cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უსტევკა
უსტევკა (Устьевка; Устьевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
ჰაროლდის და კუმარის გაქცევა გუანტანამოს უბიდან
ჰაროლდის და კუმარის გაქცევა გუანტანამოს უბიდან — 2008 წლის ამერიკული სთოუნერი კომედია. ფილმი არის „ჰაროლდის და კუმარის“ ფილმების სერიის რიგით მეორე ფილმი. ფილმის სცენარისტები არიან ჯონ ჰურვიცი და ჰაიდენ შლოსბერგი.
ისტორია გრძელდება მას შემდეგ რაც ჰროლდი და კუმარი თეთრი სასახლიდან მოდიან. ჰაროლდ ლი (ჯონ ჩო) და კუმარ პატელი (კელ პენი) გადაწყვეტენ გაფრინდნენ ამსტერდამში, მაგრამ ისინი ტერორისტები ეგონებათ და დააპატიმრებენ. ისინი გადაგზავნილი იქნენ გუანტანამოს უბის ციხეში, საიდანაც ისინი მოახერხებენ გაქცევას. ფილმში აგრეთვე მონაწილეობენ პაულა გარსესი, ნილ პატრიკ ჰარისი, ჯონ რიპი, რობ კორდრი, ედ ჰელმზი, დევიდ კრუმჰოლცი, ედი კაიე ტომასი, ჯეკ კონლი, როჯერ ბარტი, დანილ ჰარისი, ერიკ ვინტერი, ადამ ჰერშმანი და რიჩარდ ქრისტი.
ფილმი გამოშვებული იქნა 2008 წლის 25 აპრილს, Warner Bros.-ის მიერ. თავდაპირველად ფილმი გამოშვებული იქნა New Line Cinema-ს მიერ, მაგრამ შემდეგ „New Line Cinema“ გახდა „Warner Bros.“-ის მიერ. ფილმი DVD-სა და Blu-ray-ის დისკებზე გამოვიდა 2008 წლის 29 ივლისს.
სქოლიო
კატეგორია:ჰაროლდი და კუმარი კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2008 წლის ფილმები
ჰამლეტ მელაძე
ბიოგრაფია
1961 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამოთვლითი მათემატიკისა და კიბერნეტიკის ფაკულტეტის ასპირანტურა 1971 წელს.
1961-1966 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, მიახლოებითი ანალიზისა და გამოთვლითი ტექნიკის კათედრის ეფროსი ლაბორანტი. 1966-1967 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამოყენებითი მათემატიკის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1971-1978 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, კომპიუტერების მათემატიკური უზრუნველყოფისა და ინფორმაციული ტექნოლოგიების კათედრის დოცენტი. 1978-2006 წლებში — კომპიუტერების მათემატიკური უზრუნველყოფისა და ინფორმაციული ტექნოლოგიების კათედრის გამგე. 1993-1999 წლებში — გამოყენებითი მათემატიკისა და კომპიუტერულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი. 2006-2009 წლებში — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ნიკოლოზ მუსხელიშვილის სახელობის გამოთვლითი მათემატიკის ინსტიტუტი, ინფორმატიკის განყოფილების მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი. შეთავსებით 1999-2006 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალი, პროფესორი. 2006-2009 წლებში — სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ინფორმატიკის მიმართულების სრული პროფესორი. 2009 წლიდან — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ნიკოლოზ მუსხელიშვილის სახელობის გამოთვლითი მათემატიკის ინსტიტუტი, ინფორმატიკის განყოფილების გამგე. 2008 წლიდან — საქართველოს საპატრიარქოს წმიდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტი, ინფორმატიკის მიმართულების სრული პროფესორი. სამეცნიერო მოღვაწეობის თემატიკაა: მათემატიკური ფიზიკის წრფივი და არაწრფივი კერძოწარმოებულიანი დიფერენციალური განტოლებების და განტოლებათა სისტემების ამოხსნის რიცხვითი მეთოდების შექმნა და დაფუძნება. ეკონომიური სასრულ-სხვაობიანი ალგორითმების აგება და კვლევა. კერძოწარმოებულებიანი დიფერენციალური განტოლებებისათვის დასმული არაკლასიკური საწყის-სასაზღვრო და სასაზღვრო ამოცანების გამოკვლევა და მათი ამოხსნის რიცხვითი ალგორითმების შემუშავება; წრფივი და არაწრფივი განტოლებებისა და განტოლებათა სისტემებისათვის პარალელური იტერაციული ალგორითმების აგება და ანალიზი. არამკაფიო სისტემებისა და მოდელების კვლევა. 139 სამეცნიერო ნაშრომის (მათ შორის 11 სახელმძღვანელო) ავტორი. მიღებული აქვს თბილისის უნივერსიტეტის სამეცნიერო პრემია საუკეთესო სახელმძღვანელოსთვის (2002), უკრაინის მათემატიკოსთა კონგრესი, მ. მ. ბოგოლიუბოვის სახ. სამახსოვრო ოქროს მედალი — „За високий рიвень наукових результатიв в гадузi математичноï науки“ (2009). ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1992), პროფესორი (1995).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
აპოსტოლოვეს რაიონი
აპოსტოლოვეს რაიონი (Апостолівський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, დნიპროპეტროვსკის ოლქში. მისი ფართობი 1 380 კმ² იყო. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 57 064 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 41 კაცს კმ²-ზე. აპოსტოლოვეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი აპოსტოლოვე.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ახლადშექმნილ კრივი-რიჰის რაიონს.
სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის გაუქმებული რაიონები
იუნანის პროვინციული მუზეუმი
მინი მინი მინი იუნანის პროვინციული მუზეუმი — მდებარეობს კუნმინში, გუანფუს გზაზე. აქ წარდგენილი საგამოფენო საგნები ორიენტირებულია იუნანის ეთნიკურ უმციროსებებზე, ისევე როგორც არტეფაქტების კოლექცია ჯინინში ნაპოვნი საფლავების გათხრის შედეგად ტბა დიანის სამხრეთ რგოლში.
ძველი მუზეუმი მდებარეობს ვუის გზაზე, ვუხუას ოლქში. ახალი მუზეუმი განლაგებულია გუანფუს ქუჩის No.6393-ში, გუანდუს ოლქი, რომლის კარებიც მნახველისთვის ოფიციალურად 2015 წლის 18 მაისს გაიხსნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ჩინეთის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები კუნმინში
ნუგზარ მაისურაძე
ნუგზარ მაისურაძე (დ. 3 იანვარი, 1939, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1966 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი და მიენიჭა ინჟინერ-მშენებლის კვალიფიკაცია.
1967-1969 წლებში მუშაობდა თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის დაქვემდებარებაში არსებულ საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“ ინჯინერ-კონსტრუქტორად; 1970-1981 წლებში საქართველოს ტურიზმისა და ექსკურსიების რესპუბლიკური საბჭოს საპროექტო ბიუროში მთავარ კონსტრუქტორად; 1982 წლიდან იყო თბილისის ზონალური სამეცნიერო-კვლევით, ტიპური და ექსპერიმენტული პროექტირების უნივერსიტეტის, ჯერ პროექტის მთავარი ინჟინერი, შემდეგ კი საპროექტო სახელოსნოს მთავარი კონსტრუქტორი; 2000-2005 წლებში მუშაობდა საპროექტო ორგანიზაცია შპს „დელტაპროექტი-2000“-ის მთავარ კონსტრუქტორად; მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით დამუშავებულ იქნა მრავალი ტურისტული მომსახურების სფეროსა და სხვა საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტის პროექტი. მათ შორის: ტურისტული ბაზებისა და სასტუმროების ბორჯომში, გუდაურში, დ. ბაკურიანში, ახალ ათონში, შოვში და ჯავაში; აგრეთვე ტურისტული ბაზების ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში და შუა აზიის რესპუბლიკებში — თურქმენეთში, უზბეკეთში და ყირგიზეთში; მონაწილეობდა არაერთი ტიპური პროექტის დამუშავებაში საცხოვრებელი და კულტურულ-საგანმანათლებლო დანიშნულების შენობებისთვის, ასევე პროექტირებაში დასასვენებელი პანსიონატების ქ. სოჭის ზონის დ. ლოოში და ქ. კუიბიშევში (ამჟამად ქ. სამარა), მიხეილ მესხის სახელობის საფეხბურთო სტადიონის ქ. თბილისში, ბათუმის, ფოთისა და დ. ურეკის რკინიგზის ვაგზლების და სხვა; მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საქართველოს პრეზიდენტის „მადლობის სიგელი“, ასევე სხვადასხვა საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბაშ-ხინიშლი
აჯიდერე (Bash-Khynysly) — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შემახის რაიონის სოფლები
მოტავიტა
მოტავიტა (Motavita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.966 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 926 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 95.58 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 62 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
შოთა ლაფერაძე
მინი|შოთა ლაფერაძე, 1981 წ. შოთა ლაფერაძე (დ. 28 თებერვალი, 1929, თბილისი — გ. 11 მარტი, 1995, თბილისი) — ქართველი კინოპროდიუსერი. იგი პროდიუსერია ფილმებისა: „ჯარისკაცის მამა“, „ზღვის ბილიკი“, „ნერგები“, „ღიმილის ბიჭები“, „პასტორალი“ და სხვა.
რუჟინის რაიონი
რუჟინის რაიონი (Ружинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 1 002 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 27 575 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 29 კაცს კმ²-ზე. რუჟინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რუჟინი.
შოთა ლაფერაძე
ბიოგრაფია
შოთა ლაფერაძე დაიბადა საბჭოთა რეჟიმის მიერ 1937 წელს დახვრეტილი ქართველი ეკონომისტის გრიგოლ ლაფერაძის ოჯახში. 1957 წლიდან იგი მოღვაწეობდა კონოსტუდია „ქართულ ფილმში“, 1957–1960 წლებში იყო გადამღები ჯგუფის დირექტორის მოადგილე, ხოლო, 1960–1995 ფილმის დირექტორი. 1991–1995  ხელმძღვანელობდა კინოგაერთიანებებს „აისი“ და „კავკასია“, იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. ქართულ კინოში შოთა ლაფერაძის მოღვაწეობა არაერთ ცნობილ კინორეჟისორთან არის დაკავშირებული, მათგან აღსანიშნავია: რეზო ჩხეიძე, ოთარ იოსელიანი, თეიმურაზ ბაბლუანი და გიორგი შენგელაია. იმ ფილმებმა, რომელთა პროდიუსერიც შოთა ლაფერაძე იყო მოიპოვეს მნიშვნელოვანი საერთაშორისო ჯილდოები: „ჯარისკაცის მამა“ (რომის II საერთაშორისო კინოფესტივალის პრიზი, 1965), „ნერგები“ (მოსკოვის საერთაშორისო კონოფესტივალის პრიზი, 1972) „მშობლიურო ჩემო მიწავ!“ (ვილნიუსის XIV საკავშირო კინოფესტივალის მთავარი პრიზი, 1981), „პასტორალი“, (ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალის კინო-პრესის ჯილდო, 1982) და სხვა. 1974 წელს ფილმისთვის „მზე შემოდგმისა“, კინოწარმოების საუკეთესო ორგანიზებისათვის, შოთა ლაფერაძე დაჯილდოვდა თბილისის კონოფესტივალის პრემიით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995
რუჟინის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ჟიტომირის ოლქის რაიონები
ლგბტ სტერეოტიპები
ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი და ტრანსგენდერი (ლგბტ) სტერეოტიპები არის კონვენციური განზოგადებები, სტერეოტიპული შეხედულებები ლგბტ ადამიანების სექსუალური ორიენტაციის ან გენდერული იდენტობის შესახებ. სტერეოტიპული აღქმა ადამიანმა შეიძლება შეიძინოს მშობლების, მასწავლებლების, თანატოლების, მასობრივი ინფორმაციის საშუალებების გავლენით და ზოგადად ინფორმაციის ნაკლებობით. ნეგატიური სტერეოტიპები ხშირად იწვევს ჰომოფობიას, ლესბოფობიას, ბიფობიას, ან ტრანსფობიის. ასევე არსებობს პოზიტიური სტერეოტიპებიც.
კვლევა
მეცნიერები ცდილობდნენ გაეგოთ თუ რა განაპირობებდა ნეგატიურ განწყობას ლესბოსელი თემის მიმართ. უილიამ ჯეიმსი ვარაუდობდა, რომ ქალის მიერ მისივე სქესის მიმართ ლტოლვა იყო ბუნებრივი ინსტინქტის შედეგი, რომელიც ერთხელ პრაქტიკაში განხორციელების შემდეგ იქცა ჩვევად. მალევე მან ივარაუდა, რომ „ტოლერანტობა დასწავლადია, ზიზღი კი თანდაყოლილია“. 1908 წელს, ედვარდ და იაკობ ვერსტერმარკებმა სცადეს გაეგოთ თუ რა განაპირობებდა ძალადობრივ ქმედებებს ჰომოსექსუალთა მიმართ ქრისტიანულ, ებრაულ და ზოროასტრულ რელიგიებში. ისინი ფიქრობდნენ რომ მტრული დამოკიდებულება განპირობებული იყო ჰომოსექსუალობას, კერპთაყვანისმცემლობასა და კრიმინალს შორის ისტორიული ასოციაციით. სანდორ ფერენცი (1914) თვლიდა რომ ჰეტეროსექსუალი ქალის მიერ ლესბოსელი ქალის მიმართ გამოხატული აგრესია იყო ერთგვარი თავდაცვის მექანიზმი, რადგან მისი ასოცირება არ მოეხდინათ ლესბოსელად. ადამიანების (ლგბტ პირთა მიმართ) სტერეოტიპების დასამსხვრევად აუცილებელია მოხდეს მათი პირდაპირი კომუნიკაცია ლგბტ თემთან, რათა შემცირდეს აღნიშნული უარყოფითი დამოკიდებულები.
ლესბოსელები
ლესბოსელი-ტერმინი ინგლისურიდან მომდინარეობს და აღნიშნავს ქალს, რომელსაც სექსუალური და რომანტიკული მიზიდულობა მისივე სქესთან, ანუ ქალთან აქვს. ლესბოსელები ყოველთვის იყვნენ საზოგადოების ნაწილი მთელ მსოფლიოში. ყველასთვის ცნობილია ბერძენი და რომაელი მამაკაცების ურთიერთობები, რასაც ვერ ვიტყვით ლესბოსელებზე, შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ იმ დროს  ნაკლები ყურადღება ეთმობოდა ქალებს. პირველი ინფორმაცია ლესბოსელებზე შუა საუკუნეებიდან მოგვეპოვება. თითქმის მსოფლიოს ნებისმიერს კუთხეში ლესბოსელები მთლიანად არ არიან მიღებული საზოგადიების მხრიდან, თუმცა ბოლო ხანებში ქვეყნებმა დაიწყეს ქალის ცხოვრების „განსხვავებული სტილის“ მიღება. ბევრ პოპულარულ ფილმში ნათელია ლესბოსელი ქალების მიმართ უარყოფითი განწყობები და მათი ცხოვრება აღწერილია როგორც დეპრესიული, მუქი ფერებით. როგორიცაა ფილმი „ბავშვების დრო“ (The chıldren’s hour). თუმცა, ამჟამად მედიის გარკვეული საშუალებები უფრო პოზიტიურ ჭრილში აშუქებენ და ცდილობენ არსებული სტერეოტიპების დაძლევას. ლესბოსელები ხშირად ასოცირდებიან მოკლე თმებთან, ბიჭურ ჩაცმულობასთან და სპორტის სიყვარულთან. მაყურებელი გადაცემებიდან არასწორ ინფორმაციას იღებს, რადგანაც ლესბოსურ სექსუალობას „მასკუნალურ“ რეპრეზენტაცასთან აიგივებენ. ამგვარად მცდარი შეხედულებების ჩამოყალიბება ხდება მარგინალური თემის წევრთა შესახებ.
გეი მამაკაცი
ჰომოსექსუალი მამაკაცები ხშირად გაიგივებულნი არიან ჰეტეროსექსუალ ქალებთან, მათ ქცევებთან და ხდებიან სხვადასხვა სტერეოტიპების მსხვერპლნი. ლგბტ თემში არის მრავალი სუბკულტურა. ერთი-ერთია Bear სუბკულტურა, რომელიც როგორც ჩაცმის სტილთან ასევე ტანზე თმიანობით გამოირჩევა და ჰიპერმასკულინურები არიან. ასევეა ისეთი მამაკაცები, რომლებიც ჩაცმის სტილით და ვიზუალურად უფრო ნაზები არიან და Twink-ს უწოდებენ.
გარეგნობა და მანერები
გეი მამაკაცი ხშირად ასოცირდება მამაკაცთან, რომელსაც ქალის ხმის ტონალობა აქვს, ასევე გეი და მისი კავშირი მოდასთან განიხილება როგორც ერთი მთლიანი მოცემულობა და სტერეოტიპად არის ქცეული. ეს სტერეოტიპი განპირობებულია მოდის ინდუსტრიაში მომუშავე გეი ადამიანების ხილვადობით. ამის ერთ-ერთი მაგალითია, როდესაც დოლჩე&გაბანამ ჰომოეროტიკული ბანერი გააკეთეს
სექსი და ურთიერთობები
მეცნიერების მიერ გამოითქვა ვარაუდი, რომ ლესბოსელ წყვილებში უფრო ხშირია სტაბილური ურთიერთობა ვიდრე გეი წყვილებს შორის. 2007 წლის კვლევების მიხედვით, რომელმაც 2 დიდი ქალაქის პოპულაცია მოიცვა შედეგი შემდეგი იყო — გეი პირების უმეტესობას დაუცველი სექსი იმ სიხშირით ჰქონდათ, როგორც ჰეტეროსექსუალ ქალებსა და მამაკაცებს. სხვა სტერეოტიპი უკავშრდება ივენთებს და გართობას ბარებსა თუ სხვადასხვა ადგილებში, რადგან სტოუნვილის ჯანყამდე (1969) ლგბტ თემის წარმომადგენლები უმეტესად ბარებში საღამოობით გასართობად არ დადიოდნენ, მათი ხილვადობა დაბალი იყო რადგანაც დაცულად არ გრძნობდნენ თავს.
პედოფილია და სექსუალური ძალადობა
საზოგადოების რაღაც ნაწილი თვლის, რომ გეი ადამიანები არიან სექსუალური მოძალადეები და პედოფილები, ეს სტერეოტიპი მათზე ძალადობის ერთ-ერთი ხელშემწყოფი ფაქტორია. თუმცა როგორც კვლევები აჩვენებს პედოფილების 80-90% ჰეტეროსექსუალი, დაოჯახებული კაცები არიან, რომელთაც საკუთარი შვილები ყავთ. ასევე ჰეტეროსექსუალი ქალების მიერ ბავშვებზე ძალადობის ფაქტების მჩვენებელიც 5-20%-მდე  აღწევს
ბისექსუალი ადამიანები
ადამიანები, რომელთაც ლტლოვა აქვთ როგორც ქალების, ასევე მამაკაცების მიმართ ანუ ორივე გენდერის მიმართ. ასევე ბისექსუალებად მოიხსენებიან ის ადამიანები, რომლებსაც მკაფიო გამოხატულება არ აქვთ რომელ სქესს ანიჭებენ უპირატესობას. მასთან ასევე სხვა ტერმინებია დაკავშირებულია, როოგრიცაა პანსექსუალობა და პოლისექსუალობა. ტერმინი ბისექსუალობა, ისევე როგორც ჰომოსექსუალობა და ჰეტეროსექსუალობა მე-19 საუკუნეში დამკვიდრდა. ცნობილმა მსახიობმა ვუდი ალენმა თქვა „იყო ბისექსუალი გაძლევს იმის შანსს, რომ შაბათ საღამოს 2 პაემანი გქონდეს“. ბისექსუალებზე არსებული სტერეოტიპის მიხედვით, მათ უჭირთ სტაბილური ურთიერთობის შენარჩუნება, რადგანაც ერთ გენდერზე მეტთან აქვთ  ლტოლვა, არიან მერყევნი იმის თაობაზე, გეები არიან თუ ჰეტეროსექსუალები. ბისექსუალი ადამიანები ჰოლივუდის ფილმებში უაყოფითად წარმოჩინდებოდნენ და დღესაც ხშირია ნეგატიური რეპრეზენტაცია
ტრანსგენდერი ადამიანები
ტრანსგენდერი არის ქოლგა ტერმნი და იგი აერთიანებს სპეციფიკური იდენტობების ფართო სპექტრს. არსებობს სტერეოტიპები, რომ ტრანსგენდერი ადამიანები სექსმუშაკები და ქალისა და კაცის  კარიკატურები არიან.
ტრანსვესისტი
ტრანსვესისტებს  ხშირად აიგივებენ ჰომოსექსუალებთან. სახელწოდება მომდინარეობს ლათინური ძირიდან trans ნიშნავს „მიღმა“, vestites „ჩაცმა“.ტრანსვესისტების უმეტესობა ჰეტეროსექსუალია. მათ შეიძლება ჰქონდეთ გარკვეული ფეტიშის კომპონენტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლგბტ კატეგორია:სტერეოტიპები
ტარაკლია (სადიკი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანტემირის რაიონის სოფლები
ოსკარ ტაბარესი
ოსკარ ტაბარესი (Óscar Wáshington Tabárez Silva დ. 3 მარტი, 1947) — ურუგვაელი მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ურუგვაელი ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი
ჯეიმზ კალაჰანი
ლეონარდ ჯეიმზ „ჯიმ“ კალაჰანი, კარდიფის ბარონი კალაჰანი, გაერთიანებული სამეფოს მრჩეველთა საბჭოს წევრი (დ. 27 მარტი, 1912 – გ. 26 მარტი, 2005) — ბრიტანელი პოლიტიკოსი, რომელიც იკავებდა გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრის პოსტს 1976-1979 წლებში და იყო ლიდერი ლეიბორისტული პარტიისა 1976-დან 1980 წლამდე. კალაჰანი არის ერთადერთი პოლიტიკოსი ისტორიის განმავლობაში, რომელიც პრემიერ-მინისტრობამდე ოთხსავე დიდ თანამდებობას იკავებდა: ხაზინის კანცლერი (ფინანსთა მინისტრი) 1964-1967 წლებში, შინაგან საქმეთა მდივანი 1967-1970 წლებში, ხოლო საგარეო სამქეთა მდივანი - 1974 წლიდან 1976 წლამდე. როგორც პრემიერ-მინისტრს, ჰქონდა წარმატებები, მაგრამ ძირითადად დასამახსოვრებელია 1978-1979 წლების „ზამთრის უკმაყოფილების“ გამო. ეს იყო ძალიან ცივი ზამთრის პირობებში მისი ბრძოლა პროფკავშირებთან, რამაც მასიური გაფიცვები გამოიწვია და ძირითადად ხელი შეუწყო ჯეიმზის მარცხს არჩევნებში.
როგორც ახალი წევრი პარლამენტისა 1945 წელს ის იყო მემარცხენე ფრთაში. პარტიის შიგნით ის ხშირად იჭერდა შედარებით მემარჯვენე პოზიციების, მაგრამ მისი რეპუტაცია იყო „ქუდის ერთგული“, რაც ხაზს უსვამდა იმას, რომ იგი მხარს უჭერდა პარტიისა და პროფკავშირების ახლო ურთიერთობებს.კოლაჰანის ფინანსთა მინისტრობა დაემთხვა მღელვარე პერიოდს ბრიტანული ეკონომიკისთვის, რადგან მას უწევდა გამკლავება საგადასახადო ბალანსების დეფიციტსა და სპეკულატურულ თავდასხმებს გირვანქა სტელინგზე (მისი გაცვლითი კურსი სხხვა ვალუტებთან მიმართებაში იყო თითქმის დაფიქსირებული ბრეტონ-ვუდსის სისტემით). 1967 წლის 18 ნოემბერს სახელმწიფომ გააუფასურა გირვანქა სტერლიგნი. კალაჰანი გახდა შინაგან საქმეთა მდივანი. მან გააგზავნა ბრიტანეთის არმია ჩრდილოეთ ირლანდიაში პოლიციის დასახმარებლად, ჩრდილოეთ ირლანდიის მთავრობის თხოვნის შემდეგ.
1970 წელს არჩევნებში ლეიბორისტული პარტიის დამარცხებისის შემდეგ, კალაჰანმა ითამაშა მთავარი როლი ჩრდილის კაბინეტში. ის გახდა საგარეო საქმეთა მდივანი 1974 წელს, რითიც საკუთარ თავზე აიღო პასუხისმგებლობა ბრიტანეთის ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობის წევრობის პირობების მოლაპარაკებებზე. ის ასევე 1975 წლის რეფერენდუმის დროს მხარს უჭერდა ქვეყნის ევროპის ეკონომიკურ თანამეგობრობაში დარჩენას. როდესაც პრემიერ-მინისტრის თანამდებობიდან ჰაროლდ უილსონი გადადგა 1976 წელს, კალაჰანმა დაამარცხა 5 სხვა კანდიდატი, რომ გამხდარიყო მისი შემცვლელი. ლეიბორისტებს უკვე დაკარგული ჰქონდათ მცირე უმრავლესობა თემთა პალატაში იმ დროისთვის, როდესაც ის პრემიერი გახდა და მოგვიანებითაც შუალედურ არჩევნებში დამარცხებამ და შიდა დეზერტირობამ აიძულა კალაჰანი საქმე დაეჭირა ისეთ პატარა პარტიებთან, როგორიცაა ლიბერალური პარტია, რაც აისახა „ლიბ-ლაბ-ის პაკტში “ 1977 წლიდან 1978 წლამდე. ინდუსტირულმა დავებმა და გავრცელებულმა გაფიცვებმა 1978 წლის „ზამთრის უკმაყოფილებისას“ კალაჰანის მთავრობა გახადა არაპოპულარული და შოტლანდიის დევოლუციის რეფერენდუმის წაგება იყო წარმატებული პასაჟი უნდობლობის ასეთი მოძრაობისა 28 მარტის 1979 წელს. ამას კი მოჰყვა დამარცხება საერთო არჩევნებში.
კალაჰანი დარჩა ლეიბორისტული პარტიის ლიდერად 1980 წლის ნოემბრამდე, რათა გაეტარებინა რეფორმა, რომლის მიხედვითაც პარტია აირჩევდა საკუთარ ლიდერს. შემდეგ გადაინაცვლა "უკანასკამებზე", სადაც ის მსახურობდა ლორდად გახდომამდე.
ადრეული ცხოვრება და კარიერა
კალაჰანი დაიბადა პორტსმუთში, ინგლისში 1912 წლის 27 მარტს. მან სახელი მიიღო მამამისის პატივსაცემად, ასევე ჯეიმზ კალაჰანისა (1877-1921), რომელიც იყო სამეფო ფლოტის მთავარი ოფიცერი. მისი დედა იყო შარლოტა კალაჰანი (1879-1961). მისი ბებია მამის მხრიდან იყო ებრაელი. მას, ასევე, ჰყავდა დიდი და, დოროთი გერტრუდა კალაჰანი (1904-1982). მან დაამთავრა ჩრდილოეთ პორტსმუთის საშუალო სკოლა (ახლა მეიფილდის სკოლა). მან მოიპოვა ოქსფორდის სერტიფიკატი 1929 წელს, მაგრამ ფინანსური მდგომარეობის გამო ვერ ჩააბარა უნივერსიტეტში და მის ნაცვლად სამოქალაქო სამსახურის მისაღები გამოცდა ჩააბარა.
პროფ-კავშირში მისმა პოზიციამ კალაჰანი დააახლოვა ჰაროლდ ლასკთან, ლეიბორისტული პარტიის ეროვნული აღმასრულებელი კომიტეტის თავჯდომარესთან და ლონდონის ეკონომიკური სკოლის აკადემიკოსთან.
ლასკი მოუწოდებდა მას, რომ წარედგინა საკუთარი კანდიდატურა პარლამენტში, ასევე, მოგვიანებით ის სთხოვდა კალაჰანს ესწავლა და ლექციები ჩაეტარებინა ლონდონის ეკონომიკურ სკოლაში. კალაჰანი შეუერთდა სამეფო საზღვაო ფლოტის მოხალისეთა რეზერვს, როგორც რიგითი ზღვაოსანი მეორე მსოფლიო ომში 1942 წლიდან, სადაც ის მსახურობდა აღმოსავლეთ ინდოეთის ფლოტში და 1944 წელს დაწინაურდა ლეიტენანტის ჩინით. ამ დაწინაურებისთვის ტრენინგისას მისმა სამედიცინო შემოწმებამ აჩვენა, რომ ტუბერკულოზით იყო დაავადებული, ასე რომ, ის დაუშვეს სამეფო საზღვაო ფლოტის ჰოსპიტალ ჰასლარში პორტსმუთის ახლოს, გოსპორტში. მისი გამოჯანმრთელების შემდეგ, ის გაანთავისუფლეს მოვალეობებისგან და დანიშნულ იქნა ადმირალიტეტში ვაითეჰოლში. ის გადაიყვანეს იაპონურ მონაკვეთზე და დაწერა სამსახურის სახელმძვანელო სამეფო საზღვაო ფლოტისთვის მტერი იაპონიის შესახებ. კალაჰანი იქნებოდა უკანასკნელი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი, რომელიც იქნებოდა სამხედრო ძალების ვეტერანი და ერთადერთი, ვისაც კი უმსახურია საზღვაო ფლოტში.
სამხედრო სამსახურის დატოვების შემდეგ, კალაჰანი არჩეულ იქნა სამხრეთ კარდიფის პარლამენტის კანდიდატად. მან ცოტათი მოიგო ლოკალური შიდაპარტიული არჩევნები 12 ხმით ჯორჯ ტომასის წინააღმდეგ კანდიდატის თერთმეტი ხმით. მას მოუწოდებდნენ საკუთარი სახელი სამხრეთ კარდიფის ადგილისთვის თავისი მეგობრის დაი კნითის წინააღმდეგ წამოეყენებინა. 1945 წლის განმავლობაში ის დაინიშნა აღმოსავლეთ ინდოეთის ფლოტში და მსახურებდა HMS Queen Elizabeth-ზე ინდოეთის ოკეანეში. ევროპაში გამარჯვების დღის შემდეგ, სხვა პერსპექტიულ კანდიდატებთან ერთად, იმისათვის, რომ მთავარ არჩევნებში მიეღოთ მონაწილეობა.
პარლამენტი და კაბინეტი, 1945-76
კალაჰანი მალევე გახდა პარლამენტარი მდივანი ტრასპორტის მინისტრისა 1947 წელს, სადაც ახალგაზრდა სერ არტურ იანგის რჩევებით მიღებულმა პირობებმა მნიშვნელოვანად გააუმჯობესა გზების უსაფრთხოება, აღსანიშნავია ზებრა გადასასვლელების შემოღება. ის გადავიდა რომ გამხდარიყო პარლამენტარი და ფინანსური მდივანი ადმირალიტეტისა 1950 წლიდან, სადაც ის იყო დელეგატი ევროპის საბჭოში და წინააღმდეგობა გაუწია ევროპული არმიის გეგმებს.
კალაჰანი იყო პოპულარული ლეიბორისტ პარლამენტრებთან ერთად და ყოველ წელიწადს ირჩევდნენ ჩრდილის კაბინეტში 1951 წლიდან 1964 წლიმდე, რადგან ლეიბორისტული პარტია იყო ოპოზიციაში. ახლა ის გახდა მტკიცე გეიტსკეილი მარჯვენა ფრთაში. ის იყო მრჩეველი პარლამენტარი პოლიციის ფედერაციისა 1955 წლიდან 1960 წლმადე, როდესაც ის აწარამოებდა მოლაპარაკებებს პოლიციის ხელფასის მომატებასთან დაკავშირებით გენერალურ მდივანთან, არტურ ჩარლზ ივანსთან. ის იბრძოდა პარტიის ლიდერის მოადგილეობისთვის 1960 წელს, როგორც მოწინაარმდეგე ცალმხრივი ბირთვული განიარაღებისა. 1961 წლის ნოემბერში კალაჰანი გახდა ჩრდილის კაბინეტის კანცლერი. როდესაც ჰაჰ გეატსკელი დაიღუპა 1963 წლის იანვარში, კალაჰანმა იბრძოლა მისი ადგილისთვის, მაგრამ მესამე ადგილი დაიკავა, კონკურსში კი ჰაროლდ უილსონმა გაიმარჯვა. იმის მიუხედავად, რომ მან მიიღო მარჯვენა ფრთის წარმომადგენელთა მხარდაჭერა, როგორიცაა დენის ჰეილი და ენტონი ქროსლანდი, რომლებსაც სურდათ იულსონის წაგება ლიდერთა არჩევნებში, მაგრამ ამავდროულად არ ენდობოდნენ ჯორჯ ბრაუნს.
ხაზინის კანცლერი (1964-1967)
1964 წლის ოქტომბერში კონსერვატორების პრემიერ-მინისტრმა სერ ალექსანდრ დაგლას-ჰოუმმა (რომელიც ძალაუფლების სათავეში იყო მხოლოდ 12 თვის განმავლობაში, მას შემდეგ რაც ჰაროლდ მაკმილანი გადადგა) დანიშნა გენერალური არჩევნები. ეს იყო რთული არჩევნები, მაგრამ ლეიბორისტულმა პარტიამ მაინც მოიგო მცირე უმრავლესობით, მიიღო რა 56 ადგილი. ახალი ლეიბორისტული მთავრობა ჰაროლდ უილსონის ხელმძღვანელობით დაუპირისპირდა ეკონომიკურ პრობლემებს და უისლონმა მისი დანიშვნის პირველივე საათებში კალაჰანი გამოაცხადა ხაზინის კანცლერად. ახლა მთავრობას გამკლავება უწევდა საგადასახადო ბალანსის დეფიციტთან და სტერლინგის მიმართ სპეკულაციებთან. ეს იყო მთელი მთავრობის პოლიტიკა და კალაჰანი დაეთანხმა მოსაზრებას, რომ დევალუაცია უნდა იქნეს აცილებული მანამდე, სანამ ეს იქნება შესაძლებელი და მან დაგეგმა ცენტრალური ბანკებისგან სესხების აღება და გადასახადების გაზრდა ეკონომიკის სტაბილიზაციისათვის. კალაჰანის კანცლერობისას იყო კრიზისის დრო დიდი ინფლაციებით, დაბალი დასაქმებით, არასტაბილური ეკონომიკითა და რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, გირვანქას გარშემო კონფლიქტით დეფიციტური ბიუჯეტის პირობებში. ასევე დეფიციტი იყო ექსპორტ-იმპორტის ბალანსისაც.
11 ნოემბერს კალაჰანმა წარმოადგინა პირველი ბიუჯეტი და გამოაცხადა საშემოსავლო გადასახადის, ნავთობის გადასახადის გაზრდა. ამასთანავე, შემოიღო ახალი გადასახადი - კაპიტალის ზრდის გადასახადი. ამ ქმედებებს ეკონომისტთა ნაწილი თვლიდა აუცილებლად, რადგან ბალანსი და სტერლინგისი დეფიციტი შეეჩერებინათ, თუმცა ამ გადაწყვეტილებას არ ეთანხმებოდნენ საერთაშორისო ბანკირები.
ივნისში, გირვანქა დიდი ზეწოლის ქვეშ მოექცა და კალაჰანი ვალდებული გახდა გადაედგა მკაცრი დროებითი ნაბიჯები ეკონომიკის კონტროლის დემონსტრაციისთვის, მათში კი შედიოდა ყველა სამთავრობო მშენებლობის პროექტის შეჩერება და ახალი საპენსიო გეგმების გვერდზე გადადება. ალტერნატივა ამისა იყო ის, რომ ნება მიეცა გირვანქასთვის ეცურავა ან გაუფასურებულიყო. კალაჰანი და უილსონი თვლიდნენ, რომ გირვანქას დევალუაცია გამოიწვევდა ახალ სოციალურ და ეკონომიკურ პრობლემებს, ამიტომაც ინარჩუნებდნენ მყარ პოზიციას მის მიმართ. მთავრობა აგრძელებდა ბრძოლას ეკონომიკასა და სუსტ უმრავლებოსათან, თუმცა 1966 წლისათვის ფლანგები ერთამდე შემცირდა. 28 თებერვალს ჰაროლდ უილსონმა ფორმალურად გამოაცხადა არჩევნები 1966 წლის 31 მარტს. 1 მარტს კალაჰანმა თემთა პალატას გადასცა "პატარა ბიუჯეტი" და გამოაცხადა ისტორიული გადაწყვეტილება, რომ გაერთიანებული სამეფო მიიღებდა დეციმერულ (ათისჯერად) ვალუტას. ეს არ განხორციელებულა 1971 წლამდე, როდესაც კონსერვატიული პარტიის მთავრობის ქვეშ, გაერთიანებული სამეფო გადავიდა ფუნტიდან, შილინგიდან და პენსიდან დეციმერულ სისტემაზე, სადაც 100 პენსი უდრის ფუნტს. მან ასევე დააანონსა მოკლევადიანი იპოთეკური სქემა, რომელიც საშუალებას აძლევდა დაბალი ხელფასის მქონე პირებს ესარგებლათ ამ იპოთეკური სქემით ეკონომიკური სიდუხჭირის პირობებში. მცირე ხნის შემდეგ ლეიბორისტულმა პარტიამ მოიგო 363 ადგილი, ხოლო კონსერვატიულმა პარტიამ 252, რითიც ლეიბორისტულ მთავრობას მიეცა 97-ის დიდი უმრავლესობა.
კალაჰანმა შემდეგი ბიუჯეტი გამოაქვეყნა 4 მაისს, რადგან მას გაფრთხილებული ჰყავდა პალატა, რომ მთლიან ბიუჯეტს მას მიაწვდიდა, მხოლო "პატარა ბიუჯეტის" შესახებ საჯარო გამოსვლის შემდეგ, ეს გამოსვლა ძალიან მნიშვნელოვანი იყო არჩევნებისთვის. ახალი ბიუჯეტის ამოსავალი წერტილი იყო შერჩევითი დასაქმების გადასახადის შემოღება, რაც მომსახურების ინდუსტრიას აფერხებდა მრეწველობის ინდუსტრიის სასარგებლოდ. ბიუჯეტის გამოსვლიდან 12 დღის შემდეგ მეზღვაურთა ეროვნულმა პროფკავშირმა გამოაცხადა ეროვნული გაფიცვა და პრობლემები, რომლის წინაშეც იდგა სტერლინგი, უფრო გაიზარდა. დამატებითმა გაფიცვებმა გამოიწვია გადახდების ბალანსის დეფიციტის ზრდა და 3.3 მილიარდის სესხი გახდა საჭირო. ასევე, დასაქმების დონე იკლებდა; დაუსაქმებელთა რაოდენობა ლეიბორისტთა მთავრობაში მოსვლამდე იყო 300.000-ზე მეტი, ხოლო ორი წლის შემდეგ გაიზარდა 500.000-მდე.
14 ივლისი, საბანკო განაკვეთი კიდევ ერთხელ გაიზარდა 7%-მდე. 20 ივლისს, კალაჰანმა გამოაცხადა განსაკუთრებული სიტუაცია 10 პუნქტიანი პროგრამით, რომლის მიხედვითაც 6 თვით უნდა გაყინულიყო ხელფასების ზრდა. 1967 წელს ეკონომიკა დასტაბილურება დაიწყო კიდევ ერთხელ და საბანკო განაკვეთი შემცირდა 6%-მდე მარტში, ხოლო მაისში 5.5%-მდე.
ამ პირობებში კალაჰანმა დაამარცხა მიშელ ფუტი ლეიბორისტული პარტიის ხაზინადარის არჩევნებში.
ეკონომიკაში მალევე დაბრუნდა პრობლემები ახლო აღმოსავლეთის კრიზისის გამო ეგვიპტესა და ისრაელს შორის, რამაც ნავთობის ფასების ზრდა გამოიწვია. ამას გარდა, ეკონომიკას ცუდი პერიოდი ჰქონდა სექტემბრის შეუარიცხვებში, როდესაც ეროვნული გაფიცვ, რომელმაც 8 კვირას გასტანა. სტელინგმა გამოიარა ექვს დღიანი ომი, სუეცის არხის დახურვა, გაფიცვა და მიმდინარე ანგარიშის დეფიციტიც კრიტიკულად გაიზარდა. საყოველთაო ბაზრის პრინციპი სთავაზობდა მთავრობას, რომ ფუნტი აღარ იყო მდგრადი, როგორც სარეზერვო ვალუტა და ამიტომ მისი დევალვაცია უნდა მომხდარიყო დევალვაცია. საერთაშირისო სავალუტო ფონდი მთავრობას სთავაზობდა სარეზერვო ფონდის შევსებას, მაგრამ ამაზე უილსონმა და კალაჰანმა უარი თქვეს რიგი მიზეზების გამო. ოთხშაბათს, 15 ნოემბერს, ისტორიულ იგადაწყვეტილება იქნა მიღებული, მთავრობამ მოახდინა 14.3%-იანი დევალვაცია. ამ გადაწყვეტილებამდე კალაჰანს პრესასთან და თემთა პალატასთან გაცხადებული ჰქონდა რომ მსგავს დევალუაციას არ გააკეთებდა. ამის გამო, მან ითხოვა თანამდებობიდან გადადგომის უფლება და უილსონიც დათანხმდა ოპოზიციის ძალდატანებით. მაშინ უილსონმა როი ჯენკინსი გადაიყვანა შინაგან საქმეთა მდივნის პოზიციიდან ხაზინის კანცლერად და კალაჰანი გახდა ახალი შინაგან საქმეთა მდივანი1967 წლის 30 ნოემბერს.
შინაგან საქმეთა მდივანი
კალაჰანის ამ თანამდებობაზე ჰოფნის პერიოდში აღსანიშნავია ჩრდილოეთ ირლანდიაში დაწყებული კონფლიქტი და სწორედ მისი გადაწყვეტილებით ბრიტანული არმიის სამხედრო ძალები შევიდნენ პროვინციაში ალსტერ უნიონისტების მთავრობის თხოვნის შემდეგ.
კალაჰანი ასევე პასუხიმგებელი იყო თანამეგობრობის იმიგრანტთა აქტ 1968-ზე; საკამათო საკანონმდებლო აქტი გამოწვეული კონსერვატიული მტკიცებებით იმისა, რომ კენიელი აზიელების ნაკადები მალე ქვეყანას დატბორავდა. მან გაიარა თემთა პალატა ერთ კვირაში და ახალი სისტემით დააწესა ქვეყანაში შესვლაზე კონტროლი მათთვის, ვისაც ჰქონდათ ბრიტანეთის პარსპორტი, მაგრამ არ გააჩნდათ „არსებითი კავშირი ბრიტანეთთან“. საკუთარ მემუარში - „დრო და შანსი “ კალაჰანი წერდა რომ თანამეგობრობის იმიგრანტთა კანონის დანერგვა იყო არასასურველი ამოცანა, მაგრამ მას არ უნანია ეს გადაწყვეტილება. მან განაცხადა, რომ აზიელებმა „იპოვეს ამბრაზურა “, ხოლო BBC-ის ჟურნალისტთან ინტერვიუში განაცხადა: „საზოგადოებრივი აზრი ამ ქვეყანაში იყო ძალიან ფეთქებადი და ამის მიუხედავად ჩემი საფიქრალი იყო ის თუ როგორ უნდა შეგვენარჩუნებინა წესრიგის შესაბამისი განცდა და ამავდროულად ამ ადამიანებისთვის მიგვეცა კუთვნილი - მე ვალდებული ვიყავი ორივე მოსაზრება მომეყვანა ბალანსში“. ზემოთ აღნიშნული აქტის ოპონენტი, კონსერვატი პარლამენტის წევრი იან გილმოური ამტკიცებდა, რომ ეს აქტი "შემოღებული იქნა, რათა შავკანიანები დაეტოვათ გარეთ. იმ შემთხვევაში თუ 5 000 თეთრკანიანი იმიგრანტი იქნებოდა ქვეყანაში შემომსვლელი, გაზეთები და პოლიტიკოსები, კალაჰანის ჩათვლით, რომლებიც ქმნიდნენ რეალობაში მთელ აურზაურს, დიდად მიესალმებოდნენ მათ შემოსვლას“.
ასევე ძალიან მნიშვნელოვანი იყო რასათა ურთიერთობების აქტის მიღება ამავე წელს, რაც უკანონოს ხდიდა დასაქმებაზე, საცხოვრებელსა და განათლებაზე უარის თქმას ეთნიკური წარმომავლობის საფუძველზე. აქტი აფართოებდა რასათა ურთიერთობების საბჭოს ძალაუფლებას, რათა ის გამკლავებოდა დისკრიმინაციის შესახებ საჩივრებსა და უსამართლო დამოკიდებულებებს. ის ასევე ქმნიდა ახალ სამეთვალყურეო საბჭოს, საზოგადოებრივი ურთიერთობების კომისიას, რათა ხელი შეეწყო „საზოგადოებების ჰარმონიული ურთიერთობებისთვის“. პარლამენტისთვის კანონ-პროექტის წარდგენისას, შინაგან საქმეთა მდივანმა, ჯიმ კალაჰანმა თქვა: „მთავრობა იშვიათად დგება ასეთი დიდი სოციალური მნიშვნელობის საკითხის წინაშე ჩვენი ქვეყნისა და ჩვენი შვილებისთვის“. მინი|275x275პქ|[[გაერთიანებული სამეფო|გაერთიანებული სამეფოს ყოფილი მინისტრი, კალაჰანი (მარჯვნივ) და ჩრდილოეთ ირლანდიის პრემიერ-მინისტრი კიკესტერ-კლარკი (მარცხნივ)]] 1969 წელს კალაჰანი ძლიერად უჭერდა მხარს კავშირს ლეიბოსირტებსა და პროფკავშირს შორის, რომელმაც შექმნა წარმატებული ოპოზიცია, რომლის მიზანიც იყო პროფკავშირის შესახებ კანონის ცვლილება. უამრავ საკანონმდებლო ინიციატივას შორის იყო გეგმები რომ იძულებული გაეხადათ პროფკავშირები გამოეცხადებინათ ხმის მიცემა გაფიცვის  ჩატარებამდე და ინდუსტრიული საბჭოს დაარსებამდე, რომელსაც უნდა აღესრულებინა შეთანხმებები ინდუსტრიული დავებისა. ბედის ირონიით, თუ ეს ინიციატივები გახდებოდა კანონი ძალიან ბევრი ქმედება პროფკავსირებისა ზამთრის უკმაყოფილების განმმვალობაში დეკადის შემდეგ იქნებოდა არალეგალური.
უილოსნის მოულოდნელი დამარცხების შემდეგ ედუარდ ჰიტის მიერ 1970 წლის ეროვნულ არჩევნებში, კალაჰანმა უარი თქვა მისთვის გაეწია ლიდერობაში კონკურენცია იმის მიუხედავად, რომ უილსონის დაუცველობისა. ამან დიდად წინ წაწია კალაჰანი უილსონის თვალში. ის იყო პასუხიმგებელი ახალი პოლიტიკის შესახებ განცხადების შემუშავებაზე 1972 წელს, რომელიც შეიცავდა სოციალური კონტრაქტის იდეას მთავრობასა და პროფკავშირებს შორის. მან ასევე გააკეთა ბევრი, რათა დარწმუნებულიყო, რომ ლეიბორისტები შეეწინააღმდეგებოდნენ ჰიტის მთავრობის  წინადადებას საერთო ბაზარზე შევსლისა - რაც იძულებულს ხდიდა უილსონსაც, საკუთარი პირადი ოპოზიციაში სიცხადის შეტანით, პარტიის ლიდერთან კონსულტაციის გარეშე.
საგარეო საქმეთა მდივანი
როდესაც უილსონმა მოიგო მომდევნო ეროვნული არჩევნები და დაუბრუნდა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას 1974 წლის მარტში, მან კალაჰანი დანიშნა საგარეო საქმეთა მდივნად, რამაც მას დააკისრა პასუხისმგელობა ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობაში გაერთიანებული სამეფოს წევრობის პირობების შესახებ მოლაპარაკებებზე. როდესაც  მოლაპარაკებები დასრულდა, კალაჰანმა კაბინეტი დაითახმა ახალ პირობებზე და 1975 წლის რეფერენდუმში მხარს უწერდა "კის".
1976 წლის ხელმძღვანელობის არჩევნები
მინი|359x359პქ|ჯეიმზ კალაჰანი, [[გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრი და ჯიმი კარტერი, აშშ-ის პრეზიდენტი. კალაჰანის დახვედრის ცერემონია, 1977.]] მისი მეორე ვადით პრემიერობის თითქმის მეორე წელიწადის დაწყების შემდეგ უილსონმა გამოაცხადა მოულოდნელი გადადგომის შესახებ 1976 წლის 16 მარტს და არაოფიციალურად მხარი დაუჭირა კალაჰანს, როგორც მის მემკვიდრეს. კალაჰანი იყო ფავორიტი, რომელიც მოიგებდა შიდა პარტიული ხელმძღვანელობის არჩევნებს; ასევე ის იყო ასაკით ყველაზე დიდი კანდიდატი, ასევე ყველაზე გამოცდილი. პოპულარობა ლეიბორისტული პარტიის ყველა მოძრაობაში მას აჩენდა გამარჯვებულ კანდიდატად ლეიბოსირტ პარლამენტის წევრების ხმისმიცემის გავლით.1976 წლის 5 აპრილს, 64 წლის 9 დღის ასაკში, კალაჰანი გახდა პრემიერ-მინისტრი - ასაკით ყველაზე დიდი პირი პრემიერ-მინისტრად დანიშვნის დროისთვის უინსტონ ჩერჩილიდან მოყოლებული.
პრემიერ-მინისტრი (1976-1979)
კალაჰანი იყო ერთადერთი პრემიერ-მინისტრი, რომელიც იკავებდა კაბინეტის სამივე მთავარ თანამდებობას პრემიერ-მინისტრად გახდომამდე.
თანამდებობაზე ყოფნის პირველი წლის განმავლობაში კალაჰანმა დაიწყო ის, რაც მას შემდეგ ცნობილი როგორც „დიდი დებატები“, როდესაც განაცხადა რუსკინის კოლეჯში, ოქსფორდში საზოგადოების „ლეგიტიმური წუხილის“ შესახებ ისეთ განათლებასთან დაკავშირებით, როგორიც იყო საჯარო სკოლებში. ამ დისკუსიამ მთავრობა მიიყვანა დიდ ჩარევამდე, სამინისტროების გავლით, კურიკულუმებსა და საჯარო განათლების ადმინისტრირებაში, რასაც საბოლოოდ მოჰყვა ეროვნული კურიკულუმის დანერგვა 10 წლის შემდეგ. მისი პრემიერობის დასაწყისში მან გამოიწვია დაპირისპირება პიტერ ჯეის, მისი სიძის ბრიტანეთის ელჩად დანიშვნასთან დაკავშირებით აშშ-ში. მინი|285x285პქ|[[ჯიმი კარტერი|ჯიმი და როზალინ კარტერები უმასპინძლდებიან სახელმწიფო ვახშამზე გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრ კალაჰანს.]] კალაჰანის პრემიერ-მინისტრობის დრო გამოირჩეოდა მთავრობის მუშაობასთან დაკავშირებული პრობლემებით, რისი მიზეზიც თემთა პალატაში უმცირესობის ფლობა იყო. ამიტომაც მას უხდებოდა სხვა მცირე ზომის პარტიებთან გარიგებების დადება, ლიბ-ლაბის პაქტის ჩათვლით, რათა გადარჩენილიყო. ამასთანავე ის იძულებული იყო დათანხმებულიყო რეფერენდუმს ხელისუფლების გადაცემის თაობაზე როგორც შოტლანდიისთვის, ასევე უელსისთვის (რეფერენდუმი თავიდან გადაცემის სასარგებლოდ მიმდინარეობდა, მაგრამ საჭირო უმრავლესობას ვერ მიაღწია და საბოლოოდ ძლიერი წინააღმდეგობით დამთავრდა).ის ასევე გახდა პრემიერ-მინისტრი, როდესაც ბრიტანეთი განიცდიდა ორნიშნა პროცენტულ ინფლაციას და უმუშევრობის ზრდას. მან ეკონომიკურ კრიზისებს უპასუხა დეფლაციური პოლიტიკით, რათა შეემცირებინა ინფლაცია და საჯარო დანახარჯები - რაც იყო პრეკურსორი მომდევნო მთავრობის მონეტარისტული პოლიტიკისა, რომელსაც სათავეში ედგა მარგარეტ ტეტჩერი და მიზნად ისახავდა კრიზისის განმუხტვას. მარცხნივ|მინი|355x355პქ|გვადალუპეს კონფერენცია, 1979 წელი. მარცხნიდან: [[ჰელმუტ შმიდტი, ჯიმი კარტერი, ვალერი ჟისკარ-დ’ესტენი, კალაჰანი. ]] ეკონომიკური პრობლემების მიუხედავად, რომლის წინაშეც მთავრობა იდგა, 1978 წლის ზაფხულის ბოლოს (მალევე ლიბ-ლაბ პაქტის დასრულების შემდეგ) ბევრი საარჩევნო გამოკითხვა აჩვენებდა ლეიბორისტულ პარტიას მეწინავედ და იზრდებოდა მოლოდინი იმისა, რომ კალაჰანი შემოდგომაზე დანიშნავდა არჩევნებს, რომლებიც მას თანამდებობის მეორე ვადას მისცემდე 1983 წლის შემოდგომამდე.ეკონომიკამ ამ დროისთვის აღდგენის ნიშნები აჩვენა. 1978 წელი იყო ეკონომიკური აღდგენის წელი ბრიტანეთისთვის: ინფლაცია ჩამოვიდა ერთნიშნიან პროცენტზე, უმუშევრობის დონე შემცირდა, ზოგადი ცხოვრების სტანდარტმა დაიწყო გაუმჯობესება 8%-ზე მეტით. ცნობილი იყო რა ოპოზიციის დაძაბულობა, ის მოელოდა, რომ არჩევნების შესახებ განცხადებას გააკეთებდა 1978 წლის 7 სექტემბერის ეთერში. მისი გადაწყვეტილება არჩევნების გადადების შესახებ, იმ დროს, ბევრისთვის ხაზს უსვამდა პოლიტიკურ სცენაზე მის დომინაციას და ის დასცინოდა საკუთარ ოპონენტებს ძველებურ მუსიკალური დარბაზის ვარსკვლავი ვესტა ვიქტორიას სიმღერის - „ეკლესიასთან ლოდინის “ შესრულებით პროფკავშირების კონგრესის შეხვედრაზე: ეს დღეს-დღეისობით აღიქმება, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე დიდებული მომენტი თავდაჯერებულობისა თანამედროვე ბრიტანულ პოლიტიკაში, მაგრამ აღნიშნული თავის დროზე. კალაჰანს სურდა გადმოეცა შეტყობინებაში, რომ ის არ შეპირებია არჩევნებს, მაგრამ დამკვირვებელთა უმრავლესობამ არასწორად გაიგო ეს ცნობა, როგროც მტკიცება, რომ ის დანიშნავდა არჩევნებს, მაგრამ კონსერვატორები არ იქნებოდნენ მზად მისთვის.
„ზამთრის უკმაყოფილება“
ზამთრის უკმაყოფილებამ ლეიბორისტების ქმედებების შესახებ ამომრჩევლის აზრი მკვეთრად შეცვალა. ისინი იყვნენ უმეტესობა ზამთრამდელი გამოკითხვების ლიდერები ერთდროულად რამდენიმე პუნქტში, მაგრამ 1979 წლის თებერვალში სულ მცირე ერთი წინასაარცევნო გამოკითხვა აჩვენებდა კონსერვატიულ პარტიას 20 პუნქტით წინ ლეიბოსირტებზე და ნათელი ხდებოდა, რომ ლეიბორსიტული პარტია წააგებდა მომავალ არჩევნებს.
არჩევნებისთვის სამზადისში "Daily Mirror" და "The Guardian" მხარს უჭერდნენ ლეიბორისტულ პარტიას, როდესაც "The Sun", "Daily Mail", "Daily Express" და "The Daily Telegraph" მხარს უჭრდნენ კონსერვატიულ პარტიას.
1979 წლის 28 მარტს თემთა პალატამ გამოაცხადა უნდობლობა ერთი ხმით, 311-310, რამაც აიძულა კალაჰანი გამოეცხადებინა საერთო არჩევნები, რომელიც ჩატარდა 3 მაისს. კონსერვატორებმა მარგარეტ ტეტჩერის ლიდერობით ჩაატარეს კამპანია სლოგანით „ლეიბორისტული არ მუშაობს“ და მოიგეს არჩევნები.
კალაჰანის მარცხი დაენიშნა არჩევნები 1978 წელს ფართოდ იქნა აღქმული, როგორც პოლიტიკური შეცდომა; მართლაც, მან თავად აღიარა მოგვიანებით, რომ არჩევნების არ დანიშვნა იყო განსჯის შეცდომა. თუმცა, ლეიბორისტული პარტიის კერძო გამოკითხვამ 1978 წლის შემოდგომაზე აჩვენა, რომ ორივე მთავარ პარტიას ჰქონდა ერთნაირი მხარდაჭერა. 1979 წელს ძალაუფლების დაკარგვის შემდეგ, ლეიბოსირტებმა 18 წელი გაატარეს ოპოზიციაში.
ბიოგრაფიები და ნარკვევები
in Decline to Fall: The Making of British Macro-economic Policy and the 1976 IMF Crisis
ვერხნიე-ლეკანდი
ვერხნიე-ლეკანდი (Үрге Ләкәнде) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2009 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 74 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ნაგადაკი, რომელიც დაშორებულია 4 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (65 %).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ტარაკლია (პლოპი)
ტარაკლია (Taraclia) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 342 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანტემირის რაიონის სოფლები
Dolby Theatre
Dolby Theatre (ადრე ცნობილი სახელწოდებით Dolby Theatre) — თეატრი ლოს-ანჯელესში, რომელიც გაიხსნა 2001 წლის 9 ნოემბერს. გახსნის დღიდან რეგულარულად მასპინძლობს ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიას. თეატრის მშენებლობა 75 მილიონი აშშ დოლარით დააფინანსა კომპანია Eastman Kodak-მა, იმისათვის, რომ თეატრი ყოფილიყო მისი სახელობის. ამჟამინდელი სახელწოდება თეატრმა მიიღო 2012 წლის 1 მაისს.
თეატრი იტევს 3400-მდე ადამიანს, ხოლო მისი სცენა ერთ-ერთი ყველაზე დიდია აშშ-ში. ოსკარის ცერემონიის ჩატარებამდე ერთი კვირით ადრე დარბაზს ქირაობს კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემია, დანარჩენ დროს კი თეატრში იმართება სხვადასხვა კონცერტები, შოუები და დაჯილდოებები.
სქოლიო
კატეგორია:ოსკარი კატეგორია:ლოს-ანჯელესის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:აშშ-ის თეატრები
ვერხნი-ბეგენიაში
ვერხნი-ბეგენიაში (Үрге Бәгәнәш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2009 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 101 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლიტამაკი, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (96 %).
დენი დევიტო
დენი დევიტო (Danny DeVito; დ. 17 ნოემბერი, 1944)  — იტალიური წარმოშობის ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, კომიკოსი და პროდიუსერი. ცნობილი გახდა სატელევიზიო სერიალ „ტაქსიში“ მონაწილეობით, რისთვისაც მიიღო ოქროს გლობუსისა და ემის ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი კომიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი კომიკოსები კატეგორია:ამერიკის დრამატული ხელოვნების აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კომიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:ამერიკელი ტელეპროდიუსერები
ტარტაული
ტარტაული (Tartaul) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 83 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 975 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანტემირის რაიონის სოფლები
ლელა ქებურია
ლელა ქებურია (დ. 21 სექტემბერი, 1976, ზუგდიდი) — ქართველი პოლიტიკოსი და ფილოლოგი.
ბიოგრაფია
იყო საქართველოს პარლამენტის განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტის წევრი.
ხოროშივის რაიონი
ხოროშივის რაიონი (Хорошівський район; 2016 წლამდე — ვოლოდარსკ-ვოლინსკის რაიონი Володарськ-Волинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 870 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 35 678 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 41 კაცს კმ²-ზე. ხოროშივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხოროშივი.
სქოლიო
კატეგორია:ჟიტომირის ოლქის რაიონები
დნიპროს რაიონი (დნიპროპეტროვსკის ოლქი, 1928-2020)
დნიპროს რაიონი (Дніпровський район; 2016 წლამდე — დნიპროპეტროვსკის რაიონი Дніпропетровський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, დნიპროპეტროვსკის ოლქში. მისი ფართობი 1 388 კმ² იყო. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 84 308 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 61 კაცს კმ²-ზე. დნიპროს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი დნიპრო.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ახლადშექმნილ დნიპროს რაიონს.
სახელწოდება
2016 წლამდე ეწოდებოდა დნიპროპეტროვსკის რაიონი; ამჟამინდელი სახელი ეწოდა უკრაინის უზენაესი რადის დადგენილების მიხედვით 2016 წლის 19 მაისიდან.
სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის გაუქმებული რაიონები
მუსო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კოსოვოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
კოსოვოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები  — საფეხბურთო გუნდი, წარმოადგენს ნაწილობრივ აღიარებული კოსოვოს საფეხბურთო ნაკრებს. 1993 წელს იუგოსლავიის დაშლის შემდეგ კოსოვომ მიიღო საკუთარი არაღიარებული საფეხბურთო გუნდი, რომელმაც გამართა მისი პირველი თამაში ალბანელების წინააღმდეგ. თამაში დასრულდა, ალბანეთის გამარჯვებით 3:1. სხვადასხვა დროს კოსოვოს გუნდმა ითამაშა, მხოლოდ რამდენიმე მატჩი, რომელთა შორის უმრავლესობა ითამაშა კლუბების წინააღმდეგ ყველაზე დიდი გამარჯვება მოიპოვა მონაკოსთან ანგარიშით: 7:1. 2016 წლის 3 მაისს კოსოვო გახდა უეფას წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
ვასილკივკის რაიონი
ვასილკივკის რაიონი (Васильківський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, დნიპროპეტროვსკის ოლქში. მისი ფართობი 1 330 კმ² იყო. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 33 482 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 28 კაცს კმ²-ზე. ვასილკივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ვასილკივკა.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ახლადშექმნილ სინელნიკოვეს რაიონს.
ვესელოვკა (აურგაზის რაიონი)
ვესელოვკა (Веселовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 77 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 13 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (92 %).
ჟან ბაპტისტ ბაგაზა
დაიბადა 1946 წლის 29 აგვისტოს რუანდა-ურუნდის პატარა ქალაქ რუტოვუში.
გარდაიცვალა 2016 წლის 4 მაისს ბელგიის დედაქალაქ ბრიუსელის ჰოსპიტალში ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ბურუნდის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ბურუნდელი პოლიტიკოსები
ჯეფ დენიელსი
ჯეფ დენიელსი (Jeff Daniels; დ. 19 თებერვალი, 1955)  — ამერიკელი მსახიობი. აქვს საკუთარი არაკომერციული თეატრი ჩელსიში (მიჩიგანი). როგორც თეატრალურ მსახიობს, მიღებული აქვს ტონის ჯილდო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:Obie-ის ჯილდოს მფლობელები
მალაიზიის შტატები და ფედერალური ტერიტორიები
მალაიზიის მთავარი ადმინისტრაციულ ერთეულებს შტატები და ფედერალური ტერიტორიები წარმოადგენს. მალაიზია არის ფედერაცია, რომელიც 13 შტატისა (Negeri) და 3 ფედერალური ტერიტორიისგან (Wilayah Persekutuan) შედგება.
შტატები და ფედერალური ტერიტორიები
11 შტატი და 2 ფედერალური ტერიტორია მდებარეობს მალაკის ნახევარკუნძულზე, რომელთაც ერთობლივად ნახევარკუნძულის მალაიზია ეწოდებათ (ან დასავლეთი მალაიზია). დანარჩენი ორი შტატი მდებარეობს კუნძულ კალიმანტანზე, ხოლო ერთი დარჩენილი ფედერალური ტერიტორია მდებარეობს კალიმანტანის სანაპიროსთან არსებულ კუნძულებზე, მათ ერთობლივად ეწოდებათ აღმოსავლეთი მალაიზია (ან ბორნეოს მალაიზია).
მალაიზიის 13 შტატიდან 9 მემკვიდრეობითი მონარქიით იმართება.
სქოლიო
კატეგორია:მალაიზიის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:მალაიზიის გეოგრაფია
ემილჩინეს რაიონი
ემილჩინეს რაიონი (Ємільчинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 2 112 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 34 293 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 17 კაცს კმ²-ზე. ემილჩინეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ემილჩინე.
სქოლიო
კატეგორია:ჟიტომირის ოლქის რაიონები
ჰავაიელები
მინი|ჰავაიელები სადილის დროს. ჰავაიელები — ჰავაის კუნძულთა აბორიგენი მოსახლეობა. დღესდღეობით ისინი ამ კუნძულების მოსახლეობის უმცირესობას წარმოადგენენ. მიჩნეულია, რომ ისინი იმ აღმოსავლელი პოლინეზიელების შთამომავლები არიან, რომლებიც მარკესასის კუნძულებზე ცხოვრობდნენ. წარსულში ჰავაიელები საზღვაო რესურსების მეშვეობით არსებობდნენ. შემდგომში კი მათ განავითარეს ვრცელი სასოფლო მეურნეობა, რომელიც ძირითადად დაფუძნებული იყო ტაროს კულტივიზაციაზე. 1840-იან წლებში, ჰავაის მეფე დაიყოლიეს ამ კუნძულებზე მაცხოვრებელმა უცხოელებმა, რათა შექმნილიყო კერძო საკუთრება. ათწლეულების განმავლობაში ჰავაიელთა უმეტესობას მიწის გარეშე დარჩა, რადგან უცხოელებმა იყიდეს მიწის უზარმაზარი ნაკვეთები თავიანთი პლანტაციებისთვისა და რანჩოებისათვის. სულ მალე უცხოელების მიერ ჩამოყვანილი მუშების რაოდენობამ გადააჭარბა ჰავაიელი მოსახლეობის რაოდენობას.
სახელფასო სამსახურზე გადასვლა მეცხრამეტე საუკუნეშუ დაუწყო, მაშინ როდესაც ჰავაიელებმა მასიურად დაიწყეს მუშაობა უცხოურ შაქრის ლერწმის პლანტაციებში. დღესდღეობით ჰავაიელი მოსახლეობის დაახლოებით მეოთხედი სოფლის მეურნეობაშია დასაქმებული, ხოლო უმეტესობა მომსახურეობის სფეროებში მუშაობს.
ვინაობა და ადგილმდებარეობა:
მინი|ჰავაის არქიპელაგი. ჰავაიელები ჰავაის კუნძულთა აბორიგენი მოსახლეობაა. ამჟამად ისინი თავიანთ ისტორიულ ადგილსამყოფელში მოსახლეობის უმცირესობას წარმოადგენენ. ისინი იმ აღმოსავლეთ პოლინეზიელების შთამომავლები არიან, რომელთა წარმოშობის ადგილადაც მარკესასის კუნძულები ითვლება. სახელი „ჰავაი“ მომდინარეობს არქიპელაგში ყველაზე დიდი კუნძულის სახელწოდებიდან.
ჰავაის დასახლებული კუნძულები განლაგებულია 15° დან 20°-მდე ჩრდილოეთის განედით, ხოლო დასავლეთ გრძედით 160° დან 155°-მდე. ამ ტერიტორიაზე ზომიერად ტროპიკული კლიმატია, რომელიც განპირობებულია ვულკანური წარმონაქმნებით, რომლებიც მთელ ამ მხარეზე ჭარბობენ. ნალექის რაოდენობა და მიწის ნაყოფიერება მკვეთრად მერყეობს კუნძულების სხვადასხვა ნაწილში.