cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩიჯავაძეთა სათავადო
მდებარეობა
ჩიჯავაძეების სათავადოში, მთლიანად თუ ნაწილობრივ, შემდეგი სოფლები შედიოდა: 1. დაფნარი, 2. დაბლაგომი, 3. გომ-მუხაყრუა, 4. მთისძირი, 5. შუამთა, 6. სებეკა, 7. ციხესულორი, 8. ვანი, 9. სალხინო, 10. ტობანიერი, 11 დიხაშხო (ნაწილობრივ), 12. საპრასია, 13. ისრითი, 14. დვალიშვილები (ნაწილობრივ), 15. ზენობანი, 16. ციხისუბანი (ნაწილობრივ), 17. გადიდი, 18. ბზვანი (ნაწილობრივ), 19. ინაშაური (ნაწილობრივ), 20. ყუმური (საპაიჭაო), 21. საყულია (ნაწილობრივ), 22. ონჯოხეთი. ასევე ჩიჯავაძეები ადგილ–მამულებს ფლობდნენ შემდეგ სოფლებში: ჭყვიში, მუღრუნეთი, მაჭარეული, ამაღლება, ბჟღოლნარი და ზამთაროული.
ჩიჯავაძეების რეზიდენცია საბეკაში იყო. აქ იჯდა სათავადოს უფროსი. აქ ჰქონდა მას სასახლე, ციხე სიმაგრე და კარის ეკლესია. სასახლე აგებული იყო მაღალ გორაზე, მდინარე სულორის რიონის შესართავთან ახლოს და გადაყურებდა ამ მდინარეთა ხეობას. ჩიჯავაძეთა სახლიკაცები განლაგებული იყვნენ ვანს, ჭინჭველაურს (ბზვანის თავზე), ისრითსა და ამაღლებაში. საბეკას ციხის გარდა, ჩიჯავაძეები ფლობდნენ აგრეთვე ციხესულორის, ქვედა ვანის და საპაიჭაოს (ყუმურის) ციხე სიმაგრეებს.
საგვარეულო სასაფლაო ჰქონდათ ვანის ეკლესიაში, რომელიც მთავარანგელოზ მიქაელის სახელზე იყო აშენებული. ეს ძველი ეკლესია, რომელიც საჩინოში ჩიჯავაძეების დამკვიდრებამდე იყო აგებული, ამ საგვარეულომ თავის სამარხად გაისაკუთრა. ჩიჯავაძეებმა მას ჩრდილოეთით ეკვდერი მიაშენეს, სადაც „ყოფილა დახატული მაშენებელი ეკვდრისა და სხვა პირნიც ჩიჯავაძეების გვარისა, მაგრამ მათი წარწერები აღარ ჩანან“. ეს ეკვდერი იყო ჩიჯავაძეების საძვალე.
ჩიჯავაძეები ერმრავალი ფეოდალები იყვნენ. XVII საუკუნის მეორე ნახევრის ცნობით, საჩინოს მხარეში, რომელიც ჩიჯავაძეებს ეკუთვნოდათ, 1000 კომლი ითვლებოდა. აქედან თუნდაც 200-300 კომლი მეფის, ეკლესიისა და სხვა მფლობელთა ყმებად რომ მივიჩნიოთ, ჩიჯავაძეების ყმათა რიცხვი მაინც საკმაოდ დიდი – 700–800 კომლი რჩება.
ჩიჯავაძეთა ყმა–გლეხები იყვნენ: მჟავანაძეები, ნიკოლაძეები, აბრამიძეები, ჯულაყიძეები, მხეიძეები, გურგენაძეები, ქამუშაძეები, გიორგაძეები, ბაღდავაძეები, მორჩილაძეები, ჩხირაძეები, გოგაძეები, კორძაძეები, ჩუბინიძეები, ბურკაძეები, მახარაძეები, კალმახელიძეები, ხატისკაცები, გაბუნიები, ფანცულაიები, ცხადაშვილები, ნიკოლეიშვილები, ტყეშელაშვილები, ხუხუშვილები, ნამიჭეიშვილები და სხვა.
ჩიჯავაძეების აზნაურები იყვნენ: ლორთქიფანიძეები, ახვლედიანები, გოგორიშვილები, რატიძეები, ჩხეიძეები, სანადირაძეები, ჟვანიები, მაკარაძეები, ჩახუნაშვილები, შათირიშვილები, ზაალიშვილები, ფარემუზაშვილები და სხვა.
ჩიჯავაძეთა სათავადოს საგადასახადო შეუვალობა ჰქონდა მოპოვებული. 1810 წლის ცნობით, საჩინოს მთელი მოსახლეობიდან, რომელიც, XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში 1000 კომლს უდრიდა, სამეფო საურს იხდიდა მხოლოდ 10 კომლი, საუდიეროს – 20 კომლი.
ზოგი სხვა სამეფო ვალდებულება („მესადგომობა – შინ ცხენისა და კაცის ჩადგომა“) მართებდათ მდივანბეგ ვახუშტი ჩიჯავაძის „სახასო კაცებს“: ბზვანის წმინდა გიორგის ეკლესიის „შემავალს... ერთობით ტყეშელაშვილებს და ერთობით გურულებს – მჟავანაძეებს“. მაგრამ 1808 წელს სოლომონ II-მ ამისგან გაანთავისუფლა ისინი.
სათავადოს მართვის საქმეში ჩიჯავაძეები თავიანთ აზნაურებს იყენებდნენ. მაღალი თანამდებობები ჩიჯავაძეების კარზე აზნაურებს ეჭირათ. მაგალითად, სახლთუხუცესის სახელო 1811 წელს დათუნა ახვლედიანს ჰქონდა, მოურავის – 1798-1811 წლებში – ოტია, ქაიხოსრო, როსტომს და პაპუნა ლორთქიფანიძეებს, ნაცვლისა – 1808-1823 წლებში – დათუნა და ვახტანგ ჩახუნაშვილებს.
უფრო დაბალ, ხელოსნის თანამდებობაზე გლეხები ჩანან – აბრამიძეები და ნიკოლეიშვილები: 1808 წელს – დავით აბრამიძე, 1809, 1810, 1811 წლებში კი – გიორგი (გიორგელა) ნიკოლეიშვილი.
ჩიჯავაძეების ერთი გვიანდელი ხანის (1827) საბუთში იხსენიება აგრეთვე მათი ტყის მცველი.
საეკლესიო მსახურთაგან ჩიჯავაძეთა სათავადოში ვხედავთ მხოლოდ მათ „კარის წინამძღვარს“ მაკარიოზს 1731 წელს და ხუცესს ამავე წელში.
ისტორია
XVI საუკუნის მიწურულს ჩიჯავაძეები აქტიურად მონაწილეობენ იმ ბრძოლაში, რომელიც როსტომ იმერთა მეფესა და მის წინააღმდეგ ამხედრებულ გიორგი II გურიელს შორის წარმოებს. ამ ბრძოლაში ერთი ჩიჯავაძე როსტომის მხარეზე ჩანს, მეორე – გურიელის და მის მიერ იმერეთის ტახტის პრეტენდენტად წამოყენებულ ბაგრატ თეიმურაზის ძისა. როცა გურიელმა გაიმარჯვა, მეფესთან ერთად მისი მომხრე ჩიჯავაძეც განდევნა და სათავადოს უფროსად „სხუა ჩიჯავაძე“ დასვა. არ ვიცით რა დღე დაადგა გურიელის მომხრე ჩიჯავაძეს, როცა 1590 წელს, ოფშკვითის ბრძოლის შემდეგ, როსტომმა ტახტი დაიბრუნა.
ამ ორი ჩიჯავაძედან შეიძლება ერთი იყოს ის საზვერელ ჩიჯავაძე, რომელსაც XVII საუკუნის დამდეგს ვხედავთ. ეს ის დროა, როცა ბაადურ არაგვის ერისთავს ერისთავობას ეცილება მისი ძმა ზურაბი. უკანასკნელისაგან ქართლიდან გამოდევნილი ბაადური თავის ოჯახით საზვერელ ჩიჯავაძემ შეიფარა. მაგრამ იგი ბაადურის ცოლს „ეტრფიალა“, მოკლა ერისთავი და ქალი თვითონ შეირთო. ზურაბმა ძმის სისხლი არ შეარჩინა საზვერელ ჩიჯავაძეს: წამოვიდა არაგვის ერისთავი „ფერსათის მთით“, მოულოდნელად თავს დაესხა საზვერელს საჩინოში, მოკლა იგი და ასე გადაუხადა სამაგიერო მას.
