cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლაცოები
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პიანისტები კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:ქართველი ამერიკელები
მოსკოვის მეტროპოლიტენი
მოსკოვის მეტროპოლიტენი (Московский метрополитен) — მიწისქვეშა და მიწისზედა მეტროს ხაზების სისტემა მოსკოვში (რუსეთი), რომელიც თითქმის მთელ ქალაქს მოიცავს; ერთ-ერთი ყველაზე ინტენსიურად გამოყენებული მეტროს სისტემა მსოფლიოში. განთქმულია მისი ცენტრალური სადგურების მდიდრული ორნამენტული გაფორმებით სოციალისტური რეალიზმის ეპოქის ხელოვნების შესაძლოა ყველაზე გამორჩეული ნიმუშებით. თავდაპირველად ატარებდა (1992 წლამდე) ვ. ი. ლენინის სახელს.
ხაზები
ცხრილში მოყვანილი ფერები შეესაბამება ზემოთმოყვანილი სქემის ხაზების ფერებს.
მოსკოვის მეტროპოლიტენის ადმინისტრაციულ სისტემას ასევე ეკუთვნის მოსკოვის მონერელსური სატრანსპორტო სისტემა (М1) სადგურებს შორის «ტიმირიაზევსკაია» (ხაზი 9) და «ВДНХ» (ხაზი 6). ტექნოლოგიური კავშირი მონორელსსა და მეტროს შორის არ არსებობს, შესაბამისაც მონორელსზე მგზავრობისთვის ცალკე გადასახადია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის მეტროპოლიტენები მეტროპოლიტენი
ასპაირინგის მთის ეროვნული პარკი
ასპაირინგის მთის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე, სამხრეთ ალპებში. მდებარეობს ფიორდლანდის ეროვნული პარკის ჩრდილოეთით, ოტაგოსა და უესტ-კოსტის რეგიონებს შორის. მიეკუთვნება იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლს — ტე-ვაჰიპაუნამუს.
გეოგრაფია
დაარსდა 1964 წელს და ამ დროისთვის ის ახალი ზელანდიის რიგით მეათე ეროვნული პარკი იყო. ფართობი ამჟამად 3 555 კმ²-ს შეადგენს. ჩრდილო-აღმოსავლეთში კვეთს ჰაასტის უღელტეხილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ეროვნული პარკები
ალბანეთი 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ალბანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მან ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ალბანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანხელესი (ქალაქი)
ახნელესი (ოფიციალურად ქალაქი ანხელესი; ფილ: Lungsod ng Angeles) ― პირველის კლასის მაღალურბანიზებული ქალაქი ცენტრალური ლუსონის რეგიონში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 462 928 ადამიანს შეადგენს.
გეოგრაფია
ქალაქს ჩრდილოეთიდან მაბალაკატი ესაზღვრება, აღმოსავლეთიდან ― მეხიკო, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ― სან-ფერნანდო, სამხრეთიდან ― ბაკოლორი, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთიდან და დასავლეთიდან ― პორაკი. ადმინისტრაიცულად ქალაქი პამპანგის დამოუკიდებელია, თუმცა პროვინციის კომერციული და ფინანსური კერის ფუნქციას ასრულებს.
ანხელესს კლარკის საერთაშორისო აეროპორტი და კლარკის თავისუფალი საპორტო ზონა ემსახურება.
ქალაქი მანილადან 83 კმ-ით, ხოლო პროვინციული დედაქალაქიდან, სან-ფერნანდოდან 17 კმ-ითაა დაშორებული.
კლიმატი
კკიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციით, ანხელესი ტროპიკული სავანის კლიმატურ სარტყელში მდებარეობს. ქალაქში ორი სეზონი გამოიყოფა: მშრალი სეზონი, რომელიც ნოემბრიდან აპრილამდე გრძელდება და წვიმის სეზონი, რომელიც მაისიდან ოქტომბრამდე გრძელდება. 1953-1991 წლებში ქალქის ყველაზე დაბალი საშუალო დღიური ტემპერატურა 22.6 °C, ხოლო ყველაზე მაღალი საშუალო დღიური ტემპერატურა 31.3 °C იყო. ყველაზე თბილი თვე ივნისია, ხოლო ყველაზე ცივი ― იანვარი და თებერვალი. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი 2 026.8 მმ-ია. ტაიფუნები ქალაქს ძირითადად ზაფხულსა და შემოდგომაზე უახლოვდება აღმოსავლეთიდან. 1974 წლის 28 ნოემბერს ქალაქს ტაიფუნი ირმა დაატყდა თავს; 1978 წლის 27 ოქტომბერს ― ტაიფუნი რიტა; 1981 წლის 24 ნოემბერს კიდევ ერთი ტაიფუნი ირმა; 1988 წლის 25 ოქტომბერს ― ტაიფუნი რიუბი; 1991 წლის 15 ივნისს კი ― ტაიფუნი იუნია, რასაც პინატუბოს ამოფრქვევაც მოჰყვა. 1972 წლის ივლისში ცენტრალურ ლუსონზე მთელი თვის მანძილზე გადაუღებლად წვიმდა და ანხელესის ვაკის მახლობლად ნალექების მაჩვენებელმა 2 440 მმ შეადგინა.
ბარანგაები
ანხელესი 33 ბარანგაიდ იყოფა.
ანუნასის ბარანგაიში კორეა-თაუნია განლაგებული. ბარანგაი ქალაქის ერთ-ერთი მზარდი ცენტრია, სადაც მსუბუქი მრეწველობა ვითარდება, როგორიცაა, რატანის წარმოება, ხის დამუშავება და სხვ. ბალიბაგოს ბარანგაი ანხელესის გასართობი ცენტრია. ქალაქის უდიდესი სავაჭრო ცენტრი მალაბანიასის ბარანგაიში მდებარეობს. ანხელესის სავაჭრო ცენტრს პამპანგისა და სან-ნიკოლაის ბარანგაები წარმოადგენენ, სადაც უამრავი ბაზარია განთავსებული. ქალაქის სამთავრობო კომპლექსი პულუნგ-მარაგულის ბარანგაიშია განლაგებული. კომპლექსი მოიცავს ქალაქის მერიას, ქალაქის იუსტიციის სახლსა და სხვა სამთავრობო შენობა-ნაგებობებს.
სანტო-როსარიოს ბარანგაი ქალაქის პობლასიონია. ბარანგაიში ანხელესის კულტურული და ისტორიული მემკვიდრეობის ნამუშევრებია წარმოდგენილი, მათ შორის, პამინტუანის სასახლე, მუზეუმი, უნივერსიტეტი, ტაძარი და სხვ. ფართობის მიხედვით ანხელესის უდიდესი ბარანგაია საპანგბატო. ბარანგაის ფართობი 104 694 კმ²-ია, ხოლო მოსახლეობის რაოდენობა 11 262 ადამიანს შეადგენს. საპანგბატო კლარკის თავისუფალი საპორტო ზონის მახლობლად მდებარეობს და ქალაქის უმაღლესი წერტილია.
დემოგრაფია
ანხელესში ოქტომბერში ორი მთავარი კათოლიკური ფესტივალი იმართება. საზღვაო ფიესტა 1646 წელს ესპანური ფლოტის ნიდერლანდურ საზღვაო ძალებზე გამარჯვების აღსანიშნავად იმართება. ადგილობრივთა წარმოდგენით, ესაპნელებმა მარიამ ღვთისმშობლის წყალობით გაიმარჯვეს. ასპუს ფიესტაზე პამპანგის ყველა კუთხიდან მიედინებიან მლოცველები, რათა აპუს აკლადამას ეწვიონ.
