cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არატე
მრავალ სხვა ნაწარმოებთან ერთად დაწერა დიდაქტიკური პოემა „ფენომენა“ („ციური მოვლენები“), რომელიც ევდოქსეს (ძვ. წ. 390 — ძვ. წ. 337) ასტრონომიული მოძღვრების გადმოცემაა. პოემაში მან შეიტანა თქმულებები ციურ სხეულებზე და ცნობები ამინდის ნიშნებზე. „ფენომენა“ მეტად პოპულარული თხზულება იყო ანტიკურ სამყაროში (ლათინურად თარგმნეს ციცერონმა, გერმანიკუსმა, ავიენუსმა) და შუა საუკუნეების ევროპაში. პოემიის უდიდესმა ნაწილმა ჩვენამდე მოაღწია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძენი პოეტები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 240 კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის ბერძნები
ოკლენდის კუნძულები
ოკლენდის კუნძულები (Auckland Islands, მაორ. Motu Maha or Maungahuka) — ვულკანური არქიპელაგი ახალი ზელანდიის სუბანტარქტიკული კუნძულების შემადგენლობაში. მდებარეობს სამხრეთ კუნძულის პორტ ბლაფიდან 465 კმ-ის დაშორებით. კუნძულებზე არ არსებობს ადამიანთა მუდმივი დასახლებები, მაცხოვრებლებს სამეცნიერო ექსპედიციების წევრები წარმოადგენენ. ეკოლოგიურად მიეკუთვნება ანტიპოდის სუბანტარქტიკულ კუნძულთა ტუნდრის ეკორეგიონს.
კუნძულთა ეს ჯგუფი ითვლება ახალი ზელანდიის გარე კუნძულებად და არის მისი ტერიტორია, მაგრამ კუნძულები არ არიან რომელიმე რეგიონის ან ოლქის ნაწილი, არამედ იმყოფებიან სპეციალური ორგანოს Area Outside Territorial Authority-ის უშუალო დაქვემდებარებაში.
ოკლენდის კუნძულები — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტია.
მთავარი კუნძულის, ოკლენდის ფართობი 510 კმ²-ია, სიგრძე 42 კმ.
გეოგრაფია
კუნძულების ფართობი შეადგენს 625,6 კმ². სიმაღლე — ზღვის დონიდან 600 მეტრზე მეტი. არქიპელაგი შედგება ერთი დიდი ოკლენდის კუნძულისაგან, ადამსის კუნძულისაგან და ასევე პატარა კუნძულებისაგან და კლდეებისაგან:
ფლორა წარმოდგენილია სუბანტარქტიკული ტყით (ძლიერი ქარების გამო) და დაფარულია ბალახით. ფაუნის წარმომადგენლებს შორის ძირითადად გავრცელებულია წყლის ცხოველთა სახეობები: ზღვის ლომი, ზღვის სპილო, სელაპი, ასევე პინგვინები და ზღვის ფრინველები.
XIX—XX საუკუნეებში გარედან შეყვანილი იყვნენ ძუძუმწოვრების სხვადასხვა სახეობები. 1990-იან წლებში ეკოლოგებმა სხვადასხვა გზით გაანადგურეს ძროხები, ცხვრები, თხები, ძაღლები, ოპოსუმები და ბოცვრები. მაგრამ დარჩნენ გარეული კატები და ღორები. უკანასკნელი ბოცვრები და თაგვები მოწამლეს 1993 წელს კუნძულ ენდერბიზე. საინტერესოა, რომ თაგვებმა მაინც ვერ შეძლეს აქ გამრავლება, თუმცა ამ განედის სხვა კუნძულებზე ისინი თითქმის ყველგან გვხვდებიან.
კუნძულებზე შექმნილია ზღვის ნაკრძალი.
ისტორია
არსებობს რომდენიმე მტკიცებულება იმისა, რომ პოლინეზიელი ზღვაოსნები იყვნენ პირველი ხალხი, რომლებიც იყვნენ ამ კუნძულებზე. კუნძულ ენდერბიზე (არქიპელაგის ჩრდილოეთი ნაწილი) არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს პოლინეზიური დასახლების კვალი, რომელიც დათარიღებულია დაახლოებით XIII — XIV საუკუნეებით. ეს პოლინეზიელების ყველაზე სამხრეთი დასახლებაა, რომელიც მეცნიერებს როდესმე უპოვიათ.
სავარაუდოდ ევროპელებმა არქიპელაგი აღმოაჩინეს 1806 წელს აბრაჰამ ბრისტოუს მეშვეობით.
მოსახლეობა
კუნძულებზე არ არსებობს მუდმივი მოსახლეობა, მაგრამ ხშირად მას სტუმრობენ სამეცნიერო ექსპედიციები. 1942—1945 წლებში ოკლენდის კუნძულზე მოქმედებდა პოლარული სადგური. XIX საუკუნეში წამოიწყეს დასახლების შექმნის რამდენიმე წარუმატებელი ცდა, რასაც ძალიან უშლიდა ხელს მკაცრი კლიმატი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ახალ ზელანდიაში
იმერხევი (მდინარე)
იმერხევი — მდინარე შავშეთისწყლის (ახლანდელი სახელწოდება ბერთა, თურქეთი) მეორე სახელწოდება. იმერხევი ერქვა აგრეთვე ტერიტორიულ რეგიონსაც, რომელიც ისტორიულ შავშეთში შედიოდა. ვარაუდობენ, რომ ფეოდალურ ხანაში ადმინისტრაციული ერთული იყო. XVI საუკუნეში იგი საქართველოს სხვა მიწებთან ერთად ოსმალეთმა მიიტაცა. ქართული მოსახლეობით დასახლებული ეს მხარე ახლა თურქეთის ფარგლებშია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის მდინარეები
დინ ვინჩესტერი
დინ ვინჩესტერი — გამოგონილი პერსონაჟი CW-ს ტელევიზიის სერიალიდან „ზებუნებრივი“. ის ნადირობს დემონებზე,სულებზე და სხვა ზებუნებრივ არსებებზე თავის უმცროს ძმა სემთან ერთად.
ბიოგრაფია
დინი დაიბადა 1979 წლის 24 იანვარს ჯონ და მერი ვინჩესტერების ოჯახში, კანზასის შტატ ქალაქ ლორენსში.ის არის წყვილის პირველი შვილი, რომელიც თავის ძმა, სემზე 4 წლით უფროსია. მას სახელი დედის მხრივ ბებიის, დიანა კემპბელის პატივსაცემად დაარქვეს. როდესაც დინი მხოლოდ 4 წლის იყო, 2 ნოემბერს, 1983 წელს დედამისი, მერი მოკლა დემონმა აზაზელმა სემის ოთახში. ჩვილი სემი ხანძრის დროს გადარჩა, რადგან მამამისმა ის მისცა დინს, რომ გარეთ გაეყვანა. ხოლო ჯონი წარუმატებლად ეცადა მერის გარადარჩენას. იმ ღამის შემდეგ დინი პასუხისმგებელად თვლიდა თავს, რომ სემისთვის მოეარა. დინის მამამ, ჯონმა, ის და სემი აღზარდა ზებუნებრივი არსებებზე მონადირეებად. დინის ბავშვობაში ჯონი რამდენიმე კვირით მიდიოდა ხოლმე სანადიროდ, ამიტომ დინს უწევდა ძმის გაზრდა.
ბერდიკის ციხე
ბერდიკის ციხე — ისტორიული ციხესიმაგრე ქვემო ქართლში (თანამედროვე ბოლნისის მუნიციპალიტეტში), მდინარე ბოლნისისწყლის (ფოლადაურის) მარჯვენა მხარეს, ახლანდელი სოფელ ფოლადაურის მახლობლად, მაღალ კლდოვან მთაზე. სახელი ეწოდა ისტორიული სოფლის ბერდიკის მიხედვით. შემორჩენილია გალავანი და ორი კოშკი, რომელთაგან ერთი ოთხსართულიანია. ციხე შუადეოდალურ ხანაშია აგებული. იგი კონტროლს უწევდა ფოლადაურის ხეობით მიმავალ უმოკლეს გზას, რომელიც „მგლისკარის“ უღელტეხილით ლორეში გადადიოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჯუმას ყურე
ჯუმას ყურე, კაკლისყურე, ალაზნის ჭალა — ბუნების ძეგლი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 165 მ სიმაღლეზე. შედის ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შემადგენლობაში. წარმოადგენს მდინარე ალაზანში შეჭრილ, ნახევარკუნძულის ფორმის მქონე ყურეს, რომლის ყელის სიგანე 30–40 მ არ აღემატება, ხოლო ფართობი 201 ჰა-ია. სადღეისოდ სრულყოფილად მხოლოდ ამ ყურეშია შემორჩენილი ალაზნის ხეობისათვის დამახასიათებელი ლეშამბოიანი ჭალის ტყეები, რომელიც ფლორისტულად ძალიან მდიდარია. საქართველოში მხოლოდ ამ ყურეშია კაკლის ბუნებრივი ვრცელი ჰაბიტატი, სადაც გიგანტური იფნების, ჭალის მუხებისა და თელების მხოლოდ ერთეული ეგზემპლარები შემორჩა. სახელწოდება „კაკლის ყურეც“ აქედან უნდა მომდინარეობდეს. ჯუმას ყურე ბუნების ძეგლია.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
Formica browni
Formica browni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
რისკის ფრაზების სია
რისკების ფრაზები (R-ფრაზები; Risk Statements, R statements, R numbers, R phrases, R sentences) — სტანდარტული რისკის ფაქტორები საშიშ ნივთიერებებთან მუშაობისას, რომლებიც დადგენილია 67/548/EEC «კანონების შეთანხმება, საშიშ ნივთიერებებისათვის მიწერილ და ადმინისტრაციულ დებულებების კლასიფიკაციისა, შეფუთვისა და მარკირების მიმართებაში» დირექტივის III დამატებაშია მითითებული. რისკის ფაქტორების სია გადმოღებული იქნა და გამოიცა ევროკავშირის დირექტივაში 2001/59/EC
R-ფრაზების სია
(ფრაზები, რომლებიც შეესაბამებიან გამოტოვებულ ნომერებს, იყვნენ გაუქმებულნი ან ჩართულნი იქნენ სხვა ფრაზებში)
შენიშვნები
კატეგორია:უსაფრთხოების ტექნიკა კატეგორია:საერთაშორისო სტანდარტები
R- und S-Sätze
ნოემბერი
ნოემბერი (November) — გრიგორიანული კალენდრის მეთერთმეტე თვე. ნოემბერში 30 დღეა.
სახელი ეწოდა იმ ფაქტის გამო, რომ იგი იყო მეცხრე თვე რომაული კალენდრისა (ლათინურად novem — ცხრა), როდესაც წელი იწყებოდა მარტში. ქართული წარმართული კალენდრით — ტირისკონი (ტირისკნისი), ქართული ხალხური სახელწოდებაა გიორგობისთვე, აგრეთვე ჭინკობისთვე.
ნოემბერი არის შემოდგომის თვე ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში და გაზაფხულისა — სამხრეთ ნახევარსფეროში.
ნოემბრის ზოდიაქოს ნიშნები ღრიანკალი და მშვილდოსანი.
ნოემბერი იწყება კვირის იმავე დღეს, რითაც მარტი, გარდა ნაკიანი წლისა — თებერვალი.
ტირისკონი
კ. კეკელიძის აზრით უნდა იყოს „ტირისკანი“ და არა „ტირისკონი“. ტირისკანი იყოფა „ტირის“ და „კანი“ ნაწილებად. პირველი ნაწილი „ტირის“ არის სახელწოდება ძველი ირანული თვის „Tiris“, საიდანაც მომდინარეობს, როგორც ახალსპარსული მეოთხე თვის სახელი „ტირ“, ასევე კაპადოკიური „Tirix-Τήρι-Τειρει“ და სომხური „ՏՐԷ“ (აქაც მეოთხე თვეა). მეორე დაბოლოება „კანი“ არის ირანულ-სომხური დაბოლოებაა, როგორც მაგალითად ირანული „ფროტი-კან“, ანდა შემდგომი „ფროტი-გან“, კაპადოკიურად „მითრაკან“, სომხური „მეჰეკან“ და „აჰეკან“.
ყვავილი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
ყვავილი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჭონქაძის თემის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ფოტეხევის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 880 მ. დუშეთიდან 3 კმ. სოფელში არის დანიელ ჭონქაძის სახლ-მუზეუმი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 38 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ეკვადორის სამზარეულო
მინი|248x248პქ|ეკვადორული სევიჩე ეკვადორის სამზარეულო (Gastronomía de Ecuador) — ტრადიციული ეკვადორული კერძების ერთობლიობა, რომელიც ფესვებს ინდიელებისა და ესპანური სამზარეულოებიდან იღებს. ზღვისპირა რეგიონებში უფრო პოპულარულია საქონლისა და ქათმის ხორცი, ასევე ზღვის პროდუქტები, რომელთაც მიირთმევენ ნახშირწყლებით მდიდარ ისეთ პროდუქტებთან ერთად, როგორიცაა ბრინჯი, მაკარონი, ოსპი. შედარებით მაღალმთიან რეგიონებში ქათმისა და საქონლის ხორცთან ერთად ღორისაც გავრცელებულია, რომელთაც ბრინჯთან, სიმინდთან ან კარტოფილთან ერთად მიირთმევენ. ამ რეგიონში ყველაზე პოპულარული სწრაფი კვების კერძია ორნადო, რომელიც არის შემწვარი კარტოფილისა და ღორის ხორცის ერთობლიობა. მთიან მხარეში განსაკუთრებით დიდია ადგილობრივი ხილის არჩევანი, სადაც მოიპოვება უვილა, ტაქსო, ხის პომიდორი, ნარანხილია, გრანადილა, ბანანი და ე.წ. „ვნების ხილი“. მინი|247x247პქ|ფანესკა სამხრეთ და ჩრდილოეთ მთიანი რეგიონების სამზარეულოები ერთმანეთისაგან დიდად განსხვავება. სამხრეთში დიდი პოპულარობით სარგებლობს ბანანის წვნიანი, დესერტებიდან კი კუახადა. ასევე დიდი რაოდენობით იყენებენ სახამებელს, რომელსაც ადგილობრივ ტროპიკულ ტყეებშივე მოიპოვებენ. მთელს ქვეყანაში სახამებელი გამოიყენება პურსა და სასმელებშიც კი. ასევე პოპულარული ეკვადორული ხილია ბანანი, ხის ყურძენი და პალმის ატამი.
ტიპური კვება
ტიპური ეკვადორული ტრაპეზი შედგება სამი ნაწილისგან: წვნიანი, მეორე მთავარი კერძი და დესერტი. როგორც წესი პირველად მსუბუქი სუპი მიაქვთ მაგიდასთან მადის გასახსნელად, რასაც მოჰყვება ნოყიერი კერძი, რომელიც ძირითადად მზადდება ბრინჯის ან პასტის, ასევე პროტეინით მდიდარი ხორცის: ქათმის, ღორის ან თევზის გამოყენებით. ამის შემდეგია მსუბუქი დესერტი, რომელსაც, როგორც წესი ყავას აყოლებენ. ჩვეულებრივ, ვახშამი მსუბუქი საჭმელებისაგან შედგება და ხშირად ვახშმად მხოლოდ პიურესა და ყავას მიირთმევენ.
უმეტესწილად ეკვადორი ცნობილია ბანანითა და მისგან მომზადებული ადგილობრივი კერძებით, თუმცა იგი ასევე გამოირჩევა სახამებლით მდიდარი ისეთი პროდუქტების ჭარბი გამოყენებით, როგორებიცაა: კარტოფილი, პური, პასტა, ბრინჯი და იუკა. მინი|237x237პქ|კოლადა-მორადა ტანტა-ვავასთან ერთად
სასმელები
ეკვადორის ყველაზე პოპულარული ალკოჰოლური სასმელია აგვარდიენტე, რომელიც შაქრის ლერწმისაგან მზადდება. თავის მხრივ აგვარდიენტესაგან ამზადებენ ასევე ალკოჰოლური შემცველობის მქონე კანელასოს, რომელიც ქვეყანაში დიდი პოპულარობით სარგებლობს.
არაალკოჰოლური სასმელებიდან ყველაზე გავრცელებული და მოთხოვნადია დასალევი იოგურტი, რომელსაც თითქმის ყველა ხილის არომატით ამზადებენ. ერთ-ერთი ტრადიციული და უალკოჰოლო სასმელია პინოლი, რომელიც მზადდება მაკიკის (მოხალული ქერის ფქვილი), პანელას (არარაფინირებული შაქარი) და სანელებლების გამოყენებით. ასევე დიდი პოპულარობით სარგებლობს კოლადა-მორადა, ტრადიციული, უალკოჰოლო ეკვადორული სასმელი, რომელიც მზადდება შავი სიმინდის ფქვილის, ტკბილი პანელას და არომატიზირებული ახალი ხილის, ასევე მწვანილებისა და სანელებლების გამოყენებით.
კათოლიკური გავლენა
გარდა ტრადიციული რეგიონულებისა, ეკვადორში გავრცელებულია რამდენიმე კერძი, რომელთაც მხოლოდ დღესასწაულებისას ამზადებენ. დიდმარხვისა და აღდგომის დროს ეკვადორელები მიირთმევენ ფანესკას, თევზის წვნიანი, რომელიც მზადდება ლობიოს, ოსპისა და სიმინდისაგან. როგორც წესი, აღდგომის მეორე დღეს, მიცვალებულთა მოსახსენიებელ დღეს ეკვადორელები კოლადა-მორადას სვამენ, რომელსაც თან ახლავს ტანტა-ვავა, ადგილობრივი ტკბილი პური, რომელიც განსაკუთრებული პოპულარობით ბავშვებში სარგებლობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეკვადორის სამზარეულო
ალექსანდრე ანქვაბი
ალექსანდრე ანქვაბი (Алықьсандр Золотинска-иԥа Анқәаб; დ. 26 დეკემბერი, 1952, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ, სსრკ) — აფხაზი პოლიტიკოსი. სეპარატისტული აფხაზეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტი (2011-2014 წწ.). 2020 წლის 23 აპრილიდან არის სეპარატისტული აფხაზეთის რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრი.
ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა როსტოვის იურიდიული ინსტიტუტი, სკკპ–ს ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული საზოგადოებრივ მეცნიერებათა აკადემია.
აქვს იურიდიული განათლება და მრავალწლიანი კომკავშირული მუშაობის გამოცდილება.
1975–დან 1981 წლამდე მუშაობდა აფხაზეთის ასსრ–ის იუსტიციის სამინისტროში, კომკავშირის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტში, კომკავშირის გუდაუთის რაიონის რაიონული კომიტეტის პირველ მდივნად, შინაგან საქმეთა სამინისტროს გუდაუთის რაიონის რაიონული განყოფილების უფროსად.
1981–დან 1983 წლამდე მუშაობდა თბილისში საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრული კომიტეტის აპარატში ადმინისტრაციული ორგანოების განყოფილების ინსტრუქტორად, სოფლის მეურნეობის განყოფილების სამეცნიერო და ეკონომიკური ანალიზის სექტორის გამგედ, ადმინისტრაციული ორგანოების მმართველის მოადგილედ.
1984–დან 1990 წლამდე ხელმძღვანელობდა საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა სამინისტროს პოლიტიკურ აპარატს მინისტრის მოადგილის რანგში.
1991 წელს არჩეულ იქნა აფხაზეთის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1992–1993 წლებში, ვლადისლავ არძინბას მთავრობაში იყო აფხაზეთის შინაგან საქმეთა მინისტრი.
1994–2000 წლებში ცხოვორბდა მოსკოვში, ეწეოდა ბიზნესს. სოხუმში დაბრუნებულმა დააარსა პირველი ოპოზიციური მოძრაობა „აითაირა“. 2004 წელს აპირებდა ე. წ. საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობას, მაგრამ ვერ შეძლო კანდიდატურის წამოყენება, რადგან ვერ აკმაყოფილებდა პრეზიდენტობის კანდიდატობის პირობებებს (სეპარატისტული აფხაზეთის ე. წ. კონსტიტუციის თანახმად, პრეზიდენტობის კანდიდატი უნდა ცხოვრობდეს აფხაზეთში ბოლო 5 წლის განმავლობაში).
ანქვაბმა გადაწყვიტა, ე. წ. საპრეზიდენტო არჩევნებში მხარი დაეჭირა სერგეი ბაგაფშისთვის, რამაც ამ უკანასკნელს დამატებითი ხმები მოუტანა.
2009 წელს არჩეულ იქნა რიგით მე-3 ვიცე-პრეზიდენტად. მოვალეობის შესრულებას შეუდგა 2010 წლის 12 თებერვლიდან.
სერგეი ბაგაფშის გარდაცვალების შემდეგ (29 მაისი, 2011) კენჭი იყარა ე.წ. საპრეზიდენტო არჩევნებზე. 26 აგვისტოს „არჩევნების“ პირველსავე ტურში მოიპოვა გამარჯვება ხმების 54,86%-ით (სულ 58657 ხმა). 2014 წლის 1 ივნისს ანქვაბი თანამდებობიდან გადადგა ოპოზიციისა და პარლამენტის მოთხოვნის შემდეგ.
ანქვაბის პრეზიდენტობის პერიოდი გამოირჩეოდა დაძაბულობებით. ოპოზიციური „აფხაზეთის ეროვნული ერთიანობის ფორუმი“, რომლის ლიდერსაც რაულ ხაჯიმბა წარმოადგენდა, მწვავედ აკრიტიკებდა ანქვაბისა და მისი მთავრობის საშინაო და საგარეო პოლიტიკას. ხაჯიმბა ანქვაბს ერთპიროვნულ მართვას, დახურული ტიპის საბჭოთა მმართველობის დამკვიდრებასა და კორუფციაში ადანაშაულებდა და აცხადებდა, რომ რუსეთის მიერ აფხაზეთისთვის გამოყოფილი თანხების დიდი ნაწილი კორუმპირებული ელიტის ჯიბეებში მიდიოდა. რაც შეეხება „საგარეო პოლიტიკას“, ხაჯიმბა ანქვაბს საქართველოსთან ურთიერთობას უწუნებდა და „აფხაზეთის ეროვნული ერთიანობის ფორუმი“ საქართველოსთვის საზღვრის სრული ჩაკეტვისკენაც კი მოუწოდებდა.
2005, 2007, 2010 და 2012 წლებში, ალექსანდრე ანქვაბმა საერთო ჯამში ექვსი თავდასხმა გადაიტანა. 2010 წლის სექტემბერში გუდაუთის რაიონის სოფელ ლიხნიში მდებარე მის სახლს ყუმბარმტყორცნიდან ესროლეს. ერთ-ერთი ყველაზე ორგანიზებული თავდასხმა მართვადი ნაღმების, ტყვიამფქვევებისა და ნაღმრტყორცნების გამოყენებით, 2012 წლის 22 თებერვალს გუდაუთის რაიონში მოხდა. თავდასხმას დე ფაქტო პრეზიდენტის ორი პირადი მცველი შეეწირა.
შიდაპოლიტიკურმა დაძაბულობამ, ხელისუფლების ოპოზიციასთან დაპირისპირებამ, პიკს 2014 წლის მაისის ბოლოს მიაღწია. 27 მაისს ანქვაბს პრეზიდენტის რეზიდენციის დატოვება მას შემდეგ მოუხდა, რაც შენობაში მომიტინგეები შეიჭრნენ, რომლებიც მას „ავტორიტარულ მმართველობაში“, რუსული ფინანსური დახმარების არასწორ ხარჯვაში და კორუფციისა და ეკონომიკური პრობლემების მოგვარების უუნარობაში ადანაშაულებდა. სეპარატისტული აფხაზეთის პარლამენტმა 2014წლის 31 მაისს რეზოლუცია მიიღო, სადაც ნათქვამია, რომ აფხაზეთის ლიდერს ალექსანდრე ანქვაბს „არ შეუძლია“ პრეზიდენტის მოვალეობების შესრულება და ამიტომ 24 აგვისტოს ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნები ინიშნება. იმავე რეზოლუციით სეპარატისტული რეგიონის საკანონმდებლო ორგანომ „პრეზიდენტის უფლებამოსილებები და მოვალეობები“ პარლამენტის სპიკერს ვალერი ბგანბას დააკისრა.
ალექსანდრე ანქვაბმა 2014 წლის 1 ივნისს გადადგომის შესახებ გააკეთა განცხადება.
2017 წლის მარტიდან ანქვაბი აფხაზეთის რესპუბლიკის სახალხო კრების (საკანონმდებლო ორგანო) მეექვსე მოწვევის დეპუტატია, რომლის ფარგლებშიც ორი კომიტეტის — სახელმწიფო-სამართლებრივი პოლიტიკის და ასევე, ბიუჯეტის, საკრედიტო ორგანიზაციათა, საგადასახადო და საფინანსო საქმეთა კომიტეტის წევრია.
ანქვაბზე განხორციელებული ტერაქტები
2005 წლიდან დღემდე ალექსანდრე ანქვაბზე ხუთი ტერაქტი განხორციელდა.
ალექსანდრე ანქვაბზე განხორციელებული თავდასხმიდან, დღემდე არც ერთი არ არის გახსნილი.
საპრეზიდენტო მოღვაწეობა
ანქვაბის პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ, 2011 წლის ოქტომბერში, გალის რაიონის სკოლებიდან იმ კადრების გათავისუფლება დაიწყეს, რომლებმაც მას მხარს არ დაუჭირეს. კერძოდ, თანამდებობიდან გაათავისუფლეს გალის მეორე სკოლისა და ფიჩორის სკოლის ქართველი დირექტორები. პირველ შემთხვევაში ქართველი დირექტორი ეროვნებით აფხაზით იქნა ჩანაცვლებული.
2014 წლის მაისში ანტისამთავრობო დემონსტრაციებისა და სახალხო მღელვარების შედეგად ანქვაბი თანამდებობიდან გადადგა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:აფხაზი პოლიტიკოსები კატეგორია:აფხაზი სეპარატისტები ალექსანდრე
ნელსონი (უისკონსინის სოფელი)
ნელსონი (Nelson) — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბუფალოს ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 374 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 108,6 კაცი/კმ². ფართობი 3,73 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი შეადგენდა 3,73 კმ²-ს. აქედან, ხმელეთს 3,44 კმ², ხოლო წყალს 0,28 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:ბუფალოს ოლქის დასახლებები
გერმანიის საფეხბურთო სუპერთასი
გერმანიის საფეხბურთო სუპერთასი (DFL-Supercup) — საფეხბურთო გათამაშება გერმანიაში, სადაც გერმანიის ბუნდესლიგის და გერმანიის თასის გამარჯვებულები ხვდებიან ერთმანეთს. იმ შემთხვევაში, თუ ქვეყნის ჩემპიონატსაც და თასსაც ერთი გუნდი მოიგებს, მაშინ მას სუპერთასზე ჩემპიონატში მეორე ადგილზე გასული გუნდი დაუპირისპირდება. სუპერთასი თამაშდება 1987 წლიდან.
გათამაშების ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია „ბაიერნი“, რომელმაც 7-ჯერ მოიპოვა ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია „ბაიერნი“.
მატჩები
right|thumb|სუპერთასი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ფეხბურთი კატეგორია:გერმანიის საფეხბურთო ტურნირები კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო სუპერთასები
კონი-აილენდი
კონი-აილენდი (ინგლ. Coney Island) — ნახევარკუნძული, ყოფილი კუნძული, ბრუკლინის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში, ნიუ-იორკი, ვრცელი საზოგადოებრივი პლაჟით ატლანტის ოკეანეზე. ამავე სახელწოდების უბანში 60.000 ადამიანი ცხოვრობს ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში. მას ესაზღვრება სიგეიტი დასავლეთით, ბრაიტონ-ბიჩი და მანჰატენ-ბიჩი აღმოსავლეთით, ხოლო გრეივსენდი ჩრდილოეთით.
ეს არემარე ერთ-დროს აშშ-ის ჩრდილოაღმოსავლეთში უდიდესი კურორტი და გასართობი პარკი იყო, რომლის პოპულარობის პიკმა მე-20 საუკუნის ადრეულ წლებში მიაღწია. მისი პოპულარობა დაეცა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ და წლობით მიუხედავი იყო. ბოლო წლებში უბანი შედარებით გამოცოცხლდა კისპან პარკის გახსნით, სადაც წარმატებული ბეისბოლის გუნდი ბრუკლინ საიკლონზი თამაშობს.
კატეგორია:ნიუ-იორკის უბნები კატეგორია:ბრუკლინი კატეგორია:აშშ-ის ზღვისპირა კურორტები კატეგორია:ლონგ-აილენდი
Formica bruni
Formica bruni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მხარფეხიანები
მხარფეხიანები — უხერხემლო ცხოველთა ტიპი. ბინადრობენ ზღვაში. მჯდომარე ცხოველებია. აქვთ ორსადგულიანი ნიჟარა, რომლის სიგრძე 10 სმ აღწევს. საგდული ამოფენილია მანტიით და ერთმანეთთან დაკავშირებულია კუნთებით. მხარფეხიანებს სხეულზე წყვილი გრძელი გამონაზარდი, ე. წ. ხელები აქვთ, რომელზედაც განლაგებულია ნაზი წამწამებით დაფარული საცეცები. პირი „ხელების“ ფუძესთანაა მოთავსებული. მხარფეხიანებს აქვთ სხეულის მეორეული ღრუ, გული, სისხლძარღვები, ხახისირგვლივი ნერვული რგოლი და ნერვები. ცალსქესიანი ცხოველები არიან. განვითარება ხდება მეტამორფოზით. ცნობილია მხარფეხიანების 200-მდე თანამედროვე სახეობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:უხერხემლოები
არსენიევი
არსენიევი ― ქალაქი რუსეთში, პრიმორიეს მხარეში. მდებარეობს მდინარე დაუბიხეს მარჯვენა ნაპირზე. ეწოდა შორეული აღმოსავლეთის მკვლევარის, ვლადიმერ არსენიევის პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრიმორიეს მხარის ქალაქები
ვლადიმერ არსენიევი
ვლადიმერ არსენიევი (დ. 29 აგვისტო, 1872, სანქტ-პეტერბურგი ― გ. 4 სექტემბერი, 1930, ვლადივოსტოკი) — რუსი მოგზაური, ეთნოგრაფი და მწერალი, შორეული აღმოსავლეთის მკვლევარი.
ბიოგრრაფია
1902-1903 წლებში ტოპოგრაფიული, გეოგრაფიული და სამხედრო-სტატისტიკური თავსაზრისით შეისწავლა სამხრეთ ზღვისპირეთი. 1906-1910 წლებში გამოიკვლია სიხოტე-ალინის მთები, რომელიც მანამდე თეთრ ლაქად მიიჩნეოდა. 1918 წელს იმოგზაურა კამჩატკაზე, 1923 წელს კი კომანდორის კუნძულებზე. 1926 წელს შეისწავლა ამურის მარჯვენა ნაპირი. მუშაობდა პედაგოგად შორეული აღმოსავლეთის უნივერსიტეტში. მონაწილეობდა იქაური მუზეუმების შექმნაში. მისი ნაშრომებია „უსურის მხარეში“, „დერსუ უზალა,“ „სიხოტე ალინის მთებში“ და სხვა. მის ნაწარმოებს ეფუძნება აკირა კუროსავას ფილმი „დერსუ უზალა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:რუსი მოგზაურები
დალჰალა
მინი| დალჰალა ზემოდან, 2009 წლის სექტემბერი. დალჰალა (Dalhalla) — ღია არენა თეატრალური, საკონცერტო და საოპერო წარმოდგენებისთვის, რომელიც 1993 წელს გაიხსნა კირქვის გამოუყენებელ კარიერზე, ახლოს, დალარნის პროვინციაში. არენას ამჟამად შეუძლია დაახლოებით 6000 მაყურებლის დატევა.
ისტორია
დალჰალა, კირქვის კარიერია (ადრე ცნობილი როგორც „Draggängarna“), რომელიც მდებარეობს რეტვიკიდან ჩრდილოეთით დაახლოებით 8 კილომეტრში. იქ, 1940-იანი წლებში, გათხარეს და ააფეთქეს დიდი ღია, უზარმაზარი ზომის ორმო. 1990 წელს კარიერი დაიხურა.
ღია სცენის იდეა 1991 წელს წამოაყენა ყოფილმა საოპერო მომღერალმა მარგარეტ დელეფორსმა. ადგილად არჩეული იქნა კირქვის კარიერი რეტვიკის მახლობლად, რადგან მონაცემებით შესაფერისი იყო: მას ნაწილობრივ ამფითეატრის ფორმა და ძალიან კარგი აკუსტიკა ჰქონდა. რეტვიკის მუნიციპალიტეტმა და დალარნას პროვინციამ მოსამზადებელი სამუშაოები ჩაატარა და 1993 წლის ივნისში შესაძლებელი გახდა სატესტო კონცერტი მასობრივი ინფორმაციის საშუალებების წინაშე. ერთი წლის შემდეგ, 1994 წლის 23 ივლისს, გაიმართა პირველი რეალური საპრემიერო კონცერტი და „დალჰალას მეგობრების“ საპატიო თავმჯდომარემ ბირგიტ ნილსონმა საწყისი გასროლა მოახდინა. 1995 წელს დალჰალა ოფიციალურად გაიხსნა.
2012 წლიდან დალჰალას მართავს კომპანია Dalhalla Förvaltning AB, რომელიც ქირავდება Rättvik Event-ზე პოპულარულ მუსიკაზე ორიენტირებული შეთავაზებისთვის, ხოლო ასოციაცია Dalhall Opera 32-33 კვირის განმავლობაში ატარებს ორიგინალურ საოპერო წარმოდგენებს.
2015 წლის ბოლოს განხორციელდა არენის კომპანიის აქციების ახალი ემისია და დალჰალა კერძო საკუთრებაში გადავიდა.
დალჰალას აკუსტიკა
აღმოჩნდა, რომ კარიერის ზომები უზრუნველყოფდა სრულყოფილ აკუსტიკურ ადგილს. თავად დალჰალა თავის არენას საბერძნეთისა და იტალიის ცნობილ ამფითეატრებს ადარებს. კარგი აკუსტიკა არ არის დამოკიდებული მხოლოდ ზომებზე. უხეში კედლები ხელს უშლის ექოს და იძლევა რბილ ხმოვანებას. სავარძლები შემოწმებულია კარგი ხმის უზრუნველსაყოფად. სადაც არ უნდა იჯდეს მაყურებელი, რევერბერაცია და რეზონანსი შესაძლებელს ხდის, შესრულდეს ოპერები ელექტრონული გამაძლიერებლების გარეშე.
დალჰალა ციფრებში
კირქვის კარიერის ზომები 400x175x60 მეტრია. ამჟამად საკონცერტო არენა დაახლოებით 6000 მსმენელზეა გათვლილი. არენაზე აუდიტორიის რეკორდი დამყარდა 2017 წლის 28 ივლისს, როდესაც შვედური პოპ-როკ ბენდები „Takida“ და „Stiftelsen“ ეწვივნენ დალჰალას და კონცერტს 5653 ადამიანი დაესწრო. ავსტრიულმა მუსიკალურმა საფესტივალო ჟურნალმა„Magazin Festspiele“-მა დალჰალა დაასახელა, როგორც მეოთხე საუკეთესო ღია სცენა მსოფლიოში მუსიკალური ღონისძიებებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:თეატრები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ღია სცენები კატეგორია:ოპერის თეატრები კატეგორია:შვედეთის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:შვედეთის შენობა-ნაგებობები
კარმენი (ბოჰოლი)
კარმენი (ოფიციალურად კარმენის მუნიციპალიტეტი; Munisipalidad sa Carmen; Bayan ng Carmen) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ბოჰოლის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 49 191 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ბოჰოლის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
ტელსენის დეპარტამენტი
ტელსენის დეპარტამენტი (Departamento Telsen) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ჩუბუტის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2010 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 1 644 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 19 893 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტელსენი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩუბუტის პროვინციის დეპარტამენტები
ავსტრია 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავსტრიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამერვედ 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 7 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ავსტრია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კარმიტ ბაქარი
კარმიტ მეილ ბაქარი (כרמית בכר; დ. 1974 წლის 4 სექტემბერი, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მომღერალი, მოცეკვავე, მოდელი და მსახიობი. ის იყო ჯგუფ The Pussycat Dolls-ის წევრი. ბაქარი დაქორწინებულია კევინ უიტაკერზე და ჰყავს ქალიშვილი, რომელიც 2011 წელს შეეძინა. 2019 წლის ნოემბერში ცნობილი გახდა, რომ კარმიტი კვლავ შეუერთდა The Pussycat Dolls-ს. ჯგუფმა ახალი სინგლი, React, 2020 წლის 7 თებერვალს გამოუშვა.
ადრეული ცხოვრება
კარმიტ ბაქარი დაიბადა ლოს-ანჯელესში. მისი მამა წარმოშობით ებრაელია, დედა კი ინდონეზიური, ჰოლანდიური და ჩინური წარმოშობისაა. მუსიკოსი გაიზარდა ენსინოში, კალიფორნია. მისი დედა მუშაობდა ცეკვის მასწავლებლად ბანკროფტის საშემსრულებლო ხელოვნების სკოლაში, ხოლო მამა იყო ელვის პრესლისა და მარსელ მარსოს მოცეკვავე. ბაქარი პროფესიონალი ტანმოვარჯიშე იყო და მან მე-5 ადგილი დაიკავა აშშ-ის ოლიმპიურ თამაშებზე 1992 წელს. ის სწავლობდა ჰამილტონის მუსიკალურ აკადემიაში, ლოს-ანჯელესში.
The Pussycat Dolls
1995 წელს ბაქარი გახდა ჯგუფ The Pussycat Dolls-ის წევრი. მოგვიანებით ჯგუფმა ხელი მოაწერა ხელშეკრულებას ლეიბლთან Interscope Records. 2006 და 2007 წლებში მუსიკოსმა გასტროლები გამართა ჯგუფთან ერთად. ბაქარი იყო ჯგუფის სამი წამყვანი ვოკალისტიდან ერთ-ერთი. მან დაწერა და იმღერა ჯგუფისთვის ისეთი სიმღერები, როგორებიცაა: „We Went As Far As We Felt Like Going", „Beep", „Buttons", „I Don't Need a Man", „Hot Stuff (I Want You Back)“, „Right Now“, „Tainted Love“, „Fever“, „Whole Lotta Love“ და სხვა. 2008 წლის თებერვალში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ის ტოვებდა ჯგუფს სოლო კარიერის დასაწყებად. 2008 წლის 8 მარტს ბაქარმა ჯგუფის ოფიციალურ ვებსაიტზე ოფიციალურად გამოაცხადა, რომ ის ტოვებდა The Pussycat Dolls-ს.
2019 წლის ნოემბერში ცნობილი გახდა, რომ ჯგუფი კვლავ შეიკრა და 2020 წელს ტურნეს დაიწყებდა. 5 დეკემბერს, ბაქარმა და ჯესიკა სუტამ Entertainment Tonight-თან ინტერვიუში განაცხადეს, რომ ჯგუფი ახალ ალბომზე მუშაობდა.
2020 წლის 7 თებერვალს გამოვიდა ჯგუფის ახალი სინგლი „React".
სოლო კარიერა
ბაქარი გამოჩნდა რამდენიმე ფილმში, მათ შორის 13 Going on 30, Along Came Polly, The Scorpion King და Charlie's Angels: Full Throttle. 1997 წელს მან ითამაშა ნიკელოდეონის ფილმში Good Burger.
1999 და 2000 წლებში ის გამოვიდა რიკი მარტინის ტურნეზე „Livin' La Vida Loca". 2003 წელს მან ასევე იმღერა No Doubt-ის მსოფლიო ტურნეზე. 2001 წელს ის გამოჩნდა Aaliyah-ის მუსიკალურ კლიპში „Rock the Boat". 2004 წელს ის იყო ჯენეტ ჯექსონის მოცეკვავე სუპერ ბოულის შოუზე. 2004 წელს ის იყო მოცეკვავე ბიონსეს ტურნეზე. ის გამოჩნდა 21-ზე მეტ მუსიკალურ კლიპში, მათ შორის მეისი გრეის „Sexual Revolution", ჯენიფერ ლოპესის „Ain't It Funny", უაიკლეფ ჯინის „Perfect Gentleman", Black Eyed Peas-ის „Shut Up", მაიკლ ჯექსონის „Blood On The Dance Floor". ", Aaliyah-ის „Rock the Boat", Offspring-ის „Why Don't You Get A Job?" და ბიონსეს „Crazy in Love" და „Baby Boy".
ქველმოქმედება
მუსიკოსს სურს შექმნას არაკომერციული ორგანიზაცია სახელწოდებით „Smile With Me": „მე მინდა მქონდეს ჩემი საქველმოქმედო ფონდი ბავშვებისთვის და დიდებისთვის, რომლებიც იბადებიან სასის ნაპრალით. მე დავიბადე სასის ნაპრალით და მინდა ვუთხრა ადამიანებს, რომ შინაგანი სილამაზე უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე გარეგნობა“.
ბაქარი არის „ Operation Smile"-ის ელჩი, რომელიც არის ბავშვთა სამედიცინო-საქველმოქმედო მსოფლიო ორგანიზაცია. ორგანიზაციის მიზანია გააუმჯობესოს სახის დეფორმაციებით დაბადებული ბავშვებისა და მოზარდების ჯანმრთელობისა და ცხოვრების მდგომარეობა. 2007 წლის ნოემბერში მან მონაწილეობა მიიღო ორგანიზაციის საერთაშორისო სამედიცინო მისიაში ბოლივიაში.
The Zodiac Show
2001 წელს ლოს-ანჯელესში ბაქარიმ, ლი ჩერიმ, სკარლეტ ჩერიმ და სხვებმა გახსნეს ღამის კლუბი სახელწოდებით Freedom. კლუბი მალევე გახდა პოპულარული და მას „მრავალჟანრული კაბარე" შეარქვეს. კლუბს მოგვიანებით შეეცვალა სახელი და The Zodiac Show დაერქვა. 2008 წელს ცნობილი გახდა, რომ ბაქარი კლუბის როკ-ვერსიის გახსნას გეგმავდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ამერიკელი მომღერალი ქალები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი შემსრულებლები
სცენა (მრავალმნიშვნელოვანი)
სცენა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბერე არდანპონი
ბერე არდანპონი, კომშა მსხალი, ბელგიური წარმოშობის საზამთრო მსხლის ჯიში. ნაყოფი ზარისებრია, ფორმით კომშსაც წააგავს. საშუალოდ 180—200 გ იწონის, თხელკანიანია, სიმწიფეში მოყვითალო-ჩალისფერი, მუქწინწკლებიანი. რბილობი თეთრია, ნაზი, ჭარბწვნიანი. მოტკბო-მომჟავო, კრეფენ ოქტომბრის ბოლოს. სამომხმარებლო სიმწიფეს დეკემბერ-იანვარში აღწევს. ხე დიდია, მოსავალს გვიან იძლევა, დიდხანს ძლებს, უხვად მსხმოიარეა (160—200 კგ ხიდან). ბერე არდანპონი გავრცელებულია უკრაინასა და რსფსრ-ის სამხრეთ ნაწილში. საქართველოში დარაიონებულია კახეთის, ქართლისა და მესხეთის ზონებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მსხლები
მსოფლიოს ჩემპიონატი წყალბურთში ქალთა შორის
მეოცე საუკუნის   70-80  წლებში    წყალბურთი    მეტად   პოპულარული  გახდა  ქალთა  შორისაც. ამიტომ  ცურვის  საერთაშორისო   ფედერაციამ, 1986 წლიდან   თავისი მსოფლიო  ჩემპიონატების პროგრამაში      შეიტანა  მსოფლიოს  ჩემპიონატი  წყალბურთში  ქალთა  გუნდებს  შორის.
ჩემპიონები და პრიზიორები, ქალები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მონაწილეთა რაოდენობა ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|ფინალური მატჩის შედეგი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყალბურთი კატეგორია:საერთაშორისო ტურნირები  წყალბურთში
Water polo at the World Aquatics Championships
სიუჟეტი
სიუჟეტი (ფრანგ. sujet — საგანი) — ლიტერატურაში, დრამატურგიაში, თეატრში, კინოსა და თამაშებში — მოვლენათა რიგი (სცენების, სურათების, მოქმედებების, ან აქტების თანმიმდევრობა), რომლებსაც ადგილი აქვს მხატვრულ ნაწარმოებში, (თეატრის სცენაზე, სათამაშო ადგილას), და რომელიც განკუთვნილი და საგანგებოდ დალაგებულია მკითხველისთვის (მაყურებლისთვის, მოთამაშისთვის) დემონსტრაციის გარკვეული წესების მიხედვით. სიუჟეტი, როგორც ამბის გარკვეული წესების დაცვით თხრობა, გადმოცემა, ან მიმდინარეობა, წარმოადგენს ნაწარმოების ფორმის საფუძველს.
პალერმო (საფეხბურთო კლუბი)
პალერმო (Unione Sportiva Città di Palermo) — იტალიური საფეხბურთო კლუბი. ჩამოყალიბდა ამავე სახელწოდების ქალაქიდან.
სქოლიო
კატეგორია:პალერმო (საფეხბურთო კლუბი) კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო კლუბები
არატე სიკიონელი
არატე სიკიონელი (Ἄρατος; დ. ძვ. წ. 271  —  გ. ძვ. წ. 213), ძველი ბერძენი სახელმწიფო მოღვაწე.
ადრე დაობლდა, გაიზარდა არგოსში. აქედან თავისი მომხრეებით სიკიონში დაბრუნდა, სადაც ძვ. წ. 251 წელს დაამხო ნიკოკლეს ტირანია და მშობლიური ქალაქი აქაველთა კავშირში შეიყვანა. 17-ჯერ აირჩიეს სტრატეგოსად. ძვ. წ. 245-იდან აქაველთა კავშირის ფაქტობრივი მეთაური იყო. ეგვიპტესთან კავშირით შეძლო თითქმნის მთლიანად დაეხსნა აქაია მაკედონიის ბატონობისაგან, მაგრამ არატე სიკიონელმა ვერ გაბედა პელოპონესის დასაუფლებლად მარტო შეჰბმოდა ძლიერ მეტოქეს - სპარტას და დახმარებისათვის მაკედონიას მიმართა. ძვ. წ. 221 სპარტა დამარცხდა, მაგრამ აქაია მაკედონელთა უღელქვეშ მოექცა. ძვ. წ. 213 არატე სიკიონელი ფილიპე მაკედონელმა მოაწამვლინა. არატე სიკიონელს დაუწერია "მოგონებანი", რომელსაც ჩვენამდე არ მოუღწევია, მაგრამ გამოუყენებიათ პოლიობიოსსა და პლუტარქეს.
ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულები
ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების თანამეგობრობა (ჩამორო: Sankattan Siha Na Islas Mariånas, Commonwealth of the Northern Mariana Islands) — ორგანიზებული და შეუერთებელი სტატუსის მქონე ამერიკის შეერთებულ შტატებთან თავისუფლად ასოცირებული ტერიტორია წყნარი ოკეანის დასავლეთ ნაწილში მდებარე მარიანას არქიპელაგზე. ესაზღვრება კუნძულ გუამს (აშშ) და კაროლინის კუნძულებს (მიკრონეზიის ფედერაციული შტატები). იგი შედგება თხუთმეტი კუნძულისაგან. ამ ტერიტორიის საერთო ფართობი შეადგენს 463,63 კმ²-ს.
ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების მოსახლეობა შეადგენს 53 883 ადამიანს  (2010). 2000 წელს ჩატარებული აღწერის შედეგად აქ ცხოვრობდა 69 221 ადამიანი. მოსახლეობის 90 % ცხოვრობს კუნძულ საიპანზე. მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი აგრეთვე ცხოვრობს ორ კუნძულზე, ტინიანზე და როტაზე. დანარჩენი კუნძულები დაუსახლებელია.
ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების ადმინისტრაციული ცენტრია — საიპანი. აღმსარებლობის მხრივ მოსახლეობის უმრავლესობა კათოლიციზმის მიმდევარია.
გეოგრაფია
thumb|right|250px|ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების რუკა. ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულები — ეს არის ვულკანური ქედებისაგან ჩამონაშალი მაღლობები. ისინი საკმაოდ მაღლებია, ასე რომ, ყველაზე მაღალი წერტილი მარიანას კუნძულების კუნძულ აგრიხანზე აღწევს 965 მეტრს. ამ კუნძულზე და კუნძულ პაგანზე არის მოქმედი ვულკანები.
კლიმატი ტროპიკულია, პასატურ-მუსონური ტიპის. ტემპერატურის სეზონური ცვალებადობა უმნიშვნელოა. თვის საშუალო ტემპერატურა ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულებზე არის 24—29 °С. მშრალი სეზონია დეკემბრიდან ივნისის ჩათვლით, წვიმიანი სეზონი კი ივლისიდან ოქტომბრის ჩათვლით. აგვისტოდან ნოემბრის ჩათვლით მოქმედებენ ტაიფუნები.
ისტორია
მარიანას კუნძულები აღმოჩენილ იქნა მაგელანის ექსპედიციის მიერ 1521 წლის 6 მარტს. იქ პირველყოფილი საზოგადოების სტადიაში მყოფმა აბორიგენმა ჩამოროს ტომის ხალხმა ესპანელებს მოპარეს ნავი, რის გამოც მაგელანმა ამ კუნძულებს დაარქვა ქურდების კუნძული (Las Islas de los Ladrones).
მიუხედავად იმისა, რომ ესპანეთმა კუნძულები ჯერ კიდევ XVI საუკუნეში თავის საკუთრებად გამოაცხადა, პრაქტიკულად მათზე სრული კონტროლის დაწესება ესპანელებმა დაიწყეს მხოლოდ 1668 წელს. იქ გადასხდნენ ესპანელი იეზუიტი ბერები, რომლებმაც შეუცვალეს მას სახელი და ესპანეთის დედოფლის მარიანა ავსტრიელის პატივსაცემად უწოდეს მარიანას კუნძულები («Las Islas Marianas», ან «Las Marianas»). მათ დაიწყეს აბორიგენი მოსახლეობის ქრისტიანულ სარწმუნოებაზე მოქცევა. ამან გამოიწვია მათი გააფთრებული წინააღმდეგობა, რის შედეგადაც კუნძულებზე ესპანელმა ჯარისკაცებმა ბერების მოწინააღმდეგე თითქმის ყველა მამაკაცი ამოწყვიტეს. შემდგომ წლებში მოსახლეობის რიცხვი კვლავ იზრდებოდა აბორიგენი ქალების შვილებისაგან, ესპანელ ჯარისკაცებთან და ბერებთან მათი კავშირის გამო.
ესპანელმა კოლონიზატორებმა პრაქტიკულად არ აითვისეს კუნძულები, XIX საუკუნის ბოლოს წყნარი ოკეანის ტერიტორიებით ძლიერ დაინტერესდა გერმანია. საბოლოოდ 1899 წლის 12 თებერვლის შეთანხმებით გერმანიამ ესპანეთისგან იყიდა მარიანას კუნძულები, რაშიც გადაიხადა $4,5 მილიონის ეკვივალენტური თანხა (აშშ-ს მიერ ანექსირებული ყველაზე დიდ და მარიანას არქიპელაგის ყველაზე სამხრეთით მდებარე კუნძულ გუამის გარდა).
გერმანელებმა კუნძულებზე დაიწყეს პლანტაციების შექმნა, მაგრამ მათი იქ ყოფნა დიდხანს არ გაგრძელებულა. პირველი მსოფლიო ომის დროს — მარიანას კუნძულები (ასევე 1899 წელს გერმანიის მიერ ესპანეთისაგან ნაყიდი კაროლინისა და მარშალის კუნძულები) ოკუპირებული იქნა იაპონიის მიერ, რომელმაც ვერსალის ხელშეკრულებით მიიღო იგი ერთა ლიგის მანდატის საფუძველზე.
მეორე მსოფლიო ომის მსვლელობისას ამერიკის საჯარისო ნაწილებმა მარიანას ოპერაციის დროს დაიკავეს მარიანას და სხვა წყნარი ოკეანის კუნძულები, ხოლო ომის დამთავრების შემდეგ იაპონელი ჩასახლებულები დეპორტირებული იქნენ იაპონიაში. 1947 წელს კაროლინის, მარიანას და მარშალის კუნძულები გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გადაწყვეტილებით გადაეცა აშშ-ს მეთვალყურეობის ქვეშ.
ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების თანამეგობრობა შეიქმნა 1976 წელს წყნარი ოკეანის სამეთვალყურეო ტერიტორიის დაყოფის პროცესში. კაროლინის და მარშალის კუნძულებისაგან განსხვავებით, მარიანას კუნძულებმა გადაწყვიტეს უარი ეთქვათ სახელმწიფოებრივ დამოუკიდებლობაზე და უპირატესობა მიანიჭეს მხოლოდ შიდა თვითმმართველობას.
1986 წლის 4 ნოემბერს ძალაში შევიდა საბოლოო შეთანხმება ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების აშშ-სთან პოლიტიკური კავშირის შესახებ.
2007—2008 წლებში ძალაში შევიდა ცვლილებები ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულებსა და აშშ-ს შორის დადებულ შეთანხმებაში პოლიტიკური კავშირის შესახებ, რომელმაც დაუახლოა თანამეგობრობის კანონები აშშ-ს მოთხოვნებს, მათ შორის მინიმალური ხელფასის აშშ-ში დადგენილ დონესთან თანდათანობით მომატების, აშშ-ს კონგრესის წარმომადგენელთა პალატაში დელეგატის არჩევის და საემიგრაციო კანონებში ცვლილებების შეტანის შესახებ (ბოლო ცვლილებები შევიდა მოქმედებაში 2009 წლის 28 ნოემბერს).
პოლიტიკური მოწყობა
თანამეგობრობა შიდა თვითმმართველობით. ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების მოსახლეობა ითვლება აშშ-ის მოქალაქეებად, მაგრამ არა აქვთ ხმის მიცემის უფლება აშშ-ის პრეზიდენტის, აშშ-ის სენატის და აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის არჩევნების დროს.
ადგილობრივი ხელისუფლება შედგება 10 დეპარტამენტის დირექტორებისაგან (სამინისტროები), რომელსაც ნიშნავს გუბერნატორი.
საკანონმდებლო ხელისუფლება — ორპალატიანი პარლამენტი, რომელიც შედგება სენატისაგან (9 წევრი, არჩეული 4 წლის ვადით) და წარმომადგენელთა პალატისაგან (20 წევრი, არჩეული 2 წლის ვადით).
2009 წლის იანვრიდან ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების თანამეგობრობა წარდგენილია აშშ-ის კონგრესის წარმომადგენელთა პალატაში თავისი დელეგატით ხმის უფლების გარეშე, იმის შესაძლებლობით, რომ მონაწილეობა მიიღოს კონგრესის კომიტეტების მუშაობაში.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობა — 53 883 ადამიანი (2010 წლის აღწერა), აქედან: კაცები — 27 746, ქალები — 26 137. შეფარდება: 106,2 კაცი 100 ქალზე. .
ასაკობრივი სტრუქტურა 2010 წლისათვის: 14 წლამდე — 26,7 % (14 361 ადამიანი, აქედან: კაცები — 7404; ქალები — 6957); 15-დან 64 წლამდე — 70,4 % (37 956 ადამიანი, აქედან: კაცები — 19 507; ქალები — 18 449); 65 წელზე უფროსი — 2,9 % (1566 ადამიანი, აქედან: კაცები — 835; ქალები — 731).
მოსახლეობის საშუალო ასაკი 2010 წლისათვის: სულ — 33,4 წელი (აქედან: კაცები — 34,4 წელი; ქალები — 32,5 წელი).
სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა — 74 წელი კაცებისთვის, 79 წელი ქალებისთვის (2009 წლის შეფასებით).
წლიური ზრდა — 2,3 % (2009 წლის შეფასებით).
შობადობა — 19 ბავშვი 1000 ადამიანზე (2009 წლის შეფასებით).
სიკვდილიანობა — 2,3 ადამიანი 1000-ზე (2009 წლის შეფასებით).
ბავშვთა სიკვდილიანობა — 6,7 ბავშვი 1000 ადამიანზე (2009 წლის შეფასებით).
იმიგრაცია — 7 ადამიანი 1000-ზე (2009 წლის შეფასებით).
განათლება — 97 %. (2009 წლის შეფასებით).
ენები: ჩამორო — 24,1 %, კაროლინური — 5,0 %, ფილიპინური ენები — 32,8 %, ჩინური — 6,8 %, კორეული — 4,7 %, ინგლისური — 17,0 %, ოკეანეთის ხალხთა ენები — 5,1 %, სხვა ენები — 4,5 % (აღწერა 2010 წელი ).
ეკონომიკა
ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულების ეკონომიკის საფუძველია — ტურიზმი (ნახევარ მილიონამდე ტურისტი წელიწადში, ძირითადად იაპონიიდან). ტურისტების მომსახურების სფეროში დასაქმებულია ბევრი სხვა ქვეყნიდან ჩამოსული მომუშავე (ფილიპინელები, ჩინელები და სხვა).
სოფლის მეურნეობა ვერ უზრუნველყოფს შიდა მოთხოვნებს. მოყავთ ქოქოსი, ბოსტნეული კულტურები, ხილი. მცირე მასშტაბით განვითარებულია — მეცხოველეობა და მეთევზეობა.
ექსპორტი პრაქტიკულად არ არსებობს, იმპორტი — საკვები, სამრეწველო საქონელი, საწვავი და სხვა.
არსებითი მნიშვნელობა აქვს ფინანსურ დოტაციებს აშშ-დან.
ფულის ერთეული — ამერიკული დოლარი.
კულტურა
მარიანას კუნძულებზე ადრინდელი აბორიგენული კულტურა დიდი ხანია დავიწყებას მიეცა, მისგან შემორჩა მხოლოდ ცალკეული, ძნელად შესამჩნევი კვალი. მისი ადგილი დაიკავა ეგრეთ წოდებულმა ესპანური კოლონიალური კულტურის ერთ-ერთმა ვარიანტმა. მასზე გავლენა მოახდინა ათწლეულების განმავლობაში გერმანელების, შემდეგ იაპონელების და ბოლოს ამერიკელების ბატონობამ.
ჩამოროს ხალხი უკვე დიდი ხანია იცვამს ევროპული ტიპის ტანსაცმელს, სუსტად შემორჩა ტრადიციული ელემენტები საკვებში, ყოველდღიურობაში, საცხოვრებელ სახლებში. აბორიგენების ძველ სოციალურ წეს-ჩვეულებებს გვახსენებს მხოლოდ ქალების შედარებით მაღალი მდგომარეობა (მატრიარქალური ტრადიციების კვალი). ძველი რელიგიური აღმსარებლობა არ შემორჩა. თანამედროვე ჩამოროს ხალხის დიდი უმრავლესობა კათოლიკეა.
მაგრამ მიუხედავად კულტურაში მნიშვნელოვანი ცვლილებებისა, მარიანას კუნძულების თანამედროვე მეტისმა მოსახლეობამ შედარებითი სიწმინდით შეინარჩუნა თავისი ოკეანელი წინაპრების ენა.
სქოლიო
კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები
არნოლფო დი კამბიო
არნოლფო დი კამბიო (Arnolfo di Cambio; დ. 1245 — გ. 8 მარტი, 1310) — იტალიელი მოქანდაკე და არქიტექტორი, პროტორენესანსის წარმომადგენელი. მისი შექმნილი კარდინალი დე ბრეის სამარხი აკლდამა (1228), სან-დომენიკოს ეკლესია ორვიეტოში (1282), სანტა კროჩეს ბაზილიკა (მშენებლობა დაიწყო მე-13 ს-ში). მისი ერთ-ერთი საუკეთესო ნამუშევარია შესრულებული მამა-შვილ პიზანოებთან — ფონტე მაჯორეს შადრევანი პერუჯის მოედანზე (1278), რომელსაც მრავალი ქანდაკება და რელიეფური გამოსახულება ამშვენებს. შადრევნისთვის შესრულებული ფიგურები ფრაგმენტების სახითაა შემორჩენილი.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მოქანდაკეები კატეგორია:იტალიელი არქიტექტორები
ფრანციშკა ურშულა რაძივილოვა
ფრანციშკა ურშულა რაძივილოვა (Franciszka Urszula, Frantsishka Urshulia; დ. 13 თებერვალი, 1705, ჩარტორისკი, პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა — გ. 23 მაისი, 1753, ნოვოგროდეკი, პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა) — მწერალი და სცენარისტი, პირველი თანამედროვე მწერალი ქალი თანამედროვე პოლონეთისა და ბელარუსიის ტერიტორიაზე. იგი იყო პრინცესა (იგივე ჰერცორგინია) ვიშნიოვესკის კეთილშობილური სახლის უკანასკნელი წარმომადგენელი და მიხეილ კაზიმიეჟ რიბონკა რაძივილის ცოლი.
ბიოგრაფია
ფრანციშკა ურშულა იყო ცნობილი და მდიდარი მშობლების ერთადერთი შვილი. მამამისი, პრინცი (ოფიციალური წოდება „Knyaz“ ითარგმნება როგორც პრინცი, მაგრამ ექვივალენტურია ჰერცოგის) იანუშ-ანტონ ვისნიოვიესკი (1678–1741) იყო კასტელანი კრაკოვში, ვილნიუსისა და კრაკოვის მმართველი და პინსკის მერი.თეოფილე ლეშჩინსკაია (1680–1757) იყო სამეფო კარის სასმელის მომარაგებაზე და მომსახურებაზე პასუხისმგებელი მაღალი რანგის ოფიცრის ქალიშვილი. თეოფილეს მამა ასევე იყო პოდლიაშეს მმართველი, კოველისა და კამენეტსის მერი.
ფრანციშკამ მიიღო არაჩვეულებრივი განათლება სახლში, ის საუბრობდა რამდენიმე ევროპულ ენაზე, იცნობდა მსოფლიო ლიტერატურას და წერდა პოეზიას, ვისნიოვიესკების სახლში იყო შემოქმედებითი ატმოსფერო: ფრანციშკას მამა იყო ნიჭიერი მოსაუბრე და მწერალი, ის წერდა რელიგიურ ტრაქტატებს, ქებანს და გალობებს. მის კარზე ჩარტორისკში იყო აქტიური სამლოცველო, ასევე პრინცესას ბიძა მიხეილ სევატსი ვისნიოვიესკის ჰქონდა სამეფო თეატრი და შესაბამისად ის წერდა პიესებს.
1725 წლის 23 აპრილს ფრანციშკამ იქორწინა მიხაილ კაზიმიეჟ რაძივილ „რიაბონკაზე“, მეცენატსა და ქვეყანაში ყველაზე მდიდარი ოჯახის მმართველზე. ის იყო ნესვიჟის მე-9 მმართველი (მოგვიანებით - დიადი ლიტვის ჰეტმანი). მათ ეყოლათ ოთხი შვილი: იმ დროს წარმოუდგენელი იყო ნესვიჟში ცხოვრება ფესტივალების, ბანკეტების, ნადირობების, რალების, პარადებისა და თამაშობების გარეშე. ფრანციშკას ინიციატივით თეატრი დაემატა ამ სამეფო გართობათა რიცხვს: ვარშავაში თეატრალური წარმოდგენები ინიცირებული იყო მხოლოდ ავგუსტ II-ისა და ავგუსტ III-ის მიერ.
პრინცი მიხეილი ხშირად იყო შორს იმისათვის, რომ მონაწილეობა მიეღო პარლამენტსა და ტრიბუნალებში, ისევე როგორც რეგულარულ შემოვლებში მათი სხვა მიწებისა, ამიტომ ახალგაზრდა პრინცესა პირადად იღებდა გადაწყვეტილებებ ნესვიჟის მენეჯმენტისა და ხელმძღვანელობის გარშემო არსებულ საკითხებში. მან უხელმძღვანელა ნესვიჟის ციხის რესტავრაციასა შვედეთთან დამანგრეველი ომების შემდეგ, ასევე დაიცვა ნესვიჟი რუსული არმიის რეიდებისგან 1730-იან წლებში, გაამარტივა და გააფართოვა ბიბლიოთეკა, აღადგინა საბეჭდი სახლი.
ნესვიჟის ძალიან იშვიათად დატოვების წყალობით მან შეძლო ძლიერი კულტურული პროპაგანდით ქრისტიანობის გავრცელება და განდიდება. ნიჭმა ლიტერატურაში და ხელოვნების ცოდნმა შესაძლებლობა მისცა ფრანციშკას ნესვიჟში შეექმნა ქვეყნის ერთ-ერთი კულტურული ცენტრი ძალიან მოკლე პერიოდში.
მიხეილ კაზიმირისა და ფრანციშკა ურშულას თეატრალური მოთხოვნილება დაიწყო 1740 წელს, როდესაც ნესვიჟის ციხეში პირველად უცხოურმა დასმა ითამაშა „სამართლიანობის მაგალითი“. შემდეგ წარმოდგენები ადგილობრივი ძალისხმევით ორგანიზდებოდა. სპექტაკლებს შორის იყო მოლიერის კომედია, ვოლტერის „ზაირი“ და სხვა ევროპელი ავტორების ნაწარმოებები. მთლიანი ცხოვრება რაძივილის თეატრისა დაიწყო 1756 წლის შემდეგ, როდესაც ფრანციშკა ურშულა გახდა მისი მენეჯერი. ამ დროს მისი პირველი დრამატული ნამუშევრები გამოჩნდა. თითქმის ყოველწლიურად პრინცესა წერდა რამდენიმე ახალ სპექტაკლს ნარატიული კონტენტით: ზოგიერთში ურშულა აქცენტს აკეთებდა განათლების საჭიროებაზე, სხვებში გმობდა არაერთგულ ქმრებს ან ავლენდა ქალური სიკეთით, გულწრფელობით აღფრთოვანებას. თუმცა, დომინანტური თემა მისი დრამისა იყო სიყვარული, რაც დასტურდება სპექტაკლების კეთილხმოვანი სახელებით: „სიყვარული - მიკერძოებული მოსამართლე“, „სიყვარული - გამოცდილი ოსტატი“, „გამჭრიახი სიყვარული“ და სხვა.
რაძივილოვას შემოქმედება შეიძლება დაიყოს ორ მთავარ პერიოდად. პირველი (1725-45) იყო ორენოვანი და ჟანრის მიხედვით ძირითადად პოეტური ან ეპისტოლური, ხოლო მეორე და ყველაზე ნაყოფიერი პერიოდი დრამატული ხელოვნებისა და თეატრალური აქტივობისა ნესვიჟში იყო 1746-1752 წლებში, როდესაც პრინცესა ხელმძღვანელობდა სასახლის კულტურულ ცხოვრებას.
ბოლო სასაცენო წარმოდგენა ნესვიჟის თეატრში, მიხეილ კაზიმირ რაძივილის „დღიურის“ თანახმად გაიმართა 1752 წლის 27 დეკემბერს. ეს იყო „ევროპის ოპერეტა“ (ანუ ოპერა „ბედნიერი უბედურება“). ოქტომბრის დასაწყისში პრინცესა გახდა ისე ავად, რომ ქმარს გამოსამშვიდობებელი წერილიც კი მისწერა. მან იცოცხლა მომდევნო 6 თვის განმავლობაში. დაავადება, რომელმაც 1753 წლის პირველ თვეებში უკან დაიხია, უცებედად 18 მაისს მობრუნდა, როდესაც პრინცესა მიემგზავრებოდა გროდნოში და იძულებული გახდა დარჩენილიყო პუტსევიჩიში, სოფელში ნავაგრუდაკთან ახლოს. 19 მაისს ის ნავაგრუდაკში გადაიყვანეს, სადაც დაიღუპა 1753 წლის 23 მაისს ბობრუისკის მერის სახლში.
მემკვიდრეობა
მისი სიკვდილის შემდეგ ერთ-ერთმა ნესვიჟელმა მსახიობმა და სცენის დირექტორმა ჯაკუბ ფრიჩინსკიმ გამოაქვეყნა მისი ყველა დრამატული ნამუშევარი („Komedye y Tragedye“, 1754 წელი), რომლებზეც დატანილი იყო ფრაციშკა ურშულა რაძივილის ნახატებზე დაყრდნობით შექმნილი მიხეილ ჟუკოვკის ილუსტრაციები. მოცულობითი ტომის სათაური იყო „კომედია და ტრაგედია, შექმნილი ... მისი აღმატებულესობის პრინცესა ვიშნევეტსკის, კორიბუტის, რაძივილის მიერ“. ეს ტომი მოიცავს მის ცხრა კომედიას, ხუთ ტრაგედიასა და ორ ოპერას (წიგნის ჟანრების განმარტების მიხედვით). ეს წიგნი რამდენიმეჯერ გამოიცა ბეჭდური სახით, მაგრამ დათარიღების გარეშე, კარგი ქაღალდითა და განსხვავებით ტექსტსა და სათაურის გვერდებს შორის. ერთ-ერთი ასლი ასეთი რეპუბლიკაციისა ინახება ბელარუსის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში.