cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალბრეხტ II ჰაბსბურგი
ბიოგრაფია
ალბრეხტი მტკიცე და სასტიკი ხასიათის იყო, თუმცა მან სახელი გაითქვა როგორც, სამართლიანმა მმართველმა. ალბრეხტი, ჯერ კიდევ სიგიზმუნდის ზეობისას გახდა უნგრეთის მეფე და იმპერატორის ნაცვალე ჩეხეთში. ამის გარდა 1438 წლის მარტში კურფიურსტებმა იგი აირჩიეს გერმანიის მეფედ. წერენ რომ მას არ სურდა გერმანიის მეფობა და არჩევის შემდეგაც ყოყმანობდა. ეს ზედმეტი თავმდაბლობით კი არ იყო გამოწვეული, არამედ უამრავი პრობლემით რაც გადასაჭრელი იყო თურქების მიერ აოხრებულ უნგრეთში და ჰუსის მოძრაობით გატაცებულ ჩეხეთში. იგი დათანხმდა გერმანიის ტახტზე იმ პორობით, რომ გერმანიაში მხოლოდ ორი წლის შემდეგ ჩავიდოდა.
ჩეხეთში სიგიზმუნდთან დაპირისპირებული რადიკალი ჰუსიტები არ ცნობდნენ ალბრეხტს, ხოლო სიგიზმუნდის გარდაცვალების შემდეგ, ისინი შეიკრიბნენ ტაბორში და მეფედ პოლონელი პრინცი კაზიმირი გამოაცხადეს. პრაღაში კორონაციის შემდეგ ალბრეხტმა გაილაშქრა ტაბორიტების წინააღმდეგ და დაამარცხა ისინი, და ქალაქ ტაბორს ალყა შემოარტყა. ტაბორი პოლონელმა მხედართმთავარმა გიორგი პოდებრატმა იხსნა, რომელმაც ალბრეხტს აიძულა პრაღისკენ დახევა. თუმცა მალე პოლონეთის მეფე შეურიგდა ალბრეხტს და შეწყვიტა ტაბორიტების მხარდაჭერა.
ჩეხეთში მდგომარეობის დარეგულირებამ ალბრეხტს საშუალება მისცა უნგრეთისთვის მიეხედა, რომელიც თურქების მიერ იყო აოხრებული. თურქები ტრანსელვანიაში შეიჭრნენ და 70 000 ადამიანი მონად წაიყვანეს. ალბრეხტმა ლაშქრობა გამოაცხადა, მაგრამ ლაშქრობამდე მოუწია დიდებულებთან დათმობებზე წასვლა. ამ დათმობების თანახმად მეფეს შეეძლო პალატინების დანიშვნა მხოლოდ მაგნატთა პალატის თანხმობით და მეფის გადაწყვეტილებები სეიმს უნდა დაემტკიცებინა. მიუხედავად დათმობებისა უნგრელები მაინც ძალიან ცუდად იბრძოდნენ. ლაშქარი სამარცხვინოდ გაიფანტა ბრძოლამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანიის მეფეები კატეგორია:ჩეხეთის მეფეები კატეგორია:უნგრეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1397 კატეგორია:გარდაცვლილი 1439
ხიმიალკონი
ხიმიალკონი (Gimialcón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19 კმ². მოსახლეობა — 75 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
დავით ქართველიშვილი
დავით ქართველიშვილი (დ. 6 ივლისი, 1976, თბილისი) — ქართველი პროზაიკოსი და ესეისტი. ყურადღება მიიქცია პირველივე მოთხრობების კრებულით „პოპური“ (2001, პრემია წინანდალი 2001, წლის საუკეთესო ახალგაზრდა მწერალი). ამ პერიოდისათვის მისი ნაწარმოებები სტილისტურად ახლოს იყო აკა მორჩილაძის ნაწარმოებებთან და შეიცავდა პოსტმოდერნისტული ესთეტიკის ელემენტებს, თუმცა მისი შემდგომი ნაწარმოებები უკვე თვისობრივად განსხვავებული იყო. ქართველიშვილის რომანი „იყო საღამო იყო დილა“ 2006 წელს გამოსცა ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ, ეს ნაწარმოები დღემდე რჩება მის ყველაზე პოპულრაულ ტექსტად. ავტორია რომანებისა: „სიყვარული და მსხალი“ (2009), „მოცემულობა“ (2011), „ათი ქალწული“ (2012). ქართველიშვილის წიგნების უმრავლესობა ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობაშია დაბეჭდილი (მათ შორის — კრებული „6 სიზმარი“). 2010-2011 წლებში იყო საქართველოს პენ-ცენტრის დროებითი პრეზიდენტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები კატეგორია:დაბადებული 1976 დ
1998 წელი მუსიკაში
ტოპ 10 გაყიდვადი ალბომი (მსოფლიო)
კატეგორია:1998 წელი მუსიკაში
Pristomyrmex browni
Pristomyrmex browni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
162
თარიღი უცნობია
*
Reality Killed the Video Star
Reality Killed the Video Star — რობი უილიამსის მერვე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2009 წლის 6 ნოემბერს. ბრიტანეთში ალბომმა 3 გზის პლატინის სტატუსი მიიღო.
კომერციული წარმატება იქონიეს ალბომის სინგლებმა Morning Sun, Bodies და You Know Me.
ალბომის სათაური მომდინარეობს ტრევორ ჰორნის (ალბომის პროდიუსერის) ჯგუფ The Buggles-ის ჰიტ-სინგლისგან Video Killed the Radio Star.
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის ალბომები კატეგორია:რობი უილიამსის ალბომები კატეგორია:Chrysalis Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ტრევორ ჰორნის პროდიუსერობით კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
პერარუა
პერარუა (Perarrúa, Perarruga) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 30,10 კმ². მოსახლეობა — 106 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
პაულ ფონ ჰაიზე
პაულ იოჰან ლუდვიგ ფონ ჰაიზე (დ. 15 მარტი. 1830, ბერლინი — გ. 2 აპრილი. 1914, მიუნხენი) — გერმანელი მწერალი. ნობელის პრემიის ლაურეატი (1910); იყო ფილოსოფიის დოქტორი (1852), ერთ-ერთი ლიდერი მიუნხენის წრისა, რომელიც ემხრობოდა პრინციპს „ხელოვნება ხელოვნებისათვის“. მნიშვნელოვანია ჰაიზეს რომანები: „საუკუნის შვილები“ (1873), „სამოთხეში“ (1858), აგრეთვე ნოველები „არაბიატა“ (1858), „უკანასკნელი კენტავრი“ (1871) და სხვა. ნოველა „ტრეპელი ქალიშვილი“ (1868) თარგმნა ე. გაბაშვილმა 1880 წელს, სათაურით „სოფელი ტრეპი“ და დაბეჭდა კრებული „ქართველი ქალებისაგან ნათარგმნი მოთხრობანი“, „ჟან ბენუა“ თარგმნა ელ. ვაჩნაძემ და დაბეჭდა 1884 წელს, „ივერიაში“ (№ 167).
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1830 კატეგორია:გარდაცვლილი 1914 კატეგორია:გერმანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ებრაელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ბონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბერლინის ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი პოეტები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი რომანისტები კატეგორია:ებრაული წარმოშობის გერმანელები კატეგორია:გერმანელი პროტესტანტები კატეგორია:ებრაელი პოეტები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:გერმანულენოვანი პოეტები კატეგორია:XIX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ედვი
ედვი ტახტზე თავისი ბიძის, ედრედის გარდაცვალების შემდეგ 955 წელს, 15 წლის ასაკში ავიდა.
რესურსები ინტერენტში
კატეგორია:ინგლისის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 941 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 959 კატეგორია:უესექსის დინასტია
ლიბიელები
[[ფაილი:Libya ethnic.svg|thumb|250პქ|ლიბიის მოსახლეობის ეთნიკური შემადგენლობა, 1974 წ. (CIA)
]] მინი|250პქ|ლიბიის მოსახლეობის სქესობრივბ-ასაკობრივი პირამიდა 2011 წ. ლიბიელები — ერი, ლიბიის ძირითადი მოსახლეობა. რაოდენობა დაახლოებით 6 355 მლნ (2010). ლაპარაკობენ არაბულ ენაზე. მორწმუნენი სუნიტური მიმართულების ისლამს აღიარებენ. ლიბიელები ჩამოყალიბდნენ არაბი ტომებისა (რომლებიც ამ ტერიტორიაზე VII-XI საუკუნეებში შემოიჭრნენ) და ადგილობრივი ბერბერების შერევის შედეგად, რომლებმაც შეითვისეს არაბთა ენა, რელიგია და ჩვევები.
ზღვისპირა ზოლის ლიბიელები მისდევენ მიწათმოქმედებას (ზეთისხილი, ციტრუსები, ფინიკის პალმა), სამხრეთ და ცენტრალურ რაიონებში მცხოვრებნი — მომთაბარე და ნახევრად მომთაბარე მესაქონლეობას.
მოსახლეობის აღწერები
250px|მინიატიურა|ლიბიელი ახალგაზრდა მამაკაცები ქალაქ [[ელ-ბაიდა|ელ–ბაიდაში. მოსახლეობის 30 % 15 წელს ქვემოთაა]] ლიბიაში სულ მოსახლეობის რვა აღწერა ჩატარდა. პირველი მათგანი 1931 წელს, ბოლო კი 2006 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბია კატეგორია:აფრიკელები
გუტიერე-მუნიოსი
გუტიერე-მუნიოსი (Gutierre-Muñoz) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11 კმ². მოსახლეობა — 75 კაცი (2021 წ.).
ჯეგეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია — ეკლესია ხობის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს ურთის მთის ყველაზე მაღალ მწვერვალზე. ტაძარი არქიტექტურულ კომპლექს წარმოადგენს, რომელიც შედგება სამლოცველოსაგან, სასახლისა და გალავნისაგან. ტაძარი ადრე მოხატული ყოფილა, აქ ხალხი განსაკუთრებულად აღნიშნავდა 23 აპრილს — გიორგობას.
კატეგორია:საქართველოს მონასტრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დამასკოს ეროვნული მუზეუმი
დამასკოს ეროვნული მუზეუმი (الْمَتْحَفُ الْوَطَنِيُّ بِدِمَشْقَ) — მუზეუმი დამასკოს ცენტრში, სირია. ეს არის უდიდესი მუზეუმი სირიაში. მუზეუმი მოიცავს სირიის ისტორიის მთელ სპექტრს 11 ათასწლეულის მანძილზე. დაწესებულებაში დაცულია სხვადასხვა სახის არტეფაქტები, რელიქვიები, მნიშვნელოვანი აღმოჩენები მარიდან, ებლასა და უგარითიდან (სირიის სამი უმნიშვნელოვანესი და უძველესი არქეოლოგიური ობიექტი). მუზეუმი დაარსდა 1919 წელს, ფეისალ I-ის მმართველობის პერიოდში.
მუზუემის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობაა დურა-ევროპოსის სინაგოგა, რომელიც 245 წლით თარიღდება. ეს არის რეკონსტრუირებული სინაგოგა, რომლიც ნაწილებიც 1930-იან წლებში დამასკოში გადაიტანეს. ნაგებობა გამორჩეულია ფრესკებით. მუზეუმში ასევე დაცულია ქანდაკებები და ქსოვილები ცენტრალური პალმირადან. სამხრეთ სირიიდან მუზეუმში დაცულია ბერძნული მითოლოგიის გამარჯვების ქალღმერთის, ნიკეს ქანდაკებები.. მუზეუმის ექსპონატებს შორისაა სოლისებრი დამწერლობის 5000-მდე ნიმუში. მათ შორისაა ისტორიაში ცნობილი პირველი ანბანის, უგარითულის ნიმუშები.
2012 წელს მუზეუმი დროებით დაიხურა სირიის სამოქალაქო ომის გამო, რადგან საფრთხე შეექმნა მუზეუმის ექსპონატებს. მუზეუმის ხელმძღვანელებმა 300 000-ზე მეტი ექსპონატი გადამალეს, რათა სირიის კულტურული მემკვიდრეობა განადგურებისა და ძარცებისაგან დაეცვათ. დახურვიდან ექვსი წლის შემდეგ, 2018 წლის 29 ოქტომბერს მუზეუმის ხუთი განყოფილებიდან ოთხი ხელმეორედ ოფიციალურად გაიხსნა.
მდებარეობა
დამასკოს ეროვნული მუზეუმი მდებარეობს დამასკოს დასავლეთ ნაწილში, დამასკოს უნივერსიტეტისა და სულთან სელიმის მეჩეთს შორის, შუკრი ალ-ქუვათლის ქუჩაზე.
ისტორია
სირიის პირველი მუზეუმი დაარსდა 1919 წელს სირიის განათლების მინისტრის განკარგულებით ალ-ადილა მადრასაში და მცირე კოლექციას მოიცავდა. მოგვიანებით მუზეუმის ადგილმდებარეობა შეიცვალა და ის მის ამჟამინდელ შენობაში გადავიდა. დამასკოს ეროვნული მუზეუმის ახლანდელი შენობა აშენდა 1936 სულთან სელიმის მეჩეთის გვერდით. მუზეუმის შენობის ფასადზე განთავსებულია ყასრ ალ-ხაირ ალ-ღარბის ომაიანთა სახალიფოს დროინდელი სასახლის წინა კედლების ნაწილები, რომლებიც მისი თავდაპირველი ადგილმდებარეობიდან, სირიის უდაბნოდან გადაიტანეს.
1963 წელს მუზეუმს დაემატა ახალი ლექციების დარბაზი და ბიბლიოთეკა. ლექციების დარბაზი XIX საუკუნის ოსმალეთის იმპერიის დროინდელი ნიმუშებით იყო გაფორმებული და დამასკოში მდებარე იმ პერიოდის სასახლეებს ჰგავდა. 1974 წელს მუზეუმს დაემატა პალეოლითის პერიოდის ნიმუშები.
გამოფენები
მუზეუმის უნიკალურ ექსპონატებს შორისაა: დურა-ევროპოსის სინაგოგის აღდგენილი ნაწილები, რომლებიც ჩვენი წელთაღრიცხვით III საუკუნით თარიღდება; იარჰაის ჰიპოგეუმი პალმირადან, რომელიც 108 წლით თარიღდება; ასევე, ომაიანთა სახალიფოს დროინდელ ყასრ ალ-ხაირ ალ-ღარბის ფასადი და ფრესკები, რომლებიც VIII საუკუნით თარიღდებიან და პალმირადან დაახლოებით 80 კილომეტრით სამხრეთით მდებარეობს.
პრეისტორიული ერა
მუზეუმში დაცულია ქვის ხანის დროინდელი ნაშთები და ჩონჩხები. ექსპონატებს შორისაა ტელ-რამადში და მდინარე ორონტესისა ევფრატის აუზში აღმოჩენილი ნივთები.
უძველესი სირია
ამ განყოფილებაში ინახება ქვის წარწერები, ცილინდრული ბეჭდები და თილისმები ისეთი ადგილებიდან, როგორებიცაა: მარი, ებლა, უგარითი. დაცულია ქანდაკებები ტელ-ჰალაფიდან. გამოფენის ერთ-ერთი მთავარი ღირსშესანიშნაობაა უგარითული სოლისებრი დამწერლობა, რომელიც ჩვენთვის ცნობილი ყველაზე ძველი დამწერლობაა.
ბერძნული და რომაული/ბიზანტიური ერა
მუზეუმის ეს განყოფილება მოიცავს ბევრ კლასიკურ სირიულ არტეფაქტს. ექსპონატები მოიცავს ქანდაკებებს, მარმარილოს და ქვის სარკოფაგებს, მოზაიკებს, სამკაულებსა და მონეტებს რომის იმპერიის, სელევკიდების სახელმწიფოსა და ბიზანტიის იმპერიის პერიოდებიდან.
ისლამური ერა
ისლამური სასახლის ფასადს რესტავრაცია ჩაუტარდა და ის მუზეუმის შესასვლელში განთავსდა. ამ ძველი სასახლის ზოგიერთი ელემენტი, მათ შორის ჩუქურთმები მუზეუმის ისლამური ერის განყოფილებაშია დაცული.
დამასკოს ეროვნული მუზეუმი ასევე მოიცავს მინისა და ლითონისაგან დამზადებულ ექსპონატებს, ისლამური ხელოვნების სხვადასხვა პერიოდის მონეტებს. ექსპონატებს შორისაა რელიგიური წერილები ომანიანთა და ოსმალთა მმართველობის პერიოდიდან.