ამის შემდეგ ჩიჯავაძეები ერთ ხანს არ ჩანან წყაროებში. XVII საუკუნის შუა წლებში კი ეს საგვარეულო ფრიად დაწინაურებულია. ამ დროს იმერეთის თავადურ გვართა შორის მას თავის ღირსებით მეოთხე ადგილი უჭირავს. ჩიჯავაძეთა გვარის წარმომადგენელი საზვერელ III იმერთა მეფის ალექსანდრე III-ის მიერ რუსთ ხელმწიფისათვის გაგზავნილ 1651 წლის ფიცის წიგნში მეოთხე ადგილზე იხსენიება. სათავადოს უფროსობაც საზვერელს აქვს (გვარში ის პირველობს).
იმ პოლიტიკური აშლილობის დროს, რომელიც ალექსანდრე III-ის გარდაცვალებიდან იმერეთში დაიწყო, ჩიჯავაძეები ერთ ხანს გურიელის გავლენის ქვეშ მოექცნენ. 1661 წელს ქართლის მეფე ვახტანგ V შაჰ–ნავაზმა იმერეთი დალაშქრა, საჩიჯავაძეოს მომიჯნავე საჯავახო გურიელს გადასცა. ქართლის მეფის ეს ღონისძიება იმერეთის კანონიერ მეფესა და გურიელს შორის განწყობილების გამწვავებას და არჩილის მოწინაარმდეგეთა გაფანტვას ისახავდა მიზნად. მართლაც, გურიელის ხელში საჯავახოს გადასვლას მოჰყვა ის, რომ „ჩიჯავაძენი მარადის იყუნენ წინაშე“ გურიელისა. შეიძლება ეს იყო მიზეზი იმისა, რომ ალექსანდრე V-ის ძმამ მამუკა ბატონიშვილმა წაართვა ბეჟან ჩიჯავაძეს საჩიჯავაძეო და თვითონ „დაიპყრა“ იგი. ეს მოხდა 1734-1735 წლებში. გურიელის „წინაშე“ ყოფნისა თუ სხვა მიზეზის გამო ჩიჯავაძეები ამაზე ადრეც დაქვეითებული ჩანან. მაგალითად, „ჩინებული თავადის“ ლომკაც ჩიჯავაძის თანამეცხედრე ანიკა 1731 წელს ჩივის: „ჟამთა ვითარებისაგან ჩვენი სახლი დამცირებულ იყოო“.
1734-1735 წლებიდან 1789 წლის დასასრულამდე ჩიჯავაძეთა გვარს რთული პერიოდი უდგას, ამ დროს ჩიჯავაძეთა სათავადო ფაქტიურად აღარ არსებობს, „სამკვიდრებლისაგან უწილო“ და „სხვადასხვა ადგილას განბნეულსავით“ არის. სათავადოს გაუქმება ალექსანდრე V-ის (1720-1752) ადმინისტრაციული ღონისძიების შედეგი უნდა იყოს.
უკეთეს მდგომარეობაში არ არიან ჩიჯავაძეები სოლომონ I-ის დროშიც. ამ მეფემ, როგორც ზემოთ ითქვა, ჩამოართვა „საყულია, რაც რომ ჩიჯავაძის წყალობით მიცემული ჰქონდა“ და 1770 წელს ქაიხოსროსა და პაპუჩა აბულაძეებს უბოძა. მეტიც: სოლომონ I ის მეფობაშიც ჩიჯავაძეებს მთლიანად ჩამორთმეული აქვთ მათი საგვარეულო სამფლობელო საჩინოს მხარე და 1772 წელს ის მეფეს უჭირავს. მართალია, 1789 წლის ერთი დოკუმენტის მიხედვით, მამუკა ბატონიშვილის მიერ „გაღარიბებული“, „ობლად დარჩენილი“ ჩიჯავაძეები სოლომონ I–ს „დაეზარდა“ და მათი „რჩენა ნდომოდა“ ოღონდ „დროს არ მიეცა“... მაგრამ ამასთან ისიც ფაქტია, რომ ჩიჯავაძეების სამფლობელო სოლომონის ხელშია და მათი ზემოხსენებული საყულიაც მან სხვებს მისცა.
მძიმე მდგომარეობაში რჩებიან ჩიჯავაძეები სოლომონ II-ის მეფობამდე. ერთხანს მათ დავით გიორგის ძის ტახტზე მომაგრებას დიდათ შეუწყვეს ხელი, მაგრამ ამას მათი მდგომარეობის გაუმჯობესება არ მოჰყოლია. ეს იმიტომ, რომ მალე ისინი მის წინააღმდეგ მებრძოლ დავით არჩილის ძეს (გამეფებიდან სოლომონ II) მიემხრნენ. ჩიჯავაძეების გასაჭირი კარგად არის ასახული ვახუშტის, ქაიხოსროს, გიორგისა და მათ სახლიკაცებს შორის დადებულ XVIII საუკუნის მიწურულის პირობის წიგნებში, სადაც ისინი აცხადებენ: „ჩვენი ოჯახი დამდაბლებული, წამხდარი იყო... ჩვენი სამკვიდრებლისაგან უნაწილო ვიაყავით და სხვადასხვა ადგილას განბნეულსავით ვიაყავითო“.
ჩიჯავაძეების „წამხდარი“ საქმე გამოასწორა ამ საგვარეულოს ენერგიულმა წარმომადგენელმა ვახუშტიმ, რომელმაც თავის „ცდით“ და სოლომონ II-ის „შეწყნარებით“ მიიღო ჩიჯავაძეთა ადრინდელი „სამკვიდრებელი“. ეს მოხდა დავით არჩილის ძის გამეფების (1789) შემდეგ ამავე წლის 8 დეკემბერს. ვახუშტი ჩიჯავაძე უთუოდ დიდად გამოადგა დავით არჩილის ძეს იმ ბრძოლაში, რომელსაც იგი ტახტზე ასვლისათვის აწარმოებდა. გამეფებისთანავე მის მიერ ვახუშტის „შეწყნარება“ ამით აიხსნება.
ამგვარად, „ჟამთა ვითარებისაგან... დამცირებული“ ჩიჯავაძეთა სახლი სოლომონ II–ის დროს ისევ აღზევდა. მაგრამ ვახუშტიმ თავისი საგვარეულოს ძველი სამფლობელო მთლიანად მაინც ვერ დაიბრუნა. ჩიჯავაძეების ოთხი სოფელი: გომი ანუ მუხაღრუა, დაბლა გომი, დაფნარი და ტობანიერი ჩამოერთვათ, საჩივაძეოს დასავლეთის საზღვრად სოფელი გომი (მუხაღრუა) და კაპტონის ღელე დაწესდა“. ეს სოფლები სოლომონ II-მ გელათის მონასტერს შესწირა. შეწირული სოფლები მეფის განკარგულებით ჩიჯავაძეთა და სხვათა სამფლობელოდგან გამიჯნულ იქნა წარწერიანი სამანი ქვებით, რომელთაგან რამდენიმე დღემდე შერჩენილია და რომლებზედაც ვკითხულობთ: „მეფემან სოლომონ გაენათს შეგწირე“, მეფემ არ მისცა ჩიჯავაძეებს აგრეთვე მათი ყოფილი აზნაური „ოტიელა ლორთქიფანიძე და მისი სახლიკაცი“ და ზოგი სხვა ყმა მამული.
აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ ჩიჯავაძეების გვარში „სათავისთავო“ ინდივიდუალური საკუთრებისკენ ლტოლვა ადრევე დაიწყო და საკუთრების ამ პროგრესულმა ფორმამ ადრევე დაძლია საგვარეულო საკუთრება. ამ მხრივ ნისანდობლივია ის, რომ გვიან, მაგრამ იმერეთის თავადებიდან ერთ–ერთმა პირველთაგანმა, სწორედ ჩიჯავაძემ მოაწყო სასაქონლო ხასიათის მეურნეობა. ყოველ შემთხვევაში, ვახუშტიმ საჩიჯავაძეო ადგილ-მამული რომ მიიღო (1789 წლის მიწურულს), სახლიკაცებს შორის ერთობის შესახებ „ლაპარაკი“ იყო, მაგრამ „ერთად დგომა აღარ მოხდა“ და გვარის წევრები „ცალკე გევიდნენ“. 1790–1791 წლებში ვახუსტიმ მისცა თავის თანამოგვარეებს, რაც „სამართლით“ მისგან ერგებოდათ „კაციცა და მიწა-წყალიც“ (ჩიჯავაძეთა თავკაცი ამ დროს ვახუშტი იყო). ამრიგად საგვარეულო სამფლობელოს დაბრუნების შემდეგ, მოკლე ხანში, ჩიჯავაძეები გაიყარნენ, გაინაწილეს საერთო ყმა-მამული და ამიერიდან ერთ სათავადო სახლად არ გაერთიანებულან.
ვახუშტი ჩიჯავაძეს ამის შემდეგაც ჰქონდა წარმატება: 1799–1801 წლებში სოლომონ II-მ მას მდივანბეგის თანამდებობა, რომელიც სიკვდილამდე ეჭირა ვახუშტი მეფესთან ფრიად დაახლოებული იყო. მეფესაც მისი „ძმობის“ იმედი ჰქონდა. მათი კეთილი დამოკიდებულება ნათესაობითაც იყო შემტკიცებული. ვახუშტი დაქორწინებული იყო დადიანის ასულ მარიამზე, რომელიც სოლომონ II-ის თანამეცხედრის  აგრეთვე დადიანის ასულ მარიამის ახლო ნათესავი იყო. ამიტომაა, რომ დედოფალი ვახუშტის „ფრიად საყვარელ სიძესა და ძმას“ უწოდებს. უთუოდ ამ ნათესაობამაც შეუწყო ხელი მის დაწინაურებას.
საგვარეულოს წარმომადგენლები
XVII-XVIII საუკუნეებსა და XIX ს. პირველ ნახევარში მეტნაკლებობა ცნობილია ჩიჯავაძეთა საგვარეულოს შემდეგი წარმომადგენლები:
რესურსები ინტერნეტში
ჩიჯავაძეთა სათავადო - Nobility.Pro
* კატეგორია:იმერეთის სათავადოები
რუსეთის გენშტაბის მთავარი სამმართველო
რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის მთავარი სამმართველო (Главное управление Генерального штаба ВС РФ), ყოფ. მთავარი სადაზვერვო სამმართველო (Главное разведывательное управление, გრუ) — რუსეთის სამხედრო დაზვერვის მართვის უმაღლესი ორგანო, შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის ერთ-ერთი წამყვანი სამმართველო. მის კომპეტენციაშია: შეიარაღებული ძალების დაზვერვის ყველა ორგანიზაციული სტრუქტურის საქმიანობის კოორდინაცია და საერთო ხელმძღვანელობა; დაზვერვის სახეების მიერ მოპოვებული ინფორმაციის შეკრება და გადამუშავება; ინფორმაციულ-ანალიტიკური სამუშაოების ორგანიზაცია და წარმოება, სადაზვერვო ინფორმაციის გადამუშავება და შეიარაღებული ძალების ხელმძღვანელობისათვის მიწოდება. მონაწილეობს საერთაშორისო ანტიტერორისტულ კოალიციაში რუსეთისა და პარტნიორების ურთიერთმოქმედებაში. სტრატეგიული დაზვერვა, როგორც სამმართველოს ერთ-ერთი მთავარი მიმართულება, წარმოებს ქვეყნის თავდაცვის უზრუნველყოფის, სტრატეგიული დაგეგმვისა და შესაძლო აგრესიის დროს შეიარაღებული ძალების გამოყენების ინტერესებში. დასაზვერ ქვეყნებთან მიმართებაში სტრატეგიული დაზვერვის მთავარი ამოცანებია: სამხედრო-პოლიტიკური და ეკონომიკური მიზნების მიღწევის საშუალებად სამხედრო ძალების გამოყენების გეგმებისა და პრაქტიკული ღონისძიებების აღმოჩენა; ომის წარმოების ხასიათსა და საშუალებებზე, შეიარაღებული ძალების შენებაზე, მათი ბრძოლისუნარიანობის ამაღლებაზე შეხედულებების განსაზღვრა; საბრძოლო შემადგენლობაში, დისლოკაციასა და ჯარების მოქმედებაში ცვლილებების გამოვლენა; შეიარაღებული ძალების სტრატეგიული (ოპერატიული) გაშლის უზრუნველყოფისათვის საომარ მოქმედებათა თეატრის ინფრასტრუქტურის ოპერატიული მოწყობის სრულყოფისა და მომზადების გეგმებისა და პრაქტიკული ღონისძიებების აღმოჩენა. სტრატეგიული დაზვერვა სპეციალური ძალებისა და აგენტურული, რადიოელექტრონული და კოსმოსური დაზვერვის საშუალებების გამოყენებით წარმოებს მუდმივად. გრუ-ს ორგანიზაციულ სტრუქტურაში შედის: სარდლობა, შტაბი, შეიარაღებული ძალების დაზვერვის სახეების ოპერატიული სამმართველო, ინფორმაციულ-ანალიტიკური სამმართველო, უზრუნველყოფისა და მომსახურების ნაწილები და ქვედანაყოფები. გრუ-ს უფროსი ექვემდებარება რუსეთის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსს და ქვეყნის თავდაცვის მინისტრს.
ლუბუაგანი
ლუბუაგანი (ოფიციალურად ლუბუაგანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Lubuagan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 323 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
რუსეთის გენშტაბის მთავარი სამმართველო
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:რუსეთის საგარეო პოლიტიკა
ლუბუაგანი
სქოლიო
კატეგორია:კალინგის მუნიციპალიტეტები
აპოლონ კოზმანაშვილი
აპოლონ კოზმანაშვილი (დ. 31 დეკემბერი, 1930,   სოფელი ჭოპორტი, დუშეთის რაიონი — გ. 1 ივნისი, 2012)  — ქართველი   სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის, მონოგრაფიისა და სახელმძღვანელოს ავტორი.
1954 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი, ხოლო 1960 წელს — ასპირანტურა. ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ საქმიანობას. 1977-1990    იყო სხვადასხვა პარტიულ თანამდებობაზე. 1992-1993 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მიწათმოქმედთა კავშირი“, სოფლის მეურნეობის კომისიის წევრი. 1993-1996 წლებში იყო    სოფლის მეურნეობისა და კვების მრეწველობის მინისტრის მოადგილე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი  1 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი  2012 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ელგავის მხარე
ელგავის მხარე (Jelgavas novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, ზემგალეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 13 თემს, ადმინისტრაციული ცენტრი მდებარეობს ქალაქ ელგავაში.
ესაზღვრება ქალაქი ელგავა, ტერვეტეს, დობელეს, ტუკუმსის, ბაბიტეს, ოლაინეს, ოზოლნიეკის, რუნდალეს მხარეები ლატვიაში და შიაულიაის მაზრა ლიეტუვაში.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ელგავის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 27 103 კაცს. მხარის ფართობია 1319 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ტრანსლაცია (ბიოლოგია)
ტრანსლაცია (translatio-დან — თარგმანი) — ამინომჟავებისგან ინფორმაციულ (მატრიცულ) რნმ-ზე (ი-რნმ, მ-რნმ) ცილების სინთეზის პროცესი. ახორციელებს რიბოსომა. ტრანსლაცია წარმოადგენს გენეტიკური ინფორმაციის რეალიზაციის ფინალურ სტადიას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცილის ბიოსინთეზი
ტრევისის ოლქის
ტრევისის ოლქის (Travis County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ოსტინი. შეიქმნა 1840 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ნიკოლოზ ანთიძე
ნიკოლოზ (ნიკა) ანთიძე (დ. 28 მარტი, 1974, თბილისი) — ქართველი იურისტი. 2014 წლიდან არის საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს გენერალური დირექტორი.
ბიოგრაფია
1996 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი, ხოლო 2000 წელს იმავე უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2005 წელს მიიღო ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპარტამენტის სერტიფიკატი — „International visitor leadership program of the United States Department of State „Historic preservation in the U.S“, ხოლო 2008 წელს ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან არსებული, დსთ-ს ქვეყნებთან ტექნიკური თანამშრომლობის ფონდის სერტიფიკატი — „Maintenance and Restoration of Monuments“.
1991-2002 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კვლევის ცენტრის უფროსი ლაბორანტი, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, სამხედრო საქმის წარმოების ინსპექტორი, 2002-2004 წლებში საქართველოს ძეგლთა დაცვის დეპარტამენტის იურიდიული განყოფილების ხელმძღვანელი, 2005-2007 წლებში კულტურული მემკვიდრეობის სამართლის ლექტორი თბილისის სამხატვრო აკადემიის, რესტავრაციის, ხელოვნებისა და თეორიის ფაკულტეტზე.
2009 წლიდან სამინისტროსთან არსებული „კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის საბჭოს“ არქეოლოგიური სექციის წევრია; „კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებზე ჩატარებული, არქეოლოგიური სამუშაოების მიმღები კომისიის“ თავმჯდომარის მოადგილე. 2007 წელს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს, „მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის კომიტეტის“ თავმჯდომარის მოადგილე, 2004-2009 წლებში საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს, მონიტორინგისა და პრევენციული კონსერვაციის სამმართველოს უფროსი.
2009-2011 წლებში იყო კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დაცული ტერიტორიებისა და მონიტორინგის სამსახურის უფროსი. 2014 წელს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს ინსპექციის უფროსი. 2011-2013 წლებში საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს იურიდიული სამსახურის უფროსი.
ჰყავს მეუღლე, თამარ წერეთელი და შვილები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს გენერალური დირექტორები კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი
ეთიემეზლი
ეთიემეზლი  (Ətyeməzli, Էթյեմեզլի) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
პოსეიდონი (გამოგონილი ხომალდი)
S.S. Poseidon (პოსეიდონი) — გამოგონილი ტრანსატლანტიკური ექსპრეს ლაინერი, რომელიც პირველად გამოჩნდა პოლ გალიკოს 1969 წლის რომანში — „პოსეიდონის თავგადასავალი“. მოგვიანებით ამ რომანზე დაყრდნობით გადაღებულია ოთხი ფილმი. გემს სახელი ბერძნული მითოლოგიის ზღვის ღმერთის მიხედვით ეწოდა.
სქოლიო
კატეგორია:გამოგონილი ხომალდები
ელფი ფონ დასანოვსკი
ელფრიდა „ელფი“ ფონ დასანოვსკი (Elfi von Dassanowsky; დ. 2 თებერვალი, 1924, ვენა, ავსტრია — გ. 2 ოქტომბერი, 2007, ლოს-ანჯელესი, ამერიკის შეერთებული შტატები) — ავსტრიელი წარმოშობის მომღერალი, პიანისტი და კინოპროდიუსერი.
ადრეული ცხოვრება
ელფი ფონ დასანოვსკი (ასევე ცნობილი როგორც ელფი დასანოვსკი ან ელფრიდა დასანოვსკი) დაიბადა ვენაში, ავსტრია. მისი მამა ფრანც ლეოპოლდ ფონ დასანოვსკი ავსტრიის ვაჭრობის სამინისტროს საჯარო მოხელე იყო, ხოლო დედა ანა გრუნვალდი გახლდათ. ელფრიდას მამა იცნობდა მწერალ ჰერმან ბროხს და იყო მისი რომანის, „მძინარეების“ ერთ-ერთი პერსონაჟის შთაგონების წყარო.
ელფრიდა 5 წლიდან სწავლობდა ვენის ღვთისმშობლის სახელობის ინსტიტუტში და 15 წლის ასაკში გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ქალი, რომელიც ჩაირიცხა ვენის მუსიკისა და საშემსრულებლო ხელოვნების აკადემიაში. ის იყო პიანისტის, ემილ ფონ ზაუერის პროტეჟე. სტუდენტობისას, კინორეჟისორმა კარლ ჰარტლმა აირჩია ელფრიდა მოცარტის ბიოგრაფიულ ფილმში და უილი ფორსტის მიუზიკლში პიანისტად. მაგრამ დასანოვსკიმ სწავლაზე უარი თქვა და კარიერა ადრეულად დაასრულა გახანგრძლივებული შრომითი სამსახურის გამო, როდესაც მან უარი თქვა ნაცისტურ ორგანიზაციებში წევრობაზე. 1944 წლის ბოლოს ბერლინის ერთ-ერთმა სტუდიამ, UFA მას ფილმში მონაწილეობა შესთავაზა, რაზეც მან ასევე უარი თქვა.
კარიერა
მინი|ბელვედერის კინოსტუდიის დაფა, ვენა 1946 წელს ელფრიდამ შეასრულა თავისი სადებიუტო როლი ოპერის როლი მოცარტის „ ფიგაროს ქორწინებაში “,
22 წლის ასაკში მან დააარსა კინოსტუდია - Belvedere Film, რომელიც იყო პირველი სტუდია ომისშემდგომ ვენაში. სტუდიამ გამოუშვა მრავალი გერმანულენოვანი ფილმი, რომელთაც დიდი პოპულარობა ხვდა წილად. ასეთია: Die Glücksmühle (ბედნიერების წისქვილი, 1946), Dr. Rosin (1949) და Märchen vom Glück (მაკოცე, კაზანოვა 1949). დასანოვსკი პარალელურად თამაშობდა ოპერებში, ოპერეტებში, თეატრალურ დრამებში და კომედიებში, ეხმარებოდა თეატრალურ ჯგუფებს, იყო BBC-ის გამომცემელი და სხვა.
ამ პერიოდის განმავლობაში, დასანოვსკი ასევე იყო ექსკლუზიური მოდელი ცნობილი ავსტრიელი მხატვრის, ფრანც ქსავერ ვოლფის (1896 - 1990), რომლის ნამუშევრები ელფრიდას გამოსახულებით ახლა ინახება მუზეუმებსა და კერძო კოლექციებში. 1950-იან წლებში ელფრიდა გადავიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც ის დაქორწინდა და შეეძინა ვაჟი და ქალიშვილი.
დასანოვსკი ასევე დაინტერესებული იყო დიზაინით და შექმნა კიდეც ქალის ტყავის ქურთუკი, რომელიც ახლა ინახება ვენის გამოყენებითი ხელოვნების მუზეუმის კოლექციაში (მუზეუმი für angewandte Kunst Wien).
იგი განქორწინდა 1970-იანი წლების ბოლოს. მიუხედავად იმისა, რომ ის მეორედ არასოდეს დაქორწინებულა, მას ჰქონდა სასიყვარულო კავშირი მწერალ და მსახიობ, პრინც ჰაინრიხ სტარჰემბერგსთან (1934– 1997) 1990-იანი წლების შუა ხანებში მის გარდაცვალებამდე.
1960-იან წლებში ჰოლივუდში მან უარი თქვა გამხდარიყო ევრო-ვარსკვლავი და ამჯობინა დარჩენა კამერის მიღმა. ამ დრო ის იყო რეჟისორი/პროდიუსერის ოტო პრემინგერის ვოკალის მასწავლებელი. 1962 წელს იგი გახდა შეერთებული შტატების ნატურალიზებული მოქალაქე.
1999 წელს, მან შვილთან, რობერტთან ერთად, ხელახლა დააარსა Belvedere Film, როგორც ლოს-ანჯელეს/ვენაში დაფუძნებული საპროდიუსერო კომპანია.
დასანოვსკი ერთადერთი ავსტრიელი ქალია, რომელმაც მიიღო ქალთა საერთაშორისო ცენტრის პრესტიჟული Living Legacy ჯილდო და დაჯილდოვდა იუნესკოს მოცარტის მედლით. მას ასევე მიღებული აქვს ჯილდო ავსტრიის რესპუბლიკისგან მისი მოღვაწეობისთვის, საფრანგეთის ხელოვნების ორდენი, ავსტრიის კინოარქივის მედალი და სხვა.
ფონდი და სიკვდილის შემდგომი აღიარება
2007 წლის ნოემბერში დაარსდა ელფი ფონ დასანოვსკის ფონდი. ამ პროექტის პირველი ეტაპი დასრულდა 2009 წლის იანვრის ბოლოს, როდესაც ელფი ფონ დასანოვსკის ფონდმა წამოიწყო საქველმოქმედო შემოწირულებების პროგრამა.
ასევე დასანოვსკის სახელი დაერქვა მცირე პლანეტა/ასტეროიდს, 4495 Dassanowsky, რომელიც აღმოაჩინეს 1988 წელს იაპონელმა ასტრონომებმა.
ელფრიდა დასახელდა ავსტრიელი კინოპროდიუსერების ასოციაციის (AAFP) საპატიო წევრად 2018 წლის სექტემბერში სიკვდილის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:პიანისტები კატეგორია:ავსტრიელი მუსიკოსები კატეგორია:ავსტრიელი მომღერლები კატეგორია:მეცო-სოპრანოები კატეგორია:ავსტრიელი პიანისტები კატეგორია:XX საუკუნის პიანისტები
პასილი
პასილი (ოფიციალურად პასილის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Pasil) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 577 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კალინგის მუნიციპალიტეტები
მონღოლეთის ალთაის პეტროგლიფები
მონღოლეთის ალთაის პეტროგლიფები (Монгол Алтайн нурууны хадны зургийн цогцолбор) — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ჩრდილოეთ მონღოლეთში, მდინარე ჩულუტის ხეობაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან დაახლოებით 2000 მეტრზე და გადაჭიმულია 40 კილომეტრზე.
აქ აღმოჩენილ მრავალრიცხოვან კლდის მხატვრობას შორის სამი ძეგლი მიუთითებს მონღოლეთში კულტურის განვითარებაზე. მათ შორის ყველაზე ადრეული მიეკუთვნება ძვ. წ. 11 000-6 000 წლებს. ყველაზე გვიანდელი მხატვრობა კი შესრულებულია იმ პერიოდში, როდესაც მიმდებარე ტერიტორიამ მიიღო თანამედროვე სახე.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მონღოლეთში
ჯანბასყალა
ჯანბასყალა — ძველი წელთაღრიცხვის IV ს -ახალი წელთაღრიცხვის  I ს ციხესიმაგრის ნანგრევები ყიზილყუმის უდაბნოში (ყარაყალპაკეთის რესპუბლიკა, უზბეკეთი). წარმოადგენს გალავნით გარშემორყმულ სწორკუთხედს (200 მ X 170 მ), რომელიც 2 უბნადაა გაყოფილი. არქეოლოგიური გათხრების დროს (1930 წ, ს. ტოლსტოვი) გამოვლინდა საცხოვრებელი ნაგებობანი და თემის საკულტო ადგილი, სადაც ცეცხლის კვალი იყო შემორჩენილი. მოსახლეობა მისდევდა მიწათმოქმედებას და მესაქონლეობას.
თეიმურაზ კოპალეიშვილი
თეიმურაზ კოპალეიშვილი (დ. 29 აგვისტო, 1943, თბილისი — გ. 8 სექტემბერი, 2014) — ქართველი  ეკონომისტი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი.
1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1962-1963  და 1966-1969 წლებში მუშაობდა „თბილტანსაცმელვაჭრობის“ გამყიდვლად. 1969-1972 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი. 1973-1974 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქონელმცოდნეობის კათედრის ასისტენტი. 1974-1978 წლებში იყო მოსკოვის კოოპერაციული ინსტიტუტის თბილისის ფაკულტეტის უფროსი მასწავლებელი. 1978-2005 წლებში იყო საქართველოს სოციალურ-ეკონომიკური პრობლემების სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის განყოფილების გამგე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სრულიად საქართველოს აღორძინების კავშირი“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2000-2004 წლებში იყო საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს ეკონომიკური პოლიტიკის დეპარტამენტის დირექტორი. 2004-2005 წლებში იყო ასოციაცია „გლობალ-აგროს“ ეკონომიკური სამსახურის ხელმძღვანელი. 2005 წლის მაისიდან დეკემბრამდე იყო შპს „ალაფი-აგროს“ მეცნიერ-კონსულტანტი. 2006-2008 წლებში იყო პარლამენტის საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტის აპარატის უფროსი. ავტორია 40-მდე სამეცნიერო ნაშრომისა და 1 გამოგონების.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 სექტემბერი კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
ქუთაისის რაიონი
ქუთაისის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რაიონი დასავლეთ საქართველოს ტერიტორიაზე, მოიცავდა დღევანდელ ქალაქ ქუთაისს, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტს და თერჯოლის მუნიციპალიტეტის ნაწილს.
რაიონის ფართობი იყო - 826 კმ², მოსახლეობა 128 439 (1932). მის შემადგენლობაში 1932 წლისთვის შედიოდა 1 ქალაქი, 14 სასოფლო საბჭო და 4 სოფელი. ადმინისტარაციული ცენტრი იყო ქალაქი ქუთაისი.
ქუთაისის რაიონის საზღვრები პირველად 1939 წელს შეიცვალა, როდესაც რაიონს გამოეყო დასავლეთ ტერიტორია: ახლად დაარსებული დაბა წყალტუბო და მიმდებარე სოფლები, სადაც შეიქმნა წყალტუბოს რაიონი, რის შემდეგაც რაიონის ტერიტორია თითქმის განახევრდა.
1959 წელს რაიონი გაუქმდა, ქალაქის სამხრეთ და ჩრდილოეთ ნაწილის დასახლებები შეუერთდა წყალტუბოს რაიონს, ხოლო ქალაქის აღმოსავლეთით მდებარე ტერიტორია შეუერთდა თერჯოლის რაიონს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქუთაისის რაიონი
გაბორ კირაი
გაბორ კირაი (Gábor Király; დ. 1 აპრილი, 1976, სომბატჰეი) — უნგრელი ფეხბურთელი. 22 წელზე მეტხნიანი კარიერის განმავლობაში უთამაშია ინგლისისა და გერმანიის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:უნგრელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბარნლის ფეხბურთელები კატეგორია:კრისტალ პალასის ფეხბურთელები კატეგორია:ასტონ ვილას ფეხბურთელები კატეგორია:მიუნხენი 1860-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ფულემის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი
ანტონი (გიგინეიშვილი)
მიტროპოლიტი ანტონი (ერისკაცობაში — სიმონ შევარდენის ძე გიგინეიშვილი; დ. 1882, სოხუმი — გ. 24 ნოემბერი, 1956, იქვე) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი.
ბიოგრაფია
პირველდაწყებითი განათლება მიიღო სოხუმის სკოლაში, შემდეგ სწავლობდა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში, რომლის დამთავრების შემდეგ დაინიშნა მასწავლებლად გუდაუთის სკოლაში. 1914 წელს სიმონ გიგინეიშვილი ხელდასხმულ იქნა მღვდლად და მსახურობდა სამხედრო პოლკში. პირველი მსოფლიო ომის დროს სასულიერო საქმიანობას ეწეოდა სტავროპოლის ეპარქიაში. უწმიდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ამბროსის ლოცვა-კურთხევით 1922 წელს დაინიშნა სოხუმის საკათედრო ტაძრის წინამძღვრად. 1952 წელს უწმიდესისა და უნეტარესის, კათოლიკოს-პატრიარქის კალისტრატეს წინადადებით მღვდელი სიმონ გიგინეიშვილი აღიკვეცა ბერად და ეწოდა სახელად ანტონი. იგი იმავე წელს ხელდასხმულ იქნა ცხუმ-აფხაზეთის ეპისკოპოსად. 1954 წელს უწმიდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მელქისედეკ III-ის ლოცვა-კურთხევით აყვანილ იქნა მიტროპოლიტის ხარისხში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხუმ-აფხაზეთის მღვდელთმთავრები კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 24  ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
ევოღლუ (აღდამი)
ევოღლუ  (Evoğlu) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ერდბერგი (ვენის მეტრო)
ერდბერგი (Erdberg) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1991 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
მოლდოვის სამთავროს მმართველების სია
მოლდოვის სამთავროს მმართველები — მოიხსენიებიან შუა საუკუნეებიდან (როგორც კარპატების მმართველები) 1862 წელს ვლახეთთან გაერთიანებამდე.
სქოლიო
კატეგორია:მმართველთა სიები
თორნიკე ჯალაღონია
თორნიკე ჯალაღონია (დ. 12 დეკემბერი 1998) — ქართველი მორაგბე. 2018 წლიდან თამაშობს ფრანგულ „ბიარიცში“ რვა ნომრის (მღლეტელის) პოზიციაზე. მანამდე 2016-2018 წლებში იყო „გორის ჯიქის“ მოთამაშე. 2015-2016 წლებში ითამაშა 18 წლამდელთა, ხოლო 2017-2018 წლებში 20 წლამდელთა ეროვნულ ნაკრებში.
20 წლამდე მორაგბეთა მსოფლიო ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ, სარაგბო პორტალმა RugbyPass-მა ტურნირის სიმბოლური ნაკრები დაასახელა. ტურნირის 15 საუკეთესო მოთამაშეს შორის თორნიკე ჯალაღონიაც მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები
ნიკოლოზ ჯანაშია (პედაგოგი)
ალტ=ნიკოლოზ ჯანაშია მოსწავლეებთან ერთად|მინი|ნიკოლოზ ჯანაშია მოსწავლეებთან ერთად. სულ ზედა რიგში, კარში, მარცხნივ დგას მისი შვილი, სიმონ ჯანაშია. ნიკოლოზ სიმონის ძე ჯანაშია (დ. 1872, სოფ. აძუბჟა, ოჩამჩირის რაიონი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა — გ. 6 ივნისი, 1918, სოხუმი. დასაფლავებულია სოფელ აძუბჟაში) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, პედაგოგი, ეთნოგრაფი, ფოლკლორისტი, სიმონ ჯანაშიას მამა.
