cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფარუხ ლეგარი
ლეგარი დაიბადა ბელუჯელი ტომის და გავლენიან ფეოდალთა ოჯახში, მიიღო განათლება პაკისტანის ფორმანის ქრისტიანის კოლეჯში და ოქსფორდის უნივერსიტეტში, გაერთიანებულ სამეფოში. დიდი ბრიტანეთიდან დაბრუნების შემდეგ, თავისი კარიერა დაიწყო, როგორც სამოქალაქო მოხელე, სანამ 1973 წელს არ გახდა პოლიტიკოსი, როდესაც ბელუჯისტანიდან სენატორი გახდა პაკისტანის სახალხო პარტიიდან. 1980 წელს, მონაწილეობდა დემონსტრაციებში, რომელიც ზია-ულ ჰაკის ადმინისტრაციის წინააღმდეგ იყო მიმართული და წარმატებით იასპარეზა 1988 წლის საერთო არჩევნებში. 1990—1993 წლებში მუშაობდა ოპოზიციის ლიდერის, ბენაზირ ბჰუტოს მოადგილედ და მონაწილეობა მიიღო 1993 წლის არჩევნებში.
მისმა ტემპერამენტმა და რეპუტაციამ, საბოლოოდ დაარწმუნა პრემიერ-მინისტრი ბენაზირ ბჰუტო, როგორც პრეზიდენტობის კანდიდატი და 1993 წელს ლეგარი პრეზიდენტად აირჩიეს. თუმცა, მალევე მიიღო კრიტიკა პაკისტანის უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეების პოსტზე საკამათო კანდიდატების დანიშვნის გამო და მისი „მეჰრან ბანკის სკანდალში“ ჩართულობის გამო. 1995 წელს უთანხმოება წარმოიშვა პრემიერ-მინისტრ ბენაზირ ბჰუტოსთან პოლიტიკურ საკითხებზე და 1996 წელს, ის უეცრად გაათავისუფლა თავისი ლიდერის მთავრობა. მისი პოლიტიკური ამბიციები შემდეგ, პრემიერ-მინისტრის, ნავაზ შარიფისას შეეჯახა, როდესაც იგი ცდილობდა შეინარჩუნოს უზანაესი სასამართლოს მთავარი მოსამართლედ საჯად ალი შაჰი, რომელიც საბოლოოდ 1997 წელს მისი გადადგომით დასრულდა. პრეზიდენტობის შემდეგ, დარჩა აქტიურ პოლიტიკაში და 2004 წელს შეუერთდა მუსლიმთა ლიგას, მაგრამ მალევე წავიდა პოლიტიკიდან. ლეგარი გარდაიცვალა 2010 წლის 20 ოქტომბერს, ხანგრძლივი გულის ავადმყოფობით, რავალპინდის სამხედრო ჰოსპიტალში.
ოჯახი და ადრეული წლები
ფარუხ ლეგარი დაიბადა 1940 წლის 2 მაისს დერა-გაზი-ხანის რაიონის სოფელ ჩოტი ზარენში, რომელიც მდებარეობს პენჯაბში, ბრიტანეთის ინდოეთში. პრეფიქსი სარდარი, რომელიც მისი სახელის სათავეშია, მიუთითებს იმაზე, რომ ის თავისი საგვარეულოს თუმანდარია (უფროსია). მისი მამა, ნავაბ მუჰამედ ლეგარი და მისი ბაბუა ნავაბ ჯამალ ლეგარი, ორივე იყო პროგრესული ლიდერი, რომლებიც თავიანთ ტომს გააზიარეს თანამედროვე იდეები. მამამისმა, აქტიური მონაწილეობა მიიღო პაკისტანის განმათავისუფლებელ მოძრაობაში, რომელიც 1946 წელს დააკავეს, როგორც პოლიტიკური პატიმარი. ინდოეთის დაშლის შემდეგ, 1949-1955 წლებში, მამამისმა დაიკავა მინისტრის თანამდებობა, პენჯაბის პროვინციის მთავრობში.
ლეგარის უყვარდა და თამაშობდა ჩოგბურთს, ასევე იყო რეგულარული მოთამაშე პოლოს სფეროში. 1974 წელს, იგი წარმოდგენდა პაკისტანს მე-7 აზიურ თამაშებზე, რომელიც გაიმართა თეირანში, ირანში. ფარუხ ლეგარი ქვეყანის მსხვილი მიწის მფლობელი იყო, რომლის კუთვნილებაში დაახლოებით 40,500 ჰექტარი მიწის ნაკვეთი იყო. ლეგარის სიკვდილის შემდეგ, მისი ვაჟი ჯამალ ლეგარი გახდა ლეგარის ტომის 23-ე მთავარი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:პაკისტანის პრეზიდენტები
ორთა-შურთანი
ორთა-შურთანი (Orta Şurtan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ჰადიაჩის რაიონი
ჰადიაჩის რაიონი (Гадяцький район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1 595 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 54 008 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 35 კაცს კმ²-ზე. ჰადიაჩის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰადიაჩი.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
პარატიის რაიონი
პარატიის რაიონი (Distrito de Paratia) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ლამპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 390 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 960 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 745.08 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლამპის პროვინციის რაიონები
წაღკაშატი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
სამეფო ფუზილერები
სამეფო ფუზილერები — ბრიტანეთის არმიის ხაზური ქვეითი ჯარი, რომელმაც იარსება 283 წელი. ჩაილდერსის რეფორმამდე ცნობილი იყო როგორც ქვეითთა მეშვიდე ლეგიონი.
სამეფო ფუზილერების მემორიალი, რომელიც ეძღვნება პირველ მსოფლიო ომში დაღუპულ 22 000 სამეფო ფუზილერს, მდებარეობს ჰოლბორნზე, ლონდონში.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს შეიარაღებული ძალები
დენის დობროვოლსკი
დენის დობროვოლსკი (დ. 10 ოქტომბერი, 1985) — ქართველი ფეხბურთელი, თბილისის „მერანის“ ნახევარმცველი. დობროვოლსკი „ამერის“ აღზრდილია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ამერის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
პალმარ-დე-ვარელა
პალმარ-დე-ვარელა (Palmar de Varela) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29.407 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 94 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ატლანტიკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტომსკის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძარი
ტომსკის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძარი (Петропавловский собор) — მოქმედი მართლმადიდებლური ტაძარი ტომსკში. ეკლესია აგებულია 1909-1911 წლებში, ფსევდორუსულ სტილში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ტომსკის ეპარქიას.
ისტორია
პეტრესა და პავლეს ეკლესია ააგეს შემაღლებულ ბორცვზე მდინარე უშაიკის ნაპირზე. ტაძრის აგებამდე ამ ადგილზე დიდი ხნის განმავლობაში იდგა ხის ჯვარი და პატარა სამლოცველო.
ამჟამინდელი ტაძარი ააგეს XX საუკუნის დამდეგს არქიტექტორ ანდრეი ლანგერის პროექტის მიხედვით, ფსევდორუსულ სტილში. მთავარი საკურთხეველი წმინდა მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე აკურთხეს 1911 წელს. სამხრეთი ეგვტერი აკურთხეს იოანე ნათლისმცემლის სახელზე 1913 წელს, ხოლო ჩრდილოეთი ეგვტერი ღვთისმშობლის შობის სახელზე 1915 წელს. ღვთისმსახურება შეწყდა 1938 წელს, ხოლო 1940 წელს აქ განათავსეს სპირტის ქარხნის საწყობი. ღვთისმსახურება აღსდგა 1945 წელს. XX საუკუნის 50-90-იან წლებში ტომსკში მხოლოდ პეტრე-პავლესა და სამების ტაძრები მოქმედებდნენ.
ტომსკის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, ახალგაზრდული კლუბი და ბიბლიოთეკა. საკათედრო ტაძარს ორჯერ (1991 და 2002) სტუმრობდა რუსეთის პატრიარქი ალექსი II, ხოლო 2013 წელს პატრიარქი კირილე. ტაძრის თავისებურება გამოიხატება მისი დეკორაციის სიმდიდრეში. ტაძრის ფასადი მოპირკეთებული ტერაკოტის ფიგურებით. ტაძარს ასევე ამშვენებს ბაროკოს სტილში აგებული კანკელი.
