cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუდერიცი
ისტორია
1908 წელს ქალაქის გარეუბანში აღმოჩნდა ალმასი, რომელმაც გამოიწვია ახალი ძლიერი, თუმცა ხანმოკლე, სამეურნეო ბუმი. პირველი ალმასი აღმოაჩინა შავკანიანმა მუშა ზახარიას ლეველამ, რომელიც მუშაობდა ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზის მშენებლობაზე, ქვიშისგან დაფარული ლიანდაგის გაწმენდისას. მან ის მიუტანა მის უფროსს ავგუსტ შტაუჰს, რომელმაც ამის შემდეგ უცბათვე, უფროს ინჟინერ ზიონკე ნისენთან ერთად უმალვე მიიღო უფლება სასარგებლო წიაღისეულის დაზვერვაზე ამ რაიონში, რამაც ორივე ისინი მილიონერები გახადა. ზახარიას ლეველას მიუხედავად თავისი აღმოჩენისა არაფერი არ მიუღია. შემდგომ წლებში ლუდერიცი სწრაფი ტემპებით ვითარდებოდა, როგორც წარმატებული სავაჭრო პორტი. ლუდერიცის სამხრეთით მდებარე რეგიონი, რომლის ფართობი უტოლდება ბელგიას, გამოცხადდა ალმასის აკრძალულ ზონად, სადაც შესვლა მკაცრად იყო შეზღუდული. ლუდერიცის სიახლოვეს უდაბნოში აღმოცენებულ კოლმანსკოპის დასახლებაში შეიქმნა სამხრეთაფრიკული ალმასისმომპოვებელი კომპანიის CDM-ის (Consolidated Diamond Mines) შტაბ-ბინა. მან მიიღო მონოპოლიური უფლება ალმასის საბადოების დამუშავებაზე. რეგიონში ალმასების მოპოვების საწარმოო განვითარებამ და მასთან დაკავშირებული სწრაფად გამდიდრების მსურველების და მძებნელების მოზიდვამ შექმნა პირობები ლუდერიცში ეკონომიკის მუდმივი განვითარებისთვის და ის მალე გადაიქცა თანამედროვე განვითარებულ ქალაქად.
1920 წლის შემდეგ ლუდერიცმა დაიწყო თავისი მნიშვნელობის დაკარგვა იმის გამო, რომ ალმასების მოპოვების ყველაზე უფრო შემოსავლიანმა ადგილებმა თანდათან გადაინაცვლა სამხრეთისაკენ. ამის ნაცვლად ქალაქში ნელ-ნელა განვითარება დაიწყო კომერციულმა თევზჭერამ და მასთან დაკავშირებულმა მცირე გემთმშენებლობამ, ასევე გაჩნდა მცირე ხალიჩების დამამზადებელი საწარმოები, რომელთა ნედლეულის ბაზა იყო სამხრეთ ნამიბიის კონტინენტალურ რეგიონში განვითარებული მეცხვარეობა. მაგრამ ამის გარდა ლუდერიცს სხვა ბევრი ვერაფრით შეეძლო დახმარებოდა თავის მაცხოვრებლებისთვის და ოდესღაც აყვავებულ ქალაქს დაემუქრა ისეთივე ბედი, რომელიც ადრე დაემართა ქალაქ კოლმანსკოპს. 1943 წელს CDM-ის შტაბ-ბინის სამხრეთში — ორანიემუნდთან გადატანის შემდეგ ქალაქის ცხოვრება თანდათან დაეცა, ხოლო 1956 წლისთვის იგი მაცხოვრებლებმა მთლიანად დატოვეს, რის შემდეგაც იგი გადაიქცა ქალაქ-მოჩვენებად.
XX საუკუნის ბოლოს ქალაქზე გარშემორტყმულ ოკეანის შელფზე ბუნებრივი აირის საბადოს (კუდუს საბადო) გახსნამ ლუდერიცს მოუტანა ახალი მოლოდინები. ეკონომიკურად შეიძლება ასევე მომგებიანი იყოს წყალმცენარეების გადამუშავების პროექტი, რომლის უზარმაზარ მასას ოკეანე გამორიყავს სანაპიროზე ქალაქთან ახლოს. წყალმცენარეები შეიძლება გახდნენ ძვირფასი ნივთიერებების წყაროები საკვები და პარფიუმერული საწარმოებისთვის. ქალაქის ეკონომიკის გამოცოცხლება ასევე შეუძლია მის გარეუბნებში დაარსებულ ხამანწკების ფერმებს.
ეკონომიკა
დღეისათვის ქალაქის ეკონომიკის საფუძველია ტურიზმი და თევზჭერა. განსაკუთრებული განვითარება მიიღო ლანგუსტების დაჭერამ, რომლებიც აქედან ისეთ შორეულ ქვეყნებში გადიან ექსპორტზე, როგორებიცაა ესპანეთი და იაპონია. ლუდერიცი მცირე თევზდამჭერი გემების დიდი ფლოტილიის ბაზაა და ქვეყნის ხელისუფლება ადგილობრივი თევზის რესურსების გამოლევის საწინააღმდეგოდ აწესებს თევზჭერის კვოტებს. ლუდერიცის ყურე წყალმეჩხერია და ქალაქის პორტს არ შეუძლია მოემსახუროს მძიმე საოკეანო გემებს, ხოლო ყურის ჰქვიანი ფსკერი არ იძლევა საშუალებას ხელოვნურად დაღრმავდეს ფარვატერი. ამიტომ დიდი გემები ტვირთებისგან იცლება ლიხტერების საშუალებით. გრძელი პირსის აშენების შემდეგ პორტის შესაძლებლობები მცირედით გაფართოვდა და მასთან შესაძლებელია მიცურდნენ უფრო დიდი ზომის თევზსაჭერი გემები.
130 კმ-ის სიგრძის წყალგაყვანილობის საშუალებით ქალაქი მარაგდება სეზონური მდინარე კოიჰაბის მიწისქვეშა მდინარეული ჩამონადენის მტკნარი წყლით, რომელიც იკარგება ნამიბის უდაბნოს დიუნებში. ქალაქში ასევე მოქმედებს მტკნარი წყლის გამფილტრავი ქარხანა. დანარჩენ ქვეყნებთან ქალაქი დაკავშირებულია ავტოგზით და რკინიგზით, რომლებიც ქალაქიდან მიემართებიან აღმოსავლეთისკენ უდაბნოს გავლით და უერთდებიან ქვეყნის შიდაკონტინენტალურ სატრანსპორტო ქსელს. სამხრეთისკენ მიმავალი სანაპირო ავტოგზა ლუდერიცს აკავშირებს ორანიემუნდთან მდინარე ორანჟის შესართავთან სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის სახელმწიფო საზღვართან.
უკანასკნელ წლებში ქალაქის ეკონომიკური განვითარება მნიშვნელოვნად გამოცოცხლდა. განსაკუთრებით დინამიურად ვითარდება ტურიზმის სფერო, მნიშვნელოვნად გაიზარდა მოსახლეობა.
ღირსშესანიშნაობები
thumb|right|250px|გიორკე-ჰაუსი ლუდერიცს დღემდე მნიშვნელოვნად შენარჩუნებული აქვს იმ დროის ატმოსფერო და სახე, როდესაც ქვეყანას გერმანია მართავდა. ქალაქში შენარჩუნებულია გერმანული კოლონიალური არქიტექტურის ბევრი ძეგლი. კოლონიალური სტილი დღემდე დომინირებს ქალაქის ისტორიულ ცენტრში, განსაკუთრებით რინგშტრასეს, ბისმარკშტრასეს, ბერგშტრასეს და ბანჰოფშტრასეს ქუჩების რაიონებში, რომლებმაც ასევე შეინარჩუნეს თავისი კოლონიალური ეპოქის სახელწოდებები. სასახლეები კამარებით, კოშკებით და კოშკურებით, მანსარდებით და ფანჯრებით, ერკერებით პირველ სართულზე, ფრონტონებით მორთული და ნაგებობები გამჭვირვალე სახურავებით ქარისგან დასაცავად, რომელიც აქ ქრის თითქმის მუდმივად, აფრიკის უდაბნოს შუაგულში ქმნის XIX საუკუნის შუა პერიოდის პროვინციალური გერმანიის კუნძულს.
ქალაქის ქუჩებს, რამდენიმე ცენტრალურის გარდა, არა აქვთ მყარი საფარი. ეს არ ქმნის განსაკუთრებულ პრობლემას, რადგან აქ თითქმის არასდროს არ მოდის წვიმა. thumb|left|250px|ბერგშტრასე thumb|right|250px|ფელზენკირხე («ეკლესია კლდეში») ლუდერიცში კოლონიალური არქიტექტურის ძეგლებს შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია გიორკე-ჰაუსი, რომელსაც ასევე ეძახიან «ბრილიანტის სასახლეს». ეს მდიდარი რეზიდენცია 1909 წელს ააშენა წარმატებულმა ბიზნესმენმა ჰანს გიორკემ. დღეისათვის ამ სასახლეში, რომელსაც რესტავრაცია ჩაუტარდა და კეთილმოეწყო იმდროინდელი ანტიკვარული ავეჯით, მუშაობს მუზეუმი. არსებობს ლეგენდა, რომ ეს ციხე-სიმაგრის მსგავსი შენობა შენდებოდა, როგორც გერმანელი კაიზერის რეზიდენცია, რომელსაც უნდა სწვეოდა ლუდერიცი, მაგრამ ეს ვიზიტი არ შედგა.
