cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარკ ბერნშტეინი
დაკავება და დაპატიმრება
2022 წლის 11 მარტს, ვიკიმედიამ, რომელიც მართავს ვიკიპედიას და სხვა ვიკიმედიის პროექტებს, ბერნშტეინის დაკავების შესახებ გამოკითხვის პასუხად განაცხადა, რომ ფონდების „ნდობისა და უსაფრთხოებისა და ადამიანის უფლებების გუნდები აკვირდებოდნენ უკრაინაში მიმდინარე კრიზისს და მჭიდრო კავშირში იყვნენ ვიკიმედიის თემებთან რეგიონში, რათა უზრუნველყოთ მათი უსაფრთხოება და ეპასუხათ მათი საჭიროებებისთვის."
2022 წლის 26 მარტს, ბელარუსულმა გაზეთმა „ნაშა ნივა“-მ განაცხადა, რომ ბერნშტეინი არ გაათავისუფლეს 15 დღიანი დაკავების შემდეგ და ამტკიცებდა, რომ მას ბრალი ედებოდა „საზოგადოებრივი წესრიგის უხეშად დარღვევის ან მათში აქტიური მონაწილეობის ქმედებების ორგანიზებასა და მომზადებაში“ (მუხლი 342.1. ბელორუსის სისხლის სამართლის კოდექსი). შვიდი ორგანიზაციის, მათ შორის „ვიასნას ადამიანის უფლებათა დაცვის ცენტრი“-ს ერთობლივ განცხადებაში, 2022 წლის 29 მარტს, იგი პოლიტპატიმრად იქნა აღიარებული.
თავისუფლების შეზღუდული
2022 წლის 24 ივნისს, მეორე ბრალდებაში, ბერნშტეინს მიესაჯა „პირობით ვადამდე გათავისუფლების მსგავსი“ სასჯელი, შეზღუდული თავისუფლებით, სამი წლით „საზოგადოებრივი წესრიგის დამრღვევი აქტივობების ორგანიზებისა და მომზადებისთვის“. ბერნშტეინმა განაცხადა, რომ ის უდანაშაულო იყო ბრალდებაში. ბრალდების მხარის დასაბუთებას რადიო თავისუფალი ევროპა/რადიო თავისუფლება-მ "გაურკვეველი" უწოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბელარუსი მწერლები
ულმი
ულმი (Ulm) — ქალაქი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის მხარეში. ნავსადგური მდინარე დუნაიზე. გაწოლილია მდინარეების ბლაუსა და ილერის შესართავის მახლობლად. 2017 წლის მდგომარეობით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 125,596 ადამიანს. მნიშვნელოვანი სარკინიგზო კვანძი. საერთო და სატრანსპორტო მანქანათმშენებლობა, რადიოტექნიკის, საფეიქრო, სამკერვალო, ქაღალდის მრეწველობა. მუზეუმები.
ცნობილია 854 წლიდან. შუა საუკუნეებში მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრი იყო. XII საუკუნეში მიიღო თავისუფალი საიმპერიო ქალაქის უფლება. XVI საუკუნეში რეფორმაციის ერთ-ერთი ცენტრია. ოცდაათწლიანი ომის 1618-1648 შემდეგ მისი ეკონომიკური მნიშვნელობა დაეცა. ხუროთმოძღვრული ძეგლები: გოტიკური ტაძარი (1377-1529), რატუშა (XIV-XVI სს.), რენესანსის ხანის მარცვლის შესანახი სახლი (კორნჰაუზი, 1594, არქიტექტორები კ. შმიდი, გ. ბუხმიულერი), XVI-XVII სს. მრავალი საცხოვრებელი სახლი. თანამედროვე ნაგებობათაგან გამოირჩევა ულმის მხატვრული კონსტრუირების უმაღლესი სკოლის შენობა (ფუნქციონალიზმი, სტილი; 1953-55, არქიტექტორი მ. ბილი).
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარეში. აღმოსავლეთით ესაზღვრება აზერბაიჯანის რესპუბლიკა, დასავლეთით — ყვარლის მუნიციპალიტეტი, ჩრდილოეთით — დაღესტნის ავტონომიური რესპუბლიკა, სამხრეთით საზღვრავს სიღნაღისა და გურჯაანის მუნიციპალიტეტები.
ისტორია
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია 1917 წლამდე თბილისის გუბერნიიის სიღნაღის მაზრაში შედიოდა. 1921 წლიდან საქართველოს სსრ ადმინისტრაციულ - ტერიტორიული დაყოფით სიღნაღის მაზრაში, 1930 წლიდან დამოუკიდებელი რაიონია. 2006 წლიდან ეწოდება „ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი“.
ლაგოდეხის სახელწოდება პირველად მოიხსენიება ჯუანშერის მატიანეში „ცხოვრება და მოქალაქეობა ვახტანგ გორგასალისა“, რომელშიც დამოწმებულია ტოპონიმი „ლაკუასტი“, ანუ „ლაკვასტი“ (ფუძე – „ლაკვა“ სულხან საბას განმარტებით წყლიან ადგილს ნიშნავს ).
ადმინისტრაციული მოწყობა
მუნიციპალიტეტში გაერთიანებულია 15 ადმინისტრაციული ერთეული. ქალაქ ლაგოდეხის გარდა, მუნიციპალიტეტში 67 დასახლებული პუნქტია:
გეოგრაფია
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკული ჰავაა. იცის ზომიერად ცივი ზამთარი და ცხელი ზაფხული. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 13 °C. ნალექების წლიური რაოდენობა მერყეობს 650 მმ-იდან 1080 მმ-მდე. აქაური კლიმატისთვის დამახასიათებელია სეტყვა და გვალვა. მაღალმთიან ნაწილებში განვითარებულია ზომიერად ნოტიო ჰავა, იცის ცივი ზამთარი და გრილი ზაფხული, ნალექების წლიური მოცულობა კი 1200-1800 მმ-ს აღწევს.
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი მდიდარია ზედაპირული და გრუნტის წყლებით. მთავარ ჰიდროგრაფიულ ქსელს ქმნის მდინარე ალაზანი, რომელიც ჩამოედინება გურჯაანისა და სიღნაღის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. სხვა მდინარეებიდან აღსანიშნავია კაბალი, მაწიმისწყალი, ლაგოდეხისწყალი, არეში და აფენისხევი.
რელიეფი
გეომორფოლოგიურად მუნიციპალიტეტის ტერიტორია ორ ძირითად ნაწილად იყოფა: ვაკისა და მთის.
ტერიტორიის სამხრეთ ნაწილში შემოდის ახალგაზრდა მეოთხეული ნალექებით აგებული ალაზნის მთათაშუა აკუმულაციური ვაკე, რომელიც მუნიციპალიტეტის ფარგლებში ზღვის დონიდან 200-იდან 450 მ-მდე ვრცელდება. ვაკე დაფარულია კენჭნარით, თიხებითა და ქვიშებით. მუნიციპალიტეტის ფარგლებში ალაზნის ვაკის სიგრძეა დაახლოებით 28 კმ. ალაზნის ვაკის სამხრეთ ნაწილი აგებულია ალუვიური ნაფენებით და ბრტყელი ზადაპირით გამოირჩევა. ჩრდილოეთ ნაწილში შედარებით ამაღლებულია და წარმოდგენილია გამოზიდვის კონუსებით და შლეიფებით, რომელთა შეფარდებითი სიმაღლე რამდენიმე ათეული მეტრია.
შიგა წყლები
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი შიგა წყლებით მდიდარია. მთავარ ჰიდროგრაფიულ ქსელს ქმნის მდინარე ალაზანი, რომელიც ჩამოედინაბა გურჯაანისა და სიღნაღის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. სხვა მდინარეებიდან აღსანიშნავია კაბალი, მაწიმისწყალი, ლაგოდეხისწყალი, არეში და აფენისხევი.
კაბალი იბადება კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. სიგრძე 48 კმ, აუზის ფართობი 391 კმ². მდინარე ზოგადად ჯერ სამხრეთ-დასავლეთისაკენ მიედინება, შემდეგ უხვევს სამხრეთისაკენ სადაც ერთვის მდინარე ალაზანს (მარცხ). მთავარი შენაკადია არეში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გაედინება ასევე მდინარე მაწიმისწყალი, რომელიც ალაზანს აზერბაიჯანის ტერიტორიიდან ერთვის (საქართველოს ფარგლებში მისი სიგრძეა 19 კმ). მთავარი შენაკადია მდინარე ლაგოდეხისწყალი, რომლის სიგრძეა 31 კმ.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული მდინარეებიდან გამოსაყოფია ასევე ბაისუბანი, ნინოსხევი და შრომისხევი. შრომისხევზე არის ჩანჩქერი (სიმაღლე 90 მ), რომელიც ზამთარში იყინება და ქმნის ულამაზეს პეიზაჟს.
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ალპურ ზონაში არის ტბები: ბაშლეხელი, ხალახელი და სხვ. ბაშლეხელი ზღვის დონიდან 2713 მეტრ სიმაღლეზეა და 12,8 მ მაქსიმალური სიღრმე აქვს. ტბის ქვაბული მყინვარული წარმოშობისაა და მისი წყალი სისუფთავით გამოირჩევა. აქვეა ხალახელის ტბაც, რომელიც ასევე მყინვარული წარმოშობისაა.
ჰავა
ნალექები 650 მმ-იდან 1080 მმ-მდე. აქაური კლიმატისათვის დამახასიათებელია სეტყვიანობა და გვალვა. მაღალმთიან ნაწილებში განცითარებულია ზომიერად ნოტიო ჰავა, იცის ცივი ზამთარი და გრილი ზაფხული. იანვრის საშუალო წლიური ტემპერატურაა - 8 °C. ნალექები 1200-1800 მმ.
ქალაქ ლაგოდეხში ზომიერად ნოტიო ჰავაა. ზამთარში დამახასიათებელია ცივი ზამთარი, ხოლო ზაფხული ცხელია.
ნიადაგები
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის მაღალმთიან ნაწილში განვითარებულია მთა-მდელოს კორდიანი ნიადაგი. გვხვდება ასევე საშუალო და მცირე სისქის ტყის ყომრალი ნიადაგი.
ამასთან მთის ტყის ზონის ქვემო ნაწილში განვითარებულია ყომრალი ნიადაგი. ზედა ნაწილში ღია ფერის ტყის ყომრალი ნიადაგია. ალაზნის ვაკეზე ჩამოყალიბებულია მდელოს ალუვიური უკარბონატო ნიადაგი. გამოზიდვის კონუსებსა და შლეიფებზე გვხვდება ალუვიურ-პროლუვიური ნიადაგი.
ფაუნა
მაღალმთიანეთში გვხვდება შველი, ირემი, დათვი, არჩვი, მგელი. ბევრგანაა კურდღელი, გარეული ღორი, ტყის თაგვი, დედოფალა, კვერნა, ციყვი და მაჩვი.
ალპურ ზონაში არის აღმოსავლეთ კავკასიური ჯიხვი და კავკასიური ირემი. აკლიმატიზებულია ნუტრია. ორნითოფაუნას ქმნიან: კოდალა, ყვავი, შაშვი, მწყერი, კავკასიური როჭო, არწივი, შურთხი და სხვ.
მდინარეებში მოიპოვება მურწა, წვერა, ჭანარი, ხრამული, კალმახი და სხვ.
ფლორა
კახეთის კავკასიონზე გავრცელებულია მუხნარ-რცხილნარი, უფრო მაღლა გვხვდება წიფლნარი, ნეკერჩხალი, წაბლი, ცაცხვი, რცხილა.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზეა უძველესი და ულამაზესი ლაგოდეხის ნაკრძალი, რომელიც მდიდარია ფლორითა და ფაუნით. ნაკრძალის ტერიტორიაზე ზღვის დონიდან 700-800 მ-იდან 2100 მ-მდე არის წიფლის ტყეები, რომელსაც ალაგ-ალაგ ურევია რცხილა, უფრო ზემოთ წიფელს ცირცელისა და არყის ტყე-ბუჩქნარები სცვლიან. ნაკრძალშია თავმოყრილი საქართველოში მცენარეთა სახეობების თითქმის 60 %. გვხვდება ასევე მოცვი, ჟენშენი, ჯონჯოლი, ასკილი, შინდი და უცვეთელა. ლაგოდეხის ნაკრძალში არის ყვავილოვან მცენარეთა 1500 სახეობა.
დემოგრაფია
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის რიცხოვნობა 2021 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შეადგენს 41.2 ათას ადამიანს. აქედან საქალაქო დასახლებაში ცხოვრობს 5.7 ათასი, ხოლო სასოფლო დასახლებაში 35.4 ათასი ადამიანი.
ეკონომიკა
მუნიციპალიტეტის შემოსავლებს უზრუნველყოფს სოფლის მეურნეობა, ტურიზმი, ვაჭრობა და წარმოების განვითარება. ადგილობრივი შემოსავლებისა და გამოთანაბრებითი ტრანსფერის ჩათვლით. წამყვანი დარგია სოფლის მეურნეობა, მათ შორის მეთამბაქოეობა, მარცვლოვანი და ეთერზეთოვანი კულტურების წარმოება, მევენახეობა, მეხილეობა, მებაღჩეობა, მებოსტნეობა, მეცხოველეობა. მუნიციპალიტეტში არის თამბაქოს საფერმენტაციო, ღვინის, ყველ-კარაქის ქარხნები, სხვა პროფილის მცირე საწარმოები. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გადის საერთაშორისო მნიშვნელობის გზა ლაგოდეხი-ზაქათალის მიმართულებით, სადაც მდებარეობს ლაგოდეხის საბაჟო.
ტურიზმი
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში სტუმრობენ ძირითადად ეკოტურიზმით, სათავგადასავლო ტურიზმით და კულტურული ტურიზმით დაინტერესებული ვიზიტორები.
დაცული ტერიტორიების სააგენტოს სტატისტიკური ინფორმაციის მიხედვით, 2021 წელს აგვისტოს მდგომარეობით ვიზიტორთა რაოდენობა შეადგენს -3432 ადამიანს; 2020 წელს აღრიცხულია 6079 ვიზიტორი, 2019 წელს ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტს სტუმრობდა -59 761, ხოლო 2018 წელს- 57 472 ვიზიტორი.
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში ტურისტული საინფორმაციო ცენტრები არ ფუნქციონირებს, თუმცა შესაძლებელია ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიების ადმინისტრაციასთან ერთად განისაზღვროს სასურველი ტურისტული მარშრუტები.
ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები
ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ცენტრალური შესასვლელი ინტეგრირებულია ადმინისტრაციულ და ვიზიტორთა კომპლექსთან. ადმინისტრაციულ კორპუსში მოწყობილია საექსპოზიციო და საპრეზენტაციო დარბაზი, სადაც ვიზიტორს შესაძლებლობა ეძლევა გაეცნოს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების სპეციფიკას, ტარიფებს, უსაფრთხოების წესებს და არსებული ტურისტული მარშრუტებიდან მისთვის სასურველი აირჩიოს.
კულტურა
მუნიციპალიტეტში ფუნქციონირებს სახალხო დრამატული თეატრი, მუზეუმი, ბავშვთა თეატრი, თოჯინების სახალხო თეატრი, სახალხო დრამატული თეატრი, ფოლკლორული ანსამბლი ,,გრაალი", ქორეოგრაფიული ანსამბლი ჰერეთი, ქორეოგრაფიული ანსამბლი ლაკვასტა, ქორეოგრაფიული ანსამბლი ილიელი.
ქალაქ ლაგოდეხში განთავსებულია ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების საექსპოზიციო დარბაზი.
ღირსშესანიშნაობანი
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ხუროთმოძღვრული ძეგლებიდან გამოსაყოფია სოფელ ლელიანში მდებარე წმინდა თევდორეს ეკლესია, რომელიც აშენებულია XI-XII სს. სოფელში ნაპოვნია ე.წ. ლელიანის განძი, რომელიც აღმოაჩინეს გასული საუკუნის 20-იან წწ.
ლაგოდეხის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
მუზეუმი დაარსებულია 1975 წელს. მუზეუმის ფონდი ძირითადად შედგება ძველი ჰერეთისა და მიმდებარე ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული მასალისაგან: ქვის, ბრინჯაოს, თიხის სხვადასხვა დანიშნულების ნივთები, სამკაული, სამუშაო იარაღი, ნუმიზმატიკა; მცირე რაოდენობითაა წარმოდგენილი მხარის ეთნოგრაფიული და ფოტომასალა.
განათლება
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში ფუნქციონირებს 5 (ხუთი) ბიბლიოთეკა. კერძოდ: ქ.ლაგოდეხში 1 ცენტრალური ბიბლიოთეკა და 4 სასოფლო ბიბლიოთეკა (სოფელი ვარდისუბანი, გიორგეთი, კართუბანი და ლელიანი).
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფელ შრომაში საზოგადოებრივი კოლეჯის „აისის“ ფილიალი ფუნქციონირებს.