თანამედროვე ხელოვნება
მუზეუმში დაცულ თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშებს შორისაა: სირიელების, არაბული სამყაროსა და სხვა ქვეყნების წარმომადგენლების ნამუშევრები.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მუზეუმები კატეგორია:დამასკოს ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:1919 წელს დაარსებული მუზეუმები
ოში (ყირგიზეთი)
ოში (Ош) — ყირგიზეთის მეორე უდიდესი ქალაქი, მდებარეობს ფერღანის ხეობის სამხრეთ ნაწილში და მას ხშირად უწოდებენ „სამხრეთის დედაქალაქს“. ოში პირველად მოიხსენიება IX საუკუნედან. ამ ტერიტორიაზე ხშირად ხდება ეროვნებათშორისი დაპირისპირებები, რომელთაგან ყველაზე მასშტაბური და სისხლისმღვრელი იყო 1990 და 2010 წლების არეულობები, 2010 წლის არეულობაში მონაწილე დაჯგუფებებმა მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენეს ამ დასახლებულ პუნქტს, მათ მრავალი შენობა გაანადგურეს და გადაწვეს.
ოშს სტრატეგიულად ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია მთელს ცენტრალურ აზიაში, აქ მრავალი სავაჭრო გზა გადის. დასახლებულ პუნქტში საკმაოდაა განვითარებული მრეწველობა, ოშში მრეწველობის განვითარება საბჭოთა პერიოდიდან დაიწყო. ქალაქის სიახლოვეს მდებარეობს უზბეკეთის და ყირგიზეთის ოფიციალური საზღვარი, ეს ტერიტორია ადრე უზბეკეთს ეკუთვნოდა. ოშის ოლქში საკმაოდ რთული ვითარებაა შექმნილი, რაც ეკონომიკის განვითრებას მნიშვნელოვნად აფერხებს.
დასახლებულ პუნქტში მდებარეობს რამდენიმე კულტურული ძეგლი, აქ კვლავ შემორჩენილია ლენინის ქანდაკებები. ოშის სიახლოვეს მდებარეობს სულაიმან-ტოო, რომელიც მსოფლიო მემკვიდრეობადაა აღიარებული.
სქოლიო
კატეგორია:ყირგიზეთის ქალაქები კატეგორია:ოშის ოლქი
გრეისტოუნსი
გრეისტოუნსი (Greystones; Na Clocha Liatha) — ქალაქი ირლანდიაში, უიკლოუს საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია).
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 14 569 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 11 913 ადამიანს.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:უიკლოუს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
უსმანოვსკი
უსმანოვსკი (Уҫман; Усмановский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 103 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 52 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 52 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (89 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ჯოაკინო როსინი
thumb|200px|ჯოაკინო როსინი ჯოაკინო ანტონიო როსინი (დ. 29 თებერვალი, 1792 — გ. 13 ნოემბერი, 1868) — იტალიელი კომპოზიტორი. მან დაწერა 39 ოპერა, ასევე საკრალური და კამერული მუსიკა. მისი მსოფლიოში განთქმული ოპერაა „სევილიელი დალაქი“ (Il barbiere di Sivigli).
ბიოგრაფია
thumb|left ჯოაკინო ანტონიო როსინი დაიბადა იტალიის ქალაქ პეზაროში, მუსიკალურ ოჯახში. მამამისი ჯუზეპე ვალტორნაზე უკრავდა, ხოლო დედამისი ანა — მომღერალი იყო. ჯოაკინო მუსიკალურ განათლებას ადრეული ასაკიდან იღებდა. 6 წლის — მამის ორკესტრში სამკუთხედზე უკრავდა. ნაპოლეონის მხარდაჭერის გამო, 1796 წელს ციხეში ჩასვეს, დედამისმა პატარა ჯოაკინო ბოლონიაში წაიყვანა. შვიდი წლის ასაკში მან ბოლონიის ცნობილ კაპელმეისტერთან დაიწყო სწავლა და რვა წლის უკვე წამყვან პარტიებს ასრულებდა ბოლონიის საეკლესიო გუნდებში. ლიცეუმში მან ისწავლა კლავესინზე დაკვრა, დაეუფლა კომპოზიციას. როსინიმ, როგორც მომღერალმა, ისეთი პოპულარობა მოიხვეჭა, რომ მას იტალიის ყველაზე უფრო ცნობილი მომღერლის მომავალს უწინასწარმეტყველებდნენ. ამასთან მან საოპერო სპექტაკლების დირიჟორობაც სცადა, 14 წლისამ კი პატარა კომიკური ოპერების შექმნით გაითქვა სახელი. პირველდაწყებითი სწავლა როსინიმ ბოლნიის საქალაქო სასწავლებელში, სადაც შევიდა 1807 წელს, ამავე დროს იგი მეცადინეობდა მუსიკის სხვადასხვა პედაგოგებთან. 14 წლის როსინი მუშაობას იწყებს ჯერ ორკესტრში მამასთან ერთად, ხოლო შემდეგ კი, როგორც მომღერალი და კონცერტმეისტერი. 200პქ|thumb|right 1810 წელს როსინი შეუდგა საოპერო მოღვაწეობას და თავისი ერთტაქტიანი კომიკური ოპერებით იტალიაში დიდი პოპულარობა მოიპოვა. thumb|left|ჯოაკინო როსინი, [[1865.]] როსინი გარდაიცვალა 1868 წელს პარიზში, მისი გარდაცვალების შემდეგ დარჩა ძალზე დიდი ქონება, რომლის ნაწილი მისი ანდერძის თანახმად გამოყოფილი იყო მშობლიურ ქალაქ პეზაროში კონსერვატორიის დაარსებისათვის. დაარსებული იყო აგრეთვე ყოველწლიური პრემია საუკეთესო ოპერისა და ლიბრეტოს შექმნისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი კომპოზიტორები კატეგორია:ოპერის კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1792 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1868
ანდალუსია
ანდალუსია (Andalucía) — ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანება 1981 წლიდან. შედგება 8 პროვინციისაგან : ალმერია, კადისი, კორდობა, გრანადა, უელვა, ხაენი, მალაგა, სევილია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ანდალუსია იყოფა რვა პროვინციად (ალმერია, კადისი, კორდობა, გრანადა, უელვა, ხაენი, მალაგა, სევილია), რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 68 კომარკად. ანდალუსიაში არის 770 მუნიციპალიტეტი.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებები
თინათინ გელაძე
თინათინ (თინა) გელაძე (დ. 1 ივლისი, 1921, თბილისი — გ. 5 ნოემბერი, 2021, თბილისი) — ქართველი ექიმ-ნევროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, აკადემიკოსი და მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
მინი|თინა გელაძის ახალგაზრდობის ფოტოსურათი ალტ=|მინი|თინა გელაძე თინა გელაძე დაიბადა ქალაქ თბილისში 1921 წელს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი 1942 წელს. 1947 წელს აკადემიკოსმა პეტრე სარაჯიშვილმა თინა გელაძე მიიწვია ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის კათედრის ბაზაზე ამიერკავკასიაში პირველად შექმნილი ელექტროფიზოლოგიური ლაბორატორიის ხელმძღვანლად. 1952 წლისთვის საკანდიდატო დისტერტაციის თემად აირჩია „ პარკინსონური სინდრომი ს ზოგიერთი ფენომენის პათოფიზიოლოგიისათვის “. სსრკ სამეცნიერო აკადემიის ასპირანტურა გაიარა ფიზიოლოგიის ინსტიტუტში აკადემიკოს ივანე ბერიტაშვილი ს ხელმძღვანელობის ქვეშ. 1958 წლისთვის სათავეში ჩაუდგა ნევროლოგიის მიმართულებას — ეპილერფსიისა და ელექტროკლინიკური ლაბორატორიის ჩამოყალიბებას საქართველოში. სწორედ, თინა გელაძის სახელთანაა დაკავშირებული სსრკ სივრცეში ყველაზე ცნობილი ეპილეფსიის ცენტრის დაარსება, რომელშიც აღიზარდა ეპილეფტოლოგებისა და კლინიკური ელექტროფიზიოლოგების მთელი თაობა და რომელსაც პაციენტები მთელი საბჭოთა კავშირის მასშტაბით აკითხავდნენ. გარდა ამისა, საფუძველი ჩაუყარა საქართველოში ძილ-ღვიძლის ციკლისა და ძილის დარღვევების კლინიკურ კვლევებს. მედიცინის დოქტორის წოდება მიიღო 1972 წელს თემაზე „ეპილეფსიის ეტიოპათოგენეზური ზოგიერთი ასპექტის შესახებ“ ,ხოლო პროფესორი გახდა 1977 წელს.
თინა გელაძეს მოსწავლეები ახასიათებენ როგორც მკაცრ და პროგრესულად მოაზროვნე ადამიანს. მოწაფეების თქმით, ქ-ნი თინა ახალბედა ექიმებს სწორ გზაზე აყენებდა; მათ მოსაზრებებს დიდი ყურედღებით უსმენდა და მსჯელობით რაციონალურ გადაწყვეტილებებს ერთობლივად იღებდნენ.
ქართულ ეპილეპტოლოგიური სკოლის განვითარებაში განსაკუთრებული წვლილისა და სამეციდინო კადრების აღზრდაში მნიშვნელოვანი დამსახურებისათვის რესოუბლიკური ეპილეპტოლოგიური სამედიცინო-პრაქტიკული ცენტრის ხელმძღვანელს, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორს, თინა გელაძეს, 1996 წელს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებით გადასცეს ღირსების ორდენი.
გარდაიცვალა 2021 წლის 5 ნოემბერს, 100 წლის ასაკში.
ბრესტის უნია
ბრესტის უნია 1596 წლისა — კიევის მიტროპოლიის (კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს შემადგენლობაში) ზოგიერთი მართლმადიდებელი ეპისკოპოსისა და ეპარქიების (კიევის მიტროპოლიტის მიხაილ როგოზას მეთაურობით) მიერთება რომის კათოლიკურ ეკლესიასთან რეჩ პოსპოლიტას ტერიტორიაზე. 1596 წლის ოქტომბერში ბრესტში სინოდის გადაწყვეტილების მიხედვით.
საეკლესიო უნიის დადების ადრეული ცდები
საეკლესიო უნიის დადების საჭიროება დადგა 1054 წ. ქრისტიანობის გახლეჩის შემდეგ დასავლეთ - ლათინურ კათოლიკურ და აღმოსავლეთ - მართლმადიდებლურ ეკლესიებად. ბიზანტიურ და ლათინურ ეკლესიებს შორის პირველი უნია დადებულ იქნა ლიონის მეორე კრებაზე (1274), მეორე — ფლორენციის კრებაზე (1439), მაგრამ არც პირველმა და არც მეორე უნიამ ვერ მოახერხა ქრისტიანების გაერთიანება. იყო რამდენიმე ცდა რუსული (უკრაინულ-ბელარუსული) ეკლესიების გაერთიანებისა რომთან: ლიონის І კრებაზე (1245) მონაწილეობას იღებდა არქიეპისკოპოსი პეტრე აკეროვიჩი, გაგზავნილი კიევის მთავრის მიხაილ ვსევოლოდოვიჩის მიერ ან გალიციის მთავრის დანილო გალიციელის მიერ, რათა მიეღოთ დასავლეთისაგან რომის პაპის ინოკენტი IV-ის სახით დახმარება თათართა საწინააღმდეგოდ. დანილის და ვასილკო რომანოვიჩის მოლაპარაკებების შედეგად პაპის ლეგატთან პლანო დე კარპინთან მოხდა უნიის დადება რომთან (1253) და დანილმა სამეფო გვირგვინი მიიღო — მაგრამ ეს უნია ცოტა ხანი ფუნქციონირებდა: დანილმა დახმარება ვერ მიიღო და თათრების ზეწოლით გაწყვიტა რომთან კავშირი. 1439 წ. დაიდო უნია ფლორენტიის კრებაზე: კიევის მიტროპოლიტმა ისიდორმა ხელი მოაწერა უნიას კიევის მიტროპოლიის სახელით, მან მოსკოვისა და პოლონეთის იერარქების მტრული დამოკიდებულების გამო დასტოვა კიევის მიტროპოლია და დაბრუნდა რომში, თუმცა ადგილობრივი უკრაინის და ბელორუსის მთავრები მიტროპოლიტ ისიდორეს მომხრენი იყვნენ.
ბრესტის უნიის წინაპირობა
ვატიკანი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში ცდილობდა თავისი გავლენის გავრცელებას დასავლეთ სლავურ ხალხებზე და აქტიურად უჭერდა მხარს პოლონეთის ფეოდალების პოლიტიკას უკრაინისა და ბელარუსის მიმართ, უნიის მომზადებაში საკმაოდ დიდი როლი ითამაშეს იეზუიტებმა, რომლებიც მე-16 საუკუნის 60-იან წლებში მიიწვიეს პოლონეთში პროტესტანტიზმისადმი საბრძოლველად. უნიის იდეის მომხრენი იყვნენ უკრაინული სასულიერო პირების სედა ფენა და ფეოდალები, რომლებიც იბძოდნენ კათოლიკეებისა და მართლმადიდებლების თაბარი უფლებებისათვის.
ბრესტის უნიის გაფორმების ისტორია
1590 წლიდან მოყოლებული ბრესტში ტარდებოდა დასავლეთ-რუსული ეკლესიის კრებები, რომლის მიზანი იყო დაეწყო და მოეწესრიგებინა ეკლესიაში მიმდინარე ცხოვრება არახელსაყრელ პირობებში, რომელიც შეიქმნა მართლმადიდებლებისათვის გაერთიანებულ პოლონურ-ლიტვურ სახელმწიფოს ტერიტორიაზე; ერთ-ერთი ყველაზე მწვავე საკითხი იყო მართლმადიდებელი რუსი ეპისკოპოსის დამამცირებელი მდგომარეობა, რომელიც თავის მხრივ, დამოკიდებული იყო კათოლიკური პოლონური შლიახტასაგან, მეორე მხრივ, შეზღუდული იყო უფლებებში მართლმადიდებელი თავად-აზნაურთა პატრონატით. ეპისკოპოსების კრებაზე 1595 წლის ივნისში საბოლოოდ იქნა შემუშავებული 33 სტატიის ტექსტი («არტიკული»), რომელიც შეიცავდა პირობებს მიმართულს რომის პაპისა და სიგიზმუნდ III-ისადმი, სადაც კიევის მიტროპოლიის ეპისკოპატი მზად იყო ეღიარებინა რომის პაპის საეკლესიო იურისდიქცია. კერძოდ კი, არტიკულთა თანახმად, კიევის მიტროპოლიტი ინარჩუნებდა უფლებას ეპისკოპოსების ხელდასმისა მიტროპოლიის ტერიტორიაზე რომის პაპის ჩაურევლად.
კიევის მიტროპოლია ფორმალურად დაექვემდებარა რომის პაპს 1595 წლის 23 დეკემბერს კლემენტ VIII-ის მიერ გამოცემული სამოციქულო კონსტიტუციის Magnus Dominus-ის მიხედვით, ამ დროს რომში იმყოფებოდა 2 დასავლეთ-რუსი ეპისკოპოსი — ვლადიმირ-ვოლინსკის იპატი პატეი (პოცეა) და ლუცკის კირილ ტერლეცკი, რომლებიც მიღებული იქნენ კატოლიციზმის წიაღში «სქიზმატიკების» საერთო საფუძველზე. პაპმა ამავე 1596 წლის 23 თებერვალს გამოსცა ბულა Decet Romanum Pontificem, რომელიც მიტროპოლიტ რაგოზის მისამართით იყო, რომლითაც არ ითვალისწინებდა ავტონომიას კიევის მიტროპოლიისათვის, მაგრამ იძლეოდა ლიტურღიის აღმოსავლეთ ტრადიციისადმი პატივისცემის და სამოქალაქო ხელისუფლების საეკლესიო საქმეებში ჩაურევლობის გარანტიას.
აქტი უნიის შესახებ მიღებულ იქნა 1596 წლის 9 ოქტომბერს კრებაზე რომელიც 6 ოქტომბერს გაიხსნა ბრესტში, სადაც იმყოფებოდნენ კიევის მიტროპოლიტი მიხაილ როგოზა, ლუცკის, ვლადიმირ-ვოლინსკის, პოლოცკის ეპისკოპოსები, პინსკი და ხოლმსკი, ასევე პაპისა და მეფის ელჩები და მთელი რიგი დასავლეთ-რუსი ეპისკოპოსები. კრებაზე შედგენილი სიგელის მიხედვით, ჩამოთვლილი მართლმადიდებლური ეპარქიების ეპისკოპოსები თავის მეთაურად რომის პაპს ცნობდნენ, იღებდნენ რომის კათოლიკურ დოგმატებს, მაგრამ ინარჩუნებდნენ ბიზანტიურ ღვთისმსახურებას საეკლესიოსლავურ ენაზე.
ბრესტის უნიის მთავარი მიზანი იყო მართლმადიდებელი უმაღლესი სასულიერო პირთათვის რეჩ პოსპოლიტის ტერიტორიაზე მაღალი საზოგადოებრივი მდგომარეობის უზრუნველყოფა, კათოლიკურ სასულიერო პირებთან თანაბარი სტატუსი, ასევე რუსეთის სამეფოს პრეტენზიების შემცირება დასავლეთის რუსეთზე.
ბრესტის უნიის დადებამ შედეგად გამოიწვია უკრაინის ბერძნულ-კათოლიკური ეკლესიის შექმნა. პირები რომლებიც მიზდევდენენ ბერძნულ-კათოლიკურ (უნიატურ) სარწმუნოებას, უწოდებდნენ უნიატებს, ხშირად ტერმინს ნეგატიური კონოტაცია ჰქონდა რუსულ და უკრაინულ იერარქების და ასევე ოფიციალურ საბჭოთა ისტორიოგრაფიაში გამოყენების დროს.
რეაქცია და შედეგები
ბრესტის უნიის დადებამ გლეხობის, კაზაკების, წარჩინებულების, მართლმადიდებელი შლიახტის ნაწილის და დაბალი წოდების სასულიერო პირთა პროტესტი გამოიწვია, თავდაპირველად - ზოგი დიდი უკრაინელი ფეოდალის უკმაყოფილებაც კი გამოიწვია. უნიის აქტიური მოწინააღმდეგე და მებრძოლი გახდა ბრესტის წმინდა სემეონის სახელობის მონასტრის იღუმენი წამებული ათანასე ბრესტელი (აფანასი).
შვიდიდან ორმა ეპისკოპოსმა - ლვოვის გედეონ ბალაბანმა და პერემიშლის მიხაილ კოპისტენსკიმ  — კრების გახსნიდან მალევე უარყვეს უნიატური კრების შედეგები. მათი მეთაურობით ჩატარდა კრება, რომელზეც იმყოფებოდნენ მრევლის უმეტესობა, მთავრის კონსტანტინე ოსტროჟსკის ჩათვლით, მსოფლიო პატრიარქის ექზარქი დიდი პროტოსინკელი ნიკიფორე, რომელსაც ჰქონდა წერილობითი უფლებამოსილება პატრიარქისაგან. კრების მონაწილეთა პოზიცია მდგომარეობდა, იმაში რომ აღმოსავლეთ პატრიარქების კრების ნების გარეშე ჩატარებულ ბრესტის ადგილობრივ კრებას არ გააჩნდა უფლებამოსილება განეხილა და მიეღო გადაწყვეტილება უნიის შესახებ. ბრესტის მართლმადიდებლურმა კრებამ დაგმო უნია, განკვეთეს უნიატი ეპისკოპოსები ეკლესიიდან და ჩამოართვეს წოდება, აღადგინეს იმ სასულიერო პირთა წოდებები რომლებიც გადაყენებულნი იყვნენ უნიატი ეპისკოპოსების მიერ.
ამასთან, უკრაინაში მართლმადიდებლების დევნა გრძელდებოდა, და საბოლოოდ ამ პოლიტიკურმა და რელიგიურმა წნეხმა გამოიწვია ხმელნიცკის აჯანყება, რის შედეგადაც პოლონეთმა დაკარგა უკრაინის ნახევარზე მეტი. მაგრამ იმ ტერიტორიებზე რომლებიც დარჩნენ პოლონეთის შემადგენლობაში - დნეპრის მარჯვენა უკრაინა და ბელარისი, — მთელი ერთი საუკუნის განმავლობაში განიცდიდნენ მართლმადიდებლები დევნას, როდესაც დაუძლურებული რეჩ პოსპოლიტა გაყოფილ იქნა, რუსეთს შეხვდა მთლიანად უნიატური ტერიტორიები.
ზოგ რეგიონებში, ძირითადად უკრაინის პოდოლში, ე.წ. «სადკოვსკის მისიის» შედეგად 2300 ტაძარზე მეტი დაუბრუნდა მართლმადიდებლობას. მაგრამ დანარჩენ რაიონებში, განსაკუთრებით ბელარუსსში და ვოლინში, უნიამ ღრმა ფესვები გაიდგა, და ეკატერინე II-ის დეკრეტთან ერთად რელიგიის თავვისუფლების შესახებ, ასევე იმ ფაქტის გამო, რომ უკრაინლები და ბელარუსები იყვნენ ძირითადად პოლონელი მაგნატების ყმები, უკან მართლმადიდებლობაზე დაბრუნებაზე საუბარიც კი არ იყო.
ბევრნი უნიატურ ეკლესიაში ფიქრობდნენ, რომ მისი როლი როგორც მართლმადიდებლობიდან კათოლიკურზე გადასვლის დროებითი ხიდისა დასრულდა. რიგითი სამღვდელოების დიდ ნაწილს სურდა ისევ მართლმადიდებლობაზე დაბრუნება; მათ ეწინააღმდეგებოდა ეპისკოპატი, რომლებმაც რომის ზეწოლით დაიწყეს უნიატების ნელ-ნელა ლათინურ კანონზე გადაყვანა. 1833 წელს მართლამდიდებლობას დაუბრუნდა პოჩაევის ლავრა, ხოლო 1839 წ. თებერვალში შედგა პოლოცკის კრება, სადაც ეპისკოპოს იოსებ სემაშკოს წინამძღრობით ბევრი უნიატი «დაუბრუნდა» მართლმადიდებლობის წიაღს. საბჭოთა კავშირში უნიატები იდევნებოდნენ: მათი ეკლესია აკრძალული იქნა 1946 წელს, ლვოვის კრების გადაწყვეტილების საფუძველზე, რომელმაც გამოაცხადა ბრესტის უნიის გაუქმება, ეკლესიები გადაეცა რუსეთის ეკლესიის ეპარქიებს (იხ.: ლვოვის 1946 წლის კრება).
1990 წლიდან უკრაინის დასავლეთში დაიწყო ბერძნულ-კათოლიკური ეკლესიის აღორძინება და ტაძრების დაბრუნება რომლებიც ჩამორთმეული ჰქონდათ 1946 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონეთის ისტორია კატეგორია:უკრაინის ისტორია კატეგორია:საეკლესიო უნიები კატეგორია:რუსეთის ეკლესიის ისტორია
Pristomyrmex castaneicolor
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ანობონის პროვინცია
ანობონის პროვინცია (Provincia de Annobón) — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. მდებარეობს ეკვატორული გვინეის ოკეანურ ნაწილში. იგი წარმოადგენს ამავე დასახელების კუნძულს ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურეში. ფართობი — 17 კმ². 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 5232 ადამიანს. უპირატესი ენა — ანობონური (პორტუგალურ-კრეოლური ენებიდან ერთ-ერთი). 1973-1979 წლებში ეწოდებოდა პაგალუ. ადმინისტრაციული ცენტრი — სან-ანტონიო-დე-პალე.
გეოგრაფია
thumb|right|275px|კუნძულ ანობონის რუკა thumb|right|275px|კუნძულ ანობონის მდებარეობა კუნძული მთიანია, ვულკანური წარმოშობის, ნაყოფიერი ნიადაგით. კუნძული ანობონი წარმოადგენს სტრატოვულკანის ეროდირებულ ზედაპირს ოკეანის ფსკერიდან დაახლოებით 5000 მეტრ სიმაღლეზე, რომელიც წარმოიშვა ოკეანის ქერქზე. მისი საძირკველი, რომელიც თვალითაც სჩანს, აგებულია პალაგონიტური ბრექჩიებით, რომლებიც შეიცავენ კლინოპიროქსენის და ოლივინის ფენოკრისტებს და მეგაკრისტებს. ისინი გარღვეულია ანკარამიტული ბაზანიტების სუბვერტიკალური დაიკებით. ეროზიული ზემოქმედებით ქვედა კომპლექსი გადაფარულია ბაზანიტური ნაკადებით, რომელთაგან ქვედას აქვს 18,4 მილიონი წლის ასაკი. თავის მხრივ, ისინი ასევე გარღვეულია 5,35 მილიონი წლის ასაკის დაიკებით. უკანასკნელ სტადიებში მიმდინარეობდა ტრისტანიტული და ტრაქიტული გუმბათების წარმოქმნა, რომელთაგან ყველაზე უფრო დიდია — პიკო-დე-ფუეგო (Pico de Fuego). კლიმატი ეკვატორულია, მუდმივად ნოტიო.
ისტორია
კუნძული ანობონი 1473 წლის 1 იანვარს აღმოაჩინეს პორტუგალიელებმა, ამიტომაც მიიღო დასახელება, რომელიც ნიშნავს ახალი წლის მილოცვას (სიტყვასიტყვით «კეთილი წელი»). კუნძულ ბიოკოსთან (ფერნანდო პო) და ეკვატორული გვინეის თანამედროვე სანაპიროსთან ერთად 1778 წელს შეუერთდა ესპანეთს. 1968 წელს გახდა დამოუკიდებელი ეკვატორული გვინეის ნაწილი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია დაყოფილია 2 მუნიციპალიტეტად: სან-ანტონიო-დე-პალე და მაბანა, რომლებიც იყოფიან 3 რაიონად: ანგანჩი, აუალი და მაბანა.
ეკონომიკა
კუნძული ეკვატორული გვინეისათვის წარმოადგენს სტრატეგიულ ინტერესს. ამ კუნძულის ფლობა ქვეყნის ხელისუფლებას უფლებას აძლევს სან-ტომე და პრინსიპის სამხრეთით მდებარე ვრცელი საზღვაო არეალი განიხილოს, როგორც საკუთარი განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა, რომელიც პოტენციურად მდიდარია ნავთობის საბადოებით. ამას გარდა, კუნძული გამოიყენება ტოქსიკური და რადიოაქტიური ნარჩენების დასამარხად.
სქოლიო
კატეგორია:ეკვატორული გვინეის პროვინციები
1997 წელი მუსიკაში
ჰიტი სინგლები
კატეგორია:1997 წელი მუსიკაში
ყაურმა (ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტი)
ყაურმა — სოფელი საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, ეშტიის თემში. მდებარეობს ჯავხეთის ზეგანზე, მდინარე ფარავნის ნაპირებზე, ნინოწმინდიდან 5 კმ, ახალქალაქიდან 10 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
ღირსშესანიშნაობები
სოფელში მდინარე ფარავანზე გადებულია XII საუკუნის ხუთთაღიანი ხიდი, რომელიც დღემდე ფუნქციონირებს. გადმოცემის მიხედვით ხიდზე იყო ქართული წარწერა. სოფელში არის XI საუკუნის 30-იანი წლებით დათარიღებული ეკლესია. მისი სამხრეთ კარის თავზე დევს გრძელი ქვა, რომელზეც ლაპიდარული წარწერაა. ასევე წარწერაა ეკლესიის დასავლეთ კედელზე, ფანჯრის ქვეში. წარწერებზე მოხსენიებულნი არიან საქართველოს მეფე გიორგი I და კათალიკოს-პატრიარქები მელქისედეკ I და იოანე V ოქროპირი.
Pristomyrmex castor
Pristomyrmex castor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პუენტე-დე-მონტანიანა
პუენტე-დე-მონტანიანა (Puente de Montañana, Puent de Montanyana) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 48,60 კმ². მოსახლეობა — 93 კაცი (2020 წ.).
163
თარიღი უცნობია
*
160er
სტეფანე VII (VIII)
მინი|მარჯვნივ|სტეფან VII (VIII) სტეფანე VII (VIII) (Stephanus PP. VII; დ. უცნობია — გ. თებერვალი, 931) —რომის პაპი 928-931 წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:გარდაცვლილი 931
ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლი
ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლი (Памятник Владимиру Высоцкому) — რუსი მომღერლის ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლი, რომელიც გაიხსნა 2014 წლის 25 ივლისს, პუშკინის ქუჩაზე, დონის როსტოვი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლის ავტორია მოქანდაკე ანატოლი სკნარინი.
ისტორია
2009 წელს გაუკეთეს ორგანიზება და დაიწყეს თანხის შეგროვება ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლის დასადგმელად. გაიმართა კონკურსი, რომლის შედეგად მოქანდაკეებმა წარმოადგინეს ძეგლის პროექტები, რომელთა შორის გამარჯვებულიც გახდა ანატოლი სკნარინის პროექტი. თანხების მოძიებით დაკავებული იყო როსტოველების სპეციალური ჯგუფი. შემოწირულობების ყუთები დადგეს ქალაქის მრავალ ადგილზე. იმართებოდა ასევე საქველმოქმედო კონცერტები. აღნიშნულის შედეგად შეგროვდა 500 000 რუსული რუბლი, სულ კი საჭირო იყო 2,5 მლნ რუბლი. ძეგლის დასადგმელად საჭირო დარჩენლი თანხის დიდი ნაწილი გაიღო საქველმოქმედო ფონდმა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა როსტოველი ბიზნესმენი ივანე სავიდი.
მემორიალის გახსნა გაიმართა 2014 წლის 25 ივლისს, პოეტის გარდაცვალებიდან 34-ე წლისთავზე, კინოს სახლთან ახლოს პუშკინის ქუჩაზე. მთლიანი კომპოზიციის სიმაღლეა 3,4 მეტრი, საიდანაც 2,3 მეტრია მსახიობის სკულპტურა. ძეგლი დამზადებული ბრინჯაოსაგან: ვლადიმერ ვისოცკი დგას სცენაზე სვიტერით და შარვლით, ხელში - გიტარით. მსახიობის მარჯვნივ ფარდაა. სხვა ინფორმაციის თანახმად მსახიობის მარჯვნივ მდებარეობს ტალღა - პოეტის ნათელი და მოკლე ცხოვრების სიმბოლო.
ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლის გახსნას ესწრებოდა 200-მდე ადამიანი.
ქალაქში, ვისოცკის ძეგლთან ახლოს, დამატებით დადგეს მემორიალური დაფები, იმ ადგილებში, რომელსაც სტუმრობდა მსახიობი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
მორგან დე სანქტისი
მორგან დე სანქტისი (Morgan De Sanctis; დ. 26 მარტი, 1977) — იტალიელი ფეხბურთელი, სერია A-ს კლუბ „ნაპოლის“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების მეკარე.
სერია B-ს კლუბ „პესკარაში“ 3 წლის თამაშის შემდეგ გადავიდა „იუვენტუსში“. ორ სეზონში მხოლოდ სამჯერ ითამაშა და გადავიდა „უდინეზეში“ 1999 წელს.
2009 წლის 24 ივლისს „ნაპოლიმ“ დე სანკტისი შეიძინა „სევილიასგან“ €1,5 მილიონის საფასურად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:უდინეზეს ფეხბურთელები კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი
ვერხნეალკაშევო
ვერხნეალკაშევო (Үргеәлкәш; Верхнеалькашево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 109 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (55 %) და თათრები (44 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
ერნანსანჩო
ერნანსანჩო (Hernansancho) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,38 კმ². მოსახლეობა — 155 კაცი (2021 წ.).
საუნი
საუნი (Sahún, Saúnc) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 72,90 კმ². მოსახლეობა — 303 კაცი (2020 წ.).
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1982
30 ოქტომბერი - 16 ნოემბერი 1982 ლუცერნი, შვეიცარია
ბოლო ტურის წინ საპრიზო ადგილებისათვის პრეტენზიას ძირითდად ჩეხოსლოვაკიის (33,5 ქულა), აშშ-ის (33 ქულა) და იუგოსლავიის (32 ქულა) გუნდები აცხადებდნენ. თავისი პრიზიორობის საკითხი პირველებმა ჩეხებმა გადაწყვიტეს. ფტაჩნიკმა მოუგო ნიდერლანდელ რეეს და ჩეხებმა 2,5-1,5 გაიმარჯვეს. ამერიკელებს მეორე ადგილისათვის 3 ქულა სჭირდებოდათ, მაგრამ შვედებთან 2,5 ქულის მოგროვების მეტი ვერც მათ შეძლეს. ამ დროს საპრიზო ადგილის დაკავების შანსი მიეცათ იუგოსლავიელებს. საჭირო იყო 4-0 დასავლეთ გერმანელებთან შეხვედრაში. ძალიან ახლოს იყვნენ იუგოსლავიელები ამ შედეგთან. 3-0 და პარტია გლიგორიჩი - ლობრონი. იუგოსლავიელთა გამოცდილი ლიდერი დიდხანს ეძებდა მოგების გზებს გფრ-ს ახალ ჩემპიონთან, ერთ მომენტში რისკზეც წავიდა და დამარცხდა. მესამე ადგილი ამერიკელებს დარჩათ.
საბჭოთა მოჭადრაკეებმა კი დაამტკიცეს, რომ 1978 და 1980 წლების ოლიმპიადების შედეგები მხოლოდ ეპიზოდი იყო გუნდის ისტორიაში და რომ სამართლიანად ითვლებიან უძლიერეს გუნდად მსოფლიოში.
ტექნიკური შედეგები
მონაწილეობდა 91 ქვეყნის 92 ნაკრები გუნდი (შვეიცარიელებმა ორი გუნდი გამოიყვანეს). ტურნირი ჩატარდა შვეიცარიული სისტემით 14 ტურად.
11.🇦🇷, 12., 13.🇮🇱, 14.🇦🇹, 15.🇩🇪, 16.🇸🇪, 17.🇳🇱, 18.🇨🇦, 19. undefined, 20.🇨🇴, 21.🇨🇱, 22.🇦🇺, 23.🇮🇸, 24.🇳🇴, 25.🇫🇮, 26.🇨🇭, 27.🇮🇩 indonesia, 28.🇪🇸, 29.🇫🇷, 30.🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿, 31.🇮🇪, 🇨🇭-2, 32., 33.🇬🇷, 34., 35.🇩🇴 dominican republic, 36.🇻🇪, 37.🇨🇳, 38.🇧🇷, 39.🇲🇽, 40.🇦🇱, 41.🇮🇳, 42.🇮🇹, 43. undefined, 44.🇺🇾 uruguay, 45.🇳🇿, 46.🇪🇬, 47.🇹🇷, 48. undefined, 49.🇱🇰 sri lanka, 50.🇧🇪, 51., 52.🇵🇾 paraguay, 53.🇸🇾 syrian arab republic, 54.🇹🇭 thailand, 55.🇵🇰 pakistan, 56.🇫🇴 faroe islands, 57. undefined, 58.🇭🇰 hong kong, 59.🇱🇧 lebanon, 60.🇵🇷 puerto rico, 61.🇯🇵 japan, 62.🇹🇳 tunisia, 63.🇹🇹 trinidad and tobago, 64.🇪🇨 ecuador, 65.🇩🇿, 66.🇨🇾 cyprus, 67.🇦🇩, 68.🇿🇼 zimbabwe, 69.🇸🇷 suriname, 70.🇬🇬 guernsey, 71.🇵🇬 papua new guinea, 72.🇲🇹 malta, 73. undefined, 74.🇲🇨 monaco, 75.🇳🇬 nigeria, 76.🇱🇺, 77.🇺🇬 uganda, 78. undefined, 79.🇱🇾 libya, 80.🇯🇲 jamaica, 81.🇯🇴 jordan, 82.🇸🇳, 83. undefined, 84.🇭🇳 honduras, 85.🇻🇮, 86.🇧🇭 bahrain, 87., 88.🇰🇪, 89. undefined, 90. undefined, 91.🇿🇲.
ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგები
ანატოლი კარპოვი 6,5 (+5=3-0), გარი კასპაროვი 8,5 (+6=5-0), ლევ პოლუგაევსკი 6 (+4=4-1), ალექსანდრე ბელიავსკი 7 (+5=4-1), მიხეილ ტალი 6,5 (+5=3-0), არტურ იუსუპოვი 8 (+7=2-1).
ვლასტიმილ ჰორტი 7 (+4=6-3), იან სმეიკალი 10 (+7=6-1), ლუბომირ ფტაჩნიკი 9,5 (+7=5-2), ვლასტიმილ იანსა 37 (+2=2-2), იან პლახეტკა 6 (+5=2-1), იან ამბროჟი 0,5 (+0=1-0).
უოლტერ ბრაუნი 5,5 (+4=3-3), იასერ სეირავანი 8 (+5=6-1), ლევ ალბურტი 3,5 (+2=3-2), ლუბომირ კავალეკი 4,5 (+3=3-2), ჯეიმზ-ედვარდ ტარჯანი 7 (+5=4-0), ლარი კრისტიანსენი 7 (+5=4-4).
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|პირველი დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
სტეფანე VIII (IX)
პორნოკრატიის პერიოდის პაპი. წარმოშობით გერმანელი. იმპერატორ ოტოს ნათესავი.
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1982
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|მეორე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მესამე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
სტეფანე VIII (IX)
სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 942
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1982
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|მეოთხე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|პირველი სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
რესურსები ინტერნეტში
25
Pristomyrmex coggii
Pristomyrmex coggii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ორკახო-დე-ლას-ტორესი
ორკახო-დე-ლას-ტორესი (Horcajo de las Torres) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 47 კმ². მოსახლეობა — 496 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ხებეი
მინი|300 პქ|ხებეი, ლანგიაშანი ხებეი (河北; ფინინი Héběi) — პროვინცია ჩრდილოეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — შიძიაჯუანი. მოსახლეობა — 71,854,202 ადამიანი (მე-6 ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.)
გეოგრაფია
ხებეის პროვინციის ფართობი შეადგენს 187 700 კმ².
ადმინისტრაციული დაყოფა
ხებეის პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 11 მუნიციპალიტეტად:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის პროვინციები
კაროტინი
thumb|upright=1.4|[[β-კაროტინის მოლეკულის დიაგრამა]] კაროტინი (carota — სტაფილო) — ნარინჯისფერ-მოყვითალო პიგმენტი კაროტინოიდების ჯგუფისა; ტეტრატერპენული ნახშირწყალბადები. მათ შორის გვხვდება როგორც ალიფატური (ლიკოპინი), ისე ციკლური იზომერები (მ.შ. α-, β-, γ-კაროტინები), რომლებიც ერთმანეთისგან განსხვავდებიან ორმაგი ბმებისა და ციკლური ჯგუფების რაოდენობითა და მდებარეობით. მისი სინთეზი ხდება მცენარეებში, მიკროსკოპულ წყალმცენარეებში, ზოგიერთ სოკოსა და ბაქტერიაში; განსაკუთრებით ბევრია ფოთლებში მცენარის ყვავილობის დაწყებისას, დიდი რაოდენობით შედის სტაფილოს ფესვში, ასკილის, მოცხარის, ცირცელის, ქაცვის და სხვათა ნაყოფებში. კაროტინი ვიტამინის წინამორბედია, რომლის ბიოსინთეზი მხოლოდ ცხოველებში ხდება. კაროტინი A აუმჯობესებს ცხოველთა ნაყოფიერებას, ზრდასა და განვითარებას, იცავს მათ ქსეროფტალმიისაგან; მონაწილეობს მცენარის ფოტოსინთეზის, სუნთქვისა და ზრდის პროცესებში. ცხოველთა ქსოვილებში, ჩვეულებრივ, კაროტინის შემცველობა დაბალია, თუმცა შესაძლებელია დაგროვდეს ზოგიერთი ძუძუმწოვრის ცხიმოვან ქსოვილში, რძეში, საკვერცხეების ყვითელ სხეულებში. ადამიანის მიერ კაროტინით მდიდარი საკვების მომატებულ მოხმარებას და შეთვისების პროცესების დარღვევას შესაძლოა მოჰყვეს კანის ყვითლად შეფერვა. კაროტინის დაჟანგული წარმოებულებია ქსანტოფილები.
სქოლიო
კატეგორია:ვიტამინები კატეგორია:ნახშირწყალბადები კატეგორია:კაროტინოიდები კატეგორია:საღებრები
მარჯ სიმფსონი
როგორც წესი, მარჯი ატარებს ღია სალათისფერ კაბას, წითელ ფეხსაცმელს, კისერზე - ხელოვნური მარგალიტების ყელსაკიდს (ფერები განსხვავდება). მისი დამახასიათებელი ნიშანია ლურჯი ფერის თმები, ხოლო ვარცხნილობა ძალიან მაღალი აქვს, რაზეც დიდი რაოდენობა ლაქს ხარჯავს. თმებში ხოლმე სხვადასხვა ნივთსაც ინახავს.
მარჯი დაახლოებით 40 წლისაა. იგი დიასახლისია. დიდ დროს უთმობს შვილებზე ზრუნვას. განასახიერებს 50-იანი წლების ამერიკელი დიასახლისების სტერეოტიპს. მთელ ოჯახში ის ერთადერთი წევრია, რომელიც ეკლესიაში კვირაობით ნებაყოფლობით დადის. პასუხისმგებელია ოჯახურ ფინანსებზე - ხოლმე კვირაში საკვებზე მხოლოდ 12 დოლარს ხარჯავს. მარჯი შესანიშნავი მზარეულიც არის, განსაკუთრებით ცნობილი თავისი ღორის ხორცის კერძებით და ზეფირით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების პერსონაჟები
ザ・シンプソンズの登場人物
მარგიანე
300px|მინიატიურა|მარგიანეს მდებარეობა რუკაზე. მარგიანე — ძველი ოლქი შუა აზიაში, მდინარე მურღაბის დინების გასწვრივ, ახლანდელი თურქმენეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ და ავღანეთის ჩრდილოეთით. პირველად იხსენიება „ავესტაში“ და ბეჰისთუნის წარწერაში. მარგიანეს დედაქალაქი ძველი მარვის რაიონში იყო. ძვ. წ. 522 წელს მოხდა აჯანყება აქემენიდთა წინააღმდეგ, რომელიც ჩაახშო დარიოს I-მა (ძვ. წ. 521 წელი). მოგვიანებით მარგიანე შედიოდა ჯერ ალექსანდრე მაკედონელის, მერე სელევკიდების დაბოლოს პართიის სახელმწიფოში. მარგიანე განიცდიდა ელინისტური და ბუდიზმის კულტურის გავლენას.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქმენეთის ისტორია კატეგორია:აქემენიდები
სანტა-ლიესტრა-ი-სან-კილესი
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
მექანიკური ფორთოხალი (ფილმი)
მექანიკური ფორთოხალი (A Clockwork Orange) — სტენლი კუბრიკის ფილმი, რომელიც გადაღებულია ენტონი ბერჯესის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1971 წლის ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:სტენლი კუბრიკის ფილმები კატეგორია:ბრიტანულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:მექანიკური ფორთოხალი
Pristomyrmex collinus
Pristomyrmex collinus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლანგა (ავილა)
ლანგა (Langa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 80,51 კმ². მოსახლეობა — 480 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ლაური ილონენი
ლაური ილონენი (Lauri Johannes Ylönen; დ. 23 აპრილი, 1979, ჰელსინკი) — ფინელი მომღერალი, რომელიც აქტიურად მოღვაწეობს ჯგუფში რასმუსი.
ბიოგრაფია
ლაური ილონენი დაიბადა ფინეთში, ქალაქ ჰელსინკიში. მას ბავშვობიდანვე ჰქონდა მუსიკალური ნიჭი. 5 წლის ასაკში ის შეიყვანეს პიანინოს სექციაში, მაგრამ, როგორც თვითონ ამბობს, მას არასოდეს მოსწონდა პიანინოზე დაკვრა, 1993 წელს როდესაც იგი იყო 15 წლის, გაუჩნდა იდეა, თავის თანაკლასელებთან ერთად შეექმნა როკ ჯგუფი, ამ დროისათვის მან უკვე აითვისა პიანინო, იცოდა გიტარაზე და დასარტყამებზე დაკვრა. ლაურიმ მთავარი წვლილი შეიტანა ჯგუფის ჩამოყალიბებაში.
სოლო კარიერა
ლაური ილონენი უმეტეს ნაწილს ჯგუფთან ატარებს, მაგრამ მისი სოლო კარიერაც საკმაოდ წარმატებულია. 2004 მან წელს ვილე ვალოსთან და აპოკალიპტიკასთან შექმნა ჰიტი „Bittersweet„. 2005 წელს მან კვლავ აპოკალიპტიკასთან ჩაწერა „Life Burns“, 2009 წელს კი — ჯგუფ Nightwish-ის ამჟამინდელ სოლისტთან ანეტე ოლზონთან „October & Aprill“.
New World
2011 წლის მარტში ლაურიმ გამოუშვა თავისი პირველი სადებიუტო ალბომი New World'. ალბომმა წამყვანი პოზიციები დაიკავა სკანდინავიურ ჩატებში და გალიდერდა ფინეთში. ალბომში შესულია 9 სიმღერა, მათგან კი ყველაზე ცნობილი გახდა „Heavy“, რომელმაც პოპულარობით ალბომს გადააჭარბა.
პირადი ცხოვრება
ლაური ილონენს ჰყავს დედა ლიზა, მამა მატი, და ჰანა. მას აგრეთვე ჰყავს შვილი ჯგუფ PMMP სოლისტთან პაულა ვასალასთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფინელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი
Travelling Without Moving
ალბომი წინა ალბომებისგან უფრო მრავალმხრივი ჟღერადობით გამოირჩევა; მასში მეტი ინსტრუმენტალური კომპოზიციაა, ასევე აღინიშნება ელექტრონული მუსიკის გავლენა, Alright-ის მსგავს სიმღერებზე, რომელშიც გამიქსულია ახალი სინთეტიკური ხმები ეისიდ—ჯაზის შეფერილობით.
რემასტერის დამატებითი CD
2013 წლის მარტში გამოცემულ რემასტერინგს ახლავს დამატებითი დისკი სიმღერებით:
სქოლიო
კატეგორია:Jamiroquai-ს ალბომები კატეგორია:1996 წლის ალბომები კატეგორია:Work Records-ის ალბომები
ჯონ დრამანი მაჰამა
ჯონ დრამანი მაჰამა (John Dramani Mahama დ. 29 ნოემბერი, 1958, დამონგო, განა) — განის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტი (2009-2012) და პრეზიდენტი (2012 წლის 24 ივლისიდან). პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა ჯონ ატა მილსის გარდაცვალების შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განის პრეზიდენტები კატეგორია:განელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 29 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1958
არტურო პერეს-რევერტე
არტურო პერეს-რევერტე (Arturo Pérez-Reverte; დ. 25 ნოემბერი 1951) — ესპანელი რომანისტი და ჟურნალისტი. ოცი წლის მანძილზე (1973–1994) მუშაობდა კორესპონდენტად საომარი ადგილებიდან. 1986 წელს გამოიცა მისი პირველი ნოველა El húsar, რომელიც ნაპოლეონის ომებს ეხებოდა. ესპანეთის ფარგლებს გარეთ იგი ძირითადად ცნობილია თავის ნოველათა სერიით Captain Alatriste. 2003 წლის 12 ივნისიდან რევერტე ესპანეთის სამეფო აკადემიის წევრია.
სტილი
პერეს-რევერტეს ნოველები ძირითადად კონცენტრირებულია მკაცრად განსაზღვრულ ხასიათითზე (ქალის ან კაცის) და წარმოაჩენს ავტორის ჰემინგუეის მსგავს ჩვეულებას, როდესაც თითოეულ პერსონაზე აგებს კომპლექსურ შრეებს. მისი გეგმები სწრაფად მოძრაობს და მწერალი ხშირად მიმართავს მთხრობელს, რომელიც რაღაცნაირად დაკავშირებულია ამ ამბავთან.
თავის ძირითად ხასიათში, ავტორი ხშირად გამოხატავს პესიმიზმს ადამიანურ ქცევებთან დაკავშირებით, რაც მას მიღებული აქვს საკუთარი გამოცდილებით საომარ მოქმედებებში, ისეთ ადგილებში, როგორებიცაა მაგალითად სალვადორი, ხორვატია თუ ბოსნია, ასევე კრიმინალური ისტორიების კვლევებიდან.
თავდაპირველად იგი ეწინააღმდეგებოდა მისი ნოველების თარგმნას ორიგინალი ესპანური ვერსიიდან სხვა რომელიმე ენაზე, გარდა ფრანგულისა. თუმცა, ზოგიერთი მისი ნამუშევრის თარგმნა შესაძლებელი გახდა ინგლისურ ენაზე. უმრავლესი მათგანი ასევე ხელმისაწვდომია პორტუგალიურადაც.
მისი წიგნები ნათარგმნია თურქულად: ფლანდრიული პანელი (Flaman Tablosu), კაპიტან ალტარისტეს სერიები (Komutan Alatriste, Güney'in Kraliçesi, Saflığın Çekiciliği), დიუმას კლუბი (Dumas Kulübü), მეფეთა ოქრო და სხვები.
კარიერის მანძილზე, განსაკუთრებით კი ბოლო ნახევარში, პერეს–რევერტე ცნობილია ჩვეულებით, რომ დაიმკვიდროს მოხეტიალის, არა–პარტიზანის და დროის მიერ გაცვეთილი პერსონის სავაჭრო მარკა. ეს ფაქტი ბევრ სხვა ჟურნალისტთან და მწერალთან კონფლიქტის წყარო გახდა.