კოლონიალური ეპოქის მეორე შესამჩნევი ღირსშესანიშნაობაა ფელზენკირხე («ეკლესია კლდეში») — ლუთერანული ეკლესია, რომელიც აშენდა 1912 წელს ჰქვიანი ბორცვის წვერზე. ეკლესია მისი ცამდე «ამაღლებული» ფორმით წარმოადგენს ინგლისური გოთიკის სტილის ნიმუშს — მისი «ვერტიკალური» მრავალსახეობით, რომელიც დომინირებდა ვიქტორიანულ ეპოქაში და არა ყველაზე უფრო პოპულარულ ნეოგოთიკური სტილის გერმანულ საეკლესიო არქიტექტურაში. ეკლესია მორთულია ვიტრაჟებით და ხეზე შთამბეჭდავი თლით. საკურთხეველს ზემოთ არსებული ფანჯარა — გერმანელი კაიზერის ვილჰელმ II-ის პირადი საჩუქარია.
სქოლიო
კატეგორია:ნამიბიის ქალაქები
Fly by Night (ალბომი)
Fly by Night — კანადური პროგრესული როკ-ჯგუფ Rush-ის მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1975 წლის თებერვალში. აშშ-სა და კანადაში მას პლატინის სტატუსი მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:Rush-ის ალბომები კატეგორია:1975 წლის ალბომები კატეგორია:Anthem Records-ის ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის ალბომები
ჟან დე ვალუა (1398-1417)
ჟან დე ვალუა (Jean de Valois; დ. 31 აგვისტო, 1398 — გ. 5 აპრილი, 1417) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და დედოფალ იზაბელა ბავარიელის ვაჟი. საფრანგეთის დოფინი 1415-17 წლებში.
ბიოგრაფია
ჟან დე ვალუა დაიბადა 1398 წლის 31 აგვისტოს. იგი იყო საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ იზაბელა ბავარიელის უმცროსი ვაჟი. 1406 წელს მცირეწლოვანი ჟანი დააქორწინეს მის ასევე მცირეწლოვან ბიძაშვილზე, ჰოლანდიის, ფრიზიის, ზელანდიისა და ენოს გრაფინია ჟაკლინ ენოელზე. სანამ ჟაკლინი და ჟანი სრულწლოვანები გახდებოდნენ, ამ საგრაფოებს ჟანის სიდედრი, მარგარიტა ბურგუნდიელი მართავდა. საქორწინო კონტრაქტის მიხედვით კი ზემოთ აღნიშნული საგრაფოები ჟანისა და ჟაკლინის გარდაცვალების შემდეგ მათი შვილისა და საფრანგეთის მფლობელობაში გადავიდოდა. 1415 წლის დეკემბერში ჟანის უფროსი ძმა, საფრანგეთის დოფინი (ანუ ტახტის მემკვიდრე), ლუი დე ვალუა გარდაიცვალა, რის შემდეგაც დოფინი თავად ჟანი ხდება. თუმცა, მას ტახტზე ასვლა არასდროს ჰღირსებია, რადგან 1417 წელს იგი მოწამლეს. ჟანი გარდაიცვალა მოწამვლის შედეგად, 18 წლის ასაკში, უშვილოდ, რის გამოც ჟაკლინს კვლავ მოუწია გათხოვება, დოფინი კი ჟანის უმცროსი ძმა ხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1398 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1417 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა კატეგორია:საფრანგეთის დოფინები
ბაინაზაროვო
ბაინაზაროვო (Байназар) — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. სოფსაბჭოს ცენტრი. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 29 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ბელორეცკიდან 118 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 1313 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბურზიანის რაიონის სოფლები
ბოსნიის ვილაიეთი
ბოსნიის ვილაიათი (ولايه بوسنه; ვილაიათ-ი ბოსნე Vilajet Bosna) ოსმალეთის იმპერიის რეგიონი, რომელიც მოიცავდა თანამედროვე ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის დიდ ნაწილს. იგი შეიქმნა 1867 წლის ადმინისტრაციული რეფორმების შემდეგ და მოიცვა ყოფილი ბოსნიის ეიალეთის დიდი ნაწილი. მისი ფართობი 46 ათას კვ. კმ-ს შეადგენდა, ხოლო მოსახლეობა 1871 წლისთვის 1 მლნ 232 ათ. კაცს.
დაყოფა
ვილაიათი იყოფოდა ხუთ სანჯაყად:
ავსტრო-უნგრული ოკუპაცია
1878 წელს ავსტრია-უნგრეთმა ისარგებლა ოსმალეთის მძიმე მდგომარეობით და დაიკავა ბოსნია და ასევე კოსოვოს ვილაიათის ნოვიპაზარის სანჯაყი. ოსმალეთის არმია რამდენიმე კვირის განმავლობაში სწევდა წინააღმდეგობას, მაგრამ შემდეგ ტერიტორია დატოვა. თუმცა საერთაშორისო კანონებით ეს ტერიტორიები ოსმალეთს ეკუთვნოდა, ავსტრიის ხელმძღვანელობამ დაიწყო იქ თავისი კანონების გატარება და თავისი წესების შემოღება. ამას ადგილობრივი მოსახლეობა მტრულად შეხვდა და ამბოხება მოაწყო ჰერცეგოვინასა და აღმოსავლეთ ბოსნიაში. ავსტრიამ ადგილობრივ მოხალისეთაგან რაზმების ჩამოყალიბება სცადა, მაგრამ ისინი ამბოხებულების მხარეს გადადიოდნენ. საბოლოოდ სიტუაციის სტაბილიზაცია მოხერხდა, მაგრამ 1881 წელს შემოღებულმა სამხედრო გაწვევის კანონმა თავიდან გამოიწვია შეიარაღებული გამოსვლები. საბოლოოდ სიტუაცია 1883 წლის დასაწყისისთვის დასტაბილურდა.
ანექსია
1908 წლის 6 ოქტომბერს ფრანც იოზეფ I-მა განაცხადა ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის დე-იურე შემოერთების სურვილისა და ადგილობრივებისთვის ავტონომიისა და კონსტიტუციური უფლებების მინიჭების შესახებ. ამ გადაწყვეტილების გამო დაიწყო ბოსნიის კრიზისი, რაშიც ოსმალეთისა და ავსტრიის გარდა ჩათრეული აღმოჩნდნენ რუსეთი, დიდი ბრიტანეთი, სერბეთი, იტალია, მონტენეგრო, გერმანია და საფრანგეთი. ბოსნიის ანექსიამ ოსმალეთზე მეტად სერბეთი და მისი მოკავშირე რუსეთი გაანაწყენა.
1909 წელს ბერლინში გაფორმდა შეთანხმება, რომელზეც ცნეს ბოსნიის ანექსია ავსტრიის მიერ. სერბები თვლიდნენ, რომ ბოსნია მათი საკუთრება იყო. გაჩნდა სერბული ნაციონალისტური ორგანიზაციები, რომლებიც ბოსნიის სერბეთთან შეერთებას ისახავდნენ მიზნად. საბოლოოდ კი მათი საქმიანობა სარაევოს მკვლელობითა და პირველი მსოფლიო ომით დასრულდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ადმინისტრაციული დაყოფა
მარია მაგდალინა ავსტრიელი
მარია მაგდალინა ავსტრიელი (Maria Magdalina von Österreich, Maria Maddalena d'Austria; დ. 7 ოქტომბერი 1589, გრაცი, ავსტრია — გ. 1 ნოემბერი 1631, პასაუ, ბავარია) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. ავსტრიის ერცჰერცოგ კარლ II-ისა და მისი ცოლის, მარია ანა ბავარიელის უმცროსი ქალიშვილი. 1608 წელს ცოლად გაჰყვა ტოსკანის დიდ ჰერცოგ კოზიმო II მედიჩის, რომელთანაც 8 შვილი შეეძინა. 1621 წელს, კოზიმოს გარდაცვალების შემდეგ, იგი თავის დედამთილ კრისტინა ლოთარინგიელთან ერთად გახდა თავისი ვაჟის ფერდინანდო II-ის რეგენტი. რეგენტის სტატუსის შეჩერების შემდეგ, 1628 წელს იგი პასაუში თავის ძმასთან გაემგზავრა და იქვე გარდაიცვალა.
ბიოგრაფია
მარია მაგდალინა ავსტრიელი დაიბადა 1589 წლის 7 ოქტომბერს, ავსტრიის დედაქალაქ გრაცში. მისი მშობლები იყვნენ ავსტრიის ერცჰერცოგი კარლ II და მისი ცოლი, მარია ანა ბავარიელი. იგი და-ძმებთან ერთად სამეფო სასახლეში იზრდებოდა და იღებდა საუკეთესო განათლებას.
1608 წელს მარია მაგდალინა დაქორწინდა ტოსკანის პრინც კოზიმო მედიჩიზე, რომელიც იყო ტოსკანის ჰერცოგ ფერდინანდო II-ისა და მისი ცოლის, კრისტინა ლოთარინგიელის ვაჟი. კოზიმოსა და მარია მაგდალინას ქორწინება მოეწყო ესპანეთში, რომლის დედოფალიც მარია მაგდალინას და, მარგარეტ ავსტრიელი იყო. ამ დროისათვის ესპანეთს მტრული დამოკიდებულება ჰქონდა ტოსკანასთან რადგან იგი ესპანეთის დაუძინებელი მტრის, საფრანგეთის ერთგული მოკავშირე იყო.
მას და კოზიმოს საკმაოდ კარგი ქორწინება ჰქონდათ, რომლიდანაც მათ 8 შვილი შეეძინათ. 1621 წელს ახალგაზრდა კოზიმო გარდაიცვალა, ჰერცოგი კი მისი და მარია მაგდალინას 10 წლის ვაჟი ფერდინანდო II გახდა. მისი მცირეწლოვანების გამო რეგენტად დაინიშნა მარია მაგდალინა და ასევე მისი დედამთილი, ფერდინანდო I-ის ქვრივი კრისტინა ლოთარინგიელი. მარია მაგდალინაც და კრისტინაც საკმაოდ ტემპერამენტიანი და პაპისტი მმართველები აღმოჩნდნენ. მათი ერთობლივი მმართველობისას ტოსკანაში კათოლიკე სასულიერო პირების რაოდენობა გაორმაგდა. მას შემდეგ რაც ურბინოს ბოლო ჰერცოგი გარდაიცვალა, მას მხოლოდ ერთი მემკვიდრე, ქალიშვილი ვიტორია დელა როვერე დარჩა. მათ ფერდინანდო და ვიტორია დააქორწინეს და ამ გზით დაუმორჩილებელი ურბინო სამუდამოდ შემოიერთეს. 1626 წელს პაპის ნებართვით მათ აკრძალეს ტოსკანელი ხალხისთვის განათლების მიღება ტოსკანის საზღვრებს გარეთ. მოგვიანებით ეს აკრძალვა გააუქმა მარია მაგდალინას შვილიშვილმა კოზიმო III-მ. 1627 წელს ქვრივმა ჰერცოგინიამ, მარია მაგდალინამ ფერდინანდო ევროპაში გააგზავნა სამოგზაუროდ.
მარია მაგდალინა ავსტრიელი გარდაიცვალა 1631 წლის 1 ნოემბერს, 42 წლის ასაკში, ქალაქ პასაუში, თავის ძმასთან ლეოპოლდთან სტუმრობისას.
წინაპრები
მარია მაგდალინა ავსტრიელის წინაპრები
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1589 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1631 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
ლოს-ანასტასიოსი
ლოს-ანასტასიოსი (Los Anastacios) — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 252 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:ჩირიკის პროვინციის დასახლებული პუნქტები
О́
О́, о́ — კირილური დამწერლობის ასო „О“ დიაკრიტიკული ნიშანი — აკუტით. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული გრაფემა გამოიყენება მაშინ, როდესაც სიტყვაში უნდათ О ხმოვანზე გააკეთონ ინტონაციის გამახვილება.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „О“-სა და „აკუტი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ელოი-მენდისი
ელოი-მენდისი (Elói Mendes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 889 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 220 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 50.49 კმ²-ზე. ფართობი 499 537 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დნმ-დაქტილოსკოპია
მეთოდი 1984 წლის 10 სექტემბერს აღმოაჩინა ბრიტანელმა გენეტიკოსმა ალეკ ჯეფრისმა. გამოიყენება ძირითადად კრიმინალისტიკაში სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის ჩატარების დროს სხვადასხვა დანაშაულის მხილებისთვის, აგრეთვე ნათესაობის დასადგენად და პიროვნების იდენტიფიკაციასთან დაკავშირებული მრავალი სხვა ამოცანის ამოსახსნელად.
დღესდღეობით დნმ-დაქტილოსკოპია ტარდება პორტატულ ლაბორატორიებშიც კი. მსოფლიოში ათეულობით დაწესებულება უშვებს მოწყობილობებს პიროვნების გენომური იდენტიფიკაციისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:ბიომეტრია კატეგორია:დნმ კატეგორია:მოლეკულური ბიოლოგია
ხაიალა აბდულა
ხაილა აბდულა (Xəyalə Abdulla დ. 13 ივლისი, 1993) — აზერბაიჯანელი მოჭადრაკე, ქალთა შორის საერთაშორისო გროსმაისტერი (2015).
კარიერა
2010 წელს, ქალაქ ბათუმში ჩატარებულ 18 წლამდე ასაკის გოგონებისთვის ევროპის ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი მოიგო. მომდევნო, 2011 წელს, აზერბაიჯანის 18 წლამდე ასაკის გოგონების ჩემპიონატზე ოქროს მედალი, ხოლო 20 წლამდე გოგონებისთვის ჩატარებულ ჩემპიონატზე კი ვერცხლის მედალი მოიპოვა.
2012 წლის აზერბაიჯანის 20 წლამდე ქალთა ჩემპიონატზე მეორედ მოიპოვა ვერცხლის მედალი. 2013 და 2014 წლებში ქალთა შორის ჭადრაკში აზერბაიჯანის ჩემპიონი გახდა.
2010 წელს ხაილა აბდულას ქალთა შორის საერთაშორისო ოსტატის წოდება, ხოლო 2015 წელს ქალთა შორის საერთაშორისო გროისმესტერის წოდება მიენიჭა.
რეიტინგი
ფიდეს 2017 წლის მარტის ოფიციალური მონაცემების თანახმად, ხაილა აბდულა 2241 ქულით აზერბაიჯანელ ქალ მოჭადრაკეთა შორის მეცხრე ადგილზეა, ხოლო „Top 100 Women February 2017“-ზე 320-ე ადგილზე იყო.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოჭადრაკეები
ექიბასთუზის აეროპორტი
ექიბასთუზის აეროპორტი (IATA: EKB, ICAO: UASB) — აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს ქალაქ ექიბასთუზიდან სამხრეთ-დასავლეთით 16 კმ-ში. აეროპორტი ემსახურება მცირე ზომის თვითმფრინავებს.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის აეროპორტები
სან-მარკოს-დე-როკჩაკის რაიონი
სან-მარკოს-დე-როკჩაკის რაიონი (Distrito de San Marcos de Rocchac) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 182 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 101 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 281.71 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
არანისის პირველი ნამოსახლარი
არანისის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ არანისის ტერიტორიაზე. ადგილ შარნეულში, მდინარე არაგვის მარჯვენა ნაპირას. თარიღდება ძვ. წ. III ათასწლეულით.
1984 წელს გათხარა ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპერდიციამ. მიწის ზედაპირიდან 1,45 მეტრ სიღრმეზე, თხრილში, გამოვლინდა ცილინდრული მოყვანილობის ორმო რომელშიც აღმოჩნდა მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის დამახასიათებელი თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ცხოველების ძვლები და სხვა. არქეოლოგიური მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხუან II (არაგონი)
ხუან II (Juan II; დ. 29 ივნისი, 1398, მედინა-დელ-კამპო, კასტილია — გ. 20 იანვარი, 1479, ბარსელონა, კატალონია) — არაგონისა და სიცილიის მეფე 1458-1479 წლებში. ფერდინანდ I-ისა და ელეონორა ალბუკერკეს შვილი. შუა საუკუნეების ერთ-ერთი ყველაზე ხანგრძლივად მცხოვრები მეფე, იცოცხლა 80 წელი.
იგი იყო ფერდინანდ I-ის მეორე შვილი. ტახტის მემკვიდრე კი იყო მისი უფროსი ძმა ალფონსო V. 1415 წლს, მამამისის კანონის მიხედვით იგი გახდა გენერალ-ლეიტენანტი სიცილიაში. 1416 წელს ფერდინანდ I გარდაიცვალა და ტახტზე ასული ალფონსო V-ის ინიციატივით ხუანი ესპანეთში დაბრუნდა.
1419 წელს დააქორწინეს ბლანკა I-ზე, ნავარის მეფე კარლ III-ის შვილზე, რომელთანაც შეეძინა ოთხი შვილი კარლი, ხუანა, ბლანკა და ელეონორა. 1425 წელს კარლ III გარდაიცვალა და ხუანი და ბლანკა გამოაცხადეს მეფეებად. ბლანკა მართავდა ქვეყანას, ხუანი ძირითადად ცხოვრობდა არაგონში. 1441 წელს ბლანკა I ნავარელი გარდაიცვალა, ტახტი კი ხუანმა ჩაიგდო ხელში.
ბლანკას გარდაცვალების შემდეგ ხუანი მეორედ დაქორწინდა ხუანა ენრიკესზე, რომელიც იყო კასტილიის მეფის ხუან II-ის ფავორიტის ალვარო დე ლუნას პოლიტიკური მოწინააღმდეგის ფედერიკო ენრიკესის ქალიშვილი. წლის შემდეგ ხუანა ენრიკესმა გადაწყვიტა თავისი ხელით ემართა ნავარა, რამაც ნავარაში სამოქალაქო ომი გამოიწვია, რის შედეგადაც ნავარა მთლიანად არაგონის კონტროლის ქვეშ გადავიდა.
1458 წელს არაგონის მეფე ალფონსო V გარდაიცვალა უშვილოდ. მის ნაცვლად ტახტზე ავიდა ხუან II. 1460 წელს მან საკუთარი შვილი კარლი ციხეში გამოკეტა, რამაც კატალონიაში აჯანყება გამოიწვია. 1461 წელს ხუანი იძულებული გახდა კარლი გაეთავისუფლებინა და თავის მემკვიდრედ ეღიარებინა. 1461 წლის 23 სექტემბერს კარლ ვიანელი გარდაიცვალა, რის გამოც კატალონიელებმა უარი თქვეს ეღიარებინათ ხუან II-ის მეფობა. ხუანის ბარსელონაში ჩასვლამ სამოქალაქო ომის პროვოცირება მოახდინა. ამავდროულად რეგიონში დაიწყო გლეხთა მსხვილი აჯანყება, რამაც აიძულა ხუანი ლოიალური დამოკიდებულება გამოეჩინა მოწინააღმდეგეების მიმართ.
1469 წელს ხუან II-მ ვალიადოლიდში ერთმანეთზე დააქორწინა თავისი შვილი ფერდინანდი და კასტილიის მეფის ხუან II-ის შვილი ისაბელა, კასტილიის ტახტის მემკვიდრე. ამ ქორწინებამ საფუძველი ჩაუყარა ერთიანი ესპანეთის ჩამოყალიბებას.
ხუან II გარდაიცვალა სიბერით, 80 წლის ასაკში. დაკრძალულია პობლეტის მონასტერში.
ბრეტიაკი (ბურზიანის რაიონი)
ბრეტიაკი (Брәтәк) — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. მიეკუთვნება ასკაროვოს სოფსაბჭოს. მდებარეობს მდინარე ნუგუშის ნაპირზე, ბრეტიაკის შესართავის რაიონში. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 71 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ბელორეცკიდან 185 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 424 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბურზიანის რაიონის სოფლები
არმაქი
არმაქი (Ərməki) — სოფელი  აზერბაიჯანში  ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს   646 კაცი. სოფელში მდებარეობს დასასვენებელი ცენტრი „Qırmızı Qərənfil“ („წითელი მიხაკი“).
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ლი ჯ. კობი
'''ლი ჯ. კობი''' (Lee J. Cobb; დ. 8 დეკემბერი, 1911 — გ. 11 თებერვალი, 1976) — ამერიკელი თეატრისა და კინოს მსახიობი. დაიბადა ებრაული წარმოშობის ოჯახში. მაკარტიზმის პერიოდში მიჩნეული იყო სავარაუდო კომუნისტად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:ნიუ-იორკელები
ლიგაზა
ლიგაზა (ligāre — შეკავშირება, შეერთება) — ფერმენტი, რომელიც აკატალიზირებს ორი მოლეკულის შეკავშირებას ახალი ქიმიური ბმის წარმოქმნით (ლიგირება ). ამასთან ერთად, როგორც წესი, ხდება ერთ-ერთი მოლეკულიდან მცირე ქიმიური ჯგუფის ჩამოშორება (ჰიდროლიზი).
ლიგაზები განეკუთვნებიან ფერმენტების კლასს EC 6.
მოლეკულურ ბიოლოგიაში 6.5 ქვეკლასის ლიგაზები კლასიფიცირებულია რნმ- და დნმ-ლიგაზებად.
სქოლიო
კატეგორია:დნმ-ის რეპლიკაცია
მატა-დელ-ნანსე
მატა-დელ-ნანსე (Mata del Nance) — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 172 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:ჩირიკის პროვინციის დასახლებული პუნქტები
С́
С́, с́ — კირილური დამწერლობის ასო „С“ დიაკრიტიკული ნიშანი — აკუტით. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
კოდების ცხრილი
კატეგორია:კირილური ასოები
შოტე გალიცა
შოტე გალიცა (დ. 1895 — გ. 1927), დაბადებული როგორც ქერიმე ჰალილ რაშიდევა — ალბანეთის ეროვნულ-გამათავისუფლებელი მოძრაობის წევრი, რომლის მიზანიც ალბანეთის ტერიტორიების გაერთიანება და დემოკრატიული ეროვნული მთავრობის მხარდაჭერა იყო. ის ალბანეთის სახალხო გმირად გამოაცხადეს
ბიოგრაფია
დაიბადა დრენიცის რეგიონის სოფელში, რომელიც დღეს კოსოვოში მდებარეობს. მას ჰყავდა 6 ძმა. მამას ექვსი ვაჟის შემდეგ ძალიან გაუხარდა ქალიშვილის შეძენა და მას განსაკუთრებულად ექცეოდა - ყოველთვის დაჰყავდა შეკრებებზე, პოლიტიკურ განხილვებზე, სადაც ახალგაზრდა შოტე სწავლობდა ომების, კოსოვოს ოკუპაციის შესახებ.
შოტე აზემ გალიცაზე 1915 წელს დაქორწინდა. აზემი მთის ყაჩაღი იყო, რომელიც ციხიდან გამოიქცა, რათა გაეგრძელებინა გათავისუფლებისთვის ბრძოლა. სერბებმა არ დაივიწყეს ციხიდან გაქცევა და ქორწილიდან 2 კვირაში მათ სახლს ალყა შემოარტყეს. არათანაბარ ბრძოლაში აზემის ორი ძმა დაიღუპა. ამ შემთხვევის შემდეგ შოტემ გადაწყვიტა მთის ყაჩაღებს შეერთებოდა და მათ გვერდით ებრძოლა.
შიტე 12 წელი იბრძოდა დემოკრატიული ალბანეთისათვის და კოსოვოსთვის. 1919 მონაწილეობა მიიღო დასავლეთ კოსოვოს აჯანყებაში წელს და 1921-23 წლებში სერბთა ჩაგვრის წინააღმდეგ,იუნიკში. 1924 წელს დრენიცის გასათავისუფლებლად იბრძოდა. 1925 წელს მეუღლის, აზემ გალიცას გარდაცვალების შემდეგ, სათავეში ჩაუდგა პარტიზანთა ჯგუფს და ბაირამ ცურის მხარდამხარ განაგრძო ბრძოლა.ყოფილი კოსოვოს ვილაიეთიდან ასობით ჯარისკაცი იბრძოდა იუგოსლავიური ძალების წინააღმდეგ. შოტე განსაკუთრებულად ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც მან შეიპყრო სერბი გენერალი და ჯარისკაცები ჩიტაკოვოში.
გალიცას 22 ოჯახის წევრი დაეღუპა ბალკანურ ომებში.
1927 წლის ზაფხულში შოტე ალბანეთში დაბრუნდა და ფუშა-კრუიაში გაატარა ბოლო თვეები. გარდაიცვალა 32 წლის ასაკში
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ისტორია კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1927
ზოუი დეშანელი
ზოუი დეშანელი (ინგლ. Zooey Deschanel; დ. 17 იანვარი, 1980, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ ) — ამერიკელი მსახიობი, მოდელი და მომღერალი. სახელი გაითქვა კომედიური ჟანრის ფილმებსა და სერიალებში მონაწილეობით, თუმცა განსაკუთრებული პოპულარობა ჯესიკა დეის როლმა მოუტანა, რომელსაც ასრულებს სერიალში „ ახალი გოგონა “. ამ როლისათვის იგი ნომინირებული იყო ემისა და ოქროს გლობუსის ჯილდოებზე.
ბავშვობა და განათლება
ზოუი დეშანელი დაიბადა 1980 წლის 17 იანვარს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიაში. იგი არის კინო-რეჟისორ კეილებ დეშანელისა და მისი ცოლის, მსახიობ მერი ჯო დეშანელის (ქალიშვილობის გვარია უიერი) უმცროსი ქალიშვილი. მას მხოლოდ ერთი უფროსი და ჰყავს, ასევე მსახიობი ემილი დეშანელის სახით. იგი წარმოშობით არის შვეიცარიელი, ნიდერლანდელი, ინგლისელი, ირლანდიელი და ფრანგი.
მან ლოს-ანჯელესში მდებარე სანტა მონიკას სკოლა დაამთავრა, სადაც მეგობრობდა მომავალ ვარსკვლავებთან: ჯეიკ ჯილენჰოლსა და კეიტ ჰუდსონთან. ამის შემდეგ ზოუიმ უმაღლესი განათლება ჩრდილოდასავლეთის უნივერსიტეტში მიიღო.
კარიერა
მარცხნივ|მინი|366x366პქ|ზოუი დეშანელი 2014 წლის მაისში. ზოუი დეშანელის სამსახიობო დებიუტი 1998 წელს შედგა სერიალში „ვერონიკას კარადა“ შესრულებული ელენას როლით. 2005-13 წლებში იგი ახმოვანებდა ანიმაციურ-სერიალ „ ამერიკელ მამიკოს! “, რასაც 2008-2013 წლებში მოჰყვა ანიმაციურ-სერიალ „ სიმპსონებში “ მერი სპუკლერის გახმოვანება.
2009 წელს სერიალში „ძვლები“ შეასრულა მარგარეტ უიტესელის ეპიზოდური როლი. ამავე წელს სამერ ფინის როლი შეასრულა ფილმში „ზაფხულის 500 დღე“. ამას მოჰყვა 2011 წელს შესრულებული ნატალის როლი ფილმში „ჩვენი იდიოტი ძმა“ და იმავე წელს შესრულებული ბელადონას როლი ფილმში „თქვენო უდიდებულესობავ“.
გარდა მსახიობობისა, იგი აქტიურად საქმიანობს, როგორც მომღერალი. 1998 წლიდან დღემდე მას გამოშვებული აქვს შვიდი ალბომი და ჩაწერილი აქვს თოთხმეტი სინგლი. აღსანიშნავია, რომ სიმღერების უმეტესობას ზოუი დეშანელი თავადვე წერს.
პირადი ცხოვრება
ზოუი დეშანელს ალერგია აქვს კვერცხზე, სოიაზე, რძესა და ხორბლის წებოვანაზე. ჯანმრთელობისა და ფიგურის შესანარჩუნებლად იგი ვეგანი გახდა, თუმცა თავიდან ძალიან გაუჭირდა ბევრი საკვების ერთდროულად უარყოფა.
2008 წლის დეკემბერში იგი დაინიშნა მუსიკოს ბენ გიბარდზე, რომელზეც 2009 წლის 19 სექტემბერს დაქორწინდა ვაშინგტონში. 2011 წლის 1 ნოემბერს ზოუიმ განაცხადა, რომ წყვილი ერთმანეთს დაშორდა, რაც 2012 წლის 12 დეკემბერს მათი განქორწინებით დასრულდა.
2015 წლის იანვარში იგი მეორედ დაინიშნა პროდიუსერ ჯეიკობ პეჩენიკზე. 2015 წლის ივნისში ზოუი და ჯეიკობი დაქორწინდნენ. მათ ორი საერთო შვილი ჰყავთ: ელზი ოტერი (დაიბადა 2015 წლის ივლისში) და ჩარლი უოლფი (დაიბადა 2017 წლის მარტში). 2019 წელს დეშანელმა და პეჩენიკმა გაშორების შესახებ დააანონსეს, თუმცა ჯერ კიდევ ქორწინებაში არიან. ცნობილია, რომ ქმრის რწმენის გამო დეშანელმა იუდაიზმი მიიღო.
გუაპე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სურკუბამბის რაიონი
სურკუბამბის რაიონი (Distrito de Surcubamba) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 585 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 098 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 230.88 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
არმაქიყიშლაყი
არმაქიყიშლაყი (Ərməkiqışlaq) — სოფელი  აზერბაიჯანში  ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს    481 კაცი.
ISO 4217
ISO 4217 — სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ISO) სტანდარტი, რომელიც ადგენს სამასოიან ალფავიტურ და სამნიშნა ციფრულ ვალუტის კოდებს. მათი გამოყენების ძირითადი სფეროა — დოკუმენტები და შეტყობინებები, რომელიც მიეკუთვნება საერთაშორისო გარიგებებს, ასევე ნებისმიერი კომერციული ან საბანკო მოღვაწეობა, სადაც მიზანშეწონილია გამოისახოს ვალუტის სახელწოდება კოდირებული ან შემოკლებული ფორმით და ამასთან მოხდეს მისი გარკვევით იდენტიფიცირება, რადგან სხვადასხვა ვალუტას შეიძლება ჰქონდეს ერთი და იგივე დასახელება (ამერიკული დოლარი, კანადური დოლარი, ავსტრალიური დოლარი და სხვა).
სტანდარტის მოქმედი რედაქციის ოფიციალური დასახელება:
ორიგინალში სტანდარტი ქვეყნდება ინგლისურ და ფრანგულ ენებზე. სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ ავტორიზირებული ოფიციალური თარგმანი ქართულ და მსოფლიოს სხვა ენებზე არ ხორციელდება.
აქტიური კოდები
ქვემოთ მოყვანილია ISO 4217-ის ოფიციალური სტანდარტის მოქმედი კოდების ვალუტის დასახელებების სია.
სქოლიო
კატეგორია:ISO 4217 კატეგორია:ISO სტანდარტები
ალდაბრის კუნძულები
ალდაბრის კუნძულები (Islands in the Aldabra group) — კუნძულთა ჯგუფი, მდებარეობს ინდოეთის ოკეანის დასავლეთ ნაწილში და შედის სეიშელის გარე კუნძულების ჯგუფში, ყველაზე დასავლეთით მდებარე ჯგუფი მის შემადგენლობაში. საერთო ფართობი — 176 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
გენური ინჟინერია
მინი|მარჯვნივ გენური ინჟინერია (გენეტიკური ინჟინერია) — რეკომბინანტური რნმ-ისა და დნმ-ის მიღების, ორგანიზმებიდან (უჯრედებიდან) გენების გამოყოფის, გენებთან მანიპულაციების განხორციელებისა და მათი ორგანიზმში შეყვანის ხერხების, მეთოდებისა და ტექნოლოგიებისა ერთობლიობა.
გენური ინჟინერია არ წარმოადგენს მეცნიერებას ფართო გაგებით, მაგრამ წარმოადგენს ბიოტექნოლოგიების ინსტრუმენტს და იყენებს ისეთი ბიოლოგიური მეცნიერებების ინსტრუმენტებს, როგორებიცაა მოლეკულური ბიოლოგია, ციტოლოგია, გენეტიკა, მიკრობიოლოგია, ვირუსოლოგია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გენური ინჟინერია
ჯონ ფოსტერ დალესი
ჯონ ფოსტერ დალესი(John Foster Dulles; დ. 25 თებერვალი, 1888 - გ. 24 მაისი, 1959) – ამერიკელი დიპლომატი. რესპუბლიკელი პარტიის წევრი, მან 1953 წლიდან 1959 წლამდე შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივნის თანამდებობა ეკავა პრეზიდენტ დუაიტ ეიზენჰაუერის დროს. მნიშვნელოვანი ფიგურა იყო ცივი ომის დასაწყისში, ასევე მთელ მსოფლიოში კომუნიზმის წინააღმდეგ აგრესიული პოზიციის მომხრე.
დალესი დაიბადა ვაშინგტონში და ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის სამართალის ფაკულტეტის დაამთავრების შედმეგ დაიწყო მუშაობა ნიუ-იორკის „Sullivan Cromwell“--ს იურიდიულ ფირმაში. ბაბუა მისი, ჯონ ვ. ფორტერი და ბიძა, რობერტ ლანსინგი, ორივეს შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივნის პოსტი ეკავათ, ხოლო მისი ძმა, ალენ დალესი, 1953 წლიდან 1961 წლამდე ცენტრალური დაზვერვის დირექტორად მუშაობდა. ჯონ ფოსტერ დალესი მსახურობდა ომის ინდუსტრიების საბჭოში პირველი მსოფლიო ომის დროს და იყო აშშ-ის წარმომადგენელი, 1919 წლის პარიზის კონფერენციაზე. შემდეგ გახდა თავისუფალი ერების ასოციაციის წევრი, რომელიც მხარს უჭერდა აშშ-ის ჩართვას ერთა ლიგაში. დალესმა ასევე ხელი შეუწყო დავის გეგმის შედგენას, რაც მიზნად ისახავდა ევროპის სტაბილიზაციას, გერმანიის ომის რეპრესიების შემცირებით.
1944 და 1948 წლებში დალესს ტომას ე. დუეის, რესპუბლიკური პრეზიდენტობის კანდიდატის, საგარეო პოლიტიკის მთავარი მრჩევლის თანამდებობა ეკავა. მან ასევე ხელი შეუწყო გაეროს წესდების პრეამბულის შედგენას და მუშაობდა გაეროს გენერალური ასამბლეის დელეგატად. 1949 წელს დიუიმ იგი სენატად დანიშნა, რათა სენატორ რობერტ ვაგნერის გადადგომით დაცარიელებული თანამდებობა შეევსო. ეს თანამდებობა მას ოთხი თვის განმავლობაში ეკავა, ხოლო ჰერბერტ ლემანის სპეციალურ არჩევნებში დამარცხების შემდეგ კი თანამდებობა დატოვა.
