cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფაბიანელთა საზოგადოება
მეორე თაობა
ობაფემი ავოლოვო, რომელიც შემდგომში გახდა ნიგერიის ძლიერ ჩამორჩენილი დასავლეთ რეგიონის პრემიერი, ასევე იყო ფაბიანელთა საზოგადოების წევრი 1940-იან წლებში. სწორედ ფაბიანურ იდეოლოგიას ეყრდნობოდა ის დასავლეთ ნიგერიის მართვისას, თუმცა ვერ მოახერხა მათი გატარება ეროვნულ დონეზე. ნაკლებად ცნობილია ის ფაქტი, რომ პაკისტანის დამფუძნებელი, მუჰამად ალი ჯინა, ფაბიანელთა საზოგადოების აქტიური წევრი იყო 1930-იან წლებში. ლი ქუან იუ, სინგაპურის პირველი პრემიერ-მინისტრი, თავის მემუარებში ამტკიცებდა, რომ მისი თავდაპირველი პოლიტიკური ფილოსოფია განიცდიდა ფაბიანელთა საზოგადოების ძლიერ გავლენას, თუმცა მოგვიანებით, ჩათვალა რა სოციალიზმის ფაბიანური იდეალი არაპრაქტიკულად, მისი შეხედულებები შეიცვალა. 1993 წელს ლი წერდა: ისინი [ფაბიანელი სოციალისტები] ცდილობდნენ შეექმნათ სამართლიანი სახელმწიფო ბრიტანელი მუშებისათვის, მათი კეთილდღეობის სახელმწიფოს დასაწყისი, იაფი მუნიციპალური განსახლება, უფასო ჯანდაცვა და სტომატოლოგიური მკურნალობა, უფასო სპექტაკლები, უმუშევრების გულუხვი დახმარება. რა თქმა უნდა, კოლონიებში, განსაკუთრებით კი სინგაპურსა და მალაიში მცხოვრები სტუდენტებისთვის ეს ყველაფერი საკმაოდ მიმზიდველად გამოიყურებოდა, როგორც კომუნიზმის ალტერნატივა. ჩვენ 1970-იან წლებამდე ვერ დავინახეთ, რომ ეს იყო იმ დიდი პრობლემების დასაწყისი, რომლებმაც ხელი შეუწყვეს ბრიტანული ეკონომიკის დასუსტებას. _ ლი ქუან იუს ინტერვიუ ლიანე ზაობაოსთან.
შუა აღმოსავლეთში, მეოცე საუკუნის პირველი ნახევრის ინტელექტუალური მოძრაობის „ფაბიანელთა საზოგადოების“ თეორიებმა, საფუძველი ჩაუყარა ბა’ათისტურ ხედვას. ახლო აღმოსავლეთის მიერ ფაბიანური სოციალიზმის შეთვისებამ სახელმწიფო მიიყვანა მსხვილი ინდუსტრიის: ტრანსპორტის, ბანკების, საშინაო და საგარეო ვაჭრობის კონტროლირებამდე. სახელმწიფოს უნდა წარემართა ქვეყნის ეკონომიკური კურსი იმ ძირითადი მიზნით, რომ ყველა გარანტირებულად მიიღებდა საარსებო მინიმუმს. მიშელ აფლაქი, რომელიც იყო ფაბიანელი სოციალისტი, მიიჩნევა ბა’ათისტური მოძრაობის დამაარსებლად. აფლაქის იდეებმა, ისევე როგორც სალაჰ ალ-დინ ალ-ბიტარის და ზაკი ალ-არსუზისა, არაბულ სამყაროში განხორციელება ჰპოვა ერაყისა და სირიის დიქტატორული რეჟიმების სახით. ეგვიპტელი სალამაჰ მუსა, შემდგომი მამამთავარი არაბული სოციალიზმისა, ასევე იყო ფაბიანელთა საზოგადოების გულმოდგინე მიმდევარი და მისი წევრი 1909 წლიდან.
ფაბიანური ინტელექტუალური ელიტა აერთიენებს ისეთ პიროვნებებს, როგორებიც არიან პოლიტოლოგი ბერნარდ კრიკი, ეკონომისტები თომას ბალოგი და ნიკოლას კალდორი, ასევე სოციოლოგი პიტერ ტაუნსენდი.
თანამედროვე ფაბიანიზმი'
მე-20 საუკუნის განმავლობაში ჯგუფს ყოველთვის ჰქონდა გავლენა ლეიბორისტული პარტიის წრეებში, მისი წევრები იყვნენ რამზეი მაკდონალდი, კლემენტ ატლი, ენტონი კროსლანდი, რიჩარდ კროსმანი, ტონი ბენი, ჰაროლდ უილსონი, ახლახან კი ტონი ბლერი, გორდონ ბრაუნი, გორდონ მარსდენი და ედ ბოლსი. გარდაცვლილი ბენ პიმლოტი იყო მისი თავმჯდომარე 1990-იან წლებში (პიმლოტის პრემია პოლიტიკური ნარკვევებისთვის დაარსდა 2005 წელს მისი ხსოვნის პატივსაცემად „ფაბიანელთა საზოგადოებისა“ და „გარდიანის“ მიერ, ის ახლაც გრძელდება ყოველწლიურად). საზოგადოება აფილირებულია ლეიბორისტულ პარტიასთან, როგორც სოციალისტური საზოგადოება. ბოლო წლებში „ახალგაზრდა ფაბიანთა“ ჯგუფმა, რომელიც დაარსდა 1960 წელს, შეადგინა მნიშვნელოვანი ქსელური ორგანიზაცია, მოაწყო დისკუსიები ლეიბორისტული პარტიის ახალგაზრდა (31 წლამდე) აქტივისტებისათვის და ითამაშა დიდი როლი ლეიბორისტული პარტიის ლიდერის, ტონი ბლერი-ს არჩევნებში 1994 წელს. შემდეგ, უმოქმედობის პერიოდში, 2005 წელს რეფორმირდნენ „შოტლანდიელი ახალგაზრდა ფაბიანელები“.
2004 წელს, საზოგადოების კვლევის ყოველწლიურ ანგარიშში ნაჩვენებია, რომ საზოგადოებაში შედიოდა 5810 ინდივიდუალური წევრი (70-ით ნაკლებია წინა წელთან შედარებით; აქედან 1010 იყო ახალგაზრდა ფაბიანელი) და 294 ინსტიტუციონალური ხელმომწერი, რომელთაგან ცალკე 31 იყო ლეიბორისტული პარტიის, კოოპერატიული საზოგადოების ან ტრედუნიონთა ამომრჩეველი, 190 ბიბლიოთეკარი, 58 კორპორატიული წევრი, 15 კი სხვა, ჯამში: 6104 წევრი. საზოგადოების წმინდა შემოსავლის აქტივები შეადგენდა 86,057 ფუნტი სტერლინგს, მთლიანი შემოსავალი იყო 486,456 ფუნტი სტერლინგი. მთლიანი ხარჯი 475,425 ფუნტი სტერლინგი. წლიური საერთო ნაშთი (კრედიტი) შეადგენდა 1031 გირვანქა სტერლინგს.
2009 წლის 21 აპრილს საზოგადოების ვებ-გვერდი იუწყებოდა, რომ საზოგადოებას სულ ჰყავდა 6286 წევრი; ფაბიანელთა ეროვნული წევრობა ახლა დგას 35 წლის მაჩვენებელზე. იგი ჯამში 20%-ით უფრო მაღალია, ვიდრე იმ დროს, როდესაც ლეიბორისტული პარტია მოვიდა მმართველობაში 1997 წლის მაისში. ესაა ორმაგი რაოდენობა იმასთან შედარებით, როდესაც კლემენტ ატლიმ დატოვა ოფისი 1951 წელს.
ბრიტანული ეროვნული ბიოგრაფიული ლექსიკონის საბოლოო გამოცემაში ასახულია 174 ფაბიანელი. 4 ფაბიანელი, ბეატრის და სიდნი უებები, გრემ უოლესი და ჯორჯ ბერნარდ შოუ, არიან მოყვანილნი, როგორც ლონდონის ეკონომიკის სკოლის დამაარსებლები, რომლებმაც აღნიშნული სკოლა დააარსეს ჰენრი ჰატჩინსონის მიერ დატოვებული ფულადი მემკვიდრეობით. სავარაუდოდ, გადაწყვეტილება მიიღეს 1894 წლის 4 აგვისტოს, საუზმის დროს. დამაარსებლები გამოსახულნი არიან ფაბიანელთა ვიტრაჟზე, რომელიც შექმნილია ჯორჯ ბერნარდ შოუს მიერ. ვიტრაჟი მოიპარეს 1978 წელს და ხელახლა აღმოაჩინეს 2005 წელს სოთბიში. ამის შემდეგ, ის მხოლოდ 2006 წელს გამოფინეს ლონდონის ეკონომიკის სკოლის ბერნარდ შოუს სახელობის ბიბლიოთეკაში ტონი ბლერის თავმჯდომარედ წარდგენის ცერემონიალზე.
ახალგაზრდა ფაბიანელები
წევრები 31 წელზე ნაკლები წლოვანებით აგრეთვე არიან „ახალგაზრდა ფაბიანელთა“ წევრებიც. ამ ჯგუფს ჰყავს საკუთარი არჩეული თავმჯდომარე, აღმასრულებელი, რომელიც ორგანიზებას უწევს კონფერენციებსა და სხვა მოვლენებს. აგრეთვე იგი კვარტალურად აქვეყნებს ჟურნალს „მოლოდინები“ (Anticipations). შოტლანდიელი ახალგაზრდა ფაბიანელები, ჯგუფის შოტლანდიური ფილიალი რეფორმირდა 2005 წელს.
გავლენა ლეიბორისტულ მთავრობაზე
მას შემდეგ, რაც გაერთიანებული სამეფოს ლეიბორისტული პარტია მთავრობაში მოვიდა 1997 წელს, ფაბიანელთა საზოგადოება გახდა ფორუმი ახალი ლეიბორისტული იდეებისა და პარტიისადმი კრიტიკული მიდგომისთვის. ყველაზე აღსანიშნავი წვლილი, რომელიც ფაბიანელთა საზოგადოებამ ლეიბორისტების მთავრობის პოლიტიკის დღის წესრიგში შეიტანა, იყო ედ ბოლსის 1992 წლის პამფლეტი (ბროშურა), რომელიც მხარს უჭერდა ინგლისის ბანკის დამოუკიდებლობას. როდესაც ბოლსმა ფაბიანელთა პამფლეტი დაწერა, იგი „ფაინენშელ თაიმსის“ ჟურნალისტი იყო. ეს მოხდა მანამ, სანამ იგი გორდონ ბრაუნთან დაიწყებდა მუშაობას. „ბიბისის“ ბიზნეს-რედაქტორი, რობერტ პესტონი, საკუთარ წიგნში „ბრაუნის ბრიტანეთში“ ამას „არსებით ტრაქტატს“ უწოდებს და საბოლოოდ ამბობს, რომ ბოლი თანამედროვე ინგლისის ბანკის შექმნისთვის იმსახურებს ისეთივე და შესაძლოა უფრო მეტ აღიარებას, ვიდრე ვინმე სხვა. უილიამ კიგანი საკუთარ წიგნში ლეიბორისტული ეკონომიკური პოლიტიკის შესახებ გვთავაზობს ბოლის ფაბიანთა პამფლეტის მსგავს ანალიზს. იგი დეტალურად აანალიზებს გზას დრამატულ პოლიტიკურ ცვლილებამდე, ლეიბორისტების ხელისუფლებაში მოსვლის პირველი კვირიდან მოყოლებული.
2000 წლის ფაბიანური საზოგადოების საგადასახადო კომისიამ მაღალი ქულები დაიწერა ფართო საზოგადოებაში იმის გამო, რომ გავლენა იქონია ლეიბორისტული მთავრობის პოლიტიკასა და პოლიტიკურ სტრატეგიაზე, მხოლოდ და მხოლოდ საზოგადოებრივი გადასახადის მცირედი ცვლილებით: ეროვნული დაზღვევის გაზრდა დამატებით 8 მილიარდი ფუნტი სტერლინგის ოდენობით ეროვნული ჯანმრთელობის სერვისის ხარჯისთვის (ფაბიანურმა კომისიამ გაერთიანებული სამეფოს ჯანდაცვის სამსახურის - NHS-ის ხარჯების სრულად ანაზღაურების მიზნით, შემოიღო „წარმოსახვითი“ NHS-ის გადასახადი, რაც იმით გაამართლეს, რომ საზოგადოებისთვის გადასახადის ზრდა უფრო მისაღები იქნებოდა, თუ დაბეგვრას პირდაპირ ხარჯვას დაუკავშირებდნენ. რეალურად, 2001 წელს ეროვნული დაზღვევის ხარჯის ზრდა არ იყო წარმოსახვითი, მთავრობამ გადაწყვიტა ჯანდაცვის ხარჯებისთვის დამატებითი სახსრები გამოეყენებინა). კიდევ რამდენიმე რეკომენდაცია, მათ შორის საშემოსავალო გადასახადის ახალი მაქსიმალური მაჩვენებელი, არ ეთანხმებოდა მთავრობის პოლიტიკას და არ იქნა დამტკიცებული, თუმცა დიდი ბრიტანეთის საგადასახადო სისტემის ასეთმა დაწვრილებითმა გააზრებამ გავლენა იქონია ეკონომიკურ პოლიტიკასა და პოლიტიკურ წრეებზე.
კრიტიკა
1990-იანი წლების დასწყიში, ფაბიანელთა საზოგადოების წევრები გამოდიოდნენ მეცნიერულად დაგეგმილი საზოგადოების იდეალისთვის და მხარს უჭერდნენ ევგენიკას სტერილიზაციის გზით. ეს მიჩნეულია Half-Caste Act-ისკენ მიმავალ გზად, რამაც გამოიწვია მისი შემდგომი დანერგვა ავსტრალიაში, სადაც ბავშვებს სისტემატურად და ძალადობრივად ართმევდნენ თავიანთ მშობლებს, რათა ბრიტანულ კოლონიალურ რეჟიმს „საშუალება ჰქონოდა“ "დაეცვა" აბორიგენი ბავშვები თავიანთი მშობლებისგან. „გარდიანის“ 2008 წლის 14 თებერვალს გამოქვეყნებულ ნომერში (ამ ნომრის შემდგომ ავსტრალიის პრემიერ-მინისტრმა, კევინ რუდმა, პატიება სთხოვა „მოპარულ თაობებს“) ჯეფრი რობერტსონი აკრიტიკებდა ფაბიანელ სოციალისტებს იმის გამო, რომ მათ გამართლება უპოვეს ევგენიკურ პოლიტიკას, რამაც საბოლოოდ მოპარული თაობების სკანდალამდე მიგვიყვანა. სოციალიზმზე გავრცელებული ასეთი ხედვები, უთანასწორობა და ევგენიკა, 20 საუკუნის დასაწყისში ფაბიანელთა საზოგადოებაში არ იყო შემოფარგლული მხოლოდ ერთი ინდივიდით, მას ფართოდ იზიარებდნენ სრულიად ფაბიანელთა საზოგადოებაში.
პიეტრო ვერხოვოდი
პიეტრო ვერხოვოდი (Pietro Vierchowod; დ. 6 აპრილი, 1959) — იტალიელი ფეხბურთელი და საფეხბურთო მწვრთნელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
ითვლება ერთ-ერთ უდიდეს იტალიელ ცენტრალურ მცველად თავის თაობაში. მისი ზედმეტსახელი იყო lo Zar („ცარი“). სახელი შეარქვეს მისი უნარებისა და უკრაინული წარმოშობის გამო. პიეტროს მამა იყო უკრაინელი წითელი არმიის მეომარი სტარობელსკიდან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:კომოს ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:პიაჩენცას ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია C-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1990 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:კატანიის მწვრთნელები კატეგორია:ფიორენტინას მწვრთნელები
შვედეთის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედეთის მდინარეები
ცდო
ცდო — სოფელი საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში, სტეფანწმინდის თემში, მდებარეობს დარიალის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1760 მეტრი, სტეფანწმინდიდან 6 კილომეტრი.
ისტორია
ქართულ საისტორიო წყაროებში მოიხსენიება XV საუკუნიდან. „გერგეტელ საყდრიშვილთა საბუთში“ სამების მძევლებად ამ სოფლის მოსახლეებიც არიან დასახელებული. სოფელში უმეტესად წიკლაურები ცხოვრობენ. ზოგიერთ გვიანდელ საბუთში ცდო „წიკლაურებადაც“ იწოდება. სოფლიდან აღმოსავლეთით, ბორცვზე, შემორჩენილია ნასახლარები. სოფლის ბოლოს, კლდეში მოზრდილი გამოქვაბულ - სახიზარია. კლდის ძირას კვირიას ხატია, სადაც სალოცავად სოფელი კობიდან და ქალაქ ვლადიკავკაზიდანაც დადიან. სოფლის საურმე გზის მარცხნივ ეგრეთ წოდებული „თათრის სასაფლაოა“. გადმოცემით, ამ ადგილზე მოხევეებს სპარსელები დაუმარცხებიათ და დახოცილები აქვე დაუმარხავთ. სოფლის სავარგულებს ყაზბეგელები და გერგეტელებიც ფლობდნენ. სოფელში ამუშავებდნენ ანდეზიტს.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 17 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Marduk
მარდუკი — ბლეკ მეტალ ჯგუფი ნორჩეპინგიდან, შვედეთი. ჯგუფი ჩამოყალიბდა 1990 წელს, ხოლო მათი პირველი ალბომი 1991 წელს გამოვიდა. მათი სახელი მომდინარეობს ბაბილონეთელი ღმერთის, მარდუქისგან, რომელიც ითვლებოდა ბაბილონის მფარველ ღვთაებად.
მარდუკის დამაარსებელი იყო მორგან სტეინმეიერ ჰოკანსონი (Morgan Steinmeyer Håkansson), რომლის მიზანიც იყო „მსოფლიოში ყველაზე მკრეხელური ჯგუფის“ შექმნა.
მუსიკალური სტილი და ტექტების თემატიკა
თავდაპირველად, ჯგუფის მუსიკალური სტილი იყო დეზ მეტალი ბლეკ მეტალის ელემენტებით. მათი სტილი პროგრესირებდა წლების განმავლობაში და გარდაიქმნა ბლეკ მეტალის სწრაფ და ინტენსიურ ფორმად.
ჯგუფის ტექსტებში დომინანტი თემებია სატანიზმი, ქრისტიანოფობია, ნაწყვეტები ბიბლიიდან, სიკვდილი, მესამე რაიხის ისტორია და მეორე მსოფლიო ომი. ბოლო ორი მოგვიანებით დაემატა ჯგუფის ლირიკულ/კონცეპტუალურ თემებს, მათი 1999 წლის ალბომის, Panzer Division Marduk, გამოშვების შემდეგ. ჯგუფმა ჩაწერა რამდენიმე სიმღერა, რომელიც კაცობრიობის ისტორიის ამ ნაწილს ეხება, მაგალითად: The Hangman of Prague (რაინჰარდ ჰაიდრიხის ფსევდონიმი), Night of the Long Knives, Deathmarch და სხვები.
სქოლიო
კატეგორია:შვედური მძიმე მეტალ ჯგუფები კატეგორია:1990 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ივანე ჯაბადარი
ივანე სპირიდონის ძე ჯაბადარი (დ. 28 დეკემბერი [ძვ. სტ. 16 დეკემბერი], 1852, საგარეჯო — გ.  8 მაისი [ძვ. სტ. 25 აპრილი] , 1913, თბილისი) — ქართველი რევოლუციონერ-ხალხოსანი.
ბიოგრაფია
1872–1873 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის სამედიცინო-ქირურგიულ აკადემიაში. 1874 წელს საზღვარგარეთ (ჟენევა, პარიზი) გაემგზავრა. გატაცებული იყო მიხეილ ბაკუნინის იდეებით. მალე რუსეთში დაბრუნდა და პროპაგანდას ეწეოდა მოსკოვში მყოფ მუშათა შორის. იყო ერთ-ერთი ორგანიზატორი „სრულიად რუსეთის სოციალ-რევოლუციონერთა ორგანიზაციისა“ და მისი წესდების ავტორი. 1875 წლის აპრილში დააპატიმრეს და ე. წ. „ორმოცდაათის პროცესის“ მონაწილეებთან ერთად 5 წლით კატორღა მიუსაჯეს. 1887 წლის შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა და საადვოკატო საქმიანობას ეწეოდა. 1889 წელს პეტერბურგში ჟურნალში — „სევერნი ვესტნიკი“ - „ნ. დ-ს“ ფსევდონიმით დაბეჭდა წერილი, რომელშიც ფალსიფიცირებული იყო საქართველოს მრავალსაუკონოვანი ისტორია, ლიტერატურა და კულტურა. 1905 წლის მარტში თბილისის გუბერნიის თავადაზნაურთა კრებაზე მიხეილ მაჩაბელთან და ექიმ გაბაშვილთან ერთად (ქართულ პრესაში ირონიით „სამებად“ მოიხსენიებდნენ) მხარი არ დაუჭირა საქართველოს ავტონომიის მოთხოვნას. ქართველი საზოგადოების მოწინავე ნაწილმა ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის, ვაჟა-ფშაველასა და სხვათა მეთაურობით გამოააშკარავა ჯაბადარის ნიჰილიზმი და მისი წერილის სრული უსაფუძვლობა.
ომარ-ხანი
ომარ-ხანი, ავარიელი (გ. 22 მარტი, 1801 ) — დაღესტნელი ფეოდალი, ხუნძახის მფლობელი და ავარიის სახანოს გამგებელი. ნურსალ-ბეგის ვაჟი.
ომარ-ხანი ხშირად ესხმოდა თავს ამიერკავკასიას, მას ჩრდილო კავკასიის ზოგიერთ წარმომადგენელთან ერთად და ოსმალებთან შეთანხმებით, ქართლ-კახეთის სამეფოს დაპყრობა, გაძარცვა და განადგურება ჰქონდა ჩაფიქრებული. ომარ–ხანი ოსმალეთის აგენტად ითვლებოდა.
1785 წლის სექტემბერში, ომარ-ხანმა 20000 მეომრისაგან შემდგარი „რჩეულთა ჯარით“ ალაზანი გადმოლახა და ბორჩალოსკენ დაიძრა. ერეკლემ სიღნაღში შეკრიბა ჯარი და უკან მიჰყვა ომარ-ხანს. ომარ-ხანი ერეკლესთან პირისპირ შებრძოლებას ვერ ბედავდა. მოულოდნელად ომარ-ხანი ახტალისკენ დაიძრა, ახტალა აიღო და დაარბია. გაანადგურეს ახტალის ოქროს მადნები, მადნის მცველები და ბერძენი მემადნეების ნაწილი დახოცა, 845 ტყვე წაიყვანა. აქედან ლორეს მიადგა, გზად ყველაფერს წვავდა და ანგრევდა. ლორე, რომელიც ერეკლეს მოურავ ზაქარია გლურჯიძეს ჰქონდა გამაგრებული, ვერ აიღო და ახალციხეში გადავიდა.
ერთ თვეში ომარ-ხანი იმერეთისკენ შემოვლითი გზებით დაიძრა და ვახანის ციხე აიღო, ციხის მფლობელი, ქაიხოსრო აბაშიძე დაატყვევა, მამაკაცები გაწყვიტა, ქაიხოსრო აბაშიძის ქალიშვილები დაატყვევა და ერთი მათგანი თავად შეირთო ცოლად, მეორე კი თავის ცოლისძმას, ყარაბაღის ხანს, იბრაჰიმ-ხანს მიუყვანა.
საქართველომ ამ თავდასხმის შედეგად უდიდესი ეკონომიური ზარალი განიცადა.
1787 წელს, ომარ-ხანი ისევ შემოესია საქართველოს, მაგრამ ერეკლე წინ გადაუდგა და უკან გააბრუნა მტერი.
ერეკლე II იძულებული გახდა, სიმშვიდის საფასურად, საკმაოდ დიდი ჯამაგირი გადაეხადა ომარ-ხანისთვის. ასე აკეთებდნენ მისი თავდასხმებით შეწუხებული შაქის, შირვანის, ბაქოს და დარუბანდის ხანებიც.
1800 წლის ნოემბერში, ომარ-ხანი დიდძალი ჯარით საგარეჯოსკენ დაიძრა და ალაზნის ნაპირზე დაბანაკდა. მას, რუსებთან ურთიერთობას შეურიგებელი, ალექსანდრე ბატონიშვილიც მიემხრო, თუმცა ბრძოლაში მონაწილეობა არ მიუღია. დამხმარედ ირანის ჯარსაც მოელოდნენ. მტრის მიზანი თბილისის აღება იყო. ომარ-ხანის 20 ათასიანი ლაშქარი კაკაბეთის მიდამოს მოადგა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:დაღესტნის ისტორია კატეგორია:გარდაცვლილი 22 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1801
Rogeria neilyensis
Rogeria neilyensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rogeria-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
.ci
.ci — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) კოტ-დ’ივუარისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ci კატეგორია:კომუნიკაციები კოტ-დ'ივუარში
Toppdomän
213
თარიღი უცნობია
*
დაგენს ნიუჰეტერი
thumb|დაგენს ნიუჰეტერის რედაქცია „დაგენს ნიუჰეტერი“, შემოკლებით დნ (Dagens Nyheter - DN „დღის სიახლე“) — ყოველდღიური გაზეთი შვედეთში. გაზეთი ყველაზე ფართოტირაჟიანია შვედეთის დილის გაზეთებს შორის გეტებორგს-პოსტენისა და სვენსკა დაგბლადეტის შემდეგ. დაგენს ნიუჰეტერი ერთადერთი დილის გაზეთია, რომელსაც ხელმომწერები მთელი ქვეყნის მასშტაბით ჰყავს. 2007 წელს გაზეთი 881 000 ადამიანის ხელში ხვდებოდა ყოველდღიურად. პოლიტიკოსები გაზეთის ფურცლებს ხშირად იყენებენ საკუთარი აზრის დასაფიქსირებლად.
პერიოდიკის რედკოლეგია ლიბერალურ-დამოუკიდებელ პოლიტიკას იყენებს.
დნ სტოკჰოლმში გამოიცემა და აშუქებს როგორც ეროვნულ, ასევე საერთაშორისო საკითხებს.
გაზეთი რუდოლფ ვოლმა დააარსა. პირველი გამოცემა დაიბეჭდა 1884 წლის 23 დეკემბერს. ფორმატი კლასიკური გაზეთიდან 2004 წლის 5 ოქტომბერს ტაბლოიდად გარდაიქმნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1864 წელს დაარსებული ბეჭდვითი გამოცემები კატეგორია:შვედეთის გაზეთები კატეგორია:შვედურენოვანი გაზეთები
ტარასოვკა (დიურტიულის რაიონი)
ტარასოვკა (Тарасовка; Тарасовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 55 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით.
Rogeria pellecta
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პარმის სავანე
„პარმის სავანე“ (La Chartreuse de Parme) — სტენდალის რომანი, გამოქვეყნდა 1839 წელს. მასში სტენდალი წარმოაჩენს ნაპოლეონის იტალიურ ლაშქრობებს. ნაწარმოები „წითელი და შავთან“ ერთად მიიჩნევა სტენდალის საუკეთესო ნამუშევრად.
სიუჟეტი
მარკიზ ვალსერ დელ დონგოს უმცროსი შვილი ფაბრიციო, ბავშვობას გრანტის ციხესიმაგრეში ატარებს, რომელიც ულამაზესი ტბის, კომოს მახლობლად XV საუკუნეშია აგებული. მას ჰყავს ორი და და ერთი ძმა, რომელიც ყველაფერში საოცრად ჰგავს მამას. მარკიზი მდიდარია, მაგრამ იმდენად ხელმომჭირნე, რომ მისი ოჯახი თითქმის სიღარიბეში ცხოვრობს. ვალსერ დელ ლონგოს და, რომელიც იტალიაში ერთ-ერთი ულამაზესი ქალია, ძმის ნების წინააღმდეგ ცოლად მიჰყვება ნაპოლეონის ლაშქრობებში მონაწილე გაკოტრებულ აზნაურს, გრაფ ჰეტრანერს. გრაფის დუელში სიკვდილის შემდეგ, ჯინა გრიანტაში ბრუნდება. ფაბტრიციო მის თვალწინ იზრდება. ჩვიდმეტი წლის ყმაწვილი შესანიშნავად გამოიყურება, მაღალი, მამაკაცური ტანი და მხიარული ღიმილი მას საოცრად მომხიბვლელს ხდის. ის ბავშვობიდან გატაცებულია ნაპოლეონით და როდესაც შეიტყობს, რომ კუნძულ ელბადან გამოქცეული იმპერატორი ჟუანის ყურის ნაპირას, ქალაქ კანთან გადმოვიდა ხმელეთზე, გადაწყვეტს, მალულად, სხვისი სახელით გაემგზავროს საფრანგეთში, რათა თავისი იდეალის არმიაში იბრძოლოს.
პირველივე ფრანგულ ქალაქში ფაბრიციოს აქცენტი და გარეგნობა საეჭვოდ ეჩვენებათ და მას აკავებენ. მაგრამ ვატერლოოს ბრძოლის წინ, ციხის ზედამხედველის ცოლი მას გაქცევაში ეხმარება. ციხიდან გამოსვლის შემდეგ იგი პირდაპირ ბრძოლაში ებმება, თუმცა ომის ქარ-ცეცხლში ვერ მარშალ ნეის და ვერ იმპერატორს ცნობს. ბრძოლის შემდეგ მარკიტანი ქალი ფაბრიციოს უხსნის, რომ ომი წაგებულია და ურჩევს, სახლში დაბრუნდეს. ყმაწვილი მის რჩევას ითვალისწინებს, ჟენევაში მას ჯინას მოსამსახურე ელოდება. ის ატყობინებს, რომ უფროსმა ძმამ ფაბრიციო დაასმინა და ახლა პოლიცია ეძებს, როგორც შეთქმულების მონაწილეს.
დედას და გრაფინია პეტრანერს ფაბრიციო მილანში მიჰყავთ. ისინი იმედოვნებენ, რომ იქ მისთვის კარგ მფარველს იპოვიან. მაგრამ ფაბრიციოს საქმე უკვე ვენაშია გადაგზავნილი და მას ევროპის ყველაზე საშინელ, შპილბერგის, ციხეში ემუქრება გატუსაღება. ის იძულებულია, მიიმალოს.
ჯინა მილანში რჩება. ერთხელ ოპერაში ის ხვდება გრაფ მოსკა დელა როვერე სორეცანას, რომელიც პარმის ცნობილი მმართველის, ერნესტო IV პოლიციის, ფინანსთა და სამხედრო მინისტრია, იგი არც თუ ისე ახალგაზრდა, მაგრამ ჭკვიანი, გონებამახვილი და თავმდაბალი კაცია. ის ჯინაში ცოცხალ ინტერესს იწვევს, თავად კი უზომოდ უყვარდება მშვენიერი ქალი. საუბედუროდ, ის თავის ცოლთან განქორწინებული არ არის. თუმცა ჯინას გულისთვის თანახმაა, თანამდებობიდან გადადგეს და იცხოვროს იქ, სადაც მისი საყვარელი ქალი მოისურვებს. არსებობს კიდევ ერთი გეგმა. სანსევერინის მოხუცი ჰერცოგი ოცნებობს ორდენის ლენტზე, გრაფი მოსკა ჰპირდება მას, რომ ამ ლენტის მიღებაში დაეხმარება, თუ იგი ფიქტიურ ქორწინებას გააფორმებს ჯინისთან, რაც ქალს საშუაელბას მისცემს, პარმის კარზე მიღებული და დაფასებული პიროვნება გახდეს. დიდი ფიქრის შემდეგ, ჯინა გრაფის წინადადებას თანხმდება.
პარმაში ერთმანეთის მოქიშპე ორი პარტია არსებობს. უკიდურეს მემარჯვენეთა პარტიის ბელადად, პარმის მეფის კარზე, გრაფ მოსკას თვლიან. ხოლო ლიბერალთა პარტიას სათავეში უდგას უმდიდრესი ინტრიგანი ქალი, მარკიზა რავერსი. პრინცი ერნესტო IV, რომელიც ერთ დროს საკმაოდ მამაცი და გაბედული მეომარი იყო, მამის სიკვდილის შემდეგ შეუზღუდავი მონარქი გახდა და ლიბერალების წინააღმდეგ ქადაგებას შეუდგა. მან ერთ არამზადას, რასის რჩევით, ჩამოახრჩობინა ორი ლიბერალი. ამის შემდეგ იგი გამუდმებით შიშში ცხოვრობს. პრინცზე გრაფი მოსკას უდიდესი გავლენა იმით აიხსნება, რომ მისი დიპლომატიური საქციელის მეოხებით, ერნესტო IV, მამაკაცისთვის შეუფერებელი სიმხდალის გამო, მოსკას წინაშე სირცხვილით არ წითლდება. რასი პირიქით, პრინცის შიშს მასზე გავლენის მოსახდენად იყენებს. იგი გამუდმებით ეძებს და პოულობს შეთქმულებს ერნესტო IV-ის წინააღმდეგ. როგორც კი გრძნობს, რომ პრინცს შიში უნელდება, მაშინვე რაღაც ახალ შეთქმულებას „აღმოაჩენს“, რომლის მონაწილეებსაც მთელს იტალიაში ცნობილ პარმის საშინელ ციხეში აგზავნის. ამ უზარმაზარი შენობის სიმაღლე ას ოთხმოც ფუტს უდრის, ამიტომ იგი შორიდან მოჩანს. მასზე საზარელ ამბებს ლაპარაკობდნენ.
ჯინას თავისი ახალოი ცხოვრება საკმაოდ მოსწონს, გრაფთან ფაქიზი გრძნობა აკავშირებს, ხოლო პარმის ცხოვრების წესი ძალიან ხიბლავს. ერთადერთი, რაც მის სულს სიმშვიდეს ურღვევს, ფაბრიციოზე ფიქრია. გრაფი თვლის, რომ სამხედრო კარიერა, რომლისკენაც ჯინას ძმისწული მიისწრაფვის, ნაპოლეონის არმიაში ნაბრძოლი ადამიანისთვის, შეუძლებელია. მას სულ სხვა გეგმები აქვს, თუმცა ამისთვის დიდი ძალისხმევა დასჭირდება, მაგრამ ჯინას ჰპირდება, რომ, თუ ფაბრიციო მოისურვებს, პრელატი გახდეს, პარმის მთავარეპისკოპოსადაც დანიშნავს.
სანსევერინის ჰერცოგის მეუღლე, დიდი ახსნა-განმარტებების შემდეგ, თავის ძმისშვილს ითანხმებს, უარი თქვას სამხედრო კარიერაზე და ნეაპოლის სასულიერო აკადემიაში გზავნის სასწავლებლად.
ნეაპოლში ფაბრიციო სულაც არ ეწევა სემინარიის სტუდენტისთვის შესაფერის მოკრძალებულ ცხოვრებას. მას იცნობენ, როგორც მეცადინე, მაგრამ ძალიან ხელგაშლილ და ცოტა თავქარიან ახალგაზრდას. ის საოცრად ლამაზია, მის იერში რაღაც განსაკუთრებული ხიბლი გაჩნდა, რა თქმა უნდა, იგი წარმატებით სარგებლობს ქალებში, მაგრამ არც ერთი მათგანი მნიშვნელოვან როლს არ ასრულებს მის ცხოვრებაში. სამი წლის შემდეგ ფაბრიციო გამოცდებს აბარებს, „მონსენიორის“ წოდებას იღებს და პარმაში მიემგზავრება.
ჯინა უბედნიერეს ქალად გრძნობს თავს, ფაბრიციო სანსევერინის სასახლეში ცხოვრობს, ისინი ბავშვებივით ხარობენ, მაგრამ თანდათანობით ყმაწვილს საშინელი შიში ეუფლება. ფაბრიციო აცნობიერებს, რომ გრძნობა, რომელსაც ჯინას მიმართ განიცდის, სულაც არ ჰგავს ნათესაობრივ სიყვარულს. თუმცა, ის დარწმუნებულია, რომ ჭეშმარიტი სიყვარული მას არ შეუძლია. ჯერ არასოდეს ყოფილა მის ცხოვრებაში ქალი, რომელთანაც შეხვედრა მისთვის ცხენით გასეირნებაზე სასურველი ყოფილიყოს. ფაბრიციო ხვდება, რომ თუ თავს უფლებას მისცემს, გასაქანი მისცეს თავის გრძნობებს, უთუოდ დაკარგავს ერთადერთ ჭეშმარიტ მეგობარს. თუ ამ ქალს „მიყვარხარო“ ეტყვის, მოატყუებს, რადგან არ იცის, რაში მდგომარეობს ამ სიტყვის არსი.
