cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coprinopsis picacea
აღწერა
ფეხის სიგრძე — 1-20 სმ, სისქე — 1-2 სმ იმ შემთხვევაში, თუ სოკო იზრდება ფოთლოვანი ნაყარის სქელი ფენიდან, მისი ფეხის სიგრძემ შეიძლება 25—30 სმ-მდეც კი მიაღწიოს. ფეხის ფორმა ცილინდრულია, ჩვეულებრივ სწორი, ფუყე, ზევით შევიწროებული და ძირისკენ გასქელებული, ზედაპირი თეთრი, თხელი ხაოიანი ნაფიფქით, საყელოს გარეშე.
ენის პარკერი
ბიოგრაფია
პოლიტიკური კარიერის დაწყებამდე პარკერი 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში მუშაობდა ნავთობისა და გაზის ინდუსტრიაში, ასევე  იყო თვითდასაქმებული ( ფლობდა წიგნების მაღაზიას). გარდა ამისა, იგი ხელმძღვანელობდა რაიონულ სამოქალაქო ასოციაციას, მონაწილეობდა ლგბტ მოძრაობაში, გარემოს დაცვის  და ისტორიული ძეგლების შენარჩუნების მოძრაობებში. იგი ამჟამად გახლავთ  რამდენიმე ორგანიზაციის გამგეობის წევრი, მათ შორისაა: ჰიუსტონის ზოოპარკი და ჰიუსტონის ჰოლოკოსტის მუზეუმი.
Coprinopsis picacea
აღწერა
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები თავისუფალი, თავდაპირველად თეთრი ან მოვარდისფრო, ძალიან ხშირი, სისქით 1 სმ-მდე, ასაკთან ერთად შავდება და იდღაბნება (აუტოლიზმი).
ენის პარკერი
ბიოგრაფია
ენის პარკერი და მისი პარტნიორი ქეთი ჰაბარდი ერთად 1990 წლიდან ცხოვრობენ. მათ ჰყავთ სამი ნაშვილები ბავშვი: ორი ქალიშვილი და ერთი ვაჟი.
Coprinopsis picacea
აღწერა
სპორების ფხვნილი — თითქმის შავი, სპორები — ელიფსისებური, 16×11,5×9,5 მკმ.
ენის პარკერი
პოლიტიკური კარიერა
ენის პარკერმა წარუმატებლად მიიღო მონაწილეობა ჰიუსტონის საქალაქო საბჭოს არჩევნებში 1991 და 1995 წლებში. მან საბოლოოდ  არჩევნები მოიგო 1997 წელს და გახდა პირველი ღია გეი ადამიანი, რომელმაც არჩეული თანამდებობა დაიკავა ჰიუსტონში. ენის პარკერი წარმატებით  აირჩიეს ხელახლა 1999 და 2001 წლებში.
Coprinopsis picacea
ეკოლოგია და გავრცელება
საპროტროფია, იზრდება ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად (ზოგჯერ მასიურად) ფოთლოვან ტყეებში, ხშირად წიფლნარში, იშვიათად მუხნარსა და რცხილნარში, მდიდარ, კარგად გაფხვიერებულ ნიადაგზე ან დამპალ მერქანზე. უპირატესობას ანიჭებს კირიან ნიადაგს და ჩრდილიან, თუმცა მშრალ ადგილებს.
ენის პარკერი
პოლიტიკური კარიერა
ენისი 2003 წელს აირჩიეს ჰიუსტონის საქალაქო კონტროლიორად. შემდეგ ხელახლა აირჩიეს 2005 და 2007 წლებში.
Coprinopsis picacea
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, ჩრდილოეთ ამერიკას, ავსტრალიას, აფრიკასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიას. სოკო შეყვანილია პოლონეთის გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში.
ენის პარკერი
პოლიტიკური კარიერა
2009 წელს ენის პარკერმა თავის ვებსაიტზე გამოქვეყნებულ  ვიდეო მესიჯში გამოაცხადა, რომ აპირებდა კენჭი ეყარა ჰიუსტონის მერის პოსტზე.
Coprinopsis picacea
ეკოლოგია და გავრცელება
სეზონი — აგვისტოდან ნოემბრამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არასაჭმელი სოკოები კატეგორია:ფსათირელასებრნი
ენის პარკერი
პოლიტიკური კარიერა
რამდენიმე საზოგადოებრივი ორგანიზაციის მხარდაჭერით მან საარჩევნო კამპანია ქალაქის უსაფრთხოების გაუმჯობესებისა და ბიუჯეტის ასიგნებების შემცირების პლატფორმაზე აწარმოა.
პარკერმა ნოემბრის არჩევნების პირველ ტურში პირველი ადგილი დაიკავა, მაგრამ ხმათა უმრავლესობა ვერ მოიპოვა. 2009 წლის 12 დეკემბერს, არჩევნების მეორე ტურის შედეგად, იგი ისტორიაში შევიდა, როგორც ამერიკის შეერთებული შტატების სიდიდით მეოთხე ქალაქის არჩეული მერი,  რომელმაც მოიპოვა ხმების 53,6%, მიუხედავად რელიგიური და კონსერვატიული წრეების აქტიური წინააღმდეგობისა, რომელთაც არ სურდათ ქალაქის მერის თანამდებობაზე ლესბოსელის ხილვა.
არჩევის შემდეგ ახალმა მერმა განაცხადა, რომ მის საქმიანობაში მთავარი პრიორიტეტი იქნებოდა  ტრანსპორტის პრობლემები, დაბალანსებული ბიუჯეტი და ახალი პოლიციის უფროსი.
2011 წლის არჩევნებში პარკერმა მოიპოვა დამაჯერებელი გამარჯვება. იგი ჰიუსტონის მერის პოსტზე არჩეული იქნა მეორე ვადით. მეორე ტურის გარეშე დაამარცხა ფერნანდო ჰერერა, ჯეკ ო'კონორი, დეივ უილსონი, კევინ სიმსი და ამანდა ულმანი.
2013 წლის ნოემბერში პარკერი მესამე ვადით აირჩიეს ჰიუსტონის მერის თანამდებობაზე ხმების 57,22%-ით, რის გამოც მეორე ტური აღარ გახადა საჭირო.
2016 წლის 2 იანვარს პარკერი შეცვალა შტატის კანონმდებელმა სილვესტერ ტერნერმა, რომელიც გახდა ქალაქის მეორე აფროამერიკელი მერი.
ჯილდოები
2020 წლის ივნისში, ლგბტ პრაიდის პირველი აღლუმის 50 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, ჟურნალმა  Queerty -მ პარკერი დაასახელა იმ ორმოცდაათ გმირს შორის, რომლებიც „ ერს მიუძღვებიან თანასწორობისა და ღირსების აღიარებისკენ ყველა ადამიანისთვის.“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:დაბადებული 17 მაისი კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ლგბტ აქტივისტები
ხოსრო I
ხოსრო I ანუშირვანი (დ. 496, არდესტანი — გ. 31 იანვარი, 579,  ქტესიფონი) — სასანიდური ირანის 22-ე შაჰინშაჰი 531-579 წლებში, კავად I-ის ვაჟი, პეროზ I-ის შვილიშვილი. ის ითვლება სასანიანთა დინასტიის ყველაზე გამოჩენილ წარმომადგენლად.
შაჰინშაჰის ტიტულის მიღებისთანავე, ტახტის მოცილეთა მოშორების მიზნით, სიკვდილით დასაჯა თავისი უფროსი და უმცროსი ძმები ტახტის. ის ასევე სასტიკად გაუსწორდა ამბოხებულ მაზდაკელებს, რომლებიც იმპერიაში მძვინვარე ქაოსის დამკვიდრებას ცდილობდნენ.
ხოსროს მეფობა მამამისის (488–531 წწ.) მმართველობის გაგრძელება იყო. მის დროს ცენტრალური ხელისუფლება საგრძნობლად განმტკიცდა, იმპერია დაიყო 4 პროვინციად, კუსტებად, რომლებსაც შაჰის მიერ დანიშნული ერთგული მოხელეები, მარზპანები მართავდნენ. ის პირადად ნიშნავდა მოსამართლეებსა და ქურუმებსაც. ხოსროს დროს შეიქმნა კარგად ორგანიზებული მიწისა და სულადობრივი გადასახადების სისტემა, რომლის მიხედვითაც ნატურალური გადასახადი ფულით ჩანაცვლდა. მოხდა არმიის რეორგანიზაცია, სახელმწიფოს ჯარის მეომრებს ჯამაგირსაც კი უხდიდნენ. ხოსრო I-მა სოფლებში დააარსა სამხედრო რაზმები, ე.წ „დეჰყანები,“ რომლებიც არმიის დამხმარე ძალას აყალიბებდნენ საზღვრებზე. ხოსროს ბრძანებით ქალაქ გუნდეშაბურში დაარსდა მედიცინისია და ფილოსოფიის სკოლა. მის დროს ირანში ინდოეთიდან გავრცელდა ჭადრაკი. გადმოცემით, ამავე პეიოდში დაიწყეს სპარსეთში ნარდის თამაშიც. მინი|მარცხნივ|250პქ|ხოსრო ანუშირვანი ნადირობის დროს ხოსრომ მოახერხა იემენის დაპყრობა, რომელიც იმ დროს უმნიშვნელოვანესი სავაჭრო გზების გასაყარი იყო. 554 წელს კი საბოლოოდ დაამარცხა ამბოხებული ეფთალიტები. ანუშირვანმა გაახშირა საომარი მოქმედებები ბიზანტიასთან. 540 წელს ანტიოქია აიღო, მაგრამ მათთან წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში საბოლოოდ დამარცხდა. 532 და 562 წლებში იუსტინიანე I-თან დადო ე.წ. „საუკუნო ზავები.“ (532 წლის საუკუნო ზავი და დარას ზავი) ორ იმპერიას შორის დაპირისპირება ყველაზე მეტად, ლაზიკის ტერიტორიაზე გამძაფრდა, ეგრისის დიდი ომის დროს, რომლის შედეგადაც ბიზანტიელებმა მოახერხეს ლაზიკიდან სპარსელების განდევნა, რასაც 572 წელს მოჰყვა ირანიდან სომხეთისა და ქართლის გამოყოფა.
ხოსრო I გარდაიცვალა 48 წლიანი მმართველობის შემდეგ, 579 წლის 31 იანვარს, 83 წლის ასაკში. ის შეცვალა მისმა ვაჟმა, ჰორმიზდ IV-მ. ხოსროს მეფობის დროს სასანიდურმა ირანმა მიაღწია განვითარების უმაღლეს მწვერვალებს, რის გამოც ეს პერიოდი ირანის ისტორიის „ოქროს ხანადაა“ ცნობილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:VI საუკუნის სასანიანი მონარქები კატეგორია:დაბადებული 496 კატეგორია:გარდაცვლილი 579
ვოლჩიხა (ხაროვსკის რაიონი)
ვოლჩიხა (Волчиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 8 ადამიანს შეადგენდა.
კისეს ხიდი
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ვოლჩიხა (ხაროვსკის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ისმაილ ომარ გელე
ისმაილ ომარ გელე (Ismaïl Omar Guelleh; اسماعيل عُمر جليه; დ. 27 ნოემბერი, 1947, დირე-დაუა, ეთიოპია) — ჯიბუტის პოლიტიკური მოღვაწე. ჯიბუტის პრეზიდენტი 1999 წლიდან. თანამდებობაზე შეცვალა ბიძამისი ჰასან გულედ აპტიდონი.
დაიბადა ეთიოპიაში. ჯიბუტში მისი ოჯახი გადმოვიდა 60-იანი წლებში და დაიწყო სამსახური პოლიციაში.
1990-იანი წლების ბოლოს ჯიბუტის ეკონომიკამ დაიწყო მკვეთრი დაცემა, რამაც აპტიდონი აიძულა თავის შემცვლელად დაესახელებინა საკუთარი ძმისშვილი, რომელიც კანდიდატად დაასახელა 1999 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე. მიიღო ხმეების 73 % და დაიკავა ქვეყნის მეთაურის თანამდებობა. 2005 წელს კი იყო ერთადერთი კანდიდატი და მიიღო ხმების 100 %.
2011 წლის თებერვალ-მარტში ქვეყანაში მიმდინარეობდა ანტისამტავრობო საპროტესტო აქციები პრეზიდენტ ისმაილ ომარ გელეს გადადგომის მოთხოვნით.
სქოლიო
კატეგორია:ჯიბუტის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი
ანდრე (მომღერალი)
ანდრე სერგეი ჰოვნანიანი (Անդրե Սերգեյի Հովնանյան; დ. 8 ივლისი, 1979), უფრო მეტად ცნობილია სასცენო სახელით ანდრე (Անդրե) — სომეხი მომღერალი. ანდრე ამჟამად ითვლება სომხეთის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარული პოპ-ვარსკვლავად, რომელმაც მოიგო ჯილდო „საუკეთესო მომღერლის“ ტიტული სომხეთის მუსიკალურ დაჯილდოებაზე 2004 და 2018 წლებში.
ანდრემ სიმღერა სამი წლის ასაკში დაიწყო, როდესაც სკამი იყო მისი პირველი სცენა და ოჯახი, პირველი აუდიტორია. სამი წლის შემდეგ ჩაირიცხა მუსიკალურ სკოლაში. მიუხედავად იმისა, რომ ომმა მძიმე დარტყმა მიაყენა ქვეყანას და მის ხალხს, ანდრეს ერთადერთი მეგზური შუქი და იმედი იყო მუსიკა და მისი ოცნება სიმღერაზე. ამ მოვლენებმა აიძულა მას დაწერა თავისი პირველი სიმღერა „ლოცვა“ ადრეულ ცხრა წლის ასაკში.
თხუთმეტი წლის ასაკში მუსიკალურ კონკურსში „გზა რენესანსისკენ“ გამარჯვებამ, საფუძველი ჩაუყარა მის პროფესიულ კარიერას. მუსიკის სახელმწიფო თეატრში 5 წლის მუშაობისას მან განათლება ერევნის სახელმწიფო მუსიკის კონსერვატორიაში მიიღო და დოქტორის ხარისხი მიიღო.
2005 წლიდან ანდრეის პროდიუსერია ანუშ ჰოვნანიანი.
ადრეული ცხოვრება
სამი წლის ასაკში ანდრემ სიმღერა ოჯახში დაიწყო. სამი წლის შემდეგ მან დაიწყო ფორტეპიანოზე დაკვრის შესწავლა და ცხრა წლის ასაკში დაწერა თავისი პირველი სიმღერა, რომელსაც უწოდა „ლოცვა“, რითაც გამოხატა მისი მადლიერება ღმერთის მიმართ. მისი პროფესიული სასიმღერო კარიერა დაიწყო 15 წლის ასაკში, როდესაც გაიმარჯვა მუსიკალურ კონკურსში „გზა რენესანსისკენ“. ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში ანდრე იყო პოპ-ჯაზ ბენდის Karabakh-ის წამყვანი ვოკალისტი, რომელთანაც გასტროლები ჰქონდა მთელ სომხეთსა და მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში. მონაწილეობა მიიღო მრავალ მუსიკალურ ფესტივალში აზიაში, აღმოსავლეთ ევროპასა და შეერთებულ შტატებში, მოიგო ბევრი მათგანი და შეძლო ბევრ მათგანში სამეულში მოხვედრა.
ევროვიზიაზე
2006 წელს ის იყო პირველი მომღერალი, რომელმაც წარმოადგინა სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსში, ასრულებდა ერთ-ერთს იმ 37 სიმღერიდან რომელიც ათენში, კონკურსზე შესრულდა. იმღერა სიმღერა „Without Your Love“, ეს იყო თანამედროვე დასავლური და ტრადიციული სომხური მუსიკის ნაზვი. სიმღერა შესრულებული იქნა არმენ მარტიროსიანის, სომხური ჯაზ ორკესტრის დირიჟორის მიერ. არანჟირება შეასრულა სომხური მუსიკალური შოუბიზნესის ერთ-ერთმა ყველაზე გამორჩეულმა ადამიანმა, არა ტოროსიანმა. სიმღერის პროდიუსერი და რეჟისორი იყო ანუშ ჰოვნანიანი. ნახევარფინალში გასვლის შემდეგ ფინალში ანდრემ 129 ქულით მე-8 ადგილი დაიკავა კონკურსში.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მომღერლები კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები
დუკატი
XV-XVIII საუკუნეებში საქართველოში ხმარობდნენ ვენეციურ, ჰოლანდიურ და უნგრულ დუკატებს, რომელთაც უწოდებდნენ ფლურს, ჰოლანდიურ დუკატებს კი — ასლანსაც. დუკატები აღმოჩენილია ლეხურის ხეობაში, ქუთაისში, ანანურში (დუშეთის მუნიციპალიტეტი), ახალსოფელსა (სოხუმის მუნიციპალიტეტი) და ირაგაში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი).
ლიტერატურა
კატეგორია:მონეტები
ვლადიმერ ანთაძე
ვლადიმერ სამსონის ძე ანთაძე (დ. 5 მაისი [ ძვ. სტ. 22 აპრილი], 1898, სოფ. ჯურუყვეთი, ახლანელი ლანჩხუთის რაიონი ―   გ.   15 თებერვალი, 1992, თბილისი) — ქართველი მიკრობიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1940), პროფესორი (1940), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1957).
ბიოგრაფია
1924 წელს დაამთავრა თსუ სამკურნალო ფაკულტეტი. 1937–1974 წლებში განაგებდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის მიკრობიოლოგიის, ვირუსილოგიისა და იმუნოლოგიის კათედრას. 1944–1960 წლებში იყო თბილისის ვაქცინებისა და შრატების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში, 1960 წლიდან კი კონსულტანტია. 1944 წლიდან საქართველოს ეპიდემიოლოგთა, მიკრობიოლოგთა და ინფექციონისტთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარეა, 1958 წლიდან სსრკ (ახლანდელი რუსეთი) ი. მეჩნიკოვის სახელობის ეპიდემიოლოგთა, მიკრობიოლოგთა და ინფექციონისტთა სამეცნიერო საზოგადოების საპატიო წევრი. იკვლევს სამხარეო ინფექციურ სნეულებათა ეტიოლოგიის, ეპიდემიოლოგიის, იმუნოლოგიისა და ბაქტერიოფაგიის საკითხებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
Eciton mexicanum
Eciton mexicanum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eciton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნენსი ჰაფკინი
მუშაობა
ჰაფკინი 1960 წლიდან 1965 წლამდე სწავლობდა ისტორიასა და ანთროპოლოგიას ბრანდეისის უნივერსიტეტში (უოლტემი, მასაჩუსეტსი). შემდეგ სწავლობდა ბოსტონის უნივერსიტეტში 1965 წლიდან 1967 წლამდე. იქ მან იპოვა მენტორი — პროფესორი რუთ მორგენთაუ, რომელმაც წაახალისა ინტენსიურად შეესწავლა აფრიკის ისტორია ასპირანტურაში სწავლის დროს 1967 წლიდან 1973 წლამდე. იმ დროს ეს იყო ახალი სფერო, რომელშიც ბევრი ქალი იყო ჩართული. ჰაფკინმა დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია „ჩრდილოეთ მოზამბიკში ვაჭრობის, საზოგადოებისა და პოლიტიკის შესახებ 1753-1913 წლებში“.
გადასვლა ეთიოპიაში
როდესაც ჰაფკინი მუშაობდა გაეროს აფრიკის ეკონომიკურ კომისიაში (UNECA), ინტერნეტი ჯერ არ არსებობდა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ძალისხმევა UNECA-სთან მიმართული იყო აფრიკის ყველა ქვეყანაში ეკონომიკურ განვითარებაზე, მან შენიშნა, რომ ინფორმაცია ძირითადად მიუწვდომელი იყო კონტინენტზე, მონაცემების გაზიარებით ფაქსით და საფოსტო მიწოდებით. ქვეყანაში ერთი საჯარო ბიბლიოთეკაც კი არ არსებობდა. ამიტომ მან გადაწყვიტა ინფორმაციული კრიზისის მოგვარება განვითარების სფეროში პანაფრიკული საინფორმაციო სისტემის (PADIS) შექმნით 1986 წელს.
PADIS-ის გარდა, იგი მიწვეულ პროფესორად მუშაობდა ადის-აბებას უნივერსიტეტში, ისტორიის კათედრაზე 1980-1981 წლებში.
PADIS-ში მუშაობის პერიოდში მან შეძლო დახმარებოდა აფრიკის ათ ქვეყანას პირველი ელექტრონული საკომუნიკაციო ქსელების ჩამოყალიბებაში და აქტიურად არწმუნებდა აფრიკის მთავრობის მრავალ წარმომადგენელს ინტერნეტის მნიშვნელობაში.
წლების განმავლობაში ჰაფკინმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა „გენდერისა და ინფორმაციული ტექნოლოგიების კონტექსტში განვითარებული მოვლენების შესახებ გლობალური ცნობიერების ამაღლებაში, ასევე სწრაფი და იაფი წვდომის შესაძლებლობაში საინფორმაციო ტექნოლოგიებზე და, შესაბამისად, ინფორმაციაზე და აფრიკის კონტინენტზე ქსელების შექმნაში". PADIS-ის ძალისხმევით, თანამედროვე აფრიკულმა ქსელებმა გააფართოვეს წვდომა საინფორმაციო რესურსებზე, რამაც აფრიკელი სტუდენტები იზოლაციიდან გამოიყვანა.
აშშ-ში დაბრუნება
2000 წელს მან დატოვა თანამდებობა გაეროში და მეუღლესთან ერთად დაბრუნდა შეერთებულ შტატებში, რათა გაეგრძელებინა მუშაობა ქალების ინფორმაციის ხელმისაწვდომობის გასაუმჯობესებლად, რაც მისი, როგორც ახალგაზრდა მკვლევრის ერთ-ერთი საწყისი მიზანი იყო.
აკადემიიდან წასვლის შემდეგ, ჰაფკინი კვლავ მოქმედებს როგორც მთავარი მომხსენებელი და კითხულობს ლექციებს საინფორმაციო ტექნოლოგიებში ქალების გაძლიერებისა და მონაწილეობის შესახებ.
ნენსი ჰაფკინმა დაარედაქტირა „კონკია თუ კიბერგოგონა?: ქალების გაძლიერება ცოდნის საზოგადოებაში“, რომელიც გამოიცა 2006 წელს — ესეების კრებული, სადაც განიხილება ის გზები, რომლითაც საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიები აძლიერებენ ქალებს.
APC-მა (სათაო ოფისი იოჰანესბურგში) დააწესა ნენსი ჰაფკინის სახელობის ყოველწლიური პრემია საინფორმაციო ტექნოლოგიების ინოვაციისთვის აფრიკაში, რომელიც აღიარებს გამორჩეულ ინიციატივებს, რომლებიც განვითარებისთვის იყენებენ საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიებს (ICT).
2012 წელს ჰაფკინი ინტერნეტის საზოგადოებამ შეიყვანა ინტერნეტის დიდების დარბაზში.
სქოლიო
კატეგორია:ქალი მეცნიერები კატეგორია:XXI საუკუნის ქალი მეცნიერები კატეგორია:სამხრეთაფრიკელი ქალი მეცნიერები კატეგორია:XXI საუკუნის სამხრეთაფრიკელი მეცნიერები კატეგორია:ინტერნეტის პიონერები
ჯოფრი ბარათეონი
300px|მინი ჯოფრი ბარათეონი (Joffrey Baratheon) — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი მთავარი გმირი. ის წარდგენილია 1996 წელს გამოცემულ წიგნ „სატახტოთა თამაშში“ და მოგვიანებით ჩნდება წიგნებში „მეფეთა ჯახი“ (1998) და „ხმლების ქარიშხალი“ (2000). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ირლანდიელმა მსახიობმა ჯეკ გელსონმა.
მეფე ჯოფრი I ბარათეონი იყო მეთვრამეტე მეფე, რომელიც მართავდა რკინის ტახტიდან და ბარათეონის დინასტიის მეორე მეფე. მიუხედავად იმისა, რომ უმეტესობა მიიჩნევს, რომ არის მეფე რობერტ ბარათეონისა და დედოფალ სერსეი ლანისტერის უფროსი ვაჟი, ჯოფრი სინამდვილეში უკანონო შვილია, რომელიც დაიბადა სერსეს ინცესტური ურთიერთობის შედეგად მის ტყუპ ძმასთან, ჯეიმე ლანისტერთან. ის არის მირსელა და ტომმენ ბარათეონის უფროსი ძმა.
როდესაც ჯოფრიმ დაუფიქრებლად გადაწყვიტა სიკვდილით დაესაჯა ნედ სტარკი, ღალატის ცრუ ბრალდებით, ამით მან წამოიწყო 5 მეფის ომი.
ბიოგრაფია
ითვლება, რომ ჯოფრი არის მეფე რობერტ ბარათეონისა და დედოფალი სერსეი ლანისტერის უფროსი ვაჟი და მემკვიდრე, ორივე მათგანი პოლიტიკურ ალიანსის შედეგად დაქროწინდა მას შემდეგ, რაც რობერტმა ტახტი წაართვა "შეშლილ მეფეს", ეირის II ტარგარიენს. სინამდვილეში, მისი მამა არის ჯეიმე ლანისტერი, სერსეის ძმა, ეირისის მკვლელი და მეფის ქეშიკთა ლორდ-მეთაური. მისი ერთადერთი ბიოლოგიური ბებია და ბაბუა, ტაივინი და ჯოანა ლანისტერები, ასევე პირველი ბიძაშვილები იყვნენ. მას ჰყავს ორი უმცროსი ძმა, მირსელა და ტომმენ ბარათეონი, რომლებიც ასევე წარმოადგენენ ინცესტის პროდუქტს ჯეიმსა და სერსეის შორის (მიუხედავად ამისა, მხოლოდ თავად ჯოფრი ავლენს ფსიქოპათურ თვისებებს, სავარაუდოდ, მისი ინბრედული წარმოშობის შედეგად).
ჯოფრი დედის გარეგნობისა და პიროვნების კუთხით მიჰყვება, მისი ქერა თმა დახვეწილი მინიშნებაა იმისა, რომ ის ნამდვილად არ არის ბარათეონი, რომელიც ცნობილია ყოველთვის შავი თმით, მაშინაც კი, როდესაც მხოლოდ ერთი მშობელი ბარათეონია. თავად სერსეი ეუბნება კეტლინ სტარკს, რომ მას ერთხელ ჰყავდა შავთმიანი ბავშვი, რომელიც ნაადრევად გარდაიცვალა სიცხისგან, სანამ მას ჯოფრი შეეძინებოდა. მას ჩვეულებრივ თან ახლავს მისი მოსისხლე ფარი, შესანიშნავი სანდორ კლეგანი, რომელიც უფრო ცნობილია როგორც ქოფაკი. რკინის ტახტზე ასვლამდეც კი, ჯოფრი არის განებივრებული, ამპარტავანი, მშიშარა, ბავშვური და სადისტი, თუმცა მიდრეკილია დამალოს ეს თვისებები ამაღლებამდე, როგორც ჩანს, შვიდი სამეფოს ტიპურ მომხიბვლელ მემკვიდრედ. თუმცა, ეს თვისებები კიდევ უფრო გამწვავდება რობერტის სიკვდილისა და გვირგვინის დადგმის შემდეგ, რაც აღმოჩნდება ერთ-ერთი ყველაზე უკუღმართი და ბოროტი ვესტეროსის მონარქი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სატახტოთა თამაში კატეგორია:ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
სენ-მარტენი
ეს კუნძული პირველად აღმოჩენილი იქნა ქრისტეფორე კოლუმბის მიერ 1493 წელს. 1633 წლამდე ამ ტერიტორიას ესპანეთი აკონტროლებდა, ხოლო 1648 წლიდან კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილს საფრანგეთი, სამხრეთს კი ნიდერლანდები აკონტროლებს.
ფართობი — 53,2 კმ², მოსახლეობა — 33 102 ადამიანი (2004 წელი). დედაქალაქი — მარიგო (5,7 ათასი). კუნძულზე განვითარებულია ტურიზმი.
რუკები
thumb|left|450px|რუკაზე ნაჩვენებია საფრანგეთის ზღვისიქითა გაერთიანება და დეპარტამენტები კარიბის ზღვაში. thumb|none|280px|კუნძულ სენ-მარტენის ფიზიკური რუკა. thumb|none|280px|ფრანგული სენ-მარტენი (ჩრდილოეთით) და ჰოლანდიური სინტ-მარტენი (სამხრეთით).
კატეგორია:საფრანგეთის კუნძულები კატეგორია:კუნძულოვანი სახელმწიფოები კატეგორია:კარიბის ქვეყნები
Born This Way
Born This Way (დავიბადე ასეთი) — ამერიკელ პოპ მომღერალ და სიმღერების ავტორ ლედი გაგას რიგით მეორე სტუდიური ალბომი, იგი გამოიცა 2011 წლის 23 მაისს ხმის ჩამწერ ლეიბლზე Interscope Records. ალბომის ყველა სიმღერის ავტორი და პროდიუსერი არის თავად გაგა, მან ასევე ითანამშრომლა რამდენიმე პროდიუსერთან მათ შორის არიან RedOne, ფერნანდო გერიბეი, DJ Snake, DJ White Shadow, იეპე ლოურსენი და რობერტ ჯომ მეტ ლანგი. გაგა, ალბომზე ასევე ითანამშრომლა სხვა შემსრულებლებთან: ჯგუფ E Street Band-ის საქსოფონისტ კლერენს კლემონსთან და ჯგუფ Queen-ის გიტარისტ ბრაიან მეისთან.
ალბომში შესული სიმღერები ძირითადად გადაწვეტილია სინთპოპის და საცეკვაო პოპის ჟანრებში, რომლებიც გაგას წინა ალბომებშიც ჟღერს. თუმცა ასევე შეიმჩნევა ისეთი სტილის სიმღერები, რომლებიც გაგას წინა ალბომებში არ გამოუყენებია, მაგალითად — ოპერა, მძიმე მეტალი, დისკო და როკ-ენ-როლი. სიმღერის ტექსტები ეხება ისეთ თემებს, როგორებიცაა სექსი, რელიგია, თავისუფლება, ფემინიზმი და ინდივიდუალიზმი. მიუხედავად რელიგიური თემებისა, ალბომმა კრიტიკოსების მხრიდან დადებითი შეფასება დაიმსახურა. ალბომი წარდგენილი იყო გრემის დაჯილდოებაზე სამ ნომინაციაში, მათ შორის წლის ალბომის ნომინაციაში, რომელიც გაგამ უკვე ზედიზედ სამჯერ მიიღო.
Born This Way შევიდა ყველა წამყვანი ქვეყნის ხუთეულში, მათ შორის ბილბორდ 200-ში. აშშ-ში ალბომი პირველ კვირას გაიყიდა 1.108 მილიონ ეგზემპლარზე მეტი რაოდენობით და ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში გახდა ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი ალბომი მოკლე ხანში, დაახლოებით 440.000 ეგზემპლარზე მეტი გაიყიდა Amazon.com-ზე ორი დღის განმავლობაში. 2012 წლის მონაცემებით ალბომი მსოფლიოს მასთაბით გაყიდულია 6 მილიონ ეგზემპლარზე მეტი რაოდენობით. ალბომის პირველი ოთხი სინგლი — Born This Way, Judas, The Edge of Glory, და Yoü and I ყველა შევიდა ბილბორდის ცხელი ასეულის ათეულში. სიმღერა Born This Way გახდა ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი სინგლი iTunes-ის ისტორიაში, ხოლო ალბომის პრომო სინგლი Hair შევდია თექვსმეტი ქვეყნის ჩარტში. 2011 წლის ნოემბერში გაგამ გამოსცა ალბომის რემიქსული კოპილაცია Born This Way: The Remix და ბოქს-სეტი Born This Way: The Collection. ალბომის მხარდასაჭერად 2012 წლის აპრილში გაგამ დაიწყო მესამე სმოფლიო ტურნე Born This Way Ball, რომლის შემოსავალმა შეადგინა 183.9 მილიონი აშშ დოლარი და დასახელდა ყველა დროის ერთ-ერთ მაღალშემოსავლიან ტურნედ.
სინგლები
Born This Way, ალბომის პირველი სინგლი რომელიც გამოვიდა 2011 წლის 11 თებერვალს. სიმღერის ავტორები არიან ლედი გაგა და ჯეპე ლოურსენსი, პროდიუსერები არიან თავად გაგა, ჯეპე ლოურსენი, ფერნანდო გერიბეი, DJ White Shadow. სიმღერამ მიიღო დადებითი შეფასება კრიტიკოსების მხრიდან, მათ ასევე აღნიშნეს რომ მსგავსება იყო პოპ-მომღერალ მადონას სიმღერასთან Express Yourself. სიმღერა მოხვდა ცხრამეტზე მეტი ქვეყნის ჩარტის სათავეში და გაიყიდა მილიონზე მეტი ტირაჟით და გახდა ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი სიმღერა iTunes-ის ისტორიაში. გაგას მშობლიურ ქვეყანაში ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სიმღერა გახდა გაგა მესამე ნომერ პირველი ჰიტი, სადაც მან ექვსი კვირის განმავლობაში შეინარჩუნა პირველი ადგილი ბილბორდის ცხელ ასეულში.
Judas არის ალბომის მეორე სინგლი, სიმღერა გამოვიდა 2011 წლის 15 აპრილს. კრიტიკოსებმა სიმღერა დადებითად შეაფასეს, მათ აღნიშნეს, რომ სიმღერა რაღაცით ჰგავს მომღერლის სიმღერას Bad Romance. მიუხედავად ამისა მან დაიკავა მეოთხე ადგილი ბირბოარდის ციფრული ცხელი სიმღერების ჩარტში, სიმღერა გაიყიდა 162.000 ასლზე მეტი, სიმღერამ მიაღზია ოცზე მეტი ქვეყნის ათეულში მათ შორის ამერიკის შეერთებულ შტატებში და პირველ ადგილზე სამხრეთ კორეის ჩარტში.
The Edge of Glory ალბომის მესამე სინგლი, გამოვიდა 2011 წლის 11 მაისს. სიმღერამ დაიმსახურა ქება მრავალი კრიტიკოსისგან. სიმღერა პოზიტიურადაა დამუხტული, აღსანიშნავია რომ სიმღერაში საქსოფონის პარტიას ასრულებს კლერენს კლემონსი. სიმღერა მოხვდა ცხრამეტზე მეტი ქვეყნის ათეულში და გახდა გაგას მეათე სინგლი რომელიც მოხვდა ზედიზედ ამერიკის შეერთებულ შტატების ათეულში, სიმღერამ ბილბორდის ცხელ ასეულში დაიკავა მესამე ადგილი.
Yoü and I, ალბომის მეოთხე სინგლი, ასევე ამ სიმღერამაც მიიღო დადებითი შეფასება კრიტიკოსების მხრიდან. სიმღერა გახდა გაგას მეთერთმეტე სინგლი რომელიც მოხვდა ზედიზედ ამერიკის შეერთებულ შტატების ათეულში, სიმღერამ ბილბორდის ცხელ ასეულში დაიკავა მეექვსე ადგილი. სიმღერამ მიიღო 54-ე გრემის დაჯილდოების ნომინაცია საუკეთესო პოპ ცოცხალი შესრულებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:ალბომები RedOne-ს პროდიუსერობით კატეგორია:ლედი გაგას ალბომები კატეგორია:2011 წლის ალბომები კატეგორია:Interscope Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები რობერტ ჯონ ლანგის პროდიუსერობით
პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია
300px|მინი|დიდი ოთხეული მინი|300პქ|მსოფლიოს რუკა პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეებით. მოკავშირეები აღნიშნულია მწვანედ, ცენტრალური ძალები — ნარინჯისფრად, ნეიტრალურები — ნაცრისფრად. პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია — 1919-1920 წლებში გამართული კონფერენცია, რომელიც პირველ მსოფლიო ომში გამარჯვებულმა მოკავშირე სახელმწიფოებმა მოიწვიეს დამარცხებული ცენტრალური ძალებისთვის სამშვიდობო პირობების დასადგენად. კონფერენცია ვერსალის სასახლეში გაიხსნა 1919 წლის 18 იანვარს, 1871 წელს ამ ადგილას გერმანიის იმპერიის გამოცხადების წლისთავზე, და გაგრძელდა 1920 წლის 21 იანვრამდე რამდენიმე ინტერვალით.
კონფერენციაზე მიიღეს ერთ ლიგის წესდება.
ისტორია
პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია გაიხსნა 1919 წლის 18 იანვარს ვერსალის სასახლეში, 1871 წელს გერმანიის იმპერატორის ვილჰელმ პირველის კორონაციის წლისთავზე. აღნიშნული მოვლენა წარმოადგენდა საფრანგეთ-პრუსიის ომის დასასრულს, რომელიც გერმანიის გაერთიანებითა და საფრანგეთის პროვინციების ელზასისა და ლოტარინგიის დაპყრობით დასრულდა. კონფერენციის ფორმალური პროცესი დასრულდა 1923 წელს ლოზანის საზავო ხელშეკრულების ხელმოწერით.
პარიზის სამშვიდობო კონფერენციას ესწრებოდნენ 27 სახელმწიფოსა და 5 დომინიონის წარმომადგნლები. კონფერენციაზე არ იყნენ მიწვეულნი ომში დამარცხებული ქვეყნები — გერმანია, ავსტრია, უნგრეთი, ბულგარეთი და ოსმალეთის იმპერია. გერმანიის წარმომადგნელები მხოლოდ მაისში ეწვივნენ პარიზს, მაშინ როდესაც წარუდგინეს ვერსალის ხელშეკრულება და მისი პირობები. კონფერენციაზე ასევე არ იყო მიწვეული რუსეთი, დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთის ძირითადი მოკავშირე 1914-1917 წლებში, რადგან ბრიტანეთი და საფრანგეთი აქტიურად უჭერდნენ მხარს ვალდიმერ ლენინის ბოლშევიკური მთავრობის დამხობას.
პარიზის სამშვიდობო კონფერენციის მიმდინარეობას აკონტროლებდა და გადაწყვეტილების მიღების პროცედურებში მონაწილდეობდა ხუთი დიდი ძალა - საფრანგეთი, დიდი ბრიტანეთი, იტალია, იაპონია და ამერიკის შეერთებული შტატები. თუმცა აღსანიშნავია, რომ მარტიდან, მას შემდეგ რაც იაპონიის პრინცმა საიონძი კიმოტიმ თავი შეიკავა აქტიური ჩართულობისგან იაპონიის ნაკლები ინტერესიდან გამომდინარე, ხუთეულის საბჭო შემცირდა და გარდაიქმნა ოთხთა საბჭოდ, რომელშიც მხოლოდ დასავლეთის მთავრობების ხელმძღვანელები იყვნენ წარმოდგენილნი. მიუხედავად ამისა, ხუთეულის საგარეო საქმეთა მინისტრები განაგრძობდნენ შეხვედრებს მეორეხარისხოვან საკითხებთან დაკავშირებით.
კონფერენციის მიმდინარეობის დროს შეიქმნა სპეციალიზებული კომისიები, რომლებიც მუშაობდნენ განსაკუთრებულ პრობლემებსა და საკითხზე: ერთა ლიგის ფორმირება და ხელშეკრულების ჩარჩო ვერსიის მიღება; ომზე პასუხისმგებლობის განსაზღვრა და გარანტიების მიღება ომის არგამეორების შესახებ; რეპარაციის საკითხები; საერთაშორისო შრომითი კანონმდებლობა; საერთაშორისო პორტების, სანაოსნო გზებისა და რკინიგზის საკითხები; ფინანსური საკითხები; ეკონომიკის საკითხები; ავიაციის საკითხები; საზღვაო ფლოტისა და შეიარაღებული ძალების საკითხები; ტერიტორიული საკითხები.
პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე მომზადდა საზავო ხელშეკრულებები:
დიდი ოთხეული
დიდი ოთხეული, ასევე ცნობილი როგორც „ოთხთა საბჭო“, ცენტრალურ როლს თამაშობდა პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე. დიდი ოთხეულს წარმოადგენდნენ:
დიდი ოთხეული დომინირებდა იმ პროცედურებში, რაც წინ უძღვოდა ვერსალის საზავო ხელშეკრულების ფორმულირებას. ხელშეკრულებისა, რომელმაც დაასრულა პირველი მსოფლიო ომი. ხოლო რაც შეეხება დანარჩენ მონაწილეებს, აღსანიშნავია, რომ ისინი კონფერენციის მიმდინარეობის დროს მხოლოდ და მხოლოდ მეორეხარისხოვანი როლით შემოიფარგლებოდნენ.
გერმანიის საკითხი
გერმანიის საკითხი სამშვიდობო მოლაპარაკებებში ცენტრალურ ადგილს იკავებდა. გერმანიის საკითხზე მოლაპარაკებებში დომინირებდნენ ბრიტანელი, ფრანგი და ამერიკელი ლიდერები. თითოეულ მათგანს საკუთარი მოსაზრება გააჩნდა გერმანიასთან დაკავშირებით.
საფრანგეთისა და მისი წარმომადგენელი ჟორჟ კლემანსოსათვის მთავარ მიზანს უსაფრთხოება და გერმანიისაგან სამომავლო შეტევის თავიდან აცილება წარმოადგენდა. საფრანგეთს ასევე სურდა შექმნილიყო ტერიტირორიული ბუფერი, რომელსაც უნდა ეთამაშა უსაფრთხოების კორდონის როლი გერმანიის წინააღმდეგ. .
დიდ ბრიტანეთს სურდა აღდგენილიყო ძალთა ბალანსი დასავლეთ ევროპაში. ბრიტანეთი სწორედ ძალთა ბალანსს მიიჩნევდა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვნად ნებისმიერი ძლიერი ევროპული სახელმწიფოსგან მომავალი საფრთხის წინააღმდეგ, რომელიც შესაძლოა მის უსაფრთხოებას დაემუქრებოდა. ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის ვუდრო ვილსონის სურვილს წარმოადგენდა ნებისმიერი გადაწყვეტილება დაფუძნებოდა მის მიერ წარდგენილი „თოთხმეტი პუნქტის“ პრინციპებს, რომელსაც სამომავლო ომები უნდა აერიდებინა მსოფლიოსთვის.
რაც შეეხება მეოთხე ძირითად სახელმწიფოს იტალიას, აღსანიშნავია, რომ ვიტორიო ორლანდო არ იყო ჩართული გერმანიის შესახებ გადაწყვეტილებების მიღების პროცესებში, რადგან იტალიას არ ჰქონდა საზღვარი გერმანიასთან და არასდროს უბრძოლია მასთან პირისპირ. იტალიის პრემიერი ასევე პროტესტის ნიშნად არ ესწრებოდა იმ სესიებს, სადაც გერმანიის საკითხი განიხილებოდა, რადგან მის მოთხოვნებს ტერიტორიებთან დაკავშირებით წამყვანი სახელმწიფოების მხარდაჭერა არ გააჩნდა.
პარიზის სამშვიდობო კონფერენციის შედეგები
პარიზის სამშვიდობო კონფერენციის მთავარ გადაწყვეტილებებს წარმოადგენდა ერთა ლიგის შექმნა და პირველ მსოფლიო ომში დამარცხებულ სახელმწიფოებთან გაფორმებული ხუთი  საზავო ხელშეკრულება.
ერთა ლიგა
ერთა ლიგის სულისჩამდმელი და აქტიური მხადრამჭერი იყო ვუდრო ვილსონი, რომელსაც სწამდა, რომ ორგანიზაცია იქნებოდა როგორც საერთაშორისო ფორუმი, ისე საერთაშორისო კოლექტიური უსაფრთხოების შეთანხმება. ვილსონს სჯეროდა, რომ ერთა ლიგა მსოფლიოს თავიდან ააცილებდა სამომავლო ომებს. აღსანიშნავია, რომ ამერიკის მოსახლეობაშიც არსებობდა ოპტომისტური განწყობა, რომ ახალი ორგანიზაცია შეძლებდა მოეგვარებინა ისეთი საერთაშორისო დავები, რომელმაც 1914 წლის ომი გამოიწვია. თუმცა, მიუხედავად პრეზიდენტისა და მოსახლეობის დიდი მხარდაჭერისა, აშშ-ის სენატმა  უარი განაცხადა ერთა ლიგის წევრობაზე.
ვერსალის საზავო ხელშეკრულება
ვერსალის საზავო ხელშეკრულებით გერმანია გამოცხადდა „ომის დამნაშავედ“. ასევე, გერმანიას დაეკისრა საკმაოდ მძიმე რეპარაციების გადახდა მოკავშირე სახელმწიფოებისათვის, რათა მათთვის აენაზღაურებინა ის ზარალი და დანაკარგები, რაც მათ ომში განიცადეს. დიდი ოთხეულისათვის, განსაკუთრებით კი კლემანსოსთვის, მნიშვნელოვანი იყო შექმნილი გარანტია იმისა, რომ გერმანია აღარასოდეს შეუქმნიდა საფთხეს დანარჩენ ევროპას. შესაბამისად, აღნიშნული მიზნის მისაღწევად ვერსალის ხელშეკრულებაში შევიდა მთელი რიგი პირობები. გერმანიას შეეზღუდა არმია 100 000 ჯარისკაცამდე, განადგურდა გენერალური შტაბი, აიკრძალა ჯავშანიანი მანქანების, ტანკების, თვითმფრინავების, წყალქვეშა გემებისა და მომწამლავი გაზის წარმოება. მხოლოდ მცირე რაოდენობის განსაზღვრულ ქარხნებს მიეცა უფლება ეწარმოებინათ იარაღი და სამხედრო აღჭურვილობა. მოხდა რაინის ზონის სრული დემილიტარიზაცია. აღსანიშნავია, რომ კონფერენციაზე იმედოვნებდნენ, რომ გერმანიის ძალით განიარაღებას მოჰყვებოდა სხვა ქვეყნების მოხალისეობრივი განიარაღების პროცესი.
ხელშეკრულების საფუძველზე გერმანიის მოსახლეობა და ტერიტორია შემცირდა 10 %-ით. ელზასი და ლოტარინგია დაუბრუნდა საფრანგეთს. საარის მხარე 1935 წლამდე გადავიდა ერთა ლიგის მეთვალყურეობის ქვეშ, შემდგომ კი აღნიშნული საკითხი უნდა გადაწყვეტილიყო პლებისციტის გზით. ბელგიას გადაეცა მალმედიისა და ეიპენის ოლქები. ჩრდილოეთ შლეზვიგი პლებისციტის შემდგომ დაუბრუნდა დანიას. პოლონეთი აღდგა და მას გადაეცა დასავლეთ პრუსიის დიდი ნაწილი და პოზნანი, ასევე მიიღო „კორიდორი“ ბალტიის ზღვაზე, რომელიც გადიოდა პომერანიისა და აღმოსავლეთ პრუსიას შორის და გამოყოფდა აღმოსავლეთ პრუსიას დანარჩენი გერმანიისგან. ასევე პოლონეთს პლებისციტის შედეეგად გადაეცა ზემო სილეზიის ნაწილი. გდანსკი (დანციგი) გამოცხადდა „თავისუფალ ქალაქად“. გერმანიამ ასევე დაკარგა მის მფლობელობაში არსებული ყველა კოლონია, რომლებიც გადაეცათ ომში გამარჯვებულ სახელმწიფოებს.
ვერსალის ხელშეკრულება ასევე მოიცავდა ერთა ლიგის ხელშეკრულებას, რომლის თანახმადაც ორგანიზაციის წევრი სახელმწიფოები აღიარებდნენ და იცავდნენ ერთმანეთის დამოუკიდბელობასა და ტერიტორიულ მთლიანობას. ნებისმიერი წევრის მიმართ განსაზღვრული იყო ეკონომიკური სანქციები, თუკი იგი მიმართავდა ომს. ერთა ლიგა ასევე ზედამხედველობას უწევდა სამანდატო ტერიტორიებს და იმუშავებდა გეგმებს იარაღის შემცირების თაობაზე.
ვერსალის ხელშეკრულება მკაცრად იყო გაკრიტიკებული გერმანებლების მიერ, რომლებიც აცხადებენ რომ ხელშეკრულებამ მათ „უკარნახა“ პირობები, რომ იგი არღვევდა თოთხმეტი პუნქტის სულს და რომ გერმანიისგან ითხოვნენ ისეთ მსხვერპლს, რომელიც კატასტროფას მოუტანდა ქვეყნის ეკონომიკას. გერმანიისათვის განსაკუთრებით მძიმე იყო ხელშეკრულების 231-ე მუხლი, რომელიც ომის გაჩაღებაში დამნაშავედ გერმანიას სცნობდა.
საქართველო და პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია
პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია ახლად ჩამოყალიბებული საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკისთვის წარმოადგენდა საუკეთესო საშუალებას მისი სუვერენიტეტის საერთაშორისოდ აღიარების თვალსაზრისით. საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ საკმაოდ მრავალრიცხვოვანი დელეგაცია შეარჩია, რომლის რიგებშიც იყვნენ პოლიტიკოსები, დიპლომატები, მეცნიერები და ექსპერტები. თუმცა აღსანიშნავია, რომ ვიზებზე უარის გამო დელეგაციის წევრების დიდი ნაწილი იძულებული გახდა სამშობლოში დაბრუნებულიყო. დელეგაციას ხელმძღვანელობდა ნიკოლოზ (კარლო) ჩხეიძე. პარიზში კონფერენციაზე ასევე იმყოფებოდნენ ირაკლი წერეთელი და ზურაბ ავალიშვილი.
ქართულ დელეგაციას პარიზში გამარჯვებული, დიდი სახელმწიფოების წინაშე შემდეგი საკითხები უნდა წარედგინათ: საქართველოს საკითხი უნდა განხილულიყო რუსეთისა და მისი პრობლემებისაგან იზოლირებულად და ჩართულიყო პარიზის კონფერენციის დღის წესრიგში. ასევე, მოკავშირეებს პირველ რიგში უნდა მიეღოთ გადაწყვეტილება საქართველოს დამოუკიდებლობისა და მისი საზღვრების რეგულირების შესახებ. შესაბამისად, უნდა გადაწყვეტილიყო საქართველოს როგორც დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ ცნობის საკითხი. ქართული დელეგაციის აზრით, საუკეთესო ვარიანტი იქნებოდა შექმნილიყო სპეციალური კომისია, რომელიც შეისწავლიდა საქართველოს საკითხს. ქართველი დელეგატების დახმარებით კომისია მოამზადებდა ანგარიშს, რომელსაც შემდგომ წარადგენდა კონფერენციაზე გამარჯვებული სახელმწიფოების წინაშე.
1919 წლის 14 მარტს საქართველოს დელეგაციამ წარადგინა ოფიციალური მემორანდუმი, სადაც დამტკიცებული იყო საქართველოს სახელმწიფოს დამოუკიდებლობის აუცილებლობა. კონფერენციაზე ასევე წარადგინეს ფრანგულ ენაზე შესრულებული საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის რუკა, რომელზეც მონიშნული იყო საქართველოს ტერიტორია და მისი საზღვები. საქართველო როგორც ცალკე სახელმწიფო, დასავლეთისათვის საინტერესო უნდა ყოფილიყო როგორც ეკონომიკური რესურსების, ისე ბათუმისა და ფოთის პორტებისა და მისი საკმაოდ მნიშვნელოვანი სატრანზიტო ფუნქციის გამო.
პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე მოკავშირე სახელმწიფოები საქართველოს პრობლემას განიხილავდნენ საერთაშორისო პოლიტიკის დონეზე, კერძოდ კი ისინი მხედველობაში იღებდნენ რუსეთის რეალურ ინტერესებს რეგიონში და ძალთა ბალანსს. ისინი წუხდნენ კავკასიის ქვეყნებში არსებული არასტაბილური სიტუაციით, რომელიც გამოწვეული იყო საზღვრების შეუთანხმებლობით და ა. შ. მათი თვალსაზრისით რუსეთი წარმოადგენდა ძალას, რომელიც განსაზღვრავდა კავკასიაში სიტუაციას. მოკავშირეები მხარს უჭერდნენ თეთრი მოძრაობას, მის ლიდერ ალექსანდრე კოლჩაკსა    და არმიის მოხალისეებს, აქედან გამომდინარე საქართველოს დამოუკიდელობის ცნობის საკითხი აქტუალური არც ყოფილა მანან, სანამ არ გამოიკვეთა  თეთრგვარდეილთა არმიის დაცემის ნიშნები.
აღსანიშნავია, რომ იმ შემთხვევაში თუ პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე უარს იტყოდნენ საქართველოს სუვერენიტეტის ცნობაზე, ნიკოლოზ (კარლო) ჩხეიძეს ჰქონდა მთავრობის მეთაურის ნოე ჟორდანიას ინსტრუქცია მოეპოვებინა დიდი ბრიტანეთის ან საფრანგეთის მფარველობა იმ პირობით, რომ ისინი არ ჩაერეოდნენ საქართველოს საშინაო საქმეებში. იმის გათვალისწინებით, რომ ბრიტანეთს უკვე მიღებული ჰქონდა გადაწყვეტილება კავაკსიიდან ჯარების გაყვანის თაობაზე, ლოიდ ჯორჯმა იტალიას შესთავაზა აეღო მანდატი საქართველოზე. იტალიის მთავრობამ დაიწყო საქართველოში გასაგზავნი ექსპედიციის მომზადება, მაგრამ მას შემდეგ რაც ქვეყანაში შეიცვალა მთავრობა, საქართველოში ექსპედიციის საკითხი დღის წესრიგიდან მოიხსნა. შესაბამისად იტალიას არ გადაეცა მანდატი საქართველოზე. 1919 წელს საქართველომ სურვილი გამოთქვა გაწევრიანებულიყო ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის ვუდრო ვილსონის ინიციატივით შექმნილ ერთა ლიგაში. საქართველო სწორედ ერთა ლიგას მიიჩნევდა რეალურ გარანტორად მისი დამოუკიდელობის დაცვლისა და გაძლიერებისათვის. აღნიშნული შეხედელულებისა და მოლოდინების საფუძველს კი წარმოადგენდა ერთა ლიგის მე-10 მუხლი, რომელის თანახმადაც ორგანიზაცია წევრ სახელმწიფოს იცავდა სხვა ქვეყნისგან მომდინარე აგრესიისგან. თუმცა, სწორედ ამ მუხლმა, რომელიც იმედის წყარო იყო ქვეყნის უსაფრთხოებისთვის, ფაქტობრივად ხელი შეუშალა საქართველოს გაერთიანებას ორგანიზაციაში. ერთა ლიგის წევრთა უმრავლესობა მიიჩნევდა, რომ ორგანიზაცია ვერ შეძლებდა საქართველოს დაცვას თავდასხმისგან იმის გათვალსიწინებით, რომ იგი იმყოფებოდა შორეულ და საკმაოდ რთულ რეგიონში. საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას ერთა ლიგაში მხოლოდ 10 მხარდრამჭერი გამოუჩნდა, რაც არ იყო საკმარისი საერთაშორისო თანამეგობრობის სრუფლასოვანი წევრობისათვის.
1921 წლის 10 იანვარს, პარიზის სამშვიდობო კონფერენციის უმაღლესმა საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება დე იურედ ეცნო საქართველოს დამოუკიდებლობა. იმ სახელმწიფოებს შორის ვინც სცნეს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სუვერენიტეტი იყვნენ: საფრანგეთი, დიდი ბრიტანეთი, იტალია, იაპონია, ბელგია, პოლონეთი, ავსტრია, რუმინეთი, ლუქსემბურგი, ჰაიტი, ლიბია, მექსიკა და  სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომი კატეგორია:სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:XX საუკუნის დიპლომატიური კონფერენციები კატეგორია:ერთა ლიგა კატეგორია:პარიზის ხელშეკრულებები
ვალონ-პონ-დ’არკი
thumb|300px|არდეშის ხიდი ვალონ-პონ-დ’არკი (ფრანგ. Vallon-Pont-d'Arc) — ქალაქი-კომუნა სამხრეთ საფრანგეთში, არდეშის დეპარტამენტში. სახელი დარქმეული აქვს აქ მდებარე კირქვის ბუნებრივი ხიდის პონ-დ’არკის გამო, რომელიც მდინარე არდეშმა წარმოქმნა.
ქალაქთან მდებარეობს ე.წ. შოვეს გამოქვაბული — გამოქვაბულთა ქსელი აღმოჩენილი 1995 წლის 18 იანვარს, რომელშიც 30.000 წლის წინანდელი კედლის მხატვრობაა შენახული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არდეშის კომუნები
In the Middle of Nowhere
In the Middle of Nowhere — ჯგუფ Modern Talking-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1986 წლის 10 ნოემბერს. მასში შეტანილია ცნობილი ჰიტ-სინგლი Geronimo's Cadillac. გერმანიასა და ავსტრიაში ალბომმა ჩარტში #3 ადგილი დაიკავა.
ნანოგრამი
ნანოგრამი - (აღნიშვნა: ნგ, ng), (ინგლ. - nanogram) — მასის საზომი ერთეული.
In the Middle of Nowhere
სქოლიო
კატეგორია:1986 წლის ალბომები კატეგორია:Modern Talking-ის ალბომები კატეგორია:Hansa Records-ის ალბომები
ნანოგრამი
1 ნანოგრამი = 0.000000000001 კილოგრამი (10-12კგ)
კატეგორია:მასის საზომი ერთეულები
Lasioglossum xanthopoides
Lasioglossum xanthopoides — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1925 წელს.
სქოლიო
xanthopoides
პირველი ოტობაია
პირველი ოტობაია (ყოფილი ქვიშონა) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში, სამურზაყანოს დაბლობზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა მხარეს. ოტობაიის თემის ცენტრი (სოფლები:ვეშკუდელი, ზარწუფა, მეორე ოტობაია, ოკვინორე, რამი, ქვიშონა). ზღვის დონიდან 3 მ, გალიდან 40 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
უფლისციხე
მინი|250პქ მინი|250პქ მინი|250პქ მინი|250პქ მინი|250პქ მინი|250პქ უფლისციხე — კლდეში ნაკვეთი ქალაქი, კავკასიის ერთ-ერთი უძველესი დასახლება და საქალაქო ცენტრი. მდებარეობს ქ. გორის აღმოსავლეთით მე-10 კმ-ზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირას. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
წერილობით წყაროებში პირველად VII საუკუნეში იხსენიება. უფლისციხესა და მის შემოგარენში დაცულია არქეოლოგიურ და ხუროთმოძღვრულ ძეგლთა ჯგუფი, რომელთაგან უძველესი ადრინდელი ბრინჯაოს ხანისაა და მტკვარ-არაქსის კულტურის წრეს განეკუთვნება (ნამოსახლარები ლაშეთხევში, გუდაბერტყაზე, გორთან). შუა ბრინჯაოს ხანის მიწურულისაა ყათლანიხევის გორასამოსახლოს ქვედა ფენა.
ძეგლის აღწერა
გვიანდელი ბრინჯაოს ადრეულ საფეხურზე უნდა იყოს ათვისებული ქვიშაქვების მასივი. ძველი წელთაღრიცხვით I ათასწლეულის I ნახევრიდან იქმნებოდა უფლისციხის ხუროთმოძღვრული კომპლექსი, რომლის ძირითადი ნაწილი უმთავრესად გამოკვეთილია ადრინდელ ანტიკურ (ძველი წელთაღრიცხვით VI-IV საუკუნეები) ხანაში. გვხვდება შუა საუკუნის კლდეში ნაკვეთი კომპლექსი. შედარებით უკეთაა დაცული შიდა ქალაქი (ფართობი 4 ჰა), რომელიც მთელი ძეგლის კომპოზიციურ ცენტრს წარმოადგენს. შიდა ქალაქი დასავლეთი და სამხრეთი მხრიდან ბუნებრივადაა დაცული. აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი მხრიდან კი იცავდა კლდეში გაჭრილი დიდი თხრილი, რომელსაც შიდა მხარეს ოთხკუთხაკოშკებიანი განიერი კედელი მიუყვებოდა (შემორჩენილია კლდეში ნაკვეთი ფოსოები).
საფორტიფიკაციო კედლების ქვედა ნაწილი ნაგები ყოფილა კიდეებშემოთლილი (რუსტებიანი) ქვათლილებით, ხოლო ზედა — ალიზის აგურით. სამხრეთ მხარეს მდინარე მტკვარზე ეშვებოდა კლდეში გაჭრილი დიდი გვირაბი. იქვე, სამხრეთ უბანში, გაკეთებული იყო შიდა ქალაქის მთავარი შესასვლელები, მ.შ. მცირე კლდეკარი. შიდა ქალაქი დასერილია კლდეში ნაკვეთი ქუჩების ქსელით, მათგან ერთი მაგისტრალურია, ხოლო დანარჩენი — გვერდითი. გამოქვაბულები განლაგებულია ცალკე ჯგუფებად, ზოგი ერთმანეთთან დაკავშირებულია ფართო გასასვლელებით. ქალაქის ზემო ნაწილში განლაგებული დარბაზების კომპლექსიდან აღსანიშნავია კლდეში ნაკვეთი დიდი დარბაზი, რომლის ნახევარწრიული კამარა დამუშავებულია კლდეშივე ნაკვეთი რვაკუთხა კესონებით.
დაგეგმარება
უფლისციხის დასავლეთით, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირის გაყოლებით, დაცულია გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანის წარმართული სალოცავის ნანგრევები ყათლანიხევის ბიცვზე, ამავე დროის სამაროვანი სოფ. უფლისციხეში, ანტიკური ხანის რამდენიმე დაბა და სამაროვნები, შუა საუკუნის ნასოფლარები, სამაროვნები და სახიზნები, ხოლო შიდა ქალაქის აღმოსავლეთით — შუა საუკუნეების კლდეში ნაკვეთი საწნახლები და გზის ნაწილი. უფლისციხესა და სასოფლო გარეუბნის მეურნეობაზე გარკვეულ წარმოდგენას ფვაძლევს არქეოლ. გათხრებით გამოვლენილი აგრარული კულტების სალოცავი, კლდეში ნაკვეთი საწნახლები, მარნები, ვაზის სასხლავი დანები, ბრინჯაოსა და კაჟის ნამგლები, რკინის სახნისი, კევრები, ყურძნის წიპწები და ა.შ. ხელოსნური ნაწარმის სიმრავლე, მრავალფეროვნება და მხატვრული სინატიფე უფლისციხეს ძველი დროის ხელოსნური წარმოების მნიშვნელოვან ცენტრად წარმოგვიდგენს.
ისტორია
უფლისციხის კლდეში ნაკვეთ ანსამბლსა და მის გარშემო დაჯგუფებულ დასახლებებს განვითარების გრძელი გზა გაუვლიათ. კლდეში ნაკვეთი დასახლება ჯერ უფლისციხის მიდამოებში მცხოვრები თემების ჰეგემონი თემის საცხოვრისი გამხდარა, შემდეგ კი - „ზენა სოფლის“ (შიდა ქართლის) ტომთა გაერთიანების ცენტრი, სადაც ამ გაერთიანების მეთაური (მამასახლისი), უფალი მჯდარა (აქედან სახელწოდება უფლისციხე). ადრინდელი ანტიკური ხანიდან (ძველი წელთაღრიცხვით VI-IV საუკუნეები) უფლისციხე ქალაქური ტიპის დასახლება იყო, რომელიც ადრინდელი ელინისტურ ხანაში (ძველი წელთაღრიცხვით IV საუკუნის დასასრულს - III საუკუნე) მსხვილ საქალაქო ცენტრად იქცა. ძველ კლდეში ნაკვეთი დასახლება კი ანტიკური ქალაქის შიდა ქალაქად ჩამოყალიბდა. IV საუკუნიდან უფლისციხე, ისევე როგორც ადრინდელი კლასობრივი ხანის ზოგიერთი სხვა ქალაქი, დაქვეითდა და მხოლოდ სამხრეთ სტრატეგიული მნიშვნელობა შერჩა. საქართველოს გაერთიანებისათვის ბრძოლის პერიოდში (IX-X საუკუნეები) დასუსტებული ციხე-ქალაქი უფლისციხე ხელიდან ხელში გადადიოდა. IX-X საუკუნეებში უფლისციხეში გაბატონებისათვის თავგამოდებით იბრძოდნენ ქართველი მეფეები, კახეთის მთავრები და სომხეთის მეფეები. საქართველოს პოლიტიკური გაერთიანების შემდეგ (X საუკუნის 70-იანი წლები) უფლისციხემ თანდათანობით დაკარგა მნიშვნელობა. ეს პროცესი დავით აღმაშენებლის მიერ 1122 თბილისის განთავისუფლებით დაგვირგვინდა.
უფლისციხის, როგორც სამხედრო სტრატეგიული პუნქტის, არსებობა მონღოლთა შემოსევების (XIII ს.) პერიოდში დამთავრდა. შემდგომში მას ახლომდებარე რაიონის მოსახლეობა მხოლოდ დროებით სახიზრად იყენებდა. 500პქს|framed|ცენტრი|უფლისციხის მდგომარეობის გეგმა
საინტერესო ფაქტები
2007 წლის 24 ოქტომბრიდან უფლისციხის კლდეში ნაკვეთი ქალაქი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში.
Poor Re-Touring Me Tour
Poor Re-Touring Me — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 1997-1999 წლებში გამართული საკონცერტო ტურნე. იგი ჩატარდა მათი სტუდიური ალბომის, ReLoad, მხარდასაჭერად, რომელიც გამოვიდა 1997 წლის 18 ნოემბერს. ტურნეს სახელწოდება მომდინარეობს მეტალიკის სიმღერიდან Poor Twisted Me, რომელიც შესულია მათივე ალბომში Load.
ლიბერტადორის მუნიციპალიტეტი (კარაბობო)
ლიბერტადორის მუნიციპალიტეტი (Municipio Libertador) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კარაბობოს შტატში. წარმოადგენს კარაბობოს შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 558 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ლიბერტადორის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 175 255 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია ტოკუიტო. კარაბობოს შტატის მთელი მოსახლეობის 7,9% მოდის ლიბერტადორის მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 314,1 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
Poor Re-Touring Me Tour
ისტორია
ტურნეს თუ დავყოფთ შემადგენელ ტურნეებად, იგი მოიცავს Blitzkrieg '97 (22–24 აგვისტო, 1997), Re-Load Promo Tour (11–18 ნოემბერი, 1997) და Garage Inc Promo Tour (17–24 ნოემბერი, 1998) ტურნეებსაც. იგი ევროპაში დაიწყო 1997 წლის 22 აგვისტოს. მეტალიკამ დაუკრა ევროპულ ფესტივალებზე, რათა შეესრულებინა ადრე აღებული საკონტრაქტო ვალდებულებანი. მათ მონაწილეობა მიიღეს სამ ფესტივალში: Pukkelpop ფესტივალში (ბელგია), Blind Man's Ball ფესტივალსა (გერმანია) და Reading ფესტივალში (ინგლისი).
ლიბერტადორის მუნიციპალიტეტი (კარაბობო)
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:კარაბობოს შტატის მუნიციპალიტეტები
Poor Re-Touring Me Tour
ისტორია
ტურნე გაგრძელდა აშშ-ში კონცერტებით, რომლებიც მიზნად ისახავდა სტუდიური ალბომის ReLoad რეკლამირებას (Re-Load Promo Tour). 120 000 ფანზე მეტმა დარეკა და ითხოვა, ეთქვათ მათთვის ადგილი, სადაც უნდა ჩატარებულიყო უფასო კონცერტი ნოემბერში, მოგვიანებით სახელდებული როგორც Million Decibel March.
შემდგომ იყო თავად ამ ალბომის მხარდამჭერი შოუები, რომელთაგან უმეტესობას მხარს უჭერდნენ შემსრულებლები ჯერი კანტრელი, Days of the New და Monster Magnet.
1998 წლის 17–24 ნოემბერს ჩატარებული კონცერტების მიზანი იმავე წლის 24 ნოემბერს გამოსული ქავერ-ვერსიების ალბომის Garage Inc. რეკლამა იყო (Garage Inc Promo Tour), რომელთა უმეტესობას მხარს უჭერდა ჯგუფი Battery.
1999 წლის 21 და 22 აპრილის შოუები ბერკლის საზოგადოებრივ თეატრში სან-ფრანცისკოს სიმფონიური ორკესტრის თანხლებით გამოშვებული იქნა ალბომის S&M სახით.
სქოლიო
კატეგორია:მეტალიკის ტურნეები კატეგორია:1997 წლის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:1998 წლის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:1999 წლის საკონცერტო ტურნეები
ბოიები
მინი|350px|ბოიების დაახლოებითი მდებარეობა, [[ბოჰემიასა და იტალიაში. იმ დროინდელი ლათინური კულტურის გავრცლების არეალი შეფერადებულია ყვითლ ტონში, ხოლო ჰალშტატის კულტურის ყვითლად.]]
ლიტერატურა
კატეგორია:კელტები კატეგორია:ბოჰემია
Eciton nitens
Eciton nitens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eciton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მარიგო (სენ-მარტენი)
მარიგო (Marigot) — საფრანგეთის ზღვისიქითა გაერთიანების სენ-მარტენის ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქი.
მოსახლეობა — 5,7 ათასი ადამიანი (2006 წელი).
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები კატეგორია:სენ-მარტენის ქალაქები კატეგორია:კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნების დედაქალაქები
დიდი რეგიონი
დიდი რეგიონი (ყველანაირი დამატების გარეშე) არის ნეიტრალური სახელწოდება და ევროპის ადმინისტრაციაში ჰქვია სხვადასხვა სახელმწიფოს მოსაზღვრე რაიონებისაგან შემდგარ დიდ სივრცეს.
ცნება დიდი რეგიონი ლუქსემბურგის, ლოთარინგიის, ზაარის მხარის, რაინლანდ-პფალცისა და ვალონიის გეოგრაფიული სივრცის სახელწოდებად 2000 წლიდან დამკვიდრდა. ამგვარი შემოკლების მიზეზი გახდა ამ სივრცისთვის ახალი საერთო და ყველა მხარისთვის მისაღები სახელის შერჩევასთან დაკავშირებული სირთულე.
ლუქსემბურგის, ლოთარინგიის, ზაარის მხარის, რაინლანდ-პფალცისა და ვალონიის (ევროპის) დიდი რეგიონი
'დიდი რეგიონი' არის ევროპის ევროპის კავშირის ერთ–ერთი რეგიონთაგანი და პოლიტიკურად იგი ზაარ–ლორ–ლუქსის მთავარი სივრცისაგან წარმოდგა და წარმოადგენს 1998 წელს ზაარის მხარეს, ლოთარინგიას, ლუქსემბურგს, ტრირსა და დასავლეთ პფალცს შორის ხელშეკრულებით გაფორმებული კულტურული თანამშრომლობის ერთგვარ გაგრძელებას.
დიდი რეგიონი არ არის ამავე ტერიტორიაზე მდებარე ევრორეგიოს იდენტური ცნება.
სახელი
ევროპის დიდი რეგიონს დღემდე არ აქვს სპეციფიკური სახელი. ახალი სახელის შერქმევის ყველა მცდელობა ჯერჯერობით უშედეგოდ დამთავრდა და ამიტომაცაა რომ სახელწოდება „ლუქსემბურგის, ზაარლანდის, რაინლანდ–პფალცისა და ვალონიის დიდი ევროპული რეგიონი“ შემოკლებით უბრალოდ დიდი რეგიონად იწოდება.
ამ სივრცის კიდევ ერთი თავისებურება არის ისიც, რომ სიტყვა „დიდი რეგიონი“ ყოველთვის კონკრეტულ ქალაქთან ერთად მოიხსენიება; მაგ.; ლუქსემბურგი და დიდი რეგიონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპა
გოლოვინსკაია (ხაროვსკის რაიონი)
გოლოვინსკაია (Головинская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები