cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალექსანდრე ბახუტაშვილი
1991 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „პრეპარატ პლაფერონის იმუნომამოდულირებელი მოქმედება ექსპერიმენტსა და კლინიკაში.“
ტონი ბლერი
ენტონი ჩარლზ ლინტონ ბლერი Anthony Charles Lynton Blair; დ. 6 მაისი, 1953, ედინბურგი) — გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრი 1997-2007 წლებში, ლეიბორისტული პარტიის ლიდერი 1994-2007 წლებში და პარლამენტის წევრი სეჯფილდის ოლქიდან 1983-2007 წლებში. 2007 წლის 27 ივნისს გადადგა პრემიერ-მინისტრის პოსტიდან და ამავე დროს დაინიშნა ახლო აღმოსავლეთში დესპანად გაეროს, ევროკავშირის, აშშ-ისა და რუსეთის (კვარტეტი) სახელით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:XX საუკუნის გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები 21-ე საუკუნეში კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები
ევროპის ერთა თასის მეორე დივიზიონი 2012-2014
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ერთა თასი
Rusty Nail (კოქტეილი)
Rusty Nail არის კოქტეილი, რომელიც დრამბუისა და შოტლანდიური ვისკის შერევით მიიღება. დრამბუი ოქროსფერი, 40% ალკოჰოლის შემცველობის მქონე სასმელია, რომელიც შოტლანდიური ვისკით, თაფლით, სხვადასხვა მცენარეებითა და სანელებლებით მზადდება. მისი სახელი შოტლანდიურ-გელური ფრაზიდან "an dram buidheach" მოდის რაც "სიამოვნების მომნიჭებელ სასმელს" ნიშნავს. Rusty Nail შესულია Difford's Guide-ის 100 საუკეთესო კოქტეილში.
კოქტეილი მორთმეულია ე.წ "ძველმოდური" ჭიქით, უფრო ხშირად ყინულებით ვიდრე მათ გარეშე. ყინულების გარეშე მორთმეულ Rusty Nail-ს ზოგჯერ Straight Up Nail-ს უწოდებენ.
ისტორია
კოქტეილების მემატიანის დეივიდ ვონდრიჩის თქმით, "Rusty Nail-ს სამყაროში საკუთარი ადგილის საპოვნელად საკმაო ხანი დასჭირდა". მსოფლიოში ყველაზე ცნობილი სკოჩით (სკოჩი - იგივე შოტლანდიური ვისკი, ინგ: Scotch - შოტლანდიური) დამზადებული ლიქიორისა (იგულისხმება დრამბუი) და იმ ვისკის კომბინაცია, რომლისგანაც ის მზადდება პირველად 1937 წელს გამოჩნდა, როგორც B.I.F. მისი სახელი თითქოსდა ბირმინგემში (ინგლისი) არსებული საგამოფენო ცენტრიდან British Industries Fair-დან მოდის. ვონდრიჩი აღნიშნავს, რომ კიდევ ერთმა თაობამ განვლო მას შემდეგ, რაც კოქტეილმა თავისი კლასიკური სახელი და ფორმა შეიძინა. ამ დროის განმავლობაში კი მრავალი იდენტობა გამოიცვალა.
დეილ დეგროფი იგივე "კოქტეილთა მეფე", ცნობილი ამერიკელი ბარმენი და მწერალი აღნიშნავს, რომ Rusty Nail-ის შექმნას ხშირად მანჰეტენში არსებულ კლუბ 21-ის ბარმენებს მიაწერენ (1960-იანი წლების დასაწყისისთვის). დეგროფის დაკვირვებით, 1960-იანი წლების დასაწყისში Rat Pack-ის (არტისტთა ჯგუფი. 60-იან წლებში მის შემადგენლობაში შედიოდნენ ფრენკ სინატრა, დინ მარტინი, სემი დეივის ჯუნიორი, პიტერ ლოუფორდი და სხვები.) წევრები შეყვარებულნი იყვნენ სასმელზე, რაც შეიძლება იმ დროისთვის Rusty Nail-ის ფართო მოხმარების მიზეზი ყოფილიყო. მინი|323x323პქ|Rusty Nail
ინგრედიენტები
1.5 უნცია შოტლანდიური ვისკი (42.5 გრამი)
3/4 უნცია დრამბუი (21.2 გრამი)
სახესხვაობები
ამ სასმელის ვარიაციები შესაძლოა ნებისმიერი სპირტიანი სასმელით მოვამზადოთ, თუმცა ტრადიციული ინგრედიენტი შერეული შოტლანდიური ვისკია.
• Rusty Bob - შერეული შოტლანდიური ვისკის ნაცვლად გამოიყენება ბურბონი
• Rusty Ale - დრამბუის შოთი (44.3 მილილიტრი) ემატება ნებისმიერ ლუდს და მორთმეულია ყინულის გარეშე
• Smoky Nail - დამზადებულია შოტლანდიის დასავლეთ სანაპიროზე არსებულ კუნძულებს შორის ყველაზე სამხრეთით მდებარე კუნძულ აილაზე. ჩვეული შოტლანდიური ვისკის ნაცვლად გამოყენებულია ადგილობრივი აილა ვისკი
• Clavo Ahumado (ესპ. გამურული ლურსმანი) - შერეული შოტლანდიური ვისკის მაგივრად გამოყენებულია მესკალი, აგავისგან დამზადებული ალკოჰოლური სასმელი. სიტყვა მესკალი აცტეკური ენების ოჯახიდან მოდის და "ღუმელში მომზადებულ აგავას" ნიშნავს.
• Railroad Spike - ხშირად მორთმეულია გვიან საუზმესთან ერთად. შედგება ოთხი წილი ცივი ყავისა და ერთი წილი დრამბუისგან. მორთმეულია მაღალ, ყინულებიან ჭიქაში.
• Donald Sutherland - ჩვეულ შერეულ შოტლანდიურს კანადური ჭვავის ვისკი ცვლის. სახელი ცნობილი კანადელი მსახიობის დონალდ საზერლენდის პატივსაცემად ჰქვია, რომლის კარიერაც 50 წელზე მეტს მოიცავს. ის ასევე ყველასათვის ცნობილი სერიალის, "24 საათის" მთავარი როლის შემსრულებელის, კიფერ საზერლენდის მამაა.
სქოლიო
კატეგორია:კოქტეილები
პოლენინიო
პოლენინიო (Poleñino, Polinyino) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის მონეგროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,00 კმ². მოსახლეობა — 210 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ელექტრონული კონფიგურაცია
right|thumb|350px|ელექტრონული [[ატომური ორბიტალი|ატომური და მოლეკულური ორბიტალები]]
ელექტრონული კონფიგურაცია — არის ელექტრონების განაწილების ფორმულა ქიმიური ელემენტის ანმოლეკულის ატომის სხვადასხვა ელექტრონული გარსებზე.
კვანტური მექანიკის მიხედვით ელექტრონული კონფიგურაცია - ეს არის ერთელექტრონული ტალღური ფუნქციის სრული ჩამონათვალი, რომელთაგან საკმარისი სიზუსტით შეიძლება შედგეს ატომის სრული ტალღური ფუნქცია.
თვითშეთანხმებული ველის მეთოდის გამოყენების შედეგად მიიღება რთული ინტეგრო-დიფერენციალური განტოლებათა სისტემა, რომელიც ჯერ კიდევ რთულია ამოსახსნელად. მაგრამ თვითშეთანხმებული ველის განტოლებას აქვს საწყისი ამოცანის ბრუნვითი სიმეტრია (ანუ არიან სფერულად სიმეტრიულნი). ეს იძლევა საშუალებას მთლიანად გაუკეთოთ კლასიფიკაცია ერთ ელექტრონიან ტალღურ ფუნქციებს, რომელთაგან შედგება ატომის მთლიანი ტალღური ფუნქცია.
დაწყებისთვის როგორც ყველა ცენტრალურ სიმეტრიულ პოტენციალში, თვითშეთანხმებული ველის ტალღური ფუნქცია შეიძლება დავახასიათოდ მთლიანი კუთხური მომენტის კვანტური რიცხვით l და კუთხური მომენტის რომელიმე ღერძზე პროექციის კვანტური რიცხვით m. სხვადასხვა m მნიშვნელობის ტალღური ფუნქციები შეესაბამება ერთი და იგივე ენერგიის დონეს. ასევე ენერგიის ერთ დონეს შეესაბამება ელექტრონის სპინის მდგომარეობის სხვადასხვა პროექცია რომელიმე ღერძზე. სულ მოცემული დონის ენერგიას შეესაბამება 2(2l+1) ტალღური ფუნქციები. შემდეგ, კუთხური მომენტის მოცემულ მნიშვნელობაზე შეიძლება ენერგიის დონეების დანომვრა. წყალბადის ატომის ანალოგიურად მიღებულია ენერგიის დონის დანომვრა დაწყებული მოცემული l მნიშვნელობიდან n=l+1. ერთ ელექტრონიანი ტალღური ფუნქციის კვანტური რიცხვების სრული ჩამონათვალი რომელთაგან შეიძლება ატომის ტალღური ფუნქციის შედგენა ეწოდება ელექტრონული კონფიგურაცია. რადგანაც ყველაფერი დეგენერირებს m კვანტური რიცხვით და სპინით, საკმარისია მხოლოდ ელექტრონების სრული რაოდენობის მითითება, რომლებიც არიან n, l მდგომარეობის მონაცემებით.