ბიოგრაფია
1891 წელს დაამთავრა გორის საოსტატო სემინარია და პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა აფხაზეთში, გურიის, სამეგრელოს სკოლებში, დიდი ღვაწლი მიუძღვის სოხუმის სამასწავლებლო სემინარიის დაარსებაში (1915 წ). იყო იაკობ გოგებაშვილის პედაგოგიური შეხედულებების მიმდევარი. 1909 წელს მისი აქტიური მონაწილეობით გაიხსნა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სოხუმის ფილიალი. 1910 წელს სათავეში ჩაუდგა ამ საზოგადოების ქართულ სკოლას სოხუმში. ეწეოდა ნაყოფიერ სამეცნიერო მუშაობას. სწავლობდა ქართველი ხალხის მატერიალურ და სულიერ კულტურას. დიდი წვლილი შეიტანა აფხაზი ხალხის ყოფისა და რელიგიური რწმენების კვლევაში. ეთნოგრაფიულ წერილებს ბეჭდავდა: „სახალხო გაზეთში“, „მოამბეში“, აკაკის კრებულში, აგრეთვე ჟურნალ „ხრისტიანსკი ვოსტოკში“. თანამშრომლობდა ჰამუდ-ბეის ფსევდონიმით. მის შრომებს მაღალ შეფასებას აძლევდნენ აკადემიკოსები ივანე ჯავახიშვილი, ნიკო მარი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ეთნოგრაფები კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1918 ნიკოლოზ კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
Linux Mint
Linux Mint — Linux-ის დისტრიბუტივი, დაფუძნებული Debian-ზე და Ubuntu-ზე. როგორც აღწერენ, მისი მიზანია „იყოს თანამედროვე, მომხიბლავი და მოხერხებული ოპერაციული სისტემა – მძლავრი და მარტივად გამოსაყენებელი.“ Linux Mint-ს აქვს მულტიმედიური ფორმატების მხარდაჭერა. იგი ვრცელდება უფასო და ღია წყაროს მქონე პროგრამებით.
ტრინიტის ოლქი (ტეხასი)
ტრინიტის ოლქი (Trinity County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. გროვტონი. შეიქმნა 1850 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
Linux Mint
პროექტის ავტორი იყო კლემენტ ლეფევრი. მასზე ამჟამად აქტიურად მუშაობენ Linux Mint-ის გუნდი და საზოგადოება..
Given to Fly (ალბომი)
Given To Fly — შვედი პოპ მომღერალ Ola-ს სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოიცა 2006 წლის ინვისში და გამოშვებისთანავე დაიკავა პირველი ადგილი შვედეთის ალბომების ჩარტში.
გიორგი ფრუიძე
გიორგი ფრუიძე (დ. 2 ივნისი, 1994, წყალტუბო, საქართველო) — საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების მორაგბე. თამაშობს ფლანგზე. ფრუიძე ამჟამად ქუთაისის „აიას“ ღირსებას იცავს. რაგბის 2015 წლის ჩემპიონატზე გიორგი საქართველოს მორაგბეთა ნაკრების შემადგენლობაში იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები
ბუკოვინისა და დალმაციის მიტროპოლიტის რეზიდენცია
ბუკოვინისა და დალმაციის მიტროპოლიტის რეზიდენცია — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი და უკრაინის ქალაქ ჩერნოვცის მთავარი ღირსშესანიშნაობა.
არქიტექტურული ანსამბლის პროექტი ეკუთვნის ჩეხ არქიტექტორს იოზეფ ჰლავკას. მის ქმნილებაში ჭარბობს ბიზანტიური და რომაული სტილი.
2011 წელს არქიტექტურული კომპლექსი შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
შლახტჰაუსგასე (ვენის მეტრო)
შლახტჰაუსგასე (Schlachthausgasse) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1991 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
პინუკპუკი
პინუკპუკი (ოფიციალურად პინუკპუკის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Pinukpuk) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 275 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კალინგის მუნიციპალიტეტები
სოფლის ეროვნული მუზეუმი ბუქარესტში
სოფლის ეროვნული მუზეუმი „დიმიტრიე გუსტი“ — ეთნოგრაფიული მუზეუმი ღია ცის ქვეშ, მდებარეობს რუმინეთის დედაქალაქ ბუქარესტში, ჰერასტრაუს პარკში.
მუზეუმის ტერიტორიას უკავია 100,000 მ2, სადაც განთავსებულია ავთენტური სახლები რუმინეთის მთელი ტერიტორიიდან. პირვანდელი სახითაა წარმოდგენილი სახლების ინტერიერი, ყოფითი და სოფლის მეურნეობისათვის საჭირო იარაღები და ნივთები. მუზეუმში წარმოდგენილია ხის მართლმადიდებლური ეკლესიები. ნაგებობები ძირითადად XVIII, XIX და XX საუკუნის დასაწყისით თარიღდება.
მუზეუმი 1936 წელს დაარსეს რუმინელმა მოღვაწეებმა: დიმიტრიე გუსტიმ, ვიქტორ იონ პოპამ და ჰენრი ჰ. შტალმა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის მუზეუმები
ეივაზლი (აღდამი)
ეივაზლი  (Eyvazlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
კენედის დოქტრინა
კენედის დოქტრინა — აშშ-ის 35-ე პრეზიდენტის ჯონ კენედის პოლიტიკური ინიციატივები ლათინური ამერიკის ქვეყნების მიმართ 1961-1963 წლებში. კენედი ღიად უჭერდა მხარს კომუნიზმის შეკავებას.
ინაუგურაციის მიმართვა: „გადაიხადე ნებისმიერი ფასი, ატარე ნებისმიერი ტვირთი“
ინაუგურაციის მიმართვისას, 1961 წლის 20 იანვარს, პრეზიდენტმა კენედიმ ამერიკულ პუბლიკას წარუდგინა გეგმა, რომლითაც მომავალში მისი მთავრობა იხელმძღვანელებს. მიმართვაში ჯონ კენედიმ თქვა: „აცნობეთ ყველა ქვეყანა, კეთილის და ცუდის მოსურვეს, ჩვენ გადავიხდით ნებისმიერ ფასს, ვატარებთ ნებისმიერ ტვირთს, შევხვდებით ნებისმიერ გასაჭირს, დავეხმარებით ნებისმიერ მეგობარს, შევეწინააღმდეგებით ნებისმიერ მტერს, თავისუფლების გადარჩენის და წარმატების უზრუნველყოფის მიზნით“,1 მან ასევე პუბლიკას მოუწოდა „ადამიანის უდიდესი მტრების: ტირანიის, სიღარიბის, დაავადებების და ომის“ წინააღმდეგ ბრძოლაში დახმარებისაკენ.“1
ცივი ომის შეკავება
კენედის პრეზიდენტობისას მთავარი დაპირება იყო კომუნიზმის გავრცელების შეჩერება ნებისმიერ ფასად. ცივის ომის გარემოში, კენედის „მოწოდება სამხედრო სიძლიერისაკენ კომუნიზმთან ბრძოლაში ბალანსირებული იყო მომავალი განიარაღების და გლობალური თანამშრომლობის იმედებით“.2 სხვა ძირითადი თემა კენედის საგარეო პოლიტიკაში იყო რწმენა, რომ თუ აშშ-ს ჰქონდა შესაძლებლობა და ძალა ეკონტროლებინა მოვლენები საერთაშორისო სისტემაში, მაშინ ასეც უნდა მოქცეულიყვნენ. ეს იდეა კენედიმ გამოხატა მიმართვისას, როდესაც თქვა, „მსოფლიოს ისტორიაში მხოლოდ რამდენიმე თაობას ჰქონდა თავისუფლების საფრთხისგან დაცვის როლი, მე არ გავურბივარ ჩემს მოვალეობებს, მე მივესალმები მათ.“1
ისტორიული წინაპერიოდი
კენედის დოქტრინა იყო ჰარი ტრუმენის და დუაიტ ეიზენჰაუერის საგარეო პოლიტიკების გაფართოება. სამივე მათგანის საგარეო პოლიტიკა ორიენტირებული იყო „წითელ საფრთხეზე“ და კომუნიზმის გავრცელების ნებისმიერ ფასად შეჩერაბაზე აშშ-ის მიერ. ტრუმენის დოქტრინა ფოკუსირებული იყო კომუნიზმის გავრცელების შეჩერებაზე სხვა სახელმწიფოების დახმარების მეშვეობით.
ეიზენჰაუერის დოქტრინა კი ფოკუსირებული იყო ახლო აღმოსავლეთის და ლათინური ამერიკის ქვეყნების სამხედრო და ეკონომიკური დახმარებებით, ვაჭრობის ნაკადის გაზრდაზე. კენედის დოქტრინა მოიცავდა ყველაფერ ამას, მაგრამ ძირითადი აქცენტი ჰქონდა ლათინურ ამერიკაზე კუბის რევოლუციით შექმნილი საფრთხის შედეგად.
ალიანსი პროგრესისათვის
ინაუგურაციის მიმართვაში ჯონ კენედი საუბრობს ალიანსზე პროგრესისათვის ლათინური ამერიკის ქვეყნებთან. ლათინური ამერიკის ქვეყნების დიპლომატებთან და აშშ-ის კონგრესთან გაკეთებულ „ალიანსი პროგრესისათვის“ მიმართვაში, 1961 წლის 13 მარტს, კენედიმ გააფართოვა ინაუგურაციის მიმართვისას გაკეთებული დაპირებები. „მოვუწოდებ დასავლეთ ნახევარსფეროს ყველა ხალხს შეუერთდნენ ახალ ალიანსს პროგრესისათვის – alianza para el Progreso – უზარმაზარი თანამშრობლობა, შეუდარებელი მასშტაბით და კეთილშობილი მიზნით, რათა დაკმაყოფილდეს ამერიკელების ძირითადი მოთხოვნილებები სახლების, მიწის, ჯანმრთელობის და სკოლებისთვის.– techo, trabajo y tierra, salud y escuela.“
სიტყვით გამოსვლისას კენედიმ დაადასტურა აშშ-ის დაპირება, რომ დაიცავდნენ ნებისმიერ სახელმწიფოს რომლის დამოუკიდებლობასაც საფრთხე დაემუქრებოდა, გასცა დაპირება გადაუდებელი სასურსათო პროგრამის გაფართოების და გაზრდის და გაჭირვებული სახელმწიფოების ეკონომიკური დახმარების შესახებ. ლათინური ამერიკის სახელმწიფოებს სთხოვა, გაევრცელებინათ სოციალური ცვლილებები მათ საზღვრებს შიგნით და ყველა ამერიკულ ქვეყანას მოუწოდა ეკონომიკური ინტეგრაციისაკენ. „ამ მიზნის მისაღწევად პოლიტიკურ თავისუფლებას თან უნდა მოჰყვეს მატერიალური პროგრესი. ჩვენი ალიანსი პროგრესისათვის არის თავისუფალი მთავრობების ალიანსი — და ის უნდა მუშაობდნენ დასავლეთ ნახევარსფეროში ტირანიის აღმოფხვრაზე. მოგვეცით საშუალება გამოვხატოთ ჩვენი განსაკუთრებული მეგობრობა კუბისა და დომინიკელთა რესპუბლიკის ხალხის მიმართ — და ვიმედოვნოთ რომ ისინი სულ მალე დაუბრუნდებიან თავისუფალი ადამიაენების სამყაროს, ჩვენი ერთობლივი ძალისხმევის დახმარებით.
დებატები აშშ-ის როლზე საერთაშორისო სისტემებში
ბევრმა კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა კენედის ინაუგურაციაზე გამოსვლა და საგარეო პოლიტიკა რაც მან სიტყვით გამოსვლისას თქვა: „აღწერს სანდო, რაციონალურ და წინდახედულ როლს ამერიკის შეერთებული შტატებისათვის მსოფლიო სცენაზე, არის ეს მონახაზი მოლაპარაკებების და მეგობრობის ერისა თუ რეცეპტი დაუცველი გლობალიზაციის, კონფლიქტის გარდაუვალი ზრდის, შეიარაღების რბოლის გაძლიერების და აშშ-ის სხვა სახელმწიფოების საგარეო და საშინაო საქმეებში ჩარევის შეშფოთების მიზეზით.“
აშკარაა რომ კენედი საკუთარი ადმინისტრაციისას საგარეო საქმეების ყველა ასპექტში ღრმად იყო ჩართული. უილიამ ავერელ ჰარიმენმა, რომელიც კენედის ადმინისტრაციაში რამდენიმე სფეროში მსახურობდა, თქვა „პრეზიდენტი კენედი იყო პირველი პრეზიდენტი, როგორც მე ვიცი, რომელიც საკუთარი თავის სახელმწიფო მდივანი იყო. ის უმკლავდებოდა საგარეო პოლიტიკის ყველა ასპექტს და იცოდა ყველაფერი რაც კი ხდებოდა.“5
გამოწვეული მოვლენები
მნიშვნელოვანი მოვლენები ჯონ კენედის პრეზიდენტობისას, რომლებმაც დაამტკიცეს კენედის ინიციატივები კომუნიზმის ლათინურ ამერიკაში გავრცელებასთან დაკავშირებით, არიან:6
დაშქესანი (აზერბაიჯანი)
დაშქესანი  (Daşkəsən) — ქალაქი აზერბაიჯანში. ზღვის დონიდან 1630 მეზრზე. 2015 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 10700 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის ქალაქები
ქანგარლი (აღდამის რაიონი)
2020 წლის 20 ნოემბერს მოსკოვში ხელმოწერილი სამხრივი ხელშეკრულების საფუძელზე აზერბაიჯანის სამხედრო შენაერთები აღდამის რაიონში შევიდნენ და რაიონი მთლიანად აზერბაიჯანის კონტროლს დაექვემდებარა.
სქოლიო
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
Sci-Hub
Sci-Hub — ჩრდილოვანი ბიბლიოთეკის ვებსაიტი, რომელიც თავისუფალ წვდომას სთავაზობს მილიონობით კვლევით ნაშრომებზე და წიგნებზე, საავტორო უფლების გათვალისწინების გარეშე, სხვადასხვა გზებით გარს უვლის გამომცემლის მიერ დაწესებულ ფასიან წვდომას. Sci-Hub 2011 წელს დააარსა ალექსანდრა ელბაქიანმა ყაზახეთში სამეცნიერო ნაშრომებზე წვდომაზე დაწესებული მაღალი ფასების საპასუხოდ. საიტი ფართოდ გამოიყენება მსოფლიოს გარშემო. 2019 წლის სექტემბრისთვის, საიტის მფლობელის განცხადებით საიტს დღიურად 400 000 მოთხოვნა ჰქონდა. მთავარ გვერდზე სტატიათა რაოდენობის განახლება ხშირად ხდება და მათი რაოდენობა 2021 წლის თებერვლის თვისთვის 85 მილიონს აჭარბებდა.
Sci-Hub და ელბაქიანს საავტორო უფლებების დარღვევისთვის ორჯერ უჩივლეს აშშ-ში 2015 და 2017 წლებში და მან ორივე საქმე წააგო, რამაც განაპირობა რამდენიმე ინტერნეტ დომენის დაკარგვა. მას შემდეგ საიტი სხვადასხვა დომენებით სარგებლობს.
Sci-Hub მოიწონა რამდნეიმე სამეცნიერო, აკადემიურმა და საგამომცემლო საზოგადოებებმა სამეცნიერო საზოგადოების მიერ გამომუშავებულ ცოდნაზე წვდომის თავისუფლად უზრუნველყოფისთვის, რაც ხშირად დაფინანსების ხარჯზე ხდებოდა. სხვებმა კი გააკრიტიკეს საავტორო უფლებების დარღვევისთვის, გამომცემლებისთვის ეკონომიკური დანაკარგის საფრთხის შექმნისთვის, უნივერსიტეტების ქსელის უსაფრთხოების შელახვისთვის (თუმცა საშიშროება შესაძლოა გაზვაიდებული იყოს გამომცემლების მიერ), და ასევე იმისთვის, რომ ისინი საფრთხის წინაშე აყენებენ უნივერსიტეტების თანამშრომლების მიერ ნაშრომებზე ლეგიტიმურად წვდომას.
კომენტარები
<references group="კ"/>
კატეგორია:აკადემიური გამოცემები
კარდინალ-ნაგლ-პლაცი (ვენის მეტრო)
კარდინალ-ნაგლ-პლაცი (Kardinal-Nagl-Platz) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1991 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
მეჭვავია
საქართველოში ბინადრობს მცირე წინტალა (Charadrius dubius), მიმოფრენისას გვხვდება მღრინავი (Charadrius morinellus), ყელსახვევიანი წინტალა (Charadrius hiaticula) და ზღვის წინტალა (Charadrius alexandrinus); შემთხვევითი შემოფრენების სახით დაფიქსირებულია აზიური წინტალა (Charadrius asiaticus), მოკლენისკარტა წინტალა (Charadrius mongolus) და მსხვილნისკარტა წინტალა (Charadrius leschenaultii).
იკვებებიან მრავალნაირი უხერხემლოებით, რომლებსაც მიწის ზედაპირზე ან წყალსატევის თავთხელ ადგილებში მოიპოვებენ. გადამფრენი ფრინველებია, მრავალი მათგანი შორეულ მიგრაციაში მიდის. სახეობების უმრავლესობა ბუდობს ქვიშიან, კენჭებიან, შლამიან პლაჟებსა და მლაშობებზე წყალთან ახლოს; რამდენიმე — უწყლო არიდულ ლანდშაფტებში. ცალკეული სახეობები მაღალ მთებს ეტანებიან. უპირატესად მონოგამური ფრინველებია, რამდენიმე სახეობა ავლენს პოლიგამიისა და პოლიანდრიისადმი მიდრეკილებას. წყვილების შექმნის პროცესი მოიცავს სატიხტიხო ფრენებსა და რთულ საქორწინო თამაშობებს. ბუდე ნიადაგზე არსებულ ორმოს წარმოადგენს, მასში ჩაფენილია მცენარეული მასალა, ზოგჯერ მორთულია კენჭებითა და მოლუსკების ნიჟარებით. დედალი დებს 3–4 კვერცხს; კრუხობასა და ბარტყების გაზრდაში ორივე მშობელი მონაწილეობს.
