cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ერჯელია
ერჯელია (Ерџелија) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, სვეტი-ნიკოლეს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 247 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 012 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სვეტი-ნიკოლეს თემის სოფლები
ლევან ლორთქიფანიძე
ლევან ლორთქიფანიძე (დ. 11 ოქტომბერი, 1992, თბილისი) — ქართველი პოლიტოლოგი, პოლიტიკური პარტიების მკვლევარი, შედარებითი პოლიტიკის ლექტორი და მემარცხენე აქტივისტი, 2010-იან წლებში საქართველოში მოქმედი რამდენიმე სოციალისტური და მწვანეთა ახალგაზრდული მოძრაობის დამფუძნებელი და ლიდერი , ივანე ჯავახიშვილის სახ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სენატის წევრი (2014-2018). „კავკასიური სახლის“ გამგეობის წევრი.
განათლება
1998-2010 წლებში ლორთქიფანიძე ქ.თბილისის მე-6 ქართულ-გერმანულ გიმნაზიაში სწავლობდა, რომელიც მან საქართველოს წარჩინებული მოსწავლის ოქროს მედლით დაასრულა. 2010 წელს ჩააბარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე, 2014 წელს მიიღო პოლიტიკის მეცნიერების ბაკალავრის, 2016 წელს კი პოლიტიკის მეცნიერების მაგისტრის აკადემიური ხარისხი. 2017 წლიდან ლორთქიფანიძე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოქტორანტია და თეზისს შედარებითი პარტიული პოლიტიკის სფეროში ამუშავებს.
სამოქალაქო აქტივიზმი
ლორთქიფანიძე სტუდენტობის პირველივე წლებიდან მონაწილეობს სამოქალაქო კამპანიებსა და საპროტესტო დემონსტრაციებში. 2012 წლის გაზაფხულზე იგი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტთა წარმომადგენლობით საბჭოში მემარცხენე ოპოზიციური ჯგუფიდან აირჩიეს. 2012 წლის შემოდგომაზე ლორთქიფანიძე ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის წინააღმდეგ გამართული ანტისამთავრობო სტუდენტური დემონსტრაციების ერთ-ერთი ორგანიზატორი იყო.
საქმიანობა
2015 წელს ლევან ლორთქიფანიძე პოლიტიკის მეცნიერების მემარცხენე ასოციაციის - „თბილისის ფაბიანური საზოგადოების“ გამგეობის წევრად აირჩიეს. ამავე წელს საზოგადოების გამგეობამ შეადგინდა და გამოაქვეყნა „ქართული მემარცხენეობის ქრესტომათიის“ პირველი ტომი. 2016 წელს ლორთქიფანიძემ „კავკასიურის სახლისა“ და ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდის სამხრეთ კავკასიის რეგიონული ბიუროს მხარდაჭერით შეადგინა სახელმძღვანელო „მწვანე ანთოლოგია: პოლიტიკა და ეკონომიკა მწვანეების თვალთახედვით“.
2012 წლიდან ლორთქიფანიძე აქტიურად თანამშრომლობს სხვადასხვა საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ გამოცემებთან. წლების განმავლობაში იგი წერილებს აქვეყნებდა ჟურნალ „ლიბერალის“ საიტზე და გაზეთ „მასწავლებელში“.
კითხულობს ლექციებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ქართულ-ამერიკულ უნივერსიტეტსა და „კავკასიური სახლის“ სახალხო უნივერსიტეტში.
2018 წელს აირჩიეს „კავკასიური სახლის“ უმაღლეს წარმომადგენლობით ორგანოს - გამგეობის წევრად.
სან-ხოსე-დე-ლურდესის რაიონი
სან-ხოსე-დე-ლურდესის რაიონი (Distrito de San José de Lourdes) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სან-იგნასიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 180 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 570 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 482 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სან-იგნასიოს პროვინციის რაიონები
ბენაფერი
ბენაფერი (Benafer, Benafer) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,0 კმ². მოსახლეობა — 164 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ბაბა (სოფელი)
ბაბა (Баба) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ნედრიჰაილივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 253 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნედრიჰაილივის რაიონის სოფლები
დერმატოლოგია
დერმატოლოგია (derma, dermat (os) — კანი; logos — სიტყვა, მოძღვრება) — კლინიკური მედიცინის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის კანის აგებულებას, მის ნორმას და პათოლოგიებს.
თანამედროვე დერმატოლოგია სწავლობს კანის დაავადებების ეტიოლოგიას, პათოგენეზს, დიაგნოსტიკას, მათი მკურნალობის მეთოდებს და პროფილაქტიკას. აგრეთვე, კანის დაავადებების ურთიერთკავშირს ორგანიზმის სხვა პათოლოგიებთან, ორგანიზმის სხვა პათოლოგიებთან. ევროპის დერმატო-ვენეროლოგთა აკადემიის პრაღის მე-11 კონგრესის 2002 მემორანდუმით დადგინდა დერმატოლოგიის ქვედისციპლინები: ანდროლოგია, ფლებოლოგია, მიკოლოგია, ჰისტოპათოლოგია, ალერგოლოგია, იმუნოლოგია, პედიატრიული დერმატოლოგია, დერმატოლოგიური ქირურგია, ესთეტიკური მედიცინა, კოსმეტოლოგია. კანის დაავადებების კვლევის კლინიკურ მეთოდებთან ერთად, გამოიყენება ჰისტოლოგიური, მიკრობიოლოგიური, ვირუსოლოგიური, ბიოქიმიური, ჰისტოქიმიური, ელექტრონულ -მიკროსკოპული, ექსპერიმენტული, სტატისტიკური და სხვა მეთოდები.
დერმატოლოგია მჭიდრო კავშირშია მედიცინის ისეთ დარგებთან, როგორებიცაა: ვენეროლოგია, თერაპია, პედიატრია, ენდოკრინოლოგია, მეანობა, გინეკოლოგია, ქირურგია, ნევროლოგია, ფსიქიატრია, ოფთალმოლოგია და სხვ.
ისტორია
კანის დაავადებები უძველესი დროიდანაა ცნობილი. ისინი აღწერილია ჩინურ მანუსკრიპტებში, და ეგვიპტურ პაპირუსებში, სადაც ჩამოთვლილია მათი სხვადასხვა სახეობა და მოყვანილია მკურნალობის მეთოდები.
დერმატოლოგია, როგორც დამოუკიდებელი დარგი, ჩამოყალიბდა XXI საუკუნის დასაწყისში.
საქართველო
საქართველოში ცნობები კანის დაავადებათა შესახებ უძველესი დროიდან გვხვდება. იაკობ ცურტაველის „შუშანიკის წამებაში“ აღწერილია მუნი, სირსველი, კეთრი, მჭამელი. ფეოდალური ხანის სამედიცინო-ფიოლოსოფიურ ტრაქტატებში (ქანანელის „უსწორო კარაბადინი“ და ხოჯაყოფილის „წიგნი სააქიმოჲ“) განხილულია კანის სხვადასხვა დაავადება (მათ შორის სოკოვანიც) და მათი მოვლის საკითხები. ამავე ხასიათისაა ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილის „სამკურნალო წიგნი - კარაბადინი“, დავით ბატონიშვილის „იადიგარ დაუდი“ და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია: ბიოლოგია კატეგორია: მედიცინა კატეგორია: დერმატოლოგია კატეგორია: კანის დაავადებები
მაგომედრასულ მაჯიდოვი
2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე მაჯიდოვმა ჯერ მეჯი მამბა, ხოლო შემდგომ, ევროპის ჩემპიონი, რუსი მაგომედ ომაროვი დაამარცხა (17:14). შემდგომი მისი მეტოქე ჩემპიონი რობერტო კამარელე იყო; მართალია პირველ რაუნდში 8:6 უპირატესობა მოიპოვა, თუმცა მეორე რაუნდში იტალიელი მოკრივემ მატჩის სადავეები ხელთ აიღო და მაჯიდოვს 13:12 მოუგო. ჩემპიონატი მაჯიდოვმა ბრინჯაოს მედლით დაასრულა.
2013 წლის AIBA მსოფლიო ჩემპიონატი კრივში, მაჯიდოვმა ორი 3:0 მოგებით დაიწყო. მან მეორე რაუნდში აშშ-ის წარმომადგენელი ლენროი ტომპსონი, ხოლო მეოთხედფინალში რუსი მაგომედ ომაროვი დაამარცხა. მან ტურნირი გამარჯვებით განაგრძო და ნახევარფინალში რობერტო კამარელი ნოკაუტით დაამარცხა. რობერტომ დამმარცხებელი დარტყმა პირველ რაუნდშ, მაჯიდოვის დიდი მარჯვენა ხელიდან მიიღო. გამაფრთხილებელი ქულის მიღების მიუხედავად მან 3:0 გაიმარჯვა და ფინალში გავიდა. ფინალში იგი ყაზახ ივან დიჩკოს დაუპირისპირდა. მესამე ტურის დასაწყისში მაჯიდოვიმ მოწინააღმდეგე ნოკაუტით დაამარცხა და ოქროს მედალსაც დაესაკუთრა. ეს იყო მისი კიდევ ერთი ნოკაუტით მოგებული შეხვედრა.
მაგომედრასულ მაჯიდოვმა 2017 წლის AIBA-ის მსოფლიო ჩემპიონატი კრივში, ორი 5:0 მოგებით დაიწყო. პირველ რაუნდში ინდოელი სატიშ კუმარი, ხოლო მეორე რაუნდში იორდანიელი ჰუსეინ ისაიში დაამარცხა. მეოთხედფინალში მან ფრანგ ჯამილი-დინი აბოუდოუს მოუგო, ხოლო მეოთხედფინალი ავსტრალიელი ჯოზეფ გუდბოლის დამარცხებით დაასრულა. მაჯიდოვი ფინალში ახლა უკვე ყაზახ კამშიბეკ კონკაბაევს შეხვდა. მან ყაზახს 4:1 მოუგო და ოქროს მედალიც დაისაკუთრა. ამ გამარჯვებით იგი სუპერ მძიმე წონაში მესამედ გახდა მსოფლიოს ჩემპიონი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოკრივეები
პიუ IX (პიაუი)
პიუ IX  (Pio IX) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 495 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ IX-ს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 671 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.08 კმ²-ზე. ფართობი 1 947 158 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
გუსტავ ნოსკე
მინი|გუსტავ ნოსკე გუსტავ ნოსკე (Gustav Noske; დ. 9 ივლისი, 1868, ბრანდენბურგი — გ. 30 ნოემბერი, 1946, ჰანოვერი) — გერმანიის სოციალ-დემოკრატიის უკიდურესი მემარჯვენე ფრთის მოღვაწე, სოციალ-შოვინისტი. გერმანიის 1918 წლის ნოემბრის რევოლუციის დროს მთავრობის სახალხო-რწმუნებულთა საბჭოს წევრი გახდა და თავისივე თქმით, იკისრა „პირსისხლიანი ქოფაკის“ როლი. მოახდინა მობილიზაცია კონტრრევოლუციური სამხრეთ ძალებისა, რომლითაც 1919 წელს ჩაახშვეს ბერლინის, ბრემენის და გერმანიის სხვა ქალაქების მუშათა რევოლუციური გამოსვლები. 1919 წლის თებერვალსა და 1920 წლის მარტში იყო სამხედრო მინისტრი. კაპის პუტჩის (1920) ჩაქრობის შემდეგ, რომელსაც ნოსკე მფარველობდა, იძულებული გახდა გადამდგარიყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1868 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1946
ურალსკი
ურალსკი, ორალი (Орал, Уральск; 1775 წლამდე იაცკი-გოროდოკი) — ქალაქი ყაზახეთში, დასავლეთ ყაზახეთის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. რკინიგზის სადგური სარატოვ—ილეცკის ხაზზე. ნავსადგომი მდინარე ურალზე. ქალაქში არის აეროპორტი. მოსახლეობა — 234 167 კაცი (2019).
ისტორია
დაარსდა 1613 წელს როგორც კაზაკთა გამაგრება იაცკი-გოროდოკი. 1667–1668 წლებში აქ გამოიზამთრა სტეფანე რაზინმა თავისი რაზმით. იყო ემელიან პუგაჩოვის მეთაურობით გლეხთა აჯანყების (1773–1775) დროს ერთ-ერთი ცენტრი. 1918 წლის იანვარში ქალაქში საბჭოთა ხელისუფლება გამოცხადდა, მაგრამ მარტში ძალაუფლება კონტრრევოლუციურმა მოძრაობამ იგდო ხელთ. საბოლოოდ ვ. ჩაპაევის დივიზიამ 1919 წლის ივლისში შეძლო მისი გათავისუფლება. 1991 წლიდან დამოუკიდებელი ყაზახეთის შემადგენლობაშია.
ეკონომიკა
ურალსკი ყაზახეთის დიდი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრია. განვითარებულია კვების და მსუბუქი მრეწველობა.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის ქალაქები
კასტელინოვო
კასტელინოვო (Castellnovo, Castellnou) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,2 კმ². მოსახლეობა — 918 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
გიორგი გერმანოზაშვილი
გიორგი გერმანოზაშვილი (დ. ?) — ქართველი სპორტმსენი (უშუ), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, თბილისი, საქართველო), ჭაბუკებსა და მოზარდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის „ევრაზიის თასი“ გამარჯვებული (2018, ერევანი, სომხეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი უშუისტები
ჯერვისი
ჯერვისი (Jarvis) — კუნძული წყნარი ოკეანის ცენტრალურ ნაწილში. ამერიკის შეერთებული შტატების არაინკორპორირებული არაორგანიზებული დაუსახლებელი ტერიტორია (ანუ, ფორმალურად არ შედის აშშ-ის შემადგენლობაში, მაგრამ მისი სამფლობელოა).
გეოგრაფია
კუნძულის ფართობია — 4,45 კმ². ჯერვისი — ქვიშოვანი მარჯნის კუნძული. სანაპირო ზოლის სიგრძე 8 კმ-ია. მაქსიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 7 მეტრს. ბუნებრივი წყლის წყაროები არ არსებობს. იზრდება: დაბალი ბუჩქები, იშვიათი ბალახოვანი საფარი. ბუდობენ სხვადასხვა სახეობის ზღვის ფრინველები.
ისტორია
კუნძული აღმოაჩინეს ინგლისელებმა 1821 წელს, 1858 წელს შეიერთა აშშ-მა.
ეკონომიკა
ეკონომიკური საქმიანობა არ არსებობს. არსებობს გარე ღუზიანი გასაჩერებელი ადგილები ზღვის გემებისათვის, ასევე ორი ადგილი დიდი ნავების გასაჩერებლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის კუნძულები კატეგორია:აშშ-ის კუნძულოვანი ტერიტორიები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ულრიკა ელეონორა შვედი
ბიოგრაფია
ულრიკა ელეონორა დაიბადა 1688 წლის 26 ივნისს სტოკჰოლმში. იგი იყო შვედეთის მეფე კარლ XI-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ულრიკა ელეონორა დანიელის (ვის პატივსაცემადაც დაერქვა სახელი) მეშვიდე და ნაბოლარა შვილი. 1693 წელს დედა, ხოლო 1697 წელს ულრიკა ელეონორას მამა გარდაიცვალა. ამის გამო ტახი მისმა უფროსმა ძმამ, კარლ XII-მ დაიკავა. 1708 წელს გარდაიცვალა მისი უფროსი დაც, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგინია ჰედვიგ სოფია შვედი.
1713 წლიდან მოყოლებული ულრიკა ელეონორა ძმასთან ერთად ესწრებოდა სენატის შეხვედრებს, ხოლო მეფის საზღვარგარეთ, ან შეუძლოდ ყოფნის დროს ყველა საბუთს თავისი ძმის სახელით აწერდა ხელს და თავისუფლად აგვარებდა სახელმწიფო საქმეებს. მარცხნივ|მინი|364x364პქ|დედოფალი ულრიკა ელეონორა 1718 წელს 1714 წლის 23 იანვარს ულრიკა ელეონორა დაინიშნა გერმანელ პრინც ფრიდრიხ ფონ ჰესენ-კასელზე, რომელთა ქორწინებაც 1715 წლის 24 მარტს შედგა სტოკჰოლმის სამეფო სასახლეში. ამ დროს სიძე 38 წლის იყო, ხოლო პატარძალი 27-ის. აღსანიშნავია, რომ დის ამ ნაბიჯს კარლ XII არ მიესალმა და ქორწილში ასეთი რამ თქვა: „ამაღამ ჩემი და გვირგვინის ხელიდან გაშვებას ეცეკვება.“ აღასნიშნავია ისიც, რომ ფრიდრიხისთვის ეს მეორე ქორწინება იყო, რადგან მისი პირველი ცოლი, პრინცესა ლუიზა დოროთეა პრუსიელი 1705 წელს დაიღუპა უშვილოდ.
1718 წელს, კარლ XII-ის უშვილოდ გარდაცვალების შემდეგ ტემპერამენტულმა ულრიკა ელეონორამ პირდაპირ მოსთხოვა სენატს თავისი თავის მონარქად აღიარება. იმის გამო, რომ ამ დროს შვედეთის სამეფო ოჯახის ყველა წევრი უკვე გარდაცვლილი იყო, სენატმა ერთხმად დაუჭირა მხარი მისი დედოფლად დასმას. ზოგიერთი მინისტრი მაინც ცდილობდა ქალის მმართველობა თავიდან აეცილებინათ და ამბობდნენ, რომ შვედეთის ტახტზე არა მემკვიდრეობის, არამედ არჩევნების გზით უნდა ასულიყო, თუმცა საბოლოოდ ტახტი მაინც დაიკავა ულრიკამ. 1719 წლის 23 იანვარს, მის დაბადების დღეზე მთავრობამ იგი ოფიციალურად გამოაცხადა დედოფლად, 17 მარტს კი შედგა ულრიკა ელეონორას შვედეთის მონარქად კურთხევის ცერემონიალიც.
დედოფალ ულრიკა ელეონორას სურდა, რომ ქვეყანა თავის მეუღლესთან ერთად ემართა, მაგრამ მთავრობამ ამაზე უარი განაცხადა. ამის მიუხედავად ფრიდრიხი სულ უფრო და უფრო მეტად ერთვებოდა ქვეყნის მართვაში. როდესაც დედოფალი მიხვდა, რომ მისი მეუღლე ხალხში სათანადო ნდობით სარგებლობდა, 1720 წლის 29 თებერვალს თავისი ნებით გადადგა ტახტიდან ქმრის სასარგებლოდ, რომელმაც შვედეთის ტახტი ფრედრიკ I-ის სახელით დაიკავა. ამის შემდეგ იგი კვლავ დედოფალი იყო, თუმცა კონსორტი, რის გამოც მან მრავალი უფლება და პრივილეგია დაკარგა.
ხელისუფლებიდან წასვლის შემდეგ დედოფალი ულრიკა ელეონორა აქტიურად ჩაება საქველმოქმედო საქმიანობაში. 1731 და 1738 წლებში, როდესაც ფრედრიკი ავად იყო და როდესაც საზღვარგარეთ იმყოფებოდა, ულრიკა ელეონორას რეგენტის წოდება მიენიჭა და ქმრის ნაცვლად მართავდა სახელმწიფოს. იგი თავისი გვარის უკანასკნელი მონარქი გახდა სამეფო ტახტზე, რადგან მიუხედავად მრავალწლიანი ქორწინებისა, ძმის მსგავსად ულრიკა ელეონორასაც არ ჰყოლია შვილი. იგი 1741 წლის 24 ნოემბერს გარდაიცვალა სტოკჰოლმში, 53 წლის ასაკში. მისი მეუღლე კიდევ ათ წელს მართავდა შვედეთს და საბოლოოდ ისიც გარდაიცვალა 1751 წლის 5 აპრილს, 74 წლის ასაკში. ამგვარ პირობებში შვედეთის ტახტს ულრიკა ელეონორას შორეული ბიძაშვილი, ადოლფ ფრედრიკი იკავებს ჰოლშტაინ-გოტორპელთა საგვარეულოდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1688 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1741 კატეგორია:შვედეთის პრინცესები კატეგორია:შვედეთის მეფეები კატეგორია:შვედეთის დედოფლები კატეგორია:ქალი მმართველები კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
არაბიკუმი
არაბიკუმი (Arabicum) — გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, ავსტრიასა და შვეიცარიაში არაბული ენის ცოდნის დამადასტურებელი ცნობა, რომელიც გაიცემა სახელმწიფო გამოცდის ჩაბარების საფუძველზე.
არაბიკუმი მომდინარეობს ე.წ. "ექსამენ გრეკუმიდან" (examen Arabicum) და ნიშნავს „არაბულ გამოცდას“, ან „გამოცდას არაბულში“. ამ გამოცდის სახელწოდება შეიქმნა ლათინუმის, ჰებრაიკუმისა და გრეკუმის ტერმინთა მიმსგავსების საფუძველზე.
ჩვეულებისამებრ, გერმანულენოვან ქვეყნებში არაბიკუმის ჩაბარების უფლებას მოიპოვებს პირი, რომელმაც გაიარა არაბული ენის ოთხსემესტრიანი კურსი არაბისტიკის, ისლამოლოგიის და სხვა მონათესავე ორიენტალისტიკური დარგების საუნივერსიტეტო კურსის ფარგლებში.
არაბიკუმი ბარდება კლაუზურის სახით.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:არაბული ენა კატეგორია:უცხო ენის სერტიფიკატები
ნუგზარ ტუღუში
ნუგზარ ტუღუში (დ. 4 აგვისტო, 1966, ფოთი) — ქართველი არქიტექტორი.
ბიოგრაფია
1985-1987 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 1989-1992 წლებში მუშაობდა ქალაქი თბილისის საპროექტო კოოპერატივ „კერაში“. 1993 წელს მუშაობა დაიწყო ქალაქი ფოთის მერიის არქიტექტურის სამსახურში ინჟინრად. 1999-2001 წლებში იყო ქალაქი ფოთის მერიის ურბანიზაციისა და არქიტექტურის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე. 2002-2005 წლებში იყო ქალაქი ფოთის მერიის არქიტექტურისა და დაგეგმარების სამსახურის უფროსი, ქალაქის მთავარი არქიტექტორი. 2005-2008 წლებში მუშაობდა კერძო სექტორში, საპროექტო კომპანია შპს „არქტაიმის“ ხელმძღვანელად. 2008-2014 წლებში კვლავ საჯარო სამსახურშია და მუშაობს ჯერ ფოთის მერიის სივრცითი მოწყობის, არქიტექტურისა და მშენებლობის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილედ. 2012 წლიდან სამსახურის უფროსის მოვალეობის შემსრულებლად. მის მიერ დაპროექტებული და განხორციელებული ობიექტებია: ქალაქი ფოთის საიალქნო კლუბის რეკონსტრუქცია, ფოთის საკათედრო ტაძრის აღდგენა-რეკონსტრუქცია, შპს „სილკვეის“ მრავალფუნქციური ობიექტი, მრავალფუნქციური ობიექტი დავით აღმაშენებლის ქუჩაზე — ბანკი „კონსტანტა“, „ბანკი რესპუბლიკას“ ბიზნესცენტრი დავით აღმაშენებლის ქუჩაზე, სპორტის სასახლე მალთაყვაში, მალთაყვის უბნის ზღვის სანაპიროს კეთილმოწყობა, მდინარე რიონის მარცხენა სანაპიროს კეთილმოწყობა, ფარნავაზ მეფის ქუჩა N1-ში მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის რეკონსტრუქცია, დავით აღმაშენებლის ქუჩაზე მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლების რეკონსტრუქცია, ფოთის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
გივი ბაქრაძე
გივი ბაქრაძე (დ.  23 მაისი, 1928, თბილისი — გ. 2020) — ქართველი გინეკოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. ღირსების ორდენის კავალერი (1997).
ბიოგრაფია
დაიბადა 1928 წლის 23 მაისს ქალაქ თბილისში. 1951 წელს დაამთავრა ქალაქ თბილისის  სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1951–1954 წლებში მუშაობდა ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში, პატოლოგიური ფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტად. 1955–1958 წლებში — ქალაქის I საავადმყოფოს გინეკოლოგიური განყოფილების ორდინატორი; 1958 წლიდან იყო № 2 სამშობიარო სახლის ორდინატორი, ობსერვაციული განყოფილების გამგე, მთავარი ექიმის მოადგილე, მთავარი ექიმი. 1975 წლიდან — ამიერკავკასიის რკინიგზის საექიმო-სანიტარული სამსახურის მთავარი გინეკოლოგი; 1996 წლიდან — რკინიგზის სამშობიარო სახლის მთავარი ექიმი. აქვს 31 სამეცნიერო ნაშრომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ქართველი მეან-გინეკოლოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები გივი კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ბიძინა კულუმბეგოვი
ბიძინა კულუმბეგოვი (დ. 30 იანვარი, 1980 ) — ქართველი პედიატრი, ალერგოლოგი და ტელეწამყვანი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1980 წლის 30 იანვარს. 1999–2005 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში. 2005–2008 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი რეზიდენტი — პედიატრი. 2008 წელს 3-თვიანი სტაჟირება გაიარა ავსტრიის ქ. ლინცის დედათა და ბავშვთა კლინიკაში.
2008–2009 წლებში იყო ალერგიისა და იმუნოლოგიის ცენტრის უმცროსი ექიმი. 2009 წელს მიიღო სახელმწიფო სერთიფიკატი. 2010 წლიდან მუშაობს ალერგიისა და იმუნოლოგიის ცენტრში (ბავშვთა ალერგოლოგი). 2016 წლიდან იყო ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემა „დღის შოუ“-ს თანაწამყვანი
2002–2005 წლებში იყო თსსუ-ს (თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი) ივ. თარხნიშვილის სახელობის სტუდენტთა სამეცნიერო საზოგადოების საბჭოს წევრი, პედიატრიის სექციის თავმჯდომარე; 2005-დან ევროპის ალერგიისა და კლინიკური იმუნოლოგიის აკადემიის ახალგაზრდა წევრი. 2003 წელს მიიღო მონაწილეობა ევროპის მედიკოს სტუდენტთა ასოციაციის და ივ. თარხნიშვილის სახელობის თსსუ-ს სტუდნტთა სამეცნიერო LXVI კონფერენციაზე. მიღებული აქვს პრეზიდენტის ჯილდო I ადგილისათვის. 2004 წელს, იმავე დასახელების LXVII კონფერენციაზე ისევ მიიღო პრეზიდენტის ჯილდო I ადგილისათვის.
2004 წელს მონაწილეობდა II ევროპის ასთმის კონგრესზე თბილისში. 2005 წელს გახდა საქართველოს პრეზიდენტის სტიპენდიანტი. 2005 წელს მონაწილეობა მიიღო ლეიდენის საერთაშორისო სტუდენტთა სამედიცინო კონგრესზე (ნიდერლანდები; სპიკერი); 2009 წელს — ევროპის პედიატრიული ალერგოლოგიისა და ასთმის შეხვედრაზე (ვენეცია, იტალია). 2011 წელს გახდა ევროპის რესპირაციული საზოგადოების ახალგაზრდა წევრი. 2012 წელს მონაწილეობდა ევროპის ალერგოლოგიის და კლინიკური იმულოგიის აკადემიის კონგრესზე (მილანი, იტალია); 2013 წელს — ევროპის ალერგოლოგიის და კლინიკური იმულოგიის აკადემიის კონგრესზე (კოპენჰაგენი, დანია).
2020 წლის მარტიდან ამავე წლის მაისამდე გვანცა დარასელიასთან ერთად მიჰყავდა გადაცემა „პანდემია“ რუსთავი 2-ზე.
დასავლეთი კაპლანდი
ჩრდილოეთ კაპლანდის პროვინციასთან ერთად არის პროვინცია, სადაც მოსახლეობის უმრავლესობა (49,7 %) ლაპარაკობს აფრიკაანსის ენაზე (ჩრდილოეთ კაპლანდში 53,8 %).
გეოგრაფია და კლიმატი
პროვინციის დიდი ნაწილი მდებარეობს კაპის მთების რაიონში – პერმული და კარბონული სისტემების გადაფარვის რაიონში, სიმაღლით 1000 მეტრიდან 2300 მეტრამდე. მთებს შორის ხეობები ჩვეულებრივ ნაყოფიერია, წარმოადგენენ ქვიშა-თიხოვან და თიხოვან ალუვიურ ნიადაგს. პროვინციის შიდა რაიონები უფრო მშრალი და ბორცვებიანია. სანაპირო რაიონები იცვლებიან ქვიშოვანიდან (კონცხებს შორის) კლდოვანამდე და მთიანამდე. დასავლეთი კაპლანდის პროვინცია მოიცავს აფრიკის ყველაზე სამხრეთ ნაწილს – ნემსის კონცხს.
დაუსახლებელი პრინც-ედუარდის კუნძულები (335 კმ²) შედიან პროვინციის შემადგენლობაში და მდებარეობენ ქალაქ პორტ-ელიზაბეთიდან დაახლოებით 1,7 ათასი კმ-ით სამხრეთით, ინდოეთის ოკეანეში.
პროვინციის კლიმატი იცვლება რაიონების მიხედვით. მთლიანობაში, ის ხასიათდება, როგორც ხმელთაშუაზღვისპირეთის კლიმატი გრილი და წვიმიანი ზამთრით და თბილი ზაფხულით. შიდა რაიონები ხასიათდება საკმაოდ მშრალი კლიმატით ყინვებიანი ზამთრით და ცხელი ზაფხულით. სამხრეთი სანაპიროსთვის დამახასიათებელია გრილი ზამთარი და რბილი, ნოტიო ზაფხული. ზოგიერთი რაიონის კლიმატზე გავლენას ახდენს ადგილმდებარეობის რელიეფი და ასევე ოკეანეები: ინდოეთის ოკეანე (თბილი წყლებით) და ატლანტის ოკეანე (ბენგელის დინების უფრო ცივი წყლები).
მოსახლეობა
thumb|right|300px|მოსახლეობის სიმჭიდროვე: {{legend|#ffffcc|<1 /კმ²}} {{legend|#ffeda0|1–3 /კმ²}} {{legend|#fed976|3–10 /კმ²}} {{legend|#feb24c|10–30 /კმ²}} {{legend|#fd8d3c|30–100 /კმ²}} {{legend|#fc4e2a|100–300 /კმ²}} {{legend|#e31a1c|300–1000 /კმ²}} {{legend|#bc0026|1000–3000 /კმ²}} {{legend|#800026|>3000 /კმ²}} thumb|right|300px|ენები პროვინციაში: {{legend|#8dd3c7|[[აფრიკაანსი}} {{legend|#ffffb3|ინგლისური}} {{legend|#fb8072|კოსა}} {{legend|#d0d0d0|არ არსებობს უპირატესი ენა}}]] 2011 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 5 822 734 ადამიანს. , მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვეა – 44,98 ად./კმ². ეთნიკური ჯგუფების მხრივ პროვინციის მოსახლეობის 48,8 %-ს შეადგენენ ფერადკანიანები, 32,9 %-ს – შავკანიანები და 15,7 % – თეთრკანიანები, მოსახლეობის 1,0 % – აზიელია. მოსახლეობის 49,7 % ლაპარაკობს აფრიკაანსის ენაზე; 24,7 % კოსას ენაზე; 20,3 % – ინგლისურ ენაზე.
15 წელზე უმცროსი ადამიანების წილი შეადგენს – 27,3 %-ს; 65 წელზე უფროსი ადამიანებისა – 5,2 %-ს. მოსახლეობის საშუალო ასაკია – 26 წელი. თითოეულ 100 ქალზე მოდის 94 მამაკაცი. ქრისტიანები შეადგენენ პროვინციის მთლიანი მოსახლეობის 81,8 %-ს; მუსლიმები – 6,5 %-ს; ებრაელები – 0,4 %-ს; ინდუსები – 0,2 %-ს; მოსახლეობის დაახლოებით 9 % საკუთარ თავს არც ერთ რელიგიას არ მიაკუთვნებს.
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა
thumb|right|300px|ადმინისტრაციული რუკა დასავლეთი კაპლანდის პროვინცია იყოფა 1 საქალაქო ოლქად და 5 სასოფლო ოლქად, რომლებიც იყოფიან ადგილობრივ მუნიციპალიტეტებად, რომელთა ჯამური რაოდენობაა 24.
ეკონომიკა
thumb|300px|right|საგზაო ქსელი პროვინციის მთლიანი შიდა პროდუქტი შეადგენს მთლიანი ქვეყნის მაჩვენებლის დაახლოებით 14,3 %-ს, ეს ეკონომიკურად ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად განვითარებული პროვინციაა ქვეყანაში 4 %-იანი ზრდით (2008 წელი). ძირითადი სექტორები მოიცავენ ვაჭრობას, ფინანსებს და ბიზნესს, ასევე საწარმოო სექტორს. მრეწველობა მოიცავს ისეთ დარგებს, როგორებიცაა ტანსაცმლის და ტექსტილის, ავეჯის დამზადება, ნავთობქიმიური დარგი, მეტალურგია. განვითარებულია მაღალი ტექნოლოგიების სექტორი (კეიპტაუნი — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მაღალი ტექნოლოგიების ძირითადი ცენტრია).
სოფლის მეურნეობის წილი მთლიან შიდა პროდუქტში სულ დაახლოებით 3,8 %-ა, მიუხედავად ამისა ეს ერთ-ერთი ყველაზე უფრო სწრაფად განვითარებადი სექტორია. იმისდა მიუხედავად, რომ პროვინციის დასამუშავებელი მიწები შეადგენენ ქვეყნის მთლიანი დასამუშავებელი მიწების სულ 12,4 %-ს, ისინი იძლევიან სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის მთელი ექსპორტის 55-60 %-ს. საექსპორტო სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები მოიცავენ ღვინოს, მატყლს, სირაქლემას, ხილს, მარცვლეულს, ზღვის პროდუქტებს. ქვეყანაში თევზის მთლიანი სამრეწველო რეწვის დაახლოებით 75 % ხდება პროვინციის სანაპიროს გასწვრივ.
დასავლეთი კაპლანდის პროვინციაში უმუშევრობის დონე მნიშვნელოვნად დაბალია: დაახლოებით 15 %, როდესაც ქვეყნის საშუალო მაჩვენებელი შეადგენს 25 %-ს.
განათლება
პროვინციის მოსახლეობის განათლების დონე საკმაოდ მაღალია ქვეყნის სხვა პროვინციებთან და მთლიანად აფრიკასთან შედარებით. აქ მუშა ძალა ყველაზე უფრო მეტადაა კვალიფიცირებული, ვიდრე ქვეყნის სხვა პროვინციებში. ქვეყნის უნივერსიტეტებია:
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პროვინციები
კონერი (აპაიაო)
კონერი (ოფიციალურად კონერის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Conner) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აპაიაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 552 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აპაიაოს მუნიციპალიტეტები
კადრიფაკოვო
კადრიფაკოვო (Кадрифаково) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, სვეტი-ნიკოლეს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 300 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 163 ადამიანს შეადგენდა.
ემილი ბრაუნინგი
ემილი ჯეინ ბრაუნინგი (Emily Jane Browning; დ. 7 დეკემბერი, 1988) — ავსტრალიელი კინომსახიობი და მომღერალი. მისი დებიუტი კინოში შედგა 1998 წელს ავსტრალიურ სატელევიზიო ფილმში „ქუხილის ექო“. მონაწილეობა აქვს აგრეთვე მიღებული ავსტრალიურ სერიალებში „ბლუ ჰილერები“ და „რაღაც ჰაერში“. 2002 წელს შეასრულა როლი ფილმში „გემი მოჩვენება“, რის შემდეგაც ცნობილი გახდა ფართო საზოგადოებისთვის. 2005 წელს ფილმში „ლემონი სნიკეტი: 33 უიღბლობა“ შესრულებული როლისთვის ავსტრალიის კინო ინსტიტუტმა მიანიჭა საერთაშორისო ჯილდო. ბრაუნინგი აგრეთვე ცნობილია შესრულებული როლებით ფილმებში: „დაუპატიჟებელნი“ (2009), „აკრძალული ილეთი“ (2011) და „მძინარე მზეთუნახავი“ (2011).
ემილი ბრაუნინგი ენდრიუ და შელი ბრაუნინგის შვილია. დაამთავრა ელთემის უმაღლესი სკოლა 2006 წელს. ჰყავს ორი უმცროსი ძმა, ნიკოლასი და მეთიუ. ავსტრალიის კინემატოგრაფიის ინსტიტუტისგან ორჯერ აქვს ჯილდო მიღებული ნომინაციაში, „საუკეთესო ახალგაზრდა მსახიობი“ და „საერთაშორისო კლასის საუკეთესო კინომსახიობი“, შესაბამისად, 2002 და 2005 წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი მომღერლები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი ვიდეო თამაშების მსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი გამხმოვანებლები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ქალი მომღერლები
ბაბაიკივკა
ბაბაიკივკა (Бабайківка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს დნიპროპეტროვსკის ოლქის დნიპროს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1314 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დნიპროს რაიონის სოფლები (დნიპროპეტროვსკის ოლქი)
სანტუ-ანტონიუ-დი-ლისბოა (პიაუი)
სანტუ-ანტონიუ-დი-ლისბოა (Santo Antônio de Lisboa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 237 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ IX-ს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 007 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.51 კმ²-ზე. ფართობი 387 403 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
კაუდიელი
კაუდიელი (Caudiel, Caudiel) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 62,4 კმ². მოსახლეობა — 659 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ტაბაკონასის რაიონი
ტაბაკონასის რაიონი (Distrito de Tabaconas) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სან-იგნასიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 892 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 927 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 791.02 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სან-იგნასიოს პროვინციის რაიონები
დავით ზილფიმიანი
დავით ზილფიმიანი (დ. 14 სექტემბერი, 1959, ვაჩნაძიანი, გურჯაანის რაიონი) — ქართველი რადიოფიზიკოსი, ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი, საქართველოში პირველი კერძო ციფრული მულტიპლექს ოპერატორის „სტერეო პლუსის“ დამფუძნებელი.
განათლება და სამეცნიერო მოღვაწეობა
1979–2003 წლებში დავით ზილფიმიანი მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტში ინჟინრის, ლაბორატორიის გამგის, განყოფილების უფროსისა და სეისმური სამსახურის უფროსის თანამდებობებზე მუშობდა. 1985 წელს მოსკოვის უმაღლეს საატესტაციო კომისიაში დაიცვა დისერტაცია თემაზე „ელექტრომაგნიტური პროცესები მიწისძვრების მომზადების პროცესში“. 1992–1993 წლებში დავით ზილფიმიანმა ტოკიოს უნივერსიტეტში მიიღო JISTEC AWARD. ამავე წლებში იგი მოგის ლაბორატორიაში მეცნიერ-მუშაკად მუშაობდა. 1994–2006 წლებში იგი იყო რომის უნივერსიტეტის პროფესორი, ფიზიკის დეპარტამენტში. 2000–2003 წლებში, დავით ზილფიმიანი იკავებდა იტალიის კოსმოსური სააგენტოს პროექტ ESPERIA-ს მთავარი მეცნიერ-მუშაკისა და სისტემური ინჟინრის პოზიციას. 2003–2005 წლებში მან, აკადემიკოს ჯუმბერ ლომინაძესთან ერთად, დააფუძნა საქართველოს კოსმოსური კვლევის ცენტრი და იკავებდა ამ ცენტრის დირექტორის მოადგილის თანამდებობას, ხოლო 2003–2004 წლებში დავით ზილფიმიანი იყო საერთაშორისო ორბიტალურ სადგურზე განხორციელებული პროექტის, LAZIO-SIRAD-ის თანაავტორი. 2004–2008 წლებში კი წარმოადგენდა ევროპის კოსმოსური სააგენტოს პროექტის EGLE-ს თანაავტორს.
დავით ზილფიმიანი 2011–2013 წლებში NASA-ს „გოდარდის“ ფრენის ცენტრში (მერილენდი, აშშ) პროფესორ პატრიკ ტეილორთან, ახალი დაბალი ორბიტის სატელიტის პროექტზე მუშაობდა. 2014 წლიდან არის საქართველოს კოსმოსური ცენტრის ხელმძღვანელი.
2016 წლიდან, დავით ზილფიმიანი არის ეროვნული აკადემიის ვიცეპრეზიდენტი.
არის 108 საერთაშორისო სამეცნიერო ნაშრომის, 4 საერთაშორისო კოსმოსური პროექტისა და 1 საერთაშორისო პატენტის თანაავტორი.
პროფესიული საქმიანობა
დავით ზილფიმიანი იყო პირველი კერძო მაუწყებლის „I რადიოს“ (1994 წელი) და ტელეკომპანია „I სტერეოს“ (1997 წელი) დამფუძნებელი. 2002 წელს, მან დააფუძნა სამაუწყებლო კომპანია „სტერეო პლუსი“. რომლის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენს ტელე და რადიო-მაუწყებლობის ორგანიზება და წარმოება, სამაუწყებლო და საკომუნიკაციო ქსელების შექმნა და ექსპლუატაცია. დაარსების დღიდან, კომპანია დახმარებას უწევს მრავალ ტელეკომპანიას, სიგნალის გავრცელებაში.
2013 წელს, მისი ხელმძღვანელობით, გაეშვა პროექტი „ტვ მობაილი“. პროექტის მეშვეობით, შესაძლებელი გახდა მოძრაობაში სატელევიზიო არხების მიღება. 2015 წლიდან, დავით ზილფიმიანის ხელმძღვანელობით, ქვეყანა გადავიდა ციფრულ მაუწყებლობაზე. 2017 წელს დააფუძნა პირველი საეთერო PAY TV მაუწყებელი „დიჯიტალ ტვ“.
პოლიტიკური საქმიანობა
2021 წლის 5 იანვარს საქართველოს პარლამენტმა პატრიოტთა ალიანსის სიის სამი წევრის დავით ზილფიმიანის, ფრიდონ ინჯიასა და გელა მიქაძის სადეპუტატო უფლებამოსილება ცნო (მათ ადგილმონაცვლეობის პრინციპით ირმა ინაშვილის, გიორგი ლომიასა და გოჩა თევდორაძის ადგილები მას შემდეგ დაიკავეს, რაც მათ სადეპუტატო მანდატზე უარი თქვეს გაყალბებული არჩევნების მოტივით). შესვლასთან ერთად ისინი გაემიჯნენ „პატრიოტთა ალიანსს“ და გამოაცხადეს ახალი პარტიის „ევროპელი სოციალისტების“ შექმნა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ქართველი რადიოფიზიკოსები კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
ნატალი დორმერი
ნატალი დორმერი (დ. 11 თებერვალი, 1982) — ინგლისელი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ნატალი დორმერი დაიბადა 1982 წლის 11 თებერვალს, ბერკშირში, არის ინგლისელი მსახიობი. დაამთავრა Chiltern Edge-ის საშუალო სკოლა, სწავლობდა ლონდონში ვებერ დუგლასის დრამატული ხელოვნების აკადემიაში. აკადემიის დამთავრების შემდეგ, დორმერმა სადებიუტო როლი ითამაშა ფილმში „კაზანოვა“(2005). 2007-08 წლებში, მან მონაწილეობა მიიღო სერიალში - „თიუდორები“, სადაც ანა ბოლეინის როლს ასრულებდა. ნომინირებული იყო Gemini Awards-ზე, დრამა სერიებში საუკეთესო შესრულებისთვის. მან დებიუტი შეასრულა Young Vic-ში 2010 წელს სპექტაკლ „Sweet Nothings“-ში მონაწილეობით.
ნატალი დორმერმა საერთაშორისო აღიარება HBO-ს სერიალ „სამეფო კარის თამაშებში“(2012-2016) შესრულებული როლით მოიპოვა, „სამეფო კარის თამაშებში“ მონაწილეობისთვის, 2014-2015 წელს, ორჯერ იყო ნომინირებული Screen Actors Guild Awards-ზე.
მისი მონაწილეობით გამოვიდა ფილმები: „კაპიტანი ამერიკა: პირველი შურისმაძიებელი“(2011), „შიმშილის თამაშები: კაჭკაჭჯაფარა “, ასევე სატელევიზიო სერიალი - „ელემენტარული“(2012). 2016 წელს, მონაწილეობა მიიღო, ფილმ - The Forest-ში.
ადრეული წლები
ნატალი ბერკშირში დაიბადა, არის გარი დორმერის და კლეარ რიჩარდსის შვილი. იგი წარმოშობით ნახევრად ნორვეგიელი, ხოლო ნახევრად ვალიელია.
იგი სწავლობდა Chiltern Edge-ის საშუალო სკოლაში, სანამ Reading Blue Coat-ის სკოლაში გადავიდოდა სასწავლებლად. სკოლაში, დორმერი პირველი კლასის მოსწავლე, და სკოლის „NetBoll“-ის გუნდის ვიცე-კაპიტანი იყო. იგი სკოლის გუნდთან ერთად მოგზაურობდა.
სკოლის პერიოდში, Allenova School of Dancing-ში ცეკვას სწავლობა. მან პირველი პროფესიონალური როლი შექსპირის კომედიებში შეასრულა, 2003 წელს.
კარიერა
ვებერ დუგლასში სწავლის დამთავრების 6 თვის შემდეგ, დორმერმა ფილმ „კაზანოვა“-ში, ვიქტორიას როლი მოიგო, ეს იყო მისი დებიუტი ფილმში, ფილმი 2005 წელს გამოვიდა. „კაზანოვა“-ში „ცუდი რეპრეზენტაციის“ გამო, ნატალი ათი თვე უმუშევარი დარჩა. მოგვიანებით, მან განაცხადა, რომ ამდენი ხნის განმავლობაში სამსახიობო როლის გარეშე ყოფნა „ეს იყო საუკეთესო გაკვეთილი, რომელიც ჩემი კარიერის დასაწყისის პირველ 12 თვეში მივიღე“.
2007-2008 წლებში მან სერიალ „თიუდორებში” ანა ბოლეინის როლის შესრულებისთვის მან პოზიტიური შეფასებები დაიმსახურა. როდესაც, მისი პერსონაჟი, მეორე სეზონის ბოლოს გარდაიცვალა, ამერიკულმა გაზეთმა „The Boston Herald“-მა დაწერა, რომ: „დორმერმა ანა ბოლეინს ახალი სიცოცხლე შესძინა... მას არა მხოლოდ ლამაზი სტრუქტურა, არამედ მეამბოხე, თავგანწირულად დამოუკიდებელი გმირის სული ჩაბერა...“.
2012 წლიდან 2016 წლამდე, ფანტასტიური ჟანრის სერიალ -„სამეფო კარის თამაშებში“ ნატალი მარგარეტ ტაილერის როლს ასრულებდა, რომლის შესრულებისთვის, იგი Screen Actors Guild Award-ზე დრამა სერიებში მონაწილეობისთვის ოთხჯერ იყო ნომინირებული, 2012, 2014, 2015, 2016 წლებში. ხოლო, მესამე სეზონში, მისი როლის შესრულებისთვის Entertainement Weekly-ის ჯილდო მოიგო.
პერსონალური ცხოვრება
სამსახიობო კარიერის გარდა, ნატალი ქველმოქმედი და ფემინისტია. მისი აზრით: “სიტყვა ფემინიზმს, ბევრი ადამიანი არასწორედ აღიქვამს, განსაკუთრებით კი, ახალგაზრდები. აქ საუბარია არა „გოგოების ძალაუფლებაზე“, არამედ სქესთა შორის თანასწორობაზე და შესაძლებლობაზე, ყველამ ისე იცხოვროს, როგორც თავად სურს.“
არ არის დაქორწინებული. ჰყავს დედა-კლეარ რიჩარდსი და მამა-გარი დორმერი.
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი
თეღუტის საბადო
თეღუტის საბადო — მთავარი სპილენძისა და მოლიბდენის საბადო, მდებარეობს სომხეთის ჩრდილოეთით, ლორეში, სოფელ თეღუტში. 2010 წელს, სპილენძის ფასი 7,500 აშშ დოლარი იყო ტონაზე, ხოლო მოლიბდენის ფასი 35,000 აშშ დოლარამდე ტონაზე, მთლიანი სპილენძი დაახლოებით 12 მილიარდ  დოლარი ღირდა და მოლიბდენი 3.5 მილიარდი  დოლარი. დეპოზიტებთან ერთად, მისი მთლიანი ღირებულება შეადგენდა 15.5 მილიარდ აშშ დოლარს, 2010 წლისთვის. 2014 წლის დეკემბერში, „Vallex Group“– მა დაიწყო საწარმოო ოპერაციები საბადოში, პროექტის ღირებულება $ 380 მილიონი აშშ დოლარს შეადგენდა მაგრამ ამავე კომპანიამ 2018 წელს განაცხადა, რომ უნდა შეჩერებულიყო ყოველგვარი სამუშაოები საბადოში და გათავისუფლებულიყო თითქმის ყველა თანამშრომელი.
საბადოს დაფინანსება
„Vallex Group“–ის განცხადებით, რომელიც მართავს საბადოს ნაწილობრივ (საბადოს წილს რუსი სომეხი ბიზნესმენი ვალერი მეჯლუმიანიც ფლობს), ირწმუნება, რომ უკვე ჩადებული იყო თითქმის 340 მილიონი დოლარის ინვესტიცია ტეგუთში. კომპანიამ ეს თანხა ისესხა VTB – ბანკისგან, რომელიც ერთ-ერთი წამყვანი რუსული ბანკია.
2013 წელს კომპანიამ ასევე მიიღო 62 მილიონი აშშ დოლარი დაფინანსება, დანიის საპენსიო ფონდისგან, რომელიც ნაწილობრივ ან სრულად უნდა ყოფილიყო გადატანილი მეტალურგიული აღჭურვილობის შესასყიდად. 2017 წელს დანიის სახელმწიფო სააგენტომ მიიღო გადაწყვეტილება, გაცემული საექსპორტო საკრედიტო გარანტიების გაცემაზე, მაღაროს ოპერატორებისთვის, რომლებიც ადანაშაულებენ მის კერძო მფლობელს გარემოს დაცვის სტანდარტების შეუსრულებლობაში.
2018 წლის თებერვალი - „Vallex Group“ – მა გამოაცხადა ყველა ოპერაციის შეჩერება
საბადოს ოპერატორი განცხადებას ავრცელებდა, რომელშიც ნათქვამი იყო, რომ იგი შეაჩერებდა ყველა სახის ოპერაციას და გაათავისუფლებდა ყველა თანამშრომელს, გარდა იმ მცირერიცხოვანისა, რომლებიც პასუხისმგებელნი იყვნენ არსებული ინფრასტრუქტურის შენარჩუნებაზე.
2018 წლის იანვარი - მდინარეში გაჟონვა
2018 წლის იანვრის ბოლოს გავრცელდა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ მაღაროს ნარჩენებმა გაჟონეს მდინარეში, დაბინძურება კი აშკარა და შესამჩნევი იყო. ამასთან დაკავშირებით, ბუნების დაცვის მინისტრმა განაცხადა, რომ გაზომვები ვერ განსაზღვრავდა მდინარის დაბინძურების დონეს.
2017 წლის დეკემბერი - საზოგადოების უკმაყოფილება
2017 წელს, მაცხოვრებლები ოფიციალურად მოითხოვდნენ ბუნების დაცვის სამინისტროსგან, რომ გაეუქმებინათ მაღაროს გაფართოების პროექტი.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთი
ლუმინესცენცია
მინი|[[ლუმინოლი და ჰემოგლობინი, ქემილუმინესცენცია]] ლუმინესცენცია — სითბურ გამოსხივებასთან შედარებით ჭარბი გასმოსხივება, რომელიც გრძელდება სინათლის რხევის პერიოდზე ბევრად უფრო მეტი დროის განმავლობაში. სითბური გამოსხივება ხილული სპექტრის არეში მხოლოდ მაშინ შეიმჩნევა, როდესაც ტემპერატურა რამდენიმე ასეული და ათასეული გრადუსია, ლუმინესცენცია კი არის ნებისმიერ ტემპერატურაზე. ამიტომ ლუმინესცენციას ხშირად ცივ ნათებასაც უწოდებენ. სინათლის სხვადასხვა ტიპის გაბნევისაგან ლუმინესცენცია განსხვავდება იმით, რომ სინათლის შთანთქმასა და გამოსხივებას შორის მიმდინარეობს პროცესები, რომელთა ხანგრძლივობა ბევრად აღემატება სინათლის ტალღის პერიოდს. მარცხნივ|მინი|150პქ|[[ბიოლუმინესცენცია, მწერების ნათება]] ლუმინესენციის ბუნებრივი მოვლენები — პოლარული ნათება, ზოგიერთი მწერის, მინერალის, ლპობადი ხის ნათება ცნობილია უხსოვარი დროიდან. ლუმინესცენციის სისტემის შესწავლა დაიწყო მხოლოდ XIX საუკუნის ბოლოს. მისი კლასიფიკაცია შეიძლება აგზნების ტიპის, ენერგიის გარდაქმნის მექანიზმისა და ნათების დროითი მახასიათებლების მიხედვით. აგზნების ტიპის მიხედვით შეიძლება გავარჩიოთ ფოტოლუმინესცენცია, რადიოლუმინესცენცია, ელექტროლუმინესცენცია, ტრიბოლუმინესცენცია, ქემილუმინესცენცია, კანდოლუმინესცენცია. გამოსხივების ხანგრძლივობის მიხედვით არჩევენ ფლუორესცენციას და ფოსფორესცენციას. ელემენტარული პროცესების მექანიზმის შესაბამისად ლუმინესცენცია შეიძლება იყოს რეზონანსული, სპონტანური, იძულებითი და რეკომბინაციული. ლუმინესცენციის ძირითადი ფიზიკური მახასიათებლებია აგზნების ტიპი, გამოსხივების სპექტრი, პოლარიზაცია, გამოსხივების გამოსავალი — შთანთქმული ენერგიის შეფარდება გამოსხივებულ ენერგიასთან. ლუმინესცენციას ფართოდ იყენებენ პრაქტიკაში. მაგ., ლუმინესცენციურ ნათურებში, ელექტრონულ ხელსაწყოებში (ოსცილოგრაფი, ტელევიზორი, ლოკატორი) ეკრანების ნათებისათვის. ცნობილია აგრეთვე ლუმინესცენციური საღებავები და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კვანტური ფიზიკა
კვაუტემოკ ბლანკო
კვაუტემოკ ბლანკო (Cuauhtémoc Blanco; დ. 12 იანვარი, 1973) — მექსიკელი პოლიტიკოსი, ქალაქ კუერნავაკის მერი და ყოფილი ფეხბურთელი, მექსიკის ეროვნული ნაკრების ყოფილი თავდამსხმელი. თამაშობდა როგორც თავდამსახმელის, ისე შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე.
ბლანკომ კარიერა დაიწყო მექსიკურ კლუბ „ამერიკაში“, სადაც თამაშობდა 15 წლის განმავლობაში. ის მიჩნეულია 1990–2000-იანი წლების ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ მექსიკელ ფეხბურთელად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:მექსიკელი ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:რეალ ვალიადოლიდის ფეხბურთელები კატეგორია:სანტოს ლაგუნას ფეხბურთელები კატეგორია:ვერაკრუსის ფეხბურთელები კატეგორია:ირაპუატოს ფეხბურთელები კატეგორია:დორადოს დე სინალოას ფეხბურთელები კატეგორია:ლობოს ბუაპის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:1997 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები‎ კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1999 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები‎ კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის კონკაკაფის ოქროს თასის ფეხბურთელები კატეგორია:1998 წლის კონკაკაფის ოქროს თასის ფეხბურთელები კატეგორია:1997 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:1999 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:2007 წლის კონკაკაფის ოქროს თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2007 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ფეხბურთელები კატეგორია:ჩიკაგო ფაიერის ფეხბურთელები კატეგორია:მექსიკის ნაკრების ფეხბურთელები
კალინინგრადის ქარვის მუზეუმი
კალინინგრადის ქარვის მუზეუმი (Музей янтаря) — ქარვის მუზეუმი კალინინგრადში. ქარვის მუზეუმის შექმნაზე გადაწყვეტილება მიიღეს 1969 წელს. ამავე პერიოდში მას გადაეცა დონის კოშკის შენობა როსგარტენის კარიბჭესთან ერთად.
ისტორია
ქარვის მუზეუმის შექმნა კალინინგრადში განაპირობა იმან, რომ ქალქიდან შორიახლოს დასახლება იანტარნიში მდებარეობს ბალტიური ქარვის ყველაზე დიდი საბადო - მსოფლიო მარაგის 90 %.
საბჭოთა პერიოდი
thumb|შენობის ხედი ზემო ჭაობის მხრიდან 1979 წლიდან 1984 წლამდე პერიოდს თამამად შეიძლება ეწოდოს მუზეუმის განვითარების ეტაპი. ქარვის მუზეუმი გახდა ტურისტების მიერ ერთ-ერთი ხშირად მონახულებადი ობიექტი კალინინგრადში. წელიწადში მათი რიცხვი 400 000-ს აღწევს, მათ შორისაა ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებიდან ორგანიზებული ტურებიც.
პოსტსაბჭოთა პერიოდი
პერესტროიკის პერიოდში მუზეუმი განაგრძობდა მუშაობას. მუზეუმისათვის დრამატული პერიოდი აღმოჩნდა 1992-2002 წლები. მუზეუმმა დაკარგა კალინინგრადის საოლქო ისტორიულ-სამხატვრო მუზეუმის ფილიალის სტატუსი. გარდა ამისა მოძველდა შენობა, აღჭურვილობა. შეწყდა სამუზეუმო კოლექციის შევსებაც, შესაბამისად გაიზარდა მუზეუმის უარყოფითი რეპუტაცია. ეს ყველაფერი გამოიწვია იმან, რომ დამთვალიერებელთა რაოდენობა დაეცა 90 000-მდე. აღსანიშნავია, რომ ამ რთულ ვითარებაში მუზეუმის სამეცნიერო საქმიანობა გრძელდებოდა, თანამშრომლები ცდილობდნენწარმოეჩინათ იგი სამეცნიერო კონფერენციებზე პოლონეთში, ლიტვაში, ესპანეთში. საკადრო რესურსი შეინარჩუნეს.
თანამედროვე პერიოდი
მინი|მარცხნივ|სამუზეუმო ექსპოზიცია, რომელიც ეძღვნება კენიგსბერგის მანუფაქტურასა და მოქანდაკე გერმან ბრახერტის მოღვაწეობას. 2003 წლის მარტში კალინინგრადის კულტურის სამმართველოს ადმინისტრაციამ მიიღო კალინინგრადის საოლქო მხარეთმცოდნეობით-სამხატვრო მუზეუმის რესტრუქტურიზაციის გადაწყვეტილება და მისგან გამოყო ქარვის მუზეუმი, როგორც თვითმმართველი იურიდიული პირი. დაიწყო მუზეუმის ხელახლა აღორძინება. ჩამოყალიბდა ახალი გუნდი, მიიღეს მუზეუმის განვითარების ახალი კონცეფცია. ამ პერიოდში კალინინგრადის ოლქში მიმდინარეობდა გამოფენები და გამოსცეს რიგი წიგნები, რაც მნიშვნელოვნად ამდიდრებდა რეგიონის კულტურულ ცხოვრებას.
2004 წელს, მეორე რეგიონალური კონკურსის ფარგლებში მუზეუმმა გამოსცა ორენოვანი მონგრაფია სასწავლო კატალოგის ფორმით, რომელშიც შევიდა 44 მხატვარი. წიგნს ერთვის ანალიტიკური შესავალი კალინინგრადის ოლქში ქარვის გადამუშავების კულტურის მდგომარეობასთან დაკავშირებით XX-XXI საუკუნეებში. 2005 წელს ქარვის მხარეში მუზეუმა ჩაატარა საერთაშორისკო კონკურსი საავტორო ნამუშევრებზე, რომელშიც მონაწილეობდა ევროპის რვა და აზიის ერთი ქვეყანა: რუსეთი, ლიტვა, პოლონეთი, გერმანია, დიდი ბრიტანეთი, ნიდერლანდები, ესპანეთი, პორტუგალია და იაპონია.
2007-2008 წლებში მუზეუმი ვითარდებოდა პროგრამის მიხედვით რომელიც ითვალისწინებდა კალინინგრადის საოლქო ქარვის მუზეუმისა და კულტურულ-საგანმანათლებლო სექტორის განვითარებას. ამ დროისათვის მიმდინარეობდა სარემონტო და სარესტავრაციო სამუშაოები., გარემონტდა შენობის ფასადი, ციხესიმაგრის კედლები, გაარემონტეს დარბაზი. ასევე მოხდა შენობის მეორე სართულის კაპიტალური რემონტი, შეიცვალა ფანჯრები და კარი, განახლდა ორი დიორამა, სტენდები, ვიტრინები. მთლიანად გამოიცვალა ელექტრო სისტემა.
გამოფენა
2004 წელს მოაწყვეს უცხოელი მხატვარ-იუვლირების ნამუშევრების გამოფენა, კერძოდ ეს იყო ამერიკელი დიზაინერი ლისა ვერშბოუ. ამერიკელმა იუველირმა მასტერ-კლასი ჩაუტარა ახალგაზრდა კალინინგრადელ მხატვრებს.
2005 წელს კალინინგრადის დაარსებიდან 750 წლისთავთან დაკავშირებით ქარვის მუზეუმში გამოფინეს XVI-XVIII საუკუნეების ქარვის შედევრები ცარსკოე-სელოდან, ცნობილი ქარვის ოთახიდან. ამ გამოფენამ სათავე დაუდო პროექტს „რუსეთისა და ევროპის ქარვის კოლექციები კალინინგრადის ქარვის მუზეუმში“. ასევე შედგა რამდენიმე თემატური გამოფენა. 2005 წელს მუზეუმში გამოფინეს იაპონური ქარვა.
თანამშრომლობა უცხოეთთან
პარტნიორი ქვეყნების სიაში შედიან ლატვია, ლიტვა, პოლონეთი, გერმანია,შვედეთი, დანია, იაპონია, აშშ, იტალია, ავსტრია და საფრანგეთი. 2007-2008 წლებში ქარვის მუზეუმის გამოფენამ „რუსეთის ქარვის სანაპირო“ მონაწილეობა მიიღო კანის IX საერთაშორისო ფესტივალში. შემდეგ გამოფენა ეწვია გერმანიას, ლატვიას, ლიტვასა და პოლონეთს.
ექსპოზიცია
მუზეუმის ექსპოზიცია განთავსებულია 28 საგამოფენო დარბაზში, რომელთა საერთო ფართობი 1 000 კვ. მ.-ზე მეტია. ექსპოზიცია იყოფა რამდენიმე ნაწილად.
სქოლიო
კატეგორია:კალინინგრადის მუზეუმები
აკაკი გიორგაძე
აკაკი გიორგაძე (დ. 19 მაისი, 1905 — გ. 27 დეკემბერი, 1941) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, პოლკის კომისარი. გმირულად დაიღუპა მეორე მსოფლიო ომში, ქერჩისთვის ბრძოლაში. მხედრული მამაცობისთვის სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა ლენინის ორდენი.
ადრეული წლები
აკაკი გიორგაძე 1905 წლის 19 მაისს დაიბადა ქუთაისის მაზრის სოფელ ზედა ციხესულორში (ამჟამინდელი ქალაქი ვანი), კონსტანტინე (კოწია) გიორგაძის და კალისტინე ბურკაძის ოჯახში. 1924 წელს გაიწვიეს სავალდებულო სამხედრო სამსახურში, რომლის დასრულების შემდეგაც იგი ზემსახურად დარჩა არმიაში.
გარკვეული პერიოდის გავლის შემდეგ, რის განმავლობაშიც გიორგაძე აქტიურად ეუფლებოდა სამხედრო ტექნიკასა და გადიოდა თეორიულ სამხედრო კურსს, იგი გაგზავნეს ერთ-ერთი პოლკის ქვედანაყოფში პოლიტხელის თანამდებობაზე. სხვადასხვა დროს მუშაობდა უფროს პოლიტხელად, წითელარმიული კლუბის უფროსად, დივიზიის პოლიტგანყოფილებაში უფროს ინსტრუქტორად.
1940 წელს აკაკი გიორგაძე ბატალიონის კომისარი გახდა, იმავე წელს დაიწყო სწავლა ლენინგრადის სამხედრო აკადემიაში დაუსწრებლად.
სამამულო ომი
1941 წელს მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე აკაკი გიორგაძე დაინიშნა ახლადშექმნილი 224-ე მსროლელი დივიზიის 143-ე მსროლელი პოლკის კომისრად. დივიზია თავდაპირველად 51-ე არმიას დაუქვემდებარეს და ომის პირველივე დღეებიდან აქტიურად ჩაერთო ბრძოლაში. 1941 წლის ბოლოს დივიზიას დაევალა ყირიმის ასსრ-ს გერმანელებისგან განთავისუფლება, მას ტამანის ნახევარკუნძულიდან უნდა გადაელახა სრუტე და ქერჩის ნახევარკუნძულზე გადაესხა დესანტი, რომელიც უნდა დაძრულიყო სევასტოპოლის მიმართულებით, რომელიც გერმანელთა 11-ე არმიის მიერ ალყაში იყო მოქცეული, გზად კი გერმანელების მიერ დაკავებული ყველა ქალაქი უნდა გაენთავისუფლებინა.
საქართველოში დისლოცირებული დივიზია სრული შემადგენლობით დაიძრა მისიის შესასრულებლად. შენაერთი კრასნოდარის სიახლოვეს, სოფელ სტანიცა სლავიანსკაიაში დაბანაკდა, სადაც მებრძოლებმა სათანადო საჭურველი, იარაღი, თბილი ტანსაცმელი მიიღეს. ქვედანაყოფები შეივსო მძიმე საჰაუბიცო, საველე და ტანკსაწინააღმდეგო ქვემეხებით. მიმდინარეობდა ტაქტიკური მეცადინეობები, სხვადასხვა სახეობის ჯარებს შორის ურთიერთმოქმედების დამუშავება, პრაქტიკული ვარჯიში სროლაში.
დეკემბრის მეორე ნახევარში დივიზია მთელი შემადგენლობით დაიძრა ქალაქ ტემრიუკისაკენ. გზად მებრძოლები არ წყვეტდნენ ვარჯიშს და სპეცმომზადებას, მეთაურების მიერ ხდებოდა მებრძოლების გადარჩევა და სადესანტო ავანგარდების შექმნა, რომელიც განსაკუთრებით რთული დავალებების შესრულებისთვის იყო განკუთვნილი. შეიქმნა 143-ე, 160-ე და 185-ე პოლკების სპეციალური ათასეულები, რომლებმაც შემდგომ სადესანტო ოპერაციებში გადამწყვეტი როლი შეასრულეს. 143-ე პოლკში სპეციალური დაჯგუფებების დაკომპლექტება-მომზადებას ხელმძღვანელობდა კომისარი გიორგაძე.
1941 წლის 25 დეკემბრის ღამით ტემრიუკის ნავსადგურიდან გავიდნენ აზოვის სამხედრო ფლოტილიის გემები და სადესანტო ნავები. დესანტის შემადგენლობაში იყო გემი „ეისკი“, რომელზეც იმყოფებოდა 224-ე დივიზიის 143-ე პოლკის ორი ათასეული და საარტილერიო დივიზია ტანკსაწინააღმდეგო ქვემეხებით. მეორე უსახელო პატარა გემში მოთავსებული იყო ამ პოლკის ერთი ასეული და სხვადასხვა სპეციალური ქვეგანაყოფები. დესანტთან ერთად იმყოფებოდნენ პოლკის მეთაურები, კომისრები ლევკოვიჩი და გიორგაძე, მათ ნავსადგურიდან გამოსვლის შემდეგ გახსნეს საიდუმლო პაკეტი, სადაც იყო ბრძანება სადესანტო ოპერაციების გზებისა და დასახული საბრძოლო ამოცანის შესახებ.