cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მალჰუნ ხათუნი
ლიტერატურაში
მალჰუნ ჰათუნი ლეგენდა "ოსმანების ოცნების" მთავარი პერსონაჟია, სადაც მოთხრობილია და მალჰუნის და ოსმანის დიდ სიყვარულზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერია კატეგორია:ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები კატეგორია:დაბადებული 1258 კატეგორია:გარდაცვლილი 1324
ჩარხაჩი
ჩარხაჩი (Çarxaçı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 233 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
აბდინლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ბიბლიოთეკების ისტორია
ბიბლიოთეკების ისტორია კოლექციებისა და დოკუმენტების მოწესრიგების საჭიროების გაჩენისთანავე დაიწყო. ინტერესის სფეროს წარმოადგენდა კოლექციის ხელმისაწვდომობა, საჭირო აღჭურვილობის მოპოვება და მოწესირიგება, წიგნების შესყიდავა, ბიუჯეტი, თანამშრომლები, ბიბლიოთეკის როლის ზრდა განათლების სისტემაში, ბიბლიოთეკების არსებობა ყველა სამიზნე ჯგუფისთის, წიგნიერების დონე, შენობის არქიტექტურა, ბიბლიოთეკით სარგებლობის ნორმები, ბიბლიოთეკის როლი ერის კულტურულ მემკვიდრეობაში, ეკლესიაში და მთავრობაში. 1960 წლიდან საბიბლიოთეკო სფეროში დაიწყო კომპიუტერიზაცია და დიგიტალიზაცია.
ბიბლიოთეკის ისტორია წარმოადგენს აკადემიურ დისციპლინას, რომელიც ემსახურება ბიბლიოთეკების ისტორიის შესწავლას.
პირველი ბიბლიოთეკები
პირველ ბიბლიოთეკებში ინახებოდა ლურსმული დამწერლობით შესრულებული ჩანაწერები, როლმებიც თიხის ფირფიტებზე სრულდებოდა და დღემდე უძველი დამწერლობის ნიმუშებს წარმოადგენს. უამრავი თიხის ფირფიტა აღმოაჩინეს შუმერული ქალაქ-სახელწიფოების ტერიტორიაზე. ზოგიერთი ქრისტეს შობამდე 2600 წლით თარიღდება. თიხის შემცველი ტალახისგან მზადდებოდა დაახლოებით ერთი ინჩის სისქის, სხვადასხვა ზომისა და ფორმის, თიხის ფირფიტა. თიხის ზედაპირი სწორი უნდა ყოფილიყო რომ მასზე მუშაობა შეძლებოდათ. წერის დასრულების შემდეგ ფირფიტებს მზეზე ან გამოსაწვავ ღუმელში აშრობდნენ. შენახვის დროს ფირფიტებს გვერდი-გვერდ აწყობდნენ, თითოეულის შინაარსი მითითებული იყო ფირფიტის კუთხეში შესრულებულ სათაურში, რომელიც აადვლებდა მის მოძებნას. პირველი ბიბლიოთეკები გაჩნდა სამხრეთ-დასავლეთ აზიის მოსავლიან ტერიტორიებზე და აფრიკაში, კონკრეტულად მესოპოტამიიდან ნილოსამდ. ეს ტერიტორია წაროადგენდა ცივილიზაციის აკვანს სადაც გაჩნდა დამწერლობის პირველი ფორმები. ამ ბიბლიოთეკებში ინახებოდა ჩანაწერები სავაჭრო ტრანსაქციების და ინვენტარის შესახებ. მსგავსი ბიბლიოთეკების არსებობა მიანიშნებდა პრეისტორიული ხანის დასასრულზე და ახალი ისტორიის დასაწყისზე.
ძველ ეგვიპტეში ჩანაწერები პაპირუსებზე სრულდებოდა თუმცა დიდი პრინციპული სხვაობა არ შეინიშნებოდა. პირველი კერძო არქივი რომელიც აღმოაჩინეს ინახებოდა უგარითში. გარდა კორესპონდენციისა და ინვენტარისა, ინახებოდა მითოლოგიური ტექსტები. ბიბლიოთეკა ასევე აღმოჩენილია ნიფურში ქრისტეს შობამდე 1900 წელს და ასევე ნინევიაში ქრისტეს შობამდე 700 წელს. როგორც აღმოჩნდა, ნინევიის ბიბლიოთეკას საბიბლიოთეკო კლასიფიკაციის სისტემა ჰქონდა.
ნინევიაში, ასურბანიფალის ბიბლიოთეკაში, აღმოჩენილმა 30 000-ზე მეტმა თიხის ფირფიტამ თანამედროვე მკვლევარებს ფასდადუდებელი ინფორმაცია მიაწოდა მესოპოტამიის ლიტერატურის, რელიგიის და სახელმწოფო წყობის შესახებ. აღმოჩენილ ტექსტებს შორის აღმოჩნდა საყოველთაოდ ცნობილი, მსოფლიო შედევრი, ეპოსი — გილგამეშიანი. . აღმოჩენილ ფირფიტებზე ძრითადად სელოცვები და მაგიური შნაარსის ტექსტები იყო წარმოდგენილი, რაც იმ დროინდელი სამყაროსთვის უცხო არ იყო. ფირფიტებზე იყო ლოცვები ქარისთვის, წვიმისთვის, მთვარისთვის და პლანეტებისთვის, ასევე იყო ასტროლოგიური და სხვადასხვა სამედიცინო შინაარსის მქონე ტექსტები.
ჩინეთში ფილოსოფოსი ლაო-ძი იყო წიგნის მცველი, ბიბლიოთეკაში რომელიც ეკუთვნოდა ჯოუს დიანასტიას და წარმოადგენდა ჩინეთის საბიბლიოთეკო სისტემისის პირველ ჩანასახს.
კლასიკური პერიოდი
ალექსანდრიის ბიბლიოთეკა, ეგვიპტეში, წარმოადგენდა ძველი სამყაროს ყველაზე დიდ და ღირსშესანიშნავ ბიბლიოთეკას. ბიბლიოთეკა პტოლომეების დინასტიის მფარველობით არსებობდა და წარმოადგენდა მთავარ საგანმანათლებლო კერას. ბიბლიოთეკა აშენდა ქრისტეს შობამდე მესამე საუკუნეში და ფუნქციონირებდა ვიდრე რომაელები დაიპყრობდნენ ეგვიპტეს, ძვ. წ. 30 წლამდე. ბიბლოთეკა სავარაუდოდ აიგო და გაიხსნა პტოლემე I სოტერის (ძვ. წ. 323-283) ან მისი ვაჟის პტოლემე II ფილადელფოსის (ძვ. წ. 283-246) მეფობის დროს.
ცელსუსის ბიბლიოთეკა აშენდა ტიბერიუს იულიუს ცელსუს პოლემეანუსის პატივსაცემად, მშენებლობა დასრულდა ჩვენი წელთაღრიცხვით 135 წელს, ცელსუსის ვაჟის, გაიუს იულიუს აქვილას მიერ. მდებარეობს დღევანდელი თურქეთის ტექრიტორიაზე. ბიბლიოთეკა წარმოადგენდა ანტიკურ შენობას ეფესოში, ანატოლიაში რომელიც აშენდა როგორც ცელსუსის მონუმენტური აკლდამა და 12 000 გრაგნილის შესანახი ადგილი. ეფესოს განადგურების შემდეგ ბიბლიოთეკა ქალაქის ნანგრევების ქვეშ მოყვა და გაუჩინარდა. 1903 წელს, ავსტრიელმა არქეოლოგებმა დაიწყეს ბიბლიოთეკის ნანგრევების გასუფთავება. დღესდღეობით მსურველებს ამ ანტიკური ბიბლიოთეკის ჩვენამდე მოღწეული მხოლოდ წინა ფასადის ნარჩენების დათვალიერება შეუძლიათ.
კერძო და პირადი ბიბლიოთეკები შეიქმნა წიგნების შესანახად (განსხვავებით სახელწიფო ან საუნივერსიტეტო ბილიოთეკებისგან სადაც საარქივო მასალები და ჩანაწერები ინახებოდა) და პირველად გამოჩნდა კლასიკურ საბერძნერთში ძველი წელთაღრიცხვით მე-5 საუკუნეში. კერძო ბიბილიოთეკები გვხვდება გვიანი პერიოდის სენეკაში, სადაც ბიბლიოთეკისადმი შემდეგი დამოკიდებულა ჰქონდათ მდიდარ მაგრამ გაუნათლებელ პატრონებს, რომლებიც წაკითხვითაც იშვიათად თუ კითხულობდნენ „როგორც სააბაზანო და ცხელი წყალი, ისე ბიბლიოთეკა სახლის პრესტიჟია“.
დასავლეთში კი პირველი საჯარო ბიბლიოთეკა დაარსდა რომის იმპერიის გავლენის ქვეშ. რომის პირველი საჯარო ბიბლიოთეკა დააარსა ასინიუს პოლიომ, რომელიც იულიუს კეისრის ლეიტენანტი და მხარდამჭერი იყო. მას შემდეგ რაც, მისმა ჯარმა გაიმარჯვა ილირიაში, პოლიო მიხვდა რომ სახელი საკმარისად მოიხვეჭა და გადაწყვიტა იულიუს კეისრის დიდი ხნის ჩანაფიქრი განეხორციელებინა და რომში პირველი საჯარო ბიბლიოთეკა დაეარსებინა, რითაც იმპერიის პრესტიჟს კიდევ უფრო გაზრდიდა და თან მეტოქეობას გაუწევდა ალექსანდირიას.
სქოლიო
კატეგორია:ბიბლიოთეკის ისტორია
ტარდავკა
ტარდავკა (Тарҙау) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 89 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 35  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 71 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
პეპი II
მინიატიურა|პეპი II-ის ბავშვობის პერიოდის ქანდაკება პეპი II ნეფერკარა, პიოპი II — ძველი ეგვიპტის ფარაონი, რომელიც მართავდა დაახლოებით ძვ. წ. 2279-2219 წლებში, მიეკუთვნება VI დინასტიას.
ფარაონ პეპი I-ისა და დედოფალი ანეხნესმერირა II-ის უმცროსი შვილი, მერენრა I-ის ღვიძლი ძმა, პირველი ძველი ეგვიპტის ვეზირი-ქალის ნებეტის შვილიშვილი. ითვლება, რომ პეპი II ტახტზე ავიდა 6 წლის ასაკში და იცოცხლა 100 წლამდე. მისი მმართველობა გრძელდებოდა 94 წელს და იყო ყველაზე ხანგრძლივი მმართველობა მსოფლიო ისტორიაში. გამოითქვა მოსაზრებაც, რომ ფარაონმა მართა 64 წელი.
დაპყრობითი პოლიტიკა
პეპი II საშინაო პოლიტიკაში ეყრდნობოდა ნუბიის შემრიგებლურ ტრადიციებს, რომელიც აღწევდა ეკვატორულ აფრიკას და უგზავნიდა ფარაონს მონებს.
ამასთან ერთად, ყველა ლაშქრობა არ მთავრდებოდა წარმატებულად. უაუტას სამხრეთით ლაშქრობის დროს ელეფანტინის ნომარქი მეხუ მოკლეს, რის შემდეგ მისმა შვილმა სებნიმ შეკრიბა ლაშქარი თავის სამფლბელოში და დაიძრა სამხრეთისაკენ, რათა დაესაჯა მამის მკვლელი ტომი. ლაშქრობა წარმატებულად დამთავრდა, სებნი დაბრუნდა დიდი ნადავლით და მამის ცხედრით. შემდეგ სებნი, რომელმაც მიიღო „სამხრეთის მმართველის“ ტიტული, გაგზავნეს პუნტში ფარაონის ბრძანებით. იქიდან მოიტანა სხვადასხვა ბარგის გარდა ოქრო, სპილოს ძვალი და ლეოპარდის ტყავი.
როდესაც ნამიბიაში გაიმართა აჯანყება უაუტას და ირჩეტის მებრძოლ ტომებს შორის, პეპიმ გაგზავნა აჯანყებულების წინააღმდეგ ელეფანტინის ნომარქი, „უცხო ქვეყნების მმართველი“ პეპინახტი. უკანასკნელი დაბრუნდა აჯანყებულების ცემის შემდეგ, მძევლად წაიყვანა უამრავი ტყვე და ბელადის შვილები. პეპინახტის მეორე ლაშქრობა იყო შედარებით წარმატებული. გაანადგურა მათი ჯარი, მემფისში ხელთ ჩაიგდო ათი ათასობით ტყვე, უამრავი წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონელი, ტყვედ კი ჩაიგდო ორი ბელადი და მათი მხედარმთავარი.
მეორე ექსპედიცია, რომელიც პეპიმ გაგზავნა პუნტში დამთავრდა წარუმატებლად. ეგვიპტელმა მოხელემ ანანხეტმა, რომელმაც უხელმძღვანელა ექსპედიციას, მიაღწია წითელ ზღვას და მოკლეს უდაბნოს მცხოვრებლებმა ამუს ტომიდან. ანანხეტთან ერთად დაიღუპა მისი მთელი ჯარი. პეპიმ მკაცრად იძია შური და გაგზავნა ტომის წინააღმდეგ დამსჯელი ექსპედიცია პეპინახტის ხელმძღვანელობით.
მოღვაწეობის შედეგები
პეპი II პირამიდების კომპლექსი მდებარეობს საკარაში, ძველი სამეფოს მმართველობის აკლდამის შორიახლოს. თავდაპირველად მისი პირამიდის, მენხ-ანხის სიმაღლე იყო 78,5 მეტრი, მაგრამ ცუდი დაგეგმარების შედეგად ის დაიწია 52 მეტრემდე. პირამიდის ირგვლივ იყო აშენებული 7 პირამიდა-თანამგზავრი: 4 რიტუალი და 3 ცოლებისათვის. მეოთხე ცოლმა იმტესმა, შესაძლოა უღალატა მას და პეპიმ დატოვა პირამიდის გარეშე, ხოლო მეხუთე ცოლისთვის, რომელსაც ერქვა ანხესენპეპი, რაც სიტყვასიტყვით ნიშნავს „ის რომელიც ცოცხლობს პეპის გამო“ - ფარაონმა  რატომღაც ბრძანა აეშენებინა მხოლოდ მასტაბა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მეექვსე დინასტიის ფარაონები
ვაჟა ფერაძე
ვაჟა ფერაძე (დ. 14 მაისი, 1923, ზესტაფონი — გ. 28 აპრილი, 1994) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1946 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი სპეციალობით ელექტროსადგურები, ქსელები და სისტემები.
ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, მუშაობა დაიწყო ხრამჰესის მშენებლობაზე. 1948-1953 წლებში ხრამჰესის ესპლუატაციაზე, ჯერ უფროს ინჟინრად, ხოლო შემდეგ ელექტროლაბორატორიის გამგედ მუშაობდა. მისი აქტიური მონაწილეობით, პირველად საბჭოთა კავშირში, განხორციელდა ჰიდროენერგოსადგურის ტელემექანიზაცია. გადაიყვანეს თბილისში საქენერგოს ცენტრალური ლაბორატორიის ავტომატიკისა და ტელემექანიკის საამქროს უფროსად 1953 წლიდან, შემდგომში - საქენერგოს ცენტრალური ლაბორატორიის გამგედ. მუშაობდა საქენერგოგაწყობის უფროსად 1962-1986 წლებში. მისი უშუალო ხელმძღვანელობით განხორციელდა საქართველოს ენერგოსისტემის ავტომატიზაცია და ტელემექანიზაცია, შეიქმნა გამოთვლითი ცენტრი, რომლის ბაზაზეც 1978 წელს ამოქმედდა ენერგოსისტემის მართვის ავტომატიზებული სისტემა. მან ასევე შეიმუშავა და დანერგა სქემები და მოწყობილობები, რომლებიც შემდგომში საბჭოთა კავშირის მრავალ ენერგოობიექტზე იქნა გამოყენებული. 1971 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. აღსანიშნავია მისი პედაგოგიური საქმიანობა. საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტის ჩამოყალიბების წლიდან იგი თანამშრომლობდა ავტომატიკისა და ტელემექანიკის კათედრასთან, კითხულობდა ტელემექანიკის კურსს. იყო ამავე სპეციალობის სახელმწიფო საგამოცდო კომისიის თავმჯდომარე 1975-1985 წლებში. 1986 წლიდან კი სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა ენერგეტიკის ფაკულტეტის ელექტროსადგურების და სისტემების კათედრის დოცენტად. ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობასაც. სათავეში ედგა თბილისის კიროვის რაიონის კეთილმოწყობის მუდმივ კომისიას. იგი 16 სამეცნიერო ნაშრომისა და რამდენიმე გამოგონების ავტორია. ასევე მრავალი სამეცნიერო და პრაქტიკული კონფერენციის მონაწილე და ორგანიზატორი. იგი იყო აგრეთვე შესანიშნავი სპორტსმენი და მოცეკვავე, მოცეკვავეთა ოლიმპიადების არაერთგზის გამარჯვებული. მონაწილეობდა პოლიტექნიკური ინსტიტუტის განთქმული ჯაზ-ორკესტრის შექმნაში. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ალჩაბულაგი
ალჩაბულაგი (Alçabulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 820 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ტროიცკოე (ჩიმიშლიის რაიონი)
ტროიცკოე  (Troiţcoe) — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 178 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1242 ადამიანს შეადგენდა.
ერაყის სამოქალაქო ომი
ერაყის სამოქალაქო ომი — შეიარაღებული დაპირისპირება ერაყის ტერიტორიაზე 2014-2017 წლებში. შეიარაღებული შეტაკებები გადაიზარდა სამოქალაქო ომში „ისლამური სახელმწიფოს“ მიერ ფალუჯას, მოსულის, ტიკრიტის და ჩრდილოეთ ერაყის ვრცელი ტერიტორიის დაკავების შემდეგ. ამის გამო, 2014 წლის 14 აგვისტოს თანამდებობა დატოვა ერაყის პრემიერ-მინისტრმა ნური ალ-მალიქიმ, ხოლო აშშ-მ, ირანმა, სირიამ და სხვა ქვეყნებმა დაიწყეს საჰაერო დარტყმების განხორციელება ტერორისტთა ბაზებზე. რუსეთი ამ პერიოდის განმავლობაში ერაყის შეიარაღებულ ძალებს დახმარებას უწევდა ლოჯისტიკით. 2017 წლის 9 დეკემბერს ერაყის მთავრობამ გამოაცხადა „ისლამური სახელმწიფოს“ დამარცხება, რაც ფაქტობრივად ომის დასრულებას ნიშნავდა. თუმცა, „ისლამური სახელმწიფოს“ მთლიანად განდევნა ერაყის ტერიტორიიდან ვერ მოხერხდა. გავრცელებული ინფორმაციით, რამდენიმე ასეული ტერორისტი კვლავ ერაყის ტერიტორიაზე იმყოფება. მცირე შეტაკებები ტერორისტებსა და სამთავრობო ძალებს შორის კვლავ გრძელდება.
ტროიცკოე (ჩიმიშლიის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩიმიშლიის რაიონის სოფლები
ერაყის სამოქალაქო ომი
სქოლიო
კატეგორია:ერაყის სამოქალაქო ომი კატეგორია:XXI საუკუნის ომები კატეგორია:ერაყის ომები კატეგორია:სამოქალაქო ომები
სორიტოსის რაიონი
სორიტოსის რაიონი (Distrito de Zorritos) — რაიონი პერუში, ტუმბესის რეგიონის კონტრალმირანტე-ვილიარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 6 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 450 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 644.52 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუმბესის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კონტრალმირანტე-ვილიარის პროვინციის რაიონები
კოლაუ ჩერნიავსკი
კოლაუ ჩერნიავსკი (დ. 1892, აკერმანი, ბესარაბიის გუბერნია – გ. 1947) — ქართველი პოეტი, მწერალი, კრიტიკოსი და მთარგმნელი, თბილისური ავანგარდის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა პოლონური წარმომავლობის სათავადაზნაურო ოჯახში. მამა ანდრეი, 1904 წელს ცოლის გარდაცვალების შემდეგ, სამი მცირეწლოვანი ვაჟიშვილით გადმოსახლდა თბილისში. 1912-1914 წლებში იყო თბილისის გუბერნატორი. კვლავ ქორწინდება და ცოლად ირთავს ალექსანდრე ყაზბეგის ბიძაშვილის შვილს, მომღერალ ოლგა დოლგოვას. 1917 წელს ილია და კირილე ზდანევიჩებთან, ლადო გუდიაშვილთან, ზიგა ვალიშევსკისთან, ყარადარვიშთან, ალექსეი კრუჩონიხთან ერთად, აყალიბებს ჯგუფს „ფუტურისტული სინდიკატი“. კოლაუ ჩერნიავსკი 1918 წელს რუსულენოვან გაზეთ „რესპუბლიკაში“ აქვეყნებს წერილს კირილე ზდანევიჩზე: „კირილე ზდანევიჩის გამოფენა“. კოლაუ ჩერნიავსკი სწავლობდა თბილისში ვაჟთა I გიმნაზიაში. სწავლას აგრძელებს ყაზანის უნივერსიტეტში. მისი ლექსები დაბეჭდილია 1917-1919 წლებში „ფანტასტიკური სამიკიტნოს“ მიერ გამოცემულ ცნობილ კრებულში, ძირითადი ნაწილი კი დაკარგულია. 1918-1920 წლებში ილია ზდანევიჩის მიერ დაფუძნებული ფუტურისტული ჯგუფის „41°“-ის აქტიური წევრია. ამ რადიკალურ ავანგარდულ ჯგუფში ყოფილი „ფუტურისტული სინდიკატის“ თითქმის ყველა წევრი გადმოდის. კოლაუ ჩერნიავსკი ზაუმის პოეტია. სერიოზულადაა დაინტერესებული ნიკო მარის ენის თეორიით, თარგმნის ტექნიკით, ისტორიული ქრონიკებით. ილია ზდანევიჩთან ერთად მუდმივად ეძებს ნიკო ფიროსმანაშვილის ნამუშევრებს, წერს ე.წ. „ორკესტრულ ლექსებს“. 1926 წელს თბილისში გამოცემულ სამენოვან (ქართული, რუსული, ფრანგული) წიგნში, „ნიკო ფიროსმანაშვილი“, იბეჭდება მისი ფრანგულენოვანი ტექსტი. „ფანტასტიკური სამიკიტნოს“ საღამოების მუდმივი თანამონაწილე, ექსპერიმენტატორი ავანგარდისტი პოეტი, არაჩვეულებრივად ერკვეოდა ხელოვნებაში, უყვარდა ფიროსმანაშვილი. იყო საინტერესო კრიტიკოსი და მშვენიერი მთარგმნელი. რუსულად თარგმნა დემნა შენგელაიას „სანავარდო“, ნიკოლო მიწიშვილის „ეპოპეა“, რაჟდენ გვეტაძის ნოველები, ტიციან ტაბიძის „როალდ ამუნდსენ“, მიხეილ ჯავახიშვილის „ლამბალო და ყაშა“, სიმონ ჩიქოვანის ლექსები; სომხურიდან რუსულად თარგმნა ფუტურისტი ყარა-დარვიშის ლექსები და სხვა. წერდა სტატიებს და აქვეყნებდა სხვადასხვა გაზეთებსა და ჟურნალებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები
ზემო კაჭრეთის გორასამარხები
ზემო კაჭრეთის გორასამარხები — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო კაჭრეთში, სოფლის სამხრეთით 300-400 მეტრზე. განეკუთვნება შუა ბრინჯაოს ხანის მიწურულს.
სარწყავი არხის მშენებლობის დროს, არხის გაყოლებით ორი მეტრის სიღრმეზე აღმოჩნდა ორი დაზიანებული სამარხი. ორივე შემთხვევაში შემორჩენილი იყო სამარხის ორმოს ჩრდილოეთ მცირე ნაწილი ამოვსებული მიწითა და ქვებით.ერთ-ერთი გორასამარხის ორმოში აღმოჩნდა თიხის 6 ჭურჭელი- სილანარევი წმინდა თიხისაგან დამზადებული ნაპრიალებზედაპირიანი და ოდნავ პირმოყრილი 4 ჯამის ფრაგმენტი, რომლებსაც მხრები შემკული ჰქონდა ორ კონცენტრულ ხაზს შორის მოქცეული,ერთი მეორის საპირისპიროდ მიმართული, მიჯრილი, ნაჭდევი ჯგუფებით შექმნილი წვერით, ქვევით მიმართული სამკუთხედებით ან ორ კონცენტრულ ხაზს შორის დატანილი ერთიმეორის საპირისპიროდ დახრილი პრიალა ხაზების ჯგუფებით, მოყავისფროდ გამომწვარი წვრილმარცვლოვანი თიხისგან დამზადებული ქოთანი, რომელსაც ყელის ძირში ერთი ამოღარული ხოლო მხარზე ერთი ტეხილი ხაზი შემოუყვება:კარგად განლექილი თიხისგან დამზადებული ჭურჭლის ფრაგმენტები, აღმოჩნდა აგრეთვე წვრილფეხა საქონლის ძვლები. მეორე გორასამარხში აღმოჩნდა ქვიშანარევი თიხისაგან დამზადებული ნაპრიალებზედაპირიანი, ერთი ქოთნის გვერდის ფრაგმენტები. ქოთნის მხარსა და მუცელს ამკობდა მოკლე ტეხილი ხაზების ჰორიზონტარული რიგებისგან შედგენილი წვერით ქვემოთ მიმართული სამკუთხედები. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
აშკალები
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთი კატეგორია:კოსოვო კატეგორია:სერბეთი კატეგორია:ვოევოდინა კატეგორია:ბალკანეთი
ჩაიყიშლაყი
ჩაიყიშლაყი (Çayqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 134 კაცი.
სოფელი მდებარეობს მდინარე შაბრანის ნაპირებზე. მდინარე შუა სოფელში გადის და   ყოფს დასახლებას 2 ნაწილად. მისი ბუნებრივ-გეოგრაფიული მდებარეობა ძალიან მოსახერხებელია, რაც მას  მომხიბვლელს  ხდის. ერთი მხრივ, იგი გარშემორტყმულია  მთის ფერდობებით და ბუჩქებით და საძოვრებით დაფარული ხევებით, ხოლო მეორეს მხრივ, იგი გარშემორტყმულია ზეივას ტყის მასივით. ამ ადგილის უნიკალური ბუნება, მათ შორის მდინარე შაბრანის ორივე სანაპიროზე გაშენებული ალვის ხეების ულამაზესი ხედი. იქ გაშენებული ბაღები, განსაკუთრებით ალუბალი და ვაშლი, პოპულარულია რეგიონში, რადგან ეს ხილი განსხვავდება გარეგნულად და გემოთი. უხსოვარი დროიდან დიდი მოთხოვნა იყო შაქარზე გამომცხვარ პურებსა და ჩაიყიშლაყში მოხარშულ სამკუთხა ფახლავაზე.
შათარიზი
შათარიზი (Şatariz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ალიაბადი (იარდიმლი)
ალიაბადი (Alīābād) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში.
მემკვიდრეები (ტელესერიალი)
მემკვიდრეები (왕관을 쓰려는 자, 그 무게를 견뎌라 – 상속자들), აგრეთვე ცნობილი როგორც The Inheritors) — სამხრეთ კორეული სატელევიზიო სერიალი, რომლის მთავარი გმირები არიან ლი მინ ჰო, პარკ შინ ჰე და კიმ უ ბინი . დაწერილია კიმ ეუნ სუკის მიერ, დრამა მიმდინაროებს უფროსკლასელთა სკოლაში, რომელიც მოცულია პრივილეგიური და მდიდარი ბავშვებით . გადიოდა არხზე SBS 9 ოქტომბრიდან 12 დეკემბრამდე, 2013 წელს, ოთხშაბათს და ხუთშაბათს 22:00-ზე 20 სერიის განმავლობაში.
ეს იყო პირველი კორეული დრამა დაპროდიუსებული ამერიკული ციფრული განაწილების, პლატფორმის DramaFeverსა და კორეული კომპანიის Hwa & Dam Pictures მიერ. სერიალი ჰიტი გახდა სამხრეთი კორეისთვის და დიდი პოპულარობა მოიპოვა მთელ აზიაში.
მოკლე შინაარსი
სერიალი ასახავს მდიდარ, პრივილეგირებულსა და ელიტურ უფროს კლასელთა ჯგუფს, რომლებსაც მემკვიდრეობით გადაეცემათ ოჯახის ბიზნეს-იმპერიები. მათ უწევთ სირთულეების გადალახვა, ამგვარი გზის გავლით კი საკუთარ პიროვნებას ზრდიან.
კიმ ტანი (ლი მინ ჰო) არის კორეის ყველაზე დიდი კონგლომერატის მემკვიდრე. ის იყო თავისი ძმის მიერ, კიმ ვონის (ჩოი ჯინ ჰიუკი), რომელიც ცდილობს გააკონტროლოს ოჯახის ბიზნესი, შტატებში გაგზავნილი. შტატებში ის შეხვდა გოგოს, ჩა ეუნ სანგს (პარკ შინ ჰე), რომელიც დის სანახავად ჩასულიყო. მიუხედავად იმისა, რომ დანიშნულია რეიჩელ იუზე (კიმ ჯი ვონ), ერთ-ერთ ამგვარ მემკვიდრეზე, კიმ ტანს შეუყვარდება ეუნ სან. კიმ ტანის კორეაში დაბრუნებისას, მისი საუკეთესო ძმაკაცი, ჩოი იონგ დო (კიმ უ ბინ), რომელიც ამჯერად გადაქცეულიყო მის მტრად, ტანის გასაღიზიანებლად ეუნის წვალებას იწყებს. დაძაბულობა მატულობას მაშინ, როდესაც იონგ დოს უყვარდება ჩა ეუნ სანგი, კიმ ტანს კი უწევს გააკეთოს არჩევანი პასუხისმგებლობასა და სიყვარულს შორის.
გადაკეთებული ვერსია
2014 წელს ჩინური სატელევიზიო დრამა Billion Dollar Heir (亿万继承人) როლებში იუ სიაო თონგი, კან ცინ ძი და კორეელი მომღერალი-მსახიობი ჩოი შივონი თავდაპირველად დაგეგმილი იყო რომ გადაიღებდნენ The Heirs-ის ახალ ვერსიას, მაგრამ მოიგვიანებით ეს უარყო ჩოიმ და დირექტორმა ლი შაო ჰონგმა, იმ მოტივით რომ შექმნეს სრულიად ამისგან განსხვავებული ისტორია და გმირები. 2016 წელს გამოცხადდა, რომ კორეულ-ჩინური ფილმი დაფუძნებული The Heirs-ზე მუშაობის პროცესშია.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კორეული ტელესერიალები
გიონგიდოს პროვინცია
ადმინისტრაციული დაყოფა
კიონგიდო შედგება 28 ქალაქისა და 3 ადმინისტრაციული ერთეულისაგან.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კორეის პროვინციები
ალარი (იარდიმლი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
დარვაზის ტაძარი
მინი|right|200px|ტაძრის ნაშთები დარვაზის ანუ დარბაზის ტაძარი (Darvaz məbədi ან Darvaz kilsəsi) — ძველი ქრისტიანული ტაძარი საქართველოს ისტორიულ კუთხე საინგილოში, დღევანდელ აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში, რაიონული ცენტრიდან სამხრეთით 15-16 კილომეტრის დაშორებით. მთლიანად ნაშენები იყო აგურით. მისი ნაშთები დგას ალაზნის მარცხენა ნაპირზე არსებული ტუგაის ტყის შუაგულში მდებარე ქაჯარჩიოლის მდელოზე. მახლობლად არის სოფელი დარვაზბინა. ტაძარი მოხსენიებული აქვთ ძველ ავტორებს.
ტურიზმი არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში
ტურიზმი არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში—საამიროების ეკონომიკის მნიშვნელოვანი კომპონენტია და შედგება შიდა და საერთაშორისო კომპონენტებისგან. 2018 წელს ტურიზმის ინდუსტრიამ შეადგინა  ქვეყნის მშპ-ის 164,7 მილიარდ დირჰემზე( AED) მეტი.
არაბთა გაერთიანებული საამიროების ტურისტული ინდუსტრია ყველაზე წარმატებულია სპარსეთის ყურის ქვეყნებს შორის და დიდი ხანია სარგებლობს წამყვანი ტურისტული ქვეყნის სტატუსით სპარსეთის ყურეში. ქვეყანა ასევე არის მთავარი ტურისტული დანიშნულების ადგილი არაბულ სამყაროში. 2018 წლის მონაცემებით, არაბეთის გაერთიანებულ საემიროებში 604,300-ზე მეტი ადამიანი იყო დასაქმებული ტურიზმის სფეროში მოსალოდნელია მისი გაფართოება, 2027 წელს ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტის შემოსავალი  12,4% -ით გაიზრდება და დასაქმდება 410 000-ზე მეტი ადამიანი.
ქვეყნის მთავარი ტურისტული ღირსშესანიშნაობებია: ცნობილი ბურჯ ხალიფა დუბაიში, მსოფლიოში ყველაზე მაღალი კოშკი, მშვიდობის არქიპელაგი და პალმ ჯუმეირა, რომლებიც დუბაიში მდებარეობს. შეიხ ზაიედის მეჩეთი და იას მარინას გზატკეცილი აბუ დაბიში; ალ-ჰაჯარის მთები ფუჯეირაში.
ისტორია
როდესაც 1971 წელს   ბრიტანეთის კონტროლისაგან გათავისუფლდა და შეიქმნა არაბთა გაერთიანებული საამიროები,  ტურიზმის ინდუსტრია  ჯერ არ იყო განვითარებული, ხოლო ახლადშექმნილი ქვეყნის ეკონომიკური მდგომარეობა სუსტი იყო ნავთობის უზარმაზარი სიმდიდრის მიუხედავად. გააცნობიერა რა ქვეყნის განვითარების აუცილებლობა, შეიხ ზაიედ ბინ სულთან ალ ნაჰიანმა, რომელიც არაბთა გაერთიანებული საამიროების შექმნის ინიციატივით გამოვიდა, წარადგინა ქვეყნის ეკონომიკის დივერსიფიკაციის გეგმა, რომელიც ტურიზმს შეეხებოდა. საბოლოოდ, იდეა განხორციელდა და 1979 წელს შეიხ ზაიედმა   დუბაიში პირველი სასტუმრო Metropolitan Hotel Dubai გახსნა. მინი|[[უდაბნო რუბ ელ ხალი]] არაბეთის გაერთიანებულ საამიროებში ტურიზმის განვითარება მჭიდრო კავშირში იყო დუბაიში ტურიზმის განვითარებასთან. დუბაის საამირო ერთ-ერთი პირველი იყო ქვეყანაში, რომელიც ტურისტებისთვის გაიხსნა. შეიხ რაშიდ ბინ საიდ ალ მაქტუმი, დუბაის მმართველი 1958 წლიდან 1990 წლამდე, მიხვდა, რომ ნავთობის მარაგი არ იყო ამოუწურავი და დაიწყო საaმიროს  ტურისტული ინდუსტრიის განვითარებაზე ზრუნვა.
შეიხ რაშიდმა, შეიხ ზაიდესთან ერთად გამოაქვეყნეს ერთობლივი დეკლარაცია საამიროების დაარსების შესახებ. 1989 წელს შეიქმნა დუბაის ვაჭრობისა და ტურიზმის განვითარების საბჭო, რომელიც ხელს უწყობდა დუბაიში  მაღალი კლასის ბაზრებისა და გავლენიანი ბიზნეს სექტორებისგანვიათარებას. 1997 წლის იანვარში იგი ჩაანაცვლა ტურიზმისა და კომერციული მარკეტინგის დეპარტამენტმა (DTCM). მოგვიანებით მას მოჰყვა სხვა საამიროები და დაიწყო ქვეყნის ტურიზმის ინდუსტრიის აღმასვლა
2000-იანი წლებიდან არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში ტურიზმის მნიშვნელოვანი ბუმია. ცხოვრების დონისა და ხარისხის ზრდამ გამოიწვია ტურიზმის ხარჯების ზრდა, რაც ქვეყნის ეკონომიკისათვის მნიშვნელოვანია. მზარდმა საერთაშორისო კავშირებმა ქვეყანა გახადა წამყვანი ძალა ტურიზმის მზარდი გლობალიზაციის მხრივ.
დუბაი
მინი|[[დუბაი-პალმის კუნძული]] მარცხნივ|მინი|[[დუბაის ოპერა]] დუბაი ვიზიტორებისათვის ყველაზე პოპულარული ადგილია არაბთა გაერთიანებული საამიროებ ში. მსოფლიოს  ყველაზე ძვირადღირებულ ქალაქში მდებარეობს მსოფლიოში ყველაზე მაღალი კოშკი ბურჯ ხალიფა, მდიდრული შვიდვარსკვლავიანი სასტუმრო ბურჯ ალ არაბი. ფართო პოპულარიზაცია ეწევა ქალაქის ღამის ცხოვრებას. ქალაქი ხშირად განიხილება, როგორც ქვეყნის სწრაფი ტურისტული წარმატების სიმბოლო. სიმდიდრე, სწრაფი განვითარება, რაც შეხამებულია ადგილობრივ არაბულ კულტურასთან, დუბაიში სულ უფრო მეტ ტურისტს იზიდავს. ამასთან, ზოგადი ტურიზმის განვითარების ნაკლებობა კვლავ რჩება დაბრკოლებად, რომლის აღმოფხვრასაც ცდილობს საამიროების ხელისუფლება.
აბუ დაბი
აბუ დაბი არაბთა გაერთიანებული საამიროების დედაქალაქი და ქვეყნის მეორე პოპულარული ტურისტული მიმართულებაა, რომელსაც მართავს აბუ დაბის კულტურისა და ტურიზმის დეპარტამენტი. ქალაქი  ცნობილია თავისი პეიზაჟებით, სპარსეთის ყურესთან სიახლოვის გათვალისწინებით. აბუ დაბის აქვს ათზე მეტი ტურისტული პლაჟი.. ქალაქში  უფრო მეტადაა განვითარებულია  ღამის ცხოვრება, ვიდრე ხალხმრავალ დუბაიში, რადგან მას აქვს ნაკლები შეზღუდვები და ზომიერი კანონები. აბუ დაბიში მდებარეობს ცნობილი სასტუმრო Emirate Palace, აბუ დაბის ლუვრი, შეიხ ზაიედის მეჩეთი. აქვე იმართება ფორმულა 1 – ის რბოლები.
სხვა ქალაქები
რას ალ-ხაიმა ცნობილია თავისი ბუნებრივი ლანდშაფტით, რომელიც მრავალი თაობისთვის ხელშეუხებელი დარჩა. ალ ჰაჯარის მთები, კერძოდ მთა ჯებელ ჯაისი, ქვეყნის ყველაზე მაღალი მთაა, საიდანაც განსაცვიფრებელ ხედები იშლება, რომლებიც კლდოვანი მწვერვალებიდან სანაპირომდე მიდის,  რის გამოც პოპულარობით სარგებლობს ფოტოგრაფებს შორის. განსაკუთრებით  დღის ბოლოს, მზის ჩასვლისას, როდესაც ნარინჯისფერი კლდეები ანათებენ. მინი|ალ ნურის [[მეჩეთი- შარჯა]] შარჯა არაბეთის გაერთიანებული საეაიროების დიდი სავაჭრო ცენტრი და ერთ-ერთი ყველაზე ტრადიციული ტურისტული დანიშნულების ადგილია. საამიროების ხელმძღვანელობის აქტიური ძალისხმევის წყალობით,  მან შეინარჩუნა თავისი სული  მზარდი მოდერნიზაციის ფარგლებში. 1998 წელს შარჟას მიენიჭა "არაბული სამყაროს კულტურული დედაქალაქის" წოდება. ღირსშესანიშნაობებში შედის: შარჯას ხელოვნების მუზეუმი, ალ ნურის მეჩეთი, მარქაზის ბაზრობა, შარჯას კულტურული  არეალი. შარჯას გულის კულტურული მემკვიდრეობის პროექტი განხორციელდა ძველი ქალაქ შარჟას შენარჩუნება- აღდგენისა და მისი 1950-იანი წლების მდგომარეობის დაბრუნების მიზნით. მინი|ციხესიმაგრე - ფუჯეირა ფუჯეირა ასევე  ტურისტული დანიშნულების ადგილია, ის  არც ისე პოპულარულია, როგორც არაბეთის გაერთიანებული საამიროები ს სხვა ქალაქები, თუმცა ამჟამად მისი განვითარება მიმდინარეობს ტურისტული კუთხით. ალ ჰაჯარის მთები  რას ალ ხაიმას, ქვეყნის მთავარი ტურისტულ ღირსშესანიშნაობაა. ჰაჯარის მთების გარდა, პოპულარული ადგილებია: ფუჯეირას ციხე, ბიტნას ციხე, სნუპპის კუნძული, მასაფი და ალ ჰეილის ციხე. ფუეაირა ცნობილია თავისი ხარების ბრძოლის კულტურით, რომელიც წარმოიშვა პორტუგალიის კოლონიზაციის შედეგად მე -17 საუკუნეში.
მომავლის გეგმები
ქვეყანა მოუთმენლად ელოდება ტურიზმის გაფართოებას და შესაძლებლობების გაუმჯობესებას.
ჩრდილოეთი ტაილანდი
thumb|ჩრდილოეთი ტაილანდის რუკა შესაბამისად ექვსი რეგიონის დაჯგუფების სისტემით
ჩრდილოეთი ტაილანდი (ภาคเหนือ) — რეგიონი ტაილანდის ჩრდილოეთში, ესაზღვრება მიანმარს და ლაოსს.
thumb|left|ჩრდილოეთი ტაილანდის რუკა შესაბამისად ოთხი რეგიონის დაჯგუფების სისტემით
გეოგრაფია
ჩრდილოეთ ტაილანდის ბუნება ძირითადად წარმოდგენილია ტყიანი მთებით, რომელიც არის ჰიმალაის დასაწყისი და ნაყოფიერი მდინარეების ხეობებით. საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან არის 1500 მ, ყველაზე მაღალი წერტილი - დოიინტანონი (ดอยอินทนนท์) (2565 მ). ძველად, მთის ფერდობები დაფარული იყო ხშირი ტყეებით. ჩრდილოეთ ტაილანდი - არის რეგიონი, სადაც ჯერ კიდევ მუშაობენ ტყეში სპილოები.
კლიმატი
დეკემბრიდან თებერვლის ჩათვლით, დღისით ტემპერატურა მერყეობს 20°C-დან 28°C-მდე, ხოლო ღამით მთებში შეუძლია დაეცეს 0°C-მდე. ამ დროს, დილით, პროვინცია ჩიანგმაიში ჰაერის ტემპერატურა 10°C-მდე, როდესაც რეგიონის სხვა პროვინციებში ჰაერის ტემპერატურა 20°C-ზე მეტია.
ცხელი სეზონი გრძელდება აპრილიდან მაისამდე, როდესაც ჰაერის ტემპერატურა თბება 30°C-მდე. ამ პერიოდში შესაძლებელია მოკლევადიანი ძლიერი გადაუღებელი წვიმები, რომელსაც ეწოდება მანგოს წვიმები, რადგან წვიმა მანგოს სიმწიფის პერიოდს ემთხვევა. მანგოს წვიმები ჩრდილოეთით შეიძლება დაიწყოს ადრეც (ზოგჯერ თებერვალშიც), ხოლო სამხრეთით - მოგვიანებით.
დუმიტრენი
დუმიტრენი (Dumitreni) — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 156 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 585 ადამიანს შეადგენდა.
ჩრდილოეთი ტაილანდი
კლიმატი
ივნისიდან ოქტომბრამდე, წვიმიანი სეზონი იწყება. ამ პერიოდის განმავლობაში, ტემპერატურა მერყეობს 23-33°C ფარგლებში.
დუმიტრენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორეშტის რაიონის სოფლები
ჩრდილოეთი ტაილანდი
ადმინისტრაციული დაყოფა
ჩრდილოეთ ტაილანდის რეგიონში შედის 9 პროვინცია.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის რეგიონები
მერატუსი
მერატუსი (Pegunungan Meratus) — ქედი ინდონეზიაში, კუნძულ კალიმანტანის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციულად მოქცეულია სამხრეთი კალიმანტანის ტერიტორიაზე. სიგრძე დაახლოებით 350 კმ, სიმაღლე 1892 მ-მდე (მთა ბესარი). ჭარბობს საშუალომთიანეთი; გაბატონებულია მომრგვალებული მწვერვალები და ძლიერ დანაწევრებული კალთები. აგებულია გრანიტებით, კირქვებითა და კრისტალური ფიქლებით. ფერდობებზე — მთის ლატერიტულ ნიადაგზე განვითარებული ნოტიო მარადმწვანე ეკვატორული ტყეა. მერატუსის მთებში ცხოვრობს ნახევრად მომთაბარე ხალხი მერატუს-დაიაკი. 1990-იან წლებში ბორნეოს ორანგუტანების გადარჩენის ფონდმა კვლავ შეიყვანა 350 ორანგუტანი მერატუსისა და სუნგაი-ვაინის დაცული ტყეების შემადგენლობაში. ეკოსისტემის ფართო გაუტყეურების გამო ფლორისა და ფაუნის მრავალი სახეობაა გაქრობის პირას. ტრადიციულ დაიაკთა სოფლებიც გაუკაცრიელდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიის ქედები
Josephoartigasia monesi
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გადაშენებული ცხოველები
ურაკოვო (ბაშკირეთი)
ურაკოვო  (Ураҡ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 173 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 12  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ურგალა, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
ანზოვი
ანზოვი  (Anzov) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 901 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
განათლება ტაილანდში
მინი განათლება ტაილანდში  ― განათლების სისტემა ტაილანდში. განათლებას აკონტროლებს მთავრობა განათლების სამინისტროს მეშვეობით. კონსტიტუცია გარანტირებს უფასო განათლების თხუთმეტ წელიწადს სკოლამდელიდან საშუალო განათლებამდე. ტაილანდში განათლება მოიცავს ცხრაწლიან "დაწყებით განათლებას" (ექვსი წელი დაწყებითი და სამწლიანი უმცროსი საშუალო სკოლა). საჯარო სკოლებში სწავლა უფასოა მეცხრე კლასამდე. მთავრობა უზრუნველყოფს დამატებით სამწლიან უფასო სკოლამდელ და სამწლიან უფასო უმაღლეს საშუალო განათლებას. არც ერთი არ არის სავალდებულო. ბავშვები ირიცხებიან დაწყებით სკოლაში ექვსი წლის ასაკიდან ექვსი წლის განმავლობაში. დაწყებითი კლასების გაკვეთილები დღეში სულ მცირე 7 საათია, ხოლო სწავლის მაქსიმალური დროა წელიწადში 1000 საათი. საშუალო განათლება იწყება 12 წლის ასაკში. იგი შედგება სამი წლის უმცროსი საშუალო და სამი წლის უმაღლესი საშუალო განათლებისაგან. სავალდებულო განათლება მთავრდება მეცზრე კლასში, რის შემდეგაც მოსწავლეებს შეუძლიათ გააგრძელონ სწავლა ფასიან საუნივერსიტეტო მოსამზადებელ პროგრამაში.ან პროფესიულ სასწავლებლებში
მარცხნივ|მინი ტაილანდში ლეგალურია საშინაო განათლება. კონსტიტუცია და განათლების კანონმდებლობა ცნობს ალტერნატიულ განათლებას და ცნობს ოჯახს, როგორც საგანმანათლებლო ინსტიტუტს. საშინაო განათლების დამარეგულირებელი კანონი, რომელიც მიღებულ იქნა 2004 წელს, ძირითადი კანონია საშინაო სწავლებისთვის - ოჯახი ვალდებულია შეიტანოს განაცხადი და მოხდება მოსწავლის ყოველწლიური შემოწმება.
სასკოლო ფორმა
ფორმა სავალდებულოა ყველა მოსწავლისთვის, საჯარო და კერძო სკოლებში, კოლეჯებსა და უნივერსიტეტებში. ფორმა სტანდარტულია და ძალიან მცირე ვარიაციები აქვს - ვაჟებისთვის თეთრი პერაბგი, შავი შარვალი და შავი ან ლურჯი ჰალსტუჰი, გოგონებისთვის თეთრი პერანგი და შავი კაბა მუხლებამდე.
ტამასატის უნივერსიტეტი პირველი უნივერსიტეტია ტაილანდში, რომელმაც დაარღვია ფორმის ერთიანი სტანდარტი და სტუდენტებს არჩევანი მისცა. ჩულალონგკორნის უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტმა ასევე გააუქმა სავალდებულო ფორმა 2018 წელს.
ძალადობა
2010-2015 წლებში 13-დან 15 წლამდე მოსწავლეების მესამედმა დაამოწმა სკოლაში ან პროფესიულ სასწავლებაში ჩაგრვის ფაქტი. მათგან 29% ფიზიკური ძალადობის მსხვერპლი გახდა. სკოლებში ძალადობა დღესაც პრობლემად რჩება.
სექსუალური განათლება
პრობლემად მიიჩნევა სექსუალური განათლებაც. ტაილანდური სექსუალური განათლება ეყრდნობა ჰეტეროსექსუალობისა და პატრიარქატის ტრადიციულ ღირებულებებს. უსაფრთხო სექსზე საუბრის ნაცვლად პროგრამა მოსწავლეებს ურჩევთ თავი შეიკავონ ოჯახის შექმნამდე ტაილანდის ზოგიერთ სახელმძღვანელოში  მასტურბაცია აღწერილია, როგორც დაავადება და შესაჩერებლად რეკომენდებულია წამლების მიღება. გენდერული ვარიაციის კლინიკის დირექტორი ჟირაფონ არუნაკონი ამბობს, რომ ტაილანდში სექსუალური განათლება ჩამორჩება ან უგულებელყოფს სამეცნიერო კვლევებს. დაავადებათა საერთაშორისო კლასიფიკაციამ (ICD) 1990 წელს ჰომოსექსუალობა მოხსნა "დაავადების" კლასიფიკაციიდან და 2002 წელს ტაილანდის ჯანდაცვის სამინისტრომ დაადასტურა, რომ ჰომოსექსუალობა არ არის ფსიქიკური დაავადება, რასაც სასკოლო პროგრამა უგულებელყოფს. პარიტ ჩივარაკი, განათლების აქტივისტი, აღნიშნავს, რომ მოსწავლეები კითხულობენ სექსუალური გაბათლების სახელმძღვანელოებს გამოცდების ჩასაბარებლად, მაგრამ. მათ სერიოზულად არ აღიქვამენ. "ყველამ ვიცით, რომ ტაილანდური სახელმძღვანელოები ... სექსისტურია ... არა მგონია, რომ დღევანდელი მოსწავლეები ჰომოსექსუალობას დევიანტურად აღიქვამენ... ბავშვები აღარ უჯერებენ ყველაფერს ასე ადვილად, საზელმძღვანელოების ასეთ მდგომარეობას ცუდი შედეგი მოჰყვება" ამბობს იგი.
წყაროები
კატეგორია:განათლება ტაილანდში კატეგორია:ტაილანდის საზოგადოება
ანდრეი ბიბა
ანდრეი ბიბა (Андрій Андрійович Біба, Андрей Андреевич Биба; დ. 10 აგვისტო, 1937, კიევი, უკრაინის სსრ) — უკრაინელი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1967).
ბიოგრაფია
თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. იცავდა კიევის „დინამოს“, დნეპროპეტროვსკის „დნეპრის“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის სამგზის (1961, 1966, 1967) ჩემპიონი, საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის (1964, 1966) მფლობელი კიევის „დინამოს“ შემადგენლობაში.
1966 წელს დაასახელეს საბჭოთა კავშირის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად. ოთხჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:დაბადებული 10 აგვისტო კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის დნიპროს ფეხბურთელები კატეგორია:კიევის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ბართინი
ბართინი (Bartın) — ქალაქი ჩრდილოეთ თურქეთში, შავი ზღვის რეგიონში, ბართინის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ის არის ფართობითა და მოსახლეობით უდიდესი ქალაქი საკუთარ პროვინციაში. მდებარეობს შავი ზღვის სანაპიროზე. ბართინი არის 27 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით ბართინში ცხოვრობს 145,230 ადამიანი. ბართინს აქვს მერია და მისი მერი არის ჯემალ აქინი.
ბართინის პროვინცია მოიცავს მხოლოდ 4 რეგიონს. შედეგად, ბართინი ესაზღვრება საკუთარი პროვინციის დანარჩენ სამ ქალაქს. ამასრას, ქურუჯაშილესა და ულუსს. ამას გარდა, ქალაქი ბართინი, აგრეთვე, ესაზღვრება ზონგულდაქის პროვინციასაც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
გზა მაღალი საზოგადოებისაკენ (1959 წლის ფილმი)
გზა მაღალი საზოგადოებისკენ (Room at the Top) — 1959 წლის ინგლისური დრამატული ისტორიული ფილმი. ფილმი დაფუძნებულია ჯონ ბრეინის ამავე სახელწოდების რომანზე.
სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ ინგლისში. ფილმის გმირი 25 წლის დემობილიზებული სერჟანტი ჯო ლემპტონი, რომელმაც ბავშვობა გაატარა პროვინციულ ქალაქ დამფტონში, მუშაობას იწყებს ქალაქ უორლის მუნიციპალიტეტში. უორლი ჯოს სიმდიდრისა და მდგომარეობის მოპოვების ასპარეზად ესახება. ის მზადაა ყველაფრისთვის, რათა გამდიდრდეს და მიაღწიოს ელიტას. ამისთვის ის მოხიბლავს მეწარმე ბრაუნის ქალიშვილ სიუზენს და აცდუნებს მას. უორლიში ჯო გაიცნობს 33 წლის გათხოვილ ელის ეისგილს, რომელიც შეუყვარდება და რომელთანაც ფარულ რომანს გააბამს. ჯოს მზადაა დაივიწყოს კარიერა და ელისზე დაქორწინდეს, მაგრამ ელისს ქმარი განქორწინების საშუალებას არ აძლევს, სიუზენის მამა კი აიძულებს ჯოს სიუზენზე დაქორწინებას, რადგან ქალი ორსულადაა. ჯოს მოუწევს მიატოვოს ელისი, რომელიც ავარიაში იღუპება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1959 წლის ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ველისციხის ციხე-დარბაზი
ველისციხის ციხე-დარბაზი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ველისციხის შუაში. განეკუთვნება IX საუკუნეს.
ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. გალავნის კედლების უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. რიგ ადგილებში შეინიშნება მათი ფრაგმენტები, ხოლო ნაწილი ჩართულია კედლების ნაშთებზე მოგვიანებით დაშენებულ სოფლის მაცხოვრებელთა შენობებში. შემორჩენილია მხოლოდ ერთი კუთხის კოშკი - დაახლოებით ორი სართულის სიმაღლეზე და სასახლის კედლების ნაწილები. თუ რა მდებარეობა აქვს გალავნის კედლებს სასახლესთსან მიმართებით გათხრების გარეშე არ ირკვევა.
სასახლის შემორჩენილი ნაწილი, სამხრეთ-ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული (სიგრძე - 17,5 მეტრი; სიგანე - 12,2 მეტრი. კედლების სისქე დაახლოებით 1 მეტრი) აქვს ორი სართული და ქვით ნაშენი გარე კიბე ზედა სართულზე მოსახვედრად. კედლები ნაგებია რიყის ქვით, რომლებიც ალაგ-ალაგ დაწყობილია წესიერ, თარაზულ რიგებად. შენობის შემორჩენილი ნაწილები მოღწეულია დანაწევრებითა და გადაკეთებით, რის გამოც სართულების დაგეგმარების შესახებ დაბეჯითებით რაიმეს თქმა შეუძლებელია. სასახლის სახასიათო ნიშანია მისი ცალკეულ ნაწილებად აგება. შეერთების ადგილებზე მკაფიოდ შესამჩნევი ვერტიკალური ნაკერებით, რომელთა უმრავლესობაც პირველ სართულს გარკვეულ სიმაღლეზე ასდევს და შემდგომ წყდება.
სასახლის ქვედა სართულის აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილია განიერი (სიგრძე 2,2 მეტრი) ღიობი (შესასვლელი) და ორი გარეთკენ. შევიწროებული სარკმელი მოგვიანებით ღიობზე გარედან მიუშენებიათ სწორკუთა გეგმის, ზემოთკენ შევიწროებული კოშკისებრი ნაგებობა (ბუხრის მოწყობის მიზნით) რომელსაც სართულის მხრიდან ღიობის ტოლი სიგანის ნახევარწრიული შეღრმავება აქვს. ამავე სართულის მოპირდაპირე კედლის მთელ სიგრძეზე ერთმანეთისგან მარტივი პილასტრებით გამიჯნული ოთახი თაღოვანი შეღრმავებაა - ტეხილით თაღის წვერში. ზედა სართულის დასავლეთ კედელში მოწყობილი იყო ოთახი დიდი სარკმელი (შემორჩენილია ნაწილობრივ). მოპირდაპირე კედლებში კი - არათნაბრად განლაგებული სამი ღიობი, რომელთა შორის შუა კიბის ბაქნიდან დარბაზში შემოსასვლელი კარია.
სასახლის აღმოსავლეთ ფასადზე მიდგმულია კიბე. იგი დაყრდნობილია ორ სხვადასხვა სიგანისა და სიმაღლის თაღზე, რომელთა შორის ოთხკუთხა ბურჯია. მათგან სამხრეთით მდებარე თაღის თავზე მოწყობილია ვრცელი ბაქანი. კიბე გამოყვანილია ნაგებობაზე მიყრდნობით რაზედაც მეტყველებს ორი ნაკერის არსებობა. სასახლის განივი კედლები შესაბამის გრძივ კედლებს არ ერთვის. როგორც ჩანს, ისინი მოგვიანებით ჩატარებული აღდგენითი ან გადაკეთების შედეგად წარმოიქმნა.
წმინდა გიორგის ეკლესია
სასახლის ახლოს, ციხე-დარბაზის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხესთნ დგას წმინდა გიორგის ეკლესია, რომელიც სავარაუდოდ XVIII საუკუნის ბოლოსა და XIX საუკუნის დასაწყისს განეკუთვნება.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია წვრილი რიყის ქვითა და ქართული კვადრატული აგურით. გარეთა კუთხეებში შედარებით მოზრდილი, დამუშავვებული რიყის ქვებია გამოყენებული. კონსტრუქციულად საპასუხისმგებლო ნაწილები (კამარა, საბჯენი თაღები, კონქი, ქარ-სარკმელთა წირთხლები და თაღები) და ლავგარდანი გამოყვანილია აგურით. ინტერიერი შელესილი და შეთეთრებულია. ეკლესიის გეგმის სწორკუთხედში (16,7 x 9 მ) ჩაწერილია საკურთხევლის ნახევარწრიული აფსიდით დასრულებული ვრცელი დარბაზი და აფსიდის ორსავე მხარეს თითო პატარა ( ფართობი დაახლოებით 2,5 კვ მ), ცილინდრული კამარით გადახურული სათავსი - სამკვეთლო და სადიაკვნე. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. სამხრეთის კარი, შიგნით და გარედან სწორკუთხაა, დასავლეთსა კი თაღოვანი.
საკურთხეველში გაჭრილია განიერი და მაღალი, ნახევარწრიული თაღით გადახურული სარკმელი, რომელშიც ჩასმულია შემინული ოთკუთხა ჩარჩო. გარედან ჩარჩოს თავზე (სარკმლის თაღოვან არეში) ნახევარწრიული ტიმპანია, რომლის შუაში გამოსახულია შეღრმავებული და წითლად დაფერილი რომბი. ამ სარკმლის გარდა ინტერიერს კიდევ ხუთი მსგავსი სარკმელი აშუქებს. მათგან სამი ჩრდილოეთითაა, ორი სამხრეთით და ერთი დასავლეთით - შესასვლელის ზემოთ. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს თითო პატარა ნიშაა. ჩრდილოეთით მდებარე ნიშა გეგმით ნახევარწრიულია და თაღითაა დასრულებული. სამხრეთით მდებარე კი - სწორკუთხაა. აფსიდის მთელ სიგრძეზე დაახლოებით 30 სანტიმეტრი სიმაღლის საფეხური გასდევს. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, კონქის თაღი შეისრული ფორმისაა. ეკლესიის დარბაზი აფსიდთან შედარებით მაღალია, რის გამოც აფსიდის თაღის ზემოთ გამოყვანილია დაახლოებით 1 მეტრი სიმაღლის ეგრეთწოდებულო „შუბლი“, რომელიც ადის დარბაზის კამარის საბჯენ თაღამდე. თვით თაღი ეყრდნობა დარბაზის აღმოსავლეთ კუთხეებში შეკიდულ პილასტრებს. პილასტრების ერთი წყვილი დასავლეთ კუთხეებშია ხოლო ორი გრძივ კედლებზე, რომლებიც შესაბამის კედლებს სამ თანაბარ ნაწილად ყოფენ. ყველა პილასტრი მარტივი პროფილის (თარო და დახრილი სიბრტყე) იმპოსტითაა დასრულებული. პილასტრებს შორის გამოყვანილია მუზარადისებრი თაღით გადახურული თითო ღრმა უბე, რომლებშიც კარ- სარკმლებია განთავსებული. კამარის ქუსლის დონეზე ჩადგმულია ექვსი რეზონატორი.
სამკვეთლო და სადიაკვნე მათ დასავლეთ კედელში გაჭრილი სწორკუთხა კარით უკავშირდება დარბაზს. ორივე სათავსი განათებულია აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი თითო თაღოვანი სარკმლით. შიდა სივრცის ერთნავიანობის მიუხედავად, ეკლესიის დარბაზს, გრძივი კედლების ღრმა უბეების წყალობით. გარედან ბაზილიკური გარეგნობა აქვს - ძირითადი, კამარით დასრულებული ნაწილი რამდენამდე შემაღლებულია გვერდითი ნაწილების მიმართ და ორფერდა სახურავითაა გადახურული. გვერდითი, გაცილებით ვიწრო ნაწილების გადახურვა ცალფერდაა. დარბაზსა და აფსიდს შორის სიმაღლეთა სხვაობა გამოვლენილია გარეგან მასებშიც. შიდა გეგმარების შესაბამისად, საკურთხევლის ნაწილი დარბაზის შემაღლებული ნაწილიგან გამოყოფილია და დამოუკიდებელი ორფერდა სახურავი აქვს, რომლის კალთები დარბაზის გვერდის ნაწილების კალთებთან ერთ სიბრტყეს ქმნის. ფასადების დამუშავება საკმაოდ მარტივია. კედლების უმეტესი ნაწილი აგურისა და რიყის ქვის მონაცვლეობითაა ნაწყობი, ნაწილი მხოლოდ რიყის ქვისაა, რაც, როგორც ჩანს, გვიან შეკეთების შედეგია. მორთულობის ძირითადი ელემენტებია შეღრმავებული და წითლად დაფერილი მაღალი ჯვრები. აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადებზე სამ-სამი ჯვარია, სამხრეთ ფასადის შესასვლელის თავზე - ერთი. სამხრეთი შესასვლელი საფლავის ქვებითაა მოპირკეთებული, რომლებზეც დაბალი რელიეფით გამოყვანილია მდარე ხარისხის მცენარეული ორნამენტი. შესასვლელის გვერდებზე გამოსახულია თითო შეღრმავებული და წითლად დაფერილი რომბი. კედლები დასრულებულია აგურის საფეხურიანი ლავგარდნით რომელიც შედგენილია ჩვეულებრივვად დაწყობილი და კუთხით შვერილი აგურის რიგების მონაცვლეობით.
XX საუკუნის 80-აინი წლების II ნახევარში, სპეციალური სამეცნიერო-სარესტავრაციო- საწარმოო სახელოსნომ ეკლესიას ჩაუტარა სარესტავრაციო სამუაშაოები (პროექტის ავტორი არქიტექტორი ნ. მინდორაშვილი) შენობის აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი ფასადები განთავისუფლდა 1950-იან წლებში მიშენებული ნაგებობებისგან. ამოშენებულ იქნა აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი კედლების დანგრეული ნაწილები, მოიხსნა ეკლესიის დასავლეთ კედელზე დაშენებული სამრეკლოს შემორჩენილი საფუძველი. ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით.
სამრეკლო
ეკლესიის ჩრდილოეთ-დასავლეთით ათიოდე მეტრზე გალავნის ჩრდილოეთ-დასავლეთით კუთხეში მდგარი კოშკია, რომელზეც XIX საუკუნეში დაუშენებიათ მაღალი, შიგნიდან წრიული (დიამეტრი-3,1 მეტრი), ხოლო გარედან ექვსწახნაგოვანი სამრეკლო.
კოშკი გეგმით წრიულია (გარე დიამეტრი ფუძის დონეზე - 6,5 მეტრი). ნაგებია მთლიანად რიყის ქვით. შემორჩენილია ორი სართული (სიმაღლე - 5,2 მეტრი). ორივე სართულს ცალ-ცალკე შესასვლელი ეზოს მხრიდან (აღმოსავკეთიდან) აქვს. ორივე კარი თაღოვანია. სართულშუა გადახურვა გამორთული ყოფილა ხის კოჭებზე (შემორჩენილია კოჭების ბუდეები).
სამრეკლო მთლიანად აგურისაა. დგას დაახლოებით 2 მეტრი სიმაღლის საფუძველზე, რომელიც სიმაღლეში ორ თანაბარ ნაწილადაა გაყოფილი. საფუძვლის ქვედა ნახევარი გარედანაც მრგვალია, დასრულებულია მაღალი, პროფილირებული სარტყლით, რომლის თავი დეკალური აგურით გამოყვანილი ლილვია, ხოლო ძირი ხერხივითაა დაკბილული. საფუძვლის ზედა ნაწილი ექვსწახნაგოვანია, თითოეულ წახნაგზე (თითქმის მთელ სიგანეზე) გამოყვანილია დაბალი სწორკუთხა შეღრმავება, რომლის თავს ხერხისებრი არშია გასდევს. ფანჩატურის ექსტერიერი მორთულობის სისტემით სამ იარუსადაა გადაწყვეტილი (სიმაღლე საფუძვლიდან სახურავის ძირამდე დაახლოებით 14 მეტრია). ქვედა და ზედა იარუსები თანაბარი სიმაღლის და შუა იარუსზე სამჯერ უფრო მაღალია. სამივე იარუსზე ფანჩატურის წიბოებს ასდევს პილასტრისმაგვარი შვერილი, რომლებიც შუა იარუსზე მსგავსი ფორმის ჰორიზონტალურ შვერილივით იკვეთება. შუა და ზედა იარუსებზე შვერილებს შორის მოქცეული არეები ხერხისებრი არშიითაა დასრულებული. ყოველი წახნაგი გახსნილია თითო მაღალი თაღოვანი ღიობით, ხოლო შუა იარუსის წახნაგებში მოწყობილია თითო მრგვალი ღიობი. თაღები მორთულია ლეკალური აგურით ნაწყობი თავსართებით, რომელთა ბოლოები ქვედა იარუსზე ერთმანეთს ებმის. მრგვალი ღიობები პროფილირებულ საპირეშია ჩასმული. ფანჩტურის ქვედა ნაწილში, თაღოვანი ღიობების ორივე მხარეს გამოსახულია ერთმანეთის თავზე განლაგებული, წყობაში ჩაღრმავებული 10-10 ტოლმკლავა ჯვარი. სამრეკლო დაგვირგვინებულია მაღალი ოთხსაფეხურიანი ლავგარდანით. გადახურულია თუნუქით შემოსილი პირამიდისებრი სახურავით. თავსართებით, რომელთა ბოლოები ქვედა იარუსზე ერთმანეთს ებმის. მრგვალი ღიობები პროფილირებულ საპირეშია ჩასმული. ფანჩატურის ქვედა ნაწილში, თაღოვანი ღიობების ორივე მხარეს გამოსახულია ერთმანეთის თავზე განლაგებული, წყობაში ჩაღრმავებული 10-10 ტოლმკლავა ჯვარი. სამრეკლო დაგვირგვინებულია მაღალი ოთხსაფეხურიანი ლავგარდანით. გადახურულია თუნუქით შემოსილი პირამიდისებრი სახურავით.
ედმონ დანტესი
ედმონ დანტესი (Edmond Dantès), იგივე გრაფი მონტე-კრისტო — ალექსანდრე დიუმას მიერ შექმნილი ლიტერატურული პერსონაჟი. დანტესი არის დიუმას ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული რომანის, გრაფი მონტე-კრისტოს მთავარი პერსონაჟი.
შეთქმულება და დაკავება
1815 წელს, მარსელის ნავსადგურში ბრუნდება გემი „ფარაონი“. ედმონ დანტესი არის 19 წლის ახალგაზრდა, „ფარაონის“ გემის კაპიტნის თანაშემწე. რადგან, „ფარაონის“ ზღვაში ყოფნის დროს იღუპება გემის კაპიტანი, გემის მფლობელს გადაწყვეტილი აქვს, რომ სწორედ ახალგაზრდა მეზღვაური დანიშნოს გემის კაპიტნად.
„ფარაონის“ კაპიტნის უკანასკნელი სურვილის შესასრულებლად, მარსელში დაბრუნებამდე დანტესი გადავიდა კუნძულ ელბაზე (რომელზეც 1814 წელს ნაპოლეონ ბონაპარტი გადაასახლეს) და წერილი ნაპოლეონს გადასცა. მან ნაპოლეონისგან წერილი მიიღო, რომელიც პარიზში უნდა წაეღო.
ედმონ დანტესს ჰყავს მოხუცი მამა და საცოლე, კატალონიელი მერსედესი. მერსედესის ცოლად შერთვა მის ბიძაშვილს, ფერნან მონდეგოსაც სურს, მაგრამ მერსედესს ედმონი უყვარს და მასზე დაქორწინება სურს, რის გამოც მეთევზე ფერნანი დანტესის მიმართ შურით ივსება. მშობლიურ ქალაქში დაბრუნებიდან მეორე დღეს ნიშნავს ედმონი მისსა და მერსედესის ნიშნობას, ამავე დღესაა დანიშნული ქორწილიც, რის შემდეგაც დანტესი საფრანგეთის დედაქალაქში წასვლას აპირებდა.
დანტესის ერთ-ერთმა მეგობარმა, დანგლარმა იცის იმ წერილის არსებობის შესახებ, რომელიც ედმონს ნაპოლეონმა გადასცა. დანგლარიც შურით ივსება ედმონის მიმართ, რადგან გემის კაპიტნობა მას სურს. ის ფერნანთან ერთად შეთქმულებას მოაწყობს და დანტესს ბრალს საფრანგეთის სამეფოს ღალატში დასდებს. მეორე დღეს, ნიშნობის დროს ედმონ დანტესს აკავებენ.
იმავე დღეს ედმონს მეფის პროკურორის თანაშემწე, ვილფორი კითხავს. დანტესი მას ყველაფერს მოუყვება და დაარწმუნებს თავის უდანაშაულობაში, მაგრამ როდესაც ვილფორი ედმონს ჰკითხავს მისამართს, თუ სადაც უნდა მიეტანა წერილი, ეს ვილფორის მამის, ნუარტიეს სახლი აღმოჩნდება. ვილფორი წერილს დაწვავს და ბრძანებას გასცემს, ედმონ დანტესი სამუდამოდ დაამწყვდიონ ციხესიმაგრე „იფში“.