ელექტრონული კონფიგურაციის გაშიფრვა
right|thumb|230px|ელექტრონული კონფიგურაციის ცხრილი ისტორიული მიზეზით ელექტრონული კონფიგურაციაში კვანტური რიცხვი l ჩაიწერება ლათინური ასოთი. მდგომარეობა l=0 აღინიშნება ასო s, l=1 — p, l=2 — d, l=3 — f, l=4 — g და შემდეგ ანბანის მიხედვით მოყოლებული. l რიცხვის მარცხნივ წერენ რიცხვს n, ხოლო რიცხვი l ზევით —c მდგომარეობის n, l მონაცემს ელექტრონების რაოდენობას. მაგალითად 2s^2 შეესაბამება ორ ელქტრონს c-ს n=2, l=0 მდგომარეობით. პრაქტიკულობის გამო (იხ. კლეჩკოვსკის წესი) ელექტრონული კონფიგურაციის სრულ ფორმულაში პირობით წერენ n კვანტური რიცხვის ზრდის ხარისხის მიხედვით, ხოლო შემდეგ l კვანტური რიცხვის მიხედვით, მაგალითად. რადგანაც ასეთი ჩაწერა მეტად გრძელია მას ამოკლებენ, ანუ ტოვებენ n კვანტურ რიცხვას იქ, სადაც ის შეიძლება ვიგულისხმოთ.
პერიოდულობის კანონი და ატომის აღნაგობა
ყველა ვინც კი ატომის აღნაგობას შეისწავლიდა თავის კვლევებში ხელმძღვანელობდნენ იმ ინსტრუმენტებით რომლებსაც მათ აძლევდა მენდელეევის პერიოდულობის კანონი; ამ კანონს თავისი გაგებით და თავისი "ენით" გადმოცემენ მათემატიკოსებიც და ფიზიკოსებიც (ცნობილია ჯოზაია უილარდ გიბსის ირონიული აფორიზმი ამის შესახემ ), მაგრამ, ამასთან ნივთიერების შემსწავლელ ქიმიკოსებისაგან იზოლირებულად, სრულად, თავიანთი აპარატების უნივერსალურობის და უპირატესობის მიუხედავად მათემატიკოსებს და ფიზიკოსებს თავისი კვლევების წარმოება დამოუკიდებლად არ შეუძლიათ.
მეორადი პერიოდულობის აღმოჩენამ ევგენი ბირონის მიერ (1915), კიდევ ერთი ასპექტი შემატა საკითხის სრული გაგებისათვის, რომელიც დაკავშირებულია ელექტრონული გარსის აღნაგობის კანონზომიერებასთან. სერგეი შჩუკარევმა ჯერ კიდევ 1920 წელს გამოთქვა აზრი, რომ «პერიოდულობა არის თვისება, რომელიც თვით ბირთვშია ჩადებული».
ბირთვული ფიზიკამ მოგვცა საშუალება მოგვეხსნა წინააღმდეგობა, დაკავშირებული ლუდვიგ ბრანდტელის «აკრძალვასთან» .. 1920-იან წლებში შჩუკარევმა იზობარული სტატისტიკის წესი ჩამოაყალიბა, რომელიც ამბობს, რომ ბუნებაში არ შეიძლება არსებობდეს ორი სტაბილური იზოტოპი ერთნაირი მასური რიცხვით და ატომის ბირთვის მუხტით, განსხვავებულნი ერთი ერთეულით — ერთი მათგანი მათ შორის აუცილებლად რადიოაქტიურია. ამ კანონზომიერებამ დასრულებული სახე მიიღო 1934 წელს ავსტრიელი ფიზიკოსის იოზეფ მატაუხის მეშვეობით, და მიიღო მატაუხი-შჩუკარევის აკრძალვის წესის სახელწოდება.
სქოლიო
კატეგორია:კვანტური ქიმია კატეგორია:კვანტური მექანიკა კატეგორია:ატომური ფიზიკა კატეგორია:მოლეკულური ფიზიკა კატეგორია:ელექტრონი
ბრაზილიის გზების სისტემა
ბრაზილიის გზების სისტემა (Sistema Nacional de Viação) – მსოფლიოში სიდიდით მეოთხე სისტემა. 2010 წლის მონაცემებით, სისტემა შეიცავს 2 მილიონ კილომეტრზე მეტი სიგრძის გზას, რომლისგან დაახლოებით 200 000 მოკირწყლულია.
ისევე როგორც ამერიკის შეერთბულ შტატებში, კანადასა და ევროპის უმეტეს ქვეყნებში, გზატკეცილებზე სიჩქარის ლიმიტი 120 კმ/სთ-ია, ხოლო დასახლებულ უბნებში 80 კმ/სთ.
წლიურად, დაახლოებით 1.2 მილიარდი ადამიანი მგზავრობს ბრაზილიის გზებზე. (დაახლოებით 120 მილიონი თვითმფრინავით).
ნუმერაცია
ბრაზილიის რეგიონული მნიშვნელობის გზების ნუმერაცია ხდება შემდეგი სისტემით YY-XXX, სადაც YY არის შტატის აბრევიატურა და XXX არის ნომერი (მაგ. SP-280; სადაც SP ნიშნავს სან-პაულუს).
ბრაზილიის ეროვნული გზები ინომრება შემდეგნაირად BR-XXX. ნაციონალური გზები არის ეკონომიკისთვის მნიშვნელოვანი გზატკეცილები, რომლებიც გადიან რამდენიმე შტატზე ან რომლებიც ბრაზილიას აკავშირებენ სხვა ქვეყნებთან. მათი ნუმერაცია ხდება შემდეგნაირად:
ხშირად, ბრაზილიის გზებს მინიჭებული აქვთ სახელები (მაგ. ცნობილი პიროვნებების), თუმცა ამავე დროს ინარჩუნებენ სტანდარტულ ნუმერაციასაც YY/BR-XXX (მაგ: როდოვია კასტელო ბრანკო ასევე არის SP-280.)
ბრაზილიის მთავარი გზატკეცილები
BR-010; BR-040; BR-050; BR-101; BR-116; BR-174; BR-230; BR-232; BR-277; BR-319; BR-381.
The Edge of Glory
The Edge of Glory (დიდების ზღვარზე) — ამერიკელ პოპ მომღერალ ლედი გაგას სიმღერა, მეორე სტუდიური ალბომიდან Born This Way (2011). სიმღერა ციფრული სინგლის სახით გამოვიდა 2011 წლის 9 მაისს ხოლო აშშ-ს რადიოეთერს დაემატა 2011 წლის 17 მაისიდან. იგი თავდაპირველად გამოვიდა, როგორც პრომო სინგლი, მაგრამ მთელი მსოფლიოს მასშტაბით წარმატების შემდეგ გამოცხადდა, როგორც ალბომის მესამე სინგლი. სიმღერა დაწერილია გაგას, ფერნანდო გერიბეის და DJ White Shadow-ის მიერ. გაგას თქმით, სიმღერის ტექსტი შთააგონა ბაბუამისის გარდაცვალებამ, 2010 წლის სექტემბერში. სიმღერაში საქსოფონის სოლოს ასრულებს კლარენს კლემონსი.
გაგამ სიმღერაზე მაისის ბოლოს გადაიღო მუსიკალური ვიდეო, რომლის რეჟისურა ეკუთვნის შემოქმედებით ჯგუფ Haus of Gaga-ს. ვიდეოს პრემიერა გაიმართა 2011 წლის 16 ივნისს. ვიდეო მარტივი სახისაა და რადიკალურად განსხვავდება გაგას წინა ნამუშევრებისგან. მასში გაგა ცეკვავას და ქუჩაში მარტო დადის. ვიდეოში არ გამოიყენება რთული ქორეოგრაფია, მოცეკვავეების გუნდი და კოსტიუმების ხშირი ცვლა. გაგას მხოლოდ ერთი კოსტიუმი აცვია, რომელიც ეკუთვნის ვერსაჩეს. კრიტიკოსებმა ვიდეოს უწოდეს „მარტივი ვიდეო“ და შეადარეს მაიკლ ჯექსონის, ჯენეტ ჯექსონის და მადონას ნამუშევრებს. გაგამ სიმღერა შეასრულა ცოცხლად მრავალ მუსიკალურ დაჯილდოებაზე, სხვადასხვა მუსიკალურ ფესტივალზე და სხვადასხვა გადაცემებში. ყველა შესრულება ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავდებოდა.
კრედიტები და პერსონალი
კრედიტები აღებულია ალბომ Born This Way-ის ბუკლეტიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2011 წლის სინგლები კატეგორია:2011 წლის სიმღერები კატეგორია:ლედი გაგას სიმღერები კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას ავტორობით კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას პროდიუსერობით კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები კატეგორია:სიმღერები ფერნანდო გერიბეის ავტორობით კატეგორია:სიმღერები ფერნანდო გერიბეის პროდიუსერობით
მაიკლ რედგრეივი
მაიკლ რედგრეივი (Michael Redgrave; დ. 20 მარტი, 1908, ბრისტოლი — გ. 21 მარტი, 1985) — ინგლისელი მსახიობი და რეჟისორი.
1931-1934 წლებში მონაწილეობდა სცენისმოყვარეთა სპექტაკლებში. 1934 წლიდან იყო პროფესიონალი მსახიობი. მუშაობდა ლივერპულის და ლონდონის თეატრებში. 1938 წლიდან იღებდნენ კინოში. შესრულებული აქვს მრავალი როლი. დადგმული აქვს შექსპირის, ტურგენევის პიესები, ოპერები. იყო სცენური რეალიზმის და სტანისლავსკის სისტემის მიმდევარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1985
ნიკოლოზ რიჟკოვი
მინი|ნიკოლოზ რიჟკოვი ნიკოლოზ რიჟკოვი (Николай Иванович Рыжков; დ. 28 სექტემბერი, 1929, ძერჟინსკი, უკრაინის სსრ, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი პოლიტიკოსი, სსრ კავშირის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე 1985-1991 წლებში. ამჟამად — ფედერაციის საბჭოს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:სსრკ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კვიპროსი
კვიპროსი (Κύπρος, თურქ. Kıbrıs), ოფიციალურად კვიპროსის რესპუბლიკა (ბერძნ. Κυπριακή Δημοκρατία, თურქ. Kıbrıs Cumhuriyeti) — კუნძულოვანი სახელმწიფო ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილში. კვიპროსი როგორც მოსახლეობის რაოდენობით ასევე ფართობის სიდიდითაც ხმელთაშუა ზღვაში მესამეა. გეოგრაფიულად ეკუთვნის აზიას, თუმცა კულტურულ-პოლიტიკური თვალსაზრისით ევროპის ნაწილია. ის მდებარეობს თურქეთის სამხრეთით, სირიისა და ლიბანის დასავლეთით, ისრაელის ჩრდილო-დასავლეთით, ეგვიპტის ჩრდილოეთით და საბერძნეთის აღმოსავლეთით.
1878 წლიდან კვიპროსი მოექცა ბრიტანეთის გავლენის ქვეშ, საიდანაც დამოუკიდებლობა მხოლოდ 1960 წელს მოიპოვა. 1961 წელს ის შეუერთდა ერთა თანამეგობრობას. 1963 წელს დაიწყო 11-წლიანი ინტერკომუნალური დაპირისპირება კვიპროსელ ბერძნებსა და თურქებს შორის.საბოლოოდ დაპირისპირება 1984 წელს კვიპროსის გაყოფითა და ჩრდილოეთი კვიპროსის არაღიარებული სახელმწიფოს ჩამოყალიბებით დასრულდა.
კვიპროსს აქვს დე იურე სუვერენიტეტი, რომელიც ვრცელდება მთელს კუნძულზე და მის შემოგარენ წყლებზე, გარდა ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების – აკროტირი და დეკელიასი. 2004 წლის 1 მაისს კვიპროსი გახდა ევროკავშირის წევრი, ხოლო 2008 წლის 1 იანვარს შეუერთდა ევროზონას.
გეოგრაფია
მინიატიურა|მარცხნივ რესპუბლიკის ფართობი შეადგენს 9251 კმ²-ს, მათ შორის 37 % დღემდე მიტაცებული აქვს თურქეთს (3355 კმ²) და მის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბებულია ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა, რომელიც დღემდე მხოლოდ თურქეთის მიერაა აღიარებული.
კვიპროსი სიდიდით მესამე კუნძულია ხმელთაშუა ზღვაში, ის მხოლოდ იტალიის კუნძულებს — სიცილიასა და სარდინიას ჩამორჩება (როგორც ფართობის, ისე მოსახლეობის მიხედვით). კვიპროსი არის მსოფლიოში 81-ე უდიდესი კუნძული ფართობის მიხედვით და 51-ე მოსახლეობის მიხედვით. კუნძულის მაქსიმალური სიგრძე შეადგენს 240 კმ-ს, ხოლო მაქსიმალური სიგანე 100 კმ-ს.
კვიპროსი დაშორებულია სირიის სანაპიროდან 105 კმ-ით (აღმ.), ლიბანის სანაპიროდან — 108 კმ-ით (აღმ), ისრაელიდან — 200 კმ-ით (სამხ-აღმ.), ეგვიპტიდან — 380 კმ-ით (სამხ.), საბერძნეთის კუნძულ როდოსიდან — 400 კმ-ით, ხოლო საბერძნეთის კონტინენტური ნაწილიდან — 800 კმ-ით (ჩრ-დას).
გეოპოლიტიკურად, კუნძული დაყოფილია ოთხ ძირითად ნაწილად: სამხრეთ და ცენტრალურ ნაწილში კვიპროსის რესპუბლიკას უკავია კუნძულის დაახ. ორი მესამედი (59,74 %), ჩრდილოეთით, ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქულ რესპუბლიკას უკავია საერთო ფართობის დაახ. მესამედი (34,85 %), გაეროს მიერ კონტროლირებადი „მწვანე ზოლი”, რომელიც ბუფერულ ზონას წარმოადგენს და ორ მხარეს ერთმანეთისაგან ჰყოფს, კუნძულის ფართობის 2,67 % უკავია, ხოლო ბრიტანეთის საკუთრებაში არსებული ორი ბაზა — აკროტირი და დეკელია მოიცავს დარჩენილ 2,74 %.
ბუნება
ნაპირები უმთავრესად დაბალია, ნაკლებად შეჭრილ-შემოჭრილი, ჩრდილოეთით ციცაბო, კლდოვანი. ჭარბობს მთიანი რელიეფი. სასარგებლო წიაღისეულიდან აღსანიშნავია ქრომიტები, რკინისა და სპილენძის მადანი, აზბესტი და სხვა. ჰავა სუბტროპიკული ხმელთაშუა ზღვის. დამახასიათებელია ცხელი (25-35 °C) ზაფხული და რბილი (10-15 °C), შედარებით წვიმიანი ზამთარი.
ფაუნა
ფაუნის შემადგენლობაში 20 სახეობის ძუძუმწოვარი და 20-ზე მეტი სახეობის მობუდარი ფრინველია. გვხვდება სხვადასხვაგვარი და მრავალრიცხოვანი ქვეწარმავალი (30-ზე მეტი სახეობა). დაცულია გადაშენების პირას მყოფი ენდემური კვიპროსული ცხვარი (მუფლონი). კუნძულზე იზამთრებს მრავალი გადამფრენი ფრინველი. სანაპიროებზე ზღვის კუების რამდენიმე სახეობა (ჩვეულებრივი, მწვანე) დებს კვერცხებს.
ისტორია
მინიატიურა|მარჯვნივ|კვიპროსი პტოლემაიოსთა სამეფოს შემადგენლობაში (ძვ. წ. 294-258) კვიპროსის ტერიტორია დასახლებული ყოფილა ნეოლითის ხანიდან (ძვ. წ. VI ათასწლ.). ძვ. წ. XVI-XIV სს-ში გაჩნდა პირველი ადრეკლასობრივი საზოგადოებები, ქალაქ-სახელმწიფოები (პოლისები). ძვ. წ. XV ს-ის დამლევს — ძვ. წ. XI ს-ში მოხდა მოხდა კვიპროსის ბერძნული (აქაველები) კოლონიზაცია, რის შედეგადაც ის იქცა მიკენური ცივილიზაციის ერთ-ერთ ცენტრად. ძვ. წ. IX ს-ის დასაწყისიდან კვიპროსი ფინიკიელების კოლონიზაციის ობიექტი იყო. ძვ. წ. VIII ს-ის დამდეგს დაიპყრო ასურეთმა; დაახლ. ძვ. წ. 560 წელს ეგვიპტემ; დაახლ. ძვ. წ. VI ს-ის შუა წლებში — აქემენიანთა ირანმა. ძვ. წ. 333-323 წლებში შედიოდა ალექსანდრე მაკედონელის იმპერიის, ხოლო ძვ. წ. 294-258 წლებში პტოლემეების სამეფოს შემადგენლობაში. ამ დროისათვის დასრულდა კვიპროსის ელინიზაცია. ძვ. წ. 58 წელს დაიპყრო რომმა; ახ. წ. 395 წელს შევიდა ბიზანტიის იმპერიის შემადგენლობაში. 648 წელს დაიპყრეს არაბებმა, 965 წელს ბიზანტიამ დაიბრუნა. 1191 წელს ხელთ იგდო ჯვაროსნული ლაშქრობების მონაწილე ინგლისის მეფე რიჩარდ ლომგულმა, რომელმაც ის იერუსალიმის სამეფოს გადასცა. 1489 წელს დაიპყრო ვენეციის რესპუბლიკამ, ხოლო 1571 წელს — ოსმალეთის იმპერიამ.
