cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იოჰანა ავსტრიელი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1547 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1578 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:ტოსკანის ჰერცოგინიები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
ნატა ბერეჟიანი
ნატალია „ნატა“ ბერეჟიანი (დ. 22 სექტემბერი, 1983) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი. 2004 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 2006 წლიდან კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობი. 2012 წლიდან  მუსიკისა და დრამის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ოლექსა დოვბუში
ოლექსა დოვბუში (დ.1700, სოფელი პეჩენიჟინი, პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა— გ. 24 აგვისტო, 1745, სოფელი კოსმაჩი, პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა ) — კარპატების ოპრიშკების ამბოხებულთა მოძრაობის ხელმძღვანელი. სახალხო გმირი, რომელსაც ხშირად ადარებდნენ რობინ ჰუდს.
ბიოგრაფია
ოლექსა დოვბუშის მამა — ვასილი დოვბუში ღარიბი ჰუცული გლეხი გახლდათ. ბავშვობაში ბიჭუნა მუნჯი იყო. როგორც ამბობდნენ, იგი განკურნა მოლფარმა იოზეფ იავნიმ.
ოლექსა დოვბუში ადრე შეუერთდა აღმოსავლეთ კარპატების მკვიდრ მებრძოლებს, რომლებიც გაერთიანებულები იყვნენ  ოპრიშკების მობილურ რაზმებში. მათ საქმიანობას ფეოდალებისა და მათი თანამზრახველების გადაჭარბებული სიმდიდრის გადანაწილება წარმოადგენდა უღარიბესი გლეხობის სასარგებლოდ. დოვბუშის საქმიანობას ფართოდ დაუჭირა მხარი ადგილობრივმა მოსახლეობამ — ლეგენდის თანახმად,  მას ერთხელ დაეხმარა ჰასიდიზმის მომავალი დამფუძნებელი ბაალ შემ ტოვიც, რომელსაც ოპრიშკის ლიდერმა მადლიერების ნიშნად ჩიბუხი გადასცა.
1738 წელს დოვბუში უკვე ხელმძღვანელობდა  აჯანყებულთა ძლიერ რაზმს, რომელიც მოქმედებდა არა მხოლოდ ოლექსას მშობლიურ მიწაზე —პეჩენეჟინის რეგიონში და ახლომდებარე იაბლუნივის უღელტეხილზე — არამედ უკრაინის კარპატების სხვადასხვა მიდამოებში —ბუკოვინასა და ტრანსკარპატიაში. ოპრიშკების რაზმები, დოვბუშის ხელმძღვანელობით, ხშირად ეშვებოდნენ გალიციის და რუსეთის კარპატების  დაბლობებზე. თავს ესხმოდნენ პოლონელი, რუმინელი და უნგრელი დიდებულების და მიწის მესაკუთრეთა მამულებს, მევახშეებს და მოიჯარეებს. ოლექსა დოვბუში  ჩამორთმეულ ქონებას ღარიბ გლეხებს ურიგებდა.
თავდაპირველად ოლექსა თავის ძმასთან, ივანთან ერთად მოქმედებდა, მაგრამ  1739 წელს ძმებმა იჩხუბეს, რა დროსაც  ივან დოვბუშმა ოლექსას ფეხზე სერიოზული დაზიანებები მიაყენა ბარტით (ოლექსა კოჭლობდა სიცოცხლის ბოლომდე). ამის შემდეგ რაზმი გაიყო.
1740 წელს ოპრიშკებისს მოძრაობამ დოვბუშის ხელმძღვანელობით კულმინაციას მიაღწია. პოლონეთის ჯარების თავდასხმის შედეგად, ოპრიშკებმა უკან დაიხიეს ბუკოვეცის მდელოზე, საიდანაც ისინი დაეშვნენ ჩერნოგორაში, კოლომიაში, ბუკოვინასა და ტრანსკარპატიაში.
1744 წელს ოლექსა დოვბუში მოქმედებდა თურქისა და დროგობიჩის მიდამოებში. მან  რამდენიმე დარბევა მოაწყო სოლოტვინსა და ნადვირნაზე, მცირე ხნით აიღო ბოგოროდჩანსკაიას ციხე. ოლექსა დოვბუში ვერაგულად  მოკლა სოფელ კოსმაჩის (ამჟამად ივანო-ფრანკოვსკის ოლქი) მკვიდრმა სტეპან დზვინჩუკმა, რომელიც თანამშრომლობდა პოლონელ აზნაურებთან. მალე რამდენიმე ადგილობრივმა აზნაურმა თავი დოვბუშის მკვლელად გამოაცხადა.
ხსოვნა
მინი|[[უკრაინა|უკრაინის საფოსტო მარკა, რომელიც მიეძღვნა ოლექსა დოვბუშის დაბადების 300 წლისთავს]] ოლექსა დოვბუშის საქმიანობამ და ტრაგიკულმა გარდაცვალებამ თავისი ასახვა ჰპოვა ხალხურ მოთხრობებსა და ლეგენდებში. ასევე გაჩნდა მრავალი ტოპონიმი, მათ შორისაა: "დოვბუშის კლდე", "დოვბუშის ქვა" (მაგალითად, „დოვბუშის კლდეები“ ივანო-ფრანკოვსკის რეგიონში. ). მინი|ოლექსა დოვბუშის კლდეები ოპრიშკების უფროსის პიროვნება ცნობილია არა მხოლოდ უკრაინული ფოლკლორისთვის, არამედ გვხვდება უნგრულ, პოლონურ და მოლდავურ ლიტერატურასა და ხალხურ თქმულებებში. 1941 წელს მოქანდაკე და კინორეჟისორმა ივანე კავალერიძემ დაიწყო ომის შედეგად შეწყვეტილი ფილმის გადაღება სახელწოდებით „ლეგენდა დოვბუშზე“. 1960 წელს რეჟისორმა ვიქტორ ივანოვმა იმავე სცენარის მიხედვით გადაიღო მხატვრული ფილმი ოლექსა დოვბუშის ცხოვრების შესახებ, მთავარ როლს ასრულებდა აფანასი კოჩეტკოვი. 2018 წელს გამოვიდა ფილმი „კარპატების ლეგენდა“.
პეჩენეჟინში, კოლომიის რეგიონში, შეიქმნა ოლექსა დოვბუშის ადგილობრივი  ისტორიის მუზეუმი (ივანო-ფრანკოვსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის ფილიალი).
ოლექსა დოვბუშის სახელობის ქუჩები არის   კიევში, ვინიცაში, ჩერნივციში, ლვოვში და ივანო-ფრანკოვსკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1700 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1745 კატეგორია:ჰუცულები კატეგორია:პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა
Bungie
2000 წელს Bungie შეისყიდა Microsoft-მა. მისი შემადგენლობაში ყოფნის პერიოდში კომპანიამ შეიმუშავა რიგი თამაშები, მათ შორის ისეთი ცნობილი თამაშები, როგორებიც არის „Halo: Combat Evolved“, „Halo 2“, „Halo 3“ და სხვა. 2007 წელს Bungie გამოეყო Microsoft-ს და იქცა კერძო კომპანიად (Bungie LLC), თუმცა Microsoft-მა დაიტოვა უფლებები „Halo“-ს ფრენჩაიზზე.
სქოლიო
კატეგორია:Bungie კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:1991 წელს დაარსებული კომპანიები
ჩემო ძმაო (სიმღერა)
„ჩემო ძმაო“ — ბერა ივანიშვილის და ზაზა ნოზაძის ჰიპ-ჰოპ სინგლი, რომელიც გამოიცა 2018 წლის 8 მაისს. სიმღერას გამოქვეყნებისთანავე მნიშვნელოვანი გამოხმაურება მოჰყვა და იუთუბზე მილიონ ნახვაზე მეტი დააგროვა. „ჩემო ძმაო“ შეაფასეს მუსიკალურმა კრიტიკოსებმაც ნიკო ნერგაძემ და ჯიმშერ რეხვიაშვილმა. კრიტიკოსების აზრით, სიგნლი მნიშვნელოვანი პოლიტიკური მესიჯების მატარებელია, სინგლის გამოქვეყნებიდან მალევე გადადგა პრემიერ-მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი. აღსანიშნავია, რომ სინგლს წინ უძღვოდა უთანხმოება რეპერებს ბერასა და sf-x-ს (ზაზა ნოზაძე) შორის. 2018 წლის 2 აპრილს ზაზა ნოზაძემ საჯარო მიმართვით ბოდიში მოუხადა ბერას. სიმღერის ერთ-ერთი მთავარი სათქმელი სწორედ ამ შემსრულებლების შერიგებაა და ხაზს უსვამს რეპერების ერთნაირ წარმომავლობასა და მეგობრობაზე.