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ,,სახელოვნებო სკოლების გაერთიანება”-ში შედის 4 სამუსიკო და 1 სამხატვრო სკოლა: ქ. ლაგოდეხის სახელოვნებო სკოლა, სოფ. აფენის სახელოვნებო სკოლა, სოფ. ლელიანის სახლოვნებო სკოლა, სოფ. ვარდისუბნის სახელოვნებო სკოლა და ქალაქ ლაგოდეხის სამხატვრო სახელოვნებო სკოლა.
სპორტი
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა განვითარების ცენტრის ბალანსზე არსებობს შემდეგი სპორტული კომპლექსები:
სქოლიო
*
მალალაგი
მალალაგი (ოფიციალურად მალალაგის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Malalag; Bayan ng Malalag) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 158 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ დავაოს მუნიციპალიტეტები
Austrodrillia secunda
Austrodrillia secunda — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
პენსია
პენსია (pensio — გადასახადი) — რეგულარული (ხშირად ყოველთვიური) ფულადი შემწეობა, რომელსაც უხდიან პირებს, რომლებმაც მიაღწიეს საპენსიო ასაკს; არიან ინვალიდები; დაკარგეს მარჩენალი (მშობელი, მეურვე). დემოგრაფიულ პრობლემებთან დაკავშირებით ყველა სახელმწიფო ირჩევს საპენსიო ასაკს.
ჯენსენ ეკლსი
ჯენსენ როზ ეკლსი (Jensen Ackles; დ. 1 მარტი 1978) — ამერიკელი ტელევიზიისა და კინოს მსახიობი. პოპულარული გახდა ცნობილი სატელევიზიო სერიალით ჩვენი ცხოვრების დღეები (Days of our Lives). მისი მონაწილეობით აღსანიშნავი სერიალებია: შავი ანგელოზი, სმოლვილი და CW-ს სახელგანთქმული ზებუნებრივი, სადაც იგი დინ ვინჩესტერს განასახიერებს და ჯარედ პადალეკისთან ერთად თამაშობს.
ადრეული წლები
დაიბადა ტეხასის შტატის ქალაქ დალასში. მამა, ალან როჯერ ეკლსი, მსახიობია. დედა, დონა ჯოან (ნი შაფერი) კი დიასახლისი. ჰყავს 3 წლის ძმა, ჯოშუა და შვიდი წლის და, მაკენზი. მსახიობი ინგლისელების, ირლანდიელებისა და შოტლანდიელების შთამომავალია. თავდაპირველად ტეხასის ტექნიკურ უნივერსიტეტში ჯენსენს სპორტული მედიცინის შესწავლა სურდა, რათა ფიზიოთერაპერტი გამხდარიყო, თუმცა ლოს ანჯელესში გადასვლის შემდგომ სამსახიობო კარიერა წამოიწყო.
კარიერა
1996 წლიდან ჯენსენმა სამსახიობო კარიერაზე დაიწყო ფიქრი. მან ითამაშა რამდენიმე უმნიშვნელო როლი სერიალებში: მისტერ როუდსი, Sweet Valley High და სიბილი, სანამ 1997 წელს შეუერთდებოდა NBC-ს საპნის ოპერას - ჩვენი ცხოვრების დღეები, როგორც პერსონაჟი ერიკ ბრედი. 1998 წ. ჯენსენი დააჯილდოვა Soap Opera Digest Awards-მა, როგორც საუკეთესო დებიუტანტი მამაკაცი. იგი სამჯერ (1998, 1999, 2000) იყო ნომინირებული Daytime Emmy Awards დაჯილდოებაზე, როგორც გამორჩეული ახალგაზრდა მსახიობი მამაკაცი დრამა ჟანრის სერიებში.
2000 წელს ეკლსი გამოეყო სერიალს ჩვენი ცხოვრების დღეები და გამოჩნდა მინი-სერიალში ქერა, რომელიც მერლინ მონროს ცხოვრებაზე გადაიღეს. ამის შემდგომ, ჯენსენი მოსინჯეს კლარკ კენტის როლზე სერიალისთვის სმოლვილი, თუმცა ეს როლი მის მაგივრად მსახიობ ტომ უელინგს ერგო. სამაგიეროდ ეკლსი გამოჩნდა ჯეიმზ კემერონის სატ. სერიალში შავი ანგელოზი, თავდაპირველად როგორც პერსონაჟი - ბენ/X5-493, რომელიც სერიული მკვლელი და მთავარი გმირის - მაქს/X5-452 (ჯესიკა ალბა) ”ძმაა”. მიუხედავად იმისა, რომ ეს პერსონაჟი დაიღუპა, ეკლსი სერიალის მეორე სეზონში გამოჩნდა, როგორც ბენის კლონი - ალეკ/X5-494 და ამ როლზე შემორჩა სერიალის დასრულებამდე (2002).
ხოხმელი
ხოხმელი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ოფრეთის თემში. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე შულავრის (ხრამის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1020 მეტრზე, მარნეულიდან დაშორებულია 50 კილომეტრით, სადახლოდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 18 კმ-ით.
ჯენსენ ეკლსი
კარიერა
ამის შემდგომ, ეკლსი გამოჩნდა WB-ის ჩვენი იმედების ზაფხულის უკანასკნელ სეზონში, როგორც სი-ჯეი, ჯენ ლინდლის სიყვარულის ახალი ობიექტი. 2003 წელს იგი ფოქსის ჩავარდნილი და გაუშუქებელი სერიალის, Still Life, რამდენიმე ეპიზოდში გადაიღეს. 2004 წელს გამოჩნდა ფილმში The Plight of Clownana, როგორც მეორეხარისხოვანი პერსონაჟი. ეკლსს ასევე შესთავაზეს განესახიერებინა ელიზა დუშკუს შეყვარებული Tru Calling-ის („მკვდართაგან დაბრუნება“) მეორე სეზონში, თუმცა მსახიობმა როლზე უარი განაცხადა. სამაგიეროდ, ამ ამერიკული სატელევიზიო პროგრამის პროდიუსერმა მის პერსონაჟს სახელი შეუცვალა და ”ჯენსენი” უწოდა, ვინაიდან ეკლსის სახელი მოეწონა. 2004 წ. ჯენსენი დაბრუნდა ვანკუვერიში (სადაც მიმდინარეობდა შავი ანგელოზის გადაღებები) და შეუერთდა სერიალს სახ. სმოლვილი, როგორც საფეხბურთო გუნდის მწვრთნელის ასისტენტი ჯეისონ ტიგი. 2005 წელს ეკლსმა მიიღო მთავარი როლი ფილმში Devour, სადაც აგრეთვე თამაშობს ჯენსენის ნამდვილი მამა, ალან ეკლსი. მას ფილმშიც ჯენსენის პერსონაჟის, ჯეიკ გრეის, მამის როლი ერგო.
ხოხმელი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 59 ადამიანი.
ჯენსენ ეკლსი
ფილმოგრაფია
right|thumb|180px|ჯენსენი (მარცხნივ) [[ზებუნებრივი (სერიალი)|ზებუნებრივის ვარსკვლავ ჯარედ პადალეკისთან ერთად 2008 წელს.]]
ხოხმელი
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯენსენ ეკლსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:ამერიკელი ტელერეჟისორები
მექსიკის პრეზიდენტი
მექსიკის პრეზიდენტი (Presidente de México) — სახელმწიფოს უმაღლესი თანამდებობა მექსიკაში,  ქვეყნისა და მთავრობის მეთაური,  შეიარაღებული ძალების მთვარსარდალი. კონსტიტუციის თანახმად ირჩევენ 6 წლის ვადით.
რესურსები ინტერნეტში
*
კასტელ-დე-კაბრა
კასტელ-დე-კაბრა (Castel de Cabra, Cabra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,442071 კმ². მოსახლეობა — 93 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
მიხეილ ძამანაშვილი
მიხეილ (მიშა) ანდრიას ძე ძამანაშვილი (დ. 1888, სოფ. ხცისი, ახლანდ. ხაშურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1 აპრილი, 1938) — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში, სოციალ-დემოკრატი.
ჰქონდა დაწყებითი განათლება. პროფესიით ზეინკალი, რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი იყო 1904 წლიდან. ეკუთვნოდა მენშევიკების ფრაქციას. რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დროს იყო თბილისის მექანიკური სახელოსნოების მუშების საგაფიცვო მოძრაობის ლიდერი, შემდეგ მუშაობდა ბათუმში, ნავთობსადენის სადგურზე. 1909 წელს სპარსეთის რევოლუციის მხარდასაჭერად გამგავრების მცდელობისას დააპატიმრეს და ტობოლის გუბერნიაში გადაასახლეს. 1912 წელს არალეგალურად დაბრუნდა საქართველოში და დაუბრუნდა პარტიულ საქმიანობას. მომდევნო წლებში მუშაობდა ბაქოში, პეტერბურგში და თბილისის რკინიგზის სახელოსნოებში. 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ საპასუხისმგებლო თანამდებობები ეკავა პროფესიულ ორგანიზაციებში. 1919 წელს აირჩიეს საქართველოს სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბის წევრად.
საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის (1921) შემდეგ ემიგრაციაში არ წასულა. თანამშრომლობდა ბოლშევიკურ მთავრობასთან. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების შემდეგ მისი თაოსნობით შეიქმნა „მუშათა კომისია“, რომლის მიზანი იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მუშური ნაწილის საბჭოთა ხელისუფლებასთან დაახლოება. 1924-1927 წლებში რედაქტორობდა კოლაბორაციონისტულ გაზეთს — „ახალ გზას“. 1926 წლიდან იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური (ბოლშევიკების) პარტიის წევრი. მუშაობდა სხვადასხვა სამეურნეო თანამდებობაზე (საქართველოს სსრ მიწათმოქმედების სახალხო კომისრის მოადგილე, სასკოლო საკანცელარიო საკუთრების დირექტორი). 1937 წლის რეპრესიების დროს დააპატიმრეს და კონტრრევოლუციური საქმიანობის ბრალდებით დახვრიტეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:საქართველოს სახალხო გვარდიის წევრები
719
თარიღი უცნობია
*
სამვიკი
სამვიკი — უძველესი ქართული დასარტყამი მუსიკალური საკრავი. სამვიკს ორბელიანის ცნობით სამვიკი ნაღარის ქართული სახელწოდებაა, ამჟამად საქართველოში ცნობილია დიპლიპიტოს სახელწოდებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დასარტყმელი საკრავები
ვიტორიო ემანუელე III
ვიტორიო ემანუელე III (იტალ. Vittorio Emanuele III) (11 ნოემბერი 1869 — 28 დეკემბერი 1947) — სავოიელების დინასტიიდან. იტალიის მეფე 1900 - 1946 წლებში, ეთიოპიის იმპერატორი 1936 - 1943 წლებში და ალბანეთის მეფე 1939–1943 წლებში. უმბერტო I-სა და მარგერიტა სავოიელის ვაჟი. იქორწინა 1896 წელს ელენაზე, ჩერნოგორიის მეფე ნიკოლა I-ის ასულზე.
ბიოგრაფია
ვიტორიო ემანუელე გამეფდა ანარქისტების მიერ მისი მამის მკვლელობის შემდეგ. იგი ჩაკეტილი და ჩუმი ადამიანი იყო. წინამორბედებთან შედარებით მას კარგი განათლება ჰქონდა მიღებული: ორიგინალში კითხულობდა ძველ რომაელ პოეტებს, კარგად იცოდა გეოგრაფია, ისტორია, უკრავდა ფორტეპიანოზე. იგი გატაცებული იყო ნადირობით, თევზაობით, ფოტოგრაფიით და ნუმიზმატიკით. მას ჰქონდა მონეტების მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი კოლექცია.
ვიტორიო ემანუელემ სახელმწიფო საქმიანობაში, თავი ფრთხილ პოლიტიკოსად გამოავლინა. მან შეასუსტა რადიკალების წინააღმდეგ რეპრესიები, ზრუნავდა სანალოგო და სასამართლო სისტემების დახვეწაზე. კოლონიზაციისგან იგი ჯერ თავს იკავებდა. 1911 წელს, ნაციონალისტების გავლენით, მან თურქეთის წინააღმდეგ დაიწყო ომი, რაც ტრიპოლისა და კირენაიკის ოკუპაციით დამთავრდა. საგარეო პოლიტიკაში მეფე თანდათან შორდებოდა გერმანიას და ავსტრია-უნგრეთს და უახლოვდებოდა ანტანტას. პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, იგი დიდხანს ვაჭრობდა ორივე მხარესთან, თუ ვინ მეტ ტერიტორიებს დაპირდებოდა. საბოლოოდ იგი იმ დასკვნამდე მივიდა რომ საფრანგეთი და დიდი ბრიტანეთი გაიმარჯვებდნენ და 1915 წლის მაისში ჩაება ომში ანტანტის მხარეს.
შემდეგ წლებში იტალიის არმია რამდენიმეჯერ მძიმედ დამარცხდა, და მხოლოდ მოკავშირეთა დახმარებამ გადაარჩინა იტალიის ფრონტი. ამის გამო პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე იტალიის როლი უმნიშვნელო იყო, და მიიღო ნაკლები ვიდრე ელოდა, მხოლოდ ტრენტინო, ალტო ადიჯე, ისტრია და ტრიესტი, დალმაციაზე და ფიუმეზე მოკავშირეებმა უარი უთხრეს. ისევე როგორც იტალიელი ნაციონალისტები, ვიტორიო ემანუელეც გაბრაზებული იყო და მიიჩნევდა, რომ ”იტალიას მოპარეს გამარჯვება”.
ომის შემდეგ ქვეყანა მოიცვა სოციალისტურმა და ეროვნულმა მოძრაობებმა. ვიტორიო ემანუელე რთულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა და სერიოზულად განიცდიდა იტალიის მონარქიის ბედს. ხანგძლივი ორჭოფობის შემდეგ, მან გადაწყვიტა ცუდსა და უარესს შორის ცუდი აერჩია და ბენიტო მუსოლინის დაუკავშირდა. 1922 წელს ფაშისტებმა რომი აიღეს. მეფემ გადატრიალებას ხელი არაფრით არ შეუშალა, თუმცა არმია მის მხარეზე იყო და მზად იყო პუტჩი შეეჩერებინა. ოქტომბერში მეფემ მუსოლინი პრემიერ-მინისტრად დანიშნა და საგანგებო უფლბები მიანიჭა.
იტალიამ რამდენიმე წლით დაისვენა სოციალისტებისგან, მონარქია გადარჩა, მაგრამ მეფეს აღარ დარჩა ძალაუფლება. 30-ანი წლების დასაწყისისთვის მეფე უკვე აღარ მონაწილეობდა ქვეყნის არც პოლიტიკურ და არც საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. ვიტორიო ემანუელე დაკავებული იყო ნადირობით, თევზაობით და წიგნების კითხვით. იგი მხარს უჭერდა მუსოლინის პოლიტიკას, მათ შორის ანტიკომინტერნის პაქტის ხელმოწერას და მეორე მსოფლიო ომში გერმანიის მხარეზე ჩართვას.
მეფის და დუჩეს შორის განხეთქილება მხოლოდ 1943 წელს მოხდა. ამ დროს ვიტორიო ემანუელემ, რომის პაპის შუამავლობით დაიწყო ინგლისთან და ამერიკასთან მოლაპარაკებები. მათ დაპირდნენ იტალიაში მონარქიის შენარჩუნებას მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ კი იგი დაიწყებდა ახალ ომს გერმანიის წინააღმდეგ. ივლისში მეფემ მუსოლინის მოსთხოვა დიდი ფაშისტური კრების მოწვევა, რომელზეც დუჩემ ვერ მიიღო პარტიის მხარდაჭერა და უნდა გადამდგარიყო. ვიტორიო ემანუელემ იგი დაითხოვა, მაგრამ ფაშისტური რეჟიმი არ შეუცვლია, შენარჩუნდა ცენზურა და სხვა პარტიების აკრძალვა და არ გათავისუფლდნენ პოლიტპატიმრები.
3 საქტემბერს ხელი მოეწერა ინგლისთან და აშშ-სთან ზავს, რამდენიმე დღეში კი გერმანულმა არმიამ მოახდინა იტალიის ოკუპაცია. მეფე ოჯახთან ერთად რომიდან ბრინდიზიში გაიქცა, სადაც მას ამერიკის ჯარი იცავდა. რომში იგი მხოლოდ 1944 წელს მოკავშირეთა არმიასთან ერთად დაბრუნდა.
ამ დროისთვის ვიტორიო ემანუელეს სახელი ფაშისტებთან თანამშრომლობით იმდენად კომპრომენტირებული იყო, რომ მის მიერ ქვეყნის მმართვაზე საუბარიც ზედმეტი იყო. მეფემ ქვეყნის მართვა ვაჟს უმბერტოს გადასცა და ჩამოშორდა საქმეებს. 1946 წლის 9 მაისს კი ოფიციალურად უარი თქვა ტახტზე შვილის სასარგებლოდ. თუმცა ამ ნაბიჯმა ვერ გადაარჩინა მონარქია და 2 ივნისის რეფერენდუმზე უმეტესობამ ხმა რესპუბლიკის გამოცხადებას მისცა. ვიტორ ემანუელე გარდაიცვალა შემდეგ წელს ეგვიპტეში.
