cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
OneDrive
მეხსიერება
სერვისი მომხმარებლებს სთავაზობს 15 GB მეხსიერებას უფასოდ, ხოლო სტუდენტებს, ერთი წლით, დამატებით 3 GB-ს, ანუ უფასო 18 GB მეხსიერებას. უფრო მეტი მეხსიერებისთვის წარმოდგენილია ფასიანი პაკეტები. 2012 წლის 22 აპრილამდე რეგისტრირებულ მომხმარებლებს, გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, შეეძლოთ უფასოდ აეღოთ 25 GB მეხსიერება. სერვისი შექმილია HTML5-ის ტექნოლოგიით. ბრაუზერიდან ატვირთვისას, თითოეული ატვირთული/ასატვირთი ფაილის მაქსიმალური ზომა შეადგენს 300 MB-ს. ფაილების ატვირთვა შესაძლებელია როგორც ამორჩევის ფუნქციით, ასევე ფაილების გადმოგდებით (Drag and drop) ბრაუზერში, Skydrive-ის ჩანართში. ასევე შესაძლებელია 2 GB-მდე მეხსიერების (თითოეული ფაილის ზომა არ უნდა აღემატებოდეს 2 GB-ს) ფაილების ატვირთვა, ოღონდ ეს მხოლოდ OneDrive-ის დესკტოპ აპლიკაციის (პროგრამა) საშუალებით ხდება. ეს აპლიკაცია ხელმისაწვდომია როგორც Windows-ისთვის, ასევე OS X-ისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:Microsoft
ნასიბა ზეინალოვა
ნასიბა ჯანგირ-ყიზი ზეინალოვა (Nəsibə Cahangir qızı Zeynalova; დ. 20 აპრილი 1916, ბაქო — გ. 10 მარტი 2004, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მსახიობი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1967), აზერბაიჯანის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1974 და 1981). სახელი გაითქვა თავისი კომედიური როლებით.
ცხოვრება
დაიბადა 1916 წლის 20 აპრილს ბაქოში ვაჭრისა და მსახიობის ჯანგირ ზეინალოვის ოჯახში.
1918 წლის მარტის მოვლენების დაწყებამდე ზეინალოვების ოჯახი ირანში გაიქცა. ჯანგირი 1918 წლის ნოემბერში სახლისკენ მომავალი ხომალდში ტიფისაგან გარდაიცვალა, როდესაც გოგონა ორი წლის იყო.
სკოლის პერიოდიდან დაკავებული იყო ხალხური ცეკვებით. 1932 წელს რზა თაჰმასიბის დრამწრეში ჩაირიცხა. 1937 წელს თეატრალური ჯგუფის შემადგენლობაში აზერბაიჯანის ქალაქებში იყო გასტროლებზე. 1938 წლის 4 აპრილს იგი მიიღეს აზერბაიჯანის მუსკომედიის თეატრში, პირველი კატეგორიის მსახიობად. იმავდროულად ჩაირიცხა თეატრალურ ტექნიკუმში სამსახიობო ფაკულტეტზე, რომელიც 1942 წელს დაამთავრა.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში მუსიკალური თეატრის განვითარებაში შეტანილი დიდი წლილისათვის 1960 წლის 24 მაისს — დამსახურებული არტისტის საპატიო წოდება, ხოლო 1967 წელს სახალხო არტისტის საპატიო წოდება მიენიჭა.
გარდაიცვალა 2004 წლის 10 მარტს, ბაქოში. დაკრძალულია საპატიო ხეივანში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მსახიობები კატეგორია:აზერბაიჯანის დიდების ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კასპი
300px|მინიატიურა 300px|მინიატიურა|კასპის ცენტრალური მოედანი კასპი — ქალაქი აღმოსავლეთ საქართველოში, კასპის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. გაშენებულია მდინარე ლეხურის ნაპირებზე, იქ, სადაც მდინარე კვეთს კვერნაქის სერს და გამოდის ვაკეზე. მდებარეობს ზღვის დონიდან 560 მეტრზე, თბილისიდან 48 კილომეტრში. კასპში არის რკინიგზის სადგური. ქალაქად გამოცხადდა 1959 წელს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 13 423 კაცს შეადგენს.
ქალაქში არის სამრეწველო საწარმოები, ჯანდაცვის, განათლებისა და კულტურის დაწესებულებები. კასპში შემორჩენილია ფეოდალური ხანის ეკლესიები — კვირაცხოველი, ღვთისმშობელი და „შუბნიშანი“. ქალაქში დგას გიორგი სააკაძის ძეგლი 1971, (მოქანდაკე მ. ბერძენიშვილი, არქიტ. გ. ჯაფარიძე) და 1941—1945 დიდ სამამულო ომში, ასევე საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის დაღუპულთა მემორიალი.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|100px|დიონისეს ბრინჯაოს ქნდაკება კასპის მუზეუმიდან კასპის ტერიტორიაზე აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალა და მატერიალური კულტურის ძეგლები მოწმობს, რომ აქ ადამიანი უწყვეტად ცხოვრობს ქვის ხანიდან დღემდე. თანამედროვე ქალაქი კასპი დასახლებული ყოფილა ჯერ კიდევ ბრინჯაოს ხანაში. მემატიანე ლეონტი მროველი (XI ს.) ქალაქის დაარსებას მითური მცხეთოსის ძეს ეთნარქ უფლოსს მიაწერს. კასპი იხსენიება უძველეს ქართულ ქალაქებთან (სარკინე, ურბნისი, ოძრხე) ერთად. „მოქცევაი ქართლისაის“ მიხედვით ძვ. წ. I ს-ში მეფე არსუკმა „კასპი შეიპყრა და უფლისციხე განაგო“ კასპი იხსენიება ქართლის გაქრისტიანებასთან დაკავშირებითაც. კასპი განსაკუთრებით V საუკუნეში დაწინაურდა. ქალაქს დიდი სამხედრო-სტრატეგიული და კულტურული მნიშვნელობა ჰქონდა, ჰყავდა საკუთარი სპასალარი და წარმოადგენდა გარკვეული სამხედრო-ადმინისტრაციული ერთეულის „კასპის სასპასალაროს“ ცენტრს. კასპში იზრდებოდა ვახტანგ გორგასალის და მირანდუხტი. VIII ს-ის 30-აინ წლებში არაბთა სარდალმა მურვან-ყრუმ ქალაქი ისე ააოხრა, რომ მასში საბოლოოდ ჩაკვდა საქალაქო ცხოვრება. „და იყო ქალაქი ყრუმდე, ხოლო აწ არს დაბა დიდი“ — აღნიშნავს ვახუშტი ბაგრატიონი, საქართველოს ერთიანი ფეოდალური სამეფოს არსებობის პერიოდში (XI-XV სს). XV საუკუნიდან ეკუთვნოდა მსხვილ ფეოდალურ საგვარეულოს — ამილახვრებს. ადმინისტრაციულად კი ქართლის საერისთავოს შემადგენლობაში იყო. სათავადოთა სისტემის წარმოქმნის შემდეგ (XV ს-ის II ნახევარში ქართლის მეფე სიმონ I-მა კასპი ბარძიმ ამილახვარს ჩამოართვა და სვეტიცხოველს შესწირა. XIX საუკუნეში კასპი სოფლის ტიპის დასახლებას წარმოადგენდა.
1938 წელს სოფელ კასპს დაბის ტატუსი მიენიჭა.
ისტორიული მემკვიდრეობა
კასპში და მის მიმდებარე ტერიტორიაზე შემორჩენილია რამდენიმე მცირე მასშტაბის ისტორიული ძეგლი. ძირითადად ბაზილიკური სტილის ეკლესიები, ასევე ქალაქის ჩრდილოეთ შესასვლელში არსებული ციხე კოშკი „კლდემაღალას ციხე“. ბაზილიკებიდან გამორჩეულია: „თეოდორე ტირონის“ ფეოდალური ხანის ტაძარი ასევე განვითარებული ფეოდალური ხანის კვირაცხოვლის ეკლესია. აღსანიშნავია ასევე ქალაქის მახლობლად არსებული ქრისტიანობამდელი ხანის კლდეში გამოკვეთილი აკლდამები. 1962-1963 წლებში ქ. კასპში მდინარე ლეხურის მარჯვენა ნაპირზე გათხრების შედეგად აღმოჩენილ იქნა გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანის (ძვ. წ. XIV—VIII სს.) სამაროვანი.
2015 წელს კასპის მახლობლად არსებულ არქეოლოგიურ ძეგლ გრაკლიან გორაზე ძვ. წ. VII საუკუნის ტაძარი, ორი საკურთხეველი და საკურთხევლის პოსტამენტზე დღემდე უცნობი დამწერლობის ერთსტრიქონიანი წარწერა გამოვლინდა. დღემდე უცნობი წარწერა გრაკლიანის საკურთხეველზე ყველაზე ადრეულია და საქართველოში დამწერლობის გამოყენების 2700 წლის ისტორიას ცხადყოფს.
რელიეფი და კლიმატი
ქალაქი ძირითადად გორაკ-ბორცვებზეა გაშენებული. იქ სადაც მდინარე ლეხურა კვეთს კვერნაქის სერს და უერთდება მტკვარს. ქალაქის დასავლეთით გაშლილი ვაკეა რომელსაც ადგილობრივად აშურიანის ველს უწოდებენ. ლანტშაფტი ძირითადად სტეპური ტიპისაა.