ტაძრის მთავარი სიწმინდეა 24 წმინდანის ნაწილები და ეფესოს მიწა რომელიც აღებულია იოანე ნათლისმცემლის საფლავიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ტომსკში
კილასონია
საკუთარი სახელი კილასონია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Kubuntu
Kubuntu (კუბუნტუ) — Ubuntu-ზე და Linux-ის დისტრიბუტივზე დაფუძნებული ოპერაციული სისტემა. იგი იყენებს KDE გრაფიკულ სივრცეს Ubuntu Unity ნაცვლად. Kubuntu-ს სლოგანი ითარგმნება როგორც — „მეგობრული გამოთვლა“ (ინგლისურად „Friendly Computing“). დისტრიბუტივი შექმნილია და დამუშავებულია კომპანია Canonical Lt-ის მიერ 12.04 ვერსიამდე. პროექტი წარმოადგენს Ubuntu-ს პროექტის ნაწილს და ამავდროულად იგი გამოიყენებს მას.
Kubuntu-ს ჩამოტვირთვა შესაძლებელია ოფიციალური საიტიდან. დასახელება „Kubuntu“ წარმოიშვა სიტყვა „Ubuntu“-სა და „K“ ასოს შერწყმით, რომელიც არჩეული იქნა KDE აბრევიატურიდან. აღსანიშნავია, რომ სიტყვა Kubuntu ბემბას ენაზე აღნიშნავს „კაცობრიობის მიზანდასახვას“ და „უფასო“-ს კირუნდის ენაზე.
გამოცემის ისტორია
{{legend|#FFa0a0|მხარდაჭერის გარეშე}} {{legend|#2Ea0FF|მხარდაჭერილი}} {{legend|#40CC40|მიმდინარე ვერსია}} {{legend|#FFFF70|მომავალი ვერსია}}
სქოლიო
კატეგორია:2005 წლის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:IA-32-იანი Linux-ის დისტრიბუტივები კატეგორია:KDE კატეგორია:Ubuntu-სგან წარმოშობილები კატეგორია:X86-64-იანი Linux-ის დისტრიბუტივები
სტარი-ალდარი
სტარი-ალდარი (Старый Алдар; Иҫке Алдар) — სოფელი რუსეთში. მდებარეობს ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება მესიაგუტოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 43 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ მესიაგუტოვოდან 2 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 43 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 82 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
ანციო
მინი|ანციოს ხედი.
სტარი-ალდარი
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
ანციო
ანციო (Anzio) — ქალაქი და კომუნა ლაციოში (იტალია), რომიდან 51 კმ-ის მოშორებით.
ცნობილია ზღვასთან მდებარეობით და წარმოადგენს მეთევზეებისთვის განკუთვნილ ნავსაყუდელს, ისევე, როგორც სხვადასხვა ბორანის გაჩერებას. ქალაქმა დიდი როლი ითამაშია ანციოს ბრძოლისა, მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლაციოს ქალაქები
სინიგქილსა
სინიგქილსა (Sınıqkilsə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
შემოქმედის ღვთისმშობლის ხატი
შემოქმედის ღვთისმშობლის ხატი — ღვთისმშობლის ორი ხატი შემოქმედის მონასტრიდან.
პირველი ხატი
1873 წელს ღვთისმშობლის ხატი (0,9x0,61 მ.) პირველად ინახულა და აღწერა დიმიტრი ბაქრაძემ, 1890 წელს გამოაქვეყნა თავის შრომაში ნიკოდიმ კონდაკოვმა. ხატი შეტანილი აქვს თავის კატალოგში დიმიტრი ერმაკოვსაც (№122 და 13460).
ხატს ზემოდან ჰქონდა მრავალი ასომთავრული წარწერა, რომელშიც მამია II გურიელი და მისი თანამეცხედრე თინათინია მოხსენიებული.
ხატზე უკანა მხარეს დატანილი იყო მხედრული წარწერა:
წარწერაში მოხსენიებულნი არიან: ვახტანგ I გურიელი, მისი მეუღლე ქაიხოსრო II ათაბაგის ასული თამარი და ძე ქაიხოსრო I გურიელი.
ბედის ვარსკვლავის ბრალია (ფილმი)
„ბედის ვარსკვლავის ბრალია“ (The Fault in our stars) — ამერიკული ფილმი-მელოდრამა, რომელიც გადაიღო რეჟისორმა ჯოშ ბუნმა. ის არის ჯონ გრინის ამავე სახელწოდების რომანის ეკრანიზაცია. ფილმი გამოვიდა 2014 წლის 16 მაისს ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
სიუჟეტი
ფილმის სიუჟეტი გადმოგვცემს სიმსივნით დაავადებული ჰეიზელის შესახებ. სარეაბილიტაციო ჯგუფის შეხვედრაზე, ის გაიცნობს აუგუსტუს უოტერსს და რამდენიმე ხანში შეუყვარდება ის. წყვილი სამოგზაუროდ წასვლას გადაწყვეტს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2014 წლის ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
არტა დობროში
არტა დობროში (Arta Dobroshi; დ. 2 ოქტომბერი, 1980, პრიშტინა, იუგოსლავიის სფრ) — ალბანელი მსახიობი. დობროშს ხშირად აქებენ მისი შეუდარებელი მსახიობობით, სადაც იგი შთანთქავს თავის როლს. დობროში, ისტორიაში პირველი კოსოვოელი მსახიობია, რომელიც გაიარა კანის კინოფესტივალის, ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალისა და სანდანსის კინოფესტივალის წითელ ხალიჩაზე და ნომინირებული იყო ევროპის კინემატოგრაფიული ჯილდოზე. დობროში ყოფილი ლტოლვილია, ახლა კი გაეროს ჩემპიონი და კეთილი ნების ელჩია.
ადრეული წლები
არტა დობროში დაიბადა პრიშტინაში (იუგოსლავიის სფრ), კოსოვოელი ალბანელების ოჯახში. სწავლობდა საშემსრულებლო ხელოვნებას სკოლაში სწავლის დროს და ოთხი წლის მანძილზე ესწრებოდა ხელოვნების აკადემიაში საშემსრულებლო ხელოვნებას და დრამის კურსს პრიშტინაში. სტუდენტობისას, ითამაშა ბევრ მოკლემეტრაჟიან ფილმსა და თეატრალურ სპექტაკლში. როდესაც არტა თხუთმეტი წლის იყო, ის სტუდენტთა გაცვლითი პროგრამით ჩრდილოეთი კაროლინაში გაემგზავრა, სადაც რამდენიმე დრამის სპექტაკლში ითამაშა. როგორც ცნობილია, დობროშის აქვს ძლიერი სამუშაო ეთიკა, რაც გულისხმობს როლის დღეში რვა ან მეტი საათიდ რეპეტირებას. აკადემიაში პირველი კურსის დახურვის შემდეგ, კოსოვოში ომი გაღვივდა და დობროშის პაპა და ბებია სერბეთის მთავრობამ დააპატიმრა, ალბანურენოვანი უნივერსიტეტის გახსნის მცდელობის გამო. 1999 წელს, სერბმა ჯარისკაცებმა ერთ-ერთი ბარის მიმართულებით ცეცხლი გახსნეს, სადაც თითქმის ყველა სტუმარი მოკლეს, მათ შორის დობროშის პროფესორები პრიშტინის აკადემიიდან და მისი მეგობარი მსახიობი. კიდევ ერთი მეგობარი თავში დაიჭრა, თუმცა გადარჩა. ამ პერიოდში, დობროში მაკედონიაში იმყოფებოდა, სადაც საერთაშორისო სამედიცინო კორპუსს ეხმარებოდა ლტოლვილთა ბანაკის მოწყობაში, სადაც ის იმ ადამიანებთან ერთად მუშაობდა, რომლებმაც მძიმე ტრავმა მიიღეს ომის დროს. როდესაც 2000 წლის ოქტომბერში, სერბეთის პრეზიდენტი სლობოდან მილოშევიჩი თანამდებობიდან გადადგა, დობროში ლტოლვილთა ბანაკში სამუშაოდ დატოვეს და იგი ნატო-ს თარჯიმანი გახდა.
დობროში საუბრობს ალბანურ, ინგლისურ, ფრანგულ ენებზე და ესმის მაკედონიური ენა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:კოსოვოელი მსახიობები
ერევნის სურბ-სარქისის ეკლესია (კენტრონი)
სურბ-სარქისის ეკლესია (Սուրբ Սարգիս Մայր Եկեղեցի (Surp Sarkis Mayr Yekeghetsi)) — სომხური საკათედრო ტაძარი ერევანში, სომხეთი. ამჟამად, ტაძარი ეკუთვნის არარატის ეპარქიას (სომხური სამოციქულო ეკლესია). იგი 1842 წელს, მდინარე რაზდანის მარცხენა სანაპიროზე, კენტრონის რაიონში აიგო. 1971-1976 წლებში, ტაძრის ინტერიერი მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა. ამასთანავე, ძველი გუმბათი შეცვალეს ახალი, უფრო მაღალი, მრავალწახნაგოვანი გუმბათით. სამრეკლოს მშენებლობა კი - 2000 წელს დასრულდა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
მარტინ ვენგელერი
მარტინ ვენგელერი (გერმ. Martin Wengeler) (დ.   25 ოქტომბერი, 1960) — გერმანელი ენათმეცნიერი. გერმანისტი. ტრირის უნივერსიტეტის გერმანისტიკული ლინგვისტიკის კათედრის გამგე. პროფესორი.
დიუსელდორფი და ოსნაბრიუკი
მარტინ ვენგელერი სწავლობდა 1981-დან 1987 წლამდე გერმანისტიკასა და გეოგრაფიას დიუსელდორფის ჰაინრიხ ჰაინეს უნივერსიტეტში.
1987-დან 1991 წლამდე გადიოდა საპრომოციო პროგრამას გერმანისტიკულ ლინგვისტიკაში, ახალ გერმანისტიკულ ლიტერატურათმცოდნეობასა და პედაგოგიკაში, რომელიც 1991 წელს პრომოციით დაასრულა.
2000 წელს მარტინ ვენგელერმა საჰაბილიტაციო ნაშრომი მოამზადა და დაიცვა კიდეც გერმანისტიკულ ენათმეცნიერებაში. ოსნაბრიუკის უნივერსიტეტში რამდენიმეწლიანი მუშაობის შემდეგ, მარტინ ვენგელერი ენის ისტორიასა და სოციოლინგვიტიკას ასწავლიდა კელნის უნივერსიტეტში 2006 წლამდე, სანამ მას დიუსელდორფის ჰაინრიხ ჰაინეს უნივერსიტეტის პროფესორად აირჩევდნენ ფილოსოფიურ ფაკულტეტზე.
ტრირი
2010/11 წლის ზამთრის სემესტრისთვის მარტინ ვენგელერი ტრირის უნივერსიტეტში მიიწვიეს გერმანისტიკული ენათმეცნიერების პროფესორად.
თსუ
პროფ. დრ. მარტინ ვენგელერი 2009-2010 სასწავლო წელს იმყოფებოდა თბილისის ი. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც იგი კონსულტაციას უწევდა ინდივიდუალურ სადოქტორო პროგრამებს. აღნიშნული პროგრამა ხორციელდებოდა გერმანიის აკადემიური გაცვლის სამსახურის (გერმ. DAAD) მხარდაჭერით ივანე ჯავახიშვილის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გერმანული ფილოლოგიის დეპარტამენტისა და დიუსელდორფის ჰაინრიხ ჰაინეს სახელობის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტის გერმანისტიკის კათედრებთან არსებული ინსტიტუტთაშორისი პარტნიორობის ფარგლებში.
მიმდინარე კვლევითი პროექტები
ამჟამად პროფ. დრ. მარტინ ვენგელერის ხელმძღვანელობით მიმდინარეობს 2 სამეცნიერო-კვლევითი პროექტი.
ინტერნეტ რესურსები
კატეგორია:გერმანელი ენათმეცნიერები კატეგორია:გერმანელი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი
ფარეხი
ფარეხი — ცხვრის შესანახი შენობა. არსებობს საერთო ფარეხი, სადაც ყველა ასაკის და სქესის ცხვარს ინახავენ და სპეციალიზებული, რომელიც გათვალისწინებულია ერთი ასაკის და სქესის ცხოველისთვის. ფარეხის მასალად იყენებენ ხეს, აგურს, ქვას. საქართველოს სსრ-ში აშენებდნენ ფარეხებს 800-1500 ცხვრისთვის, ხოლო ზოგიერთ მეურნეობაში ასაწყობი ბლოკით შენდებოდა 2500 ცხვარზე გათვლილი ფარეხი, სადაც საკვების და წყლის მიწოდება და ნაკელის გამოზიდვა მექანიზებული იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო შენობები
შაჰქარამი (ქალბაჯარი)
შაჰქარამი (Şahkərəm) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
კოლიდერი
კოლიდერი (Colíder) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 265 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კოლიდერის შემადგენლობაში.
წათერი
წათერი (Ծաթեր) — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 358 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 52 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.86 კმ²-ია.
კოლიდერი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 766 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.95 კმ²-ზე. ფართობი 3 093 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
წათერი
შედიოდა ბორჩალოს მაზრაში, 1918 წელს სომხეთ-საქართველოს ომის დროს მიმდინარეობდა შეტაკებები
სქოლიო
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
პიოხო
პიოხო (Piojó) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4.874 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 258 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ატლანტიკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კლოდ ფარერი
კლოდ ფარერი (დ. 27 აპრილი, 1876, ლიონი — გ. 21 ივნისი, 1957, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, საფრანგეთის აკადემიის წევრი 1935 წლიდან.
ბიოგრაფია
1904 წელს გამოსცა ნოველების კრებული „თრიაქის კვამლი“. 1905 წელის რომანისთვის „ცივილიზებულნი“ მიიღო გონკურის პრემია. მისი სხვა რომანებია „კაცი, რომელმაც მოკლა“ (1907), „ახალი ადამიანები“ (1922), „მარტო კაცი“ (1942), „პატარა კუზენები“ (1953).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1957 კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:ფრანგი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:ლიონელი მწერლები კატეგორია:გონკურის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
ფართინგი
220პქ.px|მინიატიურა|მარჯვნივ|ფართინგი, 1831, [[უილიამ IV. სპილენძი, 4,64 გ.]]
ფართინგი — ძველი ინგლისური მონეტა. იყო ყველაზე წვრილი ხურდა ფული და უდრიდა პენის 1/4-ს. 1921 წლამდე ჭრიდნენ ვერცხლისგან, 1921-1960 წლებში სპილენძისგან, შემდეგ კი ბრინჯაოსგან. მიმოქცევიდან ამოიღეს 1971 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს მონეტები
დამბო (2019 წლის ფილმი)
დამბო (ინგლ. Dumbo) — 2019 წლის ამერიკული სათავგადასავლო ფილმი, რომლის რეჟისორია ტიმ ბარტონი, ხოლო სცენარის ავტორი ერენ კრუგერი. ფილმი არის უოლტ დისნეის 1941 წლის ამავე სახელწოდების ანიმაციური ფილმის რიმეიქი, სადაც პერსონაჟები გაცოცხლებულები არიან. ფილმის სცენარი დაფუძნებულია ჰელენ აბერსონისა და ჰაროლდ პერლის რომანზე. ფილმში მონაწილეობენ კოლინ ფარელი, მაიკლ კიტონი, დენი დევიტო, ევა გრინი და ალან არკინი. სიუჟეტი მიჰყვება ოჯახს, რომელიც მუშაობს წარუმატებელ მოძრავ ცირკში, მათ სამყოფელში დაიბადება დიდ ყურებიანი სპილო, რომლესაც ფრენის უნარი აქვს.
დამბოს პრემიერა შედგა ლოს-ანჯელესში 2019 წლის 11 მარტს, ხოლო თეატრალურად გამოვიდა შეერთებულ შტატებში 2019 წლის 29 მარტს. ფილმის მსოფლიო შემოსავალმა 353 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა, მისი თავდაპირველი ბიუჯეტი კი - 170 მილიონი აშშ დოლარი იყო. შემოსავლის მიხედვით დამბო დისნეის სხვა გაცოცხლებულ ანიმაციებზე ნაკლები შემოსავლის იყო, როგორებიცაა: ალადინი და ლომი მეფე. ფილმს არაერთგვაროვანი გამოხმაურება მოჰყვა კრიტიკოსების მხრიდან, ზოგიერთ მათგანს ფილმი მოსწონდა, ზოგიერთი კი თვლიდა, რომ ის დამბოს ანიმაციას არ შეესაბამებოდა.
განვითარება და სცენარის შექმნა
ალტ=A head shot of a dark-haired, bearded man smiling|მარცხნივ|მინი| [[ტიმ ბარტონი, რომელიც ფილმის რეჟისორად 2015 წლის მარტში აირჩიეს.]] ადრეული განვითარება დამბოს ცოცხალი მოქმედების ადაპტაციისთვის დაიწყო 2014 წელს, როდესაც ერენ კრუგერმა პროდიუსერ დერეკ ფრეის მისცა. 2014 წლის 8 ივლისს ცნობილი გახდა, რომ ფილმი იქმნებოდა Walt Disney Pictures- ის დაკვეთით. კრუგერი გამოცხადდა, როგორც სცენარისტი, ხოლო ჯასტინ სპრინგერი, როგორც პროდიუსერი, კრუგერთან ერთად. 2015 წლის 10 მარტს რეჟისორად გამოცხადდა ტიმ ბარტონი. 2017 წლის 15 ივლისს დისნეიმ გამოაცხადა, რომ დამბო გამოვიდოდა 2019 წლის 29 მარტს.
ფილმში არ არის ნაჩვენები მოლაპარაკე ცხოველები, ამის სანაცვლოდ ყურადღება გამახვილებულია ადამიანებზე. როგორც ორიგინალ ფილმში, დამბო გამოსახავს გმირს, როგორც სიმბოლურ ფიგურას, რომელიც არ ნებდება და იყენებს მათ შეზღუდულ შესაძლებლობებს, როგორც უპირატესობას. კრუგერმა დაწერა სცენარი იმისთვის, რომ ,,შეესწავლა თუ როგორი დამოკიდებულება ჰქონდათ ცირკის თანამშრომლებს დამბოს მოგზაურობასთან". ალტ=A picture of a passenger bus in traffic depicting a poster of a big-eared elephant|მინი|257x257px| ფილმის აფიშა ავტობუსზე, [[ჰონგ-კონგი (კუნძული)|ჰონგ კონგის კუნძულზე .]]
მსახიობები
2017 წლის იანვარში გამოცხადდა, რომ მოლაპარაკებები მიმდინარეობდა უილ სმიტთან, რომელიც სპილოს მეგობარი ბავშვების მამის როლს შეასრულებდა. მოგვიანებით სმიტმა ამ როლზე უარი განაცხადა სხვა ფილმებში მონაწილეობის გამო. მან მიიღო მონაწილეობა ჯინის როლში დისნეის <i id="mw8Q">ალადინის</i> რიმეიქში. როლი შესთავაზეს ბილ ჰადერს, კრის პაინს და კეიზი აფლეკს, მაგრამ საბოლოოდ კოლინ ფარელი აირჩა.
2017 წლის მარტში, ბურტონთან ხშირად მომუშავე მსახიობები, ევა გრინი და დენი დევიტო ფილმში მონაწილე მსახიობების ჯგუფს შეუერთდნენ. სიმაღლის შიშის გამო, გრინი ვარჯიშობდა აეროლისტ კეტრინ არნოლდთან და ქორეოგრაფთან ფრენ ჯეინსთან, ამ როლისთვის მომზადების მიზნით. 2017 წლის აპრილში, ბარტონის ფილმების კიდევ ერთი ვეტერანი, მაიკლ კიტონი, დამბოს შეუერთდა. 2017 წლის ზაფხულში მსახიობებს შეუერთდნენ დეობია ოპარეი, ჯოზეფ გეტი და ალან არკინი.
სქოლიო
კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ფილმები ნიუ-იორკის შესახებ კატეგორია:Pinewood Studios-ის ფილმები კატეგორია:ტიმ ბარტონის ფილმები კატეგორია:ამერიკული სათავგადასავლო ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული საბავშვო ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2019 წლის ფილმები კატეგორია:2019 წლის 3D ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
ფოლორცის ბალახი
ფოლორცის ბალახი (Marrubium) — მცენარეთა გვარი ტუჩოსანთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი ქეჩისებრ შებუსული ბალახებია. მოპირისპირედ განლაგებული ფოთლები და ვარდისფერი, იისფერი, თეთრი და ყვითელი ყვავილები აქვთ.
მისი 40-მდე სახეობა გავრცელებულია ევრაზიის ზომიერ და სუბტროპიკულ სარტყლებში, ჩრდილოეთ აფრიკაში. გავრცელებულია კავკასიაში, საქართველოში, მთის ქვედა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე, მათ შორის ერთი (Marrubium goktschaicium) კავკასიის ენდემია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტუჩოსანნი
პუკარის რაიონი (ლამპა)
პუკარის რაიონი (Distrito de Pucará) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ლამპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 860 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 830 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 537.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლამპის პროვინციის რაიონები
სარიმოღლუ
სარიმოღლუ (Sarımoğlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
პრადილიო
პრადილიო (Pradillo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის კამერო-ნუევოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,28 კმ². მოსახლეობა — 69 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ფომალჰაუტი
მინიატიურა|ფომალჰაუტი ფომალჰაუტი (α სამხრეთის თევზისა) — 1,2 ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდის ვარსკვლავი, რომელიც ყველაზე ბრწყინვალეა სამხრეთის თევზის თანავარსკვლავედში. მისი ნათობა 14-ჯერ მეტია მზისაზე. მანძილი მზიდან ~ 7 პს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხრეთის თევზის თანავარსკვლავედი
მეცნიერებათა აკადემიის ქედი
მეცნიერებათა აკადემიის ქედი (Қаторкуҳи Академияи Фанҳо) — ქედი ტაჯიკეთში, დასავლეთ პამირში. გადაჭიმულია მერიდიანული მიმართულებით თითქმის 110 კმ-ზე; ჩრდილოეთ ნაწილს ეწოდება ალთინმაზარის მთები. უმაღლესი მწვერვალის სიმაღლეა 7495 მ (ისმაილ სამანის პიკი). მაღალია აგრეთვე კორჟენევსკაიას პიკი (7105 მ). 20-ზე მეტი მწვერვალის სიმაღლე 6000 მ-ს აღემატება. აღსანიშნავია მწვერვალები: ღარმოს პიკი (6595 მ), როსია (6875 მ), სენტ-ეგზიუპერის პიკი (6026 მ) და სხვა. ჭარბობს ალპური ფორმის მაღალმთიანი რელიეფი, გვხვდება თანამედროვე დიდი მყინვარები, მათ შორის: ფედჩენკოს მყინვარი, ღარმოს მყინვარი, გეოგრაფიული საზოგადოების მყინვარი და სხვა. გამყინვარების საერთო ფართობია 650 კმ². დამახასიათებელია მაღალმთიანი გლაციალურ-ნივალური ლანდშაფტები. აღმოაჩინა გეოგრაფმა ნიკოლაი კორჟენევსკიმ 1927 წელს და ეწოდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის პატივსაცემად.
სქოლიო
კატეგორია:ტაჯიკეთის ქედები
არამაზდი (მთა)
სახელწოდება
მთის სახელწოდება მომდინარეობს კერპული ღვთაება არამაზდიდან.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
სტარი-არტაული
სტარი-არტაული (Старый Артаул; Иҫке Артауыл) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ბაიგუზინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 16 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ აიაბულიაკიდან 9 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 16 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 209 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
ივანე ხაბელაშვილი
ივანე 'ვაკო' ხაბელაშვილი (დ. 4 სექტემბერი, 1993, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, რუსთავის „მეტალურგის“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 4 სექტემბერი
პოლონუევო
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13.518 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 73 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ატლანტიკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნიკოლას მიურეი ბატლერი
ნიკოლას მიურეი ბატლერი (Nicholas Murray Butler; დ. 2 აპრილი,  1862, ელიზაბეთი, ნიუ-ჯერსი, აშშ  —  გ. 7 დეკემბერი, 1947, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი თეორეტიკოსი და პედაგოგი, პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი, პროფესორი.
1902-1945 წლებში, 43 წლის განმავლობაში, აშშ-ის ერთ-ერთი ყველაზე უდიდესი კოლუმბიის უნივერსიტეტის პრეზიდენტი. რესპუბლიკური პარტიის წარმომადგენელი და პრეზიდენტ თეოდორ რუზველტის უახლოესი მეგობარი. ორჯერ (1920 და 1928 წელი) შეეცადა გამხდარიყო პრეზიდენტობის კანდიდატი რესპუბლიკური პარტიის რიგებიდან; მრავალი შრომისა და საკუთარი ავტობიოგრაფიის ავტორი; ნობელის მშვიდობის პრემიის ლაურეატი 1931 წელს, რომელიც ჯეინ ადამსთან ერთად მიენიჭა პაციფისტური მოღვაწეობისათვის.
მისი, როგორც კოლუმბიის უნივერსიტეტის პრეზიდენტის თაოსნობით, 1912 წელს ჯოზეფ პულიცერის ანდერძის თანახმად შეიქმნა მსოფლიოში მესამე ჟურნალისტიკის უმაღლესი სკოლა, ხოლო ცოტა მოგვიანებით დაარსდა პულიცერის პრემია, რომლითაც ჯილდოვდება საუკეთესო ამერიკელი ჟურნალისტი ან ხელოვნების სფეროში მოღვაწე ადამიანი. პრემია მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული გახდა. დაარსების დღიდან 1945 წლამდე ნიკოლას მიურეი ბატლერი პულიცერის პრემიის დაჯილდოების კომისიის ხელმძღვანელი იყო, რომელიც ხშირად რთულ გადაწყვეტილებებს იღებდა თუ ვინ შეიძლებოდა ყოფილიყო გასული წლის პრემიის მფლობელი.
ბიოგრაფია
ნიკოლას მიურეი ბატლერი დაიბადა ნიუ ჯერსის შტატის ქალაქ ელიზაბეთში, ბამბეულის სამრეწველოს თანამშრომლის ჰენრი ბატლერისა და მერი ჯოეს მიურეის ოჯახში. იგი იყო მათი ხუთი შვილიდან ყველაზე უფროსი. პეტერსონში სახელმწიფო სკოლის დასრულების შემდეგ 1878 წელს გახდა კოლუმბიის კოლეჯის სტუდენტი და დაიწყო სამართლის შესწავლა, თუმცა ფრედერიკ ბარნარდის გავლენით შეუდგა პედაგოგიკის შესწავლას. კოლეჯი წარმატებით დაასრულა 1882 წელს და სწავლა განაგრძო კოლუმბიის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე, სადაც 1883 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი, ხოლო 1884 წელს მიენიჭა ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი. მისთვის დანიშნულმა სტიპენდიამ შესაძლებელი გახადა ერთი წელი გაეტარებინა პარიზისა და ბერლინის უნივერსიტეტებში.
1885 წელს ნიკოლას მიურეი ბატლერი დაბრუნდა კოლუმბიის უნივერსიტეტში და ორი წლის განმავლობაში განაგრძობდა პედაგოგოიურ მოღვაწეობას, იგი გახდა ფილანთროპთა ორგანიზაციის პრეზიდენტი, რომელიც მფარველობდა სკოლებში სახელოსნო განათლებას. ნიკოლას ბატლერის ხელმძღვანელობით 1889 წელს ორგანიზაციამ გახსნა ნიუ-იორკის კოლეჯი, რომელიც მოამზადებდა პედაგოგებს, რომელსაც 1892 წელს ეწოდა სამასწავლებლო კოლეჯი. 1901 წელს სამასწავლებლო კოლეჯსა და კოლუმბიის კოლეჯს შორის დამყარდა შემოქმედებითი კავშირები.
1890 წელს ნიკოლას მიურეი ბატლერი გახდა კოლუმბიის კოლეჯის ფილოსოფიის, ეთიკისა და ფსუიქოლოგიის პროფესორი. შემდეგ სამეურვეო საბჭომ დაამტკიცა მისი გეგმა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებისა და ფილოსოფიის გაღრმავებული სწავლების შესახებ. პედაგოგიკა შეიყვანეს უნივერსიტეტების აკადემიური დისციპლინების სიაში.
ამავე წლებში ბატლერი ცდილობდა შეექმნა ცენტრალიზებული ადმინისტრაციული სასკოლო განათლება, შემოიღო პედაგოგიკის, როგორც მეცნიერების სწავლება. როგორც ნიუ-ჯერსის შტატის განათლების საბჭოს წევრი, 1887-1895 წლებში, იგი ხელმძღვანელობდა განათლების კომიტეტს. ბატლერის ძალისხმევით, მასწავლებელთა ასოციაცია გადაეცა სახელმწიფო ორგანოებს, ხოლო სასწავლო გეგმაში შეიტანეს ხელოსნობის სწავლება. 1894 წელს ნიუ-იორკში გადასვლის შემდეგ მოახერხა საკანონმდებლო ორგანოს დარწმუნება, რომ გაეუქმებინა სამეურვეო საბჭოები, რომლებსაც მისი აზრით, სუფთა პოლიტიკური მნიშვნელობა ჰქონდა.
ნიკოლას მიურეი ბატლერის ორგანიზაციული უნარ-ჩვევები მას დაეხმარა ნიუ-იორკის შტატში განათლების სისტემის გაერთიანებაში და საზოგადოებრივი განათლების კომისიის შექმნაში. 1897 წელს მიღებული ნიუ-იორკის დიდი ქარტიის თანახმად ქალაქში გამოჩნდა, სკოლის მენეჯერის თანამდებობა.
1890 წელს, ნიკოლას ბატლერმა დაიწყო ჟურნალ „პედაგოგიური მიმოხილვის“ გამოშვება. ეს იყო სამეცნიერო ჟურნალი, რომელიც ემსახურებოდა მოწინავე პედაგოგიური შეხედულებების გავრცელებას. როგორც ეროვნული პედაგოგიური ასოციაციის წევრი და მისი ხელმძღვანელი 1894-1895 წლებში, ბატლერმა მონაწილეობა მიიღო „ათეულის კომიტეტის“ შექმნაში, რომლის მიზანიც იყო მასწავლებლების გაერთიანება საშუალო და უმაღლესი განათლების პრობლემების შესწავლის მიზნით. 1990 წელს ნიკოლას ბატლერმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა კოლეჯში მისაღები გამოცდების საბჭოს შექმნის საქმეში. იყო ამ საბჭოს პირველი მდივანი, ხოლო 1901-1914 წლებში — თავმჯდომარე.
ოჯახი
ნიკოლას მიურეი ბატლერი ორჯერ იყო დაოჯახებული. მას პირველ ცოლთან, რომელზეც იგი დაქორწინდა 1887 წელს, შეეძინა გოგონა. მისი პირველი მეუღლე, სუსანა ედვარდს შაილერი გარდაიცვალა 1903 წელს. მეორედ იგი დაქორწინდა 1907 წელს ქეით ლა მონტანიზე.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის რესპუბლიკური პარტიის წევრები კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსები
სარიგიუნეი
სარიგიუნეი (Sarıgüney) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ავგუსტა ვიქტორია ფონ ჰოენცოლერნი
ავგუსტა ვიქტორია ფონ ჰოენცოლერნი (Auguste Viktoria von Hohenzollern, Augusta Vitória de Hohenzollern; დ. 19 აგვისტო, 1890 — გ. 29 აგვისტო, 1966) — ჰოენცოლერნ-ზიგმარიგენთა დინასტიის წარმომადგენელი. ჰოენცოლერნის მთავარ ვილჰელმისა და მარია ტერეზა დე ბურბონ-სიცილიელის ქალიშვილი. პორტუგალიის მეფე მანუელ II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ავგუსტა ვიქტორია დაიბადა 1890 წლის 19 აგვისტოს პოტსდამში. იგი იყო ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენის მთავარ ვილჰელმისა და მისი მეუღლის, მარია ტერეზა დე ბურბონ-სიცილიელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი რუმინეთის მეფე ფერდინანდ I-ის ძმისწული იყო.
მინი|მარცხნივ|ავგუსტა ვიქტორია და მისი პირველი ქმარი, მეფე მანუელ II 1913 წლის 4 სექტემბერს ავგუსტა ვიქტორია დაქორწინდა პორტუგალიის მეფე მანუელ II-ზე, რომელიც 1910 წელს ჩამოაგდეს ტახტიდან და ამის შემდეგ იგი ბრიტანეთში ცხოვრობდა ემიგრაციაში. იგი ტახტზე 1908 წლის თებერვლის რეციდივის შედეგად ავიდა, რა დროსაც რესპუბლიკელებმა მოკლეს მამამისი, მეფე კარლუშ I და მისი უფროსი ძმა, ლუიშ-ფილიპეც. თავად მანუელი ამ რეციდივისას მკლავში დაიჭრა, მაგრამ სიკვდილს დედამისმა გადაარჩინა, რომელმაც მას დიდი თაიგული დააფარა დასამალად და გადაეფარა. 1910 წელს, მისი დამხობის შემდეგ დამყარდა პორტუგალიის პირველი რესპუბლიკა, მაგრამ მანუელი თავს მაინც მეფედ თვლიდა, ამიტომაც ავგუსტა ვიქტორია პორტუგალიის ტიტულარული დედოფალი იყო.
ავგუსტა და მანუელი ერთმანეთის ბიძაშვილ-მამიდაშვილები იყვნენ, რადგან ავგუსტას ბებია, ანტონია პორტუგალიელი, იყო მანუელის პაპის, მეფე ლუიშ I-ის ღვიძლი და. ქორწინების შემდეგ წყვილი ინგლისში ცხოვრობდა. მიუხედავად ჰარმონიული ცოლ-ქმრობისა, შვილები არ ჰყოლიათ. 1932 წლის 2 ივლისს, ფულვეკის პარკში მანუელი გარდაიცვალა და მასთან ერთად შეწყდა ბრაგანსის დინასტიის ძირითადი შტოც.
1939 წლის 23 აპრილს ავგუსტა ვიქტორია მეორედ დაქორწინდა ინგლისელ გრაფ რობერტ დუგლასზე, რომელიც წარმოშობით შვედური დუგლასების დინასტიის მეცამეტე მეთაური იყო და გარდა ინგლისური მამულებისა, ფლობდა ლანგენშტაინის სასახლეს ბადენში და მიულჰაუზენის ციხესიმაგრეს. ქორწინებისას პატარძალი 49 წლის იყო, ხოლო სიძე 55-ის. მათი ქორწინება ასევე უშვილო იყო. რობერტი 1955 წელს გარდაიცვალა და მისი გერმანული ციხესიმაგრეები ავგუსტას დარჩა, რომელიც ლანგენშტაინის სასახლეში დასახლდა, მშობლიურ გერმანიაში, ქალაქ კონსტანცაში. უკანასკნელი წლები მან სწორედ აქ გაატარა და გარდაიცვალა 1966 წლის 29 აგვისტოს, 76 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს იმავე ლანგენშტაინის სასახლის იატაკში.
სლიმ ჰარპო
ჯეიმზ აიზეკ მური (დ. 11 იანვარი, 1924 — გ. 31 იანვარი, 1970, ), უფრო მეტად ცნობილი ფსევდონიმით სლიმ ჰარპო (Slim Harpo) — ამერიკელი მუსიკოსი, სუომპ-ბლუზის მიმდინარეობის წამყვანი შემსრულებელი, თავისი დროის კომერციულად ერთ-ერთი წარმატებული ბლუზ-მუსიკოსი. მისი ყველაზე წარმატებული და გავლენიანი სიმღერებია „I'm a King Bee“, „Rainin' In My Heart“ და „Baby Scratch My Back“.
ურასარი
ურასარი (Ուրասար) — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 525 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 388 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 23.2 კმ²-ია.
სლიმ ჰარპო
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:აფრო-ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ბლუზ-გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი გიტარისტები
ურასარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
გუარანტან-დუ-ნორტი
გუარანტან-დუ-ნორტი (Guaranta do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 345 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კოლიდერის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 216 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.8 კმ²-ზე. ფართობი 4 734 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
სემ ზიმბალისტი
სემ ზიმბალისტი (Sam Zimbalist; დ. 31 მარტი, 1904, ნიუ-იორკი — გ. 4 ნოემბერი, 1958, რომი) — ამერიკელი კინოპროდიუსერი. კარიერა დაიწყო 16 წლის ასაკში, როგორც მემონტაჟემ. 1929 წლიდან მუშაობდა პროდიუსერის სასისტენტად, ხოლო 1936 წლიდან დაიწყო დამოუკიდებლად პროდიუსერობა.
ტომსკი
ტომსკი (Томск) — ქალაქი რუსეთში. ტომსკის ოლქისა და ტომსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს დასავლეთ ციმბირის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ტომის ნაპირზე.
ტომსკი არის ციმბირში უძველესი საგანმანათლებლო, სამეცნიერო და ინოვაციური ცენტრი. ქალაქში არის ცხრა უმაღლესი სასწავლებელი, 15 სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა და ექვსი ბიზნეს-ინკუბატორი. არის ციმბირისა და შორეული აღმოსავლეთის ქალაქების ასოციაციის წევრი.
ქალაქი მდიდარია XVIII-XX საუკუნეების ხისა და ქვის არქიტექტურული ძეგლებით.
ქალაქში ცხოვრობს 574 002 ადამიანი. ტომსკი ქალაქ-თანამგზავრ სევრსკთან ერთად ქმნის საქალაქო აგლომერაციას, რომლის მოსახლეობის რაოდენობაა 728 000 ადამიანი.
ისტორია
1604 წლის 20 იანვარს ბორის გოდუნოვის სამეფო კარს ეწვია ეუშტინების თათარი თავადის ელჩობა, რომელმაც თხოვა რუსეთის ქვეშევრდომობაში შესვლა და მდინარე ტომზე ციხესიმაგრის დაარსება რათა ეუშტინელები დაეცვათ ენისეის ყირგიზებისა და ყალმუხების თავდასხმებისაგან. მართლაც 1604 წლის 7 ოქტომბრისათვის ყველა სამშენებლო სამუშაოები დასრულდა.
ადმინისტრაციული მოწყობა
რუსეთის ოლქების ადმინისტრაციულ ტერიტორიული მოწყობის მიხედით ტომსკი არის საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი. იყოფა ოთხ რაიონად (კიროვის, ლენინის, ოქტომბრისა და საბჭოთა).
სქოლიო
კატეგორია:ტომსკის ოლქის ქალაქები
ტორესილია-ენ-კამეროსი
ტორესილია-ენ-კამეროსი (Torrecilla en Cameros) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის კამერო-ნუევოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 30,47 კმ². მოსახლეობა — 453 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ამელია ორლეანელი
ამელია ორლეანელი (Amélie d'Orléans, Amélia de Orleães; დ. 28 სექტემბერი, 1865 — გ. 25 ოქტომბერი, 1951) — ორლეანელთა დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის ისტორიაში უკანასკნელი დედოფალი 1889-1908 წლებში როგორც მეფე კარლუშ I-ის მეუღლე. პორტუგალიის უკანასკნელი მეფის, მანუელ II-ის დედა.
დაბადება და ოჯახი
ამელია დაიბადა 1865 წლის 28 სექტემბერს ლონდონში, თვაისკენჰეიმის სასახლეში. იგი იყო პარიზის გრაფ ფილიპისა და მისი ცოლის, გრაფინია მარი იზაბელ ორლეანელის ქალიშვილი. მისი მშობლები და საგვარეულო 1848 წლის რევოლუციის შემდეგ დევნილები იყვნენ. მამის მხრიდან იგი საფრანგეთის მეფე ლუი-ფილიპ I-ისა და ლუი XIII-ის შთამომავალი იყო, ხოლო მისი მხრიდან პაპა-ბებიად ერგებოდნენ ორლეანის ჰერცოგი ფერდინანდ ფილიპი და მისი ცოლი, ჰერცოგინია ელენა მეკლენბურგ-შვერინელი. დედის მხრიდან მისი პაპა-ბებია იყვნენ მონტესპიერის ჰერცოგი ანტუან ორლეანელი და მისი ცოლი, ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VII-ის ასული და დედოფალ ისაბელ II-ის და, ინფანტა მარია ლუისა ესპანელი.
დედამისი და მამამისი ქორწინებისას ღვიძლი ბიძაშვილები იყვნენ, როგორც მეფე ლუი ფილიპ I-ისა და დედოფალ მარია ამალია ნეაპოლელის შვილიშვილები, თუმცა ეს ქორწინება მიმართული იყო ორლეანელთა დინასტიის ორლეანური და მონტესპიერის შტოების შერიგებისკენ.
ქორწინება
მინი|მარცხნივ|ამელია და მისი ქმარი 1886 წელს 1886 წლის 22 მაისს ამელია დააქორწინეს პორტუგალიის მეფე ლუიშ I-ისა და დედოფალ მარია პია სავოიელის უფროს ვაჟზე, სამეფო პრინც კარლუშზე. ამის შემდეგ ამელია პორტუგალიის მომავალი დედოფალი გახდა. ამ დროს პატარძალი 21 წლის იყო, ხოლო სიძე 23-ის. პორტუგალიის ტახტის მემკვიდრის ქორწილი მეტად პომპეზური იყო და გარდა საკუთრივ ფრანგულ-პორტუგალიური დელეგაციებისა, მას დაესწრნენ ესპანეთისა და ავსტრიის სამეფო ოჯახის წევრებიც. თავდაპირველად ამელია პორტუგალიაში პოპულარული არ იყო, რადგან კარლუშის დედას, დედოფალ მარია პიას თავისი ვაჟისათვის სხვა რამდენიმე საცოლის ვარიანტი ჰქონდა, როგორებიცაა ერცჰერცოგინია მარია ვალერია ავსტრიელი, პრინცესა მატილდა საქსონიელი, პრინცესა ვიქტორია პრუსიელი და პრინცესა ვიქტორია უელსელი. ამის მიუხედავად, ამელია და კარლუში დიდხანს და ჰარმონიულად ცხოვრობდნენ ერთად. მათ ხანგრძლივ ქორწინებაში სულ სამი შვილი შეეძინათ, აქედან ორი ჯანმრთელი ვაჟი, ერთი გოგონა კი დაბადებისთანავე გარდაიცვალა.
დედოფლობა
ალტ=|მინი|დედოფალი ამელია 1889 წელს, ლუიშ I-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე კარლუშ I ავიდა, ამელია კი პორტუგალიის დედოფალი გახდა. როგორც დედოფალი, იგი მეტად აქტიურ როლს ასრულებდა. თავისი პირადი პოპულარობის წყალობით, რომლითაც ხალხში სარგებლობდა, მან მოახერხა შეემსუბუქებინა გავრცელებული ანტიმონარქისტული განწყობა. აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ თავისი მფლანგველი ხასიათის გამო, იგი ხშირად ხდებოდა კრიტიკის ობიექტიც. იგი მონაწილეობდა უამრავ სოციალურ პროექტში, მაგალითად ტუბერკულოზის პრევენციისა და მკურნალობისაკენ მიმართულ საქველმოქმედო ღონისძიებაში, ასევე სანატორიუმისა და აფთიაქების დაარსების საქმეში. იგი თავის დედამთილ მარია პიასთან შედარებით ნაკლებად ოფიციალური იყო. ამელიამ შესანიშნავად ისწავლა პორტუგალიური, მისი ხასიათი კი აღწერილია როგორც მშვიდი და რბილი. იგი დიდად ინტერესდებოდა ოპერით, თეატრით, ლიტერატურითა და ხატვით. 1895 წელს, ქმრის არ ყოფნისას იგი პორტუგალიას რეგენტის სტატუსით მართავდა. 1902 წელს დედოფალმა ხმელთაშუა ზღვაზე შექმნა საკრუიზო გზა, რაც დიდად იქნა გაკრიტიკებული, როგორც უმაღლესი ფუფუნების საგანი.
1892 წელს, რომის პაპმა ლეო XIII-მ თავისი დამსახურებებისათვის ამელიას ოქროს ვარდი უბოძა.
ამელიასა და მისი ქმრის ტახტზე ასვლისას პორტუგალიური მონარქია უკვე სავალალო მდგომარეობაში იყო. გაკოტრებული იყო ეკონომიკა, ირღვეოდა ინდუსტრია, ამას ერთვოდა მეფე-დედოფლის ექსტრავაგანტური ჩვევები, რაც განსაკუთრებით აღიზიანებდა სოციალისტებსა და რესპუბლიკელებს. ამის გამო, პრესა სამეფო ხელისუფლებას გამუდმებით კრიტიკის ქარ-ცეცხლში ატარებდა.
დევნილობა და გარდაცვალება
მინი|მარცხნივ|1908 წლის ლისაბონის რეციდივი 1908 წლის 1 თებერვალს, სამეფო ოჯახი ვილა-ვიკოზადან ლისაბონში ბრუნდებოდა, რა დროსაც დედაქალაქში შესულ ბრაგანსებს ნესეზიდასეს მოედნიდან მოულოდნელად ესროლა რამდენიმე შეიარაღებულმა მამაკაცმა. სროლისას ადგილზევე გარდაიცვალა მეფე კარლუშ I, ტახტის მემკვიდრე, პრინცი ლუიშ ფილიპე სასიკვდილოდ დაიჭრა და სასახლეში გადაყვანის შემდეგ მალევე დაიღუპა, ინფანტი მანუელი კი მკლავში დაიჭრა. ამ სროლას სასწაულებრივად, სრულიად უვნებელი გადაურჩა ამელია, რომელიც მანუელს იცავდა. როგორც კი სროლა დაიწყო და დაინახა, რომ მისი ქმარი და ვაჟი დაიღუპნენ, ამელია მანუელს მაშინვე გადაეფარა და იმ თაიგულით დამალა, რომელიც ხელში ეჭირა.
რეციდივისტები სამეფო გვარდიამ ადგილზევე დახვრიტეს. როგორც შემდგომში გაირკვა, თავდამსხმელები პორტუგალიის რესპუბლიკური პარტიის და მათი მასონური მემარცხენე პარტიის, კარბონარიას წევრები იყვნენ. ლუიშ ფილიპე სროლიდან ოც წუთში გარდაიცვალა, ამიტომაც მეფედ სასწრაფოდ დასვეს მანუელ II. იგი პორტუგალიის ბოლო მეფე გახდა, ამელია კი ბოლო დედოფალი, რადგან მანუელი ამ დროს უცოლო იყო.
1910 წლის 5 ოქტომბერს, სამხედრო გადატრიალების შემდეგ მანუელ II ჩამოაგდეს და ბრაგანსების სამეფო ოჯახი პორტუგალიიდან გააძევეს. ამის შემდეგ შეიქმნა პორტუგალიის პირველი რესპუბლიკა. დედოფალი ამელია ოჯახთან ერთად ემიგრაციაში ბრიტანეთში წავიდა. სულ მალე მან დატოვა ბრიტანეთი და თავის ძირძველ სამშობლოში, საფრანგეთში დასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება, მაგრამ მანუელმა ინგლისში დარჩენა არჩია. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, პორტუგალიის რესპუბლიკურმა მთავრობამ ამელია კვლავ მიიწვიეს, მაგრამ მან უარი განაცხადა იქ ჩასვლაზე. იგი 1945 წელს ბოლოჯერ ეწვია პორტუგალიას, რის შემდეგაც დაბრუნდა საფრანგეთში და იველინში დასახლდა. იგი სწორედ აქ, 1951 წლის 25 ოქტომბერს გარდაიცვალა, 86 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1865 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1951 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:პორტუგალიის დედოფლები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
I'm a King Bee
„I'm a King Bee“ — სუომპ-ბლუზური სიმღერა, ჩაწერილი მრავალი ბლუზური შემსრულებლის მიერ. იგი დაიწერა სლიმ ჰარპოს მიერ. სიმღერამ 2008 წელს მიიღო გრემის დიდების დარბაზის ჯილდო.
სქოლიო
კატეგორია:სლიმ ჰარპოს სიმღერები კატეგორია:1957 წლის სინგლები კატეგორია:როლინგ სტოუნზის სიმღერები კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:ბლუზური სიმღერები კატეგორია:სიმღერები სლიმ ჰარპოს ავტორობით
ერევნის სურბ-ანას ეკლესია
ერევნის სურბ-ანას ეკლესია (Սուրբ Աննա Եկեղեցի; Surp Anna Yekeghets'i) — სომხური სამოციქულო ეკლესიის ტაძარი.
ზეგამტარობა კუპრატებში
ზეგამტარი კუპრატები არის  მაღალ ტემპერატურული ზეგამტარი მასალების ოჯახი, რომლებიც შედგება სპილენძის ოქსიდების ფენებისგან (CuO 2). ეს ფენები მონაცვლეობენ სხვა ლითონის ოქსიდების ფენებით, რომლებიც მოქმედებენ როგორც მუხტის რეზერვუარები. ატმოსფერული წნევის დროს, კუპრატის ზეგამტარები ცნობილია ყველაზე მაღალი ტემპერატურის ზეგამტარებით. ამასთან, ზეგამტარობის მექანიზმი ჯერ კიდევ უცნობია.
ერევნის სურბ-ანას ეკლესია
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
ზეგამტარობა კუპრატებში
ისტორია
მინი|462x462პქ| ზეგამტარობის ვადები. კუპრატები ნაჩვენებია როგორც ლურრომბები, მაგნიუმის დიბორიდი და სხვა ბკშ ზეგამტარები, როგორც მწვანე წრეები და რკინის ბაზაზე დაფუძნებული ზეგამტარები, როგორც ყვითელი კვადრატები. კუპრატები ამჟამად ყველაზე მაღალი ტემპერატურის ზეგამტარებია, რომლებიც შესაფერისია სადენებისა და მაგნიტებისთვის. პირველი კუპრატული ზეგამტარი აღმოაჩინეს 1986 წელს LaBaCuO შენაერთში. ამ აღმოჩენისთვის,  IBM-ს მკვლევარებმა ბედნორცმა და  მიულერმა 1987 წელს ნობელის პრემია მიიღეს. მათ მიერ აღმოჩენილი მასალის კრიტიკული ტემპერატურა იყო 35 K, რაც ბევრად აღემატება წინა შემთხვევას 23-კელვინი  ამ აღმოჩენის შემდეგ  მკვეთრად გაიზრდა კუპრატების კვლევაის მასშტაბი, რის შედეგადაც ათასობით პუბლიკაციები გამოქვეყნდა  1986 და 2001 წლებში.
1986 წლიდან აღმჩენელია მრავალი კუპრატის ზეგამტარობა.
კრისტალური სტრუქტურა
მინი| მაღალი ტემპერატურის კუპრატის ზეგამტარის ერთეულოვანი უჯრედი BSCCO-2212 კუპრატები არის ფენოვანი მასალები, რომლებიც შედგება სპილენძის ოქსიდის ზეგამტარი სიბტყეებისგან, გამოყოფილი იონებით, როგორიცაა ლანთანი, ბარიუმი, სტრონციუმი, რომლებიც მოქმედებენ როგორც მუხტის რეზერვუარი, დოპირებული ელექტრონები ან ხვრელები სპილენძის ოქსიდის სიბრტყეებში. ამდენად სტრუქტურა შეიძლება აღწეროს, როგორც სუპემესერი რომელიც მოიცავს ზეგამტარი CuO2 ფენების და ბუფერულ ფენებს, რის შედეგადაც სტრუქტურა ხშირად მჭიდროდაა დაკავშირებული პერვსკირის სტრუქტურასთან. ზეგამტარობა ხდება სპილენძის ოქსიდის (CuO 2 ) ფენებში, მხოლოდ სუსტი დაწყვილებით მიმდებარე CuO 2 სიბრტყეებს შორის, რაც ნიშნავს რომ მისი თვისებებს უახლოვდება ორგანზომილებიანი მასალის თვისებას. ელექტრული დენები მიედინება CuO2 ფენებში, რაც იწვევს დიდ ანიზოტროპიას ნორმალური გამტარობისა და ზეგამტარ თვისებებში. ის ხასიათდება CuO2 სიბრტყის პარალელურად გაცილებით მაღალი გამტარობით, ვიდრე პერპენდიკულარული მიმართულებით.
ზეგამტარობის კრიტიკული ტემპერატურა დამოკიდებულია ქიმიურ შემადგენლობაზე, კატიონების შემცვლელებზე და ჟანგბადის შემცველობაზე. ზეგამტარ მასალების ქიმიური ფორმულები ზოგადად შეიცავს ფრაქციულ რიცხვებს ზეგამტარობისთვის საჭირო დოპირების აღსაწერად. კუპრატის ზეგამტარების რამდენიმე ოჯახია, რომელთა კლასიფიკაცია შესაძლებელია მათი შემცველი ელემენტებისა და თითოეული ზეგამტარ ბლოკში მომიჯნავე სპილენძ-ოქსიდის ფენების მიხედვით. მაგალითად, YBCO და BSCCO შეიძლება ალტერნატიულად მოიხსენიებოდეს როგორც Y123 და Bi2201 / Bi2212 / Bi2223, თითოეული ზეგამტარ ბლოკში ( n ) ფენების რაოდენობის მიხედვით. აღმოჩნდა, რომ ზეგამტარობაშ გადასვლის ტემპერატურა პიკს აღწევს ოპტიმალური დოპირებისთვის ( p = 0,16) და ფენების ოპტიმალური რაოდენობა თითოეულ ზეგამტარ ბლოკში ტიპურად არის n = 3.
გამოყენებული ლიტერატურა
კატეგორია:ოქსიდები კატეგორია:ზეგამტარები კატეგორია:სპილენძის ნაერთები
კელერაშის ჟუდეცი
კელერაშის ჟუდეცი (Judeţul Călăraşi) — ჟუდეცი რუმინეთში, ვლახეთის ოლქში. ფართობი 5088 კმ², მოსახლეობა 285 050 ადამიანი (2011). აღმოსავლეთით ესაზღვრება კონსტანცის ჟუდეცი, დასავლეთით ილფოვისა და ჯურჯუს ჟუდეცები, ჩრდილოეთით იალომიცის ჟუდეცი, ხოლო სამხრეთით ბულგარეთის სილისტრის ოლქი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
ვიგერა
ვიგერა (Viguera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის კამერო-ნუევოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,72 კმ². მოსახლეობა — 382 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ინდო-ჩინეთის სასაზღვრო კონფლიქტი (2020)
მინი|[[ჩინეთი|ჩინეთ-ინდოეთის სასაზღვრო დავის ნაწილი]] ინდო-ჩინეთის სასაზღვრო კონფლიქტი (2020) — შეიარაღებული შეტაკება ინდოეთსა და ჩინეთს შორის, რომელიც დაიწყო აკსაიჩინის სადავო რეგიონის გამო 2020 წლის მაისში.
ისტორია
კონფლიქტი დაიწყო აქსაიჩინის რეგიონის გამო, ჩინეთის, პაკისტანისა და ინდოეთის სინჯიანგის უიგურის ავტონომიური რეგიონის საზღვარზე. ტერიტორიას აკონტროლებს ჩინეთი, მაგრამ სადავოა ინდოეთის მიერ, რომელიც რეგიონს მიაკუთვნებს ლადაკხის საკავშირო ტერიტორიას. აქსაიჩინი არის მაღალმთიანი მარილიანი უდაბნო, რომელიც მდებარეობს 5 ათასი მეტრის სიმაღლეზე. გეოგრაფიულად ის ტიბეტური პლატოს ნაწილია. ამ რაიონში, ისევე როგორც  მუდმივი დასახლებები, პრაქტიკულად არ არიან ადგილობრივი მაცხოვრებლები.
გასული საუკუნის 60-იან წლებში, ცინის ყოფილი იმპერიის საზღვრებამდე სახელმწიფოს საზღვრების გაფართოების მაოს პოლიტიკის ფარგლებში, ჩინეთმა ჯარი გაგზავნა ამ რეგიონში, რომელსაც ასევე სტრატეგიული მნიშვნელობა აქვს მასში გამავალი გზების გამო - ადგილობრივი რელიეფის გათვალისწინებით, სატრანსპორტო არტერიები ჰიმალაიში უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე ნავთობსადენები. ვითარებას ართულებდა ყოფილი ბრიტანეთის ინდოეთსა და ტიბეტს შორის საზღვრის გადაუჭრელი საკითხი.
1962 წლის ომის დროს ინდოეთმ ა აქსაიჩინზე კონტროლი ფაქტობრივად დაკარგა. 1993 და 1996 წლებში PRC- მ და ინდოეთმ აა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას სადავო ადგილებში მშვიდობის შენარჩუნების შესახებ.
კონფლიქტის მსვლელობა
2020 წელს, საზღვარზე პატრულირების დროს, მოულოდნელად მოხდა შეიარაღებული შეტაკება  ლადაკხის მხარეში. მას შემდეგ ორივე მხარემ აგრესიულად დაიწყო დამატებითი ძალების განლაგება მდინარის ხეობის დასაპყრობად.