ამ ფიქრებში წასული ფაბრიციო ქალაქში სეირნობს და თეატრში შედის. აქ ხვდება მსახიობ ქალს, რომელიც მის გვარს ატარებს. მას მარიეტა ვალსერა ჰქვია. გოგონას თავდავიწყებით უყვარდება ფაბრიციო, მაგრამ თეატრში მას ჰყავს მფარველი 一 მსახიობი ჯილეტი, ნაპოლეონის არმიის ყოფილი ჯარისკაცი, რომელიც საკმაოდ გაბედული და ძლიერია. ის მოკვლით ემუქრება მონსინიორს. ერთხელ, ქალაქგარეთ, ჯილეტი თავს ესხმის ფაბრიციოს და დაშნით რამდენიმე ჭრილობას აყენებს. თავდაცვისას ახალგაზრდა კაცი თავდამსხმელს კლავს. ახლა ფაბრიციოს პარმაში დაბრუნება აღარ შეუძლია. მას უმართლებს და ჯინას ყოფილ მეეტლეს, ლუდოვიკოს ხვდება, რომელიც მას მიმალვაში ეხმარება. ფაბრიციო ქალაქიდან ქალაქში გადადის და ბოლოს ბოლონიაში ჩერდება. აქ ის მარიეტას ხვდება და მაშინვე ავიწყდება განსაცდელი, რომელშიც იმყოფება. ის ვერც კი წარმოიდგენს, რა ხდება ამ დროს პარმაში.
პარმაში კი მთელი სერიოზულობით განიხილავენ საკითხს, გამოიწვევდა თუ არა კომენდანტი ჯილეტის სიკვდილი, უკიდურეს მემარჯვენეთა და მისი ბელადის 一 გრაფ მოსკას დაცემას.
პრინცი, რომელსაც სურს, დაამციროს სანსევერინის ჰერცოგის მეუღლე, რადგან იგი ძალიან თვითნებურად იქცევა, ფასკალ რასას ბრძანებას აძლევს, საქმე აღძრას ფაბრიციო დელ დონგოს წინააღმდეგ. თუ ფაბრიციოს გაასამართლებენ, მას სასტიკი განაჩენი არ ასცდება.
ჯინა, რომელმაც გაიგო მის ზურგს უკან დაგეგმილი შეთქმულების შესახებ, გადაწყვეტილებას იღებს, თავად ეახლოს ერნესტო IV-ს და სამგზავრო ტანსაცმელში გამოწყობილი, სასახლეში მიდის. პრინცს ეჭვიც არ ეპარება, რომ ჯინა მასთან მივა. ის ელოდება, რომ ეს ამაყი ლამაზმანი ცრემლად დაიღვრება და მუხლმოდრეკილი მოწყალებას შესთხოვს. მაგრამ ის სასტიკად ცდება. ჯერ არასოდეს უნახავს ეს ქალი ასეთი ლაღი, თავაზიანი და მხიარული. ის მოვიდა, რათა დაემშვიდობოს და მადლობა უთხრას მისდამი კეთილგანწყობის გამო, რომელსაც ხუთი წლის განმავლობაში იჩენდა. პრინცი თავზარდაცემული და ღირსებაშელახულია. მას ეშინია, რომ პარმიდან გამგზავრების შემდეგ ეს ჭკვიანი და წინდახედული ქალი ყველას მოუყვება თავისი მმარტველის უსამართლო სამართლისა და ღამის კოშმარების შესახებ. მან როგორღაც უნდა შეაჩეროს ჰერცოგის მეუღლე, ამიტომ თანხმდება ხელი მოაწეროს მის მიერ ნაკარნახებ დოკუმენტს, რომელშიც პირობას იძლევა, არ დაამტკიცოს ფაბრიციოს მიმართ გამოტანილი განაჩენი. მაგრამ იგი საშინლად შეუარცხყოფილად გრძნობს თავს და დილით ბრძანებას იძლევა, დააკავნო მონსენიორი, მის სამფლობელოში გამოჩენისთანავე.
ინტრიგანი მარკიზა რავერსი, ჯინას სახელით, ფაბრიციოს შეხვედრას უნიშნავს პარმის მიდამოებში. როგორც კი ახალგაზრდა კაცი პარმის სამეფოს საზღვარს გადაკვეთს, მაშინვე აკავებენ და ბორკილებდადებული ნაცნობ ციხეში მიჰყავთ.
ახალ ტუსაღს რავერსის მომრე, ლიბერალური პარტიის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ციხის კომენდანტი, გენერალი ფაბიო კონტი იღებს. ციხის ეზოში, ფაბრიციო გენერლის ქალიშვილს, კლელიო კონტის ხვდება. სისპეტაკით გაცისკროვნებული მისი სახე აღაფრთოვანებს ყმაწვილ კაცს. თავის საკნისკენ მიმავალ გზაზე მას ყველაფერი ავიწყდება და მხოლოდ ულამაზეს არსებაზე ფიქრობს.
ფაბრიციოს ახალაშენებულ სატუსაღოში, ფარნეზის კოშკში ათავსებენ. მისი საკანი კომენდანტის სასახლის პირდაპირ მდებარეობს. ფანჯრიდან გახედვისას ყმაწვილი ჩიტების გალიებით სავსე ოთახს ხედავს. დღისით აქ კლელა მოდის, რათა თავისი საყვარელი არსებები დააპუროს. ანაზდად ფარნეზის კოშკისკენ გაურბის მზერა, საიდანაც მისით მოხიბლული ფაბრიციო არ აშორებს თვალს. ახალგაზრდები ერთმანეთს შეჰყურებენ. კლელიას არაჩვეულებრივ, იშვიათ ფიზიკურ სილამაზეს, მისი მოკრძალებულობა, ღვთისმოსავობა და მორცხვი ხასიათი კიდევ უფრო მეტ ხიბლს სძენს.
საკნის ფანჯრებს ხის დარაბებით ხურავენ, ისე რომ ტუსაღმა მხოლოდ ზეცის დანახვა შეძლოს. მაგრამ ფაბრიციო ახერხებს პატარა, ხელისგულისოდენა ხის ამოჭრას, რათა იქიდან უყუროს თავის მშვენიერ კლელიას. ამ დღის შემდეგ მასთან ურთიერტობა ყმაწვილი კაცის ცხოვრების აზრი ხდება. ფაბრიციო უკვე ვეღარ ხვდება, რა ერქვა იმ გრძნობას, რომელიც ჯინასა და მარიეტასთან აკავშირებდა, რადგან იგი ოდნავადაც არ ჰგავდა იმ მშვენიერ შეგრძნებას, კლელიას დანახვისთანავე რომ დაეუფლა. ფაბრიციო ხელისგულზე იწერს ასოებს და ისე ახვედრებს თავის სათქმელს გოგონას, ხოლო წერილებს, რომელშიც მას სიყვარულს ეფიცება, ღამით, თოკით უშვებს თავისი საკნიდან.
სამი თვის განმავლობაში, რომელიც მან ციხეში, გარესამყაროსგან იზოლირებულად გაატარა, ის ცოტა გახდა და გაფერმკრთალდა, მაგრამ აქამდე, ჯერ არასოდეს, ესოდენ ბედნიერად არ უგრძვნია თავი.
კლელიას სინდისი ქენჯნის, ის გრძნობს, ფაბრიციოს რომ ეხმარება, ამით მამას ღალატობს. მაგრამ მან უთუოდ უნდა გადაარჩინოს ახალგაზრდა, რომლის სიცოცხლესაც გამუდმებით ემუქრება საფრთხე. პრინცი ფასკალ რასის ეუბნება, რომ სანამ ფაბრიციო ცოცხალია, ის თავს სრულუფლებიან მმართველად ვერ იგრძნობს. მას არ შეუძლია პარმიდან გააძევოს გრაფინია, მაგრამ სამეფო კარზე მისი დანახვაც ტანჯვად იქცა. ასე ეჩვენება, თითქოს ეს ქალი ბრძოლაში იწვევს. ფაბრიციო უნდა მოკვდეს.
უსაზღვროა ჯინას სიძლვილი პრინცისადმი, მაგრამ შურისძიებას იგი მხოლოდ ერთ ადამიანს მიანდობს, მხურვალე რესპუბლიკელი პოეტი, ფერენტე პალა, მზადაა, ჰერცოგის მეუღლის ნება აღასრულოს. ის მალულად ეტრფის ჯინას და, აგრეთვე, საკუთარი ანგარიში აქვს გასასწორებელი მეფესთან.
ჯინა გრაფ მოსკასგან იგებს, რა ბედი ელის ფაბრიციოს და შეძრწუნებული გაქცევას ამზადებს. ის ახერხებს ციხის გეგმა და თოკი შეაგზავნოს თავისი ძმისწულის საკანში. მაგრამ ქალბატონ სანსევერინას აზრადაც არ მოსდის, რომ ტუსაღი სულაც არ ისწრაფვის თავისუფლებისკენ, რადგან მას კლელიას გარეშე არაფრად უღირს თუნდაც ჩიტივით თავისუფალი სიცოცხლე.
ამ დროს ციხის ეკლესიის მოძღვარი, დონ ჩეზარე, ახერხებს, რომ ფაბრიციოს გასეირნების უფლება მოუპოვოს. ახალგაზრდა კაცი კლელიას ევედრება ციხის სამლოცველოში შევიდეს. შეყვარებულები ხვდებიან, მაგრამ გოგონა აქ სიყვარულზე სასაუბროდ არ მოსულა, იგი პირდაპირ უბრძანებს ფაბრიციოს, გაიქცეს, რადგან მის მიერ ციხეში გატარებული ყოველი წუთი სიკვდილთან აახლოვებს მშვენიერ ყმაწვილს. კლელია მადონას აღთქმას უდებს: თუ ფაბრიციო გაქცევას მოახერხებს, იგი აღარასდროს იხილავს მას და მხოლოდ მამის არჩევნის თანახმად გათხოვდება.