დაძმობილებული ქალაქები
ანხელესის დაძმობილებული ქალაქებია:
სქოლიო
კატეგორია:ანხელესი (ქალაქი) კატეგორია:პამპანგის ქალაქები კატეგორია:ფილიპინების მაღალურბანიზებული ქალაქები კატეგორია:1829 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
ესპანური ფალანგა
ესპანური ფალანგა (Falange Española de las Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista; ტრადიციონალისტებისა და ნაციონალ-სინდიკალისტური შეტევის ხუნტების ესპანეთის ფალანგა) — ფაშისტური პარტია ესპანეთში. გამოხატავდა ფინანსური ოლიგარქიისა და მიწის მესაკუთრეთა ყველაზე უფრო რეაქციული ნაწილის ინტერესებს. 1933 წლის ოქტომბერში ხოსე ანტონიო პრიმო დე რივერამ შექმნა პარტია „ესპანეთის ფალანგის“ სახელწოდებით. 1934 წელს ეს პარტია გაერთიანდა სხვა ფაშისტურ ორგანიზაციებთან (ნაციონალ-სინდიკალისტური შეტევის ხუნტები) და ეწოდა „ნაციონალ-სინდიკალისტური შეტევის ხუნტების ესპანეთის ფალანგა“. 1934 წელს პრიმო დე რივერამ შეიმუშავა მისი პროგრამა - ე. წ. „ფალანგის 26 პუნქტი“. 1937 წელს იგი გაერთიანდა მონარქისტულ ტრადიციონალისტური თემის პარტიასთან და სხვა რეაქციულ დაჯგუფებებთან და ეწოდა „ტრადიციონალისტებისა და ნაციონალ-სინდიკალისტური შეტევის ხუნტების ესპანეთის ფალანგა“. პარტიას სათავეში ჩაუდგა გენერალი ფრანსისკო ფრანკო. 1936-1939 წწ. პარტია აქტიურად მონაწილეობდა ესპანეთის მეორე რესპუბლიკის წინააღმდეგ შეიარაღებულ ბრძოლაში. 50-იანი წლების II ნახევრიდან ეწოდა „ეროვნული მოძრაობა“. ამ დროიდან პარტიაში დაიწყო კრიზისი. ფრანკოს გარდაცვალების შემდეგ მალევე, 1977 წელს პარტია დაშლილად გამოცხადდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის პოლიტიკური პარტიები
ტირაკეს პროვინცია
ტირაკე — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. პროვინცია ბოლივიის კორდილიერის მაღალმთიანეთიდან დაბლა ეშვება და მდინარე ჩაპარეს ტროპიკულ დაბლობებზე იშლება. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 50 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 65 კმ-ზე, საერთო ფართობი კი 1 739 კმ²-ია.
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 35 017 ადამიანს შეადგენდა. მათი 96.2%-თვის მშობლიური ენა კეჩუაა.
ტირაკეს პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია ტირაკე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის პროვინციები
ლაგოდეხის კათოლიკური ეკლესია
ლაგოდეხის კათოლიკური ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი კახეთის მხარის ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ლაგოდეხში.
ეკლესია ლითონის დეკორატიული ღობით მოზღუდულ ეზოში დგას. ეს არის დასავლეთ-აღმოსავლეთ ღერძზე წაგრძელებული მოზრდილი დარბაზული ნაგებობა, რომელიც შერეული მასალით არის ნაგები. კონსტრუქციული ნაწილებისა და დეკორატიული ელემენტებისათვის აგურია გამოყენებული, ხოლო კედლის ძირითადი სიბრტყე აგურისა და რიყის ქვის მონაცვლეობითაა ამოყვანილი. თავდაპირველი მხატვრულ-არქიტექტურული ღირებულება მხოლოდ სამხრეთ ფასადს აქვს შენარჩუნებული. ეკლესია ლითონის დეკორატიული ღობით მოზღუდულ ეზოში დგას. დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან მას საბჭოთა პერიოდში აგებული კორპუსები ემიჯნება.
აღწერა
ეკლესიის აღმოსავლეთი ფასადი ძალიან არის შელახული. გადაკეთების გამო ძნელია დაბეჯითებით ითქვას მასში სამი ფანჯარა იყო გაჭრილი თუ ნიშებით ფლანკირებული ერთი ფანჯარა. დღეს ფასადის მარჯვენა კიდეს უსახური მინაშენი ფარავს, შუა ღიობი კარად არის გადაკეთებული, ხოლო მარცხენა კიდეში სქლად გალესილი ნიშაა. ყველაზე უკეთ სამხრეთი ფასადია შენარჩუნებული. მასში ხუთი თაღოვანი ღიობია გაჭრილი. ღიობებს კაპიტელებზე გადაყვანილი ნახევარწრიული თავსართები ამკობს. კედლის კიდეებს ფართო პისლატრები აუყვება. ჩრდილოეთ ფასადის ქვედა ნაწილს ერთსართულიანი უსახური მინაშენები ფარავს, ზედა კი ცემენტით არის შელესილი. საკმაოდ გადაკეთებულია დასავლეთი ფასადიც. საბჭოთა პერიოდში ნაწილობრივ ამოაშენეს და ფანჯრად გადააკეთეს შესასვლელი ღიობი (მის აქეთ-იქით კიდევ თითო ფანჯარაა გაჭრილი). ასევე ამოშენებული და გადალესილია წრიული სარკმლები. ცემენტით არის შელესილი ყველა დეკორატიული ელემენტი. ინტერიერში ავთენტური არაფერია დარჩენილი. შიდა სივრცე ახალი საჭიროებისამებრ არის დატიხრული. ჭერი დადაბლებულია, ფანჯრები კი გაგანიერებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ცხენთარო
ცხენთარო — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (როდინაულის თემი). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 130 მეტრი, ზესტაფონიდან 23 კილომეტრი. ცხენთაროს გარს არტყავს აჯამეთის ტყე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 630 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სემიონ ბუდიონი
thumb|180px|სემიონ ბუდიონი (1943) სემიონ მიხეილის ძე ბუდიონი (Будённый Семён Михайлович; დ. 25 აპრილი, 1883, კოზიურინი (ვორონეჟი), რუსეთი — გ. 26 ოქტომბერი, 1973, მოსკოვი, რუსეთი) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, სამოქალაქო ომის გმირი, საბჭოთა კავშირის მარშალი, სამგზის საბჭოთა კავშირის გმირი. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის და პირველ მსოფლიო ომებში. პირველ მსოფლიო ომში ჯერ იბრძოდა დასავლეთის, შემდეგ კი კავკასიის ფრონტის შემადგენლობაში. 1918 წლიდან იყო წითელ არმიაში. იყო კავალერიის მეთაური.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის მარშლები კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:დიდი სამამულო ომის ფრონტების სარდლები კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სუვოროვის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:მოსკოვის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:კავკასიის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:იაპონიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:მუშურ-გლეხური წითელი არმიის XX წლის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:მხედართმთავრები დიდ სამამულო ომში კატეგორია:სსრკ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სკკპ-ის XIX ყრილობის დელეგატები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XX ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXI ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXIV ყრილობის დელეგატები
შუყაყისებრნი
შუყაყისებრნი, ყაბარჩუყისებრნი, ოფისებრნი, (Ceratopogonidae, ან Heleidae) — მწერების ოჯახი ორფრთიანების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 10-2,5 მმ აღწევს. გავრცელებული არიან ყველა კონტინენტზე, გარდა ანტარქტიდისა. ზოგიერთი სახეობის წარმომადგენელი სისხლმწუწნელია. აქვთ განვითარების 4 ფაზა. ადამიანისა და ცხოველების საშიში დაავადებების გადამტანები არიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორფრთიანები
ანიბალ კავაკუ სილვა
ანიბალ ანტონიუ კავაკუ სილვა (Aníbal António Cavaco Silva; დ. 15 ივლისი, 1939, ალგარვი, პორტუგალია) — პორტუგალიის პოლიტიკური მოღვაწე, პორტუგალიის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 2006 წლის 9 მარტიდან, პრემიერ-მინისტრი 1985-1995 წწ. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი და მისი ხელმძღვანელი 1985-1995 წწ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის პრეზიდენტები კატეგორია:პორტუგალიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი
იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატი
იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატი გადმოცემით ქრისტეს ამაღლებიდან თხუთმეტი წლის შემდეგ გეთსემანიაში შეუქმნია. 463 წელს ხატი კონსტანტინეპოლში გადაიტანეს. ხატი დაბრძანებული იყო პიგიის ღვთისმშობლის ტაძარში, ხოლო შემდეგ ვლაქერნის ღვთისმშობლის ტაძარში. 988 წელს იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატი რუსეთში – კორსონში (ხერსონში) გადააბრძანეს და ახალ ნათელღებულ მოციქულთანასწორ კიევის მთავარს – ვლადიმირს უბოძეს.
როდესაც ნოვგოროდელებმა ქრისტიანობა მიიღეს, ვლადიმირმა მათ ხატი საჩუქრად გადასცა. 1571 წელს ივანე მრისხანემ ქალაქი დაარბია და სიწმინდე მოსკოვის მიძინების ტაძარში გადააბრძანა. 1812 წელს ნაპოლეონის მიერ მოსკოვის აღების შემდეგ იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატი უგზო-უკვლოდ დაიკარგა. სანაცვლოდ მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარში ხატის ზუსტი ასლია დასვენებული. იერუსალიმის ხატის გარშემო გამოსახულნი არიან წმინდა მოციქულები: პეტრე, პავლე, იოანე, კულა, სვიმონი, ფილიპე, მათე, მარკოზი, იაკობი, თომა, ბართლომე, წმინდა მოწამენი: პროკოფი, გიორგი და მერკური.
