cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სარატის რაიონი
სარატის რაიონი (Саратський район) — რაიონი უკრაინაში, ოდესის ოლქში. მისი ფართობია 1 475 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 45 066 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 31 კაცს კმ²-ზე. სარატის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სარატა.
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის რაიონები
სკა ლვოვი (საფეხბურთო კლუბი)
სკა ლვოვი (СКА Львів) — საბჭოთა არმიის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლვოვიდან. ლვოვის მთავარი საფეხბურთო კლუბი ლვოვის „კარპატის“ შექმნამდე.
კლუბის ისტორია
ჩამოყალიბდა ქალაქ ლვოვში 1949 წელს, იარსება 1989 წლამდე. სხვადასხვა დროს ასპარეზობდა სხვადასხვა დასახელებით.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:სსრ კავშირის საფეხბურთო კლუბები
კარმუ-დუ-კაჟურუ
კარმუ-დუ-კაჟურუ (Carmo do Cajuru) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 012 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.9 კმ²-ზე. ფართობი 455 808 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
თორნიკე ნანიკაშვილი
თორნიკე ნანიკაშვილი (დ. უცნობია, ტყიბული) — ქართველი სპორტსმენი (უშუ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, თბილისი, საქართველო), საერთაშორისო ტურნირის „ევრაზიის თასი“ გამარჯვებული (2018, ერევანი, სომხეთი, 65 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი უშუისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ველჩინეცი (კელერაშის რაიონი)
ველჩინეცი (Vălcineţ) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 205 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 165 ადამიანს შეადგენდა.
ვალდნააბის ნოიშტადტის რაიონი
ვალდნააბის ნოიშტადტის რაიონი (Landkreis Neustadt an der Waldnaab) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ვალდნააბის ნოიშტადტი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო პფალცის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.429,89 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 99 672 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 70 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 3 74.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
დელფინისებრნი
დელფინისებრნი (Delphinidae) — ძუძუმწოვარ ცხოველთა ოჯახი კბილიანი ვეშაპების ქვერიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 10 მ-მდე. შუბლზე არ გააჩნიათ ნაღარი (გრძივი ნაოჭი), კუდი ფარფლი უკანა მხრიდან ღრმად არის ამოჭრილი. აერთიანებს 20-მდე გვარის 40-მდე სახეობას. ადრე დელფინისებრთა ოჯახში შედიოდა ნარვალისებრნი, როგორც ქვეოჯახი, მაგრამ დღეს მასაც ოჯახის სტატუსი გააჩნია.
ლიტერატურა
*
ბონ-ჟეზუსი (პიაუი)
ბონ-ჟეზუსი (Bom Jesus) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 277 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 629 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.14 კმ²-ზე. ფართობი 5 469 181 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბელა პლიევა
ბელა პლიევა (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, ლატრაკი, საბერძნეთი, 55 კგ), მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 60 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ანკაუასის რაიონი
ანკაუასის რაიონი (Distrito de Ancahuasi) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 435 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 543 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 61 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 123.58 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანტის პროვინციის რაიონები
ყუბაჩელები
ყუბაჩელები — დაღესტნის მთაში მცხოვრებ მცირერიცხოვან ეთნოსებს შორის ყუბაჩელებს გამორჩეული ადგილი უკავიათ. ისინი ერთ სოფელში ყუბაჩში მკვიდრობენ, რომელიც ზღვის დონიდან 1500-1750 მ-ის სიმაღლეზეა. დასახლება მთის ციცაბო ფერდობზეა შეფენილი. საბჭოთა ხელისუფლების დროს ყუბაჩელებს დარგუელებად წერდნენ. გამონაკლისი მხოლოდ 1926 წლის აღწერა იყო, როდესაც მათ ეთნიკური თავისთავადობა არ დაუკარგეს. ამ აღწერით, ყუბაჩელების რაოდენობა 2357 კაცი იყო. 1995 წელს სოფელში 2230 ყუბაჩელი ცხოვრობდა. შეფასებითი მონაცემებით, ყუბაჩს გარეთ, ისინი კავკასიისა და შუა აზიის ქალაქებსა და დასახლებულ პუნქტებშიც ცხოვრობენ, სადაც მათი რაოდენობა 3 ათას კაცს აჭარბებს (მთელი ყუბაჩელების 61,2%).
ისტორია
ანთროპოლოგიურად ყუბაჩელები ევროპეიდული რასის ბალკანურ-კავკასიური რასის კავკასიონური ტიპის წარმომადგენლები არიან. ყუბაჩელთა მეტყველება ჩრდილოეთ კავკასიურ ენათა ოჯახის ნახურ-დაღესტნურ ჯგუფში შედის. ის ახლოს დგას დარგუულ ენასთან. ყუბაჩური უდამწერლობო ენაა. საქმისწარმოება და სკოლაში სწავლება რუსულ ენაზეა. სხვათა შორის, XVIII-XIX საუკუნეების მეცნიერები და მოგზაურები თვლიდნენ, რომ ყუბაჩელები დასავლეთ ევროპული წარმომავლობისა იყვნენ. მაგრამ შემდეგი დროის არქეოლოგიური, ანთროპოლოგიური, ლინგვისტური, საისტორიო და ეთნოგრაფიული გამოკვლევებით დადასტურდა, რომ ყუბაჩელები ავტოქტონები არიან და მათი ეთნოგენეზიც კავკასიაში მოხდა და რომ ისინი დარგუელების მონათესავენი არიან. ყუბაჩელების ეთნოგენეზი რთული ეთნიკური, ეკონომიკური და მიგრაციული პროცესების ფონზე მიმდინარეობდა.
ოლეგი
ოლეგი (ძვ. რუს. Ольгъ, Ѡльгъ; გ. 912) — ძველი რუსეთის მთავარი. მატიანის ცნობით, რიურიკის ნათესავი. ნოვგოროდის მთავარი გახდა რიურიკის გარდაცვალების შემდეგ (879). 882 წელს შეიჭრა კრივიჩების მიწებზე და დაიპყრო მათი ცენტრი სმოლენსკი. დაეშვა რა სამხრეთით დნეპრამდე, აიღო ლიუბეჩი, შემდეგ კიევი, რომელიც თავისი სახელმწიფოს ახალი დედაქალაქი გახდა. 883–885 წლებში შემოიერთა დრევლიანების, სევერიანების, რადიმიჩების მიწები, ხოლო 907 წელს — ვიატიჩების, ხორვატების, დულებების, ტივერების მხარეები, რითაც დაიპყრო აღმოსავლეთ სლავთა ტომების უმრავლესობა. დაპყრობილ ტომებს დააკისრა ხარკი, ისინი აგრეთვე ვალდებული იყვნენ ჯარი გამოეყვანათ ოლეგის დასახმარებლად. წარმატებით ებრძოდა ხაზარებს. 907 წელს ალყა შემოარტყა კონტანტინოპოლს და ბიზანტიის იმპერიას კონტრიბუციის გადახდა აიძულა. 911 წელს მასთან ხელსაყრელი სავაჭრო ხელშეკრულება დადო. გადმოცემის მიხევით, დაიღუპა გველის ნაკბენისაგან; ეს ფაქტი დაედო საფუძვლად მრავალ ლეგენდასა და გადმოცემას.
ენიკალი
ენიკალი (Энакхаьлла) — სოფელი რუსეთში, ჩეჩნეთის რესპუბლიკის კურჩალოის რაიონში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1130 ადამიანი.
ოლეგი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული IX საუკუნე კატეგორია:შვედეთში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 912 კატეგორია:გველის ნაკბენისაგან გარდაცვლილები კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები კატეგორია:კიევში დასაფლავებულები კატეგორია:კიევის დიდი მთავრები კატეგორია:ნოვგოროდის მთავრები კატეგორია:ძველი რუსეთის მხედართმთავრები კატეგორია:ვარიაგები
ენიკალი
სქოლიო
კატეგორია:კურჩალოიევსკის რაიონის სოფლები
ყუბაჩელები
სამეურნეო ყოფა
ყუბაჩელების ძირითადი საქმიანობა შინამრეწველობა და ხელოსნობა იყო. მთელი ისტორიის მანძილზე ყუბაჩი ხალხური მხატვული რეწვის დიდი და ფართოდ ცნობილი ცენტრი იყო. განვითარებულ იყო ლითონის დამუშავება, ქვაზე და ხეზე კვეთა, სამშენებლო საქმე, ძვლის დამუშავება, საიუველირო საქმე, ბრინჯაოს მხატვრული ჩამოსხმა, იარაღის წარმოება. ქალები მისდევდნენ ქსოვას, ფეიქრობას, ქეჩის დამზადებას. ქეჩისაგანვე კერავდნენ ფეხსაცმელს. უკვე VI საუკუნეში ყუბაჩელთა ლითონდამუშავების ხელოვნება დაღესტნის ფარგლებს გარეთ იყო ცნობილი, განსაკუთრებით სამხრეთ კავკასიისა და მახლობელი აღმოსავლეთის ქვეყნებში, რაც მათ ეთნონიმშიც (ზირიხგერან) აისახა. XIII-XIV საუკუნეებში მაღალ დონეს მიაღწია ბრინჯაოს ქვაბების ჩამოსხმამ, სხვადასხვაგვარი სპილენძისა და ბრინჯაოს ჭურჭლის, ვერცხლის აღკაზმულობის გაკეთებამ, ჯავშნების, ჩაფხუტების, მუზარადების, ხანჯლების და ფარების დამზადებამ. XIV-XV საუკუნეებში არაჩვეულებრივად აყვავდა ქვასა და ხეზე მხატვრული კვეთის ხელოვნება.
