cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უშანგი მარგიანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
პანსექსუალი
პანსექსუალი — ადამიანი, რომელიც განიცდის სექსუალურ, რომანტიკულ, ფიზიკურ, და/ან სულიერ ლტოლვას ყველა სქესისა და იდენტობის მატარებელი ადამიანების მიმართ და არა მხოლოდ მათ მიმართ, ვინც ორ სტანდარტულ გენდერს მიეკუთვნება (ანუ ქალები და მამაკაცები). ეს არის ინდივიდი, რომელსაც შეიძლება ხიბლავდეს ქალები, კაცები, არაბინარული თუ ინტერსექსი ადამიანები.
პრეფიქსი „pan“ ბერძული ენიდან მომდინარეობს და ნიშნავს „ყველას“ ან „ყოველს“. ტერმინი „პანსექსუალი“ 1990-იან წლებში გაჩნდა, მაგრამ პოპულარული მხოლოდ ბოლო დროს გახდა. პანსექსუალობა, როგორც მოვლენა, აქტიურად განიხილება 2010 წლიდან. სექსოლოგ ნიკი გოლდშტაინის აზრით, ამის მიზეზი არის ის, რომ თანამედროვე ახალგაზრდები მეტად უფიქრდებიან საკუთარ სექსუალობას და მის ნიუანსებს, ვიდრე წინა თაობა.
სქოლიო
კატეგორია:სექსუალური ორიენტაცია კატეგორია:ლგბტ ტერმინები
დავინოპოლისი (მარანიანი)
დავინოპოლისი (Davinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 180 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იმპერატრისი შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 579 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.46 კმ²-ზე. ფართობი 335 776 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალექსეევკა (ბელგოროდის ოლქი)
ალექსეევკა (Алексеевка) — ქალაქი რუსეთში, ბელგოროდის ოლქის აღმოსავლეთ ნაწილში, ალექსეევკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 38 447 მცხოვრები (2017). მდებარეობს შუა რუსეთის მაღლობის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ტიხაია-სოსნაზე (დონის შენაკადი). რკინიგზის სადგური. საავტომობილო გზა ნოვი-ოსკოლი—როსოში. აეროპორტი. წარმოიშვა 1685 წელს, როგორც დაბა და სახელი ეწოდა პირველი მფლობელის — ალექსი ჩერკასკის მიხედვით. ცნობილია ზეთსახდელი წარმოებით (1829 წელს მზესუმზირის მარცვლებისაგან მიიღეს ზეთი; 1833 წელს გაიხსნა რუსეთში პირველი ზეთსადღვებელი ქარხანა). ქალაქში მდებარეობს ბელგოროდის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილიალი, ალექსეევკის ქიმიური მანქანათმშენებლობის ქარხანა, სამშენებლო მასალების მრეწველობის („მონოლითი“, ალექსეევკის სამშენებლო მასალების კომბინატი), ელექტრონული („დევიზ“), ხის გადასამუშავებელი და კვების (რძე-კონსერვების, ხორცფრინველკომბინატი, ზეთის, შაქრის ქარხნები და სხვ.) მრეწველობის საწარმოები. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმი, რომელიც ჯერ 1992 წელს გადაკეთდა სასოფლო-სამეურნეო კოლეჯად, ხოლო 2007 წელს — ეკონომიკისა და ინფორმაციული ტექნოლოგიების კოლეჯად.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგოროდის ოლქის ქალაქები
არჩილ ელიაშვილი
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი ქართველი ექიმისა და საზოგადო მოღვაწის ივანე ელიაშვილის ოჯახში, რომლის ახლობლები და ხშირი სტუმრები იყვნენ აკაკი წერეთელი, ლუარსაბ ანდრონიკაშვილი, ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინი და სხვები. ყოველივე ამან დიდი გავლენა იქონია ახალგაზრდა არჩილის მომავალზე. მან წარმატებით დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია და სწავლა განაგრძო გრენობლის (საფრანგეთი) პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, რომელიც ასევე წარმატებით დაამთავრა 1927 წელს. ახალგაზრდა სპეციალისტმა სამშობლოში დაბრუნებისთანავე განახორციელა ფოთისა და მისი მიდამოების ელექტროფიკაცია, მონაწილეობდა საქართველოს პირველი ელექტრო სისტემების დაპროექტებაში. პრაქტიკულ საქმიანობას კარგად უთავსებდა თეორიული საკითხების დამუშავებას. იყო საირიგაციო სისტემების ავტომატიზაციისა და ტელემექანიზაციის საკითხებზე ნაშრომების ავტორი. აღსანიშნავია, რომ მან ჩვენს ქვეყანაში პირველმა გამოიკვლია უკუკავშირიანი სისტემების მდგრადობის საკითხი.
ა. ელიაშვილს დიდი წვლილი მიუძღვის თბილისის ელექტრომომარაგების საკითხის გადაჭრაში. მან საფუძველი ჩაუყარა საქართველოში ავტომატური მართვის განვითარების საქმეს. იგი იყო ელექტრონიკის, ავტომატიკისა და ტელემექანიკის (ახლანდელი მართვის სისტემების) ინსტიტუტის შექმნის ინიციატორი და ხელმძღვანელი. მისი თაოსნობით დაიწყო და გაიშალა მუშაობა საქართველოში მათემატიკური ლინგვისტიკისა და ავტომატიკის დარგში. მისივე ხელმძღვანელობით რესპუბლიკაში პირველად განხორციელდა სახალხო მეურნეობის სხვადასხვა დარგის ავტომატიზაცია ახალი ტექნიკის გამოყენებით, შეიქმნა ჩვენთან პირველი უნივერსალური გამომთვლელი მანქანა. მეცნიერის ინიციატივით და თაოსნობით შეიქმნა ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ქართული ლექსიკონი. ამ ნაშრომისათვის ავტორთა კოლექტივს, მათ შორის ა. ელიაშვილს (სიკვდილის შემდეგ) მიენიჭა გ. ნიკოლაძის სახელობის პრემია.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლი ჯინ კი
ლი ჯინ კი (이진기, დ. 14 დეკემბერი, 1989, კვანმიონი, კიონგიდო) — სამხრეთ კორეული ჯგუფის „Shinee“ ლიდერი. ცნობილი ფსევდონიმით ონიუ.
ქველმოქმედება
ონიუმ 1,44 ტონა ბრინჯი გაიღო, რათა დახმარებოდა ჩრდილოეთ კორეელ ბავშვებს. 2010 წლის 16 ოქტომბერს ის ეწვია ინჩჰონის საწყობს და ჩრდილოეთ კორეაში გაემგზავრა 22 ოქტომბერს. მან ასევე სამხრეთ კორეელი ბავშვებისთის 770 კილოგრამი ბრინჯი გაიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მომღერლები
ბებრისციხე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი — ბებრისციხე შეიძლება ჰქონდეს ერთ-ერთი ქვემოთ მოცემული მნიშვნელობა:
პლანეტური რგოლი
პლანეტური რგოლი — მტვრის, „მთვარუკის“ ან სხვა პატარა ობიექტების დისკო ან რგოლი, რომელიც პლანეტის ან მისი მსგავსი ობიექტის გარშემო ბრუნავს. მზის სისტემაში ყველაზე შესამჩნევი რგოლები სატურნის გარშემოა, მაგრამ დანარჩენი სამი გაზური გიგანტიც (იუპიტერი, ურანი და ნეპტუნი) ფლობს რგოლურ სისტემებს.
2014 წლის 26 მარტს მცირე პლანეტა ჩარიკლოს გარშემო რგოლების აღმოჩენა განაცხადეს, როდესაც ვარსკვლავური დაბნელებით აკვირდებოდნენ 2013 წლის 3 ივნისს. განცხადებების მიხედვით, რომლებიც 2008 წლის მარტში გაკეთდა, სატურნის მთვარე რეას შესაძლოა საკუთარი თხელი რგოლური სისტემა ჰქონდეს, რაც მას ერთადერთ მთვარედ აქცევდა, რომელსაც რგოლური სისტემა აქვს. მოგვიანებით გამოქვეყნებულმა 2010 წლის კვლევამ ცხადყო, რომ კასინის მისიიდან რეას გადაღება შეუსაბამო იყო ნაწინასარმეტყველევ რგოლების ნიშან-თვისებებთან, ეს კი იმის მაუწყებელია, რომ სხვა მექანიზმია პასუხისმგებელი იმ მაგნიტურ ეფექტებზე, რომლებმაც რგოლების ჰიპოთეზა წარმოშვა. როგორც ცნობილია, პლუტონს რგოლური სისტემა არ აქვს, თუმცა ახალმა ჰორიზონტებმა შესაძლოა აღმოაჩინოს იგი, როდესაც 2015 წელს ესტუმრება პლუტონს.
