cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰალშტაინის დოქტრინა
იურიდიული საფუძველი
პოლიტიკის იურიდიული დასაბუთება იყო ის, რომ არსებობდა გერმანიის გაერთიანების მცდელობის ვალდებულება. ამასთან აღმოსავლეთ გერმანიის აღიარების თავიდან აცილებაც კონსტიტუციური ვალდებულების სახეს იღებდა, რათა თავიდან აცილებულიყო დაყოფა. პოლიტიკური არგუმენტები იყო შემდეგი: აღიარება თავის მხრივ გულისხმობდა გერმანიის დანაწილების მიღებას, არაღიარება კი გულისხმობდა სტატუს-კვოს უარყოფას; არაღიარების პოლიტიკით მორალური მხარდაჭერა უცხადდება აღმოსავლეთ გერმანიის მოსახლეობას კომუნისტური რეჟიმის უკუგდებაში, არაღიარებამ შეასუსტა გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის პოზიცია საერთაშორისო ასპარეზზე, საბჭოთა კავშირის ჰეგემონიასთან ერთად და გაზარდა გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის პოზიცია. გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის აღიარების შემთხვევაში არ მოხდება გაერთიანება გერმანიისა, რადგან მეორე მხარის მხრიდან ეს პოლიტიკურ თვითმკვლელობა იქნება.
გდრ-ის რეაქცია
ამასთან, 1969 წლამდე გერმანიის დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ ვერ შეძლო დიპლომატიური წარმომადგენლობის მიღწევა ორი შესაძლო გამონაკლისით:
დოქტრინის გამოყენების ისტორია
ჰალშტაინის დოქტრინა სულ ორჯერ გამოიყენეს, იუგოსლავიის წინააღმდეგ 1957 წელს და კუბის წინააღმდეგ 1963 წელს. ორივე მათგანმა აღიარა გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა.
დოქტრინასთან დაკავშირებული პრობლემები
ფედერალურმა რესპუბლიკამ 1967 წელს დაამყარა დიპლომატიური ურთიერთობები რუმინეთთან და 1968 წელს განაახლა იუგოსლავიასთან. მთავრობის არგუმენტი იყო ის, რომ კომუნისტური სახელმწიფოები, ფაქტობრივად იძულებულნი იყვნენ ეცნოთ და ეღიარებინათ გდრ და ამის გამო ისინი არ უნდა დასჯილიყვნენ.
გაუქმება
1969 წელს ვილი ბრანდტი გახდა გერმანიის კანცლერი და სოციალ-ლიბერალური მთავრობის მეთაური. ახალმა მთავრობამ უფრო აქტიურად დაიწყო ისეთი პოლიტიკური მიზნების განხორციელება, როგორიცაა გერმანიის მშვიდობიანი გზით გაერთიანება და გათავისუფლება, თუმცა შეიცვალა მიზნის მიღწევის გზები. ბრანდტის ახალი ოსტოპოლიტიკა იყო მოლაპარაკებების პოლიტიკა გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობასთან, რათა გაუმჯობესებულიყო გერმანელი ხალხის ყოფა გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში და მხარს უჭერდა გერმანიის ერთი ნაწილიდან მეორეში გადაადგილებას თანადგომისა და მხარდაჭერისათვის. ფედერალურმა რესპუბლიკამ დე იურედ აღიარა გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა, როგორც ნაწილი გერმანიისა და არა ფედერალური რესპუბლიკისა, ხაზი გაესვა, რომ ორივე გერმანული სახემწიფოს შორის ურთიერთობა უნდა იყოს განსაკუთრებული და არ უნდა იყვნენ „უცხონი“ ერთმანეთისათვის.
ანალოგიები
დიპლომატიაში ზოგიერთი სახელმწიფოს არაღიარება და ქვეყნების წახალისება გააკეთონ იგივე, მრავალწლიანი პრაქტიკაა. საბჭოთა კავშირისა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის დამყარების პირველ წლებში ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა უარი თქვა მათთან დიპლომატიურ თანამშრომლობაზე. აშშ-მ მსგავსი პოლიტიკა განახორციელა ტაივანისა და ვიეტნამის შემთხვევებში.
დავით გორდელაძე
დავით გიორგის ძე გორდელაძე (დ. 3 მარტი, 1946, თბილისი) — ქართველი თერაპევტი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი (1997);
ბიოგრაფია
1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1980-1997 წლებში იყო თსსი-ის სამკურნალო ფაკულტეტის შინაგან დაავადებათა კათედრის თანამშრომელი (1995-1997 — კათედრის პროფესორი), 1997-2005 წლებში — ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შინაგან დაავადებათა კათედრის გამგე, 2000-2005 წლებში — მედიცინის ფაკულტეტის დეკანი. 2004 წლიდან საქართველოს თერაპევტთა ასოციაციის პრეზიდენტია. გორდელაძის სამეცნიერო ინტერესების სფერო: მინერალთა ცვლა, ლაზეროთერაპია, ჰეპატოლოგია, გასტროენტეროლოგია, გულის კუნთის მორფოლოგია, თერაპიის სწავლების მეთოდოლოგია, ბიოეთიკა, სამედ. სამართალი. გორდელაძე არის სამეცნიერო შრომებისა და 1 მონოგრაფიის ავტორი. მიღებული აქვს საავტორო მოწმობა 2 გამოგონებაზე. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი თერაპევტები კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი დავით კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
ლიდოვკა (მოლდოვა)
ლიდოვკა (Lidovca) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 63 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 91 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
რობერტ სმითსონი
მინი|250პქ|„სპირალური კაშხალი“, [[დიდი მლაშე ტბა]] რობერტ სმითსონი (Robert Smithson დ. 2 იანვარი, 1938 — გ. 20 ივლისი, 1973) — ამერიკელი მხატვარი, ლენდ არტის მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
სმითსონი დაიღუპა ავიაკატასტროფაში 1973 წლის 20 ივლისს, ტეხასთან ახლოს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ამერიკელი მხატვრები
არომატნოე (ბელოგორსკის რაიონი)
არომატნოე (Ароматне) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ბელოგორსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1711 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოგორსკის რაიონის სოფლები
ადელ შამპანელი
ადელ შამპანელი (Adèle de Champagne; დ. 1140 — გ. 4 ივნისი, 1206), აგრეთვე ცნობილი როგორც ადელაიდა, ან ალისი — შამპანის გრაფ თეობალდ II-ისა და მისი ცოლის, გრაფინია მატილდა კარინტიელის ასული. სახელი უწოდეს ბებიამისის, ინგლისის მეფე უილიამ I დამპყრობლის ასულ ადელ ნორმანდიელის პატივსაცემად. იყო საფრანგეთის დედოფალი 1160-1180 წლებში როგორც ლუი VII-ის ბოლო, მესამე მეუღლე. საფრანგეთის მეფე ფილიპ II-ისა და ბიზანტიის იმპერატრიცა აგნეს ფრანგის დედა.
ბიოგრაფია
ადელ შამპანელი და საფრანგეთის მეფე ლუი VII 1160 წლის 13 ნოემბერს დაქორწინდნენ, ლუის წინა ცოლის, დედოფალ კონსტანსია კასტილიელის მშობიარობისას დაღუპვიდან მხოლოდ ხუთი კვირის შემდეგ. მხოლოდ დედოფალმა ადელმა შესძლო მისთვის ვაჟის, მომავალში საფრანგეთის მეფე ფილიპ II-ისა და ბიზანტიის იმპერატრიცა აგნეს ფრანგის გაჩენა. ადელამდე ლუის პირველი ცოლი იყო დედოფალი ელეონორ აკვიტანიელი, რომელსაც ღალატისა და უმემკვიდრეობის გამო გასცილდა და რომელიც ცოლად ინგლისის მეფეს გაჰყვა, მეორე ცოლი, დედოფალი კონსტანსია კასტილიელი კი მშობიარობას გადაჰყვა.
დედოფალი ადელი პოლიტიკურად ძალიან აქტიური პიროვნება იყო. იგი სამეფო ხელისუფლებას თავის ძმებთან, თეობალდთან და ანრისთან ერთად დაეპატრონა. მალევე მან თავისი მდგომარეობის გასამყარებლად თავისი ძმები მეფე ლუისა და დედოფალ ელეონორ აკვიტანიელის ქალიშვილებზე — ალისსა და მარიზე დააქორწინა.
მეფე ლუი 1180 წლის 18 სექტემბერს გარდაიცვალა, ტახტზე კი მისი ვაჟი ფილიპ II ავიდა. ადელისა და მისი ძმების მმართველობა მას შემდეგ შეირყა რაც ფილიპმა ცოლად ენოს გრაფის ქალიშვილი, არტუას გრაფინია იზაბელა ენოელი შეირთო ცოლად. ადელმა რძლისა და მისი ნათესავების წინააღმდეგ ბურგუნდიის ჰერცოგსა და საღვთო რომის იმპერატორთან ერთად ალიანსი ჩამოაყალიბა. ადელმა და მოკავშირეებმა მათ ომი 1181 წელს გამოუცხადეს და ვითარება იმდენად დაიძაბა, რომ 1184 წელს იზაბელა კინაღამ ფილიპს არ გასცილდა.
1180 წლის სექტემბერში ვაჟის გადმობირების შემდეგ იზაბელას ძალაუფლება მკვეთრად შემცირდა, რაც იმაშიც გამოიხატა, რომ როდესაც ფილიპი მესამე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში გაემგზავრა, რეგენტად ტრადიციულად ცოლის ნაცვლად დედა დატოვა. მას შემდეგ რაც ფილიპი საფრანგეთში დაბრუნდა ადელი კვლავ ჩრდილში აღმოჩნდა და კვლავ ცდილობდა ძალაუფლების ჩაგდებას.
დედა-დედოფალი ადელ შამპანელი გარდაიცვალა 1206 წლის 4 ივნისს, 65-66 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1140 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1206 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:დედა დედოფლები
ბორჟისლავკა (პრაღის მეტრო)
ბორჟისლავკა (Bořislavka) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს A ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2015 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
სონა მუსტაფაევა
სონა ეიუბ ყიზი მუსტაფაევა (Sona Əyyub qızı Mustafayeva; დ. 22 ივნისი 1916 — გ.1999) — აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერალი, ლირიკული სოპრანო. აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული არტისტი (1943).
მის მიერ შესრულებულ პარტიებს შორის შეიძლება დასახელდეს გიულჩოხრა და ნიჰიარი მუსიკალური კომედიიდან „არშინ მალ ალან“ და ოპერები-უზეირ ჰაჯიბეკოვის „ქოროღლი“, ნარგიზი — მუსლიმ მაგომაევის ოპერა „ნარგიზი“, დილბერი ჰაჯიევისა და კარაევის ოპერაში „ვეტენი“, რენა (აფრასიაბა ბადალბეილის „ნიზამი“), შირინი (ნიაზის „ხოსროვი და შირინი“) და სხვ.
რამონ ოტერო პედრაიო
რამონ ოტერო პედრაიო (დ. 5 მარტი, 1888 — გ. 10 აპრილი, 1976) — გალისიელი გეოგრაფი, მწერალი და ინტელექტუალი.
ასწავლიდა გეოგრაფიასა და ისტორიას ბურგოსსა და სანტანდერში. 1918 წელს გახდა გალისიანისტური ორგანიზაციის წევრი. იყო ესპანეთის პარლამენტის წევრი მეორე ესპანური რესპუბლიკის დროს. იყო პირველი პროფესორი გეოგრაფიაში სანტიაგო-დე-კომპოსტელის უნივერსიტეტში. მიჩნეული როგორც პიროვნება რომელმაც პირველმა დაახასიათა გალისიის გეოგრაფია. ასევე იყო გამორჩეული მწერალი. წერდა ესეებს, ნოველებს და პოემებს. იყო ნიჭიერი ორატორი და გააჩნდა ქარიზმატული ხმის ტემბრი.
მისი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაშრომია „გალისიის ისტორია“ (1962). მასში ის აღწერს გალისიის ისტორიას, გეოგრაფიას, ფოლკლორს და ანთროპოლოგიას.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:გალისიელი მწერლები
ნოდარ მეძმარიაშვილი
ნოდარ მეძმარიაშვილი (დ. 13 მარტი, 1929, სამტრედია — გ. 25 აპრილი, 2022) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1951 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი შახტმშენებლობის სპეციალობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ინჟინრები
კონსტანსია კასტილიელი
კონსტანსია კასტილიელი (Constanza de Castilla, Constance de Castille; დ. 1136 — გ. 4 ოქტომბერი, 1160) — კასტილიისა და ლეონის მეფე ალფონსო VII-ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ ბერენგარია ბარსელონელის შუათანა ქალიშვილი. საფრანგეთის დედოფალი 1154-1160 წლებში როგორც ლუი VII-ის მეორე მეუღლე. ინგლისის, ირლანდიის, უნგრეთისა და ხორვატიის დედოფალ მარგარიტა ფრანგის დედა.
ბიოგრაფია
კონსტანსია დაიბადა 1136 წელს. იგი იყო კასტილიისა და ლეონის მეფე ალფონსო VII-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ბერენგარია ბარსელონელის შუათანა ქალიშვილი. მან დედა მალევე დაკარგა, რის გამოც მამამისი მეორედ დაქორწინდა რიჩეზა პოლონელზე.
როგორც კი კონსტანსია წამოიზარდა მის გათხოვებაზე დაიწყეს ფიქრი. მისთვის შესაბამისი მეუღლის ძებნა გაჭიანურდა, თუმცა მას შემდეგ რაც საფრანგეთის მეფე ლუი VII დედოფალ ელეონორ აკვიტანიელს გასცილდა, კასტილიელებმა დრო იხელთეს და იგი ლუიზე დანიშნეს. ლუისა და ელეონორს მართალია ორი შვილი ჰყავდათ, მაგრამ ორივე გოგონა, მეფეს კი ვაჟი სჭირდებოდა და თუ მას კონსტანსია გააჩენდა, ამით იგი უდიდეს ძალაუფლებას მიიღებდა. 1154 წელს ლუი და კონსტანსია დაქორწინდნენ, რითაც იგი საფრანგეთის დედოფალი გახდა. მალევე სამეფო წყვილი ძალიან დაახლოვდა და შეუყვარდა ერთმანეთი.
1157 წელს დედოფალმა პირველი გოგონა გააჩინა, თუმცა იგი თავის მეორე მშობიარობას გადაჰყვა 1160 წლის 4 ოქტომბერს, 23-24 წლის ასაკში. ვინაიდან მან ვაჟი ვერ გააჩინა, მისი ქმარი კონსტანსიას გარდაცვალებიდან სულ ხუთ კვირაში მესამედ დაქორწინდა ადელ შამპანელზე, რომელმაც ვაჟი და გოგონა გაუჩინა.
დედოფალი კონსტანსია დაკრძალულია სენ დენის ბაზილიკაში, პარიზში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1136 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1160 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
შალვა ჭოველიძე
შალვა ჭოველიძე (დ. 1959) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1983-1985 წლებში — საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის ონკოლოგიური ცენტრი, კლინიკური ორდინატორი. 1985-1988 წლებში — საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის ონკოლოგიურ ცენტრი, კლინიკური ასპირანტურა. 1988-1994 წლებში — საქართველოს ონკოლოგიის სამეცნიერო ცენტრის უროლოგიური განყოფილება, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1994-1998 წლებში — ქალაქი პარიზის პიერ და მარი კიურის სამედიცინო ფაკულტეტი, ტენონის საავადმყოფოს უროლოგიურ-ანდროლოგიური განყოფილება, კლინიკური რეზიდენტი და სამეცნიერო კლინიკური ასისტენტი (საფრანგეთი). 1998- 2006 წლებში — ქალაქ სანსის რეგიონალური კლინიკური საავადმყოფო, უროლოგიური განყოფილების ორდინატორი (საფრანგეთი). 2006 წლიდან — თბილისის სახლმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, უროლოგიური მიმართულების პროფესორი. 2007 წლიდან შეთავსებით, შპს „ინტერკლინიკის“ კონსულტანტი-უროლოგი, ონკოუროლოგი, ანდროლოგი. 2012 წელს — შპს „რეპროარტი“, კონსულტანტი ანდროლოგი. 2012-2017 წლებში - შპს რესპუბლიკური საავამყოფოს საუნივერსიტეტო კლინიკის უროლოგიური სექტორი, სექტორის ხელმძღვანელი. 2011 წლიდან — მაღალი ტექნოლოგიების საუნივერსიტეტო კლინიკა, უროლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი. 2015 წლიდან — საქართველოს ეროვნული უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტი, სრული პროფესორი. ექიმი-უროლოგი, ონკოუროლოგი, ანდროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ორმხრივი ვარიკოცელე და მამაკაცის უნაყოფობა“, დაიცვა 2004 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
შილდის მეორე ეკლესია
შილდის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელ შილდის ჩრდილოეთით, დაახლოებით 1,5 კილომეტრზე, ნასოფლარ ვეძისხევის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია. შეიცავს ორ ქრონოლოგიურად განსხვავებულ სამშენებლო ფენას. თავდაპირველად აქ მდგარა ნახევარწრიულ-აფსიდიანი, დარბაზული ეკლესია, რომელიც დანგრევის შემდგომ მნიშვნელოვანი სახეცვლილებით განუახლებიათ - გაუუქმებიათ აფსიდი, შიდა სივრცე, აღმოსავლეთიდან სწორი კუთხით შემოუზღუდავთ და დარბაზი შიგნიდან ცილინდრული კამარით გადაუხურავთ. შენობის ძველი და მოგვიანებით განახლებული ნაწილები ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობითაა ნაგები. კედლების ზედაპირი გასწორებულია ბათქაშით. მიუხედავად ამისა, იგი მაინც უსწორმასწორო და უხეშია.
შენობა დაზიანებულია: მთლიანად ჩანგრეულია კამარა, კედლების ზედა ნაწილები. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან მშვილდისებრი კარითაა გადახურული, შიგნიდან - სწორკუთხა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. როგორც ჩანს, კიდევ ერთი სარკმელი ეკლესიას სამხრეთიდანაც ჰქონდა, თუმცა ამ ადგილას კედელი განგრეულია და მისი კვალი არ ჩანს. ეკლესიის აღმოსავლეთ და ნაწილობრივ დასავლეთ კედლებზე შემორჩენილი კვალის მიხედვით კამარას წესიერი ნახევარწრის ფორმა არ ჰქონდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შარი-ბაგირმის რეგიონი
შარი-ბაგირმის რეგიონი (Chari-Baguirmi, منطقة شاري باقرمي) — ჩადის რეგიონი. თავისი სახელწოდება რეგიონმა მიიღო აქ ჩამდინარე მდინარე შარის სახელწოდების და ისტორიული ბაგირმის სასულთნოს მიხედვით. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მასენია. რეგიონის სხვა დიდი ქალაქებია — დურბალი, ბუსო. მისი ფართობია — 46 000 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 621 785 ადამიანს.
გეოგრაფია
შარი-ბაგირმის რეგიონი მდებარეობს ჩადის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში და ტერიტორიულად შეესაბამება იმავე დასახელების ყოფილი პრეფექტურის დიდ ნაწილს. ჩრდილო-დასავლეთიდან მას ესაზღვრება ნჯამენა, ჩრდილოეთიდან ჰაჯერ-ლამისის რეგიონი, აღმოსავლეთიდან გერის და შუა შარის რეგიონები, სამხრეთით ტანჯილეს და აღმოსავლეთ მაიო-კების რეგიონებს. დასავლეთით გადის სახელმწიფო საზღვარი ჩადსა კამერუნს შორის.
დემოგრაფია
რეგიონის ძირითადი ეთნიკური ჯგუფები: ჩადის არაბები (მოსახლეობის მთლიანი რაოდენობის 1/3-ზე მეტი), ფულბე, კანური, ბარმა. გაბატონებული რელიგია — ისლამი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით შარი-ბაგირმის რეგიონი იყოფა 3 დეპარტამენტად: ბაგირმი (შედგება 3 ქვეპრეფექტურისაგან), შარი (5 ქვეპრეფექტურისაგან) და ლუგ-შარი (5 ქვეპრეფექტურისაგან).
არსენივკა (ზინკივის რაიონი)
არსენივკა (Арсенівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 180 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზინკივის რაიონის სოფლები
მედელენი
მედელენი (Medeleni) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 56 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 573 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
ზემო აუზების რეგიონი
ზემო აუზების რეგიონი (Hauts-Bassins) — რეგიონი ბურკინა-ფასოს უკიდურეს დასავლეთში. რეგიონი დაარსდა 2001 წელს.
გეოგრაფია
რეგიონს ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბუკლე-დუ-მუჰუნის რეგიონი, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი, სამხრეთიდან კასკადების რეგიონი, ჩრდილო-დასავლეთიდან მალი.
ზემო აუზების რეგიონში მდებარეობს მდინარე ვოლტის (შავი ვოლტის) სათავე. რეგიონის კლიმატი — ნოტიო, ტროპიკული, რომელიც მცენარეულობისთვის უზრუნველყოფს ხელსაყრელ პირობებს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ზემო აუზების რეგიონი დაყოფილია 3 პროვინციად:
ეკონომიკა
ზემო აუზების რეგიონი — ბურკინა-ფასოს ერთ-ერთი ყველაზე უფრო განვითარებული ინდუსტრიული რეგიონი. აქ არსებობენ ლითონგადამამუშავებელი, საფეიქრო და საკვები პროდუქტების მწარმოებელი საწარმოები.
სქოლიო
კატეგორია:ბურკინა-ფასოს რეგიონები
Stars Die: The Delerium Years 1991–1997
Stars Die: The Delerium Years 1991–1997 — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს კომპილაციური ალბომი, გამოცემული 2002 წლის 25 მარტს. მასში შეტანილია პროექტის ადრეული კომპოზიციები. გარეკანზე გამოყენებულია იგივე სურათი, რაც EP-ზე Moonloop.
დისკი 1 (1991-1993)
(ალბომიდან On the Sunday of Life) (ალბომიდან On the Sunday of Life) (ალბომიდან On the Sunday of Life) (ალბომიდან On the Sunday of Life) (სინგლიდან „Voyage 34“) (მანამდე გამოუცემელი, ორიგინალური ვერსია ალბომიდან Up the Downstair) (მანამდე გამოუცემელი, ვრცელდებოდა მხოლოდ ინტერნეტით) (2001 წლის რემიქსი, ორიგინალური ვერსია ალბომიდან Up the Downstair) * (2001 წლის რემიქსი, ორიგინალური ვერსია ალბომიდან Up the Downstair) * (ალბომიდან Staircase Infinities) * უფრო გვიანდელ გამოცემებში ჩაენაცვლა 2004 წლის ნაწილობრივ ხელახლა ჩაწერილი ვერსიები. ყველა სიმღერის ავტორი - სტივენ უილსონი, გარდა სიმღერებისა 2,3,4,7 და 9: ავტორები - სტივენ უილსონი და ალან დაფი; 5 - სტივენ უილსონი, ჰიუ ბენტონი, დევიდ ჯექსონი, ბრენდან პერი და ლიზა ჯერარდი.
დისკი 2 (1994-1997)
(ალბომიდს The Sky Moves Sideways აშშ გამოცემიდან) (ალბომის The Sky Moves Sideways ბრიტანული გამოცემიდან) (მანამდე გამოუცემელი) (ალბომიდან Signify) (2001 წლის რემიქსი, ორიგინალური ვერსია სინგლიდან Waiting) (12" სინგლიდან Waiting) (12" სინგლიდან Waiting) (მანამდე გამოუცემელი) (ალბომიდან Signify) (ალბომიდან Signify) (ალბომიდან Signify) ყველა სიმღერის ავტორი - სტივნ უილსონი, გარდა მესამე სიმღერის (უილსონი/ალან დაფი).
სქოლიო
კატეგორია:Porcupine Tree-ს კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2002 წლის კომპილაციური ალბომები
დეივიცკა (პრაღის მეტრო)
დეივიცკა (Dejvická) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს A ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1978 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
ლადიგინო (ვოლოგდის ოლქი)
ლადიგინო (Ладыгино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 15 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 36 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 8 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ბოტილო, შუხობოდი, განინო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
გიულხარ ჰასანოვა
1935 წლიდან 1937 წლამდე სწავლობდა ბაქოს თეატრალურ ტექნიკუმში. 1959 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ინსტიტუტი.
გარდაიცვალა 2005 წლის 30 მარტს.
თეიმურაზ გორდელაძე
თეიმურაზ დიმიტრის ძე გორდელაძე (დ. 12 აგვისტო, 1925, თბილისი — გ. 1 ივლისი, 2017) — ქართველი პათოლოგანატომი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1970), პროფესორი (1972), ღირსების ორდენის კავალერი (1999).
ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1971-1978 წლებში მუშაობდა იქვე პათოლოგიური ანატომიის კათედრის პროფესორად. 1979-1998 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტის სასამართლო მედიცინის კათედრის გამგე, 1998 წლიდან არის ამ კათედრის პროფესორი, პარალელურად 1993 წლიდან — ი. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის პათოლოგიის კათედრის პროფესორი. გორდელაძემ ექსპერიმენტულად შეისწავლა სიმსივნეებისა და მათ ირგვლივ მდებარე ქსოვილების ინერვაციის საკითხები, ზოგიერთი ძუძუმწოვარი ცხოველის ვირუს-პოლიომა 2510 By შტამით გამოწვეული სიმსივნეების პათოლოგიური ანატომია და სხვ. გორდელაძე მრავალი სამეცნიერო შრომის, მათ შორის 2 მონოგრაფიისა და 4 სახელმძღვანელოს („სასამართლო მედიცინა“: 1995, 1998, 2001, 2008) ავტორია. 1974-1980 წლებში გორდელაძე იყო პათოლოგანატომთა საკავშირო სამეცნიერო საზოგადოების გამგეობის წევრი, საკავშირო სამედიცინო ჟურნალი „Судебная медицинская экспертиза“-ს სარედაქციო საბჭოს წევრი (1980-1990) და სხვ. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის ღირსების ორდენი (1999).
რესურსები ინტერენტში
კატეგორია:ქართველი პათოლოგანატომები თეიმურაზ კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
სომხეთის ეკლესიების სია
ქვემოთ წარმოდგენილია სომხეთის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე მდებარე სომხური არქიტექტურის ეკლესია-მონასტრების არასრული სია.
thumb|300px|ეჩმიაძინის საკათედრო ტაძარი
არაგაწოტნის პროვინცია
thumb|right|150px
არარატის პროვინცია
thumb|right|150px
არმავირის პროვინცია
thumb|right|150px
გეღარქუნიქის პროვინცია
thumb|right|150px
კოტაიქის პროვინცია
thumb|right|150px
ლორეს პროვინცია
thumb|right|150px
ტავუშის პროვინცია
thumb|right|150px
ვაიოცძორის პროვინცია
thumb|right|150px
ელჩინ სანგუ
ელჩინ სანგუ (Elçin Sangu დ.13 აგვისტო, 1985, იზმირი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ელჩინ სანგუ დაიბადა 13 აგვისტოს 1985 წელს იზმირში. აქვს ჩერქეზული წარმომავლობა. თეატრალური სკოლის დასრულების შემდეგ ის გადაიღეს სერიალებში: „ერთი სიყვარულის ისტორია“, „ქურთ სეითი და ალექსანდრა“. 2015 წელს ელჩინმა მიიღო მთავარი როლი, სერიალში „დაქირავებული სიყვარული“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:თურქი მსახიობები
არსენივკა (ნოვომირჰოროდის რაიონი)
არსენივკა (Арсенівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს კიროვოჰრადის ოლქის ნოვომირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 86 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნოვომირჰოროდის რაიონის სოფლები
დამიეტის ალყა (1249)
დამიეტის ალყა — მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობის ნაწილი.
1244 წელს, მაჰმადიანთა გააქტიურების საპასუხოდ, გადაწყდა ახალი ჯვაროსნული ლაშქრობის მომზადება, რომელსაც საფრანგეთის მეფე, ლუი IX ჩაუდგა სათავეში. 1249 წლის 6 ივნისს ფრანგებმა, ეგვიპტეში გადასვლისთანავე, დამიეტა განსაკუთრებული წინააღმდეგობის გარეშე აიღეს. იერუსალიმზე შესატევად მდიდარი ეგვიპტე, თავის ჯარისთვის ლუის იდეალური ბაზად მიაჩნდა. ჯვაროსნები დამიეტში ექვსი თვით ჩარჩნენ, ამასობაში ფრანგმა ჯარისკაცებმა საბრძოლო სულიკვეთება დაკარგეს და ძარცვას მიყვეს ხელი.
სქოლიო
კატეგორია:მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები კატეგორია:XIII საუკუნის ბრძოლები
ჰენრი სტიუარტი (დარნლის ლორდი)
ჰენრი სტუარტი (Henry Stuart; დ. 7 დეკემბერი, 1545 — გ. 10 თებერვალი, 1567) — შოტლანდიის მეფე-კონსორტი 1565–1567 წლებში. შოტლანდიის დედოფალ მარიამ სტიუარტის მეუღლე.
ჰენრი სტიუარტი იყო მეთიუ სტიუარტის და მარგარეტ დუგლასის მეორე და უფროსი გადარჩენილი შვილი. დედის მხრიდან ჰენრის პაპა და ბებია იყვნენ ანგუსის მეექვსე გრაფი არჩიბალდ დუგლასი და მარგარეტ ტიუდორი, რომელიც ჰენრი VII-ის ქალიშვილი და ჯეიმზ IV-ის ქვრივი იყო. ჰენრი მარიამ სტიუარტის პირველი ბიძაშვილი და მეორე ქმარი იყო. სწორედ მასთან შეეძინა ინგლისის დედოფლის, ელისაბედ I-ის მემკვიდრე ჯეიმზ I.
ლიტერატურა
კატეგორია:დარნლის ლორდები კატეგორია:სტიუარტები კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1545 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1567
ჰრადჩანსკა (პრაღის მეტრო)
ჰრადჩანსკა (Hradčanská) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს A ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1978 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
მირჩეშტი
მირჩეშტი (Mirceşti) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 203 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 406 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
ვან სიაოშუაი
ვან სიაოშუაი (王小帥; დ. 22 მაისი, 1966) — ჩინელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და მსახიობი. იგი ჩინური კინოს „მეექვსე თაობის“ წარმომადგენელია. ისევე, როგორც მისი თანამედროვე სხვა რეჟისორები, წინა თაობის რეჟისორთაგან განსხვავებით, რომლებიც ძირითადად ისტორიულ დრამებს იღებდნენ, ვანი თავის ფილმებში ჩინეთში ბოლო დროს მომხდარი ცვლილებების შედეგებს ასახავს და ლოკალურ დონეზე გლობალიზაციის კრიტიკას გვთავაზობს.
რეჟისორის ნამუშევრები მოზარდებისა და ახალგაზრდების სენსიტიური პორტრეტირებით გამოირჩევა. მისი ცნობილი ფილმებია: „პეკინის ველოსიპედი“, „სამოთხესთან ახლოს“, „მოხეტიელენი“ და „მეოცნებენი შანხაიდან“. მათგან განსხვავებით, ქორწინების თემაზეა ვანის 2008 წლის ფილმი „სიყვარული, რომლისაც გვწამს“.
2010 წელს რეჟისორი ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერი გახდა.
ადრეული ცხოვრება
ვან სიაოშუაი 1966 შანხაიში დაიბადა. კულტურული რევოლუციის პერიოდში არსებული არეულობის გამო მან ცხოვრების პირველი 13 წელი გუიჯოუს პროვინციის დედაქალაქ გუიანში გაატარა. იქ ყოფნის პერიოდში იგი ხატვით დაინტერესდა. 1979 წელს მისი ოჯახი საცხოვრებლად უხანში გადავიდა. ორი წლის შემდეგ, 15 წლის ვანი პეკინში გადავიდა, სადაც ცენტრალურ ხელოვნების აკადემიაში მხატვრობას, შემდეგ კი პეკინის კინოაკადემიაში რეჟისურას სწავლობდა.
საერთაშორისო წარმატება
ვანს საერთაშორისო წარმატება 2001 წელს გადაღებულმა „პეკინის ველოსიპედმა“ მოუტანა. ფილმმა ბერლინის კინოფესტივალზე ჟიურის გრან პრი მიიღო. მრავალი კრიტიკოსი ფილმს ვიტორიო დე სიკას 1948 წლის „ველოსიპედის ქურდებს“ ამსგავსებს.
2003 წელს ვანმა „მოხეტიალენი“ გადაიღო, რომელიც კანის კინოფესტივალზე საკონკურსო ნომინაციაში გავიდა. 2005 წელს რეჟისორის მომდევნო ფილმმა „მეოცნებენი შანხაიდან“ კანის კინოფესტივალზე ჟიურის გრან პრი მიიღო.
2008 წელს ბერლინის კინოფესტივალზე ვანის ფილმის სახელწოდებით „სიყვარული, რომლისაც გვწამს“ პრემიერა შედგა, რომელიც თანამედროვე დრამაა განქორწინებული წყვილის შესახებ. ფილმმა საუკეთესო სცენარის ნომინაციაში ვერცხლის დათვი მიიღო.
2010 წელს რეჟისორი ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი კატეგორია:ჩინელი კინორეჟისორები კატეგორია:პეკინის კინოაკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალრები
არსენივკა (სვიტლოვოდსკის რაიონი)
არსენივკა (Арсенівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს კიროვოჰრადის ოლქის სვიტლოვოდსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 110 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სვიტლოვოდსკის რაიონის სოფლები
ხვედრი ინასარიძე
ხვედრი ინასარიძე (დ. 6 დეკემბერი, 1932, პარიზი, საფრანგეთი) — ქართველი მათემატიკოსი და საზოგადო მოღვაწე. ალგებრის ქართული სამეცნიერო სკოლის ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
ხვედრი ინასარიძის მამა მწერალი ნიკოლოზ ინასარიძე (ინდო ინასარი, 1895-1952) იძულებული გახდა უცხოეთში გადახვეწილიყო. მან მეუღლესთან — ნინო ინასარიძესთან და თერთმეტკაციან ჯგუფთან ერთად 1929 წელს სამცხე-ჯავახეთიდან არალეგალურად გადაკვეთა საქართველოს საზღვარი და თურქეთში გადავიდა; ცხრა თვე კონსტანტინოპოლში, ქართულ მონასტერში გაატარეს, რომელსაც მამა პიო ბალიძე პატრონობდა. 1930 წლის ზაფხულში კი საფრანგეთში გაემგზავრნენ — ჯერ მარსელში და შემდეგ პარიზში. აქ, 1932 წლის 6 დეკემბერს, წყვილს შეეძინა ვაჟი, რომელსაც პოეტმა გიორგი ყიფიანმა „ხვედრი“ დაარქვა იმის გამო, რომ მას ბედმა უცხოეთში დაბადება არგუნა.
ხვედრი ინასარიძე 1947 წლამდე სწავლობდა კლოდ ბერნარის ლიცეიში, პარიზში. მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ საბჭოთა მთავრობამ ემიგრანტებს სამშობლოში დაბრუნება შესთავაზა. ინდო ინასარის სამშობლოში დაბრუნებას ემიგრაციაში მცხოვრები მწერლის მეგობრები საშიშ ნაბიჯ თვლიდნენ და ეწინააღმდეგებოდნენ. მათ აზრს კარგად გამოხატავს ქაქუცა ჩოლოყაშვილის შეფიცულთა რაზმის წევრის, ინდო ინასარის მეგობრის ალექსანდრე სულხანიშვილის სიტყვები, რომელიც პარიზიდან გაცილებისას უთხრა: 1947-1950 წლებში ხვედრი ინასარიძემ დაამთავრა თბილისის მე-6 ვაჟთა საშუალო სკოლა. 1951 წლის 26 დეკემბერს ნიკოლოზ ინასარიძე ოჯახით, სხვა ათასობით ქართველთან ერთად, ყაზახეთის უდაბნოში გადაასახლეს. 1952 წლის მარტში იგი თბილისში მარტო დააბრუნეს, ვითომ მისი საქმის განხილვაზე დასასწრებად. ერთი თვის შემდეგ გადასახლებაში მყოფ მეუღლესა და შვილს გამოუცხადეს, რომ ნიკოლოზ ინასარიძემ თავი მოიკლა. სინამდვილეში, როგორც ირკვევა, დაიღუპა ქართველი ჩეკისტების მიერ წამების დროს. მწერლის საფლავის ადგილმდებარეობა უცნობია. 1954 წელს ნიკოლოზ ინასარიძე, ოჯახის წევრებთან ერთად, რეაბილიტირებულ იქნა. ხვედრი ინასარიძემ 1950-1958 წლებში დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1958-1961 წლებში იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ანდრია რაზმაძის სახ. მათემატიკის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1966 წელს დაიცვა საკანდიდატო, 1970 წელს, ე. ი. ძალიან მოკლე ხანში, რაც იშვიათ შემთხვევად უნდა ჩაითვალოს, სადოქტორო დისერტაცია. არის საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1989); აკადემიკოსი (2001); თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი (1987); 1989 წლიდან დღემდე თბილისის ანდრია რაზმაძის სახ. მათემატიკის ინსტიტუტის ალგებრის განყოფილების გამგე; 1990-1997 წლებში საქართველოს ეროვნული მათემატიკური კომიტეტის პრეზიდენტი; 2006 წლიდან დღემდე თბილისის მათემატიკური მეცნიერებების ცენტრის დირექტორი.
აქტიურად მონაწილეობდა 1989 წლის 9 აპრილის (9 აპრილის ტრაგედია) ცნობილ მოვლენებში; 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). მეუღლე — ცისანა ფირცხალავა, ასევე მათემატიკოსი; შვილები: ქეთი ინასარიძე — ფსიქოლოგი, ნიკო ინასარიძე — მათემატიკოსი, მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი.
სამეცნიერო მოღვაწეობა და ნაშრომები
მისი საკანდიდატო დისერტაცია იყო „სავსებით რეგულარული სივრცეების და მათი უწყვეტი ასახვების სასრული რიგის კომპაქტური გაფართოებები“ აკადემიკოს გიორგი ჭოღოშვილის ხელმძღვანელობით, ხოლო სადოქტორო — „კოჰომოლოგიები კოეფიციენტებით ნახევრად-ჯფუფებში“. სამეცნიერო ინტერესების სფერო: ჰომოლოგიური და ჰომოტოპიური ალგებრა, ასოციური რგოლების K-თეორია, არაკომუტაციური გეომეტრია,  ჰომოლოგიის თეორიები, ალგებრული ტოპოლოგია, კატეგორიათა თეორია.
1998-2006 წლებში საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალის „Homology, Homotopy and Applications“ დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი; 2006 წ. საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალის „Journal of Homotopy and Related Structures“ დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი; 2008 წ. საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალის „Tbilisi Mathematical Journal“ დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი; 2006 წ. „Georgian Mathematical Journal“ რედკოლეგიის წევრი. დაჯილდოებულია: 1998 წ. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრია რაზმაძის სახელობის პრემია. 1999 წ. ირანის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიის საერთაშორისო ხორიზმის სახელობის პირველი პრემია.
პედაგოგიური მოღვაწეობა
საქართველოში პირველ ალგებრაისტად ალბათ ქართველი მათემატიკოსი, მეტალურგი და სპორტსმენი გიორგი ნიკოლაძე შეიძლება ჩაითვალოს; სორბონაში 1928 წელს დაცული მისი დისერტაცია ალგებრული წირების ალგებრული სისტემების შესახებ მალე პარიზში ცალკე წიგნადაც გამოიცა. ალგებრის ქართული სამეცნიერო სკოლის ჩამოყალიბების პატივი ისტორიამ წილად ხვედრი ინასარიძეს არგუნა. ინასარიძემ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პირველკურსელებისათვის თავისი შესანიშნავი „პროსემინარები“ დაიწყო 1967-1968 წლებში. პროსემინარის მონაწილეებს ხვედრი ინასარიძემ შეუქმნა თავისუფალი შემოქმედებითი მუშაობისათვის საჭირო იდეალური ატმოსფერო, შედეგი დაუჯერებელი აღმოჩნდა; სულ რაღაც 4-5 წელიწადში საქართველოში სიტყვა „ალგებრაისტი“ ნიშნავდა ან ხვედრი იანასარიძეს, ან მის რომელიმე მოწაფეს. ინასარიძის 19-მა მოწაფემ დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია (ანბანურად): იოსებ გუბელაძემ, თამარ დათუაშვილმა, გურამ დონაძემ, დალი ზანგურაშვილმა, ნიკოლოზ ინასარიძემ, თამაზ კანდელაკმა, ალეკო ლანდიამ, ალექსანდრე პაჭკორიამ, გიორგი რაქვიაშვილმა, ემზარ რთველიაშვილმა, მერაბ ურიდიამ, ნგუენ ხუან ტუენმა, ბესარიონ ფაჩუაშვილმა, თეიმურაზ ფირაშვილმა, რევაზ ქათამაძემ, ემზარ ხმალაძემ,  გიორგი ჯანელიძემ, ზურაბ ჯანელიძემ, მამუკა ჯიბლაძემ. ხუთმა მათგანმა — იოსებ გუბელაძემ, თამარ დათუაშვილმა, ნიკოლოზ ინასარიძემ, თეიმურაზ ფირაშვილმა და გიორგი ჯანელიძემ დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია; გიორგი ჯანელიძე არჩეულ იქნა საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრად.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები ხ
პესტიციდები
მინი|პესტიციდებით წამვლა (შეფრქვევა) პესტიციდები (pestis — გადამდები სენი და caedo — ვკლავ) — ქიმიური ნაერთები, რომელსაც იყენებენ მცენარეთა მავნებლების, მარცვლეული კულტურების, მერქნის, ბამბის, შინაური ცხოველების ექტოპარაზიტების, აგრეთვე ადამიანისა და ცხოველის საშიშ დაავადებათა გადამტანების წინააღმდეგ საბრძოლველად. პესტიციდებში შედის დეფოლიანტები და დესიკანტები.
ცნობილია პესტიციდების შემდეგი ძირითადი კლასები:
არის კომპლექსური მოქმედების პესტიციდებიც. პესტიციდებს ძირითადად იყენებენ სხვადასხვა სახით (შესხურება, შეფრქვევა, ფუმიგაცია და სხვა). მოქმედების ხასიათის მიხედვით არის კონტაქტური და სისტემური. პესტიციდების არასწორი გამოყენებით ირღვევა ბიოცენოზი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქიმიური ნაერთები
ირაკლი გორდელაძე
ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. მისი პედაგოგები იყვნენ ს. ქობულაძე, ს. ნადარეიშვილი, კ. სანაძე. 1969 წელს აქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1958 წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. გორდელაძე ძირითადად ქმნიდა პლაკატებს, რომელთაგან აღსანიშნავია ისტორიულ და პოლიტიკურ თემებზე შექმნილი: „თბილისის 1500 წელი“ (1957), „საშიში ბუდე“ (1964), „ქალთა საერთაშორისო დღე“ (1975), „ფრთხილად, დედამიწაა!“ (1982) და სხვ. საყურადღებოა ასევე თეატრის სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის შექმნილი აფიშები: „რიჩარდ III“ (1957, სხვა ავტორებთან ერთად), „მამლუქი“ (1958), „მაია წყნეთელი“ (1962). გ. ნაყოფიერად მუშაობდა წიგნის ილუსტრატორად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გრაფიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აგვისტო კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ირაკლი
მორენი-ვეკი
მორენი-ვეკი (Morenii Vechi) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 46 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 640 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
ელაზიღის მიწისძვრა (2020)
მიწისძვრა ელაზიღის პროვინციაში 2020 წლის 24 იანვარს, ადგილობრივი დროით 20:55 საათზე (UTC+03:00) მოხდა. მიწისძვრის სიმძლავრემ 6.8 მაგნიტუდა შეადგინა. ეპიცენტრი ელაზიღის პროვინციაში ქალაქ სივრიჯეს მახლობლად მდებარეობდა და იგრძნობოდა მეზობელ პროვინციებში: დიარბაქირში, მალათიაში, ადიამანში, სამსუნში, აგრეთვე მეზობელ ქვეყნებში, მათ შორის სირიაში, ლიბანში და ირანში. კანდილის ობსერვატორიის მონაცემებით, მიწისძვრის მაგნიტუდამ 6,8 შეადგინა. მიწისძვრის შედეგად სულ მცირე 41 ადამიანი დაიღუპა, ხოლო 1607 ადამიანი დაშავდა.
გეუმჯეონგსანსეონგი
300px|მინი|გეუმჯეონგსანსეონგი გეუმჯეონგსანსეონგი (금정산성) (სიტყვასიტყვით მთა გეუნგჯეონგის ციხე-სიმაგრე ან გეუმჯეონგის ციხე-სიმაგრე) — დღესდღეობით ყველაზე დიდი მთის ციხე-სიმაგრე კორეის რესპუბლიკაში. ის მდებარეობს გეუმჯეონგსანში, ქალაქ პუსანში.
1592 წელს იაპონიის თავადსხმის და 1627 ელს მანჩუს თავდასხმის და ისევ 1637 წელს შემოჭრის გამო, ეროვნული თავდაცვის გაძლიერება გახდა საჭირო, განსაკუთრებით კი ზღვის მხარის, რადგან სწორედ ზღვის მხრიდან უტევდა ქალაქს მტერი. ამ ცნობის დამადასტურებელი იყო ციხესიმაგრის აშენება 29 წელში (1703) მეფე სუკჯონგის მმართველობის პერიოდში. შიდა და გარე კედლები ძირითადად აგებული იყო ბუნებრივი ქვებით, მაგრამ სუსტი ნაწილი გამაგრებული იყო ხელოვნურად დამუშავებული კვადრატული ფორმის ქვის ბლოკებით. კედლის სიგრძე დაახლოებით 17 კილომეტრს შეადგენს, ხოლო მისი სიმაღლე 1.5 მეტრიდან 3 მეტრამდეა. ფართობი, რომელიც ციხე-სიმაგრეს უკავია დაახლოებით 8.2 კვადრატულ კილომეტრს შეადგენს.
ნათელია, რომ ციხე-სიმაგრეები 1700 წლამდე იყო  აგებული. საზღვაო მეთაური ი ჩი-ჰონგი 1667 წლის ჩანაწერებში აღნიშნავს, რომ იმ ადგილზე, სადაც ეს ციხეა განლაგებული ძველი ციხესიმაგრის ნაშთები არსებობდა. ციხესიმაგრის მშენებლობა 1701 წელს დაიწყო გიეონგსანგ-დოს გუბერნატორ ჯო თაე-დონგის რეკომენდაციით და დასრულდა 1702 წელს. 1707 წელს კედლები ციხესიმაგრის ძირითადი სტრუქტურის გარშემო აშენდა. ეს ციხესიმაგრე გამოუსადეგარი გახდა, რადგან ის ძალიან დიდი იყო და მისი შენახვა და შენარჩუნება ძნელი აღმოჩნდა. მას შემდეგ, რაც ცარიელი იდგა ასი წლის განმავლობაში, ის აღდგა 1807 წელს, მეფე სუნჯოს მმართველობის მეშვიდე წელს. ოჰ ჰან-ვონმა, დონგნაეს მოსამართლემ, თავის თავზე აიღო დასავლეთის კარბჭის მშენებლობის პასუხისმგებლობა, მომდევნო წლებში კი დანარჩენი კარიბჭეების. არსებობს ჭიშკრების მშენებლობის ვადების ჩანაწერებიც.
