cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გრემ დოტი
გრემ დოტი (Graeme Dott; დ., ლარკჰოლი, შოტლანდია) — შოტლანდიელი პროფესიონალი სნუკერისტი. პროფესიონალებს შეუერთდა 1994 წელს. თავისი პირველი რეიტინგული ტურნირი მოიგო 2006 წელს, მსოფლიო ჩემპიონატზე პიტერ ებდონის დამარცხებით, ანგარიშით 18:14. ერთი წლის შემდეგ, China Open-ის მოგების შემდეგ, დოტი მსოფლიო რეიტინგში მეორე ადგილზე ავიდა, მაგრამ მალევე დაკარგა ფორმა და გარკვეული დროის განმავლობაში დატოვა ტოპ-16. 2010 წელს ის კარიერაში მესამედ გახდა მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალისტი (აგრეთვე ის იყო 2004 წლის ტურნირის ფინალისტიც), მაგრამ დამარცხდა ნილ რობერტსონთან.
2010 წელს ტურნირ Players Tour Championship-ზე დოტმა გააკეთა თავისი მეასე სენჩერი-ბრეიკი. ამის მისაღწევად მას 17 სეზონი დასჭირდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული  1977 კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები სნუკერში კატეგორია:შოტლანდიელი სნუკერისტები კატეგორია:სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით
Ꙋ (former Unicode lowercase)
ᲈ — მოძველებული კირილური დამწერლობის ასო.
სქოლიო
კატეგორია:კირილური ასოები
ჩოიბალსანი
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკების ადმინისტრაციული ცენტრები კატეგორია:დორნოდის აიმაკი
ანიხობა
ანიხობა (Əniqoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	737 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ვინსენტ დ’ონოფრიო
ვინსენტ ფილიპ დ’ონოფრიო (Vincent Philip D'Onofrio; დ. 30 ივნისი, 1959) — ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერი და მომღერალი.
მონაწილეობა აქვს მიღებული უამრავ ფილმსა თუ ტელესერიალში, რომელთა შორისაც ყველაზე განთქმულია „რკინის საფარი“, „თავზეხელაღებული“, „კანონი და წესრიგი“, „ადამიანები შავებში“ და „იურული სამყარო“. მიღებული აქვს ემის და სატურნის ჯილდოები.
დ’ონოფრიო 1997 წლიდან დაქორწინებულია კარინ ვა დერ დონკზე. ჰყავთ სამი შვილი.
მასტერსი 1994 (სნუკერი)
მასტერსი 1994 (Masters 1994, აგრეთვე ცნობილია, როგორც Benson and Hedges Masters 1994 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდებოდა 1994 წლის 6 თებერვლიდან 13 თებერვლამდე Wembley Conference Centre-ში, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა ალან მაკმანუსი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა სტივენ ჰენდრი ანგარიშით 9:8. ჰენდრი პირველად დამარცხდა ამ ტურნირზე.
კვალიფიკაცია
საკვალიფიკაციო ტურნირის გამარჯვებული და მოთამაშე, რომელმაც 1994 წლის მასტერსზე თამაშის უფლება მოიპოვა, გახდა რონი ო’სალივანი. ფინალში მან ჯონ ლარდნერი დაამარცხა 9:6.
147-ქულიანი ბრეიკ კვალიფიკაციაში გააკეთა ტერი მერფიმ, მაგრამ ეს სერია არ შევიდა მაქსიმუმების ოფიციალურ სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მასტერსი (სნუკერი) კატეგორია:1994 წელი სნუკერში
ნოვიე-კარაშიდი
ნოვიე-კარაშიდი (Новые Карашиды; Яңы Ҡарашиҙе) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ჩერკასის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 41 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ჩერნიკოვკიდან 30 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 97 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ანიხქიშლაგი
ანიხქიშლაგი (Əniqqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 786 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
დონის ნახიჩევანის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია
დონის ნახიჩევანის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია (Церковь Успения Божией Матери; Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) — პირველი სომხური ეკლესია დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონის შემადგენლობაშია). ეკლესია დაანგრიეს 1930-იან წლებში.
ისტორია
ხის სომხური ეკლესია ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე უკვე აგებულია 1780 წელს, ანუ ქალაქის დაარსების მომდევნო წელს. ამ ტაძარში ხდებოდა სხვა სომხური ეკლესიების საძირკველში ჩასატანებელი ქვების კურთხევა. 1781 წლის 14 აპრილს საზეიმოდ აკურთხეს ოთხი ქვა, რომელიც შემდეგ დააყენეს ქალაქის ოთხივე კუთხეში. იოსებ არღუთაშვილ-მხარგრძელის (არჩეული, მაგრამ არაინტრონიზებული სრულიად სომეხთა კათოლიკოსი) ხელნაწერის, „დავთარის“ მიხედვით ახალი, ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესიის მშენებლობას საფუძველი ჩაეყარა 1781 წელს და მისი მშენებლობა დასრულდა არაუგვიანეს 1787 წლისა. მესამე ტაძრის მშენებლობა დაიწყო 1819 წლის 18 მაისს.
ეკლესია მდებარეობდა 1-ლი უსპენსკაიას (ამჟამად პროლეტარის) ქუჩაზე, იქ სადაც ამჟამად საცხოვრებელი სახლი № 2 მდებარეობს. სამტრაპეზიანი ტაძარის გეგმას თავდაპირველად ჰქონდა სწორკუთხა ჯვრის ფორმა. ტაძრის ცენტრალური სივრცის თავზე აღმართული იყო გუმბათი. სამხრეთისა და ჩრდილოეთის შესასვლელები გაფორმებული იყო ოთხსვეტიანი ტოსკანური პორტიკებით. ცენტრალური (დასავლეთის) გასასვლელის თავზე დაშენებული იყო სამრეკლო, რომელიც ჩამოინგრა 1850-იან წლებში. 1856 წელს, არქიტექტორ ნ. მურატოვის პროექტის მიხედვით ეკლესია გააფართოვეს. მიამატეს ახალი დეტალები დასავლეთის შესასველის სამრეკლოს მხარეს.
ტაძართან მოქმედებდა პატარა სომხური სასაფლაო, სადაც დაკრძალულნი იყვნენ ცნობილი ნახიჩევანელები. კერძოდ, აქ დაკრძალულნი იყვნენ ქველმოქმედები: ჰოვანეს პოპოვი და სტეფან ნატალიანი. ეკლესიასთან მოქმედებდა სასწავლებელიც.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის სომხური ეკლესიები კატეგორია:დონის როსტოვის დაკარგული ეკლესიები
ანტი-ბულინგის დღე
ანტი-ბულინგის დღე (Anti-Bullying Day) — დღე, როდესაც ხალხი ვარდისფერ მაისურს ატარებს, რაც სიმბოლურად გამოხატავს ბულინგის წინააღმდეგ ბრძოლას. ბულინგის საწინააღმდეგო დღის აღნიშვნის იდეა კანადაში წარმოიშვა. ეს დღე მთელ მსოფლიოში სხვადასხვა დღეს აღინიშნება. 2012 წელს, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ ოფიციალურ დღედ 4 მაისი გამოაცხადა. ზოგ ქვეყანაში, მათ შორის ავსტრალიაში, საფრანგეთში, ლიბანში, გაერთიანებულ სამეფოსა და აშშ-ში, ანტი-ბულინგის დღე აღინიშნება 28-29 თებერვალს. კანადაში ანტიბულინგის დღე აღინიშნება თებერვლის ბოლო ოთხშაბათს.
ისტორია
პირველი ღონისძიება 2007 წელს კანადის პროვინცია ახალი შოტლანდიის ქალაქ ბერვიკში ჩაატარეს დევიდ შეპერდმა და ტრეივის პრაისმა. მათ იყიდეს და დაარიგეს 50 ვარდისფერი მაისური მას შემდეგ, რაც მეცხე კლასის მოსწავლე ჩაკ მაკნეილი ბულინგის მსხვერპლი გახდა ვარდისფერი მაისურის გამო, რომელიც მას სკოლის პირველ დღეს ეცვა. ამ მოვლენის სახსოვრად, ახალი შოტლანდიის პრემიერმა, როდნი მაკდონალდმა სექტემბრის მეორე ხუთშაბათი ბულინგის წინააღმდეგ ბრძოლის დღედ გამოაცხადა.
2008 წელს, პროვინცია ბრიტანეთის კოლუმბიის პრემიერმა, გორდონ კემპბელმა, 27 თებერვალი პროვინციის ანტი-ბულინგის დღედ გამოაცხადა. დღესდღეობით, თებერვლის ბოლო ოთხშაბათი ანტი-ბულინგის ეროვნული დღეა კანადაში.
2012 წელს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ 4 მაისი ანტი-ბულინგის დღედ გამოაცხადა.
2018 წელს ახალ ზელანდიაში ანტი-ბულინგის დღე აღინიშნა 18 მაისს.
მინი|250პქ|ანტი-ბულინგის დღე საქართველოში პირველად 2020 წლის 1 ივნისს აღინიშნა 2020 წლის 1 ივნისს ანტი-ბულინგის დღე პირველად აღინიშნა საქართველოში, არასამთავრობო ორგანიზაცია „ინფორმაციული ტექნოლოგიების განვითარების ინსტიტუტის“ ინიციატივითა და ორგანიზებით და სსიპ განათლების მართვის საინფორმაციო სისტემის (EMIS) მხარდაჭერით.
ანტი-ბულინგის დღის ფარგლებში გაიმართა ონლაინ კონფერენცია, რომელიც მიეძღვნა კიბერ-ბულინგს, მისი თავიდან აცილებისთვის განხორციელებულ ღონისძიებებს და ბრძოლის სამომავლო გზებს. კონფერენციაში მონაწილეობდნენ: ინფორმაციული ტექნოლოგიების განვითარების ინსტიტუტი; განათლების მართვის საინფორმაციო სისტემა; განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნული ცენტრი; ეკონომიკის და მდგრადი განვითარების სამინისტრო; მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ეროვნული ცენტრი; სახალხო დამცველის აპარატი; გაეროს ბავშვთა ფონდი (UNICEF); Ph international Georgia; კიბერუსაფრთხოების საგანმანათლებლო კვლევითი ცენტრი; საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნული კომისია; მონაცემთა გაცვლის სააგენტო; საქართველოს სატელეკომუნიკაციო ოპერატორების ასოციაცია; ინფორმაციული ტექნოლოგიების განვითარების ინსტიტუტი.
მიზანი
ანტი-ბულინგის დღე ბულინგის პრევენციის მიზნით შეიქმნა. აშშ-ის იუსტიციის დეპარატმენტის ცნობით, მოზარდობის პერიოდში ოთხიდან ერთი მოსწავლე ბულინგის მსხვერპლი ხდება. უმეტესწილად, ბულინგის შემთხვევები განგრძობადია და არა ერთჯერადი. სტატისტიკის მიხედვით, იმ მოსწავლეების 71%, რომელიც ერთხელ მაინც იყო ბულინგის მსხვერპლი, მომავალშიც გახდება ბულინგის სამიზნე ობიექტი, რაც პრობლემას დაუსრულებელს ხდის. იელის უნივერსიტეტის მედიცინის სკოლის 2010 წლის კვლევის შედეგებმა აჩვენა კავშირი ბულინგსა და სუიციდს შორის. ამის აღსაწერად შეიქმნა ტერმინი „ბულიციდი“, რაც გულისხმობს სუიციდის მცდელობას მათ მიერ, ვინც ბულინგის მსხვერპლია.
აქტივობები
ანტი-ბულინგის დღის აქტივობები ტარდება სკოლებში, სამსახურებში და სხვა საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში. აქტივობები შეიძლება იყოს სხვადასხვა სახის, მაგალითად, დემონსტრაციები ბულინგის წინააღმდეგ ან საინფორმაციო ჯიხურების დადგმა, რომლებიც მუშაობს საზოგადოებაში ცნობიერების ასამაღლებლად და ანტიდისკრიმინაციული ორგანიზაციების შესახებ ცნობების გასავრცელებლად. აქტივობების მაგალითია „ბულინგის პრევენციის მსოფლიო დღე ლურჯი მაისურებით“, „ბულინგის ცნობიერების ეროვნული თვე“ და „ვარდისფერი მაისურის დღე“. სხვა აქტივობები მოიცავს ბუკლეტების, რესურსების და ინფორმაციის გავრცელებას, მესიჯით „ბულინგის და ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლის ეროვნული დღე“. გარდა ამისა, შესაძლოა ჩატარდეს მარათონები, კონფერენციები ან ვიდეოების შექმნის კონკურსები, როგორიცაა „ScreenIt!” და “Back me up” შეჯიბრები. ასეთი ინიციატივები მიზნად ისახავს მოსწავლეების, განათლების სფეროს მუშაკების, საზოგადოების და ბიზნესის მხარდაჭერას ბულინგის, დისკრიმინაციის, ჰომოფობიისა და ტრანსფობიის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო დღესასწაულები
სუნ ჯე-გი
სუნ ჯე-გი (Sung Jae-gi, 성재기, ჩინ. 成在基, დ. 11 სექტემბერი, 1967, დაეგუ, სამხრეთი კორეა — გ. 26 ივლისი, 2013, სეული, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეის ადამიანის უფლებათა აქტივისტი და სამოქალაქო აქტივისტი, ლიბერალიზმის ფილოსოფოსი. 2008 წლის იანვრიდან 2013 წლის 26 ივლისამდე იყო „Man of Korea“-ის პარტიული ხელმძღვანელი.
ამბერკი ტაბიძე
ამბერკი ტაბიძე (დ. 27 დეკემბერი, 1952, სამტრედია — გ. 28 იანვარი, 2017, თბილისი) — ქართველი ხელბურთელი (მარჯვენა გარემარბი), თბილისის „ბურევესტნიკის“ (1971–1990) და სსრკ ნაკრების წევრი (1977–1984), სსრკ თასის მფლობელი (1978), სსრკ ჩემპიონატების სამგზის მესამე პრიზიორი (1977, 1980, 1981), სსრკ ხალხთა VI სპარტაკიადის მესამე პრიზიორი (1975) და VIII სპარტაკიადის საუკეთესო ბომბარდირი (1983), სოციალისტური ქვეყნების ახალგაზრდულ ნაკრებთა საერთაშორისო ტურნირი „მეგობრობის თასი" (1973, 1974), სსრკ სპორტის ოსტატი (1975), საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1977), საქართველოს სპორტის დამსახურებული მუშაკი (2009), 2012 წელს დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით.
რამაზ დათიაშვილი
რამაზ დათიაშვილი (დ. 1950) — ქართველი ქირურგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1988). რატგერსის უნივერსიტეტის პლასტიკური ქირურგიის განყოფილების ქირურგიის პროფესორი. ამერიკის პლასტიკური ქირურგიის საზოგადოებისა და ამერიკის პლასტიკური ქირურგიის ასოციაციის აქტიური წევრი. მოღვაწეობს პლასტიკურ და რეკონსტრუქციულ ქირურგიაში. ბორის პეტროვსკის მოწაფე. ქირურგად მუშაობდა მოსკოვის 51-ე საქალაქო საავადმყოფოში. 1983 წლის 18 ივნისს რამაზ დათიაშვილმა სსრკ-ის მედიცინის ისტორიაში პირველმა ჩაატარა კიდურების რეპლანტაციის ოპერაცია, რამაც საყოველთაო აღიარება მოუტანა. რამაზ დათიაშვილმა 3 წლის ლიტველ გოგონას რასა პრასცევიჩიუტე-სეპტს უნიკალური ოპერაცია გაუკეთა — უბედური შემთხვევის შედეგად მოკვეთილი ტერფები მიაკერა. მანამდე ასეთი სახის ოპერაცია საბჭოთა კავშირში არავის ჰქონდა ჩატარებული. 1991 წელს რამაზ დათიაშვილი საცხოვებლად გადავიდა აშშ-ში.
ამბერკი ტაბიძე
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ქართველი ხელბურთელები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:გარდაცვლილი 2017 კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი
რამაზ დათიაშვილი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:ქართველი ქირურგები კატეგორია:ამერიკელი ქირურგები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
სუნ ჯე-გი
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთი კორეა კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
მოდენის კონსორტთა სია
მოდენის კონსორტთა სიაში წარმოდგენილია იმ ქალების სია, რომლებიც დაქორწინებულნი იყვნენ მოდენის მმართველებზე. მათ ჯერ სენიორას, შემდეგ კი ჰერცოგინიის წოდება ჰქონდათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:იტალიის ისტორია კატეგორია:მოდენის ჰერცოგინიები
ბიძინა გიორგობიანი
ბიძინა გიორგობიანი (დ. 8 დეკემბერი, 1963, თბილისი)  — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
1992 წელს დაამთავრა საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის სოფლის მეურნეობის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). სხვადასხვა პერიოდში იყო საქართველოს გარემოს დაცვის მინისტრი, სატყეო დეპარტამენტის დირექტორი და თბილისის მერიის ეკოლოგიისა და გამწვანების საქალაქო სამსახურის უფროსი. 2007-2013 წლებში იყო პოლიტდევნილი და იმყოფებოდა გერმანიაში. ეკოლოგი.
ვოროტანი (გორისი)
ვოროტანი (Որոտան) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 420 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 291 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 939 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 0.31 კმ²-ია.
წყვეტილი წრე
წყვეტილი წრე (უნიკოდში ) — типографский знак, используемый, чтобы показать эффект объединения диакритического символа с буквой, например, 200%.
სქოლიო
კატეგორია:დიაკრიტიკული ნიშნები კატეგორია:გეომეტრიული ფიგურები
ეკა ბეჟანიშვილი
მინი|ეკა ბეჟანიშვილის საფლავი მინი|წარწერა საფლავის ქვაზე ეკატერინე (ეკა) ბეჟანიშვილი (დ. 25 აგვისტო, 1973, სოფელი ტიბაანი, სიღნაღის რაიონი — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — სკოლის მოსწავლე, 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი (15 წლის).
ბიოგრაფია
ეკა ბეჟანიშვილი დაიბადა 1973 წლის 25 აგვისტოს სოფელ ტიბაანში. თბილისში სწავლობდა ვ. კომაროვის სახელობის ფიზიკა-მათემატიკის სკოლაში.
1989 წლის 9 აპრილს (მაშინ ის იყო მე-10 კლასის მოსწავლე) ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. ეკა ბეჟანიშვილი 9 აპრილის ტრაგედიის ყველაზე პატარა მსხვერპლია. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისის ზღვის სასაფლაოზე.
1991 წელს თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა მისი სახელი (იხ. ეკა ბეჟანიშვილის ქუჩა).
2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:9 აპრილის ტრაგედიის დროს დაღუპულები ეკა კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენის კავალრები
მადინა ტაიმაზოვა
მადინა ტაიმაზოვა (Мадина Андреевна Таймазова; დ. 30 ივნისი, 1999) — რუსი ძიუდოისტი. ასპარეზობს 70კგ წონით კატეგორიაში. 2021 და 2021 წლებში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 30 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1999
ჯანო იზორია
ჯანო იზორია — (დ. 17 მაისი, 1980, გალის რაიონი, ოტობაია, აფხაზეთი, საქართველო) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი.
ბიოგრაფია
ჯანო იზორია დაიბადა 1980 წლის 17 მაისს. აფხაზეთში, გალის რაიონის, სოფელ ოტობაიაში. 2003 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი - კინოსამსახიობო ფაკულტეტი.
2005 წლიდან მუშაობს ფოთის ვალერიან გუნიას სახელობის სახელმწიფო პროფესიულ თეატრში. მსახიობი გარდა ფოთის თეატრისა თანამშრომლობს სხვადასხვა თეატრებთან.
მისი მნიშვნელოვანი როლები -  ილიაუნის თეატრი: ჯუზეპე „ოპერა მაფიოზო“, რეჟისორი გაგა გოშაძე;  ფოთის ვალერიან გუნიას სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი: ექიმი პოლიაკოვი  „მორფი“, რეჟისორი ირაკლი გოგია,  ბაბუა - „ზვავი“, რეჟისორი გაგა გოშაძე, გენრიხი  „451 გრადუსი ფარენგეიტი“, რეჟისორი ზურაბ ბეგლარიშვილი,  „ყვითელი დღეები“ რეჟისორი დავით მღებრიშვილი, „ვირთხებზე ნადირობა“ რეჟისორი რალფ ზიბელტი;  კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი: სალიერი „Agnus Dei“, რეჟისორი დავით ჩხარტიშვილი, ადვოკატი „კრამერი კრამერის წინააღდმეგ“ რეჟისორი დავით ჩხარტიშვილი, რაბინი „ურიელ აკოსტა“ რეჟისორი კოტე მარჯანიშვილი. ჯანო იზორია ასევე ნათამაშები აქვს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის სცენაზეც აფხაზი ბიჭის როლში სპექტაკლ „თავისუფლების შუაღამე“, რომლის რეჟისორიც არის გოგა მაისურაძე.
2019 წელს კანადაში მსახიობი Redline International Film Festival-ის ერთ-ერთი გამაჯვებული გახდა. ფესტივალზე გიორგი თავართქილაძის ფილმი „ცუდი ხალხი“ იყო წარდგენილი სამ ნომინაციაში, სამივე პრიზი ამ ფილმა მოიპოვა. საუკეთესო მსახიობი – ვახო ჩაჩანიძე გახდა; საუკეთესო რეჟისორი – გიორგი თავართქილაძე, ხოლო საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი მსახიობი კი ჯანო იზორია.
აღნიშნული Redline International Film Festival კანადაში მოკლემეტრაჟიანი ფილმების საერთაშორისო კინოფესტივალია, რომელიც წელიწადში რამდენჯერმე სხვადასხვა ნომინაციაში კინემატოგრაფისტებს წარადგენს და შემდეგ კი მათგან საუკეთესოებს აჯილდოვებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:დაბადებული 18 მაისი კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ქართული კუპონი
ქართული კუპონი — საქართველოს ფულის ერთეული 1993 წლის 5 აპრილიდან 1995 წლის 2 ოქტომბრამდე. 1993 წლის 20 აგვისტოდან წარმოადგენდა გადახდის ერთადერთ კანონიერ საშუალებას საქართველოს ტერიტორიაზე. თავდაპირველად კურსი რუბლის თანაბარი იყო, სწორედ რომლის შემცვლელიც იყო ეს ვალუტა. გამოდიოდა მხოლოდ ბანკნოტები, რაოდენობით 1-დან 1 000 000 კუპონამდე (მათ შორის მეტად უცნაური ნომინალებით — 3, 3000, 30 000, 150 000 კუპონი). კუპონი ჰიპერ ინფლაციის ქვეშ ექცეოდა (678,4 % 1995 წელს ) და შეცვლილი იყო ახალი ეროვნული ვალუტის მიერ — ლარი კოეფიციენტით 1 000 000 : 1.
პირველი გამოშვება 1993 წელი
ამ გამოშვების ბანკნოტებზე არ არის წელიწადის აღნიშვნა. სერიის მნიშვნელში ციფრი ერთია. ყველა ბანკნოტის ზომაა 105×53 მმ.
მეორე გამოშვება 1993 წელი
ამ გამოშვების ბანკნოტებზე არ არის წელიწადის აღნიშვნა. სერიის მნიშვნელში ციფრი ორია. ყველა ბანკნოტის ზომაა 105×53 მმ. ასევე დამატებულია გრაფიკული ელემენტები საფასურის აღმნიშვნელთან.
მესამე გამოშვება 1993 წელი
ამ გამოშვების ბანკნოტზე არის წელიწადის აღნიშვნა. მნიშვნელში ციფრი სამია. ბანკნოტის - 10 000 კუპონის ზომაა 105×53 მმ, დანარჩენი — 127×57 მმ.
მეოთხე გამოშვება 1993 წელი
ყველა ბანკნოტის ზომაა 114×55 მმ.
მეხუთე გამოშვება 1994 წელი
ყველა ბანკნოტის ზომაა 114×55 მმ.
სქოლიო
კატეგორია:ფულის ერთეულები კატეგორია:ფინანსები საქართველოში კატეგორია:ვალუტები
სარკე
ისტორია
არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს პატარა მეტალის, ოქროს ან პლატინის სარკეები, მიკუთვნილი ბრინჯაოს ხანას.
სარკეების თანამედროვე ისტორიას XIII საუკუნიდან ითვლიან, კერძოდ კი — 1240 წლიდან, როდესაც ევროპაში მინის ჭურჭლის მზადება ისწავლეს. ნამდვილი შუშის სარკის დამზადება საჭიროა მივაკუთვნოთ 1279 წელს, როდესაც იტალიელმა ბერმა - ფრანციკელმა ჯონ პეკამ აღწერა შუშის მეტალის თხელი ფენით დაფარვის მეთოდი.
შუშის წარმოქმნა ასე გამოიყურებოდა. ხელოსანი მილის საშუალებით ასხავდა გამდნარ მეტალს, რომელიც სწორი ფენით ესხმოდა შუშის ზედაპირზე. პირველი სარკე არ ყოფილა სრულყოფილი: ჩაზნექილი ნაწილები ოდნავ ამახინჯებდა გამოსახულებას, მაგრამ ის გახდა ნათელი და სუფთა.
XIII საუკუნეში ნიდერლანდელები დაეუფლნენ სარკეების დამზადების კუსტალურ ტექნოლოგიებს. მათ მოყვა ფლანდრია და გერმანელი ხელოსნების ქალაქი ნიურნბერგი, სადაც 1373 წელს წარმოიქმნა პირველი სარკის ქარხანა.
1407 წელს ვენეციელი ძმები დანზალო დელი გალომ შეისყიდა ფლამადცებისგან პატენტი, და ვენეცია მთელი ერთ ნახევარი საუკუნე იკავებდა მონოპოლიას შესანიშნავი ვენეციური სარკების დამზადებაზე, რომელთაც ფლამანდურით დარქმევა ჯობს. თუნდაც ვენეცია არ იყო ერთადერთი ადგილი სადაც იმ დროს სარკეები მზადდებოდა, მაგრამ ზუსტად ვენეციური სარკე ასხვავებდა ხარისხს. ვენეციელი მუშები ამსახველ შემადგენლობაში ამატებდნენ ბრინჯაოს და ოქროს, ამიტომ სარკეში ყველა საგანი იმაზე ლამაზადაც კი გამოიყურებოდა ვიდრე სინამდვილეში. ერთი ვენეციური სარკის ფასი უტოლდებოდა მცირე საზღვაო გემს, და მათ საყიდლად ფრანგ არისტოკრატებს ზოგჯერ მთელი ძვირფასეუელობების გაყიდვა უწევდათ. მაგალითად, ჩვენამდე მოღწეული ციფრები გვიჩვენებენ, რომ არც თუ ისე დიდი ზომის სარკეებია 100х65 სმ, რაც ღირდა რვა ათასზე მეტი ლივრი, ხოლო რაფაელის იმავე ზომის ნახატი — 3000-მდე. სარკეები ძალიან ძვირი იყო. მათი ყიდვა და კოლექციის შექმნა მხოლოდ მდიდარ არისტოკრატებსა და სამეფო ხალხს შეეძლო.
ХVI საუკუნის ძმებმა ანდრეა დომენიკომ მურანოდან გადაჭრეს ჯერ კიდევ გაცხელებული შუშის ცილინდრი და მათი ნახევრები გაშალეს სპილენძის დახლზე. გამოვიდა საფურცლო სარკისებული ნაჭერი, გამორჩეული ბრწყინვალებით, ბროლის გამჭირვალობით და სიწმინდით. ამდაგვარი სარკე, ბურთის ფრანგმენტებთან შედარებით არაფერს ამახინჯებდა. ასე მოხდა სარკეების წარმოების ისტორიაში უმნიშვნელოვანესი მოვლენა.
XVI საუკუნის დასასრულს, მოდას აყოლილი, საფრანგეთის დედოფალმა მარია მედიჩმა ვენეციას 119 სარკე შეუკვეთა თავისი სარკისებური კაბინეტისთვის რისთვისაც შეკვეთაში უდიდესი თანხა გადაიხადა. ვენეციელმა მესარკეებმა დედოფლის ქცევაზე ასევე უჩვეულო სიკეთე წარმოაჩინეს — საფრანგეთის დედოფალს მარიას აჩუქეს სარკე. ის ყველაზე ძვირად ღირებულს წარმოადგენს და ახლა ინახება ლუვრში. სარკე მორთულია აქატებით და ონიქსებით, ხოლო ჩარჩო ინკრუსტირებულია ძვირფასი ქვებით.
ფრანგები ნიჭიერი მოსწავლეები აღმოჩდნენ და მალევე მასწავლებლებს აჯობეს. მათი ტექნოლოგია შემდეგნაირი იყო: გამდნარ სარკეს გამდნარი ქვაბიდან გადაასხამდნენ სწორ ზედაპირზე და ასწორებდნენ როლიკებით. ამ ხერხის მომგონებლად მოიხსენიება ლუკა დე ნეგუ.
გამოგონება ძალიან სასარგებლო აღმოჩნდა: ვერსალში სარკეების გალერეას აშენებდნენ. სიგრძეში ის 73 მეტრს წარმოადგენდა, და საჭიროებდა დიდი ზომის სარკეებს. ფირმაში „სან-გაბენ“ დაამზადეს 306 ასეთი სარკე, იმისათვის რომ მათი ბრწყინვალებით გაეკვირვათ ის, ვინც იღბლიანი აღმოჩნდა და ვერსალი მეფის კარზე მოუხდა სტუმრობა.
ფრანგული სარკის მანუფაქტურის გახსნის შემდეგ ფასები სარკეებზე უცბად დაეცა. ამაში წვლილი შეიტანეს გერმანელებისა და ბოჰემელების შუშის ქარხნებმა, რომლებიც მეტად დაბალ ფასად აწარმოებდნენ სარკეებს. სარკეები ჩდნებოდნენ სახლების კედლებზე. XVIII საუკუნეში ფრანგების უკვე ორ მესამედს გააჩნდა ის.
სარკეების დამზადებაში რევოლუცია შეიტანა გერმანელმა ქიმიკოსმა, იუსტუს ფონ ლიბლიხმა, დაიწყო ვერცხლის გამოყენება 1835 წელს სარკის დასავერცხლად და უფრო მკვეთრი გამოსახულების ასახვისთვის. ეს ტექნოლოგია, პრაქტიკულად ცვილებების გარეშე დღემდე გამოიყენება.
მასალები და სარკეების წარმოების ტექნოლოგიები
პირველი სარკეები ბრინჯაოს ხანას ეკუთვნის. ისინი ვერცხლისგან, სპილენძისაგან ან ბრინჯაოსაგან მზადდებოდა. მოგვიანებით სარკეების დამზადება შუშისგან დაიწყეს, რომელთა უკანა ზედაპირზე ვერცხლის თხელ, ოქროს ან ალუმინის ფენას ადებდნენ.
ჩაზნექილი სარკეები გამოჩნდა 1240 წელს. ბერავდნენ შუშის ბუშტებს, რომლებშიც ასხამდნენ გამდნარ სპილენძს, ის სწორი ფენით ვრცელდებოდა შიდა ზედაპირზე. შემდგომ ბუშტს ნაწილებად ამსხრევდნენ.
XVI საუკუნის დასაწყისში მესარკეებმა ისწავლეს ბრტყელი სარკეების გაკეთება. ცხელი ცილინდრი იჭრებოდა სიგრძეზე და ეს ნახევრები ბრტყელდებოდა სპილენძის დახლზე, რითაც შუშის ნაწილები მიიღებოდა. მაშინვე დაიწყეს ამალგამების გამოყენება (ვერცხლისწყლის თხევადი შენადნობები სხვა მეტალებთან) არეკვლადი ფენის დასატანებლად შუშაზე.
მოგვიანებით ფრანგებმა შუშის ინექციის სახით მიღება დაიწყეს. გამდნარ შუშას ასხამდნენ სწორ ზედაპიზე და აბრტყელებდნენ მას.
ზოგიერთ სამედიცინო მოწყებილობაზე გამოიყენება სარკეები მოქმედი სრული არეკვლის ეფექტის ხარჯზე სხვადასხვა რეფლაქციული მაჩვენებლებს საზღვრებს შორის.
გამოყენება ყოფა-ცხოვრებაში
thumb|left თანამედროვე ცხოვრებაში სარკეები, განსაკუთრებით დიდები, ფართოდ გამოიყენება ინტერიერის დიზაინში, იმისათვის, რომ შეიქმნას სივრცის, დიდი ფართის ილუზია პატარა შენობაში. ასეთი ტრადიცია ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში გამოჩნდა, როგორც კი საფრანგეთში გამოჩნდა ტექნოლოგიური საშუალება სარკების შესაქმნელად, თანაც არც თუ ისე ძვირი, როგორიც ვენეციურია. იმ დროიდან არც ერთი კარადა არ მზადდებოდა სარკის გარეშე.
სარკეები როგორც რეფლექტორები
მინი|150px|სტომოტოლოგიური სარკე მინი|150px|ცხვირის სარკე მინი|150px|ყურის სარკე მინი|150px|გინეკოლოგიური სარკე სინათლის წყაროს მნიშვნელოვანი ნაწილი მოითხოვს სარკეების გამოყენებას ომპტიმალური სინათლის დინების ფორმირებისთვის. უფრო ხშირად გამოიყენება პარაბოლური სარკეები, რომელიც საშუალებას იძლევა წარმოქმნას პარალელური სხივები.
გამოყენება სამეცნიერო მოწყობილობებში
thumb|149x149px როგორც ოპტიკური მოწყობილობა გამოიყენება ბრტყელი, ჩაზნექილი და ამოზნექილი სფერიფიული, პარაბოლიური, ჰიპერბოლიური და ელიპტიური სარკეები.
სარკეები ფართოდ გამოიყენება ოპტიკურ მოწყობილობებში — სპექტროფოტომეტრებში, სხვა ოპტიკური მოწყობილობების სპექტროფოტომეტრებში:
უსაფრთხოების, საავტომობილო და საგზაო სარკეების მოწყობილობები
მინი|მარცხნივ|სარკე რთულ შესახვევთან იმ შემთხვევაში, როდესაც ადამინაის მიმოხილვა რაღაც მიზეზების გამო შეზღუდულია, სარკეები ძალიან სასარგებლოა. ასევე, ყველა ავტომობილში, ველოსიპედების გზებზე არსებობს ერთი ან რამდენიმე სარკე, ზოგჯერ ოდნავ ამოზნექილი — თვალთახედვის გასაფართოებლად.
ვიდეოგადამღებ საშუალებებში სარკეები უზრუნვეყოფენ მიმოხილვას ფართო მასშტაბზე ერთი ვიდეოკამერიდან.
ნახევრადგამჭირვალე სარკე
left|100px ნახევრადგამჭირვალე სარკე ფართოდ გამოიყენება ოპტიკურ მოწყობილობებში (ლაზერები, სარკესებრ-პრიმატული ხედმძებნი, ტელესუფლიორები და სხვა).
ნახევრადგამჭირვალე სარკეებს ხშირად უწოდებენ „სარკის შუშებს“ ან „ერთმხრიან სარკეებს“. ასეთი შუშები გამოიყენება ადამიანის ფარული ზედამხედველობისთვის (ქცევათა კონტროლის მიზნით ან თვალთვალისთვის), ამასთანავე ჯაშუში ბნელ შენობაშია, ხოლო დაკვირვების ქვეშ მყოფი — ნათელ ოთახში. სარკის შუშის გამოყენების პრინციპი ის არის, რომ ჯაშუში არ ჩანს ღია არეკვლის ფონზე.
გამოყენება საომარ ვითარებაში
თანამედროვე თერმობირთვულ იარაღში გამოიყენება გამოსხივების ფოკუსირებისთვის და თერმობირთვული პროცესის სინთეზის პირობების შექმნის დაწყებისთვის.
thumb|center|400px|რენტგენური სარკების გამოყენება თერმობირთვულ ბომბში
სარკეები ფოლკლორში, სარწმუნეობაში, მითებსა და ხელოვნების ნიმუშებში
სარკის ანარეკლი ძალიან მოქმედებს ადამიანზე, პირველი შესაძლებლობა შეხვდე „მეორე მეს“. ისინი ხშირად განიხილავდნენ, რომ სარკეში ნაჩვენებია ვიღაც სხვა, შემდგომ კი ამბობდნენ, რომ სარკეში ადამიანის სულია. thumb|right|200px|ბავშვის რეაქცია საკუთარ ანარეკლზე ამასთან დაკავშირებულია ძალიან ბევრი თვალსაზრისი, რიტუალები და ცრურწმენა (მაგალითად, აკრძალვა ჩაიხედო გატეხილ სარკეში ან სარკების დაფარვა 9 დღით ადამიანის გარდაცვლილების შემდეგ).
სარკე ლიტერატურასა და კინომატოგრაფიაში
ბერძნულ მითოლოგიაში პერსევსიმ მოკლა მედუზა, ბრწყინვალე ფარის, როგორც სარკის გამოყენებით (მედუზის გამოხედვა ადამიანს ქვად აქცევს).
შუასაუკუნეების ტექსტებში სარკე მსოფლიოს სახეს, სიმბოლოს წარმოადგენს. სარკე მარადისობის სიმბოლოა, რადგან მასში არის ყველაფერი, რაც წავიდა, რაც არის ახლა და რაც მოვა.
სარკე ხელოვნებაში შუასაუკუნეების აღმოსავლეთში — ეს მსოფლიოს მხატვრული სახეა, რომელშიც ცხოვრობს ღვთაებრიობა. ასე, წარწერები ბრინჯაოს სარკეებზე წარმოადგენდნენ მოსაჯადოებელ ტექსტს.
სარკეში არა არეკვლადი
არსებობს მითები და რწმენა, ვამპირები, დოპელგანგერები და სულები სარკეში არ ირეკლება.
სიმბოლიზმი
ბრინჯაოს სარკე, შერქმეული იატა-ნო-კაგამის მიერ, რომელიც იაპონელი იმპერატორების რეგალიე იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეომეტრია კატეგორია:ოპტიკა კატეგორია:სინათლე კატეგორია:სიმბოლიზმი კატეგორია:შუასაუკუნეების ხელოვნება
გუვაჰატი
გუვაჰატი, გაუჰატი (গুৱাহাটী) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ინდოეთში, ასამის შტატში ყველაზე დიდი. მოსახლეობა — 968 549 კაცი (2011, აღწერა; ინდუისტები — 80%, მუსლიმები — 13%, ქრისტიანები — 5%). მდებარეობს შტატის ცენტრალურ ნაწილში, შილონგის პლატოს ძირში, მდინარე ბრაჰმაპუტრაზე, ადმინისტრაციულ ცენტრ დისპურიდან ჩრდილო-დასავლეთით. საავტომობილო გზების კვანძი; სარკინიგზო ხაზი პატნა — დიმაპური. ბრაჰმაპუტრაზე გადებული მრავალფუნქციური საავტომობილო-სარკინიგზო ხიდი სარაიგა (სიგრძე 1,8 კმ). სამდინარო პორტი. საერთაშორისო აეროპორტი (2 მილიონი მგზავრი, 2014). საბაგირო გზა მდინარე ბრაჰმაპუტრაზე.
ინდოეთის ერთ-ერთი უძველესი ქალაქია. დაარსების დრო უცნობია, გუვაჰატის პირველი შემორჩენილი მოხსენიება IV საუკუნეს განეკუთვნება. კამაკჰია-მანდირის ტაძარი, ინდოეთის ერთ-ერთი მთავარი ტანტრული ტაძარი, — ინდუსების მომლოცველობის ცენტრი. ნავარგაჰის (ათი ციური სხეულის) ასტროლოგიური ტაძარი.
გუვაჰატი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ინდოეთის მეცნიერებისა და განათლების მსხვილი ცენტრია. უნივერსიტეტები: გუვაჰატის (1948), ეროვნული სამართლი, იურიდიული აკადემია (2010); ინსტიტუტები: ინდოეთის ტექნოლოგიური (1994), ფარმაცევტული განათლებისა და კვლევის (2008), კოლეჯები: ბამბის (1901), ასამის შტატის საინჟინრო (1955), გუვაჰატის სამედიცინო (1960). ასამის შტატის მუზეუმი (1940; ბიბლიოთეკასთან ერთად, 1985). კულტურულ-დასასვენებელი კომპლექსი „შრიმანტა შანკარდევ კალატშეტრა“ (1998; მუზეუმითა და ბიბლიოთეკით). პლანეტარიუმი (1994). ასამის შტატის ზოოპარკი (1958; ბოტანიკური ბაღით).
სტადიონები: ჯავაჰარლალ ნერუს სახელობის (1962; 15 ათასი ადგილი), ინდირა განდის სახელობის (2007; 35 ათასი ადგილი; საფეხბურთო-სამძლეოსნო), ბალახის ჰოკეის შეჯიბრებებისათვის (2007), კრიკეტის (2012; 60 ათასი ადგილი). ველოდრომი (2007).
ქალაქის ეკონომიკის საფუძველია მომსახურების სფერო. გუვაჰატი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ინდოეთის მნიშვნელოვანი სავაჭრო და ლოგისტიკური ცენტრია, აგრეთვე ჩაის ვაჭრობის ერთ-ერთი უმსხვილესი მოედანი მსოფლიოში (ჩაის აუქციონები). საფონდო ბირჟა (1983). სასოფლო-სამეურნეო (ჩაი, ბრინჯი, ჯუთი, შაქრის ლერწამი, ბამბა, ციტრუსები; მეაბრეშუმეობა) რაიონის საორგანიზაციო ცენტრი. მრეწველობის წამყვანი დარგებია: თავთობგადასამუშავებელი, კოქსქიმიური, ჯუთის, სამკერვალო, ტყავის, ჩაის საწონი, კვებისა და პოლიგრაფიული. ნავთობგადასამუშავებელი კომპანია „Indian Oil Corporation“ (1962; სიმძლავრე 1 მილიონი ტონა ნედლი ნავთობი წელიწადში; აგებულია რუმინეთის ტექნიკური დახმარებით). სამი ინდუსტრიული ზონა: „Bamunimaidan“ (ცხიმოვანი მჟავების, სპირტების, სამომხმარებლო საქონლის წარმოება), „Kalapahar“ (პლასტმასის ნაკეთობები, ტანსაცმელი), „Amingaon“ (ავეჯი, ფარვაცევტული პრეპარატები). გუვაჰატის შემოგარენში მოიპოვებენ ნავთობსა და ქვანახშირს.
სქოლიო
კატეგორია:ასამის ქალაქები
ევაჯიუქი
ევაჯიუქი (Əvəcük) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	863 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
გუმათის ჰესი
გუმათის ჰესი — ორი ჰიდროელექტროსადგური საქართველოში მდინარე რიონზე, წარმოადგენენ რიონის ჰესის კასკადის ნაწილს.
იაპონური ბაღი
იაპონური ბაღი (日本庭園 nihon teien) — ტრადიციული ბაღები, რომელთა დიზაინი იაპონური ესთეტიკისა და ფილოსოფიური იდეების მიხედვითაა შექმნილი, არ ახასიათებს ხელოვნური ორნამენტებით მორთვა და ყურადღება გამახვილებულია ბუნებრივ ლანდშაფტებზე. იაპონელი ბაღის დიზაინერების იდეებში ყოფიერების მსხვრევადობისა და დროის შეუჩერებელი სვლის იდეებია გამოხატული. ძველი იაპონელი ბაღის დიზაინერებისთვის შთაგონების წყარო იაპონური ხელოვნება იყო. ედოს პერიოდის დროს იაპონურ ბაღებს საკუთარი იერსახე ჩამოუყალიბდათ.
ჩისენ-შოუიუ-ტეიენი ან გუბურიანი ბაღი
Cისენ-შოიუ-ტეიენი („ტბა-წყარო-ნავის ბაღი“) იაპონიაში ჰეიანის პერიოდში (794-1185) ჩინეთიდან შევიდა. მთავარი შენობის არქიტექტურული სტილიდან გამომდინარე ბაღს ხშირად შინდენი-ძუკურის სტილის ბაღადაც მოიხსენიებენ. მთავარი ნაგებობა ფართო, მორთული საცხოვრებელია, ორი ფრთით, რომელიც ტბაზე და ბაღში გადის. ორივე ფრთის ბოლოში პავილიონია, საიდანაც მნახველებს ტბის ხედით ტკბობა შეუძლიათ. ვიზიტორებისთვის ტბაზე პატარა ნავებით სეირნობა შეუძლიათ. ამგვარ ბაღებს დიდი ტბები აქვთ, რომლებშიც პატარა კუნძულებია, სადაც ფესტივალებისა და ცერემონიების დროს მუსიკოსები უკრავენ. ამ პერიოდის გუბურიანი ბაღები არ არის შემორჩენილი, მაგრამ მათი განახლებული ბაღების ნახვა ჰეიანის სამლოცველოსა და დაიკაკუ-ძის ტაძრებშია შესაძლებელი.
სამოთხის ბაღი
სამოთხის ბაღი ჰეიანის პერიოდის გვიან პერიოდში გაჩნდა და ამიდას ბუდისტური სექტის დიდგვაროვნებმა შექმნეს. ისინი სამოთხის ან წმინდა მიწის (Jōdo) სიმბოლიზირებას ახდენდნენ. ამ ბაღების ტბაში მდებარე კუნძულს ნაკაძიმა ეწოდება, სადაც ბუდას დარბაზი მდებარეობდა და ხიდით სათავსოსთანაა დაკავშირებული. სამოთხის ბაღების ყველაზე ცნობილი ნიმუშია ფენიქსის დარბაზი ბიოდო-ინის ტაძარში, რომელიც 1503 წელს აშენდა, უძიში, კიოტოს მახლობლად. სხვა მაგალითება ჯიორური-ძის ტაძარი კიოტოში, ენრო-ძის ტაძარი ნარას პრეფექტურაში, ჰოკონგოინი კიოტოში, მიოციუ-ძის ტაძარი ჰირაიძუმიში და შირამიძუ ამიდადოს ბაღი ქალაქ ივაკიში.
კარესანსუის მშრალი ქვის ბაღები
კარესანსუის ბაღები (枯山水) იაპონური ქვის ბაღებია, რომელიც იაპონიაში XIV საუკუნეში, ბუდისტი ბერის, მუსიო სოსეკის (1275-1351) წყალობით გახდა პოპულარული, რომელმაც კიოტოს 5 მთავარ მონასტერში ძენის ბაღები გააშენა. კარესანსუის ბაღებში წყლის ადგილას თეთრი მიწა ან ხრეშია მოგროვილი, სადაც ქვები, ზოგჯერ კი ქვებთან ერთად ხავსით დაფარული მიწაა მოთავსებული. ბაღების მიზანის მედიტაციისთვის ხელის შეწყობაა და მონასტრის ვერანდიდან მოჩანს. ბაღის ყველაზე ცნობილი ნიმუშია რიოან-ძის ტაძარი კიოტოში.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონური ბაღები კატეგორია:იაპონური ხელოვნება
გედაზეიხური
გედაზეიხური (Gədəzeyxur) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 225 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ქრისტეს საფლავის ტაძარი
ქრისტეს საფლავის ტაძარი, წმინდა საფლავის ტაძარი, მაცხოვრის საფლავის ტაძარი ან უფლის საფლავის ტაძარი (كَنِيسَةُ ٱلْقِيَامَة, Ναὸς τῆς Ἀναστάσεως, Սուրբ Հարության տաճար, Ecclesia Sancti Sepulchri, כנסיית הקבר; აგრეთვე ცნობილია, როგორც აღდგომის ტაძარი, მართლმადიდებლებისათვის — ანასტასის ტაძარი) — ტაძარი იერუსალიმის ძველი ქალაქის ქრისტიანულ კვარტალში. დათარიღებულია IV საუკუნით. მოიცავს ქრისტიანთა ორ უწმინდეს ადგილს: იესო ქრისტეს ჯვარცმის ადგილს, რომელიც ცნობილია როგორც გოლგოთა, და მის საფლავს, სადაც იგი დაკრძალეს და სახარების მიხედვით, შემდეგ აღდგა. საფლავი გარშემორტყმულია XIX საუკუნის აკლდამით, სახელად ედიკულე. სტატუს-კვო — 150-წლოვანი ურთიერთგაგება (შეთანხმება) რელიგიურ თემებს შორის, ამ ადგილზეც ვრცელდება.
ეკლესიის საკუთრებაშია ოთხი უკანასკნელი (ზოგი განმარტების თანახმად — 5) ჯვრის გზის შეჩერება, რომლებიც ქრისტეს ვნებათა საბოლოო ეპიზოდებს წარმოადგენს. ტაძარი ქრისტიანთა პილიგრიმობის მთავარ ადგილს წარმოადგენს თავისი დაარსების დროიდან, როგორც იესოს აღდგომის ტრადიციული ადგილი, საიდანაც გამომდინარეობს მისი ბერძნული ორიგინალური სახელი (Ανάσταση — აღდგომა).
ქრისტეს საფლავის ტაძრის ფართო კომპლექსი, რომელიც საუკუნეთა განმავლობაში იქმნებოდა, წარმოადგენს იერუსალიმის მართლმადიდებელი პატრიარქის რეზიდენციას, მაგრამ თვითონ ტაძრის კონტროლი 150-წლოვანი (ზოგ კონფესიას შორის კი — უფრო ხანგრძლივიც) უცვლელი შეთანხმებით გაზიარებულია სხვადასხვა ქრისტიანულ მიმდევრებასა და სეკულარულ გაერთიანებას შორის. მთავარი აღმსარებლობები, რომლებიც ტაძრის ნაწილებს იზიარებენ, არიან: ბერძნული მართლმადიდებელი ეკლესია, სომხური სამოციქულო ეკლესია და რომის კათოლიკური ეკლესია; აგრეთვე კოპტური მართლმადიდებელი ეკლესია, სირიის მართლმადიდებელი ეკლესია და ეთიოპიის მართლმადიდებელი ეკლესია. ამავდროულად, პროტესტანტებს, მათ შორის ანგლიკანებს, არ ყავთ მუდმივი წარმომადგენლობა ტაძარში. ზოგიერთი პროტესტანტი ქრისტეს ჯვარცმისა და აღდგომის ადგილად, იმავე იერუსალიმში მდებარე ბაღის საფლავს მიიჩნევს.
სქოლიო
კატეგორია:IV საუკუნეში დასრულებული შენობა-ნაგებობები კატეგორია:1149 წელს დასრულებული შენობა-ნაგებობები კატეგორია:XII საუკუნის ეკლესიები კატეგორია:1155 წელს დასრულებული შენობა-ნაგებობები კატეგორია:1809 წელს დასრულებული შენობა-ნაგებობები კატეგორია:იესოს დამტკიცებული საფლავები კატეგორია:ჯვაროსნული ადგილები კატეგორია:წმინდა მიწის ანტიკური ეკლესიები კატეგორია:სომხური სამოციქულო ეკლესიები იერუსალიმში კატეგორია:ბაზილიკური ეკლესიები იერუსალიმში კატეგორია:ქრისტიანული პილიგრიმობები კატეგორია:იესო ქრისტესთან ასოცირებული რელიკვიები კატეგორია:ქრისტიანობა პალესტინის სახელმწიფოში კატეგორია:ქრისტიანობა ისრაელში კატეგორია:კონსტანტინე დიდი და ქრისტიანობა კატეგორია:გუმბათიანი ეკლესიები კატეგორია:მართლმადიდებლური ეკლესიები იერუსალიმში კატეგორია:ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესიები კატეგორია:ქრისტეს აღდგომა კატეგორია:მრგვალი ეკლესიები კატეგორია:რომის კათოლიკური კათედრალები იერუსალიმში კატეგორია:მართლმადიდებლური კათედრალები იერუსალიმში კატეგორია:ეთიოპიის მართლმადიდებლური ეკლესიები იერუსალიმში კატეგორია:კოპტური მართლმადიდებლური ეკლესიები კატეგორია:სირიის მართლმადიდებლური ეკლესიები იერუსალიმში კატეგორია:ჯვაროსნული ეკლესიები კატეგორია:სტატუს-კვო წმინდა ადგილები
Tor
Tor — უფასო და ღია პროგრამული უზრუნველყოფა. მისი ორიგინალი სახელია „The Onion Router“. იგი იცავს მომხმარებლის კონფიდენციალურობას, მაგრამ არ მალავს იმას, რომ მომხმარებელი იყენებს Tor- ს. ზოგიერთი ვებსაიტი ზღუდავს Tor- ის საშუალებით მოქმედებას, მაგალითად, ვიკიპედია ბლოკავს Tor-ის მომხმარებლების მცდელობებს, რაც მდგომარეობს სტატიების რედაქტირებაში.
სარქის სარხოიანი
სარქის სარხოიანი (დ. 26 ნოემბერი, 1947, ბათუმი) — ქართველი სპორტსმენი (მაგიდის ჩოგბურთი), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (გუნდური) და ვერცხლის პრიზიორი (1965), მსოფლიოს სტუდენტთა თამაშების ოთხგზის ჩემპიონი (1973), იტალიის მაგიდის ჩოგბურთელ ქალთა ნაკრები გუნდის მთავარი მწვრთნელი (1996).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ჩოგბურთელები კატეგორია:დაბადებული 26 ნოემბერი
ნურლინო
ნურლინო (Нурлино; Нөрлө) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ნიკოლაევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 33 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 33 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 1892 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ვოროტანი (სისიანი)
ვოროტანი (Որոտան) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 450 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 238 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 18.12 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
საინშანდი
საინშანდი (Сайншанд) — ქალაქი მონღოლეთში, დორნოგოვის აიმაკის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში. ქალაქის მოსახლეობა 2000 წლის აღწერის მიხედვით შეადგენდა 25 210 ადამიანს, 2006 წლის შეფასებით — 19 548-ს, 2008 წლის შეფასებით კი — 19 891 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკების ადმინისტრაციული ცენტრები კატეგორია:დორნოგოვის აიმაკი
თეთრი ქვები
თეთრი ქვები — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩალაუბნის ჩრდილოეთით, ნასოფლარ ჩალაუბნის ცენტრიდან 4-5 კულომეტრზე. ბაკურციხისხევის მარცხენა შენაკადის ხუციხევის სათავესთან, ტყეში. განეკუთვნება მუსტიეს ხანას. სამანქანო გზის მშენებლობის დროს გზის ორივე მხარეს ჩახრამულ-გადარეცხილ  ჭრილებში შეგროვდა ადგილი კაჟის მოგრძო და დაბალი, ფართო, არასწორი მოყვანილობის გლუვი, ქვედა სიბრტყისკენ ბლაგვი კუთხით დახრილი დარტყმის მოედნიანი ანატკეცები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გაგაუზიის კონფლიქტი
გაგაუზიის კონფლიქტი — სსრკ-ის დაშლის პროცესში აღმოცენებული კონფლიქტი გაგაუზიის მოსახლეობასა და მოლდოვის ცენტრალურ მთავრობას შორის.
1990 წლის 23 ივნისს მოლდოვის სსრ-მ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა.
1990 წლის 19 აგვისტოს აღმოსავლეთ მოლდოვის სახალხო დეპუტატების პირველ ყრილობაზე მიიღეს დეკლარაცია გაგაუზიის ხალხის თავისუფლების და მოლდოვისგან დამოუკიდებლობის შესახებ და გამოცხადდა გაგაუზიის რესპუბლიკის შექმნა საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში. 21 აგვისტოს მოლდოვის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საგანგებო სხდომაზე გაგაუზიის მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადება არაკანონიერ ქმედებად შეფასდა. 25 ოქტომბერს მოლდოვის სსრ-ის პრემიერ-მინისტრმა დრუკმა მირჩამ შეკრიბა 30 000 სამხედრო მოხალისე და მილიციელებთან ერთად გაგზავნა კომრატში გაგაუზიის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ჩასაშლელად. გაგაუზიელი მოსახლეობა შეიარაღდა არმატურით, მათ ასევე მხარდაჭერა გამოუცხადა დნესტრისპირეთის რესპუბლიკამ და გაგზავნა დრუჟინების რამდენიმე ათეული ავტობუსი გაგაუზიაში, თუმცა რეგიონში წითელი არმია განლაგდა, რამაც არ დაუშვა შეიარაღებულ კონფლიქტი სეპარატისტებსა და ცენტრალური მთავრობის ძალებს შორის. 1991 წელს 17 მარტს გასამართ რეფერენდუმს საბჭოთა კავშირის შენარჩუნების თაობაზე მოლდოვამ ბოიკოტი გამოუცხადა, თუმცა იგი ჩატარდა გაგაუზიაში, რომლის მოსახლეობის 98%-მა მხარი სსრკ-ის შენარჩუნებას დაუჭირა.
საბჭოთა კავშირის დაშლიდან სამი წლის განმავლობაში გაგაუზია არსებობდა არაღიარებული რესპუბლიკის სტატუსით. 1994 წლის დეკემბერში მოლდოვის რესპუბლიკასა და გაგაუზიას შორის მიღწეული შეთანხმების საფუძველზე ხელი მოეწერა დოკუმენტს გაგაუზიის მოლდოვის შემადგენლობაში ინტეგრაციის შესახებ, რომელიც 1995 წლის ზაფხულამდე უნდა განხორციელებულიყო. ამ პერიოდში მოხდა გაგაუზიის ტრანსფორმირება ავტონომიურ ტერიტორიულ წარმონაქმნში მოლდოვის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:გაგაუზიის კონფლიქტი კატეგორია:მოლდოვის ისტორია
გიჯანი
გიჯანი (Gican) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	517 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
კოსოვოს ბიომრავალფეროვნება
მინი|ბიეშკეტ ნიემუნას ნაციონალური პარკი კოსოვოს ბიომრავალფეროვნება— ნაწილობრივ აღიარებული კოსოვოს  რესპუბლიკა ხასიათდება მნიშვნელოვანი ბიომრავალფეროვნებით, სხვადასხვა ეკოსისტემებისა და ჰაბიტატების სიუხვით, რომლებიც განისაზღვრება როგორც  კლიმატით, ასევე გეოლოგიითა და ჰიდროლოგიით. უპირატესად მთაგორიანი ქვეყანა მდებარეობს ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ცენტრში. დასავლეთით ესაზღვრება ჩერნოგორიას, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით-სერბეთს,სამხრეთ-აღმოსავლეთით ჩრდილოეთ მაკედონიას და სამხრეთ-დასავლეთით- ალბანეთს. მინი|[[კოსოვო-Heart Lake]] ქვეყნის უმეტესი ნაწილი გეოგრაფიულად განისაზღვრება დუკაჯინისა და კოსოვოს დაბლობებით. მას ესაზღვრება პროკლეტიეს მთათა მასივი დასავლეთით და შარ- პლანინა სამხრეთ – აღმოსავლეთით, რომლებიც მცენარეთა და ცხოველთა სახეობების თვალსაზრისით ქვეყნის ყველაზე მნიშვნელოვანი და მრავალფეროვანი რეგიონებია.
ქვეყნის კლიმატი წარმოადგენს კონტინენტურ და ხმელთაშუა ზღვის კლიმატის კომბინაციას ოთხი განსხვავებული სეზონით. იგი ძირითადად განისაზღვრება  გეოგრაფიული მდგომარეობით ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე. მასზე ძლიერ გავლენას ახდენს  ადრიატიკის, ეგეოსის, შავი და ხმელთაშუა ზღვები.
ფლორა
მარცხნივ|მინი|შარ პლანინა-ნაციონალური პარკი კოსოვოს ტყის ფლორა წარმოდგენილია 139 რიგით, რომელიც ეკუთვნის 63 ოჯახს, 35 გვარს და 20 სახეობას. ამას ბალკანეთის ნახევარკუნძულისთვის უდიდესი მნიშვნელობა აქვს, თუმცა კოსოვო რეგიონის ტერიტორიის მხოლოდ 2.3% -ია, მაგრამ მცენარეული საფარის მიხედვით ის ფლორის 25% -ს და მთელი ევროპული ფლორის დაახლოებით 18% -ს შეადგენს. ქვეყნის ხმელთაშუაზღვის ზონაში მდებარეობის გამო, ტყეები გვხვდება სუბ-ხმელთაშუაზღვისპირეთის რეგიონების ტიპური რამდენიმე მცენარე, მათ შორის ტერპენტინის ხე (Pistacia terebinthus), ველური ასპარაგუ (Asparagus acutifolius),  მწველი კლემატისი (clematis flammula) და Convolvulus althaeoide.
კოსოვოს ფლორა და ფაუნა საკმაოდ მდიდარია თეთრი დრინის ხეობის კლიმატის გავლენის გამო. შარ- პლანინას ტყეებში ბინადრობს საერთაშორისო მნიშვნელობის 86  ძარღვოვანი მცენარე, ხოლო 128 ენდემური სახეობა ბინადრობს პროკლეტიეს მასივში.
გადაშენების პირას მყოფი სახეობები
ქვეყნის ტყეებში არის ფლორის რამდენიმე სახეობა, რომლებიც კოსოვოს გარემოს დაცვის სააგენტოს მეთოდოლოგიის თანახმად, გადაშენების საფრთხის პირასაა. მათ შორისაა: გენსერას ტიტა (Tulipa gesneriana), პოეტური ნარცისი (Narcissus poeticus), ალბანური შროშანი (Lilium albanicum), მიხაკი ( Dianthus scardicus), ვულფენია (Wulfenia carinthiaca), მაკედონიური მუხა (Quercus trojana).
ფაუნა
მინი|[[ბალკანეთის ნახევარკუნძული|ბალკანეთის ფოცხვერის ქვესახეობა, რომელიც ბინადრობს კოსოვოში.]] ფლორასა და ფაუნაზე გავლენას ახდენს ქვეყნის გეოგრაფიული მდგომარეობა და ბუნებრივი პირობები, რომლებიც შესაფერისია ცხოველთა ზოგიერთი სახეობისთვის. მინდვრებსა და გორაკებზე ბინადრობენ გარეული ღორი, ირემი, კურდღელი, ყორანი, კაჭკაჭი, შოშია, მინდვრის ბეღურა, კოდალა და გვრიტი. მაღალმთიან რაიონებში გვხვდება მწყერი, ხოხობი, ციყვი, წერო, აგრეთვე არწივის სახეობები, საპროფაგი,   ქორი. იშვიათ ცხოველებში შედის მურა დათვი, მგელი, შველი, ფოცხვერი, გარეული და ხის როჭო და სხვ. დათვები ძირითადად გვხვდება შარას მთებში, ისევე როგორც პროკლეტიეს მასივში. ტყეები ძალიან მრავალფეროვანია ამ მთაგრეხილებში, როგორიცაა შარ-პლანინა, პროკლეტიე, კოპაონიკი და მოკრა გორა.   კოსოვოში 11 ნაკრძალია, სადაც ცხოველთა შემდეგი სახეობებია :
სქოლიო
კატეგორია:გეოგრაფია რეგიონების მიხედვით კატეგორია:კოსოვოს გეოგრაფია კატეგორია:ფლორა ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ფაუნა ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ევროპის ფლორა კატეგორია:ევროპის ფაუნა
მაიკლ მური
მაიკლ ფრენსის მური (Michael Francis Moore; დ. 23 აპრილი, 1954) —  ამერიკელი კინოდოკუმენტალისტი. მური არის რეჟისორი და პროდიუსერი ფილმისა „ფარენჰაიტი 9/11“ (2004), რომელიც ამერიკის შეერთებული შტატების 43-ე პრეზიდენტის ჯორჯ უოლკერ ბუშს და მის მიერ 2001 წლის 11 სექტემბრის შემდეგ დაწყებულ სამხედრო ოპერაციებს კრიტიკულად თვალით დანახულს წარმოაჩენს. ფილმი გახდა ამერიკაში ყველაზე მაღალშემოსავლიანი დოკუმენტური ფილმი და მოიგო ოქროს პალმის რტო. მისი ფილმი „ბოულინგი კოლუმბინასთვის“ (2002), რომელიც 1999 წლის 20 აპრილს Columbine High School-ში დატრიალებულ ხოცვა-ჟლეტას იკვლევს, მიიღო ოსკარი.
მისი ორი ფილმი, „ფარენჰაიტი 9/11“ და „ჯანდაცვა“ (2007), რომელიც იკვლევს ჯანდაცვის სისტემას და მის მდგომარეობას ამერიკის შეერთებულ შტატებში, არის ტოპ 10 ყველაზე შემოსავლიან დოკუმენტურ ფილმებს შორის. 2008 წლის სექტემბერში, მურმა ინტერნეტში განათავსა მისი პირველი უფასო ფილმი „Slacker Uprising“. მან ასევე, დაწერა და ითამაშა სატელევიზიო შოუში TV Nation, სატირულ სატელევიზიო სერიალში და სატირულ შოუში The Awful Truth.
მისი პუბლიკაციები და კინემატოგრაფიული ნამუშევრები აკრიტიკებენ გლობალიზაციას, აშშ-ის მიერ იარაღის წარმოებას, აშშ-ის პრეზიდენტებს ბილ კლინტონს და ჯორჯ უოლკერ ბუშს, სამხედრო ოპერაციებს ერაყში, აშშ-ის ჯანდაცვის სისტემას და კაპიტალიზმს.
2005 წელს ჟურნალმა „ტაიმმა“ მური შეიყვანა მსოფლიოს 100 გავლენიან ადამიანს შორის.
ბიოგრაფია
მაიკლ მური დაიბადა მიჩიგანის შტატში, ქალაქ ფლინტის გარეუბანში. დედამისი ჰელენ ვერონიკა მუშაობდა მდივნად, მამამისი ფრენსის რიჩარდ „ფრენკ“ მური კი, საავტომობილო ქარხნის მუშა იყო. ამ დროისთვის ფლინტში გაჩნდა უმსხვილესი ამერიკული საავტომობილო კორპორაციის „General Motors“-ის ქარხნები, სადაც მისი მშობლები და ბაბუა მუშაობდა. მისი ბიძა LaVerne იყო United Automobile Workers-ის მუშათა გაერთიანების დამფუძნებელი და მონაწილეობდა 1936–1937 წლებში „General Motors“-ის წინააღმდეგ მიმართულ გაფიცვაში.
მაიკლ მურს აქვს ირლანდიური, შოტლანდიური და ინგლისური წარმომავლობა. იგი გაიზარდა როგორც კათოლიკე.
მურს აქვს გადაღებული რამდენიმე მუსიკალური ვიდეო, მათ შორის, „Rage Against the Machine“-ის ორ სიმღერაზე: „Sleep Now in the Fire“ და „Testify-ზე“. ვიდეოში „Sleep Now in the Fire“, მიუხედავად ნიუ-იორკის მერიის ნებართვისა, მურს აკავებს პოლიცია იმ დროს როცა ჯგუფი ღია ცისქვეშ, უოლ-სტრიტზე უკრავს Sleep Now in the Fire-ს. კადრები შესულია ფილმში — „უოლ-სტრიტი“.
მური, ასევე, ავტორია ჯგუფ R.E.M.-ის 2001 წელს გადაღებული ერთ-ერთი ვიდეოს და System of a Down-ის — „Boom!“-ის.
მური დაქორწინდა ფილმის პროდიუსერ კეთლინ გლინზე 1991 წლის 19 ოქტომბერს, რომელსაც საბოლოოდ 2014 წლის 22 ივლისს გაშორდა.
მური არის კათოლიკე, მიუხედავად ამისა, ის არ ეთანხმება ეკლესიის აზრს აბორტის და ერთი სქესის მქონე ადამიანების ქორწინებასთან დაკავშირებით.
2016 წლის თებერვალში მური მოათავსეს საავადმყოფოში პნევმონიის დიაგნოზით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:შოტლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:სეზარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:ემის ჯილდოს მფლობელები
დავით გოგაძე
დავით გოგაძე (დ. 16 მარტი, 1963, ქუთაისი) — ქართველი ისტორიკოსი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი.
1984 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი  და 1988 წელს ასპირანტურა. 1984 წლიდან თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი და პოლიტიკური ისტორიის კათედრის მასწავლებელი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა – თავისუფალი საქართველო“, ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი, საგარეო ურთიერთობათა კომისიის მდივანი; ხელი აქვს მოწერილისაქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
აზერბაიჯანის ფინანსთა სამინისტრო
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ფინანსთა სამინისტრო (Azərbaycan Respublikası Maliyyə Nazirliyi) — აზერბაიჯანის აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც უზრუნველყოფს ერთიანი სახელმწიფო ფინანსური პოლიტიკის გატარებასა და სახელმწიფო ფინანსური აქტივების მართვას.