კატეგორია:ღვთისმშობლის ხატები
ალექსანდრე ფაღავა
ალექსანდრე ფაღავა (დ. 13 სექტემბერი, 1948, ბათუმი — გ. 7 ნოემბერი, 2017 ) — ქართველი ინჟინერი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
რის ივანსი
რის ივანსი (უელს.: იr̥ɨːs ˈivans}}; დაბადების სახელი - რის ოუაინ ივანსი; დ. 1967 წლის 22 ივლისს) — უელსელი მსახიობი და მუსიკოსი. მან სახელი გაითქვა სპაიკის როლით ფილმში ნოტინგ ჰილი. იგი ასევე იყო ჯგუფების Super Furry Animals და The Peth წევრიც. უკანასკნელ როლებს შორის არის ქსენოფილიუს ლავგუდი (ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 1), ხოლო უახლოეს მომავალში დაგეგმილ ფილმებს შორის - კურტ კონორსი (ხვლიკი) (საოცარი ადამიანი-ობობა) (2012).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:უელსელი მსახიობები კატეგორია:უელსელი მუსიკოსები
ალბანეთი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ალბანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მან ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ალბანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ტოხუჰორნი
ტოხუჰორნი (Tochuhorn) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში, გადაჰყურებს სიმპლონის უღელტეხილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ევაგრე და ელია დიაკონი
ევაგრე და ილია დიაკონი — ღირსნი მამანი ჩვენნი — ევაგრე, ილია დიაკონი და სხვანი. საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 17 იანვარი (4 იანვარი).
ღირსი ევაგრე და ილია დიაკონი იყვნენ წმინდა შიო მღვიმელისა და იოანე ზედაზნელის თანამოღვაწეები. მათ უშუალოდ გააგრძელეს და დააკმვიდრეს მათი წმინდა მოძღვრების ღვთივგაბრძნობილი სამონასტრო წეს-განგებანი.
ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ლოცვა-კურთხევით VI საუკუნეში ანტიოქიიდან საქართველოში ჩამოვიდა ცამეტი ასურელი მამა. მათმა სულიერმა მოძღვარმა, იოანემ (ხს. 6 მაისს) საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში დაგზავნა ისინი სამოღვაწეოდ. მათ სახელებთანაა დაკავშირებული ბევრი მონასტრის დაარსება და საქართველოში ბერ-მონაზვნობის აღორძინება-განმტკიცება.
თვითონ იოანე ზედაზნის მთაზე დარჩა და სიცოცხლის ბოლომდე იქ მოღვაწეობდა ილია დიაკონთან ერთად.
წმიnდა იოანეს ერთ-ერთი თანამოღვაწე, ანტიოქიელი ღვთისმოსავი დიდებულის შვილი, ღირსი შიო მღვიმელი კი სარკინეთის მთებში დაყუდდა. მიყრუებულ მთებში მოღვაწე ბერს, ღვთის განგებით, მტრედი უზიდავდა საზრდოს.
ერთხელ ღირსი შიო მღვიმელი ნახა ამ მხარეში სანადიროდ მყოფმა ციხედიდის მთავარმა ევაგრემ (ხს. 4 თებერვალს) და წმინდა ბერის სასწაულებით გაკვირვებულმა, მასთან სამოღვაწეოდ დარჩენა გადაწყვიტა.
ასე დაედო საფუძველი საქართველოში ზედაზნისა და შიომღვიმის სახელით ცნობილ პირძველ მონასტრებს. მხოლოდ ღმერთმა უწყის ასურელ მამათა მიერ საქართველოში დაარსებულ მონასტრებში მოღვაწე წმინდა მამათა რიცხვის და ღვაწლის შესახებ. საქართველოს სამოციქულო ეკლესია ღირსი ევაგრესა და წმიnდა ილია დიაკვნის სახელით მეოხებას ითხოვს ასურელ მამათა თანამოღვაწე და მათი წმინდა საქმის გამგრძელებელი ყოველი ღირსი და ღმერთშემოსილი მამისაგან, რომელთა ღვაწლით დაფუძნდა საქართველოში მონასტრები და განმტკიცდდა მონაზვნური ცხოვრება.
კიუპფენფლუე
კიუპფენფლუე (Chüpfenflue) — მთა პლესურის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ლანგვისის მუნიციპალიტეტსა და დავოსს შორის, გრაუბიუნდენის კანტონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ყარაუგომი
ყარაუგომი (Караугом; Къæрæугомы цъити) — ხეობის ტიპის მყინვარი რუსეთში, ჩრდილოეთ ოსეთში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მთა უილფათის (სიმაღლე 4638 მ) ჩრდილო-დასავლეთით. მყინვარის ამჟამინდელი საერთო სიგრძეა 12,2 კილომეტრი, ფართობი 20,55 კმ². მყინვარის ენა ეშვება 1830 მ სიმაღლემდე. ფირნის ხაზი გადის 3440 მ სიმაღლეზე. მყინვარის ენაზე არის ორი დიდი ყინულვარდნილი. 1888–1966 წლებში მყინვარის ბოლომ უკან დაიხია 1225 მ-ით. მყინვარის უკან დახევა დღესაც გრძელდება. ყარაუგომის მყინარიდან გამოედინება მდინარე თერგის მარცხენა შენაკადი ურუხი. ბუნების ძეგლია.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის მყინვარები
ალბანეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ალბანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, მესამედ 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მან ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ალბანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სტატას ცენტრი
რეი და მარია სტატას ცენტრი (Ray and Maria Stata Center) -- პრიცკერის პრემიის ლაურეატი არქიტექტორი ფრენკ გერის პროექტის 40.000 მ² აკადემიური კომპლექსი მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში. შენობა გაიხსნა 2004 წლის 16 მარტს ყოფილი რადიაციის ლაბორატორიის ადგილას, კემბრიჯში, მასაჩუსეტსი.
პროექტი ძირითადად დააფინანსა რეი (მიტის 1957 წლის კურსდამთავრებული) და მარია სტატამ. სხვა დამფინანსებელთა შორის იყვნენ ბილ გეიტსი და ალექსანდრე დრეიფუსი (მიტი 1954). მეოთხე სართულის ზემოთ შენობა ორ განსხვავებულ ნაწილად იყოფა: გეიტსისა და დრეიფუსის ტაუერებად.
შენობაში განლაგებულია კომპიუტერული მეცნიერებისა და ხელოვნური გონის ლაბორატორია, ინფორმაციისა და გადაწყვეტილებების სისტემების ლაბორატორია, ასევე ლინგვისტიკისა და ფილოსოფიის კათედრები. აქვე აქვთ ოფისები ისეთ გამოჩენილ მეცნირერებს, როგორებიცაა ნოამ ხომსკი, როდნი ბრუკსი და რონ რივესტი.
აქვე ტარდება ზოგიერთი კურსის ლექციებიც, მათ შორის კომპიუტერული მეცნიერების საწყისების კურსი 6.001. შენობას ადგილობრივი ჩვეულების მიხედვით კოლოქვიალურად მოიხსენიებენ მისი ნომრით "Building 32", ტაუერებს კი მათი სახელების ინიციალებით "G Tower" და "D tower".
შენობის ფასადის სილამაზისა და არქიტექტურული გამოწვევის მიუხედავად, მას ხშირად აკრიტიკებენ ინტერიერის ფართის ყოველდღიური საქმიანობისთვის მოუხერხებლობისა და მისი მშენებლობის სიძვირის ($283,5 მილიონი) გამო, თუმცა არც გარეგნული შესახედაობა დარჩენილა გაუკრიტიკებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის არქიტექტურა კატეგორია:დეკონსტრუქტივიზმი
გიორგი ღონღაძე
thumb|გიორგი ღონღაძე გიორგი რუსლანის ძე ღონღაძე (Георгій Русланович Ґонґадзе; დ. 21 მაისი, 1969, თბილისი — გ. 17 სექტემბერი, 2000, ტარაშჩის რაიონი ) — წარმოშობით ქართველი, უკრაინელი ჟურნალისტი; გატაცებული და მოკლული იქნა 2000 წელს. საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრის, რუსლან ღონღაძის შვილი.
ღონღაძის სიკვდილთან დაკავშირებული გამოძიება გადაიზარდა ხმაურიან სკანდალში და პროტესტებში მაშინდელი უკრაინის პრეზიდენტის, ლეონიდ კუჩმას წინააღმდეგ. ღონღაძის მკვლელების ძებნა დღემდე მიმდინარეობს, თუმცა მის სიკვდილთან დაკავშირებული ორი ადამიანი დააპატიმრეს 2005 წლის მარტში, ხოლო მესამე 2009 წლის ივლისში. მისმა ქვრივმა, მიროსლავა ღონღაძემ და მათმა შვილებმა მიიღეს პოლიტიკური თავშესაფარი ამერიკის შეერთებულ შტატებში და ცხოვრობდნენ ამერიკაში 2001 წლამდე. ევროპის საბჭომ მიიღო რეზოლუცია №1645, რომელშიც მოუწოდა უკრაინის პროკურატურას გამოეყენებინა ყველა შესაძლებლობა გიორგი ღონღაძის მკვლელებისა და მკვლელობის ორგანიზატორების საპოვნელად.
2005 წლის 23 აგვისტოს, პრეზიდენტმა ვიქტორ იუშჩენკომ ღონღაძეს უკრაინის გმირის წოდება მიანიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:უკრაინელი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2000 კატეგორია:ქართველები უკრაინაში
ხერხთევზა
ხერხთევზა (Pristis) — დინგხერხიანი სკაროსების ოჯახის ერთადერთი გვარი. აქვთ მეტად წაგრძელებული და გაბრტყელებული დინგი, რომლის ორივე მხარეზე კბილისმაგვარი გამონაზარდებია. ლაყუჩის ხვრელები განლაგებული აქვთ თავის ქვედა მხარეზე. აერთიანებს 7 სახეობას. გავრცელებულია ყველა ოკეანის ტროპიკულ და სუბტროპიკულ წყლებში, ზოგჯერ მდინარეებშიც შედიან. იკვებებიან თევზებითა და უხერხემლო ცხოველებით. კვერცხცოცხლადმშობები არიან; შობენ 15-20 ლიფსიტას. აღსანიშნავია ჩვეულებრივი ხერხთევზა (ლათ. pristis pectinatus), რომლის სიგრძე 4,8 მ-მდე, მასა 2 ტონამდე აღწევს. სარეწაო მნიშვნელობა თითქმის არა აქვთ. ადამიანისთვის საშიში არ არის.
ლიტერატურა
კატეგორია:სკაროსები
ჯუმბერ შარიქაძე
ჯუმბერ შარიქაძე (დ. 5 სექტემბერი, 1939, ზესტაფონი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა ქალაქ ოდესის საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტის სამრეწველო-სამშენებლო ინსტიტუტის სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის ფაკულტეტი.
1965-1968 წლებში მუშაობდა სამშენებლო ტრესტ „პრიბელხაშუსტროიში“ („ბალხაშპირეთმშენში“) მშენებელ ოსტატად, სამუშაოთა მწარმოებლად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. 1968 წელს გადაიყვანეს სსრ კავშირის სატრანსპორტო მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „ყაზტრანსმშენის“ მოძრავ-მექანიზებული კოლონის მთავარ ინჟინრად. კოლონის უფროსად, სადაც მუშაობდა 1973 წლამდე. 1973 წელს დაბრუნდა საქართველოში და მუშაობა დაიწყო თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის სამშენებლო-სარემონტო ტრესტის მთავარ ინჟინრად. 1977-1981 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო გაერთიანება „მთავართბილმშენის“ N1 სახლმშენებელი კომბინატის მთავარ ინჟინრად. 1981 წელს გადაიყვანეს თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის სამშენებლო ტრესტ „ინჟმშენის“ N3 სამშენებლო სამმართველოს მთავარ ინჟინრად, სადაც მუშაობდა 1986 წლამდე. 1986-2004 წლებში მუშაობდა თბილისის საალაქო საბჭოს აღმასკომის საბინაო სამმართველოს სამშენებლო-სარემონტო სამმართველოს უფროსად. 2004-2014 წლებში მუშაობდა სამშენებლო კომპანია „გეიმის“ მენეჯერად. მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით აშენებულ იქნა მრავალი სამრეწველო და სამოქალაქო დანიშნულების ობიექტი ქალაქ ბალხაშში, სატრანსპორტო დანიშნულების რთული საინჟინრო ნაგებობები. მნიშვნელოვანი წვლილი აქვს შეტანილი ქალაქ თბილისის ბინათმშენებლობის სფეროსა და საქალაქო ინფრასტრუქტურის განვითარების საქმეში. მიღებული აქვს სხვადასხვა სახელმწიფო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ნიკოლას უინტონი
220პქ|მინი|ნიკოლას უინტონი სერ ნიკოლას ჯორჯ უინტონი (დ. 19 მაისი, 1909 — გ. 1 ივლისი, 2015) — ბრიტანელი ჰუმანიტარი, რომელიც დაეხმარა ჩეხოსლოვაკიელ ბავშვებს რომლებსაც ნაცისტური გერმანიის მიერ საკონცენტრაციო ბანაკში გაგზავნა ემუქრებოდათ. უინტონი დაიბადა გერმანელი ებრაელების ოჯახში, რომლებიც ემიგრაციაში წავიდნენ ბრიტანეთში მე-20 საუკუნის დასაწყისში. უინტონი ჯამში დაეხმარა 669 ბავშვს გადარჩენაში, რომელთა უმეტესობა ებრაელი იყო ჩეხოსლოვაკიიდან მეორე მსოფლიო ომის წინა დღეს. ჩეხოსლოვაკიაში ხანმოკლე ვიზიტის დროს მან შეადგინა იმ ბავშვების სია, რომლებსაც დახმარება ესაჭიროებოდათ. ბრიტანეთში დაბრუნებისას უინტონი მუშაობდა ბავშვების ბრიტანეთში ჩამოყვანის კანონიერი საფუძვლის შექმნასა და მათთვის ოჯახების, თუ სპონსორების მოძიებაზე. ეს ოპერაცია მოგვიანებით ცნობილი გახდა, როგორც ჩეხური "ქინდერთრანსპორთ" (გერმანულად „ბავშვთა ტრანსპორტი“). მისი ჰუმანიტარული მიღწევები მსოფლიოსთვის შეუმჩნეველი დარჩა თითქმის 50 წლის განმავლობაში 1988 წლამდე, სანამ ის არ მიიწვიეს BBC-ის სატელევიზიო გადაცემაში "ესაა ცხოვრება!" გადაცემაში ის შეხვდა ათეულობით მის მიერ გადარჩენილ ბავშვს, უკვე მათ ზრდასრულობის ასაკში. მათ თან ახლდათ შვილები და შვილიშვილები. ბრიტანულმა პრესამ მას ბრიტანელი ოსკარ შინდლერი შეარქვა". 2003 წელს გაერთიანებული სამეფოს დედოფალმა ელისაბედ II-მ ნიკოლას უინტონს ნაცისტების მიერ ოკუპირებული ჩეხოსლოვაკიის ხელისუფლებისგან ბავშვების გადარჩენისათვის რაინდის წოდება მიანიჭა. 2014 წლის 28 ოქტომბერს ჩეხეთის პრეზიდენტმა მილოშ ზემანმა ნიკოლას უინტონი ჩეხეთის უმაღლესი, პირველი კლასის თეთრი ლომის ორდენით დააჯილდოვა. უინტონი 2015 წლის 1-ელ ივლისს 106 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
ადრეული წლები
უინტონი 1909 წლის 19 მაისს, ლონდონის გარეუბან ჰამპსტედში ებრაელი მშობლების, ბანკის მენეჯერ რუდოლფ ვერთჰეიმისა (1881-1937) და ბარბარა ვერთჰეიმერის (1888-1978) ოჯახში დაიბადა. მას ჰყავდა უფროსი და შარლოტა (1881-1937) და უმცროსი ძმა რობერტი (1914-2009). ნიკოლასის მშობლები გერმანელი ებრაელები იყვნენ, რომლებიც ლონდონში მის დაბადებამდე 2 წლით ადრე გადასახლდნენ. მათი გვარი გადასახლებამდე იყო ვერთჰეიმი, თუმცა ადგილობრივ საზოგადოებაში უკეთესი ინტეგრაციის მიზნით გვარი უინტონად გადაიკეთეს. მათ აგრეთვე შეიცვალეს რელიგია და გაქრისტიანდნენ, აგრეთვე ქრისტიანად მოინათლა ნიკოლასიც.
სამაშველო სამუშაოები
1938 წელს, შობამდე ცოტა ხნით ადრე უინტონი გეგმავდა შვეიცარიაში სათხილამურო შვებულებაში გამგზავრებას. მარი შმოლკასა და დორიენ უორინერის მიერ მასთან განხორციელებული ზარის შემდეგ მან გეგმები შეცვალა. შვეიცარიაში დასასვენებლად წასვლის ნაცვლად პრაღას ეწვია, რათა დახმარებოდა მარტინ ბლეიკს, ვინც ამ დროისათვის ჩეხოსლოვაკიელი დევნილების ბრიტანულ კომიტეტს ხელმძღვანელობდა. ბლეიკმა უინტონს დახმარება სთხოვა ადგილობრივ ებრაელებთან დაკავშირებულ საქმეებში. ჩეხოსლოვაკიის ლტოლვილთა კომიტეტში დასაქმებული იყვნენ ბრიტანელი და კანადელი მოხალისეები: ნიკოლას უინტონი, ტრევორ ჩადვიკი და ბეატრის ველინგტონი, ისინი მუშაობდნენ ნაცისტების რისკის ქვეშ მყოფი ებრაული ოჯახების ბავშვების დასახმარებლად. უმეტესმა მათგანმა სამუშაო სივრცე ვაცლავის მოედანზე მდებარე სასტუმროს სასადილო ოთახში მოაწყო. უინტონმა ერთი თვე გაატარა პრაღაში და ქალაქიდან 1939 წლის იანვარში, ჩეხოსლოვაკიის გერმანიის მიერ ოკუპაციამდე ექვსი კვირით ადრე გაემგზავრა. პრაღაში დარჩნენ სხვა უცხოელი მოხალისეები, როგორიცაა ჩადვიკი, უორინერი და ველინგტონი. 1938 წლის ნოემბერში, ნაცისტების მიერ გერმანიაში მოწყობილი ბროლის ღამის შემდეგ, ბრიტანეთის თემთა პალატამ დაამტკიცა 17 წლამდე ლტოლვილების ბრიტანეთში შესვლის უფლება, რის მიხედვითაც მათ ეძლეოდათ უსაფრთხოების გარანტიები და ფინანსური დახმარება 50£ ოდენობით საკუთარ სამშობლოში დასაბრუნებლად.
პუანტ-რონდი
პუენტ-რონდი (Pointe Ronde მრგვალი წერტილი) — მთა მონბლანის მასივში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში. სიმაღლე 2 655 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ნოდარ ფაღავა
1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (ფორტეპიანო). 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
Porcupine Tree-ს დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია ინგლისურ ჯგუფ Porcupine Tree-ს ოფიციალური დისკოგრაფია. მას გამოცემული აქვს 10 ძირითადი სტუდიური ალბომი, ისევე, როგორც მრავალი EP, შეზღუდული ტირაჟით გამოსული დისკები და სხვა მასალა.
იმ დროისთვის, როდესაც სტივენ უილსონი Delerium-თან კონტრაქტს აფორმებდა, იგი უკვე ფლობდა 1980-იან წლებში ჩაწერილი მასალის დიდ ნაწილს, რომელიც გამოცემული ჰქონდა სამ დემო-კასეტაზე - Tarquin's Seaweed Farm, Love, Death & Mussolini და The Nostalgia Factory. კასეტების ასლები მან გაუგზავნა ყველას, ვინც მისი აზრით, დაინტერესდებოდა ამ ჩანაწერებით და სთხოვდა მათ გავრცელებას. Delerium თავდაპირველად ამ მასალის სადებიუტო ალბომის სახით გამოცემას აპირებდა, მაგრამ უილსონმა სთხოვა, აერჩიათ სიმღერები, რომლებსაც თავად საუკეთესო ჩანაწერებად თვლიდა. ისინი, მასტერინგის შემდეგ, შეტანილი იქნა Porcupine Tree-ს პირველ ოფიციალურ ალბომში On the Sunday of Life... (1991); ყველა დარჩენილი სიმღერა მოხვდა მოგვიანებით გამოცემულ კრებულში Yellow Hedgerow Dreamscape (1994).
რიჩარდ ბარბიერი და კოლინ ედვინი სტივენ უილსონს შეხვდნენ რამდენიმე სიმღერაზე სამუშაოდ. დაგროვებული იყო მრავალი სიმღერა, რომელიც ორმაგ ალბომსაც სეადგენდა, მაგრამ ერთ-ერთი ასეთი მოხვდა სინგლში „Voyage 34“ (1992), ალბომის გამოცემამდე, რასაც მოჰყვა „Voyage 34: Remixes“ (1993). მასალის დანარჩენი ნაწილი შეტანილი იქნა EP-ზე Staircase Infinities (1994). შემდეგი სტუდიური ალბომისთვის Up the Downstair (1993), რომელსაც Melody Maker-მა „ფსიქოდელიური შედევრი“ უწოდა, მოხვდა 10 სიმღერა. 1993 წლის ბოლოს კონცერტებზე ჯგუფს შეუერთდა კრის მეიტლენდი. მოგვიანებით მან ჯგუფის მესამე ალბომისთვის The Sky Moves Sideways (1995) ჩაწერა დასარტყმელი საკრავებისა და პერკუსიის პარტიები. ამ ალბომის შემდეგ კოლექტივს „1990-იანი წლების პინკ ფლოიდი“ უწოდეს. სრული ჯგუფის სახით Porcupine Tree არ ჩაწერილა 1996 წლის Signify-მდე. მასში შეტანილი იყო უფრო მოკლე კომპოზიციები, ვიდრე წინა ალბომებზე.
შემდეგი ალბომის გამოცემა სამი წლით გადაიდო, ვინაიდან ჯგუფი ეძებდა ლეიბლს, Delerium-თან კონტრაქტის ამოწურვის გამო. ამასობაში, 1998 წელს გამოვიდა Metanoia, Signify-ს სესიების დროს ჩაწერილი იმპროვიზაციების კრებული, რომელთა ნაწილი მოგვიანებით სიმღერებად ჩამოყალიბდა. Snapper/K-Scope-თან კონტრაქტის გაფორმების შემდეგ 1999 წელს გამოვიდა ალბომი Stupid Dream. სტილისტურად იგი განსხვავებოდა ყველა ნაწილი ნამუშევრისგან, შეიცავდა უფრო მეტი რაოდენობის სიმღერებს. შემდეგი ალბომი, Lightbulb Sun (2000) წინა დისკის ტრადიციებს აგრძელებდა. იგი ჩაიწერა ჯგუფ XTC-ის წევრ დეივ გრეგორის მონაწილეობით, რომლებმაც სიმებიანი ორკესტრის არანჟირებაზე იმუშავა. EP სიმღერების და წინა ორი ალბომის დუბლების კრებული გამოვიდა დისკის Recordings (2001) სახით.
In Absentia (2002) იქცა ჯგუფის ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ ნამუსევრად, რომელიც მრავალი მოყვარულის საყვარელ დისკად იქცა. იგი ევროპულ ქვეყნებში ჩარტებში მოხვდა და გამოცემიდან ერთი წლის მანძილზე 100.000-ზე მეტი ასლის ოდენობით იქნა გაყიდული. Deadwing (2005) ბილბორდ 200-ში #132 პოზიციაზე მოხვდა. (რაც იყო მათი ბილბორდის ჩარტში პირველი გამოჩენა). Sound & Vision-მა, აშშ-ს ყველაზე ფართოდ გავრცელებულმა ჟურნალმა, რომელიც ეძღვნება ელექტრონული ტექნიკისა და გართობის საშუალებების თემას, ალბომი 2005 წელს #2 პოზიციაზე დაასახელა.
შემდეგი ალბომი, Fear of a Blank Planet (2007), ბილბორდის ჩარტში პირველად #59 ადგილზე მოხვდა. ჟურნალმა Classic Rock მას იმავე წელს საკუთარ დაჯილდოებაზე „წლის ალბომის“ სტატუსი მიანიჭა. იგი აგრეთვე ნომინირებული იყო გრემის ჯილდოზე საუკეთესო მოცულობითი ჟღერადობის ალბომის კატეგორიაში. მასზე მუშაობისას ჯგუფი თანამშრომლობდა Rush-ის გიტარისტ ალექს ლაიფსონთან და კინგ კრიმსონის რობერტ ფრიპთან.