ჰავა სტეპურიდან ნოტიოზე გარდამავალი. იცის ზომიერად ცივი ზამთარი და მშრალი ცხელი ზაფხული. ჰაერის საშუალო წლის ტემპერატურა 11,4 °C, იანვარში 0,5 °C, აგვისტოში 23 °C. აბსოლუტური მინიმალური ტემპერატურა — 27 °C, აბსოლუტური მაქსიმალური 40 °C. ნალექები 450 მმ წელიწადში.
დემოგრაფია
კასპის მოსახლეობის ზრდა XX საუკუნის მეორე ნახევარში დაიწყო. მას შემდეგ რაც ქალაქმა შეიძინა ინდუსტრიული მნიშვნელობა. ქალაქში მცხოვრებთა უმრავლესობა ეთნიკურად ქართველია. ქართველების გარდა აქ ცხოვრობენ: აზერბაიჯანელები, ოსები, სომხები, რუსები, უკრაინელები, მცირე რაოდენობით ასირიელები და სხვა. საბჭოთა პერიოდში კასპში მნიშვნელოვანი იყო რუსული და უკრაინული მოსახლეობის წილი, მათი უმრავლესობა მეორე მსოფლიო ომის დროს ფრონტის ხაზიდან ევაკუაციის შედეგად დასახლდა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ეთნიკურად სლავური მოსახლეობის დიდმა ნაწილმა კასპი დატოვა.
ეკონომიკა
კასპი საქართველოში საშენ მასალათა წარმოების ცენტრია. აქ არსებული ცემენტის წარმოება ერთ-ერთი უდიდესია ამიერკავკასიაში და ძირითადია საქართველოში. ამჟამად ქალაქში მოქმედებს, ცემენტის, სპირტის, საკონსერვო, საკონდიტრო ქარხნები. ბლოკის, გაჯის, პლასტმასეულობის საამქროები და წისქვილკომბინატი. საბჭოთა ეპოქაში კასპში ასევე მოქმედებდა ცემენტ-შიფერის კომბინატი, ელექტრო და ბლოკის ქარხნები. კასპში წარმოებული პროდუქციის რეალიზაცია ხორციელდება, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე საზღვარგარეთის ქვეყნებში.
კასპის ეკონომიკურ პოტენციალს ზრდის ასევე ის ფაქტი, რომ ქალაქის ტერიტორიაზე გადის ცენტრალური სარკინიგზო მაგისტრალი. ასევე ქალაქის მახლობლადაა ქვეყნის მთავარი საავტომობილო გზა ს1. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით კასპი მოხერხებულად უკავშირდება სხვა ეკონომიკურ ცენტრებს. ქალაქში მსხვილ საწარმოებთან ერთად არსებობს მსუბუქი მრეწველობის ობიექტები.
ტრანსპორტი
კასპის სიახლოვეს გადის საქართველოს მნიშვნელოვანი საერთაშორისო ავტომაგისტრალი: ს1, რომელსაც ემთხვევა ევროპის ავტომაგისტრალი E60. გარდა ამისა კასპში არის რკინიგზის სადგური, რომელიც ამიერკავკასიის ცენტრალური სარკინიგზო მაგისტრალის შემადგენელი ნაწილია. უშუალოდ ქალაქის ტერიტორიაზე გაივლის შიდა სახელმწიფო მნიშვნელობის გზები შ61 და შ63. კასპის ავტოსადგურიდან სრულდება რეისები საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებსა და კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლებში. ქალაქში არსებობს შიდა საქალაქო სამარშრუტო ხაზები.
განათლება და კულტურა
ქალაქში არის კულტურის სხვადასხვა ობიექტები, მათ შორის: ომარ კელაპტრიშვილის სახელობის კასპის კულტურის სახლი, კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, მუსიკალური სკოლა, მოქმედ ტაძართაგან აღსანიშნავია: წმ. ვახტანგ გორგასლის სახელობის საკათედრო ტაძარი, წმ. თეოდორე ტირონისა და წმ. გიორგის სახელობის ეკლესიები. კასპის ტერიტორიაზე განთავსებულია შემდეგი მონუმენტები: გიორგი სააკაძის ძეგლი, მეორე მსოფლიო ომში დაღუპულთა მემორიალი, საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის დაღუპულთა მემორიალი, გ. მაზნიაშვილის, ო. კელაპტრიშვილისა და მ. კოსტავას ბიუსტები. ქალაქში არსებობს კულტურისა და დასვენების რამდენიმე სკვერი.
კასპში არის ხუთი საჯარო და ერთი მუსიკალური სკოლა, მათ შორის უძველესია ქალაქის №1 საჯარო სკოლა, რომელიც 1889 წელს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ინიციატივით დაარსდა. ასევე მოქმედებს კერძო სკოლა-გიმნაზია. საბჭოთა პერიოდში კასპში არსებობდა ინდუსტრიული და პროფესიული ტექნიკუმები, თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახ. უნივერსიტეტის ფილიალი.
განაშენიანება
XX საუკუნის დასაწყისამდე კასპი დაბის ტიპის დასახლებას წარმოადგენდა. 1931 წელს კასპში ცემენტის ქარხანა აშენდა, რამაც საფუძველი დაუდო ქალაქის განვითარებას. შემდეგი 70 წლის მანძილზე კასპი დაახლოებით 8-ჯერ გაიზარდა. ქალაქი იყოფა რამდენიმე სხვადასხვა დროს განაშენიანებულ უბნებად: ძველი კასპი, ქეჩარუხის დასახლება, ვარჯაანის დასახლება, წერტი, ქარწისი, მაცხოვრის უბანი, გერების უბანი, ინდუსტრიული ნაწილი იგივე ქარხნის უბანი და შედარებით გვიან განაშენიანებული: მიკრორაიონების დასახლება (მასივი). კასპს ორ: აღმოსავლეთ და დასავლეთ ნაწილებად ჰყოფს მდინარე ლეხურა. ქალაქში ძირითად საბჭოთა სტილის განაშენიანებაა. ძველი უბნები სტიქიურად, მჭიდროდ არის გაშენებული: აქ ვიწრო, ასიმეტრიული ქუჩებია. მოგვიანებით განაშენიანებულ უბნებში გვხვდება ფართო, გამზირის ტიპის ქუჩები. 70-იან წლებში აშენდა დავით აღმაშენებლის სანაპირო, რის შედეგადაც ქალაქზე გამავალმა მოძრაობამ მ. კოსტავას ქუჩიდან სანაპიროს მიმართულებით გადაინაცვლა. იმავე 70-იან წლებში აშენდა ქალაქის ცენტრალური — გ. სააკაძის მოედანი, 1970 წელს კი ამავე მოედანზე აღიმართა გიორგი სააკაძის მონუმენტი. რაიონის ადმინისტრაციული შენობები ძირითადად განთავსებულია ქალაქის მთავარ მ. კოსტავას ქუჩაზე. კასპში ყველაზე მაღლივი შენობა 8-სართულიანია. ქალაქის სამრეწველო ნაწილი ძირითადად რკინიგზის შემოგარენშია განთავსებული. 2012 წლის 13 დეკემბერს კასპში ეკურთხა წმინდა მეფე ვახტანგ გორგასლის სახელობის საკათედრო ტაძარი, რომელიც მოცულობით უდიდესია შიდა ქართლის რეგიონში არსებულ ტაძრებს შორის, ხოლო საქართველოს ტერიტორიაზე ერთ-ერთი უდიდესი ბაზილიკაა.
რუსეთ-საქართველოს ომი და კასპი
მინი|მარცხნივ|250px|ოკუპანტები კასპში მინი|მარჯვნივ|250px|დაბომბილი ხიდი კასპში 2008 წლის მოვლენებისას თბილისის დაცვის ერთი ხაზი გადიოდა ქალაქ კასპზე. 2008 წლის 12 აგვისტოს 01:19 საათზე კასპი რუსული მოიერიშეების მიერ დაიბომბა. მნიშვნელოვნად დაზიანდა ქალაქში გამავალი საქართველოს რკინიგზის ცენტრალური მაგისტრალი, ადგილობრივი მნიშვნელობის ხიდი, ზარალი მიადგა კასპის ცემენტის ქარხანას, რომელიც საქართველოს მნიშვნელოვან ინდუსტრიულ ცენტრს წარმოადგენს. დაბომბვისას გარდაიცვალა 1 ადამიანი, დაიჭრა დაახ. 17 კაცი. 19 აგვისტოს ქალაქ კასპში შემოვიდა რუს ოკუპანტთა დაახ. 10 ერთეული ჯავშანტექნიკა, რომელთაც დაიკავეს ქალაქის შემოსასვლელები ერთი თვის მანძილზე. მას შემდეგ რაც საოკუპაციო ძალებმა ქალაქი დატოვეს დაზიანებული ინფრასტრუქტურა სრულად აღდგენილ იქნა.
კასპი დღეს
დღეისათვის კასპში მიმდინარეობს სარეაბილიტაციო პროექტები, წყლალ-კანალისა და საგზაო კომუნიკაციების აღდგენა, ქალაქში უკვე შექმნილია გარე განათების სრული ქსელი. ამჟამად მოსახლეობას ინტერნეტი მიეწოდება სრული მოცულობით. ქალაქში განახლდა ცენტრალური სკვერი, მოქმედებს სხვადასხვა ბანკების ხუთი ფილიალი და ბანკომატები. მოქმედებს კულტურის სახლი, რიტუალების სახლი, ინდუსტრიული კოლეჯი, ხუთი საჯარო და ერთი კერძო სკოლა, ორი სახელოვნებო სკოლა, ჭიდაობის სპორტ დარბაზი, საფეხბურთო სკოლა და სტადიონი. კასპს ჰყავს ფეხბურთის ახალგაზრდული კლუბი, (კასპის „განთიადი“) ასევე ქართული ხალხური ცეკვის ანსამბლი („დიდგორი“).
სქოლიო
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის ქალაქები
გრატასებრნი
გრატასებრნი (Emberizidae) — ფრინველების ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. აქვთ 13-20 სმ სიგრძის სხეული, კონუსისებრი ნისკარტი, ზენისკარტსა და ქვენისკარტს შორის დამახასიათებელი ღრიჭოთი; გრძელი, კიდეზე ამოკვეთილი ბოლო. შეფერილობაში ჭარბობს მუღა და ყავისფერი; მამალი დედალზე ლამაზია. ცნობილია გრატასებრთა 197 სახეობა, რომლებიც გავრცელებული არიან ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში. საქართველოში მობუდარია მთის გრატა, ბაღის გრატა, შავთავა გრატა და მეფეტყვია; მოზამთრეა ჩვეულებრივი გრატა; მიმოფრენისას გვხვდება ლერწმის, წიტელნისკარტა, ბოსტნისა და თეთრქუდა გრატები. გრატასებრთა უმრავლესობა მიწაზე ბუდობს, ნაწილი — ბუჩქნარებში. დებენ 3-6 კვერცხს (უმეტეს შემთხვევაში ორჯერ). იკვებებიან სარეველების თესლითა და მავნე მწერებით, რითაც სარგებლობა მოაქვთ ადამიანისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბეღურასნაირნი
Comitas kirai
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
855
თარიღი უცნობია
*
ჯაფარ I იბნ-ალი
ჯაფარ I იბნ-ალი— თბილისის საამიროს ამირა 882–914 წწ. ჯაფარიანთა დინასტიიდან. იხსენიება „მატიანე ქართლისაში“ 914 წლის ახლო ხანებში. 914 წელს, როდესაც აღმოსავლეთ საქართველოში ილაშქრა ირანის აზერბაიჯანის ამირამ აბულ-კასიმ აბუ-საჯის ძემ, თბილისის ამირა ყოფილა ჯაფარ იბნ-ალი. ჯაფარი შეუთანხმდა აბულ-კასიმს, რომელმაც დაანგრია ქართლ-კახეთი.
ბოტსვანა 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბოტსვანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბოტსვანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რუპი კაური
რუპი კაური (დ. 4 ოქტომბერი, 1992) — ინდური წარმოშობის კანადელი პოეტი, ილუსტრატორი და ავტორი. პოპულარობა მოიპოვა სოციალურ ქსელებში ვიზუალური პოეზიის გამოქვეყნებით.
კაურს საყოველთაო ცნობადობა მოუტანა სადებიუტო ნამუშევარმა, პოეტურმა კრებულმა „რძე და თაფლი“ (2014), რომელიც The New York Times-ის ბესტსელერების სიაში წელიწადზე მეტი ინარჩუნებდა ადგილს. მსოფლიო მასშტაბით წიგნის სამ მილიონზე მეტი ეგზემპლარი გაიყიდა. 2017 წელს კაურმა მეორე პოეტური კრებული „მზე და მისი ყვავილები“ გამოაქვეყნა. იმავე წელს პოეტი BBC-ის 100 ყველაზე გავლენიან ქალს შორის დასახელდა.
კაურის შემოქმედების თემებია ურთიერთობები, ემიგრანტობის გამოცდილება და სექსუალური ტრავმა. 2019 წელს ჟურნალმა The New Republic მას „ათწლეულის მწერალი“ უწოდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი კატეგორია:XXI საუკუნის კანადელი ქალი მწერლები კატეგორია:კანადელი ფემინისტი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის კანადელი პოეტები
პოლ ალენი
thumb|პოლ ალენი 2005 წელს. პოლ გარდნერ ალენი (Paul Gardner Allen; დ. 21 იანვარი, 1953, სიეტლი, აშშ — გ. 15 ოქტომბერი, 2018, იქვე) — ამერიკელი მეწარმე, ფილანტროპი და მსოფლიოს ერთ-ერთი უმდიდრესი ადამიანი, რომელმაც 1975 წელს ბილ გეიტსთან ერთად დააარსა კორპორაცია Microsoft.
ალენი დაიბადა ქალაქ სიეტლში, აშშ. კერძო სკოლაში სწავლისას დაუმეგობრდა ბილ გეიტსს, რომელიც მასზე ორი წლით უმცროსი იყო და იზიარებდა მის ინტერესს კომპუტერებში. ვაშინგტონის უნივერსიტეტში ორწლიანი სწავლის შემდეგ თავი დაანება უნივერსიტეტს და პროგრამისტად დაიწყო მუშაობა ბოსტონში.
1975 წელს ქალაქ ალბუკერკეში გეიტსთან ერთად მაიკრსოფტი (Microsoft) დააარსა. გადამწყვეტი როლი ითამაშა 1980 წელს IBM-თან დისკური ოპერაციული სისტემის (DOS) შექმნასთან დაკავშირებით კონტრაქტის დადებაში, რითაც მაიკრსოფტის ფინანსურად წარმატებულ მომავალს დაუდო საფუძველი.
1983 წელს ალენს კიბოს დიაგნოზი დაუსვეს, იგი იძულებული გახდა მაიკრსოფტის მმართველობა დაეტოვებინა, მაგრამ შეინარჩუნა აქციათა ნაწილი და ადგილი დირექტორთა საბჭოში. კიბოსგან რამდენიმეთვიანი სხივური თერაპიის სეანსების შემდეგ განიკურნა.
Microsoft-იდან წამოსვლის შემდეგ ინვესტორის ბიზნეს-კარიერა გააკეთა, წილს ფლობდა ორმოცამდე სხვადასხვა კომპიუტერულ, სამშენებლო და საინვესტიციო ფირმაში. ფლობდა სამ ამერიკულ ფეხბურთის, კალათბურთისა და სოკერის კლუბებსაც. 2009 წელს ჟურნალ „Forbes“-ის მიხედვით მსოფლიოს სიმდიდრით 37-ე ადამიანი იყო.
2009 წელს დაუდგინდა არაჰოჯკინის ლიმფომის დიაგნოზი, გარდაიცვალა 2018 წლის 15 ოქტომბერს, 65 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
The Doors-ის დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია როკ ჯგუფ The Doors-ის დისკოგრაფია.
სქოლიო
კატეგორია:The Doors კატეგორია:როკ-ჯგუფების დისკოგრაფიები
BRICS-ის X სამიტი
BRICS-ის X სამიტი შედგა 2018 წლის 25 — 27 ივლისს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ქალაქ იოჰანესბურგში.
სამიტის თემა: „BRICS აფრიკაში: თანამშრომლობა ინკლუზიური ზრდისა და საერთო კეთილდღეობისთვის მეოთხე ინდუსტრიული რევოლუციის ეპოქაში“.
ვიწრო ფორმატში შეხვედრის წინ, დელეგაციების წევრების მონაწილეობის გარეშე, სი ძინპინგი და ვლადიმერ პუტინი რაღაცაზე ანიმაციურად საუბრობდნენ.
სამიტის დღის წესრიგში შედის ახლო აღმოსავლეთი, ბირთვული უსაფრთხოება, გლობალური ეკონომიკა, ციფრული ეპოქის შესაძლებლობები და გამოწვევები, ასევე სტრატეგიული პარტნიორობის საკითხები.
დღის წესრიგში განსაკუთრებული ადგილი დაეთმო სესიას, რომელიც გაიმართა აფრიკის სახელმწიფოების წარმომადგენლებთან და მრეწველობისა და რეგიონული ასოციაციების ხელმძღვანელებთან ერთად. მათ შორისაა არგენტინა, როგორც G20-ის თავმჯდომარე, თურქეთი, როგორც ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციის ხელმძღვანელი. სამიტზე სულ 12 ქვეყანა იყო წარმოდგენილი.
იოჰანესბურგის სამიტზე ლიდერებმა აღიარეს, რომ მრავალმხრივი სავაჭრო სისტემა უპრეცედენტო გამოწვევების წინაშე დგას. სახელმწიფოები ხაზს უსვამენ ღია გლობალური ეკონომიკის მნიშვნელობას. მხარეები შეთანხმდნენ, ებრძოლონ პროტექციონიზმს პოლიტიკაში, სატარიფო საფრთხეებს და დაადასტურეს თანასწორობისა და დემოკრატიის პრინციპებისადმი ერთგულება.
