cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტუტსი (ხალხი)
რუანდის და ბურუნდის სამი უდიდესი ეთნიკური ჯგუფიდან ტუტსი სიდიდით მეორეა. დანარჩენი ორია ჰუტუ (უდიდესი ეთნიკური ჯგუფი) და ტვა (სიდიდით მესამე). დანარჩენი მცირე ჯგუფების წარმომადგენლები არიან: ჰემა, კიგა და ფურირუ. ჩრდილოეთით, რუანდაში მცხოვრებ ტუტსებს ეწოდებათ რუგურუ ან ბანიარუგურუ. სამხრეთით, ბურუნდიში მხოვრებ ტუტსებს ეწოდებათ ჰიმა, ხოლო დასავლეთით კონგოს ტერიტორიაზე კივუს პლატოზე მცხოვრებ ტუტსებს - ბანიამულენგეს.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ხალხები
ფრანსუა ოზონი
ფრანსუა ოზონი (François Ozon დ. 15 ნოემბერი, 1967) — ფრანგი კინორეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი და მემონტაჟე. ითვლება ფრანგული „ახალი ტალღის“ ერთ-ერთ მნიშვნელოვან წარმომადგენლად. მისი ცნობილი ფილმებია „8 ქალი“ და „საცურაო აუზი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი
კრაკენის ზღვა
აღწერა
კრაკენის ფართობი 400 000 კმ²-ია და მიჩნეულია სითხის უდიდეს აუზად ტიტანის ჩრდილოეთ პოლარულ რეგიონში. მაქსიმალური სიღრმე სავარაუდოდ 160 მეტრია, 1,5 სმ სიმაღლის თავთხელი კაპილარული ტალღები კი 0,7 მ/წმ სიჩქარით გადაადგილდება. მისი, როგორც ნახშირწყალბადების (ძირითადად თხევადი მეთანი) ზღვის სტატუსი რადარული ფოტოგრაფიის გზით განისაზღვრა. სავარაუდოდ, კრაკენის ზღვა დედამიწის კასპიის ზღვაზე დიდია.
ზღვაში მდებარეობს კუნძული — მაიდა-ისნულა. შესაძლებელია, რომ კრაკენის ზღვა ჰიდროლოგიურად დაკავშირებული იყოს ტიტანის მეორე უდიდეს ზღვასთან — ლიგეიასთან.
ერთ ადგილას, ზღვა დაახლოებით 17 კმ სიგანემდე ვიწროვდება და გიბრალტარის სრუტის ზომას იღებს; ამ ადგილს კრაკენის ხორხს უწოდებენ და სავარაუდოდ, იქ მნიშვნელოვანი დინებებია. ტიტანის ორბიტული ექსცენტრიულობა შესაძლოა განაპირობებდეს ზღვის 1-მეტრიან მოქცევებს 0,5 მ/წმ სიჩქარით, ასევე მორევებსაც.
სამომავლოდ, NASA-სა და ევროპის კოსმოსური სააგენტოს ერთობლივი, სატურნის სისტემის მისიის ფარგლებში, კრაკენის ზღვაში დაგეგმილია ზონდის დასმა, რომელიც შეისწავლის მის შემადგენლობას, სიღრმესა და მრავალ სხვა მახასიათებელს.
სქოლიო
კატეგორია:ტიტანის ტბები
ვარნა (ისმაილი)
ვარნა (Varna) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ალექსი V დუკა
ალექსი V დუკა (Αλέξιος Ε' Δούκας Μούρτζουφλος; გ. დეკემბერი, 1205) — ბიზანტიის იმპერატორი 1204 წლის 5 თებერვლიდან 12 აპრილამდე. მიეკუთვნებოდა დუკების ცნობილ საგვარეულოს.
ალექსი V იმპერატორად გამოაცხადეს ანგელოსების დინასტიის დაცემის შემდეგ, მალევე წააგო ომი ჯვაროსნებთან, რომლებმაც განადგურებული კონსტანტინოპოლის ტერიტორიაზე დააარსეს ლათინთა იმპერია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:გარდაცვლილი 1205 კატეგორია:XIII საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:დამხობილი მონარქები
ნიგოზის ნამოსახლარი
ნიგოზის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნიგოზის სამხრეთით, 2 კილომეტრზე ნიგოზას ხევში, გორაზე. თარიღდება ადრინდელი რკინის ხანით.
ნამოსახლარზე იპოვება თიხის ჭურჭლის შავად, ნაცრისფრად და მოწითალოდ გამომწვარი დერგები, რომლებსაც შემოვლებული აქვთ რელიეფური ტალღისებური სარტყელი, შავად და ნაცრისფრად გამომწვარი, პირგადაშლილი ქოთნები. ნაცრისფრად გამომწვარი ფართოყელიანი დოქები და ტალღისებური ორნამენტიანი პირგადაშლილი ჯამები, წნულისანაბეჭდიანი ბათქაშისა და ხელსაფქვავის ნამტვრევები. ნაკრძალზე ეკლესიის ნანგრევებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხუან ესპანელი
ადრეული ცხოვრება
ხუანი დაიბადა 1913 წლის 20 ივნისს სეგოვიაში. იგი იყო ესპანეთის მეფე ალფონსო XIII-ისა და დედოფალ ვიქტორია ევგენია ბატენბერგელის უმცროსი ვაჟი. 1931 წელს რევოლუციონერებმა დაამხეს მამამისის მმართველობა და ჩამოაყალიბეს ესპანეთის მეორე რესპუბლიკა, რომლის სათავეშიც ფრანსისკო ფრანკო მოვიდა, რომელმაც ქვეყნიდან გააძევა სამეფო ოჯახი. მას შემდეგ, რაც 1938 წელს მისი უფროსი ძმა ალფონსო ავტოკატასტროფაში დაიღუპა, ხოლო მეორე ძმამ, პრინცმა ხაიმემ საფრანგეთის ტახტის სანაცვლოდ უარი თქვა ესპანეთის ტახტზე, ხუანი ესპანეთის ტახტის პირველი მემკვიდრე გახდა. აქედან გამომდინარე, მან მიიღო ასტურიის პრინცის წოდება. იგი ასევე დიდად იყო დაინტერესებული ზღვაოსნობით. ცნობილია, რომ იგი ბრიტანეთის მხარეს იბრძოდა ბომბეიში.
ქორწინება
იგი თავის მომავალ საცოლეს იტალიის მეფე ვიტორიო ამადეო III-ის სამეფო კარზე შეხვდა, თავისი უფროსი დის, ბეატრის ესპანელის დაბადების დღის წვეულებაზე. შეხვედრიდან მალევე, 1935 წლის 12 ოქტომბერს, რომში იგი დაქორწინდა სილამაზით სახელგანთქმულ მარია დე ლას მერსედეს დე ბურბონ-სიცილიელზე. იგი ხუანს შორეულ ბიძაშვილად ერგებოდა.
ბედნიერ წყვილს, მრავალწლიანი ქორწინებიდან სულ ოთხი შვილი შეეძინათ, აქედან ორი გოგონა და ორი ვაჟი. ცნობილია, რომ როდესაც მათი პირველი ვაჟი, ხუან კარლოსი იბადებოდა, ხუანი ამ დროს სანადიროდ იყო, რადგანაც მან იცოდა, რომ კიდევ რამდენიმე კვირა მშობიარობა მოსალოდნელი არ იყო.
თავდაპირველად ხუანი და მარია დე ლას მერსედესი ჯერ კანში, შემდეგ კი რომში დასახლდნენ, 1939 წელს მეორე მსოფლიო ომის დაწყებასთან ერთად კი ისინი შვეიცარიაში, ქალაქ ლოზანაში გადასახლდნენ, ომის დასრულების შემდეგ კი ისინი პორტუგალიაში დაბინავდნენ.
ბრძოლა ტახტისათვის
ვინაიდან მისი ერთი უფროსი ძმა უშვილოდ მოკვდა, მეორემ კი უარი თქვა ტახტზე, მამის გარდაცვალების შემდეგ ესპანეთის ტახტის პირველი მემკვიდრე ხუანი გახდა, რომელმაც თავისი უფლებებისათვის ბრძოლა დაიწყო და დასაწყისისათვის ბარსელონას გრაფობაც მიიღო.
თავიდან, ჯერ კიდევ 1939 წელს იგი მამასთან ერთად შევიდა ესპანეთში და ხალხი ააჯანყა, თუმცა საფრანგეთის საზღვართან, გენერალმა მოლამ ისინი დააკავა და ქვეყნიდან კიდევ ერთხელ გააძევა.
