cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პუასონის განაწილება
მაგალითი
სამუშაო საათებში კომპანიის ცხელ ხაზზე საათის განმავლობაში საშუალოდ 4 ზარი შედის. რა არის ალბათობა იმისა, რომ მომდევნო საათში ზარების რაოდენობა იქნება 3?
ამოხსნა. \lambda = 4 და k = 3, ამიტომ
სქოლიო
კატეგორია:ალბათობის თეორია კატეგორია:ალბათური განაწილებები კატეგორია:დისკრეტული განაწილება
დერჟავინის სახლ-მუზეუმი
დერჟავინის სახლ-მუზეუმი (Музей-усадьба Державина) — რუსი პოეტის, გავრილ რომანის ძე დერჟავინის სახლი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე ფონტანკის სანაპიროზე, 118-ში, დერჟავინის შესახვევის მეზობლად. 2003 წლიდან ლიტერატურულ-მემორიალური მუზეუმია და არის პუშკინის ეროვნული მუზეუმის ფილიალი.
ქალაქის კარ-მიდამო შედგება პოეტის სახლის, ორი წყვილი ფლიგელის, მცირე სასტუმრო კორპუსისა და ორანჟერეასაგან. ფონტანკის სახლი და მისი მშენებლობის გარემოებები პოეტმა გადმოგვცა თავის პოემებში „პირველი მეზობლისთვის“ (1780 წელი) და „მეორე მეზობლისთვის“ (1791 წელი). სახლის დიდ ორსვეტიან დარბაზში 1811 წლის შემდეგ იმართებოდა „რუსული სიტყვის მოყვარულთა საუბრები“.
1846 წელს შენობა გადააკეთეს რომაულ-კათოლიკური სასულიერო კოლეგიის საჭიროებისათვის. რეალურად სახლი გადაიქცა კათოლიკური მთავარეპისკოპოს-მიტროპოლიტის რეზიდენციად. საბჭოთა პერიოდში შიგნით განათავსეს კომუნალური ბინები.
შენობის მუზეუმად გადაკეთების გადაწყვეტილება მიიღეს 1998 წელს. 2002-2003 წლებში ინტერიერი გადააკეთეს ეკატერინეს ეპოქის სტილში (ცნობილი ანალოგიების მიხედვით). საპროექტო სამუშაოები განახორციელა „ლენპროექტრესტავრაციის“ ინსტიტუტმა. მუზეუმმა პირველი დამთვალიერებლები მიიღო 2003 წლის 28 მაისს. რეკონსტრუქციის დროს შეიქმნა ასევე ულამაზესი პოლონური ბაღი, რომელშიც შესვლა ფასიანია. 2008 წელს ექსპლოატაციაში შევიდა სახლის სასტუმრო კორპუსი, ხოლო 2009 წელს გაიხსნა ორანჟერეა, სადაც განათავსეს ლიტერატურული კაფე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სასახლეები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სახლ-მუზეუმები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ალსირა
ალსირა (Alcira, Alzira) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 110,42 კმ². მოსახლეობა — 44 938 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ვალენსიის ქალაქები
თაისი
თაისი — ცნობილი ათენელი კურტიზანი ქალი, სარგებლობდა ალექსანდრე მაკედონელის პატივისცემით, ეგვიპტის მეფის პტოლემე I სოტერის მეორე ცოლი, რომლისგანაც მას ჰყავდა ვაჟი ლეონტისკი და გოგო ირანა.
ანტიკური წყაროებიდან გამომდინარე (პლუტარქე, დიოდორე სიცილიელი, რუფუს კვინტუს კურციუსი) ტაისმა მოახდინა ქსერქსეს სასახლის გადაწვა ალექსანდრეს დაპყრობების პერიოდში (ძვ. წ. 330 წ.). პლუტარქეს აზრით თაისის მიზანი იყო შურისძიება ქსერქსე I-ის გამო, რომელმაც დაამარცხა ათენელები ძვ. წ. 480 წელს. რუფუს კვინტუს კურციუსი ამტკიცებდა, რომ თაისმა და ალექსანდრემ გადაწვეს სასახლე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი დროის კურტიზანები კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ნატაგა
ნატაგა (Nataga) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5.807 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 133 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ონის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ონის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ ონის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოებაზე მიწერილი იყო 22 000 ჰექტარი სანადირო სავარგული. აღმოსავლეთით ამ მეურნეობას ესაზღვრებოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი, დასავლეთით — ამბროლაურისა და ლენტეხის რაიონები, ჩრდილოეთით — ჩრდილო-ოსეთის ასსრ, სამხრეთით — საჩხერის რაიონი.
მიწერილი მეურნეობის ტერიტორიაში სუბალპური და ალპური ზონაც შედიოდა, სადაც ბინადრობდა ჯიხვი და არჩვი, რომლებიც ზამთრობით ტყის ზედა ზოლში ჩამოდიოდნენ. აქ გვხვდებოდა კურდღელი, მაჩვი, ციყვი, კვერნა, დათვი, როჭო, შურთხი, მგელი, ტურა, კატა, მელა და ფოცხვერი.
მეურნეობაში კარგი პირობები იყო კოლექტიური ნადირობისათვის როგორც სასარგებლო ნადირზე, ისე მავნე მტაცებელ ცხოველებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
ბაჰრამთეფე
ბაჰრამთეფე (Bəhramtəpə) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. 1992 წლამდე დაბის სახელწოდება იყო ბირმაი (Bir May) (ბირ — ერთი, მაი — მაისი (გაზაფხულის თვე) — პირველი მაისი). მოსახლეობის რაოდენობა — 4,089 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ტარაის რაიონი
ტარაის რაიონი (Distrito de Taray) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კალკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 968 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 917 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 73 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 53.78 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კალკის პროვინციის რაიონები
ბუტენკი (კობელიაკის რაიონი)
ბუტენკი (Бутенки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 2292 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კობელიაკის რაიონის სოფლები
დავით მარიამიძე
დავით მარიამიძე (დ. 21 თებერვალი, 1996) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ მეკარე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი
ლანგიდენი
ლანგიდენი (ოფიციალურად ლანგიდენის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Langiden) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აბრის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 576 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 6 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აბრის მუნიციპალიტეტები
ორეს რაიონი
ორეს რაიონი (Ohrekreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ჰალდესლებენი. რაიონი შედის საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებს 1493,61 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 114 667 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 77 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 3 62.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები
ოპორაპა
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10139 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 188 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჯარი (ზაქათალა)
ჯარი (Car) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ზაქათალის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4 633 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ალკანტარა-დე-ხუკარი
ალკანტარა-დე-ხუკარი (Alcántara de Júcar, Alcàntera de Xúquer) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3,3 კმ². მოსახლეობა — 1341 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ბაჰატე (იზმაილის რაიონი)
ბაჰატე (Багате) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის იზმაილის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 3977 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იზმაილის რაიონის სოფლები
Mattel
Mattel, Inc — სათამაშოების მწარმოებელი ამერიკული ტრანსნაციონალური კომპანია, რომლის შტაბ-ბინა მდებარეობს ელ-სეგუნდოში, კალიფორნიის შტატში.
დაარსდა 1945 წელს, ჰაროლდ მეტსონის, ელიოტ ჰენდლერისა და რუთ ჰენდლერის მიერ. Mattel თავდაპირველად დაკავებული იყო სურათების ჩარჩოების შექმნით, შემდეგ კი — მინიატურული ავეჯის კეთებით თოჯინებისთვის.
კომპანია ძირითადად აწარმოებს სათამაშოებსა და თოჯინებს. მის ყველაზე განთქმულ პროდუქტთა სიაში შედის ბარბის თოჯინა, შექმნილი 1959 წელს. 1980-იან წლებში Mattel ასევე აწარმოებდა სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლებს, მათ შორის ისეთ წარმატებულ კონსოლს, როგორიც არის Intellivision.
Mattel საკუთარ პროდუქტს ასაღებს დაახლოებით 150-მდე ქვეყანაში და ითვლება ყველაზე შემოსავლიან სათამაშოების მწარმოებელ კომპანიად მსოფლიოში.
სქოლიო
კატეგორია:Mattel კატეგორია:აშშ-ის სათამაშოების კომპანიები კატეგორია:ბარბი კატეგორია:ტრანსნაციონალური კომპანიები აშშ-ში კატეგორია:1945 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:NASDAQ-ზე აღრიცხული კომპანიები
ჯიჯიბინა
ჯიჯიბინა (Çiçibinə) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ზაქათალის  რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ისტ-ლონდონი
ისტ-ლონდონი (East London — „აღმოსავლეთი ლონდონი“), (Oos-Londen, eMonti), ზოგჯერ ბაფალო-სიტი (Buffalo City, ადგილობრივი მუნიციპალიტეტის დასახელების მიხედვით) — ქალაქი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, აღმოსავლეთ კაპლანდის პროვინციაში. მდებარეობს ინდოეთის ოკეანის სანაპიროზე. ქალაქის დიდი ნაწილი იმყოფება მდინარე ბაფალოს და მდინარე ნაჰუნის შორის. იგი ქვეყნის ერთადერთი სამდინარე პორტია. ქალაქში 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ცხოვრობს 267 007 ადამიანი, აგლომერაციაში — 755 200 ადამიანი. მოსახლეობის მიხედვით ქალაქი პროვინციაში მეორეა ქალაქ პორტ-ელიზაბეთის შემდეგ.
ისტორია
ისტ-ლონდონი დაარსდა სამხრეთ აფრიკის ერთადერთი სამდინარო პორტის ადგილას, რომელსაც ადრე Port Rex ერქვა. დასავლეთ სანაპიროზე ეს დასახლება გახდა ისტ-ლონდონის ცენტრი, რომელსაც ქალაქის სტატუსი მიენიჭა 1914 წელს. XIX საუკუნის დასაწყისში, ბრიტანელ დასახლებულებსა და ადგილობრივ მაცხოვრებლებს შორის სასაზღვრო ბრძოლების დროს, ისტ-ლონდონი იყო პორტი, რომელიც ამარაგებდა კინგ-უილიამ-თაუნიდან 50 კმ-ის რადიუსში მდებარე ქალაქებს. 1847 წელს ამ ადგილას აშენდა ფორტი Glamorgan.
შემდგომში ამ რეგიონში დასახლდნენ გერმანელი კოლონისტები, რომლებმაც დასახელებები მისცეს უახლოეს დასახლებულ პუნქტებს. დღეისათვის ჯერ კიდევ საკმაოდ გავრცელებულია ბევრი გერმანული გვარი.
1870 წლიდან ქალაქში ფუნქციონირებს პორტი. 1876 წელს ქალაქში შემოიყვანეს რკინიგზა, რომელმაც იმპულსი მისცა რეგიონის შემდგომ განვითარებას.
1935 წელს მდინარე ბაფალოზე აშენდა ორსართულიანი ხიდი, რომელიც სამხრეთ აფრიკაში ერთადერთია თავისი სახეობით.
1959 წელს ქალაქში გაიხსნა ისტ-ლონდონის ფორმულა ერთის ტრასა.
2000 წელს ისტ-ლონდონი გახდა ბაფალოს ადგილობრივი მუნიციპალიტეტის ნაწილი.
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 267 007 ადამიანს. . ამავე აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის 70,09 %-ს (187 154 ადამიანი) შეადგენენ შავკანიანები; თეთრკანიანთა რაოდენობაა 16,00 % (42 722 ადამიანი); ფერადკანიანი მოსახლეობა შეადგენს ქალაქის მაცხოვრებელთა 11,63 %-ს (31 042 ადამიანი); აზიელები კი 1,78 %-ს (4748 ადამიანი).
2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქ ისტ-ლონდონის მოსახლეობის 61,77 %-ის (156 723 ადამიანი) მშობლიური ენაა კოსა; მოსახლეობის 21,21 % (53 806 ადამიანი) ლაპარაკობს ინგლისურ ენაზე, ხოლო 13,25 % (33 621 ადამიანი) აფრიკაანსზე.
ეკონომიკა
ისტ-ლონდონი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში სიდიდით მეორე სამრეწველო ცენტრია. ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს საავტომობილო მრეწველობა. კომპანია Daimler AG-ის ქარხნები ძირითადად მდებარეობენ პორტთან ახლოს და უშვებენ Mercedes-Benz-ის ავტომობილებს შიდა ბაზრისთვის და აშშ-ში საექსპორტოდ. ქალაქში ასევე განვითარებულია ტექსტილის, ფარმაცევტული და კვების მრეწველობა.
სპორტი
ისტ-ლონდონში საკმაოდ პოპულარულია ეროვნული ჭიდაობა და რაგბი. ქალაქში საკმაოდ გავრცელებულია მოტოკროსი, საბრძოლო ხელოვნება და გოლფი. ასევე ვითარდება სპორტის ისეთი სახეობები, როგორიცაა კრივი, ავტოსპორტი, ფეხბურთი, სამთო ველორბოლა, პარაშუტით ხტომა, მძლეოსნობა, ცხენოსნობა და სპორტის ბევრი სხვა სახეობა.
დამეგობრებული ქალაქები
ისტ-ლონდონი დამეგობრებულია შემდეგ ქალაქებთან:
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ქალაქები
ქარეჰი
ქარეჰ ხაოსერა — ძველი ეგვიპტელი მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. სავარაუდოდ ქარეჰმა 10 წელი იმეფა. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1770 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1760 წელს. არსებობს მოსაზრები, რომლის მიხედვითაც ქარეჰი ჰიქსოსი მეფეების უკანასკნელი ვასალი იყო მეთოთხმეტე დინასტიიდან, ზოგი მას მეთექვსმეტე დინასტიის წევრადაც მიიჩნევს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
თბილისის ობსერვატორია
თბილისის ობსერვატორია — შუა საუკუნეების ასტრონომიული ობსერვატორია თბილისში. არაბი გეოგრაფის ალ-ისტახრის ცნობით, ობსერვატორია 930 წელს არსებობდა თბილისში ნარიყალაზე. მარაღის ობსერვატორიის დამაარსებელი ნასრი ალდინ ტუსი (1201-1274 წწ.) ობსერვატორიის პროექტის შესადგენად და მომავალი სამუშაოს დასაგეგმავად მიწვეულ ოთხ პირველ სწავლულს შორის ასახელებს ბრძენს, ექიმს, ფილოსოფოსსა და ასტრონომს - ფახრ ალ-დინ იხლათის (ხლათელს; 1191-1282) თბილისიდან. იგი ამ დროისთვის ცნობილი ასტრონომი უნდა ყოფილიყო ობსერვატორიისა, რომელიც ხალხური გადმოცემის თანახმად ნარიყალის ციხის იმ ნაწილში უნდა ყოფილიყო მოწყობილი, რომელსაც დღესაც შაჰტახტი ჰქვია. 1837 წელს აქვე მოუწყვიათ პირველი მაგნ.-მეტეოროლოგიური ობსერვატორია.
უკანასკნელ წლებში ნარიყალის სარეკონსტრუქციო სამუშაოებთან დაკავშირებული არქეოლოგიური გათხრებისას ნაპოვნია ზოდიაქოს თანავარსკვლავედების გამოსახულებათა მოტივებზე ორნამენტირებული ქვის ციფერბლატი, რასაც მზის საათისთვის დამახასიათებელი აუცილებელი დეტალი - გნომონის სამაგრო აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ისტორია
ბუტენკი (კოზელშჩინის რაიონი)
ბუტენკი (Бутенки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 70 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოზელშჩინის რაიონის სოფლები
იანატილეს რაიონი
იანატილეს რაიონი (Distrito de Yanatile) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კალკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 124 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 520 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3 080 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კალკის პროვინციის რაიონები
პაიკოლი
პაიკოლი (Paicol) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5.186 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 298 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ანა დე მენდოსა
ანა დე მენდოსა (Ana de Mendoza), სრული სახელია დონა ანა დე მენდოსა დე ლა სერდა ი დე სილვა სიფუენტეს ი ალვარეს დე ტოლედო (Ana de Mendoza de la Cerda y de Silva Cifuentes y Álvarez de Toledo), მეტსახელად პრინცესა დე ებოლი (Princesa de Éboli; დ. 29 იანვარი, 1540 — გ. 2 თებერვალი, 1592) — ესპანელი არისტოკრატი და მენდოსას ძლევამოსილი ოჯახის წარმომადგენელი. დე-იურე მმართველი მელიტოს, ფრანკავილას, ალიანოსა და პასტრანას პროვინციებისა. ებოლის პრინცესა როგორც რაი გომეს დე სილვას მეუღლე. როგორც ესპანეთის დედოფალ ელიზაბეტ დე ვალუას ახლო მეგობარი, იგი დიდი გავლენით სარგებლობდა ესპანეთის სამეფო კარზე.
ადრეული წლები
ანა დე მენდოსა დაიბადა 1540 წლის 29 იანვარს გვადალახარაში, ესპანეთში. იგი იყო ადგილობრივი დიდებულის, დიეგო დე მენდოსა ი დე ლა სერდასა და მისი ცოლის, დონა კატალინა დე სილვა სიფუენტესის ერთადერთი ქალიშვილი. მამამისმა იგი ბავშვობაშივე გამოაცხადა პასტრანას ჰერცოგინიად და ალიანოს გრაფინიად, რათა მისი გათხოვება გაადვილებოდა. 1553 წელს, 13 წლის ანა დააქორწინეს ებოლის პირველ პრინც რაი გომეს დე სილვაზე. ქორწინება თავად ესპანეთის მომავალი მეფის, ფილიპე II-ის ხელშეწყობით მოხდა, რომლის ერთ-ერთი ახლო მეგობარი იყო რაი გომესი. მეფე ფილიპემ 1559 წელს რაის იტალიაში მდებარე ესპანური კოლონიის, ქალაქ ებოლის პრინცობა ჩააბარა.
მიუხედავად იმისა, რომ პრინცესა ებოლი ცალი თვალიდან ბრმა იყო, იგი მაინც მეტად მიმზიდველ ქალად ითვლებოდა. 1559 წლიდან იგი ფილიპე II-ის მესამე ცოლის, დედოფალ ელიზაბეტ დე ვალუას საუკეთესო მეგობარი და მისი მთავარი დამხმარე გახდა. ელიზაბეტის დედოფლობის პერიოდში იგი ესპანეთის სამეფო კარზე ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ქალი იყო, თუმცა 1568 წელს დედოფალი მშობიარობას გადაჰყვა და ანას გავლენებიც მასთან ერთად დაიმარხა. ახალ დედოფალს დიდად არ მოსწონდა ებოლის პრინცესა, რომელიც ჯერ კიდევ ელიზაბეტს მისტიროდა, რის გამოც მას მალევე მოუწია სამეფო კარის დატოვება.
ჰალბერშტადტის რაიონი
ჰალბერშტადტის რაიონი (Landkreis Halberstadt) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ჰალბერშტადტი. რაიონი შედის საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებს 664,92 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 75 395 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 113 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 3 57.
ანა დე მენდოსა
დარჩენილი ცხოვრება
1573 წელს ანას ქმარი გარდაიცვალა. დაქვრივებული პრინცესა ებოლი მეორედ აღარ გათხოვილა. მომდევნო სამი წელი ებოლი აქტიურ ცხოვრებას ეწეოდა, თუმცა 1576 წელს მან მეორედ დაქორწინება გადაწყვიტა გავლენიან ესპანელ დიდგვაროვან ანტონიო პერესზე. ისინი ძალიან დაახლოვდნენ, მაგრამ 1579 წელს ფილიპე II-ის ჯაშუშებმა ანტონიო პერესი მეფის წინააღმდეგ შეთქმულების მოწყობაში დაადანაშაულეს და დააპატიმრეს. როგორც მალევე გაირკვა, მასთან ერთად შეთქმულებაში ანაც მონაწილეობდა, რის გამოც მალევე ისიც დააპატიმრეს. ცამეტწლიანი პატიმრობის შემდეგ, 1592 წლის 2 თებერვალს, 51 წლის ანა დე მენდოსა გარდაიცვალა.
კულტურული ასახვა
ანა მენდოსას დიდი ადგილი უკავია ელიზაბეტ ვალუას, მისი გერის, დონ კარლოსისა და მეფე ფილიპე II-ის სასიყვარულო სამკუთხედზე შექმნილ ნაწარმოებებში. იგი პრინცესა ებოლის სახელით, ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟია შილერის პიესა „დონ კარლოსსა“ და ამავე სახელწოდების მქონე ჯუზეპე ვერდის ოპერაში. იგი ასევე არის კეიტ ო'ბრაიენის ნოველა „ქალბატონის“ მთავარი გმირი. 1955 წელს გამოვიდა ამავე სახელწოდების მქონე ამერიკული ფილმი. აგრეთვე არსებობს პიესა, სახელად „ცალმხრივი“, რომელიც მთლიანად მის ცხოვრებაზეა დაწერილი. პიესა „ცალმხრივი“ დიდი წარმატებით დაიდგა ბედლემისა და ედინბურგის თეატრებში. 2008 წელს გამოვიდა ესპანური ფილმი, სახელად „La Conjura de El Escorial“, სადაც ებოლის როლს ჯულია ორმონდი თამაშობს. 2010 წელს გამოვიდა ფილმი, სახელწოდებით „პრინცესა ებოლი“, სადაც მის როლს ბელენ რუედა ასრულებს. 2018 წელს გადაღებულ ამერიკულ ტელე-სერიალში „არტური“, ანა მენდოსა ჩანს ეპიზოდში „პრინცესების პრობლემები“, სადაც სცენარისტი მისი ცალი თვალის დაკარგვის მიზეზად ბავშვობაში ფარიკაობისას მიღებულ ტრამვას ასახელებს.
ჰალბერშტადტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები
ანა დე მენდოსა
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1540 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1592 კატეგორია:ესპანელი არისტოკრატები
ბალღოჯიანის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ავლაბრის ყაზარმები
ავლაბრის ყაზარმები— XIX საუკუნის 10-20-იან წლებში და შემდგომშიც, თბილისში რუსების მიერ აგებულ ყაზარმათა შორის ყველაზე მნოშვნელობანი და დიდი ყაზარმა რომელსაც ერქვა "ოფიცერთა პოკროვსკის ყაზარმა" (მას ასე მოიხსენიებს 1832 წლის შეთქმულების ერთ-ერთი მთავარი მონაწილი დიმიტრი ყიფიანი). პოკროვსკის ყაზარმა ავლაბარში იყო, ახლანდელ ნიკოლოზ ბარათაშვილის (ყოფილი პავლე ციციანოვის) აღმართის მარცხენა მხარეს აღმართულ კედელზე. 1832 წლის შეთქმულების გამომჟღავნების შემდეგ მისი მონაწილენი გამოკეტეს არა მეტეხის სატუსაღოში, არამედ პოკროვსკის ყაზარმაში, რის გამოც აღნიშნულ შეთქმულებას "ყაზარმობა" უწოდეს. ასევე ავლაბარში, კახეთის გზატკეცილის მარჯვენა მხარეს, იყო თბილისის გრენადერთა პოლკის ყაზარმაც. პოკროვსკის ყაზარმის შენობაში ამჟამად თბილისის ქალაქის ავტოინსპექციაა. XX საუკუნის 20-იან წლებამდე არსებობდა პოკროვსკის ქუჩა (ახლანდელი ნიკო ლომოურის ქუჩა).
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ისტორია
თბილისის კარები
თბილისის კარების შესახებ მართალია, ზოგად, მაგრამ საინტერესო ცნობას ვხვდებით XI საუკუნის ქართულ საისტორიო თხზულებაში „მატიანე ქართლისა“. 1045 წელს ქალაქის ბერების მოწვევით საქართველოს მეფის ბაგრატ IV-ის ქალაქში შემოსვლისას „...მოართუნეს კლიტენი ქალაქისანი“ და „აღიხუნა კოშკი კართანი თავის კაცითა“. ამგვარად ქალაქის ყველა კარი იკეტებოდა და თითოეულს თავისი კლიტე, თავისი დამცველი კოშკი ჰქონდა, რომელშიც იდგა მეფის მიერ დანიშნული საგანგებო მოხელე კარის მეთვალყურე და ზედამედველი (მეკარე და მებაჟე). ყველა კარი საღამოჟამს იკეტებოდა და დაგვიანებული მგზავრი თუ ქარავანი იძულებული იყო ღამე ქალაქის კარის მიღმა გაეთენებინა.
ჟამთაამღწერელს ჯალალედინის მიერ 1226 წელს თბილისის აღების დროს გამართული ბრძოლების შესახებ თხრობისას რამდენჯემრე აქვს ნახსენები ქალაქის კარნი და გვამცნობს, რომ ქალაქის ერთ-ერთი დამცველი მემნა ბოცოსძე მოკლეს „განძის კართა კერძო“, ესეიგი განჯის კართან.
XVII-XIX საუკუნეების წერილობითი წყაროები მეტად მწრი ცნობებს შეიცავს თბილისის კარების შესახებ. ამ ხარვეზს ავსებს ქალაქის გრაფიტული გამოსახულებანი: 1673 წელს (შესრულებლი - ჟან შარდენის მხატვარი გრელო), 1701 წელს (შემსრულებელი - ო. ტურნეფორის მხატვარი ობრიე), 1735 წელს (ვახუშტი ბაგრატიონი), 1785 წელს (პიშჩევიჩი), 1800 წელს (ჩუიკო) შედგენილი თბილისის ნახატები და გეგმები. ქალაქის ეს გრაფიკული გამოსახულებანი ერთმანეთისგან განსხვავდება და, ამდენად, ურთიერთს ავსებს, რაც საშუალებას გვაძლევს მათი ურთიერთშეჯერებით, ასევე XII-XIII საუკუნეების სიგელგუჯრების მოშველიებით დავადგინოთ თბილისის კარების მეტ ნაკლებად ზუსტი სურათი. მტკვრის მარჯვენა მხარეს, გალავანში დატანებული იყო რამდენიმე კარი: სამხრეთის აბანოს (სეიდაბადის), განჯის (ციხის), დასავლეთით კოჟრის (კოჯრის, ზემო, მაღალი, მაღლა, წავკისის), ჩრდილოეთით დიღმის (შუა), მოედნის (ზემო წყლის კარი ხიდით, მუხრანის). მტკვრის მარცხენა მხარეს - ავლაბრის კარი და პატარა (მცირე) კარი.
გარდა ამისა, ქალაქში კიდევ იყო ორი „ციხის კარი“. ერთი თვით ციტადელში, ნარიყალაში, მაღლა ციხეში შესასვლელი ციხის კარი და მეორე - როსტომ მეფის მიერ XVII საუკუნის 40-იან წლებში ქალაქის ციხიდან წამოსული ქალაქისა და ციხის გამყოფ კედელში დატანებული ციხის კარი (მდებარეობდა ქვემო, თათრის, ციხის მოედანთან). ეს კარი გაუქმდა 1750 წელს თეიმურაზ II-ის მიერ ქვემო ციხის და ქალაქის გამყოფი კედლის აღებისას.
აბანოს კარი მდებარეობდა მდინარე წავკისწყლის მარცხენა სანაპიროზე, დატანებული იყო ქალაქის ზღუდეში სამხრეთ აღმოსავლეთ მხრიდან.
კანჯის კარი მდებარეობდა ბოტანიკური ბაღის შესასვლელთან, წავკისისწყლის მარცხენა სანაპიროსთან, იგი თავისი ორი დამცველი კოშკით, ერთ-ერთი მთავარი სატრანზიტო და სტრატეგიული კარი იყო, რომელი მეთვალყურეობდა სამხრეთიდან წამოსულ ქარავანსა თუ მგზავრს.
კოჯორის კარი მდებარეობდა დღევანდელი თავისუფლების მოედნისა და ლესელიძის ქუჩის შესაყარზე. აქედან იწებოდა გზა კოჯორისაკენ, შემდეგ კი, სამშვილდეზე გავლით, - თრიალეთისა და სომხეთისაკენ.
დიღმის კარი მდებარეობდა დღევანდელი ა.პუშკინისა და ნ.ბარათაშვილის ქუჩათა შესაყარზე; აქედან იწყებოდა ერთ-ერთი მთავარი სატრანზიტო გზა: თბილისი - გორი - ახალქალაქი და ასევე, თბილისი - ჟინვალი და აქედან რუსეთისაკენ.
წყლის კარი ემსახურებოდა გარეთუბნელლებს და, ალბათ, ავჭალის გზით (XVII საუკუნეში ნუგზარ არაგვის ერისთავის მიერ მტკვარზე გადებული ხიდით) მოსულ ქალაქისპირა სოფლებისა და ჩრდილოელ მგზავრებს. ამ კარის გაუქმების შემდეგ, XVIII საუკუნის 50-იან წლებში, „მეიდნის (მოედნის) კარს“ შეერქვა „მოედნის წყლის კარი“ (1751) წელს, „ზემო წყლის კარი“ (1769), წელს „მუხრანის კარი“ (1800) წელს.
მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე ავლაბრის კარი დატანებული იყო შიდა ავლაბრის ზღუდეში, აღმოსავლეთ მხრიდან, საიდანა იწყებოდა „ბაღების გზა“, „კახეთის გზა (დაღესტნის დიდი გზა)“, „შუა ტბის გზა“, „ლილოს გზა“ და „ავჭალის გზა“. ავლაბრის ზღუდეში ჩრდილოეთ მხრიდან დატანებული „პატარა კარიდან“ მხოლოდ „ავჭალის გზა“ იღებდა სათავეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ისტორია კატეგორია:თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
ალკუდია-დე-კარლეტი
ალკუდია-დე-კარლეტი (Alcudia de Carlet, L'Alcúdia) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23,7 კმ². მოსახლეობა — 12 107 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
აჰოტეპრა
ამუ აჰოტეპრა — ძველი ეგვიპტელი მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ რამდენ ხანს იმეფა აჰოტეპრამ, როდის დაიწყო ან როდის დასრულდა მისი მმართველობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
ქამეფიტები
ქამეფიტები (chami — მიწაზე, დაბლა და phyton — მცენარე)  — მცენარეთა სასიცოცხლო ფორმის ერთ-ერთი ტიპი. განახლების კვირტიანი ყლორტები ან მიწის ზედაპირზეა, ან ამაღლებულია იმდენად, რომ კვირტი მოქცეულია მიწიდან 30 სმ-ზე; იგი იფარება თოვლით ან მცენარეული მკვდარი მასით. ქამეფიტებს ეკუთვნის ქონდარა ბუჩქები და ზოგიერთი მრავალწლოვანი ბალახი. ზრდის ფორმის მიხედვით მრავალნაირია: სწორმდგომი, გართხმული, ბალიშა, ხვიარა და სხვა, არიან ეპიფიტებიც. ყვავილოვანი მცენარეებიდან ქამეფიტებს განეკუთვნევბა ავშანი, ბეგქონდარა, ფხიჯა, ქუდუნა, სალბი, მუზარადა და სხვა, სპოროვანებიდან — ზოგი ხავსი და მღიერი. ქამეფიტები ბევრია ხმელთაშუაზღვისპირეთში, უდაბნოებში, არქტიკაში, მაღალ მთიანეთსა და ტაიგაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეების სასიცოცხლო ფორმები
ქაბულის ტერაქტი (ივლისი, 2016)
2016 წლის 23 ივლისს, ორმაგი აფეთქება მოხდა დეჰმაზანგის მოედანის სიახლოვეს ქაბულში, ავღანეთის დედაქალაქში, როდესაც იქ აქციის მონაწილეები, ძირითადად ეთნიკური უმცირესობა შიიტი ჰაზარელები, გამართეს მსვლელობა მთავრობის ახალი პროექტის წინააღმდეგ. ტერაქტის დროს მინიმუმ 80 ადამიანი დაიღუპა და 260 დაშავდა. პასუხისმგებლობა ტერაქტზე ისლამურმა სახელმწიფომ აიღო.
თავდასხმა, 2001 წლიდან, იყო ყველაზე სისხლიანი ქაბულში. ავღანეთის პრეზიდენტმა აშრაფ ღანიმ, პირდაპირ სატელევიზიო მიმართვაში, ტერაქტის მომდევნო დღე (24 ივლისი), ეროვნული გლოვის დღედ გამოაცხადა.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ტერორისტული აქტები
მონადირე: ზამთრის ომი
მონადირე: ზამთრის ომი (ინგლ. The Huntsman: Winter's War) — 2016 წლის ამერიკული ფანტასტიკური ჟანრის მოქმედებითი სათავგადასავლო ფილმი. ფილმი არის ფიფქია და მონადირეს (2012) მეორე ნაწილი, სადაც მოქმედებები ხდება პირველი ფილმის შემდეგ და მანამდე. ზამთრის ომი ასევე არის სედრიკ ნიკოლას-ტროიანის სარეჟისორო სადებიუტო ნაწარმოები, რომლეიც პირველ ფილმზე ვიზულაური ეფექტების ზედამხედველი იყო. სცენარი დაწერილი კრაიგ მაცინისა და ევან სპილიოტოპოულისის მიერ, ხოლო პერსონაჟები ევან დაიგჰეტიმ შექმნა. პირველი ფილმის მსგავსად ფილმში როლებს ასრულებენ: კრის ჰემსვორთი, შარლიზ ტერონი, ნიკ ფროსტი და სემ კლაფლინი. ფილმში ასევე წარმოდგენილია ახალი პერსონაჟები, რომლებსაც ემილი ბლანტი, ჯესიკა ჩესტეინი და რობ ბრაიდონი განასახიერებენ.
მონადირე: ზამთრის ომის პრემიერა შედგა ჰამბურგში 2016 წლის 29 მარტს, ხოლო აშშ – ში გამოვიდა 2016 წლის 22 აპრილს, Universal Pictures– ის მიერ. ფილმმა კრიტიკოსების მხრიდან ზოგადად უარყოფითი შეფასებები მიიღო. კრიტიკოსთა დიდი ნაწილი აქებდა მსახიობთა შესრულებას და ვიზუალურ ეფექტებს, მაგრამ მაინც ფიქრობდნენ, რომ ფილმის გამოშვება საჭირო არ იყო. ფილმის შემოსავალმა მსოფლიოს მასშტაბით 165 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა 115 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით.
განვითარება
თავდაპირველად დაგეგმილი იყო ფიფქია და მონადირის ფილმის გაგრძელება, რომლის რეჟისორიც კვლავ რუპერტ სანდერსი იქნებოდა. გაგრძელების გეგმები 2012 წლის აგვისტოში შეიცვალა და გადაწყდა, რომ ფილმი კონცენტრირებული იქნებოდა მონადირეზე. კომპანიამ რამდენიმე დღის შემდეგ გამოაცხადა, რომ ისინი არ იმუშავებდნენ გაგრძელებაზე. სხვა მოხსენებაში ნათქვამია, რომ Universal Pictures-მა მუშაობა დაიწყო ფილმის გაგრძელებაზე, სადაც სტიუარტი კვლავ შეასრულებდა თავის როლს, ხოლო სანდერსი რეჟისორად აღარ იქნებოდა. დაიწერა სცენარი და გადაწყდა, რომ წარმოება დაიწყებოდა 2013 წელს, ხოლო ფილმი გამოვიდოდა 2015 წელს. 2014 წლის 4 ივნისს Deadline– მა გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ფრენკ დარაბონტი, გევინ ო'კონორი და ანდრეს მუშჩიეტი განიხილებოდნენ ფილმის რეჟისორის პოსტზე. 2014 წლის 26 ივნისს Deadline- მა დაადასტურა, რომ დარაბონტი მოლაპარაკებებს აწარმოებდა გაგრძელების რეჟისორობისთვის.
2014 წლის 31 ივლისს ცნობილი გახდა, რომ ფილმის სახელწოდება იქნებოდა მონადირე და მასში სტიუარტი ფიფქიას არ განასახიერებდა. ორი წლის შემდეგ სტიუარტმა თქვა, რომ მან თავისი ნებით დატოვა როლი და სტუდიას მისი სცენებისთვის არქივის გამოყენება ურჩია. ჰემსვორტი და თერონი ფილმში კვლავ შეასრულებდნენ როლებს, ხოლო ახალი პერსონაჟის როლზე ემილი ბლანტს განიხილავდნენ. 2015 წლის 20 იანვარს დადასტურდა, რომ ფილმის რეჟისორი იყო ვიზუალური ეფექტების სპეციალისტი სედრიკ ნიკოლას-ტროიანი.
გადაღებები
ფილმის ძირითადი გადაღებები დაიწყო 2015 წლის 6 აპრილს. გადაღებები შედგა სარის საგრაფოში, ინგლისში, 2015 წლის აპრილში. გადაღებები მიმდინარეობდა 2015 წლის მაისიდან ივლისამდე ინგლისში, ვინდსორის გრეიტ პარკში და ისეთ ადგილებში, როგორიცაა სამხრეთ ტყე და ირმების პარკი, სნოუ ჰილთან ახლოს. გადაღებები ასევე მიმდინარეობდა ეპისკოპოსის სასახლესა და ადგილობრივ კათედრალში. 2015 წლის ივლისში გადაღებები ასევე გაიმართა ფაზლვუდში, დინის ტყეში.
სქოლიო
კატეგორია:ეპიკური ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ფილმები სამეფო ოჯახების შესახებ კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2016 წლის ფილმები კატეგორია:2016 წლის 3D ფილმები კატეგორია:ამერიკული სათავგადასავლო ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული მოქმედებითი-სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ფილმი-სპინოფები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები
ჯიმჯიმახი
ჯიმჯიმახი (Cimcimax) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ქიმიური ტექნოლოგია
ქიმიური ტექნოლოგია — მეცნიერება ნედლეულისა და შუალედური პროდუქტების მასობრივი ქიმიური გადამუშავების პროცესების, მეთოდებისა და საშუალებების შესახებ. ქიმიური ტექნოლოგია თავისი არსებობის პირველ ეტაპზე (XVIII ს-ის ბოლოდან XX ს-ის 30-იან წლებამდე) მხოლოდ ცალკეული ქიმიური წარმოებების, მათი ძირითადი მოწყობილობების, მატერიალური და ენერგეტიკული ბალანსების აღწერით შემოიფარგლებოდა.
თანამედროვე ქიმიური ტექნოლოგიის ძირითადი ამოცანაა ერთიან ტექნოლოგიურ სისტემაში სხვადასხვა სახის ქიმიური გარდაქმნების შერწყმა ფიზიკურ-ქიმიურ და მექანიკურ პროცესებთან. ამავე მეცნიერებას მიეკუთვნება ნედლეულის, ნახევრად ფაბრიკატებისა და მზა პროდუქტის შენახვა, ტრანსპორტირება, საწარმოო პროცესების კონტროლი და ავტომატიზაცია.
ბუტივცი (ხოროლის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხოროლის რაიონის სოფლები
ქანდა
ქანდა — მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ძველი ქანდისა და პატარა ქანდის ძველი სახელწოდება.
შენებეკის რაიონი
შენებეკის რაიონი (Landkreis Schönebeck) — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი შენებეკი. რაიონი შედიოდა საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებდა 460,44 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 71 624 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 156 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 3 67.
ქანდა
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტი კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
შენებეკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები
ბაჰატე (ნოვოჰრად-ვოლინსკის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნოვოჰრად-ვოლინსკის რაიონის სოფლები
პალერმო (უილა)
პალერმო (Palermo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
ლიკუან-ბააი
ლიკუან-ბააი (ოფიციალურად ლიკუან-ბააის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Licun-Baay) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აბრის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 566 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აბრის მუნიციპალიტეტები
პალერმო (უილა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გიორგი ერისთავი (ფეხბურთელი)
გიორგი ერისთავი (დ. 4 თებერვალი, 1994) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:გაგრას ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი
ალკუბლასი
ალკუბლასი (Alcublas, Les Alcubles) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ლოს-სერანოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,5 კმ². მოსახლეობა — 611 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
გავაზის პირველი კოშკი
გავაზის პირველი ოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, გულოშვილის ეზოში. მიეკუთვნება გვიანელ შუა საუკუნეებს.
კოშკი გეგმით სწორკუთხაა, შემორჩენილია სართულნახევრის სიმაღლეზე. შენობის პირველი სართულის კედლები ნაგებია მცირე ზომის რიყის ქვის ირეგულარული წყობით. კედლების ზედა ნაწილებიც რიყის ქვისაა, რომლებიც დაწყობილია, თარაზულ რიგებად. შესასვლელი პირველ სართულზეა. სამხრეთიდან სართულის დანარჩენი კედლები ყრუა. სართულშუა გადახურვა გამართული ყოფილა ხის ძელებზე. შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები.
ორჯონიკიძის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ორჯონიკიძის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ ორჯონიკიძის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოება მიწერილი მეურნეობის სახით ფლობდა 65 000 ჰექტარს, რომელიც მდებარეობდა რაიონის სხვადასხვა უბანზე შემდეგ საზღვრებში: აღმოსავლეთით — ხაშურის რაიონი, დასავლეთით — ზესტაფონის რაიონი, ჩრდილოეთით — საჩხერის რაიონი და სამხრეთით — მაიაკოვსკისა და ბორჯომის რაიონები.
მეურნეობის ვრცელი და მრავალფეროვანი ტერიტორია საშუალებას იძლეოდა სხვადასხვა სახის გარეული ცხოველის არსებობისათვის. მაღალი, ზოგ ადგილებში გაუვალი ტყეები, კარგად განვითარებული ქვეტყე და ბალახეული კარგ პირობებს ქმნიდა ფაუნის გასამრავლებლად. აქ გვხვდებოდა ირემი, არჩვი, შველი, კურდღელი, მაჩვი, ციყვი, დათვი, ტურა, მელა, გარეული კატა, ფოცხვერი და სხვ.; გადაფრენის დროს — ტყის ქათამი, მწყერი და სხვ.
მონადირეთა აქტივის ინიციატივით 1965 წელს აქ შეიქმნა სანადირო მეურნეობა „საძროხია“, სადაც აშენებული იყო მონადირის სახლი, გაძლიერებული იყო დაცვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
შეში
მააიბრა შეში — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან ან მეთხუთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ რამდენ ხანს იმეფა აჰოტეპრამ, როდის დაიწყო ან როდის დასრულდა მისი მმართველობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
აგროკლიმატური რესურსები
აგროკლიმატური რესურსები, კლიმატური რესურსები — კლიმატის ელემენტების (მზის რადიაცია, ნალექები, ქარი) ნივთიერებისა და ენერგიის სოფლის მეურნეობაში გამოყენებული რაოდენობა. კლიმატი ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ბუნებრივი რესურსია, რომლის გამოყენება და ექსპლუატაცია ისევე შეიძლება, როგორც სხვა ბუნებრივი რესურსებისა. კლიმატური რესურსებია სითბოს, ტენის, თოვლის, ყინულის, მზის ენერგიის რადიაციის, ქარისა და სხვა საშუალო მრავალწლიური რაოდენობა, რომელიც დამახასიათებელია ამა თუ იმ ადგილისა და წლის ამა თუ იმ ადგილისა და წლის ამა თუ იმ დროისათვის. ზოგიერთი ბუნებრივი რესურსის დახარჯვის შემდეგ მისი აღდგენა პრაქტიკულად შეუძლებელია (პირველ ყოვლისა, ასეთია მინერალური რესურსები), ხოლო ზოგის აღდგენა ნელა ხდება (ნიადაგი, ტყე, ფაუნა). გარდა ამისა, მათი აღდგენა მიმდინარეობს პერიოდულად (სინათლე), უწყვეტად (სითბო) ან თითქმის უწყვეტად (ტენი, ქარი და სხვა). რომელიმე სასოფლო-სამეურნეო კულტურის ერთი ტონა მოსავლის მისაღებად მცენარის ტრანსპირაციაზე უნდა დაიხარჯოს ათას ტონამდე ან მეტი წყალი და რამდენიმე ასეული ათასი კკალ სითბო. წყლის ამ რაოდენობას ნალექები აღადგენს, ხოლო დახარჯულ სითბოს მზის რადიაცია აანაზღაურებს. აგროკლიმატური რესურსების შესწავლის საფუძველზე ხდება ტერიტორიული აგროოკლიმატური დარაიონება. ცნება „აგროკლიმატური რესურსები“ XX საუკუნის 30-იან წლებში შემოიღო ქართველმა მეცნიერმა თ. დავითაიამ.
ლიტერატურა
კატეგორია:აგროკლიმატოლოგია
საგარეჯოს მიწერილი სანადირო მეურნეობა
საგარეჯოს მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ საგარეჯოს რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოებაზე მიწერილი იყო 25 000 ჰექტარი სანადირო სავარგული. აღმოსავლეთით მას ესაზღვრებოდა სიღნაღისა და გურჯაანის რაიონები, დასავლეთით — გარდაბნის რაიონი, ჩრდილოეთით — თელავის, ახმეტისა და თიანეთის რაიონები, სამხრეთით — აზერბაიჯანის სსრ. მეურნეობა ძირითადად მთაგორიანი იყო.
რაიონში საკმაოდ იყო ხოხობი, კაკაბი და დურაჯი, იშვიათადა — გნოლი. მცირე რაოდენობით იყო ირემი, შველი, კურდღელი, მაჩვი, კვერნა, ციყვი, დათვი, მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა, ფოცხვერი და სხვ. მდინარე ივრის მარჯვენა მხარეს უდაბნოს ადგილებში ზამთრობით გვხვდებოდა სავათი და სარსარაკი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
თბილმეტრომშენი
ისტორია
1999 წლიდან დაარსდა ფირმა „მეტრომშენი“ რაც 1995 წელს სახაზინო საწარმოდ გადაკეთდა. „თბილმეტრომშენს“ აქვს მძლავრი ინდუსტრიული და დამხმარე მეურნეობის ბაზა (თავისი რკინისგზის ჩიხებით და საწყობით). მასში შედის 9 ორგანიზაცია: 3 მიწისქვეშა მშენებლობის, სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის, სპეც. მრავალპროფილიანი სამონტაჟო, სამშ. - სარემონტო, საწარმოო-ტექნოლოგიური კომპლექტაციის, მექანიზაციისა და ტრანსპორტის საწარმო, რკინაბეტონისა და ლითონკონსტრუციების ქარხანა. ეს ორგანიზაციები ასრულებენ როგორც სპეციფიკურ მისწისქვეშა, ისე საერთო სამშენებლო და სამონტაჟო სამუშაოებს. „თბილმეტრომშენმა“ ამ ხნის განმავლობაში ააშენა თბილისის მეტროპოლიტენის 55 კმ სიგრძის ხაზი თავისი 22 სადგურით. მეტროპოლიტენის პირველი ხაზის 6 სადგურის მშენებლობა დამთავრდა 1966 წლის 11 იანვარს, გაიხსნა სადგურები: „დიდუბე“, „ელექტროდეპო“, „ნაძალადევი“, „ვაგზლის მოედანი -1“, „მარჯანიშვილის მოედანი“ და „შოთა რუსთაველის მოედანი“. 1967 წელს მეტრომშენებლებმა ჩააბარეს კიდევ 3 სადგური: „თავისუფლების მოედანი“, „ავლაბარი“ და „300 არაგველი“; 1971 -2 სადგური: „ისანი“ და „სამგორი“; 1979 -5 სადგური: „ვაგზლის მოედანი -2“, „აკაკი წერეთლის პროსპექტი“, „პოლიტექნიკური ინსტიტუტი“, „სამედიცინო ინსტიტუტი“ და „ვ. გოცირიძე“ (ყოფილი „დელისი“). 1985 წელს გაიხსნა 3 სადგური: „ღრმაღელე“, „დ. გურამიშვილი“, „ვარკეთილი“, 1989 წელს კი -: „დ. სარაჯიშვილი“ და „ახმეტელის თეატრი“. 2000 წლის მარტში დამთავრდა სადგურ „ვაჟა-ფშავალას“ მშენებლობა, 2017 წელს გაიხსნა მეტროსადგური „უნივერსიტეტი“. „თბილმეტრომშენმა“ თავისი საქმიანობის 50 წლის მანძილზე ააგო აგრეთვე სხვადასხვა დანიშნულების სტრატეგიული და რთული საინჟინრო ნაგებობები როგორც ჩვენს ქვეყანაში, ისე მის ფარგლებს გარეთ. მათ შორისაა: 10,2 კმ სიგრძის 28 სარკინიგზო გვირაბი, აქედან ზესტაფონ-ჭიათურის რკინიგზის ხაზზე 24 გვირაბი (7 კმ), მცხეთის (1,02 კმ), შორაპნის (1,71 კმ), მწვანე კონცხის (0,11 კმ) და ორდუბადის (სომხეთი, 0,37 კმ) გვირაბები; ასევე ავტოსაგზაო გვირაბი რიკოთის (1,75 კმ) და როკის (3,74 კმ) უღელტეხილებზე; თბილისში - მეტეხის 2 გვირაბი (1,76 კმ); საქართველოს სამხრეთ გზაზე - 5 გვირაბი (1,2 კმ) და სხვ. „თბილმეტრომშენმა“ ააგო 8 ჰიდროტექნიკური გვირაბი (9,5 კმ). მათ შორის: მარტყოფის (0,8 კმ), ტირიფონის (1,74 კმ), ტაშისკარის (3,26 კმ), წებელდის (0,63 კმ), ლამისყანის (0,87 კმ), დებედის (2 კმ), ალგეთის (0,55 კმ), ნადარბაზევის (0,27 კმ) და სხვა. ასევე მიწისქვეშა საცავის კომპლექსები - ღვინის (ყვარელი), ხილისა (სკრა), და ბოსტნეულის (ხელვაჩაური); განახორციელა უნიკალური მიწისქვეშა ნაგებობის - ახალი ათონის მღვიმის რეკონსტრუქცია და კეთილმოწყობა, რისთვისაც 1977 წელს „თბილმეტრომშენის“ მშენებელთა და მეცნერ-მკვლევართა ჯგუფს (ვ. გოცირიძე, გ. ჯაყელი, გ. ციმინტია, ზ. ტატაშიძე, შ. ყიფიანი, ე. მამულია, ი. კოჟუხოვი, რ. რიჯინაშვილი და სხვა) მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფოს პრემია.
„თბილმეტრომშენმა“ მაღალმთიან უღელტეხილზე - ცხრაწყაროზე ააგო (ზღვის დონიდან 2462 მ) კოსმოსური სხივების ლაბორატორია უმძიმესი მაგნიტის (1100 ტონა) დამონტაჟებით. ააშენა მეფრინველეობის, მეცხოველეობის ფერმები, თბილისის მტკვრის სანაპიროს საყრდენი კედლები, საცხოვრებელი და სოციალურ-კულტურული დანიშნულების ობიექტები, მოქმედ სარკინიგზო და საავტომობილო გზებზე ზვავსაწინააღმდეგო და სხვა დამცავი საინჟინრო ნაგებობები, სამოქალაქო თავდაცვის ობიექტები და სხვა. „თბილმეტრომშენი“ მონაწილეობდა აგრეთვე ქალაქ სამსუნის (თურქეთი) მეტროპოლიტენის წინასაპროექტო დოკუმენტაციის შედგენაში, მოსკოვსა და ეკატერინბურგში მეტროპოლიტენსი ობიექტების მშენებლობაში, „თბილმეტრომშენმა“ ურთულესი 7 მილიონი აშშ დოლარის ღირებულების მიწისქვეშა სამუშაოები შეასრულა მოსკოვში - მიწისქვეშა სივრცე შეაერთა „მანეჟის მოედანზე“ მიწისქვეშა სავაჭრო-სარეკრეაციო ცენტრთან და მოქმედ მეტროპოლიტენის ხაზთან. მეტროპოლიტენისა და სხვა ობიექტეის მშენებლობისას დაინერგა მრავალი ტექნოლოგიური სიახლე: მექანიკური ფარით და წნეხილი მონოლითური ბეტონის გვირაბის სამაგრი; მოძრავი ტროტუარი; მიწისქვეშა აგრესიული და თერმული წყლების საწინააღმდეგოდ სულფატმედეგი ცემენტის ხსნარის ინიექცია; მთლიანსექციური გვირაბის სამაგრი; გვირაბგამყვანი კომბაინი; ნაშხეფბეტონის დამტანი კომპლექსი; გრუნტების გაყინვისა და გრუნტის წყლების დონის ხელოვნურად დაწევის სპეციალური მეთოდები; მეტროპოლიტენის მიწისქვეშა სადგურის მთლიანად გადახურვა რკინაბეტონის 21 რვა მალიანი თაღით. მეტრომშენებელთა პირველი ბირთვის წარმომადგენლები იყვნენ: გ. ნასიძე, ვ. გოცირიძე, ა. ყურაშვილი, ი. მაჭავარიანი, გ. აირაპეტოვი, ბ. ფაჩულია, ა. ბრეგვაძე, გ. ბარაბაძე, ლ. ლიასკე, ნ. კოშკაძე, ლ. ბექაია, გ. ყიფიანი, ლ. დეკანოზიშვილი, კ. კილაძე, გ. ციმინტია, ა. სოსელია, მ. ღონღაძე, ვ. ბერიტაშვილი, ი. ბაინდუროვა, ა. ხუციშვილი, ო. მეხრიშვილი, ო. კიკნაძე, ბ. შალიკაშვილი, ი. ბიწაძე, რ. ჭელიძე, ს. ჭურაძე, ვ. შენგელია, გ. ჭაბუკიანი, მ. სალაყაია, შ. ნიჟარაძე, ნ. ჩაჩხიანი, და სხვა. 1952-1957 წლებში „თბილმეტრომშენის“ პირველი ხელმძღვანელი იყო პროფესიონალი მეტრომშენებელი გიორგი ნასიძე. 1957-1987 წლებში „თბილმეტრომშენს“ ხელმძღვანელობდა თბილისის მეტროპოლიტენის მშენებლობის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, თბილისში გვირაბმშენებლობის განვითარების მესვეური ვ. გოცირიძე. 1988-1997 წლებში „თბილმეტრომშენს“ სათავეში ჩაუდგა სამთო ინჟინერი უშანგი გოჯიაშვილი. 1997 წლიდან 2000 წლის 13 მაისამდე საწარმოს ხელმძღვანელობდა ბ. სონღულაშვილი. 2000 წლიდან „თბილმეტრომშენის“ გენერალური დირექტორია რ. გვენეტაძე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის მეტროპოლიტენი
პალესტინა (უილა)
პალესტინა (Palestina) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10.268 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 220 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გიორგი (გარსევანიშვილი)
გიორგი (ერისკაცობაში — გიორგი იესეს ძე გარსევანიშვილი; დ. დაახლ. 1680 — გ. 20 ივნისი, 1745, მოსკოვი) — ქართველი საეკლესიო და პოლიტიკური მოღვაწე.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
დაახლოებული იყო ქართლის მეფე ვახტანგ VI-ის ოჯახთან. ღვთისმეტყველებას ასწავლიდა ბაქარს და ვახუშტი ბატონიშვილს. მისი ძმა, იესე, იყო სამეფო კარისა და ოქონის ხატის დეკანოზი, ჯვარისმტვირთველი. 1724 წელს ემიგრაციაში გაჰყვა ვახტანგ VI-ს. რუსეთში სხვა ქართველ სასულიერო მოღვაწეებთან ერთად ჩაირიცხა სინოდის შტატში. შემდეგ მოღვაწეობდა მოსკოვის ქართველთა ახალშენში. 1730 წლის მარტში ვახტანგ VI-მ და ბაქარმა საგანგებო დავალებით საქართველოში გამოგზავნეს. მას გამოჰყვა არქიმანდრიტი არსენიც (ფიცხელაური). 1737 წლიდან გიორგი საბოლოოდ დასახლდა მოსკოვში. დაკრძალულია ვსესვიატსკოეს ტაძრის სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1680 კატეგორია:გარდაცვლილი 1745 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივნისი
რიგი (თამაში)
„რიგი“ (Kolejka) — პოლონური სამაგიდო თამაში, რომელშიც თავმოყრილია სირთულეები დაკავშირებული პროდუქტის უკმარისობასთან სოციალურ რეჟიმში. თამაში შემუშავებულია პოლონეთის ეროვნული მეხსიერების სახელმწიფო ინსტიტუტის მიერ, გამოვიდა 2011 წლის  5 თებერვალს  , შექმნილია საგანმანათლებლოდ, მიზანია — აამაღლოს პოლონელი ახალგაზრდების ცნობიერება უახლეს ისტორიაში. თამაშის პირველი ტირაჟის ნახევრის გადანაწილებას აპირებდნენ სკოლებში. თამაშის კომპლექტში შედის ორი დოკუმენტური ფილმი.
თამაშის წესები
თამაშში ორიდან-ათამდე ადამიანი იღებს მონაწილეობას. წარმოდგენილია მოთამაშეთა მინიმალური ასაკი — 12 წელი. თამაშის შემქმნელის, მეხსიერების ეროვნული ინსტიტუტის თანამშრომლის, კაროლ მადაიას თქმით, ამ შეზღუდვის დამატების მიზეზია: გულის აცრუება, რომელიც იმ დღეებმა გამოიწვია, ზედმეტად ძლიერი იყო 12 წლამდე ბავშვებისთვის, იმ დროს, როდესაც უფროსი მოთამაშეები თამაშს სასაცილოდ და სახალისოდ მიიჩნევდნენ (ყველაზე უფროსი მოთამაშე 84 წლის იყო).
გამარჯვებულად ითვლება ის, ვინც „იყიდის“ 10 „საქონელს“ საყიდლების სიიდან. მოთამაშეები აგზავნიან „ოჯახის წევრებს“, რომლებიც ფერადი ხის ფიგურებით აღინიშნებიან, საქონლის საყიდლად „რიგში“ ისევე, როგორც 1990-იანებში იყო. სიაშია — ხორცის კონსერვი, ჩაი, ყავა, ტუალეტის ქაღალდი, ავეჯი , ფეხსაცმელი Relaks, სუნამო Przemysławka , მაგნიტაფონი. სულ თამაშში 60-მდე გასაყიდი საქონელია, მაგრამ მათი მოპოვება რთულდება იმით, რომ უახლოესი დახლები, რომელიც სულ ხუთია, ცარიელია. მოთამაშეები დგანან რიგში, ისე, რომ ზუსტად არ იციან, რომელ მაღაზიაში იქნება მათთვის სასურველი საქონელი. შემდეგ საქონლის მიტანის ბარათები იხსნება. საქონელი ერგება მხოლოდ იმას, ვინც ყველაზე ახლოს აღმოჩნდება მაღაზიის კართან. თამაშის მსვლელობისას შეიძლება გაირკვეს, რომ მაღაზია დაიკეტა ან საცავში საქონელი აღარაა. მოთამაშეებს აქვთ ბარათები, რომლებიც ან ამარტივებენ ყიდვას ან პირიქით ართულებენ. ეს ე.წ „საყიდლების ბარათებია“. მაგალითად, რიგში წინ გასვლის საშუალებას გაძლევს ბარათი „დედა პატარა ბავშვით“, „თქვენ აქ არ იდექით“, ბარათი მინიშნებით, ვინმე ნაცნობი პარტიული ჩინოვნიკისგან, კონკრეტულად რომელ მაღაზიაში იქნება საჭირო საქონელი. თამაშს ართულებს ბარათები „დაკეტილია აღრიცხვის გამო“, „შეცდომა მიტანისას“, ასევე რიგში მდგომი შავი ფიგურები — სპეკულატორები. გარდა ამისა, თამაშში არის „შავი ბაზარი“, სადაც ფასები ორჯერ უფრო მაღალია, ვიდრე მაღაზიაში.
აღსანიშნავია, რომ „რიგის“ წესები ჰგავს „მონოპოლიის“ წესებს, მაგრამ მათი პრინციპული განსხვავება იმაშია, რომ პოლონურ თამაშში რაიმეს ყიდვა ძალიან რთულია. ზოგიერთ წყაროში თამაშს „კომუნისტურ მონოპოლიას“ უწოდებენ, თუმცა კაროლ მადაია ამტკიცებს, რომ თამაში არ დაფუძნებულა „მონოპოლიაზე“.
სხვა ფაქტები
1989 წელს, როდესაც პოლონეთში სოციალისტური რეჟიმი დაიგმო, კაროლ მადაია მხოლოდ ცხრა წლის იყო, ამიტომ თამაშის შექმნისას, ხშირად უწევდა მეტად გამოცდილ უფროსებთან კონსულტაციის გავლა. მადაიასთან ერთად თამაშის განვითარებაზე ზრუნავდნენ მხატვრები: ნატალია ბარანოვსკა და მარტა მალესინსკა. ინტერვიუში მადაიამ თქვა — რუხი ფერები, ქაღალდი სტილიზებული, როგორც იაფი — მენეჯმენტის ფაკულტეტზე მყოფი სტუდენტების მიერ იყო მოფიქრებული. თამაშის შექმნის მიზნად მადაიმ „თაობათა გაერთიანება“ დაასახელა: „თამაშს შეუძლია გაახაროს, როგორც ასაკში მყოფი ხალხი, ისე მათი შვილიშვილებიც. მან შეიძლება სერიოზული დისკუსიები გამოიწვიოს — ხალხს მიეცემა საშუალება გააზიაროს საკუთარი ისტორიული ცოდნა არაფორმალურ გარემოში“.
ეროვნული მეხსიერების ინსტიტუტი, ასევე დაკავებულია თამაშის გავრცელებით. ბიბისის რეპორტაჟში გადმოცემდნენ, რომ თამაშის შესაძენად „გრძელი რიგები წარმოიშვა“ და ზოგიერთი მყიდველი შეძენისთანავე, ინსტიტუტში იწყებდა მის გამოცდას. იმავე რეპორტაჟში მოყვანილი იყო პოლონეთის განათლების სამინისტროს წარმომადგენლის, გჟეგოჟა ჟურავსკის, სიტყვები, მან აღიარა, რომ პოლონურ სკოლებში ახალ ისტორიას ძალიან ცოტა დრო ეთმობა: მოსწავლეები მას სკოლის დამთავრებამდე მხოლოდ რამდენიმე კვირის განმავლობაში ეცნობიან. „ახლა ჩვენ გვსურს შევცვალოთ თანამედროვე ისტორიის სწავლების პროგრამა, რადგან უმრავლესობა ახალგაზრდა პოლონელმა არ იცის ამ პერიოდის შესახებ“ , — თქვა მან. სამინისტროს ახალი კურსი 2012 წლისთვის ჰქონდა დაგეგმილი.
„რიგი“ უნივერსიტეტის მიერ შემუშავებული მეხუთე თამაში იყო; წინა ოთხი (Pamięć ’39, Awans, Zostań marszałkiem Polski და „303“) მეორე მსოფლიო ომს ეძღვნებოდა. თამაშების ელექტრონული ვერსიები, გარდა Zostań marszałkiem Polskiსა, უნივერსიტეტის გვერდზეა ხელმისაწვდომი.
„რიგის“ პოპულარობამ მოლოდინს გადააჭარბა: ჯერ კიდევ თამაშის გამოსვლამდე, მასზე ყვებოდა საფრანგეთის, დიდი ბრიტანეთის, ტაილანდის, კანადისა და სხვა ქვეყნების მედია. მადაიას მიაჩნია, რომ თამაშის საშუალებით პოლონეთის ახალგაზრდობა შეძლებს გაიგოს, „როგორია — საათობით რიგში დგომა, მიხვიდე მაღაზიასთან გვიან ან გამოტოვო საკუთარი რიგი იმის გამო, რომ ვიღაცა უბრალოდ შეიჭრა მასში“.
მისსი გლაკმანი თამაშს „სწავლების შესანიშნავ ინსტრუმენტად“ მიიჩნევს.
კრიტიკა
ზოგიერთი სმი აცხადებდა, რომ 2016 წელს რუსეთში თამაში გაყიდვებიდან გაქრა, მომხმარებელთა უფლებების დაცვისა და ადამიანის კეთილდღეობის ზედამხედველობის ფედერალური სამსახურის კრიტიკის შემდეგ. თვითონ სამსახურმა უარყო ეს შეტყობინება, მათ განაცხადეს, რომ ამგვარი აკრძალვების უფლება არ აქვთ, რადგან მათი ტექნიკური რეგლამენტი ეხება მხოლოდ გამოყენებული რესურსის ხარისხსა და უსაფრთხოებას. მოგვიანებით გაირკვა, რომ ინიციატივა არა მათგან, არამედ რუსეთში არსებული თამაშის დისტრიბუტორისგან — კომპანია „იუნითოისგან“ მოდიოდა.
სქოლიო
კატეგორია:თამაშები კატეგორია:პოლონური თამაშები კატეგორია:პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკა
ჰიდროლიზი
ჰიდროლიზი (ძვ. ბერძ: hydro- — წყალი, lysis — დაშლა) — ნებისმიერი ქიმიური რეაქცია, რომლის დროსაც წყლის მოლეკულა ერთ ან რამდენიმე ქიმიურ ბმად იყოფა. ტერმინი ფართოდ გამოიყენება მონაცვლეობითი, გამოყოფისა და დანაწევრების რეაქციებისთვის, რომლებშიც წყალი ნუკლეოფილია.
ბიოლოგიური ჰიდროლიზი აღნიშნავს ბიომოლეკულების დაყოფას, სადაც წყლის მოლეკულა გამოიყენება ფართო მოლეკულების ცალკეულ ნაწილებად გაყოფისთვის. როდესაც ნახშირწყლები ჰიდროლიზის მეშვეობით მის შემადგენელ შაქრის მოლეკულებად (მაგალითად, საქაროზა იყოფა გლუკოზად და ფრუქტოზად) იყოფა, ამას საქარიფიკაცია ეწოდება. ზოგადად,ჰიდროლიზი ან საქარიფიკაცია ნივთიერების დეგრადაციის ერთ-ერთი ეტაპია.
ჰიდროლიზის რეაქცია შეიძლება კონდენსირების რეაქციის საპირისპირო იყოს, რომლის დროსაც ორი მოლეკულა ერთ, უფრო დიდ მოლეკულად ერთიანდება და წყლის მოლეკულას აგდებს. მაშინ როდესაც ჰიდროლიზი წყალს დაყოფისთვის იყენებს, კონდენსაცია წყალსა და სხვა გამხსენელებს იშორებს. ჰიდრირების ზოგიერთი რეაქცია ჰიდროლიზია.
წყლის ელექტროლიზი ზოგჯერ ჰიდროლიზად მოიხსენიება.
ტიპები
ჩვეულებრივ ჰიდროლიზი არის ქიმიური პროცესი, რომლის დროსაც წყლის მოლეკულა ნივთიერებას ერევა. ზოგჯერ ეს შეერთება ნივთიერებისა და წყლის მოლეკულის ორ ნაიწლად გაყოფას იწვევს. ამგვარ რეაქციებში სამიზნე მოლეკულის (მშობელი მოლეკულა)ერთი ნაწილი წყალბადის იონს ინარჩუნებს. ჰიდროლიზი შენაერთის ქიმიურ ბმას წყვეტს.
მარილები
ჰიდროლიზის ჩვეულებრივი შემთხვევაა, როდესაც სუსტი მჟავის ან სუსტი ფუძის (ან ორივე) მარილი წყალში იხსნება. წყალი სპონტანურად იონიზირდება ჰიდროქსიდის ანიონებად და ჰიდრონიუმის კათიონებად. მარილი შემადგენელ ანიონებად და კათიონებად იყოფა. მაგალითად, ნატრიუმის აცეტატი წყალში ნატრიუმისა და აცეტატის იონება იყოფა. ნატრიუმის იონები ჰიდროქსიდის იონებთან ნაკლებად რეაგირებენ, ხოლო აცეტატის იონები ჰიდრონიუმის იონებთან კომბინირებენ და ძმარმჟავას წარმოქმნიან. ამ შემთხვევაში ჰიდროქსიდის იონები მოჭარბებულია და ხსნარი ფუძე ბუნებისაა.
ძლიერი მჟავებიც ჰიდროლიზირდებიან. მაგალითად, გოგირდმჟავა (H2SO4) ჰიდროლიზისას ჰიდრონიუმად და ბისულფატად იშლება