cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ინდოეთი 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 1952 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში. ამ თამაშებზე მათ ერთი ოქროსა და ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ინდოეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
შირვანმეშა
შირვანმეშა (Şirvanmeşə) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 23 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
როდ ლეივერი
როდნი ჯორჯ ლეივერი (Rodney George Laver; დ. 9 აგვისტო, 1938, როკჰემპტონი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი. აღიარებულია ერთ-ერთ საუკეთესო ჩოგბურთელად ისტორიაში.
ლეივერს ერთეულებში 11 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 4 უიმბლდონი, 3 ავსტრალიის ღია პირველობა, 2 აშშ-ის ღია პირველობა და 2 საფრანგეთის ღია პირველობა. 1962 და 1969 წლებში, მან შეძლო ოთხივე დიდი სლემის მოგება. იგი ერთადერთი და დღემდე უკანასკნელი მამაკაცი ჩოგბურთელია ისტორიაში, ვინც პროფესიონალურ ეპოქაში აღნიშნულის მიღწევა შეძლო. ლეივერს სხვა მრავალი რეკორდი ეკუთვნის როგორც პროფესიონალურ ეპოქამდე, ასევე მის შემდეგ.
სანაკრებო დონეზე, ლეივერმა ავსტრალიის ნაკრებთან ერთად 5-ჯერ მოიგო დეივისის თასი. 1981 წელს, იგი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი ჩოგბურთელები კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:უიმბლდონის ჩემპიონები კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
მესოამერიკული მითოლოგია
250px|მინი|კეცალკოატლი მესოამერიკული მითოლოგია წარმოადგენს ოლმეკების, მაიას, ტოლტეკებისა და აცტეკების მითოლოგიის ერთობლიობას, რომელთაც გააჩნიათ როგორც მსგავსებები, ისე განსხვავებები.
მესოამერიკა გეოგრაფიულად წარმოადგენს თანამედროვე მექსიკის, გვატემალას, ჰონდურასის, კოსტა-რიკას, ბელიზის და სალვადორის რეგიონს. ითვლება, რომ პირველი ხალხი ამ რეგიონში 15 000 წლის წინ გამოჩნდა. მათ გადაკვეთეს ბერინგის სრუტით თანამედროვე რუსეთი და ალასკა და სამხრეთისკენ გაეშურნენ. დაახლოებით ძვ. წ. 2500 წლიდან ესპანელების შემოჭრამდე 1519 წლამდე, მესოამერიკა იყო რამდენიმე ცივილიზაციის ცენტრი, რომლებიც კარგად იყვნენ განვითარებულნი ენის, წერის, ხელოვნების, არქიტექტურის, მათემატიკის, ასტრონომიისა და სოფლის მეურნეობის საკითხებში. იქ არ ყოფილა ერთიანი ცენტრალიზებული სახელმწიფო, არამედ იყო სხვადასხვა ქალაქ-სახელმწიფოები, რომლებიც ხშირად ომობდნენ ერთმანეთში.
სიმინდის ხალხი
200px|მინი|[[ტიკალი, ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მესოამერიკული ქალაქი]] მესოამერიკის ეკონომიკა ძირითადად დამოკიდებული იყო მიწათმოქმედებაზე, განსაკუთრებით სიმინდის მოყვანაზე. ეს კულტურები მოყავდათ ტროპიკული ტყეების ახოებში, მორწყულ მინდვრებში ან მოტივტივე ბაღებში, რომლებიც ჩინამპას სახელითაა ცნობილი. ლობიო, წიწაკა და გოგრა, ისევე როგორს კაკაოს მარცვალი, ძირითადად ველურად იზრდებოდა და ასევე ითვლებოდა მნიშვნელოვან ჭირნახულად მესოამერიკის ხალხისთვის.
სიმინდის კარგი მოსავლის გამო მესოამერიკის მოსახლეობა მონადირეობისა და შემგროვებლობის კულტეურიდან დასახლებულ, აგრარულ საზოგადოებად განვითარდა. ამას მოჰყვა პოპულაციის ზრდა და დიდი სოფლებისა და ქალაქების განვითარება. სიმინდის მარცვლეული იმდენად მნიშვნელოვანი იყო მათი ფიზიკური და მატერიალური კეთილდღეობისთვის, რომ მის შესახებ შეიქმნა მრავალი მესოამერიკული მითი, სიმბოლო და რიტუალი.
მაიას ტომის შესაქმის მითი მოგვითხრობს, რომ პირველი ადამიანები დაფქული სიმინდის მარცვლისგან გაჩნდნენ. აცტეკების ლეგენდის თანახმად, ფრთიანი გველის ღვთაება კეცალკოატლი ჭიანჭველად გადაიქცა, რათა შეეგროვებინა თესლი, რომელიც შემდგომში სიმინდის პირველ ყანებად გადაიქცა.
ლოცვა რიტუალები და მსხვერპლშეწირვა სრულდებოდა ნაყოფიერების, მზის და წვიმის ღვთაებებისათვის, იმ იმედით, რომ ღმერთების პატივისცემით უხვ მოსავალს მიიღებდნენ.
სიმინდის ღმერთი
სიმინდი ,მაიას მთავარი მარცვლეული, არა მხოლოდ ყანებში, არამედ ხეობებსა და კლდის ფერდობებზე იზრდებოდა. მას სხვადასხვავარად ამზადებდნენ და მიირთმევდნენ ტორტილას, ტამალესს და ატოლეს, ცხელ სასმელს, რადგან სომინდი ისეთი მნიშვნელოვანი იყო, მაიას ტომის არსებობისათვის, მას განსაკუთრებული ადგელი ეკავა მათ მითოლოგიაში, რელიგიასა და რიტუალებში.
მაიას მითები მოგვითხრობს, თუ როგორ გაჩნდნენ პირველი ადამიანები სიმინდიდან ერთ ერთი ყველაზე პატივცემული ღვთაება იყო სიმინდის ღმერთი, რომელსაც მრავალი სახელით მოიხსენიებდნენ: ჰუნ ჰუნაპჰუ, აჰ მუნი და იუმ კააქსი (ტყის მბრძანებელი). ეს იყო კეთილმოსურნე ინერტული ღმერთი, რომელსაც ხშირად გამოსახავდნენ ახალგაზრდა კაცის სახით, მისი თავიდან აღმოცენებული მწიფე სიმინდის ტაროთი. რიტუალებსა და მსხვერპლშეწირვებს სიმინდის ღმერთის მიმართ უდიდესი მნიშვნელობა ჰქონდა და ისინი ხშირად იმართებოდა. ის იმდენად პოპულარული იყო, რომ მაიას ტომის ხალხი პატარა ბავშვებს თავის ქალის ფორმას სპეციალურად უცვლიდნენ, რათა სიმინდის ტაროსავით წაგრძელებული ყოფილიყო.
მსხვერპლშეწირვა და ომი
200px|მინი|მარცხნივ|მსხვერპლშეწირვის რიტუალი ოქროს, ყვალვილების, ცხოველების და რაც მთავარია, ადამიანის სიცოცხლის მსხვერპლშეწირვის მნიშვნელობისადმი რწმენა მესოამერიკული რელიგიის დამახასიათებელი ნაწილი იყო. ადამიანები ფიქრობდნენ, რომ თუ ღმერთებს სისხლს შესწირავდნენ, ღმერთები მათ დააჯილდოვებდნენ მზისა და წვიმის კეთილად შეზავებით. თუმცა ამ მსხვერპლშეწირვის უფრო ღრმა ეგზისტენციალური მიზეზი არსებობდა. ძირითადად, ღმერთები და ქალღმერთები მომთხოვნი და არაპროგნოზირებადი იყვნენ. როგორც მაიას, ასევე აცტეკის მითებში გვიხსნიან, თუ როგორ შეიძლება განადგურდეს სამყარო და ადამიანები ღმერთების ახირების გამო, ასე რომ, ადამიანების მოვალეობა იყო ღმერთებისთვის ისე ესიამოვნებინათ, რომ მათ სამყარო აღარ გაენადგურებინათ. ღმერთები დააჯილდოვებდნენ მსხვერპლშეწირვის ობიექტს (განსაკუთრებით თვითშეწირულთ ან თვითმკვლელთ) ზეცაში მოხვედრით. მაია და მათზე უფრო მეტად აცტეკები სამხედრო პოლიტიკაზე ორიენტირებული ტომები იყვნენ და სამხედრო ტყვეებს მსხვერპლშეწირვისთვის იყენებდნენ. მსხვერპლშეწირვის ძირითად ფორმას წარმოადგენდა სამსხვერპლოდან გულის ამოკვეთა. თავის მოკვეთა და ცოცხლად გატყავება ასევე მიღებული ფორმა იყო. ადამიანის მსხვერპლშეწირვა პოკატოკის - რიტუალური ბურთის თამაშის - ასევე მნიშვნელოვან ელემენტი იყო.
მაიას მითოლოგია
მაია მოიცავდა თანამედროვე გვატემალას, ჰონდურასს და მექსიკის იუკატანის ნახევარკუნძულს, მაიას ცივილიზაციამ თავისი განვითარების პიკს მიაღწია ჩვ. წ. 250-900 წწ. ის იყო მაღალორგანიზებული, განვითარებული საზოგადოება, რაზეც მოწმობს პალენკესა და ჩიჩენიცას ადგილები იუკატანის ნახევარკუნძულზე და ტიკალი გვატემალაში. იმის უმრავლესობა, რაც ჩვენ მაიას ტომის სულიერ სამყაროზე ვიცით, რამდენიმე წიგნიდან მოდის (ცნობილი როგორც კოდექსები), რომლებიც არ განადგურებულა ესპანელი დამპყრობლების მიერ და პოპოლვუჰი, მაიას მთავარი საკრალური ტექსტიდან. მაიას ტომს სჯეროდა უხილავი ძალების, რომლებიც ბუნებაში აესებობდნენ, ნათელისა და ბნელის თანაზომიერებისა, სიკვდილისა და რეგენერაცის დაუსრულებელი ციკლისა.
მაიას კოსმოლოგია
მაია სამყარო სამი ნაწილისგან შედგებოდა: ზეცა, მიწა და ქვედა სამყარო. თითოეული მათგანი ერთმანეთთან დაკავშირებული იყო მსოფლიო ხით.
ზედა სამყარო
განსხვავებით სხვა ცხოვრების შემდგომი რწმენებისა, მაიას ზედა სამყარო არ იყო სიქველეთათვის ზეციური ჯილდო. ერთადერთი გზა, რითაც ადამიანს შეეძლო მოეპოვებინა ზედა სამყაროს სასუფეველი, ძალადობრივ სიკვდილზე გადიოდა. ყველაზე ფასეულად საკუთარი თავის მსხვერპლშეწირვა ითვლებოდა, შემდეგ მოდიოდა ბრძოლაში დაღუპვა, ვინც მშობიარობას გადაჰყვა და ისინი, რომლებიც ხანძარს ან წყალდიდობას შეეწირნენ. ისინი, ვინც თავს იკლავდნენ, იგზავნებოდნენ ზეციურ სამეფოში, რომელსაც იქსტაბი, თვითმკვლელობის ქალღმერთი მართავდა. მას ხშირად გამოსახავდნენ ყელზე შემოხვეული მარყუჟით.
შუა სამყარო
ითვლებოდა რომ შუა სამყარომ არსებობა დაიწო მაშინ, როცა ღმერთებმა წარმოთქვეს სიტყვა „მიწა“, და იგი აღმოცენდა ნაზად, როგორც ნისლი ოკეანიდან. დედამიწა ისევე იყო ორგანიზებული, როგორც მაიას ხალხის სიმინდის ყანები. ეს პროცესი აღწერილია მაიას ტომის ერთგვარ „შესაქმის წიგნში“ - პოპოლვუჰში, როგორც "ოთხჯერადი გადასვლა, ოთხჯერადი მოხვევა, გადაზომვა, ოთხჯერადი მონიშვნა „მიწისა, ოთხი მხარისა, ოთხი კუთხისა“
ქვედა სამყარო
ქვედა სამყარო ასევე ცნობილი იყო ქსიბალვას ("შიშის ადგილი") სახელით და როგორც ზედა სამყარო, ისიც მრავალ დონედ იყო დაყოფილი. ეს იყო ადგილი, სადაც ყველა ხვდებოდა, გარდა ძალადობრივი სიკვდილით გარდაცვლილებისა. ქსიბალვასგან თავის დაღწევის ერთადერთი გზა იყო დამღლელ დაბრკოლებათა ერთობლიობის გადალახვა, რომლებშიც მოკვდავი ქვედა სამყაროს მკვიდრთ (როგორც ეს ნახსენებია პოპოლვუჰის მოთხრობაში "გმირი ტყუპების" შესახებ) ჭკუაში ეჯიბრებოდა. ქსიბალვას მხატვრული ინტერპრეტაციები სხვადასხვაგვარია. ზოგი მას გამოსახავს მიწისქვეშ მდებარედ, ზოგს კი წყალქვეშ ეგულებოდა. ქვედა სამყაროს დემონები ნაჩვენები არიან როგორც საზიზღარი, ჭუჭყიანი და გროტესკული არსებები, რომელთაც ხშირად ასხმული აქვთ ადამიანის თვალებისგან დამზადებული ყელსაბამი.
მაიას ტომის „დაბადების წიგნი“
200px|მინი|გუკუმაცის გამოსახულება შებას სასახლეში უძველესი იეროგლიფური პოპოლ ვუჰი, რაც „რჩევების წიგნს“ ნიშნავს, არის შესაქმის ისტორია გვატემალური ქუიჩეს, მაიას ტომის მიხედვეით. რთული მათემატიკური გამოთვლეიბთ, მაიას ტომმა დაასკვნა, რომ დედამიწა (შუა სამყარო) გაჩნდა ძვ. წ. 3114 წელს (უფრო ზუსტად 13 აგვისტოს). აღსანიშნავია, რომ პოპოლვუჰის დასაწყისი ძლიერ ჰგავს ბიბლიის „დაბადებას“, შესაძლებელია იმიტომ, რომ პირველადი სახით წმინდა ტექსტი გადაწერეს იმ ესპანელმა ბერებმა, რომლებიც ხვდებოდნენ ამ ღირებული ხენაწერის გადარჩენის მნიშვნელობას, მაგრამ თავიანთი რელიგიის საფუძვლებს ვერ გაექცნენ: თავიდან არაფერი იყო, მხოლოდ მშვიდი წყალი, წყნარი ზღვა, მარტო და დამშვიდებული... შემდეგ შეიქმნა სამყარო. ღმერთებმა გუკუმაცმა და ჰურაკანმა ერთად წაიჩურჩლეს სიტყვა „დედამიწა“ და სიტყვა საქმედ იქცა. იგი აღმოცენდა ზღვიდან. მიუხედავად იმისა, რომ ორი ღმერთი გახარებული იყო მათი ქმნილებთ, დედამიწა მაინც ცარიელი და ჩუმი ჩანდა. ასე რომ, ის ცხოველებით, ფრინველებით, რეპტილიებით, ძუძუმწოვრებით და თევზებით გაავსეს იმ იმედით, რომ ისინი ლოცვას აღავლენდნენ. მაგრამ როცა გუკუმაცმა და ჰურაკანმა სცადეს ცხოველებისთვის ლაპარაკი ესწავლებინათ, შეშფოთდნენ იმ უხეში და მკრეხელური ხმებით, რომლებსაც ცხოველები გამოსცემდნენ. „ჩვენ შევქმნით სხვა არსებებს, რომლებიც დაგვემორჩილებიან. შეეგუეთ თქვენს ხვედრს. თქვენი სხეული დაიფლითება“.
პირველი ადამიანები
ცხოველების მჭერმეტყველების ნაკლებობით იმედგაცრუებულმა თმერთებმა გადაწყვიტეს ახალი არსებები შეექმნათ, რომლებიც მათ თაყვანს სცემდნენ და მსხვერპს შესწირავდნენ. მაგრამ, ცხოველებისგან, ხეებისგან, წყლისა და მიწისგან განსხვავებით, რომლებიც მხოლოდ ფიქრით და სიტყვით შეიქმნა, ღმერთები მიხვდნენ, რომ ეს განსაკუთრებული არსებები - ადამიანები - ისეთი მყარი ნივთიერებისგან უნდა შექმნილიყვნენ, როგორიც თავად მიწაა.
ადამიანის შექმნის პირველი მცდელობისას ღმერთებმა გამოიყენეს ტალახი და თიხა. თუმცა ეს არსებები ან დაიშალნენ, რადგანაც ზედმეტად რბილები იყვნენ ან უსარგებლონი და ადამიანის ფორმის ქვებად გამაგრდნენ. ამის შემდეგ ღმერთებმა გადაწყვიტეს დახმარებისთვის ბაბუა ღმერთის - ქსპიაკოკისთვის და ბებია ქალღმერთისთვის - ქსმუკანესთვის მიემართათ. ამ მოხუცებმა ურჩიეს, რომ შესაძლებელია, ხე უფრო შესაფერისი მასალა ყოფილიყო. ხის ტიკინები, რომლებიც დამზადებული იყო მარჯნის ხისა და ლერწმს ბოჭკოებისგან, რა თქმა უნდა, ტალახისგან დამზადებულ წინამორბედებზე უკეთესი იყო, მაგრამ მათ ინტელექტი და აუცილებელი დახვეწილობა აკლდათ, რათა ღმერთებისთვის ესიამოვნებინათ. განრისხებულმა ჰურაკანმა საშნელი ქარიშხალი გაგზავნა ხის ქმნილებების გასანადგურებლად. საბოლოოდ, მათ აღმოაჩინეს სიმინდის ყვითელი, თეთრი, შავი და წითელი მარცვლები. ქსმუკანმა დაფქვა მარცვლები, შეურია წყალი და შედეგად ცომმა პირველი ადამიანის ფორმა მიიღო (ოთხი კაცი და ოთხი ქალი), რამაც ღმერთები დააკმაყოფილა. მათი მთავარი ნაკლი იყო ის, რომ ისინი ზედმეტად ჭკვიანები და ცნობისმოყვარენი იყვნენ, ასე რომ, ღმერთებმა გამოიწვიეს ღრუბელი, რომელმაც დაფარა მათი ხედვა და აღქმა. ამრიგად, მათ აღარასდროს ექნებოდათ სრულყოფილი ცოდნა და ყოველთვის დამოკიდებულები იქნებოდნენ ღვთაებებზე, რათა გადაეჭრათ ცხოვრებისეული საიდუმლოებები.
მაიას ღვთაებები
მაიას ჰყავდა დაახლოებით 170 ღმერთი და ქაღმერთი, რომელთ არსებობა ვრცელდებოდა მათი ყოვედღიური ცხოვრების ყველა ნაწილზე. არსებობდა ბუნების ყველა ასპექტის ღმერთი - ცხოველების, დედამიწის, ქარის, წვიმის, მზის და მთვარის - და ისინი საჭიროებდნენ უწყვეტ პატივისცემასა და შესაწირავებს, რომლებიც ზოგჯერ გადაიზრდებოდა სისხლისღვრასა ან ადამიანის მსხვერპლშეწირვაში.
ჰუნაბ კუ: ღმერთი ღმერთების უკან
ჰუნაბ კუნიშნავს „მხოლოდ სულს“ ან „ეულ ღმერთს“. ჰუნაბ კუ იმითაა უჩვეულო, რომ ის მაიას ერთადერთი ღმერთია, რომელიც მთლიანად აბსტრაქტული და უხილავია. ზოგიერთს სჯერა, რომ იგია შემოქმედი ღმერთებისა, დედამიწისა და ცისა. ის იცამნას, უზენაესი ღმერთის მამაა.
ერთ-ერთი ვერსია სამყაროს შექმნისა, მაიას ტომის მიხედვით ასეთია: ჰუბან კუმ პირველად შექმნა სამყარო, რომელზეც გამრავლებული პატარა ხალხი, ხოლო შემდეგ წარღვნით დაანგრია დიდი გველის დახმარებით, რომელმაც პირიდან ამოანთხია მძვინვარე წყალი. შემდეგ შექმნა სამყარო, სადაც ცხოვრობდა უცნაური მოდგმა, სახელად დზოლობი, რომელიც ასევე წარღვნით განადგურდა. ხოლო მესამედ სამყარო მან მაიას ხალხით გაავსო, რომლითაც ძლიერ კმაყოფილი იყო.
იცამნა: უზენაესი ღმერთი
ზოგის რწმენით, იცამნა ჰუნუბ კუს ხილული გამოვლინებაა და ის, რა თქმა უნდა მრავანიჭიერი და მრავალფუნქციური ღვთაებაა. უპიველეს ყოვლისა, ის მთვარის ღმერთი, მთვარის ქალღმერთის იქსჩელის ქმარი და ხელისუფლების მფარველი ღმერთია. იცამნას უყვარდა თავისი ხალხი და ჩუქნიდა წიგნებს, დამწერლობას, კალენდარსა და მედიცინას. მისი სახელი ნიშნავს „იგუანას სახლს“ ან „ხვლიკის სახლს“, რაც ასახავდა მაიას შეხედულებას, რომ დედამიწის საფუძველი ხვლიკების სხეულისგან ჩამოყალიბდა. იცამნა კეთილმოსურნე პატრიარქია, რომელიც ხშირად ჰამოსახულია როგორც ჭარმაგი კაცი კვადრატული თვალებით, გამოშვერილი ყბით და ქორის ნისკარტივით მოკაუჭებული ცხვირით. მაიას ახალი წლის ცერემონია იცამნას მიაგებს პატივს ისევე, როგორც კროს პალენკში მდებარე ჯვრის ტაძარი.
იქსჩლი: მთვარის ქალღმერთი
იქსჩლი მრისხანე ქალღმერთა, რომელიც ასოცირებულია მთვარესთან, ზღვის მიცოქცევასთან და წყალდიდობასთან. ზოგან ის ნახსენებია, როგორც უზენაესი ღერთს იცამნას ცოლი, სხცა მოთხრობებშ კი ის დაქორწინებულია მზის ღმერთ კინიჩ აჰაუზე (თმცა მისი ქმრები შეიძლება ჩაითვალოს ერთი ღვთაების ორ ასპექქტთან).
როგორც ახალგაზრდა ცოლი, იქსჩელი ძლიან უბედური იყო უნაყოფობის გამო - მას საერთოდ არ ჰქონდა რეპროდუქციული ორგანოები, ერთ დღესაც ირემი მივიდა და მის მუცლის ღრუს ფეხი დააბიჯა, რამაც ბავშვების გაჩენის საშუალება მისცა. მისი შვილები ცნობილები იყვნენ, როგორც ბაკაბები.
იქსჩელი ჭირვეულია, როგორც მთვარე და ასევე, მუდმივად ცვალებადი. ის კეთილგანწყობილი ცისარტყელა, დედა ქალღმერთია, რომელიც შვილიერებას და ქსოვას მფარველობს. ის ასევე გამოსახულია, როგორც სასტიკი გრძნეული. მისი მუზარადი და ქვედა ტანი მორთულია გველებით (ძლიერ ჰგავს აცტეკების ქალღმერთს კოატლიკს). მას უჭრავს წყლის დოქი, რომელიც შეუძლია მარცვლეულს ან ნაზად მიასხუროს ან გამანადგურებელ წყალდიდობად გადააღვაროს.
ბაკაბები
იცამნას, უზენაეს ღმერთს და იქჩელს, მთვარის ქალღმერთს, ოთხი ვაჟი ჰყავდათ, სახელად ბაკაბები. ასეთი განდიდებული მშობლების გამო ბაკაბები მართლაც ძალიან მნიშვნელოვანი ღვთაებები იყვნენ. რადგან დედამიწა დაბლობად ითვლებოდა, ბაკაბების მოვალეობა იყო, მის ოთხივე კუთხეში მდგარიყვნენ და გადასაფარებლის მსგავსად დაეკავებინათ ცის ცამეტი ფენა. ისინი ხშირადაა გამოსახული აღმართული ხელებით და ზოგჯერ წარმოდგენილები არიან იაგუარებად. ბაკაბები დაკავშირებულები არიან ოთხ მიმართულებასთან, როგორც ნაჩვენებია მაიას მსოფლიო ხეზე: ჩრდილოეთი (თეთრი), სამხრეთი (ყვითელი), აღმოსავლეთი (წითელი) და დასავლეთი (შავი). ყველაზე უფრო ცნობილი ბაკაბია წვიმის ღმერთი ჩააქი (მაგალითად, ზოგ მეცნიერს სჯერა, რომ ოთხი ბაკაბი უბრალოდ ერთი ღმერთის -  ჩააქის - ოთხი ასპექტია.
ჩააქი: წვიმის ღმერთი
200px|მინი|მარცხნივ|წვიმის ღვთაება ჩააქი ვინაიდან სიცოცხლე წყლის გარეშე ვერ იარსებებს, ჩააქი, წვიმის ღმერთი ყველაზე უფრო პატივცემულია მთელს მაიას ღვთაებათა შორის, მისი აცტეკური ორეულია ტლალოკი. აგრეთვე ცნობილი როგორც აჰ ცენული („ის, ვინც სხვებს საჭმელს აძლევს“) ან აჰ ჰოია („ის, ვინც შარდავს“), ჩააქი არსებითად კეთილმოსურნე ღმერთი იყო, მაგრამ სიკეთის ჩასადენად რეგულარულად სჭირდებოდა რიტუალები და მსხვერპლშწირვა. ის ხანდახან თავის ხალხს არიგებდა, თავი შეეკავებინათ ჭამისა ან სექსისგან, მაგრამ, როცა მკაცრ განწყობაზე იყო, მას შეეძლო ებრძანებინა მათთვის, გაკოჭილიყვნენ და გადაცვენილიყვნენ წმინდა ჭაში ჩიჩენიცაში.
ჩააქი სხვადასხვა სახით გვხვდება. ზოგიერთი გამოსახულება მას გვაჩვენებს დახვეული, დინგის მსგავსი ცხვირით, ზოგჯერ ნაჩვენებია სასწორით ან ლოქოს ულვაშებით ან თვალებიდან მოღვარღვარე ცრემლებით. ხშირად დახატულია ლურჯი ფერით და ნაჯახით, რომლითაც ჭექა ქუხილს ქმნის. ჩააკი მჭიდროდაა დაკავშირებული სიმინდის ღმერთ იუმ კააქსთან და დღესაც მნიშვნელოვან როლს თამაშობს იუკატანის რეგიონში მცხოვრები ხალხის ცხოვრებაში, განსაკუთრებით წვიმის სეზონის მოახლოებისას. ბაყაყის ყიყინი წვიმის მოახლოებას ნიშნავს და ითვლება რომ ეს ჩააქის ხმაა.
მავრიტანიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
მავრიტანიის ეროვნული რაგბის ნაკრები — წარმოადგენს მავრიტანიას საერთაშორისო მატჩებში. მავრიტანია რაგბის საერთაშორისო საბჭოს წევრია, რომელსაც ჯერ არ უთამაშია რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატში. მავრიტანიის ეროვნულმა ნაკრებმა 2003 წელს განის წინააღმდეგ პირველი საერთაშორისო მატჩი ჩაატარა, სადაც 29-8 დამარცხდა.
სქოლიო
კატეგორია:რაგბის ეროვნული ნაკრებები კატეგორია:მავრიტანიის ეროვნული სპორტული ნაკრებები‎
მესოამერიკული მითოლოგია
ჰურაკანი: ქარიშხლის ღმერთი
მაიას „შესაქმის წიგნის“, პოპოლ ვუჰის თნახმად, ღმერთი ჰურაკანი გუკუმაცთნ თნამშრომლობდა დედამიწის შექმნის დროს და ტალახისა და ხისგან პირველ ადამიანებს აკეთბდა. ჰურაკანი უხეში ღმერთი იყო. უკმაყოფილო იყო იმით, რომ ხის ადამიანები მეტად მოსაწყენები და ბრიყვები იყვნენ და ისინი წყალდიდობით გაანადგურა, თუმცა რამდენიმე გადარჩა და ვინც ეს მოახერხა უმოწყალოდ გაიტანჯა. ჰურაკანმა დაასაქმა გარეული ძაღლები და მოძალადე მონსტრები, როგორიცაა „ამოკაწრული სახეები“ და „მღრღნელი იაგუარი“, რათა შეეშინებინა და დაესახიჩრებინა მისი საბრალო ქმნილებები. ხის ხალხის უმრავლესობა განადგურდა, გადარჩენილები კი გამოქვაბულებში დაიმალნენ და აღარასდროს გამოჩენილან.
კინიჩ აჰუა: მზის ღმერთი
აქვს როგორც ბნელი ისევე ნათელი ასპექტი. კინიჩ აჰუა დღისით მზეა, მაგრამ ღამით ის ხდება იაგუარი მბრძანებელი ბალამი, რომელიც მიიპარება ქვედა სამყაროს ქვემოთა მიდამოებში. კინიჩ აჰუა ქალაქ იზამალის მფარველია. მზის ღმერთი აჰ ქსოკ კინის სახელით, იგი ასევე მუსიკისა და პოეზიის ღვთაებაა.
200px|მინი|აჰ პუჩი
იქსტაბი და აჰ პუჩი: სიკვდილის ღვთაებები
მხოლოდ ის ადამიანები შევლენ ზეციურ სამეფოში, რომლებიც ძალადობით ან თვითმკვლელობით დაიღუპნენ. იქსტაბი, თვითმკვლელობის ქალღმერთი, აცილებს სამოთხეში იმ ადამიანების სულებს, რომლებიც საკუთარი ხელით დაიხოცნენ და უმასპინძლდება მათ საჭმელით და სასმელით მსოფლიო ხის ჩრდილში. იქსტაბი გამოსახულია, როგორც საკმაოდ შესაზარი ქმნილება, რომელიც მარყუჟთაა ჩამოკიდებული. როგორც მშვენიერი ახალგაზრდა ქალღმერთი, იქსტაბი სიამოვნებას იღებდა კაცების ტყეში შეტყუებით, მათი მოხიბვლით, მოჯადოებით და შემდეგ მათი გაქრობით. ზოგი დაკარგული ტყეში რჩებოდა, ხოლო ვინც სახლის გზას პოულობდა ჭკუიდან იშლებოდა და მისი სიყვარულის სამუდამო ლტოლვას განიცდიდა.
აჰ პუჩი (ან იუმ კიმილი), სიკვდილის ღმერთი, არის ქვედა სამყაროს ქვედა დონის მბრძანებელი და იღებს მრავალ განსხვავებულ ფორმას: ჩონჩხის, გაბერილი გაშეშებული გვამის ან ბუს.
აცტეკური მოთოლოგია
მექსიკის აცტეკების ცივილიზაცია არსებობდა 1325-1521 წლებში. ეს იყო მილიტარისტული იმპერია, რომლის სპირიტუალური რწმენის სისტემა მოიცავდა 1000 ღვთაებაზე მეტს. აცტეკების სამყარო მრავალფეროვანი იყო და მათი თქმულებები შესაქმის შესახებ რთული და ჩახლართულია. ესპანელებმა მრავალი უძველესი ხელნაწერი გაანადგურეს და აცტეკების რელიგიის შესახებ ჩვენი ცოდნის უდიდესი ნაწილი ეფუძნება ფლორენტინის კოდექსს, რომელიც გადაწერილია ფრანცისკანელი ბერის, ბერნარდინო დე საჰაგუნის მიერ.
სამნაწილიანი სამყარო
აცტეკების რწმენით სამყარო სამმხრივი იყო და სამი ნაწილისგან შედგებოდა: მიწა, სამოთხე, და ქვედა სამყარო.
ლუი ტომლინსონი
ლუი უილიამ ტომლინსონი (Louis William Tomlinson /ˈluːi ˈtɒmlɪnsən/, დაბადების სახელი — ლუი ტროი ოსტინი Louis Troy Austin; დ. 24 დეკემბერი, 1991 ) — ინგლისელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი. ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც ბოიბენდ One Direction-ის წევრი. კარიერა დაიწყო, როგორც მსახიობმა, გამოჩნდა რა ITV-ს დრამატულ ფილმში „შენ რომ მყოლოდი“ და BBC-ის დრამატულ „Waterloo Road“-ში.
სან-რაფაელის რაიონი (ამბო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ამბოს პროვინციის რაიონები
მესოამერიკული მითოლოგია
მიწა
აცტეკების სამყაროს ცენტრშ, სამოთხის, დედამიწისა და ქვედა სამყაროს გზაგასაყარზე მდებარეობდა დედაქალაქი ტენოჩტიტლანი. ლეგენდის თანახმად ადგილობრივი ხალხი ცნობილი იყო, როგორც ტენოჩკა მაგრამ ომის ღმერთმა ჰუიცილოპოჩტლიმ მექსიკა დაარქვა და დაავალა აეშენებინათ დედეაქალაქი კუნძულზე, ტექსკოკოს ტბის შუაგულში. ქალაქის ცენტრში იდგა შესანიშნავი „დიდი ტაძარი“, რომელიც ეძღვნებოდა როგორც ჰუიცილოპოჩტლის აცტეკების წვიმის ღმერთს სახელად ტლალოკს.
ცა
ცა უზარმაზარი გუმბათი იყო, რომელიც შედგებოდა 13 დონისგან და დედამმიწის ზედაპირიდან ზემოთ იყო აღმართული. სამოთხის უმაღლეს დონეზე ცხოვრობდა ომეტეოტლი, უმაღლესი ღვთაება და ორბუნებიანობის ღმერთი. არც ერთ სხვა ღმერთს ან მოკვდავს არ შეეძლო შეეღწია ამ უმაღლეს სამეფოში.
შემდეგ მოდიოდა სიცოცხლის შემდეგი დონეები, რომლებიც განისაზღვრებოდა ადამიანის სულიერების დონით მისი ფიზიკური სიკვდილის დროისთვის. მზის სახლი აღმოსავლეთით იყო უმაღლესი ჯილდო, სულებს შეეძოთ იქ სამუდამოდ დარჩენა და აღარასოდეს მოუწევდათ დედამიწაზე დაბრუნება. დასავლეთით იყო მშვიდობიანი სიცოცხლის შემდგომი სამყოფელი, განკუთვნილი მათთვის, ვინც ბრძოლაში ან მშობიარობისას დაიღუპებოდა. სხვა კარგ სულებს შეეძოთ ეცხოვრათ ისეთ შესანიშნავ ადგილებშ, როგორებიცაა ღრუბლების ქვეყანა, უხორცოთა ქვეყანა ანუ წყლისა და ბურუსის ქვეყანა.
ქვედა სამყარო
მხოლოდ ის მიდიოდა პირდაპირ ცაში, ვინც ბრძოლაში ან მშობიარობისას დაიღუპებოდა. ყველა დანარჩენი პირველ რიგშ ქვედა სამყაროში ხვდებოდა. ამ სამყაროს ერქვა მიკლტანი, რაც ნიშნავს „ის რაც ჩვენს ქვემოთაა“. ქვედა სამყაროს შიშისმომგვრელი ღმერთი მიქტლანტეკუჰტლი ხშირად გამოსახულია, როგორც ჩამჯდარი, ჩონჩხისმაგვარი ქმნილება წვეტიანი ქუდით და მოზრდილი, ამოზნექილი თვალებით. როდესაც სული ქვედა სამყაროს მიაღწევდა, მას შავი ტეზკატლიპოკა ხვდებოდა, რომელიც აგზავნიდა მათ მიკტლანის ცხრა დონეში სამოგზაუროდ. სულებს მოუწევდათ რთული ტესტების გადალახვა ოთხი წლის ვადაში, უნდა შემოევლოთ რხევადი მთების, საშიშ პეიზაჟბისა და მუხანათი მდინარეებისთვის, თუ მათ გადალახავდნენ, სულებს უფლება ეძლეოდათ, ერთ ერთ ზეციურ საუფლოში შესულიყვნენ, მაგრამ თუ ვერ შეძლებდნენ, უდაბლეს საფეხურზე მარად დარჩენა მოუწევდათ.
ოთხი მიმართულების შექმნა
უმაღლესი ღმერთი ომეტეოტლი მრავალი სახელით იწოდება: ტლოკე ნაჰუაკე, ზემდგომი ღმერთი, ორის უფალი, ორბუნებიანობის ღმერთი და ბეჭდის ღმერთ მიუხედავად ამისა, ხანდახან,  უბრალოდ მოიხდენიებენ, როგორც „ღმერთ“ ომეტეოტლის აქვს როგორც კაცის ისე ქალის ატრიბუტები და თავის თავში როგორც კეთილ, ისე ბოროტ საწყისებს აერთიანებს. როგორც კაცი ის ცნობილია სახელით ომეტეკუჰტლი, ხოლო როგორც ქალი სახელით - ომეკიჰუატლი. მარადიული სიცარიელისგან ომეტეოტლმა შექმნა საკუთარი თავი და შემდეგ თავისი ვაჟები, რომლებმაც გააგრძელეს სამყაროს შექმნა ოთხივე მიმართულებით. ოთხი ვაჟი (რომლებსაც ხშირად მაიას მითოლოგიის ბაკაბებს ადარებენ) წარმოადგენდა ღმერთ ტეზკატლიპოკა|ტეზკატლიპოკას სხვადასხვა აქცენტს.
აღმოსავლეთი
მიმართულება, რომელიც ასოცირებულია მზის ამოსვლასთან, შეიქმნა წითელი ტეზკატლიპოკას მიერ, რომელიც ასევე ცნობილია ქსიპე ტოტეკის სახელით. მას დიდ თაყვანს სცემდნენ, როგორც მიწათმოქმედების, ნაყოფიერებისა და აღორძინების ღმერთს.
დასავლეთ
კეცალკოატლი, „ფრთანი გველი“ არის თეთრი ტეზკატლიპოკა და დაკავშირებულია დასავლეთთან და ჩამავალ მზესთნ. ის ყველაზე ცნობილი და საყვარელი ღვთაება იყო აცტეკების პანთეონში და თავისი ძმის ტეზკატლიპოკას მთავარი მეტოქე.
სამხრეთ
როგორც ჩანს, არსებობს რამდენიმე ლურჯი ტეზკატლიპოკა. ზოგიერთი წყარო ამბობს. რომ სამხრეთი შეიქმნა ტლალოკის, წვიმის ღმერთის მიერ. სხვები ამ მიმართლებას მიაწერენ ჰუიცილოპოჩტლის, ომის ღმერთს. ორივე ამ ღვთაებას დიდ პატივს სცემდნენ აცტეკები.
კეცალკოატლი
200px|მინი|მარცხნივ|[[კეცალკოატლი ადამიანის სამოსში]] კეცალკოატლს მრავალი განსხვავებული სახე აქვს - როგორც ადამიანური, ისე ღვთაებრივი და მიმსგავსებულია როგორც მეფე არტურთან, ასევე იესო ქრისტესთან. მისი სახელი ორ ნაწილად იყოფა: მშვენიერი, მწვანე ბუმბულიანი ჩიტია ცენტრალური ამერიკის მთებში და კოატლი, რომელიც გველს ნიშნავს. ის ყველაზე ხშირად გამოასხულია როგორც „ბუმბულიანი გველი“ - ქმნილება, რომელიც დედამიწას ცასთან აკავშირებს. კეცალკოატლის ტაძარი ერთ-ერთი ყველაზე განსაცვიფრებელი შედევრია ტეოტიუაკანის უძველეს ქალაქში. კეცალკოატლის სიმბოლოა მოლუსკის ნიჟარა, რომელიც ასოცირდება ქართან და ზღვასთან.
ითვლებოდა, რომ ის იყო ძველი ტოტლეკის ღვთაება. კეცალკოატლი ასევე დაკავშირებულია მაიას ქარის ღმერთ გუკუმაცთან და აცტეკების ქარის ღმერთ ეჰეკატლისთან. ისა ასევე ჰაერის მზე, მეორე მზის შემქმნელი და მმართველია.
ლეგენდა იმასაც ამტკიცეებს, რომ ისტორიული კეცალკოატლი რეალურ ცხოვრებაში შევიდა როგორც ისტორიული პერსონა ტოპილცინი, X საუკუნის ტოტლეკი შემბრალებელი მმართველი, რომელმაც ადამიანთა მსხვერპლშეწირვის რიტუალი გააუქმა.
შემდგომი ორი მთხრობა გვიჩვენებს კეცალკოატლის აღმზრდელობით, ცხოვრების გასაუმჯობესებელ თვისებებს.
ნაყოფიერების წყლისა და ქარის ღვთაებები
აცტეკები თაყვანს სცემდნენ 100-ზე მეტ ღმერთსადა ქალღმეთს, რომლებიც აკვირდებოდნენ და მონაწილეობას იღებდნენ მათი ცხოვრების ყველა ასპექტში.მათ შორის იყვნენ ყველაზე უფრო პატივცემული და საშიში ღმერთები:
ქსიპე ტოტეკი:აყვავებული დედამიწის ღმერთი
გაზაფხულის ახალგაზრდა სიმინდის ყლორტთან გაიგივებული ქსიპე ტოტეკი არის აღორძინებისა და ნაყოფიერების ღმერთი. რადგან სიმინდი იყო აცტეკების ძირითადი და მათი ცხოვრების განუყოფელი მარცვლეული, მრავალ ადამიანს სწირავდნენ ქსიპე ტოტეკს და სხვა ღვთაებებს, რათა ღმერთებს უზრუნველეყოთ კარგი მოსავალი.მსხვერპლშეწირვის ერთ-ერთი ძირითადი ფორმა იყო ტყავის გაძრობა (ცოცხლად გატყავება). მსხვერპლების დამტყვევებლები ისევე, როგორც ქურუმები, ზოგჯერ გაშიშვლებულ სხეულზე ტყავს ატარებდნენ, რაც გამოსახავდა სიმინდის მარცვალს, რომელიც კარგავს გარე საფარს, როდესაც ახალი ნაყოფი აღმოცენდება. ქსიპე ტოტეკი ხშირად გამოსახულია გატყავებული ადამიანის ტყავით. ასევე ითვლებოდა, რომ მან ნება დართო საკუთარი ტყავის გაძრობისა, რათა მაგალითი მიეცა თავისი ხალხისთვის, ნიშნად განახლებისა და აღორძIნებისა.
ლუი ტომლინსონი
2010 წელს, მას შემდეგ, რაც სოლო-შემსრულებლის სახით წარუმატებელი იყო, One Direction-ის შემადგენლობაში გამოდიოდა ბრიტანულ The X Factor-ში. ტომლინსონი ჯგუფის სიმღერების ერთ-ერთი წამყვანი ავტორია. მას შემდეგ, რაც 2015 წელს კოლექტივმა დროებით შეწყვიტა აქტიურობა, ტომლინსონმა გამოუშვა სადებიუტო სოლო-სინგლები „Just Hold On“ და „Back to You“. ეს უკანასკნელი შევა მის სტუდიურ ალბომში, რომელიც 2017 წელს Epic Records-ზე გამოვა.
2013 წელს ტომლინსონი არასაკონტრაქტო პირობებით გახდა „დონკასტერ როვერსის“ ფეხბურთელი. იმავე წელს მან ჩამოაყალიბა საკუთარი ლეიბლი Triple Strings, One Direction-ის Syco-ს იმპრინტი 2017 წელს ლუი მოხვდა Debrett's-ის ბრიტანეთის ყველაზე გავლენიანი პიროვნებების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:ინგლისელი პოპ-მომღერლები კატეგორია:ინგლისელი ტელემსახიობები კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:One Direction-ის წევრები კატეგორია:Epic Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
კრიმინალური აზროვნება
„კრიმინალური აზროვნება“ — ამერიკული კრიმინალური სატელევიზიო დრამა, შექმნილია ჯეფ დევისის მიერ. სერიალის პრემიერა 2005 წლის 22 სექტემბერს, ამერიკულ ინგლისურენოვან კომერციულ ტელეარხ CBS-ზე შედგა. 2020 წლის 19 თებერვალს მეთხუთმეტე სეზონის გადაღებით დასრულდა. სერიალში FBI-ის სპეც-აგენტები, ქცევითი ანალიზის განყოფილების წევრები, მონაწილეობას იღებენ საგამომძიებო პროცესებში, და ცდილობენ მძიმე დამნაშავეების დაკავებას.
სერიალის მთავარი 7 პერსონაჟია: ჯეისონ გიდიონი (მენდი პეტინკინი), აარონ ჰაჩნერი (თომას გიბსონი), ელი გრინვეი (ლოლა გლაუდინი), დერეკ მორგანი (შემარ მური), სპენსერი რიდი (მეთიუ გრეი გუბლერი), ჯენიფერ ჯეროუ (ანდრეა ჯოი ქუქი) და პენელოპე გარსია (კირსტენ ვანგსნესი). სერიალის ქასთმა 15 სეზონის განმავლობაში, მნიშვნელოვანი ცვლილებელი განიცადა, მთავარი პერსონაჟები ჩანაცვლებული იქნა სხვა მსახიობებით: ემილი პრენტისი (პეიჯეტ ბრიუსტერი), დეივიდ როსი (ჯო მანტენია), ეშლი სივერი (რეიჩელ ნიკოლსი), ალექს ბლეიკი (ჯენი ტრიპლეჰორნი), ქეითი კალაჰანი (ჯენიფერ მარია ჰეუიტი), ტარა ლევისი (აიშა ტაილერი), ლუკ ალვესი (ადამ როდრიგესი), სტივენ ვოლკერი (დეიმონ გუპტონი) და მეთ სიმონსი (დენიელ ჰენი).
მესოამერიკული მითოლოგია
ტლალოკი: წვიმის ღმერთი
მინი|[[მეხიკო|მეხიკოში აღმოჩენილი ტლალოკის სპილენძის გამოსახულების ფრაგმენტი]] ტლალოკი მესამე მზის, წვიმის მზის შემქმნელი, ერთ ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ღვთაებაააცტეკურ პანთეონში, შეესაბამება მაიას ტომის წვიმის ღმერთს ჩააქს. მას ზოგჯერ უწოდებენ კოატლიკეს („ის, რომელსაც ნეფრიტის ქვედატანი აცვია“) მეუღლის ძმას. ტლალოკს ოთხი დოქი აქვს. რომელთაც ის წვიმას ასხამს დედამიწაზე, ზოგიერთი წვიმა მართვლეულისთვის სასარგებლო და კეთილთვისებიანია, ხოლო ზოგი - გამანადგურებელი. მას ეხმარება ცის გველი, რომელიც ინახავს დიდი რაოდენობით წყალს დიდ მუცელში.
კრიმინალური აზროვნება
კრიმინალურმა აზროვნებამ დიდი აღიარება მოიპოვა. იგი 15 სეზონის განმავლობაში CBS-ზე ერთ-ერთი ყველაზე ნახვადი შოუ იყო. სერიალი მთლიანობაში მოიცავს 15 სეზონს და 324 ეპიზოდს.
მესოამერიკული მითოლოგია
ტლალოკი: წვიმის ღმერთი
ზოგჯერ ის გაოსახულია, როგორც საშიში არსება ეშვებითა და წრეებით ტვალების გარშემო. ტლალოკი მომთხოვნი ღმერთია, რომელიც მრავალ მსხვერპლს ითხოვს. გვალვის დროს ხალხი თავიანთ ბავშვებს სწირავდა, ვისი ცრემლებიც, ითვლებოდა, რომ წვიმის მოსვლას დაეხმარებოდა. ტლალოკის დასამშვიდებელი რიტუალების დროს ხშირად აუცილებელი იყო, რომ ქურუმებს მსხვერპლის ხორცი შეეჭამათ.
კრიმინალური აზროვნება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ტელეპროგრამები კატეგორია:2010-იანი წლების დრამატული ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული მისტიკური ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული თრილერი ტელესერიალები
მესოამერიკული მითოლოგია
ტლალოკი: წვიმის ღმერთი
ნებისმიერი ადამიანი ვისაც მეხი დაეცემოდა, დაიხრჩობოდა ან ინფექციური დაავადებით მოკვდებოდა, მიდიოდა სამოთხეში სახელად ტლალოკანი(ტლალოკის ადგილი)
სიმონ მჭედლიძე
სიმონ მჭედლიძე (დ. 1856, სვირი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია, — გ. 1 სექტემბერი, 1924, ქუთაისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე.
მესოამერიკული მითოლოგია
ქსოჩიკეცალი:„ფრთიანი ყვავილი“
ქსოჩიკეცალი ასევე ცნობილია სახელით „უხვფრთიანი ყვავილი“ და გამოსახულია, როგორც კეცალის ბუმბულებით მორთული. ის მრავალმხრივი ღვთაებაა, არის მთვარის, ყვავილების, ქორწინებისა და ბავშვების ქალღმერთი, ამასთან მხატვრობის და ფეიქრობის მფარველია. ქსოჩიკეცალი ცნობილია თავისი სილამაზით, ახალგაზრდობით და სექსუალურობით, მაგრამ ასევე ოჯახური ფასეულობების დამცველია. როდესაც წვიმის ღმერთის ტლალოკის ცოლი იყო, ტეზკატლიპოკას იმდენად ძლიერ სურდა, რომ საბოლოოდ მისი სიყვარულისთვის ბრძოლაში ფეხი დაკარგა.
ტლაზოლტეოტლი: ტალახისა და ექსკრემენტების ქალღმერთი
წარმოადგენდა რა ქალის სექსუალურობის მეორე მხარეს, ტლაზოლტეოტლი მნიშვნელოვანი ქალღმერთია. ის ნაყოფიერების, ვნების და თრობის ღვთაებაა, რაც ადამიანის სექსუალურობის ბნელ მხარესა და მის დაცემაში გამოიხატება. ქალლღმერთი, ასევე, ხელს უწყობს და პატიობს უწესობასა და ღალატს. მას ზოგჯერ გამოსახავენ თმაში დამაგრებული თითისტარებით, რადგან ითვლება ძაფის მრთველობის მფარველად, ასევე - ჯადოქრობის და ორთქლის აბანოებისაც კი.
სიმონ მჭედლიძე
1924 წლის რეპრესიების დროს სიმონ მჭედლიძე მიტროპოლიტ ნაზართან და სხვა სამღვდელო პირებთან ერთად დახვრიტეს საბჭოთა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ქუთაისის ახლოს, საფიჩხიის ტყეში. 1995 წლის 19 სექტემბერს საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმინდა მოწამედ შერაცხა.
მესოამერიკული მითოლოგია
ტლაზოლტეოტლი: ტალახისა და ექსკრემენტების ქალღმერთი
როდესაც შურით შეპყრობილმა ტეზკატლიპოკამ კეცალკოატლი დაათრო და დასთან ერთად ლოგინში მოტყუებით ჩააწვინა, მან დახმარებისთვის ტლაზოლტეოტლს მიმართა.
სიმონ მჭედლიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
მესოამერიკული მითოლოგია
ტლაზოლტეოტლი: ტალახისა და ექსკრემენტების ქალღმერთი
მაშინ, როდესაც ყვავილების ქალღმერთი ქსოჩიკეცალი არასდროს ბერდება და ყოველთვის გამოსახულია როგორც მშვენიერი ახალგაზრდა ქალი, ტლაზოლტეოტლი ყოველთვის გამოსახულია, როგრც მოხუცი კუდიანი, რომელიც ჩაცუცქულია.
მაიაჰუელი: პულკეს ქალღმერთი
პულკე არის ალკოჰოლური სასმელი, რომელიც მზადდებოდა აგავას ფოთლებისგან. მას შემდეგ, რაც კეცალკოატლიმ პირველი ადამიანები შექმნა, დაასკვნა, რომ ისინი ზედმეტად სერიოზულები იყვნენ და რაღაც სჭირდებოდათ, რაც მათ გაამხიარულებდათ.
კეცალკოატლმა იმოგზაურა ცაში, რათა დაერწმუნებინა უბიწი ქალღმერთი მაიაჰუელი, რომ ჩამოსულიყო დედამიწაზე და მას დაეხმარებოდა ნეტარების მომტანი სასმელის დამზადებაში. როდესაც დედამიწაზე ჩამოვიდნენ, ღმერთმა და ქალღმერთმა თავი ხდ გადაიქციეს, ტოტები ერთმანეთში შეყვარებულთა მკლავებით გადახლართეს.
მაიაჰუელი განრისხებული ბებია ციციმიტლი მოვარდა დედამიწაზე, ხე ნაკუწებად აქცია და გარშემო მყოფ ვარსკვლავურ დემონებს აჭამა ის ნატეხები, რაც მაიაჰუელის იყო. კეცალკოატლმა დამარხა დარჩენილი ფრაგმენტები და ამ ნარგავიდან დიდებული აგავის კაკტუსი ამოიზარდა.
ტეზატლიპოკა:ღამის ცის მბრძანებელი
ზოგჯერ ადარებენ იაგუარსა და ლუციფერს, ისევე, როგორც მაიას ტომის ღმერთს ჰურაკანს. ტეზატლიპოკა, ალბათ ყველაზე იდუმალი და შთამბეჭდავია აცტეკურ ღცთებეს შორის, როგორც უმაღლესი ღვთაების შვილი, ის სამყაროს ერთ-ერთი შემქმნელთაგანი და პირველი მზის მმართველია. ასევე მან გაანადგურა მეორე მზე. ტეზატლიპოკასთან ასოცირებული ცხოველი იაგუარია. აცტეკები თვლიდნენ, რომ იაგუარის ტანის მოხარულობა ღამის ცას მოგვაგონებს და სურათებზე ტეზატლიპოკა ძირითადად ცხოველის ტყავითაა გამოსახული. ასე რომ, ტეზატლიპოკას გავლენა და მნიშვნელობა უდიდესია, ის დიდებულების, ჯადოქრების და დამნაშავეების მფარველია, ასევე არის პროტოტიპი სხვა ომის ღვთაებებისა, როგორიცაა მაგალიტაც ჰუიცილოპოჩტლი. ჰუიცილოპოჩტლის მსგავსად, ის მხარს უჭერდა და ახალისებდა ადამიანის მსხვერპლშეწირვას.
ხუთი მზის შექმნა
აცტეკების მიხედვით სამყარო ოთხი ღმერთის მიერ ოთხი მიმართულებით შეიქმნა. არსებობს კიდევ ერთი შესაქმის თხზულება, რომელიც ყურადღებას ამახვილებს ხუთ თანმიმდევტულ ეპოქაზე ანუ „მზეებზე“. მაგრამ ის შესაქმთან ერთად განადგურების თქმულებაცაა: აცტეკებს სჯეროდათ, რომ სამყარო ოთხჯერ შეიქმნა და ოთხჯერვე განადგურდა, თითოეული ერა იმართებოდა ერთ კონკრეტული ღვთაებისა და მისი შესაბამისი სტიქიის მიერ
დედამიწის მზე
პირველი მზე ცლობილია როგორც დედამიწის მზე, რომლის შემქმნელი დამმართველი იყო ტეზკატლიპოკა, ეს ეპოქა დასახლებული იყო ძლევამოსილი ბუმბერაზებით, თუმხაღა ტეცკატლიპოკას ძმა კეცალკოატლი ბუმბერაზებით უკმაყოფილო იყო და იაგუარები გააგზავნა, რათა ყველა ბუმბერაზი და თავად დედამიწაა გაენადგუებინა.
ჰაერის მზე
მას შემდეგ, რაც პირველი მზე განადგურდა და ტეზკატლიპოკა ცაში დაბრუნდა, რათა დიდი დათვის თანავარსკვლავედი გამხდარიყო, კეცალკოატლმა ქარის ღმერთ ეჰეკატლის სახე მიიღო და სამყარო თავიდან შეიქმნა. მრავალმა წელმა განვლო და ღმერთებმა იგრძნეს, რომ ხალხი მეტისმეტად ცოდვილი იყო და უნდა გაენადგურებინათ. ტეზატლიპოკა მოვიდა დედამიწაზე და მძვინვარე ქარი დაატეხა, ხოლო ის, ვინც გადარჩა მაიმუნად აქცია.
წვიმის მზე
წვიმის ღმერთი ტლალოკი მართავდა მესამე მზეს. კეცალკოატლმა ხალხი საბოლოოდ დასაჯა მსხვერპლშეწირვის მოვალეობის შეუსრულებლობის გამო ფერფლის წვიმის გამოგზავნით. ამ მძვინვარე ქარიშხლისგან გადარჩენილები ჩიტებად იქცნენ.
წყლის მზე
მეოთხე მზე - წწყლის მზე - შეიქმნა და განადგურდა ძლევამოსილი წყლის და ნაყოფიერების ქალღმერთის, კოატლიკუეს (ან ჩალჩიუჰტლიკეს), წვიმის ღმერთ ტლალოკის დის მიერ, ვინც წყალდიდობას გადაურჩა, თევზებად იქცა.
მეხუთე მზე
მეხუთე მზე თანამედროვე ერაა და აცტეკებს სჯეროდათ, რომ ის ბოლო მზე იქნებოდა. მას შემდეგ, რაც ცა ჩამოინგრა, ომეტეოტლის ოთხი ვაჟი - ქსიპე ტოტეკი, ტეზკატლიპოკა, კეცალკოატლი და ტლალოკი - ხეებად გადაიქცნენ და ერთსულოვნად კიდევ ერთხელ აღმართეს ცა. მეხუთე ეპოქას მზის ღმერთი ტონატიჰუა მართავს.
ითვლებოდა, რომ ყოველი კატალიზმის სამყარო უფრო და უფრო ვითარდებოდა სულიერად და მეხუთე მზე ჯერჯერობით ყველაზე უფრო განვითარებულია. თუმცააცტეკებს სჯეროდათ, რომ მოკვდავები თუ არ იქნებოდენ ჰარმონიაში ღმერთებთან ტაყვანისცემითა და მსხვერპლშეწირვებით, მეხუთე მზე საბოლოოდ განადგურდებოდა და აღარასდროს შეიქმნებოდა ახალი.
აცტეკების კალენდარი
150px|მინი|[[აცტეკების|აცტეკები კალენდარი]] კალენდარი შედგებოდა ორი პარალელური ციკლისგან: საერო 365-დღიანი ჰიუპოუალი (xiuhpohualli, რაც ნიშნავს „წლების დათვლას“, შეესაბამება მაიას კალენდარ ხააბს) და რიტუალური 260-დღიანი ტონალპოუალი (tonalpohualli, რაც ნიშნავს „დღეების თვლას“ ან „ბედისწერების თვლას“, შეესაბამება მაიას კალენდარ ცოლკინუს). ჰიუპოუალი და ტონალპოუალი ემთხვეოდა ყოველ 52 წელიწადში ერთხელ და ქმნიდა ე.წ. „საუკუნეს“, რომელსაც „ახალი ცეცხლი“ ეწოდებოდა. აცტეკებს სწამდათ, რომ ყოველი 52-წლიანი ციკლის მიწურულს, სამყაროს საშიშროება ემუქრებოდა, ამიტომაც ახალი ციკლის დაწყებას დიდი დღესასწაულებით ხვდებოდნენ. ასი „საუკუნე“ ადგენდა 5200-წლიან ერას, რომელსაც ერქვა „მზე“. ამ სისტემასთან შეთანხმებით ამჟამად ჩვენ ვცხოვრობთ მეხუთე ერაში, „ოთხ მიწისძვრაში“, რომლის "მზეც" არის ღმერთი ტონატიუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესოამერიკული მითოლოგია
ანთიმოზი
ფლავიუს პროკოფიუს ანთიმოზი (Flavius Procopivs Anthemivs) (დ. 420 — გ. 472) — რომის იმპერატორი 467–472 წლებში. მისი კანდიდატურა წამოაყენა აღმოსავლეთ რომის იმპერატორმა ლეონ I-მა. ანთიმოზი იყო რომის იმპერიის უკანასკნელი დამოუკიდებელი იმპერატორი. იგი ცდილობდა რომისთვის დაებრუნებინა დაკარგული ტერიტორიები. თუმცა მისი ორი უდიდესი კამპანია, ვესტგუთებისა და ვანდალების წინააღმდეგ, მარცხით დასრულდა. ებრძოდა ძლევამოსილ მთავარსარდალ რიციმერს, რომელმაც რომს ალყა შემოარყა და ანთიმოზი მოკლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 420 კატეგორია:გარდაცვლილი 472 კატეგორია:რომის იმპერიის კონსულები
თელათგორის სამაროვანი
თელათგორის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თელათგორის ბოლოს, სამხრეთ-აღმოსავლეთით, თრიალეთის ქედის ჩრდილო განშტოებაზე. თარიღდება ადრინდელი რკინის ხანით. ადგილი ძალზე დახრამულია, ხშირია მეწყერიც, რომლის დროსაც ვლინდება ცალკეული ნივთები. სამარხში აღმოჩნდა თიხის ჯამი, ბრინჯაოს ორი ბოთლისებურთავიანი საკინძი, ბეჭედი და თიხის 4 ხელადა. მოპოვებული მასალა ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ინდოეთი 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 1956 წელს, ავსტრალიის ქალაქ მელბურნსა და შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ოქროს მედალი მოიპოვეს.
თელათგორის ნაქალაქარი
თელათგორის ნაქალაქარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ თელათგორის განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით, ახალქალაქ-წინარეხის გზის გასაყართან. კომპლექსი შედგება ნამოსახლარი გორის, ნაქალაქარისა და სამაროვნისგან. ნამოსახლარი გორა ამოზიდული ტიპისაა. ადგილობრივი მოსახლეობა მას „საფუზრების გორას“ უწოდებს. ნამოსახლარზე ზედაპირულად იპოვება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინისა და ანტიკური ხანის თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ნაქალაქარი ნამოსახლარს ეკვრის სამხრეთიდან (ფართობი დაახლოებით 15 ჰექტარი). ნაქალაქარზე დასტურდება ორი კულტურული ფენა (ძვ. წ. lll-ll და ახ. წ. l-lll საუკუნეები). ორივე ფენაში გამოვლინდა სახლების ნაშთები, რომლებსაც იატაკი თიხატკეპნილი ჰქონიათ, ხოლო სახურავი კრამიტისა. ნასახლარებთან, ქვედა ფენაში, დიდი რაოდენობით იპოვეს წითლად მოხატული ქვევრები, ასევე წითლად შეღებილ-მოხატული ჭურჭელი. ნაქალაქარზე უხვადაა წითლად შეღებილი, ბრტყელი და ღარისებრი კრამიტები და ანტიკური ხანისთვის დამახასიათებელი თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ჭურჭლის მოხატულობაში ჭარბობს გეომეტრიული სახეები, სიუჟეტური ნახატი. ზედა ფენაში ძირითადად სადაზედაპირიანი ჭურჭელია. ნაქალაქარის ტერიტორიაზე გამოვლინდა l-lll საუკუნეების, კერამიკული წარმოების ნაშთი. გვიანდელ ანტიკურ ხანაში, ქალაქის ტერიტორია მცირდება. ძვ. წ. lll-ll საუკუნეების ნასახლარებში გამოვლინდა l-lll საუკუნეების სამაროვანი. აქვე, ელინისტური ხანის სახლების ნაშთების ქვეშ, აღმოჩნდა გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის ერთი ორმოსამარხი. მიცვალებული ესვენა მოკუნტული, მარცხენა გვერდზე, თავით დასავლეთისკენ. ინვენტარიდან აღსანიშნავია ფოთლისებრი სატევრისპირი. აქვე იყო ადრინდელი რკინის ხანის კიდევ ერთი ორმოსამარხი. დამარხვის წესი აქაც ანალოგიურია. ინვენტარიდან აღსანიშნავია კონუსურთავიანი საკინძები. l-lll საუკუნეების სამაროვანზე ერთდროულად ერთმანეთის გვერდით გვხვდება ორმოსამარხი, კრამიტსამარხი და ქვევრსამარხი. ყველა ტიპის სამარხებში დამარხვის წესი ერთგვარია, მიცვალებული ასვენია ხელფეხმოხრილი, მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე, თავით სამხრეთისკენ ან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ. ინვენტარიც იდენტურია — წვრილი სუფრის ჭურჭელი და ბრინჯაოსა და რკინის სამკაულები. კრამიტსამარხში აღმოჩნდა ავგუსტუსისა და გოზარზის ვერცხლის მონეტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მარგარიტა 96
„მარგარიტა 96“ — ქართული თანამედროვე მუსიკის ფესტივალი, რომელიც ჩატარდა 1996 წლის ივნისში თბილისში, ვაკის პარკში. ფესტივალში მონაწილეობა ქვეყანაში მოღვაწე თითქმის ყველა მუსიკოსმა მიიღო.
ფესტივალი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო ქართული როკ-მუსიკის ისტორიაში. ითვლება საქართველოში 1990-იანი წლების პირველი ნახევრის ალტერნატიული მუსიკალური კულტურის ერთგვარ შემაჯამებელ მოვლენად. სცენაზე გამოვიდნენ Outsider, „ვაკის პარკი“, ირაკლი ჩარკვიანი, „33ა“, ზუმბა, Mother on Mondays, „კონტრაბანდა“, „ამორალი“, Afternoon Version, დიმა დადიანის „ოქროს კბილი და ცაცხვი“ და სხვა შემსრულებლები. ჟიურიმ მუსიკათმცოდნე ევგენი მაჭავარიანის თავმჯდომარეობით საუკეთესო ალტერნატიულ ჯგუფად Outsider დაასახელა.
წყაროები
კატეგორია:1996 წელი მუსიკაში კატეგორია:ქართული მუსიკალური ფესტივალები
როგოჟენი (სადგური)
როგოჟენი (Rogojeni) — სოფელი მოლდოვაში, შოლდენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 190 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 672 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შოლდენეშტის რაიონის სოფლები
ბაივი
ბაივი (Баїв) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვოლინის ოლქის ლუცკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 659 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლუცკის რაიონის სოფლები
სოლთანქენდი (ისმაილი)
სოლთანქენდი (Soltankənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  534  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
PV-1000
PV-1000 — კარტრიჯული სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი იაპონური კომპანია Casio-ს მიერ. გამოვიდა 1982 წლის ოქტომბერს იაპონიაში. PV-1000 აღჭურვილი იყო 8 ბიტიანი Z80A-ის ცენტრალური პროცესორით 3.579 მჰც ტაქტური სიხშირით, (რომელიც ასევე გამოყენებული იყო SG-1000-სა ColecoVision-ში), 2 კბ ოპერატიული მეხსიერება და ეკრანის გაფართოება 256x192-ზე.
კონსოლის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 14,800 იაპონური იენას. . მისი თამაშების ბიბლიოთეკა მეტად მწირი იყო, არსებობის განმავლობაში, საერთო ჯამში გამოვიდა მხოლოდ 15 თამაში, მათ შორის: Pooyan, Super Cobra, Amidar, Dig-Dug, Warp & Warp და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მესამე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:1983 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:1980-იანების სათამაშოები კატეგორია:Casio-ს პროდუქტები
ლავრის პირველი ხიდი
მდებარეობა
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს მონასტირკის ხიდი, ქვემო მიმართულებით კი — ლავრის მეორე ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურებია „ალექსანდრე ნეველის მოედანი-1“ და „ალექსანდრე ნეველის მოედანი-2“.
სახელწოდება
სახელი ცნობილია XIX საუკუნის დასასრულიდან და მიიღო ახლოს მდებარე ალექსანდრე ნეველის ლავრის მიხედვით. მანამდე ხიდს ერქვა ალექსანდრეს პირველი ხიდი (1829-1830-იანი წლები), მონასტირკის ხიდი (1836-1862 წწ.).
ისტორია
პირველი ხიდი ააგეს 1712 წელს. ისტორიკოსების აზრით, ეს იყო პირველი გადასასვლელი ქალაქის მატერიკულ ნაწილზე. ხიდი იყო ხის, ძელური კონსტრუქციის და არაერთხელ გაურემონტებიათ ხის მასალით. XIX საუკუნის დასწყისში ხიდი გადააკეთეს და გახადეს ერთმალიანი, ხის, თაღოვანი სისტემის. ხიდის ბურჯები იყო ქვიასა და აგურისაგან აგებული. ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს კვლავ ხის მასალით. 1924 წელს მნიშვნელოვნად გადააკეთეს და შმოინახეს აგურის ბურჯები. მალების კონსტრუქცია შედგებოდა ხის ზეწრებისაგან. 1949 წლის მორიგი რეკონსტრუქციის დროს ხის ზეწრები შეცვალეს მეტალის ძელებით. ხიდი კვლავ გადააკეთეს, მაგრამ შეუნარჩუნეს ქვის ბურჯები. ხიდის სიგრძე ამ პერიოდისათვის იყო 27,3 მეტრი, ხოლო სიგანე — 8 მეტრი.
1970-1972 წლებში ინჟინრების ა. ი. რუბაშევისა და ა. დ. გუტცაიტის და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით ხიდი გადააკეთეს და გახადეს ერთმალიანი, ააგეს რკინა-ბეტონით. მალების ძელური ნაგებობების ფასადი მოპირკეთებულია გრანიტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
მოტლის ოლქი
მოტლის ოლქი (Motley County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. მატადორი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
სოფია ტარასოვა
სოფია ტარასოვა (დ. 31 მარტი, 2001) — უკრაინელი მომღერალი და მსახიობი. ტარასოვამ წარადგინა უკრაინა 2013 წლის საბავშვო ევროვიზიაზე. მან შეასრულა სიმღერა „We Are One“. ტარასოვამ 121 ქულა მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. 2020 წლიდან არის ჯგუფის „Nu Virgos“ (აგრეთვე ცნობილი როგორც „VIA Gra“) წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:უკრაინელი მომღერლები კატეგორია:უკრაინელი მსახიობები
ელმირა აბასოვა
ელმირა აბდულჰამიდ კიზი აბასოვა (Elmira Əbdülhəmid qızı Abbasova; დ. 10 იანვარი, 1932, ბაქო — გ. 12 თებერვალი, 2009) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა მუსიკისმცოდნე. აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), ხელოვნებადმცოდნეობის კანდიდატი (1962), პროფესორი (1980).
ბიოგრაფია
ელმირა აბასოვა დაიბადა 1932 წლის 10 იანვარს ბაქოში. 1955 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის კონსერვატორიის ისტორიულ-თეორეტიკული ფაკულტეტი. 1958 წელს — აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული ასპირანტურა. 1955 წლიდან ასწავლის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1961 წლიდან არის საბჭოთა კომუნისტური პარტიის წევრი. 1963 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და ხელოვნების ინსტიტუტში მეცნიერ მუშაკად. ასწავლიდა აზერბაიჯანის კონსერვატორიაში (1970 წლიდან — დოცენტი). 1962 წლიდან აზერბაიჯანის სსრ კომპოზიტორთა კავშირის მუსიკალური კრიტიკის სექციის თავმჯდომარედ. 1977-1992 წლებში ბაქოს მუსიკალური აკადემიის რექტორი. 1973-1990 წლებში იკავებდა აზერბაიჯანის კომპოზიტორთა კავშირის მდივნის თანამდებობას.
ძირითადად აზერბაიჯანის მუსიკალურ კულტურასთან დაკავშირებული რიგი მეცნიერული კვლევის, მონოგრაფიის, ბროშურისა და სტატიების ავტორი. მისი ნაშრომების უმრავლესობა უზეირ ჰაჯიბეკოვის მოღვაწეობასთან არის დაკავშირებული. მის მიერ გაშუქებულია კომპოზიტორის მუსიკალურ-დრამატული და სტილისტიკური თავისებურებანი, ახსნილია უზეირ ჰაჯიბეკოვის სიმფონიური აზროვნების მეთოდი. მონოგრაფიების „უზეირ ჰაჯიბეილის ოპერისა და მუსიკალური კომედიების“ (1961), „უზეირ ჰაჯიბეკოვის ოპერა „ქიოროღლის“ (1965), „უზეირ ჰაჯიბეკოვი“ (1975), „უზეირ ჰაჯიკოვი. ცხოვრება და ხელოვნების გზის“ (1985) ავტორი. ასევე უზეირ ჰაჯიბეკოვის შესახებ უამრავი სტატიის ავტორი. უზეირ ჰაჯიბეკოვის ბიბლიოგრაფიის რედაქტორი (1978).
გარდაიცვალა 2009 წლის 12 თებერვალს.
თაბალი
თაბალი პირველად მოიხსენიება ასურეთის მეფის სალმანასარ III-ის (ძვ. წ. 859–824) დროინდელ წერილობით ძეგლებში.
ტერმინ „თაბალის“ წარმომავლობის შესახებ არაერთი მოსაზრებაა გამოთქმული. ჯერ კიდევ გასულ საუკუნეში ფართოდ გავრცელდა თვალსაზრისი „თუბალ“, „ჲაბალ“, „ჲუბალ“, „ტიბარენ“ სახელწოდებებთან „თაბალის“ იგივეობის შესახებ (ჟ. სიური, ჰ. ჰელცერი, ო. შრადერი, იოსტ გიპერტი და სხვა).
ქართულ ისტორიოგრაფიაში „თაბალს“ ადრევე უკავშირებდნენ ქართველური ენების „ტაბა“, „ტბა“, „ტიბა“, „ტუბა“ სიტყვას. იყო მცდელობა „თაბალის“ პარალელურ ფორმებად მიჩნეულ ტერმინებში („თუბალ“, „თობელ“, „ჲაბალ“, „ჲუბალ“, „ტიბარენ“) დადასტურებული ფონეტიკური ხასიათის ცვლილებები ქართველური ენების მეშვეობით აეხსნათ (ივანე ჯავახიშვილი, სიმონ ჯანაშია, აკაკი შანიძე, გიორგი მელიქიშვილი, თ. მიქელაძე, გ. თოფურია და სხვა).