სქოლიო
*
ტაილერის ოლქი (ტეხასი)
ტაილერის ოლქი (Tyler County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ვუდვილი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
რისალი (კალინგა)
რისალი (წარსულში ცნობილი როგორც ლივანი; ოფიციალურად რისალის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Rizal) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კალინგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 554 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კალინგის მუნიციპალიტეტები
One Piece
„One Piece“(ワンピース ვან პი:სუ) — იაპონური მანგას სერია, დაწერილი და ილუსტრირებული ეიჩირო ოდას მიერ. იგი იბეჭდება ყოველკვირეულ გაზეთ Shueisha-ში, 1997 წლის 22 ივლისიდან. დღემდე გამოცემულია 106 ტანკობონი. სიუჟეტში მოთხრობილია მანკი დ. ლუფის (モンキー・Ⅾ・ルフィ) შესახებ. იგი ახალგაზრდა მეკობრეა, რომელმაც ბავშვობაში შემთხვევით შეჭამა ეშმაკის ხილი (悪魔の実 აკუმა ნო მი) — რეზინა-რეზინა (ゴムゴムの実 გომუ გომუ ნო მი), რის გამოც მისი სხეული იცვლება და რეზინის ხდება. იგი ქმნის დაჯგუფებას, რომელსაც ხალხმა შეარქვა „ჩალის ქუდის მეკობრეები“ და იკვლევს გრანდ-ლაინს, რათა აღმოაჩინოს მსოფლიოს უდიდესი საგანძური და გახდეს მკობრეების შემდეგი მეფე.
მანგა ადაპტირებული იქნა ორიგინალურ ვიდეოანიმაციად, რომელიც 1998 წელს გამოვიდა, ხოლო Toei Animation-მა 1999 წელს გამოუშვა ანიმაციური ტელესერიალიც, რომელიც 1072 ეპიზოდს მოიცავს. Toei-მ აგრეთვე გამოუშვა 13 სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი, ერთი ოვა და 11 სპეციალური სატელევიზიო ეპიზოდი. ჩრდილოეთ ამერიკაში და დიდ ბრიტანეთში ლიცენზია მათ ჩვენებაზე Viz Media-მ მოიპოვა, ხოლო ავსტრალიაში - Madman Entertainment-მა. 4Kids Entertainment-ის მიერ ლიცენზირების შედეგად, One Piece 2004 წელს ჩრდილოეთ ამერიკაში ინგლისურად გამოვიდა, თუმცა მოგვიანებით ლიცენზია გაუქმდა და 2007 წელს მოპოვებული იქნა Funimation-ის მიერ.
მიმოხილვა
ვან პისის სამყარო დასახლებულია ადამიანების და სხვადასხვა რასების, მაგალითად თევზკაცების, გრძელხელა ხალხის, გიგანტების და ბევრი სხვების მიერ. ის დაფარულია ორი დიდი ოკეანით, რომლებსაც ყოფს რედ-ლაინი — დიდი მთების სისტემა, რომელიც სამყაროში ერთადერთი კონტინენტია. გრანდ-ლაინი ეწოდება ოკეანურ დინებას, რომელიც რედ-ლაინის პერპენდიკულარულად მიედინება, რითაც სამყარო იყოფა ოთხ ზღვად: ისტ-ბლუ (East-Blue), ნორთ-ბლუ (North-Blue), ვესტ-ბლუ (West-Blue) და საუთ-ბლუ (South-Blue). გრანდ-ლაინს შემოსაზღვრულია ორი სარტყლით, სახელად „ქალმ-ბელტი“ (Calm Belt), რომლებსაც ახასიათებს შტილი (უქარობა) და წყლის დინებების არ ქონა. მასში ბინადრობენ ზღვის მეფეები (გიგანტური თევზების სახეობა). მათ თავიდან ასარიდებლად საზღვაო ფლოტის გემები იყენებენ ზღვის პრიზმის ქვებს, ყველა სხვა გემი კი იძულებულია, გამოიყენოს უფრო საშიში გზა — რევერს-მაუნტინი (Revers Mountain).
დინებები და ამინდი გრანდ-ლაინზე არ ემორჩილებიან ბუნების კანონებს. ამისდა მიუხედავად, კუნძულების გარშემო ჰავა სტაბილურია. აქ არსებული მაგნიტური ველის გამო ჩვეულებრივი კომპასები არ მუშაობენ, რაც ნავიგაციას უფრო ართულებს, რის გამოც აუცილებელი ხდება სპეციალური კომპასების გამოყენება, რომლებსაც უწოდებენ ლოგ-პოსებს. ლოგ-პოსები ახდენენ ავტოკორექციას თითუეული კუნძულის მაგნიტური ველისთვის.
ვან პისის სამყაროში იყენებენ მოდიფიცირებულ ლოკოკინებს (დენ-დენ მუში) — ლოკოკინებს, რომელებმაც ტექნოლოგიური მოდიფიცირების შედეგად ელექტრონულ სიხშირეებებთან დაკავშირების უნარი მიიღეს, მაგალითად, სატელეფონო ხაზებთან, ფაქსის აპარატებთან, კამერებთან და ა.შ. მათი ნიჟარები შეიძლება გამოყენებულ იქნას კინეტიკური ენერგიის, ქარის, ხმის, სურათების და ტემპერატურის შესანახად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:One Piece კატეგორია:1997 წლის მანგა კატეგორია:1999 წლის ანიმე ტელესერიალები კატეგორია:Funimation კატეგორია:Toonami
დიმიტრი (ლაზარიშვილი)
ეპისკოპოსი დიმიტრი (ერისკაცობაში — დიმიტრი ივანეს ძე ლაზარიშვილი; დ. 16 სექტემბერი, 1870, სოფელ ჯიმითი, სიღნაღის მაზრა — გ. 8 ნოემბერი, 1947, თბილისი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი.
ბიოგრაფია
1889 წელს ჩაირიცხა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, მაგრამ საქართველოს ეგზარქოსის პალადის წინადადებით გამოვიდა სემინარიიდან და 1890 წლის 21 იანვარს იგი აკურთხეს დიაკვნად და სიონის ეკლესიის წიგნის მკითხველად, 1897 წლის 28 მაისიდან ქაშვეთის წმიდა გიორგის სახელობის ეკლესიის დიაკვანია. 1904 წლის 29 თებერვალს ხელდასხმულ იქნა მღვდლად დიაკვნის ადგილზე ქაშვეთში. 1907 წლიდან იმავე ეკლესიის შტატის მღვდელია. 1906-1907 წლებში მუშაობდა თბილისის საეკლესიო მუზეუმის კომიტეტის წევრად და ხაზინადარად. 1908-1912 წლებში პარალელურად მუშაობდა ქართლ-კახეთის ეპარქიის ეკლესიების შემოსავალ-გასავლის წიგნების შემმოწმებელი კომისიის წევრად. 1914 წლის 24 ივლისს დაინიშნა მღვდელმსახურად საველე მოძრავ ჰოსპიტალში N481 - ბრძოლის ველზე (დასავლეთის ფრონტზე). საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, 1918-1920 წლებში, თბილისის საოლქო კრების არჩევით ასრულებდა თბილისის საეპარქიო საბჭოს წევრის მოვალეობას. 1919 წელს აყვანილ იქნა დეკანოზის ხარისხში. 1919-1923 წლებში მუშაობდა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საკათოლიკოსო საბჭოს სამეურნეო ნაწილის გამგედ. 1923 წლის 13 იანვარს დეკანოზი დიმიტრი ლაზარიშვილი კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსისა და საქართველოს საკათოლიკოსო საბჭოს წევრებთან ერთად დაპატიმრებულ იქნა. 1924 წლის მარტში გამართულ სასამართლო პროცესზე ცნეს უდანაშაულოდ.
ციხიდან განთავისუფლების შემდეგ დაუბრუნდა ქაშვეთის ეკლესიას. 1925 წლის 17 ივნისს დაინიშნა თბილისის ოლქის მთავარხუცესის თანაშემწედ, 1926 წლის 17 თებერვალს - საქართველოს საკათოლიკოსო საბჭოს სამეურნეო ნაწილის გამგედ. 1927 წლის 26 ივნისიდან დეკანოზი დიმიტრი ლაზარიშვილი საკათოლიკოსო სინოდის წევრია. 1930 წელს დაინიშნა ქაშვეთის ეკლესიის წინამძღვრად. ამ თანამდებობაზე იყო 1943 წლის მაისამდე.