cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯაიანტ ნარლიკარი
ჯილდოები
1980-იანი წლების ბოლოს მონაწილეობა მიიღო კარლ სეიგანის სატელევიზიო შოუში „კოსმოსი: პერსონალური მოგზაურობა“. 1990 წელს მან მიიღო ინდირა განდის ჯილდო ინდოეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიისგან. ნარლიკარი  გლობალური მასშტაბის ფიგურაა მსოფლიოს სამეცნიერო წრეებში.
საკუთარი ავტობიოგრაფიისთვის იგი  დაჯილდოვდა  Sahitya Academy-ს მიერ (Marathi Chaar Nagarantale Maze Vishwa — 2014).
შრომები
გარდა სამეცნიერო სტატიებისა, წიგნებისა და სამეცნიერო-პოპულარული ლიტერატურისა, ნარლიკარმა დაწერა მოთხრობები, რომანები და ფანტასტიკური ჟანრის ნაწარმოებები ინგლისურ, ჰინდურ და მარათულ ენებზე. ის აგრევე გახლავთ NCERT-ის (განათლებისა და ტრენინგის კვლევის ეროვნული საბჭო, ინდოეთი) სამეცნიერო და მათემატიკური სახელმძღვანელოების კონსულტანტი.
საზოგადოებრივი საქმიანობა
1992 წელს მან ხელი მოაწერა მანიფესტს „გაფრთხილება კაცობრიობას“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:დაბადებული 19 ივლისი კატეგორია:ინდოელი ასტრონომები კატეგორია:ინდოელი ფიზიკოსები კატეგორია:ინდოელი მწერალი ფანტასტიკოსები
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1985)
აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს 1985 წლის არჩევნები — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების რიგით მეთერთმეტე არჩევნები, რომელიც გაიმართა 1985 წლის 24 თებერვალს. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე დეპუტატობის კანდიდატები 140 საარჩევნო ოლქში იყრიდნენ კენჭს. არჩევნების შედეგად, დეპუტატობის 140 სავარძელი სრულად იქნა დაკომპლექტებული. აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია შედგა 1985 წლის 25 მარტს ქალაქ სოხუმში.
ისტორია
1984 წლის 8 დეკემბერს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, აფხაზეთის ასსრ-ის X უმაღლესი საბჭოს უფლებამოსილების ვადის გასვლასთან დაკავშირებით, აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის (ძირითადი კანონი) 75-ე მუხლის საფუძველზე არჩევნები დაინიშნა 1985 წლის 24 თებერვალს.
აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის 94 მუხლის შესაბამისად და „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“ აფხაზეთის ასსრ-ის კანონის მე-13 მუხლის საფუძველზე, ახფაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა 8 დეკემბერს დაადგინა შექმნილიყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების 140 საარჩევნო ოლქი:
არჩევნები, გასულის ნაცვლად
1985 წლის 13 მაისს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1985 წლის 16 ივნისს, გუდაუთის რაიონის №68 ოთხი მარტის საარჩევნო ოლქში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად (1985 წლის 22 აპრილს გარდაიცვალა დეპუტატი ვლადიმერ კვარჭელია). 16 ივნისს გუდაუთის რაიონის №68 ოთხი მარტის საარჩევნო ოლქში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის კანდიდატმა შალოდია მიხეილის ძე აჯანჯალმა. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად არჩეულ იქნა დეპუტატად.
1986 წლის 6 აგვისტოს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1986 წლის 7 სექტემბერს, ოჩამჩირის რაიონის №112 ოქტომბრის საარჩევნო ოლქში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად. 7 სექტემბერს, ოჩამჩირის რაიონის №112 ოქტომბრის საარჩევნო ოლქში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის კანდიდატმა როზა ვიქტორის ასული კუხალაშვილი. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად არჩეულ იქნა დეპუტატად.
1986 წლის 19 დეკემბერს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1987 წლის 25 იანვარს, ქალაქ სოხუმის №9 პუშკინის საარჩევნო ოლქში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად (1986 წლის დეკემბერს გარდაიცვალა დეპუტატი მერი ავიძბა). 1987 წლის 25 იანვარს, ქალაქ სოხუმის №9 პუშკინის საარჩევნო ოლქში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის კანდიდატმა ედუარდ ჯემალის ძე შამბა. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად არჩეულ იქნა დეპუტატად.
1987 წლის 4 თებერვალს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1987 წლის 8 მარტს, გალის რაიონის №128 ოქუმის საარჩევნო ოლქში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად (1987 წლის იანვარს გარდაიცვალა დეპუტატი გივი ქაჯაია). 1987 წლის 8 მარტს, გალის რაიონის №128 ოქუმის საარჩევნო ოლქში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის კანდიდატმა ვახტანგ გაბრიელის ძე ყოლბაია. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად არჩეულ იქნა დეპუტატად.
1987 წლის 2 მარტს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1987 წლის 5 აპრილს, გალის რაიონის №122 ლენინის საარჩევნო ოლქში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად (1987 წლის 2 თებერვალს გარდაიცვალა დეპუტატი შოთა შარანგია). 1987 წლის 5 აპრილს, გალის რაიონის №122 ლენინის საარჩევნო ოლქში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის კანდიდატმა გიორგი გიორგის ძე ქავთარაძე. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად არჩეულ იქნა დეპუტატად.
1987 წლის 4 აგვისტოს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1987 წლის 6 სექტემბერს, ქალაქ გაგრის №51 წერეთლის, ოჩამჩირის რაიონის №119 ილორისა და გალის რაიონის №126 აჩიგვარის საარჩევნო ოლქებში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად. 1987 წლის 6 სექტემბერს, საარჩევნო ოლქებში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქებში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღეს დეპუტატობის კანდიდატებმა, შესაბამისად: ქალაქ გაგრის №51 წერეთლის საარჩევნო ოლქში — ვალერი ჯოჯოს ძე ფილიამ, ოჩამჩირის რაიონის №119 ილორის საარჩევნო ოლქში — ვალერიან ნიკოლოზის ძე კიუტიმ და გალის რაიონის №126 აჩიგვარის საარჩევნო ოლქში — აჯიბაგირ აჯიევის ძე ალახვერდიევმა. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად სამივე არჩეულ იქნა დეპუტატად.
1988 წლის 5 აპრილს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1988 წლის 8 მაისს, ქალაქ გაგრის №47 ძველი გაგრის საარჩევნო ოლქში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად. 1988 წლის 8 მაისს ქალაქ გაგრის №47 ძველი გაგრის საარჩევნო ოლქში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის კანდიდატმა ერიკ ტოტოს ძე არშბამ. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად არჩეულ იქნა დეპუტატად.
1988 წლის 23 მაისს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1988 წლის 26 ივნისს, ქალაქ სოხუმის №18 ჭოჭუას საარჩევნო ოლქში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად. 1988 წლის 26 ივნისს ქალაქ სოხუმის №18 ჭოჭუას საარჩევნო ოლქში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის კანდიდატმა ვლადისლავ გრიგოლის ძე არძინბამ. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად არჩეულ იქნა დეპუტატად.
1989 წლის 27 ივლისს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ“ კანონის 56-ე მუხლის შესაბამისად, 1989 წლის 27 აგვისტოს, გალის რაიონის №121 გალისა და ქალაქ გაგრის №46 ხოლოდნაია რეჩკის საარჩევნო ოლქებში დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატის არჩევნები, გასულის ნაცვლად. 1989 წლის 27 აგვისტოს, გალის რაიონის №121 გალისა და ქალაქ გაგრის №46 ხოლოდნაია რეჩკის საარჩევნო ოლქებში გაიმართა არჩევნები, რომელიც მიმდინარეობდა დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე. საარჩევნო ოლქში გამართულ კენჭისყრაზე ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის კანდიდატებმა შესაბამისად: გალის რაიონის №121 გალის საარჩევნო ოლქში — ვლადიმერ ფილიპეს ძე ხიშბა და ქალაქ გაგრის №46 ხოლოდნაია რეჩკის საარჩევნო ოლქში — გივი ალექსის ძე ანჩაბაძე. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შესახებ კანონის 52-ე მუხლის შესაბამისად არჩეულ იქნა დეპუტატად.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭო
აპუიარესი
აპუიარესი (Apuiarés) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 927 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 544.744 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.57 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლოს-ანჯელეს ლეიკერსი
1947-1960: მინეაპოლისის ისტორიის დასაწყისი
1949-50 წლების სეზონის წინ მოხდა NBL-ისა BAA-ს გაერთიანება რის შედეგადაც შეიქმნა ეროვნული საკალათბურთო ასოციაცია (NBA). ასოციაციის პირველი ჩემპიონიც მინეპაოლისი გახდა რომელმაც გზად ჩამოიტოვა მუდმივი კონკურენტი როჩესტერ როიალსი, ხოლო ფინალში სირაკუს ნეიშენალსი დაამარცხა. მომდევნო 3 წლის განმავლობაში გუნდი კიდევ ორჯერ გახდა ჩემპიონი და 1953 წელს მინეაპოლის ლეიკერსი, რომელმაც დააგროვა 5 წელიწადში 4 ტიტული, აღიარებულ იქნა როგორც კალათბურთის პირველი დინასტია, ჯორჯ მიკანის მეთაურობით. მომდევნო წელს, ლეიკერსის აქტივს კიდევ ერთი ჩემპიონობა შეემატა, ფინალში ისევ სირაკუს ნეიშენალსი დამარცხებით, ხოლო გუნდში უკვე მიკანთან ერთად შესანიშნავად გამოიყურებოდა ახალბედა კლაიდ ლოვლეტი.