2007 წლის სექტემბერში გამოვიდა EP Nil Recurring, ოთხი სიმღერით, რომელიც არ შევიდა ალბომში Fear of a Blank Planet. იგი გამოვიდა ჯგუფის საკუთარ ლეიბლზე Transmission, მაგრამ ჯგუფის კუთვნილ ინტერნეტ-მაღაზია Burning Shed-ში მისი 5000 ასლი მალე გაიყიდა და Porcupine Tree-მ უფრო მეტი დაბეჭდა. 2008 წლის 18 თებერვალს Peaceville Records-ზე გამოვიდა მისი ხელახალი გამოცემაც.
ვირტუალური ოფისი
ვირტუალურ ოფისს შეიძლება იყენებდნენ მეწარმეები, ფრილანსერები და მცირე ბიზნესები, რომელთაც არ სჭირდებათ ან არ შეუძლიათ ტრადიციული საოფისე სივრცის დაქირავება/შეძენა. ვირტუალურ ოფისს იყენებენ დიდი კომპანიებიც, რომელთაც კონკრეტულ ადგილას სურთ დამკვიდრება გრძელვადიანი იჯარის აღების გარეშე.
Porcupine Tree-ს დისკოგრაფია
მაღაზიაში Park Avenue CDs (ორლანდო, ფლორიდა) 2007 წლის 4 ოქტომბერს ჯგუფმა გამართა კონცერტი და მისი ჩანაწერი CD-ზე მოგვიანებით გამოვიდა სათაურით We Lost The Skyline. ეს სათაური წარმოადგენს სიმღერის "The Sky Moves Sideways (Phase One)" ტექსტის ციტირებას. 2008 წლის 21 მარტს იგი გრამფირფიტაც გამოიცა. ის არის ჯგუფის პირველი აკუსტიკური საკონცერტო ჩანაწერი, რომელიც ჯგუფმა ოფიციალურად გამოუშვა.
ვირტუალური ოფისი
ვირტუალური ოფისების სერვიცები 1960-იანი წლებიდან ამოქმედდა, როგორც მომსახურე ოფისები, რომლებიც დიდი რაოდენობით პერსონალს, ფიზიკურ სივრცესა, ციფრულ სივრცესა და საკომუნიკაციო სერვისებს აერთიანებდა.
2021 წელს არაერTმა კომპანიამ ვირტუალურ შეხვედრებთან დაკავშირებული გამოწვევების მოგვარება დაიწყო, რასაც ვირტუალური საოფისე კომპიუტერული უზრუნველყოფის შექმნა მოჰყვა. კომპანიების მიერ ვირტუალური ოფისის ქონა ბიზნეს მომსახურებების სტანდარტულ ნაკრებს აღარ შეესაბამება. ვირტუალური ოფისები იმ ვირტუალურ სივრცეს აღნიშნავს, სადაც თანამშრომლებს თავშეყრა და ბიზნესთან დაკავშირებული მოქმედებების შესრულება შეუძლიათ. მაგალითად: კომპანიები, როგორებიცაა Kumospace და Pluto, ნამდვილი კომპანიების შესაბამის ვირტუალურ გარემოს ქმნიან.
Porcupine Tree-ს დისკოგრაფია
2009 წლის 15 სექტემბერს გამოვიდა ჯგუფის მეათე სტუდიური ალბომი The Incident და იქცა Porcupine Tree-ს მსოფლიო ჩარტებში ყველაზე წარმატებულ ალბომად.
ვირტუალური ოფისი
სქოლიო
კატეგორია:ბიზნეს ტერმინები
Porcupine Tree-ს დისკოგრაფია
ტურნეს Fear of a Blank Planet კიდევ ერთი საკონცერტო ალბომი, Atlanta, გამოვიდა 2010 წლის ივნისს. მისი შემოსავალი ირიცხებოდა მიკ კერნის დასახმარებლად, რომელიც კიბოს ებრძოდა.
სქოლიო
კატეგორია:Porcupine Tree კატეგორია:ბრიტანელ შემსრულებელთა დისკოგრაფიები
ფუშიმი ინარი-ტაიშა
thumb|250px|right|ფუშიმი ინარის ჭიშკრები ფუშიმი ინარი ტაიშა (伏見稲荷大社) ინარის სულისთვის მიძღვნილი შინტოს აკლდამა, ფუშიმი-კუ, კიოტო, იაპონია. ინარის სულს მიიჩნევენ მარცვლეულის, განსაკუთრებით ბრინჯის მფარველად, და შესაბამისაც ის ისტორიულად სიმდიდრესთან ასოცირდებოდა. იაპონური კომპანიები ინარის აკლდამებს როგორც წესი ბრინჯის ღვინოს (საკე) ან ტორიით შემოსილ ჭიშკრებს სწირავენ.
აკლდამა განსაკუთრებით ცნობილია მის მაღლობზე მისასვლელთან ათასობით ნარინჯისფერი ტორიის ჭიშკრებით. ეს ჭიშკრებიაკლდამისთვის კერძო პირთა, ოჯახებისა და კომპანიების მიძღვნილია. ბორცვის ძირას გო-ჰონდენის აკლდამა (御本殿) და საკურა-მონის ჭიშკარი (桜門) მდებარეობს. ბორცვის თავზე მთავარი აკლდამაა. სხვა ინარის აკლდამების მსგავსად ფუშიმი ინარი-ტაიშას მთავარ საკერპო ობიექტთან (სარკე) გახსნილი ხედი აქვს. ეს მიდამო ერთ-ერთ ყველაზე ლამაზ ადგილად ითვლება კიოტოში და იაპონიის ერთ-ერთი სიმბოლოა. 2005 წლის კინოფილმის ”გეიშას მემუარები” ერთ-ერთი ფრაგმენტი ამ აკლდამაში იყო გადაღებული.
იანქოშვილი
საკუთარი სახელი იანქოშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ფუშიმი ინარი-ტაიშა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შინტოს აკლდამები კატეგორია:კიოტო კატეგორია:იაპონიის არქიტექტურა
პორტუგალიის სოციალ-დემოკრატიული პარტია
პორტუგალიის სოციალ-დემოკრატიული პარტია (Partido Social Democrata (PSD)) — პოლიტიკური პარტია პორტუგალიაში. უჭირავს მემარჯვენე–ცენტრისტული პოზიცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიები
მაილის მყინვარი
მაილის მყინვარი (Майли) — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოსა და რუსეთში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის გვერდით ხოხის ქედის ჩრდილო კალთაზე. გაწოლილია მდინარე გიზელდონის მარჯვენა შენაკადის — გენალდონის სათავეებში. ციცაბოდ ეშვება მყინვარწვერის ფირნული ველიდან. მაილის მყინვარის სიგრძეა 6,4 კმ, ფართობი დაახლოებით 7 კმ². შუა დინებაში ქმნის მძლავრ ყინულვარდნილს.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მყინვარები კატეგორია:რუსეთის მყინვარები
სერგო დავლიანიძე
მინი|250პქ|სერგო დავლიანიძე
სერგო სიმონის ძე დავლიანიძე (დ. 15 ივნისი, 1904, სოფ. სხვავა, რაჭის მაზრა, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია; ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 25 აგვისტო, 1967, სოფ. იავასი, მორდვეთი, რსფსრ ) — ქართველი საბჭოთა გენერალ-მაიორი, რეპრესირებული.
ბიოგრაფია
დაიბადა სიმონ დავლიანიძესა და ფედოსია სხირტლაძის ოჯახში. უმაღლესი განათლება მიიღო ქალაქ პიატიგორსკში.
1925 წლიდან 1948 წლამდე მსახურობდა საბჭოთა კავშირის უშიშროების სისტემაში მაღალ თანამდებობებზე. 1940 წლის 19 მარტს არჩეულ იქნა საქართველოს კომუნისტური პარტიის (ბოლშევიკების) XIII ყრილობის მიერ საქართველოს კომუნისტური პარტიის (ბ) ცენტრალური კომიტეტის კანდიდატად. კანდიდატობის მანდატს № 5-ს ხელს აწერდა მდივანი კანდიდ ჩარკვიანი.1941 წლის 23 06 ს.დავლიანიძე დანიშნეს საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო უშიშროების სახალხო კომისარის მოადგილის თანამდებობაზე.1941 წლის ივლისში დაწინაურებით გადაიყვანეს ამიერკავკასიის რკინიგზის სსრკ-ის გაერთიანებული სახელმწიფო უშიშროების და შინაგან საქმეთა კომისარიატის განყოფილების უფროსის თანამდებობაზე და მიავლინეს ფრონტის ხაზზე. 1943 წლის 14 თებერვალს მიიღო  კომისარის  წოდება. 1944 წლის 14 ივნისს დააბრუნეს საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო უშიშროების სახალხო კომისარის მოადგილის თანამდებობაზე. 1945 წელს იოსებ სტალინის ბრძანებით მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება (09.07.1945, ბრძანება №166). 1945 წლის 14 ნოემბერს გადაიყვანეს ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის სსრკ-ის სახელმწიფო უშიშროების სატრანსპორტო განყოფილების უფროსის თანამდებობაზე. 1948 წლის 30 იანვარს სსრკ-ის სახელმწიფო უშიშროების სამინისტროს ბრძანებით № 336 გაათავისუფლეს თანამდებობიდან.1948 წლიდან 1956 წლის 9 მარტამდე მუშაობდა საქართველოს ინტურისტის მმართველის თანამდებობაზე.
1956 წლის 9 მარტის მოვლენებთან დაკავშირებით (საბჭოთა არმიის ნაწილებმა დახვრიტეს მშვიდობიანი დემონსტრაცია თბილისში) გამოვიდა სიტყვით მიტინგზე სტალინის ძეგლთან. მოითხოვა საქართველოს გამოსვლა საბჭოთა კავშირიდან და ახალი სახელმწიფოს შექმნა სოციალისტური ქვეყნების მოდელის გათვალისწინებით. ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარისკაცებმა დახვრიტეს მიტინგი, გენერალს არ ესროლეს, სავარაუდოდ იმიტომ, რომ მას ეცვა გენერლის ფორმა ლენინის ორი და სხვა ორდენებით. გენერალი დააპატიმრეს 1956 წლის 9 მარტს რუსთაველზე, სასტუმრო ინტურისტთან, მიტინგის ორგანიზებისა და მასზე სიტყვით გამოსვლის ბრალდებით. 1957 წლის 18 ოქტომბერს ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის უზენაესი ტრიბუნალის დახურულ სხდომაზე საქართველოს ს.ს.კ 58-7,58-8 მუხლით მიუსაჯეს პატიმრობა 25 წლით. გენერალი გარდაიცვალა 1967 წლის 25 აგვისტოს მორდოვის ციხეში. დაკრძალულია საპყრობილის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:სსრკ-ის უშიშროების თანამშრომლები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
სერი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სერი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ცხრაწყარო (ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი)
ცხრაწყარო — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ზედა კვალითი, ძლოურ-დანეთი). მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 320 მეტრი, ზესტაფონიდან 3 კილომეტრი. ისტორიულ წყაროებში პირველად XVIII საუკუნეში მოიხსენიება. აქ იყო იმერეთის მეფეთა ერთ-ერთი რეზიდენცია. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში არის საექიმო ამბულატორია და სტომატოლოგიური კაბინეტი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1472 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დიადი განთიადი
დიადი განთიადი — ისტორიულ-რევოლუციური ჟანრის მხატვრული ფილმი. რეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი. ფილმის პრემიერა შედგა 1938 წლის 6 ნოემბერს.
სიუჟეტი
1917 წელი. რევოლუციურად განწყობილ ჯარისკაცებს გერმანიის ფრონტზე ბრძოლა აღარ სურთ. ყველა გამოსვლაში ისმის მოწოდება: გერმანიასთან ომი უნდა დასრულდეს! ისინი დელეგატების — ღუდუშაურის, პანასიუკისა და ერშოვის ხელით გაზეთ „პრავდის“ რადაქციას ფრონტზე შეკრებილ ფულს გაუგზავნიან. დელეგატებს სტალინი მიიღებს. პეტროგრადში საპროტესტო მიტინგები ხშირდება. ლენინი ხალხს შეიარღებული აჯანყებისკენ მოუწოდებს. დროებითი მთავრობა ცეცხლს გაუხსნის მომიტინგეებს. აჯანყების დღე დანიშნულია: 25 ოქტომბერი. ჯარისკაცთა დელეგატები ზამთრის სასახლის იერიშში მონაწილეთა შორის მოხვდებიან… მინი|270პქ| კადრი ფილმიდან — კ. მიუფკე (ლენინი) და მ. გელოვანი (სტალინი)
სამსონ ფირცხალავა
ბიოგრაფია
სამსონ ფირცხალავა დაიბადა 1872 წელს სოფელ მათხოჯში, გლეხის ოჯახში. ოჯახი განათლებას დიდი ყურადრებას აქცევდა, ამიტომაც ანბანი პატარა სამსონს უფროსმა ძმებმა შეასწავლეს, შემდეგ კი სოფლის დიაკვანს მიაბარეს. მოგვიანებით სამსონი ხონის ორკლასიან სასწავლებელში შეიყვანეს. 1893 წელს დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია. მონაწილეობდა გიმნაზისტების თვითგანვითარების წრეების მუშაობში. ამ პერიოდიდან დაიწყო თანამშრომლობა ქართულ პრესასთან „სან-ვინის“ ფსევდონიომით. 1893-1898 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტზე. მონაწილეობდა სტუდენტების გამოსვლებში, რის გამოც რამდენიმე დღით დაპატიმრებული იყო. იყო ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს თავმჯდომარე, დაუმეგობრდა ივანე ჯავახიშვილს, ზურაბ ავალიშვილს, გრიგოლ რცხილაძეს, იოსებ ბარათაშვილს, არჩილ ჯორჯაძეს, ილია ნაკაშიძესა და ლუარსაბ ანდრონიკაშვილს. 1897 წელს მისი მონაწილეობით შედგა ცნობილი წერილი სტუდენტებისა ილია ჭავჭავაძისა და გიორგი წერეთლისადმი საბერძნეთის განმათავისუფლებელ ბრძოლასთან დაკავშირებით.
უნივერსიტეტის დასრულების შემდე დაბრუნდა სამშობლოში და ორი თვის განმავლობაში მუშაობდა ქუთაისის სახაზინო პალატაში. ამდენივე ხანს იმუშავა ჭიათურის მანგანუმის მრეწველთა კანტორაში, სადაც იცავდა წვრილ მრეწველთა ინტერესებს. ჭიათურის შესახებ რამდენიმე წერილი გამოაქვეყნა გაზეთ „კვალში“. 1901 წელს გადავიდა თბილისში და დაიწყო მუშაობა გაზეთ „ივერიაში“ კორექტორად. 29 დეკემბრიდან აქტიურად აქვეყნებდა პუბლიცისტურ წერილებს და ფელეტონებს ამავე გაზეთში. 1902 წლის 14 აპრილს სამუშაოდ გადავიდა „ცნობის ფურცლის“ რედაქციაში. ამ გაზეთის ირგვლივ გაერთიანებულ ადამიანებთან ერთად ჩამოყალიბა სოციალისტ-ფედერალისტების პარტია, 1905-1907 წლებში იყო ამავე პარტიის მთავარი კომიტეტის წევრი. 1902-1910 წლებში იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის მდივანი და საქმეთა მმართველი. 1905 წელს იყო „ცნობის ფურცლის“ წარგზავნილი კორესპონდენტი გურიაში და აშუქებდა გურიის გლეხთა მოძრაობას. 1906 წლის იანვრის დასაწყისში დააპატიმრეს და ერთი თვით მეტეხის ციხეში ჩასვეს. გათავისუფლეიბს შემდეგ შემდგომი დაპატიმრების თავიდან არიდებისთვის გადავიდა სანქტ-პეტერბურგში. თბილისში დაბრუნდა 1906 წლის მეორე ნახევარში და განაგრძო მუშაობა „ცნობის ფურცლის“ მემკვიდრე გაზეთ „შრომაში“. იყო სოციალისტ-ფედერალისტების პარტიის გაზეთების „გლეხის“ (1906) და „მიწის“ (1906-1918) ერთ-ერთი დამაარსებელი და ფაქტობრივი რედაქტორი. 1907 წელს მისი თანაავტორობით გამოვიდა კრებული „ილია ჭავჭავაძის სიკვდილი და დასაფლავება“. 1908-1909 წლებში გამოსცემდა სალიტერატურო გაზეთებს „მზე“ და „ფასკუნჯი“. გამოცემების დახურვის შემდეგ მუშაობდა თბილისის საოლქო სასამართლოს ვექილად. 1908 წელს აირჩიეს აკაკი წერეთლის საიუბილეო კომიტეტის მდივნად. 1910 წლის 1 მაისს დააპატიმრეს და იმავე წლის დეკემბერში გადაასახლეს ქალაქ ტვერში, საიდანაც 1913 წელს დაბრუნდა. დაბრუნების შემდეგ განაგრძო პარტიაში მუშაობა. პარტიული მუშაობის პარალელურად გამოსცა წიგნები „სამაჰმადიოანო საქართველო, ან ძველი მესხეთი“ (1915) და „ეროვნება და ეროვნული თავისუფლება“ (1918).
1917 წლის აპრილსი მონაწილეობდა საქართველოს ინტერპარტიული საბჭოს ორგანიზების პროცესში. იმავე წლის ნოემბერში მონაწილეობდა ეროვნულ ყრილობაში, სადაც აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წელს ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლოიბს აქტს. ხელმძღვანელობდა სოციალისტ-ფედერალისტთა გაზეთ „სახალხო საქმეს“. 1919 წელს გახდა დამფუძნებელი კრების წევრი სოციალისტ-ფედერალისტთა სიით.
საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაება წინააღმდეგობის მოძრაობაში. მუშაობდა „ამერიკული დახმარების ადმინისტრაციაში“, იყო მწერალთა კავშირის წევრი. 1921 წლის ბოლოდან იყო საოკუპაციო რეჟიმის წინააღმდეგ პარტიების გაერთიანების პროცესის აქტიური მონაწილე. 1922 წლის 10 თებერვალს დააპატიმრეს და 1 აპრილს მიუსაჯეს 6 თვით პატიმრობა. 2 სექტემბერს ციხეში გამოაცხადა შიმშილობა საავადმყოფოში გადაყვანის მოთხოვნით. 26 სექტემბერს გაათავისუფლეს პატიმრობიდან და მისცეს 10 დღის ვადა ქვეყნის დასატოვებლად. 1922 წლიდან იყო პოლიტიკური ემიგრანტი, ცხოვრობდა საფრანგეთში. აქტიურად იყო ჩაბმული ქართული ემიგრაციის ცხოვრებაში, თანამშრომლობდა გაზეთ „დამოუკიდებელ საქართველოსთან“ და ჟურნალ „სოციალისტ-ფედერალისტთან“. იყო საფრანგეთის ქართველ ჟურნალისტთა კავშირის წევრი, ასწავლიდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას ქართველი ემიგრანტების შვილებს. გამოსცა წიგნები „ისტორიული ლანდები“ (1934), „ამბავთა და საქმეთა მოლოდინში“ (1935), „თამარ მეფე“ (1939), „ქართველთა წინაპრები და მათი მონათესავე ტომები წინა აზიაში“ (1947)
1947 წლის ოქტომბერში მიიღო საქართველოში დაბრუნების ნებართვა და დაბრუნდა 1948 წლის 23 თებერვალს. დაბრუნების შემდეგ ცხოვრობდა თბილისში, ძმისშვილის ოჯახში. მუშაობდა საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო მუზეუმის ბიბლიოთეკის გამგედ. 1951 წლის 24 დეკემბერს იგი დააპატიმრა სუკ-მა. ფირცხალავას პირადი ბიბლიოთეკის დიდი ნაწილი გადაეცა საჯარო ბიბლიოთეკას. 1952 წლის 7 იანვარს მას ბრალი წაუყენეს ანტისაბჭოთა საქმიანობაში და 5 ივლისს მიუსაჯეს 25-წლიანი პატიმრობა. გარდაიცვალა 26 ივლისს, თბილისის ციხის საავადმყოფოში გამოფიტვის, მწვავე დიზენტერიის და არტერიოკარდიოსკლეროზის დიაგნოზით. დაასაფლავეს სავარაუდოდ ციხის სასაფლაოზე.
1988 წელს თბილისში გამოიცა მისი „მოგონებათა ფურცლები“.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში კატეგორია:დაავადებებით გარდაცვლილები ს კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
მინერალ-პოინტი (უისკონსინი)
მინერალ-პოინტი (Mineral Point) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აიოვის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2 487 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 330.0 კაცი/კმ². ფართობი 7,54 კმ².
ისტორია
პირველი ევროპული დასახლება მინერალ-პოინტში, გაჩნდა 1827 წელს. ქალაქის პირველი მოსახლე იყო ჰენრი დაჯი და მისი ოჯახი, რომელიც ქალაქიდან რამდენიმე მილში დასახლდა.
სქოლიო
კატეგორია:აიოვის ოლქის ქალაქები
ალბერტ ფრეი
thumb|300px|1964 წელს აგებული "ფრეის სახლი 2" (ჯულიუს შულმანის ფოტო ალბერტ ფრეი (Albert Frey; დ. 18 ოქტომბერი, 1903, ციურიხი — გ. 14 ნოემბერი, 1998, პალმ-სპრინგზი, კალიფორნია) — სვეიცარიელი არქიტექტორი, საკუთარი განსაკუთრებული სტილით მოდერნიტულ არქიტექტურაში, რომელიც დღეს ცნობილია, როგორც „უდაბნოს მოდერნიზმი“.
ევროპული წლები
ციურიხში, შვეიცარია, დაბადებულმა ფრეიმ არქიტექტურაში დიპლომი 1924 წელს მიიღო ვინტერტურის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში, შვეიცარია. აქ ფრეი ტრადიციული მშენებლობის ტექნიკას სწავლობდა და უფრო ტექნიკური განათლება მიიღო, ვინმე დიზაინის, იმ დროს პოპულარულ ბოზ-არტის სტილში.
სწორედ ამ პერიოდში გაეცნო ფრეი ჰოლანდიური დე შტეილის მოძრაობას, გერმანულ ბაუჰაუზის სკოლას და მოდერნიზმის მოძრაობას, რომელიც ბრიუსელში ვითარდებოდა. ყოველივე ამან მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ფრეის გვიანდელ ნაშრომებზე.
1924-28 წლებში ფრეი რამდენიმე არქიტექტურულ პროექტზე მუშაობდა ბელგიაში. 1928 წელს მან პარიზში იმ ხანად უკვე კარგად ცნობილი საერთაშორისო სტილის არქიტექტორი ლე კორბუზიესა და პიერ ჟანერეს ატელიეში დაიწყო სამსახური. აქ მის თანამშრომელთა შორის იყვნენ ჟოზეპ ლუის სერტი, კუნიო მაეკავა და შარლოტ პერიანდი. ამ პერიოდში ლე კორბუზიესთვის ის მუშაობდა ვილა სავოისა და სხვა მნიშვნელოვან პროექტებზე. ერთ წელიწადში ფრეი სამუშაოდ შეერთებულ შტატებში მიემგზავრება, თუმცა ლე კორბუზიესთან ურთიერთობა მრავალი წლის განმავლობაში არ შეუწყვიტავს.
დუნაის კრემსი
მინი|250პქ|კრემსის ხედი 1900 წელს მინი|250პქ|ძველი ქალაქი კრემსი დუნაის კრემსი (Krems an der Donau) — ქალაქი ავსტრიაში, ქვემო ავსტრიის ფედერალურ მხარეში. მისი მოსახლეობა 24 014 ადამიანს შეადგენს (2011) და წარმოადგენს მხარის მეხუთე უდიდეს ქალაქს. მდებარეობს ვენიდან 70 კმ-ით დასავლეთით.
ქალაქი გაშენებულია მდინარე კრემისისა და დუნაის შესართავთან, ვახაუს ხეობის აღმოსავლეთით, ვალდვიერტელის რეგიონის სამხრეთ ნაწილში.
კრემის პირველად მოხსენიებულია 995 წელს, ოტო III-ის მოწმობაში, მაგრამ დასახლებები აქ სავარაუდოდ უფრო ადრე გაჩნდა. მაგალითად, აღმოჩენილია 27 000 წლის წინანდელი ბავშვის სამარხი, რომელიც უძველესია ავსტრიაში.
XI-XII საუკუნეებში, კრემისი, როგორც მაშინ უწოდებდნენ, თითქმის ვენის ზომის ქალაქი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის ქალაქები
გურამ ფანჯიკიძის ქუჩა
გურამ ფანჯიკიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (ვეძისი). პეკინის გამზირიდან ბუდაპეშტის ქუჩამდე. ადრე ბუდაპეშტის ქუჩის ნაწილი იყო (I მონაკვეთი). ქუჩის ამ მონაკვეთს გურამ ფანჯიკიძის სახელი 1998 წელს ეწოდა. აქვს 2 შესახვევი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბურთალოს რაიონის ქუჩები