cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვარსკვლავური ფლოტი
მისია
ვარსკვლავური ფლოტის მთავარი მისიაა კოსმოსის კვლევა სიცოცხლის ახალი ფორმების აღმოჩენისა და ახალ ცივილიზაციებთან კონტაქტის დამყარების მიზნით. თუმცა იგი ასევე ასრულებს სამხედრო და დიპლომატიურ ფუნქციებს.
ორგანიზაციული სტრუქტურა
ვარსკვლავურ ფლოტს გააჩნია რამდენიმე სტრუქტურული ერთეული :
ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია
left|მინი|ვარსკვლავური ფლოტის აკადემიის ოფიციალური ლოგო. რომაული ციფრები აღნიშნავს დაარსების წელს (2161) მინი|ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია ამზადებს მომავალ ოფიცრებს ვარსკვლავური ფლოტისთვის. იგი დაარსდა 2161 წელს, ფედერეციის შექმნასთან ერთად. მისი მთავარი კორპუსი განლაგებულია სან-ფრანცისკოში, ასევე არსებობს ფილიალები სხვა ქალაქებში. აკადემიაში კურსანტები გადიან ოთხწლიან სასწავლო კურსს, რის შედეგადაც ღებულობან ენსინის წოდებას.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური გზა კატეგორია:გამოგონილი ორგანიზაციები
ლივონიის ორდენი
ლივონიის ორდენი (Fratres miliciae Christi de Livonia, Brüder der Ritterschaft Christi von Livland) — რაინდთა კათოლიკური სახელმწიფო და სამხედრო-პოლიტიკური ორგანიზაცია 1237-1562 წლებში ბალტიისპირეთში.
შეიქმნა მახვილოსანთა ორდენის (1236 წ.) განადგურების შემდეგ. XV საუკუნეში ლივონისს ორდენმა თითქმის სრულ დამოუკიდებლობას მიაღწია. ორდენის სათავეში იდგა არჩეული მაგისტრი.
ლივონიის ორდენი წარმოადგენდა კათოლიკური ეკლესიისა და გერმანელ ფეოდალთა მთავარ სამხედრო ძალას, რომელიც მიმართული იყო აღმოსავლეთ ბალტიისპირეთის დასაპყრობად. XVI საუკუნის 20-იან წლებში  გერმანელ ფეოდალთა და ესტონელ გლეხობას შორის დაწყებულმა კლასობრივმა წინააღმდეგობამ და ხსენებულ ტერიტორიაზე მიმდინარე რეფორმაციამ შეარყია ლივონიის ორდენის პოლიტიკური მდგომარეობა.
ორდენი დაიშალა ლივონიის ომის დროს 1558-1583 წლებში რუსულ ჯარებთან დამარცხების შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიის ისტორია კატეგორია:ლიეტუვის ისტორია კატეგორია:ესტონეთის ისტორია კატეგორია:კათოლიკური ორდენები
გუარენასი
გუარენასი (Guarenas) — ქალაქი ვენესუელაში, მირანდას შტატში. დაარსდა 1621 წელს სახელით ნუესტრა-სენიორა-დე-კოპაკაბანა-დე-ლოს-გუარენასი. 1989 წლის 27 თებერვალს, ქალაქში დაწყებული სახალხო პროტესტი ავტობუსის მგზავრობის ფასის გაზრდასთან დაკავშირებით, მოედო ქვეყნის დედაქალაქ კარაკასსაც, რომელმაც რამდენიმედღიანი აჯანყება გამოიწვია. დღეს ეს მოვლენები კარაკასოს სახელითაა ცნობილი. ამჟამად, გუარენასი ვირტუალურად შერწყმულია მის მეზობელ ქალაქ გუატირესთან. 2006 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 185 010 ადამიანს შეადგენს.
ორივე ქალაქს ელექტროენერგიით დღემდე 1933 წელს გახსნილი ელექტროსადგური უზრუნველყოფს.
გუარენასში დაიბადა ბეისბოლის პროფესიანალი მოთამაშე ხუან რივერა.
ქალაქში მდებარეობს მირანდას შტატის კინოწარმოება ვილია-დელ-სინე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
წვერავა
საკუთარი სახელი წვერავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Lasioglossum maitlandi
Lasioglossum maitlandi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1910 წელს.
სქოლიო
maitlandi
ინფექციურობა
ინფექციურობა — ეპიდემიოლოგიაში მიკროორგანიზმის უნარი შექმნას ინფექცია. უფრო ზუსტად, ინფექციურობა არის მიკროორგანიზმის წვდომა ჰორიზონტალური გადაცემისადმი, რომელიც გვიჩვენებთ თუ რა სიხშირით ვრცელდება იგი ისეთ მასპინძლებში, რომელთაც არ აქვთ მშობელ-შვილური ურთიერთობა. ინფექციურობის საზომს ჰქვია ინციდენცი.
ინფეცქიურობას აქვს პირდაპირპროპორციული დამოკიდებულობა ზიანის მიყენებასთან მასპინძელი სხეულისადმი. ეს ნიშნავს იმას, რომ მიკროორგანიზმის ინფექცურობის ზრდასთან ერთად იზრდება ზიანის დონე, რომელსაც მიკროორანიზმი აყენებს მასპინძელს.
პათოგენის ინფექციურობა მცირედით, თუმცა მნისვნელოვნად განსხვავდება გადამდებიანობისაგან, რომელიც მიკროორგანიზმის ორგანიზმიდან ორგანიზმზე გადაცემის შესაძლებლობას განსაზღვრავს.
სქოლიო
კატეგორია:ეპიდემიოლოგია
კრებული Q-980
კრებული Q-980 — საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდში Q-980-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერი.
ხელნაწერი შეიცავს 126 ფურცელს; მისი ზომებია 22X16,5; შესრულებულია ქაღალდზე; ნაწერია მხედრულით; სათაურები სინგურით; აქვს ტყავგადაკრული ტვიფრული ხის ყდა; ხელნაწერი დაზიანებულია; გადამწერი არის  ბერი სერაპიონი; დამკვეთი — გიორგი მიხეილის ძე შარვაშიძე; გადაწერილია 1851 წელს. კრებულში შედის ანდრია სალოსის ცხოვრება და სახარების განმარტება. ანდერძი გვამცნობს, რომ ანდრია სალოსის ცხოვრება ეკუთვნოდა კნეინა კესარია ნიკოლოზ დადიანის ასულს, დამკვეთ გიორგის დედას. ანდერძი მიუთითებს რომ ხელნაწერი დაიწერა: აფხაზეთის მემკვიდრის გიორგი მიხაილის ძის შარვაშიძის ბრძანებით 1854 წლის 19 აგვისტოს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდი კატეგორია:ქართული ხელნაწერები
ვსევოლოდ მილერი
ვსევოლოდ მილერი (Все́волод Фёдорович Ми́ллер; დ. 7 აპრილი, 1848, მოსკოვი — გ. 5 ნოემბერი, 1913, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი ფილოლოგი, ორიენტალისტი, ფოლკლორისტი, ეთნოგრაფი, სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემოკოსი (1911). იკვლევდა ოსების და კავკასიის სხვა ხალხების ენებს, ეთნოგრაფიას, ფოლკლორს, ისტორიას. ეკუთვნის ფუნდამენტური გამოვკევა „ოსური ეტიუდები“ (სამ ნაწილად, 1881-1887).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 1913 კატეგორია:რუსი ეთნოგრაფები კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ნოემბერი
მაჩაბლები
მინი|292x292პქ|მაჩაბლების გერბი მინი|262x262პქ|მაჩაბელ თავხელისძე — მაჩაბლების დადასტურებული მამათავარი ([[თირის მონასტერი|თირის მონასტრის წარწერა)]] მაჩაბლები — ფეოდალური საგვარეულო ქართლში, მსხვილი სათავადოს — სამაჩაბლოს მფლობელები. სამეცნიერო ლიტერატურაში გამოთქმული მოსაზრება მაჩაბლების ანჩაბაძეთაგან წარმომავლობის შესახებ არ უნდა იყოს სწორი. სხვა თვალსაზრისით, მაჩაბლებთა წინაპრები უნდა ყოფილიყვნენ აზნაური თავხელისძენი. გვარი მაჩაბლები წარმოშობილია სახელი მაჩაბლისაგან, რომელიც მომდინარეობს აჩაბეთიდან. მაჩაბლების დაწინაურება XV საუკუნიდან დაიწყო. შემდეგ მაჩაბლების გვარი თავადურ სახლებად დაიყო: ზაალიშვილებად, გიორგიშვილებად, რევაზიშვილებად, ბორტიშვილებად. პირველი მათგანი ქართლის სამეფოს ერთ-ერთი დიდებული თავადი იყო, ხოლო სხვები მეორე და მესამე ხარისხის თავადებად ითვლებოდნენ. მაჩაბლების ერთი შტო ახალციხეში გადასულა. მაჩაბლები ქართლის სამეფოს თვალსაჩინო პოლიტიკური, სამხედროსა და კულტურის მოღვაწენი იყვნენ. მათ მოლარეთუხუცესის, უზბაშის, მინბაშის და სხვა თანამდებობები ეკავათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
წიქარიძე
საკუთარი სახელი წიქარიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ვოლგოგრადი
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის გმირი ქალაქები კატეგორია:ვოლგოგრადის ოლქის ქალაქები
პატარა ოფეთი
პატარა ოფეთი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ოფეთის თემი), მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში, მდინარე ხევისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, სამტრედიიდან 16 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კალმარი
კალმარი (Kalmar) — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ შვედეთში, ბალტიის ზღვის სანაპიროზე, კალმარის ლენის დედაქალაქი და ამავე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 36 392 ადამიანს შეადგენს.
