cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაღრაანის ქისი
მაღრაანის ქისი“ ქარვისფერი მშრალი
„მაღრაანის ქისი“ ქარვისფრის დამზადებისას ალკოჰოლური დუღილი მიმდინარეობს მხოლოდ ქვევრებში სრულ დურდოზე. დუღილი მიმდინარეობს არაუმეტეს 28°C ტემპერატურაზე ინტენსიური დარევის (დღეში 4-5-ჯერ) პირობებში. ალკოჰოლური დუღილის დამთავრების შემდეგ ქვევრს გადაავსებენ ანალოგიური ღვინით და დააყოვნებენ დურდოზე არანაკლებ რთვლის მომდევნო წლის 1 თებერვლამდე. ამის შემდეგ ღვინოს მოხსნიან ჭაჭიდან და ლექიდან და გადააქვთ სხვა ჭურჭელში.
ღვინო შეიძლება დავარგდეს ან ჩამოისხას დავარგების გარეშე. დავარგების შემთხვევაში სავალდებულოა ღვინის დავარგება მუხის კასრებში არანაკლებ 6 თვის განმავლობაში. ღვინო „მაღრაანის ქისის“ სამომხმარებლო ბაზარზე განთავსება დასაშვებია მხოლოდ არაუმეტეს 5 ლიტრი მოცულობის ბოთლებში დაფასოებული სახით.
კლიმატი
მაღრაანის მიკროზონაში მიკროკლიმატს განაპირობებს ადგილობრივი რელიეფის თავისებურებები. მაღრაანის მიკროზონის ვენახები გაშენებულია კავკასიონის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ კალთებზე მდინარე მაჭარეულის, ბაბანეულისწყლის და მაღრანისწყლის ხეობებში.
კლიმატი მიკროზონაში ზომიერი კონტინენტურია, შედარებით ნოტიო, ცხელი ზაფხულით და ხანგრძლივი ცივი ზამთრით. მიკროზონა გამოირჩევა მზის რადიაციის მაღალი მაჩვენებლით, რადგან მიკროზონაში არსებული სავარგულები მიქცეულია სამხრეთით. მზის ნათების წლიური ხანგრძლივობა საკმაოდ მაღალია და 2050 საათს აღემატება. წლის საშუალო ტემპერატურა 12,2-12,4°C. წლის ყველაზე ცხელი თვე ივლისია. ზოგიერთ წელს ტემპერატურა + 40°C-ს აღწევს. ყველაზე ცივი თვე იანვარია. ზოგიერთ წელს ტემპერატურა -16°C-მდე ეცემა. მიკროზონაში ნალექების წლიური რაოდენობა საშუალოდ 750–850 მმ-ის ფარგლებშია. ნალექების რაოდენობა და ნალექიან დღეთა წლიური განაწილება ხელსაყრელია მიკროზონაში მევენახეობის განვითარებისთვის.
მიკროზონა დასავლეთიდან, ჩრდილოეთიდან და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან გარშემორტყმულია კავკასიონის კალთების განშტოებებით, რაც განსაკუთრებულ ზეგავლენას ახდენს მიკროზონაზე. კავკასიონის ქედი ხელს უშლის ჩრდილოეთიდან ცივი ჰაერის მასების გავრცელებას. მთის კალთები იცავს ვენახებს ძლიერი ქარებისაგან. მიკროზონა ნაკლებად ქარიანია. გარშემო მთებზე შეფენილი ტყეებიდან კი (მათ შორის, ბაბანეურის ნაკრძალი) ცხელი ზაფხულის განმავლობაში მომავალი გრილი ჰაერი დაბლა სწევს ტემპერატურას, რაც დადებითად მოქმედებს ყურძნის თანაბარ და კარგ დამწიფებაზე.
ნიადაგები
მიკროზონაში გვხვდება შემდეგი ტიპის ნიადაგები:
ადამიანური ფაქტორი
მევენახეობა-მეღვინეობა მიკროზონის ტერიტორიაზე არსებულ სოფლებში უხსოვარი დროიდან იღებს სათავეს. ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითად სამეურნეო საქმიანობას ჯერ კიდევ ენეოლითის პერიოდში მევენახეობამეღვინეობა წარმოადგენდა, რასაც ადასტურებს სოფელ მაღრაანში, მდინარე მაჭარეულის ხეობაში, დღემდე შემონახული ძველი მარნები, საწნახელები, ქვევრები და მაღრაანის ციხის მიმდებარე კალთებზე არსებული საუკუნოვანი ვაზები ე. წ. „ნავენახარები“.
სოფელ მაღრაანს შუაზე ყოფს მდინარე მაჭარეული ანუ „მაჭარ-რეული“, ადგილობრივ მოსახლეობაში გავრცელებული თქმულების მიხედვით, მდინარის სახელწოდება უკავშირდება შემთხვევას, როდესაც საწნახელიდან დაღვრილი მაჭარი მდინარეს შეერია.
XX საუკუნის დასაწყისში ჯიში „მაღრანული ქისი“ დაკარგულად ითვლებოდა. გადმოცემის თანახმად, ჯიშის გადარჩენა უკავშირდება მაღრაანელ გლეხს, რომელმაც ადიდებული მდინარის მიერ გამორიყული ხე ნახა, რომელზეც ვაზი იყო ასული და ცნობისმოყვარეობის გამო რამდენიმე ლერწი მოჭრა და დარგო, სწორედ ამ რამდენიმე ნერგიდან მოხდა ამ ჯიშის გავრცელება ადგილობრივ მევენახეთა შორის.
1954 წლის დ. ტაბიძის აღწერის თანახმად, „მაღრანულის“ ანუ „მაღრანული ქისის“ გავრცელების არეალს ოთხი სოფელი წარმოადგენდა: მაღრაანი, არგოხი, ფიჩხოვანი და, ასევე, მცირედ გავრცელებული იყო სოფელ ბაბანეურში.
ჯიშის შენარჩუნებაში დიდი წვლილი მიუძღვის ადგილობრივ მოსახლეობას, ვინაიდან კომუნისტური წყობის პერიოდში მაღალმოსავლიან ვაზის ჯიშებს მეტი ყურადღება ექცეოდა და შედარებით ნაკლებ მოსავლიანობის გამო მის გავრცელებას ერიდებოდნენ. დღეს არსებული მდგომარეობით აღნიშნული ჯიში ადგილწარმოშობის არეალს გასცდა, თუმცა, საუკეთესო თვისებებს სწორედ ისტორიული წარმოშობის ადგილზე ავლენს. ამჟამად მიკროზონის ტერიტორიაზე ჯიშს საკმაოდ დიდი ფართობი უჭირავს, მხოლოდ ახალშენი ვენახების ფართობმა 100 ჰექტარს გადააჭარბა, ყოველ წელს ხდება ახალი ვენახების გაშენება. მევენახეობა-მეღვინეობა ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითად სამეურნეო საქმიანობას წარმოადგენს. მაღრაანის მიკროზონის გეოგრაფიული მდებარეობა, ბუნებრივი საზღვრებით განპირობებული განსაკუთრებული მიკროკლიმატი, მიკროზონაში გავრცელებული სავენახე ნიადაგები, ვაზის ადგილობრივი ჯიშის - მაღრანულის (მაღრანული ქისის) მიერ ამ მიკროზონაში გამოვლენილი გამორჩეული თვისებები და ადგილობრივი მევენახე-მეღვინეების მიერ ამ ჯიშისაგან ღვინოების დამზადების ტრადიციები განსაზღვრავენ ღვინო „მაღრაანის ქისის“ გამორჩეულ, განსაკუთრებულ ხარისხს.
ვაზის ჯიში ქისი - „საქართველოს ამპელოგრაფიის“ და დ. ტაბიძის „კახეთის ვაზის ჯიშების“[2] მიხედვით, ქისი სხვა ჯიშებთან შედარებით ახალგაზრდა, მაგრამ ერთ-ერთი ტრადიციული კახური ჯიშია. ქისი ყოველთვის იყო ბუნებრივად შერეული რქაწითლის და მწვანეს ვენახებში. ეს ჯიში ხიხვთან, ასევე, ჩიტისთვალასთან და გრძელმტევანასთან ერთად მონაწილეობდა კახეთის ცნობილი ღვინოების შემადგენლობაში და „ბევრ შემთხვევაში ზოგიერთ სახელმოხვეჭილი ადგილების ღვინის მაღალი ხარისხი ქისის მონაწილეობითაც აიხსნება“. ასევე, დ. ტაბიძის მიხედვით, ალაზნის მარცხენა ნაპირის ვენახებში, სადაც ჯიში მწვანე ნაკლებად იყო გავრცელებული, სწორედ ჯიში - ქისი გამოიყენებოდა რქაწითლის ღვინის გასაუმჯობესებლად.
კარლ მაუსი
კარლ მაუსი (Karl Mauss; დ. 17 მაისი, 1898, პლიონი, შლეზვიგ-ჰოლშტაინი — გ. 9 თებერვალი, 1959, ჰამბურგი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, ვერმახტის სატანკო ჯარების გენერალ-ლეიტენანტი. 7-ე სატანკო დივიზიის მეთაური მეორე მსოფლიო ომის დროს.