ციხესიმაგრე განადგურდა იაპონიის ოკუპაციის პერიოდში (1910-1945), მაგრამ აღდგენითი სამუშაოები ჩაუტარდა 1972 წელს. აღმოსავლეთის, დასავლეთისა და სამხრეთის ჭიშკრებს რესტავრაცია 1974 წელს ჩაუტარდათ, ხოლო ჩრდილოეთის ჭიშკრის აღდგენა 1989 წელს მოხდა. დღესდღეობით, რესტავრატორების ძალისხმევით, კედლების უმეტესობა და ოთხი ჭიშკარი ისევ დგას. არსებული 4 სათვალთავლო კოშკიდან, კოშკი ნომერი 1 (제1망루), რომელიც სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს გაანადგურა ტაიფუნმა რუსამ 2002 წლის 1 სექტემბრის, დილით. სამხრეთ კარიბჭის მიმდებარე ტერიტორია პოპულარულ დასასვენებელ ადგილად ითვლება. დასავლეთის კარიბჭე მიუხედავად იმისა, რომ ოთხ კარიბჭეს შორის ყველაზე შთამბეჭდავია, ნაკლები დამთვალიერებელი ჰყავს, რადგან ნაკლებად ხელმისაწვდომი.
აღდგენითი სამუშაოები
250px|მინი|მარცხნივ|ციხე-სიმაგრის კედლები მას შემდეგ, რაც ციხესიმაგრე განადგურდა იაპონიის ოკუპაციის დროს, აღდგენითი სამუშაოები 1972 წელს დაიწყო. 1974 წელს აღმოსავლეთის, დასავლეთისა და სამხრეთის კარიბჭეებს რესტავრაცია ჩაუტარდათ, ჩრდილოეთის კარიბჭე კი 1989 წელს აღადგინეს.
აღდგენითი სამუშაოების უმეტესობა წარმოებული იქნა ქალაქი პუსანის საკრებულოს მიერ, რომელიც დღესაც მიმდინარეობს. ეს რესტავრაცია 1996 წლიდან 2010 წლამდე გრძელდებოდა და დაყოფილი იყო სამ ფაზად, თითო ფაზა მოიცავდა 5 წელს, საერთო ჯამში კი აღდგენითი სამუშაოები 15 წელი მიმდინარეობდა.
სქოლიო
კატეგორია:კორეა კატეგორია:კორეის ისტორია კატეგორია:ციხესიმაგრეები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:სამხრეთი კორეა
ლედინინო
ლედინინო (Лединино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 2 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 8 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ვოლკოვო, სანდალოვო, ხარინსკაია.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბოდუენ I ფლანდრიელი
ბოდუენ (ბალდუინ) I ფლანდრიელი (Baudouin I de Flandre; დ. ივლისი, 1172 — გ. დაახლ. 1205, ტირნოვო) — ლათინთა პირველი იმპერატორი 1204 წლიდან, ენოს გრაფი ბოდუენ VI დე ენოს (Baudouin VI de Hainaut) სახელით 1195–1205 და ფლანდრიის გრაფი ბოდუენ IX ფლანდრიელის (Baudouin IX de Flandre) სახელით 1194–1205 წლებში. ფლანდრიის საგრაფო დედამისის — მარგარიტა I-ის გარდაცვალების შემდეგ მიიღო, მალევე, ერთ წელში კი მამამისი ბოდუენ V დე ენოც გარდაიცვალა და ბოდუენმა ენოს საგრაფოც ხელში ჩაიგდო. აქტიურად მონაწილეობდა მეოთხე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში. კონსტანტინოპოლის აღების შემდეგ, 1204 წლის 9 მაისს ჯვაროსნებმა ბოდუენი ახლადდაარსებული ლათინთა იმპერიის პირველ იმპერატორად აირჩიეს. კორონაცია 16 მაისს შედგა აია-სოფიას ტაძარში. მის დომენში შედიოდა საკუთრივ კონსტანტინოპოლი, ევროპული და აზიური ტერიტორიები და რამდენიმე კუნძული: ლემნოსი, ლესბოსი, ქიოსი, ტინოსი. დაპირისპირებაში აღმოჩნდა ბონიფაციუს I-თან. 1205 წელს თრაკიაში აჯანყდნენ ბერძნები, რომლებმაც დასახმარებლად ბულგარეთის მეფე კალოიანს მოუხმეს. მათ დაიკავეს ადრიანოპოლი. 1205 წლის 14 აპრილს ადრიანოპოლის ბრძოლაში ჯვაროსნები დამარცხდნენ. ბოდუენი ტყვედ ჩავარდა. გიორგი აკროპოლიტის ცნობით, იგი მოკლეს და მისი თავის ქალისაგან სასმელის ფიალა გააკეთეს. ბოდუენის მემკვიდრე მისი ძმა ანრი I გახდა, რომელიც ტახტზე დაახლ. 1 წლის დაგვიანებით ავიდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1172 კატეგორია:გარდაცვლილი 1205 კატეგორია:ლათინთა იმპერატორები კატეგორია:ენოს გრაფები კატეგორია:ფლანდრიის გრაფები
კურე
კურე — ქალაქი იაპონიაში, ჰიროსიმის პრეფექტურაში, ნავსადგური კუნძულ ჰონსიუზე, იაპონიის შიგა ზღვის ნაპირზე. კურე არის იაპონიის გემთმშენებლობის მთავარი ცენტრი.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის ქალაქები
Metanoia (ალბომი)
Metanoia — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს შეზღუდული რაოდენით გამოცემული კრებული. თავდაპირველად იგი 1998 წელს, ორმაგ 10" გრამფირფიტაზე გამოვიდა, 1000 ასლის ოდენობით. იგი ძირითადად შედგება ალბომის Signify სესიების პერიოდში ჩაწერილი იმპროვიზაციებისგან, რომელთა ნაწილი თავად ალბომის სიმღერებში იქნა გამოყენებული. მეკობრული ვერსიების გავრცელების შესაჩერებლად ალბომი 2001 წლის დეკემბერსა და 2006 წელს კვლავ გამოიცა CD ფორმატში.
ორიგინალური CD ამჟამად არ გამოდის და იშვიათ გამოცემად ითვლება, რომელიც ონლაინ აუქციონებზე მაღალ ფასად იყიდება. გარეკანზე გამოყენებული შიდა და გარე ნახატები ფრანს იანსენს ეკუთვნის. გარეკანის დიზაინის ავტორია კარლ გლოვერი. ყველა სიმღერა Porcupine Tree-ს მიერ არის დაწერილი.
სქოლიო
კატეგორია:Porcupine Tree-ს კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1998 წლის კომპილაციური ალბომები
სარალი-ხაშთაბი
სარალი-ხაშთაბი (Sarallı Xəştab) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ანა ჭაბაშვილი
ანა ჭაბაშვილი (დ. 20 დეკემბერი, 1950, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული  20 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ანა
არსენოვიჩი
არსენოვიჩი (Арсеновичі) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვოლინის ოლქის კოველის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 281 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოველის რაიონის სოფლები
მალოსტრანსკა (პრაღის მეტრო)
მალოსტრანსკა (Malostranská) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს A ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1978 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
სნუკერის სეზონი 2002-2003
სნუკერის სეზონი 2002-2003 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 2002-2003 წლებში. მიმდინარეობა — 24 სექტემბერი 2002 — 22 მაისი 2003. სეზონის სამი მთავარი ტურნირის გამარჯვებულები: დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი — მარკ უილიამსი (უელსი), მასტერსი — მარკ უილიამსი (უელსი), მსოფლიო ჩემპიონატი — მარკ უილიამსი (უელსი). ქვემოთ მოყვანილია სეზონის განმავლობაში გამართული შეჯიბრების განრიგი. სულ გაიმართა 16 შეჯიბრი.
ოფიციალური რეიტინგი
ქვემოთ მოცემულია 2002-2003 წლების მსოფლიო რეიტინგის ტოპ-16 სნუკერისტი. ეს მოთამაშეები ავტომატურად მონაწილეობდა ტურნირების ფინალურ სტადიებში და მოწვეულნი იყვნენ მასტერსზე.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:2002 წელი სნუკერში კატეგორია:2003 წელი სნუკერში
ჩრდილოეთი რეგიონი (ბურკინა-ფასო)
ჩრდილოეთი რეგიონი (Nord) — რეგიონი ბურკინა-ფასოს ჩრდილოეთში.
გეოგრაფია
რეგიონს ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება საჰელის რეგიონი, აღმოსავლეთიდან — ჩრდილო-ცენტრალური რეგიონი, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან — ცენტრალური პლატოს რეგიონი, სამხრეთიდან — დასავლეთ-ცენტრალური რეგიონი, დასავლეთიდან — ბუკლე-დუ-მუჰუნის რეგიონი, ჩრდილოეთიდან — მალი.
მოსახლეობა
რეგიონის ძირითადი მოსახლეობა შედგება მოსის ხალხის წარმომადგენლებისგან, ასევე ცხოვრობს ფულბეს ხალხიც.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ჩრდილოეთი რეგიონი დაყოფილია 4 პროვინციად:
ეკონომიკა
ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა — სოფლის მეურნეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ბურკინა-ფასოს რეგიონები
ავსტრიის საფეხბურთო კავშირი
ავსტრიის საფეხბურთო კავშირი (Österreichischer Fußball-Bund) — ფეხბურთის მმართველი ორგანო ავსტრიაში. დაარსდა 1904 წელს. ორგანიზაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს ვენაში.
ფეხბურთის თამაშის ტრადიცია ავსტრიაში მე-19 საუკუნეში გაჩნდა. ქვეყნის პირველი საფეხბურთო კლუბი დაარსდა 1894 წელს. დღეს სპორტის ეს სახეობა ქვეყანაში ყველაზე პოპულარულია სათხილამურო სპორტთან ერთად.
ავსტრიის საფეხბურთო კავშირის სტრუქტურაში შედიან რეგიონალური ორგანიზაციები და ავსტრიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები. მისი ეგიდით ყოველწლიურად ეწყობა ავსტრიის ბუნდესლიგა, პირველი ლიგა, ავსტრიის თასი და სუპერთასი.
საუკეთესო შედეგს მსოფლიო ჩემპიონატზე ავსტრიის ეროვნულმა ნაკრებმა მიაღწია 1954 წელს, როდესაც იგი ტურნირის მესამეადგილოსანი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო ფედერაციები
კატეგორია:ავსტრიის ფეხბურთი კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო ფედერაციები კატეგორია:ფიფა-ს წევრი ასოციაციები კატეგორია:უეფა-ს წევრი ასოციაციები
კურეიკა
კურეიკა (ლიუმა, ნუმა) — მდინარე რუსეთში, კრასნოიარსკის მხარეში, მდინარე ენისეის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 888 კმ., აუზის ფართობი 44,7 ათასი კმ². სათავე აქვს პუტორანის პლატოს სამხრეთ ფერდობზე. მიედინება შუა ციმბირის ზეგანის ჩრდილოეთით, ღრმა ხეობაში. საზრდოობს თოვლის წყლით. წყლის საშუალო ხაჯი შესართავთან 664 მ³/წმ. იყინება შუა ოქტომბერში, ყინულძვრაა მაისის ბოლოს. სანაოსნოა შესართავიდან 130 კმ-ზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:კრასნოიარსკის მხარის მდინარეები
პრესბურგის ზავი (1626)
პრესბურგის მესამე ზავი (აგრეთვე ცნობილი როგორც პრესბურგის ხელშეკრულება) — სამშვიდობო ხელშეკრულება დაიდო ქალაქ პრესბურგში (თანამედროვე ბრატისლავაში, უნგრულად პოჟონი) 1626 წლის 30 დეკემბერს. ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს გაბრიელ ბეტლენმა ტრანსილვანიიდან (იგი იყო ანტიჰაბსბურგული მოძრაობის ლიდერი 1619-1626 წლებში) და ფერდინანდ II-მ,  საღვთო რომის იმპერატორმა. შეთანხმებამ დაასრულა ომი და დაადასტურა 1626 წლის 31 დეკემბრის ნიკოლსბურგის ზავი. თავის მხრივ მეტლენი ღებულობდა ვალდებულებას რომ არ ეომა იმპერატორის წინააღმდეგ და ამის გამო იგი გაერთიანდა თურქ-ოსმალებთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოცდაათწლიანი ომის ხელშეკრულებები კატეგორია:XVII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
ხაიმე IV (მაიორკა)
ხაიმე IV (Jaime IV; დ. დაახლ. 1336 — გ. 20 იანვარი, 1375) — მაიორკის ტახტის პრეტენდენტი 1349-1375 წლებში. ჯოვანა I-ის მეუღლე. იგი პრაქტიკულად ჩამოაშორეს სამეფო ტახტს.
ხაიმე IV იყო ხაიმე III-ისა და კონსტანცია არაგონელის ვაჟი. მამამისი მოკლეს 1349 წელს ლუკმაიორის ბრძოლაში, ტახტის დაბრუნების მცდელობისას, ხოლო ხაიმე როგორც ტახტის მემკვიდრე ტყვედ აიყვანა ბიძამისმა პედრო IV არაგონელმა. ხაიმე გახდა მაიორკის ტახტისა და აჰეის სათავადო ტიტულის მთავარი პრეტენდენტი გახდა. ის იმყოფებოდა რკინის გალიაში ბარსელონაში 1362 წლამდე. შემდეგ მან შეძლო გაქცევა ჯოვანა ნეოპოლიტანელთან, რომელმაც ორგანიზება გაუკეთა მამამისის ტახტზე აღდგენის ცდას.
მაიორკისთვის ბრძოლა
ხაიმე განწყობილი იყო დაებრუნებინა თავისი სამეფო და მალე გაემგზავრა არაგონთან საბრძოლველად. შედეგად ის გაანადგურეს და იძულებული გახდა ბორდოში გაქცეულიყო. იქ მან მიიღო ედუარდ შავი პრინცის თანადგომა, რომელიც, როგორც ის იმედოვნებდა აღადგენდა მას მაიორკის ტახტზე, მას შემედეგ, რაც პედრო I კასტილიის ტახტზე აღადგენდნენ. ხაიმე შეუერთდა კასტილიაში შეჭრას და მონაწილეობა მიიღო ნახერის ბრძოლაში, თუმცა ვალიადოლიდში ის მძიმედ დაავადდა. მას არ ჰქონდა საშუალება ქალაქი დაეტოვებინა, ენრიკე მეორემ ის შეიპყრო. გამოისყიდა რა ჯოვანამ, ის დაბრუნდა ნეაპოლში, მაგრამ მალე იგი ისევ წავიდა ომის გასაგრძელებლად.
ენრიკემ დაიწყო ბრძოლა პედრო IV არაგონელის წინააღმდეგ. ხაიმე იმედოვნებდა ესარგებლა ამით, რათა დაეპყრო რუსილიონი და სერდანი, თავისი მამის მიწები. თუმცა ჯონ გონტი მოელაპარაკა ზავზე კასტილიასა და არაგონს შორის და მთელი სიმძიმე არაგონელთა შეტევისა ხაიმეს დააწვა. იგი გაანადგურეს და გაიქცა კასტილიაში, სადაც ის გარდაიცვალა ავადმყოფობით ან მოწამვლის შედეგად სორიაში 1375 წლის 20 იანვარს. მისი პრეტენზიები მაიორკაზე გადავიდა მის დაზე ისაბელაზე, რომელიც იყო ჯოვანი მონფერატელის მეუღლე, ხოლო უფლებები ახეიაზე ხაიმემ უანდერძა ფილიპე II ტერენტელს.
ჰაჯერ-ლამისის რეგიონი
ჰაჯერ-ლამისის რეგიონი (Hadjer-Lamis, منطقة حجر لميس) — ჩადის რეგიონი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მასაკორი. ფართობი — 29 000 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 562 957 ადამიანს.