cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აგროქიმიური ანალიზი
მცენარის ანალიზით განსაზღვრავენ იმ მაკრო და მიკროელემენტების (აზოტი, ფოსფორი, კალიუმი, კალციუმი, მაგნიუმი, გოგირდი, რკინა, ბორი, მანგანუმი, სპილენძი, მოლიბდენი, თუთია, კობალტი და სხვ.) შემცველობას, რომელთაც მცენარე ნიადაგიდან ითვისებს. უმნიშვნელოვანესი მცენარეული წარმოშობის ორგანული ნივთიერების (ცილები, ცხიმები, ნახშირწყლები და სხვ.) შემცველობას, რომელთაც მცენარე ნიადაგიდან ითვისებს. შემცველობის განსაზღვრით ადგენენ ცხოველთა საკვების და სხვა მცენარეული პროდუქტების ხარისხის (მაგალითად, შაქრის რაოდენობა შაქრის ჭარხალში, სახამებლისა — კარტოფილში, ცილებისა — მარცვლეულში და ა. შ.). ნიადაგის ქიმიური ანალიზის მიზანია მცენარის ძირითადი საკვები ელემენტების განსაზღვრა.
სასუქებში (მინერალური და ორგანული) განსაზღვრავენ მცენარის საკვებ ნივთიერებათა შემცველობასა და ფორმებს; აზოტიან სასუქებში — საერთო აზოტს, ამონიაკურ და ნიტრატულ აზოტს, ტენს; ფოსფორიან სასუქებში — ფოსფორს, ტენს; სუპერფოსფატში — მჟავიანობას; ტორფიან სასუქებში — ტენს, ნაცრიანობას, მჟავიანობას (pH), დაშლის ხარისხს; პესტიციდებში — მოქმედ ქიმიურ ნაერთთა პროცენტს.
აგროქიმიური ანალიზის ჩასატარებლად სარგებლობენ სხვადასხვა ქიმიური ლაბორატორიული მეთოდით და აპარატურით, ფართოდ იყენებენ სპექტროფოტომეტრიას, ალის ფოტომეტრიას, სტაბილურ და რადიოაქტიურ იზოტოპებს, ქრომატოგრაფიას და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:აგროქიმია
რუმბეკი
რუმბეკი (Rumbek, رمبيك) — ქალაქი სამხრეთ სუდანში. ტბების შტატის დედაქალაქი.
გეოგრაფიული მდგომარეობა
ქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან 406 მეტრ სიმაღლეზე.
დემოგრაფია
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა წლების მიხედვით :
რელიგია
ქალაქში არსებობს კათოლიკური ეპარქია.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ქალაქები
ტერეშიხა (ვოლოგდის ოლქი)
ტერეშიხა (Терешиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის სლობოდსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 6 ადამიანს შეადგენდა. სოფელი მდებარეობს ხაროვკისაგან 61 კმ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ფილიპ შერიდანი
ფილიპ ჰენრი შერიდანი (Philip Henry Sheridan, დ. 6 მარტი, 1831 — გ. 5 აგვისტო, 1888) — ამერიკელი სამხედრო მოსამსახურე, აშშ-ის არმიის ოფიცერი და არმიის გენერალი, მონაწილეობდა აშშ-ის სამოქალაქო ომში.
ვესტ-პოინტის სამხედრო სკოლის დამთავრების შემდეგ, ორეგონის საკავალერიო პოლკში შევიდა და მონაწილეობდა ინდიელ ტომთა მიმართ გამართულ ომში. სამოქალაქო ომის დაწყების გადავიდა ფედერალურ არმიაში. 1883 წელს დაინიშნა აშშ-ის არმიის მთავარმმართველად, უილიამ შერმანის ნაცვლად. დატოვა საინტერესო მემუარები, რომელიც 1888 წელს გამოიცა ნიუ-იორკში, სახელწოდებით „Personal Memoirs“. 1888 წელსვე მიენიჭა აშშ-ის არმიის გენერლის წოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1831 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1888 კატეგორია:აშშ-ის არმიის გენერლები
ბუტემბო
ბუტემბო (Butembo) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ჩრდილოეთი კივუს პროვინციაში.
2012 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 217 625 კაცი.
1989 წელს ბუტემბოში დაარსდა კათოლიკური უნივერსიტეტი.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
სანტუ-ანტონიუ-დი-გოიასი
სანტუ-ანტონიუ-დი-გოიასი (Santo Antônio de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 762 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიანიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 703 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.41 კმ²-ზე. ფართობი 132 805 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
რაფელკოფერი
რაფელკოფერი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 2 კმ². მოსახლეობა — 1355 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
მალპილსის მხარე
მალპილსის მხარე (Mālpils novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. არ გააჩნია სათემო დაყოფა. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი მალპილსი.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ რიგის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 4 039 კაცს. მხარის ფართობია 220,91 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ნოვჰოროდ-სივერსკი
ნოვჰოროდ-სივერსკი (Новгород-Сіверський) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 14025 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
X-ქრომოსომის ინაქტივაცია
მინი|250პქ|მდედრი კატების კუსებრი შეფერილობა [[X-ქრომოსომა|X-ქრომოსომის ინაქტივაციის ნათელი მაგალითია. ბეწვის შეფერილობის გენის შავი და ნარინჯისფერი ალელები X-ქრომოსომაში მდებარეობენ. ბეწვის კონკრეტული უბნის შეფერილობა განისაზღვრება იმით, თუ გენის რომელი ალელია აქტიური მოცემულ უბანში.]] X-ქრომოსომის ინაქტივაცია (X-inactivation, lyonization) — პროცესი, რომლის დროსაც მდედრი ძუძუმწოვრების უჯრედებში ინაქტივირდება X-ქრომოსომის ორი ასლიდან ერთ-ერთი. არააქტიური X-ქრომოსომის დნმ იფუთება ტრანსკრიპციურად არააქტიურ ჰეტეროქრომატინში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქრომოსომები
ავთანდილ ჯორბენაძე
ავთანფილ ჯორბენაძე (დ. 31 ოქტომბერი, 1951, ლანჩხუთი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
არის გამოგონებისა და 6 გამოქვეყნებული სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის მეორე ხარისხის ორდენით (1994).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:ლანჩხუთში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრები ა
ვაგიფ ჯავადოვი
ვაგიფ ჯავადოვი (Vaqif Cavadov; დ. 25 მაისი, 1989, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. პოზიციით ფორვარი. ამჟამად იგი თამაშობს აზერბაიჯანის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში.
ჯავადოვმა ფეხბურთის თამაში 7 წლის ასაკში დაიწყო და ჩაირიცხა ეერთ-ერთ ადგილობრივი კლუბის სკოლაში, რომელსაც ვაგიფ პაშაევი მეთაურობდა. 11 წლის ასაკში, იგი შეუერთდა ცსკა-ს ახალგაზრდულ სისტემას და კლუბში თამაში სთრაიკერის პოზიციაზე დაიწყო. 2007 წელს მან დატოვა ცსკა და ყარაბაღს შეუერთდა.
საკლუბო კარიერა
ახალ კლუბში (ყარაბაღში) შესვლის შემდეგ, გურბან გურბანოვის მეთვალყურეობის ქვეშ ვაგიფ ჯავადოვის თამაშმა დიდი პროგრესი განიცადა; ამით მან შეძლო კლუბის გულშემატკივართათვის თავი ალევე შეეყვარებინა. მისი წარმატება დაადასტურა კლუბში გატარებულმა ორმა წელმა, რომლის განმავლობაშიც მან კლუბის 100-მდე თამაშში მიიღო მონაწილეობა და გაიტანა მრავალი გოლი. მან აგრეთვე ითამაშა ევროპალიგის ეგიდით გამართულ ორ მატჩში, 2010 წელს როსენბორგისა და ტვენტეს წინააღმდეგ.
2010 წლის 30 აგვისტოს ტვენტე ვაგიფ ჯავადოვის 1 წლით კლუბ ბაქოში განათხოვრებას დასთანხმდა.
2013 წლის ივნისში იგი კლუბ ინტერ ბაქოს შუერთდა. გუნდში ერთი წლის გატარების შემდეგ, მან თურქეთის პირველი ლიგის კლუბ გაზიანტეპისთან ორწლიანი კონტრაქტი გააფორმა. თუმცა მან კლუბი 2015 წლის იანვარში დატოვა და იგივე ლიგის კლუბ ბოლუსპორს შეუერთდა.
პირადი ცხოვრება
ვაგიფ ჯავადოვი არის 1980-იანი წლების ცნობილი აზერბაიჯანელი ფეხბურთელის, ისგანდარ ჯავადოვის ძმისშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფეხბურთელები
რეალ-დე-განდია
რეალ-დე-განდია (Real de Gandía, El Real de Gandia) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6 კმ². მოსახლეობა — 2531 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
სენადორ-კანედუ
სენადორ-კანედუ (Senador Canedo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 801 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიანიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 84 443 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 344.27 კმ²-ზე. ფართობი 245 283 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვალერიანე
პუბლიუს ლიცინიუს ვალერიუს ვალერიანე (Publius Aurelius Licinius Valerius Valerianus; დ. 193, 195 ან 200 — გ. 260 ან 264) — რომის იმპერატორი 253 წლის 22 ოქტომბრიდან სიკვდილამდე. წარმოშობით წარჩინებული გვარიდან იყო. ალექსანდრე სევერუსის მმართველობის დროს, 238 წელს იკავებდა პრინცეფსის თანამდებობას. მოგვიანებით, იმპერატორმა დეციუსმა მას შესთავაზა ცენზორის პოსტი, მაგრამ ვალერიანემ უარი განაცხადა. 258 წელს იმპერატორმა ტრებონიანემ გამოიძახა დასახმარებლად ემილიანუსის წინააღმდეგ ბრძოლაში, რომელიც გადატრიალების მოწყობას აპირებდა. ვალერიანეს ლეგიონებმა, თავის მხრივ, იმპერატორად საკუთარი მხედართმთავარი გამოაცხადეს. ტრებონიანესა და ემილიანუსის დაღუპვის შემდეგ, ყველა ლეგიონმა ერთხმად აირჩიეს ვალერიანე რომის იმპერატორის თანამდებობაზე. მისი ვაჟი, გალიენუსი თანამმართველად გამოცხადდა. ზეობის დროს ვალერიანე სამგზის იყო კონსული: 254, 255 და 257 წლებში. აღმოჩნდა საგარეო და საშინაო პრობლემებში: ქვეყანაში მძვინვარებდა ჭირი; იტალიის მოსაზღვრე ოლქებს ალემანები აოხრებდნენ; დაკიაში, მეზიასა და მცირე აზიაში დამკვიდრდნენ გუთები; აღოსავლეთ პროვინციებს სპარსეთის შაჰი შაპურ I შეესია. დევნიდა ქრისტიანებს. სიკვდილით დასაჯა სიქსტუს II, სტეფანე I და სხვ. 259 წლიდან დაუპირისპირდა შაპურს, რომელმაც 260 წელს დაამარცხა იგი ედესის ბრძოლაში, თვითონ ვალერიანე კი ტყვედ ჩაიგდო და მოგვიანებით სიკვდილით დასაჯა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის იმპერატორები კატეგორია:გარდაცვლილი 260
სიმანიხა (ვოლოგდის ოლქი)
სიმანიხა (Симаниха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის სლობოდსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 8 ადამიანს შეადგენდა. სოფელი მდებარეობს ხაროვკისაგან 63 კმ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მუტაცია
მინი|მარჯვნივ|300პქ|[[თამბაქოს ბოლის მთავარი მუტაგენი — ბენზოპირენი — დაკავშირებულია დნმ-ის მოლეკულის ერთ-ერთ ნუკლეოტიდთან.]] მუტაცია (mutatio — ცვლილება) — გენოტიპის მტკიცე (ანუ ისეთი, როგორიც შეიძლება მემკვიდრულად გადაეცეს მოცემული უჯრედის ან ორგანიზმის შთამომავალს) სახეცვლილება, რომელიც ხორციელდება გარე ან შიდა გარემოს გავლენით. ტერმინი პირველად გამოიყენა ჰუგო დე ფრიზმა. მუტაციების წარმოქმნის პროცესმა მიიღო სახელწოდება მუტაგენეზი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რადიობიოლოგია კატეგორია:მოლეკულურ-გენეტიკური პროცესები კატეგორია:ცვალებადობა კატეგორია:მუტაციები
მარუპეს მხარე
მარუპეს მხარე (Mārupes novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. არ გააჩნია სათემო დაყოფა. ადმინისტრაციული ცენტრი მდებარეობს სოფელი მარუპეში.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ოდეტ კეინი
ოდეტ ზოი კეინი (Odette Zoé Keun; დ. 10 სექტემბერი, 1888, სტამბული, ოსმალეთი, — გ. 14 მარტი, 1978, უერტინგი, ინგლისი) — მემარცხენე მიმართულების ნიდერლანდელი ჟურნალისტი და მწერალი. წერდა ფრანგულ და ინგლისურ ენებზე. გამოქვეყნებული აქვს 19 წიგნი და ათობით ჟურნალისტური სტატია. ბევრს მოგზაურობდა. 1919-1921 წლებში იმყოფებოდა საქართველოში. კეინი ასევე ცნობილია სასიყვარულო ურთიერთობით მწერალ ჰერბერტ უელსთან.
ბიოგრაფია
პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ კეინი პარიზში გაემგზავრა. მუშაობდა წითელი ჯვრის ორგანიზაციაში რუანში. აქტიურად აკრიტიკებდა ევროპული ქვეყნების კოლონიურ პოლიტიკას, რის გამოც საიდუმლო სამსახურების მეთვალყურეობის ქვეშ აღმოჩნდა. მოგვიანებით თავის საყვარელთან ერთად ალჟირში დასახლდა, გადიოდა უდაბნოში და ცდილობდა ადგილობრივი ბერბერების ჯანმრთელობის დაცვაზე ეზრუნა. მისი შემდეგი პარტნიორი ქართველი მამაკაცი აღმოჩნდა და მასთან ერთად 1919 წელს კეინი საქართველოში ჩამოვიდა. მისი ცხოვრების ეს ეპიზოდი მწერალმა აღწერა წიგნში „ოქროს საწმისის ქვეყანაში“ (Au Pays de la Toison d’Or, ჰ. ჯესიმანის ინგლისურ თარგმანში: In the Land of the Golden Fleece, through Independent Menchevist Georgia; 1924), რომელსაც ისტორიკოსი სტივენ ჯონსი ახასიათებს, როგორც „საქართველოს რეგიონებზე ღირსშესანიშნავ ეთნოგრაფიულ ნაშრომს ფემინისტური ნააზრევის ჩანართებით“. საქართველოს ეძღვნება ასევე კეინის სხვა წიგნიც, „თავადი ტარიელი: საქართველოს ამბავი“ (Prince Tariel: A Story of Georgia, 1925), პოლიტიკურ-ჯაშუშური ხასიათის რომანი, რომელიც გამოცემისთანავე აიკრძალა ბრიტანულ დაზვერვასთან ავტორის იმდროინდელი პრობლემების გამო. შემდგომ სასამართლომ წიგნის უკან დაბრუნების ბრძანება გამოსცა. ამჟამად წიგნის ასლი მსოფლიოს მხოლოდ ხუთ ბიბლიოთეკაში მოიპოვება.
1921 წელს კეინი გახდა საქართველოს პირველი რესპუბლიკის დაცემისა და იძულებითი გასაბჭოების თვითმხილველი. კეინი გაემგზავრა სტამბულში, საიდანაც ბათუმში აპირებდა დაბრუნებას, თუმცა 1921 წლის ივნისში დიდი ბრიტანეთის სამხედრო პოლიციამ ის სტამბულში დააპატიმრა საბჭოთა რუსეთის ჯაშუშობის ბრალდებით და სევასტოპოლში გააძევა. კეინმა სამი თვე დაჰყო რუსეთში, სადაც ბოლშევიკური ჩეკას მხრიდან შევიწროებას განიცდიდა. მოგვიანებით საბჭოური თავგადასავალი კეინმა აღწერა წიგნში „ლენინის მმართველობის ქვეშ: ინგლისელების მიერ რუსეთში დეპორტირებული ქალის ჩანაწერები“ (Sous Lénine; notes d'une femme déportée en Russie par les Anglais, ავტორისეულ ინგლისურ თარგმანში: My Adventures in Bolshevik Russia; 1923). სოციალისტური მსოფლმხედველობის ჟურნალისტი წერდა, რომ საბჭოთა რეალობამ მას „გული გაუტეხა“. საბოლოოდ მას მისცეს უფლება წასულიყო ხარკოვში; აქედან კი ის პარიზში გაემგზავრა. 1924-1933 წლებში მას სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა ბრიტანელ მწერალ ჰერბერტ უელსთან, რომელიც კეინზე 22 წლით უფროსი იყო. წყვილი მათ მიერვე აშენებულ სახლში დასახლდა საფრანგეთის რივიერაზე, ქალაქ გრასში. უელსმა ქალს მიუძღვნა მისი ყველაზე დიდი რომანი „უილიამ კლისოლდის სამყარო“ (The World of William Clissold, 1926). უელსს ხშირად უჭირდა მეგობარი ქალის დამოუკიდებელ ხასიათთან და ექსცენტრულობასთან გამკლავება.
მოგვიანებით კეინი მდივნად მსახურობდა ამერიკის შეერთებული შტატების გენერალურ საკონსულოში. 1937 წელს გამოაქვეყნა ნაშრომი „TVA უცხოელის თვალით“ (A Foreigner Looks at the TVA), რომელშიც დადებითად აღწერა ტენესის ველის ადმინისტრაცია (Tennessee Valley Authority, TVA). ეს პროექტი ამერიკის მთავრობამ შექმნა დიდი დეპრესიისგან ყველაზე მეტად დაზარალებული რეგიონის ეკონომიკური განვითარების მიზნით. TVA-ს კეინი დემოკრატიული განვითარებისა და მოდერნიზაციის მესამე გზად მიიჩნევდა, რომელიც გვერდს უვლიდა ერთის მხრივ, შეუზღუდავ კაპიტალიზმს, ხოლო მეორე მხრივ, ტოტალიტარიზმს. ამავე პერიოდში ის საყვედურობდა დასავლელ ლიბერალ-დემოკრატებს ფაშიზმისა და კომუნიზმის იდეოლოგიებთან მათი „უხერხემლო“ დამოკიდებულების გამო. 1939 წელს კეინი ინგლისში გადასახლდა; ჯერ ლონდონში ცხოვრობდა, შემდეგ — ტორკიში და, საბოლოოდ, უერტინგში, სადაც გარდაიცვალა 1978 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:ნიდერლანდელი მწერლები კატეგორია:ნიდერლანდელი ჟურნალისტები კატეგორია:ნიდერლანდელი მოგზაურები კატეგორია:ევროპელი მოგზაურები საქართველოში კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მწერლები კატეგორია:ფემინისტი მწერლები კატეგორია:ევროპელი სოციალისტები კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
თინა მახარაძე
თინა მახარაძე (დ. 15 აგვისტო, 1987, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, კინორეჟისორი და მწერალი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1987 წლის 15 აგვისტოს. დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი, კრეატიული განათლების განხრით. 2017 წელს გაემგზავრა ნიუ-იორკში, ბარი ფაირშტეინის კინოსკოლაში სამწლიანი სარეჟისორო პროგრამის შესასწავლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ქართველი მწერლები თინა კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Paint the Sky with Stars
Paint the Sky with Stars — ირლანდიელ მომღერალ და მუსიკოს ენიას სიმღერების კომპილაციური ალბომი. იგი გამოვიდა 1997 წელს. კომპილაციაში შეტანილია მანამდე გამოუცემელი ორი სიმღერა - „Paint the Sky with Stars“ და „Only If...“. იაპონიაში გაიყიდა ალბომის 1 მილიონი ასლი
სიმღერების სია
„Marble Halls“-ის გარდა ყველა სიმღერის ავტორები არიან ენია და რომა რაიანი (ტექსტი).
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ენიას ალბომები კატეგორია:Reprise Records-ის კომპილაციური ალბომები
იამბიო
იამბიო (Yambio, يامبيو) — ქალაქი სამხრეთ სუდანში. დასავლეთი ეკვატორიის შტატის დედაქალაქი.
გეოგრაფიული მდგომარეობა
ქალაქი მდებარეობს კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საზღვარზე. ქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან 619 მეტრ სიმაღლეზე.
დემოგრაფია
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა წლების მიხედვით :
რელიგია
ქალაქი კათოლიკური ეპარქიის ცენტრია.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ქალაქები
ოსტერი
ოსტერი (Остер) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 6335 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
როტოვა
როტოვა (Rótova, Ròtova) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,5 კმ². მოსახლეობა — 1293 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ოპტიკის წიგნი
ოპტიკის წიგნი — შუა საუკუნეების არაბი მეცნიერის იბნ ალ-ჰაისამის (ალჰასანის) მიერ შედგენილი შვიდტომეული ოპტიკის შესახებ. მინი|[[იბნ ალ-ჰაისამი (ალჰასანი)]]
მხედველობის თეორია
ოპტიკის წიგნის დაწერამდე არსებობდა მხედველობის ორი თეორია. პირველი არის გამოსხივების თეორია, რომელსაც მხარს უჭერდნენ ევკლიდე და პტოლემე. ისინი ამტკიცებდნენ, რომ გამოსხივების მნიშვნელოვანი ფორმები გამოიყოფა თვალებიდან და ეცემა იმ ობიექტს, რომლის დანახვაც გვსურს. როდესაც ეს სხივები აღწევს ობიექტამდე, მხედველს საშუალება ეძლევა აღიქვას მისი ფერი, ფორმა და ზომა. მეორე თეორიის თანახმად, რომელსაც ემხრობოდნენ არისტოტელე და გალენოსი, მხედველობას იწვევს ის ფაქტორები, რომლებიც გადაეცემა თვალს თითოეული ობიექტიდან ან მისი შემოგარენიდან.
სინათლის თეორია
ოპტიკის წიგნში ალ-ჰაისამმა დაამტკიცა ძირითადი და მეორეული სინათლის წყაროების არსებობა იმით, რომ ორი სინათლის წყაროდან ძირითადი უფრო ძლიერი ან ინტენსიურია მეორეზე. წიგნში აღწერილია, რა მნიშვნელოვანი შუქი გამოიყოფა თვითმნათი სხეულებიდან და რა შემთხვევითი და მეორეული სინათლე მოდის იმ სხეულებიდან, რომლებიც იღებენ და შემდეგ გამოყოფენ მას, ანუ თვითმნათი სხეულები წარმოადგენენ ძირითად სინათლის წყაროს, ხოლო დამხმარე ობიექტები – მეორეულს. ძირითადი სინათლის წყაროს გარეშე ვერ იარსებებს მეორეულიც. ორივე პირდაპირი გზით ვრცელდება.
გამჭვირვალობა სხეულის მახასიათებელია, რომელსაც სინათლის გატარება შეუძლია, მაგალითად ჰაერი და წყალი, აგრეთვე, არც ერთ სხეულს არ შეუძლია სინათლე სრულად გაატაროს, ან იყოს სრულად გამჭვირვალე. გაუმჭვირვალი ის სხეულები არიან, რომელთაც პირდაპირ არ შეუძლიათ სინათლის გატარება. ასევე, არსებობს გაუმჭვირვალობის ხარისხები, რომლებიც განსაზღვრავს რამდენად შეუძლია სინათლეს მათში გავლა. გაუმჭვირვალი სხეულები ნათელია და შეუძლიათ გახდნენ მანათობლები და გამოყონ მეორეული სინათლე. სინათლე შეიძლება გარდატყდეს ნახევრად გამჭვირვალე სხეულებში გავლით და, აგრეთვე, შეიძლება აირეკლოს ნათელი, გლუვი სხეულებიდან.
თვალის ანატომია და მხედველობითი პროცესები
სხეული გამოსცემს სინათლეს პირდაპირ ყველა მიმართულებით და თვალს უნდა მოხვდეს მხოლოდ ეს სინათლე გარე ზედაპირიდან. ეს იდეა ალ-ჰაისამისა და მისი წინამორბედებისათვის წარმოადგენდა პრობლემას, რადგან შუქის შეღწევადობა თუ იქნებოდა შემთხვევითი, მაშინ სხეულის თითოეული წერტილიდან მიღებული სინათლე წარმოქმნიდა ბუნდოვან გამოსახულებას. ალჰასანმა გადაჭრა ეს პრობლემა თავის გარდატეხის თეორიაში. მან დაამტკიცა, რომ სხეულიდან გამოგზავნილი უთვალავი სინათლის სხივიდან თვალს მართობულად მხოლოდ ერთი ეცემა, დანარჩენთა დაცემის კუთხე არ არის პერპენდიკულარული. იბნ ალ-ჰაისამის თეორიის მიხედვით, ეს გამოიწვევს მათ გარდატეხას და დასუსტებას. მან დაამტკიცა, რომ დანარჩენი სხივები, რომლებიც არ ეცემიან თვალს მართობულად, არ მონაწილეობენ მხედველობაში.
ალჰასანის თვალის სტრუქტურაში თვალის ბროლი არის ის ნაწილი, რომელსაც ობიექტდიდან წამოსული სინათლის სხივები უკავშირდება და გვაძლევს იმ ობიექტის ფოტოპიურ მხედველობას, რომლის ძირითადი კონუსიც აღიქმება. თვალის სხვა ნაწილები შეიცავს შიდათვალის სითხეს თვალის ბროლის წინა და მინისებრი ქსოვილის უკანა მხარეს. თუმცაღა ეს ყველაფერი არ თამაშობს გადამწყვეტ როლს მხედველობაში, მათ შორის, არც — თვალის ბროლი. ის ოპტიკური ნერვით აღსაქმელ სურათს ტვინს გადასცემს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამეცნიერო ნაშრომები
სანქტ-პეტერბურგის ანა კაშინელის ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის ანა კაშინელის ეკლესია (Собор Святого Апостола Андрея Первозванного) —  მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1907-1909 წლებში. არის ტიხვინის ეპარქიის ვედენო-ოიატსკის მონასტრის მეტოქი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
კაშინის მირქმის სახელობის მონასტრის მეტოქის მშენებლობა დაიწყო 1907 წელს, იმ ადგილზე სადაც 1894 წელს იდგა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელობის სამლოცველო, რომელიც ააგეს იაპონიაში მომხდარი ინციდენტის დროს ნიკოლოზ II-ის სასწაულებრივი გადარჩენის აღსანიშნავად. ეკლესიის პროექტი შეადგინა ეპარქიის არქიტექტორმა ა. პ. აპლაქსინმა. პროექტი მოიცავდა ორსართულიანი ეკლესიის მშენებლობას, რომელსაც მიშენებული ექნებოდა სამლოცველო და საცხოვრებელი კორპუსი.
1907 წლის ნოემბერში აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელობის ახალი სამლოცველო. 1908 წლის თებერვალში ქვედა ტაძარში აკურთხეს ეგვტერი ხელთუქმნელი ხატის სახელზე, ხოლო მთავარი საკურთხეველი 1909 წელს აკურთხეს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანის, ანა კაშინელის სახელზე.
1917 წლის შემდეგ მეტოქი გააუქმეს და ეკლესია სამრევლო გახდა, თუმცა მონაზვნები მეტოქის ფლიგელში კვლავ განაგრძობდნენ ცხოვრებას. ისინი დააპატიმრეს 1932 წელს მონაზვნების მასიური დაპატიმრების პერიოდში, ხოლო შემდეგ გადაასახლეს. მალევე, 1933 წელს, დახურეს თავად ეკლესიაც, რამდენიმე ხატი გადაიტანეს სამპსონიევსკის საკათედრო ტაძარში. 1934 წელს დააპირეს ტაძრის აფეთქება, მაგრამ უშედეგოდ. 1939 წელს ეკლესიაში განათავსეს სამხატვრო სახელოსნო.
1994 წელს ეკლესია გახდა ვედენო-ოიატის მონასტრის მეტოქი. 1995 წლიდან დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 1996-1997 წლებში დაადგეს ახალი გუმბათი, ამოტუმბეს წყალი სარდაფიდან, ფანჯრები შემინეს.
2009 წელს აღნიშნეს ტაძრის 100 წლისთავი, თითქმის მთლიანად დასრულდა აღდგენითი სამუშაოები და დაამონტაჟეს კანკელიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ტერეზოპოლის-დი-გოიასი
ტერეზოპოლის-დი-გოიასი (Terezópolis de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 828 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიანიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 561 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 61.37 კმ²-ზე. ფართობი 106 913 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მერსრაგსის მხარე
მერსრაგსის მხარე (Mērsraga novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს რეგიონში. არ გააჩნია სათემო დაყოფა. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი მერსრაგსი.
მხარე დაარსდა 2011 წელს როიის მხარის გაყოფის გზით, რომლის შესახებ სეიმმა გადაწყვეტილება მიიღო 2010 წლის 16 ნოემბერს.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 1 832 კაცს. მხარის ფართობია 109 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ლადო ბზვანელი
ლადო ბზვანელი (ნამდვილი გვარი ნაცვლიშვილი; დ. 24 აპრილი [ძვ. სტ. 12 აპრილი], 1871 — გ. 10 ივნისი, 1953) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი, პუბლიცისტი. საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1939). ქართველთა შორის წერა–კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის განყოფილების წევრი 1913 წლიდან.
ადრეული წლები და პედაგოგობის დაწყება
ვლადიმერ „ლადო“ ნაცვლიშვილი დაიბადა 1871 წლის 12 (24) აპრილს ქუთაისის მაზრის სოფელ ბზვანში, სახალხო მასწავლებლის ქრისტეფორე ნაცვლიშვილის ოჯახში, რომელიც ზედსიძედ იყო ჩხეიძეების ოჯახში, წარმოშობით სოფელ ბაშიდან. პირველდაწყებითი მომზადება მან ადგილობრივ სამრევლო სკოლაში მიიღო. 1880 წელს იგი შეიყვანეს ქუთაისის კლასიკური გიმნაზიის უმცროს მოსამზადებელ კლასში, ამავე წლის ბოლოს ლადოს დედა გარდაიცვალა მამას მოსავლელად დარჩა ლადო და მისი მცირეწლოვანი და-ძმა. ოჯახური ხელმოკლეობის გამო ლადომ გიმნაზიის კურსი ვერ დაამთავრა. 1888 წელს მან ჩააბარა გამოცდები გიმნაზიის ექვსი კლასის დამთავრების მოწმობის მისაღებად და შეუდგა თვითგანვითარების გზით ცოდნის შეძენას. ორი წლის საგანგებო მეცადინეობის შემდეგ ქუთაისის კლასიკური გიმნაზიის პედაგოგიურ საბჭოს სპეციალურ კომისიას ჩააბარა გამოცდები და მიიღო საქალაქო სკოლის მასწავლებლის წოდება.
1907 წელს ლადო ბზვანელი, ვაჟის გიმნაზიაში შეყვანის გამო, სამუშაოდ ქუთაისში გადავიდა და შეუდგა მასწავლებლობას საქალაქო სასწავლებელში.
პედაგოგიური ბრძოლა
ლადო ბზვანელი 1894 წლიდან სისტემატურად თანამშრომლობდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში და მოურიდებლად ამხელდა საზოგადოებრივი ცხოვრების მანკიერ მხარეებს, განსაკუთრებით ააშკარავებდა მთავრობის ყველა ცდას, რომელიც მიმართული იყო სკოლებიდან ქართული ენის განდევნისაკენ. იგი იმ დროსაც ეწეოდა პედაგოგიურ მუშაობას, როდესაც ქუთაისის გუბერნიის სახალხო სკოლებს ცნობილი რუსიფიკატორი ლევიტსკი ხელმძღვანელობდა, მაგრამ ლადო ბზვანელი არამცთუ ემხრობოდა მის „მუნჯურ მეთოდს“, არამედ რამდენადაც შეეძლო, ებრძოდა კიდეც. ლადო ბზვანელი მოხდენილად იყენებდა კავკასიის სასწავლო ოლქის დებულებებსა და ინსტრუქციებს და თავის საყურადღებო წერილში „მწარე ფიქრები“ ულმობლად ამათრახებდა იმ პედაგოგებს, რომელთაც არავინ აძალებდა „მუნჯური მეთოდით“ მუშაობას, მაგრამ მაინც ნერგავდნენ მას. ასეთი პედაგოგების შესახებ იგი წერდა; „საკვირველია, მასწავლებლები ნეტავ რად იწუხებენ თავს და ძველებურის „მუნუჯური მეთოდით“ კიდევ რად აწვალებენ ბავშვებს?“ მან მკაცრად ამხილა ანტიპედაგოგიური „მუნჯური მეთოდის“ სამრევლო სკოლებში დანერგვის მოგვიანებული ცდაც, რომელსაც კონსტანტინე მკურნალი ამ სკოლების მასწავლებელთა ქუთაისის კურსებზე ახორციელებდა.
კაგოსიმის პრეფექტურა
კაგოსიმა არის კაგოსიმის პრეფექტურის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. სხვა, მსხვილ ქალაქებს შორისაა: კირიშიმა, კანოია და საცუმასენდაი. კაგოსიმას პრეფექტურა მდებარეობს კიუსიუს ყველაზე სამხრეთ ნაწილში და მოიცავს რიუკუს კუნძულების საცუნანის ჯგუფს. კაგოშიმას პრეფექტურის მთავარი ტერიტორია ვრცელდება არიაკის ზღვიდან წყნარი ოკეანეის სანაპიროზე მდებარე შიბუშის ყურემდე. ის მოიცავს კაგოსიმას ყურის მიერ შექმნილ ორ ნახევარკუნძულსაც.
ლადო ბზვანელი
პედაგოგიური ბრძოლა
ლადო ბზვანელი სასტიკად იცავდა სკოლებში დედაენაზე სწავლების უფლებას. იგი წინ აღუდგა ქუთაისის გუბერნიის სახალხო სკოლათა დირექტორ კრუპსკისა და მისი ინსპექტორის გროზდოვის ცდას, რომელნიც არ იცნობდნენ მეფის ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოების მიერ ხელახლა აღდგენილ 1881 წლის სასწავლო გეგმას, რომლითაც რუსული ენის სწავლება მხოლოდ სასწავლო წლის მეორე ნახევრიდან იწყებოდა. 1912 წელს მათ მოთხოვეს ქუთაისის ოთხივე პირველდაწყებითი სკოლის გამგეს ქართული ენის გაკვეთილების შევიწროების ხარჯზე ჩაესვათ რუსულის გაკვეთილები და წარედგინათ მათთვის ცხრილი. 6-7 დეკემბერს გამართული გაერთიანებული კრების მონაწილეებმა (ქალაქის მოურავი, სკოლების გამგე კომისია, სასწავლებელთა გამგეები და მასწავლებლები) გადაწყვიტეს, დასახმარებლად დეპეშით მიემართათ კავკასიის სამოსწავლო ოლქის მზრუნველ რუდოლფისთვის, ხოლო გამგეებს დალოდება ურჩიეს. მიუხედავად ერთსულოვანი შეთანხმებისა სამმა გამგემ სულმოკლეობა გამოიჩინა და ახალი ცხრილები წარუდგინა გროზდოვს. ლადო ბზვანელმა პრესაში საჯაროდ ამხილა როგორც დირექციის მოქმედება, ისე ქუთაისის სახალხო სკოლათა გამგეებიც, რომლებიც მასწავლებელთა დასტურის გარეშე დაეთანხმნენ ამ ანტიპედაგოგიურ განკარგულებას. ამას შედეგად მოჰყვა ის, რომ კავკასიის სასწავლო ოლქის მზრუნველის რუდოლფის განკარგულებით ლადო ბზვანელი 1913 წლის 15 თებერვალს დაითხოვეს სამსახურიდან. მასთან ერთად ასევე გაანთავისუფლეს ერთ-ერთი სკოლის გამგე ანტონ ოდიშარიაც, რომელმაც ცხრილი არ წარადგინა.
კაგოსიმის პრეფექტურა
ისტორია
კაგოსიმის პრეფექტურა მოიცავს უძველესი იაპონური პროვინციების ოსუმისა და საცუმას, ასევე რიუკიუს კუნძულების ჩრდილოეთ ნაწილს (საცუნანი). ამ რეგიონმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა მეიძის რესტავრაციაში, ხოლო ქალაქი კაგოსიმა მნიშვნელოვანი საზღვაო ბაზა იყო იაპონიისთვის მე -20 საუკუნის ომების დროს. ის ასევე წარმოადგენდა ადმირალის ტიგო ჰეიჰაჩიროს სამშობლოს.
ლადო ბზვანელი
პედაგოგიური ბრძოლა
მებრძოლი პედაგოგი მაინც არ დაცხრა. მან ახლა კიდევ უფრო ფართოდ გამოააშკარავა ქართული ენის მოძულე მტრების ფარული ზრახვები თავის სტატიაში „რა დავაშავე?“, რომელიც პირველად გამოქვეყნდა „სახალხო გაზეთში“ და უცვლელად გადმობეჭდა გაზეთმა „თემმა“. სახალხო მასწავლებლის ასე აბუჩად აგდებას მკაცრად გამოეხმაურა ჟურნალი „განათლება“, რომელმაც „შინაური მიმოხილვა“ მთლიანად მიუძღვნა „მასწავლებლების ვლ. ნაცვლიშვილისა და ა. ოდიშარიას თავგადასავალს“. სახალხო მასწავლებლებს რუსეთის პროგრესული პრესაც გამოეხმაურა. პეტერბურგის პედაგოგიურმა ჟურნალმა „Школа и Жизнь“ აღნიშნა ქართველ სახალხო მასწავლებელთა გააფთრებული ბრძოლა თავიანთი ეროვნული ინტერესების დასაცავად. საქმეში ჩაერია ქუთაისის ქალაქის გამგეობა, რომელსაც სკოლა ეკუთვნოდა, ქალაქის თავი და სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატი და რვა თვის ბრძოლის შემდეგ სახალხო მასწავლებლები ისევ აღდგენილ იქნენ თავიანთ უფლებებში.
კაგოსიმის პრეფექტურა
დემოგრაფია
კაგოსიმის პრეფექტურის ორი მთავარი ეთნიკური ჯგუფია იაპონელები და რიუკიანები (ამამის კუნძულები).
ლადო ბზვანელი
პედაგოგიური ბრძოლა
1914 წლის 1 ივლისის კანონით ქართულ ენას მეტი უფლება მიეცა ჩვენს სკოლებში, მაგრამ ლადო ბზვანელი ამითაც არ კმაყოფილდებოდა. მას სწავლა-განათლების მშობლიურ ენაზე განხორციელება სწადდა. თავის წერილში „ქართული ენის პროგრამა და საყმაწვილო ბიბლიოთეკები“ იგი წერდა, რომ „ქართული ენის სწავლების საქმე ჩვენში ჯერჯერობთ მეტად ცუდ მდგომარეობაშია, განსაკუთრებით მთავრობისა და უფლებიან კერძო სასწავლებლებში. ამ საგანს დათმობილი აქვს თითოეულ კლასში კვირა ორჯერ მეხუთე და მეექვსე 40-წუთიანი გაკვეთილები, როდესაც მოსწავლეები ფიზიკურად დაქანცულნი არიან და სახლში გაქცევა ეჩქარებათ... სწავლების ასეთი სისტემა ვერ უზრუნველყოფს მოსწავლეთა გონებრივი განვითარების ნორმალურად წარმართვას და საფუძვლიანი ცოდნის მიღებას სხვა საგნებშიაც, რადგან გამოცდილ და მეცნიერ პედაგოგთა აზრით, ბავშვის გონება თავისუფლად მაშინ განვითარდება, როდესაც ის სამშობლო ენას კარგად შეისწავლის, მაშინ დედაენის საშუალებით უცხო საგნებსაც უფრო კარგად ითვისებს“.
კაგოსიმის პრეფექტურა
გეოგრაფია
პრეფექტურაში მდებარეობს აქტიური და პასიური ვულკანების ჯაჭვი. ეს ვულკანები ქალაქ კაგოსიმის მიმდებარედ მდებარეობს და ვულკანის გააქტიურების პერიოდში მოსახლეობა ფერფლისგან თავდასაცავად ქოლგებით გადაადგილდება. საკურაჯიმა იაპონიის ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური ვულკანია. ძირითადი ამოფრქვევები მოხდა 1914 წელს, როდესაც მთა ჩამოიშალა და მთავარ მიწას შეუერთდა. ნიადაგში ვულკანური ელემენტების არსებობის გამო, პრეფექტურაში რეკორდული ზომის დაიკონი იზრდება (დაახლოებით კალათბურთის ბურთის ზომის). პრეფექტურის სანაპირო ნაწილი სავსეა გამოფიტული ქვებით.პრეფექტურის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, საკურორტო ქალაქ იბუსუკის მახლობლად, იშვიათი ჯიშის გველთევზას ბინადრობს.
ლადო ბზვანელი
პედაგოგიური ბრძოლა
სამშობლოს ენის უფლების დასაცავად იგი მხურვალე მონაწილეობას იღებდა „დასავლეთ საქართველოს სახალხო მასწავლებელთა დამხმარე საზოგადოების“ დაარსებაში, რაც განხორციელდა 1915 წელს. ამავე მიზნით ჩაუდგა იგი სათავეში ამ საზოგადოების ორგანოს ჟურნალ „სკოლა და ოჯახს“, რომელიც მისი რედაქტორობით გამოდიოდა 1916 წელს (სულ გამოვიდა ექვსი ნომერი).
კაგოსიმის პრეფექტურა
გეოგრაფია
2019 წლის 31 მარტისთვის პრეფექტურის მთლიანი მიწის ფართობის 13% ბუნებრივ პარკებად იყო გამოცხადებული, რომლეთა შორისაა: ამამი გუნტუ, კირიშიმა- კინკოვანი, უნზენ-ამაკუსა და იაკუშიმას ეროვნული პარკები. კოშიკიშიმასა და ნიჩიან კაიგანის კვაზი-ეროვნული პარკები; ასევე აკუნეს, ბონომას, ფუკიაგეჰამას, იმუტაიკეს, ოსუმი ნაიბუს, სენდაიგავა რიუიკის, ტაკაკუმაიამას და ტოკარა რეტტოს პრეფექტურული ბუნებრივი პარკები.
ლადო ბზვანელი
ღვაწლი და ბოლო წლები
1918 წლიდან საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ჩამოყალიბების შემდეგ მოხდა სკოლების ნაციონალიზაცია და ლადო ბზვანელი კი ჯერ პირველი საქალაქო სასწავლებლის ეროვნული საგნების მასწავლებლად, მალე კი გამგედ დანიშნეს. 1921 წლიდან საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ იგი მუშაობდა ქუთაისის მესამე შვიდწლიანი სკოლის გამგედ, საიდანაც მალე გადაიყვანეს მეოთხე სკოლის გამგედ,1925-1936 წლებში მუშაობდა ილია ჭავჭავაძის სახელობის მესამე საშუალო სკოლების მასწავლებლად, 1936 წლიდან სერგო ორჯონიკიძის სახელობის 25-ე საშულოლო სკოლის მასწავლებლად. სახალხო განათლების დარგში 50 წლის ნაყოფიერი მოღვაწეობისა და საბჭოთა სკოლის წინაშე დამსახურებისათვის საქართველოს მთავრობის დადგენილებით ლადო ბზვანელს მიენიჭა საქართველოს სსრ სკოლის დამსახურებული მასწავლებლის საპატიო წოდება და დაენიშნა პერსონალური პენსია. 1940 წლიდან საცხოვრებლად გადავიდა თბილისში ვაჟიშვილთან, უკვე ცნობილ მხატვარ-სატირიკოსთან, დონი ნაცვლიშვილთან. თბილისში გადასვლის შემდეგაც არ წყვეტდა აქტიურ საზოგადოებრივ მოღვაწეობას. ლადო ბზვანელი გარდაიცვალა 1953 წელს.მინი|326x326პქ|ლადო ბზვანელი 1933 წლის დეკემბერში
კაგოსიმის პრეფექტურა
ქალაქები
კაგოშიმას პრეფექტურაში მდებარეობს ცხრამეტი ქალაქი:[[ფაილი:Map_of_Kagoshima_Prefecture_Ja.svg|მინი|კაგოსიმას პრეფექტურის რუკა
ლადო ბზვანელი
ღვაწლი და ბოლო წლები
ლადო ბზვანელის კალამს ეკუთვნის რამდენიმე პროზაული ესკიზი, ლექსი და სტატიები სახალხო განათლების თემაზე. მნიშვნელოვანია ლადოს ლექსი „სალამი ვაჟა-ფშაველას (ყოფილ სახალხო მასწავლებელს)“, რომელშიც ავტორი გულწრფელად გადმოგვცემს სახალხო მასწავლებლის განცდას. დიდმა პოეტმა ვაჟა-ფშაველამ მას უპასუხა ლექსით „ლადო ბზვანელს“, რომელშიც აღნიშნა სახალხო მასწავლებლის მწარე ხვედრი და უუფლებობა, მაგრამ მაინც ანუგეშა ისინი:"„რა უყოთ, მასწავლებელი დღეს თუ არ ფასობს ჩვენშია. თუმცა ხსნა ჩვენის ერისა მხოლოდ და მხოლოდ თქვენშია: სული გასუქდეს ბევრად სჯობს, ვიდრე გასუქდეს ლეშია.“"
კაგოსიმის პრეფექტურა
მცირე ქალაქები და სოფლები
პრეფექტურის სოფლები და მცირე ქალაქები რეგიონების მიხედვით:
ლადო ბზვანელი
ღვაწლი და ბოლო წლები
ლადო ბზვანელი სისტემატურად თანამშრომლობდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებთან. 1894-1904 წლებში იყო ილია ჭავჭავაძის გაზეთ „ივერიის“ მუდმივი თანამშრომელი იმერეთიდან, 1905-1906 წლებში კი განახლებული „ივერიის“ ფილიპე გოგიჩაიშვილის რედაქტორობით. „ივერიის“ დახურვის შემდეგ 1909-1920 წლებში თანამშრომლობდა სოციალისტ-ფედერალისტების გაზეთ „სახალხო ფურცელთან“, მანვე "სახალხო ფურცელის" რედაქციის დავალებით აღწერა „აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში“, რომელიც შემდეგ ცალკე წიგნადაც დაიბეჭდა. ამავდროულად თანამშრომლობდა თბილისის და ქუთაისის თითქმის ყველა ლიტერატურულ გამოცემასთან, სადაც აქვეყნებდა თავის პროზაულ ნაწარმოებებს.
კაგოსიმის პრეფექტურა
აირას რაიონი
იუსუი
ლადო ბზვანელი
ღვაწლი და ბოლო წლები
1917-1920 წლებში იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების აქტიური წევრი, საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ ქუთაისში თანამოაზრეებთან ერთად დააარსა მწერალთა კავშირის ქუთაისის განყოფილება. როგორც პრაქტიკულ-პედაგოგიური მუშაობით, ისე პედაგოგიკურ-მეთოდიკური სტატიებითა და ნარკვევებით ყოველთვის დროულად ეხმარებოდა სკოლის აქტუალურ საკითხებს. მას ეკუთვნის მრავალი საყურადღებო სტატია, რომლებიც საბჭოთა პედაგოგიურ ჟურნალ-გაზეთებშია მოთავსებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი
კაგოსიმის პრეფექტურა
კაგოშიმას რაიონი
მიშიმა
ტოშიმა
კიმოცუკის რაიონი
ჰიგაშიკუშირა
კიმოცუკი
კინკო
მინამიშუმი
კუმაჯის რაიონი
მინამიტანი
ნაკატანე
იაკუშიმა
ეშიმას რაიონი
ჩინა
სეტუჩი
ტაცუგო
ტოკუნოშიმამინი| კაგოსიმას პრეფექტურა კოსმოსიდან|309x309პქუკენი
ვადომარი
იამატო
იორონი
საცუმას რაიონი
საცუმა
სუის რაიონი
ისაკი
კოლეჯები და უნივერსიტეტები
კაგოშიმას უნივერსიტეტი
ფიტნესისა და სპორტის ეროვნული ინსტიტუტი კანოიაში
კაგოშიმას გულის უმანკო უნივერსიტეტი
დაიიჩის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი
შიგუკუკანის უნივერსიტეტი
კაგოშიმას პრეფექტურული კოლეჯი
კაგოშიმას გულის უმანკო კოლეჯი
კაგოშიმას ახალგაზრდა ქალთა კოლეჯი
დაიიჩის ბავშვთა განათლების უმცროსი კოლეჯი
მუზეუმები
ბანსეი ტოკკოს მშვიდობის მუზეუმი
ჩირანის მშვიდობის მუზეუმი კამიკაძე მფრინავებისთვის
მეიძის რესტავრაციის მუზეუმი
უენოჰარას ობიექტი
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის პრეფექტურები
მაგომედსალამ მაგომედოვი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:„ერთიანი რუსეთის“ წევრები კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი
გიორგი მალიევი
გიორგი გუდოის ძე მალიევი (Малити Гæдой фурт Геуæрги; დ. 5 ნოემბერი [ ძვ. სტ. 22 ოქტომბერი ], 1886, სოფ. მასკა ან ხრიტიანოვსკოე (ახლანდელი დიგორა) — გ. 27 მაისი, 1942) — ოსი საბჭოთა მწერალი. დაიბადა სოფელ მასკაში. 1917 წლიდან იყო ოსეთის რევოლუციურ-დემოკრატიული პარტია „კერმენ“-ის წევრი. აქტიურად მონაწილეობდა ოსეთში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებაში. წერდა რუსულ და ოსურ ენებზე. პირველი ლექსი 1909 წელს გამოაქვეყნა. მრავალი წლის განმავლობაში იყო სოფლის მასწავლებელი. იყო პოეტ-ლირიკოსი. მისი ლექსები, პოემები, ნოველები შესულია კრებულებში „მთის მოტივები“ (1924), „ირაფი“ (1935).