ლიტერატურა
კატეგორია:იტალიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1869 კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 დეკემბერი კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
Austrodrillia sola
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
წყლის წიწმატი
წყლის წიწმატი (Nasturtium officinale) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე კომბოსტოსებრთა ოჯახისა. ფრთისებრ დაყოფილი ფოთლები და წვრილი თეთრი  ყვავილები  აქვს.
იზრდება დასავლეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, დასავლეთ აზიაში, კავკასიასა (მათ შორის თითქმის მთელ საქართველოში) და შუა აზიაში, მდინარეებისა და არხების ნაპირებზე, ზღვის სანაპიროზე, ჭაობებში. ნორჩ ყლორტებსა და ფოთლებს (ზოგჯერ თესლსაც) სანელებლად იყენებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომბოსტოსებრნი
ნიგერის შტატი
ისტორია
ნიგერის შტატი შეიქმნა 1976 წლის 3 თებერვალს. შტატის ტერიტორიაზე მოქმედებს შარიათის კანონები, მიუხედავად იმისა, რომ ცხოვრობს არც თუ ცოტა ქრისტიანი.
შტატში ცხოვრობს დუკავას ეთნიკური ჯგუფი, რომლებიც ლაპარაკობენ ჰუნ-საარეს ენაზე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ნიგერის შტატი დაყოფილია 25 თვითმმართველობის რაიონად.
ეკონომიკა
ნიგერი — სასოფლო-სამეურნეო შტატი ნიგერიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის შტატები
კომორის კუნძულები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კომორის კუნძულების ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კომორის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ხალთიანისებრნი
ხალთიანისებრნი (Coleophoridae) — პატარა ჩრჩილისებრი პეპლების ოჯახი. აქვთ ფოჩებით შემოვლებული ვიწრო ფრთები, გრძელი ულვაშები. მუხლუხო ცხოვრობს აბრეშუმის ან ფოთლის ეპიდერმისის ნაკუწებისაგან გაკეთებულ მკვრივ ხალთაში, ან უხალთოდ — ღეროებსა და ნაყოფებში, ანდა წარმოქმნის გალებს. იკვებებიან მერქნიანი და ბალახოვანი მცენარეების ფოთლის რბილობით, ნაღმავენ მათ და ამით ხშირად ზიანს აყენებენ სასოფლო-სამეურნეო კულტურებსა და ტყეებს.
ლიტერატრურა
კატეგორია:ქერცლფრთიანები
720
თარიღი უცნობია
*
პალაუ
პალაუ (Republic of Palau, პალ. Belu'uera Belau) — აშშ-თან ასოცირებული კუნძულოვანი სახელმწიფო წყნარ ოკეანეში, ფილიპინის ზღვაში. მდებარეობს ფილიპინებიდან აღმოსავლეთით 800 კილომეტრის დაშორებით და ინდონეზიიდან ჩრდილოეთით. შედგება 328 კუნძულისაგან. საერთო ფართობია 458 კმ². ქვეყნის დედაქალაქი — ნგერულმუდი (შტატი მელეკეოკი). ქვეყანა შედგება 16 შტატისაგან.
2005 წლის აღწერის მონაცემებით, პალაუს მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 19 907 ადამიანს. 2008 წლის შეფასებით, კუნძულის მოსახლეობა შეადგენდა 20 900 ადამიანს. მოსახლეობის 2015 წლის აღწერის მონაცემებით ქვეყანაში ცხოვრობს 17 661 ადამიანი.
ძირითადი რელიგიაა ქრისტიანობა (კათოლიკეები და პროტესტანტები). მოსახლეობის დაახლოებით 10 % ადგილობრივი რელიგიის, სინკრეტული კულტ მოდეკნგეის მიმდევარია.
აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაურია — პრეზიდენტი, საკანონმდებლო ორგანო — ორპალატიანი ეროვნული საკანონმდებლო კრება (სენატი და დელეგატების პალატა).
კორტეს-დე-არაგონი
კორტეს-დე-არაგონი (Cortes de Aragón, Cortz d'Aragón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,432333 კმ². მოსახლეობა — 60 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
პალაუ
ბუნება
thumb|left|304px|პალაუს რუკა პალაუს არქიპელაგი შედგება ბევრი მცირე ატოლისაგან, რომლებიც წარმოშობილია წყალქვეშა ვულკანების მწვერვალებზე. კლიმატი ტროპიკულია, წვიმის სეზონია მაისიდან ნოემბრის ჩათვლით. კუნძულებზე საშუალო ტემპერატურაა — +24...28 °C.
სანაპირო წყლებში დაცურავს ტროპიკული თევზების 1500 სახეობა და ბევრია იშვიათი ძუძუმწოვარი. ასევე, ეკოლოგების მონაცემებით, პალაუს ნაპირებთან დაცურავს ზვიგენების ისეთი 130 სახეობა, რომელთაც ემუქრებათ გადაშენება. 1995 წელს ზღვის ბიოლოგების საერთაშორისო კომიტეტმა და ბუნების დაცვის სპეციალისტებმა გამოაცხადეს პალაუ მსოფლიოს წყალქვეშა სასწაულად. პალაუს ტროპიკულ ბაღებში და ტყეებში იზრდებიან ორქიდეები (Orchidaceae) და ბევრი ეგზოტიკური ყვავილები, ასევე ბუდობს ფრინველთა დაახლოებით 50 სახეობა. კუნძულებზე არსებობს მედუზების ტბა, რომელშიც დაცურავს მილიონობით მედუზა და რომლებსაც არ შეუძლიათ ზიანის მოტანა.
ისტორია
პალაუს არქიპელაგი — კაროლინის კუნძულების დასავლეთი ნაწილია.
პალაუს კუნძულებზე ადამიანები დასახლდნენ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე III-II ათასწლეულში, სავარაუდოდ, ფილიპინებიდან წამოსული ხალხით. XII საუკუნემდე აქ ცხოვრობდა მოსახლეობა, რომლებიც ახლო იყვნენ ნეგრიტოსებთან, მაგრამ ისინი განდევნეს ზონდის კუნძულებიდან წამოსულმა ხალხმა.
პირველი ევროპელი, რომელმაც დაინახა პალაუს კუნძულები, სავარაუდოდ იყო, ესპანელი რუი ლოპეს დე ვილიალობოსი 1543 წელს. 1686 წელს ესპანეთმა კუნძულები გამოაცხადა თავის საკუთრებად, მაგრამ არაფერი გაუკეთებია იმისათვის, რომ განეხორციელებინა მათი კოლონიზაცია.
კავშირი კუნძულელებსა და ევროპელებს შორის დამყარდა მხოლოდ 1783 წელს, როდესაც კუნძულ ულონგთან ახლო მდებარე რიფებზე დაზიანდა ინგლისელი კაპიტანის ჰენრი უილსონის გემი „ანტილოპა“. კუნძულ კორორის უზენაესმა ბელადმა იბედულმა განკარგულება გასცა თავის თვისტომელებს დახმარებოდნენ ევროპელებს გემის რემონტში და გაგზავნა საკუთარი შვილი ლებუუ სასწავლებლად ინგლისში. ლებუუ გარდაიცვალა დაავადებისაგან ლონდონში ჩასვლისთანავე. კუნძულ კორორზე გაიგზავნა ახალი გემი საჩუქრებით და საქონლით. მის კვალს გაყვნენ სხვა ევროპელი ვაჭრები. დიდი ბრიტანეთი გახდა პალაუს მთავარი სავაჭრო პარტნიორი და ეს პარტნიორობა გრძელდებოდა პალაუს ესპანელების მიერ დაპყრობამდე.
1899 წელს, ესპანეთ-ამერიკის ომის და ფილიპინების დაკარგვის შემდეგ, ესპანეთმა მიჰყიდა კაროლინის კუნძულები გერმანიას, რომელმაც აქტიურად დაიწყო კუნძულების ათვისება და ბუნებრივი და ადამიანების რესურსების ექსპლუატაცია. იმასთან დაკავშირებით, რომ პალაუს მაცხოვრებლებს არ ჰქონდათ იმუნიტეტი უცხოელების მიერ შემოტანილ დაავადებებზე, კუნძულელები იხოცებოდნენ. პალაუს მოსახლეობა იტანჯებოდა არა მარტო შემოტანილი ავადმყოფობებით, არამედ მათ ეროვნულ ჩვევებში, ტრადიციებში და რელიგიაში ჩარევისგანაც.
1914 წლის ბოლოს, პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, იაპონიამ დაიპყრო კუნძულები და 1920 წელს ერთა ლიგისგან მიიღო მისი მართვის მანდატი.
მეორე მსოფლიო ომის დროს კუნძულები ოკუპირებული იქნა აშშ-ის ჯარის მიერ მარიან-პალაუს ოპერაციის დროს.
1947 წლიდან პალაუ მიკრონეზიის შემადგენლობაშია — აშშ-ის მართვის ქვეშ, როგორც წყნარი ოკეანის კუნძულების სამეურვეო ტერიტორია. 70-იან და 80-იან წლებში იყო ცდები კონსტიტუციაში ასახულიყო პალაუს უბირთვო სტატუსი, რასაც მხარი არ დაუჭირა აშშ-მა.
1993 წლის ნოემბერში პალაუში ჩატარებული რეფერენდუმით პალაუმ მიიღო აშშ-თან „თავისუფლად ასოცირებული სახელმწიფოს“ სტატუსი. 1994 წლის 1 ოქტომბერს გამოცხადდა პალაუს დამოუკიდებლობა.
აშშ-თან „თავისუფალ ასოციაციაზე შეთანხმებას“ ვადა გაუვიდა 2009 წელს. ორივე სახელმწიფოს მთავრობებმა გადაწყვიტეს არ გააგრძელონ იგი.
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული წყობა
პალაუ იყოფა 16 ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულად — შტატებად.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობა — 17 661 ადამიანი (2015 წლის მოსახლეობის აღწერა).
წლიური მატება — 0,4 % (ფერტილობა — 1,73 დაბადებული ერთ ქალზე).
სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა — 68 წელი მამაკაცებისათვის, 75 წელი ქალებისათვის.
განათლება — 92 %.
ეთნიკური შემადგენლობა: პალაუ — 72,5 % (14 438 ად.), ფილიპინელები — 16,3 % (3253 ად.), ვიეტნამელები — 1,6 % (321 ად.), ჩინელები — 1,6 % (317 ად.), სხვა აზიელები — 3,4 % (675 ად.), თეთრკანიანები — 0,9 % (186 ად.), კაროლინელები — 1,0 % (197 ად.), სხვა მიკრონეზიელები — 2,4 % (470 ად.), სხვები — 0,3 % (50 ად.) (2005 წლის აღწერით).
ენები: პალაუ (ოფიციალური) — 62,1 % (12 354 ად.), ინგლისური — 14,4 % (2871 ად.), ფილიპინური ენები — 10,0 % (2000 ად.), ჩინური— 1,7 % (331 ად.), სხვა ენები (2005 წლის აღწერით).
სახელმწიფო წყობა
პალაუ — რესპუბლიკაა. სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაურია — პრეზიდენტი, რომელიც ირჩევა მოსახლეობის მიერ ოთხ წლიანი ვადით (დასაშვებია ზედიზედ ხელმეორედ არჩევა).
პარლამენტი — ორპალატიანი სახელმწიფო კონგრესია, რომელიც შედგება სენატისგან (9 წევრი, რომელსაც ირჩევს მოსახლეობა ოთხი წლის ვადით) და დელეგატთა პალატისაგან (16 წევრი, რომელსაც ირჩევს მოსახლეობა ოთხი წლის ვადით).
პოლიტიკური პარტიები არ არსებობს.
შეიარაღებული ძალები არ არსებობს.
საგარეო პოლიტიკა და საერთაშორისო ურთიერთობები
წყნარი ოკეანის კუნძულოვან სახელმწიფო პალაუს, რომელიც იმყოფება აშშ-თან თავისუფალი ასოციაციის მდგომარეობაში აქვს საკმაოდ მცირე დიპლომატიური წარმომადგენლობა საზღვარგარეთის ქვეყნებში, რომლებიც თავმოყრილია წყნარი ოკეანის აუზის ქვეყნებში. პალაუს გააჩნია საელჩოები აშშ-ში, ტაივანში, იაპონიაში და ფილიპინებზე. ასევე საკონსულოები გუამში, ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულებზე და მალაიზიაში. პალაუს ნიუ-იორკში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში აქვს საკუთარი წარმომადგენლობა.
ეკონომიკა
პალაუს ეკონომიკის საფუძველია — ტურიზმი (85 ათასი ტურისტი 2007 წელს), თევზჭერა, მხატვრული ხელნაკეთობები. სოფლის მეურნეობაში კულტივირებულია ქოქოსის პალმა და ტაპიოკა.
მშპ-ს მოცულობაა — 164 მილიონი აშშ დოლარი (2008 წელს), ძირითადად უზრუნველყოფილია აშშ-ის სუბსიდიებით. მშპ ერთ სულ მოსახლეზე — 8,1 ათასი აშშ დოლარი (119-ე ადგილი მსოფლიოში).
2004 წელს იმპორტის მოცულობამ (107,3 მილიონი აშშ დოლარი) თითქმის 20-ჯერ გადააჭარბა ექსპორტის მოცულობას (5,9 მილიონი აშშ დოლარი).
საექსპორტო საქონელი — მოლუსკები, თევზი, კოპრა.
ძირითადი პარტნიორები საგარეო ვაჭრობაში — აშშ, სინგაპური, იაპონია.
ფულადი ერთეული — ამერიკული დოლარი.
შედის აფრიკის, კარიბის აუზის და წყნარი ოკეანის რეგიონის ქვეყნების საერთაშორისო ორგანიზაციაში.
პირიმზე
პირიმზე — ბალახოვანი მცენარე კელაპტარასებრთა ოჯახისა. პარაზიტია, მეტწილად გვირილებზე და რთულყვავილოვანთა ოჯახის სხვა მცენარეებზე სახლობს. მისი ფოთლები  დაკნინებულია და ღეროს ქვედა ნაწილში გადაქცეულია ყავისფერ ქერქლებად, ფესვები კი — მისაწოვრებად.
გავრცელებულია ქართლსა და კახეთში, მთის ქვედა სარტყლიდან შუა სარტყლამდე. გვხვდება კლდეზე, ველზე და ზოგჯერ ბუჩქნარებში. თბილისის მიდამოებში ჩიბუხას ეძახიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:კელაპტარასებრნი
ლიეტუვის ტურიზმი
მინი|250პქ|პოლონელ ტურისტთა ავტობუსები [[ძველი ვილნიუსი|ძველ ვილნიუსში]] მინი|250პქ|ახალი [[ვილნიუსის ცენტრი]] ლიეტუვა ყოველწლიურად მრავალ ტურისტს იზიდავს, როგორც მეზობელი ქვეყნებიდან, ისე მთელი მსოფლიოდან.
სტატისტიკა
ლიეტუვაში უცხოელ ვიზიტორთა მუდმივი ზრდა შემიჩნევა. 2006 წლის პირველ ნახევარში, ვიზიტორთა რაოდენობამ 11,1 %-ით მოიმატა 2005 წელთან შედარებით და 985 ათასი შეადგინა. ლიეტუვაში ტურისტები ძირითადად ჩადიან რუსეთიდან, გერმანიიდან, პოლონეთიდან, ლატვიიდან, ბელარუსიდან, გაერთიანებული სამეფოდან, ესტონეთიდან და ფინეთიდან. მათი დიდი ნაწილი სასტუმროებსა და საოჯახო სასტუმროებში ჩერდება.
2006 წლის იანვრიდან სექტემბრამდე, ლიეტუვის სასტუმროების დატვირთულობის მაჩვენებელმა წინა წელთან შედარებით 13,7%-იანი ზრდა აჩვენა. ტურისტთა 51% უცხოელი იყო.
როგორც ადგილობრივებში, ისე უცხოელებში ძალზედ პოპულარულია აგროტურიზმი.
ტურიზმის რეიტინგები
ლიეტუვამ 2-ჯერ მიაღწია გლობალურ ტურნირში „ტურისტული წოდება“ 2017-ში.
სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუვის ტურიზმი
კომორის კუნძულები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კომორის კუნძულების ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
ტაურაგე
ტაურაგე (ლიეტუვ. Tauragė, გერმ. Tauroggen; ტაუროგენი) — ქალაქი ლიეტუვის დასავლეთით, ტაურაგის მაზრის ადმინისტრაციული და ტაურაგის რაიონის თვითმმართველობის ცენტრი.
კომორის კუნძულები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კომორის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ტაურაგე
ზოგადი მიმოხილვა
მდებარეობს მდინარე იურაზე (მდინარე ნემანის აუზი). რკინიგზის სადგური — სოვეტსკი შიაულიაის ხაზზე; გამომთვლელი მანქანების ელემენტების საგდური 1963 წლიდან, კერამიკის ქარხანა 1956 წლიდან, სანერგე და ხორცკომბინატი 1959-დან, რძის ქარხანა და სატყეო მეურნეობა.
მაგსაისაი (სამხრეთი დავაო)
მაგსაისაი (ოფიციალურად მაგსაისაის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Magsaysay; Bayan ng Magsaysay) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 56 263 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
ტაურაგე
ზოგადი მიმოხილვა
მოქმედებს გიმნაზია, ორი საშუალო სკოლა, ოთხი ძირითადი სკოლა.
მაგსაისაი (სამხრეთი დავაო)
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ დავაოს მუნიციპალიტეტები
ტაურაგე
მოსახლეობა
1833 წელს 630-ამდე მცხოვრები იყო, 1892 წლითვის — 4 722, 1897 — 6 655, პირველი მსოფლიო ომის წინა პერიოდში მოსახლეობა ათი ათასამდე იყო.
1974 წელს ქალაქში იყო 22 000 მცხოვრები, 1999 — 35 464, ხოლო 2003 — 31 ათასი. 2005 წლისთვის 28 504 ადამიანი.
ისტორია
ქალაქს დასაბამი მამულმა დაუდო, რომლის მფლობელებიც დროთა ვითარებაში იცვლებოდნენ. წერილობით წყაროებში მამულიცა და დასახლებად 1507 წლიდან მოიხსენიება, როდესაც აქ კათოლიკური საყდარი აიგო. 1567 წელს გაჩნდა ლუთერანული ტაძარიც. 1655 წლიდან მამული რაძივილების ერთ-ერთ ძირითადი რეზიდენცია გახდა. 1691—1793 წწ ქალაქი პრუსიას ეკუთვნოდა, შემდეგ რუსეთის იმპერიას გადაეცა. 1805-1807 წწ ტაროგენი ალექსანდრე I-ის რეზიდენცია და რუსეთის დასავლეთში უმნიშვნელოვანესი გამაგრებული პუნქტი გახდა. 18 (30) დეკემბერს აქ გენერლებმა ი.ი. დიბიჩ-ზაბალკანსკიმ და ლუდვიგ იორკ ფონ ვარტენბურგმა მიიღეს ტაუროგენის კონვენცია 1812 — რუსულ-პრუსიული კონვენცია პრუსიის 20-ათასიანი დამხმარე კორპუსის ნეიტრალიზაციის თაობაზე.
1846 წელს მეფე ნიკოლოზ I-მა აქაური მამული თავად ი.ვ. ვასილჩიკოვს უწყალობა.
სოფლის ტიპის დასახლება არაერთხელ გადამწვარა. თუკი ეს ადგილი მანამდე ცუდად ვითარდებოდა, 1836 წლის ხანძრის შემდეგ მასშტაბური მშენებლობა დაიწყო, სწორედ იმდროისაა ტილზიტი — რიგის გზატკეცილი. მოსახლეობა ძირითადად ვაჭრობასა და კონტრაბანდაში ჩაება.
1853 წელს აშენდა მართლმადიდებლური ეკლესია. 1904 წლიდან მოქმედებს კათოლიკური საყდარიც. 1920 წლიდან ტაურაგე ლიეტუვის შემადგენლობაშია.
სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუვის ქალაქები
Austrodrillia subplicata
Austrodrillia subplicata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ლარკინის ადმინისტრაციული შენობა
ლარკინის შენობა (The Larkin Building) — ფრენკ ლოიდ რაიტის მიერ 1904 წელს ბუფალოში (ნიუ-იორკის შტატი) Larkin Soap Company-სთვის დაპროექტებული ადმინისტრაციული ნაგებობა. შენობა დაანგრიეს 1950 წელს. ხუთსართულიანი წითელი აგურის შენობა მრავალი ინოვაციით გამოირჩეოდა. მათ შორის იყო ჰაერის კონდიცირების სისტემა, დაბურული მინის ფანჯრები, ჩაშენებული მაგიდის ავეჯი და დაკიდული ტუალეტის ნიჟარები (კედელზე დამაგრებული, იატაკზე საყრდენის გარეშე). შენობის ორნამენტები დამზადებული იყო მოქანდაკე რიჩარდ ბოკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრენკ ლოიდ რაიტის პროექტები კატეგორია:მოდერნისტული არქიტექტურა
ჩრდილოეთ ევროპის ქვეყნების ადმინისტრაციული დაყოფა
ჩრდილოეთ ევროპის ქვეყნების ადმინისტრაციული დაყოფა საერთო კულტურისა და ისტორიის გავლენით ერთმანეთის მსგავსია. ჩრდილოეთ ევროპის ქვეყნებს დანია, ფინეთი, ნორვეგია, შვედეთი და ისლანდია მიეკუთვნება.
სქოლიო
კატეგორია:ადმინისტრაციული დაყოფა ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ჩრდილოეთ ევროპის ქვეყენები კატეგორია:დანიის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:ფინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:ისლანდიის ადმინისტრაიული დაყოფა კატეგორია:ნორვეგიის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:შვედეთის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:ფარერის კუნძულების ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:გრენლანდიის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჩრჩილისებრნი
ჩრჩილისებრნი (Tineidae) — პეპლების ოჯახი. მათი ფრთების შლილი 6-60 მმ აღწევს. გავრცელებულია ძალიან ფართოდ. ოჯახი აერთიანებს 2000 სახეობას. იკვებებიან მცენარეული და ცხოველური ნარჩენებით, სოკოებითა და მღიერებით. 40-მდე სახეობა მავნებელია (მაგალითად ტანსაცმლის, ავეჯის, შალეულის, ბეწვეულისა და ეგრეთ წოდებლი კოლექციის ჩრჩილები). საქართველოში გვხვდება ვაშლის, ზეთისხილის, კომბოსტოს, ჩაის, სიმინდისა და სხვა ჩრჩილები.
ანტონიო ლოპეს დე სანტა-ანა
ანტონიო დე პადუა მარია სევერინო ლოპეს დე სანტა-ანა-პერეს დე ლებრონი (Antonio de Padua María Severino López de Santa Anna y Pérez de Lebrón; 21 თებერვალი, 1794, ხალაპა, ახალი ესპანეთი — 21 ივნისი 1876, მეხიკო, მექსიკა), ცნობილია უბრალოდ, როგორც „სანტა-ანა“ და „დასავლეთის ნაპოლეონი“ — მექსიკელი სამხედრო, სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, გენერალი. საერთო ჯამში 22 წლის განმავლობაში მექსიკის პრეზიდენტის თანამდებობა ეკავა 11-ჯერ.
სქოლიო
კატეგორია:მექსიკის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1794 კატეგორია:გარდაცვლილი 1876
ოგუნის შტატი
ოგუნის შტატი (Ogun State) — შტატი ნიგერიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოგუნის შტატი დაყოფილია 21 თვითმმართველობის რაიონად.
ეკონომიკა
ოგუნი — აგრარული შტატი, რომელიც სპეციალიზირებულია კაკაოს მოყვანაზე. შტატში განვითარებულია ლუდის, ცემენტის, პალმის ზეთის და ველოსიპედის საბურავების წარმოება, ხე-ტყის დამუშავება.
დიდი ტბები
350px|thumb|დიდი ტბების რუკა დიდი ტბები (Great Lakes, Grands Lacs) — მტკნარი ტბების სისტემა ჩრდილოეთ ამერიკაში, აშშ-სა და კანადის ტერიტორიაზე. შეიცავს ტბებისა და წყალსაცავების მთელ რიგს, რომლებიც დაკავშირებულია მდინარეებითა და სრუტეებით. ფართობი დაახლ. 244,2 ათ. კმ², წყლის მოცულობა 22,7 ათ. კმ³.
სისტემა შედგება ხუთი დიდი ტბისაგან და რამდენიმე საშუალო ზომის წყალსაცავისაგან.
რესურსები ინტერნეტში
*
კომორის კუნძულები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კომორის კუნძულების ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კომორის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუევას-დე-ალმუდენი
კუევას-დე-ალმუდენი (Cuevas de Almudén, Cuevas d'Almudén) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,846962 კმ². მოსახლეობა — 118 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
შულავერი
შულავერი (Շուլավեր) — მდინარე საქართველოსა და სომხეთში. მოქცეულია მარნეულის მუნიციპალიტეტსა და ლორეს პროვინციაში. სათავე აქვს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ლალვარის მახლობლად. ხრამის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 38 კმ, აუზის ფართობი 177 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა ზამთარში, წყალმოვარდნები ზაფხულში. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 0,44 მ³/წმ. იყენებენ სარწყავად.
ტამილური სამზარეულო
მარჯვნივ|მინი|307x307პქ|ვეგეტარიანული კვება ტამილ ნადუში ტამილური სამზარეულო — კულინარიული სტილია, რომელიც წარმოიშვა სამხრეთ ინდოეთის შტატ ტამილ ნადუში და სამხრეთ აზიის სხვა ნაწილებში, როგორიცაა შრი-ლანკა. ვეგეტარიანული სამზარეულო პოპულარულია ტამილელ ხალხში და ასე იყო უძველესი დროიდან. ამასთან, პოპულარულია ხორცი ბრინჯთან, პარკოსნებთან და ოსპთან ერთად. რძის პროდუქტები და თამარინდი გამოიყენება მჟავე არომატის მისაღებად. განსაკუთრებულ შემთხვევებში, ტამილურ ტრადიციულ კერძებს ტრადიციულად მიირთმევენ, ჭურჭლის ნაცვლად კი ბანანის ფოთლებს იყენებენ. ჭამის შემდეგ ბანანის ფოთლებს იყენებენ, როგორც პირუტყვის მეორად საკვებს. საუზმეზე ჩვეულებრივი კვება შედგება idli-სგან ან dosa–სგან chutney-თან ერთად. სადილი მოიცავს ბრინჯს, სამბარს, ხაჭოს, კუჟამბუს და რასამს.
ტიპური საკვები
საფადუს (ტიპური კვება), სხვა ტამილურ კერძებთან ერთად მიირთმევენ ბანანის ფოთოლს, რომელიც არომატს მატებს. ისეთი პუდინგები, როგორიცაა payasam, ბოლოს მიირთმევენ. ყავა და ჩაი ძირითადი სასმელებია. "ვირუნდჰუ" გულისხმობს ტამილური სამზარეულოს ძირითად ელემენტებს, რომლებსაც სტუმრებს სთავაზობენ განსაკუთრებულ შემთხვევებში, როგორიცაა ფესტივალები და ქორწინების ცერემონიალი. ბრინჯი, პომიდორი, Paruppu, sambar, rasam, poriyal და koottu, რომელსაც ემატება კარაქი ან ხაჭო რათა მომზადდეს pachadi. მშრალი და ახალი ხილი ან ბოსტნეული ასევე გამოიყენება ტრადიციული კერძების მოსამზადებლად. მათ ემატებათ: მარილი, პიკული, payasam და avial. ჭამის შემდეგ, საჭმლის მონელების ხელშესაწყობად გამოიყენება ბანანი და ბეტელის ფოთოლი არეკას კაკალითა და კირქვის პასტით. ტრადიციული სამზარეულოს მიღებამდე ხალხი ბანანის ფოთოლს წყლით ასუფთავებს. იგი გამოიყენება როგორც დიდი სასადილო მაგიდისთვის, ასევე სტუმრებისა და ოჯახის წევრების საკვების განსათავსებლად.
რეგიონული სამზარეულო
თითოეულ რეგიონში, სადაც თამილები ცხოვრობდნენ, შემუშავებულია საერთო კერძების საკუთარი განსხვავებული ვარიანტები. ძველი ტამილაკამის ოთხი განყოფილება მიყვება მათ უნიკალურ ტამილურ სამზარეულოს.
ჩოლა ნადუ
ჩოლა ნადუს რეგიონის სამზარეულო სპეციალიზირებულია რამდენიმე კერძზე, როგორიცაა Sevai და სხვა სახეობის საწებლები. ყველაზე გავრცელებული კერძებია ჩიდამბარამიდანაა და კუმბაკონამი ცნობილია ფილტრიანი ყავით. ტანჯორის რეგიონი არის ბრინჯზე დაფუძნებული კერძების ერთ-ერთი გამორჩეული მწარმოებელი, როგორიცაა Puliyodharai, Sambhar sadam, მცენარეული ბრინჯი და Podi sadam. Millet კერძები, როგორიცაა Kutharai Valli dosai. ტრიჩის შემოგარენის მტკნარი წყლის თევზები ცნობილია თავისი უნიკალური გემოთი.
პანდია ნადუ
ჩეტინადის რეგიონი და მისი მომიჯნავე ადგილები, როგორიცაა ყარაიკუდი, ცნობილია თავისი ტიპური ცხარე სამზარეულოთი. კერძები, როგორიცაა idiyappam, uthappam, paniyaram, ისევე როგორც ხორცის კერძები, ამ რეგიონში საკმაოდ გავრცელებულია. მადურაის რეგიონს აქვს თავისი უნიკალური კერძები, როგორიცაა მუტაიპაროტა, პარუტიპალი, კარიდოსაი და ეს არის რძის დესერტის - ჯიგარტანდას წარმოშობის ადგილი. ვეგეტერიანული კერძები ჩეთტინადისა და მადურადან ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილია სამხრეთ ინდოელებს შორის. ვირუდჰუნაგარის მხარე ცნობილია კოინ პაროტით. მომზადების ტრადიციული მეთოდისგან განსხვავებით, კოინ პიროტი იწვება ზეთში და გარნირად ერთვის ცხვრის ხორცს.
ტონდაიმანდალამი
ამ რეგიონების სამზარეულო გეოგრაფიული სიახლოვის გამო ბევრ მსგავსებას ავლენს ტელუგოს სამზარეულოსთან. მზადდება ცხელი და ცხარე ვეგეტარიანული და არა ვეგეტერიანული კერძები. Idli, dosai, bhajji, koottu, murukku, vada curry ყველაზე გავრცელებული კერძებია ამ რეგიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ინდური სამზარეულო კატეგორია:ტამილური სამზარეულო
ჩრდილოეთ მაკედონიის ტურიზმი
მინი|250პქ|წმინდა იოანეს ეკლესია (მართლმადიდებლური) [[ოჰრიდის ტბასთან]] მინი|250პქ|[[სკოპიე]] მინი|250პქ|[[ბიტოლა]] მინი|250პქ|პლაჟი [[ოჰრიდის ტბაზე]] ტურიზმი ჩრდილოეთ მაკედონიაში ეროვნული ეკონომიკის ერთ-ერთი მსხვილი სექტორია. ბუნებრივი და კულტურული ღირსშესანიშნაობების სიუხვე მაკედონიას ტურისტულად საკმაოდ მიმზიდველს ხდის.
ყოველწლიურად, ჩრდილოეთ მაკედონია საშუალოდ 700 000 ტურისტს იღებს.
სტატისტიკა
2009 წლის თებერვალში, ჩრდილოეთ მაკედონიას 28 000 ტურისტი ეწვია, წინა წლის იგივე თვის მაჩვენებელზე 3,2%-ით მეტი. ამავე წელს, უცხოელ ტურისტთა რიცხვი 8%-ით გაიზარდა.
2009 წლის ზაფხული საუკეთესო სეზონი აღმოჩნდა ქალაქ დოირანისთვის, რომელმაც წინა წლის მაჩვენებელი 12,5%-ით გააუმჯობესა და 135 000 ვიზიტორი მიიღო.
2010 წლის მაისში, წინა წლის მაჩვენებელთან შედარებით ტურისტთა ოდენობამ 0,8%-ით მოიმატა, 2011 წლის პირველ ნახევარში კი 25%-ით.
2012 წლის პირველ ოთხ თვეში, ჩრდილოეთ მაკედონიაში ტურისტთა რაოდენობამ 130 083-ს მიაღწია, რითაც წინა წლის მაჩვენებელი 4,6%-ით გაიზარდა.
ღირსშესანიშნაობები
ჩრდილოეთ მაკედონიის ყველაზე პოპილარულ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობებს შორისაა:
ქვეყანაში შექმნილია სამი ეროვნული პარკი და 33 ბუნების ნაკრძალი, რომლებიც ტურისტებს შორის ასევე პოპულარულია.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ტურიზმი
721
თარიღი უცნობია
*
Austrodrillia woodsi
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
სოლიდარობა (პოლონური პროფკავშირი)
მინი|მარჯვნივ|სოლიდარობა სოლიდარობა (პოლ. Solidarność) – პოლონური პროფკავშირული ორგანიზაცია, დაარსებული 1980 წლის სექტემბერში გდანსკში. მისი ლიდერი იყო ლეხ ვალენსა.
სოლიდარობა 1980-იან წლებში
1970–1980–იან წლებში სოციალისტურ ბანაკში გააქტიურდნენ დისიდენტური ორგანიზაციები. ამას ხელი შეუწყო  საბჭოური სტილის საზოგადოებებში მორალის თანდათანობითმა დაცემამ, გაუარესებულმა ეკონომიკურმა მდგომარეობამ და ცივი ომით გამოწვეულმა მზარდმა სტრესმა. გამონაკლისი არც პოლონეთი იყო. 1979 წელს თავის სამშობლოს ეწვია რომის პაპი იოანე-პავლე II, მას უამრავი თანამემამულე დახვდა. პაპმა მათ მოუწოდა პატივი ეცათ ეროვნული და რელიგიური ტრადიციებისთვის და გამოვიდა თავისუფლებისა და ადამიანის უფლებათა დაცვის მოთხოვნით. ის გახდა მოახლოებულ ცვლილებათა სიმბოლო და წინამძღოლი.