cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2014: ფინალი
მატჩი
არგენტინელ გონსალო იგუაინს ჰქონდა გოლის გატანის შანსი პირველივე ტაიმში. მან ბურთი ტონი კროოსის შეცდომის გამო მიიღო, მაგრამ კარს ააცილა. იგუაინმა მაინც გაიტანა გოლი, მაგრამ თამაშგარეს წესის გამო ის არ ჩაითვალა. პირველი ტაიმის ბოლოს გატანა შეეძლო გერმანელ მცველ ჰოვედესს, რომლის თავური დარტყმის შემდეგ ბურთი ძელს მოხვდა. მეორე ტაიმის დასაწყისში თავისი შანსი გააცუდა ლიონელ მესიმ. დამატებით დროში კიდევ ერთ არგენტინელ თავდამსხმელს, როდრიგო პალასიოს შეეძლო გაეტანა, მაგრამ მანაც ააცილა. დამატებითი დროის დასაწყისში საგოლე შანსი ჰქონდა შურლესაც. 113-ე წუთზე მატჩის ერთადერთი გოლი შეცვლაზე შესულმა გეცემ გაიტანა. მან შურლეს პასი მიიღო და მარცხენა ფეხით გაიტანა გოლი. ის გახდა შეცვლაზე შესული პირველი მოთამაშე, რომელმაც ჩემპიონატის გამარჯვების გოლი გაიტანა. დამატებითი დროის მიწურულს მესის ჰქონდა შანსი, გაეტანა საჯარიმო დარტყმიდან, მაგრამ მან ბურთი ხარიხას მოარტყა.
რეაქცია ბრაზილიაში
არგენტინელებისა და ბრაზილიელების საფეხბურთო დაპირისპირების გამო, ადგილობრივები ფინალში გერმანიას გულშემატკივრობდნენ, მიუხედავად იმისა, რომ გერმანიამ ნახევარფინალში ბრაზილია 7-1 დაამარცხა. ამასთან, გერმენელები ღირსეულად შეხვდნენ მასპინძლების დამარცხებას, ხოლო არგენტინის ფანებმა სიხარულით აღნიშნეს ბრაზილიის გავარდნა. ბრაზილიელ გულშემატკივრებს განსაკუთრებით უხაროდათ, რომ მათ მშობლიურ ქვეყანაში და მათთვის განსაკუთრებული მნიშვნელობის მქონე სტადიონ მარაკანაზე არგენტინამ ვერ შეძლო ჩემპიონის ტიტულის მოპოვება
სქოლიო
ფინალი კატეგორია:მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფინალები
აზერბაიჯანის ურბანული დაგეგმარებისა და არქიტექტურის სახელმწიფო კომიტეტი
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ურბანული დაგეგმარებისა და არქიტექტურის სახელმწიფო კომიტეტი (Azərbaycan Respublikası Dövlət Şəhərsalma və Arxitektura Komitəsi) — სააგენტო აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტში, რომელიც პასუხისმგებელია აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში არქიტექტურული საქმიანობის ქალაქგეგმარებასა და დიზაინზე, განვითარებასა და კონტროლზე. სამირ ნურიევი არის ურბანული დაგეგმარების სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე.
ისტორია
კომიტეტი შეიქმნა 2006 წლის 28 თებერვალს მშენებლობისა და არქიტექტურის სახელმწიფო კომიტეტის საფუძველზე, რომელიც იმავე დღეს გაუქმდა და მისი კომპონენტები - სახელმწიფო დიზაინის ინსტიტუტი, შეფასების სახელმწიფო დეპარტამენტი - გადაეცა საგანგებო სიტუაციების სამინისტროს. 2007 წლის 4 აპრილს, პრეზიდენტის ბრძანებულების შესაბამისად, აბას ასკეროვი დაინიშნა მის თავმჯდომარედ. 2018 წლის თებერვალში იგი გარდაიცვალა.
სტრუქტურა
კომიტეტს ხელმძღვანელობენ ექვსკაციანი საბჭოს თავმჯდომარე, მათ შორის აზერბაიჯანის ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ურბანული დაგეგმარებისა და არქიტექტურის კომიტეტის თავმჯდომარე, ქალაქგეგმარებისა და არქიტექტურის სახელმწიფო კომიტეტის განყოფილების უფროსი, კომიტეტის ფარგლებში არქიტექტურის განყოფილების დირექტორი, კომიტეტის შიგნით არქიტექტურის განყოფილების დირექტორი, კომიტეტის შიგნით არსებული დოკუმენტაციისა და არქიტექტურული დაგეგმვის განყოფილების დირექტორი, აზერბაიჯანის სახელმწიფო დიზაინის ინსტიტუტის დირექტორი და ბაქოს სახელმწიფო დიზაინის ინსტიტუტის დირექტორი. კომიტეტის ძირითადი ფუნქციებია ურბანული მშენებლობის შესაბამისობის უზრუნველყოფა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო პოლიტიკის შესაბამისად, ქალაქის სამშენებლო ინდუსტრიის განვითარება, ეროვნული ურბანული დაგეგმვისა და არქიტექტურის ტრადიციების დაცვა; ტერიტორიებისა და მათი რესურსების სათანადო გამოყენების უზრუნველსაყოფად ქალაქებსა და გარეუბნებში, შენობების, კოშკებისა და სხვა კომპლექსების არქიტექტურული დიზაინისა და ხარისხის გაუმჯობესება. კომიტეტი თანამშრომლობს ბაქოს ქალაქის მერიასთან და სხვა აღმასრულებელ სახელმწიფო ინსტიტუტებთან და ასევე ახორციელებს აღებული ძეგლების უსაფრთხოებისა და შენახვის ზედამხედველობას. კომიტეტის დღის წესრიგში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი პროექტია ბაქოს განვითარება, რომლის პროექტი დაფინანსდება მსოფლიო განვითარების ბანკის მიერ განხორციელდა მომდევნო 20 წლის განმავლობაში.
სახელმწიფო პროექტი „Azermemarlayiha“
სახელმწიფო პროექტმა „Azermemarlayiha“-მ დაიწყო ფუნქციონირება 1930 წელს, როგორც „კოლექტიური მეურნეობის კოოპერატივის მშენებლობის“ ბიურომ. ორგანიზაციის ძირითადი საქმიანობა დაარსების დღიდან არის მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების ობიექტების (საკონსერვო, ბროლირების, საცხოვრებელი უბნების) დაპროექტება, საოლქო დაგეგმვის პროექტები, ქალაქებისა და ტერიტორიების მასტერკლასების მომზადება, საზოგადოებრივი და საცხოვრებელი კორპუსების დიზაინი.
AzİMETİ
მშენებლობისა და არქიტექტურის აზერბაიჯანის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი შეიქმნა სსრკ მინისტრთა საბჭოს 1984 წლის 13 ივნისის და აზერბაიჯანის სსრ მინისტრთა საბჭოს 1984 წლის 30 აგვისტოს დადგენილების საფუძველზე:
ინსტიტუტის საქმიანობა მიზნად ისახავს შენობებისა და ნაგებობებისთვის ახალი ხელსაყრელი და საიმედო სამშენებლო გადაწყვეტილებების შემუშავებას, მშენებლობის განხორციელებას, სხვადასხვა სამშენებლო კონსტრუქციების და საინჟინრო ტექნიკის შესწავლას, აგრეთვე შენობებისა და ნაგებობების შესწავლასა და გაძლიერებას და ქალაქგეგმარების პრინციპების გაუმჯობესებას ადგილობრივი კლიმატური და სოციალური პირობების შესაბამისად,  ახალი პროგრესული არქიტექტურის ეროვნული ტრადიციები შესწავლას.
ობრეჟა-ვეკი
ობრეჟა-ვეკი (Obreja Veche) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 125 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 020 ადამიანს შეადგენდა.
აზერბაიჯანის ურბანული დაგეგმარებისა და არქიტექტურის სახელმწიფო კომიტეტი
ბაქოს სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტი
ბაქოს სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტი დაარსდა 1937 წელს. დაარსების დღიდან ინსტიტუტი ეწეოდა საპროექტო საქმიანობას, რომლის დროსაც მოგვარდა ქალაქგეგმარების პრობლემები და შემუშავდა საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის სქემები და პროექტები. 2005 წლიდან ინსტიტუტი არის ქალაქ ბაქოს გენერალური გეგმის ავტორი.
ინსტიტუტის საქმიანობაში შედის რეგიონალური დაგეგმვის პროექტები, მასტერ-გეგმები, დეტალური დაგეგმვის პროექტები, საცხოვრებელი უბნების სამშენებლო პროექტები, საცხოვრებელი და სამოქალაქო მშენებლობის პროექტები, საინჟინრო და საკომუნიკაციო ინფრასტრუქტურა, გარემოს დაცვა, ეკოლოგია, დენდროლოგია, სანიაღვრე, გეოდეზიური და გეოლოგიური კვლევები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები კატეგორია:აზერბაიჯანის სახელმწიფო კომიტეტები კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ტინგო-დე-საპოსოის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უალიაგის პროვინციის რაიონები
ჰეშთეგი
ჰეშთეგი (hashtag) — ნიშანი, რომელიც სოციალურ ქსელებში და ბლოგებში შეტყობინების თემებად დასაყოფად და გასავრცელებლად გამოიყენება.
ჰეშთეგი არის დათაგული სიტყვა, რომელსაც წინ უძღვის სიმბოლო #. ჰეშთეგით სიტყვა იქცევა აქტიურ ინტერნეტ-ბმულად და შესაძლებელს ხდის მოიძებნოს ამ ჰეშთეგის ქვეშ დათაგული სხვა პოსტები მთელი სოციალური ქსელის მასშტაბით.
კატეგორია:ჰეშთეგები კატეგორია:სოციალური ქსელები კატეგორია:კოლექტიური ინტელექტი კატეგორია:ცოდნის წარდგენა კატეგორია:მეტამონაცემები კატეგორია:წყარო კატეგორია:სოციალური მედია კატეგორია:ვებ 2.0 კატეგორია:ტვიტერი
სოფიო ჭავჭავაძე
სოფიო ჭავჭავაძე (დ. 22 სექტემბერი, 1833, წინანდალი, საქართველო — გ. 18 მარტი, 1862, კიევი, უკრაინა) — ქართველი დიდგვაროვანი ჭავჭავაძეთა საგვარეულოდან. პოეტ ალექსანდრე ჭავჭავაძისა და სალომე ორბელიანის ნაბოლარა შვილი, სამეგრელოს დედოფალ ეკატერინე ჭავჭავაძის და.
აბელიანის ეკლესია
300px|მინი 300პქ|მინი|აბელიანის ეკლესიის წარწერა აბელიანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ აბელიანში. ეკლესია აგებულია 1250-1259 წლების პერიოდში.
სოფიო ჭავჭავაძე
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ჭავჭავაძეების ოჯახი ყოველთვის იყო ცნობილი სალონური შეხვედრებით, რომლებზეც იკრიბებოდა საქართველოს ნაღები საზოგადოება. საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის იშვიათ გამოცემათა განყოფილებაში დაცულია ეკატერინე ჭავჭავაძის სალონური ალბომი, რომელშიც ქართულ, რუსულ და პოლონურ ენებზე სხვადასხვა ხელით შესრულებული ჩანაწერებისა და ლექსების გარდა მრავლად არის ჩანახატებიც. ნახატები შესრულებულია ფანქრით და წყლის ფერადი საღებავებით. ალბომი ბიბლიოთეკაში შემოსულია ნინო ბარათაშვილისაგან. მისივე გადმოცემით ზოგიერთი ნახატი შესრულებულია სოფიო ჭავჭავაძის მიერ.
აბელიანის ეკლესია
ეკლესიაზე არსებული სამშენებლო წარწერა საშუალებას იძლევა ძეგლი დათარიღდეს 1250-1259 წლებში. მასში მოხსენიებულნი არიან „მეფენი ჩუენნი დავით (ნარინი) და დავით (ულუ), დედოფალი თამარ-ხათუნ და ძენი მათი გიორგი...“ ტექსტის ავტორია მანგლელი მთავარეპისკოპოსი არსენ მშვიდობაიძე.
სოფიო ჭავჭავაძე
ქორწინება და უკრაინაში გადასვლა
მინი|315x315პქ|ჭავჭავაძეების სახლი წინანდალში საზღვარგარეთიდან ჩამოსული ინტელიგენცია ქვეყნის უკეთ გასაცნობად ყოველთვის სტუმრობდა ჭავჭავაძეთა სალონს. ჯერ კიდევ 1845 წელს, როდესაც სოფიო 12 წლის იყო, მათ სალონს ეწვია რუსეთის სახელმწიფო მოხელე ალექსანდრე პავლეს ძე ნიკოლაი, 24 წლის ბარონი. წერილებიდან ირკვევა, რომ მშობლების დაღუპვის შემდეგ ნინო ჭავჭავაძე ძალიან ემადლიერებოდა ბარონ ნიკოლაის გამოჩენილი თანაგრძნობისა და სოფიოზე ზრუნვისათვის.
აბელიანის ეკლესია
შენობის ინტერიერი მოპირკეთებულია კარგად თლილი დოლერიტის (ე. წ. ალგეთის ქვა)კვადრებით. კედლებს ეტყობა შელესვისა და ფრესკული ფერწერის კვალი. აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედლებზე აქცენტს მხოლოდ სარკმლის მორთულობა ქმნის. კარნიზის პროფილი წრეთარგის, თაროსა და ლილვისაგან შედგება. ეკლესიის სახურავი ორკალთიანია. ეკლესიის სატრიუმფო თაღის ქვედა რეგისტრში საინტერესო დეკორატიული მოტივია გამოყენებული. არქიტრავის ქვის ორივე მხარეს მძლავრი კრონშტეინებია ორნამენტულად შემკული, რომელზედაც სავარაუდოდ სამხრეთის მინაშენის თაღები გადადიოდა. აღდგენილია 2006 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სოფიო ჭავჭავაძე
ქორწინება და უკრაინაში გადასვლა
1849 წლისთვის ალექსანდრე ნიკოლაი უკვე ეტრფოდა სოფიო ჭავჭავაძეს. მამასთან გაგზავნილ წერილში იგი ასეთ რამეს წერდა:
1861 წელს ალექსანდრე ნიკოლაი კიევის სასწავლო ოლქის მზრუნველად დაინიშნა, რის გამოც უკრაინაში მოუხდა გადასახლება, სადაც სოფიო და მათი ქალიშვილიც გაჰყვნენ.
გარდაცვალება, დაკრძალვა და შემდეგ
მინი|357x357პქ|ლუდვიგშტეინის კუნძული ქალაქ ვიბორგში, რომელზეც განისვენებს სოფიო ჭავჭავაძე 1862 წელს ბარონი ნიკოლაი ოჯახითურთ პეტერბურგში გადაიყვანეს. თავიდან ალექსანდრემ ცოლ-შვილი თან არ წაიყვანა, რადგან ერჩია ჯერ პეტერბურგში მოწყობილიყო, თუმცა მისი ეს გადაწყვეტილება საბედისწერო აღმოჩნდა. 1862 წლის 18 მარტს, კიევში, 28 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მისმა მეუღლემ იგი დაუყოვნებლივ გადაასვენა ფინეთში, ქალაქ ვიბორგში, ნიკოლაების საგვარეულო მამულში. მოგვიანებით, რუსეთ-ფინეთის ომის დროს ეს ტერიტორია რუსეთის შემადგენლობაში მოყვა, რის გამოც სოფიო ჭავჭავაძე რუსეთის ტერიტორიაზეა დაკრძალული, ფინეთის საზღვრიდან 38 კილომეტრში. ნიკოლაების საგვარეულო აკლდამა მდებარეობს პარკში, კუნძულზე, რომელიც „ლუდვიგშტეინის“ სახელწოდებას ატარებს ლუდვიგ ნიკოლაის პატავსაცემად.
სოფიოს ერთადერთი ქალიშვილი, მარიამ (მაკა) ნიკოლაი მისმა ქვრივმა საქართველოში გააგზავნა ბიძასთან, დავით ჭავჭავაძესთან, რომელმაც იგი საკუთარი ქალიშვილივით აღზარდა და შემდგომში გამოჩენილ თავადზე, გიორგი დიმიტრის ძე შერვაშიძეზე (1847-1918) დააქორწინა. 1899 წლიდან მისი ქალიშვილი მარიამ ნიკოლაი თავად რუსეთის იმპერატრიცა მარია ფეოდოროვნას კარს განაგებდა.
ალექსანდრე ნიკოლაის ბოლომდე არ შეუწყვეტია კავშირი საქართველოსთან. 1864 წელს სწორედ მან განაცხადა საქართველოში ალექსანდრე II-ის მანიფესტი, რომლის მიხედვითაც ბატონ-ყმობა გაუქმდა. აღსანიშნავია, რომ დაქვრივების შემდეგ მას ცოლი აღარ შეურთავს. იგი 1899 წელს, 78 წლის ასაკში გარდაიცვალა საქართველოში, თუმცა გადაასვენეს და სოფიოს გვერდით დაკრძალეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1833 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1862 კატეგორია:ჭავჭავაძეები კატეგორია:ქართველი დიდებულები
სოფი ვილმესი
სოფი ვილმესი (Sophie Wilmès; დ. 15 იანვარი, 1975) — ბელგიელი პოლიტიკოსი, ბელგიის პრემიერ-მინისტრი 2019-2020 წლებში. იყო ბელგიის მთავრობის პირველი ქალი მეთაური.
ბიოგრაფია
ვილმესი 1975 წელს ბრიუსელის იკსელის მუნიციპალიტეტში, ებრაელი ქალის ოჯახში დაიბადა. ის ვალონიის ქალაქ გრე-დუასოში გაიზარდა და ბრიუსელის უნივერსიტეტში ისწავლა. მას საზოგადოებრივი კომუნიკაციებისა და ფინანსური მენეჯმენტის დიპლომი და იურიდიულ ფირმაში ეკონომიკისა და ფინანსების მრჩევლად მუშაობის გამოცდილება აქვს.
პირადი ცხოვრება
2009 წლის მაისში ვილმესი ავსტრალიელ კრის სტოუნზე დაქორწინდა, რომელთანაც სამი ქალიშვილი - ვიქტორია, შარლოტი და ელისაბედი შეეძინა. კრის წინა ურთიერთობიდან ვაჟი, ჯონათანი ჰყავს.
პოლიტიკური კარიერა
2000 წელს ვილმესი უკელის საბჭოს წევრი გახდა. 2007-2014 წლებში ვილემი ქალაქ სინტ-გენეზიუს-როდეს თვითმმართველობის პირველი წევრი იყო ფინანსების, ბიუჯეტის, ფრანგულენოვანი განათლების, კუმუნიკაციებისა და ადგილობრივი ბიზნესის საკითხებში. 2014-2015 წლებში ფლამანდიის ბრაბანტის პროვინციული საბჭოს წევრის თანამდებობას იკავებდა. 2014 წელს ბელგიის წარმომადგენლობითი პალატის წევრი გახდა.
2015 წლის სექტემბერში ბიუჯეტის მინისტრმა ჰერვ იამარმა დაანონსა, რომ იმავე წლის ოქტომბერში თანამდებობას დატოვებდა, რადგან ლიეჟის პროვინციის გუბერნატორად ინიშნებოდა. სოფი ვილმესმა იამარის ადგილი შარლ მიშელის პირველ მინისტრთა კაბინეტში დაიკავა. 2018 წლის დეკემბერში ის ბიუჯეტის, სამოქალაქო სერვისის, ეროვნული ლატარიისა და სამეცნიერო პოლიტიკის მინისტრად დაინიშნა, ამჯერად უკვე მიშელის მეორე მინისტრთა კაბინეტში. 2019 წლის 27 ოქტომბერს სოფი ვილმესი ბელგიის პირველი ქალი პრემიერ-მინისტრი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ბელგიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:ბელგიელი ებრაელები კატეგორია:ქალი პრემიერ-მინისტრები
ქვექსელები
ქვექსელები - იგივე Subnet Mask IP მისამართი შედგება ორი ნაწილისგან: ქსელის ID-ი და ჰოსტის ID-ი. იმ მიზნით, რომ სისტემამ მისთვის დანიშნული IP მისამართიდან შეძლოს თუ რომელია ქსელის ID გამოიყენება Subnet Mask-ი.
შეზღუდვები
ჩვეულებრივ, ოქტეტებში Subnet Mask-იც არის 32 თანრიგა მნიშვნელობა, რომელზეც IP მისამართისგან განსხვავებით გაგვაჩნია გარკვეული შეზღუდვები. სახელდობრ, არ არსებობს არანაირი შეზღუდვა IP მისამართის ორობით ჩანაწერში 0-ისა და 1-ის განლაგებასთან დაკავშირებით, ანუ IP მისამართის ორობით ჩანაწერში შესაძლებელია გვხვდებოდეს 0-ის შემდეგ 1-ი და პირიქით, მაგრამ Subnet Mask-ის შემთხვევაში არსებობს მკაცრი შეზღუდვა. Subnet Mask-ის 32 2 თანრიგა მნიშვნელობა მარცხნიდან აუცილებლად იწყება 1-ით და რომელიმე ბიტზე 0-ის ტოლი მნიშვნელობის მიღების შემდეგ მასში არ შეიძლება გვხვდებოდეს 1-ი. ამიტომ სანამ საწინააღმდეგო მოსაზრება არ იქნება ნათქვამი შეიძლება ჩაითვალოს, რომ Subnet Mask-ის 32 თანრიგა მნიშვნელობა შეიძლება შეიცავდეს 8, 16 ან 24 1-ის ტოლ ბიტს, ანუ Subnet Mask-ი შეიძლება ღებულობდეს მნიშვნელობას 255.0.0.0, 255.255.0.0 ან 255.255.255.0. მაგალითად, თუ გვაქვს IP მისამართი 192.168.1.15 და Subnet Mask-ი 255.255.255.0, მაშინ აღნიშნული IP მისამართიდან სამი ოქტეტი განსაზღვრავს ქსელის ID-ს, ხოლო მეოთხე ოქტეტი კი განსაზღვრავს ქსელში ჰოსტის ID-ს.
დამისამართება
საგულისხმოა ფაქტი თუ როგორ ხდება გაგება IP მისამართიდან Subnet Mask-ის მეშვეობით ქსელის ID და ქსელში რამდენი ჰოსტის ყოლაა შესაძლებელი შესაბამის ქსელში. იმისათვის, რომ გაიგოთ თუ რომელ ქსელს მიეკუთვნება IP მისამართი (მაგალითად, 192.168.1.15 Subnet Mask-ით 255.255.255.0) საჭიროა IP მისამართის ჰოსტის ნაწილის ყველა ბიტი აქციეთ 0-ის ტოლი. შედეგად მიღებული IP მისამართი წარმოადგენს იმ ქსელის მისამართს, რომელსაც აღნიშნული IP მისამართი მიეკუთვნება. რადგანაც ამ შემთხვევაში ბოლო ოქტეტი (მნიშვნელობით 15) შეესაბამება ჰოსტის ID-ს და მასში ყველა 0-ის ტოლი ბიტი შეესაბამება ათობით ჩანაწერს 0, ამიტომ საძიებელი ქსელის მისამართი იქნება IP მისამართი 192.168.1.0 Subnet Mask-ით 255.255.255.0. აღსანიშნავია, რომ ქსელის მისამართი წარმოადგენს უნიკალურ მნიშვნელობას და განსაზღვრავს მთელს ქსელს და არა რაიმე ჰოსტს ქსელში, ამიტომ მისი გამოყენება ქსელში რაიმე ჰოსტის იდენტიფიცირების მიზნით დაუშვებელია. გარდა ქსელის მისამართისა ყოველ ქსელში არსებობს კიდევ ერთი მისამართი, რომელსაც გააჩნია სპეციფიკური დანიშნულება და არ შეიძლება გამოყენებული იქნას რაიმე ჰოსტის იდენტიფიცირების მიზნით. ასეთ IP მისამართს წარმოადგენს ის მისამართი, რომელშიც ჰოსტის ნაწილის ყველა ბიტი ღებულობს 1-ის ტოლ მნიშვნელობას. ამ შემთხვევაში ეს იქნება მეოთხე ოქტეტი 1-ის ტოლი 8 ბიტით, რომლის შესაბამის ათობით მნიშვნელობასაც წარმოადგენს 255. ამრიგად, ყოველ ქსელში დაუშვებელია ორი მისამართის: ქსელის (პირველი) მისამართის და ბოლო მისამართის გამოყენება რაიმე ჰოსტზე იდენტიფიცირების მიზნით. ჩვენს შემთხვევაში ეს იქნება მისამართები: 192.168.1.0 და 192.168.1.255 Subnet Mask-ით 255.255.255.0. რადგანაც 1 ოქტეტი იძლევა 256 (0 - 255) განსხვავებულ მნიშვნელობას, ამიტომ ჩვენს შემთხვევაში ქსელში ჰოსტების რაოდენობა იქნება 254 (256 - 2). ასეთ ქსელში პირველი (გამოყენებადი) IP მისამართი, რომლის გამოყენებაც შეიძლება მოწყობილობაზე იქნება ქსელის მისამართს პლიუს ერთი (ჩვენს შემთხვევაში ეს იქნება IP მისამართი 192.168.1.1 (= 192.168.1.0 + 0.0.0.1)), ხოლო ბოლო გამოყენებადი მისამართი კი იქნება ბოლო მისამართს მინუს ერთი (ჩვენს შემთხვევაში ეს იქნება IP მისამართი 192.168.1.254 (= 192.168.1.255 - 0.0.0.1)).
ქვექსელის სისტემის მართვა
როგორ ხვდება სისტემა კომუნიკაციის სისტემა იმავე ქსელში განთავსებული თუ რაიმე სხვა ქსელში? ამ შემთხვევაშიც სისტემა მიმართავს Subnet Mask-ს. მისი მეშვეობით ის ადარებს საკუთარ IP მისამართს მიმღები სისტემის IP მისამართს. თუ შედარების შედეგად ორივე მისამართისთვის აღმოჩნდება, რომ ქსელის ID ტოლია, ანუ ორივე სისტემა ერთიდაიმავე ქსელში განთავსებული, მაშინ აგენერირებს შესაბამის პაკეტს და მონაცემებს გადასცემს პირდაპირ მიმღებ სისტემა. წინააღმდეგ შემთხვევაში პაკეტი ეგზავნება Router-ს. მაგალითად, დავუშვათ, რომ სისტემა IP მისამართით 192.168.1.15 და Subnet Mask-ით 255.255.255.0 საჭიროებს მონაცემების გადაგზავნას სისტემისთვის IP მისამართით 192.198.45.10. მონაცემების გაგზავნამდე გამგზავნი შეეცდება გაიგოს მიმღების სისტემა იმავე ქსელშია განთავსებული რაც თვითონ თუ სხვა ქსელში. ამ მიზნით ის საკუთარ მისამართს ადარებს მიმღები სისტემის IP მისამართს და შედარების პროცეში იყენებს საკუთარ Subnet Mask-ს (255.255.255.0) (ნახ. 4.1). რადგანაც ნახ. 4.1-ის მიხედვით განსხვავება ფიქსირდება მესამე ოქტეტზე, ამიტომ გამგზავნი სისტემა ასკვნის, რომ მიმღები სისტემა განთავსებულია სხვა ქსელში და საჭიროა გადაცემის პროცესში Router-ის ჩართვა.
რესურსები ინტერნეტში
Cisco IP Addressing and Subnetting (ინგლისურად)
თაგილონის ეკლესია
თაგილონის ეკლესია (Тагилонтәи ауахәама) — ეკლესია სოფელ თაგილონში, გალის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
უტკოს რაიონი
უტკოს რაიონი (Distrito de Utco) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სელენდინის პროვინციაში. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1304 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12.94 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 100.79 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სელენდინის პროვინციის რაიონები
შუა შარის რეგიონი
შუა შარის რეგიონი (Moyen-Chari, منطقة شاري الأوسط) — ჩადის რეგიონი. თავისი სახელწოდება რეგიონმა მიიღო აქ ჩამომდინარე მდინარე შარის გამო. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სარჰი. ფართობი — 41 000 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 598 284 ადამიანს.
გეოგრაფია
შუა შარის რეგიონი მდებარეობს ჩადის სამხრეთ ნაწილში და უკავია ყოფილი შუა შარის პრეფექტურის დიდი ნაწილი. ჩრდილოეთით მას ესაზღვრება სალამატის რეგიონი, ჩრდილოეთით გერის რეგიონი, დასავლეთით შარი-ბაგირმის, ლაკის და მანდულის რეგიონები, სამხრეთით რეგიონზე გადის სახელმწიფო საზღვარი ჩადსა და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას შორის. რეგიონის ტერიტორიაზე მდებარეობს დიდი ტბა ირო.
მოსახლეობა
შუა შარის რეგიონში ყველაზე უფრო ბევრნი ცხოვრობენ სარას ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენლები. 3 სოფლის — გორის, დამტარის და მაილაოს მაცხოვრებლები, რომლებიც განლაგებულია მდინარე შარის მოპირდაპირე ნაპირზე, ლაპარაკობენ ლაალის ენაზე, რომელიც არ მიეკუთვნება არც ერთ ენათა ოჯახს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით შუა შარის რეგიონი იყოფა 3 დეპარტამენტად — ბარჰ-კოჰი (შედგება 5 ქვეპრეფექტურისაგან), გრანდ-სიდო (4 ქვეპრეფექტურისაგან) და ლაკ-ირო (9 ქვეპრეფექტურისაგან).
ეკონომიკა
რეგიონის ეკონომიკის საფუძველია სოფლის მეურნეობა — მეცხოველეობა, თევზჭერა, ბამბის და შაქრის ლერწმის მოყვანა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩადის რეგიონები
ჰონგჰა
ჰონგჰა (ჩინეთში — ლიშეხე, იუანძიანი, ვიეტნამში — ჰონგჰა, სონგკოი), წითელი მდინარე — მდინარე ჩრდილოეთ ვიეტნამსა და სამხრეთ ჩინეთში.
მდინარე ჰონგას სიგრძე 1183 კმ, აუზის ფართობი დაახლოებით 158 ათ. კმ². სათავე აქვს იუნანის მთიანეთში. ერთვის სამხრეთ ჩინეთის ზღვის ბაბკოს ყურეს და ქმნის დელტას. საზრდოობს წვიმის წყლით. წყალუხვია ზაფხულის მუსონის დროს. წყლის საშუალო ხარჯი 3800 მ³/წმ, მაქს. — 35 ათ. მ³/წმ. წყალმოვარდნის დროს წყლის დონე 10-12 მეტრით მაღლა იწევს. დელტაში ჰონგჰისა და მისი ტოტების კალაპოტები ჯებირებით არის დაცული. ჰონგჰას ყოველწლიურად მოაქვს 130 მლნ. ტ-მდე შეტივტივებული ნატანი, რომელიც წყალს წითელ ფერს აძლევს. იყენებენ სარწყავად. სანაოსნოა. ქვემოთში საზღვაო გემები ადის ქალაქ ჰანოიმდე. მდინარე ჰონგჰის ნაპირზე არის შემდეგი ქალაქები: ხეკოუ, ლაოკაი, იენბაი, ჰანოი, დელტაში — საზღვაო ნავსადგური ჰაიფონი.
ლიტერატურა
კატეგორია:აზიის მდინარეები კატეგორია:ვიეტნამის მდინარეები კატეგორია:ჩინეთის მდინარეები
თეთრიწყაროს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
თეთრიწყაროს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თეთრიწყაროში. ეკლესია XIX საუკუნის ბოლოს რუს კოლონიზატორებს აუგიათ.
ეკლესია ჯვარ-გუმბათოვანია, ნაგებია ბაზალტის კვადრებით. გუმბათის ყელი თუნუქის პერანგშია ჩასმული. აღმოსავლეთ მკლავის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში, წყობის პირველ რიგში ჩატანებულია ძველი ეკლესიის სარკმლის სათაურის ქვა რელიეფით-გადაყვანილი ლილვით. ტაძარი ნათდება სარკმელების სიმეტრიული რიგით. რვაწახნაგა გუმბათი დაბალი ყელით ეყრდნობა ჯვრის მკლავების კედლების გადაკვეთის კუთხეებს. ეკლესია მოქმედია. ეკლესიის გვერდით, ადრეული ეკლესიის ნანგრევია.
ბროტო
ბროტო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სობრარბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 128,00 კმ². მოსახლეობა — 538 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ნატალიევკა (ფელეშტის რაიონი)
ნატალიევკა (Natalievca) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 182 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 565 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ოლგინკა (აყმოლის ოლქი)
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 448 კაცს, რომლის 79% ეთნიკურად რუსი იყო.
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 396 ადამიანი (188 მამაკაცი და 208 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 301 ადამიანს შეადგენს (136 მამაკაცი და 165 ქალი).
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ტექის ხე
ტექის ხე, ტექტონა (Tectona grandis) — ტროპიკული მცენარე ბებრისკონკასნაირთა ოჯახისა. იზრდება ინდოეთის, ინდოჩინეთისა და ინდონეზიის ტროპიკულ მუსონურ არეში. სიმაღლე 30 მ-მდე, დიამეტრი 1-1,5 მ. მერქანი მკვრივი და მაგარია.
კარგად მუშავდება და ხასიათდება დიდი გამძლეობით. ტექის ხე გამოიყენება გემთმშენებლობაში. საუკეთესო ტექის ხე იზრდება ბირმასა და ტაილანდში.
სქოლიო
კატეგორია:ტუჩოსანნი
ყაზიხულუ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ჭრელი კბილა სოკო
ჭრელი კბილა სოკო, ჭრელი ფირფიტკბილა (Lentinus tigrinus) — სოკო აბედოვანთა ოჯახისა. ქუდის დიამეტრი 4-10 სმ აღწევს, გვერდები ბრტყელია. ჯერ ამოზნექილია, შემდეგ ცენტრში ჩაღრმავება ჩნდება, შესაძლოა ძაბრისებრი. ქსოვილის საფარი მოთეთროა, დაფარულია მოშავო-მოყავისფრო ჯაგარა ქერცლით, რომელიც მეტწილად ცენტრშია გავრცელებული. ფეხი თხელი აქვს და ქუდის მსგავსად დაფარულია ქერცლით. ფირფიტები ვიწროა, რბილობი მოთეთროა, ფეხის ძირში მუქი, ჰაერზე წითლდება. განსაკუთრებული სუნისა და გემოს გარეშე. იზრდება ჯგუფებად გამხმარ და დამპალ ფოთლოვან ხეებსა და მათ ფესვებზე ზაფხულ-შემოდგომით. იჭმება მხოლოდ ნორჩი და ახალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აბედოვანნი
ჰონ გიონ ნე
ჰონ გიონ ნე (დ. 1780, იონგამის მაზრა — გ. 29 მაისი, 1812) — კორეელი მეამბოხე, რომელიც 1811–1812 წლებში ხელმძღვანელობდა გლეხთა აჯანყებას ლის დინასტიის წინააღმდეგ. ფეოდალური ექსპლუატაციის გამო გლეხთა და მემაღაროელთა უკმაყოფილების ზრდის პირობებში 1811 წელს ფხიონანის პროვინციაში ჩამოაყალიბა აჯანყებულთა არმია. აჯანყებულებმა დაამარცხეს მთავრობის ჯარები, დაიკავეს მთელი რიგი ქალაქები. დაიღუპა ჩონჯუს სიმაგრისათვის ბრძოლაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კორეელი მეამბოხეები კატეგორია:დაბადებული 1780 კატეგორია:გარდაცვლილი  29 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1812
ოთხარის კლდეში ნაკვეთი სამონასტრო კომპლექსი
ოთხარის კლდეში ნაკვეთი სამონასტრო კომპლექსი — კომპლექსი სოფელ ოთხარაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია ადრე შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის არქიტექტურული ძეგლები
ახალი კავალერიის სახლი
მინი|„ახალი კავალერიის სახლი“ (რეაბილიტაციის შემდეგ, 2023 წ.) „ახალი კავალერიის სახლი“ — XIX საუკუნის არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, ქალაქ ბორჯომში, მერაბ კოსტავას სახელობის პარკის ტერიტორიაზე (მ. კოსტავას ქ. №4). მინიჭებული აქვს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი.
შენობა აგებულია 1880 წელს ფსევდო-გოთურ სტილში ალბერტ ზალცმანის პროექტით. მიმდებარე პარკთან ერთად, ის წარმოადგენდა რუსეთის იმპერატორის, ნიკოლოზ II-ის საზაფხულო რეზიდენციას. შენობა აგებულია ბუნებრივი ქვით, აგურითა და ხით, ფასადები მოპირკეთებულია ქვის თლილი კვადრებით და აგურის საპირეებით, ფრონტონის, კარნიზებისა და აივნების დეკორაცია კი შემკულია ხის მოხარატებული ორნამენტებით. შენობა რამდენჯერმე აშენდა თავიდან — მის ერთ-ერთ მხარეს დამაგრებულია ძველი მიშენება არსებული ფასადის იმიტაციით. საბჭოთა პერიოდში შენობაში განთავსებული იყო პოლიკლინიკა, კანისა და ვენერიულ დაავადებათა დისპანსერი. 1990-იან წლებში უფუნქციოდ დარჩენილი და მიტოვებული ნაგებობა ნაწილობრივ დაინგრა. 2019 წელს მომზადდა „კავალერიის სახლის“ რეაბილიტაციის და მასში დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების მუზეუმის მოწყობის პროექტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები კატეგორია:ბორჯომის არქიტექტურა
ჰიოგოს პრეფექტურა
ჰიოგოს პრეფექტურა (იაპ. 兵庫県) — იაპონიის პრეფექტურა, რომელიც მდებარეობს კანსაის რეგიონში,  კუნძულ ჰონსიუზე. ჰიოგოს პრეფექტურის მოსახლეობა 5 469 762 ადამიანს შეადგენს (2019 წლის 1 ივნისის მონაცემებით) და უჭირავს 8 400 კვადრატული კილომეტრის ფართობი. (ჰიოგოს პრეფექტურა ესაზღვრება: კიოტოს პრეფექტურა - აღმოსავლეთით, ოსაკას პრეფექტურა - სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ოკაიამასა და ტოტორის პრეფექტურები - დასავლეთით.
კობე არის ჰიოგოს პრეფექტურის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი, ის ასევე სიდიდით მეექვსე ქალაქია იაპონიაში. სხვა დიდ ქალაქებს მოიცავს: ჰიმეჯი, ნიშინომია და ამაგასაკი. ჰიოგოს პრეფექტურის ტერიტორია გადაჭიმულია იაპონიის ზღვიდან სეთოს შიდა ზღვამდე, სადაც მდებარეობს ავაჯის კუნძული და პრეფექტურის კუთვნილი კუნძულების მცირე არქიპელაგი. ჰიოგოს პრეფექტურა არის მთავარი ეკონომიკური ცენტრი, სატრანსპორტო კვანძი და ტურისტული დანიშნულების ადგილი დასავლეთ იაპონიაში, სადაც პრეფექტურის მიწის ფართობის 20% ბუნებრივ პარკებს უჭირავს. ჰიოგოს პრეფექტურა წარმოადგენს კეიჰანშის მიტროპოლიტის ნაწილს, იაპონიის სიდიდით მეორე დასახლებულ ურბანულ რეგიონს დიდი ტოკიოს რაიონის შემდეგ და ერთ-ერთ ყველაზე პროდუქტიულ რეგიონს მშპ-ის მიხედვით მსოფლიოში.
ისტორია
დღევანდელი ჰიოგო პრეფექტურა მდებარეობს ყოფილი პროვინციების: ჰარიმას, ტაჯიმას და ავაჯის ადგილას. პრეფექტურა მოიცავს ყოფილი ტანბასა და სეტცუს პროვინციების ნაწილებსაც.
1180 წელს, ჰეიანის პერიოდის ბოლოს, იმპერატორი ანტოკუ, ტაირა ნო კიომორი და საიმპერატორო სასამართლო მცირე ხნით გადაიტანეს ფუკუარაში, ახლანდელი ქალაქი კობეში. ეს ქალაქი დედაქალაქი ხუთი თვის განმავლობაში იყო.
ჰიმეძის ციხე, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი, მდებარეობს ქალაქი ჰიმეძიში.
სამხრეთ ჰიოგოს პრეფექტურა სერიოზულად განადგურდა 1995 წლის 6,9 მაგნიტუდის სიმძლავრის დიდი ჰანშინის მიწისძვრის შედეგად, რომელმაც გაანადგურა კობესა და ავაჯის, აგრეთვე ტაკარაზუკას და მეზობელი ოსაკას პრეფექტურის დიდი ნაწილები. შედეგად დაიღუპა თითქმის 6 500 ადამიანი. 2020 წელს ჰიოგო იყო ერთ-ერთი ყველაზე მეტად დაზარალებული პრეფექტურა COVID-19 ვირუსის შედეგად დასავლეთ იაპონიაში.
გეოგრაფია
მინი|ჰიოგოს პრეფექტურის რუკა. ჰიოგოს გასასვლელი აქვს ორ ზღვაზე: ჩრდილოეთით, [[იაპონიის ზღვა|იაპონიის ზღვაზე, ხოლო სამხრეთით სეთოს შიდა ზღვაზე. ავაძის კუნძულზე კიის არხის საშუალებით, პრეფექტურას გასასვლელი აქვს წყნარი ოკეანის სანაპიროზეც. ჩრდილოეთი ნაწილი მჭიდროდ არის დასახლებული, გარდა ქალაქ ტოიოუკისა, ხოლო ცენტრალური მაღალმთიანეთი ნაწილი მხოლოდ პატარა სოფლებით არის დასახლებული. ჰიოგოს მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი ცხოვრობს სამხრეთ სანაპიროზე, რომელიც ოსაკა-კობე-კიოტოს მიტროპოლიტის ნაწილია. ავაძი არის კუნძული, რომელიც წარმოადგენს საზღვარს შიდა ზღვას და ოსაკას ყურეს შორის. ის ასევე მდებარეობს ჰონშუსა და სიკოკუს შორის.
ზაფხულის განმავლობაში ჰავა ცხელი და ნოტიოა. რაც შეეხება ჰიგოს ზამთრის პირობებს, ჰიაგოს ჩრდილოეთში ხშირად თოვს, ხოლო სამხრეთი მხოლოდ ზოგჯერ აურზაურს იღებს.
ჰიოგო ესაზღვრება ოსაკას პრეფექტურას, კიოტოს პრეფექტურას, ტოტორის პრეფექტურას და ოკაიამას პრეფექტურას.
კუნძულები
ავაჯის კუნძული
ჰიოგოს პრეფექტურაში მდებარეობს ორი ძირითადი ხელოვნური კუნძული:
როკის კუნძული
პორტის კუნძული
ეროვნული პარკები
სანინ კაიგანის ეროვნული პარკი
სეტონაიკაის ეროვნული პარკი
ჰიონოსენ-უშიროიამა-ნაგისანის კვაზი-ეროვნული პარკიჰიონსენ-უშიროიამა-ნაგისანის კვაზი-ეროვნული პარკი
ეკონომიკა
როგორც ქვეყნის ყველა პრეფექტურაში, სოფლის მეურნეობა, სატყეო მეურნეობა და მეთევზეობა დიდ როლს ასრულებს ეკონომიკის ჩამოყალიბებაში. ჰიოგოს პრეფექტურას აქვს IT ინდუსტრია, მრავალი მძიმე ინდუსტრია, ასევე სამედიცინო ინდუსტირები. კობეს პორტი იაპონიის ერთ-ერთი უდიდესი პორტია. კობეს პორტში მდებარეობს მსოფლიოს ერთ-ერთ უსწრაფესი სუპერკომპიუტერები. ჰიოგოს პრეფექტურამ მიიღო კანონები, რომლის მიხედვითაც 1975 წლიდან კობეს პორტში ბირთვილი ნაერთების გადაზიდვა აიკრძალა. ცენტრი|მინი|831x831px| კობეს პორტი
ტურიზმი
მარჯვნივ|მინი| კობე არიმა ონსენი პროვინციის სამხრეთით კიტა-კუში მდებარეობს. კობი ერთ – ერთია იაპონიის სამ უძველეს წყაროებს შორის. ჰიოგოს პრეფექტურის ჩრდილოეთით არის ღირშესანიშნაოვი ადგილები, როგორიცაა კინოსაკი ონსენი, იზუში და იუმურა ონსენი. ტაკედას ციხესიმაგრე, რომელიც ასაგოში მდებარეობს ხშირად მოიხსენიება, როგორც ,,იაპონიის მაჩუ-პიქჩუ". მაცუბას კიბორჩხალა და ტაჯიმას საქონლის ხორცი ეროვნულ დელიკატესებს წარმოადგენსც.
ფესტივალი და ღონისძიებები
მიუკის ქუჩა საახალწლო შუაღამის ტრადიციული ბაზარი, ჰიმეჯი
ნიშინომიის სალოცავის ებისუს ფესტივალი იანვარში
იანვარიჰარა ებისუს ფესტივალი იანვარში, კობე
კობეს ფესტივალი და აღლუმი მაისში
აიო პერონის ფესტივალი მაისში
ჰიმეჯი იუკატას ფესტივალი ივნისში
დეკანშო ბონის ცეკვის ფესტივალი აგვისტოში, სასაიამაში
ნადას ბრძოლის ფესტივალი, ჰიმეჯი
კობე ლუმინარი დეკემბერში
აკო ჩუშინგურას აღლუმი
დაძმობილებული რეგიონები
1981 წელს, დაძმობილების სახელმწიფო ხელშეკრულება გაფორმდა ჰიოგოსა და დასავლეთ ავსტრალიას შორის ავსტრალიაში. ამ შეთანხმების 10 წლისთავის აღსანიშნავად, 1992 წელს, პერთში შეიქმნა ჰიოგოს პრეფექტურის სამთავრობო კულტურის ცენტრი.
სქოლიო
კატეგორია:კანსაის რეგიონის პრეფექტურები
ელ-პუეიო-დე-არაგვასი
ელ-პუეიო-დე-არაგვასი (El Pueyo de Araguás, O Pueyo d’Araguás) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სობრარბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 62,10 კმ². მოსახლეობა — 161 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
კამპანილიის რაიონი
კამპანილიის რაიონი (Distrito de Campanilla) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის მარისკალ-კასერესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 310 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 526 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 249 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:მარისკალ-კასერესის პროვინციის რაიონები
ჰალონგი
ჰალონგი (Hạ Long; ასევე ცნობილია, როგორც Hong Gai, Hon Gai და Hongay) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ ვიეტნამში, კუანგნინის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა — 221,580 ადამიანი (2010). გაშენებულია ჰალონგის უბის (სამხრეთ ჩინეთის ზღვის ბაკბოს ყურე) სანაპიროზე. ნავსადგური, რკინიგზის ხაზით უკავშირდება ნავსადგურებს კამფასა და კიაონგს, საავტომობილო გზით ჰაიფონს. ქვეყნის უდიდესი ქვანახშირის აუზის ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიეტნამის ქალაქები
ყადირლი (თოუზი)
ყადირლი (Qədirli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —1,469 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ფუნგიციდები
ფუნგიციდები (fungus — სოკო და caedo — ვკლავ) — პესტიციდების ერთ-ერთი ჯგუფი, რომლებსაც შეუძლიათ მოსპონ და შეზღუდონ მცენარეთა დაავადებების გამომწვევთა განვითარება. ფუნგიციდებს უმთავრესად მცენარეთა სოკოვანი დაავადებების წინააღმდეგ იყენებენ. მათ შესწევთ უნარი მოსპონ სოკოები (ფუნგიციდური მოქმედება), შეაჩერონ მათი განვითარება (ფუნგისტატიკური მოქმედება) ან დაუკარგონ სპორებს გამრავლების უნარი (გენოსტატიკური მოქმედება). არსებობს ფუნგიციდების შემდეგი სახეები:
არაორგანული ფუნგიციდებიდან სასოფლო-სამეურნეო წარმოების პრაქტიკაში იყენებენ სპოლენძის (შაბიამანი, სპოლენძის ქლორჟანგი), გოგირდის (დაფქული და კოლოიდური გოგირდი) და სხვა ნაერთებს, ხოლო ორგანული ნივთიერებებიდან — დითიოლარბამატების (ცინები, კუპროცინ-1, პოლიმარცინი, პოლიკარბაცინი), ფტალიმიდების (კაპტანი, ფტალანი). დინიტროალკალფენოლის ეთერების (კარატანი), ვერცხლისწყლის ორგანული ნაერთების (გრანოზანი), ოქსატინებისა (ვიტაქსი) და ბენზინმიდაზოლის (ბენომილი) ნწარმებს.
ფუნგიციდებს იყენებენ სასოფლო-სამეურნეო კულტურების თესლის შესაწამლად, ნიადაგის დასამუშავებლად, მცენარის სვენებისა და ვეგეტაციის პერიოდში შესასხურებლად, პროდუქტების საცავებისა და საწყობების დეზინფექციისათვის.
დაავადებათა გამომწვევ ორგანიზმებზე ზემოქმედების ხასიათის მიხედვით ფუნგიციდები იყოფა დაცვით და სამკურნალო პრეპარატებად, ხოლო მცენარის ქსოვილებში შეჭრისა და გადაადგილების ინტენსივობის მიხედვით — კონტაქტურ, ტრანსლამინარულ და სისტემურ პრეპარატებად.
ლიტერატურა
კატეგორია:პესტიციდები კატეგორია:ქიმიური ნივთიერებები
მანიფესტი
სიტყვა მანიფესტი (manifestus) გამოიყენება შემდეგი მნიშვნელობებით:
1. უმაღლესი ხელისუფლების წერილობითი მიმართვა მოსახლეობისადმი განსაკუთრებული მნიშვნელობის მქონე მოვლენის გამო.
2. პოლიტიკური პარტიის, საზოგადოებრივი ორგანიზაციის ან გარკვეულ პირთა ჯგუფის მიერ შედგენილი წერილობითი საპროგრამო მიმართვა.
3. რომელიმე ლიტერატურული ან ხელოვანთა ჯგუფის შემოქმედებითი პრინციპების წერილობითი გადმოცემა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტერმინები
ნიკოლაევკა (ფელეშტის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ტიხო ბრაჰე
ტიხო ბრაჰე (, ; დ. 14 დეკემბერი, 1546 — გ. 24 ოქტომბერი, 1601) — დანიელი ასტრონომი. 1572 წელს კასიოპეას თანავარსკვლავედში დააკვირდა და აღწერა ახალი ვარსკვლავის ანთება. კოპენჰაგენის მახლობად, ერესუნის სრუტეში მდებარე კუნძულ ვენზე დააარსა ურანიბორგის ობსერვატორია, აღჭურვა თავისივე ხელმძღვანელობით დამზადებული საუკეთესო ხელსაწყოებით და ხელმძღვანელობდა მას 1576-1597 წლებში. აქ 21 წლის მანძილზე ბრაჰე აკვირდებოდა ვარსკვლავებს, პლანეტებსა და კომეტებს და დიდი სიზუსტით განსაზღვრა მათი მდებარეობა ცაზე. ესაა მისი მთავარი დამსახურება. გარდა ამისა, მთვარის მოძრაობაში ბრაჰემ ორი უთანასწორობა აღმოაჩინა (წლიური უთანასწორობა და ვარიაცია); დაამტკიცა, რომ კომეტები ციური სხეულებია, რომლებიც დედამიწიდან მთვარეზე უფრო შორს არიან. შეადგინა რეფრაქციის ცხრილები. ბრაჰემ არ ცნო სამყაროს ჰელიოცენტრული სისტემა და მის ნაცვლად შემოიტანა ახალი სისტემა, რომელიც პტოლემესა და ნიკოლოზ კოპერნიკის სისტემათა ნარევი იყო (მზე ბრუნავს სამყაროს ცენტრში მდებარე დედამიწის გარშემო, ხოლო პლანეტები — მზის გარშემო). 1597 წელს ბრაჰე იძულებული გახდა დანიიდან გერმანიაში გადასახლებულიყო, ორი წლის შემდეგ კი პრაღაში გადავიდა, იქ მისი თანაშემწე იყო იოჰანეს კეპლერი. ბრაჰეს სიკვდილის შემდეგ კეპლერს დარჩა მისი დაკვირვებების შედეგები, რომელთა საფუძველზე დაადგინა პლანეტების მოძრაობის კანონები. კოპერნიკისგან განსხვავებით, ტიხო ბრაჰე იყო უპირველეს ყოვლისა, ასტრონომიული მოვლენების ვირტუოზული დამკვირვებელი: გააუმჯობესა დაკვირვებისა და გაზომვების ტექნიკა და სიზუსტის მაღალ დონეს მიაღწია; დააპროექტა და შექმნა უფრო დიდი ზომის ახალი ხელსაწყოები, უფრო მდგრადი და გაუმჯობესებული გრადუირებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1546 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1601 კატეგორია:დანიელი ასტრონომები
ჰომსი
ჰომსი (حمص) — ქალაქი დასავლეთ სირიაში, ელ-ასის ხეობაში. ჰომსის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა — 900 492 ადამიანი (2012). სარკინიგზო და საავტომობილო გზების, ნავთობ და პროდუქტ-სადენების კვანძი. განვითარებულია ნავთობგადასამუშავებელი, ქიმიური, ცემენტის, საფეიქრო, კვების მრეწველობა. ვაჭრობენ ხილით, მარცვლეულით, მეცხოველეობის პროდუქტებით.
გარიბლი (თოუზი)
გარიბლი (Qəribli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —	2121 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ლიხნის ეკლესია აბა-ათა
ეკლესია აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
სქოლიო
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ჰადრამავთი
მინი|არაბეთის ნახევარკუნძული 2014 წელს. ჰადრამავთი — ისტორიული ოლქი არაბეთის ნახევარკუნძულის სამხრეთით. ძვ. წ. II-I ათასწლეულში აქ აღმოცენდა სახელმწიფო ჰადრამავთი. დედაქალაქი - შაბვა. მოხსენიებულია ბიბლიაში, ძვ. წ. VI-V საუკუნეების საბაელთა წარწერებში, ანტიკურ ავტორებთან. IV საუკუნეში ჰიმიარიტების სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა. ჰადრამავთის ტერიტორიაზე არაბების მოსვლასთან ერთად აქ გავრცელდა არაბული ენა და ისლამი (VII საუკუნის I ნახევარი). ჰადრამავთი იყო ხარიჯიტების მოძრაობის გავრცელების ერთ-ერთი პირველი რაიონი. XI საუკუნის შუა წლებამდე ომანის ხელქვეითი იყო, შემდეგ იემენის სახელმწიფოს შემადგენლობაში შედიოდა. 1888 წელს დიდმა ბრიტანეთმა დაამყარა პრტექტორატი ჰადრამავთის ერთ-ერთ სამთავროზე - კუაიტიზე, 1918 წელს - კასირზე. 30-იანი წლების დასასრულს ჰადრამავთი ბრიტანეთის აღმოსავლეთის პროტექტორატის ადენის შემადგენლობაში შევიდა. 1967 წელს ჰადრამავთი გათავისუფლებულ იქნა და შევიდა დამოუკიდებელი სამხრეთ იემენის სახალხო რესპუბლიკის (1970 წლიდან იემენის სახალხო-დემოკრატიული რესპუბლიკა, 1990 წლიდან - იემენი) შემადგენლობაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:აზიის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:იემენის ისტორია
ფანლო
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ალექსი ჩიჩიბაბინი
ალექსი ჩიჩიბაბინი (Алексей Чичибабин; დ. 29  მარტი [ ძვ. სტ. 17 მარტი], 1871, კუზემინი — გ. 15 აგვისტო, 1945, პარიზი) — რუსი ქიმიკოსი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1928). დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი (1892). მოსკოვის უმაღლესი ტექნიკური სასწავლებლის პროფესორი (1909). 1930 წლიდან მუშაობდა საფრანგეთში. ჩიჩიბაბინის შრომები ეხება აზოტშემცველი ჰეტეროციკლური ნაერთების, უმთავრესად პირიდინის შესწავლას. ნატრიუმის ამიდზე პირიდინის მოქმედებით ჩიჩიბაბინმა პირველმა მიიღო α-ამინოპირიდინი (ჩიჩიბაბინის რეაქცია) და შეისწავლა მისი თვისებები. დაადგინა მრავალი ალკალოიდისა და სხვ. აღნაგობა და მიღება.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ქიმიკოსები კატეგორია:ფრანგი ქიმიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 1945
ანგელიკა იაკუბოვსკა
2010 წლის სექტემბერში გამოჩნდა ფლეიბოიში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მის პოლონეთის გამარჯვებულები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი
წებელდის სასახლე
სასახლე აგებულია შუა საუკუნეებში.
ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. სასახლის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს სასახლეები
ბოზდაღი
ბოზდაღი (Bozdağ) — ქედი აზერბაიჯანში. გაწოლილია კავკასიონის სამხრეთი კალთის პარალელურად, მტკვრის მარჯვენანაპირეთში. სიგრძე დაახლოებით 60 კმ. ქედის აღმოსავლეთ ნაწილს კვეთს მდინარე მტკვარი, ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მინგეჩაურის წყალსაცავი. მაქსიმალური სიმაღლე 524,4 მ. აგებულია ნეოგენური თიხებით და ქვიშაქვებით. ფართოდაა განვითარებული თიხოვანი კარსტი და ბედლენდი. გაბატონებულია ნახევარუდაბნოს ლანდშაფტი. ჩრდილოეთის კალთები შემოსილია ღვიანებით. 1958 წელს ქედის კალთებზე შეიქმნა თურიანჩაის ნაკრძალი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ქედები
უიკუნგოს რაიონი
უიკუნგოს რაიონი (Distrito de Huicungo) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის მარისკალ-კასერესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 335 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 682 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.58 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 9 830 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:მარისკალ-კასერესის პროვინციის რაიონები
ბერგიუზარ ქორელი
ბერგიუზარ ქორელი (დ. 27 აგვისტო, 1982, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ბერგიუზარ ქორელი მსახიობების, ჰული დარჯანისა და თანჯუ ქორელის ოჯახში დაიბადა. ჰყავს უფროსი და, რომელიც აშშ-ში ცხოვრობს. მამამისი 2005 წელს გარდაიცვალა კიბოთი.
ბავშვობის წლები თურქეთის ქალაქ ულუსუში გაატარა. პროფესიონალურად თამაშობდა ხელბურთს. საშუალო განათლება კოლეჯში მიიღო, რის შემდეგაც მინარ სინარის სახელმწიფო უნივერსიტეტში თეატრალურ ფაკულტეტზე მოეწყო. პროფესიული უნარები სიუზან ბასტონთან დახვეწა, რომელიც ნიკოლ კიდმანისა და ტომ ჰენქსის პედაგოგი იყო.
პირველად ტელეეკრანზე 1998 წელს გამოჩნდა. მისი დებიუტი შედგა სერიალში „დამსხვრეული ცხოვრება“. შემდეგ იყო ფილმი „მგლის ბილიკი: ერაყი“, რომლის გადაღების დროს ექიმებმა შეატყობინეს, რომ კიბოთი დაავადებული მამის მკურნალობა უშედეგო იყო. ბერგიუზარმა თავდაპირველად როლზე უარი განაცხადა, თუმცა მოგვიანებით გადაღებებს დაუბრუნდა.
ბერგიუზარ ქორელს ჰყავს მეუღლე, ჰალიტ ერგენჩი და შვილი ალი ერგენჩი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:თურქი მსახიობები
დურიფშის ციხე
ციხე აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ციხის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ციხის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
მუსტიაცა
მუსტიაცა (Musteaţa) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 74 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 602 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ვალდაუს ციხესიმაგრე
ვალდაუს ციხესიმაგრე (Замок Вальдау, Waldau) — ტევტონთა ორდენის უძველესი პრუსიული ციხესიმაგრე, მდებარეობს სოფელ ნიზოვეში კალინინგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. 2007 წლის 23 მარტს ციხესიმაგრემ მიიღო რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ვალდაუს ციხესიმაგრე შედის კალინინგრადის ოლქის იმ სამ ციხესიმაგრეს შორის რომელიც მეტნაკლებად უკეთაა შემონახული. ესენია: ტაპიაუს ციხესიმაგრე გვარდეიესკში და გეორგენბურგის ციხესიმაგრე ჩერნიახოვსკში.
ისტორია
ოფიციალური ცნობა ციხესიმაგრე „ვალდოვის“ მშენებლობის შესახებ მოიპოვება 1258 წლიდან. ციხესიმაგრის აღნიშნული სახელწოდება მომდინარეობს ბალტო-სლავური სიტყვიდან „валдати“, რაც ნიშნავს „ფლობას“, აქედან გამომდინარე ვალდაუ შეიძლება ითარგმნოს როგორც „სამფლობელო “.
1264 წელს ტევტონთა ორდენის ხელისუფლების თხოვნით თავადებმა გზის ახლოს პირველი შუალედური ციხესიმაგრე ააგეს. აღნიშნულ ციხესიმაგრეში ჩერდებოდნენ ორდენის მომსახურე ხალხი, მღვდლები და სამხედროები.
1457 წელს ძველი შენობა გადააკეთეს ციხესიმაგრედ. იგი გამოიყენებოდა, როგორც ტევტონთა ორდენის დიდი მაგისტრის საზაფხულო რეზიდენცია.
1720 წელს აღმოსავლეთ პრუსიის მთავრობამ ციხესიმაგრე ვალდაუ გასცა იჯარით, რის შემდეგაც დაიწყო შიდა სივრცის გადაკეთება.
1858 წელს ციხესიმაგრეში განათავსეს სასოფლო სამეურნეო აკადემია, რომელიც 1870 წელს გადაკეთდა მასწავლებლის სემინარიად.
1945 წლიდან დღემდე, ციხესიმაგრე ვალდაუში სასოფლო-სამეურნეო სკოლაა განთავსებული. შენობის მარცხენა ფლიგელი გამოიყენება სასწავლებლის სტუდენტთა საერთო საცხოვრებლად.
აფხაზეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
აფხაზეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები გუნდი — რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებული აფხაზეთის ტერიტორიაზე არსებული ე.წ. აფხაზეთის რესპუბლიკის საფეხბურთო ნაკრები. გუნდი არ არის ფიფას და უეფას წევრი. ნაკრები თამაშობს ConIFA-ში. შესაბამისად გუნდი არ იღებს მონაწილეობას ფიფასა და უეფას მიერ ორგანიზებულ ტურნირებში.
ვალდაუს ციხესიმაგრე
ისტორია
კალინინგრადის ოლქის მთავრობის 2007 წლის 23 მარტის № 132 დადგენილების შესაბამისად ვალდაუს ციხესიმაგრემ მიიღო რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ამავე წელს რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სამსახურმა შენობა ავარიულად ცნო (არსებობდა სახურავის ჩამოშლის საფრთხე) და დახურა.
აფხაზეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
გუნდი 2014 წლის კონიფას მსოფლიო ჩემპიონატიზე მე-8 ადგილზე გავიდა. 2016 წელს ჩემპიონატი აფხაზეთში ჩატარდა, და აფხაზეთის ტრიმფითვე დასრულდა. ფინალში გუნდმა პენჯაბი დაამარცხა (ძირითადი დრო: 1-1, პენალტები: 7-6). გუნდმა კონიფას მსოფლიო თასზე 3-ჯერ იასპარეზა. ნაკრებში ყველაზე მეტი შეხვედრა ჩატარებული აქვს ალექსეი ბონდარენკოს — 21. ნაკრების საუკეთესო ბომბარდირიარუსლან შონია — 6 გოლი. გუნდის საშინაო არენაა — რესპუბლიკური სტადიონი. გუნდი კონიფას რეიტინგში მე-8 ადგილს იკავებს.
ვალდაუს ციხესიმაგრე
ისტორია
2010 წელს შენობა გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას, მაგრამ 2012 წლისათვის კუთვნილების საკითხი ჯერ კიდევ არ იყო დარეგულირებული. იგეგმება, რომ მფლობელის გარკვევისა და სარესტავრაციო სამუშაოების დასრულების შემდეგ ციხესიმაგრის მარცხენა ფლიგელში გაიხსნას ციხესიმაგრე ვალდაუს ისტორიის მუზეუმი, რომელიც ამჟამად ადგილობრივ საშუალო სკოლაშია განთავსებული.
აფხაზეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
რესურსები ინტერნეტში
რეიტინგი კონიფას საიტი
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთი
ვალდაუს ციხესიმაგრე
ისტორია
2014 წლის 14 ივნისს ვალდაუს ციხესიმაგრეს შეუსრულდა 750 წელი. იუბილესთან დაკავშირებით სოფელში არსებული მუზეუმის თანამშრომლებმა ნაგვისაგან გაათავისუფლეს ციხესიმაგრის სარდაფი და გამართეს შუა საუკუნეების ჭა, რომელიც ჯერ კიდევ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდშიც კი ამარაგებდა ციხესიმაგრეს წყლით. ციხესიმაგრეში იმართება ვაჭრობა. ვაჭრობის განსაკუთრებული სიამაყეა - სააფთიაქო საქმიანობა. ადრეულ წლებში ციხესიმაგრე ვალდაუს აფთიაქი მთელ პრუსიას ამარაგებდა ბალახეული წამლებით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კალინინგრადის ოლქში კატეგორია:კალინინგრადის ოლქის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ტევტონთა ორდენის ციხესიმაგრეები
რიფის ზურგრქოსანი
რიფის ზურგრქოსანი, ასევე ცნობილი ჰავაური სახელით, humuhumunukunukuāpuaokinaa (ˈhumuˈhumuˈnukuˈnukuˈwaːpuˈwɐʔə), ასევე როგორც Humuhumunukunukuapua'a ან უბრალოდ humuhumu, რომლის მნიშვნელობაა „რიფის ზურგრქოსანი ღორის მაგვარი დინგით“. (Rhinecanthus rectangulus) — სხივფარფლიანი თევზების სახეობა ზურგრქოსანისებრთა ოჯახიდან.
Synopsis Universae Philologiae
Synopsis Universae Philologiae (ლათინურიდან — ყველა ენის მიმოხილვა, ან მსოფლიო ენების მიმოხილვა/თავშეყრა) — შედარებითი ენათმეცნიერების ადრეული ნამუშევარი, რომელიც ეკუთვნის ჰირშბერგის (იელენია გურა) უნივერსიტეტის რექტორს გოტფრიდ ჰენსელს (Gottfried Hensel, Godofredus Henselius, 1687-1767). ნაშრომის სრული სათაურია: ''Synopsis universae philologiae: in qua: miranda unitas et harmonia linguarum totius orbis terrarum occulta, e literarum, syllabarum, vocumque natura & recessibus eruitur. Cum Grammatica, LL. Orient. Harmonica, Synoptice tractata; nec non descriptione Orbis Terr. quoad Linguarum situm & propagationem, mappisque geographico-polyglottis''. ნაშრომი გამოქვეყნებული იყო 1741 წელს ნიურნბერგში იოჰან ჰომანის კომისიის მიერ.