cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პიროსის გამარჯვება
ლიტერატურა
Pyrrhos
მისკეს პროვინცია
მისკე — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მდებარეობს ბოლივიის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კორდილიერას შორის, ზღვის დონიდან 2.730 მეტრზე. მისი ფართობი 2 730 კმ² -ია. სამხრეთ დასავლეთით ესაზღვრება პოტოსის დეპარტამენტს.
2005 წლის მონაცემებით, მისკეს მოსახლეობა 41 062 ადამიანს შეადგენდა, რომელთა უმრავლესობაც ადგილობრივი კეჩუას ხალხია.
პროვინციის მთავარ ეკონომიკურ საქმიანობას სოფლის მეურნეობა წარმოადგენს. ძირითადი კულტურებია კარტოფილი და სიმინდი. საშუალო წლიური ტემპერატურა 16 - 18 °C -ს შეადგენს.
მისკეს პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ 10 კანტონად იყოფა. დედაქალაქია მისკე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის პროვინციები
სენეგა
სენეგა (Polygala senega) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე წიწინაურისებრთა ოჯახისა. მისი ღეროების სიმაღლე 25 სმ აღწევს.
ლანცეტა ფოთლები და მტევნისებრ ყვავილედებად შეკრებილი მომწვანო ან თეთრი წვრილი ყვავილები აქვს. იზრდება ჩრდილოეთ ამერიკის ზომიერი სარტყლის ტყეებში. სამკურნალო მცენარეა.
ფესვი შეიცავს საპონინებს (უმთავრესად სენიგინს), ეთეროვან ზეთს, ფისებს. მის ნაყენს და ნახარშს ამოსახველებელ საშუალებად ხმარობენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:წიწინაურისებრნი კატეგორია:სამკურნალო მცენარეები
კინაპონდანი
კინაპონდანი (ოფიციალურად კინაპონდანის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Quinapondan; Bayan ng Quinapondan) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 507 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
ფრანკონიის ალბი
ფრანკონიის ალბი, ფრანკონიის იურა (Fränkische Alb) — კუესტური სერი გერმანიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სიგრძე დაახლოებით 200 კილომეტრია, სიმაღლე 657 მეტრამდე. დასავლეთი კალთები ციცაბოა, აღმოსავლეთი — დამრეცი. აგებულია კირქვებით, დოლომიტებით. განვითარებულია კარსტი. შემოსილია წიწვიანი და წიფლის ტყით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანიის ქედები
ლეიბორისტული პარტია (გაერთიანებული სამეფო)
ლეიბორისტული პარტია — მემარცხენე-ცენტრისტული პოლიტიკური პარტია და მიმდინარე ოპოზიციური პარტია გაერთიანებულ სამეფოში.
პარტია დაარსდა 1900 წელს, როგორც მუშათა წარმომადგენელთა კომიტეტი. 1906 წლიდან ამჟამინდელი სახელი ჰქვია. 1918 წლის თებერვალში მიღებულ იქნა ლეიბორისტული პარტიის წესდება-კონსტიტუცია. ამავე წლის აგვისტოში მიიღეს პროგრამული დოკუმენტი „შრომა და ახალი სოციალური წყობა“.
პარტიის ორიენტაცია სოციალ-დემოკრატიულია და დაკავშირებულია პროფკავშირების მოძრაობასთან. პირველად მთავრობაში მოვიდა 1924 წელს. 2010-2015 წლებში ლეიბორისტული პარტიის ლიდერი იყო ედ მილიბენდი, რომელიც 2015 წლის გენერალურ არჩევნებში პარტიის დამარცხების გამო პოსტიდან გადადგა, ხოლო მისი ადგილი ჯერემი კორბინმა დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:ლეიბორისტული პარტიები კატეგორია:მეორე ინტერნაციონალი კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
აბდრახმანოვო (ბაიმაკის რაიონი)
აბდრახმანოვო (Абдрахман; Абдрахманово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 239 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 36 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბაიმაკის რაიონის სოფლები
ავაგ-სარგის მხარგრძელი
ავაგ-სარგის მხარგრძელი (გ. 1268) — XIII საუკუნის ქართველი დიდებული, ამირსპასალარ-მანდატურთუხუცესი. მანდატურთუხუცეს შანშე მხარგრძელის ძე. ხელს აწერს ცნობილ "რკონის დაწერილს".
გენეალოგიური ხე
მხარგრძელთა გენეალოგია
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი დიდი ფეოდალები კატეგორია:გარდაცვლილი 1268 ა
მნათობი (ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტი)
მნათობი (1948 წლამდე მახმუდიე ) — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, ფერიის თემში. მდებარეობს მესხეთის ქედის მთისწინეთში, მდინარე ბარცხანის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 200 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ბათუმიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 678 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
A Night at the Opera (Queen-ის ალბომი)
A Night at the Opera — ინგლისური როკ-ჯგუფ Queen-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1975 წელს. თავისი დროისთვის ეს იყო ყველაზე ძვირადღირებული ჩანაწერი, რომლის ჩაწერის დაფინანსებაც შეტანილი იქნა მსოფლიო რეკორდების სიაში. მიუხედავად ამისა, ხარჯები ანაზღაურებული იქნა მოზღვავებული პოპულარობით, ხოლო დისკი გაიყიდა დაახლოებით 3 მილიონი ასლის ოდენობით. ალბომის განსაკუთრებული წარმატება განაპირობა ორმა სინგლმა, Bohemian Rhapsody და You're My Best Friend.
სქოლიო
კატეგორია:1975 წლის ალბომები კატეგორია:Queen-ის ალბომები
დევლეთ II გირეი
დევლეთ II გირეი (II Devlet Geray, دولت كراى‎‎; დ. 1648 — გ. ვიზე, ოსმალეთის იმპერია, 1713) — ყირიმის ხანი ორჯერ: 1699–1702 და 1709–1713 წლებში, სელიმ I გირეის უფროსი ვაჟი.
ბიოგრაფია
დევლეთ II გირეი სელიმ გირეისა და ჰაჯი II გირეის მმართველობის პერიოდში დანიშნული იყო ყირიმის კალგად. 1699 წელს მამამისი ტახტიდან გადადგა, ოსმალებმა კი 51 წლის დევლეთი დაამტკიცეს ხანად. მისი პირველი მმართველობა 3 წელიწადს გაგრძელდა. მას მოუწია საკუთარი ძმის, გაზი გირეის აჯანყების ჩახშობა. დევლეთი კარლოვიცის ზავის დადების შემდეგ დასუსტებული სულთნის ავტორიტეტს აღარ სცნობდა, მიზეზად კი ასახელებდა დიდ თურქულ ომსა და რუსეთის სამეფოსთან გაჩაღებული ომების შედეგად მიღებულ დიდ ზარალს. 1702 წელს მუსტაფა II-ის გადაწყვეტილებით დევლეთ გირეი აიძულეს ტახტი ისევ მამისთვის დაეთმო.
1709 წელს დევლეთ II-მ ოსმალებისგან მეორე შანსი მიიღო და დაუბრუნდა ყირიმის სახანოს მართვას. მას დაევალა ჩრდილოეთის ომში ჩართვა და რუსეთის წინააღმდეგ ბრძოლა. დევლეთ II ოსმალებისგან შეუთნხმებლად მოქმედებდა ამ ომში, კაზაკებს ყირიმზე დასახლების ნება დართო. ის შიშობდა რუსების მიერ ზავის პირობების დარღვევას, რასაც სახანოს რუსებთან შეერთება მოჰყვებოდა. 1713 წელს დევლეთი ოსმალებმა მისი ძმის, ყაფლან გირეის სასარგებლოდ გადააყენეს, დაუნიშნეს პენსია და როდოსზე გადაასახლეს. რამდენიმე წელიწადში გადაიყვანეს ქალაქ ვიზეში, სადაც 1718 წელს, 70 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
მოგვიანებით დევლეთ II-ის 3-მა ვაჟმა (არსლან გირეი, ფეთიჰ II გირეი და ყირიმ გირეი) და 5-მა შვილიშვილმა (სელიმ III გირეი, დევლეთ IV გირეი, საჰიბ II გირეი, შაჰინ გირეი და ბაჰადირ II გირეი) შეძლო ყირიმის ხანის ტიტულის მიღება.
თეოდორ შტაინჰაილი
თეოდორ შტაინჰაილი (დ. 26 ნოემბერი, 1870, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 11 თებერვალი, 1946) — საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, მეცენატი, არქეოლოგი, მუზეუმთმცოდნე, ბარონი. 8 წლიდან დროგამოშვებით ცხოვრობდა კიევსა და სოფელ ჰოროდოკში (ახლანდ. რივნეს ოლქის რივნეს რაიონი). სწავლობდა კიევისა და ვარშავის უნივერსიტეტების ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტებზე.
