cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლიტველთა ეროვნული საბჭო კავკასიაში
ამ ფუნქციათა შესრულებით ეს საბჭო ფაქტობრივად წარმოადგენდა ლიტვის არაოფიციალურ საკონსულოს თბილისში. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ აუცილებელი გახდა ჩვენს ქვეყანაში მცხოვრებ უცხოელ მოქალაქეთა და მათ შორის ლიტველთა იურიდიული სტატუსის განსაზღვრა.გადაწყდა, რომ ლიტველებისათვის მიეცათ პასპორტის შემცვლელი მოწმობა. ვინაიდან თბილისში უკვე არსებობდა პოლონეთის და უკრაინის წარმომადგენლობანი, კავკასიაში ჩარჩენილ ლიტველთა მდგომარეობა საჭიროებდა, წარმომადგენლობა ლიტვასაც ჰქონოდა. 1918 წლის 2 ივნისს კავკასიის ლიტველთა ეროვნულმა საბჭომ შესაბამისი თხოვნით მიმართა ლიტვის სახელმწიფო საბჭოს. 23 ივლისს სამშობლოში ჩასულმა კავკასიელ ლიტველთა დელეგაციამ პ. დაილიდეს მეთაურობით ლიტვის სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარეს ანტანას სმეტონას გადასცა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის წერილი,რომელშიც, მილოცვასთან ერთად, გამოთქმული იყო სურვილი სახელმწიფოთაშორისი ურთიერთობის დამყარების თაობაზე. ამ ვიზიტს შედეგად მოჰყვა ლიტვის სახელმწიფოს წარმომადგენლობის გახსნა საქართველოში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ჟურუაია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 238 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41.92 კმ²-ზე. ფართობი 220 353 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჯორჯინა როდრიგესი
ჯორჯიანა როდრიგეს ჰერმანი (Georgina Rodríguez Hernández; დ. 27 იანვარი, 1994, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — ესპანელი მოდელი, მოცეკვავე და მსახიობი.
არბოშიკის ქუჩა
არბოშიკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (შავი სოფელი); სამასი არაგველის მესამე შესახვევიდან არტემ ლუსინიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 1961 წლამდე შესახვევი იყო.
ჯორჯინა როდრიგესი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1994 წლის 27 იანვარს, არგენტინის დედაქალაქ ბუენოს-აირესში (სხვა წყაროებით ესპანეთის ქალაქ ხაკაში ).
არბოშიკის ქუჩა
ლიტერატურა
კატეგორია: ისნის  რაიონის ქუჩები
ჯორჯინა როდრიგესი
ბიოგრაფია
სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი საცხოვრებლად გადავიდა მადრიდში, სადაც მან განაგრძო მოცეკვავის კარიერა. მადრიდში დაიწყო მისი სამოდელი კარიერა. 2016 წელს მან გაიცნო კრიშტიანუ რონალდუ.
პირადი ცხოვრება
2016 წლის ბოლოს გაიცნო კრიშტიანუ რონალდუ, 2017 წლის 12 ნოემბერს ჯორჯიანასა და კრიშტიანუს შეეძინათ ქალიშვილები ალა-მარტინა და ევა.
ჰასანსუ
ჰასანსუ (Həsənsu) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	2 841 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
გერმანიის რაიონი
thumb|რაიონები გერმანიაში. ყვითელი ფერით გამოყოფილია ფედერალური დაქვემდებარების ქალაქები, რომლებიც არ შედიან რაიონების შემადგენლობაში ([[გერმანიის დამოუკიდებელი ქალაქები)]] რაიონი (Kreis, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში და შლეზვიგ-ჰოლშტაინში) ან ფედერალური რაიონი (Landkreis, ყველა დანარჩენ ფედერალურ მხარეში) გერმანიაში — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის ერთეული, რომელიც დაყოფილია თემებად (Gemeinde).
რაიონების წარმომადგენლობითი ორგანოებია მოსახლეობის მიერ არჩეული კრაისტაგები (Kreistag), რომლებიც შედგებიან კრაისტაგის დეპუტატებისგან (Kreistagsabgeordnete — ქვემო საქსონიაში, ბრანდენბურგში, ჰესენში და შლეზვიგ-ჰოლშტაინში), კრაისტაგის წევრებისგან (Kreistagsmitglieder — მეკლენბურგ-წინა პომერანიაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში, რაინლანდ-პფალცში, ზაარლანდში და თიურინგიაში) ან კრაისრატები (Kreisrat — ბადენ-ვიურტემბერგში, ბავარიაში და საქსონიაში), არაპროფესიონალი წევრებისგან (Ehrenamtliche Mitglieder, საქსონია-ანჰალტში). ბრანდენბურგში, ჰესენში, ქვემო საქსონიაში და საქსონია-ანჰალტში კრაისტაგი საკუთარი სხდომების ჩასატარებლად თავისი შემადგენლობიდან ირჩევს კრაისტაგის თავჯდომარეს (Vorsitzender des Kreistages), მეკლენბურგ-წინა პომერანიაში და შლეზვიგ-ჰოლშტაინში — კრაისტაგის პრეზიდენტს (Kreistagspräsident). დანარჩენ ფედერალურ მხარეში კრაისტაგების სხდომები მიჰყავთ ლადრატებს.
ისტორია
XIX საუკუნის დასაწყისში ჰაინრიხ ფრიდრიხ შტაინმა სცადა შემოეღო თვითმმართველობის მოდელი სოფლის რეგიონებშიც. მისი წინადადებები რეალიზირებული იქნა მხოლოდ 80-იან წლებში, როდესაც რაიონებად დაიყო პრუსიის პროვინციები ვესტფალია (1886) და რაინის პროვინცია (1887).
პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე გერმანიის ტერიტორიაზე იყო დაახლოებით 1000 რაიონი. მათი მაქსიმალური სიდიდე განისაზღვრებოდა ისე, რომ რაიონის ხელმძღვანელს, საკუთარი რაიონის ყველაზე შორეულ ქალაქში შეკაზმული ცხენების ეკიპაჟით მისაღწევად, შეძლებოდა იმავე დღეს შინ დაბრუნებულიყო და ამასთან ერთად მას რჩებოდა საკმაო დრო შეესრულებინა საკუთარი სამსახურეობრივი მოვალეობები.
კატეგორია:გერმანიის რაიონები
უფლისციხის კლდის ფარეხი
უფლისციხის კლდის ფარეხი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ უფლისციხის ჩრდილოეთით, ე. წ. ადუანთხევის სათავეებთან. თარიღდება ფეოდალური ხანით. შეისწავლა უფლისციხის 1957-1963 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. (უფროსები: თ. ქარუმიძე, დ. ხახუტაიშვილი) კლდის ფარეხი შედგება ორრიგად განლაგებული კლდეში ნაკვეთი გამოქვაბულებისგან. ზედა სართული სახიზარი იყო, ქვედა-მშვიდობიანი დროის საცხოვრებელი, მოგვიანებით გამოუყენებიათ ფარეხად. სახელწოდებაც აქედან მომდინარეობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სან-ჟოზე-და-ბარა
სან-ჟოზე-და-ბარა (São José da Barra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პასუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 778 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21.57 კმ²-ზე. ფართობი 314 253 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მისალი (პარანა)
მისალი (Missal) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფოს-დუ-იგუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 474 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.29 კმ²-ზე. ფართობი 324 397 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბუდეი (იალოვენის რაიონი)
ბუდეი (Budăi) — სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 92 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 244 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იალოვენის რაიონის სოფლები
საქაშეთის პირველი ყორღანი
საქაშეთის პირველი ყორღანი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საქაშეთში, ადგილობრივ გორაკაზე. ყორღანი აღმოაჩინეს შემთხვევით, მიწის დამუშავების დროს, 1961 წელს. არქეოლოგიური ძეგლი თარიღდება ბრინჯაოს ხანით. ძეგლი დაზიანებულია. გადმოცემით, ყორღანში დაკრძალული ყოფილა რამდენიმე მიცვალებული. დაკრძალვის წესი გაურკვეველია. მიცვალებულის ძვლებთან აღმოჩნდა შავად გამომწვარი სხვადასხვა ზომის თიხის ჭურჭელი, რომელიც ამჟამად დაკარგულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
𐊼
𐊼 — კარიული დამწერლობის ასო.
ბალახნის მონასტერი
ბალახნის მონასტერი (Покровский монастырь) — გაუქმებული მართლმადიდებლური მამათა მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის ქალაქ ბალახნაში. დაარსებულია XVI საუკუნის პირველ ნახევარში. 1552 წელს ივანე მრისხანემ მონასტერს უბოძა წყალობის სიგელი, ამავე წელს ქვისაგან ააგეს ნიკოლსკის ეკლესია. XVII საუკუნის შუა წლებში ხის ეკლესის ადგილზე ააგეს ქვის კვართის ეკლესია.
XVIII საუკუნეში მარილის მრეწველობის დაცემის შედეგად მონასტერი დაქვეითდა, ხოლო 1783 წელს საერთოდ გაუქმდა. მონასტრის ეკლესიისათვის გადაცემა და მისი აღდგენითი სამუშაოები იგეგმებოდა 2012 წლისთვის.
მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ კვართისა და ნიკოლსკის ეკლესიები.
ნიკოლსკის ეკლესია
წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია ყველაზე ძველი ქვის ტაძარია ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიაში. აგებულია 1552 წელს ივანე IV-ის ბრძანებით რუსული ძალების მიერ ყაზანის აღების აღსანიშნავად.
1917 წლამდე, ანუ ეკლესიის დახურვამდე მასში იყო ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი „ოდიგიტრია “. საბჭოთა პერიოდში შენობაში განთავსებული იყო რძის ქარხნის საამქრო, შემდეგ კი საცხოვრებელი სათავსოები. უკანასკნელი რამდენიმე წლის განმავლობაში ეკლესიაში განთავსებული იყო ბალახნის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის საცავები. ეკლესია მორწმუნეებს დაუბრუნდა 2008 წლის 19 დეკემბერს და არესრულა პირველი საღვთო ლიტურგია.
2015 წლის მარიამობის მარხვის პირველ დღეს - 14 აგვსტოს ეკლესია აკურთხეს სერგი რადონეჟელის სახელზე.
კვართის ეკლესია
2010 წლის აგვისტოში გადაეცა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. 2010 წლის 14 ოქტომბერს, ღვთისმშობლის კვართის დღესასწაულზე შესრულდა ეკლესიის დახურვის შემდეგ პირველი საღვთო ლიტურგია. ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნეს დეკანოზი რომან სისინოვიჩი.
2011 წელს არქიტექტორების ჯგუფმა ვლადიმირიდან, შეისწავლა ეკლესიის ინტერიერი, ხოლო მაისში შეარემონტეს ეკლესია და შეისწავლეს მისი სტრუქტურა. დათვალიერებისას აღმოჩნდა რომ ეკლესიის შესასვლელი არ დაზიანებულა 1690 წლის ხანძრის შედეგად, როგორც ადრე ითვლებოდა. იგი მთელი გადარჩენილა, მაგრამ ჰქონდა რამდენიმე გამჭოლი ბზარი.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
ვალერიან დათუკიშვილი
ვალერიან იოსების ძე დათუკიშვილი (დ. 15 ივნისი, 1922, სოფ. არბოშიკი, ახლანდ. დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი, — გ. 21 მაისი, 2011, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1968), პროფესორი (1970).
II მსოფლიო ომის მონაწილე. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიური ფაკულტეტი (1946). 1953–1960 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს ზოოტექნიკურ–სავეტერინარო ინსტიტუტის, ხოლო 1983–1991 წლებში — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის პოლიტეკონომიის კათედრებს; 1960–1983 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტეკონომიის კათედრის დოცენტი, პროფესორი. შეთავსებით მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პაატა გუგუშვილის სახელობის ეკონომიკის ინსტიტუტში მთავარ მეცნიერ თანამშრომლად, განყოფილების გამგედ (1991–2005). მისი სამეცნიერო შრომები ეხება პოლიტეკონომიისა და მრეწველობის ეკონომიკის პრობლემებს. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2000).
მონტი-ბელუ
მონტი-ბელუ (Monte Belo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 922 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 061 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31 კმ²-ზე. ფართობი 421 283 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
არგვეთის ქუჩა
არგვეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); წყაროს ქუჩიდან მანგლისის ქუჩამდე. ქუჩის კონტურები დატანილია თბილისის 1902 წლის გეგმაზე, თუმცა სახელი არაა აღნიშნული. 20-იან წლებში ტყეკულტურის III ქუჩა დაერქვა, 40-იან წლებში არგვეთის ქუჩა ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია: ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
𐊽
𐊽 — კარიული დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიული ასოები
ნატალია პავლიაშვილი
ნატალია პავლიაშვილი (დ. 5 მაისი, 1957, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, ექიმი-პათოფიზიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2003).
ბიოგრაფია
1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1980-1981 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ალერგოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი; 1981-1990 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პათოფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტი; 1990-1993 წლებში - უფროსი მასწავლებელი; შემდგომში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პათოფიზიოლოგიის დეპარტამენტის ასოცირებული პროფესორი. ავტორია სამეცნიერო ნაშრომებისა, რომლებიც ეხება მიკროჰემოცირკულაციას, ონკოლოგიის, „მოჭყლეტვის სინდრომის“ საკითხებს. ეკუთვნის „სასუნთქი სისტემის პათოფიზიოლოგიის“ სასწავლო-მეთოდური მითითება.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1987 წელს „რეგიონური სისხლის მიმოქცევისა და მიკროჰემოცირკულაციის ცვლილებები ანთებად კერაში ავთვისებიანი სიმსივნური ზრდის დროს“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 2003 წელს „ორგანიზმის რედოქს-სტატუსის, ერითროციტების და მიკროჰემოცირკულაციის ცვლილებების როლი ხანგრძლივი ზეწოლის სინდრომის პათოგენეზში და მათი კორექციის გზების ძიება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები ნ
რომან დალაქიშვილი
რომან დალაქიშვილი (დ. 25 სექტემბერი, 1950, სოფ. ჯორჯიაშვილი, ახლანდ. თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1972 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი ხიდებისა და გვირაბების სპეციალობით, ხოლო 1981 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საინჟინრო-ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999-2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, ამავე საარჩევნო ბლოკიდან.
ალექსანდრე ციმაკურიძის სახლი
მხატვარმა თავისი შემოქმედებითი ცხოვრების დიდი ნაწილი აქ გაატარა. აქ არის შექმნილი მისი ცნობილი ნაწარმოებები: „ქვიშხეთი და მისი მიდამოები“ (1922), „სიმინდის რჩევა“ (1927), „აგარაკზე“ (1939), „ქვიშხეთი“ (1935) და „ქვიშხეთის მიდამოები“ (1941).
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ქიოჩასგერი
ქიოჩასგერი (Köçəsgər) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  5 223 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
ლავრენტი არდაზიანის ქუჩა
ლიტერატურა
არდაზიანი
ისრაელის სახლი
ისტორია
ისრაელის სახლი 2013 წელს დააარსა იციკ მოშემ, წარსულში ებრაული სააგენტოს წარმომადგენლობების ხელმძღვანელმა საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკებში. თბილისში ორგანიზაციის პილოტური პროექტის გახსნას ესწრებოდნენ ოფიციალური სტუმრები ისრაელიდან, მათ შორის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე ზეევ ელკინი.
ისრაელის სახლის შექმნა მას შემდეგ გადაწყდა, რაც გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ 2012 წლის 29 ნოემბერს პალესტინის ავტონომიას დამკვირვებელი სახელმწიფოს სტატუსი მიენიჭა. გადაწყვეტილებას 138-მა ქვეყანამ დაუჭირა მხარი — მათ შორის საქართველომ. იმ დროისთვის საქართველოში უკვე მოქმედი საქართველო-ისრაელის ბიზნესპალატის ხელმძღვანელმა იციკ მოშემ საჯაროდ განაცხადა, რომ ეს იყო საქართველოში ისრაელის დიპლომატიის ჩავარდნა და საჭირო იყო სახალხო დიპლომატიის ამოქმედება, რაც შემდეგ ისრაელის სახლის კონცეფციის ერთ-ერთი მთავარი მიმართულება გახდა.
ორგანიზაციას მიაჩნია, რომ საჭიროა მეგობარი ქვეყნებისთვის ისრაელის უკეთ გაცნობა, მისი საგარეო პოლიტიკის განმარტება, მჭიდრო ურთიერთობა სახალხო დიპლომატიის გზით, მეტი მაღალი დონის ორმხრივი ოფიციალური და საქმიანი ვიზიტები.
ისრაელის წინააღმდეგ გლობალური პოლიტიკური, ეკონომიკური და საინფორმაციო ომის პირობებში, ისრაელის სახლი ისრაელის ხელისუფლებას სთავაზობს ჰასბარას კამპანიაში საპატიო კონსულის ინსტიტუტის ჩართვას. კერძოდ, მიზნობრივ ქვეყანაში სტატუსისა და გავლენის მქონე საპატიო კონსული პირადი ფინანსური რესურსებისა და კონტაქტების გამოყენებით, მიზნობრივ ქვეყანაში უნდა გაუძღვეს ისრაელის მხარდამჭერ კამპანიას ადგილობრივ მედიაში, პოლიტიკურ თუ საზოგადოებრივ წრეებში. ამ იდეის განსაკუთრებულობა ის არის, რომ ჰასბარას წარმართვის ფინანსური ტვირთი ისრაელის სახელმწიფოდან გადადის ფინანსურად შეძლებულ საპატიო კონსულებზე.
ასეთი ინიციატივების გამო ისრაელის წამყვანი გამოცემა იედიოთ ახრონოთი ისრაელის სახლს საქართველოში ალტერნატიულ საელჩოს უწოდებს და წერს, რომ ორგანიზაციას გავლენა აქვს ქვეყნების ურთიერთობებზე. ისრაელიდან ყოველწლიურად არაერთი პოლიტიკური ლიდერი სტუმრობს ისრაელის სახლს.
ორგანიზაცია პერიოდულად მართავს ლექციებს ისრაელზე,   თანაორგანიზატორია საქართველო-ისრაელის ბიზნესფორუმების, თბილისსა და იერუსალიმში ატარებს ჰასბარას მასშტაბურ ფორუმებს,   რომელსაც საქართველოსა და ისრაელის ხელისუფლების წარმომადგენლები ესწრებიან; საქართველოში მართავს ჰოლოკოსტის მსხვერპლთა ხსოვნისადმი მიძღვნილ საღამოებს. ისრაელის სახლის თაოსნობით, საქართველოს მედიაში ყოველწლიურად 100-მდე პროისრაელური სტატია და სიუჟეტი გადის.ქნესეთთან ერთად გადაიღო ფილმი ქართველ შინდლერებზე და გამოსცა ბუკლეტი.ისრაელის სახლი თითქმის ყოველწლიურად თბილისში მასშტაბურად აღნიშნავს ხანუქას.
2016 წლიდან ისრაელის სახლი არის ევროპული ალიანსი ისრაელისთვის (EAI) პარტნიორი ორგანიზაცია. EAI-ის ფორუმები ის პლატფორმაა, სადაც ისრაელის სახლი ისრაელის ჰასბარაზე, ისრაელთან და მსოფლიო ებრაელობასთან მეგობარი ქვეყნების კავშირის გაღრმავებაზე მუშაობს.
საქმიანობა
ისრაელის სახლი ორგანიზატორია სხვადასხვა საგანმანათლებლო, კულტურული, საქველმოქმედო ღონისძიების. მისი თაოსნობით საქართველოს რამდენიმე უნივერსიტეტში ისწავლება ჰოლოკოსტის ისტორია, გაიხსნა ისრაელის კაბინეტები, საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში დააარსა ებრაული ბიბლიოთეკის კუთხე,  აწყობს საქველმოქმედო აქციებს,       გამოსცა წიგნი დიდ საბჭოთა ალიაზე (ავტორი: გიორგი ბერნშტეინი) და საქართველოს ტურიზმის პოტენციალზე. მისი ხელშეწყობით ისრაელის ტელევიზიებისთვის საქართველოს ტურიზმზე მომზადდა რამდენიმე სიუჟეტი.
ისრაელის სახლის მესვეურებს მიაჩნიათ, რომ ორგანიზაციის ინიციატივები და ექსპერტული ანალიზი საქართველოსა და ისრაელის საგარეო უწყებებსა და საელჩოებს დაეხმარება  ქვეყნებს შორის ურთიერთობების გაღრმავებაში და პრობლემების გადაჭრაში. ისრაელის სახლის მიერ გამოყენებული ჰასბარას მეთოდოლოგია ეფექტიანი ინსტრუმენტია ქვეყნებს შორის ურთიერთობების გაძლიერებისთვის; ის მეორე მხარეს ხდის ჰასბარას უშუალოდ  მონაწილედ, რაც მნიშვნელოვანია ისრაელისადმი სოლიდარობის მისაღწევად. საბოლოოდ კი, რეალური ისრაელის წარმოჩენა ამცირებს მსოფლიოში მზარდ ანტისემიტიზმს.
ისრაელის სახლი ინიციტორია იდეის, რომ ისრაელ-არაბულ საკითხებზე მოლაპარაკებებს პერიოდულად თბილისმა უმასპინძლოს. ორგანიზაციის თაოსნობით, ასეთი შეხვედრა საქართველოში ერთხელ უკვე გაიმართა, რომელშიც ქნესეთის წევრები და სამშვიდობო საკითხებზე მომუშავე ბრიტანელ ანალიტიკოსები მონაწილეობდნენ.
საქართველოს კულტურის სამინისტროს წარდგინებით, 2017 წელს ისრაელის სახლი გახდა ევროპის საბჭოსთან არსებული ებრაული კულტურული მემკვიდრეობის დაცვისა და ხელშეწყობის ევროპული ასოციაციის AEPJ -ს წევრი და საქართველოში ოფიციალურად წარმოადგენს ევროსაბჭოს მიერ სერტიფიცირებულ ებრაული  კულტურული მემკვიდრეობის ევროპულ მარშრუტს. AEPJ-სთან თანამშრომლობით, კულტურული მემკვიდრეობის მარშრუტი ჰასბარას კამპანიის შემადგენელი ნაწილი გახდა - ტურისტულ დატვირთვასთან ერთად, ისრაელის სახლმა მას ებრაული ცნობიერების ამაღლების ფუნქცია შესძინა.
ისრაელის სახლი მონაწილეობს ებრაული კულტურისა და მემკვიდრეობის დაცვის ასოციაციის (AEPJ) ტრანსნაციონალურ პროექტში - Parallel Traces ორგანიზაცია ყოველწლიურად, სექტემბერში თბილისში მართავს ებრაული კულტურის ევროპულ დღეებს. ისრაელის სახლის კონცეფციის მხარდამჭერი ისრაელელი პოლიტიკური მოღვაწეები მხარს უჭერენ 100 ქვეყანაში ისრაელის სახლის წარმომადგენლობების გახსნას.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ორგანიზაციები კატეგორია:კულტურული ორგანიზაციები კატეგორია:2013 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
ბელცაცი
ბელცაცი (Bălţaţi) — სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 109 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 442 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იალოვენის რაიონის სოფლები
უილა ქეთერი
უილა საიბერტ ქეთერი, (Willa Sibert Cather) (დ. 1873, 7 დეკემბერი, უინჩესტერი, ვირჯინია, აშშ — გ. 1947, 24 აპრილი, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი მწერალი ქალი, რომელმაც აღიარება მოიპოვა რომანების წერით. მისი ყველაზე ცნობილი რომანებია: „ო, პიონერებო!“, „ტოროლას გალობა“ და „ჩემი ანტონია“. 1923 წელს მიიღო პულიცერის პრემია რომანის, „ერთ-ერთი ჩვენგანის“ (1922) დაწერისთვის, რომელიც პირველი მსოფლიო ომის ვითარებას აღწერდა.
ბიოგრაფია
უილა საიბერტ ქეთერი დაიბადა 1873 წელს დედის მხრიდან ბებიის ფერმაში, უინჩესტერთან ახლოს, ვირჯინიის შტატში. მისი მამა იყო ჩარლზ ფექტიგ ქეთერი. ქეთერების ოჯახი ამ მიწაზე ექვსი თაობის განმავლობაში ცხოვრობდა. ქეთერის წინაპრები ამერიკაში უელსიდან ჩავიდნენ. მათი გვარი წარმოიშვა უელსის ერთ-ერთი მთის დასახელებისგან, რომელიც გუინედის ოლქში მდებარეობს. უილა ქეთერის დედა იყო მერი ვირჯინია ბოუკი, ყოფილი სკოლის პედაგოგი. უილას ექვსი და-ძმა ჰყავდა.
კარიერა
1896 წელს ქეთერი გადასახლა პიტსბურგში, სადაც ხელი მოაწერა კონტრაქტს „Home Monthly“-სთან, ქალების ჟურნალთან, რომელიც შეიქმნა „Ladie's Home Journal“-ის საფუძველზე. ერთი წლის შემდეგ ის გახდა „Pittsburgh Leader“-ის რედაქტორი და კრიტიკოსი. ამავდროულად აქვეყნებდა ლექსებსა და მოკლე მოთხრობებს ადგილობრივ გამომცემლობაში „The Library“. ასევე ქეთერი ერთი წლის განმავლობაში მუშაობდა ცენტრალურ სკოლაში, ლათინურის, ალგებრის და ზოგად ლიტერატურულ კომპოზიციების მასწავლებლად, ხოლო შემდგომ გადავიდა ალეგეინის სკოლაში, სადაც დააფუძნა ინგლისური ენის განყოფილება და ასწავლიდა ლათინურსა და ინგლისურს.
1906 წელს ქეთერი გადავიდა საცხოვრელად ნიუ-იორკში, სადაც დაინიშნა რედაქტორის თანამდებობაზე „McClure’s Magazine“-ში. ეს ჟურნალი იყო დაკავშირებული იმ გამომცემლობასთან, რომელიც „ტროლების ბაღს“ აქვეყნებდა.
McClure's-მა რამდენიმე ნაწილის სახით გამოუშვა ქეთერის პირველი რომანი, „ალექსანდრეს ხიდი“ (1912). კრიტიკოსების უმეტესობამ დადებითად მიიღო ეს ნაწარმოები. „The New York Times“-მა მოიწონა „დრამატული სიტუაციები და გონივრული დიალოგები“, ხოლო The Atlantic-მა ინოვაციურად და ნიჭიერად შეაფასა ნამუშევარი.
პირველი რომანის შემდეგ დაიწერა ნოველის ტრილოგია: „ო, პიონერებო!“ (1913), „ტოროლას გალობა“ (1915) და „ჩემი ანტონია“ (1918). ეს ნაწარმოებიც საკმაოდ პოპულარული გახდა მკითხველებში და კრიტიკოსებსაც მოსწონდათ. ნაწარმოების უბრალო, ხალხისთვის გასაგები ლექსიკით დაწერილი ტექსტისთვის ქეთერმა ჰენრი მენკენის დადებითი შეფასება. სინკლერ ლუისი პატივს სცემდა მის შემოქმედებას, რადგან, მისი აზრით, უილა საუკეთესოდ აცნობდა ხალხს ინფორმაციას ნებრასკას შესახებ.
პირადი ცხოვრება
1890-იანი წლების დასაწყისში, ნებრასკის უნივერსიტეტში სტუდენტობის პერიოდში, ქეთერი ზოგჯერ იყენებდა მამაკაცურ მეტსახელს „უილიამს“ და ატარებდა მამაკაცურ ტანსაცმელს. ნებრასკის უნივერსიტეტის არქივში განთავსებულ ფოტოსურათზე გამოსახულია ახალგაზრდა მამაკაცის ტანსაცმელში გამოწყობილი ქეთერი, მოკლედ შეჭრილი თმებით მაშინ, როცა იმ დროს ქალების უმეტესობა გრძელ თმას ატარებდა.
ქეთერს თავისი ზრდასრული ცხოვრების განმავლობაში, ყველაზე დიდი მეგობრობა ქალებთან ჰქონდა. მათ სიაში შედიან: კოლეჯის მეგობარი ლუიზა პუნდი; იზაბელა მაკკუნგი პიტსბურგიდან, რომელთან ერთადაც ქეთერი მოგზაურობდა ევროპაში და რომლის სახლშიც, ტორონტოში, იმყოფებოდა გახანგრძლივებული ვიზიტებით; ოპერის მომღერალი ოლივია ფრემშტადი; პიანისტი იალტა მენჰინი; განსაკუთრებით კი აღსანიშნავია რედაქტორი ედიტ ლუისი, რომელთანაც ქეთერი ცხოვრობდა თავისი ცხოვრების ბოლო 39 წლის განმავლობაში.
ქეთერი უაღრესად ჩაკეტილი ხასიათის მქონე პიროვნება იყო. იგი წლების განმავლობაში ძველ წიგნებს და წერილებს. თუმცა, მეცნიერები მაინც ახერხებენ მისი ციტატების მოყვანას, რადგან 2013 წლის აპრილში გამოქვეყნდა მისი იმ რჩეული წერილების 566 ნაწილიანი კრებული, რომელიც ქეთერმა მეგობრებს, ოჯახს და იმ ლიტერატურულ ნაცნობებს დაწერა, როგორებიც არიან: ტორნტონ უაილდერი და ფ. სკოტ ფიცჯერალდი.
გარდაცვალება
1947 წლის 24 აპრილს ქეთერი გარდაიცვალა თავის ტვინის სისხლდენის შედეგად 73 წლის ასაკში, საკუთარ სახლში, მანჰეტენში. დაკრძალეს ნიუ-ჰემფშირში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1837 კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 აპრილი კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიოგრაფები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი ბიოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი პოეტები კატეგორია:პენსილვანიელი რომანისტები კატეგორია:ვირჯინიელი რომანისტები კატეგორია:პულიცერის პრემიის გამარჯვებულები რომანისთვის
ზაჰლა
ზაჰლა (زحلة) — ქალაქი ლიბანის ცენტრალურ ნაწილში, ბექაას მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი. 79,8 ათასი მცხოვრები (2007). მდებარეობს ბექაას ხეობის ტერასულ კალთებზე, ზღვის დონიდან 960 მეტრზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ (ბექაას ხეობის გაყოლებაზე) და დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ (ბეირუთიდან დამასკოსკენ) მიმავალ სატრანსპორტო მაგისტრალების გადაკვეთის ადგილზე. სატრანსპორტო კვანძი.
ისტორია
ჩამოყალიბდა XVII–XVIII საუკუნეების მიჯნაზე როგორც სავაჭრო-სახელოსნო ქალაქი ქრისტიანული (დიდი ნაწილი მარონიტები) მოსახლეობის სიჭარბით იმ რეგიონში, სადაც მოსახლეობას ძირითადად მუსლიმი შიიტები წარმოადგენდნენ. 1777 და 1791 წლებში ზაჰლა გაიძარცვა და დაიწვა თურქ მებრძოლებსა და ადგილობრივი ამირების რაზმებს შორის შეტაკებების დროს. XIX საუკუნეში ქალაქი სარგებლობდა მნიშვნელოვანი ავტონომიით, ჰქონდა საკუთარი დროშა და ჰიმნი. დიდი ზიანი მოიტანა დრუზებსა და მარონიტებს შორი მომხდარმა კონფლიქტმა (1860). XIX საუკუნის მეორე ნახევარში აღორძინდა მისი სავაჭრო მნიშვნელობა, 1885 წელს რკინიგზით დაუკავშირდა ბეირუთს. 1975–1976 წლების სამოქალაქო კონფლიქტის დროს ზაჰლაში შეიქმნა მარონიტ შეიარაღებულ ფორმირებათა (ფალანგისტთა) გამაგრებული ბაზა. 1981 წელს ქალაქი სირიის არმიის მიერ ალყაში მოექცა, რომლის ხელმძღვანელობა ბექაას ხეობაში საკუთარი პოზიციების გამაგრებისკენ მიისწრაფოდა ისრაელთან წინააღმდეგობის გასაწევად. როგორც მსხვილი მარონიტული ცენტრი არსებით როლს თამაშობს ლიბანის პოლიტიკურ ცხოვრებაში.
ეკონომიკა
ზაჰლა არის ტურიზმის, ვაჭრობის, საბანკო საქმისა და სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის წარმოების ცენტრი. ქალაქშია მსუბუქი და კვების მრეწველობის საწარმოები. სამთო-კლიმატური კურორტი.
ღირსშესანიშნაობები
XVII–XVIII საუკუნეების და ეკლექტიკის პერიოდი (მთავრობის სახლი, 1885; სასტუმრო „კადრი“, 1906) დამახასიათებელი შენობებიდან შემონახულია ეკლესიები: საიედით ზალზალის (1700), წმინდა ილიას (1720), ნაჟდატის ღვთისმშობლის მონასტერი (XVIII საუკუნე; ყველაზე მაღალი სამრეკლო ლიბანში), წმინდა ილია ატ-ტუვაკის მონასტერი (1755).
ქალაქის სიახლოვესაა სირიულ-ფინიკური ტაძარი სოფელ ნიჰაში, ძველ რომაულ ტაძართა ნანგრევები ფურზოლში, ჰუსნ-ნიჰაში, კფარ-ზაბადში.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანის ქალაქები
ხორვატიის გეოგრაფია
მინი|400პქ|ხორვატიის ტოპოგრაფიული რუკა. ხორვატიის გეოგრაფიას მისი მდებარეობა განსაზღვრავს. ის განისაზღვრება როგორც ცენტრალური და სამხრეთ–აღმოსავლეთი ევროპის ასევე ბალკანური და მიტელევროპის ნაწილი. ხორვატიის ტერიტორია შეადგენს 56,594 კმ²–ს, რითიც ის არის მსოფლიოს სიდიდით 127–ე ქვეყანა. ის აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოსნია და ჰერცეგოვინას და სერბეთს, სლოვენიას დასავლეთიდან, უნგრეთი ჩრდილოეთიდან, მონტენეგრო და ადრიატიკის ზღვა სამხრეთიდან. ის მდებარეობს 42° – 47° N განედებსა და 13° - 20° E გრძედებს შორის. ხორვატიის ტერიტორიული წყლები შეადგენს 18,981 კმ²–ს, ხოლო მისი შიდა წყლები 12,498 კმ²–ს.
შუა დუნაის დაბლობი და დინარის მთიანეთი ადრიატიკის აუზთან ერთად წარმოადგენენ ხორვატიის მთავარ გეომორფოლოგიურ ნაწილებს. ხორვატიის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი (53.42%) წარმოადგენს ზღვის დონიდან 200 მეტრის დაბლობებს. დაბლობების უდიდესი ნაწილი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში ძირითადად სლავონიაში. დაბლობზე მიმობნეულია ჰორსტები და გრაბენები. მიიჩნევა, რომ ამ ტერიტორიაზე პლიოცენის პერიოდში იყო შუა დუნაის დაბლობის ზღვა. დინარის მთიანეთში მდებარეობენ ხორვატიის უმაღლესი მთები, მათ შორის ყველაზე მაღალია დინარა – 1,831 მ. ხორვატიის ადრიატიკის ზღვის სანაპირო შეადგენს 1,777.3 კმ–ს, ამასთან მისი 1,246 კუნძულის გარშემოწერილობა კიდევ დამატებით 4,058 კმ. სანაპირო ზოლს ქმნის. კარსტები ქმნიან თითქმის ხორვატიის ნახევარს, განსაკუთრებით მრავლადაა დინარის მთიანეთში, სანაპირო ზოლსა და კუნძულებზე.
ხორვატიის ტერიტორიის 62% წარმოადგენს შავი ზღვის აუზს. ამ ტერიტორიაზე უდიდესი მდინარეებია: დუნაი, სავა, დრავა, მურა და კუპა. ქვეყნის დანარჩენი ნაწილი ეკუთვნის ადრიატიკის ზღვის აუზს, სადაც უდიდესი მდინარეა – ნერეტვა. კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის მიხედვით ხორვატიის უმეტეს ტერიტორიაზე არის ზომიერად თბილი კონტინენტური კლიმატი. საშუალო ტემპერატურა მერყეობს −3 °C (27 °F) – 18 °C (64 °F) გრადუსებს (ფარენგეიტებს) შორის. ხორვატიას დიდი რაოდენობით ეკორეგიონები აქვს და ის ევროპის ერთ–ერთი ყველაზე ბიომრავალფეროვანი ქვეყანაა. ხორვატიაში არის 4 ტიპის ბიოგეოგრაფიული რეგიონი: ხმელთაშუა ზღვის – სანაპირო ზოლი და მისი მიმდებარე რეგიონი; ალპური – მისი მაღალმთიანი რეგიონი; დაბლობი – დუნაისა და დრავას შორის; და კონტინენტური დანარჩენ ტერიტორიაზე. ხორვატიაშიარის არის 444 დაცული ტერიტორია, რაც ქვეყნის ფართობის 8.5% შეადგენს.
2011 წლის აღწერის მიხედვით, ქვეყნის მუდმივი მაცხოვრებლების რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 4.29 მილიონს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე წარმოადგენდა 75.8 მაცხოვრებელს 1 კმ²–ზე. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა არის 75.7 წელი. მოსახლეობის უმეტესობა (89.6%) არის ხორვატი, უმცირესობებს შეადგენენ სერბები (4.5%) და კიდევ 21 სხვა ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენელი. 1992 წლიდან ქვეყანა იყო იყოფა 20 მხარედ და დედაქალაქ ზაგრებად. მხარეები დაყოფილია 127 ქალაქად და 429 მუნიციპალიტეტად. ხორვატიის ურბანიზაციის საშუალო მაჩვენებელი არის 56%, სადაც ქალაქების მოსახლეობა იზრდება ხოლო სოფლის მცირდება. 686,568 მოსახლით ქვეყნის უდიდესი ქალაქი და დედაქალაქი არის ზაგრები. სპლიტის და რიეკას მოსახლეობა აჭარბებს 100 000–ს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორვატიის გეოგრაფია
𐊾
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიული ასოები
რამილანდია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Ritual Spirit
Ritual Spirit — ბრიტანული ტრიპ-ჰოპ ჯგუფ Massive Attack-ის EP, გამოცემული 2016 წლის 28 იანვარს. ალბომის Protection შემდეგ მის ჩაწერაში პირველად მონაწილეობდა ტრიკი. სტუდიაში აგრეთვე მუშაობდნენ შოტლანდიური ჰიპ-ჰოპ ჯგუფი Young Fathers, ლონდონელი რეპერი Roots Manuva და ვოკალისტი აზეკელი. EP-ში არ ჟღერს ჰორეს ენდის ვოკალი. ეს არის ჯგუფის პირველი ჩანაწერი Protection-ის შემდეგ პროდიუსერ ნილ დევიჯის მონაწილეობის გარეშე.
სიმღერების სია
შენიშვნა
სქოლიო
კატეგორია:Massive Attack-ის EP-ები კატეგორია:2016 წლის EP-ები
ბეღლეთის ნამოსახლარი
ბეღლეთის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბეღლეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 200 მეტრზე, ბეღლეთის გორაზე, სასაფლაოზე. ნამოსახლარი (ფართობი 40X25 მეტრზე) თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანით. გორის სიმაღლე 50 მეტრია. ზედაპირი ხელოვნურადაა მოსწორებული. იპოვება შავად და ნაცრისფრად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ზოგიერთ მათგანზე კარგად შეიმჩნევა ნაკაწრი ორნამენტი. ნამოსახლარზე დგას წმინდა გიორგის ეკლესია. თარიღდება XX საუკუნის დასაწყისით. ეკელსია დარბაზულია (6,1X3,6 მეტრზე), ნაგებია კირქვის კვადრებით და რიყის ქვით. შიგნით და გარეთ შელესილია. შესასვლელი ორი აქვს, დასავლეთით და სამხრეთით. ნახევარწრიულ აფსიდში, აგრეთვე დასავლეთისა და სამხრეთის კედლებში, თითო სარკმელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მონტი-სანტუ-დი-მინასი
მონტი-სანტუ-დი-მინასი (Monte Santo de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 878 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 234 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 594 632 კმ²-ზე. ფართობი 35.71 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი
ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი (Batman: The Animated Series) — ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალი, რომელიც ეფუძნება DC Comics-ის სუპერგმირ ბეტმენის თავგადასავლებს. მისი შემქმნელები არიან ბრიუს ტიმი და ერიკ რადოვსკი. სერიალი გადიოდა Fox Network-ზე, 1992 წლის 5 სექტემბრიდან 1995 წლის 15 სექტემბრამდე. ეთერში Warner Bros. Animation-ის წარმოებული სულ 85 ეპიზოდი გავიდა. მეორე სეზონს ეწოდებოდა ბეტმენის და რობინის თავგადასავლები.
სერიალმა დაიმსახურა მაყურებლების მოწონება თემატური სირთულეების, ბნელი ტონის, მხატვრული მხარის და პერსონაჟის თანამედროვე გარეგნობის გამო. IGN-ის აზრით, იგი არის ბეტმენის კომიქსების მიღმა საუკეთესო ადაპტირება და ყველა დროის საუკეთესო ანიმაციური ფილმი, რომელიც კომიქსს ეფუძნება. მათივე აზრით, იგი არის სიმფსონების შემდეგ საუკეთესო ანიმაციური სერიალი. Wizard-იც მას სიმფსონების შემდეგ მეორე ადგილზე აყენებდა, ყველა დროის საუკეთესო ანიმაციური სერიალების რიგში. TV Guide-ის 60 ადგილიან სიაში იგი ყველა დროის რიგით მეშვიდე საუკეთესო ანიმაციური ფილმია. უნივერსალურ აღიარებას მოჰყვა ოთხი ემი და კიდევ ერთი ემი - გამორჩეული ანიმაციური გადაცემისთვის.
სერიალის გამოსვლას მოჰყვა რამდენიმე სხვა ანიმაციური სერიალი, კომიქსი და ვიდეო თამაში, ძირითადად შესრულებული იგივე ვიზუალურ სტილში. წარმატებას აგრეთვე მიჰყვა ორი სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი - ფანტაზმის ნიღაბი (1993) და ნულის ქვევით (1998).
სქოლიო
კატეგორია:1992 წლის ანიმაციური სერიალები კატეგორია:1993 წლის ანიმაციური სერიალები კატეგორია:1994 წლის ანიმაციური სერიალები კატეგორია:1995 წლის ანიმაციური სერიალები კატეგორია:1990-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი კატეგორია:DC-ის ანიმაციური სერიალები კატეგორია:Fox Kids კატეგორია:ნეო-ნუარის ჟანრის ფილმები კატეგორია:Warner Bros.-ის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:Toonami კატეგორია:Jetix კატეგორია:Warner Bros. Television-ის ტელესერიალები კატეგორია:ბეტმენის ანიმაციური სერიალები
𐊿
𐊿 — კარიული დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიული ასოები
საქაშეთის სამარხი
საქაშეთის სამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საქაშეთში, ადგილ ცოცხებში, სოფლის სასაფლაოზე. სამარხი თარიღდება ანტიკური ხანით. არქეოლოგიური ძეგლი აღმოაჩინეს შემთხვევით, მიწის დამუშავების დროს, 1973 წელს. სამარხში აღმოჩენილი მიცვალებულის დაკრძალვის პოზა გაურკვეველია. გამოვლინდა წითლად გამომწვარი, წმინდა თიხის პრიალაზედაპირიანი, ყურმილიანი სასმისი (დაცულია ქარელის რაიონის სოფელ ცერონისის საშუალო სკოლის მხარეთმცოდნეობის კუთხეში).
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ზაზა ჩხაიძე
ზაზა ჩხაიძე (დ. 25 ოქტომბერი, 1974, თბილისი) — ქართველი გენერალ-მაიორი (2019).
დაამთავრა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებული სამხედრო აკადემია (1998). სწავლობდა საქართველოს თავდაცვის ეროვნული აკადემიასა (2011) და სან-ანტონიოს სახმელეთო ჯარების ომის კოლეჯში (აშშ, 2015-2016). 1998 წლიდან საქართველოს შეიარაღებულ ძალებშია. 2001-2004 წლებში მსახურობდა სპეციალური დანიშნულების ძალებში (2002-2004 — ბრიგადის მეთაური). 2004-2005 წლებში იყო III ქვეითი ბრიგადის მეთაური, 2007-2009 — I ქვეითი ბრიგადის G-2 დაზვერვის სამმართველოს უფროსი, 2009-2010 — სახმელეთო ჯარების შტაბის G-2 დაზვერვის სამმართველოს საინფორმაციო-ანალიტიკური განყოფილების უფროსი ოფიცერი, 2012-2015 — II ქვეითი ბრიგადის მეთაური, 2015-2016 — J-2 დაზვერვის დეპარტამენტის I სამმართველოს უფროსი ოფიცერი, 2016 — J-2 დაზვერვის დეპარტამენტის უფროსი, 2016-2018 — შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე, 2018 წლიდან — თავდაცვის ძალების მეთაურის მოადგილე. დაჯილდოებულია სხვადასხვა სამხედრო და სახელმწიფო ჯილდოთი, მ. შ. ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენით (2002).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები ზაზა
პეტრე არველაძის ქუჩა
პეტრე არველაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (საბარგოს დასახლება); ნოე ხომერიკის ქუჩიდან ემზარ ონიანის ქუჩამდე, წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე საბარგოს დასახლების IV ქუჩა ერქვა, შემდეგ პეტრე არველაძის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
არველაძე
კეშას დისკოგრაფია
ამერიკელი პოპ-მომღერალ კეშას დისკოგრაფია შედგება ორი სტუდიური ალბომისგან, ერთი კრებული ალბომისგან, ორი EP დისკისგან, ცამეტი სინგლისგან და სამი პრომო სინგლისგან. 2014 წლის მაისისთვის კეშას გაყიდული აქვს 35 მილიონი დისკი ამერიკის შეერთებულ შტატებში და 59 მილიონი დისკი მსოფლიოს მასშტაბით.
ალბომის კომერციული წარმატებიდან გამომდინარე, გადაწყვიტეს შეექმნათ მისი დელუქს ვერსია, სახელად Cannibal, რომელიც, საბოლოო ჯამში გამოიცა როგორც EP დისკი, 2010 წლის ნოემბერში. მისი წამყვანი სინგლი, "We R Who We R" მოხვდა ათი ქვეყნის ტოპ ათეულში, მათ შორის, პირველი ადგილი დაიკავა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ავსტრალიასა და დიდ ბრიტანეთში. ალბომის მეორე სინგლი, "Blow", რომელიც 2011 წლის თებერვალში გამოვიდა ასევე მოხვდა რამდენიმე ქვეყნის ტოპ ათეულში.
კეშამ თავისი მეორე სტუდიური ალბომი, Warrior გამოუშვა 2012 წლის დეკემბერში. ალბომის პირველმა სინგლმა, "Die Young" დაიკავა მეორე პოზიცია აშშ-ში და მოხვდა თერთმეტი სხვა ქვეყნის ტოპ ათეულში. ალბომის შემდეგი ორი სინგლი, "C'Mon" და "Crazy Kids" კომერციული თვალსაზრისით, წარუმატებელი აღმოჩნდა. 2013 წლის ოქტომბერში ამერიკელმა რეპერმა, Pitbull-მა კეშასთან ჩაწერა დუეტი, სახელად "Timber", რომელმაც პირველი ადგილი დაიკავა დიდ ბრიტანეთში, კანადასა და აშშ-ში, ასევე მოხვდა სხვადასხვა ქვეყნის ტოპ ხუთეულებში.
სქოლიო
კატეგორია:პოპ-მუსიკის დისკოგრაფიები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლების დისკოგრაფიები
Pesa 120Na
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონური ტრამვაის ვაგონები
ვერატიკი (იალოვენის რაიონი)
ვერატიკი (Văratic) — სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 142 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 064 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:იალოვენის რაიონის სოფლები
Across from Midnight
Across from Midnight — ინგლისელი მომღერალ ჯო კოკერის მეთექვსმეტე სტუდიური ალბომი. გამოიცა 1997 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა CMC International. ალბომში შეტანილია ბობ მარლის სიმღერის „Could You Be Loved“ ქავერ-ვერსია და ჰიტად ქცეული „N'Oubliez Jamais”.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის ალბომები კატეგორია:ჯო კოკერის ალბომები
ბაბილონი (ფილმი)
ბაბილონი (Babel) — ალეხანდრო გონსალეს ინიარიტუს 2006 წლის დრამატული ფილმი. ესაა ინიარიტუს „სიკვდილის ტრილოგიის“ ბოლო, მესამე ფილმი. ფილმმა მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო დრამისთვის და სთვის.
სიუჟეტი
ფილმი შედგება სამი პარალელური სიუჟეტური ხაზისგან. მათი მოქმედება ხდება მაროკოში, მექსიკასა და იაპონიაში. მაროკოში მყოფ მოგზაურ ცოლ-ქმარს, რიჩარდს და სიუზენს, უბედურება დაატყდებათ თავს. სიუზენს მოხდება ბრმა ტყვია, რომელიც მაროკოელმა ბიჭებმა ტურისტული ავტობუსის მიმართულებით გაისროლეს. რიჩარდისა და სიუზანის შვილები კი ამ დროს მექსიკაში მიჰყავს ძიძას, რომელიც საკუთრი შვილის ქორწილში მიდის. ტოკიოში მცხოვრები ყრუ-მუნჯი ჩიეკო დედის თვითმკვლელობას მძიმედ განიცდის და ყველას მიმართ აგრესული ხდება.
ჯილდოები
ფილმმა მიიღო ყველაზე მეტი ნომინაცია ოქროს გლობუსის 64-ე დაჯილდოებაზე, მაგრამ მოიგო მხოლოდ ერთი — ოქროს გლობუსი საუკეთესო დრამისთვის. ფილმმა აგრეთვე მიიღო კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო რეჟისორი (ინიარიტუ) და ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის (სანტაოლალა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2006 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:ალეხანდრო გონსალეს ინიარიტუს ფილმები
დუზყიშლაყი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დუზყიშლაყი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პურის ველის ბრძოლა
პურის ველის ბრძოლა (Kenyérmezei csata, Bătălia de la Câmpul Pâinii) — ბრძოლა ოსმალეთის იმპერიისა და უნგრეთის სამეფოს ჯარებს შორის. გაიმართა 1479 წლის 13 ოქტომბერს. ბრძოლა გაიმართა ტრანსილვანიაში პურის ველზე, რომელიც მდებარეობს მდინარე მურეშის ნაპირებზე, ქალაქებს ორაშტიესა და სებეშს შორის.
უნგრეთის ჯარების სათავეში იდგნენ: პაველ კინიჟი, იშტვან ბატორი, ვუკ ბრანკოვიჩი და ბასარაბ III. ოსმალეთის ჯარებს სარდლობდნენ ალი-ხოჯა და ბასარაბ IV.
9 ოქტომბერს ოსმალეთის არმია შეიჭრა ტრანსილვანიაში. გაძარცვა რამდენიმე სოფელი და სავაჭრო ქალაქი, ტყვედ ჩაიგდო ადგილობრივი მოსახლეობის დიდი ნაწილი. 13 ოქტომბერს პურის ველზე გაიმართა გადამწყვეტი ბრძოლა. ოსმალეთის არმიაში 20 ათასზე მეტი ჯარისკაცი იყო, უნგრელების არმიაში კი 15 ათასამდე ჯარისკაცი ირიცხებოდა.
ბრძოლა უნგრელების გამარჯვებით დასრულდა. დამარცხებული ოსმალების გადარჩენილი ჯარისკაცები მთებში გაიქცნენ, სადაც მათი უმრავლესობა ადგილობრივმა მოსახლეობამ გაანადგურა. უნგრეთის არმიის დანაკლისი 3 000 ჯარისკაცი იყო, ხოლო ოსმალებმა დაკარგეს 15 000 ჯარისკაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგრეთის ბრძოლები კატეგორია:ოსმალეთის ბრძოლები
ქოჩველილი
ქოჩველილი (Köçvəlili) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	 2 792 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
ღართის ნაეკლესიარი
ღართის ნაეკლესიარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღართის სამხრეთით, მთაზე, სოფელ ალექსანდრესწყაროსაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, სასაფლაოზე. შემორჩენილია კედლების მცირე ნაწილი. ეკლესია დარბაზულია, ნაგები ყოფილა დიდი ზომის ქვიშაქვითა და ნატეხი ქვით, ზოგან შირიმის ქვაც იყო გამოყენებული. შესასვლელი სამხრეთით ჰქონია. აფსიდი სწორკუთხა იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჩაკ გრესლი
მინი|ჩაკ გრესლი ჩარლზ ერნესტ გრესლი (Charles Ernest Grassley; დ. 17 სექტემბერი, 1933) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, რესპუბლიკური პარტიის წევრი. იკავებს აშშ-ის სენატის დროებითი პრეზიდენტის თანამდებობას, წარმოადგენს აიოვას შტატს აშშ-ის სენატში. სენატორად პირველად აირჩიეს 1980 წელს.
სენატორობამდე, გრესლი იყო აიოვას შტატის წარმომადგენელთა პალატის წევრი (1959–1975) და აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრი (1975–1981). სამჯერ იყო სენატის ფინანსური კომიტეტის თავმჯდომარე. 2019 წლის 3 იანვარს, როდესაც სენატორ ორინ ჰათჩს უფლებამოსილებანი შეუწყდა, გრასლი გახდა ყველაზე „გამოცდილი“ რესპუბლიკელი სენატში და შესაბამისად, დაიკავა სენატის დროებითი პრეზიდენტის თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1933
𐋀
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიული ასოები
Immortal
Immortal — ნორვეგიული ბლეკ-მეტალ ჯგუფი. იგი შეიქმნა 1990 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიული ბლექ-მეტალ ჯგუფები კატეგორია:1990 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:2003 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:2006 წელს აღდგენილი ჯგუფები
ელენა კუზა
ბიოგრაფია
ელენა დაიბადა 1825 წლის 17 ივნისს ქალაქ იასში, მოლდოვის პროვინციაში, თანამედროვე რუმინეთში. იგი იყო ადგილობრივი დიდგვაროვნისა და მაღალჩინოსნის, იორდაქე როსეტისა და მისი ცოლის, ასევე არისტოკრატ ეკატერინა სტურძას ქალიშვილი. 1844 წელს იგი დაქორწინდა ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ლიდერ ალექსანდრუ იოან კუზაზე, რომელთანაც მანამდე სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა. ქორწილიდან სულ მალე გაირკვა, რომ ელენას არ შეეძლო ბავშვის გაჩენა, მაგრამ ალექსანდრუ ამის გამო არ გასცილებია. მოგვიანებით იგი ალექსანდრუს ორ ვაჟს ისე ზრდიდა, როგორც საკუთარ შვილებს. აღსანიშნავია, რომ მის ქმარს ეს ბავშვები თავისი საყვარლის, ელენა მარია კატარგიუ-ობრენოვიჩისაგან ჰყავდა. მარცხნივ|მინი|288x288პქ|ელენას სამეფო მონოგრამა იგი ყოველთვის თავისი ქმრის ერთგული იყო და აქტიურად მონაწილეობდა სოციალურ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში. მან თავისი ფელანთროპული ხასიათი მას შემდეგ გამოავლინა, რაც 1848 წელს ქვეყნიდან გააპარა მოლდოვის რევოლუციურ მოძრაობაში გაერთიანებული პირები, რომელთაც ელენას ბიძაშვილი, მთავარი მიხაილ სტურძა ერთიანად აპატიმრებდათ. მას შემდეგ, რაც მისმა მეუღლემ საყვარელი გაიჩინა ელენა ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა და დაუყოვნებლივ გაემგზავრა პარიზში, საფრანგეთში, საიდანაც იგი მხოლოდ 1853 წელს, ელჩის შუამავლობით დაბრუნდა. ამის მიუხედავად, ალექსანდრუ იოან კუზამ თავისი საყვარელი ელენა მარია თავისთან დაიტოვა, რომელიც მომავალში სერბეთის მთავარ მილან ობრენოვიჩის დედა გახდა.
1859 წლის 24 იანვარს ჩამოყალიბდა ვლახეთისა და მოლდოვის გაერთიანებული სამთავრო, რომლის ტახტიც ალექსანდრუ იოან კუზამ დაიკავა, რითაც ელენა რუმინეთ-მოლდოვეთის ისტორიაში პირველი კონსორტი გახდა.
საბოლოოდ ელენა ძალიან დაღალა ქმრის გაუთავებელმა ღალატმა, რის გამოც 1862 წელს იგი მეორედ გადასახლდა პარიზში, სადაც იგი საკმაოდ დიდ ხანს დარჩა. საფრანგეთიდან იგი მინისტრ ვასილი ალეშანდრის თხოვნით დაბრუნდა, რომელიც გულმოდგინედ ცდილობდა მთავრის ოჯახში არსებული სკანდალის მოგვარებას. როგორც სახელმწიფოს მეთაურის მეუღლე, ელენა აქტიურად იყო ჩაბმული საქველმოქმედო საქმიანობაში. იგი პატრონობდა ობლებს, ქვრივებსა და შემდეგში ქმრის უკანონო შვილებსაც.
1866 წლის 11 თებერვალს რუმინელებმა მისი ქმრის მმართველობის წინააღმდეგ სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყვეს, რა დროსაც ელენა თავის სასახლეში იზოლირებული აღმოჩნდა ამბოხებულთა მიერ. ეს რთული ღამე ელენამ თავის დაუძინებელ მტერთან, მარია ელენა ობრენოვიჩთან ერთად გადაიტანა. მოგვიანებით ქალბატონები ალექსანდრუ იოან კუზას შეუერთდნენ და დასავლეთ ევროპაში გაჰყვნენ გადასახლებაში. 1873 წელს, მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, ელენამ ყველაფერი გააკეთა, რათა მისი ვაჟები რუმინეთში დაებრუნებინა და თანამდებობები დაეკავებინათ. მოგვიანებით რუმინელებმა თავად ელენასაც დართეს დაბრუნების ნება, რის შემდეგაც იგი პიატრა-ნიამცში დასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება და გარდაიცვალა 1909 წლის 2 აპრილს, 83 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1825 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1909 კატეგორია:რუმინელი ფილანთროპები
27 (რიცხვი)
ოცდაშვიდი — ოცდამეშვიდე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდაექვსის მომდევნო და ოცდარვის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 27. 27 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოცდაშვიდი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და შვიდი (იგულისხმება ოცზე შვიდი ერთეულით მეტი).
2015 წლის კანის კინოფესტივალი
68-ე ყოველწლიური კანის კინოფესტივალი გაიმართა 2015 წლის 13-დან 24-მაისამდე. ამერიკელი კინორეჟისორები ჯოელ და ითან კოენები დასახელებულები არიან ვენეციის მოსტრას შემდეგ მსოფლიოს ამ უძველესი კინოფესტივალის „მთავარი კონკურსის“ (Longs métrages de la compétition officielle) ჟიურის თავმჯდომარეებად. ფესტივალის ისტორიაში ეს პირველი შემთხვევაა, როდესაც ორი ადამიანი ერთდროულად არის ჟიურის თავმჯდომარე. 2015 წლის 11 მარტს დაასახელეს ფესტივალის გახსნის და დახურვის ცერემონიების წამყვანი, გასული საუკუნის 80-იან წლებში საქართველოში პოპულარული ფილმ საჰარას ვარსკვლავი ფრანგი ლამბერ ვილსონი.
ფესტივალის აფიშაზე გამოსახულია წარმოშობით შვედი ჰოლივუდის ვარსკვლავი ინგრიდ ბერგმანი, ფოტო გადაღებულია ფოტოგრაფთა ცნობილი გაერთიანება, მეგნუმ ფოტოს ერთ-ერთი თანადამაარსებლის პოლონელი დეივიდ სეიმურის მიერ. აფიშა შეირჩა რათა პატივი მიეგოთ ბერგმანისთვის და მის მიერ კინოს განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის. შვედი მსახიობი ასევე იყო 1973 წლის კანის ფესტივალის ჟიურის თავმჯდომარე. ინგრიდ ბერგმანისთვის პატივის მიგების მიზნით ფესტივალის „კლასიკის სექციაში“ ნაჩვენები იქნება შვედური დოკუმენტური ფილმი - „Ingrid Bergman: In Her Own Words“.
2015 წლის 13 აპრილს დასახელებულ იქნა ფესტივალის გახსნის ფილმი, ემანუელ ბერკოს - La Tête haute. მთავარ როლებში ფრანგული და საერთაშორისო კინოინდუსტრიის ლეგენდა კატრინ დენევი და 2001 წლის კანის ტრიუმფირატი - „პიანინოს მასწავლებელის“ მთავარი როლის შემსრულებელი ბენუა მაჟიმელი, მსახიობმა ფილმისთვის იმ წელს მოიპოვა ჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის. ფესტივალის ისტორიაში ეს მეორე შემთხვევაა, როცა ფესტივალს ხსნის ქალი რეჟისორის ნამუშევარი. 1987 წელს ფესტივალი გაიხსნა დიანა კიურის ფილმით „შეყვარებული მამაკაცი“. რეჟისორ ლუკ ჟაკეს ფილმი „La Glace et le ciel“, როგორც ფესტივალის ოფიციალური გვერდი მიუთითებს „ჰიმნი პლანეტის გადასარჩენად“, გამოცხადდა ფესტივალის დახურვის ფილმად. ფესტივალის გახსნის და დახურვის ფილმები შერჩეული იქნა მსოფლიო საზოგადოებისთვის ძლიერი და ნათელი გზავნილის მიწოდებისთვის. „La Tête haute“, როგორც პასუხი ა. წ. იანვრის „შარლი ებდოს ტერაქტებთან“ მიმართებაში, ხოლო „La Glace et le ciel“ მისი მზრუნველობის გამო პლანეტის მომავალზე.
ხუთშაბათს, 2015 წლის 16 აპრილს გამოცხადდება ოფიციალური კონკურსის ფილმები.
სრულმეტრაჟიანი ფილმების კონკურსი (Longs métrages en compétition)
ფესტივალის ტრადიციულად ლიდერებად კვლავ რჩებიან: საფრანგეთი - 7 ფილმი, შეერთებული შტატები - 6 ფილმი და იტალია - 3 ფილმი.
მთავარი კონკურსი
2015 წლის ფესტივალის ჟიურის სრული შემადგენლობა გამოცხადდა 21 აპრილს.
სქოლიო
კატეგორია:კანის კინოფესტივალი კატეგორია:საერთაშორისო კინოფესტივალები კატეგორია:კინოფესტივალები
მუზამბინიუ
მუზამბინიუ (Muzambinho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 100 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 430 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 49.84 კმ²-ზე. ფართობი 409 948 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰაზი ასლანოვი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჰაზი ასლანოვი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტუვარჯიევების სახლი
ტუვარჯიევების სახლი (Дом Туварджиевых) — სართულნახევრიანი შენობა დონის როსტოვში, რუსეთის ფედერაცია, რომელსაც გააჩნია ისტორიული ღირებულება. იგი მდებარეობდა შაუმიანის ქუჩა № 41-ში. შენობის ასაკი 100 წელზე მეტია, აგებულია XIX საუკუნის ტიპური სავაჭრო სახლების მსგავსად. ამ სახლში განთავსებული იყო ქალაქში პირველი საბილიარდო. 2016 წელს სახლი დაანგრიეს.
XIX საუკუნე
სახლი ააშენეს XIX საუკუნის დასასრულს. პირველად წერილობით წყაროებში მოიხსენიება 1894 წელს გამოქვეყნებულ დოკუმენტში. აღნიშნული ნაგებობის მფლობელი ყოფილა ქალბატონი სახელად ანა ივანეს ასული ალექსანდროვა. დოკუმენტის თანახმად მისი აღნიშნული ქონება შეადგენდა 2 750 რუბლის ღირებულებას. არის ცნობები იმის შესახებ, რომ ამავე წელს სახლის მფლობელები გამხდარან ძმები ტუვარჯიევები - ეგორი და სტეფანე. ისინი ეწეოდნენ სამეწარმეო საქმიანობას - ვაჭრობდნენ ღვინით, რისთვისაც იჯარით აიღეს მაღაზია, რომელიც მდებარეობდა ძველი ბაზრის მოედნის ახლოს.