შემდგომი რამდენიმე წელი გუნდისთვის წარუმატებელი აღმოჩნდა, ყველაფერი დაიწყო იმით რომ კარიერა დაასრულა მიკანმა, ასევე ასაკი დაეტყოთ სხვა ლიდერებსაც ხოლ ლოველეტი მარტო ვეღარ ახერხებდა იმ შედეგების მიღწევას რასაც მიკანმა მიაღწია, მიუხედავად იმისა, რომ გუნდი გაიოდა ფლეი-ოფში შემდეგ უკვე სერიოზული მიზნებისთვის ვეღარ იბრძოდა, 1956-ში მიკანი დაბრუნდა კიდეც, ორი წლით, იგი შეცვლაზე შედიოდა, თუმცა როგორც ამბობენ შესანიშნავ ფორმაში იყო და ძალიან წააგავდა ძველ ჯორჯ მიკანს...
1960-1968: ლოს-ანჯელესის ერა: "ბოსტონ-ლეიკერსის მეტოქეობა"
1960-61 წლების სეზონის წინ მინეაპლოსის გუნდის პრეზიდენტმა ბობ შორტმა მრავალი ფაქტორის და მიზეზის გამო გუნდი გადაიყვანა ლოს-ანჯელესში, ასე შეიქმნა ლოს-ანჯელეს ლეიკერსი, რომელმაც პირველ სეზონში, ახალბედა ჯერი ვესტის და ჩამოყალიბებული სუპერვარსკვლავი ელჯინ ბეილორის დახმარებით მოახერხა დასავლეთ დივიზიონში მეორე ადგილის დაკავება და კონფერენციის ფინალში გასვლა სადაც კვლავ სენტ-ლუის ჰოუქსს შეხვდა და კვლავ დამარცხდა 7 თამაშში.
მომდევნო წელს გუნდი უკვე დასავლეთის ერთპიროვნული ლიდერი იყო, იგი ადვილად გავიდა NBA-ს ფინალში სადაც ეპიკურ 7 თამაშიან სერიაში დამარცხდა ბოსტონ სელტიქსთან. ამ სერიის მეხუთე თამაშში ბოსტონში, ელჯინ ბეილორმა დაამყარა პლეიოფის რეკორდი 61 ქულით რომელიც მომავალი 25 წლის განმავლობაში ხელშეუხებელი იყო.
1962-65 წლებში ლეიკერსი 2-ჯერ გახდა დასავლეთ კონფერენციის ჩემპიონი, მისი ლიდერები - ბეილორი და ვესტი თამაშში საშუალოდ 25-27 ქულას აგროვებდნენ თუმცა გუნდისთვის გადაულახავი ზღვარი ფინალში ბოსტონ სელტიქსი იყო, რომელიც განაგრძობდა 13 ეპიკური სეზონისგან შემდგარ ხანას, როდესაც გუნდი 11 ჯერ გახდა ასოციაციის ჩემპიონი.
1965-66 წლების სეზონის წინ ლეიკერსში შეიცვალა ბევრი რამ, მფლობელმა ბობ შორტმა გუნდი 5 მილიონ დოლარად მიყიდა ჯეკ კენტ კუკს, მოვიდნენ ახალი მოთამაშეები ცენტრი - დარელ იმჰოფი, ბობ ბუზერი და ნიჭიერი ახალბედა გეილ გუდრიხი. თუმცა არც ამ წელს და არც მომდევნო ორი წლის განმავლობაში არ იცვლებოდა ერთი რამ: ლეიკერსი გადიოდა ფინალში და მარცხდებოდა ბოსტონ სელტიქსთან, შედეგად 1968 წლის სეზონის ბოლოსთვის ეს გუნდები 6-ჯერ იყვნენ შეხვედრილი ფინალში და ექვსივეჯერ გამარჯვება ბოსტონს ერგო. აქვე არ შეიძლება არ აღინიშნოს რომ ამ წლების მანძილზე ხშირი და სერიოზული ტრავმების გამო ელჯინ ბეილორს და ჯერი ვესტს მრავალი თამაშის გამოტოვება მოუწიათ, მათ შორის ფინალურ სერიაშიც.
1968–1971: ჩემბერლინის გადმოსვლა
აშკარა იყო რომ გუნდში რაღაცის შეცვლა იყო საჭირო და ის რაც უპირველეს ყოვლისა აკლდა გუნდს, ეს იყო ძლიერი ცენტრ ფორვარდი. ამიტომ გუნდის მფლობელის დიდ მიღწევად შეიძლება ჩაითვალოს ის, რომ მან მოახერხა ფილადელფიისგან სუპერცენტრი უილტ ჩემბერლინის გადმობირება. ჩემბერლინის შედეგი სეზონში საშუალოდ 21 მოხსნა იყო, ხოლო ლეიკერსმა მოახერხა დასავლეთ კონფერენციის მოგება. ყველა მოუთმენლად ელოდა ტიტანების შერკინებას "ჩემბერლინი - რასელის წინააღმდეგ". სერიის გამარჯვებულის გარკვევას ისევ 7 თამაში დასჭირდა სადაც კვლავ უძლიერესი ბოსტონ სელტიქსი იყო, ჯერი ვესტი კი გახდა ფინალის MVP, რაც არის თამაშის ისტორიაში ერთადერთი შემთხვევა როდესაც ჯილდო დამარცებული გუნდის მოთამაშეს გადაეცა. 1969-70 წლების ტრავმებით გატანჯული სეზონი განსაკუთრებით გამოირჩა ამერიკის ორი უდიდესი ქალაქის გუნდის ფინალური შეხვედრით ლოს ანჯელეს ლეიკერსი - ნიუ იორკ ნიქსის წინააღმდეგ, რომლის მესამე თამაშის ბოლო წამზე მოხდა NBA-ს ისტორიაში ერთ ერთი დასამახსოვრებელი მოვლენა, როდესაც ლეიკერსი ორ ქულას აგებდა ჯერი ვესტმა ჩააგდო ბურთი დაახლოებით 18 მეტრიდან და თამაში დამატებით დროში გადაიყვანა, სადაც უილის რიდისმეშვეობით ნიქსმა მაინც მოახერხა ლეიკერსის დამარცხება 111-108 (ცნობისათვის დღევანდელი სტანდარტებით ეს ტყორცნა ჩაითვლებოდა სამ ქულად, ხოლო ლეიკერსი მოიგებდა თამაშს და სავარაუდოდ სერიასაც). საბოლოოდ ნიქსმა 7 თამაშში მოახერხა გამარჯვება და პირველად გახდა ასოციაციის ჩემპიონი. შემდეგ სეზონში აღსანიშნავი მხოლოდ ის იყო, რომ ბეილორმა სულ ორი თამაში ითამაშა ტრავმების გამო (იგი ამ დროს უკვე 36 წლის იყო), რომ გუნდში მოთამაშედ პორტლენდიდან გადმოიყვანეს მომავალი მწვრთნელი პეტ რაილი და რომ კონფერენციის ნახევარფინალში დამარცხდნენ მილუოკი ბაქსთან და მის ლიდერ ლუ ალსინდორთან.
1971–1979: "ჯადოსნური ხანის" შენება
სეზონის დასაწყისში ელჯინ ბეილორმა, გაცნობიერა რა რომ მისი ტერფები არ მისცემდნენ საშუალებას ეთამაშა სრული დატვირთვით, გადაწყვიტა თამაშისთვის თავის დანებება, თუმცა ახალი მწვრთნელი ბილ შარმანი და მთლიანად გუნდი ამისთვის უკვე მზად იყო და საკმარისი გამოცდილება ჰქონდა. სეზონის დაწყებიდან ერთ თვეში, კერძოდ კი 5 ნოემბერს ლეიკერსმა დაამარცა ბალტიმორ ბულეტსი 110-106. ამ გამარჯვებამ დასაბამი დაუდო ისტორიაში განუმეორებელ შედეგს, ზედიზედ 33 წაუგებელი თამაშიანი სერიისა, რომელიც მხოლოდ ორ თვეში დაასრულა მილუოკი ბაქსმა 9 იანვარს. ეს შედეგი დღემდე ამერიკული პროფესიული სპორტის რეკორდია. გუნდის ტრიუმფალური სვლა გაგრძელდა რეგულარულის ბოლომდე, რომელშიც მან რეკორდული 69 გამარჯვება მოიპოვა და პლეიოფშიც სადაც დასავლეთის ფინალში მილუოკის და ასოციაციის ფინალში ნიუ იორკ ნიქსის დამარცხებით ლოს ანჯელესი პირველად და ლეიკერსის ფრენჩაიზი მეექვსედ გახდა ლიგის გამარჯვებული. მომდევნო სეზონი აღსანიშნავია იმით რომ ის იყო დიდი ვილტის ბოლო სეზონი რომელშიც მან მოახერხა გამხდარიყო პირველი მოთამაშე ისტორიაში, რომელსაც ჰქონდა საშუალო 70%-იანი FG, ლეიკერსი კი გავიდა ფინალში სადაც კვლავ ნიუ იორკ ნიქსს დაუპირისპირდა და რომელთანაც დათმო ჩემპიონობა ხუთ თამაშში. მომდევნო ორი სეზონი შეგვიძლია დავუთმოთ ლეიკერსის უდიდესი მოთამაშეების უილტ ჩემბერლინის და ჯერი ვესტის გახსენებას, კარიერის დასრულების მომენტში მიღებული შედეგით უილტი საშუალოდ აგროვებდა 30.1 ქულას თამაშში, 14 სეზონში მან დააგროვა 31 ათასზე მეტი ქულა და ფარიდან მოხსნა 23 ათასზე მეტი ბურთი.... მისტერ კლაჩ (MR. CLUTCH) ჯერი ვესტმა ლეიკერსში გატარებული 14-ვე სეზონის განმავლობაში მონაწილეობა მიიღო NBA ALL STAR თამაშში, დააგროვა 25,192 ქულა.... უდავოა რომ ამ ორმა მოთამაშემ თავის ფასდაუდებელი წვლილი შეიტანეს გუნდის განვითარებაში!
1975-76 წლის სეზონს დასაწყისში გუნდმა დაიმატა დიდებული ცენტრი ქარიმ აბდულ ჯაბარი, რომელმაც ლეიკერსში გამოსვლის პირველ ოთხ სეზონში მოაღწია იმას რომ ორჯერ გახდა რეგულარული ჩემპიონატის MVP თუმცა გუნდს ამ პერიოდში სერიოზული წარმატებები არ ჰქონია, იგი ორჯერ დარჩა პლეიოფს მიღმა, ერთხელ გავიდა დასავლეთ კონფრენციის ფინალში (ამ დროს უკვე მთავარი მწვრთნელი იყო ჯერი ვესტი), და ერთხელ ნახევარფინალში... მიუხედავად ამგვარი წარუმატებლობებისა ყველასთვის ნათელი იყო რომ გუნდში მიდიოდა თაობათა ცვლა და ახლო მომავალში იგი სრულიად ტრანსფორმირდებოდა...
1979–1992: ჯადოსნური ხანა
1979 წლის დრაფტის #1 არჩევანი ერგო ლეიკერსს და მან აირჩია განუმეორებელი, 210 სანტიმეტრის სიმაღლის მქონე მცველი ირვინ "მეჯიკ" ჯონსონი, რის შემდეგაც ხალხი ამბობდა რომ გუნდში, სიტყვასიტყვით რომ გავიმეოროთ - ”"Showtime" had arrived”! და მართლაც გუნდი გავიდა ფინალში სადაც იგი დოქტორ ჯეის ფილადელფიას დაუპირისპირდა... სერია გაგრძელდა 6 თამაში და სწორედ მეექვსე თამაშში მეჯიქმა ჩაიდინა NBA-ს ისტორიაში ერთ ერთი გამორჩეული საქციელი როდესაც ქარიმის არყოფნაში, მან გამთამაშებელმა დაიკავა ცენტრის პოზიცია, დააგროვა 42 ქულა, 15 მოხსნა, 7 პასი და მოაგებინა გუნდს ჩემპიონობა, თავად კი გახდა პირველი და ერთადერთი ახალბედა NBA-ს მთელი ისტორიის მანძილზე რომელმაც მიიღო ფინალის MVP.
მომდევნო ჩაგდებული სეზონის შემდეგ, რომელიც მეჯიქმა გამოტოვა მუხლის ტრავმის გამო, 1981-82 წელმა ლეიკერსის სრული დომინირებით ჩაიარა, დაინიშნა რა მთავარ მწვრთნელად პეტ რაილიმ მოაგებინა გუნდს დივიზიონი, ასევე პლეი-ოფი და ჩემპიონობა ისე რომ პოსტსეზონში მათ 14-დან მხოლოდ ორი თამაში წააგეს! ლეიკერსი მეორედ სამ წელიწადში გახდა ლიგის გამარჯვებული. ამ გამარჯვების შემდეგ ორი წელი ზედიზედ გუნდი კვლავ გავიდა ფინალში, რასაც დამატებით ხელი შეუწყო ნიჭიერი რუქი ჯეიმზ ვორთის და ბაირონ სკოტის გადმოსვლამ, მაგრამ გუნდმა ორივე ფინალი წააგო ჯერ სიქსერსთან, ხოლო შემდეგ კიდევ ერთი 7 თამაშიანი სერია ლარი ბირდის ბოსტონ სელტიქსთან (უკვე მერვედ). სეზონის მიმდინარეობისას კარიმი გახდა ლიგის ყველა დროის ტოპ სკორერი როდესაც 31,420-ე ქულით მან გადაასწრო უილტ ჩემბერლინს.
და აი ისიც, 1984-85 წლების სეზონი და ნანატრი პირველი გამარჯვება ბოსტონთან!!! ამ დიდ გამარჯვებამდე ლეიკერსმა მოიგო რეგულარი 62-20 შედეგით, პოსტსეზონში მოუგო ფინიქსს, პორტლენდს და დენვერს ჯამური შედეგით 11-2-ზე და გავიდა ფინალში სადაც თავისი 38 წლის ლიდერის და მომავალი ფინალის MVP-ს ქარიმ აბდულ ჯაბარის მეშვეობით დაამარცხა იგი 6 თამაშში! ეს იყო მეცხრე შეხვედრა ამ გუნდებს შორის და პირველი გამარჯვება რომელიც მოიპოვა ლოს ანჯელესმა. ამ წარმატების მომდევნო წელს ყველა ელოდა ფინალის კიდევ ერთხელ გამეორებას მაგრამ მოხდა ისე, რომ კონფერენიის ფინალში ლეიკერსი მოულოდნელად დამარცხდა ჰიუსტონ როკეტსთან, სადაც დომინირებდნენ ”ტვინ ტაუერსად” წოდებული ფორვარდები ჰაკიმ ოლაჯუონი და რალფ სემპსონი.
1986-87 წლების სეზონს თამამად შეგვიძლია დავარქვათ ”A Very Magic Year” პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობით რადგან მეჯიქმა მიიღო, კარიერაში პირველად, რეგულარულის MVP-ს წოდება ასევე ფინალის MVP ხოლო გუნდმა მეორედ დაამარცხა ბოსტონი ფინალში. მომავალ ორ სეზონში ლოს ანჯელესი ორივეჯერ გავიდა ფინალში სადაც შეხვდა ისაია თომასის, ჯო დუმარსის, ბილ ლეიბირის და დენის როდმანის დეტროიტ პისტონზს, პირველად ლეიკერსმა მისი სწრაფი შემტევი სტილით დაამარცხა მძიმე, ფიზიკურად ძლიერი პისტონზი, ხოლო მეორეჯერ უკვე დეტროიტმა იმარჯვა, რომლის შემდეგაც 41 წლის კარიმ აბდულ-ჯაბარმა განაცხადა კარიერის დასრულების შესახებ. თუმცა 1989-90 წლების სეზონში გუნდმა ადვილად აუღო ალღო კარიმის გარეშე თამაშს, რაშიც დიდი წვლილი იუგოსლავიიდან ჩამოყვანილმა ცენტრმა ვლადე დივაცმა შეიტანა, მეჯიქმა მესამედ მიიღო რეგულარის MVP-ს წოდება, ლეიკერსმა მეცხრედ ზედიზედ მოიგო წყნარი ოკეანის დივიზიონი, თუმცა კონფერენციის ფინალში ხუთ თამაშში დამარცხდა ფინიქს სანსთან. მომავალ სეზონში, წლის საუკეთესო მწვრთნელის ტიტულის მქონე და ოთხგზის ჩემპიონი პეტ რაილი გადადგა თანამდებობიდან რომლის მაგივრადაც დაინიშნა მაიკ დანლივი, გუნდი გავიდა ფინალში სადაც დამარცხდა ჯორდანის ჩიკაგოსთან, რომელმაც ამ მოგებით თავისი ლეგენდარული სვლა დაიწყო. შემდგომი 1991 წელი ითვლება მეჯიქის ხანის დასასრულად, აივ ინფიცირების გამო მან დეკემბერში განაცხადა კარიერის დასრულების შესახებ, მიუხედავად ამისა მეჯიქი მაინც არჩეულ იქნა ოლ სტარის შემადგენლობაში სადაც მან კიდევ ერთხელ მიიღო MVP-ს ჯილდო. ამის გარდა ჯონსონმა ლარი ბირდთან და მაიკლ ჯორდანთან ერთად 1992 წლის ბარსელონას ოლიმპიადისთვის შექმნა ე.წ. Dream Team-ი, რომელმაც ოლიმპიური ოქრო მოიპოვა.
მისი 12 წლიანი კარიერის დასრულების მომენტში მეჯიქის ჯილდოთა ნუსხა შემდეგნაირად გამოიყურებოდა: 5 გზის NBA-ს ჩემპიონი, 3 გზის რეგულარულის MVP, 3 გზის ფინალის MVP, ოლიმპიური ოქროს მედალოსანი, 12 გზის ოლ სტარის მონაწილე, 2 გზის ოლ სტარის თამაშის MVP და 9 გზის All-NBA პირველი გუნდის წევრი. ირვინ "მეჯიკ" ჯონსონი იყო ერთ ერთი ყველაზე დინამიური, სანახაობრივი და წარმატებული კალათბურთელი NBA-ს ისტორიაში. იგი იყო მოთამაშე რომლის მეშვეობითაც კალათბურთი მილიონობით ადამიანისთვის არა მარტო საყვარელი სპორტის სახეობა, არამედ ცხოვრების სტილის განმსაზღვრელი გახდა. მისი შემოქმედება და ღვაწლი ასევე ფასდაუდებელია ლოს ანჯელეს ლეიკერსისთვის რის გამოც იგი არის გუნდის ისტორიის ერთ ერთი უდიდესი და უძვირფასესი მოთამაშე.
1992–1999: "ჯადოსნური ხანის" შემდგომი პერიოდი
ოთხმოცდაათიანი წლები ლოს ანჯელესისთვის არც თუ ისე წარმატებული იყო, გუნდი საჭიროებდა ტრანსფორმაციას და ძირეულ განახლებას ამიტომ ამ პერიოდში აქტიურობდნენ სატრანსფერო ბაზარზე, იცვლებოდნენ მწვრთნელები, მოდიოდნენ ნიჭიერი ახალბედები. გუნდი პერიოდულად გადიოდა პლეიოფში სადაც მარცხდებოდა ან პირველ წრეში ან კონფერენციის ნახევარფინალში. ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი სერიოზული ცვლილებისკენ იყო შაკილ ონილის გადმოყვანა 1996 წელს, ამავე წელს გამოჩნდა 18 წლის კობი ბრაიანტი, რომელთა ეფექტურმა თამაშმა ათქმევინა ხალხს რომ ლოს ანჯელესში ”შოუთაიმი” დაბრუნდა. საბოლოოდ 1999-00 წლების სეზონს გუნდი შეხვდა შემდეგი სახით: შაკთს და კობის დაემატნენ დენის როდმენი და გლენ რაისი, დაინიშნა ახალი მწვრთნელი - ფილ ჯექსონი, ხოლო 32 წლიანი გამოსვლის შემდეგ გუნდმა შეიცვალა არენა და ფორუმიდან გადავიდა ახალაშენებულ სტეიფლზ ცენტრში.
1999–2004: "ონილი - ბრაიანტის" ერა
1999-00 წლების სეზონი ნამდვილად ლეიკერსის წელი იყო, რეგულარული მან მოიგო 67-15 შედეგით და მოიპოვა მოედნის უპირატესობა ყველა გუნდთან. შაკი გახდა რეგლარულის და ოლ სტარის MVP, სადაც იგი უკვე მეორედ მონაწილეობდა თანაგუნდელ კობი ბრაიანტთან ერთად. მიუხედავად რეგულარულში დომინირებისა პლეი-ოფი საკმაოდ რთული აღმოჩნდა გუნდისთვის, კონფერენციის ფინალის მეშვიდე თამაშში იგი გავარდნის რეალური საფრთხის წინაშე იდგა, როდესაც მესამე მეოთხედს აგებდა 17 ქულით თუმცა სასწაულებრივი შემობრუნების შედეგად მაინც მოიპოვეს გამარჯვება პორტლენდზე და გავიდნენ ფინალში სადაც ექვს თამაშში დაამარცხეს რეჯი მილერი და მისი ინდიანა. შაკილ ო’ნილი გახდა ფინალის MVP და შეიქმნა თამაშის ისტორიაში მხოლოდ მესამე მოთამაშე რომელმაც მიიღო რეგულარულის, ოლსტარის და ფინალის უძვირფასესი მოთამაშის წოდება. კობი ბრაიანტი არჩეული იყო მეორე ყველა დაცვით გუნდში და იგი გახდა ყველაზე ახალგაზრდა კალათბურთელი რომლის დაცვითი უნარები ამგვარად იქნა დაფასებული.
2000-01 სეზონისთვის გუნდი გეგმავდა ზედიზედ მეორე ჩემპიონობას, თუმცა ფიშერის, ბრაიანტის და ონილის ხშირმა ტრავმებმა არ მისცეს მათ საშუალება რეგულარულის ისეთივე წარმატებით ჩატარებისა როგორც ეს წინა წელს იყო. თუმცა ყველა მოთამაშის გამოჯანმრთელების შემდეგ, მოყოლებული 3 აპრილიდან როდესაც მოუგეს იუტა ჯაზს გუნდმა პირველად მხოლოდ ფინალის გახსნით თამაშში წააგო, როდესაც მოულოდნელად დათმო თამაში ალენ აივერსონის ფილადელფიასთან. მომდევნო 4 თამაშის მოგებით ლოს ანჯელეს ლეიკერსი ზედიზედ მეორედ გახდა ლიგის გამარჯვებული. ო’ნილი კვლავ უძვირფასეს მოთამაშედ აღიარეს დიდებული საშუალო შედეგით 33 ქულა, 16 მოხსნა.
2001-02 სეზონში შემადგენლობის ცვლილებების (გუნდიდან წავიდნენ ჰარპერი, გრანტი და სხვ.; მოვიდნენ ლინდსი ჰანტერი, ტავაკი უოლკერი, მიჩ რიჩმონდი), და შაკის და ფიშერის ხშირი ტრავმების გამო გუნდმა ვერ მოახერხა დივიზიონის და რეგულარულის მოგება, მისი 58-24 შედეგი მხოლოდ საკრამენტო კინგსს ჩამორჩა. ეს ორი გუნდი შეხვდნენ კიდეც ერთმანეთს კონფერენციის ფინალში, რომლის შვიდი თამაშიც ბოლო წლების საუკეთესო სერიად შეიძლება მივიჩნიოთ, სერია დასრულდა საკრამენტოში ლეიკერსის გამარჯვებით დამატებით ტაიმში ანგარიშით 112-106. საპირისპიროდ შედარებით ადვილად, ოთხ თამაშში, მოხერხდა ფინალში ნიუ ჯერს ნეტსის დამარცხება რის შედეგადაც ლეიკერსი ზედიზედ მესამედ გახდა ჩემპიონი, შაკილ ო’ნილი კი ფინალის უძვირფასესი მოთამაშე რითიც იგი გაუტოლდა მაიკლ ჯორდანს როგორც მხოლოდ ორი მოთამაშე რომლებმაც მოახერხეს ზედიზედ სამჯერ ფინალის MVP-ს ჯილდოს მიღება.
შემდეგ წელს კობი ბრაიანტი ყალიბდება ლიგის ერთ ერთ საუკეთესო მექულედ და შესაბამისად მოთამაშედ, გახდა რა ყველაზე ახალგაზრდა მოთამაშე რომელმაც დააგროვა 10,000 ქულა მან კიდევ რამდენიმე რეკორდი მოხსნა და ამ მიღწევებით დადგა ისეთი მოთამაშეების გვერდით როგორებიც იყვნენ უილტ ჩემბერლინი და მაიკლ ჯორდანი, ყველა ფიქრობდა რომ კობის მიჰყავდა გუნდი მეოთხე ჩემპიონობისკენ, თუმცა კონფერენციის ნახევარფინალში სან ანტონიოსთან მეექვსე თამაშში მოხდა ის რასაც ლოს ანჯელესში დღემდე უწოდებენ "In and Out", Heartbrrrrrrreak!-ს, როდესაც გუნდი აგებდა ორი ქულით და ბოლო წამს რობერტ ორის მიერ ნასროლი სამქულიანი, პრაქტიკულად ჩავარდნილი მოულოდნელად ამოვარდა ფარიდან... ლეიკერსი დაემშვიდობა ფლეი-ოფს ხოლო სან ანტონიომ განაგრძო სვლა თავისი მეორე ჩემპიონობისკენ.
2003-04 წლების სეზონი ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელია ლოს ანჯელესის ისტორიაში, გუნდში მოვიდნენ ლეგენდარული კარლ მელოუნი და გერი პეიტონი, შეუწყვიდნენ შაკს და კობის და შექმნეს კალათბურთის ყველაზე სახიფათო გუნდი. შაკმა მეორედ მოიგო ოლ სტარის უძვირფასესი მოთამაშის ტიტული, მიუხედავად იმისა რომ შეცვლაზე შევიდა მშობლიურ სტეიფლზ ცენტრში, რეგულარი კი გუნდმა დაასრულა წყნარი ოკეანის დივიზიონის მეთვრამეტე ჩემპიონობით და 56-26 შედეგით, მათ მოიგეს დასავლეთ კონფერენცია და საბოლოოდ ლეიკერსი გავიდა ფინალში სადაც მხოლოდ ერთი თამაში მოუგეს დეტროიტ პისტონსს, მიუხედავად წარუმატებელი ფინალისა ეს სეზონი მაინც სავსე იყო დასამახოვრებელი და ისტორიული მომენტებით, ისეთით როგორიცაა კარლ მელოუნი და მისი სამმაგი დუბლი (როგორც ერთადერთო 40 წელს გადაცილებული მოთამაშე ვინც ეს შეძლო) ასევე კობის დაგვიანება სან ანტონიოსთან თამაშზე და მისი 42 ქულა და სხვა მრავალი.
2004–2008: გადახალისება
2004-05 სეზონს გუნდი სრულიად სახეშეცვლილი შეხვდა, მის ძირითადში წინა სეზონის მხოლოდ ერთი მოთამაშე იყო, წავიდა შაკი, გუნდში მოვიდნენ ლამარ ოდომი და კერონ ბატლერი და ვეტერანი ვლადე დივაცი, ასევე ორ გზის ჩემპიონი რუდი ტომიანოვიჩი დაინიშნა მთავარ მწვრთნელად. რეგულარული ჩემპიონატი სავსე იყო წარუმატებლობებით ამიტომ შუა სეზონში მწვრთნელი გადადგა თანამდებობიდან და მისი ადგილი დროებით ასისტენტმა ფრენკ ჰამბლენმა დაიკავა. შედეგად ლეიკერსი პირველად 1994 წლის შემდეგ დარჩა პლეიოფს მიღმა. ცვლილებების სერია გაგრძელდა მომავალ წელსაც, დაბრუნდა მთავარი მწვრთნელი ფილ ჯექსონი, მოვიდნენ ახალგაზრდა ფორვარდები კვამე ბრაუნი და ენდრიუ ბაინამი (რომელიც აღმოჩნდა ყველაზე ახალგაზრდა მოთამაშე ვინც კი ოდესმე დრაფტზე არჩეულა).
თუმცა გუნდის მიმართ კრიტიკოსების დამოკიდებულება ზედმეტად ოპტიმისტური არ იყო, სეზონი გამოირჩა კობი ბრაიანტის ინდივიდუალური შოუებით, რომლის განმავლობაშიც მან ოთხჯერ ზედიზედ დააგროვა 45+ ქულა, ჩააგდო რეკორდული შვიდიდან შვიდი სამქულიანი ერთ თამაშში და ა.შ. თუმცა ის რაც 2006 წლის 22 იანვარს სტეიფლზ ცენტრში მოხდა ცალკე ისტორიაა. სტუმარი ტორონტოს წინააღმდეგ კობიმ მეორე ნახევარში 55 ქულა დააგროვა რასაც დაემატა პირველი ნახევრის 26 და ერთ თამაშში დაგროვილი 81 ქულით იგი ისტორიაში შევიდა როგორც მეორე შედეგი ჩამორჩება რა მხოლოდ უილტ ჩემბერლინს და მის 100 ქულას. ლეიკერსმა კი მოახერხა რეგულარულის მეშვიდე ადგილზე დასრულება, პლეიოფის პირველ რაუნდში შეხვდა ფინიქს სანსს, რომელსაც უგებდა კიდეც 3-1 და ძალიან ახლოს იყო სენსაციურად გამოეთიშა ფავორიტი თუმცა სანსმა მოახერხა გარდატეხის შეტანა სერიაში და საბოლოოდ გაიმარჯვა შვიდ თამაშში.
2006-07 წლების სეზონი სავსე იყო სკანდალებით და კონფლიქტებით, თითქმის გადაწყვეტილი იყო კობის წასვლა, რასაც პუბლიკა დიდი უარყოფით შეხვდა, ამ არეულობების მიუხედავად გუნდმა მაინც საშუალო დონეზე ითამაშა კვლავ გავიდა ფლეი-ოფში სადაც პირველ წრეში დამარცხდა ფინიქსთან. შემდეგი წელიც გარკვეული კონფლიქტებით დაიწყო, კობიმ ხმამაღლა განაცხადა რომ რჩებოდა მაგრამ ითხოვდა ძირეულ ცვლილებებს, ამის მიუხედავად გუნდში სიტუაცია ნელ ნელა დალაგდა ხოლო მომავალი წარმატებების უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად თამამად შეგვიძლია მივიჩნიოთ მემფის გრიზლისიდან ესპანელი ფორვარდ-ცენტრის პაუ გასოლის გადმობირება 2007 წლის ბოლოს, ამ ტრანსფერით ლეიკერსი საბოლოოდ ჩამოყალიბდა როგორც დასავლეთ კონფერენციის ლიდერი და უძლიერესი გუნდი თუმცა ლიდერობის ზღვარი ძალიან მცირე იყო რადგან რეგულარული ჩემპიონატის დასასრულს პირველ ადგილოსან ლეიკერსს (57-25) და მეექვსე ადგილოსან ფინიქს სანსს (55-27) შორის სხვაობა მხოლოდ ორი გამარჯვება იყო, საერთოდაც მერვე ადგილზე მყოფ დენვერს ლეიკერსმა მხოლოდ 7 გამარჯვებით აჯობა, აღნიშნული საფლეი-ოფო ”რბოლა” მიჩნეულია ყველაზე კონკურენტულად და უმაღლეს შეჯიბრად დასავლეთ კონფერენციის ისტორიაში. გამარჯვება კობის დაუფასდა თავისი პირველი რეგულარულის MVP-ს ტიტულით, ფლეი-ოფში გუნდმა შედარებით ადვილად დაამარცხა იუტა, ჰიუსტონი და სან ანტონიო თუმცა ვერ გაუწია წინააღმდეგობა სეზონის დომინანტ ბოსტონ სელტიქსს რომელთანაც NBA ჩემპიონობის ფინალში დამარცხდა 6 თამაშში.
2008-2009: ნანატრი ჩემპიონობა
უკვე ჩამოყალიბებული ლიდერი და ერთ ერთი უმთავრესი ფავორიტი ლეიკერსი რეგულარულ სეზონში აგრესიულად ჩაერთო, დაბრუნდა ენდრიუ ბაინამი რომელსაც თითქმის ერთი წელი გაუცდა ტრავმის გამო, მისი პაუ გასოლთან შეწყვილებით, ხოლო ლამარ ოდომის ბექაფ მხარდაჭერით ჩამოყალიბდა ერთ ერთი უსერიოზულესი წინა ხაზი, უკანა ხაზზე საიმედო ფიშერით და ბრაიანტით. ძირითადში ასევე პერიოდულად ხვდებოდნენ ვლადიმერ რადმანოვიჩი, ლუკ უოლტონი თუმცა საბოლოოდ მცირე ფორვარდის პოზიციაზე არჩევანი შეჩერდა ტრევორ არიზაზე, რომელმაც სრულიად გაამართლა იმედები და არათუ არ დაიკარგა ვარსკვლავურ შემადგენლობაში, არამედ ხშირ შემთხვევაში ლიდერის ფუნქციებიც კი იკისრა. გუნდი გახდა წყნარი ოკეანის დივიზიონის ჩემპიონი, დასავლეთ კონფერენციის პირველადგილოსანი 65-17 შედეგით (მეორე მთელს NBA-ში), პლეიოფში დაამარხეს იუტა 4-0, ჰიუსტონი საკმაოდ რთულად 4-3, დასავლეთ კონფერენციის ჩემპიონი ლეიკერსი გახდა დენვერზე გამარჯვების შემდეგ ანგარიშით 4-2 და პირველად 2004 წლის შემდეგ გავიდა ფინალში, სადაც ახალგაზრდა და ამბიციურ ორლანდო მეჯიქს დაუპირისპირდა, რომელმაც ვერაფერი გააწყო (მიუხედავად იმისა რომ საკმაოდ დიდი შანსები ჰქონდათ) ფავორიტის წინააღმდეგ და ლოს ანჯელეს ლეიკერმა მოიპოვა მეთხუთმეტე ჩემპიონობა, პირველად 7 წლის შემდეგ!!! კობი ბრაიანტი, მეოთხე ტიტულით, არჩეულ იქნა ფინალის MVP.
სახელი, ლოგო და უნიფორმა
ლეიკერსის ზედმეტსახელი წამოვიდა მინესოტას "10 000 მიწის ტბიდან . გუნდის ფერებია: იისფერი, ოქროსფერი და თეთრი. ლეიკერსის ლოგოში შედის გუნდის სახელი "Los Angeles Lakers", რომელიც დაწერილია ოქროსფერი კალათბურთის ბურთზე იისფრად. იისფერი უნიფორმები გამოიყენება გასვლითი თამაშებისთვის, ხოლო ოქროსფერი უნიფორმა კი საშინაო მატჩებისთვის. გუნდი ასევე იყენებს თეთრ ფორმას, როდესაც თამაშოვს კვირას, ან სხვადასხვა დღესასწაულის დროს.
გაუქმებული ნომრები
ლეიკერს ჰყავს 23 დიდების დარბაზის წევრი (16 მოთამაშე, 4 მთავარი მწვრთნელი, 1 დამხმარე მწვრთნელი და 2 დამხმარე) რომლებიც ეხმარებოდნენ ორგანიზაციას. დიდების დარბაზის მოთამაშეებში შესულია: ქარიმ აბდულ ჯაბარი, ელჯინ ბეილორი, უილტ ჩემბერლინი, გაილ გუდრიხი, კონი ჰოუკინსი, მეჯიკ ჯონსონი, კლაიდ ლოულეტი, კარლ მელოუნი, სლეტერ მარტინი, ბობ მაკკადუ, ჯორჯ მიკანი, ვერნ მიქელსონი, ჯიმ პოლარდი, დენის როდმენი, ჯეიმზ უორთი და ჯერი ვესტი. რაც შეეხება დიდების დარბაზის მწვრთნელებს, მათში შესულია: ფილ ჯექსონი, ჯონ ქენდლი, ბილ შერმენი, პეტ რაილი და ასევე ტექს ვინთერი, რომელიც ფილ ჯექსონის დამხმარე მწვრთნელი იყო დიდი ხნის მანძილზე. რაც შეეხება 2 დამხმარეს, ესენია ჩიკ ჰერნი, რომელიც ლეიკერსის ტელე წამყვანი იყო 42 სეზონის მანძილზე, სანამ არ გარდაიცვლებოდა 2002 წელს, ხოლო 1 წლის მოგვიანებით კი შეყვანილი იქნა დიდების დარბაზში. 1 ადგილი კი დიდი ხნის ლოს-ანჯელეს ლეიკერსის მფლობელ - ჯერი ბასს უკავია, რომელიც 2010 წელს შეყვანილი იქნა როგორც "ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ორგანიზაციის მშენებელი პროფესიონალური სპორტის ისტორიაში"
ლეიკერსმა გააუქმა შვიდი სხვადასხვა ნომრიანი მაისური, მოთამაშეების დამსახურების გამო, და ერთი მიკროფონი, რომელიც ჩიკ ჰერნის პატივსაცემად იქნა დაკიდული სტეიფლზ ცენტრში:
ასევე რამდენიმე მოთამაშე და მწვრთნელი, რომელმაც დიდი წვლილი გიაღეს გუნდის წარმატებაში მინეაპოლისის დროს, "მინეაპოლის ლეიკერსის" დროს, არიან შეტანილი და დაჯილდოებულები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კლუბები კატეგორია:აშშ-ის საკალათბურთო კლუბები კატეგორია:ლოს-ანჯელესი კატეგორია:ლოს-ანჯელეს ლეიკერსი
Camponotus obscuripes
Camponotus obscuripes — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
დაულეს კანტონი
დაულე (Daule) — კანტონი ეკვადორში, გუაიასის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დაულე. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 85 148 ადამიანს შეადგენდა. შეიქმნა 1820 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:გუაიასის პროვინციის კანტონები
მდელო
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ყვავილოვანი მდელო მდელო — ეკოსისტემის ტიპი, რომლის ავტოტროფული კომპონენტი წარმოდგენილია უპირატესად მეზოფილური და მეზოტროფული მრავალწლიანი ბალახებით, რომლებიც მთელი სავეგეტაციო პერიოდის განმავლობაში უწყვეტად ვითარდებიან. მდელოების უმრავლესობა გაჩნდა ჭრისა და ხანძრების შედეგად ამოყრილი ტყეებისა და ბუჩქნარების, დამშრალი ჭაობებისა და ტბების ადგილას. ბუნებრივი მდელოები ყალიბდებიან ხანგრძლივად წყლით დაფარულ ჭალებში, ზღვის სანაპიროებსა და ლიმანების ნაპირებზე სტეპის რეგიონებში, მთის ზედა სარტყლებში და სხვ. მდელოსათვის დამახასიათებელია ნიადაგის ზედა ფენის — კორდის წარმოქმნა, რომელშიც ჩაზრდილია ბალახების ფესვები და ფესურები. მთლიანი ფიტომასიდან მიწისქვეშა ნაწილი, ჩვეულებრივ, 3–5 და მეტჯერ აჭარბებს მიწისზედას. მდელოს საზოგადოებებში, ძირითადად, დომინირებენ მარცვლოვნები და ისლისებრნი. მდელო ძვირფასი საკვები სავარგულია, გამოიყენება როგორც სათიბი და საძოვარი; დამახასიათებელია მკვეთრად გამოხატული სეზონური და სხვადასხვაწლიური ცვალებადობა და სწრაფი ცვლილებები ძოვების, თიბვისა და მელიორაციის ზემოქმედების შედეგად. განარჩევენ კონტინენტურ, ჭალის და მაღალმთიან მდელოებს.
სქოლიო
კატეგორია:ჰაბიტატები კატეგორია:სტეპები
შქმერი
შქმერი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. ამავე სახელწოდების თემის ცენტრი. (სოფლები: შქმერი, უშოლთა, ხარისთვალი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 1720 მეტრზე, ონიდან 21 კილომეტრში.
გეოგრაფია
უახლოესი დასახლებული პუნქტები: ჩრდილოეთით სოფელი ბოყვა (ონის მუნიციპალიტეტი) 8 კმ, დასავლეთით სოფელი მრავალძალი (ონის მუნიციპალიტეტი) 7 კმ, სამხრეთით სოფელი მოხვა (საჩხერის მუნიციპალიტეტი) 9 კმ.
ისტორია
ონიდან სოფელი შქმერის გავლით საჩხერის მიმართულებით გადიოდა ისტორიული საქარავნო გზა. ეს მანძილი დაახლოებით 40 კმ-ია. ისტორიულ წყაროებში სოფელი შქმერი მოხსენიებულია 1071 წ. ნიკორწმინდის წინამძღვრის ჩანაწერებში. შედარებით ახალი აშენებულია: მონჭოხის წმინდა გიორგის, ქოლოსის წმინდა გიორგის და უშოლთის ღვთისმშობლის ეკლესიები. თამარ მეფის კლდის უარყოფითად დახრილ კედელზე შემორჩენილია გამოქვაბული-სამალავი. უძველესი წარმართული სალოცავის გოგუჭის მიმდებარედ 2000 წელს აშენდა წმინდა ნინოს სახელობის მცირე ტაძარი. სოფლის მახლობლად არის უშოლთის კარსტული მღვიმე.
ვახუშტი ბაგრატიონი მის შესახებ წერს:
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 23 ადამიანი.
მეურნეობა
მოსახლეობა ტრადიციულად მესაქონლეობას და მეკარტოფილეობას მისდევს. რამდენადმეა განვითარებული მეფუტკრეობა. სოფელ შქმერში მდებარეობს ფერმა „შქმერი ინვესტ“, სადაც აწარმოებენ რძის პროდუქტებს. შქმერი საგრძნობლად დააზარალა 1991 წლის 29 აპრილს მომხდარმა რაჭის მიწისძვრამ. სოფელში არის მანგანუმის მადნის საბადო, მაღალი ხარისხის ყვითელი ქვიშის კარიერი, მრავალსაუკუნოვანი ტყე, ხოლო მდინარეებსა და ტბაში ბუდობს კალმახი. უხვადაა წყაროები.
Camponotus obreptivus
Camponotus obreptivus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ბეგიაური (ჭიათურის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 144 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქაჩიბაიძეები
ქაჩიბაიძეები — ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში. სიმონ ჯანაშიას აზრით, ქაჩიბაიძეები წარმოშობით დასავლეთ საქართვედოან უნდა ყოფილიყვნენ (ქაჩიბაია, ქაჩიბაიძე, ქაჩიბაძე). აფხაზთა სამეფოს წარმოქმნის პროცესში მეფის ხელისუფლებისგან შევიწროების გამო ქაჩიბაიძეები ქართლში გადმოსულან და ალგეთის ხეობაში დასახლებულან. გიორგი V ბრწყინვალის დროს ფიტარეთის წარწერაში იხსენიება ქავთარ ქაჯიფაისძე, მეფის ამირეჯიბი, რომელსაც განუახლებია ეს ტაძარი, აუშენებია ღვთისმშობლის ეკლესია და შეუწირავს მისთვის „ხმლით მონაგები“ სოფელი ტანძია და თევდორეწმინდა. მეთხუთმეტე საუკუნეში მოღვაწე ბარათა ქაჩიბაიძემ სათავე დაუდო ბარათაშვილების საგვარეულოს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
ეროვნება
ეროვნება — ერის, ხალხის გამაერთიანებელი სახელი. სამართლებრივი თვალსაზრისით, ეროვნება და მოქალაქეობა ყოველთვის არ არის იდენტური. ეროვნება მოქალაქეობის არმქონე პირებსაც აქვთ, თუმცა არსებობს ქვეყნები, რომლებშიც მოქალაქეობასა და ეროვნებას შორის, სამართლებრივი თვალსაზრისით, არავითარი განსხვავება არ არის.
ცნება „ეროვნება“ სხვადასხვა კულტურაში სხვადასხვაგვარად გაიგება. კავკასიურ, კოლექტიურ კულტურაში, ეთნოსისა და ეროვნების ცნებები ერთმანეთთან ძალიან ახლოს დგას, თუმცა დასავლური კულტურა განასხვავებს ამ ცნებებს. დასავლურ (ევროპულ და ამერიკულ) მეცნიერებაში ეროვნება უფრო ფართო ცნებაა, ვიდრე ეთნოსი და უახლოვდება ერის გაგებას; ანუ, დასავლური გაგებით, ეროვნება შეიძლება აღნიშნავდეს და მოიცავდეს პიროვნების მოქალაქეობას, ეთნიკურ წარმომავლობას, სახელმწიფოებრიობას, ენას და სხვა ფაქტორებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერმინები კატეგორია:ეთნოლოგია
ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტი
ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტი ― საჯარო კვლევითი უნივერსიტეტი ტაიპეიში, ტაივანში.
ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტი დაარსდა 1928 წელს იაპონელთა მმართველობის დროს, როგორც მეშვიდე საიმპერიო უნივერსიტეტი. თავდაპირველად ტაიჰოკუს საიმპერიო უნივერსიტეტი ეწოდა და იაპონელთა კოლონიზაციის დროს ფუნქციონირებდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ უნივერსიტეტის მართვა გომინდანის მთავრობაში გადავიდა. ტაივანის განათლების სამინისტრომ უნივერსიტეტი განაახლა და 1945 წლის 15 ნოემბერს ამჟამინდელი სახელი უწოდა. უნივერსიტეტი 11 კოლეჯს, 56 დეპარტამენტს, 133 ინსტიტუტს, 60 კვლევით ცენტრს და პროფესიული განათლებისა და უწყვეტი სწავლების სკოლას მოიცავს.
უნივერსიტეტის ცნობილ კურსდამთავრებულებს შორის არიან: ჩინეთის რესპუბლიკის ამჟამინდელი პრეზიდენტი ცაი ინ-ვენი, სამი ყოფილი პრეზიდენტი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიაში ლი იუანჩჟე, ტიურინგიის პრემიის ლაურეატი ენდრიუ იაო და სხვ. ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტი ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტის სისტემის ნაწილაი, რომელცი ასევე მოიცავს ტაივანის ეროვნულ ნორმალურ უნივერსიტეტსა და ტაივანის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიის ეროვნულ უნივერსიტეტს.
საიმპერიო უნივერსიტეტი
ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტის ისტორია ტაიჰოკუს საიმპერო უნივერსიტეტიდან (北帝國大學) იწყება, რომელიც 1928 წელს იაპონელთა მმართველობის პერიოდში დაარსდა, როგორც იაპონიის იმპერიის ერთ-ერთი საიმპერიო უნივერსიტეტი.
ტაიჰოკუს საიმპერიო უნივერსიტეტში ლიბერალურ ხელოვნებათა და სამართლის ფაკულტეტი და მეცნიერებისა და სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტი დაარსდდა, რომელშიც 60 სტუდენტი ირიცხებოდა. უნივერსიტეტი მეტწილად იაპონელი სტუდენტებისთვის იყო განკუთვნილი და მხოლოდ მცირე რაოდენობით ტაივანელ სტუდენტებს იღებდნენ. 1935 წელს უნივერსიტეტს მედიცინის ფაკულტეტი, ხოლო 1943 წელს ინჟინერიის ფაკულტეტი დაემატა.
კამპუსები
ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტის მთავარი კამპუსი დაანის რაიონში, ტაიპეიში მდებარეობს. დამატებითი კამპუსები მდებარეობს ტაიპეში, ნიუ-ტაიპეიში, სინჩჟუში, იუნლინის ოლქსა და ნანტოუს ოლქში. მთავარ კამპუსში ფაკულტეტებისა და სკოლების უმრავლესობა და ადმინისტრაციული შენობებია განთავსებული. უნივერსიტეტის დაქვემდებარებაშია ფერმები, ტყეები და საავადმყოფოები, რომლებიც საგანმანათლებლო და კვლევითი დანიშნულებით გამოიყენება.
ორგანიზაცია
ტაივანის ეროვნულ უნივერსიტეტში ბაკალავრიატის სტუდენტებს სავალდებულო ძირითადი კურიკულუმის გავლა მოეთხოვებათ, რომელიც ჩინურ ენას, ინგლისურ ენას, ფიზიკურ განათლებასა და საზოგადოებრივ სერვისებს მოიცავს. სამედიცინო სკოლის სტუდენტებს დამატებით ფილოსოფიისა და სოციოლოგიის სწავლა და ეთიკისა და თანატოლოგიის კურსების გავლა უწევთ. მამრობითი სქესის სტუდენტებისთვის სამხედრო წვრთნა სავალდებულო აღარაა, თუმცა მოეთხოვებათ, თუკი სავალდებულო სამხედრო სამსახურის დროს ოფიცრებად გახდომას გეგმავენ.
ტაივანის ეროვნულ უნივერსიტეტში მეცნიერების, ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა მრავალი პროგრამა ფუნქციონირებს. უნივერსიტეტში ყოველ სემესტრში 8 000-მდე კურსია ხელმისაწვდომი. სტუდენტებს კოლეჯების მიერ შეთავაზებული კურსების თავისუფლად არჩევის შესაძლებლობა აქვთ, თუმცა მთავარი პროფესიისთის განკუთვნილი სავალდებულო საგნების გავლა აუცილებელია ხარისხის მისაღებად. ზოგიერთი პროგრამა უფრო კონკურენტუნარიანია და ეროვნულ გამოცდებზე მაღალი ქულების მიღება აუცილებელია. ბოლო წლებში ყველაზე პოპულარუ პროგრამებს შორისაა: მედიცინა, ელექტრონული ინჟინერია, სამართალი და ფინანსები. საბაკალავრო პროგრამების დიდი ნაწილი 4 წლიანი, ხოლო სტომატოლოგიისა და სამედიცინო პროგრამები 6 წლიანია.
სტენფორდის უნივერსიტეტის მიერ მიერ დაფუძნებული ჩინური ენის საერთაშორისო პროგრამა ტაივანის ეროვნულ უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს. ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტი არის წყნარი ოკეანის უნივერსიტეტების ასოციაციისა და აღმოსავლეთ აზიის კვლევითი უნივერსიტეტების ასოციაციის წევრი.
რეიტინგი
ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტი ჩინეთის რესპუბლიკის საუკეთესო უნივერსიტეტად მიიჩნევა. 2022 წლის Quacquarelli Symonds-ის უნივერსიტეტების მსოფლიო რეიტინგში ტაივანის ეროვნულ უნივერსიტეტს 77-ე ადგილი უკავია, Times Higher Education-ის მსოფლიო უნივერსიტეტების რეიტინგში კი ― 187-ე. QS-ის რეიტინგში სფეროების მიხედვით უნივერსიტეტს შემდეგი პოზიციები უკავია: კლასიკური და ანტიკური ისტორია ― 24-ე ადგილი, თანამედროვე ენები ― 36-ე ადგილი, სამოქალაქო და სტრუქტურული ინჟინერია ― 38-ე, ლინგვისტიკა ― 42-ე, მედიცინა ― 46-ე, საექთნო საქმე ― 47-ე, ელექტრონიკა და ელექტრული ინჟნერია ― 48-ე, მასალათმცოდნეობა ― 50-ე.
ცნობილი კურსდამთავრებულები
ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტის ცნობილ კურსდამთავრებულებს შორის არიან: ცაი ინ-ვენი ― ჩინეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტი; ლი ტენჰუეი ― ტაივანის ყოფილი პრეზიდენტი; ჩენ შუი-ბიანი ― ტაივანის ყოფილი პრეზიდენტი; მა ინცზიუ ― ტაივანის ყოფილი პრეზიდენტი; ლი იუანჩჟე ― ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიაში; ენდრიუ იაო ― ტიურინგის პრემიის ლაურეატი, და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:ტაივანის ეროვნული უნივერსიტეტი კატეგორია:1928 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
პელის ნომი
პელის ნომი (Πέλλα) — ნომი საბერძნეთში, ცენტრალური მაკედონიის რეგიონში. ნომის დედაქალაქია — ედესა. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მაკედონიის რესპუბლიკა, აღმოსავლეთით — კილკისის ნომი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — სალონიკი დასავლეთით — ფლორინა, სამხრეთით — იმატიასა და კოზანის ნომები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის ნომები
ხაიმე-სუდანიესის პროვინცია
ხაიმე-სუდანიესი — პროვინცია ჩრდილო-დასავლეთ ბოლივიაში, ჩუკისაკის დეპარტამენტში. მისი ფართობი 3 738 კმ²-ია. ესაზღვრება პოტოსისა და კოჩაბამბის დეპარტამენტებს. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 55 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 110 კმ-ზე. სახელი ეწოდა ბოლივიის დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლის - ხაიმე-დე-სუდანიესის პატივსაცემად (1772-1832).
2012 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენდა 39 009 ადამიანს, სიმჭიდროვე 9 კაცი კმ²-ზე.
პროვინცია შედგება ოთხი მუნიციპალიტეტისგან. დედაქალაქია სუდანიესი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩუკისაკის დეპარტამენტის პროვინციები
გერმანული მარკა
მინიატიურა|250პქ|1 გერმანული მარკა, მონეტა გერმანული მარკა (Deutsche Mark, შემოკლებით DM, ოფიციალური კოდი DEM) — გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის ოფიციალური ვალუტა 1948 წლიდან 2001 წლამდე, ასევე ოფიციალური ვალუტა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დასავლეთის საოკუპაციო ზონასა (ტრიზონია) და ბერლინის დასავლეთ სექტორში.
გერმანული მარკა 1948 წლის 21 ივლისს ტრიზონიაში, სამი დღის შემდეგ კი დასავლეთ ბერლინში სავალუტო რეფორმის საფუძველზე ოფიციალურად იქნა აღიარებული ერთადერთ კანონიერ ვალუტად ამ ტერიტორიებზე და ჩაანაცვლა მანამდე მოქმედი რაიხსმარკა. მარკა ოფიციალურ ვალუტად დარჩა 1949 წლის 23 მაისს გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის დაარსების შემდეგაც. 1990 წლის 1 ივლისს გერმანულმა მარკამ შეცვალა ასევე გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში მანამდე მოქმედი გდრ-ის მარკა და საერთოგერმანულ ვალუტად იქცა გაერთიანებულ გერმანიაში. 2002 წლის 1 იანვრიდან გერმანიაში ოფიციალურ ვალუტად შემოღებული იქნა ევრო, რითაც გაუქმდა გერმანული მარკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფულის ერთეულები
ჟენერალ-სამპაიუ
ჟენერალ-სამპაიუ (General Sampaio) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 216 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 206.198 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.15 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
თოვუზის საქალაქო სტადიონი
თოვუზის საქალაქო სტადიონი (აზერბ. Tovuz şəhər stadionu) — საფეხბურთო სტადიონი აზერბაიჯანის ქალაქ თოვუზში. 1979 წელს გაიხსნა ქალაქ თოვუზის მთავარი სტადიონი (აზერბაიჯანი). ეს არის აზერბაიჯანის ჩემპიონატის პირველი დივიზიონის საფეხბურთო კლუბის - „FC Turan Tovuz“– ის საშინაო არენა.
ისტორია
საბჭოთა პერიოდი
ახალი ისტორია
1992 წელს საფეხბურთო კლუბ „Turan“ - ის დამფუძნებელმა თოვუზელმა - ვიდადი ასადოვმა, გუნდის შექმნასა და ფორმირებასთან ერთად, სტადიონზე შეასრულა სარემონტო და სამშენებლო სამუშაოები. სტადიონზე პირველად დამონტაჟდა სადრენაჟე სისტემა და დამონტაჟდა სახურავი სტენდებზე. 2004 წელს, ტახირ იუსიფოვის ხელმძღვანელობით, ბაზა დასრულდა სტადიონის ტერიტორიაზე და დამონტაჟდა 6500 ადგილი.
თანამედროვე პერიოდი
სტადიონის ტერიტორიაზე სარეკონსტრუქციო სამუშაოები გრძელდება. ბალახი შეიცვალა ხელოვნურით და გრძელდება ორი დამხმარე სავარჯიშო მოედნის მშენებლობა. შეკეთდა VIP ყუთი, ექსპლუატაციაში შევიდა ახალაშენებული პრესის ოთახები. სტადიონის ტერიტორიაზე დაინსტალირდება 4 IP კამერა, რომელთა დახმარებით ინტერნეტ მაუწყებლობა განხორციელდება მთელ მსოფლიოში.
ლიცენზია
2013 წლის ნოემბერში აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციების ასოციაციამ თოფუზის საქალაქო სტადიონის ლიცენზიის მოთხოვნით FIFA-ს მიმართა. მსოფლიო ორგანიზაციამ აზერბაიჯანული მხარის თხოვნას დადებითად უპასუხა და არენას ორ ვარსკვლავიანი კატეგორია მიანიჭა. თოვუზის სტადიონი გახდა ამ დონის სერთიფიკატის პირველი მფლობელი, რომელიც მიიღო აზერბაიჯანის რეგიონებში ხელოვნურ საფარიანმა სტადიონმა. საინტერესოა, რომ სტადიონზე ხელოვნური საფარი აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციის, ასევე უეფას მიერ გამოყოფილი თანხებით აზერბაიჯანში ბავშვთა ფეხბურთის განვითარებისთვის.
საფეხბურთო კლუბი
ვიდადი ახმედოვის მიერ დაარსებული 1992 წლის 23 თებერვალს, ეს კლუბი იყო პირველი აზერბაიჯანული პროფესიონალური საფეხბურთო კლუბი, სახელწოდებით „Turan Tovuz“. ამასთან, 1997 წლიდან კლუბი ფინანსური სირთულეების გამო სულ უფრო მეტად ტრიალებს სხვადასხვა პოზიციებში. 2011–2012 წლების სეზონში. „ტურანმა“ აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში თავისი პოზიცია მე -11 ადგილზე დაასრულა, რაც კლუბის ისტორიაში ყველაზე დაბალი შედეგი იყო. 2012-2013 წლების სეზონში, თურანი, თავის ისტორიაში პირველად, უმაღლესი დივიზიონის ოცი წლის შემდეგ აზერბაიჯანის პირველ დივიზიონში გადავიდა. 2013 წელს კლუბის მფლობელებმა გადაწყვიტეს კლუბის სახელი შეეცვალათ და გახდა „Turan-T“. რამდენიმე თვის შემდეგ კლუბმა ძველი სახელი დაიბრუნა.
აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ აღნიშნულ კლუბს 2010 წელს რევაზ ძოძუაშვილი და 2014 წელს კი ბადრი კვარაცხელია წვრთნიდა.
სქოლიო
კატეგორია: აზერბაიჯანის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია: აზერბაიჯანის სტადიონები კატეგორია: სპორტი აზერბაიჯანში