დაკავებული იყო ქველმოქმედებითა და მეცენატობით. სოფელ ჰოროდოკში ააშენა და საკუთარი სახსრებით ინახავდა ორკლასიან სასწავლებელს, სამკითხველოს, წყლის წისქვილს, საავადმყოფოს, ფულს სწირავდა ეკლესიათა მშენებლობებზე. ყოველთვიურ პენსიას უხდიდა ავადმყოფებსა და ღარიბებს.
დაკავებული იყო საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოღვაწეობითაც. 1906 წელს აირჩიეს რუსეთის 1-ელი მოწვევის სახელმწიფო დუმის დეპუტატად ქალაქ კიევიდან. შედიოდა საკონსტიტუციო-დემოკრატიული ფრაქციისა და დუმის უკრაინული სათვისტომოს შემადგენლობაში. 1-ელი მოწვევის დაშლის შემდეგ ხელი მოაწერა დეპუტატების მიერ შედგენილ ვიბორგის მოწოდებას (1906 წლის 22(9) ივლისი). მიესაჯა 3-თვიანი თავისუფლების აღკვეთა და ჩამოერთა საარჩევნო უფლებები. 1908 წლიდან იყო უკრაინელი პროგრესისტების ამხანაგობის წევრი. სრულიად რუსეთის ქალაქების სამხრეთ-დასავლეთ ფრონტის კომიტეტის თავმჯდომარე (1915–1917). აქ სამუშაოდ მოიწვია უკრაინელი მოღვაწეები. 1917 წლის მარტში აირჩიეს კიევის საქალაქო დუმის აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარედ. შედიოდა უკრაინის პირველი ცენტრალური რადის შემადგენლობაში (7 მარტი – 7 აპრილი, 1917). მუშაობდა სრულიად უკრაინის ეროვნული კონგრესის პრეზიდიუმში (1917). სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის შექმნის შემდეგ დატოვა კადეტთა პარტია და ამ პირველს შეუერთდა. 1918 წლის 10 ივნისიდან 4 დეკემბრამდე იყო უკრაინის სახელმწიფოს ელჩი გერმანიაში.
აბრაგი
აბრაგი — ყაჩაღი, ავაზაკი. ქართულ ენაში სიტყვა "აბრაგი" ჩრდილოეთ კავკასიიდან არის შემოსული და სარმატულ-ალანური წარმომავლობისა უნდა იყოს. აბრაგობა, როგორც სოციალური მოვლენა, წარმოიშვა გვაროვნული საზოგადოების რღვევის პროცესში. თავდაპირველად აბრაგს უწოდებდნენ გვარიდან განდევნილს, რომელიც მოხეტიალე ცხოვრებასა და ყაჩაღობას ეწეოდა. სამეგრელოსა და აფხაზეთში აბრაგი ტყეში გავარდნილ კაცს, ყაჩაღს ერქვა.
თეოდორ შტაინჰაილი
პავლო სკოროპადსკის რეჟიმის დამარცხების შემდეგ პოლიტიკური ცხოვრებიდან წავიდა. 1939 წლამდე ცხოვრობდა თავის მამულში, სოფელ ჰოროდოკში, სადაც აგრძელებდა საქველმოქმედო საქმიანობას. 1939 წელს ოჯახთან ერთად გერმანიაში წავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:უკრაინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:უკრაინელი არქეოლოგები
აბრაგი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
ფრიდრიხ ვილჰელმ IV
ფრიდრიხ ვილჰელმ IV ფრიდრიხ ვილჰელმ ფონ ჰოენცოლერნი, (Friedrich Wilhelm von Hohenzollern; დ. 15 ოქტომბერი, 1795, ბერლინი — გ. 2 იანვარი, 1861, პოტსდამი) — პრუსიის მეფე 1840-1861 წწ. ფრიდრიხ ვილჰელმ IV — ფრიდრიხ ვილჰელმ III უფროსი ვაჟი და გერმანიის იმპერიის პირველი კაიზერის ვილჰელმ I ძმა.
ხელი შეუწყო 1848–1849 წლების რევოლუციის ჩახშობას და პრუსიაში მკაცრი რეაქციის დამყარებას. ამავე დროს იძულებული გახდა შემოეღო კონსტიტუცია (1850). 1849 წლის გაზაფხულზე უარი თქვა იმპერატორის გვირგვინზე რომელიც ფრანკფურტის ეროვნულმა კრებამ (1848–1849) შესთავაზა. 1857 წელს ჩამოშორდა სახელმწიფო საქმიანობას ფსიქიკური დაავადების გამო.
ლიტერატურა
კატეგორია:პრუსიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1795 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1861
შოთა ჩანტლაძე
შოთა ჩანტლაძე (დ. 13 ივნისი, 1928, ზემო აკეთი, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი — გ. 29 ნოემბერი, 1968, თბილისი) — ქართველი პოეტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1928 წლის 13 ივნისს ლანჩხუთის რაიონის სოფელ ზემო აკეთში, დედის სოფელში. ადრეული ბავშვობა გაატარა სოფელ ზემო ბჟოლიეთში. 1934 წელს ოჯახი თბილისში გადმოვიდა საცხოვრებლად.
1947 წელს დაამთავრა თბილისის 25-ე საშუალო სკოლა. იმავე წელს სწავლა განაგრძო უნივერსიტეტში, ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომელიც 1952 წელს დაამთავრა. 1954 წელს პოეტი სოფელ პატარა ირაგაში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) მუშაობდა ქართული ენის მასწავლებლად. სხვადასხვა დროს მუშაობდა სოფელ ლილოს ბიბლიოთეკაში, რედაქტორ-სტილისტად სხვადასხვა გამომცემლობაში, თანამშრომლობდა პერიოდულ პრესაში, წერდა რადიოსა და ტელევიზიისათვის.
გარდაიცვალა 1968 წლის 29 ნოემბერს, უშანგი ჩხეიძის ქუჩაზე მდებარე მე-3 საავადმყოფოში, ბრმანაწლავის დაგვიანებული ოპერაციის შემდგომი გართულებების გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
ლინდა ბლერი
ლინდა დენიზ ბლერი (Linda Denise Blair; დ. 22 იანვარი, 1959) — ამერიკელი მსახიობი და აქტივისტი. ცნობილია რეგან მაკნილის შესრულებული როლით 1973 წლის ამერიკულ საშინელებათაში, სახელწოდებით „ეგზორცისტი“. ამ როლის შესრულებისთვის მსახიობი დაჯილდოვდა ოქროს გლობუსით და ნომინირდა ოსკარზე. მსახიობმა 1977 წელს იგივე როლი ხელმეორედ ითამაშა ფილმში, „ეგზორცისტი II:ერეტიკოსი“, რომლითაც იგი ნომინირდა სატურნის ჯილდოზე.
ლინდა ბლერი გადაღებულია რამდენიმე სატელევიზიო ფილმში, მათ შორისაა ისეთი ფილმები როგორიცაა: 1974 წლის ამერიკული სატელევიზიო დრამა „უდანაშაულოდ დაბადებული“, 1975 წლის ფილმი, სახელწოდებით „სარა თ. - თინეიჯერი ალკოჰოლიკის პორტრეტი“ და 1978 წლის საშინელებათა ჟანრის ფილმი „უცხო ჩვენს სახლში“. 1979 წელს გადაიღეს ამერიკულ რომანტიკულ მიუზიკლში, სახელად „როლერ ბუგი“. 1980-იან წლებში ითამაშა რამდენიმე საშინელებათა ჟანრის ფილმში, მათ შორისაა: „ჯოჯოხეთის ღამე“ (1981), „მიჯაჭვული სითბო“ (1983) და 1984 წლის ამერიკული თრილერი „ველური ქუჩები“.
1990-იან წლებში გამოჩნდა რამდენიმე დამოუკიდებელ და დაბალი ბიუჯეტის მქონე ფილმებში. იყო Fox Family-ის რეალითი შოუს, „დედამიწის ყველაზე საშიში ადგილების“ (2001-2003) წამყვანი, 2006 წელს გამოჩნდა ამერიკული ტელესერიალის, „ზებუნებრივის“ ერთ-ერთ ეპიზოდში, რეგულარულად ჩნდებოდა „Animal Planet“-ის სერიალში, „პიტ ბოსი“ (2010-2012).
გარდა სამსახიობო კარიერისა, მსახიობს ხშირად დაუჭერია მხარი სხვადასხვა ფონდებისთვის, ძირითადად ცხოველების უფლებებისთვის. 2004 წელს მან დააარსა „Linda Blair Worldheart Foundation“, რომელიც არა-მომგებიანი ორგანიზაციაა და ემსახურება უპატრონო ძაღლების რეაბილიტაციას და მათ დახმარებას. როგორც ვეგანმა, 2001 წელს გამოსცა წიგნი, სახელად „Going Vegan!“.
ადრეული ცხოვრება
ამერიკელი მსახიობი და აქტივისტი ლინდა ბლერი დაიბადა 1959 წლის 22 იანვარს, მისურის შტატში, აშშ-ში. არის ჯეიმზ ფრედერიკ და ელინორ ბლერის ქალიშვილი. ჰყავს ერთი უფროსი და, დები და ერთი უფროსი ძმა, ჯიმი. როდესაც ბლერი 2 წლის იყო მამამისმა სამსახური შეიცვალა და ოჯახს ვესტპორტში, ნიუ-იორკის ჩრდილოეთ მხარეს მოუწია საცხოვრებლად გადასვლა. დედამისი ვესტპორტში უძრავი ქონების აგენტად მუშაობდა.
სამოდელო კარიერა 5 წლის ასაკში დაიწყო, მოდელობდა სხვადასხვა ტანსაცმლის ბრენდისთვის, მათ შორის არის: „Sears“, „J.C. Penney“, „Macy's“ კომპანია და სხვა. 6 წლის ასაკში The New York Times-თან ხელშეკრულება გააფორმა და მალევე გამოჩნდა მის პრინტულ რეკლამებში. ექვსი წლის ასაკში ცხენის ტარება ისწავლა, მოგვიანებით გახდა კარგად გაწვრთნილი ცხენოსანი.
კარიერა
ბლერმა სამსახიობო კარიერა ამერიკულ სერიალში, „დამალულ სახეებში“ მონაწილეობით დაიწყო, რომელიც NBC-ზე, 1968 წლის 30 ნოემბრიდან, 1969 წლის 27 ივნისამდე გამოდიოდა. პირველად გამოჩნდა ფილმში, სახელწოდებით „ისე, როგორც ახლა ვცხოვრობთ“ (1970), 1971 წელს გამოჩნდა ამერიკულ კომედიაში „მხარდამჭერთა კლუბი“.
1972 წელს 600 აპლიკანტს შორის რეგანის როლზე აირჩიეს, უილიამ ფრედკინსის ფილმში „ეგზორცისტი“. ამ როლის შესრულებისთვის მსახიობი დაჯილდოვდა ოქროს გლობუსით და ნომინირდა ოსკარზე, საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მეორე ხარისხოვან როლში. ეგზორცისტის შემდეგ ბლერმა გაქცეული თინეიჯერის როლი მოირგო ფილმში, „უდანაშაულოდ დაბადებული“. მოგვიანებით, მეორეხარისხოვანი როლი განასახიერა ამერიკულ ფილმში, „აეროპორტი 1975“ (1974). 1975 წლიდან 1978 წლამდე მთავარი როლები ითამაშა რამდენიმე ტელეფილმში, მათ შორის არის: „სარა თ. - ალკოჰოლიკი თინეიჯერის პორტრეტი“ (1975), რომელშიც ბლერმა ალკოჰოლზე დამოკიდებული თინეიჯერის როლი ითამაშა, 1975 წელს გატაცებული მსხვერპლის როლს თამაშობს, ფილმში „Sweet Hostage“-ში. 1976 წელს გადაიღეს ამერიკულ დრამაში, სახელწოდებით „Victory at Entebbe“, რომელშიც ლინდა ბლერთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ენტონი ჰოპკინზმა და ინგლისელ-ამერიკელმა მსახიობმა ელიზაბეთ ტეილორმა. 1977 წელს რეგანის როლი ითამაშა ფილმში, „ეგზორცისტი II:ერეტიკური“, რომლისთვის იგი სატურნის ჯილდოზე ნომინირდა.
პირადი ცხოვრება
15 წლის ასაკში ბლერს სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა ავსტრალიელ მომღერალთან, რიკ სპრინგფილდთან, რომელიც მან ღამის კლუბის, „Whisky a Go Go“-ს ერთ-ერთ კონცერტზე გაიცნო. ასევე იყო მძიმე როკ ჯგუფის, „Deep Purple“-ს ბას გიტარისტის, გლენ ჰიუზის შეყვარებული. გვიანი 1979 წლიდან 1981 წლამდე ურთიერთობაში იყო „Styx“-ის გიტარისტთან, ტომი შოუსთან. ადრეულ 1990-იან წლებში სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა მსახიობთან, უინგს ჰაუზერთან.
13 წლის განმავლობაში იყო ვეგეტარიანელი, შემდეგ 2001 წელს გახდა ვეგანი. 2015 წლის მონაცემებით ცხოვრობს კალიფორნიაში, აშშ-ში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 22 იანვარი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მოდელები
უგო ჩავესი
უგო რაფაელ ჩავეს ფრიასი (Hugo Rafael Chávez Frías, დ. 28 ივლისი, 1954, საბანეტა, — გ. 5 მარტი, 2013, კარაკასი) — ვენესუელის პრეზიდენტი. როგორც ბოლივარიული რევოლუციის ლიდერი, ჩავესი ქადაგებდა დემოკრატიული სოციალიზმისა და ლათინური ამერიკის ინტეგრაციის პოლიტიკურ დოქტრინას. ის ასევე აკრიტიკებდა ნეოლიბერალიზმს, გლობალიზაციასა და აშშ-ის საგარეო პოლიტიკას.
კარიერით სამხედრო ოფიცერმა, ჩავესმა 1992 წლის ჩაშლილი სამხედრო გადატრიალების შემდეგ მემარცხენე მეხუთე რესპუბლიკური მოძრაობა დააფუძნა. ჩავესი პრეზიდენტად აირჩიეს 1998 წელს. მისი კამპანია ეყრდნობოდა ვენესუელის ღარიბი უმრავლესობითვის შემწეობის გაზრდას. ამავე პლატფორმით ის ხელახლა აირჩიეს 2000, 2006 და 2012 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებშიც. ჩავესი ქვეყნის მასშტაბით ხელს უმართავს „ბოლივარიულ მისიებს“, რომელთა მიზანი დაავადებებთან, გაუნათლებლობასთან, საკვების უკმარისობასთან და სიღარიბესთან ბრძოლაა, სხვა სოციალურ პრობლემებთან ერთად. საზღვარგარეთ, ჩავესი ვაშინგტონის კონსენსუსის წინააღმდეგ გამოდის და ეკონომიკური განვითარების ალტერნატიულ მოდელებს უჭერს მხარს. ის ასევე მსოფლიოს უღარიბეს ქვეყნებს გაერთიანებისკენ მოუწოდებს.
ჩავესის პოლიტიკასთან პოლარულად განსხვავებული გამოხმაურება აქვს მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებს. აშშ-ის მთავრობის მტკიცებით ჩავესი ლათინურ ამერიკაში დემოკრატიისთვის საშიშროებას წარმოადგენდა. თუმცა მრავალი სხვა ქვეყნის მთავრობა მხარს უჭერდა მის იდეოლოგიას.
2011 წლის 30 ივნისს, უგო ჩავესმა განაცხადა, რომ 10 ივნისს ოპერაცია ჩაეტარებინა სიმსივნური უჯრედების ამოსაკვეთად. 2012 წლის დეკემბერში მან მეორე ოპერაცია გაიკეთა. 2013 წლის 10 იანვარს ჩავესს საპრეზიდენტო ფიცი უნდა დაედო, მაგრამ ვენესუელის ეროვნული ასამბლეა ინაუგურაციის გადავადებას დასთანხმდა და კუბაში მყოფ პრეზიდენტს საშუალება მისცა მესამე სამედიცინო ჩარევაც ჩაეტარებინა. 2013 წლის 5 მარტს, ჩავესი 58 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
რუსეთი რუსებისთვის
„რუსეთი რუსებისთვის“ (რუს. Росси́я для ру́сских, „როსსია დლია რუსსკიხ“), პოლიტიკური ლოზუნგი და ეთნო-ნაციონალისტური დოქტრინა, რომლის თანახმადაც რუსეთის სახელმწიფოში პრივილეგირებულ ეთნიკურ ჯგუფს შეიძლება წარმოადგენდნენ მხოლოდ რუსები. იდეის მხარდამჭერები ყველა სხვა ხალხის წარმომადგენლებს მიიჩნევენ მეორეხარისხოვან მოქალაქეებად ანდა ქადაგებენ ქვეყნიდან მათ გაძევებას. ლოზუნგი XIX საუკუნის მეორე ნახევარში გაჩნდა, თუმცა განსაკუთრებული პოპულარობა XX-XXI სს. მიჯნაზე მოიპოვა. ეს იდეა ხშირად რეალიზდება უცხოელების მიმართ ძალადობის სახით, რასაც თან სდევს მსხვერპლი.
ლოზუნგის ავტორობას სხვადასხვა წყარო მიაწერს XIX ს. სამ პოლიტიკურ მოღვაწეს: „შავი ასეულების“ ერთ-ერთ იდეოლოგს ვლადიმერ გრინგმუტს, იმპერატორ ალექსანდრე III-ს ან გენერალ მიხაილ სკობელევს. რუსეთის პირველი რევოლუციის (1905-07 წწ.) დროს პოლიტიკური პარტიების ლეგალიზაციასთან დაკავშირებით ეს ლოზუნგი ბევრი რადიკალური ნაციონალისტური ჯგუფის საბრძოლო შეძახილად იქცა. იდეის მხარდამჭერები მიიჩნევდნენ, რომ „ერთიან და განუყოფელ“ რუსეთის იმპერიაში წამყვანი როლი მხოლოდ რუსებს ეკისრებოდათ. ისინი მტრულად იყვნენ განწყობილი იმპერიაში მცხოვრები სხვა ხალხების მიმართ, მათ უმადურობასა და ორპირობაში ადანაშაულებდნენ და იცავდნენ ცარიზმის რუსიფიკატორულ პოლიტიკას. მიუხედავად ამისა, გაღატაკებულ და ნაციონალიზმის მიმართ იმხანად ინდიფერენტულ რუს გლეხობასა და მუშებში იდეამ ფეხი ვერ მოიკიდა. ლოზუნგის კრიტიკით გამოდიოდნენ ცნობილი პოლიტიკოსები პაველ მილიუკოვი და სერგეი ვიტე, რომლებიც თვლიდნენ, რომ მსგავსი განწყობები საფრთხეს უქმნიდა იმპერიის ერთიანობას.
თანამედროვე რუსეთში ლოზუნგი „რუსეთი რუსებისთვის“ მზარდი პოპულარობით სარგებლობს. ამას განაპირობებს ერთი მხრივ საბჭოთა კავშირის დაშლითა და 1990-იანი წლების კრიზისით გამოწვეული რევანშისტული განწყობები რუსული საზოგადოების დიდ ნაწილში, მეორე მხრივ კი — მიგრაციის გაძლიერება ცენტრალური აზიიდან, ჩინეთიდან და კავკასიიდან. დამოუკიდებელი სოციოლოგიური კვლევები აჩვენებს, რომ გამოკითხულებში იდეის მხარდამჭერთა რიცხვი 46%-დან (1998 წ.) 58%-მდე (2005 წ.) გაიზარდა. ადამიანის უფლებათა დამცველ ორგანიზაციათა თქმით, ამას ხელი შეუწყო ვლადიმერ პუტინის ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ გატარებულმა საგარეო და საშინაო პოლიტიკის კურსმა, მ.შ. ჩეჩნეთის ომმა, ანტი-ქართულმა რიტორიკამ და ა.შ. თვით იდეის მხარდამჭერებში ლოზუნგის შინაარსი არაერთგვაროვნად აღიქმება, თუმცა დიდი ნაწილი რუსებს სწორედ ეთნიკური ნიშნით და არცთუ იშვიათად „სლავური“ გარეგნობით გამოარჩევს. არარუსები და უცხოელი მიგრანტები აღიქმება როგორც ყოველი უბედურების წყარო და საფრთხე რუსეთის სახელმწიფოსათვის. ლოზუნგი ხშირად გაისმის ეროვნულ დღესასწაულებზე, პარტიულ მანიფესტაციებზე და ქსენოფობიური ჯგუფების მიერ უცხოელებზე გახშირებული თავდასხმებისას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ისტორია კატეგორია:რუსეთის პოლიტიკა კატეგორია:ნაციონალიზმი
პორტუგალიური სამზარეულო
მინი|311x311პქ|პორტუგალიური ტკბილეულის დახლი ლისაბონში პორტუგალიური სამზარეულო (Gastronomia de Portugal) — ტრადიციული პორტუგალიური კერძების ერთობლიობა, რომელზეც დიდი გავლენა აქვს ფრანგულ, კელტურ და ხმელთაშუა ზღვის სხვა ერების გასტრონომიებს. პორტუგალიური კერძების უმეტესობა ან მათი ვარიაციები გავრცელებულია ბრაზილიაში, ანგოლაში, მოზამბიკში, აღმოსავლეთ ტიმორსა და სხვა რამდენიმე ქვეყანაში.
თევზი და ზღვის პროდუქტები
მარცხნივ|მინი|282x282პქ|გველთევზის ნამცხვრები პორტუგალიაში დიდი პოპულარობით სარგებლობს ზღვის პროდუქტები, იგი მსოფლიოში ერთ-ერთი მთავარი წამყვანია თევზის ინდუსტრიასა და მოხმარებაში. პორტუგალიელები თევზს ხარშავენ, ბოლავენ, წვავენ, მისგან წვნიანებს აკეთებენ, შამფურსა და გრილზე წვავენ და ა.შ. პორტუგალიურ კულინარიაში თევზებიდან ყველაზე ხშირად ვირთევზას იყენებენ, რომლისგან მომზადებულ სხვადასხვა კერძს წლის ნებისმიერ დროს შეხვდებით. უფრო ხშირად მას აშრობენ, ამარილებენ და მხოლოდ შემდეგ იყენებენ კერძებში.
ვირთევზამ პორტუგალიურ კულინარიაში ადგილი XV საუკუნეში დაიმკვიდრა და დღემდე არ კარგავს აქტუალობას, თუმცა მასთან ერთად ასევე ხშირად იყენებენ ზღვის სხვა პროდუქტებს, მაგალითად: სარდინები, ლავრაკები, ხმალთევზები, კამბალები, პალტუსები, რვაფეხები, ლობსტერები, კიბორჩხალები და მოლუსკები.
პორტუგალიაში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული თევზის წვნიანია კალდეირადა, რომელიც მზადდება ნებისმიერი თევზის, კარტოფილის, პომიდვრის, წიწაკის, ნივრის, ხახვისა და ოხრახუშისაგან. ჩრდილოეთ პორტუგალიაში ასევე გავრცელებულია მზეზე გამომშრალი სკაროსები.
ხორცის კერძები
მინი|263x263პქ|ქათმის პირიპირი სხვა კულტურების მსგავსად, პორტუგალიაშიც ძველად ხორცის კერძების ჭამა მხოლოდ პრივილეგირებული კლასებისათვის იყო ხელმისაწვდომი. შუა საუკუნეების პორტუგალიელ არისტოკრატებში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ღორისა და საქონლის ხორცი, რის გამოც ძირითადად სწორედ მათი ხორცის გამოყენებით მზადდება ტრადიციული საჭმელები. პორტუგალიურ გასტრონომიაში აგრეთვე აქტიურად იყენებენ ქათმის ხორცს. ამასთან, კერძებზე შეიმჩნევა ინგლისური და ფრანგული გავლენაც. ყველაზე ცნობილი ხორციანი კერძებია: ქათმის პარიპარი, ასევე ჩარკუტარია, ჩურიკო, ლინგუიკა, ფარინჰეირა და ა.შ.
დღეისათვის პორტოს რეგიონში საკმაოდ პოპულარულია სენდვიჩი, სახელად „ფრანკესინა“, რომელსაც პურის ნაცვლად მდნარი ყველი აქვს და დანა-ჩანგლით იჭმევა. ასევე ცნობილია პორტუგალიური სოსისი, სახელად „ალჰეირასი“.
ყორულდაში (ლენტეხის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
პორტუგალიური სამზარეულო
ხორცის კერძები
პორტუგალიის მრავალ რეგიონშია გავრცელებული ღორის ჩაით, აპერივიტით, კვერცხითა და სხვა ინგრედიენტებით დამუშავებული ხორცის ნაჭერი, რომელსაც პრესუნტოს უწოდებენ და რომელიც ჩავესის რეგიონში გამოიგონეს.
ყორულდაში (ლენტეხის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
პორტუგალიური სამზარეულო
ხორცის კერძები
XX საუკუნიდან პორტუგალიაში დიდად გაიზარდა დიდი ბრიტანეთისა და ამერიკის გავლენა, რაც მის გასტრონომიაზეც აისახა და დამკვიდრდა ისეთი კერძები, როგორებიცაა: ბეკონი, სტეიკი, სენდვიჩი, ინგლისური მოხარშული საუზმე და მრავალი სხვა. აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ ამერიკელებისაგან განსხვავებით პორტუგალიაში თითქმის საერთოდ არ იყენებენ ინდაურის ხორცს და იგი წელიწადში მხოლოდ ერთხელ, საშობაო ვახშმისათვის მზადდება.
ალკოჰოლური სასმელები
მინი|260x260პქ|პორტვაინი პორტუგალიაში ყველაზე გავრცელებული ალკოჰოლური სასმელი ღვინოა. აქ ამზადებენ თეთრ, წითელ და მწვანე ღვინოსაც კი. ასევე არსებობს ძველი პორტუგალიური ტრადიციული სასმელი, სახელად როზე, რომელიც არც ისე გავრცელებულია და თავად პორტუგალიელებშიც არაა პოპულარული, შესაბამისად იგი მსოფლიო ბაზარზე არ გადის გასაყიდად. ამის პარალელურად პორტუგალია მსოფლიოს ყურადღებას იქცევს თავისი მწვანე ღვინით (Vinho Verde), რომელიც პორტუგალიის მხოლოდ ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში იწარმოება და სხვა ღვინოებისაგან განსხვავებით იგი რაც უფრო ახალია, მით უფრო გემრიელად მიიჩნევა.
მთელს მსოფლიოში სახელგანთქმული პორტუგალიური ალჰოკოლური სასმელია პორტვაინი, რომელიც მდინარე დუეროს მიდამოებში იწარმოება და ძირითადად დესერტებთან ან ყველთან ერთად მიირთმევენ.
ასევე ცნობილია მადეირაში წარმოებული „მადეირას ღვინო“ (Vinho de Madeira), რომელსაც ესპანურ ღვინოს დიდად ამსგავსებენ. მიუხედავად იმისა, რომ პორტუგალიელებში ლუდი არც ისე პოპულარულია, მაინც აქვთ მისი გამოხდის სპეციალური ტექნოლოგია, რომელიც მათმა წინაპარმა ლუზიტანიელებმა ჯერ კიდევ რომალების გამოჩენამდე მოიგონეს.
ტკბილეული
მინი|289x289პქ|ალგარვული მარციპანები ლისაბონში საკონდიტრო სფეროში პორტუგალიას დიდი გავლენა აქვს მთელს დასავლეთის კულინარიაზე, რამეთუ სწორედ პორტუგალიელებმა შექმნეს მარმელადი, კარამელი, მოლისანი და მათვე დაამკვიდრეს ევროპაში შაქარი. მარცხნივ|მინი|პაუ-დე-ლუ მიუხედავად ამ ყველაფრისა, პორტუგალიურ ნამცხვრებში აშკარად იგრძნობა ფრანგული სამზარეულოს გავლენა. ამის მაგალითია ნამცხვარი „პაუ-დე-ლუ“, რომელსაც აქვს ფრანგული ფესვები და რომელსაც თავის მხრივ ფრანგები გენუელთა ნამცხვარს უწოდებენ.
შუა საუკუნეების პერიოდში ტკბილეულის მრავალი რეცეპტი შექმნეს პორტუგალიელმა მონაზვნებმა, რის გამოც მრავალ აქაურ ნამცხვარს ეკლესიური სახელი აქვს, მაგალითად: „მონაზვნის მუცელი“ (barriga de freira), „ანგელოზის მკერდი“ (Papos d'anjo), „სამოთხის ბეკონი“ (toucinho do céu) და ა.შ. მონასტრებში შექმნილმა ტკბილეულმა მაშინდელ არისტოკრატიაში დიდი პოპულარობა მოიპოვა და იგი ხალხში დღემდე არ კარგავს აქტუალობას.
პორტუგალიის სამხრეთში უფრო მკვეთრად იგრძნობა ესპანური გავლენა, სადაც იყენებენ ანდალუსიურ თაფლს ალგარვული მარციპანების დასამზადებლად. აღსანიშნავია ისიც, რომ პორტუგალიაში შოკოლადზე მეტად პოპულარული კარამელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:პორტუგალიური სამზარეულო
ჩაჩანიძე
საკუთარი სახელი ჩაჩანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ZZ Top
ZZ Top — ამერიკული როკ-ჯგუფი, ზოგჯერ მოხსენიებული როგორც That Little Ol' Band from Texas. მათი სტილი, რომელიც საფუძველს იღებს ბლუზზე დაფუძნებული ბუგი როკიდან, ითავსებს ელემენტებს არენა როკიდან, სამხრეთული როკიდან და საცეკვაო როკიდან. ჯგუფი ჩამოყალიბდა 1969 წელს ჰიუსტონში, ტეხასი. მუსიკოსმა ბილი გიბონსმა და დრამერმა დენ მიჩელმა შემოიერთეს ბასისტი ლანიერ გრეიგი და შექმნეს ჯგუფი. იმავე წელს გრეიგი და მიჩელი წავიდნენ და მათი ადგილი ჯგუფში დაიკავეს დასტი ჰილმა და ფრენკ ბირდმა ჯგუფიდან American Blues. ჯგუფმა მალე გაიჩინა მიმდევრები ტეხასში.
1970 წელს მათ კონტრაქტი გააფორმეს ლეიბლთან London Records და გამოუშვეს რამდენიმე ალბომი, დაწყებული მათი 1971 წლის სადებიუტო ალბომით, რომელსაც მოჰყვა Rio Grande Mud 1972 წელს. 1973 წელს ალბომით Tres Hombres ჯგუფმა შეაღწია მეინსტრიმში, ხოლო მათმა მომდევნო 1975 წლის ალბომმა Fandango! გააფართოვა მათი ჟღერადობა და იუმორის გრძნობის გამოხატვა. შუა 1970-იანებისთვის ჯგუფი უკვე ყველაზე პოპულარულ სატურნეო აქტებს შორის იყო აშშ-ში და მოხსნეს მსმენელთა დასწრების რაოდენობის რეკორდი არაერთ ფორმატში. მრავალი წლის ტუნეების შემდეგ 1977 წელს ჯგუფმა გადაწყვიტა ორწლიანი შესვენების აღება. სწორედ ამ პერიოდში გაიზარდეს გიბონსმა და ჰილმა მკერდამდე წვერი. ჯგუფის ერთადერთი წევრი, რომელიც წვერს არ ატარებს, დრამერი ფრენკ ბირდია, რომელიც მხოლოდ ულვაშებით გამოდის და რომლის გვარიც სწორედ „წვერს“ ნიშნავს.
1979 წელს ჯგუფი დაბრუნდა და კონტრაქტი გააფორმა ლეიბლთან Warner Bros. Records. 1983 წელს ჯგუფმა გამოუშვა ალბომი Eliminator, რითაც მათ დაიპყრეს პოპულარობის ახალი სიმაღლეები, გაყიდეს რა ათი მილიონი ეგზემპლარი. გვიანი 1980-იანების განმავლობაში ჯგუფმა შექმნა რამდენიმე ჰიტი და რამდენიმეჯერ მიიღო ჯილდოები საუკეთესო მუსიკალური ვიდეოებისთვის. თავდაპირველი წევრების შემადგონლობით ორმოცი წლის შესრულების შემდეგაც კი განაგრძობენ ტურნეებს და სიმღერების წერას.
ZZ Top-მა გაყიდა ორმოცდაათ მილიონზე მეტი ალბომი მსოფლიოს მასშტაბით, მათ შორის ოცდახუთი მილიონი მხოლოდ აშშ-ში. ჯგუფს აქვს რვა სიმღერა ბილბორდის ცხელი ასეულის საუკეთესო ორმოცეულში, ექვსი ნომერ პირველი სიმღერა ცხელი მეინსტრიმული როკ ტრეკების ჩარტში. და სამი MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების ჯილდო. 2004 წელს ჯგუფი შეიყვანეს როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში
სქოლიო
კატეგორია:ბლუზ-როკ ჯგუფები კატეგორია:1970-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1980-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ZZ Top კატეგორია:მძიმე როკ-ჯგუფები კატეგორია:1969 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ბასილა
ტერმინით ბასილა შეიძლება აღნიშნული იყოს:
ბაყაყისებრნი
ბაყაყისებრნი (Ranidae) — უკუდო ამფიბიების ოჯახი. აერთიანებს 400-ზე მეტ სახეობას. გავრცელებულია თითქმის მთელ მსოფლიოში, ახალი ზელანდიისა, ავსტრალიის, პოლარული ქვეყნების, სამხრეთ ამერიკის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილისა და ოკეანიის ზოგი კუნძულის გარდა. საქართველოში გვხვდება 3 სახეობა. ამ ოჯახის წარმომადგენლებს კბილები მხოლოდ ზედა ყბებზე აქვს, გავის მალის განივი მორჩები ცილინდრული ან ოდნავ გაგანივრებულია. ფალანგებს არ გააჩნია ჩანართი ხრტილები. საქართველოში თითქმის ყველგაა ტბის ბაყაყი, ზოგ ადგილას ბინადრობს კავკასიური ბაყაყი და ამიერკავკასიური ბაყაყი. იკვებებიან მწერებით, ჭიებით, პატარა თევზებითა და ამფიბიებით, ლიფსიტებითა და თავკომბალებით. ანადგურებენ მავნე მწერებს, რითაც სარგებლობა მოაქვთ, მაგრამ ლიფსიტებისა და პატარა თევზების მოსპობით თევზის მეურნეობას ზიანს აყენებენ. საყურადღებოა გოლიათი ბაყაყი, რომლის სხეულის სიგრძე 32-49 სმ აღწევს, ხოლო წონა - 3,5 კგ. უკუდო ამფიბიებს შორის იგი უდიდესია; გვხვდება ტროპიკულ აფრიკაში (უმეტესად კამერუნში). აღსანიშნავია აგრეთვე ხარბაყაყი, რომლის სხეულის სიგრძე 20 სმ აღწევს, ხოლო უკანა ფეხებისა - 25 სმ. იწონის 600 გ-მდე. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში. დიდი ზომის ბაყაყები იკვებებიან თევზებით, წვრილი ბაყაყებით, წყლის გველებით, წყლის ფრინველის (იხვებისა და სხვა) მართვეებით, პატარა ძუძუმწოვრებით, აგრეთვე ნაირგვარი უხერხემლო ცხოველებით. სასარგებლო ცხოველების განადგურებით აზარალებენ ადგილობრივ მოსახლეობას. ბაყაყისებრთა ოჯახის ზოგ სახეობას იყენებენ საკვებად. განსაკუთრებით ჩრდილოეთ ამერიკასა და დასავლეთ ევროპაში.
ლიტერატურა
*
Classic Albums: Metallica - Metallica
Classic Albums: Metallica - Metallica — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის დოკუმენტური ფილმი DVD-ზე, რომელიც ასახავს „შავი ალბომის“ კეთების პროცესს. იგი გამოშვებულია 2001 წლის 6 ნოემბერს დისტრიბუტორების Isis Productions/Eagle Rock Entertainment მხარდაჭერით, რამდენიმე თვის შემდეგ ბასისტ ჯეისონ ნიუსტედის მიერ ჯგუფის დატოვებიდან. იგი წარმოადგენს Classic Albums სერიების ნაწილს.
დოკუმენტური ფილმი ასახავს თითქმის ყველა სიმღერის შექმნის ისტორიას და ჩაწერის პროცესის დაარქივებულ ჩანაწერს, ინტერვიუებს ჯგუფის წევრებთან, მათ პროდიუსერთან და მაიკლ კამენთან. იგი ასახავს არა მარტო „შავი ალბომის“, არამედ S&M-ის შექმნის ისტორიასაც და მასთან დაკავშირებულ სირთულეებს. ფილმში შესულია როგორც სიმღერების თავდაპირველი და დემო ვერსიები, ასევე ხუთი სინგლი: Enter Sandman, Sad But True, The Unforgiven, Wherever I May Roam და Nothing Else Matters.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:დოკუმენტური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2001 წლის ფილმები კატეგორია:მეტალიკის ვიდეო ალბომები
მარდინი
მარდინი (Mardin) — ქალაქი აღმოსავლეთ თურქეთში, მარდინის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
ნიკოლოზ ჭავჭავაძე (გენერალ-მაიორი)
ნიკოლოზ (ნიკო) მელქისედეკის (მიხეილის) ძე ჭავჭავაძე (დ. 5 იანვარი, 1867 — გ. 23 მაისი, 1920) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1914). კავალერიის გენერალ ნიკოლოზ ჭავჭავაძისგან („დიდი ნიკო“) განსასხვავებლად „პატარა ნიკოს“ უწოდებდნენ.
დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი და ნიკოლოზის საკავალერიო სასწავლებელი. მსახურობდა ტვერის დრაგუნთა 43-ე პოლკში, რომელსაც მოგვიანებით მეთაურობდა პოლკოვნიკის წოდებით. ცნობილი იყო, როგორც ჩინებული მხედარი. მოპოვებული ჰქონდა არაერთი პრიზი ოფიცერთა საცხენოსნო შეჯიბრებებში. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში (1904–1905). შემდეგ ცხოვრობდა თბილისში. პირველი მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა კავკასიის ფრონტზე. მონაწილეობდა ყარსის ბრძოლაში (1914). მიღებული ჰქონდა არაერთი საბრძოლო ჯილდო. გარდაიცვალა ომში მიღებული ჭრილობებისგან. დაკრძალულია ყვარელში. ცოლად ჰყავდა ეკატერინე მიხეილის ასული ციციშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში ნ კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
სალსედო (აღმოსავლეთი სამარი)
სალსედო (ოფიციალურად სალსედოს მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Salcedo; Bayan ng Salcedo) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 136 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
ფრანკფურტის ზავი (1871)
thumb|ზავის ტექსტი ფრანკფურტის ზავი — საზავო ხელშეკრულება გერმანიასა და საფრანგეთს შორის, რომლითაც დასრულდა საფრანგეთ-პრუსიის ომი 1870-1871 წწ. ხელი მოაწერეს მაინის ფრანკფურტში. ფრანკფურტის ზავის მიხედვით, საფრანგეთს გერმანიისათვის უნდა გადაეცა ელზასი და ლოთარინგიის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი და გადაეხადა 5 მლრდ ფრანკი კონტრიბუცია (1, 5 მლრდ 1871, 0,5 მლრდ 1872, 3 მლრდ 1874 წლის მარტამდე). საფრანგეთის ტერიტორიაზე რჩებოდნენ გერმანიის საოკუპაციო ჯარები, რომელთა გაყვანა მოხდებოდა კონტრიბუციის გადახდის შესაბამისად (საოკუპაციო ჯარების შენახვა საფრანგეთს ეკისრებოდა). ფრანკფურტის ზავმა განაპირობა გერმანიის იმპერიის გაძლიერება. ფრანკფურტის ზავის პირობები გაუქმდა ვერსალის საზავო ხელშეკრულებით 1919 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის ისტორია კატეგორია:XIX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
კუკის მთის ეროვნული პარკი
აორაკი/კუკის მთის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე, ქალაქ ტუიზელის მახლობლად. მის ტერიტორიაზე აღმართულია ახალი ზელანდიის უმაღლესი მწვერვალი — კუკის მთა. შეიქმნა 1953 წელს და მოიცავს ნაკრძალებს, რომლებიც 1887 წელზე ადრე დაარსდა როგორც მცენარეულობისა და ლანდშაფტის დაცული ტერიტორიები.
გეოგრაფია
პარკი 700 კმ²-ს მოიცავს, საიდანაც 40% მყინვარებს უჭირავს. მათგან აღსანიშნავია კუკის მთაზე მდებარე ტასმანის მყინვარი. პარკის ტერიტორიაზე აღმართულია ახალი ზელანდიის 3000 მეტრ სიმაღლეზე მეტი 20 მწვერვალი.
მთავარი წყალგამყოფის გასწვრივ ესაზღვრება უესტლანდ-ტაი-პოუტინის ეროვნული პარკი. ისინი ერთად აყალიბებენ ტე-ვაჰიპაუნამუს — თვალსაჩინო ბუნებრივი ღირებულებების მქონე არეალს, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაშია შესული.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ეროვნული პარკები
სეპტორიოზი
სეპტორიოზი — მცენარეთა სოკოვანი დაავადება, რომელსაც იწვევს septoria-ს გვარის სოკოები. ავადდება მარცვლოვნები, პამიდორი, მსხალი, ვაზი, სოია, ფეტვი, კანაფი და სხვა. დაავადება ვლინდება უმეტესად ფოთოლზე ყავისფეარშიიანი თეთრი ან ნაცრისფერი, მომრგვალო, დაკუთხული ან წაგრძელებული ლაქების სახით. სპორა ვრცელდება და მცენარეს აზიანებს ტენიან ამინდში. ძლიერ დაავადებული ფოთოლი და ყლორტი ხმება, ტოტი მუქდება, ნაოჭდება და ხშირად იღუნება. მარცვლოვნებში მარცვალი განუვითარებელი რჩება.
ბრძოლის ღონისძიებანი: მცენარეული ნარჩენების მოსპობა, თესლბრუნვის გამოყენება, ფუნგიციდების შესხურება, გამძლე ჯიშების შერჩევა, სრული  მინერალური სასუქის გამოყენება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა დაავადებები
ნარსისო-კამპეროს პროვინცია
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 37 011 ადამიანს შეადგენდა.
1998 წლის 22 მაისს, პროვინციაში მოხდა მიწისძვრა, რომლის სიმძლავრემაც რიხტერის შკალით 6,6 ბალი შეადგინა. დაიღუპა 100 ადამიანი, ათასობით კი უსახლკაროდ დარჩა.
ნარსისო-კამპეროს პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ 10 კანტონად იყოფა. დედაქალაქია აიკილე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის პროვინციები
პაატა ჭავჭავაძე
მეფე ერეკლე II-ის დაღესტანზე ლაშქრობის მონაწილის — თავად ბესპაზ ჭავჭავაძის ვაჟი. აქტიურად მონაწილეობდა იმერეთის სამეფოს ტახტზე სოლომონ II-ის აყვანაში. გიორგი XII-მ ხუთასისთავობა უბოძა; მას ევალებოდა ბახტრიონიდან გავაზამდე შეკრებილი მოლაშქრეების მეთაურობა. რუსეთის მიერ საქართველოს ანექსიის შემდეგ ახალი მთავრობა უნდობლად უყურებდა; მხოლოდ 1816 წ. აღუდგინა ძველი ღირსება კავკასიის მთავარმართებელმა ალექსეი ერმოლოვმა. დაიღუპა სოფ. გავაზზე ლეკების თავდასხმის მოგერიებისას.
პაატა ჭავჭავაძემ იქორწინა პელაგია ანდრონიკაშვილზე. მათ ჰყავდათ 6 (შესაძლოა 7) შვილი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1755 კატეგორია:გარდაცვლილი 1824 კატეგორია:გარდაცვლილი 1825 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები პ კატეგორია:ილია ჭავჭავაძე
ემელიანე წერეთელი
ემელიანე (ეკო) დიმიტრის ძე წერეთელი (დ. 1882, ჭიათურა, — გ. 31 აგვისტო, 1924, შორაპანი, ახლანდ. ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი, 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილე.
წარმომავლობით იყო ქუთაისის გუბერნიის თავადაზნაურთა ოჯახიდან. მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიაში. I მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს დასავლეთის ფრონტზე იბრძოდა პიატიგორსკის 151-ე ქვეითი პოლკის რიგებში. 1915 წლის იანვარში პოდპორუჩიკი წერეთელი დაიჭრა სოფ. ზალესიესთან. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV და III და წმ. სტანისლავის III ხარისხის ორდენებით (ყველა 1915). ომის ბოლოს ჰქონდა შტაბს-კაპიტნის ჩინი. 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში, მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1921 წელს საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მონაწილეობდა ანტისაოკუპაციო მოძრაობაში, იყო ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, 1922 წლიდან საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის „სამხედრო ცენტრის“ რწმუნებული იმერეთში. 1924 წლის 28 აგვისტოს ჭიათურის აჯანყების დროს გიორგი წერეთლის დროებითმა მთავრობამ კონსტანტინე (კოწია) ჩაჩანიძესთან ერთად ჭიათურის სამხედრო კომენდანტად დანიშნა. აჯანყების ჩახშობის დროს ტყვედ ჩავარდა და მოკლეს შორაპნის სადგურის მახლობლად რკინიგზის ვაგონებში პატიმართა მასობრივი დახვრეტის დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები ემელიანე კატეგორია:1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები
სელევკე I ნიკატორი
სელევკე I ნიკატორი (Σέλευκος Α' Νικάτωρ; დ. ძვ. წ. 358, ევროპოსი, მაკედონია — გ. ძვ. წ. 281, ლისიმაქია, თრაკია) — სელევკიდების სახელმწიფოსა და სელევკიდების დინასტიის დამაარსებელი, ალექსანდრე მაკედონელის მხედართმთავარი. განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი ძვ. წ. 326 წელს ინდოეთში ლაშქრობის დროს. ალექსანდრე მაკედონელის სიკვდილის შემდეგ, დიადოქოსთა შორის სელევკე I ნიკატორი იყო ერთ-ერთი აქტიური მაძიებელი უმაღლესი მბრძანებლობისა, ძვ. წ. 321 წელს პერდიკასგან (ტახტის რეგენტი) მიიღო სატრაპია ბაბილონეთი. ძვ. წ. 312 წელს აქვე გამაგრდა და თავი დამოუკიდებელ მმართველად (სელევკიდური ერის დასაწყისი) გამოაცხადა. შემოიერთა სხვა პროვინციები: მიდია, სუსიანე, პერსიდა, ბაქტრია და ძვ. წ. 305 წელს თავი მეფედ გამოაცხადა. ამავე წელს წარმატებით ილაშქრა ინდოეთში. დაუზავდა აქაურ მეფეს, ჩანდრაგუპტას: დაუთმო მას მდინარე ინდის დასავლეთით მდებარე მიწები და სამაგიეროდ მიიღო 500 საბრძოლო სპილო. ძვ. წ. 301 წლის იფსოსის ბრძოლის შემდეგ დიადოქოსებს შორის მიწების განაწილების შედეგად მესოპოტამია და სირია მიიღო. ძვ. წ. 281 წელს დაამარცხა ლისიმაქე და თითქმის მთელი მცირე აზია დაიპყრო. ეწეოდა დიდ საქალაქო აღმშენებლობას. სამოცდაათამდე ქალაქი დააარსა. ცდილობდა ბალკანეთის, განსაკუთრებით, მაკედონიისა და თრაკიის დაპყრობას, ამ მიზნით ძვ. წ. 280 წელს ჯარებით გადალახა ჰელესპონტი, მაგრამ ლისიმაქეის მახლობლად პტოლემე კერავნუსმა მოკლა.
Procol Harum (ალბომი)
Procol Harum — ინგლისური როკ-ჯგუფ Procol Harum-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოიცა 1967 წლის სექტემბერში, ლეიბლ Regal Zonophone-ზე, მას შემდეგ, რაც ჯგუფმა წარმატებას მიაღწია სინგლით „A Whiter Shade of Pale“. ეს სიმღერა არ არის შეტანილი ალბომის ორიგინალურ გამოცემაში, მაგრამ მოხვდა მის აშშ-ის ვერსიაში.
შექმნა
ყველა სიმღერის ავტორებად თავდაპირველად მითითებულები იყვნენ გერი ბრუკერი (მუსიკა) და კით რაიდი (ტექსტი), ხოლო „Repent Walpurgis“-ის ავტორად მითითებული იყო მეთიუ ფიშერი (კომპოზიციაში გამოიყენება ფრანგი ორგანისტ შარლ-მარი ვიდორის და ბახის ნაწარმოებების ინტერპრეტაციები). 2005 წელს ფიშერმა უჩივლა ბრუკერს და მის გამომცემელს, ამტკიცებდა რა, რომ „A Whiter Shade of Pale“-ის ავტორი თავად იყო. 2009 წლის 30 ივლისს მისი სარჩელი დაკმაყოფილდა. 2006 წელს სხვა სასამართლომაც განაჩენი მის სასიკეთოდ გამოიტანა და მიანიჭა თანაავტორობის უფლება. 2008 წელს უმაღლესმა სასამართლომ გააუქმა გადაწყვეტილება და ფიშერი მხოლოდ თანაავტორად დატოვა, საავტორო ჰონორარის მიღების უფლების გარეშე. სააპელაციო სასამართლო ამტკიცებდა, რომ ფიშერი ძალიან დიდი ხანი ელოდა სარჩელის შეტანას. თუმცა, ლორდთა პალატამ განაცხადა, რომ ასეთ საქმეებში არ არსებობდა განსაზღვრული ვადები. ლორდი დევიდ ნოიბერგერი, ებოტსბერიდან, აცხადებდა: „ფიშერის წვლილი იყო მნიშვნელოვანი და, განსაკუთრებით პირველი რვა ტაქტი ნაშრომის წარმატებაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს...“.
Procol Harum-ის სიმღერების ტექსტების ავტორი კით რაიდი Songfacts-თან საუბარში ამბობს, რომ „Conquistador“-ის მუსიკა დაიწერა ტექსტამდე. იგი ამატებს, რომ ეს იყო გამონაკლისი, ვინაიდან ჯგუფის სიმღერებში 100-დან 99-ისთვის ჯერ ტექსტი იწერებოდა, შემდეგ კი — მუსიკა.
სიმღერა „Salad Days (Are Here Again)“ მითითებულია, როგორც კომპოზიცია ფილმიდან „გაყრა“
გამოცემა
Procol Harum გამოვიდა 1967 წლის სექტემბერში. მიუხედავად იმისა, რომ იგი მრავალარხიან მაგნიტოფონზე იწერებოდა, თავდაპირველად ბრიტანეთში გამოვიდა მონო ვერსია, ხოლო აშშ-ში - სტერეო ჩანაწერი, მიღებული მონოს გამრავლებით და არხებს შორის გადანაწილებით. მიუხედავად ხანგრძლივი ძიებისა, მრავალარხიანი ვერსია არ იქნა აღმოჩენილი. ამრიგად, ორიგინალური 10 სიმღერის სტერეო მიქსის მიღება შეუძლებელია. თუმცა, სხვადასხვა ალტერნატიული დუბლი, ნამდვილი სტერეო ჟღერადობით, შეტანილია CD-ში.
ალბომი რამდენიმეჯერ გამოიცა ხელახალი სახით. ასეთ გამოცემებს შორის აღსანიშნავია Procol Harum...Plus!, 1998 წლის CD კომპილაცია, ლეიბლზე Westside, ყველა სიმღერით Deram-ის და Regal Zonophone-ის ვერსიებიდან. ამას ემატება „Homburg“, ჯგუფის მეორე სინგლი და ამ პერიოდის ცხრა დამატებითი სიმღერა. 2003 წელს Classic Records-მა გამოსცა მონო გრამფირფიტა, სიმღერების განსხვავებული სიით. „Homburg“ იყო ამ სიაში რიგით პირველი, ხოლო „A Whiter Shade of Pale“ და „Good Captain Clack“ საერთოდ ამოიღეს. გამოცემას ახლავს „A Whiter Shade of Pale“-ის დამატებითი სინგლები მონო და ალტერნატიულ სტერეო ვერსიებში.
2009 წელს Salvo Records-მა გამოსცა ალბომის რემასტერი, რომელიც ეფუძნება ორიგინალურ მონო ფირებს. გამოცემას ახლავს „A Whiter Shade of Pale“, „Homburg“, b-მხარეები და ალტერნატიული სტერეო დუბლები. თუმცა, ზოგიერთი მათგანი განსხვავებულ სიჩქარეზე სრულდება. 2015 წელს გამოცემული Cherry Red Records-ის რემასტერი წარმოადგენს ორდისკიან გამოცემას.
შეფასება
ალბომის რეტროსპექტულ მიმოხილვაში ბრიუს ედერი (AllMusic) წერს: „აქ ყველაფერი არ არის რიგში, მაგრამ უკეთესია, ვიდრე ფსიქოდელიური ან პროგრესული როკის ბევრი სხვა ნიმუში.“
მნიშვნელობა
ალბომი შეტანილია Classic Rock-ის სიაში „50 ალბომი, რომელმაც შექმნა პროგ როკი“. Procol Harum აგრეთვე შეტანილია Rolling Stone-ის 1967 წლის 40 რჩეული ალბომის სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:Procol Harum-ის ალბომები კატეგორია:1967 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Deram Records-ის ალბომები კატეგორია:Regal Zonophone Records-ის ალბომები კატეგორია:A&M Records-ის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:Repertoire Records-ის ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები დენი კორდელის პროდიუსერობით
ევროპის II გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
20 ივნისი - 2 ივლისი 1961 ობერჰაუზენი გერმანია.
ჩატარდა ორ ეტაპად. პირველ ეტაპზე ოთხ ქვეჯგუფად დაყოფილი 14 გუნდი ორწრიან ტურნირებში იბრძოდა ფინალის ოთხი საგზურის მოსაპოვებლად. სსრ კავშირის და იუგოსლავიის გუნდები პირდაპირ იყვნენ დაშვებული ფინალში. გუნდებში 10 ძირითდი და 2 სათადარიგო მოთამაშე იყო.
საბჭოთა მოჭადრაკეებმა ამჯერადაც უპრობლემოდ მოიგეს. თანაც მეორე პრიზიორებს, იუგოსლავებს ორივე მატჩი დიდი ანგარიშით მოუგეს.
პირველი ეტაპი
პირველი ჯგუფი
მეორე ჯგუფი
მესამე ჯგუფი
მეოთხე ჯგუფი
ჯეკ გრილიში
ჯეკ პიტერ გრილიში (Jack Peter Grealish; დ. ბირმინგემი, ინგლისი, 10 სექტემბერი, 1995) — ინგლისელი ფეხბურთელი, „მანჩესტერ სიტისა“ და ინგლისის ეროვნული ნაკრების შემტევი ნახევარმცველი.
ევროპის II გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ფინალი
ჯეკ გრილიში
გრილიში 2012–2021 წლებში თამაშობდა „ასტონ ვილაში“, 2016 წლიდან იყო გუნდის კაპიტანი. კლუბისა და ევრო 2020-ზე ნაკრების რიგებში თავის გამოჩენის შემდეგ, ჯეკი „მანჩესტერ სიტის“ შეუერთდა. სატრანსფერო ღირებულებამ 100 მილიონი ფუნტი შეადგინა, რაც გახდა პრემიერ ლიგის რეკორდი. ჯეკ გრილიში კი იქცა ფეხბურთის ისტორიაში ყველაზე ძვირადღირებულ ინგლისელ მოთამაშედ.
ევროპის II გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
ჯეკ გრილიში
სანაკრებო
ინგლისი:
ევროპის II გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ჩემპიონის შემადგენლობა
მიხეილ ბოტვინიკი 6 (+4=4-1), მიხეილ ტალი 5,5 (+3=5-1), პაულ კერესი 6 (+4=4-0), ტიგრან პეტროსიანი 6 (+4=4-0), ვასილი სმისლოვი 8 (+7=2-0), ვიქტორ კორჩნოი 8,5 (+8=1-0), ეფიმ გელერი 6,5 (+4=5-0), მარკ ტაიმანოვი 7,5 (+6=3-0), ლევ პოლუგაევსკი 6,5 (+5=3-1), სემიონ ფურმანი 4 (+3=2-2), ალექსანდრე ტოლუში 4,5 (+4=1-1), ვლადიმირ ბაგიროვი 5,5 (+3=5-0).
ჯეკ გრილიში
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ასტონ ვილას ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ევროპის II გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
დაფებზე საუკეთესონი
! style="background: #ddffdd;"|დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
კატეგორია:ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა — პირველი რესპუბლიკა საქართველოს ტერიტორიაზე. შეიქმნა 1918 წლის 26 მაისს ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის დაშლის შემდეგ. მას ესაზღვრებოდა რუსეთი და ჩრდილოეთ კავკასიის მთიელთა რესპუბლიკა ჩრდილოეთით, თურქეთი, სომხეთი და აზერბაიჯანი — სამხრეთით. მოსახლეობა შეადგენდა 2,5 მლნ-ს, ფართობი — 107,600 კვ.კმ-ს. დედაქალაქი — ტფილისი. სახელმწიფო ენა — ქართული.
რუსეთისა და თურქეთის აგრესიის წინაშე, ბლოკადისა და ომის პირობებში, რესპუბლიკამ მიაღწია ეკონომიკურ და ინსტიტუციურ პირველობას რუსეთის ყოფილ იმპერიაში. არაერთი წარმატებული ომის ხარჯზე, შეინარჩუნა ტერიტორიული მთლიანობა და ქვეყნის შემადგენლობაში შეინარჩუნა: სამუსლიმანო საქართველო, აფხაზეთი, სამაჩაბლო, ლორე, ზაქათალის ოლქი. საერთაშორისო ასპარეზზე, ფაქტობრივად არარსებული ბიუჯეტის პირობებში, პოლიტიკურმა ელიტამ, პროპაგანდისა და დიპლომატიური მუშაობის მეშვეობით, გაიტანა საქართველოს სახელი. საქართველოს დამოუკიდებლობა იურიდიულად აღიარეს მსოფლიოს წამყვანმა ქვეყნებმა. ერთა ლიგაში საქართველოს წევრობას მხარი დაუჭირა ათმა სახელმწიფომ, ხოლო ესტონეთისა და ლატვიის წევრობას - ხუთმა სახელმწიფომ. მთავრობასა და ოპოზიციურ პოლიტიკურ ელიტას ცალსახა კონსენსუსი ჰქონდა რუსეთის თაობაზე. 1920 წლის 7 მაისის მოსკოვის ხელშეკრულების ხელმოწერის მიუხედავად, ციხეში მრავალი ბოლშევიკი აგენტი რჩებოდა.
საგანმანათლებლო დაწესებულებებში, სახელმწიფო ინსტიტუტებში, ჯარში, სასამართლოსა და სხვა სახელმწიფო ინსტიტუტებში რუსული ენა ქართულმა ჩაანაცვლა. დაარსდა პირველი ქართული უნივერსიტეტი. დაიწყო ქართულ სახელმძღვანელოებსა და ქართულ ტერმინოლოგიაზე მუშაობა. ამის პარალელურად, ეთნიკური უმცირესობებისთვის არსებობას აგრძელებდნენ სკოლები და ნოყიერი ნიადაგი არსებობდა მათი კულტურული განვითარებისთვის.