cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოსკოვის სერაფიმ საროველის ტაძარი (კუნცევო)
ისტორია
1909 წლის 9 აგვისტოს ტაძარი აკურთხა რიაზანისა და მიხაილოვსკის ეპისკოპოსმა ნიკოდიმმა. 1915 წელს ტაძრის მახლობლად დაიწყო სამრეკლოს, ჭიშკრისა და საყოფაცხოვრებო შენობების მშენებლობა, თუმცა საბოლოოდ მშენებლობა არ დასრულებულა. 1917 წელს მეტოქი გადააკეთეს სერაფიმე საროველის თემად და დაუქვემდებარეს მოსკოვის ეპარქიას, საზოგადოება ასევე ცნობილი იყო, როგორც კუნცევოს მონასტერი.
მონასტერი გააუქმეს 1922 წელს, ხოლო ტაძარი გადააქციეს სამრევლოდ, გაიტაცეს ყველანაირი ღირებულება, მაგრამ ღვთისმსახურება არ შეწყვეტილა. 1924-1925 წლებში ეკლესიას რემონტი ჩაუტარდა მრევლის ფინანსებით. ეკლესია დახურეს 1927 წელს. შენობის მფლობელი ხშირად იცვლებოდა, თავიდან შენობაში განათავსეს საბავშვო განყოფილება, შემდეგ სამრეწველო განყოფილება. 1994 წელს კერძო სატრანსპორტო საშუალებებმა შენობის დანგრევა დაიწყეს, მაგრამ ადგილობრივთა ზრუნვის შედეგად, დანგრევა შეწყდა.
2000 წელს ეკლესია სავინო-სტოროჟევის მონასტრის მეტოქი გახდა.
2001 წელს შეიქმნა ორსართულიანი ტაძრის პროექტი, რომლის აშენებაც ივარაუდება სამლოცველოს ადგილზე.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
Take a Breath
„Take a Breath“ — ინგლისელი სიმღერების ავტორ და მუსიკოს დეივიდ გილმორის სიმღერა. იგი შეტანილია მის მესამე სტუდიურ ალბომში On an Island.
გილმორმა სიმღერა მეუღლე პოლი სემსონის თანამონაწილეობით დაწერა. მეტ ევანსთან პრომო-ინტერვიუში მან ახსენა, რომ სიმღერაში განიხილება წყლის თემა, ამ შემთხვევაში – წყალში ჩაგდება და ადამიანის ჩაძირვა - მოკვდავობის სიმბოლოები.
სიმღერასთან „This Heaven“ ერთად „Take a Breath“ გამოიცა 2006 წლის ოქტომბერში, პრომო CD-R-ზე. იგი სრულდებოდა გილმორის 2006 წლის ტურნეს On an Island დროს, თუმცა, თუკი სხვა სიმღერები სრულდებოდა იმ თანმიმდევრობით, რომელიც ალბომზეა, ეს გადატანილი იყო პირველი განყოფილების მეორე ნახევარში.
2007 წელს სიმღერა გამოიცა სპეციალურ პრომო-სინგლებზე ალბომიდან On an Island – „Smile“, „This Heaven“, A „Pocketful of Stones“ და „On an Island“
სქოლიო
კატეგორია:დეივიდ გილმორის სიმღერები კატეგორია:2006 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები დეივიდ გილმორის ავტორობით
ხეოთის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
ხეოთის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხეოთში. ეკლესია დარბაზულია, ამჟამად დანგრეულია, შემორჩენილია მხოლოდ სამრეკლო, რომელიც აგებულია XV-XVI საუკუნეებში. ადრე ერთ მთლიან განუყოფელ ნაგებობას შეადგენდა. ახლა ეკლესია, სულ განადგურებულია: მთავარი ნაწილი სულ ჩანგრეულია, კედლები მცირე სიმაღლეზე დგას. ეკლესია გართულებული სხვადასხვა პერიოდში აგებული ნარტექსითა და ეკვდერებით (გარე ზომებია 16,1 X 16,4 მ.).
ძეგლის აღწერა
ქართული ხუროთმოძრვრებისათვის ერთდროულად აგებული ეკლესიისა და სამრეკლოს კომპოზიციური ერთიანობა ჩვეული მოვლენაა, მაგრამ ასე უშუალოდ დარბაზულ ეკლესიაში სამხრეთით ჩაშენებული სამრეკლო უჩვეულოა.
დარბზული ეკლესიის გაწმენდისა და საკონსერვაციო სამუშაოების ჩატარების შემდეგ (ხელმძღვანელი არქიტექტორ-რესტავრატორი თ. ნემსაძე) კედლების სიმაღლემ 2,4-2,8 მეტრს მიაღწია, ზოგან კი 3 მეტრსაც კი გადააჭარბა (მხოლოდ დარბაზული ეკლესიის გარე ზომებია 6,95X11,35 მ.). ეკლესიაში ორი შესასვლელია, სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. მიუხედავად ტაძრის დიდი დანაკარგებისა მაინც შესამჩნევია, რომ აქ საკმაოდ მონუმენტური სივრცე იქნებოდა. ნავის წაგრძელება საგრძნობია და აფსიდი აძლიერებს ამ შთაბეჭდილებას. გრძივ კედლებზე შემორჩენილი ორ-ორი პილასტრით თუ ვიმსჯელებთ, დარბაზის სივრცე პილასტრებითა და საბჯენი თაღებით სამ არათანაბარ ნაწილად იყო დაყოფილი. მოგვიანებით მიშენებულ სათავსოებში გასასვლელად გრძივ კედლებზე პილასტრებს შორის კარის ღიონენია გაჭრილი. ჩრდილოეთის სტოა ორნაწილიანია (სამრეკლოს გარდა მხოლოდ ამ სატავსოს შემორჩა გადახურვა), ტაძრის ეს ნაწილი გვიან მიაშენეს. შენობა ნაგებია ყორე წყობით და ეს განსხვავება საგრძნობია ტაძრისა და სამრეკლოს აღმოსავლეთის ფასადების თლილი ქვით წყობასთან შედარებისას.
სამხრეთიდან ეკლესიასთან ერთად ორიარუსიანი სამრეკლოა აგებული. ასმრეკლოს პირველი სართული საკურთხევლიდან მცირე სამლოცველოს წარმოადგენს. დასავლეთის ნარტექსი მთავარ ტაძარსა და სამხრეთის მინაშენს აერთიანებს. ნარტექსში შესასვლელი დასავლეთის კედლის შუაშია გაჭრილი. შესასვლელიდან პირდაპირ ყრუ კედელია, მარჯვნივ და მარცხნივ პილასტრებით გამოყოფილ სწორკუთხა მონაკვეთებში გასასვლელებია, საიდანაც ეკლესიაში ან მის სამხრეთის მინაშენში ვხვდებით.
სრულად გადარჩენილია მხოლოდ ორიარუსიანი სამრეკლო (სავარაუდოა, რომ აქ ადრე დაზიანებული ტაძარი იყო და ამ დროს, სამრეკლოს აგებასთან ერთად, მისი მნიშვნელოვანი აღდგენა მოხდა). სამრეკლოს პირველი სართული საკურთხევლიან მცირე სამლოცველოს წარმოადგენს (გარე ზომებია 5,9 X 6,5 მ.), რომელშიც ორი შესასვლელია, დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. მისი აფსიდი სამრეკლოს ქვედა სართულის სწორკუთხა კონტურშია ჩაწერილი. აღმოსავლეთისა და სამხრეთის კედელში გაჭრილი ორი სარკმელი სუსტად ანათებს სამლოცველოს. საკურთხევლის სატრიუმფო თაღის მსავსად დანარჩენ სამ მხარეს კედლის თაღოვანი ნიშებია, თაღების ამ სისტემას სამლოცველოს გადახურვის კამარა ებჯინება. სამლოცველოს ქვემთთ თაღით გადახურული კრიპტა-სამარხია. საძვლეში ჩასასვლელი დასავლეთიდანაა.
აფსიდში, საკურთნევლის სარკმლის გვერდებზე, სწორკუთხა ნიშებია. საკურთნევლის სარკმლის გვერდებზე, ტრაპეზის ზემოთ ქვის ფილაზე, ორი რელიეფური ჯვარია გამოსახული. ჯვრებს ასომთავრული წარწერები ერთვის. მარჯვენა ჯვრის წარწერაში სავარაუდოდ ქტიტორია მოხსენებული და ასე იკითხება: „ქრისტე ადიდე ულუმპი.. ხანძთელ.., მათ აღაშენეს“ (წაკითხვა მოცემულია ვ. სილოგავას მიხედვით). მარცხენა ჯვრის წარწერა „წმიდა ბარბალე“ (წაკითხვა ვ. ბერიძის მიხედვით) იმ წმინდანს ახსენებს, რომლის სახელზეც ეკურთხა ეკლესია. დღეს მთელი კომპლექსი წმ. ბარბარეს სახელზეა ნაკურთხი.
