cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დარიაჩეიე-ნამაქი
დარიაჩეიე-ნამაქი — მარილიანი ტბა ირანის ცენტრალურ ნაწილში. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით, მოქცეულია ყუმის, ისპაჰანისა და სემნანის ოსტანების ტერიტორიაზე. გაწოლილია ქალაქ ქაშანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 40 კმ-ში და ქალაქ თეირანიდან სამხრეთით დაახლოებით 120 კმ-ში. ზედაპირის ფაართობი 1560 კმ², სიღრმე 1 მ-მდე, წყლის მოცულობა 0,78 კმ³. თუმცა, ამგვარი მონაცემები შეიძლება არსებითად მერყეობდეს წელიწადის დროების გათვალისწინებითა და აგრეთვე გვალვებიდან გამომდინარე, რომელთა გამო ტბა ზოგჯერ მთლიანად შრება. ტბაში წყალი უპირველეს ყოვლისა, შედის მდინარეების ხარჯზე, რომლებიც სათავეს ზაგროსიდან და ელბურსიდან იღებენ. ტბის ზედაპირის საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან 788 მ აღწევს. ფართო გაგებით, ტერმინი „დარიაჩეიე-ნამაქი“ ეწოდება აგრეთვე მლაშობს, უფრო სწორად — ქვეყნის 8 წყლის აუზიდან ერთ-ერთს. ფორმით ტბა წარმოადგენს სამკუთხედს, რომლის ზედა კუთხე ჩრდილოეთისკენაა მიმართული.
დარიაჩეიე-ნამაქი განლაგებულია ირანის მთიანეთის ჩრდილო ნაწილში და დაშთე-ქევირის უდაბნოს მსგავსათ აქვს იგივე გეოლოგიური და სტრატიგრაფიული მახასიათებლები. დასავლეთ მხარეს არსებული ლიტორალური სარტყელი გამოკვეთილად დამრეცია, ხოლო სხვა მხარეებში რამდენადმე ციცაბო. წყლის მაღალი დონის დროს ტბა ღებულობს ტოლგვერდა სამკუთხედის იერს. ზაფხულის განმავლობაში დაგროვილი წყალი სწრაფად ორთქლდება და ტოვებს მარილიან თეთრ სივრცეს. ტბის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს ბორცვი ქუხ-ე-სარდარღანი, რომელიც წყლის დონიდან გამომდინარე, დროდადრო კუნძული ხდება ფართობით 13 კმ². ტბას ერთვის მდინარე ყარაჩაი. დარიაჩეიე-ნამაქიდან დასავლეთით 90 კმ-ში გაწოლილია ტბა ჰოუზ-ე-სულთანი, ხოლო სამხრეთით 2,5 კმ-შია შაჰ აბასის ქარავან-სარაი.
დარიაჩეიე-ნამაქის ფლორა განპირობებულია კლიმატით და მარილიანობის მაღალი დონით; გვხვდება: ცერცვეკალა, იალღუნი და სხვა. ქვაბულის ფაუნა შეიცავს ძუძუმწოვრების, ქვეწარმავლებისა და ფრინველთა სხვადასხვა სახეობას; ძუძუმწოვრებს შორის გამოიყოფა ევროპული შველი, არხარი, ჩვეულებრივი მელა, რუხი მგელი, კარაკალი, ზოლებიანი აფთარი, კურდღელი, აფრიკული გარეული ვირი, გაზელი; ორნითოფაუნას ქმნის: Ammomanes cinctura, Carpospiza brachydactyla, Chlamydotis undulata, Oenanthe albonigra. ვინაიდან რეგიონში გვხვდება საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობებიც, მათ შორის ამიერკავკასიური ჯიქი და აზიური ავაზა დარიაჩეიე-ნამაქის აღმოსავლეთ ნაწილში შეიქმნა ქევირის ეროვნული პარკი. იქთიოფაუნა წყლის დონის ცვალებადობისა და მარილიანობის მაღალი დონის გამო, ძირითადად წარმოდგენილია დასავლეთ შენაკადთა შესართავებში. დარიაჩეიე-ნამაქის აღმოსავლეთი ნაწილი დაშთე-ქევირთან ერთად წარმოადგენს ცხოველთა სხვადასხვა სახეობების საცხოვრებელ ადგილს და დაცულ ტერიტორიას. მათ აქვთ ეროვნული პარკის სტატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:ირანის ტბები
სიღნაღის ციხე-გალავანი
სიღნაღის ციხე-გალავანი — ციხე-გალავანი საქართველოში, ქალაქ სიღნაღში. ისტორიკოს პლატონ იოსელიანის ცნობით, აგებულია 1762 წელს, ერეკლე მეფის მიერ. მსგავს ცნობას იძლევა ვახტანგ ბატონიშვილიც
სიღნაღის ციხეს თავდაპირველი სახით ჩვენამდე არ მოუღწევია, თუმცა მის შესახებ წარმოდგენის შექმნა შესაძლებელია XIX საუკუნის დასაწყისში შესრულებული გეგმის მიხედვით.
XVIII საუკუნის შუა საუკუნეებსა და მეორე ნახევარში ძირითადად აგებდნენ დიდი ტევადობის ციხეებს, რადგან ციხეებში თავის შეფარება ადგილობრივ მოსახლეობასთან ერთად ახლო-მახლო სოფლებში მცხოვრებ მოსახლეობასაც შესძლებლოდა. სიღნაღის ციხის გეგმაზე არსებული ჩანაწერების მიხედვით, ირკვევა რომ ცალკეულ სოფლებს ცალკედ ჭიშკრები და კოშკები ეკუთვნოდა. მაგალითად: „მაღაროს“, „ბოდბის“, „ვაშნარის“. „მაღარო“ ორი ცილინდრული კოშკითაა გამაგრებული, იგი მთავარ შესასვლელს წარმოადგენს, რადგან ქალაქისა და ციხის მაკავშირებელია. სხვა დანარჩენი შესასვლელები ციხის კედლებშია გაჭრილი. უმრავლესობა განიერია და წარმოადგენს ნამდვილ ჭიშკარს, ზოგი ვიწროა და მათი დანიშნულება სათადარიგო კარია.
გალავნის მთელ სიგრძეზე განლაგებულია ცილინდრული კოშკები, ხოლო მათ შორის — კონტრფორსები. სულ 23 კოშკია, რომელთა შორის მანძილები არათანაბარია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
დორინ გოგა
დორინ იოან გოგა (Dorin Ioan Goga; 2 ივლისი, 1984) — რუმინელი ფეხბურთელი, პოზიციით თავდამსხმელი. 2013-2014 წლებში იცავდა თბილისის „დინამოს“ ღირსებას.
ადრეული წლები
გოგამ კარიერა დაიწყო კლუჟის „უნივერსიტატეაში“, სადაც თავიდან თამაშობდა ფლანგზე.
უნივერსიტატეა კლუჟი
გოგა პირველ გუნდში დააწინაურეს 2003 წლის ზაფხულში, როდესაც „უნივერსიტატეა“ იყო რუმინეთის მეორე ლიგაში. მან გაიტანა გოლი და დაეხმარა კლუბს პირველ ლიგაში გადასვლაში წლების შემდეგ. „უნივერსიტატეას“ პირველ ლიგაში გადასვლამდე, გოგამ მიიპყრო დიდი ყურადღება, რამდენიმე კარგად ჩატარებული მატჩის შემდეგ ნახევარი სეზონის განმავლობაში კლუბის მიერ ცუდად ნათამაშები მატჩების შემდეგ, მის მიმართ ინტერესი გამოთქვა რამდენიმე კლუბმა, მათ შორის „ტიმიშოარამ“, რომელმაც შესთავაზა 1 მილიონი ევროს გადახდა და 12 ფეხბურთელის დათმობა ნიჭიერი თავდამსხმელის სანაცვლოდ. თუმცა, შეთავაზებას არ დათანხმდა მისი კლუბი და გოგა დარჩა „უნივერსიტატეაში“ 2007-2008 წლების სეზონამდე.
2007-2008 წლების სეზონის ბოლოს მან საბოლოოდ გააფორმა კონტრაქტი „ტიმიშოარასთან“.