სქოლიო
კატეგორია:ციური მექანიკა
ვისარიონ შებალინი
ბიოგრაფია
მოსკოვის კონსერვატორიის დამთავრების შემდეგ იგი პროფესორად მუშაობდა. 1935 წელს გახდა გნესინის ეროვნული მუსიკალური კოლეჯის კომპოზიციის კლასის წინამძღოლი. ძალიან რთულ, 1942-1948 წლებში მოსკოვის კონსერვატორიისა და მოსკოვში მდებარე ცენტრალური მუსიკალური სკოლის ხელოვნების დირექტორი. 1948 წელს იგი ჟდანოვის ხელოვანთა გაწმენდის მსხვერპლი გახდა. მის სტუდენტებს შორის იყვნენ: ესტერ მაგი, ველჯო ტორმისი, ლიდია აუსტერი, ედისონ დენისოვი, გრიგორი ფრიდი, ტიხონ კრენინიკოვი, კარენ ხაჩატურიანი, ალექსანდრა პახმუტოვა და სხვები. შებოლინი იყო საბჭოთა კომპოზიტორთა კავშირის ერთ–ერთი დამაარსებელი და გამგეობის თავმჯდომარე (1941–1942).
იგი იყო მისი თაობის ერთ-ერთი ყველაზე კულტურული და სწავლული კომპოზიტორი. მისი სერიოზული ინტელექტუალური სტილი და კომპოზიციისადმი გარკვეული აკადემიური მიდგომა მას მიასკოვსკისთან აახლოვებს. 1951 წელს მიენიჭა სტალინის პრიზი. შებალინი იყო დიმიტრი შოსტაკოვიჩის ახლო მეგობარი; შოსტაკოვიჩმა მას სიმებიანი კვარტეტი (ნომერ 2) მიუძღვნა.
1953 წელს შებალინმა ინსულტი გადაიტანა; ამას 1959 წელს კიდევ ერთი ინსულტი მოჰყვა, რაც მის მეტყველებაზე აისახა. მიუხედავად ამისა, 1963 წელს მესამე ინსულტიდან სიკვდილამდე რამდენიმე თვით ადრე, მან დაასრულა მეხუთე სიმფონია, რომელსაც როგორც შოსტაკოვიჩმა უწოდა „ბრწყინვალე შემოქმედებითი ნამუშევარი, სავსე უმაღლესი ემოციებით, ოპტიმისტური და სიცოცხლით სავსე“.
შებალინი გარდაიცვალა 1963 წლის 29 მაისს მოსკოვში. იგი დაკრძალეს ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე, თავისი პროფესორებისა და კოლეგების მახლობლად.
მისი ვაჟი დიმიტრი (1930-2013) 43 წლის განმავლობაში იყო ბოროდინის კვარტეტის მევიოლინე (1953–1996).
შემოქმედება
შებოლინი მრავალი მუსიკალური ჟანრის კომპოზიციებს ქმნიდა. მის შემოქმედებას შორისაა: ოპერები, სიმფონიები, სიმებიანი კვარტეტები, ტრიოები და სონატები, საგუნდო მუსიკა, რომანები, სიმღერები, მუსიკები დრამებისა, რადიოსა და კინოფილმებისთვის. შებალინის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო ნამუშევარია ოპერა The Taming of the Shrew (Укрощение строптивой, Ukroshcheniye stroptivoy)(დაფუძნებულია უილიამ შექსპირის კომედიაზე) (1957). მან დაწერა კიდევ ერთი ოპერა The Sun above the Steppe (Солнце над степью, Solntse nad stepyu) (1958), ასევე მუსიკალური კომედია he Bridegroom from the Embassy (Жених из посольства, Zhenikh iz posolstva) (1942).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:საბჭოელი კომპოზიტორები
ჰაზოვი
ჰაზოვი (Həzovi ან Xozavi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 187 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ჰეროდიასი
ჰეროდიასი (הרודיאס; დ. დაახლ. ძვ. წ. 15 — გ. ჩვ. წ. 39-ის შემდეგ) — ებრაელი პრინცესა ჰეროდიანთა დინასტიიდან. იუდეის დედოფალი და იოანე ნათლისმცემლის მკვლელის, სალომეს დედა.
ბიოგრაფია
ჰეროდიასი დაიბადა დაახლოებით ძვ. წ. 15 წელს იუდეაში. იგი იყო იუდეას პრინც არისტობულუს IV-ისა და მისი ცოლის, ბერენისის ქალიშვილი. ძვ. წ. 7 წელს ჰეროდიასის პაპამ, მეფე ჰეროდე I დიდმა თავისი ორი ვაჟი: ალექსანდრე და არისტობულუსი სიკვდილით დასაჯა, რის შემდეგაც არისტობულუსის ასული ჰეროდიასი დანიშნა თავის მეორე ვაჟზე, ჰეროდე II-ზე, რომელიც მას ნახევარ-ბიძად ერგებოდა. ეს ქორწინება მოაწყო ჰეროდე I დიდის უფროსმა ვაჟმა, ანტიპატორ II-მ, რომელმაც ტახტის ხელში ჩასაგდებად ძვ.წ. 4 წელს მოწამლა მამამისი. იუდეას ტახტი არა ანტიპატორმა, არამედ ჰეროდიასის ქმარმა, ჰეროდე II-მ დაიკავა, რომელმაც მამის მკვლელობისათვის იგი სიკვდილით დასაჯა.
მარკოზის სახარების მიხედვით, ჰეროდიასის ქმარს ფილიპე ერქვა, რის გამოც მრავალი მკვლევარი ამტკიცებს, რომ მას ჰეროდე II კი არა ფილიპე II ერქვა, თუმცა ეს თემა დღემდე სადავოდ რჩება. საპირისპირო პოზიციის მომხრეები აცხადებენ, რომ ლუკას სახარება უარყოფს ფილიპეს ვერსიას, თუმცა არც მის ნამდვილ სახელს ასახელებს.
ჰეროდიასს ჰეროდე II-ისაგან შეეძინა თავისი ერთადერთი შვილი — სალომე. მისი გაჩენიდან რამდენიმე წელიწადში ჰეროდიასი და ჰეროდე განქორწინდნენ, რის შემდეგაც იგი ცოლად თავისი პირველი ქმრის ნახევარ-ძმას, ჰეროდე ანტიპატორს გაჰყვა, თუმცაღა მასთან შვილები არ ჰყოლია. მიუხედავად ამისა, მათ დიდი როლი შეასრულეს იოანე ნათლისმცემლისა და იესო ნაზარეველის სიკვდილით დასჯის საქმეში.
რამდენადაც ცნობილია, ჰეროდიასამდე თავად ანტიპატორსაც ჰყავდა ცოლი, რომელსაც მის გამო გაეყარა. ბევრი მათ განქორწინებას არ სცნობდა, რის გამოც მათ კავშირს უკანონოდ თვილდა. მათესა და მარკოზის სახარებების მიხედვით, იოანე ნათლისმცემელმა მათი „ბილწი“ ქორწინება საჯაროდ გააკრიტიკა, რის შემდეგაც დაიწყო უთანხმოება მასსა და ჰეროდიასს შორის, რომელმაც თავის ქალიშვილ სალომეს მისი მოკვლა უბრძანა. მორჩილმა ქალიშვილმაც შეასრულა დედის ბრძანება, იოანე ნათლისმცემელს თავი მოჰკვეთა და ლანგარზე დადებული, საზეიმოდ მიართვა დედასა და მამინაცვალს.
ახ. წ. 34 წელს, ჰეროდე II-ის გარდაცვალების შემდეგ იუდეას ტახტს ჰეროდე ანტიპატორი იკავებს ჰეროდიასთან ერთად, რომელთაც მძიმე ომების გადახდა მოუხდათ რომის იმპერატორ ტიბერიუსის წინააღმდეგ. 37 წელს ტიბერიუსი გარდაიცვალა, რამაც მათ ამოსუნთქვის საშუალება მისცათ. 39 წელს ანტიპატორი და ჰეროდიასი დაადანაშაულეს იმპერატორ კალიგულას წინააღმდეგ, მისი ძმისწულ აგრიპას მიერ მოწყობილ შეთქმულებაში მონაწილეობაში. ამის გამო კალიგულამ აგრიპა, ჰეროდიასიცა და ჰეროდე ანტიპატორიც გალეთში გადაასახლა, სადაც გაატარეს დარჩენილი ცხოვრება და ყველასათვის უცნობ წელს გარდაიცვალნენ.
გალერეა
მიუხედავად თავისი უარყოფითი ხასიათისა, ჰეროდიასმა დიდი ასახვა ჰპოვა ხელოვნებასა და კულტურაში. მასზე შექმნილია არაერთი ნახატი, ბალეტი, ოპერა და მხატვრული ნაწარმოები. ძირითად შემთხვევაში, ჰეროდიასს რელიგიური დატვირთვა აქვს და ფიგურირებს მხოლოდ იმ ეპიზოდში, როდესაც სალომეს იოანე ნათლისმცემლის მოკვეთილი თავი ლანგრით მიაქვს მათთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 15 კატეგორია:ებრაელები კატეგორია:ბიბლიური პერსონაჟები
ფასანაურის განძი
ფასანაურის განძი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, აღმოაჩინეს 1963 წელს, მდინარე არაგვის მარჯვენა ნაპირზე გაზსადენის გაყვანის დროს. განძი განეკუთვნება ძველი წელთაღრიცხვით Vll საუკუნის მიწურულს და Vl საუკუნის დასაწყისს. შეიცავს 15 დასახელების 141 ნივთს: იარაღს (ბრინჯაოს კოლხური ცული ცხოველის სკულპტურული გამოსახულებით, ისრისპირები, ფარის უმბონი). ტანსაცმელთან დაკავშირებულ ნივთებს (გრავირებული სარტყლის ფრაგმენტები, მშვილდსაკინძები, ხვია, ბრტყელი ზოომორფული ბალთა). სამკაულს (ხვია, სარდიონის მძივები, ძეწკვები, ირმის პატარა ქანდაკება), უნიკალურ გრეხილწელიან კოლხურ ცულს და სხვა. განძი დაცულია დუშეთის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები
ანილინი
ანილინი, ამინობენზოლი, ფენილამინი — ორგანული ნაერთი, უმარტივესი არომატული ამინი, სუსტი სუნის უფერო სითხე, ქიმიური ფორმულა, tდუღ 184,4°C, წყალში ცუდად იხსნება, სპირტსა და სხვა ორგანულ ნაერთებში — კარგად. ჰაერზე სწრაფად მუქდება, სუსტი ფუძეა, მინერალურ მჟავებთან მარილებს წარმოქმნის, ორგანულ მჟავებთან ურთიერთქმედებისას კი — ანილიდებს. ანილინის მეთილირების პროდუქტებს — მონო- და დიმეთილამინს იყენებენ საღებრებისა და ფეთქებად ნივთიერებათა წარმოებაში. სინთეზის გზით პირველად მიიღო ნიკოლოზ ზინინმა (1842). ქლორიან კირთან შერევისას ანილინი იისფრად იფერება. ანილინის დაჟანგვით ღებულობენ შავ საღებარს — ანილინშავს. აზოტოვანმჟავასთან ანილინის ურთიერთქმედების შედეგად (მარილმჟავა არეში) მიღებული ნაერთი აზოსაღებრების წარმოებაში მნიშვნელოვანი ნახევარპროდუქტია (იხ. დიაზონაერთები). ანილინს ფართოდ იყენებენ აგრეთვე ფოტოგრაფიაში (გამამჟღავნებელი ნივთიერების სინთეზისათვის). კაუჩუკის ვულკანიზაციის დამაჩქარებლების, ფეთქებად ნივთიერებათა, ფარმაცევტული პრეპარატებისა და სხვათა წარმოებაში.
ანილინი შხამიანია, მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, სისხლზე. იწვევს ჰემოლიზს. შესაძლებელია მწვავე ქრონიკული მოწამვლა. ამიტომ საჭიროებს წარმოებაში საწარმოო პროცესის ფართო მექანიზაციის დანერგვა და წარმოების ჰერმეტულობის დაცვა. სამუშაო ზონაში ანილინის დასაშვები ზღვრული კონცენტრაციაა ჰაერში 3 მგ/მ³.
ქიმიური თვისებები
ანილინის კონცენტრირებულ მარილმჟავასთან ურთიერთქმედებით მიიღება მარილი:
მიღებული მარილი კარგად იხსნება წყალში, წყალხსნარზე ტუტის მოქმედებით გამოიყოფა ანილინი:
მიღება
მრეწველობაში ანილინს ღებულობენ თუჯის ბურბუშელათი ნიტრობენზოლის აღდგენით, მარილმჟავას მცირე რაოდენობის თანაობისას. პრაქტიკულად რეაქცია შემდეგნაირად მიმდინარეობს:
მეორე გზით ანილინი მიიღება ისევ ნიტრობენზოლის აღდგენით, მაგრამ ამ შემთხვევაში ატომური წყალბადის საშუალებით:
ლიტერატურა
კატეგორია:ანილინები
ბებრისციხე (ანანური)
ბებრისციხე — მდებარეობს სოფელ ანანურიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 2 კილომეტრზე, მდინარე მთიულეთის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე. ამჟამად მოქცეულია ჟინვალჰესის წყალსაცავით დატბორილ ზონაში. განეკუთვნებოდა გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ძეგლის აღწერა
ციხე შეიცავდა განცალკევებულ კლდოვან მასივზე ცალი მხრიდან მიშენებულ ორ კოშკს და კლდეზე დაშენებულ ნაგებობას. კოშკები კლდეზე აღმოსავლეთის მხრიდან იყო მიშენებული. მათგან შედარებით უკეთ იყო შემორჩენილი სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე, გეგმით ოთხკუთხა (9 X 4,5 მ) ოთხსართულიანი კოშკი, რომელიც სამი მხრიდან სწორი კედლით იყო შემოზღუდული. შესასვლელი პირველი სართულის დონეზე — ჩრდილოეთის კედელში იყო მოწყობილი. მის მოპირდაპირედ — დაბალი თაღოვანი ღიობი, რომელიც მდინარის ნაპირთან გადიოდა. სართულის აღმოსავლეთ კედელში. ერთ დონეზე, განლაგებული იყო ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილით დაშორებული სამი სათოფური. სამხრეთ აღმოსავლეთ კუთხესთან კლდეში ამოკვეთილი იყო სამეურნეო დანიშნულების ღრმა ორმო. მეორე სართულის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი იყო ორი სარკმელი, ჩრდილოეთ კედელში — ერთი. მესამე სართულის აღმოსავლეთ კედლის შუა ნაწილში მოწყობილი იყო ფართო ღიობი. ჩრდილოეთ კედელი და სამხრეთ კედლის შემორჩენილი ნაწილი ყრუ იყო. კოშკის მეოთხე სართულს აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლების მცირე ნაწილიღა ჰქონდა შემორჩენილი.
მეორე კოშკისგან მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი იყო შემორჩენილი. ციხის მესამე, კლდის მასივის თხემზე აგებული ნაგებობიდან მხოლოდ კედლების ფრაგმენტები იკითხებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კვიპროსის საფეხბურთო სუპერთასი
კვიპროსის საფეხბურთო სუპერთასი — საფეხბურთო გათამაშება კვიპროსში, სადაც ჩემპიონატის და თასის გამარჯვებულები ხვდებიან ერთმანეთს. იმ შემთხვევაში, თუ ქვეყნის ჩემპიონატსაც და თასსაც ერთი გუნდი მოიგებს, მაშინ მას სუპერთასზე თასის ფინალისტი გუნდი დაუპირისპირდება. სუპერთასი თამაშდება 1951 წლიდან.
გათამაშების ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია ნიქოზიის „ომონია“, რომელმაც 16-ჯერ მოიპოვა ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია ლიმასოლის „აპოლონი“.
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის ფეხბურთი კატეგორია:კვიპროსის საფეხბურთო ტურნირები კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო სუპერთასები
ხაბაში
ხაბაში (ასევე ხაბაბაში, ხაბბაში) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) ოცდამეთერთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა გვიანი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 338 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 335 წელს.
თეიმურაზ მატოიანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ხაბაში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეთერთმეტე დინასტიის ფარაონები
ანტონ ფურცელაძის ქუჩა
ანტონ ფურცელაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (გარეთუბანი); რუსთაველის გამზირიდან ვახტანგ ორბელიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 30–იან წლებში. 1841 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ბარონის ქუჩა. სახელწოდება უკავშირდება კავკასიის მთავარმმართველის გრიგოლ როზენის ტიტულს. 1922 წელს ანტონ ფურცელაძის სახელი დაერქვა. ქუჩაზე გამოდის სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმის ადმინისტრაციული კორპუსი. შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები.
სანერგის ქუჩა
სანერგის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში  (ნაძალადევი) : შალვა ცინცაძის I შესახვევიდან ჭიჭიკო ბენდელიანის გორამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. აქვს 3 შესახვევი, 2 ჩიხი.
ლიტერატურა
სანერგის ქუჩა
აბსენტეიზმი
აბსენტეიზმი (absentia) — თავის არიდება წარმომადგენლობითი ორგანოს ან თანამდებობის პირის არჩევნებში მონაწილეობისაგან. გამოხატავს მოსახლეობის ფართო მასების პროტესტს არსებული რეჟიმის ან არჩევნების ანტიდემოკრატიული სისტემის წინააღმდეგ და ქვეყანაში შექმნილი პოლიტიკური ვითარებით გამოწვეულ უკმაყოფილებას. აბსენტეიზმის თავიდან ასაცილებლად ზოგ კაპიტალისტურ ქვეყნებში არჩევნებში მონაწილეობა სავალდებულოა. ამ მოვალეობის შეუსრულებლობას მოყვება ჯარიმა. აბსენტეიზმს უწოდებენ აგრეთვე სისტემატურ გამოუცხადებლობას კრებებზე, კოლეგიური ორგანოების სხდომებზე და ა. შ.
ლიტერატურა
კატეგორია:არჩევნები
დავით ქობაირეცი
დავით ქობაირეცი (დავით ქობერელი, დავით ახპატელი; Դավիթ Քոբայրեցի; გ. 1205, ახპატი) — სომეხი სასულიერო მოღვაწე და მწერალი, ე. წ. „ჩრდილო მხარეთა სომეხ მოძღვართა“ ერთ-ერთი მეთაური.
დაიბადა სოფელ ქობერში (ახლანდ. ლორეს პროვინცია). მოღვაწეობდა ახპატის მონასტერში. 1198-1203 წლებში იმოგზაურა კილიკიის სომხეთში, სადაც რომის საყდართან დაახლოებული სომეხი სასულიერო პირების წინააღმდეგ გამოდიოდა. მონაწილეობდა ლორისა (1205) და ანისის (1207) საეკლესიო კრებებში. ჩვენამდე მოაღწია მის მიერ დაწერილმა სასულიერო-საღვთისმეტყველო შინაარსის 15-მდე თხზულებამ.
1951 წელს მატენადარანის ხელნაწერთა ფონდში მიაკვლიეს საისტორიო თხზულების შემცველ დავით ქობაირეცის მოსახსენებელს (სომხ. ჰიშატაკარანს), რომელშიც გადმოცემულია საქართველოს მეფე გიორგი III-ის წინააღმდეგ ორბელთა აჯანყების ამბავი. განსხვავებით სხვა სომეხი ისტორიკოსებისაგან (სტეფანოს ორბელიანი, ვარდან არეველცი და სხვ.) დავით ქობაირეცი ამ ამბების თანამედროვე და თვითმხილველია, რამდენადაც ლორე-ახპატის მიდამოები აჯანყების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი კერა იყო და მოვლენები სომეხი ბერის თვალწინ ვითარდებოდა, მისი ცნობები ორბელთა აჯანყების შესახებ უფრო სარწმუნოა და საინტერესო დეტალებითაც ავსებს სხვა ავტორთა ინფორმაციას. დავითი საქართველოს ხელისუფლების მომხრეთა დასს უნდა ეკუთვნოდეს. იგი ქართველ დიდებულთა განზრახვას მეფის დამხობასა და სამეფოს გაყოფაზე, „ბოროტებას“ უწოდებს, ხოლო სტეფანოს ორბელიანის მტკიცებას, თითქოს ორბელები დემნა-დემეტრეს კანონიერი უფლების დასაცავად იყვნენ გამოსული, არ იზიარებს. პირიქით, მისი რწმენით, დიდებულებმა გადაიბირეს უფლისწული და იგი თავიანთ მედროშედ აქციეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1205 კატეგორია:სომეხი სასულიერო მოღვაწეები კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
გოვერნადორ-ედიზონ-ლობანი
გოვერნადორ-ედიზონ-ლობანი (Governador Edison Lobão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იმპერატრისი შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 895 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.81 კმ²-ზე. ფართობი 615 852 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
როქსანა
როქსანა (, Ρωξάνη; დ. ძვ. წ. 340, ბაქტრია — გ. ძვ. წ. 310, მაკედონია) — ბაქტრიის პრინცესა. მაკედონიის, სპარსეთისა და ეგვიპტის დედოფალი ძვ. წ. 327-323 წლებში როგორც ალექსანდრე III მაკედონელის პირველი ცოლი. ალექსანდრე IV მაკედონელის დედა.
ბიოგრაფია
როქსანა დაიბადა ძვ. წ. 340 წელს ბაქტრიაში. იგი იყო ადგილობრივი დიდებულის, ოქსიარტესის ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ მამამისი იყო სპარსეთის მეფე არტაქსერქსე V-ის მიერ დანიშნული ბაქტრიისა და სოგდიანიის სატრაპი. ისტორიკოსთა მტკიცებით, ოქსიარტესი ჩართული იყო დარიოს III-ის მკვლელობის საქმეში, თუმცაღა ალექსანდრე მაკედონელმა იგი სიკვდილით არ დასაჯა. არტაქსერქსეს ჩამოგდებისა და დატყვევების შემდეგ ალექსანდრე მაკედონელმა დაიკავა დედაქალაქი და მთელი სპარსეთი, რის შემდეგაც თავი მის მეფედ გამოაცხადა. მიუხედავად ამისა, ოქსიარტესი და სხვა ირანელი წარჩინებულები ბერძენთა წინააღმდეგ ბრძოლას განაგრძობდნენ. ამ დროს მან თავისი ოჯახი და მათ შორის როქსანაც სოგდანიაში მდებარე ციხესიმაგრეში გადამალა, რომელთაც მისი თანამებრძოლი სპიტამინესი იცავდა.
მიუხედავად დიდი წინააღმდეგობისა, ალექსანდრემ მაინც დაპყრო ბაქტრიაცა და სოგდანიაც, რასაც იმ ციხის დაცემა მოჰყვა, სადაც ოქსიარტესის ოჯახი იმალებოდა. მის აღებას უშუალოდ სარდლობდა ალექსანდრეც, რომელსაც როქსანა პირველივე ნახვისთანავე შეუყვარდა. ძვ. წ. 327 წელს ალექსანდრე მაკედონელმა ცოლად როქსანა ბაქტრიელი შეირთო, რომელიც მისი პირველი ცოლი და დედოფალი გახდა. აღსანიშნავია, რომ როქსანას მისი თანამემამულეები და ოჯახის წევრები სთხოვდნენ, რომ მასზე არ დაქორწინებულიყო, თუმცა იგი ქორწინებაზე მაინც დასთანხმდა. ქორწილიდან მალევე ალექსანდრე ინდოეთში შეიჭრა, რომლის გუბერნატორადაც თავისი სიმამრი, ოქსიარტესი დანიშნა. ინდოეთში ლაშქრობის პერიოდში, როქსანა და მისი ახლობლები უსაფრთოდ და მდიდრულად ცხოვრობდნენ სუსაში. დაბრუნებულმა ალექსანდრემ როქსანას ძმა მალევე გააწევრიანა ძალზე ელიტარულ კავალერიაში.
ძვ. წ. 323 წლის ივლისში ალექსანდრე მაკედონელი მოულოდნელად გარდაიცვალა. ივარაუდება, რომ იგი მალარიამ შეიწირა, თუმცა ბევრის მოსაზრებით, იგი ალექსანდრეს მეორე და მესამე ცოლებმა: სტატეირა II-მ და პარისატიდა II-მ მოწამლეს სტატეირას დასთან, დრიფტეისთან ერთად. აღსანიშნავია, რომ სტატეირა და დრიფტეისი დარიოს III-ის ქალიშვილები იყვნენ, პარისატიდა კი არტაქსერქსე V-ის ასული იყო, რის გამოც მათ სძულდათ ალექსანდრე.
დაქვრივებისას როქსანა ალექსანდრესგან იყო ორსულად, რის შემდეგაც სულ ერთ თვეში, ძვ. წ. 323 წლის აგვისტოში, ბაბილონში მან ვაჟი, მომავალი მეფე ალექსანდრე IV გააჩინა.
დედოფალი როქსანა და მისი მცირეწლოვანი ვაჟი სასწრაფოდ ჩაიყვანა მაკედონიაში ალექსანდრეს დედამ, დედა-დედოფალმა ოლიმპიადამ. ძვ.წ. 316 წელს დედოფალი ოლიმპიადა კასანდერმა მოკლა, რომელმაც როქსანა და მისი ვაჟი ამფიპოლისში, ციხესიმაგრეში გამოკეტა მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ. ძვ. წ. 311 წელს ალექსანდრე IV-ს ოფიციალურად ჩამოერთვა სამეფო ტახტი კასანდერმა დაიკავა. ძვ. წ. 310 წელს, დედოფალი როქსანა სწორედ მისი ბრძანებით მოწამლეს. შემდგომში, დაუცველად დარჩენილი ალექსანდრე IV, ძვ. წ. 309 წელს მარტივად მოკლა კასანდერმა, რადგან მას ეშინოდა, რომ როქსანა და ალექსანდრე ტახტს დაიბრუნებდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 340 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 310 კატეგორია:ალექსანდრე მაკედონელი
ქიმბარიანის ზედა კოშკი
ქიმბარიანის ზედა კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ფასანაურის ჩრდილო-დასავლეთით, ნასოფლარ ქიმბარიანის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება XVII საუკუნეს. ნაგებია რიყის ქვით. კოშკი (3,8 x 4,6 მეტრი) ოთხსართულიანია. გარედან სწორკუთხაა, შიგნით ქვედა სართული წრიულია, ზედა სართულები კი - კუთხეებმომრგვალებული სწორკუთხედის ფორმისა. შესასვლელი პირველ სართულზეა, აღმოსავლეთიდან, მიწის დონიდან 4 მეტრზე. პირველი სართულის ქვეშ სარდაფია, პირველ სართულზე სამხრეთით და ჩრდილოეთით ორ-ორი სათოფურია, აღმოსავლეთით - სამი. მესამე სართულზე აღმოსავლეთით და დასავლეთით ერთმანეთის პირდაპირ სალოდეებიცაა. მეოთხე სართულზე სალოდეებისა და სათოფურების კვალია შემორჩენილი. სართულშუა გადახურვა ქვედა სართულებზე ქვისა იყო, ზედა სართულებზე - ხის. ფასადები სადაა. აღმოსავლეთის ფასადზე, შესასვლელის წყობის ორ ქვაზე. თითო პატარა ტოლმკლავა ჯვარია ამოკაწრული.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
იუხარი-ამბურდარა
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
Birdy (მომღერალი)
ჟასმინ ვან დენ ბოგარიდი (Jasmine van den Bogaerde; ცნობილია მისი სასცენო სახელით Birdy (ბირდი; ჩიტუნად. 15 მაისი, 1996 — ბრიტანელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი. 12 წლის ასაკში გახდა Open Mic UK-ის გამარჯვებული. მისი გარღვევა იყო სადებიუტო სინგლის, Bon Iver-ის სიმღერის Skinny Love-ის ვარიაციის გამოშვება, რომელმაც ექვსჯერ მიიღო პლატინის ხარისხის სერტიფიკატი ავსტრალიაში. მისმა პირველი ალბომმა სახელწოდებით Birdy, რომელიც გამოვიდა 2011 წლის 7 ნოემბერს, მოიპოვა მსგავსი პოპულარობა, ხოლო Birdy-ის მეორე ალბომი 2013 წლის 23 სექტემბერს გამოიცა გაერთიანებულ სამეფოსა და ევროპის სხვა ქვეყნებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:ინგლისელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
დავით მარგოშვილი
დავით მარგოშვილი (დ. 11 აგვისტო, 1980, ახმეტა) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ევროპის გუნდური ჩემპიონატის გამარჯვებული (2003, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი, 66 კგ), მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (2002, გუნდური; ბაზელი, შვეიცარია), ევროპის ორგზის ვიცე-ჩემპიონი ( 2001, პარიზი, საფრანგეთი; 2003, დიუსელდორფი, გერმანია, 66 კგ), მსოფლიო თასის ორგზის გამარჯვებული (2000, 2003, თბილისი, 66კგ), სამგზის მსოფლიო თასის ვიცე-ჩემპიონი ( 2002, თბილისი, 2004, პარიზი, საფრანგეთი, 66 კგ; 2006, პარიზი, საფრანგეთი 73 კგ), ევროპის ჩემპიონი (ჭაბუკები, 1998 ; ბუქარესტი, რუმინეთი, 60 კგ). ამასთან ერთად იგი არის შეიარაღებული ძალების II მსოფლიო თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი (1999, ზაგრები, ხორვატია, 66კგ) და 2004 წლის ათენის ოლიმპიადის მონაწილე (დამარცხდა III ადგილისთვის შეხვედრაში).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო
კორელა
thumb|კორელა - ავსტრალიური თუთიყუში კორელა (იგივე ნიმფა, ნიმფა-კორელა, Nymphicus hollandicus) — ავსტრალიური წარმოშობის კაკადუსებრთა ოჯახის ყველაზე პატარა წარმომადგენელი. გავრცელების არეალი — ავსტრალიის კონტინენტი. მათ ახასიათეთ ცხოვრების გუნდური წესი, გააჩნიათ ლაპარაკის ნიჭი. სიგრძე კუდის ჩათვლით — 30-33 სმ., მხოლოდ კუდი — 14-16 სმ., წონა — დაახლოებით 120 გრ. დამახასიათებელი ნიშანია თავზე დიდი ქოჩორი და გრძელი კუდი.
ალდანი (ქალაქი)
ალდანი (Алдан) — ქალაქი რუსეთში, რესბუბლიკა სახას (იაკუტიის) სამხრეთ ნაწილში; ალდანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 20 595 მცხოვრები (2018). მდებარეობს ალდანის მთიანეთზე, რკინიგზის სადგურ ბერკაკიტიდან 290 კმ-ში, ამურო-იაკუტიის საავტომობილო გზაზე. წარმოიშვა 1923 წელს ოქროს საბადოს რაიონში, როგორც დაბა ნეზამეტნი. 1932 წელს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი; 1939 წელს ეწოდა დღევანდელი სახელი. ქალაქში მდებარეობს ოქროს პირველაღმომჩენთა (ევენკი ოქროს მაძიებლის, მ. პ. ტარაბუკინისა და არტილერიის ხელმძღვანელის, ვ. პ. ბერტინის) ძეგლი, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ქალაქები
ხონის ქუჩა
ლიტერატურა
ხონის ქუჩა
ჩარლზ სუმნერი
ჩარლზ სუმნერი (დ. 6 იანვარი, 1811 — გ. 11 მარტი, 1874) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და იურისტი. 1851 წლის 24 აპრილიდან გარდაცვალაბამდე იგი იყო სენატორი მასაჩუსეტსიდან.
კარიერა
როგორც სწავლული იურისტი და ძლიერი ორატორი, სუმნერი მასაჩუსეტსში იყო მონობის წინააღმდეგ ძალებისა და რადიკალ რესპუბლიკელების ლიდერი აშშ-ის სენატში ამერიკის სამოქალაქო ომის დროს, რომელიც მუშაობდა, რათა გაენადგურებინა კონფედერაცია, გაეთავისუფლებინა ყველა მონა და შეენარჩუნებინა ევროპასთან კარგი ურთიერთობები. რეკონსტრუქციის პერიოდში ის იბრძოდა ყოფილი კონფედერატების ძალაუფლების მინიმუმამდე შემცირებას.
ბრუკსის თავდასხმა
200px|მინი|მარცხნივ|თავდასხმა ჩარლზ სუმნერზე, [[1856]] სუმნერი სიტყვით გამოვიდა, რათა დაესრულებინა მონობა და თავს დასხმოდა კანზას-ნებრასკას აქტს. სუმნერი თავს დაესხა ბევრ სენატორს, მათ შორის სენატორ სტივენ ა. დუგლასს და სამხრეთ კაროლინის სენატორს ენდრიუ ბატლერს, ომისა და მონობის შესახებ. ეს გააკეთა სამხრეთ კაროლინას წარმომადგენელმა, პრესტონ ბრუკსა (ენრიუ ბატლერის დისშვილმა), რადგან გაბრაზებული იყო ბიძის გამო. ბრუკსმა აიღო თავისი ხელის ჯოხი და დაარტყა სენატის იატაკზე დაგდებულ სუმნერს. სუმნერი იძულებული გახდა შეეწყვიტა საკუთარი პოლიტიკური კარიერა, სანამ არ დაბრუნდა ორი წლის შემდეგ.
პირადი ცხოვრება
სუმნერი დაიბადა 1811 წლის 6 იანვარს ბოსტონში, მასაჩუსეტსი. იგი სწავლობდა ბოსტონის ლათინურ სკოლაში და ჰარვარდის უნივერსიტეტში. იგი დაქორწინებული იყო ალისა ჰოპერზე 1866 წლიდან 1873 წლამდე, განქორწინებამდე. მათ შვილები არ ყოლიათ. ჩარლზი გარდაიცვალა 1874 წლის 11 მარტს ვაშინგტონში, გულის შეტევით 63 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1811 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1874 კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ამერიკელი აბოლიციონისტები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:ამერიკელი იურისტები
აბსენტეიზმი (მიწათმოქმედება)
აბსენტეიზმი — მიწათმფლობელობის ისეთი ფორმა, როდესაც მიწა, როგორც წარმოების პირობა, გამოცალკევებულია მიწათმფლობელისაგან. მიწის მესაკუთრე არ მონაწილეობს წარმოების პროცესში, მაგრამ ღებულობს არაშრომით ფულად შემოსავალს, მოგებასა და იჯარას. აბსენტეიზმი გაჩნდა ფეოდალიზმის დაშლისა და კაპიტალისტურ ურთიერთობათა აღმოცენების ხანაში. აშშ-ში აბსენტეისტების მიერ გაცემული მიწა იჯარით გაცემული მთელი მიწის ფართობის 2/3-ს შეადგენდა. 1963 წელს აბსენტეისტებზე მოდიოდა მთელი საიჯარო ქირის 69 %. აბსენტეიზმი ფეხმოკიდებულია ისეთ ქვეყნებში სადაც განვითარებულია მიწათმოქმედება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მიწათმოქმედება
მასტერსი 1976 (სნუკერი)
მასტერსი 1976 (Masters 1976, აგრეთვე ცნობილია, როგორც Benson and Hedges Masters 1976 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. გაიმართა 1976 წლის იანვარში New London Theatre-ში, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა რეი რიარდონი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა გრემ მაილსი ანგარიშით 7:3.
პირველი რაუნდი
ფრედ დეივისი 4:2 კლიფ თორბერნი
ჯონ პალმენი 4:2 დენის ტეილორი
შამხალი
მინი|ტარკის საშამხალო შამხალი ან შამვუალი — მე –8 – მე –19 საუკუნეების დაღესტანში და ჩრდილო – აღმოსავლეთ კავკასიაში კუმიკი ხალხის მმართველების ტიტული. მე-16 საუკუნიდან შამხალატის დედაქალაქი არის ტარკი, ხოლო სახელმწიფო ცნობილია როგორც ტარკის საშამხალო.
არაბული ვერსია
ისტორიკოსების ვ. ვ. ბარტოლდისა და მ. პოლიევქტოვის აზრით, ტიტული ,,შამხალი" შეიძლება მომდინარეობდეს არაბების მიერ კუმიხში დანიშნული მმართველი შახბალის სახელიდან. დაუდგენელი ავტორის ქრონიკის თანახმად, დარბანდნამაჰი, ხალიფა ჰისამ იბნ აბდ ალ-მალიქის ძმა, სახელად მოსლიმი, მუსლიმანთა ძალების მეთაური დაღესტანში, ტყვედ ჩავარდნილი კუმუხი დანიშნა შახბალი მმართველად. ტარიჰ-დაღისტანში სახელი შამხალი აღნიშნავს არაბთა პირველი დანიშნულის სახელს კუმიხში, მთიან დაღესტანში.
ვ. ბარტოლდმა ასევე აღნიშნა, რომ ტერმინი ,,შამხალი" თავდაპირველი ფორმის გვიანდელი ფორმაა შავუხალი, რომელიც ნახსენებია როგორც რუსულ, ასევე სპარსულ (ნიზამ ად-დინ შამი და შერეფ ად-დინ ეზიდი) წყაროებში. აღესტნის ისტორიკოსმა შიხსაიდოვმა დაწერა, რომ არაბული წარმოშობის პრეტენზიები დინასტიისა და სასულიერო პირების სასარგებლოდ (წინასწარმეტყველი მუჰამედის შთამომავლები) იყო. კანდაუროვმა დაწერა, რომ არაბული ვერსია შემუშავებულია თავად შამხალების მიერ. ასევე, სათაური შამხალები არ არის ნახსენები შუა საუკუნეების არაბი ისტორიკოსებისა და გეოგრაფების ნაშრომებში.
თურქული ვერსია
შამხალიის სახელმწიფოს შექმნის თურქული ვერსიის მომხრეებს შორის არის ლაკი ისტორიკოსი ალი კაიაევი, რომელიც ამბობს: ,,შამხალი არა აბას ჰამზას შთამომავალი, არამედ თურქი იყო, რომელიც თავის თანამოაზრეებთან ერთად მოვიდა. მის შემდეგ შამხალატი გახდა მემკვიდრეობითი სახელმწიფო.". ამას მხარს უჭერდნენ ისტორიკოსი ფაჰრეტინ კირზიოღლუ, მე -20 საუკუნის დასაწყისის ისტორიკოსი დ. ჰ. მამაევი, ჰალიმ გეირი სულთანი, მეჰმეტ-ეფენდი, და სხვები. დაღესტნელი ისტორიკოსი რ. მაგომედოვი ამბობს, რომ: ,,არსებობს ყველა საჭირო მტკიცებულება, რომ ტერმინი ოქროს ურდოს დაუკავშირდეს, მაგრამ არა არაბებს. შეიძლება ვიფიქროთ, რომ მონღოლ-თათრების პერიოდში მათ ამ სტატუსში დააყენეს კუმიკი მმართველი".
აღმოსავლეთმცოდნეობის რუსი პროფესორი, ისტორიულ მეცნიერებათა დოქტორი ი. ზაიცევი ასევე იზიარებდა მოსაზრებას, რომ შამხალატე იყო კუმიკის სახელმწიფო, რომლის დედაქალაქი იყო ქალაქ კუმუკი (ასე წერია შუასაუკუნეების წყაროებში). თურქული ვერსიის ერთ-ერთი არგუმენტი ისაა, რომ შამხალები აირჩიეს ისე, როგორც ეს ტრადიციულია თურქი ხალხებისთვის - წითელი ვაშლის გადაყრით. კუმუკის [დღევანდელი კუმუხ] მკვიდრთა უძველესი მაჰმადიანური სახელები, როგორც ხუდუკის წარწერაში ფიქსირდება - ბუდულაი, აჰსუვარი, ჩუპანი და სხვები, რომლებიც თურქული წარმოშობისაა. უმუხში შამხალების საფლავებზე არის თურქული წარწერები, როგორც აღნიშნა ჯავკასიის მკვლევარმა, ლავროვმა. ანდი ხალხის მმართველს ალი-ბეგს, რომელმაც დააფუძნა ახალი მმართველი დინასტია, ასევე ჰქონდა ,,შამხალის" ტიტული. ადგილობრივი ამბის თანახმად, ალი-ბეგიდან ხაჯიკამდე დაწყებული, მათი ქვეყნის მმართველები საუბრობდნენ ,,ბარის ენაზე", ანუ კუმიკურად.
ფრანგი ისტორიკოსის, შანტალ ლემერსიერ-კველკეჟაიას ​​თანახმად, შამხალატეში დომინირებდნენ თურქი კუმიკები. ამას გარდა, შამხალატს ჰქონდა ყარაჩა-ბეკების ფეოდალური კლასი, ტიტული, რომელიც მხოლოდ მონღოლურ-თურქულ სახელმწიფოებს მოიცავდა.
სქოლიო
კატეგორია:მმართველები
ალისა ათლონელი
ალისა ათლონელი (Alice of Athlone; დ. 25 თებერვალი, 1883 – გ. 3 იანვარი, 1981) — ბრიტანეთის სამეფო ოჯახის წევრი და დედოფალი ვიქტორიას უკანასკნელი შვილიშვილი. მისი მეუღლე, ალექსანდრე ათლონელი, კანადის გენერალური გუბერნატორი იყო.
ადრეული ცხოვრება
პრინცესა ალისა დაიბადა 1883 წლის 25 თებერვალს უინძორის ციხესიმაგრეში, ოლბანის ჰერცოგისა და ჰერცოგინიას ოჯახში. მამამისი იყო დედოფალი ვიქტორიასა და ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელის უმცროსი ვაჟი. ალისას უმცროსი ძმა, პრინცი ჩარლზ ედუარდი, დაიბადა 1884 წლის 19 ივლისს.
იგი მონათლეს უინძორის ციხის კერძო სამლოცველოში 1883 წლის 26 მარტს, დაარქვეს ალისა მისი გარდაცვლილი დეიდის, ალისა ბრიტანელის საპატივცემულოდ. მისი ნათლიები იყვნენ: დედოფალი ვიქტორია (მისი ბებია); ავგუსტა საქსენ-ვაიმარ-აიზენახელი; ნიდერლანდების მეფე, ვილემ II (დედამისის სიძე); ლუდვიგ IV; ნასაუს პრინცესა ელენა (მისი ბებია); უელსის პრინცი, ედუარდ VII (ბიძამისი); ვიქტორია ბრიტანელი (მისი მამიდა); ვილემ II ვიუტრტემბერგელი (მისი დედის სიძე); პრინცესა პაულინა (დეიდამისი); და კემბრიჯის ჰერცოგინია.
პრინცესა ალისა იყო ჰემოფილიის გენის ერთ-ერთი მატარებელი. მან გენი მემკვიდრეობით მიიღო მამისგან, რომელიც დაავადებით გარდაიცვალა, როდესაც ალისა ერთი წლის იყო.
ქორწინება და ოჯახი
მარჯვნივ|მინი| პრინცესა ალისა, ატლონის გრაფინია, შვილებთან ერთად, c. 1909 წელი 1904 წლის 10 თებერვალს, წმინდა ჯორჯის სამლოცველოში, უინდსორში, ალბანის პრინცესა ალისა დაქორწინდა თავის მეორე ბიძაშვილზე, პრინც ალექსანდრე ტეკელზე, მარია ტეკელის ძმაზე.
მათ სამი შვილი ჰყავდათ:
1917 წელს მის ქმარს მიენიჭა ათლონის წოდება სამეფო ოჯახის მიერ. 1923 წელს მათ შეიძინეს აგარაკი, ბრანტრიჯის პარკი, დასავლეთ სასექსში.
პრინცესა ალისა იყო ნიდერლანდების დედოფლის ბეატრიქსის ნათლია, რომელიც დედის მხრიდან მისი პირველი ბიძაშვილის, ნიდერლანდების დედოფალის, ვილჰელმინას შვილიშვილია.
მეორე მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას, პრინცესა ალისა მეუღლესთან ერთად იმყოფებოდა კანადაში, სადაც ალექსანდრე გენერალურ გუბერნატორად 1940 წლიდან 1946 წლამდე მუშაობდა. ისინი ცხოვრობდნენ ოტავაში. ომის მსვლელობისას მათთან ერთად ცხოვრობდნენ მათი შვილიშვილები, ანა, რიჩარდი და ელიზაბეთი.
საზოგადოებრივი ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|273x273პქ| ატლონის გრაფი და გრაფინია, 1945 წლის 6 სექტემბერს პრინცესა ალისამ ბრიტანეთის სამეფო ოჯახთან ერთად მონაწილეობა მიიღო მრავალ ღონისძიებასა თუ აქტივობაში. დაესწრო ოთხი ბრიტანელი მონარქის: ედუარდ VII-ის, ჯორჯ V-ის, ჯორჯ VI-ისა და ელისაბედ II-ის კორონაციას. ის ასევე იყო ბრიტანული არმიის ორი და ერთი როდოსული არმიის მთავარი პოლკოვნიკი. მეორე მსოფლიო ომის დროს იყო კანადის სამეფო საჰაერო ძალების ქალთა განყოფილების საპატიო საჰაერო კომენდანტი. 1950 წელს გახდა დასავლეთ ინდოეთის უნივერსიტეტის (მაშინ დასავლეთ ინდოეთის საუნივერსიტეტო კოლეჯის) პირველი კანცლერი. როგორც კანცლერი, იგი ყოველწლიურად სტუმრობდა უნივერსიტეტს.
1930-იანი წლებიდან 1960-იან წლებამდე ალისა იყო ლონდონის უნივერსიტეტის სამეფო ჰოლოვეის კოლეჯის საბჭოს (მმართველი ორგანო) თავმჯდომარე. ქმართან, ქალიშვილთან და სიძესთან ერთად, პრინცესა ალისა წარმოადგენდა მეფეს 1937 წელს იულიანას და ბერნჰარდ ცურ ლიპე-ბისტერფელდის ქორწილში.
მოგვიანებით სიცოცხლე და გარდაცვალება
მეორე მსოფლიო ომის დასასრულს, ამერიკის სამხედრო მთავრობამ ბავარიაში, გენერალ ჯორჯ პატონის ბრძანებით, დააკავა ალისას ძმა, ჩარლზ ედუარდი, რომელიც რაიხსტაგის წევრი იყო და ნაციონალისტებს მხარს უჭერდა. ალისამ, როდესაც შეიტყო ძმის დაპატიმრების შესახებ, ქმართან ერთად ჩავიდა გერმანიაში, ძმის განსათავისუფლებლად. 1946 წელს ედუარდს მიუსაჯეს მძიმე ჯარიმა, რის შედეგადაც თითქმის გაკოტრდა.
მისი მეუღლე, ათლონის გრაფი გარდაიცვალა 1957 წელს ლონდონში, კენსინგტონის სასახლეში, სადაც პრინცესა ალისა სიკვდილამდე ცხოვრობდა. ალისა ძილში 1981 წლის 3 იანვარს გარდაიცვალა, იყო 97 წლის.
მის დაკრძალვას უინძორის სასახლის წმინდა ჯორჯის სამლოცველოში სამეფო ოჯახის ყველა წევრი დაესწრო. იგი დაკრძალულია ქმართან და შვილთან ერთად სამეფო სამარხში, ფროგმორში. მისი ქალიშვილი და სიძეც მასთან ახლოს არიან დაკრძალული.
სქოლიო
კატეგორია:ვიქტორიასა და ალბერტის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (გაერთიანებული სამეფო) კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:დაბადებული 1883
მეტ ფირორი
მეტ ფირორი (Matt Firor) — ვიდეო თამაშების პროდიუსერი და დიზაინერი, რომელიც ძირითადად, დაკავებული არის მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ თამაშების შექმნით. ფირორი არის ZeniMax Online Studios-პრეზიდენეტი, სადაც მუშაობდა MMORPG ჟანრის თამაშის შექმნაზე სახელწოდებით The Elder Scrolls Online.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიდეო თამაშების დიზაინერები
იტინგა-დუ-მარანიანი
იტინგა-დუ-მარანიანი (Itinga do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 175 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იმპერატრისი შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 863 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.94 კმ²-ზე. ფართობი 3 581 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზანგილანი
ისტორია
1993 წლის 29 ოქტომბერს ყარაბაღის ომის დროს ზანგილანის რაიონი გადავიდა სომხური ძალების დაქვემდებარების ქვეშ და აქედან მოყოლებული დე-ფაქტო აკონტროლებდა არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა.
2020 წლის 20 ოქტომბერს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა განაცხადა, რომ აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა კონტროლი დაამყარეს ქალაქზე.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონის ქალაქები
ლატიფშაჰ ბარათაშვილი
ლატიფშაჰ ბარათაშვილი (დ. 4 ოქტომბერი, 1907, ადიგენის რაიონი — გ. 16 ნოემბერი, 1984) — ქართველი ეთნოლოგი, მკვლევარი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა სოფელ უდის შვიდწლედი, კომკავშირის და პარტიული კურსები თბილისში, ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის დაუსწრებელი განყოფილება ისტორიის მიმართულებით.
კომკავშირული საქმიანობა მშობლიურ კუთხეში განაგრძო. როგორც თურქი-მესხი გადაასახლეს შუა აზიაში 1944 წელს. აკადემიკოს გ. ჩიტაიას მითითებით აგროვებდა მასალებს მაჰმადიანი მესხების ყოფასა და გენეოლოგიის შესახებ და ამას გადასახლებაშიც აგრძელებდა. დაიწყო ბრძოლა სამშობლოში დასაბრუნებლად 1956 წლიდან, ის არის იმ ჯგუფის ხელმძღვანელი, რომელიც ამ საქმეს ახორციელებდა 1959 წელს სხვა ოჯახთან ერთად ვისთან ერთადაც მინგეჩაურში გადაასახლეს. 1962 წელს მაჰმადიანი მესხები აარსებდნენ თბილისში დროებით კომიტეტს და თავმჯდომარედ ის აირჩიეს. ამ კომიტეტის მიზანი იყო როგორც საქართველოდან გადასახლებული მაჰმადიანი მოსახლეობის, ისე საქართველოს მოსახლეობისთვის სწორი ინფორმაციის მიწოდება და გადასახლებულთა სამშობლოში დასაბრუნებლად ქმედითი ზომების მიღება. აზერბაიჯანში მცხოვრები ლ. ბარათაშვილი აგრძელებდა 1941 წელს დაწყებულ ეთნოგრაფიულ კვლევას. მისი მასალები მაჰმადიან მესხთა ყოფის, რიტუალების, ტანსაცმლის, სამკაულების და ა.შ. შესახებ უნიკალურია და დიდი მნიშვნელობა აქვს ქართული ისტორიული მეცნიერებისათვის. სამწუხაროდ მისი ნაშრომების საქართველოში გამოქვეყნება ვერ მოხერხდა. აზერბაიჯანში, 1970 წელს აზერბაიჯანულ ენაზე დაისტამბა ლ. ბარათაშვილის კრებული. ის უცხო მხარეში აღესრულა და მინგეჩაურში დაასაფლავეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
აბსოლუტივი
აბსოლუტივი — ზმნის უცვლელი ფორმა. ზმნური კატეგორიებიდან მოიპოვება ასპექტი და გვარი, სინტაქსურიდან — მართვა. წინადადებაში გამოხატავს გარემოებას, გადმოსცემს ძირითადი მოქმედების დამატებითს პროცესს. დასტურდება გერმანიკულ, რომანულ, სლავურ ენებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გრამატიკული ბრუნვები
ინდური ლეოპარდი
ინდური ლეოპარდი — (Panthera pardus fusca) მტაცებელი ძუძუმწოვარი პანთერის გვარისა. ლეოპარდის ქვესახეობა. გავრცელებულია ბანგლადეშში პაკისტანში, ინდოეთში, ნეპალსა და ბჰუტანში. სახეობა Panthera pardus-ი (ლეოპარდი) IUCN-ის წითელ წიგნშია შესული, როგორც მოწყვლადი სახეობა. ინდური ლეოპარდის რაოდენობის ასეთი შემცირება გამოიწვია ჰაბიტატის დაკარგვამ, ბრაკონიერობამ და არალეგალურმა ვაჭრობამ მისი სხეულის ნაწილებით (ძირითადად ტყავით).
ინდური ლეოპარდი ერთ-ერთია იმ დიდ კატებში, რომლებიც გავრველებულნი არიან ინდოეთის სუბკონტინენტზე (აზიური ლომი, ბენგალური ვეფხვი, თოვლის ლეოპარდი და კვამლა ლეოპარდი).
სქოლიო
კატეგორია:პანთერა კატეგორია:ინდოეთის ძუძუმწოვრები კატეგორია:ბანგლადეშის ძუძუმწოვრები კატეგორია:ნეპალის ძუძუმწოვრები კატეგორია:პაკისტანის ძუძუმწოვრები კატეგორია:ბჰუტანის ძუძუმწოვრები
ქვემო მეტალუგების დასახლება
ქვემო მეტალურგების დასახლება — დასახლება თბილისში, სამგორის რაიონში (ნავთლუღი). მდებარეობს ზემო მეტალურგების დასახლებასა და გარდაბნის გზატკეცილს შორის.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის დასახლებები
თომას პინჩონი
თომას პინჩონი (დ. 8 მაისი, 1937) — ამერიკელი რომანისტი. მისი მხატვრული და არამხატვრული ტექსტები ჟანრებისა და თემების ფართო სპექტრს მოიცავს, მათ შორისაა ისტორია, მუსიკა, მეცნიერება და მათემატიკა. პინჩონი მაკარტურის ფონდის სტიპენდიანტი იყო.
დაიბადა ლონგ აილენდზე. ორი წლის მანძილზე მსახურობდა აშშ-ის საზღვაო ძალებში. კორნელის უნივერსიტეტი ინგლისური ფილოლოგიის განხრით დაამრავრა. რომანების წერა, რომლითაც მკითხველი დღეს მას იცნობს, 1950-იანი წლების მიწურულსა და 1960-იანი წლების დასაწყისში რამდენიმე მოთხრობის გამოქვეყნების შემდეგ დაიწყო, ესენია: „V“ (1963), „ლოტ-49-ის გამოცხადება“ (1966) და „გრავიტაციის ცისარტყელა“ (1973). ამ უკანასკნელისთვის მან აშშ-ის ეროვნული წიგნის ჯილდო მიიღო. მისი 2009 წლის რომანის „თანდაყოლილი ნაკლის“ მიხედვით 2014 წელს რეჟისორმა პოლ ტომას ანდერსონმა ამავე სახელწოდების ფილმი გადაიღო.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები კატეგორია:კორნელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ესეისტები
ქიმბარიანის ქვედა კოშკი
ქიმბარიანის ქვედა კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ფასანაურის ჩრდილო-დასავლეთით, ნასოფლარ ქიმბარიანის ტერიტორიაზე, ზედა კოშკის სამხრეთით, 100 მეტრზე. განეკუთვნება XVII საუკუნეს. კოშკი (5 x 5 მეტრი) სამსართულიანია, ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი პირველ სართულზეა, სამხრეთით, კარი სწორკუთხაა. კარის ორივე მხარეს თითო სათოფურია. დანარჩენ კედლებში - ორ-ორი. პირველი სართულის ქვეშ ყრუკედლებიანი სარდაფია. მეორე სართულზე სამი შეწყვილებული და შვიდი ცალმაგი სათოფური. ამ სართულის ყოველ კედელში თითო ნისკარტა სალოდეცაა, რომელთა შვერილი ნაწილები ხის კონსოლებს ეყრდნობა. სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე იყო გამართული. კოშკის ფასადები შელესილია. სამხრეთ ფასადზე, კარის მარჯვენა მხარეს, ნალესობაზე ხელის მტევნის ანაბეჭდია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
მაშტოც ელივარდელი
მაშტოც I ელივარდელი — სომხური სამოციქულო ეკლესიის კათოლიკოსი 897-898 წლებში. მან შეიმუშავა კურთხევანის საბოლოო რედაქცია სომხური ეკლესიისთვის და ამიტომ კურთხევანს მისი სახელი ეწოდა. მის შემდეგ კათოლიკოსი გახდა იოანეს დრასხანაკერტცი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის კათოლიკოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 898 კატეგორია:IX საუკუნის ეპისკოპოსები
აიმორესი
აიმორესი (Aimorés) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 76 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აიმორესის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 959 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.5 კმ²-ზე. ფართობი 1 348 775 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
საგარეჯოს ქუჩა
საგარეჯოს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (ქვაყრელი); ბერბუკის ქუჩიდან კოდორის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. 1925-1926 წლების ცნობათა წიგნში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია საბურთალოს ახალი ქუჩების სიაში. საგარეჯო ქალაქია აღმოსავლეთ საქართველოში (კახეთის მხარე).
ლიტერატურა
საგარეჯო
გაიუს კეისარი
გაიუს იულიუს კეისარი (დ. ძვ. წ. 20 — გ. 21 თებერვალი, 4), უმეტესად ცნობილია, როგორც გაიუს კეისარი ან კაიუს კეისარი — მარკუს ვიფსანიუს აგრიპასა და იულია უფროსის უფროსი ვაჟი. დაიბადა ძვ. წ. 20 წელს, 14 აგვისტოსა და 13 სექტემბერს შორის. თავდაპირველად, ერქვა გაიუს ვიფსანიუს აგრიპა, თუმცა, როდესაც იგი თავისმა პაპამ, დედის მხრიდან, იმპერატორმა ავგუსტუსმა იშვილა, რომელიც იულიუსის გვარის მატარებელი იყო, გაიუსის სახელი შეიცვალა და გახდა გაიუს იულიუს კეისარი.
მიუხედავად იმისა, რომ რომაული შვილად აყვანის პრაქტიკა კოგნომენ ვიფსანიანუსის გამოყენებასაც გულისხმობდა, არ არსებობს რაიმე ლიტერატურული ან მატერიალური მინიშნება იმის სამტკიცებლად, რომ ავგუსტუსის მიერ ნაშვილები აგრიპას ვაჟები მას იყენებდნენ. ძვ. წ. 17 წელს გაიუსი თავის ძმასთან, ლუციუს კეისართან ერთად იშვილა პაპამ, დედის მხრიდან, იმპერატორმა ავგუსტუსმა, რომელმაც ორივე მათგანი თავის მემკვიდრეებად დაასახელა. ძვ. წ. 6 წელს რომის პლებსმა გაიუსის კონსულად არჩევის აგიტაცია დაიწყო, იმ ფაქტის მიუხედავად, რომ ეს უკანასკნელი მხოლოდ 14 წლის იყო და ჯერ არც ტოგა ვირილისს ატარებდა. კომპრომისის სახით, მიღწეულ იქნა შეთანხმება, რომელიც გაიუსს სენატში ჯდომის ნებას აძლევდა და ისიც განისაზღვრა, რომ ოცი წლის ასაკში კონსულიც გახდებოდა. სამი წლით უმცროსი ლუციუსიც მიიღებდა იგივე პატივს, როდესაც შესაბამისი ინტერვალი გაივლიდა. მათ პატივსაცემად აღმართეს ტაძრები და ქანდაკებები (როგორიცაა მეზონ კარე ნიმში). ძვ. წ. 1 წელს იგი არმიის მეთაურად დაინიშნა აღმოსავლეთში და 2 წელს ფრაატ V-სთან სამშვიდობო ხელშეკრულებაც გააფორმა მდინარე ევფრატში მდებარე კუნძულზე. ახ. წ. 1 წელს, გაიუსი რომის კონსული გახდა ლუციუს ემილიუს პაულუსთან ერთად.
ძვ. წ. 1 წელს გაიუსი დაქორწინდა ლივილაზე, ნერონ კლავდიუს დრუზუსისა და ანტონია უმცროსის ქალიშვილზე. წყვილს შვილები არ ჰყოლია.
ლუციუსი მასილიაში გარდაიცვალა ახ. წ. 2 წელს. მისი კენოტაფი იქ მდებარეობს. გაიუსი ორი წლის შემდეგ, ლიკიაში მოკვდა 24 წლის ასაკში, სომხეთში წარმოებულ კამპანიაში დაჭრის შემდეგ.
იმპერატორის ფავორიტი მემკვიდრეების, ლუციუსისა და გაიუსის სიკვდილმა, ავგუსტუსს თავისი გერის, ტიბერიუსისა და შვილიშვილის, პოსტუმუს აგრიპას შვილად აყვანისა და მათი მემკვიდრეებად გამოცხადებისაკენ უბიძგა.
ტაციტუსი ვარაუდობს, რომ გაიუსის გარდაცვალებასთან ბინძური თამაში იყო დაკავშირებული და რომ მის სიკვდილში ავგუსტუსის ცოლის, ლივიას ხელი ერია. ამ უკანასკნელის შესაძლო მოტივი შეიძლება ყოფილიყო თავისი შვილის, ტიბერიუსისათვის ავგუსტუსის მემკვიდრედ გახდომაში ხელის შეწყობა.
1976 წლის სატელევიზიო სერიალში, მე, კლავდიუსი, გაიუსის როლი ერლ როდესმა შეასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 20 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 4 კატეგორია:რომის იმპერიის კონსულები კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები კატეგორია:I საუკუნის რომაელები კატეგორია:ოქტავიანე ავგუსტუსი კატეგორია:ავგუსტუსის მავზოლეუმში დაკრძალულები კატეგორია:იულიუს-კლავდიუსების დინასტია კატეგორია:ვიფსანიები