cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მიხეილ ზანდუკელი
ბიოგრაფია
1923 წელს ივანე ჯავახიშვილის წინადადებით მიიწვიეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (თსუ), რათა მოემზადებინათ საპროფესოროდ ქართული ლიტერატურის ისტორიაში. 1929 წელს მიენიჭა დოცენტის წოდება. 1933 წლიდან რამდენიმე წელი ხელმძღვანელობდა თსუ-თან ჩამოყალიბებული ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის ახალი ქართული ლიტერატურის სექციას. წლების განმავლობაში კითხულობდა ლექციებს თსუ-ში; ასევე თბილისის პედაგოგიკურ ინსტიტუტში, ქუთაისის და თელავის პედაგოგიკურ ინსტიტუტებში. იყო თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ახალი ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის პროფესორი. 1941–1947 წლებში იყო რეპრესირებული ორგანიზაცია „სამანის“ საქმესთან დაკავშირებით.
ზანდუკელს დიდი დამსახურება მიუძღვის XIX საუკუნის ქართული ლიტერატურის ისტორიის შესწავლისა და სისტემატიზაციის საქმეში. მისი სამტომიანი ნაშრომი „ახალი ქართული ლიტერატურა“ (1932–1936) რამდენჯერმე გამოიცა. ზანდუკელის სხვა შრომებიდან აღსანიშნავია „რომანტიზმი ქართულ ლიტერატურაში“ (1927), „თერგდალეულები და ხალხოსნები ქართულ ლიტერატურაში“ (1928) და სხვ. მისი რედაქტორობით გამოიცა დანიელ ჭონქაძისა და გრიგოლ ორბელიანის თხზულებები. ზანდუკელი დაჯილდოებულია ი. გოგებაშვილის სახელობის მედლით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მისი სახელი მინიჭებული აქვს ქუჩას თბილისში, ვერაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია: ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
რონალდ ფრენსის აბლერი
რონალდ ფრენსის აბლერი (Ronald Francis Abler; დ. 30 მაისი 1939, მილუოკი, უისკონსინი, აშშ) — ამერიკელი გეოგრაფი. 1985-86 წლებში იყო ამერიკის გეოგრაფთა ასოციაციის პრეზიდენტი, ხოლო 2008-12 წლებში საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის პრეზიდენტი. იყო გეოგრაფიაში სივრცითი ორგანიზაციის ტრადიციის მთავარი ტექსტის თანაავტორი (1971) და აშშ-ის მუნიციპალური რაიონების შედარებითი ატლასის რედაქტორი (1976). ეროვნული სამეცნიერო ფონდის გეოგრაფიისა და რეგიონული მეცნიერების პროგრამის დირექტორი (1984-88) და 1990 წლიდან ამერიკის გეოგრაფთა ასოციაციის აღმასრულებელი დირექტორი. მრავალრიცხოვანი სტატიებისა და წიგნების ავტორია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი გეოგრაფები
გიორგი გიორგაძე (ინჟინერი)
გიორგი ივანეს ძე გიორგაძე (დ. 12 მაისი, 1927, თბილისი — გ. 2002, იქვე) — ქართველი ინჟინერ-მექანიკოსი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის მექანიზაციის ფაკულტეტი 1950 წელს.
1963–1971 წლებში მუშაობდა კ. ამირაჯიბის სახელობის საქართველოს მექანიზაციის და ელექტრიფიკაციის სამეცნიერო–კვლევით ინსტიტუტთან არსებულ ჩაის კრეფის მექანიზაციის ლაბორატორიაში უფროსის მოადგილედ; 1977–1997 წლებში სხვადასხვა სამეცნიერო–კვლევით ორგანიზაციაში პროექტის მთავარ კონსტრუქტორად; 2000 წლიდან იყო კ. ამირაჯიბის სახელობის საქართველოს მექანიზაციის და ელექტრიფიკაციის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; ინჟინერ–მექანიკოსი; მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
1967 წელს (სხვებთან ერთად) მიიღო ლენინური პრემია, ჩაის საკრეფი მანქანის, „საქართველოს“ შექმნისა და მისი წარმოებაში დანერგვისათვის. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის ღირსების ორდენი (1999).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები გიორგი
გუაიაბეტალი
გუაიაბეტალი (Guayabetal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.242 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 628 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32.59 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 142 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Black Dog (სიმღერა)
"Black Dog" — ინგლისური როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის სიმღერა, პირველი მის ალბომზე Led Zeppelin IV. გამოვიდა სინგლის სახით აშშ-ში და ავსტრალიაში, b-მხარით "Misty Mountain Hop". Billboard Hot 100-ში მან #15 პოზიციამდე, ხოლო ავსტრალიაში - #10-მდე მიაღწია.
2004 წელს Rolling Stone-ის „ყველა დროის 500 საუკეთესო სიმღერის“ სიაში „Black Dog“-მა #294 ადგილი დაიკავა. იგივე სიაში, თუმცა უკვე 2010 წელს, სიმღერას #300 ადგილი მიენიჭა. მუსიკალური სოციოლოგი დინა უაინსტაინი "Black Dog"-ს უწოდებს ლედ ზეპელინის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობად სიმღერას.
სახელწოდება
ტექსტი "Eyes that shine burning red" (წითლად ანათებს თვალები) აგრეთვე უკავშირდება შავი ძაღლის ლეგენდას.
გუტიერესი (კუნდინამარკა)
გუტიერესი (Gutiérrez) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.659 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 403 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 527 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნინო ზაალიშვილი
ნინო მიხეილის ასული ზაალიშვილი (დ. 14 იანვარი, 1903, სტავროპოლი — გ. 13 ნოემბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი პედაგოგისა და საზოგადო მოღვაწის მიხეილ ზაალიშვილის ოჯახში. დაამთავრა სტავროპოლის ქალთა გიმნაზია და მუშაობა დაიწყო პედაგოგად. მოგვიანებით სწავლა განაგრძო სკოლამდელი აღზრდის ინსტიტუტში.
1925 წელს შევიდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ფერწერის ფაკულტეტზე, რომელიც 1930 წელს დაამთავრა. 1937 წლიდან თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ასწავლიდა ხატვას და კითხულობდა ლექციებს პლასტიკურ ანატომიაში. 1931 წლიდან სისტემატურად მონაწილეობდა თითქმის ყველა გამოფენაზე, მათ შორის არაერთხელ საკავშიროზეც. მხატვრის მიერ შესრულებულმა პორტრეტებმა და პეიზაჟებმა დიდი წვლილი შეიტანეს ქართული ხელოვნების განვითარების საქმეში.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია: ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები ნ
გიორგი გელოვანი
გიორგი გელოვანი (დ. 1 თებერვალი, 1924, თბილისი — გ. 2004) — ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
1945 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.
1949 წლიდან იყო კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობი; შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: ბიჭიკო (მარიკა ბარათაშვილის „მარინე“), რევაზი (ლავრენტი არდაზიანის „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღანუაშვილი“ ), მირიანი (პოლიკარპე კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), გრაფი კენტი (ფრიდრიხ შილერის „მარიამ სტიუარტი“), ლევან ბატონიშვილი (ლევან გოთუას „მეფე ერეკლე“), ალექსანდრე (აქვსენტი ცაგარელის „ოინბაზი–ძველი ვოდევილები“). კინოში შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: გიორგი („დავით გურამიშვილი“, 1946 წელი), თორნიკე და ყარაჩოხელი („ქეთო და კოტე“, 1948 წელი), გირშელ ერისთავი („დიდოსტატის მარჯვენა“, 1969 წელი), კოსტა ზარანდია („დათა თუთაშხია“, 1977 წელი), თომა („წიგნი ფიცისა“, 1983 წელი).
