cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალექსანდრა გლაგოლევა-არკადიევა
ბიოგრაფია
ალექსანდრას გლაგოლევა-არკადიევს პერიოდამდე ფიზიკოსები ტალღს სიგრძეთა შემცირებას აღწევდნენ ვიბრატორების გეომეტრიული ზომების შემცირებით, რითაც გამოსხივების სიმძლავრე იმდენად მცირდებოდა, რომ მისი გაზომვა შეუძლებელი ხდებოდა. ალექსანდრამ ამოცანას ბრწყინვალედ გაართვა თავი: მან მიაღწია არა მარტო ვიბრატორის დიდ სიხშირეს, არამედ გამოსხივების დიდ სიმძლავრესაც. თუ თითოეული ნაწილაკის მიერ გამოსხივებული ენერგია ძალიან მცირეა, დიდი რაოდენობის ნაწილაკთა მიერ ამოსხივებული ენერგია იმდენად დიდია, რომ მისი გაზომვა თავისუფლად შეიძლება. ამ აღოჩენას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა.
1888 წელს ჰერცმა ელექტრომაგნიტური ტალღები აღოაჩინა. მის ცდებში ტალღის სიგრძე იცვლებოდა 60 სმ-დან 10 მ შუალედში. ამ პერიოდში ელექტრომაგნიტური ტალღების სკალაზე ორი უბანი იყო: ჰერცის მიერ აღმოჩენილი ტალღები და ხილული სინათლე, ულტრაიისფერი და ინფრაწითელი არით. წლების გასვლასთან ერთად ეს არეები ფართოვდებოდა და ერთმანეთს უახლოვდებოდა. 1922 წელს ალექსანდრამ შექმნა გამომსხივარი, რომელშიც ორივე ზღვარი მოხსნა და შეაერთა. ეს წყარო იძლეოდა ტალღის სიგრძეებს 0.1 მმ-დან 1 სმ-მდე. ეგრეთ წოდებული „გამომსხივარი“ წარმოადგენდა ჭურჭელს, რომელშიც ბლანტი ზეთისა და ალუმინის ნარევი იყო მოთავსებული. ნაპერწკალური განმუხტვის დროს ამ გარემოში რხევები წარმოიქმნებოდა, რომელთა ტალღის სიგრძე დამოკიდებული იყო ნაწილაკთა ზომაზე.
1925-1926 წლებში ალექსანდრა გლაგოლიევა-არკადიევა სწავლობდა ენერგიის განაწილებას გამოსხივებულ უბანში, 1923-1933 წლებში — გამოსხივების სპექტრულ შემადგენლობას. 1923-1933 წლების შუალედში მანვე მოახერხა და მიიღო მონოქრომატული ტალღები 350 მკმ-დან 99 მმ-მდე.
გლაგოლევა არკადიება გარდაიცვალა 1945 წლის 30 ოქტომბერს, მოსკოვში, 61 წლის ასაკში.
აკადემიკოსი ვავილოვი შემდეგნაირად ახასიათებდა გამოჩენილი საბჭოთა ფიზიკოსის ალექსანდრა გლაგოლევაა-არკადიევას მოღვაწეობას:
XIX საუკუნის დასაწყისში, როდესაც ელექტრომაგნიტური თეორია ძალზე ბუნდოვანი იყო, როდესაც ელექტოდინამიკის ძირითადი საკითხები კითხვის ნიშნის ქვეშ იდგა, უდიდესი მნიშვნელობა ჰქონდა სითბურ ტალღებსა და რადიოტალღებს შორის არსებული ინტერვალის შევსების საკითხებს. ამის პრობლემის გადაჭრა მოახერხა ალექსანდრა გლაგოლევა-არადიევამ. მან დაამტკიცა ამ ინტერვალის არსებოდა და შეისწავლა ეს ტალღები. „ეს არის მისი, როგორც მეცნიერის დამსახურება ფიზიკის წინაშე“.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ფიზიკოსები
Polybona Films
Beijing Polybona Film Distribution Co. Ltd. (保利博納電影發行公司), აგრეთვე ცნობილი როგორც Polybona Films ან Bona Film Group) — ჩინური კინომწარმოებელი და დისტრიბუტორი კომპანია, რომლის შტაბ-ბინა მდებარეობს პეკინში. დაარსდა 1999 წელს. არის China Poly Group-ის შვილობილი კომპანია და ერთ-ერთი უმსხვილესი კინოდისტრიბუტორი ჩინეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:NASDAQ-ზე აღრიცხული კომპანიები კატეგორია:ჩინეთის კინოკომპანიები კატეგორია:1999 წელს დაარსებული მედიაკომპანიები კატეგორია:1999 წელს დაარსებული ჩინური კომპანიები კატეგორია:ჩინეთის კინოდისტრიბუტორი კომპანიები
ერთხელ ჰოლივუდში
„ერთხელ ჰოლივუდში“ (Once Upon a Time in Hollywood) — 2019 წლის ამერიკული კომედიურ-დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორი, სცენარის ავტორი და თანაპროდიუსერია კვენტინ ტარანტინო. ფილმი აწარმოა კომპანიებმა: Columbia Pictures, Bona Film Group, Heyday Films და Visiona Romantica. დისტრიბუცია გაუწია Sony Pictures Releasing-მა. „ერთხელ ჰოლივუდში“ ამერიკული და ბრიტანული კომპანიების ერთობლივი ნამუშევარია. მონაწილეობენ: ლეონარდო დიკაპრიო, ბრედ პიტი, მარგო რობი, ემილ ჰირში, მარგარეტ კუელი, ტიმოთი ოლიფანტი, ოსტინ ბატლერი, დაკოტა ფენინგი, ბრიუს დერნი და ალ პაჩინო.
სიუჟეტი მიმდინარეობს 1969 წელს, ლოს-ანჯელესში, ჰოლივუდის ოქროს ხანის მიწურულს, სადაც სატელევიზიო ვესტერნების ყოფილი ვარსკვლავი, რიკ დალტონი (ლეონარდო დიკაპრიო) და მისი დუბლიორი, კლიფ ბუთი (ბრედ პიტი) ცდილობენ იპოვონ თავიანთი ადგილი კინოინდუსტრიის სწრაფად ცვალებად სამყაროში.
2017 წელს დაანონსებული „ერთხელ ჰოლივუდში“ კვენტინ ტარანტინოს პირველი ფილმია, რომელიც პროდიუსირებული არ არის ჰარვი ვაინსტინისა და მისი კომპანიების, Miramax Films და The Weinstein Company-ის მიერ. ტარანტინომ ვაინსტინთან თანამშრომლობა გაწყვიტა მას შემდეგ, რაც ათეულობით ქალმა მსახიობმა დაადანაშაულა იგი სექსუალურ ძალადობაში. ფილმის გამოცემის უფლება მოიპოვა Sony Pictures-მა, რომელსაც მოუწია ტარანტინოს სხვადასხვა მოთხოვნების შესრულება. დიკაპრიო, პიტი, რობი და რამდენიმე მსახიობი გადაღებებს შეუერთდნენ 2018 წელს, იანვრისა და ივნისის თვეებს შორის. ძირითადი გადაღებები მიმდინარეობდა 2018 წლის 18 ივნისიდან 1 ნოემბრამდე, ლოს-ანჯელესში.
ფილმის პრიმიერა გაიმართა 2019 წლის 21 მაისს, კანის კინოფესტივალზე. „ერთხელ ჰოლივუდში“ კინოგაქირავებაში გამოვიდა 26 ივლისს, გაერთიანებულ სამეფოში — 14 აგვისტოს. ფილმმა კინოკრიტიკოსების შექება დაიმსახურა. საერთო განხილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე ფილმი ფლობს 85%-იან რეიტინგს.
სქოლიო
კატეგორია:2019 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების კომედიურ-დრამატული ფილმები კატეგორია:ამერიკული შავი კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიურ-დრამატული ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ბრიტანული შავი კომედიური ფილმები კატეგორია:ბრიტანული კომედიურ-დრამატული ფილმები კატეგორია:Columbia Pictures-ის ფილმები კატეგორია:კვენტინ ტარანტინოს ფილმები კატეგორია:Heyday Films-ის ფილმები
ჯიდის ხიდი
ჯიდის ხიდი, ჭიტის ხიდი — ხიდი თურქეთში, სურმენეს ახლოს, მდინარე მანაჰოზის ხეობაში, აქსუს შენაკად ჯიდაზე (ჭიტაზე). ხიდი ამავე სახელწოდების სოფლის ბოლოშია. ხიდი დამხრობილია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. იგი ფუნდამენტურად ნაგები. ბურჯებში შექმნილია სამ-სამი ფოსო სამშენებლო პლატფორმის გასამართავად. რკალის მრუდი იდეალურ ნახევარწრეს ქმნის. თაღის გარე პირებში უკლებლივ ტრაპეციული ფორმის ქვათლილებია გამოყენებული, რაც ხიდის კონსტრუქციის მდგრადობას განაპირობებს. თაღის მთლიანი სტრუქტურა ამოყვანილია ისოდომური წყობით. ხიდის ზომები: მალის სიგრძე — 3,30 მ, მანძილი ბურჯებამდე — 2, 25 მ, ბურჯის სიგანე — 2,25 მ, სარტყელამდე მანძილი — 0,22 სმ, სარტყელი — 0,17 სმ, თაღის — 0,46 სმ, ბორდიურის სიმაღლე — 30 სმ, სიგანე — 25 სმ, სავალი ნაწილის სიგანე — 1,80.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ალექსანდრე შალიმოვი
ალექსანდრე  შალიმოვი (დ. 20 იანვარი, 1918, ვვედენკა, ზადონსკის რაიონი, ლიპეცკის ოლქი, რსფსრ — გ.28 თებერვალი, 2006, კიევი, უკრაინა) — საბჭოთა და უკრაინელი ქირურგი, უკრაინის ქირურგიული სკოლის ერთ-ერთი დამაარსებელი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1958), პროფესორი (1961), უკრაინის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი (1978 წლიდან), უკრაინის სამედიცინო მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი (1993 წლიდან). სოციალისტური შრომის გმირი, უკრაინის გმირი.
ალექსანდრე შალიმოვი გახლდათ ქირურგთა საერთაშორისო კავშირის, ავსტრიის, გერმანიის, რუსეთის, უკრაინის ქირურგთა ასოციაციის წევრი. უკრაინის სამედიცინო მეცნიერებათა აკადემიის და ნიუ-იორკის მეცნიერებათა აკადემიის მოქმედი წევრი. საფუძველი ჩაუყარა უკრაინის სამედიცინო მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის კიევის კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტს (შალიმოვის გარდაცვალების შემდეგ ინსტიტუტს ეწოდა მისი სახელი —უკრაინის სამედიცინო მეცნიერებათა აკადემიის ა.ა. შალიმოვის სახელობის ქირურგიისა და ტრანსპლანტოლოგიის ეროვნული ინსტიტუტი). იყო ლვოვის სამედიცინო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე შალიმოვი დაიბადა მრავალშვილიანი (14 შვილი) გლეხის ოჯახში.
დაამთავრა სკოლის 5 კლასი და ყუბანის სამედიცინო ინსტიტუტის შრომის ფაკულტეტი. 1936-1941 წლებში სწავლობდა ამავე უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, რის შემდეგაც ქირურგად გაგზავნეს ჩიტის ოლქში. იქ შალიმოვმა ქირურგიაში დიდი გამოცდილება დააგროვა, რადგან  დაჭრილებს უკეთებდა ოპერაციებს.
დიდი სამამულო ომის დასასრულს იგი სტაჟირებას გადიოდა სსრკ-ს უდიდეს კლინიკებში. 1949 წლიდან მუშაობდა ბრიანსკის რეგიონალური საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ხელმძღვანელად ნ.მ. ამოსოვთან ერთად. 1952 წლიდან 1953 წლამდე მუშაობდა კურსკის სამედიცინო ინსტიტუტში ასისტენტად, შემდეგ კი ბრაიანსკის ოლქის მთავარ ქირურგად.
1958 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ კუჭქვეშა ჯირკვლის (პანკრეასის) თავისა და ვატერის პაპილას კიბოს ქირურგიული მკურნალობა“.
1959-1970 წლებში იყო ხარკოვის საავადმყოფოების ქირურგი და მთავარი ექიმი, ხარკოვის სამედიცინო ინსტიტუტის ფაკულტეტის ქირურგიის განყოფილების ასისტენტ-პროფესორი.
1970 წლიდან მუშაობდა კიევის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში, 1972 წლიდან გახლდათ კიევის კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი, რომელშიც მან უკრაინაში პირველად მოაწყო მიკროვასკულარული, ენდოვასკულარული და ექსპერიმენტული ქირურგიის განყოფილებები.
შალიმოვმა დანერგა საჭმლის მომნელებელი სისტემის, გულის, სისხლძარღვების, ონკოლოგიური დაავადებების ოპერაციების ახალი მეთოდები. მან  ჩაატარა დაახლოებით 40 ათასი ოპერაცია. ალექსანდრე შალიმოვი გახდა პირველი ექიმი, რომელმაც ჩაატარა პანკრეასის ოპერაცია, დიაბეტიან პაციენტს წარმატებით გადაუნერგა პანკრეასი. შალიმოვის ხელმძღვანელობით უკრაინაში გულის გადანერგვის პირველი ოპერაცია ჩატარდა.
1998 წელს ამერიკის ბიოგრაფიული ინსტიტუტის საერთაშორისო პალატის გადაწყვეტილებით იგი პლანეტის ადამიანად იქნა აღიარებული.
2004 წელს იგი გახლდათ უკრაინის პრეზიდენტობის კანდიდატ ვიქტორ იუშჩენკოს ნდობით აღჭურვილი პირი.
ალექსანდრე შალიმოვი 830-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა და 112 გამოგონების ავტორია, მან შექმნა ორი კვლევითი ინსტიტუტი უკრაინაში— ხარკოვსა და კიევში.
შალიმოვი თვლიდა, რომ კვალიფიციური სამედიცინო დახმარების მისაღებად საჭიროა პაციენტების სამ კატეგორიად დაყოფა. პირველ კატეგორიას განეკუთვნებიან ის პირები, რომელთაც  პენსიისა და შემწეობის გარდა, არ აქვთ შემოსავალი. ესენი არიან პენსიონერები და ინვალიდები. ალექსანდრე შალიმოვის გაანგარიშებით, მათი რაოდენობა დაახლოებით 25 პროცენტია. მეორე ჯგუფს შეადგენენ  პაციენტები, რომლებსაც ნაწილობრივ შეუძლიათ სამედიცინო მომსახურების საფასურის გადახდა და, მისი გათვლებით, უმრავლესობას შეადგენენ. მესამე ჯგუფში შედის მოქალაქეთა 5-10 პროცენტი. მათ შეუძლიათ ყველაფრის გადახდა და გარკვეული თანხების გაღება ღარიბების ჯანმრთელობის გასაუმჯობესებლად. მინი|ალექსანდრე შალიმოვის საფლავი [[კიევი|კიევში]] ალექსანდრე შალიმოვი გარდაიცვალა 2006 წლის 28 თებერვალს კიევში.
დაკრძალულია კიევის ბაიკოვის სასაფლაოზე (ნაკვეთი 52ა).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:უკრაინელი ქირურგები კატეგორია:უკრაინელი ექიმები კატეგორია:კიევის საპატიო მოქალაქეები
ტყის ტინამუები
ტყის ტინამუები (Tinaminae) — ფრინველთა ქვეოჯახი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 3 გვარს. სხვა ტინამუების მსგავსად არ უყვართ ფრენა და მას სიარულსა და სირბილს ამჯობინებენ. ფიზიკურად მკვეთრად განსხვავდებიან: უდიდესი სხეულის სიგრძეა 49 სმ (ტაო), მასა 1,8 კგ (მეუდაბნოე ტინამუ); უმცირესი სიგრძეა 21,5–24 სმ, მასა 174–238 გ (მცირე ფარულკუდიანი), მეორე უმცირესი სიგრძეა 20–32 სმ და მასა 154–200 გ (მოკლენისკარტა ფარულკუდიანი). ინკუბაცია გრძელდება 16-დან 19–20 დღე-ღამემდე. გავრცელებულნი არიან ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობენ ტყეებში. იკვებებიან ფოთლებით, თესლებითა და კვირტებით.
სქოლიო
კატეგორია:ტინამუსებრნი
კიკრიტ პრამოტი
კიკრიტ პრამოტი (คึกฤทธิ์ ปราโมช, დ. 20 აპრილი, 1911, სინგბური, სიამი — გ. 9 ოქტომბერი, 1995, ბანგკოკი, ტაილანდი) — ტაილანდის  პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 1975-1976 წლებში. ჩაკრის სამეფო დინასტიის წარმომადგენელი (რამა II-ის შთამომავალი).
ბიოგრაფია
კიკრიტ პრამოტი დაიბადა არისტოკრატიულ ოჯახში. დაამთავრა სუან-კულაბის კოლეჯი ბანგკოკში. სწავლობდა დიდ ბრიტანეთში. 1933 წელს დაამთავრა ოქსფორდის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის, პოლიტიკისა და ეკონომიკის განყოფილება. 1982 წლიდან ხელოვნების ბაკალავრია. პროფესორი.
სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ კიკრიტ პრამოტი თავდაპირველად დაკავდა საბანკო საქმით. შემდეგ გამოიცვალა ბევრი პროფესია, მათ შორის პოლიტიკაშიც და ჟურნალისტიკაშიც მოსინჯა ძალები.
კაპრალის ჩინით მონაწილეობდა 1940-1941 წლების საფრანგეთ-ტაილანდის ომში.
1945 წელს იყო ტაილანდში პირველი პოლიტიკური პარტიის - პროგრესული პარტიის - ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1946-1950 წლებში ტაილანდის პარლამენტის წევრია. ორჯერ იყო სამოქალაქო მთავრობის ფინანსთა და ვაჭრობის მინისტრის მოადგილე. 1950 წლიდან იყო ყოველდღიური გაზეთის Siam Rath („სიამის სამეფო“, สยามรัฐ) რედაქტორი. აღნიშნული გაზეთი აკრიტიკებდა სამხედრო ხელისუფლებას.
1973 წლიდან კვლავ პარლამენტის წევრია. 1974 წლამდე წარმომადგენელთა პალატის თავმჯდომარე და 1974 წლის კონსტიტუციის ერთ-ერთი ავტორია.
1975 წლის იანვარში გავიდა დამოკრატიული პარტიიდან და დააარსა სოციალური მოქმედების კონსერვატიული პარტია. 1975 წლის 15 მარტიდან 1976 წლის 12 იანვრამდე კოალიციური მთავრობის პრემიერ-მინისტრია. მისმა მთავრობამ დიპლომატიური კავშირი დაამყარა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკასთან და დაიწყო მოლაპარაკება ქვეყნიდან უცხოური ჯარების ქვეყნიდან გაყვანის შესახებ, რომლებიც იმყოფებოდნენ ქვეყანაში ვიეტნამის ომთან დაკავშირებით.
წერდა წიგნებს ისტორიულ, ფილოსოფიურ, რელიგიურ და ასტრონომიულ თემატიკაზე. ასევე წერდა ბელეტრისტიკას (იუმორესკიდან დრამამდე). 1985 წელს ტაილანდური კულტურისადმი მისი დამსახურების გამო მიიღო ტაილანდის ხელოვნების ეროვნული მოღვაწის ტიტული. 1990 წელს გადაეცა ფუკუოკას აზიის კულტურის პრემია.
კიკრიტ პრამოტი ნობილი ლიტერატორია. ავტორია 13 რომანის, 2 პიესის, 2 მოთხრობების კრებულის და ესსეების. ტაი ენაზე გადათრაგმნა რიჩარდ ბახის მოთხრობა „თოლია სახელად ჯონათან ლივინგსტონი“ (1973 წ.), სცენარის ავტორია ფილმისა „Kawao tee Bangpleng“ (1995).
ცნობილია ასევე როგორც ტაის კლასიკური ცეკვების პროფესიონალი მოცეკვავე, ფოტოგრაფი, რადიოკომენტატორი, ეკონომისტი, კულტუროლოგი და პოპულარული ჰოტელის „ინდრას“ მფლობელი.
გარდაიცვალა 1995 წლის 9 ოქტომბერს ერთ-ერთ ჰოსპიტალში გულის დაავადების, მაღალი არტერიული წნევისა და დიაბეტისაგან. მის ყოფილ სახლში გახსნილია მისი და ტაილანდური კულტურის მუზეუმი.
საინტერესო ფაქტები
მისი უფროსი ძმაა სენი პრამოტი, რომელსაც სამჯერ ეკავა ტაილანდის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა.
1948 წელს თავის ძმა სენი პრამოტისთან ერთად მეფე რამა IV-ის შესახებ დაწერა წიგნი „საუბრობს ტაილანდის მეფე“. ეს უნიკალური წიგნია, რადგამ გარდა იმისა, რომ ავტორები ძმები არიან, ორივეს ეკავა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტაილანდის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995
ლა-უნიონი (ვალიე-დელ-კაუკა)
ლა-უნიონი (La Unión) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.007 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 123 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 257.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 121 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სამბირი
სამბირი (Самбір) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 35002 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები
პალადიუსის სისტემა
პალადიუსის სისტემა — კირილურ შრიფტზე არსებული ჩინური ენის სატრანსკრიფციო სისტემა.
პალადიუსის სისტემას ზოგჯერ ვასილიევის სისტემასაც უწოდებენ.
ბგერათა და ასო-ბგერათა შეთანხმება
ჰანჲუი ფინინთან შეადრებით არსებობს ბგერათა და ასო-ბგერათა შეთანხმებები:
თავკიდურა ბგერები
цз, ц, с ორად მოიპოვება, თუმცა აღრევის საშიშროება გამორიცხულია, რადგან j, q, x-სა და z, c, s-ს განსხვავებული ბგერები მოსდევენ.
აღმოსავლეთ სლავურ ენათა ადაპტაციები
ჩინურის გადმოსაცემად აღმოსავლეთ სლავეთის ენებშიც, - უკრაინულსა და ბელარუსულში, რუსების მსგავსად გამოიყენებენ პალადიუს-ვასილიევის არსებულ სატრანსკრიფციო სისტემას, თუმცა ითვალისწინებენ საკუთარ ფონეტიკურსა და ფონოლოგიურ განსახვავებებს რუსულთან მიმართებაში.
უკრაინული ვარიანტები
არსებობს უკრაინულ ანბანზე მისადაგებული ერთი ვარიანტი.
ბელარუსული ვარიანტები
ბელარუსული ვარიანტები ორი გამონაკლისის გარდა სრულიად შეესაბამება რუსულს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილიცა კატეგორია:ტრანსლიტერაცია
ლოის გრიფინი
წარმოშობა
დაიბადა შტატ როდ-აილენდის ქალაქ ნიურპორტში მდიდარი მეწარმის, კარტერ პიუტერშმიდტის ოჯახში. დედ-მამა ლოისს დიდ ყურადღებას არ აქცევდნენ: ეპიზოდ Let's Go to the Hop-ში ლოისი იხსენებს, რომ მამამისმა უარი თქვა გატაცებული შვილისთვის გამოსასყიდის გადახდაზე, რადგანაც ბანდიტებთან მოლაპარაკებებს არ აწარმოებს. ცნობილია, რომ ლოისის დედა ჰოლოკოსტის მსხვერპლია.
სქოლიო
კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:გრიფინების პერსონაჟები კატეგორია:გრიფინები
პუტუმაიოს დეპარტამენტი
პუტუმაიო (Departamento del Putumayo) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ესაზღვრება ეკვადორსა და პერუს. დედაქალაქია მოკოა.
სიტყვა პუტუმაიო კეჩუას ენიდან მომდინარეობს და „გადმომსკდარ მდინარეს“ ნიშნავს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
დეპარტამენტი 13 მუნიციპალიტეტისგან შედგება.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტები
მარშალი ბაგრამიანი (მეტროსადგური)
მარშალი ბაგრამიანი (Մարշալ Բաղրամյան) — ერევნის მეტროპოლიტენის სადგური. გაიხსნა 1981 წლის 7 მარტს. მეტროსადგური მდებარეობს ერევნის ცენტრში, კენტრონის რაიონში. შესასვლელია მარშალ ბაგრამიანის პროსპექტიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერევნის მეტროპოლიტენის სადგურები
კოლეგიუმ ორიენტალე
კოლეგიუმ ორიენტალე (Collegium Orientale) — სასულიერო სემინარია მომავალი სამღვდელო კადრების საღვთისმეტყველო განათლების მისაღებად. იგი მდებარეობს გერმანიის ქალაქ აიხშტეტში. სასულიერო სემინარიაში ერთმანეთის გვერდიგვერდ თანაცხოვრობენ და სწავლობენ აღმოსავლეთის სხვადასხვა უძველესი ქრისტიანული ეკლესიებიდან წარმოგზავნილი სტუდენტები. სემინარია დაარსებულ იქნა 1998 წელს აიხშტეტის მაშინდელი ეპისკოპოსის ვალტერ მიქსას უშუალო ხელმღვანელობით. სემინარია, როგორც ადმინისტრაციული ერთეული ექვემდებარება გერმანიის ქალაქ აიხშტეტის კათოლიკურ ეპარქიას და მის ეპისკოპოსს. სემინარიაში ცხოვრობენ სტუდენტები აღმოსავლეთის სხვადასხვა ეკლესიებიდან. ესენია: საქართველოს ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია, უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია (მოსკოვის საპატრიარქო). ასევე უკრაინის, სლოვაკეთის, რუმინეთის, უნგრეთის და პოლონეთის ბიზანტიური წესის კათოლიკეები, რომლებიც რომის პაპის დაქვემდებარების ქვეშ იმყოფებიან და წარმოადგენენ რომის კათოლიკე ეკლესიის განუყოფელ შტოებს. სტუდენტების ნაწილი წარმოგზავნილია, რომის კათოლიკე ეკლესიასთან შეერთებული (უნირებული) ძველი აღმოსავლური ეკლესიებიდან როგორებიცაა: ინდოეთის სირო-მალანკარული, სირო-მალაბარული და მარონიტული ეკლესიები.სასულიერო სემინარიის ყველა სტუდენტი სწავლობს აიხშტეტ-ინგოლშტატის უნივერსიტეტის თეოლოგიურ ფაკულტეტზე. 2008 წლამდე სასულიერო სემინარიას ხელმძღვანელობდა, მისი დამფუძნებელი, აიხშტეტის კათოლიკური ეპარქიის მღვდელი, თეოლოგიის დოქტორი, არქიმანდრიტი ანდრია აბრაჰამ ტიერმაიერი. 2008-14 წლებში სემინარიის რექტორი იყო აიხშტეტის საკათედრო ტაძრის მოწესე მღვდელი, მონსენიორ პაულ შმიტი. 2014 წლიდან სემინარიას ხელმძღვანელობენ: რექტორი — თეოლოგიის დოქტორი, დეკანოზი ოლექსანდრე პეტრინკო და ვიცერექტორი — თეოლოგიის დოქტორი, არქიმანდრიტი თომას კრემერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კათოლიკური სემინარიები
ვილჰელმინა პრუსიელი (1774-1837)
ეს სტატია ეხება ნიდერლანდების დედოფალს, იმავე სახელის მქონე ორანის პრინცესაზე არსებული სტატიის სანახავად იხილეთ გვერდი ვილჰელმინა პრუსიელი
ბიოგრაფია
ვილჰელმინა დაიბადა 1774 წლის 18 ნოემბერს პოტსდამში. იგი იყო პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ II-ისა და მისი მეორე მეუღლის, დედოფალ ფრედერიკა ლუიზა ჰესენ-დარმშტადტელის ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ მისი დაბადებისას მამამისი მეფე ჯერ კიდევ არ იყო, ამიტომაც ვილჰელმინამ ბავშვობა მამამისის ბიძის, ფრიდრიხ II დიდის მკაცრი მმართველობის პერიოდში გაატარა.