სიმღერის ტექსტი
(ბერა)
ვუსმენ ბასტას, ოღონდ რუსს არა, სნუპს ოღონდ გუფს არა
გამიგია კასტა, მაგრამ ჩემი კასტა სულ სხვაა
23-ის მაგრამ ამ დარგში ვარ ბიძა
ქართულ ჰიპ-ჰოპს აღარ სძინავს, ის ჩემმა შედეგმა გააღვიძა.
იცი ვინც ვარ, ნული სიბრალური მტრების მიმართ
მე მთელ ქვეყანას შევუცვალე აზრი რეპის მიმართ
სიმღერებს ვიწერდი ტელეფონში დაწყების დროს
დღეს ვისმინები როგორც ტელეფონი ნაცების დროს.
ტრეკებს ვყიდი ბევრს, არასდროს ვყიდი ძმებს
იცი შენც - თავმდაბლობა ზომავს კაცის სიდიდეს
ყველანი საუბრობთ ფულზე, მე გეტყვით მარტივი ენით
ჯერ არავინ გამდიდრებულა კომენტარების წერით.
როცა არ ვიქნები აქ, მაინც ვიქნები აქ.
ალერგია მაქვს იმ თანამდებობის პირებზე,
ვინც მატყუებენ ჩემი ქვეყნის ნარჩენებით კბილებზე
როგორ იზრუნონ შენზე, არ ფიქრობენ თავის შვილებზე
ისტორია არ ლაპარაკობს გამოგონილ გმირებზე.
დღეს პროტესტი ადვილია ყოველი შემდეგისთვის
ერთი კითხვა მაქვს თქვენთან ყველასთან
თქვით სად იყავით მაშინ, როცა თქვენ საკუთარ ძმებს აწამებდნენ თქვეს ქვეყანაში.
ნუთუ სიტყვის თავისუფლება მაშინ არ გიყვარდა?!
ნუთუ იმ ყველაფრის გჯეროდა რაც ეკრანიდან ჩანდა?!
ნუთუ ჩადებები არ იყო ბირჟა მაფიას გარდა?!
ენა ჩაგივარდა, ქვეყანას მაფია რომ მართავდა.
მეტ ეშმაკს ნახავ შიგნით, ვიდრე გარეთ.
მე არ ვიცი რას იკადრებს კაცი კაბით ვინც შენს საიდუმლოს იბარებს,
ვინც ჩემს გამო ეწამა, მხოლოდ მისას ვიწამებ
ჩემი ღმერთი ჩემში არის, მას არ ვეძებ გარეთ.
ვლოცულობ ორ ადამიანზე
არ ვიცი ვინ მყავს მათ გარდა
ერთმა მატარა ცხრა თვე
მეორემ კაცად გამზარდა.
ცოტა ახლობელი დამრჩა, რაც წავედი შორს
(მისამღერი)
სამყარო სავსეა ბოღმით ჩემთან მოდი ჩემო ძმაო
ძმას ვეფარებოდი მისი ტყვიით მოვკვდი ჩემო ძმაო
საქართველომ მითხრა უფალს თხოვე შენდობაო
ჩემი შვილების დაღვილი სისხლი მეყოფაო.
ჩემო ძმაო! ჩემო ძმაო! ჩემო ძმაო!
ჩვენი წინაპრები ერთი გობით სვამდნენ მეგობარო!
საერთო მტერი გვყვავს ჩემთან დადექი მეომარო
და ამ სიტყვას ნუ დაუკარგა ფასს, ჩემო ძმაო!
(ზაზა ნოზაძე)
ნიშანი ერთი არა, ნიშანი არაერთი
ერთი წარმოშობა - ზემო იმერეთი
დაბადების დღე და რიცხვი - თავისით მოვა ზავი
ოცდასამჯერ გეტყვით - დეკემბრის ოცდასამი.
რომელი მიწის, წყალის, მთის და ბარის შვილი
ხომ კარგას მნიშვნელობას თუ შენი ძმაა შენი
და აღმშენებლობაში გვერდში ნახავ მარტო შენებს.
მე-ჩემი, სხვამ-თავის, შენ-შენი წილი
ძვიფრასო მე ვარ კარგად, როცა შენ იცინი
სამშობლო, აქ ვარ უკვე, უკვე დაგიბრუნდი
და არა ერთადერთი - ერთიანი გუნდით.
ვეტყვით ყველა ქალაქს, რომ ქართულად წერონ
და თანამოძმის კალამს, კი არ გადაემტერონ
არამედ დაუფასონ, დაუფასონ ლექსი
თუ მასზე მეტი იცი შენ დაუდექი გვერდში.
ბიჭობა ძმობა არის, შენ აქ ხედავ ბიჭებს
სულ სხვა გრძნობა არის ძმა რომ გულით გირჩევს
ძმა რომ გაგიგებს და დაივიწყებს წყენას
ვიმეორებ ნამდვილები ივიწყებენ წყენას!
ჰოდა რა დაყოფა, გაყოფა გვეყოფა
კოსტავა გვიბარებს, შექმენით ეპოქა
ჰოდა ეს არ არის ჰიტი - ეს არის შესავალი
ეს არის ძმობის ხიდი - ჩვენი თავშესაფარი.
ეს ლექსიც ერთად ვწერეთ, ჩვენ ჩვენი წილი
მერე ერთად ვიმღერეთ, ძველ წყენაზე ვიცინით
ჩვენ არ ვწერეთ ლექსი, ლექსმა თვითონ გვწერა
მთელი ღამე ვწერდი, მკარნახობდა ყველა.
ლექსში ბოღმა კმარა, მერე ვნახავთ შვებას
თქვენ კი ნახეთ ყველამ, ერთად რა დავწერეთ ხალხმა
ჩვენით არ დაგვიწერია, ისტორიამ გვიკარნახა.
მოვდივართ ნამდვილები, ნამდვილს თუ ენდობით
ერთი მამულით და რწმენით, ქართული ერთობით.
ჩემს საძმაკაცოს ვეტყვი, რომ ბიჭი გავიცანი
ჩემს ერთგულ მსმენელს და კაცი ვინც არის
ყველას ვინც კი სადმე ჩვენი სახელი დაიცავით
ჩემო ძმაო აქ ვართ, მოვდივართ დავიძარით!
და თუ შენც მიხვდი, რომ დროა გამოფხიზლდე
ერთი ერთობა ერთვება ერთობისთვის
ხომ კარგად გესმის?! ხომ კარგად ისმის?!
სატენიკი
სატენიკი (Սաթենիկ), მეტსახელად სატანა (Սատանան) — ალანელი პრინცესა, რომელიც იყო სომხეთის დედოფალი, როგორც მეფე არტაშეს I-ის მეუღლე. მათი სასიყვარულო ისტორიის შესახებ სომეხი ისტორიკოსი მოვსეს ხორენაცი მოგვითხრობს თავის „სომხეთის ისტორიაში“. მოვსესი თავის ისტორიაში პირდაპირ ციტირებს სატენიკის სიტყვებს, რამაც ეს ნაწარმოები ხალხში უფრო პოპულარული გახადა და მის შესახებ ერთ-ერთ ყველაზე ავტორიტეტულ წყაროდაც იქცა. დღეისათვის დედოფალი სატენიკი საკმაოდ დიდი პოპულარობით სარგებლობს სომხებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:არტაშესიანთა დინასტია კატეგორია:სომხეთის დედოფლები
ნოვოარხანჰელსკის რაიონი
ნოვოარხანჰელსკის რაიონი (Новоархангельський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 200 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 24 767 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21 კაცს კმ²-ზე. ნოვოარხანჰელსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვოარხანჰელსკი.
სქოლიო
კატეგორია:კიროვოჰრადის ოლქის რაიონები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1554
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1554 მიიღეს ერთხმად 2004 წლის 29 ივლისს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა რეზოლუცია საქართველოსა და აფხაზეთის შესახებ, კერძოდ გაეროს რეზოლუცია 1524 (2004), საბჭომ გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში, 2005 წლის 31 იანვრამდე.
გადაწყვეტილებები
უშიშროების საბჭომ მიესალმა სიტუაციის მოსაგვარებლად პოლიტიკური ძალისხმევას, კერძოდ, „უფლებამოსილებათა ძირითადი პრინციპების განაწილებას თბილისსა და სოხუმს შორის“, რომელიც ხელი უნდა შეეწყო მოლაპარაკებებს. რეზოლუციაში გამოხატულია სინანული, რომ არ არსებობს პროგრესი, რეგიონის პოლიტიკური სტატუსის შესახებ მოლაპარაკებებში, შემდგომ მოუწოდა ორივე მხარეს, გადალახონ ორმხრივი უნდობლობა. დაგმეს 1994 წლის ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების ყველა დარღვევა. საბჭომ, ასევე მიესალმა კოდორის ხეობაში დაძაბულობის კლებას და ორივე მხარის მიერ, 2002 წლის 2 აპრილს, პროტოკოლის ხელმოწერას. აღენიშნა სამოქალაქო მოსახლეობის შეშფოთება და ქართულ მხარეს ეთხოვა უზრუნველყო გაეროს სადამკვირვებლო მისიისა და დსთ-ს ჯარების უსაფრთხოება ხეობაში.
რეზოლუცია მოუწოდებს ორივე მხარეს განაახლონ სამშვიდობო პროცესი, მოუწოდებს მიიღონ სასწრაფო გადაწყვეტილებები ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნება და კიდევ ერთხელ დაადასტურა დემოგრაფიული ცვლილებების დაუშვებლობა კონფლიქტის შედეგად. როგორც საქართველოს, ისე აფხაზეთს მოუწოდეს შეექმნათ ერთობლივი შეფასების მისია გალის რეგიონში, კერძოდ აფხაზეთს მოუწოდეს, გაუმჯობესა სამართალდამცავი მექანიზმები, აღმოეფხვრა ეთნიკური ქართველების დედაენაზე სწავლის პრობლემა და უზრუნველყო დევნილთა უსაფრთხოება დაბრუნებისას. აღენიშნა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის საპოლიციო კომპონენტი განლაგების პროცესი, თუმცა, არსებობს მოსაზრება, რომ იგი არ განლაგდება გალის რაიონში.
საბჭომ კიდევ ერთხელ მოუწოდა ორივე მხარეს, მიიღონ ზომები 2001 წლის ოქტომბერში გაეროს მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდებაში პასუხისმგებელი პირების მიმართ, ასევე მიესალმა უსაფრთხოების იმ ზომებისთვის, რომელიც შვეულმფრენის ჩამოგდების შემდეგ მიიღეს. ასევე, ორივე მხარე მოსთხოვეს შეეცვალათ სამხედრო რიტორიკა და უკანონო შეიარაღებული დაჯგუფები, აგრეთვე უზრუნველყოთ გაეროს პერსონალის უსაფრთხოება. გარდა ამისა, გამოხატული იყო შეშფოთება გალის რაიონში არსებული უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული ვითარების გამო, სადაც დაფიქსირდა ხელახალი მკვლელობები და ასევე დაფიქსირდა გაეროს სადამკვირვებლო მისიის და დსთ-ს სამშვიდობო პერსონალის გატაცების ფაქტები, რომელიც საბჭომ დაგმო.
სქოლიო
1554 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:2004 წელი საქართველოში
ლოს-რობლეს-ლა-პასი
ლოს-რობლეს-ლა-პასი (Los Robles La Paz) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჰერმონი (სომხეთი)
ჰერმონი (Հերմոն) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 720 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 171 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 30.51 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
კორნეშტი (ჰინჩეშტის რაიონი)
კორნეშტი  (Corneşti) — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 104 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 571 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
ბამბერგის რაიონი
ბამბერგის რაიონი (Landkreis Bamberg) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბამბერგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.167,37 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 144 788 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 124 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 4 71.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
ელენა კულჩიცკაია
ელენა ლევის ასული კულჩიცკაია (Олена Львівна Кульчицька; დ. 15 სექტემბერი, 1877, ქ. ბერეჟანი, დღ. ტერნოპოლის ოლქი — გ. 8 მარტი, 1967, ლვოვი) — უკრაინელი საბჭოთა გრაფიკოსი და ფერმწერი, უკრაინის სსრ სახალხო მხატვარი (1956). სწავლობდა ლვოვის რ. ბრატკოვსკისა და ს. კაჩორა-ბატოვსკის სტუდიაში (1901–1903) და ვენის სამხატვრო-სამრეწველო სკოლაში (1903–1908). ასწავლიდა უკრაინის პოლიგრაფიულ ინსტიტუტში ქალაქ ლვოვში (1945–1951; 1948 წლიდან პროფესორი). თავის ნახატებში, აკვარელისა და გრაფიკულ ციკლებში, და აგრეთვე ილუსტრაციებში ელენა განზოგადოებულ, დეკორატიულობისკენ მისწრაფებულ ფორმებში გამოსახავდა გუცულშჩინის ბუნებისა და არქიტექტურის თავისებურებებს, მის გმირულ წარსულს და ხალხის თანამედროვე ცხოვრებას. მისი შემოქმედება დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების დარგში დამყარებულია უკრაინული სახალხო შემოქმედების ღრმად შესწავლაზე. მიღებული აქვს ტარას შევჩენკოს სახელობის უკრაინის სსრ სახელმწიფო პრემია (1967, სიკვდილის შემდეგ). დაჯილდოებულია 2 ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:უკრაინის სსრ სახალხო მხატვრები კატეგორია:ტარას შევჩენკოს სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:უკრაინელი მხატვრები კატეგორია:საბჭოთა მხატვრები კატეგორია:საბჭოთა გრაფიკოსები კატეგორია:უკრაინელი გრაფიკოსები
Take-Two Interactive
Take-Two Interactive Software, Inc. — ამერიკული მრავალეროვნული ვიდეო თამაშების გამომცემელი, დეველოპერი და გამავრცელებელი კომპანია, რომელიც დაარსდა 1993 წელს რაიან ბრანტის მიერ. Take-Two სრულად ფლობს Rockstar Games-ისა და 2K Games-ის აქციებს. შტაბ-ბინა მდებარეობს ქალაქ ნიუ-იორკში, ხოლო საერთაშორისო შტაბ-ბინა - უინძორში, გაერთიანებული სამეფო. ასევე მისი დეველოპერი სტუდიები განლაგებულია სან-დიეგო, ვანკუვერი, ონტარიოსა და ნოვატოში, კალიფორნია. Take-Two Interactive-მა შეიმუშავა და გამოსცა ისეთი განთქმული ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზები, როგორებიც არის Grand Theft Auto, Serious Sam, Midnight Club, NBA 2K, Borderlands, Manhunt და Bioshock. 2006 წელს კომპანიამ მონაწილეობა მიიღო Bethesda Softworks-ის მიერ შექმნილი ცნობილი თამაშის The Elder Scrolls IV: Oblivion-ის გამოცემაში.
კომპანიები
აღნიშნულ სიაში წარმოდგენილი არის Take-Interactive-ის მფლობელობაში მყოფი და ასევე ყოფილი და დახურული კომპანიები:
სქოლიო
კატეგორია:Take-Two Interactive კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები კატეგორია:Entertainment Software Association
ბაბინო (სამბირის რაიონი)
ბაბინო (Бабино) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქის სამბირის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 480 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამბირის რაიონის სოფლები
ეი ჯეი სტაილზი
ალენ ნილ ჯოუნზი (Allen Neal Jones; დ. 2 ივნისი, 1977) — ამერიკელი პროფესიონალური რესლერი, რომელიც ცნობილია მისი სასცენო სახელით - ეი ჯეი სტაილზი (A.J. Styles). ცნობილია მისი მოღვაწეობით ისეთ პრომოუშენებში, როგორებიცაა ROH, TNA და NJPW. 2016 წლის 24 იანვარს შედგა მისი დებიუტი WWE-ში PPV Royal Rumble 2016-ზე. ამჟამად ფლობს WWE-ის მსოფლიო ჩემპიონის ტიტულს.
სტივ უოზნიაკი
სტივენ გარი „სტივ“ უოზნიაკი (Steve Wozniak; ცნობილია როგორც „Woz“; დ. 11 აგვისტო, 1950) — ამერიკელი ელექტრო-ინჟინერი, რომელიც არის Apple Computer Inc. (ამჟამინდელი Apple Inc.) თანადამფუძნებელი, სტივ ჯობსთან და რონალდ ვეინთან ერთად. სტივ უოზნიაკმა დააპროექტა და ააწყო Apple I და Apple II კომპიუტერები (1970-იან წლებში), რომელმაც მოახდინა მიკროკომპიუტერების რევოლუცია.
ეი ჯეი სტაილზი
კარიერა TNA-ში
PPV Slammiversary XI-ზე, ეი ჯეი სტაილზი დამარცხდა კურტ ენგლთან. PPV-ს შემდგომ მან მიიღო მონაწილეობა Bound For Glory Series-ში.
პირ-ჯალალის სამარხი
პირ-ჯალალის სამარხი (Pir Cəlal türbəsi) — სამარხი აზერბაიჯანის ყუბის რაიონის სოფელ ყრიზში. აშენებულია XIX საუკუნეში. შეტანილია აზერბაიჯანის კულტურული და ისტორიული ძეგლების ნუსხაში.
სტივ უოზნიაკი
სტივ უოზნიაკი ხშირად მოიხსენიებოდა მეტსახელით „Woz“ („wheels of zeus“-ის შებოკლებული ვერსია ანუ ზევსის თვლები). მან დააფუძნა კომპანია „wozniak“. 1970 წელს სტივი ცნობილი იყო როგორც „Berkeley Blue“.
ნოვომირჰოროდის რაიონი
ნოვომირჰოროდის რაიონი (Новомиргородський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 032 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 28 760 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 29 კაცს კმ²-ზე. ნოვომირჰოროდის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვომირჰოროდი.
პირ-ჯალალის სამარხი
სქოლიო
კატეგორია:XIX საუკუნეში დაარსებულები კატეგორია:აზერბაიჯანის მავზოლეუმები
ნოვომირჰოროდის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:კიროვოჰრადის ოლქის რაიონები
სტივ უოზნიაკი
სტეფან გარი უოზნიაკი დაიბადა კალიფორნიის შტატის ქალაქ სან-ხოსეში. უოზნიაკი არის მარგარეტ ელაინისა და იაკობ ფრანცის „ჯერი“ უოზნიაკის შვილი. მამის მხრიდან ის არის პოლონური და გერმანული წარმოშობის, ხოლო დედის მხრიდან ასევე გერმანული, ინგლისური და ირლანდიური წარმოშობისაა.
1973 წლისთვის, ჯობსი მუშაობდა Atari inc.-ის არკადულ თამაშზე კალიფორნიის შტატის ქალაქ ლოს-გატოსში. ის იმიტომ დაინიშნა კომპანიაში, რომ შეექმნა ბეჭდური პლატა არკადული თამაშისთვის breakout. ატარის თანადამფუძნებელმა, ნოლან ბუშნელმა შესთავაზა $100 თითოეულ ლიკვიდირებულ ჩიპზე, მანქანაში. ჯობსს საკმარისი ცოდნა არ ჰქონდა ბეჭდური პლატის დიზაინზე, ამიტომ მან უოზნიაკს მოელაპარაკა, რომ თუ ის შეძლებდა დაეყვანა ჩიპებიის რაოდენობა მინიმუმამდე ისინი გაინაწილებდნენ გასამრჯელოს. უოზნიაკმა შეამცირა ჩიპების რაოდენობა 50-მდე, აგურისთვის განკუთვნილი ოპერატიული მეხსიერების მეშვეობით. სტივ ჯობსმა სტივ უოზნიაკს უთხრა, რომ ატარიმ მხოლოდ $700 გადაუხადა და შესაბამისად უოზნიაკს შეხვდა $350. სიმართლე თუ რამდენი გადაუხადა ატარიმ ჯობსს, უოზნიაკმა შეიტყო 10 წლის შემდეგ და თქვა, რომ ჯობსს რომ ეთქვა თუ როგორ სჭირდებოდა ფული მას მისცემდა თავის წილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:ამერიკელი პროგრამისტები კატეგორია:ამერიკელი გამომგონებლები კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო
ეი ჯეი სტაილზი
კარიერა TNA-ში
15 აგვისტოს,Impact Wrestling Hadcore Justice-ზე სტაილზი დამარცხდა მაგნუსთან, კაზარიანთან და ოსტინ ერიესთან „ფატალური ოთხეულის“ წესებით გამართულ მატჩში. შემდეგ Impact Wrestling-ზე მან ტრავმირებული კურტ ენგლის ნაცვლად მიიღო მონაწილეობა მატჩში ხუთი ხუთის წინააღმდეგ, რომელიც გაიმართა Main Event Mafia-სა და Aces and Eights-ს შორის. მატჩის წესების მიხედვით, წაგებული რესლერი ტოვებდა კომპანიას. ბრძოლის ბოლოს ეი ჯეი სტაილზმა დაამარცხა დივონ დადლი თავისი საფირმო ილეთით "სტაილზ კლეში", რის შედეგაც დივონი იძულებული გახდა დაეტოვებინა კომპანია.
Bound for Glory-ზე მან დაამარცხა ბული რეი და გახდა TNA-ს ახალი მსოფლიო ჩემპიონი. შემდეგ Impact-ზე TNA-ის პრეზიდენტმა დიქსი კარტერმა მას შესთავაზა ახალი კონტრაქტი, მაგრამ ეი ჯეიმ უარი განაცხადა. იმავე საღამოს მან წარმატებით დაიცვა ტიტული და დატოვა არენა თავისი მანქანით, რის შემდეგაც გაჩნდა ჭორები, რომ სტაილზმა დატოვა კომპანია. რადგანაც ეი ჯეი დიდი ხნის განმავლობაში არ გამოდიოდა რინგზე, კომპანიამ მას ჩამოართვა ტიტული და 31 ოქტომბერს გაიმართა ტურნირი ვაკანტურ ჩემპიონობაზე.
2014 წლის დასაწყისში ეი ჯეი დაბრუნდა კომპანიაში და იგი დაუპირისპირდა ახალ ჩემპიონ - მაგნუსს და შემდგომში მათ შორის გაიმართა მატჩი, რომელშიც დამარცხებული ტოვებდა კომპანიას. სტაილზმა ეს მატჩი წააგო, რის შემდეგაც მეორედ და სამუდამოდ დატოვა TNA და 2 წლის განმავლობაში გამოდიოდა ROH-სა და NJPW-ში
კარიერა WWE-ში
2016 წლის 24 იანვარს ეი ჯეის დებიუტი შედგა WWE-ში PPV Royal Rumble 2016-ზე, სადაც ტრადიციულ 30 კაციან მატჩში მესამე ნომრით გამოვიდა და მატჩში 27 წუთი გაატარა. ამ 27 წუთის განმავლობაში მან მოასწრო ორი რესლერის - ტაილერ ბრიზის და კერტის აქსელის ელიმინირება. ხოლო თვითონ ეი ჯეი კი კევინ ოუენსის მიერ იქნა ელიმინირებული. 25 იანვრის RAW-ზე დაამრაცხა კრის ჯერიკო, 28 იანვრის Smackdown-ზე მან თავისი საფირმო ილეთით - Calf Crusher-ით დაამარცხა მიზი. ამავე ილეთით სტაილზმა დაამარცხა PPV Fastlane-ზე კრის ჯერიკო, რომელთანაც შემდგომში გუნდი Y2AJ ჩამოაყალიბა. მაგრამ ეს გუნდი მალევე, 2 კვირაში დაიშალა.
PPV Payback 2016-ზე და Extreme Rules 2016-ზე იგი დამარცხდა რომან რეინსთან. ხოლო Money In The Bank 2016-ზე და SummerSlam 2016-ზე მან დაამარცხა ჯონ სინა
2016 წლის აგვისტოში, დრაფტის შედეგად იგი გადავიდა ბრენდზე SmackDown და მალევე,11 სექტემბერს BackLash-ზე მან დაამარცხა დინ ემბროუზი სატიტულო მატჩში და პირველად კარიერაში გახდა WWE-ს მსოფლიო ჩემპიონი. 27 სექტემბერს, Smackdown-ზე მან წარმატებით დაიცვა ჩემპიონის წოდება მატჩში დინ ემბროუზისა და ჯონ სინას წინააღმდეგ.
PPV Surviror Series 2016-ზე იგი იყო SmackDown-ის გუნდში, რომელმაც ერთ საათიანი ბრძოლის შემდეგ შეძლეს RAW-ს გუნდის დამარცხება.
პირადი ცხოვრება
ალენ ჯოუნზი (ეი ჯეი სტაილზი) 1995 წლიდან დაქორწინებულია სკოლის მასწავლებელ ვენდი ჯონუზზე და მათ ჰყავთ ოთხი შვილი - აჯაი კოუელ ჯოუნზი (დაბ.3 მაისი,2005), ეივერი ჯოუნზი (დაბ.14 თებერვალი, 2007) ელბეი ჯოუნზი (დაბ. 15 სექტემბერი, 2009) და ენი ჯოუნზი (დაბ. 8 ოქტომბერი, 2014).
ასევე მას აქვს ტატუ მუცლის მარჯვენა მხარეს - "AJ 05.03.05 02.14.07 09.15.09", რომელიც მისი შვილების საპატივცემულოდაა გაკეთებული. ალენი ქრისტიანია. იგი ამბობს რომ ცხოვრებაში მისთვის პირველ საფეხურზე ღმერთი დგას, მეორეზე კი - ოჯარი და კარიერა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:ამერიკელი რესლერები
გია ხავთასი
გია ხავთასი (დ. 17 ნოემბერი, 1964) — ქართველი ინჟინერი და პოლიტიკური მოღვაწე.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 19 წლიდან სხვადასხვა დროს მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმში“, თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის ეროვნულ თეატრში, კინოთეატრ „ამირანში“, საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, 1985-1990 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო საკონცერტო დარბაზის უფროსი ინჟინერი. მერაბ კოსტავას საზოგადოების გამგეობის წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მერაბ კოსტავას საზოგადოება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
რომან ძნელაძე
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{მედალიშეჯიბრი | ოლიმპიური თამაშები}} {{ბრინჯაოს მედალი | მელბურნი 1956 | ნახევრად მსუბუქი კგ.}} }} რომან მიხეილის ძე ძნელაძე (დ. 12 აპრილი, 1933, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 11 აპრილი, 1966, თერჯოლა, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. 1956 წლის მელბურნის ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1956).სსრკ ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი( 1952), საქართველოს ჩემპიონი (1952).
ბიოგრაფია
1956 წელს მოიგო საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადა — შეჯიბრება, რომელსაც სსრ კავშირის ჩემპიონატის სტატუსი ჰქონდა, რა დროსაც, ფინალურ ორთაბრძოლაში დაამარცხა 1952 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი იაკობ პუნკინი და მოხვდა ოლიმპიურ გუნდში.
1956 წლის 1 სექტემბერს სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და სსრ კავშირის 1956 წლის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.
1956 წლის მელბურნის ოლიმპიურ თამაშებზე იბრძოდა 62 კგ-მდე წონით კატეგორიაში. გამარჯვებული განისაზღვრა საჯარიმო ქულების მინიმალური რაოდენობით: სუფთა მოგებისათვის (ტუშე) საჯარიმო ქულები არ დაირიცხა, მსაჯების გადაწყვეტილებით გამარჯვებისთვის ერთი საჯარიმო ქულის დარიცხვა მოხდა; ნებისმიერი დამარცხებისათვის დაირიცხა 3 საჯარიმო ქულა. სპორტსმენი, რომელიც 5 საჯარიმო ქულას დააგროვებდა, ტოვებდა ტურნირს. ძნელაძე დაჯილდოვდა ბრინჯაოს მედალით.
მიღებული აქვს მედალი შრომითი წარჩინებისათვის.
დაიღუპა ავტოკატასტროფაში, აგრეთვე მოჭიდავე ავთანდილ ქორიძესთან ერთად. დარჩა მეუღლე, ნელი ძნელაძე რომელთანაც 9 წელი გაატარა და ჰყავდა ორი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1966 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:შრომითი წარჩინებისათვის მედლით დაჯილდოებულები
აყსენგირული ცხვარი
აყსენგირული ცხვარი — ცხვრის ჯიში. გამოყვანილია ყაზახეთში, 1960–1992 წლებში, ალმათის ოლქის მეურნეობებში, ყაზახური წმინდამატყლიანი ჯიშის რთული შეჯვარებით ინგლისურ ლინკოლნურ, რომნი-მარშულ და ბერდერ-ლეისტერულ ჯიშებთან. ერკემლის ცოცხალი მასაა 108–112 კგ, მატყლის ნაპარსი 4,7–5,5 კგ, მატყლის სიგრძე 13–14 სმ; ნერბისა — შესაბამისად 55–60 კგ, 2,5–2,7 კგ, 11–13 სმ. აყსენგირული ცხვრის სასელექციო ფარები მოშენებულია ალმათის ოლქში.
სქოლიო
კატეგორია:ცხვრის ჯიშები
ენოტი (გვარი)
ენოტი (Procyon) — მტაცებელ ძუძუმწოვართა გვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. აერთიანებს 3 ან 4 სახეობას და მათ ქვესახეობებს. მათი სხეულის სიგრძეა 50–100 სმ, კუდისა — 20–41 სმ, იწონიან 4,6–15,9 კგ-ს. როგორც წესი, მამალი დედალზე დიდი ზომისაა. ბუნებაში შესაძლებელია 16 წლამდე იცოცხლოს, მაგრამ ჩვეულებრივ ბევრად ნაკლებს ცოცხლობენ. სიკვდილიანობის მთავარი მიზეზებია ადამიანი (ნადირობა, ხაფანგების დაგება, მანქანები) და შიმშილობა.
ერთ-ერთი სახეობა, ჩვეულებრივი ენოტი ზოგჯერ საქართველოშიც (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი) გვხვდება.
სან-ალბერტო (სესარი)
სან-ალბერტო (San Alberto) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში.
ენოტი (გვარი)
სქოლიო
* კატეგორია:ენოტისებრნი
სან-ალბერტო (სესარი)
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 656 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 676.10 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Fuzzy Door Productions
Fuzzy Door Productions — ამერიკული მედია კომპანია, დაკავებული სატელევიზიო გადაცემების წარმოებით, რომელიც დამფუძნებული არის ცნობილი სატელევიზიო პროდიუსერის, სეთ მაკფარლეინის მიერ 1996 წელს. კომპანიის პროდუქცია მოიცავს ისეთ განთქმულ ანიმაციურ სატელევიზიო სერიალებს, როგორებიც არის: გრიფინები, ამერიკელი მამიკო!, კლივლენდის შოუ, ასევე სამეცნიერო დოკუმნტური სერიალი კოსმოსი: სივრცე-დროის ოდისეა და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Fuzzy Door Productions კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური სტუდიები კატეგორია:ლოს-ანჯელესში დაფუძნებული კომპანიები კატეგორია:ამერიკული კინოკომპანიები კატეგორია:1996 წელს დაარსებული მედია კომპანიები კატეგორია:აშშ-ის სატელევიზიო ნაწარმოებების კომპანიები
ზაზა გუგენიშვილი
ზაზა გუგენიშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (1995, მოსკოვი, რუსეთი, 110 კგ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (1993, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი, 100 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ჰორბატეღი
ჰორბატეღი (Հորբատեղ) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 880 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 264 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.11 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
შოთა ნოზაძე (დ. 1913)
შოთა ნოზაძე (დ. 18 მარტი, 1913 – გ. 10 ივლისი, 1994) — ქართველი მსახიობი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი კატეგორია:ქართველი მსახიობები შოთა
ბერხტესგადენის რაიონი
ბერხტესგადენის რაიონი (Landkreis Berchtesgadener Land) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბად-რაიხენჰალი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 839,97 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 102 541 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 122 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 1 72.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
უკრაინის კათოლიკური უნივერსიტეტი
უკრაინის კათოლიკური უნივერსიტეტი (Український католицький університет; 1929-1945 და 1992-2002 წლებში ლვოვის ღვთისმეტყველების აკადემია) — რელიგიური პედაგოგიური სასწავლებელი უკრაინის ქალაქ ლვოვში. პირველი კათოლიკური უნივერსიტეტი ყოფილი საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე და პირველი უნივერსიტეტი, რომელიც დაფუძნდა უკრაინის ბერძნული კათოლიკური ეკლესიის მიერ.
ისტორია
1929 წელს შედგა ლვოვის ღვთისმეტყველების აკადემიის საზეიმო გახსნის ცერემონია. აკადემიის პირველ რექტორად დაინიშნა იოსიფ სლიპი. აკადემიამ თავის გარშემო შემოიკრიბა დასავლეთ უკრაინის ინტელიგენცია და გახდა ღვთისმეტყველეფისა და ფილოსოფიის ცენტრი. მაშინდელი პოლონეთის ტერიტორიაზე ეს იყო პირველი უკრაინული უმაღლესი სასწავლებელი. დაარსებიდან ათი წლის თავზე აკადემია საკმაოდ გაიზარდა: გაიხსნა ახალი ფაკულტეტები, კათედრები, პროფესორების შემადგენლობა გაიზარდა 40-მდე.
1945 წელს აკადემია დახურეს, ხოლო პედაგოგები ან ემიგრაციაში წავიდნენ, ან მოხდა მათი რეპრესირება ან საერთოდ შეწყვიტეს პედაგოგიური საქმიანობა.
1992 წელს უკრინის ბერძნული კათოლიკური ეკლესიის მეთაურის მიროსლავ ლიუბაჩივსკის კურთხევით შეიქმნა კომისია, რომელიც მსჯელობდა აკადემიის აღდგენის შესახებ. 1994 წელს ლვოვის სინოდმა ხმა მისცა ლვოვის ღვთისმეტყველების აკადემიის აღდგენას. ამავე წლის სექტემბერში მოხდა აკადემიის ოფიციალური გახსნა. 1997 წელს აღდგა ჟურნალ „ღვთისმეტყველების“ გამოცემა. 1999 წელს მიიღო საერთაშორისო აკრედიტაცია. ამავე წელს გამოუშვა სტუდენტების პირველი ნაკადი. აკადემიის პირველი რექტორი გახდა მიხაილ დიმიდი. 2000 წელს იგი შეცვალა ბორის გუძიაკმა.
2002 წელს ლვოვის ღვთისმეტყველების აკადემიას ეწოდა უკრაინის კათოლიკური უნივერსიტეტი, რომლის რექტორიც კვლავ ბორის გუძიაკი გახდა. 2013 წელს უნივერსიტეტის ლექტორი გახდა ბორის პრახი, ხოლო ბორის გუძიაკი უნივერსიტეტის პრეზიდენტად აირჩიეს.
სპეციალობები
უკრაინის კათოლიკურ უნივერსიტეტში ასწავლიან: თეოლოგიას, ისტორიას, კომპიუტერულ მეცნიერებებს, პოლიტოლოგიას, ფსიქოლოგიას, სოციალურ პოედაგოგიკას, სოციოლოგიას, კულტუროლოგიას, ფილოლოგიასა (ინგლისური ენა) და ბიზნეს-ანალიტიკას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის უნივერსიტეტები კატეგორია:კათოლიკური უნივერსიტეტები
კოროლიოვკა (ჰინჩეშტის რაიონი)
კოროლიოვკა  (Coroliovca) — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 109 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 91 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
ზიტა დე ბურბონ-პარმელი
ზიტა დე ბურბონ-პარმელი (Zita di Borbone-Parma, Zita von Bourbon-Parma; დ. 9 მაისი, 1892 — გ. 14 მარტი, 1989) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ავსტრია-უნგრეთის უკანასკნელი იმპერატრიცა როგორც კარლ I-ის მეუღლე. გარდა საკუთრივ ავსტრიისა და უნგრეთისა, იგი ასევე ფლობდა სხვა მრავალი სახელმწიფოს მონარქის წოდებას.
იგი იყო პარმის ჰერცოგ რობერტო I-ისა და მისი მეორე ცოლის, მარია ანტონია პორტუგალიელის ასული. მისი ნახევარ-და იყო ბულგარეთის ცარიცა მარია ლუიზა დე ბურბონ-პარმელი. 1909 წელს ზიტა ავსტრიის ტახტის რიგით მეორე მემკვიდრეზე დაინიშნა, 1911 წელს კი ცოლად გაჰყვა ავსტრიის ერცჰერცოგ კარლს, რომელთანაც რვა შვილი შეეძინა. 1914 წელს, კარლის ბიძაშვილის, ფრანც ფერდინანდის მკვლელობის შემდეგ ისინი ავსტრიის ტახტის პირველი მემკვიდრეები ხდებიან, თუმცა ამ ამბავს ასევე პირველი მსოფლიო ომის დაწყებაც მოჰყვა. კარლ I იმპერატორი მხოლოდ 1916 წელს, იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის დაღუპვის შემდეგ გახდა, თუმცა ამ დროს ავსტრია უკვე დასუსტებული და დაშლის პირას მდგარი იმპერია იყო.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|რვა წლის ზიტა 1900 წლის დასაწყისში პრინცესა ზიტა დაიბადა 1892 წლის 9 მაისს პიანორეს ვილაში, იტალიის ქალაქ ლუკაში. მას სახელი ზიტა მშობლებმა ნაკლებად ცნობილი იტალიელი წმინდა ზიტას პატივსაცემად დაარქვეს, რომელიც XIII საუკუნეში მოღვაწეობდა. იგი იყო მესამე ქალიშვილი და მეხუთე შვილი პარმის, პიაჩენცისა და გუასტალას ჰერცოგ რობერტო I -ისა და მისი ცოლის, ჰერცოგინია მარია ანტონია პორტუგალიელისა. თავის მხრივ, დედის ხაზით მისი პაპა-ბებია პორტუგალიის მეფე მიგელ I და მისი ცოლი, დედოფალი ადელაიდა ლოივერშტაინელი იყვნენ. ზიტას მამამ თავისი ტახტი ჯერ კიდევ 1859 წელს, იტალიის გაერთიანებისას დაკარგა, რა დროსაც ის სულ პატარა ბავშვი იყო. აღსანიშნავია, რომ მამამისისათვის დედამისი მეორე ცოლი იყო. რობერტო თავდაპირველად პრინცესა მარია პია სიცილიელზე იყო დაქორწინებული, რომელიც 1882 წელს დაიღუპა, მემკვიდრის გაჩენის მიზნით კი რობერტო მეორედ დაქორწინდა ზიტას დედაზე, რომელთანაც ოცდაოთხი შვილი შეეძნა. ზიტა ჰერცოგი რობერტოს ოცდაოთხი შვილიდან მეჩვიდმეტე იყო, თუმცა ამდენი ბავშვიდან მხოლოდ შვიდმა მოახერხა გადარჩენა. ძალაუფლება დაკარგული რობერტო თავიდან ჯერ ტოსკანაში ცხოვრობდა, საბოლოოდ კი შვარცვალდის სასახლეში, ქვემო ავსტრიაში დასახლდა თავისი ვრცელი ოჯახით, სადაც გაატარა ზიტამ ბავშვობის წლები. მათი ოჯახი აქ მხოლოდ ზაფხულს ატარებდა, ზამთარში კი პიანორეში გადადიოდა. ამ ყოველივეს ისინი სპეციალურად მათთვის გამოყოფილი მატარებლით ახერხებდნენ. მინი|361x361პქ|რობერტო I-ის ოჯახი 1906 წელს. მარცხნიდან მარჯვნივ, წინა პლანზე სხედან: იმაკოლატა, ანტონია, იზაბელა, ჰერცოგი რობერტო, ენრიკეტა, ლუიჯი, გაეტანო, ჰერცოგინია მარია ანტონია, რენატო და ზიტა, უკანა პლანზე კი დგანან:ფრანჩესკა, პია, ლუიზა, ტერეზა, ჟოზეფი, ხავიერი, ენრიკე, სიქსტუსი და ფელიჩე|ალტ= მისი მშობლები განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდნენ ზიტასა და მისი და-ძმების განათლებას, რომელთაგან გამორჩეულად უცხო ენების შესწავლას აკონტროლებდნენ. ამიტომაც, ზიტამ და მისმა დედმამიშვილებმაც შესანიშნავად იცოდნენ იტალიური, გერმანული, ფრანგული, ესპანური, პორტუგალიური და ინგლისური. ამასთან დაკავშირებით თავად ზიტა წერდა:
ათი წლის ასაკში ზიტა ცანბერგის გიმნაზიაში გააგზავნეს, ზემო ბავარიაში, სადაც მას რელიგიური განათლება უნდა მიეღო. იგი 1907 წლის შემოდგომაზე მამამისმა უკან დააბრუნა სახლში. ამის შემდეგ ზიტა და მისი და, ფრანჩესკა მამიდამისმა განათლების გასაგრძელებლად დიდ ბრიტანეთში გააგზავნა. აქ მათ დაივიწყეს კათოლიკური დოგმები და ძირითადად ღარიბთა დახმარებაზე მუშაობდნენ. ისინი უპოვრებს ურიგებდნენ ტანსაცმელს, წამლებსა და საკვებს. აღსანიშნავია, რომ ზიტას სამი და შემდგომში მონაზვნად აღიკვეცა. შემდგომი ორი წლის მანძილზე ზიტა ქალაქ სპაში მუშაობდა ქირურგად.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|361x361პქ|კარლისა და ზიტას ქორწილი, 1911 წელი. ზიტა ძალიან ახლოს იყო თავის დეიდასთან, ავსტრიის ერცჰერცოგინია მარია ტერეზა ბრაგანსასთან, რომელსაც ხშირად სტუმრობდა ვართოლცის ვილაში. მარია ტერეზა ავსტრიის ტახტის მემკვიდრე ოტოს დედინაცვალი იყო, რომელიც 1906 წელს დაიღუპა. იგი ასევე იყო ავსტრიის ტახტის მეორე მემკვიდრე კარლის ბებიანაცვალი. მარია ტერეზას ქმრისგან მხოლოდ ორი ქალიშვილი ჰყავდა, რომლებიც ზიტას დეიდაშვილები და კარლის ნახევარ-მამიდები იყვნენ. სწორედ მათი წყალობით შეხვდნენ ერთმანეთს ზიტა და კარლი პირველად, თუმცა მაშინ ისინი ჯერ კიდევ ბავშვები იყვნენ და ერთმანეთისთვის ყურადღება არ მიუქცევიათ. 1909 წელს, კვლავ ვართოლცში, მარია ტერეზასთან უკვე მეორედ შეხვდნენ ერთმანეთს ზიტა და კარლი, სადაც მათ ერთმანეთი შეუყვარდათ. კარლმა მაშინვე მასზე ქორწინება განიზრახა, რის საშუალებასაც ზიტას სამეფო წარმომავლობაც იძლეოდა. ამასთან დაკავშირებით, მოგვიანებით ზიტა იხსენებდა:
ერცჰერცოგი კარლი დაუყოვნებლივ ჩავიდა ვილა პიანორეში და ზიტას ხელი ითხოვა, 1911 წლის 13 ივნისს კი ავსტრიის საიმპერატორო კარზე გამოცხადდა მათი ნიშნობა. შემდგომ წლებში ზიტამ განაცხადა, რომ კარლის ასეთი აქტიურობა და უცხო ქვეყანაში გადასახლების პერსპექტივა მას ძალიან აშინებდა. 1911 წლის 21 სექტემბერს, შვარცაუს სასახლეში შედგა კარლისა და ზიტას ქორწინება. ქორწილს დაესწრო კარლის დიდი ბიძაც, ავსტრია-უნგრეთის 81 წლის იმპერატორი ფრანც იოზეფ I. კარლმა თავის ახალ მეუღლეს ქორწინებაში თავისუფლება მიანიჭა, რის გამოც მათ შორის უფრო მეტი სულიერი სიახლოვე იყო. ერცჰერცოგინია ზიტამ მალევე დაიწყო ფიქრი მემკვიდრის გაჩენაზე, რის გამოც 1912 წლის 20 ნოემბერს მან ვაჟი გააჩინა, სახელად ოტო. მომდევნო ათი წლის მანძილზე მან კიდევ შვიდი შვილი გააჩინა.
ავსტრიის კრონპრინცესა
მარჯვნივ|მინი|ზიტა 1914 წელს ქორწინებისას ერცჰერცოგი კარლი ოცი წლის იყო და საერთოდ არ მოელოდა, რომ ოდესმე იმპერატორი გახდებოდა, განსაკუთრებით იმ გარემოებაში, რომ მისი ბიძაშვილი, ტახტის მემკვიდრე კრონპრინცი ფრანც ფერდინანდი და მისი ცოლ-შვილი საკმაოდ ჯანმრთელნი იყვნენ. სიტუაცია რადიკალურად შეიცვალა, როდესაც 1914 წლის 28 ივნისს ფრანც ფერდინანდი და მისი ორსული ცოლი ბოსნიაში ვიზიტისას სერბმა ნაციონალისტმა გავრილო პრინციპმა მათივე მანქანაში ჩახოცა. ამ ტრაგედიას მსოფლიო მნიშვნელობის სკანდალი მოჰყვა, რაც სულ მალე პირველ მსოფლიო ომში გადაიზარდა. კარლსა და ზიტას ერთდროულად კარგი და ცუდი ამბავი მიუვიდათ, იმის თაობაზე, რომ ფრანცის მოკვლის გამო ტახტის პირველი მემკვიდრეები ისინი გახდნენ. ცნობილია, რომ როდესაც ამის შესახებ გაიგო, ზიტამ თავის ქმარს უთხრა:
პირველი მსოფლიო ომის დაწყებასთან ერთად კარლი გენერალი გახდა და ავსტრიულ ჯარებს ხელმძღვანელობდა ტიროლის თავდასხმისას. ომი პირადად ზიტასთვისაც ძალიან მძიმე იყო, რადგან მისი რამდენიმე ძმა (ფელიქსი და რენე ავსტრიულ არმიას შეუერთდნენ, სიქსტუსი და ხავიერი კი ფრანგულ ჯარს და მათთან ერთად იბრძოდნენ ბელგიაში) თავად იღებდა ბრძოლაში მონაწილეობას, რასაც იგი დიდად განიცდიდა. ასევე მის მშობლიურ იტალიაში, 1915 წლიდან ზიტას წინააღმდეგ პროპაგანდა და ჭორები დაიწყო, რომელთა მიხედვითაც იგი ქვეყნის მოღალატე და ავსტრიელთა ჯაშუში იყო. 1917 წელს, გერმანიის ელჩმა ვენის საიმპერატორო კარზე ყოფნის შემდეგ ბერლინში ასეთი რამ მისწერათ:
იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის კატეგორიული მოთხოვნით, მათივე უსაფრთხოების მიზნით ზიტა და მისი შვილები ქალაქ ჰოცენდორფის შკოინბრუნის სასახლეში გადავიდნენ. ზიტა მოხუცებულ იმპერატორთან დიდ დროს ატარებდა ფორმალურ თუ არაფორმალურ ვიზიტებზე. იგი საათობით საუბრობდა ფრანც იოზეფთან, ისმენდა მის ისტორიებს და ხშირად რჩევასაც ეკითხებოდა. თავად იმპერატორმა ერთხელ განაცხადა, რომ შეშინებული იყო ზიტას მომავლით. ფრანც იოზეფ I 1916 წლის 21 ნოემბერს, 86 წლის ასაკში გარდაიცვალა პნევმონიისა და ბრონქიტისგან. ზიტამ თავის ქმარს სასწრაფოდ ფრონტზე მისწერა და არსებული ვითარება შეატყობინა, რის გამოც კარლი დაუყოვნებლივ დაბრუნდა უკან. მოგვიანებით ზიტა იხსენებდა:
ტახტზე ასვლა და კორონაცია
მარცხნივ|მინი|383x383პქ|კარლ I-ისა და ზიტას კორონაცია ბუდაპეშტში, უნგრეთი, 1916 წელი. მათ შორის დგას მათივე უფროსი ვაჟი, კრონპრინცი ოტო. კარლ I-ისა და მისი მეუღლის, ზიტა დე ბურბონ-პარმელის კორონაცია 1916 წლის 30 დეკემბერს შედგა უნგრეთის დედაქალაქ ბუდაპეშტში. მათ კორონაციას დიდი ბანკეტი მოჰყვა, რაც დიდი ზეიმით დასრულდა, რაზეც იმპერატორი და იმპერატრიცა ფიქრობდნენ, რომ არასწორი იყო ომის დროს. ვინაიდან კარლი უდიდესი ევროპული იმპერიის ტახტზე ავიდა და ყოველთვის არ შეეძლო ვენის დატოვება, მისი ბრძანებით მთელი იმპერიის მასშტაბით გააბეს სატელეფონო ხაზები, ბადენიდან ჰოფბურგამდე, რომლებიც ვენაში მიდიოდა. ამგვარად, იმპერატორი ყოველთვის საქმის კურსში იყო, თუ რა ხდებოდა მის ყველაზე შორეულ სამფლობელოშიც კი. გარკვეულწილად, ქმარზე გავლენა ჰქონდა ზიტას. როგორც იმპერატრიცა, იგი პირნათლად ასრულებდა თავის წოდებრივ-წარმომადგენლობით ფუნქციას და ყოველთვის ესწრებოდა პრემიერ-მინისტრთან, ან სამხედროებთან გამართულ ბრიფინგებს, ოფიციალურ შეხვედრებს, საიმპერატორო ბანკეტებსა და ა.შ. აღსანიშნავია, რომ მას განსაკუთრებული ინტერესი ჰქონდა პოლიტიკისადმი, თუმცა სამხედრო თემა იყო ის ერთადერთი რამ, რასაც კარლი მას არ აკარებდა. ენერგიულმა და სპეტაკი იმედებით აღსავსე ზიტა, თან ახლდა თავის ქმარს, როცა იგი პროვინციებში ან თუნდაც ფრონტზე მიდიოდა. აგრეთვე იგი აქტიურად იყო დაკავებული საქველმოქმედო საქმიანობით. ცნობილია, რომ იმპერატრიცა თავად სტუმრობდა ომში დაჭრილ მეომრებს ჰოსპიტალებში და ამხნევებდა.
I მსოფლიო ომის ეპიცენტრში
მინი|424x424პქ|იმპერატრიცა ზიტა 1917 წელს 1917 წლის გაზაფხულზე, პირველი მსოფლიო ომის დაწყებიდან მეოთხე წელი დაიწყო, რა დროსაც ბელგიის სამეფო არმიაში მომსახურე ზიტას ძმა, სიქსტუს დე ბურბონ-პარმელი გახდა მთავარი პირი, რომელმაც საფრანგეთსა და ავსტრია-უნგრეთს შორის მშვიდობა დაამყარა. კარლმა ურთიერთობა დაამყარა შვეიცარიის კანტონებში მყოფ სიქსტუსთან, რა დროსაც მას ზიტამაც მისწერა და ვენაში მიიწვია. ეს წერილი მას პირადად გადასცა მათმა დედამ, მარია ანტონია პორტუგალიელმა.
სიქსტუსმა დის მიწვევა პატივით მიიღო და ვენაში ჩავიდა, სადაც იგი საფრანგეთის მხარეს წარმოადგენდა. სიძემ და ცოლის-ძმამ საფრანგეთისა და ავსტრია-უნგრეთის სახელით მოილაპარაკეს, რა დროსაც გადაწყდა, რომ მშვიდობის სანაცვლოდ გერმანიას საფრანგეთისთვის ელზასი და ლოთარინგია უნდა დაებრუნებინა (რომელიც 1870 წელს დაიპყრო გერმანიამ, ფრანკო-პრუსიულ ომში). ამავე მოლაპარაკებების შედეგი გახდა გერმანული ჯარების გასვლა და ბელგიის დამოუკიდებლობის აღდგენა. ამავდროულად მიმდინარეობდა სხვა მსოფლიო მნიშვნელობის მოვლენებიც, როგორებიცაა მაგალითად სერბეთის სამეფოს განთავისუფლება და რუსების მიერ სტამბოლის აღება. 1917 წლის 25 მარტს შეთანხმება შედგა და კარლმა დოკუმენტს მოაწერა ხელი. ცნობილია, რომ იმპერატორმა სიქსტუსის ხელით საფრანგეთის პრეზიდენტს წერილი გაუგზავნა. მიუხედავად ამისა, მოლაპარაკებები ფუჭი აღმოჩნდა, რადგან გერმანიამ უარი განაცხადა ელზასისა და ლოთარინგიის დათმობაზე. სიქსტუსი ამის შემდეგ ლონდონში ჩავიდა და პრემიერ-მინისტრ დევიდ ლოიდ ჯორჯს შეხვდა, რომელმაც ავსტრიას მოუწოდა დაეთმო ოკუპირებული მიწები და 1915 წლის საზღვრებში დაბრუნებულიყო, წინააღმდეგ შემთხვევაში ომის გამოცხადებით დაემუქრა. ამ დროს თავად ზიტამ დაიწყო მოქმედება. იგი მალულად შეეკრა გერმანელებს და ზიტას სახელით ბომბები ჩამოყარეს ბელგიის მეფისა და დედოფლის სასახლეში, რომლებიც ბრიტანეთის მოკავშირეები იყო. ეს თავისთავად შეთავაზებაზე უარის თქმის დემონსტრაცია იყო.
1918 წლის აპრილში გერმანია-რუსეთმა დადო ბრესტ-ლიტოვსკის საზავო ხელშეკრულება, რის შემდეგაც ავსტრიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ოტოკარ ჩერნინი საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრ ჟორჟ კლემენსოს დაუკავშირდა და მასთან მოლაპარაკებები დაიწყო. ჩერნინს მშვიდობის დამყარება სურდა, თუმცა კლემენსოს სძულდა ავსტრიელები, რის გამოც მან კარლ I-ის მიერ პრეზიდენტთან გაგზავნილი საიდუმლო წერილი გამოაქვეყნა. ამან სიქსტუსის სიცოცხლე დიდი საფრთხის წინაშე დააყენა, რის გამოც იგი დაუყოვნებლივ გაიქცა გერმანიაში. ჩერნენმა დაითანხმა კარლი თავისი მოკავშირეებისათვის „ღირსების სიტყვის“ გაგზავნაზე, რომლითაც დაგმო კლემენსოს საქციელი და უარყო წერილის ავტორობა, რომელშიც ბელგიის დაბომბვასა და ელზასის წართმევაზე იყო საუბარი. როგორც აღმოჩნდა ჩერნინი ორმაგ თამაშს თამაშობდა, რაც იმაში გამოიხატებოდა, რომ გერმანიის საელჩოსთან მოლაპარაკებებს აწარმოებდა კარლის თანამდებობიდან გადაყენების თაობაზე.
იმპერიის აღსასრული
კარლი და ზიტა თავიანთ შვილებთან ერთად ჩოლბლინის სასახლეში გადავიდნენ, სადაც მათ მინისტრებმა ახალი ავსტრიული რესპუბლიკის შექმნის შესახებ ამცნეს. 11 ოქტომბერს, იმპერატორის სპიკერებმა სასწრაფოდ მოამზადეს კარლის მანიფესტი, რა დროსაც მან თავისი ისტორიული და ცნობილი განცხადება გააკეთა გადადგომის თაობაზე:
კარლმა და ზიტამ ამ განცხადების შემდეგ უკვე ოფიციალურად დაკარგეს ტახტი. კარლმა მოითხოვა დოკუმენტი, რომლის მიხედვითაც მასა და მის ოჯახს შეეძლებოდათ საიმპერატორო კარის უვნებლად დატოვება და უნგრეთში, ან სლოვაკეთში ცხოვრება. ამ ამბიდან მეორე დღესვე გამოცხადდა გერმანული ავსტრიის რესპუბლიკა.
დიდი ბრიტანეთი
ტახტიდან გადადგომის შემდეგ არსებული მეტად რთული რამდენიმე თვის შემდეგ, იმპერატორის ოჯახმა დახმარება სრულიად მოულოდნელი წყაროსგან მიიღო. ზიტას ძმა, პრინცი სიქსტუსი დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის მეფე ჯორჯ V-ს შეხვდა და ჰაბსბურგთა დახმარება სთხოვა. ჯორჯმა კარლს დახმარება შესთავაზა და სანაცვლოდ თავადაც თხოვნით მიმართა. ჯორჯის მისი ნათესავები რევოლუციურ რუსეთში იყვნენ და მათი გადარჩენა სთხოვა, კარლიც დაჰპირდა, რომ „ყველაფერს გააკეთებდა მათ გადასარჩენად რაც საჭირო იყო.“