cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბურნეტ ო'კონორის პროვინცია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
მცხეთის სასელექციო სადგური
მცხეთის სასელექციო სადგური საქართველოს სსრ სასოფლო-სამეურნეო წარმოების სახელმწიფო კომიტეტის ი. ლომოურის სახელობის მიწათმოქმედების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტისა, დაარსდა 1914 წელს თბილისის ბოტანიკურ ბაღში სელექციის განყოფილების სახელწოდებით. 1929 წელს გადაკეთდა საქართველოს ცენტრალურ სასელექციო სადგურად. 1933 წელს გადაიტანეს მცხეთაში (სოფ. ახალუბანსა და წილკანს შორის). 1935 წელს მის ბაზაზე დაარსდა მემინდვრეობის რესპუბლიკური საცდელი სადგური, რომელიც 1938 წელს გაიყო ორ ნაწილად — სასელექციო სადგური დარჩა მცხეთაში, ხოლო მემინდვრეობის რესპუბლიკური საცდელი სადგური გადაიტანეს გარდაბანში. 1969 წელს პირველს ეწოდა მცხეთის სასელექციო სადგური. მას აქვს ხორბლის, ქერის, სიმინდის, სამარცვლე პარკოსნებისა და საკვები ბალახების სელექციური ჯგუფები; ბიოქიმიური, მცენარეთა დაცვისა და ციტოლოგიის ლაბორატორიები. აქ გამოყვანილია და წარმოებაში დანერგილია 21 ახალი ჯიში. სადგურს უჭირავს 102 ჰა, ექვემდებარება სოფელ ნოსირისა და დაბა წალკის დასაყრდენი პუნქტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:სოფლის მეურნეობა კატეგორია:საქართველოს სამეცნიერო ორგანიზაციები
იაკობი
იაკობი (יַעֲקֹב, Ya‘aqōv; يعقوب, Ya‘qub‎) — ბიბლიის მიხედვით, ისრაელთა მოდგმის ერთ-ერთი პატრიარქი, ისააკის ძე, აბრაამის შვილიშვილი.
ღმერთთან შეჭიდების შემდეგ იაკობმა მეორე სახელი — ისრაელი (יִשְׂרָאֵל — ღმერთან მებრძოლი) მიიღო, მისი შვილებს კი „ისრაელის ძენი“ უწოდეს. მომავალში იაკობის თორმეტი ძე გახდა ისრაელიტელთა თორმეტი ტომის წინაპარი და მამამთავარი. ბიბლიის თანახმად იაკობს უკავშირდება ებრაელთა ეგვიპტეში გადასვლაც, საიდანაც აღთმულ მიწაზე დაბრუნების ხანგრძლივი პროცესი, ებრაული ერის ფორმირების და იდენტობის ჩამოყალიბების ერთ-ერთი უმთავრესი განმსაზღვრელი ფაქტორი იყო.
იაკობის თქმულება ბიბლიის პატრიარქთა ლეგენდების პირველ ციკლს ეკუთვნის; მასში მკვეთრად შეინიშნება მესოპოტამიური ელემენტები. იაკობის თქმულებაში რამდენიმე სხვადასხვა გადმოცემაა გაერთიანებული, რომლებიც ებრაელი ტომების უძველეს ისტორიას უკავშირდება. ბიბლიური იაკობი, შესაძლოა, სხვა უფროსი პატრიარქების — აბრაამისა და ისააკის მსგავსად ტომის „წინაპარ-ღმერთის“ პერსონიფიკაციას წარმოადგენდეს.
დაბადება
იაკობი ისააკისა და რებეკას ვაჟი იყო, ესავის უმცროსი ტყუპისცალი. იაკობის მშობლები უკვე 20 წლის ცოლ-ქმარი იყვნენ, როცა ძვ. წ. 1858 წელს ტყუპები ეყოლათ. ისააკსა და რებეკას მათ გარდა სხვა შვილები არ ჰყოლიათ. იმ დროს ისააკი 60 წლისა იყო.
რებეკას რთული ორსულობა ჰქონდა, რადგან ტყუპები მუცელში ერთმანეთს ეჯაჯგურებოდნენ. ბიბლიური წინასწარმეტყველების თანახმად, რებეკას მუცლიდან ორი ერი წამოვიდოდა, ჩვეულების საპირისპიროდ უფროსი უმცროსს მოემსახურებოდა. მშობიარობის დროს მეორე ტყუპისცალს, იაკობს, ხელი ჰქონდა ჩაჭიდებული ესავის ქუსლზე. ამიტომ დაარქვეს მას იაკობი, რაც ქუსლს ჩაჭიდებულს ნიშნავს(დბ. 25:22—26).
პირმშოობის მითვისება
ისააკის საყვარელი შვილისგან, ესავისგან განსხვავებით, რომელიც ველური, მოუსვენარი და მოხეტიალე მონადირე იყო, იაკობზე ნათქვამია, რომ უმწიკვლო იყო, კარვებში ცხოვრობდა, ფარას მწყემსავდა, ასრულებდა საოჯახო საქმეებს და განსაკუთრებით უყვარდა დედამისს (დბ. 25:27, 28). იაკობს დიდი სურვილი ჰქონდა ესავისგან პირმშოობა მიეღო, რაც მას საშუალებას მისცემდა მამისგან კურთხევა მიეღო. მას შესაძლებლობა მიეცა, კანონიერად ეყიდა თავისი ძმისგან პირმშოობის უფლება და ყველაფერი, რაც მას თან ახლდა, ერთ დღეს ესავი მინდვრიდან დაღლილი დაბრუნდა და ძმის მომზადებული გემრიელი შეჭამანდის სურნელი იგრძნო. „დაღლილი ვარ! — თქვა ესავმა. — ჩქარა, მაჭამე ეგ წითელი“. იაკობმა მიუგო: „ჯერ პირმშოობა მომყიდე!“. „ესავმა არაფრად ჩააგდო პირმშოობა“, სასწრაფოდ მიჰყიდა და შეჰფიცა კიდეც (დბ. 25:29—34; ებ. 12:16). მოხუცდა ისააკი და იფიქრა, რომ მალე მოკვდებოდა, ამიტომ ესავი ნანადირევის მოსატანად გაგზავნა და უთხრა: „საჭმელად მომიტანე, რომ გაკურთხოს ჩემმა სულმა, სანამ მოვკვდები“. რებეკამ ყური მოჰკრა მათ საუბარს და სასწრაფოდ გაგზავნა იაკობიორი თიკნის მოსაყვანად, რათა მას ისააკისთვის გემრიელი კერძი მოემზადებინა. რებეკამ იაკობს უთხრა: „საჭმელად მიუტანე, რათა გაკურთხოს, სანამ მოკვდება“. ხელებზე და კისრის უთმო ადგილზე კი თიკნის ტყავი გაუკეთა, რათა ისააკს ეფიქრა, რომ იაკობი ესავი იყო. როცა იაკობმა მამამისს საჭმელი მიუტანა, ისააკმა ჰკითხა: „შვილო! რომელი ხარ?“. იაკობმა უპასუხა: „ესავი ვარ, შენი პირმშო“. ისააკი შეეხო იაკობს იმაში დასარწმუნებლად, მართლა ესავი იყო თუ არა, და თქვა: „ხმა იაკობისაა, მაგრამ ხელები — ესავისა“ და მისცა მას კურთხევა: „მოგცეს ღმერთმა ცვარი ცისა, სინოყივრე მიწისა, უხვი ხორბალი და ღვინო; გემსახურონ ხალხები და თაყვანი გცენ ტომებმა! გახდი ბატონი შენი ძმებისა და თაყვანი გცენ დედაშენის შვილებმა. წყეულიმც იყოს მაწყევარი შენი, კურთხეულ იყოს მაკურთხეველი შენი“ (დბ. 27:1—29).
ამ მოვლენებიდან ცოტა ხნის შემდეგ, როცა ისააკმა იაკობი ხარანში ცოლის მოსაყვანად გაგზავნა, აკურთხა და უთხრა: „ყოვლისშემძლე ღმერთი ... მოგცემს აბრაამის კურთხევას“
იაკობის სიზმარი
იაკობმა თავისი მოხერხებით მიიღო პირმშოება და მამის კურთხევაც. ამის შემდეგ გაექცა ესავის რისხვას. გაემართა მესოპოტამიაში, ფადან-არამში, ხარანის სანახებში, დედის ნათესავებთან. ის 77 წლისა იყო, როცა ქანაანი და ბეერ-შება დატოვა და თავისი წინაპრების სამშობლოსკენ გაემართა. მან იქ თავისი ცხოვრების მომდევნო 20 წელი გაატარა (დბ. 28:10; 31:38). მინი|იაკობის კიბე, [[ლოდოვიკო ციგოლი, 1593]] იუდეის მთებში, ქალაქ ლუზში გზად დაუღამდა. დაწვა ერთ ადგილას, დაიდო ლოდი სასთუმლად და დაიძინა. ღამით ესიზმრა: „მიწაზე კიბე დგას და თავით ცას სწვდება, უფლის ანგელოზები ადი-ჩამოდიან კიბეზე. აჰა, უფალი დგას კიბეზე და ეუბნება: მე ვარ უფალი ღმერთი აბრაამისა, მამაშენისა და ღმერთი ისააკისა. ეს მიწა, რომელზედაც წევხარ, შენთვის და შენი შთამომავლობისათვის მომიცია. შენი შთამომავლობა ქვიშასავით მრავალრიცხოვანი იქნება და განივრცობი დასავლეთისააკენ, აღმოსავლეთისააკენ, ჩრდილოეთისააკენ და სამხრეთისააკენ, შენითა და შენი შთამომავლობით იკურთხება მიწიერთა მთელი მოდგმა. აჰა, შენთანა ვარ და ყველგან დაგიფარავ, სადაც კი წახვალ, კვლავ დაგაბრუნებ ამ მიწაზე. არ მიგატოვებ, ვიდრე არ აგისრულებ ყველაფერს რაც გითხარი“ (დაბ. 28, 12-15).
როცა იაკობმა სრულად გააანალიზა ხილვაში ნანახი, წამოიძახა: „რა შიშის მომგვრელი ადგილია! ეს სხვა არაფერია, თუ არა ღვთის სახლი“. ამიტომ იაკობმა იმ ადგილს სახელი შეუცვალა და ლუზის ნაცვლად დაარქვა ბეთელი ანუ ღვთის სახლი. აღმართა სვეტი და ზედ ზეთი დაასხა ამ მნიშვნელოვანი მოვლენის მოწმობის ნიშნად. იაკობი მადლიერი იყო ღვთის მხარდაჭერის დაპირებისთვის, ამიტომ აღთქმა დადო, რომ აუცილებლად გაიღებდა იმ ყველაფრის მეათედს, რასაც ღმერთი მისცემდა (დბ. 28:16—22).
ხარანში ცხოვრება და დაოჯახება
ბიბლიის თანახმად ამ ქორწინებებამ ებრაელი ერის წარმოშობას ჩაუყარა საფუძველი. ლეამ იაკობს ოთხი ვაჟი გაუჩინა: რეუბენი, სიმონი, ლევი და იუდა. ვინაიდან რახელი უშვილო იყო, გადაწყვიტა, თავისი მსახური ბილჰა მიეცა იაკობისთვის ცოლად; მისგან იაკობს შეეძინა ორი ვაჟი, დანი და ნაფთალი. ამ დროს ლეას შვილი არ უჩნდებოდა, ამიტომ მანაც თავისი მოახლე ზილფა მისცა ცოლად იაკობს და ამ კავშირის შედეგად ორი ვაჟი, გადი და აშერი დაიბადა. შემდეგ ლეას კვლავ ეყოლა შვილები; ჯერ ისაქარი გააჩინა, შემდეგ — ზებულონი, მერე კი — ქალიშვილი დინა. ბოლოს რახელიც დაფეხმძიმდა და იოსები შეეძინა. შედეგად, შედარებით მოკლე პერიოდში, შვიდ წელიწადში, იაკობი ღმერთმა მრავალი შვილით აკურთხა (დბ. 29:30—30:24). მინი|იაკობის და რახელის შეხვედრა ჭასთან, [[უილიამ დაისი, 1675]] იაკობი ხარანის დატოვებამდე გამდიდრდა. ცოლებისთვის 14-წლიანი მსახურების შემდეგ იაკობს ძალიან უნდოდა სამშობლოში დაბრუნება. მაგრამ ლაბანმა დაიჟინა, რომ იაკობი დარჩენილიყო და მისი ფარა ემწყემსა. გასამრჯელო შეეძლო იაკობს აერჩია. იმ ტერიტორიაზე ცხვრები და თხები, ძირითადად, ერთი ფერისაა — ცხვრები თეთრი, თხები კი — შავი. იაკობმა სთხოვა ლაბანს, მისთვის მხოლოდ ის ცხვრები და თხები მიეცა, რომლებიც უჩვეულოდ შეფერილები ან ნიშნიანები იქნებოდნენ. ყველა მუქი ყავისფერი ცხვარი და ყველა თეთრად დაწინწკლული თხა მისი უნდა ყოფილიყო. ამაზე ლაბანი დათანხმდა. გასამრჯელო რაც შეიძლება დაბალი რომ ყოფილიყო, ლაბანმა იაკობის რჩევისამებრ გამოაცალკევა ფარიდან ზოლებიანი, დაწინწკლული და ხალებიანი თხები, აგრეთვე მუქი ყავისფერი ვაცები და თავის ვაჟებს ჩააბარა. შემდეგ სამი დღის სავალით დააშორა, რათა ფარებს შორის შეჯვარება არ მომხდარიყო. ამის შემდეგ ყველა უჩვეულო ფერის ახალდაბადებული ბატკანი იაკობისა იქნებოდა (დბ. 30:25—36).
ჩემოდანი (ავტობიოგრაფია)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერგეი დოვლატოვის ნაწარმოებები კატეგორია:2009 წლის რომანები‎
იაკობი
ხარანში ცხოვრება და დაოჯახება
შედეგად, უფრო მეტი ცხოველი იბადებოდა ზოლებითა და ხალებით, რაც იაკობის გასამრჯელო იყო, ვიდრე ჩვეულებრივი ფერისა, რაც ლაბანისა იყო. ვინაიდან შედეგი სასურველი იყო, იაკობი, შესაძლოა, ფიქრობდა, რომ ეს ჯოხების დამსახურება იყო. უეჭველია, ის იზიარებდა ხალხში გავრცელებულ მცდარ შეხედულებას, რომ მსგავსი მეთოდებით შეიძლებოდა შთამომავლობაზე გავლენის მოხდენა. მაგრამ ღმერთმა, მისმა შემოქმედმა, სიზმარში სხვა რამ უთხრა.
სიზმარში იაკობმა გაიგო, რომ გარკვეული გენეტიკის პრინციპების და არა ჯოხების გამო მიიღო მან სასურველი შედეგი. მართალია, იაკობი ჩვეულებრივი შეფერილობის ცხოველებს მწყემსავდა, მაგრამ ხილვიდან მისთვის ნათელი გახდა, რომ ვაცები ზოლებიანი, დაწინწკლული და ლაქებიანი იყო. როგორ შეიძლებოდა ეს ასე ყოფილიყო? ჩვეულებრივი შეფერილობის მიუხედავად, როგორც ჩანს, ისინი იაკობთან გარიგების დადებამდე ლაბანის ფარაში მომხდარი შეჯვარების შედეგად ჰიბრიდებად დაიბადნენ. ამგვარად, ზოგირეთი ცხოველი სასქესო უჯრედებში ატარებდა მემკვიდრეობით ფაქტორებს, რომელთა წყალობითაც მათი შთამომავლები ზოლებიანი და დაწინწკლული იბადებოდა იმ მემკვიდრეობითი კანონების საფუძველზე, რომლებიც გრეგორ მენდელმა მე-19 საუკუნეში აღმოაჩინა (დბ. 31:10—12)
ხარანიდან გაქცევა
ამ გარიგების მიხედვით იაკობმა ექვსი წელი იმუშავა; ამ ხნის მანძილზე იაკობი მეტად გამდიდრდა, გაუმრავლდა არა მხოლოდ ფარა, არამედ მსახურები, აქლემები და ვირები, მიუხედავად იმისა, რომ ლაბანმა არაერთხელ შეუცვალა გასამრჯელო. ბოლოს „ჭეშმარიტმა ღმერთმა“, რომელიც ბეთელში გამოეცხადა, იაკობს უთხრა, რომ აღთქმულ მიწაზე დაბრუნებულიყო (დბ. 30:43; 31:1—13, 41). მარცხნივ|მინი|233x233პქ|ლაბანი ეძებს დაკარგულ ღმერთებს, [[ბართლომე ესტებან მურილიო, 1670]] აღთქმულ მიწაზე დაბრუნება. იმის შიშით, რომ ლაბანი კვლავ შეუშლიდა ხელს წასვლაში, იაკობმა უჩუმრად წაიყვანა თავისი ცოლ-შვილი, წაიღო ყველაფერი, რაც ებადა, გადაკვეთა მდინარე ევფრატი და ქანაანისკენ გაემართა. როგორც დაბადების 31:4, 21-დან ჩანს, იაკობი, სავარაუდოდ, ევფრატთან ახლოს აძოვებდა ფარას, როცა გაქცევაზე ფიქრობდა. იმ დროს, ლაბანი ცხვრებს პარსავდა და იაკობის გაქცევის შესახებ მხოლოდ სამი დღის შემდეგ გაიგო. ალბათ, მას კიდევ დასჭირდებოდა დრო, დაემთავრებინა პარსვა და მომზადებულიყო, რომ თავისი ხალხით იაკობს დადევნებოდა. ეს ყველაფერი იაკობს საკმარის დროს მისცემდა, ნელი სვლით ფარები გალაადის მთიან მხარემდე ჩაეყვანა, სანამ ლაბანი დაეწეოდა. ხარანიდან იქამდე სულ მცირე 560 კილომეტრი იყო. ამ მანძილს ლაბანი და მისი ნათესავები აქლემებით თავისუფლად დაფარავდნენ შვიდ დღეში (დბ. 31:14—23).
ლაბანი იაბოკის ჩრდილოეთით რამდენიმე კილომეტრში დაეწია მათ. მან უსაყვედურა იაკობს, რატომ წავიდა ისე, რომ არ მისცა შვილებთან და შვილიშვილებთან გამომშვიდობების საშუალება და რატომ მოიპარა მისი ღმერთები (დბ. 31:24—30). პირველ კითხვაზე იაკობმა მიუგო, რომ ეშინოდა, ლაბანი წასვლის უფლებას არ მისცემდა. რაც შეეხება მეორე კითხვას, იაკობმა არაფერი იცოდა ქურდობის შესახებ. საგულდაგულო ძებნის შემდეგაც ვერ იპოვეს კერპეპი, რადგან რახელს მოპარული თერაფიმი აქლემზე დასადგმელ საუნაგირე კალათაში ჰქონდა დამალული და ზედ იჯდა (დბ. 31:31—35).
მათი გაუგებრობა მშვიდობიანად მოგვარდა. იაკობმა ქვა სვეტად აღმართა და შემდეგ ქვები დაახვავა, რაც მრავალი წლის მანძილზე მშვიდობის შეთანხმების მოწმობა იყო. ამ შეთანხმების განსამტკიცებლად მათ იმ ადგილზე პური ჭამეს. დახვავებულ ქვებს უწოდეს გალაადი (ნიშნავს მოწმობის გროვას) და საგუშაგო კოშკი (დბ. 31:36—55).
ღმერთთან შეჭიდება და ესავთან შეხვედრა
მინი|იაკობის და ესავის შერიგება, [[პეტერ პაულ რუბენსი, 1624]] იაკობს ახლა ძალიან უნდოდა, მშვიდობა აღედგინა თავის ძმა ესავთანაც, რომელიც 20 წელზე მეტი არ ჰყავდა ნანახი. ესავი, შესაძლოა, ჯერ კიდევ ატარებდა გულში იაკობის მიმართ სიძულვილს. გულის მოსალბობად იაკობმა ესავს წინასწარ ძვირფასი საჩუქრები გაუგზავნა: ასობით თხა და ცხვარი, უამრავი აქლემი, ვირი და მსხვილფეხა რქოსანი საქონელი (დბ. 32:3—21).
იმ ღამით, როცა ესავთან შესახვედრად სამხრეთისკენ მიმავალმა იაკობმა თავის სახლეულობასთან ერთად იაბოკი გადაკვეთა, მას უჩვეულო რამ შეემთხვა — ის ანგელოზს შეერკინა. „მარტო დარჩა იაკობი და ერკინებოდა მას კაცი ვინმე გათენებამდე. როცა შეატყო, რომ ვერ ერეოდა, შეეხო იგი მის თეძოს სახსარს; და ეღრძო იაკობს თეძოს სახსარი მასთან შერკინებისას. უთხრა: გამიშვი, უკვე თენდება. უთხრა: არ გაგიშვებ, სანამ არ მაკურთხებ. უთხრა: რა გქვია? მიუგო: იაკობი. უთხრა: ამიერიდან აღარ ითქვას შენს სახელად იაკობი, არამედ ისრაელი, რადგან ღმერთსა და ადამიანებს შეებრძოლე და სძლიე. ჰკითხა იაკობმა: მითხარი შენი სახელი. უთხრა: რისთვის მეკითხები სახელს? და იქვე აკურთხა. უწოდა იაკობმა იმ ადგილს სახელად ფენუელი, რადგან თქვა: პირისპირ ვიხილე ღმერთი და გადავრჩი“ (დაბ. 32:24-30).
შეუპოვრობისა და დაჟინებულობისთვის ანგელოზმა მას სახელი შეუცვალა და ისრაელი დაარქვა რაც ებრაულად ღმერთთან მებრძოლს ნიშნავს. ამის შემდეგ ორივე სახელი ხშირად მოიხსენიება ებრაულ პოეზიაში არსებულ პარალელიზმებში (ფს. 14:7; 22:23; 78:5, 21, 71; 105:10, 23). შერკინებისას ანგელოზი ბარძაყის სახსარზე შეეხო იაკობს და ის სამუდამოდ დააკოჭლა, შესაძლოა, მისთვის თავმდაბლობის სასწავლებლად. ეს იაკობს მუდმივად შეახსენებდა, რომ ღვთისგან ბოძებული კეთილდღეობისა და ანგელოზთან შერკინების გამო ზედმეტად არ უნდა განედიდებინა თავი. ამ მნიშვნელოვანი მოვლენების აღსანიშნავად იაკობმა იმ ადგილს ფენიელი ან ფენუელი უწოდა (დბ. 32:25, 30—32).
სასიამოვნო შეხვედრის შემდეგ ტყუპები, იაკობი და ესავი, რომლებიც იმ დროს დაახლოებით 97 წლისანი იქნებოდნენ, თავ-თავიანთი გზით წავიდნენ. სავარაუდოდ, ისინი მხოლოდ 23 წლის შემდეგ შეხვდნენ ერთმანეთს, როცა თავიანთი მამა ისააკი დამარხეს. ესავი იაკობის მირთმეული საჩუქრებით სამხრეთით სეირისკენ გაემართა, ხოლო იაკობი — ჩრდილოეთით და იაბოკი გადაკვეთა (დბ. 33:1—17; 35:29).
ქანაანში დაბრუნება
ესავთან დაშორების შემდეგ იაკობი სუქოთში დასახლდა. ფადან-არამიდან დაბრუნების შემდეგ ეს პირველი ადგილი იყო, სადაც ის შედარებით დიდხანს გაჩერდა. ცნობილი არ არის, რამდენ ხანს დარჩა იქ, მაგრამ რამდენიმე წელს აუცილებლად იცხოვრებდა, რადგან ააშენა თავისთვის სახლი და საქონლისთვის სადგომები (დბ. 33:17).
შემდეგ იაკობი დასავლეთით იორდანეს გადასწვრივ შექემთან ახლოს გადავიდა. იქ მან იქაური მთავრის ხამორის ვაჟებისგან ას კესიტად იყიდა მიწის ნაკვეთი (დბ. 33:18—20; იეს. 24:32). ამ ფულის ერთეულის ღირებულება უცნობია, მაგრამ ციფრი ასი, შესაძლოა, მიანიშნებს აწონილი ვერცხლის დიდ რაოდენობაზე, რადგან იმ დროისთვის მონეტები არ არსებობდა. მინი|დინას მოტაცება, [[ჯეიმზ ტისო, 1899]] სწორედ შექემში დაიწყო იაკობის ქალიშვილმა დინამ ქანაანელ ასულებთან ურთიერთობა. ამან შესაძლებლობა მისცა ხამორის ერთ-ერთ ვაჟს, შექემს, გაეუპატიურებინა ის. ამ შემთხვევის შემდეგ იაკობის ვაჟებმა, სეიმონმა და ლევიმ შექემში ყველა მამაკაცი ამოხოცეს, ქალები და ბავშვები ტყვედ წაასხეს, მიითვისეს მთელი მათი ქონება და იმ მიწის მცხოვრებთ თავიანთი მამა შეაძულეს (დბ. 34:1—31). ამის გამო იაკობი გაუწყრა ორივეს და მათ პირმშოობა ჩამოართვა და მეოთხე შვილს იუდას მიანიჭა.
ბეთელი (ღვთის სახლი) იაკობისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ადგილი იყო, რადგან დაახლოებით 30 წლის წინ უფალმა იქ გადასცა აბრაამთან დადებული შეთანხმება. ახლა, მას შემდეგ, რაც იაკობმა თავისი წინაპრების დიდებულ ღმერთს სამსხვერპლო აუგო, იეჰოვამ გაუმეორა შეთანხმება და კიდევ ერთხელ უთხრა, რომ სახელი შეუცვალა და ისრაელი დაარქვა. ამ მნიშვნელოვანი მოვლენის აღსანიშნავად იაკობმა იქ ქვის სვეტი აღმართა და დასაღვრელი შესაწირავი და ზეთი დაასხა. სწორედ ბეთელში ყოფნისას მოკვდა დედამისის ძიძა, დებორა, და ის იქვე დამარხეს. როცა იქიდან სამხრეთისკენ დაიძრნენ და ჯერ კიდევ დიდი მანძილი ჰქონდათ დარჩენილი ბეთლემამდე (ეფრათა), რახელს მშობიარობის ტკივილები დაეწყო და თავისი მეორე ვაჟის, ბენიამინის მშობიარობას გადაჰყვა. იაკობმა იქ დამარხა თავისი საყვარელი რახელი და მის სამარხზე სვეტი აღმართა (დბ. 35:16—20).
ახლა უკვე 12 ვაჟით (ისრაელის 12 ტომის წინაპრები) კურთხეულმა ისრაელმა კიდევ უფრო სამხრეთით წაიწია. ის დაბანაკდა „ედერის კოშკიდან მოშორებით“, რომელიც დაახლოებით ბეთლემსა და ჰებრონს შორის მდებარეობდა. სწორედ იქ ყოფნის დროს იაკობის უფროსი ვაჟი, რეუბენი დაწვა თავისი მამის ხარჭასთან, დანისა და ნაფთალის დედასთან, ბილჰასთან, რის გამოც იაკობმა რეუბენს პირმშოობის უფლება ჩამოართვა.
იაკობი გარკვეული პერიოდის შემდეგ საცხოვრებლად გადავიდა ჰებრონში, სადაც ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო მისი მოხუცი მამა, ისააკი. მაგრამ უცნობია, როდის მოხდა ეს (დბ. 35:27).
იოსების გაყიდვა და ეგვიპტეში გადასვლა
ერთხელ იაკობმა იოსები (იმ დროს 17 წლის) იმის სანახავად გაგზავნა, თუ როგორ მწყემსავდნენ მისი ძმები მამის ფარას. როცა იპოვა ისინი დოთანში, ხებრონის ჩრდილოეთით დაახლოებით 100 კილომეტრში, ძმებმა შეიპყრეს ის და მოკვლა დაუპირეს, მაგრამ იუდას შეებრალა უმცროსი ძმა და უთხრა ძმებს: „რა სარგებელია, თუ მოვკლავთ ჩვენს ძმას და დავფარავთ მის სისხლს? მოდი მივყიდოთ იგი ამ ისმაელელებს და ჩვენი ხელი ნუ იქნება მასზე, რადგან ჩვენი ძმა და ჩვენი ხორცია“. ძმებმაც უსმინეს და იოსები ეგვიპტეში მიმავალ ვაჭართა ქარავანს მიჰყიდეს. ეს მოხდა ძვ. წ. 1750 წელს. შემდეგ მათ იაკობი დაარწმუნეს, რომ იოსები ნადირმა დაგლიჯა. მრავალი დღე გლოვობდა იაკობი შვილს და არ იღებდა ნუგეშს. ის ამბობდა: „გლოვით ჩავალ ჩემს ვაჟთან სამარეში!“ (დბ. 37:2, 3, 12—36). ძვ. წ. 1738 წელს მის მწუხარებას მამამისის, ისააკის სიკვდილიც დაემატა (დბ. 35:28, 29). მინი|იოსების შერიგება ძმებთან, [[ლეონ ბურჟუა, 1863]] ისააკის სიკვდილიდან დაახლოებით ათი წლის შემდეგ გამძვინვარებულმა შიმშილობამ იაკობი აიძულა, ათი ვაჟი მარცვლეულისთვის ეგვიპტეში გაეგზავნა. მაგრამ ბენიამინი არ გაუშვა. იოსებმა, რომელიც ეგვიპტეში საკვების განაწილებას ზედამხედველობდა, იცნო თავისი ძმები და მათგან მოითხოვა, უმცროსი ძმა ბენიამინი ეგვიპტეში ჩაეყვანათ (დბ. 41:57; 42:1—20). მაგრამ თავიდან, როცა მისი მოთხოვნა შეატყობინეს, იაკობს არ უნდოდა ბენიამინის გაშვება, რადგან ეშინოდა, რაიმე არ შემთხვეოდა მისი სიბერის შვილს. იმ დროს ბენიამინი 22 წლისა მაინც იქნებოდა (დბ. 42:29—38). იაკობი მხოლოდ მას შემდეგ დათანხმდა ბენიამინის გაშვებაზე, რაც ეგვიპტიდან ჩამოტანილი მარცვლეული გამოელიათ (დბ. 43:1—14; სქ. 7:12).
იოსები შეურიგდა ძმებს და იაკობს შეუთვალა, რომ ჩასულიყო მასთან ეგვიპტეში თავის სახლეულობასთან ერთად, თან წაესხა მთელი თავისი საქონელი, წაეღო მთელი საბადებელი და გოშენის ნაყოფიერ მიწაზე დასახლებულიყო, რადგან დიდი შიმშილობა კიდევ ხუთ წელიწადს გაგრძელდებოდა. დასახმარებლად ფარაონმა მათ ურმები მისცა და საგზალიც გაატანა (დბ. 45:9—24). იაკობის სახლეულობაში მენაშეს, ეფრემისა და მათი ჩათვლით, ვინც იაკობის სიკვდილამდე ეგვიპტეში დაიბადა, 70 სული იყო (დბ. 46:5—27; გმ. 1:5; კნ. 10:22). ამ რიცხვში არ შედიოდნენ ლეა, რომელიც აღთქმულ მიწაზე მოკვდა (დბ. 49:31), იაკობის ქალიშვილები, რომელთა სახელებიც უცნობია, და მისი ვაჟების ცოლები (დბ. 46:26; შდრ. დბ. 37:35).
ძვ. წ. 1728 წელს ეგვიპტეში ჩასვლიდან მალევე იაკობი ფარაონს წარუდგინეს. ის მიესალმა ფარაონს და აკურთხა. იაკობმა უთხრა, რომ ხიზანი იყო (აბრაამისა და ისააკის მსგავსად მასაც არ დაუმკვიდრებია აღთქმული მიწა). როცა ფარაონმა ასაკი ჰკითხა, იაკობმა მიუგო, რომ 130 წლისა იყო, მაგრამ მის წინაპრებთან შედარებით „მცირე და მწუხარებით სავსე“ იყო მისი სიცოცხლის წლები (დბ. 47:7—10).
იაკობის გარდაცვალება
მინი|245x245პქ|იაკობის [[კენოტაფი პატრიარქთა მღვიმეში.]] სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე იაკობმა აკურთხა თავისი შვილიშვილები, იოსების ვაჟები, და ღვთის ხელმძღვანელობით უმცროსი ეფრემი უფროს მენაშეზე წინ დააყენა. შემდეგ იოსებს, რომელიც პირმშოს მემკვიდრეობის ორმაგ წილს მიიღებდა, იაკობმა განუცხადა: „გაძლევ შენს ძმებზე იმ ერთი მხარით მეტს, რომელიც ამორეველებისგან მახვილითა და მშვილდით ავიღე“ (დბ. 48:1—22; 1მტ. 5:1). ვინაიდან იაკობს ხამორის ძეებისგან მშვიდობიანად ჰქონდა ნაყიდი მიწის ნაკვეთი შექემის მახლობლად (დბ. 33:19, 20), როგორც ჩანს, ზემოთქმული სიტყვები მისი რწმენის გამოხატულება იყო; ამ დაპირებაში მან წინასწარმეტყველურად ილაპარაკა მისი შთამომავლების მიერ ქანაანის მომავალ დაპყრობაზე, თითქოს ეს უკვე შესრულებული იყო მისი მახვილითა და მშვილდით. ამ დაპყრობილი მიწიდან იოსების კუთვნილი ორმაგი წილი ეფრემისა და მენაშეს ტომებისთვის მიცემული ორი წილი იყო.
ბოლოს, ძვ. წ. 1711 წელს, ეგვიპტეში 17 წლის ცხოვრების შემდეგ, იაკობი 147 წლის ასაკში გარდაიცვალა (დბ. 47:27, 28). ასე დასრულდა ბიბლიური ისტორიის ერთ-ერთი მონაკვეთი (იაკობის დაბადებიდან სიკვდილამდე), რომელსაც წიგნ „დაბადების“ ნახევარზე მეტი უკავია (თ-ები 25—50). იაკობს სურდა, ქანაანში დაემარხათ, ამიტომ იოსებმა პირველად ეგვიპტელ მკურნალებს დააბალზამებინა იაკობის სხეული, რათა ჰებრონში გადასვენებისთვის მოემზადებინათ. მის დასაკრძალავად დიდძალი ხალხი წავიდა ეგვიპტიდან. როცა იორდანეს მხარეს მიადგნენ, შვიდ დღეს ასრულებდნენ სამგლოვიარო წეს-ჩვეულებას, რის შემდეგაც ვაჟებმა დამარხეს იაკობი მაქფელის მღვიმეში, სადაც აბრაამი და ისააკი იყვნენ დამარხული (დბ. 49:29—33; 50:1—14).
სქოლიო
კატეგორია:ბიბლიური პერსონაჟები
ხაიმ ნახმან ბიალიკი
ბიოგრაფია
ბიალიკი დაიბადა სოფელ რადში(ვოლნი,რუსეთის იმპერია(ახლანდელი უკრაინა)). მამამისი, იცხაკ იოსეფ ბიალიკი, განსწავლული ბიზნესმენი იყო; იგი გარდაიცვალა 1880 წელს, როცა ხაიმი იყო 7 წლის. ბიალიკმა თავის პოემებში გააიდეალა თავის უბედური ბავშვობა. ჰყვებოდა შვიდ ობოლზე, თუმცა თანამედროვე ბიოგრაფები ამ რიცხვს გადამეტებულად მიიჩნევენ იმ მოზრდილ და–ძმათა ჩათვლით, რომლებსაც დახმარება არ სჭირდებოდათ. ასეა თუ ისე, 7 წლიდან ბიალიკი იზრდებოდა ჟიტომირში მის მართლმადიდებელ პაპასთან რაბი იაკობ მოშე ბიალიკთან. 15 წლის ასაკში დაიწყო სწავლა იეშივაში ვოლოჟინში (Вало́жын) ბელარუსში. იქ დაწერა ცნობილი პოეზია “ელ ჰაციპორ”. მაგრამ ის არ დარჩა იეშიბაში და დატოვა. 1892 წელს, ოდესაში ყოფნის დროს შეხვდა ეხად ჰაამ. მან დიდი გავლენა მოახდინა ბიალიკზე.
ნაწარმოებები
ი. რავნიცკისთან ერთად გადაამუშავა და გამოსცა 4-ტომიანი შრომა „ებრაელთა ლეგენდები“ (მე-2 გამოც., ბერლინი, 1922).
პარხალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
პარხალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნალქორვალი
ნალქორვალი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 17 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ენტონი გორმლი
ენტონი მარკ დევიდ გორმლი (Antony Mark David Gormley OBE; დ. 30 აგვისტო, 1950) — ინგლისელი მოქანდაკე. მის საუკეთესო ნამუშევართა შორის არის „Angel of the North“ („ჩრდილოეთის ანგელოზი“) გეიტსჰედში (1998) და „Another Place“ („სხვა ადგილი“) კროსბი ბიჩზე ლივერპულთან.
ბიოგრაფია
შვიდი შვილიდან ყველაზე უმცროსი გორმლი შეძლებულ ოჯახში გაიზარდა ჰამპსტედში, ინგლისი. სწავლობდა ამლფორზ კოლეჯში, იორკშირში. 1968–1971 წლებში სწავლობდა ტრინიტი კოლეჯში, კემბრიჯი, სანამ ინდოეთში და შრი-ლანკაში წავიდოდა ბუდიზმის შესასწავლად (1971–1974).
1974 წლიდან ლონდონის რამდენიმე კოლეჯში სწავლობდა, და საბოლოოდ ხარისხს სლეიდის ხელოვნების სკოლაში (ლონდონის უნივერსიტეტის კოლეჯი) იღებს, სკულპტურის განხრით 1979 წელს.
მის ნამუშევრებში ძირითადი სუბიექტი ადამიანის სხეულია, რომელთა უმრავლესობაში ის საკუთარ სხეულს იყენებს, როგორც ბაზას ლითონის ჭედვაში. თავად გორმსი მის ნამუშევრებს ახასიათებს როგორც „ადგილის მატერიალიზაციის მცდელობა სხვა კუთხით იქ სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ“.
გორმლის მიღებული აქვს ტერნერის პრემია (The Turner Prize) 1994 წელს სკულპტურისთვის — „Field“ („ველი“).
2006 წლის სიდნეის ბიენალეზე წარმოდგენილი იყო გომლის „Asian Field“ („აზიური ველი“), ინსტალაცია, რომელიც შედგებოდა 180.000 მცირე ზომის თიხის ფიგურისგან, რომელიც 350 ჩინელმა სოფლის მცხოვრებმა გამოძერწა 5 დღეში წითელი თიხის 100 ქვისგან.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1950
უჩაშონა
უჩაშონა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფელის თემი. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 150 მეტრი, ზუგდიდიდან 7 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 315 ადამიანი.
კარედის მუნიციპალიტეტი
კარედის მუნიციპალიტეტი (Kareda vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, იარვამაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარვამაას მუნიციპალიტეტი
როვერანდომი
როვერანდომი (Roverandom) — ჯ. რ. რ. ტოლკინის 1925 წლის მოთხრობა, რომელსაც იგი თავის შვილს, მაიკლს უამბობდა. მასში საუბარია პატარა ძაღლ როვერზე. სიუჟეტის მიხედვით, განრისხებული მაგი მას სათამაშოდ აქცევს. როვერი მოგზაურობს მთვარეზე და წყალქვეშ, რათა მოძებნოს მაგი, პატიება სთხოვოს და თავი ჩვეულებრივ ძაღლად გადააქცევინოს.
ავტორმა ეს ისტორია მიუძღვნა შვილ მაიკლ ტოლკინს, რათა გაემხნევებინა იგი, როდესაც მან დაკარგა საყვარელი სათამაშო - ტყვიისგან ჩამოსხმული პატარა ძაღლი. წიგნში თხრობა მიმდინარეობს, როგორც ჩვეულებრივ ზღაპარში, მაგრამ მასში ბევრი ალუზია და სურეალისტური ფრაგმენტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები კატეგორია:1925 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები კატეგორია:ინგლისური ლიტერატურა
პარტიული სიტყვა
პარტიული სიტყვა — საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ორკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა 1943 წლის დეკემბრიდან თბილისში, ქართულ და რუსულ ენებზე. თავდაპირველად ჟურნალს ერქვა „აგიტატორის ბლოკნოტი“, 1963 წლის ივნისიდან — „საქართველოს აგიტატორი“, ხოლო 1977 წლის ივნისიდან „პარტიული სიტყვა“. 1973 წლის იანვრამდე იყო საქართველოს კპ ცკ-ის პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების ჟურნალი. აშუქებდა პარტიის საშინაო და საგარეო პოლიტიკურ საკითხებს. დიდ ადგილს უთმობდა სააგიტაციო-პროპაგანდისტული მუშაობის გამოცდილების განზოგადებას და სხვა საკითხებს. ჟურნალში იბეჭდებოდა პარტიული, საბჭოთა, სამეურნეო, იდეოლოგიური დარგის მუშაკების, მეცნიერების, პედაგოგების, ლიტერატურისა და ხელოვნების მოღვაწეთა წერილები. სხვადასხვა დროს ჟურნალის რედაქტორები იყვნენ გ. ბურჯანაძე, კ. ჯოხიძე, შ. გაგოშიძე, დ. კაკაბაძე. 1980 წლიდან — გ. გოგიაშვილი. ტირაჟი დაახლოებით 100 ათ. (1984).
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები კატეგორია:რუსულენოვანი ჟურნალები
ანდერს ლინდეგორი
ანდერს როზენკრანც ლინდეგორი (დ. 13 აპრილი, 1984) — დანიელი ფეხბურთელი, ინგლისურ კლუბ „ბარნლისა“ და დანიის ეროვნული ნაკრების მეკარე.
ოდენსე
ანდერს ლინდეგორი დაიბადა დირუპში, ოდენსეს გარეუბანში. მან საფეხბურთო კარიერა დანიის სუპერლიგის გუნდ „OB“-ში დაიწყო. მისი დებიუტი დანიის სუპერლიგაში „სილკებორგთან“ 3-1 მოგებულ შეხვედრაში შედგა 2006 წლის 19 ნოემბერს. მან თავისი პირველი მატჩი UEFA-ს ტურნირებში მაკედონიურ „რაბოტნიჩკის“ წინააღმდეგ ჩაატარა 2009 წლის 30 ივლისს, სადაც მისმა გუნდმა 4-3 გაიმარჯვა. ლინდეგორი „ოდენსეში“ ყოფნის უმეტეს ნაწილს სათადარიგოთა სკამზე ატარებდა, არეკ ონიშკოს რეზერვად. ამიტომაც ის იჯარის წესით გაასხვისეს „კოლდინგში“, სადაც პირველ ოთხ შეხვედრაში დამარცხების შემდეგ ლინდეგორის გუნდმა 10 შეხვედრა წაუგებლად ჩაატარა. მას შემდეგ, რაც 2009 წლის ივნისში ყოფილ ცოლთან დაკავშირებული სკანდალის გამო ონიშკო „ოდენსედან“ გაუშვეს, ანდერსი გუნდის ძირითადი მეკარის მთავარ კანდიდატურად განიხილებოდა, თუმცა გუნდში როი კეროლის მოსვლის შემდეგ ლინდეგორი იძულებული გახდა ოდენსე დაეტოვებინა.
ოლესუნი
2009 წელს ლინდეგორი შეუერთდა ნორვეგიულ კლუბ „ოლესუნს“. თავიდან ანდერსი იჯარის წესით იყო ამ გუნდში, შემდეგ კი ოფიციალურად გახდა მისი წევრი. 2009 წელს მან გუნდთან ერთად მოიგო ნორვეგიის თასი. 2010 წელს ლინდეგორი გახდა დანიისა და ნორვეგიის წლის საუკეთესო მეკარე.
2010-11
2010 წლის ნოემბრის დასაწყისში ცნობილი გახდა იმის შესახებ, რომ ინგლისური კლუბი „მანჩესტერ იუნაიტედი“ დაინტერესებული იყო ლინდეგორის ყიდვით. თუმცა, მაშინ დანიის ეროვნული ნაკრებისა და „მანჩესტერ იუნაიტედის“ ყოფილმა მეკარემ, პეტერ შმეიხელმა განაცხადა, რომ ანდერსი პრემიერ ლიგაში სათამაშოდ ჯერ მზად არ იყო. 2010 წლის 23 ნოემბერს გაცხადდა, რომ „მანჩესტერის“ მთავარი მწვრთნელი, სერ ალექს ფერგიუსონი აპირებდა ლინდეგორი უახლოეს 2-3 კვირაში ოფიციალურად გაეფორმებინა. 27 ნოემბერს ანდერსი შეუერთდა „იუნაიტედს“ და გუნდთან 3.5 წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი. დაუზუსტებელი ინფორმაციით ეს ტრანსფერი 3.5 მილიონი გირვანქა დაჯდა. ის ახალ გუნთან ერთად მთელი დეკემბერი ვარჯიშობდა, თუმცა თამაშის უფლება არ მიეცა მანამ, სანამ სატრანსფერო ფანჯარა არ გაიღო 2011 წლის 1 იანვარს. ლინდეგორი პრემიერ ლიგაში ოფიციალურად 2011 წლის 6 იანვარს დარეგისტრირდა და გუნდში 34 ნომრიანი მაისური მიიღო.
29 იანვარს შედგა ლინდეგორის დებიუტი „მანჩესტერში“, ინგლისის თასზე „საუთჰემპტონთან“ 2-1 მოგებულ შეხვედრაში. თავისი პირველი მატჩი „ოლდ ტრაფორდზე“ ანდერსმა 19 თებერვალს ითამაშა კვლავ ინგლისის თასზე, სადაც „იუნაიტედმა“ 1-0 დაამარცხა „კროული თაუნი“. მარტში მან მუხლზე გადაიტანა ქირურგიული ჩარევა, რის გამოც 5 კვირის განმავლობაში თამაში ვერ შეძლო.
16 მაისს ლინდეგორმა ითამაშა „მანჩესტერის“ რეზერვისტების შემადგენლობაში მანჩესტერის დიდი თასის ფინალში „ბოლტონ უანდერსის“ რეზერვისტების წინააღმდეგ, რომელიც იუნაიტედის 3-1 გამარჯვებით დასრულდა.
2011-12
14 სექტემბერს ლინდეგორმა პირველად ითამაშა ჩემპიონთა ლიგაზე „ბენფიკას“ წინააღმდეგ. მატჩი 1-1 დასრულდა, ხოლო ლინდეგორმა არაერთ მომენტში იხსნა თავისი გუნდი გოლისგან. თუმცა, სერ ალექს ფერგიუსონმა თავისი არჩევანი არ შეცვალა და პრემიერ ლიგის მომდევნო შეხვედრაში „ჩელსის“ წინააღმდეგ კვლავ დავიდ დე ხეა ათამაშა. კითხვაზე, თუ რას იტყოდა ძირითად შემადგენლობაში მოხვედრაზე, ლინდეგორმა უპასუხა: 18 ოქტომბერს ლინდეგორმა მეორე შეხვედრა ითამაშა ჩემპიონთა ლიგაზე „ოცელულის“ წინააღმდეგ, რომელშიც მანჩესტერ იუნაიტედმა 2-0 გაიმარჯვა.
2011 წლის 1 ოქტომბერს ლინდეგორმა სადებიუტო შეხვედრა ჩაატარა პრემიერ ლიგაში „ნორიჯის “ წინააღმდეგ. ეს შეხვედრა „მანჩესტერმა“ ოლდ ტრაფორდზე 2-0 მოიგო. ანდერსმა თავისი მშრალი სერია გააგრძელა პრემიერ ლიგის კიდევ ოთხ შეხვედრაში: სახლში „სანდერლენდთან“ 1-0 მოგებულ შეხვედრაში 5 ნოემბერს, სტუმრად „ასტონ ვილასთან“ 1-0 მოგებულ მათჩში 3 დეკემბერს, ასევე 5-0 მოგებულ თამაშებში „ფულჰემთან “ და „უიგანთან“. მისი ეს სერია 4 იანვარს დასრულდა, როდესაც „ნიუკასლმა“ „მანჩესტერი“ 3-0 დაამარცხა. 1 კვირის შემდეგ ლინდეგორმა ითამაშა თავისი ყველაზე მნიშვნელოვანი მატჩი, „მანჩესტერ სიტის“ წინააღმდეგ, სადაც იუნაიტედმა 3-2 გაიმარჯვა. მან კარის მშრალად შენახვა შეძლო „ბოლტონის“ წინააღმდეგ 3-0 მოგებულ თამაშშიც. 30 იანვარს მან ვარჯიშზე დაიზიანა კოჭი, რის გამოც მოუხდა გამოეტოვებინა თამაში მომდევნო დღეს „სტოკის“ წინააღმდეგ, რომელშიც ასევე ვერ თამაშობდა დავიდ დე ხეა, ასე რომ ახალგაზრდა ბენ ამოსს მოუხდა კარის დაცვა. იმავე კვირაში სერ ალექს ფერგიუსონმა განაცხადა, რომ ლინდეგორი 4-5 კვირა თამაშს ვერ შეძლებდა და ის ვერ ჩაატარებდა მატჩს „ვესტ ბრომვიჩთან“.
სანაკრებო კარიერა
ლინდეგორს ნათამაშები აქვს დანიის 19 წლამდელთა, 20 წლამდელთა და ეროვნულ ნაკრებებში. მისი დებიუტი 19 წლამდელთა ნაკრებში 2002 წლის სექტემბერში შედგა. მან ითამაშა ევროპის 19 წლამდელთა ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპზე შვეიცარიის წინააღმდეგ. ჯამში მან ამ ნაკრებში 6 შეხვედრა ჩაატარა.
საკლუბო სტატისტიკა
სტატისტიკა განახლებულია 2012 წლის 22 იანვრის მონაცემებით
სანაკრებო კარიერა
!ჯამში||12||0
სტატისტიკა განახლებულია 2011 წლის 4 დეკემბრის მონაცემებით
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:დანიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დანიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:დანიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ოდენსეს ფეხბურთელები კატეგორია:კოლდინგის ფეხბურთელები კატეგორია:ნორვეგიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ოლესუნის ფეხბურთელები კატეგორია:ვესტ ბრომვიჩ ალბიონის ფეხბურთელები კატეგორია:პრესტონ ნორტ ენდის ფეხბურთელები კატეგორია:ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარნლის ფეხბურთელები კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ჯევდეთ ბეი და მისი ვაჟიშვილები
„ჯევდეთ ბეი და მისი ვაჟიშვილები“ (Cevdet Bey ve Oğulları) — 2006 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატის, თანამედროვე თურქი მწერლის ორჰან ფამუქის პირველი რომანი. გამოქვეყნდა 1982 წელს და ორჰან ქემალისა (გამოჩენილი თურქი პროზაიკოსი) და „მილეთის“ (ერთ-ერთი უმსხვილესი თურქული გაზეთი) პრემიები დაიმსახურა საუკეთესო რომანისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორჰან ფამუქის რომანები კატეგორია:1982 წლის რომანები
Trouble (ეიკონის ალბომი)
Trouble — სენეგალელ-ამერიკელი ჰიპ ჰოპისა და რიტმ ენდ ბლიუზის მომღერლის, ეიკონი სადებიუტო ალბომი. გამოიცა 2004 წლის 29 ივნისს.
სქოლიო
კატეგორია:ეიკონის ალბომები კატეგორია:2004 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Universal Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები Disco D-ს პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ეიკონის პროდიუსერობით
როსტომ-ხან სააკაძე
როსტომ-ხან სააკაძე (დ. 1588 ― გ. 1642/1643, მეშჰედი) — სპარსეთის სამეფო კარზე მოღვაწე ქართველი მხედართმთავარი. 1599 წელს შევიდა შაჰ-აბას I-ის სამსახურში. იყო შაჰის პირადი მსახური, შემდეგ სოჰბათიასაული, 1626-1627 წლებში – მდივანი, 1632-1633 წლებში — სარდალი, დივანბეგი და თოფანგჩიაღასი, 1634-1635 წლებში — ირანის სპასალარი და აზერბაიჯანის ბეგლარბეგი. მისი მეთაურობით ყიზილბაშებმა გაილაშქრეს ვანის ციხეზე და დაამარცხეს ქურთები, თურქებს წაართვეს ბაღდადი, იომეს ოსმალთა სარდალ ექრემ ჰუსრევ-ფაშასთან, დაიპყრეს ჰელეს ციხე. სააკაძე თან ახლდა როსტომს საქართველოში შემოსვლის დროს. 1634-1635 წლებში თურქებს წაართვა ერევანი. მან შეიმუშავა ომის ახალი ტაქტიკა — წინა ხაზზე გამოიყვანა მეთოფენი და მსუბუქი არტილერია. ბრალი დასდეს სახელმწიფო ღალატში, რის გამოც, შაჰ-აბას II-მ სიკვდილით დასაჯა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მხედართმთავრები კატეგორია:დაბადებული 1588 კატეგორია:გარდაცვლილი 1642 კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები
საადეთ IV გირეი
საადეთ IV გირეი (IV Saadet Geray, سعادت كراى‎‎;  დ. 1662 — გ. 1732, იამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ყირიმის ხანი 1716–1717 წლებში, სელიმ I გირეის ვაჟი.
ბიოგრაფია
საადეთ გირეი მამამისის მესამე მმართველობისას, 1692–1699 წლებში პერეკოფის გამგებლად, იგივე ორ-ბეიდ იყო დანიშნული. 1699 წელს თავისი უფროსი ძმის, დევლეთის ნურედინი გახდა, ხოლო 1700–1703 და 1709–1713 წლებში იკავებდა კალგის თანამდებობას.
1717 წელს, ტახტზე ასვლის შემდეგ, ის გაემგზავრა ჰაბსბურგების წინააღმდეგ ლაშქრობაში, სადაც მცირე პერიოდი გაატარა და მალევე დაბრუნდა ყირიმში. საადეთ IV-მ განაგრძო ყაფლან გირეის დაწყებული საქმიანობა ჩერქეზებზე კონტროლის დასაბრუნებლად და ამ საკითხში უფრო დიდ წარმატებას მიაღწია, ვიდრე მისმა ძმამ. საადეთ გირეიმ მოახდინა საკადრო ცვლილებები მის გარემოცვაში, თავისი ერთგული ხალხი ტახტთან უფრო დაახლოვა და ზოგიერთი გავლენიანი პირი განდევნა ხელისუფლებიდან. ამან გამოიწვია ყირიმელი დიდებულების ამბოხი. მათ მოახერხეს კალგა საფა გირეის დამარცხება, ასევე ოსმალეთის სულთანთან გაგზავნეს საჩივარი, რომლის მიხედვითაც ყირიმის ხანს მიაწერდნენ სიმხდალეს, უსაქმურობასა და უსამართლობას. 1724 წელს საადეთ IV გირეიმ სახანოში დიდი სისხლისღვრის თავიდან აცილების მიზნით დატოვა ხანის ტახტი, ოსმალთაგან პენსია მიიღო და გადასახლდა იამბოლში. გარდაიცვალა იქვე, 1732 წელს, ბევრი სხვა მისი წინამორბედის მსგავსად დაკრძალეს ქალაქის მეჩეთში. საადეთის შემდეგ ხანის ტიტული მიიღო მისმა უმცროსმა ძმამ, მენლი II გირეიმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:დაბადებული 1662 კატეგორია:გარდაცვლილი 1732 კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
აღმოსავლეთ კარპატების ოპერაცია
მინი|მარჯვნივ|350პქ|აღმოსავლეთ კარპატების ოპერაცია აღმოსავლეთ კარპატების ოპერაცია — უკრაინის I და IV ფრონტების შეტევითი ოპერაცია 1944 წლის სექტემბერ-ოქტომბერში, დიდ სამამულო ომში (1941-1945).
უკრაინის I ფრონტის ჯარების მიერ სანდომირის პლაცდარმის დაკავებამ, უკრაინის II და III ფრონტების სწრაფმა წინსვლამ უნგრელები და ბულგარელები საზღვრებისაკენ ხელსაყრელი პირობები შეიქმნა კარპატებში ოპერაციის და ჩეხოსლოვაკიის განთავისუფლებისთვის. 29 აგვისტოს დაიწყო სლოვაკიის ეროვნული აჯანყება (1944) და საბჭოთა მთავრობამ ჩეხოსლოვაკიის მთავრობის თხოვნის პასუხად გადაწყვიტა სამხედრო დახმარება აღმოეჩინა სლოვაკი ხალხისათვის. ოპერაცია 8-9 სექტემბერს დაიწყო. მძიმე ბრძოლების შემდეგ საბჭოთა არმიამ კარპატების მთავარ ქედს მიაღწია. 20 სექტემბერს პირველი გვარდიული არმია ჩეხოსლოვაკიის ტერიტორიაზე შევიდა. 6 ოქტომბერს 38-ე არმიის ნაწილებმა და ჩეხოსლოვაკიის კორპუსმა დაიკავეს დუკლის უღელტეხილი. IV ფრონტის მე-18 არმიისა და მე-17 გვარდიული მსროლელთა კორპუსის ჯარებმა თითქმის 300 კილომეტრიან ფრონტზე გაარღვიეს მტრის თავდაცვა, სისხლისმღვრელი ბრძოლებით დაიკავეს უჟოკის, ვრეცის, იაბლონიცისა და სხვა უღელტეხილები და 14 ოქტომბრისათვის 30 კმ-მდე შეიჭრნენ ფრონტის სიღრმეში.
საბჭოთა არმიის მძლავრმა შეტევამ და უკრაინის II ფრონტის დებრენცის ოპერაციამ 1944 წელს, აიძულა მოწინააღმდეგე უკან დაეხია. 26-29 ოქტომბერს უკრაინის IV ფრონტის ჯარებმა დაიკავეს მუკაჩევო, უჟგორდი, ჩოპი და უკრაინის II ჯარის ნაწილებს შეუერთდნენ.
აღმოსავლეთ კარპატების ოპერაციის შედეგად საბჭოთა ჯარებმა გადალახეს კარპატები და ჩეხოსლოვაკიის შემდგომი განთავისუფლების პირობები შექმნეს. ფაშისტების სარდლობამ გარღვევის რაიონში გადაისროლა გერმანიის და უნგრეთის ჯარების მნიშვნელოვანი ჯარების რაოდენობა, რითაც სლოვაკიის აჯანყებულებმა და უნგრეთში მოქმედება საბჭოთა ჯარებმა საგრძნობი შეღავათი მიიღეს. ამ ბრძოლებში დამარცხდნენ გერმანიის პირველი სატანკო და უნგრეთის პირველი არმიები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები კატეგორია:ევროპის ისტორია
ინჩუანი
ინჩუანი (გამარტივებული ჩინური: 银川, ტრადიციული ნიშნები: 銀川, ფინინი: Yínchuān) — ნინსია-ხუეის ავტონომიური რეგიონის დედაქალაქი, ჩინეთი. წარსულში ინჩუანი ტანგუტების დასავლეთ სიას (ასევე ცნობილი, როგორც სი სია) დედაქალაქი იყო. ქალაქის მთლიანი ფართობი 8874,61 კვადრატულ კილომეტრს შეადგენს, სადაც 2,29 მილიონი ადამიანია დასახლებული. ინჩუანის ურბანულ ნაწილში (რომელიც სამ ურბანურ რაიონს მოიცავს) სულ 1 487 561 ადამიანი ცხოვრობს. სახელწოდება „სინჩუანი“ სიტყვა-სიტყვით „ვერცხლის მდინარეს“ ნიშნავს.
ინჩუანის აღმოსავლეთ ნაწილში გაედინება მდინარე ხუანხე (ყვითელი მდინარე). ქალაქი ასევე ცნობილია სახელწოდებებით: „მდინარის სანაპირო ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთში“ და „თევზისა და ბრინჯის სამშობლო“. ამჟამად ინჩუანში მოწყობილია ჩინურ-არაბული ექსპო, რომელიც ჩინეთსა და არაბული სამყაროს შორის კულტურული და ეკონომიკური კავშირების გამყარებისთვისაა შექმნილი.
ქალაქში ასევე მდებარეობს ნინსიას უნივერსიტეტი, რეგიონის უდიდესი სასწავლო დაწესებულება, რომელიც ნინსია-ხუეის ავტონომიურ რეგიონში პროექტი 211-ის ფარგლებში შეიქმნა.
ისტორია
ინჩუანი თავდაპირველად ოლქი იყო, რომელსაც ფუფინგი ეწოდებოდა (დაახლ. ძველი წელთაღრიცხვით I საუკუნე). ახალი წელთაღრიცხვით VI საუკუნეში ტერიტორიას ხუაიიუანი უწოდეს.
დასავლეთ სია
ტანის დინასტიის დაცემის შემდეგ, 907 წელს, ქალაქი დაიკავეს ტანგუტებმა და დასავლეთ სიას სამეფო ჩამოაყალიბეს. ეს ტერიტორია იმპერიის დედაქალაქად ჩამოყალიბდა, რასაც აქ მცხოვრები ჩინური მოსახლეობის ემიგრაცია მოჰყვა.
მონღოლთა დაპყრობა
1227 წელს, დასავლეთ სიის დაპყრობის შემდეგ, მონღოლებმა ქალაქი მთლიანად გაძარცვეს, მოსახლეობა კი დახოცეს. მონღოლთა იმპერიის პერიოდში ქალაქს ირიაი ეწოდებოდა.
მინისა და ცინის დინასტიები
მინის დინასტიისა (1368–1644) და ცინის დინასტიის (1644–1911) მმართველობის პერიოდში ინჩიანი ნინსიის პრეფექტურას წარმოადგენდა. ტუნკანის აჯანყების პერიოდში (1862-1877) ტუნკანის ძალებმა ინჩუანში 100 000 ადამიანი დახოცეს.
XX საუკუნე
1928 წელს, ნინსიის პროვინცია განსუს შეუერთდა, ინჩუანი კი მისი დედაქალაქი გახდა. 1954 წელს, მას შემდეგ რაც ნინსიის პროვინცია გაუქმდა, ქალაქი განსუს პროვინციის შემადგენლობაში დარჩა. ნინსია-ხუეის ავტონომიური რეგიონის ჩამოყალიბების შემდეგ, 1958 წელს, ინჩუანი ამ რეგიონს გადაეცა და მისი დედაქალაქი გახდა.
ტრადიციულად, ინჩუანი ადმინისტრაციული და კომერციული ცენტრი იყო. 1950-იან წლებში ქალაქში ბევრი საწარმო არსებობდა, თუმცა მათი უმეტესობა ადგილობრივ ხელსაქმეს მიეკუთვნებოდა და არა თანამედროვე ინდუსტრიას. დროთა განმავლობაში ქალაქი მნიშვნელოვნად გაიზარდა. შიწუიშანის მიმდებარედ, ხუანხეს აღმოსავლეთ სანაპიროზე ნახშირის მარაგის აღმოჩენის შემდეგ, ინჩუანი ამ ნედლეულის მომპოვებელ ცენტრად ჩამოყალიბდა.
ამ ყველაფრის მიუხედავად, ინჩუანი არაინდუსტრიულ ქალაქად რჩება. ქალაქის მიმდებარე ტერიტორია, სადაც საირიგაციო სისტემები ხანისა (ძვ.წ. 206–ახ.წ 220) და ტანის დინასტიების (618–907) პერიოდიდან არსებობს ნაყოფიერია. ინჩუანი მისი მიმდებარე დასახლებებისთვის მთავარი სასოფლო-სამეურნეო და სადისტრიბუციო ცენტრია.
გეოგრაფია
ინჩუანი მდებარეობს ინჩუანის (ასევე ცნობილი როგორც ნინსია) დაბლობზე. ის გადაჭიმულია მონღოლეთის უდაბნოებიდან ხელანშანის ქედამდე. ხუანხე ინჩუანის სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილიდან ჩრდილო-დასავლეთისაკენ გაედინება. ინჩუანის საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან 1100 მეტრია.
კლიმატი
ინჩუანისათვის დამახასიათებელია ცივი არიდული ჰავა (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია BWk). ქალაქისათვის დამახასიათებელია ძალიან მშრალი და ცივი ზამთარი, გვიანი გაზაფხული და მოკლე ზაფხული.
ეთნიკური ჯგუფები
2019 წლის მონაცემებით, ინჩუანის მოსახლეობის 72,43 % ხანია. მოსახლეობის 25,79 % ხუეის ხალხს მიეკუთვნება, 1,78 % კი ჩინეთში მცხოვრებ სხვა ეთნიკურ უმცირესობას მიეკუთვნება.
ურბანიზაცია
საოლქო დონის ქალაქის მოსახლეობის 79,05 % ინჩუანის ურბანულ ნაწილში ცხოვრობს. ეს მაჩვენებელი ყველაზე მაღალი სისიის რაიონშია, სადაც მოსახლეობის 91,28 % ურბანულ ნაწილებშია დასახლებული. ყველაზე დაბალი მაჩვენებელი ლინგვუს აქვს, სადაც „მეტრო არეალში“ მხოლოდ მოსახლეობის 58,22 % ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ინჩუანი კატეგორია:ნინსია-ხუეის ქალაქები
კოერუს მუნიციპალიტეტი
კოერუს მუნიციპალიტეტი (Koeru vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, იარვამაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარვამაას მუნიციპალიტეტი
მცხეთოსი
ქართლის ცხოვრება
ლეონტი მროველი წერს: ხოლო მცხეთოს, რომელი უგმირე იყო ძმათა მისთა, ესე დარჩა საყოფელთა მამისა მათისა ქართლოსისათა, რომელსა აწ ჰქჳან არმაზი. და მან-ვე აღაშენა ქალაქი შესაკრებელსა შორის მთკურისა და არაგჳსასა, და უწოდა სახელი თჳსი მცხეთა. და დაიპყრა ქუეყანა ტფილისითგან და არაგჳთგან დასავლით ვიდრე სპერის ზღუადმდე. და ესე იყო განმგე და უფალ მათ ოთხთავე ძმათა ზედა და ესე ოთხნივე იყვნეს მორჩილ მისა. ესე არიან განყოფილნი ქართლოსის ძეთანი და რომელნი განყვნა დედამან მათმან შემდგომად სიკუდილისა ქართლოსისა. ხოლო მრავალთა წელთადა მრავალთა ჟამთა ცხოვნდა ძე ქართლოსისი, და განმრავლდა ნათესავი მისი, და მათ ყოველთა განმრავლდა ნათესავი მათი. ხოლო შვილთა შორის მცხეთოსისათა გამოჩნდეს სამნი გმირნი სახელოვანნი, რომელთა სახელები ესე არს: პირველსა უფლოსი, და შემდგომსა ოძრჴოსი, და მესამესა ჯავახოსი. განუყო მათ ქუეყანა და ნათესავი ათი ყოველი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველთა ეთნარქები კატეგორია:მცხეთის მამასახლისები
Metallic Assault: A Tribute to Metallica
Metallic Assault: A Tribute to Metallica — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკისადმი მიძღვნილი ალბომი, შექმნილი სხვადასხვა შემსრულებელთა თანამშრომლობით, რაც იმას ნიშნავს რომ სიმღერებს მღერიან არა კონკრეტული ჯგუფები, არამედ მუსიკოსების ნაკრები რამდენიმე ჯგუფიდან. ალბომში შესულია ბევრი ცნობილი მეტალ მუსიკოსის შესრულება. დისკი გამოიცა 2001 წლის 13 თებერვალს.
სქოლიო
კატეგორია:მეტალიკა კატეგორია:2001 წლის ალბომები
სიაუშ სააკაძე
სიაუშ გიორგის ძე სააკაძე (გ. დაახლოებით 1606) — გიორგი სააკაძის მამა. მეფე სიმონ I-ის უახლოესი თანამშრომელი, მისი მრჩეველი, — სალაროს მოლარე და მოურავი (სავარაუდოა თბილისისა).
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1606 კატეგორია:მოურავები
ინგერმანლანდია
thumb|ინგერმანლანდია ინგერმანლანდია (შვედ Ingermanland, ფინ Inkeri ან Inkerinmaa, ესტ Ingeri ან Ingerimaa; ინგრია, იჟორა, იჟორთა მიწა, ნევისპირეთი) — ეთნოკულტურული და ისტორიული რეგიონი, მდებარეონს ნევის ნაპირებზე, სრულდება ფინეთის ყურესთან, მდინარე ნარვა, ჩუდის ტბა დასავლეთით და ლადოგის ტბა ჩრდილო-აღმოსავლეთით ინგერმანლანდიის საზღვრებია. ფინური კარელიისგან  გამიჯნულია მდინარე სესტრათი.
1708 წელს ეს მიწები ინგერმანლანდიის ფართო გუბერნიაში შევიდა, 1710 წელს კი პეტერბურგის გუბერნიაში, 1927 წლიდან კი ლენინგრადის მხარეში (აქვე უნდა ითქვას, რომ მთელი ეს პერიოდი ინგრიის საზღვრები იცვლებოდა). ისტორიული ინგერმანლანდია მოიცავს ქალაქ სანქტ-პეტერბურგს და ლენინგრადის მხარის რაიონებს: ვოლოსოვის, ვსევოლოჟსკის, გატჩინსკის, კინგისეპსკის, ლომონოსოვის, ტოსნენკის, ასევე კიროვის რაიონის დასავლეთს მდინარე ლავამდე.
რესურსები
* კატეგორია:რუსეთის ისტორიული მხარეები
Swings Both Ways
Swings Both Ways — რობი უილიამსის მეათე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2013 წლის 15 ნოემბერს. დისკი არის უილიამსის რიგით მეორე სვინგის ჟანრის ალბომი 2001 წლის Swing When You're Winning-ის შემდეგ.
გარეიკა
გარეიკა (Гәрәй; Гарейка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 39 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 51 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (60 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
ორჰუსი
ორჰუსი (Aarhus) — მეორე უმსხვილესი ქალაქი დანიაში. ქვეყნის უმთავრესი ნავსადგური მდებარეობს იუტლანდიის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ მხარეს, დანიის გეოგრაფიულ ცენტრში. ქალაქი ორჰუსის მუნიციპალიტეტის ცენტრია და მისი მოსახლეობა 315 193 ადამიანია, ცენტრალური ურბანული არეალის კი 252 213 (2012 წ). „დიდი ორჰუსის“ აგლომერაციის მოსახლეობა 1,2 ადამიანს აღწევს,  რაც დანიის მთლიანი მოსახლეობის 23%-ია. ორჰუსს არაოფიციალურად „იუტლანდიის დედაქალაქს“ უწოდებენ.
ორჰუსი აღმოსავლეთ იუტლანდიის მეტროპოლიური არეალის მთავარი და უდიდესი ქალაქია, აღმოსავლეთ იუტლანდიის სხვა 17 მუნიციპალიტეტს შორის. ორჰუსი მეორე დანიაში უმსხვილესი ურბანული არეალია კოპენჰაგენის შემდეგ.
ორჰუსის ეპარქია ახ. წ. 951 წლით თარღდება, აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალა კი 1300 წლით, ვიკინეგბის ხანით. თავად ქალაქი კი სავარაუდოდ ახ. წ. 770 წელზე უფრო ადრე უნდა იყოს დაარსებული, რის შედეგადაც ის სკანდინავიის უძველესი დიდი ქალაქია. გერმანიასა ბალტიის ქვეყნებს შორის სავაჭრო გზებზე ხელსაყრელი მდებარეობის წყალობით, ამ ქალაქს განსაკუთრებული როლი ჰქონდა, რაც დღემდე გრძელდება.
სქოლიო
კატეგორია:დანიის ქალაქები
პარხალი (მხარე)
პარხალი — მხარე საქართველოს სამეფოში, ისტორიულ პროვინცია ტაოში, ამჟამად თურქეთში. მოიცავდა მდინარე ჭოროხის შუა წელის მარცხენა შენაკადის პარხალისწყლის აუზს. ცენტრი იყო დაბა პარხალი. პარხალში მდებარეობს ქართული არქიტექტურის ძეგლი პარხალი.
ისტორია
სახელწოდება „პარხალს“ უკავშირებენ ანტიკურ წყაროებში მოხსენიებულ პარიადრის მთიანეთს. პარხალი X საუკუნეში დავით III კურაპალატის მამული იყო. აქ რამდენიმე კილომეტრზე გრძელდება კლდეში გამოკვეთილი სარწყავი არხი, რომლის მშენებლობა XII-XIII საუკუნეების მიჯნაზე თამარ მეფეს მიეწერება. XIV საუკუნეში შედიოდა ტრაპიზონის იმპერიაში.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
Sibbalda procumbens
Sibbalda procumbens — ყვავილოვანი მცენარე ვარდისებრთა ოჯახისა. იზრდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში. გვხვდება ალპური კლიმატის ფარგლებში, ტუნდრაში, მთების სუბალპურ ფერდობებზე, იქ სადაც თოვლი მთელი წლის განმავლობაში დევს. გავრცელების არეალია: ჩრდილოეთი ამერიკა, აზია და ევროპა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვარდისებრნი
დაიკო კერი
დაიკო კერი (Sister Carrie) — ცნობილი ამერიკელი მწერლის თეოდორ დრაიზერის პირველი და ერთ-ერთი ყველაზე გახმაურებული რომანი.
მოკლე ისტორია
ამ ნაწარმოებით დრაიზერმა მეოცე საუკუნის ამერიკელი მწერლების რეალისტური, თუმცა, დაცემის პირას მყოფი ტრადიცია განაგრძო. რომანს კრიტიკოსთა და საზოგადოების მხრიდან სასტიკი შეფასება მოჰყვა, ნაწარმოებს უზნეოც კი უწოდეს. დრაიზერმა მთავარი მოქმედი პერსონაჟი გოგონა საზოგადოებაში გაბატონებულ ნორმებს დაუპირისპირა.
სიუჟეტი
"კერი" დრაიზერმა 1900 წელს გამოსცა. ნაწარმოები ახალგაზრდა სოფლელ გოგონას ეხება, რომელიც დიდ ქალაქში ბედის საძებნელად ჩადის. პირველად კერი უფროს დასთან დაბინავდება, სადაც მისი "ამერიკული ოცნების" გაცნობიერებას ახდენს, შემდგომ გოგონა ბინას იცვლის და დიდებისკენ მიმავალ გზაზე პირველ ნაბიჯებსაც დგამს.
კერი რომანის ბოლოს ცნობილი მსახიობი ხდება, თუმცა, მისი შინაგანი სამყარო ვერ ეგუება არსებულ რეალობას და ფუფუნებაში მყოფი ახალგაზრდა ქალი მარტოობას ირჩევს ცხოვრების თანამგზავრად.
კერი ქართულად
thumb|150px|left|რომანის პირველი ქართული გამოცემა, 1964 წ. თბილისი
რომან კერის ქართველი მკითხველი გასული საუკუნის 60-იანი წლებიდან იცნობს. აღსანიშნავია, რომ თეოდორ დრაიზერის შემოქმედების ქართულად თარგმნას ჯერ კიდევ მე-20 საუკუნეში ჩაეყარა საფუძველი. დრაიზერის ნაწარმოებების ქართულ ენაზე ამეტყველებას გარკვეული დატვირთვაც ჰქონდა, კერძოდ, მწერალი მწვავედ აკრიტიკებს ამერიკის (და ზოგადად) კაპიტალისტური სამყაროს წარმომადგენლების არაადამიანურ დამოკიდებულებას დაბალი კლასის ადამიანების მიმართ, რაც ხსენებულ რომანშიც კარგად არის ნაჩვენები.
კატეგორია:1900 წლის რომანები კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:თეოდორ დრაიზერის რომანები კატეგორია:სოციალური რომანები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკული რომანები
ნანყვამ-ზაგრალი
ნანყვამ-ზაგრალი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლატალის თემი (სოფლები: იენაში, იფხი, კვანჭიანარი, ლახუშდი, ლაჰილი, ლელბაგი, ლეშუკვი, მაცხვარიში, ნანყვამ-ზაგრალი, სიდიანარი, შყალერი).
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კლაუდია მორი
1991 წლიდან ის არის ხმის ჩამწერი ლეიბლის „ჩელენტანოს კლანი“ მმართველი დირექტორი.
60-იანი წლები
კლაუდიამ კარიერა კინოსამყაროში დაიწყო 1959 წელს სერასელას როლის შესრულებით ამავე სახელწოდების ფილმში. მან ასევე ითამაშა ისეთ ცნობილ ფილმებში, როგორიცაა ლუკინო ვისკონტის „როკო და მისი ძმები“ (რაფაელა) და რობერტ ოლდრიჩის „სოდომი და გომორა“.