ადრეული ცხოვრება
ვაშინგტონში დაბადებული დალესი იყო ხუთ შვილიანი ოჯახის უფროსი ვაჟი, მისი მშობლები იყვნენ პრესვიტერიანელი ალენ მეის დალესი და მისი მეუღლე, ედიტი. ბაბუა მისი, ჯონ უელს დალესი, პრესვიტერიელი მისიონერი იყო ინდოეთში. დედის მხრიდან კი ბაბუა, ჯონ ვ. ფოსტერი, იყო ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს დირექტორი. ხოლო მისმა ძმებმა დაამთავრეს ნიუ-იორკის უატერთაუნის საჯარო სკოლა.
დალესი სწავლობდა პრინსტონის უნივერსიტეტში, რომელიც 1908 წელს დაასრულა. პრინსტონში, იგი იყო ამერიკის „Whig-Cliosophic“ საზოგადოების დებატების გუნდს. შემდეგ კი სწავლობდა ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე.
ქორწინება და ოჯახი
მისი ორივე ბაბუა და ბიძამისი, რობერტ ფოსტერი, სახელმწიფო მდივნის თანამდებობები ეკავათ. მისი უმცროსი ძმა, ალინ ველს დალესი ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს დირექტორად მუშაობდა ეიზენჰაუერიას დროს, ხოლო მისი უმცროსი და, ელეონორ ლანსინგ დალესი, ცნობილია ევროპის ეკონომიკის წარმატებული რეკონსტრუქციით.
1912 წლის 26 ივნისს, დალესი დაქორწინდა ჯანეტ პომეროი ევერიზე (1891-1969), თეოდორ მ. პომეროის შვილიშვილზე, რომელიც შეერთებული შტატების ყოფილი კონგრესმენი და წარმომადგენელთა პალატის სპიკერი იყო. მათ ორი ვაჟი და ქალიშვილი შეეძინათ. მათი უფროსი ვაჟი ჯონ დალი (1913-2008) იყო ისტორიის პროფესორი და სპეციალისტი ბრაზილიის თემატიკაზე ტეხასის უნივერსიტეტში. მათი ქალიშვილი ლილია დალეს ჰინშოუ (1914-1987) გახდა პრესვიტერიის მინისტრი. მათმა უმცროსმა ვაჟმა, ევერი დალესმა (1918–2008) მიიღო კათოლიციზმი, შევიდა იეზუიტთა რიგში და გახდა პირველი ამერიკელი ღვთისმეტყველი, რომელიც დაინიშნა კარდინალად.
ადრეული კარიერა
სამართლის სკოლის დამთავრებისა და ადვოკატთა გამოცდის ჩაბარების შემდეგ, დალესი შეუერთდა ნიუ იორკის ქალაქ სალივან და კრომველის იურიდიულ ფირმას, სადაც სპეციალიზირდა საერთაშორისო სამართალში.პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, დალესი შეეცადა შეერთებოდა შეერთებული შტატების არმიას, მაგრამ უარი მიიღო დაქვეითებული მხედველობის გამო. ამის ნაცვლად, დალესი გახდა არმიის კომისია, როგორც ომის ინდუსტრიის საბჭოში მაიორი.დალესი მოგვიანებით დაბრუნდა Sullivan & Cromwell და საერთაშორისო პრაქტიკის პარტნიორი გახდა.
1915 წელს დალესის ბიძამ, რობერტ ლანსინგმა, მაშინდელმა სახელმწიფო მდივანმა, იგი ნიკარაგუაში, კოსტა რიკასა და პანამაში გაგზავნა, სავარაუდოდ, Sullivan & Cromwell კომპანიის ბიზნეს საქმიანობაზე, მაგრამ ეს იყო ფორმალური მიზეზი სინამდვილეში ლათინოამერიკული სახელმწიფოების მეთაურებს მხარ დასაჭერად წავიდა, რათა აშშ-ის საომარი მოქმედებები განახორციელებინათ გერმანიის წინააღმდეგ. დალესმა ვაშინგტონს ურჩია მხარი დაეჭირა კოსტა რიკის დიქტატორს, ფედერერიკო თინოკოს, იმ მოტივით, რომ იგი იყო ანტი-გერმანული, და ასევე წაახალისა ნიკარაგუას დიქტატორი, ემილიანო ჩამორო, რომ გერმანიასთან დიპლომატიური ურთიერთობები შეჩერებინა. პანამაში დალესმა გერმანიასთან ომის გამოცხადების სანაცვლოდ უარი თქვა შეერთებული შტატების მიერ დაწესებული ყოველწლიურ გადასახადს.
1920-იანი წლები
1918 წელს პრეზიდენტმა ვუდრო ვილსონმა დალესი შეერთებული შტატების დელეგაციის იურიდიულ მრჩეველად დანიშნა   ვერსალის სამშვიდობო კონფერენციაზე, სადაც მსახურობდა ბიძაშვილის, სახელმწიფო მდივნის რობერტ ლანსინგის ხელმძღვანელობით.დალესმა ადრეული შთაბეჭდილება მოახდინა, როგორც უმცროსი დიპლომატი.მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი მოგონების მიხედვით იგი აშკარად ამტკიცებდა გერმანიისთვის გამანადგურებელი ანაზღაურებების დაწესებას, სხვა მოგონებებში ნათქვამია, რომ იგი უზრუნველყოფდა გერმანიის მიერ ანაზღაურებადი გადახდების გაცემას ათწლეულების განმავლობაში, როგორც აღიარებული ბერკეტი, რომელიც შეიარაღებული იყო გერმანიის მიერ მომავალი საომარი მოქმედებების წინააღმდეგ. ამის შემდეგ, ვილსონის თხოვნით მსახურობდა ომის რეპრესიების კომიტეტის წევრად. იგი ასევე იყო თავისუფალი ერების საზოგადოების ადრეული წევრი პირველი ლედი ელეონ რუზველტთანერთად,დაარსდა 1918 წელს და ცნობილი იყო როგორც საგარეო პოლიტიკის ასოციაცია, რომელიც მხარს უჭერდა 1923 წლის შემდეგ ამერიკის ერთა ლიგის წევრობას.
როგორც Sullivan & Cromwell-ის პარტნიორი, დალესმა გარდაცვლილი პაპის, ფოსტერის ექსპერტიზა საერთაშორისო ფინანსები განავითარა. მან დიდი როლი შეასრულა დავის გეგმის შედგენაში, რამაც შეამცირა გერმანიის ანაზღაურებადი გადასახადები და დროებით ამოხსნა ანაზღაურების საკითხი იმით, რომ ამერიკულმა ფირმებმა სესხი მისცეს გერმანიის სახელმწიფოებს და კერძო კომპანიებს. ამ კომპრომისის თანახმად, ფულის ინვესტიცია განხორციელდა და მოგება გაიგზავნა, როგორც ანაზღაურება ბრიტანეთსა და საფრანგეთში, რომლებიც იყენებდნენ სახსრებს აშშ-ისგან საკუთარი სესხის დაფარვისთვის. 1920-იან წლებში დალესი მონაწილეობდა ამ სესხების მილიარდი დოლარის ღირებულების დადგენაში.
დალესი ღრმად მორწმუნე იყო, 1920- იან და 1930 -იან წლებში დაესწრო ეკლესიის მეთაურთა მრავალ საერთაშორისო კონფერენციას.1924 წელს, იგი იყო დამცველი მრევლისა ჰარი ემერსონ ფოსდიკის საეკლესიო სასამართლო პროცესზე, რომელსაც პრევერსიაზე სდებდნენ ბრალს.(ეს მოვლენა გამოიწვია ფუნდამენტალისტურ-მოდერნისტული დაპირისპირება იყო საერთაშორისო ქრისტიანულ ეკლესიებში, წმინდა წერილების პირდაპირი ინტერპრეტაციისა და ახლად შემუშავებული "ისტორიულ-კრიტიკული" მეთოდის ჩათვლით. და არქეოლოგიური აღმოჩენები). საქმე იმქამდე მივიდა, როდესაც ფოსდიკმა, ლიბერალურმა ბაპტისტმა,თანამდებობა დატოვა პრესვიტერიის ეკლესიის კრებაში, რომელსაც იგი არასოდეს შეუერთდა.ჯონ ფოსტერმა გამარჯვება იზეიმა პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ.
1930-იანი წლები
მარცხნივ|მინი| ჯონ ფოსტერ დალესის კარიკატურა შანხაიში ვიზიტისას 1929 წლის Wall Street Crash- ის დასრულების შემდეგ, დალესმა წინა პრაქტიკა დაასრულა, როგორც საერთაშორისო სესხების ბროკერი და დოკუმენტირება. 1931 წლის შემდეგ გერმანიამ შეაჩერა გარკვეული დაგეგმილი გადასახადების გადახდა. 1934 წელს გერმანიამ ცალმხრივად შეაჩერა გადასახადები კერძო დავალიანებისთვის, რასაც დალესი ასრულებდა 1935 წელს ნაცისტების მმართველობით, Sullivan & Cromwell- ის უმცროსი პარტნიორებმა დალესი აიძულეს გაეწყვიტა ყოველგვარი საქმიანი ურთიერთობა გერმანიასთან. შემდეგ დალესი ხელმძღვანელობდა რელიგიურ სამშივდობოდ მოძრაობას, როგორც იზოლაციონალისტი, მაგრამ უმცროსი პარტნიორებს ხელმძღვანელობდა მისი ძმა ალენი, ამიტომ იგი უხალისოდ ასრულებდა მათ სურვილებს.
სიკვდილი და მემკვიდრეობა
დალესი მსხვილი ნაწლავის კიბოთი დაავადდა, 1956 წლის ნოემბერში პირველი ოპერაცია გაიკეთა, რამაც ნაწლავის პერფორაცია გამოიწვია. 1958 წლის ბოლოს მუცლის ტკივილის გამო საავადმყოფოში გადაიყვანეს და დივერტიკულიტის დიაგნოზი დაუსვეს. 1959 წლის იანვარში დალესმა კვლავ დაიწყო მუშაობა, მაგრამ ჯანმრთელობის გაუარესების გამო,თებერვალში მუცლის ღრუს ოპერაცია ჩაუტარდა, ვალტერ რიდის არმიის სამედიცინო ცენტრში,მაშინ აშკარა გახდა კიბოს განმეორება. ფლორიდაში გაჯანსაღების შემდეგ, დალესი ვაშინგტონში დაბრუნდა სამუშაოდ და სხივური თერაპიისთვის.ჯანმრთელობის კიდევ უფრო გაუარესებისა და ძვლის მეტასტაზების გამოაშკარავების გამო,1959 წლის 15 აპრილს დალესმა თანამდებობა დატოვა.
ეს ციტატა ენიჭება დალესს: "ამერიკის შეერთებულ შტატებს არ ჰყავთ მეგობრები; მას აქვს ინტერესები." სიტყვები საფრანგეთის პრეზიდენტმა შარლ დე გოლმა თქვა. ეს შეცდომა შეიძლება მიეკუთვნებოდეს დალესის 1958 წელს მექსიკაში ვიზიტს, რომლის დროსაც ანტიამერიკელ მომიტინგეების აქციის დროს თქვეს: "აშშ არ ჰყავს მეგობრები, მხოლოდ ინტერესები."
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959 კატეგორია:აშშ-ის არმიის ოფიცრები კატეგორია:აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები კატეგორია:პრინსტონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ვასკო-და-გამა
ალტ=ვასკო და გამა, გოა|მინი|ვასკო და გამა, [[გოა (შტატი)|გოა]] ალტ=ვასკო და გამა, გოა|მინი|ვასკოს აეროპორტი ვასკო-და-გამა (კონკანი  वास्को; პორტუგ. და ინგლისური Vasco da Gama, ხშირად შემოკლებით ვასკო) — ქალაქი გოას შტატში ინდოეთის დასავლეთ სანაპიროზე. სახელი ეწოდა პორტუგალიელი მოგზაურის ვასკო და გამას პატივსაცემად.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ზუარის პირას, გოას დედაქალაქ პანაჯიდან დაახლოებით 30 კმ-ზე და დაბოლიმის აეროპორტიდან დაახლოებით 5 კმ-ზე.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|ვასკო და გამას მუნიციპალური ბაზარი 1958 წელი ვასკო და გამა დაარსდა 1543 წელს. ის პორტუგალიურ ქალაქად რჩებოდა 1961 წლამდე, ვიდრე გოა ინდოეთს არ შეუერთდა.
მორმუგაოს პორტი, რომელიც აშენდა  1888 წელს, ინდოეთის ერთ-ერთი მთავარი პორტია.
ვასკო და გამა, ვიდიგუეირას პირველი გრაფი, პირველი ევროპელი იყო, ვინც ინდოეთის ნაპირებამდე  ზღვით მივიდა. მან გოამდე მიაღწია 1524 წლის 11 სექტემბერს, თუმცა სამი თვის შემდეგ კოჩში გარდაიცვალა და  საბოლოოდ მისი ნეშტი პორტუგალიაში გადაასვენეს.
ქალაქს ზოგჯერ სამბჰაჯი ნაგარს უწოდებენ. სამბჰაჯი იყო მარათჰას იმპერიის დამაარსებლის შივაჯის უფროსი ვაჟი. რამდენჯერმე იყო მცდელობა, რომ  ქალაქისთვის სახელი გადაერქმიათ და ეწოდებინათ სამბჰაჯი ნაგარი  ეს აისახა მთავრობის ანგარიშებში. ამასთან, ოფიციალური ჩანაწერი, თუ როდის ერქვა ქალაქს ხსენებული სახელი ვერ მოიძებნა. საბოლოოდ ეს შეთავაზება უარყვეს,  როგორც პოლიტიკური ნაბიჯი.
ინდოეთის სამხედრო- საზღვაო ფლოტი გოას საზღვაო ზონაში (ბაზა),  რომელიც მდებარეობს ვასკოში  აკონტროლებს დაბოლიმის აეროპორტს  და ფაქტობრივად, მთელ ტურიზმს, რომელზეც დამოკიდებულია გოას ეკონომიკის მდგომარეობა.
საათის კოშკის განახლება
ალტ=ვასკო და გამას საათის კოშკი, გოა|მარცხნივ|მინი|ვასკო და გამას საათის კოშკი, [[გოა (შტატი)|გოა]] 2015 წელს მორმუგაოს მუნიციპალურმა საბჭომ (MMC) გადაწყვიტა ქალაქის ცენტრში, მუნიციპალურ ბაზართან მდებარე საათის კოშკის განახლება. 1938 წელს აშენებული კომპლექსი არის არტ დეკორის არქიტექტურის მაგალითი. სარემონტო სამუშაოები დასრულდა 2017 წელს Rajaram and Tarabay Bandekar საქველმოქმედო ფონდის ფინანსური მხარდაჭერით. საათი  ჩამოიტანეს ნაშიკიდან.
ტურიზმი
მინი ალტ=ქალაქის მუნიციპალიტეტის შენობა|მინი|ქალაქის მუნიციპალიტეტის შენობა ბოგმალოს სანაპირო მდებარეობს ვასკოდან 8 კილომეტრში. ეს პლაჟი საკმაოდ საშიშია, რადგან  აქვს წყალქვეშა დინებები.
ახლომდებარე პლაჟების გარდა, ქალაქი ვასკო მოკლებულია ტურისტულ ღირსშესანიშნაობებს. მნიშვნელოვანი ნაგებობაა  400 წლის Igreja de Santo André (წმინდა ანდრიას ეკლესია), რომელიც  ქალაქის შესასვლელში მდებარეობს. ტურისტებს შორის პოპულარულია სამხედრო-საზღვაო ავიაციის მუზეუმი აეროპორტის მახლობლად. ის ერთ-ერთია  ინდოეთის სამი სამხედრო-საზღვაო ავიაციის მუზეუმიდან. იგი მოგვითხრობს ინდოეთის საზღვაო ავიაციის ევოლუციისა და ისტორიის შესახებ თვითმფრინავების ექსპონატებისა და იშვიათი ფოტოების საშუალებით.
ვასკო ცნობილია Sri Damodara Bhajani Saptah Fair- ის ყოველწლიური გამოფენით [ რომელიც ტარდება ინდუისტური მთვარის თვეში შრავანში, ნაგ პანჩამის ფესტივალის წინ.
სპორტი
ფეხბურთი ვასკოში ყველაზე პოპულარული სპორტია. საფეხბურთო ლიგის ჩემპიონატში   ქალაქის ორი გუნდი მონაწილეობდა.
ტილაკ მეიდანი არის 6000 ადგილიანი საფეხბურთო მოედანი, რომელიც მდებარეობს ქალაქში. სტადიონმა საფეხბურთო  ლიგის მატჩებს უმასპინძლა 2013 წლის აპრილში.
ქალაქში ასევე  პოპულარული სპორტის სახეობაა კრიკეტი.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის ქალაქები კატეგორია:გოას შტატი კატეგორია:ვასკო და გამა, გოა
წითელი ჰიგროციბე
წითელი ჰიგროციბე (Hygrocybe coccinea) — ჰიგროციბეს გვარის სოკო ჰიგროფორუსისებრთა ოჯახისა.
დაბალი ხარისხის საჭმელი სოკოა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში — ევროპა, აზია და ჩრდილოეთ ამერიკა. იზრდება როგორც წიწვოვან, ასევე ფოთლოვან ტყეებში, ზაფხულ-შემოდგომით.
სოკო პორველად აღწერა გერმანელმა ბუნებისმეტყველმა იაკობ კრისტიან შეფერმა 1774 წელს როგორც Agaricus coccineus.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი 2-5 სმ-მდე აღწევს, თავდაპირველად კონუსისებური ან ნახევარსფეროსებრია, შემდგომში ამოზნექილი და ბრტყელი, გლუვი, ნოტიო ან ოდნავ სრიალა.
რბილობი — მყიფე, წითელი ან წითელ-ნარინჯისფერი, ჰაერზე ფერს არ იცვლის.
ჰიმენოფორი ფირფიტოვანი, ფორფიტები ფეხთან შეზრდილი და კბილით დაღმავალი, მსხვილი, ახალგაზრდობაში ღია ყვიათელი ან ყვითელ-ნარინჯისფერი, შემდგომში წითელი.
ფეხის სიგრძე 2-7 სმ, სისქე — 0,3-0,8 სმ, ქუდისფერი ან შედარებით ნარინჯისფერი, ცილინდრული, ხშირად მოხრილი. საყელოს გარეშე.
სპორების ფხვნილი თეთრი ფერის. სპორები 7-11×4-5,5 მკმ, ელიფსისებრი, გლუვი.
გავრცელება და ეკოლოგია
გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში — ევროპა, აზია და ჩრდილოეთ ამერიკა.
იზრდება როგორც წესი, ჯგუფებად, ნიადაგზე, მდელოებზე, ფოთლოვან და წიწვოვან ტყეებში.
იგი შესულია გადაშენების პირას მყოფი სახეობების სიაში პოლონეთში, ბელგიაში, შვეიცარიაში, გერმანიასა და ნიდერლანდებში.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
გალერეა
ფაილი:2010-10-02 Hygrocybe coccinea 1 55652.jpg ფაილი:2010-10-02 Hygrocybe coccinea 2 55652.jpg ფაილი:2010-10-02 Hygrocybe coccinea 4 55652.jpg ფაილი:Hygrocybe coccinea (1).jpg ფაილი:Hygrocybe coccinea (10) (38313130272).jpg ფაილი:Hygrocybe coccinea (1) (38288859596).jpg ფაილი:Hygrocybe coccinea (Schaeff.) P. Kumm. (15271348664).jpg ფაილი:Hygrocybe coccinea or Scarlet Waxcap, Mauchline, East Ayrshire.JPG </Gallery>
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ჰიგროციბე
შაიოს სასახლე
შაიოს სასახლე (Palais de Chaillot) — სასახლე პარიზში, მდინარე სენის სანაპიროზე, აგებულია ლუის ბუალოს, ჟაკ კარლუს და ლეონ აზემას პროექტის მიხედვით 1937 წლის მსოფლიო გამოფენისთვის. ადრე აქ იდგა ტროკადეროს სასახლე. შაიოს სასახლეში განთავსებულია რამდენიმე მუზეუმი: ადამიანის მუზეუმი, ფლოტის მუზეუმი და არქიტექტურის მუზეუმი.
შაიოს სასახლე მდებარეობს ეიფელის კოშკის პირდაპირ მდინარე სენის მეორე სანაპიროზე და შედგება ორი პავილიონისაგან.
1991 წელს მდინარე სენის სანაპიროზე მდებარე სხვა ძეგლებთან ერთად შაიოს სასახლე შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
რესტრიქციის ენდონუკლეაზები
რესტრიქციის ენდონუკლეაზები, რესტრიქტაცები (restrictio-დან — შეზღუდვა) — ფერმენტების ჯგუფი, რომელიც განეკუთვნება ჰიდროლაზების კლასს და აკატალიზირებს ნუკლეინის მჟავების ჰიდროლიზის რეაქციას.
ეგზონუკლეაზებისგან განსხვავებით, რესტრიქტაზები ნუკლეინის მჟავებს ხლეჩენ არა მოლეკულის ბოლოდან, არამედ შუაში. ამასთანავე თითოეული რესტრიქტაზა სცნობს დნმ-ის გარკვეულ უბანს, რომლის სიგრძე ნუკლეოტიდების ოთხ წყვილზე მეტია, და ხლეჩს ნუკლეოტიდურ ჯაჭვს ამოცნობის უბნის შიგნით ან მის გარედან.
ბაქტერიული გენომის დაცვა საკუთარი რესტრიქტაზისგან ხორციელდება ადენინისა და ციტოზინის ნუკლეოტიდური ნაშთების მეთილირების მეშვეობით (შენიღბვით).
სქოლიო
კატეგორია:გენური ინჟინერია კატეგორია:ჰიდროლაზები კატეგორია:მოლეკულური ბიოლოგიის მეთოდები
ალექსანდრე კიკნაძე
ალექსანდრე კიკნაძე (დ. 24 თებერვალი, 1969, სოფ. წითელხევი, ახლანდ. ბაღდათის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი სამხედრო პირი, ბრიგადის გენერალი (2019).
დაამთავრა ლენინგრადის უმაღლესი სამხედრო-პოლიტიკური სასწავლებელი (1991), უკრაინის თავდაცვის ნაციონალური აკადემია (2002), ამერიკის შეერთებული შტატების „არმიის ომის კოლეჯის“ კურსი (2018). 1991 წლიდან სხვადასხვა სამეთაურო და ადმინისტრაციულ თანამდებობზე იყო საქართველოს ეროვნულ გვარდიაში, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს შინაგან ჯარებში, საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს შეიარაღებულ ძალებში, მათ შორის, 2004-2005 წლებში იყო სამშვიდობო ძალების წარმომადგენლობის მეთაური ცხინვალის რეგიონში, 2005 და 2006 წლებში — ეროვნული სასწავლო ცენტრ „კრწანისის“ მეთაური, 2005 წელს — საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე, 2007-2008 წლებში — III ქვეითი ბრიგადის მეთაურის მოადგილე ერაყში, 2008 წელს — ეროვნული გვარდიის დეპარტამენტის რეზერვისტთა მომზადების ბაზის მეთაური, 2008-2009 წლებში — წვრთნებისა და სამხედრო განთლების სარდლობის შტაბის უფროსი, 2009 წელს — სახმელეთო ჯარების სარდლის მოადგილე, 2009-2010 წლებში — ჯარების ლოგისტიკური უზრუნველყოფის სარდლობის შტაბის უფროსი, 2010-2011 წლებში — წვრთნებისა და სამხედრო განთლების სარდლის მოადგილე, 2012-2013 და 2015-2016 წლებში — ავღანეთში საქართველოს სამშვიდობო ძალების წარმომადგენლობის მეთაური, 2013-2015 წლებში — აღმოსავლეთ ოპერატიული დაჯგუფების სარდალი, 2018 წელს — გენერალური შტაბის J1 პერსონალის დეპარტამენტის უფროსი. 2018 წლის სექტემბრიდან 2020 წლის აგვისტომდე კიკნაძე იყო საქართველოს თავდაცვის ძალების აღმოსავლეთის სარდალი.
კიკნაძეს მონაწილეობა აქვს მიღებული საბრძოლო მოქმედებებში ცხინვალის რეგიონში (1992, 2004), აფხაზეთში (1993), პანკისის ხეობაში (2000-2003), რუსეთ-საქართველოს ომში (2008), ასევე სამშვიდობო მისიებში ერაყსა (2007-2008) და ავღანეთში (2012-2013, 2015-2016). მიღებული აქვს სხვადასხვა სახელმწიფო და უწყებრივი ჯილდო, მ. შ. მედალი „მხედრული მამაცობისათვის“ (ორგზის, 2002), ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი (2004), ღირსების ორდენი (2012) და ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი (2013).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:აფხაზეთის ომის მონაწილეები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები ა
სარი-არკის აეროპორტი
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის აეროპორტები
ბარცანის შეწირულების დაწერილი დოდორქის ღმრთისმშობლისადმი
ბარცანის შეწირულების დაწერილი დოდორქის ღმრთისმშობლისადმი — ქართული ხელნაწერი საბუთი. დედანი დაკარგულია.
საბუთის აღწერა
პირი: სეა, 1449-1629; გადაწერილია დედნიდან სარგის კაკაბაძის მიერ XX საუკუნის დასაწყისში, 1 ფრ.; ს. კაკაბაძის მიხედვით, საბუთი შესრულებული ყოფილა ქაღალდზე. ზომა 87,5 X 25 სმ; განკვეთილობის ნიშანი: ორი წერტილი. ძველი საარქივო-სააღრიცხვო ნომერი №486.
საბუთი შესრულებულია უწიგნურად, ახლავს მრავალი გრამატიკულ-ორთოგრაფიული შეცდომა. საბუთს თარიღი არ უზის. ს. კაკაბაძე დედანს XIII-XIV საუკუნეებით ათარიღებდა.