1791 წლის 1 ოქტომბერს, ბერლინში ვილჰელმინა დააქორწინეს თავის ღვიძლ მამიდაშვილ ვილემ ორანელზე, რომელიც იყო ორანის პრინც ვილემ V-ისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ვილჰელმინა პრუსიელის (ვილჰელმინას მამიდა და სეხნია) უფროსი ვაჟი. მიუხედავად გარკვეული ინცესტური კავშირისა, ვილჰელმინასა და ვილემის ქორწინება საკმაოდ ბედნიერი, ჰარმონიული, ხანგრძლივი და ნაყოფიერი იყო. წყვილს მალევე შეუყვარდა ერთმანეთი და დარჩენილი ცხოვრება ერთად გაატარეს.
1810 წელს ნაპოლეონმა ჩამოაგდო ლუი I და მისი ვაჟი, ლუი II გაამეფა, მალევე კი ისიც ჩამოაგდო და ნიდერლანდების ოკუპაცია მოახდინა. 1813 წელს ნიდერლანდების დროებითმა მთავრობამ მოახერხა ნაპოლეონის დამარცხება და ფრანგების ქვეყნიდან გაძევება. 1814 წელს ნიდერლანდელებმა თავიანთ მეფედ ვილჰელმინას ქმარი, ვილემ I დასვეს. 1815 წელს გაიმართა ვენის კონგრესი, რომელმაც ვილემ I ნიდერლანდების მეფედ დაადგინა, მის სამფლობელოებს კი დაუქვემდებარა ლუქსემბურგი და ბელგია. ამრიგად, ვილჰელმინა ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგინია და ნიდერლანდების დედოფალი გახდა, რომლის ტერიტორიაშიც შედიოდა თანამედროვე ბელგიაც.
როგორც დედოფალი, ვილჰელმინა მეტად მოკრძალებული და აპოლიტიკური იყო. ხალხში იგი არაპოპულარული იყო, რადგან ნიდერლანდელები მას სამეფო ოჯახის იზოლირებაში სდებდნენ ბრალს. ამას ისიც ემატებოდა, რომ კათოლიკე ბელგიელები აკრიტიკებდნენ პროტესტანტ დედოფალს მისი ჩაცმისა და გერმანული მანერების გამო. დედოფალი ვილჰელმინა აქტიურად ინტერესდებოდა ფერწერით, რის გამოც ხშირად ესწრებოდა სამხატვრო გამოფენებს და პატრონობდა მხატვრებს. მიუხედავად ყველაფრისა, სამეფო აკადემიის სამხატვრო წრეში დედოფალ ვილჰელმინას „ნიჭიერ დილეტანტად“ მოიხსენიებდნენ.
1820 წლიდან მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა გაუარესდა, 1829 წლის შემდეგ კი საზოგადოებაში ძალიან იშვიათად გადიოდა. დედოფალი ვილჰელმინა გარდაიცვალა 1837 წლის 12 ოქტომბერს ჰააგაში, 62 წლის ასაკში. დაკრძალულია დელფტის სამეფო მავზოლეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1774 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1837 კატეგორია:ჰოენცოლერნები კატეგორია:პრუსიის პრინცესები კატეგორია:ორანის პრინცესები კატეგორია:ნიდერლანდების კონსორტები კატეგორია:ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგინიები
ქეთევან ხუციშვილი
ქეთევან ხუციშვილი (დ. 1 აგვისტო, 1967) — ქართველი ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, ეთნოლოგი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი.
ბიოგრაფია
ქეთევან ხუციშვილი დაიბადა 1967 წლის 1 აგვისტოს, მხატვარ გოგი ხუციშვილის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი.
ქეთევან ხუციშვილი არის ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, თსუ ეთნოლოგიის ინსტიტუტის პროფესორი; მისი კვლევის ინტერესებია: რელიგიები, ეთნიკური ჯგუფები, კონფლიქტები. არის სამი მონოგრაფიის, ექვს ათეულზე მეტი სამეცნიერო სტატიის ავტორი, სამი წიგნისა და ერთი სახელმძღვანელოს თანაავტორი. 5 ათეულზე მეტი საერთაშორისო კონფერენციისა და სემინარის მონაწილე. ათეულობით საველე ეთნოგრაფიული ექსპედიციის მონაწილე საქართველოში, კავკასიასა და თურქეთში. თსუ-ში მუშაობს 1993 წლიდან. სხვადასხვა დროს ისტორიისა და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე მიჰყავდა და ამჟამადაც კითხულობს შემდეგ სალექციო კურსებს: ეთნოლოგიური კვლევის მეთოდები, შესავალი ეთნოლოგიაში, რელიგიების ისტორია, რელიგიის ანთროპოლოგია ძირითადი ანთროპოლოგიური სკოლები, ძალადობის ანთროპოლოგია, ეთნიკური უმცირესობები საქართველოში, კავკასიის ხალხთა ეთნოგრაფია.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:ქართველი ქალი მეცნიერები ქ
გიორგი ჭედია
გიორგი ჭედია (დ. 28 აგვისტო, 1988) — ქართველი ფეხბურთელი, ქუთაისის „ტორპედოს“ თავდამსხმელი.
აღდაში (მთა)
აღდაში (Աղդաշ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს სიუნიქის პროვინციაში. მწვერვალი წარმოადგენს ზანგეზურის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
სარიქაია (ზარდაბი)
სარიქაია  (Sarıqaya) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	677 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
კოლონი (პუტუმაიო)
კოლონი (Colón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, პუტუმაიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4.198 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 102 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუტუმაიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სინგბურის პროვინცია
სინგბური ( สิงห์บุรี )– ტაილანდის ერთ – ერთი ცენტრალური პროვინცია ( ჩანვატი ). მეზობელი პროვინციებია (ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით) ნახონ სავანი, ლოპბური, ანგ ტონგი, სუფჰან ბური და ჩაი ნატი.
სახელწოდება
სიტყვა სინგი წარმოიშობა სანსკრიტული სინგჰისგან, რაც ნიშნავს "ლომს" და ბური, სანსკრიტიდან პური - დან, რომელიც ნიშნავს ბური მუეანგს - ,,გამაგრებულ ქალაქს" ან "მცირე ზომის ქალაქს". პროვინციის სახელწოდება სიტყვა- სიტყვით არის ,,ლომის ქალაქი", რომელიც სინგაპურის სახელწოდების ფესვებს იზიარებს.
გეოგრაფია
სინგბური მდებარეობს მდინარე ჩაო ფრაიას ხეობის მიმდებარე დაბლობზე. ტერიტორიის ოთხმოცი პროცენტი ფართო და ბრტყელი ადგილებია, რომელთა ნიადაგიც სიფლის მეურნეობისთვის ძალიან გამოსადეგია. მდებარეობს სხვადასხვა ზომის ჭაობებიც. ტერიტორიის საშუალო სიმაღლეა 17 მეტრი ზღვის დონიდან. სინგბურის პროვინციაში წვიმიან სეზონეზე ხშირია წყალდიდოებები.