გეოგრაფიულად, კალმარი კუნძულ ელანდამდე მისასვლელი მთავარი გზაა, რომელსაც ის ელანდის ხიდით უკავშირდება.
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის ქალაქები
წიქორიძე
საკუთარი სახელი წიქორიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
რონდა (უელსი)
რონდა (Rhondda) – ქალაქი გაერთიანებულ სამეფოში, უელსში, გლამორგანშირის საგრაფოში. მდებარეობს რონდის ხეობაში. არის ქვანახშირის მოპოვების აუზის ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უელსის ქალაქები
მშვიდობის ეკლესიები
მშვიდობის ეკლესიები (Kościoły Pokoju, Friedenskirche) – უდიდესი ხის ნაგებობები ევროპაში, მდებარეობს პოლონეთის ქალაქ იავორსა და სვიდნიცაში, ქვემო სილეზიის სავოევოდოში.
მშვიდობის ეკლესიები ააგო საღვთო რომის იმპერატორმა ფერდინანდ III-მ XVII საუკუნის მეორე ნახევარში, ოცდაათწლიანი ომის დამთავრებისა (1618–1648 წწ.) და ვესტფალიის ზავის დადების შემდეგ, შვედი პროტესტანტების ზეწოლის შედეგად.
სულ აშენდა სამი ეკლესია: გლოგუვში, იავორში და სვიდნიცაში. თანამედროვე ეპოქამდე მოაღწია ორმა მათგანმა, გლოგუვის ეკლესია დაიწვა 1758 წელს.
2001 წელს ეკლესიები შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პოლონეთში
წულაია
საკუთარი სახელი წულაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ჭაბუკიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი ჭაბუკიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
პრე...
პრე... (ლათ. prae — წინ) — რთული სიტყვის ნაწილი; აღნიშნავს მოვლენას, ფაქტს, რომელიც უსწრებს სხვა მოვლენას, ფაქტს. მაგ., პრერომანტიზმი. საპირისპირო მნიშვნელობისაა რთული სიტყვის ნაწილი პოსტ....
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
Lasioglossum majus
Lasioglossum majus — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1852 წელს.
სქოლიო
majus
ორესტ მილერი
ორესტ მილერი (Оре́ст Фёдорович Ми́ллер; დ. 23 ივლისი, 1833, ჰააფსალუ — გ. 20 მაისი, 1889, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი ფოლკლორისტი, ლიტერატურათმცოდნე. სათავე დაუდო ხალხური სიტყვიერების სისტემატურ შესწავლას რუსეთში. იყო მითოლოგიური სკოლის მიმდევარი ფოლკლორისტიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1833 კატეგორია:გარდაცვლილი 1889 კატეგორია:რუსი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი
მაჩვზღარბასებრნი
მაჩვზღარბასებრნი (Hystricidae) — ძუძუმწოვრების ოჯახი მღრღნელების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 38-71 სმ, მასა 27 კგ აღწევს. ზურგი, გვერდები და კუდი დაფარული აქვთ გრძელი და მსხვილი რქოვანი ეკლებით, დანარჩენი ნაწილები — ჯაგრით. გავრცელებული არიან აფრიკაში, სამხრეთ ევროპაში, წინა, შუა და სამხრეთ აზიაში. ბინადრობენ უდაბნოებში, სავანებში ტყეებში. ხმელეთის ან ნახევრად მეხეური ცხოველებია. იკვებებიან მცენარეული საკვებით. არეალის ჩრდილოეთ ნაწილში წელიწადში ერთხელ მრავლდებიან, სამხრეთში — 2-ჯერ. ამიერკავკასიაში გავრცელებულია ინდური მაჩვზღარბა (Hystrix indica), რომელიც საქართველოშიც გვხვდება. აზიანებს ბაღჩეულ კულტურებს, ბაღებს, ნათესებს. ზოგან მის ხორცს ჭამენ.
სქოლიო
კატეგორია:მღრღნელები
ლუის ეჩევერია
ლუის ეჩევერია (Luis Echeverría, დ. 17 იანვარი 1922, მეხიკო, მექსიკა — გ. 8 ივლისი, 2022, კუერნავაკა, მექსიკა) — მექსიკელი პოლიტიკური მოღვაწე. მექსიკის პრეზიდენტი 1970-1976 წწ. ინსტიტუციურ-რევოლუციური პარტიის წევრი.
2022 წლის 17 იანვარს გახდა 100 წლის და გარდაიცვალა კუერნავაკაში, საკუთარ სახლში 2022 წლის 8 ივლისს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:მექსიკის პრეზიდენტები
ნეტარი ელეზვოი
ნეტარი ელეზვოი — წმინდანი, ეთიოპიის მეფე არაბეთში ქრისტიანთა მდევნელი იუდეველი დუნაანის მეფობის ჟამს ცხოვრობდა.
კეთილმსახურმა ხელისუფალმა, რომელიც ძალიან შეაწუხა მართლმორწმუნეთა გაუთავებელმა ხოცვა-ჟლეტამ, უღმრთო დუნაანს ომი გამოუცხადა, მაგრამ მისი ლაშქრობა მარცხით დამთავრდა. ელეზვოის სურდა, შეეტყო, თუ რა იყო დამარცხების მიზეზი და ზეგარდამო შთაგონებით ერთ დაყუდებულ ბერს მიმართა. ამ უკანასკნელმა კი წმიდანს განუცხადა, რომ იგი არასწორად მოიქცა, როდესაც მხოლოდ საკუთარ ძალებზე მინდობით დუნაანზე შურისძიება გადაწყვიტა, რადგან უფალი ბრძანებს: „ჩემი არს შურის-გებაჲ და მე მივაგო“.
განდეგილმა ნეტარ ელეზვოის ურჩია, დუნაანის წინააღმდეგ ებრძოლა არა საკუთარი ძალის, არამედ ღვთის მოწყალების იმედით დაეწყო და ბრძოლის მიზანი მხოლოდ ქრისტიანობის დაცვა და წმინდა ეკლესიის სიყვარული უნდა ყოფილიყო. ამასთანავე ურჩია, საკუთარი სულის ცხონებისათვის სიცოცხლის უკანასკნელი დღეები ღვთისათვის მიეძღვნა. წმიდა ელეზვოიმ აღთქმა დაუდო უფალს, რის შემდეგაც მტერზე გაიმარჯვა, ქვეყანაში ქრისტიანებს აღმსარებლობის თავისუფლება მიანიჭა და ტაძრები გახსნა. ამის შემდეგ წმიდანმა დატოვა სამეფო ტახტი და ერთ-ერთ სავანეს მიაშურა, სადაც თხუთმეტი წელი დაყუდებით ცხოვრობდა. ნეტარი ელეზვოი გარდაიცვალა დაახლოებით 553-555 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ნაურუული ენა
სიტყვები
Anubumin-ღამე
arian-დღე
მესტიის მუნიციპალიტეტის დროშა
მესტიის მუნიციპალიტეტის დროშა — მესტიის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია მესტიის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ 2014 წლის 5 ნოემბერს, № 43 დადგენილებით.
ნაურუული ენა
dott-კარგი
მესტიის მუნიციპალიტეტის დროშა
აღწერილობა
დროშა მეწამულ-ოქროსფერია. მეწამულ ველზე გამოსახულია ვერცხლის (თეთრი) შუბოსანი, ვერცხლის ფარით, ქვეითი წმინდა გიორგი ოქროს შარავანდედით, რომელიც დროშის 7/9-ია. დროშა ბოლოვდება ორი ტოლფერდა ოქროს სამკუთხედით, რომელთა წვერები მიდის დროშის სიგრძის შუამდე.
ნაურუული ენა
low-მშვიდობა
მესტიის მუნიციპალიტეტის დროშა
აღწერილობა
დროშის პროპორციაა 2:3.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის დროშები
საცურავი ბუშტი
thumb|250px|[[ფარფლწითელას საცურაო ბუშტი ]] საცურავი ბუშტი — ძვლიანი თევზების ორგანო, რომელიც ასრულებს ჰიდროსტატიკურ, ზოგჯერ სუნთქვის, აგრეთვე ზოგ სხვა ფუნქციას.იგი წინა ნაწლავის ზედა კედლის კენტი გამონაზარდიდან ვითარდება და თავიდანვე ასრულებს ჰიდროსტატიკურ ფუნქციას: აირების რაოდენობა მასში რეფლექსურად იცვლება, რაც ცვლის საცურავი ბუშტის მოცულობას და, შესაბამისად, თევზის სხეულის კუთრ წონას (საცურავი ბუშტის შეკუმშვისას — მომატებას, გაფართოებისას — დაკლებას) და უადვილებს მას ჩაძირვას თუ ამოტივტივებას. ზოგი თევზის საცურავი ბუშტი მონაწილეობს ბგერების გატარებასა და გაძლიერებაში, ზოგჯერ ბგერებსაც წარმოქმნის. ზოგჯერ კი სუნთქვის დამატებითი ორგანოს ფუნქციასაც იძენს.
ორგვარადმსუნთქავი, მრავალფარფლიანი და მტევანფარფლიანი თევზების საცურავი ბუშტი წყვილადია. ვითარდება წინა ნაწლავის ქვედა კედლის გამონაზარდებიდან, თავიდანვე ემსახურება სუნთქვას (წყალსატევების დროებითი ამოშრობის დროს) და, ამრიგად, არსებითად ფილტვებად უნდა მივიჩნიოთ; მისი სუსტი ჰიდროსტატიკური ფუნქცია მეორეულია. ხერხემლიანების ხმელეთზე ამოსვლისას ასეთი საცურავი ბუშტი საბოლოოდ გარდაიქმნა ფილტვებად.
ლიტერატურა
კატეგორია:თევზების ანატომია
შანდუნი
მინი|250პქ|შანდუნის პროვინციის მდებარეობა შანდუნი (山东 პინ. Shāndōng; ქართ. — მთების აღმოსავლეთი) — პროვინცია ჩინეთის აღმოსავლეთში დედაქალაქი — ძინანი; უმსხვილესი ქალაქი და პორტია ცინდაო. სხვა ისტორიულად და ეკონომიკურად მნიშვნელოვანი ქალაქებია ტაიშანი, ბეიფანი, კურორტები ვეიჰაი და იანტაი, კონფუცის სამშობლო, ისტორიული ქალაქი ძიუფუ, მსხვილი სამრეწველო ცენტრი და სარკინიგზო კვანძი ძიბო და სხვა. პროვინციის მოსახლეობაა 91,800 მილიონი ადამიანი (მეორე ადგილზეა პროვინციათა შორის 2004 წ. მონაცემებით.) შანდუნი ჩინეთის რეგიონებს შორის პირველია ხორცის, ხორბლისა და ბრინჯის წარმოებით.
ისტორია
ძვ. წ. VIII-III საუკუნეებში შანდუნის ტერიტორიის დიდი ნაწილი შედიოდა ცისა და ლუს სამეფოებში. შანდუნი ეწოდა X საუკუნეში. შანდუნის პროვინცია შეიქმნა XVII საუკუნის შუა წლებში. 1854-1855 წლებში შანდუნში იბრძოდნენ აჯანყებული ტაიპინელები, ხოლო 1864-1868 წლებში აჯანყებული ნიანძიუნები. 1894-1895 წლებში შანდუნის ტერიტორიაზე მიმდინარეობდა ჩინეთ-იაპონიის ომის საბრძოლო მოქმედებები. 1898 წელს შანდუნი იძულებითი იჯარით აიღო გერმანიის იმპერიამ, ხოლო ნავსადგური ვეიხაი გაერთიანებულმა სამეფომ. გერმანიამ შანდუნი საკუთარი გავლენის სფეროდ გამოაცხადა იქ მიიღო მთელი რიგი კონცესიებისა. პირველი მსოფლიო ომის დასაწყისში გერმანიის საიჯარო ტერიტორიები მიიტაცა იაპონიამ, მაგრამ ანტანტის ქვეყნებმა აიძულეს დაებრუნებინა ისინი ჩინეთისთვის. 1937-1945 წლებში შანდუნი ოკუპირებული ჰქონდა იაპონიას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის პროვინციები
ტანჟერი
ტანჟერი — ქალაქი და ნავსადგური ჩრდილოეთ მაროკოში, გიბრალტარის სრუტის სანაპიროზე. ტანჟერის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 850 000 ათასი კაცი (2012). ჩრდილოეთ მაროკოს სავაჭრო-სატრანსპორტო და სატრანზიტო ცენტრი. გააქვთ უმთავრესად ციტრუსები, ბოსტნეული კულტურები, თევზისა და ხილის კონსერვები. კვების, საფეიქრო, ცემენტის მრეწველობის საწარმოები. 1965 წელს ტანჟერის ნავსადგურში გამოეყო განსაკუთრებული ზონა, სადაც სავაჭრო ოპერაციები არ იბეგრება საბაჟო გადასახადებით. რკინიგზით უკავშირდება ქალაქ ფესს. ტანჟერის მახლობლად არის საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი.
ქალაქი დააარსეს ფინიკიელმა კოლონისტებმა ძვ. წ. II ათასწლეულის ბოლოს. ძვ. წ. I საუკუნიდან რომს დაემორჩილა. V საუკუნეში დაიპყრეს ვანდალებმა, VI საუკუნეში ბიზანტიამ, VIII საუკუნის დასაწყისში კი არაბებმა. ქალაქი იყო ჩრდილოეთ მაროკოს ერთ-ერთი მთავარი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი. 1471 წელს მიიტაცა პორტუგალიამ. 1661 წელს გადავიდა ინგლისის ხელში, 1684 წელს კვლავ შეუერთდა მაროკოს და გახდა მაროკოს სახელმწიფოს ერთ-ერთი დედაქალაქი. 1912 წელს მაროკოს იმპერიალისტური დანაწილების შედეგად ტანჟერი თავისი მოსაზღვრე ტერიტორიით სპეციალური რეჟიმის ზონად გამოიყო. 1940-1945 წლებში დაიკავა ესპანეთმა.
სქოლიო
კატეგორია:მაროკოს ქალაქები
ილარიონ დიდი
მინი|ილარიონ დიდი ღირსი ილარიონ დიდი (άγιος Ιλαρίων ο αναχωρητής; დ. 291,  ღაზა, პალესტინა — გ.  21 ოქტომბერი, 371) — პალესტინელი წმინდანი. ხსენების დღე ძვ. სტილით 21 ოქტომბერი, ახ. სტილით 3 ნოემბერი.
ბიოგრაფია
ღირსი ილარიონ დიდი 291 წელს დაიბადა პალესტინის ქალაქ ღაზის მახლობლად, სოფელ ტაბათაში. იგი მეცნიერებათა შესასწავლად ალექსანდრიაში გაგზავნეს, სადაც ქრისტიანებს დაუახლოვდა და მოინათლა.
წმიდა მოსაგრის შესახებ მთელმა პალესტინამ შეიტყო. უფალმა მას არაწმიდა სულების განსხმის ნიჭი მიმადლა. წმიდანი კურნავდა სულიერი და ხორციელი სნეულებებით გვემულებს. ნეტარი მამა ხვდებოდა, თუ რომელი ვნებით იყო შეპყრობილი ესა თუ ის ადამიანი. ღირს ილარიონთან მრავლად მიდიოდნენ მისი ხელმძღვანელობით მოღვაწეობის მსურველები.
პალესტინაში მრავლდებოდა წმიდანის კურთხევით აშენებული მონასტრები, თავად კი ერთი სავანიდან მეორეში გადადიოდა და ძმათა შორის მკაცრ მოსაგრე ცხოვრების წესს განამტკიცებდა. წმიდანი თავის ქვეყანაში ისეთივე მოძღვარი იყო, როგორიც ანტონი დიდი - ეგვიპტეში. მიცვალებამდე შვიდი წლით ადრე ღირსი ილარიონი კუნძულ კვიპროსზე დასახლდა და იქ, უდაბურ ადგილას მოღვაწეობდა მანამ, სანამ უფალმა თავისთან არ მოუწოდა. მინი|ღირსი ილარიონ დიდის სვეტი კუნძულ კვიპროსზე
ლიტერატურა
კატეგორია:პალესტინელები კატეგორია:პალესტინელი ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 291 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 371 კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გალობანი სინანულისანი
პირველად გამოსცა გ. ხელაძემ 1865 წელს. თარგმნილია რუსულ (ლ. გრიგოლაშვილი, ა. გოგეშვილი), გერმანულ (ვ. ოფერმანი, 1989 წ.), ინგლისურ (ლ. ჯოხაძე, 1996 წ.) და პოლონურ (დ. ყოლბაია, 2011 წ.) ენებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ქართული ლიტერატურა
შავსაყდარი
შავსაყდარი — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ასურეთის თემში. მდებარეობს მდინარე ალგეთის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 630 მ., თეთრიწყაროდან 23 კმ., ასურეთიდან 4 კმ. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მერძევეობის მეურნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჭაბუკიანი (გვარი)
საკუთარი სახელი ჭაბუკიანი  შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
უნგრეთის ჰიმნი
ტექსტის ავტორი — ფერენც კელჩეი (Kölcsey Ferenc), მუსიკის ავტორი — ფერენც ერკელი (Erkel Ferenc).
Himnusz
Isten, áldd meg a magyart Jó kedvvel, bőséggel, Nyújts feléje védő kart, Ha küzd ellenséggel; Bal sors akit régen tép, Hozz rá víg esztendőt, Megbűnhődte már e nép A múltat s jövendőt! Őseinket felhozád Kárpát szent bércére, Általad nyert szép hazát Bendegúznak vére. S merre zúgnak habjai Tiszának, Dunának, Árpád hős magzatjai Felvirágozának. Értünk Kunság mezein Ért kalászt lengettél, Tokaj szőlővesszein Nektárt csepegtettél. Zászlónk gyakran plántálád Vad török sáncára, S nyögte Mátyás bús hadát Bécsnek büszke vára. Hajh, de bűneink miatt Gyúlt harag kebledben, S elsújtád villámidat Dörgő fellegedben, Most rabló mongol nyilát Zúgattad felettünk, Majd töröktől rabigát Vállainkra vettünk. Hányszor zengett ajkain Ozman vad népének Vert hadunk csonthalmain Győzedelmi ének! Hányszor támadt tenfiad Szép hazám, kebledre, S lettél magzatod miatt Magzatod hamvvedre! Bújt az üldözött, s felé Kard nyúlt barlangjában, Szerte nézett s nem lelé Honját e hazában, Bércre hág és völgybe száll, Bú s kétség mellette, Vérözön lábainál, S lángtenger fölette. Vár állott, most kőhalom, Kedv s öröm röpkedtek, Halálhörgés, siralom Zajlik már helyettek. S ah, szabadság nem virul A holtnak véréből, Kínzó rabság könnye hull Árvák hő szeméből! Szánd meg Isten a magyart Kit vészek hányának, Nyújts feléje védő kart Tengerén kínjának. Bal sors akit régen tép, Hozz rá víg esztendőt, Megbűnhődte már e nép A múltat s jövendőt!
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები კატეგორია:უნგრეთის ეროვნული სიმბოლოები
Thin Lizzy
Thin Lizzy — ირლანდიური მძიმე როკ-ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა დუბლინში, ირლანდია 1969 წელს. მისი დამფუძნებელი წევრები იყვნენ დრამერი ბრაიან დაუნი და ბას-გიტარისტი და ვოკალისტი ფილ ლაინეტი, რომლებიც ერთმანეთს შეხვდნენ ჯერ კიდევ სკოლაში. Thin Lizzy-ს გამოშვებული აქვს 12 სტუდიური ალბომი.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიური როკ-ჯგუფები კატეგორია:ირლანდიური მძიმე მეტალ ჯგუფები
Lasioglossum malachurum
სქოლიო
malachurum
დვალები (ტომი)
დვალები — იბერიულ-კავკასიური ტომი ძველ საქართველოში. ანტიკურ წყაროებში (პლინიუს უფროსი, პტოლემე) პირველად მოხსენიებული არიან ახ. წ. I-II საუკუნეებში თალის, ვალის, უალის სახელწოდებებით. სახლობდნენ ცენტრალური კავკასიონის მაღალმთიან ზოლში — დარიალის ხეობასა და მამისონის უღელტეხილს შორის — ისტორიულ დვალეთში.
ცნობილია რომ სვან მთიელთა სამკვიდრო-სამფლობელო (მთის რაჭა) შეუვალი იყო სამხრეთიდან რაჭა-იმერეთის გზით მომავალი საქართველოს სხვადასხვა მხარეებიდან გადმოხვეწილი ხიზანი მოსახლეობისათვის, რომლებიც უწერამდე აღწევდნენ, ამ სოფლის შემდეგ მთიელთა შიშით მეფის მოხელეებიც კი ვერ ბედავდნენ ჭიდროთის ციხის საგუშაგოს გადალახვას და სვანეთის მთიულეთში შეღწევას და იქ დასახლებას.
ვახუშტი ბატონიშვილი აღწერს რა მთის რაჭის სოფლების: ღების, ჭიორისა და გლოლის ბუნებრივ პირობებს, იქვე დასძენს: „ხოლო ჭიდროთას ზეით ესე ადგილნი, რომელნი დავსწერეთ, არიან ვითარცა სხვა მთის ადგილნი, მოსავლით, ნაყოფით, პირუტყვით მაგვარი, ვიწრო და შეუალი მტერთაგან“.
მთის რაჭის სოფლები უმთავრესად კავკასიონის პირიქითა და პირაქეთა ქართველ ტომთა (სვან და დვალ) მთიელთა ხიზანთა მეშვეობით შენდებოდა და მრავლდებოდა, რომლებსაც უძველესი დროიდან, ურთიერთშორის კერძმოკეთეობა, მჭიდრო სავაჭრო აღებმიცემობა, ხშირი მიმოსვლა, წესჩვეულებების, ტრადიციების ენისა და რელიგიური რწმენა წარმოდგენების ერთიანობა და მოყვრობა-ნათესაური ურთიერთობა აკავშირებდათ. ამავე გზით მოშენებულა და მომრავლებულა სოფელი გლოლა, რომელსაც მხოლოდ ძველი სვანური ტოპონიმები და სოფლის სვანური სახელი — გლოლა შემორჩა.
ქრისტიანული რწმენით, წესჩვეულებითა და მეტყველების კილოთი იმდენად ახლო იდგნენ გლოლელები დვალებთან, რომ მთის რაჭველები (ღებელები და ჭიორლები) მათ „დვალუკებს“ ეძახდნენ.
უნდა ითქვას რომ გლოველთა წარმომავლობის შესახებ ხსენებული ხალხური სახელდებლური მოსაზრება საფუძველს მოკლებული არ უნდა იყოს, რამდენადაც სოფლის საგვარეულოების უმრავლესობის დვალური წარმომავლობა ხალხური გადმოცემის გარდა, წარსულში გლოლაში დვალტა რამდენიმე ოჯახის არსებობითაც დასტურდება. „გლოლა ანუ გლავი“, - წერს ი. კლაპროთი, - „არის პატარა სოფელი დასახლებული იმერლებით (რაჭველებით) და რამდენიმე დვალი ოსით“.
გლოლაში არ არსებობდა ისეთი ოჯახი, რომ დვალეთის, მამისონის მთის პირიქითა სოფლებში: წეისში, ქალაქას, ჟღელეს, ფაიქომში, თლიში (თელე), ყლეათას, ლესრევში (ლისრი), ნარაში, ძრამაგას (ზარომაგი), თებეში, ნუზალას, ტურბინაში, მიზურაში, თამიშკას, ბირაზღანგაში და სხვა სოფლებში კერძი, ძმათნაფიცი, ნათლიმამა, მძახალი ან სხვა მოკეთე არ ჰყოლოდა, რომლებთანაც მეტად ახლო ნათესაური, ძმური, კეთილმეზობლური და მოყვრული ურთიერთობა აკავშირებდათ. გლოველებსა და დვალებს ხშირი მიმოსვლა ჰქონდათ ერთმანეთში, კარგად ფლობდნენ ერთმანეთის ენებს. დვალებმა იცოდნენ ქართული ენა, გლოველებმა კი დვალური ენა.
მთის რაჭველები იმდენად შეთვისებიან ოსებს (დვალებს), რომ მშვენივრად ლაპარაკობენ მათს ენაზე.
ცნობილი ოსი პეტი და საზოგადო მოღვაწე ილია კავკაზაგი თავის მოგონებებში წერდა: ქართველები და ოსები (დვალები) ოდითგანვე კეთილმეზობლურად ცხოვრობდნენ და ერთმანეთთან მრავალმხრივი ურთიერთობა აკავშირებდათ, ამ შემთხვევაში მთავარი იყო ორმხრივ სასარგებლო ვაჭრობა. კუდაროს მოსახლეობა იშვიათად თუ მიდიოდა ქართლის დაბებსა და ქალაქებში სავაჭროდ, ვინაიდან ტერიტორიულად შორს იყვნენ. გზებიც არ იყო ხეირიანი. შედარებით ახლო იყო საჩხერე, მაგრამ კუდაროელებისათვის ისიც ნაკლებ მოსახერხებელი იყო სამგზავროდ. ერთადერთი ქალაქი ონი იყო კუდაროელებისათვის ადვილად მისადგომი, ამიტომ იქაურები სავაჭროდ უმეტესად ონის ბაზრობებს ეტანებოდნენ, ვაჭრობდნენ პირუტყვით, მატყლით ნაბდებით, წინდებით, პაჭიჭებით, ჩოხებით, ქუდებით, ნადირის ტყავებით და სხვა. გასაყიდად მიჰქონდათ ყველი, ერბო, კარაქი, ხორცი და სხვა. ონიდან კი მოჰქონდათ საოჯახო საჭიროების სხვადასხვა საქონელი: ტანისამოსი, ჯამ-ჭურჭელი, ხილეული, მარცვლეული, მარილი და სხვა. ასევე, რაჭველები მოდიოდნენ კუდაროში სავაჭროდ სადაც გასაყიდად მიჰქონდათ უმთავრესად სამრეწველო საქონელი, სასოფლო-სამეურნეო იარაღები და სხვა.
დიდი ხანია მკვლევარ-მოგზაურთა ყურადღებას იპყრობს დვალეთი და დვალური ტომები, მათ შესახებ ძველი და ახალი დროის ავტორთა მრავალი შრომა და წიგნი დაწერილა და გამოქვეყნებულა. მათ შორის აღსანიშნავია, ანტიკური და შემდგომი პერიოდის მკვლევარები: პლინიუს სეკუნდესი, პტოლემეოსი, პიანტიგერის ცხრილი, სომეხი თომა მესროპი (VII საუკუნის გეოგრაფია); მრავალი ქართული ისტორიული წყარო; ქართლის მოქცევა, XV საუკუნის სვანური ხელნაწერები, ვახუშტი ბატონიშვილი, ივ. ჯავახიშვილი, გ. ახვლედიანი, ი. კლაპროთი, ვ. პფაფი, გიულდენშტენდტი, ლ. მელიქსედბეკი, ვ. აბაევი, ვ. გამრეკელი, პ. უვაროვა, მ. ყიფიანი, დ. ყიფშიძე, ვ. მილერი, მ. კოვალევსკი, ვ. კოვალევსკაია, ტომაშეკი, ბ. სკიდსკი, გ. მერცბახერი, ნ. ვანეევი, ნ. კუზნეცოვი, კ. კეკელიძე, ა. მოგომეტოვი, ბ. კალოევი, დ. გვრიტიშვილი, გ. თოგოშვილი, ჯ. გვასალია, ვ. ითონაშვილი, ბ. გამყრელიძე, რ. თოფჩიშვილი და სხვანი.
დვალური ენა
მეცნიერები დვალურ ენას აკავშირებენ ნახურ (ინგუშურ-ჩეჩნურ) და ქართველურ (ზანურ) ენებთან. დვალები ადრინდელი შუა საუკუნეებამდე მოექცნენ ერთიან ქართულ კულტურულ-პოლიტიკურ გარემოში. VI საუკუნიდან დვალებში ქართველი მისიონერები ქრისტიანობას ავრცელებდნენ. ჩრდილოეთ კავკასიაში მონღოლთა შემოსევების (XII ს.) შედეგად კავკასიონის მთიან ზოლში დაიწყო მიგრაციის პროცესი; დვალეთში სახლდებოდა ოსური მოსახლეობა, დვალები კი კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე გადმოდიოდნენ. XVIII საუკუნის დასაწყისისათვის დვალების ასიმილაციის პროცესი დასრულდა. მათი მნიშვნელოვანი ნაწილი შეერწყა ქართლის, რაჭისა და იმერეთის მოსახლეობას, დვალეთში დარჩენილი ნაწილი კი - ოს მოახალშენეებს.
სქოლიო
კატეგორია:იბერიულ-კავკასიური ტომები კატეგორია:ქართული ტომები
სტალინგრადის ბრძოლა
სტალინგრადის ბრძოლა — ერთ-ერთი მთავარი მოვლენა მეორე მსოფლიო ომში. გერმანიის მთავარსარდლობას სურდა დაეპყრო ქალაქი სტალინგრადი და მდინარე ვოლგის მარცხენა სანაპირო, რომელზეც გადიოდა მთავარი სატრანსპორტო გზა ქვეყნის ევროპულ და აზიურ ნაწილებს შორის. სტალინგრადის დაპყრობით გერმანელებს გზა ეხსნებოდათ მთავარი ნავთობის საბადოებისაკენ - გროზნოსა და ბაქოსკენ.
წინა მოვლენები
1941 წლის ზამთარში, იმის გამო, რომ გერმანული არმია არ იყო მზად ზამთრის ომებისათვის, მათი შეტევა მოსკოვზე შეჩერდა და საბჭოთა ჯარების კონტრშეტევის შედეგად უკანაც დაიხიეს. მოსკოვზე ახალი შეტევის გეგმა უარყო ჰიტლერმა. იგი განიხილავდა შეტევის ახალ ვარიანტს — ჩრდილოეთითა და სამხრეთით.
ოპერაცია Blau
240px|thumb|left|მაის-ივნისი; [[1942 წ.]] გერმანელთა არმიის სამხრეთ დაჯგუფებას დაევალა შეტევა კავკასიის მიმართულებით, რომელიც ზაფხულში უნდა განეხორციელებინა. ამ შეტევის კოდური სახელწოდება იყო Fall blau, რაც ნიშნავს ცისფერ ვარიანტს. 1942 წლის მაისში არმიის სამხრეთ დაჯგუფება გაიყო ორ ჯგუფად: A და B. A დაჯგუფებას უნდა გაეგრძელებინა შეტევა ჩრდილოეთ კავკასიისაკენ, ხოლო B დაჯგუფებას — ვოლგისა და სტალინგრადის მიმართულებით. B დაჯგუფებაში შედიოდა ვერმახტის მე-6 არმია პაულიუსის მეთაურობით და გოტის მე-4 სატანკო არმია.
სტალინგრადის ოკუპაცია ჰიტლერისთვის მნიშვნელოვანი იყო რამდენიმე მიზეზის გამო:
ომის დასაწყისი
სტალინგრადის ფრონტი შეიქმნა 1942 წლის 12 ივლისს, ხოლო 17 ივლისს კი დაიწყო პირველი შეტევა ქალაქზე გენერალ ფონ ვაიხსის მეთაურობით. ამ შეტევაში გერმანელთა მხრიდან მონაწილეობდა 250 ათასი მებრძოლი, ხოლო სტალინგრადის დაცვას ხელმძღვანელობდა გენერალი გორდოვი 187 ათასი კაცით. დონისა და ვოლგის შესართავთან ბრძოლები მთელი თვე გაგრძელდა. ივლისის ბოლოს გერმანელებმა საბჭოთა ჯარები მიიმწყვდიეს დონთან. ამ დროისათვის გერმანელებმა დასახმარებლად გამოიყენეს იტალიის, უნგრეთისა და რუმინეთის არმიები. მე-6 არმია რამდენიმე ათეული კილომეტრით იყო დაშორებული ქალაქიდან. სტალინგრადს აღმოსავლეთიდან იცავდა ვოლგა, მეორე მხარეს კი თავმოყრილი იყო დამატებითი ძალები ქალაქის დასაცავად, რომელსაც მეთაურობდა ვასილი ჩუიკოვი.
მოსახლეობა
იოსებ სტალინმა აუკრძალა მაცხოვრებლებს ქალაქის დატოვება, იმ საბაბით, რომ მათი ყოფნა ქალაქში ჯარისკაცებს გაამხნევებდა და ძალას შემატებდა. ქალაქის მოსახლეობა, მათ შორის ქალები და ბავშვები, მუშაობდნენ სანგრებისა და დამატებითი თავდაცვითი ნაგებობების მშენებლობაზე. 28 ივლისს სტალინმა გამოსცა ბრძანებულება, რომლის მიხედვითაც ყველას, ვინც უკან დაიხევდა და ფრონტს მიატოვებდა — დახვრეტდნენ! ქალაქის მისადგომებს გერმანელები 23 აგვისტოს მიადგნენ და იმ დღესვე დაბომბეს ქალაქი, რასაც ათასობით მშვიდობიანი მოქალაქე შეეწირა. პირველი დარტყმა მიიღო 1077-ე საზენიტო პოლკმა, რომელიც ძირითადად ახალგაზრდა მოხალისე ქალებით იყო დაკომპლექტებული. მათ არ ჰქონდათ გამოცდილება მიწაზე მდებარე სამიზნეების დაზიანების. მიუხედავად ამისა ისინი ბოლომდე ებრძოდნენ გერმანელთა მე-16 სატანკო დივიზიას, მანამ, სანამ პოლკის 37-ვე ბატარეა არ განადგურდა. ქალაქის მოსახლეობისა და მუშებისაგან შეიქმნა მოხალისეთა ბატალიონები. სტალინგრადში მდებარე სატრაქტორო ქარხანა გადაკეთდა და დაიწყო ტანკების მშენებლობა. ქარხნის მუშებს შორის იყვნენ ქალებიც. ტექნიკა ქარხნიდან პირდაპირ ფრონტზე მიდიოდა, ისე, რომ ზოგჯერ შეღებვასა და სამიზნე მოწყობილობის დაყენებასაც ვერ ასწრებდნენ.
ბრძოლა ქალაქში
გერმანელები სტალინგრადში|170px|მინი 13 სექტემბერს გერმანელებმა დაიწყეს სტალინგრადის შტურმი. თუ ადრე საბჭოთა ჯარები ქალაქგარეთ იბრძოდნენ, ახლა უკვე გაჩაღდა ბრძოლები ყველა ქუჩაზე, ყველა შენობისა და სართულისთვისაც კი.ქალაქის ცენტრალური ვაგზალი ცამეტჯერ გადავიდა ხელიდან ხელში.სექტემბრის ბოლოსთვის გერმანიამ შეტევაში ჩართო მე-6 არმიისა და მე-4 სატანკო არმიის მთელი ძალები, მაგრამ დასახულ მიზანს მაინც ვერ მიაღწია. ამავე დროს A დაჯგუფების შეტევაც შეჩერებულ იქნა კავკასიის მისადგომებთან. გერმანული არმიის სამხედრო გეგმა დამყარებული იყო სხვადასხვა ტიპის არმიების: ქვეითის, არტილერიისა და ავიაციის ურთიერთშეთანხმებულ მოქმედებაზე. ამის საწინააღმდეგოდ სსრკ-ს ჯარმა მარტივი გზა მონახა — ისინი ცდილობდნენ ფრონტის ხაზები რაც შეიძლება ახლოს ყოფილიყო (მანძილი დაახლოებით 30 მეტრზე ნაკლები). საკუთარი ქვეითი ჯარის განადგურების შიშით გერმანელები ვერ იყენებდნენ არტილერიასა და ავიაციას. ამ ომს გერმანელები „ვირთხის ომს“ უწოდებდნენ. „ვირთხის ომი“ სტალინგრადის ქუჩებში|160px|მინი|მარცხნივ
ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სიმაღლის დასაპყრობად, რომელსაც „მამაის ყორღანი“ ჰქვია, გაიმართა სისხლისმღვრელი ბრძოლა. სსრკ-ს ჯარებმა ერთ დღეს დაკარგეს მთელი დივიზია 10000 კაცის მეთაურობით.
ქალაქის ცენტრში, ერთ-ერთ საცხოვრებელ სახლში გამაგრდა ოცეული — იაკობ პავლოვის მეთაურობით. მისმა მებრძოლებმა სახლი ციხე-სიმაგრედ აქციეს და სამი კვირის განმავლობაში იგერიებდნენ გერმანელთა შეტევებს. ვოლგოგრადში ამ სახლის ნახვა დღესაც შეიძლება — მას პავლოვის სახლი ეწოდება და მუზეუმადაა გადაკეთებული.
გერმანელებმა 14 ოქტომბერს ახალი შტურმი დაიწყეს, მაგრამ მათ ვერაფრით ვერ შეძლეს ვოლგის მეორე სანაპიროზე გადასვლა. ბრძოლის გაჭიანურებამ საბჭოთა მხედართმთავრობას საშუალება მისცა სტალინგრადთან თავი მოეყარა მთელი რეზერვისათვის. მათ სტალინგრადში გადაიყვანეს მთელი საჰაერო ძალები. 14 ნოემბერს გერმანელებმა უკანასკნელად სცადეს ქალაქის დაპყრობა. მათ სამთვიანი ბრძოლის შედეგად როგორც იქნა მიაღწიეს მდინარის ნაპირს და დაიპყრეს ქალაქის თითქმის 90%. მდინარესთან მიმწყვდეული ქალაქის ჯარები ორ ნაწილად იქნა გახლეჩილი. ქალაქში მიმდინარე ბრძოლებში ორივე მხრიდან თითქმის 1,4 მილიონი ადამიანი დაიღუპა.
ოპერაცია ურანუსი
საბჭოთა მხედართმთავრობამ გაითვალისწინა, რომ ვერმახტის B დაჯგუფებაში იდგა ნაკლებად ბრძოლისუნარიანი იტალიისა და რუმინეთის ჯარები და სწორედ მათ წინააღმდეგ მოუყარეს თავი ჯარების 1000000-იან დაჯგუფებას. სტალინმა შეიმუშავა ოპერაცია სახელწოდებით „ურანუს“, რომელიც ითვალისწინებდა პაულიუსის მე-6 არმიის ალყაში მოქცევას, მის ორად გახლეჩასა და სათითაო ნაწილების განადგურებას. ეს ოპერაცია დაიწყო 19 ნოემბერს და 23 ნოემბერს უკვე ალყაში მოექცა პაულიუსის არმია, მაგრამ ვერ მოხერხდა მისი ორ ნაწილად გახლეჩვა, როგორც ამას ოპერაცია ითვალისწინებდა. მე-6 არმია იზოლირებულ იქნა თავისი რეზერვებისაგან — აღარ მიეწოდებოდა ტყვია-წამალი და სურსათი. ამ სიტუაციაში ფედ-მარშალი მანშტეინი შეეცადა მიხმარებოდა ალყაში მოქცეულ პაულიუსის ჯარებს. მათ შეტევა დაიწყეს 12 დეკემბერს, რომელიც მოგერიებულ იქნა მე-2 გვარდიული არმიის მიერ — მალინოვსკის მეთაურობით. ამ მოვლენების შემდეგ ფრონტის ხაზი დროებით სტაბილური გახდა, რადგან ვერცერთმა მხარემ ვერ შეძლო მოწინააღმდეგის დაცვის გარღვევა.
ოპერაცია „რგოლი“ (кольцо)
27 დეკემბერს სტალინისა და ჟუკოვის მიერ შემუშავებული იქნა შეტევის ახალი გეგმა — „რგოლი“, რომელიც ოპერაცია ურანის გაგრძელებას წარმოადგენდა. 10 იანვარს დაიწყო სსრკ ჯარების შეტევა და 26 იანვარს მე-6 არმიის A დაჯგუფება ორ ნაწილად იქნა გახლეჩილი. მისი სამხრეთ ნაწილი განადგურებულ იქნა 31 დეკემბერს. ტყვედ ჩავარდა ფედ-მარშალი პაულიუსი მთელი თავისი შტაბით. ხოლო ჩრდილოეთმა ნაწილმა 2 თებერვალს კაპიტულაცია გამოაცხადა. ამ ოპერაციის შედეგად მთლიანობაში ტყვედ ჩაბარდა 90000 კაცი, რომელთა შორის 24 გენერალი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები
ქართველთ ცხოვრება S-1738
ნიკო დადიანის „ქართველთ ცხოვრება“ S-1738 — საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდში S-1738-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერი. ხელნაწერი შეიცავს 320 გვერდს; მისი ზომებია 20,5X17 სმ. შესრულებულია ქაღალდზე. ნაწერია მხედრული ხელით. აქვს მუყაოს ყდა. წიგნი არქიმანდრიტ ანტონ დადიანოვის ეკუთვნოდა. მისი ანდერძიდან ვიგებთ, რომ ხელნაწერი 1834 წ. სოფ. საუქსუში, (დღევანდელი ლიხნი), ჰქონია ანტონ არქიმანდრიტს. მისეული მინაწერი გვამცნობს, რომ ~155 წელი იყო გასული 1836 წელს, რომ აფხაზეთში მღდელთმთავარი არ ყოფილა და არც სამღდელო. ვინ არის ხელნაწერის გადამწერი ან როდისაა გადაწერილი არ ვიცით. ხელნაწერს აქვს, სავარაუდოდ, ანტონ არქიმანდრიტის ხელით შერულებული მინაწერები, რომლებიც დასავლეთ საქართველოს შესახებ ქრონიკებს შეიცავენ. აფხაზეთში მოსახლეობის უმრავლესობა მაჰმადიანი იყო. 1831 წლისთვის მხოლოდ ერთი — ლიხნის ეკლესია მოქმედებდა. რუსეთის მთავრობამ მისიონერული საქმისთვის ქართველი სამღვდელოება გამოიყენა და აფხაზეთში სამეგრელოს ეპარქის მღვდლები განამწესა. სინოდის გადაწყვეტილებით იღუმენი ანტონ დადიანი 1833 არქმინადრიტის ხარისხში აიყვანეს. 1834 წლის დასაწყისში ის აფხაზეთში ჩავიდა და მისიონერულ მოღვაწეობას შეუდგა.
მცირე ჟამნ-გულანი A-687
მცირე ჟამნ-გულანი A-687 — საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში A-687-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერი.
ქართველთ ცხოვრება S-1738
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდი კატეგორია:ქართული ხელნაწერები
მცირე ჟამნ-გულანი A-687
თედო ჟორდანია მიიჩნევდა, რომ ბიჭვინთის ტაძრისთვის ყოფილა გადაწერილი. ხელნაწერი შეიცავს 211 ფურცელს, მისი ზომებია 18, 5X12, 5 სმ. შესრულებულია ქაღალდზე. ნაწერია ნუსხურად. აქვს ტვიფრული, ტყავგადაკრული ხის ყდა, XVI საუკუნის. გადამწერი - ანანია კალანდაძე, მომგებელი - აფხაზთა კათალიკოსი ექვთიმე საყვარელიძე, თუმცა ხელნაწერის ანდერძების შინაარსი არ იძლევა იმის საშუალებას, რომ წიგნი უშუალოდ ბიჭვინთის ტაძარს და ზოგადად, აფხაზეთის რეგიონს დავუკავშიროთ.
ხელნაწერი ეკუთვნოდა გელათის მონასტერს და მოგვიანო მინაწერები სწორედ ამ პერიოდის ამსახველია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი კატეგორია:ქართული ხელნაწერები
კარლ მილესი
კარლ მილესი (Carl Milles; დ. 23 ივნისი, 1875 — გ. 19 სექტემბერი, 1955, სტოკჰოლმი) — შვედი მოქანდაკე. განიცადა ოგიუსტ როდენის, შუა საუკუნეების პლასტიკის და ბერძნული არქაიკის გავლენა. სტოკჰოლმში შექმნილია მილესის ბაღი, სადაც თავმოყრილია მისი მრავალი ნამუშევარი.
ბიოგრაფია
1897-1904 წლებში სწავლობდა პარიზში, 1905-1906 წლებში მიუნხენში. 1920-1931 წლებში იყო სტოკჰოლმის სამეფო სამხატვრო აკადემიის პროფესორი. 1931 წლიდან მუშაობდა აშშ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1955 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 სექტემბერი
ასაფრენი ბილიკი
Piste (aéroport) Kifutópálya
ჯონ დოლმაიანი
ჯონ დოლმაიანი (Ճոն Տոլմայեան; დ. 15 ივლისი, 1973 წელი, ბეირუთი, ლიბანი) — სომეხი-ამერიკელი დრამერი და კომპოზიტორი. ის იყო ჯგუფების System of a Down და Scars on Broadway დრამერი. დოლმაიანი შეყვანილია Loudwire-ის ,,ყველა დროის ტოპ 200 მძიმე როკ + მეტალის დრამერის" სიაში.
ადრეული წლები
ჯონ დოლმაიანი დაიბადა ბეირუთში, ლიბანი, სომეხი მშობლების ოჯახში. ლიბანის სამოქალაქო ომის დროს, მისი ოჯახი გადავიდა კალიფორნიაში.
ჯონ დოლმაიანი დრამით პირველად ორი წლის ასაკში დაინტერესდა. მან დრამზე დაკვრა ჩანაწერებით ისწავლა და დღეში საათობით ვარჯიშობდა. დოლმაიანი არის The Who-ის ფანი და ამ ჯგუფის დრამერი, ქეით მუნი წარმოადგენს მისი ინსპირაციის წყაროს. სხვა დრამერები, რომლებმაც მასზე დიდი გავლენა მოახდინეს იყვნენ: ლედ ზეპელინის ჯონ ბონემი, სტიუარტ კოპელენდი და ნილ პიარტსი.
ჯგუფი System of a Down
ჯონ დოლმაიანი შეუერთდა System of a Down-ს 1997 წელს მას შემდეგ, რაც მათმა დრამერმა, ონტრონიკ "ენდი" ხაჩატურიანმა ჯგუფი დატოვა ხელის დაზიანების გამო. დოლმაიანმა ჩაწერა ხუთი ალბომი ჯგუფთან ერთად. ესენია: System of a Down: System of a Down (1998), Toxicity (2001), Steal This Album! (2002), Mezmerize (2005) და Hypnotize (2005).
დოლმაიანი დასახელდა 2006 წელს DRUM! Magazine-ის მიერ წლის დრამერად და იყო ჟურნალის მარტის გამოცემაში.
ჯგუფი Scars on Broadway
მას შემდეგ, რაც System of a Down 2006-ში დროებით დაიშალა, დოლმაიანი დარონ მალაქიანთან ერთად (System of a Down– ის გიტარისტი/ვოკალისტი) ჩამოაყალიბა ახალი ჯგუფი სახელწოდებით Scars on Broadway. მათ დაწერეს მათი სადებიუტო ალბომი 2007 და 2008 წლებში. ალბომი გამოვიდა 2008 წლის ზაფხულში, თუმცა ალბომის ტური მოულოდნელად გაუქმდა 2008 წლის ოქტომბერში.
2010 წლის 29 ივლისს Scars on Broadway-მ გამოუშვა ახალი ჩანაწერი, სახელწოდებით "Fucking".
2018 წელს მოხდა ჯგუფის რეფორმირება, თუმცა ამ დროისთვის დოლმაიანი ჯგუფში აღარ იმყოფებოდა.
სხვა პროექტები
დოლმაიანმა დაუკრა Killing Joke–ის 2003 წლის ამავე სახელწოდების ალბომში (თუმცა, დოლმაიანის მიერ შესრულებული ტრეკი ალბომში ვერ მოხვდა), ასევე Scum of the Earth-ის 2004 წლის სადებიუტო ალბომში, Blah...Blah...Blah...Love Songs for the New Millennium. მან ასევე დაუკრა დრამი „ Axis of Justice “-ის საკონცერტო ტურნეზე.
2009 წლის ივნისში დოლმაიანმა შექმნა ახალი როკ-ჯგუფი სახელწოდებით Indicator ტომ კაპოზელასთან, რაიან ჰუბერთან და რაიან მერფისთან ერთად. ჯგუფმა დაწერა 10-12 სიმღერა, თუმცა ოფიციალურად ისინი არ გამოსულა (აკუსტიკური დემოების გარდა).
პირადი ცხოვრება
ჯონ დოლმაიანი დაქორწინებულია დიანა დოლმაიანზე, რომელიც არის სერჟ ტანკიანის ცოლის, ანჟელას და.
დოლმაიანი პოლიტიკურად საკმაოდ აქტიურია და სოციალური მედიის საშუალებით ღიად უჭერს მხარს დონალდ ტრამპის პრეზიდენტობას. დოლმაიანი ფლობს კომიქსების მაღაზიას (Torpedo Comics) ლას-ვეგასსა და ნევადაში.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი
მესტიის მუნიციპალიტეტის გერბი
მესტიის მუნიციპალიტეტის გერბი — მესტიის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია მესტიის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ 2014 წლის 5 ნოემბერს, № 43 დადგენილებით.
აღწერილობა
გერბი წარმოადგენს ჰერალდიკურ ფარს, რომელიც გაკვეთილია და იყოფა 4 ნაწილად (ველად).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის გერბები
მოწამეთა (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)
მოწამეთა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (კურსების თემი). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე წყალწითელის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 450 მეტრი, ტყიბულიდან 33 კილომეტრი.
სოფლის მიდამოებშია მოწამეთას სამონასტრო ანსამბლი. სოფელში პერიოდულად იმართება სახალხო დღესასწაული მოწამეთობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 187 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum malgiense
Lasioglossum malgiense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1986 წელს.
სქოლიო
malgiense
გიმოზგონჯილი
გიმოზგონჯილი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, ქვემო ქვალონის თემში (სოფლები: ბულიში, გვიმარონი, გიმოზგონჯილი, დურღენა, ჭითაუშქური). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ცივის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 11 მეტრზე. ხობიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 585 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოპერაცია ურანუსი
მინი|აღმოსავლეთის ფრონტი ოპერაცია ურანუსის შემდეგ (ყვითლი რკალი) ოპერაცია „ურანუსი“ — მეორე მსოფლიო ომის დროს საბჭოთა ჯარების სამხედრო ოპერაცია, რომელსაც გერმანიის მეექვსე არმიის, რუმინეთის მესამე და მეოთხე არმიების და გერმანიის მეოთხე „პანცერ“ არმიის ნაწილის ალყაში მოქცევა მოყვა. ოპერაცია წარმოადგენდა სტალინგრადის ბრძოლის ნაწილს. ოპერაციის მიზანი იყო გერმანიის ძალების სტალინგრადში და მის გარშემო განადგურება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი
დიმიტრის ლიპერტისი
დიმიტრის ლიპერტისი ( δημήτρης λιπέρτης (დ. 1866, ლარნაკა ― გ.1937, კვიპროსი) ― კვიპროსელი პოეტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ლარნაკაში 1866 წელს (დაბადების ზუსტი თარიღი სადავოა ― ან 22 სექტემბერი ან 26 ოქტომბერი).დიმიტრის მამა, თეოფანის ლიპერტისი წარმოშობით კირენიიდან იყო. შემდეგ გადავიდა ლარნაკაში, სადაც დააარსა სავაჭრო კომპანია. მისი დედა იყო კოკონუ მოდინოსი.
დიმიტრისმა საბაზისო განათლება მიიღო ლარნაკის სხვადასხვა ლიტერატურული მოღვაწეებისგან. შემდეგ სწავლა  განაგრძო ბეირუთის ამერიკულ უნივერსიტეტში ( ლიბანი ) და იეზუიტურ სენტ-ჟოზეფის უნივერსიტეტში. ინგლისური და ფრანგული ენების განხრით.
სწავლის დასრულების შემდეგ დაბრუნდა კვიპროსზე, სადაც პირველად დაიკავა სასულიერო თანამდებობა ლარნაკის სასამართლოში, იქ მუშაობდა 1885 წლიდან 1890 წლამდე. მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში მუშაობდა სხვადასხვა სამთავრობო დაწესებულებებში: იყო სახელფასო ოფიცერი საჯარო სამუშაოების განყოფილებაში, ვაზის დაავადების ინსპექტორი, სანაპირო დაცვის ოფიცერი და ა.შ. დ.
თავისი მრავალფეროვანი სამუშაოს წყალობით, იმოგზაურა კვიპროსის ყველა კუთხეში. ახლოს გაეცნო კვიპროსის სოფლებსა და მის მოსახლეობას, ასევე ბერძნული ენის სხვადასხვა დიალექტს, რომელზეც ლაპარაკობენ კვიპროსის სხვადასხვა რეგიონში.
1900 წელს კვიპროსიდან გაემგზავრა ნეაპოლში ( იტალია ), სადაც ერთი სემესტრის განმავლობაში დაესწრო ფილოსოფიის და ლიტერატურის კურსებს. შემდეგ წავიდა ათენში ( საბერძნეთი ) ღვთისმეტყველების შესასწავლად. ასევე წავიდა ეგვიპტეში სამუშაოს საძიებლად.
1901 წელს იგი დაბრუნდა სამშობლოში. მუშაობდა სახელმწიფო სამსახურში, მასწავლებლად ნიქოზიაში ნიუჰემის ინგლისურ სკოლაში (1904-1936), კვიპროსულ გიმნაზიასა და გოგონათა სკოლაში ფანერომენში (1910-1912) და მცირე  ხნით (1912 წლის ოქტომბრიდან 1913 წლის თებერვლამდე) ლემიფის მიცის სკოლაში, სადაც ასევე იყო ადმინისტრატორი (1913-1916). იკავებდა სოფელ ლემიტუში მიტისის კომერციული აკადემიის პირველი დირექტორის თანამდებობას..
გარდაიცვალა ნიქოზიაში 1937 წელს.
შემოქმედება
ლიპერტისმა პირველი  ლექსების კრებული "ხალარომენელი ლირა" გამოაქვეყნა 1891 წელს, მაგრამ მას ფართო აღიარება მოუტანა ოთხტომეულმა "კვიპროსელების სიმღერები", რომელიც 1923 წელს გამოვიდა. კრებული გამოცემისთანავე შეიყვარა მკითხველმა.
თავის პოეტურ ნაწარმოებებში ლიპერტისი აქცენტს აკეთებდა კუნძულის თანამედროვე რეალობაზე. მან შექმნა 1918-1936 წლების კვიპროსის საზოგადოების სახე. კონსერვატიულ ეპოქაში მცხოვრებმა პოეტმა თავის ლექსებში აღწერა რიგითი კვიპროსელების ყოველდღიური ცხოვრების დეტალები ქალაქებსა და სოფლებში.
დიმიტრის ლიპარტისმა დაწერა და გამოაქვეყნა რამდენიმე ლექსი კაფარევუსზე, რომელიც ბერძნული ენის კონსერვატულ სახეობად ითვლება და მე-19 და მე-20 საუკუნეების საბერძნეთში სახელმწიფო, საზოგადოებრივი ცხოვრების მთავარი ენა და ლიტერატურის შემადგენელი ნაწილი იყო.
მაგრამ მისი ნაწარმოებების უმეტესი ნაწილი დაწერილია ბერძნული ენის კვიპროსულ დიალექტზე. მის ზოგიერთი ლექსზე კვიპროსელმა კომპოზიტორმა აჩილეა ლიმბურდისმა და ბერძენმა კომპოზიტორმა დიმიტრის ლაიოსმა დაწერეს მუსიკა. ის არის ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი თანამედროვე კვიპროსელი პოეტი.
გამოქვეყნებული აქვს სამი პოეტური კრებული:
გარდა ამისა, მისი სხვადასხვა ადამიანებისთვის მიწერილი პირადი წერილები გამოირჩეოდა ნათელი და ინტელექტუალური შინაარსით, დახვეწილი იუმორითა და ლიტერატურული ღირსებით.
ხსოვნა
1978 წელს დიმიტრი ლიპერტისის პორტრეტი გამოსახეს კვიპროსის საფოსტო მარკაზე კვიპროსელი პოეტებისადმი მიძღვნილ სამახსოვრო ნომერში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:კვიპროსელი პოეტები კატეგორია:კვიპროსელი პედაგოგები
პრეკოსი
250პქ|მინი|მარჯვნივ პრეკოსი (precoce < praecox — საადრეო, ადრეულა), წმინდამატყლიანი ცხვრის ჯიში სახორცე-სამატყლე მიმართულებისა. გამოყვანილია XIX საუკუნის ბოლოს საფრანგეთში რამბულიეს ჯიშის ნერბის შეჯვარებით ლეისტერული ჯიშის ერკემალთან, ხოლო გერმანიაში — გერმანულ მერინოსის შეჯვარებით ინგლისურ გრძელმატყლიან ერკემალთან. ერკემლის მასაა 100-110 კგ, ზოგიერთისა 115 კგ და მეტიც. ერკემლის მატყლის ნაპარსია 8-10 კგ, მაქსიმალური — 14 კგ; ნერბისა — 3,8-4,2 კგ, მაქსიმალური 10 კგ. მატყლი 58-ე - მე-60 ხარისხისაა, სიგრძე 7-10 სმ. სუფთა მატყლის გამოსავალია 45-50%. ნაყოფიერება 100 ნერბზე 150-მდე ბატკანია. პრეკოსი ადრეულაა, კარგი კვება და მოვლა-პატრონობა სჭირდება. ჯიში გავრცელებულია საფრანგეთში, გერმანიაში, ჩეხეთში, სლოვაკეთში, რუმინეთში, პოლონეთში იტალიასა და ჩრდილოეთ აფრიკის ქვეყნებში. ყოფილ სსრკ-ში პრეკოსი შემოიყვანეს 1926-1931 წლებში გერმანიიდან, მის მოშენებას მისდევენ რუსეთის ცენტრალურ რაიონებში, ბაშკირეთში, თათრეთში, უკრაინაში, ბელარუსში.
ერაყის სამხედრო-საჰაერო ძალები
ერაყის სამხედრო-საჰაერო ძალები (القوة الجوية العراقية) — სამხედრო განყოფილება, რომელსაც ევალება საერთაშორისო საზღვრების დაცვა. ერაყის საჰაერო ძალები ასევე მოქმედებს როგორც ერაყის ფლოტისა და ჯარის დამხმარე და ეს ასევე ეხმარება ერაყის განვითარებად ჯარს განვითარებაში.
პრეკოსი
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხვრის ჯიშები
ერაყის სამხედრო-საჰაერო ძალები
ლიტერატურა
კატეგორია:ერაყი კატეგორია:სამხედრო-საჰაერო ძალები ქვეყნების მიხედვით
ლავრენტი (ბიზანტიის ეპისკოპოსი)
ლავრენტი (Λαυρέντιος,; დ. უცნობია — გ. 166) — ბიზანტიის ეპისკოპოსი 11 წლის და 6 თვის განმავლობაში (154–166). მან შეცვალა ევზოი. მისი პატრიარქობის პერიოდში ბიზანტიის იმპერატორი იყო ანტონინუს პიუსი და მარკუს ავრელიუსი, რომლებიც ქრისტიანებს დევნიდნენ. მისი მემკვიდრე იყო ოლიმპი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 166 კატეგორია:ბიზანტიის ეპისკოპოსები
მალოპოლსკის სოფლის ეკლესიები
მალოპოლსკის სოფლის ეკლესიები (Kościoły Pokoju, Friedenskirche) – ისტორიულად ღირებული და არქიტექტურის თვალსაზრისით საინტერესო სოფლის ეკლესიები პოლონეთის მალოპოლსკისს და კარპატების სავოევოდოში. ყველა ეკლესია აგებულია გოტიკიდან რენესანსში გარდამავალი არქიტექტურული, ბაროკოსა და თანამედროვე სტილით. ყველაზე ადრინდელი ობიექტი XIV საუკუნეს მიეუთვნება (ხაჩუვეს ეკლესია, აგებულია 1388 წ.).
2003 წელს ეკლესიები შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
მსოფლიო მემკვიდრეობის კანდიდატები
პოლონეთის სოფლის 9 ეკლესიიდან იუნესკოს სიაში შეტანილია 6. სიაში არაა შეტანილი შემდეგი ეკლესიები:
სხვა ობიექტები
შემდეგი ობიექტები არაა შეტანილი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პოლონეთში
ურბნისის ოთხთავი A-28
ურბნისის ოთხთავი A-28 — საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდში Q-39-ის სახელით ცნობილი დაცული ხელნაწერი.
ხელნაწერი შეიცავს 222 ფურცელს. 19,5X14,4 სმ. დაწერილია ეტრატზე. გადაწერილია მთავრულით და ნაწილობრივ ნუსხურით. მოხატული აქვს ტყავგადაკრული ტვიფრული ხის ყდა. გადამწერი — იოვანე ტატანელი. გადაწერილია XI საუკუნეში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი კატეგორია:ქართული ხელნაწერები
გუსტავ დორე
პოლ გუსტავ დორე (Paul Gustave Doré; 6 იანვარი 1832, სტრასბურგი — 23 იანვარი 1883, პარიზი) — ფრანგი გრაფიკოსი, მოქანდაკე და ფერმწერი. დორე ძირითადად ხის გრავიურებზე მუშაობდა.