cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ქორონიკონი
ქორონიკონი, ქორინიკონი (Χρόνος — დრო, ჟამი, წელიწადი) — საქართველოში დამკვიდრებული „სამყაროს შექმნიდან“ მოდელის სხვადასხვა წელთაღრიცხვის სისტემების საერთო სახელწოდება, რომლებიც წარმოდგენილი იყო დიდი ინდიქტიონის მოქცევებით. ქართულ ისტორიულ წყაროებში გამოიყენეოდა ერთმანეთის პარალელურად როგორც ანდრია ბიზანტიელის 5604-წლიანი, ისე 5508-წლიანი და სხვა წელთაღრიცხვის სისტემები.
ისტორია
ჩვენამდე მოღწეუული წელთაღრიცხვის ქრონოლოგიურ სისტემებს აერთიანებს ორი რამ: ათვლის წერტილად მიჩნეულია „სამყაროს შექმნა“ და შემდგომი გადათვლები ჯამდება ბიბლიური მოვლენების შესაბამისად. იმის და მიხედვით, თუ ძველი აღთქმის რომელ ხელნაწერს ეყრდნობოდა წელთაღრიცხვის შემქმნელი, შედეგი — ადამიდან ქრისტეს შობამდე (ან სხვა მომენტამდე) იყო განსხვავებული. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ისტორიულად ჩამოყალიბდა არაერთი წელთაღრიცხვა, რომელთაგან ზოგი პოპულარობით სარგებლობდა, ზოგიც კი დაფიქსირდა, როგორც ალტერნატიული ათვლის სისტემა.
ვახუშტი ბატონიშვილის სიტყვებით, ნოედან მირიანამდე თუ რამე საისტორიო მასალებია ყველა რომაული ქრონიკითაა დათარიღებილი, მირიანიდან ბაგრატოვნებამდე - ბერძნულით, ხოლო შემდეგ - თამარ მეფემდე ქართული ხუთასიანი.
წელთაღრიცხვა „ქორონიკონით“, რომელიც სხვა ქვეყნებშიც ცნობილი იყო და ჩვენში უცხოეთიდან შემოვიდა, წარმოებს 532-წლიანი ციკლით და მზისა და მთვარის მიმოქცევაზეა დამყარებული: მზის სრული ციკლი (28 წ.), გამრავლებული მთვარის ციკლზე (19 წ.). საქართველოს ძველ ისტორიაში ორ ციკლთან ანუ მოქცევასთან გვაქვს საქმე: მეცამეტესთან (781-1313) და მეთოთხმეტესთან (1313-1845).
საქართველოში „დაბადებითგანის“ სისტემის რამდენიმე წელთაღრიცხვა იყო გავრცელებული, მაგრამ საბოლოოდ ფეხი მოიკიდა 5604 წლიანმა სისტემამ. ეს ორი წელთაღრიცხვის ფორმა (ქორონიკონი და დაბადებითგანი) ისე შეუთანხმდა ერთმანეთს, რომ მისი ერთი მოქცევა ძვ. წ. 284 წელს ფარნავაზის მიერ პირველი ქართული სახელმწიფოს დაარსებას ემთხვევა.
საქართველოში ქორონიკონი შემოიღეს ხმარებაში VIII საუკუნის 90-იან წლების დასაწყისიდან აშოტ I დიდის დროს. მისი XIII მოქცევის საწყისი თარიღი 781 წელია. ქართული დასაბამური კალენდარი მარტის წელიწადისაა, რადგან მარტი ქრისტეანეთა შეხედულებით, არის ძირი ქვეყნის გაჩენისა. თაისი ხასიათით კი იგი უმთავრესად პასქალურია. პასექი ანუ აღდგომა (სომხური - ზატიკი) ჩვეულებრივ 22 მარტსა და 23 აპრილს შუა მოძრაობს. სწორედ ამის გაანგარიშება არის მთავარი მიზანი წელთაღრიცხვის „ქორონიკონული“ სისტემისა. ეს სისტემა დამყარებულია იმ 5604 წლიან ერაზე, რომელიც ქართულ ეროვნულ წელთსათვლელად ითვლებოდა.
ქართული ქორონიკონის სრული ციკლი (კვიკლოსი) ანუ მოქცევა, შეიცავს 532 წელს, რომელსაც ეწოდებოდა დიდი ინდიქტიონი. დღეისათვის წელთაღრიცხვაში იანგარიშება რამდენიმე, სულ XIV სრული ინდიქტიონი.
ინდიქტიონის განსხვავებულ ნიშნად ის ითვლება, რომ წელთა ერთობლიობა 532, რომელიც მასში გვაქვს, წარმოადგენს მზის 28 და მთვარის 19 წლის ნამრავლს (28Х19=532). მზის 28 წელი, გულისხმობს ამ ხნის განმავლობაში მის მოქცევას, ანუ კვირიაკეების დღეების იმავე თვეებსა და რიცხვებში მოხვედრას, რომლებშიც ისინი მოთავსებულნი იყვნენ შვიდი ნაკიანი და შვიდჯერ სამი ჩვეულებრივი წლის, ე. ი. [7+(7Х3)=] 28 წლის წინათ. მთვარის მოქცევა კი ნიშნავს იმას, რომ მისი განახლება, გავსება და დაცხრობა ხდება იმავ თვეებსა და რიცხვებში, რომლებშიც ადგილი ჰქონდა ამ მოვლენებს 19 წლის წინათ.
როგორც ცნობილია, ძველად, ქართველები წელთაღრიცხვას ანგარიშობდნენ ხან ქვეყნის შექმნიდან ანუ ადამს აქეთ, ხან ქრისტეს დაბადებიდან და ხან - ქორინიკონით. არაიშვიათად და უმეტეს შემთხვევაში - სამივეთი ერთად.
ქართული ეკლესიის მამების ანგარიშით, ქრისტეს ხორციელ შობამდე ქვეყნის შექმნიდან გასული იყო 5604 წელი. ეს რიცხვი ინდიქტიონით მოიცავდა ათ სრულ ინდიქტიონს (532Х10=5320) და კიდევ 284 წელს, სადაც ეს უკანასკნელი წარმოადგენდა, მიმდინარე XI ინდიქტიონის ანუ მოქცევის 284-ე ქორინიკონს. ასე რომ, ქრისტეს დაბადებამდე გასული 284 წელი XI ინდიქტიონისა, დასრულდა ქრისტეს შობის შემდეგ 248 წელს. XII ინდიქტიონი დასრულდა 780 წელს, XIII — 1312 წელს, XIV — 1844 წელს, ხოლო XV დასრულდება 2376 წელს.
აღსანიშნავია, რომ ქორინიკონი შემოღებულ იქნა რომის დაარსებიდან 1000 წლის გასვლასთან დაკავშირებით და არაუადრეს VI-VII საუკუნეებისა. წელთა აღრიცხვა ქრისტეშობითგან განწესდა 523 წელს რომში, მღვდელ-მონაზონ დიონისე მცირის ინიციატივით, ხოლო ბიზანტიაში 540 წლიდან, იუსტინიანე დიდის მიერ.
დიონისეს ანგარიშით, მაცხოვრის შობას ადგილი ჰქონდა რომის დაარსებიდან 752 წელს; მაშასადამე, ამ თარიღზე დაყრდნობით, რომის დაარსებიდან 1000 წელი უნდა შესრულებულიყო იმდენი წლის შემდეგ რამდენი რიცხვი 752-ს ათასამდე აღემატება, ე. ი. 248. ამდენად, თარიღი 1000 შესრულებულა ქრისტეს შობიდან 248 წელს. ეს ის წელია, რომლითაც დასრულდა XI ინდიქტიონი.
მოქცევის წელიწადი იწოდება ქორინიკონად. როცა წერია: „გარდაიცვალა დავით კურაპალატი ქორინიკონსა სკა (221)“, ნიშნავს, რომ მოქცევის წელიწადი ყოფილა 221 და თუ ვიცით, რომელ მოქცევაში მოხდა დავითის გარდაცვალება, მაშინ ადვილად გამოვთვლით გარდაცვალების წელსაც. ხშირად მემატიანეები არ წერდნენ თუ რომელი მოქცევისა იყო ქორინიკონი. ისტორიულ წყაროებზე დაყრდნობით შეიძლება იმის დადგენა, თუ მიახლოებით რომელ საუკუნეების პერიოდზეა საუბარი. იქიდან გამომდინარე, რომ მოქცევა უცვლელია ყოველი 532 წლის მანძილზე, შესაბამისად იმ პერიოდის მოქცევის მისადაგებით შეიძლება წლების გამოთვლაც. ასე მაგალითად, თუ ცნობილია, რომ დავით კურაპალატი მოღვაწეობდა X-XI საუკუნეებში, აღნიშნული პერიოდის მოქცევა დაიწყო 780 წლის შემდეგ. ვუმატებთ მას 221 წელს და ვღებულობთ 1001. შესაბამისად ,აღნიშნულ წარწერაში წერია, რომ დავით კურაპალატი გარდაიცვალა 1001 წელს.
გიორგი სინგელოსის თხზულებაში „ქრონიკა“ არის ცნობა 532-წლიანი მოქცევის შესახებ, რომელსაც ემყარება ძველი ქართული წელთაღრიცხვა. გიორგი სინგელოსი პირველია ჩვენამდე მოღწეულ ავტორთა შორის, რომელიც ამ წელთაღრიცხვას ხმარობს და ქრისტეს დაბადებას მეთერთმეტე მოქცევის 181-ე წლით ათარიღებს.
დიმიტრი ბაქრაძე კიდევ უფრო შორს მიდის და ყვება „ხუთასიანი ციკლის“ წარმოშობაზე:
პლატონ იოსელიანი ასევე საუბრობს ქორინიკონზე თავის ნაშრომში, სადაც ბოლოში მოჰყავს XIII მოქცევის სრული ცხრილი სამი სვეტით (მოქცევის, ქრისტესით და ქვეყნის შექმნით). აღსანიშნავია ის რომ ცხრილი აგებულია არა ქართული ტრადიციის მიხედვით, რომლის დროსაც სამყაროს შექმნად მიღებულია 5604 წელი, არამედ — 5508 წელი (სხვაობა მოქცევის 1 წლის სამყაროს შექმნასა და ქრისტესითგანს შორის: 6289-781). აღნიშნული ცხრილის მონაცემების მიხედვით რომ შევადგინოთ I მოქცევის წლები, გამოვა რომ 5508 წელი სრულებით არ იქნება საკმარისი რომ ათვლა დაიწყოს I მოქცევის 1 წლიდან, არამედ ათვლა დაიწყება 96 (6288 წელი, რომელზეც დასრულდა XII მოქცევა, გავყოთ 532-ზე, ტოლია 11 მოქცევა და 436 დღე და არა ზუსტად 12 ჯერ 532-წლიანი ციკლი) წლიდან და არა მოქცევის 1 წლიდან როგორც ეს ითვლება 5604 წლის შემთხვევაში.
ქორონიკონის წლის დასაწყისი-დასასრული
ქართული ქორონიკონისა და თანამედროვე წლების დაწყება-დასასრული არ ემთხვევა ერთმანეთს, რადგანაც ქორონიკონი არ იწყებოდა 1 იანვარს. ამიტომ თანამედროვე წელს (1 იანვრიდან 31 დეკემბრამდე) ინაწილებს ქორონიკონის ორი წელი.
მატიანეში დაცული ისტორიული 20 აპრილი (იგივე ასტრონომიული 21 აპრილი) სააღდგომო გამოთვლებით მოხდა 911 წელს ასტრონომიული კალენდრით, რომელიც მატიანეს სიტყვებით წარმოადგენდა 129 ქოროიკონს.
დავით კურაპალატის შემთხვევაში, თუ დავით კურაპალატის გარდაცვალების წელთან მითითებული იქნებოდა 1 იანვრიდან 21 მარტამდე თვე ან რიცხვი, მაშინ მისი გარდაცვალეპის თარიღი იქნებოდა 1002 წელი და არა 1001, ხოლო სხვა დანარჩენ დღეების შემთხვევაში მისი გარდაცვალების წლად 1001 წელი იქნება მართებული. 800px|მინი|ცენტრი|ქართული ქორონიკონი და წელიწადი
ქორონიკონი და ასტრონომიული მოვლენები
ლიხნის ტაძრის კედლებზე მარი ბროსეს დროს შემორჩენილ წარწერა, რომელზეც ნახსენები იყო ჰალეის კომეტის გამოჩენა :
2-13, აპრილი, 1066 — დროის პერიოდი, როდესაც ცაზე ჩანდა ჰალეის კომეტა.
შემოქმედის გულანში მოხსენიებულია მზის დაბნელება:
13 ივნისი — თარიღი, რომლის დროსაც ასტრონომიული გამოთვლებით დასტურდება მზის სრული დაბნელება.
29 ნოემბერი, 1743 - აპრილი, 1744 — დროის პერიოდი, რომლის დროსაც ცაზე ჩანდა აღნიშნული კომეტა. ქართული წყაროს მიხედვით გამოჩენც და მისი თვეების მანძილზე ცაზე ყოფნა ერთი ქორონიკონით აღირიცხება.
ქვარონიკონი
ქორინიკონისა და ქვარონიკონის შესახებ თეიმურაზ ბატონიშვილი წერს:
ქართული ქორონიკონის ცხრილი
ცხრილში მოცემული შესაბამისი მოქცევისა და წლების შესაბამისი თანამედროვე წელი პირობითია (ვრცლად იხ. ზემოთ). იგი იცვლება იმის და მიხედვით თუ რომელ თვეზეა საუბარი ისტორიულ წყაროებში. აღნიშნული ცხრილი მართებულია მხოლოდ 21 მარტიდან - 31 დეკემბრის ჩათვლით მომხდარ მოვლენებზე, 1 იანვრიდან - 20 მარტამდე შესაბამის თანამედროვე წელს უნდა მიემატოს ერთი.
სქოლიო
კატეგორია:კალენდარი კატეგორია:წელთაღრიცხვა
ოპტიმიზმი
მინი|მარჯვნივ|ოპტიმისტის თვალსაზრისით ჭიქა ნახევრად სავსეა, ხოლო პესიმისტისა — ნახევრად ცარიელია. ოპტიმიზმი (optimus - საუკეთესო) - ყველაფერში კარგის, ნათელი მხარეების დანახვა, უკეთესი მომავლის რწმენა. ოპტიმიზმის მიხედვით, ცხოვრება მშვენიერია და ნებისმიერი სიტუაციიდან გამოსავალი არსებობს. მისი საპირისპირო ცნებაა პესიმიზმი. ამ ცნების ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითია „ჭიქა ნახევრდად სავსეა თუ ცარიელი?“ სიტუაცია. ოპტიმისტს მიაჩნია, რომ ჭიქა ნახევრად სავსეა, ხოლო პესიმისტს, პირიქით, ნახვერად ცარიელი.
ფილოსოფიაში ოპტიმიზმი ასოცირდება გოტფრიდ ლაიბნიცთან, რომელიც თვლიდა, რომ ჩვენ ყველა შესაძლებელი სამყაროდან საუკეთესოში ვცხოვრობთ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეპისტემოლოგია
ლა-ფრესნედა
ლა-ფრესნედა (La Fresneda, La Fraixneda) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მატარანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39,479417 კმ². მოსახლეობა — 443 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ისას წყარო
ისას წყარო İsa bulağı — შუშის რაიონის ერთ-ერთი ცნობილი წყარო და ისტორიული ადგილი.
წყარო მდებარეობს ტყეში, ზღვის დონიდან დაახლოებით 1500 მეტრზე, ქალაქ შუშადან ორი კილომეტრის დაშორებით. იგი ითვლება აზერბაიჯანული ბუნების ერთ-ერთ იშვიათ მარგალიტად. ადგილობრივი მოსახლეობის თქმით, წყაროს სახელწოდება ფერმერის სახელად ისას საპატივსაცემოდაა დარქმეული, რომელმაც ის პირველად მე-18 საუკუნეში უღრან ტყეში აღმოაჩინა. ყარაბაღის მეორე ომის შემდეგ ისას წყარო სრულად აღადგინა ქალაქ შუშას სახელმწიფო ნაკრძალის სამმართველომ. თვითონ წყარო მარმარილოთი იყო გაკეთებული, სიტყვა „ისა წყარო“ ეროვნული ორნამენტით დაეწერა და წყაროს წყალმომარაგება სრულად აღდგა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის გეოგრაფია
უკანასკნელი კინოსეანსი
უკანასკნელი კინოსეანსი — პიტერ ბოგდანოვიჩის 1971 წლის დრამატული ფილმი. ფილმი წარმოადგენს ამავე სახელწოდების წიგნის ეკრანიზაციას. ის ეხება ტეხასის პატარა ქალაქში მცხოვრები თინეიჯერების ცხოვრებას.
ჯილდოები
ფილმი წარდგენილი იყო ოსკარის რვა ნომინაციაზე. მოგებები:
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1971 წლის ფილმები კატეგორია:წიგნებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
დაშოგუზი
დაშოგუზი (Daşoguz) - ქალაქი თურქმენეთში, დაშოგუზის ველაიათის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 227 184 კაცი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. აშხაბადიდან ჩრდილოეთით 546 კმ.-ზე. ქალაქი დაარსდა 1631 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქმენეთის ქალაქები
ჩუ (მდინარე)
ჩუ (Чүй), შუ (Шу) — მდინარე აზიაში, ყირგიზეთსა და ყაზახეთში. წარმოიქმნება მდინარეების ჯოონ-არიქისა და ქოჩქარის შეერთებით, ისინი სათავეს თერსქეი-ალათაუსა და ყირგიზეთის ქედების ფერდობების მყინვარებიდან იღებს. სიგრძე 1186 კმ, აუზის საერთო ფართობი (გაუდინარი არეების ჩათვლით) დაახლ. 68 ათ. კმ². შეერთების ადგილის ქვემოთ მიედინება ისიქ-ქოლის ქვაბულში. მდინარე ჩუსა და ისიქ-ქოლის ტბის წყალგამყოფი სუსტადაა გამოხატული, 1950-იან წლებში ქუთემალდის ტოტით წყალმოვარდნის წყლები მდინარიდან ტბაში ჩაედინებოდა. ადგილ ქაფჩიგაისა და ბოომის ხეობის გავლის შემდეგ მდინარე შედის ჩუს ხეობაში. ქვემო წელზე კალაპოტი რამდენიმე ტოტად იყოფა, რომლებიც წყალდიდობის დროს ფართოდ გადმოდის ნაპირებიდან. ჩუ იკარგება აშიქოლის ღრმულში. ძირითადი შენაკადებია: ჩონგ-ქემინი, ყაყფათასი (მარჯვენა), ისიქ-ათა, ალამედინი, აქსუ (აქ-სუუ), ყურაღათი (მარცხენა). იკვებება ძირითადად თოვლის, ნაწილობრივ კი წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით. წყალდიდობა იცის წლის თბილ პეროდში (ივლისი – აგვისტო). წყლის საშუალო მრავალწლიური ხარჯი ჩუს ხეობაში 53,5 მ³/წმ (ჩამონადენის წლიური მოცულობა 1,7 კმ³). დარეგულირებულია ორთო-თოქოისა (ყირგიზეთი) და თასოთქელის (ყაზახეთი) წყალსაცავებით. მდინარის წყალი გამოიყენება სარწყავად. აგებულია ჩუს დიდი არხი — ქალაქ ქემინიდან ბიშკეკის გავლით (ყირგიზეთი) ქალაქ ოითალამდე (ყაზახეთი). მდინარეზე განლაგებულია ქალაქები (დინების მიმართულებით): ქემინი, თოქმაქი (ყირგიზეთი), შუ (ყაზახეთი).
სქოლიო
კატეგორია:ყირგიზეთის მდინარეები კატეგორია:ყაზახეთის მდინარეები
Lasioglossum loetum
სქოლიო
loetum
კორდობა (ესპანეთი)
კორდობა (Córdoba) — ქალაქი სამხრეთ ესპანეთში, ანდალუსიაში, მდინარე გვადალკვივირის ნაპირზე. კორდობის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
კორდობა ცნობილია ფინიკიელთა კოლონიზაციის დროიდან. სტრაბონისა და პტოლემეს ცნობით, იგი იყო ტურდეტანების ტომის ცენტრი. II პუნიკური ომის (ძვ. წ. 218–201) დროს დაიპყრეს რომაელებმა. ავგუსტუსის დროს ბეტიკის პროვინციის მთავარი ქალაქი იყო. სხვადასხვა დროს დაიპყრეს ვანდალებმა, ბიზანტიამ, ვესტგუთებმა, ხოლო 711 წელს – არაბებმა. 756 წლიდან იყო კორდოვის საამიროს, ხოლო 929 წლიდან კორდოვის სახალიფოს დედაქალაქი. X საუკუნეში კორდოვა იქცა განათლებისა და მეცნიერების ერთ-ერთ მთავარ ცენტრად. კორდოვის სახალიფოს დაშლის (1031 წელი) შემდეგ კორდოვა მხოლოდ 1070 წლამდე (დაიმორჩილა სევილიის ამირამ) ინარჩუნებდა დამოუკიდებლობას. რეკონკისტის დროს კასტილიის მეფეთა ხელში გადავიდა (1236 წ.).
არქიტექტურა
ქალაქის ცენტრს შენარჩუნებული აქვს ძველი არქიტექტურული დაგეგმარება. განაშენიანებულია მავრიტანული ეპოქის დროინდელი დაბალი ერთსართულიანი სახლებით, რომელთაც ყრუ ფასადები და გამწვანებული შიდა ეზოები (პატიო) აქვთ.
ღირსშესანიშნაობანი
ხუროთმოძღვრული ძეგლებიდან აღსანიშნავია:
Rich (Marillion-ის სიმღერა)
„Rich“ — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის 1999 წლის სიმღერა და სინგლი ალბომიდან marillion.com. მასში ასევე შეტანილია იმავე სიმღერის შემოკლებული ვერსია. დისკი გამოიცა შეზღუდული რაოდენობით, ლეიბლზე EMI.
სიმღერების სია
კატეგორია:Marillion-ის სიმღერები კატეგორია:1999 წლის სიმღერები
კოდისწყარო (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)
კოდისწყარო  — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში,  თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, შეხვეტილის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
Amused to Death
Amused to Death — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს როჯერ უოტერსის კონცეპტუალური სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1992 წლის 7 სექტემბერს.
ისტორია
Amused to Death-ში მიმოიხილება უოტერსის უკმაყოფილება თანამედროვე დასავლური საზოგადოებით, გამოხატულია მასმედიისა და ომების კრიტიკა. ალბომი შთაგონებულია ნილ პოსტმენის წიგნით „საკუთარი თავის სიკვდილამდე გართობა“, სადაც იგივე თემებზეა საუბარი.
ისევე, როგორც როჯერის დანარჩენი ალბომები, ეს ალბომიც კონცეფტუალურია. სიუჟეტი ტრიალებს პატარა მაიმუნის ირგვლივ (რომელშიც ადამიანი იგულისხმება) — იგი ზის ტელევიზორთან და არხებს რთავს. ალბომის მსვლელობისას მსმენელი არაერთ თემას ხვდება — აქ არის პოლიტიკური და სოციალური მოტივები, მათ შორის სპარსეთის ყურის ომის, ტიანანმენის მოედნის ტრაგედიის ისტორიები.
ალბომი წარმოდგენილია QSound ტექნოლოგიით — ეს არის ისეთი ჟღერადობა, რომელიც მსმენელს აძლევს საშუალებას, მოისმინოს ალბომი ოთხ აუდიოდინამიკს შორის, რაც სხვადასხვა ხმოვანი ეფექტის რეალურობის შეგრძნებას ტოვებს.
ალბომზე მოწვეული სტუმრების სახით უკრავენ და მღერიან — ჯეფ ბეკი (გიტარა — 1, 2, 10, 11, 12, 13 და 14 სიმღერები), ბი ჯეი კოული (გიტარა — 3 და 4 სიმღერები), დონ ჰენლი (Watching TV). ჯგუფის Red Hot Chili Peppers ბას-გიტარისტმა ფლიმ ამ ალბომის სიმღერისათვის „It's a Miracle“ ჩაწერა ბას-გიტარის პარტია, მაგრამ ეს იყო სიმღერის განსხვავებული ვერსია, რომელიც ალბომში არ შეიტანეს.
Amused to Death მოხვდა ამერიკული ბილბორდის ჩარტის #21 ადგილზე, რასაც ხელი შეუწყო სინგლმა What God Wants, Part I (#4 ბილბორდის ჩარტში).
ალბომის მხარდასაჭერად საკონცერტო ტურნე არ ჩატარებულა, რადგან უოტერსს იგი დაგეგმილი ჰქონდა მხოლოდ მინიმუმ 2 მილიონი დისკის გაყიდვის შემთხვევაში. ერთი წლის მანძილზე არ გაყიდულა ამ ალბომის მილიონი ასლიც. მიუხედავად ამისა, რამდენიმე სიმღერა სრულდებოდა როჯერის 1999-2002 და 2006-2008 წლების ტურნეებზე.
2015 წლის ივლისში გამოვიდა ალბომის ახალი გამოცემა. იგი წარმოდგენილია 5.1 და ახალი სტერეო მიქსის სახით. სიმღერების უმეტესობა რემასტერის სახეს ატარებს, რამდენიმე მათგანი კი ახალი მიქსია.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორია როჯერ უოტერსი.
ჩარტები
ალბომი – ბრიტანეთი
ალბომი – ბილბორდი (აშშ)
სინგლები
სქოლიო
კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:როჯერ უოტერსის ალბომები კატეგორია:1992 წლის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები პატრიკ ლეონარდის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები როჯერ უოტერსის პროდიუსერობით კატეგორია:ბრიტანელი შემსრულებლების პოლიტიკური ალბომები
რონდელი
საკუთარი სახელი რონდელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Lasioglossum longicorne
Lasioglossum longicorne — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1907 წელს.
სქოლიო
longicorne
არწივი
არწივი (Aquila) — ფრინველების გვარი ქორისნაირთა რიგისა. სხეულის წონა 6 კგ-მდეა (მთის არწივი), ფრთების შლილი 2–2,5 მ-მდე. თითები ბუმბულით შემოსილია გალომდე. გარეთა და შუა თითების ბრჭაყელი ძლიერ განვითარებულია, ფრთები — გრძელი და განიერი, ბოლო — მომრგვალებული. მამალი და დედალი ერთნაირი შეფერილობისაა. ცნობილია 14 სახეობა. გავრცელებულია ევრაზიაში, აფრიკასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ცხოვრობს ტყეებში, ველებზე, ნახევრად უდაბნოებში, უდაბნოებში, მთამაღალზე. ბუდეს იკეთებს ხეებზე, კლდეებზე ან მიწაზე. დებს 1–3 კვერცხს, კრუხობა გრძელდება 40–45 დღეს. იკვებებიან პატარა და საშუალო ზომის ხერხემლიანი ცხოველებით, ზოგჯერ მძორითაც. ყველა არწივი (გარდა მთის და ქორისებრი არწივისა) სასარგებლოა, ვინაიდან ანადგურებს მავნე მღრღნელებს. შუა აზიაში მთის არწივს ათვინიერებენ და სანადიროდ იყენებენ. საქართველოში გვხვდება არწივის 6 სახეობა: მცირე არწივი, მყივანი არწივი, ბეგობის არწივი, ველის არწივი, მ. შ. არის როგორც მობინადრე, ისე მიმომფრენი სახეობები.
სქოლიო
* კატეგორია:ქორისებრნი
ციბაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
ზაქათალის რაიონი
ზაქათალის რაიონი (Zaqatala rayonu) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ერთეული ქვეყნის ჩრდილოეთით, ისტორიული ჰერეთის ტერიტორიის ნაწილი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზაქათალა. 1918-1921 წლებში ზაქათალის რაიონი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში შედიოდა. ქალაქი იყო ზაქათალის ავტონომიური ოლქის ცენტრი. 1921 წლიდან ზაქათალა, ბელაქნის, კახის და ქვემო ყარაიაზის სექტორთან ერთად საბჭოთა რუსეთის მითითებით, საქართველოს უკანონოდ ჩამოაჭრეს და აზერბაიჯანს მიუერთეს.
გეოგრაფია
ზაქათალის რაიონი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით, კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთებზე, ალაზნის ველზე. უკავია 1348 კმ² ფართობი. სამხრეთით ესაზღვრება საქართველოს (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი), ჩრდილოეთით – დაღესტანს. დასავლეთით და აღმოსავლეთით, შესაბამისად – აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ბელაქნის და კახის რაიონებს. რაიონში არის როგორც მთიანი, ასევე დაბლობი ტერიტორიები. რაიონში მიედინება მდინარეები: ალაზანი, ტალაჩაი, კატეხჩაი, მუხახჩაი, ბაქმაზჩაი, ცილბანჩაი და სხვა.
ისტორია
რაიონის ტერიტორია არის ისტორიული ჰერეთის ტერიტორიის ნაწილი. XI საუკუნის დასაწყისში მეფე კვირიკე დიდმა ჰერეთი კახეთს შემოუერთა. XVII საუკუნის დასაწყისში, სპარსეთის შაჰმა აბას I-მა კახეთი ფაქტობრივად უკაცრიელი გახადა. ამ პერიოდში მისივე ხელშეწყობით ეს ჰერეთის ტერიტორია თათრულმა ტომებმა და დაღესტნელმა ლეკებმა დაიკავეს, დარჩენილი ქართული მოსახლეობა კი გამუსლიმანდა (ინგილოები). რუსეთის იმპერიის დროს შეიქმნა ზაქათალის ოლქი. საბჭოთა ხელისუფლების დროს შეიქმნა ზაქათალის რაიონი, რომელიც, მოგვიანებით, გაიყო თანამედროვე ზაქათალის, ბელაქანის (დასავლეთით) და კახის (აღმოსავლეთით) რაიონებად.
მოსახლეობა
2008 წლის მონაცემებით რაიონში ცხოვრობს 114 300 კაცი. მათგან აზერბაიჯანელები — 59,5 %, ხუნძები — 24,09 %, წახები — 12,23 %, ქართველები — 2,87 %
ქართველი ინგილოები ძირითადად სახლობენ სოფელ მოსულში და ალიაბადში.
სქოლიო
კატეგორია:ჰერეთი კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
იველინი
ისტორია
იველინი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
იველინის ფართობია 2,284 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,395,804 ადამიანს შეადგენს და მას 8-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 612 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. იველინის მმართველია პიერ ბედი.
ლა-პორტელიადა
ლა-პორტელიადა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მატარანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,369319 კმ². მოსახლეობა — 236 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
წიწკანაანთსერი
წიწკანაანთსერი — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში (კუჭატნის თემი), ალაზნის ვაკის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 340 მეტრი, ყვარლიდან 6 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Aviasales
Aviasales — მოგზაურობის მეტაძიების რუსული პლატფორმა, რომლის ყოველთვიური აუდიტორია 15 მილიონ მომხმარებელს აღემატება. Aviasales არ ყიდის ავიაბილეთებს, არამედ გადაამისამართებს მომხმარებლებს ავიაკომპანიებისა და ონლაინ ტურისტული აგენტების ვებსაიტებზე. კომპანია დაარსდა ჰონგ-კონგში 2011 წლის აგვისტოში, როგორც „Go Travel Un Limited“. სათაო ოფისი მდებარეობს კუნძულ ფუკეტზე (ტაილანდი). 2019 წელს Skift-მა Aviasales 25 ყველაზე პერსპექტიულ სამოგზაურო სტარტაპს შორის დაასახელა.
ისტორია
Aviasales გაჩნდა 2007 წელს, როგორც პირადი ბლოგი იაფი ავიაბილეთის შესახებ. 2008 წელს Aviasales ტურისტულ სერვისად იქცა. 2012 წლისთვის ყოველთვიური აქტიური მომხმარებლების რაოდენობამ 2 მილიონს გადააჭარბა.
2019 წელს, ავიასეილსმა Booking.com-თან სტრატეგიული პარტნიორობა გამოაცხადა. 2020 წელს, Covid 19-ის პანდემიაზე სწრაფი რეაგირების ფარგლებში, კომპანიამ თანამშრომლებისთვის შემოიღო პოლიტიკა „დისტანციური მუშაობა უპირველეს ყოვლისა“.
სამიზნე ბაზრები
2023 წლის დასაწყისში სერვისი საქართველოში ამოქმედდა. დღეისთვის, ავიასეილსი საქართველოში მოქმედი 700-ზე მეტი ავიაკომპანიის და ონლაინ-ტურისტული სააგენტოს შეთავაზებებს ადარებს ერთმანეთს. 2019 წლიდან, კომპანია ყირგიზეთის, უზბეკეთის, აზერბაიჯანის, ბელარუსისა და უკრაინის ბაზრებზე შევიდა, ყაზახეთში კომპანიამ სერვისი ერთი წლით ადრე აამოქმედა. ახალ რეგიონებში ჯავშნების რაოდენობამ 11-ჯერ იმატა, ხოლო კომპანიის შემოსავალი 40%-ით გაიზარდა. ამჟამად, Aviasales ოპერირებს აღმოსავლეთ ევროპის 15 ქვეყანაში, დსთ-ში, აზიასა და აშშ-ში.
საქონელი და მომსახურება
ავიასეილსის მობილური აპლიკაცია  iOS-ისთვის 2012 წლის მაისში ამოქმედდა.
შემდეგ წელს კომპანიამ Android-ისთვის გამოუშვა მობილური აპლიკაციის ვერსია.
2016 წლის ივლისში ავიასეილსმა ჩეთბოტი გამოუშვა ისეთი მესენჯერებისთვის, როგორებიცაა: Slack, Facebook, Viber და Telegram.
ჩეთბოტი მომხმარებლებს საშუალებას აძლევს, აირჩიონ გამგზავრებისა და დანიშნულების ქალაქები, მოგზაურობის თვე და ხანგრძლივობა და, ასევე, მომხმარებლებს ინფორმაციას აწვდის ბილეთებზე ფასების ზრდისა და შემცირების შესახებ.
2017 წელს ავიასეილსმა „ბარგის შერჩევის“ ფუნქცია აამოქმედა და პირველი კომპანია გახდა მეტასაძიებო პლაფორმებს შორის, რომელმაც ეს მომსახურება შესთავაზა მომხმარებლებს. ბარგის გადატანის წესები მითითებულია თითოეული ინდივიდუალური ბილეთისთვის და მომხმარებლებს შეუძლიათ, მოძებნონ და აირჩიონ ტარიფები რეგისტრირებული ბარგის ან მის გარეშე.
სქოლიო
კატეგორია:საძიებო სისტემები კატეგორია:2007 წელს დაარსებული საიტები
ციცქიშვილი
საკუთარი სახელი ციცქიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ტროლჰეტანი
ტროლჰეტანი (Trollhättan) — ქალაქი დასავლეთ შვედეთში, ვესტრა-გეტალანდის ლენში, თავისივე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს შვედეთის სიდიდით მეორე ქალაქის — გეტებორგისგან 75 კმ-ით ჩრდილოეთით. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 46 457 ადამიანს შეადგენს.
ისტორია
ტროლჰეტანი მდინარე გეტა-ელვთან, ტროლჰეტანის ჩანჩქერთან დააარსეს. ლიტერატურაში ის პირველად 1413 წელს მოიხსენიება. საუკუნეთა განმავლობაში, ჩანჩქერი მდინარის გადამკვეთ გემთათვის დაბრკოლებას წარმოადგენდა, სანამ XIX საუკუნეში არხების სისტემას ააშენებდნენ. იგი შემდეგში რამდენიმეჯერ განახლდა, მათ შორის ბოლოს 1916 წელს.
XIX საუკუნის ბოლოს, ჩანჩქერზე ჰიდროენერგიის გამომუშავება დაიწყეს. შვედურმა ენერგოკომპანია Vattenfall-მა („ჩანჩქერი“) თავის სახელი ტროლჰეტანის ჩანჩქერისგან მიიღო. დღეისათვის, ქალაქში ჰიდროენერგიის ორი სადგური ფუნქციონირებს. ჰოდროენერგიამ ქალაქში ნამდვილი ინდუსტრიული რევოლუცია მოახდინა.
ტროლჰეტანმა ქალაქის სტატუსი 1916 წელს მიიღო, როდესაც მისი მოსახლეობა 15 000 ადამიანს ითვლიდა.
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის ქალაქები
ჯოსის პლატო
გეოლოგია
right|thumb|250px|ჯოსის პლატოს ადგილმდებარეობა პლატო ძირითადად აგებულია პრეკამბრიული მეტამორფული და ძველი კრისტალური ქანებით (გნაისები, კრისტალური ფიქლები და ამფიბოლიტები), რომლებიც ზოგან გადაფარულია ბაზალტებით. საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 1000—1200 მეტრს, მაქსიმალური — 1735 მეტრს (მთა შერე). პლატოზე ზოგან ამაღლებულია ძველი ვულკანების ნახევრადდაშლილი კონუსები, პიკის ფორმის სხვადასხვა სახის ბიუტები, გუმბათები და მაგიდა მთები. სამი მხრიდან — დასავლეთით, სამხრეთით და აღმოსავლეთით პლატოს ფერდოები მკვეთრადაა დაქანებული ციცაბო ფერდოებით 500 მეტრ და უფრო მეტ სიღრმეზე. ჩრდილოეთით თანდათან დაბლდება საჰელის მხარეს.
სასარგებლო წიაღისეული
XVII საუკუნიდან ცნობილია ისეთი ლითონების მნიშვნელოვანი საბადოები, როგორებიცაა: კალა, ტანტალი და ნიობიუმი (ნიობიუმის ადგილობრივი მოპოვება შეადგენს მსოფლიოში მისი მოპოვების 3/4-ს), ასევე კოლუმბიტშემცველი გრანიტის საბადოები. ინტენსიური გეოლოგიური დაზვერვა, კარიერების მშენებლობა და საბადოების სამრეწველო მოპოვება დაიწყო ბრიტანული ხელისუფლების მხარდაჭერით 1909 წლიდან. ნედლეულის დიდი ნაწილი (75 %-მდე) გადიოდა დიდ ბრიტანეთში, ნარჩენები კი ნიდერლანდებში და აშშ-ში. ახალგაზრდა გრანიტები შეიცავენ კალას, რომლის მოპოვება დაიწყო XX საუკუნის დასაწყისში, კოლონიალური პერიოდის დროს და გაგრძელდა დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგაც.
კლიმატი
კლიმატი სუბეკვატორულია, მუსონური, გამოკვეთილი ზაფხულის სინოტივით; წელიწადში მოდის 1000 მმ-მდე ნალექი. ზამთარში, მშრალი სეზონის დროს საჰარიდან ქრის მშრალი, ცხელი ჰარმატანის ქარი, რომელსაც მოაქვს მტვრიანი ქარიშხალი.
მოსახლეობა
რეგიონის მკვიდრ ტომებს — ტივის, ფულბეს და ჯუნკუნის ახლა დაემატა ქვეყნის სხვა რეგიონებიდან უკანასკნელ ათწლეულებში გადმოსახლებული ტომები — ჰაუსა, იორუბა, იგბო, რომლებიც აქ მოიზიდა საბადოებში მუშაობით მიღებულმა შედარებით მაღალმა გასამრჯელომ, ასევე პლატოს სავანებში საკუთარი სასოფლო-სამეურნეო პირუტყვის და შინაური საქონლის მწყემსვის შესაძლებლობამ.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის პლატოები
ნაგარევი
ნაგარევი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, გოდოგნის თემში. მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 100 მეტრი, თერჯოლიდან 25 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 279 ადამიანი.
განათლება
სოფელში არის საჯარო სკოლა. მოსწავლეების საერთო რაოდენობაა 73, მასწავლებლებისა — 18. შენობის საერთო ფართობია 934 კვ.მ. სოფელში არის საბავშვო ბაღი
ღირსშესანიშნაობები
სოფლის მიდამოებშია ნაგარევის ეხი, 1667 წელს გელათის ეპისკოპოსის გედეონის მიერ აგებული ხიდი მდინარე ჭიშურაზე. სოფლის ერთი ნაწილი ე. წ. საბანელა, წყაროებში მოხსენიებულია XIII საუკუნეში.
Lasioglossum longifacies
Lasioglossum longifacies — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
სქოლიო
longifacies
ვილნიუსის რაიონი
ვილნიუსის რაიონი (Vilniaus rajonas) — რაიონი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ლიეტუვაში, ვილნიუსის მაზრაში.
გეოგრაფია
რაიონი ჩრდილოეთიდან, სამხრეთიდან და აღმოსავლეთიდან შემოსაზღვრულია ქალაქ ვილნიუსის თვითმმართველობის ტერიტორიით. რაიონისს ადმინისტრაცია მდებარეობს ვილნიუსში. რაიონი არის ლიეტუვის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ფართობის მიხედვით. ფართობი 2 129, 15 კმ2; აქედან 98 236 ჰა უჭიირავს სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებს, 80 803 ჰა — ტყეს, 5 136 ჰა — წყალს, 5 367 ჰა — გზებს, 16 ;854 ჰა— სხვადასხვა დანიშნულებითაა გამოყენებული.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობა 2005 წლისათვის არის 92 ათასი, ამათგან 61,3 % პოლონელები, 22,4 % ლიეტუველები, 8,4 % რუსები, 4,4 % ბელარუსები და 3,8 % სხვადსახვა ეროვნების წარმომადგენელი.
დასახლებული პუნქტები
მოსახლეობის რაოდენობა (2001):
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიეტუვის რაიონები
კამპეჩეს ყურე
მინი|250px|კამპეჩეს ყურის რუკა კამპეჩე (bahía de Campeche) —  ყურე ჩრდილოეთ ამერიკის აღმოსავლეთ სანაპიროსთან, მექსიკის ყურის სამხრეთ ნაწილში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება იუკატანის ნახევარკუნძული, სამხრეთიდან ტეუანტეპეკის ყელი, დასავლეთიდა ვერაკრუსი. სახელი უწოდა ესპანელმა კონკისტადორმა ფრანსისკო ერნანდეს-დე-კორდობამ 1517 წელს.
მთავარი პორტებია: კამპეჩე, კოაცაკოალკოსი და ვერაკრუსი.
თურქმენაბადი
თურქმენაბადი (Türkmenabat) - ქალაქი თურქმენეთში, ლებაპის ველაიათის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 253 000 კაცი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ამუდარიის მარცხენა სანაპიროზე. აშხაბადიდან აღმოსავლეთით 470 კმ.-ზე.
გაზანჩლის უბანი
გაზანჩლის უბანი (Qazançalı məhəlləsi) — ქალაქ შუშას ერთ-ერთი უდიდესი უბანი, რომელიც 1805 წლიდან მთიან მხარეში აშენდა და მე-19 საუკუნემდე გაგრძელდა მისი შენობა.
ისტორია
ფანაჰალი ხანის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ვაჟი იბრაჰიმხალილ ხანი (1721-1806), ყარაბაღის მეორე მოსამართლე, იყო თავისი დროის ერთ-ერთი დახელოვნებული და პოლიტიკური მოღვაწე. მისი მმართველობის წლებში ყარაბაღის სახანო გაძლიერდა და განვითარდა. ფანაჰალი ხანმა და იბრაჰიმხალილ ხანმა განავითარეს ქალაქი შუშა, ყარაბაღის დედაქალაქი, მაღალ დონეზე, ძველი და შუა საუკუნეების ურბანული დაგეგმარების მაგალითებზე დაყრდნობით. ქალაქი შუშა შედგებოდა ჩვიდმეტი ძირითადი უბნისგან, როგორებიცაა: დიდი გურდლარი, პატარა გურდლარი, სეიიდლი, ჯულფალარი, თაზას უბანი, ჰამამგაბაღი, დემირჩილერი, კუილუღი, ხოჯა მარჯანლი, მამაი, საათლი, ქოჩარლი, მარდინლი, ჩოლ გალა, ჰაჯი იუსიფლი, ჩუხური, აღადებელი. ეს უბნები ბოლო დრომდე შემორჩა. ყოველ მეოთხედს ჰქონდა აბანო, მეჩეთი და წყარო.
შუშას, როგორც ქალაქის განვითარება პირობითად შეიძლება დაიყოს სამ ეტაპად: პირველი ეტაპი გაგრძელდა 1763 წლამდე არასტაბილურ პირობებში, სამშენებლო სამუშაოები ჩატარდა გარკვეულწილად ნაჩქარევად. ამ პერიოდში ქალაქის აღმოსავლეთ ნაწილში აშენდა ცხრა უბანი. პირველ ეტაპზე, რომელიც ფარავდა ფანაჰალი ხანის მეფობას, ქალაქის უძველეს კვარტალს მოგვიანებით ქალაქის ტოპოგრაფიის მიხედვით „ქვემო უბანი“ ეწოდა. შუშას ეს პირველი უბანი შედგებოდა შემდეგი ქუჩებისაგან: ჩუხური, გურდლარი, ჯულფა სეიდლი, კუიულარი, ჰაჯი იუსიფლი, დორდლარ გურდუ, დორდჩინარი და ჩოლ გალა.
მეორე ფაზაში, რომელიც დაემთხვა იბრაჰიმხალილ ხან ჯავანშირის (1763-1806 წწ.) მეფობას, შუშაში სამშენებლო სამუშაოები უფრო ხარისხიანი და გრანდიოზული იყო. ამ ეტაპზე ჩამოყალიბდა „ზემო უბანი“. ურბანული განვითარებისათვის ხელსაყრელი „ქვემო უბნის“ მდებარეობისგან განსხვავებით აქ ტერიტორია შედარებით მთიანი და ხშირი ტყით იყო დაფარული. სწორედ ამიტომ, მოთხოვნის გაჩენისთანავე, ტერიტორია ტყისგან გაიწმინდა და მის ადგილას ქუჩები აშენდა. დაახლოებით 40 წლის განმავლობაში ჩამოყალიბებულ „ზემო კვარტალში“ 8 ახალი ქუჩა აშენდა. ეს ქუჩები იყო: ხანლიქი, საათლი, ქოჩარლი, მამაი, ხოჯა მარჯანლი, დემირჩი, ჰამამ გაბაღი, თაზას ქუჩები.
მესამე ეტაპზე, რომელიც მოიცავს XIX საუკუნეს, ქალაქის მთიან-დასავლეთ ნაწილში აშენდა ახალი უბნები და ფაქტობრივად დასრულდა შუშას ქალაქად ჩამოყალიბების პერიოდი. ქალაქის მესამე კვარტალის, სახელწოდებით „გაზანჩლი“ მთიან მხარეში აშენებული, 1805 წელს ყარაბაღის სახანოს რუსეთის მიერ ოკუპაციის შემდეგ დაიწყო და მე-19 საუკუნეში გაგრძელდა. თორმეტი ქუჩისგან შემდგარი ეს უბანი შუშის ყველაზე დასახლებული უბანი იყო. მირზა იუსიფ ყარაბაღი ამ უბნის ქუჩებად ასახელებს მეჰრილის, გაზანჩლის, ჩილაბორდის, დარას, ბალარის და სხვათა სახელებს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
სლოვენები
სლოვენები (Slovenci) — სამხრეთი სლავების ეთნიკური ჯგუფის ყველაზე ჩრდილოეთით მცხოვრები ხალხი, რომლებიც ისტორიულად ცხოვრობდნენ სლოვენიურ მიწებზე. სლოვენებს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრებიან გერმანულ ენოვანი ავსტრიელები, იტალიურად და ფრიულიურად მოლაპარაკეები დასავლეთიდან, უნგრულ ენოვანი ხალხები ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან და ხორვატიულ-სლავურად მოსაუბრეები სამხრეთ-აღმოსავლეთით. სლოვენები საუბრობენ სლოვენურად, რომელიც არის სამხრეთსლავური ენების ჯგუფიდან და მნიშვნელოვანი მსგავსებები აქვს დასავლეთსლავურ ენებთან. დღეისთვის სლოვენები ძირითადად ცხოვრობენ სლოვენიაში, ასევე იტალიაში, ხორვატიაში, უნგრეთსა და ავსტრიაში წარმოადგენენ მკვიდრ უმცირესობებს. ემიგრანტების მნიშვნელოვანი რაოდენობა ცხოვრობს ევროპის ქვეყნებში, ამერიკაში, ავსტრალიაში, კანადასა და არგენტინაში.
სლოვენიელებს შორის ყველაზე მეტად გავრცელებულია კათოლიციზმი, არიან აგრეთვე ლუთერანები და მართლმადიდებლები.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები
როდეზია
როდეზია (Rhodesia) — არაღიარებული ქვეყანა რომელიც ცივი ომის პერიოდში მდებარეობდა სამხრეთ აფრიკაში. 1965 - 1979 წლებში ის მოიცავდა ტერიტორიას რომელიც დღეისთვის ზიმბაბვეს სახელითაა ცნობილი. მისი დედაქალაქი იყო სოლსბერი. ის წარმოადგენდა ბრიტანეთის კოლონიის სამხრეთი როდეზიის დე ფაქტო სამართალ მემკვიდრე ქვეყანას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანეთის კოლონიები კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერია კატეგორია:ზიმბაბვეს ისტორია *
ანრი ბარბიუსი
ანრი ბარბიუსი (Henri Barbusse; დ. 17 მაისი, 1873 —  გ. 30 აგვისტო, 1935) —  ფრანგი ნოველისტი და საფრანგეთის კომუნისტური პარტიის წევრი.
ბიოგრაფია
ანრი ბარბიუსი დაიბადა 1873 წლის 17 მაისს ანიერ-სიურ-სენში, საფრანგეთი. სორბონის ჰუმანიტარული ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, 1895 წელს გამოსცა პესიმიზმით აღსავსე ლექსების კრებული „მოტირალნი“. 1908 წელს გამოცემულმა რომანმა „ჯოჯოხეთი“ დიდი ინტერესი გამოიწვია ორიგინალური კომპოზიციითა და ძლიერი რიტმით. რომანის მთელი მოქმედება სასტუმროს ოთახშე ხდება და ნატურალისტური დეტალებით არის გადატვირთული. ამ რომანით უკვე ჩანს, რომ ბარბიუსი დეკადენტულ გავლენას იცილებს და რეალიზმის პოზიციებზე დგება, რაც კიდევ უფრო ნათლად ჩანს ნოველათა მომდევნო კრებულში „ჩვენ“.
1914-18 წლის ომმა ძირფესვიანად გარდაქმნა ბარბიუსის მსოფლმხედველობა. მწერალი ომში მონაწილეობდა და პირადი გამოცდილება დაუდო საფუძვლად ცნობილ რომანს „ცეცხლი“, რომელმაც სანგრებში წერდა და ფრანგულ გაზეთებში აქვეყნებდა. ამ რომანმა 1916 წელს გონკურის პრემია დაიმსახურა.
ომის შემდეგ ბარბიუსი დიდ საზოგადოებრივ მოღვაწეობას ეწეოდა და ჩამოაყალიბა საერთაშორისო ჯგუფი „სინათლე“. 1919 წელს გამოაქვეყნა წიგნები: „სინათლე“ და „ვინც იყო, იქნება“. ბარბიუსი აღფრთოვანებით შეხვდა ოქტომბრის რევოლუციას და მიუძრვნა მას სტატია — „სხივი უფსკრულში“. ბარბიუსი ავტორია მრავალრიცხოვანი პუბლიცისტიკური, პოლიტიკური და პამფლეტური ხასიათის წერილებისა, როგორიცაა „ჯალათები“, „მებრძოლის სიტყვა“ და სხვა.
ბარბიუსი რამდენიმეჯერ იყო სსრკ-ში. დაწერილი აქვს წიგნები: „აი, რა გაკეთდა საქართველოში“, „რუსეთი“, „დანით კბილებში“, „სტალინი“ და სხვა. იგი ავტორია წერილებისა ფრანგულ ლიტერატურაზე. მასვე ეკუთვნის მონოგრაფია ემილ ზოლას შესახებ.
ბარბიუსი გარდაიცვალა 1935 წლის 30 აგვისტოს ქალაქ მოსკოვში, რუსეთი.
ოდის დეპარტამენტი
ოდი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში.
ისტორია
ოდი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ოდის ფართობია 6139 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 309,770 ადამიანს შეადგენს და მას 71-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 50 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ოდის მმართველია მარსელ რენო.
მაღალაანთ ეკლესია
გეგმით სწორკუთხა, ერთნავიანი ეკლესია აღმართულია ორსაფეხურიან ცოკოლზე, გადახურულია ცილინდრული კამარით. სამხრეთ ფასადის მთელ სიგრძეზე გასდევს ასევე ცილინდრული კამარით გადახურული ეგვტერი, რომლის აღმოსავლეთი აფსიდით დასრულებული ნაწილი სამლოცველოს წარმოადგენს. ეკლესია ამ ტიპის ნაგებობათა ერთ-ერთი საუკეთესო ნიმუშია საქართველოში. მისი პროპორციები მსუბუქი და ჰარმონიულია. აღმოსავლეთი და დასავლეთი ფასადები დამუშავებულია სამთალედის სისტემით. საერთო დეკორატიული ეფექტისათვის ხუროთმოძღვარს ორი ფერის ქვა გამოუყენებია — ძირითადად ყვითელ-ქვიშისფერი, ხოლო ორნამენტული ფრიზისათვის რომელიც მთელ შენობას უვლის გარს, ლამაზი მწვანე ფერის ქვა ჩაურთავს. ძეგლი შემკულია მაღალი ოსტატობით შესრულებული მდიდარი ჩუქურთმებით (სარკმლებისა და პორტალების საპირეები, კარნიზები, ჯვრისა და ფრინველების კომპოზიცია დასავლეთ ფასადზე). ინტერიერში შემორჩენილია განვითარებული შუა საუკუნეებისა და XVII საუკუნის მოხატულობის ფრაგმენტები.
მაღალაანთ ეკლესიის სამხრეთით აღმართულია სამრეკლო, რომელიც 1716 წელს ააშენა სოლომონ მაღალაძემ. სამრეკლოს ქვემო სართული გალავანში შესასვლელს წარმოადგენს (ახლა ნახევრად დანგრეულია). გალავნის შიგნით XVI-XVII საუკუნეების, კიდევ ერთი სამრეკლოა. იგი პაპუა მაღალაძეს საძვალედ გადაუკეთებია. ინტერიერში შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. ეკლესიისა და კოშკების მთელ ანსამბლს გადმოჰყურებს „ზემო კოშკი“, რომელიც აგრეთვე პაპუა მაღალაძემ ააშენა 1679 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები შიდა ქართლის მხარეში
ფინელები
ფინელები - ერი, ფინეთის ძირითადი მოსახლენი (4,65 მლნ). თვითწოდება „სუომალაისეტ“ (ფინ. suomalaiset). ფინეთის ძირითადი მოსახლეობა. ცხოვრობენ ასევე აშშ-ში—300 000, შვედეთში —300 000, კანადაში—50 000-ზე მეტი, რუსეთში —34,1 ათასი, ნორვეგიაში—20 ათასი, ესტონეთში—16,6 ათასი, უკრაინასა და ყაზახეთში—ათას-ათასამდე. ლაპარაკობენ ფინურ ენაზე. დამწერლობა ლათინური ანბანით. მორწმუნეთა უმეტესობა ლუთერანებია, არის მართლმადიდებელთა დიდი რაოდენობაც.
ფინელი ხალხის წარმომავლობა ძველი ბალტიურ-ფინური ტომების ჩვ.წლთ.აღ-მდე მეორე ათასწლეულში თანამედროვე ფინეთის ტერიტორიაზე შეჭრასა და მკვიდრი საამების ჩრდილოეთით განდევნას და ნაწილობრივ ასიმილაციას უკავშირდება. უკვე მე-7 საუკუნეში ფინელები ფინეთ-კარელიის ტერიტორიის უდიდეს ნაწილს იკავებდნენ. ფინელი ერი ჩამოყალიბდა ორი ძირითადი ტომის—სუომისა და ჰიამეს შერწყმით, რასაც მოგვიანებით, კარელებიც დაემატა.
მედინინკაის ციხე
ისტორია
ციხესიმაგრე აშენდა XIV საუკუნეში. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1385 წელს. ციხესიმაგრის კედლები ოთხკუთხედის ფორმის 2 ჰა-იან ტერიტორიას შემოსაზღვრავს. ჩრდილოეთის კედლის სიგრძეა 128,7 მ, აღმოსავლეთისა - 161,2 მ, სამხრეთისა - 127,7 მ, დასავლეთისა კი 147,9 მ. კედლების სიმაღლე 14-15 მეტრია. კედლის სისქე ფუნდამენტთან - 1,8-1,9 მეტრია, ზემოთ კი - 1,6 მეტრი. ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთის კუთხეში აღმართულია ხუთსართჲლიანი კოშკი. კიდევ ერთი კოშკია ჩატანებული სამხრეთ კედელში. ციხესიმაგრეს აქვს 4 შესასვლელი ყველა კედლიდან. 1517 წლისათვის ციხესიმაგრე უკვე მიტოვებულია. 2004 წლიდან ციხესიმაგრე ეკუთვნის ტრაკაის ისტორიულ მუზეუმს. დაგეგმილია მისი აღდგენა.
thumb|250px|მედინინკაის ციხის გამოსახულება 50 [[ლიტიან მონეტაზე]]
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიეტუვის ციხესიმაგრეები
მაღარო (მრავალმნიშვნელოვანი)
მაღარო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლიედო
ლიედო (Lledó, Ledón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მატარანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,61413 კმ². მოსახლეობა — 155 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ნამტვრიანი
ნამტვრიანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, შეხვეტილის თემში. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 210 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
სუმაია ბინტ ჰასანი
პრინცესა სუმაია ბინტ ჰასანი (الأميرة سمية بنت الحسن; დ. 14 მაისი 1971, ამანი, იორდანია) — იორდანიის პრინცესა, სარვათ ალ-ჰასანის და ჰასან ბინ თალალის ქალიშვილი.
ადრეული ცხოვრება
სუმაია პრინც ჰასან ბინ თალალისა და პრინცესა სარვათ ალ-ჰასანის მეორე ქალიშვილია. სუმაია 1971 წლის 14 მაისს იორდანიის დედაქალქ ამმანში დაიბადა, სადაც მიიღო თავისი დაწყებითი განათლება. მოგვიანებით პრინცესა ინგლისში, დორსეტის შერბორნის გოგონათა სკოლაში განაგრძო სწავლა. ლონდონის უნივერსიტეტის ხელოვნების კორტულდის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულია.
ქორწინება და შვილები
პრინცესა სუმაია დაოჯახებული იყო ნასერ ჯუდეჰზე (დ. 1960), რომელიც სამი ჯუდეჰის, ყოფილი მინისტრთა კაბინეტის წევრის ვაჟზე. წყვილი 2007 წელს განქორწინდნენ. ნასერ ჯუდეჰი 2015-2017 წლებში საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა ეკავა. მათ საერთო ოთხი შვილი ჰყავთ:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:იორდანიის პრინცესები
ფილიგრანოლოგია
160px|thumb|ჭვირნიშანი «გვირვინი და CA» («სასმეფო აგენტი»), [[დიდი ბრიტანეთის კოლონიები და დამოკიდებული  ტერიტორიები|ბრიტანეთის კოლონიების 1800-1920 წლებში გამოცემულ საფოსტო მარკებზე  ]] ფილიგრანოლოგია — დამხმარე ისტორიული დისციპლინა, რომელიც შეისწავლის ქაღალდზე არსებულ გამჭვირვალე ნიშნებს — ფილიგრანებს. იგი პალეოგრაფიაში უთარიღო ხელნაწერების დასათარიღებლად და ქაღალდის სადაურობის გამოსარკვევად გამოიყენება.
ფილიგრანი, ანუ წყლის ნიშანი ქაღალდს წარმოების პროცესში უკეთდება, როგორც საქარხნო დამღა, გამჭვირვალე გამოსახულების, ან ტექსტის სახით და იგი ქაღალდის სინათლეზე გაჭვირვის დროს ჩანს.
ფილიგრანის აღმნიშვნელი ქართული ტერმინი ჭვირნიშანი ივანე ჯავახიშვილმა შემოიღო. ჭვირნიშნები თავდაპირველად დასავლეთევროპული, კერძოდ კი იტალიური, წარმოების ქაღალდზე გაჩნდა XIII ს.-ში, როგორც ფაბრიკის მარკა, ან ხარისხისა და ქაღალდის ფორმატის მაჩვენებელი, და დღემდე შემორჩა სახელმწიფო ქაღალდებსა და ფულზე. ევროპულისგან განსხვავებით, აღმოსავლური წარმოების ქაღალდს ჭვირნიშნებს არ უკეთებდნენ.
XIV-XV ს.ს.-ში საქართველოში ძირითადად აღმოსავლური და დამასკური ქაღალდი იყო გავრცელებული, თუმცა XIV ს.-ის დამდეგიდან იტალიური ჭვირნიშნიანი ქაღალდიც ჩნდება. XVI ს.-დან მოყოლებული XVIIIს.-ის II ნახევრამდე ვენეციური ჭვირნიშნიანი ქაღალდია გაბატონებული და აღმოსავლურ ქაღალდს იშვიათად იყენებენ. XVIII ს.-ის II ნახევარში კი ვენეციური ქაღალდი კი თანდათან შემცირდა და XIX ს.-ის დამდეგიდან საქართველოში რუსული ქაღალდი გაბატონდა.
საკითხი - ყოფილა თუ არა ოდესმე საქართველოში საკუთარი ქაღალდის წარმოება - ღიად რჩება და ამდენად უცხოური წარმოების ქაღალდის ჭვირნიშნების საფუძველზე ხდება სიგელ-გუჯართა კვლევისათვის დამატებითი ინფორმაციის მიღება ქართულ პალეოგრაფიაში.
რადგან ჭვირნიშნები მუდმივად იცვლებოდა, მკვლევარებმა ისწავლეს მისი ყოველი ნიშნის დაკავშირება განსაზღვრულ დროსთან. ამის საფუძველს წარმოადგენდა მონაცემები იმ ფაბრიკების მუშაობის შესახებ, რომლებიც უშვებდნენ ქაღალდს განსაზღვრული ჭვირნიშნებით. მათზე დაყრდნობით მეცნიერებმა უკვე XVIII ს.-ში დაიწყეს დათარიღებული ჭვირნიშნების ალბომების შედგენა, რომელთა დახმარებით გაიოლდა ქაღალდის დამზადების დროის განსაზღვრა. ამრიგად, ჭვირნიშნები დროის უტყუარი ფაქტორია და პალეოგრაფიული ძიებისასუსათუოდ ანგარიში უნდა გაეწიოს მის ქრონოლოგიურ მონაცემებს.
პირველი ქართველი მკვლევარი, რომელმაც ყურადღება მიაქცია ქართული ხელნაწერების ჭვირნიშნებს და გამოიყენა ისინი უთარიღო ხელნაწერთა დროის განსაზღვრისათვის, ექვთიმე თაყაიშვილი (1863-1953წ.წ.) იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ისტორიოგრაფია კატეგორია:ისტორიის დამხმარე დისციპლინები
მაღარო (სიღნაღის მუნიციპალიტეტი)
მაღარო — სოფელი საქართველოში, სიღნაღის მუნიციპალიტეტში, ივრის ზეგნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კიდეზე. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 950 მეტრი. სიღნაღიდან 11 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1747 კაცი. სოფელი გაშენებულია ბოდბე - სიღნაღის გზატკეცილზე.
Lasioglossum longifrons
Lasioglossum longifrons — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1906 წელს.
სქოლიო
longifrons
ჭანდრების კვირაცხოვლის ეკლესია
ჭანდრების კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭანდრებში. მდებარეობს სოფლის დასავლეთით, მთის ფერდობზე. ეკლესია თითქმის მთლიანად იყო დანგრეული, შემორჩენილი იყო საკურთხევლის ნაწილი (სარკმლის ძირის დონეზე) და დასავლეთის კედელი (დაახლოებით 2-3 მეტრის სიმაღლეზე.) შენობის გრძივი კედლები მიწით და ნანგრევებითა იყო დაფარული.
ეკლესია დარბაზულია (11,5 X 6,2 მ), ნაგებია ღია ფერის ქვიშაქვის სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით, წყობა ირეგულარულია. წყობაში ჩართულია სხვადასხვა ფერის (უმთავრესად მწვანე) ქვები; კონსტრუქციულ ადგილებში გამოყენებულია შირიმიც.
შესასვლელი სამხრეთიდან ყოფილა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმლის კვალია. დარბაზის გრძივი კედლების შუა მონაკვეთში პილასტრები ჩანს.
ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხესთან აღმოჩნდა მიწაში ჩაფლული, ძლიერ დაზიანებული ქვიშაქვის მოზრდილი ორნამენტირებული ქვა (შეწყვილებული ლილვის ქვემო ნაწილი). სავარაუდოა, რომ იგი აქ ადრე (განვითარებული ფეოდალური ხანა) არსებული ეკლესიის ფრაგმენტია. ირგვლივ სხვა ორნამენტირებული ქვების ფრაგმენტებიცაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ენსტატიტი
ენსტატიტი — პიროქსენების ჯგუფის სილიკატური მინერალია. შუალედური შემადგენლობა (Mg,Fe)SiO3 ისტორიულად ცნობილი იყო, როგორც ჰიპერსტენი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ინოსილიკატები კატეგორია:მაგნიუმის მინერალები კატეგორია:რკინის მინერალები კატეგორია:პიროქსენების ჯგუფი კატეგორია:ორთორომბული მინერალები
გაღმა საჯიჯაო
გაღმა საჯიჯაო — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, საჯიჯაოს თემში (სოფლები: გაღმა საჯიჯაო, ზენი, ზუბი, ჯაპშაქარი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ზანის (ხობისწყლის მარცხენა შენაკადი) შესართავთან, ზღვის დონიდან 50 მეტრზე. ხობიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 378 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტლატელოლკო
thumb|right|ტლატელოლკოს სიმბოლო ტლატელოლკო ('Tlatelōlco,, ზოგჯერ გამოიყენებოდა, როგორც „ჰალტელოლკო“, „Xaltelolco“) — კოლუმბამდელი პერიოდის ქალაქი-სახელმწიფო (ალტეპეტლი) მეხიკოს ველზე. მისი მცხოვრებლები ცნობილი იყვნენ სახელით „ტლატელოლკა“. ისინი მექსიკაში XIII საუკუნეში შეიჭრდნენ და შედიოდნენ ნაუატლზე მოსაუბრე ხალხების ჯგუფში. ისინი დასახლდნენ ტბა ტესკოკოს კუნძულზე, სადაც, კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში, დააარსეს თავიანთი ქალაქი. მეორე ჯგუფმა, ტენოჩკამ, სამხრეთ ნაწილში დააარსა ქალაქი ტენოჩტიტლანი. ტენოჩტიტლანი მჭიდროდ იყო დაკავშირებული ტლატელოლკოსთან, რადგან ამ უკანასკნელში არსებობდა დიდი ბაზარი — ვაჭრობის ცენტრი რეგიონში.
ამჟამად არქეოლოგიური ძეგლი მეხიკოს მეგაპოლისის ტერიტორიითაა დაფარული. მიმდინარეობს გათხრები. ცენტრად ითვლება თანამედროვე სამი კულტურის მოედანი, რომელიც გარშემო შემოსაზღვრულია აცტეკური სიძველეებით, XVII საუკუნის სანტიაგოს ტაძრითა და მექსიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროს თანამედროვე ოფისების კომპლექსით. 2009 წლის თებერვალში აღმოაჩინეს მასიური ნამარხი, რომელშიც იქნა ნაპოვნი 49 ადამიანის ნარჩენი. ყველა სხეული აცტეკების დამარხვის ტრადიციის მიხედვით იყო დამარხული.
right|thumb|კოლონიამდელი პერიოდის ტლატელოლკო თანამედროვე რუკაზე
ისტორია
1337 წელს, ტენოჩტიტლანის დაარსებიდან 13 წლის შემდეგ, ტლატელოლკებმა ტენოჩკებისგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს და აირჩიეს თავიანთი პირველი მმართველი (ტლატოანი). კუაკუაპიცჰაუაკის მმართველობისას (1376 — 1417) ტლატელოლკოს მთავარი პირამიდის ორი საფეხური აიგო. ტლაკატეოტლის მმართველობისას ტლატელოლკო ტენოჩკების მოკვაშირე იყო ტეპანეკების წინააღმდეგ ომში, მალევე ტლატელოლკოსა და ტენოჩკებს შორის მოკლევადიანი კონფლიქტი წარმოიქმნა. ამ პერიოდში აშენდა მთავარი პირამიდის მესამე საფეხური.
კუაუტლატოას მმართველობის წლებში (1427 — 1467) ტლატელოლკომ დაიპყრო ქალაქი-სახელმწიფო აუილისაპანი (ამჟამად ორისაბა, ვერაკრუსის შტატი) და აწარმოებდა ომს ჩალკოს წინააღმდეგ, ტენოჩკების მხარეს. ამავე პერიოდში აშენდა მთავარი პირამიდის მეოთხე და მეხუთე საფეხურები. მმართველმა მოკიუიჰმა ტაძრის მეექვსე საფეხური ააშენა, მაგრამ 1473 წელს ის გაანადგურა ტენოჩკების მმართველმა აშაიაკატლმა და ტლატელოლკო ტენოჩტიტლანის მიერ იქნა დაპყრობილი.
1521 წელს კონკისტადორების მიერ აცტეკების დაპყრობის შემდეგ ტლატელოლკო ახალი ესპანეთის მუნიციპალიტეტი გახდა სანტიაგო-ტლატელოლკოს სახელით. ამჟამად ქალაქის ნანგრევები მეხიკოს მეგაპოლისის საზღვრებშია მოქცეული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აცტეკები კატეგორია:მექსიკის ისტორია
გარის დეპარტამენტი
გარის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში.
ისტორია
გარი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
გარის ფართობია 	5853 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 623,125 ადამიანს შეადგენს და მას 34-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 106 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
დავით ტონოიანი
დავით ედგარი ტონოიანი (Դավիթ Էդգարի Տոնոյան; დ. 27 დეკემბერი, 1967) — სომეხი პოლიტიკოსი. სომხეთის თავდაცვის მინისტრი 2018-2020 წლებში.