1878 წლის 4 ივნისს ინგლისმა ოსმალეთს თავს მოახვია ე. წ. კვიპროსის კონვენცია. ინგლისს მიეცა კვიპროსის ოკუპაციის უფლება, მაგრამ იმ პირობით, რომ იგი ოსმალეთის იმპერიას აზიური კოლონიების დაცვაში დაეხმარებოდა. პირველ მსოფლიო ომში ოსმალეთის ჩაბმის შემდეგ, 1914 წლის 5 ნოემბერს ინგლისმა გამოაცხადა კვიპროსის ანექსია. 1925 წლის მაისში კვიპროსმა მიიღო ინგლისის კოლონიის სტატუსი.
1960 წლის 16 აგვისტოს კვიპროსი დამოუკიდებელ რესპუბლიკად გამოცხადდა (1963 წლიდან ეს დღესასწაული აღინიშნება 1 ოქტომბერს). იმავე წლის სექტემბერში კვიპროსი გაეროს წევრი გახდა.
უახლესი ისტორია
1963 წელს რეაქციულმა ძალებმა გამოიწვიეს შეირაღებული შეტაკება ბერძნულ და თურქულ თემებს შორის. 1974 წელს კუნძულის ჩრდილოეთში თურქეთმა გადმოსხა თავისი შეიარაღებული ძალები და მოახდინა მისი ოკუპაცია, სადაც მოგვიანებით (1976) გამოცხადებულ იქნა „ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა“. ეს იყო რეაქცია იმ ძალების წინააღმდეგ, რომლებიც ცდილობდნენ კვიპროსის მიერთებას საბერძნეთისათვის. გაეროს ეგიდით 1988 წელს დაიწყო მოლაპარაკებების პროცესი ქვეყნის მომავალი გაერთიანებისათვის, რომელიც დღემდე უშედეგოდ გრძელდება. კვიპროსის ევროკავშირში გაწევრიანებამ ახალი იმპულსი მისცა პრობლემის მოწესრიგებას.
დემოგრაფია
მინი|მარცხნივ|1960 წლის ეთნოგრაფიული რუკა. 2001 წლის CIA World Factbook-ის მონაცემებით, კუნძულის მოსახლეობის 77% შეადგენდა ბერძენს, ხოლო 18% თურქს. 2011 წლის აღწერის მიხედვით კუნძულზე ასევე 10,520 რუსი ცხოვრობდა.
დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ მთლიან კუნძულზე პირველი აღწერა ჩტარდა 1960 წელს, რომლის მიხედვითაც მთლიანი მოსახლეობა შეადგენდა 573 566 ადამიანს, საიდანაც 442 138 (77,1 %) იყო ბერძენი, 104 320 (18,2 %) თურქი, და 27 108 (4,7 %) სხვა ეროვნების.
საერთაშორისო კრიზისული ჯგუფის მონაცემებით 2010 წელს კუნძულის მოსახლეობა შეადგენდა 1,1 მილიონს, რომელთაგანაც ჩრდილოეთ ნაწილში მცხოვრები დაახლოებით 300 000 ადამიანი დაბადებულია თურქეთში.
ქალაქები
კუნძულის უდიდესი ქალაქებია: ლიმასოლი (101 000), სტროვოლოსი (67 904), ნიქოზია (55 014), ლარნაკა (51 468), ლაკატამია (38 435), პაფოსი (32 892).
რელიგია
მინი|მარცხნივ|[[კიკოს მონასტერი]] კვიპროსზე მაცხოვრებელი თითქმის ყველა ბერძენი კვიპროსის მართლმადიდებელი ეკლესიის წევრია, ხოლო თურქების უმეტესობა სუნიზმის წარმომადგენელია. 2005 წლის Eurobarometer-ის მიხედვით, კვიპროსი ევროკავშირის ერთ-ერთი ყველაზე რელიგიური სახელმწიფოა. კვიპროსის პირველი პრეზიდენტი მაკარიოს III იყო მთავარეპისკოპოსი. კვიპროსის მართლმადიდებლური ეკლესიის დღევანდელი მთავარი არის ქრიზოსტომოს II.
ხალა სულთან ტეკეს მეჩეთი, რომელიც მდებარეობს ლარნაკას მლაშე ტბასთან არის სუნიტების მესამე ყველაზე წმინდა ადგილი და წარმოადგენს მოლოცვის საგანს როგორც მუსლიმანების ასევე ქრისტიანებისთვისაც.
ენები
მინი|მარცხნივ|საგზაო ნიშნები ბერძნულად და ინგლისურად. კვიპროსს აქვს ორი ოფიციალური ენა, ბერძნული და თურქული. სომხური და კვიპროსულ-არაბული არის აღიარებული როგორც უმცირესობის ენები. მიუხედავად ოფიციალური სტატუსის არქონისა სალაპარაკოდ ინგლისური ფართოდ გამოიყენება. ინგლისური გამოიყენება გზების აღნიშვნებზა, რეკლამებში და ა.შ. ბრიტანული მმართველობის პერიოდში ინგლისური იყო ერთადერთი ოფიციალური ენა, ასევე დე ფაქტო 1986 წლამდე გამოიყენებოდა სასამართლოში, ხოლო საკანონმდებლო საქმიანობაში 1996 წლამდე. ბერძნული მოსახლეობის 80,4%-სთვის ინგლისური წარმოადგენს მეორე ენას. ქვეყნის უმცირესობებში ფართოდ გამოიყენება რუსული ენა. ასევე მოსახლეობის 12 % საუბრობს ფრანგულად, ხოლო 5 % გერმანულად.
ტურიზმი
კვიპროსში, მსოფლიოში მე-40 ყველაზე პოპულარულ ტურისტულ ქვეყანაში ყოველწლიურად 2 მილიონი ადამიანი ჩადის.
2011 წლის მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის მონაცემებით, მოგზაურობისა და ტურიზმის კონკურენტუნარიანობის ინდექსით კვირპროსს 24-ე ადგილი უკავია. ტურისტული ინფრასტრუქტურის თვალსაზრისით, კვიპროსს მსოფლიოში 1-ლი ადგილი უკავია.
მემკვიდრეობა
ისტორიული მუზეუმი ნიქოზიაში, ამატუსის ფინიკიური კოლონის ნაშთები, ვენეციური ციხე-სიმაგრე (XII ს.), პაფოსი, ტროოდოსის მთიანეთის ძეგლები.
ნიქოზია და კოლოსი ცნობილია თავიანთი ციხე-სიმაგრეებით. სწორედ კვიპროსში ნახავთ ლაზარეს სამარხს, წმინდა პეტრეს კოლონას და ლიმასოლი, თავისი სასახლე-ციხე-სიმაგრით, სადაც 1191 წელს ლეგენდარულმა მეფემ რიჩარდ ლომგულად წოდებულმა ქორწილი გამართა, მეფემ კუნძული იერუსალიმისკენ მიმავალმა დაიპყრო.
მართლმადიდებლური კვიპროსის მონასტრების უმრავლესობას იუნესკო იცავს. მათ შორის ყველაზე ცნობილი კიკოსია, რომელიც ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატით არის ცნობილი. ხატის დანახვა ადამიანს არ შეუძლია: მას სპეციალური ქსოვილით ფარავენ და მხოლოდ პატარა „ფანჯარას“ უკეთებენ, რომელსაც რელიგიური დღესასწაულების დროს აღებენ. ოდითგანვე ითვლებოდა, რომ ვინც ხატს დაინახავდა ის დბრმავდებოდა. როდესაც ბერები ქსოვილს ცვლიან, მაშინაც ხატს ყველა იქ დამსწრემ თვალი უნდა აარიდოს.
ხმელთაშუა ზღვის ამ ქვეყანაში ღვინის ნამდვილი კულტია. როგორც ამბობენ კუნძულზე ორი სახის ღვინოა: კარგი და უფრო კარგი.
კვიპროსელები ამტკიცებენ, რომ ქვეყანაში დანაშაული თითქმის არ ხდება. ამას მეტყველებს ერთადერთი ციხე, რომელშიც ძირითადად ვადაგასული პასპორტების მქონე ტურისტები იხდიან სასჯელს. ეს გასაკვირი სულაც არაა, რადგან ამ ქვეყანაში ჩასულ ტურისტს, იმის მიუხედავად, რომ მის ვიზას ვადა გაუვიდა, მიწიერ სამოთხესთან განშორება უჭირს.
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსი კატეგორია:აზიის ქვეყნები კატეგორია:კუნძულოვანი სახელმწიფოები კატეგორია:ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
ზაჰი ჰავასი
thumb|250px|ზაჰი ჰავასი, 2003 ზაჰი ჰავასი (არაბ. زاهى حواس‎‎, დ. 28 მაისი, 1947, დამიეტა, ეგვიპტე) — ეგვიპტელი არქეოლოგი და ძველი ეგვიპტის ისტორიკოსი, თანამედროვე ეგვიპტოლოგიის ერთ-ერთი აღიარებული ავტორიტეტი. აქტიურ პოპულარიზაციას უწევს ძველი ეგვიპტის ისტორიასა და კულტურას სატელევიზიო დოკუმენტური სერიალების მეშვეობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტელი არქეოლოგები კატეგორია:ეგვიპტელი ეგვიპტოლოგები კატეგორია:ეგვიპტელი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი
კალსუენი
კალსუენი (Calçoene) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაპის შტატში. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ ამაპის მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 964 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 14 269.258 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.63 კმ²-ზე.
ნაოტო კანი
ნაოტო კანი (, დ. 10 ოქტომბერი, 1946) — იაპონიის პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, პრემიერ-მინისტრი 2010-2011 წლებში, იაპონიის დემოკრატიული პარტიის ლიდერი 1998-1999, 2002-2004 და 2010 - 2011 წლებში. 1996 წელს ნაოტო კანი ასევე იყო შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრი.
დაიბადა ქალაქ უბეში, იამაგუჩის პრეფექტურაში, ბიზნესმენის ოჯახში. 1970 წელს კანმა დაამთავრა ტოკიოს ტექნოლოგიის ინსტიტუტი. 1974 წელს კანმა გახსნა საპატენტო ბიურო. კანი ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას და 1980 წელს მიიღო ადგილი იაპონიის ქვემო პალატაში როგორც სოციალისტურ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ნაციონალური პოპულარობა კანმა მოიპოვა 1996 წელს, როდესაც ჯანდაცვის მინისტრის პოსტზე მყოფმა გამოააშკარავა მინისტრის პასუხისმგებლობა იაპონიაში მოწამლული სისხლის გავრცელებაში. იმ დროისთვის იგი იყო მცირე პარტიის წევრი, რომელიც იყო კოალიციაში ლიბერალურ-დემოკრატიულ პარტიასთან. 2003 წელს იაპონიის დემოკრატიულმა და ლიბერალურმა პარტიებმა გადაწყვიტეს გაერთიანება ერთი ოპოზიციური პარტიის შესაქმნელად და არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. 2003 წელს კანი იყო იმჟამინდელი პრემიერ-მინისტრის, კოიძუმი ძიუნიტიროს მთავარი ოპონენტი. 2004 წელს კანი გადადგა დემოკრატიული პარტიის ლიდერის პოსტიდან და განახორციელა პილიგრიმობა სიკოკუში.
ნაოტო კანს უყვარს გოს თამაში. მისი მეუღლე და შვილები ცხოვრობენ ტოკიოში.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი პოლიტიკოსები კატეგორია:იაპონიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:იაპონიის ფინანსთა მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი
ჩავუშლუ (ხოფის რაიონი)
ჩავუშლუ (Çavuşlu) — სოფელი ხოფის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. სოფლის მოსახლეობა 2021 წლის მონაცემებით 338 ადამიანია.
სქოლიო
კატეგორია:ხოფის რაიონის სოფლები
რობრესი
რობრესი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის მონეგროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 64,30 კმ². მოსახლეობა — 514 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
მუმია
thumb|350px|მუმია [[ბრიტანეთის მუზეუმი (ლონდონი)|ბრიტანეთის მუზეუმში.]] მუმია — ბალზამირებით შენახული სხეული. მუმიას უწოდებენ არა მარტო ადამიანის, არამედ ნებისმიერი სხვა ცოცხალი ორგანიზმის სხეულს, რომელსაც სპეციალური ქიმიური დამუშავება უტარდება, რის შედეგადაც წყდება, ან ნელდება ქსოვილების დაშლის პროცესი. განასხვავებენ ხელოვნურად და ბუნებრივად მუმიფიცირებულ სხეულებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბული სიტყვები და ფრაზები
ტატიანა ბელუხინა
ტატიანა ბელუხინა (დ. 27 ოქტომბერი, 1936, ვოროშილოვგრადი) — ექიმი, მეცნიერი.
1960 წელს დაამთავრა გორკის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1962–1965 წლებში იყო რუსთავის ქალაქის საავადმყოფოს ექიმი–ტრავმატოლოგი. 1965–1967 წლებში თბილისის ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი. 1967–1970 წლებში თბილისის რენტგენოლოგიისა და სამედიცინო რადიოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1970–1977 წლებში ამავე ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1977 წლიდან ონკოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის ანესთეზიოლოგიის განყოფილების ექიმი–ორდინატორი. ავტორია 5 სამეცნიერო ნაშრომის რადიობიოლოგიის პრობლემებზე.
1971 წელს თბილისში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „Некоторые биометрические показатели посттравматической регенерации слизистой желудка в условиях облучения.“
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1936
რადიოგეოლოგია
რადიოგეოლოგია (იგივეა რაც ბირთვული გეოლოგია; ლათ. radio – გამოვასხივებ და გეოლოგია) — გეოლოგიის დარგი, რომელიც შეისწავლის დედამიწის ნივთიერების ბუნებრივ ბირთვულ გარდაქმნებს და მათ გავლენას გეოლოგიურ პროცესებზე. ტერმინი რადიოგეოლოგია შემოიღო ვლადიმერ ვერნადსკიმ 1937 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოლოგია
ლეშიჭამიასებრნი
ლეშიჭამიასებრნი (Silphidae) — მწერების ოჯახი ხოჭოების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 6-იდან 40 მმ აღწევს. მატლი ბრტყელია, მოძრავი. ოჯახში 500-ზე მეტი სახეობაა, რომელთაგან საქართველოში 50-ზე მეტი გვხვდება. გავრცელებული არიან ყველა მატერიკაზე, ძირითადად ზომიერი ჰავის პირობებში. ლეშიჭამიასებრთა ფორმები იკვებებიან ლეშით, მაგ., შავი ლეშიჭამია (Silpha oscura) და მესაფლავე ხოჭო. უმცირესობა, მაგ., ლეშიჭამია (Dendroxena quadrimaculata [= Xylodrepa quadripunctata]), მტაცებელია, სპობს ბაღისა და ტყის მავნე მატლებს, რითაც სარგებლობა მოაქვს სახალხო მეურნეობისათვის. ზოგი ლეშიჭამიასებრნი მცენარიჭამიაა, მაგ., ლეგა ლეშიჭამია (Aclypca opaca) კულტურულ მცენარეებს აზიანებს.
ლიტერატურა
*
ქვათესლა
ქვათესლა (Buglossoides arvensis ან Lithospermum arvense) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ლაშქარასებრთა ოჯახისა. აქვს ძლიერი, სქელი, მუქი წითელი ფერის ფესვი; სწორმდგომი, სქელი და დატოტვილი ღერო, სიმაღლით 50–80 სმ; მორიგეობით განლაგებული ლანცეტა ფოთლები, ზემოთ — მუქი მწვანე, ქვემოთ — უფრო ღია ფერის; ყვავილი პატარაა, მოყვითალო-თეთრი, ყვავილობს ივნის-ივლისში; ნაყოფი — კაკლუჭა, კვერცხისებური, სამწახნაგოვანი, მბზინავი, მონაცრისფრო, ბორცვიანი ზედაპირით, სიგრძით 2–3,5 მმ, სიგანით 1,75–2,25 მმ. ხორბლის ნათესების სარეველაა.
სქოლიო
კატეგორია:ლაშქარასებრნი
აზენკურის ბრძოლა
აზენკურის ბრძოლა (Bataille d'Azincourt; Battle of Agincourt) —  ასწლიანი ომის მესამე ეტაპის ერთ-ერთი პირველი ბრძოლა. გაიმართა 1415 წლის 25 ოქტომბერს აზენკურთან, საფრანგეთის ჩრდილოეთით ქალაქ კალეს სამხრეთით. ერთმანეთს ებრძოდნენ ინგლისის ძალები ჰენრი V-ის მეთურობით და საფრანგეთის ძალები კარლ I დალბერეს მეთაურობით.
1415 წლის 25 ოქტომბერს ინგლისის ლაშქარმა ჰენრი V-ის სარდლობით სასტიკად დაამარცხა კონეტაბლ შარლ დ’ალბრეს ლაშქარი ბრძოლის ბედი გადაწყვიტა ინგლისელთა მოძრავი და ორგანიზებული რაზმების გამარჯვებამ ფრანგთა უდისციპლინო ფეოდალურ ლაშქარზე.
აზენკურის ბრძოლა იყო ასწლიანი ომის მესამე, ყველაზე მნიშვნელოვანი ბრძოლა კრესისა (1346) და პუატიეს (1356) ბრძოლების შემდეგ. ამ გამარჯვებამ ინგლისელებს გაუადვილა საფრანგეთის მიწა-წყლის დაპყრობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები კატეგორია:ასწლიანი ომის ბრძოლები კატეგორია:XV საუკუნის ბრძოლები
ჩიმენლი (ხოფის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:ხოფის რაიონის სოფლები
ალექსანდრე II (რუსეთი)
ალექსანდრე II (Александр II Николаевич; დ. 29 აპრილი 1818, მოსკოვი — გ. 13 მარტი 1881, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსეთის იმპერატორი 1855-1881 წლებში. ნიკოლოზ I-ის შვილი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე იყო რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის უფროსი ვაჟი.1855 წელს ავიდა რუსეთის საიმპერატორო ტახტზე. 1856 წელს, ყირიმის ომში განცდილი მარცხის შემდეგ მან ირწმუნა, რომ იმდროინდელ ევროპულ ქვეყნებთან შედარებით რუსეთი ჩამორჩენილი იყო, რის გამოც შეუდგა ქვეყანაში ფართომასშტაბიანი რეფორმების განხორციელებას. იგი მიიჩნევდა, რომ რუსეთის გასაძლიერებლად აუცილებელი იყო ბატონყმობის გაუქმება და გლეხთა გათავისუფლება. ალექსანდრეს განზრახვამ არისტოკრატიის გაღიზიანება გამოიწვია. დიდი წინააღდმეგობის მიუხადავად,1861 წლის 19 თებერვალს იმპერატორმა გამოსცა ბრძანება ბატონყმობის გაუქმების შესახებ. მან ასევე გაატარა სასამართლო რეფორმა: ამიერიდან სასამართლოებში უკვე ადვოკატები იცავდნენ ბრალდებულებს. განათლების რეფორმის შედეგად სასწავლო დაწესებულებები გამოვიდა ეკლესიის დაქვემდებარებიდან და მასზე პასუხისმგებლობა საკრებულოებს დაეკისრა. 1863 წელს უნივერსიტეტებს მიენიჭა ფართო ავტონომია: ამიერიდან პროფესორებს, დეკანებსა და რექტორებს ირჩევდნენ მათი კოლეგები და არა სამინისტრო. უნივერსიტეტებში ჩაბარება შეეძლო საზოგადოების ყველა ფენის წარმომადგენელს. დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა სამხედრო რეფორმას. ამ რეფორმების მიუხედავად ალექსანდრე II უძლური აღმოჩნდა მთლიანად რუსეთის გარდასაქმნელად. მას მტკიცედ სწამდა, რომ მეფის თვითმპყრობელობა ყველაზე მეტად შეეფერებოდა რუსეთის მმართველობას. ამ არათანმიმდევრული პოლიტიკის გამო, ხელისუფლება სულ უფრო არაპოპულარული ხდებოდა, რის გამოც იმპერატორი ტერორისტთა სამიზნედ იქცა. მასზე 6 თავდასხმა განახორციელეს. საბოლოოდ, 1881 წელს, მეექვსე თავდასხმა ალექსანდრესთვის საბედისწერო გამოდგა. „ნაროდნიკებმა“ იმპერატორი სასიკვდილოდ დაჭრეს. მის შემდეგ რუსეთის იმპერიის იმპერარატორი გახდა მისი ვაჟი, ალექსანდრე III.
ოიაპოკი
ოიაპოკი (Oiapoque) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაპის შტატში. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ ამაპის მეზორეგიონს.
ალექსანდრე II (რუსეთი)
წინაპრები
ალექსანდრე II-ის წინაპრები
ოიაპოკი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 661 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 22 625.018 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.96 კმ²-ზე.
ალექსანდრე II (რუსეთი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 29 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1818 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1881 კატეგორია:რომანოვების დინასტია კატეგორია:მოკლული მონარქები
ოიაპოკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაპის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქვემო ხვედურეთი
ქვემო ხვედურეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზემო ხვედურეთის თემი). მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ქარელიდან 3 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 941 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გრიგოლ პალამა
thumb|250px|წმინდა გრიგოლ პალამაწმინდა გრიგოლ პალამა (დ. 1296 — გ. 1359) — თესალონიკელი მთავარეპისკოპოსი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 14 ნოემბერი, ახალი სტილით - 27 ნოემბერი.
ბიოგრაფია
1296-1297 წლებში დაიბადა წარჩინებული, მდიდარი და კეთილმსახური ქრისტიანების ოჯახში. თავდაპირველად მისი მშობლები მცირე აზიაში ცხოვრობდნენ, მაგრამ თურქების შემოსევის დროს კონსტანტინოპოლში გადასახლდნენ და იმპერატორ ანდრონიკე II პალეოლოგის (1282-1328) კარზე ჰპოვეს თავშესაფარი. გრიგოლის მამა - კონსტანტინე სასახლის კარის მსხვილი მოხელე გახდა, მაგრამ მალე გარდაიცვალა. ამის შემდეგ წმიდანის აღზრდა-განათლებაზე ზრუნვა დედამ და განსვენებული კარისკაცის ხსოვნის ერთგულმა იმპერატორმა იტვირთეს. საოცარი გულისხმიერებისა და გულმოდგინების წყალობით გრიგოლმა ადვილად შეითვისა ყველა საგანი. იმპერატორს სურდა, ჭაბუკი სახელმწიფო სამსახურისთვის მოემზადებინა, მაგრამ ოცი წლის ასაკში გრიგოლმა 1316, სხვა ცნობით, 1318 წელს ორ უმცროს ძმასთან ერთად ათონის მთას მიაშურა და ვათოპედის მონასტერში მორჩილად შედგა. აქ ნეტარი მამა ღირსი ნიკოდიმოს ვათოპედელის (ხს. 11 ივლისს) ხელმძღვანელობით მოღვაწეობდა და მის მიერვე აღიკვეცა ბერად. ერთი წლის შემდეგ უფლის რჩეულს საღვთო ხილვაში წმიდა მახარებელი იოანე ღვთისმეტყველი ეჩვენა და შემწეობა აღუთქვა საღვთო მოღვაწეობაში. მალე გრიგოლის დედა და დებიც მონაზვნებად აღიკვეცნენ.
წმინდა ნიკოდიმოსის მიცვალების შემდეგ ღირსი მამა რვა წლის მანძილზე ბერი ნიკიფორეს წინამძღვრობით განაგრძობდა ლოცვით ღვაწლს, ამ უკანასკნელის მიცვალების შემდეგ კი ღირსი ათანასეს ლავრაში გადავიდა. აქ წმიდანი ჯერ მეტრაპეზედ მსახურობდა, ხოლო შემდეგ მგალობლად დაადგინეს. ასე განვლო სამმა წელიწადმა. 1321 წელს გრიგოლი, რომელიც სულიერი სრულყოფის უფრო მაღალ საფეხურებს ესწრაფოდა, გლოსიის მცირე სავანეში გადასახლდა. აქ იგი სრულიად განიმსჭვალა ისიხაზმის სულით და იგი ცხოვრების საფუძვლად გაიხადა (ჯერ კიდევ IV-VIII საუკუნეებში ეგვიპტელი და სინელი ასკეტების მიერ რელიგიური და ეთიკურ-ასკეტური სწავლების მთელი სისტემა იქნა შემუშავებული. იგი ითვალისწინებდა გარკვეული მეთოდებისა და ხერხების შეთვისებას, რაც ადამიანს ღმერთთან მიაახლებდა, ეს ძალზე თავისთავადი მისტიკური მედიტაცია მოითხოვდა დადგენილი დგომის წესის დაცვას ლოცვისას, იესოს ლოცვის მრავალჯერად განმეორებას, სუნთქვის მოწესრიგებულობას, დროულ გალობას და სხვა. ადამიანს მხოლოდ სრულყოფილების უმაღლეს საფეხურზე შეეძლო ღმერთთან, უფალ იესო ქრისტესთან სულიერი შეერთება, რაც მას უდიდეს ნეტარებასა და სიხარულს განაცდევინებდა. რადგან ეს სიხარული ენით გამოუთქმელი იყო, ბერები დუმილს ამჯობინებდნენ. დუმილთან არის დაკავშირებული ლოცვის ამ წესის სახელწოდებაც - ისიხაზმი, რაც ბერძნული სიტყვაა და მდუმარებას, სიმშვიდეს, განმარტოებას ნიშნავს). 1326 წელს გრიგოლ პალამა განერიდა თურქების თავდასხმის საშიშროებას და საძმოსთან ერთად თესალონიკში გადავიდა, სადაც მას მღვდლად დაასხეს ხელი.
1328-1230 წლებში კალაბრიიდან კონსტანტინოპოლში ჩავიდა მეცნიერი ბერი ბარლაამი - ავტორი ტრაქტატებისა ლოგიკასა და ასტრონომიაში. მან დედაქალაქის უნივერსიტეტში კათედრა მიიღო და დაიწყო განმარტება დიონისე არეოპაგელის თხზულებებისა, რომლის აპოფატიკური (ბერძ. უხილავობა, შეუცნობლობა, მიუწვდომლობა) ღვთისმეტყველებაც საყოველთაოდ იყო აღიარებული. მალე ბარლაამი ათონის წმიდა მთაზეც გადავიდა, სადაც ისიხასტთა სულიერი ცხოვრების წესს გაეცნო და ღვთის არსების მიუწვდომლობის დოგმატის საფუძველზე მათი გონებისმიერი ქმედება მწვალებლურ ცთომად გამოაცხადა. ბარლაამი ეკამათებოდა ბერებს და ცდილობდა, დაესაბუთებინა მათთვის, რომ თაბორის ნათელი ქმნილი მოვლენა იყო; ამასთან იგი იმასაც კი არ ერიდებოდა, რომ სასაცილოდ აეგდო მონაზონთა მონათხრობები ლოცვის მეთოდებისა და სულიერ გაცისკროვნებათა შესახებ.
ათონელ ბერთა თხოვნით გრიგოლ პალამამ წერილობით გამოსცა თავისი საღვთისმეტყველო დასაბუთებანი. ასე შეიქმნა ცნობილი „ტრიადები წმიდა ისიხასტთა დასაცავად“ (1338). 1340 წელს ათონელმა მოღვაწეებმა ნეტარი მამის ხელმძღვანელობით შეადგინეს ერთობლივი პასუხი ბარლაამის თავდასხმებზე, ეგრეთ წოდებული „წმიდა მთის ტომოსი“.
ნეტარი გრიგოლი გარდაცვალებამდე მხოლოდ სამი წლით ადრე დაბრუნდა თესალონიკში. მიცვალების წინ მან წმინდა მღვდელმთავარი იოანე ოქროპირი იხილა საღვთო ჩვენებით. გრიგოლ პალამამ 1359 წლის 14 ნოემბერს, სამოცდასამი წლის ასაკში შეჰვედრა სული უფალს. ნეტარი მღვდელმთავარი წმინდანად 1368 წელს გამართულ კონსტანტინოპოლის კრებაზე შერაცხეს. მისი ცხოვრება და მოსახსენებელი კანონი შეადგინა პატრიარქმა ფილოთეოზმა (1354-1355, 1362-1376).
წმინდა გრიგოლს ეკლესია დიდმარხვის მეორე კვირიაკესაც იხსენიებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:XIV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 1296 კატეგორია:გარდაცვლილი 1359
ჩუნციუს პერიოდი
მინი|მარცხნივ|300px|გაზაფხულ-შემოდგომის გვიანდელი პერიოდი ჩუნციუს პერიოდი იგივე გაზაფხულ-შემოდგომის პერიოდი (春秋时代) - პერიოდი ჩინეთის ისტორიაში, რომელიც დაახლოებით მიესადაგება აღმოსავლეთ ჯოუს დინასტიის მმართველობის პირველ ნახევარს. (ძვ. წ. 771 - 403 წლები ) ტერიტორიულად მიესადაგება ხუანხეს ალევიურ დაბლობს, შანდუნის ნახევარკუნძულს და ხანშუის ხეობას. მისი სახელი წარმოდგება გაზაფხულის და შემოდგომის ანალებიდან, რომელიც არის ძვ. წ. 722 - 479 წლებში ლუს სახელმწიფოს ისტორიის ქრონოლოგია, რომლის ავტორადაც ტრადიციულად კონფუცი ითვლება. პერიოდი შეიძლება დაიყოს სამ ქვე პერიოდად:
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ისტორია კატეგორია:ჯოუს დინასტია
პეტარ ბრზიცა
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1917
ალექსანდრე III (იმერეთის მეფე)
ალექსანდრე III (გ. 1660) — იმერეთის მეფე 1639-1660. გიორგი III-ის უფროსი შვილი. ებრძოდა გაძლიერებულ ფეოდალურ ანარქიას. მხარს უჭერდა თავის სიმამრს თეიმურაზ I-ს (ცოლად ჰყავდა თეიმურაზის ქალიშვილი დარეჯანი, ზურაბ არაგვის ერისთავის ქვრივი) ირანის აგრესიის წინააღმდეგ ბრძოლაში. თეიმურაზის გავლენით ურთიერთობა დაამყარა მოსკოვის სახელმწიფოსთან და რამდენიმეჯერ (1649, 1651, 1656) გაგზავნა ელჩები. 1651 წლის 9 ოქტომბერს ხელი მოაწერა მოსკოვის ხელმწიფის ერთგულების ფიცის წიგნს.
ალექსანდრე III ოცი წლის მანძილზე ებრძოდა ოდიშის მთავარ ლევან II დადიანს. 1657 წელს კი, როდესაც ლევან II გარდაიცვალა, გაილაშქრა ოდიშზე, გადააყენა ლიპარიტ დადიანი და მთავრად თავისი ერთგული კაცი ვამეყ III დადიანი დანიშნა (1658), გურიის მთავრადაც თავისი მომხრე დემეტრე სიმონის ძე დასვა. ამით ორივე სამთავრო დაიმორჩილა და შეძლო დროებით განემტკიცებინა იმერეთის საშინაო მდგომარეობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 1660 კატეგორია:იმერეთის სამეფოს ბაგრატიონები
ვალენტინ პავლოვი
ვალენტინ სერგოს ძე პავლოვი (Валентин Сергеевич Павлов; დ. 26 სექტემბერი 1937, მოსკოვი, რუსეთის სფსრ, სსრკ — გ. 30 მარტი 2003, მოსკოვი, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი პოლიტიკოსი, სსრ კავშირის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე 1991 წლის იანვრიდან აგვისტომდე. ის იყო მიხაილ გორბაჩოვის წინააღმდეგ 1991 წლის აგვისტოში მოწყობილი პუტჩის ერთ-ერთი მთავარი მონაწილე.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 26 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
რეზერფორდ ჰეისი
რეზერფორდ ბირჩარდ ჰეისი (Rutherford Birchard Hayes; დ. 4 ოქტომბერი, 1822 — გ. 17 იანვარი, 1893) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ადვოკატი და სამხედრო. აშშ-ის მე-19 პრეზიდენტი 1877-1881 წლებში, რესპუბლიკელი.
ჰეისმა იურიდიული განათლება მიიღო, მან კენიონ კოლეჯი და ჰარვარდის სამართლის სკოლა დაამთავრა. ლოუერ სენდასკიში სამართლის ხუთწლიანი პრაქტიკის შემდეგ ცინცინატში ადვოკატად მუშაობდა, სადაც სახელი გაითქვა როგორც ახალგაზრდა ვიგების ადვოკატმა. როგორც აბოლიციონისტი იგი სამოქალაქო ომის დროს ჩრდილოეთის ჯარებს მოხალისედ შეუერთდა და მალე ბრიგადის გენერალი გახდა. ომის შემდეგ იგი წარმომადგენელთა პალატის წევრი იყო ოჰაიოდან, ასევე ოჰაიოს გუბერნატორი 1868-1872 და 1876-1877 წლებში. იგი 1876 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში, რომელიც აშშ-ის ყველაზე საკამათო არჩევნები იყო, რესპუბლიკელთა ნომინაციით მონაწილეობდა. არჩევნებში მოსახლეობის ხმების უმრავლესობა დემოკრატთა კანდიდატმა სემუელ ტინდენმა მიიღო, თუმცა კონგრესის კომისიის გადაწყვეტილებით ამომრჩეველთა კოლეგიის 20 სადავო ხმა ჰეისს მიენიჭა, რამაც მას არჩევნებში ერთი ხმით გაამარჯვებინა.
პრეზიდენტობის დროს მან ომის შემდგომი რეკონსტრუქცია დაასრულა. ჰეისი სამხრეთში ფერადკანიანთა უფლებების დაცვისთვის იბრძოდა, მაგრამ ამასთანავე „ბრძნული, გულწრფელი და მშვიდობიანი ადგილობრივი თვითმმართველობის“ აღდგენასაც მოუწოდებდა. მისი ბრძანებით იუნიონის ჯარებმა სამხრეთის შტატები დატოვეს. ჰეისმა წინასწარ განაცხადა, რომ მხოლოდ ერთი ვადით იმსახურებდა. 1880 წლის არჩევნებში მას მეორე ვადით პრეზიდენტობა არ უცდია. 1881 წელს სპიგელ გროუვის საკუთარ სახლში, ოჰაიოში გადავიდა საცხოვრებლად. 1893 წელს ჰეისი გარდაიცვალა.
კატეგორია:აშშ-ის პრეზიდენტები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები კატეგორია:ოჰაიოს გუბერნატორები კატეგორია:ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1822 კატეგორია:გარდაცვლილი 1893 კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 17 იანვარი
დრევლიანები
250px|მინიატიურა|სლავები და მათი მეზობლები დრევლიანები — აღმოსავლეთ სლავთა ტომობრივი გაერთიანება VI-X საუკუნეებში. ეჭირა მარჯვენა ნაპირის უკრაინის ტერიტორია მდინარეების ტეტერევის, უჟის, უბორტის, სტვიგის აუზებში. დრევლიანებს აღმოსავლეთით ესაზღვრებოდა პოლიანთა, დასავლეთით ვოლინელებისა და ბუგელების, ჩრდილოეთით - დრეგოვიჩების ქვეყანა. არქეოლოგიური ძეგლებიდან გვხვდება მრავალი მიწათმოქმედ ტომთა ნამოსახლარი, სამარხი და გორასამარხი, ნაქალაქარი და სხვ. მთავარი ქალაქი იყო ისკოროსტენი მდინარე უჟზე. ახ. წ. I ათასწლეულის ბოლოს განვითარებული იყო სოფლის მეურნეობა, ხელოსნობა. მატიანის მიხედვით, დრევლიანებს საკუთარი სამთავრო ჰქონიათ. 883 წელს კიევის მთავარმა ოლეგმა დრევლიანები დახარკა. 907 წელს დრევლიანები კიევის ჯართან ერთად ლაშქრობდნენ ბიზანტიის წინააღმდეგ. 945 წელს დრევლიანებმა მოკლეს კიევის მთავარი იგორი, რომლის ქვრივი ოლგა სასტიკად გაუსწორდა დრევლიანებს, გაანადგურა წარჩინებულები და ცეცხლს მისცა მათი ქალაქები. დრევლიანების მიწა კიევის სუფლისწულო გახდა (ცენტრი ქალაქი ვრუჩი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლავები
ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი VI: ჯედაის დაბრუნება
„ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი VI: ჯედაის დაბრუნება“ (Star Wars Episode VI: Return of the Jedi) — 1983 წლის ეპიკური კოსმოსური ოპერის ჟანრის რიგით მესამე ფილმი ციკლიდან „ვარსკვლავური ომები“.
სიუჟეტი
გალაქტიკაში სამოქალაქო ომი მიმდინარეობს. აჯანყებულები წინააღმდეგობას უწევენ იმპერიულ ძალებს, რომელთა მმართველია სითჰების მბრძანებელი იმპერატორი პალპატინი (დართ სიდიუსი). პრინცესა ლეია ორგანა ჯაშუშებისგან შეიტყობს, რომ იმპერიამ შექმნა ახალი სიკვდილის ვარსკვლავი, გიგანტური პლანეტა-ბაზა. აჯანყებულთა ალიანსმა ნებისმიერი ფასით უნდა გაანადგუროს ის. მაგრამ ახალი საფრთხე უკვე მზადდება ასამოქმედებლად. თავდაპირველად მასზე დართ ვეიდერი, შემდეგ კი თავად იმპერატორი ჩამოდიან.
ლუკ სკაიუოკერი ამასობაში პლანეტა ტატუინზე ჩადის, რათა ჯაბა ჰატის ტყვეობისგან იხსნას გაყინული ჰან სოლო. თავდაპირველად ის ჯაბას საჩუქრის სახით გაუგზავნის დროიდებს C3PO და R2D2. ლეიას, ლენდო კალრისიანისა და ჩუბაკას დახმარებით იგი იხსნის ჰანს და ანადგურებს ჯაბას მთელ ბაზას. ამ ბრძოლის დროს ლეია თავად ახრჩობს საზარელ ჯაბას, ხოლო უდაბნოს არსება ზონაკი ყლაპავს დაქირავებულ მკვლელ ბობა ფეტს.
ამასობაში აჯანყებულები გეგმავენ, თუ როგორ გაანადგურონ სიკვდილის ვარსკვლავი - სანამ მასზე ჯერ კიდევ არ არის საკმარისი აღჭურვილობა. ამისათვის აუცილებელია მისი ენერგიული არის გათიშვა, რომელსაც პლანეტა ენდორიდან მართავს სპეციალური პულტი. შენობაში შეღწევა შესაძლოა მხოლოდ იმპერიული შატლით, რომლის კომპიუტერი ფლობს საიდუმლო კოდს. ამ კოდის გარეშე სიკვდილის ვარსკვლავთან მიახლოება შეუძლებელია. შატლის მართვას თავის თავზე ჩუბაკა და ჰანი იღებენ. ლუკი და ლეია უერთდებიან მათ და ენდორზე მიემართებიან.
ლუკი ჩაბარდება ვეიდერს და მას მიჰყვება სიკვდილის ვარსკვლავზე. იქ იგი შეიტყობს, რომ მის მეგობრებს ელოდება ხაფანგი, რომელშიც მონაწილეობენ იმპერიის საუკეთესო თავდამსხმელები. პლანეტის დამცავი არე არ გათიშულა, ყველა აჯანყებული აყვანილია ტყვედ. უფრო მეტიც - სიკვდილის ვარსკვლავიდან გაშვებულია გამანადგურებელი სხივები, ალიანსის ხომალდები კი გარშემორტყმულია იმპერიული ძალების მიერ.
ლუკი შეერკინება დართ ვეიდერს. გამოუვალი მდგომარეობის გამო ალიანსი წინააღმდეგობას უწევს იმპერიულ ფლოტს. გაუგებრობის ფონზე ენდორზე მყოფი გაერთიანება ანადგურებს იქ ჩასულ იმპერიულ ჯარებს, ხოლო ჰანი და ლეია თიშავენ სიკვდილის ვარსკვლავის დაცვას.
ლუკი მოჰკვეთს ხელს ვეიდერს, მაგრამ არ სურს მისი მოკვლა. იგი ეუბნება დართ სიდიუსს, რომ ჯედაია და არ სურს საკუთარი მამის მოკვლა. იმპერატორი ცდილობს სკაიუოკერის თავისი ძალებით განადგურებას, მაგრამ ვეიდერი უეცრად იცვლის პოზიციას, იჭერს იმპერატორს და მას სავენტილაციო გვირაბში აგდებს.
სიკვდილის წინ ლუკი ხსნის ვეიდერს ნიღაბს, რათა მან შვილს საკუთარი თვალებით შეხედოს. საბოლოოდ იგი ხომალდით ტოვებს პლანეტას, რომელიც ფეთქდება. ლუკი მამის გვამს წვამს და ბრუნდება ენდორზე. მთელი გალაქტიკა ზეიმობს იმპერიის დამარცხებას. ლეია სოლოს ეუბნება, რომ ლუკი მისი ძმაა. ლუკი კი ხედავს იოდას, ობი-ვანისა და ენეკინ სკაიუოკერის, იგივე დართ ვეიდერის აჩრდილებს.
სქოლიო
კატეგორია:1983 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ვარსკვლავური ომების ფილმები კატეგორია:ჯორჯ ლუკასის ფილმები
იგნასიო კამაჩო
იგნასიო კამაჩო ბარნოლა (Ignacio Camacho Barnola; დ. 4 მაისი, 1990, სარაგოსა, არაგონი, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის კლუბ „მალაგის“ საყრდენი ნახევარმცველის.
კამაჩოს ნათამაშები აქვს ესპანეთის სხვადასხვა ასაკობრივ ნაკრებებში. 2007 წელს ის იყო 17-წლამდელთა ნაკრების კაპიტანი, როდესაც ესპანეთი გახდა ევროპის ჩემპიონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:მალაგის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 4 მაისი
უმაღლესი ლიგა 1991
უმაღლესი ლიგა 1991 — უმაღლესი ლიგის მეორე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „იბერია“, მეორე ადგილზე გავიდა ლანჩხუთის „გურია“, მესამეზე – ქუთაისის „ტორპედო“.
ნინო ბეჟიტაშვილი
ნინო ბეჟიტაშვილი (დ. 16 თებერვალი, 1947, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1975–1977 წლებში იყო თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1977–1986 წლებში პათოფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტი, უფროსი მასწავლებელი. 1986 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 31 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ონკოლოგიის, მიკროცირკულაციის, ქიმიოთერაპიის პრობლემებს. ხელმძღვანელობს სტუდენტთა და ასპირანტთა სამეცნიერო მუშაობას. ეკუთვნის „საჭმლის მომნელებელი სისტემის პათოფიზიოლოგიის“ მეთოდური მითითება.
1980 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — მ„იკროცირკულაციის ცვლილებები სიმსივნესა და ინტაქტურ ქსოვილებში სიმსივნეების პროგრესიისა და რეგრესიის პროცესში ქიმიოთერაპიული საშუალებების გამოყენების ფონზე.“
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ქართველი ექიმები
ოსკიპარი
ოსკიპარი — ქართული ტაძარი სომხეთში. ვახუშტი ბაგრატიონის რუკის მიხედვით მდებარეობს მდინარე აღსტევის ხეობაში, აგებულია XII-XIII საუკუნეებში. ფრესკებზე შემორჩენილია ქართული წარწერები.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები სომხეთში კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
სანგარენი
სანგარენი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის მონეგროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,20 კმ². მოსახლეობა — 221 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
საკმეველი
thumb|right|270px|საკმეველი საკმეველი, საკმელი, (λήδανον, λάδανον - ლადანონი) — სურნელოვანი ფისი, რომელიც გამოიყოფა ბურსერსებრთა ოჯახის მცენარის ბოსველიას (Boswelia carterii) ანუ საკმლის ხის დასერილი ქერქიდან. ხე იზრდება აღმოსავლეთ აფრიკასა და არაბეთის ნახევარკუნძულზე. საკმეველი შეიცავს გუმფისს, ეთეროვან ზეთებს, მწვანე ნივთიერებებს. ნაწილობრივ იხსნება წყალსა და ორგანულ გამხსნელებში.