კლიმატი
სინგ ბურის პროვინციაში ტროპიკული სავანის კლიმატია ( Köppen- ის კლიმატის კლასიფიკაციის კატეგორია Aw), რის ფარგლებშიც ზამთარი მშრალი და თბილია. ტემპერატურა მაისამდე იზრდება. მუსონების სეზონი მაისიდან ოქტომბრამდე გრძელდება, რა დროსაც ხშირია ძლიერი წვიმა და დღის განმავლობაში გარკვეულწილად გრილი ტემპერატურა. ამის მიუხედავად პროვინციაში ღამეები საკმაოდ თბილია.მაქსიმალური ტემპერატურაა 41.4 ° C (106.5 ° ფ.), რომელიც აპრილში ფიქსირდება, ხოლო ყველაზე დაბალი 10.2 ° C (50.4 ° ვ) დეკემბერში. ნალექების წლიური რაოდენობა 1,125 მილიმეტრია, საშუალო წვიმიანი დღეები კი - 17,6. მაქსიმალური დღიური ნალექი არის 203,4 მილიმეტრი, რომელიც ოქტომბრობით ფიქსირდება.
ისტორია
სინგ ბურის არეალს მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა ტაილანდის ადრეულ ისტორიაში დვარავატის პერიოდიდან აიუთჰაის პერიოდამდე. დედაქალაქი თავდაპირველად მდინარე ჩაქსის ნაპირას მდებარეობდა. დედაქალაქი პირველად გადაიტანეს მდინარე ნოის დასავლეთით (სინგ სუტჰარის ტაძრის სამხრეთით), ხოლო კიდევ უფრო გვიან გადავიდა პაკ ბანგ კრატუნგში, ტო ფოს რაიონში. 1869 წელს გაერთიანდა რაიონები: ბური, ფრომ ბური და სინგ ბური. 1896 წელს დედაქალაქმა მდებარეობა საბოლოოდ შეიცვალა და ბანგ ფუცას რაიონში დამკვიდრდა. 1917 წელს მუეანგის ოლქმა შეიცვალა სახელი და გახდა ბანგ ფუცას ოლქი. 1938 წელს მთავრობამ შეცვალა დედაქალაქის ოლქის სახელი და პროვინციის სახელი დაარქვა. 1939 წელს სინგის ოლქს ეწოდა ბანგ რაჩანის ოლქი.
სიმბოლოები
პროვინციული ბეჭედი წარმოადგენს ხაი ბანგ რაჩანის გამოსახულებას. როდესაც ბირმელები თავს დაესხნენ აიუთჰაიას 1765 წელს, ბანგ რაჩანელი სოფლის მოსახლეობის 11 ლიდერი შეებრძოლა ჯარს, აიუტაიას ჩრდილოეთით. მათ მოახერხეს ბირმელების შეკავება ხუთი თვით,საბოლოოდ კი დამარცხდნენ. მალევე დაეცა აიუტაიაც. ყოველწლიურად 4 თებერვალს სინგბურის პროვინციაში ამ ადგილობრივი გმირების ხსოვნის ცერემონია ტარდება. ეს ამბავი ასევე ასახულია ეთ- ერთ ტაილანდურ ფილმში.
პროვინციის მთავრობა
პროვინცია დაყოფილია ექვს ოლქად ( ამფოები ). რაიონები შემდეგნაირად იყოფა 45 ქვე- ოლქად ( ტამბონები ) და 364 სოფლად ( მუბანები ).
2017 წლის ადამიანის განვითარების ინდექსი
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვე-ეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე (NESDB) პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
პამელა ლინდონ ტრევერსი
პამელა ლინდონ ტრევერსი (Pamela Lyndon Travers; ), ნამდვილი სახელი და გვარი — ჰელენ ლინდონ გოფი (Helen Lyndon Goff; დ. 9 აგვისტო, 1899 — გ. 23 აპრილი, 1996) — ავსტრალიელი მწერალი, მსახიობი და ჟურნალისტი, რომელიც ბრიტანეთში დასახლდა. სახელი გაითქვა წიგნების სერიით მერი პოპინსის შესახებ. 1924 წელს ნამდვილი სახელი და გვარი ჰელენ ლინდონ გოფი შეცვალა პამელა ტრევერსით და 1933 წელს დაიწყო პოპინსზე წიგნების გამოცემა. ცნობილია უოლტ დისნეის სტუდიების მიერ გადაღებული ამ წიგნების ეკრანიზაციაც.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:საბავშვო მწერლები კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:მერი პოპინსი კატეგორია:ავსტრალიელი მწერლები კატეგორია:ფენტეზი მწერლები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ავსტრალიელი ოფიცრები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:ავსტრალიელი თეატრის მსახიობი ქალები კატეგორია:ქალი საბავშვო მწერლები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკისა და ფენტეზის ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი რომანისტები კატეგორია:ავსტრალიელი საბავშვო მწერლები კატეგორია:ავსტრალიელი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი ქალი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი ქალი პოეტები
ალნაბათი
ალნაბათი  (Alnabat) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	1 295  კაცი.
რიმეიკი
რიმეიკი ან რემეიკი (remake — „გადაკეთება“, „გარდაქმნა“) — ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს უკვე არსებული ხელოვნების ნიმუშის — ფილმის, ტელესერიალის, ვიდეო თამაშის ან სხვა გასართობი კონტენტის გადაკეთებული, ხელახალი ვერსიის გამოცემას. ასეთი სახის ნამუშევარი არ ახდენს ორიგინალური ნაწარმოების ციტირებას ან პაროდირებას, არამედ ავსებს მას ახალი მახასიათებლებით. ის შესაძლოა იმეორებდეს ორიგინალის სიუჟეტს, მაგრამ, ამავე დროს, ასახავდეს მას ახალ ისტორიულ და სოციალურ-პოლიტიკურ პირობებში.
სქოლიო
კატეგორია:რიმეიკი კატეგორია:კინოს და ვიდეოს ტერმინოლოგია კატეგორია:სატელევიზიო ტერმინოლოგიები
ჩანართი ნაერთები
ჩანართი ნაერთები — ნივთიერებები, რომელთაც შუალედური მდგომარეობა უკავიათ შეღწევის მყარ ხსნარებსა და ჭეშმარიტ ქიმიურ ნაერთებს შორის. ჩანართი ნაერთები კომპლექსური ნაერთების განსაკუთრებული სახეა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქიმიური ნივთიერებები
სტრი
სტრი (Стрий) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 60112 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები
ბაღბანლარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბაღბანლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Sony Pictures Motion Picture Group
Sony Pictures Entertainment Motion Picture Group (საზოგადოდ ცნობილი როგორც Sony Pictures Motion Picture Group, აბრევიატურა SPMPG, ყოფილი სახელწოდება Columbia TriStar Motion Picture Group) — ამერიკული კინომწარმოებელი და დისტრიბუტორი კომპანია, Sony Pictures Entertainment-ის დივიზია, დაარსებული Columbia TriStar Motion Picture Group-ის სახელწოდებით 1998 წელს, ჰოლივუდში. ამჟამინდელი სახელი მიიღო 2013 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:Columbia TriStar კატეგორია:აშშ-ის გასართობი კომპანიები კატეგორია:აშშ-ის კინოდისტრიბუტორი კომპანიები კატეგორია:ამერიკული კინოკომპანიები კატეგორია:Sony Pictures Entertainment კატეგორია:1998 წელს დაარსებული გასართობი კომპანიები კატეგორია:1998 წელს დაარსებული მედიაკომპანიები კატეგორია:ტრანსნაციონალური კომპანიები კატეგორია:Sony-ის შვილობილი კომპანიები
სტეპის ტინამუები
სტეპის ტინამუები (Rhynchotinae) — ფრინველთა ქვეოჯახი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 6 გვარს. უმთავრესად ნიადაგური ფრინველები არიან, ფრენენ იშვიათად, მხოლოდ საჭიროების დროს. იკვებებიან ხილით, მარცვალითა და მწერებით. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობენ ბალახოვან მინდვრებში, უმთავრესად სტეპებში.
სქოლიო
კატეგორია:ტინამუსებრნი
ამბრიმი
ამბრიმი (Ambrym) — კუნძული წყნარ ოკეანეში, ახალი ჰებრიდების არქიპელაგში. შედის ვანუატუს რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ფართობის მიხედვით უკავია მეხუთე ადგილი ვანუატუს კუნძულებს შორის. ცნობილია საკმაოდ მაღალი ვულკანური აქტივობით და წარმოქმნილი ლავური ტბებით. მეზობელ კუნძულ მალეკულასთან და რამდენიმე უფრო პატარა კუნძულებთან ერთად ქმნის პროვინცია მალამპას.
გეოგრაფია
ამბრიმის კუნძული მდებარეობს ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის ცენტრალურ ნაწილში და იმყოფება დაახლოებით 170 კმ-ით ჩრდილოეთით ვანუატუს დედაქალაქ პორტ-ვილადან, და დაახლოებით 1200 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით ავსტრალიიდან. აღმოსავლეთის მხრიდან კუნძულს გარს აკრავს წყნარი ოკეანის წყლები, დანარჩენი მხრიდან — მარჯნის ზღვის წყლები.
კუნძულს აქვს დამახასიათებელი სამკუთხედი ფორმა. კუნძულის სიგრძე აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ შეადგენს 43 კმ-ს, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ — 30 კმ-ს. ამბრიმი მდებარეობს მაღალი ვულკანური აქტივობის ზონაში, სადაც ერთმანეთს ეჯახებიან წყნარი ოკეანის და ავსტრალიის ლითოსფერული ფილაქნები. თვითონ კუნძული წარმოადგენს გიგანტურ ფარისებულ ვულკანს.
კუნძულ ამბრიმზე მდებარეობს ორი აქტიური ვულკანური კონუსი, ბენბოუ და მარუმი, რომლებიც აღწევენ 1300 მეტრამდე სიმაღლეს. კუნძულის ცენტრში იმყოფება მასიური 1900 წლოვანი კალდერა ზომით 12х8 კმ, რომელიც იტევს მრავალრიცხოვან კრატერებს; კალდერის ფსკერი — ფერფლით დაფარული დაბლობი, უნაყოფოა ბუნებრივი მჟავა წვიმებისაგან. ამბრიმის სანაპირო დაფარულია ტროპიკული მცენარეულობით. კუნძულის მნიშვნელოვან ნაწილზე დარგულია ქოქოსის პალმები.
კლიმატი ამბრიმის კუნძულსე ნოტიო ტროპიკულია. ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 2500 მმ-ს.
ისტორია
ვანუატუს კუნძულების დასახლება დაიწყო დაახლოებით 2000 წლის წინ წყნარი ოკეანის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილიდან და პაპუა-ახალი გვინეიდან სოლომონის კუნძულების არქიპელაგის გავლით. კუნძულების კოლონიზაცია ხდებოდა ხანგრძლივი საზღვაო ცურვის დროს დიდი კანოეებით, რომლებიც იტევდნენ 200 ადამიანამდე.
ამბრიმის კუნძული 1768 წელს აღმოაჩინა ფრანგმა მოგზაურმა ლუი ანტუან დე ბუგენვილმა. ექვსი წლის შემდეგ კუნძულის გვერდით გაცურა ინგლისელმა მეზღვაურმა ჯეიმზ კუკმა. მოგზაურმა გამოიტანა დასკვნა, რომ ბუგენვილის აღმოჩენილი პენტეკოსტის და ამბრიმის კუნძულები, ერთმანეთისგან დამოუკიდებელი კუნძულებია (ადრე ეს ცნობილი არ იყო), ხოლო კუნძულ ამბრიმზე არსებობს ორი აქტიური ვულკანი.
1906 წლის მარტში ამბრიმი, როგორც ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სხვა კუნძულები, გახდა საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის ერთობლივი სამფლობელო, ანუ არქიპელაგმა მიიღო ბრიტანულ-ფრანგული კონდომინიუმის სტატუსი.
1980 წლის 30 ივნისს ახალმა ჰებრიდებმა მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგან და საფრანგეთისგან, და ამბრიმის კუნძული გახდა ვანუატუს რესპუბლიკის ტერიტორია.
მოსახლეობა
2009 წელს კუნძულ ამბრიმის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 7275 ადამიანს. ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია — სოფელი ეასი.
კუნძულზე ძირითადი სასაუბრო ენებია: ბისლამა, ფრანგული და ინგლისური, თუმცა ასევე იხმარება ადგილობრივი ენები:
ეკონომიკა
ადგილობრივი მაცხოვრებლების ძირითადი საქმიანობაა — სოფლის მეურნეობა. ამბრიმის კუნძულზე განვითარებულია პლანტაციური მეურნეობა (მოჰყავთ ქოქოსის პალმა, რისი საშუალებითაც აწარმოებენ კოპრას).
კულტურა
ამბრიმის კუნძულს აქვს მდიდარი კულტურული ტრადიციები. მაგალითად, 1 სექტემბრიდან 31 დეკემბრის ჩათვლით (იამსის ზრდის პერიოდი) კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში აკრძალულია ნადირობა და თევზაობა. ფართედაა ცნობილი ადგილობრივი ცეკვები, კერძოდ, რომი. მისი შესრულების დროს მოცეკვავეები იხურავენ ყვავილებიან მასკებს, ხოლო თვითონ ცეკვას თან ახლავს თამაში ტამ-ტამებით, ან დიდი ხის გონგით.
სქოლიო
კატეგორია:ვანუატუ კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები კატეგორია:ვანუატუს კუნძულები
ოქროს გლობუსის 45-ე დაჯილდოება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
ზავეტის თემი
ზავეტის თემი (Община Завет) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 10 856 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 273.87 კმ²-ს. მოიცავს 7 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზავეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაზგრადის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ჰაფთონი
ჰაფთონი (Haftoni) — დაბა აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,685 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის დაბები
თეა სუხიტაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
მოკოა
მოკოა (Mocoa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, პუტუმაიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 36 187 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 030 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუტუმაიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სან-ლორენსო დე ალმაგრო (საფეხბურთო კლუბი)
სან-ლორენსო დე ალმაგრო ან უბრალოდ სან-ლორენსო (Club Atlético San Lorenzo de Almagro) — არგენტინული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ბუენოს-აირესიდან. ჩამოყალიბდა 1908 წლის პირველ აპრილს. ასპარეზობს არგენტინის პრიმერა დივიზიონში და ითვლება ერთ-ერთ ძლიერ და პოპულარულ გუნდად არგენტინული ფეხბურთის ისტორიაში. „ბოკა ხუნიორსთან“, „ინდეპენდიენტესთან“, „რივერ პლეიტთან“ და „რასინგ კლუბთან“ ერთად შედის არგენტინული საფეხბურთო კლუბების დიდ ხუთეულში. არგენტინის თხუთმეტგზის ჩემპიონი და თექვსმეტგზის ვიცე-ჩემპიონი, მერკოსურის თასის (2001), სამხრეთ ამერიკის თასის (2002), ლიბერტადორესის თასისა (2014) და არგენტინის სუპერთასის (2015) მფლობელი.
ისტორია
„სან-ლორენსო დე ალმაგროს“ ისტორია სათავეს 1908 წლის პირველი აპრილიდან იღებს. კლუბის სახელწოდება ერთი მხრივ წმ. ლავრენტის (San Lorenzo Mártir) სახელს, ხოლო მეორე მხრივ კათოლიკური ეკლესიის ღვთისმსახურის ლორენსო მასას (Lorenzo Massa) სახელს უკავშირდება. კლუბმა თამაში ბუენოს-აირესის რაიონ ალმაგროში (Almagro) დაიწყო, რამაც ასევე ჰპოვა ასახვა კლუბის სახელწოდებაში. არგენტინის პროფესიონალური საფეხბურთო ჩემპიონატების ჩატარების დაწყებიდან (1931) „სან-ლორენსო დე ალმაგრო“ დღემდე არგენტინის საფეხბურთო კლუბების საუკეთესო ხუთეულში შედის — „რივერ პლეიტთან“, „ბოკა ხუნიორსთან“, „რასინგ კლუბთან“ და „ინდეპენდიენტესთან“ ერთად.
1920-იან წლებში, არგენტინის ფეხბურთის ასოციაციის შიგნით არსებული უთანხმოებების გამო პარალელურად ორი საფეხბურთო ჩემპიონატი ტარდება: ერთი — არგენტინის ფეხბურთის ასოციაციის (A.A.F.), ხოლო მეორე — არგენტინის სამოყვარულო ფეხბურთის ასოციაციის (A.Am.F.) ეგიდით. „სან-ლორენსო დე ალმაგრო“ ამ უკანასკნელის მიერ ორგანიზებული პირველობის ფარგლებში მონაწილეობს, რა დროსაც სამჯერ (1923, 1924, 1927) ქვეყნის ჩემპიონი, ხოლო ორჯერ (1925, 1926) ვიცე-ჩემპიონი ხდება. რაც შეეხება არგენტინის პროფესიონალურ საფეხბურთო ჩემპიონატში გამარჯვებას — კლუბი მას პირველად 1933 წელს აღწევს.
1939–1943 წლებში მის შემადგენლობაში ცნობილი ბასკი თავდამსხმელი ისიდრო ლანგარა (Isidro Lángara) გამოდიოდა.
ცნობილი ფეხბურთელები
<div style="-moz-column-count: 2; -webkit-column-count: 2; -o-column-count: 2; -ms-column-count: 2; column-count: 2; text-align: left;">
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის საფეხბურთო კლუბები
ჰუიჩოლები
thumb|ჰუიჩოლი ქალი [[საკატეკასის შტატიდან]] ჰუიჩოლები (huichol, wixárika (wirrárika) ხალხის თვითდასახელება, მრავლობითი ფორმით wixáritari (wirráritari) — «ნამდვილი ადამიანები») — მექსიკის დასავლეთ და ცენტრალურ ნაწილებში მცხოვრები ინდიელი ხალხი. ლაპარაკობენ იუტო-აცტეკური ენების ოჯახის ჰუიჩოლის ენაზე.
ჰუიჩოლის ეთნონიმის წარმოშობა დღემდე გაურკვეველია. უფრო მეტად სავარაუდოა, რომ ეს ინდიელი ხალხის ენაზე არსებული სიტყვა wixárika დამახინჯებული ვარიანტია, რომელიც პირდაპირ ვერ გაიგეს ან ჩაიწერეს ესპანელმა კოლონიზატორებმა. მეორე ვერსიით, ეს დამამცირებელი სახელია, რომელიც აცტეკებმა უწოდეს ჰუიჩოლებს ჯერ კიდევ ამერიკის კოლონიზაციამდე. არსებობენ სხვა ვერსიებიც.
იდენტიფიცირება და ადგილმდებარეობა
მინი|284x284პქ ჰუიჩოლები წარმოადგენენ მექსიკელ ინდიელთა ჯგუფს, რომლებიც ცხოვრობენ მექსიკის რამდენიმე შტატში, ესენია: ჯალისკო, ნაიარიტი, ზაკატეკასი და დურანგო. სახელი „ჰუიჩოლი“ არის ტერმინი, რომელსაც ესპანელები გამოიყენებდნენ ამ ტომთან მიმართებაში და სავარაუდოდ წარმომგარია ისეთო სიტყვებისგან, როგორებიცაა: გუაჩიჩილი ან ვიზარიკა. ზოგიერთი მეცნიერი მიიჩნევს რომ ჰუიჩოლები თავდაპირველად მიეკუთვნეოდნენ გუაჩიჩილებს, უდაბნოში მცხოვრებ ტომს, რომლებიც თავის მხრივ იყვნენ ერთ-ერთი ყველაზე მრავალრიცხოვანი ხალხი და ერქვათ „ჩიჩიმეკები“. ჰუიჩოლები საკუთარ თავს უწოდებენ - wixárika ან მრავლობით რიცხცში wixáritari. სიტყვა „ვიზარიკას“ ჰუიჩოლები ერთმანეთის იდენტიფიკაციისთვის იყენებდნენ. ამ ტერმინის მნიშვნელობა გაურკვეველია, თუმცაღა მეცნიერებს რამდენიმე შსაძლო ვერსია გააჩნიათ: „ მკურნალები“,  „სანდლებით მოსიარულეები“ და „იცინი“. ჰუიჩოლის სახელწოდების წარმოშობის კიდევ ერთი ვერსიაა, რომ ეს მათი თავდაპირველი სახელწოდების დამახინჯებული ფორმაა, რომელსაც სწორედ ვერ იგებდნენ ან წარმოთქვამდნენ ესპანელები.
ჰუიჩოლები ტერმინ „ ტევი“-ს იყვენებდნენ სიტყვა ხალხის მნიშვნელობით, როდესაც უნდოდათ გაემიჯნათ ჰუიჩოლთა ტომი სხვა ტომისგან. ჰუიჩოლთა უმრავლესობა ცხოვრობს სიერა მადრე ოსიდენტალის მთებში, ჯალისკოს, ნაიარიტის, ზაკატეკასის და დურანგოს შტატებში.
უსწორმასწორო მთის ჯაჭვი ჩამოყალიბდა მესამეულის პერიოდში, მოქმედი ვულკანებიდან გადმოღვრილ ლავებთან ერთად. ჰუიჩოლებს უჭირავთ ყველაზე უსწორმასწორო რელიეფის ადგილები მთის ჯაჭვში, გამორჩეული მაღალი კანიონებით, კლდეებით და ღრმა მდინარის ხეობებით, რომელთა სიმაღლე იწყება ზღვის დონიდან 600 მეტრით და 1800 მეტრამდეც კი აღწევს მთის ჯაჭვი შედგება უკიდურესი წერტილებისგან, რომლებიც ქმნიან ბუნებრივ ბარიერს. მათი დამსახურებით ჰუიჩოლი გარე სამყაროსგან იზოლირებული იყო. მაგიდის მსგავსი მთა, იგივე მესა, თავზე დაფარულია მუხისა და ფიჭვის ტყით. მთის უფრო დაბალ სიმაღლეზე გვხვდება სუბტროპიკული ბუჩქნარი და ეკლოვანი ტყე, რომლებიც მოიცავს ისეთ სახეობებს როგორიცაა აკაცია, ფიკუსი, ლისილომა, სეიბა, ბომბაქსი, ბურსერა, ოპუნცია და აგავა. ბალახეული მცენარეებიდან ძირითადად გვხვდება ბალახები და გეოფიტები.
მთავარი მდინარე, ჩაპალაგანა, რომელიც გადის ჰუიჩოლის ტერიტორიაზე, მიწას ყოფს ორ ნაწილად. ჰუიჩოლებმა, რომლებიც ბინადრობენ მდინარის დასავლეთ ნაწილში, უფრო მეტად განიცადეს კულტურათა აღრევის, შეცვლის პროცესები. ისინი ცხოვრობენ პატარა ჯგუფებად, ზოგი კორა ინდიელთა გარშემო, ზოგიც მესტიზოს დასახლებებში ან ურბანულ (ქალაქის) ცენტრებში. მათ, ვინც აღმოსავლეთ ნაწილში ცხოვრობს, შეინარჩუნეს ტრადიციების უმეტესი ნაწილი.
მთის ჯაჭვის შემოგარენში არსებობს ორი ძირითადი სეზონი: წვიმიანი და მშრალი. ყველაზე მშრალი თვეებია დეკემბერი-მაისი. ხოლო წვიმიანი ივნისი-ოქტომბერი, ამ დროს წლიური ნალექების 80 პროცენტი მოდის. წვიმიანი სეზონის დროს, უფრო დაბალ სიმაღლეზე მყოფი კანიონები უფრო ცხელი და ტენიანია ვიდრე მაღალ სიმაღლეზე მყოფი მაგიდისებრი მთა, იგივე მესა. მშრალი სეზონის დროს მესას ტერიტორიაზე გვხვდება ცივი ამინდი, ზოგჯერ ყინვითა და ძლიერი ქარით.
დემოგრაფია
ყოვლისმომცველმა ეპიდემიებმა, წითელამ და ყვავილამ, მნიშვნელოვნად შეამცირა მოსახლეობა. ფრანგი მისიონერების დოკუმენტების ანგარიშით, რომელიც თარიღდება 1780 წლით, უფრო ათვისებულ დასახლებებში: ტენზომპა, სან ნოკოლასი, სოლედადი და ჰუეჯუქუილა, მოსახლეობა შეადგენდა 2000 კაცს. სამ ყველაზე ტრადიციულ ჰუიჩოლთა თემში (სან ანდრესი, სანტა კატარინა და სან სებასტიანი) ერთად მოსახლეობა შეადგენს სულ რაღაც 1000 კაცს. 1894 წლის მექსიკის მთავრობის აღწერით ჰუიჩოლთა მოსახლეობა შეადგენდა 4000 კაცს. 1910-1940 წლებში ბევრმა ჰუიჩოლმა დატოვა სიერა მექსიკის რევოლუციის და აჯანყებების გამო გამოწვეული არეულობის დროს. ისინი დასახლდნენ ნაიარიტის რამდენიმე რაიონში. უფრო დიდი რაოდენობით ჰუიჩოლმა დაიწყო მიგრაცია ნაიარიტის სანაპიროებისკენ, როგორც სეზონურმა მუშამ და 1960 წლიდან მოყოლებული უიჩოლთა გარკვეულმა ნაწილმა დაიწყო ცხოვრება ისეთი ქალაქის ცენტრებში, როგორებიცაა ტეპიკი, გუადალაჰარა, ზაკატეკასი და მეხიკო. 1981 წლის მონაცემებით ჰუიჩოლთა საერთო რაოდენობამ დაახლოებით 10 000 ადამიანი შეადგინა. აქედან უმეტესი ნაწილი – 6000 ადამიანი სოფელ ჯალისკოს მცხოვრები, ხოლო დანარჩენი 4000 ქალაქის ცენტრებში მცხოვრები ჰუიჩოლებია. 1990 წლის მექსიკის მოსახლეობის აღწერით ჰუიჩოლთა რაოდენობამ, 5 წელზე ზევით ასაკის პირებში, შეადგინა 20 000 კაცი. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით 43 929 ადამიანი ცხოვრობდა ჰუიჩოლთა თემში, აქედან 30 726 ადამიანი ლაპარაკობდა ძირძველ, ჰუიჩოლთა ენაზე. პროცენტულად, ჩრდილოეთ ჯალისკოს საზღვართან მცხოვრებ დასახლებებშია ჰუიჩოლთა ენა უპირატესი. (განსაკუთრებით მეზკვიტიკის და ბოლანოსის მუნიციპალიტეტები) და ასევე აღმოსავლეთ ნაიარიტი (განსაკუთრებით დელ ნაიარაის მუნიციპალიტეტი) გაგრძელებული მოსაზღვრე შტატ დურანგომდე.
ისტორია და კულტურული ურთიერთობები
ცოტა რამ არის ცნობილი ჰუიჩოლთა წარმომავლობის შესახებ. ზოგიერთი მეცნიერი მიიჩნევს, რომ კოლუმბიამდელ პერიოდში ჰუიჩოლები თავდაპირველად იყვნენ გუაჩიჩილები, საკატეკასის და სან-ლუის-პოტოსის გარშემო მდებარე უდაბნოდან და ჩიჩიმეკების კულტურის ნაწილს შეადგენდნენ. ამ თეორიის მიხედვით, თანამედროვე ჰუიჩოლთა წინაპრები ეძებდნენ თავშესაფარს სიერაში (მთის ჯაჭვი) ცოტა ხნით ადრე ესპანელების მოსვლამდე ან მათი მოსვლის შემდეგ პერიოდში. სხვები ფიქრობენ, რომ ჰუიჩოლები იყვნენ სიერის დიდი ხნის მცხოვებნი, წყნარი ოკენის სანაპიროებისაკენ დიდი ორიენტაციით. მიუხედავად მათი წარმოშობისა, სრულიად შესაძლებელია, რომ ჰუიჩოლთა კულტურა შედგება ოთხი ან ხუთი შტოსგან, თითოეული მათგანი მკაფიო განსხვავებული რეგიონალური ტრადიციებით. სიერის რთული რელიეფის და ინდიელთა მხრიდან ფიზიკური წინააღმდეგობების გამოისობით 170 წლამდე ჰუიჩოლები ეწინააღმდეგებოდნენ, აკავებდნენ ესპანელების პირდაპირ მბრძანებლობას. ამ პერიოდისათვის მათი ტერიტორია და მოსახლეობის რაოდენობა საგრძნობლად შემცირდა. ფრანცისკანებმა (Franciscan) შექმნეს ცენტრები, რომლებიც ემსახურებოდნენ მისიებს და საზღვარგარეთულ ფოსტას, შეტყობინებებს ამ რეგიონში. ზოგიერთმა პირველმა ფრანცისკანელმა მისიონერებმა დააარსეს თემები ტენზომპაში (Tenzompa), სოლედადში (Soledad) და სან ნიკოლასში (San Nikolas) და ყველა მათგანმა ასიმილაცია განიცადა მეტისოს (Mestizo) მოსახლეობასთან. სან-ანდრესი, სანტა კატარინა და სან სებასტიანი იყვნენ ყველაზე მოშორებით ამ ფრანცისკანელების ცენტრებიდან და აქ ჰუიჩოლებმა უფრო მეტად შეინარჩუნეს მშობლიური რწმენა და პრაქტიკა. იმის გამო, რომ ჰუიჩოლთა ტერიტორია მდებარეობდა ესპანელთა მიერ კონტროლირებად მიწების საზღვრების გასწვრივ, სან-ლუის-კოლოტლანის საზღვრების ფარგლებში, ცენტრები გახდნენ საგუშაგოები, რათა დაეცვათ რეგიონი ინდიელთა დავდასხმებისგან. ჰუიჩოლებმა მიიღეს უფრო პრივილეგირებული სტატუსი, რომელმაც მათ მისცა საშუალება აერჩიათ საკუთარი ტომის მთავრობა და განთავისუფლებული იქნენ ხარკის გადახდისგან.
მექსიკის დამოუკიდებლობის შემდეგ ინტენსიური მისიონერული გავლენა შემცირდა და 1860 წლისთვის პრაქტიკულად ყველა სასულიერო პირმა დატოვა სიერა ინდიელთა შორის გაზრდილი დაძაბულობის გამო მიწის უფლებებზე. ესპანეთის მხრიდან დამოუკიდებლობა, ასევე, ნიშნავდა სიერაში ესპანეთის ნაფიცი ინდიელი თემების არსებობის შეწყვეტას, რამაც, თავის მხრივ, გამოიწვია ჰუიჩოლის კომუნალური (საერთო) მიწების გახსნა კოლონისტებისთვის და მესტიზოს დასახლებისთვის. ათწლიანი რევოლუციის ფარგლებში ჰუიჩოლამ და კორამ გააერთიანეს თავიანთი ძალები ინდიელი ბელადის, ლოზადას, მეთაურობის ქვეშ, რათა დაეცვათ სიერა უცხოტომელთა შემოსევისგან. რამდენიმე ეთნოგრაფის ჩამოსვლამდე, XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში, ცოტა რამ თუ იყო ცნობილი ჰუიჩოლზე და მათ კულტურულ ტრადიციებზე. ამ ეთნოგრაფებს შორის ყველაზე ცნობილი ნორვეგიელი კარლ ლუმჰოლტზი იყო, რომელმაც ნიუ-იორკის ბუნებრივი ისტორიის მუზეუმის სპონსორობით, დოკუმენტურად აღწერა ჰუიჩოლის კულტურაჟურნალების და ფოტომასალების მეშვეობით და შეაგროვა საკმაოდ ვრცელი რაოდენობა ჰუიჩოლის მატერიალური კულტურისა მუზეუმისთვის.
1950 წელს კათოლიკურმა ეკლესიამ ისევ დაიწყო ჰუიჩოლის თემებზე, საფრენი ბილიკის მშენებლობებსა და რამდენიმე ახლომახლო მისიონერებზე დავდასხმები. კიდევ უფრო დიდი ცვლილებები მოხდა 1960 წელს, როცა მაშინდელი პრეზიდენტის, ლუის ეჩევერას, მეთვალყურეობის ქვეშ ინდოეთის ნაციონალურმა ინსტიტუტმა (INI) დააფინანსა რეგიონალური განვითარების პროგრამა, ცნობილი როგორც „გეგმა ლობიო“ (ჰუიჩოლი-კორა-ტეპეჰუანისთვის). ამ სამთავრობო სააგენტოებმა შეიმუშავეს პროექტები ჰუიჩოლის მექსიკურ ნაციონალურ კულტურაში ინტეგრირებისათვის. იზოლირებული თემების გარე სამყაროსთან დასაკავშირებლად აშენდა აეროდრომები და გზები. დაიწყო სასოფლო-სამეურნეო პროექტები, შემოიღეს ტრაქტორების, სასუქებისა და სხვადასხვა ნარგავების გამოყენების კულტურა. დამატებითი პროექტები ფოკუსირებას ახდენენ მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონლის განვითარებაზე თემში. ასევე აშენდა სამედიცინო კლინიკები და სკოლები, ჰუიჩოლის ბილინგვი მასწავლებლების პერსპექტივისათვის.
ამის შემდეგ ჰუიჩოლი ჩაება ეროვნულ ეკონომიკაში და დაიწყო ფულადი შემოსავლების ძებნა, ძირითადად სახალხო რეწვის ოსტატების ან მიგრანტი მუშების ხარჯზე, რომლებიც მუშაობდნენ ქალაქებსა და მეტისების კუთვნილ მიწის ნაკვეთებზე. მათ აქვთ კონტაქტი საკმაოდ დიდი რაოდენობის უცხოელებთან, როგორც მექსიკის მოქალაქეებთან ასევე ისეთი განსხვავებული ადგილების წარმომადგენლებთან: აშშ, კანადა, ევროპა, ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკა და იაპონია. ჰუიჩოლთა მიწებზე ჯერ კიდევ ხდება მესტიზოების შემოჭრა, რომლებიც ეძებენ მიწებს, აშენებენ სახლებს, მოაშენიანებენ პირუტყვს და იკავებენ ტყეებს შემდეგი გამოყენებისათვის. ჰუიჩოლი, წარმოდგენილი ინდოეთის ნაციონალური ინსტიტუცის ოფიციალური პირების და სხვა არაკომერციული განვითარების ორგანიზაციების მიერ, კვლავ ცდილობს მიიღოს კანონიერი უფლებები საკუთარ მიწებზე.