cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პერლ ბაკი
ამერიკაში ცხოვრება და მოღვაწეობა
კულტურული რევოლუციის პერიოდში ბაკი „ამერიკული კულტურის იმპერიალისტად“ გამოაცხადეს. 1972 წელს მას არ მისცეს საშუალება რიჩარდ ნიქსონთან ერთად ჩინეთში წასულიყო.
მწერლის 1962 წლის რომანი „სატანას არასოდეს სძინავს“ ჩინეთში კომუნისტურ ტირანიას აღწერს. ჩინეთის კომუნისტური რევოლუციის შემდეგ, მწერლის ყოველი მცდელობა, იქ დაბრუნებულიყო, უარყოფილი აღმოჩნდა და იგი იძულებული გახდა მთელი დარჩენილი ცხოვრება აშშ-შ გაეტარებინა.
ბაკი 1973 წლის 6 მარტს ფილტვის სიმსივნით გარდაიცვალა.
ღვაწლი
ბაკის შემოქმედება რომანებს, მოთხრობებს და ბიოგრაფიულ მემუარებს მოიცავს. მწერალი მის თანამედროვეთაგან განსხვავებით თავის ნაშრომებზში ყურადღებას ამახვილებდა ისეთ საჭირბოროტო საკითხებზე, როგორიცაა ქალთა უფლებები, მიგრაცია, მისიონერული საქმიანობა, ომი, ბირთვული იარაღი და ძალადობა. ბაკი თავისი შემოქმედების საშუალებით ამერიკულ საზოგადოებაში ამაღლებდა ცნობიერებას რასიზმისა და სექსიზმის თემაზე, ასევე იცავდა უმცირესობათა უფლებებს.
ბაკი საქველმოქმედო საქმიანობას ეწეოდა. 1931 წელს იგი ჩართული იყო საქველმოქმედო კამპანიაში, რომელიც ჩინეთში წყალდიდობით დაზარალებულებს ეხმარებოდა. 1949 წელს მწერალმა მსოფლიოში პირველი საერთაშორისო შვილად აყვანის სააგენტო, ხოლო 1964 წელს უდედმამო ბავშვების დასახმარებლად ფონდი დააარსა. იმავე წელს ბაკმა იაპონიაში ბავშვთა სახლი გახსნა.
კრიტიკული გამოხმაურება
ინგლისელი რომანისტი ფილიპ ბენტლი მწერლის შემოქმედებას ასე აფასებს: „ტექნიკური უნარების მაღალი დონე და მხატვრული ჩანაფიქრების უნივერსალურობა პერლ ბაკს მნიშვნელოვან მწერალთა რიგში აყენებს. მისი ნაშრომები არა მარტო ჩინური კულტურის გაცნობის, არამედ ცხოვრებისეულ სიბრძნესთან ზიარების საშუალებას იძლევა.“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:პულიცერის პრემიის გამარჯვებულები რომანისთვის კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ავტობიოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი ისტორიული რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ადამიანის უფლებების დამცველი აქტივისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები კატეგორია:ქრისტიანი რომანისტები კატეგორია:ფილადელფიელი მწერლები კატეგორია:ქალი ავტობიოგრაფები კატეგორია:კორნელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ნობელის პრემიის ქალი ლაურეატები კატეგორია:ქალი ისტორიული რომანისტები კატეგორია:პენსილვანიელი რომანისტები კატეგორია:ქალთა გეოგრაფიული საზოგადოების წევრები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
აკოლიის რაიონი
აკოლიის რაიონი (Distrito de Acolla) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 467 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 989 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 122.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხაუხის პროვინციის რაიონები
ჩუხურიურდი (შემახა)
ჩუხურიურდი  (Çuxuryurd) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 826 კაცი.
ერიშუმ III
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
სებელანის ტბა
სებელანის ტბა — მაღალმთიანი კრატერული ტბა ჩრდილო-დასავლეთ ირანში, არდებილის ოსტანში. მდებარეობს სომხეთის მთიანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, ვულკან სებელანის კრატერში, ზღვის დონიდან 4786 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,1 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 40 მ. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 145 მ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 80 მ-ზე. ელიფსური ფორმისაა. მტკნარწყლიანია. დაბალი ტემპერატურების გამო წყალი ტბაში ზაფხულის თვეების გამოკლებით გაყინულია. ქიმიური თვალსაზრისით, ტბის წყალი სულფატურია. მდიდარია სილიციუმით. ლიმნოლოგიური თვალსაზრისით უნიკალური ტბაა. სებელანი მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე მაღლა მდებარე მტკნარწყლიანი ტბაა. გარშემორტყმულია კლდოვანი მთებით.
მესამე რომი
მინი|183x183პქ|[[პალეოლოგოსების გერბი. ბიზანტიის უკანასკნელი საიმპერატორო დინასტია.]] thumb|150px|[[რუსეთის იმპერიის გერბი]] მესამე რომი — რუსულ ისტორიოგრაფიაში დამკვიდრებული ტერმინი, რომელიც ეკუთვნის XVI საუკუნეში მოღვაწე ფსკოველ ბერს - ფილოფეს, რომელიც მოსკოვს „მესამე რომს“  უწოდებს. იგი დიდ მთავარ ვასილი III-ს წერს:
„მესამე რომის“ ამ კონცეფციამ დიდი პოპულარობა ჰპოვა რუსეთის ისტორიის სხვადასხვა ეტაპზე. სახელმწიფოს გაძლიერებასთან ერთად რუსეთის ხელისუფალნი ცდილობდნენ ჰეგემონიის მოპოვებას მართლმადიდებელ ქვეყნებს შორის.
კირიონი პოზიციის გასამყარებლად ნაშრომში იშველიებს გ. უსპენსკის ციტატას:
„მესამე რომის“ თეორია რუსულ ისტორიოგრაფიაში დღეისთვისაც პოპულარობით სარგებლობს.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ისტორია კატეგორია:იდეოლოგიები
ერეკლე ტრიპოლსკი
ერეკლე ტრიპოლსკი (დ. 24 სექტემბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი, რეჟისორი.
1974 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი, ხოლო 1988 წელს  საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი კინორეჟისორის სპეციალობით.
1974 წელს იყო ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტის ლაბორანტი; 1975-1984 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კინო-ტელე ლაბორატორიის რეჟისორად. 1984-1995 წლებში კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეჟისორი; 1995-2003 წლებში ტელეკომპანია მე-9 არხის გენდირექტორი; 2004-2008 წლებში ტელეკომპანია „მზის“ განყოფილების ხელმძღვანელი; 2008 წელს საზოგადოებრივი ტელევიზიის სამეურვეო სამჭოს თავმჯდომარე; 2009-2011 წლებში იყო ტელეკომპანია „ერთსულოვნების“ სამხატვრო ხელმძღვანელი. 2011-2012 წლებში გახდა ტელეკომპანია მე-9 არხის გენდირექტორის მრჩეველი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დუშეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
რიაჟენოეს წმინდა გიორგის ეკლესია
რიაჟენოეს წმინდა გიორგის ეკლესია (Церковь Георгия Победоносца) — მართლმადიდებლური ეკლესია მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ რიაჟენოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1843-1860 წლებში.
ეკლესიის მისამართი: 344048, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მატვეევო-კურგანის რაიონი, სოფელი რიაჟენოე, პუშკინის ქუჩა № 58.
ისტორია
დაახლოებით 1776 წელს კრიგსკომისარმა გრიგორ კოვალევსკიმ მდინარე მიუსის საზღვარზე მიიღო 3 300 დესეტინა (3 597 ჰა) მიწის ნაკვეთიდა იქ დააარსა სლობოდა რიაჟენოე. სლობოდის დასახლების შემდეგ 1794 წელს მან მიიღო გადაწყვეტილება აეშენებინა ეკლესია წმინდა გიორგის სახელზე.
საეკლესიო ღვთისმსახხურება სოფელში გაგრძელდა 1948 წლიდან ახალ სამლოცველო სახლში მღვდელ ლუკიანეს მიერ. 1990-იან წლებში სოფელში შეიქმნა საეკლესიო საზოგადოება. წმინდა გიორგის ეკლესიასთან გაიხსნა საკვირაო სკოლა. 2009 წელს სოფელ რიაჟენოეს ცენტრში ააგეს ეგვტერი, რომელიც ამჟამადაც მოქმედებს.
2013 წლის ნოემბრიდან როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტმა მერკურიმ წმინდა გიორგის ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნა იოსებ მაკარენკო. ამავდროულად სოფელში სოფლის ყოფილი აუზის ტერიტორიაზე დაიწყო ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესიასთან ააშენეს სამრეკლო, შენობას დადგეს რუსული გუმბათი. ტაძარი განკუთვნილია ერთდროულად მლოცველი 700 მორწმუნისათვის. ეკლესიის მშენებლობაში თავისი წვლილი შეაქვს, როგორც სოფლის მოსახლეობას, ასევე სასოფლო საკრებულოს ადმინისტრაციას გალინა ბუხტიაროვაიას სახით.
ამჟამად ეკელსიაში დაცულია საბჭოთა პერიოდს გადარჩენლი ხატები, ხოლო საკურთხეველში შემონახულია ყოფილი ეკლესიის კანკელის ხატი.
ეკლესიის ძირითადი დღესასწაულია ახალი სტილით 6 მაისი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
Extra Texture (Read All About It)
სქოლიო
კატეგორია:ჯორჯ ჰარისონის ალბომები კატეგორია:1975 წლის ალბომები კატეგორია:Apple Records-ის ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები
ჯუზეპე რიცი
ჯუზეპე რიცი (Giuseppe Rizzi დ. 20 იანვარი 1886 — გ. 20 ივნისი 1960) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1960
ქაბირლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქაბირლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
არშემდგარი სახელმწიფო
არშემდგარი სახელმწიფო — ქვეყანა, რომელშიც, კონფლიქტის, არაეფექტური მმართველობის ან სახელმწიფოს დაშლის გამო, ცენტრალური მთავრობა ვერ ახორციელებს ვერც ეფექტურ კონტროლს და ვერც სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი მომსახურების მიწოდებას საკუთარი ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილისათვის.
მეორე მსოფლიო ომის დასრულებიდან 1991 წლამდე საერთაშორისო არენაზე სტაბილურობას ინაჩუნებდა ორი ჰეგემონური ძალა-ამერიკის შეერთებული შტატები და ყოფილი საბჭოთა კავშირი. ამ პერიოდის განმავლობაში, ირაციონალური ეკონომიკური პოლიტიკით, გარკვეული ქვეყნების შიდა მდგომარეობა დამძიმდა, რამაც გამოიწვია დაბალი ეკონომიკური ზრდა, პოლიტიკური კორუფცია და ადამიანის უფლებების მასობრივი დარღვევა. „ცივი ომის“ პერიოდში ზესახელმწიფოები ახერხებდნენ ამგვარი ქვეყნების საკუთარი გავლენის ქვეშ მოქცევას და მათი ელემენტარული სტაბილურობის უზრუნველყოფას. მეოცე საუკუნის ოთხმოცდაათიანი წლებიდან ვითარება შეიცვალა, ორი ზესახელმწიფოსა და მათი კონკურენციის გაქრობის კვალდაკვალ ჩამოყალიბება დაიწყო ე.წ. „მეოთხე სამყარომ“, რომელიც „არშემდგარ“, „დაშლილ“ ან „წარუმატებელ“ ქვეყნებსა და პოლიტიკურ სისტემებს აერთიანებენ. ამგვარ სახელმწიფოებს შორის არიან: სომალი, იემენი, სირია, კონგო, ავღანეთი და სხვები.
არშემდგარ სახელმწიფოს აქვს რამდენიმე ატრიბუტი, რომლითაც ისინი დანარჩენი სამყაროსგან და მათი წევრებისგან გამოირჩევიან:
არშემდგარ სახელმწიფოებს აღარ შეუძლიათ შეასრულონ ისეთი ძირითადი ფუნქციები, როგორიცაა განათლების მიწოდება, უსაფრთხოება ან მმართველობა, ამის მიზეზი კი ხშირად ძალადობა ან უკიდურესი სიღარიბეა. ამ ძალაუფლების ვაკუუმში ადამიანები ხდებიან სხვადასხვა გაერთიანებების კონკურენციის და დანაშაულის მსხვერპლი, ზოგჯერ კი ჰუმანიტარული უბედურების თავიდან ასაცილებლად გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია ან მეზობელი სახელმწიფოები ერევიან. თუმცა, სახელმწიფოები მხოლოდ შიდა ფაქტორების გამო არ ხდებიან წარუმატებლები. აგრეთვე, სხვა ქვეყნების მთავრობებს შეუძლიათ შეგნებულად გამოიწვიონ დესტაბილიზაცია ეთნიკური ომის წარმოებით ან ბული ძალების მხარდაჭერით, რაც სახელმწიფოს ჩამოშლის წინაპირობა ხდება.
წარუმატებლობის მიზეზები
გერმანელი მეცნიერის მაქს ვებერის მიხედვით, სახელმწიფო განიმარტება, როგორც ორგანიზაცია, რომელიც ძალადობაზე მონოპოლიად ფლობს გარკვეული ტერიტორიის ფარგლებში. გასათვალისწინებელია სუვერენულობის ფაქტორიც, რომელიც წარმოადგენს შესაძლებლობას იმისა, რომ ხელისუფლებამ სახელმწიფო მნიშვნელობის ღონისძიებები ჩაატაროს საკუთარ ტერიტორიაზე, რისთვისაც მას სჭირდება დამოუკიდებლობა როგორც შიდა, ასევე საერთაშორისო დონეზე. თუ სახელმწიფო ვერ შეძლებს, რომ საკუთარი ტერიტორია დაიცვას სხვა აქტორებისაგან და თავიდან აიცილოს პოტენციური საფრთხე, მაშინ დიდია რისკი, რომ აღნიშნულ ტერიტორიაზე განხორციელდეს ძალადობა.
სახელმწიფოს წარუმატებლობას რამდენიმე მიზეზი შეიძლება ჰქონდეს: სრუქტურული და ეკონომიკური ფაქტორები: სიღარიბე, დაბალი შემოსავალი და ეკონომიკური ვარდნა, ძალადობრივი კონფლიქტი, შეარაღებული აჯანყების არსებობა, ბუნებრივი რესურსების სიმდიდრე/ბუნებრივი რესურსების სიმცირე, გეოგრაფია(ცუდი მეზობელი), დემოგრაფიული პრობლემა(ურბანიზაციის ჩათვლით); პოლიტიკური და ინსტიტუციური ფაქტორები: სახელმწიფოს ლეგიტიმურობისა და ავტორიტეტის კრიზისი, პოლიტიკური რეპრესიები, სუსტი (ფორმალური) ინსტიტუტები, ჰიბრიდული პოლიტიკური მბრძანებლური სისტემები, რეფორმების კრიზისი;
შინაარსობრივი ანალიზი
„CAST“-ის ჩარჩოს თორმეტი ინდიკატორიდან თითოეული იყოფა ქვეინდიკატორებად, ხოლო თითოეული მათგანისთვის უამრავი ფაზა გამოიყენება გლობალურ დონეზე, რათა დადგინდეს საკითხის მიზანშეწონილობის მაჩვენებელი ქვეყანაში თითოეული ამ ქვეინდიკატორისათვის. მონაცემები, რომლებიც კომერციული შინაარსისაა, მოიცავს მედიის სტატიებს, კვლევის დასკვნებს და თვისობრივ მონაცემებს, რომლებიც შეგროვდა 10 000-ზე მეტი ინგლისურენოვანი წყაროდან. ყოველწლიურად, გაანალიზებული სტატიებისა და დასკვნების რაოდენობა 45-50 მილიონამდეა.
რაოდენობრივი მონაცემები
რაოდენობრივი მონაცემები წინასწარ არსებული რაოდენობრივი მონაცემების კომპლექტს წარმოადგენს, ჩვეულებრივ, საერთაშორისო და მრავალმხრივი სტატისტიკური სააგენტოებიდან, როგორებიცაა: გაერო, მსოფლიო ბანკი და მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაცია. ნედლი მონაცემები ნორმალიზებულია შედარებითი ანალიზისათვის. ყოველი ქვეყნის რაოდენობრივ ანალიზში გამოვლენილი ტენდენციები შემდეგ შედარებულია შინაარსის ანალიზის ფაზის დროებითი ქულების მიხედვით. ეს დამოკიდებულია ხარისხზე, რომლითაც შინაარსობრივი ანალიზი და რაოდენობრივი მონაცემები ერთმანეთს რამდენად ეთანხმება თუ არ ეთანხმება.
თვისობრივი მიმოხილვა
განცალკევებით, სოციალურ მეცნიერებათა გუნდის მკვლევარები დამოუკიდებლად განიხილავენ 178 ქვეყნიდან თითოეულს, და იძლევიან შეფასებას ამ წლის ძირითადი მოვლენების საფუძველზე გასულ წელთან შედარებით. იმის გათვალისწინებით, რომ ყველა მიდგომას აქვს სიძლიერე და სისუსტე, ეს ნაბიჯი გვეხმარება, რომ უზრუნველვყოთ წლიდან წლამდე დინამიკა. ეს ასევე, ხელს უწყობს ნებისმიერი პოტენციურად ცრუ პოზიტიური ან უარყოფითი გავლენის შემცირებას, რომელიც შეიძლება გამოიკვეთოს  შინაარსობრივი ანალიზიდან.
ინდიკატორები
ქვეყნების ადგილის განსასაზღვრად საჭიროა ინდიკატორები, რომლებსაც იყენებს ამერიკული ორგანიზაცია „მშვიდობის ფონდი“. მშვიდობის ფონდი არის ამერიკული არაკომერციული, არასამთავრობო სამეცნიერო და საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც დაარსდა 1957 წელს და უკვე 60 წელზე მეტია მუშაობს ძალადობრივი კონფლიქტის თავიდან ასაცილებლად და მდგრადი უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად. მშვიდობის ფონდი გამოყოფს სამ ინდიკატორს: სოციალური, ეკონომიკური, პოლიტიკური და სამხედრო.
2019 წლის 10 აპრილს „მშვიდობის ფონდმა“ გამოაქვეყნა ანგარიში, რომელშიც ზემოთ მოცემული ინდიკატორების მიხედვით ჩამოთვლილი იყო ქვეყნები ყველაზე წარმატებულიდან ყველაზე წარუმატებლისაკენ. პირველი შვიდეული ასე გამოიყურება: ფინეთი, ნორვეგია, შვეიცარია, დანია, ავსტრალია, ისლანდია და კანადა. ხოლო, ყველაზე წარუმატებელი, არშემდგარი ქვეყნების შვიდეული კი შემდეგნაირად: ჩადი, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა, სირია, სამხრეთი სუდანი, სომალი და იემენი.
„შესაძლებლობების ხაფანგი“ არშემდგარი სახელმწიფოებისათვის
„შესაძლებლობების ხაფანგი“ ნიშნავს, რომ ქვეყნები თანამედროვე შესაძლებლობების გაფართოების პირობებში ძალიან ნელა პროგრესირებენ მსოფლიოში, რაც სწორედაც რომ წარუმატებელი სახელმწიფოების მთავარ პრობლემას წარმოადგენს. ქვეყნები ვერ ახერხებენ სწრაფ რეაგირებას მსოფლიო მოთხოვნების შესაბამისად, რაც მათ წარუმატებლობას იწვევს. ბევრი ქვეყანა რჩება დაბალპროდუქტიულობის პირობებში, რომელსაც ბევრი „სიღარიბის ხაფანგის“ სახელით მოიხსენიებს. ეკონომიკური ზრდა, განვითარების მხოლოდ ერთი ასპექტია, განვითარების კიდევ ერთი მთავარი განზომილება არის ადმინისტრაციული შესაძლებლობების გაფართოება, მთავრობების შეასაძლებლობები, რომ გავლენა მოახდინოს მოვლენების მიმდინარეობაზე პოლიტიკისა და პროგრამების განხორციელების გზით.
ცუდი მეზობელი
სახელმწიფოს წარუმატებლობა აისახება მის მეზობელ სუვერებულ სახელმწიფოებზეც და შესაძლოა მთლიანი რეგიონის დესტაბილიზაციაც კი გამოიწვიოს. წარუმატებელი სახელმწიფოს მეზობელი სახელმწიფოები, რომლებიც მასთან ახლოს მდებარეობენ ხშირად გამოირჩევიან პოლიტიკური არამდგრადობით, არეულობით, სამოქალაქო ომითა და სახელმწიფოთაშორის კონფლიქტებით.
წარუმატებელი, არშემდგარი სახელმწიფოები წარმოქმნიან კონფლიქტის გაღრმავების მექანიზმებს, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს კონფლიქტის განვითარება მათი მეზობელი სახელმწიფოების ტერიტორიაზე არაფორმალური კავშირების ჩამოყალიბებით. ემპირიული მტკიცებულებები გვიჩვენებს, თუ რამხელა მნიშვნელობა აქვს არაფორმალურ კავშირებზე დაფუძნებულ ჯგუფებს კონფლიქტის განვითარებაში.
არშემდგარ სახელმწიფოს არსებობამ რეგიონზე სხვადასხვაგვარად შეიძლება იმოქმედოს:
მაგალითის სახით შესაძლებელია მოვიყვანოთ ავღანეთი, პაკისტანი და ტაჯიკეთი. როგორც ჩანს ავღანეთის წარუმატებლობა კონფლიქტის მამოძრავებელ ძალას წარმოადგენს პაკისტანში და შეიძლება ითქვას, რომ კონფლიქტი პაკისტანში არ განვითარდებოდა, რომ არა ავღანეთის წარუმატებლობა. პაკისტანმა შექმნა ძლიერი არაფორმალური ქსელი ავღანეთში. ტაჯიკეთის შემთხვევაში კი ეს არაფორმალური ქსელები არ არსებულა, ხოლო ურთიერთობების უმეტესობას ოფიციალური სახე ჰქონდა, თალიბანის დროსაც კი. წარუმატებელი სახელმწიფოების სამეზობლოში დაწყებული კონფლიქტების უმეტესობის მიზეზი არაფორმალური ქსელების ჩამოყალიბებაა, რაც გამოწვეულია სახელმწიფოში უსაფრთხოების არარსებობით.
ტრანსნაციონალური დანაშაული და ტერორიზმი
პენსილვანიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ სახელმწიფოები, რომლებიც წარუმატებლები, არშემდგარნი არიან, ან მსგავსი გამოცდილება გააჩნიათ, მეტ ტერორისტულ თავდასხმას აწარმოებენ. თანამედროვე ტრანსნაციონალურმა დანაშაულებათა ქსელებმა ისარგებლეს გლობალიზაციით, ვაჭრობის ლიბერალიზაციით, და ახალი ტექნოლოგიური აფეთქებით და პოლიტიკური მიზნებისთვის ბრძოლა საერთაშორისო ძალადობრივი ქმედებებით განაგრძეს. ტიფან ჰოვარდი განსხვავებულად უყურებს წარუმატებელ სახელმწიფოსა და ტერორიზმს შორის კავშირს, რომელიც ემყარება სამხრეთ აფრიკას. იგი ამბობს, რომ წარუმატებელი სახელმწიფოების მოქალაქეები მიმართულნი არიან პოლიტიკური ძალადობისაკენ არსებულ სახელმწიფოებში გაუარესებული მდგომარეობის გამო. ასევე, გამოთქმულია მოსაზრება, რომ წარუმატებელ სახელმწიფოებში მცხოვრები პირები მიმართულნი არიან პოლიტიკური ძალადობისაკენ, რადგან სახელმწიფო სისტემა ჩამოშლილია და ვერ ასრულებს თავის მოვალეობას. აღმოჩნდა, რომ წარუმატებელი სახელმწიფოები საფრთხეს უქმნიან ადამიანს, რათა გადარჩეს, სწორედ ამიტომ, ისინი იძულებულები არიან სხვა გზით მიიღონ მატერიალური, პოლიტიკური და ეკონომიკური რესურსები. რესურსების მოპოვების ალტერნატიული გზა მოიცას პოლიტიკურ ძალადობას. შედაგად კი წარუმატებელი სახელმწიფოები ქმნიან საფუძველს ტერორისტებისათვის, რომლებიც შემდეგ საკუთარ რადიკალურ იდეოლოგიის გატანას ახერხებენ მსოფლიოს სხვადასხვა ნაწილში, რათა შექმნან ტერორისტული საფრთხე მთელს მსოფლიოში.
რესუსრსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობები კატეგორია:ქვეყნები სტატუსის ხარისხის მიხედვით
კუიბიშევი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კუიბიშევი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კაშუეირა-ალტა
კაშუეირა-ალტა (Cachoeira Alta) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 483 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კირინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.38 კმ²-ზე. ფართობი 1 654 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
არალის ეკლესია
არალის ეკლესია, ეკლესია ირმისა — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ არალის ერთ-ერთი უბნის განაპირას. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზული ტიპისა ყოფილა, ამჟამად დანგრეულია. ჩრდილოეთით მიშენებული ქონია ეკვდერები. ნაგები იყო ნატეხი და რიყის ქვით დუღაბზე. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდა ჰქონდა. ჩრდილოეთის მინაშენი ორ ნაწილად იყო გაყოფილი — დასავლეთ და აღმოსავლეთის ნაწილად. აღმოსავლეთის ნაწილს აღმოსავლეთით აფსიდა ქონია. 1933 წლისთვის, როცა ეს ეკლესია გიორგი ბოჭორიძემ მოინახულა, ჯერ კიდევ იკითხებოდა აღმოსავლეთ კედლის თლილი ქვები, შემკული ჩუქურთმებით. ამჟამად ეკლესიის ადგილას უკვე კათოლიკური ეკლესიაა აშენებული, ხოლო ჩრდილოეთის ეკვდერები ნანგრევების სახითაა შემორჩენილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის კათოლიკური ტაძრები
ბულბულა ქვიშხეთელი
ბულბულა ქვიშხეთელი — ქართველი სახელოვანი ქალი. მისი დაბადებისა და გარდაცვალების თარიღი უცნობია, ასევე უცნობია მისი გვარი.
ბიოგრაფია
ქვიშხეთიდან 2-3 კილომეტრის დაშორებით, მტკვრის ხეობაში ატყორცნილია მაღალი მთა, მასზე აგებულია დიდი ციხე-კოშკი, შიგნით ჩაყრილია ვებერთელა ქვევრები, საფიქრებელია, წლის მარაგისათვის. გადმოცემით ეს ციხე-კოშკი აშენებული უნდა იყოს მეთექსვმეტე საუკუნეში. ხალხი ლეკთა თვდასხმისაგან თავის დასაცავად ამ კოშკში იხიზნებოდა. სოფლიდან კოშკამდე მივყავართ ერთ გზას, რომელსაც ხალხი „ლეკის გზას“ უწოდებს. ციხის ხელში ჩაგდების მიზნით ეს გზა ლეკებს გაუკეთებიათ. ერთხელ ლეკთა დიდი ბრბო დაესხა სოფელს. მტრის წინააღმდეგ ბრძოლის მეთაურობა გლეხის ქალმა ბულბულამ იკისრა. მან სასწრაფოდ შეადგინა დამცველი რაზმი, მცირე ხნით მოიგერია ლეკთა იერიში და ხალხი დიდძალი სანოვაგით ციხე-კოშკი დააბინავა. ციხე-კოშკს ჰქონდა საიდუმლო გვირაბი, საიდანაც კოშკში სასმელი წყალი შემოჰქონდათ. ბულბულა თავისი რაზმით ციხის ქონგურებიდან უთვალთვალებდა მოახლოვებულ ლეკებს. მტერი ყველანაირ ღონეს ხმარობდა, მაგრამ ციხეში მაინც ვერ შედიოდა. ეძებდა საიდუმლო გზას, წყალსადენს, მაგრამ ამაოდ. იმედგაცრუებულ ლეკებს წყლის სათავე არ აღმოეჩინათ, ბოლოს დაიჭირეს სახედარი, რომელიც იქვე ტყის პირას ძოვდა, მოაწყურეს და ციხე-კოშკის გარშემო რამდენიმეჯერ შემოატარეს იმ იმედით, რომ თუ სადმე ნიადაგში წყალია, სახედარი შეიგრძნობს და გაჩერდებაო. ასეც მოხდა. ნიადაგი გათხარეს, ამოყარეს წლის მილები. ციხეში შეხიზნულთ უწყლოდ გაუჭირდათ ყოფნა და იძულებული გახდნენ წყლის სათავის აღსადგენად ვინმე გაეგზავნათ. სათავის აღდგენა რაზმის მეთაურმა ბულბულამ იკისრა, სასწრაფოდ გამოვიდა ციხე-კოშკიდან და მალულად გასწია წყლის სათავისაკენ. ჩასაფრებულმა ლეკებმა ქალი შეიპყრეს, ციხეში შესასვლელი გზის სწავლება მოსთხოვეს და სიცოცხლის შენარცუნება აღუთქვეს. ბულბულამ მოძალადეებს ციხე-კოშკამდე მისასვლელი შორი გზა ასწავლა. მტერი დაადგა ბულბულას ნასწავლებ გრძელ გზას, ქალი კი სასწრაფოდ მივიდა წლის სათავესთან, გაასწორა მილები და ციხისაკენ მოკლე გზით გაიქცა. გაქცეული ქალი ლეკებმა შენიშნეს, თავგანწირულ დედაკაცს გზა გადაუჭრეს, ბულბულა ლეკთა ბრბოს გაუძალიანდა და ნაკუწნაკუწად აქციეს. მტერმა აიღო ციხე-სიმაგრე, ხალხი შეიპყრო და ტყვედ წაიყვანა. გავიდა ხანი. ხალხმა გმირი ქალის პატივსაცემად ციხე-კოშკსა და სოფელს ბულბულა შეარქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ქალები
იგერა-დე-ლა-სიერა
იგერა-დე-ლა-სიერა (Higuera de la Sierra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24 კმ². მოსახლეობა — 1291 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
ჰაჯიქადირლი (შემახა)
ჰაჯიქადირლი  (Hacıqədirli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 514 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შემახის რაიონის სოფლები
ნაჯაფქულუბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნაჯაფქულუბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გასტონ დე ბურბონი
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|221x221პქ|გასტონ დე ბურბონი გასტონი დაიბადა 1608 წლის 24 აპრილს, ფონტენბლოს სასახლეში. დაბადებისთანავე მას ანჟუს ჰერცოგის ტიტული მიენიჭა. 1610 წელს ფანატიკოსმა რავაიაკმა მოკლა გასტონის მამა, საფრანგეთის მეფე ანრი IV. ტახტზე ადის გასტონის უფროსი ძმა, ლუი XIII, რომლის მცირეწლოვანების გამო რეგენტად მათი დედა, დედა დედოფალი მარია მედიჩი დაინიშნა. გასტონი იზრდებოდა მადმუაზელ ფრანსუაზა დე მონტგლატის ზედამხედველობის ქვეშ. 1626 წელს გასტონმა ცოლად შეირთო ახალგაზრდა მონტესპიერის ჰერცოგინია, თავისი ბიძაშვილი მარი დე ბურბონი. ამ ქორწინებით გასტონმა მიიღო უამრავი ძვირფასეულობა, ორლეანის ჰერცოგის ტიტული და ასევე სასახლეები ბლუასა და შარტრში. 1628 წელს მონაწილეობდა ლა-როშელის ალყაში. სწორედ ამ წლიდან ჩაერთო გასტონი ინტრიგების ხლართვაში, რომელიც მთელი ცხოვრების მანძილზე არ მიუტოვებია. 1611 წელს გარდაიცვალა მისი უფროსი ძმა, ნიკოლას ანრი, რომელიც ტახტის მემკვიდრედ განიხილებოდა, მის შემდეგ კი ეს წოდება გასტონზე გადავიდა. თუმცა გასტონმა ეს წოდება დაკარგა 1638 წელს, მას შემდეგ რაც ლუი XIII-ს ვაჟი შეეძინა.
გასტონი საფრანგეთიდან ორჯერ გაიქცა, ვინაიდან იგი ცდილობდა თავისი ძმის წინააღმდეგ შეთქმულების მოწყობას, ხოლო როდესაც შეთქმულება ვარდებოდა, ის თავის თანამზრახველებს გასცემდა და ქვეყნიდან გარბოდა. გაქცევის შემდეგ ფლანდრიაში მონაწილეობა მიიღო კასტელნადარის ბრძოლაში. 1630 წელს სცადა კარდინალ რიშელიეს წინააღმდეგ შეთქმულების მოწყობა (რომელიც ისტორიაში შევიდა „გასულელებულთა დღის“ სახელით (La journée des Dupes)), რომელიც ჩავარდა და გასტონს ლოთარინგიაში გაქცევა მოუწია. გასტონი და ლუი XIII მხოლოდ 1635 წელს შერიგდნენ, რის შემდეგაც მან ძმისა და კარდინალის წინააღმდეგ კიდევ სცადა შეთქმულების მოწყობა, რომელიც ასევე წარუმატებლად დასრულდა და კვლავ ქვეყნიდან გაიქცა.
1642 წელს გასტონმა კვლავ სცადა შეთქმულების გზით კარდინალ რიშელიეს მოკვლა, თუმცა ამაოდ. მიუხედავად ამისა 1642 წელს რიშელიე გარდაიცვალა, ამავე წელს გარდაიცვალა გასტონის დედაც, დედოფალი მარია მედიჩი. 1643 წელს კი გარდაცივალა ლუი XIII. ტახტზე მისი ვაჟი ლუი XIV ავიდა, რომელიც მცირეწლოვანი იყო და რეგენტად დედამისი, ლუი XIII-ის ქვრივი ანა ავსტრიელი დაინიშნა. ანა გასტონის მოკავშირე იყო, ამიტომაც გასტონი გენერალურ მდივნად დანიშნა. გასტონი იბრძოდა საფრანგეთის ჩრდილოეთში ესპანელების წინააღმდეგ. ესპანეთთან გაჩაღებული ბრძოლების დროს ის საჭიროებიდან გამომდინარე, ხან საფრანგეთის მხარეს იყო, ხანაც ესპანეთის.
ქორწინებები
გასტონი პირველად დაქორწინდა 1626 წლის 6 აგვისტოს, ნანტში, მარი დე ბურბონზე. მარი იყო მონტესპიერის ჰერცოგინია. მარის მშობლები იყვნენ მონტესპიერის ჰერცოგი ანრი დე ბურბონი და ჰერცოგინია ანრიეტა კატრინა დე ჟოიუსი. გასტონსა და მარის მხოლოდ ერთი ქალიშვილი ჰყავდათ ანა მარია ლუიზა, რომელსაც დედამისმა მემკვიდრეობით მონტესპიერის ჰერცოგინიობა გადასცა.
მარი დე ბურბონი შვილის გაჩენიდან მალევე, 1627 წლის 4 ივნისს გარდაიცვალა. მარისა და გასტონის ქალიშვილი იყო უკანასკნელი ბურბონი, რომელიც მონტესპიერს მართავდა.
ანასტასია მიხეილის ასული
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|453x453პქ|დიდი მთავარი ანასტასია 1878 წელს ანასტასია დაიბადა 1860 წლის 28 ივლისს სანქტ-პეტერბურგში. იგი იყო რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის ძისა და მაშინდელი მოქმედი იმპერატორის, ალექსანდრე II-ის ძმის, დიდ მთავარ მიხეილ ნიკოლაევიჩისა და მისი მეუღლის, პრინცესა სესილია ბადენელის მეორე შვილი და ერთადერთი ქალიშვილი. მისი დაბადებიდან მალევე, 1862 წელს მამამისი კავკასიის მეფისნაცვლად დაინიშნა, რის გამოც მათი ოჯახი თბილისში გადასახლდა. ამის გამო ანასტასია და მისი ძმები საქართველოში აღიზარდნენ, რის გამოც მან თავისი გათხოვებამდელი ცხოვრება თითქმის მთლიანად აქ გაატარა.
გასტონ დე ბურბონი
ქორწინებები
მას შემდეგ რაც კარდინალმა რიშელიემ ლოთარინგიასთან მშვიდობის დამყარება მოისურვა, ამიტომაც გასტონი დააქორწინეს ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ IV-ის ასულ მარგარიტა ლოთარინგიელზე. ქორწილი 1636 წლის 2 იანვარს შედგა ნანსში. იმის გამო, რომ ამ ქორწინების ნებართვა ლუი XIII-ს არ გაუცია, წყვილმა ვერ შეძლო საფრანგეთში დაბრუნება და ლოთარინგიაში დარჩნენ.
ანასტასია მიხეილის ასული
ბიოგრაფია
1878 წელს მამამისს მეფისნაცვლობა ჩამოერთვა და ანასტასიას ოჯახიც პეტერბურგში დაბრუნდა. იქ მალევე დაიწყეს მისი საქორწინო მოლაპარაკებები და 1879 წელს ცოლად შერთეს მეკლენბურგ-შვერინის პრინც ფრიდრიხ ფრანცს, რომელიც ანასტასიას ბიცოლის, მარიას ძმა იყო. 1883 წლის აპრილში გარდაიცვალა მისი მამამთილი, ამიტომაც დიდი ჰერცოგი ანასტასიას ქმარი, ფრიდრიხ ფრანც III გახდა, რამაც ის დიდ ჰერცოგინიად აქცია.
ანასტასიასა და ფრიდრიხ ფრანცის ქორწინება არც ისე ბედნიერი იყო, რასაც მრავალი მიზეზი ჰქონდა. პირველ რიგში ის, რომ დიდი ჰერცოგი ჰომოსექსუალი იყო და ცოლს ხშირად ღალატობდა, ამასთან, იგი ასთმით იყო დაავადებული და დროის უმეტეს ნაწილს საზღვარგარეთ, უფრო მცხუნვარე ადგილებში ატარებდა გამოსაჯანმრთელებლად. თუმცაღა, ამის მიუხედავად მათ მაინც შეეძინათ სამი შვილი: ორი გოგონა და ერთი ვაჟი.
გასტონ დე ბურბონი
დარჩენილი ცხოვრება
ლუი XIII-ის გარდაცვალების შემდეგ 1643 წელს მეფე მისი ვაჟი, ლუი XIV გახდა. თუმცა გარდა მისი, ლუი XIII-ს მეორე ვაჟიც ჰყავდა, რომელიც გასტონის მემკვიდრედ განიხილებოდა. გასტონმა გარდაცვალებამდე გამოაცხადა, რომ მისი გარდაცვალების შემდეგ ორლეანის ჰერცოგი ლუის უმცროსი ვაჟი, ფილიპი გახდებოდა. 1652 წელს სამეფო კარზე გასტონსა და კარდინალ მაზარინს შორის დიდი განხეთქილება ჩამოვარდა, რის გამოც გასტონი თავის ცოლთან და შვილებთან ერთად ბლუაში გადასახლდა. სწორედ ბლუაში გარდაიცვალა გასტონი, 1660 წლის 2 თებერვალს. მის შემდეგ ორლეანის ჰერცოგი მისი ძმის შვილი ფილიპ I გახდა.
შვილები
გასტონს მარი დე ბურბონთან ჰყავდა მხოლოდ 1 ქალიშვილი:
ანასტასია მიხეილის ასული
ბიოგრაფია
1897 წელს ფრიდრიხ ფრანც III-მ საფრანგეთში ყოფნისას თავი მოიკლა, რის გამოც ახალი დიდი ჰერცოგი მათი ძე, ფრიდრიხ ფრანც IV გახდა. აღსანიშნავია, რომ ანასტასია მეორედ აღარ გათხოვილა, თუმცა არაერთი რომანი ჰქონდა. 1902 წელს იგი დიდ სკანდალში გაეხვა, რადგან თავისი საყვარლისაგან დაფეხმძიმდა და უკანონო შვილიც გააჩინა. უკვე პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, როდესაც გერმანიაში მონარქია და მასთან ერთად მისი ვაჟის მმართველობაც დაემხო, ანასტასიამ ქვეყანა დატოვა და საფრანგეთში გადასახლდა. იგი სწორედ იქ, 1922 წლის 11 მარტს, 61 წლის ასაკში გარდაიცვალა ინსულტის შეტევის შედეგად.
გასტონ დე ბურბონი
შვილები
გასტონს მარგარიტა ლოთარინგიელთან ჰყავდა 5 შვილი:
ურჟუმული ღორი
ურჟუმული ღორი — სახორცე მიმართულების ჯიში. გამოყვანილია რუსეთში, კიროვის ოლქის ურჟუმის რაიონში ადგილობრივი გრძელყურა ღორის მსხვილ თეთრ ჯიშთან შეჯვარების გზით. ჯიში დამტკიცებულია 1957 წელს. ურჟუმული ღორი ფერად თეთრია, აქვს მკვრივი კონსტიტუცია, ტანადობა. ცოცხალი მასა კერატისა 250-300 კგ, ნეზვისა — 200-260 კგ. სხეულის სიგრძე 185 სმ, მკერდის ირგვლივი 170 სმ, ნაყოფიერება 10-12 გოჭი. 100 კგ აღწევს 183 დღისა. 1 კგ წონამატზე 3,9 საკვებ ერთეულს ხარჯავს და დღიური წონამატი 650-700 გ შეადგენს. სუფთა ხორცის გამოსავალი ნაკლავიდან 55-58 %. მოშენებულია 13 ძირითადი ხაზი და 17 ოჯახი. იყენებენ სახორცე-საქონე და საქონე მიმართულების ჯიშებთან სამრეწველო შეჯვარებისათვის. გავრცელებულია კიროვის ოლქში, მარი-ელის რესპუბლიკაში და რუსეთის ჩრდილოეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ოლქებში.
გასტონ დე ბურბონი
შვილები
გასტონს მარია პორშესთან ჰყავდა ერთი უკანონო ქალიშვილი:
ანასტასია მიხეილის ასული
შვილები
გარდა ამისა, მას თავისი საყვარლის, ვლადიმირ ალექსანდროვიჩ პალტოვისაგან ასევე ჰყავდა ერთი უკანონო ვაჟი:
ურჟუმული ღორი
ლიტერატურა
კატეგორია:ღორის ჯიშები
ანასტასია მიხეილის ასული
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:რომანოვების დინასტია კატეგორია:მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგინიები კატეგორია:რუსეთის იმპერატორებისა და დიდი მთავრების ასულები
გასტონ დე ბურბონი
შვილები
გასტონს ლუიზა დე ლა მარბელიერთან ჰყავდა ერთი უკანონო ვაჟი:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1608 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1660 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ორლეანის ჰერცოგები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
აპატის რაიონი
აპატის რაიონი (Distrito de Apata) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 340 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 163 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 421.62 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხაუხის პროვინციის რაიონები
ტაიფა
300px|მინიატიურა|ტაიფები პირენეს ნახევარკუნძულზე 1037 წლისათვის. ტაიფა (taifa, طائفة) — პირენეს ნახევარკუნძულის ტერიტორიაზე მდებარე ისლამური საამიროების ისტორიულ-გეოგრაფიული სახელწოდება. ტაიფები წარმოიქმნა კორდოვის სახალიფოს ფეოდალური დაქუცმაცებულობის პერიოდში და არსებობდნენ 1031 წლიდან რეკონკისტის დასასრულამდე, 1492 წლამდე. გრანადის საამირო (1013 — 2 იანვარი 1492) — იყო უკანასკნელი არაბული ტაიფა ევროპაში და უკანასკნელი ისლამური სახელმწიფო პირენეს ნახევარკუნძულზე. მისი აღებით დასრულდა რეკონკისტა, ქრისტიანების 800-წლიანი განამათავისუფლებელი ბრძოლა არაბების წინააღმდეგ. გრანადის დაცემას ისევე, როგორც კონსტანტინოპოლის აღებას ჰქონდა უდიდესი პოლიტიკური მნიშვნელობა ევროპის ისტორიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის ისტორია კატეგორია:პორტუგალიის ისტორია
ლევან ურუშაძე
ლევან ურუშაძე (დ. 7 თებერვალი, 1964, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 21 ოქტომბერი, 2013) — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტოლოგი და პუბლიცისტი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (2006). საქართველოს ეროვნული მუზეუმის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, საბჭოთა ოკუპაციის მუზეუმის კურატორი, ხელოვნებისა და მეცნიერების მსოფლიო აკადემიის (WAAS) ნამდვილი წევრი. 1986 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი.
1986-1989 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის წყაროთმცოდნეობის განყოფილების ასპირანტი; 1989-1995 წლებში ამავე განყოფილების მეცნიერ თანამშრომელი; 1991-1995 წლებში გაზეთის „თავისუფალი საქართველო“ კორესპონდენტი; 1991 წელს რადიო „თავისუფალი საქართველო“-ს პოლიტიკური მიმომხილველი; 1992-1993 წლებში გაზეთის „საქართველოს სამრეკლო“ პასუხისმგებელი მდივანი; 1992-1993 წლებში არალეგალური გამოცემის „ქართული აზრი“ ერთ-ერთი გამომცემელი; 1995 წლიდან დამოუკიდებელი საინფორმაციო-ანალიტიკური ბიულეტენის „ადამიანის უფლებები“ რედაქტორ-გამომცემელი. 2008 წლიდან მუშაობდა საქართველოს ოკუპაციის მუზეუმის დირექტორად. გამოქვეყნებული აქვს 150-ზე მეტი საგაზეთო წერილი.
იგი იყო 130-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, მათ შორის 8 მონოგრაფიის ავტორი. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (გარდაცვალების შემდეგ). ლევან ურუშაძე ავტოსაგზაო შემთხვევისას გარდაიცვალა, 49 წლის ასაკში. ლევან ურუშაძე იყო ბიოფიზიკოსის ზურაბ ურუშაძისა და ბოტანიკოსის გურანდა ღვალაძის შვილი.
2005 წლიდან 2013 წლამდე იყო ქართული ვიკიპედიის მონაწილე; პირველი რედაქტირება ვიკიპედიის ქართულენოვან განყოფილებაში შეასრულა 2005 წლის 10 ივნისს, ხოლო უკანასკნელი — 2013 წლის 17 სექტემბერს. ვიკიპედიის ქართულენოვან განყოფილებაში დაწერილი აქვს 25 სტატია (ორი ანგარიშით) და განხორციელებული აქვს ასობით რედაქტირება. იყო ქართული ვიკიპედიის ერთ-ერთი პირველი რედაქტორი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკის მეცნიერები ლ
ვანო შარვაძე
ვანო შარვაძე (დ. 27 მაისი, 2002) — ქართველი ფეხბურთელი. საჩხერის „ჩიხურას“ ნახევარმცველი. პირველი მატჩი კარიერაში 2020 წელს ჩაატარა.
გიმარასი
გიმარასი (ტაგ: Lalawigan ng Guimaras) — კუნძული-პროვინცია ფილიპინებში. მდებარეობს დასვლეთ ვისაიასის რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია ჯორდანი. გიმარასი მდებარეობს პანაის ყურის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, პანაისა და ნეგროსს შორის. პროვინციის ჩრდილო-დასავლეთით ილოილოს პროვინცია მდებარეობს, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით — დასავლეთი ნეგროსი. მთელი კუნძული ფილიპინების 12 რეგიონული აგლომერაციიდან ერთ-ერთში, ილოილო-გიმარასის რეგიონული აგლომერაციის შემადგენლობაში შედის.
პროვინციის მთავარი კუნძული გიმარასია. მის შემადგენლობაში შედის ინამპულუგანის, გუივანონის, პანობოლონის, ნატუნგის, ნადულაოს კუნძულების და უამრავი პატარა კუნძული.
წარსულში გიმარასი ცნობილი იყო როგორც ჰიმალ-უსი, რომელიც ილოილოს ქვეპროვინციას წარმოადგენდა. პროვინციამ დამოუკიდებლობა 1992 წლის 22 მაისს მოიპოვა.
ესპანური ხანა
1581 წელს გონსალო რონქილო დე პენიალოსამ, ესპანელმა გუბერნატორმა და ფილიპინების კუნძულების გენერალურმა კაპიტანმა გიმარასის მიდამოებში დასახლება შექმნა. ის კუნძულის მკვიდრთა გაქრისტიანებას ისახავდა მიზნად. პანიალოსამ და მისმა ხელქვეითებმა სოფლები (Pueblicitos) ნაიუპი (წმინდა პეტრეს მფარველობის ქვეშ) და იგანგი (წმინდა ანას მფარველობის ქვეშ) შექმნეს.
კუნძულების მოსახლეობის გაქრისტიანების პროცესი კიდევ უფრო გაცხოველდა მისიონერი ბერების ჩასვლის შემდეგ. ავგუსტინელებმა ნაიუპსა და იგანგში ვისიტასები დფუძნეს. მეშვიდე გენერალ-გუბერნატორმა, გომეს პერეს დასმარინიასის 1591 წლის 20 ივნისს ესპანეთის მეფისადმი მიწერილ წერილში აღნიშნავს, რომ ოტონელი ბერები კუნძულს რეგულარულად სტუმრობდნენ.
1742 წელს კუნძული დუმანგასის იურისდიქციის ქვეშ აღმოჩნდა. 1751 წელს ავგუსტინელთა ორდენი იეზუიტთა ორდენმა ჩაანაცვლა, ხოლო საბოლოოდ გიმარასში დომინიკელი ბერები ჩავიდნენ. 1755 წელს გიმარასი რეგულარულ სამრევლოდ ჩამოყალიბდა. მოსახლეობის რაოდენობის მნიშვნელოვანი ზრდის შემდეგ მუნიციპალური მთავრობა ტილადში (დღევანდელი ბუენავისტა) ტილადში გადავიდა.
ამერიკული მმართვლეობის ხანა
ამერიკელთა მმართველობის დროს, 1908 წელს გიმარასმა მუნიციპალური პრეზიდენტის არჩევის უფლება მიიღო. დაგლას მაკარტური აშშ-ის შეიარაღებული ძალების ინჟინერთა კორპუსის ხელმძღვანელი იყო, როდესაც ილოილოში ჩავიდა. ამერიკელებმა გზების გაყვანა და სანტო-როსარიოს ნავსადგურის მშენებლობა დაიწყეს. ამ უკანასკნელს შემდეგში მაკარტურის ნავსადგური ეწოდა.
პროვინციული სტატუსი
4667-ე რესპუბლიკური აქტის შესაბამისად გიმარასი ილოილოს ქვეპროვინციად გამოცხადდა. კანონი კონგრესმა 1966 წლის 18 ივნისს მიიღო. გიმარასმა თავისუფალი და სრულუფლებიანი პროვინციის სტატუსი 1992 წლის 22 მაისს მიიღო. მოსახლეობამ პლებისციტის დროს პროვინციის სტატუსის მიღებას დაუჭირა მხარი. პრეზიდენტმა ფიდელ რამოსმა პირველ გუბერნატორად ემილი რელუსიო-ლოპესი დანიშნა.
გიმარასის პროვინცია თავდაპირველად სამი მუნიციპალიტეტისგან შედგებოდა: ბუენავისტა, ჯორდანი და ნუევა-ვალენსია. 1995 წელს 7896-ე და 7897-ე რესპუბლიკური აქტების საფუძველზე სიბუნაგისა და სან-ლორენსოს მუნიციპალიტეტები შეიქმნა. ახალმა მუნიციპალიტეტებმა მუნიციპალური სტატუსი 8 მაისს მიიღეს, როდესაც მოსახლეობამ პლებისტიცის დროს კანონების რატიფიცირება მოახდინა.
გეოგრაფია
პროვინციის მთავარი კუნძული გიმარასია. გარდა ამისა, პროვინციის შემადგენლობაში შედის ინამპულუგანის, გიწანონის, პანობოლონის, ნატუნგის, ნადულაოსა და სხვ. კუნძულები. პროვინციის საერთო ფართობი 604.57 კმ²-ია. იგი დასავლეთ ვისაიასის რეგიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს.
გიმარასის პროვინცია 5 მუნიციპალიტეტისგან შედგება, რომლებიც ერთ საკანონმდებლო რაიონში ერთიანდება.
ეკონომიკა
პროვინციის ეკონომიკის წამყვანი სექტორი სოფლის მეურნეობაა. მთავარი სასოფლო სამეურნეო პროდუქტებია: მანგო, ბრინჯი და ქოქოსი. მოსახლეობის დიდი ნაწილი მსხვილფეხა რქოსან პირუტყვს, შინაურ ფრინველებს აშენებს და თვეზჭერას მისდევს. პროვინციის მთავარი ინდუსტრიებია: ტურიზმი, ხილის წარმოება, ქოქოსის წარმოება, სამთო-მოპოვება და ლაიმის წარმოება.
გიმარასი ცნობილია სასოფლო-სამეურნეო მოსავალით, განსაკუთრებით, მანგოთი. პროვინციაში 50 000-ზე მეტი მანგოს ხეა დარგული. პროვინცია მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ტკბილი მანგოს წარმოებითაა ცნობილი, რის გამოც მას ხშირად „ფილიპინების მანგოს დედაქალაქად“ მოიხსენიებენ. გიმარასში მოწეული მანგო თეთრ სახლსა და ბაკინგემის სასახლეშიც იგზავნება. გიმარასის ყველაზე დიდი დღესასწაულია Mangghan Festival (მანგოს ფესტივალი). მანგოს სხვადასხვა სახეობა მანგოს ჩირის, ჯემისა და სხვა სახის დელიაკტესების წარმოების საშუალებას იძლევა.
სქოლიო
კატეგორია:გიმარასი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:1992 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:1992 წელს დაარსებულები ფილიპინებში კატეგორია:ფილიპინების ყოფილი ქვეპროვინციები კატეგორია:ფილიპინების კუნძულოვანი პროვინციები
ქარახანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქარახანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
შაჰსევანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შაჰსევანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ინოხალესი
ინოხალესი (Hinojales) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27 კმ². მოსახლეობა — 330 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
მავრ პიასეცკი
მავრ იაკობის ძე პიასეცკი (დ. 1912 — გ. 1977) — მსახიობი და რეჟისორი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1965).
სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1929 წელს სოხუმის თეატრში, მუშაობდა  ბრიანსკის, ვორონეჟის თეატრებში, 1936-1995 და 1958-1977 — თბილისის გრიბოედოვის სახელობის თეატრში. იყო ფართო შემოქმედებითი დიაპაზონის მსახიობი. თანაბარი ოსტატობით ასახიერებდა სახასიათო-ყოფით, კომედიურ და დრამატულ როლებს: მონახოვი (მაქსიმ გორკის „ბარბაროსები“), ბაბუა (ვ. შუქშინის „თვალსაზრისი“), მიშლაევსკი (მიხეილ ბულგაკოვის „ტურბინთა დღეები“), ბატონი ფრანკი (გუდრიჩისა და ჰაკეტის „ანა ფრანკის დღიური“), ვანო (ნოდარ დუმბაძის „ნუ გეშინია, დედა“), ცეზარი (ბერნარდ შოუს „ცეზარი და კლეოპატრა“), ტარტიუფი (მოლიერის „ტარტიუფი“) სანდრო (ო. ჩიჯავაძის „თხუნელა“) და სხვ. პიასეცკის მნიშვნელოვან დადგმებს შორისაა გ. მატვეევის „დელიკატური ოპერაცია“, ვ. კოროსტილიოვის „დონ კიხოტი იბრძვის), მატუხოვის „ამნისტია“, და სხვ. გადაღებულია ფილმებში: „ბოდიში, თქვენ გელით სიკვდილი“, „ჩარი რამა“ და სხვ. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. დაკრძალულია საბურთალოს პანთეონში.
ლუი ვან ჰეგი
ლუი ვან ჰეგი (Louis Van Hege დ. 8 მაისი 1889 — გ. 24 ივნისი 1975) — ბელგიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
ივან ფოცხვერია
ივან ფოცხვერია (დ. 24 ივლისი, 2002) — ქართველი ფეხბურთელი. საჩხერის „ჩიხურას“ ნახევარმცველი. პირველი მატჩი კარიერაში 2020 წელს ჩაატარა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 2002 კატეგორია:საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები
სარვანლარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სარვანლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მუღანლი (შემახა)
მუღანლი  (Muğanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1016 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შემახის რაიონის სოფლები
ვალის პორტრეტი
ვალის პორტრეტი (Porträt von Wally) — ავსტრიელი მხატვრის ეგონ შილეს, 1912 წლის ზეთში შესრულებული ნახატი. ნახატზე გამოსახულია "ვალი" ნეუცილი, რომელსაც ის 1911 წელს შეხვდა. წლების განმავლობაში ის მისი საყვარელი და მოდელი იყო. ის ეგონის ბევრ გამორჩეულ ტილოზეა გამოსახული. სურათი 1954 წელს რუდოლფ ლეოპოლდმა შეიძინა და შემდგომში ის ლეოპოლდის მუზეუმის კოლექციის ნაწილი გახდა. 1997–1998 წლებში ნამუშევარი გამოფენილი იყო ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუში. ნახატის შესახებ ინფორმაცია დაიბეჭდა ნიუ-იორკ ტაიმზში, რის შემდეგაც გამოჩნდა ბონდის ჰერსი რომელიც ამტკიცებდა, რომ ნახატი მას ეკუთვნოდა და ის მეორე მსოფლიო ომის დროს ნაცისტებმა წაართვეს.
2010 წლის ივლისში, ლეოპოლდის მუზეუმი ბონდისთვის 19 მილიონის გადახდას შემდგომში მასზე ყველანაირი უფლების უარყოფის სანაცვლოდ დათანხმდა.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიული კულტურა
შანლიქი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შანლიქი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გოველანდია
გოველანდია (Gouvelândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 395 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კირინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 949 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6 კმ²-ზე. ფართობი 824 260 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ატაურის რაიონი
ატაურის რაიონი (Distrito de Ataura) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 344 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 335 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 230 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5.9 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხაუხის პროვინციის რაიონები
მარკო სალა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969
ევროპის ტყე
ტყის მდგრადი მართვის კრიტერიუმები და ინდიკატორები
ევროპის ტყეების ფარგლებში ტყის მდგრადი მართვისათვის შემუშავდა ექვსი კრიტერიუმი და მათთან დაკავშირებული ინდიკატორები:
ბაგამანოკი
სქოლიო
კატეგორია:კატანდუანესის მუნიციპალიტეტები
ევროპის ტყე
ტყის მდგრადი მართვის კრიტერიუმები და ინდიკატორები
ეს კრიტერიუმები და ინდიკატორები წარმოადგენს ერთგვარ სახელმძღვანელოს ტყის მდგრადი მართვის პოლიტიკის შემუშავებისათვის. მსგავსი კრიტერიუმებია შემუშავებული სხვა რეგიონული და ინტერ-რეგიონული პოლიტიკური ინიციატივების მიერაც. ყველა ამ დოკუმენტით შემუშავებული კრიტერიუმები შეესაბამება ტყის მდგრადი მართვის შვიდ თემატურ ელემენტს, რომლებიც აღიარებულია გაეროს მიერ:
ევროპის ტყის დაცვის მინისტერიალის მიერ შემუშავებულია სახელმძღვანელო პრინციპები სატყეო სექტორში საზოგადოების მონაწილეობასთან დაკავშირებით; საზოგადოების მონაწილეობის როლი ტყის მდგრად მართვაში გამოიხატება შემდეგში:
მინისტერიალის დოკუმენტებში განსაზღვრულია სატყეო სექტორში საზოგადოების მონაწილეობის ოთხი ძირითადი ტიპი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტყის დაცვა
ხაბუგო
ხაბუგო (Jabugo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25 კმ². მოსახლეობა — 2260 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
ქუნარის პროვინცია
ქუნარის პროვინცია (პუშტუ کونړ‎, დარი کنر Konar) — პროვინცია ავღანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. მას ესაზღვრება სამხრეთ-დასავლეთით ნანგარჰარის პროვინციას, დასავლეთით ლაღმანის პროვინციას, ჩრდილო-დასავლეთით ნურისტანის პროვინცია, ჩრდილო-აღმოსავლეთის ჰუბერ-პახტუნხვას პროვინციას პაკისტანში და აღმოსავლეთით პაკისტანის ფედერალური ადმინისტრირების ტომთა ტერიტორიებს..
გეოგრაფიული მდებარეობა
პროვინცია მდებარეობს ავღანეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. იგი მოიცავს 4339 კვ. კმ-ს. ტერიტორიის თითქმის 9/10 (86%) პროვინციის მთიანი ან ნახევრად მთიანი რელიეფია, ხოლო 1/8 (12%) ფართობი შედგება შედარებით მთისწინა ზოლისაგან. პროვინციია ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე ქუნარი, რომელიც სათავეს იღებს პამირის მთებიდან და მიედინება სამხრეთით და სამხრეთით-დასავლეთით. იგი ჯალალაბადთან უერთდება მდინარე ქაბულს, რომლის წყალობით ჩაედინება მდინარე ინდის აუზში. მდინარე ქუნარი თავისი შენაკადებით ქმნის ვიწრო ხეობებს, მთები ციცაბოკლდოვანია. აქ ბევრია ბუნებრივი დაბრკოლება, რაც აფერხებს ტრანსპორტის განვითარებას. გეოგრაფიული მდგომარეობიდან გამომდინარე, სატრანსპორტო საშუაებები მნიშვნელოვნად შეზღუდულია. 21-ე საუკუნეშიც კი აქ ფეხით ან ცხოველებით გადაადგილდებიან.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ქუნარის პროვინცია იყოფა 16 ოლქად. ესენის
დემოგრაფია
thumb|220x220px|ხიდი მდინარე ქუნარზე უკანასკნელი სტატისტიკური მმონაცემების მიხედვით პროვინციის მოსახლეობის მნიშვნელოვანი რაოდენობა პუშტუნებია. ისინი შეადგენენ მოსახლეობის 95%-ს. დანარჩენი 5% ნურისტანელები არიან. სალაპარაკო ენას წარმოადგენს პუშტუ ენა. მოსახლეობა თითქმის პრაქტიკულად ყველა ისლამისტური მიმდინარეობა სუნიზმის მიმდევარია.
ქუნარის პროვინცია მაურიების იმპერიაში
იმ დროს, როდესაც მიმდინარეობდა დიადოხოსების ბრძოლა, ინდოეთის სუბკონტინენტის ჩრდილოეთ ნაწილში ვითარდებოდა მაურიების იმპერია. იმპერიის დამაარსებელი ჩანდრაგუპტა მაურია ძვ.წ.305 წელს შეეჯახა მაკედონურ ძალებს სელევკე I ნიკატორი-ს მეთურობით. ხანმოკლე კონფლიქტი შემდეგ მიღწეულ იქნა შეთანხმება, რომლის თანახმად, სელევკემ მაურიებს გადასცა განდჰარა, აქაროზია (ძველი ყანდაარის მახლობლად), და სამხრეთის ოლქები ბაგრამიდან (შეესაბამება თანამედროვე ავღანეთის უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილს). 120 წლის განმავლობაში მაურიებმა სამხრეთ ავღანეთში გაავრცელეს ბუდიზმი, რომელიც ადგილობრივ ზოროასტრიზმთან ერთად ერთ-ერთი ძირითადი რელიგია გახდა ამ რეგიონში. უძველესი გზა, რომელიც დღესაც აკავშირებს ქაბულს პენჯაბის სხვადასხვა ქალაქებთან და ინდ-განგის დაბლობთან, სწორედ მაშინ აიგო. ამ პერიოდში განვითარდა ვაჭრობა, შემუშავდა არქიტეტურისა და ხელოვნების ძირითადი თავისებურებანი, რაც განსაკუთრებით შესამჩნევია სტუპას მშენებლობაში. იმპერატორ აშოკას დროს კიდევ უფრო მაღალ მწვერვალებს მიაღწია განვითარების პროცესებმა. მიუხედავად იმისა, მაურიების იმპერიაში გამოიყენებოდა ძირითადად პრაკრიტული ენა, ავღანეთის ტერიტორიაზე ჩართულია დამატებით ორი ენა - ბერძნული და არამეული, როგორც სასამრთლო წარმოების ენები.
ყანდაარში აღმოჩენილი იქნა ბერძნულ ენაზე შესრულებული წარწერები - მაურიების იმპერატორ აშოკას კოდექსების 13 ფრაგმეტი, აგრეთვე, ბერძნულ და არამეულ ენებზე დაწერილი სრული ბრძანებულება. ისინი შესრულებულია ბრწყინვალე კლასიკური ბერძნულით, რთული ფილოსოფიური ტერმინების გამოყენებით.
რეგიონი წარსულში მრავალი იმპერიის შემადგენელი ნაწილი ყოფილა. მათ შორის, დურანის იმპერიის. მრავალი ისტორიულ და სახელმწიფო მოღვაწეს დაუდგამს ფეხი ამ მიწაზე, მათ შორის, ალექსანდრე დიდს, მაჰმუდ ღაზნევს, სიუან ცზანს, იბნ ბატუტას, და სხვ. არქეოლოგები ძვ.წ. 800-1000 წლით ათარიღებენ მუსლიმური სამარხის სახის გამაგრებულ სისტემას, რომელიც აღმოჩენილია სარაი-ჩაგასთან, პეჩ-ქუნარის სიახლოვეს.
მის შესახებ წერდა დიდ მოგოლთა იმპერატორი ბაბური თავის ცნობილ ნაწარმოებში ”ბაბურნამე”. იგი ამბობდა, რომ აქ მდებარეობს შუა საუკუნეების ცნობილი პოეტის მირ ალი საიდ ჰამადანის საფლავი, რომელიც გარდაიცვალა 1384 (მუსლიმური კალენდრით 786). რომ მირ ალი საიდ ჰამადანი არის ქაშმირის შალის პირველი გამომგონებელი. აქვე აღწერილია აგრიკულტურები - ლიმონი, ფორთოხალი, კორიანდრი, ხილის ბაღები, ძლიერი ყვითელი ღვინოები და სხვა, აღწერილია გარდაცვლილი ქალის ცერემონიალი. ბაბური ახსენებს პატარა ქალაქ ჩაგან-სარაის და აღწერს მუსლიმთა ყოფას, ტრდადიციებს აგრეთვე, იმ მოვლენებს, რომელიც მტრის თავდასხნების მოგერიებისას უხდებოდა ქალაქს.
ზოგიერთი ბრიტანული წყარო 1800-ანი წლების დიდი თამაშების პერიოდში უფრო დეტალურად აღწერს ქუნარს. მაგალითად, ერთ-ერთი მათგანი 1881 წ. წყარო ქუნარის სხვადასხვა ლიდერებს და მათ  ურთიერთ და დოსტ მუჰამედ-ხანს შორის კონფლიქტებს. ასევე, მათ დამოკიდებულებას ინგლისელებთან. სახელწოდებებს შორის დიდ განსხვავებას ვხედავთ. მაგალითად, ქუნარი ზოგიერთ წყაროში მოხსენიებულია, როგორც ”კამა” ან ”კაშტოკი”. დედაქალაქი მოხსენიებულია სახელით ”პაშოტი”. რომელიც თანამედროვე რუკაზე საერთოდ არ არის ნაჩვენები.
1891 წლის წიგნში ქუნარის რეგიონი განიხილება, როგორც მდინარე ქუნარის ქვედა და ზედა (სადაც მდინარე ქუნარს მდინარე ჩირტალს უწოდებენ) ოლქების ავღანელ მმართველებს შორის განხეთქილების საგანი. მთავარი ქალაქი ჩიტრალი (თანამედროვე პაკისტანში ) იყო პრაქტიკულად ბაზა ბადშაჰში, რომელსაც  მართავდა ქაშმირის  მაჰარაჯა