cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფრანსის პულანკი
ფრანსის პულანკი (დ. 7 იანვარი, 1899, პარიზი — გ. 30 იანვარი, 1963, პარიზი) — ფრანგი კომპოზიტორი და პიანისტი. მისი ნაწარმოებები მოიცავს სიმღერებს, სოლო საფორტეპიანო ნამუშევრებს, კამერული მუსიკას, საგუნდო ნამუშევრებს, ოპერებს, ბალეტებს და საორკესტრო კონცერტის მუსიკას. მათ შორის ყველაზე ცნობილია Trois mouvements perpétuels (1919), ბალეტი Les biches (1923), Concert champêtre (1928) კლავესინისა და ორკესტრისათვის, Organ Concerto (1938), ოპერა Carmélites Dialogues (1957) და Gloria (1959) სოპრანოს, გუნდისა და ორკესტრისათვის.
როგორც წარმატებული მეწარმის ერთადერთი ვაჟი, იგი მამის გზას უნდა გაჰყოლოდა და არ მისცეს მუსიკალური კოლეჯში ჩარიცხვის უფლება. პულანკი თვითნასწავლი მუსიკოსი იყო, თუმცა სწავლობდა პიანისტ რიკარდო ვინიესთან, რომელიც მისი მენტორი გახდა კომპოზიტორის მშობლების გარდაცვალების შემდეგ. პულანკმა ასევე გაიცნო ერიკ სატი, რომლის წყალობით იგი ახალგაზრდა კომპოზიტორთა ჯგუფის, Les Six-ის წევრი გახდა.
კომპოზიტორობასთან ერთად, პულანკი იყო წარმატებული პიანისტი. იგი განსაკუთრებით ცნობილია თავისი საშემსრულებლო თანამშრომლობით ბარიტონ პიერ ბერნაკთან და სოპრანო დენიზ დიუვალთან. ფრანსის პულანკმა მათთან ერთად იმოგზაურა ევროპასა და ამერიკაში და არაერთი ჩანაწერი გააკეთა როგორც პიანისტმა. ის, იყო ერთ-ერთი პირველი კომპოზიტორი, რომელმაც გრამოფონის მნიშვნელობა შეაფასა და 1928 წლიდან მოყოლებული აქტიურად ეწეოდა ხმის ჩამწერ საქმიანობას.
გარდაიცვალა 1963 წლის 30 იანვარს გულის შეტევის შედეგად. დაკრძალულია პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:ფრანგი კომპოზიტორები
ტეპლოდარი
ტეპლოდარი (Теплодар) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 10228 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის ქალაქები
ბულგარეთის პოლიტიკური სისტემა
მინი|[[ბულგარეთის გერბი]] ბულგარეთის პოლიტიკური სისტემა — ბულგარეთის საშინაო და საგარეო პოლიტიკა, ასევე პოლიტიკური ინსტიტუტები და პოლიტიკური ქცევა. ბულგარეთი არის ევროპის კავშირის და ნატოს წევრი.
ბულგარეთის პოლიტიკის სტრუქტურა წარმოადგენს საპარლამენტო წარმომადგენლობით რესპუბლიკას. სადაც პრემიერ-მინისტრი წარმოადგენს მთავრობის ხელმძღვანელს. აღმასრულებელი ხელისუფლება აბარია მთავრობას. საკანონმდებლო ხელისუფლებას ინაწილებენ მთავრობა და ეროვნული კრება. სასამართლო დამოუკიდებელია აღმასრულებელი და საკანონმდებლო ხელისუფლებებისგან.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის პოლიტიკა
ნორ-არტამეტი
ნორ-არტამეტი (Նոր Արտամետ) — სოფელი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 280 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 046 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 753 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.39 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოტაიქის პროვინციის სოფლები
ტარიელ თვალიაშვილი
ტარიელ თვალიაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). შეზღუდულ შესაძლებლობათა მქონე პირთა შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული. მკლავჭიდში 2019 წელს მსოფლიო ჩემპიონატი ჩატარდა კონსტანცაში (რუმინეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
თუხმანუკი
თუხმანუკი (Թուխմանուկ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს არაგაწოტნის პროვინციაში, სოფელ მელიქგიუღიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 2 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2761 მეტრია და წარმოადგენს წაღკუნიაცის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
მარია ტერეზა სავოიელი
ადრეული წლები
მარია ტერეზა დაიბადა 1756 წლის 31 იანვარს, სარდინიის სამეფოს დედაქალაქ ტურინის სამეფო სასახლეში. იგი იყო სარდინიის, სავოიისა და პიემონტის მეფე ვიტორიო ამადეო III-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ანტონია ფერნანდა ესპანელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ სარდინიის მეფე კარლო ემანუელე III და მისი ცოლი პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი, ხოლო დედის ხაზით მას ბებია-ბაბუად ერგებოდნენ ესპანეთის მეფე ფილიპე V და მისი მეორე ცოლი, დედოფალი ელიზაბეტა ფარნეზე. იგი თავის უამრავ და-ძმასთან ერთად ბედნიერად იზრდებოდა სამეფო სასახლეში. მოგვიანებით იგი, მისი უფროსი და მარია ჯუზეპინა, მათი ბიძაშვილი და ასევე მათი ძმა გამოიყენეს საფრანგეთის სამეფო კართან დინასტიური ქორწინებების გზით დასაახლოვებლად.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|345x345პქ|პრინცესა მარია ტერეზა მისმა მამიდებმა, მარია ლუიზა სავოიელმა და ელეონორა სავოიელმა დაგეგმეს ეს ოთხი უდიდესი დინასტიური ქორწინება საფრანგეთ-სარდინიის სამეფო კარებს შორის.
ამ დინასტიური ქორწინებების მიმდინარეობის პერიოდში მარია ტერეზა დანიშნეს საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ის უმცროს შვილიშვილზე, არტუას გრაფ შარლ ფილიპზე, რომელიც მანამდე თავისსავე ბიძაშვილზე, კონტის პრინცის ასულ ლუიზა ადელაიდა დე ბურბონზე აპირებდა დაქორწინებას.
მათი ქორწინება იყო ნაწილი, მრავალწლიანი ფრანკო-სავოიური დინასტიური ქორწინებებისა: 1771 წელს მისი ბიძაშვილი მარია ლუიზა ცოლად შერთეს საფრანგეთის მეფის ბიძაშვილს, ლუი ალექსანდერს, პრინც ლამბელს. ამავე წელს მისი და, მარია ჯუზეპინა მიათხოვეს საფრანგეთის მეფის შუათანა შვილიშვილს, პროვანსის გრაფ ლუი სტანისლას. 1773 წელს თავად მარია ტერეზა დაქორწინდა ლუი XV-ის უმცროს შვილიშვილზე, არტუას გრაფ შარლ ფილიპზე. 1775 წელს კი შედგა მისი ძმის, პრინცი კარლო ემანუელეს ქორწინება საფრანგეთის მეფის შვილიშვილ მარი კლოტილდა ფრანგზე. 1774 წელს კი მარია ტერეზას მაზლი, საფრანგეთის დოფინი ლუი ავგუსტი დაქორწინდა ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას უმცროს ქალიშვილ მარია ანტუანეტა ავსტრიელზე.
მარია ტერეზას მარიონეტული ქორწინება ჯერ სავოიაში, პალაციკა დი კასიაში შედგა, რის შემდეგაც იგი საფრანგეთში გაამგზავრეს. როდესაც საზღვარზე მივიდა ფრანგები შეეგებნენ, რომლებმაც ყველაფერი უკან გაატანეს, ტანსაცმელიც კი. მათ თავად შემოსეს და გამოაწყვეს იგი და ისე წაიყვანეს სამეფო კარზე, რადგან ფრანგული ტრადიციის მიხედვით, სამეფო პატარძალს არაფერი არ უნდა დარჩენოდა, რაც მას უცხო სამეფო კარიდან ჰქონდა წამოღებული. მარია ტერეზა მალევე ჩავიდა სამეფო კარზე, რის შემდეგაც 1773 წლის 16 ნოემბერს მისი და შარლ ფილიპის ნამდვილი ქორწინება შედგა ვერსალში.
ვინაიდან მისი ქმარი საფრანგეთის მეფის შვილიშვილი იყო, ანალოგიური წოდება, ანუ საფრანგეთის შვილიშვილის ტიტულიც ჰქონდა, მასზე ქორწინების შემდეგაც მარია ტერეზაც საფრანგეთის შვილიშვილი გახდა, თუმცა მისი წოდებიდან გამომდინარე (იგი არტუას გრაფინია გახდა) მას ყველა მაინდ მადამ დე არტუას ეძახდა.
არტუას გრაფინია
მინი|367x367პქ|მადამ დ’არტუა ქმრის ბიუსტთან და თავისი დედის პორტრეტთან ერთად მარია ტერეზა აღწერილია როგორც დაბალი, ცუდი ფორმების, მოუხერხებელი და გრძელი ცხვირის მქონე ქალი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი არ იყო სილამაზით სახელგანთქმული, მას ჰქონდა საოცარი შინაგანი ქარიზმა, რითაც ყველას მოხიბვლას ახერხებდა. საღვთო რომისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას ელჩი, გრაფი ფლორიმონდ კლოდი, რომელსაც მარია ტერეზიას ქალიშვილის, დოფინ მარია ანტუანეტასთვის თვალ-ყურის დევნება ევალებოდა, მადამ დე არტუაზე განაცხადა, რომ იგი ძალიან ჩუმი იყო და თითქმის არაფრით არ ინტერესდებოდა. 1777 წელს, როდესაც მარია ანტუანეტს მისი ძმა, იმპერატორი იოზეფ II ეწვია, მან მარია ტერეზაზე განაცხადა:
საფრანგეთში ცხოვრების პირველი წლების მანძილზე, არტუას გრაფმა და გრაფინიამ, პროვანსის გრაფმა და გრაფინიამ, საფრანგეთის დოფინმა და მადამ დოფინმა და ასევე პრინცმა და პრინცესა ლამბელებმა ერთმანეთთან ძალიან ახლო, მეგობრული და მჭიდრო ურთიერთობა ჩამოაყალიბეს. ეს დიდი მეგობრულ-ნათესაური წრე დიდი სიამოვნებით დადიოდა წვეულებებზე, თეატრებზე, ოპერასა და ბალეტზე, ასევე ხშირად ერთად ვაშმობდნენ, ნადირობდნენ და სეირნობდნენ. თუმცა მას შემდეგ რაც 1774 წელს ლუი XVI და მარია ანტუანეტა საფრანგეთის მეფე-დედოფალი გახდნენ, ეს წრე თანდათან დაიშალა და საბოლოოდ ერთმანეთის მტერ, მემკვიდრეობისთვის მოცილე ადამიანებად იქცნენ.
ვერსალში ჩასვლიდან მალევე მარია ტერეზამ 1775 წლის 6 აგვისტოს თავისი პირველი ვაჟი გააჩინა, სახელად ლუი ანტუანი. ამით მან სამეფო ოჯახის სხვა ქალებზე დიდი უპირატესობა მოიპოვა, რადგან ვერც დედოფალი მარია ანტუანეტა და ვერც პროვანსის გრაფინია მარია ჯუზეპინა ბავშვებს ვერ აჩენდნენ. ამრიგად ლუი ანტუანი ბურბონთა ახალი თაობის პირველი პრინცი, ანჟულემის ახალი გრაფი და შესაბამისად ტახტის მემკვიდრეც იყო. პროვანსის გრაფინიაც ორჯერ დაფეხმძიმდა, თუმცა ორივეჯერ მოეშალა მუცელი, მაგრამ ეს მაინც ამტკიცებდა იმას, რომ მას შეეძლო ბავშვის გაჩენა, დედოფალი კი რომელიც ჯერ ისევ ქალწული იყო სასოწარკვეთილებაში ჩავარდა. მის რძალს ხომ უკვე ჰყავდა მემკვიდრე და თუ თავადაც არ გააჩენდა ტახტი მათ დარჩებოდათ. ამის შემდეგ მარია ანტუანეტას ყველა უკიდურესად ავიწროვებდა და უშვილოდ მოიხსენიებდა მაგრამ მისი უშვილობის რეალური მიზეზი ის იყო, რომ მეფე მას არც კი ეკარებოდა. 1776 წელს მარია ტერეზამ ქალიშვილი გააჩინა, სახელად სოფი, რომელიც მამამისის, გრაფი დე არტუას გაუთხოვარი მამიდის, პრინცესა სოფი ფრანგის პატივსაცემად დაარქვეს. 1778 წელს მან კიდევ ერთი ვაჟი გააჩინა, სახელად შარლ ფერდინანდი, რომელიც მალევე გამოაცხადეს ბერის ჰერცოგად. 1783 წლის იანვარში მან მეოთხე და უკანასკნელი შვილი, პრინცესაა მარი ტერეზი გააჩინა, რომელიც ამავე წლის ივნისში დაიღუპა. ასევე 1783 წლის დეკემბერში დაიღუპა მისი უფროსი ქალიშვილი სოფიც, შვიდი წლის ასაკში.
გაქცევა და გარდაცვალება
მარცხნივ|მინი|დევნილობაში მყოფი მადამ დე არტუა მას შემდეგ რაც 1789 წლის 14 ივლისს ფრანგებმა ბასტილიის ციხე აიღეს, ოფიციალურად დაიწყო საფრანგეთის დიდი რევოლუცია. რევოლუციის დაწყებისთანავე მარია ტერეზამ თავის ქმართან და ვაჟებთან ერთად დაუყოვნებლივ დატოვა საფრანგეთი და თავი მშობლიურ სავოიას შეაფარა. რამდენიმე კვირაში ქმრის გარეშე, ოცდაათ ადამიანთან ერთად იგი ჩუმად გადავიდა საფრანგეთში სადაც გაქცევისას თავისი ძვირფასეულობა დარჩა, რომლის წამოღების შემდეგაც კვლავ სავოიაში ჩავიდა.
1791 წელს სავოიაში დაბრუნებულმა მარია ტერეზამ მთელი თავისი ძვირფასეულობა ძალიან ძვირად გაყიდა, რომლითაც არა მხოლოდ თვითონ, არამედ მისი ქმარი და ვაჟებიც კი დარჩენილი ცხოვრების მანძილზე უზრუნველყოფილად ცხოვრობდნენ. თუმცაღა გრაფმა დე არტუამ უარი განაცხადა ასე ცხოვრებაზე და მაინც დაბრუნდა სამშობლოში, თუმცა ცოლი და შვილები სავოიაში უსაფრთხოდ დატოვა. სწორედ ამ პერიოდში მარია ტერეზას უფროსი ვაჟი ლუი ანტუანი ცოლად ირთავს ლუი XVI-ისა და მარია ანტუანეტას ერთადერთ ქალიშვილ მარი ტერეზ შარლოტა ფრანგს. თუმცაღა საყვარელ მეუღლესთან განშორებამ მადამ დე არტუა იმდენად დაანაღვლიანა, რომ გავრცელებული ინფორმაციით იგი მონაზვნად აღიკვეცა. ყოველივე ამის შემდეგ მის ვაჟებზე მზრუნველობა თავის თავზე აიღო მისმა რძალმა და ამავდროულად მულმა, სარდინიის დედოფალმა მარი კლოტილდა ფრანგმა, რომელიც თავად უშვილო იყო. ასეთი სიკეთის გამო მარია ტერეზა მარი კლოტილდას ყოველთვის დიდად ემადლიერებოდა. მალევე იგი ტურინში შეუერთდა ასევე საფრანგეთიდან გამოქცეულ თავის დასა და სიძეს, პროვანსის გრაფსა და გრაფინიას.
სავოიასა და საფრანგეთს შორის ურთიერთობების უკიდურესად არევამ მისი იქ ყოფნა შეუძლებელი გახადა, რადგან იგი ოფიციალურად სწორედ საფრანგეთის სამეფო ოჯახის წევრი იყო. 1793 წელს მარია ტერეზამ თავის დასთან და სიძესთან ერთად დატოვა სავოია და ავსტრიაში გადასახლდა, სადაც გარდაიცვალა კიდევ 1805 წლის 2 ივნისს, 49 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს ქალაქ გრაცის საიმპერატორო მავზოლეუმში. მისი გარდაცვალებიდან რამდენიმე წელიწადში, 1814 წელს საფრანგეთის მეფე სწორედაც მისი სიძე გრაფი დე პროვანსი, ანუ ლუი XVIII გახდა, 1824 წელს მისი უშვილოდ გარდაცვალების შემდეგ კი საფრანგეთის მეფე თვით მარია ტერეზას ქვრივი, მეფე შარლ X გახდა.
წინაპრები
მარია ტერეზა სავოიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1756 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1805 კატეგორია:არისტოკრატია კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუცია კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
თბილისის ურბანული განვითარების საქალაქო სამსახური
ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის ურბანული განვითარების საქალაქო სამსახური — თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის სტრუქტურული ერთეული (შემდგომში – სამსახური) 2018-2020 წწ, რომლის დანიშნულება იყო უზრუნველეყო თბილისის მდგრადი და თანაბარი ურბანული განვითარება, ინტეგრირებული, ინკლუზიური და უსაფრთხო საქალაქო გარემოს ფორმირება. სამსახური თავისი ფუნქციების განხორციელებისას წარმოადგენდა თბილისის მერიას და შესაბამისად, ანგარიშვალდებული იყო თბილისის მერისა და თბილისის მთავრობის წინაშე.
სამსახურის უფროსი იყო თბილისის მთავრობის წევრი და პასუხისმგებელი და უფლებამოსილებას იხსნიდა თბილისის მერის წინაშე. სამსახურის უფროსს ჰყავდა სამი მოადგილე, რომლებსაც, კანონმდებლობით დადგენილი წესით, თანამდებობებზე ნიშნავდა და თანამდებობებიდან ათავისუფლებდა თბილისის მერი. სამსახურის დაფინანსება ხორციელდებოდა თბილისის ბიუჯეტის სახსრებით. სამსახურის მფლობელობაში არსებული ქონება წარმოადგენდა თბილისის საკუთრებას.
ისტორია
სამსახური შეიქმნა 2018 წლის 16 იანვარს, თბილისის არქიტექტურის სამსახურიდან გამოყოფილი ურბანული დაგეგმარების დეპარტამენტის საფუძველზე. 2019 წლის პირველ მეოთხედში სამსახურში განხორციელდა სტრუქტურული ცვლილებები. შედეგად შეიცვალა განყოფილებები, ხოლო რამდენიმე ფუქნცია გადაეცა ქონების მართვის სააგენტოს.
2020 წლის 1 მარტიდან სამსახური გაუქმდა და მისი ფუნქციები გადაიბარა სსიპ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ურბანული განვითარების სამსახურმა.
სამსახურის სტრუქტურული ქვედანაყოფები
სამსახური ამჟამად შედგება შემდეგი სტრუქტურული ქვედანაყოფებისაგან:
2018-2019
სამსახური შექმნის მომენტში შედგებოდა შემდეგი სტრუქტურული ქვედანაყოფებისაგან:
თითოეული განყოფილება, მინიჭებული ფუნქცია-მოვალეობების ფარგლებში, თბილისის ადმინისტრაციულ საზღვრებში ახორციელებს მომსახურების მიწოდებას შემდეგი მიმართულებებით:
განყოფილებას ხელმძღვანელობს უფროსი, რომელსაც ასევე თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს თბილისის მერი.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის მერიის სტრუქტურული ერთეულები
კარლ I ლუდვიგი
ბიოგრაფია
კარლ ლუდვიგი დაიბადა 1617 წლის 22 დეკემბერს ჰაიდელბერგში. იგი იყო პფალცის კურფიურსტ ფრიდრიხ V-ისა და მისი ცოლის, ელიზაბეთ სტიუარტის შუათანა ვაჟი. მისი დაბადებიდან სულ რამდენიმე თვეში ევროპაში ოცდაათწლიანი ომი გაჩაღდა, რომელშიც მამამისიც აქტიურად ჩაება. ომის პირობებში ფრიდრიხმა მოახერხა და გახდა ბოჰემიის მეფე, თუმდა ეს ძვირად დაუჯდა, რამეთუ ბოჰემიის წინამორბედმა მეფემ, საღვთო რომის იმპერატორმა ფერდინანდ II-მ იგი ჩამოაგდო და მეტიც, თავისი ბიძაშვილის, ესპანეთის მეფე ფილიპე III-ის ჯარების დახმარებით მთელი კურპფალციც დაიპყრო, რის გამოც კარლ ლუდვიგის ოჯახს ემიგრაციაში ნიდერლანდებში წასვლა მოუხდა. მარცხნივ|მინი|303x303პქ|კარლ ლუდვიგის გრავიურა ემიგრაციის დროს, 1629 წელს მისი უფროსი ძმა გარდაიცვალა, რითაც იგი ტახტის პირველი მემკვიდრე ხდება. მალევე, 1632 წელს მამამისიც გარდაიცვალა, ამიტომაც კარლ ლუდვიგი დედასთან ერთად ინგლისში გადადის, სადაც მათ მისი ბიძა, მეფე ჩარლზ I იფარებთ. 1642 წლიდან იწყება ინგლისის რევოლუციაც, რის გამოც კარლ ლუდვიგს კიდევ ერთხელ მოუხდა ნიდერლანდებში გაქცევა. ამ ამბების პარალელურად, 1648 წელს ოცდაათწლიანი ომი დასრულდა და გაფორმებული ვესტფალიის სამშვიდობო ხელშეკრულების მიხედვით ესპანეთის ჯარებმა დატოვეს პფალცი, მისი ტახტი კი კარლ ლუდვიგს გადაეცა, რის შემდეგაც იგი კურფიურსტი ხდება და მშობლიურ მხარეს უბრუნდება.
კარლ I ლუდვიგი გარდაიცვალა 1680 წლის 28 აგვისტოს, 62 წლის ასაკში. მის შემდეგ ტახტი მისმა ძემ, კარლ II-მ დაიკავა.
ოჯახი
1650 წლის 22 თებერვალს კარლ ლუდვიგმა ცოლად შეირთო ლანდგრაფინია შარლოტა ფონ ჰესენ-კასელი (1627-1686), ლანდგრაფ ვილჰელმ V-ისა და ამალია ელიზაბეთ ჰანაუ-მიუცენბერგელის ქალიშვილი, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი:
1657 წლის 14 აპრილს კარლ ლუდვიგი და შარლოტა განქორწინდნენ. მალევე, 1658 წლის 6 იანვარს შვეცინგენში მან ცოლად შეირთო მარია ლუიზა ფონ დეგენფელდი, რომელთანაც კიდევ ცამეტი შვილი შეეძინა:
1677 წლის 18 მარტს მარია ლუიზა გარდაიცვალა, რის გამოც 1679 წლის 11 დეკემბერს შლოს ფრიდრიხსბურგში კარლ ლუდვიგი მესამედ დაქორწინდა ელიზაბეთ ჰოლანდერ ფონ ბერნაუზე, რომელთანაც კიდევ ერთი შვილი შეეძინა:
აღსანიშნავია, რომ ჯერ კიდევ პირველ ქორწინებამდე, კარლ ლუდვიგს უცნობი საყვარლისაგან ჰყავდა ერთი უკანონო ვაჟიც:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1617 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1680 კატეგორია:ვიტელსბახები კატეგორია:პფალცის კურფიურსტები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები
ჰონდურასი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰონდურასმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჰონდურასი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
პიერ-ემერიკ ობამეიანგი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბონელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:დორტმუნდის ბორუსიას ფეხბურთელები კატეგორია:ლონდონის არსენალის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:სენტ-ეტიენის ფეხბურთელები კატეგორია:ლილის ფეხბურთელები კატეგორია:ბასტიას ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 2-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
ანტრო-დელ-კორკია
ანტრო-დელ-კორკია (Antro del Corchia) — კარსტული მღვიმე იტალიაში, აპუანის ალპების დასავლეთ კალთებზე, მთა კორკიას ფერდობზე. მღვიმის საერთო სიგრძეა 64 კმ, სიღრმე 1210 მ. მნახველებისთვის განკუთვნილი ხელოვნური შესასვლელი მდებარეობს ლევილიანის რაიონში, 860 მ სიმაღლეზე. აქვს 20 შესასვლელი. ჰაერის მუდმივი ტემპერატურა 7,6 °С, ტენიანობა 90 %. გამომუშავებულია მარმარილოს ზონის სინკლინური დადაბლების შიგნით არსებულ ნაპრალოვან კირქვებსა და მეზოზოური ასაკის თაბაშირ-დოლომიტიან ქანებში. მრავლადაა მღვიმური ფორმები, მათ შორის: სტალაქტიტები, სტალაგმიტები, კარსტული ჭები, კანიონები, წყლის ნაკადები და მომცრო ტბები. ანტრო-დელ-კორკია აღმოაჩინა ნატურალისტმა ემილიო სიმმა 1840 წელს, რომელმაც 1847 წელს აღწერა მღვიმის დაახლოებით 200 მ-იანი მონაკვეთი. 2001 წელს გაიხსნა მღვიმის ტურისტული ნაწილი, რომლის სიგრძე დაახლოებით 2 კმ-ია. მღვიმის ასაკი დაახლოებით 2 მლნ. წლითაა შეფასებული.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის მღვიმეები
ტურიზმი გუჯარათში
მინი|ლაკშმი ვილას სასახლე - [[გუჯარათი, ვადოდარა]] ტურიზმი გუჯარათში—გუჯარათი ინდოეთის სიდიდით მე -6 შტატია, მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, სანაპირო ზოლის სიგრზე 1600 კვ.მ. ეს არის მე -9 ყველაზე პოპულარული ტურისტული რეგიონი ქვეყანაში, რომელსაც 2018 წელს 54,4 მილიონი ადგილობრივი და საერთაშორისო ტურისტი ეწვია
გუჯარათი  ერთადერთი ადგილია მსოფლიოში, სადაც შეიძლება IUCN-ის წითელ ნუსხაში შეტანილი აზიური ლომების ნახვა. მინი|[[აზიური ლომი გირას ნაციონალურ პარკში-გუჯარათი]] სულთნები ს მმართველობის პერიოდში ინდური თემატიკა შერეული იქნა ისლამურ ტრადიციებთან  რამაც წარმოშვა ინდო-სარაცინული სტილი არქიტექტურაში. შტატში მრავალი სტრუქტურა აგებულია ამ მეთოდით.
გუჯარათის შტატში დაიბადნენ ინდოეთის დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლი  გამოჩენილი პიროვნებები: შრიმად რაჯჩანდრას, მაჰათმა განდისა და ვალაბჰაი პეტელი. ბოლო წლების განმავლობაში ერთიანობის ქანდაკება, რომელიც ყველაზე მაღალი ქანდაკებაა მსოფლიოში, გახდა მთავარი ტურისტული ადგილი გუჯარათში.
ამიტაბჰ ბაჩანი ამჟამად გუჯარათის ტურიზმის ბრენდის ელჩია. ცნობილი პიროვნების კამპანიამ "Khushboo Gujarat Ki" შტატში ტურიზმიხ შემოსავალი 14%-ით გაზარდა.
აჰმედაბადი, თავისი ცენტრალური მდებარეობით და საერთაშორისო აეროპორტით, ითვლება იდეალურ ცენტრად.
ბიზნეს ტურიზმი
Vibrant Gujarat არის ინვესტორთა სამიტი, რომელიც ტარდება ყოველ ორ წელიწადში ერთხელ გუჯარათის მთავრობის მიერ. ღონისძიების მიზანია ბიზნესის ლიდერების, ინვესტორების, კორპორაციების, პოლიტიკოსებისა გაერთიანება. სამიტი წარმოადგენს ერთგვარ პლატფორმას ქვეყნის ბიზნესის შესაძლებლობების  შესასწავლად. გუჯარათი ბევრი შტატისათვის ეკონომიკური წარმატების მაგალითი გახდა. 2009 წელს მთლიანი შიდა პროდუქტის მიხედვით ინდოეთის 10 უდიდესი ქალაქის ჩამონათვალის მიხედვით, PricewaterhouseCoopers- ის კვლევის საფუძველზე აჰმედაბადი ინდოეთში მე -7 ადგილზეა, წლიური მშპ 59 მილიარდი აშშ დოლარით.