გაქცევის გეგმა ხორციელდება, ფაბრიცუიო თავბრუდამხვევი სამიღლიდან ეშვება თოკით ძირს და დაცემისას კარგავს გონებას. ქალბატონ სანსევერინას იგი შვეიცარიაში მიჰყავს და ისინი მალულად ცხოვრობენ ლუგანოში. მაგრამ ფაბრიციო ჯინას სიხარულს სულაც არ იზიარებს. თავად ჰერცოგის მეუღლეც კი ვეღაც აღიქვამს ამ დათრგუნულ, საკუთარ თავში ჩაკეტილ კაცს თავის სიცოცხლისმოყვარე და ცოტა ჭკუამხიარულ ძმისშვილად. ჯინა ეჭვობს, რომ ყმაწვილი კაცის ჭმუნვის საბაბი კლელიასთან განშორებაა. თუმცა ქალბატონ სანსევერინას ფაბრიციოს მიმართ უწინდებურად ძლიერი გრძნობა აღარ გააჩნია, მაგრამ ეს აღმოჩენა მაინც სტკენს გულს.
გრაფი აჯანყებას ახშობს და ტახტზე ადის გარდაცვლილის ძე, ერნესტო V. ჯინას და ფაბრიციოს უკვე შეუძლიათ პარმაში დაბრუნება, მაგრამ განაჩენი ძალაში რჩება. ფაბრიციო, საქმის გადახედვის მოლოდინში, ისევ ციხეში უნდა ჩაჯდეს. იგი ბრძანებას აღარ ელოდება და თავისი ნებით ბრუნდება საკანში. შეუძლებელია იმ გრძნობის სიტყვებით აღწერა, რასაც კლელია ფაბრიციოს ციხეში დანახვაზე განიცდის. კლელიას მამა ყმაწვილის გაქცევას საკუთარ შეურაცხყოფად აღიქვანმს და იმუქრება, რომ ამჯერად ფაბრიციო ციხიდან ცოცხალი ვეღარ გააღწევს. გენერალი კონტი ქალიშვილს თავის გადაწყვეტილებას ანდობს. გოგონამ იცის, რომ სადილი, რომელიც ფაბრიციოსთვის მოაქვთ, მოწამლულია. იგი როგორღაც ახერხებს თავისი შეყვარებულის საკანში შეღწევას და ხელს ჰკრავს მაგიდას, რომელზეც უკვე დევს ფაბრიციოსთვის განკუთვნილი კერძი. იმ წამს ყმაწვილი ქალი იმდენად მომხიბვლელია, რომ ვნებამორეული ფაბრიციო გრძნობების დაოკებას ვერ ახერხებს. მშვენიერი ასული არ კი ცდილობს, შეეწინააღმდეგოს თავისი ცხოვრების მამაკაცს.
განაჩენის შეცვლის შემდეგ, თავისუფალი ფაბრიციო მთავარეპისკოპოს ლანდრიანისთან მთავარი ქორეპისკოპოსის თანამდებობას იღებს, ხოლო ამ უკანასკნელის სიკვდილსი შემდეგ, თავად ხდება არქიეპისკოპოსი. მისი ქადაგებები დიდ მოწონებას იმსახურებს მრევლში. მაგრამ, მიუხედავად ყველაფრისა, იგი ძალიან უბედურია. კლელია აღთქმას იცავს, იგი, მამის ნების თანახმად, პარმის უმდიდრეს ადამიანზე, მარკიზ კრეშენციზე თხოვდება, თუმცა, მასაც უწინდებურად ძლიერ უყვარს ფაბრიციო. მისი სულის ერთადერთი თავშესაფარი მადონას დახმარების იმედია.
ფაბრიციო სასოწარკვეთილია. სულიერმა ტანჯვამ ასახვა ჰპოვა მის გარეგნობაზეც 一 ჩამოხმა, ღონემიხდისლ დატანჯულ სახეზე უკვე უჩვეულოდ დიდად ჩანს მისი ლამაზი თვალები. კლელია ხვდება, რომ სასტიკად ექცევა საყვარელ მამაკაცს და ფაბრიციოს შეხვედრებზე დათანხმდება. მაგრამ, რადგანაც აღქმა აქვს დადებული, ყველა მათი პაემანი მხოლოდ ღამით იმართება, რათა ყმაწვილმა კლელია ვერ დაინახოს. ასე გრძელდება სამი წლის განმავლობაში. გოგონას ბავშვი უჩნდება, პატარა სანდრინიო. ფაბრიციო აღმერთებს თავიანთი სიყვარულის ნაყოფს და სურვილი კლავს, პატარა მის თვალწინ აღზარდოს, მაგრამ ბავშვის ოფიციალურ მამად მარკიზი კრეშენცი ითვლება, ფაბრიციოს მსაზე არავითარი უფლება არ გააჩნია. იგი გადაწყვეტილებას იღებს, ბავშვი მოიტაცოს და შემდეგ ხმა გააგდოს, რომ პატარა დაიღუპა. ფაბრიციო გეგმას ახორციელებს, მაგრამ მალე პატარა სანდრინიო მართლაც კვდება. უბედურებისგან დაუძლურებული კლელია, ძალიან მალე, საკუთარი შვილის გზას დაადგება. ფაბრიციო თვითმკვლელობის ზღვარზეა. იგი არქიეპისკოპოსის ტიტულზე უარს ამბობს და, სულის სიმშვიდის მოსაპოვებლად, პარმის მონასტერში მიდის.
ჯინა გრაფ მოსკას მიჰყვება ცოლად და სამუდამო ტოვებს პარმას. ის, თითქოს, ყველა პრობლემას აგვარებს, მაგრამ, როდესაც ატყობინებენ, რომ მონასტერში ერთი წლის ცხოვრეობის შემდეგ, მისი საყვარელი ფაბრიციო გარდაიცვალა, მხოლოდ ამ ტკივილის გადატანას ვერ ახერხებს ძალიან დიდხანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტენდალის რომანები კატეგორია:1839 წლის რომანები
ცელესტინ V
მინი|მარჯვნივ|ცელესტინ V ცელესტინ V (Coelestinus PP. V; ერისკაცობაში პიეტრო ანჯელარი დელ მურონე; დ. 1209 — გ. 19 მაისი, 1296) — რომის პაპი  1294 წლის 7 ივლისიდან  1294 წლის 13 დეკემბრამდე. კათოლიკურმა ეკლესიამ იგი წმინდანად შერაცხა. ხსენების დღე 19 მაისი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:დაბადებული 1209 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1294 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
.ck
.ck — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) კუკის კუნძულებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ck კატეგორია:კუკის კუნძულები
Marder (ქვეითთა საბრძოლო მანქანა)
თავდაპირველ ვარიანტებს გააჩნდა სრულად დისტანციური მართვის ტყვიამფრქვევის მოდული უკანა ნაწილზე და საცეცხლე ჭრილები ორივე მხარეს ქვეითებისთვის, თუმცა, მოგვიანებით, აღნიშნული და სხვა რამდენიმე თვისება თანამედროვე ქვეითთა საბრძოლო მანქანების სტანდარტების შესაბამისად შეიცვალა. ტყვიამფრქვევი შეწყვილებული სახის გახდა, ხოლო საცეცხლე ჭრილები ჩაიკეტა და შეიჯავშნა. ზოგადად, იგი მარტივი მოხმარების, კონვენციური მანქანაა ერთი ფართო, უკანა შესასვლელით და სამი ზედა ლუქით, რომლებიდანაც ეკიპაჟს ცეცხლის წარმოება შეუძლია.
1970 წელს დასავლეთ გერმანიის არმიამ დაახლოებით 2 100 ერთეული „მარდერი“ მიიღო, თუმცა, იმ დროისათვის მათი ექსპორტი არ მომხდარა. როცა დასავლეთ გერმანიის არმიამ ძველი მანქანების ჩამოწერა დაიწყო, 200 ერთეულის შეძენის სურვილი ჩილეს მთავრობამ გამოთქვა, ხოლო 450 ერთეულის შეძენას განიხილავდა საბერძნეთი. არგენტინა შედარებით მარტივ, ადგილობრივი წარმოების ვარიანტს იყენებს, VCTP მარკით და შეიარაღებაში იმავე პლატფორმაზე აწყობილი რამდენიმე სხვა მანქანაც ჰყავს.
ნოვა-ცრნიის თემი
ნოვა-ცრნიის თემი (Нова Црња) — თემი სერბეთში, შედის შუა-ბანატის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 11 338 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 42 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 273 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნოვა-ცრნია. ნოვა-ცრნიის თემი შედგება 6 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 45.5 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
მალტა
მალტა — ჯუჯა სახელმწიფო სამხრეთ ევროპაში. მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის ცენტრალურ ნაწილში განლაგებულ არქიპელაგზე, რომელიც სიცილიის სანაპიროდან 93 კმ-ით, ხოლო ტუნისის სანაპიროდან 288 კმ-ით არის დაშორებული. მანძილი გიბრალტარის სრუტემდე 1826 კმ-ია.
სახელწოდება
ოფიციალური - მალტის რესპუბლიკა. ეროვნული – Malta; Repubblika ta'Malta (მალტურად); Republic of Malta (ინგლისურად). არსებობს სახელწოდების ახსნის რამდენიმე ვარიანტი: (a) ფინიკიური: Malat - „ნავსადგური“ aŭ „თავშესაფარი“; (b) ბერძნული: Meli - „თაფლი“, Melta - „ფუტკარი“; (c) არაბული: Malta - „შიშველი“.
გეოგრაფია
მინი|მარცხნივ|მალტა ქვეყანა მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვაში ევროპასა და ჩრდილოეთ აფრიკას შორის, განლაგებულია მალტის არქიპელაგზე. მთავარი კუნძულებია მალტა, გოცო და კომინო. ფართობი - 316 კმ².
ისტორია
საუკუნეების განმავლობაში მალტამ განიცადა ფინიკიელთა, ბერძენთა, რომაელთა, არაბთა შემოსევები. 1814 წელს გახდა ბრიტანეთის კოლონია. 1964 წლიდან დამოუკიდებელი სახელმწიფოა. 2003 წლის მაისში კუნძულებზე ჩატარდა რეფერენდუმი, რომელზეც მოსახლეობის უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა ევროკავშირში შესვლას. 2004 წლიდან ევროკავშირის წევრია.
კუნძული მალტა, რომლის სახელიც დაერქვა მთლიანად სახელმწიფოს, წარმოადგენს 6 კუნძულისგან შემდგარი არქიპელაგის ყველაზე დიდ კუნძულს. მალტა ფინიკიელების ენაზე ნიშნავს „თავშესაფარს“, რაც გამომდინარეობს კუნძულის სანაპიროს გეოგრაფიული თავისებურებიდან. აქ არის უამრავი მყუდრო და მოსახერხებელი ნავსადგური. ექვსი კუნძულიდან სამი - მალტა, გოცო და კომინო დასახელებულია და მათი მთლიანი მოსახლეობა შეადგენს 369 ათას, რომლის 80 % ცხოვრობს კუნძულ მალტაზე.
მალტაზე თავის ნაკვალევი დატოვეს კართაგენლებმა და ფინიკიელებმა, არაბებმა და ნორმანებმა, წმ. იოანეს ორდენის რაინდებმა და ნაპოლეონმა. მსოფლიო ცივილიზაციები მოდიოდნენ და მიდიოდნენ, მალტა კი რჩებოდა. ბრიტანელებმა მალტის ბოლო კოლონიზატორებმა კი დატოვეს მეორე სახელმწიფო ენა.
სახელმწიფო
სახელმწიფო სისტემა - რესპუბლიკა. სახელმწიფოს მეთაური - პრეზიდენტი. საკანონმდებლო ორგანო - ერთპალატიანი პარლამენტი (65 წევრი). ადმინისტრაციული დაყოფა - 6 ოლქი.
დემოგრაფია
მოსახლეობა - 410 567 (2007), მათ შორის 96,6 % მალტელები. სახელმწიფო ენა - მალტური და ინგლისური. რელიგია - კათოლიციზმი. დედაქალაქი - ვალეტა (7, აგლომ. 114 ათასი). ქალაქები - კორმი (18), შლიემა (12), ბირკირკარა (22).
ეკონომიკა
ეროვნული შემოსავლის ძირითადი წყარო ტურიზმია. რესურსები - კირქვა, მარილი, სასოფლო-სამეურნეო მიწები. ვალუტა - მალტური ლირა (MTL).
ტურიზმი
მალტის არქიპელაგის კუნძულების ნებისმიერი წერტილიდან ზღვამდე „ორი ნაბიჯია“. ზღვის სანაპირო მალტაზე ქვიშიანია (გოლდენ ბეი, პარადიზ ბეი) და ქვიანი, „ცივილიზებული“ და „ველური“. აქ არის კრისტალურად სუფთა წყლის და ულამაზესი ბუნება. ზღვაში ცურვა განსაკუთრებით მშიდი და სასიამოვნოა, რადგან მალტის კუნძულების მახლობლად არ ბინადრობენ ადამინის სიცოცხლისთვის საშიში თევზები და მედუზები, წყლის ტემპერატურა კი (ზამთრის თვეებშიც კი) არ ეცემა 14 გრადუსის დაბლა.
ადგილობრივი ღვინო ძალიან სასიამოვნოა გემოზე და ორჯერ იაფია იმპორტულზე. აქ მოიპოვება საკუთარი ლუდიც.
მალტის სიმბოლოდ ითვლება დელფინები. ადგილობრივი შუშის მწარმოებელი ფაბრიკა Mdina-glass აწარმოებს ორიგინალურ სუვენირებსა და სამკაულებს, რომელთაც ნამდვილად შეუძლიათ გაუწიონ კონკურენცია ჩეხურ შუშასაც კი. განსაკუთრებული სუვენირის სახით მალტიდან ჩამოაქვთ ადგილობრივი დელიკატესები: თხის რძისგან დამზადებული ყველი კუნძულ კოზოდან და უნიკალური საჩუქარი – ადგილობრივი წითელი ღვინო.
ღირსშესანიშნაობა
მალტაში არის უძველესი ტაძრები დჟანტია, ხადჟარ იმ, ტარშინი. ეს არის ე. წ. კანონი „შვიდი წუთი“ - ადგილობრივი მაცხოვრებლების ხუმრობა. მიუხედავად კუნძულის მინიატურული ზომისა მასზე მშვენივრადაა განვითარებული აუცილებელი ინფრასტრუქტურა და შექმნილია ყველა პირობა კომფორტული დასვენებისთვის: ბარები და დისკოტეკები, საუკეთესო პლაჟები, სასტუმროები, კაზინოები.
მალტის კიდევ ერთი ღირსშესანიშნაობა ეს არის ეგრეთ წოდებული ყვითელი ქვა, რომელიც ჭარბობს მალტის არქიტექტურაში და მატებს მას თავისებურ მომხიბვლელობას. მალტის ნაგებობების კარებს ამშვენებს სხვადასხვაგვარი ორიგინალური სახელურები, რომელთა შორის თქვენ ვერ იპოვით ორ ერთნაირს. ჩამოთვლილ თავისებურებებს კიდევ უფრო ავსებს და ხაზს უსვამს უცნაური, მალტის ქუჩებში მოძრავი ერთმანეთისგან აბსოლუტურად განსხვავებული ყვითელი ავტობუსები, გამოშვებული წინა საუკუნის 50-იან წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის ქვეყნები კატეგორია:კუნძულოვანი სახელმწიფოები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ქვეყნები კატეგორია:ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:ჯუჯა სახელმწიფოები
ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი
ისტორია
საინფორმაციო სააგენტო "ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი" 2006 წელს შეიქმნა და შედის მედია ჰოლდინგი "საქართველოს მედიის გაერთიანების" შემადგენლობაში.
საქმიანობა
საინფორმაციო სააგენტო GBC საკუთარ საიტზე ყოველდღიურ რეჟიმში ათავსებს საქართველოს, სამხრეთ კავკასიის, დსთ-ის და მსოფლიოს მნიშვნელოვან ეკონომიკურ სიახლეებს, ანალიტიკურ სტატიებს, რეიტინგებს, ინტერაქტიული გამოკითხვის შედეგებს.
კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
პიესა
მინი|პიესა ბავშვების შესრულებით პიესა — ლიტერატურული ფორმა; დიალოგებზე აწყობილი დრამატული ნაწარმოები, როგორც წესი, კლასიკური სტილის, შექმნილი თეატრალური დადგმისთვის.
ისტორია
უძველესი ჩვენამდე მოღწეული ცნობა თეატრალური ღონისძიების შესახებ თარიღდება ძვ. წ. 2000 წლით — ძველეგვიპტურ მისტიურ ვნებათა დადგმების სახით. ღმერთი ოსირისის ისტორია ყოველწლიური ფესტივალის პერიოდში იდგმებოდა მთელი ცივილიზაციის განმავლობაში, რამაც დასაბამი დაუდო ხანგრძლივ ურთიერთობას თეატრსა და რელიგიას შორის.
დასავლურ კულტურაში პიესა სათავეს იღებს ძველ საბერძნეთში და პოპულარული იყო რომის პერიოდის ჩათვლით. პეისების პოპულარობა ჩაცხრა XVI საუკუნემდე, როდესაც ეს ჟანრი შექსპირმა ააღორძინა. მისი გავლენა ამ ლიტერატურულ ფორმასა და ზოგადად ინგლისურ ენაზე დღემდე საგრძნობია. სავარაუდოდ, შექსპირის შეტანილია ეს ფორმა ინგლისში, ვინაიდან 1500-იან წლებამდე ინგლისში პიესები საერთოდ არ დადგმულა და მხოლოდ მოხეტიალე ჯამბაზები ასრულებდნენ სცენებს აქაიქ.
იხილეთ აგრეთვე
* კატეგორია:თეატრი კატეგორია:ლიტერატურული ფორმები
Rogeria procera
Rogeria procera — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rogeria-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტამაკოვო (ბაშკირეთი)
ტამაკოვო (Тамаҡ; Тамаково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 38 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 199 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (100 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
აზერბაიჯანის პრემიერ–მინისტრი
მინი|263x263პქ|აზერბაიჯანის მოქმედი პრემიერ-მინისტრი [[ალი ასადოვი]] აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მთავრობის მეთაურია აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრი. მას პრეზიდენტი წარადგენს მილი მეჯლისს. ხდება კანდიდატურის განხილვა. განხილვის შემდეგ, პარლამენტის თანხმობით, პრემიერ-მინისტრს ნიშნავს პრეზიდენტი. თუ ასეთი თანხმობა სამჯერ არ იქნა მიცემული, პრეზიდენტს შეუძლია დანიშნოს პრემიერ-მინისტრი პარლამენტის თანხმობის გარეშე. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტი პრემიერ-მინისტრის ხელმძღვანელობით ექვემდებარება პრეზიდენტს და ანგარიშვალდებულია მის წინაშე.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის პოლიტიკა კატეგორია:აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრები
.cl
.cl — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ჩილესთვის.
რესურსები ინტერნეტში
cl კატეგორია:კომუნიკაციები ჩილეში
Toppdomän
ცოცოლთა
ცოცოლთა — ნასოფლარი საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში (კობის თემი), მდებარეობს თრუსოს ხეობაში, მდინარე თერგის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 2280 მეტრი, სტეფანწმინდიდან 39 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ალაჰაბადი
ალაჰაბადი (इलाहाबाद; სპარს. ღმერთის მიერ დასახლებული) — ინდუიზმის წმინდა ქალაქი ინდოეთში, უტარ-პრადეშის შტატში. სახელი უწოდა მოგოლთა იმპერატორმა აქბარმა. თავდაპირველი სახელი პრაიაგა იყო (სანსკრ. მსხვერპლშეწირვის ადგილი). მიაჩნიათ, რომ სწორედ აქ მოახდინა ბრაჰმამ პირველი მსხვრეპლშეწირვა სამყაროს შექმნის შემდეგ. ზოგიერთი ანგარიშის მიხედვით, იგი ინდოეთის მეორე უძველესი ქალაქია. მდებარეობს შტატის დედაქალაქ ლაქნაუდან 205 კმ-ით სამხრეთით. ალაჰაბადი ერთ-ერთია ინდუისტური მომლოცველობის ოთხი ადგილიდან. მას მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია ინდუისტურ ლიტერატურაში, რადგან მდებარეობს სანგამთან, წმინდა მდინარეების — განგის, იამუნასა და სარასვატის შერწყმის ადგილას.
ქალაქში მდებარეობს ცენტრალური თუ შტატის მრავალი სამთავრობო ოფისი, ასევე ინდოეთის მე-4 უძველესი უნივერსიტეტი. ალაჰაბადში დაიბადა ინდოეთის შვიდი პრემიერ-მინისტრი, მათ შორის ჯავაჰარლალ ნერუ, ინდირა განდი და რაჯივ განდი.
ინდოეთის ხელისუფლებამ ალაჰაბადი ამოარჩია ერთ-ერთ იმ ქალაქად, სადაც ხორციელდება ჯავაჰარლალ ნერუს ეროვნული ურბანული განახლების მისია, რომლის მიზანიცაა ურბანული ინფრასტრუქტურის განახლება, ეფექტიანი მართვა და ქალაქის მაცხოვრებელთათვის ძირითადი მომსახურებების შეთავაზება.
სქოლიო
კატეგორია:უტარ-პრადეშის ქალაქები
214
თარიღი უცნობია
*
Battle City
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1985 წლის თამაშები კატეგორია:კოოპერატიული ვიდეო თამაშები კატეგორია:Game Boy-ის თამაშები კატეგორია:FM-7-ის თამაშები კატეგორია:Namco-ს თამაშები კატეგორია:Sharp X1-ის თამაშები კატეგორია:Shoot 'em up-ის თამაშები კატეგორია:Virtual Console-ის თამაშები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი და მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები
ჰონორიუს IV
მინი|მარჯვნივ|ჰონორიუს IV ჰონორიუს IV, ონორე IV (Honorius PP. IV; ერისკაცობაში ჯაკომო საველი; დ. 1210 — გ. 3 აპრილი, 1287) — რომის პაპი 1285–1287 წლებში.
ბიოგრაფია
ჯაკომო საველი დაიბადა რომში, მდიდარ და გავლენიან რომან საველი-ს ოჯახში. იყო ჰონორიუს III-ის ძმის შვილიშვილი. მას ჰყავდა მეუღლე და ორი ვაჟი. ერთი მათგანი გარდაიცვალა 1279 წელს, ხოლო მეორე იყო სენატორი რომში, ის გარდაიცვალა 1306 წელს.
სწავლობდა პარიზის უნივერსიტეტში.
ჯონ ლენონის დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია ჯონ ლენონის სრული დისკოგრაფია.
ჰონორიუს IV
ბიოგრაფია
მფარველობდა ნეაპოლის სამეფოს, ანჟუს სამეფო სახლს, ეკლესიიდან განკვეთა ჟაკ არაგონელი, სიცილიის სამეფოს მეფე. მფარველობდა მათხოვრულ ორდენებს.
ჯონ ლენონის დისკოგრაფია
სქოლიო
ლენონი, ჯონ კატეგორია:ჯონ ლენონი
ჰონორიუს IV
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:დაბადებული 1210 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1287
Peter Gabriel (1982 წლის ალბომი)
ისტორია
ალბომი არის ციფრული ჩანაწერის ერთ-ერთი პირველი მაგალითი. მისი ინსტრუმენტული მხარე ძირითადად აგებულია სემპლირებაზე, სინთეზატორ Fairlight CMI-ს გამოყენებით და პერკუსიაზე. იგი ჩაიწერა გებრიელის ახალ სახლში, ეშკომბში, სომერსეტში (ინგლისი), 1981 წელს. 2002 წელს გამოვიდა ალბომის რემასტერინგი.
Deutsches album
Deutsches album გამოვიდა, როგორც 1982 წლის Peter Gabriel-ის გერმანულოვენოვანი ალბომი. ტექსტებისა და ხმის მიქსის მხრივ ალბომი განსხვავდება სტანდარტული, ინგლისური ვერსიისაგან.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორია პიტერ გებრიელი, ტექსტები - პიტერ გებრიელი და ჰორსტ კენიგშტეინი.
Rogeria scabra
Rogeria scabra — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rogeria-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
ტაკარლიკოვო
ტაკარლიკოვო (Тәкәрлек; Такарликово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 255 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (38 %) და ბაშკირები (41 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
ვენეტო
ერთ დროს ვენეციის რესპუბლიკის გული, ვენეტო დღეს იტალიის უმდიდრესი, ყველაზე განვითარებული და ინდუსტრიალიზებული რეგიონია. ფლობს ქვეყნის უმდიდრეს ისტორიულ, ბუნებრივ, ხელოვნების, კულტურულ, მუსიკალურ და კულინარიულ მემკვიდრეობას. ამავე დროს ის იტალიის ყველაზე მონახულებადი რეგიონია 60 მლნ ტურისტით ყოველწლიურად (2007). გარდა იტალიურისა, მოსახლეობის უმრავლესობა ლაპარაკობს ვენეტურ ენაზეც. ხანგრძლივი ისტორიის მანძილზე, ვენეტო მასიურ მიგრაციებს განიცდიდა და დღესაც, იტალიის მასშტაბით იგი ლიდრეობს იმიგრანტთა მიღებაში, 2008 წელს მან 454 453 უცხოელი იმიგრანტი მიიღო, რომელთა უმრავლესობაც რუმინელი და მაროკოელია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ვენეტოს რეგიონი ადმინისტრაციულად შვიდ პროვინციად იყოფა: მინი|მარცხნივ|250პქ|ვენეტოს პროვინციები
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის რეგიონები
Older (ალბომი)
Older — ინგლისელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ჯორჯ მაიკლის მესამე სოლო-ალბომი, გამოცემული 1996 წლის 13 მაისს, ლეიბლებზე DreamWorks / Virgin.
გამოცემისთანავე ალბომი მოექცა სხვადასხვა ქვეყნის ჩარტებში. ბრიტანეთში წარმატება იქონია მისმა რამდენიმე სინგლმა. მოგვიანებით გამოვიდა ალბომის ახალი გამოცემა Older & Upper.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - ჯორჯ მაიკლი, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:ჯორჯ მაიკლის ალბომები კატეგორია:1996 წლის ალბომები კატეგორია:DreamWorks Records-ის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
სულეიმან რუსტამი
სულეიმან რუსტამი (ნამდვილი სახელი და გვარი სულეიმან ალი-აბასოღლუ რუსტამზადე აზერბ. Süleyman Əliabbas oğlu Rüstəmzadə; დ. 27 ნოემბერი [ძვ. სტ. 14 ნოემბერი] ან 12 მარტი [ძვ. სტ. 27 თებერვალი], 1906, ბაქო, აზერბაიჯანი — გ. 10 ივნისი, 1989) — აზერბაიჯანელი პოეტი, დრამატურგი, საზოგადო მოღვაწე. ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1943), აზერბაიჯანის სახალხო პოეტი (1960). სოციალისტური შრომის გმირი (1976). სკკპ წევრი 1940 წლიდან. აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე 1971 წლიდან.
ნაწარმოებებს აქვეყნებდა 1923 წლიდან. ავტორია ლექსებისა (კრებული „მწუხარებიდან სიხარულისკენ“, 1927; „ვარსკვლავი“, 1934; „ჩაპაევი“, 1936; „ღამის რომანტიკა“, 1938; „ორი ნაპირი“, 1949; სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1950), პოემისა „სიტყვა რუს ძმაზე“ (1960), დრამისა ლექსად „ყაჩაღი ნაბი“ (1940, II რედაქცია 1948) და სხვა. დაჯილდოებულია 3 ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენით და მედლებით.
.cm
რესურსები ინტერნეტში
cm კატეგორია:კომუნიკაციები კამერუნში
Rogeria scandens
Rogeria scandens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rogeria-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ანტოფაგასტა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი ანტოფაგასტა შეიძლება აღნიშნავდეს: