cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სტივენ ჰოკინგი
სამეცნიერო მოღვაწეობა
ჰოკინგის სამეცნიერო მოღვაწეობა ძირითადად მიმართულია დიდი აფეთქების ფიზიკური საფუძვლების ახსნასა და შავი ხვრელების შიგნით სივრცისა და დროის მნიშვნელოვანი დეფორმაციის გამოკვლევისკენ. როჯერ პენროუზთან ერთად მან დაასკვნა, რომ აინშტაინის ფარდობითობის ზოგადი თეორიის მიხედვით დრო და სივრცე შეიქმნა დიდი აფეთქების დროს. ამ შედეგებმა მოითხოვა ფარდობითობის თეორიისა და კვანტური მექანიკის სინთეზი. ჰოკინგი იმედოვნებს, რომ ფიზიკის ამ ორი დიდი თეორიის გაერთიანებით შესაძლებელი იქნება განხორციელდეს XX საუკუნის ფიზიკოსთა მისწრაფება შეიქმნას ბუნების ძალთა დიდი გაერთიანების თეორია.
ჰოკინგის ცნობილი სამეცნიერო შრომებია „დროისა და სივრცის მსხვილმასშტაბური სტრუქტურა“, „ფარდობითობის ზოგადი ავტორის თეორია: აინშტაინის 100 წლისთავისადმი მიძღვნილი მიმოხილვა“, „გრავიტაციის 300 წელი”; ასევე წიგნები „დროის მოკლე ისტორია“, „შავი ხვრელები, ახალგაზრდა სამყარო“.
პოპულარულ კულტურაში
2014 წელს გამოვიდა ბრიტანული ბიოგრაფიული ფილმი „ყველაფრის თეორია“. ჰოკინგის როლს ედი რედმეინი ასრულებს.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ასტრონომები კატეგორია:ინგლისელი ფიზიკოსები კატეგორია:ინგლისელი ათეისტები
ქუთაისის გუბერნია
ქუთაისის გუბერნია (Кутаи́сская губе́рния) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1846-1917 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქუთაისი.
შექმნა 1846 წელს
ქუთაისის გუბერნიის ფორმირება დამტკიცდა ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით 1846 წლის 14 დეკემბერს. ცენტრი — ქუთაისი.
საქართველო-იმერეთის გუბერნიის დაშლის შედეგად ამიერკავკასიაში წარმოიქმნა ოთხი ადმინისტრაციულ ტერიტორიული ერთეული, თბილისის, ქუთაისის, შემახის და დერბენტის გუბერნია.
ქუთაისის გუბერნია თავდაპირველად იყოფოდა 5 მაზრად :
ქუთაისის მაზრაში შედიოდა მდინარე ძირულას მარჯვენა სანაპირო, შორაპნის მაზრაში მარცხენა სანაპირო. რაჭის მაზრაში შედიოდა ასევე მამისონის ხეობა (დვალეთის მხარე), ხოლო ახალციხის მაზრაში გაერთიანებული იყო აბასთუმანისა და ხერთვისის უბნები.
ცვლილება 1903 წელს
ქუთაისის გუბერნია გაუქმდა 1917 წელს.
ცხრილი, რომელიც გვიჩვენებს წლების მიხედვით უბნების, მაზრებისა და მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილებას ქუთაისის გუბერნიის ტერიტორიაზე.
ქრისტედელფიელები
მინი|ქრისტედელფიელების სახლი [[ბატი|ბატში, გაერთიანებული სამეფო ]] ქრისტედელფიელები (Christadelphians) - არა-დენომინაციური ეკლესია, დაარსებული 1848 წელს. მისი მიმდევრები არიან შემდეგ ქვეყნებში: გაერთიანებულ სამეფოში (18,000), ავსტრალიაში (9,987) , მალავიში (7,000) , მოზამბიკში (5,300) , შეერთებულ შტატებში (6,500), კანადაში (3,375), ახალ ზელანდიაში (1,782), კენიაში (1700), ინდოეთში (1300), ტანზანიაში (1000) და ფილიპინებში (1000). ჯამში 60,000.
სქოლიო
კატეგორია:ქრისტიანობის განშტოებები
კარსტოლოგია
კარსტოლოგია, კარსტმცოდნეობა (კარსტი და ...ლოგია) — გეომორფოლოგიის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის კარსტულ მოვლენებს, კარსტის წარმოშობას, განვითარებას, გავრცელებასა და პრაქტიკულ მნიშვნელობას, აგრეთვე ზედაპირული და მიწისქვეშა კარსტული წყლების თვისებებს, კარსტული სიცარიელეების მინერალურ აგრეგატებს, სასარგებლო წიაღისეულს, კარსტით გამოწვეულ უარყოფით მოვლენებთან ბრძოლის ღონისძიებებს და სხვა.
კარსტოლოგიის ძირითადი დარგებია: კარსტის ჰიდროლოგია, კარსტის ჰიდროგეოლოგია, საინჟინრო-კარსტმცოდნეობა, ისტორიულ კარსტმცოდნეობა.
კარსტოლოგია მჭიდრო კავშირშია სპელეოლოგიასთან. როგორც დამოუკიდებელი მეცნიერული მიმართულება ჩამოყალიბდა 1947 წელს. ტერმინი ფართოდ გავრცელდა ХХ საუკუნის 1950-იან წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეომორფოლოგია კატეგორია:სპელეოლოგია
სტაფორდშირის განძი
thumb|300px|სტაფორდშირის განძის ნაწილი სტაფორდშირის განძი (Staffordshire Hoard) — უდიდესი ანგლოსაქსური ოქროს განძი ნაპოვნი 2009 წლისთვის, აღმოჩენილი სტაფორდშირის ველზე, ინგლისში, 2009 წლის 5 ივლისს. განძი შედგება 5.1 კგ ოქროსა და 1.4 კგ ვერცხლისგან. განძში 1500-ზე მეტი ნივთია, რომელთა უმეტესი ნაწილი სამხედრო დანიშნულებისაა. ნაკეთობები წინასწარი შეფასებით, VII ან VIII საუკუნეებით თარიღდება, რაც მათ წარმოშობას მერსიას სამეფოს მიაკუთვნებს. ჯერჯერობით გაურკვეველია წარმართულია ეს ნაკეთობები თუ ქრისტიანული.
ლიტერატურა
კატეგორია:შუასაუკუნეების ევროპის განძები კატეგორია:ინგლისის ისტორია
ანთროპოლოგიის ეროვნული მუზეუმი
ანთროპოლოგიის ეროვნული მუზეუმი (Museo Nacional de Antropología) — მექსიკის უმნიშვნელოვანესი სახელმწიფო მუზეუმი. მდებარეობს მეხიკოში, ჩაპულტეპეკის პარკში. მეზეუმი შეიცავს კოლუმბამდელი პერიოდის არქეოლოგიისა და ანთროპოლოგიის უნიკალურ კოლექციას, რომლებიც ნაპოვნია მექსიკის ტერიტორიაზე.
ზოგჯერ შეცდომით მიიჩნევენ, რომ მისი სრული დასახელებაა ანთროპოლოგიისა და ისტორიის ეროვნული მუზეუმი. ეს გამოიწვია იმან, რომ მასთან ახლოს მდებარეობს ისტორიის ეროვნული მუზეუმი, თუმცა ის ცალკე დაწესებულებაა და შეისწავლის პერიოდს კონკისტადან დღევანდელ დღემდე. ასევე ეს გამოწვეულია იმითაც, რომ ადმინისტრაციული ორგანი, რომელიც ორივე მუზეუმს მართავს, ატარებს სახელს „ანთროპოლოგიისა და ისტორიის ეროვნული ინსტიტუტი“ (Instituto Nacional de Antropología e Historia). თუმცა მუზეუმის ოფიციალური სახელია: ანთროპოლოგიის ეროვნული მუზეუმი.
მიზნები
ანთროპოლოგიის ეროვნული მუზეუმის მიზნები:
დარბაზები
მუზეუმის ექსპოზიცია შედგება ორი მსხვილი სექციისგან. არქეოლოგიური სექცია იკავებს პირველ სართულს, მეორე სართულზე კი მდებარეობს ეთნოგრაფიული სექცია.
thumb|right|325px|მებრძოლი-იაგუარი, კედლის ფერწერის ფრაგმენტი, ოლმეკების კულტურა
ანთროპოლოგიაზე მიძღვნილი დარბაზები განლაგებულია ცენტრალური ეზოს გარშემო. მარჯვნიდან მარცხნივ ისინი მიდიან აცტეკების დარბაზამდე ქრონოლოგიური წესრიგში, ოახაკას დარბაზიდან კი, წესრიგი შეესაბამება გეოგრაფიულ მდებარეობას.
დარბაზების თემატიკა :
ექსპონატები
მუზეუმის კრებულში შედის მსოფლიოში ცნობილი მრავალი ექსპონათ, მაგალითად მზის ქვა, რომელსაც აცტეკების კალენდარს უწოდებენ, ტაბასკოსა და ვერაკრუსის ჯუნგლებში ნაპოვნი ოლმეკების გიგანტური ქვის თავები, მაიას ცივილიზაციის განძი ჩიჩენ-იცასა და პალენკედან.
გარდა ამისა, მუზეუმში ტარდება გამოფენები, რომლებიც ძირითადად მიძღვნილია მსოფლიოს სხვა დიდ კულტურებზე. ამ გამოფენების თემას წარმოადგენდნენ: სპარსეთი, საბერნეთი, ჩინეთი, ეგვიპტე, ესპანეთი. მუზეუმის ექსპონატები
გალერეა
სურათები განლაგებულია ექსპოზიციების შესაბამისად. ფრჩხილებში მითითებულია დარბაზების დასახელება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის მუზეუმები კატეგორია:ეთნოგრაფიული მუზეუმები
კუმანოვო
კუმანოვო (Куманово) — ქალაქი ჩრდილოეთ მაკედონიის ჩრდილოეთში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით იგი სიდიდით მესამე ქალაქია სკოპიეს და ბიტოლის შემდეგ.
ისტორია
ქალაქის სახელწოდება მომდინარეობს თურქულენოვანი ტომების კუმანების სახელიდან, რომლებიც აქ დასახლდნენ XII-XIII საუკუნეებში. ქალაქი პირველად მოიხსენიება 1519 წელს ერთ-ერთ თურქულ დოკუმენტში. კუმანოვო იყო კარპოშის აჯანყების ცენტრი და ასრულებდა მისი დედაქალაქის ფუნქციას. 1912 წელს კუმანოვოს მახლობლად გაიმართა ბრძოლა, სადაც სერბეთის ძალებმა მოიპოვეს გამარჯვება თურქეთის ძალებზე. ეს იყო ბალკანეთის პირველი ომის ერთ-ერთი ბრძოლა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ქალაქები
Lasioglossum vierecki
Lasioglossum vierecki — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1904 წელს.
სქოლიო
vierecki
Tetraponera rufipes
Tetraponera rufipes — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დიდი წივწივა
დიდი წივწივა (Parus major) — ფრინველი წივწივასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 14 სმ-მდე, მასა 20 გრამამდე. გამოყოფენ 30-მდე გეოგრაფიულ რასას (ქვესახეობას), რომლებიც ერთმანეთისაგან შეფერილობით განსხვავდებიან; რიგი სახეობებისათვის დამახასიათებელია მკვეთრი ყვითელი მკერდი და მუცელი და მწვანე ზურგი, ზოგიერთს ქვედა მხარე თეთრი აქვს, ზურგი კი მოცისფრო-რუხი; ზოგჯერ მათ ცალ-ცალკე სახეობებად განიხილავენ. ფართოდაა გავრცელებული ევრაზიაში (ჩრდილოეთი რაიონების გარდა) და ჩრდილო-დასავლეთ აფრიკაში. ბინადრობს ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ბაღებში, პარკეპში, მდინარისპირა ბარდებში და სხვ.; მთაში ადის ტყის ზედა საზღვრამდე. ადგილის გეოგრაფიული განედიდან გამომდინარე ეწევა მკვიდრი, მომთაბარე ან გადამფრენი ფრინველის ცხოვრების წესს; ზამთარში მრავალრიცხოვანია დასახლებულ პუნქტებში. უპირატესად იკვებება მწერებითა (დიდი სარგებლობა მოაქვს სოფლის და სატყეო მეურნეობის მავნებელთა განადგურებით) და თესლებით. ბუდეს აწყობს ფუღუროებში, ნაპრალებში, ხის გადაწეული ქერქის უკან და სხვ.; მასალად იყენებს მწვანე ხავსს, ხმელი ბალახის ღეროებსა და ფოთლებს, შიგ აფენს ბეწვს, ღინღლსა და ბუმბულს. აქტიურად იყენებს ხელოვნურ საბუდრებსაც. დედალი აშენებს ბუდს, სადაც დებს 8–12 (14-მდე) კვერცხს; კრუხობს მხოლოდ იგი, მამალი კი მას კვებავს. ხშირად წყვილი წელიწადში ორ თაობას იძლევა.
სქოლიო
კატეგორია:წივწივასებრნი
შენგენის ზონა
მინი|250პქ| შენგენის ზონა — ტერიტორია, რომელიც მოიცავს 26 ევროპულ ქვეყანას, რომლებმაც ოფიციალურად გააუქმეს ყველა პასპორტი და ყველა სხვა სახის სასაზღვრო კონტროლი ერთმანეთის საზღვრებზე. ეს ტერიტორია ძირითადად ფუნქციონირებს როგორც ერთიანი იურისდიქცია საერთაშორისო სამოგზაურო მიზნებისთვის, საერთო სავიზო პოლიტიკით. სახელი ეწოდა 1985 წელს სოფელ შენგენში (ლუქსემბურგი) გაფორმებული შეთანხმების მიხედვით.
შენგენის არეალში თითქმის 420 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს, ხოლო ფართობი 4 312 099 კმ²-ია. ყოველდღიურად 1,7 მილიონი ადამიანი მიემგზავრება შიდა ევროპულ საზღვარზე სამუშაოდ, ხოლო ზოგიერთ რეგიონში ეს ხალხი სამუშაო ძალის მესამედს შეადგენს. ყოველწლიურად, შენგენის საზღვრების 1,3 მილიარდი გადაკვეთა ხდება. 57 მილიონი გადაკვეთა ხდება საავტომობილო გზით ტვირთის ტრანსპორტირებით, რომლის ღირებულება 2,8 ტრილიონი ევროა ყოველწლიურად. შენგენის გამო ვაჭრობის ღირებულების შემცირება მერყეობს 0,42 %-დან 1,59 %-მდე, რაც დამოკიდებულია გეოგრაფიაზე, სავაჭრო პარტნიორებზე და სხვა ფაქტორებზე. შენგენის ზონის ქვეყნებმა გააძლიერეს საზღვრის კონტროლი არა შენგენის ქვეყნებთან.
შენგენის ვიზა
ვიზას სტიკერის ფორმა აქვს და ის სამგზავრო დოკუმენტში იკვრება. შენგენის ვიზა არის ნებართვა, რომელსაც გასცემს შენგენის სახელმწიფო:
მიღებული ვიზა უფლებას აძლევს მოქალაქეს ერთი მოგზაურობის განმავლობაში იმოგზაუროს შენგენის ნებისმიერ სახელმწიფოში, ვიზის ხანგრძლივობის ამოწურვამდე. იმ შემთხვევაში, თუ შენგენის ქვეყანაში 90 დღეზე მეტი ხნით დარჩენა, მუშაობის დაწყება ან ბიზნესის წამოწყება, ვაჭრობა ან პროფესიით დასაქმება სურს, მას შენგენის ვიზა არ შეეხება.
ისტორია
შენგენის ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს 1985 წლის 14 ივნისს ევროკავშირის ათი წევრი ქვეყნიდან ხუთმა ლუქსემბურგის სოფელ შენგენში. შენგენის ზონა შეიქმნა ევროპული საზოგადოებებისგან დამოუკიდებლად, როდესაც ევროკავშირის ყველა წევრ ქვეყანას შორის ვერ მიაღწიეს კონსენსუსს სასაზღვრო კონტროლის გაუქმების შესახებ. შეთანხმებას დაემატა 1990 წელს შენგენის კონვენცია, რომლის თანახმად, შიდა სასაზღვრო კონტროლის გაუქმება და სავიზო საერთო პოლიტიკა იყო შემოთავაზებული. შეთანხმებები და მათში მიღებული წესები მთლიანად გამოყოფილი იყო ევროკავშირის სტრუქტურებისგან და 1995 წლის 26 მარტს შენგენის ზონის შექმნა გამოიწვია. ევროკავშირის წევრმა ქვეყნებმა ხელი მოაწერეს შენგენის შეთანხმებას, მიაღწიეს კონსენსუსს ევროკავშირის პროცედურებში მისი ათვისების შესახებ. შეთანხმება და მასთან დაკავშირებული კონვენციები 1997 წელს შეიტანეს ევროკავშირის სამართლის მთავარ დოკუმენტში, ამსტერდამის ხელშეკრულებაში, რომელიც ძალაში შევიდა 1999 წელს. შეთანხმების ნაწილი ევროპული სამართლის ნაწილია, რომ ნებისმიერი შესწორება ან დებულება შედის მის პროცესში, რომელშიც ევროკავშირის არაწევრი წევრები არ მონაწილეობენ. დიდ ბრიტანეთსა და ირლანდიაში 1923 წლიდან ფუნქციონირებს საერთო სამოგზაურო ზონა (CTA) (უპასპორტო მოგზაურობით და ერთმანეთთან გადაადგილების თავისუფლებით), მაგრამ დიდი ბრიტანეთი არ აუქმებს სასაზღვრო კონტროლს სხვა ქვეყნებთან და ამიტომ თავს არიდებს შეთანხმებას. შენგენის ხელშეკრულების ხელმოწერის მიუხედავად, ირლანდია ყოველთვის უფრო დადებითად უყურებდა გაწევრიანებას, მაგრამ ეს არ გააკეთა იმისთვის, რომ შეენარჩუნებინა CTA და ჩრდილოეთ ირლანდიასთან ღია საზღვარი.
შენგენის წევრი სახელწიფოები
შენგენის სახელმწიფოებისგან, ოთხი, არ არის ევროკავშირის წევრი. ევროკავშირის არაწევრი ორი წევრი ქვეყანა ისლანდია და ნორვეგია სკანდინავიის პასპორტის კავშირის ნაწილია და ოფიციალურად კლასიფიცირდება როგორც „ევროკავშირის შენგენის საქმიანობასთან დაკავშირებული სახელმწიფოები“. შვეიცარიას 2008 წელს იგივე მეთოდით მონაწილეობის უფლება მისცეს. ლიხტენშტაინი შეუერთდა შენგენის ზონას 2011 წლის 19 დეკემბერს. დე ფაქტო, შენგენის ზონაში ასევე შედის სამი ევროპული მიკრო-სახელმწიფო მონაკო, სან-მარინო და ვატიკანი, რათა შეინარჩუნონ ღია ან ნახევრად ღია საზღვრები შენგენის წევრ სხვა ქვეყნებთან.
როდესაც ამსტერდამის ხელშეკრულებით ევროკავშირის ქვეყნები მოლაპარაკებებს აწარმოებდნენ შენგენის შეთანხმების ევროკავშირში მიღებაზე, ირლანდიასა და გაერთიანებული სამეფოს არ ჰქონდათ ხელმოწერილი შეთანხმება. გაერთიანებულ სამეფოს არ სურდა გაწევრიანება და ირლანდიას სურდა შეენარჩუნებინა საერთო სამოგზაურო არეალი გაერთიანებულ სამეფოსთან და მასთან დაკავშირებულ კუნძულებთან. 2020 წლის 31 იანვარს გაერთიანებული სამეფო გავიდა ევროკავშირიდან და ოქმი აღარ მოქმედებს მასზე. ირლანდია გააგრძელებს საერთო სამოგზაურო სივრცის ოპერირებას და უახლოეს მომავალში არ შეუერთდება შენგენის ზონას, რადგან მას სურს გახსნას თავისი სახმელეთო საზღვარი დიდ ბრიტანეთთან. 1999 წელს დიდმა ბრიტანეთმა ოფიციალურად მოითხოვა მონაწილეობა შენგენის კანონმდებლობის გარკვეულ დებულებებში — III მუხლი, რომელიც ეხებოდა პოლიციის უსაფრთხოებას და სასამართლო თანამშრომლობას, 1999 წელს. ეს თხოვნა დამტკიცდა ევროკავშირის საბჭოს მიერ 2000 წლის 29 მაისს. გაერთიანებული სამეფოს ოფიციალური მონაწილეობა თანამშრომლობის ადრე დამტკიცებულ სფეროებში ძალაში შევიდა 2004 წლის საბჭოს გადაწყვეტილებით, რომელიც ძალაში შევიდა 2005 წლის 1 იანვარს. მიუხედავად იმისა, რომ გაერთიანებული სამეფო არ იყო შენგენის უპასპორტო ტერიტორიის ნაწილი, იგი კვლავ იყენებდა შენგენის საინფორმაციო სისტემას, სამთავრობო მონაცემთა ბაზას, რომელსაც ევროპის ქვეყნები იყენებდნენ ინფორმაციის შესანახად და გასავრცელებლად ინდივიდებისა და ქონების შესახებ. ამან დიდ ბრიტანეთს საშუალება მისცა ინფორმაცია გაეცვალა იმ ქვეყნებთან, რომლებიც შენგენის შეთანხმების ნაწილია, ხშირად სამართალდამცავი ორგანოებისთვის ურთიერთობის დამყარების მიზნით. 2020 წელს, დიდმა ბრიტანეთმა განაცხადა, რომ აპირებს ამ შეთანხმებებიდან გამოსვლას თავისი გარდამავალი პერიოდის ბოლოს და დანაპირები შეასრულა 2020 წლის 31 დეკემბერს. ამის საპირისპიროდ, მიუხედავად იმისა, რომ ირლანდიამ თავდაპირველად 2002 წელს შეიტანა მოთხოვნა შენგენის აქტში მონაწილეობის შესახებ, რომელიც დამტკიცდა ევროკავშირის საბჭოს მიერ, ამ გადაწყვეტილებას მის ამოქმედებას თითქმის თვრამეტი წელი დასჭირდა. 2010 წლის თებერვალში ირლანდიის იუსტიციის მინისტრმა, საპარლამენტო კითხვის პასუხად, განაცხადა:
დროებითი სასაზღვრო კონტროლი
შენგენის წევრ ქვეყანას უფლება აქვს აღადგინოს სასაზღვრო კონტროლი სხვა შენგენის წევრ სახელმწიფოსთან მოკლევადიანი პერიოდის განმავლობაში, როდესაც სერიოზული საფრთხე ემუქრება ამ სახელმწიფოს „საზოგადოებრივ პოლიტიკას ან შიდა უსაფრთხოებას“ ან როდესაც „საგარეო საზღვრის კონტროლი აღარ არის უზრუნველყოფილი“. როდესაც ასეთი რისკები წარმოიქმნება მოსალოდნელი მოვლენების გამო, შესაბამისმა სახელმწიფომ წინასწარ უნდა აცნობოს ამის შესახებ ევროკომისიას და კონსულტაციები გაუწიოს შენგენის სხვა სახელმწიფოებს.
შიდა საზღვრებზე დროებითი კონტროლის შემოღება წევრი ქვეყნების პრეროგატივაა. მიუხედავად იმისა, რომ ევროკომისიამ შეიძლება გამოაქვეყნოს მოსაზრება შიდა საზღვრებზე დროებითი კონტროლის შემოღების აუცილებლობისა და პროპორციულობის შესახებ, მას არ შეუძლია დაადოს ვეტო ან გააუქმოს ასეთი გადაწყვეტილება, თუ მას მიიღებს წევრი სახელმწიფო. 2010 წლის აპრილში მალტამ შემოიღო დროებითი შემოწმება რომის პაპის ბენედიქტ XVI ვიზიტის გამო. ესტონეთმა დროებითი შემოწმება შემოიღო 2014 წლის სექტემბერში აშშ-ის პრეზიდენტის ბარაკ ობამას ვიზიტის გამო. 2015 წელს ევროპაში მიგრანტთა კრიზისის საპასუხოდ, შენგენის რამდენიმე ქვეყანამ დააწესა სასაზღვრო კონტროლი. 2017 წლის ნოემბერში გერმანიამ შემოიღო დროებითი შემოწმებები საბერძნეთიდან ჩამოსულ ფრენებზე. 2017 წლის ნოემბრიდან 2018 წლის თებერვლამდე, საბერძნეთიდან ფრენების 280 000 მგზავრიდან, რომლებიც შემოწმდნენ გერმანიაში ჩასვლისთანავე, 270-ს უარი ეთქვა გერმანიაში შესვლაზე. 2018 წლის 12 მაისს გერმანიამ დაასრულა დროებითი შემოწმებები საბერძნეთიდან შემომავალ ფრენებზე. 2019 წელს დანიამ შვედეთთან სასაზღვრო კონტროლი დააწესა შვედების მხრიდან სერიოზული თავდასხმების გამო. დაგეგმილი იყო, რომ კონტროლი ძალაში იქნებოდა ექვსი თვის განმავლობაში. COVID-19 პანდემიის საპასუხოდ, 2020 წელს, შენგენის თითქმის ყველა ქვეყანამ დააწესა სასაზღვრო კონტროლი. რამდენიმე ამ კონტროლმა ხელი შეუშალა ევროკავშირის / შენგენის ქვეყნების მოქალაქეებს შესვლის უფლებით, მხოლოდ ქვეყნის მოქალაქეებს ან რეზიდენტებს შეეძლოთ შემოსვლა. 2020 წლის 27 მარტს ევროკომისიამ გამოაქვეყნა სახელმძღვანელო მითითებები COVID-19 პანდემიის დროს მშრომელთა თავისუფალი გადაადგილების განხორციელების შესახებ, სადაც ნათქვამია, რომ წევრმა ქვეყნებმა უნდა უზრუნველყონ ტრანსსასაზღვრო მუშების შეუფერხებელი შესვლა და უზრუნველყონ შეუფერხებელი გავლა შენგენის შიდა საზღვრები, თუ ისინი იყენებენ „კრიტიკულ ოკუპაციას“ (როგორიცაა ჯანმრთელობის პროფესიონალები, სამედიცინო პერსონალი, მეცნიერები ჯანდაცვის სფეროებში, ფარმაცევტული და სამედიცინო მომსახურების მრეწველები / საკვები / ტრანსპორტი / მნიშვნელოვანი ინფრასტრუქტურის ინდუსტრიები, ინჟინრები, ინფორმაციული და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების პროფესიონალები მეხანძრეები / პოლიციელები / ციხის თანამშრომლები / დაცვის თანამშრომლები, მეთევზეები და საჯარო მოსამსახურეები). გარდა ამისა, ტრანსსასაზღვრო მუშებისთვის ნებისმიერი სამედიცინო სკრინინგი უნდა განხორციელდეს იმავე პირობებში, როგორც ეს ხდება წევრი სახელმწიფოს მოქალაქეებისათვის, რომლებიც იგივე საქმიანობას ახორციელებენ.
COVID-19 პანდემია
მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთ ევროპელ პოლიტიკოსს მოუწოდა დროებით დახურულიყო ევროპის შიდა საზღვრები, ევროკავშირმა მიიღო გადაწყვეტილება 2020 წლის თებერვლის ბოლოს უარი ეთქვა შენგენის თავისუფალი მოგზაურობის არეალის შეჩერების და იტალიასთან სასაზღვრო კონტროლის შემოღების შესახებ. შვეიცარიის ტიჩინოს ლიგის ლიდერის მოადგილემ, ლორენცო კვადრიმ გააკრიტიკა გადაწყვეტილება: ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა განაცხადა, რომ ევროკავშირმა  ჩეხეთის პრემიერ-მინისტრმა ანდრეი ბაბიჩმა მარტის დასაწყისში განაცხადა:  სლოვაკეთის, დანიის, ჩეხეთისა და პოლონეთის მიერ, მარტის შუა რიცხვებში, მათი ეროვნული საზღვრების სრული დახურვის შესახებ, ევროკომისიის პრეზიდენტმა ურსულა ფონ დერ ლაიენმა განაცხადა:   2020 წლის მარტის ბოლოსთვის შენგენის თითქმის ყველა შიდა საზღვარი დაკეტილი იყო არასასურველი მოგზაურობისათვის. 2020 წლის ივლისისთვის კორონავირუსის გამო დახურული საზღვრების უმეტესობა ხელახლა გაიხსნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიზები კატეგორია:ევროპის კავშირი
საქართველოს ბანკი
საქართველოს ბანკის ჯგუფი აერთიანებს: ა) საცალო საბანკო მომსახურებასა და გადახდების მომსახურებას; ბ) კორპორატიულ და საინვესტიციო საბანკო მომსახურებასა და დაგროვილი ქონების მართვის ოპერაციებს საქართველოში; გ) საბანკო ოპერაციებს ბელარუსში (BNB). ჯგუფის მთავარი ერთეულია სააქციო საზოგადოება საქართველოს ბანკი (საქართველოს ბანკი ან ბანკი), რომელიც წამყვანი უნივერსალური ბანკია საქართველოში და თავისი ქსელის მეშვეობით საცალო ვაჭრობის ბაზარს ფინანსური პროდუქტების ფართო სპექტრს სთავაზობს. საქართველოს ბანკი 2.5 მილიონ მომხმარებელს ემსახურება და სერვისცენტრების (271), ბანკომატებისა (886) და თვითმომსახურების ტერმინალების (3,152) ერთ–ერთი ყველაზე ფართო ქსელი აქვს საქართველოში. ბანკის მომსახურებაში ასევე შედის დისტანციური საბანკო მომსახურების სრული პაკეტი და 24-საათიანი თანამედროვე სატელეფონო ცენტრი.
2019 წლის 31 მარტის მდგომარეობით ჯგუფის სამი მთავარი აქციონერია:  საქართველოს კაპიტალი (JSC Georgia Capital) (19.90%), Harding Loevner LP (4.58%) და JP Morgan Asset Management (3.11%).
საქართველოს ბანკისთვის საკრედიტო რეიტინგის სააგენტო Moody’s-ს მინიჭებული აქვს რეიტინგი „Ba3/Ba2“ სტაბილური პერსპექტივით, რაც დადასტურებულია 2017 წლის 14 სექტემბერს. სარეიტინგო სააგენტო Fitch Ratings-ის ბანკისთვის მინიჭებული რეიტინგია „BB-“ სტაბილური პერსპექტივით, რაც დადასტურებულია 2019 წლის 15 აპრილს.
ისტორია
90-იანი წლების დასაწყისში დაარსებული საქართველოს ბანკის არსებობის პირველი ათწლეული სიახლეებითა და ცვლილებებით ხასიათდებოდა, რაც ბანკის მიერ ადგილობრივ ბაზარზე ახალი პროდუქტებისა და მომსახურების შემოტანით გამოიხატა. სადებეტო / საკრედიტო ბარათები, ბანკომატები, ფულადი გადარიცხვები, SMS ბანკი, წინასწარ დამტკიცებული SMS სესხები, ლიზინგი, დაზღვევა და ა.შ. დღეს უკვე ჩვეულებრივი მოვლენაა და მათ ფართოდ სთავაზობენ ადგილობრივი საფინანსო ინსტიტუტები, თუმცა  საქართველოს ბაზარზე  მათი შემოტანა საქართველოს ბანკის დამსახურებაა. 2004 წლიდან დაწყებული საქართველოს ბანკმა რამდენიმე სტრატეგიული მნიშვნელობის შესყიდვა განახორციელა, შემოიტანა საცალო პროდუქტების მთელი რიგი პაკეტები და დაიწყო ინფრასტრუქტურის საფუძვლიანი მოდერნიზება. სწორედ ამ დროს წამოიწყო ბანკმა კერძო საბანკო მომსახურების შეთავაზება, პირველი კორპორატიული ობლიგაციები საქართველოს საფონდო ბირჟაზე განათავსა, ავტომატიზებული გახადა საბანკო პროცესები და მოსახლეობის მიერ საბანკო ბარათების ფართოდ გამოყენების აქტიური ხელშეწყობა დაიწყო. 2006 წლისთვის ბანკს უკვე მიღებული ჰქონდა რეიტინგები უმსხვილესი საერთაშორისო სარეიტინგო სააგენტოებისგან (Fitch Ratings, Moody’s , S&P Global ).
2006 წელს, საქართველოს ბანკის ლონდონის საფონდო ბირჟაზე წარმოდგენამ განვითარების ახალ საფეხურზე აიყვანა ბანკი და ახალი პერსპექტივები დაუსახა მას. საქართველოს ბანკმა გაამყარა საკუთარი კორპორატიული მართვის სტანდარტები, მიიღო პირდაპირი წვდომა კაპიტალის ბაზრებზე და ინსტიტუციურ ინვესტორებზე. ლისტინგის მომდევნო პერიოდი აღინიშნა პირველი ევრობონდების გამოშვებით, შემდგომი შესყიდვებით, ახალი პარტნიორული ურთიერთობების დამყარებით (მაგ.: American Express-თან ).
2008 წელს საქართველოს ბანკის პირველი ინტეგრირებული ინტერნეტ და მობაილ-პლატფორმა გაეშვა ქართულ ბაზარზე, რაც მნიშვნელოვანი წინგადადგმული ნაბიჯი იყო ციფრული არხების მეშვეობით მომხმარებლებისთვის მაღალი ხარისხის მომსახურების მიწოდებისკენ.
2009-2011 წლებში ბანკმა ახალ საბანკო გამოცდილებას ჩაუყარა საფუძველი SOLO -სა და Express ბრენდების სახით, რაც პირველი მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო მომხმარებელზე მორგებული საბანკო პრაქტიკის მიმართულებით. საქართველოს ბანკმა საკუთარი შემოსავლების წყაროების დივერსიფიცირება მოახდინა არასაბანკო სექტორებში შესვლით, როგორებიცაა − ჯანდაცვა და უძრავი ქონება, რაც მოგვიანებით BGEO-ს საინვესტიციო მიმართულებად იქცა.
2012 წელს საქართველოს ბანკმა ლონდონის საფონდო ბირჟის პრემიუმ FTSE 250 სეგმენტში განთავსდა, რამაც ბანკის ლიკვიდურობა გაზარდა და მეტი შესაძლებლობები მიანიჭა მას კაპიტალის ბაზრებზე. 2014 წლის ბოლოსთვის ბანკმა რამდენიმე მნიშვნელოვანი შესყიდვა განახორციელა საბანკო და არასაბანკო ბიზნესებში და ზრდის სტრატეგიის მოდიფიცირება მოახდინა ამ ორი მიმართულების ასახვის მიზნით.
ბანკის რეორგანიზაცია, რომელიც 2015 წელს დაიწყო, აღინიშნა საბანკო და საინვესტიციო ბიზნესების განცალკევებით  BGEO-ს ფარგლებში (რეორგანიზაციამდე ცნობილი როგორც „საქართველოს ბანკის ჰოლდინგური კომპანია“ ან BGH). ეს ის წელი იყო, როდესაც საქართველოს ბანკმა თავისი საცალო ბრენდის მომხმარებელზე ფოკუსირებულ ბიზნესად გარდაქმნა დაიწყო. ბანკის საცალო ბრენდი აერთიანებდა ტრანზაქციულ საბანკო მომსახურებას ექსპრეს ბანკის, მასობრივ საცალო საბანკო  მომსახურებას საქართველოს ბანკის ბრენდის, ხოლო პრემიუმ საბანკო მომსახურებას SOLO-ს მეშვეობით. 2015 წელი მნიშვნელოვანი ეტაპი იყო საინვესტიციო ბიზნესისთვისაც, რადგან ამ წელს საქართველოს ჯანდაცვის ჯგუფი  წარმატებით განთავსდა ლონდონის საფონდო ბირჟის პრემიუმ სეგმენტში.
2017 წელს საქართველოს ბანკმა ირლანდიის საფონდო ბირჟაზე პირველად განათავსა ობლიგაციები ეროვნულ ვალუტაში.
2018 წელს BGEO ორ დამოუკიდებელ კომპანიად გაიყო:  საქართველოს ბანკის ჯგუფი და საქართველოს კაპიტალი.
2019 წელს საქართველოს ბანკმა პირველად განათავსა დამატებითი პირველადი კაპიტალის (AT1) ობლიგაციები ირლანდიის საფონდო ბირჟაზე. ეს ტრანზაქცია დამატებითი პირველადი კაპიტალის პირველ ტრანზაქციას წარმოადგენს საქართველოდან და ამ ინსტრუმენტის პირველ გამოშვებას დსთ-დან 2018 წლის იანვრის შემდეგ.
ემა ეკსტაინი
ემა ეკსტაინი (Emma Eckstein; დ. 28 იანვარი, 1865 წელი, ვენა, ავსტრია – გ. 30 ივლისი, 1924 წელი) - ავსტრიელი ავტორი და ფსიქოანალიტიკოსი. ემა ეკსტაინი იყო ზიგმუნდ ფროიდის ერთ-ერთი პაციენტი და მოკლე პერიოდში, დაახლოებით 1897 წელს თავადაც გახდა ფსიქოანალიტიკოსი". როგორც ანალიტიკოსი ის, მიუხედავად იმისა, რომ ძირითადად სექსუალური და სოციალური ჰიგიენის სფეროში მუშაობდა, მან ასევე შეისწავლა, თინეიჯერთა ცხოვრება და ამ პერიოდის გადაულახავი სირთულეები.
ცხოვრება
ემა ეკსტაინი დაიბადა ვენაში 1865 წლის 28 იანვარს ცნობილ ბურჟუაზიულ ოჯახში. ოჯახს ახლო კავშირი ჰქონდა ფროიდთან. მისი ერთ-ერთი ძმა იყო გუსტავ ეკსტაინი (1875–1916), სოციალ – დემოკრატი და სოციალისტური პარტიის ლიდერი.
ემა აქტიურად მონაწილეობდა ვენის ქალთა მოძრაობაში, "თანამშრომლობდა Dokumente der Frauen- სა და Neues Frauenleben- თან".
ანალიზი
როდესაც ემა ეკსტაინი 27 წლის იყო, იგი ფროიდთან წავიდა რადგან აწუხებდა უცნაური პიმტომები რომელიც შეესაბამებოდა დაავადებებსა და მენსტრუაციასთან დაკავშირებულ მცირე დეპრესიას. ფროიდმა დიაგნოზი დაუსვა ეკსტაინს და უთხრა რომ ამის მიზეზი მასტურბაციის გადაჭარბებული ქმედება იყო; იმ პერიოდში მასტურბაცია ფსიქიკური ჯანმრთელობისთვის საშიშად ითვლებოდა. მისი მკურნალობა სამი წელიწადი გაგრძელდა, ეს იყო ერთ-ერთი ყველაზე გაჭიანურებული და დეტალური შემთხვევა ფროიდის ადრეულ შემთხვევებთან შედარებით. თავის ანალიზში, ემა ეკსტაინმა მიაწოდა ფროიდს მასალა, რომელიც მას საშუალებას აძლევდა თეორიულად შეეფასებინა ისტერიული სიმპტომოლოგია, რომელიც ეხმიანებოდა სადისტურ მოქმედებებს. მისმა გულმოდგინე თანამშრომლობამ მის ანალიზში ფროიდს მისცა ძალიან ძვირფასი მასალა ... მნიშვნელოვან ცვლილებებს მისცა ალღო და მის ფუნდამენტურ ახალ ელემენტებს შეუწყო ხელი: ფსიქოზისა და ოცნების სურვილების თეორია; მისი ადრეული სიამოვნების ტრანსფერული რეკონსტრუქცია ... ფანტასტიკური სცენები მისი შინაგანი ცხოვრებიდან.
ოპერაცია
იმ დროს ემა ეკსტაინი იმყოფებოდა ასევე ფროიდის მეგობრისა და თანამშრომლის ვილჰელმ ფლიესის, ყურის, ცხვირისა და ყელის სპეციალისტის სწავლების ქვეშ. ფლიესი მკურნალობდა "ცხვირის რეფლექსურ ნევროზს" ადგილობრივი ანესთეზიის ქვეშ ცხვირის შიგნით კაუტერირებით. ფლიესი ვარაუდობდა, რომ თუ დროებითი კაუტერიზაცია სასარგებლო იქნებოდა, ოპერაცია უფრო მუდმივ შედეგებს გამოიღებდა. თავდაპირველად მან ოპერაცია ჩაატარა ეკსტაინზე. მისი ოპერაცია სავალალო აღმოჩნდა, რამაც გამოიწვია ცხვირიდან უხვი, განმეორებითი სისხლდენა - ფლიესმა ეკსტაინის ცხვირის ღრუში დატოვა გაზი. ოპერაციის შემდეგ მართალია ეკსტეინს უნდოდა ფლიესისთვის ეჩივლა თუმცა გადაიფიქრა. ასევე ფროიდმა მისწერა წერილი ფლიესს სადაც სასტიკად აკრიტიკებს მას და მის ოპერაციას.
მუშაობა ფროიდთან
ემა ეკსტაინს ასევე წვლილი აქვს შეტანილი ფროიდის ისტერიის თეორეაში. 1897 წელს ფროიდი თავის ანალიტიკურ დასკვნებში წერს რომ ნევროზი არის მოზრდილის, ჩვეულებრივ მამის, ბავშვის სექსუალური ძალადობის შედეგი. ფროიდი წერდა, რომ ეკსტაინსაც ასეთივე შედეგები ჰქონდა თავის პაციენტებში, მათგან უმეტესობა ძალადობის მსხვერპლი იყო ბავშვობაში, განსაკუთრებით ეს ძალადობა მამიდან მოდიოდა.
წიგნები
1904 წელს ემა ეკსტაინმა გამოაქვეყნა პატარა წიგნების სერია ბავშვების სექსუალური აღზრდის შესახებ, თუმცა მასში ის არ ახსენებს ფროიდს. რამდენიმე წლის შემდეგ, ფროიდი თავის ღია წერილში "ბავშვთა სექსუალური განმანათლებლობა" ეხება ემას წიგნს და საუბრობს ემას ბავშობაზე და მის მიწერილ წერილზე თავის 10 წლის ვაჟთან. ეკსტაინი ჩნდება ჯოზეფ სკიბელის 2010 წლის რომანის პერსონაჟად, წიგნის სახელწოდებაა განკურნებადი რომანტიკა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1865 კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი
დე ბუა
დე ბუა (de Boyx) — XII საუკუნის ფრანგი ჯვაროსანი რაინდი. ვატიკანის ფონდში დაცულია დე ბუას საინტერესო წერილი საფრანგეთის ქალაქ ბეზანსონის არქიეპისკოპოსის ამადე დეტრემლესადმი. დაწერილი უნდა იყოს 1220-22 წწ (შ. ლომსაძე). წერილის ლათინური ტექსტი პირველად 1893 წელს გამოაქვეყნა რ. რერიხტმა. საქართველოში წერილის ლათინური ტექსტიც და თარგმანიც (ა. ურუშაძე) პირველად დაიბეჭდა 1974 წელს ვ. ჩაჩანიძის წიგნში „პეტრე იბერიელი და ქართული მონასტრის არქეოლოგიური გათხრები იერუსალიმში“.
ვარაუდები
ზოგიერთი მეცნიერის — ს. კაკაბაძის, შ. ამირანაშვილის — მოსაზრებით, ეს ახალგაზრდა მეფე ლაშა-გიორგია და შესაძლოა, თამარ მეფის ნეშტი მართლაც იერუსალიმში იყოს დაკრძალული. ვატიკანის ფონდებში დაცულმა ცნობამ დიდად შეუწყო ხელი არქეოლოგიური გათხრების დაწყებას 1946 წელს იერუსალიმში, იორდანიის უდაბნოში ვ. კორბოს ხელმძღვანელობით, რასაც შედეგად მოჰყვა V საუკუნის ქართული ტაძრის უძველესი ქართული წარწერის და კულტურის უძვირფასესი ძეგლების აღმოჩენა (1952).
ლიტერატურა
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ კატეგორია:ჯვაროსნები კატეგორია:ფრანგი სამხედრო მოღვაწეები
წეროსწვივა
წეროსწვივა, წერეწო (Macrolepiota procera) — სოკოს სახეობა წეროსწვივას გვარისა, რომელიც ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში.
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა. როგორც წესი საჭმელად გამოიყენება მხოლოდ ქუდი, ფეხი უხეშია, რომელსაც ახმობენ და ხმარობენ სანელებელად. იზრდება ერთეულებად ან არამჭიდრო ჯგუფებად ქვიშიან ნიადაგზე, წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში, მდელოებზე და ა.შ., ივნისიდან ნოემბრამდე.
სოკო პირველად აღწერა ავსტრიელმა ბუნებისმეტყველმა ჯოვანი ანტონიო სკოპოლიმ 1772 წელს როგორც Agaricus procerus, ხოლო მიმდინარე ბინომინალური სახელი მიანიჭა გერმანელმა მიკოლოგმა როლფ ზინგერმა 1948 წელს.
აღწერა
მინი|მარცხნივ|ახალგაზრდა წეროსწვივები ქუდის დიამეტრი — 20-35 სმ, თავდაპირველად სფეროსებრი, შემდგომში ფართოკონუსური, გაშლილი და ქოლგისებრი. ცენტრში ხშირად ახასიათებს მუქი მომრგვალო ბორცვაკი. კანი რადიალურ-ბიჭკოვანია, მოყავისფრო-ნაცრისფერი, დაფარულია მუქი ყავისფერი კუთხოვანი ქერცლებით, რომლებიც ადვილად სძვრება.
ქუდის რბილობი ფხვიერ-ხორციანია, მოგვიანებით შედარებით მყარი, თეთრი. გაჭრისას ფერს არ იცვლის. სოკოსთვის დამახასიათებელი სასიამოვნო სუნითა და თხილის გემოთი.
სოკოს ფეხის სიგრძე — 10-30 (40 სმ-მდე) სმ, სისქე — 1-2 (4 სმ-მდე) სმ, ცილინდრული, ფუყე, უხეშბოჭკოვანი, ძირისკენ სფეროსებრი გამსხვილებით, ადვილად სცილდება ქუდს. ნორჩი სოკოების ფეხის ზედაპირი ერთტონში ყავისფერია, მოგვიანებით ღია მურა, დაფარულია კონცენტრულად განწყობილი მურა ბოჭკოვანი ქერცლებით. ხშირად განთავსებული რგოლებით, რის შედეგადაც სოკოს ფეხი გრძივზოლიანი ან გველის ტყავისმაგვარი ჩანს.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, სისქე — 2 სმ-მდე, ფეხთან ვიწროვდება, ადვილად სცილდება ქუდს, თავისუფალი, თეთრი, ხშირი, ასაკთან ერთად იღებს ჩალისფერ ან კრემისფერ შეფერილობას. ფეხთან ახლოს ქმნის თხელ ხრტილისმაგვარ კოლარიუმს.
საბურველის ნარჩენები: საყელო აპკისებრი, ფართო, ზემოდან თეთრი, ქვემოდან მომურო, გაორებული კიდით, საყელო მოძრავია ფეხის მიმართ. ვოლვის გარეშე.
სპორების მტვერი თეთრი ან კრემისფერი. სპორები — (15—20)×(10—13) მკმ, ელიფსისებრი, გლუვი, ფსევდოამილოიდური, მეტაქრომატული. გააჩნია გაღვივების დრო, შემცველობა ფლუორესცირებს.
ფირფიტების ტრამა სწორი, 7-15 მკმ-ის ცილინდრული თხელკანიანი ჰიფებით, უფერო, დამჭერებით.
ქუდის ქერცლების ჰიფების ზომა 150-400×8-10 მკმ, გლუვი, სხვადასხვა ფორმის: ძაფისმაგვარი, რგოლისმაგვარი ან ლანცეტისმაგვარი, ჩვეულებრივ გადაგრეხილი და იშვიათად შორდებიან ქუდს ვერტიკალურად. ფეხის ქერცლის ჰიფები აგებულებით მსგავსია, მაგრამ ძირითადად შეგროვებულია კონებად.
ბაზიდიუმი — ოთხსპირიანი, თხელკდელიანი, ქინძისთავისმაგვარი, 35-45×14-16 მკმ, სტერიგმების სიგრძე — 4,5-6 მკმ.
ჰეილოცისტიდები — თხელკდელიანი, უფერული, სხვადასხვა ფორმის, 30-55×12-20 მკმ, გააჩნია კაულოცისტიდები.
ეკოლოგია და გავრცელება
ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში — ევროპა, აზია (თურქეთი, ირანი, სამხრეთი კავკასია, ინდოეთი, ყირგიზეთი, ჩინეთი, მონღოლეთი, ციმბირი, შორეული აღმოსავლეთი, იაპონია), ჩრდილოეთი ამერიკა, სამხრეთი ამერიკა (ჩილე), ავსტრალია, აფრიკა (ალჟირი, მაროკო, კენია, ზაირი), აგრეთვე — კუბის კუნძულები სოლომონის კუნძულები, მადაგასკარი და შრი-ლანკა.
სეზონი — ივნისიდან ნოემბრამდე.
ადგილობრივი სახელწოდებები
საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში წეროსწვივას სხვადასხვა სახელებით მოიხსენიებენ:
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:წეროსწვივა
დედაკაცების ფერხული
დედაკაცების ფერხული — უძველესი ქართული ხალხური ცეკვა, ქალთა ფერხული, რომელიც სრულდებოდა სამხმიანი სიმღერის თანხლებით. დათვის სამოსელში გამოწყობილი „დათო-ბერიკა“ ქალთა ფერხულში ჩადგებოდა და ასრულებდა სიმღერის შინაარსის შესაბამის მოძრაობებს. მეფერხულე დედაკაცები წრეში იმწყვდევდნენ დათვისნიღბიან მამაკაცს, უმღეროდნენ მას და აიძულებდნენ განესახიერებინა სიმღერის ტექსტი. ბერიკა ხშირად ტექსტისგან დამოუკიდებელ, იმპროვიზებულ მოძრაობებსაც აკეთებდა, რის გამოც დედაკაცები დაირცხვენდნენ და წივილ-კივილით დაიშლებოდნენ. ცეკვას ზოგჯერ დათოსაც უწოდებდნენ.
Lasioglossum villosulum
სქოლიო
villosulum
Tetraponera rufonigra
Tetraponera rufonigra — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მსოფლიოს ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ადამიანთა   სწრაფვამ   პირველობისაკენ    უკვე  მეცხრამეტე  საუკუნის  30-ან  წლებში   მიიყვანა  მოჭადრაკეები  ჩაეტარებინათ  მატჩები   მსოფლიოში   უძლიერესის  გამოსავლენად. 1834 წელს   ლონდონში  გაიმართა   პირველი  ასეთი  მატჩი     ინგლისელ   ალექსანდრ  მაკდონელსა  და  ფრანგ  ლუი  ლაბურდონეს  შორის. რა თქმა უნდა,  მაშინ  არავითარი  შესარჩევი  სისტემა  არ  არსებობდა  და   ლონდონში  შეხვდნენ    ის  მოჭადრაკეები  რომლებიც  საერთო  აზრით   ითვლებოდნენ    უძლიერესებად. ლონდონის მატჩი    ლაბურდონემ  მოიგო  და  ის  გახდა  კიდეც  მსოფლიოს  პირველი  არაოფიციალური  ჩემპიონი.
შემდგომში   კიდევ  ოთხი  ასეთი  არაოფიციალური  მატჩი   გაიმრთა   და  მხოლოდ   1886  წლის  მატჩით   ვილჰელმ  სტეინიცსა  და  იოჰან  ცუკერტორტს  შორის  დაიწყო    მსოფლიოს  ოფიციალური  პირველობის  გათამაშება.
მეორე მსოფლიოს  ომამდე   მიუხედავად  იმისა,   რომ   ფიდე  1924  წელს  შეიქმნა,  მსოფლიოს  პირველობაზე  მატჩების  გამართვა  მაინც    მოჭადრაკეების    პრორეგატივა  იყო. მსოფლიოს ჩემპიონი   თავად  ირჩევდა  მეტოქეებს,  ან   თავისთვის   არასასურველ  მეტოქეს  ისეთ  ფინანსურ   პირობებს   უყენებდა    რომელსაც  ეს  უკანასკნელი   ვერ  შეასრულებდა. ამიტომაც ვერ  ითამაშეს   მატჩები   მსოფლიოს  პირველობაზე    თავისი  დროის  ისეთმა  მოჭადრაკეებმა,  როგორებიც  იყვნენ    აარონ ნიმცოვიჩი,  აკიბა რუბინშტეინი და  სხვები.
1946 წელს  როდესაც  გარდაიცვალა  მოქმედი მსოფლიოს  ჩემპიონი,  ალექსანდრე  ალიოხინი,  ფიდემ  თავის  ხელში    აიღო    მსოფლიოს  პირველობის  გათამაშება. 1948 წელს ფიდემ  ჩატარა  მატჩ-ტურნირი   მსოფლიოს  ხუთი  (ამერიკელმა  ფაინმა  უარი  განაცხადა) უძლიერესი  მოჭადრაკის  მონაწილეობით  რომლის  გამარჯვებულსაც  ოფიციალურად  მიენიჭა   მსოფლიოს  ჩემპიონის  წოდება. ამავე დროს  შემოიღო   სამწლიანი  ციკლი,  რომელიც  იწყებოდა  ზონალური  ტურნირებით,  შემდეგ  გრძელდებოდა   პრეტენდენტთა ტურნირით  და  მთავრდებოდა  მატჩით   პრეტენდენტსა  და  მსოფლიოს     მომქმედ     ჩემპიონს     შორის  (შემდგომში   ზონალურ  და   პრეტენდენტთა  ტურნირებს  შორის  ჩაჯდა   საზონათაშორისო ტურნირი,  ხოლო  პრეტენდენტთა    ტურნირი  შეცვალა   პრეტენდენტთა მატჩებმა). 1960 - 1963 წლების ციკლამდე   მატჩში  დამარცხებულ  მსოფლიოს  ჩემპიონს  ჰქონდა მატჩ-რევანშის  უფლება,  რომელიც  ორჯერ  წარმატებით   გამოიყენა   მიხეილ  ბოტვინიკმა. მატჩის ფრედ  დამთვრების  შემთხვევაში   ჩემპიონი  ყოველთვის  ინარჩუნებდა  თავის  ტიტულს.
არაოფიციალური მატჩები მსოფლიოს  პირველობაზე
შენიშვნა: ეს შეჯიბრება  შედგებოდა  6 მატჩისაგან,  რომელთა  შედეგები   ცალ-ცალკე  ასეთია: ლაბურდონე - მაკდონელი
მატჩ-ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე
18.1948 ჰააგა, მოსკოვი
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
მატჩები მსოფლიოს პირველობაზე   პროფესიონალ  მოჭადრაკეთა  ასოციაციის   ვერსიით
1993 წელს    ფიდეს   პოლიტიკით   უკმაყოფილო   გარი  კასპაროვმა  და    ნაიჯელ  შორტმა  (მან  გაიმარჯვა  პრეტენდენტთა   ტურნირში  )  უარი  განაცხადეს    ეთამაშათ    მატჩი   მსოფლიოს  პირველობაზე   ფიდეს  ეგიდით  და  თავისი  მატჩი  ითმაშეს    ახლად  ჩამოყალიბებული    პროფესიონალ  მოჭადრაკეთა   ასოციაციის   ეგიდით. ეს  ორგანიზაცია    ამ  ორი  მოჭადრაკის   თოსნობით  1993  წელს  შეიქმნა. მომდევნო მატჩი  კასპაროვს  ალექსეი  შიროვთნ  უნდა  ეთმაშა,  მაგრამ  მატჩი  არ  შედგა. არ გამართულა  არც  განმეორებითი  მატჩი  ანანდთან. 1996 წელს   ასოციააციამ  სპონსორები  ვერ  იშოვა  და  მალევე  დაიშლა. კასპაროვმა გადაწყვიტა  დაეცვა  თავისი ტიტული  თავისი  შეხედულებით  ღირსეულ  მეტოქესთნ,  რომელიც  ფინანსურ  პრობლემებსაც  მოაგვარებდა. ასეთი მეტოქე  მხოლოდ   ხუთი  წლის  შემდეგ  გამოჩნდა,  ეს  იყო  კრამნიკი.
მატჩები მსოფლიოს პირველობაზე   ფიდეს   ვერსიით
იმავე წლებში   ფიდე  თავის  ჩემპიონებს  ავლენდა. როდესაც  კასპაროვმა     და     შორტმა    უარი    თქვეს   ფიდეს  ეგიდით    მატჩის  გამართვაზე,  მაშინ  ფიდემ  ანატოლი  კაპროვსა  და  იან  ტიმანს  შორის  ჩაატარა  თავისი   მატჩი  (მაშინ    ამ  მოჭდრაკეებს     უმაღლესი  ელო  ჰქონდათ  კასპაროვისა  და  შორტის  შემდეგ). 1999 წლიდან  ფიდემ    ჩემპიონატის      ნოკაუტ-სისტემით    ჩატარება   დაიწყო. ამან მრავალი   მოჭადრაკის  უკმაყოფილება  გამოიწვია  (განსაკუთრებით   უმაღლესი  ელოს   მქონე   მოჭადრაკეთა   შორის),  ვინაიდან  აქ    შემთხვევითობებს   მეტი  ადგილი  ჰქონდა. პირველ ასეთ  ტურნირში    კაპროვი, როგორც  მსოფლიოს  ჩემპიონი,   პირდაპირ  ფილაში  დაუშვეს. მეორე  ტურნირიდან   კი   მსოფლიოს  ჩემპიონს  არავითრი   პრივილეგია  არ  ჰქონდა. ამის გამო  ანატოლი  კაპროვმა   ტურნირში     მონაწილეობაზე    უარი  განაცხადა   და  თავის   თავს  ისევ  მსოფლიოს  ჩემპიონად  თვლიდა. პროფესიონალ მოჭადრაკეთა   ასოციაციის    დაშლის  შემდეგ  ფიდემ  ისევ  თავის  ხელში  აიღო     მსოფლიოს  პირველობების  ჩატარება. 2005 წელს ფიდემ    ორწრიანი   ტურნირი  ჩაატარა,  მაგრამ  კასპაროვმა    და  კაპროვმა   ისევ  უარი  თქვეს  თამაშზე. საჭადრაკო სამყაროში   შექმნილი   ქაოსის  გამო  კასპაროვი  საერთოდ  წავიდა  ჭადრაკიდან. ამის შემდეგ   ფიდეს  ტურნირის გამარჯვებული,  ვესელინ  ტოპალოვი   ფიდეს  ჩემპიონის  რანგში 2006  წელს   ე.წ. გამაერთიანებელ მატჩში  შეხვდა     პროფესიონალთა  ჩემპიონს  ვლადიმერ  კრამნიკს.
8 2005   სან-ლუისი
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
გაერთიანების   შემდეგ
1. 2007 მეხიკო
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
ლიტერატურა
კატეგორია:ფიდე
ნიაბი
ნიაბი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, გომის თემში. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 600 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში დგას X საუკუნის ხუროთმოძღვრების ძეგლი წმინდა გიორგის ეკლესია.
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 225 ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
ნიაბიდან იყო წარმოშობით და აქვეა დაკრძალული ქართველი პოლიტიკოსი კობა დავითაშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პირენეები
thumb|200px|ცენტრალური პირენეები პირენეები (Pirineos, Pyrénées, Pirineus) — ქედი სამხრეთ-დასავლეთ ევროპაში, რომელიც ქმნის ბუნებრივ საზღვარს ესპანეთსა და საფრანგეთს შორის. იგი გამოყოფილია პირენეის ნახევარკუნძულით დანარჩენი ევროპისაგან. გადაჭიმულია 430 კილომეტრზე ბისკაის ყურედან ხმელთაშუა ზღვამდე.
გეოგრაფია
ესპანეთის პირენეები არის შემდეგი პროვინციების ნაწილი, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ: ხერონი, ბარსელონა, ლერიდა, უესკა, ნავარა და გიპუსკოა
საფრანგეთის პირენეები ასევე არის დეპარტამენტების ნაწილი, ღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ: აღმოსავლეთი პირინეი, ოდი, არეჟი, ზემო გარონა, ზემო პირენეები, ატლანტური პირენეები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ქედები კატეგორია:ესპანეთის ქედები
ივანე ამირხანაშვილი
ივანე ამირხანაშვილი (დ. 3 მარტი, 1959, გალავანი, მცხეთის რაიონი, საქართველო) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
კრიტიკოსი, ლიტერატურისმცოდენე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი ივანე ამირხანაშვილი დაიბადა 1959 წლის 3 მარტს მცხეთის რაიონის სოფელ გალავანში.
1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ფილოლოგიის ფაკულტეტი;
1983-86 წლებში სწავლობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში; 1991 წელს დაიცვა დისერტაცია თემაზე "დავით გურამიშვილის პოეტური აზროვნების თავისებურებანი (სიმბოლო და ალეგორია)".
1983 წლიდან მუშაობს შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში (ლაბორანტი, მეცნიერი თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი). ამჟამად არის ამ ინსტიტუტის რუსთველოლოგიური კვლევის ცენტრის ხელმძღვანელი.
1987-2007 წლებში იყო გაზეთ "ლიტერატურული საქართველოს" კრიტიკის განყოფილების გამგე. მუშაობდა კულტურის ინსტიტუტში (1998-99). თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა (2001-2005) და ამავე უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალში (1994-1995). იყო "ახალი ქართული გაზეთის" განყოფილების გამგე (1998). ჟურნალ "ცისკრის" პროზის განყოფილების რედაქტორი (2000-2006). ამჟამად არის ჟურნალ "ჩვენი მწერლობის" პროზის რედაქტორი.
პირველი კრიტიკულ-ლიტერატურული სტატია გამოაქვეყნა 1981 წელს ალმანახ "პირველ სხივში".
ავტორია ოცამდე სამეცნიერო და 500-მდე ლიტერატურული სტატიისა, რომლებიც გამოქვეყნებული აქვს გაზეთებში "ლიტერატურული საქართველო", "ახალი ქართული გაზეთი", "ქომაგი", "ჩვენი მწერლობა" და სხვა, ჟურნალებში "მნათობი", "მაცნე", "ცისკარი", "ომეგა", "საგურამო", "ლიტერატურული პალიტრა", "ლიტერატურა და სხვა", "კრიტიკა", "სჯანი", "ლიტერატურული ძიებანი".
2009 წელს იყო თბილისის საკრებულოს ლიტერატურული კონკურსის – "გალას" ჟიურის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გულნარა გერსამია
გულნარა გერსამია (დ. 13 თებერვალი, 1924, თბილისი — გ. 2008) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.
1946 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტი.
1946-1951 წლებში მუშაობდა საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ონკოლოგიის რესპუბლიკური დისპანსერის ქირურგ-ორდინატორად. 1951–1959 წლებში პათომორფოლოგიური ლაბორატორიის გამგე. 1959-1977 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ონკოლოგიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის ონკოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის პათომორფოლოგიური ლაბორატორიის ხელმძღვანელი, ხოლო 1977 წლიდან გარდაცვალებამდე — ამავე ინსტიტუტის პათომორფოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სარძევე ჯირკვლის კიბოს ოპერაციამდელი რენტგენოთერაპიის შემდგომი კლინიკურ–მორფოლოგიური ცვლილებები“, დაიცვა 1959 წელს.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „დასხივებული სარძევე ჯირკვლის კიბოს სტრუქტურული ცვლილებების მექანიზმების საკითხისათვის“, დაიცვა 1968 წელს.
რესურდები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:ქართველი ექიმები
სარა (იორკის ჰერცოგინია)
სარა, იორკის ჰერცოგინია  (ინგლ. Sarah Margaret, Duchess of York, ქორწინებამდე და განქორწინების შემდეგ  ფერგიუნსონი ინგლ. Ferguson; 15 ოქტომბერი 1959) —მწერალი, ფილანტროპი, საზოგადო მოღვაწე, კინოპროდიუსერი და ტელეწამყვანი. ელისაბედ II-ისა და ედინბურგის ჰერცოგის პრინც ფილიპის მეორე ვაჟის, იორკის ჰერცოგის, პრინც ენდრიუს ყოფილი ცოლი. 2019 წლის მონაცემებით, მისი ქალიშვილები ბეატრისი და ევგენია   ბრიტანეთის ტახტის მემკვიდრეების რიგში მეცხრე და მეათე ადგილს იკავებენ.
ადრეული წლები
სარა მარგარეტ ფერგიუსონი დაიბადა 1959 წლის 15 ოქტომბერს ლონდონის უელბეკის ჰოსპიტალში. იგი გახლავთ  მაიორ რონალდ ფერგიუსონის და მისი მეუღლის, სიუზან მერი რაიტის  მეორე ქალიშვილი. 1974 წელს განქორწინების შემდეგ, გოგონას დედა ცოლად გაჰყვა პოლოს მოთამაშე ჰექტორ ბარანტესს და საცხოვრებლად არგენტინაში გადავიდა. თავად სარა  მამასთან დარჩა ოჯახურ ფერმაში, დუმერში, ჰემფშირში. 1976 წელს მაიორი ფერგიუსონი დაქორწინდა სუზან დეპტფორდზე. ამ ქორწინებაში წყვილს სამი შვილი შეეძინა: ენდრიუ (1978), ალისა (1980), ელიზა (1986).
სარა სწავლობდა დეინშილის სკოლაში სტრეტფილდ-ტარჯისში ( ჰემფშირი), ხოლო შემდეგ ხერსტ-ლოჯის სკოლაში ასკოტში (ბერქშირი).
სამეფო მდივნების კოლეჯის დამთავრების შემდეგ, თვრამეტი წლის სარამ ლონდონში საზოგადოებასთან ურთიერთობის ფირმაში დაიწყო სამსახური. მოგვიანებით მუშაობდა სამხატვრო გალერეაში და საგამომცემლო კომპანიაში.
სარას უფროსი და, ჯეინი, საზოგადოებასთან ურთიერთობის სპეციალისტია, რომელიც ცხოვრობს და მუშაობს ავსტრალიაში. პირველი ქორწინებიდან ჰყავს 2 შვილი და მეორე ქორწინებიდან ქალიშვილი.
ოჯახი და ბავშვები
მინი|სარა ფერგიუნსონის გერბი (1986-996) მინი|[[იორკი|იორკის ჰერცოგის და ჰერცოგინიას ქორწილი]] პრინცი ენდრიუ სარა ფერგიუსონს ბავშვობიდან იცნობდა, ზოგჯერ ისინი პოლოს მატჩებზე ხვდებოდნენ. 1985 წელს, უელსის პრინცესას, დიანას წინადადებით, სარა ფერგიუსონი, შესაძლოა მაჭანკლობის მიზნით, შეიყვანეს ტრადიციული წვეულების სტუმრების სიაში, რომელსაც დედოფალი აწყობდა უინძორის სასახლეში ასკოტში სამეფო რბოლების დროს. ამის შემდეგ პრინცმა ენდრიუმ ბავშვობის მეგობართან ურთიერთობის განახლება გადაწყვიტა.
წყვილი დაქორწინდა 1986 წლის 23 ივლისს ლონდონის უესტმინსტერის სააბატოში. ქორწილის შემდეგ პრინცმა ენდრიუს ელისაბედ II-ისგან იორკის ჰერცოგის წოდება მიიღო,ხოლო  სარა  იორკის ჰერცოგინია გახდა. მარცხნივ|მინი|პრინც [[ენდრიუ (იორკის ჰერცოგი)|ენდრიუსთან ერთად, 1988 წ.]] იორკის ჰერცოგს და ჰერცოგინიას ორი შვილი ჰყავთ: პრინცესა ბეატრისი (დაიბადა 1988 წლის 8 აგვისტოს), ედოარდო მაპელი-მოცის ცოლი და იორკის პრინცესა ევგენია (დაიბადა 1990 წლის 23 მარტი), ჯეკ ბრუკსბენკის ცოლი. 1996 წლის 30 მაისიდან ჰერცოგი და ჰერცოგინია განქორწინებულები არიან. მინი|შვილებთან ერთად 2004 წ. განქორწინების შემდეგ სარა ფერგიუსონმა დაკარგა სამეფო უდიდებულესობის ტიტული, მაგრამ, უელსის პრინცესა დიანას მსგავსად, შეინარჩუნა იორკის ჰერცოგინიას ტიტული. თუმცა, ტიტულს დაკარგავს  ხელახალი გათხოვების შემთხვევაში.
ჰერცოგინია სარამ ითამაშა საკუთარი თავი სერიალ "მეგობრების" მე-4 სეზონის ბოლო ეპიზოდში, სადაც ჯოი ჩენდლერისთვის საჩუქრად  ქუდს სთხოვს.
კულტურაში
ჰერცოგინია სარა გახდა მხატვრული ფილმ  „სპენსერის“ (2021) ერთ-ერთი პერსონაჟი, სადაც მას ოლგა ჰელსინგი განასახიერებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:იორკის ჰერცოგინიები
Apple Inc.
Apple Inc. (NASDAQ: AAPL, LSE: ACP, FWB: APC, ყოფილი Apple Computer, Inc.) — ამერიკული მულტინაციონალური კორპორაცია, აწარმოებს სამომხმარებლო ელექტრონიკასა და მასთან დაკავშირებულ პროგრამულ უზრუნველყოფას. შტაბ-ბინა მდებარეობს აშშ-ის კალიფორნიის შტატის ქალაქ კუპერტინოში. Apple ამზადებს, ყიდის და მხარდაჭერას უზრუნველყოფს პერსონალური კომპიუტერის სერიისთვის, პორტატიული მედია-პლეერებისთვის და სხვა აქსესორებისთვის. Apple ამჟამად ასევე დაკავებულია ახალი ტექნოლოგიური კონცეფციების შექმნით, მათ შორის iPhone-ის, Apple TV-ის, Apple watch-ის და ახალი ოპერაციული სისტემა Mac OS X El Capitan-ის დამუშავებით.
კომპანიის ყველაზე ცნობილ პროდუქტთა შორისაა Mac Pro, Mac Mini, iMac, iMac with retina 5k display) პერსონალური კომპიუტერები და დაკავშირებული პერიფერიული მოწყობილობა, პორტატიული მედია-პლეერი iPod-ის სერია (ipod shuffle, iPod Nano, iPod touch) iPhone (iPhone 7 და 7 Plus) ასევე iPad Air, iPad Pro და iPad Mini. Apple-ის ყველაზე განთქმული პროგრამული უზრუნველყოფის პროდუქციაა Mac OS X და iOS ოპერაციული სისტემები და iLife-ის პროგრამების პაკეტი. Apple ასევე მნიშვნელოვანი მწარმოებელი პროფესიონალური აუდიო და კინოინდუსტრიის პროგრამული პროდუქტების, ძირითადად Mac-ის კომპიუტერებისთვის, მათ შორის Final Cut Pro, Logic Pro, Final Cut Studio, და დაკავშირებული ხელსაწყოები.