cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯანის სახელმწიფო საზღვარი
საზღვარი სომხეთთან
ყარაბაღის კონფლიქტთან დაკავშირებით სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის საზღვარი დახურულია, რადგან სომხეთის შეიარაღებული ძალების მხარდაჭერით აზერბაიჯანის ოკუპირებული ტერიტორიებზე სომხეთის დახმარებით შეიქმნა არაღიარებული მთიანი ყარაბახის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების კონტროლი. აზერბაიჯანი სომხეთს ოკუპანტ ქვეყნად მიიჩნევს. სომხეთთან საზღვარი შედგება ორი ნაწილისგან: საზღვრის ძირითადი ნაწილი მდებარეობს სომხეთის აღმოსავლეთით. იგი იწყება ჩრდილოეთით სომხეთის, აზერბაიჯანისა და საქართველოს საზღვრების გადაკვეთის წერტილიდან და მთავრდება სამხრეთში სომხეთის, აზერბაიჯანისა და ირანის საზღვრების გადაკვეთით. სომხეთს აქ ესაზღვრება ყაზახის, აღსთაფის, თოვუზის, გედებეის, დაშქესანის, ქალბაჯარის, ლაჩინის, გუბადლისა და ზენგილანის რაიონები. ბოლო ოთხი რაიონი მთლიანად კონტროლდება არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. საზღვრის მეორე ნაწილი სომხეთის სამხრეთით მდებარეობს და ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკას ყოფს დანარჩენი აზერბაიჯანის ტერიტორიისგან. ამ მხარეს, სომხეთს ესაზღვრება სადარქის, შარურის, კენგერლის, ბაბეკის, შაჰბუზის, ჯულფინსკისა და ორდუბადის რაიონები. მხარეებს შორის ურთიერთობები კვლავ დაძაბულია.
საზღვარი თურქეთთან
აზერბაიჯანისა და თურქეთის საზღვარი, რომლის სიგრძე მხოლოდ 15 კმ გადის მდინარე არაქსზე და მდებარეობს ნახიჩევანის რესპუბლიკის ჩრდილო-დასავლეთზე. თურქეთს ესაზღვრება აზერბაიჯანის სადარაქსის რაიონი. საზღვარზე მდებარეობს აზერბაიჯანის უკიდურესი დასავლეთი წერტილი.
საზღვარი ირანთან
ირანი ესაზღვრება აზერბაიჯანის ასტარის რაიონს, რომელიც წარმოადგენს ქვეყნის უკიდურეს აღმოსავლეთ წერტილს.
კასპიის ზღვით, აზერბაიჯანი ესაზღვრება რუსეთს, ყაზახეთს, თურქმენეთსა და ირანს. ზღვის საზღვრის სიგრძეა 713 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის საზღვრები
უაკჩისის რაიონი
უაკჩისის რაიონი (Distrito de Huacchis) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3491 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 055 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 28.48 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 72.16 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უარის პროვინციის რაიონები
დავით რატიშვილი
დავით რატიშვილი (დ. 1881 — გ. 1937) — ქართველი პოლკოვნიკი (1915). მიღებული აქვს სპარსეთის ლომისა და მზის III ხარისხის ორდენი. 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს შეირაღებულ ძალებში. გენერალი 1920 წლისთვის. 1920 ახალციხის სამხედრო კომენდანტი და ცხენოსანი ესკადრონის უფროსია. დახვრიტეს 1937 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:სპარსეთის ლომის ორდენის კავალრები კატეგორია:სპარსეთის მზის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ქართველი სამხედრო კომენდანტები დ
მაგდანას ლურჯა
„მაგდანას ლურჯა“ — კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ 1955 წლის მხატვრული ფილმი. მისი დამდგმელი რეჟისორები არიან თენგიზ აბულაძე და რეზო ჩხეიძე. სცენარის ავტორია კარლო გოგოძე. ფილმის ოპერატორები არიან ლევ სუხოვი, ალექსანდრე დიღმელოვი﻿. მხატვრები – იოსებ სუმბათაშვილი, ფარნაოზ ლაპიაშვილი, გივი გიგაური, კახი ხუციშვილი﻿﻿. ფილმის კომპოზიტორია არჩილ კერესელიძე﻿. მთავარ როლს ასრულებს დუდუხანა წეროძე.
სიუჟეტი
ქვრივი მაგდანას შვილებმა მიხომ და კატომ შარაზე მომაკვდავი სახედარი იპოვეს, კარგი მოვლით ფეხზე დააყენეს და „ლურჯა“ შეარქვეს. ლურჯამ წვრილშვილიან ქვრივს შრომა შეუმსუბუქა. ამიერიდან მაგდანა მაწვნით სავსე ქილებს ქალაქში ლურჯას დახმარებით ეზიდებოდა. ხანმოკლე გამოდგა ოჯახის სიხარული - ვაჭარმა მიტუამ თავისი მიტოვებული სახედრის უკან დაბრუნება მოინდომა, სასამართლო მოისყიდა და ქვრივის ოჯახს ლურჯა წაართვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1955 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:თენგიზ აბულაძის ფილმები კატეგორია:რეზო ჩხეიძის ფილმები
პრაიმერი
300px|მინიატიურა|დნმ-ის რეპლიკაცია. რნმ პრაიმერი აღნიშნულია.
პრაიმერი (primer) — ნუკლეინის მჟავის (ოლიგონუკლეოტიდის) მოკლე ფრაგმენტი, რომელიც კომპლემენტარულია დნმ-ან რნმ-სამიზნისა და წარმოადგენს გამშვებს (სინთეზის დამწყებს) კომპლემენტარული ჯაჭვის სინთეზისა, რომელიც ხორციელდება დნმ-პოლიმერაზის (დნმ-ის რეპლიკაციისას) მეშვეობით. დამშვები ესაჭიროებათ დნმ-პოლიმერაზებს ახალი ჯაჭვის სინთეზის ინიციაციისთვის, პრაიმერის 3'-ბოლოდან (ჰიდროქსილის ჯგუფიდან). დნმ-პოლიმერაზა პრაიმერის 3'-ბოლოს თანმიმდევრობით უმატებს ნუკლეოტიდებს, რომლებიც მატრიცული ჯაჭვის კომპლემენტარულია. დნმ-ის რეპლიკაციის უმეტეს შემთხვევაში დნმ-ის სინთეზის პრაიმერს წარმოადგენს რნმ-ის მოკლე ფრაგმენტი. ამგვარი რიბონუკლეოტიდური პრაიმერი იქმნება ფერმენტ პრაიმაზას მიერ და საბოლოოდ ჩანაცვლდება დეზოქსირიბონუკლეოტიდური პოლიმერაზით, რომელიც ასრულებს რეპარაციის ფუნქციებს.
სქოლიო
კატეგორია:მოლეკულური ბიოლოგიის მეთოდები კატეგორია:დნმ-ის რეპლიკაცია
დალიგაია
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ლაოსური ვიკიპედია
ლაოსური ვიკიპედია (ວິກິພີເດຍ) — ვიკიპედიის განყოფილება ლაოსურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. ვიკიპედიის ლაოსური განყოფილება შეიქმნა 2003 წელს. ვიკიპედიის სიღრმეა 30.9 პუნქტი. ამჟამად შეიცავს 3500-მდე სტატიას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
ვერნერ ჰერცოგი
ვერნერ ჰერცოგი (Werner Herzog; დ. 5 სექტემბერი, 1942, მიუნხენი) — გერმანელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი და მსახიობი, აგრეთვე ოპერის რეჟისორი. ახალი გერმანული კინემატოგრაფის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენელი რაინერ ვერნერ ფასბინდერთან, ვიმ ვენდერსთან და ფოლკერ შლონდორფთან ერთად.
ფრა ანჯელიკო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1395 კატეგორია:გარდაცვლილი 1455
ადამიანთა სოციალური ერთობა
ადამიანთა სოციალური ერთობა — ადამიანთა სოციალური ერთობა, სოციალური ურთიერთობის სხეადასხვა სფეროების ერთობლიობა, საზოგადოების შინაგანი სტრუქტურული ადნაგობის ფორმა, წესი. ადამიანთა სოციალური ერთობა გამოხატავს საზოგადოების ცხოერების შედარებით მთლიამობას, რომელიც ყალიბდება ადამიანთა ნება-სურვილისგან დამოუკიდებლად და რომლის ფარგლებშიც მიმდინარეობს ადამიანების ყოველდდიური ცხოვრება. ადამიანთა სოციალური ერთობა აუცილებელია საზ. ცხოვრების განვითარებისათვის. მის ხასიათს განსაზდვრაეს საზოგადოების	შინაგანი სტრუქტურა. ამიტომ სოციალურად ერთ-გვაროეან საზოგადოებათა ერთობის ფორმები განსხეაედება კლასობრივ-ანტაგონისტურ საზაზოგადოებათა ერთობისაგან, რომელიც კლასთა შინაგან დაპირისპირებას შეესაბამება. ადამიანთა სოციალური ერთობის ფორმებია გვარი, ტომი, ეროვნება, ერი, ადამიანთა პარტიული ერთობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადამიანები
ფლავისმანის სამაროვანი
ფლავისმანის სამაროვანი, ქვაყუთი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფლავისმანში, კ. გიუნაშვილის სახლის ეზოში. მიეკუთვნება გვიანდელ ბრინჯაოს-ადრინდელ რკინის ხანას. აღმოაჩინეს შემთხვევით, 1924 წელს, მიწის დამუშავების დროს. ქვაყუთი დაზიანებული იყო. არქეოლოგიური მასალა არ არის აღრიცხული, დაკარგულია.