ამ ნაგებობის მეორე იარუსი წრიული გეგმის სამრეკლოა, რომელივ თერთმეტ სვეტზე აღმართული თაღნარია და დახურულია თუნუქით შემოსილი პირამიდული სახურავით (უჩვეულოა თერთმეტი სვეტის აღმართვა, რადგან სხვა შემთხვევბში სამრეკლოს სვეტების რაოდენობა ყოველთვის წყვილია). სვეტები წრიული გეგმის საფუძველზეა აღმართული. სამრეკლოს ფანჩატურში შესასვლელი გახსნილია სამხრეთ-დასავლეთის მხრიდან.
ორი სარკმელი, სამხრეთისა და აღმოსავლეთის ფასადებზე, თაღოვანია, საპირეები შემოკავებულია შეწყვილებული ლილვით. დეკორი გეომეტრიულია, ქვაზე კვეთის გადაბმა ერთი ქვიდან მეორეზე არაა ერთიანი, თაღოვანი ნაწილი კი ოსტატს განსხვავებული სახის დეკორით შეუვსია. ლილვები, გრეხილი ლილვის გავლენით, შევსებულია ცერად დაღარული ხაზებით. აღმოსავლეთის ფასადზე, საკურთხევლის სარკმლის აქცენტირებისათვის სადა ლილვებით ჰორიზონტალური სწორკუთხა დაბალი მოცულობებია გამოყვანილი.
ფანნატურის ბოძების გარე ზედაპირი შევსებულია ორნამენტული მოტივებით, თუმცა მათ ერთიანი მხატვრული შერჩევა არ ეტყობა. დეკორის რეპერტუარი მრავალგვარია. სვეტები, კაპიტელის მსგავს, დეკორით შემკული ჰორიზონტალური ზოლით მთავრდება, რომელიც სვეტის ზომას არ სცილდება. მასზე ორ ქვაში გამოთლილი თაღია დაბჯენილი, თაღების ნაწილი გაფორმებულია შეწყვილებულლილვიანი შეშკულობით.
სამრეკლოს წიბოებზე კვადრატული ფილებია ჩასმული. სამრეკლოს ქვედა სართულის კარნიზი სამნაწილიანია და შედგენილია ლილვებით და წრეთარგით. ლილვები დამუშავებულია დიაგონალურად დასერილი ღარებით, წრეთარგი შევსებულია გეომეტრიული ორნამენტებით. სამრეკლოს თაღედის საფუძველია წყვილი მასიური ლილვი და თაროსებრი შვერილი (აქაც ლილვები დასერილია დიაგონალური ღარებით). სამრეკლოს ორი ლილვით შემოკავებული, ნაწილობრივ დეკორით შვვსებული ფართო სარტყელი ასრულებს.
გაწმენდის შედეგად აქ ათიოდე სტელა-ჯვარია მიკვლეული. ხეოთის სამრეკლოს შესრულების ხარისხი, დეკორის ხასიათი, ქვაზე კვეთის რეპერტუარი სამრეკლოს XV საუკუნით ათარიღებს. თუმცა დისკების უწყვეტ ჯაჭვიანი კარნიზის ორი ფრაგშენტი, სტელა-ჯვრების არსებობა, ასევე რვა ქვა ასომთავრული წარწერით, იქ ადრეული ხანიდან ეკლესიის კვალზე მიგვანიშნებს (ამდენი ფრაგმენტის სნვა ნაგებობიდან გადმოტანა ნაკლებ სავარაუდოა). პალეოგრაფიული ნიშნებით მოძიებული წარწერები X საუკუნეებს განეკუთვნება. შინაარსით წარწერების ნაწილი მოსახსენებელია, ნაწილი გარდაცვლილთა სულის სახსენებელია.
ტაძარი და მიმდებარე ტერიტორია 1996 წელს გაიწმინდა, ტაძრის სამხრეთის კედელთან წარწერიანი ორი ქვა დევს, სადაც აღნიშნიულია გაწმენდის მოთავეთა ვინაობა და სამუშაოს შემსრულებელთა გვარები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კოსმოსური მიკროტალღური ფონი
მინი|მარჯვნივ|300პქ|კმფ-ს მთელი ცის რუკა, რომელიც [[WMAP-ის მიერ 9 წლის მანძილზე შეგროვილი მონაცემების მიხედვითაა შედგენილი.]]
ქვემო ისტ-საიდი
მინი|250პქ|ორჩარდის და რივინგტონის ქუჩის კუთხე, 2005 წელი. ქვემო ისტ საიდი (Lower East Side) — საცხოვრებელი უბანი ნიუ-იორკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მანჰეტენზე. იგი ბროდვეის და ისტ-რივერის, და კანალ სტრიტის და ჰიუსტონ სტრიტის ქუჩებს შორის მდებარეობს.
რესურსები ინტენრეტში
კატეგორია:მანჰეტენის უბნები
კოსმოსური მიკროტალღური ფონი
კოსმოსური მიკროტალღური ფონი (კმფ) — თერმული გამოსხივება, რომელიც კოსმოლოგიაში მიჩნეულია დიდი აფეთქების ნარჩენად. უფრო ძველ ლიტერატურაში კმფ ცნობილია, როგორც კოსმოსური მიკროტალღური ფონური გამოსხივება (კმფგ) ან „რელიქტური გამოსხივება“. კმფ კოსმოსური ფონური გამოსხივებაა, რომელიც ფუნდამენტურია დაკვირვებადი კოსმოლოგიისათვის, რადგან ის სამყაროში ყველაზე ხნიერი სინათლეა, რომლის მიხედვითაც რეკომბინაციის ეპოქა თარიღდება. ტრადიციული ოპტიკური ტელესკოპით ადგილი ვარსკვლავებსა და გალაქტიკებს (ფონი) შორის მთლიანად ბნელია. თუმცა, საკმარისად მგრძნობიარე რადიოტელესკოპით ყველა მიმართულებით დაიმზირება თითქმის ზუსტად ერთი და იგივე მკრთალი ფონური ნათება, რომელიც არ ასოცირდება ვარსკვლავთან, გალაქტიკასთან, პლანეტასთან ან სხვა ციურ სხეულთან. ეს ნათება რადიო სპექტრის მიკროტალღურ რეგიონშია ყველაზე ძლიერი. 1964 წელს კმფ-ს აღმოჩენა ამერიკელი რადიოასტრონომების, არნო პენზიასისა და რობერტ უილსონის მიერ 1940-იანი წლების ნაშრომების კულმინაცია იყო და ამ აღმოჩენამ ორ რადიოასტრონომს ნობელის პრემია მოუტანა 1978 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:კოსმოლოგია კატეგორია:ასტრონომია
მონღოლეთის კულტურა
მონღოლეთის კულტურა მრავალფეროვანია და მრავალსაუკუნოვან პერიოდს მოიცავს. მათ შემქნეს სრულიად ორიგინალური და დამოუკიდებელი კულტურა, რომელიც სტეპების მცხოვრებთა ტრადიციებს ასახავს. აქაური კულტურა განიცდიდა ადგილობრივი მესაქომლე ტომების ცხოვრების გავლენას. XIII საუკუნიდან დაწყებული ის მჭიდროდ დაუკავშირდა ჩინურ და ტიბეტურ კულტურებს. მის საბოლოო ჩამოყალიბებაში დიდი გავლენა იქონია მონღოლების მიერ ბუდიზმის მიღებამ. მე-20 საუკუნეში მან განიცადა რუსული კულტურის ძლიერი გავლენა და მისი საშუალებით ასევე, ევროპული კულტურის გავლენა.
დღესასწაულები
thumb|220x220px|ნაადამის დღესასწაული ულან-ბატორის სტადიონზე ქვეყნის ძირითადი ფესტივალია ნაადამი, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში იმართება. ნაადამი შედგება სამი ტრადიციული მონღოლური სპორტისაგან:მშვილოსნობის, ჯირითისა და ჭიდაობისაგან. ფესტივალი ტარდება 11-13 ივლისს, რითაც პატივს მიაგებენ ნაციონალურ დემოკრატიულ რევოლუციას.
განათლება
სოციალისტური რეჟიმის დროს მონღოლეთში განათლებას დიდი ყურადღება ექცეოდა.წერა-კითხვის უცოდინრობა ნაწილობრივ აღმოფხვრილ იქნა მომთაბარე ბავშვებისათვის სეზონური სკოლების გახსნით.თუმცა 1990 წელს სეზონურ სკოლებს დაფინანსება შეუწყდათ. დაწყებითი და საშუალო განათლება მონღოლეთში 10 წელს გრძელდებოდა, მოგვიანებით კი 11 წლამდე იქნა გაზრდილი.2008-2009 წლებში ოფიციალურად შემოღებულ იქნა 12 წლიანი სასწავლო წელი. სწავლება შეეხოთ პირველკლასელებს, რაც ნიშნავს იმას, რომ სისტემური ცვლილების შედეგს მონღოლეთში 2019-2020 წლებში მიიღებენ.ქვეყნის ძირითადი სახელმწიფო უნივერსიტეტებია:მონღოლეთის ნაციონალური უნივერსიტეტი და მონღოლეთის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიის უნივერსიტეტი. 1990-იანი წლების ლიბერალიზაციას მოჰყვა კერძო უმაღლესი სასწავლებლების რაოდენობის ზრდა, თუმცა ხშირად მათ ექმნებათ პრობლემები უნივერსიტეტის სტატუსთან დაკავშირებით.
მონღოლური დამწერლობა
thumb|220x220px|მონღოლური დამწერლობის ნიმუში მე-13 საუკუნეში მონღოლებმა გადმოიღეს უიღურული დამწერლობა (წერენ ზემოდან ქვემოთ და მარჯვნიდან მარცხნივ). მე-14 ს-ში ბუდისტური ტექსტების ზუსტად გადმოცემის მიზნით უიღურული დამწერლობა მონღოლებმა გადაახალისეს და ”გალიკი” უწოდეს. მე-17 საუკუნის შუა წლებში იორათმა მეცნიერმა ზაია-პანდიტამ რამდენადმე გადაასხვაფერა მონღოლური დამწერლობის ზოგიერთი სიმბოლო, დაუმატა დიაკრიტიკული ნიშნები და ჩამოაყალიბა ე.წ. ”ნათელი დამწერლობა” იორათული სალიტერატურო ენისათვის.
მონღოლური ენა
მონღოლური ენა განეკუთვნება მონღოლური ენების ჯგუფს.სალიტერატურო ენა ემყარება ხალხა დიალექტს. 1941 წლიდან დამწერლობას საფუძვლად უდევს რუსული გრაფიკა. მონღოლეთში დაცულია სინჰარმონიზმი. აქვს მოკლე და გრძელი ხმოვნები, დიფთონგები. გრძელი ხმოვნები ორთორგაფიულად გადმოიცემა ხმოვანთა ორმაგი დამწერლობით.
ლიტერატურა
მონღოლური ზეპირსიტყვიერება მრავალჟანროვანია. ფართოდაა ცნობილი ეპიკური თქმულებები: ”გესერიადა”, ”ჯანგარი” და სხვ. მონღოლეთის დამწერლობითი ლიტერატურის ეპიგრაფიკული ძეგლები მე-12-13 საუკუნეებით არის დათარიღებული. პირველი წერილობითი ძეგლი (არა უადრეს 1240 წლისა) ”საიდუმლო თქმულება” მხატვრული ხასიათისაა, გაბაასების ტიპის ხალხური სიმღერის ნიმუშია ”ოქროს ურდოს ხენაწერი თელის ხის ქერქზე” (მე-13-14 სს.). მე-13-14 საუკუნეების ლიტერატურა ფრაგმენტების სახით შევიდა ნე-17 საუკუნის მატიანეებში. მე-19 საუკუნის ლიტერატურისათვის დამახასიათებელია დემოკრატიული, ანტიფეოდალური ტენდენციები. (პოეტები ხუულჩ სანდაგი, დ.რავჟაა (1803-1856), გულრანსა (1820-1851) და სხვ.). რევოლუციის შემდგომი ლიტერატურა განიცდის აშკარა სოციალისტურ გავლენას. რაც ვლინდება რომანებში: ”წითელი დროშა”, ”ლენინი და სუხე-ბატორი”; აღსანიშნავია ც.გაიტავის პოემები ”ლენინი ჩვენთანაა”, ”კარლ მარქსი”, ”ფრიდრიხ ენგელსი”. ვითარდება ლიტერატურის სხვადასხვა ჟანრი. მთარგმნელობითი საქმიანობა მონღოლეთში ჩინგის ხანის ეპოქიდან დაიწყო. თარგმნილია ”ქილილა და დამანა”, ტიბეტურიდან შანდიდევას პოემა ”სიწმინდის გზა”, ტიბეტელი განდეგილი პოეტის მილარაიბას ”ასიათასი სიმღერა” და სხვ. საუკუნეების მანძილზე ითარგმნებოდა და გამოცემულია ენციკლოპედიები-”განჟური” (108 ტ., მე-17ს.) და ”დანჟური” - განჟურის კომენტარები (225 ტ., მე-18 ს). მე-18 საუკუნეში აქტიურად ითარგმნებოდა ჩინური რომანები და ნოველები, ხოლო 1921 წლიდან დაიწყო რუსული ლიტერატურის თარგმნა.
მუსიკა
მონღოლური მუსიკალური კულტურის უძველესი ტრადიციები ჩვენს დრომდე მოიტანეს ხალხურმა მთქმელებმა, მუსიკოს-შემსრულებლებმა. მონღოლური ხალხური სიმღერები ერთხმიანია, სრულდება ხალხური საკრავების ლიმბეს (ფლეიტის სახეობა), მორინჩხურის, ხუჩირის ( სიმებიან- ხემიანი), იიოჩინის (ციმბალის სახეობა) და სხვთა თანხლებით.
რელიგია
მონღოლების უმეტესობა ბუდიზმის მიმდევარი იყო მანამ სანამ კომუნისტურმა პარტიამ არ წამოიწყო მკაცრი ანტი-რელიგიური კამპანია 1937-1939 წლებში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ბუდისტურმა რელიგიამ აღმავლობა განიცადა და 1990-იან წლებში მონღოლური ნაციონალიზმის ძირითად ძალად მოგვევლინა. მართალია, 1991 წელს ბუდიზმი კონსტიტუციურად არ აღიარეს როგორც სახელმწიფო რელიგია, ბოლო ათი წლის განმავლობაში ამ კუთხით დიდი გამოცოცხლება შეინიშნება.დღეისათვის მოსახლეობის 50% ბუდისტია. ქალაქების მოსახლეობის დაახლოებით ნახევარი თავს ულან-ბატორში იყრის. მოსახლეობი რიცხვი ბოლო ათწლეულების განმავლობაში სწრაფად იზრდება და მონღოლების 32,6% 15 წლამდე ასაკისაა. კომუნისტური რეჟიმის დამხობის შემდგომ საგანმანათლებლო, სამედიცინო და სოციალური პროგრამები დიდ ცვლილებებს განიცდის.
მოსახლეობის 40% ათეისტია და არ გააჩნია რელიგია. 6%- შამანისტი და ქრისტიანია, ხოლო 4% მუსლიმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონღოლეთი კატეგორია:კულტურა
ფაბრიკის შესახვევი
ლიტერატურა
კატეგორია:კრწანისის რაიონის ქუჩები
ანდრიიანივი
ანდრიიანივი (Андріянів) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქის ლვივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 363 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლვივის რაიონის სოფლები
Burzum
Burzum — ნორვეგიელი მუსიკოსის და მწერლის, ვარგ ვიკერნესის მუსიკალური პროექტი. სახელი აღებულია ჯ.რ.რ. ტოლკინის ტრილოგია „ბეჭდების მბრძანებლიდან“. შავი ენიდან სიტყვა „burz“ ითარგმნება, როგორც „სიბნელე“.
ვარგი წერდა თავის მუსიკას ჯერ კიდევ 1988 წელს, Burzum-ს დაარსებამდე 3 წლით ადრე (Burzum-ის დაარსების ოფიციალური თარიღი — 1991 წელი). ეს პროექტი გახდა ადრინდელი ბლექ-მეტალ სცენის განუყოფელი ნაწილი ისეთ ჯგუფებთან ერთად, როგორებიცაა : Mayhem, Darkthrone, Immortal, Emperor და Gorgoroth.
თავისი პირველი ოთხი ალბომი ვარგმა დაწერა 1992 წლის იანვარსა და 1993 წლის მარტს შორის, თუმცა მათი გავრცელება მოგვიანებით მოხდა. 1994 წლის მაისში ვიკერნესს მიესაჯა 21 წლის ვადით თავისუფლების აღკვეთა Mayhem-ის გიტარისტ — ევრონიმუსის მკვლელობისთვის და სამი ეკლესიის დაწვისთვის.
მიუხედავად იმისა, რომ ვარგ ვიკერნესი ცნობილია, როგორც თეთრი ნაციონალიზმის მომხრე, ის არ იყენებს Burzum-ს თავისი შეხედულებების პროპაგანდისთვის.
Burzum არასდროს არ ასრულებდა მუსიკას ცოცხლად და ვარგის თქმით, „არც აპირებს“.
ადრინდელი წლები (1988-1992)
მარცხნივ|მინი|Burzum-ის ლოგოტიპი 1991 წელს მარჯვნივ|მინი|Burzum-ის ლოგოტიპი 1991-93 წლებში მარჯვნივ|მინი|Burzum-ის ლოგოტიპი 1993-2009 წლებში
ორი დემოს ჩაწერის შემდეგ Burzum გახდა ნორვეგიული ბლექ-მეტალის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი. მისმა კასეტებმა Mayhem-ის გიტარისტის — ეისტეინ „ევრონიმუს“ ოშეტის ყურადღება მიიქცია, რის შედეგადაც ვარგმა ხელი მოაწერა ლეიბლ კონტრაქტს Deathlike Silence Productions-თან. სადებიუტო ალბომი გამოვიდა 1992 წლის მარტში. თავის ავტობიოგრაფიაში ვიკერნესი წერს, რომ ალბომი სპეციალურად იყო ჩაწერილი ცუდ ხარისხში. აღსანიშნავია, რომ სიმღერა „War“-ში მონაწილეობას იღებს ევრონიმუსი, რომელიც გიტარულ სოლოს ასრულებს.
ვარგი აცხადებდა, რომ პროექტ Burzum-ის ფარგლებში ცოცხლად თავისი მუსიკა არ შეუსრულებია, მაგრამ მას ჰქონდა იდეები ამ საკითხზე. ამის გამო მან ჯგუფში მოიწვია Emperor-ის ბასისტი სამოტი, მაგრამ ამ უკანასკნელმა მონაწილეობა მხოლოდ ერთ რელიზში მიიღო მონაწილეობა — Aske EP-ში, რომელიც ჩაიწერა 1992 წლის სექტემბერში და გამოვიდა შემდეგი წლის მარტში. ბასისტთან ერთად ჯგუფში მოწვეული იყო ჯგუფ Ulver-ის ექს-დრამერი ერიკ ოლივერ ლანსელოტი, მაგრამ ვარგმა მალე დაკარგა მუსიკის ცოცხლად დაკვრის ინტერესი და ამის გამო ჯგუფი ამ ორმა უკანასკნელმა წევრმა დატოვა. 1993 წელს გამოვიდა Burzum-ის მეორე სტუდიური ალბომი Det som engang var.
დაპატიმრება და თავისუფლების აღკვეთა
1994 წლის 15 მაისს გამოვიდა რიგით მეოთხე ალბომი — Hvys lyset tar oss, რომელიც ასევე ჩაიწერა 1992 წელს. Burzum, როგორც სოლო პროექტი არსებობდა მანამ, სანამ ვარგი არ დააკავეს ევრონიმუსის მკვლელობისა და ეკლესიების დაწვის გამო. 1996 წლის 1 იანვარს, ციხეში ყოფნისას, მან გამოუშვა მორიგი ალბომი, რომელსაც დაერქვა Filosofem და ეს არის ბოლო რელიზი, რომელიც ჩაიწერა მის დაკავებამდე. 1995 წელს გამოდის კრებული Burzum / Aske, რომელშიც შევიდა ყველა ტრეკი პირველი ალბომიდან და EP Aske-დან. პატიმრობისას, ვიკერნესმა დაწერა ორი ალბომი დარკ ემბიენტის სტილში : Dauði Baldrs (1997) და Hliðskjálf (1999).
1998 წელს Burzum-ის ყველა ალბომი გამოვიდა სპეციალური ბოქს-სეტის სახით, რომელიც შედგებოდა ვინილური დისკებისგან და მოიცავდა მის ყველა ალბომს, მაგრამ Filosofem-ში ვერ შევიდა კომპოზიცია „Rundtgåing av den transcendentale egenhetens støtte“ მისი ხანგრძლივობის გამო (25:10 წუთი).
ციხიდან გათავისუფლება და პროექტის შეწყვეტა (2009-2018)
ციხიდან გამოსვლის შემდეგ ვარგმა მალევე დაიწყო ახალი სიმღერების წერა მორიგი ალბომისთვის. მისი სიტყვებით, მრავალი ხმის ჩამწერი სტუდია იყო დაინტერესებული მისი ალბომის რელიზით, მაგრამ მან ყველას უარი უთხრა.
თავდაპირველად, ალბომის სახელი უნდა ყოფილიყო Den hvite guden (ქართ. თეთრი ღმერთი), მაგრამ მოგვიანებით ვარგმა გადაწყვიტა სახელი შეეცვალა და საბოლოოდ მას დაერქვა Belus. ალბომი გამოვიდა 2010 წლის 8 მარტს. იმავე წელს დაანონსდა ფილმი ვიკერნესის ცხოვრების შესახებ, რომლის სცენარიც დაყრდნობილი იყო მაიკლ მოინიჰენის წიგნ Lord of chaos-ზე. ეს იდეა ვარგს არ მოეწონა და განაცხადა :
ციხიდან გამოსვლის შემდეგ გამოსულ მეორე ალბომი — Fallen გამოვიდა 2011 წლის 7 მარტს. მას მოჰყვა კრებული From the Depths of Darkness, სადაც შევიდნენ სიმღერები პირველი ორი ალბომიდან, რომელიც ვარგმა 2010 წელს ნახევარი ტონით დაბლა ჩაწერა. ჯგუფის უკანასკნელი ალბომი — The Ways of Yore გამოვიდა 2014 წლის 2 ივნისს.
2018 წლის 1 ივნისს, თავის Youtube არხზე, ვარგმა განაცხადა, რომ ემშვიდობება პროექტ Burzum-ს.
მუსიკალური სტილი
Burzum-ის მუსიკა შეიცავს ტრადიციული ბლექ-მეტალ ჟღერადობის ყველა ასპექტს: ბლასტ-ბითს, გიტარების „უმ“ ჟღერადობას და სქრიმინგს ვოკალის ადგილას. უკანასკნელებისგან განსხვავებით, პირველ ალბომებს ახასიათებთ ხმის ძალიან დაბალი ხარისხი. ვარგის ადრინდელ მუსიკასა და ალბომების გაფორმებაზე ძალიან დიდი ზეგავლენა მოახდინა ტოლკინის ნაწარმოებებმა და წარმართულმა მოტივებმა.
მუსიკალურ პლანში, Burzum უკრავს ბლექ-მეტალს და ემბიენტს, რომელიც ხასიათდება მინიმალისტური და პირქუში ატმოსფერით. თვითონ ვარგი ახასიათებს თავის მუსიკას, როგორც „მაგიურს“.
სქოლიო
კატეგორია:ბლეკ მეტალ ჯგუფები
სარკინეთის ამაღლების ეკლესია
სარკინეთის ამაღლების ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი საქართველოში, დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ სარკინეთში. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა. აქვს მინაშენი. თარიღდება VIII-IX საუკუნეებით.
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ოთარ ჯიოითი
ოთარ ჯიოითი, ოთარ ჯიოევი (დ. 16 თებერვალი, 1928, თბილისი — გ. 1999) — ოსი მეცნიერი, პედაგოგი და ფილოსოფოსი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1972). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1983 წლიდან). ღირსების ორდენის კავალერი (1998).
ბიოგრაფია
ოთარ ჯიოითი დაიბადა 1928 წლის 16 თებერვალს თბილისში. 1945 წელს დაამთავრა თბილისის ვაჟთა მე-19 სკოლა და სწავლა გააგრძელა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე. 1949 წელს იგი გადავიდა მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე, რომელიც წარმატებით დაამთავრა 1950 წელს. ამის შემდეგ იგი ბრუნდება საქართველოში და მუშაობას იწყებს ცხინვალის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ხოლო 1951-1954 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის ასპირანტია.
1955-1957 წლებში ოთარ ჯიოთი კვლავ ცხინვალის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში მუშაობს უფროს მასწავლებლად. 1957 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტშია, ჯერ უმცროს, შემდეგ უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1970 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე ხელმძღვანელობდა ინსტიტუტის ისტორიული მატერიალიზმის განყოფილებას, რომელიც საბჭოთა პერიოდის ბოლო ხანებში გადაკეთდა კულტურის ფილოსოფიის განყოფილებად.
ოთარ ჯიოთიმ 1957 წელს დაიცვა საკანდიდატო, 1972 წელს კი სადოქტორო დისერტაცია. 1983 წელს აირჩიეს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად. გარდაიცვალა 1999 წელს.
100-ზე მეტი მონოგრაფიისა და სტატიის ავტორი.
შემოქმედება
ოთარ ჯიოთის შემოქმედებაში კვლევის ძირითადი სფეროები იყო ისტორიის ფილოსოფია, ისტორიული აუცილებლობის ბუნება, კულტურის ფილოსოფია, კულტურა და შემოქმედება. მისი მთავარი შრომები სწორედ ამ პრობლემებისადმია მიძღვნილი. მის ნაშრომებში გადმოცემულია მისი არგუმენტირებული შეხედულებები ისტორიული აუცილებლობის ბუნებაზე, კულტურის ფილოსოფიაზე, კულტურისა და ფილოსოფიის მიმართებაზე და სხვა.
ჯიოთის მეცნიერულ მოღვაწეობაში საეტაპო იყო მისი მონოგრაფია „Природа исторической необходимости“ (1967). მის ამ უმნიშვნელოვანესი გამოკვლევში ერთი მთავარი დასკვნა არის ის, რომ მისი აზრით, ისტორიის ობიექტური კანონზომიერების პირობებშიც კი ადამიანი ბოლომდე არ არის განსაზღვრული სინამდვილის კაუზალური (მიზეზ-შედეგობრივი) დეტერმინაციით, რადგანაც  თავის ქმედებებში ადამიანი ამავე დროს არის თავისუფალი.
ოთარ ჯიოთის შემოქმედებაში ასევე საყურადღებოა მისი თვალსაზრისი ისტორიის ობიექტური კანონზომიერების პირობებში რა ვითარებაში და როგორ  შეიძლება შეინარჩუნოს ადამიანმა  დამოუკიდებლობა და თავისუფლება. მისი აღნიშვნით, თავისუფლება, როგორც დეტერმინაციის ფორმა
ფრეი-გასპარი
ფრეი-გასპარი (Frei Gaspar) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტეოფილუ-ოტონის შემადგენლობაში.
ოთარ ჯიოითი
შემოქმედება
XX საუკუნის ქართულ ფილოსოფიაში აქტუალური კვლევის საგანი გახდა რენესანსისა და ჰუმანიზმის პრობლემები. ამ საკითხს შეეხო ო. ჯიოთიც მის  მეორე, მნიშვნელოვან მონოგრაფიაში „Материалистическое понимание истории и буржуазная философия“, (1974). აქ მან კრიტიკულად განიხილა ჰუმანიზმის ძირითადი იდეები და მისი შეფასებები XX საუკუნის ევროპულ ფილოსოფიაში. მისი აღნიშვნით ტრადიციულ გაგებით ჰუმანიზმმა ადამიანი დააყენა სამყაროს ცენტრში და მოუწოდებდა მის განთავისუფლებას გარეშე, ტრასცენდენტური ძალების დაქვემდებარებისგან. ჰუმანიზმი მოითხოვდა სიკეთეზე, ბედნიერებასა და თავისულებაზე ადამიანის უფლების აღიარებას. ამასთან, ყველაფერ ამის განხორციელებას მოითხოვდა არა იმქვეყნიურ, არამედ ამქვეყნიურ სამყაროში. რაც მთავარია ამ მოთხოვნის განხორციელებისადმი ოპტიმისტურად იყო განწყობილი.
ფრეი-გასპარი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 879 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.38 კმ²-ზე. ფართობი 626 672 კმ²-ია.
ოთარ ჯიოითი
შემოქმედება
ოთარ ჯიოთის მოღვაწეობის მეორე ნახევარში მისი კვლევა-ძიების ძირითადი თემა იყო კულტურის ფილოსოფია, მას დიდი წვლილი მიუძღვის კულტურის ფილოსოფიურ გააზრებაში, კულტურისა და ფილოსოფიის მიმართების გარკვევაში. ამაზე ნათლად მეტყველებს ამ მიმართებით გამოქვეყნებული მისი ნაშრომების სათაურები: „კულტურის პრობლემა მარქსისტულ ფილოსოფიში“ (1975), „Культура как творчество“ (1979), „Культура и человеческое бытиеЁ (1980), „კულტურა და ადამიანის ცხოვრება“ (1985), „რა არის კულტურა“ (1986), „კულტურა და ფილოსოფია“ (1983; 2008. ქართულ და ოსურ ენებზე) და მრავალ სხვა. კულტურის ფილოსოფიაში ოთარ ჯიოთის ნაშრომებში გატარებული ძირითადი აზრები აკუმულირებულია, მართალია მცირე მოცულობის, მაგრამ ღრმასაფუძვლიან გამოკვლევაში „კულტურა და ფილოსოფია“ (2008). ამ ნაშრომში საყურადღებოა ო. ჯიოთის თვალსაზრისი ფილოსოფიაზე, როგორც ეპოქისა და კულტურის თვითცნობიერებაზე. ასევე საინტერესო და საყურადღღებოა მისი მოსაზრებები ხელოვნების, მხატვრული ლიტერატურის ადგილზე ამა თუ იმ ერის სულიერ ცხოვრებაში.
ფრეი-გასპარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ოთარ ჯიოითი
შემოქმედება
ჯიოთის აზრით, კულტურა არის არა ადამიანის მიერ შექმნილის (მატერიალური ნივთების, ხელოვნებისა და ლიტერატურულ ნაწარმოებების, მეცნიერული შეხედულებების და სხვა) მექანიკური ჯამი, არამედ სამყაროსადმი, საზოგადოებისა და თვით ადამიანისადმი ადამიანის დამოკიდებულების გამოხატვა კულტურის მოვლენებით. თავისი მოსაზრების დასადასტურებლად მას მოჰყავს ეგვიპტის აკლდამები და პირამიდები. ამ ძეგლებში ჩანს იმდროინდელ ეგვიპტელთა არა მხოლოდ მეცნიერული და ტექნიკური შესაძლებლობები, არამედ მათი ღირებულებითი დამოკიდებულებები, წარმოდგენები მაგალითად, სიკვდილსა და სიცოცხლეზე და სხვა მოვლენებზე. ამ კუთხით ის განიხილავს, აგრეთვე, ძველი ბერძნებისა და ჩინელების შემოქმედებას, მათ ღირებულებით დამოკიდებულებებს.
ოთარ ჯიოთი საფუძვლიანად მსჯელობს ადამიანის, კულტურისა და ფილოსოფიის აუცილებელ შინაგან კავშირზე. მისი აზრით, ფილოსოფიისგან დაცლილი კულტურა სხვა არაფერი იქნება თუ არა, მაცოცხლებელ იდეებს მოკლებული ადამიანის ტექნიკური მიღწევების, ცოდნისა და თანაცხოვრების ერთობლიობა. თავის მხრივ კულტურას მოკლებული ფილოსოფია კი, განყენებულ ცნებათა უაზრო ტრიალი. მისი საბოლოო დასკვნით:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:ოსი მეცნიერები კატეგორია:ოსი პედაგოგები კატეგორია:ოსი ფილოსოფოსები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ფოსტის ქუჩა
ფოსტის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ისნის რაიონში (ავლაბარი); ქეთევან დედოფლის გამზირიდან ალექსანდრე წურწუმიას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. რევოლუციამდე ამ ქუჩის მახლობლად მდებარეობდა თბილისის II საფოსტო განყოფილება. აქვს 1 შესახვევი და 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
ანდრიიაშივკა (ბალტის რაიონი)
ანდრიიაშივკა (Андріяшівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის ბალტის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 525 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბალტის რაიონის სოფლები
ჩილიკესი
ჩილიკესი (Chiliques) — სტრატოვულკანი ჩილეში, ანტოფაგასტის რეგიონში. მდებარეობს ვულკან სერო-მისკანტის გვერდით, სამხრეთიდან. ვულკანის ძირში, ჩრდილოეთით მდებარეობს ლეხიის ტბა.
ჩილიკესს უკანასკნელი 10 000 წლის მანძილზე სძინავს, თუმცა ბოლო დროს გარკვეული სიცოცხლის ნიშნებს ამჟღავნებს. 2002 წლის 6 იანვრის ღამით, სპეციალური აპარატურის საშუალებით, მწვერვალის კრატერზე დაფიქსირდა ინფრაწითელი თერმული მოქმედებები, ასევე სხვა ვულკანური აქტივობები, რაც მის გამოღვიძებაზე მიუთითებს. თერმული ინფრაწითელი აქტოვობები დაფიქსირდა 2000 წლის 24 მაისის ღამესაც, თუმცა არა ამ მასშტაბის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩილეს ვულკანები
საბიროვო
საბიროვო (Сабырово; Һабыр) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება საბიროვოს სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 35 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 125 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 527 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
ბაქოს ციხის კედელი
მინი
ბაქოს ციხე (აზერბ. Bakı Qalası) — უდიდესია აფშერონის ციხეებიდან. ციხე შედგება იჩერი-შეჰერისგან და მის გარშემო არსებული კედლებისა და კოშკებისგან. აღნიშნული შენობა 2000 წელს შეიტანა იუნესკომ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ნუსხაში. ბაქოს ციხე აშენდა დაახლოებით 1138-1139 წლებში შირვანშაჰ მანუჩაჰრ III-ის (1120-1149) ბრძანებით.
XIX საუკუნის მოგზაურთა ილუსტრაციებისა და ფოტოებზე დაყრდნობით, ციხე ორმაგი კედლისგან შედგებოდა. პირველი კედელი ააშენა შირვანშაჰ მანუჩაჰრ III, ხოლო მეორე კედელი აშენდა შირვანშაჰ ახსითან I-ის დროს.
ამასთან, მეორე ციხის კედლები განადგურდა აზერბაიჯანში რუსეთის მმართველობის დროს. ჯერ კიდევ შემორჩა ციხის პირველი კედელი. ბაქოს ციხეს ორი კარიბჭე აქვს. ერთი მათგანი კასპიის ზღვისკენ გაიხსნა, ხოლო მეორე კი ხმელეთისკენ. ქალაქის კედლები, რომელთა სიმაღლე იყო 8–12 მეტრი და სიგანე 3,5 მეტრი, უზრუნველყოფდა ბაქოს უსაფრთხოებას. შუა საუკუნეებში ციხის კედლების სიგრძე 1500 მეტრი იყო, ახლა კედლები 500 მეტრია. ციხის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს მთავარი კოშკი - ოთხკუთხა ციხე. ამ ციხესიმაგრეს ეტიოლოგიაში „საჭურველს“ უწოდებენ. შეიარაღების თავისებურება ისაა, რომ მიუხედავად თავდაცვითი შენაერთისა, მშენებლებმა გაამაგრეს კედელი ქალაქის ციხესიმაგრეში და არა ციხის კედლის ცენტრში აწევით.
ისტორია
სინამდვილეში, ბაქო, იჩერი-შეჰერი რამდენჯერმე იყო შირვანშაჰის სახელმწიფოს დედაქალაქი. პირველად, ეს შემთხვევა მოხდა 1191 წელს, როდესაც შირვანშაჰ ახსითან I შემახში მომხდარი საშინელი მიწისძვრის შემდეგ აქ თავის სასახლის წევრებთან ერთად გადმოვიდა საცხოვრებლად. ახსითან I განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა ქალაქებისა და ციხესიმაგრეების მშენებლობას. მისი ძალისხმევის შედეგად, გაძლიერდა თავდაცვის სტრუქტურების რთული სტრუქტურა აფშერონის ნახევარკუნძულზე და ბაქომ იგი მკაცრად გააერთიანა. ამ ყველაფერმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა ბაქოში რუსეთის საზღვაო ძალების შეტევაში. რუსები დამარცხდნენ და მათი ხომალდები განადგურდა. მეორედ ბაქო გახდა დედაქალაქი შირვანშაჰ იბრაჰიმ I-ის დროს. 1608-1609 წლებში ბაქოს მოსამართლემ ზულფუგარ ხანმა ააშენა ძველი ხაზიდან 10-12 მეტრის დაშორებით მეორე ხაზი.
ზოგიერთი ისტორიკოსის აზრით, თხრილი კედლებს შორის ზღვის წყლით იყო სავსე, მაგრამ პრაქტიკაში ამ ტიპის ციხე უცნობია. ეს კედლების შიდა სივრცე ჩვეულებრივ გამოიყენებოდა ალყის დროს ჯარების საგანგებო განლაგებისათვის. თხრილი კედლის წინ იყო გათხრილი და კედლებს შორის შეიძლება იყოს წვეთით სავსე მკვრივი თხრილი. ეს იყო უსაფრთხო თავშესაფარი ნავსადგურისა და აქ შემოსული გემებისათვის.
1879 წლისთვის, ბაქოში მუნიციპალური თვითმმართველობის შემოღების შემდეგ, ციხის კედლები იმდენად დანგრეული გახდა, რომ ზოგან მათ ძლიერი ქარისგან დაშლა ემუქრებოდათ. გუბერნატორის წინადადებით შეიქმნა კომისია რომელშიც შედიოდნენ: პროვინციული და ქალაქის არქიტექტორები, ბაქოს ქალაქის მთავრობის წევრები, ბაქოს პოლიციის ოსტატი და ბაქოს საარტილერიო განყოფილების უფროსი (საარტილერიო განყოფილება ციხესიმაგრეში იყო განლაგებული) ციხის კედლების გამოსაკვლევად.
1910 წლის ოქტომბერში, პოლკოვნიკმა მარტინოვმა ქალაქის მერს აცნობა, რომ არსებული კანონმდებლობის თანახმად, მკაცრად იკრძალება ძველი ციხეების ნარჩენების განადგურება და შესთავაზა კედლის დაზიანების დეტალური აღწერილობა შეკეთებისთვის და საზოგადოების უსაფრთხოების დაცვა ციხის შესაძლო დანგრევისგან.
სქოლიო
კატეგორია: ბაქოს ღირსშესანიშნაობები კატეგორია: აზერბაიჯანის ციხე-სიმაგრეები
ქერჩის ქუჩა
ლიტერატურა
კატეგორია:გლდანის რაიონის ქუჩები
ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკი
250px|მინი ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკი (European Bank for Reconstruction and Development) — საერთაშორისო საფინანსო ინსტიტუტი, საინვესტიციო მექანიზმი, რომელიც შეიქმნა 1991 წელს, 61 ქვეყნისა და ორი საერთაშორისო ორგანიზაციის (ევროკავშირი და ევროპის საინვესტიციო ბანკი) მიერ, საბაზრო ეკონომიკისა და დემოკრატიის მხარდასაჭერად ცენტრალური ევროპისა და ცენტრალური აზიის 34 ქვეყანაში.
რეკონსტრუქციისა და განვითარების ევროპული ბანკი ერთ-ერთი უმსხვილესი ინვესტორია ამ რეგიონში, რომელიც საკუთარი ფინანსების გარდა მობილიზებას უკეთებს უცხოურ ინვესტიციებს აღმოსავლეთ ევროპისა და ცენტრალური აზიის ქვეყნებისათვის. ბანკის მესაკუთრეა სამოცი ქვეყანა და ორი არასამთავრობო ორგანიზაცია. მიუხედავად იმისა, რომ მისი მოწილეები ძირითადად საჯარო სექტორს წარმოადგენენ, ინვესტიციები უმთავრესად კერძო სექტორში ხორციელდება. ინვესტიციების საშუალებით რეკონსტრუქციისა და განვითარების ევროპული ბანკი ხელს უწყობს სტრუქტურულ და სექტორულ რეფორმებს, კონკურენციის განვითარებასა და პრივატიზაციას, ძლიერი ფინანსური ინსტიტუციებისა და სამართლებრივი სისტემების ჩამოყალიბებას, ინფრასტრუქტურების განვითარებას და სხვა რეკონსტრუქციისა და განვითარების ევროპული ბანკის მანდატის თანახმად, ბანკი ითანამშრომლებს მხოლოდ იმ სახელმწიფოებთან, რომლებიც დემოკრატიულ პრინციპებს ეფუძნებიან.
ორგანიზაცია ჩამოყალიბდა, მაშინ როდესაც ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში შეიცვალა სოციალისტური პოლიტიკური კურსი. აღმოსავლეთის ბლოკის ქვეყნები საბაზრო ეკონომიკაზე გადასვლის გამო საჭიროებდნენ მხარდაჭერას. ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკის მიზანია ფინანსურად დაეხმაროს ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპის, აგრეთვე დსთ-ის ქვეყნებს საბაზრო ეკონომიკის განვითარებაში.
ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკი უმსხვილესი დამოუკიდებელი ინვესტორია, რომელიც, საკუთარი თანხების გამოყოფის გარდა, იზიდავს მნიშვნელოვანი მოცულობის პირდაპირ უცხოურ ინვესტიციებს. ბანკი აფინანსებს როგორც ახალწამოწყებული საქმიანობის, ასევე არსებული ბიზნესის პროექტებს, თანამშრომლობს როგორც სახელმწიფო, ისე კერძო სექტორთან და აქვს დაფინანსების ფართო სპექტრი (სესხების გაცემა, კაპიტალის შექმნაში მონაწილეობა, ბანკებისათვის საკრედიტო ხაზების გახსნა და სხვ.).
ბანკის სტრუქტურა
ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკის უფლებამოსილება წარმოადგენს მმართველთა საბჭოს პრეროგატივას, რომელშიც ყოველი აქციონერი სახელმწიფო ნიშნავს მმართველს, რომელიც როგორც წესი ქვეყნის ფინანსთა მინისტრია. მმართველთა საბჭო უფლებამოსილების დიდი ნაწილის დელეგირებას ახდენს დირექტორთა საბჭოზე, რომელიც პასუხისმგებელია ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკის სტრატეგიულ მიმართულებებზე.
დირექტორთა საბჭო შედგება 23 დირექტორისაგან და ხელმძღვანელობს პრეზიდენტი. ყველა დირექტორი წარმოადგენს ერთ ან რამდენიმე აქციონერს. დირექტორთა საბჭო პასუხისმგებელია ბანკის მოღვაწეობაზე.
აღმასრულებელი კომიტეტი აკონტროლებს ბანკის სტრატეგიის, ეფექტურობისა და ფინანსური სტაბილურობის ყველა ძირითად ასპექტს. ბანკის აღმასრულებელი კომიტეტი შედგება პრეზიდენტის (რომელიც აღმასრულებელი კომიტეტის თავჯდომარეა), ვიცე-პრეზიდენტისა და ბანკის უმაღლესი ხელმძღვანელობის სხვა წევრებისაგან. ასევ შექმნილია მთელი რგი კომიტეტებისა, რომლებიც ექვემდებარება პრეზიდენტს.
ევრობანკი საქართველოში
საქართველოში, კერძოდ თბილისში, ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკის წარმომადგენლობა 1997 წლის ნოემბერში გაიხსნა. 2006 წლის ოქტომბერში ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკმა თბილისში კავკასიის რეგიონული ცენტრი დააფუძნა. 1994 წლიდან 2010 წლის ჩათვლით მის მიერ საქართველოში ხელმოწერილი და განხორციელებული ინვესტიციების მოცულობამ 1453 მლნ. ევრო შეადგინა, მ. შ. 46,5 მლნ. განკუთვნილი იყო გარდაბნის, ენგურისა და მცირე ჰიდროელექტროსადგურების რეაბილიტაციისათვის, 80 მლნ. – 500 კვ-იანი ელექტროგადამცემი ხაზის მშენებლობისათვის, 26,4 მლნ. – აეროპორტის რეაბილიტაციისათვის, 13,9 მლნ. – საქართველოს რკინიგზისათვის, 18,5 მლნ. – მუნიციპალური სექტორის, 101,2 მლნ. – სოფლის მეურნეობის სექტორის, 805 მლნ. – ფინანსური სექტორის, 35 მლნ. – მრეწველობის განვითარებისათვის და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ბანკები კატეგორია:საერთაშორისო ფინანსური ორგანიზაციები კატეგორია:საერთაშორისო ბანკები კატეგორია:ევროპის კავშირის ეკონომიკა
ბაყაყპირასებრნი
ბაყაყპირასებრნი (Podargidae) — ფრინველთა ოჯახი უფეხურასნაირთა რიგისა. მოიცავს 2 ქვეოჯახის 3 (ან 2) გვარის 12–16 სახეობას. ენათესავებიან უფეხურებს. მათი სხეულის სიგრძეა 23–40 სმ. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ავსტრალიაში, ტასმანიაზე, ახალ გვინეასა და ოკეანეთის კუნძულებზე. იკვებებიან ბაყაყებით, თაგვებითა და სხვ.
ლიტერატურა
* კატეგორია:უფეხურასნაირნი
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი C
ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2014: ჯგუფი C — C ჯგუფში თამაშები 14 ივნისიდან 25 ივნისამდე გაიმართება. ჯგუფი შედგება, კოლუმბიის, კოტ-დ’ივუარის, იაპონიისა და საბერძნეთის ნაკრებებისგან.
ჯგუფში გამარჯვებული დაუპირისპირდება D ჯგუფის მეორეადგილოსანს, ხოლო C ჯგუფის მეორეადგილოსანი — D ჯგუფის გამარჯვებულს.
ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (UTC+4)
სქოლიო
ჯგუფი C
ალექს ჰეპბერნი
ალექს ჰეპბერნი (Alex Hepburn; დ. 25 დეკემბერი, 1986) — ბრიტანელი მომღერალი და კომპოზიტორი. 2012 წლის ივნისში, მან გამოსცა პირველი ალბომი EP, ხოლო 2013 წლის აპრილში — შედგა მისი სადებიუტო ალბომი „Together Alone“.
მოლიებაიის რაიონი
მოლიებაიის რაიონი (Distrito de Mollebaya) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 483 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 978 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 26.7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:არეკიპის პროვინციის რაიონები
ჯესი მეტკალფი
ჯესი იდენ მეტკალფი (დ. 9 დეკემბერი, 1978) — ამერიკელი მსახიობი და მუსიკოსი. მეტკალფი ცნობილია „სასოწარკვეთილი დიასახლისები“-დან ჯონ როულანდის როლით. მეტკალფს ასევე ჰქონდა მნიშვნელოვანი როლები ამერიკულ სატელევიზიო საპნის ოპერაში „Passions“, მან შეასრულა მთავარი როლი რომანტიკულ კომედიურ ფილმში „ჯონ ტაკერი უნდა მოკვდეს“ და სხვა. ჯესი 2016 წლიდან ჯესი თამაშობს ტრეის რაილის როლს Hallmark Channel-ის ჰიტ სერიალში „ჩიზპიკის ნაპირები“.
ნოვოჩერკასკის ლუთერანული ეკლესია
ნოვოჩერკასკის ევანგელისტური ქრისტიან-ბაპტისტური ეკლესია (Церковь Евангельских Христиан-Баптистов; აგრეთვე ცნობილი როგორც ნოვოჩერკასკის ლუთერანული კირხე Лютеранская кирха в Новочеркасске) — უდიდესი პროტესტანტური (ბაპტისტური) ეკლესია ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთი. მდებარეობს მიხაილოვკსი ქუჩა N 159-ში. მისი აშენება დასრულდა 1898 წელს. ეკლესიის არქტიექტორია ნიკოლაი როლერი. ეკლესია არის რუსეთის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
ისტორია
1930-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლების განკარგულებით ეკლესია დახურეს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, როდესაც ვერმახტის ჯარებმა მოახდინეს ნოვოჩერკასკის ოკუპაცია, ეკლესია ხელახლა გახსნეს. ომის დარულების შემდეგ ეკლესია კვლავ დახურეს და იგი გამოიყენებოდა, როგორც საწყობი. 1970-იან წლებში მთლიანად ხარახურით გამოტენეს და მიატოვეს. 1990 წელს ეკლესია გადაეცა ევანგელისტურ ქრისტიანულ-ბაპტისტურ თემს, მიუხედავად იმისა, რომ ადრე ეკუთვნოდა ლუთერანულ თემს. 1992 წელს შენობა შეიტანეს რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის სიაში. 1994 წელს მოხდა შენობის რესტავრაცია ბაპტისტური თემის ხარჯებით და ამის შემდეგ ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურებაც.
სალიახოვო
სალიახოვო (Саляхово; Сәләх) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება კანზაფაროვოს სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 18 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 100 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 161 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
იტაიპე
იტაიპე (Itaipé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტეოფილუ-ოტონის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 798 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.54 კმ²-ზე. ფართობი 480 829 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
საჩი
სტადიციულად საჩი იყო მარტივი ღუმელი, ან ღუმელის შემცვლელი იმ ოჯახებისთვის ვისაც ღუმელის შეძენის საშუალება არ ჰქონდა. სახურავი ხშირად საცხობადაც გამოიყენებიდა. დღეს საჩი როგორც საცხობი მოწყობილობა რესტორნებში მთელი ბალკანეთის მაშტაბით აქტიურად გამოიყენება. ასევე გავრცელებულია საბერძნეთში (სადაც ჰქვია Παραδοσιακή Γάστρα, Σινί ან Χάν) და თურქეთში. საჩი ასევე შეიძლება ეწოდებოდეს ამ საცხობში მომზადებულ ხორცის და ბოსტნეულის კერძს.
ბულგარეთში სიტყვა საჩი (сач ან сачѐ) აღნიშნავს თიხის თხელ ფილას რომელსაც ასხელებენ და მაგიდაზე დებენ. მასზე აცხობენ თხლად დაჭრილ ბოსტნეულს და ხორცს. ცხობის დროს ცხიმი არ გამოიყენება და ზევიდან არაფერს ახურებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჭურჭელი კატეგორია:სლავური სამზარეულო
ანდრიიაშივკა (ბერდიჩივის რაიონი)
ანდრიიაშივკა (Андріяшівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქის ბერდიჩივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 627 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერდიჩივის რაიონის სოფლები
პეპლის ეფექტი (ფილმი)
ალტერნატიული დასასრული
არსებობს დასასრულის რამდენიმე ვერსია: — შევხვედრივართ?
— ევანი! — წარუდგენს საკუთარ თავს ევანი.
— კელი,— აპირებს თქმას კელი, მაგრამ ევანი მას ასწრებს და სახელით მიმართავს, თან უხსნის:
სქოლიო
კატეგორია:2004 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები დროში მოგზაურობის შესახებ
ელიზაბეთ ავსტრიელი (1436-1505)
ელიზაბეთ ავსტრიელი (Elisabeth von Österreich, Elżbieta Rakuszanka; დ. 1436 — გ. 7 ივნისი, 1492) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. გერმანიის მეფე ალბრეხტ II-ისა და ელიზაბეთ ლუქსემბურგელის ასული. საღვთო რომის იმპერატორ სიგიზმუნდ I ლუქსემბურგელის შვილიშვილი. მან თავისი ბავშვობა იმპერატორ ფრიდრიხ III-ის კარზე გაატარა, სადაც იგი პოლონეთის პრინცზე დაინიშნა. 1454-92 წლებში იყო პოლონეთის დედოფალი და ლიტვის დიდი მთავარი, როგორც კაზიმირ IV-ის მეუღლე. უნგრეთისა და ბოჰემიის მეფე ვლადისლავ II-ისა და პოლონეთ-ლიტვის სამი მონარქის: იან I-ის, ალექსანდრე I-ისა და სიგიზმუნდ I-ის დედა.
ბიოგრაფია
ელიზაბეთ ავსტრიელი დაიბადა 1436 წელს ვენაში. იგი იყო გერმანიის მეფე ალბრეხტ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ელიზაბეთ ლუქსემბურგელის ასული. დედის მხრიდან მისი ბაბუა უნგრეთის ყოფილი მეფე სიგიზმუნდ I იყო. 1439 წელს ალბრეხტ ავსტრიელი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც სულ სამ თვეში ელიზაბეთ ლუქსემბურგელმა ვაჟი გააჩინა, რომელსაც ვლადისლავი დაარქვეს და "მამის სიკვდილის შემდეგ დაბადებული" უწოდეს მეტსახელად. ჯერ კიდევ პატარა ელიზაბეთ ავსტრიელი სერიოზული პოლიტიკური დავის ეპიცენტრში აღმოჩნდა. მას შემდეგ რაც უნგრეთის ტახტზე ჩვილი ვლადისლავი ავიდა, რეგენტად დედამისი დაინიშნა. გერმანელთა გაბატონებით უნგრელები დიდად უკმაყოფილონი დარჩნენ, რის გამოც მათ დაამხეს ვლადისლავის მმართველობა და სამეფო ოჯახმა თავს ავსტრიაში გაქცევით უშველა.
უნგრელმა დიდგვაროვნებმა ტახტის დაკავება პოლონეთისა და ლიტვის მმართველ ვლადისლავ I-ს შესთავაზეს, რომელიც დიდი სიხარულით დასთანხმდა. მან მალევე ელიზაბეთ ლუქსემბურგელს პირობა მისცა, რომ მის ასულს, პრინცესა ელიზაბეთს თავის ძმაზე, პრინც კაზიმირზე დააქორწინებდა. საქორწინო კონტრაქტის გაფორმებიდან რამდენიმე დღეში ელიზაბეთ ლუქსემბურგელი გარდაიცვალა. 1444 წელს გარდაიცვალა მეფე ვლადისლავ I-ც, რის გამოც ისარგებლეს თურქებმა და უნგრელები ვარნას ბრძლაში დაამარცხეს. უშვილო ვლადისლავის გარდაცვალების გამო, პოლონეთის, ლიტვისა და უნგრეთის ტახტზე მისი ძმა კაზიმირ IV ავიდა, რომელმაც 1454 წლის 10 მარტს ცოლად შეირთო ელიზაბეთ ავსტრიელი. ამავე დღეს შედგა მისი პოლონეთის დედოფლად კორონაცია.
მას შემდეგ, რაც მისი ძმა, ვლადისლავი გარდაიცვალა, უნგრეთის ტახტისათვის ბრძოლა წამოიწყო ელიზაბეთის უფროსმა დამ, ანა ავსტრიელმა. უნგრელი დიდგვაროვნები ყველანაირად ეწინააღმდეგებოდნენ ანას, რის გამოც უნგრეთის ტახტი კვლავ ელიზაბეთს დარჩა. მალე თავად უნგრეთში იფეთქა აჯანყებამ პოლონელების წინააღმდეგ და ტახტზე ადგილობრივი დიდგვაროვანი: მატიაშ ჰუნიადი ადის. ელიზაბეთი უნგრეთის ტახტისათვის ბრძოლას მაინც განაგრძობდა. ბედის განგება მის წისქვილზე ასხამდა წყალს, რადგანაც 1490 წელს მეფე მატიაში უშვილოდ აღესრულა, რითაც მან სასწრაფოდ ისარგებლა და უნგრეთის ტახტზე თავისი უფროსი ვაჟი ვლადისლავ II დასვა.
1492 წელს კაზიმირ IV გარდაიცვალა და ტახტზე მათი უფროსი ვაჟი იან I ადის, რომელიც სულ ცხრა წელიწადში უშვილოდ აღესრულა. ამის გამო ტახტზე მათი კიდევ ერთი ვაჟი, ალექსანდრე I ადის, რომელიც 1506 წელს ასევე უშვილოდ დაიღუპა, თუმცა ამას უკვე ელიზაბეთი ვეღარ მოესწრო, რადგან იგი 1505 წელს გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1436 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1492 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:პოლონეთის დედოფლები
პაატა სააკაძის ქუჩა
პაატა სააკაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); ლამის II შესახვევიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ხრახამულის ქუჩა, 1999 ეწოდა პაატა სააკაძის სახელი.
ლიტერატურა
სააკაძე
სამხედრო ქუჩა
სამხედრო დასახლება - ნაძალადევის რაიონი (ზღვისუბანი): დასახლება ზღვისუბანსა და მუხიანს შორის. სამხედრო დასახლება 202 - სამგორის რაიონი: დასახლება ელიას ჩრდილოეთით. სამხედრო დასახლება - სამგორის რაიონი (ნავთლუღი): დასახლება თბილისის აღმოსავლეთ ნაწილში, ორხევის დასახლებასა და საქჰიდროენერგომშენის დასახლებას შორის. სამხერდო დასახლების: I ქუჩა-დასაწყისი ქიზიყის ქუჩიდან. II ქუჩა-დასაწყისი ქიზიყის ქუჩიდან.
უფეხურასებრნი
უფეხურასებრნი (Caprimulgidae) — ფრინველთა ოჯახი უფეხურასნაირთა რიგისა. მოიცავს 16–20 გვარის 90-მდე სახეობას. მეღამური და ბინდის ფრინველებია. ახასიათებს დიდი თავი და თვალები, მოკლე და სუსტი ნისკარტი, დიდი ზომის პირი, გრძელი ფრთები და კუდი, აგრეთვე მოკლე ფეხები. ბუმბული რბილი, ფერად ქვიშისფერი, მურა ან ყავისფერია; კარგად ერწყმის ხის და ნიადაგის ფერს, რაც ფრინველს შეუმჩნეველს ხდის. იკვებებიან ფრენის დროს დაჭერილი მწერებით. გავრცელებულნი არიან ანტარქტიდის გარდა ყველა კონტინენტზე. რამდენიმე სახეობა შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში; საქართველოს კანონმდებლობით ჩვეულებრივი უფეხურას უკანონო მოპოვების გამო იურიდიული ან ფიზიკური პირი ჯარიმდება 1 კგ-ზე 15 ლარით.
სქოლიო
* კატეგორია:უფეხურასნაირნი
კალაურის ნათლისმცემლის მონასტერი
სამონასტრო კომპლექსი განლაგებულია მთის ფერდობის ვაკე ადგილზე, რომელიც აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული. ჩრდილოეთ მხრიდან იგი ღრმა, ფლატებიანი ხევითაა შემოსაზღვრული, ხოლო აღმოსავლეთიდან ოცდაათიოდე მეტრის ციცაბო ფერდობით, რომელიც პატარა ტაფობზე ჩადის. სამონასტრო კომპლექსში შედის: იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია, სატრაპეზო, მარანი, საძვალე, კარიბჭე და სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობათა ნანგრევები. მონასტერი შემოფარგლული ყოფილა რიყის ქვით ნაშენი, არაწესიერი ფორმის გალავანით, რომლის ნაწილები თითქმის მთელ პერიმეტრზეა შემორჩენილი.
ნათლისმცემლის ეკლესია
მონასტრის მთავარი ნაგებობაა: ნათლისმცემლის ეკლესია. იგი მოზრდილი,მოხდენილი და აზიდული პროპორციების სამეკლესიანი ბაზილიკაა. ნაგებობების გეგმის სწორკუთხედში ჩაწერილი ყრუ კედლებით გამიჯნული და თითო კარით დაკავშირებული სამი სადგომი, რომელიც დამოუკიდებელ ეკლესიებს წარმოადგენენ დასავლეთ ნაწილში გვერდითი ეკლესიების დამაკავშირებელი მოგრძო დერეფანია გარშემოსასვლელი, რომლის თავზე პატრონიკეა მოწყობილი. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია მთავარი ეკლესიის კამარა, საკურთხევლის კონქი. დასავლეთ გარშემოსასვლელის და პატრონიკეს გადახურვა, მონგრეულია მთავარი ეკლესიის გრძივი კედლების ზედა ნაწილები, დანგრეულია სამხრეთ ეკლესიის მნიშვნელოვანი ნაწილი. მთავარი ეკლესიის დასავლეთ გარშემოსასვლელი და სამხრეთ ეკლესიის უმეტესი ნაწილი ჩამონაშალი ქვითაა ამოვსებული. ეკლესიის დასავლეთ კედელი გადახრილია და გადაქცევის პირასაა მისული.