პოლიტექნიკა ტიმიშოარა
2008 წელს გოგამ კონტრაქტი გააფორმა „ტიმიშოარასთან“. მას გაჰქონდა გოლები „ტიმიშოარაში“, გაიტანა ორი გოლი ევროპის ლიგაზე, ამსტერდამის „აიაქსთან“ და ზაგრების „დინამოსთან“. 22 სექტემბერს მან გაიტანა გოლი რუმინეთის თასზე ბუქარესტის „იუვენტუსთან“ 3-1 მოგებულ მატჩში. სეზონის ცუდად დაწყების შემდეგ, ცამეტ ტურში ერთი გოლის გატანის შემდეგ, მან გაიტანა გამარჯვების გოლი 69-ე წუთზე „ვასლუისთან“ 2-1 მოგებულ მატჩში. 2011 წლის 26 თებერვალს, გოგამ გაათანაბრა „გაზ მეთან მედიასთან“ 3-1 მოგებულ მატჩში. ეს იყო მისი მესამე გოლი რუმინეთის ლიგა 1-ში იმ სეზონში. დორინმა ფანტასტიური გოლი გაიტანა კრაიოვას „უნივერსიტატეასთან“ 4-0 მოგებულ მატჩში. მან გაიტანა გოლი „ვიქტორიას“ წინააღმდეგ მატჩში
რაპიდი ბუქარესტი
2012 წლის 1 ივლისს გოგამ კონტრაქტი გააფორმა ბუქარესტის „რაპიდთან“. ის გამოუშვეს დეკემბერში, როდესაც კლუბი გადავიდა ადმინისტრაციის ხელში და ახალმა პრეზიდენტმა გადაწყვიტა ზოგიერთ მოთამაშესთან კონტრაქტის გაწყვეტა.
ჰაპოელი რამათ-განი
2013 წელს გოგამ ხუთთვიანი კონტრაქტი გააფორმა ისრაელის საფეხბურთო კლუბ რამათ-განის „ჰაპოელთან“.
დინამო თბილისი
2013 წლის ივლისში გოგამ კონტრაქტი გააფორმა თბილისის „დინამოსთან“, რომელთან ერთადაც შეძლო გამხდარიყო საქართველოს ჩემპიონი, ასევე საქართველოს თასისა და საქართველოს სუპერთასის (2013) მფლობელი. 2013-14 წლების სეზონის დასრულების შემდეგ გოგამ ორ ლეგიონერთან, იენს იანსესთან და დარკო გლიშიჩთან ერთად „დინამო“ დატოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:რუმინელი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
ადგილის დედა (ასკილაური)
ადგილის დედა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ასკილაურის ჩრდილო-დასავლეთით, ექვსასიოდე მეტრზე ტყით დაფარულ მთაზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (5,25 x 3,42 მ.) ნაგებია სხვადასხვა ზომის სრულიად დამუშავებული ქვიშაქვით. წყობაში ალაგ-ალაგ, მოზრდილი, თხელი ქვებიცაა ჩართული, რომლებიც ბრტყელი პირით ფასადის მხარესაა მიქცეული. კედლების ზედაპირი გასწორებულია ბათქაშით. წყობა ძირითადად ქაოსურია. ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია, კერძოდ, ჩამოქცეულია გადახურვა, არსებული კედლებიდან, ყველაზე ნაკლები დანაკარგებით, ჩრდილოეთ კედელია შემორჩენილი. სამხრეთ კედლის დიდი ნაწილი დანგრეულია, აღმოსავლეთით კედლის დარჩენილი ნაწილი კი მთელ სიმაღლეზეა გახეთქილი. ინტერიერში და კედლებზე ამოსულია ხეები. ერთადერთი შესასვლელი (შემორჩენილია აღმოსავლეთ წირთხლი) ეკლესიას სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსალეთით აფსიდია, რომელიც დარბაზის კედლებიდან მოკლე მხრებითაა გამოყოფილი. აფსიდში გაჭრილია გარეთკენ შევიწროვებული სარკმელი, გადახურვა ჩამოშლილი აქვს. აფსიდის სამხრეთ გვერში მცირე ზომის ოთხკუთხა ნიშაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გოტეშტი
გოტეშტი (Goteşti) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 32 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 044 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანტემირის რაიონის სოფლები
ფორტული
ფორტული (Fortul) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, არაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 262 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 393 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 042 კმ²-ია.
ჯეიმზ საუერბი
მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Sowerby.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1757 წლის 21 მარტს ლამბეთში (ლონდონი რაიონი), ჯონ საუერბისა და არაბელა გუდრიდის ოჯახში.
1777 წელს ჩააბარა სამეფო სამხატვრო აკადემიაში. შემდგომში ბოტანიკით დაინტერესდა. 1786-1787 წლებში შექმნა ილუსტრაციები ფრანგი ბოტანიკოსის ლერიტიე დე ბრიუტელის წიგნებისთვის. 1787 წელს გახდა უილიამ კერტისის ჟურნალ „Botanical Magazine“-ის სტატიების ილუსტრატორი. საუერბიმ ჯეიმზ ედვარდ სმითთან ერთად შექმნა 36 ტომიანი ნაშრომი „English Botany“, რომლის პირველი ტომი გამოიცა 1790 წელს. 1793 წელს ლონდონის ლინეს საზოგადოების წევრად აირჩიეს.
ბოტანიკის გარდა, საუერბი დაინტერესებული იყო კონხიოლოგიითა და მინერალოგიით. 1807 წელს არჩეული იქნა გეოლოგიის საზოგადოების წევრად.
დდაქორწინებული იყო ენ ბრეტინგემზე, ვისთანაც ცხრა შვილი შეეძინა. მათგან ორი (ჯორჯ ბრეტინგემი და ჯეიმზ დე კარლი) გახდა ბოტანიკისა და ზოოლოგიის ილუსტრატორი. 1815 წელს გარდაეცვალა მეუღლე. ხუთი წლის შემდეგ იქორწინა მერი კათრინ რეინოლდსზე.
ჯეიმზ საუერბი გარდაიცვალა 1822 წლის 25 ოქტომბერს, 65 წლის ასაკში, ლამბეთში.
საუერბის ჰერბარიუმი, გამოუცემელი ხელნაწერები და ილუსტრაციები ინგლისის სხვადასხვა მუზეუმებში ინახება.
ილუსტრაციები
thumb|left| — A specimen of the botany of New Holland
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მიკოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ბოტანიკოსები
თინათინ სადუნიშვილი
თინათინ სადუნიშვილი (დ. 22 დეკემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1995), აკადემიკოსი, აკადემიკოს-მდივანი.
ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი.
1974-1978 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ს. დურმიშიძის სახელობის ბიოქიმიისა და ბიოტექნოლოგიის უნივერსიტეტი, უფროსი ლაბორანტი; 1978-1985] წლებში უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1986-1994 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1994-1996 წლებში წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1994-2004 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ბიოტექნოლოგიის კათედრის პროფესორი; 1996-2005 წლებში მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი; 2005 წლიდან ლაბორატორიის ხელმძღვანელი; 1980 წელს ბიოლოგიის მეცნიერაბათა კანდიდატი; 1995 წელს ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი; მეცნიერული ინტერესების სფერო: აზოტის შეთვისება და მეტაბოლიზმი მცენარეებში; ამონიუმის პირველადი ასიმილაცია; აზოტისა და ენერგეტიკული ცვლის ფერმენტების ფიზიკო-ქიმიური თვისებები, კინეტიკა და რეგულაცია. არის 100-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ყარხუნი (ყუბის რაიონი)
ყარხუნი (Qarxun) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს  586 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ფსიქოპათთა თამაშები
„ფსიქოპათთა თამაშები“ — ქართული ფსიქოლოგიური დრამატული ტელესერიალი, რომელიც სტუდია ო-მ გადაიღო ტელეკომპანია იმედის დაკვეთით 2014 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2014 წლის ქართული ტელესერიალები კატეგორია:იმედის ტელესერიალები
ალახარი
ალახარი (Alájar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41 კმ². მოსახლეობა — 759 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
გიოლტოსუ
გიოლტოსუ (Ghioltosu) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 27 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 921 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანტემირის რაიონის სოფლები
კონსტანტინე მეღვინეთუხუცესი
კონსტანტინე ვასილის ძე მეღვინეთუხუცესი (დ. 27 ნოემბერი, 1891, სოფ. ხიდისთავი, ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი — გ. 30 ნოემბერი, 1972, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1946).
ბიოგრაფია
1909 წელს დაამთავრა თბილისის მუსიკალური სასწავლებელი, ხოლო 1913 წელს პეტერბურგის კონსერვატორია პროფესორ ანატოლი ლიადოვის საკომპოზიციო კლასით. პარალელურად მუსიკალურ ესთეტიკას ეუფლებოდა და პროფესორ ლ. საკეტის ხელმძღვანელობით. დაამთავრა ასევე პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
ფართო განათლების სპეციალისტი დაბრუნდა სამშობლოში და ჩაება კულტურულ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. ჯერ ადმინისტრაციულ თანამდებობაზეა, შემდეგ იწყებს მოღვაწეობას თბილისის კონსერვატორიაში, 1932 წლიდან პროფესორია.
1943 წელს კ. მეღვინეთუხუცესი აირჩიეს თბილისის თეატრალურ ინსტიტუტში მუსიკის კათედრის გამგედ და კითხულობდა ლექციებს მუსიკის ისტორიაში. პარალელურად ეწეოდა ნაყოფიერ შემოქმედებით მუშაობას. მის კალამს ეკუთვნის ოპერები: „ამირანი“, „დავით გურამიშვილი“ და „ბეკინას ქორწინება“, ექვსი სიმფონია, ერთი ბალეტი — „ჭანი გოგონა“. ამასთანავე კომპოზიტორი საქართველოს წამყვან თეატრებში მუსიკალურად აფორმებდა სპექტაკლებს, წლების მანძილზე მჭიდრო შემოქმედებითი თანამშრომლობა ჰქონდა კოტე მარჯანიშვილთან. ფართო ერუდიციის მქონე შემოქმედი რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორიცაა. მათ შორის აღსანიშნავია „შემავალი ტონის ისტორია“, „ქართული ხალხური პოლიფონია“ და სხვა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ელისაბედ ბორნი
ელისაბედ ბორნი (დ. 1961, 18 აპრილი) — ფრანგი ქალი პოლიტიკოსი. 2022 წლის მაისიდან იკავებს საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრის პოსტს. ბორნი არის სამოქალაქო ინჟინერი და ყოფილი სახელმწიფო მოხელე და სახელმწიფო საწარმოების მენეჯერი ტრანსპორტისა და სამშენებლო სექტორებში. იგი იკავებდა ტრანსპორტის მინისტრისა (2017–2019) და ეკოლოგიის მინისტრის პოსტებს (2019–2020). 2020-2022 წლებში იყო შრომის, დასაქმებისა და ინტეგრაციის მინისტრი. 2022 წლის 16 მაისს პრეზიდენტმა ემანუელ მაკრონმა დანიშნა იგი საფრანგეთის პრემიერ მინისტრად, საფრანგეთში საპრეზიდენტო არჩევნებისა და ჟან კასტექსის გადადგომის შემდეგ. ბორნი პირველი ქალია, რომელმაც თანამდებობა დაიკავა ედიტ კრესონის შემდეგ, რომელიც პოსტს 1991 წლიდან 1992 წლამდე იკავებდა. ის არის მაკრონის პარტია „რენესანსის“ და მემარცხენე ცენტრის პარტიის „პროგრესის ტერიტორიების“ წევრი.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ბორნი დაიბადა პარიზში, 1961 წლის 18 აპრილს. მისი ფრანგი დედა, მარგარიტ ლესენი, ფარმაცევტი იყო. მამა, ჯოზეფ ბორნშტეინი, ზელიგ ბორნშტეინის ვაჟი, იყო რუსულ-ებრაული წარმომავლობის არალეგალი ლტოლვილი ლუკოვიდან,    ). ჯოზეფი დაიბადა ბელგიაში, შემდეგ გაიქცა საფრანგეთში მეორე მსოფლიო ომის დასაწყისში; იგი დაადეპორტეს, მაგრამ გადაურჩა ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკს და სიკვდილის მსვლელობას. 1950 წელს გახდა საფრანგეთის ნატურალიზებული მოქალაქე. . მისი მშობლები ომის შემდეგ ფარმაცევტულ ლაბორატორიას მართავდნენ. 11 წლის ასაკში მამის გარდაცვალების შემდეგ, ბორნმა მიიღო განათლების შეღავათები. ამ შეღავათებს სახელმწიფო ანიჭებდა ისეთ არასრულწლოვნებს, რომელთა მშობელიც დაჭრეს ან მოკლეს ომის, ტერორისტული თავდასხმის ან გარკვეული საჯარო სამსახურის გაწევის დროს.
ბორნი საშუალო სკოლაში სწავლობდა პარიზში, იანსონ-დე-სალის ლიცეუმში. მოგვიანებით იგი ჩაირიცხა პოლიტექნიკურ სკოლაში (1981 წლამდე). 1986 წელს მან მიიღო გზისა და ხიდების ინჟინერიის ეროვნული სკოლის დიპლომი სამოქალაქო ინჟინერიაში და ერთი წლის შემდეგ ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრის წოდება.
კარიერა საჯარო სექტორში
ბორნი შეუერთდა საჯარო სამსახურს, როგორც სახელმწიფო მოხელე საფრანგეთის დაგეგმვისა და სამუშაოების სამინისტროში (ministère de l'Equipement) 1987 წელს. 1990-იანი წლების დასაწყისში ის იყო განათლების სამინისტროს მრჩეველი ლიონელ ჟოსპინისა და ჯეკ ლენგის (ორივე სოციალისტური პარტიის წევრი) ხელმძღვანელობისას. 1993 წლიდან 1996 წლამდე მუშაობდა საჯარო საბინაო კომპანია Sonacotra-ს ტექნიკურ დირექტორად. 1997 წელს პრემიერ-მინისტრმა ლიონელ ჟოსპინმა დანიშნა იგი თავის მრჩევლად ურბანული დაგეგმარების, საცხოვრებელი და ტრანსპორტის საკითხებში.
2002 წელს ბორნი გახდა სტრატეგიის დირექტორი და აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი სახელმწიფო სარკინიგზო კომპანია SNCF-ში, სანამ შეუერთდებოდა საზოგადოებრივი სამუშაოების სამშენებლო კომპანია Eiffage-ს, როგორც კონცესიის მენეჯერი 2007 წელს. იგი მუშაობდა ქალაქ პარიზის ურბანული დაგეგმარების დირექტორად მერის ბერტრან დელანოეს დროს 2008 წლიდან 2013 წლამდე.
2013 წელს ბორნი დაინიშნა ვიენის დეპარტამენტისა და პუატუ-შარანტის რეგიონის პრეფექტად. იგი გახდა პირველი ქალი, რომელმაც ეს თანამდებობა დაიკავა. იმ დროს სოციალისტი პოლიტიკოსი სეგოლენ რუაიალი იყო პუატუ-შარანტის რეგიონალური საბჭოს პრეზიდენტი. როდესაც რუაიალი გახდა ეკოლოგიის, მდგრადი განვითარებისა და ენერგეტიკის მინისტრი 2014 წელს, მან დანიშნა ბორნი თავისი შტაბის უფროსად (directrice de cabinet). შემდგომში (2015-2017) ბორნი RATP ჯგუფის პრეზიდენტი და აღმასრულებელი დირექტორი გახდა. RATP არის სახელმწიფო საწარმო, რომელიც უზრუნველყოფს საზოგადოებრივ ტრანსპორტს პარიზში.
პოლიტიკური კარიერა
ბორნი 2017 წლის მაისიდან 2019 წლის ივლისამდე იყო ტრანსპორტის მინისტრ-დელეგატი. 2019 წელს ეკოლოგიის მინისტრის ფრანსუა დე რუჟის გადადგომის შემდეგ, ბორნი დაწინაურდა ეკოლოგიური და ინკლუზიური გადასვლის სამინისტროს ხელმძღვანელად. ამ კუთხით, იგი ხელმძღვანელობდა მცდელობებს მიეღოთ გრძელვადიანი ენერგეტიკული დაგეგმვის კანონპროექტი, რომელიც მიზნად ისახავს მიწოდების უსაფრთხოების გაზრდასა და სუფთა მობილობის კანონპროექტის მიღებას. ეს ავალდებულებს ქვეყანას მიაღწიოს ნახშირბადის ნეიტრალიტეტს ტრანსპორტის სექტორში 2050 წლისთვის.
2019 წელს ბორნი ეწინააღმდეგებოდა საფრანგეთის მიერ ევროკავშირისა და მერკოსურის თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმების რატიფიცირებას.
2020 წლის ივლისში ბორნი დაინიშნა შრომის, დასაქმებისა და ეკონომიკური ჩართულობის მინისტრად პრემიერ მინისტრ ჟან კასტექსის მთავრობაში, რომელიც შეცვალა მურიელ პენიკომ. ამ თანამდებობაზე, იგი ზედამხედველობდა მოლაპარაკებებს პროფკავშირებთან, რამაც გამოიწვია უმუშევრობის შეღავათების შემცირება ზოგიერთი სამუშაოს მაძიებლისთვის. მისი მმართველობის პერიოდში საფრანგეთში უმუშევრობის დონე დაეცა ბოლო 15 წლის ყველაზე დაბალ დონემდე, ხოლო ახალგაზრდების უმუშევრობა ბოლო 40 წლის ყველაზე დაბალ დონემდე.
2022 წლის 16 მაისს, ბორნი დაინიშნა პრემიერ მინისტრად, ჟან კასტექსის შემცვლელად, ემანუელ მაკრონის საფრანგეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტად მეორე ვადით არჩევიდან სამი კვირის შემდეგ. ედიტ კრესონის შემდეგ, 1991–1992 წლებში, ის მეორე ქალია, ვინც ამ თანამდებობას იკავებს. ის ასევე არის მაკრონის პირველი პრემიერ-მინისტრი, რომელიც მისი ცენტრისტული პარტიის წევრია.
ბორნი იყო პარტია „რენესანსის“ კანდიდატი (ადრე ცნობილი როგორც La République En Marche!) 2022 წლის ივნისის საფრანგეთის საკანონმდებლო არჩევნებში კალვადოსის მე-6 ოლქში ნორმანდიის რეგიონში, ჩრდილო-დასავლეთ საფრანგეთში. კანდიდატად ყოფნისას, ორმაგი მანდატის ( cumuls des mandats ) კანონის თანახმად, ის არჩევნებში გამარჯვების შემთხვევაში ვერ დაიკავებს თანამდებობას და ჩანაცვლდება დანიშნული ალტერნატივით.
პირადი ცხოვრება
ბორნი საავადმყოფოში გადაიყვანეს COVID-19-ით 2021 წლის მარტში და დასჭირდა ჟანგბადის აპარატის გამოყენება. ის არის ჩიუაუას მომშენებელი.
სქოლიო
კატეგორია:ქალი პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ფრანგი ქალები კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 1961
უდიდესი ქვემიმდევრობის ამოცანა
მაგალითად, ამ მოცემული სიმრავლისთვის უდიდესი ჯამის მქონე ქვემიმდევრობაა [4,-1,2,1] ჯამით 6.
ამოცანა ტრივიალურია როდესაც:
ამოცანა რამდენიმე განსხვავებული ალგორითმით იხსნება, თუმცა მათ შორის ყველაზე ეფექტურია კადეინის ალგორითმი, რომელიც ამოცანას O(n)-დროში ხსნის.
ლიტერატურა
კატეგორია:პროგრამირება კატეგორია:ალგორითმები
პუერტო-რონდონი
პუერტო-რონდონი (Puerto Rondón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, არაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 133 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 656 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 313 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Play (მობის ალბომი)
Play — ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოს მობის მეხუთე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1999 წლის 17 მაისს, V2 Records-ზე. ჩაიწერა მობის სახლში.
2003 წელს ალბომმა Rolling Stone-ის „ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის“ სიაში #341 პოზიცია დაიკავა. იგი ნომინირებული იყო გრემის და Brit-ის ჯილდოებზე, ბრიტანეთში იქცა 2000 წლის ყველაზე გაყიდვად ალბომად და 20-ზე მეტ ქვეყანაში პლატინის სტატუსი მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ალბომები კატეგორია:მობის ალბომები კატეგორია:Mute Records-ის ალბომები კატეგორია:V2 Records-ის ალბომები კატეგორია:2002 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2002 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2002 წლის კომპილაციური ალბომები
ბურდიანის წმინდა გიორგი მეორე ეკლესია
ბურდიანის წმინდა გიორგი მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ბურდიანის ზემოთ, ღვთისმშობლის ეკლესიიდან ოცდაათიოდე მეტრზე.
ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდოა. ნაგები ყოფილა რიყის ქვითა და აგურით. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია.
რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ხელშეკრულება
რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ხელშეკრულება (ABM ან ABMT) (1972- 2002) — იარაღის კონტროლის ხელშეკრულება  ამერიკის შეერთებული შტატებსა და საბჭოთა კავშირს შორის  ბალისტიკური რაკეტის და ბირთვული იარაღის გამოყენების შემცირების შესახებ. ხელშეკრულების პირობების თანახმად, თითოეული მხარე იზღუდებოდა ორი რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის კომპლექსით, რომელთაგან თითოეული უნდა შემოფარგლულიყო 100 ანტიბალისტიკური რაკეტით.
ხელი მოეწერა 1972 წელს, იგი ძალაში იყო შემდეგი 30 წლის განმავლობაში. 1997 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლიდან ხუთი წლის შემდეგ, ყოფილი საბჭოთა რესპუბლიკები შეთანხმდნენ შეერთებულ შტატებთან, რომ წარმატებით გააგრძელებდნენ ხელშეკრულებაში სსრკ-ს როლს. 2002 წლის ივნისში შეერთებულმა შტატებმა დატოვა ხელშეკრულება, რამაც მისი შეწყვეტა განაპირობა.
წინაპირობა
1950-იანი წლების ბოლოს და 1960-იან წლებში შეერთებულმა შტატებმა და საბჭოთა კავშირმა შეიმუშავეს სარაკეტო სისტემები, რათა შეძლებოდათ ჩამოეგდოთ საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტის ქობინები. ამ პერიოდის განმავლობაში, აშშ განიხილავდა საკუთარი ქვეყნის თავდაცვის ნაწილად ბირთვული გაცვლის შედეგად მიყენებული ზიანის შემცირებას. ამ თავდაცვის გასაძლიერებლად, კანადამ და აშშ-მ დააარსეს ჩრდილოეთ ამერიკის საჰაერო თავდაცვის სარდლობა (რომელსაც დღეს უწოდებენ ჩრდილოეთ ამერიკის საჰაერო-კოსმოსური თავდაცვის სარდლობას).
1950-იანი წლების დასაწყისში, სარაკეტო სისტემა Nike Zeus-ის შესახებ აშშ-ს კვლევა მივიდა დასკვნამდე, რომ მცირე გაუმჯობესებაც კი საშუალებას მისცემდათ გამოეყენებინათ იგი რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ოპერატიული სისტემის ბაზაზე. მუშაობა დაიწყო მოკლე დიაპაზონში, მაღალსიჩქარიან ანტირაკეტა სპრინტთან, რათა უზრუნველყო რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სასტემის დაცულობა. 1960-იანი წლების შუა პერიოდისათვის, ორივე სისტემამ აჩვენა საკმარისი პირობა, რომ დაეწყოთ ბაზისური შერჩევის განვითარება ლიმიტირებული რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემისთვის, სახელწოდებით „სენტინელი“. 1967 წელს შეერთებულმა შტატებმა გამოაცხადეს, რომ თავად „სენტინელი“ პატარა და ნაკლებად ძვირადღირებული დაცვა იქნებოდა. საბჭოთა დოქტრინამ გადაწყვიტა, საკუთარი რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემის განვითარება შეერთებული შტატების საპასუხოდ. ეს მიღწეული იქნა რაკეტსაწინააშმდეგო თავდაცვის სისტემა A-35-ის და მისი მემკვიდრეების ოპერატიული გაშლით, რომლებიც დღემდე ფუნქციონირებენ.
სარაკეტო სისტემა ქობინების მიზანზე ინდივიდუალური გამიზვნით ( MIRV ) მრავალჯერ განვითარდა და დაიხვეწა, რამაც საშუალება მისცა ერთ საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტას ერთდროულად მიეწოდებინა ათი ცალკეული ქობინი. შესაძლებელი გახდა რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემა დატვირთილიყო მრავალრიცხოვანი ქობინებით. მისი ქობინების განახლება ან დამატება ეკონომიკურად შეუძლებელ საკითხს წარმოადგენს: დამცველებს დასჭირდათ ერთი რაკეტა თითო შემომავალი საჰაერო ქობინისთვის, ხოლო თავდამსხმელებს შეეძლოთ ერთ რაკეტაზე 10 ქობინის განთავსება. რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების კიდევ უფრო დასაცავად, საბჭოთა სარაკეტო სისტემა „ქობინების მიზანზე ინდივიდუალური გამიზვნის“ რაკეტები აღჭურვილი იყო სატყუარებით. ეს ხაფანგები რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვისთვის მიიჩნევა რომ ხუთჯერ მეტ სამიზნეს ანადგურებს.
რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ხელშეკრულება
მინი| [[ჯიმი კარტერი და ლეონიდ ბრეჟნევი ხელს აწერენ SALT II ხელშეკრულებას, 1979 წლის 18 ივნისს, ვენა. ]] შეერთებულმა შტატებმა პირველად წარმოადგინა ანტიბალისტიკური სარაკეტო ხელშეკრულება 1967 წლის გლასბოროს სამიტის კონფერენციაზე აშშ-ს თავდაცვის მდივანს რობერტ მაკნამარასა და საბჭოთა კავშირის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეს ალექსეი კოსიგინს შორის გამართული დისკუსიების დროს. მაკნამარა ამტკიცებდა, რომ ბალისტიკური სარაკეტო თავდაცვას შეიძლება გამოეწვია შეიარაღების რბოლების პროვოცირება. კოსიგინმა უარყო ეს აზრი. ისინი მსოფლიოში ბირთვული რაკეტების რაოდენობის მინიმუმამდე შემცირებას ცდილობდნენ. ამერიკული რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების შესახებ სენტინელის და თავდაცვის გადაწყვეტილების შეთავაზების შემდეგ, სტრატეგიული იარაღის შეზღუდვის შესახებ საუბარი დაიწყო 1969 წლის ნოემბერში (SALT I). 1972 წლისთვის მიღწეული იქნა შეთანხმება სტრატეგიული თავდაცვითი სისტემების შეზღუდვის შესახებ. თითოეულ ქვეყანას ჰქონდა უფლება ჰქონოდა რაკეტის ორი სასტარტო ადგილი, სადაც მას შეეძლო თავდაცვითი სისტემა განეთავსებინა, ერთი დედაქალაქისთვის და ერთი საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტის გასაშვები შახტისთვის.
ხელშეკრულება გაფორმდა 1972 წლის მოსკოვის სამიტზე, ხელი მოაწერეს 26 მაისს შეერთებული შტატების პრეზიდენტმა რიჩარდ ნიქსონმა და საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის გენერალურმა მდივანმა ლეონიდ ბრეჟნეევმა. რატიფიცირებულია აშშ-ს სენატის მიერ 1972 წლის 3 აგვისტოს.
ხელშეკრულებით შეზღუდული რაკეტები
ხელშეკრულება შემოიფარგლებოდა მხოლოდ რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვით, რომლებსაც შეეძლოთ დაცვა „სტრატეგიული ბალისტიკური რაკეტებისგან“, ტერმნი „სტრატეგიულის“ განსაზღვრის მცდელობის გარეშე. გასაგები იყო, რომ როგორც საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტა, ისე წყალქვეშა სარაკეტო თავდაცვა (SLBM) აშკარად „სტრატეგიულია“. არცერთი ქვეყანა არ აპირებდა შეეწყვიტა რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის განვითარება. თემა სადავო გახდა, როგორც კი რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემებს უკვე შეეძლოეთ წყალქვეშა სარაკეტო თავდაცვის ჩამოგდება (წყალქვეშა სარაკეტო თავდაცვა უფრო ნელია ვიდრე საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტები ),ამიტომ ორივე მხარემ გააგრძელა კონტრაქტიული რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის განვითარებას.
სტრატეგიული თავდაცვითი ინიციატივა
მარცხნივ|მინი| 1983 წლის 23 მარტს პრეზიდენტმა რეიგანმა სიტყვით გამოსვლისას განაცხადა 'სტრატეგიული თავდაცვითი ინიციატივის' შესახებ 1983 წლის 23 მარტს რონალდ რეიგანმა წარადგინა სტრატეგიული თავდაცვითი ინიციატივა (SDI), ბალისტიკური სარაკეტო თავდაცვის კვლევის პროგრამა, რომელიც „შესაბამისობაში იქნება რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ ჩვენს ვალდებულებებთან“. გარდა ამისა, რეიგანმა საბჭოთა კავშირს 'ბოროტების იმპერია' უწოდა. პროექტმა სერიოზული დარტყმა მიაყენა იური ანდროპოვს და მას უწოდა „სამშვიდობო შეურაცხყოფა“. ანდროპოვმა ეს ყველაფერი სიგიჟედ შეაფასა.
ოპოზიციის მიუხედავად, რეიგანმა მიანიშნა, რომ 'სტრატეგიული თავდაცვითი ინიციატივა' არ გამოიყენებოდა და რომ შეერთებული შტატები ყველაფერს გააკეთებდა ამ სისტემის ასაშენებლად. საბჭოთა კავშირში შიშობდნენ, რომ ამერიკელებს შესაძლოა განეხორციელებინათ პირველი ბირთვული დარტყმა. ბეკმანი ირწმუნება, რომ საბჭოთა დიპლომატიის ერთ-ერთი მთავარი მიზანი 'სტრატეგიული თავდაცვითი ინიციატივის'- ს შეწყვეტა იყო. ამერიკელთაგან მოულოდნელმა შეტევამ გაანადგურა საბჭოთა კავშირის საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტის ფლოტის დიდი ნაწილი, მათ 'სტრატეგიული თავდაცვითი ინიციატივა' საშუალებას აძლევდა დაამარცხებინა საბჭოთა კავშირი საპასუხო რეაქციისას. გარდა ამისა, თუ საბჭოთა კავშირი უკუკავშირს შეეცდებოდა, ეს უფრო დაამძიმებდა ეკონომიკას. სსრკ-ს არ შეეძლო რეიგანის ახალი მცდელობის მოგერიება, ამიტომ მათი პოლიტიკა იმ დროისთვის იყო ამერიკელებთან მოლაპარაკებების დაწყება. 1987 წლისთვის, სსრკ-მა უარყო თავისი წინააღმდეგობა, დაასკვნა, რომ სტრატეგიული თავდაცვითი ინიციატივა საფრთხეს არ წარმოადგენს და მეცნიერულად „არასდროს იმუშავებს“.
'სტრატეგიული თავდაცვითი ინიციატივის' კვლევა წინ წავიდა, თუმცა ვერ მიაღწია იმედისმომცემ შედეგს. კვლევა აღარ განიხილებოდა რეიგანის პრეზიდენტობის დასრულების შემდეგ და 1995 წელს პრეზიდენტმა კიდევ ერთხელ გაიმეორა, რომ „შესაძლოა სარაკეტო თავდაცვის სისტემების განთავსება ... [ეს] არ წარმოადგენს რეალისტურ საფრთხეს სხვა მხარის სტრატეგიული ბირთვული ძალებისთვის და არ იქნება დატესტილი... რომც შეიქმნას ამის შესაძლებლობა.“ ეს კიდევ ერთხელ დადასტურდა 1997 წელს.
შეერთებული შტატების გასვლა
2001 წლის 13 დეკემბერს ჯორჯ ბუშმა რუსეთს შეატყობინა შეერთებული შტატების ხელშეკრულებიდან გამოსვლის შესახებ იმ პუნქტის შესაბამისად. ამას შედეგად მოჰყვა, ამერიკული სარაკეტო თავდაცვის სააგენტოს საბოლოოდ შექმნა.
გასვლის მომხრეები ამტკიცებდნენ, რომ ეს აუცილებლობა გამოწვეული იყო, შეემოწმებინათ და აეშენებინათ შეზღუდული ეროვნული სარაკეტო თავდაცვა, რათა შეერთებული შტატები დაცული ყოფილიყო ბირთვული შანტაჟისგან არაპროგნოზირებადი სახელმწიფოს მიერ. გასვლას ბევრი კრიტიკაც მოჰყვა. გაჩნდა შიში რომ სამყარო დადგებოდა ბირთვული კატასტროფის წინაშე. სარაკეტო თავდაცვის სისტემის მშენებლობა ასევე იწვევდა შიშს, რომ აშშ-ს შეეძლო განეხორციელებინა პირველი ატომური შეტევა. აშშ-ს ყოფილმა თავდაცვის მინისტრმა უილიამ პერიმ ასევე გააკრიტიკა აშშ-ს გამოსვლა, როგორც ძალიან ცუდი გადაწყვეტილება.
პუტინის პასუხი აშშ-ს გასვლაზე იყო რუსეთის ბირთვული შესაძლებლობების გაძლიერების ბრძანება, რომელიც შეიქმნებოდა აშშ-ს შესაძლებლობების საწინააღმდეგოდ.
რუსეთმა და შეერთებულმა შტატებმა ხელი მოაწერეს სტრატეგიული შეტევითი შემცირების ხელშეკრულებას მოსკოვში 2002 წლის 24 მაისს. ეს ხელშეკრულება ავალდებულებს შეამციროს სტრატეგიული ბირთვულ ქცევა, მაგრამ, ფაქტობრივად, არ არის აუცილებელი შემცირდეს საერთო მარაგი.
პუტინის 2018 წლის განცხადება ახალი იარაღის შესახებ
2018 წლის 1 აპრილს, რუსეთის პრეზიდენტი ვლადიმერ პუტინმა გამოაცხადა ტექნოლოგიურად ახალი სარაკეტო სისტემების შემუშავების შესახებ და აღნიშნა, რომ ეს იყო რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ხელშეკრულებიდან აშშ-ს გასვლის საპასუხო ქმედება. მის განცხადებებს ტრამპის ადმინისტრაციის ოფიციალური პირები მოიხსენიებდნენ, როგორც დიდწილად ტრაბახა ტყუილს, მაგრამ ასევე დადასტურებას, რომ „რუსეთი ათწლეულზე მეტი ხნის განმავლობაში ავითარებს მადესტაბილიზებელი შეიარაღების სისტებს, ხელშეკრულების ვალდებულებების უშუალოდ დარღვევით“.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ს ისტორია (1991-დღემდე) კატეგორია:რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვა კატეგორია:ცივი ომის ხელშეკრულებები კატეგორია:ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვა კატეგორია:აშშ-ის სამხედრო საზღვაო ძალები კატეგორია:აშშ-ის ძალოვანი უწყებები კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკა კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საგარეო პოლიტიკა
ჩიარის რაიონი
ჩიარის რაიონი (Distrito de Chiara) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3270 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 342 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.01 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 148.92 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანდაუაილასის პროვინციის რაიონები
გიორგი ლეონიძის სახლ-მუზეუმი
სახლი ორსართულიანია, იგი ნაგებია აგურით და რიყის ქვით. ორივე სართულზე ორ-ორი ერთმანეთის გვერდით განლაგებული ოთახია, რომლებიც ერთმანეთს უკავშირდება შიდა კარით. ეზოს მხრიდან ორივე სართული ორ-ორი კარით და ოთხ-ოთხი სარკმლითაა გახსნილი. სახლის ზურგის კედელი ყრუა. მეორე სართულზე სარკმლები გაჭრილია, პირველი სართულის გვერდითა კედლები კი ყრუა. მეორე სართულის მთელ სიგრძეზე აივანია, სადაც ასვლა ორნაწილიანი კიბით არის შესაძლებელი, აივანი დაყრდნობილია ხის სვეტებზე. დასავლეთის მხარეს, აივნის ქვეშ ღია ბუხარია გაკეთებული. პირველ სართულზე მდებარეობს ოთახები, რომლებიც სამზარეულო და სარძევე იყო, სადაც ახლა მუზეუმის ადმინისტრაციული ოთახია განთავსებული, მეორე ოთახში საცხოვრებელი ოთახებია.
სახლის აღმოსავლეთ მხარეს მიდგმული აქვს მარანი. მარნის ზურგზე გაკეთებულია თაღჩები, სახლის კედელზე კი დიდი საწნახელია მიდგმული. მარანი კრამიტითაა გადახურული. სახლს აქვს საგვარეულო ეზო, რომელიც ხის ღობით არის შემოღობილი. ჭიშკარი ხისაა. სახლში დაცულია: დიდი საოჯახო ტახტი, სადაც გოგლა დაიბადა, გოგლას საწოლი ტახტი, პოეტის საგვარეულო ავეჯი, მისი კოსტუმი, პირადი ნივთები, ასევე ლადო გუდიაშვილის ორი ნახატი – გოგლას ორი პორტრეტი.
სახლი XIX საუკუნის მეორე ნახევრის აღმოსავლეთ სოფლებისთვის დამახასიათებელი სახლის ნიმუშსს წარმოადგენს, რომელსაც თითქმის სრულად აქვს შემორჩენილი თავდაპირველი სახე, ის ეთნოგრაფიული ძეგლის ნიშნის მატარებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კახეთის მხარეში
კატალინა პონორი
კატალინა პონორი (დ. 20 აგვისტო, 1987) — სპორტული ტანმოვარჯიშე, რომელიც 2004, 2012 და 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, რუმინეთის სახელით ასპარეზობდა. 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, კატალინამ 3 ოქროს მედალი მოიგო: ერთი „balance beam“ ღონისძიებაში, ერთი — „floor exercise“ ღონისძიებაში და ერთიც რუმინეთის ეროვნულ გუნდთან ერთად. 2012 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე პონორმა „floor exercise“ ღონისძიებაში ვერცხლის მედალი მოიპოვა, რუმინეთის ნაკრებთან ერთად კი — მესამე ადგილი დაიკავა. არის ევროპისა და მსოფლიო ჩემპიონატების მრავალგზის მედალოსანი. 2017 წელს მონრეალში გამართული სპორტული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ პონორმა შესაძლო გადადგომის შესახებ განცხადება გააკეთა. თავისი კარიერის განმავლობაში მან ოლიმპიური თამაშების, ევროპისა და მსოფლიო ჩემპიონატების 23 მედალი მოიპოვა, მათ შორის, 12 ოქროს მედალი.
ადრეული წლები
პონორი კონსტანცაში დაიბადა. ტანვარჯიშში ვარჯიში ოთხი წლის ასაკიდან დაიწყო. 2002 წელს ვარჯიშის დროს ის რუმინეთის ეროვნული ნაკრების მწვრთნელებმა: ოქტავიან ბელუმ და მარიანა ბიტანგმა აღმოაჩინეს. მწვრთნელებმა პონორი ეროვნულ გუნდში მიიწვიეს.
2003-2004
საერთაშორისო ასპარეზზე პონორის დებიუტი 2003 წელს, ანჰაიმში (კალიფორნია) გამართულ სპორტული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატზე შედგა. ამ ჩემპიონატზე რუმინეთის ნაკრებმა მეორე ადგილი დაიკავა. კატალინამ „balance beam“ (9,587) და „floor exercise“ (9,700) ღონისძიებებში ვერცხლის მედლები მოიპოვა. ნოემბერში კატალინა შტუტგარტში (გერმანია) გამართულ სპორტული ტანვარჯიშის მსოფლიო თასზე გამოვიდა, სადაც „balance beam“ (9,587) ღონისძიებაში ოქროს, ხოლო „floor exercise“ (9,237) ღონისძიებაში ბრინჯაოს მედალი დაიმსახურა.
2004 წლის მარტში, კოტბუსში (გერმანია) გამართულ მსოფლიო თასზე კატალინამ ერთი ოქროს („balance beam“, 9,700) და ერთი ვერცხლის („floor exercise“, 9,575) მედალი მოიპოვა. მოგვიანებით, მარტში, ლიონში (საფრანგეთი) გამართულ მსოფლიო თასზე პონორმა „balance beam“ (9,175) და „floor exercise“ (9,625) ღონისძიებებში ვერცხლის მედლები მოიპოვა.
ათენის ოლიმპიური თამაშები
აგვისტოში პონორმა ათენში გამართულ 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში მიიღო მონაწილეობა. გუნდურ ჩათვლაში მან რუმინეთის ნაკრებს 9,412 („ბჯენითი ხტომები“), 9,762 („balance beam“) და 9,750 („floor exercise“) ქულა მოუტანა და პირველ ადგილზე გასვლაში დაეხმარა. ინდივიდუალურ ჩათვლაში რუმინელმა ორი ოქროს მედალი მოიპოვა („balance beam“, 9,787; „floor exercise“, 9,750). „ოცნება, რომელიც ახდა..., — განაცხადა პონორმა, — როდესაც „balance beam“ ღონისძიებაში ოქროს მედალი მოვიპოვე, ძალიან ემოციურად ვიყავი. ვოცნებობდი, ეს მედალი სამუდამოდ მე მომეგო.“
აყბულაყი (არშალის რაიონი)
აყბულაყი (Ақбұлақ; 2007 წლამდე მიჩურინო, მანამდე ვიშნიოვსკი) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის აყბულაყის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 6 კმ-ში. ატოკ კოდი — 113431100.
კატალინა პონორი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:რუმინელი ქალი სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური ოქროს მედალოსნები კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური ვერცხლის მედალოსნები კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური ბრინჯაოს მედალოსნები კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები სპორტულ ტანვარჯიშში კატეგორია:სპორტული ტანმოვარჯიშეები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სპორტული ტანმოვარჯიშეები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სპორტული ტანმოვარჯიშეები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:სპორტული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატის მედალოსნები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები სპორტულ ტანვარჯიშში
აყბულაყი (არშალის რაიონი)
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 925 კაცს, რომლის 58% ეთნიკურად რუსი იყო.
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 819 ადამიანი (398 მამაკაცი და 421 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 808 ადამიანს შეადგენს (391 მამაკაცი და 417 ქალი).
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მიჩიხი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ავსტრალიელები
ავსტრალიელები (ინგლ. Australians) — ავსტრალიის კონტინენტის თანამედროვე მოსახლეობა, რომელიც ავსტრალიის მოქალაქეა. სალაპარაკო ენაზე ავსტრალიელებს ხშირად უწოდებენ „აუსებს“ (ინგლ. „Aussies“). ავსტრალია მულტიკულტურული ქვეყანაა, რომელშიც მრავალი ეთნიკური წარმომავლობის ადამიანი ცხოვრობს, ამიტომ ავსტრალიურ კულტურაში ნებისმიერი, ვისაც ამ ქვეყნის მოქალაქეობა აქვს, ავსტრალიელად ითვლება, განურჩევლად ეთნიკური წარმომავლობისა. 2021 წლის გამოთვლებით ავსტრალიის ამჟამინდელი მოსახლეობა 25,804,000 უნდა იყოს.
1788 წლიდან მეორე მსოფლიო ომამდე ქვეყნის ეროვნული შემადგენლობა მრავალფეროვნებით არ გამოირჩეოდა და ის ძირითადად ბრიტანული და ირლანდიური წარმოშობის იყო, თუმცა მეცხრამეტე საუკუნეში ავსტრალიაში საკმაო რაოდენობის ჩინელი და გერმანელი ჩავიდა.
ბევრი თავდაპირველი დასახლება, რომელიც ბრიტანელებმა ავსტრალიაში დაარსეს, მსჯავრდებულთა კოლონია იყო, რომლებიც ბრიტანეთიდან ავსტრალიაში გამოაგზავნეს, რათა ბრიტანეთი კრიმინალთაგან „დაეცალათ“ და ციხეები არ გადავსებულიყო. ავსტრალიამდე ბრიტანეთი მსჯავრდებულებს ამერიკულ კოლონიებში აგზავნიდა, თუმცა აშშ-ს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, ამ ფუნქციის შესრულება ავსტრალიამ დაიწყო.
1850-იან წლებში ავსტრალიაში დაიწყო „თავისუფალი მოსახლეების“ მასიური იმიგრაცია, რაც განპირობებული იყო ავსტრალიის ოქროს ციებ-ცხელებით. მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ ათწლეულებში ავსტრალიაში დაიწყო ევროპელთა მასიური გადმოსახლება, ოღონდ ამჯერად მათ რიცხვში მრავალი სამხრეთ და აღმოსავლეთ ევროპელი იყო, წინა ათწლეულების იმიგრანტთა ბრიტანულ-ირლანდიურ წარმომავლობასთან შედარებით.
1901-1973 წლებში ავსტრალიაში მოქმედებდა „თეთრი ავსტრალიის პოლიტიკა“, რომელიც არათეთრკანიან და არაევროპელ იმიგრანტებს უკრძალავდა ქვეყანაში დასახლებას, ეს განსაკუთრებით ეხებოდა აზიელებსა და წყნარი ოკეანის კუნძულების აბორიგენ მოსახლეობებს. 1973 წლიდან ეს მიდგომა შეიცვალა და ავსტრალიამ მულტიკულტურალიზმის გეზი აირჩია. ავსტრალიას ამჟამად მსოფლიოში სიდიდით მერვე იმიგრანტთა მოსახლეობა ჰყავს, 2019 წელს მოსახლეობის ოცდაათი პროცენტი იმიგრანტი იყო. XXI საუკუნეში ავსტრალიაში იმიგრანტთა დიდი ტალღამ განაგრძო ჩამოდინება, თუმცა ამ შემთხვევაში, იმიგრანტები ძირითადად აზიელები არიან.
ავსტრალიის მოსახლეობის მცირე ნაწილი ამ კონტინენტის აბორიგენი მოსახლეობაა, რომელიც მოიცავს აბორიგენ ავსტრალიელებს, ტასმანელებსა და ტორესის სრუტის კუნძულელებს.
ავსტრალიური იდენტობისა და ეროვნული ხასიათის ჩამოყალიბება მეცხრამეტე საუკუნიდან დაიწყო. ავსტრალიელთა ძირითადი ენა ავსტრალიური ინგლისურია, ავსტრალიური კულტურა და ლიტერატურა კი დაფუძნებულია ანგლო-კელტურ და ზოგადად, დასავლურ-ქრისტიანულ ტრადიციებზე, შესაბამისად, ყველაზე გავრცელებული რელიგია ქრისტიანობაა.
წარმოშობა
მინი|257x257პქ|ევროპული წარმოშობის ავსტრალიელი [[რაგბი|მორაგბეები.]] 2016 წლის კვლევის მიხედვით, ავსტრალიელთა მიერ ყველაზე ხშირად დასახელებული მათი ეროვნული წარმოშობა შემდეგნაირია:
ევროპელები
დღეისთვის ავსტრალიის მოსახლეობის უმეტესობა ევროპული წარმოშობისაა, 2016 წლის გათვლებით ევროპელი ავსტრალიელები მოსახლეობის 76%-ს შეადგენენ. ისტორიულად ევროპელმა იმიგრანტებმა ავსტრალიის, როგორც ქვეყნის, ფორმირებაზე უდიდესი გავლენა იქონიეს, ამიტომაც ავსტრალია დასავლური სამყაროს ნაწილად ითვლება.
1788 წლიდან მოყოლებული, როცა ავსტრალიაში ბრიტანელების ჩამოსახლება დაიწყო, ავსტრალიის მოსახლეობის უმეტესობას ევროპული წარმომავლობის ადამიანები შეადგენენ.
მიუხედევად იმისა, რომ ზოგიერთი ავსტრალიელთა იდენტობას მსჯავრდებულებს უკავშირებს, ავსტრალიის მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა ამ კონტინენტზე თავისი ნებით ჩამოვიდა. მოსახლეობის მხოლოდ მეხუთედი ითვლება მსჯავრდებულთა შთამომავლად. პირველი მოსახლეები კი, რომლებიც ავსტრალიაში საკუთარი ნებით ჩავიდნენ, ძირითადად, იყვნენ ლონდონიდან, მიდლენდსიდან, ჩრდილოეთი ინგლისიდან და ირლანდიიდან. მეცხრამეტე საუკუნეში ჩამოსული ევროპელები უკვე მთლიანი ბრიტანეთიდან და ირლანდიიდან იყვნენ, მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი მოდიოდა სამხრეთ ინგლისიდან, ირლანდიიდან და შოტლანდიიდან. ანგლო-კელტური წარმოშობის მოსახლეებმა დიდწილად განაპირობეს ავსტრალიის ხასიათისა და კულტურის ფორმირება. 1840-ინი წლებისთვის ავსტრალიაში უკვე მოსახლეობის უმეტესობას თავისუფალი ნებით ჩამოსახლებული ხალხი შეადგენდა და მსაჯვრდებულები და მათი შთამომავლები უმცირესობაში იყვნენ. მეცხრამეტე საუკუნეში ავსტრალიის მოსახლეობის ყველაზე დიდ არაბრიტანული წარმოშობის საზოგადოებას გერმანელები ქმნიდნენ. 1901 წლისთვის ავსტრალიის მოსახლეობის 98% ანგლო-კელტური (ბრიტანულ-ირლანდიული) წარმოშობის იყო და ამ მხრივ „ბრიტანეთზე უფრო ბრიტანულად“ ითვლებოდა.
1901-1940 წლებში ავსტრალიაში 140,000 არაბრიტანელი ევროპელი ჩამოვიდა, თუმცა 1939-1945 წლებში ავსტრალიის მოსახლეობის 98% კვლავ ბრიტანულ-ირლანდიური წარმოშობის იყო. 1947 წლამდე მოსახლეობის დიდი უმრავლესობა ბრიტანულ-ირლანდიური წარმომავლობის იყო. 1950-იან წლებში მოსახლეობის მეორე ყველაზე დიდი არაბრიტანული ჯგუფი ნიდერლანდელები გახდნენ. 1971 წელს საზღავრგარეთ დაბადებულთა 70% ევროპელი იყო. 1957 წელს „თეთრი ავსტრალიის პოლიტიკის“ გაუქმებამ გამოიწვია არაევროპული წარმომავლობის ერების მასიური იმიგრაცია, განკასუთრებით აზიიდან და ახლო აღმოსავლეთიდან.
აზიელები
2016 წლის კვლევაში 3,514,915 ადამიანი იყო აზიური წარმოშობის, ესენი, ძირითადად, არიან ჩინელები, ინდოელები, ფილიპინელები, ვიეტნამელები, კორეელები და შრი-ლანკელები. ჩინელი ავსტრალიელები ავსტრალიის მოსახლეობის 5,6%-ს შეადგენდენ, ინდოელები — 2,8%-ს.
აბორიგენები
მინი|ავსტრალიელი აბორიგენები. აბორიგენი ავსტრალიელები ავსტრალიის კონტინენტის უძველესი მოსახლეობაა. მიიჩნევა, რომ მათი წინაპრები აფრიკიდან აზიაში დაახლოებით 70,000 წლის წინ გადასახლდნენ და ავსტრალიაში 50,000 წლის წინ ჩააღწიეს. დროთა განმავლობაში ახალმოსახლეები ავსტრალიის კონტინენტზე გაიშალნენ და ჩამოყალიბდნენ ასობით განსხვავებულ ჯგუფად თავ-თავიანთი ენებითა და კულტურით. ბრიტანელთა ჩამოსახლების დაწყებისას მიიჩნევა, რომ აბორიგენთა რაოდენობა 315,000-750,000 იყო და 500 სხვადასხვა ტომად იყოფოდა, რომლებიც განსხავებულ ენებზე საუბროდნენ.
2016 წლის კველვაში 649,171 ადამიანმა განაცხადა, რომ აბორიგენი იყო, რაც ავსტრალიის მოსახლეობის 2,8%-ია. აბორიგენი ავსტრალიელები სხვა ეთნიკურ ჯგუფებთან შედარებით განიცდიან კრიმინალისა და უმუშევრობის უფრო მაღალ მაჩვენებლებს და დაბალი დონის განათლების მაჩვენებელს. არააბორიგენ ავსტრალიელებთან შედარებით, მამრობითი და მდედრობითი სქესის აბორიგენთა სიცოცხლის საშუალო ასაკი, შესაბამისად, 11 და 17 წლით ნაკლებია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრალიელები
სერგო რატიანი
სერგო რატიანი (დ. 27 ნოემბერი, 1967, თბილისი ) — ქართველი 	პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი.
1991 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი, ხოლო 1989 წელს იმავე უნივერსიტეტის უცხო ენების შემსწავლელი კურსი, გერმანული ენა, 1994 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურა.
1991-1993 წლებში იყო მასწავლებელთა გადამზადების ინსტიტუტის რელიგიის კათედრის მეცნიერ-მუშაკი. 1993-1996 წლებში —თბილისის სასულიერო აკადემიის მასწავლებელი. 1995-1997 წლებში — შპს „კავკასიის“ დირექტორის მოადგილე. 1997-2002 წლებში — შპს „არილის“ დირექტორი. 2001-2002 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უფროსი მასწავლებლად. 2002-2006 წლებში იყო თბილისის ილ. ჭავჭავაძის სახელობის ენისა და კვლევების უნივერსიტეტის კათედრის გამგის მოვალეობის შემსრულებელი. 2006-2008 წლებში ილ. ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2006-2012 წლებში — ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი. 2008 წლიდან არის ილ. ჭავჭავაძის უნივერსიტეტის სრული პროფესორი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2016-2020 წლებში  — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“,  ხოლო 2017 ფრაქცია „ევროპული საქართველო — მოძრაობა თავისუფლებისთვის“ წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები სერგო
სანქალანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სანქალანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნანა იაშვილი
ნანა იაშვილი (დ. 14 ოქტომბერი, 1949, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი. საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1976), საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1988)
ბიოგრაფია
ნანა იაშვილი დაიბადა 1949 წლის 14 ოქტომბერს თბილისში. დაამთავრა თბილისის „ნიჭიერთა ათწლედი“. ვიოლინოზე დაკვრას ეუფლებოდა მამის, პროფესორ ლუარსაბ იაშვილის ხელმძღვანელობით. ნორჩი მევიოლინის საკონცერტო დებიუტი შედგა 14 წლის ასაკში. 1970 წელს ნანამ დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორია პროფესორ ლ. კოგანის კლასი, ხოლო 1975 წელს მასთანვე — ასპირანტურა. 1971–1973 წლებში იგი უკრავდა საქართველოს სახელმწიფო ტრიოში. ნანა იაშვილი სტუდენტობის წლებშივე გახდა რამდენიმე კონკურსის ლაურეატი: ამიერკავკასიის მუსიკოს-შემსრულებელთა — II პრემია; მარგარიტა ლონგისა და ჟაკ ტიბოს სახელობის — I პრემია და სპეციალური პრიზი მ. რაველის რაფსოდია „ბოშა ქალის“ საუკეთესო შესრულებისათვის; I პრემია. 1976 წელს მევიოლინეს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული არტისტის, ხოლო 1988 წელს საქართველოს სახალხო არტისტის წოდება. 1983–1989 წლებში ნანა იაშვილი პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1990 წლიდან იგი უცხოეთშია, 1990–1993 წლებში ვენაში მართავდა კონცერტებს და მოღვაწეობდა, როგორც პედაგოგი; 1990 წელს ავსტრიაში დააარსა „ფორალბერგის კამერული ორკესტრი“. 1993 წლიდან ქ. ესენის უმაღლესი სამუსიკო სკოლის, ასევე, ქ. კიოლნისა და მოსკოვის კონსერვატორიიის პროფესორია. ატარებს მასტერკლასებს მოსკოვსა და ვენაში. ამასთანავე ეწევა საკონცერტო მოღვაწეობას. გასტროლებით აქვს მოვლილი: ყოფილი სსრკ-ს რესპუბლიკები, გერმანია იაპონია, კანადა, ნიდერლანდები, უნგრეთი, საფრანგეთი, შვეიცარია და სხვა. ნანა იაშვილი უკრავს ნიკოლა გალიანოს ვიოლინოზე. მისი შესრულება გამოირჩევა არტისტული ტემპერამენტითა და ემოციურობით, პროფესიული კულტურით, ვირტუოზული ტექნიკური ოსტატობით; მუსიკოსის რეპერტუარი მდიდარი და მრავალფეროვანია, შეიცავს კლასიკური რეპერტუარის უმთავრეს ნიმუშებს: ბრამსი, მენდელსონი, ჩაიკოვსკი, სენ-სანსი — „რონდო–კაპრიჩიოზო“, ი. გეჯაძე — კონცერტი; ო. თაქთაქიშვილი – №1 და სხვა. ცნობილი მევიოლინეები არიამ ნანა იაშვილის დები — მარინე და ირინე იაშვილები, ასევე მევიოლინეა მისი ვაჟი — გია იაშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ვილჩელე (კანტემირის რაიონი)
ვილჩელე (Vîlcele) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 24 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 405 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანტემირის რაიონის სოფლები
ომერ აშიკი
ომერ ფარუკ აშიკი (დ. 4 ივლისი, 1986, ბურსა, თურქეთი) — თურქი პროფესიონალი კალათბურთის მოთამაშე. უკანასკნელად ითამაშა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის (NBA) კლუბ ჩიკაგო ბულზში.
ჩიკაგო ბულზი (2010-2012)
2008 წლის NBA-ის დრაფტზე ომერ აშირი პორტლანდ ტრეილ ბეილერსმა 36-ე პიკად აირჩია და არჩევისთანავე 3 გუნდიანი გაცვლით, ჩიკაგო ბულზში გაუშვა. 2010 წლის 13 ივლისს აშიკმა ჩიკაგო ბულზთან ორწლიანი კონტრაქტი გააფორმა.
2011-2012 სეზონი
ომერ აშიკის დებიუტი NBA-ის რეგულარულ სეზონში შედგა 2010 წლის 27 ოქტომბერს, ოკლაჰომა-სიტი თანდერის წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში. სეზონში იგი თანდათან დიდ დროს იღებდა; ამგვარად იგი სათადარიგოთა სკამის ერთ-ერთი მთავარი მოთამაშე გახდა. სეზონის დასკვნით ნაწილში აშიკმა „ფაბულას“ ძვალი მოიტეხა.