cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
47-ე საჯარო სკოლა
წმინდა ნინოს ეკლესია
სრულიად საქართველოს   კათოლიკოს   პატრიარქის,  უწმინდესისა  და  უნეტარესიის  ილია  II  ლოცვა-კურთხევით  ტაძრის  ქვედა   ნაწილის   წმ. ნანოს და წმ. მირიანის სახელი  ეწოდა. 1991 წლის 30  მარტს აქ პირველი  წირვა  შესრულდა. თბილისის 47-ე  სკოლაში   სხვადასხვა  დროს  ასწავლიდნენ  ამაგდარი   და სახელმოხვეჭილი  მასწავლებლები:  ალაქსანდრე  წერეთელი, თამარ  ჯავახიშვილი, აგრაფინა ჭავჭავაძე, თამარ კარბელაშვილი, სოლომონ  მრევლიშვილი, ვიქტორ   ტროე, ქართული   მათემატიკის  ერთ-ერთი  ფუძემდებელი   ანდრია რაზმაძე,  ანტონ  მუჯირი, აკაკი ფაღავა,   ეკატერინე ჯავრიშვილი, თამარ  დარახველიძე, ალექსანდრე გაჩეჩილაძე, თამარ ჩიხლაძე, ნიკო ცხვედაძე,  ლევან ღოღობერიძე, დიმიტრი სიდამონ-ერისთვი,  ელენე  მაყაშვილი, ბორის კანდელაკი  და  სხვ.
სკოლის მოსწავლეები
ვლადიმერ მაიაკოვსკის და, ილია  ჭავჭავაძის  და,  ელისაბედ თარხან-მოურავი  (მილანის  ოპერის ლასკალას პრიმადონა),  პოეტი მარიჯანი, ქართველი  მსახიობები:  თამარ ჭავჭავაძე, თამარ ციციშვილი,ქეთევან ჯაფარიძე,  ქართული  ქორეოგრაფიის  კორიფე  ნინო რამიშვილი, საბჭოთა  კავშირის  გმირები:  ვახტანგ ლეჟავა,  თენგიზ ჯაფარიძე, კომპოზიტორი ოთარ გორდელი, მერაბ კოსტავა, ზვიად გამსახურდია და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის საჯარო სკოლები
ბაქოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია (Собор Св. Николая Чудотворца) — რუსული მართლმადიდებლური ეკლესია, რომელიც შენდებოდა ბაქოში 1850 -1857 წლებში. დღესდღეობით ეკლესია დანგრეულია.
მშენებლობის დაწყებამდე
1818 წლამდე ბაქოში არ მდებარეობდა მუდმივი ეკლესია. იმავე წელს ბაქოს ერთ-ერთი მეჩეთი გადააქციეს მართლმადიდებლურ ეკლესიად. მეჩეთი რამდენიმე წლის განმავლობაში სამხედრო საწყობად გამოიყენებოდა. ამ შენობას თავდაპირველად უწოდეს წმინდა ნიკოლოზის მართლმადიდებლური ეკლესია. ეს ეკლესია პატარა და არატევადი იყო და ამიტომაც მალევე გაჩნდა აზრი ახალი მართლმადიდებლური ეკლესიის მშენებლობასთან დაკავშირებით.
1821 წლის 29 ივნისს ბაქოში ახალი ტაძრის მშენებლობა დაიწყო, რომლის თავმჯდომარედ დაინიშნა პოლკოვნიკი მელიქოვი. თავდაპირველად იდეა იყო ეკლესიის აგება ნაწილობრივ განადგურებულ შირვანშაჰთა სასახლეში. ამას დაუპირისპირდა კავკასიის უმაღლესი მთავარსარდალი, გენერალი ალექსი პეტრეს ძე იერმოლოვი იმ მიზეზით, რომ ეს სასახლე გამიზნული იყო სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული დაწესებულებებისთვის, რადგან აქ იყო განსაკუთრებით ფართო ტერიტორია.
1831 წლის იანვარში, ქალაქის მართლმადიდებლურმა მოსახლეობამ მიმართა ბაქოს მეთაურობას ახალი ეკლესიის მშენებლობასთან დაკავშირებით. ლეიტენანტი პოლკოვნიკ ისაევის მიერ შედგენილი საპროექტო და მშენებლობის შეფასებები, განსახილველად გაგზავნეს საქართველოს ეგზარქოს მეუფე იონასთან, რის შემდეგაც მათ მიიღეს დასამტკიცებლად კავკასიის უმაღლესი მთავარსარდალი, გენერალ-ლეიტენანტი ნიკიტა პანკრატიევი, სახაზინო სახლიდან საჭირო თანხების გასაცემად. მაგრამ უმაღლესმა ხელისუფლებამ უარი თქვა წინადადებებზე. თუმცა მოგვიანებით მაინც გადაწყდა ტაძრის აგება.
მშენებლობა
ტაძრის საზეიმო გახსნა მოხდა 1850 წლის 18 მარტს. პროექტის ავტორი იყო ბელოვი ტფილისის გუბერნიიდან. მთავარი არქიტექტორები ორი პონტიელი ბერძენი იყო - სიმონ გიტერი და ხარლამპი პალიტოვი. ტაძრის მშენებლობა დასრულდა 1857 წლის 28 ოქტომბერს. ტაძარი აკურთხეს 1858 წლის 4 მაისს. აკურთხა ისიდორემ (საქართველოს ყოფილი ეგზარქოსი, რომელიც თანამდებობას იკავებდა 1858 წლის 1 მარტამდე), წმიდა სინოდის, კიევისა და გალიჩის მიტროპოლიტმა.
თვისებები
ტაძარი დაახლოებით 45 მეტრის სიმაღლის იყო, აშენდა ჯვრის ფორმაში და ჩრდილოეთით ჰქონდა სამსხვერპლო და ორი ტახტი. აშენდა წმინდა ნიკოლოზის სახელით, მაგრამ მეორე სახელწოდებით მოიხსენიებდნენ როგორც „ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის დაცვას“. ლატერალი აშენდა 1887 წელს შემოწირულობების საშუალებით. გოლგოთას მთავარი გვირგვინის მთავარი ოთხთავიანი ხატი, შესრულებულია გ. პანინის მიერ 1853 წელს. უზარმაზარი ორსართულიანი იკონოსტაზი კაკლის ხისგან იყო დამზადებული. ხალიჩების ნამუშევრები დამზადდა ბაქოს „მაიერის სახელოსნოში“. სამსართულიან სამრეკლოზე ხუთი ზარი იყო. ტაძარი აშენდა ქართულ-ბიზანტიური სტილით, ოთხი ჯვრით, ხოლო ტაძრის შიდა მოცულობას შეეძლო 500 მლოცველის დატევა.
დანგრევა
ეკლესია დაანგრია საბჭოთა ხელისუფლებამ 1930 წელს.
𐊵
𐊵 — კარიული დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიული ასოები
The Night Siren
The Night Siren — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის 25-ე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2017 წლის 25 მარტს, ლეიბლზე Inside Out Music. ალბომში წარმოდგენილია თანამშრომლობა მუსიკოსებთან მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან.
დისკში შეტანილი მასალის ნაწილი დაწერილი იყო წინა ალბომის, Wolflight-ის შექმნის პერიოდში.
სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის ალბომები კატეგორია:სტივ ჰეკეტის ალბომები კატეგორია:Inside Out Music-ის ალბომები
პრატაპოლისი
პრატაპოლისი (Pratápolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პასუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 807 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.86 კმ²-ზე. ფართობი 215 516 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფარულთავიანი კუები
ფარულთავიანი კუები (Cryptodira) — ქვეწარმავლების რიგი კუების ქვეკლასისა. მათი ჯავშანი შედგება ძვლოვანი ფირფიტებისაგან, რომლებიც დაფარულია რქოვანი ფარებით. შეუძლიათ თავი კისერთან ერთად დამალონ ჯავშანში. აერთიანებს 30 გვარის 140 სახეობას (ყველა თანამედროვე კუს სახეობების 2/3-მდე), რომლებიც ერთიანდებიან 6 ოჯახში: საკუთრივ მტკნარი წყლის კუები (Emididae), ცინოსტერნები (Kinosternidae), კაიმანისებრი კუები (Chelydridae), მექსიკური კუები (Dermatemydidae, 1 სახეობა ცენტრალურ ამერიკაში), დიდთავა კუები (Platysternidae, 1 სახეობა — დიდთავა კუ) და საკუთრივ ხმელეთის კუები (Testudinidae). ზოგიერთი ზოოლოგი ფარულთავიანი კუებს ქვერიგად გამოყოფს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კუები
ქვიშხეთის მეორე ნაეკლესიარი
ქვიშხეთის მეორე ნაეკლესიარი, წმინდა მარინეს ეკლესია — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთის ჩრდილო-დასავლეთ უბანში, ქვიშხეთ-ბეღლეთის გზის პირას, სასაფლაოზე. დანგრეულია, შემორჩენილია 2,4 მეტრის სიმაღლის დასავლეთის კედელი, საკურთხევლის კონტური და ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხის ნაწილი. დარბაზული ეკლესია ნაგები იყო რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის კედელი უშუალოს ერწყმის გრძივ კედლებს.
სან-ბენტუ (პარაიბა)
სან-ბენტუ (São Bento) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატოლე-დუ-როშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 879 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 124.41 კმ²-ზე. ფართობი 248 200 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
სოლანჟ ჟმაიელი
სოლანჟ ჟმაიელი (صولانج الجميل; 1949, ბეირუთი) — ლიბანელი პოლიტიკური მოღვაწე, ქათაიბის პარტიული ხელმძღვანელობის წევრი, 2005 წლიდან 2008 წლამდე ლიბანის პარლამენტის წევრი. პრეზიდენტად არჩევიდან სამ კვირაში მოკლული ბაშირ ჟმაიელის ქვრივი და ნადიმ ჟმაიელის დედა.
ბიოგრაფია
სოლანჟ ჟმაიელი დაიბადა 1949 წელს ბეირუთელი ექიმის, ლეონ ტუტუნჟის ოჯახში, რომელიც იყო პოლიტიკური პარტია ქათაიბის წევრი და პიერ ჟმაიელის მომხრე. ექიმ ტუტნჟს ოჯახს რეგულარულად სტუმრობდა ბაშირ ჟმაიელი, რომელსაც სოლანჟი პრაქტიკულად ბავშვობიდან იცნობდა.
სოლანჟ ტუტუნჯი მხარს უჭერდა მემარჯვენე ქრისტიანულ, ნაციონალისტურ და ანტიკომუნისტურ შეხედულებებს. 15 წლის ასაკში გაწევრიანდა პარტია ქათაიბში და თანდათან დაწინაურდა ფალანგის პარტიული აქტივის ხაზით.
1977 წელს ლიბანის სამოქალაქო ომის დროს სოლანჟ ტუტუნჟი ცოლად გაჰყვა ბაშირ ჟმაიელს, რომელიც ამ დროისათვის ხელმძღვანელობდა ფალანგისტურ მილიციასა და ლიბანის შეიარაღებულ ძალებს. გათხოვების შემდეგ მიიღო გვარი ჟმაიელი და მარონიტული აღმსარებლობა. გახდა ჟმაიელების ოჯახური დინასტიის წარმომადგენელი.
საოლანჟისა და ბაშირის ოჯახური ცხოვრება ატარებდა ომის ბეჭედს და ამიტომ იგი განვითარდა დრამატულად და ტრაგიკულად. მათი პირველი შვილი მაია, რომელიც დაიბადა 1978 წელს, დაიღუპა წლინახევრის ასაკში ბაშარის მანქანაში ასაფეთქებელი მოწყობილობის ამოქმედების შედეგად.
ამავე 1980 წელს დაიბადა მეორე გოგო იუმნა, ხოლო 1982 წელს კი შეეძინა ბიჭი ნადიმი. ნადიმის დაბადებიდან რამდენიმე თვეში, იმ დროისათვის ლიბანის ჯერ კიდევ არჩეული პრეზიდენტი ბაჟირ ჟმაიელი დაიღუპა ტერაქტის შედეგად.
მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ სოლანჟ ჟმაიელმა გამოაცხადა, რომ აგრძელებს ფალანგისტი „მუდმივი პრეზიდენტის“ საქმეს. მან დააარსა და სათავეში ჩაუდგა ბაშირ ჟმაიელის ფონდს. იგი იცავდა ქათაიბში ტრადიციულ ფალანგისტურ ხაზს ბაშირისა და პიერის სულისკვეთებით.
სირიის მიერ ლიბანის ოკუპაციის პერიოდში სოლანჟ ჟმაიელი იმყოფებოდა ოპოზიციაში და ითხოვდა სირიის ჯარების გასვლას ლიბანის ტერიტორიიდან და ქვეყნის სუვერენიტეტის აღდგენას. მონაწილეობდა საპროტესტო აქციებში, სიტყვით გამოდიოდა ანტისიურიულ მიტინგებზე. მკვეთრად აკრიტიკებდა ქათაიბის იმჟამინდელ ხელმძღვანელობას, განსაკუთრებით ქარიმ პაკრადუნის, პროსირიული პოზიციისა და ჟმაიელის მოწოდების ღალატის გამო. სოლანჟ ჟმაიელი უფრო რადიკალური გამოსვლებით ხასიათდებოდა, ვიდრე მისი მაზლი ამინ ჟმაიელი, რომელიც ამ პერიოდისათვის ლიბანის ფალანგის ტრადიციონალისტებს ხელმძღვანელობდა. სოლანჟის მკვეთრ გამოსვლებს ადარებდნენ სერტრიდა ჯააჯაას გამოსვლებს, რომლის მეუღლეც სამირ ჯააჯააც პატიმრობაში იყო.
ახლო აღმოსავლეთისა და საერთაშორისო პოლიტიკაში სოლანჟ ჟმაიელი პროდასავლური პოზიციებით გამოირჩეოდა. 2003 წელს მან მხარი დაუჭირა აშშ-ის შეჭრას ერაყში და მას ისტორიული ნაბიჯი უწოდა ტერორიზმის წინააღმდეგ ბრძოლის, თავისუფლებისა და დემოკრატიისათვის.
სოლანჟ ჟმაიელი მიესალმა 2005 წლის კედრების რევოლუციას, რომლის შემდეგ სირიის ჯარები გავიდნენ ლიბანის ტერიტორიიდან. 2005 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს იგი აირჩიეს ლიბანის პარლამენტის წევრად დედაქალაქის საარჩევნო ოლქიდან. 2009 წლის არჩევნებში მოხსნა საკუთარი კანდიდატურა თავისი შვილის, ნადიმ ჟმაიელის სასარგებლოდ.
პარტია ქათაიბში სოლანჟ ჟმაიელი იცავს ხისტ ფალანგისტურ ხაზს, როგორც ბაშირ ჟმაიელის მემკვიდრეობის მცველი. ბაშირისა და სოლანჟის შვილები: იუმნა ჟმაიელი და ნადიმ ჟმაიელი ასევე ქათაიბის მნიშვნელოვანი პოლიტიკური ფიგურები არიან.
2017 წლის ოქტომბერში, ბაშირ ჟმაიელის მკვლელობიდან 35 წლის შემდეგ მისი მკვლელი გაასამართლეს, როგორც სოლანჟმა განაცხადა, რომ იგი ამას ელოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ლიბანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ჟმაიელის ოჯახი კატეგორია:ლიბანის პარლამენტის წევრები
მატელანდია
მატელანდია (Matelândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფოს-დუ-იგუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 078 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.13 კმ²-ზე. ფართობი 639 746 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სამხრეთის პარკი
სამხრეთის პარკი (South Park) — ამერიკული ანიმაციური სიტკომი, შექმნილი ტრეი პარკერის და მეტ სტოუნის მიერ სატელევიზიო არხ Comedy Central-ისთვის. მისი მთავარი პერსონაჟები არიან ბიჭები, სტენ მარში, კაილ ბროფლოვსკი, კენი მაკ-კორმიკი და ერიკ კარტმენი. სერიალში აღწერილია მათი თავგადასავლები კოლორადოში. ისევე, როგორც სერიალ სიმფსონების პერსონაჟების შემთხვევაში, სამხრეთის პარკშიც განმეორებადი პერსონაჟების მთელი რიგი ჩნდება. სერიალი ცნობილი უხეში გამონათქვამებით, შავი იუმორით, სატირულ-სიურრეალისტური იუმორით.
სქოლიო
კატეგორია:1990-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:ანიმაციური სიტკომები
𐊶
𐊶 — კარიული დამწერლობის ასო.
ბალახნის ქრისტეშობის ტაძარი
ბალახნის ქრისტეშობის ტაძარი (Храм Рождества Христова) — მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის ქალაქ ბალახნაში. დაარსებულია 1620 წელს. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ისტორია
XVI-XVII საუკუნეებში აღნიშნულ ადგილზე მდებარეობდა შობის დედათა მონასტერი, რომელიც გაუქმდა 1764 წელს. ამ ადგილზე ძეგლი პირველად მოიხსენიება 1620 წელს. მისი ამშენებლი იყო მღვდელი ალექსი. ჩანაწერთა წიგნში 1674-1676 წლებში მოიხსენიება კიდევ ერთი ქვის სამონასტრო კომპლექსი, რომელიც ჯერ არ ყოფილა ნაკურთხი. სამონასტრო მიწაზე აგებული პირველი ტაძრის მფარველი და მზრუნველი იყო მოსკოვის მიძინების ტაძრის წინამძღვარი კონდრატ ილინი.
საბჭოთა მმართველობის პერიოდში ეკლესია დახურეს. 1937 წელს ეკლესიის დახურვის შემდეგ ტაძრის შენობაში განათავსეს ბალახნის საქალაქო ბაზრის საწყობი, რომელიც შენობიდან გაიტანეს მხოლოდ 1988 წელს. ეკლესიის აღორძინება დაიწყო 1989 წელს. აღსდგა ღვთისმსახურება და ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები და ტაძრის კეთილმოწყობა.
ტაძარი ქალაქის მთავარი საკულტო ნაგებობაა, რომლის წინამძღვარიც ხელმძღვანელობს ბალახინის სამრევლოს. ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, სადაც ასევე სწავლობენ სამების ეკლესიის მრევლის ბავშვები. 2010 წლის აგვისტოდან ყოველთვიურად გამოდის გაზეთი „Православный вестник“.
არქიტექტურა
ტაძარი ხუთგუმბათიანია, აქვს კუბის ფორმა. საკურთხეველი ორი აქვს.
სამრეკლოც ააშენეს ეკლესიასთან ერთად XVII საუკუნის შუა წლებში, დაანგრიეს 1931 წელს. 2011 წელს ააგეს სამრეკლო.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
საქაშეთის მეორე ყორღანი
საქაშეთის მეორე ყორღანი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საქაშეთში, ადგილ ხატინათხაზე. არქეოლოგიური ძეგლი თარიღდება ბრინჯაოს ხანით. ყორღანი ქვაყრილიანია, მისი დიამეტრი 40 მეტრია, სიმაღლე კი 2 მეტრი. ყორღანი ცუდად არის დაცული.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სახალხო გვარდიელი
სახალხო გვარდიელი — სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბის ორგანო. გამოიცემოდა თვეში ორჯერ. პირველი ნომერი გამოიცა 1920 წლის 12 დეკემბერს, გვარდიის დღეს. უკანასკნელი ნომერი კი რუსეთ-საქართველოს 1921 წლის ომის მიმდინარეობისას, 1921 წლის 15 თებერვალს. სულ გამოიცა ხუთი ნომერი. ჟურნალის ფასი თავდაპირველად 50 მანეთი იყო, ბოლოს კი 100. ჟურნალის პირველი ნომერი ეძღვნებოდა 1917 წლის 12 დეკემბერს გვარდიის მიერ თბილისის არსენალის აღებას და ზოგადად გვარდიის მნიშვნელობას. ჟურნალში იბეჭდებოდა სამხედრო-პოლიტიკური ხასიათის სტატიები, მხატვრული ნაწარმოებები, მათ შორის გალაკტიონ ტაბიძის ლექსები, წარმოებულ ომებში დაღუპულ სახალხო გვარდიელთა ფოტოები და მათი მოკლე ბიოგრაფია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
მთვარის კურდღელი
აზია
ბუდისტურ ჯატაკას კრებულში ამბავი 316 მოგვითხრობს, რომ მაიმუნმა, წავმა, ტურამ და კურდღელმა სავსე მთვარის დღეს გადაწყვიტეს ქველმოქმედების გაწევა დიდი ჯილდოს მოლოდინში. მათთან მოხუცი მივიდა საჭმლის სათხოვნელად. მაიმუნმა მისთვის ხეებიდან ხილი, წავმა თევზი შეაგროვა, ხოლო ტურამ იპოვა ხვლიკი და ქვაბი ხაჭოთი. კურდღელმა, რომელმაც მხოლოდ ბალახის შეგროვება იცოდა მოხუცს საკუთარი ხორცი შესთავაზა და ცეცხლში ჩახტა, მაგრამ კურდღელი არ დაიწვა. მოხუცი სამოთხის მეფე საქრა აღმოჩნდა, მან გააოცა კურდღლის კეთილშობილებამ და მან მისი გამოსახულება მთვარეზე დახატა ყველას სანახავად. ლეგენდის თანახმად, კურდღლის გამოსახულებას დღესაც კვამლი ასდის. კურდღელი ბუდისტურ წმინდანად ითვლება. მსგავსი მითი იაპონიაში, კორეაში და აზიის სხვა ქვეყნებშიც.
ვიეტნამში ლეგენდა ნეფრიტის კურდღელზე შემოდგომის ფესტივალებთან ასოცირდება. მთვარის კურდღელი, მთვარის ქალბატონი და მთვარის კაცი კუოი დღესასწაულის სიმბოლოები არიან, ფესტივალის დღეს ისინი დედამიწაზე ჩამოდიან და ბავშვებს საჩუქრებს და მთვარის ნამცხვრებს ურიგებენ.
ჩრდილოეთი და სამხრეთი ამერიკა
ღმერთი კეცალკოატლი ჯერ კიდევ ადამიანის ფორმაში დედამიწაზე მოგზაურობდა, ძალიან მოშივდა, მაგრამ საჭმელს ვერ პოულობდა და ეგონა, რომ მოკვდებოდა. მის გადასარჩენად კურდღელმა ღმერთს თავისი ხორცი შესთავაზა. ამისთვის მადლიერმა კეცალკოატლმა კურდღელის გამოსახულება მთვარეზე დახატა.
სხვა ლეგენდის თანახმად მზის შესაქმნელად თავმდაბალი ღმერთი ნახახუაცინი შეუყოვნელად დაიწვა ცეცხლში, მდიდარი ღმერთი ტეკიცტეკატი კი შეუშინდა ასეთ ბედს და ოთხჯერ შეყოვნდა სანამ თავისი თავი დაწვა. ღმერთებმა გადაწყვიტეს, რომ მშიშარა ტეკიცტეკატა არ უნდა კაშკაშებდეს ნახახუაცინივით და მთვარის შუქი კურდღლის გამოსახულებით დაფარეს. სხვა ვერსიით ტეკიცტეკატამ მთვარის ფორმის მისაღებად თავი კურდღლის ფორმაში გაწირა და მთვარეზე მისი ჩრდილი ჩანს.
ჩრდილოეთი ამერიკის ჩრდილოეთით, კანადის და აშშ-ს ჩრდილოეთით მცხოვრებ ტომებში გავრცელებულია სხვა ისტორია. პატარა კურდღელს მთვარეზე დაჯდომა მოუნდა, მის დახმარებაზე მხოლოდ წერო დათანხმდა. წერო მთვარემდე მისაღწევად გაიწელა და გრძელი ფეხები მის შემდეგ გაუჩნდა. ასადგომად და მთვარეზე დასაჯდომად კურდღელმა სისხლიანი თათი წეროს თავზე დადო, რის შემდეგაც წეროს თავზე წითელი წერტილი აქვს. უღრუბლო ღამეს დღესაც ჩანს მთვარეზე აყვანილი კურდღელი.
წყაროები
კატეგორია:აზია კატეგორია:ფოლკლორი
Ҽ̆
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Ҽ“-სა და „ბრევისი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
იტამოჟი
იტამოჟი (Itamogi) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 349 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.47 კმ²-ზე. ფართობი 243 687 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
𐊷
𐊷 — კარიული დამწერლობის ასო.
სან-ჟოზე-დუ-ბრეჟუ-დუ-კრუსი
სან-ჟოზე-დუ-ბრეჟუ-დუ-კრუსი (São José do Brejo do Cruz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 157 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატოლე-დუ-როშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 684 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.66 კმ²-ზე. ფართობი 253 019 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
დავით გოქაძე
დავით გოქაძე (დ. 12 აპრილი, 1964, ზესტაფონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მექანიკა-მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტი. 1981-1989 მუშაობდა საავიაციო გაერთიანებაში. 1989-1992 წლებში ეწეოდა ბიზნესსაქმიანობას, კერძოდ იყო კოოპერატივ „სინათლის“ თავმჯდომარე. 1992-1995 იყო მისი საქმეთა მმართველი.
1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. იყო ადამიანის უფლებათა და ეროვნულ უმცირესობათა საკითხების კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, აგრეთვე ცხინვალის რეგიონის პრობლემების შემსწავლელი დროებითი საპარლამენტო კომისიის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ზესტაფონში დაბადებულები
სან-ჟუან-ბატისტა-დუ-გლორია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 887 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.57 კმ²-ზე. ფართობი 547 908 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნიკა მგელაძე
ნიკა მგელაძე (დ. 20 დეკემბერი, 1985, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ბათუმის „დინამოს“ ცენტრალური მცველი, ასევე შეუძლია საყდენი ნახევარმცველის პოზიციაზე თამაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:გაგრას ფეხბურთელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის ფეხბურთელები კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:განგჟდაის ბანგას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი
დავით კინწურაშვილი
დავით კინწურაშვილი (დ. 14 ივლისი, 1978 თბილისი) — ქართველი დირიჟორი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1996 წელს დაამთავრა თბილისის III მუსიკალური სასწავლებელი, 2002 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (გუნდის დირიჟორობა).
2000-2002 წლებში იყო ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთობლივი ესპანურ-ქართული გუნდის „Cantus Choralis“ სამხატვრო ხელმძღვანელი. 2000-2002 წლებში თბილისის კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტის დოცენტი. 2006 წელს მოიპოვა მიუნხენის მუსიკისა და თეატრის Hohschule-ს საორკესტრო დირიჟორის დიპლომი, ხოლო 2008 წელს საორკესტრო დირიჟორის მაგისტრის ხარისხი. 2011 წელს ლატვიის კულტურის აკადემიის კულტურისა და მედიის მენეჯმენტის მაგისტრის წოდება. 2009-2011 წლებში იყო ჰამბურგის მუსიკალური და თატრალური უმაღლესი აკადემიის საორკესტრო სადირიჟორო ფაკულტეტის სტუმარი-სტუდენტი, პედაგოგი ქრისტოფ პრიკისი. ამავე წლიდან მუშაობდა ჰამბურგის კონსერვატორიაში სასწავლო პროექტ GUS-ის ფარგლებში საორკესტრო სადირიჟორო ფაკულტეტის მუსიკალურ პროექტებზე, მათ შორის: „ოპერა ყველა ბავშვს“, ფესტივალი „ჟღერა და სივრცე“, პროფესორ ბ. ვაილის ასისტენტი, ახორციელებდა ფესტივალის მენეჯმენტსა და მარკეტინგს. მასტერკლასები გაიარა 2007, 2009, 2010 წლებში პროფესორებთან: კ. მაზურთან, დ. ბოსტოკთან, ქ. პრიკისთან. უდირიჟორა: მიუნხენის, ინგოლშტადტის, ბავარიის, კანადის, შვეიცარიის, ვენის, ჰამბურგის სიმფონიურ ორკესტრებსა და საოპერო სპექტაკლებს. 2010-2014 წლებში იყო მიუნხენის ელიზაბეთ გასტის ხელოვნების ფონდის მუსიკალური ხელმძღვანელი, მიუნჰენის „ბავარიის საბავშვო და ახალგაზრდული ფილარმონიის ორკესტრისა და გუნდის“ პროექტების ავტორი და ხელმძღვანელი. 2013 წლიდან თბილისის კონსერვატორიის მუსიკალური მენეჯმენტის ფაკულტეტის პედაგოგი („Basic of Management“, „Music Management“). 2014 წლიდან იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. ატარებს მასტერკლასებს: თბილისის კონსერვატორიაში, თბილისის გოეთეს ინსტიტუტში. შეასრულა შემდეგი რეპერტუარები საქართველოში: ჰაიდნი ორატორია „სამყაროს შექმნა“ (2015), ოთარ თაქთაქიშვილი „მინდია“, ვერდი „აიდა“, „ტრუბადური“, „ბალ-მასკარადი“, „რიგოლეტო“, „ნაბუკო“, დონიცეტი „დონ პასკუალე“, ლეონკავალო „ჯამბაზები“ (ყველა საკონცერტო შესრულება), მოცარტი „ჯადოსნური ფლეიტა“. რეპერტუარი შესრულებული უცხოეთში: როსინი „კონკია“, ვაგნერი „მფრინავი ჰოლანდიელი“, გლუკი „ალცესტა“, ბრუკნერი სიმფონია №9. მონაწილეობდა ფესტივალში: თბილისის „საახალწლო ფესტივალი“, „ზამთრის აკადემია“, ჰამბურგის წმინდა იაკობის საკათედრო ტაძარში მიუნხენის ქართულ გუნდთან „იბერი“. 2014-2016 წლებში იყო თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის პროფესიული სახელმწიფო თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი დირიჟორები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
ოტო ჰერმან ფონ ლოსოვი
ოტო ჰერმან ფონ ლოსოვი (Otto Hermann von Lossow; დ. 15 იანვარი, 1868, ჰოფი — გ. 25 ნოემბერი, 1938, მიუნხენი) — გერმანელი სამხედრო მაღალჩინოსანი ოსმალეთის გერმანულ შტაბში პირველი მსოფლიო ომის დროს. საქართველოს დამოუკიდებლობის ერთ-ერთი მთავარი იდეოლოგი გერმანელთა მხრიდან 1918 წლის მაისში.
ბიოგრაფია
დაიბადა ბავარიაში, არისტოკრატიულ ოჯახში. 1886-1888 წლებში იღებდა განათლებას მიუნხენის სამხედრო აკადემიაში. 1900-1901 წლებში მონაწილეობა მიიღო იჰეტუანების აჯანყების ჩახშობაში ჩინეთში. 1908 წელს გახდა მაიორი და 1910 წლამდე მუშაობდა პრუსიის დიდ გენერალურ შტაბში. 1911 წელს მიდის ინსტრუქტორად ოსმალეთში და ასწავლის ადგილობრივ სამხედრო აკადემიაში, ასევე წევრია, ადგილობრივი გენერალური შტაბის. 1912-1913 წლებში თურქული ქვეითი დივიზიის მეთაურის რანგში იღებს მონაწილეობას ბალკანეთის ომში. მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ ჯერ იბრძოდა დასავლეთის ფრონტზე, 1915 წლიდან კი კონსტანტინოპოლში გადაიყვანეს სამხედრო ატაშედ. 1916 წელს აიყვანეს გენერალ-მაიორის რანგში და დანიშნეს გერმანიის სამხედრო რწმუნებულად კონსტანტინოპოლში, რის შემდეგაც მის პირდაპირ მოვალეობაში შედიოდა ბერლინის ინფორმირება თურქეთის სამხედრო-პოლიტიკური მდგომარეობის შესახებ. ოტო ფონ ლოსოვი გერმანელი სამხედრო მაღალჩინოსნების იმ კატეგორიას მიეკუთვნებოდა, რომლებიც კავკასიას ოსმალეთის გავლენის ზონად მიიჩნევდნენ რუსეთის დამარცხების შემდეგ და მისთვის დათმობას აპირებდნენ. თუმცა მას შემდეგ, რაც ის კარგად გაეცნო ვითარებას, თურქეთის აგრესიული მისწრაფებების მოთოკვას დაუჭირა მხარი. ლოსოვი ცდილობდა კავკასიელებსა და თურქებს შორის მოლაპარაკებებში ჩართვას ტრაპიზონისა და ბათუმის კონფერენციებზე, რასაც თურქები ყველა მეთოდით ეწინააღმდეგებოდნენ. ასეთ ფონზე ლოსოვი ღიად კავკასიის დამოუკიდებლობის მომხრეთა რიგებში გადავიდა და გერმანული ჯარების კავკასიაში გაგზავნას დაუჭირა მხარი. უშუალოდ აწარმოებდა მოლაპარაკებებს 1918 წლის მაისში კავკასიური წარმომადგენლობის მეთაურ აკაკი ჩხენკელთან და მისი მხარდაჭერით გამოაცხადეს სოციალ-დემოკრატებმა საქართველოს დამოუკიდებლობა 1918 წლის 26 მაისს თბილისში. ამ მოვლენიდან მალე ფონ ლოსოვი გერმანიაში გაიწვიეს და ომის ბოლომდე სამხედრო სამსახურში რჩებოდა. გერმანიაში რევოლუციისა და კაიზერის გადაგდების შემდეგ უნდობლად ეკიდება ვაიმარის რესპუბლიკას და სიმპათიას ამჟღავნებს რევიზიონისტული ძალების, მათ შორის ბავარიაში, ჩამოყალიბების პროცესში მყოფი ნაციონალ-სოციალისტური პარტიის მიმართ. 1921 წელს ინიშნება ბავარიის კომენდანტად. 1923 წელს მიუნხენში ჰიტლერის პუტჩის დროს, ფონ კართან და ფონ ზაისერთან ერთად, ბავარიის მმართველ ტრილორია ფილიპე ლოსოვი ოტო ფონ უმვირატს მიეკუთვნება. პირველ ეტაპზე ის 251 მხარს უჭერდა პუტჩს, თუმცა ბოლოს დაუპირისპირდა მას და ჩახშობაში მიიღო მონაწილეობა. პუტჩის დამარცხების შემდეგ გერმანიის ხელისუფლებამ ოტო ფონ ლოსოვი, როგორც არასაიმედო პირი, გაათავისუფლა როგორც ბავარიის კომენდანტის თანამდებობიდან, ასევე, მთლიანად არმიიდან. იგი ჰიტლერის პროცესზეც იყო დაბარებული, თუმცა ბრალი არ წარუდგენიათ. 1924 წლიდან მთლიანად წავიდა საჯარო ცხოვრებიდან. ცოტა ხნით თურქეთში ცხოვრობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1868 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები
𐊸
𐊸 — კარიული დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიული ასოები
ჟაკუი
ჟაკუი (Jacuí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 502 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.33 კმ²-ზე. ფართობი 409 229 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პაწია თაგვი
პაწია თაგვი (Micromys minutus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი თაგვისებრთა ოჯახისა, ამავე დასახელების გვარის ერთადერთი წარმომადგენელი.
მისი სხეულის სიგრძეა 7 სმ, კუდი დაახლოებით სხეულის სიგრძისაა. თავი დამოკლებულია, დინგი წინიდან დაბლაგვებული, ყურები შედარებით მცირე ზომის და მომრგვალებული. ბეწვი ხშირი და რბილი. ზურგი მოყვითალო ან მოწითუროა, იშვიათად შემოსაზღვრულია თეთრი (ზოგჯერ მოყვითალო-რუხი) მუცლით და ფეხების შიდა ნაწილებით. აქვს მოძრავი კუდი, შეუძლია მისი მცენარეთა ღეროებზე შემოხვევა.
იკვებება სხვადასხვა თესლებითა და მწერებით. ზამთრისთვის მცირე მარაგებსაც აკეთებს. წელიწადში სამჯერ შობს 5–8 (12-მდე) ნაშიერს. მაკეობა 21 დღე გრძელდება. სქესობრივ სიმწიფეს მიმდინარე წელსვე აღწევენ. რიცხობრიობა ჩვეულებრივ არც ისე მაღალია, მაგრამ ცალკეულ წლებში შესაძლოა, შესამჩნევად მოიმატოს. პაწია თაგვს ზიანის მოტანა შეუძლია მარცვლეული კულტურებისთვის. არის ტაიგის (ტკიპისმიერი) ენცეფალიტის, ლეპტოსპიროზის, ლიმფოციტური ქორიომენინგიტის, ტულარემიის გამომწვევთა ბუნებრივი მატარებელი.
შეტანილია საქართველოს წითელ ნუსხაში.
სქოლიო
კატეგორია:პაწია თაგვი კატეგორია:საქართველოს წითელ წიგნში შეტანილი ცხოველები
ალექსანდროვკა (იალოვენის რაიონი)
ალექსანდროვკა (Alexandrovca) — სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 40 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 759 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იალოვენის რაიონის სოფლები
უფლისციხის სადა ოთახი
უფლისციხის სადა ოთახი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხის შიდა ქალაქის შუა უბნის ჩრდილო საზღვარზე. თარიღდება ელინისტური ხანით. სადა ოთახი მიეკუთვნება კლდეში ნაკვეთი ანსამბლის ძირითადად ნაგებობებს. შედგება ორი ნაწილისგან: ღია, კამაროვანი დარბაზისა (6x5,8 მეტრი; სიმაღლე 6 მეტრი) და მის უკან მდებარე დაბალი, ბრტყელჭერიანი ოთახისაგან (5x5 მეტრი; სიმაღლე 3,3 მეტრი). ნაგებობა მთლიანად კლდეშია ამოკვეთილი. დაზიანებულია: დანგრეულია ფასადი, დარბაზის კამარის მნიშვნელოვანი ნაწილი და ოთახის სამხრეთ კედელი. დარბაზის გადარჩენილი ნაწილები დაბზარული და გამოფიტულია შენობა მრავალჯერ გადაუკეთებიათ: კლდის კედლებში უხეშად ამოუკვეთიათ თაროები და თახჩები, იატაკში — სხვადასხვა დანიშნულების ორმოები და ბუდეები, სხვადასხვა დროს ჩაუშენებიათ ქვის კედლებიც. XVl-XVll საუკუნეების ნაგებობა საფუძვლიანად გადაუკეთებიათ. რეკონსტრუქციის დროს სადა ოთახის ღია დარბაზი ორ სართულად გაუყვიათ, რისთვისაც დარბაზის განივ კედლებში ამოუკვეთიათ ხის კოჭების ჩასადგმელი ბუდეები. ქვევით, კლდიდან გამოწეული საფასადო კედლებით გაუმართავთ ოთახი, მეორე სართულზე კი — ლოჯია და აივანი. ნაგებობისათვის დამახასიათებელია ფორმების გეომეტრიული სიზუსზე, კლდის ზედაპირის ფაქიზი დამუშავება, სისადავე. გარედან იგი მხოლოდ დარბაზის ღია კამარითაა გამოვლენილი, მისი მოცულობა კი კლდის მასივშია შეტანილი. კამაროვანი დარბაზი დამხრობილია სამხრეთისკენ. დგას ეზოს პირას. ეზო საერთოა სადა ოთახის მომიჯნავე წითელი ოთახისა და მათ პირდაპირ მდებარე ამჟამად დანგრეული კომპლექსისთვის. ეზო ჩაღრმავებულია, შემოსაზღვრულია კლდის კედლებით, რომელსაც გასდევს ფაქიზად დამუშავებული, დასაჯდომად განკუთვნილი ცოკოლი. ეზოში შესვლა შეიძლებოდა მთავარი ქუჩიდან, მოკლე კლდეკარის გავლით. ნაგებობის კომპლექსში დაცულია უფლისციხის კომპლექსისთვის ერთ-ერთი მეტად მნიშვნელოვანი დეტალი — ფასადის დასავლეთ მხარეს არქეოლოგიური გათხრების დროს გამოვლენილი ყვითელი ქვის პროფილირებული ბაზისი (იგი დევს თავდაპირველ ადგილას — ცოკოლში, მისთვის განკუთვნილ კუთხეში), რაც გვაფიქრებინებს, რომ ღია დარბაზების ფასადები მოპირკეთებული ყოფილა ყვითელი ქვით და მორთული მონუმენტური, არქიტექტურული ფორმებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:უფლისციხე
იქისუს ციხე
იქისუს ციხე — ციხე თუქეთში, სოფელ ოვუნდუში. თორულიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 10 კმ-ში, იქ სადაც მდინარე იქისუ, იგივე ყარამუსტაფას, იგივე დიპოტამოსის მდინარე ხარშიტს უერთდება, თანამედროვე სოფელი ოვუნდუა. სოფელის ცენტრში გამავალი მდინარის მარჯვენა მხარეს, როგორც ზემოთაც აღინიშნა, ოვუნდუს ციხეა. მის საპირისპიროდ, მდინარის მარცხენა მხარეს კი იქისუს ციხე. მისთვის ციხის მშენებლებს მეტად ხელსაყრელი ადგილი შეურჩევიათ. ნაგებობა მაღალ წოწოლა კლდის თავზე დაუშენებიათ. იგი ოთხივე მხრივ ფაქტიურად მიუვალია. ერთადერთი შედარებით საკმაოდ რთული მისადგომი სამხრეთ აღმოსავლეთიდან აქვს. ნაგებობა ისეა შერწყმული კლდოვან რელიეფთან, რომ თითქმის შეუმჩნეველია და მთის კლდოვანი შვერილის შთაბეჭდილებას ტოვებს სივრცეში. დღეისათვის შემორჩენილია მისი ჩრდილოეთი კედელი, რომლის მაქსიმალური სიმაღლე 6-7 მეტრს აღწევს. დანარჩენი გალავნის კედლები საძირკვლების დონემდეა მორღვეული. ემჩნევა ნგრევისა და აღდგენის კვალი. ციხის ძირითადი ნაწილი ნაგები ყოფილა კვადრატული ფორმის დამუშავებული ქვებით, წესიერი წყობით კირხსნარზე. ეს ნაგებობაც ოვუნდუს ციხე კოშკის მსგავსად, ადგილობრივთა აშენებული უნდა იყოს. ჩანს მისი მოგვიანო ეპოქებშიც გამოყენების კვალიც. იგი ოვუნდუს ციხესთან ერთად აკონტროლებდა გუმუშხანე ბაიბურთისაკენ თუ შირან ერზიჯანისაკენ მიმავალ გზებს. მათ შორის ის განსხვავებაა მხოლოდ, რომ ოვუნდუს ციხე ზედ გზაზეა, ხოლო იქისუს კი ოდნავ ზემოთ და იქედან დაჰყურებს გზასაც და ციხესაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
მედიანეირა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 817 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 127.21 კმ²-ზე. ფართობი 328 732 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
არბოს ქუჩა
არბოს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); დავით გურამიშვილის გამზირიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ყოფილი მე-9 ქუჩას არბოს ქუჩა 1948 წელს ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
Look Sharp! (როქსეტის ალბომი)
Look Sharp! — შვედური პოპ-როკ დუეტ როქსეტის მეორე ალბომი, გამოსული 1988 წლის 21 ოქტომბერს. მას საერთაშორისო წარმატება ხვდა წილად. ალბომი საერთაშორისო ჰიტად იქცა, მიაღწია რა Billboard 200-ის #23 პოზიციამდე. ჩარტებში წარმატება იქონიეს მისმა სინგლებმა "The Look" (აშშ #1), "Listen to Your Heart" (აშშ #1), "Dressed for Success" (აშშ #14) და "Dangerous" (აშშ #2). სინგლების საერთაშორისო წარმატების გამო Look Sharp! მიიაჩნევა ჯგუფის შემოქმედებით გარღვევად.
სიმღერების სია
CD ორიგინალური გამოცემა
სქოლიო
კატეგორია:როქსეტის ალბომები კატეგორია:1988 წლის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები
დონის როსტოვის ბავშვთა და ახალგაზრდობის შემოქმედების სასახლე
დონის როსტოვის ბავშვთა და ახალგაზრდობის შემოქმედების სასახლე (Дворец творчества детей и молодёжи) — რუსეთის ერთ-ერთი წამყვანი ბავშვთა საგანმანათლებლო ცენტრი, რომელიც აერთიანებს 11 000 მოსწავლეს და ახალგაზრდას 8-დან 18 წლამდე. სასახლეში მუშაობს დაახლოებით 300 პედაგოგი. მდებარეობს ქალაქ დონის როსტოვში, ვოლგო-კამის ბანკის ყოფლ შენობაში, დიდი სადოვაიის ქუჩა № 55.
ისტორია
1936 წლის 23 მაისს დონის როსტოვში გაზეთის შესახვევისა და დიდი სადოვაიის (მაშინ ენგელსის) ქუჩის გადაკვეთაზე მოხდა პიონერებისა და ოქტომბრელების სასახლის (ცენტრის ძველი სახელწოდება) საზეიმო გახსნა. სასახლემ დაიკავა ვოლგა-კამის ბანკის შენობა, რომელიც დააპროექტა არქიტექტორმა ალექსი ნიკოლოზის ძე ბეკეტოვმა.
1936 წლის შემოდგომაზე მუშაობა დაიწყო სასახლის ორმა განყოფილებამ: სასწავლო-ტექნიკურმა და სამხატვრო განყოფილებებმა. 1937 წელს გაიხსნა ნატურალისტიკის განყოფილება; 1938 წელს - სამხედრო-სპორტული განყოფილება; 1939 წელს - მასობრივ-პოლიტიკური განყოფილება. ამგვარად, 1940 წლისათვის ჩამოყალიბდა პიონერთა სასახლის ძირითადი სტრუქტურა: იგი სერთო ჯამში აერთიანებდა 40 წრეს, სტუდიას, ლაორატორიასა და სამხატვრო კოლექტივს.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში (1941-1945 წწ.) პიონერთა სასახლის წრეებისა და სექციების მუშაობა შეჩერდა, მაგრამ მხოლოდ გერმანელთა ძალების მიერ ქალაქის ოკუპაციის პერიოდში. სასახლის ბევრი პედაგოგი გაემგზავრა ფრონტის ხაზზე. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, პირველივე წლებში მუშაობა აღადგინა პიონერთა სასახლის თითქმის ყველა ადრე მოქმედმა წრეებმა და სექციებმა.
ამავე პერიოდში ჩამოყალიბდა და ფუნქციონირებას შეუდგა: მუსიკალური სტუდია, სკოლამდელთა ასაკისა და დაწყებითი კლასების მოსწავლეთა კლუბი „ვარსკვლავი“, საერთაშორისო მეგობრობის კლუბი, ქალაქის პიონერთა შტაბი „Горн“-ი, უფროსკლასელ კომკავშირელთა შტაბი „მღელვარე გული“.
1970-1980-იან წლებში სასახლეში გაიხსნა დონის პიონერთა კლუბის „პიონერის ხმის“ ისტორიის მუზეუმი, კლუბი „ნორჩი მედიკოსი“, „ნორჩი მფრინავი“ და „ნორჩი მეზღვაური“, მოეწყო „ცოცხალი კუთხე“, ჩამოყალიბდა სასახლის პიონერთა ფლოტილია.
მდინარე დონის მარცხენა ნაპირზე გაიხსნა პიონერთა და კომკავშირელთა აქტივის საქალაქო ბანაკი „ვერცხლის მილი“. დაღუპული ჯარისკაცების მემორიალური კომპლექსის მახლობლად, მუდმივ ცეცხლთან, ფრუნზეს სახელობის პარკში მოეწყო პიონერ-კომკავშირელთა პოსტი № 1.
ამ პერიოდის ერთ-ერთი მთავარი მოვლენა იყო ახალგაზრდების სასწავლო საზოგადოების, შემდეგში - დონის ახალგაზრდა მკვლევართა მეცნიერების აკადემია. სასახლეში ყოველწლიურად იმართებოდა ახალგაზრდა მკვლევართ კონფერენციები. დასრულდა რუსეთის ფლოტის უზეუმის „საზღვაო დიდების“ ფორმირება.
1991 წელს პიონერთა სასახლეს ეწოდა დონის როსტოვის ბავშვთა და ახალგაზრდობის შემოქმედების სასახლე. 1990-იანი წლების ფინანსური კრიზისის პერიოდში სასახლის თანამშრომლებმა არა მარტო გადაარჩინეს სასახლის სტრუქტურა, არამედ გახსნეს კიდეც მუზეუმი: „დონის მხარის მუზეუმი“ და „მამულის ნორჩ დამცველთა მუზეუმი“. აქვე გაიხსნა პირველი საზაფხულო სკოლა „იმედი“.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
𐊹
𐊹 — კარიული დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიული ასოები
გალანძირი
გალანძირი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთში, ჭალისუბანში, ხელოვნურად მოსწორებულ ბორცვზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანით.
ნამოსახლარზე აიკრიფა შავად და ნაცრისფრად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები და ბრინჯაოს ორი ჭვირული ბალთა. მასალა დაცულია სოფელ ქვიშხეთის საჯარო სკოლის მხარეთმცოდნეობის კუთხეში.
ბორცვზე შემორჩენილია გვიანდელი ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზის ნაშთი, აგრეთვე XIX საუკუნის ნაგებობა – სუმბათაშვილების საცხოვრებელი სახლი, რომელშიც ამჟამად სოფლის კლუბია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გეიჯალი
გეიჯალი (Göycəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	2 354 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
ზინდალარის ციხე
ზინდალარის ციხ — ციხე თურქეთში ქეჩი კალესთან ახლოს სოირან დერეს ხეობაში, რომელიც ხარშიტს უერთდება, საზაფხულო და საზამთრო გზების კვეთაში არის დაფიქსირებული ზინდალარის ციხეის ნაშთები.
ციხე მდებარეობს ვიწრო შემაღლებულ ადგილზე. იგი ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვებით. მისგან ჩრდილეთით 30 მ-ში, სოირანის ხეობისაკენ შემორჩენილია მრგვალი კოშკის ნაშთები. მისი დიამეტრი 3 მეტრია, ხოლო სიმაღლე 8 მეტრი. როგორც ჩანს, აქ უნდა ყოფილიყო ხუთკუთხა (პენტაგონალური) გეგმის ციხე, რომელიც კოშკთან უნდა ყოფილიყო დაკავშირებული. ციხეს კიდევ ორი კოშკი უნდა ქონოდა კუთხეებში. ჩრდილოეთით ციხის კედელი 5 მეტრი სიმაღლის ბუნებრივ კლდეზეა დაშენებული. ციხის შიდა სივრცე საკმაოდ ფართოა. აქ უნდა ყოფილიყო ადგილი, სადაც ქარავანი შეისვენებდა და აქვე უნდა ყოფილიყო თავშესაფარი. გადარჩენილი ფრაგმენტების მიხედვით ჩანს, რომ აქ უნდა ყოფილყო სოფელი არაუადრეს იუსტინიანეს პერიოდიდან და არაუგიანეს მე-10 ს-დან. ზინდანლარის ნაშთები დაკავშირებული უნდა ყოფილიყო საზაფხულო გზასთან, რომელიც ერზრუმიდან მოემართებოდა, განსაკუთრებით კი სატალადან მურასანოღულარისაკენ მომავალ გზასთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
პაატა დათუაშვილი
პაატა ნასყიდას ძე დათუაშვილი (დ. 5 აგვისტო, 1954, ყვარელი, — გ. 25 იანვარი, 1995, მოსკოვი, დაკრძალულია თბილისში) — ქართველი გენერალ-მაიორი (1992).
დაამთავრა თბილისის უმაღლესი სამხედრო–საარტილერიო სამეთაურო სასწავლებელი (1975), მოსკოვის მ. კალინინის სახელობის სამხედრო–საარტილერიო აკადემია (1988). 1975–1985 წლებში საბჭოთა არმიის რიგებში მსახურობდა ბელორუსიის სამხედრო ოლქში, გერმანიაში საბჭოთა ჯარების ჯგუფში, თურქმენეთის სამხედრო ოლქში, ავღანეთში. 1988–1990 ბაიკალისპირეთის სამხედრო ოლქში მეთაურობდა რეაქტიულ დივიზიონს. 1990-იანი წლების დასაწყისში მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს შეიარაღების ჩამოყალიბების პროცესში. 1991 წელს დაინიშნა საქართველოს რესპუბლიკის ეროვნული გვარდიის არტილერიის უფროსად. 1992 წლიდან იყო საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე, 1992–1993 წლებში — მე-2 მექანიზებული კორპუსის მეთაური. მონაწილეობდა აფხაზეთის ომში. 1993–1994 წლებში იყო საქართველოს თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე. შემდეგ სწავლა განაგრძო მოსკოვის გენშტაბის აკადემიაში. დაიღუპა იქვე ტერორისტული აქტის დროს (ამავე თავდასხმის დროს მძიმედ დაიჭრა გენერალ-მაიორი გიორგი ყარყარაშვილი). დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენით (1993).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 25 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:აფხაზეთის ომის მონაწილეები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:გენერალ-მაიორები
აუსანის სამეფო
მინი|დღევანდელი იემენის ტერიტორიაზე არსებული ანტიკური სამეფოები. აუსანის სამეფო — ანტიკური სამეფო არაბეთის ნახევარკუნძულის სამხრეთში (დღევანდელი იემენის ტერიტორიაზე). მისი დედაქალაქი იყო ჰაჯარ იაჰირი. ერთ დროს ის მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ნახევარ კუნძულის სამხრეთში. საბიური ტექსტის მიხედვით, სამეფო ძვ. წ. VII საუკუნეში გაანადგურა საბის მუქარიბმა კარიბ-ილ ვატარმა.
ისტორია
ჰაჯარ იაჰირი სამხრეთი არაბეთისთვის განსაკუთრებულად დიდი ქალაქი იყო, რომელიც ელინისტური კულტურის გავლენას განიცდიდა. ქალაქში ბლომად იყო ტაძრები და სასახლეები. ქალაქში განვითარებული იყო ვაჭრობა და არსებობდა ქარვასლები. აღმოჩენილია აუსანიური წარწერები, რომლებიც ქატაბანიურ ენაზეა შესრულებული.
სხვა მსგავსი წვრილი არაბული სამეფოების მსგავსად ჰაჯარ იაჰირიც მდებარეობდა განიერი უაიდის სათავეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იემენის ისტორია კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები
მარტინ კრავცივი
მარტინ კრავცივი ((Мартин Романович Кравців), (Martyn Kravtsiv) დ. 26 ნოემბერი, 1990, ლვივი, უკრაინის სსრ, სსრკ) ― უკრაინელი მოჭადრაკე, დიდოსტატი (2009), უკრაინის ვიცე-ჩემპიონი 2015 წელს.
ბიოგრაფია
მარტინი 1990 წელს ლვივში დაიბადა და ჭადრაკის თამაში 6 წლისას მამა რომანმა ასწავლა, რომელმაც შემდეგ ამავე ქალაქის საჭადრაკო კლუბში მწვრთნელად დაიწყო მუშაობა. მარტინი სამ სხვადასხვა ასაკობრივ კატეგორიაში სამჯერ გახდა უკრაინის ჩემპიონი, 2000 წელს 10 წლამდელებში, 2004 წელს 14 წლამდელებში და 2008 წელს 20 წლამდელებში.
2006 წელს უკრაინის 16 წლამდელთა ნაკრების შემადგენლობაში საჭადრაკო ოლიმპიადა მოიგო, იგი პირველ დაფაზე თამაშობდა, 6 მოგებული პარტიისა და 4 ყაიმის შემდეგ ინდივიდუალურ ვერცხლის მედალს დაეუფლა. მომდევნო წელს ევროპის 16 წლამდელთა ჩემპიონატზე მეორე ადგილი დაიკავა.
2008 წელს ბეიჯინგში მსოფლიოს ინტელექტუალურ თამაშებზე, ელვისებურ ჭადრაკში, ინდივიდაულური ოქროს მედალი მოიგო. ნაკრების შემადგენლობაში გუნდური ვერცხლი აიღო სწრაფ ჭადრაკში, ხოლო ბრინჯაო ელვისებურში.
2009 წელს ჩეხეთის ღია ჩემპიონატი მოიგო. მომდევნო წელს ბჰუბანეშვარში „ორისას“ ტურნირზე პირველ-მეექვსე ადგილი დაიკავა.
2011 წელს ჩენაის ღია პირველობაზე მესამე ადგილზე გავიდა. მომდევნო წელს Cappelle-la-Grande-ის ტურნირზე ოთხ სხვა მოჭადრაკესთან ერთად პირველ-მეხუთე ადგილებს დასჯერდა.
2013 წელს ორი ტურნირი მოიგო, ანდრანიკ მარგარიანის მემორიალი და ალ-აინის საჭადარკო ტურნირი.
2015 წლის დეკემბერში მშობლიურ ლვივში უკრაინის 84-ე ჩემპიონატზე გამოვიდა. მან პირველ-მესამე ადგილები გაიყო ანდრეი ვოლოკიტინთან და ზაჰარ ეფიმენკოსთან ერთად, თუმცა ტაი-ბრეიკში მეორე ადგილს დასჯერდა. კრავცივმა 3 პარტია მოიგო, 8 კი ყაიმით დაასრულა.
2016 წელს რიგის ტექნიკური უნივერსიტეტის ღია პირველობა მოიგო, თავიდან პირველ-მეხუთე ადგილებს იკავებდა, თუმც ტაი-ბრეიკში ყველას აჯობა. მომდევნო წელს პირველ-მუხუთე ადგილები გაინაწილა Sharjah Chess Masters-ზე და მეორე იყო სევანის ტურნირზე. 2018 წელს გუჯარეთის საერთაშორისო ტურნირზე გაიმარჯვა, ხოლო Cap d'Agde chess-ზე მესამე ადგილი დაიკავა. thumb|მარტინ კრავცივი, მსოფლიოს ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე, [[გაზიანთეფი|გაზიანთეფი, 2008 წელი]]
უკრაინის ნაკრები
უკრაინის ნაკრების შემადგენლობაში 14-ჯერ იასპარეზა.
2017 წლის ივნისში ხანტი-მანსიისკში მსოფლიოს გუნდურ ჩემპიონატზე სარეზერვო დაფაზე გამოვიდა და ინდივიდუალურ ბრინჯაოს დაეუფლა, ნაკრები კი მეექვსე ადგილს დასჯერდა. მან 2 პარტია მოიგო, 4 ყაიმით დაასრულა და ერთი წააგო.
ოქტომბერ-ნოემბერში კრეტაზე ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზე კვლავ სარეზერვო დაფაზე ითამაშა და გუნდური ბრინჯაო აიღო, ინდივიდულაურში კი მეცამეტე იყო. მან 2 პარტია მოიგო და 5 ყაიმით დაასრულა.
კრავცივი მწვრთნელადაც მუშაობს. მისი მეცადინეობით უკრაინის ვაჟთა ნაკრებმა 2016 წლის ოლიმპიადაზე ვერცხლის მედალი მოიპოვა, ხოლო 2021 წლის ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზე ოქროსი.
განათლება
დაამთავრა ლვოვის სახელმწიფო ფიზკულტურის უნივერსიტეტი
წიგნები
გამოქვეყნებული აქვს წიგნები:
𐊺
𐊺 — კარიული დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიული ასოები
სამოსწავლო საბჭო
სამოსწავლო საბჭო — შეიქმნა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დროს, როგორც საზოგადოებრივი ორგანიზაცია, გაუქმებული კავკასიის სამოსწავლო კომისარიატის ნაცვლად.
სამოსწავლო საბჭოს დებულების პროექტი შეადგინა და 1919 წლიის 15 ივნისს განსახილველად წარუდგინა განათლების მინისტრს ჯავახიშვილმა. დებულების პროექტი სამინისტრომ დაამტკიცა. სამოსწავლო საბჭო პირველად 20 ივნისს შეიკრიბა. სხდომას ესწრებოდნენ საბჭოს წევრები: მიხეილ ზანდუკელი, სარგის კაკაბაძე, ალ. ჯავახიშვილი, ე. ჭოღოშვილი, პ. დგებუაძე, კომისიის თავმჯდომარედ აირჩიეს ალ. ჯავახიშვილი, მდივნად - ს. კაკაბაძე. სამოსწავლო საბჭოს „სამეცნიერო კომიტეტი“ უნდა ჩარიცხულიყო განათლების სამინისტროს შემადგენლობაში. მასში შედიოდნენ ცნობილი მეცნიერები, პედაგოგები, ხელოვნების მუშაკები. სამოსწავლო საბჭოს ჰქონდა განყოფილებები: საზოგადო ისტორიის; საქართველოს ისტორიის; ქართული ენისა და ლიტერატურის; უცხოური ლიტერატურების; მათემატიკის; ფიზიკისა და ქიმიის; გეოგრაფიის; ბიოლოგიურ მეცნიერებათა; ჰიგიენის; ფილოსოფიური საგნების და სხვ. კომიტეტი შეადგინა განათლების სამინისტრომ. კომისიის წევრები გაწეული მუშაობისათვის გარკვეულ ჰონორარს იღებდნენ.
ლიტერატურად
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ბარდარი
ბარდარი (Bardar) — სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 123 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 010 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იალოვენის რაიონის სოფლები
𐊻
𐊻 — კარიული დამწერლობის ასო.
ბექა ჭკუასელი
ბექა ჭკუასელი (დ. 12 ოქტომბერი, 1996) — ქართველი ფეხბურთელი, ბათუმის „დინამოს“ თავდამსხმელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი
ახალსოფლის სამაროვანი (ხაშური)
ახალსოფლის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფლის სამხრეთით 1 კილომეტრზე, მოქმედი სასაფლაოს ტერიტოტიაზე, ე. წ. გორაკზე. თარიღდება გვაინდელი ბრინჯაოს ხანით. 1947 წელს მიწის სამუშაოების დროს შემთხვევით აღმოჩნდა რამდენიმე ორმოსამარხი. მიცვალებულები დაკრძალულია ხელფეხმოკეცილი, თავით ჩრდილო-დასავლეთისკენ. სამარხებში აღმოჩნდა შავად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭელი. ზედაპირულად იპოვება ანალოგიური ჭურჭლის ნამტვრევები, რომლებიც სამარხული ინვენტარის ნაწილი უნდა იყოს. მასალის ნაწილი დაკარგულია.
ლიტველთა ეროვნული საბჭო კავკასიაში
ლიტველთა ეროვნული საბჭო კავკასიაში — 1917-1918 წლებში კავკასიაში მოქმედი ორგანიზაცია, რომლის ხელმძღვანელობის შტაბიც თბილისში მდებარეობდა. იმხანად კავკასიაში ათიათასამდე ლიტველი იმყოფებოდა. მათი ნაწილი აქ სამუშაოდ ჯერ კიდევ პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე ჩამოვიდა, მეორე ნაწილი იყო გადმოსახლებული ანდა ლტოლვილი, ხოლო მესამე და უმრავლესი ნაწილი კავკასიის ფრონტზე მყოფი სამხედრო პირები. ამ უკანასკნელთა შორის გამოირჩეოდა ლიტვის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ვეტერანი პეტრას ვილეიშისი (პროფესიით ინჟინერი), რომელიც კავკასიელ ლიტველთა ლიდერად ჩამოყალიბდა.
ახალსოფლის სამაროვანი (ხაშური)
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ლიტველთა ეროვნული საბჭო კავკასიაში
1917 წლის აპრილში თბილისში მცხოვრებმა ლიტველებმა ჩამოაყალიბეს ეროვნული საბჭო, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა ვაჟთა IV გიმნაზიის მათემატიკის პედაგოგი პრანას დაილიდე. საბჭოსთან შეიქმნა ლიტვური ენის შემსწავლელი წრე მათთვის, ვინც მშობლიურ ენაზე წერა-კითხვა არ იცოდა ანდა უკვე დავიწყებული ჰქონდა. ასეთი საბჭოები დაარსდა კავკასიის სხვა ქალაქებშიც. კავკასიის ფრონტის ხაზის რღვევის გამო, ლიტველმა სამხედრო პირებმა, რომლებმაც იცოდნენ, რომ ლიტველთა საბჭო აქტიურად საქმიანობდა,თბილისში მოიყარეს. ამის გამო, კავკასიაში იმხანად მცხოვრებ ბალტიელთა შორის ყველაზე მრავალრიცხოვანი კოლონია ლიტველებმა ჩამოაყალიბეს. იმავე წლის 27-30 დეკემბერს თბილისში ჩატარდა კავკასიის ლიტველთა ყრილობა. მისი დელეგატები წარმოადგენდნენ ლიტვურ დიასპორებს, რომლებიც არსებობდა: ბათუმში, ყარსში, ტრაპიზონსა და სხვა ქალაქებში. აირჩიეს საბჭოს პრეზიდიუმი, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა პეტრას ვილეიშისი. მის მოადგილეებად აირჩიეს პრანას პაილიდე, რომელიც დარჩა თბილისის ლიტველთა ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარედ და პეტრას გუდელისი, მდივნებად - ბ. შიპავიჩუსი და ს. იაზდაუსკასი. მათი მიზანი იყო სათანადო გაერთიანების ჩამოყალიბება, რომელიც დაიცავდა მათ და დაამყარებდა კავშირს ლიტვასთან, რათა კავკასიაში მყოფი ლიტველები სამშობლოში დაბრუნებულიყვნენ და მონაწილეობა მიეღოთ დამოუკიდებელი სახელმწიფოს მშენებლობაში.
იმავე მიზნით, მათ ადგილობრივ ლიტველთა რეგისტრაცია დაიწყეს. ყრილობამ მისასალმებელი ტელეგრამები გაუგზავნა ლიტვის სახელმწიფო საბჭოს და რუსეთში მცხოვრებ ლიტველთა საბჭოს. წერილებში გამოთქმული იყო რწმენა, რომ ეს საბჭოები ჩაატარებდნენ დამფუძნებელ კრებას და ხელს შეუწყობდნენ ლიტვის დემოკრატიული სახელმწიფოს ჩამოყალიბებას. პ. ვილეიშისმა და პ. დაილიდემ დააყენეს ლიტვის სრული დამოუკიდებლობის საკითხი, რამაც დისკუსია გამოიწვია. დელეგატთა ნაწილის აზრით, უმჯობესი იქნებოდა ავტონომია დემოკრატიული რუსეთის ფარგლებში. ხმათა უმრავლესობით მიღებულ რეზოლუციაში აღინიშნა, რომ ლიტვის მომავალი უნდა უზრუნველეყო დამფუძნებელ კრებას. კავკასიის ლიტველთა ეროვნული საბჭოს საქმიანობა წარიმართებოდა შემდეგი ძირითადი მიმართულებით: