cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შრირანგამი
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის არქიტექტურა კატეგორია:ინდოეთის რელიგიური ტაძრები კატეგორია:შრირანგამი
ქირახ-ქესამანი
ქირახ-ქესამანი (Qıraq Kəsəmən) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	 1 880 კაცი.
ანა ქასრაშვილი
ანა არის პირველი ქართველი კომპოზიტორი, რომელმაც 2017 წელს ემის მფლობელი რიჩარდ ბელისის ხელმძღვანელობით, ჰოლივუდში ASCAP-ის კინომუსიკის ვორქშოპი გაიარა და იქ შექმნილი ნაწარმოები 20th Century Fox-ის ხმის ჩამწერ სტუდია Newman Scoring Stage-ში 64-კაციანი ორკესტრის შესრულებით ჩაწერა.
2015 წელს წარჩინებით დაამთავრა ვალენსიის ბერკლის კოლეჯის მაგისტრატურა „კინოს, ტელევიზიისა და ვიდეოთამაშების მუსიკის“ მიმართულებით და მოიპოვა გამორჩეული სტუდენტის ჯილდო. იმავე წელს კალიფორნიის დამოუკიდებელი ფილმების ფესტივალის ფარგლებში გამართულ კინომუსიკის კონკურსზე აიღო პირველი ადგილი და ეწოდა „წლის კომპოზიტორი“. 2018 წელს გახდა ესპანური ღვინის კომპანია „ხუან ხილის“ მიერ დაარსებული კინომუსიკის მე-2 საერთაშორისო კონკურსის გამარჯვებული. 2020 წლის ზაფხულში კრაკოვის კინომუსიკის საერთაშორისო კონკურსზე აიღო მეორე ადგილი (კონკურსის ისტორიაში ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა ქალი კომპოზიტორი საუკეთესო სამეულში მოხვდა). იმავე წლის შემოდგომაზე ანა გახდა World Soundtrack Awards-ის SABAM-ის ახალგაზრდული ნომინაციის გამარჯვებული პირველი ქალი კომპოზიტორი.
გვერდი შექმნის პროცესშია
კასპე
კასპე (Caspe, Casp) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ბახო-არაგონ-კასპეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 503,15314 კმ². მოსახლეობა — 10026 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:სარაგოსის ქალაქები
კეპლერ-20
კეპლერ-20 — დედამიწიდან 950 სინათლის წლის მოშორებით მდებარე ვარსკვლავი ქნარის თანავარსკვლავედში, რომლის გარშემოც აღმოჩენილია 5 პლანეტა. ამ ვარსკვლავის ვარსკვლავიერი სიდიდე 12,51-ია, ამიტომ მისი შეუიარაღებელი თვალით დანახვა შეუძლებელია. მისი დანახვისათვის საჭიროა მინიმუმ 15 სანტიმეტრიანი ტელესკოპი. ის მზეზე ოდნავ მცირეა — მზის რადიუსის 94% და მზის მასის 91%. ფოტოსფეროს ეფექტური ტემპერატურა 5,466 K ოდნავ მცირეა მზისაზე, რის გამოც ის ყვითელია და G8 ტიპის ვარსკვლავადაა კლასიფიცირებული. წყალბადისა და ჰელიუმის ელემენტების გარდა სხვათა სიუხვე (რასაც ასტრონომიაში მეტალურობა ეწოდება) დაახლოებით მზის მსგავსია. ის შესაძლოა მზეზე ხნიერი იყოს.
პლანეტური სისტემა
მინი|250პქ|მარცხნივ|[[კეპლერ-20e და კეპლერ-20f შედარებულია ვენერასთან და დედამიწასთან]]
2011 წლის 20 დეკემბერს კეპლერის კოსმოსური ტელესკოპის მკვლევართა გუნდმა განაცხადა აღმოჩენა 5 პლანეტიანი სისტემისა, რომელიც შეიცავს 3 პატარა გაზურ გიგანტს და პირველ 2 დედამიწის ზომის ეგზოპლანეტას — კეპლერ-20e (აღმოჩენილი პირველი ეგზოპლანეტა, რომელიც დედამიწაზე პატარაა და მთავარი მიმდევრობის ვარსკვლავის გარშემო ბრუნავს) და კეპლერ-20f, რომელიც მზის მსგავსი ვარსკვლავის გარშემო ბრუნავს. მიუხედავად იმისა, რომ ეს პლანეტები დედამიწის ზომისაა, ისინი დედამიწის მსგავსი არაა, რადგან დედავარსკვლავთან ძალიან ახლოს ბრუნავს, ვიდრე დედამიწა და, აქედან გამომდინარე, სასიცოცხლო ზონაში არ იმყოფება. მათი ზედაპირის ტემპერატურა დაახლოებით 760 °C და 427 °C-ია, შესაბამისად. სისტემაში არსებული ნეპტუნის ზომის სხვა პლანეტებიც: კეპლერ-20b, კეპლერ-20c და კეპლერ-20d დედავარსკვლავთან ძალიან ახლოს ბრუნავს.
იხილეთ აგრეთვე
კეპლერ-16 b
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავები კატეგორია:ქნარის თანავარსკვლავედი კატეგორია:პლანეტური სისტემები
გიორგი ადამია (ფეხბურთელი)
გიორგი ადამია (დ. 10 მარტი 1981, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ამჟამად ბოლნისის „სიონის“ თავდამსხმელი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თსუ-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები კატეგორია:ბაქოს ნეფთჩის ფეხბურთელები კატეგორია:სკ ბაქოს ფეხბურთელები კატეგორია:აღდამის ყარაბაღის ფეხბურთელები კატეგორია:ბაქოს ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ზესტაფონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი გ
ბაშკირეთის ეროვნული ტანსაცმელი
ბაშკირებისთვის დამახასიათებელი იყო ზედა ჩასაცმელის მრავალრიცხოვნება, განსაკუთრებით, სადღესასწაულო კოსტუმები. ისინი ქვედა ჩასაზმელზე ზემოდან რამდენიმე ფენას იცმევდნენ — რამდენიმე ხალათს ერთი მეორეზე წელიწადის ნებისმიერ დროს და მიუხედავად ამინდისა.
ბაშკირთა ტრადიციული ზედა ჩასაცმელია ელიანი — გრძელი კოსტუმი მკლავებით. არსებობდა როგორც ქალის, ასევე, მამაკაცის ელიანი. მამაკცის ელიანი იკერებოდა მუქი ბამბის ქსოვილებისაგან, ზოგჯერ ბარხატისაგან, შალისაგან, თეთრი ატლასისაგან. მას რთავდნენ ნაქარგებით, აპლიკაციებით. ქალის ელიანს კერდნენ ფერადი ბარხატის, შავი სატინის, აბრეშუმისაგან. მკლავებს გამოყოფდნენ მორთულობებით, ნაქარგებით, აპლიკაციებით, მონეტებით და სხვ.
გავრცელებული იყო, აგრეთვე,  კაზაკინები.იყო ქალის და მამაკაცის კაზაკინები. მამაკცის კაზაკინს კერდნენ მუქი ბამბის ან შალის ქსოვილით მდგარი საყელოთი და გვერდით გაჭრილი ჯიბეებით. კაზაკინები გავრცელებული იყო ბაშკირთა შორის აგრეთვე, როგორც სამხედრო ფორმა.
ქალის ტანსაცმელი
220px|მინი|ბაშკირელი ქალი ეროვნულ ტანსაცმელში. 1910 წელი xx საუკუნემდე ბაშკირი ქალისა და მამაკაცის ჩასაცმელი გამოირჩეოდა მხოლოდ მხატვრულ-დეკორატიული გაფორმებით განსხვავდებოდა ერთმანეთისგან.
ქალები ატარებდნენ კაბას (კულდეკი), ფართო შარვალს (იშტანი), მოკლემკლავიან კამზოლს ან კოფთას (კეეკი). დღესასწაულებზე იცვამდნენ ატლასის ან ბარხატის ხალათს (იელენი). ზამთარში ატაებდნენ თბილ შუბას, მაუდის ჩასაცმელს.
ხალათები და შუბები ჩართული იყო სადღესასწაულო კომპლექტში. ხალათები იქარგებოდა ფერადი ნაყშებით. რთავდნენ სერდოლიკით, სადაფით და სხვა მძივევბით, მონეტებით, საიუველირო მასალებით.
სადღესასწაულო ტანსაცმელს (კაბას და წინსაფარს) კერავდნენ შინ დამზადებული მოქარგული ქსოვილით.
ფეხსაცმელს ამზადებდნენ ტყავისგან. მესაქონლეობის რაიონებში ტყავის ჩექმებს ატარებდა თითქმის მთელი სრულწლოვანი მოსახელობა. ქალის ჩექმები იქარგებოდა ფერადი ხაზებით.
ფეხებზე ქალები ატარებდნენ ჩულქებს. თითოეულ ქალს ჰქონდა სხვადასხვა მასალისაგან დამზადებული რამდენიმე ჩულქი. სადღესასწაულო ჩულქებს ქარგავდნენ წითელი ფერის ძაფით.
მამაკაცის ტანსაცმელი
220px|მინი|ახალგაზრდა ბაშკირი ბაშკირი მამაკაცები ატარებდნენ ვიწრო შარვალს, მაისურს, ზემოდან კამზოლს ან კაფტანს. სამხრეთ ურალში, ბაშკირი მამაკაცის მაისურებს არ ჰქონდა საყელო. ის იკვრებიდა ჩაჭრილ ადგილას შესაკრავი თოკით.
სადღესასწაულო კოფთები იქარგებოდა. აუცილებელი ატრიბუტი იყო მამაკაცის ქამარი. ატარებდნენ სადღესასწაულო ქამარს (კემერი). ეს იყო ფართო ქამარი, რომელსაც მსხვილი ლითონის ბალთა ჰქონდა. ქამრებს ქარგავდნენ, რთავდნენ სხვადასხვა სახის საიუველირო ქვებით. მაგ: აგატი, ფირუზი, მარგალიტი, სერდოლიკი. მას იკეთებდნენ ელიანზე ან კამზოლზე ზემოდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩასაცმელი კატეგორია:ნაციონალური კოსტუმები კატეგორია:ბაშკირული კულტურა
სამუსლიმანო საქართველოს ავტონომია
სამუსლიმანო საქართველოს ავტონომია (ან სამაჰმადიანო საქართველო) — ავტონომიური ერთეული საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში, მოიცავდა ისტორიული საქართველოს სამხრეთ-დასავლეთ ტერიტორიას. ავტონომიის სტატუსი განისაზღვრა 1921 წლის კონსტიტუციით (მუხლი 107).
ისტორია
1917 წლის დეკემბერში, საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის დადგენილებით, ეროვნულ საბჭოში შეიქმნა „სამუსლიმანო საქართველოს“ საქმეთა სექცია. მის თავმჯდომარედ აკაკი ჩხენკელი აირჩიეს, მოადგილედ მ. აბაშიძე, მდივნად დავით ცერცვაძე, საქმეთა მმართველად პ. საყვარელიძე. იმავე სექციის დადგენილებით, სამუშაო გეგმის შედგენა ივანე გომართელს დაევალა.
სექციის ამოცანა „სამუსლიმანო საქართველოს“ შესახებ სრულყოფილი ინფორმაციის შეკრება და სათანადო რეკომენდაციების შემუშავება იყო. 1917 წლის 13 დეკემბრის სექციის სხდომამ საქართველოს შემადგენლობაში სამუსლიმანო საქართველოს სტატუსი განიხილა. განსაკუთრებული ყურადღების ცენტრში მოექცა სამუსლიმანო საქართველოს კანტონის უფლებებით საქართველოს შემადგენლობაში ყოფნის მ. აბაშიძისეული მოთხოვნა. სექციის მონაწილეთა უმრავლესობამ იგი იმ მოტივით უარყო, რომ, საქართველოს სინამდვილიდან გამომდინარე, ასეთი პრეცედენტის დაშვება ქვეყნის ხვალინდელი დღისთვის საზიანო აღმოჩნდებოდა. იმავე სხდომის დადგენილებით, ეროვნულ საბჭოს საქართველოს შემადგენლობაში სამუსლიმანო საქართველოსთვის ადგილობრივი თვითმმართველობის მინიჭების შესახებ საგანგებო მიმართვის მომზადება დაევალა.
ეროვნული საბჭოს 1917 წლის 17 დეკემბრის დადგენილებით, იმ ქართველი მაჰმადიანებისთვის, რომელთა სასაუბრო ენა ქართული იყო, სწავლება ქართულ ენაზე უნდა წარმოებულიყო, ხოლო თურქული სავალდებულო საგნად გამოცხადებულიყო. იქ, სადაც ქართული არ იცოდნენ, სწავლება თურქულ ენაზე უნდა განხორციელებულიყო, ხოლო ქართული სავალდებულო საგნად დარჩენილიყო.
რაც შეეხება აკაკი ჩხენკელის მოხსენებას სამუსლიმანო საქართველოს შესახებ, მასში რეგიონისათვის საკუთარი თვითმმართველობის მინიჭების საკითხის ფართო საზოგადოებაში გატანის და საზოგადოებრივ-პოლიტიკური აზრის შექმნის აუცილებლობა იყო დასმული. სირთულეს ავტონომიის ტერიტორიული ფარგლების გაურკვევლობა ქმნიდა. ამ ხარვეზის ნაწილობრივ გამოსწორების მცდელობას „სახელმწიფოებრივი ტერიტორიის“ შესახებ პ. საყვარელიძის მიერ 1918 მომზადებული „დებულება“ წარმოადგენდა.
1920 წლის 7 ივლისს, მოკავშირეებმა ბათუმის ოლქი საქართველოს ოფიციალურად გადმოსცეს. რეგიონში ქართული ჯარი შემოვიდა. „სამუსლიმანო საქართველოს“ მეჯლისისა და საქართველოს მთავრობის ერთობლივი მუშაობის შედეგად შემუშავდა სამუსლიმანო საქართველოსთვის იმ ეტაპზე შესატყვისი მართვა-გამგეობის მოდელი. რაც შეეხება ავტონომიის უფლებების ამოქმედებას ეს მოხდებოდა რეგიონში სტაბილურობის აღდგენისა და დემოკრატიული არჩევნების შედეგად. საქართველოს ხელისუფლების ამ დანაპირებს დამფუძნებელი კრების მიერ 1920 წლის ივნისში გამოქვეყნებული საქართველოს კონსტიტუციის პროექტის 120-ე მუხლი ადასტურებდა, რომლის მიხედვითაც, „სამუსლიმანო საქართველოს“ მართვა-გამგეობა ავტონომიის პრინციპებს უნდა დაფუძნებოდა, ხოლო 1921 წლის 21 თებერვალს, დამფუძნებელი კრების მიერ მიღებული საქართველოს კონსტიტუციის 107-ე მუხლით, „სამუსლიმანო საქართველოს ბათუმის მხარეს, ადგილობრივ საქმეებში ავტონომიური მმართველობა“ ეძლეოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
Arc Light
Arc Light — სტივ ჰოგართი და რიჩარდ ბარბიერის ერთობლივი EP. გამოვიდა 2013 წელს, როგორც გაგრძელება Not The Weapon But The Hand-ის, სტუდიური ალბომის, რომელიც დუეტმა 2012 წელს გამოსცა. EP გამოვიდა როგორც ციფრული, ასევე ფიზიკური სახით, შეზღუდული რაოდენობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიჩარდ ბარბიერის ალბომები კატეგორია:სტივ ჰოგართის ალბომები კატეგორია:2013 წლის EP-ები
ფრანკოფონები
thumb|right|350px|ფრანგული ენის გავრცელება ფრანკოფონები (francus „ფრანკული, ფრანგული“ და φωνή „ხმა“) ფართე გაგებით — პლანეტის ფრანგულენოვანი მოსახლეობა, ანუ, ისეთი ქვეყნების მოსახლეობა, როგორებიცაა საფრანგეთი, ბელგია, შვეიცარია, კონგოს რესპუბლიკა, მადაგასკარი, კანადა, ჰაიტი და ბევრი სხვა, რომლებიც შედიან ეგრეთ წოდებულ ფრანგულენოვან ქვეყნებში, რაც ოთხსაუკუნებრივი ფრანგული კოლონიზაციის შედეგია.
კანადური კონტექსტი
უფრო ვიწრო კონტექსტში კანადური საზოგადოება გამოიყენება, როგორც დემოგრაფიული ტერმინი ქვეყნის ფრანგულენოვანი მოსახლეობის აღსანიშნავად, რომლებიც შეადგენენ ქვეყნის მოსახლეობის 23,7 %-ს (2001 წლის აღწერა) ინგლისურენოვანი (ანგლოფონები, 59,2 %) ან სხვაენოვანი (ალოფონები, 17,1 %) მოსახლეობის საწინააღმდეგოდ.
ფრანკოკანადელები
ყველაზე უფრო ხშირად ტერმინი გამოიყენება სტატისტიკაში და პუბლიცისტიკაში კანადის პროვინცია კვებეკის მოსახლეობის (კვებეკელები) და ნიუ-ბრანსუიკის პროვინციის ფრანგულენოვანი მოსახლეობის (ფრანკოაკადიელები) მიმართ, მათი რთული დემოლინგვისტური ისტორიით. ამ პროვინციებში ფრანგული ენა ატარებს ოფიციალურ სტატუსს (ნიუ-ბრანსუიკში — ინგლისურთან ერთად). მათთან ერთად, ფრანგულენოვანი უმცირესობა ცხოვრობს კანადის სხვა პროვინციებშიც, მათგან ყველაზე მეტ თემს წარმოადგენენ ფრანკოონტარიელები.
კრის ჯენერი
კრის ჯენერი (დ. 5 ნოემბერი, 1955) — ამერიკელი სატელევიზიო სახე, პროდიუსერი, ბიზნესლედი და მწერალი. ჯენერი მონაწილეობს სატელევიზიო რეალით-შოუში Keeping Up With Kardashians (2007 – დღემდე).
ფრანკოფონები
ბელგია
ტერმინი ფრანკოფონები ასევე გამოიყენება ბელგიის ფედერალურ სამეფოში ვალონების და ბრიუსელელების გასაერთიანებლად, რომლებისათვისაც დღეისათვის მშობლიურ ენას წარმოადგენს ფრანგული ენა. მათ გარდა ქვეყანაში დიდი რაოდენობით ცხოვრობენ აღმოსავლეთის კანტონების გერმანელები და კიდევ უფრო განსაკუთრებით მეტი ნიდერლანდოფონები (ფლამანდიელები).
კრის ჯენერი
კრის ჯენერს ადვოკატ რობერტ კარდაშიანთან პირველი ქორწინებიდან ოთხი შვილი ჰყავს: კორტნი, კიმ, ქლოი და რობერტი. მეორე ქორწინებიდან ოლიმპიურ ჩემპიონ ბრიუს ჯენერისგან (ახლანდელი კეიტლინი) კრისს ორი შვილი ჰყავს: კენდალი და კაილი.
ადრეული ცხოვრება
კრის ჯენერი დაიბადა სან დიეგოში, კალიფორნიაში. იგი მერი ჯო შანონისა და ინჟინერ რობერტ ჰოსტონის პირველი შვილია. კრისს ჰოლანდიური, ინგლისური, ირლანდიური, გერმანული და შოტლანდიური წარმოშობის წინაპრები ჰყავს. როდესაც ჯენერი შვიდი წლის იყო, მისი მშობლები განქორწინდნენ, კრისი და მისი უმცროსი და, კარენი, დედასთან დარჩნენ, რომელიც რამდენიმე წლის შემდეგ ბიზნესმენ ჰარი შანონზე დაქორწინდა.
ფრანკოფონები
ფრანგული ენა მსოფლიოში
ტერმინი ფართედ გამოიყენება კანადის ორივე ოფიციალურ ენებში და განსაკუთრებით უფრო ხშირად ფრანგულ ენაში მთელ მსოფლიოში.
კრის ჯენერი
ადრეული ცხოვრება
მერის ხელახლა დაოჯახების შემდეგ, შანონის სამსახურის გამო, ოჯახი ოქსნარდში, კალიფორნიაში გადავიდა საცხოვრებლად. გადასვლიდან სამი თვის შემდეგ შანონმა სამსახური მიატოვა და ოჯახი საცხოვრებლად სან-დიეგოში დაბრუნდა.
კრის ჯენერმა 1973 წელს დაამთავრა კლერმონტის საშუალო სკოლა. იგი 1976 წელს მუშაობდა American Airlines- ში.
ფრანკოფონები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:კანადის დემოგრაფია კატეგორია:ფრანგული ენა
კრის ჯენერი
კარიერა
კრის ჯენერი ხელმძღვანელობს საკუთარ დაარსებულ კომპანიას Jenner Communications, რომელიც მდებარეობს ლოს ანჯელესში. მას შემდეგ, რაც Keeping Up With Kardashians- ში მისი ქალიშვილები: კიმი, კორტნი, ქლოი, კენდალი და კაილი გამოჩნდნენ და პოპულარულობა მოიპოვეს, ის ასევე მონაწილეობს მათ ბიზნეს მენეჯმენტში.
მწერლის კარიერა
კრის ჯენერის ავტობიოგრაფია Kris Jenner... and All Things Kardashian გამოიცა 2011 წლის ნოემბერში. მოგვიანებით კრისმა დაწერა წიგნი სახელწოდებით In the Kitchen with Kris: A Kollection of Kardashian-Jenner Family Favorites, რომელიც გამოიცა 2014 წლის ოქტომბერში.
სატელევიზიო კარიერა
კრის ჰქონდა საკუთარი გადაცემა სახელად "კრის", რომელიც ორიენტირებული იყო პოპ-კულტურაზე. სერიალი Fox-ის ეთერში 2013 წლის 15 ივლისს გავიდა ექვსკვირიანი საცდელი ვადით, თუმცა შემდეგ აღარ გაგრძელებულა.
ქორწინება
კრის ჯენერის პირველი ქორწინება იყო ადვოკატ რობერტ კარდაშიანთან (რობერტ კარდაშიანი შემდეგ ცნობილი გახდა ო. ჯ. სიმფსონის საქმეში მონაწილეობით) 1978 წლის 8 ივნისს. მათ ოთხი შვილი ჰყავთ: ქალიშვილები კორტნი (დაიბადა 1979 წელს), კიმ (დაიბადა 1980 წელს), ქლოი (დაიბადა 1984 წელს) და ვაჟი რობი (დაიბადა 1987 წელს). ისინი განქორწინდნენ 1991 წლის მარტში, მაგრამ დარჩნენ ახლო მეგობრებად 2003 წლამდე, როცა რობერტი საყლაპავის კიბომ იმსხვერპლა.
1991 წლის აპრილში, რობერტ კარდაშიანთან განქორწინებს ერთი თვის თავზე, ჯენერი დაქორწინდა მეორე მეუღლეზე, პენსიაზე მყოფ ოლიმპიურ ჩემპიონზე ბრიუს ჯენერზე, რომელმაც 2015 წელს საჯაროდ გამოაცხადა, რომ ის არის ტრანსგენდერი ქალი, სახელად კეიტლინი. მათ ერთად ორი ქალიშვილი ჰყავთ: კენდალი (დაიბადა 1995 წ.) და კაილი (დაიბადა 1997 წ.).
ჯენერმა 2013 წელს განაცხადა, რომ განქორწინებას აპირებდა და 2014 წლის 22 სექტემბერს ეს ოფიციალურად მოითხოვა კიდეც. პროცესი დასრულდა 2015 წლის 23 მარტს, ექვსთვიანი სახელმწიფო სამართლებრივი საქმის შემდეგ.
ჯენერი კორი გამბლთან ურთიერთობაშია 2014 წლიდან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:ამერიკელი ბიზნესმენები კატეგორია:კარდაშიანების ოჯახი
უნგდუანი
სქოლიო
კატეგორია:იფუგაოს მუნიციპალიტეტები
ჰავერა
ჰავერა (Hawera) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში.
2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 11 226 კაცს შეადგენს.
გეოგრაფია
სიდიდით მეორე ქალაქი ტარანაკის რეგიონში, ჩრდილოეთ კუნძულზე. ქალაქ ნიუ-პლიმუთიდან 75 კილომეტრის დაშორებით.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ქალაქები
ოპოიაზი
ლიტერატურა
კატეგორია:ლინგვისტური სკოლები კატეგორია:ლიტერატურული საზოგადოებები კატეგორია:რუსული ლიტერატურის ისტორია
საქართველოს მიწათმოქმედების სამინისტრო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მიწათმოქმედების სამინისტრო — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკაში მნიშვნელოვან სახელმწიფო ორგანოს წარმოადგენდა. 1918 წლის 26 მაისს, დამოუკიდებლობის გამოცხადებისთანავე მთავრობის ფორმირებისას, ცალკე ორგანოდ ჩამოყალიბდა მიწათმოქმედების სამინისტრო. მიწათმოქმედების მინისტრად სოციალ-დემოკრატი ნოე ხომერიკი შეირჩა, მის მოადგილედ კი — პეტრე გელეიშვილი. სამინისტროს უმთავრეს ფუნქციად თავიდანვე აგრარული რეფორმის მომზადება და განხორციელება განისაზღვრა.
ქართული სახელმწიფო კანონმდებლობის შემუშავებამდე სამინისტროს საქმიანობა ამიერკავკასიის სეიმის 1918 წლის 20 (7) მარტს მიერ მიღებულ კანონს ეყრდნობოდა. ამიერკავკასიის აგრარული რეფორმის კანონი მრავალ ნაკლს შეიცავდა, რის გამოც აქტიურ რეჟიმში მიმდინარეობდა ქართულ რეალობაზე მორგებული საკანონმდებლო ჩარჩოს შექმნა, პარლამენტთან ერთად ამ პროცესში აქტიურად მონაწილეობდა თავად მინისტრი ხომერიკიც.
მიწათმოქმედების სამინისტროს სტრუქტურა შემდეგი განყოფილებებისგან შედგებოდა:
სამინისტროს საქმიანობას უმნიშვნელოვანესი გავლენა ჰქონდა ქვეყნის საშინაო პოლიტიკაზე, თავდაპირველად აგრარული რეფორმის შეფერხებამ კარგი ნიადაგი მისცა ბოლშევიკურ ჯგუფებს ანტისამთავრობო გამოსვლებისათვის, თუმცა აგრარული რეფორმის ამოქმედებისა და რეალობაში გატარების შემდეგ ამ მიზეზით აჯანყებებს ადგილი აღარ ჰქონია. 1919 წლის 28 იანვარს საქართველოს პარლამენტმა დაამტკიცა აგრარული რეფორმის კანონი, რის შემდეგაც მიწათმოქმედების სამინისტრო მის გატარებას შეუდგა. სამინისტროს საქმიანობის უმთავრესი საკითხი თავდაპირველად მიწების მემამულთაგან ჩამორთმევა, საერთო ფონდის შექმნა და შემდგომში მისი სამართლიანი განაწილება იყო. სამინისტრომ საკუთრება 4000-მდე მსხვილ მემამულეს ჩამოართვა, ჯამში, 640 000 ჰა. სამინისტროს განკარგულებაში არსებული მიწის ფონდი, რომელიც სახნავ-სათეს და ბაღების გარდა ტყეებსა და საძოვრებსაც მოიცავდა, 3 900 000 ჰექტარი შეადგინა. სამინისტრომ, კანონის შესაბამისად, მიწის განაწილება დაიწყო, მიწა თითქმის სიმბოლურ ფასად - ჰა დაახლოებით 400-1000 მანეთამდე - გადაეცემოდათ გლეხებს კერძო საკუთრებაში. საბოლოო ჯამში, სამინსიტროს გეგმით, სასოფლო-სამეურნეო მიწა 281 მცირემიწიან გლეხს უნდა გადასცემოდა. სამინისტრო ტყეებსა და საძოვრებს ძირითადად ერობებს გადასცემდა გამოსაყენებლად, თუმცა სამრეწველო და რეკრეაციული დანიშნულების ტყეები სახელმწიფო საკუთრებად ცხადდებოდა. მიწათმოქმედების სამინისტრომ ყოფილი საიმპერატორო მამულების ნაწილი სახელმწიფო საკუთრებად გამოაცხადა, ნაწილი კი (ძირითადად ვენახები) სამრეწველო დანიშნულებას ატარებდა, რომლის უმეტესი ნაწილის შემდგომში სანერგე თუ სხვა მსგავსი სამუშაოებისათვის გამოყენებას გეგმავდა. მიწათმოქმედების სამინისტრო, გარდა არსებული მიწის ფონდისა, გეგმავდა დამატებით 65 000 ჰა ახალი ფონდის შექმნას, რომელსაც ტყე-ბუჩქნარების გაწმენდით, ჭაობების დაშრობითა და საირიგაციო სისტემით სტეპების ათვისებით მიიღებდა. 1920 წლის 3 დეკემბერს მიწათმოქმედების მინისტრმა ნოე ხომერიკმა თანამდებობა დატოვა, მთავრობის თავმჯდომარე ნოე ჟორდანიამ მინისტრის თანამდებობაზე სოციალ-დემოკრატი დავით ონიაშვილი დანიშნა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ანონიმი (კუნძული)
ანონიმი (Île Anonyme) — კუნძული ინდოეთის ოკეანის დასავლეთ ნაწილში, რომელიც შედის სეიშელის შიდა კუნძულები შემადგენლობაში, ეკუთვნის სეიშელის კუნძულების სახელმწიფოს.
კუნძული ანონიმი იმყოფება სეიშელის კუნძულების პრეზიდენტის ქალიშვილის კერძო მფლობელობაში.
გეოგრაფია
მდებარეობს კუნძულ მაეს აღმოსავლეთ სანაპიროდან 700 მეტრში. კუნძულის ფართობია 40 აკრი (0,096 კმ²). გარშემორტყმულია მარჯნის რიფებით.
ხმელეთის ამ პატარა ნაწილში არსებობს პალმის ნარგავები, ხშირი ტროპიკული ტყეები, საშუალო ზეგნები, გამოქვაბულები და თეთრქვიშიანი მყუდრო უბეები.
კლიმატი
კუნძულის კლიმატი — სუბეკვატორული ზღვისაა. ოკეანე და იქიდან ნაქროლი ქარი დიდ გავლენას ახდენს ამინდზე და ეს იცავს მას ძლიერი სიცხისაგან. აქ მთელი წლის განმავლობაში ზაფხულია, ტემპერატურა იშვიათად ეცემა + 25 °C-ზე დაბლა. წვიმა მოდის დეკემბრის დასაწყისიდან თებერვლის შუამდე, რომელიც როგორც წესი ძლიერია, მაგრამ მოკლე ხანს გრძელდება. წყალი თბილია მთელი წლის განმავლობაში, წყლის ტემპერატურა არ ეცემა + 28 °C-ზე დაბლა.
ფლორა და ფაუნა
კუნძულზე არსებობს მეტად საოცარი მცენარეულობა, რომლებიც სხვაგან არსად არ იზრდება. ამას გარდა, ბინადრობენ დიდი კუები, რომელთა ასაკი აღწევს დაახლოებით 200 წელს. სექტემბერში ეს ცხოველები დებენ კვერცხებს, ხოლო მარტში შესაძლებელია ვნახოთ ახალდაბადებული კუების შთამომავლები.
ისტორია
კუნძულმა თავისი სახელი მიიღო აფრიანი გემისგან, რომელიც ასრულებდა რეისს მავრიკისა (ილ-დე-ფრანსი) და რეიუნიონის (ბურბონი) კუნძულებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
მუსლიმ მაგომაევი (კომპოზიტორი)
მუსლიმ მაგომაევი (Müslüm Maqomayev; დ. 18 სექტემბერი, 1885, გროზნო — გ. 28 ივლისი, 1937, ნალჩიკი) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და დირიჟორი. იგი არის იგივე სახელის მქონე შვილიშვილის, აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერლის, მუსლიმ მგომაევის ბაბუა.
ადრეული ცხოვრება
მუსლიმ მაგომაევი დაიბადა 1885 წლის 18 სექტემბერს, გროზნოში, აბდულმუსლიმ მაგომაევის, მჭედლის ოჯახში; იმავე დღეს დაიბადა კიდევ ერთი ცნობილი აზერბაიჯანული კომპოზიტორი უზიეირ ჰაჯიბევი. 1900 წელს გორის პედაგოგიურ სემინარიაში (დღევანდელი საქართველო) ჩასვლამდე, გროზნოში მდებარე დაწყებით სკოლაში სწავლობდა. სემინარიაში მაგომაევს მუსიკისა და დირიჟორობისკენ ლტოლვის შეგრძნება დაეუფლა. მან აქ მომავალი კოლეგა, უზეირ ჰაჯიბევი გაიცნო. ამასთან, მაგომეევმა აღმოაჩინა, რომ მუსიკალური კარიერა ფინანსურად არ იყო მომგებიანი და გადაწყვიტა, ყურადღება სწავლაზე გაემახვილებინა. 1905 წელს მან მიიღო ტიფლისის მასწავლებელთა კოლეჯის მასწავლებლის სერტიფიკატი და დაინიშნა პედაგოგად სოფელ ბეკოვიჩში (ახლანდელი ყიზლიარი, ჩრდილოეთ ოსეთი – ალანია). 1906 წელს იგი ნებაყოფლობით სამუშაოდ ლანკარანში (დღევანდელი აზერბაიჯანი) გადავიდა. 1911 წელს მიიღო ლიცენზია, რომლის საშუალებითაც შეეძლო საშუალო სკოლაში მასწავლებლობა და ამიტომ იგი ბაქოს გარეუბანში, საბუნჩუში გადავიდა.
კარიერა
1916 წელს მაგომაევმა დაწერა თავისი პირველი ოპერა სახელწოდებით შაჰ ისმაიელი, რომელიც ემყარება ერთგვაროვან აზერბაიჯანულ ხალხურ ეპოსს. სხვა ადრეული აზერბაიჯანული ოპერებისგან განსხვავებით, შაჰ ისმაილი ნაკლებად იყო კონცენტრირებული ეთნიკურ მუსიკალურ კომპონენტზე და განასახიერებდა ევროპულ ოპერის სტილებს. მაგომაევის ძირითადი ნაშრომია ნარგიზი. 1935 წელს დაწერილი ეს წარმატებული პროპაგანდისტული ოპერა ასახავს აზერბაიჯანელ კომუნისტების მოკლევადიანობას აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის წინააღმდეგ ბრძოლაში. საერთო ჯამში, მაგომაევი იყო 15 მუსიკალური კომპოზიციის ავტორი (ძირითადად რაფსოდიები). 1927 წელს, ჰაჯიბევთან ერთად, მან გამოაქვეყნა აზერბაიჯანული ხალხური სიმღერების კრებული; წიგნი, სადაც 300 – ზე მეტი ხალხური მუსიკის ჩანაწერი იყო აღბეჭდილი. 1935 წელს მუსლუმ მაგომაევი აირჩიეს აზერბაიჯანის სსრ-ის დამსახურებული მოღვაწედ.
პირადი ცხოვრება
1905 წელს მაგომაევი დაქორწინდა ბეიდიგულ ჯამალ თერეგულოვაზე (რომლის უმცროსი და მალიეკა მოგვიანებით დაქორწინდა უზეირ ჰაჯიბევზე, რამაც ორი კოპოზიტორი ნათესავები გახადა); მათ 2 ვაჟი ჰყავდათ. მუსლიმ მგომაევი გარდაიცვალა 1937 წელს, ტუბერკულოზით, ნალჩიკის მონახულებისას (ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკა, რუსეთი); დაკრძალულია ბაქოში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ოპერის კომპოზიტორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი კინოკომპოზიტორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი დირიჟორები
ხოდინკის აეროდრომი
გამოიყენებოდა როგორც ექსპერიმენტული ავიაციის გამოსაცდელი და სამხედრო აეროდრომი. აქ მდებარეობდა მოსკოვის პირველი აეროპორტი. ამჟამად ტერიტორიაზე მიმდინარეობს საცხოვრებელი დასახლებების მშენებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყოფილი აეროდრომები
ბეატრის I ბურგუნდიელი
ბეატრის I ბურგუნდიელი (Béatrice Ire de Bourgogne, Beatrix von Burgund, Beatrice di Borgogna; დ. 1143 — გ. 15 ნოემბერი, 1184) — ბურგუნდიის გრაფინია 1148-1184 წლებში. საღვთო რომის იმპერატრიცა, იტალიის დედოფალი, ბურგუნდიისა და გერმანიის დედოფალი 1156-1184 წლებში როგორც იმპერატორ ფრიდრიხ I ბარბაროსას მეუღლე. იმპერატორ ჰაინრიხ VI-ის დედა.
ყარაჰასანლი (აღსთაფის რაიონი)
ყარაჰასანლი  (Qarahəsənli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	 	1 267 კაცი.
ბეატრის I ბურგუნდიელი
ბიოგრაფია
ბეატრისი დაიბადა 1143 წელს. იგი იყო ბურგუნდიის გრაფ რეჯინალდ III-ისა და მისი მეუღლის, აგათა ლოთარინგიელის ერთადერთი შვილი. 1148 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ იგი ბურგუნდიის გრაფინია გახდა, რის შემდეგაც იგი ერთ-ერთ ყველაზე სასურველ საპატარძლოდ იქცა ევროპაში. მარცხნივ|მინი|301x301პქ|ფრიდრიხისა და ბეატრისის ქორწინება 1156 წლის 9 ივნისს, დაახლოებით 13 წლის ბეატრისი დაქორწინდა 20 წლის საღვთო რომის იმპერატორ ფრიდრიხ I ბარბაროსაზე, რომელიც თავის პირველ ცოლს, დედოფალ ადელჰაიდს ამ ამბამდე სამი წლით ადრე გაეყარა. მასზე ქორწინებით ფრიდრიხმა გაიმყარა თავისი ძალაუფლება ბურგუნდიაში, სადაც გერმანელ იმპერატორებს ყოველთვის სუსტი გავლენა ჰქონდათ. მასთან ქორწინებამ უამრავი სარგებელი მოუტანა იმპერატორს, მაგალითად: ბეატრისის ოჯახის პრესტიჟმა გაზარდა ფრიდრიხის პრესტიჟიც, ასევე გაზარდა მისი შემოსავალიც, რადგან ბურგუნდია ძალიან მდიდარი მხარე იყო.
1167 წელს ბეატრისი და ფრიდრიხი იტალიაში ჩავიდნენ. აქ, საკმაოდ მძიმე ბრძოლებისა და სისხლიანი გზის გავლის შემდეგ მიადგნენ რომს, რომელსაც იმპერატორმა მაშინვე ალყა შემოარტყა. პაპმა ალექსანდრე III-მ ისინი ქალაქში შეუშვა და ბეატრისი საღვთო რომის იმპერატრიცად და იტალიის გვირგვინოსან დედოფლად აკურთხა, თუმცა ფრიდრიხს უარი უთხრა ღირსების მინიჭებაზე. ეს იმითაც იყო გამოწვეული, რომ ბარბაროსა 1159 წლიდან მოყოლებული ანტიპაპებს უჭერდა მხარს.
1178 წელს ბეატრისი ვიენაში ჩავიდა, სადაც ეკურთხა ბურგუნდიისა და გერმანიის გვირგვინოსან დედოფლად. მის თანამედროვე წყაროებზე დაყრდნობით, იგი ერთობ ლამაზი ქალი იყო. მემატიანეთა მიხედვით, ბეატრისსა და ფრიდრიხს ჰარმონიული ქორწინება ჰქონდათ. მათ ბედნიერი და მოსიყვარულე ურთიერთობა ჰქონდათ, თუმცა ეტიკეტის გარკვეულ საზღვრებს მაინც არასოდეს აბიჯებდნენ. თავისი ცხოვრების უკანასკნელი წლები ბეატრისმა მშობლიურ ბურგუნდიაში გაატარა. აღსანიშნავია, რომ ბურგუნდიას იგი ყოველთვის დამოუკიდებლად მართავდა და სურდა, რომ ქვეყანას მის შემდეგაც შეენარჩუნებინა სუვერენიტეტი, რის გამოც ეს მხარე სიცოცხლეშივე უანდერძა თავის უმცროს ვაჟს, ოტოს.
კასტეხონ-დე-ალარბა
კასტეხონ-დე-ალარბა (Castejón de Alarba, Castellón d'Alarba) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,562906 კმ². მოსახლეობა — 88 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ვირუს დიდმოწამე ეკატერინეს სახელობის ეკლესია
ვირუს დიდმოწამე ეკატერინეს სახელობის ეკლესია (ესტ. Võru Suurkannataja Ekaterina kirik)  —   ესტონეთის მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის დიდმოწამე ეკატერინეს სახელობის  ეკლესია, რომელიც მდებარეობს ესტონეთის ქალაქ ვირუში.
არქიტექტურა
ეკლესია იტევს ათასამდე ადამიანს.
ისტორია
ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1793 წელს ეკატერინე II-ის მმართველობის დროს. იგი დააპროექტა ლივონიის გუბერნიის არქიტექტორმა მათიას შონსმა, ხოლო სამშენებლო სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა ვირუში მცხოვრები იოჰან კარლ ოტო.
ტაძრის კურთხევა მოხდა 1804 წლის 6 ნოემბერს (ძველი სტილით) რიგის არქიმანდრიტ ბენედიქტეს მიერ ეკატერინე ალექსანდრიელის პატივსაცემად და მას შემდეგ ატარებს მის სახელს.
1870 წელს სახელმწიფომ ეკლესიისთვის ვირუში გამოყო 248 ჰექტარი  მიწის ნაკვეთი, რითაც გააფართოვა ეკლესიის საკუთრების საზღვრები მუსტრიარვის ტბიდან კირუმპეს ციხემდე, გადასცა შენობები, ცხოველები, აღჭურვილობა. ეკლესიას ასევე თამულასა და ვაგულას ტბებში თევზაობის ნება დართეს.
ეკლესიაში მრავალი ხატი და ელეგანტურად მორთული კანკელია.
ვირუს დიდმოწამე ეკატერინეს სახელობის ეკლესიას 1922 წელს სახელმწიფომ  ჩამოართვა საეკლესიო მიწების უმეტესი ნაწილი  და მხოლოდ 72 ჰექტარი დაუტოვა. 1944 წელს მისი ქონება 14 ჰექტარამდე შემცირდა, ხოლო 1949 წელს, ჭვავის ნათესებთან ერთად,  მთლიანად მოახდინეს ტერიტორიის კონფისკაცია.
1933 წელს მრევლმა ააგო პატარა სამლოცველო ვირუს ქალაქის სასაფლაოზე.
1999 წლის სექტემბერში, რესტავრატორებმა ჯვარში იპოვეს ყუთი, სადაც ინახებოდა მღვდელმთავარ იოანე ელენინის წერილი, დათარიღებული 1854 წლის 17 ივლისით. მღვდელმთავარი მიმოიხილავდა ვირუმააში მართლმადიდებლობის გავრცელებას, საუბრობდა  ეკლესიის წინამძღოლებისა და ვირუს ცხოვრების შესახებ. ყუთში ასევე იყო გაზეთ „ჩრდილოეთ ფუტკრის“ სამი გამოცემა და 1854 წლის ესტონური ხალხური კალენდარი, ანბანი, რომელიც დაიბეჭდა რიგაში 1848 წელს, სამი გამოცემა მართლმადიდებლურ თემებზე ესტონურად, 22 სპილენძის მონეტა. ყველა ეს დოკუმენტი გადაეცა ვირუმაას მუზეუმს.
სასულიერო პირები
მარცხნივ|მინი|დიდმოწამე ეკატერინეს ეკლესიის გამოსახულება [[იოჰან კრისტოფ ბროტცე|იოჰან კრისტოფ ბროტცეს კოლექციიდან.]] ესტონური წარმოშობის პირველი მღვდელი ვირუში გახლდათ დიაკვანი ალექსეი ალიკი, რომელიც მსახურობდა ეკლესიაში 1880–1886  წლებში.
1904 წლიდან 1931 წლამდე მღვდელი იყო იოან სეპი, რომელიც მოგვიანებით მღვდელმთავრად დააწინაურეს. 1916 წელს ტაძარში მსახურობდა დიაკვანი იოან რენდვერი, რომელიც 1922 წელს გახდა მღვდელი და მსახურობდა 1976 წლამდე. მოხუც მღვდელს ეხმარებოდნენ დიაკვანი სიმეონ აიმი და კისტერი ავგუსტ ივა. 1976 წელს მღვდელმთავრი გახდა იღუმენი ანტონი (კასეკიული), რომლის ინიციატივითაც ტაძარში პირველი სარემონტო სამუშაოები ჩატარდა  —  გამოიცვალა სახურავი და იატაკი, შეილესა, ეკლესია მოიხატა შიგნიდანაც და გარედანაც;  ხარჯი დიდი იყო. რეაბილიტაცია სულ შვიდი წელი გაგრძელდა. 1991 წლის 18 ნოემბერს რაფაელ ჰინრიკუსი გახდა მრევლის მღვდელი. ამჟამად ამ თანამდებობას იკავებს შტეფან ფრეიმანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ესტონეთის მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესია კატეგორია:ტარტუს ეპარქია კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიები
სამხრეთი არაბეთი
მინი|[[სამხრეთი არაბეთის ფედერაცია|სამხრეთი არაბეთის ფედერაციის (1962–1967) დროშა.]] სამხრეთი არაბეთი — ისტორიული რეგიონი, რომელიც არაბეთის ნახევარკუნძულის სამხრეთ რეგიონებს მოიცავს. ძირითადად ის მოიცავს დღევანდელი იემენის ტერიტორიას. ისტორიულად მასში ასევე შედიოდა დღევანდელი ომანის რეგიონი დოფარი და საუდის არაბეთის შემდეგი რეგიონები: ნაჯრანი, ჯიზანი, ასირი.
სამხრეთი არაბეთი დასახლებულია განსხვავებული ეთნიკური და ლინგვისტური ჯგუფებით. კულტურული კავშირები და საერთო ტრადიციები არღვევს არსებუკლ პოლიტიკურ საზღვრებს. ეს არის სამხრეთი არაბეთის ისტორიული ხალხის - კაჰტანიტების (قَحْطَانِي) რეგიონი.
ენა და ტოპოლოგია
ისტორიულად რეგიონში გავრცელებული იყო საერთო სამხრეთარაბული ენა და მისი დიალექტები. გამოიყენებოდა საერთო სამხრეთარაბული დამწერლობა, რომლისგანაც მოგვიანებით შეიქმნა ეთიოპიური ანბანი.
იემენი ან ალ-იემენ აღნიშნავს მარჯვენა მხარეს. რომაელები რეგიონს უწოდებდნენ ფელიქს არაბიას (თარგმანში ნაყოფიერი არაბეთი).
ისტორია
სამი ათასი წლის წინ რეგიონში რამდენიმე ანტიკური სახელმწიფო არსებობდა, მაგალითად: მინეიელების სამეფო, კატაბანი, ჰადრამავთი, საბეიელების სამეფო. ამ პერიოდში მოღვაწეობდა ლეგენდარული საბის დედოფალი და ასევე შეიქმნა რამდენიმე ღირსშესანიშნაობა, მათ შორის: მარიბის დამბა, საკმევლის გზა. ორი ათასი წლის წინ სამხრეთ არაბეთში წამყვანი ძალა იყო ჰიმიარიტების სამეფო. პირველად აქსუმის სამეფოს ჯარები III-IV საუკუნეში გამოჩნდნენ და ტერიტორიას VI საუკუნის შუარიცხვებამდე იმორჩილებდნენ. 575 წლიდან რეგიონი სასანიანების გავლენის ქვეშ მოექცა, ხოლო 628 წელს ის მუსლიმანური გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:იემენი კატეგორია:იემენის ისტორია კატეგორია:ისტორიული რეგიონები კატეგორია:დასავლეთი აზია
კიანგანი
კიანგანი (ოფიციალურად კიანგანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Kianga) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი იფუგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 691 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:იფუგაოს მუნიციპალიტეტები
Ghosts on Magnetic Tape
Ghosts on Magnetic Tape — ბრიტანელი მუსიკოს სტივენ უილსონის მიერ ფსევდონიმ Bass Communion-ის სახელით გამოცემული მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი ძირითადად მომზადდა გრამფირფიტების და ფორტეპიანოს მანიპულირებით. ალბომი აგრეთვე შეზღუდული, 300 ასლის ოდენობით გამოვიდა.
შეზღუდული გამოცემა
მხარე A მხარე B მხარე C მხარე D
სქოლიო
კატეგორია:2004 წლის ალბომები კატეგორია:Bass Communion-ის ალბომები
კასტეხონ-დე-ლას-არმასი
კასტეხონ-დე-ლას-არმასი (Castejón de las Armas, Castellón de las Armas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,187909 კმ². მოსახლეობა — 78 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 906
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 906 მიიღეს ერთხმად 1994 წლის 25 მარტს, სადაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს წინა რეზოლუციები 849 (1993), 854 (1993), 858 (1993), 876 (1993), 881 (1993), 892 (1993), 896 (1994) და 901 (1994), საბჭომ სინანული გამოთქვა, რომ არ არსებობს კონფლიქტის პოლიტიკური მოგვარების შეთანხმება აფხაზეთსა და საქართველოს შორის, ასევე გააგრძელა მანდატი ვადა გაეროს დამკვირვებელთა მისია საქართველოში (UNOMIG), 1994 წლის 30 ივნისამდე.
საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ საქართველოში არსებობს საგანგაშო მდგომარეობა, რომელიც შექმნილია აფხაზეთიდან დიდი რაოდენობით იძულებულად გადაადგილებულ პირთა გამო, ასევე აღიარა მათი შინ დაბრუნების უფლება. საბჭომ, კიდევ ერთხელ დაადასტურა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა და სუვერენიტეტი. საბჭომ, ორივე მხარე მოუწოდა განაახლონ პოლიტიკური მოლაპარაკებები აფხაზეთის პოლიტიკური სტატუსის და კონფლიქტის დარეგულირების შესახებ, რაც შეიძლება მალე, რომელიც მიცემულია საბჭოს წინა რეზოლუციებში.
საბჭომ მოუწოდა საერთაშორისო თანამეგობრობას ხელი შეუწყოს საქართველოს, რომ ქვეყანამ გადალახოს კონფლიქტის შედეგები. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გადაწყვიტა გაეგრძელებინა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი, საბჭომ მოუწოდა მხარეებს საქართველოში, რომ ისინი უზრუნველყონ გაეროს პერსონალის უსაფრთხოება და ხელი შეუწყონ თავისუფალი გადაადგილების შესაძლებლობას. გაეროს გენერალურმა მდივანმა, ბუტროს ბუტროს-გალიმ, შემდეგ სთხოვა მოახსენონ მოლაპარაკებების შესახებ.
სქოლიო
0906 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1716
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1716 მიიღეს ერთხმად 2006 წლის 13 ოქტომბერს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1666 (2006), საბჭომ საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) მანდატი 2007 წლის 15 აპრილამდე გადაავადა.
რუსეთის მიერ შემუშავებულ რეზოლუციაში, თავდაპირველად დაგმობილი იყო კოდორის ხეობაში ქართული ოპერაციები, თუმცა მოგვიანებით შეიცვალა შეშფოთების გამოხატვით.
დაკვირვება
უშიშროების საბჭომ მხარი დაუჭირა გენერალური მდივანის, კოფი ანანის ძალისხმევას, მისი სპეციალური წარმომადგენლის, რუსეთის, ასევე მეგობართა ჯგუფის გენერალური მდივნის და ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის (ეუთო) ჩართულობას. საბჭომ მწუხარება გამოთქვა ქართულ-აფხაზური კონფლიქტის დარეგულირების გზაზე პროგრესის არარსებობის გამო და აღიარა, რომ ქართული მხარის მიერ კოდორის ხეობაში ჩატარებული ოპერაციების გამო, გაჩნდა ახალი დაძაბულობა კერა.
გადაწყვეტილებები
რეზოლუციაში, საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა საქართველოს სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის მიმართ, მის საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში, პატივისცემა. გარდა ამისა, საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ საჭიროა სრულმასშტაბიანი მოლაპარაკებები, რომელიც მოცემულია „თბილისსა და სოხუმს შორის, უფლებამოსილებათა გამიჯვნის პრინციპებში“, საბჭომ მოუწოდა ორივე მხარეს, კერძოდ საქართველოსა და აფხაზეთს, გამოიყენონ ყველა მექანიზმი, რომელიც მოცემულია უშიშროების საბჭოს წინა რეზოლუციებში, რომ მოაგვარონ კონფლიქტი მშვიდობიანად. საბჭომ მხარი დაუჭირა მხარეების ძალისხმევა, ეკონომიკური თანამშრომლობის მხრივ.
საბჭომ, ორივე მხარესთან მიმართებით, შეშფოთება გამოთქვა 2006 წლის ივლისში კოდორის ხეობაში ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების (მოსკოვის შეთანხმება) და საქართველოს მიერ ჩატარებული ოპერაციების შედეგად გამოწვეული დარღვევების გამო. ამ კონტექსტში, კმაყოფილება გამოთქვა UNOMIG-ის ერთობლივი პატრულისა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალების მიერ, კოდორის ხეობაში რეგულარულად ჩატარებული მონიტორინგის გამო. საბჭომ ყველა მხარეს მოუწოდა პატივი სცენ 1994 წლის მოსკოვის შეთანხმებას.
რეზოლუცია 1716-მა, კვლავ მოუწოდა საქართველოს განიხილოს „ლეგიტიმური“ აფხაზური შეშფოთების პრობლემები, ხოლო აფხაზეთს მოუწოდეს ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნების, განსაკუთრებით კი გალის რაიონში დაბრუნების საკითხი. საბჭომ, ორივე მხარეს მოუწოდა შეთანხმებების გაფორმებას ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა გალის რაიონში დაბრუნების შესახებ. ამავდროულად, საბჭომ დადებითად შეაფასა საქართველოსა და აფხაზეთის იდეების შემოთავაზებას, როგორც კონფლიქტის დარეგულირების საკითხთან დაკავშირებით დიალოგის საფუძველს და ზედმიწევნით მოითხოვა ორივე მხარეს, რომ გამართონ მაღალი დონის შეხვედრა.
გენერალურ მდივანს დაევალა შეესწავლა ნდობის გაუმჯობესების, მოსახლეობის კეთილდღეობასა და უსაფრთხოებას უზრუნველყობის გზები, გალისა და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტებში.
რეზოლუციის ტექსტმა მოუწოდა ორივე მხარეს, უზრუნველყონ გაეროს მისიისა და დსთ-ს სამშოვიდობო ძალების, ასევე სხვა ძალების უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება. საბჭომ მიესალმა მხარეების ძალისხმევას, განახორციელონ ნულოვანი ტოლერანტობის პოლიტიკა სექსუალური ექსპლუატაციის მიმართ და UNOMIG-ის მანდატი გახანგრძლივდა 2007 წლის 15 აპრილამდე. გენერალურ მდივანს მოეთხოვა სიტუაციის შესახებ რეგულარულად მოხსენების ჩაბარება, კერძოდ, კოდორის ხეობაში განვითარებულ მოვლენებთან მიმართებით.
სქოლიო
1716 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:2006 წელი საქართველოში
ბოლქვაძეები
200px|მინიატიურა|ბოლქვაძეების საგვარეულო გერბი ბოლქვაძეები — ქართული ფეოდალური საგვარეულო, რომლის წარმომადგენლებიც ცხოვრობენ როგორც აჭარაში, ასევე იმერეთსა და გურიაში.
გვარის ისტორია
გადმოცემის თანახმად სისხლით ნათესავ ადამიანებზე იტყოდნენ ისეთი ძმები არიან, ბოლს ქვაზე ადენენო. ბოლქვაძეთა რიცხვმრავალი გვარი, ოდითგანვე ძირითადად, კომპაქტურად დასახლებული ყოფილა აჭარა-გურიაში. ზეპირსი ქართულ ისტორიულ წერილობით წყაროებში ბოლქვაძეები XVII საუკუნიდან ჩანან როგორც აზნაურები, გურიის სამთავროში ისინი თავადი ბერიძეების ყმები იყვნენ. მამია II გურიელის შეწირულობის წიგნით ჩეხედანას ტაძრის სამსახური მოუდიოდათ აზნაურ ბოლქვაძეებს. 1761 წლის მამია IV გურიელის წყალობის წიგნის მიხედვით გადასახადებისგან განთავისუფლდნენ ჩეხედანელნი აზნაური ბოლქვაძეები ვითარცა საჯვარისამო კაცნი და ქრისტეს საფლავის ყმანი.
ოსმალეთის იმპერიის მიერ აჭარისა და ქვემო გურიის დაპყრობის შემდეგ ბოლქვაძეები როგორც თავად-აზნაურთა წოდების წარმომადგენელნი შესაბამის წოდებრივი მდგომარეობით სარგებლობდნენ და იწოდებოდნენ აღებად და ბეგებად და ინიშნებოდნენ სხვადასხვა წოდებრივ თანამდებობებზე ყადებად, მუდირებად და გააჩნდათ სამემკვიდრეო მამულები. მათ ოსმალური ტრადიციით შერქმეული ჰქონდათ გვარები დაბოლოებით ოღლი, ანუ შვილი. მაგ: ხულოში აზნაური-აღა ბოლქვაძეთა შორის იყო პიროვნება რომელიც იყო ღრმად განსწავლული და თურქებმა დანიშნეს ხულოს ყადად ანუ მსაჯულად მის შთამომავლებს კი უწოდეს თურქულად ყადი-ოღლები ანუ ქართულად მსაჯული-შვილები.
1819-1820 წლების იმერეთის აჯანყებაში აზნაურმა იოთამ ბოლქვაძემ მოკლა დამსჯელი რაზმის მეთაური პოლკოვნიკი პუზირევსკი. 1841 წლის გურიის აჯანყებას ხელმძღვანელობდა აზნაური აბესა ბოლქვაძე, რომელმაც გოგორეთის ბრძოლაში დაამარცხა რუსთა ჯარი პოლკოვნიკ ბრუსილოვის მეთაურობით. 1850 წლის 6 დეკემბრის რუსეთის იმპერატორის მიერ დამტკიცებულ იმერეთისა და გურიის თავად აზნაურთა სიაში ბოლქვაძეთა გვარს თავისი ადგილი უჭირავს, როგორც გურიაში, ასევე იმერეთშიც. სამეგრელოსა და იმერეთის ბოლქვაძეები, აჭარიდან არიან მიგრირებულნი. XIX საუკუნის 40-იანი წლების აღწერის მასალების მიხედვით, ბოლქვაძეები იმერელი ნეფარიშვილის შინამოსამსახურეები იყვნენ; საბატონო გლეხები იყვნენ საჯავახოში, სახელმწიფო გლეხები ყუმურში, ღანირში კი სათავადო აზნაურები.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, მისი გაუაზრებელი პოლიტიკისა და მკაცრი რეჟიმის წინააღმდეგ აჭარის მთის მკვიდრთა შეიარაღებულ აჯანყებას 1929 წელს ალისულთან ბოლქვაძე მეთაურობდა. აჯანყების ჩასახშობად შინაგანი ჯარის თანხლებით, ხულოში ჩამოვიდა ლავრენტი ბერია. აჯანყებულებმა სოფელ სხალთაში გადაინაცვლეს. მათთან მოსალაპარაკებლად ბერიამ დიდი ავტორიტეტის მქონე ძმები იუნუს-აღა ბოლქვაძე და აღალი-აღა ბოლქვაძე-ყადიოღლი გაგზავნა, თუმცა უშედეგოდ, აჯანყებულებმა თან გაიყოლეს იუნუს-აღა და აღალი ბოლქვაძეები და დროებით თურქეთს შეაფარეს თავი, მთავრობამ სისხლში ჩაახშო ამბოხი. აჯანყებულები სიტუაციის დამშვიდების შემდეგ უკან დაბრუნდნენ. თავად ალისულთან ბოლქვაძე კი 1979 წელს გარდაიცვალა სტამბოლში და იქვეა დაკრძალული. მთავრობამ აჯანყებულების მხარდაჭერა არ აპატია და მოგვიანებით სამივე ძმა აღალი-აღა ბოლქვაძე, იუნუს-აღა ბოლქვაძე და დურსუნ-აღა ბოლქვაძე დაპატიმრა და გადაასახლა.
2006 წლის 8 იანვარს ქ. ბათუმში დაარსდა ბოლქვაძეთა საგვარეულო კავშირი, რომელიც აერთიანებს გვარის წარმომადგენლებს მოქალაქეობისა და აღმსარებლობის განურჩევლად.
ბოლქვაძეები აჭარაში
აჭარელი ბოლქვაძეები ოსმალური გვარებით:
სქოლიო
*
ტოკოროა
ტოკოროა (Tokoroa, Te Kaokaoroa o Patetere) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ კუნძულზე.
2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 12 714 კაცს შეადგენს.
გეოგრაფია
ქალაქ ტოკოროადან, მგზავრობა შესაძლებელია 4 ძირითად ცენტრში, ესენია:
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ქალაქები
დავით მათიკაშვილი
დავითი მათიკაშვილი (დ. 14 აგვისტო, 1978) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. საქართველოს 2 მოწვევის (2016, 2020) პარლამენტის წევრი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
2000 წელს სააქციო საზოგადოება „ქართუ ჯგუფის“ იურისტი; 2000-2006 წლებში სააქციო საზოგადოება (სს) „ბანკი ქართუს“ იურისტი; 2006-2007 წლებში სააქციო საზოგადოება „ბანკი ქართუს“ წამყვანი იურისტი; 2007-2008 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება „ბანკი ქართუს“ საგარეო ურთიერთობათა სამმართველოს რეგულირების უფროსი იურისტი; 2008-2014 წლებში მუშაობდა სააქციო საზოგადოება „ბანკი ქართუს“ საგარეო ურთიერთობათა სამმართველოს რეგულირების განყოფილების უფროსი; 2014-2015 წლებში სააქციო საზოგადოება „ბანკი ქართუს“ იურიდიული დეპარტამენტის დირექტორი, მოადგილე; 2015-2016 წლებში სააქციო საზოგადოება „ბანკი ქართუს“ იურიდიული დეპარტამენტის უფროსი.2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით (ჩაანაცვლა კახა კალაძე), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული  1978 კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
დავით სულიაშვილი
დავით სოკრატეს ძე სულიაშვილი (დ. 10 ივნისი, 1884, დაბა სურამი — გ. 6 ნოემბერი, 1964, თბილისი) — ქართველი მწერალი, რევოლუციონერი.
ბიოგრაფია
საქართველოში ჩამოსვლის შემდეგ განაგრძო ლიტერატურული მოღვაწეობა. უპრეტენზიო შემოქმედმა, XX საუკუნის დამდეგის მღელვარე დღეების ამსახველი თავისი ქმნილებებით საკუთარი ადგილი დაიმკვიდრა ქართულ ლიტერატურაში. მწერლის კალამს ეკუთვნის მოთხრობები: „ნაღვერდალი“, „მეორე დღე“, „კლდე“, „ჩიკორი“ და სხვა. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით დასაფლავებულია მისი მეუღლე — თამარ ზაალის ასული ვარსიმაშვილი (დ. 11 იანვარი, 1895, დაბა სურამი — გ. 1 აპრილი, 1958, თბილისი).
საშლელთავა
„საშლელთავა“ (Eraserhead) — 1977 წლის ამერიკული სიურრეალისტური საშინელებათა ფილმი, რომლის რეჟისორი, სცენარის ავტორი და პროდიუსერია დევიდ ლინჩი. გადაღებული შავ-თეთრ ფერებში, „საშლელთავა“ არის ლინჩის პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი. იგი გადაღებულია ამერიკის კინოინსტიტუტის მხარდაჭერით, პერიოდში, როდესაც დევიდი იქ სწავლობდა. როლებს ფილმში ასრულებენ ჯეკ ნენსი, შარლოტ სტიუარტი, ალენ ჯოზეფი, ჯინ ბეიტსი, ჯუდით რობერტსი, ლორელ ნირი და ჯეკ ფისკი. ნამუშევარში მოთხრობილია ჰენრი სპენსერის (ნენსი) შესახებ, რომელიც უცნაურ ინდუსტრიულ გარემოში თავის საზარელ შვილს უვლის. ფილმის განმავლობაში იგი რამდენიმეჯერ ხედავს უცნაურ სიზმარს ან ჰალუცინაციას, რომელშიც მონაწილეობენ მისი შვილი და ქალი რადიატორში.
„საშლელთავას“ გადაღება რამდენიმე წელი გაგრძელდა, ვინაიდან ფილმის დაფინანსებასთან დაკავშირებით სირთულეები იყო. წარმოებას ხელი შეუწყო ფისკის და მისი მეუღლის, სისი სპეისეკის ფულადმა შემოწირულობამ. სურათს სხვადასხვა ადგილზე იღებდნენ, რომელსაც თავად კინოინსტიტუტი კალიფორნიაში ფლობდა. მათ შორის იყო გრეისტოუნი და ძველი ბოსლები, სადაც თავად ლინჩს უცხოვრია. ერთი წლის განმავლობაში დევიდი და ხმის რეჟისორი ალან სპლეტი მუშაობდნენ სურათის ხმოვან მხარეზე. საუნდტრეკში გამოყენებულია ფეტს უოლერის საორგანო მუსიკა და სიმღერა „In Heaven“, ჩაწერილი პიტერ აივერსის მიერ.
მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად „საშლელთავას“ კინოთეატრებში უმნიშვნელო წარმატება ხვდა წილად, შემდგომში იგი გაიზარდა და დღეისთვის ნამუშევარს მრავალი დადებითი შეფასება აქვს მიღებული. ძირითადად აღნიშნავენ სიურრეალისტურ ვიზუალურ მხარეს და სექსუალურ ქვეტექსტს, ისევე, როგორც ხმის ჩახლართულ დიზაინს, რომელსაც ფილმის ტექნიკურ მწვერვალს უწოდებენ. 2004 წელს ფილმების ეროვნულმა რეესტრმა „საშლელთავა“ აირჩია კონგრესის ბიბლიოთეკაში შესატანად, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად ან ესთეტიკურად მნიშვნელოვანი ნამუშევარი“.
სქოლიო
კატეგორია:1977 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:საშინელებათა ფილმები კატეგორია:დეივიდ ლინჩის ფილმები
ემიგრაცია აზერბაიჯანში
ემიგრაცია აზერბაიჯანში — დღესდღეობით აღარ არის პოპულარული მიგრანტებისთვის. უწინ ნავთობის მზარდმა ინდუსტრიამ რეგიონში განაპირობა მიგრანტების მოზიდვა. 2010 წლის მონაცემებით აზერბაიჯანში ყოველი მერვე მაცხოვრებელი იყო მიგრანტი, მათგან 90% -ზე მეტია აზერბაიჯანელი იყო, ხოლო 70%-ს შეადგენენ იძულებით გადაადგილებული პირები სომხეთის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიებიდან.
ისტორია
პოსტსაბჭოთა პერიოდში ასობით ადამიანი ემიგრაციაში წავიდა აზერბაიჯანში. მაგრამ 1989 წლიდან 1990 წლამდე აზერბაიჯანი მასიური ემიგრაციის წინაშე აღმოჩნდა. ამ ყველაფრის ძირითადი მიზეზები იყო გარდამავალი და ეკონომიკური კრიზისის მიერ გამოწვეული სირთულეები ქვეყანაში, ვინაიდან აზერბაიჯანი ომის მსვლელობაში იყო ჩაბმული. ოფიციალური წყაროების თანახმად, ემიგრაცია ძირითადად მოხდა სსრკ-ს დაშლის შემდეგ, 1990 -დან 1992 წლამდე.
აზერბაიჯანში დაიწყო დევნილთა მასობრივი შემოდინება, რომლებიც სხვა ყოფილი საბჭოთა რესპუბლიკებიდან იყვნენ, განსაკუთრებით სომხეთიდან, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ. მალე ეს ნაკადები შემცირდა, მაგრამ ემიგრანტული ნაკადი გაიზარდა მეზობელი შუა აღმოსავლეთის ქვეყნებიდან. 1991 წლიდან 2011 წლამდე დაახლოებით 410 ათასი მიგრანტი ჩავიდა აზერბაიჯანში მუდმივად საცხოვრებლად. 2008 წელს აზერბაიჯანი აღარ იყო ემიგრანტების დიდი რაოდენობის მიმღები ქვეყანა. 2008-დან 2010 წლამდე სულ 4 700 ადამიანი დარჩა ქვეყანაში. მათი უმეტესობა დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის ქვეყნების მოქალაქეები იყვნენ. 2008 -დან 2010 წლამდე მხოლოდ 953 ადამიანი იყო ემიგრაციაში აზერბაიჯანში სხვა ქვეყნებიდან, მათ შორის 10 ადამიანი შეერთებული შტატებიდან, ხოლო 9 კი გერმანიიდან.
2006 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა დაამტკიცა განკარგულება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო მიგრაციის პროგრამის 2006-2008 წლების შესახებ, რომელიც მიზნად ისახავდა აზერბაიჯანში თანამედროვე მიგრაციის მართვის სისტების განხორციელებას. დღეისათვის ჯერჯერობით აზერბაიჯანში მიღებული იქნა 20-ზე მეტი საკანონმდებლო აქტი, რომლებიც მიგრაციასთან დაკავშირებულ საკითხებს ითვალისწინებს. მიგრანტთა უფლებების დასაცავად აზერბაიჯანმა მიმართა გაეროს კონვენციას ყველა მიგრანტი მუშაკისა და მათი ოჯახების წევრების უფლებების დაცვის შესახებ.