოუ, იმ პერიოდში რასათაშორისო ქორწინების აკრძალვისა და დედის უარის მიუხედავად, ტოშ ანგელოსზე, ბერძენ ელექტრიკოსზე დაქორწინდა, რომელიც ყოფილი მეზღვაური და მოყვარული მუსიკოსი იყო. ამ პერიოდში ენჯელოუ ცეკვის გაკვეთილებზე დადიოდა, სადაც მოცეკვავეები და ქორეოგრაფები, ელვინ ეილი და რუთ ბეკფორდი, გაიცნო. ეილთან ერთად ენჯელოუმ ქორეოგრაფიული ჯგუფი სახელწოდებით „ელი და რიტა“ ჩამოაყალიბა. ისინი საცეკვაო ნომრებს სან-ფრანცისკოს მასშტაბით დაძმობილებულ შავკანიანთა ორგანიზაციებში ასრულებდნენ, თუმცა ამ საქმიანობით მათ წარმატება ვერ მოიპოვეს. ენჯელოუ მეუღლესთან და ვაჟთან ერთად ტრინიდადელ მოცეკვავე პირლ პრიმუსთან აფრიკული ცეკვის შესწავლის მიზნით ნიუ-იორკში გადავიდა, საიდანაც სან-ფრანცისკოში ერთი წლის შემდეგ დაბრუნდა.
ენჯელოუს ქორწინება 1954 წელს დასრულდა. ამ პერიოდში იგი სან-ფრანცისკოს კლუბებში პროფესიონალურად ცეკვავდა, მათ შორის იყო ღამის კლუბი The Purple Onion, სადაც ენჯელოუ კალიფსოს მუსიკაზე, როგორც საცეკვაო, აგრეთვე ვოკალურ ნომრებს ასრულებდა. კლუბში იგი „მარგარეტ ენი ჯონსონის“ ან „რიტას“ სახელით გამოდიოდა, თუმცა კლუბის მენეჯერების რჩევით, მან პროფესიული სახელი შეიცვალა და „მაია ენჯელოუ“ გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:ამერიკელი ავტობიოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:პრეზიდენტის თავისუფლების მედლის მფლობელები კატეგორია:ამერიკელი ქალი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:ამერიკელი ქალი ესეისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი საზოგადო მოღვაწეები
აშაღი-ნიუვადი
აშაღი-ნიუვადი (Aşağı Nüvədi) — დაბა აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,218 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის დაბები
არბობი (კულტურის სასახლე)
300px|მინი|კულტურის სახლ არბობის მთავარი კორპუსი კულტურის სასახლე არბობი (Қасри Арбоб ) — კულტურის სასახლე ქალაქ ხუჯანდში, ტაჯიკეთი.
აგებულია 1950-იან წლებში ბორცვზე, რომელსაც ეწოდება „არბობი“. საბჭოთა პერიოდში შენობაში განთავსებული იყო კოლექტიური მეურნეობის ადმინისტრაციული ცენტრი.
არბობის კულტურის სასახლე გამოსახულია 5 ნომინალიან ადგილობრივი ვალუტის სომონის ავერსზე.
მშენებლობა და მდებარეობა
კომპლექსის დაპროექტება და მშენებლობა დაიწყო 1946 წელს და გაგრძელდა 1957 წლამდე. სხვა მონაცემებით მშენებლობა დასრულდა 1959 წელს.
სასახლე მდებარეობს გაფუროვის რაიონში, სოღდის ოლქი, ტაჯიკეთი. მთავარ შენობას სამი ფრთა აქვს, რომელთაგან ერთ-ერთში მდებარეობს თეატრი, რომლის დარბაზის ტევადობაა 800 კაცი. სამხრეთის ფრთაში ამჟამად მდებარეობს მუზეუმი, რომელიც მოგვითხრობს არბობის და კოლექტივიზაციის ისტორიის შესახებ, რომელიც ტაჯიკეთში მიმდინარეობდა საბჭოთა პერიოდში.
ისტორია
კომპლექსი აგებულია არბობის ბორცვზე, საიდანაც სახელწოდება მიიღო სასახლემაც.
ცენტრალური ნაგებობა ააგეს 1950-იან წლებში შრომის ორგზის გმირის, კოლმეურნეობა „მოსკოვის“ თავჯდომარის საიდხოჯა ურუნხოჯაევის ხელმძღვანელობითა და ინიციატივით. იგი ტაჯიკეთში ასევე ცნობილია, როგორც საკოლმეურნეო წარმოების ნოვატორი. მან ლენინგრადის პეტერგოფის სასახლეში ყოფნის შემდეგ მოიწვია იქაური არქიტექტორები და ააშენებინა სასახლის მინი კოპიო. სხვა წყაროების მიხედვით პროექტის ავტორია ხ. იულდაშევი, საბჭოთა არქიტექტორების კავშირის ტაჯიკეთის განყოფილების ხელმძღვანელი 1948-1959 წლებში.
სასახლის გახსნას ესწრებოდა გიორგი მალენკოვი, ხოლო მშენებლობის პერიოდში მას ესტუმრა იოსებ სტალინი.
შენობამ განსაკუთრებული მნიშვნელობა შეიძინა, როდესახ 1992 წელს მასში გამოაცხადა ტაჯიკეთმა სსრკ-ისგან დამოუკიდებლობა. ამავე შენობაში შეარჩიეს და დაამტკიცეს ტაჯიკეთის დროშა.
1990-იანი წლების ბოლოს არბობის კულტურის სახლის შენობაში გაიმართა სამშვიდობო კონფერენცია ტაჯიკეთის სამოქალაქო ომის შემდეგ.
2011 წლის 20 იანვრიდან სოღდის ოლქის ხელმძღვანელის გადაწყვეტილებით სასახლე იმყოფება სოღდის ადმინისტრაციის კულტურის განყოფილების ბალანსზე და ითვლება ტაჯიკეთის ისტორიული და კულტურული ღირებულების შენობად.
2012 წელს მოხდა სასახლის რეკონსტრუქცია და ექსპლუატაციაში გავაეცა ტაჯიკეთის რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს მუშაობის 16 წლის იუბილისათვის. 2012 წლის 15 დეკემბრიდან სასახლეში იმართება ყოველკვირეული ექსკურსიები მოსწავლეებისათვის, სტუდენტებისა და მოქალაქეებისათვის. უცხოელი ტურისტებისათვის არბობის კულტურის სასახლე ერთ-ერთი ძირითადი დასათვალიერებელი ობიექტია.
სქოლიო
კატეგორია:ტაჯიკეთის კულტურა კატეგორია:ტაჯიკეთის არქიტექტურა
საქართველოს სსრ ჟურნალისტთა კავშირი
საქართველოს სსრ ჟურნალისტთა კავშირი — საქართველოს სსრ პერიოდულ გამოცემათა (გაზეთები, ჟურნალები), ტელევიზიის, რადიომაუწყებლობის, საინფორმაციო სააგენტოს, გამომცემლობათა, აგრეთვე შესაბამისი საკავშირო ორგანოებისა და უწყებების რესპუბლიკურიგანყოფილებების პროფესიონალი მუშაკების ნებაყოფლობითი შემოქმედებითი საზოგადოებრივი ორგანიზაცია. შეიქმნა 1959 წელს, როგორც სსრკ ჟურნალისტთა კავშირის რესპუბლიკური ორგანიზაცია.
კავშირის მთავარი მიზანი იყო ხელი შეეწყო საქართველოს ჟურნალისტთა აქტიურ მონაწილეობისათვის კომუნისტური მშენებლობის საქმეში, მათი იდეურ-თეორიული დონის ამაღლებასა და პროფესიულ დაოსტატებას.
უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანო იყო რესპუბლიკის ყრილობა, რომელსაც წელიწადში ერთხელ იწვევდნენ. ყრილობათა კავშირის მოღვაწეობას ხელმძღვანელობდა გამგეობა, შემოქმედებით და ორგანიზაციულ მუშაობას - სამდივნო. ქალაქებსა და რაიონებში შექმნილი იყო რეგიონალური განყოფილებები, აგრეთვე აფხაზეთის ასსრ ჟურნალისტთა კავშირი, აჭარის ასსრ ჟურნალისტთა კავშირი და სამხრეთ ოსეთის აო ჟურნალისტთა ორგანიზაცია.
1980 წლის 1 იანვარს კავშირში 2 ათასამდე წევრს ითვლიდა. თბილისში ჰქონდა ჟურნალისტთა სახლი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები კატეგორია:სსრკ ჟურნალისტთა კავშირი
ელ კინგი
ტანერ ელ შნაიდერი (Tanner Elle Schneider; დ. ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ, 3 ივლისი, 1989 წელი) - ცნობილი თავისი სასცენო სახელით როგორც ელ კინგი, არის ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი, სატელევიზიო პიროვნება და მსახიობი. მისი მუსიკალური სტილი მოიცავს ქანთრის, სოულს, როკსა და ბლუზს 2012 წელს კინგმა გამოაქვეყნა სადებიუტო EP, Elle King EP, RCA- ს ეთერში; ერთ-ერთი ტრეკი ამ EP– დან, "Playing for Keeps", არის სიმღერა VH1– ის Mob Wives Chicago სერიისთვის. მან სადებიუტო ალბომი Love Stuff გამოუშვა 2015 წლის 17 თებერვალს. ალბომში იყო აშშ-ის ტოპ 10 სინგლი "Ex's & Oh's", რამაც მას ორი გრემის პრემია მიანიჭა. კინგს ასევე აქვს გასტროლები ისეთ მომღერლებთან, როგორებიცაა: Monsters and Men, Train, James Bay, The Chicks, Heart, Joan Jett, Michael Kiwanuka და Miranda Lambert. ის მსახიობ და კომიკოსის რობ შნაიდერისა და ყოფილი მოდელის ლონდონ კინგის ქალიშვილია. იგი ცხოვრობს ლოს-ანჯელესში.
ადრეული ცხოვრება
კინგი დაიბადა 1989 წლის 3 ივლისს ლოს – ანჯელესში, კალიფორნია, Saturday Night Live– ის მაშინდელ მსახიობ რობ შნაიდერთან და ლონდონ კინგთან, ყოფილ მოდელთან. მისი მშობლები გაშორდნენ და დედამ ხელახლა იქორწინა. იგი გაიზარდა სამხრეთ ოჰაიოში, ველსტონსა და კოლუმბუს შორის. როდესაც ის ცხრა წლის იყო, მამინაცვალმა, ჯასტინ ტესამ მისცა ჩანაწერიჰარდ – როკ ჯგუფ Donnas– ის;  იგი ამას განიხილავს როგორც მნიშვნელოვან მომენტს, როდესაც მან გადაწყვიტა, რომ სურდა მუსიკოსი ყოფილიყო. ამ პერიოდში მან ასევე დაიწყო Runaways და Blondie- ს მოსმენა და მსახიობობის დებიუტი შედგა მამამისთან ერთად ფილმში Deuce Bigalow: Male Gigolo.
კარიერა
კინგის სადებიუტო სინგლი "Good To Be A Man" გამოვიდა 2012 წლის 13 მარტს, როგორც ციფრული ჩამოტვირთვა და ასევე 7 "ვინილის სინგლი. 2012 წლის 12 ივნისს Elle King EP გამოვიდა RCA- ზე . EP ჩაწერა ნიუ იორკში და წარმოადგინეს ენდი ბოლდუინმა და კრის დეშტეფანომ, თვითონ კინგმა შექმნა ტრეკი. EP- ის წამყვანი ტრეკი, "Playing for Keeps", არჩეულ იქნა VH1- ის თემის სიმღერა Mob Wives Chicago სერიალის პრემიერა 2012 წლის 10 ივნისს, VH1- ზე. 2017 წლის 6 მარტს მან პრემიერა გააკეთა ახალი სინგლის "Wild Love", რომელშიც წარმოდგენილია იშვიათი ელექტრონული წარმოება, რაც მუსიკის წინა სტილიდან მცირედი დაშორების ნიშანს წარმოადგენს. კინგმა გამოაქვეყნა მეორე სტუდიური ალბომი Shake Spirit, 2018 წლის 19 ოქტომბერს, რომელიც მან თავის ჯგუფთან ერთად შექმნა. 2019 წლის 3 აგვისტოს მან შეასრულა სიმღერა ლინდსი სტირლინგის "The Upside" - ზე. მთელი 2019 წლის განმავლობაში კინგი თამაშობდა MTV სერიალში Catfish.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (კალიტნიკოვის სასაფლაო)
მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე. ეგვტერები კი ალექსანდრე ნეველისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ტაძრის მთავარი სიწმინდეა ღვთისმშობლის ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული და სხვადასხვა 40 წმინდანის სხეულის წმინდა ნაწილები.
ისტორია
კალიტნიკოვის სასაფლაო დააარსეს 1771 წელს ქალაქის ფარგლებს გარეთ, როდესაც შავი ჭირის ეპიდემიის შედეგად დაღუპულების დაკრძალვა ქალაქის ფარგლებში აკრძალული იყო. 1773 წლის იანვარში სასაფლაოზე აკურთხეს პირველი ეკლესია, რომელიც ხისაგან იყო აგებული. იგი მალევე დაიწვა, ხოლო ახალი ეკლესია (ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ნაკურთხი) ააგეს 1780 წელს.
დღეს არსებული ქვის ეკლესია შენდებოდა 1834 წლიდან 1838 წლამდე, ეკლექტიკის ეპოქის არქიტექტორ ნიკოლაი ილიას ძე კოზლოვსკის პროექტის მიხედვით.
XIX საუკუნის ბოლოსკენ ეკლესია გადააკეთეს. 1890-იან წლებში ეკლესიის ინტერიერი (საკურთხევლის ნაწილი, კანკელი) მოაწყო არქიტექტორმა ივან ტიმოთეს ძე ბარიუტინმა.
1905 წლიდან 1912 წლამდე მიმდინარეობდა ეკლესიის შენობის ინტერიერის განახლება, მაგრამ ეგვტერების კანკელები კვლავ ძველი დატოვეს.
1930 წელს ეკლესია არ დაუხურავთ, მაგრამ ჩავარდა რუსული მართლმადიდებელი ეკლესიის სექტანტების, ობნოველცების ხელში და 1937 წელს შედიოდა შვი ობნოვლენცური ტაძრის სიაში, რომელიც ამ პერიოდისათვის მოსკოვში არსებობდა. რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას ტაძარი დაუბრუნდა მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს, 1944 წელს. ეკლესიას ასევე დაუბრუნდა მოსკოვში მდებარე სხვა სასაფლაოს ტაძრები.
ტაძრის სიწმინდეები არიან ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარული და 40 წმინდანის ნაწილები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (ვინოგრადოვო)
მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი  (Храм Владимирской иконы Божией Матери) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის სევერნის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1772-1777 წლებში. აგებულია ადრეული კლასიციზმის სტილში, ბაროკოს ელემენტებით.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერგი რადონეჟელის სახელზე.
ტაძართან 2002 წლიდან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, რომელიც გათვლილია 40 მოსწავლეზე. ტაძრის წინამძღვარია დეკანოზი ვლადიმირ გოლოვკოვი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ტაძრის მთავარი სიწმინდეებია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატი და იოანე ნათლისმცემლისა და სერგი რადონეჟელის წმინდა ნაწილები.
ისტორია
ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის პირველი ხის ეკლესია, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერით ააშენა 1650 წელს გრიგოლ გავრილის ძე პუშკინმა, რის შემდეგაც დასახლება ვინოგრადოვომ სოფლის სტატუსი მიიღო. დღეს არსებული სატაძრო კომლექსი (ეკლესია, სამრეკლო, სამლოცველო და საკლესიო სახლი) შენდებოდა 1772 წლიდან 1777 წლამდე პერიოდში რუსი სახელმწიფო მოღვაწის ალექსანდრე ივანეს ძე გლებოვის ფინანსებით, რომელიც სოფელ ვინოგრადოვოს ახალი მფლობელი იყო.
1777 წელს ტაძარი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე აკურთხა მოსკოვის მიტროპოლიტმა პლატონ ლევშინმა. ამავე დროს, ტაძრის ახლოს გაიხსნა თავშესაფარი მოხუცებულებისათვის.
1930-იან წლებში ეკლესია არ დაუხურავთ, მაგრამ საეკლესიო სახლი დაანგრიეს. 1937 წელს მეორე ამჟამად არსებული ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს სერგი რადონეჟელის სახელზე.
რამდენიმე წყაროს ცნობით დიდი სამამულო ომის პერიოდში სერგი რადონეჟელის თავი სწორედ ამ ტაძარში ინახებოდა.
არქიტექტურა
იარუსებიანი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის ტაძარი, მთელი კომპლექსის ცენტრალური ფიგურაა, რომელიც აგებულია ადრეული კლასიციზმის სტილში.
ტაძრის კედლები მოხატული არ არის. მისი კედლების თეთრ ფონზე მკვეთრად ჩანს ცისფერი, მოოქროვილი კანკელი, რომელიც ლუი XVI-ის სტილაშია დამზადებული და გაწყობილია XVIII საუკუნის ხატებით.
მარჯვენა ეგვტერის კანკელი დამზადებულია კლასიციზმის სტილში, ხოლო მარცხენა დამზადებულია 1901 წელს და გადმოტანილია 1936 წელს სოფელ კიოვა-სპასკიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
საქართველოს სსრ კომპოზიტორთა კავშირი
საქართველოს სსრ კომპოზიტორთა კავშირი — საქართველოს კომპოზიტორებისა და მუსიკათმცოდნეების ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივ შემოქმედებითი ორგანიზაცია. შედიოდა სსრკ კომპოზიტორთა კავშირში. ჩამოყალიბდა 1932 წელს სკპ (ბ) ცკ-ის 1932 წლის 23 აპრილის დადგენილების საფუძველზე. კომპოზიტორთა კავშირის ძირითადი ამოცანა იყო თავისი წევრების დარაზმვა სოციალისტური რეალიზმის პრინციპებით განმსჭვალული მაღალიდეური და მაღალმხატვრული ნაწარმოებების შესაქმნელად.
1979 წელს კავშირში გაერთიანებული იყო 141 მუსიკოსი, მათგან 11 აფხაზეთის წარმომადგენელი (საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის აფხაზეთის განყოფილება ჩამოყალიბდა 1971 წელს). კავშირტან არსებებობ მუსფონდი, რომელიც აწესრიგებდა საფინანსო სამეურნეო საკითხებს და გამოსცემდა ქართველ კომპოზიტორთა ნაწარმოებებს.
უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანო იყო რესპუბლიკის ყრილობა. ყრილობებს შორის მუშაობას ხელმძღვანელობდა გამგეობა, რომელიც ირჩევდა დამდივნოს. ჩატარდა შემდეგი ყრილობები:
ქაჩუს ციხე
ქაჩუს ციხე — კომპლექსი, არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს შატილის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ზე. მაღალი მიუვალი კლდის თავზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ძეგლის აღწერა
კომპლექსი გვერდიგვერდ განლაგებული ოთხი ციხისაგან შედგება, რომლებიც ერთ მთლიან თავდაცვით სისტემას ქმნიდა. შენობებს შორის კავშირი მათ შორის არსებული ვიწრო (სიგ. 1-1,3 მ) გასასვლელებით მყარდებოდა. ოთხივე ციხე-სახლი ფიქალითაა ნაშენი. კომპლექსის სამხრეთ ნაწილში დგას ორი ციხე-სახლი, მათ შორის გადასასვლელია დატოვებული. აღმოსავლეთით მდგარი ციხე-სახლი (7,7x6,4 მ) სამსართულიანია, გეგმით ხუთკუთხა. შემორჩენილია I სართული და ზედა სართულების კედლების ნაწილი. კედლებზე შერჩენილია სართულშუა გადახურვის ხის კოჭების ბუდეების კვალი. სახლს მიწურბანიანი სახურავი ჰქონია. შიგნით, შუაში ქვის მასიური სწორკუთხა სვეტი დგას. I სართულის შესასვლელი სამხრეთ კედელშია. კარი დასრულებულია ნახევარწრიული თაღით. ამავე მხარესაა II სართულის შესასვლელიც. I სართულზე შესასვლელის გარდა ორი სათოფური და ორი ნიშია. მეორე, დასავლეთით მდგარი ციხე-სახლი ოთხსართულიანია, გეგმით ოთხკუთხა (9,4x5,7 მ). სახლის I, II და III სართულებზე, სამხრეთ კედელში, კარია გაჭრილი. II და III სართულების შემორჩენილ კედლებში რამდენიმე სარკმელი, ნიში და სათოფურია. II სართულის დასავლეთის კედლის შუა ნაწილში დიდი ზომის ოთხკუთხა ღიობია. კომპლექსის ჩრდილოეთ ნაწილში მდგარი შეწყვილებული ციხე-სახლის აღმოსავლეთ ნაწილისაგან ორი სართულიღაა შემორჩენილი. იგი გეგმით ტრაპეციულია (10x5,5 მ). სართულშუა გადახურვა და სახურავი აქაც ხის კოჭებზე იყო გამართული. I და II სართულებზე, გარდა სამხრეთ კედელში გაჭრილი შესასვლელებისა, რამდენიმე სარკმელი, ნიში და სათოფურია. ორი სართულია შემორჩენილი ციხე-სახლის დასავლეთ ნაწილისგანაც (8,7x7,1 მ). შესასვლელი ორივე სართულს სამხრეთიდან აქვს. კედლებში რამდენიმე ნიში, სარკმელი და სათოფურია. ნაგებობის შუაში ქვის მასიური სვეტის ნაწილია შემორჩენილი. კომპლექსის სამხრეეთ კიდეში შემდგომ ციხე-სახლებზე სტრატეგიული მიზნით მიშენებულია სამსართულიანი ნაგებობა (სიმ. 9,5 მ), რომელიც რელიეფს მიჰყვება. შესასვლელი აღმოსავლეთ კედელშია, მიწიდან 3,25 მ სიმაღლეზე. კედლებში რამდენიმე ნიში, სარკმელი და სათოფურია. სართულშუა გადახურვა და სახურავი ხის კოჭებზე იყო გამართული. ამ ნაგებობის მიშენებამდე ციხე-სახლების ქვედა სართულს საქონლის სადგომად იყენებდნენ. მას შემდეგ რაც სამხრეთი მისადგომი ჩაიკეტა, ნაგებობები მხოლოდ თავშესაფრის ფუნქციას ატარებდა.
ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა
ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა (Baki Ali Neft Məktəbi; Baku Higher Oil School) — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ბაქოში, აზერბაიჯანი. უნივერსიტეტის რექტორი ელმარ გასიმოვია.
ისტორია
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობკომპანია (სოკარი) 2011 წლის 29 ნოემბრის აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებით შეიქმნა ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა. სკოლის წესდება დამტკიცდა 2012 წელს. მინი
სტრუქტურა
ტრენინგი მიმდინარეობს სამი სპეციალობით:
2017 წელს სკოლის ახალი კამპუსი გაცემულ იქნა ექსპლუატაციაში.
საერთაშორისო კავშირები
ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა  თანამშრომლობს ბრიტანეთში ჰერიოტ-უაატის უნივერსიტეტთან. 2012 წლის იანვარში თანამშრომლობის პირველი მემორანდუმი გაფორმდა აზერბაიჯანის ნავთობკომპანიის ვიცე-პრეზიდენტსა და ბრიტანეთის უნივერსიტეტის რექტორს შორის.
2018 წელს პეკინში შეხვედრის დროს ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლის რექტორმა ელმარ გასიმოვმა ჩინეთის პეტროლიუმის უნივერსიტეტის წარმომადგენლების დელეგაციასთან თანამშრომლობის საკითხები განიხილეს და იმავე წლის ოქტომბერში თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმება დადო.
სქოლიო
კატეგორია:უნივერსიტეტები კატეგორია:უნივერსიტეტები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანის უნივერსიტეტები
კაირაკლი
კაირაკლი (Ҡайраҡлы; Кайраклы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ნოდარ ჟვანია
ნოდარ ჟვანია (დ. 26 მარტი, 1945, ქუთაისი) — ქართველი მუსიკოსი, თბილისის მუსიკალური ათწლედის დირექტორი, თბილისის კონსერვატორიის პროფესორი, ალტისტი.
ბიოგრაფია
1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1964-1966 წლებში მუშაობდა სახელმწიფო კამერულ ორკესტრში; 1966 წლიდან სულხან ცინცაძის სახელობის სახელმწიფო სიმებიანი კვარტეტის წევრია; 1991-1993 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში ვიოლონოსა და ალტის კეთედრის გამგე; წლების მანძილზე მოღვაწეობდა გერმანიის ქ. ინგოლშტატის ქართულ კამერულ ორკესტრში. როგორც სოლისტი, გამოდის კამერულ ორკესტრებთან ერთად, ამასთანავე ეწევა აქტიურ პედაგოგიურ საქმიანობას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
ჯამჯამლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გობუსტანის რაიონის სოფლები
აზერბაიჯანის ხელოვნება
ხელოვნების განვითარების ისტორია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე სახვითი ხელოვნება განვითარებული იყო ჯერ კიდევ პალეოლითის ეპოქიდან. ამაზე მეტყველებს გობუსტანის კლდეებზე არსებული ნახატები. ძვ.წ IV—I საუკუნეებით თარიღდება ორდუბადის რაიონში არსებული გიამიგაიას პეტროგლიფები. ასევე კავკასიის ალბანეთის ხალხების კულტურისთვის დამახასიათებელი კერამიკული ნივთებიცაა მოპოვებული. ასეთი კერამიკული ნივთები დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე მოიპოვება სოფელ შაჰთახთში და ასევე ქალაქ მინგეჩაურში. ნახიჩევანსა და გაბალაში მოპოვებულია ქვის კოლონები. ხოლო ყაზახის რაიონის ქვის ბაზებზე ამოტვიფრულია მცენარეულობა, რომელიც მიეკუთვნება ძვ. წ IV—III საუკუნეებს. მინი აზერბაიჯანის ტერიტორიის არაბეთა სახალიფოში შესვლამ დიდი როლი ითამაშა მის მომავალ განვითარებაზე. თანამედროვე აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე გავრცელებას იწყებს მუსულმანური კულტურა. საკულტო ძეგლების აშენებას თან სდევდა მათი დეკორაცია — სხვადასხვა მოხატულობები და ორნამენტები მუსულმანურ სტილში. შემდგომ არაბული ხალიფატის შესუსტების დროს ისეთ ქალაქებში, როგორიცაა ბარდა, შამახი, ბეილაქანი, განჯა, ნახიჩევანი, შაბრანი და სხვები იწყება ადგილობრივი მხატვრული სკოლების ჩამოყალიბება. ყველაზე მნიშვნელოვანი მათ შორისაა ნახიჩევანისა და შირვან-აფშერონის სკოლები. XV საუკუნეში ისეთ ქალაქებში, როგორიცაა ბაქო, შემახა განვითარებას იწყებს მინიატურული ფერწერა.