Gujarat International Finance Tec-City მშენებარე ქალაქია გუჯარათში. ის განთავსდება  მდინარე საბარმატის მახლობლად, აჰმედაბადიდან ჩრდილოეთით 12 კმ-ზე და განდინაგარიდან სამხრეთით, 8 კმ-ზე. შტატის პოლიტიკური დედაქალაქი  აშენდება 500 ჰექტარ (2.0 კმ 2) ფართობზე. ქალაქის მშენებლობის  მთავარი მიზანია უზრუნველყოფილი იქნას მაღალი ხარისხის ინფრასტრუქტურა, რომ ფინანსურმა და ტექნიკურმა კომპანიებმა შეძლონ თავიანთი საქმიანობის გადატანა მოუბაიდან, ბანგალორიდან, გურგაონიდან და სხვა რეგიონებიდან, სადაც ინფრასტრუქტურა შეუთავსებელია ან ძალიან ძვირია.
კულტურული ტურიზმი
მინი|[[პალიტანა|პალიტანას ტაძრის კომპლექსი]] მარცხნივ|მინი გუჯარათი კარგად არის ცნობილი თავისი მდიდარი კულტურით. გუჯარათის ხალხური ხელოვნება წარმოადგენს სახელმწიფოს კულტურის მთავარ ნაწილს. იგი ინარჩუნებს სიმღერის, ცეკვის, დრამატურგიის მდიდარ ტრადიციას. ხელნაკეთობებში შედის ბანდჰანი, პატანის პატოლოები, კუჩის ნამუშევრები, ხადი, ბამბუკის რეწვა, ქარგვა, ხელოსნობა, ლითონის ხელნაკეთობები, ჭურჭელი, ნამდა, როგანული მხატვრობა, პიტორა და მრავალი სხვა ხელნაკეთობა. არაბებმა, პორტუგალიელებმა, ჰოლანდიელებმა, მონღოლებმა და ბრიტანელებმა, სპარსელებმა გუჯარათის კულტურაში თავიანთი კვალი დატოვეს..
Paranthropus robustus
მინი|პარანთროპუს რობუსტუსის თავის ქალა პარანთროპუს რობუსტუსი (ან ავსტრალოპითეკ რობუსტუსი) — გადაშენებული ჰომინიდების ერთ-ერთი სახეობა. ის ცხოვრობდა დაახლოებით 1,2-2,0 მილიონი წლის წინ. მისი სახისა და კბილების მასიურობის გამო უწოდეს მას „რობუსტუსი“. მინი|პ.რობუსტუსის ნიმუშების აღმოჩენის ადგილი
ტურიზმი გუჯარათში
რელიგიური ტურიზმი
მინი|სომნათის ტაძარი გუჯარაში მდებარეობს მრავალი რელიგიური ცენტრი და ტაძარი. ცნობილია რელიგიური ცენტრებია: დვარკა, დაკორი, ამბაჯი, პალიტანა, მაჰუდი, შანხეშვარი, ხუტხიზინგის ჯაინის ტაძარი, სომნათი, გირნარი, შამლაჯი, ბაჰუჩარაჯა, პავაგადი, კაბირვად, სანხხარის ტაძარი). შრი სვამინარაიანი მანდირი, აჰმედაბადი, ვასაი ჯაინის ტაძარი, ჯაინის ტაძრები, ინდუისტური ტაძრები და სუდამა მანდირი. კაჩი, სვამინარაიანი მანდირი - ბჰუჯი, ნარაიან საროვარი, ტულსი შიამი, სატადარი, ლოჯპური, ჯუნააგადის ბუდისტური მღვიმეების კომპლექსები და ა.შ.
Paranthropus robustus
== აღმოჩენა == მას შემდეგ, რაც რაიმონდ დართმა აღმოაჩინა ავსტრალოპითეკ აფრიკანუსი, რობერტ ბრუმმა მხარი დაუჭირა მის იდეას, რომ ეს სახეობა იყო წინაპარი ჰომო საპიენსისა. მან დაიწყო საკუთარი კვლევა სამხრეთ აფრიკაში, რათა გაემყარებინა ის, რაც დართმა თქვა. იგი ყიდულობდა ადგილობრივი მაცხოვრებლებისგან ინფორმაციას მათ მიერ ნაპოვნ ნამარხებზე. 1938 წელს სკოლის მოსწავლემ გერტ ტერბლანშმა კრომდრააში (იოჰანესბურგიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 40 კილომეტრი ) იპოვა თავის ქალა და გადასაცა 70 წლის ბრუმს. ბრუმმა ამ ადგილას ჩაატარა დამატებითი გათხრები და იპოვა რამდენიმე ნაწილი ჩონჩხისა. ნარჩენების ასაკი დაახლოებით 2 მილიონი წელი იყო, ჰგავდნენ დართის მიერ აღმოჩენილ ფრაგმენტებს, მაგრამ ჰქონდათ მორფოლოგიური განსხვავებები, რის გამოც ბრუმმა შექმნა პარანთროპუსების სახეობა და თავისი აღმოჩენაც მას მიაკუთვნა. რობუსტუსი გახდა პირველი აღმოჩენა მასიურ ავთრალოპითეკებს შორის და მეორე მთლიანად ავსტრალოპითეკებს შორის. ბრუმის გამოკვლევებმა აჩვენა, რომ ევოლუცია, რომელმაც მოავლინა ქვეყნად ჰომოსაპიენსი, არ იყო სწორხაზოვანი, არამედ დატვირთული იყო უამრავი სხვადასხვა ვარიანტით.
ტურიზმი გუჯარათში
რელიგიური ტურიზმი
პალიტანას ჯაინის ტაძრები შატრუნჯაიას მთაზე,. პალიტანა ერთადერთი მთაა მსოფლიოში, სადაც 900-ზე მეტი ტაძარია.
Paranthropus robustus
1994 წელს დრიმოლენის გამოქვაბულში აღმოაჩინეს თავის ქალა DNH 7 და ქვედა ყბის ნაწილი - DNH 8. DNH 7 არის ერთ-ერთი ყველაზე კარგად შემონახული პარანთროპუს რობუსტუსის თავის ქალა. ნავარაუდებია, რომ იგი ეკუთვნოდა მდედრს, ხოლო ქვედა ყბის ნაწილი - მამრს. პარანთროპუს რობუსტუსის სახეობა აღმოჩენილია მხოლოდ ხუთ ადგილას: სამხრეთ აფრიკაში, დრიმოლენის გამოქვაბულში, სვარტკრანსში, გონდოლინსა და კუპერსში. სულ ნაპოვნია 130-მდე ამ სახეობის წარმომადგენლის ნაწილები. კბილების შესწავლის შემდეგ დადგინდა, რომ ჩვეულებრივი პარანთროპუს რობუსტუსი იშვიათად თუ ცოცხლობდა 17 წლამდე.
ტურიზმი გუჯარათში
ველური ბუნების ტურიზმი
მინი|ინდური მგელი-[[გუჯარათი]] გუჯარაში არის მსოფლიოში ყველაზე იშვიათი ფლორა და ფაუნა. ფაუნას წარმოადგენენ აზიურ ლომები, გარეულ სახედრებს, შავ თხებს, დათვებს, მაიმუნებს, ნილგებს, სამოთხის მფრინავებს, ჭინკარას, დელფინებს, ვეშაპისებრ ზვიგენებს და გადამფრენ ფრინველებს, როგორიცაა ფლამინგოები, პელიკანები. ფლორა მოიცავს ხაირის, სადადის, ტიმრუს, ბაბულის, სალაის, ჰაკროს, ბერის, ასუნდროს და ბორდის სახეობებს. შტატს აქვს ეროვნული პარკი. ნაკრძალები გირის ეროვნულ პარკი, საზღვაო- ნაციონალურ პარკი, კაჩ ყურეში, ვანსდას ეროვნული პარკი, ნალსაროვრის ფრინველთა სავანე, კაჩ ბუსტარის ნაკრძალი, პურნას ველური ბუნების საცავი და ბლექბექის ეროვნულ პარკი, ველავადარში.
Paranthropus robustus
მორფოლოგია
პარანთროპუს რობუსტუსის ტვინი ცოტათი უფრო დიდია, ვირე თანამედროვე შიმპანზეების ტვინისა, კერძოდ 451-530სმ3. მამრების საშუალო სიმაღლე იყო - 1 მეტრი და 20 სანტიმეტრი, მდედრების - 1 მეტრი. მამრები საშუალოდ იწონიდნენ 54 კილოგრამს, მდედრები - 40 კილოგრამს. პარანთროპუს რობუსტუსსაც, როგორც სხვა ავსტრალოპითეკებს, ჰქონდა მაღალი დონე სქესობრივი დიმორფიზმისა. რობუსტუსს ჰქონდა ძალიან დიდი კბილები, რომლებიც დაფარულიიყო სქელი მინანქრით, სწორედ ეს გახდა მიზეზი, რატომაც გამოყო ბრუმმა ეს სახეობა ავსტრალოპითეკებს. საღეჭი კბილები განთავსებული ჰქონდა თავის ქალის უკანა მხარეს. დიდი საღეჭი კბილების გამო, მას გააჩნდა დიდი საღეჭი კუნთები, ამან კი იმოქმედა სახის ფორმაზე და მას ჰქონდა დიდი, ფართო სახე. რობუსტუსის ნაპოვნი კბილები თითქმის პარანთროპუს ბოისეის კბილების ზომის იყო. დიდი საღეჭი კბილები და დიდი ყბა აძლევდა რობუსტუს საშუალებას გამოკვებილიყო ბოჭკოვანი პროდუქტით. ასეთი დამახასიათებელი ნიშნები გვხვდება თანამედროვე გორილებში.
ადრე ითვლებოდა, რომ ეს დამახასიათებელი თვისებები მიანიშნებდა იმაზე, რომ რობუსტუსი იკვებებოდა მაგარი საკვებით, რაც ღეჭვას მოითხოვს, თუმცა ახალმა გამოკვლევებმა აჩვენა, რომ ეს იყო ადაპტაცია ისეთ მსუბუქ მცენარეულობებზე, როგორებიცააა: ბალახი და ხის ფოთლები. რობუსტუსს შეეძლო მოეხმარა უფრო მაგარი საკვები, თუმცა ის ძირითადად იკვებებოდა მცენარეულობით და მხოლოდ ამის დეფიციტის შემთხვევაში იკვებებოდა მაგარი საკვებით. მენჯის ძვლები, ფეხებისა და ჩონჩხის სხვა ნაწილების შესწავლამ დაასაბუთა, რომ რობუსტუსის სახეობა განიცდიდა ადაპტაციას სწორად სიარულისა. თავის ქალაში ძვლოვანი თხემი განთავსებულია ზურგის წინა მხრის მაღლა. იგი მიუთითებს, თუ სადაა ყბის კუნთები.
ტურიზმი გუჯარათში
ველური ბუნების ტურიზმი
ტურიზმის დეპარტამენტი, გუჯარათი ს სატყეო მეურნეობის სახელმწიფო დეპარტამენტთან ერთად, ინარჩუნებს მრავალ ბანაკს გუჯარათში ეკოტურიზმის განვითარების მიზნით. [ათი]
ბაზრობები და ფესტივალები
გუჯარათი მასპინძლობს უნიკალურ ფესტივალებს, როგორიცაა „ნავატატრი გარბა“(ოქტომბერი - ნოემბერი, ქვეყნის მასშტაბით),“დივალი“(ნოემბერი), „კიტეს ფესტივალი“( 11-15 იანვარი,აჰმადაბადი), „კანკარია კარნავალი“(25–31 დეკემბერი, აჰმედაბადი), „რან უსტავი“(ნოემბერი - დეკემბერი), ცეკვის ფესტივალი (იანვრის მე –3 კვირა,მოდერა ) და ისეთი ბაზრობები, როგორიცაა ტარნეტარის ბაზრობა (აგვისტო,ტარნეტარი) და ვაუტა მელა (ნოემბერი, ვოტა).
Paranthropus robustus
სიცოცხლისუნარიანობის ფაქტორები
პარანთროპუს რობუსტუსს ჰქონდა დიდი და სქელი კბილები, რაც საშუალებას აძლევდა ეკვება ისეთი მაგარი საკვებით, როგორებიცაა: თხილი, რაიმეს თესლი, ფესვები, ბოლქვები და ა.შ. თუმცა ის უმეტესად იკვებებოდა მცენარეულობით და მაგარ საკვებს მიირთმევდა მცენარეული საკვების არქონის შემთხვევაში. მის რაციონს ძირითადად შეადგენდა: ხილი, ფოთლები, ბალახი და შიგადაშიგ ხორცი.
ტურიზმი გუჯარათში
სამედიცინო ტურიზმი
მინი|საავადმყოფო აჰმედაბადი, შტატის წამყვანი ქალაქი, ინდოეთში ყველაზე სასურველი ადგილია სამედიცინო ტურიზმისათვის მსოფლიო კლასის სამედიცინო დაწესებულებებით და ხელმისაწვდომი  ფასებით. წელიწადში 1500-ზე მეტი უცხოელი სტუმრობს შტატს სხვადასხვა პროცედურისთვის. აჰმედაბადი ს საქალაქო საავადმყოფო არის აზიის ყველაზე დიდი საავადმყოფო.ბევრი ახალი საავადმყოფო შენდება ქალაქში.
Paranthropus robustus
სიცოცხლისუნარიანობის ფაქტორები
ჯერჯერობით მეცნიერებს ვერ უპოვნიათ, რაიმე ქვის ხელსაწყოები პარანთროპუს რობუსტუსის ნამარხებში, ამიტომ ივარაუდება, რომ ისინი იყენებდნენ ძვლებს, რათა ამოეთხარათ ტერმიტების (თეთრი ჭიანჭველების) საცხოვრებელი. მრავალჯერადი გამოყენების შედეგად, ძვლების ბოლოები გახდა მრგვალი და მოგლუვებული. ტერმიტი, რომელიც მდიდარია პროტეინით, ასევე უნდა ყოფილიყო ერთ-ერთი საკვებთაგანი პარანთროპუს რობუსტუსისთვის.
ევოლუციის ხე
1940 წლიდან 1970 წლამდე უამრავი მეცნიერი კამათობდა იმაზე, რობუსტუსი გაეიგივებინათ ავსტრალოპითეკ აფრიკანუსთან, თუ არა. საბოლოო ჯამში მეცნიერები დაეთანხმნენ ბრუმს და გარკვეულ განსხვავებათა გამო, რობუსტუსი გამოყვეს ავსტრალოპითეკ აფრიკანუსისგან და მიანიჭეს მას საკუთარი სახეობა, რაშიც გაერთიანდა პარანთროპუს რობუსტუსი, პარანთროპუს ბოსეი, ავსტალოპითეკ რობუსტუსი. ისინი იყვნენ განსხვავებულები სხვა ავსტრალოპითეკთაგან, მაგრამ ჰქონდათ საერთო მახასიათებლები, რის გამოც გაერთიანდნენ ერთ სახეობაში - რობუსტუსში. მინი|პ.რობუსტუს SK-48-ის თავის ქალა
ტურიზმი გუჯარათში
აღმოსავლეთის სამეფო მატარებელი
Royal Orient Train არის მდიდრული ინდური  ტურისტული მატარებელი, რომელიც მოძრაობს გუჯარათსა და რაჯასტანს შორის, მოიცავს ორ შტატის მნიშვნელოვან ტურისტულ მიმართულებებს. მატარებელი პირველად გაუშვეს 1994-95 წლებში, მატარებელს 13 ვაგონი აქვს და მგზავრებს ხუთვარსკვლავიან მომსახურებას სთავაზობს.
Paranthropus robustus
SK 48
SK 48 არის ერთ-ერთი პარანთროპუს რობუსტუსის, რომელიც აღმოაჩინეს სვარტკრანსში, სამხრეთ აფრიკაში 1950 წელს. იგი დათარიღებულია 2-1.5 მილიონი წლით. ეს არის საუკეთესოდ შემონახული თავის ქალა სხვა პარანთროპუს რობუსტუსის ნამარხებთან შედარებით. იგი აღმოაჩინეს გამოქვაბულში, სადაც კალციუმს მოიპოვებდნენ კომერციული მიზნებისთვის.
თავის ქალა ეკუთვნის ზრდასრულ პარანთროპუს რობუსტუსს. თავის ქალის უმეტეს ნაწილზე არაა ასახული გაქვავების პროცესი და ეს არის მიზეზი, რატომაც ითვლება ეს საუკეთესოდ შემონახულ თავის ქალად. მხოლოდ გარკვეული მცირედი ნაწილი დაზიანდა, როდესაც შახტიორმა დინამიტი ააფეთქა გამოქვაბულში კალციუმის მოპოვების მიზნით. ნამარხის იქ არსებობა ჯერ უცნობი იყო. მის ზრდასრულობას ადასტურებს მისი კბილები, რომლებიც შემოინახა მთელი ამ დროის განმავლობაში. მას გააჩნდა მარჯვენა ეშვის კბილი, ასევე პირველი უკანა და სამი მარცხენა უკანა კბილი მისი სიკვდილის მომენტში.
SK48-ს აქვს ბრტყელი სახე. ეს გამოწვეულია განლაგებით დიდი წინა და უკანა კბილებისა, ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია ყვირმლის ძვლების პოზიცია კბილებთან მიმართებაში. ეს ყველაფერი დაკავშირებულია ღეჭვის პროცესთან. SK 48-ს დიდი კბილებისა და დიდი ყბის არსებობა განაპირობებდა იმას, რომ მას ჰქონდა უნარი დაეღეჭა მაგარი, ფიბროზული საკვები. წინამავალი განლაგება ყვირმალების ძვლებისა ქმნიდა სივრცეს, რომელშიც მოთავსებული იყო დიდი საღეჭი კუნთები. დიდმა წინა და უკანა კბილებმა გაუადვილა პარანთროპუს რობუსტუს მაგარი საკვების დაქუცმაცება. ეს ნამარხი პირველად აღმოაჩინა ადგილობრივმა ქვის მომპოვებელმა, თუმცა ამ ნამარხთან შეხება რობერტ ბრუმსაც ჰქონდა. იგი მიიჩნევდა, რომ SK 48 იყო მდედრი. ამის მიზეზი კი ნამარხის საგიტალური ნათხემი იყო. თავიდან ნამარხს პარანთროპუს კრასიდენს აწერდნენ, თუმცა შემდეგ იგი პარანთროპუს რობუსტუსის სახეობას მიაკუთვნეს.
SK 46
SK 46 აღმოაჩინეს სვარტკანსში სამხრეთ აფრიკაში 1936 წელს. ის მიეკუთვნება პარანთროპუს რობუსტუსის სახეობას და იგი დათარიღებულია 1.5-1.8 მილიონი წლით.
Sk 46-ის თავის ქალის მარცხენა ნაწილი და მთლიანად სასა კარგად არის შემონახული. ასევე თითქმის კარგადაა შემონახული ლოყის კბილები. იმისდა მიუხედავად, რომ საჭრელი კბილები და ერთი ეშვი იყო დაკარგული, მათი ალვეოლი (ძვლოვანი ხვრელი, რომელსაც ეყრდნობა კბილის ფესვები) იყო შემორჩენილი. იმის და გამო რომ ალვეოლები შემორჩენილი ჰქონდა ნამარახს, პალეონტოლოგებმა შეძლეს აღედგინათ ლოყის კბილების ზომა, ეშვებისა და საჭრელი კბილების მიმართებით. ამ ნაწილებს შეეძლო მოეცა ინფორმაცია ამ პარანთროპუს რობუსტუსის კვების რაციონის შესახებ.
ლოყის კბილების დიდი ზომა წინა კბილებთან მიმართებაში მიანიშნებს იმაზე, რომ SK 46 იკვებებოდა ძლიერი მცენარეული საკვებით, უმეტესად ბოსტნეულით. დიდი ზომის ლოყის კბილები უზრუნველყოფდნენ თანკბილვის არეალს (ადგილი, სადაც მაღლა მყოფი და დაბლა მყოფი კბილები თანაეწყობიან ღეჭვის დროს).შედარებისთვის ცხენსაც და ძროხასაც, რომლებიც უმეტესად იკვებებიან ბალახითა და მაგარი საკვებით, აქვთ დიდი ზომის ლოყის კბილები და დიდი ზომის საღეჭი ზედაპირი. ამ ანალოგიების არსებობით და ასევე ჩატარებული მიკროსკოპული კვლევებით კბილების ზედაპირზე, მეცნიერებმა გადაწყვიტეს, რომ SK 46-ის დიდი ლოყის კბილები გამოიყენებოდა მაგარი, ფიბრული საკვების დასაღეჭად.
TM 1517
TM 1517 აღმოაჩინა გერტ ტებლანჩემ კრომდრააიში (ბლაუვბანკის მდინარის ხეობა, სამხრეთ აფრიკა) 1938 წლის 8 ივნისს. ის დათარიღებულია 2 მილიონი წლით, მისი სქესი დაუდგენელია.
გათხრების დროს აღმოჩენილი იყო უფრო ჩონჩხის მასალა, ასევე ზოგი თავის ქალის ნაწილი. ეს ეგზემპლარი მიაწერეს ახალ სახეობას, პარანთროპუს რობუსტუს, რობუსტუსის სახისა და კბილებზე დაყრდნობით. TM 1517 წარმოადგენსჰოლოტიპს პარანთროპუს რობუსტუსთვის.
== იზოტოპური მტკიცებულება პარანთროპუს რობუსტუსის კვების რაციონის ცვალებადობაზე == კვების რაციონის აღდგენის ტრადიციული მეთოდები არ იძლევა დიეტურ ცვალებადობასთან დაკავშირებული გამოძიების ჩატარების საშუალებას ინდივიდუალური ჰომინინების სასიცოცხლო ციკლის პერიოდში. თუმცა, ლაზერული დაშლის მეთოდით მდგრადი იზოტოპების ანალიზმა გამოავლინა, რომ δ13 C (იზოტოპური სიგნატურის სტანდარტულისგან გადახრის მაჩვენებელი) პარანთროპუს რობუსტუსის ინდივიდუმებში ხშირად იცვლებოდა როგორც სეზონურად, ისე ყოველწლიურად. ამ მონაცემებზე დაყრდნობით შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ პარანთროპუსი არ იყო რაციონის „სპეციალისტი“. 1.8 მილიონი წლის წინ, რობუსტუსის კვების რაციონში, მნიშვნელოვან, მაგრამ დიდი გადახრებით ცვალებად ნაწილს შეადგენდა სავანებში გავრცელებული საკვები-მათ შორის ისლი, ბალახი და ბალახისმჭამელი ცხოველები.
როგორც დენტალური ცვეთის (ნაკაწრებისა და ორმოების), ისე კარბონის მდგრადი იზოტოპების ანალიზებმა წარმოგვიჩინა, რომ სამხრეთ აფრიკული ავსტრალოპითეკების დიეტები, ზოგადად თუ შევაფასებთ, ცვალებადობით ხასიათდებოდა. ამ მეთოდებით არ არის ბოლომდე გარკვეული, თუ რამდენად შეეძლო ცვლილება ინდივიდუალური ჰომინინის კვების რაციონს ცხოვრების განმავლობაში. ლაზერულის დაშლის მეთოდით იზოტოპების ანალიზი კი გვაძლევს საშუალებას, რაციონის მოკლევადიან ცვლილებებს დავაკვირდეთ. მისი მეშვეობით ჩვენ შეგვიძლია ჰომინინების კბილების ცვლილებები დავინახოთ სუბმილიმეტრების დონეზე, რაც გზას გვიხსნის ინდივიდუმების დიეტური ისტორიისკენ.ტროპიკულ გარემოში, ფაქტობრივად ყველა ხე თუ ბუჩქი იყენებს C3 ტიპის ფოტოსინთეზს ნახშირბადის ფიქსაციისთვის, როდესაც ზოგიერთი სახის ბალახი და ისლი არჩევს С4 ფოტოსინთეზის გზას. მცენარეების სტრუქტურაში შემავალი კარბონის იზოტოპები გადაინაცვლებს მიმღების/მომხმარებლის ქსოვილებში და დამატებით ფრაქტალებად იყოფა, შესაბამისად, კბილის ემალში კარბონის იზოტოპების შეფარებითი წილის მიხედვით შეგვიძლია დავადგინოთ, რა რაოდენობით მიიღო ცხოველმა ორივე ტიპის ფოტოსინთეზის გამომყენებელი მცენარეები. არ წარმოადგენს პრობლემას იმის გარკვევა, რომელი ტიპის საკვებს ეტანებოდნენ ჰომინინები- C3 “ტიპის“ საკვებს, მაგალითად ტყის ხილს, თუ სავანაზე დაფუძნებულ С4 ტიპის საკვებს, ანუ ბალახებს და ბალახისმჭამელ ცხოველებს.
ერთ-ერთი საფუძვლიანი კვლევის დროს ჩატარდა 4 პარანთროპუს რობუსტუსის მუდმივი კბილების ანალიზი ლაზერული დაშლის მეთოდით. ისინი აღმოაჩინეს სამხრეთ აფრიკის ტერიტორიაზე და დათარიღებულნი არიან დაახლოებით 1.8 მილიონი წლით. ასევე ანალიზი ჩაუტარდა მათი თანამედროვე და იმავე არეალში მობინადრე ანტილოპების სახეობის 3 წარმომადგენლის ემალს, რათა გაეკონტროლებინათ კარბონის იზოტოპების პროცენტული შეფარდების ცვლილებები სიკვდილის შემდგომ პერიოდში. მკვლევარებმა დაითვალეს კბილის ზრდის სტრუქტურის ცვლილებები, რომლებიც გამოვლინდა ემალის ზედაპირზე და ესაზღვრებოდა დაშლის კვალს ჰომინინების ნიმუშებზე, რათა დროებით დაეკავებინათ იზოტოპების მონაცემები იქ, სადაც ეს შესაძლებელია. ჰომინინებსა და არსებულ მაიმუნებში ემალის ცვლილებების პროცესი შეიმჩნეოდა საშუალოდ 9 დღეში და ინდივიდუალურად მერყეობდა 6 დან 12 დღემდე. რადგან უძველესი ადამიანების კბილებზე ამ ცვლილებების განმეორებადობის დადგენა მხოლოდ სექციებად დაყოფის შემდეგაა შესაძლებელი, პარანთროპუსის შემთხვევაში პერიოდულობა შვიდი დღით განისაზღვრა.
პარანთროპუსის თანამედროვე ანტილოპაზე (Raphicerus ზე) ჩატარებული ყველა იზოტოპური კვლევა ცხადყოფს, რომ ფიზიკურ და ქიმიურ ცვლილებებს არ გაუქრია იზოტოპების ბიოგენური შემადგენლობა, რადგან ის განსაზღვრავს C3 ის დიეტას როგორც ძალიან მსგავსს რაფიცერუსის მონათესავე სახეობების დიეტის ტიპთან. ამის გარდა, თავად რაფიცერუსის ინდივიდუმების კბილებს შორის განსხვავებების მცირე დიაპაზონი აჩვენებს, რომ ქვად ქცევის მიუხედავად, ნამარხი ცხოველების შემადგენლობაში არ შეიმჩნეოდა მნიშვნელოვანი იზოტოპური ვარიაციები ამ ანალიზების სივრცით რეზოლუციაში. სრულიად საპირისპიროდაა საქმე ჰომინინების კბილების შემთხვევაში, სადაც ცვალებადობა საკმაოდ აქტიური და დამახასიათებელი მოვლენაა. პარანთროპუს რობუსტუსს ვარიაციულობის კოეფიციენტი დაახლოებით 5-ჯერ მაღალი აქვს რაფიცერუსთან შედარებით, რაც მათი კვების რაციონის მეტ მოქნილობაზე მიუთითებს. ყოველი ოთხიდან ორი ჰომინინის კბილებში С4 ტიპის საკვები დაახლოებით 40 % იანი მაჩვენებლით იყო ცვალებადი. აღასანიშნავია, რომ იზოტოპური სიგნალი აქ შესუსტებულია, ამელოგენეზისის დროს მინერალთა შთანთქმის გაჭიანურების გამო. საყურადღებოა, რომ თითოეულ შესწავლილ ინდივიდუალურ ორგანიზმს შეეძლო ეჩვენებინა კარბონის ის რაოდენობა, რომელიც მან თვეების განმავლობაში მიიღო, რაც გამოწვეულია სწორედ ამელოგენეზის დროს მინერალთა შთანთქმის გაჭიანურებით. ეს მნიშვნელოვნად ამსუბუქებს ძირითად დიეტურ სიგნალს, რაც ზრდის შანსს, დაკვირვებების შედეგად დადგენილი დიეტური ცვალებადობა ბევრად ნაკლებ მოქნილად იყოს წარმოდგენილი ვიდრე ეს რეალურადაა. კვებითი რაციონის ცვლილების სრული დიაპაზონის განსაზღვრა მოითხოვს შემდგომ კვლევებს ჰომინინების ემალის დამწიფების პარამეტრებთან დაკავშირებით. ცვალებადობის სიმცირე რაფიცერუსის კბილების შესწავლისას უნდა ნიშნავდეს იმას, რომ დროებითი განსხვავებები C3 ვეგეტაციის δ13 C მაჩვენებელში ძალიან მცირეა და ვერ შეიტანდა ღირებულ წვლილს პარანთროპუსის ვარიაციულობის ზრდაში.
კვლევის შედეგებიდან შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ პარანთროპუსის შესწავლილი მაგალითების შემთხვევაში, ცვლილებები С4 შემადგენლობის კვებით რაციონში უფრო მკვეთრი და ხშირი იყო ვიდრე C3 ის ნაწილში. ეს ინფორმაცია არ გვაძლევს უფლებას, ზუსტად დავასახელოთ С4 ში შემავალი საკვები ცალ-ცალკე, თუმცა დიდი ალბათობით რაციონში შედიოდა როგორც ბალახები და ისლი, ისე მათი მომხმარებელი ცხოველები.
მიუხედავად იმისა, რომ პარანთროპუსის ყველა შესწავლილ ინდივიდში ნაპოვნია სეზონური დიეტური ცვალებადობის დამამტკიცებელი ნიშნები, ჩვენ ასევე გვაქვს ყოველწლიურ ცვალებადობაზე არსებული მაგალითები, რომელთაც შეეძლოთ გავლენა ჰქონოდათ წვიმაზე დამოკიდებული საკვების ხელმისაწვდომობის ყოველწლიურ სხვაობაზე. ალტერნატიულ, შესაძლო ახსნად შეიძლება ჩაითვალოს ის, რომ ინდივიდუმები ხშირად მიგრირებდნენ ტყეებით მდიდარ ადგილებსა (სადაც C3 -საკვებს ამჯობინებდნენ) და სავანას ტიპის ღია ტერიტორიებს (С4 ის წყარო) შორის. ყველანაირ შემთხვევაში, შედეგები ძალიან მნიშვნელოვნად განსხვავდება ჩვენს ახლო ნათესავებზე, შიმპანზეებზე ჩატარებული კვლევების შედეგებისგან. ზოგიერთი შიმპანზე ბინადრობს ტყეებით მეტ-ნაკლებად მდიდარი სავანების ეკოსისტემაში, რომელიც მიიჩნევა ადრეული ჰომინინების პოტენციური საცხოვრებელი გარემოს იდენტურად. თუმცა, შიმპანზეების მიერ მიღებული С4 ტიპის საკვები არ არის გაზომვადი რაოდენობრივი სიმცირის გამო, ხოლო მათი თმის კარბონის იზოტოპების შემადგენლობა, არსებული ინფორმაციის მიხედვით, თითქმის არ იცვლება სეზონიდან სეზონამდე. რადიკალურად განსხვავდება ბაბუინების შემთხვევა, რომლებიც ზოგიერთ რეგიონში ძალიან დიდი რაოდენობით ღებულობენ С4 ბალახის თესლსა და ფესვებს, ასევე აქვთ δ13 C ის საკმაოდ ცვალებადი მაჩვენებელი. გარდა ამისა, იურიტოპიკული ბაბუინი შესაძლოა იყოს პარანთროპუსის უფრო შესაბამისი ეკოლოგიური ანალოგი.
ადრეული ავსტრალოპითეკის, აფარენსისის დენტალური ცვეთის კვლევამ ვერ იპოვა იმის დამამტკიცებელი მაგალითები, რომ სახეობის დიეტა იცვლებოდა დროის ან ადგილმდებარეობის ცვლილებისას. მათთან კონტრასტში მოდის კარბონის მდგრადი იზოტოპებისა და დენტალური ცვეთის ანალიზის შედეგები შედარებით ახალგაზრდა ჰომინინის, აფრიკანუსისთვის. აღმოჩნდა, რომ აფრიკანუსის კვების რაციონი ბევრად უფრო ცვალებადი იყო. ეს ფაქტი ავტომატურად აჩენს იმის შესაძლებლობას, რომ შესამჩნევი ზრდა დიეტის სტრუქტურის მოცულობაში ფართოდ იყო აფრიკული კონტინენტური სიმშრალისა და სეზონურობის ზრდის დასაწყისის თანმდევი, რაც დაიწყო სამი მილიონი წლის წინ და მცირედით უძღოდა წინ პირველ შესაძლო პარანთროპუსსა და ჰომოებს, ასევე უძველესი ქვის იარაღების შექმნას. ჰომო -ს წარმომადგენლები ეჭვგარეშე იყვნენ ქვის ხელსაწყოების დამამზადებლები. ისინი მიიჩნევიან დიეტურ უნივერსალებად (ჯნერალისტებად), რომლებიც მოიხმარდნენ აქამდე უცხო საკვებს, მაგალითად ჩლიქოსანი პირუტყვის ხორცს და სავანებში ფართოდ გავრცელებულ ბოლქვებს. განსხვავებული სიტუაცია გვაქვს პარანთროპუსის შემთხვევაში. თავისი გიგანტური და ბრტყელი გვერდითი კბილების, სქელი ემალის, ბრგე ქვედა ყბის და მძალვრად ჩამოყალიბებული სახის სტრუქტურის გამო ხშირად ითვლება კვების რაციონის სპეციალისტად. შემდგომში დავობდნენ იმაზე, რომ ეს სპეციალიზაცია დაკავშირებული იყო მის გადაშენებასთან, როდესაც ისინი დაუპირისპირდნენ სრწაფი ტემპებით მზარდ, სეზონურ და ჰაერის ტემპარატურის ცვლილებებს ზოგად გარემოში, მაშინ როდესაც ჰომოების ჯენერალისტური ადაპატაცია გადამწყვეტი იყო მისი, როგორც სახეობის წარმატებისათვის. კვლევების შედეგების მიხედვით შეგვილია ვივარაუდოთ, რომ პარანთროპუს რობუსტუსს ჰქონდა ძალიან მოქნილი დიეტა, რაც თავის მხრივ შესაძლოა იყოს ინდიკატორი- მის მიერ მიღებული საღეჭი სისტემის მორფოლოგია სიგნალს გზავნის პოტენციური საკვების ვარიაციების არა შემცირების, არამედ ზრდის შესახებ. ამგვარად, ჰომოებისა და პარანთროპუსის განსხვავებული, შემდგომში რეალიზებული მომავლის ასახსნელად შეიძლება დაგვჭირდეს სხვა სახის ბიოლოგიური, კულტურული და სოციალური განსხვავებები. მინი|კუპერის გამოქვაბული
კუპერის გამოქვაბულში აღმოჩენილი თავის ქალა
პალეოანთროპოლოგიაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავიათ „რობუსტუს ავსტრალოპითეკებად “ წოდებულ ჰომინინების ჯგუფს. კვლევების დახმარებით შესაძლებელია მათ წარმოშობასა და განვითარებაზე საუბარი, გარდა ამისა მნიშვნელოვანი ინფორმაციის წყაროა განმარხებული არტიფაქტები.
კრომდრააი დაკვირვების ზონაა 1938 წლიდან, სვარტკრანსი კი 1948 წლიდან. სვარტკრანსში აღმოჩენილია პარონთრიპუს რობუსტუსის ორი მნიშვნელოვანი ნიმუში. დრიმოლენში კვლევები 1992 წელს დაიწყო, ეს ადგილმდებარეობა მნიშვნელოვანი წყაროების ადგილად მიიჩნევა.
პარონთროპუს რობუსტუსი გამოირჩევა დიდი ტვინით, კბილებითა და სახით ავსტრალოპითეკ აფრიკანუსთან შედარებით, თუმცა წინა კბილები უფრო ვიწროა.გარდა ამისა, რობუსტუსის თავის ქალისა და კბილების ზომის სხვაობამ განაპირობა იმ აზრის ჩამოყალიბება, რომ რობოსტუსი უფრო მეტად იკვებებოდა მცენარეული საკვებით ვიდრე პარანთროპუს აფრიკანუსი. მენჯისა და ბარძაყის ძვლის შეერთების ადგილით კი ნამდვილად ჰგავს აფრიკანუსის აღნაგობას. რობუსტუსის ცერა თითზე დაკვირვებით ვარაუდოებენ, რომ მას შეეძლო ქვის იარაღების შექმნა, თუმცა ამ მოსაზრებას ყველა მკვლევარი არ იზიარებს.
მკვლევარებს შორის არსებობს დავა: ნაწილი კრომდრაასა და სვარტკრანსში აღმოჩენილ ნამარხებს ერთმანეთისგან განსხვავებულ სახეობებად მიიჩნევს, როდესაც მეცნიერთა საკმაოდ დიდი ჯგუფის აზრით, აღმოჩენილი ნამარხები ერთსა და იმავე სახეობას მიეკუთვნება. გარდა ამისა, გავრცელებულია შეხედულება რომ ავსტრალოპითეკ აფრიკანუსი და პარანთროპუს რობუსტუსი ერთი და იმავე სახეობის წარმომადგენელნი არიან.
მათი აღნაგობიდან გამომდინარე ივარაუდება, რომ რობუსტუსები იკვებებოდნენ უხეში საკვებით და ჰომოებისგან განსხვავებით ძნელად ეგუებოდნენ გარემოს ცვლილებებს. მათი თავის ქალა წაწვეტებული ფორმით გამოირჩევა და გორილას თავის ქალას ჰგავს, თუმცა ხასიათდებიან ბევრად მასიური ყბებით. საგიტარული რქოვანა, რომელიც თავის ქალის ზედა ნაწილიდან ეშვება წარმოადგენს დამჭერს ყბის ძლიერი კუნთისთვის. მინი|კუპერის გამოქვაბულში აღმოჩენილი თავის ქალა
== COB 101 == კუპერის გამოქვაბულში აღმოჩენილ თავის ქალის ნაწილს, რომლის იდენტიფიკაციაც პრეტორიაში, ტრანსვაალის მუზეუმში მოხდა, COB 101 უწოდეს. COB 101-ის აღმოჩენილი ნამარხი წარმოადგენს ამ ადგილას მოპოვებული ჰომინინების ყველაზე სრულყოფილ ნიმუშს. ნიმუში მოიცავს შუბლის, ყვრიმალის ყბებისა და კეფის ნაწილს. COB 101-მა განვლო ფიზიკური და ბიოლოგიური ცვლილებები, რამაც მისი სახის დათხელება გამოიწვია. თავის ქალის დეტალური განხილვით და შედარებით სხვა ჰომინინების ნიმუშებთან, რომლებიც აფრიკის ტერიტორიაზე აღმოაჩინეს, ნათელი ხდება, რომ COB 101-ს უამრავი საერთო მახასიათებელი აქვს პარანთროპუს რობუსტუსთან COB 101 -ის აღმოჩენა ზრდის აფრიკის კონკრეტულ ტერიტორიაზე, კუპერის გამოქვაბულსა და სამხრეთ აფრიკის ტერიტორიაზე აღმოჩენილ ჰომინინთა ნიმუშების რიცხვს.
ნიმუშის შესწავლა მას შემდეგ დაიწყეს, რაც აღმოაჩინეს ტრანსვაალის მუზეუმის ჩანაწერები, რომლებიც კუპერის გამოქვბულში აღმოჩენილ ნიმუშს ეხებოდა. კუპერის გამოქვაბული, მდებარეობს სტერკფონტეინსა და კრომდრააის შორის, გამოირჩევა დოლომიტის სიმრავლით, გათხრებმა აჩვენა რომ გამოქვაბულის არეალში, ნამარხთა სიმრავლით გამოირჩევა სამი უბანი, რომლებსაც პირობითად A, B და C ზონებად მოიხსენიებენ. ყველაზე მდიდარი და ძველი ნიმუშებით გაჯერებული C ადგილმდებარეობაა, აქ აღმოჩენილი ნამარხები 1.6-1.9 მლნ წლით თარიღდება. რადიომეტრული დათარიღების პრაქტიკა გამოიყენება კუპერის უდაბნოში კიდევ უფრო ზუსტი ასაკის დასადგენად.
თავდაპირველად, COB 101-ის ნიმუში შეადარეს ავსტრალოპითეკ აფრიკანუს, პარანთროპუს რობუსტუსს, პარანთროპუს ბოისეის, ავსტრალოპითეკ აფარენსის, ჰომოერგასტერს, ავსთრალოპითეკ აეთიოპიკუსს. დაკვირვებები სტერეომიკრისკოპულად ჩატარდა. თითოეული განზომილება გაიზომა ციფრული ფარგალით. დაზიანებების გამო ნიმუშის სიგანისა და ყველა ტაქსონის ზომა აღიწერა შუა საგიტალური ზედაპირის მიხედვით. სახის ზედა ნაწილის მარჯვენა მხარე და მესამე საღეჭი კბილია შემონახული მნიშვნელოვანი დაზიანებების გარეშე COB 101-ის ნიმუშზე, ზოგადად ნამარხს ბიოლოგიურ-ქიმიური ცვლილებების შედეგად სახის ფორმა ბუნებრივთან შედარებით დაკარგული აქვს. ასევე შემონახულია წარბებს შორის ნაწილი, თვალს ზემოთა და ყვრიმალის ნაწილებიც მყარი მდგომარებობითა და შეერთებების შედარებითი სიძლიერით გამოირჩევიან. ასაკის განმსაზღვრელი დეტალები არც ისე კარგადაა შემონახული, თუმცა ჩატარებული კვლევების მიხედვით დგინდება რომ ნიმუში ზრდასრულ ინდივიდს მიეკუთვნება, ეს დასკვნა კი კბილებზე დაკვირვების შედეგად მიიღეს: ნიმუშის კბილები შეადარეს პარანთრპუს რობუსტუსის ნიმუშებს SK 49 a და SK 57-ებს სვარტკრანსას ლოკაციიდან, აღნიშნული ჰომინინები 1.5-1.8 მილიონი წლით თარიღდებიან.
COB 101 -ს საფეთქლის ხაზი განლაგებული აქვს საკმაოდ მაღლა, რომელიც თავის ქალისგან მნიშვნელოვნადაა გამოკვეთილ, რისი დახმარებითაც მკვლევარებს უადვილდებათ საგიტარული ზედაპირის მდებარეობის დადგენა, რომელიც შუბლისა და თხემის ძვლების შეერთების ადგილასაა განლაგებული. დაკვირვების შედეგად დადგინდა, რომ საგიტარული ზედაპირი, რომელიც შუბლის ძვლამდე წვდება, ახასიათებდათ ზრდასრულ მამრებს. იმისდა მიუხედავად,რომ COB 101 დაზიანებულია მაინც შეიძლება იმის თქმა, რომ ეს ნიმუში მამრობითი სქესის წარმომადგენელს ეკუთვნის. თვალის ორბიტის ზედა ნაწილი, წარბების განლაგების ადგილი, განსაკუთრებით ჰგავს ზემოთ აღნიშნულ ტერიტორიებზე აღმოჩენილ ნიმუშთა ამ კონკრეტულ მახასიათებელს. ამ ნაწილის სისქე 6 მილიმეტრია და ტალღოვანი ზედაპირით ხასიათდება. ზუსტად ეს შტრიხი განსაზღვრავს მის სიახლოვეს პარანთროპუს რობუსტუსთან, ვინაიდან სახის შემადგენელი დეტალების ამგვარი განლაგება ახასიათებს რობუსტუსების ნიმუშებს. წარბებს შორისი ნაწილი ბრტყელია თუმცა, როგორც ვარაუდობენ აქამდე აღმოჩენილი ნიმუშების მსგავსად, COB 101-ის ეს დეტალიც ამობურცული უნდა ყოფილიყო, რომელმაც მოგვიანებით დაკარგა ფორმა.
ზიგომატიკომაქსილარული უბნები, ანუ თვალის ორბიტის ქვედა ძვლოვანი ზონები, ღრმა ჩაზნექილობებით გამოირჩევა. ეს მახასიათებელი დომინანტობს ავსტრალოპითეკ აფარენსის ნიმუშებში. თვალის განლაგების ორბიტები მრგვალი ფორმისაა და სპეციფიკური ფორმით არ ხასიათდება. ზედა ყბაზე სასის ნაწილი წინ არის წამოწეული და მოახლოებულია სასუნთქ ხვრელთან, თავად სასუნთქ არხში კი შეინიშნება ვერტიკალური გამყოფი ძგიდე. ამგვარი განლაგება ავსტრალოპთეკ აფრიკანუსის რამდენიმე წარმომადგენელთან და პარანთროპუს რობუსტუსის ყველა ნიმუშთან გვხვდება. ზედა ყბის საღეჭი კბილები და ეშვები საკმაოდ დიდი ზომისაა და უშუალოდ სასუნთქი ხვრელის ქვეშ არიან განლაგებული.
COB 101-ს არ გააჩნია ზედა ყბის შიდა მხარის დანაოჭება, რაც თავის მხრივ, ცვლადი მახასიათებელია აფრიკანუსების წარმომადგენელთა ინდივიდებისთვის. ყბების გამყოფი ალვეოლური ნაწილი წარმოდგენილია თხელი, გამოკვეთილი „ქედის“ ფორმით, რომელიც აცალკევებს ზედა და ქვედა ყბებს ერთმანეთისგან. ზემოთ ჩამოთვლილი მახასიათებლები, რომლებიც აღმოჩენილი ნიმუშის სახის ნაწილზე გვხვდება შესაბამისობაში მოდის პარანთროპუს რობუსტუსის სახეობის ინდივიდთა უმრავლესობასთან, რაც კიდევ ერთხელ განაპირობებს COB 101- ის კავშირს პ. რობუსტუსთან.
სასუნთქი სისტემის გზები მრგვალი ფორმებითაა წარმოდგენილი და თანამედროვე ადამიანთან შედარებით, რომელსაც ცილინდრული ფორმის სასუნთქი არხები აქვს, COB 101-ის ნიმუშს ბევრად უფრო სფეროს ფორმის არხები ახასიათებს, თუმცა სიღრმის ზუსტი ზომის დადგენა ვერ ხერხდება ვინაიდან ყბების სპეციფიკური ფორმა არ იძლევა ამის საშუალებას, ამიტომ სასუნთქი გზების სიღრმე შეიძლება გაზვიადებულიც კი იყოს.