1947 წელს ფრანსისკო ფრანკომ გამოაცხადა, რომ მისი გარდაცვალების შემდეგ ესპანეთი კვლავ მონარქია გახდებოდა, რაც ცხადია სამომავლოდ ხუანის გამეფებას ნიშნავდა. მაგრამ, ფრანკო შიშობდა, რომ ხუანი თავისი ლიბერალური შეხედულებების გამო ესპანეთს უკან დააბრუნებდა, ამრიგად, 1969 წელს ფრანკომ განაცხადა, რომ ესპანეთში მეფობა მხოლოდ ხუანის ვაჟის, ხუან კარლოსის გვირგვინ ქვეშ აღსდგებოდა. ამრიგად, თავად ხუანმა უარი თქვა მეფობაზე თავისი ვაჟის სასარგებლოდ. აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ ამის შემდეგ ფრანკომ ისინი ესპანეთში დააბრუნა და მასა და ხუანს კარგი ურთიერთობაც კი ჩამოუყალიბდათ. მათი ურთიერთობა საგრძნობლად გაუარესდა, როდესაც ხუანმა ფრანკოს საჯაროდ უწოდა "არალეგიტიმური ჩინოვნიკი".
1975 წელს ფრანკოს გარდაცვალების შემდეგ, ესპანეთის მეფე ხუანის ვაჟი ხუან კარლოს I ხდება, თავად ხუანი კი გარდაცვალებამდე ბარსელონას გრაფად დარჩა. იგი გარდაიცვალა 1993 წლის 1 აპრილს, დაკრძალეს მადრიდში, ესკორიალის სამეფო აკლდამაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები კატეგორია:ესკორიალის მეფეთა პანთეონში დაკრძალულები
იზაბელა გონძაგა
იზაბელა გონძაგა (Isabella Gonzaga; დ. 1576 — გ. 1627) — გონძაგას დინასტიის წარმომადგენელი. მანტუისა და მონფერატოს ჰერცოგინია 1626-1627 წლებში როგორც ვინჩენცო II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
იზაბელა დაიბადა 1576 წელს. იგი იყო ნოველარას გრაფ ალფონსო I-ისა და მისი მეუღლის, ვიტორია დი კაპუას მერვე შვილი ცამეტიდან. მიუხედავად იმისა, რომ გონძაგები მანტუას მართავდნენ, იზაბელას ოჯახი ნეაპოლში ცხოვრობდა, სადაც ისინი ერთ-ერთ ყველაზე მდიდარ და დიდი ძალაუფლების მქონე ოჯახად მიიჩნეოდნენ. იზაბელას მამა და მისი წინაპრები საკუთრივ ნოველარას გარდა განაგებდნენ ბანიოლოს, კოსტანცასა და კორეჯოს, ხოლო იზაბელას დედის ოჯახი კაპუას, ფრანკოლიზეს, კოლონასა და ძაგაროლოს მართავდნენ.
1594 წელს იზაბელა მიათხოვეს მიისავე ბიძაშვილ ფერანტე გონძაგას, სან-მარტინოს სენიორს. ერთგული სამსახურისათვის ფერანტემ ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ისაგან მწავალი წოდება და ესპანური არმიის გენერლობა მიიღო. მასა და იზაბელას სულ შვიდი შვილი შეეძინათ:
1605 წელს იზაბელას მეუღლე გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მთელი მისი მემკვიდრეობა მათ პირველ ვაჟზე, სციპიონე გონძაგაზე გადავიდა.
1615 წელს იზაბელა პირველად შეხვდა თავის მომავალ ქმარს, კარდინალ ვინჩენცო გონძაგას, რომელიც იმ ხანად მანტუის ჰერცოგ ფერდინანდო გონძაგას უმცროსი ძმა იყო. ჰერცოგი ფედერიკო უშვილო კაცი იყო და არც ცოლის შერთვას გეგმავდა და ვინაიდან მათი უფროსი ძმა, ჰერცოგი ფრანჩესკო IV გონძაგაც უშვილოდ აღესრულა, გვარის გაგრძელება, ფაქტობრივად ვინჩენცოს ევალებოდა, რომელმაც იზაბელასთან შეხვედრის შემდეგ მალევე მიატოვა სასულიერო ცხოვრება. 1616 წლის აგვისტოში ვინჩენცომ საიდუმლოდ დაიწერა ჯვარი იზაბელაზე. აღსანიშნავია, რომ პაპმა პავლე V-მ მას ქორწინებიდან ერთ თვეში, 5 სექტემბერს ჩამოართვა სასულიერო წოდება.
მიუხედავად იმისა, რომ იზაბელას პირველ ქმართან შვიდი შვილი ჰყავდა და ქვრივობის პერიოდში მერვე უკანონო ბავშვიც გააჩინა საყვარლისგან, ვინჩენცოსგან ერთხელაც ვერ დაფეხმძიმდა, რის გამოც მანტუის მემკვიდრის კრიზისი გადაუჭრელი დარჩა. 1626 წლის 29 ოქტომბერს მისი მაზლი, ფერდინანდო გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტი ვინჩენცო II-მ დაიკავა, იზაბელა კი მანტუისა და მონფერატოს ჰერცოგინია გახდა, თუმცა ერთობ მცირე ხნით. იგი ამ ამბიდან სულ რამდენიმე თვეში, 1627 წელს გარდაიცვალა. ამავე წლის დეკემბერში აღესრულა ვინჩენცოც, რითაც შეწყდა გონძაგას დინასტიის ძირითადი შტო, რასაც მოჰყვა ომი მანტუის მემკვიდრეობისათვის, რომელიც მხოლოდ 1631 წელს დასრულდა ნევერის ჰერცოგ კარლო I გონძაგას გამარჯვებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1576 კატეგორია:გარდაცვლილი 1627 კატეგორია:გონძაგა კატეგორია:მანტუის ჰერცოგინიები
რენდოლის ოლქი
რენდოლის ოლქი (Randall County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კანიონი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
დიმიტრი ქუმსიშვილი
დიმიტრი ქუმსიშვილი (დ. 7 სექტემბერი, 1974) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პირველი ვიცე-პრემიერი, ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი. 2015 წლის 1 სექტემბრიდან 2016 წლის 27 ნოემბრამდე იყო ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი. 2016 წლის 27 ნოემბრიდან 2017 წლის 13 ნოემბრამდე ფინანსთა მინისტრი. 2015 წელს იყო ქალაქ თბილისის ვიცე-მერი.
ბიოგრაფია
დიმიტრი ქუმსიშვილი სწავლობდა კომაროვის ფიზიკა-მათემატიკურ სკოლაში. მან დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი 1992 წელს; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი 1998 წელს. 1995-1996 წლებში სს „გაერთიანებული ქართული ბანკის“ წამყვანი სპეციალისტი; 1996-1997 წლებში „აუდიტკონსალტინგის“ აუდიტორი; 1997-1999 წლებში „ქართუ ბანკის“ ხაზინის უფროსი; 1999-2011 წლებში „ბანკ ქართუს“ გენერალური დირექტორის პირველ მოადგილე; 2010-2012 წლებში შპს „გლობალ კონტაქტ კონსალტინგის“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი; პარალელურად, 2011-2012 წლებში ჰოლდინგ „პალიტრა მედიის“ ბიზნესგანვითარების დირექტორი. 2012 წლამდე შპს „რეშენალ სოლუშენის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე, და იმავე პერიოდში, დაწყებითი ბიზნესის და ინოვაციების საინვესტიციო ფონდის დირექტორი.
საქართველოს აღმასრულებელ ხელისუფლებაში დიმიტრი ქუმსიშვილი 2012 წლის ბოლოს, საპარლამენტო არჩევნებში საარჩევნო ბლოკის „ქართული ოცნება“ გამარჯვების შემდეგ მოვიდა. 2015 წლის 30 ნოემბრიდან ვიცე-პრემიერი, 2016 წლის 13 ივნისიდან დღემდე — პირველი ვიცე-პრემიერი.
2017 წლის 13 ნოემბერს მეორეჯერ დაინიშნა ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:საქართველოს ეკონომიკის მინისტრები კატეგორია:საქართველოს ფინანსთა მინისტრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბუკი
ბუკი — სამხედრო-სასიგნალო საკრავი.
ბუკის ხმიანობის გამოსახატად ძველ ძეგლებში სხვადასხვა გამოთქმა გვხდება. მაგალითად, „შაჰნამეში” ქექაოზის მაზანდარანს გამგზავრების აღწერისას ნათქვამია: „მეორეს დღეს გაემართნეს ქოსსა ჰკრეს და ბუკი ყუირსა”. იქვე გვხდება: „დარაზმეს და ბუკსა სცემდეს, გამოიღებს ქოსი ხმასა”. ბუკის ხმობა „იოსებ ზილიხანიანის” მეორე ვერსიაშიც არის: “მათ დროშები გაუშალეს, ქოსსა სცემდეს, ბუკი ხმობდეს”. სულხან-საბა ორბელიანსაც თავის იგავ-არაკებში მოხმობილი აქვს ბუკის ცემა: „თუმცა ამ საკრავს ხმობა და ყუირილი უფრო შეეფერება, ვიდრე ცემანი საყვირთა" ს.ორბელიანის განმარტებით საყვირთა სახეობანი ერთმანეთისაგან ზომითაც განირჩეოდნენ, მაგალითად: „ბუკი საყვირია დიდი”, ხოლო „ზროხაკუდი საყვირია მომცრო”.
აღწერა
thumb|right|250px|ბუკი ბუკი გაკეთებულია თუნუქისაგან (თითბერი). მილძაბრიდან საყვირის პირველ ნახევრამდე ჩასმულია ხის შტამბი. მეორე ნახევარში შიდა მხარეს კი ბოლომდე მიმაგრებულია თუნუქის მილი. საყვირის სიმაღლეა 1270 მმ. მილძაბრის დიამეტრი 220 მმ. ჩაბერვის ადგილი 28 მმ.
„ვეფხისტყაოსნიდან“ ირკვევა, რომ მეფედ კურთხევის დროს ბუკის კვრა წესად იყო მიღებული. მაგალითად, როდესაც როსტევანმა თინათინი თანამოსაყდრედ (ხელმწიფედ) დასვა: „ბუკსა ჰკრეს და წინწილანი დაატკბობდეს ტკბილთა ხმათა“, ან „ბუკსა ჰკრეს და მეფედ დასვეს, ქოსნი ჰხმასა დაატკბობდეს”. ბუკი უმეტესად ლაშქრობისას გამოიყენებოდა. „ვეფხისტყაოსანში” ნათქვამია: „გამოჩნდეს, სცემდეს ტაბლაკსა, ბუკმან ხმა გააზერაო”, ხოლო „ვისრამიანში” რამინის ლაშქრად გამგზავრების აღწერილობაში აღნიშნულია: „გაემართნეს დიდითა ლაშქრითა, ასაყრელთა ბუკთა სცემდეს, ქოს-ალამნი ჯეონისამებრ მოდიოდეს”, ე. ი. ბუკს ისე ახმაურებდნენ, რომ ყველას სცოდნოდა ჯარის აყრა-გამგზავრებისთვის მზადების დაწყება.
ლაშა-გიორგის არზრუმის მხარეს ლაშქრობის დროსაც იქაურებმა „ვითარცა განთენდა, ჰკრეს ბუკთა და დაფდაფთა (დაირა) და შეიქმნა ხმა ქალაქთა შინა, დამასკუნელნი სისხლთა, მათთა დათხევისანი”. თამარ მეფის პირველი ისტორიკოსი მოგვითხრობს, რომ ირანში ლაშქრობიდან საქართველოში დაბრუნებულ ძლევამოსილ ჯარს თამარი „მიეგება ზეიმითა და დიდებითა: იყო ხმა ბუკთა და დუმბულთა”. რასაკვირველია, მაშინაც კარგად ესმოდათ, რომ ბუკის ხმა მეტისმეტად ძლიერი და გამაყრუებელი იყო. ამიტომ ბუკთა ტკრციალი ლხინისა და ნადიმის დროს უმთავრესად ზეიმის გამომხატველი უნდა ყოფილიყო. ეს გარემოება თვით შოთა რუსთაველსაც აქვს აღნიშნული. მგოსნის სიტყვით: „სცემენ ბუკსა და ტაბლაკსა, მოსამატებლად ზარისად”.
სამეგრელოში ბუკს დიდი დღესასწაულების დროს უკრავდნენ, მაგალითად, სააღდგომო ლიტანიას წინ ორი მებუკე მიუძღოდა ხოლმე, არქანჯელო ლამბერტის (იტალიელი მისიონერი) ცნობით: „ნათლიღების დღესასწაულის წყალკურთხევის ლიტანიობის დროს წირვა რომ დასრულდება, მთელი პროცესია მახლობელ მდინარეზე მიდის, რათა დიდის ამბით წყალი აკურთხოს. ყველაზე წინ მედროშე მიდის, რომელსაც ხელში დროშა უჭირავს. მას მისდევს ორი კაცი, რომელნიც ბუკს უკრავენ და ბოლოს მიდის დანარჩენი ხალხი”.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური ინსტრუმენტები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ქართული ხალხური საკრავები
კონვერსიული აშლილობა
კონვერსიული აშლილობა — ისტერია, რომელიც XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან დაიწყო. დიდი წვლილი ფრანგ მეცნიერებს მიუძღვით. შემდეგ ზიგმუნდ ფროიდმა იხმარა ტერმინი „კონვერსია“, რომელიც მოიცავდა თანამედროვე წარმოდგენას იმის შესახებ, რომ პაციენტისთვის მიუღებელი ფსიქიკური მდგომარეობანი ნეიტრალდება სომატურ (ფიზიკურ) ჩივილებად მათი გარდაქმნის შედეგად.
კლინიკური სურათი
ხშირია სომატოფორმული აშლილობისათვის დამახასიათებელი - კუჭ-ნაწლავის (ტკივილი მუცლის არეში, გულისრევა, უსიამოვნო გემო პირში), გულ-სისხლძარღვთა (ქოშინი დაძაბვის გარეშე, ტკივილი გულმკერდის არეში), შარდ-სასქესო (ხშირი შარვა) დაავადებათა სიმპტომები.
კონვერსიულ აშლილობათაგან თავს იჩენს ერთი ან მეტი ნევროლოგიური სიმპტომი, რომლებიც ნებითი მოძრაობისა და მგრძნობელობის დარღვევებს უკავშირდება. გარდა ამისა, ვითარება კრუნჩხვითი გულყრები გონების დააუკარგავად, მოტორული აღგზნების ქარიშხალი, ტრიმზი (საღეჭი კუნთების სპაზმი), ყრუ-მუნჯობა.
აღნიშნული სიმპტომები არ არის განზრახ გამოწვეული (სიმულირებული). მათი არსებობა უშუალოდა არის დაკავშირებული ფსიქოლოგიურ კონფლიქტთან ან სტრესულ ფაქტორებთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნერვული დაავადებები
იონ ანტონესკუ
იონ ვიქტორ ანტონესკუ (Ion Victor Antonescu; დ. 2 ივნისი, 1882 — გ. 1 ივნისი, 1946) — რუმინეთის სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე. მარშალი, პრემიერ-მინისტრი და კონდუკეტორი (ფიურერის ან დუჩეს ანალოგი conducătorul, conducător) 1940-1944 წლებში.
დაიბადა ქალაქ პიტეშტში, მსხვილი მიწათმფლობელის ოჯახში. სწავლობდა საფრანგეთის სამხედრო სასწავლებელში და კოლეჯში. ბალკანეთის მეორე ომის დროს კავალერიის დივიზიის შტაბის უფროსია. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში და უნგრეთის საბჭოთა რესპუბლიკის ინტერვენციაში 1919 წელს. ეკავა უმაღლესი თანამდებობები რუმინეთის არმიაში. 1923 წლიდან სამხედრო ატაშეა პარიზში, ხოლო 1926 წლიდან ლონდონში.
1944 წლის 24 მარტს საბჭოთა არმია შევიდა რუმინეთში. ამავე წლის აგვისტოში იასი-კიშინიოვის ოპერაციის შედეგად რუმინეთში დაიწყო აჯანყება ხელისუფლების წინააღმდეგ. 23 აგვისტოს მიჰაი I-მა გამოიძახა ანტონესკუ და მოსთხოვა ზავის დადება წითელ არმიასთან, რაზეც მან უარი განაცხადა, ამის შემდეგ ანტონ დიმიტრესკუმ იონ ანტონესკუ დააპატიმრა და 24 აგვისტოს რუმინეთმა ომიდან გასვლა გამოაცხადა. 1946 წლის 17 მაისს რუმინეთის სასამართლომ იონ ანტონესკუს სიკვდილი მიუსაჯა, 1 ივნისს განაჩენი შეასრულეს.
2006 წლის 5 დეკემბერს ბუქარესტის სააპელაციო სასამართლომ ნაწილობრივ მოახდინა ანტონესკუს რეაბილიტაცია. ადგილობრივი ნაციონალისტები და ნეოფაშისტები მას რუმინეთის ეროვნულ გმირად მიიჩნევენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 2 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1946 კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
ტაგანროგის მზის საათი
ტაგანროგის მზის საათი (Солнечные часы) — მზის საათი როსტოვის ოლქის ქალაქ ტაგანროგში. დამზადებულია 1833 წელს. იგი წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს. აღნიშნული ძეგლების სიაში შეიტანეს როსტოვის საოლქო საბჭოს სახალხო დეპუტატთა 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწყვეტილების საფუძველზე.
ისტორია
ძველი მზის საათები ტაგანროგში დაამონტაჟეს 1833 წელს ბერძნების ქუჩაზე ქვის კიბესთან ახლოს, რომელიც აერთებს ბერძნების ქუჩასა და პუშკინის სანაპიროს.
საათი დადგეს იმისათვის, რათა გაარკვიონ დრო ცაზე მზის ადგილმდებარეობის მიხედვით. ამ პერიოდისათვის ქალაქისთავი იყო ბარონი ოტო გერმანეს ძე ფრანკი. მზის საათი გვიჩვენებს ადგილობრივ ჭეშმარიტ დროს და არ ითვალისწინებს განსხვავებას ოფიციალურ დროსა და ადგილობრივ მზის დროს შორის. მზის საათის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ დღე და უღრუბლო ამინდში, როდესაც მეტალის სამკუთხედის ჩრდილი კარგად ჩანს. ამჟამად მზის საათი პრაქტიკულად არ გამოიყენება თავისი დანიშნულებით. საათი წარმოადგენს ტაგანროგის ისტორიისა და არქიტექტურის ძეგლს.
აღწერა
მინი|მარცხნივ|ტაგანროგის ახალი მზის საათი მზის საათი დგას რუხი ქვის კვარცხლბეკზე. მისი ძირითადი ელემენტია „გნომონი“ (მეტალისაგან დამზადებული ჩრდილის მაჩვენებელი). საათს გააჩნია ციფერბლატი, რომელიც დატანილია მარმარილოს ფილაზე, რომელიც თავის მხრივ დგას რვაკუთხა ქვის კვარცხლბეკზე. საათი რამდენიმეჯერ გაარემონტეს, რომლის დროსაც შეიცვალა გნომონი. საათი არ ითვალისწინებს ზამთრისა და ზაფხულის დროზე გადასვლას და პირიქით.
გნომონის როლს თამაშობს მეტალის სამკუთხედი. ციფრები 1-დან 12-მდე დაყოფილია, თოთოეული დანაყოფის ფასია 10 წუთი.
2006-2007 წლებში საათს ჩაუტარდა უკანასკნელი რესტავრაცია. ტაგანროგის მზის საათი არის ქვეყანაში მოქმედ საათებს შორის ყველაზე ძველი.
2000 წელს ტაგანროგში დააყენეს „ლემაკსის“ ფირმის მზის საათი, რომლის კონსტრუქტორია ვ. ივანოვი.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
აღმოსავლეთ პარტნიორობა
აღმოსავლეთ პარტნიორობა (Eastern Partnership, EaP) — ევროპის კავშირის პროექტი, რომელიც მომზადდა პოლონეთისა და შვედეთის მიერ. ორი ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრებმა ინიციატივა წარადგინეს ევროკავშირის ზოგად საქმეთა და საგარეო ურთიერთობების საბჭოს სხდომაზე 2008 წლის 26 მაისს, ბრიუსელში. აღმოსავლეთ პარტნიორობის ინაუგურაცია შედგა პრაღაში, 2009 წლის 7 მაისს. მისი წევრები არიან ევროკავშირი და აღმოსავლეთი ევროპის 6 სახელმწიფო.
პროექტის ფარგლებში, მონაწილე ქვეყნების საგარეო საქმეთა მინისტრების პირველი შეხვედრა 2009 წლის 8 დეკემბერს, ბრიუსელში გაიმართა. 2010 წლის დეკემბერში ევროპის საინვესტიციო ბანკმა ჩამოაყალიბა „აღმოსავლეთ პარტნიორობის ტექნიკური მხარდაჭერის ფონდი“ (EPTATF). ის მოიცავს „აღმოსავლეთ პარტნიორობის სტაჟიორთა პროგრამას“, რომელიც ხელმისაწვდომია სტუდენტებისთვის აზერბაიჯანიდან, სომხედითან, საქართველოდან, მოლდოვიდან და უკრაინიდან.
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
ვაშა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
მანუელ ვალსი
მანუელ ვალსი (Manuel Carlos Valls i Galfetti; დ. 13 აგვისტო 1962, ბარსელონა, ესპანეთი) — საფრანგეთის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. საფრანგეთის სოციალისტური პარტიის წევრი (1980–2017). შინაგან საქმეთა მინისტრი 2012–2014 წლებში. 2014 წლის 31 მარტიდან 2016 წლის 6 დეკემბრამდე — საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრი
მუზეუმის ცენტრი (ბაქო)
აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს მუზეუმის ცენტრი (წარსულში ლენინის სახელობის ცენტრალური მუზეუმის ბაქოს ფილიალი) (Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət və Turizm Nazirliyinin Muzey Mərkəzi) — შენობა მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, ბულვართან ახლოს. საგამოფენო დარბაზების საერთო ფართობი 3,700 მ²ა. მუზეუმის სააქტო დარბაზში განკუთვნილია 150 ადგილი და მისი ფართობი 240 მ². მრგვალი დარბაზის ფართობი - 230 მ², სამხატვრო გალერეა - 400 მ² და საგამოფენო დარბაზი - 700 მ².
ისტორია
1954 წლის 4 აგვისტოს სტალინის სახელობის აზერბაიჯანის ბოლშევიკური ორგანიზაციების ისტორიის მუზეუმის ბაზაზე შეიქმნა ლენინის სახელობის ცენტრალური მუზეუმის ბაქოს ფილიალი. მუზეუმი 1955 წელს გაიხსნა. 1955 წლიდან 1959 წლამდე მუზეუმის შენობაში იყო ბოლშევიკური ორგანიზაციები. ძველი მუზეუმის შენობაში იყო 15 საგამოფენო დარბაზი. ახალი შენობა 1957 წელს ყოფილი პეტროვის პარკის ტერიტორიაზე აშენდა აზერბაიჯანელი არქიტექტორის ჰასან მეჯიდოვის პროექტის მიხედვით, რომელიც ვ. ი. ლენინის 90 წლისთავისადმი იყო მიძღვნილი და 1961 წელს გადაეცა მოსკოვის მუზეუმის ფილიალს ექსპლუატაციაში. მუზეუმში დაცულია 110 000 ექსპონატი, მათ შორის - ლენინის ხელნაწერთა ფოტოასლები. ბაქოს მუზეუმი ასევე ფუნქციონირებდა, როგორც მეცნიერებათა ცენტრი. მინი|270x270პქ|მარკა ჰასან მეჯიდოვის გამოსახულებით 1991 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანების საფუძველზე, შენობა გადაეცა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს და მიეცა სახელოწება მუზეუმის ცენტრი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის მუზეუმის ცენტრის დირექტორი ლიანა ვეზიროვაა.
მუზეუმის შენობა შედგება ოთხი სართულისაგან. პირველ სართულზე არის ფოიე და სამუზეუმო კიოსკი; მეორეზე - სააქტო დარბაზი და აზერბაიჯანის მუსიკალური კულტურის სახელმწიფო მუზეუმი; მესამეზე - აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის მუზეუმი და ჯ. ჯაბარლის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო თეატრის მუზეუმი მუზეუმი; მეოთხე სართულზე არის დირექტორატი, მრგვალი დარბაზი, სამხატვრო გალერეა და საინფორმაციო ცენტრი, ასევე საინფორმაციო კვლევის ცენტრი „რუსეთის მუზეუმის“ ვირტუალური ფილიალი.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს მუზეუმი მჭიდროდ თანამშრომლობს რუსეთის, საქართველოს, ამერიკის შეერთებულ შტატების, საფრანგეთის, გერმანიის მუზეუმებთან. 2007 წელს ხელი მოეწერა შეთანხმებას „თანამშრომლობა აზერბაიჯანისა და ნორვეგიის მუზეუმებს შორის“.
მუზეუმის ცენტრში იმართება იუნესკოს საერთაშორისო ორგანიზაციების, გაეროს, თურქეთის, სემინარების, ცნობილი ადამიანების, პრესკონფერენციების, მემორიალური საღამოების სხვადასხვა სახის ღონისძიებები, კონფერენციები. 2005 წელს მუზეუმის ცენტრში კულტურის განვითარებისა და საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტი გაიხსნა და ამ განყოფილების შექმნის მიზანი იყო ახალი კულტურული პროგრამების განვითარება.
სამხატვრო გალერეა
მუზეუმის ცენტრის სამხატვრო გალერეა შედგება ხუთი დარბაზისგან, რომლის ფართობია 400 მ². დაარსების დღიდან გალერეა გამოყენებულია, როგორც საგამოფენო სივრცე. 1961 წელს გალერეაში გაიმართა პირველი გამოფენა, რომელიც ეძღვნებოდა პირველი ადამიანის კოსმოსში გაფრენას. მეოცე საუკუნის 80-იან წლებში გალერეაში გაიხსნა კომსომოლის ცენტრალური კომიტეტის მუზეუმი.
2003 წლიდან გალერეაში ჩატარდა გამოფენები, როგორიცაა „დროის ფრთები. „სეზონები“ - „შემოდგომის ფერები“, „გაზაფხული.ქალი.სიყვარული“, „საზაფხულო შთაბეჭდილება“, „ზამთრის ჰარმონია“, გამოფენა „სიყვარულის ცისარტყელა“. გალერეაში ასევე მონაწილეობდნენ შემდეგი გამოფენები: გერმანიის ფოტოგრაფი კლაუს ვიგრატი, ბულგარელი მხატვრის ემილ სტოიჩევის მიერ გამოცემული სოლო გამოფენა, ხუთი ამერიკული გამოფენა, თანამედროვე ამერიკული ფოტოგრაფიის სკოლის წარმომადგენლის თუბა ოზტეკინ კოიმენის ფოტოგამოფენა სახელწოდებით „განათება“.
მრგვალი დარბაზი
მრგვალი დარბაზის ფართობი 230 მ² და მდებარეობს შენობის გუმბათის ქვეშ. კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს პრეზენტაციები, ოფიციალური მიღება, საზეიმო გახსნა, კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს კოლეგიები, კულტურული თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმებების ხელმოწერა, აზერბაიჯანელი დიზაინერების ჩვენება, როგორც წესი, ტარდება მრგვალ დარბაზში. დარბაზში ასევე ტარდებოდა დეფილეები.
სქოლიო
კატეგორია:1957 წელს დაარსებულები კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები
The X Factor
The X Factor — სატელევიზიო მუსიკალური კონკურსის ფრენჩაიზი, შექმნილი საიმონ კოუელის და კომპანია SYCOtv-ის მიერ. იგი თავდაპირველად ბრიტანეთის ტელეეთერში გავიდა და მიზნად ისახავდა Pop Idol-ის (2001–2003) ჩანაცვლებად. შემდგომში შოუს ანალოგი მრავალ ქვეყანაში შეიქმნა.
შოუს სახელწოდება განიმარტება, როგორც განუსაზღვრელი „რაღაც“, რაც ვარსკვლავობას უზრუნველყოფს. შერილ კოული, ბრიტანული The X Factor-ის ჟიურის წევრი, ამბობდა, რომ ეს არის „რაღაც, რასაც ვერ ახსნი“.
კონკურსში გამარჯვებული აფორმებს კონტრაქტს ხმისჩამწერ კომპანიასთან. გარდა ამისა, იგი გამოდის შოუს შემდგომ გამოშვებებში.
სოროკი
სოროკი (Soroca, Сороки, Soroki, סאָראָקע) — ქალაქი მოლდოვაში. მდებარეობს მდინარე დნესტრის მარჯვენა სანაპიროზე. წარმოადგენს სოროკის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს. 2014 წელს ქალაქის მოსახლეობა 37 500 კაცს შეადგენდა.
ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობაა სოროკის ციხესიმაგრე.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
სიმღერის რევოლუცია
300px|მინიატიურა|მამაკაცი ლიეტუვის დროშით საბჭოთა ტანკის პირისპირ სიმღერის რევოლუცია — ბალტიისპირეთის რესპუბლიკების საპროტესტო აქციების სერია 1987-1991 წლებში, რომლის მთავარი მიზანიც იყო ესტონეთის, ლატვიისა და ლიეტუვის ეროვნული სუვერენიტეტის აღდგენა.
აღნიშნულ მოძრაობას მოჰყვა მსხვერპლიც. კერძოდ, 1991 წლის 13 იანვარს ვილნიუსის მოვლენების დროს, ტელეანძის დაცვისას დაიღუპა 14 ლიეტუველი და ერთი სუკ-ის თანამშრომელი. ორი ლატვიელი პოლიციელი და სამი მოქალაქე დაიღუპა 1991 წლის 20 იანვარს რიგაში მიმდინარე მოვლენების დროს. რვა ლიეტუველი მებაჟე დახვრიტეს 1991 წლის 31 ივლისს ლიეტუვა-ბელარუსის საზღვარზე თავდასხმის დროს.
სსრკ-ის დაშლა დაიწყო 80-იანი წლების მეორე ნახევარში. ბალტიისპირეთის პირველ ანტისაბჭოთა მოძრაობას ეწოდა სიმღერის რევოლუცია, რადგანაც იგი ეყრდნობოდა ეროვნული აღორძინების რომანტიკულ იდეებს. ცნება „სიმღერის რევოლუცია“ უპირველეს ყოვლისა ესადაგება ესტონეთსა და ლატვიას, მცირე ხარისხით - ლიეტუვას. რევოლუციის სიმბოლო გახდა ბალტიისპირეთის ხალხთა სიმღერა, რომელსაც მღეროდნენ მიტინგებზე და საბჭოთა ტანკების სიახლოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ისტორია კატეგორია:ლატვიის ისტორია კატეგორია:ლიეტუვის ისტორია კატეგორია:საბჭოთა ოკუპაციები კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი
რეიგანის ოლქი
რეიგანის ოლქი (Reagan County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ბიგ-ლეიკი. შეიქმნა 1903 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ჯულიან ბაშირი
ჯულიან ბაშირი (Julian Bashir) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. სერიალის ვარსკვლავური გზა: ღრმა კოსმოსი 9 ერთ-ერთი მთავარი გმირი. როლს ასრულებდა მსახიობი ალექსანდრ სიდიგი. ბაშირი მთავარი ექიმია კოსმოსურ სადგურზე ღრმა კოსმოსი 9 და ხომალდზე USS Defiant.
ბიოგრაფია
ჯულიან ბაშირი რიჩარდ და აშმა ბაშირების ერთადერთი შვილია. ბავშვობაში იგი ჩამორჩებოდა თანატოლებს განვითარებაში. ამის გამო 2348 წელს მშობლების გადაწყვეტილებით მას ჩაუტარდა გენეტიკური მოდიფიკაციები, გონებრივი და ფიზიკური შესაძლებლობების გაუმჯობეშების მიზნით. რადგან ფედერაციაში გენეტიკური ინჟინერია აკრძალულია, ჯულიანის მშობლები იძულებული იყვნენ შეენახათ ეს ფაქტი საიდუმლოდ. ჯულიანმა მხოლოდ 2356 წელს შეიტყო ამის შესახებ.
ჯულიანს ბავშვობაში ეშინოდა ექიმების, თუმცა მოგვიანებით აზრი შეიცვალა. ერთხელ ის მამასთან ერთად მოხვდა იონურ შტორმში და თავშესაფარში შეესწრო როგორ დაიღუპა ადამიანი, რომლის გადარჩენაც, როგორს მოგვიანებით გაირკვა შეიძლებოდა, იქ მყოფთაგან ვინმეს რომ სცოდნოდა ადგილობრივი სამკურნალო მცენარეების შესახებ. ამ შემთხვევამ დიდი გავლენა იქონია მის მიერ პროფესიის არჩევაზე. ერთი პერიოდი ჯულიანი ფიქრობდა პროფესიონალ ჩოგბურთელობაზე, თუმცა მოგვიანებით უარი თქვა ამ იდეაზე.
2368 წელს ჯულიანმა დაამთავრა ვარსკვლავური ფლოტის სამედიცინო აკადემია. იგი მეორე იყო კლასში რადგან გამოსაშვებ გამოცდაზე შეგნებულად დაუშვა ერთი შეცდომა. აკადემიის დამთავრების შემდეგ მან გადაწყვიტა მუშაობა კოსმოსურ სადგურზე ღრმა კოსმოსი 9. აქ ის დაუმეგობრდა მაილზ ო’ბრაიენს, ელიმ გარეკს და ძაჯია დაქსს.
2370 წელს ჯულიანი გახდა ვარსკვლავური ფლოტის მეორე ოფიცერი (ჯეიმზ კირკის შემდეგ), რომელიც მოხვდა სარკისებურ სამყაროში, სადაც „ალტერნატიული“ ჯულიან ბაშირი აწყობდა აჯანყებას კლინგონ-კარდასიანთა ალიანსის წონააღმდეგ.
მინიატიურა|[[ეზრი დაქსი|ეზრი და ჯულიანი]] 2373 წელს გამჟღავნდა ინფომაცია მისი გენეტიკური მოდიფიცირების შესახებ, რის გამოც მამამისი დააპატიმრეს, თუმცა მიუხედავად აკრძალვისა ვარსკვლავურმა ფლოტმა დაუშვა გამონაკლისი და ჯულიანს მუშაობის გაგრძელების ნება დართეს.
როგორც სერიალის ბოლო ეპიზოდში ჩანს ჯულიანი დარჩა სამუშაოდ კოსმოსურ სადგურზე ღრმა კოსმოსი 9 და აქვს რომანი ეზრი დაქსთან.
სარკისებური სამყარო
სარკისებურ სამყაროში „ალტერნატიული“ ჯულიან ბაშირი არის ტერანული აჯანყების ლიდერი.
მინიატიურა|left|ჯულიან ბაშირი და [[დეიტა]]
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური გზა კატეგორია:ვარსკვლავური გზის პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი ექიმები
კრწანისის ვაკე
კრწანისის ვაკე — ვაკე თბილისის სამხრეთ ნაწილში, მოიცავს თელეთისა და თაბორის ქედებს შორის არსებულ სამკუთხედის მოყვანილობის ტერიტორიას, რომელიც ფუძით მიმართულია მტკვრისკენ. სიმაღლე 380—425 მ, სიგრძე — დაახლ. 2,5 კმ, სიგანე — 1 კმ, აგებულია მეოთხეული ფხვიერი დანალექებით. კვეთს მდ. კრწანისისხევი. ძველთაგანვე ათვისებული იყო სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის გეოგრაფია კატეგორია:საქართველოს ვაკეები
ზურაბ ჟვანიას ქუჩა
ზურაბ ჟვანიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა). ცხრა აპრილის ქუჩიდან ბესიკის ქუჩამდე. ადრინდელი ძმები ზუბალაშვილების ქუჩის ნაწილი. 2005 წელს ეწოდა ზურაბ ჟვანიას სახელი. ქუჩაზე შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 1 შესახვევი, 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
ჟვანია
ქარიმბეილი (ბაბექი)
ქარიმბეილი (Kərimbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 495 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
რიელის ოლქი
რიელის ოლქი (Real County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ლიკი. შეიქმნა 1913 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ელი დე ბომონი
ჟან ბატისტ არმან ლუი ლეონს ელი დე ბომონი (Léonce Élie de Beaumont; დ. 25 სექტემბერი 1798 — გ. 21 სექტემბერი 1874) — ფრანგი გეოლოგი. საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1835 წლიდან), კოლეჟ დე ფრანსის პროფესორი (1832 წლიდან), გეოლოგიური დაკვირვებები ჩაატარა ინგლისში, საფრანგეთსა და იტალიაში. 1841 წელს გამოაქვეყნა საფრანგეთის გეოლოგიური რუკა. დედამიწაზე მთაგრეხილების განაწილების კანონზომიერებას რომ იკვლევდა, 1829 წელს წამოაყენა კონტრაქციის ჰიპოთეზა. დაამუშავა სტრატიგრაფიული ხარვეზებისა და კუთხური უთანხმოების საშუალებით დანაოჭების ასაკის განსაზღვრის მეთოდიკა, რომელიც ჟორჟ კიუვიეს კატასტროფების თეორიას ემყარებოდა. განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა მადანთა წარმოშობის პრობლემას. მისი აზრით, გამადნებები ყოველთვის ინტრუზივებთანაა დაკავშირებული. შემოიღო ფუძე და მჟავე ქანების ცნებები.
სლოვინსკის ეროვნული პარკი
სლოვინსკის ეროვნული პარკი (Słowiński Park Narodowy) — ეროვნული პარკი პოლონეთში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, ბალტიის ზღვის ნაპირზე, ქალაქებს ლებასა და როვის შორის.
ეროვნული პარკი შეიქმნა 1967 წელს და მისი ფართობი 186,18 კმ²-ია. 1997 წელს იუნესკომ თავისი პროგრამის მიხედვით ადამიანი და ბიოსფერო, პარკი ცნო ბიოსფერულ ნაკრძალად. 1995 წლიდან კი რამსარის კონვენციის ობიექტია.
ჩერნიახივის რაიონი
ჩერნიახივის რაიონი (Черняхівський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 850 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 29 200 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 36 კაცს კმ²-ზე. ჩერნიახივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩერნიახივი.
სქოლიო
კატეგორია:ჟიტომირის ოლქის რაიონები
სან-ფრანსისკო-დე-ასისის რაიონი
სან-ფრანსისკო-დე-ასისის რაიონი (Distrito de San Francisco de Asís) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის ლაურიკოჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 437 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 281 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 27 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 84.3 კმ²-ია.
აზერბაიჯანული ანიმაცია
აზერბაიჯანული ანიმაცია —  ანიმაციური ფილმები, რომელიც აზერბაიჯანში ძირითადად საბჭოთა კავშირის დროს შეიქმნა. აზერბაიჯანში ანიმაციის შექმნის ცენტრი იყო ჯერ სტუდია „აზერბაიჯანფილმი”, 1930-იან წლებში, შემდეგ კი „აზანფილმი“. 1930 წელი აზერბაიჯანში შეიძლება ჩაითვალოს ანიმაციური ნამუშევრების შექმნის დასაწყისად.
ისტორია
მინი|ჯირთდანი აზერბაიჯანში ანიმაციური ნამუშევრების შექმნის დასაწყისი შეიძლება ჩაითვალოს 1930 წელს. ამ პერიოდიდან დაიწყო მოსამზადებელი ნაბიჯების შექმნა ანიმაციის შეგროვების ტექნიკური ბაზის შესაქმნელად. იმავე წელს, იმპორტირებული აღჭურვილობა გამოიყენეს ფილმებში „ლოქბათანი“, „ნავთობის სიმფონია“ და „ჯათი“.
1960-იანი წლების ბოლოს, კვლავ გამწვავდა მუშაობა ანიმაციური ნამუშევრების შექმნაზე. ანიმაციური კურსების განვითარების ეს პერიოდი შეიქმნა აზერბაიჯანში, ამ სფეროში უნარების გასაუმჯობესებლად. ამ სფეროში მუშაობის გაღრმავების ბოლო ნაბიჯი იყო კინოსტუდიაში „აზერბაიჯანფილმ“ მულტფილმების გადაღებების აღდგენა.
გადაღებების აღდგენის შემდეგ პირველი ნამუშევარი იყო მულტფილმი “ჯირთდანი“,  რომელიც გადაღებულია 1969 წელს. ის მოგვიანებით გახდა ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მულტფილმი რესპუბლიკაში. 1973 წელს, გადაღებულია ცნობილი ანიმაციური ფილმი სახელწოდებით „ჯირთდანის ახალი თავგადასავალი“.
საბჭოთა კავშირის პერიოდი
მინი|აზერბაიჯანული მულთფილმის გმირი- ლამაზი ფატმა 1970 წელს აზერბაიჯანში დაახლოებით 20 ანიმაციური ფილმი გადაიღეს. 1970 წელს გადაიღეს მულტფილმი „ლომი და ხარი“, რომელიც შედიოდა საკავშირო ფილმ-ალმანახში „კალეიდოსკოპი-71“. ფერადი მულტფილმი „ინტრიგა“ გადაღებულია პოეტ ნიზამი განჯევის ზღაპარ-რომანის მიხედვით. ასევე ნიზამი განჯევის ნამუშევრების საფუძველზე 1980-იან წლებში შეიქმნა ანიმაცია „კარგი და ბოროტი“, რომელიც ზრდასრული აუდიტორიისთვის იყო განკუთვნილი, ხოლო 1976 წელს შეიქმნა ანიმაციური ფილმი „შაჰი და მსახური“.
მულტფილმების დამზადების ტექნიკა გაუმჯობესდა ყოველი ახალი ნამუშევრით. ასე რომ, ანიმაციაში „ხოჭო და თაგვი“, რომელიც გადაიღეს 1974 წელს, ხოლო „ჩემი წიწილები“, გადაღებულია 1980 წელს. საბჭოთა კავშირის დროს, აზერბაიჯანში შეიქმნა ერთადერთი ანიმაციური მულტფილმი „ტურის შვილი ტურა“, რომელიც განკუთვნილია ფართო ეკრანებისთვის. ხალხური ხელოვნების საფუძველზე გადაიღეს მულტფილმი „რატომ ტირის ღრუბელი“, რომელსაც მიენიჭა VII სრულიად კავშირის კინოფესტივალის ჯილდო 1974 წელს ბაქოში.
1980-იან წლებში დაახლოებით 38 მულტფილმი გადაიღეს, ხოლო 90-იან წლებში 19 მულტფილმი.
აზანფილმი
მინი|231x231პქ|აზანფილმი აზერბაიჯანის კინემატოგრაფიაში ამ დარგის განვითარებასთან დაკავშირებით, 1990 წელს ანიმატორები გადავიდნენ ეკონომიკის ახალ ფორმაზე, რამაც საშუალება მისცა დამოუკიდებელი გაყოფა განყოფილებებს შორის. სტუდიის ახალი სახელი იყო: Azanfilm. 1990 წელს, აზანფილმის ხელმძღვანელობით შეიქმნა 19 ანიმაციური ნამუშევარი.
ჯილდოები
1984 წელს ანიმაციურ ფილმს "აკვარიუმს" მიენიჭა ჟიურის დიპლომი და რსფსრ-ის კინემატოგრაფიის სახელმწიფო კომიტეტის საპატიო სიგელი, დოკუმენტებისა და სამეცნიერო ფილმების II სრულიად რუსულ კონკურსზე ბუნების დაცვისა და მისი რესურსების რაციონალური გამოყენებისთვის.
1993 წელს, ბაქოში გამართული აზერბაიჯანული ფილმების მე -2 ფესტივალ-კონკურსზე, ანიმაციურმა ნამუშევარმა „ოდესღაც ერთხელ“ მოიგო კატეგორიაში საუკეთესო მულტფილმი.
ანიმაციურ ნამუშევარს „მიძღვნა“ მიენიჭა ერთდროულად სამი ჯილდო. პირველი იყო დიპლომი ობერჰაუზენში - საერთაშორისო კინოფესტივალის, 1991 წელს მიღებული, ხოლო მეორე კიევში, ანიმაციური ფილმების საერთაშორისო ფესტივალზე ”KРOK-91”, და საერთაშორისო კინოფესტივალზე „ხედი აღმოსავლეთიდან”, კატეგორიაში „საუკეთესო ანიმაციური ფილმი”.
1995 წელს, აზერბაიჯანელი პოეტის  ფუზულის იუბილესთან დაკავშირებით გადაღებულმა ანიმაციამ „სოხბატულ-ასმარმა“ მოიპოვა ჯილდო ბაქოში აზერბაიჯანული ფილმების III ფესტივალზე.
აზერბაიჯანის ანიმაციის მუზეუმი
2016 წელს, აზერბაიჯანის ხელოვნების საელჩოს ხელმძღვანელმა (Arts Council Azerbaijan) დადაშ მამედოვმა, აზერბაიჯანის პრეზიდენტთან და ახალგაზრდული ფონდის მხარდაჭერით, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის და აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს ხელმძღვანელობით, წამოიწყო პროექტი სახელწოდებით ნაზიმ მამედოვის სახელობის აზერბაიჯანული ვირტუალური ანიმაციის მუზეუმი. ნაზიმ მამედოვი ერთ-ერთი მთავარი რეჟისორ - ანიმატორია, რომელმაც გადაიღო აზერბაიჯანის ყველაზე პოპულარული ანიმაციები 1970-იან წლებში. ანიმაციის მუზეუმი მოიცავს მონაცემთა ბაზას, რომელიც მოიცავს აზერბაიჯანული ანიმაციის მთელ ისტორიას მისი წარმოშობიდან დღემდე.
Death Row Records
Death Row Records — ამერიკული ხმისჩამწერი კომპანია, დაარსებული 1991 წელს The D.O.C.-ის Dr. Dre-ს და შუგ ნაიტის მიერ. ლეიბლზე სხვადასხვა დროს გამოდიოდა ამა თუ იმ ჰიპ-ჰოპ შემსრულებლის ჩანაწერები. მათ შორის არიან სნუპ დოგი, ტუპაკ შაკური, The Outlawz, The Lady of Rage, MC Hammer, Young Soldierz, სემ სნიდი, LBC Crew, RBX, Michel'le, Jewell, Danny Boy, DJ Quik, O.F.T.B., ნეიტ დოგი და რეპ-ჯგუფი Tha Dogg Pound, რომელშიც შედიოდნენ Kurupt, Daz, Soopafly და სხვები. შემსრულებელთა უმეტესობამ ლეიბლთან ურთიერთობა 1996 წელს, ტუპაკ შაკურის მკვლელობის შემდეგ დაასრულა. 2006 წელს კომპანიამ გაკოტრების შესახებ განაცხადა და 2009 წელს, აუქციონის წესით, 18 მილიონი აშშ დოლარის სანაცვლოდ WIDEawake Entertainment Group, Inc.-ის მფლობელობაში გადავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჰიპ-ჰოპ ლეიბლები კატეგორია:ამერიკული დამოუკიდებელი ხმისჩამწერი ლეიბლები კატეგორია:ტუპაკ შაკური
ნიკოლ კურსელი
ნიკოლ კურსელი (Nicole Courcel; დ. 21 ოქტომბერი, 1931, სენ-კლუ — გ. 25 ივნისი, 2016, პარიზი) — ფრანგი კინომსახიობი.
ნიკოლ კურსელის სამსახიობო კარიერა 1950-იანი წლებიდან დაიწყო და მისი ფილმოგრაფია 50-ზე მეტ ფილმსა და სერიალს მოიცავს. ის იყო თეატრის მსახიობიც. მისი შესრულებული როლებიდან განსაკუთრებით პოპულარული იყო მადლენის როლი ფილმში „Les Dimanches de Ville“ (1962) და სხვა ფილმები. მისი უკანასკნელი როლი იყო ფილმში „მილედი“ (2004).
მსახიობის ქალიშვილია ცნობილი ფრანგი ტელეჟურნალისტი ჟული ანდრიუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:ფრანგი მსახიობები
სალმან ხანი (მსახიობი)
სალმან ხანი (დ.27 დეკემბერი, 1965, ინდორი, მადჰია-პრადეში, ინდოეთი) — ინდოელი მსახიობი და ტელეწამყვანი. ბოლივუდის ერთ-ერთი უპოპულარულესი მსახიობი.
ბიოგრაფია
სალმან ხანი დაიბადა 27 დეკემბერს 1965 წელს, ქალაქ ინდურში, ინდოეთის შტატ მადჰა-პრადეშში, მწერლისა და სცენარისტის მუსულმანი სალიმა ხანისა და ინდუისტი მხატვრის, სალმი ხანის ოჯახში (დაქორწინებამდე — სუშილი ჩარაკი). სალმანის დაბადების თარიღად ზოგიერთი წყარო 1964 წელს უთითებს, თუმცა სალმანი და სალმა ამავე წლის შემოდგომაზე დაქორწინდნენ. სალმანის მშობლებს კიდევ სამი ბიოლოგიური შვილი ჰყავთ — ალვირუ, არბააზა და სოხეილა და ერთი ნაშვილები გოგო — აპრიტუ. მოგვიანებით სალიმმა სახლში მეორე ცოლი მოიყვანა, ლეგენდარული მოცეკვავე და მსახიობი კათოლიკე ჰელენი, რომელიც საკუთარი ჩაცმის სტილიტა და ცეკვით იყო ცნობილი. ჰელენს საკუთარი შვილები არ ჰყავს, მაგრამ სალმის შვილები მას დედას უწოდებენ.
სალმა ხანმა ქორწინების შემდეგ ისლამი მიიღო და შესაბამისად ყოველდღე ასრულებს ნამას და კითხულობს ყურანს, მაგრამ მას ინდუისტური ტრადიიები არ დაუვიწყებია. სალიმას მეორე ცოლი კათლიკე იყო, ამიტომაც ოჯახი ეკლესიაშიც დადიოდა ლოცვებზე. ამ მიზეზით ხანების ოჯახში წლებია სამი რელიგიის მიმდევრები ცხოვრობენ და იცავენ მათ ტრადიციებს. სალმანმა და მისმა შვილებმა ადრევე შეისწავლეს მათი საფუძვლები.
მოგვიანებით მისი ოჯახი გადავიდა მუმბაიში, სადაც სალმანი დღემდე ცხოვრობს.
2015 წლის 6 მაისს სალმან ხანს ხუთი წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს, არაფხიზელ მდგომარეობაში უსახლკარო ადამიანის გატანის გამო, რომლის შემდეგაც სალმანი მიიმალა. დანაშაული მოხდა 2002 წელს. თვითონ მსახიობი ამტკიცებდა, რომ იმ დღეს არ იჯდა საჭესთან. განაჩენმა რეზონანსული გამოხმაურება გამოიწვია. 2015 წლის ივლისში განხილულ იქნა ხანის აპელაცია, ამ დრომდე ის თავისუფლებაში რჩებოდა. საბოლოო წერტილი ამ საქმეში მუმბაის უზენაესმა სასამართლომ დასვა; 2015 წლის დეკემბერში მან გამამართლებელი განაჩენი გამოიტანა.
ოჯახი
სალმანის ოჯახის წევრები არიან: მამა — სალიმ ხანი — სცენარისტი (დ. 1935); დედა — სალმა ხანი — მხატვარი; მეორე დედა — ჰელენი — ცნობილი მსახიობი და მოცეკვავე (დ.21 ოქტომბერი, 1938); ძმა — არბააზი — მსახიობი, პროდიუსერი და რეჟისორი (დ.4 აგვისტო, 1967) და მეორე ძმა — სოხაილი — მსახიობი რეჟისორი და პროდიუსერი (დ.20 დეკემბერი, 1970); დები — ავირა და არპიტა.
კარიერა
სალმანმა საკუთარი სამსახიობო კარიერა ოცდაორი წლის ასაკში დაიწყო, როცა ითამაშა ერთ-ერთ მეორეხარისხოვანი როლი ფილმში "მეუღლე" (1988). მთავარ როლში კი თააშბდა ბოლივუდის დივა — რეკჰა, მაგრამ მიუხედავად ამისა ფილმმა დიდ პოპულარობას ვერ მიაღწია.
კონფლიკტები
90-იანი წლების ბოლოსა და 2000-იანის დასაწყისშ სალმან ხანი რამდენიმე სკანდალურ ისტორიაში გაეხვია, რისთვისაც მედიამ მას Bad Boy No2 შეარქვა (ზედმეტსახელი Bad Boy No1 სალმანამდე მიიღო სხვა პოპულარულმა ინდოელმა მსახიობმა — სანჯატ დატმა). სწორედ ამ დროიდან სალმანი ატარებს ცუდი ბიჭის კნინობით სახელს.
ქველმოქმედება
სალმან ხანი ბოლივუდელ ვარსკვლავებს შორის გამოირჩევა და ცნობილია საკუთარი ქველმოქმედებით. უკვე წლებია, რაც ის არც ისე ცოტა თანხას სწირავს კიბოთი დაავადებული ბავშვების მკურნალობასა და სულით ავადმყოფ ბავშვთა უზრულვესაყოფად.
ამ მიზნებისთვის 2006 წელს დაარსებულ იქნა სალმან ხანის ფონდი Salman Khan Foundation. ფონდში თანხას რიცხავენ მსურველები და ასევე თანხა შედის სალმანის გაყიდული ხელოვნების ნიმუშებიდან. სალმანმა საკუთარი ჰობი ხატვის სახით ქველმოქმედებისთვის გამოიყენა და უკვე ათობით ნამუშევარი გაყიდა და თანხა ფონდში გადარიცხა. 2007 წელს ერთ-ერთი მისი ნამუშევარი 230 ათას დოლარად გაიყიდა. ამავე წელს ფონდის შემოწირულობებით გაკეთდა პირველი ოპერაცია, ასევე დაიგეგმა ფილმ პარტნიორის ჩვენება ბავშვებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:ინდოელი მსახიობები კატეგორია:ინდოელი გამხმოვანებლები კატეგორია:ინდოელი ტელეწამყვანები
რედ-რივერის ოლქი
რედ-რივერის ოლქი (Red River County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კლარკსვილი. შეიქმნა 1836 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
კომრატი
კომრატი (Comrát, ) — ქალაქი მოლდოვის სამხრეთში. მდებარეობს კომრატის რაიონში. წარმოადგენს ავტონომიურ-ტერიტორიულ ერთეულ გაგაუზიის დედაქალაქს. 2015 წელს ქალაქის მოსახლეობა 26 000 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
სანაპირო
მინი|სანაპირო სანაპირო — ხმელეთის ზოლი მდინარის, ტბის, ზღვის ან ოკეანის გასწვრივ ან/და სასაზღვრო ხაზი ხმელეთსა და ზღვას, ოკეანეს, ტბას, მდინარესა და სხვა წყლის ობიექტებს შორის, რომლისთვისაც დამახასიათებელია მათი უშუალო საპასუხო გავლენა. განლაგებულია სანაპირო ხაზის ორთავე მხარეს.
ხმელეთისა და წყლის ობიექტის საპასუხო გავლენა გამოიხატება რელიეფსა და კლიმატში. ზღვისა და ოკეანეების სანაპიროს კლიმატური პირობები, როგორც წესი, ხელსაყრელია ადამიანის ჯანმრთელობისათვის, ამიტომაც ბევრი სანაპირო წარმოადგენს პოპულარულ კურორტს. ცნობილი საკურორტო სანაპიროები განლაგებულია ადრიატიკის ზღვაზე, კავკასიურ რივიერაზე, კოსტა-ბლანკაში, ლაჟარდოვან ნაპირზე, ბალტიისპირეთში, ყირიმის სამხრეთ ნაპირზე და სხვაგან.
სქოლიო
კატეგორია:სანაპიროები კატეგორია:სანაპიროსა და ოკეანური რელიეფის ფორმები კატეგორია:ნაპირთმცოდნეობა
ფრიდრიხ II ევგენი
ფრიდრიხ II ევგენი (Friedrich II. Eugen; დ. 21 იანვარი, 1732, შტუტგარტი, ვიურტემბერგი, საღვთო რომის იმპერია — გ. 23 დეკემბერი, 1797, შტუტგარტი, ვიურტემბერგი, საღვთო რომის იმპერია) — ვიურტემბერგის ჰერცოგი 1795-1797 წლებში. ჰერცოგ კარლ ალექსანდერის უმცროსი ვაჟი. ვიურტემბერგის მეფე ფრიდრიხ I-ისა და რუსეთის იმპერატრიცა მარია ფიოდოროვნას მამა.
ადრეული წლები და ჯარისკაცობა
ფრიდრიხ ევგენი დაიბადა 1732 წლის 21 იანვარს შტუტგარტში. იგი იყო ვიურტემბერგის ჰერცოგ კარლ ალექსანდერისა და მისი მეუღლის, მარია ავგუსტა ფონ თურნ უნდ ტაქსისის უმცროსი ვაჟი. ვინაიდან მას უფროსი ძმები ჰყავდა და იგი საერთოდ არ მოიაზრებოდა ტახტის მემკვიდრედ, მან გადაწყვიტა, რომ სამხედრო კარიერა პრუსიაში გაეკეთებინა.
შვიდწლიან ომში ერთგული სამსახურისათვის 1769 წელს პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II-მ მას მონბელიარში რეზიდენცია აჩუქა, 1786 წლის მარტში კი მისმა უფროსმა ძმამ, ჰერცოგმა კარლ ევგენ ვიურტემბერგელმა იგი ლეიტენანტ-გენერლად გამოაცხადა. 1780-იან წლებში იგი ძირითადად ლიმპურგის საგრაფოს ტერიტორიების დაცვაზე მუშაობდა. 1779 წელს ჰოხბერგში სასახლეც იყიდა, თუმცა 1791 წელს ის თავის ძმას მიჰყიდა. მომდევნო წელს იგი პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ II-მ ანსბახ-ბაიროითის მარკსაგრაფოს გუბერნატორად დანიშნა, რომელიც მან მისი მთავრისაგან შეისყიდა. 1793 წელს ფრანგები შეიჭრნენ გერმანიაში და ფრიდრიხ ევგენმაც დაკარგა მონბელიარის სასახლე, რამეთუ იგი ანექსირებულ მიწებში მოყვა.
ჰერცოგი
ვინაიდან ფრიდრიხ ევგენის უფროს ძმას, კარლ ევგენს მხოლოდ ქალიშვილები ჰყავდა, 1793 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ ტახტი მისმა ძმამ, ლუდვიგ ევგენმა დაიკავა. ვინაიდან იგი უნაყოფო იყო, ფრიდრიხ ევგენი ტახტის პირველი მემკვიდრე გახდა. უკვე 1795 წლიდან იგი ვიურტემბერგის ჰერცოგი ხდება ფრიდრიხ II ევგენის სახელით. 1796 წელს მან რევოლუციურ საფრანგეთთან პარიზის ხელშეკრულება გააფორმა, რომელშიც იგი მონბელიარის სასახლეზე გამოთქვამდა პრეტენზიას. მიუხედავად პრეტენზიისა, იგი ვერ მოესწრო მონბელიარის დაბრუნებას და მალევე, 1797 წლის 23 დეკემბერს გარდაიცვალა, 65 წლის ასაკში, რის გამოც ტახტი მისმა ვაჟმა ფრიდრიხ III-მ დაიკავა.
შვილები
ფრიდრიხ ევგენი დაქორწინებული იყო პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II დიდის დისწულ ფრედერიკა ბრანდენბურგ-შვედიტელზე, რომელთანაც ჰყავდა თორმეტი შვილი:
ცნობილი შთამომავლები
ფრიდრიხ ევგენი ევროპის მრავალი მონარქის წინაპარია. თავისი ქალიშვილის, სოფია დოროთეას, იგივე მარია ფიოდოროვნას ხაზით იგი იყო რუსეთის იმპერატორების: ალექსანდრე I-ის, ნიკოლოზ I-ის, ალექსანდრე II-ის, ალექსანდრე III-ისა და ნიკოლოზ II-ის წინაპარი. გარდა ამისა, ასევე მისი ხაზით ფრიდრიხ ევგენი იყო დედოფალ ანა პავლოვნას პაპა, რომლის შთამომავლებიც არიან ნიდერლანდების მეფე ვილემ III, დედოფალი ვილჰელმინა, დედოფალი იულიანა, დედოფალი ბეატრიქსი და მეფე ვილემ-ალექსანდერი. მარია ფიოდოროვნას მეორე ქალიშვილის, მარია პავლოვნას ხაზით იგი იყო გერმანიის იმპერატრიცა ავგუსტას პაპა, მისი ხაზით კი ფრიდრიხ ევგენი არის გერმანიის იმპერატორ ფრიდრიხ III-ისა და ვილჰელმ II-ის წინაპარი, აგრეთვე საბერძნეთის დედოფალ სოფია პრუსიელისა, მისი ხაზით კი საბერძნეთის მეფეების: ალექსანდროსის, გეორგიოს II-ის, პავლოსისა და კონსტანტინოს II-ის, ასევე ესპანეთის დედოფალ სოფია ბერძენისა, რომელიც არის დედა ესპანეთის მეფე ფილიპე VI-ისა. აღსანიშნავია ისიც, რომ თავის ქალიშვილ ფრედერიკას ხაზით ფრიდრიხ ევგენი საბერძნეთის დედოფალ ამალია ოლდენბურგელის დიდი ბაბუაც იყო.
თავისი ვაჟის, ფრიდრიხ I-ის ხაზით ფრიდრიხი არის ვიურტემბერგის მეფეების: ვილჰელმ I-ისა და კარლ I-ის წინაპარი, ასევე დიდი ბრიტანეთის დედოფალ მარია ტეკელის დიდი ბაბუა, რომლის ხაზითაც მისი შთამომავლები გამოდიან დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VIII, ჯორჯ VI და დედოფალი ელისაბედ II. ასევე ფრიდრიხის ხაზით იგი არის დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ ბორის ჯონსონის წინაპარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1732 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1797 კატეგორია:ვიურტემბერგის ჰერცოგები
ნიგოზის ნასოფლარი
ნიგოზის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნიგოზის სამხრეთით 2 კილომეტრზე, აშურიანისა და ტირიფონის ველის გამყოფი ქედის ჩრდილო კალთაზე. ნასოფლარზე შემორჩენილი საფლავის ქვების მიხედვით იგი დასახლებული ყოფილა XX საუკუნის 20-იან წლებამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა მიქაელის ლუთერანული ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა მიქაელის ლუთერანული ეკლესია (Лютеранская церковь Святого Михаила) — მოქმედი ლუთერანული კირხე სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1874-1876 წლებში კარლ ბულმერინგის პროექტის მიხედვით. მდებარეობს შემდეგ მისამართზე: ვასილევსკის კუნძული, შუა პროსპექტი 32.