სქოლიო
კატეგორია:ოსი მწერლები კატეგორია:ოსი რევოლუციონერები კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1942
სიმატ-დე-ვალიდიგნა
სიმატ-დე-ვალიდიგნა (Simat de Valldigna, Simat de la Valldigna) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38,5 კმ². მოსახლეობა — 3297 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
მოანდა
მოანდა (Moanda) — გაბონის ერთ-ერთი მსხვილი ქალაქი, რომელიც მდებარეობს ზემო ოგოუეს პროვინციაში. ის ასევე მანგანუმის მოპოვების ერთ-ერთი მთავარი ცენტრია, რომლის საბადოს დამუშავება დაიწყო 1957 წელს კომპანია COMILOG Cableway-მ. მოანდა, რომლის მოსახლეობის რაოდენობა 2013 წლის აღწერით შეადგენს 59 154 ადამიანს მეორე ქალაქია ფრანსვილის შემდეგ ზემო ოგოუეს პროვინციაში. ამას გარდა, ის საზღვრისპირა ქალაქია, რომელიც მდებარეობს კონგოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საზღვრიდან 100 კმ-ში.
გეოგრაფია და კლიმატი
მოანდა მდებარეობს რამდენიმე ერთმანეთის მეზობელ პლატოზე, რომლებიც მდებარეობენ ჩრდილოეთით არსებულ უფრო მაღალ და დიდ Bangombe-ს პლატოსა და სამხრეთით მდებარე მდინარე მიოსოს ჭაობიან ადგილებს შორის.
ქალაქის კლიმატი ეკვატორულია, იანვრიდან მარტის ჩათვლით პერიოდში დამახასიათებელია ჭექა-ქუხილი და ჰაერის მაღალი ტემპერატურა, ხოლო ივლისიდან სექტემბრის ჩათვლით — დაბალი ტემპერატურა.
ისტორია
თავდაპირველად მოანდა იყო სოფელი, რომელიც მდებარეობდა მდინარე მიოსოს ჭაობიან ნაპირზე. უახლოეს Bangombe-ის პლატოზე 1953 წელს მანგანუმის საბადოს აღმოჩენამ გამოიწვია ქალაქის განვითარება. 1959 წელს მოანდის მახლობლად აშენდა რკინიგზა, რომლის საშუალებითაც მადანი ექსპორტზე გადიოდა. 1990-იან წლებში ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა გაიზარდა კონგოს რესპუბლიკიდან დევნილი მოსახლეობის ჩამოსვლით.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მოანდა დაყოფილია სამ ნაწილად. პირველი მდებარეობს მთავარ პლატოზე და მის კალთებზე, აქ მდებარეობს სავაჭრო ცენტრი და მჭიდროდ დასახლებული რაიონები — Ankoula, Montagne Sainte და Fumier. მეორეში ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული რაიონებია — Alliance, Rio და L’Oasis. მესამე მდებარეობს პლატოს აღმოსავლეთით და შედგება რაიონებისგან Lekolo და Leyima.
ეკონომიკა
მოანდა მსოფლიოში მანგანუმის მოპოვების ერთ-ერთი მსხვილი ცენტრია. მმართველ კომპანია COMILOG Cableway-ს ექსპორტზე გააქვს საშუალოდ 3,5 მილიონი ტონა მანგანუმის მადანი წელიწადში, რითაც გაბონი მანგანუმის ექსპორტის მხრივ მსოფლიოში ყველაზე სამი მსხვილი ქვეყნებიდან ერთ-ერთია. მანგანუმი დღემდე მოიპოვება Bangombeის პლატოზე (42 კმ²).
ტრანსპორტი
ქალაქში არსებობს აეროპორტი და სარკინიგზო ვაგზალი, რომელიც მდებარეობს Bangombe-ის პლატოს ჩრდილოეთით. ასევე ფუნქციონირებს ავტომაგისტრალი N3, რომელიც ერთმანეთთან აერთებს მოანდას და მბინდას, (კონგოს რესპუბლიკა).
მიშუტიხა (ვოლოგდის ოლქი)
მიშუტიხა (Мишутиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის სლობოდსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 0 ადამიანს შეადგენდა. სოფელი მდებარეობს ხაროვკისაგან 61 კმ-ში.
ცოლები და ქმრები (ტელესერიალი)
ცოლები და ქმრები — ქართული კომედიური სიტკომის ჟანრის ტელესერიალი, რომელიც ტელეკომპანია GDS-მა და ღამის შოუს სტუდიამ გადაიღო 2015 წელს.
გადაღება
ღამის შოუს სტუდია და ტელეკომპანია GDS სერიალისთავის ამზადებდა დეკორაციას და გადაღებები მიმდინარეობდა პავილიონში 3 მთავარ ლოკაციაში: გოჩას და რუსოს სახლში, ნინის და ნიკა სახლში დაბარში, სტუდიის დიზაინს ქმნიდნენ ვანო ჭელიძე, თიკო გუჯაბიძე და დადუნა ღლონტი
სიუჟეტი
ახალგაზრდა ნიკა და ნინი ნიშნობის შემდეგ ახალ სახლში ცოლქმრობის 15-წლიანი გამოცდილების მქონე გოჩას და რუსოს კარის მეზობლად გადადიან. ნიკას ბავშვობის მეგობარი თორნიკე ამით უკმაყოფილოა, თუმცა ის არ წყვეტს ნიკასთან მეგობრულ ურთიერთობას. პირიქით, მთელი სამეზობლოს მეგობარი და ყველა ისტორიის აქტიური თანამონაწილე ხდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:GDS TV კატეგორია:2015 წლის ქართული ტელესერიალები
სნოვსკი
სნოვსკი (Сновськ; 2016 წლამდე - შჩორსი Щорс) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11393 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
ტრინდადი (გოიასი)
ტრინდადი (Trindade) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 756 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიანიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 104 488 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 147.02 კმ²-ზე. ფართობი 710 713 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
გბადოლიტე
გბადოლიტე (Butembo) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ჩრდილოეთი უბანგის პროვინციაში, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის საზღვარზე. ამავე პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან 462 მეტრზე. მობუტუ სესე სეკოს მმართველობის პერიოდში (1965-1997 წწ.) აქ განთავსებული იყო პრეზიდენტის რეზიდენცია, რომელსაც არაოფიციალურად უწოდებდნენ „ჯუნგლების ვერსალს“.
გბადოლიტეს მოსახლეობა 2004 წლის მონაცემებით შეადგენდა 113 807 კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
განზი
განზი (Ghanzi, ტსვანა: Kgaolo ya Ghanzi) — ოლქი ბოტსვანაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი განზი (en:Ghanzi). 2011 წლის აღწერის მიხედვით ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 43 355 ადამიანს ადმინისტრაციულ ცენტრში მდებარეობს აეროპორტი.
გეოგრაფია
ოლქის აღმოსავლეთით მდებარეობს ბუნების ნაკრძალი — სენტრალ-კალაჰარი, რომელსაც უკავია ოლქის თითქმის ნახევარი ფართობი (44,78 %). ოლქის ტერიტორიაზე მიედინებიან სეზონურად დამშრალი მდინარეები: ოკვა, განაგაი, დესეპშენი, ცგუოცკო, მერაცვე. მეზობელი ადმინისტრაციული ერთეულები:
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ოლქი დაყოფილია 2 სუბოლქად:
სქოლიო
კატეგორია:ბოტსვანის ოლქები
კეიპტაუნი-კაიროს რკინიგზა
250px|მინი კეიპტაუნი-კაიროს რკინიგზა — დაუსრულებელი პროექტი სარკინიგზო ხაზისა, რომელსაც უნდა გადაეკვეთა აფრიკა სამხრეთიდან ჩრდილოეთისკენ. XIX საუკუნის ბოლოს ამ გეგმის ინიციატორი იყო სესილ როდსი. პროექტის მიზანი ბრიტანეთის იმპერიის აფრიკაში არსებული კოლონიების უწყვეტი ხაზით ერთმანეთთან დაკავშირება იყო კეიპტაუნიდან (სამხრეთ აფრიკა) კაირომდე (ეგვიპტე). სარკინიგზო ხაზის მონაკვეთების უმეტესობა ამოქმედდა, მაგრამ საკმაოდ დიდი შუალედი სუდანსა და უგანდას შორის არ აშენდა.
ისტორია
რკინიგზის პროექტი ეფუძნებოდა ბრიტანეთის იმპერიის კოლონიურ პოლიტიკას. სესილ როდსი ოცნებობდა აფრიკის რუკაზე ბრიტანული სამფლობელოების „წითელ ზოლზე“ (იმ დროს ბრიტანულ ტერიტორიებს რუკებზე, როგორც წესი, წითლად გამოსახავდნენ ხოლმე). რკინიგზა ამ გეგმის მნიშვნელოვანი ნაწილი უნდა გამხდარიყო, რომელიც გააერთიანებდა კოლონიების ტერიტორიებს, გააადვილებდა მათ მართვას, ხელს შეუწყობდა დასახლებებისა და ვაჭრობის განვითარებას, ხოლო ჯარებს საჭირო ადგილებამდე სწრაფად გადაადგილების საშუალებას მისცემდა. მისი მშენებლობა მნიშვნელოვან ტექნოლოგიურ ამოცანასაც წარმოადგენდა.
საფრანგეთსაც ჰქონდა მსგავსი პროექტი, რომელსაც მისი კოლონიები უნდა დაეკავშირებინა დასავლეთიდან აღმოსავლეთამდე − სენეგალიდან ჯიბუტიმდე. 1897 წელს საფრანგეთმა გაგზავნა ექსპედიცია სამხრეთ სუდანში პროტექტორატის დამყარებისა და იქიდან ეთიოპიის გავლით მარშრუტის გაყვანის მიზნით. ეს გეგმა ჩაიშალა, როდესაც ბრიტანული და ფრანგული მარშრუტების გადაკვეთის წერტილში ნილოსის ბრიტანული ფლოტილია ფრანგების ექსპედიციას შეეჯახა. ეს მოვლენა ფაშოდის ინციდენტის სახელით არის ცნობილი, რომელიც საბოლოოდ საფრანგეთის დიპლომატიური მარცხით დასრულდა.
ბრიტანელებს უნდა გადაეჭრათ არა მხოლოდ კლიმატთან, არამედ სხვა ძალების ჩარევასთან დაკავშირებული წინააღმდეგობებიც. პორტუგალიელები წარუმატებლად ცდილობდნენ საკუთარი აღმოსავლეთ და დასავლეთ აფრიკული კოლონიების − მოზამბიკისა და ანგოლას შეერთებას („ვარდისფერი რუკა“). სამხრეთ აფრიკაში ბრიტანელებს ბურები ებრძოდნენ. გერმანიამ უზრუნველყო აღმოსავლეთ აფრიკაში თავისი სამფლობელოების უსაფრთხოება. პირველ მსოფლიო ომში გერმანიის დამარცხების შემდეგ ეს კოლონიები ბრიტანეთმა დაისაკუთრა. მაგრამ ეკონომიკური მიზეზების გამო ომთაშორის პერიოდში ვერ მოხერხდა სარკინიგზო ხაზის დასრულება. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ კი აფრიკის ხალხების განმათავისუფლებელმა მოძრაობამ და კოლონიალიზმის პერიოდის დასრულებამ პროექტის დამთავრებას საფუძველი გამოაცალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფრიკის ისტორია კატეგორია:საერთაშორისო სარკინიგზო ხაზები
ივანე მინკევიჩი
მინი|ივანე მინკევიჩი ივანე ივანეს ძე მინკევიჩი (Jan Minkiewicz, Иван Иванович Минкевич; დ. 14 აპრილი, 1826, ნეველი — გ. 14 დეკემბერი, 1897, თბილისი) — პოლონური წარმოშობის რუსი ექიმი და მწერალი.
დაიბადა ვიტებსკის გუბერნიის ქალაქ ნეველში, პოლონელი ვაჭრის ოჯახში. მედიცინას ეუფლებოდა მოსკოვის უნივერსიტეტში 1843–1848 წლებში. იქვე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია 1850 წელს. 1851–1853 წლებში ნიკოლაი პიროგოვის თანაშემწე პეტერბურგის ჰოსპიტალში. ყირიმის ომის (1853–1856) დროს სევასტოპოლის ერთ-ერთი დროებითი სამხედრო ჰოსპიტლის მთავარი ექიმი იყო. 1856 წლიდან მსახურობდა კავკასიის არმიის მთავარ ქირურგად. 1884 წელს სახელმწიფო სამსახურიდან გათავისუფლების შემდეგ სამუდამოდ დასახლდა თბილისში, სადაც ეწეოდა პრაქტიკულ და სამეცნიერო საქმიანობას. იყო კავკასიის სამედიცინო საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მისი შვიდგზის პრეზიდენტი. გამოქვეყნებული ჰქონდა ნაშრომები მედიცინის აქტუალური საკითხების, კავკასიის ხალხური მედიცინის, ისტორიისა და ეთნოგრაფიის შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1826 კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1897 კატეგორია:რუსი ექიმები კატეგორია:თბილისელები
ორთა-ყიშლახი
სქოლიო
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ანა (სამეფო პრინცესა)
ანა, სამეფო პრინცესა (Anne, Princess Royal), დაბადების სახელია ანა ელისაბედ ალისა ლუიზა მონბატენ-უინძორი (Anne Elisabeth Alice Louise Mountbatten-Windsor), აგრეთვე ცნობილია, როგორც პრინცესა ანა ედინბურგელი (Princess Anne of Edinbourgh; დ. 15 აგვისტო, 1950, კლარენსის სახლი, ლონდონი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — უინძორების დინასტიის წარმომადგენელი. გაერთიანებული სამეფოს დედოფალ ელისაბედ II-ისა და ედინბურგის ჰერცოგ ფილიპეს მეორე შვილი და ერთადერთი ქალიშვილი. სამეფო პრინცესა 1987 წლიდან და დიდი ბრიტანეთის ტახტის რიგით მე-14 მემკვიდრე.
დაიბადა კლარენსის სახლში, განათლება მიიღო ბენენდენის სკოლაში, სრულწლოვანად გახდომისთანავე კი დაიწყო თავისი სამეფო მოვალეობების შესრულება. იგი ასევე პროფესიონალი ცხენოსანია, რომელმაც 1971 წელს ერთი ოქროს, ხოლო 1975 წელს ორი ვერცხლის მედალი მოიპოვა ბრიტანეთის სახელით ევროპის ჩემპიონატზე. 1976 წელს გახდა დიდი ბრიტანეთის სამეფო ოჯახის პირველი წევრი, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო ოლიმპიურ თამაშებში.
სამეფო პრინცესა დედოფლის სახელით ასრულებს არაერთ ოფიციალურ მოვალეობასა და ვალდებულებას. იგი მფარველობს 300-ზე მეტ ორგანიზაციას. მისი საქველმოქმედო საქმიანობა ვრცელდება სპორტისა და მეცნიერების სფეროებში, ასევე ეხმარება შეზღუდული შესაძლებლობების პირებსა და დაავადებულ ადამიანებს განვითარებულ ქვეყნებში. იგი ორმოცდაათი წლის განმავლობაში მართავდა ორგანიზაციას Save the Children. ამ პერიოდში მან არაერთი პროექტი განახორციელა, რის გამოც 1990 წელს პრინცესა ანა ნობელის პრემიაზე იყო ნომინირებული.
1973 წელს ანა დაქორწინდა კაპიტან მარკ ფილიპსზე, რომელსაც 1992 წელს გაეყარა. წყვილს ორი საერთო შვილი და ოთხი შვილიშვილი დარჩა. განქორწინებიდან რამდენიმე თვეში ანა დაქორწინდა სარდალ (ახლა უკვე ვიცე-ადმირალზე) სერ ტიმოთი ლაურენსზე, რომელსაც იგი ჯერ კიდევ მაშინ შეხვდა, როდესაც დედოფლის არმიაში მსახურობდა ჯარისკაცად. წყვილს საერთო შვილები არ ჰყავს.