მაღრაანის ქისი
ადამიანური ფაქტორი
XIX საუკუნეში, ვაზის დაავადებების გავრცელების ფონზე, ქისის ნარგაობები სხვა ჯიშებთან შედარებით მეტად შემცირდა. ქისი ნახსენები არ არის 1896 წლის საფილოქსერო კომიტეტის აღწერაში.
კარლ მაუსი
1945 წლის 23 მარტს მძიმედ დაიჭრა და დაკარგა ფეხი. 1945 წლის 15 აპრილს დაჯილდოვდა სამხედრო ორდენით „რკინის ჯვრის რაინდის ჯვარი ოქროს მუხის ფოთოლით, ხმლებით და ბრილიანტებით“. 1945 წლის 5 მაისს ჩავარდა ტყვედ, ხოლო ორი წლის შემდეგ განთავისუფლებული იქნა ტყვეობიდან. ომის შემდგომ მუშაობდა კბილის ექიმად მის მიერვე გახსნილ სტომატოლოგიურ კლინიკაში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 17 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959
მაღრაანის ქისი
ადამიანური ფაქტორი
1930-იან წლებში ის მცირედ გავრცელებულ ჯიშად ითვლებოდა და სწორედ ამის გამო ვაზის სტანდარტულ ჯიშთა ასორტიმენტში შევიდა როგორც ხარისხოვანი, მაგრამ მაინც „ვაზის პერსპექტიული ჯიში“. კახეთის მევენახე-მეღვინეებს შორის განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობდა ალაზნის მარცხენა ნაპირზე გავრცელებული ქისი. 1940-იან წლებში საქართველოს მევენახეობა-მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითმა ინსტიტუტმა აღწერა სოფელ მაღრაანში გაშენებული ქისი და დაასკვნა, რომ ქისის ეს ფორმა განსხვავდებოდა ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე გავრცელებული ქისის ფორმებისაგან. როგორც დ. ტაბიძე აღნიშნავს, სწორედ მათ უწოდეს ქისის ამ ნაირსახეობას „მაღრაანული ქისი“. ამავე ავტორის აღწერით ეს ფორმა, ძირითადად, სოფლებში მაღრაანი, არგოხი, ფიჩხოვანი და, ასევე, მცირედ გავრცელებული იყო სოფელ ბაბანეურში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ღვინო კატეგორია:ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები საქართველოში
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, თსსუ — საქართველოში უმაღლესი სამედიცინო განათლებისა და მეცნიერების უმთავრესი კერა. აქ თავმოყრილია საქართველოს სამედიცინო პედაგოგიური და სამეცნიერო კადრების საუკეთესო ნაწილი.
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი (წარსულში ინსტიტუტი), დასაბამს თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის  დაარსებიდან იღებს. უნივერსიტეტის სათავეში ქართული საზოგადოების გამოჩენილი მოღვაწეები იდგნენ: ივანე ჯავახიშვილი, ნიკო ცხვედაძე, პეტრე მელიქიშვილი, ექვთიმე თაყაიშვილი, კორნელი კეკელიძე, აკაკი შანიძე და სხვები.
ისტორია
1918 წლის 27 თებერვალს უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭომ დაადასტურა სამკურნალო ფაკულტეტის შექმნის აუცილებლობა. 17 ივნისს იმავე საბჭომ „ქართველ ექიმთა და ბუნებისმეტყველთა საზოგადოების“ თავმჯდომარის სპირიდონ ვირსალაძის ხელმძღვანელობით, მიიღო გადაწყვეტილება, რათა სექტემბრის თვეში გახსნილიყო საბუნებისმეტყველო-სამკურნალო და მათემატიკური ფაკულტეტი. 1919 წლის 9 აპრილს უნივერსიტეტის საბჭოს გადაწყვეტილებით, მანამდე ერთად არსებული საბუნებისმეტყველო-სამკურნალო და მათემატიკური ფაკულტეტი ცალკე ფაკულტეტებად გაიყო.
წლების მანძილზე პროფესორ-მასწავლებელთა რაოდენობის ზრდისა და მათი პროფესიონალიზმის საფუძველზე, შესაძლებელი გახდა სამკურნალო ფაკულტეტის გარდაქმნა დამოუკიდებელ ერთეულად და მისი ჩამოყალიბება  ინსტიტუტად. 1930 წლის 10 ივნისს განხორციელდა თბილისის უნივერსიტეტის რეორგანიზება და გაიხსნა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1992 წელს კი საქართველოს რესპუბლიკის მთავრობის გადაწყვეტილებით, ავტონომიური უნივერსიტეტის სტატუსი მიიღო და ჩამოყალიბდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტად.
ორგანიზაცია
მინი|თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სტუდენტები [[ტერნოპილის ი.გორბაჩოვსკის სახელობის სამედიცინო უნივერსიტეტი|ტერნოპილის ი.გორბაჩოვსკის სახელობის სამედიცინო უნივერსიტეტში]] დღეისათვის, თსსუ-ში შემდეგი ფაკულტეტებია: მედიცინის (ქართული, ინგლისური სექტორები) საზოგადოებრივი ჯანდაცვისა და მენეჯმენტის, სტომატოლოგიური, ფარმაციის, ფიზიკური მედიცინის და რეაბილიტაციის, უცხო ენების.
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში 51 დეპარტამენტია და 71 მიმართულებაა. უნივერსიტეტში მუშაობს სულ – 3369 თანამშრომელი, რომელთაგან, ადმინისტრაცია: აკადემიური პერსონალია – 378, ადმინისტრაციულ/დამხმარე პერსონალი – 235, მოწვეული მასწავლებლები – 492, ლაბორანტები – 97, შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებულები – 137, დიპლომის შემდგომში მოწვეული მასწავლებლები – 1045, სამამაგისტრო პროგრამებში მოწვეული მასწავლებლები – 108, მოსამზადებელ ცენტრში მოწვეული მასწავლკებლები – 28; კლინიკები: აპოლონ ურუშაძის სახელობის საუნივერსიტეტო სტოიმატოლოგიური კლინიკა – 236, ალექსანდრე ალადაშვილის სახელობის საუნივერსიტეტო კლინიკა – 185, გივი ჟვანიას სახელობის პედიატრიის აკადემიური კლინიკა – 246, სტომატოლოგიის N1 კლინიკა – 57, სტომატოლოგიის N2 კლინიკა – 41; ინსტიტუტები: იოველ ქუთათელაძის სახელობის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტი – 75, სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტი – 62.
სამედიცინო უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი,  სამეცნიერო ბიბლიოთეკა, პედაგოგთა კვალიფიკაციის ასამაღლებელი კურსები, ფარმაცევტთა (პროვიზორთა) კვალიფიკაციის ასამაღლებელი კურსები,  მუზეუმი, რამდენიმე კაბინეტი, კულტურის ცენტრი და სტუდიები.
თსსუ-ის გამგებლობაშია მძლავრი მატერიალურ-ტექნიკური ბაზა სასწავლო და სამეცნიერო მუშაობისათვის, სამედიცინო ქალაქის სამი კორპუსი, ფარმაცევტული კორპუსი ცალკე შენობით, სამკურნალწამლო ნივთიერებების წარმოებისათვის, ადმინისტრაციული და ს/კ ინსტიტუტის შენობა, საუნივერსიტეტო ცენტრალური კლინიკა, №1 საუნივერსიტეტო კლინიკა, №2 პედიატრიული კლინიკა, სტომატოლოგიური კლინიკა, ბავშვთა ორი სტომატოლოგიური კლინიკა.
უნივერსიტეტის კათედრები განთავსებულია ქალაქის სხვადასხვა კლინიკების ბაზაზე. სპორტული კომპლექსი, ფეხბურთის სტადიონი 2 მინდვრით, 2 სპორტული დარბაზით, მოედანი სამხედრო წვრთვნისათვის და სასროლეთი, ექსპერიმენტულ ცხოველთა სანაშენო მეურნეობის და კლინიკის შენობა, ფარმაცევტული ფაკულტეტის საცდელი ბოტანიკური ბაღი.
თვითმმართველობა
სამედიცინო უნივერსიტეტის სტუდენტურ თვითმმართველობას დღემდე განხორციელებული აქვს 750-ზე მეტი პროექტი, როგორც შიდასაუნივერსიტეტო ასევე საერთაშორისო მასშტაბებით. აღსანიშნავია ისეთი პროექტები როგორიცაა „მოსახლეობის უფასო სამედიცინო გამოკვლევა“, აღნიშნული პროექტის შედეგად საქართველოს 6 რეგიონის მასშტაბით მოხდა 4600 ადამიანზე მეტის უფასო სამედიცინო გამოკვლევა და მედიკამენტების დარიგება.
თანამშრომლობა ორგანიზაციებთან:
თსსუ-ის დიპლომი აღიარებულია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის, საერთაშორისო სამედიცინო განათლებისა და კვლევის ცენტრის, უცხოელ მედიკოს კურსდამთავრებულთა განათლების კომიტეტის და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ, რაც უნივერსიტეტს საერთაშორისო სტატუსს ანიჭებს.
საზოგადოებრივი/სამეცნიერო საქმიანობა
თსსუ რეგულარულად გამოსცემს საერთაშორისო მნიშვნელობის ჟურნალს და სამეცნიერო შრომათა კრებულებს. სახელმძღვანელოების და სამეცნიერო მონოგრაფიების გამოცემის სტიმულაციის და ხელშეწყობის მიზნით შექმნილია საუნივერსიტეტო საგამომცემლო კომისია, რომელიც ფინანსურ და პოლიგრაფიულ დახმარებას უწევს ავტორებს.
თსსუ-ს აქვს მრავალმხრივი და მრავალფეროვანი სამეცნიერო კონტაქტები, ატარებს საერთაშორისო ფორუმებს, პროგრამულ-გრანტული პრინციპით აფინანსებს სამეცნიერო-კვლევით საქმიანობას.
უნივერსიტეტში არსებობს უცხოელ მეცნიერთა და საზოგადო მოღვაწეთა საპატიო დოქტორად არჩევის ტრადიცია.
უნივერსიტეტში ფართოდაა გაშლილი სტუდენტთა სამეცნიერო მუშაობა. ყოველწლიურად იმართება სტუდენტთა შემაჯამებელი სამეცნიერო კონფერენციები.
უნივერსიტეტის კულტურის ცენტრის ბაზაზე შექმნილია სახალხო ანსამბლი “ქართული ფოლკლორი”, პლასტიკისა და მიმიკის თეატრი “იმპრო”, და დრამატული თეატრი “ჰიგია”. განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობს ახალგაზრდებში მხიარულთა და საზრიანთა კლუბი - ”კოზა- ნოსტრა”.
აღსანიშნავია თსსუ-ის სტუდენტთა სპორტული მიღწევები. სტუდენტები აქტიურად მონაწილეობენ სხვადასხვა სახის ასპარეზობებში საქართველოსა თუ უცხოეთში.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის უნივერსიტეტები
ქართული ფილმი
ქართული ფილმი — მხატვრული ფილმების კინოკონცერნი თბილისში. დაარსდა 1921 წელს. 1923 წლიდან საქართველოს „სახკინმრეწვი“ („Госкинпром“), 1953 წლიდან ამჟამინდელი სახელით.
ისტორია
ქართული კინოფილმების წარმოება იწყება 1908 წლიდან. ვასილ ამაშუკელმა და ალექსანდრე დიღმელოვმა გადაიღეს პირველი დოკუმენტური ფილმები, რომლებიც ძირითადად ასახავდნენ საზოგადოებაში მიმდინარე მოვლენებს: „ქვანახშირის ზიდვა აქლემებით“, „ბაქოს ბაზრები“, „ქუთაისის პეიზაჟები“ და სხვ. 1908 წელი ოფიციალურადაა მიჩნეული ქართული კინოს ისტორიის დასაწყისად. 1912 წელს ქუთაისში, კინოთეატრ  „რადიუმში” შედგა პრემიერა ვასილ ამაშუკელის ფილმისა „აკაკის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში“. ეს იყო პირველი სრულმეტრაჟიანი ქართული დოკუმენტური ფილმი, პირველი ფილმი. ეს იყო მსოფლიო კინემატოგრაფიის ისტორიაში პირველი სრულმეტრაჟიანი დოკუმენტური ფილმი. 1916 წელს გერმანე გოგიტიძის თაოსნობით რეჟისორმა ალექსანდრე წუწუნავამ გადაიღო პირველი სრულმტრაჟიანი მხატვრული ფილმი „ქრისტინე“ ეგნატე ნინოშვილის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით.
ქართული კინოს ასათწლიანი ისტორიის მანძილზე შექმნილია 800-ზე მეტი სრულმეტრაჟიანი მხატვრული, სატელევიზიო და მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, 1600-მდე დოკუმენტური და სამეცნიერო-პოპულარული, 600-მდე ანიმაციური და თოჯინური ფილმი. კინოსტუდიაში მოღვაწეობდნენ ცნობილი რეჟისორები: ნიკოლოზ შენგელაია, მიხეილ ჭიაურელი, ვახტანგ ტაბლიაშვილი, რეზო გაბრიაძე, ელდარ შენგელაია, ლანა ღოღობერიძე, სერგო ფარაჯანოვი, გიგა ლორთქიფანიძე, მერაბ კოკოჩაშვილი, თენგიზ აბულაძე, ნანა ჯორჯაძე, თემურ ბაბლუანი და სხვები. „ქართული ფილმის“ მიერ გამოიცა: ორი საიუბილეო წიგნი („ქართული კინო 110“ და „ქართული ანიმაცია 90“ ), 15 საბავშვო წიგნი 4 ენაზე, 7 კინოსცენარი 3 ენაზე.
საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურის და სპორტის სამინისტროს ხელშეწყობით ეტაპობრივად განხორციელდა რუსეთის ფილმსაცავ „გოსფილმოფონდიდან“ ქართული კინომემკვიდრეობის დაბრუნების პროცესი. XX საუკუნის 20-იან წლებში „სახკინმრეწვის“ ბაზაზე შექმნილი 200 მხატვრული და ქრონიკალური ფილმიდან რუსეთის საცავში მხოლოდ 54 ინახებოდა, რომელთა ნაწილი უკვე დაბრუნდა საქართველოში. მათ შორისაა მიხეილ კალატოზიშვილის პირველი დამოუკიდებელი სარეჟისორო ნამუშევარი „მათი სამეფო“ (1928), რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში დაკარგულ ფილმად ითვლებოდა. იგი პირველი ქართველი ქალი რეჟისორის ნუცა ღოღობერიძის სადებიუტო ნამუშევარიცაა. ფილმში უნიკალური ქრონიკალური მასალაა გამოყენებული. დაბრუნებულ ფილმებს შორის არის აგრეთვე: რეჟ. ალექსანდრე წუწუნავას ფილმები „ხანუმა“ (1926), „ორი მონადირე“ (1927) და „ჯანყი გურიაში“ (1928); რეჟ. კოტე მარჯანიშვილის „კრაზანა“ (1928) და „კომუნარის ჩიბუხი“ (1929); რეჟ. ნ.შენგელაიას „გიული“ (1927); რეჟ. გ.მაკაროვის „ქალი ბაზრობიდან“ (1928); რეჟ. კოტე მიქაბერიძის „ჩემი ბებია“ (1928. ძველი ვერსია); რეჟ. მ.ჭიაურელის „საბა“ (1929); რეჟ. თენგიზ აბულაძის „მონანიება“ (1986) და სხვ. მინი|300პქ|ტექსტში|კინოსტუდიის ფირსაცავი კინოსტუდიის განახლებულ ფირსაცავში ინახება 50000-მდე კოლოფი ფირი, რომელთაგან 25000-მდე მარტო დოკუმენტური ფილმების სტუდია „მემატიანეს“ სრული არქივია. ცალკე აღსანიშნავია საკოსტუმერო-სარეკვიზიტო, სადაც უნიკალური ნივთები ინახება.
110 წლის იუბილესთან დაკავშირებით მოეწყო გამოფენა, რომელზეც მოწვეული იყო თითქმის ყველა ქართველი კინემატოგრაფისტი და დიპლომატიური კორპუსი. გამოფენაზე წარმოდგენილი იყო 70-მდე ისტორიული კოსტუმი და კინოფილმებში გამოყენებული მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი იარაღი, ასევე კინოსტუდიაში მოღვაწე ხელოვანთა ისტორიული ფოტოები, 200-მდე კინოესკიზი (კოსტიუმების, ანიმაციების და სხვა), კინოკამერები და გადამღები ტექნიკა. სტუმრებს შეეძლოთ რეკვიზიტებთან მწვანე ფონზე გადაეღოთ სურათები.
კინოსტუდია ეროვნულ არქივთან ერთად აქტიურად მუშაობს ანიმაციური ფილმების აღდგენაზე.
ჯილდოები და პრემიები
ქართულ კინოს მონაწილეობა აქვს მიღებული 400-ზე მეტ კინოფესტივალზე და ფორუმზე, სადაც აღებული აქვს 300-ზე მეტი გრან-პრი.
სქოლიო
კატეგორია:კინოსტუდია ქართული ფილმი კატეგორია:ქართული კინო კატეგორია:საბჭოთა კინოსტუდიები კატეგორია:კინოსტუდიები ანბანის მიხედვით
15 აპრილი
15 აპრილი — გრიგორიანული კალენდრის 105-ე დღე (ნაკიან წლებში — 106-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 260 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები
0415
ნოვა-ოლდინა-დუ-ნორტი
ნოვა-ოლდინა-დუ-ნორტი (Nova Olinda do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონესის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 749 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 5 608.548 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.66 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ელ-ჯუფრა
ელ-ჯუფრა (الجفرة‎) — ლიბიის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქია ჰუნი.
ელ-ჯურფა თავდაპირველად ერთ-ერთი ადმინისტრაციული დანაყოფი იყო იმ 25-დან, რომლებიც ლიბიაში 1988 წელს შეიქმნა. 2001 წელს მისი ფართობი შემცირდა, თუმცა 2007 წელს, ლიბიის ადმინისტრაციული მოწყობის რეორგანიზაციის შედეგად კვლავ ძველ საზღვრებს დაუბრუნდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის რაიონები
Diacamma panayense
Diacamma panayense — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Diacamma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ცუგარუ (ქალაქი)
ცუგარუ (つがる市) — ქალაქი იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
ქალაქი განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები ჰიროსაკი, გოსიოგავარა, დასახლებები აძიგასავა, ცურუტა, ნაკადომარი.
მოსახლეობა
ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე —  ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქალაქები (პრეფექტურა აომორი)
ჰერმან-ბერნჰარდ რამკე
thumb|170px|ჰერმან-ბერნჰარდ რამკე [[ლიბიაში, 1942 წელი]] ჰერმან-ბერნჰარდ რამკე (Hermann-Bernhard Ramcke; დ. 24 იანვარი, 1889, შლეზვიგი, შლეზვიგ-ჰოლშტაინი — გ. 5 ივლისი, 1968, კაპელნი, შლეზვიგ-ჰოლშტაინი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, ლუფტვაფეს სადესანტო ჯარების გენერალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
ბლუმფონტეინი
ბლუმფონტეინი (Bloemfontein, Bloemfontein, სესოთო — Mangaung, ნიდ. „ყვავილების ფანტანი“) — ქალაქი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. ფრი-სტეიტის პროვინციის და ქვეყნის სასამართლო დედაქალაქი. სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის სამი დედაქალაქიდან ერთ-ერთი (ადმინისტრაციულ დედაქალაქ პრეტორიასა და საკანონმდებლო დედაქალაქ კეიპტაუნთან ერთად).
ქალაქი ბლუმფონტეინი მასპინძლობს სამხრეთ აფრიკის სააპელაციო უზენაეს სასამართლოს, ფრანკლინის ველური ბუნების ნაკრძალს, საზღვაო ბორცვს, კურორტს და სანდ დუ პლესის თეატრს. ქალაქი მასპინძლობს მუზეუმებს, მათ შორის ქალთა ეროვნული ძეგლს, ომის მუზეუმს, ეროვნული მუზეუმს და ხელოვნების მუზეუმს.
ბლუმფონტეინში არის აფრიკის სუბ-საჰარის პირველი ციფრული პლანეტარიუმი, საზღვაო ბორცვის პლანეტარიუმი და ბოიდენის ობსერვატორია, ასტრონომიული კვლევების ობსერვატორია, რომელიც ააგო ჰარვარდის უნივერსიტეტმა.
ისტორია
thumb|left|225px|წყარო, რომელმაც ქალაქს სახელწოდება მისცა ოფიციალურად ქალაქს საფუძველი ჩაეყარა 1846 წელს და 1854 წლიდან 1902 წლამდე იყო ორანჟის თავისუფალი სახელმწიფოს დედაქალაქი. რკინიგზა აშენდა 1890 წელს და ბლუმფონტეინი დაუკავშირა კეიპტაუნს.
1899 წელს ქალაქში გაიმართა ბლუმფონტეინის კონფერენცია, რომელმაც ვერ შეძლო ბურების მეორე ომის დაწყების თავიდან აცილება.
1912 წლის 8 იანვარს ბლუმფონტეინში დაარსდა აფრიკის ეროვნული კონგრესი, რომლის მიზანი იყო იმ კანონების მიღება, რომლებიც დაიცავდნენ ქვეყნის შავკანიანი მოსახლეობის უფლებებს, რომლებიც ქვეყანაში უმრავლესობას წარმოადგენდნენ. კონგრესის სხდომებზე მონაწილეობას იღებდა პოეტი ჯონ დუბე, რომელიც შემდგომში გახდა ამ ორგანიზაციის პირველი პრეზიდენტი.
მწერალი ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინი, ცნობილი რომანის — «ბეჭდების მბრძანებელის» ავტორი, დაიბადა ბლუმფონტეინში 1892 წლის 3 იანვარს.
მმართველობა
ფრი-სტეიტის პროვინციის მმართველი შენობა ბლუმფონტეინში წარმოადგენს მანგაუნგის მუნიციპალიტეტის ნაწილს, რომელიც 2011 წელს განახლდა ადგილობრივი მუნიციპალიტეტიდან.
მანგაუნგის მუნიციპალიტეტი ირჩევს მუნიციპალურ საბჭოს 5-წლიანი პერიოდით, წევრთა შერეული პროპორციული წარმომადგენლობის (MMP) სისტემის მეშვეობით, რომელშიც პალატა ირჩევს ინდივიდუალურ მრჩევლებს პარტიული სიებიდან დასახელებულ პირებთან ერთად. ამომრჩეველს ორი ხმა აქვს: ერთი, პალატის საბჭოს წარმომადგენლისთვის, ხოლო მეორე პოლიტიკური პარტიისთვის. ამ უკანასკნელისთვის ხმის მიცემა ხდება მუნიციპალურ საბჭოში ადგილების გასანაწილებლად პარტიებს შორის, ხოლო პირველით ნაწილდება ადგილების ცალკეული წარმომადგენლების მეშვეობით. მანგაუნგის ამჟამინდელი აღმასრულებელი მერი, ოლი მლემელი, აირჩიეს 2016 წლის აგვისტოში.
გეოგრაფია და კლიმატი
thumb|right|250px|პეიზაჟი მაღალი ველდისა და კარუს რეგიონების საზღვარზე ბლუმფონტეინი მდებარეობს მაღალი ველდის რეგიონის (ვრცელი სტეპური ბორცვის პლატოზე, რომელიც მდებარეობს ზღვის დონიდან 1,4000 მეტრ სიმაღლეზე) სამხრეთით, რომელიც ქალაქიდან სამხრეთ-დასავლეთში გადადის კარუს ნახევრადუდაბნოს რეგიონში.
ქალაქის კლიმატი ნახევრადუდაბნოს კლიმატის ფორმისაა, ცხელი ზაფხულით და ცივი, მშრალი ზამთრით, ხშირი ყინვით. თოვლი რამდენიმე წელიწადში ერთხელ მოდის (უკანასკნელად მოვიდა 2007 წელს).
სტადიონი
ფრი-სტეიტის სტადიონი და მიმდებარე სპორტული კომპლექსი ქალაქში და პროვინციაში მთავარი სპორტული ადგილია. ეს ადგილი იყო 2010 წლის FIFA მსოფლიო ჩემპიონატის სამხრეთ აფრიკის მატჩების მასპინძელი სტადიონი, რომელიც გაიმართა ბლუმფონტეინში. ქალაქში არის კიდევ მრავალი სპორტული ადგილი, მათ შორისაა უნივერსიტეტის კუთვნილებაში მყოფი, სკოლები და სპორტული კლუბები, რომლებიც განეკუთვნება დაწესებულებებს. ქალაქის სხვა სტადიონები არის მანგაუნგის ოვალი, დოქტორ პეტრუს მოლემელას სტადიონი და კლივი სოლომონის სტადიონი.
ფეხბურთი
ბლუმფონტეინი არის ფეხბურთის პრემიერ ლიგის გუნდის ბლუმფონტენ სელტიკის ერთობლივი სახლი. 2010 წლის FIFA მსოფლიო თასის ზოგიერთი მატჩი გაიმართა ფრი-სტეიტის სტადიონზე, მათ შორისაა ინგლისის ისტორიული 4–1 დამარცხება გერმანიის მიერ მე-16 ტურში.
რაგბი
ბლუმფონტეინის ფრი-სტეიტის სტადიონი არის ორი რაგბის გუნდის კავშირი. ჩიტა, რომელიც კონკურენციას უწევს პრო 14-ს და ფრი-სტეიტის ჩიტა, რომლებიც თამაშობენ შიდა კარის თასში. 2005 წელს „ფრი-სტეიტის ჩიტამ“ მოიგო კარის თასი „ლურჯი ბულზის“ წინააღმდეგ ბრძოლაში. 2009 წელს ჩიტები დაუბრუნდნენ კარის თასის ფინალში, მაგრამ მათ ვერ შეძლეს გამარჯვება. 2016 წელს ჩიტამ მოიგო კარის თასი შესანიშნავი სეზონის შემდეგ.
ვარდის ფესტივალი
ბლემფონტეინი, 'ვარდების ქალაქი', ყოველწლიურად აღნიშნავს 'ბლუმფონტეინის ვარდების ფესტივალს', რომელიც ასევე ცნობილია როგორც  მანგაუნგის ვარდების ფესტივალი . ფესტივალი აღინიშება ოქტომბერში - ეს არის თვე, როდესაც ფრო-სტეიტში ვარდები საუკეთესოდ ყვავის. მოვლენების უმეტესი ნაწილი ბლუმფონტეინში მდებარე ლოჩ ლოგან ვოთერფრონტზე ხდება. ფესტივალი იზიდავს ვარდების ენთუზიასტებს მთელი სამხრეთ აფრიკიდან და მსოფლიოდან, მონაწილეობა იღებენ სხვადასხვა ღონისძიებებში. ფესტივალმა ბლუმფონტეინი პოპულარულ ტურისტულ ადგილად აქცია, ყოველწლიურად ათასობით ადამიანი ესწრება ფესტივალს.
მოსახლეობა
უკანასკნელი მოსახლეობის აღწერა ჩატარდა 2011 წელს. მისი მონაცემებით, ბლუმფონტეინის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 256 185 ადამიანს, მათ შორის შავკანიანების რაოდენობა შეადგენს — 56,11 %-ს (143 736 ადამიანი), თეთრკანიანების (პირველ რიგში აფრიკანერების) — 29,79 % (76 325 ადამიანი), ფერადკანიანების — 12,81 % (32 827 ადამიანი), აზიელების — 0,82 % (2100 ადამიანი).
აუცილებელია აღინიშნოს, რომ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში თეთრკანიანი უმცირესობის რეჟიმის გაუქმებისა და ხელისუფლების შავკანიანი მოსახლეობისთვის გადაცემის შემდეგ შემცირდა თეთრკანიანი მოსახლეობის რაოდენობა (ძირითადად ემიგრაციის გამო), მოხდა ფერადკანიანთა გადასვლა მსხვილ ქალაქებში (იოჰანესბურგი, კეიპტაუნი, დურბანი), გაიზარდა შავკანიანი მოსახლეობის რაოდენობა (პირველ რიგში, ახლომდებარე აფრიკული ქვეყნებიდან იმიგრანტების ხარჯზე). ასე რომ, დღეისათვის თეთრკანიანი და ფერადკანიანი მოსახლეობის რაოდენობა დაბალია, ხოლო შავკანიანი მოსახლეობის — მაღალი.
2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქ ბლუმფონტეინის მოსახლეობის 42,53 %-ის (101 647 ადამიანი) მშობლიური ენაა აფრიკაანსი; მოსახლეობის 33,36 % (79 737 ადამიანი) ლაპარაკობს სესოთოს ენაზე, 7,47 % (17 852 ადამიანი) ინგლისურ ენაზე, 7,10 % (16 972 ადამიანი) კოსას ენაზე, ხოლო 5,87 % (14 035 ადამიანი) ტსვანას ენაზე.
ქალაქში ადმინისტრაციაში, ბიზნესში და ერთმანეთთან ურთიერთობაში ძირითადი ენაა აფრიკაანსი (პირველ რიგში თეთრკანიანებში და ფერადკანიანებში). შავკანიანი მოსახლეობა საყოფაცხოვრებო ურთიერთობაში ხმარობს ადგილობრივ ენებს (სესოთო, კოსა, ტსვანა). ხელისუფლება იღებს ზომებს ადმინისტრაციაში და ბიზნესში აფრიკაანსის მაგივრად ჩაანაცვლოს ინგლისური ენა, შედეგად ახალგაზრდობის მნიშვნელოვანი ნაწილი ამა თუ იმ დონით ფლობს ინგლისურ ენას.
ეკონომიკა
პროვინციაში ოქრო-ურანის საბადოების ათვისებამ ხელი შეუწყო ბლუმფონტეინის გადაქცევას მნიშვნელოვან სამრეწველო ცენტრად. მოქმედებენ ლითონგადამამუშავებელი, შუშის, კვების, თამბაქოს, ტყავის სამრეწველო საწარმოები. ფუნქციონირებს უნივერსიტეტი. მუშაობს ბოიდენის ობსერვატორია.
გართობა
ვარდების დედოფლის კონკურსი მნიშვნელოვანი ღონისძიებაა. შეჯიბრის შედეგად ავლენენ ბლუმფონტეინის ქალაქის დამსახურებულ მოქალაქეებს. ნომინირება ხდება მოქალაქეების მიერ.
ტრანსპორტი
ბლუმფონტეინი — სარკინიგზო და საავტომობილო ხაზების მსხვილი კვანძია, მასზე გადიან ეროვნული მნიშვნელობის გზები N1 (კეიპტაუნი — ბაიტბრიჯი), N6 (ისტ-ლონდონი — ბლუმფონტეინი) და N8 (კიმბერლი — მასერუ). ქალაქს ემსახურება ბრამ ფიშერის სახელობის მუნიციპალური აეროპორტი (Bram Fischer; საჰაერო ტრანსპორტის საერთაშორისო ასოციაცია: BFN, ICAO: FABL) მგზავრთა ბრუნვით 400 ათასი ადამიანი წელიწადში (2011). პირდაპირი რეგულარული რეისები სრულდება იოჰანესბურგის, კეიპტაუნის, დურბანის და პორტ-ელიზაბეთის მიმართულებით.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ქალაქები კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები
სტილბიტი
ისტორია
თავდაპირველად ჰეილანდითი და სტილბიტი მიაჩნდათ იდენტურ (ერთი და იგივე) მინერალებად. მას შემდეგ რაც გაირკვა, რომ ისინი სხვადასხვა ჯგუფს მიეკუთვნება, 1818 წელს სტილბიტს მიენიჭა ახალი სახელწოდება დესმინი. სწორედ ამ სახელითაა ის ცნობილი გერმანიაში. სტბილბიტი აღმოჩენილი იქნა შვედი მინერალოგის ფრედერიკ აქსელ კრონსტედის (Axel Frederic Cronstedt) მიერ 1756 წელს, ხოლო მისი აღწერა მოახდინა რენე ჟუსტ ჰაუიმ(René-Just Haüy)1796 წელს.
დიაგნოსტიკური რუკა
thumb|სტილბიტი (ინდოეთი) სინგონია - მონოკლინური; სიმყარე - 3.5-4; კუთრი წონა - 2.09-2.2; ფერი - უფერო ან ღიანაცრისფერი; ფხვნილის ფერი - თეთრი; ბზინვარება - მინისებრი; ჩვეულებრივ წარმოქმნის არასწორ კრისტალებს, ხშირად წარმოდგენილია რადიალურად-სხიური ან სფეროლიტური ჯგუფების სახით. ზოგჯერ გვხვდება ინდივიდუალური იდიომორფული სახის კრისტალები, რომლებიც შეზრდილნი არიან რომბული სიმეტრიის მქონე ჯვრისებრი ორეულების სახით. მინერალი უმეტესად გვხება უფერო ან მონაცრისფრო-მოთეთრო სახით. ახასიათებს მინისებრი ელვარება. ქიმიური შემადგენლობა - ცვალებადი; მიახლოებითი შემადგენლობაა: კალციუმის ოქსიდი (СаО) 7-9%, ალუმინის ოქსიდი (Аl2O3) 16-18%, სილიციუმის ორჟანგი (SiO2)55-61%, წყალი(Н2О) 16-19%.
დიაგნოსტიკური ნიშნები
ლღვება სანთლის ალზე და ადვილად იხსნება მარილმჟავაში.ნალღობი იღებს თეთრი ემალის სახეს. იშლება მარილმჟავაში.
წარმოშობა
სიმეტრიის კლასი-პრიზმატური - 2/m
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტექტოსილიკატები კატეგორია:ნატრიუმის მინერალები კატეგორია:კალციუმის მინერალები კატეგორია:ალუმინის მინერალები კატეგორია:ცეოლითები კატეგორია:მონოკლინური მინერალები
The Crepes of Wrath
„The Crepes of Wrath“ — სერიალ „სიმფსონების“ პირველი სეზონის მეთერთმეტე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 1990 წლის 15 აპრილს გავიდა.
ამ ეპიზოდში ბარტ სიმფსონი მოსწავლეთა გაცვლის პროგრამით საფრანგეთში მოხვდება, ხოლო მის მაგივრად სიმფსონების ოჯახში დასახლდება ალბანელი ბიჭუნა, რომელიც სინამდვილეში ჯაშუში აღმოჩნდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 1)
მსოფლიოს მოსახლეობა
მინი|მარჯვნივ|450px|მოსახლეობის სიმჭიდროვე მსოფლიოში 1994 წელს მინი|მარჯვნივ|300px|მსოფლიოს მოსახლეობა 1800-2100, გაეროს 2004 პროგნოზებზე და აშშ-ს აღწერის ბიუროს შეფასებაზე დაყრდნობით
მსოფლიოს მოსახლეობა 2022 წლის მონაცემებით 8 მილიარდ ადამიანს შეადგენს.
მოსახლეობის ზრდის ტემპის დაჩქარებაში დიდი როლი ითამაშა, ისეთმა ფაქტორებმა, როგორიცაა სოფლის მეურნეობის მექანიზაცია და მსოფლიოში მოსავლიანობის გაზრდა, ცხოვრების პირობებისა და სამედიცინო მომსახურების გაუმჯობესება, რისი წყალობითაც გაიზარდა სიცოცხლის ხანგრძლივობა. ამასთან, შობადობის დონე მსოფლიოს ბევრ ნაწილში კვლავინდებურად მაღალია. დემოგრაფთა შეფასებით, თუ მოსახლეობის ზრდა ამ ტემპით გაგრძელდა, 2200 წლისთვის, შესაძლოა, 20 მილიარდ კაცს მიაღწიოს. ამჟამად მოსახლეობის ზრდა იმ ქვეყნების ხარჯზე ხდება, რომელთა მრეწველობა და ტექნოლოგიები სათანადოდ არ არის განვითარებული.
შობადობის ტემპის მიხედვით ევროპა და ჩრდილოეთი ამერიკა, სადაც განვითარებული მრეწველობისა და მოწინავე ტექნოლოგიების მქონე ქვეყნების უმეტესობა შედის, ძალზე ჩამორჩება აზიასა და აფრიკას, ასევე ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკას.
მინი|მარცხნივ|450px|მსოფლიოს მოსახლეობა ქვეყნების მიხედვით. [[2010 წლის მონაცემები]]
სქოლიო
კატეგორია:დემოგრაფია
Penduduk
ადიგენის ბიბლიოთეკა
ადიგენის ბიბლიოთეკა — ადიგენის მუნიციპალიტეტის მთავარი ბიბლიოთეკა. მდებარეობს დაბა ადიგენში. ერთ-ერთი უძველესი ბიბლიოთეკა საქართველოში.
დაარსების ისტორია
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე საბიბლიოთეკო ცხოვრების დაწყება დაკავშირებულია XIX საუკუნეში მომხდარ დიდ პოლიტიკურ ცვლილებებთან. კერძოდ სამცხე-ჯავახეთში თურქთა ბატონობის დასასრულთან და რუსული მმართველობის დამკვიდრებასთან. რეალური საფრთხე შეექმნა ქართულ ენასა და ტრადიციებს, რომლის გადარჩენის უმთვრეს პირობად ადგილობრივმა მოსახლეობამ განათლება მიიჩნია. XIX საუკუნის 80-იანი წლების დასაწყისში ადიგენში დაარსდა სასოფლო სკოლა. მოგვიანებით სოფელ უდეშიც გაიხსნა გაიხსნა ერთკლასიანი სასწავლებელი. სკოლების დაარსებამ ხელი შეუწყო სოფლის მოსახლეობის ეროვნული თვითშგნების გაძლერებას. გაჩდა განათლების დამატებითი კერის — ბიბლიოთეკის დაარსებისა და მისთვის ხარჯის გაწევის სურვილიც.
— წერდა გაზეთი „ივერია“ 1895 წელს.
1897 წლის თებერვალში ივანე მერაბიშვილისა და გიორგი ზაალიშვილის ინიციატივით მოიწვიეს ბიბლიოთეკა-სამკითხველოს თანამგრძნობ პირთა კრება, სადაც აირჩიეს სამზრუნველო კომიტეტი. სამზრუნველო კომიტეტმა მიმართა „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას“, რათა დახმარებოდნენ სამკითხველოს გახსნაში. ყველა ხარჯს თვითონ კომიტეტი კისრულობდა. ქშწკგ საზოგადოების გამგეობას უნდა გამოეწერა ქართული პერიოდული პრესა, წიგნები და რუსული გაზეთი „კავკაზი“. საზოგადოების მთავარი გამგეობა ამას მოწონებით შეხვდა და მისი დახმარებით სოფელ უდეში 1897 წლის 1 ივლისს დაფუძნდა ბიბლიოთეკა. ამ პერიოდისათვის ბიბლიოთეკას ჰქონდა 250 ქართული და 51 რუსული წიგნი. ქშწკგ საზოგადოებამ გაუგზავნა 118 წიგნი. ჰყავდათ 60 ხელისმომწერი. დღიურად ემსახურებოდნენ საშუალოდ 6 მკითხველს. სოფელ უდეში ბიბლიოთეკის დაარსებას განსაკუთრებული მოწონებით შეხვდა ახალგაზრდობა. ქშწკგ საზოგადოების მთავარი გამგეობისადმი გაგზავნილ წერილში ვკითხულობთ: 1902 წლისთვის, ბიბლიოთეკას ჰქონდა უკვე 400-ზე მეტი წიგნი და თითქმის ყველა ჟურნალ-გაზეთი. ბიბლიოთეკა-სამკითხველოს მუშაობით შესაძლებელი გახდა მოსახლეობის კულტურული დაწინაურებაც და მათში ეროვნული ცნობიერების შენარჩუნებაც. 1901 წელს ზ. ჭიჭინაძე წერდა:
სოფელ უდის ბიბლიოთეკა 1916 წლიდან დაექვემდებარა „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოების“ ახალციხის განყოფილებას. მან ფუნქციონირება შეწყვიტა 1919 წელს, რადგან მთლიანად განადგურდა სერვერ ბეგის ბანდების მიერ.
XX საუკუნის შუა წლებიდან ადიგენის მუნიციპალიტეტის სხვადასხვა სოფელში: აბასთუმანში, უდეში, არალში, ბოლაჯურში, ქვემო ენთელსა და სხვაგან გაიხსნა ბიბლიოთეკები.
საქართველოს სახალხო კომიტეტის ბრძანებულებით 1945 წელს დაბა ადიგენში გაიხსნა ქოხ-სამკითხველო, რომლის ფონდი ძირითადად მოსახლეობაში შეგროვებული წიგნების ბაზაზე შეიქმნა.
1949 წლის 1 აპრილიდან ბიბლიოთეკას სათავეში ჩაუდგა ნინო გიქოშვილი. მან ბიბლიოთეკის ფონდი ჩაიბარა 2200 წიგნით და თორმეტი წლის მანძილზე ფონდი გაზარდა 22 000 ეგზემპლარამდე.
XXI საუკუნის დასაწყისში ადიგენის საბიბლიოთეკო ქსელში შემავალი 64 ბიბლიოთეკიდან, რომელიც მოიცავდა 156 საშტატო ერთეულს, დარჩა მხოლოდ 34 მოქმედი ბიბლიოთეკა 47 საშტატო ერთეულით. 2014 წელს ადგილობრივი ადგილობრივი თვითმმართველობის ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილებით, ბიბლიოთეკას ხელმძღვანელობს ეკა ბოჩიკაშვილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბიბლიოთეკები კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტი
Genius
Genius — პერსონალური კომპიუტერების პერიფერიული მოწყობილობების მწარმოებელი კომპანია, რომელიც 1983 წელს შეიქმნა, ტაივანში. Genius არის ტაივანური კორპორაცია KYE Systems Corp.-ის სავაჭრო ნიშანი. შტაბ-ბინა მდებარეობს ტაიპეიში, ტაივანი. მას აქვს ოფიციალური წარმომადგენლობები აშშ-ში, დიდ ბრიტანეთში, გერმანიასა და ჩინეთში          (ჰონგ-კონგი).
კომპანია უშვებს გრაფიკულ პლანშეტებს, სათამაშო კონტროლერებს, მაუსებს, ყურსასმენებს, აკუსტიკურ სისტემებსა და ვებკამერებს
2007 წლის მონაცემებით ჰყავდა 5 ათასი თანამშრომელი, ხოლო ამავე წელს კომპანიის შემოსავალმა 440 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1983 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:ტაივანის კომპანიები კატეგორია:ტაივანის ელექტრონული კომპანიები
კანადის პროვინციები და ტერიტორიები
კანადა მსოფლიოში სიდიდით მეორე ქვეყანაა. კანადის ტერიტორია იყოფა პროვინციებად და ტერიტორიებად. ამჟამად ქვეყნის შემადგენლობაში არის 10 პროვინცია და 3 ტერიტორია. 1867 წლისათვის კანადა შედგებოდა ორი პროვინციისაგან ონტარიოსა და კვებეკისგან, მოგვიანებით ქვეყნის შემადგენლობაში სხვა ტერიტორიებიც შევიდა. 1870 წელს ქვეყნის შემადგენლობაში შევიდა დიდი ბრიტანეთის კოლონია, რესპურიტის მიწა, ახლანდელი ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორიები. მოგვიანებით კანადის შემადგენლობაში სხვა ტერიტორიებიც შევიდა, მათ შორის ჩრდილოური კანადური არქიპელაგის კუნძულებიც. კანადის ადმინისტრაციული დაყოფა შემუშავდა 1867 წლის კონსტიტუციაში, მაშინ როდესაც ქვეყანამ დიდი ბრიტანეთისგან დომინიონის სტატუსი მიიღო. ფართობის მხრივ ყველაზე დიდი ტერიტორიები უკავიათ ნუნავუტის და ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორიას.
პროვინციები და ტერიტორიები
აქ აგრეთვე მოცემულია კანადის ადმინისტრაციული ერთეულების სია, რომლებიც შევიდნენ კანადის კონფედერაციაში. ჩანაწერები:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:კანადის პროვინციები და ტერიტორიები
სასხორის გერის წმინდა გიორგის ეკლესია
სასხორის გერის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში.
სასხორის გერის წმინდა გიორგის ნიში მთავარი გზის პირას, სოფლის მოედანზე მდებარეობს. მოწყობილია ძველი ნაეკლესიარის ადგილას. ფლეთილი ქვით ნაშენი კედლები მიწის დონიდან ქვევით არის მოქცეული. დასავლეთიდან, სამხრეთ კიდეზე, რამდენიმე საფეხურიანი ჩასასვლელია მოწყობილი. კედლებით მოზღუდული სივრცე, აღმოსავლეთით, ნახევარწრით სრულდება. ნაგებობის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მოწყობილია სალოცავი ნიში. შიდა სივრცეში ამოსულია ხეები. სამხრეთ კედელთან ყრია სამშენებლო ქვები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე
მინიატიურა|„საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე“, 1894 წელი საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე (Духовный вестник Грузинского Экзархата); საქართველოს საეგზარქოსოს მოამბე (Вестник Грузинского Экзархата); კავკასიის საეგზარქოსოს მოამბე (Вестник Кавказского Экзархата) — საქართველოს საეგზარქოსოს ოფიციალური რუსულენოვანი ჟურნალი, დაარსდა თბილისის სასულიერო სემინარიასთან. გამოდიოდა თვეში ორჯერ (წელიწადში 24 ნომერი). რედაქტორი — თბილისის მართლმადიდებელთა სასულირო სემინარიის რექტორი ან ინსპექტორი, გამომცემელი — სასულიერო სემინარია. იბეჭდებოდა ქართულ და რუსულ ენებზე (ქართული ტექსტი რუსულის თარგმანს წარმოადგენდა). აქვეყნებდა სასულიერო უწყების ბრძანებებს, ცირკულარებს და სხვა ოფიციალურ საეკლესიო მასალას, ქადაგებებს, მოძღვრებებს, სიტყვებს, სტატიებს საეკლესიო საქმეთა შესახებ და სხვა. გამოცემას თან ერთვოდა დამატებები (приложения).
გამოცემები
1917 წელს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვებისთანავე, საქართველოს საეგზარქოსოს დარჩენილ ტერიტორიას დაერქვა კავკასიის საეგზარქოსო, რომელმაც 1920 წლამდე იარსება. შესაბამისად პერიოდიკამაც მიიღო თავისი ახალი სახელწოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები კატეგორია:რუსულენოვანი ჟურნალები
ალექსანდრე წულუკიძე (რევოლუციონერი)
ალექსანდრე (საშა) გრიგოლის ძე წულუკიძე (დ. 13 ნოემბერი [ძვ. სტ. 1 ნოემბერი], 1876, დაბა ხონი, ქუთაისის მაზრა — გ.  21 ივნისი [ძვ. სტ. 8 ივნისი] , 1905, ქუთაისი, დაკრძალულია ხონში) — ქართველი მარქსისტი, რევოლუციონერი. რუსეთის პირველი რევოლუციის მონაწილე, ლენინურ-ისკრული ორგანიზაციების ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოსა და ამიერკავკასიაში. მის სახელს ატარებდა მისი მშობლიური ქალაქი ხონი 1936-1989 წლებში.
ნაშრომები
წულუკიძე თეორიულ შრომებში მკაცრად აკრიტიკებდა „ლეგალურ მარქსისტებს“, ბურჟუაზიულ ნაციონალისტებსა და მენშევიკებს, იცავდა ლენინურ-ტაქტიკურ რევოლუციურ ხაზს. წულუკიძე იყო ქართველი მარქსისტული ლიტერატურის კრიტიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. მოსკოვის უნივერსიტეტში სწავლისას გამოაქვეყნა მარქსისტული თვალსაზრისით დაწერილი კრიტიკული წერილი "ახალი ტიპი ჩვენს ცხოვრებაში" (ჟურნალი "კვალი", №№ 44, 45, 48). შემდეგში სისტემატურად აქვეყნებდა პოლემიკურ და პუბლიცისტურ წერილებს. 1903 წელს ცალკე წიგნად გამოიცა მისი „ოცნება და სინამდვილე“. მას ეკუთვნის წერილები „ეკონომიკური მეცნიერების ისტორიიდან", „ნაწყვეტები პოლიტიკური ეკონომიიდან“, „ავტონომია და პროლეტარიატის ინტერესები“ და სხვ.
მკვდარი ზონა
მკვდარი ზონა შეიძლება ნიშნავდეს:
16 აპრილი
16 აპრილი — გრიგორიანული კალენდრის 106-ე დღე (ნაკიან წლებში – 107-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 259 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
0416
ფუნქციონალიზმი (არქიტექტურა)
მინი|150პქ|ჰელსინკის ეროვნული სტადიონის კოშკი, აშენდა 1934-38 წწ. ფუნქციონალიზმი — მიმართულება არქიტექტურაში, დამახასიათებელი XX საუკუნის მეორე ნახევრისთვის. ფუნქციონალიზმის სტილში ნაგები შენობის მთავარი უპირატესობა მისი მშენებლობის სისწრაფეა. საბჭოთა კავშირში მისი გავრცელება განაპირობა მასიური ინდუსტრიალიზაციის გამო წარმოქმნილი საბინაო პრობლემის გადაჭრის აუცილებლობამ.
ფუნქციონალიზმის მთავარი პრინციპით შენობის პროექტი უნდა ემყარებოდეს თვით ამ შენობის დანიშნულებას. თვით ეს განცხადება საკმაოდ ბუნდოვანია და გაურკვევლობისა და კამათის მიზეზი ხდება პროფესიულ წრეებში, განსაკუთრებით მოდერნისტულ არქიტექტურასთან მიმართებაში. XX საუკუნის ადრეულ წლებში ჩიკაგოს არქიტექტორი ლუის სულივანი პოპულარიზაციას უწევდა ფრაზას "ფორმა მუდამ მოჰყვება ფუნქციას" — მისი რწმენით შენობის ზომა, მასა, სივრცობრივი გრამატიკა და სხვა მახასიათებლები მხოლოდ და მხოლოდ განპირობებული უნდა იყოს შენობის ფუნქციით. ამ განაცხადის უკან მოიაზრება, რომ თუ ფუნქციონალური ასპექტები დაკმაყოფილებულია, არქიტექტურული სილამაზე ბუნებრივად და უეჭველად მოჰყვება მას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არქიტექტურული მიმდინარეობები
ედვარდ პალმერ თომფსონი
ედვარდ პალმერ თომფსონი (Edward Palmer Thompson; დ. 3 თებერვალი, 1924 — 28 აგვისტო, 1993) — ინგლისელი ისტორიკოსი, პუბლიცისტი, მწერალი, სოციალისტ-თეორეტიკოსი და პაციფისტური კამპანიების მონაწილე. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ბრიტანული და ზოგადად დასავლური მარქსიზმის განვითარებაში, აგრეთვე ბრიტანელი „ახალი მემარცხენეების“ ფორმირებაში. აქტიურ მონაწილეობას იღებდა XX საუკუნის 50–80-იან წლებში ბრიტანული მარქსისტული წრეების დისკუსიებში. არის მრავალი სამეცნიერო წიგნის ავტორი, მათ შორისა „უილიამ მორისი“ (1955), „ინგლისური საშუალო სკოლის ფორმირება“ (1963), „უილიამ ბლეიკი“ (1993), ასევე სამეცნიერო-ფანტასტიკური სატირისა „The Sykaos Papers“.
ბიოგრაფია
დაიბადა ოქსფორდში, მეთოდისტი მისიონერების ოჯახში. მამა, ედვარდ ჯონ თომფსონი იყო პოეტი, მთარგმნელი ბენგალური ენიდან და რაბინდრანათ თაგორის ბიოგრაფიის ავტორი. ედვარდ პალმერის უფროსი ძმა, ენათმეცნიერი და ოფიცერი უილიამ ფრენკ თომფსონი, ასევე იყო ბრიტანეთის კომუნისტური პარტიის წევრი. ის ბულგარეთის პოლიციამ ტყვედ აიყვანა და მოკლა ბულგარეთის ანტიფაშისტური პარტიზანების მხარდამჭერისთვის.
1946 წელს თომფსონი, ერიკ ჰობსბაუმთან, კრისტოფერ ჰილთან, როდნი ჰილტონთან და სხვებთან ერთად მონაწილეობდა დიდი ბრიტანეთის კომუნისტური პარტიის ისტორიკოსთა ჯგუფის შექმნაში, რომელიც 1952 წლიდან მოყოლებული გამოსცემდა ჟურნალს „Past and Present“-ს („წარსული და აწმყო“). 1948 წელს იგი დაქორწინდა კომუნისტ ისტორიკოსზე დოროთი თაუერსიზე.
1956 წლის უნგრეთის მოვლენების შემდეგ დატოვა დიდი ბრიტანეთის კომუნისტური პარტია. დაიყო „სოციალისტური ჰუმანიზმის“ პოზიციიდან საუბარი და გამოდიოდა სოციალიზმის რიგი პოლიტიკური და იდეოლოგიური პოსტულატებისა და პრაქტიკული ნაბიჯების წინააღმდეგ. მიუხედავად ამისა, მან შეეძლო შეენარჩუნებინა კარგი კოლეგიალური და ადამიანური ურთიერთობები მის კომნისტური პარტიის ზოგიერთ წევრთან, მათ შორის ერიკ ჰობსბაუმთანაც. ამავე დროს, თომფსონი მუდმივად აკრიტიკებდა ბრიტანეთის ლეიბორისტული პარტიის პოლიტიკას და ასევე იმყოფებოდა რადიკალურ ოპოზიციაში კონსერვატორულ-ნეოლიბერალურ პოლიტიკასთან, რომელსაც 80-იან წლებში ატარებდა პრემიერ მინისტრის მარგარეტ ტეტჩერის მთავრობა. კერძოდ, ის იმ პერიოდში ანტიბირთვული მოძრაობის სპიკერი და აქტიური მონაწილე იყო.
თომფსონი იყო ბრიტანული მემარცხენე იდეოლოგიის აკადემიური ჟურნალების „The New Reasoner, Socialist Register“ და „New Left Review“ ერთ-ერთი თანადამფუძნებელი. 1971 წელს პროტესტის ნიშნად დატოვა უორიკის უნივერსიტეტიდან. გამოვიდა აკადემიის კომერციალიზაციის წინააღმდეგ. განაგრძობდა ლექციების კითხვას როგორც მოწვეული პროფესორი (მათ შორის შეერთებულ შტატებში). „თეორიების სიღარიბეში“ (1978) იგი კრიტიკით გამოდის სტრუქტურალისტური მარქსისტულ სკოლის მონაწილის ლუი ალტუსერის წინააღმდეგ.
უმნიშვნელოვანესი ისტორიული კონცეფცია, რომელმაც თომფსონს აღიარება მოუტანა სამეცნიერო საზოგადოებაში და დიდი გავლენა მოახდინა თანამედროვე ბრიტანულ ისტორიოგრაფიაზე, რომელიც ძირითადად მარქსიზმზე იყო ფოკუსირებული, იყო მისი მორალური ეკონომიკის კონცეფცია, რომელიც მოიცავდა სახალხო წარმოდგენებს იმის შესახებ, თუ რა არის ლეგალური და რა არ. ნაშრომი წარმოადგენდა ტრადიციული სოციალური ნორმების, ეკონომიკური ფუნქციების, მოვალეობებს და საზოგადოების ზოგიერთი წევრის სპეციალური მოვალეობების აღწერას. ამ შეხედულებების შეჯამებას თომფსონი უწოდებს „ღარიბთა მორალურ ეკონომიკას“ (moral economy of the poor). წარმოებისა და ვაჭრობის შესახებ ძირითადი ზნეობრივი ცნებების უხეში დარღვევები საზოგადოებაში უკმაყოფილებას იწვევენ ისე ხშირად როგორც მათი მინიმალური საჭიროებები დაუკმაყოფილებლობა.
სქოლიო
კატეგორია:ანტისაომარი აქტივისტები კატეგორია:ინგლისელი ისტორიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:ინგლისელი ბიოგრაფები კატეგორია:ინგლისელი კომუნისტები კატეგორია:მარქსისტი მწერლები კატეგორია:მარქსისტი ჰუმანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ბიოგრაფები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი რომანისტები
ურუკურიტუბა
ურუკურიტუბა (Urucurituba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონესის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 679 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 906.677 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.43 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ღათის რაიონი
ღათის რაიონი (غات‎) — ლიბიის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ღათი.
რაიონს დასავლეთით ესაზღვრება ალჟირი, სამხრეთით კი ნიგერი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის რაიონები
Krusty Gets Busted
„Krusty Gets Busted“ — სერიალ „სიმფსონების“ პირველი სეზონის მეთორმეტე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 1990 წლის 29 აპრილს გავიდა.
ამ ეპიზოდში კლოუნი კრასტი ხდება ეჭვმიტანილი აპუს მაღაზიის გაზარცვაში. თუმცა, აღმოჩნდება, რომ დამნაშავეა მისი თანაშემწე, ბობი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 1)
Simpsonovi (první série)
ანდრონიკაშვილები
ანდრონიკაშვილები, ენდრონიკაშვილები — თავადთა საგვარეულო ფეოდალურ საქართველოში. გვარში დარჩენილი გადმოცემით, ჩამომავალნი არიან ბიზანტიის იმპერატორ ანდრონიკე კომნენოსისა, რომლის შვილი ალექსი კახეთში დამკვიდრებულა XII საუკუნის II ნახევარში.
ანდრონიკაშვილებიე მამულები, ე.წ. „საანდრონიკო“ („საენდრონიკო“) მოიცავდა კახეთის სოფლებს — მელაანს, ჩალაუბანს, ფხოველსა და სხვა. XVI საუკუნიდან ანდრონიკაშვილებმა სამემკვიდრეო სახელოდ მიიღეს ქიზიყის მოურავობა, XVII საუკუნიდან კი მარტყოფის მოურავობაც. მარტყოფის მოურავები უმთავრესად ინიშნებოდნენ სოფ. ფხოვლის მებატონე ანდრონიკაშვილებისგან, რომლებიც ქიზიყელი ანდრონიკაშვილების განაყოფები იყვნენ. ისინი ზოგჯერ ზურაბაშვილების, ხოლო ქიზიყელი ანდრონიკაშვილები აბელაშვილების გვარითაც იხსენიებიან.
XVIII საუკუნის ანდრონიკაშვილები თურქმანი ელების (ბაიდარი, ყარაჩა და სხვა) მოურავები და ქართლ-კახეთთან დროებით შემოერთებული განჯის სახანოს მმართველებიც იყვნენ. ანდრონიკაშვილებმა განსაკუთრებით გამოიჩინეს თავი სამხედრო და დიპლომატიურ ასპარეზზე. ეკავათ ბოდბის, ნინოწმინდის, ალავერდისა თუ ნეკრესის საეპისკოპოსო კათედრები. ანდრონიკაშვილების სათავადო შედარებით სუსტი იყო. მათი სიმდიდრე და პოლიტიკური წონა მეფის მოხელეობას ემყარებოდა. ამით აიხსნება ანდრონიკაშვილების განსაკუთრებული ერთგულება სამეფო ხელისუფლებისადმი. საქართველოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ ანდრონიკაშვილები (რუსულ ტრადიციაში — ანდრონიკოვები; რუს. Андрониковы) ძირითადად სამხედრო ასპარეზზე მოღვაწეობდნენ.
იოანე ბატონიშვილი ანდრონიკაშვილებზე წერს:
სქოლიო
* კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
პატი ბოიდი
პატრიცია ენ ბოიდი (დ. 17 მარტი, 1944) — ინგლისელი მოდელი და ფოტოგრაფი. 1960-იან წლებში ჯინ შრიმპტონთან ერთად იყო ერთ-ერთი წამყვანი საერთაშორისო მოდელი, რომელიც ეპოქის ბრიტანელი ქალის გარეგნობას გამოხატავდა. 1966 წელს ბოიდი ჯორჯ ჰარისონზე დაქორწინდა. მან The Beatles-თან ერთად გაიზიარა მათი პოპულარობის მწვერვალი და მათთან ერთად გაეცნო ინდურ სპირიტუალიზმს. ბოიდი ჰარისონს 1977 წელს გაეყარა და 1979 წელს ერიკ კლეპტონზე დაქორწინდა. წყვილის ქორწინება 1989 წლამდე გაგრძელდა. ბოიდს ეძღვნება ჰარისონის სიმღერები: „If I Needed Someone“, „Something“, „For You Blue“ და კლეპტონის სიმღერები „Layla“ და „Wonderful Tonight“.
ადრეული ცხოვრება
ბოიდი 1944 წლის 17 მარტს სომერსეტის საგრაფოს ქალაქ ტაუნტონში კოლინ იენ ლანდონისა და დაიანა ფრენსის ბოიდების ოჯახში დაიბადა. იგი მშობლებისთვის პირველი შვილი იყო. მალევე ბოიდის ოჯახი შოტლანდიაში გადავიდა, სადაც 1946 წელს მისი ძმა, კოლინი, დაიბადა. შემდეგ ბოიდები სარის საგრაფოს ქალაქ გილდფორდში გადავიდნენ, სადაც მათ 1947 წელს მესამე შვილი, ჯენი, შეეძინათ. ბოიდის მეორე და, პაულა, კენიის ქალაქ ნაკურუში 1951 წელს დაიბადა. 1948-1953 წლებში, მას შემდეგ რაც ბოიდის მამა სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალებიდან გაათავისუფლეს, მისი ოჯახი ნაირობში ცხოვრობდა. ინგლისში დაბრუნების შემდეგ, ბოიდს ორი ნახევარძმა და ორი ნახევარდა შეეძინა.
1962 წელს ბოიდმა ლონდონში სილამაზის სალონში დაიწყო მუშაობა. მოდელობის დაწყება მას ერთ-ერთა კლიენტმა შთააგონა, რომელიც ჟურნალისთვის Honey მუშაობდა.
სამოდელო კარიერა
1964 წელს რეჟისორმა რიჩარდ ლესტერმა ბოიდი The Beatles-ის შესახებ ფილმში მძიმე დღის ღამე გადაიღო. გადაღებებზე ბოიდმა ჯგუფის გიტარისტი, ჯორჯ ჰარისონი, გაიცნო, რომელთან სასიყვარულო ურთიერთობამაც მისი, როგორც მოდელის მიმართ, მოთხოვნა მკვეთრად გაზარდა.