გარდა ამისა, ხუთი ქვეყნის ლიდერებმა ხაზი გაუსვეს გაეროს სამშვიდობო ოპერაციების მნიშვნელოვან როლს საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების შენარჩუნების საქმეში, ასევე შესაბამის წვლილზე BRICS-ის ქვეყნების ამ სფეროში. BRICS-ის ქვეყნები აღიარებენ გაეროში სამშვიდობო საკითხებზე ასოციაციის წევრებს შორის კავშირებისა და თანამშრომლობის შემდგომი ინტენსიფიკაციის აუცილებლობას და ამ კონტექსტში ცალკე გამოიყოფა სამხრეთ აფრიკის ინიციატივა შექმნას BRICS სამუშაო ჯგუფი სამშვიდობო საკითხებზე.
სამიტის შემდეგ BRICS-ის ქვეყნების ლიდერებმა ხელი მოაწერეს იოჰანესბურგის დეკლარაციას.
სქოლიო
10
ხარები
ხარები (Bovini) — წყვილჩლიქოსან ძუძუმწოვართა ტრიბა ხარისებრთა ქვეოჯახისა. ადრე ხარები ხარისებრთა ქვეოჯახის ერთადერთი ტრიბა იყო, მაგრამ უკანასკნელი კვლევების შედეგად მას დაემატა რამდენიმე ტრიბა, მაგ. ხრახნილრქებიანი ანტილოპები. მოიცავს დღემდე მოღწეულ ცამეტ სახეობას და მათ ქვესახეობებს. თითო-თითო სახეობა ცხოვრობს ევროპაში (დომბა), აფრიკასა (აფრიკული კამეჩი) და ჩრდილოეთ ამერიკაში (ბიზონი), ხოლო დანარჩენი აზიაში. ამ ტრიბის ბევრი წარმომადგენელი ისტორიულ ეპოქაში გადაშენდა. აერთიანებს რამდენიმე ნამარხ გვარსაც.
სქოლიო
კატეგორია:ძროხისებრნი
კადეტთა კორპუსი
კადეტთა კორპუსი — დახურული ტიპის პრივილეგირებული სამხედრო-სასწავლო დაწესებულება რუსეთის იმპერიაში. პირველი კადეტთა კორპუსი გაიხსნა XVII საუკუნის II ნახევარში. 1732 წელს დაარსდა სანქტ-პეტერბურგის კადეტთა კორპუსი. კადეტთა კორპუსებში იღებდნენ თავად-აზნაურთა შვილებს და მათ ამზადებდნენ ოფიცრობისთვის. 1917 წლისთვის რუსეთის იმპერიაში კადეტთა 29 კორპუსი იყო. 1918 წელს რსფსრ-მ კადეტთა კორპუსები დახურა.
საქართველო
1871 წელს, საქართველოში რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ის ჩამოსვლასთან დაკავშირებით, „თერგდალეულთა“ ჯგუფმა ილია ჭავჭავაძის მეთაურობით გადაწყვიტა, რომ იმპერატორისათვის მისართმევ ადრესში შეეტანა მოთხოვნა თბილისში უნივერსიტეტის გახსნის თაობაზე. თავადაზნაურობის მარშალმა რ. ანდრონიკაშვილმა თვითნებურად უარყო ეს გადაწყვეტილება და იმპერატორს წარუდგინა სხვა ადრესი, რომელშიც უნივერსიტეტის ნაცვლად თბილისში კადეტთა კორპუსის გახსნას ითხოვდა (თავს იმით იმართლებდა, რომ უნივერსიტეტში სწავლება ფასიანი იქნებოდა, კადეტთა კორპუსში კი — უფასო). ამ საქციელის გამო ილია ჭავჭავაძემ დაწერა ორი პამფლეტი: „გამოცანები“ და „კიდევ გამოცანები“.
1875 წელს სამხედრო გიმნაზიის (დაარსდა 1871) ბაზაზე გაიხსნა კადეტთა კორპუსი, რომელშიც იღებდნენ საშუალო სამოქალაქო და სამხედრო განათლებას, ენიჭებოდათ უმცროსი ოფიცრის წოდება, წარჩინებულ კურსდამთავრებულებს შეეძლოთ სწავლის გაგრძელება სამხედრო აკადემიაში. კადეტთა კორპუსი ექვემდებარებოდა რუსეთის იმპერიის სამხედრო სამინისტროს სასწავლებელთა მთავარ სამმართველოს. დაიხურა 1917 წელს. შენობა მდებარეობდა თბილისში, გოლოვინის პროსპექტზე (ახლანდ. შოთა რუსთაველის გამზირი 33).
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სამხედრო სასწავლებლები
ბოტსვანა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბოტსვანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბოტსვანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Comitas kuroharai
Comitas kuroharai — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ასკინკილა
ასკინკილა (აღმოსავლეთ საქართველოს მთიან კუთხეებში - "კინკილაობა", "სალაობა", "ლიპარიტი", სვანეთში - "კირინკაჩხვ", ან "ჭირინჭვა") — საბავშვო თამაში, ცალ ფეხზე ხტუნვა-სირბილი. ზოგჯერ დაჭერობანას თამაშისას ერთი ბავშვი ასკინკილა დასდევს დანარჩენებს დასაჭერად; ზოგჯერ ორ გუნდს შორის იმართება შეჯიბრება ასკინკილათი სირბილში. თამაშობენ ასეც: მიწაზე დახაზავენ 8 ან 10 უჯრედს და ასკინკილა ხტომით, ფეხის წვერით გადააქვთ ბრტელი ქვა (სალა) ერთი უჯრედიდან ("ბოსტნიდან") მეორეში; თუ ქვა ხაზზე შერჩა, მოთამაშე "ჩაჭრილია". მოგებულად ის ითვლება, ვინც ბოლომდე "ჩაუჭრელად" გავა. საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში დამოწმებულია თამაშის სხვა ვარიანტებიც. ცნობილია აგრეთვე ასკინკილას უფრო ძველი სახეობები. ასკინკილათი ხტუნვა ხშირად გამოყენებულია სხვა ქართულ თამაშებშიც - დამარცხებულის "დასჯისას".
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხალხური თამაშები
ხვარაზმი
აქემენიდებამდე
არქეოლოგიური გათხრები აფიქსირებენ, რომ ძველი ხორეზმის ტერიტორიაზე ძვ.წ. IV—III ათასწლეულში ნეოლითური ხანის მეთევზეებისა და მონადირეების კელტემინარულ კულტურას. ამ კულტურის პირდაპირი მემკვიდრეა ძვ.წ. II ათასწლეულის ბრინჯაოს ხანის ტაზაბაგიაბის მიწათმოქმედთა და მესაქონლეთა კულტურა. ანტიკური ავტორები ადასტურებენ აგრეთვე, ხორეზმის მცხოვრებთა სავაჭრო ურთიერთობას კოლხეთის სამეფოს ხალხებთან ამუდარიისა და კასპიის ზღვის გავლით, რომელზედაც გაედინებოდა შუააზიური და ინდური საქონელი კავკასიასა და ევქსინის პონტოზე (Εὔξενος Πόντος — შავი ზღვის ძველბერძნული სახელი). ეს დასტურდება, აგრეთვე, მატერიალური კულტურის ძეგლებით, რომლის ელემენტები გვხვდება შუა აზიის, შუამდინარეთისა და კავკასიის უძველესი ძეგლების არქეოლოგიური გათხრებისას.
ალ-ბირუნის თანახმად, წელთააღრიცხვის ძველხორეზმული სისტემები ხორეზმის არსებობას ძვ.წ. XIII საუკუნიდან იწყებენ. რიგი მკვლევარებისა ძველ ხორეზმთან აიგივებენ ავესტაში მოხსენიებულ ჩრდილოეთის ქვეყანას, «აირიანემ-ვეჯოს». გადმოცემის თანახმად, აქ დაიბადა ზოროასტრიზმის ფუძემდებელი ლეგენდარული ზარათუშთრა.
ძვ.წ. I ათასწლეულის დასაწყისში ის დაკავშირებულია ამირაბადის კულტურასთან. ამ პერიოდის ქალაქები წარმოადგენს პირუტყვის შესანახ უზარმაზარ თავშესაფრებს, სადაც ათასობით ადამიანი ცხოვრობდა. ასეთი დასახლებების აღწერა მოცემულია ავესტაში.
სახელწოდება ხორეზმი პირველად გვხვდება ძვ.წ. VIII—VII საუკუნეებში. არსებობს სახელწოდების მრავალნაირი ინტერპრეტაცია: ერთი ეტიმოლოგიით „მკვებავი მიწა“, მეორეთი - „დაბალი მიწა“. ზოგიერთი თვლიდა, რომ სახელწოდება ხორეზმი ითარგმნება, როგორც „ხურიტების ქვეყანა“ — ხვარიზამი. დაახლოებით ძვ.წ. VIII—VII საუკუნეებში ხორეზმი იწყებს თავისი ისტორიის ახალ ერას, როცა ხორეზმელებმა ალ-ბირუნის გადმოცემით დაიწყეს წელთაღრიცხვა მეფეთა მმართველობიდან. ამ პერიოდიდან ხორეზმი ხდება ძლიერი ცენტრალიზებული სახელმწიფო, რაზეც მეტყველებენ ძვ.წ. VIII—VI ს.ს. გრანდიოზული ნაგებობანი და საირიგაციო შენობები.
აქემენიდების პერიოდში
ძვ. წ. VI საუკუნის შუა ხანებში ხორეზმი გახდა აქემენიდების იმპერიის ნაწილი. სავარაუდოდ ის დაიპყრო კიროსმა. კიროსმა თავისი ვაჟი ტანოქსიარკა დანიშნა ხორეზმის, ბაქტრიის და პართიის მმართველად. ხორეზმი მოხსენებულია აგრეთვე დარიოს I-ის ბეჰისტუნის კლდის წარწერაში. ჰეროდოტე თავის ისტორიაში გვეუბნება, რომ ხორეზმი შედიოდა სპარსეთის იმპერიის მე-16 სატრაპიაში, ეგრეთვე, გადმოგვცემს, რომ ხორეზმელები მონაწილეობდნენ ძვ.წ. 480 წელს ბერძენ-სპარსელტა ომებში. ხორეზმელები მონაწილეობდნენ აქემენიდების სპარსეთის დედაქალაქ - პერსეპოლისის მშენებლობაში. მეომარი ხორეზმელები მსახურობდნენ აქემენიდების იმპერიის სხვადასხვა ნაწილებში. ერთ-ერთი მათგანი, სახელად დარგომანი მოხსენებულია ზემო ეგვიპტეში. ბეჰისტუნის კლდეზე შემონახულია ძველ ხორეზმელთა ნახატები.
ჯერ კიდევ ალექსანდრე მაკედონელის შუა აზიაში ლაშქრობამდე ხორეზმელებმა აქემენიდებისაგან დამოუკიდებლობა მოიპოვეს. ძვ.წ. V საუკუნეში არამეული დამწერლობის საფუძველზე ხორეზმელებმა სექმნეს საკუთარი ანბანი. ძველი ნაქალაქარის ტოპრაკ-ყალას ადგილას არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს ხორეზმულ ენაზე შექმნილი დოკუმენტების საცავი. ხორეზმული ანბანი გამოიყენებოდა VIII საუკუნემდე. ხორეზმელთა ძირითადი რელიგია იყო ზოროასტრიზმი. ძველი ხორეზმის ზეგლტა არქეოლოგიური გამოკვლევებისას აღმოჩენილი იქნა ასუარები — თიხის ყუთები, გარდაცვლილი ადამიანების ძვლების დასაკრძალად.
ალექსანდრე მაკედონელის ლაშქრობათა შედეგად, აქემენიდების სახელმწიფო განადგურებულ იქნა. ძვ.წ. 328 წელს ხორეზმის მმართველმა ფარასმანმა ალექსანდრესთან გააგზავნა ელჩობა თავისი ვაჟის, ფრატაფერნის მეთაურობით და სესთავაზა მას ამიერკავკასიაში ლაშქრობა, მაგრამ ალექსანდრეს სხვა გეგმები ჰქონდა და ამ წინადადებაზე უარი განაცხადა.
ხორეზმი ადრეულ შუა საუკუნეებში
ძვ.წ IV — ახ.წ.I ს.ს. ხორეზმი ძლიერი სახელმწიფო იყო.
ძველი ხორეზმის მმართველებიდან, ჯერჯერობით, შემორჩენილია მხოლოდ იმ მმართველთა სახელები, რომელთაც თავისი სახელით აქვთ მოჭრილი მონეტები. ესენია, არტავი - ძვ.წ. I საუკუნის მმართველი, არტრამუში ძვ.წ. II — ახ. წ. III ს.ს. მმართველი, ვაზამარი III ს. მეორე ნახევრის მმართველი და სხვ.
ამ პერიოდში აიგო მრავალი გამაგრებული ქალაქი მძლავრი კედლებითა და კოშკებით, რომლებიც წარმოადგენენ უდაბნოს მხრიდან ოაზისის საზღვრების დამცავი ციხე-სიმაგრის ერთიან სისტემას. აღმოჩენილი საბრძოლო მასალები ადასტურებს, რომ ამ პერიოდში დიდ როლს ასრულებდა სახალხო ლაშქარი და ჯერ კიდევ არ არსებობდა პროფესიული ჯარი. დაახლოებით ძვ.წ. 175 წელს ხორეზმი შევიდა კანგიუის შემადგენლობაში.
ძვ. წ. I ს, უკანასკნელ მესამედში კანგიუის შემადგენლობაში ხორეზმი გვევლინება, როგორც დასავლეთის ჰუნების უძლიერესი მოკავშირე. ამ დროისათვის ხორეზმის ხელისუფლება ვრცელდება ჩრდილო-დასავლეთით დიდ მანძილზე. „ხანის უმცროცი დინასტიის ისტორიის“ ცნობებით, ჩვ. წ. დასაწყისიდან ხორეზმი (რომელიც მოიხსენება აქ, როგორც კანგიუი „კანგლების ქვეყანა“) იმორჩილებს ალანთა ქვეყანას, რომელიც იმ დროისათვის გადაჭიმული ყოფილა ჩრდილოეთ არალისპირეთიდან აღმოსავლეთ აზოვისპირეთამდე.
სავარაუდოდ, ახ.წ. I-II ს.ს. ხორეზმი იმყოფებოდა ქუშანის სამეფოს გავლენის ქვეშ. IV ს. დასაწყისში ფადიშაჰ აფრიგის დროს ხორეზმის დედაქალაი ხდება კიატი. მომდევნო IV-VIII ს.ს. ხორეზმი ქალაქები გაპარტახებული ჩანს. 305-995 ხორეზმს მართავს აფრიგიდების დინასტია, რომლის წარმომადგენლები ატარებდნენ ხორეზმშაჰის ტიტულს. 567-658 წწ. ხორეზმი იყო თურქთა ხაკანატის დაქვემდებარებაში.
არაბთა დაპყრობებიდან სელჩუკებამდე
არაბთა პირველი გამოცენა ხორეზმში მე-7 საუკუნიდან ხდება. 712 წელს არაბმა სარდალმა ქუთეიბა იბნ მუსლიმმა დაიპყრო ხორეზმი. ის მკაცრად გაუსწორდა ხორეზმის არისტოკრატიას და განსაკუთრებით კი ხორეზმელ სწავლულებს. როგორც ალ-ბირუნი გადმოგვცემს, ყველა შესაძლო საშუალებით უსწორდებოდა ქუთეიბა მათ, ვინც ხორეზმული წერა-კითხვა იცოდა. ასე რომ, ყველაფერი დავიწყებას მიეცა, თუ კი რაიმე იყო ცნობილი მათში ისლამის გამოჩენამდე.
არაბული წყაროები თითქმის არაფერს გვეუბნება ხორეზმის შესახებ მომდევნო ათწლეულების შესახებ. სამაგიეროდ, ჩინური წყაროები გვამცნობს, რომ ხორეზმშაჰი შაუშაფარი 751 წელს ელჩობას აგზავნის ჩინეთში, რომელიც იმ დროისათვის ებრძოდა არაბებს. ამ დროს ხდება ხანმოკლე პოლიტიკური კავშირი ხორეზმსა და ხაზარეთს შორის. მიუხედავად ამისა, VIII საუკუნის ბოლოს ჩანს, რომ უკვე შაუშაფარის შვილიშვილი ღებულობს არაბულ სახელს აბდალაჰს და თავის მონეტებს ჭრის არაბი მმართველის სახელით.
X საუკუნეში იწყება ხორეზმის ქალაქთა ახალი აღმავლობის პერიოდი. არაბული წყაროები გვიხატავენ ხორეზმის ეკონომიკური აღმავლობის სურათებს. ამასთა, ხორეზმის ვაჭართა არენა ხდება თურქმენეთის და დასავლეთ ყაზახეთის სტეპები. აგრეთვე, ვოლგისპირეთი—ხაზარეთი და ბულგარეთი და აღმოსავლეთ ევროპის ფართო სლავური სამყარო. აღმოსავლეთ ევროპასტან ვაჭრობის თვალსაზრისით, ხორეზმის ქალაქთა შორის პირველ ადგილზე იდგა ურგენჩი. 995 წელს უკანასკნელი აფრიგიდი აბუ-აბდალა მუჰამადი ტყვედ ჩაუვარდა ურგენჩის ემირ მამუნ იბნ-მუჰამადს, რომელმაც სიცოცხლეს გამოასალმა იგი. ხორეზმი გაერთიანდა ურგენჩის ხელისუფლების ქვეშ.
ამ პერიოდის ხორეზმი გამოირჩეოდა მაღალი განათლების დონით. ხორეზმული წარმოშობის ცნობილ ადამიანთა შორის იყვნენ ისეთი ცნობილი ადამიანები, როგორიცაა: მოჰამად იბნ-მუსა ალ-ხორეზმი, იბნ-ერაყი, აბუ რეიჰან ალ-ბირუნი ალ-ჩაგმინი და სხვ.
1017 ხორეზმის ხელისუფალი გახდა სულთანი მაჰმუდ ღაზნევი, ხოლო 1043 წელს იგი დაპყრობილ იქნა თურქ-სელჩუკები ს მიერ.
ხორეზმშაჰების სახელმწიფო
220px|მინიატიურა|ალა ალ-დინ ტეკეშას მავზოლეუმი ურგენჩში thumb|მარცხნივ|ხორეზმშაჰების სახელმწიფო 1220 წ. 1043 წელს ხვარაზმი სელჩუკებმა დაიპყრეს. XI ს.დასასრულიდან ურგენჩში ე.წ. დიდი ხვარაზმშაჰების დინასტია. თექეშ იბნ ილ-არსლანმა (1172-1200) ხვარაზმი სელჩუკებისაგან გაათავისუფლა. (1194) თექეშის ვაჟის მუჰამად II ალა ალ-დინის (1200-1220) დროს ხვარაზმშაჰების სახელმწიფოს საზღვრები გადაჭიმული იყო კასპიის ზღვის ჩრდ. სანაპიროდან სპარსეთის ყურეში და კავკასიიდან ჰინდუქუშამდე. 1220 წელს ჩინგიზ-ყაენის ჯარების თვდასხმის შედეგად ხვარაზმშაჰების სახელმწიფო დაიშალა, ხვარაზმი ოქროს ურდოში მოექცა. XIV ს. II ნახევარში ხვარაზმის კულტურამ ახალი აღმავლობა განიცადა. 1388 წელს თემურლენგმა ურგენჩი დაანგრია და მთელი ხვარაზმი დაიმორჩილა. თითქმის საუკუნე გრძელდებოდა ხვარაზმისათვის ბრძოლა თემურიდებსა და ოქროს ურდოს ყაენებს შორის. 1512 წელს ხვარაზმს მართავდა ჯუჩის შთამომავლობის დინასტია (XVII ს. ბოლომდე) მოგვიანებით კი — უზბეკი სარდლები იყვნენ ყუნღირათის ტომიდან, თუმცა ტახტზე ფორმალურად ჩინგიზ-ყაენის შთამომავლები იყვნენ. XVII ს.დასაწყისში ხვარაზმის დედაქალაქი იყო ხივა, რომლის არქიტექტურული ანსამბლები გვიანდელი ფეოდალური ხვარაზმის არქიტექტურისა და დეკორატიულ-მონუმენტური ხელოვნების ნიმუშებს წარმოადგენს.
მონღოლთა პერიოდი
1218 ჩინგიზ-ხანმა ელჩობა გააგზავნა ხორეზმში წინადადებით - კავშირი შეეკრათ. ხორეზსმშაჰი ალა ად-დინ მუჰამედ II-მ უარყო ეს წინადადება იმ მიზნით, რომ მონღოლები არ იყვნენ საიმედო პარტნიორები და ოტრარის მმართველის, კაირ ხანის წინადადებით ელჩები ჩამოახჩო. ჩინგიზ ხანმა მოითხოვა კაირ ხანის გადაცემა, მაგრამ პასუხად მუჰამედმა კვლავ ჩამოახრჩო ერთ-ერთი ელჩი წარგზავნილთაგან. 1219 წლის გაზაფხულზე, ჯერ კიდევ არ ჰქონდა ჩინეთი დაპყრობილი ბოლომდე, ჩინგიზ ხანმა 200 ათასიანი ლაშქარი გაგზავნა ხორეზმში. ხორეზმშაჰმა ვერ გაბედა გენერალური ბრძოლის გამართვა. მას არც კი გამოუცხადებია მობილიზაცია, მთელი თავისი ლაშქარი უცვლელად დატოვა სახელმწიფოს სხვადასხვა ქალაქებსა და ციხესიმაგრეებში გადანაწილებული მცირე-მცირე ჯგუფებად. ამის გამო ხორეზმის ყველა მსხვილი ქალაქი ერთი მეორის მიყოლებით ეცემოდა მონღოლთა შემოტევისას. ყველა მათგანი განადგურდა და ხორეზმელთა უმრავლესობა დაიხოცა. ხორეზმშაჰმა გადარჩენილი ჯარის ნაწილებით, ჯერ თავის ირანულ სამფლობელოებს შეაფარა თავი, შემდეგ კი მცირე რაზმით გაიქცა კასპიისპირა ოლქში და გარდაიცვალა კუნძულ აბესკუნზე (კუნძული, ამჟამად, მთლიანად წყალის ქვეშ არის მოქცეული), მდინარე მტკვრის დელტაში, კასპიის ზღვაში. ხორეზმშაჰების სახელმწიფომ არსებობა შეწყვიტა.
1220 წელს ხორეზმი შევიდა მონღოლთა იმპერიაში, მოგვიანებით კი ჯუჩის ულუსში. ამ პერიოდში ხელახლა აშენდა ურგენჩი. ის გახდა ცენტრალური აზიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრი. ხორეზმულმზ კულტურამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ოქროს ურდოს კულტურულ განვითარებაში.
1359 წელს ხორეზმმა სუფი-ყუნგრადების მეთაურობით კვლავ მოიპოვა დამოუკიდებლობა. 1370 წლამდე ხორეზმის მეთაური იყო ჰუსეინ სუფი, ტონგრადის ვაჟი ყუნგრადების დინასტიის. 1372 წელს ხორემის წინააღმდეგ გაილაშქრა თემულრ-ლენგმა, მისი ჯარი გამოვიდა ქალაქ სამარყანდიდან, აიღო ქალაქი ბუხარა და ხორეზმელთა ციხე კიატი. ჰუსეინ სუფიმ დიდხანს ვერ გაუძლო წინააღმდეგობა და ალყაშემორტყმულ ხორეზმში გარდაიცვალა. გარდაცვალების შემდეგ კი ტახტზე ავიდა მისი უმცროსი ძმა იუსუფ სუფი. 1376 წელს ხორეზმი შევიდა თემურის იმპერიაში, მისი მმართველები კი გაიქცნენ ოქროს ურდოში.
ხორეზმი XVIII-XIX საუკუნეებში
1770-ანი წლებიდან ხორეზმის ხელისუფლებაში მოვიდნენ უზბეკური წარმომავლობის ყუნგრადების დინასტია. დინასტიის დამფუძნებელი იყო მუჰამედ ამინ-ბიი. ამ პერიოდში დედაქალქ ხივაში აიგო ხორეზმის არქიტექტურის შედევრები. 1873 წელს მუჰამედ რაჰიმ-ხან II-ის მმართველობის დროს ხორეზმი გახდა რუსეთის ვასალი. 1920 წლამდე გაგრძელდა ყუნგრადების მმართველობა. ისინი საბჭოთა თურქესტანთან ორი ომის შემდეგ წითელი არმიის გამარჯვების შედეგად ჩამოგდებულ იქნენ ტახტიდან.
გენტი
გენტი, განი (Gent, Gand) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბელგიაში, ფლანდრიის რეგიონში. აღმოსავლეთი ფლანდრიის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. თავდაპირველად დაარსდა, როგორც ახალშენი, მდინარეების - შელდისა და ლისის შერწყმის ადგილზე. შუა საუკუნეებში გადაიქცა ჩრდილოეთი ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე დიდ და მდიდარ ქალაქად. 1300 წელს მოსახლეობა 60 000 ადამიანს შეადგენდა, 1400 წელს 70 000 ადამიანს, ხოლო 1500 წლის შემდეგ მალევე ქალაქის მოსახლეობამ 175 000 ადამიანს გადააჭარბა. დღესდღეობით მშვიდი ქალაქია პორტითა და უნივერსიტეტით. ქალაქში არის საფეხბურთო კლუბი გენტი.
კონქი
ლიტერატურა
კატეგორია:არქიტექტურული ელემენტები
გენტი
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიის ქალაქები კატეგორია:ფლანდრიის ქალაქები
ბაქსანი (ქალაქი)
ბაქსანი — ქალაქი რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკაში. არის ბაქსანის რაიონის ცენტრი, ქალაქის სტატუსი მიიღო 1967 წელს. გასენებულია მდინარე ბაქსანის მარცხენა ნაპირზე, ნალჩიკიდან 24 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:ყაბარდო-ბალყარეთის ქალაქები
კეტი უაიტი
კეტრინ რებეკა უაიტი (ცნობილი როგორც ”კეტი”) — ინგლისელი პოპ მომღერალი. 2007 წელს ჟიულ დე მარტინოსთან ერთად ჩამოაყალიბა ბრიტანული პოპ-დუეტი The Ting Tings. წარმოშობით დიდი მანჩესტერის პატარა ქალაქ ლიდანაა. პირველ წარმატებას, მომღერლის ამპლუაში, გოგონათა პანკ-როკ-ტრიოში TKO მიაღწია. ამ პერიოდში კეტის მამამ, დევიდ უაიტმა, ტექსტების ავტორ ჟიულ დე მარტინოს ტრიოსათვის სიმღერების დაწერა დაავალა. გავიდა წლები და ამ ორმა ადამიანმა ჯერ ბანდა Dear Eskiimo, შემდგომ კი დღეისათვის სახელგანთქმული დუეტი The Ting Tings ჩამოაყალიბა.
ადრეული წლები
გაიზარდა ფერმაში, ლოუტაუნში, გოლბორნის გარეუბანში (დიდი მანჩესტერი, ინგლისი) მამა დევიდთან, დედა ლინთან და და ელენასთან ერთად. იქვე დაამთავრა სკოლა. 12 წლის იყო კეტი, როდესაც მისმა ბაბუამ, კენ უაიტმა, სახალხო ლატარიაში £6.6 მილიონი მოიგო. მან შვილებს - დევიდს, სტეფანსა და რიჩარდს, თითოეულს £1 მილიონი აჩუქა.
ინტერვიუები
კატეგორია:ბრიტანელი მომღერლები კატეგორია:ბრიტანელი პოპ-მომღერლები კატეგორია:The Ting Tings კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1983
გუბერნატორი-ხენეროსო
გუბერნატორი-ხენეროსო (ოფიციალურად გუბერნატორი-ხენეროსოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Governor Generoso; Bayan ng Governor Generoso) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 59 891 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ დავაოს მუნიციპალიტეტები
სემიტური ენები
მინი|სემიტური ენების ისტორიული განაწილების დაახლოებითი რუკა სემიტური ენები — აზიისა და აფრიკის კონტინენტზე გავრცელებული მონათესავე ენები, რომელთა ფიქსირებული ისტორია 6 ათას წელს მოიცავს. სემიტურ ენებს ყოფენ აღმოსავლურ (აქადური — მესოპოტამიაში) და დასავლურ შტოებად. დასავლური თავის მხრივ იყოფა ჩრდილოურ სემიტურად (ამორეული, უგარითული, არამეული, ებრაული, მოაბური, ფინიკიური), რომლებიც სირია-პალესტინაშია გავრცელებული, და სამხრეთულ სემიტურად (არაბული, ეთიოპიური), რომლებიც არაბეთის ნახევარკუნძულსა და აფრიკის კონტინენტზეა გავრცელებული. დროთა განმავლობაში ხმარებიდან გამოდიოდნენ ცალკეული სემიტური ენები, ან ამა თუ იმ ენის გარკვეული დიალექტები. დღეს ცოცხალ ენებად აღარ ითვლება აქადური, ამორეული, ფინიკიური და უგარითული, არამეულისა და ეთიოპიურის მთელი რიგი ლიტერატურული დიალექტები, მათ შორის კლასიკური კლასიკური სირიული, მანდეური, გეეზი. XX საუკუნის 20-იან წლებამდე არსებობდა თვალსაზრისი, რომ სემიტური ენები ქმნიან ერთ ენობრივ ოჯახს, რომელიც ხასიათდება მორფოლოგიური თუ სინტაქსური სტრუქტურის საერთო ტიპით, ბგერათა შესატყვისობის მკაცრი კანონზომიერებით. შემდგომში მას დაუპირისპირდა მოსაზრება სემიტური და ე.წ. ქამიტური ენების გენეტიკური ერთიანობის შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
*
ბოტსვანა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბოტსვანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბოტსვანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დინამოს სტადიონი (კრასნოდარი)
დინამო — არის სტადიონი კრასნოდარში. ერთ-ერთი უძველესი სპორტული ობიექტი კრასნოდარის მხარეში. მდებარეობს ცენტრალურ მიკრორაიონში. 2012 წლიდან მიმდინარეობს მისი სარეკონსტრუქციო სამუშაოები. დინამოს სტადიონი ცნობილია მსოფლიო ჩემპიონის მარია აბაკუმოვას წყალობით.
ისტორია
სტადიონი აშენდა 1932 წელს. იმ წლებში ეს იყო უდიდესი სპორტული ობიექტი ჩრდილოეთ კავკასიაში, რომლის ტრიბუნებიც დაახლოებით 6 ათას ადამიანს იტევდა.
დიდი სამამულო ომის დროს აქ შეიქმნა მებრძოლების ბატალიონები, რომლებსაც წვრთნიდნენ ფაშისტურ დესანტთან საბრძოლველად.
ნაცისტების მიერ 1942 წლის აგვისტოში ქალაქის აღების შემდეგ, სამხედრო ტყვეთა ბანაკი ნომერ 162-ე განთავსებული იყო სწორედ დინამოს სტადიონის ტერიტორიაზე, სადაც ათი ათასამდე წითელი არმიელი იყო დატყვევებული.
ომის დასრულების შემდეგ, კრასნოდარში დანგრეული სტადიონის აქტიური აღდგენა დაიწყო. ეს სამუშაოები დასრულდა 1951 წელს.
აღნიშნული რეკონსტრუქციის შედეგად, სტადიონის ტევადობა 11 ათასამდე გაიზარდა. სტადიონი ყოველწლიურად მასპინძლობდა სპორტის სხვადასხვა სახეობების ღონისძიებებს, ძირითადად კი ფეხბურთის მატჩებს.
1958 წელს, ნიკიტა ხრუშჩოვის კრასნოდარში, დინამოს სტადიონზე ვიზიტის დროს, მან მონაწილეობა მიიღო ხალხმრავალ მიტინგზე, რომელიც გადაღებული იყო საკავშირო ჟურნალის ჟურნალ „დღის ამბების თვის“.
2004 წელს კრასნოდარის ყუბანის სარეზერვო გუნდმა საშინაო მატჩები გამართა სტადიონზე. 2009 წელს სტადიონზე ინვესტორი გამოჩნდა, რომელსაც სურდა მის მაგივრად სავაჭრო ცენტრის აშენება, თუმცა საბოლოო ჯამში ეს არ მოხდა.
რეკონსტრუქცია
XX საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისიდან სტადიონი არ გარემონტებულა. 2010 წელს ის საგანგებო მდგომარეობაში იყო. დინამოს სტადიონის რეკონსტრუქცია 2012 წელს დაიწყო მას შემდეგ, რაც მემორანდუმი გაფორმდა კრასნოდარის ტერიტორიის ადმინისტრაციასა და სს „დინამო-ყუბანს“ შორის.
რეკონსტრუქციის პროექტის თანახმად, სტადიონის ტერიტორიაზე უნდა აშენდეს სპორტსმენების დასასვენებელი ადგილი, სამედიცინო რეაბილიტაციის ცენტრი, დახურული არენა აკადემიისთვის, საცურაო აუზი და მანქანებისთვის მიწისქვეშა პარკინგი.
2012 წელს დაანგრიეს ყველა ძველი შენობა და სტენდი, თავიდანვე დაიწყო ფუნდამენტურად ახალი ობიექტის მშენებლობა.
ამ დროისთვის უკვე აღმართულია ახალი სტენდები, ქვესადგურები, განათების ანძები, მიწისქვეშა პარკინგი და ასევე დასრულებულია ფასადის მოპირკეთებაც. საერთო ჯამში, 2017 წელს ობიექტის მშენებლობაში განხორციელდა 1,8-დან 2 მილიარდ რუბლამდე, საწყისი შეფასებით 1,5 მილიარდი ინვესტიცია.
ყაზახეთის საპროტესტო აქციები (2022)
საპროტესტო გამოსვლები ყაზახეთში დაიწყო 2022 წლის 2 იანვარს, მას შემდეგ, რაც გაზზე ფასები მკვეთრად გაიზარდა, რაც ყაზახეთის მთავრობის განცხადებით, გამოწვეული იყო მასზე მაღალი მოთხოვნით და ფასის პოლიტიკის რეგულაციით. საპროტესტო გამოსვლები თავდაპირველად დაიწყო სანავთობო ქალაქ ჟანაოზენში, მაგრამ სწრაფად მოედო ქვეყნის სხვა ქალაქებსაც, მათ შორის ქვეყნის უდიდეს ქალაქ ალმათისაც. საპასუხოდ, პრეზიდენტმა ყასიმ-ჟომართ თოყაევმა გამოაცხადა საგანგებო მდგომარეობა მანგისთაუს რაიონსა და ალმათიში, რაც 5 იანვრიდან ამოქმედდა. იმავე დღეს გადადგა ქვეყნის მთავრობა პრემიერ-მინისტრის, ასქარ მამინის ხელმძღვანელობით.
სქოლიო
კატეგორია:2022 წლის საპროტესტო გამოსვლები
განკანონება
განკანონება — ძველ საქართველოში საეკლესიო სჯულის ან სამონასტრო წესდებულების დამრღვევი სასულიერო თუ საერო პირის დასჯა საეკლესიო-სამონასტრო ხელისუფლების მიერ. დანაშაულისდა მიხედვით არსებობდა სხვადასხვაგვარი სასჯელი — შეგონება, მონანიება, ხარისხ-პატივის აყრა, ეკლესია-მონასტრისაგან განკვეთა-გაძევება, აგრეთვე ზოგი სხეულებრივი და ქონებრივი სასჯელი და სხვა; ასეთ სასჯელს, კერძოდ, ქონებრივს, საკანონო ეწოდებოდა.ზოგი ამ სასჯელთაგანი საერო სასჯელს ემატებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი კატეგორია:სასჯელები
მანსორ იბნ-ჯაფარი
მანსორ იბნ-ჯაფარი — თბილისის საამიროს მეორე ამირა 914–952 წწ. ჯაფარიანების დინასტიიდან, ჯაფარ I იბნ-ალის ძე. მისი არსებობა დასტურდება ნუმიზმატიკური მასალის მიხედვით. ეს იყო თბილისის პირველი ამირა, რომელმაც თავისი სახელით მოჭრა ფული. მისი სახელი, ხალიფა მუტის სახელთან ერთად, აღნიშნულია ჰიჯრით 342 და 343 წლებში (ე.ი 953/954 და 954/955 წწ.) თბილისში მოჭრილი არაბული ვერცხლის დირჰემებზე. ხალიფას სახელით მოჭრილი უკანასკნელი ჩვენთვის ცნობილი თბილისური დირჰემი 942/943 წლისაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ამირები
Synchronicity (ალბომი)
Synchronicity (სინქრონულობა) — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის მეხუთე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 1983 წლის 1 ივნისს.
მიმოხილვა
ალბომის სახელწოდება მომდინარეობს ართურ კესტლერის ნაწარმოებიდან „დამთხვევის საბაბი“, რომელშიც ნახსენებია კარლ იუნგის მიერ შემუშავებული სინქრონულობის თეორია. სტინგმა, რომელიც თავად კითხულობდა კესტლერს, უკვე დაარქვა ჯგუფის წინა ალბომს Ghost in the Machine, მისი ერთ-ერთი წიგნის მიხედვით.
ამ ალბომით ჯგუფი მოსცილდა რეგეის გავლენას და შექმნა ინსტრუმენტული სტრუქტურებით მდიდარი დისკი, რომელზეც დიდ როლს თამაშობდა სინთეზატორი. ემბიენტური მუსიკის გავლენა იგრძნობდა სიმღერებში „Tea in the Sahara“ და „Walking in Your Footsteps“, მაგრამ ჯგუფი ასევე ჩვეულ ენერგიულ ნომრებს ასრულებს, როგორიც არის Synchronicity I. ალბომში ასევე შეტანილია ენდი სამერსის ისტერიული Mother და სტიუარტ კოუპლენდის სატირული „Miss Gradenko“.
ალბომის ჩაწერის დროს ყველა ცალკეულ ოთახებში მუშაობდა, დაძაბულობა ჯგუფში მატულობდა. შემდგომში ეს იქცა ჯგუფის დაშლის ერთ-ერთ მიზეზად.
სიმღერა O My God ეფუძნება სტინგის წინა ჯგუფის, Last Exit ამავე სახელწოდების სიმღერას.
დისკის ყველაზე პოპულარულ ჰიტად იქცა „Every Breath You Take“, თუმცა მსმენელმა ასევე დიდი სიამოვნებით მიიღო სინგლები „King of Pain“, „Synchronicity II“ და „Wrapped Around Your Finger“.
სქოლიო
კატეგორია:The Police-ის ალბომები კატეგორია:1983 წლის ალბომები კატეგორია:A&M Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჰიუ პეჯემის პროდიუსერობით
გუახარო
გუახარო (Steatornis caripensis) — ფრინველი უფეხურასნაირთა რიგისა. ერთადერთი სახეობაა გვარსა და ოჯახში. ტიპობრივი გამოქვაბულის ბინადარია. სხეულის სიგრძე 55 სმ აღწევს, ფრთების შლილი 1 მ. აქვს მაგარი ნისკარტი, პირის ირგვლივ გრძელი, უხეში ჯაგრები, რომლებიც ეხმარება სიბნელეში ექოლოკაციის საშუალებით ორიენტირებაში, წაბლისფერ-მურა აქა-იქ თეთრკოპლებიანი ბუმბული. გვხვდება სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთი ნაწილის მთებში, აგრეთვე კუნძულ ტრინიდადზე. იკვებება ღამით პალმისა და დაფნისებრთა ნაყოფით, რომელსაც ყნოსვით აგნებს. ინელებს მხოლოდ ნაყოფის რბილობს, ამონთხეული თესლითა და ნერწყვით კი ბუდეს იკეთებს. ბუდობს ჯგუფებად. დებს 2-4 კვერცხს. ბარტყები ბუდეში 4 თვემდე რჩებიან და ძლიერ სუქდებიან. მათ ქონს ინდიელები საჭმელად და გასანათებლად იყენებდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:გუახარო
ძაბრასოკო
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ბაზიდიუმიანი სოკოები
فطريات دعامية Trompeta de la mort Stroček trubkovitý Totentrompete Craterellus cornucopioides Craterellus Mustatorvisieni Trompette de la mort Sötét trombitagomba Craterellus cornucopioides Paprastasis trimitėlis Sort trompetsopp Lejkowiec dęty Craterellus cornucopioides Вороночник рожковидный Svart trumpetsvamp Tronbeta da morto
Comitas laura
Comitas laura — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
856
თარიღი უცნობია
*
BRICS-ის XI სამიტი
BRICS-ის 2019 წლის შემადგენლობა:
სამიტის თემა: „BRICS: ეკონომიკური ზრდა ინოვაციური მომავლისთვის“.
ხუთი დინამიურად განვითარებადი ქვეყნის ლიდერები შეიკრიბნენ ბრაზილიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს შტაბ-ბინაში - Itamaraty Palace, რათა შეაჯამეს ბრაზილიის BRICS-ის თავმჯდომარეობის შედეგები. მათ გამოთქვეს სურვილი გააგრძელონ ასოციაციის ფარგლებში თანამშრომლობის გაღრმავება ხალხთა კეთილდღეობისა და კეთილდღეობის უზრუნველსაყოფად, ასევე ხუთ ქვეყანას შორის ტრადიციული მეგობრული კავშირების განმტკიცების მიზნით და გადასცეს ესტაფეტა რუსეთს, რომელიც გახდება BRICS-ის დღის წესრიგის სრული მფლობელი 2020 წლის 1 იანვრიდან.
ბრაზილიამ მთავარ პრიორიტეტებად გამოავლინა სამეცნიერო, ტექნიკური და ინოვაციური თანამშრომლობა, ციფრული ეკონომიკა, ორგანიზებული დანაშაულისა და ფულის გათეთრების წინააღმდეგ ბრძოლა, BRICS ინსტიტუტებს შორის თანამშრომლობის გაძლიერება, კერძოდ, ბიზნეს საბჭოსა და BRICS-ის ახალი განვითარების ბანკი.
ბრაზილიის პრეზიდენტობამ წამოიწყო რიგი მნიშვნელოვანი მეცნიერების, ტექნოლოგიებისა და ინოვაციების (STI) ინიციატივები, როგორც ეკონომიკური ზრდის ერთ-ერთი მთავარი მამოძრავებელი ძალა. სექტემბერში, BRICS-ის ქვეყნების მეცნიერების, ტექნოლოგიებისა და ინოვაციების მინისტრებმა მხარი დაუჭირეს რუსეთის წინადადებებს გლობალური კვლევის მოწინავე ინფრასტრუქტურის ქსელისთვის ციფრული პლატფორმის შემუშავების შესახებ, ვირტუალური პლატფორმის ფორმირება ფოტონიკის სფეროში მეცნიერებს შორის კომუნიკაციისთვის (BRICS). ვირტუალური ფოტონიკის ინსტიტუტი). ), BRICS-ის ქვეყნების მასალების მეცნიერებისა და ნანოტექნოლოგიის ქსელური ცენტრის შექმნა (ინგლ. BRICS Network Center for Materials Science and Nanotechnology) და კვლევითი გემების გამოყენება რუსეთიდან და BRICS ქვეყნებიდან ერთობლივი პროექტებისთვის. არქტიკისა და ანტარქტიდის ქვეყნების მიერ ორგანიზებული ექსპედიციების ფარგლებში. დამტკიცდა BRICS-ის ახალი არქიტექტურა მეცნიერების, ტექნოლოგიებისა და ინოვაციების სფეროში, რომლის მიზანია NTI-ის სფეროში ერთობლივი საქმიანობის გააქტიურება. BRICS-ის ქვეყნების ინსტიტუტის „მომავლის ქსელების“ შესწავლის საბჭოს პირველი სხდომა გაიმართა.
სამიტის შედეგად BRICS-ის ქვეყნების ლიდერებმა ხელი მოაწერეს ბრაზილიის დეკლარაციას.
სქოლიო
11
ნიკოლოზ ჯავახიშვილი
ნიკოლოზ ჯავახიშვილი (დ. 12 სექტემბერი, 1972, თელავი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
მსახურობდა საქართველოს არმიაში. 1995 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1996-1998 წლებში იყო საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის სამხედრო ისტორიის განყოფილების მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1994 წლიდან დღემდე მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც სხვადასხვა დროს იყო: ლაბორანტი, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, მეცნიერ-თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1997 წლიდან დღემდე კითხულობს ლექციებს.
2000 წელს პროფესორთა საბჭომ მიანიჭა დოცენტის წოდება. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა თემაზე: „ქართული ფალერისტიკა“ (1997 წ.), ხოლო სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ქართული ბონისტიკა“ (2003 წ.).
ავტორია 260-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა (მათ შორის 21 წიგნისა), რომლებიც გამოქვეყნებულია: ქართულ, ინგლისურ, გერმანულ, პოლონურ, ლატვიურ, რუსულ, სომხურ, თურქულ და არაბულ ენებზე; არის ლატვიის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო დოქტორი (2014) და იმავე აკადემიის უცხოელი წევრი (2022) ისტორიის დარგში.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი: გიორგი (დ. 2000) და ნინო (დ. 2003).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ბოტსვანა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბოტსვანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბოტსვანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ვარონი
ვარონი შეიძლება იყოს:
კატეგორია:ტერენციუსები