cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰამლეტი
სიუჟეტი
მიუხედავად მრავალწლიანი სალიტერატურო კვლევისა, პიესის დაწერის ზუსტი თარიღის დადგენა ვერ ხერხდება. პირველად „ჰამლეტი“ აღნუსხა ჯეიმზ რობერტსმა 1602 წლის 26 ივნისს, მანვე გამოსცა იგი 1604 წელს. დღემდე მოღწეულია პიესის სამი ადრეული ვერსია, ცნობილი როგორც პირველი ქვარტო (Q1), ანუ როგორც სპეციალურ ლიტერატურაში უწოდებენ „უხეირო ქვატრო“. სავარაუდოდ ეს ტექსტი დაიბეჭდა მსახიობების მიერ დაზეპირებული როლების საფუძველზე. 1604-05 წლებში გამოქვეყნდა მეორე ქვატრო (Q2), რომელიც ყველაზე სანდო და სრულყოფილ ტექსტად არის აღიარებული. „პირველი ფოლიო“ (F1) 1623 წელს დაისტამბა. თითოეულ მათგანში არის ტაეპები და სცენებიც კი, რომლებიც დანარჩენში გამოტოვებულია. შექსპირს სავარაუდოდ გამოყენებული აქვს ინდოევროპული ლეგენდა, შემონახული XIII საუკუნის ქორონიკოსის მიერ, ხოლო მოგვიანებით გადმოცემული XVI საუკუნის მკვლევარის მიერ, და დაკარგული ელისაბედის ხანის პიესა, ცნობილი დღეს, როგორც Ur-Hamlet. საქსო გრამატიკუსი საკუთარ „Gesta Danorum“-ში დაახ. 1200 წელს ჰყვება ძველ დანიურ ლეგენდას პრინც ამლეთზე, რომელშიც თითქმის ზუსტად იგივე სიუჟეტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შექსპირის ტრაგედიები კატეგორია:ინგლისის აღორძინების პერიოდის ლიტერატურა
NGC 656
NGC 656 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1865 წლის 20 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
Embryo (პინკ ფლოიდის სიმღერა)
„Embryo“ (აგრეთვე ცნობილი როგორც The Embryo) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა. იგი სრულდებოდა ჯგუფის მიერ, 1970-1971 წლების კონცერტებზე, მაგრამ მის სტუდიურ ალბომებში არასოდეს შესულა. ერთადერთი ცნობილი სტუდიური ვერსია შეტანილია ჯგუფის კომპილაციურ Works და ლეიბლის Harvest Records მიერ 1970 წელს გამოცემულ კომპილაციაში Picnic - A Breath of Fresh Air.
"Embryo ჩავწერეთ 1968 ან 1969 წელს და არ დაგვიმთავრებია. რაღაც მიზეზის გამო ყველა შეეშვა. ჩაწერა არ დაგვიმთავრებია. EMI-მ ხმის მიქსისთვის ნორმან სმითი მიიწვია და ჩვენი თანხმობის გარეშე გამოსცეს. ეს არის ერთ-ერთი იმ მცირე რაოდენობის სიმღერებიდან, დაუსრულებელი რომ დარჩა."
საკონცერტო შესრულებისას კომპოზიციას, როგორც წესი, იმპროვიზაციული ნაწილის მსვლელობისას ახლდა ბავშვების სიცილი და სხვადასხვა სტერეოეფექტი, რომელსაც რიკ რაიტის ინსტრუმენტები გამოსცდემდნენ. საკონცერტო შესრულება 25 წუთამდეც გრძელდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1968 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
Camponotus yamaokai
Camponotus yamaokai — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
თემი (ბიზანტია)
220px|მინიატიურა|ბიზანტიის იმპერიის თემები 1025 წ. თემი ( θέμα) — სამხედრო–ადმინისტრაციული ოლქი აღმოსავლეთ რომის (ბიზანტიის) იმპერიაში. თემები შეიქმნა VII ს. შუა ხანებში. ამით იქნა ჩანაცვლებული დიოცეზების პროვინციული სისტემა, რომელიც დიოკლეტიანესა და კონსტანტინე I–ის მიერ იქნა ჩამოყალიბებული.
პირველი თემები შეიქმნა აღმოსავლეთ რომის იმპერიაში არმიის შენაერთების ბანაკთა საფუძველზე და მათი დასახელებაც შეესაბამებოდა ძველი სამხედრო ნაწილების დასახელებას. თემების სისტემამ აპოგეას მიაღწია IX—X სს., როდესაც ახალი ტერიტორიული ერთეულების შექმნა გახდა საჭირო ახალდაპყრობილი მიწებისა და ძველი ოლქების გაყოფის დროს. თემების ორიგინალურმა სისტემამ არსებითი ცვლილება განიცადა XI და XII საუკუნეებში, მაგრამ ძველი ტერმინი გამოიყენებოდა თვით იმპერიის აღსასრულამდე.
წინარე ისტორია
220px|მინიატიურა|თემები 650 წლისათვის VI საუკუნის ბოლოს და VII საუკუნის დასაწყისში ბიზანტიის იმპერია იყო ყველა მხრიდან გამუდმებული თავდასხმების ქვეშ. სასანიდების იმპერიამ იერიში მიიტანა სირიაზე, ეგვიპტესა და ანატოლიაზე, სლავთა და ავართა ალიანსმა გაანადგურა საბერძნეთი, შეაღწია და დასახლდა ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე. ლანგობარდებმა დაიპყრეს ჩრდ. იტალია. იმპერატორმა მავრიკიოსმა იუსტინიანე I–ის მიერ დაპყრობილი მიწების შენარჩუნება სცადა სამხედრო და სამოქალაქო ხელისუფლების გაერთიანებით. მან გააერთიანა ორი ხელისუფლება ეგზარქის სახით, შექმნა რა რავენის და კართაგენის ეგზარქატები, რომელშიც არმიის მეთაურებს მისცა სრული სამოქალაქო მმართველობის განხორციელების უფლება.
ჯერ კიდევ იუსტინიანე I–ის მმართველობის დროს განხორციელებული ადმინისტრაციული რეფორმით, მცირე აზიაში ცალკეული ოლქების გუბერნატორებს ჰქონდათ გადაცემული სამხედრო ხელისუფლება ბანდიტთა თავდასხმების მოსაგერიებლად. იმპერიის დიდ ნაწილში კი მართვის ძველი სისტემა ფუნქციონირებდა. მხოლოდ VII ს. 40–ან წლებში, როდესაც დაიწყო არაბეთის სახალიფოს შეტევა ბიზანტიაზე, რის გამოც ბიზანტიამ დაკარგა თავისი ტერიტორიების ნაწილი, კერძოდ, სირია და ეგვიპტე — მცირე აზიის საიმპერატორო პროვინციები გაიყო ოთხ დიდ თემად, რომელთაგან თითოეული დაემორჩილა სტრატეგოსის ხელისუფლებას.
წარმოშობა
ტერმინი "თემი" უცნობი წარმოშობისაა. ვარაუდობენ, რომ ის უნდა იყოს ხაზარული სიტყვა "ტუმენის" ("ტ'მენ") სახეცვლილი ფორმა, რომელიც ""10 000 ადამიანს" აღნიშნავს, მაგრამ იმპერატორ კონსტანტინე VII–ის სწავლულთა თანახმად, ის წარმოშობილია ბერძნული სიტყვიდან thesis («დასახლება»). უცნობია, აგრეთვე, ტერმინის წარმოშობის დროც. XX საუკუნის მეცნიერთა უმეტესობა თვლის, რომ ტერმინი დამკვიდრდა ბიზანტიის იმპერატორ ჰერაკლე I კეისრის (610—641წ.წ.) მიერ უკანასკნელი ირან—ბიზანტიური ომების დროს. არსებობს კიდევ სხვა მრავალი მოსაზრება ტერმინის წარმოშობის შესახებ. არავინ დაობს იმას, რომ თავდაპირველად ტერმინი "თემი" უშუალოდ არმიასთან იყო დაკავშირებული და მხოლოდ VII ს. ბოლოსა და VIII ს. დასაწყისში დაუკავშირდა იგი ტერიტორიულ ოლქს, რომელზეც იმყოფებოდა სამხედრო ნაწილის ბანაკი.
პირველი თემების შექმნა VII—VIII ს.ს.
თემების ფორმირებამ რამდენიმე ეტაპი გაიარა. პირველ ეტაპზე მობილური რომაული არმია დაამაგრეს გარკვეულ ტერიტორიებზე, რამაც გამოიწვია სამხედრო–ადმინისტრაციულ ორგანიზაციაში გადასვლა. თითოეული შექმნილი თემი მოიცავდა ადრე არსებულ ოლქებს და უმნიშვნელო გამონაკლისით ინარჩუნებდა ძველ პროვინციულ საზღვრებს.
თავდაპირველად შეიქმნა 4 თემი:
სკვითიის პროვინციის დამცველი ( Quaestura exercitus), განსაკუთრებული ქვედანაყოფი გადაყვანილ იქნა ეგეოსის ზღვის კუნძულებსა და საბერძნეთის სანაპიროზე, სადაც წარმოიქმნა ახალი თემი კარაბისიანი ( Θέμα ναυτικόν Καραβησιάνων). ეს თემი დაკავებული იყო საუკეთესო ბიზანტიური ფლოტის მომარაგებით, რომელიც არაბებს ხმელთაშუა ზღვაზე კონტროლს ეცილებოდა. 732 წ. მცირეოდენი წარმატების გამო ის მიუერთეს კივირეოტის ( Θέμα ναυτικόν Κιβυρραιωτῶν) თემს, რომლის ბაზა მდებარეობდა ეგეოსის კუნძულებსა და მცირე აზიის სანაპიროზე.
680 წ. ბულგარული საფრთხის საპასუხოდ, ოპსიკიის თემის აღმოსავლეთ ნაწილს ( Θέμα Ὀψικίου) გამოეყო ახალი თემი თრაკია ( Θέμα Θράκης). სიცილიის დამცველი ქვედანაყოფები გარდაიქმნა სიკელიის თემად ( Θέμα Σικελίας). იმავე დროს კრეტა და ხერსონის მიწები ყირიმში ფუნქციონირებდნენ არქონტიარის ხარისხში.
ამრიგად VII ს. ბოლოს თემი გახდა ბიზანტიური ადმინისტრაციული პოლიტიკის მნიშვნელოვანი თავისებურება. მათი სიდიდე და ძალა აჯანყების საშუალებას აძლევდა მხედართმთავრებს, რაც კარგად გამოჩნდა 695 – 715 წწ. სომხური წარმოშობის ბიზანტიელი იმპერატორის არტავაზდის მეფობის დროს, რომელმაც უარი თქვა ხატმებრძოლობაზე.
თემების განვითარების ზენიტი IX—X ს.ს.
220px|მინიატიურა|მარცხნივ|ბიზანტიის იმპერია 950 წელს იმპერიის შემდგომი ადმინისტრაციული პოლიტიკა გამოიხატა თანდათანობით თემების სისტემის განადგურებასა და ოლქების სისტემის შექმნაში. იმავე დროს, ბიზანტია მივიდა მცირე სასაზღვრო რაიონების – კლისურის შექმნამდე ( κλεισούρα), რომლებსაც კლისურარქები ჩაუყენეს სათავეში. მათი შექმნის აუცილებლობა დღის წესრიგში დააყენა არაბთა თარეშმა სასაზღვრო რაიონებში და მცირე აზიის დაცვის აუცილებლობამ VIII - IX საუკუნის დასაწყისში. მათი მმართველი კლისურარქები უფრო მაღალი უფლებებით სარგებლობდნენ ვიდრე სტრატეგოსები.
ცვლილებები და თემების დაშლა XI—XII საუკუნეებში
ტერმინი თემი არაერთგვაროვანია, გულისხმობს სამხედრო მიწათმფლობელობის და ადმინისტრაციული ოლქის ფორმას. თემი წარმოადგენდა მიწის ნაკვეთებს, რომელიც განკუთვნილი იყო ჯარისკაცებისთვის სოფლის მეურნეობის საწარმოებლად. ისინი იმყოფებოდა სტრატეგოსის განკარგულებაში და იყო სახელმწიფოსაგან არენდით აღებული. ჯარისკაცებისათვის საარენდო გადასახადი იყო მცირე იმ პირობით, რომ მათი შთამომავლები უნდა დარჩენილიყვნენ ჯარში და თემში სამსახურისთვის. სტრატეგოსი ფლობდა არა მხოლოდ სამხედრო ხელისუფლებას, არამედ სამოქალაქო ხელისუფლებასაც საკუთარ ოლქში.
მოგვიანებით საოლქო ან სათემო ხელისუფლებამ ვერ შეძლო სწორი ფუნქციონირება, განსაკუთრებით, პალეოლოგების მმართველობისას. ძველებური საიმპერიო მართვისათვის იმპერიას არ ჰყოფნიდა ტერიტორიები. სტრატეგოსის სახელი XI ს–დან შეიცვალა სახელ "დუკსით". ეს იყო ტიტული, რომელსაც ატარებდა ზოგიერთი მცირე პროვინციის მმართველი. XIV ს. ბოლომდე ბიზანტიის კონტროლის ქვეშ მყოფი პროვინციები გარდაიქმნა თავისებურ დესპოტიად, რომლის ხელმძღვანელები თანდათან დამოუკიდებელი ხდებოდნენ ცენტრალური ხელისუფლებისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიის იმპერია კატეგორია:ბიზანტიის ადმინისტრაციული ერთეულები
Dorymyrmex wheeleri
Dorymyrmex wheeleri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorymyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
საკოლმეურნეო
საკოლმეურნეო — ქართული ხალხური ცეკვა, ასრულებს ქალ-ვაჟთა ჯგუფი. აგებულია გაცეკვებულ შრომით პროცესებზე. მაგ., „მევენახეთა ცეკვა“, „ქალო ნარინჯიანო“, „კალმახობა“ და სხვა. მუსიკალური ზომა 2/4.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ცეკვები
მემორიალური მოედანი
მემორიალური მოედანი (Мемориальная площадь) — მემორიალი ქალაქ კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მემორიალი შეიქმნა 1943 წლის იანვარში დიდ სამამულო ომში გერმანელი ფაშისტებისაგან ქალაქის დაცვის დროს დაღუპული ჯარისკაცების, სამოქალაქო ომის პერიოდში ქალაქის გათავისუფლებისას დაღუპულ ჯარისკაცთა პატივისცემის ნიშნად. მემორიალის შემადგენლობაში შედის უცნობი ჯარისკაცის საფლავი.
მისამართი: როსტოვის ოლქი, ქალაქი კონსტანტინოვსკი, 25 ოქტომბრისა და კომკავშირის ქუჩების გადაკვეთა.
ისტორია
ქალაქ კონსტანტინოვსკის მოედანზე მდებარე მემორიალი წარმოადგენს ძეგლების კომპლექსს, რომელიც ეძღვნება სხვადასხვა დროს ქალაქის გათავისუფლებისა თუ დაცვის დროს დაღუპულ მემორიალებს. ასევე მემორალის ერთ-ერთი ძეგლი ეძღვნება იმ ადამიანებს ვინც წვლილი შეიტანა ჩერნობილის ატომური ელექტროსადგურის ავარიის ლიკვიდაციაში. მემორიალური კომპლექსი დაამზადა არქიტექტურული ორგანიზაციების ჯგუფმა: როსტოვის ოლქის არქიტექტურისა და ქალაქდაგეგმარების ჯგუფი - წამყვანი არქიტექტორი იური ზოლოტოვი.
კომპლექსის ცენტრში დგას სტელა მარადული ცეცხლით. სტელის სიმაღლე არის 12,5 მეტრი, რომელიც დგას ბეტონის კვარცხლბეკზე. სტელა და კვარცხლბეკი რკინა-ბეტონითაა დამზადებული. კვარცხლბეკი მოპირკეთებულია ნაცრისფერი და ვარდისფერი ტუფით. სტელის მარჯვენა მხარეს დამონტაჟებულია საფლავის სიმბოლოები, მასზე ნაცრისფერი ტუფით აწერია „1920“ და „1943“.
საფლავის ქვემოთ, რომელსაც აქვს წარწერა „1943“ მდებარეობს ძმათა სასაფლაო, რომლებიც დაიღუპნენ 1943 წელს ქალაქ კონსტანტინოვსკის გათავისუფლების დროს. საფლავის წინა მხარეს დაკიდებულია მემორიალური დაფა, რომელზეც წარწერაა კვარცხლბეკზე დამონტაჟებულია მარმარილოს დაფა, რომელზეც 76  დაღუპული ჯარისკაცის სახელებია დაწერილი.
საფლავის ქვემოთ, რომელსაც აქვს წარწერა „1920“. ეძღვნება სამოქალაქო ომში დაღუპულ მეომრებს. მემორიალური კომპლექსისი წინა მხარეს მიმაგრებულია მემორიალური დაფა, რომელზზეც წარწერაა: კვარცხლბეკზე მდებარე მემორიალურ დაფაზე კი დაწერიალია:
1979 წელს მოედანზე დაკრძალეს 1920 წელს დაღუპული ქალაქის დამცველები. 1979 წლის 15 დეკემბერს შედგა ძეგლის საზეიმო გახსნა.
განცალკევებით მდგომ კვარცხლბეკზე ჰკიდია მემორიალური დაფა, რომელზეც არის წარწერა: ძმათა სასაფლაოზე დაკრძალულია 195 ადამიანი. მემორიალის ტერიტორია კეთილმოწყობილია.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
სანტა-ლუსია-დე-ტირახანა
სანტა-ლუსია-დე-ტირახანა (Santa Lucía de Tirajana) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 61,56 კმ². მოსახლეობა — 73328 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები
NGC 658
NGC 658 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1880 წლის 27 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ალბისტური
ალბისტური (Albístur, Albiztur) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის ტოლოსალდეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13,09 კმ². მოსახლეობა — 302 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:გიპუსკოის ქალაქები
ბაბუშარა
ბაბუშარა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში, სამურზაყანოს დაბლობზე, კოდორის დელტაში, მდინარე პატარა კოდორის მარჯვენა ნაპირზე, შავი ზღვის პირას. თემის ცენტრი (სოფლები:ვარჩა, ოჯიბინა, ყორასი). ზღვის დონიდან 8 მ, გულრიფშიდან 15 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაბუშარის თემის სოფლები
Dorymyrmex wolffhuegeli
Dorymyrmex wolffhuegeli — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorymyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ომანის ეკონომიკა
მაკროეკონომიკური მაჩვენებლები
ქვემოთ მოცემულ ცხრილში საბაზრო ფასებში საერთაშორისო სავალუტო ფონდის მიერ მოყვანილი ომანის მთლიანი შიდა პროდუქტი და ერთ სულ მოსახლეზე მთლიანი შიდა პროდუქტია წარმოდგენილი.
მიმოხილვა
ბოლო 50 წლის მანძილზე ომანის ეკონომიკისა და შემოსავლების დრამატული განვითარება ნავთობპროდუქტების წარმოებასთანაა დაკავშირებული. ომანი ნავთობის ექსპორტიორ ქვეყანათა ორგანიზაციის წევრი არ არის, მაგრამ ბოლო წლებში ჯგუფთან კოორდინირებს.
ომანში ნავთობი პირველად 1964 წელს დასავლეთ უდაბნოში აღმოაჩინეს. ნავთობის მოპოვება Petroleum Development Oman-მა 1967 წელს დაიწყო. ომანის მთავრობა PDO-ს 60%-ს ფლობს, ხოლო 40% უცხოური კომპანიების დაქვემდებარებაშია (34%-ს Royal Dutch Shell ფლობს, ხოლო დარჩენილი 6% TotalEnergies-ისა და Partex-ის საკუთრებაშია). 1976 წელს ომანში ნავთობის მოპოვება დღიურად 366 000 ბარელამდე გაიზარდა, თუმცა 1980 წლის ბოლოს დღეში 285 000 ბარელამდე შემცირდა, რაც განახლებადი რეზერვების ამოწურვით იყო განპირობებული. 1981 წლიდან 1986 წლამდე ნავთობზე ფასების კლებით გამოწვეული დანაკარგი ომანმა გაზრდილი წარმოებით (დღეში 600 000 ბარელი ნავთობი) აანაზღაურა. 2000 წლის შუა ხანებში ნავთობის წარმოება დღეში 900 000 ბარელამდე გაიზარდა. 2000 წელს სურში ომანის გათხევადებული ბუნებრივი აირის ქარხანა ამოქმედდა, რომელსაც წელიწადში 6.6 მილიონი ტონა აირის წარმოება შეუძლია.
სტატისტიკა
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის გლობალური კონკურენტუნარიანობის 2018 წლის ანგარიშის მიხედვით, ომანს მსოფლიოს 140 სახელმწიფოს შორის 47-ე ადგილი ეკავა, ხოლო 2019 წლის ანგარიშის მიხედვით მსოფლიოს 141 სახელმწიფოს შორის 53-ე ადგილი უკავია. მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის 2019 წლის მონაცემებით, ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ სულ მოსახლეზე 19 302 ამერიკულ დოლარს შეადგენს. ქვეყნის მშპ მსოფლიოს მშპ-ის 0.15%-ია. ათწლიანი საშუალო წლიური მშპ-ის ზრდა 3%-ის ტოლია. უმუშევრობის დონე 3.1%-ია.
ინსტიტუტების მაჩვენებლებით ომანი 39-ე ადგილზეა: უსაფრთხოების დონით ქვეყანას მე-6 ადგილი უკავია, სოციალური კაპიტალის დონით ― 67-ე, ჩეკებისა და ბალანსების დონით ― 41-ე, საჯარო სექტორის საქმიანობით ― მე-15, გამჭვირვალობით ― 48-ე, საკუთრების უფლებებით ― 41-ე, კორპორატიული მმართველობით ― 93-ე, მთავრობის სამომავლო ორიენტაციით ― 71-ე.
ინფრასტრუქტურის მაჩვენებლებით ომანი მსოფლიოს 141 სახელმწიფოს შორის 28-ე ადგილი უკავია: სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის მიხედვით ― მე-18, ხოლო კომუნალური ინსფრასტრუქტურით ― 61-ე. საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების ათვისების მიხედვით ომანი 66-ე ადგილზეა. ქვეყანა მაკროეკონომიკურად არასტაბილურია, 119-ე ადგილზეა: ინფლაციის დონე 1.3%-ია, ხოლო ვალების დინამიკის ინდექსი 34.8-ს უტოლდება.
სასაქონლო ბაზრის მიხედვით ომანი 26-ე ადგილზეა: შიდა კონკურენციით 27-ე ადგილს იკავებს, ხოლო ვაჭრობის ღიაობით ― 30-ს; შრომის ბაზრის მიხედვით ― 97-ე ადგილზე: მოქნილობის ინდექსით 86-ე ადგილს იკავებს, ხოლო მერიტოკრატიისა და ინიციატივების მხარდაჭერით ― 99-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ომანის ეკონომიკა კატეგორია:არაბული ლიგის ეკონომიკა
კალილეგუის ეროვნული პარკი
პარკი შეიქმნა 1979 წელს. მისი საერთო ფართობი 295კმ²-ია და ქვეყნის ამ ნაწილში ის უდიდესი ეროვნული პარკია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის ეროვნული პარკები კატეგორია:1979 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:ხუხუის პროვინციის დაცული ტერიტორიები
სანტა-მარია-დე-გია-დე-გრან-კანარია
სანტა-მარია-დე-გია-დე-გრან-კანარია (Santa María de Guía de Gran Canaria) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 42,59 კმ². მოსახლეობა — 13850 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები
ანდეზიტი
მინი|250პქ|მარტივი ანდეზიტი (შავად) ანდეზიტი (სახელი ეწოდა ანდების მიხედვით) — ვულკანური წარმოშობის საშუალო მჟავიანობის ქანი, მუქი რუხი ან მოწითალო ფერისა. მჭიდრო, ზოგჯერ ფოროვანი, პორფირული აგებულებისაა. ძირითადი მასა ვულკანური მინის, პლაგიოკლაზისა და პიროქსენის მიკროლითების ნარევია, პორფირული გამონაყოფებია პლაგიოკლაზი (ანდეზინი) და ერთი ან რამდენიმე მუქი სილიკატი: ავგიტი, რქატყუარა, ზოგჯერ ჰიპერსტენი ან ბიოტიტი. არჩევენ ორპიროქსენიან, ქარსიან, ჰიპერსტენიან ანდეზიტს და სხვა სახესხვაობებს.
ანდეზიტი ფართოდაა გავრცელებული ძველი ან თანამედროვე ვულკანიზმის რაიონებში. საქართველოში გვხვდება ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში (ვულკანები: მყინვარწვერი, ქაბარჯინა), მდინარეების დიდი და პატარა ლიახვის, ქსნისა და არაგვის სათავეებში (ყელის ვულკანური ზეგანი), აჭარა-თრიალეთის ქედზე (ბორჯომ-ბაკურიანი, ციხისჯვარი, გუჯარეთი), ჯავახეთის ზეგანზე (სამსრისა და ჯავახეთის ქედები). ანდეზიტს იყენებენ საშენ და მჟავაგამძლე მასალად. მინი|250პქ|მარცხნივ|ანდეზიტისგან შედგენილი მთა ჟარნოვი, სლოვაკეთი
ლიტერატურა
კატეგორია:ვულკანოლოგია
სათბურის ეფექტი
მინი|ენერგიის გადაცემა კოსმოსს, დედამიწის ატმოსფეროსა და დედამიწის ზედაპირს შორის. სათბურის ეფექტს ატმოსფეროს მიერ დედამიწის ზედაპირის თბური გამოსხივების დაჭერის უნარი განაპირობებს
სათბურის ეფექტს ატმოსფეროს მიერ დედამიწის ინფრაწითელი გამოსხივების დაჭერის შედეგად დედამიწის ზედაპირის გათბობის პროცესს უწოდებენ. ეს დასახელება მომდინარეობს არასწორი ანალოგიიდან სათბურთან, რომლის შიგნით ჰაერი თბილია, გარეთ კი — ცივი. სინამდვილეში სათბურის ეფექტს სათბურთან საერთო ცოტა აქვს.
სათბურის ეფექტი 1824 წელს იოზეფ ფურიემ აღმოაჩინა, 1896 წელს კი სვანტე არენიუსმა რაოდენობრივად შეისწავლა. სათბურის ეფექტის გარეშე დედამიწის ზედაპირი დღევანდელთან შედარებით 33°–ით უფრო ცივი იქნებოდა. ითვლება, რომ XX საუკუნეში დედამიწის კლიმატის გლობალური დათბობა ატმოსფეროში სათბურის ეფექტის მქონე აირების კონცენტრაციის ზრდითაა გამოწვეული.
დედამიწის გარდა სათბურის ეფექტი გააჩნია მარსს და ვენერას.
მექანიზმი
დედამიწა უწყვეტად იღებს ენერგიას მზის გამოსხივების სახით. ამ ენერგიის 30%–ს დედამიწა ირეკლავს, 70%–ს კი შთანთქავს, რაც ხმელეთის, ატმოსფეროს და ოკეანის გაცხელებას იწვევს. თავის მხრივ ცხელი სხეულები თბურ ენერგიას ასხივებს. დედამიწის ტემპერატურის სტაბილურობა მის მიერ მზის გამოსხივების შთანთქმასა და თბური ენერგიის გამოსხივებას შორის დამყარებული ზუსტი ბალანსით აიხსნება. მინი|მზის ხილული გამოსხივების სპექტრი, დედამიწის ატმოსფეროში და ზღვის დონეზე. მზის ხილული გამოსხივება ძირითადად დედამიწის ზედაპირის მიერ შთაინთქმება. ინფრაწითელ სხივებს კი დედამიწიდან კოსმოსში ძირითადად ატმოსფეროს ზედა ფენები ასხივებს. ამის მიზეზი ის არის, რომ დედამიწის ზედაპირის მიერ გამოსხივებული ინფრაწითელი ფოტონების უდიდეს ნაწილს ატმოსფეროში არსებული სათბურის აირები და ღრუბლები „იჭერს“ და ისინი კოსმოსში მხოლოდ ამ უკანასკნელთა მიერ ხელახალი გამოსხივების შედეგად შეიძლება მოხვდეს. გამთბარი ატმოსფეროს გამოსხივების ნაწილი კვლავ დედამიწის ზედაპირს უბრუნდება და უფრო მეტად ათბობს მას. მეტად გამთბარი ზედაპირი უფრო მეტ სითბოს ასხივებს ატმოსფეროში; გამთბარი ატმოსფერო ასევე მეტ სითბოს უბრუნებს დედამიწის ზედაპირს, მაგრამ ამავე დროს მეტ სითბის ასხივებს კოსმოსშიც. დედამიწის ზედაპირის და ატმოსფეროს ურთიერთგათბობა გრძელდება მანამ, სანამ ატმოსფეროს ზედა ფენებიდან ენერგიის გაფრქვევა მზისგან მიღებულ ენერგიას არ გაუტოლდება. ამ დროს წონასწორობა მყარდება აგრეთვე დედამიწის ზედაპირის მიერ შთანთქმულ და მის მიერ ატმოსფეროში გაფრქვეულ ენერგიას შორის. ამ წონასწორობათა მიღწევის შემდეგ დედამიწის (და ატმოსფეროს) ტემპერატურა სტაბილურდება.
აღწერილი სქემა არ ითვალისწინებს იმას, რომ ატმოსფეროში ენერგია ჰაერის მასების გადაადგილებასა და წყლის აორთქლება–კონდენსაციაზეც იხარჯება. გარდა ამისა, დედამიწის ზედაპირის საშუალო ტემპერატურა დამოკიდებულია აგრეთვე ატმოსფეროში ღრუბლების რაოდენობასა და სიმკვრივეზე, ატმოსფეროს გამჭვირვალობაზე და დედამიწის მიერ სინათლის არეკვლის უნარზე (ალბედოზე). თუმცა ეს მოვლენები აღწერილ სურათს არსებითად არ ცვლის.
სათბურის აირები და დადებითი უკუკავშირი
ატმოსფეროს იმ კომპონენტებს (აირებს), რომლებიც თბურ (ინფრაწითელ) გამოსხივებას იჭერს, „სათბურის აირებს“ უწოდებენ. დედამიწის ატოსფერო ძირითადად ჟანგბადის და აზოტის აირებისგან შედგება, რომლებიც სათბურის აირებს არ განეკუთვნება. სათბურის ეფექტს ატმოსფეროს სხვა დანამატები იწვევს. თბური გამოსხივების ძირითადი შთანმთქმელები დედამიწის ატმოსფეროში არიან: წყლის ორთქლი (H2O), ნახშირორჟანგი (CO2) და ოზონი (O3). მნიშვნელოვანი შთანთქმის უნარი აქვთ აგრეთვე მეთანს (CH4), აზოტის ჟანგს (NO2) და ქლორფტორნახშირწყალბადებს, თუმცა მათი კონცენტრაცია ატმოსფეროში ნაკლებია.
ატმოსფეროს მიერ თბური გამოსხივების შთანთქმის უნარი მასში სათბურის აირების კონცენტრაციაზე არის დამოკიდებული. რაც მეტია კონცენტრაცია, მით მეტ სითბოს იჭერს ატმოსფერო და მით მაღლა იწევს დედამიწის ზედაპირის და ატმოსფეროს საშუალო ტემპერატურა. მაგრამ თავის მხრივ სათბურის აირების კონცენტრაცია ატმოსფეროში დედამიწის ზედაპირის ტემპერატურაზე არის დამოკიდებული: რაც მეტია ტემპერატურა, მით მეტია კონცენტრაცია. ეს ნიშნავს, რომ ატმოსფეროში სათბურის აირების კონცენტრაციასა და ატმოსფეროს ტემპერატურას შორის დადებითი უკუკავშირი არსებობს. თუ ეს უკუკავშირი საკმარისად ძლიერი აღმოჩნდა, არსებობს ე.წ. „ზვავური ეფექტის“ საშიშროება. ეს იმას ნიშნავს, რომ სათბური აირების კონცენტრაციის შედარებით მცირე ცვლილებამ შეიძლება ურთიერთგამაძლიერებელ მოვლენათა ჯაჭვი გამოიწვიოს, რომლის შეჩერება უკვე შეუძლებელი იქნება. მკვლევართა უმეტესობა მიიჩნევს, რომ მოვლენათა ასეთი განვითარების შედეგად ტემპერატურა დედამიწაზე მნიშვნელოვნად გაიზრდება. თუმცა, არსებობს მოსაზრებები, რომ მოვლენები შესაძლოა პირუკუ განვითარდეს და ზვავურმა ეფექტმა არა გლობალური დათბობა, არამედ გლობალური გამყინვარება მოუტანოს დედამიწას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ატმოსფეროს ფიზიკა კატეგორია:კლიმატის ცვლილება კატეგორია:გარემოს დაცვა
ავარიის ყოისუ
ავარიის ყოისუ (Аварское Койсу) — მდინარე რუსეთში. მიედინება დაღესტნის ტერიტორიაზე, აღმოსავლეთ კავკასიონზე. მდინარე სულაკის მარჯვენა მდგენელი. ზემო დინებაში ეწოდება ჯურმუთი. სათავე აქვს აღმოსავლეთ კავკასიონზე, მთა გუთნის დასავლეთ კალთაზე. მიედინება უმეტესად ჩრდილო-აღმოსავლური მიმართულებით, ბოღოზისა და ნუკატლის ქედებს შორის. გზადაგზა ქმნის ვიწრო ხეობებს, ზოგან კანიონებს. სიგრძე 178 კმ, აუზის ფართობი 7660 კმ². საერთო ვარდნა უდრის 2440 მ-ს. ავარიის ყოისუს აუზის საერთო გამყინვარების ფართობია 6,8 კმ². შერეული საზრდოობის მდინარეა. უერთდება მდინარე ანდის ყოისუს, რის შემდეგ წარმოიქმნება მდინარე სულაკი.
მდინარის აუზის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი შემოზღუდულია ბოღოზის ქედით, სამხრეთ-დასავლეთით საკუთრივ მთავარი წყალგამყოფი ქედით, სამხრეთით ამოწეულია დიულთიდაღის მასივი. წყალმოვარდნები იცის გაზაფხულ-ზაფხულში, წყალმცირეა ზამთარში. წყალდიდობა დამახასიათებელია მაის-აგვისტოს ჩათვლით. წყლის საშუალო მრავალწლიური ხარჯი 95,0 მ³/წმ, მაქსიმალური — 1350 მ³/წმ. მდინარეს მოაქვს დიდი რაოდენობით ნაყარი მასალა. ხე-ტყის დაცურება. იყენებენ სარწყავად. მთავარი შენაკადია ყარაყოისუ, რომელზედაც აგებულია ორი ჰესი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაღესტნის მდინარეები
Camponotus yala
Camponotus yala — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ლადისლავ კუბალა
ლასლო (ლადისლავ) კუბალა (Ladislav Kubala, Kubala László; დ. — გ. ) — სლოვაკური წარმოშობის უნგრელი ფეხბურთელი და საფეხბურთო მწვრთნელი. საფეხბურთო კლუბ ბარსელონას ლეგენდა და ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო ბომბარდირი. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 43-ე ადგილზე დასახელდა.
ლასლოს კარიერის განმავლობაში სხვადასხვა მიზეზების გამო უნგრეთის გარდა, ჩეხოსლოვაკიაში და ესპანეთში უწევდა ცხოვრება. შესაბამისად საერთაშორისო ასპარეზზე უნგრეთის, ჩეხოსლოვაკიის და ესპანეთის ეროვნულ ნაკრებთა შემადგენლობაში გამოდიოდა. ესპანეთის ნაკრების პარალელურად, როგორც კატალონიის მოქალაქე, ასევე თამაშობდა კატალონიის ნაკრებშიც.
კუბალა მთელ მსოფლიოში ძირითადად ერთდაიგივე სახელის სლოვაკური და უნგრული ფორმით არის ცნობილი: ლადისლავ და ლასლო, თუმცა ფეხბურთელს ესპანეთში ცხოვრების დროს ხშირად მოიხსენიებდნენ ესპანურ ვარიანტზე, როგორც ლადისლაო (Ladislao), ან კატალონიურად, როგორც ლადისლაუ (Ladislau).
ბავშვობა და კარიერის დასაწყისი
კუბალა 1927 წლის 10 ივნისს დაიბადა უნგრეთის დედაქალაქ ბუდაპეშტში, სლოვაკურ ოჯახში. ლასლოს მამა, პალ კუბალა, მშენებელი, ხოლო დედა, ეთნიკური პოლონელი ანნა სტეჩი, ქარხნის მუშა იყო.
ლასლომ ფეხბურთის თამაში Ganz TE-ს საფეხბურთო აკადემიაში დაიწყო, სადაც 11 წლის ასაკში უკვე 14-16 წლის ყმაწვილების ასაკობრივ გუნდში თამაშობდა, 17 წლის ასაკში კი ძირითად გუნდთან გააფორმა ოფიციალური კონტრაქტი. 1945 წელს, 18 წლის ასაკში, ლასლო უნგრეთის ერთ-ერთ უპირველეს გუნდ ფერენცვაროშში ჩაირიცხა.
მომდევნო წელს ლასლომ მიიღო ჯარიდან გაწვევა და იძულებული გახდა ჩეხოსლოვაკიაში გადასულიყო საცხოვრებლად სამხედრო სამსახურის თავის არიდების მიზნით. აქ მან ითამაშა სლოვანი ბრატისლავას და ჩეხოსლოვაკიის ეროვნულ გუნდებში. ამ უკანასკნელში მან 6 თამაში ჩაატარა და 4 გოლი გაიტანა. 1947 წელს კუბალა დაქორწინდა ანნა ვიოლა დაუჩიკზე, ჩეხოსლოვაკიის ეროვნული ნაკრების მთავარი მწვრთნელის ფერდინანდ დაუჩიკის დაზე.
1948 წელს კუბალამ ასევე მიიღო ჯარიდან მოწვევა ჩეხოსლოვაკიაშიც და იძულებული გახდა უნგრეთში დაბრუნებულიყო სამხედრო სამსახურის თავის არიდებისთვის. იგი აღარ შეერთებია ფერენცვაროშს, რადგანაც ამ საფეხბურთო გუნდს ფაშისტური მარკა ჰქონდა მიკრული, აქედან გამომდინარე კუბალამ გადაწყვიტა კარიერა საფეხბურთო კლუბ ვაშაშის შემადგენლობაში გაეგრძელებინა. ამ პერიოდში მან მოასწრო 3 თამაშის ჩატარება უნგრეთის ნაკრებში.
დევნილობის პერიოდი
1949 წლის იანვარში უნგრეთის მთავრობაში მოვიდნენ კომუნისტები, რის შემდეგაც კუბალა იძულებული გახდა არალეგალური გზით დაეტოვებინა ქვეყანა. კუბალამ სატვირთო ავტომობილის ძარაში დამალულმა გადაკვეთა საზღვარი და მოკავშირეების მიერ ოკუპირებულ ავსტრიაში გადააღწია, საიდანაც იტალიაში გაემგზავრა.
იტალიაში ჩასვლისას მოკლე პერიოდის განმავლობაში ის თამაშობდა პრო პატრიაში, სადაც იტალიის უძლიერესი გუნდისგან, ტორინოსგან მიიღო შეთავაზება. კუბალა დათანახმა ტურინელთა წინადადებას და პირველი შეხვედრაც უნდა ჩაეტარებინა ამხანაგურად ბენფიკასთან, მაგრამ შვილის ავადმყოფობის გამო კუბალამ ვერ მოახერხა გუნდთან ერთად ლისაბონში გაფრენა. თვითმფრინავმა უკან დაბრუნებისას ავიაკატასტროფა განიცადა ტურინთან ახლოს სუპერგას მთაზე და ეკიპაჟის უკლებლივ ყველა მგზავრი დაიღუპა.
ამ პერიოდში ლასლო უნგრეთის ფეხბურთის ფედერაციამ დაადანაშაულა კონტრაქტის დარღვევაში, ქვეყნის უნებართვოთ დატოვებაში და სამხედრო სავალდებულო სამსახურზე თავის არიდებაში. ფიფა-მ მხარი დაუჭირა ფედერაციას და კუბალა ერთწლიანი დისკვალიფიკაციით დასაჯეს. ვინაიდან ოფიციალურ მატჩებში მონაწილეობის მიღების უფლება არ ჰქონდა, კუბალამ თავის ცოლისძმასთან ერთად ჩამოაყალიბა საფეხბურთო გუნდი, სადაც უნგრეთიდან და სხვა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებიდან დევნილებით იყო დაკომპლექტებული. 1950 წლის ზაფხულში, გუნდი ჩაფრინდა ესპანეთში და ჩაატარეს ამხანაგური საჩვენებელი თამაშები მადრიდში. მათ დაამარცხეს რეალ მადრიდი, ესპანეთის ეროვნული გუნდი, რომელიც ემზადებოდა 1950 წლის მუნდიალისთვის და ესპანიოლი.
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ლადისლავ კუბალა
დევნილობის პერიოდი
მატჩების შემდეგ კუბალას სამსახურით დაინტერესება ესპანური ფეხბურთის უპირველესმა გრანდებმა რეალ მადრიდმა და ბარსელონამ გამოთქვეს. კუბალა თითქმის მზად იყო რეალში გადასასვლელად, მაგრამ საქმეში ბარსას სკაუტი, ხოსე სამიტიერი ჩაერთო, რომელმაც დიქტატორ ფრანკოსთან კავშირებიც კი გამოიყენა მიზნის მისაღწევად.
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ისტორია
1957 წელს ფიდემ გადაწყვიტა ჩაეტარებინა ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის. პირველი ათი ჩემპიონატი არათანაბარი ციკლით ტარდებოდა (სხვაობა მერყეობდა სამიდან ექვს წლამდე) და მხოლოდ 1997 წლიდან დარეგულირდა ორწლიან ციკლად. პირველი რვა ჩემპიონატი ჩატარდა ორ ეტაპად. გუნდები ჯერ შესარჩევ ჯგუფებში არკვევდნენ ფინალისტთა ვინაობას და შემდეგ უკვე ფინალში იბრძოდნენ ჩემპიონის წოდებისათვის. სსრ კავშირის დაშლამდე საბჭოთა მოჭადრაკეების უპირატესობა აშკარა იყო (მით უმეტეს 10 დაფაზე). ასევე (ძირითდად) კონკურენციის გარეშე იყვნენ მედლებისათვის ბრძოლაში იუგოსლავიელი და უნგრელი მოჭადრაკეები. 1989 წლის მერე ჩატარებულმა რვა ჩემპიონატმა კი ექვსი სხვადასხვა ჩემპიონი და 12 პრიზიორი დაასახელა.
ლადისლავ კუბალა
ბარსელონა
კუბალამ 1950 წლის 15 ივნისს ხელი მოაწერა კონტრაქტს ბარსელონასთან, ამავდროულად ფერდინანდ დაუჩიკი ბარსას მთავარ მწვრთნელად დაინიშნა. თუმცა ფიფა-ს აკრძალვის გამო კუბალას დებიუტი პრიმერა დივიზიონში 1951 წლამდე გადაიდო და მხოლოდ ამხაბნაგურ მატჩებში იღებდა მონაწილეობას.
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ჩემპიონები და პრიზიორები
! style="background: #ddffdd;"|ჩემპიონატი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების თარიღი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მონაწილეთა რაოდენობა ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების სისტემა ! s! style="background: #ddffdd;"|დაფათა რაოდენობა ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
ლადისლავ კუბალა
ბარსელონა
1951-52 წლების სეზონი კლუბისთვის ბრწყინვალე გამოდგა, მოიგო რა ეროვნული ჩემპიონატი და გენერალისიმუსის თასი, ასევე სამი სხვადასხვა საერთაშორისო ტურნირი, ხოლო თავად კუბალამ 26 გოლი გაიტანა 19 თამაშში. ამ სეზონში შეძლო კუბალამ სპორტინგ ხიხონის წინააღმდეგ 9-0 მოგებულ მატჩში მან 7 გოლის გატანა, რისი გამეორებაც პრიმერაში დღემდე ვერავინ შეძლო. ასევე გამოიჩინა თავი თასის ფინალში ვალენსიასთან 4-2 მოგებულ შეხვედრაში.
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ს ნაკრები ევროპის ჩემპიონატებზე
! s! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|მონ ! s! style="background: #ddffdd;"|წლები ! s! style="background: #ddffdd;"|ქულა ! s! style="background: #ddffdd;"|პარტია ! s! style="background: #ddffdd;"|+ ! s! style="background: #ddffdd;"|= ! s! style="background: #ddffdd;"|- ! s! style="background: #ddffdd;"|% ! s! style="background: #ddffdd;"|გუნდური მედლები ! s! style="background: #ddffdd;"|პირადი მედლები
ლადისლავ კუბალა
ბარსელონა
1952-53 წლების სეზონში კუბალამ ვერ შეძლო სრულად დახმარებოდა კლუბს ტუბერკულოზის გამო, თუმცა მაინც შეძლო ატლეტიკ ბილბაოს წინააღმდეგ, გენერალისიმუსის თასის ფინალში მონაწილეობის მიღება და გოლის გატანა. მატჩი ბარსას გამარჯვებით 2-1 დასრულდა.
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ს ნაკრები ევროპის ჩემპიონატებზე
1999 წელს ბათუმში საქართველომ, როგორც მასპინძელმა გამოიყვანა მეორე გუნდიც. მისი შედეგები ასეთია:
ლადისლავ კუბალა
ბარსელონა
1958 წელს კუბალამ უნგრეთიდან მის მსგავსად გამოქცეული ფეხბურთელები შანდორ კოჩიში და ზოლტან ციბორი დაარწმუნა შეერთებოდნენ ბარსელონას, რასაც კლუბში ახალგაზრდა ლუის სუარესის გამოჩენაც თან დაერთო და ბრწყინვალე გუნდი შეიკრიბა. 1958-59 წლების საფეხბურთო სეზონი ბარსელონამ დუბლით დაასრულა, მოიგო რა ეროვნული ჩემპიონატი და თასი ერთდროულად.
ტიტულები
ბარსელონა (მოთამაშე)
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ს ნაკრები ევროპის ჩემპიონატებზე
კატეგორია:ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში
ლადისლავ კუბალა
ტიტულები
დეპორტივო მალაგა (მწვრთნელი)
სქოლიო
კატეგორია:უნგრელი ფეხბურთელები კატეგორია:სლოვაკი ფეხბურთელები კატეგორია:ჩეხოსლოვაკიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:კატალონიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ბრატისლავის სლოვანის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანიოლის ფეხბურთელები კატეგორია:კორდობის მწვრთნელები კატეგორია:ესპანიოლის მწვრთნელები კატეგორია:მალაგის მწვრთნელები კატეგორია:ბარსელონის მწვრთნელები კატეგორია:ელჩეს მწვრთნელები
ბან-პა-ინის სამეფო სასახლე
მინი|300px|ჩინური სასახლე მინი|300px|პავილიონი ბან-პა-ინის სამეფო სასახლე (พระราชวังบางปะอิน), აგრეთვე ცნობილი როგორც ზაფხულის სასახლე — სასახლის კომპლექსი, რომელსაც ტაილანდის მეფეები საზაფხულო რეზიდენციად იყენებდნენ. სასახლე მდინარე ჩაო ფრაიას სანაპიროზე მდებარეობს პან-პა-ინის რაიონში, აიუთაიას პროვინციაში.
კომპლექსი ააშენა მეფე პრასატ თონმა, თუმცა თითქმის მთელი XVIII-XIX ს. მანძილზე ცარიელი და მიუხედავი იყო. XIX საუკუნის შუა წლებში მეფე მონკუტმა ის აღადგინა. ამჟამად შემორჩენილი შენობების უმეტესობა 1872-1889 წლებშია აგებული მეფე ჩულალონკორნის მიერ. კომპლექსი მოიცავს ვრცელ ბაღებს და ველებს, „სამოთხის ნათებას“, ჩინური სტილის სამეფო სასახლესა და გვირგვინის ოთახს; ასევე სამეფო რეზიდენციას, სათვალთვალო კოშკს და პავილიონს მცირე ტბის შუაგულში.
კომპლექსი ღიაა ტურისტებისთვის. მეფე ბუმიბოლ ადულიდეი და მისი ოჯახი სასახლეს მხოლოდ ბანკეტებისთვის და სპეციალური ღონისძიებებისთვის იყენებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტაილანდის სამეფო სასახლეები კატეგორია:ტაილანდის არქიტექტურა
ირანის ტურიზმი
მინი|[[ირანი|ირანის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები]] მინი|[[გიულისტანის სასახლე-თეირანი]] ირანის ტურიზმი — განსაკუთრებული ბუნებრივი პირობებითა და ისტორიული ღირსშესანიშნაობებით ირანი  მოგზაურთათვის მსოფლიოს  ყველაზე მიმზიდველი ქვეყნების ათეულში შედის.
ქვეყანაში ვითარდება ისეთი ტურისტული მიმართულებები, როგორიცაა ეკოტურიზმი, ისტორიული შენობების რესტავრაცია, ხალხური რეწვა და გამაჯანსაღებელი  ტურიზმი. ვითარდება სხვადასხვა სახის ტურიზმი —კულტურული, რელიგიური (პილიგრიმული), ბუნებრივი, სპორტული, სამედიცინო  და ეკოლოგიური ტურიზმი.
1970-იანი წლების ბოლომდე ირანი სარგებლობდა მნიშვნელოვანი პოპულარობით მოგზაურთა შორის, მაგრამ 1979 წლის ისლამური რევოლუციისა და ირან-ერაყის ომის გამო ტურისტების ნაკადი მკვეთრად შემცირდა. 2000 -იანი წლების დასაწყისიდან, საერთაშორისო დაძაბულობის მიუხედავად, ქვეყნის ხელმძღვანელობა ატარებს ტურიზმის სტიმულირებისა და ტურისტული ინფრასტრუქტურის განვითარების პოლიტიკას.
ინდუსტრია
2015 წლის მსოფლიო ტურიზმისა და მოგზაურობის საბჭოს თანახმად, ტურიზმის მოცულობა (რომლის ძირითადი კომპონენტებია კულტურული და გარემოსდაცვითი ) 1,285 ათასი ადამიანისთვის სამუშაო ადგილების შექმნის პოტენციალს იძლევა.
ინდუსტრიის ზრდის მაჩვენებელი შეფასებულია 4.1% -ით წელიწადში. ამ გათვლებით, 2025 წლისთვის შესაძლებელი იქნება 1,913 ათასი სამუშაო ადგილის შექმნა.
ქვეყანაში ტურიზმის განვითარებას დიდ ყურადღებას უთმობს ირანის კულტურული მემკვიდრეობის, ტურიზმისა და ხელოსნების ორგანიზაცია, რომელიც პასუხისმგებელია ირანში ტურისტული ობიექტების შექმნაზე, განვითარებაზე და ფუნქციონირებაზე, ტურისტული ობიექტების შეკეთებასა და რეკონსტრუქციაზე პირდაპირი ინვესტიციის ან კერძო სექტორის დაკრედიტების ხარჯზე, ლიცენზიების გაცემაზე, სასტუმროების, რესტორნების, ტურისტული სააგენტოების შექმნასა და ფუნქციონირებაზე კონტროლსა და მათ შეფასებაზე (რეიტინგზე).
ინვესტიციები ირანის თავისუფალ სავაჭრო ზონებში გადასახადებისგან გათავისუფლებულია 20 წლამდე.
ვერნერ ფონ ბლომბერგი
thumbnail|180px|ვერნერ ფონ ბლომბერგი ვერნერ ედუარდ ფრიც ფონ ბლომბერგი (გერმ. Werner Eduard Fritz von Blomberg) (დ. 2 სექტემბერი 1878; სტარგარდი (პომერანია), გერმანია — გ. 14 მარტი 1946; ნიურნბერგი, გერმანია) — გერმანელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, გენერალ-ფელდმარშალი, მესამე რაიხის სამხედრო საქმეთა მინისტრი 1935-1938 წლებში.
ირანის ტურიზმი
ინდუსტრია
ამჟამად ირანში სამუშაო ადგილების 1,8% –მდე იქმნება ტურიზმის სექტორში. ირანის მთავრობამ მიიღო დოკუმენტი "ტურიზმის ინდუსტრიის 20 წლიანი ხედვა", რომელიც ითვალისწინებს ხსენებულ სექტორში 32 მილიარდი დოლარის ინვესტიციას და 2025 წლისთვის 20 მილიონი ტურისტის მოზიდვას. ამ სექტორში შიდა და უცხოური პირდაპირი ინვესტიციების სტიმულირების მიზნით, 50% -იანი გადასახადის შემცირებაა გათვალისწინებული ადრე შექმნილ ტურისტულ კომპანიებზე, მათ შორის ხუთვარსკვლავიან სასტუმროებზე.
ვერნერ ფონ ბლომბერგი
ბიოგრაფია
ბლომბერგის გადადგომის შემდეგ სამხედრო საქმეთა სამინისტრო გაუქმებულ იქნა და დააარსა ვერმახტის უმაღლესი მთავარსარდლობა ( გერმ. Oberkomando der Wehrmacht - "OKW"), რომლის შეფად ვილჰელმ კაიტელი დაინიშნა. ჰიტლერმა ისარგებლა ამ მომენტით და ვერმახტის ნამდვილი "წმენდა" მოაწყო, რომლის დროსაც 40 გენერალი პენსიაში იქნა გაშვებული, ხოლო 34 დააქვეითეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 1946 კატეგორია:ვერმახტის ოფიცრები
ირანის ტურიზმი
ინფრასტრუქტურა
მომდევნო წლებში ირანში ტურისტული ინფრასტრუქტურა საკმაოდ სწრაფად განვითარდა. 2010 წლის მონაცემებით, ქვეყნის მასშტაბით შენდებოდა 400 -მდე სასტუმრო და 200 ბინა, მათგან დაახლოებით 66% შენდებოდა თეირანში, გილანში, მაზანდარანში, ხორასან რეზავსა და ისპაჰანში.
მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობა
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში ირანის 24 ძეგლია შეტანილი,  რაც მსოფლიოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა საერთო რაოდენობის 2.1% -ს შეადგენს. მათგან 22 შეტანილია სიაში კულტურული კრიტერიუმებით.
21 ობიექტს შორისაა:
უძველესი ქალაქები: ჩოგა-ზანბილი, პერსეპოლისი, პასარგადაე, ტახტე-სოლეიმანი, ბამის ციხე, შაჰრი-სუხტე, მეიმანდი, სუზა.
არქიტექტურული ნაგებობების კომპლექსები: იმამ ალის მოედანი (ისპაჰანი), სოლტანიის მავზოლეუმი, ბისოტუნი, ირანის სომხური სამონასტრო კომპლექსები (წმინდა თადეოზის მონასტერი, წმინდა სტეფანოს მონასტერი, ძორძორის ღვთისმშობლის სამლოცველო), ისტორიული სარწყავი სისტემა შუშტარში, ხანეგსა და ალ. შეიხ საფის საკურთხეველი (არდაბილი), ისტორიული ბაზარი (თავრიზი), პარასკევის მეჩეთი (ისპაჰანი), გოლესტანის კომპლექსი (თეირანი), სპარსული ბაღები (არქიტექტურული ანსამბლების კომპლექსი ირანის მასშტაბით), კიარიზები (ჰიდრავლიკური სტრუქტურების კომპლექსი ირანის მასშტაბით), გომბედი- კავუსის კოშკი, იაზდის ისტორიული ქალაქი, სასანიანი არქეოლოგიური ლანდშაფტი ფარსის პროვინციაში.
იხ. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ირანში
სავიზო პოლიტიკა
ამჟამად, ირანის ხელისუფლება ნაბიჯებს დგამს ქვეყანაში  შესასვლელი ვიზების მიღების პროცედურის გასამარტივებლად, კერძოდ, დანერგილია 30 დღიანი ვიზების გაცემის  პრაქტიკა პირდაპირ ირანის აეროპორტებში 180 ქვეყნის მოქალაქეებისთვის, მოქმედებს ირანის სასტუმროების დაჯავშნის ონლაინ სისტემა. ვიზების მიღება უკვე შესაძლებელია ელექტრონულად ირანის საკონსულოებიდან ან საერთაშორისო აეროპორტებიდან. ამ დროისთვის სხვადასხვა ვადის ვიზები გაიცემა 180 ქვეყნის მოქალაქეებზე ირანის საერთაშორისო აეროპორტებში (იმამ ხომეინის აეროპორტი; კიშის კუნძულის აეროპორტი; შირაზის აეროპორტი, ისპაჰანის აეროპორტი, აეროპორტი მეშჰადში, აეროპორტი თავრიზში, ქეშმის კუნძულის აეროპორტი).
ირანს აქვს 15 საავტომობილო სასაზღვრო პუნქტი ერაყთან, თურქეთთან, ავღანეთთან, პაკისტანთან, თურქმენეთთან, სომხეთთან და აზერბაიჯანთან, ასევე სასაზღვრო პუნქტები რკინიგზაზე, რომელიც აკავშირებს ქვეყანას თურქეთთან და თურქმენეთთან.
2000-იანი წლები
მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაციის მონაცემებით, ირანი ამჟამად 68 -ე ადგილზეა მსოფლიოში ტურიზმის შემოსავლების მიხედვით.
2003 წელს ირანის ხელისუფლებამ გასცა 300,000 ტურისტული ვიზა, მათი უმრავლესობა გაიცა აზიის ქვეყნების მუსლიმებზე, რომლებიც აპირებდნენ პილიგრიმული ადგილების მონახულებას, როგორიცაა მეშჰედი და ყუმი. ორგანიზებული ტურები გერმანიიდან, საფრანგეთიდან, დიდი ბრიტანეთიდან და ევროპის სხვა ქვეყნებიდან ძირითადად ორიენტირებულია არქეოლოგიურ გათხრებსა და ძეგლებზე.
2004 წლიდან ირანი ყოველწლიურად შეიმჩნევა უცხოელი ტურისტების რაოდენობის მნიშვნელოვან ზრდა. განსაკუთრებით სწრაფად გაიზარდა ტურისტების ნაკადი გერმანიიდან.
საერთაშორისო მოგზაურობისა და ტურიზმის საბჭოს შეფასების თანახმად, 2007 წელს ირანში ბიზნეს ტურიზმისა და ინდივიდუალური ტურიზმის ზრდამ შეადგინა შესაბამისად 11.3% და 4.6%, წინა წელთან შედარებით.
2010-იანი წლები
2012 წელს დაახლოებით 30 ათასი ადამიანი ჩავიდა ირანში სამკურნალოდ.
2015 წელს, ირანის ოფიციალური პირების თანახმად, ირანს ეწვია დაახლოებით 5,237,000 უცხოელი ტურისტი (თუმცა მთავრობის სტატისტიკა ცალკე არ გამოყოფს ტურისტებს, ბიზნესმენებსა და რელიგიურ მომლოცველებს), მათი უმეტესობა  გახლავთ აზიის ქვეყნებიდან, მათ შორის ცენტრალური აზიის რესპუბლიკებიდან, დაახლოებით 10% - ჩრდილოეთ ამერიკიდან და ევროკავშირის ქვეყნებიდანაა (კერძოდ, გერმანია, იტალია, ბულგარეთი, საფრანგეთი, ბელგია). ყველაზე პოპულარული ტურისტული ადგილებია ისპაჰანი, მეშჰედი და შირაზი. ირანს აქვს დიდი პოტენციალი ტურისტების მოსაზიდად მუსლიმური ქვეყნებიდან, ასევე ჩინეთიდან და ინდოეთიდან.
ირანის წინააღმდეგ აშშ -ს სანქციების გაძლიერებამ, 2010 -იანი წლების ბოლოს, გარდა იმპორტის აქტიური ჩანაცვლებისა, გამოიწვია ტურიზმის აქტიური განვითარება (ეს დამოკიდებულია რიალის გაცვლითი კურსის დაცემაზე და მასთან დაკავშირებულ მიზეზებზე)—თუ ადრე საინტერესო, სტუმართმოყვარე და ლამაზი ქვეყანა, ხელმისაწვდომი იყო ექსკლუზიურად ძალიან მდიდარი ადამიანებისთვის, ახლა  საშუალო შემოსავლის მქონე ადამიანებსაც შეუძლიათ ირანის მონახულება.
სანაპიროზე დასვენება
სანაპიროზე დასვენება ძალიან პოპულარულია ირანში. მთავრობა ავითარებს რეკრეაციულ  რესურსებს კასპიის ზღვასა და სპარსეთის ყურეში.
სპარსეთის ყურის სანაპირო ქალაქების უმეტესობა ინდუსტრიული ცენტრია, სადაც  დიდი მნიშვნელობა არ ენიჭება სანაპიროზე დასვენებას. თუმცა, მალე დაგეგმილია ბუშერის პროვინციის რეკრეაციული რესურსების განვითარება.
რელიგიური ტურიზმი
მინი|უძველესი ქალაქი კარანაკი მარცხნივ|მინი|შეიხ ლოტოლაჰის [[მეჩეთი ს ფრაგმენტი]] ირანი, შიიტური ისლამის ცენტრი,  მუსლიმ პილიგრიმთა ერთ-ერთი მთავარი  ადგილია. ამ თვალსაზრისით განსაკუთრებული ადგილი უკავია  ქალაქ მეშჰედს. ყოველწლიურად მეშჰედს და იქ მდებარე იმამ რეზას— შიიტთა მერვე იმამის მავზოლეუმს  სტუმრობს დიდი რაოდენობით ირანელი და უცხოელი ტურისტი (სულ 4 მილიონზე მეტი ადამიანი წელიწადში) მომლოცველთათვის ასევე მნიშვნელოვანი ქალაქია ყუმი, სადაც იმამ მუსას ასულის —უბიწო ფატიმა მასუმეს მავზოლეუმია. ყუმში მდებარეობს მუსლიმური ღვთისმეტყველების სკოლა, რომელიც შიიტებისთვის ნაჯაფის სკოლის შემდეგ მნიშვნელობით მეორე ადგილზეა.
კულტურული ტურიზმი
ირანი უძველესი კულტურის კერაა. მის ტერიტორიაზეა ხელოვნების შესანიშნავი ძეგლები: აქემენიდების დედაქალაქი პერსეპოლი, გომბედე-კაბუსის მავზოლეუმი და ომარ ხაიამის საძვალე. მეცნიერთა ქალაქი ნიშაპურში, ალ-კაპუს სასახლე ისპაჰანში, დარიუსის ნეკროპოლისი ნაკში—რუსტემაში, აქემენიდთა სასახლე სუზში და სხვ.
ირანში კულტურული ტურიზმის დედაქალაქებია ისპაჰანი და შირაზი. მინი|მეჩეთი [[ისპაჰანი|ისპაჰანში]] ისპაჰანი რამდენჯერმე იყო სპარსეთის დედაქალაქი. აქ მდებარეობს მე -11-მე -19 საუკუნეების უდიდესი არქიტექტურული ძეგლები. თავად ირანელები ხშირად უწოდებენ  ისპაჰანს "ნესფ -ე ჯაჰანს" (სპარს. نصف جهان - მსოფლიოს ნახევარი), სტუმრად ჩასულ ადამიანებს ხშირად მიართავენ:“ თუ თქვენ ნახეთ ისპაჰანი, ესე იგი ნახეთ  ნახევარი მსოფლიო“. ტრადიციული მუსულიმური რელიგიური არქიტექტურის გარდა, ქალაქში არის ათამდე სომხური ეკლესია, რომელთაგან ყველაზე ცნობილია ვულკის ეკლესია ჯულფას რაიონში. შირაზი ცნობილია როგორც ირანული პოეზიის მთავარი ცენტრი —აქ ცხოვრობდნენ და მოღვაწეობდნენ დიდი სპარსელი პოეტები, მათ შორის ჰაფიზი და საადი. გარდა ქალაქის მრავალი ღირსშესანიშნაობისა, შირაზის მახლობლად არის რამდენიმე უაღრესად მნიშვნელოვანი ისტორიული ძეგლი — პერსეპოლისი, ნაქშე რუსტამი, ნაქშე რაჯაბი და პასარგადა. მარცხნივ|მინი|კუნძული კიში მრავალი ტურისტული მარშრუტი ჯერ კიდევ არ არის შემუშავებული და ხშირად  ქალაქებიდან ტრანსფერი შორს ვერ ხერხდება (მაგალითად, პასარგადა ფარსის პროვინციაში, ბამის ციხე ქერმანის პროვინციაში). ავტობუსების ტურები ტარდება ტურისტული სააგენტოების მიერ, მაგრამ მათთვის, ვინც დამოუკიდებლად მოგზაურობს,  არ აქვთ ჯგუფთან შეერთების საშუალება. ხშირად გადაადგილების ერთადერთი საშუალებას ტაქსი წარმოადგენს. ატრაქციონების უმეტესობას აქვს შესასვლელი ერთიანი ბილეთები (2017 წლის მდგომარეობით: 25-30 ათასი რიალი (1 დოლარზე ნაკლები) ირანის მოქალაქეებისთვის და 150-200 ათასი (4-5 დოლარი უცხოელებისთვის).
ბევრი მუზეუმი აღჭურვილია უცხო ენებზე  ექსპონატების განმარტებების სისტემით (ძირითად პროგრამაშია — ინგლისური, ფრანგული, გერმანული, ზოგჯერ არაბული, რუსული და თურქული). აქტიურად ხდება გიდების გადამზადება, რომლებიც ახორციელებენ ექსკურსიებს უცხო ენებზე.
ირანული სამზარეულო
ირანი ტურისტებს სთავაზობს ეროვნული კერძების უზარმაზარ ასორტიმენტს: ტრადიციული სამზარეულოს ცნობილი რესტორნების გარდა, არის ბევრი პატარა კაფე, რომელიც ასევე ორიენტირებულია ეროვნულ სამზარეულოზე. ირანული სამზარეულოს ყველაზე ცნობილი კერძებია: დიზი (აბგუშტი), აში, გორმე საბზი, სხვადასხვა სახის ქაბაბი (ქათამი, ცხვრის, საქონლის ხორცი), კუფტე, ბერიანი. ძალიან პოპულარულია შაქრის  გარეშე მომზადებული ირანული ტკბილეული: სოჰანი, გიაზი, ბაქლავა, ლავაშაკი, პაშმაკი, კოტაბი, ჰალვა, პელაკი, ზულბია, ოკარა, რანგინაკი და ქოლე-ზარდი.
ირანი მოგზაურთათვის ცნობილია, როგორც "ნაყინის ქვეყანა": ევროპელი ტურისტებისთვის ნაცნობი არომატების ფართო სპექტრის გარდა, არსებობს მრავალი სახეობის ტრადიციული ნაყინი, რომელთაგან ყველაზე ცნობილია ფალიუდა და ზაფრანის ნაყინი ფსტებით.
გამავალი ტურიზმი
მინი|ირანის ავიაკომპანიის თვითმფრინავი
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ტურიზმი კატეგორია:ტურიზმი ირანში კატეგორია:ტურიზმი
Forelius albiventris
Forelius albiventris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Forelius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ღმერთების ომი: უკვდავები
ღმერთების ომი: უკვდავები (Immortals) — რეჟისორ ტარსემ სინგჰის კინოფილმი. ჟანრი ფენტეზი, სათავგადასავლო და მძაფრ-სიუჟეტიანი ფილმი. მთავარ როლებში მონაწილეობენ: ჰენრი კეველი, ფრიდა პინტო და მიკი რურკი. ფილმის პრემიერა გაიმართა 2011 წლის 11 ნოემბერს.
ახალგაზრდა თესევსი უბრალო გლეხია, რომელიც დედასთან ერთად ცხოვრობს ერთ-ერთ სოფელში ზღვის სანაპიროსთან. იგი მამაცია და კარგად ფლობს საბრძოლო ხელოვნებას. იგი მეომრად გამოზარდა ადგილობრივმა მოხუცმა, რომელმაც მას ასწავლა ხმლისა და ფარის ფლობა. თესევსის დედა ხშირად სტუმრობს ადგილობრივ ტაძარს, თუმცა თესევსს არცთუ ისე სწამს ღმერთების. ამასობაში ძალაუფლების წყურვილით შეპყრობილ მეფეს ჰიპერიონს ადამიანების განადგურება და ღმერთების დამარცხება სურს. ჰიპერიონმა ომი გამოუცხადა ღმერთებს და მათ სდებდა ბრალს მისი ოჯახის სიკვდილში. მას სურს მოძებნოს ეპირული მშვილდი, რომელიც გაკეთებული იყო ომის ღმერთის არესის მიერ და ათასწლიანი პატიმრობიდან გაათავისუფლებს ტარტაროსის მთებში გამომწყვდეულ ტიტანებს. ჰიპერიონის ხალხი ნელ-ნელა იპყრობს ელადას და ერთ-ერთ ტაძარს, სადაც ეპირული მშვილდი ინახება და თესევსი ერთადერთია, რომელსაც მისი დამარცხება შეუძლია.
რეჟისორმა განაცხადა, რომ აპირებს შექმნას ვიზუალური შედევრი ეკშენის სახით, შესრულებული რენესანსის ეპოქის სტილში. Rotten Tomatoes-ის მიმოხილვაში კინოკრიტიკოსთა 90 წევრიდან მხოლოდ 38% მისცა დადებითი შეფასება ფილმს. საშუალოდ ფილმმა 10 ქულიდან მოაგროვა 5.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ბერძნულენოვანი ფილმები
გრან-საპოსოა
გრან-საპოსოა (Gran Saposoa) — არქეოლოგიური ნანგრევების სერია პერუში, ამასონასის რეგიონის ანდურ ტყეებში. აღნიშნული სახელი ძეგლს ამერიკელმა მკვლევარმა ჯინ სავოიმ უწოდა. სავოის ვარაუდით, ესაა კომუმბამდელი ქალაქი კახამარკილია, რომელიც ჩაჩაპოიასის კულტურამ ააგო. ამ ჰიპოთეზას ეჭვქვეშ აყენებენ სხვა მეცნიერები, რადგან ისტორიულ დოკუმენტებში მკაფიოდაა დაფიქსირებული, რომ სახელი „კახამარკილია“ თანამედროვე მაღალმთიან ქალაქ ბოლივარს ერქვა. სავოის ვარაუდით, ნანგრევები ასობით ქვის მრგვალი სტრუქტურისგან შედგება და დაახლოებით 80 კვადრატულ მილს მოიცავს (ქალაქ ბალტიმორის ზომა). მისივე ვარაუდით, დასახლებაში 20 000 ოკუპანტი ცხოვრობდა. .
გრან-საპოსოის ნანგრევები სავოიმ და მისმა გუნდმა 1999 წელს აღწერეს, აღმოჩენის შესახებ უმალ ამცნეს ფართო საზოგადოებას. სავოი მკაცრად გააკრიტიკეს დანიელმა, გერმანელმა და ამერიკელმა სწავლულებმა, რომლებიც ძეგლს უკვე კარგად იცნობდნენ და მისი გარკვეული ნაწილები დადასტურებულიც ჰქონდათ. 2005 წლის სექტემბერში, ჯინის ვაჟმა სინ სავოიმ Associated Press-ში გამოაქვეყნა სტატია, სადაც იუწყებოდა, რომ ბოლო დაბრუნებისას ძეგლი გუნდს გაძარცვული დახვდა. წერილი არა მარტო პერუს მთავრობას აკრიტიკებდა ძეგლის არასატანადო დაცვის გამო, არამედ სავოის და მის გუნდსაც, რომლებმაც ძეგლის ადგილმდებარეობა გაამხილეს და თავის მხრივ სათანადო დაცვა ვერ უზრუნველყვეს. არქეოლოგიური ნანგრევების დაცვის საკითხი პერუში დღემდე გადაუჭრელი რჩება, იმ დროს, როდესაც მძარცველები და შავი ბაზრის ვაჭრები საკმაოდ დიდ ფინანსებს შოულობენ.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები