cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აკერმანის ციხე
ოტომანების პერიოდი
ოსმალებმა ციხე ჩრდილოეთში მათ დასაყრდენ სიმაგრედ აქციეს, რომელსაც ზაპოროჟის კაზაკები გამუდმებით უტევდნენ. ოსმალების ხელში ციხე მრავალჯერ გადაკეთდა და თანამედროვე ტექნოლოგიებით განახლება ჩაუტარდა. 1657 წელს მელექ აჰმედ-ფაშამ ციხე მნიშვნელოვნად გააძლიერა. 1707 წელს ოსმალებმა მოიწვიეს ფრანგი ინჟინრები რომლებმაც გაკეთეს ახალი ბასტიონის ხაზი. 1756 წლამდე ციხის განახლება თითქმის ყოველწლიურად ხდებოდა.
1770 წელს რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს ციხეში რუსეთის იმპერიის არმია შეიჭრა. 1774 წელს ქუჩუქ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულებით ჯარმა ციხე დატოვა. 1789 წელს ციხე დონის კაზაკებმა მიხეილ კუტუზოვი-ის მეთაურობით აიღეს. შემდეგ წელს კუტუზოვი დაინიშნა ციხის გამგებლათ, თუმცა ამლევე მოუწია პოსტის დატოვება, რადგან შეთანხმებით რუსეთსა და ოსმალეთს შორის საზღვარი დნესტრზე დადგინდა.
ოსალური პერიოდ საბოლოოდ 1812 წელს დასრულდა, როდესაც რუსეთ-ოსმალეთის 1806-1812 წლების ომის შემდგომი ბუქარესტის საზავო ხელშეკრულებით ბესარაბიის სამთავროს აღმოსავლეთ ნაწილი პრუტიდან დნისტრამდე იგივე ისტორიული ბუჯაკი რუსეთის იმპერიას გადაეცა.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ისტორია
18 (მობის ალბომი)
18 — ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოს მობის მეექვსე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2002 წელს. მისი ყველაზე წარმატებული სინგლი იყო „We Are All Made of Stars“ (ბრიტანეთი #11). კიდევ ერთი აღსანიშნავი სინგლი არის „Extreme Ways“, რომელიც „ბორნის იდენტიფიკაციის“ სერიის ყველა ფილმში ჟღერს. ალბომში მიწვეული შემსრულებლების სახით მონაწილეობენ აზურ რეი, MC Lyte, ენჯი სტოუნი და შინეიდ ო’კონორი. მისი B-მხარეების და ვიდეოების კომპილაცია გამოვიდა მოგვიანებით როგორც 18 B Sides + DVD.
18 B-Sides + DVD
ორდისკიანი CD/DVD კომპილაცია 18 B-Sides + DVD გამოიცა 2003 წელს. CD-ზე შეტანილია B-მხარეები ალბომიდან 18, ისევე, როგორც ოთხი ახალი სიმღერა. მეორე დისკი, DVD, შეიცავს სატელევიზიო გამოსვლას; გლასტონბერის ფესტივალზე 2003 წლის გამოსვლას, სხვადასხვა დამატებით სიმღერას და დემოს (ძირითადად ალბომებიდან Play და 18) და მეგამიქსს 11 სიმღერის რემიქსებით.
სქოლიო
კატეგორია:2002 წლის ალბომები კატეგორია:მობის ალბომები კატეგორია:Mute Records-ის ალბომები კატეგორია:V2 Records-ის ალბომები კატეგორია:BMG-ის ალბომები
საბანა-დე-ტორესი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბლაგოდარნოე (სომხეთი)
ბლაგოდარნოე (Բլագոդարնոյե) — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში, ზღვის დონიდან 1 615 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 257 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11,77 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
ატლასისფერი ალციონა (გვარი)
ატლასისფერი ალციონა ან თეთრკურტუმა ალკუნი (Caridonax) — ფრინველთა გვარი ალუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — ატლასისფერ ალციონას (Caridonax fulgidus), რომელიც ინდონეზიის ენდემია. ბინადრობს ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ტყეებში.
ჟინვალის სამლოცველო
ტერმინი ჟინვალის სამლოცველო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფაუდელი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:XXI საუკუნის მამაკაცი მომღერლები კატეგორია:Wrasse Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:მომღერლები კატეგორია:ალჟირელი მომღერლები
𐕎
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
არაბი ბედუინები
წარმოშობა და ადგილმდებარეობა
მათი მიგრაციის მარშრუტები ძირითადად ნოტიო ჰავას ეყრდნობა, იმ ადგილებისკენ მიისწრაფიან სადაც ნაკლები ნალექი ან ცუდი წვიმიანი ზამთარი იცის, რათა თავიანთ პირუტყვს საძოვარი არ მოაკლონ. იმ ადგილებში, სადაც ზამთარში წვიმა მოდის გეგმიურად, მთის პლატოს უწოდებენ, ბედუინები თავის მუდმივ ბანაკებს ხეობებში შლიან, რათა წვიმის დაწყებისას და მის შემდგომ მათი ცხვარი თუ სხვა პირუტყვები მაღალმთიანი საძოვრებისაკენ გაწყემსონ. ბედუინებს არ აქვთ მუდმივი სახლი და საცხოვრებელი ადგილი. მათი ცხოვრების სტილის, ნირის და კულტურის შემხედვარე მუდმივი საცხოვრებელი მათთვის არაფრის მომცემი და არაპრაქტიკულია.
ხელოვნება
მარტივი ტატუირების სახე პრაქტიკულად არც ისე ადვილია უცხო ხელისთვის, მაგრამ საყურებლად თუ როგორ ადვილად აკეთებენ და როგორ ხელოვნებად აქვთ ქცეული ნამდვილად გამაოგნებელია. ხატავენ ქვიშით, ზოგჯერ ხნით, განსაკუთრებით ბავშვებში. ქალთა დაწნული ცხვრის მატყლით და ზოგჯერ თხის თმის სწორი ზოლებით. აკეთებენ და ხატავენ ფარდაგებს, საბნებს, ხურჯინს, აქლემის და ცხენის აკაზმულობას. მათი ხელოვნება სწორედ რომ არის მოხატვა, ისინი თავიანთ ბუნებას გამოხატავენ ხატვით და თავისებური დიზაინით. ყველაზე ესთეტიკური გამოხატვის თავისებურება პოეზიაა. ტრადიციული მუსიკალური ინსტრუმენტები ძირითადად შემოიფარგლება ერთსიმებიანი საკრავი, სხვადასხვა სახის დრამი და შიგადაშიგ ქარის ინსტრუმენტი.
ისტორია და კულტურული ურთიერთობები
მიწათმოქმედები და მწყემსები დასახლდნენ არიდული სირიის სტეპის სამხრეთ კიდეზე ძვ. წ. 6000 წელს. ძვ. წ დაახლოებით 850 წელს კომპლექსი ოაზისის დასახლებებისა და პასტორალური ბანაკები შეიქმნა ადამიანთა მიერ, რომლებიც ცნობილი არიან, როგორც: „ A'raab“. ისინი იყვნენ ყველაზე თანამედროვე მეურნეები და მეცხოველეები. ისინი გამოირჩევიან თავიანთი ასურელ ჩრდილოელი მეზობლებისგან, მათი არაბული ენითა და მათი შინაური აქლემების სავაჭროდ გამოყენებით. „A'raa b“ იყო კულტურული წინამორბედი თანამედროვე არაბებისა. ისინი ვაჭრობდნენ აქლემებით სამხრეთ არაბეთსა და სირიის დიდ ქალაქ-სახელმწიფოებს შორის. ძ. წ. პირველ საუკუნეებში ისინი გადავიდნენ დასავლეთით, იორდანიასა და სინაის ნახევარკუნძულზე და წითელი ზღვის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე. ისლამური სახელმწიფოს შექმნამ დასავლეთ არაბეთში მეშვიდე საუკუნის შუახანებში ახალი წელთაღრიცხვით დრამატული იმპულსი მისცა არაბთა გაფართოებას. ათასობით არაბმა - უმრავლესობა ბედუინთაგანი - დატოვეს არაბეთის ნახევარკუნძული, რათა დასახლებულიყვნენ ახალ დაპყრობილ ტერიტორიებზე მის გარშემო. ამის შედეგად განსხვავებები ვლინდებოდა ამ არაბულ ტერიტორიებზე, სადაც ცხოვრება ეკოლოგიურად და გეოგრაფიულად შესაძლებელი იქნებოდა.
ბედუინთა საზოგადოებას ყოველთვის აკავშირებდნენ სხვა არაპასტორალურ საზოგადოებებს ეკონომიკური, სოციალური და პოლიტიკური ურთიერთობებით. ლოკალურ კონტექსტში ბედუინები იყვნენ რეგიონალური სპეციალისტები მეცხოველეობაში, რომლის უახლოესი სოციალური და პოლიტიკური კავშირები არის პასტორალურ ნათესავებთან. არაბთა წარმოშობის ადგილს ჰქონდა ნაკლები აქცენტი საგვარეულოების შორეულ ნათესავებთან ურთიერთობებზე. იმ პერიოდში, როდესაც პრემოდერნულ ქვეყნები სუსტი იყო და ფართომასშტაბიანი სოფლის მეურნეობაში ირიგაცია შემცირდა, ზოგიერთ დასახლებულ მევენახეებს გაეზარდათ დამოკიდებულება მეცხოველეობის მიმართ და გადავიდნენ ბედუინები სოციალურ წრეებში. თანამედროვე ეპოქაში, ძლიერმა ცენტრალიზებულმა ხელისუფლებამ და სოფლის მეურნეობის მონეტარიზაციამ აიძულა გარკვეული რაოდენობა ბედუინებისა, რომ მათ ეძებნათ ხელფასი ქალაქებში და ეს მათი პრიორიტეტი გამხდარიყო. მიუხედავად მათი საცხოვრებელი ადგილისა ისინი მაინც რჩებოდნენ ბედუინები მანამ, სანამ მჭიდრო სოციალური კავშირი ჰქონდათ ერთმანეთთან და ინარჩუნებდნენ საკუთარ ენობრივ და კულტურულ დამახასიათებელ თვისებებს, რომ ისინი ეცნოთ როგორც ბედუინთაგანი.
დასახლებები
ბედუინების დასახლებას ტრადიციულად არასდროს არ ჰქონდა მუდმივი დასახლებები, ისინი ყოველთვის ცდილობდნენ ეცხოვრათ მცირე ზომის ადგილებში, რომლებიც შესაბამისად აკმაყოფილებდნენ მათ მოთხოვნებს. მათი ბინები აუცილებლად უნდა ყოფილიყო მარტივი და მოქნილი მომთაბარე ტომებისთვის. მათი ნათესაური ტომები და ოჯახები ძირითადად მიგრირებდნენ გაზაფხულის და ზაფხულის სეზონებზე და როგორც წესი გადადიოდნენ ნათესავებთან საცხოვრებლად ზამთრის თვეებში. წინათ ბედუინთა ჯგუფები ცხოვრობდა კარვებში. სეზონზე დამოკიდებულნი ზამთარში მიდიოდნენ მათ ნათესავებთან, რომელთაც ჰქონდათ ქვის სახლები (ზოგჯერ 15 ადამიანიც კი რჩებოდა ერთ საცხოვრებელში). ზოგი ბედუინთაგანი ატარებდა ზამთარს ერთი და იმავე ქვის ნაგებობაში ყოველ წელს. უმრავლეს შემთხვევაში ეს ქვის ნაგებობები გაზაფხულსა და ზაფხულის პერიოდებში იყო მიტოვებული, მაგრამ ზოგჯერ იქ ტოვებდნენ მოხუცებს და ბავშვებს, რათა გაევრცელებინათ განათლება ერთმანეთში. ჩრდილოეთ აფრიკის ზოგ არეალში არის ამგვარი ზამთარ-ზაფხულის გადაადგილების წესები იმავე პრინციპებით. სტრუქტურულად კარავი და ქვის სახლი ერთი და იგივე იყო, ორივე მართკუთხა ფორმის და ორივეში იყო ორ-ორი სექცია. ერთი სექცია არის ქალების სექცია სამზარეულო და სათავსო, მეორე ექსკლუზიურად კაცების და სტუმრების სამყოფელი. ხოლო, ზოგჯერ მათ აქვთ მესამე სექციაც, სადაც ავადმყოფი ცხოველები არიან მოთავსებული. ისინი ამ სექციაში მათ უვლიდნენ და კვებავდნენ.
საარსებო
ბედუინთა ძირითადი ეკონომიური საქმიანობა იყო მეცხოველეობა, კერძოდ კი ცხვრები, თხები და აქლემები. ეს ცხოვრება, რომელსაც ასევე უწოდებენ პასტორალურ ცხოვრების მომთაბარე წესს, უკვე მინიმუმ 3 ათასი წლის არის. პასტორალური ცხოვრების მომთაბარე წესის ძირითადი დამახასიათებელი თვისებაა მიგრაცია, რომელიც დამოკიდებულია სეზონურ ცვლილებებზე, ბუნების ცვალებადობაზე საძოვრებისა და წყლის ტერიტორიებში. იმის გამო, რომ ზოგან დეფიციტური ხდება საძოვარი ადგილები, ორივე - ბუნება და ლოგიკა მოითხოვს, რომ გადასახლდნენ ნაკლებად დეფიციტურ ადგილებში, სადაც ორივე - წყლითა და საძოვრებით უზრუნველყოფილნი იქნებიან. საძოვრებიც და წყალიც სეზონზე დამოკიდებულებაში რეგულარულად არის ამა თუ იმ ადგილას. 1960-იან წლებამდე აქლემებს გამოიყენებდნენ, როგორც ძირითად მძიმე ტვირთვის გადამზიდავ ცხოველებს, რადგან მათ შეეძლოთ უდაბნოს მკაცრ პირობებში დიდი ტერიტორიების დაფარვა უწყლოდ.
ხელოვნებათმცოდნეობა
პასტორალური ადაპტაციის ეკოლოგიური გარემო გულისხმობს სხვადასხვა საზოგადოების არსებობას. ლითონი და ტყავი არ მზადდებოდა გლეხთა მიერ. ისინი დამოკიდებულნი არიან ხალხზე, რომლებიც არიან მათი დაჯგუფების გარეთ თითქმის ყველა იარაღის დამზადებისთვის. ზოგიერთ რეგიონში სხვა საზოგადოების ხალხი ბედუინებს სთავაზობდა სპეციალურ სერვისებს.
გაცვლა
არსებობდა რამდენიმე ტრადიცია ბედუინებში, რაც უზრუნველყოფდა მათ ხელმისაწვდომობას მარცვლეულსა და სხვა აუცილებელ პროდუქტებთან. თუ მათი ტომის მიწა ახლოს არის წვიმასთან და მათი მიწა უხვ მოსავლიანია, მაშინ ეს ტომი აქირავებს ამ მიწას და მოსავლიანობის შემდეგ კრეფენ ქირას, როგორც ეს თანამედროვე სამყაროში ხდება. ერთხელ, ერთ-ერთმა ტომმა მიაქირავა მორიგ ტომს მისი მიწა დაცვისა და რეიდებისაგან სანაცვლოდ მათ რეგიონში. ეს იყო ორ დაჯგუფებას შორის დადებული ე. წ. „ხელშეკრულება“, რომლის დროსაც მწყემსი მიიღებდა საკუთარ მოგებას მარცვლეულის სახით, ხოლო მეორე ტომი კი უზრუნველყოფილი იქნებოდა დაცვით. მათი ამგვარი ურთიერთობა თითქმის არ განსხვავდებოდა ჩვენი დღევანდელი ბიზნეს შეთანხმებებისგან, როდესაც ცხოველთა პროდუქტს ცვლიან სხვადასხვა მარცვლეულში.
შრომის დანაწილება
როგორც ყველა პასტორალურ საზოგადოებაში, ბედუინებთანაც იყო განაწილებული შრომა ცხოველთა ჯიშის და სიდიდის მიხედვით. ძირითადად დიდი ცხოველებისთვის ყურადღების მიქცევა და მოვლა, როგორიცაა აქლემი, იყო კაცის ვალდებულება. ქალთა და ბავშვთა ძირითადი ვალდებულებაა მოვლა, საკვების მიცემა და მოწველა შედარებით პატარა ცხოველებისა. როდესაც მხოლოდ ცხვარი და თხა ჰყავთ ამ ტომებს, კაცები საკუთარ თავზე იღებენ მწყემსობის ვალდებულებას, ხოლო ქალები ეხმარებიან მათ გამოკვებასა და მოწველაში.
მიწათსარგებლობა
ყოველი ბედუინთა ჯგუფი ცდილობს გააკონტროლოს მიწის ფართობი, რომელიც შეიცავს საკმარის რესურსს, რათა დაეხმაროთ მათ კომუნალურ ცხოვრებაში. ყოველ მათგანს აქვს გარკვეული ზონა საკუთრებაში და გარკვეული უფლებები ამ ზონის დაფარვის არეალში, რომელიც სხვა ბედუინთა ჯგუფს არ აქვს. მხოლოდ საგანგაშო მომენტებში ცდილობს ბედუინთა დაჯგუფება, რომ ნერგები დათესოს საკუთარი ტერიტორიის გარეთ, ხოლო ეს ყველაფერი უმრავლესად ხდება მაღალი უფლებამოსილების ხალხთა შეთანხმების შედეგად. მთავრობები ახლო აღმოსავლეთსა და ჩრდილოეთ აფრიკაში აღარ აღიარებენ ბედუინთა ტერიტორიას. ეს ტერიტორიები ახლა განიხილება, როგორც "სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული" მიწები.
ქორწინება
ქორწინება ჩვეულებრივი ინიშნება კონტრაქტით მინიმალური ხაზის (უახლოესი ნათესავების-ოჯახის წევრების-ბაუთის) მიერ. ქორწინება ოჯახის წევრებს შორის იკრძალება ყურანის მიერ. ეს ვრცელდება, დედმამიშვილებს შორის. მისაღებია ქორწინება ვაჟსა და ბიძაშვილს (მამის ძმისშვილს) შორის, ან ქალიშვილსა და ბიძაშვილს (მამის ძმის შვილს) შორის, ეს ტრადიცია არა მხოლოდ ითვლება როგორც მისაღები, არამედ მამაკაც ბიძაშვილს (მამის ძმისშვილს) აქვს უფლება გამოთქვას სურვილი, რომ მას სურს, იქორწინოს მის ბიძაშვილზე. ამის მიუხედავად არის შანსი, რომ ქალიშვილმა უარი განაცხადოს ქორწინებაზე მის ბიძაშვილთან, ამის შემდეგ მას არ ექნება უფლება იქორწინოს ვინმეზე, ბიძაშვილის დაუკითხავად. იმის მიუხედავად, რომ ბიძაშვილ-მამიდაშვილური ქორწინება მიღებულია, ხშირ შემთხვევაში ტერმინი "პირველი ბიძაშვილი" არის მხოლოდ კლასიფიცირებული ერთეული. ხშირ შემთხვევაში ბიძაშვილურ-მამიდაშვილური ქორწინება ხდება მეორე ან მესამე შვილებს შორის. მიუხედავად ამისა, ეს ბიძაშვილური ქორწინებები აღიქმება, როგორც უახლოესი შთამომავლობის ერთიანობის და უფლებამოსილების გამყარებად. მართალია, რომ მრავალცოლიანი ქორწინება დასაშვებია, მაგრამ ეს მოქმედება არც ისე ხშირია. მრავაცოლიანი ხალხის უმეტესობა არის უკვე ხანშიშესული მამაკაცები, რომლებსაც აქვთ შესაძლებლობა შეინახონ რამდენიმე სახლი სხვადასხვა ცოლისთვის. განქორწინება ხშირია და შეიძლება წამოწყებული იყოს, როგორც ცოლის ასევე ქმრის მიერ, ორივე შემთხვევაში ცოლი დაუბრუნდება მამის სახლს დახმარებისთვის, სანამ ოჯახური კრიზისი გადაწყვეტილი იქნება.
სამამულო ერთეული
სამთაობიანი ოჯახი არის იდეალური სამამულო ერთეული. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ჯგუფის რაოდენობა მერყეობს 9-11 ადამიანს შორის, მათ შეიძლება ეძინოთ 1 კარვის ან თავშესაფრის ქვეშ, საკვებს ძირითადად მიირთმევენ ერთდროულად. ახლად ჩამოყალიბებული ოჯახს იფარებენ უფრო დიდი ერთეულები სანამ, მათ არ ექნებათ იმის ძალა და საშუალება, რომ იცხოვრონ სხვების დაუხმარებლად. ხანდახან რამდენიმე ძმა ან ერთმანეთის ნათესავი მამაკაცები, ერთიანდებიან, როგორც ერთი სამამულო ერთეული.
მემკვიდრეობა
ქონება იყოფა ყურანში დაწერილი მცნებების მიხედვით, რომელიც გვეუნება, რომ ქონება იყოფა ცოცხალ შვილებს შორის: ვაჟი იღებს ნახევარს, ქალიშვილი მეოთხედს და სხვა შთამომავლები განსაზღვრულ პროცენტს. ბედუინებს შორის ცხოველების დაყოფა, რომლებსაც პატრონი აღარ ჰყავთ რთულია, ამას ისაც ართულებს, რომ ქალი არ უვლის დიდ სამამულო ცხოველებს. ასე რომ, ქალმა რომ მიიღოს მემკვიდრეობა აქლემებზე, მას უნდა ჰქონდეს დიდი ნდობა ასევე ხელშეწყობა მისი ძმის ან ბიძაშვილის ნახირიდან.
სოციალიზაცია
ბავშვები და ჩვილები იზრდებიან ოჯახის უმეტესი ნაწილის მიერ. მშობლები; უფროსი და-ძმები; ბებია-ბაბუა; მამიდები, დეიდები, ბიძიები და მათი შვილები, ყველა იღებს მონაწილეობას პატარის აღზრდაში, როდესაც ბავშვი გახდება 6 ან 7 წლის, იგი იწყებს მონაწილეობის მიღებას სახლის მართვის საქმეებში, ამის შემდეგ რამდენიმე ხნის შემდეგ გახდება სრულფასოვანი და მომუშავე ოჯახის წევრი. მოზარდობა ნაკლებადა აღიარებული, უკვე 10-12 წლის ბავშვი მიიჩნევა სრულფასოვან წევრად ბედუინების საზოგადოებისთვის.
პოლიტიკური ორგანიზაცია
ერთი შეხედვით ბედუინები ქმნიან ერებს, რომელიც აერთიანებს საერთო წინაპრის მქონე ოჯახებს, ისინი იზიარებენ ტერიტორიებს. ექსპლუატაცია და თავდაცვა ამ ტერიტორიებზე ხორციელდება საყოველთაოდ აღიარებული სისტემის მიხედვით. საუკუნეების განმავლობაში, ბედუინების შექმნილი ერები, თამაშობდნენ დიდ როლს, ეკოლოგიურ და პოლიტიკურ ცვლილებებში ახლო აღმოსავლეთსა და ჩრდილოეთ აფრიკაში. მხოლოდ მეოცე საუკუნეში ჩატარდა კვლევები მათ მოქნილობასა და მობილობაზე. არსებობდა ფაქტორები, რომლებსაც ბედუინები ვერ ამჩნევდნენ, აზიანებდა სხვა ხალხის ტერიტორიას და მათ საზოგადოებას, ეს პროცესი კი საჭიროს ხდიდა ახალი ტერიტორიების მოძიებას და მათი ლიდერების დანიშვნას.
გადამყიდველები არიან ყველაზე უბრალოდ სოციალური და ეკონომიკური მნიშვნელობის მქონე ერთეულები ბედუინების საზოგადოებაში, მაგრამ მათი ლიდერები უკვე აყალიბებენ უხუცესთა საბჭოს, რომლის უფროსი დაკავშირებულია ტომის ლიდერთან. სხვა უფრო ცენტრალიზებულ ტომებში, ფახადის უფროსი არის დაკავშირებული ქვე-ტომების ლიდერებთან, რომელიც დაკავშირებულია ტომში არსებული ჯგუფების ბელად შაუხთან. ასე რომ ტრადიციული უფროსობის ჯაჭვი ბოლოს მიდის ჩვეულებრივ ჯგუფებთან. იგი ჩვეულებრივ განაგებს საძოვრების და საარბიტრაჟო დავების ადგილმდებარეობებს. მისი პოზიცია ძირითადად, როგორც წესი გამომდინარეობს მისი უნარიდან, თავშეკავებულად და უმრავლესობის აზრის მოსმენის შემდეგ მიიღოს საჭირო გადაწყვეტილება. მას რეალურად არ აქვს ძალა, რომ მისი გადაწყვეტილება აუცილებლად აღსრულდეს, ასევე მას არ აქვს უფლება გადაწყვიტოს მხოლოდ თავისი თავიდან გამომდინარე. ასე, რომ იგი ეყრდნობა მის ავტორიტეტს და თანამეგობრობის პრინციპით იღებს გადაწყვეტილებებს.
მცირე შკალაში, განსაკუთრებული საზოგადოებები, რომლებიც აყალიბებენ Bedonium საზოგადოებას, პირდაპირ ურთიერთობებს, არის უმნიშვნელოვანესი. ღირსების და სირცხვილის კონცეპტი არის მუდმივი პრეოკუპაცია და დიდი გადმოსახედიდან, ის ემსახურება ინდივიდების სოციალურ ქცევას. Sharaf (ღირსბა), რომელიც მემკვიდრეობით მიიღება ოჯახისგან, უნდა იყოს მუდმივად დამტკიცებული და შენარჩუნებული. კაცობრიობის ღირსება ძირითადად განსაზღვრულია თავიანთი ქცევიდან, მისი ყოფისა და მოდგმის მიხედვით. არსებობს განსაკუთრებული ტერმინი ird, რომელიც განსაზღვრავს ქალის ღირსებას მოდგმის მიხედვით, რაც ცალსახა კავშირშია ქალის უმანკოებასთან. Ird შარაფისგან განსხვავდება იმით, რომ შარაფი შეიძლება იყოს შეძენილი ან არგუმენტირებული სწორი ქცევით და მიღწევით, როცა ird იკარგება მხოლოდ ქალის ცუდ ყოფაქცევაში. როცა ერთხელ დაიკარგება, მეორედ ვეღარ შეიძენს მას ქალი. საზოგადოების შკალაში, ჯალაა-ს მოპყრობა, როგორც დასჯა საფლავის სოციალური შეურაცხყოფისთვის მიჩნეულია ძალიან სერიოზულად.
კონფლიქტი
წარსულში იყო კონფლიქტები ტომებს შორის, ძირითადად საძოვრებისა და წყლის რესურსების გამო. რამდენიმე ტომის გაერთიანებამ სცადა შეეძინა ან დაეცვა საძოვრები და წყლის არხები. მეოცე საუკინის მეორე ნახევრის მერე, თანამედროვე პოლიტიკურმა გაერთიანებებმა მოახერხეს ტომებს შორის მშვიდობის დამყარება.
რელიგია და დამახასიათებელი კულტურა, რელიგიური რწმენა-წარმოდგენები
იორდანიაში რამდენიმე ბედუინთა ტომი დარჩა ქრისტიანულ სარწმუნოებაზე მაშინ როცა ისლამისტების გაძლიერების პერიოდი იყო, მათი უმეტესობა დღეს არიან სუნიტი მუსლიმები. ისლამის 5 სვეტი არის სიმბოლო რწმეისა, მარხვისა, დღეში 5ჯერ ლოცვის, მოწყალების გაცემის და მექაში მოსალოცად წასვლის. ბედუინთა უმეტესობა იცავენ რამადანის მარხვას, ასრულებენ სპეციალურ ლოცვებს, და აღნიშნავენ ორ უმნიშვნელოვანეს ისლამისტურ დღესასწაულს: Iid al-Fitr და 'Iid al-Adhha. ზოგიერთი დაგჯუფება მექაში ცხოვრების განმავლობაში მხოლოდ ერთხელ კი არა, რამდენიმეჯერ მიდის, ზოგჯერ ერთი ინდივიდის რწმენა აირეკლება სხვებზეც და მათაც უჩნდებათ წასვლის და მოლოცვის სურვილი. ბედუინებს სჯერათ სულების არსებობის, ზოგი ბოროტია, ზოგი კეთილი, ზოგი ხელს უშლის ადამიანებს. ასევე, აქვთ ამულეტები, რომელსაც მუდმივად თან ატარებენ „შურიანი თვალის“ ასაცილებლად, ისინი ბავშვებსაც ყოველთვის აძლევენ ამ ამულეტებს, რადგან მათი აზრით ისინი ყველაზე დაუცველები არიან. ზოგიერთ ბედუინს სჯერა ოგრების (რაღაც ტროლივით, დაბალი არსებაა) და ზებუნებრივი არსებების, რომლებიც ხვდებიან ხოლმე უდაბნოში მარტოხელა მოგზაურებს.
რელიგიური პრაქტიკოსები
ისლამში არ არის ფორმალური სამღვდელოება და მღვდლების ცენტრები. ბედუინების საზოგადოებას არ ყავთ ფორმალური რელიგიის სპეციალისტები. როგორც წესი, მოსაზღვრე რეგიონებში აგზავნიან თავიანთ ახალგაზრდებს რამდენიმე თვით და ისინი იქ სწავლობენ ყურანის წაკითხვას. ეს სპეციალისტები, რომლებიც ასწავლიან ბედუინ ახალგაზრდებს, მოიხსენიებიან, როგორც სხვა სპეციალისტები, რომლებსაც ბედუინები საზღვრებს გარეთ ეძებენ ხოლმე.
ცერემონიები
ბედუინებს აქვთ ცერემონიები, როგორიცაა ქორწინება, ახალდაბადებული ჩვილების სახელის დარქმევის რიტუალი, წინადაცვეთა. სუფისტი ბედუინები წინასწარმეტყველების დღესაც კი აღნიშნავენ და მიდიან წმინდანების საფლავებზე. მათი სტუმარ-მასპინძლობა ძირითადად რიტუალებითაა სავსე, როდესაც სტუმრისთვის დაკლავენ ცხოველს, ის ისლამური შეწირვის წესით იკლება. სტუმრები თავიანთი მასპინძლების დაცვის ქვეშ იმყოფებიან და თუ რაიმე შეიარაღებული კონფლიქტი იქნება, მასპინძელი მათ დაიცავს, როგორც თავის ოჯახის წევრს. დანარჩენი რიტუალები უკავშირდება მემკვიდრეობის საკითხებს. მაგალითად, როცა გაჩნდება ბავშვი, ხდება მისი განწმენდის და განმარტოების რიტუალების ჩატარება, მისი დედა კი წმინდად ითველაბა 47 დღის მერე.
ხელოვნება
სახეზე იკეთებენ ტატუებს, ზოგჯერ კი ხელებზეც. ბავშვებს ასწავლიან ქვიშაზე ხატვას. ქალი ახვევს ცხვრის მატყლისგან ძაფს, თუმა ძირითადად თხის ბეწვს იყენებენ საბნების, ბალიშების, ხალიჩების, უნაგირების დასამზადებლად. მნიშვნელოვანი ხელოვნების ნუმუშია დიზაინი, ფერი და მოხატულობა, რომელიც მთლიანად ხელნაკეთია. მნიშვნელობა ენიჭება პოეზიასაც, თუ როგორ კითხულობენ მას, ზოგი გადმოცემით აქვთ, ზოგს კი პერიოდულად ქმნიან, ახალს. ქალების და კაცების ჯგუფური შეკრებების დროს გამოდიან და ეჯიბრებიან ერთმანეთს მეტყველების უნარ-ჩვევებში. რაც შეეხება ტრადიციულ ინსტრუმენტებს, აქვთ 1 სიმიანი საკრავი, განსხვავებული ტიპის დრამები და ზოგან რაღაც ჩამწერის მსგავსი ან სასულე ინსტრუმენტები. ავადმყოფობა ბევრი მიზეზით არის დახასიათებული: სხეულის ელემენტების დისბალანსი და სულის შეპყრობა, როგორც ბაქტერიების შეჭრა. დაავადებათა მკურნალობის ტრადიციული ხერხები მოიცავს ლოკალურად დამზადებულ მცენარეულ წამალს, თილისმის გაკეთებას, შემკობას და ყურანის წარწერების ტარებას. დასავლეთის მედიცინის მიდგომა ასევე პოპულარული გახდა, როცა ტრადიციულმა ხერხებმა არ გაამართლა.
ისლამური ტრადიცია გვთავაზობს/გვკარნახობს სიკვდილთან დაკავშირებულ პრაქტიკას. სხეული უნდა დაიმარხოს რაც შეიძლება ჩქარა, 24 საათის განმავლობაში. ზოგიერთი ბედუინური ჯგუფების შემთხვევაში, არის მცდელობები, როცა ისინი მარხავენ გარდაცვლილებს ერთ ადგილზე. თუმცა ხშირად ეს შეუძლებელია მკაცრი ისლამური მოთხოვნების გამო დროსთან დაკავშირებით. დაკრძალვის რიტულები არის ძალიან მარტივი და საფლავები ან შეუმჩნეველია, ან რთულად თუ განასხვავებთ მათ.
უშიბერდი
უშიბერდი (Ուշիբերդ) — რკინის ხანის სომხური ციხესიმაგრე, რომელიც მდებარეობს სოფელ უშში, არაგაწოტნის პროვინციაში. ამჟამად ციხე სიმაგრე თითქმის ბოლომდე დანგრეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის ციხესიმაგრეები
მერკეუცი-ნოი
მერკეუცი-ნოი (Mărcăuţii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 222 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 46 ადამიანს შეადგენდა.
ერმის მწყემსი
ერმის „მწყემსი“ ( Ποιμὴν τοῦ Ἑρμᾶ  , Poimēn tou Herma ; Pastor Hermae), რომელსაც ზოგჯერ უბრალოდ მწყემსს უწოდებენ, არის მეორე საუკუნის პირველი ნახევრის ქრისტიანული ლიტერატურული ნაწარმოები. იგი სამოციქულო მამების მიერ შესრულებულ ერთ-ერთ ადრეულ ტექსტად მიიჩნევა და ქრისტიანებისთვის მნიშვნელოვან წიგნს წარმოადგენს. „მწყემსი“ ქრისტიანთა შორის ძალიან პოპულარული იყო ახ. წ. II-III საუკუნეებში. ის შედის Codex Sinaiticus- ში, და ისეთი ტექსტების გვერდით დგას, როგორებიცაა საქმე მოციქულთა და პავლეს ეპისტოლეები.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი აღთქმა კატეგორია:სამოციქულო მამები
𐕏
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
პრასკოვია სალტიკოვა
პრასკოვია ფიოდორის ასული სალტიკოვა (Прасковья Фёдоровна Салтыкова; დ. 12 ოქტომბერი, 1664 — გ. 13 ოქტომბერი, 1723, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი არისტოკრატი და რუსეთის ცარიცა 1684-1696 წლებში როგორც ივანე V-ის მეუღლე. იმპერატრიცა ანას დედა. 1698-1712 წლებში, რუსეთის სამეფო კარზე საკმაოდ მნიშვნელოვანი პოლიტიკური ფიგურა იყო.
ბიოგრაფია
პრასკოვია სალტიკოვა დაიბადა 1664 წლის 12 ოქტომბერს რუსეთში. იგი იყო ადგილობრივი დიდგვაროვნის, ფიოდორ პეტრეს ძე სალტიკოვისა და მისი მეუღლის, ანა მიხეილის ასულ ტატიშჩევას ქალიშვილი.
მისი ბავშვობის შესახებ ბევრი არაფერია ცნობილი. 1683 წელს, 19 წლის პრასკოვია ტრადიციულ ცერემონიალზე არჩეულ იქნა რუსეთის ცარის, ივანე V-ის საცოლედ. მათი ქორწილი 1684 წლის 9 იანვარს შედგა, რის შემდეგაც პრასკოვია რუსეთის ცარიცა გახდა. წყვილს სულ ხუთი ქალიშვილი შეეძინა, რომელთაგან ორი ბავშვობაში გარდაიცვალა.
1696 წელს, ივანე V-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტი მისმა ძმამ, პეტრე I-მა დაიკავა. პეტრე პრასკოვიას ყოველთვის დიდ პატივს სცემდა, რის გამოც მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ იგი კვლავ დიდი ძალაუფლებით სარგებლობდა. აღსანიშნავია, რომ 1698-1712 წლებში იგი ცარიცას უფლებამოსილებებით სარგებლობდა, ასრულებდა მის მოვალეობებს და ხვდებოდა უცხოელ დელეგატებს.
პრასკოვია მეტად განათლებული და გონიერი ქალი იყო, რის გამოც აცნობიერებდა ახალი რეფორმების აუცილებლობას და ამაში თავის მაზლს, პეტრეს მხარს უჭერდა. გარდა ამისა, იგი თავის ქალიშვილებს დასავლური ფასეულობებით ზრდიდა და შემდგომში გერმანელ მამაკაცებზეც დააქორწინა ისინი. ასევე პრასკოვიას სახელს მიეწერება რუსეთის სამეფო კარზე ტრადიციული სლავური სამოსის ჩანაცვლება თანამედროვე ევროპული მოდით.
სიცოცხლის უკანასკნელი წლები მან სანქტ-პეტერბურგში გაატარა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1723 წლის 13 ოქტომბერს, 59 წლის ასაკში. ამ ამბიდან ერთ წელიწადში გარდაიცვალა პეტრე I-ც, რის გამოც ტახტი მისმა ცოლმა, ეკატერინე I-მა დაიკავა. იგი 1727 წელს გარდაიცვალა და იმპერატორი პეტრეს შვილიშვილი, პეტრე II გახდა, რომელიც მალევე, 1730 წელს დაიღუპა უშვილოდ. ასეთ პირობებში სრულიად რუსეთის იმპერატრიცა პრასკოვიას ასული, ანა ხდება, რომლის მმართველობაც ათ წელს გაგრძელდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1664 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1723 კატეგორია:რუსეთის მონარქების მეუღლეების სია
ნეიტროფილები
მორფოლოგია
ნეიტროფილური ლეიკოციტების ორ ფორმას განარჩევენ: ჩხირბირთვიანს და სეგმენტბირთვიანს. ახალგაზრდა ჩხირბირთვიანი ნეიტროფილების შემცველობა პერიფერიულ სისხლში 1-6%-ია, ხოლო მომწიფებული სეგმენტბირთვიანებისა - 47-72%. ჩხირბირთვიანი ნეიტროფილისთვის დამახასიათებელია ჩხირის ფორმის უწყვეტი ბირთვი, ხოლო სეგმენტბირთვიან ნეიტროფილებში ბირთვი სეგმენტებადაა დაყოფილი და ისინი ერთი წვრილი ფილამენტით ერთდება. ორივე ფორმის შემთხვევაში ბირთვი მუქი იისფერია, ხოლო ციტოპლაზმა — ვარდისფერი. ციტოზოლში აღინიშნება წვრილი, იისფერი მარცვლოვანება. 1 მიკროლიტრ სისხლში ჩხირბირთვიანი ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვია 40-300, ხოლო სეგმენტბირთვიანისა — 2000-5500.
სადიაგნოსტიკო მნიშვნელობა
მინიატიურა|სეგმენტბირთვიანი ნეიტროფილი. 3D მოდელი ნეიტროფილების რაოდენობის მატებას ნეიტროფილოზი ეწოდება. ნეიტროფილოზი ანთებითი პროცესების, ინფექციური დაავადებების, შოკის, სისხლდენის, მიოკარდიუმის ინფარქტის, დიაბეტური კეტოაციდოზის სადიაგნოსტიკო ნიშანია. ამ პათოლოგიების მძიმე მიმდინარეობისას შეძლება მოიმატოს ჩხირბირთვიანი ნეიტროფილების რაოდენობამ და გაჩნდეს უმწიფარი გრანულოციტები (მიელოციტები, მეტამიელოციტები), რასაც ექიმები ლეიკოციტური ფორმულის მარცხნივ გადახრას უწოდებენ. ნეიტროფილების მატება აღინიშნება ორსულებშიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:სისხლი კატეგორია:ჰემატოლოგია
ჰავუში
ჰავუში (Havuş) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 114 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
სალდიასი
სალდიასი (Saldías; Saldias) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ალტო-ბიდასოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 9 კმ². მოსახლეობა — 116 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ბულბულის ნაჰია
ბულბული (არაბ. ناحية بلبل‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ბულბული პროვინციაში დაახლოებით 12 573 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 203,36 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
რაიხენბახის კონვენცია (1790)
რაიხენბახის კონვენცია ან რაიხენბახის შეთანხმება — შეთანხმება ავსტრიასა, რომელსაც სათავეში ედგა საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი ლეოპოლოდ II, და პრუსიას, რომელსაც სათავეში ედგა ფრიდრიხ ვილჰელმ II, შორის. ხელი მოეწერა 1790 წლის 27 ივლისს რაიხენბახში (ამჟამად ძერჟონიუვი, პოლონეთი), 1790 წლის ივნის-ივლისში იქ ჩატარებულ კონფერენციაზე, რომელზეც მონაწილეობას იღებდნენ დიდი ბრიტანეთისა და ნიდერლანდების წარმომადგენლები. კონვენციას ხელი მოეწერა ავსტრიის უფლებამოსილი მთავრების, რაისისა და ბარონ შპილმანის და პრუსიის პირველი მინისტრის, გრაფ ჰერცბერგის მიერ.
ლიტერატურა
კატეგორია:1790 კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია
იკონონსო
იკონონსო (Icononzo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
სპურიუს კასიუს ვისცელინუსი
სპურიუს კასიუს ვისცელინუსი (ლათ. Spurius Cassius Viscellinus) — რომაელი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე. რომის რესპუბლიკის ადრეული პერიოდის ერთ-ერთი თვალსაჩინო და გამორჩეული ფიგურა. სპურიუსი სამჯერ აირჩიეს რომის კონსულის თანამდებობაზე (ძვ. წ. 502, ძვ. წ. 493 და ძვ. წ. 486 წლებში) და ორჯერ დააჯილდოვეს ტრიუმფით. ძვ. წ. 501 წლიდან იყო მხედართა მეთაური. გარდაიცვალა ძვ. წ. 485 წელს.
იკონონსო
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 130 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 220 კმ²-ია.
სპურიუს კასიუს ვისცელინუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის რესპუბლიკის კონსულები კატეგორია:კასიუსები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 485 კატეგორია:ძვ. წ. VI საუკუნის რომაელები კატეგორია:ძვ. წ. V საუკუნის რომაელები
პოლიენ იაკოვლევი
პოლიენ იაკოვლევი (Яковлев, Полиен Николаевич; დ. 1883, ტფილისი, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — 1942, დონის როსტოვი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი და საბჭოთა საბავშვო მწერალი.
ბიოგრაფია
პოლიენ იაკოვლევი 1883 წელს დაიბადა სამხედრო ექიმ-პროვიზორის ოჯახში.
1924 წელს საცხოვრებლად დონის როსტოვში გადავიდა. როსტოვში მუშაობდა საბავშვო გაზეთ „Ленинские внучата“-ს მთავარ რედაქტორად. მოგვიანებით, ის იყო დაწყებითი კლასიის მოსწავლეებისთვის გაზეთ „Октябрёнок“-ის, ჟურნალების „Горн“ და „Костёр“-ის დაარსების ინიციატორი. 1934 წელს იყო საბჭოთა მწერლების პირველი ყრილობის დელეგატი.
იკონონსო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
პოლიენ იაკოვლევი
ბიოგრაფია
1942 წლის ოქტომბერში პოლიენ იაკოვლევი ფაშისტების ტყვეობაში აღმოჩნდა და სიცოცხლის ბოლო პერიოდი როსტოვის ციხეში გაატარა. გერმანელებმა უკან დახევისას ციხის ყველა ტუსაღი დახვრიტეს.
ხსოვნა
დონის როსტოვში, იმ შენობის ფასადზე, სადაც მწერალი ცხოვრობდა, დამონტაჟებულია მემორიალური დაფა, რომელზეც წერია: „ამ სახლში 1934-დან 1942 წლამდე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა პოლიენ იაკოვლევი“.
შრომები
გამოცემულია მწერლის შემდეგი ნაწარმოებები:
ნოვი-კრასნოიარი
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 473 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კოსიაკოვკა, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (45%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორიშორების ხელშეკრულება
ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორიშორების ხელშეკრულება, გაფორმებულ იქნა ქართულ-აფხაზური კონფლიქტის მონაწილე მხარეების მიერ 1994 წლის 14 მაისს, მოსკოვში. იგი ასევე ცნობილია როგორც 1994 წლის მოსკოვის შეთანხმება. შეთანხმების მოწმეები იყვნენ გაეროს, რუსეთის ფედერაციის და ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის კონფერენციის დამსწრეები. შეთანხმება აღიარებულ იქნა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოს რიგით 934-ე რეზოლუციაშიც. მხარეებმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას ცეცხლის შეწყვეტის და უსაფრთხო ზონის შექმნის შესახებ რომელიც გამიჯნავდა დაპირისპირებულ და შეიარაღებულ მხარეებს. ამავე ხელშეკრულების მიხედვით დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის სამშვიდობო ძალები, საქართველოში გაეროს სადამკვირვებლო მისიის დახმარებით, ვალდებული ხდებოდა მონიტორინგი გაეწია ხელშეკრულების შესასრულებლად.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკა
თაფლიწოვია ალკუნი (გვარი)
თაფლიწოვია ალკუნი ან ლურჯყურა ალკუნი (Cittura) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — თაფლიწოვია ალკუნს (Cittura cyanotis), რომელიც ინდონეზიის ენდემია. მისი სხეულის სიგრძეა 28 სმ. შეფერილია ნარინჯისფერ-ყავისფრად. თავზე ახასიათებს „ნიღაბი“. გვარის მეცნიერული სახელი იოჰან იაკობ კაუპმა უწოდა 1848 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:თაფლიწოვია ალკუნი კატეგორია:ალკუნისებრნი
პავლოვკა (ბრიჩენის რაიონი)
პავლოვკა (Pavlovca) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 214 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიჩენის რაიონის სოფლები
სან-ანდრესი (სანტანდერი)
სან-ანდრესი (San Andrés) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.777 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 480 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 42.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 222 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1999
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1999 (1999 World Snooker Championship, აგრეთვე ცნობილია, როგორც 1999 Embassy World Snooker Championship — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — შეფილდი, კრუსიბლის თეატრი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივენ ჰენდრი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა მარკ უილიამსი ანგარიშით 18:11.
ფინალი
სტივენ ჰენდრი 18:11 მარკ უილიამსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1999 წელი სნუკერში
სანქტ-პეტერბურგის ისიდორეს ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის ისიდორეს ეკლესია (Исидоровская церковь) —  მართლმადიდებლური სამრევლო ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1907 წელს, არქიტექტორ ალექსანდრე პოლეშჩუკის მიერ. მდებარეობს ლერმონტოვისა და რიმსკი-კორსაკოვის პროსპექტების კვეთაზე, მოგილიოვის ხიდის მიმდებარედ.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მღვდელმოწამე ისიდორეს სახელზე, ხოლო ეგვტერები სერაფიმ საროველისა და მოციქულების, პეტრესა და პავლეს სახელზე. ქვედა ტაძარი კი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ისტორია
1894 წელს სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ რაიონ კოლომნაში ჩამოყალიბდა ესტონური მართლმადიდებლური თემი წინამძღვარ პავლე კულბუშის მეთაურობით. ამ პერიოდში ქალაქში ცხოვრობდა 4 000 მათლმადიდებელი ესტონელი. მრევლს არ ჰქონდა საკუთარი ეკლესია და ღვთისმსახურებას აღავლენდნენ მალო-კოლემნის ქრისტეს აღდგომის ეკლესიის სარდაფში. 1898 წლის 29 ნოემბერს ჩამოყალიბდა ისიდორე იურიეველის სახელობის ესტონური საძმო. კულბუში ასევე გამოვიდა ინიციატივით აეშენებინათ საკუთარი ეკლესია, რომლის პროექტსაც შეიმუშავებდა საზოგადოების წევრი ალექსანდრე პოლეშჩუკი.
1901 წელს არქიტექტორმა შეადგინა პროექტის ესკიზი, ხოლო 1902 წლის 23 აგვისტოს საბოლოო პროექტი დაამტკიცეს. ეკლესიის ასაშენებელი თანხის შეგროვება დაიწყო მთელი რუსეთის მასშტაბით, ხოლო პირველი შემოწირულობა გაიღო იოანე კრონშტადტელმა. თავდაპირველად ააგეს საეკლესიო სახლი და ხის სამრეკლო, რომელიც აკურთხეს 1903 წლის 30 მარტს, ხოლო ამავე წლის 24 აგვისტოს საზეიმოდ ჩაუყარეს საფუძველი ეკლესიის მშენებლობას. ტაძრის მშენებლობა დასრულდა 1907 წელს.
1935 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. ფასეულობების ნაწილი გადაეცა ახლოს მდებარე ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძარს.
ტაძარში მოქმედებს ბიბლიოთეკა და სამრევლო საკვირაო სკოლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
𐕐
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
ლიახმაერის სახლი
ლიახმაერის სახლი (Дом Ляхмаер) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ულიანოვსკის ქუჩაზე. შენობა აგებულია XIX საუკუნეში. როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის უფროსის 1998 წლის 9 ოქტომბრის № 411 დადგენილების მიხედვით ლიახმაერის სახლს მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი, ხოლო 2016 წლის 20 დეკემბრის № 488 დადგენილების მიხედვით დამტკიცდა ძეგლის საზღვრები.
მისამართი: დონის როსტოვი, ულიანოვსკის ქუჩა № 60/1.
ისტორია
1900 წლის ივლისში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ სანიტარული კომიტეტი ლიახმაერის სახლს თვლიდა საფრთხის შემცველად სანიტარულ-ეპიდემიოლოგიური თვალსაზრისით და საჭიროდ თვლიდა დაუყოვნებლივ დაკეტილიყო ყველა ოთახი, ხოლო ადამიანები, რომელთაც ნაქირავები ჰქონდათ ოთახები აუცილებელი იყო გადასახლებულიყვნენ სხვა ბინებში. ყველა სტუმარი დარჩა თავის ადგილზე, თუმცა დასუფთავება ჩატარდა შენობაში. მეპატრონეს კი დაეკისრა ჯარიმის გადახდა 15 მანეთი და ასევე 40 მანეთი დასუფთავების ხარჯები. სახლიდან ყოველწლიური შემოსავალი იყო 1 030 რუბლი. 1907 წელს ეკატერინე ლიახმაერმა ანა იაშჩენოკოვას მიჰყიდა სახლი 30 ათას რუბლად. საბოლოოდ 1910 წლიდან სახლის მფლობელი გახდა იურისტი ჩერნიკოვი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
დევიდ ბურტკა
დევიდ მაიკლ ბურტკა (David Michael Burtka; დ. 29 მაისი, 1975, დერბორნი, მიჩიგანი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი და პროფესიონალი შეფი. იგი ცნობილია სერიალებში „ როგორ შევხვდი დედათქვენს “ და „თამაში ბავშვის შესახებ“ შესრულებული როლებით. სერიალში „როგორ შევხვდი დედათქვენს“ შესრულებული როლის შემდეგ, ბურტკამ მედიის ყურადღება იმით მიიპყრო, რომ 2014 წელს დაქორწინდა ამავე სერიალში მონაწილე მსახიობ ნილ პატრიკ ჰარისზე.
ადრეული ცხოვრება
ბურტკა დაიბადა 1975 წლის 29 მაისს დერბორნში, მიჩიგანის შტატში. მისი მშობლები არიან დებორა ზაიასი (გ. 2008) და დანიელ ბურტკა. წარმოშობით პოლონელია. იგი მიჩიგანშივე გაიზარდა და 1993 წელს დაამთავრა სალემის სკოლა. ამის შემდეგ მან სწავლა მიჩიგანის უნივერსიტეტში განაგრძო სახვითი და გამოყენებითი ხელოვნების განხრით.
კარიერა
დევიდ ბურტკას სატელევიზიო დებიუტი 2002 წელს შედგა სერიალში „დასავლეთის ფრთა“, რასაც მოჰყვა კიდევ ერთი ეპიზოდური როლი სერიალში „იორდანეს გადაკვეთა“.
2003 წლიდან იგი მუშაობას იწყებს ბროუეის თეატრში, სადაც იგი გამოჩენილ მსახიობ ბერნადეტ პეტერსთან ერთად მუშაობდა. მალევე მან მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „თამაში ბავშვის შესახებ“, რისთვისაც მან კლარენსის ჯილდო მიიღო მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის.
2015 წელს სერიალში „ამერიკულ საშინელებათა ისტორია“ ჰქონდა მაიკლ ბეკის როლი. 2020 წელს სერიალში „საოჯახო ფილმი: პრინცესა პატარძალი“ შეასრულა პრინცესა ბატერკაპის როლი.
პირადი ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|278x278პქ|დევიდ ბურტკა და მისი ქმარი, ნილ პატრიკ ჰარისი 2011 წლის სექტემბერში სერიალში „ როგორ შევხვდი დედათქვენს “ გამოჩენიდან ექვსი თვის შემდეგ ბურტკას მისამართით წამოვიდა ბრალდებები იმის შესახებ, რომ მან სკუტერის როლი ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟის, ბარნი სტინსონის როლის შემსრულებელ ნილ პატრიკ ჰარისთან მისი რომანტიკული ურთიერთობის წყალობით მიიღო. ამ ამბებმა აიძულა ჰარისი, რომ საბოლოოდ ეღიარებინა, რომ თავადაც გეი იყო. მოგვიანებით ჰარისმა ასევე განაცხადა, რომ ის და ბურტკა ერთად გადავიდნენ საცხოვრებლად.
ბურტკა და ჰარისი საზოგადოებაში წყვილის სახით პირველად 2007 წლის სექტემბერში, ემის დაჯილდოებაზე გამოჩნდნენ. ამ ამბიდან რამდენიმე თვეში, 2008 წლის მაისში დევიდის დედა კიბოთი გარდაიცვალა.
როგორც შემდეგში განაცხადეს, ისინი ერთად 2004 წლის აპრილიდან არიან. როგორც წესი, ინტერვიუებში ჰარისი ბურტკას იხსენიებს, როგორც: „ჩემი უკეთესი ნახევარი“ და „შესანიშნავი შეფი“. 2010 წლის ოქტომბერში წყვილმა ტყუპი ძმები, გიდონ სკოტი და ჰარპერ გრეისი შეეძინათ, რომლებიც მათ სუროგატი დედის დახმარებით გააჩინეს. მიუხედავად იმისა, რომ დევიდი არ არის თავისი ყოფილი პარტნიორის, ლეინ ჯენგერის შვილების ბიოლოგიური მამა, მას მათთან დღემდე მაინც აქვს ახლო ურთიერთობა.
2011 წლის 24 ივნისს, როდესაც ნიუ-იორკის შტატში ლეგალური გახდა ერთსქესიანი ქორწინება, ბურტკამ და ჰარისმა თავიანთი ნიშნობის შესახებ გამოაცხადეს. როგორც აღმოჩნდა, მათ დაქორწინება ამ ამბამდე ხუთი წლით ადრე გადაწყვიტეს, თუმცა ამის საიდუმლოდ შენახვა ისურვეს, სანამ ერთსქესიანი ქორწინება სახელმწიფო დონეზე არ გახდებოდა ლეგალური.
ჰარისის მიხედვით, ბოლო წლების განმავლობაში ბურტკა დიდად აღარ ინტერესდება მსახიობობით და ამის სანაცვლოდ იგი პროფესიონალი შეფ-მზარეული გახდა. 2009 წლის ზაფხულში მან დაამთავრა პასადენას კულინარიული ხელოვნების კოლეჯი, რის შემდეგაც ლოს-ანჯელესში გახსნა კვების საკუთარი ობიექტი, სახელად „Gourmet M.D“. ამასთან ერთად, იგი იშვიათად, თუმცა მაინც, დღემდე მონაწილეობს ფილმებსა და სერიალებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:მიჩიგანის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:გეი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მზარეულები
ათანი (სომხეთი)
ათანი (Աթան) — სოფელი სომხეთში, მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, ზღვის დონიდან 1258 მეტრი. მოსახლეობა 1388 კაცი (2008).
კლიმატი არის ზომიერი მთის ჰავა, ცივი და ხანგრძლივი ზამთრით. ზაფხული ცხელი და შედარებით ტენიანი. წლიური ატმოსფერული ნალექები 600-700 მმ.
მოსახლეობა
მოსახლეობის 47 % მამაკაცია, ხოლო 53 % ქალი.
მოსახლეობის ცვალებადობა წლების მიხედვით ასეთია. .
სქოლიო
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
დარათ-იზის ნაჰია
დარათ-იზა (არაბ. ناحية دارة عزة‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით დარათ-იზა პროვინციაში დაახლოებით 39 540 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 227,49 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
𐕑
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
სანა მარინი
სანა მარინი (დ.16 ნოემბერი, 1985, ჰელსინკი, ფინეთი) — ფინელი პოლიტიკოსი, ფინეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, ფინეთის 46-ე პრემიერ-მინისტრი 2019 წლის 10 დეკემბრიდან.
ბიოგრაფია
სანა მარინი დაიბადა 1985 წლის 16 ნოემბერს, ჰელსინკში, ღარიბ ოჯახში. პირველი წლები მან ნაქირავებ ბინებში გაატარა. მისი მშობლების ოჯახი მალევე დაინგრა. მოგვიანებით სანას ბიოლოგიური დედა სხვა ქალთან შეუღლდა და მარინი ერთნაირსქესიანთან ოჯახში გაიზარდა. იმ დროს ფინეთში ამ საკითხზე საუბარი არ შეიძლებოდა და სანას საკუთარ ოჯახზე ღიად საუბარი არ შეეძლო.
პირადი ცხოვრება
სანა ცხოვრობს ქმართან, მარკუს რაიკიონენთან ერთად. 2018 წლის 28 იანვარს მათ შეეძინათ ქალიშვილი ემა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ფინეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ფინელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ქალი პრემიერ-მინისტრები
ლერიდა (ტოლიმა)
ლერიდა (Lérida) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 115 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 280 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბაყაყპირასებრი ალკუნი (გვარი)
ბაყაყპირასებრი ალკუნი (Clytoceyx) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — ბაყაყპირასებრ ალკუნს (Clytoceyx rex), რომელიც გავრცელებულია ახალ გვინეაზე (ენდემია). მისი სხეულის სიგრძე 33 სმ აღწევს. შეფერილია ჭრელად, უმთავრესად მოლურჯო-მოყავისფროდ. დამახასიათებელია მასიური ნისკარტი. გვარს მეცნიერული სახელი რიჩარდ ბოუდლერ შარპმა უწოდა 1880 წელს.
სქოლიო
* კატეგორია:ალკუნისებრნი
დეირ-ჰაფირის ნაჰია
დეირ-ჰაფირი (არაბ. ناحية دير حافر‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით დეირ-ჰაფირი პროვინციაში დაახლოებით 33 592 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 112,22 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
სუმბილია
სუმბილია (Sumbilla; Sunbilla) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ალტო-ბიდასოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,33 კმ². მოსახლეობა — 665 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
თამაზ ჯოლოგუა
თამაზ ჯოლოგუა (დ. 1954, ქვემო ბარღები, გალის რაიონი) — ქართველი  ფილოლოგი, მკვლევარი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი.
ბიოგრაფია
თამაზ ჯოლოგუა დაიბადა 1954 წელს, გალის რაიონის სოფელ ქვემო ბარღებში, აფხაზეთში. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმსა“ (1978-1979) და საქართველოს ტელევიზიაში (1979-1991).
1991 წლიდან დღემდე მუშაობს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჟუნალისტიკის, (2016 წლიდან - სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა) ფაკულტეტზე პროფესორის (ამჟამად ასოცირებული პროფესორის) თანამდებობაზე. პარალელურად მუშაობს გამოცდების ეროვნული ცენტრის ქართული ენისა და ლიტერატურის ჯგუფის წევრად. კვლევის ძირითადი სფეროები: XIX საუკუნის ქართული ჟურნალისტიკა, ლიტერატურა, საზოგადოებრივი აზრის ისტორია.
ავტორია 70-მდე სამეცნიერო სტატიის, 3 მონოგრაფიისა და ერთი სახელმძღვანელოსი. იგი XIX საუკუნის საქართველოში სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწის, დიმიტრი ყიფიანის ერთ-ერთი ბიოგრაფია. დაჯილდოვებულია დიმიტრი ყიფიანის სახელობის მედლითა და პრემიით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:დიმიტრი ყიფიანის პრემიის მფლობელები
პერერიტა
პერერიტა (Pererita) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 143 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 844 ადამიანს შეადგენდა.
ჰამზალი (შარურის რაიონი)
ჰამზალი (Həmzəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 734 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
სან-ბენიტო (სანტანდერი)
სან-ბენიტო (San Benito) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.130 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 844 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 57.37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 67 კმ²-ია.
ოზერკოვკა
ოზერკოვკა (Озерковка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 28 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (82%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ყორღანი
მინი|[[სარმატები|სარმატული ყორღანი, ძვ. წ. IV საუკუნე.]] ყორღანი (kurgan, курга́н, kurhan) — გორასამარხის, უმეტესად ხის ოთახი, რომელიც შემდგომ მიწის ბორცვით იფარებოდა. სიტყვა ნაწარმოებია თურქული კურგანიდან რომელიც ითარგმნება როგორც ნაყარი, ბორცვი. ყორღანი წარმოადგენს ქვების და მიწის მთას, რომელიც ერთ ან რამდენიმე საფლავზე აღიმართება. ეს სიტყვა გორასამარხის აღსანიშნავად ძირითადად საბჭოთა არქეოლოგიაში გამოიყენებოდა, საიდანაც დღემდე შემორჩა აღმოსავლეთ ევროპისა და შუა აზიის არქეოლოგიას.
უძველესი აღმოჩენილი ყორღანები მდებარეობს კავკასიაში და თარიღდება ძვ. წ. IV საუკუნით, რომლებიც ასოცირდება პროტოინდოევროპელებთან. ყორღანებს ენეოლითის ხანიდან შუა საუკუნეებამდე აგებდნენ. ყორღანების კულტურა იყოფა რამდენიმე ქვე კულტურად: სკვითური, სარმატული, ჰუნების, ყივჩაყური.
ყორღანი როგორც ტოპონიმი გვხვდება ბაიკალიდან შავ ზღვამდე.
სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური აზიის ისტორია
𐕒
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
სპილენძის(II) აზიდი
სპილენძ(II)-ის აზიდი — არაორგანული და ძლიერ ფეთქებადი ნივთიერება. მისი ფორმულაა Cu(N3)2.
გამოყენება
რადგან სპილენძის აზიდი ძლიერ ფეთქებადია და მგრძნობიარეა ყველანაირი პრაქტიკული გამოყენებისთვის, აქტიურობის შესამცირებლად ისახავენ ხსნარის სახით.
სინთეზი
სპილენძის აზიდის მიღება ხდება მეტათეზიზის რეაქციით Cu2+ და აზიდის იონის ურთიერთქმედებით.
განადგურება ხდება კონცენტრირებულ აზოტმჟავასთან ურთიერთქმედებით. რეაქციის პროდუქტები არაფეთქებადი ნივთიერებებია: აზოტი, აზოტის ოქსიდები და სპილენძის ნიტრატი.
სქოლიო
კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები კატეგორია:ფეთქებადი ნივთიერებები
თრომბოციტები
მინიატიურა|თრომბოციტების წარმოქმნის სქემა: [[თირკმელი|თირკმლებსა და ღვიძლში წარმოქმნილი ჰორმონის, თრომბოპოეტინის, გავლენით მიელოიდური ღეროვანი უჯრედიდან მიიღება მეგაკარიობლასტი, შემდგომ მეგაკარიოციტი, რომლის ფრაგმენტაციის შედეგად წარმოიქმნება სისხლის ფირფიტები]] თრომბოციტები — სისხლის ფირფიტები, უბირთვო, დისკოს ფორმის უჯრედული ფრაგმენტები, რომელთა დიამეტრი 2-4 მკმ-ია. თრომბოციტები ძვლის წითელ ტვინში არსებული გიგანტური უჯრედების — მეგაკარიოციტების მცირე ზომის ფრაგმენტებია. ნორმაში მათი რაოდენობა 1 მიკროლიტრ სისხლში 200 000-400 000-ია. თრომბოციტების სიცოცხლის ხანგრძლივობა დაახლოებით 10 დღეა.
სისხლის ფირფიტები სისხლძარღვის კედლის დაზიანების უბნებში თრომბის წარმოქმნაში მონაწილეობს და ორგანიზმს მასიური სისხლის დაკარგვისგან იცავს.
მიელოიდურ პროგენიტორ უჯრედზე თირკმლებისა და ღვიძლის მიერ გამომუშავებული ჰორმონის, თრომბოპოეტინის, მოქმედებით აქტიურდება მეგაკარიობლასტების წარმოქმნა; მისი მომწიფებისას მიიღება მეგაკარიოციტი, ხოლო ამ უკანასკნელის ფრაგმენტაციით — თრომბოციტი.
თრომბოციტების აბსოლუტური რაოდენობის დათვლა ხდება გორიაევის კამერაში მათი პირდაპირი დათვლით (ფაზურ-კონტრასტული მეთოდი) ან ავტომატური მთვლელების გამოყენებით. ჯანმრთელი ადამიანის სისხლში სინათლის მიკროსკოპით დაკვირვებისას განასხვავებენ თრომბოციტების 4 ფორმას:
ლიტერატურა
კატეგორია:სისხლი კატეგორია:ჰემატოლოგია
ალ-ზირბის ნაჰია
ალ-ზირბა (არაბ. ناحية الزربة‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ზირბა პროვინციაში დაახლოებით 55 391 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 354,79 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ლიბანო (ტოლიმა)
ლიბანო (Líbano) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 650 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 280 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რეიჰანე ჯაბარი
სასჯელის საფუძველი
2007 წელს სარბანდი შეხვდა ჯაბარს კაფეში, რომელიც იყო ინტერიერი დიზაინერი, და დაარწმუნა რომ მისულიყო მასთან ოფისში, რათა ესაუბრათ საქმიან საკითხებზე. ოფისში მისვლის შემდეგ, როგორც ჯაბარი აცხადებდა, სარბანდიმ სცადა მისი გაუპატიურება, რის შემდეგაც მან ჯიბის დანას ხელი ჩასჭიდა და გულში ჩაარტყა. ამის შემდეგ ჯაბარი გაიქცა შემთხვევის ადგილიდან, ხოლო თავდამსხმელი სისხლისგან დაიცალა.
ადამიანის უფლებების საკითხებში გაეროს წარმომადგენელმა ირანში, აჰმედ შაჰიდმა გააკეთა მოხსენება ამ საკითხთან დაკავშირებით, სადაც მან განაცხადა, რომ ჯაბარი იყო დაქირავებული სარბანდის მიერ დიზაინის შეცვლის მიზნით და წაიყვანა ოფისში, ხოლო ადგილზე მისვლის შემდეგ, სარბანდმა სცადა სექსუალური ძალადობა ქალზე. ამის საპირისპიროდ, მსხვერპლის ოჯახი ამტკიცებდა, რომ ეს იყო წინასწარ განზრახვით ჩადენილი მკვლელობა, რადგანაც ჯაბარმა აღიარა, რომ დანა შეიძინა შემთხვევამდე ორი დღით ადრე.