ბოა-ვენტურა (პარაიბა)
ბოა-ვენტურა (Boa Ventura) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 303 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპორანგის შემადგენლობაში.
ფლავისმანის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბოა-ვენტურა (პარაიბა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 751 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.71 კმ²-ზე. ფართობი 170 580 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰელენა ბრიტანელი
ჰელენა ბრიტანელი (Princess Helena of the United Kingdom; დ. 25 მაისი, 1846, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 9 ივნისი, 1923, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიასა და პრინც ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელის შუათანა ასული. შლეზვიგ-ჰოლშტაინის პრინც კრისტიანის მეუღლე. მეფე ედუარდ VII-ის და და ჯორჯ V-ის მამიდა.
ადრეული ცხოვრება
ბავშვობაში პრინცესა ჰელენა ერთობ ენერგიული იყო და განსაკუთრებულ ინტერესს იჩენდა მხატვრობისადმი, რაც დიდად მოსწონდა დედოფალ ვიქტორიას. მუსიკასა და ხელოვნებაში მისი ნიჭის მიუხედავად, მის მხატვრულ უნარებს მისი უმცროსი და, პრინცესა ლუიზა ჩრდილავდა.
1861 წლის 14 დეკემბერს გარდაიცვალა ჰელენას მამა, პრინცი ალბერტი, რაც პრინცესისათვის მეტად რთულად გადასატანი აღმოჩნდა. მოგვიანებით იგი მეგობარს წერდა: „მენატრება მამა, მე მას დედამიწაზე ყველაზე მეტად ვუყვარდი“. პრინცი ალბერტის გარდაცვალება განსაკუთრებით დედოფალმა ვიქტორიამ განიცადა, რომელიც ხანგრძლივ გლოვას მიეცა, თავისი მთელი მოვალეობები კი ქალიშვილებს გადააბარა. დედოფლის მოვალეობების შესრულებაში განსაკუთრებულად პრინცესა ალისა აქტიურობდა, რის გამოც ზოგიერთი მას რეგენტსაც კი უწოდებდა. ამის მიზეზი ის იყო, რომ პრინცესა ვიქტორია გერმანიაში იყო გათხოვილი, ჰელენასთვის კი ზედმეტად რთული იყო გლოვის პერიოდში დოკუმენტებზე მუშაობა, ეს ყველაფერი კი ალისამ ითავა. მას შემდეგ, რაც 1862 წელს პრინცესა ალისა გათხოვდა, მისი მოვალეობები ჰელენას დაეკისრა.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|318x318პქ|პრინცესა ჰელენა ქმართან ერთად როგორც მონარქის შუათანა ქალიშვილს, პრინცესა ჰელენას მაღალი რანკის მქონე ევროპელ მონარქზე დაქორწინების დაბალი შანსები ჰქონდა. ასევე დედამისის განცხადებით, მას ქმართან ერთად უინძორში უნდა ეცხოვრა. ეს იმიტომ, რომ ორი უფროსი ქალიშვილი საკმაოდ შორს გათხოვდა სამშობლოდან, დედოფალს კი სურდა, რომ უმცროსი ქალიშვილები ახლოს ჰყოლოდა. საბოლოოდ, დედოფალმა ვიქტორიამ ჰელენას საქმროდ შლეზვიგ-ჰოლშტაინის პრინცი კრისტიანი გამოაცხადა, რასაც სამეფო ოჯახში განხეთქილება მოჰყვა.
განხეთქილების მიზეზი ის იყო, რომ შლეზვიგ-ჰოლშტაინის სამთავრო გერმანიისა და დანიის სადავო მხარე იყო. ამ ტერიტორიებისათვის გამართულ ორ ომში პრუსიელებმა ავსტრიელების დახმარებით სასტიკად დაამარცხეს დანიელები, საქმე კი ის იყო, რომ უელსის პრინცს ცოლად დანიის პრინცესა ალექსანდრა ჰყავდა, მაშინ, როდესაც პრინცესა ვიქტორია პრუსიის მეფის უფროს ვაჟზე იყო დაქორწინებული, რაც ოჯახის წევრებს სხვადასხვა პოლიტიკურ ბანაკში ათავსებდა. პრინცესა ალექსანდრა და დანიის სამეფო ოჯახი აშკარად ეწინააღმდეგებოდა ჰელენას ქორწინებას კრისტიანზე. აღსანიშნავია, რომ საქმრო არც თავად ჰელენას მოსწონდა, თუმცა დედოფალმა ვიქტორიამ ამას დიდი ყურადღება არ მიაქცია.
მიუხედავად ოჯახური განხეთქილებისა და წყვილს შორის ასაკობრივი სხვაობისა, საბოლოოდ ჰელენა კმაყოფილი იყო. 1865 წელს წყვილი დაინიშნა, 1866 წლის 5 ივლისს კი უინძორის სასახლეში დაქორწინდნენ. მიუხედავად წინა არეულობებისა, ქორწილმა ბედნიერად ჩაიარა. დებისაგან განსხვავებით, პრინცესა ჰელენა მშვიდად და კომფორტულად ცხოვრობდა მეუღლესა და შვილებთან ერთად.
დარჩენილი ცხოვრება
მინი|პრინცესა ჰელენა 1910 წელს ცნობილია, რომ პრინცესა ჰელენას ბავშვობიდანვე აინტერესებდა საექთნო საქმე, რამაც გავლენა იქონია მის შემდგომ ცხოვრებაზე. 1870 წელს ჰელენა იყო ბრიტანული წითელი ჯვრის ქალბატონების კომიტეტის დამფუძნებელი წევრი. გარდა ამისა, მან დააარსა სპეციალური კოლეჯი ექთნებისთვის. ცნობილია, რომ მისი შთაგონების წყარო ფლორენს ნაითინგეილი იყო. პრინცესა ჰელენა ასევე პოპულარული იყო ახალგაზრდებში, ღარიბებსა და უმუშევრებში, რაც გამოწვეული იყო მისი საქველმოქმედო საქმიანობით, რომლითაც იგი 3,000 ადამიანს ეხმარებოდა. ჰელენამ ასევე დიდი დრო დახარჯა მამამისის წერილების თარგმნაზე გერმანულიდან ინგლისურზე, შემდეგ კი მისი ბიოგრაფიული წიგნის გამოცემაზე.
1901 წელს დედოფალი ვიქტორია გარდაიცვალა და ტახტი ჰელენას ძმამ, ედუარდ VII-მ დაიკავა. ვინაიდან ჰელენასა და კრისტიანს დაძაბული ურთიერთობა ჰქონდათ ედუარდის ცოლთან, ახლა უკვე დედოფალ ალექსანდრა დანიელთან, ისინი იძულებულნი გახდნენ დაეტოვებინათ სამეფო კარი. ამავე პერიოდში, ბურების ომში ბრძოლისას გარდაიცვალა ჰელენას უფროსი და საყვარელი ვაჟი, პრინცი კრისტიან ვიქტორი. 1917 წელს გარდაიცვალა ჰელენას ქმარიც.
თავად პრინცესა ჰელენა გარდაიცვალა 1923 წლის 9 ივნისს ლონდონში, 77 წლის ასაკში, შომბერგის სახლში. მისი ექვსი შვილიდან მხოლოდ სამი იყო იმ პერიოდისათვის ცოცხალი. დღეისათვის პრინცესა ჰელენას შთამომავლები აღარ ცხოვრობენ.
შვილები
კრისტიანსა და ჰელენას სულ ექვსი შვილი ჰყავდათ:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1846 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1923 კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (გაერთიანებული სამეფო) კატეგორია:ვიქტორიასა და ალბერტის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
შეშლილი გული
შეშლილი გული (Crazy Heart) — 2009 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი.
ანა გოგელია
ბიოგრაფია
დაამთავრა ამიერკავკასიის ინდუსტრიული ინსტიტუტი (1936). მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „საქკომუნპროექტში“, პარალელურად — არქიტექტურული ძეგლების აღრიცხვა-ფიქსაციასა და შესწავლაზე (აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, ახალციხისა და ზესტაფონის რაიონები, ჭიათურის ზონა და სხვ.). 1951 წლიდან მუშაობდა სპეციალურ სამეცნიერო-სარესტავრაციო სახელოსნოში არქიტექტორ-რესტავრატორად. მონაწილეობდა გორის ციხის (რ. გვერდწითელთან ერთად), თუშმალიშვილების კოშკის (ახლანდ. ხაშურის მუნიციპალიტეტი), ალავერდის კომპლექსის გალავნის (გ. ჭეიშვილთან და გ. ჯაფარიძესთან ერთად) შესწავლასა და კონსერვაცია-აღდგენითი პროექტების შედგენაში.
შეშლილი გული
სიუჟეტი
ბად ბლეიკი ოდესღაც ცნობილი ქანთრის შემსრულებელი იყო. თუმცა, 57 წლის ასაკში მის კარიერას პროლემები აქვს. ამასთან ბლეიკი ალკოჰოლიკია. მას სთავაზობენ ამომავალ ვარსკვლავს, ტომი სვიტს სიმღერები დაუწეროს, რისი სურვილიც არ აქვს. ამ დროს ის ურთიერთობას დაიწყებს ახალგაზრდა ჟურნალისტთან.
ანა გოგელია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები ანა
შეშლილი გული
ჯილდოები
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2009 წლის ფილმები კატეგორია:წიგნებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ფილმები ქანთრის შესახებ
ვიეტნამის არქიტექტურა
მინი|[[ვიეტნამი|ვიეტნამის არქიტექტურა-ოქროს ხიდი ბანას ბორცვებზე]] მინი|[[საფრანგეთი|ფრანგული კოლონიალური არქიტექტურა - ჰანოი - ვიეტნამი]] ვიეტნამის არქიტექტურა —კულტურის უძველესი ძეგლები, რომლებიც აღმოჩენილია ვიეტნამის ტერიტორიაზე ძვ. წ.პირველი საუკუნეებს მიეკუთვნება. ძველი კულტურის ჩამოყალიბება დაკავშირებულია ტიამპის სახელმწიფოს ჩამოყალიბებასთან (ახალი წელთაღრიცხვით პირველ ათასწლეულში ქ. მიშონისა და დონგზიონგის აგურით ნაგები ბუდისტური და ბრაჰმანული ტაძრები, დეკორატიული ქანდაკება).
ითვლება, რომ პრეისტორიულ ხანაში ვიეტნამელები ცხოვრობდნენ კოტეჯებში, როგორც ეს გამოსახულია ბრინჯაოს დონგ ძის დრამებზე. მსგავსი ტიპის სახლები დღესაც გვხვდება ვიეტნამში.ჩრდილოეთ ვიეტნამში ჩვენი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულის არქიტექტურაში. ჩინეთის ტრადიციის გავლენა აისახა, ვიეტნამის ცენტრალურ ნაწილში ინდური ტრადიციების გავლენა იგრძნობოდა.
ჩრდილოეთ ვიეტნამში XI-XIII საუკუნეებში გავრცელებული იყო ხის ნაგებობები (დიენ-ბოს პაგოდა ჰანოიში, 1049). განსაკუთრებით მდიდრული მორთულობით გამოირჩევა XVIII-XIX საუკუნეების სასახლეები („სრულყოფილი ჰარმონიის სასახლე ჰიუცში 1805-33 წლები და სხვ.)
ჩინურმა არქიტექტურამ დიდი გავლენა მოახდინა მრავალი ტიპის ვიეტნამური შენობების ძირითად სტრუქტურაზე, ძირითადად პაგოდებსა და ტაძრებზე, კომუნალურ სახლებზე, მეცნიერ-ბიუროკრატთა სახლებზე, არისტოკრატიასა და საიმპერატორო სასახლეებსა და კვარტლებზე. ამის მიუხედავად, ეს სტრუქტურები აერთიანებდა როგორც ჩინურს, ისე მშობლიურ სტილს. მე -19 საუკუნეში ვიეტნამის საფრანგეთის კოლონიზაციის შედეგად აშენდა მრავალი შენობა ფრანგულ სტილში, მათ შორის აგარაკები, სამთავრობო შენობები, საოპერო თეატრები და ა.შ.
სამშენებლო მასალა
მარცხნივ|მინი|საიმპერატორო ქალაქი, [[ჰუე|ჰუი, ვიეტნამის ყოფილი საიმპერატორო დედაქალაქი.]] ჩვეულებრივ, ქვეყნის დაბლობ ნაწილში მდებარე ყველა სოფელი გარშემორტყმული იყო ბამბუკის ტყეებით, რაც კარგი ბუნებრივი საცავი იყო ზაფხულის ძლიერი სიცხეების დროს და წარმოადგენდა სამშენებლო მასალებისა და ნედლეულის წყაროს.ბამბუკი ფართოდ გამოიყენებოდა ნაციონალურ მშენებლობაში. მას იყენებდნენ მზიდი საყრდენების დასამზადებლად. ასევე მისგან მზადდებოდა ლატელები ფანჯრებზე, ჟალუზებზე, კარნიზებზე. ბამბუკის ფიცრებისაგან დამზადებული ეკრანები, ტიხრები, სხვადასხვა ფორმისა და ფერის კედლები კარგად ირეკლავდა მზის სხივებს და იცავდა სახლებს მძაფრი სიცხისგან. ქალაქის და სოფლის შენობების მთავარი სამშენებლო მასალად ხეს იყენებდნენ. სოფლებში საიმპერატორო სასახლეებისა და კომუნალური შენობების მშენებლობის დროს გამოიყენებოდა ე.წ."რკინის ხე"  რომელიც საუკუნეებს უძლებდა.ხისა და ბამბუკის გარდა, მშენებლობაში ხშირად იყენებდნენ აგურს და ფილებს, რომლებიც დიდი ოსტატობით იყო წარმოებული. XIV-XV საუკუნეებში. ვიეტნამი აწარმოებდა ზომები 40x16x15 სმ ზომის მუქი ფერის აგურს გლუვი ზედაპირით. მინი|ერთსვეტიანი [[პაგოდა-ჰანოი]] მარცხნივ|მინი|[[ჰანოი|ჰანოი- წმინდა იოსების საკათედრო ტაძარი]] მიუხედავად იმისა, რომ ვიეტნამს სამშენებლო ქვის მდიდარი საბადოები ჰქონდა, ქვისგან ნაგები მხოლოდ რამდენიმე არქიტექტურული ძეგლია ცნობილი, მაგალითად, ჰოს დინასტიის კედელი, რომელიც აგებულია 1397 წელს ეს კედელი არის მიწაყრილი, გარედან გამაგრებული დიდი ქვის ფილებით 7 მ სიგრძის და 15 ტონა წონით. შუა საუკუნეებში ქვას იყენებდნენ სვეტების მოსაჩუქურთმებლად, საყრდენებსა და საცავებში, მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში ქვა ა ხის საყრდენებისა და სვეტების საფუძვლებად გამოიყენებოდა. რბილ ქანებს ფართოდ იყენებდნენ ხალხურ არქიტექტურაში.
გარე ბმულბი
Friday.ge -სახლები ხეებისთვის – ვიეტნამელი არქიტექტორების კრეატიული ეკოპროექტი
სქოლიო
კატეგორია:არქიტექტორები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:აზია კატეგორია:ვიეტნამის არქიტექტურა
ბიურაკანის სურბ-ჰოვანესის ეკლესია
ბიურაკანის სურბ-ჰოვანესის ეკლესია (Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի) — ეკლესია სომხეთში. მდებარეობს არაგაწოტნის პროვინციის სოფელ ბიურაკანში.
სურბ-ჰოვანესის ეკლესია აგებულია X საუკუნეში. იგი დარბაზული ტიპისაა. შესასვლელი ორი აქვს. ეკლესიის გარშემო მრავალი ხაჩკარია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
უორენ სპექტორი
უორენ სპექტორი (Warren Evan Spector; დ. 2 ოქტომბერი 1955, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი ვიდეო თამაშების დიზაინერი. ცნობილი არის როლური თამაშის, პირველი პირის მსროლელისა და სათავგადასავლო ჟანრის თამაშების შექმნით, მათ შორის ისეთი განთქმული თამაშის, როგორიც არის „Deus Ex“
ადრეული ცხოვრება
სპექტორი გაიზარდა მანჰეტენში. 13 წლის ასაკში გადაწყვიტა გამხდარიყო ფილმების კრიტიკოსი. საშუალო სკოლაში სწავლისას მის ინტერესთა სფეროს შეემატა ავტომობილები და კალათბურთი. აგრეთვე, კოლეჯში სწავლის პერიოდში სპექტორი გატაცებული იყო სხვადასხვა სამაგიდო თამაშებით.
კარიერა
მინი|მარცხნივ|170პქ|სპექტორი 2006 წელს სანამ უორენი დაკავდებოდა ვიდეო თამაშების შექმნით, მუშაობდა სამაგიდო როლური თამაშების შემქმნელად Steve Jackson Games-სა და TSR Inc-ში. მოგვიანებით მან დაიწყო თამაშების შექმნა Origin Systems-ისა და Looking Glass Studios-სთვის. ამ კომპანიებში მუშაობის პერიოდში შექმნა შემდეგი თამაშები: „System Shock“, „Ultima Underworld I“, „II“ და „Thief: The dark Project“.
1997 წელს იგი სათავეში ჩაუდგა Ion Strom-ს, სადაც შეიმუშავა: „Deus Ex“, '„'Deus Ex: Invisible War“, და „Thief: Deadly Shadows“. 2004 წელს სპექტორმა დატოვა Ion Storm.
2005 წელს უორენმა დააარსა ახალი სტუდია Junction Point Studios, რომელიც 2007 წელს შეძენილი იქნა Disney Interactive მიერ. სტუდიამ გამოუშვა თამაში სახელწოდებით „Epic Mickey“ (2010 წელს გამოუშვეს Wii-სთვის). 2013 წელს ცნობილი გახდა, რომ Disney Interactive-მა დახურა სტუდია და უორენ სპექტრომა, რომელიც ასევე იყო Disney Interactive-ის ვიცე-პრეზიდენტი, დატოვა კომპანია.
პირადი ცხოვრება
1984 წელს უორენი ოსტინში, ტეხასის შტატში, წიგნების მაღაზიაში შეხვდა მომავალ მეუღლეს, კეროლინს. 1987 წლის 11 აპრილს ისინი დაქორწინდნენ.
წყვილი ცხოვრობს ოსტინში. კეროლინი არის მწერალი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ვიდეო თამაშების დიზაინერები კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები კატეგორია:ვიდეო თამაშების დიზაინერები კატეგორია:Dungeons & Dragons-ის თამაშების დიზაინერები კატეგორია:როლური ვიდეო თამაშების დიზაინერები კატეგორია:Ultima კატეგორია:დაბადებული 2 ოქტომბერი
რეპლისომა
მინი|600პქ|მარჯვნივ|რეპლისომის სტრუქტურა დნმ-ის რეპლიკაციის დროს რეპლისომა — კომპლექსური მოლეკულური მანქანა, რომელიც დნმ-ის რეპლიკაციას უძღვება. თავდაპირველად რეპლისომა ორჯაჭვიან დნმ-ს თითო ჯაჭვებად შლის. თითოეული ცალკეული ჯაჭვისთვის სინთეზირდება დნმ-ის ახალი, კომპლემენტარული მიმდევრობა. ამ პროცესის საბოლოო შედეგია დნმ-ის ორი ორჯაჭვიანი მიმდევრობის წარმოქმნა, რომლებიც ორჯაჭვიანი დნმ-ის საწყისი მიმდევრობის ასლებს წარმოადგენს.
სტრუქტურის თვალსაზრისით, რეპლისომა შედგება ორი რეპლიკაციური პოლიმერაზის კომპლექსებისგან, რომელთაგან ერთ-ერთიც ასინთეზირებს ლიდერ ჯაჭვს, მეორე კი ჩამორჩენილ ჯაჭვს. რეპლისომა შედგება მრავალი სხვადასხვა ცილისგან, მათ შორისაა ჰელიკაზა, რეპლიკაციის C-ფაქტორი, პროლიფერირებადი უჯრედის ბირთვის ანტიგენი (პუბა), გირაზა/ტოპოიზომერაზა, ერთჯაჭვიან დნმ-თან მბმელი ცილა/რეპლიკაციური ცილა A, პრიმაზა, დნმ-პოლიმერაზა III, რნმ-პოლიმერაზა H და ლიგაზა.
ციანიდის გაჟონვა ბაია-მარეში
thumb|მკვდარი თევზი [[ტისაში]] ციანიდის გაჟონვა ბაია-მარეში — 30 იანვარს 2000 წლის ღამეს მომხდარი ეკოლოგიური კატასტროფა რუმინეთის ქალაქ ბაია-მარეში. გაჟონვის შედეგად, ციანიდიდ დაბინძურებული წყალი მოხვდა მდინარე სამოშიში, ხოლო ამის შემდეგ კი ტისაში და დუნაიში. კატასტროფის შედეგად, დაიღუპა დიდი რაოდენობით თევზი უნგრეთისა და იუგოსლავიის ტერიტორიულ წყლებში. იგი ითვლება ყველაზე ცუდ ეკოლოგიურ კატასტროფად ევროპაში, ჩერნობილის კატასტროფის შემდეგ.
წინარეისტორია
ოქროს მომპოვებელი კომპანია "Aurul"-ი იყო ერთობლივი საწარმო ავსტრალიურ კომპანია "Esmeralda Exploration"-ის და რუმინეთის მთავრობის. კომპანიამ განაცხადა, რომ მას აქვს იმის უნარი, რომ დაასუფთავოს ტერიტორია ნარჩენებისგან, რომელიც დაუტოვებიათ მათი წინამორბედი სამთო კომპანიები, რომლებიც ადრე მუშაობდნენ ამ რაიონში. ოქროს გადამუშავების მიზნით, ციანიდის ნარჩენები კომპანიამ ჩაყარა "Bozinta Mare"-ს კაშხალთან ახლოს.
ეფექტი
კაშხლის გარღვევის შემდეგ, ციანიდის დონე მდინარე სამოშიში 700-ზე მეტ ჯერ აღემატებოდა დასაშვებ დონეზე. სამოში ჩაედინება მდინარე ტისაში, რომელიც სიდიდით მეორეა ხორვატიაში. ტისა, თავის მხრივ ჩაედინება დუნაიში, რომელიც ევროპაში სიგრძით მეორე მდინარეა. გაჟონვის შედეგად, დაბინძურებული იყო ის წყალი, რომელსაც მოიხმარს დაახლოებით 2,5 მილიონი უნგრეთის მოქალაქე. გარდა ციანიდისა, მდინარეში აღმოჩნდა მძიმე ლითონები, რომლებსაც ჰქონდა ხანგრძლივი უარყოფითი ზეგავლენა მდინარის წყალზე.
ტისას იმ ნაწილი, სადაც გაიჟონა ციანიდი, დაიღუპა თითქმის ყველა ცოცხალი არსება. სამხრეთით, ტისას "სერბულ" ნაწილში დაიღუპა წყლის არსებების 80 %. სულ ტისადან ამოღებულ იქნა დაახლოებით 650 ტონა მკვდარი თევზი.
კატასტროფის შედეგად დაზარალდა დაახლოებით 62 სახეობის თევზი, მათ შორის, მფარველობის ქვეშ მყოფი 20 სახეობის თევზიც. ხორვატიაში, ორგანიზებული იყო მკვდარი თევზების ამოღების პროცესი მდინარედან მოხალისეების მიერ.
მას შემდეგ, რაც ინფიცირებული წყალი მიაღწია დუნაის, აღმოჩნდა, რომ აქ ციანიდის დონე 20-50 ჯერ აღემატებოდა დასაშვებ ზღვარს.
2002 წელს, უნგრელი მეთევზეების მტკიცებით თევზები ტისაში ხუთჯერ ნაკლები იყო, ვიდრე კატასტროფამდე.
მომდევნო გარღვევა
ხუთი კვირის შემდეგ, გაჟონვა კიდევ განმეორდა, დაიღვრა წყალი, რომელიც შეიცავდა მძიმე ლითონებს. შედეგად, დაიღვრა დაახლოებით 20 ათასი კუბური მეტრი წყალი, რომელიც შეიცავდა თუთიას, ტყვიას და სპილენძს.
რეაქცია
ბრედ მონტგომერი, კომპანია «Esmeralda Exploration»-ის საბჭოს წევრი განაცხადა, რომ ეფექტი დაღვრაზე "ძალიან გადაჭარბებულია" და თევზი, მისი თქმით, არ მომკვდარა ციანიდისგან, არამედ, ჟანგბადის ნაკლებობა იყო მდინარეში, წყლის გაყინვის გამო.
მოგვიანებით, კომპანიის წარმომადგენელი განაცხადა, რომ ხორვატიის და სერბეთის მედიაში გავრცელებული ინფორმაცია, კატასტროფის ნეგატიური შედეგების შესახებ, პოლიტიკურად მოტივირებული იყო.
2000 წლის თებერვლის შუა რიცხვებში, როდესაც დაბინძურებული წყალი მიაღწია დუნაის ნაწილს, რომელიც მიედინებარუმინეთი ტერიტორიაზე, რუმინეთის მთავრობამ დროებით აკრძალა თევზჭერობა დუნაიში და წყლის გამოყენება დასალევად.
სქოლიო
კატეგორია:ეკოლოგიური კატასტროფები
ეთერ თათარაიძე
ბიოგრაფია
1998 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „დემონოლოგიური გადმოცემები აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში“.
მუშაობდა პედაგოგად, თბილისის მე-6 და 53-ე სკოლებში (1984-1999).
1985-2005 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში უძღვებოდა ლექციების კურსს ზოგად ფოლკლორისტიკაში.
2004 წლიდან, ხელმძღვანელობს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრის ზეპირსიტყვიერების მიმართულებას.
ეთერ თათარაიძის ლექსები თარგმნილია ინგლისურ და იტალიურ ენებზე.
შეფასება
ეთერ თათარაიძის შესახებ ერთ-ერთ ინტერვიუში ცნობილი მხატვარი თენგიზ მირზაშვილი (ჩუბჩიკა) ასე პასუხობდა მიხო მოსულიშვილს: .
ფილოლოგი და პოლიტიკოსი ლევან ბერძენიშვილი აღნიშნავს: .
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები კატეგორია:მწერალი ქალები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
უაჩისის რაიონი
უაჩისის რაიონი (Distrito de Huachis) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3268 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 758 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24.42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 153.89 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უარის პროვინციის რაიონები
პაოლო უჩელო
პაოლო უჩელო (Paolo Uccello; დ. 1397 — 1475) — რენესანსის ეპოქის იტალიელი მხატვარი. მისი ერთ-ერთი საუკეთესო სურათია ლონდონის ეროვნულ გალერეაში დაცული ბატალური სცენა „სან რომანოს ბრძოლა“ (1450). ასევე მისი შექმნილია ფლორენციის უმთავრესი საკათედრო ტაძრის, სანტა-მარია-დელ-ფიორეს ლიტურგიკული საათი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
დავუდობა
დავუდობა (Davudoba) — სოფელი  აზერბაიჯანში  ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 656 კაცი. .
ტერიტორია, სადაც სოფელი მდებარეობს, ადრე ყუბის რაიონის სოფელ ერგიუჯის მკვიდრის დავუდს ეკუთვნოდა. სოფელი  XIX საუკუნის შუა პერიოდში შეიქმნა. ადგილობრივი მოსახლეობის ნაწილი სამუდამოდ დასახლდა.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
კიტო-არმის რაიონი
კიტო-არმის რაიონი (Distrito de Quito-Arma) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უაიტარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 956 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 907 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 222.32 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაიტარის პროვინციის რაიონები
კონსეისანი (პარაიბა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 363 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.69 კმ²-ზე. ფართობი 579 435 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბერძნები აზერბაიჯანში
ისტორიულად, ბერძნებს აზერბაიჯანში არ შეუქმნიათ დიდი დასახლებები, როგორც მეზობელ ქვეყნებში საქართველოსა და სომხეთში. ბერძნული საზოგადოება ძირითადად შედგებოდა პონტოელი ბერძნებისგან, რომლებიც ოსმალეთის იმპერიიდან წამოსული ემიგრანტები იყვნენ.
რუსეთის იმპერიის დაქვემდებარებაში
თავდაპირველად, ეს ემიგრანტები ჩამოვიდნენ 1830-იან წლებში და დასახლდნენ მდინარე ტარტარის ნაპირზე მდებარე სოფელშi. 1830 წლის 23 მაისს, ქართველმა ეგზარქოსმა დანიშნა დეკანოზი ვასილი ანდრიანოვი ამ რელიგიური თემის ხელმძღვანელად.
1851 წელს ტრაპიზონში დაბადებულმა ჩარალამბოს კოუონდუროვმა (ადგილობრივებში ცნობილი როგორც ადეკვატური ალავერვერდი) ააგო ორი სპილენძის სადნობი საწარმო ორდუბადთან ახლოს, სადაც ძირითად მომუშავეებს ბერძნები შეადგენდნენ. ათი წლის შემდეგ იქვე აშენდა სკოლა და ეკლესია ბერძნული თემისთვის. ეკლესიას სათავეში ჩაუდგა ნიკოლოზ ლავოსი. კოუონდუროვის სიკვდილის შემდეგ ოქტომბრის რევოლუციამდე მის სადნობ საწარმოებს მისი შვილები ფლობდნენ.
ადგილობრივი ბერძნები ასევე გამოირჩეოდნენ არქიტექტურასა და მშენებლობაში. ბაქოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია და ალთიაღაჯის მართლმადიდებლური ეკლესია აშენდა 1850-იან წლებში ბერძენი არქიტექტორებისა და კონტრაქტორების მიერ.
ბერძნებს არ დაუწყიათ გადასახლება ბაქოში, აზერბაიჯანის დღევანდელ დედაქალაქში, სანამ XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში ნავთობის მოხმარება არ გაიზარდა. 1886 წლის სტატისტიკური ჩანაწერები არ აჩვენებდა ბერძნულ მოსახლეობას ბაქოს გუბერნიაში, მაგრამ ეს შეიცვალა 1897 წელს, როდესაც აღწერაში მითითებული იყო 278 ბერძენი რომლებიც ცხოვრობდნენ ბაქოს გუბერნიაში, ხოლო 658 ცხოვრობდა ელიზაბეტპოლის გუბერნიაში. ემიგრანტები ძირითადად გენერალური მუშახელებისა და საცალო ვაჭრებისგან შედგებოდა და მოიცავდა როგორც თურქეთის მოქალაქეებს, ისე კავკასიის სხვაგან მდებარე ბერძნულ დასახლებებში მცხოვრებ ადგილობრივებს.
1907 წელს ქალაქ ბაქოში 800 ბერძენი ცხოვრობდა, რომელთა უმეტესი ნაწილი იყო მცირე აზიიდან და, შესაბამისად, არ შეეძლოთ რელიგიური მსახურებების შესრულება რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიებში, სადაც გამოიყენებოდა სლავური და რუსული ენები. ამრიგად, ბერძნნებისადმი კეთილგანწყობილმა საზოგადოებამ მიიღო ბაქოში ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესიის მშენებლობის ნებართვა. 1917 წლის ოფიციალური სტატისტიკური მონაცემების მიხედვით, ბაქოში ბერძნების რაოდენობა არ იყო საგრძნობლად შეცვლილი. რუსი ეთნოგრაფის ანდრეი პოპოვის თანახმად, 1919 წლის მდგომარეობით რვა ქალაქში და სოფელში სულ 2161 ბერძენი ცხოვრობდა.
საბჭოთა პერიოდში
ბერძნული ემიგრაციის კიდევ ერთი ტალღა დაფიქსირდა პირველი მსოფლიო ომისა და 1920 წელს ბაქოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ. 1923 წლისთვის აზერბაიჯანში ბერძნული მოსახლეობა გაიზარდა 1000-მდე. ბაქოში მილიონიანას ქუჩაზე (ამჟამად ამიროვის ქუჩაზე) მდებარე ბერძნული საქველმოქმედო ასოციაციის შენობაში განთავსდა სამოყვარულო ბერძნული თეატრი, ასევე ეკლესია, ბიბლიოთეკა და დაწყებითი სკოლა, რომელმაც 1921 წელს მიიღო 89 მოსწავლე. ფუნქციონირებდა საზოგადოებრივი საფეხბურთო კლუბი სახელად ემბროსი.
საინტერესო იყო ის ფაქტი, რომ აზერბაიჯანის ბერძნული მოსახლეობის თითქმის მესამედს კვლავ უცხოური მოქალაქეობა ჰქონდა. 1937 წლისთვის აზერბაიჯანში მცხოვრები უცხო ქვეყნის მოქალაქეების 95%-ს ბერძნები შეადგენდნენ. ამ ფაქტორმა გამოიწვია საბჭოთა კავშირიის დამოკიდებულების შეცვლა ბერძნული მოსახლეობის მიმართ, რამაც ბაქოში მცხოვრები ბერძნები რეპრესიებისა და იძულებითი გადასახლების სამიზნეებად აქცია. 1939 წლისთვის, სსრკ-ში საბერძნეთის საელჩოს დახმარებით, ბერძნული წარმოშობის უცხოელთა უმეტესობამ ბაქო დატოვა.
დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, პოლიტიკური არასტაბილურობის ფონზე, დარჩენილი ბერძნებიდან 100-ზე მეტმა დატოვა აზერბაიჯანი. ზოგიც კი მთიანი ყარაბაღის ომის დროს გაიქცა. 1994 წელს საბერძნეთის ელჩის ინიციატივით ბაქოში დაარსდა ბერძნული კულტურული ცენტრი. 1997 წელს იგი რეორგანიზებული იქნა. საზოგადოება, რომელმაც მეტწილად დაკარგა თავისი ენა, ამჟამად 535 ადამიანისგან შედგება, როგორც ბერძნები, ისე შერეულ ოჯახთა შთამომავლები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ეთნიკური ჯგუფები კატეგორია:ბერძნები
ძეგლევი (ნასოფლარი)
ძეგლევი — ნასოფლარი ონის მუნიციპალიტეტში, რაჭა. მდებარეობს რიონის მარჯვენა მხარეს, ორბის მთის კალთაზე. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება სოფელი ფარავნეში, სამხრეთიდან სოფელი ნაკიეთი. ზ. დ. 1300 მ. ონიდან 10 კმ.
ნოდარ ჭითანავა
ნოდარ ამბროსის ძე ჭითანავა (დ. 10 მარტი, 1935, სოფ. ჭკადუაში, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი, ეკონომიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი. სკკპ-ს წევრი 1990-1991 წელი, 1958 წლიდან პარტიის წევრი.
ძეგლევი (ნასოფლარი)
ისტორია
წყაროებში იხსენიება XVIII საუკუნიდან. ვახუშტი ბატონიშვილი მის შესახებ წერს:
ნოდარ ჭითანავა
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, ხოლო 1968 წელს საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის უმაღლესი პარტიული სკოლა. 1959 წლიდან მოყოლებული კომკავშირული და პარტიული საქმიანობით იყო დაკავებული. 1973-1974 წლებში მუშაობდა საქართველოს კპ აჭარის რეგიონული კომიტეტის მეორე მდივნად. 1974-1979 წლებში — საქართველოს სსრ სოფლის მეურნეობის მინისტრი. 1979-1985 წლებში მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 1985-1989 წლებში იყო საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი. 1989-1990 წლებში იყო საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე. სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს მე-10 და მე-11 მოწვევის დეპუტატი. 1990-1992 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის სოფლის მეურნეობის, კვების მრეწველობისა და სატყეო მეურნეობის მინისტრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“,  ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრები კატეგორია: შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1963) კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ძეგლევი (ნასოფლარი)
დემოგრაფია
ძეგლევში ცხოვრობდნენ შემდეგი გვარის წარმომადგენლები: აბაიშვილი, აბესალაშვილი, ავზნარაძე, ბერიშვილი, ბენდელიანი, კახეთელიძე, კეკენაძე, კერესელიძე, კოკონაშვილი, ლოლასპიშვილი, მაგრაქველიძე, მოსიძე, პატოტიშვილი, ტოგონიძე, ქაფიანიძე, ქებაძე, შოშაშვილი, ჩალაძე, ჩუმაშვილი, ხიდეშელი, ხუციშვილი, ჯაფარიძე.
სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
სათვალიანი სუსხური
სათვალიანი სუსხური (Somateria fischeri) — ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა. რამდენადმე მცირეა ჩვეულებრივ სუსხურზე; მისი სხეულის სიგრძეა 51-58 სმ, მასა დაახლოებით 1630 გ. მამალი ზურგსა და თავზე შეფერილია თეთრად, თვალების გარშემო გააჩნია „სათვალე“ (აქედან სახელი), ნისკარტის ზემოთ მწვანე ფართო ზოლი, ფრთის ბოლოები, კუდი და მუცელი შავია. მდედრი მამრისგან ფართოდ განსხვავდება; შეფერილია მუქი-ყავისფერი ბუმბულით. იშვიათი, ფრაგმენტულად გავრცელებული სახეობაა. ბინადრობს ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ტუნდრაში; ციმბირში, ჩრდილოეთ ამერიკის სანაპიროებსა და სხვ. ზამთარში ინაცვლებს უფრო სამხრეთით, მაგალითად ბერინგის ზღვა. ბუდობს ალასკისა და ჩრდილო-დასავლეთ ციმბირის სანაპიროებზე. სხვა სუსხურების მსგავსად იკვებება მოლუსკებით, რისთვისაც ყვინთავს ზღვის ფსკერზე. აგრეთვე საკვებად იყენებს კიბოსნაირებს, მწერებსა და მათ ლარვებს, ბალახის ყლორტებს და თესლს, კენკროვნებს. გამრავლების სეზონი მაის-ივნისში იწყება. დედალი დებს 4-5 კვერცხს. ინკუბაცია 24 დღე-ღამე გრძელდება. ბარტყები მუქი-ყავისფერი ღინღლით არიან შეფერილნი. 50-53 დღისანი ფრთიანდებიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:სუსხურები
უანტარის რაიონი
უანტარის რაიონი (Distrito de Huantar) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3354 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 010 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19.28 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 156.15 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უარის პროვინციის რაიონები
ნუკლეინის მჟავა
thumb|[[შვეიცარია|შვეიცარიელი მეცნიერი ფრიდრიხ მიშერი, რომელმაც 1869 წელს აღმოაჩინა ნუკლეინის მჟავები (დნმ). მოგვიანებით მან წამოჭრა იდეა იმისა, რომ შესაძლოა, ეს მჟავები მემკვიდრეობითობაში ასრულებდნენ როლს. ]] ნუკლეინის მჟავები — ბიოპოლიმერები, ანუ მცირე ზომის ბიომოლეკულები, რომლებიც აუცილებელია ჩვენთვის ცნობილი სიცოცხლის ფორმებისთვის. ისინი შედგება ნუკლეოტიდებისგან, რომლებიც სამი კომპონენტისგან შემდგარ მონომერებს წარმოადგენენ. ეს კომპონენტებია: 5-ნახშირბადიანი შაქარი, ფოსფატის ჯგუფი და აზოტოვანი ფუძე. თუკი შაქარი შედგენილი რიბოზაა, მაშინ პოლიმერი რნმ-ია (რიბონუკლეინის მჟავა); თუკი შაქარი რიბოზადანაა მიღებული დეზოქსირიბოზას სახით, პოლიმერი არის დნმ (დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავა).
სქოლიო
კატეგორია:ნუკლეინის მჟავები კატეგორია:გენეტიკა კატეგორია:ბიომოლეკულები კატეგორია:ორგანული მჟავები
ფლავისმანის ქვაყუთი
ფლავისმანის ქვაყუთი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფლავისმანის მისასვლელთან, ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მიეკუთვნება გვიანდელი ბრინჯაოს-ადრინდელი რკინის ხანას. აღმოაჩინეს შემთხვევით, 1924 წელს, ტირიფონის არხის გაყვანის დროს. ქვაყუთი მდებარეობდა მიწის ზედაპირიდან 2 მეტრ სიღრმეზე და წარმოადგენდა კოლექტიურ სამარხს. ქვაყუთის დაზიანების გამო დაკრძალვის წესი ვერ დადგინდა. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალიდან აღსანიშნავია თიხის ჭურჭელი და ბრინჯაოს ნივთები: თავხია საკინძი, მასრაგახსნილი შუბისპირი, მოკლე ორპირი მახვილი სატარეზე ორი სამანჭვლე ნახვრეტით. მასალა დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
ჰაჯი გუსი
სიცოცხლე და მოღვაწეობა
პირველად შუშელების თვალწინ, მან ხანდემიროვის თეატრში საქველმოქმედო საღამოზე შეასრულა წარმოდგენა. ჰაჯი გუზი, ცნობილ ტარიკოს სადიხჯიანთან (მირზა სადიხთან) ერთად, ამ საღამოს ბრწყინვალედ მღეროდა მუღამ ჩარგიახს, აუღელვებლად იპყრობდა მაყურებლის გულებს. მისი სახელი სწრაფად გავრცელდა.
სიცოცხლის ბოლო წლებში, მექაში მომლოცველთაგან დაბრუნების შემდეგ, ჰაჯი გუსიმ, რელიგიური მოღვაწეების გავლენის ქვეშ, შეაჩერა მუგამების შესრულება და მხოლოდ შუშას მეჩეთის გოვარხარ აღადან გამოცხადებული აზანური გამოცხადება, ლოცვას ეძახდა. მაგრამ მაშინაც კი, მისმა ხმამ უამრავი მსმენელი მიიპყრო არა მარტო შუშის, არამედ მიმდებარე სოფლებისაც.
კატეგორია:დაბადებული 1839 კატეგორია:გარდაცვლილი 1898 კატეგორია:აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები
სოფიო რომანიშვილი
სოფიო რომანიშვილი-დგებუაძისა (დ. 1878 — გ. 1929) — ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
1899 წელს სახალხო თეატრის სცენაზე პირველად გამოვიდა. მონაწილეობდა „დრონი მეფობენში“ — ნატოს როლში, „ორ ობოლში“ კი ასრულებდა ლუიზას. პარალელურად გამოდიოდა ნაძალადევის სცენაზე. რამდენიმე თვით გაემგზავრა რუსეთში. 1900 წელს დაბრუნდა საქართველოში, სადაც სახალხო სახლში დაიწყო მუშაობა და სცენას აღარ ჩამოშორებია. უბინაო სახალხო თეატრი მის სახლში მართავდა რეპეტიციებსა თუ გამგეობის კრებებს. მისგანვე მოჰქონდათ წარმოდგენებისთვის საჭირო ინვენტარი. სახალხო თეატრთან ერთად აგრძელებდა მუშაობას. 1920 წლის 20 აპრილს, ქართული წარმოდგენების მმართველი წრის გამგეობამ, სახალხო სახლში სასცენო მოღვაწეობის 20 წლის იუბილე გადაუხადა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მსახიობები ს კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 1929
ახალი წელი აზერბაიჯანში
ახალი წელი აზერბაიჯანში — დღესასწაული მრავალ კულტურაში ადგილობრივად მიღებული კალენდრის მიხედვით, რომელიც დგება წლის ბოლო დღიდან მომავალი წლის პირველ დღეზე გადასვლის მომენტში. გრიგორიანული კალენდრის მიხედვით, ახალი წელი დგება პირველ იანვარს. ყველა ხალხის მსგავსად, აზერბაიჯანელებსაც უყვართ ახალი წელი და ამ დღეს განსაკუთრებულად ზეიმობენ. ზეიმობენ პირველ იანვარს. უწინ საუკუნეების განმავლობაში აზერბაიჯანის, ირანის, ცენტრალური აზიის ზოგ ქვეყანასა და რუსეთის აზიატურ ნაწილში ახალი წელი საგაზაფხულო ბუნიაობას ემთხვეოდა. დიახ, სწორედ ნოვრუზის დღესასწაულზე ზეიმობდნენ ახალ წელს, თუმცა დღეს ასე აღარ არის.
ცნობილია, რომ აზერბაიჯანელები გემრიელი კერძების მომზადების დიდი ოსტატები არიან და მათი სამზარეულო ამ მხრივ საკმაოდ მაღალ დონეზე დგას. აზერბაიჯანული ეროვნული კერძები არა მარტო ქვეყნის შიგნით, არამედ ქვეყნის გარეთაც დიდი პოპულარობით სარგებლობს. ახალი წელი კი განსაკუთრებული შემთხვევაა. საახალწლო სუფრა თითქმის ყველა ოჯახში  გადატვირთულია და თითოეული დიასახლისი ამაყობს საკუთარი კულინარიული ხელოვნებით.
აზერბაიჯანში საახალწლო ტრადიციული საკვები არომატული მწვანე ფოთლებიანი თეფშით იწყება, რომლესაც გოი (მწვანილი) ჰქვია. ასევე მასთან ერთად სუფრაზე იდება პური (ჩორეკ) და ყველი (პენდირ). ცხელი კერძები ხორცისა და თევზისგან მზადდება, რასაც თან ახლავს ძალიან ბევრი ბოსტნეულის სალათი.
საახალწლო სუფრაზე ორი სახეობის სალათი – ქალაქური და ოლივიე დევს, რომლითაც საბჭოთა პერიოდიდან მოყოლებული წარმატებით ავსებენ აზერბაიჯანულ ტრადიციულ სუფრას. ცხელი კერძების გარეშეც წარმოუდგენელია საახალწლო სუფრა, არის ლიავიანგი, აზერბაიჯანული ფლავი და ტოლმა.
არსებობს რამდენიმე სახეობის აზერბაიჯანული ფლავი: კაურმა-ფლავი (ცხვრით), ტურშუ-კაურმა-ფლავი (ცხვრითა და მჟავე ხილით), ტოიუგ-ფლავი (მოხრაკული ქათმის ნაჭრებით), ტიარჩილო-ფლავი (ქათმით, ან წიწილის ფარშით), ჩიხირთმა-ფლავი (ქათმით, ჩახლილი კვერცხით), ფისინჟან-ფლავი ( გარეული იხვით, თხილით, მჟავე ხილითა და დარიჩინით), სიუდლუ-ფლავი (რძიანი) და შირინფლავი (ტკბილი ხილით).
ლიავიანგი წიწილის, ან თევზის შესანიშნავი კერძია, რომელიც ტრადიციულად აზერბაიჯანის სამხრეთ რეგიონებში მზადდება. კერძის შიგთავსს ამზადებენ წვრილად დაჭრილი ხახვის, გატარებული ნიგვზის, აღმოსავლური და სხვა სუნელებისგან. თუ ლიავიანგას თევზისგან ამზადებენ, მაშინ შიგთავსს ხიზილალასაც უმატებენ. ამ შიგთავსს ათავსებენ წიწილას, ან თევზში, კერავენ და პირდაპირ ტანდირში უშვებენ.
საახალწლო სადღესასწაულო სუფრაზე ხშირად დაინახავთ არაყს, ღვინოს, ან უალკოჰოლო სასმელებს.
ახალი წლის ღამეს აზერბაიჯანელებს აქვთ ე.წ გოგრის რიტუალი - გოგრას ტოვებენ კარების უკან ახალი წლის ღამეს, მერე გააგორებენ და გაჩეხავენ. ეს აზერბაიჯანული ტრადიციაა. თუ ამ რიტუალს არ შეასრულებენ, გონიათ, რომ ყველაფერი კარგად არ იქნება. ახალი წლის ღამეს კარის უკან ასევე უნდა იყოს ახალი ცოცხი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: აზერბაიჯანი კატეგორია: დღესასწაულები
Death Cab for Cutie
Death Cab for Cutie — ამერიკული ალტერნატიული როკ–ჯგუფი, ჩამოყალიბებული ბელინგჰემში, ვაშინგტონი, 1997 წელს. ჯგუფში შედიან: ბენ გიბარდი (ვოკალი, გიტარა, პიანინო), ნიკ ჰარმერი (ბას–გიტარა) და ჯეისონ მაკგერი (დრამი). 2014 წელს ერთ–ერთმა დამფუძნებელმა გიტარისტმა და პროდიუსერმა, კრის უოლამ, გამოაცხადა, რომ დატოვებდა ჯგუფს მერვე სტუდიური ალბომის, Kintsugi-ს, ჩაწერის შემდეგ.
თავდაპირველად Death Cab for Cutie იყო ბენ გიბარდის სოლო პროექტი. მან გამოუშვა დემო ალბომი You Can Play These Songs With Chords, რომელმაც დადებითი შეფასებები მიიღო. ამან გამოიწვია ხელშეკრულების გაფორმება Barsuk Records-თან. გიბარდმა გადაწყვიტა გაეფართოებინა პროექტი სრულ ჯგუფამდე. მათი სადებიუტო სტუდიური ალბომი, Something About Airplanes, გამოვიდა 1998 წელს, ხოლო მეორე ალბომი, We Have the Facts and We're Voting Yes, 2000 წელს — ორივე ჩანაწერს დადებითი გამოხმაურება მოჰყვა ინდი საზოგადოებაში. მათ მესამე ალბომში, 2001-ის The Photo Album, პირველად იყო სინგლი, რომელიც მოხვდა ჩარტებში, ხოლო მეოთხე ალბომის, Transatlanticism–ის, გამოშვებამ 2003 წელს მოუტანა ჯგუფს მასობრივი კრიტიკული და კომერციული წარმატება. Atlantic Records-თან შეთანხმების შემდეგ, Death Cab for Cutie-მ გამოუშვეს მათი მეხუთე ალბომი და დებიუტი დიდ ლეიბლზე Plans, 2005 წელს, რომელიც იყო სერტიფიცირებული როგორც პლატინა ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაციის მიერ. 2008 წელს გამოშვებული მეექვსე ალბომი — Narrow Stairs — გახდა სტილისტური გადახვევა ჯგუფისთვის. მათი მეშვიდე ალბომი, 2011 წლის Codes and Keys, შეიცავდა ჯგუფის პირველ სინგლს, რომელმაც უმაღლეს პოზიციას მიაღწია — „You Are a Tourist“. მერვე სტუდიური ალბომი Kintsugi, ბოლო, რომელშიც მონაწილეობს უოლა, გამოვიდა 2015 წლის 31 მარტს.
Death Cab for Cutie-ს მუსიკას მიაკუთვნებენ ინდი–როკის, ინდი–პოპის და ალტერნატიული როკის ჟანრებს. ის გამოირჩევა არატრადიციული ინსტრუმენტების გამოყენებით, ისევე როგორც გიბარდის განსხვავებული ხმით და უნიკალური ლირიკული სტილით. დაარსების შემდეგ ჯგუფმა გამოუშვა რვა სრულფასოვანი სტუდიური ალბომი, ოთხი EP, ერთი საკონცერტო ალბომი და ერთი დემო ალბომი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ინდი როკ-ჯგუფები კატეგორია:1997 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის კანონი მოქალაქეობის შესახებ
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის კანონი მოქალაქეობის შესახებ — საკონსტიტუციო კომისიის 1918 წლის 29 ივნისის სხდომის მასალიდან ჩანს, რომ მოქალაქეობის შესახებ დებულება რაჟდენ არსენიძემ შეადგინა. მანვე დებულების სრული ვარიანტი 1918 წლის 30 ივნისის სხდომაზე წარუდგინა საკონსტიტუციო კომისიას. კანონპროექტზე საკონსტიტუციო კომისიამ 1918 წლის 6 და 10 ივლისს იმსჯელა. პროექტი კი საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ 1918 წლის 16 ივლისს მიიღო, როგორც დროებითი ხასიათის დებულება „საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მოქალაქეობის (ქვეშევრდომობის)“ შესახებ. იგი მოიცავს 4 პუნქტს და მოქალაქეობის ფუნდამენტურ პრინციპებს განამტკიცებს. დებულების მიხედვით, საქართველოს მოქალაქედ ჩაითვალა ყველა მკვიდრი. დებულებაში მკვიდრი განმარტებულია შემდეგნაირად: „ის, ვინც მიწერილია საქართველოს რესპუბლიკის ტერიტორიის რომელიმე ადმინისტრაციულ ერთეულზე 1914 წლის 19 ივლისამდე“. მოგვიანებით რაჟდენ არსენიძის მინაწერიდან ჩანს, რომ ჩანაწერი: „მიწერილია რომელიმე ადმინისტრაციულ ერთეულზე“, პრაქტიკაში იწვევდა გაუგებრობას. განმარტებით ბარათში ვკითხულობთ: „ამ კანონმა საქართველოს მოქალაქეთა გარეშე დასტოვა ჩვენი ქვეყნის დიდძალი მცხოვრებნი, როგორც ქართველნი, ისე უცხოელნი, რომელნიც მიწერილნი არ არიან არცერთ ადმინისტრაციულ ერთეულზე, რომელთა პოლიტიკური და სამოქალაქო მდგომარეობა დღემდე გამოურკვეველია. ასეთი აუტანელი მდგომარეობის მოსასპობად საჭიროა მიღებულ იქნეს დამატებითი კანონი. ყოველი ქართველი, რომელიც მიწერილი არ არის ჩვენი ტერიტორიის ადმინისტრაციულ ერთეულზე, სულ ერთია, სცხოვრობს ახლა აქ თუ არა, უნდა მიჩნეულ იქნეს საქართველოს მოქალაქედ“. მიუხედავად ამ განმარტებისა, მომდევნო კანონში ეს ჩანაწერი ისევ დარჩა.
დებულებით ერთიანი მოქალაქეობა განისაზღვრა, რაც იმას ნიშნავს, რომ საქართველოს მოქალაქეს უფლება არ ჰქონდა, სხვა სახელმწიფოს მოქალაქე ყოფილიყო. მხოლოდ საქართველოს მოქალაქეებისათვის გახდა გარანტირებული პოლიტიკური უფლებები, როგორიცაა პარლამენტისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში მონაწილეობის მიღება და სხვა. დებულებას თან ახლავს შენიშვნა, რომელიც ითვალისწინებდა მთავრობის უფლებას, დაწესებულებათა გარდაქმნის დასრულებამდე, მოეწვია უცხო ქვეყნის მოქალაქე თანამდებობაზე. მე-4 პუნქტი ითვალისწინებდა დათქმას, რომ უცხო სახელმწიფოს ქვეშევრდომის საქართველოს მოქალაქედ მიღების პირობები და აგრეთვე საქართველოს მოქალაქეობის დაკარგვის წესები ცალკე კანონით იქნებოდა მოწესრიგებული. დებულება არ შეიცავდა საკმარის ნორმებს მოქალაქეობის მიღებისა და დაკარგვის ყველა წესთან დაკავშირებით. აქედან გამომდინარე, ხელისუფლება იძულებული გახდა, დაეწყო მსჯელობა ისეთ სრულყოფილ კანონპროექტზე, რომელიც უფრო დეტალურად განსაზღვრავდა აღნიშნულ საკითხებს.
ანტოლინ-დელ-კამპოს მუნიციპალიტეტი
ანტოლინ-დელ-კამპოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ნუევა-ესპარტას შტატში, წარმოადგენს ნუევა-ესპარტას შტატის 11 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ლა-პლასა-დე-პარაგუაჩი, ფართობი 66 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2001 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ანტოლინ-დელ-კამპოს მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 20 325 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 308,0 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ნუევა-ესპარტას შტატის მუნიციპალიტეტები
კურალ-ველიუ
კურალ-ველიუ (Curral Velho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 338 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპორანგის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
კორონავირუსის პანდემია ქვეყნებისა და ტერიტორიების მიხედვით (2019–2020)
'''
სტატია მოიცავს იმ ქვეყნებისა და ტერიტორიების სიას და ცნობებს, რომლებსაც კორონავირუსის ეპიდემია შეეხო.
ალჟირი
25 თებერვალს ალჟირში დადასტურდა COVID-19-ის პირველი შემთხვევა, დაინფიცირებული პირი იტალიის მოქალაქეა, რომელიც ალჟირში 17 თებერვალს ჩამოვიდა.
ეგვიპტე
ფრენები ჩინეთსა და ეგვიპტეს შორის შეჩერებულია 26 იანვრიდან. 14 თებერვალს ეგვიპტის ჯანდაცვის სამინისტრომ გამოაცხადა ქვეყანაში პირველი შემთხვევის შესახებ კაიროს საერთაშორისო აეროპორტში, ინფექცირებული პირი ჩინელი მოქალაქეა. ეგვიპტის ხელისუფლებამ ამის შესახებ აცნობა ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციას (WHO) და პაციენტი მოთავსებული იქნა კარანტინში. მიღებული იქნა შემდეგი პრევენციული ზომები და შემოწმდა ყველა ის პირი, რომელიც უახლოეს დროში კონტაქტში იმყოფებოდა ინფექცირებულ პირთან, რაზეც ტესტმა ვირუსზე უარყოფითი პასუხი აჩვენა.
ნიგერია
ნიგერიაში COVID-19-ის პირველი შემთხვევა დაფიქსირდა 2020 წლის, 27 თებერვალს ლაგოსში, ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. შემთხვევა იტალიელ მოქალაქეს ეხება, რომელიც ნიგერიაში 25 თებერვალს, მილანიდან, იტალია, ხანმოკლე ბიზნეს ვიზიტით ჩამოვიდა. 26 თებერვალს დაინფიცირებული პირი იზოლაციისა და შემოწმებისთვის გადაიყვანეს ლაგოსის სახელმწიფო ბიოუსაფრთხოების დაწესებულებებში. ინფექცია დაადასტურა ლაგოსის სასწავლო სავაადმყოფოს, ვირუსოლოგიის ლაბორატორიამ, რომელიც ნაწილია ნიგერიის დავადებათა კონტროლის ცენტრის ლაბორატორიული ქსელის. პაციენტის მდგომარეობა სტაბილურია, მას არ გააჩნია სერიოზული სიმპტომები და იმყოფება ინფექციური დავადებათა სავადმყოფოს მკაცრი ზედამხედველობის ქვეშ, ლაგოსში. ამჟამად ნიგერია სრულ მზადყოფნაშია გაუმკლავდეს COVID-19-ის ნებისმიერ შემთხვევას.
აზია
ეპიდემიის კერად მიჩნეულია ჩინეთის ხუბეის პროვინციის ქალაქ უხანი, საიდანაც ის მოგვიანებით გავრცელდა ჩინეთის დანარჩენ რეგიონებშიც. ჩინეთიდან ვირუსი სხვა აზიურ ქვეყნებსაც მოედო. ვირუსი ძირითადად გავრცელდა შემდეგ ქვეყნებში: ჩინეთი, სამხრეთი კორეა, იაპონია და ირანი, სადაც ყველაზე მეტი სიკვდილიანობის შემთხვევა დაფიქსირდა სხვა ქვეყნებთან შედარებით, გარდა ჩინეთისა.