1965 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები გ
გიორგი გიორგიძე
გიორგი გრიგოლის ძე გიორგიძე (დ. 17 ოქტომბერი, 1889, თბილისი — გ. 26 თებერვალი, 1974, იქვე) — ქართველი ისტორიკოსი, ფილოლოგი, ბიბლიოთეკარი.
ბიოგრაფია
1915 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ისტორიულ–ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1916-1937 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ და საბიბლიოთეკო მოღვაწეობას. 1938 წელს მუშაობა დაიწყო ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, სადაც სხვადასხვა დროს იყო ბიბლიოთეკათმცოდნეობის კათედრის პირველი გამგე და ბიბლიოთეკის გამგე; 1970 წელს შეადგინა და გამოსცა სახელმძღვანელო სტუდენტებისათვის – „საბავშვო ლიტერატურის ბიბლიოგრაფია“; მონაწილეობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ცენტრალური ბიბლიოთეკის დაარსებაში, როგორც პირველი ფონდის დამკომპლექტებელი და დირექტორი. ამავე ბიბლიოთეკას გადასცა საკმაოდ მდიდარი პირადი ბიბლიოთეკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები გიორგი
ეთერ გიორგიძე
ეთერ გიორგის ასული გიორგიძე (დ. 14 მაისი, 1919, თბილისი — გ. 27 ივლისი, 2009, იქვე) — ქართველი   ინჟინერ–მექანიკოსი, პროფესორი (1972).
ბიოგრაფია
1941 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის მექანიკის ფაკულტეტი. 1941–1943 წლებში მუშაობდა ზაჰესში. 1945 წლიდან ეწეოდა სამეცნიერო–პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში ლითონმცოდნეობისა და ლითონთა ტექნოლოგიის კათედრაზე; 1984–2005 წლებში იყო ამავე კათედრის კონსულტანტი.
1998 წელს დაჯილდოვდა საქართველოს ღირსების ორდენი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2009 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ეთერ კატეგორია:საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ხერუსალენი (კუნდინამარკა)
ხერუსალენი (Jerusalén) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 378 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 632 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 236 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბოეთანი
ბოეთანი, ბუეთანი — ქალაქი ისტორიული კახეთის გაღმამხარში (თანამედროვე საინგილოს ტერიტორიაზე, აზერბაიჯანის სოფელ კაზმის ტერიტორიაზე). საბუთებში ბუეთანის სახელითაც იხსენიება. 1579 წელს კახეთის მეფე ალექსანდრე II-ის მიერ სვეტიცხოვლისადმი ყმისა და მამულის შეწირულობის წიგნში ბოეთანი მოხსენიებულია შეწირული მონასტრის, ხატისკარის მამულების საზღვრად. მეფე პოეტის არჩილის „გაბაასებაში“ ბოეთანი მეფეთა საზამთრო ადგილი ჩანს. ბოეთანის საზამთრო რეზიდენციაში კახთა მეფეებს არაერთხელ მიუღიათ რუსეთის ელჩები. 1604-1605 წლებში რუსეთის ელჩები მ. ტატიშჩევი და ა. ივანოვი ბოეთანში მიუღია გიორგი ალექსანდრეს ძეს. ბოეთანში განახლდა ალექსანდრე მეფისა და დავითის მიერ 1603 წელს რუსეთის სამეფო კარზე გაგზავნილი წერილი, რომელშიც კახეთის მეფე რუსეთს ერთგულებასა და თანადგომას უცხადებდა.
ვახუშტი ბატონიშვილი ბოეთანის ადგილსამყოფლად ასახელებს ბელაქნისწყლისა და ალაზნის შეერთების ადგილს. დღეისათვის ბოეთანს აიგივებენ ბელაქნისწყლის დასავლეთით 3 კმ-ზე და რაიონული ცენტრის ბელაქანის სამხრეთით 18 კმ-ზე მდებარე ბოსტან-ქალაქის ნაქალაქართან. აქ დაცულია ორი ძეგლი: „დარბაზ შეჰირი“ და ნაეკლესიარი. პირველი რიყის ქვით ნაგები კვადრატული შენობის ნანგრევებია. დარბაზული ეკლესია კი აგურით იყო ნაშენები. შენობიდან გადარჩენილია მხოლოდ საკურთხეველი. ეკლესია სავარაუდოდ აგებული უნდა იყოს VIII-IX საუკუნეებში. მსგავსად კახეთის სხვა პუნქტებისა, ბოეთანიც ყიზილბაშთა შემოსევების შედეგად ჩანს განადგურებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული ქალაქები
ხუნინი (კუნდინამარკა)
ხუნინი (Junín) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.784 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 115 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24.08 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 337 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მგლებთან მოცეკვავე
მგლებთან მოცეკვავე (Dances with Wolves) — 1990 წლის ამერიკული ეპიკური ვესტერნი. ფილმის რეჟისორია და მთავარ როლს ასრულებს კევინ კოსტნერი.
სიუჟეტი
ლეიტენანტი ჯონ დანბარი შორეული დასავლეთის ყველასგან მიტოვებულ ფორტ სეჯვიკში მიემგზავრება. დანბარის მეზობლები მხოლოდ მგლები და ლაკოტას ტომის ინდიელები არიან. დანბარი უმეგობრდება ინდიელებს, სწავლობს მათ ენას, კულტურასა და ტრადიციებს. შეუყვარდება ინდიელებთან მცხოვრები თეთრკანიანი ქალი. ინდიელები მას მგლებთან მოცეკვავეს შეარქმევენ.
ჯილდოები
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
ტომ სტერნი (ოპერატორი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინოოპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი
გერმანული ნაგაზი
გერმანული ნაგაზი (Deutscher Schäferhund) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში XIX საუკუნეში.
დღევანდელი სახით გერმანული ნაგაზი გამოიყვანა მაქს ფონ შტეფანიცმა XIX საუკუნის ბოლოს. ვიურტემბერგის, ტიურინგის და ბავარიის მეცხვარე ძაღლების შეჯვარებით ფონ შტეფანიცმა მიიღო ლამაზი, ფხიზელი, დამჯერი გერმანული ნაგაზი. 1915 წლამდე გამოფენებზე გამოჰყავდათ როგორც გრძელბალნიანი, ასევე მოკლებალნიანი ნაგაზები. დღესდღეობით უმეტეს ქვეყანაში გამოფენაზე დაიშვება მხოლოდ მოკლებალნიანი ნაგაზი. მნიშვნელობა აქვს ბალნის შეფერილობასაც. გამოფენაზე დაიშვება შავი-წითური, შავი-ნაცრისფრით და შავი შეფერილობის ძაღლები. ზოგიერთ ქვეყანაში აკრძალულია ყვითელი და კრემისფერი სახესხვაობები. ჯერ კიდევ ისტორიკოსი ტაციტი წერდა "მგლის მსგავს ძაღლზე რეინის მიმდებარე მიწებიდან". სრულებით შესაძლებელია, რომ გერმანული ნაგაზი და მისი ახლომონათესავე ჰოლანდიური და ბელგიური ნაგაზები დღევანდელი სახით ჯერ კიდევ ათასი წლის წინ არსებობდნენ. პირველი მსოფლიო ომის დასაწყისისთვის გერმანული ნაგაზი ძალიან პოპულარული გახდა გერმანიაში და მალე მთელ მსოფლიოში გავრცელდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:გერმანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ბოლნისის საეპისკოპოსო
ბოლნისის საეპისკოპოსო — ისტორიული ქვემო ქართლის ერთ-ერთი უძველესი ეპარქია. ქართული წყაროები ბოლნისში პირველი ეკლესიის აშენებას სხვადასხვა მეფეს მიაწერენ, ხოლო ბოლნისის საეპისკოპოსოს კათედრის დამაარსებლად ჯუანშერი ვახტანგ გორგასალს ასახელებს. ბოლნისის სიონის ერთ-ერთ წარწერაში იხსენიება დავით ეპისკოპოსი კრებულითურთ, რომელიც ბოლნელი ყოფილა სწორედ ვახტანგ გორგასლის მეფობის დროს. იგივე დავითია დასახელებული „ეპისტოლეთა წიგნში“ 506 წლის დვინის საეკლესიო კრებაზე დამსწრე ქართველ მამამთავრებს შორის. იქ ჩამოთვლილ 24 ეპისკოპოსს შორის დავით ბოლნელი მეხუთე ადგილზეა. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით ბოლნელის სამწყსო იყო ქართლის სომხითი (ამ ტერმინით XVIII საუკუნეში აღინიშნებოდა ტერიტორია მაშავერ-ბოლნისისწყალის წყალგამყოფიდან მდინარე დებედის აუზამდე).
ბოლნისის ეპისკოპოსთაგან X საუკუნეში ჩანს ელია ბოლნელი, სიონის ერთ-ერთ წარწერაში მოხსენიებული, რომელსაც საყდარში ღამისთევა დაუწესებია. X-XI საუკუნეებში აქვე მოღვაწეობდა იოანე ბოლნელი, ცნობილი მქადაგებელი და მჭერმეტყველი, ვისი ქადაგებანიც ჩვენამდე შემორჩა. XIII საუკუნეში დარბაზობის წესის მიხედვით, ბოლნელ მამამთავარს 26-ე ადგილი ეჭირა ვალაშკერტელის შემდეგ.
XVIII საუკუნის დასაწყისიდან ბოლნისის საეპისკოპოსო თბილელის კათედრას შეუერთდა და ამის შემდეგ იხსენიებიან თბილელ-ბოლნელი ეპისკოპოსები. 1747 წელს კათედრა ისევ აღდგენილი ჩანს, ხოლო 1749 წელს ანტონ კათალიკოსმა ბოლნისის საეპისკოპოსო ქართლის მთავარეპისკპოსს უბოძა.
XVIII საუკუნის II ნახევრაში ბოლნისის საეპისკოპოსო დმანისისა და წალკის საეპისკოპოსოებთან ერთად მოშლილი იყო. ამავე საუკუნის 80-იანი წლების საბუთებიდან ჩანს, რომ ბოლნელის მამულებს იქაური ერისკაცები დაეპატრონენ და მათგან ღალას უკვე მანგლელი ეპისკოპოსი ითხოვს. საბოლოოდ 1805 წლის ერთ საბუთში იხსენიება თბილელ-მანგლელ-ბოლნელი მიტროპოლიტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოლნისის საეპისკოპოსო
ლა-კალერა (კოლუმბია)
ლა-კალერა (კოლუმბია) (La Calera) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.746 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 308 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 48.06 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 485 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბერძნული ნაგაზი
ბერძნული ნაგაზი (Έλληνες βοσκός) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საბერძნეთში ანტიკურ ხანაში.
ძველბერძენი ფილოსოფოსი პლატონი წერდა, რომ ეპირში (საბერძნეთის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი) ჯერ კიდევ ძვ.წ. 800 წლის წინ არსებობდა მეცხვარე ძაღლის ჯიში. უნდა ვივარაუდოთ, რომ ამ ადგილის გეოგრაფიული იზოლაციის წყალობით, დღევანდელი ბერძნული ნაგაზი პლატონის მიერ ნახსენები ძაღლის შთამომავალია. ჯიში ოფიციალურად აღიარეს 1999 წელს. ეს მედიდური, უნდობი მუშა ძაღლი იცავს ცხვრებს და თხებს, თუმცა არასოდეს მიერეკება და ერთ ადგილას არ აგროვებს მათ. წყვილად მომუშავე ნაგაზები, ჩვეულებრივ, ფარის კიდეებში დარბიან და მგლისგან და სხვა მტაცებლებისგან იცავენ. ამ ჯიშის გამრავლებისას არასოდეს აქცევდნენ ყურადღებას მის შეფერილობას, მათი მიზანი იყო ძლიერი ჩონჩხის, კარგად განვითარებული მუსკულატურის და გრძელი ბალნის მქონე ძაღლის მიღება. ბერძნული ნაგაზი არავის ენდობა და ლოიალურად მხოლოდ ფარის მწყემსს ექცევა.
ბერძნული ნაგაზი ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ადვილად ეგუება სიცივეს და სიცხეს, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. აქვს განიერი, ძლიერი დრუნჩი, ძლიერი, დაკუნთული სხეული, ძლიერი ყბები. ბალანი უფრო ხშირია კისერზე, რაც სიცივისგან იცავს. ბალნის შეფერილობა შეიძლება მრავალნაირი იყოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ბერძნული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
Fallout 2
Fallout 2 — ღია სამყაროს ელემენტების მქონე როლური ვიდეო თამაში, შექმნილი Black Isle Studios და გამოშვებული 1998 წელს Interplay Entertainment მიერ. მასში წარმოჩენილია ვრცელი თამაშის სამყარო და თამაშის სიუჟეტი. თამაშში გამოყენებულია მსგავსი სათამაშო მექანიკა და გრაფიკა რაც - Fallout-ში.
თამაშის მიმდინარეობა ხდება 2241 წელს Fallout-ში მომხდარი მოვლენებიდან 80 წლის შემდეგ. ის მოგვითხრობს ისტორიას Fallout-ის მთავარი გმირის შთამომავალზე და მის მისიაზე, თუ როგორ უნდა გადაარჩინოს მისი პრიმიტიული ტომი შიმშილისაგან. მან უნდა მოძებნოს ეკოლოგიის აღმდგენი მანქანა სახელწოდებით "ედემის ბაღის შექმნის კომპლექტი".
პრეისტორია
80 წელი გავიდა Fallout-ის მოვლენების შემდეგ. განცალკევებული სოფელი აროიო (დაარსებული თავშესაფრიდან გამოსულების (ინგლ.Vault Dweller) მიერ) ვარდება გასაჭირში. სოფელი საჭიროებს დახმარებას. სოფლის უხუცესი აგზავნის რჩეულს უდაბნოში ომისდროინდელი ინჟინერული ტექნიკის "ედემის ბაღის შექმნის კომპლექტის" მოსაძებნად, რომელიც შეიქმნა, რათა თავშესაფრიდან გამოსულ გადარჩენილებს შეძლებოდათ ახალი სიცოცხლის შექმნა.
თამაშის გარემო
თამაშის ძრავი Fallout 2-ში ოდნავ გაუმჯობესებულია პირველ ნაწილთან შედარებით, რის შედეგადაც თამაშის პროცესი არაფრით არ განსხვავდება მისი წინამორბედისაგან, თუმცა თამაშის სამყარო პირველთან შედარებით საგრძნობლად გაფართოვებულია.
თამაშის მიმდინარეობა
თამაშის მოქმედება ვითარდება კვესტების მიღება შესრულების რეჟიმში. კვესტი არის დავალება, რომელიც ჩნდება თამაშის მიმდინარეობისას ან მოცემული სხვა პერსონაჟის მიერ. Fallout 2-ში არის რამდენიმე ასეული კვესტი, თუმცა მხოლოდ ერთი არის სავალდებულო თამაშის გასასვლელად.
თავდაპირველი კვესტების შესრულება არ მოითხოვს დიდ ძალისხმევას და იგი უფრო ემსახურება მოთამაშის მომზადებას შემდგომი სიძნელეებისთვის. თავდაპირველად მთავარ გმირს ეძლევა მწირი საბრძოლო მასალა და მცირე რაოდენობით ფული. მას მიცემული აქვს პირველი დავალება და გლობალურ რუკაზე მითითებული აქვს ახლომდებარე ქალაქების ადგილმდებარეობა.
თუმცა Fallout 2-ის თამაშის პროცესი გათვლილია ას საათამდე. შემქმნელებმა შემთხვევით ან შეგნებულად გამოცდილ მოთამაშეებს საშუალება მისცეს თამაშის ბოლომდე გასვლა სწრაფი გზით. ასეთი გასვლა შესაძლებელია 40-50 წუთში, თუმცა იშვიათად, თუ გამოიყენებს ვინმე ამ გზას, გამომდინარე იქედან, რომ უპირატესობას ანიჭებენ, უბრალოდ დატკბენ თამაშის გარემოთი, თამაშის პროცესითა და სამყაროს გამოკვლევით.
ორივე სიუჟეტური ხაზის შესრულების შემდეგ მოთამაშეს შეუძლია გააგრძელოს თამაში, რის შემდეგადაც ქალაქ-თავშესაფარ ნიუ-რენოში ჩნდება ახალი შესაძლებლობები და დიალოგების ვარიანტები (ამ ჩანაფიქრის ავტორი არის კრის აველონი, რომელიც დაკავებული იყო თამაშში არსებული ქალაქების დიზაინით), ასე მაგალითად, ტულის მამას შეუძლია წიგნის მოცემა, რომელიც ყველა უნარ-ჩვევებს ზრდის 300 %-მდე და ეძლევა 15 000 გამოცდილების ქულა მისი წაკითხვის შემდეგ. წიგნის მთავარ ღირესებას წარმოადგენს ის, რომ წაკითხვის შემდეგ იგი არ ქვრება.
დროის ლიმიტი
პირველი ნაწილისაგან განსხვავებით Fallout 2-ში დროის ლიმიტი არ არის. თამაში იწყება 2241 წლის ივლისში და ავტომატურად მთავრდება დაახლოებით 13 წლის შემდეგ თამაშის დროით. გამაფრთხილებელი სიზმრები, სადაც გელაპარაკებათ ტომის შამანი,რომელიც არ გზღუდავთ დროში. ეს უფრო არის სიუჟეტური გადახვევა იმ მოთამაშეებისთვის, რომლბსაც არ შეუძლიათ თავდაპირველად დასახული ამოცანის შესრულება - ედემის ბაღის შექმნის კომპლექტის მოძებნა. და იმ შემთხვევაში, თუ თქვენ ნახავთ მას მეოთხე სიზმრამდე, აროიოში მისული მაინც აღმოაჩენთ სისხლის გუბეში მომაკვდავ ჰაკუნინს.
კრიტიკოსების შეფასება
Fallout 2-მა მიიღო დადებითი შეფასება კრიტკოსების მიერ. ონლაინ მიმოხილველი საიტების Metacritic-სა და GameRankings-ის მიცემული ქულების საერთო მაჩვენებელი ასეთია: 86 % - 100 %-დან და 87 % - 100%-დან. ასევე დადებითად იქნა შეფასებული თამაშის გეიმპლეი და სიუჟეტი, როგორც ჭეშმარიტი მემკვიდრე ორიგინალური Fallout-სა, თუმცა არაკეთილმოსურნეები აკრიტიკებდნენ ბაგების გამო და გაუმჯობესებების ნაკლებობის გამო წინა ნაწილთან შედარებით. დანიელ მორისმაGamePro-დან შეაქო მოქმედებების ნაზავი, პერსონაჯის ურთიერთქმედება თამაშთან და მისი არასწორხაზოვანი სიუჟეტი. IGN-მა დადებითად შეაფასა შემქმნელები ვრცელი თამაშის სამყაროსა და სცენარის გამო. Game Revolution-მა თამაში მოიწონა სიუჟეტის სიღრმის გამო, თუმცა გააკრიტიკა ინტერფეისი და გრაფიკა .
2013 წელს GamesRadar-მა Fallout 2 დაასახელა ყველა დროის საუკეთესო თამაშებს შორის 68-ე ადგილზე. იმავე წელს IGN-ის მიერ Fallout 2 დასახელებული იქნა ყველა დროის ას საუკეთესო RPG თამაშებს შორის 28-ე ადგილზე. 2015 წელს PC Gamer-მა დაასახელა ყველა დროის საუკეთესო RPG შორის 3-ე ადგილზე.
სქოლიო
კატეგორია:ღია სამყაროს ვიდეო თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:როლური ვიდეო თამაშები კატეგორია:Black Isle Studios-ის თამაშები კატეგორია:Fallout (სერია) კატეგორია:1998 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:ანტისაომარი ვიდეო თამაშები კატეგორია:Mac OS X-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები სქესის არჩევის შესაძლებლობით კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:ვიდეო თამაშები იზომეტრიული გრაფიკით
შავი ჭირი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით შავი ჭირი შეიძლება აღნიშნული იყოს:
მონღოლეთის ჰიმნი
მონღოლეთის სახელმწიფო სიმმოლიკა (მონღ. Монгол Улсын төрийн дуулал) დროშასა და გერბთან ერთად. მონღოლეთის პირველი ეროვნული ჰიმნი შეიქმნა მე-20 საუკუნეში. ეს იყო პოპულარული ლირიკული სიმღარა ”Zuun langiyn Joro luus”. მონღოლეთმა სხვადასხვა ეტაპზე რამდენიმე ჰიმნი გამოიცვალა.
მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკის პირველი ჰიმნი გამოყენებულ იქნა 1924-1950 წ.წ. , მეორე - 1950-1962 წ.წ. და მესამე - 1961-1991 წ.წ. დემოკრატიული რევოლუციის შემდეგ 1991 წლიდან აღადგინეს  1950 წელის ეროვნული ჰიმნი მცირეოდენი ცვლილებებით. კერძოდ, ტექსტიდან ამიღეს მეორე სტროფი, რომელიც ადიდებდა ლენინს, სტალინს, დამდინ სუხებატორს და ჩოიბალსანს. 2006 წლის 11 ივნისს სახელმწიფოს დიდი ხურალის (პარლამენტის) მიერ  მიღებული იქნა გადაწყვეტილება ჩინგიზ-ყაენის 800 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ტექსტში ჩაემატებინათ  მონღოლთა იმპერიის პერიოდის სადიდედელი სიტყვები.
მონღოლეთის თანამედროვე ჰიმნი
ორიგინალი
Дархан манай тусгаар Улс
Даяар Монголын ариун голомт
Далай их дээдсийн гэгээн үйлс
Дандаа энхжин, үүрд мөнхөжнө
Хамаг дэлхийн шударга улстай
Хатан зориг бүхий л чадлаараа
Хайртай Монгол орон мандуулъя
Өндөр төрийн минь сүлд ивээж
Өргөн түмний минь заяа түшиж
Үрийн үрдээ өвлөн бадраая
Эрэлхэг Монголын золтой ардууд
Жавхлант манай орон мандтугай
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონღოლეთი კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები
ლა-მესა (კოლუმბია)
ლა-მესა (La Mesa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში. მდებარეობს კუნდინამარკის დეპარტამენტში ზღვის დონიდან 1.238 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 699 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 180.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 148 კმ²-ია.
გიორგი გოზალიშვილი
გიორგი კონსტანტინეს ძე გოზალიშვილი (დ. 15 ნოემბერი, 1900, სიღნაღის რაიონი, სოფელი ბოდბისხევი — გ. 30 ივლისი, 1988, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1931), პროფესორი (1936).
ბიოგრაფია
1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი ისტორიის განხრით. 1930 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 1943-1947 წლებში იყო ამავე უნივერსიტეტის ისტორიის და ფილოლოგიის გაერთიანებული ფაკულტეტის დეკანი, იმავდროულად განაგებდა ძველი ისტორიის და ბიზანტიოლოგიის კათედრებს; 1930-1954 წლებში მუშაობდა სხვადასხვა პედაგოგიურ ინსტიტუტში; იკვლევდა ბიზანტია-საქართველოს ურთიერთობის საკითხებს, ტრაპიზონის იმპერიის ისტორიის ცალკეულ მომენტებს, პონტო-კაპადოკიაში მოსახლე ქართველი ტომების ეთნოგენეზის პრობლემებს და მათ წვლილს ბიზანტიის ისტორიაში; მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გიორგი კატეგორია:ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:ქართველი პროფესორები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
გიორგი გოლეთიანი
გიორგი ივანეს ძე გოლეთიანი (დ. 16 იანვარი, 1903, ცაგერის რაიონი, სოფელი ნაკურალეში — გ. 21 ივლისი, 1975, სოხუმი) — ქართველი აგროქიმიკოსი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქრტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1932 წელს დაამთავრა მოსკოვის კ. ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო–სამეურნეო აკადემია. 1952–1957 წლებში იყო ქუთაისის სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის დირექტორი. 1954–1959 წლებში აგროქიმიისა და ზოგადი მიწათმოქმედების კათდრის გამგე; 1959–1975 წლებში საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის აგროქიმიისა და ზოგადი მიწათმოქმედების კათდრის გამგე; იკვლევდა დასავლეთ საქართველოს წითელმიწა ნიადაგის მჟავიანობის საკითხებს; ამ ნიადაგის გავლენას ჩაის კულტურაზე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში.
1974 წელს მიიღო საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975 კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები კატეგორია:გოლეთიანები
მარკ უოლბერგი
მარკ რობერტ მაიკლ უოლბერგი (Mark Wahlberg; 5 ივნისი, 1971) — ამერიკელი მსახიობი. 1984-1996 წლებში მოღვაწეობდა მუსიკაში, იყო რეპერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1971
როგნედა
როგნედა როგვოლოდის ასული (962–1002) — პოლოცკის სამთავროს პრინცესა, რომლის მამა როგვოლოდიც სკანდინავიიდან მოვიდა და X საუკუნის შუა წლებში პოლოცკის სამთავრო დააარსა. არსებობს მოსაზრება, რომ როგვოლოდი მიეკუთვნებოდა ნორვეგიული ინგლინგების სამეფო ოჯახს.
980 წელს როდესაც ვლადიმირ I–მა შეიტყო, რომ როგნედა დანიშნული იყო მის ნახევარ ძმაზე იაროპოლკ I–ის. ვლადიმირმა აიღო პოლოცკი და როგენდა აიძულა მასზე დაქორწინებულიყო. მან როგენდა ჯერ მშობლების თვალწინ გააუპატიურა, ხოლო შემდეგ ისინი და მისი ორი ძმა სიკვდილით დასაჯა.
როგნედამ მას 4 ვაჟი და 2 გოგო გაუჩინა. მისი შვილებია: იზიასლავი, იაროსლავ ბრძენი, მსტისლავ მამაცი, პრედსლავა, პრემისლავა და მსტისლავა. ნესტორ მემატიანეს მიხედვით ერთ–ერთ ქალიშვილს ერქვა პრედსლავა, რომელიც შემდეგ გალუს ანონიმუსის მიხედვით ბოლესლავ I მამაცის ხარჭა გახდა. მისი უფროსი ვაჟის იზიასლავის შთამომავლობა პოლოცკს მონღოლების შემოსევამდე განაგებდა, ასევე მან დააარსა ახალი ქალაქი ზასლავი.
მას შემდეგ რაც ვლადიმერმა ქრისტიანობა მიიღო და შეირთო ანა პორფიროგენიტა ის გაშორდა ყველა ცოლს რომელიც მანამდე ჰყავდა, მათ შორის როგნედასაც. ამის შემდეგ როგნედა მონასტერში აღიკვეცა და ანასტასიად იწოდებოდა.
დაახლოებით 1825 წელს კონდრატი რილეევმა დაწერა პოემა – როგნედა. ამ პოემის მიხედვით ალეკსანდრე სეროვმა შექმნა ოპერა როგნედა, რომლის პრემიერაც 1865 წელს შედგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 962 კატეგორია:გარდაცვლილი 1002
რაპოზა
რაპოზა (Raposa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ლუისის საქალაქო აგლომერაციის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 327 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 397.21 კმ²-ზე. ფართობი 66 280 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
პასუ-დუ-ლუმიარი
პასუ-დუ-ლუმიარი (Paço do Lumiar) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ლუისის საქალაქო აგლომერაციის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 105 121 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 855.84 კმ²-ზე. ფართობი 122 828 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიხეილ ჯიშკარიანი (უმცროსი)
მიხეილ ჯიშკარიანი უმცროსი (დ. 31 ოქტომბერი, 1992, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ცხინვალის „სპარტაკის“ შემტევი ნახევარმცველი.
იგი არის ცნობილი ქართველი ფეხბურთელის, მიხეილ ჯიშკარიანის შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:გაგრას ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები მ
გიორგი ეკიზაშვილი
გიორგი (ჟორჟ) ეკიზაშვილი (დ. 13 მარტი, 1943, ბათუმი) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი, პოეტი, ფილოლოგი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი.
1964 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი ფრანგული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით.
არის ფრანგული ლიტერატურის სპეციალისტი, პედაგოგი, მრავალი თარგმანის ავტორი. უნივერსიტეტის დამთავრებიდან დღემდე მუშაობს დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტთან არსებულ საზღვარგარეთის ლიტერატურის კათედრაზე პედაგოგად. ნათარგმნი აქვს მოლიერის, გი დე მოპასანის, ჟან პოლ სარტრის, შარლ ბოდლერის, ფრანსუაზა საგანის, ალენ რობ გრიეს, ალბერ კამიუს, მორის მეტერლინკის, პიერ პეჟუს, მიშელ უელბეკის, ანდრე მორუას, არტურ რემბოს, გიიომ აპოლინერის, ნატალი საროტის, სამუელ ბეკეტის და სხვათა ნაწარმოებები. გამოქვეყნებული აქვს ლექსების ორი კრებული: „ტრამალები“ (2002) და „ბილიკები“ (2006); ნოველების ორი კრებული ფრანგულ ენაზე: „თოვლი“ და „კითხვა“ (2003).
2009 წელს მიიღო ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო თარგმანის ნომინაციაში.
2001 წელს მიიღო საფრანგეთის სახელმწიფო ორდენი — „აკადემიური პალმის ოფიცერი“, ფრანგული კულტურის წინაშე დამსახურებისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
ბოგდან შერშუნი
ბოგდან შერშუნი (Шершун Богдан Миколайович; დ. 14 მაისი, 1981, ხმელნიცკი) — უკრაინელი ფეხბურთელი, პოზიციით ცენტრალური მცველი. 2014 წლის ზაფხულში შეუერთდა თბილისის „დინამოს“, თუმცა მწვრთნელის გადაწყვეტილებით გუნდში არ დარჩენილა.
საკლუბო
შერშუნი დნეპროპეტროვსკის „დნიპროს“ აღზრდილია. მთავარ გუნდში გადაივდა 1997 წელს, პარალელურად იყო დუბლშემადგენლობის წევრი. მისი დებიუტი ჩემპიონატში შედგა 17 წლის ასაკში, 1997 წლის 5 ოქტომბერს დონეცკის „მეტალურგის“ წინააღმდეგ, რომელიც დნეპროპეტროვსკელთა გამარჯვებით, 2-0 დასრულდა, შერშუნი თამაშში უკანასკნელ წუთზე ჩაერთო. პრემიერ ლიგის 2000-01 წლების სეზონში „დნიპროსთან“ ერთად მესამე ადგილის დაკავება შეძლო, ბოლო 4 წლის განმავლობაში კლუბი პირველად გავიდა ევროტურნირებზე. 2001 წლის 20 სექტემბერს შედგა მისი დებიუტი უეფა-ს ევროპის ლიგაზე, პირველი მატჩი იტალიური „ფიორენტინას“ წინააღმდეგ 0-0 დასრულდა, ხოლო განმეორბით მატჩში „დნიპრო“ 2-1 დამარცხდა და გამოეთიშა ასპარეზობას, ორივე მატჩში შერშუნმა შეუცვლელად ითამაშა.
2001-02 წლების სეზონის პირველი ნახევრის დამთავრების შემდეგ, 2002 წლის დასაწყისში კონტრაქტი გააფორმა მოსკოვის „ცსკა“-სთან. მისი დებიუტი შედგა 2002 წლის 23 მარტს მოსკოვის „დინამოს“ წინააღმდეგ. პირველი გოლი გაიტანა 2002 წლის 6 ოქტომბერს, სანქტ-პეტერბურგის „ზენიტის“ კარში. სულ „ცსკა“-ს მაისურით რუსეთის ჩემპიონატის, თასის და ევროტურნირების გათვალისწინებით 81 მატჩი ჩაატარა და 2 გოლის გატანა შეძლო. 2-ჯერ გახდა რუსეთის ჩემპიონი და თასის მფლობელი, ერთხელ სუპერთასის გამარჯვებული, ასევე „ცსკა“-სთან ერთად მოიგო 2005 წლის უეფა-ს თასის გათამაშება და ითამაშა ამავე წლის უეფა-ს სუპერთასის ფინალში.
2005 წლის ზაფხულში დაბრუნდა „დნიპროში“, სადაც ეგრევე დაიმკვიდრა ადგილი ძირითად შემადგენლობაში. 2008 წლის შემოდგომაზე მთავარ მწვრთნელად ვლადიმერ ბეზსონოვის დანიშვნის შემდეგ შერშუნმა დაკარგა ადგილი ძირითადში და 2009 წელს იჯარის წესით გადავიდა კიევის „არსენალში“, 2010 წლის 21 ივლისს „არსენალთან“ 2+1 სისტემის კონტრაქტი გააფორმა. 2012 წლის ზაფხულში გადავიდა კრივოი-როგის „კრივბასში“, სადაც 4 ნომრიანი მაისურით თამაშობდა. 2013 წლის ზაფხულში თავისუფალი აგენტის სტატუსით შეუერთდა ლუცკის „ვოლინს“. 2014 წლის ივნისიდან თბილისის „დინამოში“ ჩაირიცხა, თუმცა გუნდი შეკრების დასრულებისთანავე დატოვა.
სანაკრებო
ნათამაშები აქვს უკრაინის სხვადასხვა ასაკობრივ ნაკრებში, რომლებთან ერთადაც იყო ევროპის 16 წლამდე ფეხბურთელთა ჩემპიონატის მონაწილე 1997 და 1998 წლებში, 2000 წელს კი უეფა-ს ევროპის 18 წლამდე ფეხბურთელთა ჩემპიონატის ფინალისტი.
უკრაინის ახალგაზრდულ ნაკრებთან ერთად 2001 წელს მიაღწია მსოფლიო ჩემპიონატის 1/8 ფინალამდე.
ეროვნულ ნაკრებში მისი დებიუტი შედგა 2003 წლის 11 ოქტომბერს, მაკედონიის წინააღმდეგ, მატჩი ფრედ (0-0) დასრულდა. 2003-2006 წლებში შერშუნმა მხოლოდ 4 მატჩი ჩაატარა ეროვნულ ნაკრებში, შემდეგ კი სანაკრებო კარიერა დაასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთელები კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის დნიპროს ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის ცსკა-ს ფეხბურთელები კატეგორია:კიევის არსენალის ფეხბურთელები კატეგორია:კრივბასის ფეხბურთელები კატეგორია:ლუცკის ვოლინის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი
მერინი (2008 წლის ფილმი)
მერინი (Mesrine) — 2008 წლის ფრანგული დილოგია, რომელიც ცნობილი ფრანგი განგსტერის ჟაკ მერინის ცხოვრებას გადმოსცემს. დილოგია შედგება ორი ნაწილისგან: „მერინი: მკვლელის ინსტინქტი“ და „მერინი: სახელმწიფოს მთავარი მტერი“. პირველი ნაწილი მერინისვე დაწერილ ავტობიოგრაფიულ წიგნს ეფუძნება. მეორე ნაწილში კი გადმოცემულია მერინის ცხოვრება ციხიდან გაქცევის შემდეგ და მისი სიკვდილი. ფილმს ამერიკული „ნაიარევი სახის“ ფრანგულ ვერსიას უწოდებენ.
სიუჟეტი
მერინი 1970–ან წლებში ქვეყნის ნამდვილ მთავარ მტრად ითვლებოდა. ათწლეულების მანძილზე ბურჟუაზიული ოჯახის შთამომავალი ჟაკ მერინი აწყობდა შეიარაღებულ თავდასხმებს ფრანგულ ბანკებზე, სანამ მას კანადური პოლიცია დაიჭერდა ერთ–ერთი ძარცვის დროს
მონტენეგროს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
მონტენეგროს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (Montenegro national football team) წარმოადგენს მონტენეგროს საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს მონტენეგროს ფეხბურთის ფედერაცია.
ისტორია
მონტენეგროს ფეხბურთის ფედერაცია დაარსდა 2006 წელს. როდესაც მონტენეგრო გამოეყო სერბეთს და დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა, პირველი ოფიციალური მატჩი ჩაატარა უნგრეთთან, სადაც გაიმარჯვა 2–1.
ამჟამინდელი შემადგენლობა
შემადგნლობა მოცემულია 2015 წლის 12 ნოემბერს მაკედონიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ გამართული მატჩის მიხედვით.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:მონტენეგროს ეროვნული სპორტული ნაკრებები კატეგორია:მონტენეგროს ფეხბურთი
დავით გამეზარდაშვილი
დავით გამეზარდაშვილი (დ. 21 ივლისი, 1920,  სოფელი კაცხი, ჭიათურის რაიონი — გ. 21 დეკემბერი, 1985) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ჟურნალისტიკის ისტორიკოსი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
1944 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ახალი ქართული ლიტერატურის კათედრის ასისტენტი. 1947–1951 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ასპირანტურის გამგე. 1953–1954 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი.1955 წელს ახალი ქართული ლიტერატურის კათედრის გამგე. 1956–1957 წლებში შოთა რუსთაველის სახელობის  ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის  დირექტორი. 1959 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის კათედრის გამგე.
1973 წელს მიანიჭეს საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1985 კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები დ
გიორგი იოსელიანი
გიორგი იოსელიანი (დ. 1847, წყალტუბო, გ. 1919) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი.
დაამთავრა მოსკოვის სასულიერო აკადემია. მუშაობდა თბილისის სემინარიაში. 1873-1889 წლებში მუშაობდა თბილისის სამასწავლებლო ინსტიტუტში მასწავლებლად, ხოლო შემდეგ სათავადაზნაურო სასწავლებელსა და თბილისის პირველ გიმნაზიაში. რამდენიმე წელი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის თანამშრომელი იყო. სიცოცხლის ბოლო წლებში იგი ხაშურის გიმნაზიაში მუშაობდა. აქტიუად მოღვაწეობდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში. „წყალტუბელის“ ფსევდონიმით იბეჭდებოდა მისი წერილები. პირადად ხელმძღვანელობდა განჯიდან თბილისში ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტის გადმოსვენებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1847 კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
სან-ჟოზე-დი-რიბამარი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 163 045 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 419.82 კმ²-ზე. ფართობი 388 371 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ინტეგრირებული ქსელების მანქანა
thumb|250px|ინტეგრირებული ქსელების მანქანა
ტექნიკური მხარე
მანქანა შექმნილია დიდგორი 1-ის ტიპის ჯავშანმანქანის ბაზაზე. მისი ჯავშანკორპუსი ორ ნაწილადაა გაყოფილი. წინა ნაწილში განლაგებულია 5 კაციანი ეკიპაჟი, უკანა ნაწილში კი Harris-ის ფირმის სამხედრო კავშირგაბმულობის აპარატურა. მანქანა აღჭურვილია გლობალური ნავიგაციის სისტემით და დამატებითი კონდიციონერით.
thumb|250px|ინტეგრირებული ქსელების მანქანის საჯარო პრეზენტაცია thumb|250px|ინტეგრირებული ქსელების მანქანა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბრძოლო იარაღები
მუჰამედ-შაჰ ყაჯარი
მუჰამედ შაჰ ყაჯარი (დ. 5 იანვარი, 1808 — გ. 5 სექტემბერი, 1848) — ირანის შაჰი 1834–1848 წლებში. ყაჯარების მესამე წარმომადგენელი. აბას-მირზას ვაჟი და ფათალი-შაჰის მემკვიდრე.
დაიბადა 1808 წელს, თავრიზში, ფათალი-შაჰის მმართველობის პერიოდში. ტახტის მემკვიდრედ ითვლებოდა მისი მამა აბას-მირზა, რომელიც აზერბაიჯანის ბეგლარბეგი იყო, თუმცა მთელ ირანსაც ფაქტობრივად იგი განაგებდა. თუმცა, აბასი 1833 წელს გარდაიცვალა და ტახტის მემკვიდრედ სწორედ მუჰამედ-მირზა იქცა.
მუჰამედი ტახტზე ავიდა ფათალი-შაჰის გარდაცვალების შემდეგ, 1834 წლის 23 ოქტომბერს.
მას ჰქონდა ორი მცდელობა დაეკავებინა ჰერათი და დაემარცხებინა ბრიტანელები. სწორედ ამ მიზნით გააგზავნა მან ელჩობა საფრანგეთში. 1839 წელს, საფრანგეთიდან დახმარება ჩამოვიდა, მაგრამ ორივე მცდელობა აეღოთ ჰერათი, უშედეგოდ დასრულდა.
1846 წელს ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ შაჰს გაუგზავნა წარმომადგენელი მონათვაჭრობის აკრძალვასთან დაკავშირებით მოლაპარაკების მიზნით. მუჰამედი წინააღმდეგი იყო ამ შეზღუდვის დაწესებისა, მაგარმ 1848 წელს, მისი მმართველობის დასასრულს, ბრიტანეთის დაჟინებული მოთხოვნით, იძულებული გახდა მონებით ვაჭრობა აეკრძალა.
გარდაიცვალა 1848 წლის 5 სექტემბერს, 40 წლის ასაკში. მუჰამედ-შაჰის გარდაცვალების შემდეგ ირანის მმართველი გახდა მისი უფროსი ვაჟი ნასერ ალ-დინ შაჰი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარსეთის მონარქები კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1808 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1848 კატეგორია:ყაჯართა დინასტიის შაჰები კატეგორია:XIX საუკუნის აზიის მონარქები
ლაუშე
ლაუშე (Lausche; Luž) — ლუჟიცის მთების უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 793 მ. გუმბათისებური ფორმისაა, აქვს ციცაბო კალთები. წარმოადგენს ძველ ვულკანურ გუმბათს, რომელიც შედგება ფონოლიტისაგან. მწვერვალის რაიონში გადის საზღვარი გერმანიასა და ჩეხეთს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის მთები კატეგორია:ჩეხეთის მთები
განჯის სახანო
მინი|300პქ|განჯის სახანო 1801-1813 წლებში განჯის სახანო — აზერბაიჯანული ნახევრად დამოუკიდებელი ფეოდალური სახელმწიფო (1747-1805). წარმოიქმნა ირანელი და თურქი დამპყრობლების წინააღმდეგ აზერბაიჯანელი ხალხის ბრძოლის პერიოდში. განჯის სახანოს პირველი გამგებელი შაჰვერდი-ხანი ზიად-ოღლუს დინასტიიდან იყო. ადრე ამ დინასტიის წარმომადგენლებს განჯის ბეგლარბეგის თანამდებობა ეკავათ. განჯის სახანო მდებარეობდა მდინარე მტკვრის ყელზე, მისი ცენტრი იყო ციხე-ქალაქი განჯა, რომელზედაც გადიოდა მნიშვნელოვანი სავაჭრო გზა თბილის-განჯა-თავრიზი. განჯის სახანო გამუდმებით ირან-ოსმალეთის ექსპანსიის ობიექტი იყო. სახელმწიფოს შიგნით მიმდინარეობდა ბრძოლა, ერთი მხრივ, ირან-ოსმალეთის ორიენტაციისა და, მეორე მხრივ, რუსეთთან შეერთების მომხრეთა შორის. ქართლ-კახეთის მეფე ერეკლე II ცდილობდა განჯის სახანო თავისი პოლიტიკური გავლენისათვის დაემორჩილებინა, რასაც მიაღწია კიდეც XVIII საუკუნის შუა ხანებში. 1795 წელს ირანის შაჰის აღა-მაჰმად-ხანის საქართველოზე თავდასხმის დროს განჯის სახანოს მმართველი ჯავად-ხანი მომხვდურთ მიემხრო. 1796 წლის აპრილში ქართლ-კახეთის ლაშქარი ერეკლე II-ის სარდლობით გარს შემოერტყა განჯას. ხანი იძულებული გახდა ხარკი ეკისრა და ქართველი ტყვეები გაეთავისუფლებინა. 1796 წელს განჯა აიღო რუსეთის ჯარმა გენერალ ვ. ზუბოვის სარდლობით, ჯავად-ხანმა აღაიარა ქვეშევრდომობა, მაგრამ რუსეთის ჯარის წასვლის შემდეგ (1797) უარყო იგი. პავლე ციციანოვის სარდლობით იერიშით აიღო განჯა. ჯავად-ხანი ბრძოლაში დაიღუპა. განჯის სახანო გაუქმდა და მისი ტერიტორია რუსეთმა მიიერთა.
არაუაის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კანტის პროვინციის რაიონები
კანტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კანტის პროვინციის რაიონები
ჩეხეთის მასივი
ჩეხეთის მასივი, ბოჰემიის მასივი ( Böhmische Masse; Masyw Czeski) — მთის მასივი ჩეხეთში, გერმანიაში, პოლონეთსა და ავსტრიაში. სიგრძე დაახლოებით 500 კმ, სიგანე 300 კმ-მდე, სიმაღლე 1602 მ (მთა სნეჟკა). ჩეხეთის მასივის კიდეებზე აღმართულია საშუალო სიმაღლის ქედები: შუმავა, ჩეხეთის ტყე, მადნიანი მთები, სუდეტები. სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს ჩეხეთ-მორავიის მაღლობი. ჩეხეთის მასივის შიგა ნაწილი ჩეხეთის ქვაბულს უჭირავს, რომელიც შედგება დაბლობების, მათი გამყოფი მაღლობებისა და დაბალმთიანი მასივებისაგან. ჩეხეთის მასივი ჰერცინული ნაოჭა ოლქის ძველი საფუძვლის შვერილს წარმოადგენს, რომელიც აგებულია პროტეროზოური და პალეოზოური გნაისებით, კრისტალური ფიქლებით, კვარციტებითა და ქვიშაქვებით, ცარცული და კაინოზოური დანალექი ქანებით. ჩეხეთის მასივში არის ზემო სილეზიის ქვანახშირის აუზი. მთათა კალთები შემოსილია შერეული და წიწვოვანი ტყეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩეხეთის ქედები კატეგორია:გერმანიის ქედები კატეგორია:პოლონეთის ქედები კატეგორია:ავსტრიის ქედები
ოსმალო-საუდების ომი
ოსმალო-საუდების ომი (الحرب العثمانية السعودية), ასევე ეგვიპტელების და ვაჰაბისტების ომი (الحرب المصرية الوهابية) — ბრძოლა რომელიც მიმდინარეობდა 1811 - 1818 წლებში, ეგვიპტესა (რომელიც ოსმალეთის იმპერიაში შედიოდა) და დირაიას საამიროს შორის. შედეგად ეგვიპტელების გამარჯვებითა და დირაიას საამიროს გაუქმებით დამთავრდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საუდის არაბეთის ისტორია კატეგორია:საუდის არაბეთის ომები კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ომები კატეგორია:XIX საუკუნის ომები კატეგორია:ომები ქვეყნებს შორის
ანაჟატუბა
ანაჟატუბა (Anajatuba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 9 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
არარი
არარი (Arari) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 7 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 488 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.89 კმ²-ზე. ფართობი 1 100 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
კოსუმელი
კოსუმელი (Cozumel) — კუნძული მექსიკაში, მდებარეობს კარიბის ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, იუკატანის ნახევარკუნძულთან. კუნძული გამჭვირვალე ზღვის წყლების გამო დიდი პოპულარობით სარგებლობს დაივინგის მოყვარულთა შორის. იქვე არის მსოფლიოში სიდიდით მეორე მარჯნის რიფი, რომელსაც 700 კილომეტრზე მეტი სიგრძე აქვს. კუნძულის მთავარი ქალაქია სან-მიგელ-დე-კოსუმელი.
დაივინგი და სპორტული თევზჭერა კუნძულის ერთ-ერთი ძირითადი შემოსავლის წყაროა. კუნძულზე განთავსებულია 300-ზე მეტი რესტორანი და ბევრი მაღალი კლასის სასტუმრო, საკუთარი გემებით, დაივინგის შესასწავლი დიდი საცურაო აუზებით. კუნძულს ტურისტების დიდი ნაწილი შეერთებული შტატებიდან და კანადიდან სტუმრობენ.
გართობა
კოსუმელში არსებობს კარნავალის 139 წლიანი ტრადიცია, იგი ცნობილია როგორც „კოსუმელის კარნავალი“ (Carnaval de Cozumel).
ისტორია
1518 წელს კუნძული პირველად მოინახულა ესპანურმა ექსპედიციამ ხუან დე გრიხალვას მეთაურობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის კუნძულები
ბარკსდეილი (უისკონსინი)
ბარკსდეილი (Barksdale) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბეიფილდის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 801 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 5,6 კაცი/კმ². ფართობი 171.8 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეიფილდის ოლქის ქალაქები
ჯულიუს და ეთელ როზენბერგები
მინი|250პქ|ჯულიუს და ეთელ როზენბერგები ჯულიუს როზენბერგი (Julius Rosenberg; დ. 12 მაისი, 1918 — გ. 19 ივნისი, 1953) და მისი ცოლი ეთელი (გრინგლასი, Ethel Greenglass Rosenberg; დ. 28 სექტემბერი, 1915 — გ. 19 ივნისი, 1953) — ამერიკელი კომუნისტები, დაადანაშაულეს შპიონაჟში საბჭოთა კავშირის სასარგებლოდ (აშშ-ის ბირთვული იარაღის შესახებ მონაცემები გადასცეს სსრკ-ს) და 1953 წელს სიკვდილით დასაჯეს. როზენბერგების სიკვდილით დასჯა იყო სამოქალაქო პირის დასჯის ერთადერთი შემთხვევა შპიონაჟის ბრალდებით ცივი ომის პერიოდში.
ისტორია
როზენბერგი საბჭოთა დაზვერვაში მუშაობდა 1940 წლიდან. მან ამ საქმეში ჩაითრია თავისი ცოლი ეთელი, მისი ძმა დევიდი ცოლთან ერთად. გრინგლასი ამერიკის არმიის სერჟანტი იყო და მუშაობდა მექანიკოსად ლოს-ალამოსის ბირთვულ ცენტრში. აქედან იგი საბჭოთა დაზვერვას გადასცემდა ღირებულ ინფორმაციას ჰარი გოლდის მეშვეობით. კერძოდ, გრინგლასმა როზენბერგს გადასცა ნაგასაკიში ჩამოვარდნილი ბომბის ნახაზები და მისი ლოს-ალამოსში მუშაობის 12 გვერდიანი ანგარიში.
1950 წლის თებერვალში, მას შემდეგ რაც საბჭოთა დაზვერვის ქსელი გაშიფრა ეროვნული უსაფრთხოების სააგენტომ, ინგლისში დააკავეს გერმანელი ფიზიკოს-თეორეტიკოსი კლაუს ფუქსი, სსრკ-ის მთავარი ატომური მზვერავი. ფუქსმა გასცა ჰარი გოლდი, რომელიც იძულებული გახდა საბჭოთა დაზვერვასთან კავშირი ეღიარებინა. გოლდმა გასცა გრინგლასი, გრინგლასმა - როზენბერგები. თუმცა როზენბერგებმა ფუქსის, გოლდისა და გრინგლასისაგან განსხვავებით არ აღიარეს თავისი დანაშაული და განაცხადეს, რომ მათი დაპატიმრება ანტიკომუნიზმისა და ანტისემიტიზმის გამოვლინება იყო.
როზენბერგების სასამართლო პროცესი გაიხსნა 1951 წლის 6 მარტს ნიუ-იორკში და 5 აპრილს დასრულდა სასიკვდილო განაჩენის გამოტანით. დაიწყო საერთაშორისო კამპანია, რომელიც ითვალისწინებდა როზენბერგების შეწყალებას. მასში მონაწილეობდნენ ფიზიკოსი ალბერტ აინშტაინი, მწერალი თომას მანი, რომის პაპი პიუს XII. მიუხედავად ამისა, ყველა შეწყალებაზე უარი თქვეს. განაჩენი შეასრულეს 1953 წლის 19 ივნისს. როზენბერგები ელექტრონულ სკამით გაასამართლეს.
სქოლიო
კატეგორია:ცივი ომი კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1953 კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1915
ჯაყისმანის მონასტერი
ჯაყისმანის მონასტერი — ისტორიულ სამცხეში, ქალაქ ვალედან ოციოდე კმ-ის მოშორებით სამხრეთის მიმართულებით, საქართველო-თურქეთის სასაზღვრო ზონაში. ძეგლთან მიღწევა საკონტროლო პუნქტის გავლით არის შესაძლებელი. უახლოესი დასახლებული პუნქტი 9 კმ-ის მოშორებით სოფელი წყალთბილაა. სამანქანო გზა პრაქტიკულად არ არსებობს. მონასტერი დაახლოებით ორი წელია რაც მოქმედია და მასში, წინამძღვრის გარდა, რვა მორჩილი ცხოვრობს. მთავარი ტაძარი აღდგომის სახელობისაა.