cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰამადის საერთაშორისო აეროპორტი
გახსნის გადავადება
სატვირთო ოპერაციები 2013 წლის 1 დეკემბერს დაიწყო Qatar Airways Cargo-ს საინაუგურაციო რეისით ევროპიდან. ჰამადის საერთაშორისო აეროპორტმა მგზავრების მომსახურება 2014 წლის იანვარში, მსუბუქი გახსნის შემდეგ დაიწყო. 2013 წლის 2 აპრილის ორიგინალური მსუბუქი გაშვება გახსნამდე რამდენიმე საათით ადრე გაუქმდა და გაურკვეველი ვადით გადაიდო. მიზეზი უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით არადამაკმაყოფილებელი პასუხები იყო რასაც შემდგომი დამუშავება სჭირდებოდა 9 თვის განმავლობაში. აეროპორტის გახსნის რამდენიმეჯერ გადადების შემდეგ პირველი ორი ფაზისა და მესამე ფაზის ნაწილის გახსნა 2014 წელს არის დაგეგმილი. მესამე საბოლოო ფაზა დაგეგმილია 2015 წელს. აეროპორტი გაშენებულია 36 კმ²-ზე, რომლის ნახევარიც ხელოვნურად შექმნილ მიწაზეა.
გახსნა
ჰამადის საერთაშორისო აეროპორტი თავის პირველ მგზავრებს შეხვდა, Qatar Airways-ის კუთვნილი Airbus A320 ბოტზე 130 მაღალი დონის სტუმრით ადგილობრივი დროით 11:30-ზე დაეშვა ახალ აეროპორტში. რეისს ჟურნალისტები და ძირითადი მედიასაშუალებების წარმომადგენლები დახვდნენ. გაიმართა აეროპორტის გახსნის მოკრძალებული ცერემონია.
ბილიკები
აეროპორტში ორი პარალელური ბილიკია, რომლების ერთმანეთისაგან 2 კილომეტრითა დაშორებული და გათვლილია ერთდროულ აფრენასა და დაფრენაზე. პირველი არის 4850 მ x 60 მ და ის ყველაზე გრძელი ასაფრენ-დასაფრენი ბილიკია დასავლეთ აზიაში, ხოლო ერთ-ერთი უგრძესი ბილიკი მსოფლიოში. მეორე ბილიკი არის 4250 მ x 60 მ.
სამგზავრო
ჰამადის საერთაშორისო აეროპორტმა მგზავრების მომსახურება 2014 წლის 30 აპრილიდან დაიწყო ათი მსხვილი ავიაკომპანიის საშუალებით. დანარჩენი ავიაგადამზიდავები აეროპორტის გამოყენებას 2014 წლის 28 მაისიდან დაიწყებენ.
იხილეთ აგრეთვე დოჰის საერთაშორისო აეროპორტი
სინმუბალიტი
სინმუბალიტი — ბაბილონის მეფე ძვ. წ. 1812-1793 წლებში, ხამურაბის მამა, ბაბილონის მეხუთე ლუგალი. ისინის მეფე დამიქილიშუსთან ერთად ებრძოდა ლარსას მეფეს, რიმსუენს. ამ ბრძოლაში სინმუბალიტი და დამიქილიშუ დამარცხდნენ და ძვ. წ. 1798 წელს, სინმუბალიტი იძულებული გახდა ელამელთა უპირატესობა ეცნო. იგი ხამურაბიმ შეცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბაბილონის მეფეები კატეგორია:ლუგალები
პოჰრებიშჩე
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის ქალაქები
რობერტო ალემანი
რობერტო ალემანი (Roberto Alemann: დ. 22 დეკემბერი, 1922, ბუენოს აირესი, არგენტინა — გ. 27 მარტი, 2020, იქვე) — არგენტინელი იურისტი, ეკონომისტი, გამომცემელი და აკადემიკოსი.
ადრეული წლები
ალემანი დაიბადა 1922 წელს, ბუენოს-აირესში, არგენტინაში.
პირველი ნამუშევარი
პრეზიდენტის ხუან პერონის პოპულისტური პოლიტიკის საწინააღმდეგოდ, მის წინააღმდეგ მომხდარი 1955 წლის გადატრიალების შემდეგ იგი შეუერთდა პოლიტიკურ მრჩეველ რაულ პრებიშის გუნდს და მონაწილეობა მიიღო მოლაპარაკებებში, რამაც ხელი შეუწყო არგენტინის მთავრობაზე პირველი სესხების გაცემას, პარიზის კლუბის მრავალმხრივი კრედიტორების მიერ
აკადემია
ალემანმა დააარსა არგენტინის პოლიტიკური ეკონომიკის ასოციაცია 1957 წელს. 1957 წელს, იგი გახდა არგენტინის პოლიტიკური ეკონომიკის ასოციაციის თანადამფუძნებელი. ჯგუფისთვის პრიორიტეტული იყო, მონეტარული მიდგომა, სტრუქტურული ინფლაციის გათვალისწინებით, რომელსაც მეტად კონსერვატიული პოლიტიკოსები იყენებდნენ, როგორიცაა ეკონომიკის მინისტრი ალვარო ალსოგარაი, რომელიც ამ პოსტზე 1959 წელს დაინიშნა, პრეზიდენტ არტურო ფრონიზის მხარდაჭერის გარეშე.
დეველოპმენტალიზმის მომხრე ფრონიზი, ეწონააღმდეგებოდა ალსოგარაის სადაზღვევო პროგრამას, რომელმაც ინფლაციის დაძლევა შეძლო, შემდგომში განვითარებული მძიმე რეცესიის ფასად, 1959 წელს.
პრეზიდენტ ფრონიზის ეკონომიკის მინისტრი
ალსოგარაი ჩაანაცვლა რობერტო ალემანმა, 1961 წლის აპრილში. ალემანის სტრუქტურალისტური მიდგომა, იდეალურად ავსებდა ფრონიზის არაოფიციალურ მიმართულებას, როჯელიო ხულიო ფრიგერიოს პოლიტიკას, რადგან ორივე ფოკუსირებული იყო შემცირებადი ღირებულების ნედლეულის ექსპორტის თანდათანობით ძვირადღირებული მანქანების იმპორტის დაფინანსების უარყოფითი ეფექტების გამოსწორებაზე, თუმცა კონსერვატიულმა და სამხედრო ზეწოლამ განაპირობა ამ მიდგომის გაქრობა, 1962 წლის იანვარში.
კერძო სექტორის
მისი გაგდების შემდეგ, ალემანი დაბრუნდა კერძო სექტორში, როგორც შვეიცარიული საბანკო გიგანტი UBS- ის ლობისტი, ასევე იყო, 1964 წლიდან 1973 წლამდე, ეკონომიკის პოლიტიკის პროფესორი თავის ალმა მატერში (1970 წელს დაწერა სახელმძღვანელო ). 1976 წელს, რეორგანიზციის პროცესის ეროვნული დიქტატურის მიერ დანიშნულმა მემარჯვენე ეკონომისტმა, ხოსე ალფრედო მარტინეს დე ჰოზმა, მოქმედებაში მოიყვანა ფინანსური დარეგულირებისა და თავისუფალი ვაჭრობის შემცველი პროგრამა, რომელიც 1981 წლისთვის დაიშალა, დაგროვილი საგარეო ვალის გამო, 37 მლრდ აშშ$ ის ოდენობით, რომელიც მეტწილად გამოწვეული იყო კერძო ვალუტის სპეკულაციური ტალღითა და მთავრობის მიერ გაწეული სამხედრო ხარჯებით.
პრეზიდენტ გალტიერის ეკონომიკის მინისტრი
1981 წლის დეკემბერში, ახალმა დიქტატორმა, ლეოპოლდო გატელიერმა, ალემანი კვლავ დაასახელა ეკონომიკის მინისტრად, რის შემდეგაც, მან უკან მოიტოვა საკუთარი ოცი წლის წინანდები ექსპანსიონისტური პოლიტიკა და შემოიღო საკუთარი სადაზღვევო პროგრამა : შემცირებები სახელმწიფო ხარჯებში, პესოს დევალვაციის დაჩქარება ( რომელსაც 1981 წლისთვის, საკუთარი საწყისი ღირებულების 75% უკვე დაკარგული ჰქონდა) და სავალდებულო ხელფასის გაყინვა (ყოველთვიური 10%იანი ინფლაციის გათვალისწინებით).
მან სცადა ურთიერთობების აღდგენა საერთაშორისო სავალუტო ფონდთან, სახელმწიფო საწარმოების მასიური პრივატიზების შეთავაზებით და რეიგანის ადმინისტრაციისგან მხარდაჭერის ნიშნებიც კი დაიმსახურა, მაგრამ ამით მშრომელთა კავშირების გაღიზიანება გამოიწვია, რამაც მასიურ კულმინაციას 1982 წლის 30 მარტს მიაღწია. გაიმართა მიტინგი ალემანის წინააღმდეგ, მშრომელთა გენერალური კონფედერაციის (არგენტინა) მიერ (CGT), შემდეგ კი სამხრეთ ამერიკის უდიდესი პროფკავშირების მიერ.
საბოლოო ჯამში, ფოლკლენდის კუნძულებზე გალტიერის შეჭრას, ხელი შეუშალა ალემანის წინააღმდეგ გამართულმა პროტესტმა. ივნისში, გალტიერის დამარცხებისა და გადადგომის შემდეგ, ალემანს თანამდებობა დაატოვებინეს. ეკონომიკა, რომელიც 1981 წლისთვის 6%-ით დაეცა, 1982 წელსაც აგრძელებდა ვარდნას და ყველაზე დაბალ მაჩვენებელს მიაღწია, ათწლეულის განმავლობაში.
შემდგომი წლები
იგი გადადგა საჯარო სამსახურიდან და დრო Tageblatt- ს დაუთმო, როგორც მთავარმა რედაქტორმა და დროდადრო გამოსცემდა სვეტებს კლარინში.
აგრძელებდა ეკონომიკური პოლიტიკის საკითხებზე ლექციების კითხვას, რის გამოც, 2002 წელს, ოტოგენეორიელმა მოწინააღმდეგებმა მასზე თავდასხმა, ორჯერ განახორციელეს, თუმცა საბედნიეროდ ალემანმა მცირედი დაზიანებები მიღო.
გარდაიცვალა 97 წლის ასაკში ბუენოს-აირესში, 2020 წელს
სოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:არგენტინელი იურისტები კატეგორია:არგენტინელი ეკონომისტები
ბურტნიეკუ
ბურტნიეკუ (Burtnieka ezers, Asti järv) — სიდიდით მეოთხე ტბა ლატვიაში. მისი საშუალო სიღრმეა 2.9 მ. მისი სამხრეთ-აღმოსავლეთი სანაპირო წარმოადგენს დევონურ ქვიშაქვის კლდეებს. ტბაში ბინადრობს 17 სახეობის თევზი, ასევე არის იხვზე სანადირო არეები. მას შემდეგ რაც 1929 წელს დაიწყო სალაცას რეგულირება ტბის დონემ დაიწია 1 მეტრით. ტბა მოიცავს სამ კუნძულს რომელთა ფართობიც ჯამში შეადგენს დაახლოებით 14,000 მ²-ს. ტბა მთლიანად მოექცეულია ჩრდილოეთი ვიძემეს ბიოსფერულ ნაკრძალში. ტბაში ჩაედინება რამდენიმე მცირე დინება. ტბის მიდამოებში ვითარდება მოქმედება ლატვიურ ეპოს ლაპჩლესისში. მის ნაპირზე მდებარეობს რამდენიმე მცირე სოფელი, რომელთაგან ყველაზე დიდია ბურტნიეკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიის ტბები
Easy Lover
„Easy Lover“ — ფილიპ ბეილის და ფილ კოლინზის სიმღერა, დაწერილი ბეილის, კოლინზის და ნეითან ისტის მიერ. იგი შეტანილია ბეილის სოლოალბომში Chinese Wall. კოლინზი სიმღერას ასრულებდა საკუთარ კონცერტებზე. იგი შეტანილია მის 1990 წლის საკონცერტო ალბომში Serious Hits... Live! და 1998 წლის კომპილაციაში ...Hits.
სიმღერა რამდენიმე ქვეყანაში ჩარტის პირველ ადგილს იკავებდა - მათ შორის, კანადაში, ნიდერლანდებში, ირლანდიასა და გაერთიანებულ სამეფოში. აშშ-ში იგი Billboard Hot 100-ის მეორე ადგილზე 1985 წლის 2 თებერვალს მოხვდა და ორი კვირის განმავლობაში იკავებდა (რის გამოც ჯგუფ Foreigner-ის "I Want to Know What Love Is"-მა სიაში უკან დაიხია). ბრიტანეთის ჩარტში იგი ოთხი კვირის განმავლობაში #1 იყო. ამავე ტერიტორიაზე მან მოგვიანებით ოქროს სერტიფიცირება მიიღო. აშშ-ში გაიყიდა მისი მილიონი ასლი. სინგლი აგრეთვე სერტიფიცირებული იყო ოქროს სტატუსით (RIAA-ს მიერ). გარდა ამისა, ბრიტანეთში მას 400.000-ზე მეტი გაყიდული ასლისთვის ოქრო ერგო, ხოლო კანადაში - პლატინა.
"Easy Lover"-ის ვიდეომ მიიღო ჯილდო MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოებაზე (საუკეთესო ზოგადი შესრულება ვიდეოში), 1985 წელს და იყო ნომინირებული გრემიზე 1986 წელს (საუკეთესო პოპ-შესრულება დუეტის ან ჯგუფის მიერ ვოკალებით). ოფიციალური ვიდეო გადაღებულია ლონდონი და წარმოადგენს ვიდეოს, რომელშიც აღწერილია სხვა ვიდეოს გადაღება.
სიმღერის საკუთარი ვერსია 2015 წელს გამოუშვა Electric Six-მა, ალბომზე Mimicry and Memories.
სქოლიო
კატეგორია:1984 წლის სინგლები კატეგორია:1985 წლის სინგლები კატეგორია:1984 წლის სიმღერები კატეგორია:ფილ კოლინზის სიმღერები კატეგორია:Columbia Records-ის სინგლები
ფრინველთა ბაზარი
მინი ფრინველთა ბაზარი, ფრინველთა მთები — მეზღვია ფრინველების (ქარიშხალასნაირთა, ჩვამების, თოლიების, ალკების, ზოგჯერ პინგვინების) მასობრივი კოლონური ბუდობის ადგილები. ჩვეულებრივ განლაგებული არიან ევროპის, აზიის, სამხრეთ აფრიკის, ჩრდილოეთ სამხრეთ ამერიკის, ახალი ზელანდიისა და სამხრეთ ნახევარსფეროს ოკეანურ კუნძულებზე, ციცაბო კლდეებზე. ზოგიერთი ფრინველთა ბაზარი გადაჭიმულია ათეულ კმ-ზე და მოიცავს ათეული ათასობით ფრინველს. ფრინველთა ბაზრები განლაგებულია ზღვის ისეთ რაიონებში, რომლებიც გამოირჩევიან ბიოლოგიურ პროდუქტიულობით, წყლის გაძლიერებული ვერტიკალური ცირკულაციით, პლანქტონისა და თევზის ძლიერი გამრავლებით, ფრინველებისათვის მოსახერხებელი და უსაფრთხო ნაპირებით. ფრინველთა ბაზარში, ჩვეულებრივ, აღსანიშნავია იმ სახეობათ თანაცხოვრება, რომელთაც აქვთ განსხვავებული საბუდარი უბნები, საკვები და მისი მოპოვების საშუალებები. ფრინველთა ბაზარში ბუდობას თავისი უპირატესობებიც აქვს: ნაკლებია კვერცხების მოტაცება მტაცებელთაგან. მეტია სინქრონულობა გამრავლების ვადებში. ყოფილ სსრკ-ში ფრინველთა ბაზარს სახელმწიფო იცავდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორნითოლოგია
მოსკოვის დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი (სტარი-ბასმანი)
მოსკოვის დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი (Храм Никиты Мученика) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში. აგებულია 1745-1751 წწ.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეგვტერები კი დიდმოწამე ნიკიტასა და იოანე ნათლისმცემელის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი მდებარეობს ძველი ბასმანის ქუჩაზე. ნიკიტას ტაძრის დაარსების ისტორია დაკავშირებულია ვასილი III-სთან. წაროს მიხედვით 1518 წელს მოსკოვში ვლადიმირიდან განსაახლებლად და ვერცხლითა და ოქროთო მოსაპირკეთებლად, ჩაიტანეს ორი ხატი: მაცხოვრისა და ვლადიმირის ღვთისმშობლისა. ამ ღონისძიების აღსანიშნავად ბრძანა ამ ადგილზე აეშენებინათ ხის ეკლესია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. .
1685 წელს ძველი ხის ეკლესიის ადგილზეააგეს პირველი ქვის ტაძარი, უკვე დიდმოწამე ნიკიტას ეგვტერით.
დღემდე შემონახული ტაძრის მშენებლობასთან დაკავშირებით არსებობს პეტრე I-თან დაკავშირებული საინტერესო ვერსია. 1728 წელს პეტრეს ფინანსებით და ნახატებით მეზობელ კაპიტანოვის სლობოდაში ააგეს პეტრესა და პავლეს ტაძარი. ახლი ტაძარი ბაროკოს სტილში იყო აგბული და მკვეთრად განსხვავდებოდა მოძველებული და 1737 წელს ხანძრისაგან განადგურებული ნიკიტას ტაძრისაგან. ითვლება, რომ ძველი ბასმანის თავავებმა გადაწყვიტეს აეშენებინათ უფრო დიდი და უკეთესი ტაძარი, ვიდრე მეზობელ სლობოდაში იყო.
ახალი ტაძარი აკურთხეს 1751 წელს. მან ჩვენს ეპოქამდე მოაღწია სერიოზული ცვლილებების გარეშე.
1830 წლის 2 აგვისტოს ტაძარს ეწვია ალექსანდრე პუშკინი.
XIX საუკუნისაგან განსხვავებით XX საუკუნის დასაწყისში ტაძარმა მრავალი ბევრი განსაცდელი გადაიტანა. ყველაფერი დაიწყო 1905 წლის ხანძრით. 1933 წელს მოსკოვის საქალაქო საბჭოს პრეზიდიუმმა მიიღო გადაწყვეტილება „ე. წ. ნიკიტას ეკლესიის“ დანგრევის შესახებ. დახურვის შემდეგ ეკლესია გაძარცვეს. 1933 წლის ზაფხულში გადაწყვეტილება შეცვალეს და შენობა გადასცეს სატყეო ინსტიტუტს. 1960-1980-იან წლებში ტაძარში ნაწილობრივი რესტავრაცია მიმდინარეობდა.
1994 წელს დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1997 წლის 6 ივლის შედგა ტაძრის კურთხევა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქ ალექსი II-ის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ყიშლაყი (39° 39' ჩ. გ. 46° 26' ა. გ.)
ყიშლაყი (Qışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
ვალეა (სოროკის რაიონი)
ვალეა (Valea) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 158 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
სენ-პიერი (მარტინიკა)
სენ-პიერი (Saint-Pierre) — პატარა საპორტო ქალაქი ვესტ-ინდოეთში, კუნძულ მარტინიკაზე. 2007 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 4,590 ადამიანი. დაარსდა 1635 წელს ფრანგი ახალმოსახლეების მიერ. 1692 წლამდე მანამ სანამ გუბერნატორის რეზიდენცია იქნა გადმოტანილი ფორ-დე-ფრანსში, იყო ამავე სახელწოდების ფრანგული კოლონიის ადმინისტრაციული ცენტრი. შემდეგი ორი საუკუნის განმავლობაში რჩებოდა ეკონომიკურად ყველაზე განვითარებულ ქალაქად კუნძულ მარტინიკაზე. ვულკან მონტან-პელეს ამოფრქვევის შედეგად, თითქმის მთლიანად დაინგრა 1902 წელს. ამასთანავე ვულკანიდან წამოსულმა პიროკლასტურმა ნაკადმა შეიწირა უამრავი ადამიანის სიცოცხლე. შაქრის წარმოების ცენტრია. არის გეოლოგიური ლაბორატორია და ვულკანოლოგიური მუზეუმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
Coldplay-ს სიმღერების სია
აქ წარმოდგენილია ბრიტანულ როკ-ჯგუფ Coldplay-ს სიმღერების სრული სია. 1997 წელს ჩამოყალიბების შემდეგ ჯგუფმა გამოსცა ექვსი სტუდიური ალბომი, 3 საკონცერტო ალბომი და რამდენიმე EP. ამ სიაში არ არის შეტანილი ჯგუფის მიერ შესრულებული სიმღერების საკონცერტო ვერსიები ან ოფიციალური რემიქსები.
კერიკ-ონ-შენონი
კერიკ-ონ-შენონი (Carrick-on-Shannon; Cora Droma Rúisc, „ჭაობიანი ქედის კაშხალი“) — ქალაქი ირლანდიაში, ლიტრიმის საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი (კონაქტის პროვინცია) და მისი უდიდესი ქალაქი. ის ასევე არის ქვეყნის ყველაზე პატარა ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი მდებარეობს მდინარე შენონის სტრატეგიულ წერტილზე.
2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 3 980 ადამიანს შეადგენდა.
მაბინი (პანგასინანი)
მაბინი (ოფიციალურად მაბინის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Mabin; ტაგ: Bayan ng Mabin) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 765 ადამიანს შეადგენს. წარსულში მუნიციპალიტეტს ბალინკაგინი ერქვა.
ბარანგაები
მაბინი პოლიტიკურად 16 ბარანგაიდ იყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
თადა გოგუა
თადა მაშურიას ძე გოგუა (დ. 1859, ჩხოროწყუ, ხაბუმე — გ. 1963 ) — ქართველი ლოტბარი, მომღერალი.
ბიოგრაფია
თათა გოგუა მჭედლის ოჯახში გაიზარდა. მას საშუალო განათლება არ მიუღია. წერა-კითხვა მამის სამჭედლოში შეგირდად ყოფნისას სოფლის სკოლის მოსწავლეებისგან ისწავლა. დ. გოგუამ ბავშვობიდანვე შეიყვარა ქართული ხალხური სიმღერა. იგი მცოდნეთაგან სწავლობდა ამა თუ იმ ნიმუშს და შემდეგ დაინტერესებულ ახალგაზრდებს ასწავლიდა. 1919 წელს, ზუგდიდში გოგუა შეხვდა ცნობილ ლოტბარს — ძუკუ ლოლუას. მისგან მრავალი სიმღერა შეისწავლა და როგორც მომავალი გუნდის ხელმძღვანელმა სასარგებლო რჩევები მიიღო. 1922 წელს ზუგდიდში სიმღერის მასწავლებლებად მიიწვიეს ცნობილი გურული შემსრულებლები — სამუელ ჩავლეიშვილი და ვარლამ სიმონიშვილი. მათგან გოგუას თორმეტამდე ნიმუში შეუსწავლია.
1928 წელს, 70 წელს მიტანებული დ. გოგუა დაბა ჩხოროწყუში აყალიბებს მომღერალთა გუნდს, რომლის წევრებიც არიან: დათიკო ფაცაცია, ძუკუ აფშილავა, სამსონ და კალისტრატე შენგელიები, ერა პაპავა, ლუბა წურწუმია, ჩიტო ჩხარჩხალია და სხვები. გუნდი მართავდა კონცერტებს რაიონის სხვადასხვა სოფელში, რითაც ხალხური სიმღერისადმი ადგილობრივთა ინტერესს აღვივებდა.
დ. გოგუას გუნდი ყოველთვის გამოირჩეოდა სიმღერების სწორი, ბუნებრივი შესრულების იმ მანერით, როგორიც ძველ ჩხოროწყუელ მომღერლებს ახასიათებდათ, ამაშია ამ გუნდის დიდი დამსახურება. 1930-იან და 40-იან წლებში გუნდის შესრულებით სიმღერები ჩაიწერეს გრიგოლ კოკელაძემ და ვლადიმერ ახობაძემ.
1932 წელს ქ. ზუგდიდში გამართულ ხალხური სიმღერის რაიონთაშორისო ოლიმპიადაზე გოგუას გუნდმა შეასრულა: „ოჸონური“, „ხემხვარიელი“, „კუჩხი ბედინერი“, „უჩარდია-უჩა კოჩი“, „დისერ დო ვავოთინა“, „ნწარე ჸოროფა“, „ქერული“, „ხუჯიში ოსხაპური“ და „ჰარირა“ — ცეკვით. გუნდი დასაჩუქრდა მედლით, სიგელით და 300 მანეთით. აღინიშნა სიმღერების სწორი, ეთნოგრაფიული თვალსაზრისით საუკეთესოდ შესრულება. წარმატებით ფრთაშესხმული ლოტბარი ამის შემდეგ ზედიზედ კონცერტებს მართავს ფოთში, სენაკში, გალში, ოჩამჩირესა და სოხუმში.
გოგუას გუნდმა მოწონება დაიმსახურა 1937 წლის ხალხური სიმღერისა და ცეკვის სრულიად საქართველოს ოლიმპიადაზე, თბილისის საოპერო თეატრში. განსაკუთრებული აღტაცება გამოიწვია სცენაზე თოხებით შესრულებულმა „ოდოიამ“, რომელიც სახკინმრეწვმა, როგორც მუსიკალური ფოლკლორის ერთ-ერთი მეტად საინტერესო ნიმუში, ფირზე გადაიღო. ოლიმპიადაზე გუნდმა მეორე ჯილდო მიიღო.
სიცოცხლის ბოლო წლებში, ხანდაზმულობის გამო ლოტბარმა გუნდის ხელმძღვანელობა მისი გუნდის ერთ-ერთ წევრს, დათიკო ფაცაციას გადააბარა. თავად ბოლომდე დარჩა ხალხური სიმღერის დიდ ქომაგად.
დ. გოგუა გარდაიცვალა 1963 წელს, 104 წლის ასაკში.
ნოტირებული ნიმუშები დ. გოგუას გუნდის შესრულებით გამოქვეყნებულია კრებულში „ქართული ხალხური მუსიკა, სამეგრელო“, I ტომი (შემდგ. კუკური ჭოხონელიძე), თბ., „საქართველოს მაცნე“, 2003. ეს სიმღერებია: „დისერუ დო ვოვოთინა“, გვ. 76, „ალილო“, გვ. 107, „მწარე ჸოროფა“, გვ. 159, „დიელოსა“, გვ. 172, „ჰეი რანინა“, გვ. 174, „კუნტა ბედინერა“, გვ. 212.
ჯეინ გუდოლი
ჯეინ გუდოლი (Jane Goodall; ნამდვილი სახელი — ვალერი ჯეინ მორის-გუდოლი, Valerie Jane Morris-Goodall; დ. 3 აპრილი, 1934, ლონდონი) — ბრიტანელი პრიმატოლოგი, ეთოლოგი და ანთროპოლოგი; ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ქალბატონი-კომანდორი. ცნობილია ტანზანიაში გომბე-სტრიმის ეროვნულ პარკში შიმპანზეების ხანგრძლივი და დეტალური კვლევით.
ბიოგრაფია
ვალერი ჯეინ მორის-გუდოლი დაიბადა ლონდონში 1934 წელს. მამა იყო ბიზნესმენი, დედა — მწერალი-პროზაიკოსი. გუდოლის გადმოცემით, ცხოველებისადმი ინტერესი მამის მიერ ნაჩუქარმა სათამაშო შიმპანზემ გაუღვივა. 18 წლის ასაკში სწავლა შეწყვიტა და მუშაობა დაიწყო მდივნად და ასისტენტად კინოგადაღებებზე ვიდრე არ მიავლინეს აფრიკაში. იქ გუდოლი მუშაობდა პალეონტოლოგ და ანთროპოლოგ ლუის ლიკის დამხმარედ. ლიკისთან ურთიერთობის წყალობით 1960 წელს შეძლო ბანაკი დაედგა ტანზანიის გომბე-სტრიმის ნაკრძალში (შემდეგ ეროვნული პარკი), რათა დაკვირვებოდა ამ რეგიონში შიმპანზეების ქცევას. 1964 წელს ცოლად გაჰყვა მისი საქმიანობის გასაშუქებლად აფრიკაში ჩასულ ნიდერლანდელ ფოტოგრაფს და არისტოკრატს, ბარონ ჰუგო ვან ლავიკს (შემდეგ განქორწინდნენ). 1965 წელს კემბრიჯის უნივერსიტეტმა გუდოლს ეთოლოგიაში დოქტორის ხარისხი მიანიჭა. ამგვარად, ის იმ იშვიათ ადამიანთა რიცხვს მიეკუთვნება, ვისაც დოქტორის წოდება ბაკალავრის ხარისხის ფლობის გარეშე აქვს მიღებული. ხანმოკლე შესვენებების გარდა გუდოლი და მისი ოჯახი გომბეში 1975 წლამდე ცხოვრობდნენ. ის ხშირად ხელმძღვანელობდა ამ რეგიონში სხვა დოქტორანტების საველე სამუშაოებსაც. 1977 წელს მან კალიფორნიაში დააფუძნა ჯეინ გუდოლის ველური ბუნების კვლევის, განათლებისა და კონსერვაციის ინსტიტუტი, რომელიც შემდეგ ვაშინგტონში დაბინავდა. გუდოლი ასევე არის სხვა ინიციატივების ავტორი, მანვე 1991 წელს შექმნა ახალგაზრდული საგანმანათლებლო პროგრამა Jane Goodall’s Roots & Shoots.
მრავალწლიანი მუშაობის შედეგად გუდოლმა შეძლო შიმპანზეების შესახებ არაერთი არასწორი შეხედულების შეცვლა. მან დაადასტურა, რომ ეს ცხოველები ყოვლისმჭამელი არსებები არიან, შეუძლიათ იარაღების შექმნა და გამოყენება და ავლენენ რთულ სოციალურ ქცევებს. გუდოლი არის არაერთი სამეცნიერო და საბავშვო წიგნისა და სტატიის ავტორი. მათ შორისაა ცნობილი „კაცთა ჩრდილქვეშ“ (In the Shadow of Man, 1971). თავისი აფრიკული საქმიანობა მან შეაჯამა წიგნში „გომბეს შიმპანზეები: ქცევის ტიპები“ (The Chimpanzees of Gombe: Patterns of Behavior, 1986). გუდოლმა შემდგომ წლებშიც განაგრძო მეცნიერული და საგანმანათლებლო მუშაობა გარემოს დაცვისა და კონსერვაციის პრობლემებზე. 2002 წელს გაერომ ის მშვიდობის ელჩად (ინგლ. UN Messenger of Peace) დაასახელა. მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო და საპატიო წოდება, მათ შორის, ბრიტანეთის იმპერიის ორდენი (2003). მისი ცხოვრებისა და საქმიანობის შესახებ გადაღებულია რამდენიმე ფილმი, მათ შორის ბიოგრაფიული დოკუმენტური ფილმი „ჯეინი“ (National Geographic-ის ფილემბის სტუდია, 2017).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:ბრიტანელი ანთროპოლოგები კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ქალბატონი-კომანდორები
ლაკაბამბის რაიონი
ლაკაბამბის რაიონი (Distrito de Lacabamba) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის პალიასკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3329 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 656 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10.14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 64.68 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პალიასკის პროვინციის რაიონები
შალიკაშვილის ქალი
შალიკაშვილის ქალი — ქართველი სახელოვანი ქალი, რომელიც ცხოვრობდა XVI საუკუნეში. მისი დაბადების და გარდაცვალების წლები უცნობია, ასევე უცნობია მისი სახელი.
ბიოგრაფია
უცხოეთში გადახვეწილ ქართველ ქალთაგან აღსანიშნავია XVI საუკუნის სახელოვანი ქალი, ოთარ შალიკაშვილის ასული, რომელიც საქართველოდან ყაზმინს (სპარსეთში) იყო გათხოვილი, ლუარსაბ მეფის დედის, ნესტან-დარეჯნის მკვლელ შაჰ-თამაზზე. ოთარ სალიკაშვილის ქალს შაჰ-თამაზისგან ჰყავდა ორი ვაჟი: შაჰ-ისმაილი და შაჰ-ხუდაბანდა. მიდი შვილიშვილი იყო ცნობილი ტირანი შაჰ-აბაზ პირველი.
1569 წელს სპარსთა მიერ ღალატით შეპყრობილი ქართლის მეფე სვიმონი, შაჰ-თამაზს დაპატიმრებული ჰყავდა ყაზმინს - ალამუთის ციხეში. რამდენიმე ხანში სპარსეთის ტახტზე ავიდა შაჰ-თამაზის შვილი შაჰ-ისმაილი, რომელმაც დედის ჩაგონებით ტყვედ მყოფი სვიმონი და ბაგრატ მუხრან-ბატონის-ძე არჩილი ცოლ-შვილიანად გაათავისუფლა და შირაზიდან ისპაჰანში ჩამოიყვანა. შაჰ-ისმაილის გარდაცვალების შემდეგ, გამეფდა მისი ძმა შაჰ-ხუდაბანდა, უფროს ძმაზე უფრო მკაცრი ტირანი. მან სპარსეთში მყოფ სვიმონს მოსთხოვა სჯულის გამოცვლა, თანაც შეჰპირდა სამშობლოში დაბრუნებას და ქართლის ტახტის მიცემას. ქვეყნის ჭირ-ვარამით სასოწარკვეთილებაში ჩავარდნილმა სვიმონდა ფორმალურად მიიღო მაჰმადიანობა. ოთარ შალიკაშვილის ქალი მწვავედ განიცდიდა სამშობლოს ბედუკუღმართ მდგომარეობას, დიდად ეხმარებოდა სვიმონს თავისუფლების მოპოვებაში, როცა მან გაიგო სვიმონის სჯულის გამოცვლა, დიდად შეწუხდა. შალიკაშვილის ქალმა თავისთან მიიწვია სვიმონი, „მისცა ნიჭნი მრავალნი და სამოსელნი სამეფო და წარმოგზავნა თავისსა ქართლად“ და თან გამოაყოლა იქ მყოფი ტყვე ქართველები. ოთარ შალიკაშვილის ქალწულის ამ მოქმედებაზე და სვიმონის განთავისუფლების შესახებ, ბერი ეგნატაშვილი წერს: „შაჰ-ხუდაბანდას დედამ - ოთარ შალიკაშვილის ქალმან მოიყვანა მეფე სვიმონ, ვითარცა წესი არის, ქართველთა დედანი ლეჩაგს მოახვევენ, - და იგიცა ქართველი იყო, - მანცა ეგრეთვე ყო და წარმოუგზავნა ლეჩაქი თვისი და მიუმცო: „ მეფე სვიმონ, გწადდეს ლეჩქი ესე აიღეო და გწადდეს ხრმალიო, ჩვენც მოგვეხმარე და შენს საბატონოსაცაო. და მისცა ნიჭი მრავალი და სამოსელი სამეფო და წარმოგზავნა თავისსა ქართლად და წარმოვიდა“. ხმალზე ლეჩაქის მოხვევა იმას ნიშნავდა, რომ საქართველოსა და სპარსეთს შორის დედაკაცის შუამდგომლობით სრული და დაურღვეველი მშვიდობიანობა და ერთობა დამყარდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ქალები
ბლანკა დე ბურბონი
ბლანკა დე ბურბონი (Blanche de Bourbon, Blanca de Borbón; დ. 1339 — გ. 1361) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ბურბონის ჰერცოგ პიერ I-ისა და იზაბელ დე ვალუას ქალიშვილი. კასტილიისა და ლეონის დედოფალი 1353-61 წლებში როგორც პედრო I მრისხანეს პირველი მეუღლე.
ბიოგრაფია
ბლანკა დაიბადა 1339 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ბურბონის ჰერცოგ პიერ I-ისა და მისი მეუღლის, იზაბელ დე ვალუას შუათანა ქალიშვილი. როგორც კი წამოიზარდა, ესპანეთში გათხოვებისათვის დაუწყეს მზადება, რადგან მის მშობლებს სურდათ, მისი გათხოვებით რომელიმე ესპანური სამეფოს მოკავშირეები გამხდარიყვნენ.
1353 წლის 3 ივნისს, ვალიადოლიდში 14 წლის ბლანკა ცოლად შერთეს კასტილიისა და ლეონის მეფე პედრო I-ს. სავარაუდოდ, 1352 წლის 9 ივლისს პრეუილის სააბატოში მათი მარიონეტული ქორწინება შედგა. ეს ამ ქორწინებით შეიქმნა დიდი ალიანსი საფრანგეთსა და კასტილიას შორის. ისტორიკოსები თვლიან, რომ ბლანკამდე პედრო სიყვარულით, მალულად იყო დაქორწინებული მარია დე პადილაზე, თუმცა ვინაიდან არცერთი ისტორიული წყარო და ჩანაწერი არ მიუთითებს ამაზე, ეს უბრალოდ ლამაზ ლეგენდად რჩევა, პედროს პირველ ცოლად კი ბლანკა მიიჩნევა.
ქორწინებიდან სულ რაღაც სამ დღეში, პედრომ ბლანკას მარია დე პილადთან უღალატა აბაზანის მიღებისას. ცნობილია, რომ პედროს მარიასთან ოთხი უკანონო შვილი ჰყავდა.
საბოლოოდ, ბლანკას თავიდან ჩამოსაშორებლად, პედრომ იგი არევალოს ციხესიმაგრეში გამოკეტა. ბლანკას დეიდაშვილმა, საფრანგეთის მეფე ჟან II-მ რომის პაპ ინოკენტი VI-ს დედოფლის განთავისუფლების ბრძანება სთხოვა, რაზეც პაპისგან უარი მიიღო. დედოფალი ციხესიმაგრეში რჩებოდა, ისე, რომ მეფე არც კი ეკარებოდა. სწორედ ამიტომ, ბლანკასა და პედროს შვილები არ ჰყოლიათ.
1361 წლიდან, როდესაც პაპმაც მოსთხოვა მისი განთავისუფლება, პედრომ ბლანკა მედინა-სიდონიის ციხესიმაგრეში გადაიყვანა, პორტუგალიის საზღვართან. ამით მან მის მოკავშირე საფრანგეთს, არაგონსა და რომს მოსწყვიტა.
1361 წელსვე, როდესაც მეფე პედრო ვალენსიის ომიდან დაბრუნდა, იმედოვნებდა, რომ თავისი ყველა მტერი უკვე მოშორებული ჰყავდა, თუმცა მალევე მას თავისზე გადამტერებული დედოფალი გაახსენდა. პედრომ მკვლელი დაიქირავა და მედინა-სიდონიაში ბლანკას მიუგზავნა, რომელმაც დედოფალი მუცელში მრავლობითი ჭრილობის მიყენებით გამოასალმა სიცოცხლეს. ამ დროისათვის ბლანკას მშობლიურ საფრანგეთს უკვე აღარ შესწევდა იმის ძალა, რომ პედროზე შური ეძია. მისი მკვლელობიდან რამდენიმე წელიწადში, პედრო მეორედ დაქორწინდა ხუანა დე კასტროზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1339 კატეგორია:გარდაცვლილი 1361 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:კასტილიის დედოფლები კატეგორია:ლეონის დედოფლები
ფილ ჯექსონი
ფილ დუგლას ჯექსონი (დ. 17 სექტემბერი, 1945) — ყოფილი ამერიკელი კალათბურთელი, მწვრთნელი და ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის აღმასრულებელი დირექტორი. ჯექსონმა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციაში 12 სეზონის განმავლობაშ ითამაშა როგორც მოთამაშემ და ნიუ იორკ ნიქსთან ერთად ორჯერ, 1970 და 1973 წლებში, გახდა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ჩემპიონი. 1989 წლიდან 1998 წლამდე იყო ჩიკაგო ბულზის მთავარი მწვრთნელი, სადაც მაიკლ ჯორდანთან და სკოტი პიპენთან ერთად 1991-1993 წლებშ და 1996-1998 წლებში გახდა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ჩემპიონი, ხოლო 1999-დან 2004 წლამდე და 2005-დან 2011 წლამდე იყო ლოს-ანჯელეს ლეიკერსის მთავარი მწვრთნელი, სადაც 5-ჯერ გახდა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ჩემპიონი და 11-ჯერ მოგებული ჩემპიონატით იგი რეკორდსმენია ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ისტორიაში, ხოლო მეორე ადგილზე ბოსტონ სელტიქსის მთავარი მწვრთნელი Red Auerbach-ია 9 ჩემპიონობით. ფილ ჯექსონს, სათამაშო ტაქტიკის ("Triangle offense") და მისი აღმოსავლური ფილოსოფიისადმი დამოკიდებულების გამო მეტსახელი „ძენ მასტერი“ შეარქვეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ამერიკელი კალათბურთელები კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები კატეგორია:კალათბურთის დიდების დარბაზის წევრები
ნიკო ჩოჩელი
ნიკო ჩოჩელი (დ. 1968) — ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა მხატვრების ლელა ჩოხელისა და რობერტ ჩოჩელის ოჯახში. 4 წლის ასაკიდან ხატავს, პირველი პერსონალური გამოფენა 9 წლის ასაკში ჰქონდა. სამხატვრო განათლება ჯერ ნიკო ნიკოლაძის სამხატვრო სასწავლებელში მიიღო, შემდეგ კი სწავლა აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სამხატვრო აკადემიაში განაგრძო დაზგური ფერწერისა და გრაფიკის განხრით. ამჟამად არის აკადემიის საპატიო პროფესორი და საქართველოს ჰუმანიტარული და სახელოვნებო მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო დოქტორი.
1995 წლიდან ნიკო ჩოჩელი ამერიკის შეერთებულ შტატებში მოღვაწეობს. ეს ემიგრაციაში წასვლა არ ყოფილა. უბრალოდ, მეგობარმა მიიწვია სამი თვით იქაურობის გასაცნობად და დასათვალიერებლად. მერე ისე მოხდა, რომ მისი ნახატების ნახვის შემდეგ, როგორც განსაკუთრებული ნიჭით დაჯილდოებულ უცხოელს, აშშ-ის მთავრობამ ექსტრაორდინალური ნიჭის გრინ-ქარდი მიანიჭა, რაც საკმაოდ იშვიათი მოვლენაა.
ნიკო პენსილვანიის შტატის ერთ-ერთ ულამაზეს ბაქსის რაიონში („ბაქს ქაუნთში“) ქალაქ დოილესთაუნში დამკვიდრდა. აქ გახსნა სამხატვრო სკოლა, რომელსაც თავადვე უძღვება, აქვს საკუთარი სახელოსნო და სიყვარულიც აქვე იპოვნა. მისი მუზა მისი მეუღლეა, როგორც თავად უწოდებს „რენესანსული ადამიანი“ — მუსიკოსი, მგალობელი, მხატვარი. სწორედ ქრისტინასადმი სიყვარულის გამო დარჩა ამერიკაში, ხოლო მოგვიანებით, რელიგიურ თემაზე შექმნილი წიგნის დასურათებისას, ბიბლიურ დედოფლადაც კი წარმოსახა.
ახალგაზრდა მხატვარს გაუმართლა და ამერიკაში მუშაობა თავიდანვე თავისი პროფესიით დაიწყო. ნიჭიერებითა და თავდაუზოგავი შრომით შეძლო იქაური სახელოვნებო კრიტიკისა და მედიის კეთილგანწყობის მოპოვება, მერე კი აღიარებაც მოვიდა – შეერთებული შტატების სხვადასხვა მუზეუმსა და კულტურულ-საგანმანათლებლო დაწესებულებაში მოეწყო მისი ნამუშავრების გამოფენები. მიიღო მრავალი საპატიო სიგელი აშშ-ის მთავრობის სახელით (კონგრესი, თეთრი სახლი) და პენსილვანიის შტატის მთავრობის სახლიდან. გამოსცეს მისი რამდენიმე უნიკალური ალბომი.
2009 წლის აპრილში ბაქსქაუნთელებმა ქართველი მხატვარი ოფიციალურადაც დააფასეს — ღირსების ოქროს მედლითა და აშშ-ის კონგრესისა და სენატის საპატიო სიგელებით დააჯილდოვეს.
არაერთი კონკურსის გამარჯვებულსა და პრიზის მფლობელს 40-ზე მეტ გამოფენაში აქვს მონაწილეობა მიღებული, მათ შორის ბევრია პერსონალური. ამ გამოფენების არეალი საკმაოდ ვრცელია – საქართველო, ამერიკა, საფრანგეთი, იტალია, ბელგია, გერმანია, იაპონია, ინდოეთი, რუსეთი და ავსტრალია. გამოფენებზე მიღებული აქვს ხუთი ოქროს მედალი, ათი დიპლომი და მრავალი სიგელი. მისი ნამუშევრების გამოფენა ნიუ-იორკში საქართველოს საკონსულოს ინიციატივით საქართველოს წარმომადგენლობაშიც მოეწყო. მხატვრის სურვილით გაყიდვიდან შემოსული თანხის ნაწილი პენსილვანიაში ქართული ეკლესიის მშენებლობას მოხმარდა.
ნიკო ჩოჩელის შემოქმედების ერთ-ერთი მთავარი თემა რელიგიაა. ძველი და ახალი აღთქმა, ფსალმუნები, ქართველი წმინდანები, ბიბლიური სიბრძნის დეტალები აძლევს მას ზღვა ენერგიას, რომ ტილოზე გადაიტანოს ნაფიქრ-ნააზრევი. იგი ხატმწერიცაა – ამერიკაში ორი მართლმადიდებლური ეკლესია მოხატა და ლამის მაშინვე იქაურმა ხელოვნებათმცოდნეებმა რელიგიური წიგნის ილუსტრირების ახალი სტანდარტების დამაარსებლად აღიარეს. მის მიერ დასურათებული წიგნების უმეტესობა, ძირითადად, რელიგიურ თემაზეა შექმნილი: „იონა“, „მოემზადე, ბეთლემო“, „148-ე ფსალმუნი“, „ქრისტე ძველ აღთქმაში“, „სრულყოფილი შობა“, „ჰალოუინის ქალაქი“ და სხვა. ეს წიგნები სხვა ინგლისურენოვან ქვეყნებშიცაა გავრცელებული – კანადა, ავსტრალია, დიდი ბრიტანეთი, ახალი ზელანდია.
„ჩემთვის ჩემი სარწმუნოება ყველაფერია. მორწმუნე ადამიანის ცხოვრება ასეთია: სადაც არ უნდა იყოს, იგი ეკლესიას აუცილებლად პოულობს. ადამიანი თავის ტაძარს ეძებს. 5 წლის წინათ ოკეანის ნაპირას, ნიუ-ჯერსიში წმინდა დემეტრეს სახელობის ტაძარში გახლდით. ტაძრის ნაწილი ძალიან ლამაზად იყო მოხატული, მეორე ნაწილი კი - არა. მხოლოდ ცარიელი, თეთრი კედლები იდგა. მისი მოხატვა ჩემი სურვილიც იყო და კიდეც არ შემომთავაზეს. ხატები ზომით ადამიანის სიმაღლისაა: წმინდა გიორგი, წმინდა ეკატერინე და წმინდა საბა განწმენდილი. ასევე ღვთისმშობლის მიძინების ფრესკაც დავხატე. როცა ბერძნული ტაძრის მოხატვა დავასრულე, ფრესკის ქვეშ ქართული წარწერა განვათავსე იმის შესახებ, რომ იგი ქართველის მიერაა შესრულებული. არ მინდა, რომ ქართველის ნაშრომი უკვალოდ გაქრეს“, ამბობს ბატონი ნიკო.
პენსილვანიაში ნიკო ჩოჩელს ბასილ დიდის ტაძარიც მაქვს მოხატული. ბუნებრივია, თავის ლექციების კურსში ხატწერის ტექნიკას მნიშვნელოვან ადგილს უთმობს. იგი უკვე მრავალი წელია ასწავლის კაბრინის კოლეჯში, ფილადელფიისა და ლასალის უნივერსიტეტებში. ამ უკანასკნელის მსოფლიო ხელოვნების მუზეუმში კი მისი ნახატები ტინტორეტოს, რემბრანდტისა და პიკასოს გვერდითაა. იგი პირველი ქართველი მხატვარია, რომელსაც ეს პატივი ერგო. გარდა ამისა, უკვე რამდენიმე წელია მონაცემები ნიკო ჩოჩელის შესახებ შეაქვთ ყოველწლიურ გამოცემაში – „ვინ ვინ არის ამერიკაში“ და „ვინ ვინ არის მსოფლიოში“. მისი ნამუშევრები ინახება კერძო კოლექციებშიც.
ამჟამად მხატვარი პენსილვანიის შტატში, ფილადელფიის მახლობლად პატარა ქალაქ სილვერდეილში ცხოვრობს და 20 წლის წინ დააარსებულ „ჩოჩელის კლასიკური ხელოვნების სკოლაში“ საკუთარი პროგრამით ასწავლის. მასთან ორსაათიანი გაკვეთილისთვის შორეული კალიფორნიიდანაც კი ჩამოდიან. სკოლა დიდი არ არის, ეს უფრო სახელოსნოს ტიპის სასწავლებელია ფაკულტატური განცალკევების გარეშე. სკოლას მინიმალური რეკლამა აქვს, მის არსებობას კი უკვე შექმნილი რეპუტაცია უზრუნველყოფს. სწავლის მსურველთა ასაკი შეზღუდული არ არის, თუმცა უმეტესად კოლეჯის ასაკის ხალხი მოდის. პედაგოგის ფუნქციაა დაეხმაროს სტუდენტებს პორტფოლიოს შექმნაში, ანუ გარკვეული თემატიკისა და რაოდენობის ნამუშევრების ნაკრების შედგენაში. ბატონი ნიკო სიამაყით აღნიშნავს, რომ მისი ყველა სტუდენტი ამერიკის წამყვან სამხატვრო კოლეჯებში ჩაირიცხა.
ნიკო ჩოჩელი ამერიკაში ჩასვლის დღიდან კითხულობს ლექციებს სხვადასხვა დაწესებულებაში საქართველოს კულტურაზე, ხელოვნებასა და საეკლესიო ისტორიაზე, ასევე პოეზიაზე. მხატვრობასა და ფილოსოფიაზე. საჯარო ლექციებს, თავდაპირველად, უფრო ამერიკელები ესწრებოდნენ, ბოლო დროს კი ქართველთა რაოდენობამაც იმატა, რაც მხატვარს განსაკუთრებით ახარებს, რადგან სწორედ ახალგაზრდა თაობისთვისაა აუცილებელი არ მოწყდნენ ქართულ ფესვებს.
„ბედნიერი ვარ, რომ ხატვას ვასწავლი და, ასე ვთქვათ, თავს სწორედ ხატვით ვირჩენ. მეტი საშუალება რომ მქონდეს, ჩემს შემოქმედებას მეტ დროს დავუთმობდი. მაგრამ მაინც: ჩემი გული ოკეანისგადაღმაა, ჩემი მომავალი კი საქართველოს, ჩემი თბილი და საყვარელი ხალხის გარეშე ვერ წარმომიდგენია. ჯერ არ ვიცი როდის, მაგრამ ნამდვილად ვიცი, რომ აუცილებლად დავბრუნდები იქ, სადაც ჩემი პატარა საქართველო მელოდება“, – აღნიშნავს ნიკო ჩოჩელი.
მაგრამ სანამ სამუდამოდ დაბრუნდება, ცდილობს შეძლებისამებრ ხშირად ჩამოვიდეს სამშობლოში მშობლებისა და ახლობლების მოსანახულებლად. საქართველოში უკვე არაერთი ამერიკელი ჩამოიყვანა, რომელიც ჩვენი ქვეყნით აქტიურად დაინტერესდა. ამერიკის მოქალაქედ გახდომა მარტივად შეუძლია, მაგრამ დღემდე საქართველოს მოქალაქედ რჩება. მხატვარს მიაჩნია, რომ უცხოეთში უფრო მეტად საჭირო გახდა იმ კულტურისა და ფესვების წარმოჩენა, რომელიც აქედან გაჰყვა, რათა ჯერ საკუთარ თავში შემოენახა ქართველობა, მერე კი ეს ფასეულობები სხვებამდეც მიეტანა. საკუთარ მისიას სწორედ ქართველი და ამერიკელი ხალხის დაკავშირებაში ხედავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ქართველი მხატვრები
შარჰოროდი
შარჰოროდი (Шаргород) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 6949 კაცს შეადგენდა.
ბორისოვკა (აურგაზის რაიონი)
ბორისოვკა (Борисовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
აიმი იოშიკავა
აიმი იოკიშავა (იაპონ. 吉川あいみ; დ. 20 მარტი, 1994, კანაგავის პრეფექტურა, იაპონია) — იაპონელი პორნომსახიობი. აქტიური იყო 2012-2018 წლებში, ამ დროის განმავლობაში მან მონაწილეობა მიიღო 200-ზე მეტ ზრდასრულთა ფილმში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:იაპონელი ქალი პორნომსახიობები კატეგორია:იაპონელი ქალი მსახიობები
Science (ჟურნალი)
Science (იკითხება საიენს,) — მეცნიერების განვითარების ხელშეწყობის ამერიკული ასოციაციის (The American Association for the Advancement of Science — AAAS) სამეცნიერო ჟურნალი. ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე უფრო ავტორიტეტულ სამეცნიერო ჟურნალად. ყოველკვირეულად გამომავალი რეცენზირებული ჟურნალი და ჰყავს დაახლოებით 130 000 გამომწერი. რადგანაც ორგანიზაციის გამოწერა და ინტერნეტით წვდომა ქმნის გაცილებით მეტ აუდიტორიას, მისი მკითხველების რიცხვი შეფასებულია 1 მილიონ ადამიანად.
გამოდის ინგლისურ ენაზე. ბაზირებულია ვაშინგტონში (კოლუმბიის ოლქი, აშშ) და კემბრიჯში (ინგლისი).
ისტორია
Science დაარსდა 1880 წელს ნიუ-იორკელი ჟურნალისტის ჯონ მაიკლზის (John Michaels) მიერ, ჯერ ტომას ალვა ედისონის, ხოლო მოგვიანებით ალექსანდერ გრეიამ ბელის ფინანსური დახმარებით. მაგრამ ჟურნალმა ვერ მოახერხა საკმარისი რაოდენობის გამომწერების თავმოყრა და ამიტომ მან შეწყვიტა გამოსვლა 1882 წლის მარტში. ენტომოლოგმა სამუელ ჰაბარდ სკადერმა (Samuel Hubbard Scudder) აღადგინა ჟურნალის გამოცემა ერთი წლის შემდეგ. 1894 წელს Science-ს ისევ გამოუჩნდა ფინანსური სიძნელეები და ის მიეყიდა ფსიქოლოგ ჯეიმზ მაკკინ კეტელს (James McKeen Cattell) 500 ამერიკულ დოლარად.
შეთანხმების თანახმად, რომელიც შედგა კეტელსა და AAAS-ს ადმინისტრაციას შორის, Science 1900 წელს გახდა მეცნიერების განვითარების ხელშეწყობის ამერიკული ასოციაციის ჟურნალი. ХХ საუკუნის პირველ მეოთხედში Science-ში გამოქვეყნდა ბევრი მთავარი სამეცნიერო ნამუშევარი — როგორებიცაა სტატიები ნაყოფის ბუზების (Drosophilidae) გენეტიკის (ტომას ჰანტ მორგანი), გრავიტაციული ლინზირების (ალბერტ აინშტაინი) და სპირალური გალაქტიკების (ედუინ ჰაბლი) შესახებ. 1944 წელს კეტელის გარდაცვალების შემდეგ ჟურნალი მთლიანად გადავიდა AAAS-ის ხელში.
კეტელის გარდაცვალების შემდეგ ჟურნალს 20 წელი არ ჰყოლია რედაქტორი, სანამ 1956 წელს არ დაინიშნა გრეჰემ დუშეინი (Graham DuShane). ნეპტუნიუმის ერთ-ერთი პირველი აღმომჩენი, ფიზიკოსი ფილიპ ჰოგ აბელსონი (Philip Hauge Abelson), იყო ჟურნალის რედაქტორი 1962 წლიდან 1984 წლის ჩათვლით. მისი რედაქტორობის დროს რეცენზირების ეფექტურობა გაუმჯობესდა, რამაც გამოიწვია ახალი მასალების გამოქვეყნების დაჩქარება. ამ წლების განმავლობაში გამოქვეყნდა სტატიები პროგრამა „აპოლოს“ და შიდსის შესახებ ერთ-ერთი პირველი ცნობები.
ბიოქიმიკოსი დანიელ კოშლანდი (Daniel Koshland) რედაქტორად მუშაობდა 1985 წლიდან 1995 წლის ჩათვლით. 1995 წლიდან 2000 წლის ჩათვლით ეს თანამდებობა ეკავა ნეირობიოლოგ ფლოიდ ბლუმს (Floyd Bloom).
2000 წელს Science-ის რედაქტორი გახდა ბიოლოგი დონალდ კენედი (Donald Kennedy). 2008 წლის მარტში მისი ადგილი დაიკავა ბიოქიმიკოსმა ბრუს ალბერტსმა (Bruce Alberts). 2013 წლის ივნისში რედაქტორი გახდა მარშა მაკნატი (Marcia McNutt). 2016 წლის 1 ივლისს მისი ადგილი დაიკავა ჯერემი მ. ბერგმა (Jeremy M. Berg.
2009 წელს შევიდა უკანასკნელი 100 წლის განმავლობაში ბიოლოგიის და მედიცინის მიხედვით 100 ყველაზე უფრო გავლენიანი ჟურნალების სიაში და გავიდა მესამე ადგილზე, ხოლო დარგში „მოლეკულური და უჯრედული ბიოლოგია, ბიოტექნოლოგია და დისწიპლინათაშორისი ჟურნალები“ — პირველ ადგილზე.
დაშვება
სტატიების მთლიანტექსტური ვერსიები ონლაინ რეჟიმშია გამოქვეყნებული AAAS-ის წევრებისათვის ჟურნალის მთავარ საიტზე. AAAS-ის წევრებს მთელი წლის განმავლობაში გააჩნიათ სრული დაშვება ჟურნალის არქივებში Science-ის საიტი-ზე, სადაც მას ჰქვია Science Classic. სხვა გამომწერებს დამატებით ფასად შეუძლიათ შეუკვეთონ დაშვება Science Classic-ს.
ინდივიდიალური და კოლექტიური გამოწერა ასევე იძლევა ორიგინალური სტატიების წაკითხვის საშუალებას (ეს იაფია AAAS-ის წევრობაზე). Science-ის ვებ-საიტი წარმოადგენს თავისუფალ წვდომას ზოგიერთ პუბლიკაციებზე (ზოგიერთი ორიგინალური კვლევა და რედაქტორული სვეტები), ასევე არქივში დასათაურებულ ყველა ნომერზე.
ყველა სტატიასთან წვდომა, რომლებიც გამოქვეყნებულები იყვნენ არაუმეტეს 5 წლის უკან, Science-ის საიტზე თავისუფალია, თუ запрос გაშვებულია გამომწერის IP-მისამართიდან.
5 წელზე უფრო დიდი ხნის უკან გამოშვებული ჟურნალზე წვდომა ასევე შესაძლებელია JSTOR-ის გამოწერის საშუალებით.
კრიტიკა
2013 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატმა მედიცინის დარგში რენდი უეინ შეკმანმა (Randy Wayne Schekman) მისთვის პრემიის მინიჭებისას განაცხადა, რომ წამყვანი სამეცნიერო ჟურნალები, რომელთა შორისაცაა Science, ხელს უშლიან სამეცნიერო პროცესებს, რადგანაც წამყვან ჟურნალებში საკუთარი პუბლიკაციების ნახვის სურვილი მეცნიერებს უბიძგებს „ჩამოიჭრან კუთხეები“ და დაკავდნენ იმით, რაც ითვლება მოდურად, და არა იმით, რაც უფრო მთავარია მეცნიერებისთვის. ამას გარდა, შეკმანის აზრით, პრობლემა ის არის, რომ ამ ჟურნალების რედაქტორები მეცნიერები კი არ არიან, არამედ გამომცემლებს წარმოადგენენ და მათ პირველ რიგში აინტერესებთ ხმაური, სენსაცია და ფურორი. მან პირობა დადო აღარ გაეგზავნა საკუთარი სტატიები ჟურნალებში Nature, Cell და Science.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ჟურნალები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ჟურნალები
ვანცინა
ვანცინა (Vanţina) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 273 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 306 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
ყარაბაღის ისტორია
ყარაბაღი მდებარეობს მცირე კავკასიონის ქედის სამხრეთ ნაწილში. სომხეთის მაღალმთიანეთის აღმოსავლეთ ნაწილი, მთიანი ყარაბაღის სახელით არის ცნობილი და მოიცავს ამ რეგიონის ფართო გეოგრაფიულ მაღალმთიან ნაწილს. რუსული და საბჭოთა პერიოდის განმავლობაში, რეგიონი ცნობილი გახდა მთიანი ყარაბაღით. თვით ყარაბაღის სახელწოდება (მიღებული იყო თურქული და სპარსული ენებიდან და ლიტერატურული მნიშვნელობით ნიშნავს „შავ ვენახს“) პირველად აღიწერა ქართულ და სპარსულ წყაროებში მე -13 და მე -14 საუკუნეებში.
1917 წელი
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, ბაქოში დაინიშნა ადგილობრივი საბჭოთა მთავრობა, რომელსაც ეთნიკურად სომეხი სტეფანე შაუმიანი ხელმძღვანელობდა: ე.წ. ბაქოს ეროვნული საბჭო (1917 წლის ნოემბერი - 1918 წლის 31 ივლისი).
1918 წელი
1918 წლის მარტში გაიზარდა ეთნიკური და რელიგიური დაძაბულობა და ბაქოში დაიწყო სომხურ-აზერბაიჯანული კონფლიქტი. შედეგად, 3 000 - დან 12 000 - მდე ადამიანი დაიღუპა, ისტორიული მოვლენა ცნობილია როგორც „მარტის მოვლენები“. მნიშვნელოვანი დაპირისპირებები მოხდა ევლახსა და აღდაშში, სადაც თურქებმა დაამარცხეს რუსეთის ბოლშევიკური ძალები.
1918 წლის 31 ოქტომბერს ოსმალეთის იმპერიამ აღიარა დამარცხება I მსოფლიო ომში და მისმა ჯარებმა უკან დაიხიეს ამიერკავკასიიდან. ბრიტანულმა ძალებმა კი ისინი დეკემბერში შეცვალეს და ტერიტორია კონტროლის ქვეშ აიყვანეს.
1919 წელი
აზერბაიჯანის მთავრობამ ბრიტანელების დახმარებით სცადა მთიანი ყარაბაღის ტერიტორიის დაპყრობა. ამიტომაც ამიერკავკასიის ახალი საზღვრები დიდი ბრიტანეთის შეთანხმების გარეშე ვერ განისაზღვრებოდა. დადგინდა, რომ სადავო ტერიტორიების ბედი უნდა მოგვარებულიყო 1919 წლის პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე. ბაქოს ნავთობის ექსპორტზე სრული კონტროლის დამყარებით, ბრიტანელები ცდილობდნენ ამიერკავკასიის საბოლოო გაყოფას.
ყარაბაღის ომი
მთიანი ყარაბაღისათვის ბრძოლა გამწვავდა მას შემდეგ, რაც 1991 წელს სომხეთმა და აზერბაიჯანმა საბჭოთა კავშირის დაშლეს შემდეგ დამოუკიდებლობა მიიღეს. რუსეთის თავდაცვის მინისტრი იგორ როდიონოვი დსთ-ს ქვეყნებთან, მინისტრ ამან ტულეევისადმი გაგზავნილ წერილში თქვა, რომ თავდაცვის მინისტრების კომიტეტმა დაადგინა დიდი ოდენობით რუსული იარაღის მიწოდება რეგიონში, მათ შორის 84 T-72 ტანკისა და 50 ჯავშანტექნიკის, რომელიც სომხეთში გადავიდა 1994 და 1996 წლებში, ცეცხლის შეწყვეტის შემდეგ სრულიად უფასოდ და რუსეთის მთავრობის ნებართვის გარეშე. ვაშინგტონ თაიმსის სტატიაში ნათქვამი იყო, რომ რუსეთის მიერ სამხედრო მხარდაჭერა სომხეთის მიმართ აშკარად ჩანდა, რომლის მიზანსაც პროდასავლური აზერბაიჯანისა და მისი სტრატეგიული ნავთობის მარაგის დამორჩილება შეადგენდა. სომხეთმა ოფიციალურად უარყო მსგავსი იარაღის მიწოდება.
სქოლიო
კატეგორია:კავკასია კატეგორია:მთიანი ყარაბაღი
ლევან ბეჟანიძე
ლევან ბეჟანიძე (დ. 14 ნოემბერი, 1957) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკოსი. საქართველოს პარლამენტის წევრი 2016-2020 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1957 წლის 14 ნოემბერს. 1975-1981 წლებში სწავლობდა კრასნოიარსკის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტში. 1974-1975 წლებში იყო კრასნოიარსკის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების საავადმყოფოს სანიტარი. 1981-1982 წლებში იყო სამშობიარო სახლის ინტერნი. 1982-1983 წლებში იყო სასწრაფო სამედიცინო დახმარების სადგურის ექიმი. 1983 წელს იყო ბათუმის №3 საავადმყოფოს მეან-გინეკოლოგი. 1983-1986 წლებში იყო სამშობიარო სახლის ექიმი ორდინატორი. 1986-1988 წლებში — აკაკი ჩაჩავას სახელობის პერინატალური მედიცინისა და მეანობა-გინეკოლოგიის სამედიცინო კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი. 1988 წლიდან არის ბათუმის სამშობიარო სახლის ექიმი მეან-გინეკოლოგი, განყოფილების გამგე, მთავარი ექიმი და დირექტორი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:ქართველი მეან-გინეკოლოგები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
რიჩარდ ნიქსონის მკვლელობა
რიჩარდ ნიქსონის მკვლელობა (The Assassination of Richard Nixon) — 2004 წლის ამერიკული ფილმი. დაფუძნებულია რეალურ ისტორიაზე.
სიუჟეტი
სემუელ ბიკი ჩვეულებრივი ამერიკელია. ის ცხოვრებისგან იმედგაცრუებულია, ქორწინება თვალწინ ენგრევა, გამყიდველის თანამდებობა უაზრობად ეჩვენება. ბიკი ცდილობეს, ყველაფერი მოაწესრიგოს, აღადგინოს ოჯახი, დაიწყოს საკუთარი საქმე. მაგრამ საზოგადოებაში, რომელსაც აწუხებს კორუფცია, ვიეტნამის ომი და სხვა პრობლემები, არ არსებობს ბიკის მსგავსი მეოცნებეთა ადგილი. ტელევიზიაში მუდმივად რიჩარდ ნიქსონს, აშშ-ის 37-ე პრეზიდენტი ჩანს. ბიკი ჩათვლის, რომ ყველა მისი პრობლემის სათავე პოლიტიკური სისტემა და პრეზიდენტია და გადაწყვეტს თეთრ სახლზე თავდასხმას. ბიკი თვითმფრინავის გატაცების უშედეგო მცდელობისას იღუპება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:მექსიკური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2004 წლის ფილმები კატეგორია:რეალურ მოვლენებზე დაფუძნებული ფილმები
ჯრაშენი (არმავირი)
ჯრაშენი (Ջրաշեն) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 856 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 316 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.71 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ბალინამორი
ბალინამორი (Ballinamore; Béal an Átha Móir, „დიდი ფონის პირი“) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. ჩრდილოეთ ირლანდიის საზღვრიდან დაშორებულია 19 კმ-ით.
მორენო (ბუენოს-აირესი)
მორენო (Moreno) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 149 317 კაცს.
ბალინამორი
2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 805 ადამიანს შეადგენდა.
მორენო (ბუენოს-აირესი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ბალინამორი
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ლიაპოს რაიონი
ლიაპოს რაიონი (Distrito de Llapo) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის პალიასკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3480 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 688 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 23.98 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 28.69 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პალიასკის პროვინციის რაიონები
Doolittle (ალბომი)
Doolittle — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Pixies-ის მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1989 წელს ლეიბლზე 4AD. ალბომის სხვადასხვა თემა, სიურრეალიზმის, ბიბლიური ძალადობის, წამების და სიკვდილის მოტივებით, კონტრასტშია პროდიუსერ გილ ნორტონის დახმარებით მიღწეულ სრულყოფილ ჟღერადობასთან. Doolittle ჯგუფის პირველი საერთაშორისო გამოცემა იყო.
სქოლიო
კატეგორია:1989 წლის ალბომები კატეგორია:4AD-ს ალბომები კატეგორია:Elektra Records-ის ალბომები კატეგორია:Pixies-ის ალბომები კატეგორია:PolyGram-ის ალბომები
ტულჩინი
ტულჩინი (Тульчин) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 24507 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის ქალაქები
ბერლეკი (ბაშკირეთი)
ბერლეკი (Берлек) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 25 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 13 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (74%). .
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ხანჯიანი
ხანჯიანი (Խանջյան) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 108 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 270 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7.82 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
მოსკოვის დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი (შვივაია-გორკა)
მოსკოვის დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი (Храм Никиты Мученика) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტაგანის რაიონში. აგებულია 1595 წელს. ტაძარი არის ათონის მთის პანტელეიმონის მონასტრის მეტოქი.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია დიდმოწამე ნიკიტას სახელზე. ეგვტერები კი ღვთისმშობლის ხარების, დედოფალ ოლღა მოციქულთასწორისა და ონოფრე დიდის და პეტრე ათონელის სახელზე.