cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გიჟიგის უბე
გიჟიგის უბე (Гижигинская губа) — შელიხოვის ყურის შიდა ნაწილი, ოხოტის ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაპირებთან (რუსეთი). ხმელეთზე შეჭრილია 148 კმ-ით, ტაიგონოსის ნახევარკუნძულსა და კონტინენტს შორის. სიგანე შესასვლელში 260 კმ, ჩრდილოეთში 30–40 კმ. წლის უდიდეს დროს ყინულითაა დაფარული. ფიქსირდება ქვეყანაში ერთ-ერთი უდიდესი მოქცევა (არასწორი დღიური) — 9,6 მ-მდე. გიჟიგის უბეში ჩაედინება მდინარე გიჟიგა.
მოლიერი
ბიოგრაფია
ჟან ბატისტ პოკლენი (Jean-Baptiste Poquelin) 1622 წლის 15 იანვარს იქნა მონათლული პარიზში, სენტ-ეუსტაშის სამრევლოში. როგორც ვარაუდობენ, იგი იმ დღეს ან, უკიდურეს შემთხვევაში წინა დღით დაიბადა. ბაბუას პატარაობიდანვე ხშირად დაჰყავდა თეატრში, რამაც თავიდანვე შთაუნერგა პატარა ჟან-ბატისტს სცენისადმი სიყვარული. 1632 წელს გარდაეცვალა დედა. ერთი წლის შემდეგ ბიჭი კლერმონის კოლეჯში შეიყვანეს, სადაც გაიცნო პრინც დე კონტი, რომელიც მომავალში მისი პროტექტორი გახდა. კოლეჯის დასრულების შემდეგ ჟან-ბატისტმა სამართალის სწავლა დაიწყო ორლეანში.
1642 წელს იგი მეფის კარზე იწყებს მუშაობას, სადაც გაიცნობს მსახიობების - ბეჟარების ოჯახს და მათთან ერთად 1643 წლის 30 ივნისს აარსებს "ბრწყინვალე თეატრს" (Illustre Théâtre). თატრის ხელმძღვანელი თავიდან მადლენ ბეჟარია, რომლის მიმართ გულგრილი არ არის მომავალი დრამატურგი. 1644 წელს დასის დირექტორი ხდება ჟან-ბატისტი და ამავე წელს ფსევდონიმად იღებს "მოლიერის" სახელს. სახელის არჩევის მიზეზი დღემდე უცნობი რჩება. თეატრის კარიერა დასაწყისში საკმაოდ წარუმატებელი აღმოჩნდა, ვალების გამო მოლიერი დაპატიმრებულიც კი იყო. იგი ტოვებს პარიზს და 11 წლის მანძილზე თავის დასთან ერთად მოგზაურობს საფრანგეთის სხვადასხვა ქალაქში. ამ ხნის მანძილზე იგი საკმაოდ ცნობილი ხდება.
1645-1659 წლებში მოლიერი ეწევა როგორც დრამატურგიულ ასევე სამსახიობო მუშაობას. წერს თავის პირველ პიესებს, რომლებიც კომედია დელ'არტეს ძლიერ გავლენას განიცდის. 1658 წელს მოლიერის დასი პარიზში ბრუნდება. იღებს მეფის ძმის პროტექციას და დიდ წარმატებას აღწევს სამეფო კარზე. 1662 წელს ცოლად ირთავს 20 წლით უმცროს არმან ბეჟარს (სავარაუდოდ მადლენის დას ან შვილს). მასთან მოლიერს 2 შვილი ეყოლება, რომელთაგან ერთი წლინახევრის ასაკში დაიღუპება. thumb|200px|left| მოლიერის საფლავი, [[პერ ლაშეზი|პერ ლაშეზის სასაფლაო, პარიზი.]]
1664 წელს მოლიერი დგამს ტარტიუფს, სადაც რელიგიის სიყალბეა ნაჩვენები, რასაც ძალიან დიდი სკანდალი მოჰყვება და მეფე, საკუთარი ნების საწინააღმდეგოდ, იძულებული ხდება აკრძალოს იგი. მომდევნო ორი წლის მანძილზე მოლიერი ავადმყოფობს, თუმცა ეს ხელს არ უშლის წერაში. იქმნება ისეთი შედევრები, როგორიცაა: მიზანთროპი, სადაც თავის გულისტკივილსა და ტანჯვას გამოხატავს არმანთან დაშორების გამო, უნებლიეთ ექიმი, ძუნწი, და მისი უკანასკნელი ნაწარმოები, მოჩვენებითი ავადმყოფი.
1673 წლის 17 თებერვალს, მოჩვენებითი ავადმყოფის მეოთხე წარმოდგენის დროს, სადაც თავადვე თამაშობდა მთავარ როლს, მოლიერი ცუდად ხდება. რამდენიმე საათში იგი გარდაიცვლება. მას დაკრძალავენ ღამით, ყოველგვარი ცერემონიის გარეშე, სენტ-ეუსტაშის სამრევლოს სასაფლაოზე. 1817 წელს მისი ნეშთი გადასვენებულ იქნება პერ ლაშეზის სასაფლაოზე.
შემოქმედება
thumb|200px|right| მოლიერი. [[1840 წელს გამოცემული კრებულის თავფურცელი. ]] მოლიერის პიესები ნათლად ასახავს 1660-70-იან წლების რეალობას: მაღალ საზოგადოებაში გაბატონებულ ზნე-ჩვეულებებს (მიზანთროპი), ლიბერტინაჟს (დონ ჟუანი), გაკოტრებული არისტოკრატიის სწრაფვას მდიდარ ბურჟუაზიასთან კავშირისკენ (კეთილშობილი ბურჟუები). მოლიერის პერსონაჟები განასახიებენენ არა კონკრეტულ ადამიანებს, არამედ მარადიულ სახეებს, ხასიათებს, როგორებიცაა: მლიქვნელობა, სიძუნწე, მიზანთროპია. ეს პერსონაჟები იმდენად ცოცხალ ადამიანებს წარმოადგენენ, რომ მათი სახელები თანამედროვე ლექსიკონშიც კი დამკვიდრდა: დონ ჟუანი, ტარტიუფი, არპაგონი. თავის კომედიებში მოლიერი მარტივ, ცნობილ სიუჟეტებს იღებს. ნაკლებად ზრუნავს დამაჯერებლობაზე. პერსონაჟთა უმრავლესობა კარიკატურული სახისაა, მაგრამ ამავე დროს ტიპური, სიტუაციები კი - ცოტათი უცნაური. დრამატურგი ცდილობს არა წესების დამორჩილებას, არამედ ეფექტის მოხდენას, ამიტომ კომედიებში ფანტასტიკური დასასრულიც კი შემოაქვს, თან უმეტესად კეთილი.
კომიკური სიტუაციები მოლიერთან წარმოდგენილია ჟესტიკულაციის, აკრიობატიკის, მიმიკების სახით. გვხვდება ფარსისთვის დამახასიათებელი ელემენტები: გადაცმა, დევნა, სილის გაწვნა, წუწუნი. აქვეა ურთიერთგანსხვავებული სცენების მონაცვლეობა: შეუმჩნეველი შემოსვლა, ზურგსუკან მუქარა. ჩვევებსა და ლაპარაკში კონტრასტი. ყველაზე დიდ ეფექტს კი ის ახდენს, რომ თავად პერსონაჟები ვერ ხვდებიან, რომ არიან სასაცილონი, მოწყვეტილნი რეალობიდან და ცხოვრობენ თავიანთ აზრებში, აკვიატებულ იდეებში. მოლიერის სტილი ძალიან განსხვავებულია პერსონაჟთა მიხედვით. სხვადასხვა სოციალური კლასის თუ რეგიონის წარმომადგენლებს მათთვის დამახასიათებელი სტილით ალაპარაკებს. ამან გამოიწვია ეჭვის გაჩენა, რომ მოლიერს არ ეხერხებოდა დახვეწილი ლიტერატურული ენის გამოყენება. მაგრამ საპირისპიროს ამტკიცებს მაგალითად დონ ჟუანის მონოლოგი სიყვარულის არამდგრადობის შესახებ, სადაც დახვეწილი, არისტოკრატული პოეტური პროზაა გამოყენებული, ან კიდევ პრესიოზული დიალოგები.
მოლიერი საქართველოში
მოლიერის შემოქმედებას საქართველოსი XIX საუკუნეში გაეცნენ. მისი "სკაპენის ოინები" თარგმნა აკაკი წერეთელმა (სათაურით "სკაპენის ცუღლუტობა"). ივანე ერისთავმა (გიორგი ერისთავის ძმამ) თარგმნა და გიორგი ერისთავის თეატრში დადგა მოლიერის პიესა "უნებლიეთ ექიმი" (1852–1853 წლებში), ხოლო 1936 წელს იგივე პიესა დაიდგა მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში. 1878 წელს ქუთაისში დაიდგა "ჟორჟ დანდენი" (გ. თუმანიშვილის თარგმანი), 1880 წელს გორში არვიცაშვილის თარგმანის მიხედვით დაიდგა "კრიჟანგი" ("ძუნწი"); 1901 წელს გამოქვეყნდა ივანე მაჭავარიანის თარგმანი "ტარტიუფი ანუ მუზმუზელა" (1921 წელს დაიდგა რუსთაველის სახელობის თეატრში), 1909 წელს – "დრამატული თხზულებანი" (გამომცემლობა "სორაპანი"). 1924 წელს რუსთაველის სახელობის თეატრში დაიდგა "გააზნაურებული მდაბიო", 1929 წელს – "ძუნწი"(აბრამიშვილის თარგმანი). 1937 წელს გამოქვეყნდა მოლიერის "კომედიების კრებული". 1938 წელს მოზარდ მაყურებელთა თეატრმა დადგა "სკაპენის ოინები", ხოლო 1943 წელს მარჯანიშვილის სახელობის თეატრმა – "ვითომდა ავადმყოფი".
ნაწარმოებები
thumb|275px|მოლიერი. გრავიურა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1622 კატეგორია:გარდაცვლილი 1673 კატეგორია:XVII საუკუნის მწერლები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები კატეგორია:XVII საუკუნის ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:XVII საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XVII საუკუნის ფრანგი პოეტები კატეგორია:XVII საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XVII საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XVII საუკუნის ფსევდონიმიანი მწერლები
Anochetus elegans
Anochetus elegans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
თავბრუსხვევა (ფილმი)
თავბრუსხვევა (Vertigo) — ალფრედ ჰიჩკოკის ფსიქოლოგიური თრილერი. გადაღებულია 1958 წელს. მთავარ როლებს ჯეიმზ სტიუარტი და კიმ ნოვაკი ასრულებენ. ფილმს გამოსვლისას დიდი კომერციული წარმატება არ ჰქონია და კრიტიკამ განსხვავებულად შეაფასა, თუმცა დღეს ის ჰიჩკოკის ერთ-ერთ შედევრად მიიჩნევა.
გადაღება
ჰიჩკოკს სურდა ბუალო-ნერსეჟაკის რომანის, „ის, რომელიც არ იყო“ ეკრანიზაცია, თუმცა საავტორო უფლებების შესყიდვა მას რამდენიმე საათით დაასწრო ანრი-ჟორჟ კლუზომ, რომელმაც ფილმი „ეშმაკები“ გადაიღო. ჰიჩკოკმა ფრანსუა ტრიუფოსთან ინტერვიუში განაცხადა, რომ შემდგომში ტომ ნერსეჟაკმა სპეციალურად ჰიჩკოკისთვის დაწერა ისტორია, რომელსაც დაეფუძნა ფილმი „თავბრუსხვევა“, მაგრამ შემდგომში ეს უარყო თავად ნერსეჟაკმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1958 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ალფრედ ჰიჩკოკის ფილმები კატეგორია:ფრანგულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
გუჰიასამაჯა
გუჰიასამაჯა (სანსკ: Guhyasamāja tantra „საიდუმლო საზოგადოების ტანტრა“; ტიბ: གསང་འདུས་རྩ་རྒྱུད་ ვაილი: gsang 'dus rtsa rgyud სანგდუ ცაჯუ) არის მნიშვნელოვანი ადრეული ანუტტარაიოგა ტანტრა.
18 თავიანი ტანტრა ნაწილობრივ მოდის ადრეული წყაროებიდან, მაგ. რაც ნაპოვნია სარვა-ტათჰაგატა-ტატტვა-სამგრაჰაში, მაგრამ მნიშვნელოვანი სიახლეებით, როგორიცაა ღია სექსუალური სიმბოლიზმისა და პრაქტიკის გამოყენება. შემონახულია სანსკრიტულ გრაგნილებსა და ტიბეტურ-ჩინურ თარგმნებში.
კატეგორია:ტანტრა კატეგორია:ტიბეტური ბუდიზმი
ჩიმბორასო
ჩიმბორასო (Chimborazo) — ჩამქრალი ვულკანი ეკვადორში. ანდების დასავლეთი კორდილიერების დასავლეთ კალთაზე. სიმაღლე 6267 მეტრი — ეკვადორის უმაღლესი წერტილი. წარმოადგენს ანდეზიტებითა და დაციტებით აგებულ სტრატოვულკანს. კალთები შემოსილია მაღალმთიანეთის ეკვატორული მდელოთი — პარამოსით. 4700 მეტრის ზევით — მარადი თოვლია. არის მყინვარები, რომლებიც ზოგჯერ ზღვის დონიდან 4600 მეტრამდე ეშვებიან. უკანასკნელი ცნობილი ამოფრქვევა დაფიქსირდა ჩვენი წელთაღრიცხვის 550 წელს. დღეისათვის ჩიმბორასო არ არის მიჩნეული აქტიურ ვულკანად. მის კალთებზე სათავეს იღებს მდინარე გუაიასი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორის მთები კატეგორია:ეკვადორის ვულკანები
ტომას სტერნზ ელიოტი
ტომას სტერნზ ელიოტი (Thomas Stearns Eliot; დ. 26 სექტემბერი 1888 — გ. 4 იანვარი 1965) — წარმოშობით ამერიკელი, ბრიტანელი ესეისტი, გამომცემელი, დრამატურგი, ლიტერატურის კრიტიკოსი, მოაზროვნე და „მეოცე საუკუნის ერთ-ერთი მთავარი პოეტი“. 25 წლის ასაკში, 1914 წელს, ის მშობლიური აშშ-დან დიდ ბრიტანეთში გადავიდა, დასახლდა, მუშაობა განაგრძო და იქვე დაქორწინდა. ელიოტის პოემა — „ალფრედ პრიუფროკის სიყვარულის სიმღერა“ — მოდერნისტული მიმდინარეობის შედევრად მიიჩნევა. ამ პოემას ინგლისურ ლიტერატურაში სხვა, კარგად ცნობილი, პოემები მოჰყვა: „ნარჩენთა მიწა“, (1922), „გამოფიტული კაცი“, (1925), „ოთხშაბათის ფერფლი“ (1930) და „ოთხი კვარტეტი“ (1945). . ელიოტი ცნობილია თავისი შვიდი პიესითაც, უმეტესად, ლირიკული დრამით — მკვლელობა კათედრალში (1935). მწერალს 1948 წელს ნობელის პრემია გადაეცა ლიტერატურის დარგში, „მისი, როგორც თანამედროვე პოეზიის ნოვატორის აღსანიშნავი ღვაწლისათვის“. იყო დიდი ბრიტანეთის ღირსების ორდენის კავალერი. XX საუკუნის ერთ-ერთი ავტორიტეტული პიროვნება. ელიოტი იყო ღრმად მორწმუნე ქრიატიანი. ზოგიერთი თანამედროვე მას ბრალს სდებდა ანტისემიტიზმში. ელიოტი იყო ცნობილი ამერიკელი პოეტისა და ინგლისურენოვანი მოდერნისტული ლიტერატურის ერთ-ერთი დამაარსებლის — ეზრა ფაუნდის — თანამოაზრე.
ცხოვრება და შემოქმედება
ელიოტი სწავლობდა სორბონის, ჰარვარდის და ოქსფორდის უნივერსიტეტებში. 1914 წ. საცხოვრებლად გადავიდა დიდ ბრიტანეთში და 1927 წ. მიიღო გაერთიანებული სამეფოს მოქალაქეობა. ამავე წელს გახდა ანგლიკანური ეკლესიის წევრი. 1928 წ. ელიოტმა შემდეგი დახასიათება მისცა თავის მსოფლმხედველობას: ლიტერატურაში — კლასიცისტი; პოლიტიკაში — როიალისტი; რელიგიაში — ანგლო-კათოლიკური.
ელიოტმა უზარმაზარი კვალი დატოვა ინგლისურენოვან პოეზიაში; ავტორია XX ს. უმნიშვნელოვანსი ფილოსოფიური პოემებისა (პრუფროკის სასიყვარულო სიმღერა; იავარქმნილი მიწა; ოთხი კვარტეტი და ა.შ.). ელიოტი – რევოლუციური პოეტია; მან თანამედროვე ინგლისურენოვანი პოეზიის განვითარებაზე მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია.
ელეიოტმა დიდი კვალი დატოვა ლიტერატურის კრიტიკაშიც. მან დიდი ზეგავლენა მოახდინა ახალი კრიტიკის სკოლაზე. ელიოტი იყო მრავალი ესსეს ავტორი (მათ შორის „მუსიკის პოეზია“). ელიოტი თანამედროვე ინგლისური ლიტერატურული ენის რეფორმატორია; ის იმდენად სკურპულოზურად ეკიდებოდა ამ საქმეს, რომ დღეს ბევრი კრიტიკოსი მას კრიპტო-ფაშისტატადაც კი მიიჩნევს.
დრამატურგიაში ელიოტს აგრეთვე, დიდი დამსახურება მიუძღვის. ის რამდენიმე ცნობილი პიესის ავტორია (ბედი; მკვლელობა საკათედრო ტაძარში, ოჯახის გაერთიანება; კოქტეილის წვეულება; კონფიდენციალური კლერკი და ა.შ.).
აბუ-ქირქასი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:ელ-მინიის მუჰაფაზა
SMPP
SMPP (short message peer-to-peer protocol) — სატელეკომუნიკაციო ოქმი მოკლე შეტყობინებების მიმოცვლისათვის ისეთ კვანძებს შორის, როგორიც, მაგალითად, არის მოკლე შეტყობინებების ცენტრი (SMSC). ის ხშირად გამოიყენება ორგანიზაციების სუბკონტრაქტორების ამ ორგანიზაციის მოკლე შეტყობინებების ცენტრებამდე დამატებითი პროგრამული პროდუქტების დასაკავშირებლად (მაგალითად ამინდის პროგნოზის მიწოდების პროგრამისთვის).
SMPP შექმნილი იყო ირლანდიური კომპანია Aldiscon-ის მიერ, რომელიც შემდგომში კომპანია Logica-ის საკუთრება გახდა. 1999 წლიდან, SMPP-ზე ზრუნს SMPP-ის შემმუშავებელთა ფორუმი, რომელსაც შემდგომში SMS-ფორუმი (The SMS Forum) ეწოდა.
ოქმი დაფუძნებულია მოთხოვნა/პასუხის მონაცემების ერთეულების (ე.წ. PDU (Protocol Data Unit)) წყვილებზე - ორ პაკეტზე რომელთა მიმოცვლა ხდება OSI მოდელის მეოთხე დონეზე (TCP ოქმის სესიით ან X.25 SVC3-ის საშუალებით). ეფექტურობისთვის მონაცემთა წარმოდგენა ხდება ორობით ფორმატში.
SMPP-ის ყველაზე ფართოდგავრცელებული და მხარდაჭერილი ვერსიებია 3.3 და შედარებით ახალი 3.4, რომელიც ამატებს მიმღებ-გადამცემი რეჟიმის მხარდაჭერას (ერთეულოვანი კავშირი მიღების და გადაცემის ორგანიზებისათვის). მონაცემთა მიმოცვლა შესაძლებელია მოხდეს სინქრონულად, სადაც ყოველი კვანძი უნდა დაელოდოს პასუხს ყოველ გაგზავნილ მონაცემთა ერთეულზე და ასინქრონულად, სადაც მიღება და გადაცემა ხდება დამოუკიდებლად ბუფერების და მთველელების (ტაიმერების) გამოყენებით. SMPP-ის უკანასკნელი ვერსიაა 5.0.
მაგალითი
ეს არის 60-ოქტეტიანი submit_sm მონაცემის ნაწილის მაგალითი...
მიღებული კოდი თექვსმეტობითში
00 00 00 3C 00 00 00 04 00 00 00 00 00 00 00 05 00 02 08 35 35 35 00 01 01 35 35 35 35 35 35 35 35 35 00 00 00 00 00 00 00 00 00 00 0F 48 65 6C 6C 6F 20 77 69 6B 69 70 65 64 69 61
მონაცემთა ერთეულის თავსართი
'command_length', (60) ... 00 00 00 3C 'command_id', (4) ... 00 00 00 04 'command_status', (0) ... 00 00 00 00 'sequence_number', (5) ... 00 00 00 05
მონაცემთა ერთეულის შიგთავსი
'service_'''type', ... 00 'source_addr_ton', (2) ... 02 'source_addr_npi', (8) ... 08 'source_addr', (555) ... 35 35 35 00 'dest_addr_ton', (1) ... 01 'dest_addr_npi', (1) ... 01 'dest_addr', (555555555) ... 35 35 35 35 35 35 35 35 35 00 'esm_class', (0) ... 00 'protocol_id', (0) ... 00 'priority_flag', (0) ... 00 'schedule_delivery_time', ... 00 'validity_period', ... 00 'registered_delivery', (0) ... 00 'replace_if_present_flag', (0) ... 00 'data_coding', (0) ... 00 'sm_default_msg_id', (0) ... 00 'sm_length', (15) ... 0F 'short_message', (Hello Wikipedia) ... 48 65 6C 6C 6F 20 57 69 6B 69 70 65 64 69 61' '''
The Cosmos Rocks
The Cosmos Rocks — პროექტის Queen + Paul Rodgers ერთობლივი სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2008 წელს. მასში შეტანილი იქნა 14 ახალი სიმღერა, დაწერილი 'Queen-ის' დარჩენილი წევრების, ბრაიან მეისა და როჯერ ტეილორის მიერ, პოლ როჯერსთან ერთად.
SMPP
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქსელური ოქმები
The Cosmos Rocks
შეზღუდული გამოცემის დამატებითი DVD (Super Live in Japan – Highlights)
შენიშვნა: იაპონურ გამოცემაში ვიდეოს მაგივრად დამატებული აუდიოდისკი ამ კონცერტით.
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის ალბომები კატეგორია:Queen + Paul Rodgers-ის ალბომები კატეგორია:Hollywood Records-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები
მეორე ალექსანდროვსკაია
მეორე ალექსანდროვსკაია (2-се Александровка; 2-я Александровская) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
მანჰეტენი (კოქტეილი)
მინი|მანჰეტენი და მისი შემადგენელი ნაწილები მანჰეტენი კოქტეილია, რომელიც ვისკის, ტკბილი ვერმუტისა და ბითერებისგან (ალკოჰოლურ სასმელთა ჯგუფი სხვადასხვა მცენარეთა ექსტრაქტით) შედგება. მიუხედავად იმისა, რომ სასმელის მოსამზადებლად ტრადიციული არჩევანი ჭვავის ვისკია, ასევე შესაძლოა გამოიყენებოდეს კანადური ვისკი, ბურბონი, შერეული ვისკი და ტენესური ვისკი. სასმელი მზადდება მორევით და არა ანჯღრევით, შემდეგ ისხმება კლასიკურ კოქტეილის ჭიქაში და ფორმდება მარაშინოს ალუბლით (დაკონსერვებული და დამტკბარი ალუბალი, რომელიც როგორც წესი მზადდება ღია ფერის, ტკბილი ჯიშის ალუბლებისგან, როგორიცაა მაგალითად "დედოფალი ანა" ანუ "ნაპოლეონი". მანჰეტენი ასევე შესაძლოა ე.წ "ძველმოდური" ჭიქითაც, ყინულების თანხლებით იყოს მორთმეული.
ვისკით მომზადებული მანჰეტენი არის იმ ხუთიდან ერთ-ერთი კოქტეილი, რომელთაც სახელები ნიუ-იორკის რაიონების (მანჰეტენი, ბრუკლინი, ქუინსი, ბრონქსი და სთეითენ აილენდი) მიხედვით ჰქვიათ. ის ძალიან წააგავს ბრუკლინის კოქტეილს, რომელშიც ტკბილი ვერმუტის ნაცვლად მშრალი ვერმუტი და მარაშინოს ლიქიორია გამოყენებული, ხოლო მანჰეტენში გამოყენებული ანგოსტურას ბითერის ნაცვლად აქ ფრანგულ ალკოჰოლურ სასმელ პიკონს შეხვდებით.
წარმოშობა და ისტორია
თავდაპირველი "მანჰეტენის კოქტეილი" ამერიკული ვისკის, იტალიური ვერმუტისა და ანგოსტურას ბითერსის ნაზავი იყო. მშრალი კანონის პერიოდში (1920-1933) ამერიკული ვისკი კანადურმა ჩაანაცვლა, რადგან ის მეტად ხელმისაწვდომი იყო.
ტრადიციები
ერთ პატარა ჩრდილო ფრიზიულ კუნძულ ფერზე მანჰეტენი თითქმის ყველა კაფეს, რესტორნისა და ადგილობრივთა თავყრილობის განუყოფელი ნაწილია. ისტორიის თანახმად აღნიშნული კუნძულიდან უამრავი ადამიანი მანჰეტენზე გადასახლდა, იქ ეს სასმელი შეიყვარა და შემდეგ ეს სიყვარული უკან, მშობლიურ მიწაზე ჩამოიტანა. სასმელი როგორც წესი 1 წილი ვერმუტისა და 2 წილი ვისკისაგან შედგება, მას ცოტაოდენი ბითერები ემატება და ყინულივით ცივი ჭიქითაა მორთმეული.
სახესხვაობები
ტრადიციული შეხედულების მიხედვით მანჰეტენი აუცილებლად ამერიკული ჭვავის ვისკისგან უნდა იყოს დამზადებული. თუმცა მისი მომზადება ბურბონითა და კანადური ვისკითაცაა შესაძლებელი.
ქვემოთ მოყვანილია კლასიკური მანჰეტენის სხვადასხვა ვარიაციები:
• შავი მანჰეტენი - ვერმუტი შეცვლილია ავერნათი (იტალიური ლიქიორი)
• ბრენდი მანჰეტენი - ვისკის ნაცვლად გამოიყენება ბრენდი. ძალიან პოპულარულია უისკონსინსა და მინესოტაში
• კუბური მანჰეტენი - უნაკლო მანჰეტენი მომზადებული მუქი რომით
• რობ როი - გამოიყენება შოტლანდიური ვისკი
• მშრალი მანჰეტენი - ტკბილის ნაცვლად მშრალი ვერმუტითაა მომზადებული. ასევე მარაშინოს ალუბლის ნაცვლად გამოიყენება ციტრუსის ქერქი. ამ ყველაფრის ძირითადი პრინციპი ისაა, რომ შემცირდეს კოქტეილში სიტკბოს რაოდენობა.
ჭორბაული
ჭორბაული — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ავნევის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთის ფრონის ხეობაში. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ყორნისიდან 24 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავნევის თემის სოფლები
ნიკოლა სკლიფოსოვსკი
ნიკოლაი სკლიფასოვსკი (????-1935) — რუსი წარმოშობის მხატვარი, პედაგოგი.
ნიკოლაი სკლიფასოვსკის სახელს განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს საქართველოს სახვითი ხელოვნების ისტორიაში. მან აღზარდა გამოჩენილ ქართველ ფერმწერთა მთელი პლეადა – ე. ახვლედიანი, ს. ქობულაძე, ვ. ხოჯაბეკოვი, ვ. წილოსანი, კ. ზდანევიჩი, ა. ბაჟბეუქ-მელიქოვი, ა. ციმაკურიძე, ი.ოცხელი და სხვები.
ნიკოლაი სკლიფასოვსკიმ საშუალო განათლება მინსკის კლასიკურ გინმაზიაში მიიღო, უმაღლესი იურიდიული – მოსკოვის უნივერსიტეტში, პარალელურად სწავლობდა სტროგანოვის უმაღლეს სამხატვრო სასწავლებელში და სტუდიებში ლევიტანთან და გრანდკოვსკისთან, მონაწილეობდა პერიოდულ გამოფენებში მოსკოვში.
მოღვაწეობა საქართველოში
1895 წელს მისი მეგობრის მხატვარ ბ. ფოგელის რჩევით ის გადასახლდა თბილისში. 1896 წლიდან ასწავლიდა თბილისის პირველ ვაჟთა გიმნაზიაში და სხვა სასწავლებლებში. რამდენიმე წელი ის ცხოვრობდა და მუშაობდა ბათუმში, სადაც თავისი ხარჯებით ჩამოაყალიბა ბავშვთა პირველი სამხატვრო სკოლა, ასწავლიდა ბათუმის ქალთა და ვაჟთა გიმნაზიებში. 1909 წელს სკლიფასოვსკიმ მიიღო მოწვევა თბილისის I და II ქალთა გიმნაზიებიდან და დაბრუნდა თბილისში.
ჩერქეზები
მინი|ადიღები ეროვნულ ტანისამოსში ჩერქეზები (Адыгэхэр) — ადიღეების საერთო სახელწოდება. წერილობით ძეგლებში პირველად იხსენიება XIII საუკუნეში. ჩერქეზებს რუსეთში უწოდებენ ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მოსახლეობას (მ. შ. ყაბარდოელების წინაპრებსაც, რომლებიც ყუბანში გადასახლდნენ XIX საუკუნეში). ლაპარაკობენ ყაბარდოულ-ჩერქეზულ ენაზე, რომელიც განეკუთვნება კავკასიური ენების აფხაზურ-ადიღეურ ჯგუფს. საერთო რაოდენობა 50,8 ათასი კაცი. ცხოვრობენ ყარაჩაი-ჩერქეზეთის 17 აულში. ასევე ახლო აღმოსავლეთში, სადაც გადაასახლეს XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. აქ ჩერქეზებს უწოდებენ ადიღეებსაც, აფხაზებსაც და ოსებსაც.
ნიკოლა სკლიფოსოვსკი
მოღვაწეობა საქართველოში
სკლიფასოვსკი 1909-10 წლებში მონაწილეობდა “ნატიფი ხელოვნების წახალისების კავკასიის საზოგადოების” თითქმის ყველა გამოფენაში. ასწავლიდა ხატვას ამ საზოგადოებასთან არსებულ სკოლაში. მისი ყველა ნამუშევარი ზეთის საღებავით შესრულებულია გლუვად, რეალისტურ მანერაში. მთელი სიმაღლით მდგარი ქალის ფიგურა თეთრებში, ქოლგით, მსუბუქი იისფერი ტონების ლამაზი შერწყმით მზისგან გამჭვირვალე რეფლექსებით. ზუბალაშვილის პორტრეტი, სადაც ძირითადი ამოცანა იყო მსგავსება და სახის მახასიათებელი ნაკვთების გადმოცემა – რამდენადმე აკადემიურია. მისი ნატურმორტები: “ვარდები” და “ყვავილები” ლამაზად არის შეკრებილი, განსაკუთრებით “ვარდები”, სადაც რამდენიმე ლარნაკი ვარდებით ქმნიან ორიგინალურ კომპოზიციას.
სკლიფასოვსკი საზოგადოებრივ საქმიანობასაც ეწეოდა. სამჯერ ჩამოაყალიბა და ხელმძღვანელობდა მოკლევადიან კურსებს სახალხო სკოლის მასწავლებლებისათვის, მონაწილეობდა სხვადასხვა კომისიებში, ხატვის სწავლების რეორგანიზაციის და ახალი პროგრამების შედგენის საკითხებზე. მონაწილეობდა კავკასიის სასწავლო ოლქის ყრილობებში 1910 წელს პიატიგორსკში და 1914 წელს ბაქოში. 1913 წელს მონაწილეობა მიიღო დრეზდენის IV საერთაშორისო კონგრესის მუშაობაში ხატვის და გამოყენებითი ხელოვნების შესწავლის საკითხებზე. სკლიფასოვსკი ამ კონგრესზე თავის მოხსენებაში ამბობდა: “აქ გამოფენილ ექსპონატებზე თვალის ერთი გადავლებაც საკმარისია, რომ დავრწმუნდეთ რამდენადაა დაკავშირებული სასკოლო სწავლების მთელი სისტემა ცხოვრებასთან, რამდენი სიხარული შეაქვს სწავლებაში ფერების გამოყენების თემებს და ფორმების მრავალფეროვნებას, რომელიც უშუალოდ ჩვენს გარშემო სამყაროდან არის აღებული". თავის მოხსენებაში მან დაწვრილებით მიმოიხილა სხვადასხვა ქვეყნებიდან ყველა განყოფილებაში წარმოდგენილი ექსპონატები. მან წარმოადგინა დაწყებით, საშუალო და სახელოსნო სკოლებში სწავლების შემდგომი განვითარების პროგრამა წლების მიხედვით. მან წარმოადგინა მუშაობის გეგმა, თემატიკა და მოსწავლეთათვის საჭირო მაგიდების, მერხების და მოლბერტების ნახაზებიც კი.
ჩერქეზები
გენოციდი
რუსეთის იმპერიის მიერ მე-19 საუკუნეში, რუსეთ-კავკასიის ომის დროს განხორციელდა ადიღე-ჩერქეზეთის მიზანმიმართული ეთნიკური წმენდა, გამოთავისუფლებულ ტერიტორიებზე კაზაკების და რუსების ჩასახლების მიზნით. სულ ამ მოვლენებში განადგურებულ და გადასახლებულ იქნა მილიონ ნახევრამდე ჩერქეზული მოსახლეობის 90%–ზე მეტი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორ, კავკასიოლოგ მერაბ ჩუხუას კვლევების თანახმად, „დამპყრობლური ომების პერიოდში ჩერქეზი ხალხის გენოფონდის საერთო დანაკარგმა, მოკლულის სახის შეადგინა ამ ხალხის მთლიანი მოსახლეობის 20%–ზე ბევრად მეტი“, რის გამოც ექსპერტები ამ ფაქტს გენოციდად აფასებენ.
ნიკოლა სკლიფოსოვსკი
მოღვაწეობა საქართველოში
1911 წელს სკლიფასოვსკიმ საკუთარ სახლში გახსნა ხატვისა და ფერწერის სამკლასიანი კურსები, სადაც ბავშვების უმრავლესობას უფასოდ ასწავლიდა. ის გამოირჩეოდა გულისხმიერებით, იყო გულღია და ჰქონდა განსაკუთრებული პედაგოგიური ნიჭი. შეეძლო თითოეულ მოსწავლეში დაენახა და წარმოეჩინა ინდივიდუალური შესაძლებლობები. სკლიფასოვსკი სამხატვრო წრეებში დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა. 1922 წელს, თბილისის სამხატვრო აკადემიის გახსნისას, მისი ხატვისა და ფერწერის კურსები შევიდა აკადემიის შემადგენლობაში. სკლიფასოვსკი აირჩიეს აკადემიის პროფესორად.
ჩერქეზები
გენოციდი
2011 წლის 21 მაისს, საქართველოს პარლამენტმა მიიღო სპეციალური დადგენილება, რომლითაც მე–19 საუკუნეში რუსეთის იმპერიის მიერ ჩერქეზი ხალხის ეთნიკური წმნედა „გენოციდის აქტად“ აღიარა. გადაწყვეტილებას მხარი, დამსწრე 95 დეპუტატიდან ყველამ ერთხმად დაუჭირა, რითაც საქართველო პირველი ქვეყანა გახდა ჩერქეზების გენოციდის აღიარებაში.
ნიკოლა სკლიფოსოვსკი
მოღვაწეობა საქართველოში
1925 წელს ის ლენინგრადში მიდის, 1930 წელს იძულებული გახდა დასავლეთ ციმბირში წასულიყო ბავშვებისათვის ხატვის მასწავლებლად, სადაც დაავადდა და 1935 წელს გარდაიცვალა.
Baidu
Baidu, Inc. (百度公司) — 2000 წლის 8 იანვარს დაარსებული ჩინური ვებ-სერვისების კომპანია. მისი საძიებო სისტემა იკავებს მსოფლიოში მესამე ადგილს საძიებო მოთხოვნების დამუშავების მხრივ. იაპონური ანალოგის გაშვების შემდეგ პოპულარობით გაუსწრო Bing-ს. გააჩნია საკუთარი ინტერნეტ-ენციკლოპედია, რომელიც ჩინური ვიკიპედიის ანალოგია და წარმატებით უსწრებს.
ნიკოლა სკლიფოსოვსკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი მხატვრები კატეგორია:ქართველი მხატვრები
ბოუს ტბა
ბოუ (Bow Lake) — პატარა მყინვარული ტბა კანადაში, ალბერტის პროვინციის დასავლეთ ნაწილში. მდებარეობს მდინარე ბოუზე, კანადის კლდოვან მთებში, ზღვის დონიდან 1 920 მეტრზე. ტბა მდებარეობს ბოუს მწვერვალის სამხრეთით, უაპუტიკის ქედის აღმოსავლეთით, დოლომიტის უღელტეხილის, დოლომიტისა და ცირკის მწვერვალების დასავლეთით.
ბოუს ტბა ერთ-ერთია ბანფისა და ჯასპერის ეროვნული პარკების ტბებს შორის. ფართობი შეადგენს 3,21 კმ²-ს.
გიორგი ანჩაბაძე
მინი|330x330პქ|გიორგი ანჩაბაძე გიორგი ანჩაბაძე (დ. 1949, თბილისი) – ქართველი ისტორიკოსი, წარმოშობით აფხაზი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
გიორგი ანჩაბაძე დაიბადა ქ. თბილისში 1949 წელს ისტორიკოს ზურაბ ანჩაბაძის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი, შემდეგ საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის, აქრეოლოგიის და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1975 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო 1990 წელს – სადოქტორო. არის 1975-2010 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტში, სადაც გაიარა გზა უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომლიდან მთავარ მეცნიერ-თანამშრომლამდე. 1984-1992 წლებში შეთავსებით მუშაობდა აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც 1991 წელს აირჩიეს პროფესორად. 2007 წლიდან მუშაობს სსიპ ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში,2007-2018 წლებში სრული პროფესორი იყო, 2018 წლიდან ემერიტუს-პროფესორია. 2001 წლიდან დღემდე ლექციებს კითხულობს აგრეთვე ქალაქ სოხუმში, ე.წ აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყაზახეთში
2012 წლის მონაცემებით ყაზახეთში 3 იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია. კონვენცია მიღებული იქნა 1977 წლის 1 სექტემბერს. პირველი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ყაზახეთიდან იყო ხოჯა აჰმედ იასავის მავზოლეუმი. სიაში გაწევრიანდა 1103 ნომრით 2003 წელს.
გიორგი ანჩაბაძე
ბიოგრაფია
გიორგი ანჩაბაძის სამეცნიერო ინტერესების სფეროს წარმოადგენს საქართველოსა და კავკასიის ხალხების ისტორია უძველესი ხანიდან ჩვენს დრომდე, სამხედრო ისტორია (ომებისა და სამხედრო ხელოვნების ისტორია, შეიარაღებული ძალების ისტორია, საბრძოლო იარაღისა და ტექნიკის ისტორია, სამხედრო-ისტორიული წყაროთმცოდნეობა, სამხედრო-ისტორიული კარტოგრაფია და სხვ,),ზოგადი წყაროთმცოდნეობა, ეთნიკური ისტორია და ხალხთაშორისი ურთიერთობების ისტორია, ისტორიული გეოგრაფია და კარტოგრაფია.
ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — მუზეუმი ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ქალაქ ონში, შოთა რუსთაველის ქუჩა № 26.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყაზახეთში
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 962 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0.3 % ყაზახეთის ძეგლებია. მათ შორის ერთი ძეგლი მიჩნეულია ადამიანური გენიის შედევრად (კრიტერიუმი i) და
ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
ისტორია
ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი 1948 წელს შეიქმნა. მუზეუმში დაცული არქეოლოგიური მასალა მოიცავს ქვეყნის ისტორიულ-კულტურული განვითარების სხვადასხვა პერიოდს, კერძოდ ქვის ხანიდან გვიანფეოდალური ხანის ჩათვლით. მუზეუმში დაცულ ექსპონატთა უმრავლესობა განეკუთნება ბრინჯაოს პერიოდს. მათ შორისაა: ბრინჯაოს ცხვრის ქანდაკება, ჭვირული ასტრალური ბალთები, ხარის საბუზარები, ქალის სამკაულები, საბრძოლო და შრომის იარაღის სეგმენტები. მუზეუმშია დაცული მრავალძალის X-XI საუკუნის წმინდა გიორგისა და წმინდა სამების ეკლესიების არქიტექტურული დეტალები და რელიეფის ფრაგმენტები, აგრეთვე ნუმიზმატიკური მასალა, კერძოდ X-XIV საუკუნის ფულის ნიშნები, XIX საუკუნის ეთნოგრაფიული ხასიათის მასალები, ხელნაწერი და ბეჭდური წიგნები, XX საუკუნის ცნობილ ქართველ მხატვართა ფერწერული ტილოები, მათ შორის აღსანიშნავია: ვასილ შუხაევი, სერგო ჩახოიანი, ვალენტინ შერპილოვი, დავით ნალბანდიანი, უჩა ჯაფარიძე და სხვა. მუზეუმში დაცული ექსპონატთა რაოდენობა საერთო ჯამში 15500 შეადგენს.
გიორგი ანჩაბაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფხაზი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები გიორგი
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყაზახეთში
სტატისტიკა
ხოჯა აჰმედ იასავის მავზოლეუმი მიჩნეულია ადამიანური გენიის შედევრად (კრიტერიუმი i).
ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: საქართველოს მუზეუმები კატეგორია: ონის მუნიციპალიტეტი
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყაზახეთში
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
საცდელი სია
ცხრილში ობიექტები შეტანილია მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში მათი დამატების თარიღის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
* ყაზახეთი
ბაზალეთის ღვთისმშობლის ეკლესია
ბაზალეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაზალეთში, აგებულია შუა საუკუნეებში.
შესასვლელს წირთხლების უმეტესი ნაწილი და გადახურვა მონგრეული აქვს. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლშიც ერთი სწორკუთხა სარკმელი და ორი, გეგმით ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშია. ნიშებს ზემოთ, წყობაში სარეზონატორო პატარა ქვევრებია ჩასმული. თითო სწორკუთხა სარკმელია შენობის დანარჩენ კედლებშიც. აფსიდში, სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ტრაპეზია მიდგმული. აფსიდის ბოლოებთან თითო მარტივი პილასტრია, რომლებსაც ნახევარწრიული ფორმის საბჯენი თაღი ეყრდნობა. ეს კონსტრუქცია საკურთხეველს დარბაზისგან გამოყოფს. თითო ანალოგიური პილასტრია გრძივ კედლებზეც, რომლებიც მათ დაახლოებით ორ თანაბარ ნაწილად ყოფს. ეკლესიის აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობის შეღრმავებით საფეხუროვან პოსტამენტზე დადგმული მაღალი ჯვარია გამოსახული, რომლის მკლავებს შორის თითო რომბია ჩასმული. მსგვასი ჯვარი გამოსახული დასავლეთის ფასადზეც. ეკლესიის კედლები დასრულებული იყო ქვის თაროსებრი ლავგარდნით, რომელიც ნაწილობრივ მხოლოდ განივ ფასადებს შემორჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიჟიგა
გიჟიგა (Гижига) — მდინარე რუსეთში, მაგადანის ოლქში. ჩაედინება გიჟიგის უბის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში (ოხოტის ზღვა). სიგრძე 221 კმ, აუზის ფართობი 11,9 ათ. კმ². ზემო წელზე მთის მდინარის თვისებები აქვს და რამდენიმე ჭორომს წარმოქმნის. ქვემო წელზე, შესართავიდან 20 კმ-ზე, მდინარე ტუნდრიდან გამოდის და მისი ხეობა დაფარულია დაბალი ხეების რაყებით. მდიდარია თევზით, რომელიც მასში ზაფხულში შედის. მდინარეზე მდებარეობდა დაბა გიჟიგინსკი.
სქოლიო
კატეგორია:მაგადანის ოლქის მდინარეები
სამხრეთი პირკანმაა
სამხრეთი პირკანმაა (Etelä-Pirkanmaan seutukunta) ― ფინეთის პირკანმაის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 41 831 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები კატეგორია:პირკანმაის გეოგრაფია
ჩეჩნები
ჩეჩნები (ნოხჩი/Noxçi) — ეთნიკური ჯგუფი ჩრდილოეთ კავკასიაში. საკუთარ თავს უწოდებენ „ნოხჩებს“ (მხოლობითში „ნოხჩო“, მრავლობითში „ნოხჩიჲ“).
იზოლირებულმა, მთებით გარშემორტყმულმა ტერიტორიამ და სტრატეგიულად ხელსაყრელმა მდებარეობამ მიიზიდა ჩეჩნები და შემდგომში ხელი შეუწყო მათი, როგორც ეთნოსის უნიკალური ნაციონალური ხასიათის ჩამოყალიბებას.
სახელწოდების წარმოშობა
სიტყვა „ჩეჩენი“ პირველად მოხსენიებულია მერვე საუკუნის არაბულ წყაროებში. რუსები ამ ეთნოსს სწორედ „ჩეჩნებს“ უწოდებდნენ, რაც მომდინარეობს ჩეჩნურ სოფელ ჩეჩენ-აულთან 1732 წელს მომხდარი შეტაკებიდან, რომელშიც რუსები დამარცხდნენ. თუმცა, რუსულ წყაროებში ის მანამდე, 1692 წლიდანაც გვხვდება, რაც სავარაუდოდ განპირობებულია იმით, რომ ყაბარდოელები ჩეჩნებს „შაშნებს“ ეძახდნენ, რაც რუსებმა თავისებური ინტერპრეტაციით გადაიღეს.
განსახლება
ჩეჩნები ჩეჩნეთის ძირითად მოსახლეობას შეადგენენ. ასევე ცხოვრობენ ინგუშეთში, დაღესტანსა და მოსკოვში.
ჩეჩნური დიასპორებია საქართველოში, ყაზახეთში, თურქეთსა და არაბულ სამყაროში (განსაკუთრებით დიდია მათი რაოდენობა იორდანიასა და სირიაში). ამ ადამიანების ნაწილმა რუსეთ-ჩეჩნეთის ომის დროს დატოვა სამშობლო და ამჟამად ლტოლვილის სტატუსით ცხოვრობს სხვა ქვეყანაში, ნაწილმა უფრო ადრე, 1850 წელს რუსეთის იმპერიის მიერ ჩეჩნეთის ანექსიის პერიოდში, დანარჩენებს კი 1944 წელს სტალინის ბრძანებით იძულებით დაატოვებინეს სამშობლო და ყაზახეთში გადაასახლეს. 2002 წლიდან ათი ათასობით ჩეჩენი ლტოლვილის სტატუსით ცხოვრობს ევროპის ქვეყნებში.
რელიგია
ჩეჩნები სარწმუნოებრივად მუსლიმი სუნიტები არიან. თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ ბოლო წლებში მათში ვაჰაბიზმაც მოიკიდა ფეხი.
ქრისტიანობა
აქ თავდაპირველად ქრისტიანობა იყო გავრცელებული, რომელიც აქ VIII-IX საუკუნეებში საქართველოდან გავრცელდა. თუმცა მთის სოციალური და ეკონომიკური პირობები ქრისტიანობის მყარად გავრცელებას ხელს ვერ უწყობდა, ასე რომ ამ რელიგიის მხოლოდ ზედაპირული გავრცელების საშუალება იყო მხოლოდ ამ რეგიონში. არღუნის ხეობაში ბოლო დრომდე იყო შემორჩენილი, ეკლესიის ნანგრევები და ქვის ჯვრები.
საქართველოდან ჩეჩნეთში ქრისტიანობის შეღწევის დამადასტურებელია ზოგიერთი ჩეჩნური სიტყვა, ასე მაგალითად: ჩეჩნურად კვირას ეწოდება „კვირა“; პარასკევს — „პერისკა“; შაბათს — „შუოთდე“; მარხვას — „მარხ“ და სხვა.
ისლამი
ჩეჩნეთში XVI საუკუნეში დაღესტნიდან შედის ისლამი, მაგრამ აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ აქ მან XVIII საუკუნემდე ფეხი ვერ მოიკიდა. აქ მაჰმადიანობას ყუმუხები და ხუნძები ავრცელებდნენ, ხოლო მოლები აქ მწყემსებად მუშაობდნენ, რომელთა უმნიშვნელოვანესს მიზანს ჩეჩნეთში ისლამის გავრცელება წარმოადგენდა. საბოლოოდ ისლამი ჩეჩნეთში რუსეთის წინააღმდეგ ბრძოლის პერიოდში გავრცელდა და მყარად მოიკიდა ფეხი კავკასიელ მთიელებში.
რწმენა-წარმოდგენები
ჩეჩნეთში შემორჩენილია ასევე, ქრისტიანობამდელი რწმენა-წარმოდგენებიც. ჩეჩნებს ჰქონდა ღვთაებათა პანთეონიც, რომლის სათავეშიც იდგა უზენაესი ღვთაება — დიელა. ჩეჩნეთში თაყვანს სცემდნენ მუხას, წიფელს. ჩეჩნურ ღვთაებათა პანთეონში იყო მიწათმოქმედების, უხვლოსავლიანობის შემწე ღვთაებებიც. ქართველ მთიელებთან მათ ბევრი საერთო ჰქონდათ, ურთიერთობდნენ ყველანაირი მიმართულებით, მათ შორის რელიგიური კუთხითაც. სწორედ აღსანიშნავი ფაქტია, რომ მათ ჰქონდათ საერთო სალოცავები ქართველ მთიელებთან. ასე მაგალითად ანატორის ჯვარი, მართალია ის ხევსურთა სალოცავი იყო, თუმცა ნადირის მფარველ ღვთაებაზე, ქისტებიც კი ლოცულობდნენ. უწინ ქისტეთის სოფელ ჯგარეგოში ანატორის ჯვარის კი იდგა.
თანამედროვე ვითარება
დღეს ჩეჩნეთი მოსახლეობის დიდი ნაწილისაგან დაცლილია. ბევრი ჩეჩენი ლტოლვილობაშია. დიდი რაოდენობით ცხოვრობენ ისინი თვით რუსეთის ფედერაციის სხვადასხვა ოლქებში. არაერთი ჩეჩენი რუსეთში მსხვილი ბიზნესმენია. რუსეთში მცხოვრები ჩეჩნები ინარჩუნებენ ტრადიციებს, მენტალიტეტს. ისინი ვინც ჩეჩნეთში ცხოვრობენ მუსლიმი სუნიტები არიან ძირითადად.
მეურნეობა
ჩეჩნების მეურნეობა მთასა და ბარში ერთმანეთშიგან განსხვავდებოდა. ეს განპირობებული იყო სხვადასხვა ბუნებრივ-გოგრაფიული პირობებით.
ჩეჩნების ძირითადი საქმიანობა ძველთაგანვე მიწათმოქმედება და მესაქონლეობა იყო. მთის ბუნებრივ-გეოგრაფიული პირობებიდან გამომდინარე ჩეჩნეთის მთაში მიწათმოქმედებას შეზღუდული ხასიათი ჰქონდა. ფაქტობრივად მათთვის აქ მეურნეობის ეს დარგი მეორეხარისხოვანი იყო. მიუხედავად ამისა, მთიან ჩეჩნეთში მიწის ყველა გოჯი მაქსიმალურად იყო გამოყენებული და მუშავდებოდა. მთიან ჩეჩნეთში მოსახლეობის ბარში მიგრაციის მიუხედავად, XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ერთ სულზე საშუალოდ 0,01-დან 0,04-მდე დესეტინა მიწა მოდიოდა. ისევე როგორც კავკასიის სხვა მხარეებში, აქაც მიწის ნაკვეთები ტერასებზე იყო განთავსებული. ტერასები ყველაზე დიდი რაოდენობით მთაში და მაღალმთაში იყო.
ჩეჩნეთში დაბლობში უპირატესად სიმინდი, საშემოდგომო ხორბალი, ქერი და ფეტვი მოჰყავდათ, მთაში კი ძირითად პურეულ კულტურას ქერი წარმოადგენდა, იშვიათად თესავდნენ ხორბალსაც.
მთაში, სადაც მესაქონლეობა იყო განვითარებული, მიწას აპატივებდნენ. მინდვრის სამუშაოების დროს ნათესავებმა და თანასოფლელებმა ურთიერთდახმარება იცოდნენ. დაბლობში ძირითადად ჰყავდათ მსხვილფეხარქოსანი საქონელი, როგორც სარძევე, ისე გამწევი: ძროხები, ხარები, კამეჩებიც კი; მთებში კი უპირატესად მეცხვარეობა იყო განვითარებული.
შინამრეწველობიდან ჩეჩნებში განსაკუთრებით ნაბდისა და ქეჩის სხვა ნაწარმთა დამზადება იყო განვითარებული. 1893 წლის მონაცემებით ჩეჩნეთში ნაბდების დამზადებას 500 ოჯახი მისდევდა. ეს 500 კომლი წელიწადში დაახლოებით 73.300 რუბლის ღირებულების 7400 ნაბადს ამზადებდა. ჩეჩნურ ნაბდებზე დიდი მოთხოვნილება იყო მეზობელ კაზაკურ რეგიონებშიც.
ნაბდების წარმოება ძირითადად დაბლობის ჩეჩნეთისათვის იყო დამახასიათებელი; მთის რაიონები კი მას ძირითადად ნედლეულს აწვდიდნენ. ჩეჩნეთი ცნობილი იყო მცენარეული და ცხოველური ორნამენტით მორთული ხალიჩების დამზადებითაც, აქ ყველა მხარეში მზადდებოდა მსგავსი ტიპის ხალიჩები. არსებითი მნიშვნელობა ჰქონდა საოჯახო მაუდის ქსოვასაც. ჩეჩნეთის ბევრ სოფელში მისდევდნენ ტყავის დამუშავებას. მნიშვნელოვნად იყო განვითარებული იარაღისა და სპილენძის ჭურჭლის წარმოება.
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის ხალხები კატეგორია:აზიის ხალხები კატეგორია:კავკასიის ხალხები
დავით ბაღდავაძე
დავით სიმონის ძე ბაღდავაძე (დ. 5 აგვისტო, 1929, სოფ. იანეთი, სამტრედიის რაიონი) — ქართველი მოწინავე მშენებელი, სოციალისტური შრომის გმირი (1974), სკკპ წევრი  1956 წლიდან.
ბიოგრაფია
1947 დაამთავრა სამტრედიის მუშა-ახალგაზრდობის საშუალო სკოლა, 1948 — ტყიბულის № 28 პროფესიული სასწავლებელი. 1948–1963 წლებში მუშაობდა ტყიბულში, 1963 წლიდან საქართველოს სსრ სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს № 25 მოძრავ მექანიზებულ კოლონაში კალატოზად, 1973 წლიდან ამ კოლონის მშენებელთა კომპლექსური ბრიგადის ბრიგადირია, საქართველოს კპ XXV ყრილობამ ბაღდავაძე აირჩია ცკ-ის წევრობის კანდიდატად. სკკპ  XXV ყრილობის დელეგატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით და ოქტომბრის რევოლუციის ორდენით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მშენებლები კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:სკკპ-ის XXV ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები კატეგორია: ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია: ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიდი მორავია
დიდი მორავია — სლავური სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა 822—907 წლებში შუა დუნაის დაბლობზე. თავისი სიძლიერის უმაღლეს წერტილში მის შემადგენლობაში თანამედროვე უნგრეთი, სლოვაკეთი, ჩეხეთი და ისტორიული ოლქის სილეზიის ნაწილი შედიოდა. . დიდი მორავია ითვლება პირველ სლავურ სახელმწიფოდ, რომელმაც უდიდესი გავლენა მოახდინა საერთო სლავური რეგიონის კულტურულ განვითარებაზე: აქ შეიქმნა პირველი სლავური დამწერლობა და შესაძლოა, ძველი საეკლესიო სლავური ენა.
მორავიის ქალაქები
სახელმწიფოს დედაქალაქად, მკვლევარების ერთი ნაწილი თვლის ქალაქ მიკულჩიცის. მეორე ნაწილი თვლის ნიტრას. მესამენი თვლიან — ველიგრადს
ისტორია
822 წელს მორავიის ელჩები ეწვივნენ იმპერატორის კარს მაინის ფრანკფურტში. 833 წელს მთავარმა მოიმირ I-მა თავის სახელმწიფოს შემოუერთა ნიტრას სამთავრო, ხოლო 846 — მისი ხელისუფლება ვრცელდებოდა ჩეხეთის ტერიტორიაზე. 855 წელს მორავიამ მოიგერია ლუდვიგ II გერმანელის ზეწოლა. 862 წ. მორავიის მთავარმა როსტისლავმა გაგზავნა ელჩობა ბიზანტიაში ქრისტიანობის სლავურ ენაზე ქადაგების ნებართვის მისაღებად. შემდეგ წელს დიდ მორავიაში ჩადის კონსტანტინე (ბერობაში - კირილე) და მეთოდე ისინი სამი წლით სახლდებიან დედაქალაქ ველეგრადში, რის შემდეგ მიემგზავრებიან რომში, ბლატნოგრადისა და ვენეციის ჩასვლის შემდეგ, 867 წელს რომში ისინი შეხვდნენ რომის პაპს, სადაც კირილმა წარმატებით დაიცვა ყველა ერის უფლება განეხორციელებინათ ქრისტიანული სარწმუნოებრივი კავშირები საკუთარ მშობლიურ ენებზე. მეთოდე ხდება ეპისკოპოსი, ხოლო კონსტანტინე მძიმედ დაავადდა, ბერად აღიკვეცა, და მიიღო კირილეს სახელი. ის გარდაიცვალა 14 თებერვალს. 870 წ. მეთოდე ბრუნდება მორავიაში, მაგრამ იქ არ ჩერდება, რადგანაც იქ ხელისუფალი შეიცვალა. 874 წ. დიდი მორავიის მთავრების ხელისუფლება ვრცელდება უნგრეთზე და შემოიერთა იქ არსებული ბლატენის სამთავრო.
სვიატოპოლკის სიკვდილის შემდეგ დიდი მორავია გაყოფილ იქნა მის ვაჟებს შორის — მოიმირ II-ის (უზენაესი მთავარი) და სვიატოპოლკ II-ს შორის, რომელმაც მიიღო ნიტრას სამთავრო. IX საუკუნის ბოლოს დიდი მორავიისაგან გამოეყო ჩეხეთი (ბოჰემია) და სერბ-ლუჟიცელების მიწები.
906 წ. პანონის სტეპებში შემოიჭრნენ შევიწროებული პეჩენეგები უნგრელი ტომები და დაუწყეს სვიატოპოლკის შემდეგ დასუსტებულ მორავიას გლეჯა წამება. 907 წელს პრესბურგის ბრძოლისას სლავები მთავარ მოიმირის მეთაურობიდ დამარცხებულ იქნენ.
კულტურა
დიდი მორავიის კულტურა ბიზანტიის დომინანტური გავლენით ვითარდებოდა. , მას შემდეგ, რაც რომის პაპმა სლავურს სალიტურღიო ენის სტატუსი მიანიჭა და ღვთისმსახურებისას სახარების სლავურ ენაზე კითხვის ნებართვა გასცა, სლავურმა ლიტერატურამ აქტიურად დაიწყო განვითარება, ჯერ ქადაგებანი ითარგმნა, შემდეგ კი ორიგინალური ნაწარმოებები დაიწერა, მაგალითად წმ. კირილეს «Проглас».
Anochetus emarginatus
Anochetus emarginatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
დიდი მორავია
კულტურა
იმ დროის არქიტექტურული ძეგლებიდან შემორჩენილია მხოლოდ ფუნდამენტები, რომელთაც XX საუკუნეში გათხრების შედეგად მიაკვლიეს. ყველაზე გავრცელებული და პოპულარული საეკლესიო ნაგებობების ტიპი იყო როტონდა. რაც სწორედ მორავიიდან გავრცელდა შემდეგ ჩეხეთსა და პოლონეთში, ასევე სხვა სლავურ ქვეყნებში.
Anochetus emarginatus
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
დიდი მორავია
კულტურა
გამოყენებით ხელოვნებაში იგრძნობა მუსლიმანური და ირანული გავლენა. ძალიან განვითარებული იყო ოქრომჭედლობა, განსაკუთრებით ქალის სამკაულების დამზადება. დახვეწილი მორავიული ჩამოსხმის საიდუმლოება ამ დრომდეც არ არის გახსნილი. IX საუკუნის პირველ ნახევარში მძლავრობდა ეგრეთ წოდებული ბლატნიცკურ-მიკულჩიცური სტილი, როდესაც გრავირებული ორნამენტი ჭედურობასთან კომბინირდებოდა.
ალექსანდროვკა (სანინსკოეს სობსაბჭო)
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 39 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 53 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
ადრიანე VI
ადრიანე ბუიენსი დაიბადა 1459 წლის 2 მარტს უტრეხტში (ნიდერლანდები), ღარიბ ოჯახში.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1459 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1523 კატეგორია:გერმანელი პაპები კატეგორია:ესპანეთის რეგენტები
კროუფუტის მთა
კროუფუტის მთა (Crowfoot Mountain) — მთა კანადაში, ალბერტის პროვინციაში, ბანფის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. მთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე გაწოლილია კროუფუტის მყინვარი. ამჟამინდელი სახელი ტბას აღნიშნული მყინვარისგან ეწოდა 1959 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადის მთები
წმინდა ნინოს ტაძარი (პლასტუნკა)
მინი|მარჯვნივ|250პქ|პლსტუნკის წმინდა ნინოს მცირე ეკლესია-სამრეკლო წმინდა ნინოს ტაძარი პლასტუნკაში — მართლმადიდებელი ეკლესია ქ. სოჭის ხოსტის რაიონის სოფელ პლასტუნკაში, კრასნოდარის მხარე, რუსეთის ფედერაცია. სამრევლო დაარსებულია XIX საუკუნეში, 1881–1886 და 1886–1894 წლებს შორის ჩასახლებული ქართველების (სულ 80 ოჯახი) მიერ.
1993 წლის 17 ივნისს ქ. სოჭის ადმინისტრაციამ მიიღო დადგენილება, რომლის თანახმადაც ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის საზოგადოებას ნება დაერთო სოფ. პლასტუნკაში საკულტო ნაგებობის ასაშენებლად, მაგრამ დღემდე მშენებლობა დასრულებული არ არის. მშენებარე ტაძარი მდებარეობს ზემო პლასტუნკის სასაფლაოზე. იქვე არის მცირე ტაძარი-სამრეკლო (იხ. ფოტო). საფოსტო მისამართია: რუსეთი, ქ. სოჭი, ლესელიძის ქ. 50-ა. ტაძრის მოძღვარია მამა ამირანი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები რუსეთში კატეგორია:წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესიები
Paparazzi (სიმღერა)
„Paparazzi“ (პაპარაცი) — ლედი გაგას სიმღერა. იგი შეტანილია მის სადებიუტო სტუდიურ დისკში The Fame. სინგლი გამოიცა ლეიბლზე Interscope Records, Cherrytree Records, Streamline Records, Kon Live.
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის სინგლები კატეგორია:2009 წლის სიმღერები კატეგორია:ლედი გაგას სიმღერები კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას ავტორობით კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები კატეგორია:Cherrytree Records-ის სინგლები
ლიმ ჯონგ ჰიონი
ლიმ ჯიონგ-ჰიუნი (ასევე ცნობილი funtwo) — სამხრეთკორეელი გიტარისტი. სახელი მოიხვეჭა სიმღერის „Pachelbel's Canon“ შესრულებით. YouTube–ის მომხმარებელმა, მეტსახელით "guitar90", რომელიც ლიმ ჯიონგ-ჰიუნი არ არის, მისი ვიდეო 2005 წელს ატვირთა. ვიდეო დღესაც YouTube–ის ერთ–ერთ ყველაზე ნახვად ვიდეოდ ითვლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთკორეელები კატეგორია:სამხრეთკორეელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1984
რივნე
რივნე, როვნო (Рівне) — ისტორიული ქალაქი დასავლეთ უკრაინაში. იგი არის რივნეს ოლქის დედაქალაქი.
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის ქალაქები კატეგორია:უკრაინის ადმინისტრაციული ცენტრები
ბერეზანი (კუნძული)
ბერეზანი (Береза́нь) — კუნძული შავ ზღვაში. გველის კუნძულთან ერთად წარმოადგენს შავი ზღვის რამდენიმე კუნძულთაგანს, რომელიც შედგება მიწის საფუძვლიანი ქანებისაგან და არ წარმოქმნილა წყლების აკუმულაციური მოქმედების შედეგად. ადმინისტრატიულად შედის ოჩაკივის რაიონში (მიკოლაივის ოლქი. სიგრძე მიალოებით ერთი კილომეტრი, საგანით სადღაც ნახევარი კილომეტრი, ჩრდილოეთ ნაწილის სიმაღლეა 3-6 მ, სამხრეთისა — 21 მ. ბერეზანი წარმოადგენს უკრაინის ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიულ-არქეოლოგიური ნაკრძალის „ოლვიას“ ნაწილს. კუნძული უკაცრიელია. ზაფხულობით აქ მუშაობს უემა-ს არქეოლოგიის ინსტიტუტი და სახელმწიფო ერმიტაჟი. არქეოლოგიური ძეგლი რეგულარულად ზიანდება არასანქცირებული გათხრების გამო.
ისტორია
ანტიკურ ხანაში თანამედროვე კუნძული ალბათ ნახევარკუნძული იყო. ჩ.წ.ა-მდე VII საუკუნოს ბოლოს ამ ადგილზე არსებობდა ძველი ბერძნული დასახლება — ბორისფენი, დაარსებული მილეთელების მიერ. თავდაპირველად კოლონიის ტერიტორია გაშენებული იყო ალიზის შენობებით. ჩ.წ.ა-მდე VI ს. ნახევრის შემდეგ აქ  იგება მრავალი მიწის ზედა სახლები, ჩნდება აფროდიტეს სალოცავი არც თუ დიდი ტაძრით. ალბათ ამ პერიოდისათვის ბერძნული ქალაქი ხდება ნორმალური ანტიკური პოლისის ცენტრად. დასახლების მცხოვრებლები დაკავებული იყვნენ მიწათმოქმედებით, ვაჭრობით, თევზჭერით, ადრეულ პერიოდში ძირითადად აშარმოებდნენ ლითონს. ჩ.წ.ა-მდე VI ს. მეორე ნახევრიდან აქტიურად იწყებს განვითარებას ქალაქი ოლვია, რომელიც განლაგებულია ბუგის ლიმანის ნაპირზე და პოლისის ცენტრი იქით გადადის. ბერეზანი ხდება მეთევზეთა გემების მცირე ნავსაყუდელად. ჩ.წ.აღრიცხვით I-III ს. აქ ისევ ჩნდება პატარა სოფელი, სადაც იყო ერთ ერთი — პონტარაქიელი აქილევსის სამლოცველო, რომელსაც დიდ თაყვანს სცემდნენე ოლვიაშიც. ბერეზანის დასახლება უნიკალური არქეოლოგიური ძეგლია. ის ერთადერთი შემორჩენილი ძეგლია ჩრდილოეთ შავი ზღვისპირეთში ადრე ბერძნული კოლონიზაციის ანტიკური ხანის დროის დასახლებათაგან. მისი ეპოქისაა ტაგანროგის დასახლება, რომელიც თანამედროვე ტაგანროგის რაიონში მდებარეობს და მთლიანად დანგრეულია ზღვის მიერ. 1788 წლის 7 ნოემბერს შავი ზღვის კაზაკთა ჯარმა თაოსნობით შტურმით აიღეს კუნძული ბერეზანი და აიძულეს იქ მდგარი თურქული რაზმი იარაღი დაეყარათ. ამ კაზაკთა შთამომავლებმა რომლებიც ყუბანში გადასახლდნენ იქ დააარსეს 1792 წელს სტანიცა ბერეზანსკაია. 1906 წლის 6 (19) მარტს კუნძულზე დახვრეტილი იქნა კრეისერ „ოჩაკოვის“ აჯანყების მეთაურები ლეინტენატი პ. შმიდტი, მემანქანე ა. გლადკოვი, კომენდორი ნ. ანტონენკო და ს. ჩასტნიკი. 1968 წელს არქიტექტორებმა ნ. გალკინმა და ვ. ოჩაკოვსკიმ აღმართეს ძეგლი მათ პატივსაცემად, რომელიც წარმოადგენს 15-მეტრიან რკინა-ბეტონის ობელისკს, რომელიც წარმოადგენს 3 იალქნებისებურად სტილიზირებულ პილონს.
კუნძული ბუიანი
ზოგიერთი მკვლევარის (კერძოდ, ა. ზოლოტუხინის) ვერსიით, სწორედ კუნძული ბერეზანია აღბეჭდილი ა. პუშკინის ნაწარმოებში „ზღაპარი მეფე სალთანზე“, სადაც მწერალმა კუნძულს ბუიანი უწოდა.
Chick-fil-A
მინი|ლოგო Chick-fil-A ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ამერიკული სწრაფი კვების რესტორანია. ამ რესტორანში მხოლოდ ქათმის ხორცისგან დამზადებული ბურგერები/სენდვიჩები იყიდება. მისი სათაო ოფისი ჯორჯიას შტატში მდებარეობს. Chick-fil-A-ს რესტორნების ქსელში 2605-ზე მეტი ფილიალია. ფილიალები უმეტესად აშშ-ში მდებარეობს, სულ 48 შტატში. მოგვიანებით ფილიალები გაიხსნა კანადასა და დიდ ბრიტანეთში. Chick-fil-A-ში შეგიძლიათ მიირთვათ საუზმის ლანჩის და სადილის მენიუები.
ჯაგარაანთკარი
ჯაგარაანთკარი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ახალსოფლის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთი კალთის ძირას. ზღვის დონიდან 805 მეტრი. ქარელიდან 12 კილომეტრი.
Chick-fil-A
რესტორნის მფლობელი დიდ ყურადღებას აქცევს რელიგიურ ტრადიციებს. იგი კვირაობით დაკეტილია. კვლევების მიხედვით, ყოველწლიურად კომპანია 1 მილიარდ აშშ დოლარს კარგავსას ამ მიზეზით. იგი ასევე დაკეტილია შობას და მადლიერების დღეს. მინი|243x243პქ|ფილიალი ოჰაიოში
ჯაგარაანთკარი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Chick-fil-A
ისტორია
1961 წელს, ტრუეტ კეტიმ აღმოაჩინა ისეთი შესაწვავი აპარატი, რომელიც ქათმის სენდვიჩს იმავე დროში ამზადებდა, რამდენიც სჭირდებოდა ჰამბურგერის დამზადებას. სწორედ ამის შემდეგ დაერქვა რესტორანს ეს სახელი და Chick-fil-A-ის სლოგანიც გამოჩნდა: " ჩვენ არ გამოგვიგონებია ქათამი, მხოლოდ ქათმის სენდვიჩი". პირველი ფილიალი 1967 წელს გაიხსნა.
2008 წელს, Chick-fil-A პირველი სწრაფი კვების რესტორანი გახდა, რომლის პროდუქტიც არ შეიცავდა არანაირ უჯერ ცხიმებს, რომელიც საშიშია ჯანმრთელობისთვის.