ტი ჯეი ჰუკერი
ტი ჯეი ჰუკერი (T. J. Hooker) — ამერიკული სატელევიზიო სერიალი პოლიციური დრამის ჟანრში, შექმნილი რიკ ჰასკის მიერ და უილიამ შეტნერის მონაწილეობით.
საპილოტო ეპიზოდი ABC-ის ეთერში 1982 წლის 13 მარტს გავიდა. სერიალი გრძელდებოდა 1985 წლის 4 მაისის ჩათვლით. შემდგომში, 1985-დან 1986 წლამდე მას სატელევიზიო არხი CBS უშვებდა.
ყუბაჩელები
სამეურნეო ყოფა
გვიან შუა საუკუნეებში ყუბაჩელები ცივ იარაღთან ერთად ცეცხლსასროლი იარაღის კეთების აღიარებული სპეცილისტებიც გახდნენ. ყუბაჩური ხელოვნების ნიმუშები არაერთხელ იყო ექსპონირებული მსოფლიოს სხვადასხვა ქალაქების (მათ შორის თბილისის) გამოფენებზე, სადაც მათ ოქროსა და ვერცხლის მედლების მნიშვნელოვანი რაოდენობა მოიპოვეს. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ინტენსიური გახდა კავკასიის ქალაქებში ყუბაჩელი ხელოსნების საშოვარზე გასვლა, სადაც საიუველირო ფარდულები და საოქრომჭედლო სახელოსნოები გახსნეს. 1924 წელს ყუბაჩში გაიხსნა საიუველირო არტელი, რომელიც 1960 სამხატვრო კომბინატად გადაკეთდა. საბჭოთა პერიოდშიც ყუბაჩელმა ოქრომჭედლებმა, რომლებმაც ამ დროისათვის არაერთი ახალი უნიკალური ნაწარმი შექმნეს, საერთაშორისო გამოფენებზე მრავალი ჯილდო დაიმსახურეს. ყუბაჩში მიწათმოქმედებასა და მესაქონლეობას მხოლოდ დამხმარე ხასიათი ჰქონდა.
რელიგია
ყუბაჩელები მუსლიმი სუნიტები არიან. მაჰმადიანობა მათ XIII საუკუნის ბოლოს მიიღეს. სამეცნიერო გამოკვლევებით დადგენილია, რომ უფრო ადრე სოფელ ყუბაჩში ქრისტიანობა და ზოროასტრიზმიც იყო გავრცელებული. მიუხედავად ამისა, თითქმის XX საუკუნის შუა ხანებამდე, ყუბაჩელებს შორის შემორჩენილი იყო ძველი წარმართობის დროინდელი რწმენაწარმოდგენები (წვიმისა და მზის გამოწვევის წეს-ჩვეულება, წმინდა ხეების თაყვანისცემა, არწივის კულტი).
ლიტერატურა
კატეგორია:კავკასიის ხალხები კატეგორია:დაღესტანი
ტი ჯეი ჰუკერი
შინაარსი
საკუთარი მეწყვილის გარდაცვალების შემდეგ, დეტექტივი თომას ჯეფერსონ (ტი ჯეი) ჰუკერი (უილიამ შეტნერი) სერჟანტის პროფესიას დაუბრუნდა. ჰუკერს ახალწვეულთა აკადემიის მწვრთნელად ნიშნავენ. მისი მეწყვილე ახალწვეული ვინსი რომანო (ედრიენ ზმედი). ჰუკერი ახალგაზრდა კოლეგის მენტორი ხდება. მალე ისინი დამეგობრდებიან და კარგ მეწყვილეებად იქცევიან.
ჰუკერი განქორწინებულია, თუმცა ყოფილ ცოლ ფრენთან (პროფესიით მედდა) თბილ ურთიერთობებს ინარჩუნებს. მათი შვილები დედასთან ცხოვრობენ, მაგრამ როდესაც ფრენი დაკავებულია, ჰუკერი მათ მოვლაზე უარს არ ამბობს.
მესამე სეზონიდან ჰუკერი და რომანო თანამშრომლობენ პოლიციელთა სხვა წყვილთან - სტეისი შერიდანთან (ჰიზერ ლოკლირი) და ჯიმ კორიგანთან (ჯეიმზ დარენი)
უკანასკნელ, მეხუთე სეზონში ედრიან ზმედმა სერიალი დატოვა. ჰუკერი მარტო, ან სტეისისთან და კორიგანთან ერთად აგრძელებს მუშაობას.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ტელეპროგრამები კატეგორია:1980-იანი წლების ამერიკული ტელესერიალები
Hotel California (სიმღერა)
„Hotel California“ — ამერიკული როკ-ჯგუფ Eagles-ის სიმღერა ამავე სახელწოდების ალბომი (1976), ასევე გამოიცა სინგლის სახით 1977 წლის დასაწყისში.
ქავერ-ვერსიები
2012 წლის აგვისტოში როკ-მომღერალი მერილინ მენსონი გამოვიდა „Hotel California“-ის ქავერით ტელესერიალ Californication-ის გადაღებების დამთავრების აღსანიშნავ წვეულებაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1976 წლის სიმღერები კატეგორია:Eagles-ის სიმღერები
ქეი-ხოსროვ I
ქეი-ხოსროვ I (, Ghīyāth al-Dīn Kaykhusraw bin Qilij Arslān; I. Gıyaseddin Keyhüsrev; დ. ?; გ. 1211, აიდინის პროვინცია) — ქილიჩ-არსლან II-ის შვილი, რუმის სულთანი 1192–1196 და 1205–1211 წლებში.
ქილიჩ-არსლან II-ის გადაწყვეტილება
1186—1187 წლებში, ქილიჩ-არსლან II-მ გადაწყვიტა, რომ სასულთნო საკუთარი 9 ვაჟისთვის, ძმის შვილისთვის და ძმისთვის - შანქარ-შაჰისთვის გაენაწილებინა:
პირველი მმართველობა (1192—1196)
ქილიჩ-არსლან II-ის გარდაცვალების შემდეგ, ქეი-ხოსროვ I-მა თავის რუმის სულთნად გამოაცხადა და განაცხადა, რომ ეს იყო მამის სურვილი. მიუხედავად ამისა, მისი ძმები აქტიურად ჩაერთნენ არეულობაში. 1196 წელს, ქეი-ხოსროვ I-ის ძმის – ქუთბ ალი-დინ მალიქ-შაჰის გარდაცვალების შემდეგ, რუქნ ად-დინ სულეიმან-შაჰმა მიისაკუთრა მისი კუთვნილი ტერიტორია აქსარაი და დაამხო ქეი-ხოსროვ I-ის მმართველობა  (1192–1196), ამის შემდეგ კი თავი რუმის სულთნად გამოაცხადა.
ქეი-ხოსროვ I-ის დევნილობაში ყოფნა
ქეი-ხოსროვ I ჯერ დამასკიში გაიქცა, ხოლო შემდეგ ბიზანტიის დედაქალაქ კონსტანტინოპოლში, ალექსი III ანგელოსთან.
1204 წელს, მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის მონაწილეებმა კონსტანტინოპოლი აიღეს. ამ დროს, რუქნ ად-დინ სულეიმან-შაჰი კონიაში გარდაიცვალა და რუმის სულთანი მისი შვილი – ქილიჩ-არსლან III გახდა.
მეორე მმართველობა (1205–1211)
ძმის გარდაცვალების შემდეგ, გაქტიურდა დევნილობაში მყოფი ქეი-ხოსროვ I, რომელიც 1205 წელს სიმამრის დამხარებით დაბრუნდა სამშობლოში და ტახტიდან ჩამოაგდო ძმის შვილი, ქილიჩ-არსლან III. 1207 წლის მარტში, მან ანთალია ფრანკთა გარნიზონებს ჩამოართვა, რითაც მოიპოვა წვდომა ხმელთაშუა ზღვაზე და ამასთანავე, იტალიელებმა ხელი მოაწერეს სამშვიდობო და სავაჭრო ხელშეკრულებას. ნიკიტა ქონიატეს გადმოცემის მიხედვით, იგი 1211 წელს, ნიკეის იმპერატორმა თეოდორე I ლასკარისმა მოკლა, მეანდრის ხეობის მეორე ბრძოლაში. დაკრძალულია ალაედინის მეჩეთში, კონია. მისი გარდაცვალების შემდეგ, რუმის სულთანი მისი შვილი — ქეი-ქავუს I გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმის სულთნები კატეგორია:გარდაცვლილი 1211
ბელგრადის ნიკოლა ტესლას აეროპორტი
ბელგრადის ნიკოლა ტესლას აეროპორტი (Међународни аеродром Никола Тесла Београд) ასევე ცნობილია, როგორც ბელგრადის აეროპორტი (Аеродром Београд / Aerodrom Beograd), ან სურჩინის აეროპორტი (Аеродром Сурчин / Aerodrom Surčin). — საერთაშორისო აეროპორტი ქალაქ ბელგრადში. მდებარეობს ბელგრადის სურჩინის თემში. ქალაქიდან 18 კილომეტრის დაშორებით.
სახელწოდება მიიღო 2006 წელს სერბული წარმოშობის ამერიკელი ფიზიკოსის, ინჟინერისა და გამომგონებლის ნიკოლა ტესლას პატივისცემის ნიშნად.
რემიჟიუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 581 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 98.77 კმ²-ზე. ფართობი 177 999 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნიურნბერგის რაიონი
ნიურნბერგის რაიონი (Landkreis Nürnberger Land) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ლაუფ-ან-დერ-პეგნიცი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება შუა ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 800,09 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 168 388 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 210 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 5 74.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
ვერზერეშტიი-ნოი
ვერზერეშტიი-ნოი (Vărzăreştii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 137 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 309 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
აზერბაიჯანის ეროვნული ონკოლოგიური ცენტრი
აზერბაიჯანის ეროვნული ონკოლოგიური ცენტრი ( Milli Onkologiya Mərkəzi) — ონკოლოგიური დაავადებების, ასევე ონკოლოგიური დაავადებების მკურნალობის კვლევის ინსტიტუტი. ცენტრი მდებარეობს ბაქოში. 1990 წლიდან ცენტრის გენერალური დირექტორი ჯამილ ალიევია.
ისტორია
დღევანდელ ონკოლოგიურ ცენტრს საფუძველი ჩაეყარა 1941 წელს, როდესაც შეიქმნა აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამეცნიერო კვლევითი რენტგენო-რადიოლოგიის ინსტიტუტი 1940 წლის 10 დეკემბრის აზერბაიჯანის სსრ-ს სახალხო კომისრებისა და სახალხო კომისარიატის საბჭოს განკარგულებით.
1963 წელს, აზერბაიჯანის ჯანდაცვის სამინისტროს ბრძანების საფუძველზე, ინსტიტუტს ეწოდა რადიოლოგიის, რენტგენოლოგიისა და ონკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი. მომდევნო წელს ინსტიტუტს კიდევ 2 შენობა გადაეცა. 1988 წელს ინსტიტუტი რეორგანიზდა, რის შედეგადაც ცნობილი გახდა რესპუბლიკელთა ონკოლოგიური კვლევითი ცენტრის სახელით და გახდა აზერბაიჯანის მთავარი სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი. 1995 წლის ოქტომბერში, რესპუბლიკური ონკოლოგიური კვლევის ცენტრს ეწოდა ეროვნული ონკოლოგიის ცენტრი.
ცენტრში 2006 წელს შეიქმნა მობილური დიაგნოსტიკური კომპლექსი, რომელშიც შედის ულტრაბგერითი გამოკვლევა, რადიოგრაფია, ენდოსკოპია, კლინიკური, ბიოქიმიური და მორფოლოგიური ლაბორატორია და სპეციალიზებული ექიმები. მობილური დიაგნოსტიკური კომპლექსის ძირითადი მიზანია ქვეყნის შორეული რეგიონების მოსახლეობის პრეამლინიტური და ნეოპლაზიური დაავადებების ადრეული გამოვლენა სკრინინგის მეშვეობით და მათი შემდგომი გადაყვანა შესაბამისი პროფილის საავადმყოფოებში.
2012 წლიდან ეროვნულ ონკოლოგიურ ცენტრში ფუნქციონირებს ბავშვთა ონკოლოგიური კლინიკა.
საერთაშორისო თანამშრომლობა
ონკოლოგიის ეროვნული ცენტრი თანამშრომლობს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის  ნ. ბლოხინის სახელობის ონკოლოგიის კვლევით ცენტრთან და ასევე აქვს კავშირები ამიერკავკასიის, უკრაინის, უზბეკეთისა და სხვა დსთ-ს ქვეყნებში ამ სფეროში სპეციალიზებულ სხვა ორგანოებთან. კვლევები ტარდება თურქეთის, ინგლისის, გერმანიის, შვეიცარიის, ამერიკის შეერთებული შტატებისა და სხვა ქვეყნების ექიმებთან ერთად.
2012 წლის სექტემბერში ცენტრმა ხელი მოაწერა თანამშრომლობას ბელგიის ჯანდაცვის ფონდთან.
2013 წელს ცენტრმა ხელი მოაწერა თანამშრომლობის შეთანხმებას ისრაელის სახელმწიფოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო თანამშრომლობის განვითარების სააგენტოსთან.
2014 წელს ხელი მოეწერა შეთანხმებას ამერიკული კომპანია VarianMedicalSystems- თან, რომელიც აწარმოებს ონკოლოგიური დაავადებების რადიოთერაპიისთვის საჭირო ტექნოლოგიებს.
2015 წელს ხელი მოეწერა ხელშეკრულებას კომპანია Orfit İndustries -თან თანამშრომლობის შესახებ, რომელიც არის სისტემებისა და აღჭურვილობების მსოფლიო მომწოდებელი. ამავე წელს ხელი მოეწერა შეთანხმებას გრძელვადიანი თანამშრომლობის შესახებ აზერბაიჯანის ეროვნულ ონკოლოგიურს ცენტრსა და მ. ანდერსონის სახელობის ონკოლოგიურ ცენტრს შორის.
ცენტრი არის სიმსივნესთან ბრძოლის საერთაშორისო კავშირის სრულუფლებიანი წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:მედიცინა კატეგორია:მედიცინა აზერბაიჯანში კატეგორია:საავადმყოფოები ანბანის მიხედვით
კრიწები
კრიწები — აზერბაიჯანის შაჰდაღის მთებში მცხოვრები ერთ-ერთი მცირერიცხოვანი ხალხია. ადრე მათ ჯეკებსაც უწოდებდნენ. კრიწების შესახებ სამეცნიერო ლიტერატურა ფაქტობრივად არ არსებობს.მათ ნაწილს საერთო ეთნიკური თვითშეგნება არც აქვთ. ამიტომ ხშირად უცხო პირებს თავიანთი სოფლების სახელწოდების მიხედვით წარმოუდგებიან ხოლმე. კრიწებით დასახლებული სოფლებია: კრიწი, ჯეკი, ხაფთული, ერგიუჯი და ალიკი. კრიწთა ეს სოფლები ადმინისტრაციულად აზერბაიჯანის ყუბის რაიონში შედის. კრიწულ ენაზე ლაპარაკობენ აგრეთვე ხაჩმაზის რაიონში, სადაც კრიწები შაჰ-დაღის მთებიდან არიან გადმოსახლებული.
სამეურნეო ყოფა
კრიწთა მთავარი სიმდიდრე მთის საძოვრები და სათიბებია, რაც მეცხოველეობის განვითარების საშულებას იძლეოდა. მეცხოველეობა კი ოდითგანვე კრიწების ძირითადი საქმიანობა იყო (ლეზგიური ჯიშის ცხვარი, მსხვილფეხარქოსანი საქონელი, ცხენები). მეცხოველეობას ნახევრადმომთაბარე ხასიათი ჰქონდა. ზაფხულში ცხვარი და საქონელი სოფლის მახლობლად საძოვრებზე ჰყავდათ, შემოდგომაზე კი აზერბაიჯანის დაბლობში მიერეკებოდნენ. ფარებსა და ნახირთან ერთად მთას კრიწთა დიდი ნაწილიც ტოვებდა. მოსახლეობის მნიშვნელოვანი რაოდენობის ბარში გადასვლა არა მხოლოდ საქონლის მოვლით იყო განპირობებული, არამედ მთაში პურისა და საწვავის შეტანის სიძნელეებით. კრიწებში მიწათმოქმედებას მეორეხარისხოვანი ადგილი ეკავა. მთის ფერდობებზე ტერასები ჰქონდათ მოწყობილი. პურის დიდ ნაწილს ბარში ყიდულობდნენ, რადგან მთაში მოწეული პურეული (ძირითადად ქერი) მხოლოდ რამდენიმე თვეს ჰყოფნიდათ. მებაღეობა და მებოსტნეობა მაღალმთიანეთის ბუნებრივი გარემოს გამო, ფაქტობრივად, განუვითარებელი იყო. არ იყო განვითარებული შინამრეწველობაც. მხოლოდ ფარდაგებს, ხალიჩებს და წინდებს ქსოვდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:კავკასიის ხალხები კატეგორია:დაღესტანი
კლაუდიუ (მინას-ჟერაისი)
კლაუდიუ (Cláudio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 832 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დეზიდერია კლარი
დეზიდერია კლარი (Desideria Clary), აგრეთვე ცნობილია როგორც დეზირე კლარი (Désirée Clary; დ. 8 ნოემბერი, 1777, მარსელი, საფრანგეთი — გ. 17 დეკემბერი, 1860, სტოკჰოლმი, შვედეთი) — ფრანგი არისტოკრატი. ესპანეთის დედოფალ მარი ჯულია კლარის უმცროსი და. შვედეთისა და ნორვეგიის დედოფალი 1818-1844 წლებში როგორც კარლ XIV-ის მეუღლე. მეფე ოსკარ I-ის დედა.
ბიოგრაფია
დეზიდერია დაიბადა 1777 წლის 8 ნოემბერს მარსელში. იგი იყო აბრეშუმით მოვაჭრე მდიდარი აზნაურის, ფრანსუა კლარისა და მისი ცოლის, ფრანსუაზ როზ სომისის ცხრა შვილიდან ნაბოლარა. მას შემდეგ, რაც 1794 წელს მამამისი გარდაიცვალა, დეზიდერიას ძმამ, ეტიენმა ოჯახის ქონებისა და სიცოცხლის შესანარჩუნებლად თავისი და, მარი ჯულია კლარი ცოლად შერთო მაშინდელ ჩინოვნიკსა და რევოლუციონერ ჟოზეფ ბონაპარტს, რომელიც გამოჩენილი გენერლის, ნაპოლეონ ბონაპარტის უფროსი ძმა იყო. ამას 1796 წელს დეზიდერიასა და ნაპოლეონ ბონაპარტის ქორწილი უნდა მოჰყოლოდა, თუმცა ამ წელს ნაპოლეონმა ცოლად ბოარნეს ჰერცოგის ქვრივი და მდიდარი არისტოკრატი — ჟოზეფინ დე ბოარნე შეირთო. აღსანიშნავია, რომ როგორც ყოფილ საცოლეს, ნაპოლეონი დეზიდერიას დიდ პატივს სცემდა და ხშირად იყენებდა ცოლთან კონფლიქტისას შუამავლად.
1796 წელსვე ჟოზეფ ბონაპარტი საფრანგეთის ელჩად დაინიშნა რომში, რის შემდეგაც დეზიდერია დასა და სიძეს გაჰყვა „მარადიულ ქალაქში“. 1797 წელს დეზიდერია სამშობლოში დაბრუნდა და პარიზში დასახლდა, სადაც გაიცნო ნაპოლეონის კონკურენტი და მისი ცოლის საყვარელი, გენერალი ჟან ბაპტისტ ბერნადოტი. აღსანიშნავია, რომ ისინი ძალიან მალე დაახლოვდნენ, რასაც 1798 წელს ბერნადოტისა და დეზიდერიას ქორწილი მოჰყვა. მარცხნივ|მინი|323x323პქ|დეზიდერიას კორონაცია 1810 წელს, უნაყოფო შვედეთის მეფე კარლ XIII-მ თავის მემკვიდრედ ბერნადოტი გამოაცხადა, რომელიც ბრძოლების დროს შვედებისადმი განსაკუთრებულ თანაგრძნობასა და ტოლერანტობას იჩენდა ხოლმე. როგორც მომავალი დედოფალი, დეზიდერია ქმართან და ვაჟთან ერთად გადასახლდა სტოკჰოლმში, თუმცა 1811 წელს პარიზში დატოვა და პატარა ოსკარი მამასთან დატოვა. მომდევნო წლებში იგი ქმარს ხშირი მიმოწერის საშუალებით უკავშირდებოდა. 1814 წელს, მოკავშირეების გამარჯვებისა და ნაპოლეონის დაცემის შემდეგ პარიზში ჩასული ქმარი მან პირველად ნახა სამი წლის შემდეგ, თუმცა იგი მალევე დაბრუნდა უკან და დეზიდერიამ შემდეგში მეუღლე მხოლოდ 1823 წელს ნახა. მიუხედავად იმისა, რომ 1818 წელს მისი ქმარი შვედეთის მეფე გახდა კარლ XIV-ის სახელით, იგი საფრანგეთში დარჩა. იგი შვედეთში მხოლოდ 1823 წელს ჩავიდა, რათა თავისი ვაჟის, ოსკარის ქორწინებას დასწრებოდა ჟოზეფინა ლოიხტენბერგელზე, რომელიც ნაპოლეონის გერის შვილიშვილი იყო. ამის შემდეგ იგი შვედეთში გადასახლდა, 1829 წელს კი ოფიციალურად ეკურთხა შვედეთისა და ნორვეგიის დედოფლად.
მართალია მან მთელი დარჩენილი ცხოვრება შვედეთში გაატარა, თუმცა ახალ ქვეყანას ვერ ეგუებოდა მისი მკაცრი კლიმატისა და დუხჭირი ეკონომიკის გამო, რომელიც წინა მეფისაგან დარჩათ ბერნადოტებს. იგი სამეფო კარიდან შორს, დედაქალაქიდან 34 კილომეტრში ცხოვრობდა თავის რეზიდენციაში, დედოფლის მთელი წოდებრივ-წარმომადგენლობითი მოვალეობები და ძალაუფლება კი თავიდანვე გადააბარა თავის რძალს, ჟოზეფინას. აღსანიშნავია ისიც, რომ მას ახალი სამშობლო აინტერესებდა და ხშირად მოგზაურობდა როგორც შვედეთში, ისე ნორვეგიაში. მიუხედავად ამისა, მას არასოდეს უსწავლია შვედური და მთელი ცხოვრება ფრანგულად საუბრობდა, რასაც ზოგჯერ გაურკვევლობა მოსდევდა, რადგან მოსახლეობის უმეტესობამ ფრანგული საერთოდ არ იცოდა, დედოფალი კი სპეციალურად დაწერილ ტექსტებს შვედურად კითხვისას ამახინჯებდა.
1844 წელს იგი დაქვრივდა, თუმცა ეს დიდად არც განუცდია. ბოლო წლებში მას ართრიტი დაემართა, საბოლოო დარტყმა კი 1859 წელს მისი ვაჟის, მეფე ოსკარ I-ის გარდაცვალებამ მიაყენა. დედოფალი დეზიდერია 1860 წლის 17 დეკემბერს გარდაიცვალა სტოკჰოლმში, 83 წლის ასაკში, თუმცა არა ბუნებრივად. მისი გარდაცვალების მიზეზი ის გახდა, რომ ოპერა, რომელსაც იგი ეწვია, წარმოდგენის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე ჩამოინგრა, დეზიდერია კი მის შესასვლელ კიბეებზე გარდაიცვალა, რადგან ჭერის ნანგრევები პირდაპირ მას დაეყარა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1777 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1860 კატეგორია:ფრანგი დიდებულები კატეგორია:შვედეთის დედოფლები კატეგორია:ნორვეგიის დედოფლები
სავრანის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის რაიონები
თამაზ საღლიანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
სკეანა
სკეანა (Skehana; Sceachana) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. სახელი მომდინარეობს ირლანდიური სიტყვებიდან Sceith eánach, რაც „კუნელის ადგილს“ ნიშნავს.
ანტის რაიონი (ანტა)
ანტის რაიონი (Distrito de Anta) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 337 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 259 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 85 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 202.58 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანტის პროვინციის რაიონები
საათლი (ქალაქი)
საათლი (აგრეთვე საოთლი; Saatlı) — ქალაქი აზერბაიჯანში, საათლის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე არაქსის მარჯვენა სანაპიროზე. ბაქოდან 189 კმ-ში. ქალაქის სტატუსი 1971 წელს მიიღო, მანამდე დაბად იწოდებოდა.
მოსახლეობა — 17 900 კაცი (2012).
სქოლიო
კატეგორია:არანის რეგიონის ქალაქები კატეგორია:საათლის რაიონი
კრისტინუ-კასტრუ
კრისტინუ-კასტრუ (Cristino Castro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 239 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
კონსეისან-დუ-პარა
კონსეისან-დუ-პარა (Conceição do Pará) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნიკა ჩიტიშვილი
ნიკა ჩიტიშვილი (დ. ?) — ქართველი სპორტსმენი (უშუ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის „ევრაზიის თასი“ გამარჯვებული (2018, ერევანი, სომხეთი, 75 კგ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2018, მოსკოვი, რუსეთი, 75 კგ).
რესურსები ინტერნეტი
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი უშუისტები
დერენეუ
დერენეუ (Dereneu) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 104 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 119 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
სოციალური ნეირომეცნიერება
სოციალური ნეირომეცნიერება — ინტერდისციპლინური სფერო, რომელიც შეისწავლის თუ როგორ მოქმედებენ ბიოლოგიური სისტემები სოციალურ პროცესებსა და ქცევაზე. იგი ბიოლოგიური ცნებებისა და მეთოდების გამოყენებით ხსნის და ხვეწს სოციალური პროცესებისა და ქცევის თეორიებს. ადამიანი არსებითად სოციალური სახეობა უფროა, ვიდრე ინდივიდუალური. ჰომო საპიენსი ინდივიდის გარეთ ქმნის ახალ ორგანიზაციებს - ორწევრიან ჯგუფს, ოჯახს, ქალაქებს, ცივილიზაციებსა და კულტურებს. ეს სტრუქტურები განვითარდა ნერვულ და ჰორმონულ მექანიზმებთან ერთად მათსავე მხარდასაჭერად, რადგან შესაბამისი სოციალური ქცევები დაეხმარა ამ ორგანიზმებს გადარჩენაში, რეპროდუქციასა და შთამომავლობაზე ზრუნვაში მანამ, სანამ ისინი თავად შეძლებდნენ გადარჩენასა და რეპროდუქციას. ტერმინი „სოციალური ნეირომეცნიერება“ ჩნდება პუბლიკაციაში „სოციალური ნეირომეცნიერების ბიულეტენი“, რომელიც სამ თვეში ერთხელ გამოდიოდა 1988-1994 წლებში.. შემდგომში ტერმინი პოპულარული გახდა ჯონ კასიოპოსა და გარი ბერნტსონის სტატიით, რომელიც 1992 წელს „ამერიკელ ფსიქოლოგში“ გამოქვეყნდა. კასიოპო და ბერნტსონი სოციალური ნეირომეცნიერების სრულუფლებიან მამებად მოიაზრებიან. სოციალური ნეირომეცნიერება ჯერ კიდევ ახალგაზრდა სფეროა და ის მჭიდროდაა დაკავშირებული აფექტურ ნეირომეცნიერებასა და კოგნიტურ ნეირომეცნიერებასთან, რომლებიც სოციალური ინტერაქციისას ტვინის მოქმედებას იკვლევენ.
მიმოხილვა
ტრადიციული ნეირომეცნიერება დიდი ხნის განმავლობაში ნერვულ სისტემას იზოლირებულ ერთობად მიიჩნევდა და ადამიანებისა და ცხოველების საცხოვრებელი გარემოს ზეგავლენას მეტწილად უგულებელყოფდა. დღესდღეობით, ჩვენ ვცნობთ სოციალური სტრუქტურების შესამჩნევ გავლენას ტვინისა და სხეულის ფუნქციონირებაზე. ეს სოციალური ფაქტორები მოქმედებენ ინდივიდზე ნერვული, ნეიროენდოკრინული, მეტაბოლური და იმუნური ფაქტორების ტვინზე და სხეულზე უწყვეტი ურთიერთქმედების საშუალებით. ამ დროს ტვინი არის ცენტრალური მარეგულირებელი ორგანო და აგრეთვე, ამ ფაქტორების დამყოლი სამიზნე. სოციალური ნეირომეცნიერება იკვლევს ბიოლოგიურ მექანიზმებს, რომლებიც საფუძვლად უდევს იმ სოციალურ პროცესებსა და ქცევას, რომლებიც 21-ე საუკუნეში ნეირომეცნიერებისთვის ერთ-ერთ უმთავრეს პრობლემურ სფეროდ მიიჩნევა და იყენებს ბიოლოგიის ცნებებსა და მეთოდებს სოციალურ და ქცევით მეცნიერებებში სოციალური პროცესებისა და ქცევის თეორიის განვითარებისათვის. სოციალური ნეირომეცნიერება იყენებს ბიოლოგიურ ცნებებსა და მეთოდებს სოციალური ქცევის თეორიების ასახსნელად და დასახვეწად და იყენებს სოციალურ და ქცევით კონსტრუქტებს და მონაცემებს ნერვული ორგანიზაციისა და ფუნქციონირების თეორიების გასავითარებლად.
მე-20 საუკუნეში უმეტესწილად სოციალური და ბიოლოგიური ახსნები შეუთავსებლად მიიჩნეოდა. თუმცა, 21-ე საუკუნის პირველი ათწლეულებისას მიღწეული მეცნიერული წინსვლის შედეგად განვითარდა ახალი მიდგომა, რომელიც სოციალური და ბიოლოგიური მეცნიერებების სინთეზს გულისხმობს. სოციალური ნეირომეცნიერების ახალი სფერო განსხვავებული დონის ორგანიზაციებს შორის შემავსებელ ურთიერთობას უსვამს ხაზს. იგი აკავშირებს სოციალურ და ბიოლოგიურ დარგებს (მაგ. მოლეკულურ, უჯრედულ, სისტემურ, პიროვნულ, ფარდობით, კოლექტიურ, საზოგადოებრივ სფეროებს) და იყენებს მრავალდონიან ანალიზს იმისათვის, რომ ხელი შეუწყოს ადამიანის გონებისა და ქცევის განმსაზღვრელი მექანიზმის გაგებას/გააზრებას
მეთოდები
სოციალურ ნეირომეცნიერებაში ნერვული და სოციალური პროცესების გავლენის გამოსაკვლევად რამდენიმე მეთოდს იყენებენ. ეს მეთოდები მომდინარეობს სოციალურ ფსიქოლოგიაში, კოგნიტურ ფსიქოლოგიასა და ნეიროფსიქოლოგიაში არსებული ქცევითი ტექნიკებიდან და უკავშირდება სხვადასხვა ნეირობიოლოგიურ ტექნიკებს (ფუნქციური მაგნიტო-რეზონანსული ტომოგრაფია (fMRI), მაგნიტოენცეფალოგრამა (MEG), პოზიტრონ-ემისიური ტომოგრაფია (PET), სახის ელექტრომიოგრაფია (EMG), ტრანსკრანული მაგნიტური სტიმულაცია (TMS), ელექტროენცეფალოგრაფია (EEG), მოვლენასთან დაკავშირებული პოტენციალი (ERPs), ელექტროკარდიოგრაფები, ელექტრომიოგრაფები, ენდოკრინოლოგია, იმუნოლოგია, გალვანური კანის რეაქცია (GSR), ერთუჯრედიანი ჩაწერა და ტვინის ფოკალური დაზიანების მქონე პაციენტების კვლევა.
ცხოველური მოდელები აგრეთვე მნიშვნელოვანია ტვინის სპეციფიკური სტრუქტურების, სქემებისა და პროცესების (მაგ. დაჯილდოების სისტემა და ნარკოტიკზე დამოკიდებულება) სავარაუდო როლის საკვლევად. ამასთანავე, რაოდენობრივი მეტაანალიზი მნიშვნელოვანია, რომ გავცდეთ ინდივიდუალური ტიპის კვლევებს, ხოლო ნეიროგანვითარებად გამოკვლევებს შეუძლიათ წვლილი შეიტანონ ტვინისა და ქცევის კავშირის ახსნაში. სოციალურ ნეირომეცნიერებაში ყველაზე ხშირად fMRI-სა და EEG-ს მეთოდს იყენებენ. fMRI ხარჯების მხრივ ყველაზე ეფექტიანი და მაღალი სივრცული გაფართოების მქონეა. მართალია, მათ აქვთ დაბალი დროითი გაფართოება, თუმცა ისინი საუკეთესოა სოციალური ექსპერიმენტების დროს გამოყენებული ტვინში არსებული გზების აღმოსაჩენად. fMRI-ს აქვს დაბალი დროითი გაფართოება (დროის განაწილება). ამის მიზეზია ის, რომ იგი კითხულობს ჟანგბადით გამდიდრებულ სისხლის დონეს, რომელიც გროვდება ტვინის იმ ნაწილებში, რომლებიც გააქტიურებულია და მეტი ჟანგბადი სჭირდება. ასე რომ სისხლს სჭირდება დრო ტვინის გააქტიურებულ ნაწილში გადასასვლელად. ამიტომაც ეს მეთოდი სოციალური ექსპერიმენტების დროს აქტივაციის დროის ზუსტი გაზომვის დაბალ შესაძლებლობას იძლევა.
EEG-ს იყენებენ, როცა მკვლევარი ცდილობს ტვინის იმ კონკრეტული ადგილის დადგენას, რომელიც შესაბამისობაშია იმ სოციალურ კონსტუქტთან, რომელსაც იკვლევენ. EEG-ს აქვს დიდი დროითი გაფართოება, მაგრამ დაბალი სივრცული გაფართოება. ეს ნიშნავს, რომ აქტივაციის დროს არის ძალიან ზუსტი, მაგრამ რთულია ტვინზე ზუსტი ადგილის მონიშვნა. მკვლევრებმა უნდა დაავიწროონ ადგილები და ტერიტორიები, თუმცა ისინი აგრეთვე ქმნიან „ხმაურს“. ბოლო დროს მკვლევრები იყენებდნენ TMS-ს, რომლის მეშვეობითაც ტვინის რუკის შედგენისას საუკეთესოდაა შესაძლებელი ზუსტი ადგილის განსაზღვრა. ამ მანქანას შეუძლია ჩართოს და გამორთოს ტვინის ნაწილები, რომლებიც საშუალებას აძლევს მკვლევრებს შეამოწმონ ტვინის რომელი ნაწილები მუშაობს სოციალური მოვლენების დროს. თუმცა მანქანა იმდენად ძვირია, რომ ძალიან იშვიათად გამოიყენება.
შენიშვნა: ამ მეთოდების უმრავლესობა გვიჩვენებს მხოლოდ კორელაციას ტვინის უბნების აქტიურობასა და სოციალურ მოვლენებს შორის (TMS-ს გარდა). ის ფაქტი, რომ კვლევის ინტერპრეტირება ხდება კორელაციის მეშვეობით, რასაც შეუძლია შინაარსის ვალიდურობა შეამციროს, სოციალური ნეირომეცნიერების ხარვეზად შეგვიძლია მივიჩნიოთ. მაგალითისთვის, ექსპერიმენტის დროს როცა მონაწილე აკეთებს ამოცანებს სოციალური თეორიის შესამოწმებლად და ტვინის ნაწილი გააქტიურებულია, შეუძლებელია მიზეზ-შედეგობრიობის დადგენა, რადგან ნებისმიერ სხვა რამეს ოთახში, ან პიროვნების ფიქრებს შეეძლო გამოეწვია ეს რეაქცია. ექსპერიმენტების დროს ასეთი ცვლადების გამიჯვნა ძალიან რთულია. ამიტომაც არის, რომ ცდისპირების ანგარიშები ძალიან მნიშვნელოვანია. ეს აგრეთვე VooDoo კორელაციების (კორელაცია, რომელიც ძალიან მაღალია და 0.8-ზე მეტია ჰგავს კორელაციას, რომელიც არსებობს 2 ფაქტორს შორის, თუმცა სინამდვილეში ეს მხოლოდ ექსპერიმენტის დაგეგმვისა და სტატისტიკური გაზომვის შეცდომაა) ალბათობას ამცირებს. კიდევ ერთი გზა ამ ხარვეზის თავიდან ასარიდებლად არის ჰორმონების ტესტების გამოყენება, რადგან იგი მიზეზშედეგობრიობაზე მიუთითებს. მაგალითისთვის, ხალხს აძლევენ ოქსიტოცინს და პლაცებოს და ტესტავენ  განსხვავებას სხვადასხვა ხალხის სოციალურ ქცევაში. SCR-ის გამოყენება აგრეთვე გვეხმარება არაცნობიერი ფიქრების და ცნობიერი ფიქრების გამიჯვნაში, რადგან ეს გარე სამყაროზე სხეულის ბუნებრივი პარასიმპათიკური პასუხია. ყველა ეს ტესტი და მოწყობილობა დაეხმარება სოციალურ ნეირომეცნიერებს აღმოაჩინონ ტვინში ის კავშირები, რომლებიც ყოველდღიური სოციალური მოქმედებების განსახორციელებლად გამოიყენება.
საზოგადოება სოციალური ნეირომეცნიერებისათვის
„საზოგადოება ნეირომეცნიერებისთვის“ შეხვედრისას (ჩიკაგო, 2009 წლის ნოემბერი) სადილზე სოციალური ნეირომეცნიერების გამოწვევებისა და შესაძლებლობების განხილვა აისახა ჯონ კასიოპოსა და ჟან დესეტის ხელმძღვანელობით გამართულ მიტინგების სერიაში. მასში მონაწილეობას იღებდნენ სოციალური ნეირომეცნიერები, ფსიქოლოგები, ნეირომეცნიერები, ფსიქიატრები და ნევროლოგები არგენტინიდან, ავსტრალიიდან, ჩილედან, ჩინეთიდან, კოლუმბიიდან, ჰონგ კონგიდან, ისრაელიდან, იაპონიიდან, ნიდერლანდებიდან, ახალი ზელანდიიდან, სინგაპურიდან, სამხრეთ კორეიდან, ტაივანიდან, დიდი ბრიტანეთიდან და აშშ-დან. სოციალური ნეირომეცნიერება განისაზღვრა ისევე ფართოდ, როგორც ნერვული, ჰორმონული, უჯრედული და გენეტიკური მექანიზმების ინტერდისციპლინური კვლევა, რომელიც საფუძვლად უდევს იმ განვითარებად სტრუქტურებს, რომლებიც განსაზღვრავენ სოციალურ სახეობებს. ამდენად, ამ შეხვედრის მონაწილეებს შორის იყვნენ მეცნიერებიც, რომლებიც ცხოველებზე და ადამიანებზე (როგორც პაციენტებზე, ასევე ჩვეულებრივ მონაწილეებზე) ჩატარებულ კვლევებში იყენებდნენ მრავალფეროვან მეთოდებს. შედეგმა ასევე აჩვენა, რომ უნდა ჩამოყალიბებულიყო „საზოგადოება სოციალური ნეირომეცნიერებებისთვის“ იმისათვის, რომ მრავალფეროვანი დისციპლინების წარმომადგენელ და განსხვავებული პერსპექტივის მქონე მეცნიერებს მისცეს შესაძლებლობა შეხვდნენ, დაუკავშირდნენ ერთმანეთს და მიიღონ სარგებელი ერთმანეთის შრომებიდან. ამ კონსულტაციების შედეგად, საერთაშორისო ინტერდისციპლინური „საზოგადოება სოციალური ნეირომეცნიერებებისთვის“ შეუდგა მუშაობას ოკლენდში, ახალ ზელანდიაში 2010 წლის 20 იანვარს და ამ საზოგადოების პირველი შეხვედრა გაიმართა 2010 წლის 12 ნოემბერს, 2010 წლის „საზოგადოება ნეირომეცნიერებისთვის“ (http://S4SN.org) შეხვედრის წინა დღეს (სან დიეგო, კალიფორნია).
სქოლიო
კატეგორია:კოგნიტური ნეირომეცნიერება კატეგორია:ნეიროფსიქოლოგია კატეგორია:ფსიქოლოგიის განშტოებები კატეგორია:ემერჯენტულობა კატეგორია:ქცევითი ნეირომეცნიერება
ლიორო
ლიორო (Lloró) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10.248 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 905 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სოლედადი (პარაიბა)
სოლედადი (Soledade) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 521 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიმატაუ-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 739 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.53 კმ²-ზე. ფართობი 13 739 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
თავდასხმა ორახოვაცზე
თავდასხმა ორახოვაცზე (Напад на Ораховац / Napad na Orahovac) — 1998 წლის 17-20 ივლისს მომხდარი სამხედრო დაპირისპირება ქალაქ ორახოვაცზე და მის მიმდებარე სოფლებზე, რომელიც მოეწყო კოსოვოს განმათავისუფლებელი არმიის მიერ. ქალაქის დაკავებით კოსოვოს განმათავისუფლებელი ძალები აპირებდნენ დერეფნის შექმნას დრენიცამდე, ალბანეთის საზღვრამდე. ბრძოლის შედეგად კოსოვოელთა მხრიდან დაიღუპა 60-მდე ჯარისკაცი, იუგოსლავებმა კი 2 პოლიციელი დაკარგეს. სერბების მხრიდან გარდაიცვალა 5 მშვიდობიანი მოქალაქე. კოსოვოს განმათავისუფლებელი არმიის ჯარისკაცებმა 85 სერბი მშვიდობიანი მოქალაქე გაიტაცეს, რომელთაგან, სავარაუდოდ, 40 მოკლეს.
წინაპირობა
1998 წლის 17-20 ივლისს განვითარდა შეიარაღებული კონფლიქტი კოსოვოს განმათავისუფლებელ ძალებსა და იუგოსლავიის პოლიციასა და არმიას შორის. ეს იყო კოსოვოს განმათავისუფლებელი ძალების პირველი შეტევა ქალაქზე. ამ შეტევამდე კოსოვოს ძალები მხოლოდ იმ სოფლებში იბრძოდნენ, სადაც ადგილობრივი მოსახლეობის მხარდაჭერა ჰქონდათ. შეტევა მოხდა მას შემდეგ, რაც კოსოვოს ძალები ტერორისტული ორგანიზაციიდან პარტიზანულ მოძრაობად ჩამოყალიბდა. ეს ორგანიზაცია ხელმძღვანელობდა სერბეთის მმართველობის წინააღმდეგ ბრძოლებს კოსოვოს დასავლოეთ და ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილებში 1998 წლის გაზაფხულზე. ივნისის ბოლოს, ურბანული გზების ბლოკირების შემდეგ კოსოვოს განმათავისუფლებელი არმია უკვე აკონტროლებდა კოსოვოს ტერიტორიის 50%-ზე მეტს. იუგოსლავიის ფედერაციული რესპუბლიკის ხელისუფლება კონცენტრირდა ქალაქებისა და სოფლების დაცვაზე, იმის ნაცვლად, რომ კოსოვოს ძალების გავრცელება შეეზღუდათ. კოსოვოს ალბანური დროებითი მთავრობის უფლებამოსილების მისაღებად ქალაქის აღება სჭირდებოდა, რის გამოც ისინი თავს დაესხნენ ორახოვაცს. ორახოვაცში იუგოსლავების ჯარები არ იყო განთავსებული და ასევე მოსახლეობის 80%-ს ალბანელები შეადგენდნენ. თავდასხმამდე რამდენიმე დღით ადრე ალბანელები ორახოვაცის მიმდებარე სოფლებში და მალიშევოს ბაზაზე განლაგდნენ. ზოგიერთი პირი ამ სიტუაციას მეტად სერიოზულად აღიქვამდა. მათ შორის იყო ქალაქის მერი, რომელმაც გაზეთ Politika Ekspres-თან საუბრისას განაცხადა, რომ „მსხვილი ტერორისტული თავდასხმისთვის“ ემზადებოდნენ. ადგილობრივების დიდმა ნაწილმა ქალაქიდან ქალები და ბავშვები თავდასხმამდე მცირე ხნით ადრე გაიყვანეს. ორახოვაცის აღებას სტრატეგიული მნიშვნელობაც ქონდა, რადგან ამით კოსოვოს განმათავისუფლებელ ძალებს შეეძლოთ ჩამოეყალიბებინათ კორიდორი დრენიცასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთში მდებარე იუგოსლავიისა და ალბანეთის საზღვრამდე.
შედეგები
thumb|გატაცებული და შემდგომში მოკლული სერბების ნათესავები ოპტერუშასა და რეტიმლიედან
კოსოვოს განმათავისუფლებელი ძალების შეტევის საპასუხოდ, სერბების მხრიდან ჯავშანტექნიკისა და საჰაერო მხარდაჭერით ჩატარებულმა დიდმა შეტევამ ახლომდებარე გორებზე ჩასაფრებული კოსოვოელები აიძულა უკან დაეხიათ. ათი ათასობით ალბანელი კოსოვოს განმათავისუფლებელ ძალებთან ერთად იძულებული გახდა ტერიტორია დაეტოვებინათ, რადგან მათი სოფლები უკვე გადამწვარი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:კოსოვოს ომი კატეგორია:1998 წლის კონფლიქტები კატეგორია:თავდასხმები ტაძრებზე კატეგორია:თავდასხმები საავადმყოფოებზე კატეგორია:თავდასხმები სასტუმროებზე
კაჩიმაიოს რაიონი
კაჩიმაიოს რაიონი (Distrito de Cachimayo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 442 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 920 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 44 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 43.28 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანტის პროვინციის რაიონები
ბაჩანა ყაზარაშვილი
ბაჩანა ყაზარაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, ლატრაკი, საბერძნეთი, 60 კგ), ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 60 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
BTS-ის ჯილდოების და ნომინაციების სია
MelOn Music Awards
Melon Popularity Award
Soompi ჯილდო
MBC MUSIC SHOW CHAMPION Awards KOREAN POPULAR CULTURE & ARTS AWARDS Asia Artist Awards Hanteo Awards
საკაბელო TV BROADCAST ჯილდო
CJ E&M America Awards
სქოლიო
კატეგორია:BTS (ჯგუფი)
საქართველოს სსრ ატლასი
„საქართველოს სსრ ატლასი“ — საქართველოს პირველი ეროვნული ატლასი, რომელიც გამოიცა 1964 წელს ქართულ და რუსულ ენებზე. შედგენილია ეროვნული ატლასებისათვის იმ დროს შემუშავებული სტანდარტების დაცვით, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, ქვეყნის წამყვან მეცნიერთა მონაწილეობით. ატლასის შედგენას ხელმძღვანელობდა ალექსანდრე ასლანიკაშვილი, რომელიც მონაწილეობდა სტოკჰოლმის კონგრესზე წარდგენილი დოკუმენტის მომზადებაში. ატლასის სამეცნიერო რედაქტორი იყო ალექსანდრე ჯავახიშვილი. ატლასის მაღალი მეცნიერული დონე სათანადოდ დაფასდა საქართველოს ხელისუფლების მიერ და 1971 წელს ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის წამყვან მეცნიერებს ალექსანდრე ჯავახიშვილს, თეოფანე დავითაიას, ალექსანდრე ასლანიკაშვილს, გიორგი გველესიანს, მიტროფანე კორძახიას, ლევ ვლადიმიროვს, ვახტანგ ჯაოშვილს საქართველოს სახელმწიფო პრემია მიენიჭათ.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ატლასები
დუმა (კელერაშის რაიონი)
დუმა (Duma) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 148 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 104 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
კურაისი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 704 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.49 კმ²-ზე. ფართობი 3 156 658 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქცევითი ნეირომეცნიერება
ქცევითი ნეირომეცნიერება, ასევე ცნობილი, როგორც ბიოლოგიური ფსიქოლოგია, ბიოფსიქოლოგია ან ფსიქო-ბიოლოგია — ბიოლოგიის, ფსიქოლოგიის, გენეტიკის ნაზავი, რომელიც დაკავშირებულია ადამიანთა და სხვა ცხოველთა ქცევასთან.
ისტორია
ქცევითი ნეირომეცნიერება, როგორც ცალკე მდგომი დისციპლინა, 18-19 საუკუნეში ჩამოყალიბდა. ფილოსოფიაში, რენე დეკარტმა წარმოადგინა ფიზიკური მოდელები იმისთვის, რომ აეხსნა ადამიანთა და ცხოველთა ქცევა. დეკარტმა ივარაუდა, რომ ამ პროცესში ჩართული იყო გირჩისებრი ჯირკვალი, ეპიფიზი, რომელიც კონტაქტს ამყარებდა სხეულსა და გონებას შორის. მან ასევე შეიმუშავა თეორია, რომლის თანახმადაც, სხეულის სითხის პნევმატიკას შეეძლო აეხსნა რეფლექსები და სხვა მოტორული ქცევა ადამიანსა და ცხოველებში. დეკარტის გარდა, სხვა ფილოსოფოსებიც მონაწილეობდნენ ფსიქოლოგიის ცალკე სამეცნიერო დარგად ჩამოყალიბებაში. უილიამ ჯემსი ერთ-ერთ ყველაზე ადრეულ ნაშრომში „ფსიქოლოგიის პრინციპები“ წერს, რომ ფსიქოლოგიის სიღრმისეული ცოდნა უნდა მოიცავდეს ბიოლოგიის ცოდნასაც:
„ფსიქოლოგიაში სხეულის, უფრო მეტად კი ტვინის მიერ მიღებული გამოცდილება აუცილებლად გათვალისწინებული უნდა იყოს ადამიანის მენტალური მდგომარეობის განსჯის დროს.“ დასკვნისსახით კი წერს, რომ ტვინის მოქმედების მექანიზმების შესწავლას ფსიქოლოგიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი უნდა იყოს.
თუმცა, მე-18 და მე-19 საუკუნემდეც ქცევითი ნეირომეცნიერების საფუძვლები ჯერ კიდევ ჩვენი წელთაღრიცხვით 1700 წელს არსებობდა. სხეულისა და გონების ურთიერთკავშირები ამ დარგისთვის ყოველთვის საკვანძო პრობლემა იყო. მონიზმი და დუალიზმი _ ორი მიმართულება, რომელთა თანახმადაც სხეულისა და გონების კავშირი სხვადასხვა გზით შეიძლებოდა ახსნილიყო. ამ დებატში მონაწილეობდნენ პლატონი და არისტოტელეც. პლატონის აზრით, ტვინი იყო ის, რაც დასაბამს აძლევდა ადამიანის ყველა ამოციასა და ფიქრებს. ამის საპირისპიროდ, არისტოტელე მიიჩნევდა, რომ ტვინის ფუნქცია გულიდან წამოსული ემოციებისა და იმპულსების შეკავება იყო. გონებისა და სხეულის არა დაპირიპირება, არამედ მათი უშუალო კავშირების მოძებნა შეიძლებოდა ყოფილიყო ამ პრობლემის გადაწყვეტა ("The Mind-Body Problem").
შემდეგი დებატი ფუნქციის ლოკალიზებას, ანუ ფუნქციონალურ სპეციალიზაციას ეხებოდა (functional specialization vs equipotentiality). ფუნქციის ლოკალიზების კვლევის შემდეგ, ფსიქოლოგიაში განსხვავებული დასკვნები გამოიკვეთა. ვილდერ პენფილდმა შექმნა ტვინის ქერქის რუკა ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებზე ჩატარებული კვლევების შედეგად. ამ კონკრეტულმა კვლევამ ნეირომეცნიერმისთვის გამოაშკარავა ტვინის კონკრეტული უბნის ფუნქციები ქცევის დროს.
ტერმინი “ფსიქობიოლოგია” სხვადასხვა კონტექსტით გამოიყენებოდა, თუმცა ძირითადი აქცენტი ფსიქოლოგიაში ბიოლოგიის როლზე კეთდებოდა. ეს დარგი კი სწავლობს ორგანულ, ნერვულ და უჯრედოვან მოდიფიკაციებს ქცევაში, პლასტიკურობას ნეირომეცნიერებაში და ბიოლოგიურ დაავადებებს სხვადასხვა ასპექტში. გარდა ამისა, ბიოლოგიაში აქცენტი კეთდება ქცევასა და მასთან დაკვშირებულ ნებისმიერ საკითხზე, რომელიც მეცნიერული ხედვით შეიძლება არსებობდეს. აქედან გამომდინარე, ფსიქოლოგია გარკვეულ მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ნეირობიოლოგიაში. ტერმინი “ფსიქობიოლოგია” პირველად გამოიყენა ნაით დუნლაპმა თავის წიგნში “An Outline of Psychobiology”. ის ასევე იყო გაზეთის “ფსიქობიოლოგია” დამფუძნებელი და რედაქტორი.
კვლევის მეთოდები
ქცევითი ნეირომეცნიერების კვლევების სხვა კვლევებისგან განმასხვავებელი ნიშანი არის ის, რომ ამ შემთხვევაში ან დაქვემდებარებული ცვლადია ბიოლოგიური, ან დაუქვემდებარებელი. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, კვლევის დროს ორგანიზმის ნერვული სისტემა მუდმივად ან დროებით სახეცვლილია, ან ნერვული სისტემის რომელიმე ასპექტია გაზომილი.
კვლევის ძირითადი მიმართულებები
ქცევით ნეირომეცნიერებას მჭიდრო კავშირი აქვს იმ სამედიცინო დარღვევებთან, რომლებსაც კლინიკური ფსიქოლოგია და ბიოლოგიურ ფსიქოპათოლოგია იკვლევს. იმის მიუხედავად, რომ ცხოველებში არ არსებობს ფსიქიკური დაავადებები, ამ დარგში უკვე არსებობს მნიშვნელოვანი თერაპევტული ინფორმაცია სხვადასხვა მენტალურ მდგომარეობებზე, როგორიცაა:
სქოლიო
კატეგორია:ფსიქოლოგიის განშტოებები კატეგორია:ნეიროფსიქოლოგია
შირიაევეს რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის რაიონები
მედიო-ატრატო
მედიო-ატრატო (Medio Atrato) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21.037 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 562 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დივინოპოლისი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 213 016 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 300.82 კმ²-ზე. ფართობი 708 115 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
შეჯახება (ჯეიმზ ბალარდის რომანი)
შეჯახება (Crash) — ინგლისელი მწერლის, ჯეიმზ ბალარდის 1973 წლის სკანდალური რომანი. სიუჟეტი ეხება სიმფოროფილიას, კერძოდ, ავტოკატასტროფების მიმართ სექსუალურ ფეტიშიზმს: რომანის მთავარი გმირი ხდება სექსუალურად აღგზნებადი ავტოკატასტროფებში მონაწილეობის მიმართ.
რომანის გამოსვლას მოჰყვა აღშფოთება საზოგადოების მხრიდან. 1996 წელს რეჟისორმა დევიდ კრონენბერგმა გადაიღო ამავე სახელწოდების ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1973 წლის წიგნები კატეგორია:ჯეიმზ გალარდის რომანები კატეგორია:პოსტმოდერნისტული რომანები კატეგორია:Jonathan Cape-ის წიგნები
ჯეიმზ ბალარდი
ჯეიმზ გრემ ბალარდი (James Graham Ballard; დ. 15 ნოემბერი, 1930, შანხაი — გ. 19 აპრილი, 2009) — ინგლისელი მწერალი, ესსეისტი და მოთხრობების ავტორი, XX საუკუნის ინგლისური ლიტერატურის ერთ-ერთი უმსხვილესი ფიგურა, რომელიც ლიტრეტურული მიმდინარეობა სამეცნიერო ფანტასტიკის ახალი ტალღის სათავეებთან დგას პოსტაპოკლიპტური რომანებით „ქარი არსაიდან“ (1961) და „ჩაძირული მსოფლიო“. 1960-იანებში გამოსცემდა რიგ ექსპერიმენტულ მოკლე მოთხრობებს — ყველაზე მნიშვნელოვანია „ძალადობის გამოფენა“ (1970). 1970-იან წლებში გამოსცა რამდენიმე ნაწარმოები, რომელთა შორისაა გახმაურებული რომანები „შეჯახება (1973) და „ცათამბჯენი“ (1975).
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ბრიტანელი რომანისტები კატეგორია:ბრიტანელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი რომანისტები
კონკია (2015 წლის ფილმი)
„კონკია" (ინგლ. Cinderella) — 2015 წლის რომანტიკული ფანტასტიკური ფილმი, რომლის რეჟისორია კენეტ ბრანა, ხოლო სცენარის ავტორი კრის უეიცი. ფილმი წარმოებულია Walt Disney Pictures-ის, Kinberg Genre-ის, Allison Shearmur Production-ისა და Beagle Pug Films-ის თანაავტორობით. ფილმი დაფუძნებულია ხალხურ ზღაპარზე და წარმოადგენს უოლტ დისნეის 1950 წლის ამავე სახელწოდების ანიმაციური ფილმის გაცოცხლებულ ვარიანტს. ფილმში თამაშობენ მსახიობები: ლილი ჯეიმსი, როგორც კონკია და ქეით ბლანშეტი, რიჩარდ მადენი, სტელან სკაშგორდი, ჰოლიდეი გრეინგერი, დერეკ ჯაკობი და ჰელენა ბონემ კარტერი.
ორიგინალური ანიმაციური ფილმის გაცოცხლებაზე მუშაობა დაიწყო 2010 წლის მაისში. 2013 წლის იანვრის ბოლოს, ბრანამ ხელი მოაწერა კონტრაქტს, რომლის მიხედვითაც რეჟისორი გახდა, ხოლო სცენარის გადასასინჯად ალინე ბროშ მაკკენა დაიქირავეს. 2012 წლის ნოემბერში დაიწყო კასტინგი, ხოლო პირველი მსახიობი, რომელიც სამსახიობო ჯგუფს შეუერთდა იყო კეიტ ბლანშეტი. ძირითადი გადაღებები ინგლისში, ბუკინგემშირში, Pinewood Studios- ში დაიწყო 2013 წლის 23 სექტემბერს და დასრულდა 14 დეკემბერს.