cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ეჰ, მეგობრებო...
გადაღება
გადაღებები მიმდინარეობდა თბილისში, ბათუმში კახეთში თელავში, და ასევე მოსკოვში. ერთ-ერთი ეპიზოდი გადაღებულია ბათუმის ბოტანიკური ბაღში ასევე სასტუმრო ინტურისტ-პალასში. thumb|255px|კადრი სერიალიდან ეჰ მეგობრებო ბათუმის ბოტანიკური ბაღი. thumb|255px|კადრი სერიალიდან ეჰ მეგობრებო ბათუმი სასტუმრო ინტურისტ-პალასი.
რესურსები ინტენტეში
კატეგორია:2004 წლის ქართული ტელესერიალები კატეგორია:იმედი (ტელეკომპანია)
ზეიტუნის სახარება
ზეიტუნის სახარება — 1256 წელს შესრულებული სახარების ხელნაწერი სომხურ ენაზე, რომელიც გადაწერილია მხატვრისა და ხელდასხმული მღვდლის, თოროზ როსლინის მიერ. ზეიტუნის სახარებები შედგება ოთხი სავანის, ოთხი მახარებლის, ოთხი სახელობის, ორნამენტისა და დეკორაციისგან. ხელნაწერის მფარველი იყო კათოლიკოსი კონსტანტინე I ბარძერბერელი (1221-1267), რომელმაც სახარება მისი ნათლულის ლევონისათვის გადააწერინა (დაბადებული 1236 წ.). იგი გადაიწერა სკრიპტორიუმში, ციხე ჰრომკლში, ,,ღმერთისგან დაცულ ციხეში", კილიკიის სომხეთში. ჰრომკლეი ასევე ცნობილი იყო, როგორც კათოლიკოსის მინიატურული ფერწერის სკოლა. მოგვიანებით ხელნაწერს ზეიტუნის სახარება ეწოდა. ეს კონკრეტულად ოსმალეთის იმპერიის პერიოდში მოხდა და მას სახელი მთის სოფელ ზეიტუნის (თანამედროვე სულეიმანლის) პატივსაცემად ეწოდა.
ხელნაწერების უმეტესი ნაწილი, კანონიკური ცხრილების გამოკლებით, რომლებიც ინახება ჯ. პოლ გეტის მუზეუმში, არის მატეენადარანში (მესროპ მაშტოცის ძველი ხელნაწერების ინსტიტუტი) ერევანში, სომხეთის დედაქალაქში.
წარმოშობა
მეოთხე და მეხუთე საუკუნეების დასაწყისში სომხებმა მიიღეს ქრისტიანობა და აირჩიეს სომხური, როგორც ლიტურგიკული ენა და არა ბერძნული ან სირიული. წმინდა გრიგოლ განმანათლებელმა ქრისტიანობა გაავრცელა სომხეთში, რამაც ის დასავლეთთან მეტად დააკავშირა. თითქმის ათასი წლის შემდეგ, მხატვარმა ტოროს როსლინმა შექმნა ილუსტრაციები მეხუთე საუკუნის საეკლესიო ტექსტებისთვის.
ზეიტუნის სახარებები როზლინის პირველი შემოქმედება იყო, რომელიც მან თავისი ხელმოწერით დაადასტურა. როსლინი სწავლობდა იოვანეს, მღვდლის ჰრომკლში. იქ ყოფნისას როსლინმა ზეიტუნის სახარებაში გადაწერა ტექსტები იოვანეს სახარებიდან. ხელნაწერი შეიქმნა კათოლიკოს კონსტანტინე I- ისთვის, ხელოვნების თვალსაჩინო მფარველისთვის, რომელმაც ხელი შეუწყო სომხეთში წმინდა მხატვრობის განვითარებას და ხელნაწერების წარმოებას. როსლინი მუშაობდა მისი დაკვეთით კონსტანტინოპოლში. როსლინი ითვლებოდა ჰრომკლანის სკრიპტორიუმის საუკეთესო მხატვრად.
სტილისტური ელემენტები
ზეიტუნის სახარებებმა შექმნეს მხატვრული სტანდარტი მოგვიანებით სომეხი მხატვრებისთვის. ფიქრობენ, რომ როზლინს სურდა რეალისტური ნახატების შექმნა, რაც მის ხელნაწერებშიც აისახა. იგი წერდა მრგვალი ასოებით რომელსაც ბოლორგირი ეწოდებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ მან ეს ხელნაწერი სხვა მწიგნობრების მაგალითზე გააკეთა, ის ცდილობდა გაეძლიერებინა მისი თხრობის სტილი და დაემატებინა თავისი ელემენტები, რომლებიც იმ დროისთვის შეუდარებელი იყო სომხურ ხელოვნებაში.
მან ასევე შემოიტანა დასავლეთის მოტივები ამ ხელნაწერში, რაც შეიძლება ვიზუალური კვანძი ყოფილიყო კავშირის მომხრე სომხური ძალების მიმართ (რომლებიც ეხმიანებოდა ნერსეს ლამბრონელის მიერ შექმნილ ადრინდელ კავშირებს რომთან). ზეიტუნის სახარებებში როსლინმა გააერთიანა ბიზანტიური ელემენტები კილიკური ნიმუშებით და დასავლური მოტივები და შექმნა ახალი და გამორჩეული სტილი. დასავლეთის მოტივები გვიან იყო როსლინის კარიერაში და არ იყო მრავალრიცხოვანი. გაუგებარია, თუ რატომ უნდა მიეცა სომხური ეკლესიის კათალიკოსს მისთვის დასავლური ელემენტების ჩართვის უფლება.
ფუნქცია
ხელნაწერი სასწაულებრივად გადარჩა და კარგად დაცული სახით შემოგვრჩა. მღვდლებმა იცოდნენ ხელნაწერის ძალა და იყენებდნენ მას საზოგადოებრივი მსვლელობისთვის. ამიტომაც იგი ნაკლებად ჩანს იმ პერიოდის სხვა ნაწარმოებებში და ნაკლებად ნაცნობი იყო საზოგადოებისთვისაც. ეს მხოლოდ მნიშვნელოვანი ცერემონიების დროს უნდა გამოეყენებინა, როგორიცაა ფიცი და მასობრივი დღესასწაულები.
სქოლიო
კატეგორია:სომხური ლიტერატურა კატეგორია:სომხური დამწერლობა კატეგორია:1256
ჯუმბერ ფანჩულიძე
ჯუმბერ ფანჩულიძე (დ.2 იანვარი, 1942, ძევრი) — ქართველი გეოგრაფი, ინჟინერი, მეცნიერი და პედაგოგი.
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-ჰიდროლოგის სპეციალობით.
1967-1969 წლებში სწავლობდა „საქწყალეკოლოგიის“ სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურაში.მუშაობა დაიწყო „საქსახწყალპროექტში“ ინჟინერ-ჰიდროლოგის თანამდებობაზე, სადაც ასრულებდა წინასაპროექტო მონაცემებისათვის საველე აზომვით გეოდეზიურ სამუშაოებს. 1976-1978 წლებში მუშაობდა სირიის არაბთა რესპუბლიკაში — ქვეყნის ზედაპირული წყლების რესურსების დადგენაზე. 1970-1982 წლებში „საქწყალეკოლოგიის“ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად, ხოლო 1982-1999 წლებში საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის ჰიდრომელიორაციის კათედრის დოცენტად. 1977 წლიდან საქართველოს მიწის მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტში სამმართველოს უფროსად. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები, რომლებიც შეეხება ხმელეთის ჰიდროლოგიის, მელიორაციის და გაუდაბნოებასთან ბრძოლის პრობლემებს. საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის წყალთა მეურნეობის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-მუშაკი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კოლხეთის დაბლობის დამშრობ სისტემიანი ტერიტორიების მაქსიმალური ჩამონადენის ჰიდროგრაფიის გაანგარიშების მეთოდიკა“, დაიცვა 1974 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ლევან ღოღობერიძე
ლევან დავითის ძე ღოღობერიძე (დ. 17 ივლისი, 1898, გოჩაჯიხაიში — გ. 1937, თბილისი) — ქართველი რევოლუციონერი, საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე, რეპრესირებული, რეჟისორ ლანა ღოღობერიძის მამა.
ბიოგრაფია
დაამთავრა პეტროგრადის პოლიტექნიკუმი. 1915 წლიდან რევოლუციურ პროპაგანდას ეწეოდა ჯარში. 1917 წელს თბილისში თანამშრომლობდა გაზეთ „კავკაზსკი რაბოჩიში“. 1918-1920 წლებში ბაქოში მოღვაწეობდა: იყო ბაქოს რევკომის თავმჯდომარე (1920), შემდეგ ნიჟნი-ნოვგოროდის საგუბერნიო პოლიტსაგანმანათლებლო განყოფილების გამგე, პარტიის ნიჟნი-ნოვგოროდის საგუბერნიო კომიტეტის პრეზიდიუმის წევრი. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ გახდა თბილისის რევკომის თავმჯდომარე; პარტიის თბილისის საქალაქო კომიტეტის მდივანი (1922); 1923-1924 წლებში იყო საქართველოს სსრ სახკომსაბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე; 1926-1930 წლებში პარტიის აჭარის საოლქო კომიტეტის მდივანი. 1930-1934 წლებში სწავლობდა მოსკოვში წითელი პროფესურის ინსტიტუტში; 1934 წლიდან პარტიის ეისკის რაიკომის მდივანი, ქარხანა „როსტრესელმაშის" პარტკომის მდივანი; იყო პარტიის XV-XVI ყრილობის დელეგატი. 1936 წელს დააპატიმრეს, 1937 წელს სიკვდილით დასაჯეს. მისი მეუღლე ნუცა ღოღობერიძე გადაასახლეს.
ავტორია ნაშრომისა „ქართული ემიგრაცია და ანტისაბჭოთა პარტიების მუშაობა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ევროკავშირსა და უკრაინას შორის ურთიერთობები ყალიბდება უკრაინა-ევროკავშირის ასოცირების შეთანხმებით და ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი ვაჭრობის ზონით (DCFTA). უკრაინა არის პრიორიტეტული პარტნიორი აღმოსავლეთ პარტნიორობისა და ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის (ENP) ფარგლებში. ევროკავშირისა და უკრაინის ურთიერთობა სცილდება თანამშრომლობას, თანდათანობით იზრდება ეკონომიკურ ინტეგრაცია და ღრმავდება პოლიტიკური თანამშრომლობა.
ასოცირების შეთანხმება ინიცირებული იყო 2012 წელს, მაგრამ პრორუსი ვიქტორ იანუკოვიჩის პრეზიდენტობის დროს უკრაინის მთავრობამ შეაჩერა მზადება ასოცირების ხელშეკრულების ხელმოწერისთვის 2013 წლის 21 ნოემბერს, პრეზიდენტი დაესწრო ევროკავშირის სამიტს ვილნიუსში 2013 წლის 28-29 ნოემბერს, სადაც თავდაპირველად იგეგმებოდა ასოცირების ხელშეკრულების გაფორმება, მაგრამ ეს ასე არ მოხდა. ასოცირების ხელშეკრულების ხელმოწერის გადადების გადაწყვეტილებამ გამოიწვია ევრომაიდნის მოძრაობა. 2013–2014 წლების უკრაინის რევოლუციამ გამოიწვია პარლამენტის მიერ იანუკოვიჩისა და მისი გადაყენება 2014 წლის თებერვალში
ასოცირების შეთანხმების პოლიტიკურ ნაწილს 2014 წლის 21 მარტს მოაწერა ხელი ახალმა პრემიერ-მინისტრმა არსენი იაცენიუკმა. იმავდროულად, ევროკავშირი ცდილობდა უკრაინის სტაბილიზაციას სავარაუდო კორუმპირებული რუსებისა და უკრაინელების აქტივების გაყინვით და უკრაინას ფინანსურად ეხმარებოდა. უკრაინა-ევროკავშირის ასოცირების შეთანხმების ეკონომიკურ ნაწილს 2014 წლის 27 ივნისს მოაწერა ხელი ახალმა პრეზიდენტმა პეტრო პოროშენკომ. 2016 წლის 1 იანვარს უკრაინა შეუერთდა DCFTA-ს ევროკავშირთან. 2017 წლის 11 ივნისს უკრაინის მოქალაქეებს მიეცათ უვიზო მიმოსვლა შენგენის ზონაში 90 დღის განმავლობაში ნებისმიერი 180 დღიანი პერიოდის განმავლობაში და ასოცირების შეთანხმება ოფიციალურად ძალაში შევიდა 2017 წლის 1 სექტემბერს. 2019 წლის 21 თებერვალს უკრაინის კონსტიტუციაში ცვლილებები შევიდა, ნორმები უკრაინის სტრატეგიული კურსის შესახებ ევროკავშირსა და ნატოში გაწევრიანების შესახებ ძირითადი კანონის პრეამბულაში, სამ მუხლში და გარდამავალ დებულებებშია გათვალისწინებული. 2022 წლის 28 თებერვალს, 2022 წლის უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დროს, უკრაინის პრეზიდენტმა ვლადიმირ ზელენსკიმ ოფიციალურად მოაწერა ხელი უკრაინის ევროკავშირში გაწევრიანებას. ევროკავშირის რვა ქვეყანამ ხელი მოაწერა წერილს, რომელიც მხარს უჭერს უკრაინის გაწევრიანების პროცესის დაჩქარებას. 2022 წლის 1 მარტს, ევროპარლამენტმა, დებატების შემდეგ, რომელშიც უკრაინის პრეზიდენტი სიტყვით გამოვიდა და აპლოდისმენტები მიიღო, მან რეკომენდაცია გაუწია უკრაინას, რათა გახდეს ევროკავშირის წევრობის ოფიციალური „კანდიდატი". ევროპარლამენტმა 637 ხმით მხარი დაუჭირა უკრაინის წევრობას,13 იყო წინააღმდეგი და 26-მა თავი შეიკავა.
2022 წლის 23 ივნისს ევროპარლამენტმა მიიღო რეზოლუცია, რომელიც მოუწოდებდა დაუყოვნებლივ მინიჭებოდა უკრაინას ევროკავშირში წევრობის კანდიდატის სტატუსი. 2022 წლის 23 ივნისს ევროპულმა საბჭომ უკრაინას ევროკავშირში გაწევრიანების კანდიდატის სტატუსი მიანიჭა.
აზერბაიჯანის ფლორა
აზერბაიჯანი ფლორა იგივე აზერბაიჯანის მცენარეულობა აღნიშნავს მცენარეებს, ხეებსა და ყვავილებს, რომლებიც აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ხარობს. აზერბაიჯანის მდიდარია ფლორით. ქვეყნის ტერიტორიაზე 4 500-ზე მეტი სახეობის უმაღლესი მცენარეა რეგისტრირებული. ქვეყნის უნიკალური კლიმატის გამო, აზერბაიჯანის ფლორა სამხრეთ კავკასიის სხვა ქვეყნებზე უფრო მეტი სახეობის ხე-მცენარითაა წარმოდგენილი. მთელს კავკასიაში რეგისტრირებულ სახეობათაგან 66% აზერბაიჯანის ტერიტორიაზეც ხარობს. აზერბაიჯანის ფლორის მრავალფეროვნება ქვეყნის ფიზიკურ-გეოგრაფიული და ბუნებრივ-ისტორიული მდგომარეობითა და მიმდებარე ფლორისტული რეგიონების გავლენითაა განპირობებული.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
უკრაინას აქვს საზღვრები ევროკავშირის ოთხ წევრ სახელმწიფოსთან - უნგრეთთან, პოლონეთთან, სლოვაკეთთან და რუმინეთთან, რომლებიც გადაჭიმულია დაახლოებით 2235 km, სულ 33 სასაზღვრო გადასასვლელით საავტომობილო, სარკინიგზო, საბორნე და საფეხმავლო და ველობილიკით. მინი| უკრაინის პრემიერ მინისტრი [[ვლადიმერ გროისმანი|ვოლოდიმირ გროისმანი ხვდება ევროკომისიის პრეზიდენტ ჟან-კლოდ იუნკერს ბრიუსელში, 2018 წლის 24 მაისი.]] მინი| უკრაინის პრეზიდენტი [[ვოლოდიმირ ზელენსკი ხვდება ევროპის საბჭოს პრეზიდენტს დონალდ ტუსკს ბრიუსელში, 2019 წლის 5 ივნისი.]]
აზერბაიჯანის ფლორა
აზერბაიჯანის ფლორისტული ტერიტორიები
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე გამოიყოფა ანტიკური ხის, დაბლობის, ჩრდილოური, ქსეროფიტული, უდაბნოს, კავკასიისა და შემთხვევითი ფლორისტული ტერიტორიები. ანტიკური ხის ნიმუშები ფართოდაა გავრცელებული თალიშის რეგიონში, ხოლო დიდი და მცირე კავკასიონის მახლობლად მდებარეობა ჩრდილოური ტიპის ფლორისტული ტერიტორიების არსებობას განაპირობებს. დაბლობის, კავკასიური, ქსეროფიტული და უდაბნოს ტიპის ფლორისტული ტერიტორიები მტკვარ-არაქსის დაბლობის შემადგენლობაშია.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ადრეული ურთიერთობები
უკრაინის სურვილი გაწევრიანდეს ევროკავშირში 1993 წლიდან იწყება, როდესაც მთავრობამ განაცხადა, რომ ევროკავშირში ინტეგრაცია მთავარი საგარეო პოლიტიკური მიზანია. სინამდვილეში, ცოტა გაკეთდა, რადგან რუსეთი დარჩა მის მთავარ სავაჭრო პარტნიორად და ბუნებრივი აირისა და წიაღისეული ენერგიის მიმწოდებლად.
აზერბაიჯანის ფლორა
ჰირქანის ტყე
აზერბაიჯანის ტყეებში სხვადასხვა სახეობის რელიქტური ხეებია შემორჩენილი. ასეთ ტყეებს შორის გამორჩეულია ჰირქანის ტყე, რომელიც აზერბაიჯანის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს. რელიქტური ხეები დეკორატიული ფოთლებითა და ძლიერი ღეროებით მთელი მსოფლიოდან იზიდავს ბუნებისმეტყველებსა და ბოტანიკოსებს. თალიშის მთიანეთის ჰირქანული ტყეების კლიმატი ნოტიო და თბილია. ამ ტერიტორიაზე 95 სახეობის ხე, 110 სახეობის ბუჩქი და 1000-ზე მეტი სახეობის მათალი სახეობის მცენარეაა დაფიქსირებული.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ადრეული ურთიერთობები
პოლიტიკური დიალოგი ევროკავშირსა და უკრაინას შორის დაიწყო 1994 წელს, როდესაც ხელი მოეწერა პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შეთანხმებას (PCA). ეს დოკუმენტი ფოკუსირებული იყო როგორც ეკონომიკურ და სოციალურ საკითხებზე, ასევე საჯარო ადმინისტრაციის რეფორმების გატარებისა და თავისუფალი პრესისა და სამოქალაქო უფლებების გარანტიის აუცილებლობაზე. პოლიტიკური დისკუსიებისთვის დადგენილი ჩარჩო იყო მოკრძალებული: ყოველწლიური შეხვედრა ევროკავშირის სამეულსა და უკრაინის ხელმძღვანელობას შორის და მინისტრთაშორისი კონსულტაციები. 1994 წლის პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შეთანხმება ძალაში 1998 წელს შევიდა და 2008 წელს დასრულდა. ევროკავშირი-უკრაინის პირველი სამიტი კიევში გაიმართა 1997 წლის სექტემბერში. 1998 წლის ოქტომბერში ვენაში გამართული მეორე სამიტის დროს, უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები განისაზღვრა, როგორც "სტრატეგიული და უნიკალური პარტნიორობა" და უკრაინამ პირველად გამოაცხადა ევროკავშირში ასოცირებული წევრობის მოპოვების სურვილი. არცერთ უმაღლესი დონის შეხვედრას ევროკავშირის თავშეკავებულ მიდგომაში არ მოუტანია მნიშვნელოვანი ცვლილებები. ლიდერებმა ძირითადად ყურადღება გაამახვილეს პოსტკომუნისტურ ეკონომიკურ ტრანზიციაზე და ადამიანის უფლებების საკითხებზე, ასევე ჩერნობილის ატომურ ელექტროსადგურზე და მის შეკავებასთან დაკავშირებულ საკითხებზე.
აზერბაიჯანის ფლორა
ჰირქანის ტყეების ცნობილი რელიქტური ხეები
ჰირქანის ტყეების რელიქტურ ხეებს სოციო-ეკონომიკური და კულტურული მნიშვნელობა აქვთ. ცნობილი რელიქტური სახეობებია: კაპადოკიური ნეკერჩხალი cappadocicum]], ხავერდოვანი ნეკერჩხალი (Acer velutinum), სპარსული აბრეშუმის ხე (Albizia julibrissin), კავკასიური მურყანი (Alnus subcordata), კავკასიური ხურმა (Diospyros lotus), კასპიური ხურმა (Gleditsia caspica), სპარსული აკაცია, კავკასიური ლაფანი (Pterocarya fraxinifolia), კაკლისფოთლება მუხა (Quercus castaneifolia) და კავკასიური ზელკოვა (Zelkova carpinifolia).
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ადრეული ურთიერთობები
2002 წელს ევროკავშირის გაფართოების კომისარმა გიუნტერ ვერჰოგენმა თქვა, რომ უკრაინის „ევროპული პერსპექტივა“ არის შესაძლებლობა, თუმცა სულაც არ ნიშნავს წევრობას 10-დან 20 წლამდე; იმავე წელს უკრაინის პრეზიდენტმა ლეონიდ კუჩმამ განაცხადა, რომ უკრაინას სურდა ხელი მოეწერა ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულებას 2003-2004 წლებში და რომ მისი ქვეყანა დააკმაყოფილებდა ევროკავშირის წევრობის ყველა მოთხოვნას 2007-2011 წლებში.
აზერბაიჯანის ფლორა
არიდული რეგიონების მცენარეულობა
ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯაბრაილის, ზანღელანისა და ზუვანდის რეგიონების არიდული კლიმატის ზონაშია მოქცეული. ამ ზონაში სპეციფიკური მთის ქსეროფიტული მცენარეულობა ხარობს. არიდული რეგიონების ტიპური სახეობაა თიმი (თიმუსი). გავრცელებული სახეობებია: ღორისქადა, კოწახური, პირეტრუმი, Zygophyllum atriplicoides, Astragalus szovitsii, Salvia dracocephaloides და სხვ.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ნარინჯისფერი რევოლუციის შემდგომი ურთიერთობები
მინი| მარცხნიდან მარჯვნივ: მაშინ უკრაინის პრემიერ მინისტრი [[იულია ტიმოშენკო და პრეზიდენტი ვიქტორ იუშჩენკო ხვდებიან ევროპის საბჭოს პრეზიდენტს ჰერმან ვან რომპუის 2009 წელს.]] 2005 წლის 13 იანვარს ევროპარლამენტმა თითქმის ერთხმად (467 ხმით 19 მომხრე) მიიღო წინადადება, რომელშიც ნათქვამია ევროპარლამენტის სურვილი დაამყაროს მჭიდრო კავშირები უკრაინასთან ევროკავშირში გაწევრიანების შესაძლებლობის გათვალისწინებით. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ კიდევ დიდი გზაა გასავლელი ევროკავშირში გაწევრიანების შესახებ მოლაპარაკებების დაწყებამდე, ევროკომისიამ განაცხადა, რომ ევროკავშირში უკრაინის გაწევრიანება არ იქნება გამორიცხული. იუშჩენკომ გამოეხმაურა კომისიის აპათიურ განწყობას და განაცხადა, რომ აპირებს გააგზავნოს განცხადება ევროკავშირში გაწევრიანების შესახებ "უახლოეს მომავალში" და რომ აპირებს ყურადღებით შეისწავლოს უკრაინის ურთიერთობა დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობასთან, რათა დარწმუნდეს, რომ ევროკავშირში ინტეგრაცია მოხდება. ევროკავშირის რამდენიმე ლიდერმა უკვე გამოაცხადა მტკიცე მხარდაჭერა უკრაინასთან მჭიდრო ეკონომიკური კავშირების მიმართ, მაგრამ შეწყვიტეს მისი პირდაპირი მხარდაჭერა.
2005 წლის 21 მარტს პოლონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ადამ დანიელ როტფელდმა აღნიშნა, რომ პოლონეთი ყველანაირად ხელს შეუწყობს უკრაინის სურვილს ინტეგრირდეს ევროკავშირთან, მიაღწიოს საბაზრო ეკონომიური ქვეყნის სტატუსს და შეუერთდეს მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციას. მან ასევე განაცხადა, რომ „ამ ეტაპზე ევროინტეგრაციასთან დაკავშირებით უნდა ვისაუბროთ თანამშრომლობის კონკრეტულ ნაბიჯებზე“. სამი დღის შემდეგ, ფრანგული კვლევითი კომპანიის მიერ ჩატარებულმა ევროკავშირის ექვს უმსხვილეს ქვეყანაში გამოკითხვამ აჩვენა, რომ ევროპელი საზოგადოება უფრო მეტად მიიღებს უკრაინას, როგორც ევროკავშირის მომავალ წევრს, ვიდრე ნებისმიერ სხვა ქვეყანას, რომელიც ამჟამად არ არის ოფიციალური კანდიდატი.
აზერბაიჯანის ფლორა
არიდული რეგიონების მცენარეულობა
აზერბაიჯანის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს ელე-ოიუღუ, რომელიც ასევე არიდული კლიმატის ზონაშია მოქცეული. ამ რეგიონისთვის დამასახიათებელია იზოლირებული ელდარის ფიჭვის ტყეები, რომელიც მესამეული პერიოდის ენდემური რელიქტური სახეობაა. ტყეებში ისეთი მაღალი სახეობის მცენარეებიც ხარობს, როგორიცაა: ღვია, Paliurus spina-christi და სხვ. ეს სახეობებიც მთიანი ქსეროტიპული ტიპის ფლორისტულ ტერიტორიებს მიეკუთვნება.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ნარინჯისფერი რევოლუციის შემდგომი ურთიერთობები
2005 წლის ოქტომბერში კომისიის პრეზიდენტმა ჟოზე მანუელ ბაროზომ განაცხადა, რომ უკრაინის მომავალი ევროკავშირშია. თუმცა, 2005 წლის 9 ნოემბერს ევროკომისიამ ახალ სტრატეგიულ დოკუმენტში გამოთქვა წინადადება, რომ გაფართოების ამჟამინდელმა დღის წესრიგმა ( ხორვატია და მომავალში ყოფილი იუგოსლავიის სხვა ქვეყნები) შეიძლება დაბლოკოს უკრაინის, სომხეთის, ბელორუსის, მოლდოვას და საქართველოს მომავალი გაწევრიანების შესაძლებლობა. კომისარმა ოლი რენმა თქვა, რომ ევროკავშირმა თავიდან უნდა აიცილოს დიდი გაფართოება და დასძინა, რომ გაფართოების მიმდინარე დღის წესრიგი უკვე საკმაოდ შევსილია.
ტიმოშენკოს მეორე მთავრობა
2008 წლის 2 ოქტომბერს უკრაინის პრეზიდენტმა იუშჩენკომ გამოაცხადა, რომ ხელი მოეწერებ ასოცირების შეთანხმებას ქვეყანასა და ევროკავშირს შორის "ექვსი-რვა თვის განმავლობაში". იმ დღეს იგი შეხვდა შვედეთის მეფეს კარლ XVI გუსტავს, რომელიც სახელმწიფო ვიზიტით იმყოფებოდა კიევში. იუშჩენკოს თქმით, "შეთანხმება ნახევრად მზადაა და ის იმედოვნებს, რომ დასრულდება და ხელი მოეწერება ევროკავშირში შვედეთის პრეზიდენტობის დროს". ასევე, ის მიესალმა პოლონეთისა და შვედეთის საგარეო საქმეთა მინისტრების მიერ შემოთავაზებულ აღმოსავლეთ პარტნიორობის ინიციატივას. მარცხნივ|მინი|320x320პქ| [[ანგელა მერკელი ( გერმანიის კანცლერი ) იულია ტიმოშენკოსთან( უკრაინის პრემიერ მინისტრი ) საუბრისას  მიუნხენის უსაფრთხოების 45-ე კონფერენციაზე (2009 წლის 7 თებერვალი)]] 2008 წლის 20-24 ოქტომბერს ევროკავშირმა და უკრაინამ გამართეს მოლაპარაკებების რაუნდი ასოცირების შეთანხმების თავისუფალი ვაჭრობის ზონის შესახებ. ზოგიერთი უკრაინული მედიის ცნობით,  „ევროკავშირი დაჰპირდა სავაჭრო ურთიერთობების ლიბერალიზაციას“. უკრაინის წარმომადგენელმა თქვა, რომ მოლაპარაკებებზე „ზედმეტად ფოკუსირება“ არ უნდა მოხდეს, რადგან უკრაინის მთავრობას ბევრი რამ აქვს გასაკეთებელი გარკვეული კრიტერიუმების დასაკმაყოფილებლად. მან ასევე განაცხადა, რომ "მალე ბალკანეთი შევა ევროპულ სავაჭრო სივრცეში და ამიტომ უკრაინამ შესაძლოა დაკარგოს ეს ბაზრები".
სილვია პინალ იდალგო
სილვია პინალ იდალგო (ესპ. Silvia Pinal Hidalgo; 1931 წლის 19 ოქტომბერი, გუაიმასი, სონორა, მექსიკა) — მექსიკელი მსახიობი, მექსიკური კინოს ოქროს ხანის წარმომადგენელი.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ტიმოშენკოს მეორე მთავრობა
2008 წლის 29 ოქტომბერს ევროკომისარი ჟაკ ბარო და უკრაინელი ოფიციალური პირები შეხვდნენ ბრიუსელში უვიზო მიმოსვლის შესახებ მოლაპარაკებების დასაწყებად. კიევი ითხოვდა „საგზაო რუკას“ ვიზების გაუქმებასთან დაკავშირებით, მათ შორის სამგზავრო დოკუმენტების უსაფრთხოება, არალეგალური მიგრაცია, საზოგადოებრივი წესრიგი და საგარეო ურთიერთობები. ევროკავშირის იუსტიციის კომისარმა თავი აარიდა კონკრეტული თარიღების დასახელებას. უფრო მეტიც, უკრაინული მხარე ამტკიცებდა, რომ 2007 წლის სავიზო რეჟიმის გამარტივების შესახებ შეთანხმება სრულად არ არის დანერგილი ევროკავშირის წევრი ქვეყნების მიერ. ევროკომისიის წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ ბრიუსელი მზადაა სანქციები დაუწესოს მათ, ვინც არ სცემს პატივს შეთანხმებას. წესების ყველაზე აქტიურ დამრღვევთა შორის ესპანეთის, ჰოლანდიის, გერმანიის და ბელგიის საელჩოები დასახელდა. ვიზის დამუშავების გახანგრძლივება და გაძვირება არის შეთანხმების ერთ-ერთი მთავარი დარღვევა. 2008 წლის 28 ოქტომბერს ბელგიის პრემიერ-მინისტრმა ივ ლეტერმმა განუცხადა, რომ უკრაინელებს უნდა მოერიდონ შუამავლებს სავიზო პროცედურებში, თუ მათ სურთ შეამცირონ მათი ღირებულება. პრობლემა ის არის, რომ ზოგიერთი საკონსულო, მათ შორის ბელგია, ავალდებულებს ვიზის მაძიებლებს შუამავლებთან ურთიერთობას.
აზერბაიჯანის ფლორა
ფიჭვის ხეები
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე 2 სახეობის ფიჭვია გავრცელებული: ელდარის ფიჭვი და Pinus Kochiana. ელდარის ფიჭვი ზღვის დონიდან 600 მეტრზე მაღლა ზეგნებზე, ხოლო მეორე ზღვის დონიდან 1 600 მეტრის სიმაღლეზე, გიოკ-გიოლის რეგიონსა და მდინარე ბულანიგის ველზე, ბელოქანის რეგიონში ხარობს.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ტიმოშენკოს მეორე მთავრობა
უკრაინის პრეზიდენტის იუშჩენკოს თქმით, ევროკავშირის ზოგიერთი საელჩო ხშირად სთხოვს უკრაინელებს წარმოადგინონ დოკუმენტები, რაც არ იყო გათვალისწინებული სავიზო რეგულაციების გამარტივების შესახებ შეთანხმებაში. ევროკავშირში გამგზავრების მსურველ უკრაინელთა დაახლოებით ხუთ პროცენტს უარი უთხრეს ვიზაზე, რაც, იუშჩენკოს თქმით, „არ შეესაბამება ევროკავშირთან ჩვენი შეთანხმებების სტანდარტებს“.
აზერბაიჯანის ფლორა
მაღალმთიანი რეგიონის მცენარეები
ზღვის დონიდან 1800-3200 მეტრის სიმაღლეზე ალპური და სუბალპური მდელოები და სტეპები მდებარეობს. ამ ადგილებში ძირითადად Heracleum mantegazzianum, ფარსმანდუკი, Cephalaria gigantea, Filipendula ulmaria, Calamagrostis arundinacea, Brachypodium silvaticum, Agrostis capillaris, Poa nemoralis, Koeleria gracilis, Vicia, Melilotus, clover (Trifolium), Verbascum, ტილჭირი, Delphinium, Dactylis glomerata, აგრეთვე ვარდისებრთა არაერთი სახეობა ხარობს. სუბალპური მდელოები რელიეფისა და მაკრო კლიმატური მახასიათებლების მიხედვით ყალიბდება. სუბალპური ჯაჭვი მესოფიტური მდელოებისა და მშრალი მდელო-სტეპებისგან შედგება, სადაც ისეტი სახეობები ხარობს, როგორებიცაა: Geranium, Inula, Cephalaria, Scabiosa, Galium, Tragopogon, Betonica, Primula, Plantago, Rumex, Urtica, Cirsium და სხვ. კვლევების თანახმად, სუბალპურ მდელოებზე 1 000-ზე მეტი სახეობა ხარობს.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ტიმოშენკოს მეორე მთავრობა
2009 წლის 4 ივნისს, ზოგიერთმა მედიასაშუალებამ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ გერმანიის თავისუფალმა დემოკრატიულმა პარტიამ ღიად განაცხადა თავის პროგრამაში, რომ უკრაინას აქვს უფლება გრძელვადიან პერსპექტივაში გაწევრიანდეს ევროკავშირში. ეს იყო პირველი დიდი გერმანული პოლიტიკური პარტია, რომელმაც ეს განაცხადა.
აზერბაიჯანის ფლორა
სამკურნალო მცენარეები
შუა საუკუნეებში აზერბაიჯანში 365 სახეობის მცენარე სამკურნალოდ გამოიყენებოდა, რომელთაგან თანამედროვე აზერბაიჯანში სამკურნალოდ 230-ს იყენებენ. მიიჩნევა, რომ დანარჩენი 135 სახეობის მცენარის სამკურნალო თვისებები ახალი სახეობების გამოყვანისას დაიკარგა.
სილვია პინალ იდალგო
ბიოგრაფია
სილვია პინალ იდალგო დაიბადა 1931 წლის 19 ოქტომბერს. დედა მარია ლუიზა იდალგო მექსიკის დამოუკიდებლობის მოძრაობის ინიციატორის, მიგელ იდალგო ი კოსტილიას შთამომავალი გახლდათ. მამა, მოსე პასკუელი, მექსიკის რადიოსადგურ XEW-ში ორკესტრის დირიჟორი იყო. სილვიას დედა 15 წლის ასაკში დაორსულდა. მამამ გოგონა არ იცნო. ამიტომ სილვია 11 წლამდე მამას არ იცნობდა.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ტიმოშენკოს მეორე მთავრობა
2009 წლის სექტემბერში უკრაინელმა მაღალჩინოსანმა დიპლომატებმა შესთავაზეს, რომ უკრაინამ ევროკავშირში გაწევრიანებაზე განაცხადოს საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ 2010 წლის იანვარში, დაახლოებით 2010 წლის მარტში, რაც ნიშნავს, რომ განცხადებაზე ოფიციალური პასუხი სავარაუდოდ 2011 წლის დასაწყისში იქნებოდა ევროკავშირში პოლონეთის პრეზიდენტობის დროს. თუმცა, ეს არ მომხდარა.
აზერბაიჯანის ფლორა
იხილეთ ასევე
აზერბაიჯანის ფაუნა
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ტიმოშენკოს მეორე მთავრობა
2009 წლის 5 ოქტომბერს უმაღლესი რადას კომიტეტის თავმჯდომარემ ბორის ტარასიუკმა ევროინტეგრაციის საკითხებზე კომენტარი გააკეთა „ევროკავშირის უვიზო რეჟიმის განხორციელებას უკრაინელებისთვის, რომლებიც მიემგზავრებიან ევროკავშირის წევრ ქვეყნებში, მხოლოდ გრძელვადიან პერსპექტივად ხედავს". უკრაინელი პოლიტიკოსები აგრძელებენ დაჟინებით მოთხოვნას, რომ უვიზო რეჟიმი ამოქმედდეს 2012 წლამდე, როდესაც ევროპის ჩემპიონატი ფეხბურთში უკრაინასა და პოლონეთში გაიმართება. ტარასიუკის თქმით, უკრაინასა და ევროკავშირს შორის თავისუფალი სავიზო რეჟიმის დანერგვის მთავარი დაბრკოლება არის ის ფაქტი, რომ უკრაინას „არ დაუსრულებია მუშაობა კანონმდებლობაზე დემოგრაფიული [მონაცემთა ბაზის] ფორმირებასთან დაკავშირებით, რაც შემდეგ შეიძლება გახდეს კარგი საფუძველი ბიომეტრიული პასპორტების გაცემისთვის" და ის ფაქტი, რომ არ არსებობს ზოგადი მონაცემთა ბაზა უკრაინის მოქალაქეებისთვის უცხოური პასპორტების გაცემის შესახებ. ტარასიუკის თქმით, ევროკავშირი შიშობს, რომ ეს იძლევა მასობრივი გაყალბების შესაძლებლობას.
აზერბაიჯანის ფლორა
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ფლორა კატეგორია:აზერბაიჯანის ბუნება კატეგორია:აზერბაიჯანის ბიოტა
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
ტიმოშენკოს მეორე მთავრობა
2009 წლის 16 დეკემბერს ევროკომისიის პრეზიდენტმა ჟოზე მანუელ ბაროზომ განაცხადა, რომ „ჩვენმა უკრაინელმა მეგობრებმა მეტი უნდა გააკეთონ, თუ მათ სურთ, რომ მათ უფრო მეტად დავეხმაროთ“. მან ასევე განაცხადა, რომ „შექმნილ ვითარებაში გაფართოება შეუძლებელია“.
სილვია პინალ იდალგო
ბიოგრაფია
ბიოლოგიური მამის მხრიდან სილვიას ჰყავდა კიდევ სამი ძმა: ევგენიო, მოისესი და ვირჯინი. თუმცა, გოგონას პასკუელების ოჯახთან ერთად დრო არასოდეს გაუტარებია. როდესაც იგი ხუთი წლის იყო, დედამისი ცოლად გაჰყვა ლუის ჯ. პინალს, რომელმაც სილვია თავის ქალიშვილად აღიარა. ლუის ჯ. პინალს წინა ქორწინებიდან კიდევ სამი ქალიშვილი ჰყავდა: მერსედესი, ბეატრისი და ევგენია. ლუი სამხედრო და პოლიტიკური ჟურნალისტი გახლდათ. მას მექსიკაში რამდენიმე სამთავრობო თანამდებობა ეკავა. ის იყო ტეკისიაპანის, კერეტაროს მუნიციპალური პრეზიდენტი. ოჯახი ცხოვრობდა მექსიკის სხვადასხვა ქალაქებში, როგორებოცაა: კერეტარო, აკაპულკო, მონტერეი, ჩილპანსინგო, კუერნავაკა და პუებლა, ბოლოს კი მეხიკოში დასახლდნენ.
კინოკარიერა
მარცხნივ|მინი|სილვია პინალი. 1955 წელი. სილვია იდალგო პროფესიულ სცენაზე 1950 წლიდან გამოდიოდა. მისი დებიუტი კინოში 1948 წელს შედგა, როდესაც შეასრულა ემილიას როლი  რეჟისორ მიგელ კონტრეას ტორესის ფილმში "ბამბა". არაჩვეულებრივი გარეგანული მონაცემებისა და დრამატული ნიჭის წყალობით, იგი სწრაფად გახდა მექსიკის ეკრანის ერთ-ერთი კინოვარსკვლავი. მან წარმატებით ითამაშა მექსიკურ კომედიებში, მელოდრამებში, მუსიკალურ ფილმებში გამოჩენილ მსახიობებთან კანტინფლასთან, ალბერტო დე კორდოვასთან ერთად. მსახიობი მექსიკური კინოს ოქროს ხანის ერთ-ერთი ცოცხალი ლეგენდაა.
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
აღმოსავლეთ პარტნიორობა (2009)
მინი| [[აღმოსავლეთ პარტნიორობა|აღმოსავლეთ პარტნიორობის წევრები]] უკრაინა არის ერთ-ერთი იმ ექვსი პოსტსაბჭოთა ქვეყნიდან, რომელიც მიწვეული იქნება ევროკავშირთან თანამშრომლობისთვის ახალი მრავალმხრივი ჩარჩოს ფარგლებში, რომელსაც აღმოსავლეთის პარტნიორობა სავარაუდოდ ჩამოაყალიბებს. თუმცა, კიევმა აღნიშნა, რომ რჩება პესიმისტური ამ ინიციატივის "დამატებული ღირებულების" მიმართ. მართლაც, უკრაინამ და ევროკავშირმა უკვე დაიწყეს მოლაპარაკებები ახალ, გაძლიერებულ პოლიტიკურ და თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმებებზე (ასოცირებისა და თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულებები). ასევე, მიღწეულია გარკვეული პროგრესი სავიზო რეჟიმის ლიბერალიზაციაში, მიუხედავად უკრაინელების მიმართ ევროკავშირის წევრი ქვეყნების სავიზო მიდგომის მუდმივი პრობლემებისა.
სილვია პინალ იდალგო
პოლიტიკური კარიერა
სილვია იდალგო ინსტიტუციონალური რევოლუციური პარტიის წევრი გახდა. იგი აირჩიეს ფედერალური პარლამენტის წევრად, სენატორად და მექსიკის ფედერალური ოლქის ასამბლეის წევრად. ამ თანამდებობებზე იგი აქტიურ როლს ასრულებს კულტურისა და ქალთა დაცვის სფეროში.
პირადი ცხოვრება
მინი|სილვია პინალის ძეგლი [[მეხიკო|მეხიკოში ]] სილვია პინალი ოთხჯერ იყო დაქორწინებული. პირველი ქმარი იყო კუბელი და მექსიკელი მსახიობი რაფაელ ბანკელსი, რომლისგანაც 1949 წლის 13 ოქტომბერს შეეძინა ქალიშვილი სილვია პასკეელი. 1961 წელს იგი მეორედ დაქორწინდა კინოპროდიუსერსა და ბიზნესმენ გუსტავო ალატრისტზე, რომელიც მისი მეორე ქალიშვილის, ვირიდიანა ალატრისტეს მამა გახლდათ (1963–1982, გარდაიცვალა ავტოკატასტროფაში).
სილვია მოგვიანებით 1967 წელს დაქორწინდა მექსიკელ მსახიობსა და მომღერალ ენრიკე გუზმანზე. მათ შეეძინათ ქალიშვილი ალეხანდრა გუზმანი (პოპ მომღერალი) და ვაჟი ლუის ენრიკე გუზმანი. მისი ბოლო ქმარი იყო ტულიო ერნანდესი, რომელსაც იგი ცოლად გაჰყვა 1982 წელს,  ქორწინება დასრულდა 1995 წელს.
ჯილდოები
2019 წელს Televisa -მ გამოუშვა სატელევიზიო სერიალი სახელწოდებით Silvia Pinal, frente a ti ("სილვია პინალი თქვენს წინაშე"), რომელსაც მსახიობის ცხოვრება უდევს საფუძვლად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:მექსიკელი მსახიობები კატეგორია:მექსიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:პოლიტიკოსი ქალები
უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები
აღმოსავლეთ პარტნიორობა (2009)
სწორედ ამიტომ უკრაინას აქვს კონკრეტული შეხედულება აღმოსავლეთ პარტნიორობის პროექტზე. უკრაინის ხელმძღვანელობის განცხადებით, ეს უნდა შეესაბამებოდეს, მისი ქვეყნის შემთხვევაში, სტრატეგიულ საგარეო პოლიტიკურ მიზანს, ანუ ევროკავშირთან ინტეგრაციას. მიუხედავად ამისა, აღმოსავლეთ პარტნიორობის დოკუმენტები (ევროპის საბჭოს დეკლარაცია 2009 წლის მაისი) არ ადასტურებს ისეთ პრიორიტეტებს, როგორიცაა პოლიტიკური და ეკონომიკური ინტეგრაცია ან ვიზების გაუქმება.
უკრაინამ გამოთქვა ენთუზიაზმი პროექტის მიმართ. უკრაინის ვიცე-პრემიერმა ჰრიჰორი ნემირიამ განაცხადა, რომ პროექტი არის ქვეყნის მოდერნიზაციის გზა და რომ ისინი მიესალმებიან აღმოსავლეთ პარტნიორობის პოლიტიკას, რადგან ის იყენებს "დე ფაქტო" იგივე ინსტრუმენტებს, როგორც ევროკავშირის კანდიდატებისთვის.
აღმოსავლეთ პარტნიორობის ფარგლებში, პოლონეთმა და უკრაინამ მიაღწიეს ახალ შეთანხმებას, რომელიც ცვლის ვიზებს გამარტივებული ნებართვებით უკრაინელებისთვის, რომლებიც ცხოვრობენ საზღვრიდან 30 კმ-ში. 1,5 მილიონამდე ადამიანს შეუძლია ისარგებლოს ამ შეთანხმებით, რომელიც ძალაში შევიდა 2009 წლის 1 ივლისს.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:უკრაინა-ევროკავშირის ურთიერთობები კატეგორია:Pages with unreviewed translations
როკფელერის მუზეუმი
300px|მინი როკფელერის მუზეუმი — ყოფილი პალესტინის არქეოლოგიური მუზეუმი. არქეოლოგიური მუზეუმი აღმოსავლეთ იერუსალიმში. მუზეუმი მოიცავს განსაკუთრებულ საარქივო შრომების დიდ კრებულს, რომელიც აღმოჩენილია პალესტინაში ჩატარებული გათხრების დროს, 1920-იან და 1930-იან წლებში. მუზეუმი ისრაელის მუზეუმის დაქვემდებარებაშია და ისრაელის სიძველეთა სამმართველოს სათავო ოფისია.
მუზეუმის შენობა XVII საუკუნეში აშენდა და სხვადასხვა დროს, მონაცვლეობით, ხან ზეითუნის ზეთის სახდელი იყო, ხანაც საცხოვრებელი სახლი. არქეოლოგიური მუზეუმის ექსპოზიცია მოიცავს 1000-ზე მეტ არტეფაქტს ქრონოლოგიის მიხედვით, წინარე ისტორიული ეპოქიდან ოსმალეთის იმპერიის პერიოდის ჩათვლით; მუზეუმში დაცულია 9000 წლის წინანდელი ქანდაკება იერიქონიდან, ბრინჯაოს ხანის ოქროს სამკაულები და ა. შ. მუზეუმი აღმოსავლეთ და დასავლეთ იერუსალიმის საზღვარზე მდებარეობს, ძველი ქალაქის კედლების პირდაპირ.
სომხეთის ცენტრალური ბანკის ვიზიტორთა ცენტრი
სომხეთის ცენტრალური ბანკის ვიზიტორთა ცენტრი (სომხურად: ՀՀ կենտրոնական բանկի այցելուների կենտրոն) — ცენტრი, ინტერაქტიული მუზეუმი ერევანში, სომხეთში, რომელიც ეძღვნება სომხეთის ცენტრალური ბანკის საქმიანობას, სომხეთის მონეტარულ პოლიტიკას, ფულის ისტორიას. მუზეუმი გაიხსნა 2011 წელს, 20 სექტემბერს. ის მდებარეობს ცენტრალური ბანკის ისტორიულ შენობაში და იკავებს 2 სართულს.
როკფელერის მუზეუმი
ისტორია
არქეოლოგიური მუზეუმი საზოგადოებისთვის გაიხსნა 1938 წლის 13 იანვარს. ოფიციალურად, მას პალესტინის არქეოლოგიური მუზეუმი ეწოდებოდა, მაგრამ ასევე ცნობილი იყო, როგორც როკფელერის მუზეუმი. მანდატის პერიოდის ბოლო დღეებამდე მუზეუმს მართავდა პალესტინის ბრიტანული მთავრობა.
სომხეთის ცენტრალური ბანკის ვიზიტორთა ცენტრი
გამოფენები
საგამოფენო რესურსებში შედის 24 სტატიკური ჩვენება, 2 ინტერაქტიული ზონა - ლაბორატორია ნოტებისა და მონეტების შემოწმებისთვის, ავტომატური მთხრობელი მანქანა, მულტიმედიური თამაშების 2 ნაკრები, ფილმი ეროვნული ვალუტის ისტორიაზე, 2 ფილმი ცენტრის ისტორიისა და საქმიანობის შესახებ ასევე ფილმები ცენტრალური ბანკის საქმიანობის შესახებ. მულტფილმები ფასების სტაბილურობისა და ფინანსური სისტემის მუშაობის შესახებ და თემატური ვიდეოკლიპები.
ისტორიული ნაწილი
გამოფენის ისტორიულ ნაწილში წარმოდგენილია ფულის მიმოქცევის ისტორია, დაწყებული ფულის დროებით და სოფენისა და კომაგენეს სამეფოთა პირველი სომხური მონეტებით, ტიგრან დიდის, პართელთა და სასანიანთა, ასევე რომის იმპერიის მონეტებით.არაბთა სახალიფას, მეფე კიურიკე II-ს მონეტები, ასევე ბიზანტიური მონეტები. გამოფენაზე წარმოდგენილია კილიკიის, მონღოლეთის, სპარსეთის, ოსმალეთისს მონეტები. წარმოდგენილია რუსეთის იმპერიის ბანკნოტები, გამოფენილი რესურსები მოცავს მონეტებსა და ქაღალდის ფულებს, რომლებსაც ფლობდა: ამიერკავკასიის კომისარიატი, პირველი სომხეთის რესპუბლიკა, საბჭოთა სომხეთი, ამიერკავკასიის ფედერაციული კავშირი და საბჭოთა კავშირი. აქ განთავსებულია სომხეთის რესპუბლიკის მონეტებისა და ქაღალდის ფულების ორი სერია და ასევე მონეტების საიუბილეო და საკოლექციო ნიმუშები.
როკფელერის მუზეუმი
ისტორია
1948 წლის არაბეთ-ისრაელის ომის შემდეგ, მუზეუმი ასევე გახდა იორდანიის სიძველეთა განყოფილების ფილიალი, რომელსაც 1956 წლამდე ხელმძღვანელობდა ჯერალდ ლანკასტერ ჰარდინგი. 1966 წელს იორდანიის მეფე ჰუსეინმა მოახდინა მუზეუმის ნაციონალიზაცია.
სომხეთის ცენტრალური ბანკის ვიზიტორთა ცენტრი
ისტორიული ნაწილი
ფულამდელი პერიოდის ერთეულები;
სოფენისა და კომაგენეს სომხეთის სახელმწიფოების პირველი მონეტები, ძვ.წ. 3-1 საუკუნეები.
როკფელერის მუზეუმი
ისტორია
1967 წლის ექვსდღიანი ომის დაწყებიდან შვიდ თვეში, მუზეუმი დაისაკუთრა ისრაელის მედესანტე ბრიგადამ. მისი ექვსკუთხა კოშკი გამოიყენებოდა როგორც სათვალთვალო ნაგებობა. სასტიკი ორთაბრძოლები გაიმართა ისრაელისა და იორდანიის ძალებს შორის, რაც დასრულდა ისრაელის გამარჯვებით, სწორედ ამ დროიდან მუზეუმს ოფიციალურად უწოდეს როკფელერის მუზეუმი.
სომხეთის ცენტრალური ბანკის ვიზიტორთა ცენტრი
ისტორიული ნაწილი
არტაშესიანთა დინასტიის ტიგრან დიდის (ძვ. წ. 95–55) ვერცხლისა და სპილენძის მონეტები, ძვ. წ. I საუკუნიდან I საუკუნემდე
როკფელერის მუზეუმი
მუზეუმის კოლექცია
აღნიშნული მუზეუმის არქივის პირველი მცველი იყო ჯონ აილიფი, რომელმაც ნამუშევრები მოაწესრიგა ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით, ორი მილიონი წლის არტეფაქტებით დაწყებული 1700 წლამდე. მუზეუმის ფასეულ ნივთებს შორისაა VIII საუკუნის ხის პანელები ალ-აქსის მეჩეთიდან და XII საუკუნის მარმარილოს რელიეფი ქრისტეს საფლავის ტაძრიდან.
სომხეთის ცენტრალური ბანკის ვიზიტორთა ცენტრი
ისტორიული ნაწილი
არშაციდების დინასტია, რომაელთა, პართელთა, სასანიანთა მონეტები, 1-7 საუკუნეები
არაბული ხალიფატის მონეტები, დვინი, ქართველი მეფეების მონეტები, მე- 7- მე- 13 საუკუნეები, ბიზანტიური, სომხური ბაგრატუნის დინასტია, მე-9 - მე-11 საუკუნეები, მეფე კიურიკე II- ის სპილენძის მონეტები, XI საუკუნის შუა რიცხვები, პირველი მონეტა სომხური წარწერებით
როკფელერის მუზეუმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისრაელის მუზეუმები
სომხეთის ცენტრალური ბანკის ვიზიტორთა ცენტრი
ისტორიული ნაწილი
მონღოლ-თათრული უღელი, 13 - 14 საუკუნეები, ანი.
რუსეთის იმპერია, მე -19 საუკუნის დასაწყისიდან 1917 წლამდე; რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო ბანკის ერივანის ფილიალის გახსნა, 1893 წ.
ამიერკავკასიის კომისარიატის ობლიგაციები, 1917-1918 წწ. ეს არის პირველი ჩანაწერები, რომლებზეც წერია სომხურ ენაზე.
საბჭოთა სომხეთი, 1921-1922 წწ
ამიერკავკასიის ფედერაციული კავშირი, 1923-1924 წწ
საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირი 1924 –1991 (1993)
სომხეთი, როგორც დამოუკიდებელი ქვეყანა, 1991 წლის 21 სექტემბრიდან - დღემდე.
სომხეთის ცენტრალური ბანკის ფუნქცია
ფასების სტაბილურობის შენარჩუნება; ინფლაციის მაჩვენებელი, რეფინანსირების პროცენტი, სამომხმარებლო კალათა,
ფინანსური სისტემის სტაბილურობის შენარჩუნება; სისტემის სტრუქტურა, ფიზიკური პირების ანაბრების გარანტიის ფონდი, ფინანსური სისტემის მედიატორის ოფისი, საკრედიტო ბიურო,
სომხეთის რესპუბლიკის ეროვნული ვალუტის ემისია,
შემუშავდეს საგადახდო და საანგარიშსწორებო სისტემები,
სომხეთის საერთაშორისო რეზერვების მართვა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მუზეუმები კატეგორია:მონეტების მუზეუმები
ჟუჟუნა შაინიძე
ჟუჟუნა შაინიძე (დ.3 ოქტომბერი, 1959, რაქვთა) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი და ფილოლოგი.
1984 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი.
1979 წლიდან პერიოდულად იბეჭდება სხვადასხვა გამოცემებში: „ლიტერატურული საქართველო“, „ცისკარი“,  „განთიადი“, „ჩვენი მწერლობა“, „ენიგმა“, „ენა და კულტურა“ და სხვა. გამოქვეყნებული აქვს ოცზე მეტი სამეცნიერო სტატია, არის 4 პოეტური კრებულის ავტორი და ათზე მეტი გამოცემის თანაავტორი. მისი ლექსები შეტანილია უახლესი ქართული პოეზიის ანთოლოგიაში. რამდენიმე მათგანზე შექმნილია სიმღერები. 1992-1993 წლებში მისივე რედაქტორობით გამოდიოდა ლიტერატურული გაზეთი „ანაშხალი“. 1995-2005 წლებში მუშაობდა საქართველოს მწერალთა კავშირის აჭარის ორგანიზაციაში კონსულტანტად, ახალგაზრდა მწერალთა სექციის ხელმძღვანლად. 2012 წელს მიენიჭა ფილოლოგიის აკადემიური დოქტორის ხარისხი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
ბიჭები და გოგონები (ტელესერიალი)
„ბიჭები და გოგონები“ — ქართული იუმორისტული ჟანრის სერიალი, რომელსაც „ფორმულა კრეატივი“ ტელეკომპანია „მზისთვის“ იღებდა. გადიოდა 2006 წლის 1 ნოემბრიდან 2007 წლის დეკემბრამდე. იგი წარმატებული გამოდგა და 2008 წლის იანვარში ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ზე მისი გაგრძელება, „ჩიფსების თაობა“ დაიწყო.
სიუჟეტი
სერიალი მოგვითხრობს თანამედროვე ახალგაზრდების მხიარულ ცხოვრებას მათ კომედიურ თავგადასავლებს, ყოველდღიურ ცხოვრებაზე, მიზნებზე, გეგმებზე, პრობლემებზე.
გადაღება
სპეციალურად სერიალისთვის მზადდებოდა დეკორაცია და გადაღება მიმდინარეობდა პავილიონში, შვიდ სხვადასხვა ლოკაციაში: ახალდაქორწინებულთა სახლის მისაღებ ოთახში, სამზარეულოში, მთავარი გმირის ოთახში, კაფეში, რადიოს საეთერო სტუდიაში და ქალთა სილამაზის სალონში
როლებში
კატეგორია:2006 წლის ქართული ტელესერიალები
თავისუფლების მოედანი (ერევანი)
თავისუფლების მოედანი (სომხურად: Ազատության հրապարակ,აზათუტიან ჰრაპარაკ), ასევე ცნობილი როგორც ოპერის მოედანი ან თეატრის მოედანი (Թատերական հրապարակ, ტათერაკან ჰრაპარაკ) 1991 წლამდე, — მოედანი, რომელიც მდებარეობს ერევნის ცენტრში, სომხეთში. მოედანი ერევნის ოპერის თეატრის კომპლექსის ნაწილია, რომელიც მდებარეობს მთავარი საოპერო შენობის სამხრეთით, ოპერის პარკსა და გედების ტბას შორის. რესპუბლიკის მოედანთან ერთად, თავისუფლების მოედანი ერევნის ცენტრში ორი მთავარი მოედნიდან ერთ- ერთია. მას ესაზღვრება ოთხი ქუჩა: თუმანიანის ქუჩა, ტერიანის ქუჩა, საიათ ნოვას გამზირი და მაშტოცის გამზირი. სკვერში მწერალ ჰოვანეს თუმანიანისა და კომპოზიტორ ალექსანდრე სპენდიარიანის ქანდაკებები მდებარეობს.
პოლიტიკაში
მოედანზე დემონსტრაციების ტრადიციის გამო მას სომხეთში მოიხსენიებენ, როგორც ,,დემოკრატიის სიმბოლოს".
მოედანზე შეიძლება განთავსდეს სავარაუდოდ 40,000, 42,000-45,000 და 50,000 ადამიანი.
1988 წლის ყარაბაღის მოძრაობა
ნახევრად წრიული მოედანი ცნობილია სომხეთის თანამედროვე ისტორიაში გამოჩენილი როლით. ყარაბაღის მოძრაობის შემდეგ, 1988 წლის თებერვალში, თავისუფლების მოედანი გახდა პოპულარული დემონსტრაციების ცენტრი. დემონსტრაციების აღსაკვეთად მოედანი რამდენჯერმე დაიხურა 1988 წლის განმავლობაში საბჭოთა პოლიციისა და სამხედრო ძალების მიერ.
არჩევნებამდელი გამოსვლები
1991 წელს სომხეთის დამოუკიდებლობის შემდეგ მოედანი იყო ანტისამთავრობო აქციების მთავარი ადგილი, განსაკუთრებით საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ 1996, 2003, 2008 და 2013 წლებში.
სადავო 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ, ოპოზიციის ლიდერისა და სომხეთის პირველი პრეზიდენტის ლევონ ტერ-პეტროსიანის ათასობით მომხრე შეიკრიბა მოედანზე და დაიწყო მიტინგები. 2008 წლის 1 მარტის გამთენიისას პოლიციამ ძალადობრივი გზით დაშალა ეს მშვიდობიანი საპროტესტო გამოსვლები და დაიხურა მოედანი მშვიდობიანი მოსახლეობისთვის. დაახლოებით 20 დღის განმავლობაში, მოედანი პოლიციისა და შეიარაღებული ძალების მიერ იყო საოკუპაციო რეჟიმში საგანგებო მდგომარეობის შესასრულებლად. ამის შემდეგ, იგი მიტინგებისთვის სამი წლის განმავლობაში დაიხურა, 2011 წლის 17 მარტამდე, სანამ ტერ-პეტროსიანის მომხრეებმა მასშტაბური მიტინგი არ მოაწყეს.
2008 წლის საპროტესტო გამოსვლებისას იმდროინდელმა მთავრობამ მშვიდობიანი მომიტინგეები თავისუფლების მოედანზე წყლის ჭავლის საშუალებით დაშალა. ასევე ძალოვანმა უწყებებმა აშალეს მოედანზე გაშლილი კარვები. 24 თებერვლისთვის, მანამ სანამ მიტინგებს მთლიანად აკრძალავდნენ მოედანზე ათასობით ადამიანი იყო შეკრებილი.
2011 წლის სომხეთის საპროტესტო აქციები იყო სამოქალაქო დემონსტრაციების სერია, რომელიც მიზნად ისახავდა პოლიტიკური რეფორმებისა და დათმობებს სომხეთის მთავრობისა და ერევნის, მისი დედაქალაქის და უდიდესი ქალაქის სამოქალაქო მთავრობის მხრიდან. მომიტინგეები ითხოვდნენ პრეზიდენტ სერჟ სარგსიანს პოლიტპატიმრების განთავისუფლებას. ერევნის ცენტრში თავისუფლების მოედანზე ორგანიზების უფლების ჩათვლით მათ ასევე გააპროტესტეს ერევნის მერ კარენ კარაპეტიანის აკრძალვა თავისუფლების მოედანზე გამოსვლებისა და გარე ვაჭრობის შესახებ.
მიწისქვეშა ავტოსადგომი
2008 წლის 28 აგვისტოს სომხეთის მთავრობამ მიიღო გადაწყვეტილება მოედანზე მიწისქვეშა ავტოსადგომის მშენებლობის დაწყების შესახებ მიმდებარე ქუჩების გასათავისუფლებლად, სადაც გაჩერებული მანქანები ხშირად ართულებენ მოძრაობას. ოპოზიციამ განაცხადა, რომ ეს გადაწყვეტილება მიზნად ისახავდა იქ დემონსტრაციის თავიდან აცილებას, თუმცა მთავრობამ უარყო ეს ბრალდებები. 2010 წლის 24 მაისს გაიხსნა სამსართულიანი ავტოსადგომი 500-მდე ავტომობილისთვის, რომელიც ოფიციალურად გახსნეს მერმა გაგიკ ბეგლარიანმა და პრეზიდენტმა სერჟ სარგსიანმა. პროექტის ღირებულება დაახლოებით 10,5 მილიონი დოლარი იყო (4 მილიარდი დრამი).
სქოლიო
კატეგორია:ერევნის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:სომხეთის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:მოედნები
იერუსალიმის ისლამური ხელოვნების მუზეუმი
იერუსალიმის ისლამური ხელოვნების მუზეუმი — ერთ-ერთი ცნობილი მუზეუმი ისრაელში. მუზეუმი დაარსდა 1974 წელს. ხელოვნების მუზეუმი მოიცავს უნიკალურ ნივთებსა და იშვიათ კოლექციებს. არ არის დაცული ისლამური ჭურჭელი, ქსოვილები, სამკაულები, საზეიმო საგნები და სხვა ისლამური კულტურული ნივთები.
მუზეუმში დაცულია ექსპონატები: ეგვიპტიდან, სირიიდან, ერაყიდან, თურქეთიდან, ავღანეთიდან, ინდოეთიდან, ირანიდან და ესპანეთიდან, აგრეთვე, იმ ევროპელ მხატვართა ნამუშევრებს, რომლებმაც თავიანთი ნაწარმოებები აღმოსავლეთს, მის ბუნებას, ადამიანებსა და წეს-ჩვეულებებს მიუძღვნეს.
ისტორია
აღნიშნული იერუსალიმის ისლამური ხელოვნების მუზეუმი დაარსდა ვერა ბრისე სალომონსის მიერ. მას აქვს ცხრა გალერეა ორგანიზებული ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით, იკვლევს ისლამური ცივილიზაციის რწმენასა და ხელოვნებას. მაიერის პირადი კოლექციის გარდა, მუზეუმში დაცულია ანტიკურ ჭადრაკის ნაწარმოებები, დომინოს და სხვა თამაშების ბარათები; ხანჯლები, ხმლები, ჩაფხუტი; ქსოვილები; სამკაულები; მინის ნაწარმი, ჭურჭელი და ლითონის ნაწარმი, რომელიც წარმოებულია ისლამურ ქვეყნებში, ესპანეთიდან ინდოეთში. 1999 წელს დაემატა ისლამური ხალიჩების კოლექცია.
მუზეუმის გალერეაში ასევე დაცულია დავით სალომონის საათების კოლექცია. სალომონსი იყო პირველი ებრაელი ლონდონის მერის ძმისშვილი.
1983 წლის 15 აპრილს მუზეუმი გაქურდეს, მოიპარეს დაახლოებით 200 ნივთი, მათ შორის ნახატების და ათობით იშვიათი საათი. მოპარულ ნივთებს შორის იყო საათი სახელით ცნობილი, როგორც "მარი ანტუანეტა", საათების ეგრეთ წოდებული "მონა ლიზა" და საგუშაგოების კოლექციის გვირგვინებიანი სამკაული, რომელიც დამზადებულია ცნობილი ფრანგი-შვეიცარიელი დარაჯის მწარმოებლის, აბრაამ-ლუი ბრეგუტის მიერ. მარი ანტუანეტა სავარაუდოდ 30 მილიონი აშშ დოლარი ღირდა. ეს იყო უნიკალური კოლექციის ნაწილი, რომელიც ბრეგუტის ერთ–ერთ წამყვან ექსპერტს, სერ დევიდ ლიონელ სალომონსის ქალიშვილს, მუზეუმუს შემოწირულობას წარმოადგენდა.
აღნშნული მართლაც გამორჩეული საქმე 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში გაუხსნელი დარჩა. 2006 წლის აგვისტოში თელ-ავივის ანტიკვარების შემფასებელი დაუკავშირდა მუზეუმს და განაცხადა, რომ მოპარული რამდენიმე ნივთი თელ-ავივის ადვოკატს უჭირავს, რომლის დამკვეთმა მემკვიდრეობით მიიღო ისინი გარდაცვლილი ქმრისგან და სურდა მუზეუმში გაყიდვა. თავდაპირველი მოთხოვნის ფასი იყო 2 მილიონი აშშ დოლარი (საქმეში შეთავაზებული ჯილდოს ღირებულება), მაგრამ ამასთანავე შეთანხმდნენ 35,000 აშშ დოლარზე. დაბრუნებულ ნივთებს შორის იყო "მარი ანტუანეტა" და ღირებული "სიმპათიკის" საათი, ასევე ბრეგუტის მიერ დამზადებული.
2008 წლის 18 ნოემბერს, საფრანგეთისა და ისრაელის პოლიციის თანამშრომლებმა საფრანგეთში აღმოაჩინეს კიდევ 43 მოპარული საათები ორ საბანკო სეიფში.
2008 წელს იერუსალიმის ისლამური ხელოვნების მუზეუმში გაიხსნა თანამედროვე არაბული ხელოვნების ჯგუფური გამოფენა, ადგილობრივი არაბული ხელოვნების პირველი შოუ ისრაელის მუზეუმში და პირველი, რომელიც დამონტაჟებულია არაბული კურატორის მიერ. შოუში მონაწილეობდა ცამეტი არაბი მხატვარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ისრაელის მუზეუმები
ზურაბ შარვაშიძე
ზურაბ შარვაშიძე — აფხაზეთის მთავარი XVIII საუკუნის II ნახევარში. ოსმალებმა დაამტკიცეს ბზიფის აფხაზეთის მფლობელად მისი უმცროსი ძმის მანუჩარ შარვაშიძის სანაცლოდ. 1771 წელს სამურზაყანოს მმართველ ლევან შარვაშიძესთან ერთად აუჯანყდა ოსმალებს და სოხუმი დაიკავა. მალე ოსმალებმა სოხუმი დაიბრუნეს. 1780 წელს თავის ძმისწულ ქეილაშ-ბეგთან და სამურზაყანოს მფლობელ ლევანთან ერთად მდინარე ენგურის მარცხენა სანაპიროს შემოერთება გადაწყვიტა. კაცია II დადიანმა იმერეთის მეფის დახმარებით დაამარცხა ზურაბ შარვაშიძე რუხის ბრძოლაში. მალე კი ქეილაშ-ბეგმა თურქთა დახმარებით ტახტიდან ჩამოაგდო ის და აფხაზეთის ერთპიროვნული მმართველი გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის მთავრები ზურაბ
ლატიფე უშაქი
ბიოგრაფია
ლატიფე ჰანიმი დაიბადა 1898 წლის 17 ივნისს იზმირში, ოსმალეთის იმპერიაში. მისი ოჯახი ქალაქში ცნობილი იყო როგორც შეძლებული ვაჭრების ოჯახი, რომელიც სათავეს ქალაქ უშაქიდან იღებს, საიდანაც შემდეგში მათ მიიღეს გვარი უშაქლიგილი. მან სწავლა იზმირის საშუალო სკოლაში დაიწყო, 1919 წლიდან კი განათლება ჯერ პარიზში, შემდეგ კი ლონდონში გააგრძელა იურიდიული განხრით. როდესაც იგი სამშობლოში დაბრუნდა, თურქეთის ბრძოლა დამოუკიდებლობისათვის თითქმის უკვე დასრულებული იყო.
1922 წლის 11 სექტემბერს, როდესაც იგი იზმირში დაბრუნდა ჯარისკაცებმა სახლში არ შეუშვეს, რადგან უთხრეს, რომ ადგილობრივმა ფაშამ მათი სახლი თავის რეზიდენციად აიღო. მოგვიანებით, მათი სახლი იზმირის გენერალურ შტაბად გადააკეთეს. მას შემდეგ, რაც ჯარისკაცები დარწმუნდნენ, რომ სახლი ნამდვილად მისი ოჯახის იყო, ლატიფეს დროებით დარჩენის ნება დართეს, სანამ ახალ საცხოვრებელს იპოვნიდა.
სამშობლოში დაბრუნებიდან მალევე, ლატიფეს დედა, ზუბეიდე ჰანიმი გარდაიცვალა. ამ ამბიდან მალევე, იზმირში მან თურქეთის პირველი პრეზიდენტი, მუსტაფა ქემალ ფაშა გაიცნო, რომელზეც 1923 წლის 29 იანვარს დაქორწინდა. ამით იგი თურქეთის ისტორიაში I პირველი ლედი და შეიძლება ითქვას, რომ თურქი ქალების სახე გახდა. იგი მეტად აქტიური პოლიტიკური პიროვნება იყო, რომელიც ქალთა უფლებებისათვის იბრძოდა და ცდილობდა ქვეყანაში ევროპაში ნანახი სტანდარტები დაემკვიდრებინა. მან დიდი გავლენა იქონია 1920-იანი წლების რეფორმებზე, რომლებიც ქალთა ემანსიპაციისაკენ იყო მიმართული. თავისი ქმრის დარწმუნების შემდეგ, მან ახალი რეფორმა გაატარა, რომლის მიხედვითაც ქალებს შეეძლოთ მოეშორებინათ თავსაბურავები, რასაც საზოგადოებაში არაერთგვაროვანი რეაქცია მოჰყვა.
1925 წლის ზაფხულში მასა და მის ქმარს შორის ურთიერთობა ძალიან დაიძაბა, რასაც ამავე წლის 5 აგვისტოს მათი განქორწინება მოჰყვა. აღსანიშნავია, რომ ლატიფეს ქმრისგან ბავშვი არ დარჩენია. იგი მეორედ აღარ გათხოვილა და დარჩენილი ცხოვრება იზმირსა და სტამბოლში გაატარა. განქორწინების შემდეგ იგი აღარ ერეოდა პოლიტიკაში და არც ფემინისტური საქმიანობა გაუგრძელა. იგი გარდაიცვალა 1975 წლის 12 ივლისს, სტამბოლში. 2005 წელს, თურქეთის ისტორიულმა საზოგადოებამ მისი დღიურები გამოაქვეყნა, „გარდა ყველაზე პირადი დეტალებისა, მისი ოჯახის პირადი შეხედულებების მიხედვით.“ პარალელურად, მისმა ოჯახმა განაცხადა, რომ მათ ჰქონდათ წერილების საკუთრების უფლება და არ სურდათ დღიურებში არსებული ინფორმაციის გასაჯაროვება, თუმცაღა მისი პუბლიკაციების სახით გავრცელება მაინც გრძელდებოდა.