cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნეტი სტივენსი
კარიერა
ამ საკითხზე, იგი 1905 წელს მუშაობდა. სტივენსმა მოახდინა Y ქრომოსომის იდენტიფიკაცია ტენებრიოს მატლებში და დაასკვნა, რომ სქესის გამოვლენა დამოკიდებული იყო Y ქრომოსომის არსებობა არარსებობაზე. იკვლევდა რა კვერცხუჯრედის ქსოვილსა და განაყოფიერების პროცესს, აზრად მოუვიდა, რომ ქრომოსომები მუდამ წყვილურად არსებობენ და Y ქრომოსომა წარმოადგენდა X ქრომოსომის წყვილს, რომელიც აღმოჩენილ იქნა 1890 წელს, ჰერმან ჰენკინგის მიერ. მან უარყო აქამდე გავრცელებული იდეა იმის შესახებ, რომ სქესი განისაზღვრებოდა X ქრომოსომით და ეს ფუნქცია Y ქრომოსომას მიაწერა. სტივენსმა Y ქრომოსომას „Y“ დაარქვა მხოლოდ იმიტომ, რომ ანბანში „X“ -ის შემდეგ მოდიოდა.
გარდაცვალება
1912 წლის 4 მაისს, ნეტი სტივენსი 50 წლის ასაკში (დოქტორის ხარისხის მოპოვებიდან 9 წლის შემდეგ) მკერდის კიბოსგან, ბალტიმორში, მერილენდის შტატში გარდაიცვალა. მისი კარიერა ხანმოკლე აღმოჩნდა, თუმცა, ამ ხნის განმავლობაში 40-მდე ნაშრომი გამოაქვეყნა. დაკრძალულია უესტფორდში, მასაჩუსეტსში, მამისა და დის საფლავების გვერდით.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი გენეტიკოსები
ჯილეხის ვაქცინა
ჯილეხის ვაქცინა — ფართოდ გამოყენებული საშუალება, რომელსაც იყენებენ, როგორც ცხოველებში ასევე, ადამინანებშიც. იგი შეიქმნა ისეთი რთულად მიმდინარე დაავადების წინააღმდეგ, როგორიც არის ციმბირული წყლული, რომელიც მიეკუთვნება ანთროპოზოონოზურ დაავადებათა ჯგუფს. ჯილეხის გამომწვევია bacillus anthracis. ჯილეხის ვაქცინის შექმნაში პირველად პასტერი დაინტერესდა მე-19 საუკუნეში და მუშაობდა მსხვილფეხა პირუტყვზე. მოგვიანებით მე-20 საუკუნისთვის გამოიყენეს თანამედროვე პროდუქტი, რათა დაეცვათ ამერიკული ჯარი ჯილეხის ბიოლოგიური იარაღისგან. აცრა ადამიანისთვის პირველად შეიქმნა საბრჭოთა კავშირში 1930 წელს, ამერიკის შეერთებულ შტატებში და დიდ ბრიტანეთში 1950 წელს. არსებული ვაქცინა 1960 წელს დაამტკიცა ამერიკის მედიკამენტებისა და საკვების კონტროლის სააგენტომ.
არსებული ვაქცინა, რომელის გამოიყენება ადამიანებში შეიცავს აცელულარულ მიკრობების (USA,UK) და ცოცხალი სპორების (რუსული) ვარიანტებს. გამოყენებული ჯილეხის ვაქცინების რეაქციულობა შემოწმებულია და უარყოფით შედეგებს იწყევს რეციპიენტთა დაახლოებით 1%-ში. თანამედროვე მესამე თაობის ვაქცინები მოიცავს ცოცხალ ვაქცინებსა და რეკომბინანტულ ვაქცინებს.
პასტერის ვაქცინა
ფრანგმა მეცნიერმა ლუი პასტერმა 1870 წელს შეიმუშავა იმუნიზაციის პირველი მეთოდი ქათმებზე, ქათმების ხოლერაზე შემდეგ კი ჯილეხზე და ცდიდა მსხვილფეხა პირუტყვზე. რამაც შემდგომ გამოიწვია ინტერესი ებრძოლა იმავე მეთოდებით სხვა დაავადებების წინააღმდეგაც. პასტერმა პირველი სახალხო ექსპერიმენტი ჩაატარა 1881 წელს, რომელის მოიცავდა ვაქცინაციას. მან აიყვანა ორი ჯგუფი 25 ცხვარი, ერთი თხა და რამდენიმე ძროხა. ცხოველებს წყვილებად ცრიდა 15 დღის ინტერვალით, თავისივე მომზადებული ვაქცინით. პატერს ასევე ჰყავდა საკონტროლო ჯგუფი, რომელიც არ იყო აცრილი. მან შეუყვანა ორივე ჯგუფს ჯილეხის კულტურა და მოხდა შემდეგი, ცხოველები რომლებიც არ იყვნენ აცრილები დაიღუპნენ, ხოლო აცრილი ყველა ცხოველი გადარჩა. ეს იყო იმდროისთვის სენსაცია და ხალხი გაოცებული იყო ამ აღმოჩენით.
ამის შემდეგ პასტერმა გააკეთა განცხადება, რომ მან გამოიგონა საშუასლება, რომელიც შეზღუდავდა ჯილეხის გავრცელება. მისი ლაბორატორიულ ჩანაწერებში რომელიც დღესდღეობით პარიზის ნაციონალურ ბიბლიოთეკაშია დაცული, აღწერილი ამეთოდები რითაც მა შეძლო ჯილეხის ვაქცინის შექმნა. ამ მეთოდებში გამოიყენება კალციუმიდ დიქრომატი, როგორც მჟანგავი აგენტი. პასტერის ჟანგვითი მეთოდი არის ვაქცინა, თუმცა მას მოგვიანებტ მიენიჭა ვაქცინის სტატუსი და პასტერის ვაქცინა ეწოდა.
მარქს სტერნის ვაქცინა
ავსტრალიაში მცხოვრები სამხრეთ აფრიკელმა იმუნოლოგმა მაქს სტერნმა (1905, 1997) შეიმუშავა ვაქცინა ცხოველებისთვის 1935 წელს, რომელიც იყო დასუსტებული მიკრობებიგან მიღებული. ის მუშაობდა ვაქცინებზე მთელი დარჩენილი ცხოვრება. მას აქვს შესწავლი თითქმის ყველა შტამი, რომლის წინააღმდეგაც დღესღეობით გამოიყენება ვაქცინაციის მეთოდი. 1934 წლის დასაწყისში ის მუშაობდა ონდერსტენფორდის ვეტერინარულ კვლევით ინსტიტუტში სადაც მან შექმნა ვაქცინა დასუსტებული მიკრობებით, ეს იყო პასტერის მეთოდების გათვალისწინებით შექმნილი, მაგრამ პასტერის შემთხვევაში რთული იყო განსაზღვრა ბაქტერიების ვირულენტობის და იმუნორეაქციების. ამ მეთოდებით ცხოველების ვაქცინირება იყო რთული. კოლეგების დახმარებით მაგ გამოყო ჯილეხის იზოლირებული კოლონია (34F2), რომელსაც „სტერნის შტამი“ ეწოდება, ეს შტამი გახდა საფუძველი, რათა შეექმნათ მსხვილფეხა პირუტყვის ვაქცინა, მას დღეს იყენებენ მთელს მსოფლიოში.
რუსული ვაქცინა
რუსული ვაქცინა პირველად შეიქმნა 1930 წელს, ადამიანებში მისი გამოყენება დაიწყო 1940 წლიდან. ცოცხალი ატენუირებული (დასუსტებული) და უსპორო ვაქცინები ფართოდ გამოიყენება ადამიანებში. ვაქცინაციისას პრეპარატი შეჰყავთ კანში ან კანქვეშ, მწარმოებლები ირწმუნებიან, რომ ცაქცინა გამოცდილია და იძლევა კარგ ეფექტს. რუსული ვაქცინის ეფექტი უკეთესი იყო შედარებით ბრიტანულთან და ამერიკულ (AVP და AVA) 1970 წლიდან 80 წლებამდე. დღეს რუსეთი და ჩინეთი იყენებს ატენუირებულ ვაქცინებს, ის შეგვიძლია ორგანიზმში შევიყვანოთ კანქვეშ ან შესუნთქვითაც. ქართული/რუსული ვაქცინა იყო შექმნილი სპორების საფუძველზე, მას ჰქონდა უარყოფითი ეფექტი მოზარდებში, ქართული ვაქცინა დამზადებულია თბილისის გიორგი ელიავას სახელობის ბაქტერიოფაგიის, მიკრობიოლოგიისა და ვირუსოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტში.
ბრიტანული ჯილეხის ვაქცინა
ბრიტანელი ბიოქიმიკოსი ჰარი სმიტი (1921-2011) მუშაობდა ბრიტანეთის ბიოლოგიური იარაღის პროგრამაში porton Down-ში 1948 წელს, სადაც მან აღმოაჩინა ჯილეხის სამი ტოქსინი, რომელიც გახდა საფუძველი შექმნილიყო შემდეგში თანამედროვე ვაქცინა და ანტიტოქსინები. ბრიტანული ვაქცინა ფართოდ გამოიყენება.
ამერიკული ვაქცინა
1950-დან 60 წლებში ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა დაიწყო კვლევა ჯილეხის ახალი ვაქცინის შექმნისთვის. იგი ცნობილია, როგორც ჯილეხის აბსორბილირებული ვაქცინა (AVA), იყიდება bio trax-ის სახელით, ლიცენზია მიიღო 1970 წელს აშშ-ის ეროვნული ჯანმრთელობის ინსტიტუტისგან (NIH), ხოლო 1972 წელს ნებართვა მიიღო სურსათისა და მედიკამენტების ზედამხედველობის ოგანიზაციისგან (FDA). AVA მზადდება უსპორო, არატოქსიკური ჯილეხის შტამისგან( V770-NP1-R). ვაქცინა შექმნილია მკვდარი ბაქტერიებით, და ის წარმოქმნის დაავადებისგან დამცავ იმუნიტეტს 3 ან 6 შეყვანის შემდეგ. AVA-ს ერთადერთი ვაქცინა ადამიანებისთვის წარმოებულია FDA-ს ლიცენზიით და აწარმოებს BioSolutions, ის ადრე ცნობილი იყო როგორც Bio port, ლანსინგში, მიჩიგანში.
ფურცელწყლის სამაროვანი
ფურცელწყლის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ ზემო მაჩხაანის სამხრეთით, მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირას, ფურცელწყლად წოდებულ ადგილზე, ვაკეზე. აღმოჩნდა 1977 წელს, არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის, კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის (ექსპედიციის ხელმძღვანელი კონსტანტინე ფიცხელაური, რაზმის ხელმძღვანელი შ. დედაბრიშვილი) სადაზვერვო სამუშაოების დროს. ამავე წელს სამაროვანაზე გაითხარა თოთხმეტი ქვამიწაყრილიანი გორასამარხი, რომელთაგან რამდენიმე (№ 1, 9, 10, 11) გაძარცული იყო.
გორასამარხი №2 (ყრილის დიამეტრია — 4 მეტრი, სიმაღლე — 0,5 მეტრი) თარიღდება შუა ბრინჯაოს ხანით. სამარხი ორმო (სიგრძე — 1,7 მეტრი, სიგანე — 1,3 მეტრი, სიღრმე — 1,3 მეტრი) ჩაჭრილია ქვიშაქვიან ქანში, კუთხეებმომრგვალეულია და აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენაა დამხრობილი. ორმოს ზედაპირიდან 0,5 მეტრ სიმაღლეზე აღმოჩნდა ერთმანეთში არეული თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. სამარხში მიცვალებულის ჩონჩხი არ ყოფილა. ძეგლზე გამოვლინდა ობსიდიანის ქუსლამოღარული, მცოცავი რეტუშით დამუშავებული ისრისპირი, კერამიკული ჭურჭელი, რომლებიც დამზადებულია ქვიშანერივი და წმინდამარცვლოვანი თიხისგან და გამომწვარია. სამარხში აღმოჩენილ თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტებს ზოგჯერ კარგად გაპრიალებული, ან ხაოიანი ზედაპირი აქვს. ზოგჯერ ფრაგმენტის შიდა პირზე შეინიშნება ჩარხის კვალი. გვხვდება წერტილოვანი, წიწვისებრი, სავარცხლისებრად დატვიფრული ორნამენტით, ამოღარული ხაზებით შესრულებული სარტყელი.
გორასამარხი №4 (ყრილის დიამეტრი — 3 მეტრი, სიმაღლე — 0,5 მეტრი, სამარხი ორმოს სიგრძე — 1,4 მეტრი, სიგანე — 1,15 მეტრი, სიღრმე — 1,3 მეტრი) თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვის III ათასწლეულის მეორე ნახევრით ან II ათასწლეულის დასაწყისით. სამარხში მიცვალებული დასვენებელი იყო აღმოსავლეთ მხარეს, თავით აღმოსავლეთით მარცხენა გვერდზე კიდურებმოკეცილი, მენჯის ძვალზე ედო ქუსლამოღარული მცოცავი რეტუშით დამუშავებული ობსიდიანის ისრისპირი. სამარხში აღმოჩნდა წმინდამარცვლოვანი თიხისგან ხელით ნაძერწი კათხა და ტოლჩა. კათხა მოშავო-მოწაბლისფროა, გლუვი, მხარზე და მუცელზე. ერთმანეთის საპირისპიროდ ყური აქვს მიძერწილი. შემკულია რელიეფური და ამოღარული ორნამენტით. ტოლჩა შავპრიალაა, პირზე და მუცელზე მრგვალგანივკვეთიანი, მიძერწვის ადგილებზე დაბრტყელებული ყურით, მუცელზე ფოსოა დატანილი.
გორასამარხ № 5-ის (ყრილის დიამეტრი — 7 მეტრი, სიმაღლე — 0,6 მეტრი) სამარხი ორმო (დიამეტრი — 3,3 მეტრი, ფსკერის დონეზე — 2 მეტრი, სიღრმე — 2,1 მეტრი) წრიულია, ჩაჭრილია თეთრმინარევებიან ყვითელ თიხჩარში. გამოვლენილია თიხის შავპრიალა, თეთრმინარევებიანი, მკვრივკეციანი, ოდნავ პირგადაშლილი, ცილინდრულყელიანი ჭურჭლის ფრაგმენტი, რომელსაც ყელს ქვემოთ, სამი კონცენტრული ხაზი გარშემოუყვება. მეორე ფრაგმენტი მონაცრისფრო-მოწაბლისფროა, გლუვზედაპირიანი. აქვს დაბალი ყელი და ოდნავ გაშლილი პირი. მასალის სიმცირის გამო ძეგლი დაუთარიღებელია.
გორასამარხი № 6 (ყრილის დიამეტრი — 6 მეტრი, სიმაღლე — 0,3 მეტრი) თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვის II ათასწლეულის I ნახევრის შუა ხანით. სამარხი ორმო (სიგრძე — 1,2 მეტრი, სიგანე — 1,1 მეტრი, სიღრმე — 0,9 მეტრი) დამხრობილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთით. სამარხში მიცვალებული არ ყოფილა. ორმოში გამოვლინდა ბრინჯაოს ქუდიანი სატევარი რომელსაც ტარზე და მხრებზე, სამანჭვლე ნახვრეტი აქვს დატანილი; საქონლის ძვლები და ცხვრის ჩონჩხი, რომელსაც უკანა ფეხებთან ედო „დანა“ - ოფსიდიანის მასიური ანატკეცია; თერთმეტი ჭურჭელი, ჭურჭლის ფრაგმენტები. სამარხეულ ჭურჭლებს შორის იყო შავპრიალა, მსხლის ფორმის, მხარზე ნაკაწრი და წერტილოვანი ორნამენტის სარტყელითა და ნაძერწი კოპებით შემკული დერგი, მოყავისფრო-მონაცრისფრო, მონაცრისფრო-ნაცრისფერლაქებიანი, მოწაბლისფრო-შავი და ლეგა-მონაცრისფრო გლუვი ან სუსტად ნაპრიალები ქილები, მათ შორის იყო პირგადაშლილი, დაბალყელიანი, მრგვალმუცლიანი, ფართოპირიანი და მსხლისებრიც. უხეშადაა ნაძერწი სამარხისეული ხუთი ბადია, რომელთაც ოდნავ მოყრილი პირი და ფართო ძირი აქვთ. მათი ზედაპირი გლუვია, ზოგჯერ სუსტად ნაპრიალები, ახასიათებთ მოწითალო-მოწაბლისფრო, მოვარდისფრო-მონაცრისფრო, მოშავო-მოწაბლისფრო და მოვარდისფრო-მოწითალო შეფერილობა. მსხვილმარცვლოვანი თიხით დამზადებული გლუვი, ძირმომრგვალებული, წაბლისფერი და მოწითალო-მოყვითალო სამარილეები.
გორასამარხი № 7 (ყრილის დიამეტრი — 8 მეტრი, სიმაღლე — 0,7 მეტრი) თარიღდება ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის III პერიოდით. სამარხი ორმო (სიგრძე — 3,5 მეტრი, სიგანე — 2 მეტრი, სიღრმე — 0,8 მეტრი) ჩაჭრილია თეთრმინარევიან ყვითელ თიხაში. დამხრობილია სამხრეთ-დასავლეთით. სამარხის ცენტრში მიცვალებული დაკრძალული იყო მარჯვენა გვერდზე, კიდურებმოხრილი, თავით სამხრეთით დამხრობილი. ჩონჩხის დასავლეთით 1 მეტრზე კიდევ სამიჩონჩხი აღმოჩნდა 2 ბავშვის და ერთი მოზრდილის. თავით სამხრეთით დამხრობილი მოზრდილის ჩონჩხის ქვედა კიდურები ბავშვის ჩონჩხზე ულაგია, რომელიც ერთპირათ მოფენილ რიყის ქვაზე იყო დასვენებული.
სამარხში გამოვლინდა ბრინჯაოს საკინძი და ხელით ნაძერწი ოთხი ბადია. მათგან ორი გლუვზედაპირიანი, შავი და მოვარდისფრო-მოწაბლისფროა, დანარჩენი ორი კი - შავპრიალა. ბადიების პირი თხელია, ფართოა ან ოდნავ პირმოყრილი. თითოეულს პირზე და მხარზე ან ოდნავ პირს ქვემოთ, გამჭოლი ნახვრეტის მქონე, ნისკარტისერბლი ან ოდნავ გაზიდული მცირე ზომის ყური აქვს მიძერწილი; ლეგა-მონაცრისფრო, გლუვზედაპირიანი კოჭობი; გლუვზედაპირიანივე მოწითალო-მონაცრისფრო ქუსლიანი ფიალა, რომლის ძირსაც გარედან ქსოვილის ანაბეჭდი ემჩნევა; პრიალა, წაბლისფერი ტორჩს, რომელსაც პირზე და მუცელზე გრძელი ლენტური ყური აქვს მიძერწილი და შავპრიალა, შავი, ნაცრისფერი, მოწითალო-მოწაბლისფრო, მოვარდისფრო-მოწაბლისფრო, მოწითალო-მოყვითალო და წაბლისფერი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ჭურჭლის უმრავლესლობა დამზადებულია ქვიშანარევი თიხით, გვხვდება წმინდამარცვლოვანი თიხით დამზადებული ცალებიც.
გორასამარხი № 8 (ყრილის დიამეტრი — 6 მეტრი, სიმაღლე — 0,4 მეტრი) მასალის სიმწირის გამო დაუთარიღებელია. ოთხკუთხა ორმო ( სიგრძე — 2 მეტრი, სიგანე — 1,8 მეტრი, სიღრმე — 1,9 მეტრი) ჩაჭრილია ღორღნარევ ქანში, დამხრობილია ჩრდილოეთიდან სამხრეთით. სამარხ ორმოში აღმოჩნდა შავი პრიალა, წმინდამარცვლოვანი თიხისგან დამზადებული ყელმაღალი ჭურჭლის ფრაგმენტი, რომელსაც მხარზე რელიეფულირი ხაზი, შიდაპირზე კი ჩარხის კვალი ემჩნევა.
გორასამარხი № 12-ის (ყრილის დიამეტრი — 5 მეტრი, სიმაღლე — 0,5 მეტრი) ოთხკუთხა ორმო ჩაჭრილია თეთრმინარევიან, მოწითალო მოყვითალო თიხნარში. სამარხი ორმო (სიგრძე — 1,3 მეტრი, სიგანე — 0,8 მეტრი, სიღრმე — 0,55 მეტრი) ძლიერ ღარიბია, თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვის მესამე ათასწლეულის დასასრულით. მასში მიცვალებულის ჩონჩხი არ დადასტურებულა. სამარხში აღმოჩნდა თიხისმოწითალო-მოწაბლისფრო, უხეშად ნაძერწი, ოდნავ პირმოყრილი ჯამი. უსწორმასწორო ჭურჭლის მოწითალო, გლუვი ფრაგმენტები. ოფსიდიანის დაუსრულებელი ისრისპირი, სუსტად ამოღარული ქუსლით.
გორასამარხი № 13 (ყრილის დიამეტრი — 3,5 მეტრი, სიმაღლე — 0,4 მეტრი) თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვის II ათასწლეულის პირველი ნახევრის შუახანებით. სამარხი ორმო (სიგრძე — 1,2 მეტრი, სიგანე — 0,6 მეტრი, სიღრმე — 1,3 მეტრი) ჩაჭრილია თეთრმინარევიანი, მოწითალო-მოყვითალო თიხნარში და ამოვსებულია მსხვილი რიყის ქვით. დამხრობილია სამხრეთ დასავლეთიდან ჩრდილო-დასავლეთით. სამახრხში აღმოჩნდა რიყის ქვის ძირმომრგვალებული სასმისი და თიხის ექვსი ჭურჭერლი: 2 ქილა, ორი ჯამი, კოჭობი და თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ორი ქილა დამზადებულია, მსხვირმარცვლოვანი ქვიშის მინარევიანი თიხით. აქვთ მოწითალო-მონაცრისფრო და მონაცრისფრო გლუვი ზედაპირი, გადაშლილი პირი, დაბალი ყელი და ფართო ძირი. ერთი მათგანი მსხლისებრია. ჯამები ნაძერწია თეთრმინარევიანი, წმინდამარცვლოვანი თიხით. აქვთ გლუვი მოშავო-წაბლისფერი და მონაცრისფრო ზედაპირი, უხეში ქვიშანარევი კეცი, ფართო თხელი გადაშლილი პირი, გამობერილი მუცელი და ფართო ძირი. ყელსქვემოთ და მხარზე გარშემოუყვება ამოკაწრული ხაზები; ფრაგმენტები მოწითალო-მონაცრისფროა, გლუვი. გვხვდება შავპრიალა ცალებიც, რომლებსაც აქვთ უხეში ქვიშანარევი კეცი.
სამაროვანზე აღმოჩენილი მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ახოს ჯამე
ახოს ჯამე — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახოში, ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე.
სოფელ ახოში ძველად ქრისტიანული სამლოცველო, ხის ეკლესია ყოფილა. XV საუკუნის ბოლოს ოსმალთა შემოსევისას ტაძარი დაანგრიეს და ეკლესია მაჰმადიანურმა სამლოცველომ ჩაანაცვლა. გადმოცემის თანახმად, მეჩეთის მშენებლობისას ეკლესიის ქვები გამოუყენებიათ, რამდენიმე ქვა კი, რომლებზეც ჯვრები და ქრისტიანული რელიქვიები იყო გამოსახული, ჩაბრუნებული სახით ჩაუშენებიათ. მეჩეთის არქიტექტურა და ხუროთმოძღვრული მოკაზმულობაც კლესიის არსებობას ადასტურებს.
დღევანდელი სახით ახოს ჯამე 1817-1818 წლებში ლაზმა ხელოსანმა, უსტა ხუსეინმა ააშენა. ის ორსართულიანია: პირველ სართულზე სარდაფია განთავსებული, ხოლო მეორე სართულზე — ორსინათლიანი სამლოცველო დარბაზი. ჯამეს ზომებია 9.3 მ. X 8.8 მ. სახურავად კრამიტია გამოყენებყლი. აივნის ჩათვლით ჯამე გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს. სამხრეთით კბილანათაღიანი მიჰრაბი აქვს, რომლის თავზეც არაბული წარწერაა. ცენტრალური სივრცის ჭერს გუმბათი ფარავს, რომელიც შიგნიდან ზეთის საღებავებითაა მოხატული. ჯამე ოთხივე მხრიდან აჟურული მოაჯირითაა დაფარული, რომლის სამხრეთი მხარეც დეკორაციულ მორთულობას წარმოადგენს. ჩრდილოეთით მცირე ზომის ნახევარწრიული აივანია გამოყოფილი.
ინტერიერში დეკორაციულად აქცენტირებულია მიმბარი, ქოროს მოაჯირი და კათედრა. ხის ორნამენტები აპლიკაციის სახითაა შესრულებული და დაფერილია. ახოს ჯამის ყველა კედელი სარკმლებითაა დანაწევრებული. მის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში მინარეთის ქვედა ნაწილია შემორჩენილი. ჯამის ქვის წყობა მშრალია. სიმაღლე 2 მეტრს აღწევს. მეჩეთი იმით არის გამორჩეული, რომ აქ არსებულ ჯამეებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე ადრინდელია. ჯამე დღემდე მოქმედია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის მეჩეთები
ესკალანტე (დასავლეთი ნეგროსი)
წინაესპანური ხანა
წინაესპანური ხანის ესკალანტეს შესახებ ისტორიული წყაროები არ არის შემორჩენილი. 1975 წლის ოქტომბრიდან 1976 წლის მაისამდე ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების დროს ანთროპოლოგიის სტუდენტთა ჯგუფმა, სილამანის უნივერსიტეტის პროფესორის, ლაიონელ ჩიონგის ხელმძღვანელობით არა მხოლოდ ამ ქალაქში, არამედ მთელ ნეგროსის კუნძულზე ესპანელების ჩასვლამდე მცხოვრები ადამიანების ნაშთები აღმოაჩინეს. არქეოლოგიური გათხრებისას ჯაპიტანის ბარანგაიში, რომელიც ტანიონის ყურის სანაპიროს გასწვრივ მდებარეობს, 9 სამარხი აღმოაჩინეს, რომელიც ანტიკურ ხანაში საკრძალავს წარმოადგენდა. არტეფაქტებს შორის იყო სუნის დინასტიის (960-1280)პერიოდის თეფშები და ჯამები, ქვისგან დამზადებული ჭურჭელი, ოქროს მძიმები, ხანჯლები და სანადირო დანა სპილოს ძვლის ქარქაშით.
ესპანური ხანა
კუნძულის ნეგროსის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი XIX საუკუნის შუა ხანებში „ერთ-ერთი ყველაზე კულტივირებული რეგიონი“ იყო. 1865 წლის 28 ნოემბერს გენერალ-გუბერნატორმა მანუელ კრესპომ გამოსცა დეკრეტი ქალაქების: ესკალანტესა და სარავიის დაარსების შესახებ. დეკრეტის თანახმად, ორივე ქალაქი მშობლიური ქალაქისგან, სილაისგან უნდა განცალკევებულიყო. გარდა ამისა, სარავიასა და ესკალანტეში ახალი ეკლესიები უნდა აეშენებინათ. ესკალანტეს მთავრობის რეზიდენცია ნუევა-სევილიის ბარიოში (ძველი ბოპლაკიონის ბარანგაი) მდებარეობდა.
ესკალანტეს სამრევლო საბოლოოდ 1860 წლის 22 მაისს დაარსდა კიპრიანო ნავაროს ხელმძღვანელობით. ნავაროს მიერ 1861 წელს გაკეთებული მოხსენების თანახმად, სამრევლოს და 14 ბარიოს მოსახლეობა კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, კალატრავიდან ჰიმოგაანმდე ცხოვრობდა. ისინი სებუანურ დიალექტზე საუბრობდნენ, რადგანაც წარმოშობით სებუდან იყვნენ. მხოლოდ მარიანასის ბარიოს მკვიდრები საუბრობდნენ ჰილიგაინონის დიალექტზე.
1859 წელს გუბერნატორ ემილიო ე. სარავიას ხელმძღვანელობით ბაკოლოდსა და მისი იურისდიქციის ქვეშ მყოფ ქალაქებში: ესკალანტეში, გუიჰულნგანში, ჯიმალალუდში, ტაიასანსა და აიუნგონში სამხედრო-პოლიტიკური მმართველობა დამყარდა. 1863 წლის 3 ივლისს აგუელესი (საგაი) და კალატრავა დამოუკიდებელ ქალაქებად გამოცხადდა და ბაკოლოდის იურისდიქციის ქვეშ შევიდა. საბოლოოდ, 1889 წელს ნეგროსი ორ პროვინციად გაიყო.
1860-იან წლებში ესკალანტეში გოგონათა და ვაჟთა სკოლები გაიხსნა. 1870-იანი წლებიდან ესკალანტე ბაკოლოდსა და სებუს შორის დამაკავშირებელი წერტილი იყო. 1871 წლის მაისიდან ბაკოლოდი-ესკალანტე-ტუტუბანი-ტოლედო-ცებუს საფოსტო მარშრუტი ამოქმედდა. 1875 წლისთვის ემერენსიანო ამანტეს, ეკსალანტეს მერის საფოსტო ნავს ტოლედოსა და ესკალანტეში კვირაში ერთხელ გადაჰქონდა შეტყობინებები.
ქალაქად გამოცხადება
მუნიციპალიტეტად არსებობის 143 წლიანი ისტორიის შემდეგ, მერ სანტიაგო გ. ბარსელონა უმცროსის ხელმძღვანელობით ესკალანტეს ქალქის სტატუსი მიენიჭა. ფილიპინების კონგრესის მიერ მიღებული ორი კანონპროექტი საბოლოოდ 9014-ე რესპუბლიკურ აქტად იქცა („კანონი დასავლეთ ნეგროსის ესკლანატეს მუნიციპალიტეტის შემადგენელ ქალაქად გამოცხადების შესახებ“). 2001 წლის 28 თებერვალს კანონს პრეზიდენტმა გლორია მაკაპაგალ-აროიომ მოაწერა ხელი და იმავე წლის 31 მარტს იქნა რატიფიცირებული. ქალაქის სტატუსთან დაკავშირებით ჩატარებულ პლებისციტში 14 723 ადამიანიდან 14 075 ესკალანტეს შემადგენელ ქალაქად გამოცხადებას დაუჭირა მხარი.
გეოგრაფია
ესკალანტეს ფართობი 19 276.303 ჰექტარია. ქალაქი დასავლეთ ნეგროსის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, სებუს მოპირდაპირედ მდებარეობს. ესკალანტე სან-კარლოსიდან 49 კმ-ით, ხოლო პროვინციულ დედაქალაქ ბაკოლოდიდან — 95 კმ-ითაა დაშორებული. ესკალანტეს ჩრდილოეთით და დასავლეთით საგაი, სამხრეთით — ტობოსო, ხოლო აღმოსავლეთით — ტანიონის სრუტე მდებარეობს.
ესკლანტეს სანაპირო მცენარეთა მრავალფეროვნებით გამორჩეული ადგილია დასავლეთ ნეგროსის მასშტაბით. ქალაქის სანაპიროები ორი ეკოსისტემისგან შედგება: მანგროს ეკოსისტემა, რომელიც სანაპირო დაბლობების ბუჩქებსა და ხეებს მოიცავს. შეზღუდულ სანაპირო ზონაში მესამეული ეკოსისტემის ნაშთებია და მარჯნის რიფები შეცვლილი ფორმითაა შემონახული. ესკალანტეს წყლები მთელი წლის მანძილზე უმეტესწილად თბილია. მარილიანობის მაჩვენებელი 28-36 პრომილეა.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ ნეგროსის ქალაქები კატეგორია:ფილიპინების ქალაქები
იბდესი
იბდესი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 56,308041 კმ². მოსახლეობა — 395 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:სარაგოსის ქალაქები
ტაიტო
ტაიტო (東東京) — რაიონი ტოკიოს 23 სპეციალური რაიონთაგან. შედის ტოკიოს პრეფექტურაში. კანტოს რეგიონში.
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 168 909 ადამიანს შეადგინა. სიმჭიდროვე 16 745 86 კაცი/კმ².
ფართობი 10,08 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოკიოს რაიონები
ოლექსანდრივკის რაიონი (დონეცკის ოლქი)
ოლექსანდრივკის რაიონი (Олександрівський район) — რაიონი აღმოსავლეთ უკრაინაში, დონეცკის ოლქში. მისი ფართობია 1 010 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 19 570 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 19 კაცს კმ²-ზე. ოლექსანდრივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოლექსანდრივკა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის რაიონები __STATICREDIRECT__
მაზრალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მაზრალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Cover Version
Cover Version — ბრიტანელი მუსიკოს სტივენ უილსონის მიერ 2003–2010 წლებში გამოცემული სინგლების კომპილაციური ალბომი. მასში შეტანილია ამ წლებში გამოსული 12 სიმღერა, აქედან ნახევარი - ქავერ-ვერსიების სახით. თითო სინგლი გამოიცემოდა სტივენის საავტორო სიმღერით და ქავერ ვერსიით. განსხვავებული იყო სინგლი "The Guitar Lesson", ხალხური სიმღერით "The Unquiet Grave".
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:სტივენ უილსონის ალბომები
ილიუეკა
ილიუეკა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის არანდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,859709 კმ². მოსახლეობა — 2809 კაცი (2020 წ.).
A Small Dedication
A Small Dedication — გერმანული ჰიპ-ჰოპ დუეტ G's Incorporated-ის სადებიუტო და ერთადერთი სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1997 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა M.A.X. Music.
ალბომიდან გამოვიდა სინგლები „Stairway to Heaven“ (1997) და „Tell Me What A G Is“ (1997). აქედან პირველი არის ინგლისური როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის ამავე სახელწოდების სიმღერის ვერსია.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:ჰიპ-ჰოპ ალბომები
ნარამ-სინი
ნარამ-სინი — ასურეთის მეფე. ნარამ-სინი სამეფო ტახტზე ფუზურასურ II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1872 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1828\18 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე ერიშუმ II ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
თითისტარა კოლიბია
თითისტარა კოლიბია (Gymnopus fusipes) — გიმნოპუსის გვარის სოკო ომფალოტისებრთა ოჯახისა.
საჭმელი სოკოა. იჭმევა მხოლოდ ნორჩობაში, მხოლოდ ქუდი. ფართოდაა გავრცელებული ევროპაში, იზრდება ფოთლოვან ტყეებში, ზაფხულ-შემოდგომით.
სოკო პირველად 1793 წელს აღწერა ფრანგმა მიკოლოგმა პიერ ბიულიარმა როგორც Agaricus fusipes.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
სოკოს ქუდის დიამეტრი — 4-8 სმ, ნორჩობაში ამოზნექილი, შემდეგ შედარებით ბრტყელი, ხშირად არათანაბარი ფორმის. ახასიათებს ბორცვაკი. წითელ-ყავისფერია, მოგვიანებით უფრო ღია. რბილობი — მოთეთრო, ხორციანი, ღია ფერის ბოჭკოებით, უხეში.
ფეხის სიგრძე 15 სანტიმეტრამდე აღწევს, სისქეში — 1-2 სმ, ქუდისფერია, ძირში მუქი ფერის, თითისტარისებრი, ძირისკენ დაწვრილებული და ფესვისებურად წაგრძელებული, დაგრეხილი, ხრტილოვანი, სიგრძივ ქერცლოვან-ხორკლებიანი.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები ჯერ შეზრდილია, შემდეგ თავისუფალი, მეჩხერი, განიერი, თეთრიდან კრემისფერამდე, ზედაპირი დაფარულია ჟანგისფერ-მოვარდისფრო ლაქებით.
სპორების ფხვნილი — თეთრი. სპორები — 5×3,5 მკმ, ფართოოვალური.
ეკოლოგია და გავრცელება
საპროტროფია ან პარაზიტი, რომელიც იწვევს მუხის ხის ფესვის ლპობას. იზრდება დიდ ჯგუფებად, ჯირკებზე, ხის ტანზე და ბებერი ფოთლოვანი ხეების ფესვებზე, ხშირად მუხასა და წიფელზე, იშვიათად წიწვოვან ტყეებში.
ფართოდაა გავრცელებული ევროპის ფოთლოვან ტყეებში.
სეზონი — გაზაფხულიდან შემოდგომამდე.
კვებითი ღირებულება
საჭმელი სოკოა. საჭმელად გამოიყენება მხოლოდ ნორჩი, ახალი და დამჟუჟებული, მხოლოდ ქუდი. ზრდასრული ან გადაბერებული სოკოები ნაყოფსხეულში იგროვებენ დიდი რაოდენობით მავნე ბაქტერიებს, რომლებიც იწვევენ საჭმლის მომნელებელი სისტემის მოშლას.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:გიმნოპუსი
აშაღი-ხალილბეილი
აშაღი-ხალილბეილი (Ashagy Khalilbeyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის   შამქორის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შამქორის რაიონის სოფლები
ყარაჯალარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარაჯალარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მონგოლისტიკის, ბუდოლოგიისა და ტიბეტოლოგიის ინსტიტუტი
რუსეთის აკადემიის ციმბირის განყოფილების მონგოლისტიკის, ბუდოლოგიისა და ტიბეტოლოგიის ინსტიტუტი (რუს. Институ́т монголове́дения, буддоло́гии и тибетоло́гии Сиби́рского отделе́ния Росси́йской Акаде́мии нау́к (რუსული აბრევიაციით ИМБиТ СО РАН) — ბურიატეთის პირველი აკადემიური ინსტიტუტი, რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ერთ-ერთი ცენტრი. ინსტიტუტი მდებარეობს ბურიატეთის დედაქალაქ ულან-უდეში.
ისუერე
ისუერე  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,052962 კმ². მოსახლეობა — 31 კაცი (2020 წ.).
მონგოლისტიკის, ბუდოლოგიისა და ტიბეტოლოგიის ინსტიტუტი
ლიტერატურა
Институт монголоведения, буддологии и тибетологии СО РАН (к 90-летию Института). — Иркутск: Оттиск, 2012. — 352 с.
კატეგორია:რუსეთის უმაღლესი სასწავლებლები კატეგორია:აღმოსავლეთმცოდნეობის სკოლები
ისუერე
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
არვადი
არვადი — ქალაქი-კუნძული სირიაში, ძველი ქალაქ-სახელმწიფო ფინიკიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისტორიული ქალაქები კატეგორია:სირიის ქალაქები
თოთელეში
თოთელეში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლახამულის თემი (სოფლები: გენწვიში, დიზი, თოთელეში, ლახამულა, ნოდაში, ნოღარი-კეცლანი, ქვედა იფარი, შდიხირი, ხელრა, ჰამაში).
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ამბალავაო
ამბალავაო — ქალაქი მადაგასკარში, ფიანარანცუის პროვინციაში, ჰაუტე-მაციატრის რეგიონში, ქალაქ ფიანარანცუადან 56 კმ-ის დაშორებით. ქალაქი წარმოადგენს ცენტრალური მთიანეთის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილს. 2001 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობს 30 000 ადამიანი.
Havok
Havok Physics (უფრო მეტად ცნობილი როგორ Havok) — კროსპლატფორმული ფიზიკური ძრავა შემუშვებული ირლანდიური კომპანია Havok-ის მიერ. ძრავა ქმნის ფიზიკური ურთიერთქმედების სიმულაციას, რაც თამაშის სამყაროს წარმოაჩენს გაცილებით რეალისტურად.
ამბალავაო
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის ქალაქები
Havok
2007 წლის 14 სექტემბერს Havok შეიძინა კომპანია Intel-მა. 2008 წელს, Technology & Engineering Emmy Awards-ის 59-ე ცერემონიაზე Havok დაჯილდოვდა ელქტრონული გართობის დარგში ფიზიკური ძრავების დახვეწა-განვითარებისთვის. 2015 წლის 2 ოქტომბერს ძრავა შეიძინა კომპანია Microsoft-მა.
ისტორია
Havok-ის პირველი ვერსია SDK წარდგენილი იქნა Game Developers Conference-ზე 2000 წელს.
2007 წლის 14 სექტემბერს კომპანია Intel-მა განაცხადა Havok-ის შეძენის შესახებ. .
2008 წლის იანვარს ამერიკის სატელევიზიო მეცნიერებისა და ხელოვნების ნაციონალურმა აკადემიამ გადასცა ემის ჯილდო "საუკეთესო ფიზიკური ძრავის" ნომინაციაში. .
2009 წელს უბისოფტმა ხელი მოაწერა ხელშეკრეულებას Havok-თან, რის თანახმადაც Havok-ის ძრავა გამოყენებული იქნება უბისოფტის თამაშებში მრავალი წლის განმავლობაში. .
2009 წელს გამოვიდა ძრავის მე-7 ვერსია.
2011 წელს შემუშავებული იქნა 3D გრაფიკული ძრავი სახელწოდებით Havok Vision Engine.
2015 წლის 2 ოქტომბერს Microsoft-მა ინტელისგან შეიძინა Havok.
გამოყენება
2000 წელს პირველი SDK ვერსიის წარდგენის შემდეგ ძრავა გამოიყენებული იქნა 150-მდე ვიდეო თამაშში. თუმცა იგი არა მხოლოდ ვიდეო თამაშებში, არამედ სასწავლო სიმულატორებში გამოიყენება, მაგალითისთვის როგორიც არის მართვის სიმულატორი 3D ისტრუქტორი, რომელიც განკუთვნილი არის მოძრაობის წესების შესასწავლად.
Havok ასევე გამოიყენება კომპანია Autodesk Media & Entertainment-ის პროგრამულ პაკატებში, როგორებიც არის 3DS Max და Maya.
სქოლიო
კატეგორია:2000 წლის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:ფიზიკური ძრავები კატეგორია:ვირტუალური რეალობა
შერპები
შერპები (ტიბეტური: "აღმოსავლეთის ხალხი", შერ "აღმოსავლეთი" + პა "ხალხი") — ჰიმალაის მაღალმთიან რეგიონში (ძირითადად ნეპალში) მცხოვრები ეთნიკური ჯგუფი.
შერპების უმეტესობა ცხოვრობს ნეპალის აღმოსავლეთ რეგიონებში. ტენგბოჩე არის შერპების უძველესი სოფელი ნეპალში. შერპული ენა წარმოადგენს ტიბეტურ-ბირმული ენების ოჯახის წევრს. შერპული წარმოადგენს ტიბეტური ენის განაყოფს თუმცა ტუბეტურ ენოვან მოსახლეობას არ ესმის შერპული ენა.
სქოლიო
კატეგორია:ნეპალელები კატეგორია:მთამსვლელობა
ჟოზე ალტაფინი
ჟოზე ჟოაო ალტაფინი (José João Altafini დ. 24 ივლისი, 1938, პირასიკაბა, სან-პაულუ, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. კარიერის საუკეთესო წლები გაატარა მილანში სადაც გაიტანა 161 გოლი და კლუბის ისტორიაში მეოთხე ადგილზეა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:დაბადებული 24 ივლისი კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:პალმეირასის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:1958 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
ერიშუმ II
ერიშუმ II — ასურეთის მეფე. ერიშუმ II სამეფო ტახტზე ნარამ-სინის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1815 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1809 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე შამშიადად I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
ხარაბა
ხარაბა (Jaraba, Charava) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,805158 კმ². მოსახლეობა — 282 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ათაბეი
ათაბაი (Atabəy) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის   შამქორის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შამქორის რაიონის სოფლები
სტროგინო (საფეხბურთო კლუბი)
„სტროგინო მოსკოვი“ (ФК Строгино Москва) — რუსული საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1990 წელს. გუნდის პროფესიონალური კარიერა დაიწყო 2013–14 წლებში.
შემადგენლობა
2019 წლის 22 თებერვლის მონაცემებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის საფეხბურთო კლუბები
სამსონ დუმბაძე
განათლება მიიღო თბილისის კადეთა კორპუსში და ნიკოლაევსკის ინჟინერთა სასწავლებელში. სამხედრო სამსახურს შეუდგა 1883 წლის 31 აგვისტოდან. გაგზავნილ იქნა პირველ კავკაციურ ბატალიონში, სადაც მიიღო პოდპორუჩიკის (1884), პორუჩიკის (1888), შტაბსკაპიტნის (1891) და კაპიტნის (1894) ჩინები. ამის შემდეგ დაასრულა ნიკოლაევსკის საინჟინრო აკადემია, გახდა პოდპოლკოვნიკი (1902) და პოლკოვნიკი (1902). 1915 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება. აღმოსავლეთ რუსეთში იყო თეთრების მოძრაობის წევრი. დაპატიმრებული იყო რვა წლის განმავლობაში, სასჯელს იხდიდა ბუტირკის ციხეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:რუსი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:შემოქმედში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:დუმბაძეები
სემიუელ ფრედერიკ გრეი
სემიუელ ფრედერიკ გრეი (Samuel Frederick Gray; დ. 10 დეკემბერი, 1766, ლონდონი — გ 12 აპრილი, 1828, იქვე) — ბრიტანელი ქიმიკოსი, ფარმაკოლოგი, ბოტანიკოსი და მიკოლოგი. ზოოლოგების, ჯონ ედვარდ გრეისა და ჯორჯ რობერტ გრეის მამა.
გრეიმ დატოვა უამრავი ნაშრომი ბოტანიკასა და ფარმაკოლოგიაში (ზოგიერთი ჯონ ედვარდთან თანაავტორობით), კერძოდ, „A natural arrangement of British plants“ (1821) — ერთ-ერთი პირველი ინგლისურენოვანი ნაშრომი, დაფუძნებული ჟიუსიეს კლასიფიკაციაზე.
მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Gray.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი ბოტანიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი ქიმიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი მიკოლოგები კატეგორია:ბრიტანელი ფარმაკოლოგები
ალდო ბოფი
ალდო ბოფი (Aldo Boffi დ. 26 თებერვალი, 1915, ჯუსანო, იტალია — გ. 26 ოქტომბერი, 1987, იქვე) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. კარიერის საუკეთესო წლები გაატარა „მილანში“, სადაც გაიტანა 135 გოლი და კლუბის ისტორიაში მეხუთეა ამ მაჩვენებლით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1987 კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ატალანტას ფეხბურთელები
Pearl's Girl
„Pearl's Girl“ — ინგლისური ელექტრონული ჯგუფ Underworld-ის 1996 წლის რამდენიმე სინგლი და სიმღერა, ალბომიდან Second Toughest in the Infants (სადაც იგი მითითებულია, როგორც „Pearls Girl“). ბრიტანეთის ჩარტში მისი მაქსიმალური პოზიცია #22 იყო. სიმღერების სახელწოდება მომდინარეობს რბოლაში მონაწილე ძაღლის სახელისგან.
ხარკე
ხარკე (Jarque de Moncayo, Exarc de Moncayo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის არანდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,998255 კმ². მოსახლეობა — 417 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ბადაქენდი (40° 48' ჩ. გ. 45° 45' ა. გ.)
ბადაქენდი (Badakənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის   შამქორის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შამქორის რაიონის სოფლები
ირინა ალეგროვა
ირინა ალექსანდრეს ასული ალეგროვა (Ири́на Алекса́ндровна Аллéгрова) — საბჭოთა და რუსი პოპ მომღერალი, მსახიობი, რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტი (2010).
ადრეული წლები
დაიბადა 1952 წლის 20 იანვარს დონის როსტოვში, თეატრის რეჟისორის, მსახიობის, აზერბაიჯანის სსრ და რსფსრ დამსახურებული არტისტის ოჯახში. მამა — ალექსანდრე სარქისოვი-ალეგროვი (1915-1994) — წარმოშობით სომეხი, რომელმაც ახალგაზრდობაში ოფიციალურად შეიცვალა ნამდვილი გვარი სარქისოვი ალეგროვით; ფსევდონიმი ალეგრო მომდინარეობს მუსიკალური ტერმინიდან „ალეგრო“ (allegro — „ფრიზი, მხიარული“). დედა — სერაფიმა სოსნოვსკაია (1923-2012) — მსახიობი და მომღერალი.
ცხოვრების პირველი წლები ირინამ დონის როსტოვში გაატარა. 1961 წელს ოჯახი საცხოვრებლად ბაქოში გადავიდა. მშობლები მუშაობდნენ ბაქოს მუსიკალური კომედიის თეატრში. მათ სახლს ხშრად სტუმრობდნენ მსტილავ როსტროპოვიჩი, გალინა ვიშნევსკაია, არამ ხაჩატურიანი, მუსლიმ მაგომაევი, ტატიანა შმიგა და სხვები. ბაქოში ჩასვლისას ალეგროვას დამთავრებული ჰქონდა ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლის მეორე კლასი და მუსიკალური სკოლის პირველი კლასი. მისაღებ გამოცდებზე დაუკრა იოჰან სებასტიან ბახის ნაწარმოები და იგი მაშინვე მიიღეს ბაქოს კონსერვატორიის ფორტეპიანოს ცენტრალური მუსიკალური სკოლის მესამე კლასში (სპეციალობა — პიანისტი-აკომპანისტი), რომელიც დაამთავრა დასკვნით გამოცდაზე რახმანინოვის მეორე კონცერტის დაკვრით. მუსიკალური სკოლის პარალელურად სწავლობდა საბალეტო კლუბში, ხატავდა ტანსაცმლის ესკიზებს. 1969 წელს დაამთავრა სკოლა, მაგრამ ავადმყოფობის გამო გამოტოვა ბაქოს კონსერვატორიაში საშემსრულებლო ფაკულტეტის მისაღები გამოცდები.
შემოქმედებითი საქმიანობის დასაწყისი და პირველი ქორწინება
1970 წელს ირინა ალეგროვამ დაიწყო მუშაობა ერევნის ორკესტრში კონსტანტინე ორბელიანის დირიჟორობით. 1971 წელს იქორწინა ბაქოელ გ. ტაგიროვზე. 1972 წელს ქალიშვილი ლალა შეეძინათ, ხოლო ქალიშვილის დაბადებიდან ექვსი თვის შემდეგ ირინა ქმარს გაშორდა.
გზა დიდი სცენისკენ
1970-იან და 1980-იან წლებში ალეგროვა გამოდიოდა სხვადასხვა მუსიკალურ ჯგუფში, რომლებთან ერთადაც გასტროლებზე დადიოდა საბჭოთა კავშირში.
1975 წელს ირინა ალეგროვა ცდილობს შესვლას, მაგრამ მესამე ტურში ვერ გადის. იწყებს მუშაობას, ატარებს მუსიკის კერძო გაკვეთილებს და მუშაობს ქორეოგრაფიულ სკოლაში აკომპანისტად. 1976 წელს ირინა მიიღეს ორკესტრში ლეონიდ უტიოსოვის დირიჟორობით. შემდეგ მუშაობს სოლისტად ანსამბლ „ინსპირაციაში" მოსკონცერტზე.
1977 წელს ირინა გახდა ანსამბლის „ახალგაზრდა ხმების" სოლისტი ტამბოვის ფილარმონიაში, რომლის შემადგენლობაში ყოფნის დროსაც იგი გახდა II საკავშირო სიმღერის კონკურსის „სოჭი-1978" ლაურეატი. 1979 წელს ანსამბლი ორად გაიყო: „ჩირაღდანი" და „კრუიზი". 1979 წლიდან 1981 წლამდე ირინა ალეგროვა მუშაობდა ვია „ჩირაღდანში“. ამ კოლექტივში იგორ კრუტოი მუშაობდა პიანისტ-აკომპანისტად.
1982 წელს ი. ალეგროვა მარგარიტა ტერეხოვას მუსიკალური თეატრის შემადგენლობაში გასტროლებზე იმყოფება იგორ ტალკოვთან და ლუდმილა სენჩინასთან ერთად. შემდგომში, ირინა ალეგროვა და იგორ ტალკოვი მიიღებენ მონაწილეობას თეოდორ დრაიზერის მუსიკალური და პოეტური კომპოზიცია-მიუზიკლის „და კერი" რაიმონდ პაულსის მუსიკაზე მარგარიტა ტერეხოვას მუსიკალურ თეატრში.
1983-1984 წლებში ირინა ალეგროვა მუშაობდა რესტორნებისა და სასტუმროების მრავალფეროვან შოუში. ამავე პერიოდში ის ხვდება ახალგაზრდა პროდიუსერს ვლადიმერ დუბოვიცკის, რომელსაც ირინა ალეგროვა კომპოზიტორ ოსკარ ფელცმანის აუდიენციაზე მიჰყავს.
ჯგუფი „ელექტროკლუბი"
1985 წელს ო. ფელცმანი წერს სიმღერას „ბავშვის ხმა", რომლითაც ალეგროვა დებიუტს ასრულებს კომპოზიტორის შემოქმედებით საღამოზე და პირველად ჩნდება სიმღერების ფესტივალზე „წლის სიმღერა". ირინა ხდება ანსამბლის „მოსკოვის ჩირაღდნების" სოლისტი, რომლის სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო ფელცმანი.
ირინა ალეგროვა მღერის ბექ ვოკალში, მღერის სოლო-სიმღერებსაც განყოფილებებს შორის. 1985 წელს გამოვიდა დისკი-გიგანტი, რომელზეც პირველად ჩაიწერა ალეგროვას სოლო სიმღერები („ქვიშის საათი", „მე ვარ სიყვარული" და „ბავშვის ხმა"). მალე ო. ფელცმანს გუნდთან ერთად გასტროლებზე სიარული გაუჭირდა და ჯგუფი დავიდ ტუხმანოვს გადასცა. ჩამოყალიბდა როკ ჯგუფი „ელექტროკლუბი", რომლის პირველი სოლისტები იყვნენ ირინა ალეგროვა, იგორ ტალკოვი და რაისა საედ-შაჰი. ჯგუფი ასრულებდა დ. ტუხმანოვის სიმღერებს. მისი დებიუტი შედგა ფესტივალზე „სიმღერა-1986" კომპოზიციით „ძველი სარკე". პირველი კომპოზიციის ყველაზე ცნობილი სიმღერა იყო კომპოზიცია „Чистые пруды".
1987 წლის დასაწყისში გუნდმა მონაწილეობა მიიღო „ოქროს კამერტონის“ კონკურსში სიმღერით „სამი ასო" და გახდა ლაურეატი — ეს იყო პირველი წარმატება პროფესიულ სცენაზე. ჯგუფის პირველი დისკი გამოდის 8 სიმღერით. ამავე წელს ირინა ჩაწერს რამდენიმე სიმღერას მხატვრული ფილმებისთვის: „ფრენის დროა" და „გამოძიება მიჰყავთ ზნატოკებს" (რომანსი „ფუჭი სიტყვები“).
1987 წლის ბოლოს ი. ტალკოვი ტოვებს ელექტროკლუბს. ტალკოვის წასვლით, ჯგუფ „ფორუმის“ მუსიკოსები მოდიან გუნდში ვიქტორ სალტიკოვთან ერთად და ჯგუფი ცნობილი ხდება როგორც „ელექტროკლუბი-2“. ჯგუფი მონაწილეობს ალა პუგაჩოვას გადაცემის — „მეგობრების შეხვედრა, ანუ ფეიერვერკი-1“ გადაღებაში.
1989 წელს გრამფირფიტების ჩამწერმა სტუდია „მელოდიამ“ გამოუშვა ჯგუფის „ელექტროკლუბი-2“ მეორე დისკი (9-დან) დავიდ ტუხმანოვის სიმღერებით, რომელთაგან 3 ირინა ალეგროვამ შეასრულა. წლის ბოლოს მომღერალი მონაწილეობს ფესტივალში „სიმღერა-1989" სიმღერით „სათამაშო" და ალა პუგაჩოვას „საშობაო შეხვედრებში" (სიმღერა „ლურჯი ვარდი").
1990 წლის დასაწყისში ირინა ალეგროვა დაშორდა ვლადიმერ დუბოვიცკის და დატოვა „ელექტროკლუბი-2“, მომღერლის თქმით, „დროშასავით ხელში ეჭირა იგორ ნიკოლაევის მომავალი ჰიტი „Странник“. ასევე ჯგუფი დატოვეს რეჟისორმა, ხმის ინჟინერმა ლაზარ ანასტასიადმა და დრამერმა. ერთ წელზე ნაკლები ხნის შემდეგ, ირინა ალეგროვა დასახელდა წლის საუკეთესო მომღერლად საუნდტრეკის ჰიტ-აღლუმის აუდიტორიის კენჭისყრის შედეგების მიხედვით.
სოლო კარიერის დასაწყისი
1990 წელს მომღერალმა დატოვა ჯგუფი „ელექტროკლუბი“. ირინა ალეგროვა თავის ფლაგმანურ სიმღერად იგორ ნიკოლაევის „მოხეტიალეს“ („Странник“) მიიჩნევს. ირინა ალეგროვას რეპერტუარში გამოჩნდება „ფოტოგრაფია“, „სევდა არ იყო“, „გჯეროდეთ სიყვარულის გოგოებო“, „არ გაფრინდე, სიყვარულო!“ და ა.შ. იმავე წელს, ირინა იწყებს რეგულარულად გამოჩენას ტელევიზიაში და ტურებს სოლო პროგრამით. სიმღერა „ფოტოგრაფია“ ძალიან ჰგავს შვედური პოპ-ჯგუფის Ace of Base-ის „Happy Nation"-ს. მომღერლის წარმომადგენლებმა ჯგუფი პლაგიატში დაადანაშაულეს. „Ace of Base“-მა ეს ამბავი მხოლოდ 1998 წელს რუსეთში ჩასვლის დროს შეიტყო.
თავდაპირველად მომღერალი თავად აგვარებს საპროდიუსერო საკითხებს, მოგვიანებით კი დასახმარებლად რეჟისორი ხიზრი ბაიტაზიევი აჰყავს. სიმღერა „მოხეტიალე“ „სიმღერა-1991“-ის ფინალში ხვდება. ი. ნიკოლაევის სიმღერების ციკლთან ერთად ირინას რეპერტუარში ჩნდება ვიქტორ ჩაიკას სიმღერები „ტრანზიტი“ და „მექალთანე“.
1992 წელს მომღერალმა ჩაატარა კონცერტები ოლიმპიურ სპორტულ კომპლექსში. იმავე წელს გამოვიდა ვიდეო სიმღერაზე „My Betrothed“ ალექსანდრე დომოგაროვის მონაწილეობით. ალეგროვა უშვებს თავის პირველ დისკ-გიგანტს და მაგნიტურ ალბომს „My Wanderer“.
1993 წელს გადაიღეს ვიდეო „ტრანზიტი“. 3-დან 7 ნოემბრამდე ირინა ატარებს სოლო კონცერტებს სახელმწიფო ცენტრალურ საკონცერტო დარბაზში „როსია“. მომღერალი ხდება ძირითადი ღონისძიებების მონაწილე: „სლავიანსკი ბაზარი“, „წლის სიმღერა“, „დილის ფოსტა“, „50/50“ და ა.შ. და წერს ახალ სიმღერებს: „გამარჯობა, ანდრეი!“, „სანთელი“, „მირაჟი“ (დუეტი იგორ ნიკოლაევთან), „სიყვარულის ოქრო“, „გასაღები“ და ა.შ.
1994 წელს გამოვიდა ალეგროვას პირველი დისკი „ჩემი რჩეული“. ამავე წელს ირინა ალეგროვა დასახელდა წლის საუკეთესო მომღერლად საუნდტრეკის ჰიტ-აღლუმში 1990-1993 წლებში; იღებს ჯილდოს „ოვაცია“ ნომინაციაში „საუკეთესო პოპ მომღერალი 1992/1993“. მომღერლის პირადი ცხოვრებაც უკეთესობისკენ მიდის — ცნობილი ხდება ირინას რომანის შესახებ მისი გუნდის მოცეკვავე იგორ კაპუსტასთან, რომელთანაც ქორწინება 6 წელი გაგრძელდა. მამის გარდაცვალების გამო მომღერალი საგასტროლო აქტივობებს დროებით წყვეტს. დაბრუნება აღინიშნა მარინა ცვეტაევას ლექსებზე ვიდეო-კლიპის გავრცელებით „მე დაგიბრუნებ“. იგი ინტერვიუში ამბობს: „მე არ ვთვლი თავს მომღერლად. თავს ბევრად უკეთ ვგრძნობ, როცა მსახიობს მეძახიან“. ალეგროვას თქმით, მას ყოველთვის ჰქონდა სურვილი არა „უბრალოდ ემღერა“ („მე უბრალოდ არ მაინტერესებს სიმღერა“), არამედ ესტრადის თეატრთან შერწყმა.
„ვარსკვლავური მსვლელობა“
1995 წელს მომღერალმა გამოუშვა თავისი მეორე დისკი „Угонщица“ კრემლის ყრილობათა სასახლეში იმართება კონცერტები სახელწოდებით „იმპერატრიცა“, რომლის პირველი ნაწილი შედგებოდა ძველი ჰიტებისაგან, ხოლო მეორე — ახალი სიმღერებისგან („იმპერატრიცა“, „უპასუხო სიყვარული“ და სხვა). გადაიღეს სკანდალური სიმღერის „შემოდი ჩემში“ ვიდეო-კლიპი. ვიდეო გადაღებულია ტიგრან კეოსაიანის მიერ, რომელმაც ირინასთვის კიდევ რამდენიმე კლიპი გადაიღო („მე დაგიბრუნებ“, „ტრანზიტი“, „ფარდა“).
1996 წლიდან ალეგროვამ დაიწყო თანამშრომლობა იგორ კრუტოისთან. სახელმწიფო ცენტრალურ საკონცერტო დარბაზში „როსია“ გაიმართა გადაცემა „ღრუბლებს ხელებით განვდევნი“-ს პრეზენტაცია, რომელიც 6 დღის განმავლობაში ტარდებოდა. კონცერტებისთვის გამოვიდა ამავე სახელწოდების დისკი. კლიპები გადაიღეს სიმღერებზე ახალი ალბომიდან — „ღრუბლებს ხელით განვდევნი“ და „პალმები“; გადაღება ფილმში „ძველი სიმღერები მთავარზე-2“, სადაც ირინა მღეროდა ოსკარ ფელცმანის სიმღერას „თეთრი შუქი"; მონაწილეობდა ფესტივალში „სლავიანსკი ბაზარზე“ ვიტებსკში, ფესტივალ „აზიის ხმა“ ალმა-ატაში და „წლის სიმღერა“ მოსკოვში.
1997 წელს მომღერალმა გამოუშვა ალბომი „იმპერატრიცა“. 1998 წლის დასაწყისში ი.ალეგროვა და ი. კრუტოიმ წარმოადგინეს გადაცემა „დაუმთავრებელი რომანი“. კონცერტებისთვის გამოვიდა ამავე სახელწოდების ალბომი. ჩაატარა ტურები რუსეთისა და აშშ-ს ქალაქებში, მომღერალმა ასევე მონაწილეობა მიიღო ი. კრუტოის სახელობის ვარსკვლავის გახსნაზე. სახელმწიფო ცენტრალურ საკონცერტო დარბაზში „როსია“.
1999 წელს ი. ალეგროვამ მონაწილეობა მიიღო ი. კრუტოის შემოქმედებით საღამოებზე, სადაც წარმოადგინეს ახალი ერთობლივი პროგრამა „მაგიდა ორისთვის“. ირინამ გამოუშვა ალბომი „თეატრი…“ 15 კომპოზიციით. 10 წლიანი პაუზის შემდეგ მან მონაწილეობა მიიღო ალა პუგაჩოვას „საშობაო შეხვედრებში“.
შემოქმედებითი ექსპერიმენტების პერიოდი
2000 წელს ირინა ალეგროვამ სოლო კონცერტი გამართა სახელმწიფო ცენტრალურ საკონცერტო დარბაზში „როსია“. 2000 წლის ოქტომბერში ირინა ალეგროვამ წარმოადგინა საკონცერტო პროგრამა „ბენეფისი-2000“. წლის ბოლოს, ფესტივალზე „სიმღერა-2000“ ირინა ალეგროვას გადაეცა კლაუდია შულჟენკოს სახელობის სამახსოვრო პრიზი ეროვნული სიმღერის განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისთვის.
2001 წელს გამოვიდა ალბომი „ყველაფერი ხელთავიდან“. გამოვიდა 2 კლიპი სიმღერებისთვის „მე ვარ დამნაშავე დანაშაულის გარეშე“ და „ყველაფერი ნორმალურადაა“. „წლის სიმღერაზე“ მომღერალმა წარადგინა სიმღერა „აკორდეონი“ (მუსიკა ა. უკუპნიკის, ტექსტი სერგეი სოკოლკინის).
2002 წელს კომპოზიტორთან, პოეტთან, სცენის რეჟისორთან ალექსეი გარნიზოვთან ერთად შეიქმნა შოუ პროგრამა „По лезвию любви“. პროგრამაში შედიოდა 20 სიმღერა. „წლის სიმღერაზე“ მოხვდა სიმღერა „Долюби любовь“ (მუსიკა ი.დონსკოის, ტექსტი სერგეი სოკოლკინის). ამავე წლის 30 ოქტომბერს ირინა ალეგროვას რუსეთის ფედერაციის კულტურის სამინისტრომ მიანიჭა „რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული არტისტის“ წოდება. ნოემბერში დაჯილდოვდა სამახსოვრო მედლით „შინაგან საქმეთა სამინისტროს 200 წელი“.
2003 წელს ირინა ალეგროვამ წარმოადგინა პროგრამას „ჩვენ ერთად ვართ“ ციკლიდან ტრილოგიიდან „სიყვარულის დანა“. ნოემბერში გაიმართა გადაცემის „Салют, любовь!“ პრემიერა.
2004 წელს მესამე ყოველწლიური ჯილდოს „წლის შანსონის“ გადაცემის ცერემონიაზე ალეგროვამ მიიღო პრიზი „ოქროს სიმი“ წლის საუკეთესო დუეტისთვის „საახალწლო ოცნებები“ მიხეილ შუფუტინსკისთან ერთად. ოქტომბერში გამოვიდა ერთობლივი ალბომი მიხეილ შუფუტინსკისთან „Пополам“. ნოემბერში გაიხსნა ირინა ალეგროვას ვარსკვლავი სახელმწიფო ცენტრალურ საკონცერტო დარბაზში „როსია“.
შემოქმედების ახალი მიმართულებები და ასპექტები
2006 წელს განახლდა თანამშრომლობა კომპოზიტორ ვიქტორ ჩაიკასთან. თებერვალში შედგა სიმღერის პრემიერა „მომეჩვენა". მარტში ირინამ მონაწილეობა მიიღო ოსკარ ფელცმანის 85 წლის იუბილესადმი მიძღვნილ საიუბილეო კონცერტში და შეასრულა 2 სიმღერა: „მათთვის, ვინც ახლოს არის“ და „მაესტრო“ (მუს. იულიანა დონსკაია, ლექ. სერგეი სოკოლკინი).
2006 წლის გაზაფხულზე ჩაიწერა ვიქტორ ჩაიკას ახალი სიმღერები „მშვიდობით“, „კარგი“, „ანგელოზი“ და სხვა. აპრილში მოსკოვის სახელმწიფო საკონცერტო დარბაზში დაჯილდოების ცერემონიაზე ალეგროვამ მიიღო ჯილდო „რუსეთის საუკეთესო სომეხი მომღერალი“. ამავე წელს იყო ტურები უკრაინაში, ყაზახეთში, რუსეთში, გერმანიაში. ივლისში ირინა ალეგროვამ კონცერტი გამართა მონაკოში Salle des etoiles-ში.
2007 წელს ირინა ალეგროვა გასტროლებზე იმყოფებოდა რუსეთსა და უკრაინაში. 25 ოქტომბერს გამოვიდა მომღერლის ახალი ალბომი „Allegrova-2007“, რომელშიც შედიოდა 14 კომპოზიცია. დეკემბერში ირინა ალეგროვა და გრიგორი ლეპსი გახდნენ XII ყოველწლიური ეროვნული პრემია „ოქროს გრამოფონის“ და ფესტივალი „სიმღერა-2007“-ის ლაურეატები სიმღერა-დუეტით „არ მჯერა შენი“.
გაზაფხულზე ი. ალეგროვა მონაწილეობს რიგ ღონისძიებებში: ილია რეზნიკის საიუბილეო კონცერტი; მესამე ყოველწლიური ეროვნული ჯილდო სომხური შოუბიზნესის სფეროში — „ტაშირი-2008“; ივლისში მან მონაწილეობა მიიღო იგორ ნიკოლაევის შემოქმედებით საღამოში და მონაწილეობა მიიღო ახალი ტალღის 2008 წლის ფესტივალის დახურვის ცერემონიაში.
MUZ-TV მუსიკალური დაჯილდოების ცერემონიაზე ი. ალეგროვასა და გ. ლეპსის დუეტმა სიმღერით „არ მჯერა“ გაიმარჯვა ნომინაციაში „წლის საუკეთესო დუეტი“. აგვისტოში ი. ალეგროვა მონაწილეობს ახალგაზრდა შემსრულებლების კონკურსის დახურვაში „ხუთი ვარსკვლავი“ სატელევიზიო პრემიერით სიმღერისთვის „არ არსებობს საბაბი“. ზაფხულში და შემოდგომაზე ალეგროვა მოგზაურობს რუსეთისა და ბალტიის ქვეყნების ქალაქებში.
დეკემბერში ი. ალეგროვამ გამართა საქველმოქმედო სოლო კონცერტი ჩეხეთის წმინდა ვიაჩესლავის ტაძრის ცენტრში, სოფელ ნოვში; ბილეთების გაყიდვიდან მიღებული მთელი შემოსავალი გადაირიცხა ტაძრის ფონდში, რათა ხელახლა შეექმნათ გუმბათის მოხატულობა რასტრელის ნახატების მიხედვით.
12 მარტს მომღერალმა წარადგინა 3 კომპოზიცია — „ალო, ალო“, „პრინცესა“, ასევე კომიკური სიმღერის „ოჰ, კაკალი“ პრემიერა. მარტის მეორე ნახევარში ი. ალეგროვა მოგზაურობს უკრაინის ქალაქებში. 4 აპრილი — ი. ალეგროვა ტრადიციულად მონაწილეობს ტაშირის სომხური სიმღერის ფესტივალში, რომელიც გაიმართა კრემლის სახელმწიფო სასახლეში და პირდაპირ ეთერში გადაიცემოდა. ირინა ალეგროვა დაჯილდოვდა პრემიით „ფესტივალის მუზა“. მომღერლის საჩუქარი იყო სერგეი არისტოვისა და ოლგა კოროტნიკოვას (ოლგა ვიორი) სიმღერის „მე არ მოვბრუნდები“ სატელევიზიო პრემიერა.
აპრილ-მაისში მიმდინარეობს გერმანიის ქალაქების ტური ახალი შოუ-პროგრამით „მე სიყვარული ვარ“. ივნისის დასაწყისში ირინა ალეგროვა მონაწილეობს კლიპის გადაღებაში სიმღერისთვის „მე არ მოვბრუნდები“. სამი დღის განმავლობაში, 27-დან 29 აგვისტომდე, ოსტანკინო გადაიღებს მომღერლის შოუს პროგრამას სახელწოდებით „გაუტეხავი ქალის ამბავი“ NTV არხისთვის. გადაცემა 25 სექტემბერს გავიდა NTV არხზე. ოქტომბერში მომღერალი მოგზაურობს აშშ-ს ქალაქებში (ჩიკაგო, მაიამი, ბოსტონი, ატლანტიკ სიტი, ლოს ანჯელესი Allegrova-2009 პროგრამით. 13 დეკემბერს ი. ალეგროვა არის Armenian Music Awards 2009 მე-10 მონაწილე (ლოს ანჯელესი, Nokia Theatre). სტუმრებს პრემიერა — სიმღერა „დამელოდე, სომხეთო“ გააცნეს.