cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭო
XI სესია
5 აგვისტოს საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციის 121 (4)-ე მუხლის მე-13 პუნქტის საფუძელზე საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით, მოქმედება შეუჩერდა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს 20 ივლისის დადგენილებას, აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს დეპუტატების არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისიის შექმნის შესახებ, რადგანაც ის ეწინააღმდეგებოდა საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციას, მოქმედ კანონმდებლობას და თვით აფხაზეთის ასსრ-ის კანონს „აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“. ცენტრალური საარჩევნო კომისიის საერთო რაოდენობის 2/3-ზე მეტი წარმოადგენდა ბლოკ „სოიუზის“ წარმომადგენლებს, ამასთანავე კომისიის 13 წევრი ქალაქ სოხუმიდან იყო, მაშინ როცა კომისიის შემადგენლობაში ვერ შევიდა სხვა რაიონების აღმასკომებიდან წარდგენილი კანდიდატურები. ამის გამო დაირღვა აფხაზეთის ასსრ-ის საარჩევნო კანონის მე-20 მუხლის მოთხოვნა, რომლის თანახმად ცენტრალური საარჩევნო კომისია უნდა ჩამოყალიბებულიყო რაიონული და საქალაქო საბჭოების აღმასკომების წინადადებათა გათვალისწინებით.
5 აგვისტოს საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციის 121 (4)-ე მუხლის მე-10 პუნქტის საფუძელზე საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით, გაუქმდა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს 9 ივლისს კანონი აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციაში მიღებული 92-ე მუხლის მე-14 პუნქტისა და 156-ე მუხლის ცვლილება, რომლის თანახმადაც „აფხაზეთის ასსრ-ის პროკურორი ინიშნება სსრკ-ის გენერალური პროკურორისა და საქართველოს რესპუბლიკის გენერალური პროკურორის თანხმობით აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს მიერ და მასვე ექვემდებარება. კანონიერების შესრულებაზე ზედამხედველობის განხორციელებისას აფხაზეთის ასსრ-ის პროკურორი ექვემდებარება სსრკ-ის გენერალურ პროკურორს. აფხაზეთის ასსრ-ის პროკურორის მოადგილეები საქართველოს გენერალურ პროკურორთან შეთანხმებით, აფხაზეთის ასსრ-ის პროკურორის წარდგინებით ინიშნებიან აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს მიერ. აფხაზეთის ასსრ-ის რაიონებისა და ქალალქების პროკურორები ინიშნებიან აფხაზეთის ასსრ-ის პროკურორის მიერ საქართველოს გენერალურ პროკურორთან შეთანხმებით“. აღნიშნული კანონი ეწინააღმდეგებოდა საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციის 177-ე მუხლს, რომლის შესაბამისად „საქართველლოს რესპუბლიკაში შემავალი ავტონომიური რესპუბლიკების პროკურორებს ნიშნავდა საქართველოს რესპუბლიკის გენერალური პროკურორი ავტონომიური რესპუბლიკების უზენაესი საბჭოების წარდგნიებით“.
5 აგვისტოს გაიმართა XI სესიის მორიგი სხდომა. დეპუტატებმა დაამტკიცეს სესიის დღის წესრიგი, რომლის განსახილველად შეტანილი იყო შემდეგი საკითხები:
მორიგი (15 აგვისტოს) სხდომა გახსნა აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარემ ვ. არძინბამ.
სესიამ დაამტკიცა შემდეგი დღის წესრიგი:
ინფორმაციით — „აფხაზეთის ასსრ-ის მეთორმეტე მოწვევის უზენაესი საბჭოს და 21-ე მოწვევის სახალხო დეპუტატთა ადგილობრივი საბჭოების დეპუტატთა არჩევნების დანიშვნის შესახებ აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს 1991 წლის 9 ივლისის დადგენილებით ნაწილობრივ შეცვლის თაობაზე“ გამოვიდა დეპუტატი ი. კვიწინია.
იმასთან დაკავშირებით, რომ სირთულეები იყო შემჭიდროებულ ვადებში უზენაესი საბჭოსა და ადგილობრივი საბჭოების არჩევნების ერთდროულად ჩატარების საქმეში, გათვალისწინებულ იქნა რა საქალაქო და რაიონული საბჭოების აღმასკომების ხელმძღვანელთა წინადადებანი, არჩევნების ცალცალკე ჩატარების შესახებ, აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესმა საბჭომ ერთხმად მიიღო დადგენილება უზენაესი და ადგილობრივი საბჭოების არჩევნების ცალცალკე ჩატარების შესახებ. სახალხო დეპუტატთა ადგილობრივი საბჭოების დეპუტატთა არჩევნები ჩატარდებოდა უფრო მოგვიანო ვადებში. არჩევნების დღე გნისაზღვრებოდა აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს ერთ-ერთ მომდევნო სხდომაზე.
აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს დეპუტატთა არჩევნები გადატანილ იქნა 1991 წლის 22 სექტემბრიდან 29 სექტემბერს.
ინფორმაციის მესამე საკითხზე — აფხაზეთის ასსრ-ის კანონი საზოგადოებრივი გაერთიანებების, პოლიტიკური პარტიებისა და მოძრაობების შესახებ, რომელიც წინა სესიაზე მიღებულ იქნა პირველი წაკითხვით, გამოვიდა დეპუტატი ვ. ალექსანდროვი. დეპუტატების ო. ზუხბაიას, ვ. ფილიას, ტ. ბასარიას მიერ ამ პროექტის მიმართ გამოთქმული შენიშვნებისა და წინადადებების შემდეგ ხმების უმრავლესობით პროექტი მიღებულ იქნა.
აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს თავჯდომარის პირველმა მოადგილემ ვ. ყოლბაიამ დეპუტატებს განსახილველად წარუდგინა აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს დადგენილების პროექტი აფხაზეთის ასსრ-ის პოლიტიკურ-სამართლებრივი სტატუსის გაფართოების თაობაზე წინადადებების მოსამზადებელი კომისიის შესახებ. აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულება აფხაზეთის ასსრ-ის საგარეო-ეკონომიკური და საგარეო-რესპუბლიკური კავშირების შექმნის შესახებ დეპუტატებს გააცნო აფხაეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავჯდომარის პირველმა მოადგილემ დეპუტატმა ვ. მიქანბამ.
დღის წესრიგში შეტანილი კანონების პაკეტის განხილვამ ცხარე დებატები გამოიწვია. მასში მონაწილეობა მიიღეს დეპუტატებმა ო. ზუხბაიამ, ა. არგუნმა, ვ. ყოლბაიამ, ვ. ფილიამ, კ. სიჭინავამ, ნ. ქარქაშაძემ, პ. ქვაჩახიამ, ტ. ბასარიამ, აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავჯდომარის მოადგილემ ზ. ლაბახუამ, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დეპუტატმა ნ. მგალობლიშვილმა.
სესიამ მიიღო გადაწყვეტილება შექმნას შემთანხმებელი კომისია და დაევალოს მას გულდასმით განიხილოს განხილვისას გამოთქმული ყველა შენიშვნა და შეიმუშაოს წინადადებანი აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს მომდევნო სხდომაზე კანონების მისაღებად.
სესიის მუშაობაში გამოცხადდა შესვენება.
მორიგი (27 აგვისტოს) სხდომა გახსნა აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარემ ვ. არძინბამ. სხდომას ესწრებოდა 88 დეპუტატი პარლამენტის 130 წევრიდან.
სხდომის დღის წესრიგში შეტანილ იქნა შემდეგი საკითხები:
სხდომა ზე სიტყვით გამოვიდა ვ. არძინბა, რომელმაც თავის გამოსვლაში უარყო ხმების იმის შესახებ თითქოს ამას წინებზე მისი მოსკოვში ყოფნისას ის მხარს უჭერდა პუტჩისტებს. მან დამსწრეთ აუხსნა, რომ გამოძახებული იყო მოსკოვში, რათა 21 აგვისტოს მიეღო მონაწილეობა ფედერაციის საბჭოს სხდომაში და 20 აგვისტოსთვის დანიშნულ სამოკავშირეო ხელშეკრულების ხელმოწერის დაწყების ცერემონიალში.
ვ. არძინბამ მკაცრად დაგმო პარტიის აფხაზეთის რესკომის 19 აგვისტოს განცხადება, რომელშიც რესკომის სახელით მისი ხელმძრვანელები მხარს უჭერდნენ საგანგებო მდგომარეობის სახელმწიფო კომიტეტს. მან ხაზი გაუსვა, რომ აფხაზეთის უზენაესი საბჭო და მთავრობა ისწრაფოდნენ ვითარების სტაბილიზაციისაკენ.
ვ. არძინბამ თქვა, რომ ჯერ კიდევ 19 აგისტოს მოვლენების დაწყებამდე რამდენიმე დღით ადრე ტელეფონით დაუკავშირდა საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტს ზვიად გამსახურდიას, რომ ამ სატელეფონო საუბრის დროს მათ განიხილეს მომავალ პირად შეხვედრასთან დაკავშირებული საკითხები. ვ. არძინბას აზრით, ასეთი შეხვედრები საჭირო იყო იმისათვის, რომ მშვიდობიან ატმოსფეროში განეხილათ საერთო პრობლემები, გამოეძებნათ საერთო ენა.
ვ. არძინბამ დადებითად შეაფასა ავტონომიური რესპუბლიკის პარლამენტის დეპუტატთა შემთანხმებელი კომისიის მუშაობა, რომელმაც ქართველ და აფხაზ იურისტ-ექსპერტებთან ერთად შეიმუშავა სესიის დღის წესრიგში შეტანილი კანონპროექტების საბოლოო ტექსტები.
სესიამ განიხილა და დაამტკიცა ეს კანონპროექტები.
სხდომამ მიიღო გადაწყვეტილება შეეტანა ეს ცვლილებები ცენტრალური საარჩევნო კომისიის პერსონალურ შემადგენლობაში, კერძოდ, კომისიაში შეყვანილ იქნენ სოხუმისა და ოჩამჩირის რაიონების წარმოადგენლები, შესაბამისად გამოყვანილ იქნა ქალაქ სოხუმის ორი წარმომადგენელი.
დღის წესრიგის მე-5 და მე-6 საკითხების განხილვის დროს აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს თავჯდომარის პირველმა მოადგილემ ვ. ყოლბაიამ მიმართა დეპუტატებს არ გაემართათ „კანონების ომი“. მიუხედავად ამისა, ხმების უმრავლესობით მაინც მიღებულ იქნა დადგენილებები, რომლების მიხედვით მე-5 და მე-6 საკითხებში აღნიშნული საქართველოს რესპუბლიკის კანონი და რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულება გამოცხადებული იქნაროგორც დოკუმენტები, რომელთა შესრულება აფხაზეთის ტერიტორიაზე შეჩერებულია.
სხდომაზე ზოგიერთმა დეპუტატმა და მოწვეულმა პირმა დასვა საკითხი კომპარტიისა და სახელმწიფო მოღვაწეების ძეგლების აღების ან შენარჩუნების შესახებ. ყურადღება მიიქცია მწერალ ჯ. ახუბას განცხადებამ, რომ ლენინის ძეგლი, რომლეიც იდგა სოხუმში, საბჭოების სახლის წინ, არ წარმოადგენდა ხელოვნების ნიმუშს და არ გააჩნდა არავითარი ფასეულობა.
დამსწრეებმა გამთქვეს აზრი, რომ ყველა ძეგლის თაობაზე საკითხის გადასაწყვეტად საჭირო იყო შექმნილიყო კომისია.
სხდომის დასასრულს სიტყვით გამოვიდა გაზეთ „დემოკრატიჩესკაია აბხაზიას“ რედაქტორი დეპუტატი ი. გავა. მან რედაქციის კოლექტივის სახელით გააკეთა განცხადება და სთხოვა დეპუტატებს თანადგომა გაზეთის რეგისტრაციისა და გამოშვების საქმეში.
ვ. არძინბამ აღნიშნა, რომ ამ გაზეთთან დაკავშირებული საკითხები გადაწყდებოდა უახლოეს დღეებში.
ამით სხდომამ დაასრულა თავისი მუშაობა.
პრეზიდიუმის დადგენილებები
1991 წლის 25 ოქტომბერი:
13 დეკემბერი:
ტუდორეშტი
ტუდორეშტი (Tudoreşti) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 106 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაჰულის რაიონის სოფლები
ჟოზეფინ მაცენბაკერი
ჟოზეფინ მაცენბაკერი ან მის მიერ მოყოლილი ვენის მეძავის ამბავი (Josefine Mutzenbacher oder Die Geschichte einer Wienerischen Dirne von ihr selbst erzählt) – ეროტიული რომანი, რომელიც პირველად ანონიმურად გამოიცა ვენაში, ავსტრია 1906 წელს. რომანი ცნობილია გერმანულენოვან სამყაროში, 100 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იბეჭდებოდა როგორც გერმანულ, ასევე ინგლისურ ენაზე და გაიყიდა 3 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი, რომანი გახდა ეროტიული ბესტსელერი.
მართალია, არცერთ ავტორს არ აქვს რომანზე სალიცენზიო უფლებები, მაგრამ ნაწარმოებს ვენის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკარებს ფელიქს სალტენს და არტურ შნიცლერს მიაწერეს. დღეს კრიტიკოსები, მეცნიერები, აკადემიკოსები და ავსტრიის მთავრობა ასახელებენ სალტენს, როგორც "პორნოგრაფიული კლასიკის" ერთადერთ ავტორს. ორიგინალ რომანში დიალოგებში გამოიყენება იმ დროის ვენის სპეციფიკური ადგილობრივი დიალექტი და ამიტომ იგი ენათმეცნიერებისათვის ამ დიალექტის იშვიათ წყაროდ გამოიყენება. იგი გარკვეულწილად აღწერს იმ დროის დაბალი კლასის სოციალურ და ეკონომიკურ პირობებს. რომანი ითარგმნა ინგლისურ, ფრანგულ, ესპანურ, იტალიურ, უნგრულ, ებრაულ, ჰოლანდიურ, იაპონურ, შვედურ და ფინურ ენებზე და მრავალი ფილმის, თეატრის სპექტაკლის, პაროდიისა და უნივერსიტეტის კურსების თემა გახდა,
სიუჟეტი
ავტორის წინასიტყვაობა – ფორმატირებული, როგორც ნეკროლოგია და 2018 წლამდე ამოღებული ყველა ინგლისურ თარგმანში - ამბობს, რომ ჟოზეფინმა დატოვა ექიმთან გაგზავნილი ხელნაწერი, სანამ იგი გარდაიცვლებოდა. ჟოზეფინი არ იყო მისი ნამდვილი სახელი. ამბობენ, რომ მთავარი გმირი დაიბადა 1852 წლის 20 თებერვალს ვენაში და გარდაიცვალა 1904 წლის 17 დეკემბერს სანატორიუმში.
რომანში გამოყენებული სიუჟეტური მოწყობილობა არის პირველი პირის თხრობა, სტრუქტურირებული მემუარების ფორმაში. ამბავი მოთხრობილია 50 წლის ვენის კურტიზანის მიერ, რომელიც უყურებს ვენაში აღვირახსნილ ახალგაზრდობაში სექსუალურ ესკადებს. წიგნში ამბის ნაწილი მოთხრობილია პერიოდი, როდესაც ჟოზეფინი 5–13 წლის ასაკშია, სანამ ის რეალურად გახდება ლიცენზირებული მეძავი ვენის სახლებში. წიგნი იწყება როდესაც ის ხუთი წლისაა და მთავრდება, როდესაც ის ცამეტი წლისაა და იწყებს თავის კარიერას, როგორც არალიცენზირებული მეძავი მეგობართან ერთად, უმუშევარი მამის დასახმარებლად. მიუხედავად იმისა, რომ გერმანულენოვან ტექსტში იყენებენ მახვილგონივრული მეტსახელებს - მაგალითად, სასქესო ორგანოს უწოდებენ "წყალობის ჩაქუჩს" - ადამიანის ანატომიისა და სექსუალური ქცევისთვის, მისი შინაარსი მთლიანად პორნოგრაფიულია. მოვლენების რეალური პროგრესი სულ უფრო მეტია, ვიდრე ჰეროინის მიერ გამოვლენილი უგუნური სექსუალობის გრაფიკული, არაპოლოგეტური აღწერილობა. რომანის სტილი ჰგავს მარკიზ დე სადის ,,სოდომის 120 დღეს", სადაც აღწერილია ტაბუდადებული სექსუალური ქცევა ყველა სახის ბავშვთა სექსუალური კავშირიდან, ინცესტიდან და გაუპატიურებიდან დაწყებული ბავშვთა პროსტიტუციით, ჯგუფური სექსით, სადო- მაზოხიზმი, ლესბოსელობით და ფელაციოთი. ზოგიერთ ეპიზოდში სექსი, როგორც წესი, წარმოჩენილია, როგორც გაურთულებელი, დამაკმაყოფილებელი გამოცდილება.
ილუსტრაციები
ორიგინალური ავსტრიული გამოცემა იყო ილუსტრირებული, მაგრამ მოგვიანებით პირატული გამოცემა 1922 წელს შეიცავდა შავ-თეთრ ნახატებს, რომლებიც მთლიანად პორნოგრაფიულია. ეს ილუსტრაციები ინახებოდა ავსტრიის ეროვნული ბიბლიოთეკის პირველი გამოცემის საარქივო ასლში. კიდევ ერთი ილუსტრირებული გერმანულენოვანი გამოცემა გამოიცა 1960-იანი წლების ბოლოს ლიხტენშტეინში, ჟან ვეენენბოსის (1932– 2005) სურათებით. ასევე შეიქმნა სხვა ილუსტრაციებიც. 1931 წლის პირველ ინგლისურ თარგმანს ილუსტრაცია გაუწია მაჰლონ ბლეინმა (1894– 1969). 1973 წლის თარგმანი, ''ოჰ! ოჰ! ჟოზეფინა'', ილუსტრირებულია ფოტოგრაფიული კადრებით 1970 წლის ფილმიდან. ასევე 1967 წლის დანიის თარგმანი შეიცავს ილუსტრაციებს. 1983 წლის შვედური არასრული თარგმანი შეიცავს მეძავების შემთხვევით ფოტომასალას მწვავე კომენტარებით.
სქოლიო
კატეგორია:რომანები თემების მიხედვით კატეგორია:რომანები კატეგორია:რომანები თარიღის მიხედვით კატეგორია:რომანები ათწლეულების მიხედვით კატეგორია:რომანები თემის მიხედვით კატეგორია:ბესტსელერები კატეგორია:წიგნები კატეგორია:წიგნები ავტორის მიხედვით კატეგორია:წიგნები გამომცემლობის მიხედვით კატეგორია:წიგნები ათწლეულის მიხედვით კატეგორია:წიგნები თარიღების მიხედვით კატეგორია:წიგნები ათასწლეულების მიხედვით
ვინიჩანი
ვინიჩანი (Виничани) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, გრადსკოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 146 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 569 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:გრადსკოს თემის სოფლები
აუგსბურგის რაიონი
აუგსბურგის რაიონი (Landkreis Augsburg) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი აუგსბურგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება შვაბიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1071,13 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 241 381 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 225 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 7 72.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
სეშის რაიონი
სეშის რაიონი (Distrito de Sexi) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სანტა-კრუსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 495 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 450 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 192.87 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სანტა-კრუსის პროვინციის რაიონები
პულსი (ფილმი)
მინი|250პქ|მარჯვნივ| ფილმის პოსტერი „პულსი" — რეჟისორ სერგეი ჩებოტარენკოს მიერ გადაღებული უკრაინული სრულმეტრაჟიანი სპორტული დრამა. უკრაინელი მძლეოსნის, 2008 წლის პარაოლიმპიური ჩემპიონის, 2008, 2012 და 2016 წლის ზაფხულის პარაოლიმპიური თამაშების ხუთგზის ვერცხლის და ბრინჯაოს მედლის მფლობელის — ოქსანა ბოტურჩუკის რეალურ ისტორიაზე.
ფილმის საერთაშორისო პრემიერა შედგა 2021 წლის 29 იანვარს ამერიკულ კინოფესტივალზე „Flathead Lake International Cinemafest“ (FLIC). უკრაინაში ფილმი 2021 წლის 22 ივლისს გამოვიდა.
სიუჟეტი
ახალგაზრდა უკრაინელი სპორტსმენი პატარა ქალაქში ცხოვრობს და დიდი ოცნება აქვს — ოლიმპიადაზე წარმატების მოპოვება. მისი სპორტული კარიერა ახლა იწყება და კარგ შედეგებს აჩვენებს. მაგრამ საშინელი ავტოავარიის შედეგად გოგონამ სერიოზული დაზიანებები მიიღო და კინაღამ დაკარგა მხედველობა. როგორც ჩანს, ახლა ოქსანას არა მხოლოდ ოლიმპიური თამაშების ოცნების, არამედ ნორმალური ცხოვრების შანსიც არ აქვს. თუმცა, ის არ აპირებს დანებებას და ცდილობს დაამტკიცოს, რომ არ არსებობს დაბრკოლებები ნამდვილი ოცნებისკენ მიმავალ გზაზე.
გადაღებები
მინი|სტანისლავ ბაკლანი ფილმის გადაღებებზე ფილმის გადაღებები კიევში 2019 წლის მარტში დაიწყო. გადაღების მეორე ეტაპი — 2019 წლის ივლისში. გადაღების ბოლო, მესამე ეტაპი კი — 2019 წლის სექტემბერში.
კიევის Film.ua-ს კინოსტუდიაში პავილიონის სცენების გარდა, გადაღების მთავარი ადგილი იყო კიევის რეგიონი. გარდა ამისა, სპორტული სცენები ასევე გადაიღეს ბორისპილში, ბროვარში (სპარტაკის სტადიონი) და კიევში (სტადიონები „ოლიმიური“ და „პიონერული“).
ოქსანა ბოტურჩუკმა აქტიური მონაწილეობა მიიღო პროექტზე მუშაობაში. სპორტსმენი რჩევებს აძლევდა ავტორებს იაროსლავ ვოიჩიშეკს და მაქსიმ ჩერნიშს სცენარის დაწერაში და მუშაობდა მსახიობებთან და გადამღებ ჯგუფთან პროფესიონალი სპორტსმენების რეალური ვარჯიშის სურათის შესაქმნელად, აგრეთვე იმ ადამიანის საავტომობილო უნარებისა და ქცევის ნიუანსების შესახებ, რომელმაც ნაწილობრივ დაკარგა მხედველობა. ნატალია ბაბენკო, რომელიც ოქსანა ბოტურჩუკს თამაშობს, კონსულტაციას გადიოდა მძლეოსნების მწვრთნელებთან და ვარჯიშობდა დარბაზში, რათა განევითარებინა ფიზიკური ფორმა და უკეთ ერბინა.
ივანე იაკოვლევი
ივანე იაკოვლევი Яковлев, Иван Яковлевич(დ. 25 აპრილი, 1848, კოშკი-ნოვოტიმბაევო, ბუინის მაზრა, ციმბირის გუბერნია, — გ. 23 ოქტომბერი, 1930, მოსკოვი) — ჩუვაში განმანათლებელი, მართლმადიდებელი მისიონერი, პედაგოგი, სახალხო სკოლების ორგანიზატორი.
დაიბადა ღარიბი გლეხის ოჯახში. მიუხედავად უსახსრობისა, დიდი ნიჭის წყალობით მან შეძლო ჯერ გიმნაზიის, შემდეგ კი ყაზანის უნივერსიტეტის დამთავრება. ჯერ კიდევ გიმნაზიაში სწავლისას მშობლიური სოფლებიდან გამოიძახა ოთხი ჩუვაში მოზარდი და თავის ხარჯზე ასწავლა მათ. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ ივანე იაკოვლევი დაინიშნა ყაზანის სასწავლო ოლქის ჩუვაშური სკოლების ინსპექტორად, პარალელურად კი მის მიერვე სიმბირსკში დაარსებული ჩუვაშური სამასწავლებლო სკოლის ინსპექტორად. ამ სკოლის ძირითად ბირთვს სწორედ ის ოთხი ახალგაზრდა შეადგენდა, რომლებსაც ივანე იაკოვლეკმა საკუთარ ხარჯზე ასწავლა. ივანე იაკოვლეკმა შექმნა ჩუვაშური დამწერლობა ჩუვაშური ლიტერატურული ენა, გამოსცა ჩუვაშური ანბანი და შეიმუშავა ჩუვასურ სკოლაში მშობლიური და რუსული ენების სწავლების მეთოდიკა. გარდა ამისა, ის ეწეოდა დიდ მთარგმნელობით მოღვაწეობას, რითაც ჩუვაშ ხალხს აცნობდა რუსული ლიტერატურისა და მეცნიერების კლასიკოსებს. დიდ წარმატებას მიაღწია იაკოვლეკმა როგორც პედაგოგიკისა და ლოგიკის მასწავლებელმა. მთავარ ყურადრებას ის უთმობდა მოსწავლეთა შეიარაღებას სწორი, ლოგიკური მსჯელობის ხელმძღვანელობით, ამ საქმეში მას მხარს უჭერდა პირადი მეგობარი, სიმბირსკის გუბერნიის სახალხო სკოლის დირექტორი ი.ნ. ულიანოვი.
პულსი (ფილმი)
პრემიერა კინოფესტივალზე
პულსის საერთაშორისო კინოფესტივალის პრემიერა შედგა 2021 წლის 29 იანვარს Flathead Lake International Cinemafest-ზე; ამ ფესტივალზე ფილმმა მონაწილეობა მიიღო 4 ნომინაციაში და მოიპოვა 2 გამარჯვება. შემდგომში, ფილმი ასევე წარმოდგენილი იყო 2021 წლის 31 მაისს ნიცის საერთაშორისო კინოფესტივალზე (NIFF), რომელიც ჩატარდა ონლაინ 2021 წლის 31 მაისიდან 4 ივნისამდე საფრანგეთის ქალაქ ნიცაში და სადაც ფილმმა მოიპოვა ჟიურის ჯილდო. ასევე, 2021 წლის 9 სექტემბერს, რიჩმონდის საერთაშორისო კინოფესტივალზე (RIFF).
ივანე იაკოვლევი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1930 კატეგორია:რუსი პედაგოგები
პულსი (ფილმი)
პრემიერა კინოფესტივალზე
ფილმის „პულსი" უკრაინული ფილმის პრემიერა შედგა 2021 წლის 2 ივნისს, „ახალგაზრდობის" კინოფესტივალზე უკრაინული პრემიერების გარეთ საკონკურსო პროგრამის ფარგლებში.
ფილმის პრემიერა
ფილმი უნდა გამოსულიყო უკრაინაში 2020 წლის 19 მარტს (დისტრიბუტორი MMD UA ), მაგრამ 2020 წლის 11 მარტს კინორეჟისორმა გადადო პრემიერა კორონავირუსის პანდემიასთან დაკავშირებით სრულიად უკრაინული კარანტინის შემოღების გამო.
ფილმის პრემიერა უკრაინაში შედგა 2021 წლის 22 ივლისს. შეიცვალა გაქირავების კომპანიაც: ნაცვლად MMD UA (კინოთეატრის ქსელის განყოფილება Multiplex ), რომელიც გაკოტრდა COVID-19-ის გამო, კინომანია გახდა უკრაინაში ფირის დისტრიბუტორი.
სატელევიზიო პრემიერა
სატელევიზიო პრემიერა შედგა 2021 წლის 29 აგვისტოს ტელეარხ 1 + 1 -ზე.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:უკრაინული ფილმები კატეგორია:2021 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები სპორტის შესახებ კატეგორია:ფილმები ინვალიდობის შესახებ
მარსელ ნიატ ნჯიფენჯი
სქოლიო
კატეგორია:კამერუნელი პოლიტიკოსები
ედუარ მენდი
ედუარ ოსოკ მენდი (დ. 1 მარტი, 1992) — სენეგალელი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს საფეხბურთო კლუბ „ჩელსისა“ და სენეგალის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. თამაშობს მეკარის პოზიციაზე.
ტიტულები
ჩელსი: (3)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:სენეგალელი ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:რეიმსის ფეხბურთელები კატეგორია:რენის ფეხბურთელები
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი (Élisabeth Alexandrine de Bourbon; დ. 5 სექტემბერი, 1705 — გ. 15 აპრილი, 1765) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დაიბადა 1705 წლის 5 სექტემბერს, ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული. მას სახელი ელიზაბეტი მისივე უფროსი დის, კონტის პრინცესა ლუიზ ელიზაბეტის პატივსაცემად დაარქვეს, ხოლო ალექსანდრინა მისი ბიძის, ტულუზის გრაფ ლუი ალექსანდრ დე ბურბონის პატივსაცემად.
დაბადებიდან სამეფო კარზე იგი ცნობილი იყო მადმუაზელ დე გექსის სახელით, ხოლო როდესაც წამოიზარდა იგი მადმუაზელ დე სენი გახდა. იგი, როგორც ბურბონთა სამეფო დინასტიის წარმომადგენელი, ატარებდა სისხლისმიერი პრინცესისა და მისი უდიდებულესობის წოდებას.
თავისი დებისა და ძმების მსგავსად (გამონაკლისები მხოლოდ ლუი ანრი და ლუიზ ელიზაბეტი არიან) არც ელიზაბეტ ალექსანდრინა დაქორწინებულა. თავდაპირველად იგი მოიაზრებოდა მისი დეიდაშვილის, ლუი ორლეანელის საცოლედ, თუმცა ეს ნიშნობა ლუის დედამ, ანუ ელიზაბეტ ალექსანდრინას დეიდამ, ორლეანის ჰერცოგინია ფრანსუაზ მარიმ ჩაშალა, რადგანაც მას თავისი ვაჟისთვის გერმანელი ცოლი სურდა. ელიზაბეტ ალექსანდრინა არასდროს მონაწილეობდა სამეფო კარის ინტრიგებსა და შეთქმულებებში. მას ასევე ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა მეფე ლუი XV-ის სამეფო საყვარელ მადამ დე პომპადურთან.
ტინდიელები
ტინდიელები (тиндалы, идери, идарии, идарал) — ცენტრალური დაღესტნის ჩრდილოდასავლეთი ნაწილის მკვიდრი მოსახლეობაა. მათი თვითსახელწოდებაა იდერი. ისინი მიეუკთვნებიან დაღესტნის ხალხთა ხუნძურ-ანდიურ-ცეზური ჯგუფის ანდიურ ქვეჯგუფს. ტინდიელთა მეზობლები არიან ბაგულალები, ჭამალალები, ხვარშიელები, ხუნძები.
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი
ბიოგრაფია
თავისი უფროსი დის, ლუიზ ანას მსგავსად, პარიზის გარეთ მას უამრავი რეზიდენცია ჰქონდა. 1734 წელს მან შეიძინა ნუარმუტიეს სასახლე. 1744 წელს ასევე შეიძინა ვილეჟენისა და აინის დიდი სალორდო მამულები. 1755 წლიდან იგი სამუდამოდ გადასახლდა ვილეჟენის სასახლეში და იქ გაატარა თავისი ცხოვრების ბოლო წლები. ცნობილია, რომ მისი ყოველთვიური შემოსავალი 430, 000 ლივრს შეადგენდა. მან თავის სასახლეში დაიქირავა ცნობილი ფრანგი მხატვარი ფრანსუა დესპორტე, რომელმაც ალექსანდრინას რამდენიმე პორტრეტი შექმნა.
ტინდიელები
ისტორია
ტინდიელები ლაპარაკობენ ტინდიურ ენაზე, რომელიც ჩრდილოეთკავკასიურ ენათა ოჯახის ნახურ-დაღესტნური შტოს ხუნძურ-ანდიურ-ცეზური ჯგუფის ანდიურ ქვეჯგუფში შედის. ენას განსაკუთრებული დიალექტური დიფერენციაცია არ ახასიათებს. მხოლოდ ტინდიელთა კილო-თქმებზე შეიძლება ვილაპარაკოთ. მოსახლეობის მნიშვნელოვანმა ნაწილმა იცის ხუნძური და რუსული ენები. 1995 წლის მონაცემებით, ტინდიელთა რაოდენობამ 10 ათასს მიაღწია. 1866 წელს 2515 ტინდიელი იყო აღრიცხული, 1886 წელს - 3262, 1916 წელს - 3864, 1926 წელს - 3812, 1939 წელს - 5800. ტინდიელთა რაოდენობასა და მათ კეთილდღეობაზე უარყოფითი გავლენა მოახდინა 1944 წელს იძულებითმა გადასახლებამ ჩაჩნეთში და 1957 წელს ბარის დაღესტანში უკან გადმოსახლებამ.
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი
ბიოგრაფია
ელიზაბეტ ალექსანდრინა გარდაიცვალა 1765 წლის 15 აპრილს, 59 წლის ასაკში. ვინაიდან მას შვილები არ ჰყავდა, მთელი მისი ქონება მემკვიდრეობით მისმა ბიძაშვილმა, ლუიზ ბენედიქტა დე ბურბონმა მიიღო.
ტინდიელები
ისტორია
არქეოლოგიური მასალებით ძვ. წ.-ის ბოლო საუკუნეებსა და ადრე შუა საუკუნეებში ტინდიელთა წინაპრები ბინადარი მიწათმოქმედები და მესაქონლეები იყვნენ და სავაჭრო ურთიერთობები ჰქონდათ წინა აზიასა და სამხრეთ კავკასიასთან. როგორც სხვა ანდიელი ხალხები, ტინდიელებიც დიდოს ეთნოპოლიტიკურ გაერთიანებაში შედიოდნენ. XV საუკუნეში დიდო დაიშალა და მასში შემავალმა ტომებმა მთელი რიგი სასოფლო საზოგადოებები ჩამოაყალიბეს, რომელთაგანაც ერთ-ერთი ტინდიელებისა იყო.
ტინდიელთა მთავარი ტრადიციული საქმიანობა ტერასული ურწყავი მიწათმოქმედება (ქერი, ხორბალი, ფეტვი) და მესაქონლეობა იყო. მისდევდნენ აგრეთვე მონადირეობასა და მეფუტკრეობას. შინამრეწველობიდან იცოდნენ მაუდის წარმოება, ქსოვა, მჭედლობა, ტყავისა და ხის დამუშავება. შემოდგომა-ზამთრის პერიოდში მამაკაცების დიდი ნაწილი გარესამუშაოზე საქრთველოში მიდიოდა (ძირითადად ზაქათალაში), დაღესტნის ზღვისპირეთში. მათ აქ ქირაობდნენ მეცხვარეებად, მწყემსებად, ქვის მთლელებად. ტინდიელთა დასახლება შუა საუკუნეების დაღესტნის სხვა მხარეების ანალოგიური და რელიეფთან მაქსიმალურად შეთანწყობილი იყო. დასახლება სამოქალაქო და თავდასაცავი ნაგებობების ერთობლიობას წარმოადგენდა. ის ტერასული ტიპის იყო. თითოეული სოფელი რამდენიმე უბნად იყოფოდა, რომლის ცენტრში მეჩეთი იდგა; იქვე იყო სასაფლაო.
ტინდიელები მუსლიმი-სუნიტები არიან. შემორჩენილი აქვთ წარმართობის გადმონაშთებიც (წვიმისა და მზის გამოწვევის რიტუალები). დღემდე აღნიშნავენ პირველი ხნულის გავლებას.
სქოლიო
კატეგორია:კავკასიის ხალხები კატეგორია:დაღესტანი
გეორგი (ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი)
გეორგი (Georg; დ. 17 თებერვალი, 1582, ცელიე, გერმანია — გ. 12 აპრილი, 1641, ჰილდესჰაიმი, გერმანია) — ჰანოვერის დინასტიის ფუძემდებელი. ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი და კალენბერგის მთავარი 1635 წლიდან გარდაცვალებამდე. დანიის მეფე კრისტიან III-ის შვილიშვილი დედის, დოროთეა დანიელის მხრიდან. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ I-ის, დანიის მეფე კრისტიან V-ის, შვედეთის დედოფალ ულრიკა ელეონორასა და საღვთო რომის იმპერატრიცა ვილჰელმინა ამალიას პაპა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1582 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1641 კატეგორია:ჰანოვერის დინასტია კატეგორია:ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები
ლი ანდერსონი
ლი სიგრიდ ანდერსონი (Li Sigrid Andersson; დ. 13 მაისი 1987, ტურკუ, ფინეთი) — ფინელი მემარცხენე პოლიტიკოსი, ფინეთის პარლამენტის წევრი 2015 წლიდან, პარტია მემარცხენე ალიანსის ხელმძღვანელი 2016 წლიდან, ქალაქ ტურკუს საქალაქო საბჭოს წევრი. სანა მარინის კაბინეტის განათლების მინისტრი 2019 წლის 10 დეკემბრიდან 2020 წლის 17 დეკემბრამდე. მანამდე იგივე თანამდებობა ეკავა ანტი რინეს მთავრობაშიც 2019 წლის 6 ივნისიდან. განათლების მინისტრი 2021 წლის 29 ივნისიდან.
ბიოგრაფია
ლი სიგრიდ ანდერსონი დაიბადა 1987 წლის 13 მაისს ფინეთის ქალაქ ტურკუში, ეთნიკური შვედების ოჯახში. მისი მამა არის მხატვარი და მოქანდაკე იან-ერიკ ანდერსონი, ხოლო დედა ჟურნალისტი სივ სკოგმანი. საკუთარი მოგონებების მიხედვით, როდესაც იგი იყო 16 წლის, მან მიიღო გადაწყვეტილება გამხდარიყო მემარცხენე ალიანსის ახალგაზრდული ორგანიზაციის წევრი, მას შემდეგ, რაც წაიკითხა პაავო არხინმიაკის საგაზეთო სტატია, რომელიც ამ პერიოდში ხელმძღვანელობდა აღნიშნულ ორგანიზაციას. 2010 წელს ლი ანდერსონმა პოლიტოლოგიის მაგისტრის ხარისხით დაასრულა აბოს აკადემია, სადაც შეისწავლა საერთაშორისო სამართალი, ადამიანის უფლებები და ლტოლვილთა საკითხები. ასევე სწავლობდა რუსული ენისა და კულტურის კურსს.
2012 წელს გამოვიდა მისი და ორი თანაავტორის მიერ დაწერილი წიგნი, რომელიც ეხებოდა მემარჯვენე ექსტრემიზმსა და პოპულიზმს ფინეთში. ამ წიგნის პრეზენტაციის შემდეგ ულტრამემარჯვენე მოძრაობის წევრებმა არაერთხელ გააკრიტიკეს იგი.
2014 წელს მონაწილეობა მიიღო ევრო პარლამენტის არჩევნებში, თუმცა მემარცხენე ალიანსმა ვერ მიიღო საკმარისი ხმების რაოდენობა. პარტიამ ევროპარლამენტში მხოლოდ ერთი დეპუტატის გაყვანა შეძლო.
2015 წლის ფინეთის პარლამენტის, ედუსკუნტის, არჩევნების დროს აირჩიეს დეპუტატად ვარსინაის-სუომის საარჩევნო ოლქიდან, არჩევნების შმედეგ კი აირჩიეს პარლამენტის მემარცხენე ალიანსის ფრაქციის თავმჯდომარის მოადგილედ. არის პარლამენტის კულტურის კომიტეტის წევრი.
2016 წლის თებერვალში, 28 წლის ლი ანდერსონმა განაცხადა, რომ შეეცდებოდა კენჭი ეყარა პარტია მემარცხენე ალიანსის თავმჯდომარის თანამდებობაზე და 2016 წლის 6 ივნისის არაოფიციალურ არჩევნებზე მიიღო 3 913 ხმა (61,85 %), რის შემდეგაც თავმჯდომარეობის სხვა მსურველებმა მოხსნეს საკუთარი კანდიდატურები. პარტიის ყრილობაზე, რომელიც მიმდინარეობდა 2016 წლის 11 ივნისს ქალაქ ოულუში, ლი სიგრიდ ანდერსონი აირჩიეს პაერტიის ლიდერად. მან აღნიშნულ პოსტზე შეცვალა პაავო არხინმიაკი. ლი ანდერსონის თქმით, პარტიის მიზანია ფინეთი აქციოს „საზოგადოებად, რომელშიც მოქალაქეების მოთხოვნილებები და ადამიანის უფლებები უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ფული“.
2019 წლის ნოემბერში იგი კვლავ აირჩიეს პარტიის ხელმძღვანელად, თუმცა ამ დროისათვის მას კონკურენტი არ ჰყოლია. 2019 წლის 6 ივნისს ანტი რინეს კაბინეტში მიიღო განათლების მინისტრის პორტფელი, აღნიშნულ თანამდებობაზე რჩება სანა მარინის მიერ ჩამოყალიბებულ მთავრობაშიც 2019 წლის 10 დეკემბრიდან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ფინეთის განათლების მინისტრები კატეგორია:ფინელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ფინეთის პარლამენტის წევრები
ინგლისის დედოფლების სია
1541 წლიდან ინგლისის დედოფლებს მიენიჭათ ირლანდიის დედოფლის ტიტულიც. ინგლისის ტახტზე შოტლანდიის მეფის ჯეიმზ VI-ის ასვლის შემდეგში ემდეგ (1603 წ.) ინგლისის დედოფლეი ატარებდნენ როგორც ინგლისის, ასევე ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფლის ტიტულებსაც. ხოლო 1707 წელს ინგლისისა და შოტლანდიის შორის გაერთიანების აქტებით ( Acts of Union) შეიქმნა დიდი ბრიტანეთის სამეფო.
ნორმანდიული დინასტია (1066-1141)
1066 წელს ნორმანდიის ჰერცოგმა, უილიამმა, ტახტიდან ჩამოაგდო ინგლისის მეფე ჰეროლდ II. უილიამმა იგი და მთელი ინგლისური ელიტა დაამარცხა ჰასტინგსის ბრძოლაში. მან თავად გამოაცხადა თავი ინგლისის მეფედ და თავისი მეუღლე - მატილდა ფლანდრიელი თავისი ხელით აკურთხა ინგლისის დედოფლად. ამის შემდეგ ინგლისში დამყარდა ნორმანდიული დინასტიის მმართველობა.
ბლუას დინასტია (1135-1154)
1135 წელს, სტეფანე ბლუელმა, ანუ ჰენრი I-ის დის ადელის შვილმა, ტახტიდან ჩამოაგდო დედოფალი მატილდა და ინგლისის მეფე თავად გახდა. თუმცა მისი ვაჟი მალე გარდაიცვალა და ტახტზე პლანტაგენეტთა დინასტია ადის.
სტიუარტების დინასტია (1603-1707)
ელიზაბეთ I-ის უმემკვიდრეოდ გარდაცვალების შემფეგ ინგლისის ტახტზე ადის მისი ნათესავი, ამავდროუდალ ნათლული და ამავდროულად შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ VI-ე. აქედან მოყოლებული 1714 წლამდე ინგლისს, ირლანდიას და შოტლანდიას მართავდნენ ჯერ ჯეიმზ VI-ის შთამომავალი სტიუარტები.
კატეგორია:მმართველთა სიები კატეგორია:ინგლისის ისტორია
აზერბაიჯანის ადმინისტრაციული დაყოფა
აზერბაიჯანი ადმინისტრაციულად იყოფა შემდეგ ქვესუბიექტებად:
რეგიონები და ავტონომიური რესპუბლიკა
thumb|350px|right|[[აზერბაიჯანის ეკონომიკური რეგიონები.]]
აზერბაიჯანის მოსაზღვრე ტერიტორიები
მთიანი ყარაბაღის ტერიტორია ამჟამად წარმოადგენს აზერბაიჯანის რაიონებს: ხოჯავენდი, ხოჯალი, შუშა, ქალბაჯარის აღმოსავლეთი ნაწილი და ტერტერის დასავლეთი ნაწილი. საბჭოთა პერიოდში რეგიონი ცნობილი იყო, როგორც „მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქი“, თუმცა, 1991 წლის 26 ნოემბერს, აზერბაიჯანის მილი მეჯლისმა გააუქმა მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური სტატუსი. მას შემდეგ, მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის ტერიტორია ადმინისტრაციულად გაიყო ზემოთ აღნიშნული მიზეზების გამო.
მთიანი ყარაბაღის ომის შედეგად, ტერიტორიის დიდი ნაწილი მოექცა მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის და სომხეთის კონტროლის ქვეშ. თვითაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა (მყრ) ასევე აკონტროლებს სამხრეთ-დასავლეთ აზერბაიჯანის დიდი ნაწილს, რომელიც არ შედის მთიანი ყარაბაღის რეგიონში. აზერბაიჯანის რაიონები, რომლებიც სრულად ან ნაწილობრივ იმყოფებიან მყრ-ს კონტროლის ქვეშ, აღნიშნულია სიაში. მყრ არ აღიარებს ამ ადმინისტრაციული დაყოფას და აქვს საკუთარი ადმინისტრაციული დაყოფის სისტემა.
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა
thumb|250px|ნახიჩევანის რაიონები
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის შვიდი რაიონი და ერთი მუნიციპალიტეტი ჩამოთვლილია ქვემოთ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ადმინისტრაციული დაყოფა
ვოროშილკინის სახლი
ვოროშილკინის სახლი (Дом Ворошилкина) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: ტაგანროგი, შმიდტის ქუჩა № 21.
ისტორია
1830 წელს ტაგანროგში, შმიდტის ქუჩა ნომერ 21-ში მეორე გილდიის ვაჭარმა ტიმოთე მიხეილის ძე ვოროშილკინმა ააშენა ორსართულიანი სახლი. ცნობილია, რომ 1874 წლის 1 იანვარს მასში დაარსდა „ტაგანროგში საქარხნო მრეწველობის საზოგადოება“. შმიდტის ქუჩაზე მდებარე შენობა 1915 წლამდე რჩებოდა ვოროშილკინის მემკვიდრეების საკუთრებაში. შემდეგ მასში განთავსდა იანოვიჩის გიმნაზია, რომელიც შემდეგ გარდაიქმნა და ეწოდა მუშათა სკოლა № 1. 1992 წლიდან ობიექტი სახელმწიფოს დაცვის ქვეშაა, რადგანაც ძეგლს მიენიჭა არქიტექტურის ძეგლის სტატუსი.
აღწერა
ვოროშილკინის სახლი აგებულია ადრეული უორდენო რუსული პროვინციული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. ნაგებობის ფანჯრები შექმნილია ეკლექტიკის სტილში - დამახასიათებელია შესასვლელი, რომელიც ნახევრი სვეტებითაა გაფორმებული. პირველი სართულის ფასადი მთლიანად, მათ შორის ფანჯრებს შორისი სივრცეებიც, რუსტირებულია. ფანჯრებს ზემო ნაწილი ციხესიმაგრის ქვებით არის გაფორმებული. კარნიზის დენტიკულები მორთულია მართკუთხა ფიგურებით. ვაჭრის სახლის ტერიტორიაზე შემორჩენილია ადრინდელი ნაგებობების ნაშთები.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ტეტერეშტი
ტეტერეშტი (Tătăreşti) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 130 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 156 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაჰულის რაიონის სოფლები
კარუნის საგანძური
მინი|261x261პქ| ქილა ლიდიის საგანძურიდან, ნაპოვნია უშაქის მახლობლად კარუნის საგანძური - 363  ლიდიური ნივთის მნიშვნელოვანი კოლექცია, რომელიც  თარიღდება VII საუკუნით. აღმოჩენილია დასავლეთ თურქეთში, უშაქის პროვინციაში. იგი წარმოადგენდა სამართლებრივad სადავო საგანს თურქეთსა და მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმს (ნიუ-იორკის)  შორის 1987-1993 წწ. კოლექცია 1993 წელს დაუბრუნდა თურქეთს მას შემდეგ, რაც მუზეუმმა აღიარა, რომ საგანძურის შეძენის მომენტში იცოდა, რომ კოლექცია მოპარული იყო. ცნობილია აგრეთვე, საგანძურის ალტერნატიული სახელი - Lydian Hoard (ლიდიური განძი). საგანძური გამოფენილია უშაქის არქეოლოგიის მუზეუმში.
2006 წლის მაისში კოლექცია კიდევ ერთხელ გახდა სენსაციური სიახლის წყარო, როდესაც აღმოჩნდა, რომ ძირითადი ნაწილი - ოქროს ჰიპოკამპი, რომელიც გამოიფინა უშაქი ს მუზეუმში, დანარჩენ კოლექციასთან ერთად, ყალბი აღა,  სავარუდოდ, იგი შეცვლილი იყო 2005 წლის მარტიდან აგვისტომდე პერიოდში.
კრებულისთვის გამოყენებული კიდევ ერთი ტერმინი არის "კრეზი ს საგანძური". მიუხედავად იმისა, რომ არტეფაქტები კრეზის მეფობის თითქმის თანამედროვე პერიოდისაა, დღემდე საკამათოა, მართლა იყო თუ არა უშუალოდ დაკავშირებული იგი ლიდიის ლეგენდარულ მეფესთან. კრეზის სიმდიდრემ გავლენა მოახდინა არაერთ აზიურ კულტურაზე. დასავლურ კულტურაში იგი პოპულარული ასევე, პოპულარულია. მას უწოდებენ Qarun-ს ( არაბული, სპარსული ) ან Karun-ს ( თურქული ), ან Kora-ს. მეფე კრეზის სიმდიდრე სხვადასხვაგვარად გამოითქმოდა. მაგ: არსებობს ინგლისურენოვანი გამოთქმა - "ისეთივე მდიდარი, როგორც კრეზი". ამით აიხსნება ტერმინი "კარუნის (კრეზის) საგანძური". მეფე კრეზის საგანძური შედგებოდა ბევრად მეტი ნივთისგან ვიდრე 363 ნაწილისაგან. ყოველ შემთხვევაში, სამარხი ტუმუსი, სადაც აღმოაჩინეს არტეფაქტების უდიდესი უმრავლესობა (ნივთები აღმოჩენილია სამარხის სიახლოვეს, მაგრამ სხვადასხვა ადგილებში), ეკუთვნოდა ქალბატონს.
აღმოჩენა და კონტრაბანდა
განძის ძირითადი და ყველაზე ძვირფასი ნაწილი მოდის ლიდიის პრინცესას საფლავიდან. იგი აღმოაჩინა უშაკის სოფელ გურეს მცხოვრებმა სამმა ბედის მაძიებელმა მამაკაცმა. საფლავი მდებარეობდა გურეს მახლობლად. ამ ადგილს  თოფთეფეს უწოდებენ. რამდენიმედღიანი უშედეგო თხრის შემდეგ ბედის მაძიებლებმა ვერ გახსნეს სამარხის მარმარილოს კარი და დინამიტი თ ააფეთქეს იგი 1966 წლის 6 ივნისის ღამით, რომ პირველებს ენახათ დიდებული სამარხის თვალწარმტაცი სანახაობა 2600 წლის შემდეგ. ამ კონკრეტული სამარხიდან წაღებული განძი შემდგომში იგივე მამაკაცებმა შეავსეს სხვა გორასამარხების განძეულით და 1966-1967 წწ. კოლექცია კონტრაბანდული გზით გაიტანეს თურქეთი ს გარეთ იზმირი სა და ამსტერდამის გავლით. განძი შეიძინა მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმმა 1967–1968 წლებში,  კოლექციის 200 ნაწილისთვის  გადაიხადეს ინვოისის მიხედვით  1,2 მილიონი დოლარი.
იურიდიული ბრძოლა
კოლექციის კვალს მიჰყვა ჟურნალისტი ოზგენ აკარი და მისი დასკვნის საფუძველზე თურქეთის მთავრობამ თავიდანვე  დაიწყო კოლექციის დასაბრუნებლად მცდელობები. აკარმა პირველად 1984 წელს მეტროპოლიტენ-მუზეუმის კატალოგში იხილა კოლექციის ზოგიერთი ნაწილი და მკაფიოდ აცნობა თურქეთის კულტურის სამინისტროს ნივთების წარმოშობის შესახებ. მან დაწერა რამდენიმე სტატია კოლექციის შესახებ. დაჟინებით დადიოდა თურქეთის ბიუროკრატიულ არხებში არსებული საქმის მოსაგვარებლად. იგი მოქმედებდა როგორც სამინისტროს ნებაყოფლობითი წარმომადგენელი 1987 წელს ნიუ-იორკში დაწყებული სასამართლო საქმის ფარგლებში, რომელიც 1993 წელს დასრულდა, ამავე დროს, იგი დასახელდა საქმეში თურქეთის მონაწილეობის უფრო ფართო ჩარჩოებში კონსულტანტად UNIDROIT– ის მიერ ჩატარებულ სამუშაოებში ისტორიული, კულტურული და რელიგიური მემკვიდრეობის დაცვასთან დაკავშირებით. თურქეთში აკარის სახელი გადაიქცა კონტრაბანდული არქეოლოგიური საქონლის უკან დაბრუნების სინონიმად. ამჟამად კიდევ ერთი ნაკადის, რომელსაც უწოდებენ "Elmalı Treasure" მათი ადგილწარმოშობის - სამხრეთ-დასავლეთ თურქეთის ქალაქ ელმალის სახელის მიხედვით, მოსაპოვებლად მიმდინარეობს დავა, ამჯერად ლიდიური მონეტების და უკიდურესად იშვიათად დატარიღებული დეკადახმებისათვის  (ძველ ბერძნული მონეტები). ეს მონეტები დელოსის კავშირის პერიოდის თანამედროვეა. როგორც ჩანს განძი ბოსტონის სახვითი ხელოვნების მუზეუმშია გამოფენილი.
განძის წყევლა
არსებობს გადმოცემა განძეულის წყევლასთან დაკავშირებით. ლეგენდის თანახმად, უკანონო გათხრების მონაწილე შვიდი ადამიანი გარდაიცვალა ძალადობრივი გზით ან განიცადეს დიდი უბედირება [10]
გამოყენებული ლიტერატურა
კატეგორია:ლიდილები
სუბანტარქტიკული სარტყელი
სუბანტარქტიკული სარტყელი ვეშაპთრეწვის მთავარი რაიონია. კუნძულებზე, რომლებიც იშვიათია, გვხვდება მღიერები, ბალახი, ბუჩქნარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოგრაფიული სარტყლები
სოპოტი (სვეტი-ნიკოლეს თემი)
სოპოტი  (Сопот) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, სვეტი-ნიკოლეს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 435 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 89 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სვეტი-ნიკოლეს თემის სოფლები
გიორგი ბურდული
გიორგი (გიგა) ბურდული (დ. 20 ივლისი, 1952, თბილისი — გ.) — ქართველი დიპლომატი, საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის პირველი მოადგილე, ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციასა და ვენაში განლაგებულ საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს მუდმივი წარმომადგენელი.
კამერუნის სენატი
სენატი — კამერუნის თანამედროვე პარლამენტის ზედა პალატა და საკანონმდებლო ხელისუფლების ერთ-ერთი განშტოება. შედგება 100 წევრისგან, რომელთაგანაც 70 არჩევნების გზით ირჩევა, ხოლო 30 ინიშნება პრეზიდენტის მიერ. სენატის შემადგენლობა 5 წელიწადში ერთხელ ირჩევა. სენატი 1996 წელს შეიქმნა. 2013 წლიდან ორგანოს ხელმძღვანელობს მარსელ ნიატ ნჯიფენჯი.
გიორგი ბურდული
1996 წლის ხელმძღვანელობდა საქართველოს დელეგაციას „ევროპაში ჩვეულებრივი შეიარაღებული ძალების შესახებ“ ხელშეკრულების განხილვის კონფერენციაზე (უშიშროების კომიტეტის მაშინდელი თავმჯდომარე, რეზო ადამიასთან, ერთად). მისმა საქმიანობამ საფუძველი ჩაუყარა 1999 წლის სტამბოლის ისტორიული ხელშეკრულების ხელმოწერას.
1999 წელს, 1999 წლის სტამბოლის სამიტის შემდეგ, ხელი მოაწერა ისტორიულ სტამბოლის ხელშეკრულებას, რომლის თანახმადაც რუსეთის ფედერაციას უნდა გაეყვანა რუსული სამხედრო ბაზები ვაზიანიდან და გუდაუთიდან 2001 წლის 1 ივლისამდე.
კამერუნის სენატი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კამერუნის მთავრობა
გიორგი ბურდული
2002 წლის 8-10 აპრილს ხელმძღვანელობდა ათენში საქართველოსა და საბერძნეთს შორის პოლიტიკურ კონსულტაციებს, რომელთა მთავარი თემა საქართველო-საბერძნეთს შორის ეკონომიკური ურთიერთობები და სამხრეთ კავკასიაში არსებული კონფლიქტების მოგვარება.
2006 წლის დეკემბერში გიგა ბურდული გახდა საქართველოს საგარეო ურთიერთობების საბჭოს ერთ-ერთი თანადამფუძნებელი.
2016 წლის ნოემბერში საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა, ქართული დიპლომატიის დღეს, ქართული დიპლომატიის განვითარების, საქართველოს საგარეო პოლიტიკის წარმატებით განხორციელებისა და ქართული სახელმწიფოებრიობის გაძლიერების საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისა და ღვაწლისათვის გიორგი ბურდული, სიკვდილის შემდეგ, ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენით დააჯილდოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი დიპლომატები
ურსოაია
ურსოაია (Ursoaia) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 79 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 263 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაჰულის რაიონის სოფლები
ემილ ადოლფ ბერინგი
ემილ ადოლფ ფონ ბერინგი (Emil Adolf von Behring; დ. 15 მარტი, 1854, ჰანსდორფი, პრუსია, ახლანდ. სოფ. ლავიცე, პოლონეთი, — გ. 31 მარტი, 1917, მარბურგი, გერმანია) — გერმანელი ბაქტერიოლოგი, იმუნოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. სეროთერაპიის დარგში გაწეული სამუშაოსთვის 1901 წელს, პირველად ისტორიაში, მიიღო ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში. ბერინგის მიერ აღმოჩენილმა პასიურმა იმუნიზაციამ დიდი გავლენა იქონია სეროთერაპიის განვითარებაზე.
ბიოგრაფია
სამედიცინო განათლება მიიღო ბერლინში, კაიზერ ვილჰელმის სამხედრო აკადემიაში (დაამთავრა 1878 წელს). პრუსიის სამეფოს სამხედრო-სამედიცინო კორპუსში 10-წლიანი სამსახურის შემდეგ, 1889 წლიდან მუშაობდა ასისტენტად რობერტ კოხთან ბერლინის ჰიგიენის, შემდეგ კი ინფექციურ დაავადებათა ინსტიტუტში. აქ იაპონელ ბაქტერიოლოგ კიტასატო შიბასაბუროსთან ერთად აღმოაჩინა ტეტანუსის საწინააღმდეგო შრატის მოქმედება (შრატს მათ „ანტიტოქსინი“ უწოდეს) და მისი ანალოგიით მიიღო ანტიდიფთერიული შრატი, რომელიც საბოლოოდ პაულ ერლიხთან ერთად განავითარა. შემდგომში ორ მეცნიერს დაძაბული ურთიერთობა ჰქონდა. 1892 წლიდან ანტიდიფთერიული შრატის წარმოება დაიწყო და დიფთერიის სტანდარტული მკურნალობის ნაწილი გახდა, რამაც მკვეთრად შეამცირა ამ დაავადებით გამოწვეული სიკვდილიანობა. ამავე წელს ბერინგმა გამოაქვეყნა მისი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაშრომი „სისხლის შრატით მკურნალობის პრაქტიკული ამოცანები“ (გერმ. Die praktischen Ziele der Blutserumtherapie).
1893 წელს ბერინგი პროფესორად აირჩიეს. 1894 წელს ლექციებს კითხულობდა ჰალეში, 1895 წლიდან კი მუშაობდა მარბურგში მის მიერვე დაარსებულ ექსპერიმენტული თერაპიის ინსტიტუტში. ამ პერიოდში ბერინგი ფინანსურად იყო დაკავშირებული ქიმიური საღებავების მწარმოებელ ფირმა Farbwerke Meister, Lucius und Brüning-თან (ჰიოხსტი, ახლანდ. მაინის ფრანკფურტის ერთ-ერთი რაიონი), რომელიც შემდგომში ფარმაცევტულ კომპანიად გარდაიქმნა. ფირმამ მეცნიერს საკუთარი ლაბორატორიები დაუთმო კვლევებისთვის, რომელიც, სხვათა შორის, ტუბერკულოზსაც ეხებოდა. 1901 წელს სეროთერაპიის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის და დიფთერიის საწინააღმდეგო შრატის შექმნისთვის მიენიჭა ნობელის პრემია. ამგვარად, ბერინგი გახდა პირველი, ვინც ეს ჯილდო მიიღო ფიზიოლოგიისა და მედიცინის დარგში. ამჯერად ნობელის პრემიის გარეშე დარჩა პაულ ერლიხი, რომელსაც მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღოდა ანტიდიფთერიული შრატის შექმნაში (ერლიხმა ნობელის პრემია 1908 წელს მიიღო). ბერინგის ნობელის მედალი ამჟამად ჟენევაში, წითელი ჯვრისა და წითელი ნახევარმთვარის საერთაშორისო მოძრაობის მუზეუმში ინახება.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ბიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1854 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1917 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ზელენოგორსკის აგარაკი
ზელენოგორსკის აგარაკი (Дача Зеленогорска) — აგარაკი სანქტ-პეტერბურგის საკურორტო რაიონში, ქალაქ ზელენოგორსკში, მისამართზე პრიმორსკის ქუჩა, სახლი № 570. მდებარეობს პანსიონატ „ჩრდილოეთის რივიერის“ ტერიტორიაზე, ფინეთის ყურის ნაპირზე. აგებულია მოდერნის სტილში. არის არქიტექტურის ძეგლი.
აღწერა
ამ ტერიტორიაზე მდებარე ორი აგარაკიდან ჩვენს ეპოქამდე შემონახულია მხოლოდ ერთი, რომელსაც ეწოდება „აგარაკი მოდერნის სტილში“ (სახლი 570, ფრთა И). აგარაკის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქვისგან აგებული სარდაფი, რომლის შეასვლელის თავზე ამოკვეთილია რიცხვი „1927“, სავარაუდოდ ეს უნდა იყოს სარდაფის აგების თარიღი. ამ თარიღისათვის აგარაკის მფლობელად ითვლებოდა ეინარ ვილჰელმ კუნტუ, რომელიც იყო ტერიოკის ბანკის ვიბორგის განყოფილების დირექტორი. უფრო ადრე, 1910 წლიდან აგარაკი ეკუთვნოდა არქიტექტორ თ. თ ლუმბერგის მეუღლეს ელენე ივანეს ასულ ლუმბერგს, რომელმაც, სავარაუდოდ, ააგებინა აგარაკი.
აგარაკისთვის ღუმელები დაამზადეს XX საუკუნის დასაწყისში, ცნობილი არქიტექტორის კარლ ედუარდ დიპელის პროექტის მიხედვით. ეს არის იშვიათი შორენკეცებიანი ღუმელი, რომელიც შემონახულია ზელენოგორსკში.
დიდი სამამულო ომის დასრულების შემდეგ აგარაკი იყო ცენტრალური კომიტეტის პროფკავშირების სანატორიუმის ერთ-ერთი კორპუსი. შემდეგ გამოიყენებოდა საერთო საცხოვრებლად სანატორიუმ „ჩრდილოეთის რივეირის“ თანამშრომლებისათვის.
მეორე ე. წ. „ შვედური აგარაკი“ (სახლი 570, ფრთა К) — დაიწვა 2000-იანი წლების შუა ხანებში. 1910 წლისათვის აგარაკის მფლობელი იყო ვინმე პეტროვი. მოგვიანებით აგარაკის მფლობელი გახდა ფრედ გეიტელი, რომელიც, ისევე როგორც სხვა მფლობელი, არ იყო ფინური წარმომავლობის და ფინეთში აღმოჩნდა რევოლუციის შემდეგ, მაოხდინა გვარის ფინურ ყაიდაზე გადაყვანა და გახდა ხეიკილი. აგარაკის პირველმა მფლობელმა შენობის წინ დაადგმევინა ლომის ქანდაკება, რომელიც ამჟამად პრაქტიკულად დანგრეულია.
ორი აგარაკის ანსამბლი, ლენინგრადის აღმასკომის 1988 წლის 5 დეკემბრის № 963 გადაწყვეტილებით არის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური მნიშვნელობის ძეგლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
მიხეილ ბუდიკო
მიხეილ ბუდიკო (Михаил Иванович Будыко; დ. 20 იანვარი 1920, გომელი — გ. 10 დეკემბერი 2001, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი გეოფიზიკოსი და კლიმატოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1964), რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1992). XX საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე სახელოვანი კლიმატოლოგი. რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო წევრი, ამერიკის მეტეოროლოგიური საზოგადოების საპატიო წევრი. სკკპ წევრი 1956 წლიდან.
ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის დამთავრების (1942) შემდეგ მუშაობდა ალექსანდრე ვოეიკოვის სახელობის მთავარ გეოფიზიკურ ობსერვატორიაში (1954–1972 დირექტორი). მისი ძირითადი შრომები შეეხება ფიზიკურ კლიმატოლოგიას, ბიოკლიმატოლოგიასა და ეკოლოგიას. აკადემიკოს ანდრია გრიგორიევთან (1956) ერთად ჩამოაყალიბა გეოგრაფიული ზონალობის პერიოდულობის კანონი. გამოავლინა კლიმატის ცვლილების თანამედროვე ტენდენცია სსრკ-ისა და მთელი ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ტერიტორიაზე. დიდი წვლილი შეიტანა დედამიწის სითბური ბალანსის შესწავლის საქმეში. 1998 წელს ქალაქ ტოკიოში მიენიჭა საპატიო პრემია „ლურჯი პლანეტა“.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები კატეგორია:საბჭოთა გეოფიზიკოსები კატეგორია:საბჭოთა კლიმატოლოგები კატეგორია:რუსი გეოფიზიკოსები კატეგორია:რუსი კლიმატოლოგები კატეგორია:ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორები
სატურნის ჯილდო
სატურნის ჯილდო (Saturn Award) — ამერიკული ყოველწლიური დაჯილდოება, რომელსაც წარადგენს სამეცნიერო ფანტასტიკის, ფენტეზისა და საშინელებათა ფილმების აკადემია (Academy of Science Fiction, Fantasy and Horror Films). თავდაპირველად აჯილდოებდა მხოლოდ სამეცნიერო ფატასტიკურ ი, ფენტეზისა და საშინელებათა ჟანრის ფილმებს, თუმცა მოგვიანებით მოიცვა სხვა ჟანრებიც, ისევე როგორც ტელესერიალები და საშინაო ვიდეოები.
შეიქმნა 1973 წელს დონალდ რიდის მიერ (თავდაპირველი სახელწოდება იყო „ოქროს გრაგნილი, Golden Scroll) და ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე ძველ დაჯილდოების ცერემონიად, რომელიც ეძღვნება სამეცნიერო ფანტასტიკურ, ფენტეზისა და საშინელებათა ფილმებს.
ჯილდოს გასცემს აკადემიის წევრები კენჭისყრის შედეგად. ცერემონია ღიაა საზოგადოებისთვის. აკადემია არის არაკომერციული ორგანიზაცია, რომლის წევრები არიან: ჯეფ რეკტორი, რიჩი კორელი, ტომ დე სანტო, მარკ ოლტმენი, ირვინ კიზი და სხვები.
ფილმი
• 2
ტელევიზია
• 2
სქოლიო
კატეგორია:სატურნის ჯილდო კატეგორია:კინემატოგრაფიული ჯილდოები
ოზაანის ამაღლების ტაძარი
ოზაანის ამაღლების ტაძარი — X საუკუნის ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძარი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ ოზაანთან.
ტაძარი მდებარეობს ტყით დაფარული ქვაბულის შუაგულში. დაზიანების მიუხედავად ჯერ კიდევ არის შემორჩენილი კედლის მხატვრობა. შემორჩენილია, ასევე, ლაპიდარული წარწერა, რომელიც პალეოგრაფიული ნიშნების მიხედვით მიეკუთვნება XII-XIII საუკუნეთა მიჯნას. იგი ასე იკითხება: