cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ადამიანის ტრიქოცეფალუსი
მინი|ადამიანის ტრიქოცეფალუსი ადამიანის ტრიქოცეფალუსი (Trichosephalus trichiurus) — პარაზიტული ჭია ნემატოდების კლასისა. დედლის სიგრძე 35-40 მმ-მდეა, ხოლო მამლისა — 30-40 მმ-მდე. სხეულის წინა ნაწილი ძაფისებრია, ბოლო — სპირალურად დახვეული. ბინადრობს ბრმა ნაწლავში, უფრო იშვიათად მსხვილ და სწორ ნაწლავებში, ჭიანაწლავში. ძაფისებრი ნაწილით შეჭრილია ლორწოვან გარსში და იკვებება ადამიანის სისხლით. თითოეული დედალი დღე-ღამეში 1000-3500-მდე კვერცხს დებს, რომელიც ფეკალურ მასასთან ერთად გარეთ გამოიყოფა. ერთი თვის ან თვენახევრის განმავლობაში კვერცხში ყალიბდება ლარვა. ადამიანის ორგანიზმში ლარვა ხვდება დაბინძურებულ წყალთან ერთად. კვერცხიდან გამოჩეკილი ლარვა გადადის მსხვილ ნაწლავში და სქესობრივად მწიფდება. იწვევს დაავდაება ტრიქოცეფალოზს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადამიანის პარაზიტები
ფრანსისკუ-ბადარო
ფრანსისკუ-ბადარო (Francisco Badaró) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 248 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.21 კმ²-ზე. ფართობი 461 345 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
უკრაინის საპარლამენტო არჩევნები (2014)
უკრაინის ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები — უკრაინის უმაღლესი რადის ვადამდელი არჩევნები, რომელიც გაიმართება 2014 წლის 28 ოქტომბერს. 2014 წლის 25 აგვისტოს უკრაინის პრეზიდენტმა პეტრო პოროშენკომ არჩევნების თარიღი გამოაცხადა. პოროშენკო ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნების მომხრე იყო მისი გამარჯვების დღიდან 2014 წლის მაისში უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნებში. გაურკვეველია, შესაძლებელი იქნება თუ არა არჩევნების ჩატარება უკრაინის მთელ თერიტორიაზე მიმდინარე დონბასის ომისა და რუსეთის მიერ ყირიმის ცალმხივი ანექსიის გამო.
უკრაინის ნებისმიერ მოქალაქეს, რომელსაც შეუსრულდა 18 წელი, ხმის მიცემის საშუალება ექნება შერეულ საარჩევნო სისტემაში (50% პარტიული სიით და 50% საოლქო სიით) 5%-იანი საარჩევნო ბარიერის პირობებში.
წინასაარჩევნო კამპანია ამ არჩევნებისათვის შეზღუდულია დროში სამოც დღემდე, დაიწყო 2014 წლის 28 აგვისტოს.
ფარფლფეხიანები
ერთიანდებიან 20 გვარსა და 3 ოჯახში (მორჟისებრნი, ყურებიანი სელაპები და ნამდვილი სელაპები). მრავალ მათგანს სარეწაო მნიშვნელობა აქვს. ხმელთაშუა ზღვაში ბინადრობს თეთრმუცელა სელაპი, რომელიც ზოგჯერ შავ ზღვაში შედის და იშვიათად საქართველოს სანაპიროსთანაც გვხვდება. იგი მცირერიცხოვანი და გადაშენების გზაზე მდგომი სახეობაა, შეტანილია „წითელ წიგნში“.
ნამდვილ სელაპებს (Phocidae) ყურის ნიჟარები არ გააჩნიათ, მათი ორივე წყვილი კიდური გარდაქმნილია ფარფლებად და ბრჭყალებით ბოლოვდება. უკანა ფარფლები უკნისაკენაა მიმართული და წყალში სამოძრაო აპარატს წარმოადგენს. აერთიანებს 12 გვარის 20-მდე სახეობას. ფართოდ არიან გავრცელებული; განსაკუთრებით ბევრია პოლარული წრის განედებში.
ყურებიან სელაპებს (Otariidae) ყურის პატარა ნიჟარები აქვთ, მათი წინა ფარფლები მოკლებულია ბრჭყალებს, უკანა ფარფლები წინისაკენ მოიკეცება და, ისე როგორც წინა ფარფლები, წარმოადგენს სხეულის საყრდენს ხმელეთზე მოძრაობისას. გავრცელებული არიან ორივე ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში: ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში მხოლოდ წყნარ ოკეანეში, სამხრეთში — ყველა ოკეანეში. მათ განეკუთვნება ზღვის ლომები (5 გვარი 5 სახეობით) და ზღვის კატები (2 გვარის 6 ან 9 სახეობა).
ლიტერატურა
*
გრიგოლ მალაშხია
გრიგოლ (გრიშა) ვასილის ძე მალაშხია (გ. 27 სექტემბერი, 1919, დაკრძალულია დიდუბის ეკლესიის გალავანში ) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი სამხედრო მფრინავი, საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების კაპიტანი.
სამსახური დაიწყო რუსეთის იმპერიის არმიაში პრაპორშჩიკის წოდებით. დაამთავრა კავკასიის სამხედრო საავიაციო სკოლა (ქ. თბილისი). 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებული ძალების საავიაციო გუნდში. დაიღუპა საწვრთნელ-საცდელი გაფრენის დროს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მფრინავები კატეგორია:გარდაცვლილი 27 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
ისარლიშვილი
საკუთარი სახელი ისარლიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
მესიე 110
ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ ეს გალაქტიკა თავის ცნობილ კატალოგში შარლ მესიეს არასოდეს შეუტანია, პირველად იგი M32-თან ერთად მან გამოსახა, ანდრომედას გალაქტიკის ნახატზე. ნახატზე გაკეთებული წარწერა მიუთითებს, რომ მესიეს NGC 205 პირველად 1773 წლის 10 აგვისტოს შეუნიშნავს. 1783 წლის 27 აგვისტოს, გალაქტიკა მესიესგან დამოუკიდებლად აღმოაჩინა გერმანელმა ასტრონომმა კაროლინ ჰერშელმა. მისი აღმოჩენა 1785 წელს მისმა ძმამ, უილიამ ჰერშელმა აღწერა. მესიეს ობიექტთა სიაში გალაქტიკა 1967 წელს კენეთ გლინის შეთავაზების შედეგად შევიდა.
ამ გალაქტიკაში დაფიქსირებულია რამდენიმე ახალი ვარსკვლავი (ნოვა), რომელთა შორის ერთ-ერთი 1999 წელს აღმოაჩინეს, მეორე კი 2002 წელს; ამ ვარსკვლავს (EQ J004015.8+414420) იმავე წელს Sloan Digital Sky Survey-მ ფოტოც გადაუღო. M32-ისგან განსხვავებით, NGC 205-ის ცენტრში სუპერმასიური შავი ხვრელის არსებობა არ შეინიშნება.
სქოლიო
კატეგორია:ჯუჯა ელიფსური გალაქტიკები კატეგორია:ადგილობრივი ჯგუფი კატეგორია:ანდრომედას თანავარსკვლავედი კატეგორია:მესიეს ობიექტები
ვლადიმერ კონევი
ვლადიმერ კონევი (დ. 18 ივნისი, 1989) — უკრაინელი კალათბურთელი, რომელიც თამაშობს „ჩერკასკი მავპისა“ და უკრაინის ეროვნულ საკალათბურთო ნაკრებში. იგი იყო ნაკრების შემადგენლობაში ევრობასკეტ 2017-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:უკრაინელი კალათბურთელები კატეგორია:უკრაინის ნაკრების კალათბურთელები კატეგორია:ხიმკის კალათბურთელები კატეგორია:ჩერკასკი მავპის კალათბურთელები კატეგორია:სპორტსმენები ხარკოვიდან
ზეთისხილის რტო
2018 წლის 20 იანვარს, თურქეთის შეიარაღებულმა ძალებმა დაიწყეს სამხედრო ოპერაცია კოდური სახელწოდებით ზეთისხილის რტო (Zeytin Dalı Harekâtı), რომლის მიზანი არის ქურთების მიერ კონტროლირებადი აფრინის და თელ-რიფათის რაიონების, ქურთი ტერორისტებისგან გასუფთავება. ოპერაცია მიმართულია ქურთების მეთაურობით მოქმედი დემოკრატული კავშირის პარტიის, მისი შეიარაღებული ფრთის, კერძოდ სახალხო დამცველთა გაერთიანებისა (YPG) და სირიის დემოკრატიული ძალების (SDF) წინააღმდეგ, რომლებიც ბოლო დრომდე აკონტროლებდნენ აფრინს.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ომები კატეგორია:სირიის სამოქალაქო ომი
ხაბიზგინა
ხაბიზგინა — ცნობილი ოსური ხაჭაპურია. ის ტრადიციული ხაჭაპურისგან იმით განსხვავდება, რომ შიგთავსად ყველთან ერთად მოხარშულ კარტოფილს, ხახვს და ნიორს ამატებენ. ეს არის კერძი, რომლის მომზადებაც საკმაოდ მარტივია, რადგან ის ინგრედიენტები რაც მოსამზადებლად გვჭირდება, ადვილად იშოვება.
კერძოდ, მიდის კამათი იმის შესახებ, რომ ოსური ხაჭაპური მშრალად უნდა გამოცხვეს და არა – ერბოში. თუმცა, ამასაც ერთი მნიშვნელოვანი საფუძველი აქვს: ძველ დროს, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც ოსური ტომები (სარმატები, ალანები, სკვითები) აზიაში ცხოვრობდნენ, ხორბლის ფქვილის დეფიციტი იყო და სიმინდის ფქვილით იკვებებოდნენ. ერთგვარად, ამითაც აიხსნება ის, რომ ოსურ ხაჭაპურს ნახევარჯერ ნაკლები ცომი სჭირდება, ვიდრე – შიგთავსი. ჰოდა, ეკონომიის მიზნით, ცომი რომ ძალიან არ გათხელებულიყო, ოსი დიასახლისები ერბოში აცხობდნენ. ამით ნოყიერების შეგრეძნებაც იზრდებოდა და კალორიების რაოდენობაც, რაც ასე მნიშვნელოვანი იყო მათი ჯანმრთელობისთვის. ბოლოსდაბოლოს, სულ ომში იყვნენ და ნოყიერი საკვები ყველას განსაკუთრებით სჭირდებოდა.
ოსურ ეთნოსში ხაჭაპურს ძალიან დიდი მნიშვნელობა და დატვირთვა აქვს. ეს არ არის მხოლოდ გასტრონომიული შემთხვევა, ესაა ერთგვარად საკრალური მოვლენა, რომელიც მზის, წყლისა და მიწის სიმბოლოებს აღნიშნავს. მზისა და წყლის სიმბოლოებზე (ხებიჟნ, ცახარაჯინ) უკვე მოგახსენეთ რაც შეეხება მიწის სიმბოლოს, ოსურ ეთნოსში მას фыдджын-ს უწოდებენ და ხორციანი შიგთავსი აქვს. ეს ოსური სამზარეულოს ნამდვილი მარგალიტია.
ხაბიზგინას ძალიან უხდება ალკოჰოლური სასმელი, განსაკუთრებით კი თეთრი მშრალი ღვინო.
მომზადების წესი
2-3 ჭიქა ფქვილში შევურიოთ მშრალი საფუარი. თბილ წყალში გავხსნათ მარილი და შაქარი, დავასხათ საფუვრიან მასას და კარგად მოვურიოთ. თანდათანობით ვუმატოთ ფქვილი, შევაზილოთ ზეთი და დავდგათ ასაფუებლად. უნდა მივიღოთ ნაზი ცომი. საშუალო ზომის კარტოფილები კანიანად მოვხარშოთ და გავფცქვნათ. ხორცსაკეპ მანქანაში გავატაროთ ჯერ ყველი, შემდეგ კარტოფილი, შევურიოთ ერბო, მარილი და კარგად ავზილოთ. ცომისა და გულსართისგან თანაბარი ზომის გუნდები მოვამზადოთ. ცომი ოდნავ გავაბრტყელოთ, ზედ მოვათავსოთ გულსართი, შევკრათ და გავაბრტყელოთ. ხაბიძგინები გაცხელებულ ტაფაზე ორივე მხრიდან გამოვაცხოთ. მეორე მხარეს რომ გადმოვატრიალებთ, ერბო წავუსვათ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსური სამზარეულო
რომბლონი
რომბლონი — არქიპელაგი პროვინცია ფილიპინებში, მიმაროპის რეგიონში. არქიპელაგის უდიდესი კუნძულია ტაბლასი, რომელიც 9 მუნიციპალიტეტს მოიცავს. რომბლონის შემადგენლობაშია კუნძული სიბუიანი, რომელიც სამ ქალაქს მოიცავს, ასევე პატარა კუნძულ მუნიციპალიტეტებს, როგორებიცაა კორკერა, ბანტონი, კონსეპსიონი, სან-ხოზე და რომბლონი, რომელიც პროვინციის დედაქალაქია. პროვინცია მარინდუკესა და კესონის სამხრეთით, აღმოსავლეთ მინდოროს აღმოსავლეთით, აკლანისა და კაპისის ჩრდილოეთით და მასტაბეს დასავლეთით მდებარეობს. 2015 წლის აღწერით, პროვინციის მოსახლეობა 292 781 ადამიანს შეადგენს.
არბოს საცხოვრებელი სახლი
არბოს საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ არბოში, წმ. გიორგის ეკლესიის ჩრდილოეთით, აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში არქიტექორ სიმონ კლდიაშვილის მიერ სახლი ი. მიქარაშვილს ეკუთვნოდა.
რომბლონი
1569 წელს ესპანელების ჩასვლამდე რომბლონი აბორიგენი ფილიპინელებით იყო დასახლებული. ეროვნული მუზეუმის მიერ 1936 წელს აღდგენილი არქეოლოგიური არტეფაქტების მიხედვით დგინდება, რომ რომლონის აბორიგენებს მდიდარი და განვითარებული კულტურა ჰქონდათ. ესპანური კოლონიური მმართველობის დროს თავდაპირველად რომბლონი ახლად დაარსებული ილოილოს პროვინციის მიერ იმართებოდა. 1716 წელს მუნიციპალიტეტი ახლად შექმნილი კაპისის პროვინციის იურისდიქციის ქვეშ გადავიდა. 1901 წელს ამერიკელბის ჩამოსვლის შემდეგ რომბლონი პროვინციად გამოცხადდა და სამოქალაქო მმართველობა დამყარდა. 1907-1945 წლებში რომბლონმა პროვინციის სტატუსი დაკარგა, თუმა მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ, 1946 წელს კვლავ აღიდგინა.
რომბლონის მოსახლეობა სამ ეთნო-ლინგვისტურ ჯგუფად იყოფა: რომლომანონებად, ონჰანებად და ბანტოანებად (ასებად). ეს ჯგუფები არქიპელაგის კონკრეტულ კუნძულებზე ცხოვრობენ და თავიანთი ენა და წეს-ჩვეულებები აქვთ. რომბლომანურ ენაზე ძირითადად ქალაქ რომბლონის მაცხოვრებლები, სიბუიანის კუნძულზე მდებარე სამი ქალაქის მკვიდრები და ტაბლასის კუნძულზე მდებარე სან-აგუსტინის ბინადრები საუბრობენ. ონჰანურ ენაზე ძირითადად კუნძულ ტაბლასის სამხრეთ ნაწილის მუნიციპალიტეტებისა (ალკანტარა, ლოოკი, ფეროლი, სანტა-ფე, სან-ანდრესი და სანტა-მარია) და სან-ხოსეს მუნიციპალიტეტის მკვიდრები საუბრობენ. კუნძულ ტაბლასის ჩრდილოეთ ნაწილში (ოდიონგანი და კალატრავა) და კორკუერის, ბანტონისა და კონსეპსიონის კუნძულოვან მუნიციპალიტეტებში ბანტოანურ საუბრობენ.
არბოს საცხოვრებელი სახლი
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
რომბლონი
ამჟამად პროვინციის ეკონომიკის წამყვანი სექტორი სოფლის მეურნეობაა, ძირითადად, ბრინჯისა და კპრის წარმოება, ასევე თევზჭერა. რომბლონში განვითარებულია მარმარილოს ინდუსტრია, რადგანაც პროვინცია მდიდარია იტალიური ხარისხის მარმარილოთი. სწორედ ამის გამო მას ხშირად „ფილიპინების მარმარილოს დედაქალაქს“ უწოდებენ. უკანასკნელ წლებში პროვინცია ეკოტურისტული დანიშნულების ადგილი გახდა და თეთრი ქვიშის პლაჟებს, წყალქვეშა ყვინთვის წერტილებს, მთებსა და წვიმის ტყეებს ტურისტები მთელი წლის მანძილზე სტუმრობენ.
ეტიმოლოგია
ადგილობრივი ისტორიკოსები, როლანდ მადეჯა და ეველინ რეიესი პროვინციის სახელწოდებას კუნძულის მოყვანილობას უკავშირებენ. მადეჯას აზრით, რომბლონი ესპანური სიტყვიდან ronblon წარმოდგება და „ჭანჭიკს“ ნიშნავს. მისი თქმით, ესპანელებმა კუნძული ჭანჭიკს მიამსგავსეს. რეიესი კი თვლის, რომ რომბლონი ესპანური მონეტის დასახელებიდან წარმოდგება, რომელსაც მოროს მეკობრეები პატარძლისთვის სათავნოს სახით იხდიდნენ. შესაძლოა, ესპანელებმა კუნძულის ფორმა მონეტის მოყვანილობას მიმამსგავსეს.
გეოგრაფია
რომბლონს სტრატეგიული მდებარეობა აქვს. ის ფილიპინების არქიპელაგის ცენტრში მდებარეობს. გეოგრაფიულად ვისაიასის შემადგენლობაში შედის და სამი მთავარი კუნძულის (ტაბლასი, სიბუიანი და რომბლონი) და 17 პატარა კუნძულისგან შედგება. არქიპელაგი ღრმა წყლებითაა გარშემორტყმული. აღმოსავლეთით მასტაბე მდებარეობს, დასვლეთით — მინდორო, ჩრდილოეთით — მარინდუკე და სამხრეთით — პანაი. რომბლონი მანილიდან 187 საზღვაო მილით სამხრეთით მდებარეობს. კუნძულები გაფანტულია და მათზე მხოლოდ საზღვაო ტრანსპორტით მოხვედრაა შესაძლებელი, გარდა ტაბლასის კუნძულისა, სადაც ალკანტარის მუნიციპალიტეტში შიდა აეროპორტი მდებარეობს.
ტოპოგრაფია
პროვინციის ფართობი 1 533.45 კმ²-ია, რაც მიმაროპის რეგიონის მთლიანი ფართობის 5.3%-ია. პროვინცია უმეტესწილად მთიანია. ტერიტორიის 40%-ზე მეტი 50%-ზე მეტი დახრილობის მქონეა. 0-დან 3%-მდე დახრილობის მიწებს პროვინციის 10% უკავია, ხოლო 3-დან 8%-მდე დახრილობის მიწები ტერიტორიის 4%-ს ფარავს. ზოგიერთი კუნძულის ტოპოგრაფიისთვის დამახასიათებელია სანაპირო დაბლობები, დაბალი ბორცვები და ვაკეები.
ადმინისტრაციული დაყოფა
რომბლონი 17 მუნიციპალიტეტს მოიცავს. მათგან 9 ტაბლასის კუნძულზე მდებარეობს (სან-აგუსტინი, კალატრავა, სან-ანდრესი, ოდიონგანი, ფეროლი, სანტა-ფე, ლოოკი, ალკანტარა და სანტა-მარია), სამი სიბუიანის კუნძულზე (მაგდივანგი, კახიდოკანი და სან-ფერნანდო), ხოლოხ ხუთი (რომბლონი, სან-ხოზე, ბანტონი, კონსეპსიონი და კორკუერა) კუნძულოვანი მუნიციპალიტეტებია.
კლიმატი
კორონას კლიმატის კლასიფიკაციით, რომბლონი III ტიპის კლიმატურ სარტყელში მდებარეობს. ამ სარტყელში მშრალი და წვიმების სეზონი მკვეთრად გამოხატული არაა. ჩვეუელბრივ, წვიმების სეზონი ივნისიდან ნოემბრამდე, ზოგჯერ დეკემბრამდე გრძელდება, როდესაც სამხრეთ-დასავლეთის მუსონები ჭარბობს. მშრალი სეზონი იანვრიდან მაისამდე გრძელდება, მაგრამ ზოგჯერ მოულოდნელად წვიმს. წლიური საშუალო ტემპერატურა 27 °C-ია (81 °F). ყველაზე ცივი თვე თებერვალია, როდესაც ტემპერატურა 20 °C-მდე (68 °F) ეცემა, ხოლო ყველაზე თბილი თვე მაისია, რომლის დროსაც ტემეპრატურა 35 °C-ს (95 °F) აღწევს. ივნისიდან ოქტომბრამდე მთელ პროვინციაში ჰაბაგატის მუსონებია, ხოლო ამიჰანი (ჩრდილო-აღმოსავლეთი ქარები) კუნძულებზე დეკემბრიდან თებერვლამდე ქრის.
სქოლიო
კატეგორია:რომბლონი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:ლუსონის კუნძულები კატეგორია:მიმაროპა კატეგორია:ლუსონი კატეგორია:ფილიპინების კუნძულოვანი პროვინციები
სან-პედრო-დე-ჩანას რაიონი
სან-პედრო-დე-ჩანას რაიონი (Distrito de San Pedro de Chana) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3413 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 668 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19.24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 138.65 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უარის პროვინციის რაიონები
კლოდ სტოქსი
კლოდ სტოქსი (Claude Bayfield Stokes; დ. 27 ოქტომბერი, 1875, მუსორიე, ინდოეთი — გ. 7 დეკემბერი, 1948, ლონდონი) — დიდი ბრიტანეთის ინდოეთის არმიის ოფიცერი, დიდი ბრიტანეთის უმაღლესი კომისარი სამხრეთ კავკასიაში.
ბიოგრაფია
დაიბადა ინდოეთში, ბრიტანელის ოჯახში. განათლება წმინდა ჯონის სკოლაში და სანდჰურსტის სამეფო სამხედრო აკადემიაში მიიღო. 1895 წლიდან მსახურობდა ბრიტანეთის არმიის ინდოეთის ნაწილებში. 1907-1911 წლებში იყო დიდი ბრიტანეთის სამხედრო ატაშე თეირანში და დახმარებას უწევდა პრობრიტანულ პოლიტიკურ ძალებს. პირველი მსოფლიო ომის დროს ხელმძღვანელობდა ბრიტანეთის ინდოეთის სამხედრო ნაწილებს. პირველი მსოფლიო ომის დასასრულს ხელმძღვანელობდა ბაქოში განლაგებული ბრიტანეთის არმიის ნაწილებს. 1920 ამიერკავკასიაში ბრიტანეთის უმაღლესი კომისრის, ოლივერ უორდროპის, გადადგომის შემდეგ ეს პოსტი პოლკოვნიკმა სტოკსმა დაიკავა. 1920 წლის 28 სექტემბერს ახლად დანიშნული უმაღლესი კომისარი თბილისში ჩამოვიდა, მას დახვდა საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე კონსტანტინე საბახტარაშვილი და სამხედრო მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი, გენერალი ალექსანდრე გედევანიშვილი. თბილისში პოლკოვნიკ სტოკს შეხვდა იმხანად თბილისში მყოფი ბრიტანეთის ლეიბორისტული პარტიის ლიდერი მაკდონალდი და საქართველოს დახმარება სთხოვა. უმაღლეს კომისარს თბილისში მინისტრთა კაბინეტის წევრებმა საზეიმო ვახშამი გაუმართეს. მალევე სტოკსი ნოე ჟორდანიას შეხვდა და დადებითი განწყობა არ დამალა საქართველოსადმი. მის მიერ ლონდონში გაგზავნილი ანგარიშები აშკარა პროქართული ხასიათისაა. 1921 თებერვლამდე ასრულებდა უმაღლესი კომისრის მოვალეობას. საბჭოთა რუსეთის მიერ ამიერკავკასიის ოკუპაციის შემდეგ დაუბრუნდა ინდოეთის არმიას. 1931-1940 წლებში იყო ბრიტანეთის ვიცე-კონსული საფრანგეთის ქალაქ ნიცაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბრიტანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
ილია ჭავჭავაძის მუზეუმი და ძეგლი
ილია ჭავჭავაძის მუზეუმი და ძეგლი — ისტორიული და მონუმენტური ხელოვნების ძეგლი. მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ დუშეთში, ილია ჭავჭავაძის ქუჩაზე, ოცდაოთხ ნომერში. მუზეუმი და ძეგლი გაიხსნა 1968 წლის 8 ივნისს. სახლზე არის მემორიალური დაფა ქართული წარწერით: „1868-1873 წლებში აქ დუშეთის მაზრის მომრიგებელ მოსამართლედ მუშაობდა დიდი ქართველი მწერალი ილია გრიგოლის ძე ჭავჭავაძე (1837-1907)“. მუზეუმი ერთსართულიანია, დგას ორი ქუჩის შესაყართან, პატარა ეზოს სიღრმეში. შენობა შედგება სამი ოთახისგან, სადაც გამოფენილია ფოტოსურათები. სახლს ეზოს მხრიდან ხის გადახურული აივანი აკრავს, რომელსაც წინიდან ერთმარშიანი კიბე აქვს მიდგმული.
შენობის წინ, ეზოში, გრანიტის სწორკუთხა ფორმის კვარცხლბეკზე დგას მწერლის ბრინჯაოს ბიუსტი. ბიუსტის შესრულებას პორტრეტული მსგავსების სიზუსტე ახასიათებს. ფორმათა დამუშავება დეტალურია, სილუეტი გრაფიკული სიმკვეთრით გამოირჩევა. კვარცხლბეკზე დამაგრებულია მარმარილოს ფილა მწერლის ავტოგრაფით.
ვილნიუსი-კაუნასის რკინიგზა
thumb|[[ვილნიუსის რკინიგზის სადგური]] thumb|[[კაუნასის რკინიგზის სადგური]] ვილნიუსი-კაუნასის რკინიგზა (Geležinkelis Vilnius - Kaunas) — ერთ-ერთი მთავარი ადგილობრივი რკინიგზა ლიეტუვაში. რკინიგზა ლიეტუვის დედაქალაქ ვილნიუსს ქვეყნის სიდიდით მეორე ქალაქ კაუნასთან აკავშირებს.
რკინიგზის მშენებლობა დაიწყო 1859 წელს და დასრულდა 1862 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუვის რკინიგზა კატეგორია:სარკინიგზო ტრანსპორტი ევროპაში
ახალდაბის ნასოფლარი
ახალდაბის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალდაბის ცენტრში, ადგილ მღვდლის სახლთან. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. აღმოჩნდა შენობების საძირკვლების გამოჭრისა და საკარმიდამო ნაკვეთების მოწყობის დროს.ნასოფლარზე გამოვლინდა წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები, დიდი ქვევრის ფრაგმენტები, შენობების საძირკვლის ნაშთები, რომლებიც ნაგებია რიყის ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მისი (ფილმი)
მისი (Her) — სპაიკ ჯოუნზის 2013 წლის ფილმი. ფილმის მოქმედება ახლო მომავალში ვითარდება, სადაც ყველაფერი კომპიუტერიზებულია. ფილმმა რამდენიმე ნომინაცია და ჯილდო მიიღო. განსაკუთრებით აღინიშნა რეჟისორი და სცენარის ავტორი სპაიკ ჯოუნზი, რომელმაც, როგორც სცენარისტმა, ოსკარისა და ოქროს გლობუსის ჯილდოები მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2013 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები
ჯოვანა იტალიელი
ჯოვანა იტალიელი (Giovanna d'Italia), აგრეთვე ცნობილია როგორც ჯოვანა სავოიელი (Giovanna di Savoia) და ჯოანა ბულგარელი (Йоанна Българска; დ. 13 ნოემბერი, 1907, რომი, იტალია — გ. 26 თებერვალი, 2000, ეშტორილი, პორტუგალია) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. იტალიის მეფე ვიტორიო ემანუელე III-ისა და დედოფალ ელენა მონტენეგროელის ქალიშვილი. ბულგარეთის უკანასკნელი დედოფალი 1930-1943 წლებში როგორც მეფე ბორის III-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|311x311px|პრინცესა ჯოვანა 1910 წელს, 2-3 წლის ასაკში. ჯოვანა დაიბადა 1907 წლის 13 ნოემბერს რომში. იგი იყო იტალიის მეფე ვიტორიო ემანუელე III-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ელენა მონტენეგროელის შუათანა ქალიშვილი. იგი იყო იტალიის უკანასკნელი მეფის, უმბერტო II-ის უმცროსი და.
1930 წლის 25 ოქტომბერს ჯოვანა ცოლად შერთეს ბულგარეთის მეფე ბორის III-ს. ქორწინება ასისში, კათოლიკური წესების დაცვით შედგა. ცერემონიას ესწრებოდა გამოჩენილი იტალიელი დიქტატორი ბენიტო მუსოლინიც. ბულგარელებს ეს ქორწინება მოსწონდათ, რადგან ჯოვანას დედაც სლავური ეთნოსის წარმომადგენელი იყო და გათხოვებამდე მართლმადიდებლური აღმსარებლობა ჰქონდა, თუმცა ჯოვანამ დედისგან განსხვავებით ქორწინების შემდეგ რელიგია არ შეიცვალა და ბოლომდე კათოლიკედ დარჩა. დედოფალი ჯოვანა აქტიურად მფარველობდა ბულგარეთის კათოლიკურ სამოციქულო ეკლესიას, რის გამოც პაპ იოანე XXIII-სგან შექებაც დაიმსახურა. დედოფალმა ჯოვანამ სულ ორი ბავშვი გააჩინა: მარია ლუიზა (დ. 1933) და სიმეონი (დ. 1937).
დედოფალი ჯოვანა აქტიურად იყო ჩაბმული საქველმოქმედო საქმიანობაში, განსაკუთებით კი ბავშვებზე ზრუნვით იყო დაინტერესებული. მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი ქმართან ერთად ეხმარებოდა ევროპის სხვადასხვა ქვეყნებიდან გამოქცეულ ებრაელებს და ამერიკასა და არგენტინაში აპარებდათ მათ. ამ პერიოდში დედოფალმა ჯოვანამ ათასობით ებრაელის სიცოცხლე გადაარჩინა. მის ქმარს, მეფე ბორის III-ს ჰიტლერის დიდი იმედი ჰქონდა. მას უნდოდა, რომ გერმანელებს ბულგარეთისთვის თრაკია, მაკედონია და სხვა მიწები გადაეცათ, რის გამოც 1943 წელს ბორისი გერმანიაში ჩავიდა ჰილტერთან შესახვედრად, სადაც იგი მძიმედ დაავადდა და იმავე წლის 28 აგვისტოს გარდაიცვალა, 49 წლის ასაკში. მარცხნივ|მინი|300x300პქ|დედოფალი ჯოვანა 1932 წელს ამგვარ პირობებში ტახტი ჯოვანას ვაჟმა, სიმეონ II-მ დაიკავა. საყვარელი მეუღლის დაკარგვამ საშინლად იმოქმედა დედოფალზე, რომელსაც ამის შემდეგ გულის პრობლემები დაეწყო. გერმანელებმა იცოდნენ, რომ ჯოვანა ანტი-ნაცისტური იდეოლოგიის გამტარებელი იყო, რის გამოც მცირეწლოვან მეფეს რეგენტად ჯოვანას მაზლი, მთავარი კირილი დაუნიშნეს.
მეორე მსოფლიო ომში გერმანიის დამარცხების შემდეგ, 1946 წელს ბულგარეთში საბჭოთა კავშირის ჯარები შეიჭრნენ. ხალხთან ერთად კომუნისტებმა დაამხეს კირილის მმართველობა და მასთან ერთად ჩამოაგდეს მეფე სიმეონ II-ც, რითაც ბულგარეთში მონარქია დაემხო და სოციალისტური წყობა დამყარდა. თავდაპირველად დედოფალი ჯოვანა და მისი ვაჟი შინა პატიმრობაში იმყოფებოდნენ ვრანას სასახლეში, სოფიასთან ახლოს. მას შემდეგ, რაც კომუნისტური წყობა საბოლოოდ დამყარდა, ახალმა მთავრობამ დედოფალსა და მის ვაჟს 48 საათი მისცათ ქვეყნის დასატოვებლად.
ჯოვანა თავის ვაჟთან ერთად ალექსანდრიაში, ეგვიპტეში ჩავიდა მეფე ფარუკის კარზე, სადაც იმყოფებოდნენ ჯოვანას მშობლები და და-ძმები, რომლებიც ასევე 1946 წელს დაამხეს იტალიაში. მოგვიანებით იგი მადრიდში გადასახლდა. 1962 წელს სიმეონი დაქორწინდა. ჯოვანამ მიიჩნია, რომ ვაჟისათვის იგი ძველებურად საჭირო აღარ იყო, რის გამოც იმავე წელს დატოვა ესპანეთი და ეშტორილში, პორტუგალიაში გადასახლდა. მოგვიანებით, მას მხოლოდ ერთხელ, 1993 წელს დართეს ბულგარეთში ჩასვლის ნება, სადაც მას ქუჩაში ათასობით ადამიანი სიხარულით გამოეგება. ამის შემდეგ იგი კვლავ პორტუგალიაში დაბრუნდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება და გარდაიცვალა 2000 წლის 26 თებერვალს, 92 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2000 კატეგორია:სავოიელთა დინასტია კატეგორია:ბულგარეთის დედოფლები კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები
კლაუდია ფელიჩიტა ავსტრიელი
კლაუდია ფელიჩიტა ავსტრიელი (Claudia Felizitas von Österreich; დ. 30 მაისი, 1653, ფლორენცია, ტოსკანა - გ. 8 აპრილი, 1676, ვენა, ავსტრია) — ჰაბსბურგთა დინასტიი ს წარმომადგენელი. ავსტრიის ერცჰერცოგისა და ტიროლიის გრაფ ფერდინანდ კარლ ჰაბსბურგისა და მისი ცოლის, ერცჰერცოგინია ანა დე მედიჩის ქალიშვილი. საღვთო რომის იმპერატრიცა, გერმანიის, უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიის დედოფალი, ავსტრიის ერცჰერცოგინია 1673-6 წლებში როგორც ლეოპოლდ I-ის მეორე მეუღლე.
იყო დომინიკელთა ორდენის წევრი, ჰქონდა არაჩვეულებრივი სასიმღერო ხმა, უყვარდა დაკვრა, ნადირობა და ასევე იყო ძალიან ვნებიანი. კლაუდია ფელიჩიტას ძალიან დიდი გავლენა ჰქონდა თავის ქმარზე. სწორედ მისი წყალობით, ჰაბსბურგთა ყველა მოწინააღმდეგე აღმოჩენილ და გაძევებული იქნა სამეფო კარიდან. იგი ასევე იბრძოდა სასამართლო და აღმასრულებელი ხელისუფლების უსამართლობის წინააღმდეგ. სამწლიანი ქორწინებიდან მხოლოდ ორი მკვდარი გოგონა გააჩინა, მეორე მშობიარობიდან მალევე იგი ტუბერკულოზით დაავადდა და გარდაიცვალა კიდეც. იგი იყო ჰაბსბურგთა დინასტიის ტიროლიური განშტოების უკანასკნელი წარმომადგენელი, რომლის გარდაცვალების შემდეგაც ის სამუდამოდ გადაშენდა.
ადრეული ცხოვრება
კლაუდია ფელიჩიტა დაიბადა 1653 წლის 30 მაისს ფლორენციაში. იგი იყო ავსტრიის ერცჰერცოგისა და ტიროლიის გრაფ ფერდინანდ კარლ ჰაბსბურგისა და მისი ცოლის, ანა მედიჩის პირველი შვილი. მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ ტიროლიის გრაფი ლეოპოლდ V ავსტრიელი და გრაფინია კლაუდია მედიჩი, ხოლო დედის ხაზით ტოსკანის დიდი ჰერცოგი კოზიმო II მედიჩი და მისი ცოლი, ჰერცოგინია მარია მაგდალინა ავსტრიელი.
მისმა მშობლებმა ვაჟის გაჩენა ვერ შესძლეს. მათ კლაუდია ფელიჩიტას შემდეგ მხოლოდ ორი გოგონა შეეძინათ: მკვდარშობილი გოგონა 1654 წელს და ერცჰერცოგინია მარია მაგდალინა 1656 წელს. 1662 წელს გარდაიცვალა კლაუდიას მამა — ფერდინანდ კარლი, ამ ამბიდან სამი წლის შემდეგ დაიღუპა მისი ძმაც, ერცჰერცოგი ზიგმუნდ ფრანცი, რომელიც სულ რამდენიმე დღის დაქორწინებული იყო ჰედვიგია პფალც-სულსბახელზე. შედეგად კლაუდია ფელიჩიდა და მისი და ჰაბსბურგთა დინასტიის ტიროლიური განშტოების უკანასკნელი წარმომადგენლები გახდნენ.
ზოგიერთი მემატიანე წერდა, რომ იგი იყო ძალიან ლამაზი, ცოცხალი ხასიათის მქონე ინტელექტუალი პრინცესა. პატარა ერცჰერცოგინია ოჯახთან ერთად ინსბრუკში გაიზარდა, რომელიც მისი მშობლების დაუღალავი შრობის შედეგად ევროპული ბაროკოს, ხელოვნებისა და მუსიკის ცენტრი იყო. ღრმა ბავშვობიდანვე კლაუდიას ძალიან უყვარდა ნადირობა. მას ასევე ჰქონდა საოცრად ლამაზი ხმა, რის გამოც იგი ხშირად მღეროდა სამეფო ბანკეტებზე. გარდა ამისა, პრინცესას საოცრად გამოსდიოდა უამრავ საკრავზე დაკვრა და თავადაც კი წერდა მუსიკალურ ნაწარმოებებს. ჯოვანი მარია მორანდის ტილოზე გამოსახულია 13 წლის კლაუდია ფელიჩიტა, ქალღმერთ დიანას როლში სადაც იგი ნადირობს. იგი ასევე როგორც ყველა ჰაბსბურგი ძალზედ ღრმად მორწმუნე და ღვთისმოშიში კათოლიკე იყო, რის გამოც იგი ადრევე გაწევრიანდა წმინდა დომინიკეს ორდენში.
ქორწინება და შვილები
1665 წელს მას შემდეგ რაც ქვემო ავსტრიის მმართველი ჰაბსბურგ-ტიროლელების ყველა მამაკაცი გარდაიცვალა, მისი მმართველი იმპერატორი ლეოპოლდ I ჰაბსბურგი გახდა. ანა მედიჩი ცდილობდა თავისი ქალიშვილების უფლებების დაცვას. იმპერიის სამეფო კარზე ანას ბრძოლა საბოლოოდ იმით დასრულდა, რომ იმპერატორმა კლაუდია ფელიჩიტას ცოლად შერთვა მოითხოვა, რის სანაცვლოდაც იგი შეძლებდა ტიროლის გრაფინიის წოდების შენარჩუნებას.
იმპერატორ ლეოპოლდს თავის პირველ ცოლთან — მარგარიტა ტერეზა ესპანელთან მხოლოდ ოთხი შვილი ჰყავდა, თუმცა მათგან მხოლოდ ერთმა გოგონამ შეძლო სრულ წლოვანებამდე მიღწევა. ლეოპოლდს უყვარდა თავისი მეუღლე და გარდა ამისა, იგი მას ესპანეთის ტახტზე დიდ უფლებებს აძლევდა, რადგან მარგარიტას ძმა, მეფე კარლ II ავადმყოფი და უნაყოფო იყო, მისი უახლოესი მემკვიდრე კი მარგარიტა და ლეოპოლდი გამოდიოდნენ. თუმცა 1673 წელს მარგარიტა ტერეზა ესპანელი გარდაიცვალა და მასთან ერთად ლეოპოლდის ოცნებაც ესპანეთზე. ამას გარდა მას ცოლთან მემკვიდრე არ ჰყოლია, რის გამოც, მიუხედავად ღრმა გლოვისა ლეოპოლდი იძულებული გახდა მეორედ დაქორწინებულიყო. ქვემო ავსტრიისა და ტიროლიის შემოერთების მიზნით მან გადაწყვიტა თავის ბიძაშვილ კლაუდია ფელიჩიტაზე ექორწინა. კლაუდიამ დედისაგან ქორწინებაზე თანხმობა მიიღო. ამიტომაც კლაუდია ფელიჩიტამ უარი უთხრა სხვა ხელის მთხოვნელებს, მათ შორის იორკის ჰერცოგ ჯეიმზ სტიუარტს, რომელიც შემდგომში ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე გახდა. მიუხედავად ამისა, ლეოპოლდი ამაყობდა თავისი ახალგაზრდა, ლამაზი და განათლებული მეუღლით, რომელმაც მშვენივრად იცოდა თავისი ახალი წოდებებით მინიჭებული ვალდებულებები.
ქორწინებიდან კლაუდია ფელიჩიტასა და ლეოპოლდს მხოლოდ ორი ქალიშვილი შეეძინათ, რომლებიც მალევე დაიღუპნენ:
გარდაცვალება
მეორე გოგონას გაჩენიდან მალევე, 1676 წლის 8 აპრილს იმპერატრიცა კლაუდია ფელიჩიდა სრულიად მოულოდნელად ტუბერკულოზით გარდაიცვალა ვენაში, 22 წლის ასაკში. მისი სხეული ვენის საიმპერატორო საძვალეთში განისვენებს, ხოლო გული დომინიკელთა ორდენის ეკლესიაში. სამი თვის შემდეგ მისი ახალშობილი გოგონაც გარდაიცვალა, სექტემბერში კი დედამისიც — ტიროლის გრაფინია ანა მედიჩი. ისინი კლაუდიას გვერდით დაკრძალეს.
ლეოპოლდმა მეორე ცოლის დაკარგვა ძალიან განიცადა. იგი ვენის მონასტერში გადავიდა და ბერად აღკვეცასაც აპირებდა, თუმცა მამრობითი სქესის მემკვიდრის არარსებობის გამო იძულებული გახდა მესამედ ექორწინა ელეონორ მაგდალენა ნოიბურგელზე. მასთან ლეოპოლდს ათი შვილი შეეძინა, მათ შორის ორი საღვთო რომის იმპერატორი — იოზეფ I და კარლ VI.
წინაპრები
კლაუდია ფელიჩიტა ავსტრიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1653 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1676 კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატრიცები კატეგორია:უნგრეთის დედოფლები კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები კატეგორია:ავსტრიის დედოფლები კატეგორია:გერმანიის დედოფლები კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
არბაჩხანის მთავარანგელოზის სალოცავი
არბაჩხანის მთავარანგელოზის სალოცავი, თამარის ნიში — არქიტექტურული, არქეოლოგიური ძეგლი. მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის, სოფელი არბაჩხანის განაპირას ჭალაში, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა ნაპირას. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. 1987 წელს გაითხარა მთიანეთის არქეოლოგიური ექსპედიციით.
გათხრებისას გამოვლენილი ნაცრის სქელი ფენა, სიმხურვალისგან გაწითლებული და დახეთქილი კედლები ადასტურებს, რომ სამლოცველო საგანგებოდ ხანძრით არის განადგურებული.
აღწერა
ნაგებობა გეგმით კვადრატთან მიახლოებული სწოკუთხედია. ნაგებია მოზრდილი ზომის კლდის ნატეხი ქვითა და დუღაბით. ძლიერ დაზიანებულია. კედლები 1 მეტრ სიმაღლეზეა შემორჩენილი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის შუაშია. შიგნით, აღმოსავლეთ კუთხეებში, ქვით ნაშენი თითო მართკუთხა ტრაპეზი დგას. ჩრდილოეთ კუთხესთან მდგარი ტრაპეზიდან 0,5 მეტრის სიმაღლეზე, მცირე კვადრატული ნიშია. აღმოსავლეთ კედელს მთელ სიგრძეზე გასდევს დაბალი საფეხური. იატაკი მიწატკეპნილია, მოფენილი ქვის თხელი ფილებით. გათხრებისას აღმოჩენილია სამლოცველოს ფიქლის სახურების ნაწილები. ინტერიერში გამოვლინდა დამწვარ-დანაცრებული 0,5 მეტრი სისქის ფენა, რომელიც შეიცავდა მოუჭიქავი უხეში კერამიკის ფრაგმენტებს და ოსტეოლოგიურ მასალას.
გარედან, გალავნის სამხრეთ-დასავლეთ კედელზე, მიშენებულია ნატეხი ქვის მშრალი წყობით ნაგები, სწორკუთხა გეგმის სადგომი. მინაშენი სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს მთელ სიგანეზე გახსნილია. თხრისას დადასტურდა 20-30 სანტიმეტრი სისქის ნაცრიანი ფენა. აღმოჩნდა თიხის ხელადის, ქოთნის, ქილის, ქვევრის ნატეხები, დამახასიათებელი XIV-XV საუკუნეებისთვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მაჰმუდ ალ-ქაშგარი
მინი|მაჰმუდ ალ-ქაშგარის [[მავზოლეუმი - უპალი
محمود الكاشغري]] მაჰმუდ იბნ ალ-ჰუსეინ იბნ მუჰამედ ალ-ქაშგარი (არაბ. محمود بن الحسين بن محمد الكاشغري) — დაიბადა 1028 ან 1029 წელს  ქ. ბარსხანი ისიკ-ყულის ტბის სამხრეთ სანაპიროზე .გარდაცვალების წელი უცნობია, დაახლოებით 1102 ან 1126, ოპალი, ქაშგარის მახლობლად — მე-11 საუკუნის შუააზიელი მეცნიერი, ფილოლოგი, ფოლკლორისტი.
ბიოგრაფია
მინი|მაჰმუდ ალ-ქაშგარი მინი|რუკა მაჰმუდ ალ-ქაშგარის დივანიდან (მე-11 საუკუნე) მაჰმუდ ალ-ქაშგარი დაიბადა ქალაქ ბარსხანში ,რომელსაც ახლა ყარახანიდს უწოდებენ, როგორც ვარაუდობენ, ადგილობრივ  წარჩინებულთა ოჯახში, რომელიც ეკუთვნოდა მმართველი ყარახანიდების დინასტიის ბოგრახანის კლანს. ის გახლდათ ქალაქი ბარსხანის ემირის ჰუსეინ იბნ მუჰამედის შვილი, ქაშგარის მმართველის მუჰამედ ბოგრახანის  შვილიშვილი და ჰარუნ (ალ-ჰასან) იბნ სულეიმან ბოგრახანის შვილიშვილი.
მაჰმუდ ალ-ქაშგარმა  იმ პერიოდისთვის. კარგი განათლება მიიღო. იგი სწავლობდა ქაშგარის საჯიას მედრესეში, სადაც  მოღვაწეობდნენ რეგიონში  ცნობილი მასწავლებლები, მაგალითად იმამ ზაჰიდ ჰუსეინი.
1056 წელს ქაშგარში ხელისუფლებაში მოვიდა მაჰმუდის ბაბუა, მუჰამედ ბოგრახანი, რომელმაც 15 თვის შემდეგ  ძალაუფლება თავის ვაჟს, მაჰმუდის მამას, ბარხანის ემირს -ჰუსეინს გადასცა.
მალე სასახლის კარზე შეთქმულება მოხდა, რა დროსაც მოწამლეს ჰუსეინ და მუჰამედ ბოგრახანები მოიწამლეს. შედეგად, მაჰმუდი იძულებული გახდა გაქცეულიყო ქაშგარიდან 1057 წელს. ის გაემგზავრა დასავლეთით, მავერანაჰარში, ხოლო შემდეგ -ბაღდადში.ამავე დროს, მაჰმუდი დიდი ხნის განმავლობაში მოგზაურობდა თურქი ხალხებით და ტომებით დასახლებულ მიწებზე.
ზოგი მკვლევარი მიიჩნევს, რომ დაახლოებით 1080 წელს მაჰმუდი დაბრუნდა ქაშგარში, სადაც  მან 1083 წლის ოქტომბრამდე განაგრძო მუშაობა "თურქული დიალექტების ლექსიკონზე".
მისი გარდაცვალების თარიღი და ადგილი უცნობია. ზოგიერთ მეცნიერს მიაჩნია, რომ იგი სავარაუდოდ გარდაიცვალა, ერთი ვერსიით, 1102 წელს 97 წლის ასაკში, მეორე ვერსიით - 1126 წელს. ასევე აღნიშნავენ, რომ მაჰმუდ ქაშგარი დაკრძალეს ყირგიზეთის სოფელ უპალში (ოპალი), ქაშგარის მახლობლად. მის სასაფლაოზე ახლა მავზოლეუმია აღმართული. მაგრამ ზოგიერთი თანამედროვე ავტორი უარყოფს ამ მტკიცებას და ამბობს, რომ მისი გარდაცვალების თარიღი უცნობია.
შრომები
მაჰმუდ ალ-ქაშგარმა შეისწავლა თურქული ენა და ბაღდადში  შეადგინა თურქული ენის პირველი ლექსიკონი. მან აგრეთვე იცოდა თურქული, არაბული, სპარსული ენები. მისი „თურქულ ენათა ლექსიკონი“ (1072-74) ადრეული პერიოდის თურქული დიალექტოლოგიის ერთადერთი ძეგლია. მასში 9000 ათასზე მეტი სიტყვაა შესული. წიგნის შესავალი შეიცავს ზოგად ცნობებს თურქული დამწერლობის შესახებ, სიტყვათწარმოების ძირითად წესებს, მრგვალ რუკას. ახდენს შედარებებს თურქულ დიალექტებს შორის, ეხება თურქულ ტომთა დიალექტების კლასიფიკაციის საკითხებს. მეორე ნაწილში მოცემულია ლექსიკა, ლინგვისტური, ეთნოგრაფიული, გეოგრაფიული კომენტარები და ფოლკლორული მასალა-თურქული ფოლკლორის ძირითადი ჟანრები, საწესჩვეულებო და ლირიკული სიმღერები, ჰეროიკული ეპოსის ნაწყვეტები, ისტორიული გადმოცემები, ლეგენდები, ანდაზები, აფორიზმები. მაჰმუდ ქაშგარი ავტორია დაკარგული ტრაქტატისა („ჯავაჰირ ალ-ნაჰვი“) სინტაქსისა და სახელის მორფოლოგიურ საკითხებზე.
სქოლიო
კატეგორია:აზია კატეგორია:ცენტრალური აზიის მეცნიერები
იტამარანდიბა
იტამარანდიბა (Itamarandiba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 910 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 175 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.76 კმ²-ზე. ფართობი 2 735 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბიულიუდიუზი
ბიულიუდიუზი (Bülüldüz Բազմատուս) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
სანტო-დომინგო-დე-კაპილიასის რაიონი
სანტო-დომინგო-დე-კაპილიასის რაიონი (Distrito de Santo Domingo de Capillas) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უაიტარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 367 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 024 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 248.56 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაიტარის პროვინციის რაიონები
კაროლ დობიაში
მიხალ ბილეკი (Karol Dobiaš; დ. 18 დეკემბერი, 1947, ჰანდლოვა, ჩეხოსლოვაკია) — სლოვაკი მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი, პოციზიით მარჯვენა მცველი და ნახევარმცველი.
საკლუბო
კარიერა დაიწყო მშობლიური ქალაქის, ჰანდლოვის კლუბ „ბანიკის“ ახალგაზრდულ გუნდში. შემდეგ გადავიდა ტრნავის „სპარტაკში“, რომლის შემადგენლობაშიც 5-ჯერ გახდა ჩეხოსლოვაკიის ჩემპიონი, 3-ჯერ მოიგო ქვეყნის თასის გათამაშება, 1967 წელს კი მიტროპის თასის გამარჯვებული გახდა. 1970 და 1971 წლებში გახდა ჩეხოსლოვაკიის წლის ფეხბურთელი. 1977 წელს გადავიდა პრაღის „ბოჰემიანსში“. კარიერის მანძილზე ჩეხოსლოვაკიის ჩემპიონატში ჩაატარა 345 მატჩი და შეძლო 20 გოლის გატანა. 1980 წელს გადავიდა ბელგიურ „ლოკერენში“, სადაც 1983 წლამდე ითამაშა. კარიერა ასევე ბელგიურ გენტ-ზეჰავენში დაასრულა, 1984 წელს.
სანაკრებო
კაროლ დობიაშის დებიუტი ეროვნულ გუნდში შედგა 1967 წლის 3 მაისს, ბაზელში, შვეიცარიის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ, მან 64-ე წუთზე ვლადიმერ ტაბორსკი შეცვალა. მონაწილეობა მიიღო 1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე, სამივე მატჩი შეუცვლელად ჩაატარა. ჩეხოსლოვაკიის ნაკრების შემადგენლობაში, 1976 წელს, დობიაში გახდა ევროპის ჩემპიონი. ფინალურ მატჩში, დასავლეთი გერმანიის ნაკრების წინააღმდეგ, ფრანც ბეკენბაუერის შეცდომის შემდეგ, 25-ე წუთზე დობიაშმა გაიტანა მეორე გოლი მეტოქის კარში. 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატზე კაროლ დობიაში ნაკრების შემადგენლობაში იყო, თუმცა არც ერთი მატჩი არ ჩაუტარებია. უკანასკნელი მატჩი ნაკრებში ჩაატარა 1980 წლის 26 მარტს, ისევე როგორც სადებიუტო შეხვედრაში, ამჯერადაც შვეიცარიის წინააღმდეგ და ამჯერადაც ბაზელში. ჯამში ჩეხოსლოვაკიის ეროვნული გუნდის შემადგენლობაში ჩაატარა 67 მატჩი და გაიტანა 6 გოლი.
სამწვრთნელო
სამწვრთნელო საქმის დასაწყისში 4 წელი წვრთნიდა „ბოჰემიანსის“ ახალგაზრდულ გუნდს. 1988 წელს ხელმძღვანელობდა „გრადეც-კრალოვეს“, თუმცა მალევე დატოვა კლუბი. 1990 წლის სექტემბერში გახდა ბრნოს „ზბოიოვკის“ მწვრთნელი. დობიაშის პირველ სეზონში კლუბმა აჩვენა საშინელი შედეგი, დაიკავა ბოლო ადგილი ჩემპიონატში და დაქვეითდა დონით მეორე ჩემპიონატში. დობიაშმა კიდევ ერთი წელი გააგრძელა კლუბში მუშაობა და შეძლო ჩეხოსლოვაკიის უმაღლეს ლიგაში აღზევება (ამ დროისთვის კლუბს „ბობი-ბრნო“ ეწოდებოდა). 1993-94 წლების სეზონში წვრთნიდა პრაღის „სპარტას“, რომელთან ერთადაც შეძლო ჩეხეთის ჩემპიონატის მოგება. მოგვიანებით წვრთნიდა „სპარტა-კრჩ“-ს, ასევე იყო პრაღის „სპარტას“ სკაუტი. 2003-04 წლების სეზონში დაუბრუნდა მწვრთნელობას და იყო „ბოჰემიანსის“ მწვრთნელის თანაშემწე, მისი კონტრაქტი 2004 წლის იანვარში შეაჩერეს.
2008 წლის ევროპის ჩემპიონატის მიმდინარეობისას იყო სატელევიზიო არხის, Eurosport-ის ჩეხურენოვანი ვერსიის ექსპერტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:სლოვაკი ფეხბურთელები კატეგორია:ტრნავის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:პრაღის ბოჰემიანსის ფეხბურთელები კატეგორია:სლოვაკი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:პრაღის სპარტას მწვრთნელები კატეგორია:ჩეხოსლოვაკიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 18 დეკემბერი
საფრანგეთის პირველი იმპერია
საფრანგეთის პირველი იმპერია (Le Premier Empire) — ნაპოლეონ ბონაპარტის იმპერიის ეპოქა საფრანგეთში.
1804 წლიდან საფრანგეთის ისტორიაში სრულიად ახალი ეტაპი იწყება.18 მაისს საფრანგეთის პირველმა კონსულმა ნაპოლეონ ბონაპარტმა თავი იმპერატორად გამოაცხადა, ხოლო 2 დეკემბერს მისი იმპერატორად კურთხევის ცერემონია გაიმართა. მისი მმართველობის პერიოდი, მცირე შესვენებებით სავსე იყო უამრავი ბრძოლებით. აღნიშნული ბრძოლები თავდაპირველად საფრანგეთისთვის სასარგებლო შედეგებით მთავრდებოდა, თუმცა იყო არასასიამოვნო მომენტებიც (ტრაფალგარის ბრძოლა, ლაიფციგის ბრძოლა). საფრანგეთმა თავისი ხელისუფლება და გავლენა თითქმის მთელ ევროპაზე გაავრცელა. აღმავლობას განიცდიდა ფრანგული კულტურაც. საფრანგეთის ფართობი 1790 წლიდან 1810 წლამდე ერთნახევარჯერ გაიზარდა.
რუსეთში განცდილი მარცხი ნაპოლეონის იმპერიის დაშლის დასაწყისი გახდა. მის წინააღმდეგ დაირაზმნენ ევროპის ქვეყნები. 1813 წლის ოქტომბერში ლაიფციგთან ნაპოლეონის არმიის ნარჩენებს ბრძოლა მოუხდათ მოკავშირეებთან რუსეთის, პრუსიის, ავსტრიის, შვედეთის არმიებთან (ე. წ. ხალხთა ბრძოლა), სადაც ფრანგები დამარცხდნენ. მოკავშირეები 1814 წელს პარიზში შევიდნენ. ნაპოლეონი გადადგა. იგი ხმელთაშუა ზღვის კუნძულ ელბაზე გადაასახლეს. პარიზში ბურბონები და რევოლუციის დროს გაქცეული არისტოკრატები დაბრუნდნენ.
საფრანგეთის მოსახლეობა ვერ ეგუებოდა ძველი რეჟიმის აღდგენას. ნაპოლეონმა ისარგებლა მოსახლეობის უკმაყოფილებით და ყველასთვის მოულოდნელად საფრანგეთში დაბრუნდა. ნაპოლეონის მმართველობის ბოლო თვეებს „ასი დღე“ უწოდეს. მოკავშირეებმა ომი განაახლეს. 1815 წლის 18 ივნისს, ბელგიის ახლოს, სოფელ ვატერლოოსთან ნაპოლეონი თავის უკანასკნელ ბრძოლაში დამარცხდა. საფრანგეთის პირველი იმპერია, რომელმაც ოფიციალურად 1815 წლის 7 ივლისამდე იარსება, დასრულდა.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
ჯაღაზური
ჯაღაზური (Cağazur) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
When Dream and Day Unite
When Dream and Day Unite — ამერიკული პროგ მეტალ ბენდის Dream Theater-ის სადებიუტო ალბომი. ეს უკანასკნელი ალბომია სადაც ვოკალისტი ჩარლი დომინიჩია, შემდეგ ალბომებში ჩარლი ჯეიმზ ლაბრიმ ჩაანაცვლა.
სქოლიო
კატეგორია:1989 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Dream Theater-ის ალბომები კატეგორია:MCA Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ტერი დეიტის პროდიუსერობით
ანასტასია ერისთავ-ხოშტარიას სახლ-მუზეუმი
ანასტასია ერისთავ-ხოშტარიას სახლ-მუზეუმი — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდი მეჯვრისხევის ცენტრში. გორის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის ფილიალი. აშენებულია XIX საუკუნეში. ამჟამად აქ მოთავსებულია საჯარო სკოლა. სკოლის ერთი ოთახი დათმობილი აქვს მუზეუმს, სადაც გამოფენილია ქართული მწერლისა და საზოგადო მოღვაწის ანასტასია ერისთავ-ხოშტარიას (1869-1951 წწ.) ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ამსახველი ფოტომასალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
ახალდაბის სამარხი
ახალდაბის სამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალდაბაში, ადგილ ვირიტაფაზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანით. გამოვლინდა და განადგურდა მოქალაქე გ. ქებაძის სახლის საძირკვლის გაჭრის დროს. გადმოცემით სამარხში მიცვალებული ესვენა ფეხმოკეცილი, თავით ჩრდილო-დასავლეთისაკენ. სამარხში აღმოჩნდა შავად გამომწვარი სხვადასხვა ზომის რამდენიმე თიხის ჭურჭელიც, შავადვე გამომწვარი, უხეხშეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
უკოს რაიონი
უკოს რაიონი (Distrito de Uco) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3336 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 786 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33.31 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 53.61 კმ²-ია.
სანდუნები
სანდუნები ან სანდუნოვის აბანოები — რუსული აბანო მოსკოვში დაარსებული 1808 წელს. აბანოს სახელი მისი დამაარსებლის, ქართველი თავადი სილოვან ზანდუკელი (სანდუნოვის) სახელს უკავშირდება. ზანდუკელი ეკატერინე II-ს დროს, 1790-იან წლებში მსახიობი იყო, როდესაც მან 1800 წელს მიწა იყიდა ნეგლინნაიას მდინარესთან და იქ გადაწყვიტა აბანოს აშენება.
სანდუნების ერთ-ერთი მოყვარული სტუმარი იყო ანტონ ჩეხოვი. აბანო რუსული კულტურის მემკვიდრეობის ძეგლია. აბანო რუსულ კინემატოგრაფიაშიც ხშირად იყო წარმოდგენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:მოსკოვის შენობა-ნაგებობები
ბერკანა
framed|ბერკანა
ბერკანა, ბერკანო (ᛒ) — ძველი გერმანული ანბანის მეთვრამეტე რუნა. რუნის სახელწოდება აღნიშნავს „არყის ხეს“, „არყის ხის ტოტს“. იქიდან გამომდინარე, რომ ბოლო ხმოვანი სიტყვაში არის ცხვირისმიერი, სწორად შეგვიძლია მივიჩნიოთ აგრეთვე ბერკანანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუნები
ბნავისის ნასახლარი და ქვაყუთი
ბნავისის ნასახლარი და ქვაყუთი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბნავისის ცენტრში, კ. პავლიაშვილის სახლის უკან, ვიწრო ტერასაზე. აღმოჩნდა 1960 წელს შემთხვევით, მიწის დამუშავების დროს. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანით. ნასახლარზე გამოვლინდა ნაცრისა და დამწვარი მიწის ფენა ნაცრისფრად და აგურის ფრად გამომწვარი კერამიკული ჭურჭლის ორნამენტიანი ფრაგმენტები და ქვაყუთი, რომელიც შედგენილი იყო დიდი ზომის ფილა ქვებისაგან და ყუთში აღმოჩნდა უხეშად გამომწვარი თიხის კეცი ან რამდენიმე თიხის ჭურჭელი ბრინჯაოს გოლები და სხვა მასალა დაცულია გორის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
თავის ტკივილი
თავის ტკივილი — სხვადასხვა დაავადების ყველაზე ხშირი სიმპტომი; უმეტესად ტვინის გარსების, ვენური სინუსებისა და ტვინის სისხლძარღვების ნერვული დაბოლოებების გაღიზიანებისას აღინიშნება. თავის ტკივილს იწვევს თავის ტვინის გარსების ანთებითი დაზიანება, სიმსივნე, თავზურგტვინის სითხის ცირკულაციის მოშლა, ქალასშიგა წნევის მომატება, ჰიპერტონიული დაავადება, ჰიპოტონია, გულ-სისხლძარღვთა ქრონიკული უკმარობა (ტვინის ვენებში სისხლის შეგუბება და სხვა), ინფექცია, ინტოქსიკაცია, აგრეთვე თავის ტვინის მსხვილი სისხლძარღვების პერივასკულარული ნერვული წნულების დაზიანება და სხვა. თავის ტკივილის მიზეზის დასადგენად დიდი მნიშვნელობა აქვს მის ლოკალიზაციას, დაწყების დროს, მიმდინარეობას და თანმხლებ ნიშნებს. აუცილებელია ავადმყოფის ყოველმხრივი (ნევროლოგიური, შინაგანი ორგანოების, თვალის, ყურისა და სხვა) გამოკვლევა. ზოგჯერ დიაგნოზის დასადგენად მიმართავენ ქალას რენტგენოგრაფიას, ელექტროენცეფალოგრაფიას, ანგიოგრაფიას, რეოგრაფიას და სხვა მეთოდებს.
საერთაშორისო კლასიფიკაციის თანახმად, გამოიყოფა 150-ზე მეტი სახის პირველადი და მეორეული თავის ტკივილი. თავის ტკივილის სიხშირე ცვალებადია. ზოგიერთ ადამიანს თუ თავი წელიწადში მხოლოდ ერთხელ ან ორჯერ სტკივა, ზოგი თვეში 15 დღეა თავმტკივანი. ზოგიერთ თავის ტკივილს განმეორებადობა ან კვირაობით და თვეობით გახანგრძლივება ახასიათებს. ტკივილი მსუბუქიც შეიძლება იყოს და ძლიერიც, თან ახლდეს გულისრევის შეგრძნება, ზემგრძნობელობა სინათლის ან ხმაურის მიმართ, რაც ტკივილის მიზეზზეა დამოკიდებული.
თავის ძლიერი ტკივილის შეტევას, მეტწილად თავის ერთ-ერთ ნახევარში ჰემიკრანია ანუ შაკიკი ეწოდება, რომელიც სისხლძარღვოვანი წარმოშობის თავის ტკივილია. თავის ტვინში დაქსაქსული სისხლძარღვის კედლებში არსებული ნერვული ბოჭკოების გააქტიურება სისხლძარღვების დროებით შევიწროებას იწვევს, სისხლის ნაკადი მცირდება და, შესაბამისად, ტვინი ვეღარ იღებს საკმარის ჟანგბადს. მკურნალობის გარეშე შეტევა 4-დან 72 საათამდეც კი გრძელდება.
სქოლიო
კატეგორია:თავის ტკივილები
როზეტა გუჯეჯიანი
როზეტა გუჯეჯიანი (დ. 25 ოქტომბერი, 1970) — ქართველი ისტორიკოსი, ეთნოლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი, პროფესორი. საქართველოს საპატრიარქოს წმიდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის ეთნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
ეთნოლოგი როზეტა გუჯეჯიანი დაიბადა 1970 წლის 25 ოქტომბერს. 1989-1994 წლებში სწავლობდა სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ისტორიის ფაკულტეტზე. 1994-1997 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში, ეთნოლოგიის სპეციალობით. 2005 წელს მიიღო მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხი.
2005 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტში თემაზე: „ტრადიციული ყოფისა და რწმენა-წარმოდგენების ურთიერთმიმართება დასავლეთ საქართველოს მთიანეთში (სვანეთის ეთნოგრაფიული მასალის მიხედვით)“. 1994 წელს ეთნოგრაფიული მუზეუმის ლაბორანტია. 1994-2006 ამავე მუზეუმის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2005-2012 წლებში საქართველოს ეროვნული მუზეუმის კურატორია. 2005-2012 წწ. ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი. 2008-2012 წწ. მიწვეული ლექტორი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე ეთნოლოგიის მიმართულებით. 2010-2012 წწ. ასოცირებული პროფესორი ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართულ უნივერსიტეტში.
გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია და 103 ნაშრომი. მონაწილეობა აქვს მიღებული 85 სამეცნიერო კონფერენციასა და სიმპოზიუმში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები რ
ლეონ თუმანოვი
ლეონ თუმანოვი (დ. 11 ოქტომბერი, 1890, თბილისი — გ. 10 ივნისი, 1938, მოსკოვი) — რუსეთის სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის წევრი. საქართველოს ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) წევრი. ეროვნებით სომეხი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ბანკის დირექტორის, თბილისელი თავადის, გიორგი თუმანოვის ოჯახში. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. მუშაობდა ნაფიცივექილის თანაშემწედ. სტუდენტობის პერიოდში შეუერთდა რუსეთის სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიას. პოლიტიკური საქმიანობის გამო 1911 წელს ოხრანკამ დააპატიმრა.
რუსეთის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ აგრძელებდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას. 1917 წელს აირჩიეს კავკასიის ფრონტის ჯარისკაცთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. რუსეთის დამფუძნებელი დუმის არჩევნებში კავკასიის ესერთა სიის მე-3 ნომერი იყო და აირჩიეს დუმაში. 1918 წელს აირჩიეს თბილისის ქალაქის საბჭოს თავმჯდომარის ამხანაგად 1918 წელს საქართველოს პარლამენტის მიერ მიღებული კანონის თანახმად, სომეხთათვის გამოყოფილი კვოტით შევიდა პარლამენტში. სომხეთ-საქართველოს 1918 წლის ომის პერიოდში გამოირჩეოდა ანტიქართული მოქმედებებით. 1918 წლის დეკემბერში პარლამენტის სხდომაზე დადგა მისი და მისი თანაპარტიელის, ნიკოლოზ თარხანოვის სადეპუტატო უფლებამოსილების შეწყვეტის საკითხი. ბრალად ედებოდა მცხეთაში, ძეგვის ხიდზე მოწყობილი ტერორისტული აქტის შემსრულებლებთან კავშირი.
საბჭოთა პერიოდში ცხოვრობდა რუსეთში, მუშაობდა ჯერ სამეცნიერო მიმართულებით, ხოლო შემდეგ - საბჭოთა კავშირის უმაღლესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიაში. 1938 წელს დახვრიტეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები
დიმიტრი კისილიოვი
მინი დიმიტრი კისილიოვი (Дми́трий Константи́нович Киселёв; დ. 26 აპრილი, 1954, მოსკოვი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი ჟურნალისტი და ტელეწამყვანი, საერთაშორისო საინფორმაციო სააგენტოს, „Russia Today“-ს („რუსეთი დღეს“) გენერალური დირექტორი და სრულიად რუსეთის სატელევიზიო და რადიო სახელმწიფო კომპანიის გენერალური დირექტორის მოადგილე.
ტელეარხ „Россия-1-“-ზე
2003-2004 წლემში მუშაობდა ტელეპროგრამებზე „დილის საუბარი“ და „ავტორიტეტი“. 2005 წლიდან 2008 წლამდე იყო ყოვედღიური საინფორმაციო-ანალიტიკური პროგრამის „Вести +“-ის წამყვანი, ხოლო 2005 წლიდან 2006 წლამდე მიჰყავდა „Вести. Подробности“.
2006-2012 წლებში, მოსკოვში საბოლოოდ დაბრუნების შემდეგ, მიჰყავდა საკუთარი საზოგადოებრივ-პოლიტიკური თოკ-შოუ „ეროვნული ინტერესი“ ტელეარხზე „Россия“, რომელმაც მოგვიანებით სახელი შეიცვალა და „Россия-1“ გახდა.
2006-2008 წებში იყო „Вести“-ს საღამოს გამოშვების თანაწამყვანი მარია სიტელთან ერთად; გარდა ამისა, გადაცემის ქრონომეტრაჟი გაიზარდა 30 წუთიდან 50 წუთამდე. 2008 წლის სექტემბერში