cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სევასტი კალისპერი
ბიოგრაფია
1892 წელს იგი დაბრუნდა საბერძნეთში. დაიწყო მუშაობა ფრანგული და ბერძნული ენების პედაგოგად არსაკიონის კერძო სკოლაში. ატარებდა კერძო გაკვეთილებს ბერძნულ და ფრანგულ ლიტერატურაში, ისტორიაში, ეკონომიკაში, ეთიკასა და ფსიქოლოგიაში.
სევასტიმ და მისმა დამ, მუსიკოსმა ერასმიამ, მონაწილეობა მიიღეს 1896 წელს ათენში გამართულ ზაფხულის პირველ ოლიმპიურ თამაშებში. სევასტიმ წაიკითხა ლექცია "ოლიმპიასა და ოლიმპიური თამაშების შესახებ".
1898 წელს გავიდა პენსიაზე და დაინიშნა დაწყებითი სკოლების პირველ ზედამხედველად, რომელიც სპეციალურად მისთვის შეიქმნა. 1897 წელს დააყენა საკითხი ქალთა განათლების სისტემის რეფორმის შესახებ. მისი სტატია ამ საკითხთან დაკავშირებით გამოქვეყნდა ჟურნალში The Family ( ბერძ.Οικογένεια ).
ხსენებული საკითხი შეიტანა განათლების შესახებ ორ კანონპროექტში, რომელიც წარუდგინა საბერძნეთის პარლამენტს 1899 წელს: "გოგონებისთვის უმაღლესი საჯარო სკოლების დაარსების შესახებ" და "ბერძნული ( ბერძ. ελληνοπρεπής ), უფრო პრაქტიკული საჯარო განათლების სისტემის და გოგონებისთვის საჯარო სკოლის შექმნის შესახებ."
1906 წელს გაემგზავრა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც ეუფლებოდა ვაჭრობასა და პროფესიულ განათლებას, ასევე სწავლობდა ამერიკულ საგანმანათლებლო სისტემას.
საბერძნეთში დაბრუნების შემდეგ მან დააარსა "ქალთა კომპანიები" და "ლაბორატორიები" სხვადასხვა ქალაქში.
იმდროინდელ ჟურნალებში გამოქვეყნებული კანონპროექტებისა და სტატიების გარდა, სევასტი დაკავებული იყო ძველი ბერძნული ლიტერატურის ტექსტების ანალიზით და უცხოური პიესების თარგმნით (იგი საუბრობდა ინგლისურ, ფრანგულ და გერმანულ ენებზე). მის კალამს ეკუთვნის რამდენიმე წიგნი "ისტორიის და პოეზიის გმირი ქალები" ( ბერძ. «Ηρωϊδες εν τη ποιήσει και εν τη Ιστορία», 1901) და «Απομνημονεύματα και υποθήκαι εις την εκπαίδευσιν και την μετανάστευσην προς την βουλήν των Ελλήνων».
გარდაიცვალა 1953 წელს მოწიფულ ასაკში.
ხსოვნა
სევასტი კალისპერის სახელს ატარებს. ქუჩა ( ბერძ. Οδός Σεβαστής Καλλισπέρη ) ათენის გარეუბანში, ჩალანდრიონში.
კალისპერის სახლი
კალისპერის სახლი ( οικία Καλλισπέρη ) მდებარეობს დიონისე არეოპაგიტის, ნიკოლაუ კალისპერის ( Οδός Καλλισπέρη ) და პართენონოსის ( Οδός Παρθενωνος ) ქუჩების კვეთაზე, აკროპოლისის ქვემოთ. შენობა მე-10 საუკუნის ადრეული ეკლექტიკის არაკლასიკური არქიტექტურის შესანიშნავი მაგალითია. შენობათა კომპლექსი მოიცავს მთავარ სახლს, ორ დამხმარე შენობას და ბაღს.
უძრავი ქონება შედგება ოთხი მიმდებარე, მაგრამ ოდესღაც დამოუკიდებელი ნაკვეთის გაერთიანებისგან, რომლებიც 1907-1919 წლებში თანმიმდევრულად შეიძინეს სევასტი კალისპერიმ და მისმა ძმამ გეორგიოსმა. 1911 წლიდან 1930 წლამდე ახალმა მფლობელებმა ააშენეს სამი შენობა, რომლებიც ქმნიან კალისპერის სახლის ფუნქციურად ინტეგრირებულ კომპლექსს, რომელიც მუდმივად იყო დასახლებული 1950-იან წლებამდე.
1936 წელს ძმის გარდაცვალების შემდეგ სევასტი სახლის ერთპიროვნულ მესაკუთრე გახდა, მას არ ჰყავდა მემკვიდრეები და 1937 წლის 22 დეკემბერს თავისი ქონება სახელმწიფოს უანდერძა საგანმანათლებლო მიზნებისთვის. 1953 წელს მისი გარდაცვალების შემდეგ სახლი ათწლეულების განმავლობაში მიტოვებული და დანგრეული იყო. შემდეგ იგი გადაეცა ხალანდრიონის გოგონათა გიმნაზიის ფონდს და შემდეგ ხალანდრიონის თემს, რომელიც მისი ახლანდელი მფლობელია.
2010 წლის მარტში MONUMENTA-ს გუნდმა განაცხადი შეიტანა კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროში სახლის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად გამოცხადების შესახებ.
საბერძნეთის ისტორიული მემკვიდრეობის დაცვის წამყვანი ბერძნული ორგანოს —  ცენტრალური მემკვიდრეობის საბჭოს (CAC)  და კულტურის სამინისტროს თანამედროვეობის ცენტრალური საბჭოს (CCNM)  ერთობლივი სხდომის დასკვნის მიხედვით,  2012 წლის 13 დეკემბერს, ხუთშაბათს, კალისპერის სახლი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად გამოაცხადა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:გარდაცვლილი 1953 კატეგორია:ბერძენი ქალი მწერლები კატეგორია:ბერძენი ქალი მწერლები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:XIX საუკუნის ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მწერლები კატეგორია:ბერძენი ქალები საქმიანობის მიხედვით კატეგორია:ბერძენი ქალთა უფლებების დამცველები კატეგორია:ბერძენი ფემინისტები
სტივ მორსი
სტივენ ჯეი მორსი (Steve J. Morse, დ. 28 ივლისი, 1954, ოჰაიო, აშშ) — მძიმე როკ-ჯგუფ Deep Purple-ის სოლო გიტარისტი. მისი კარიერა მოიცავს როკის, ქანთრი, ჯაზის, კლასიკისა და ამ მუსიკალურ მიმდინარეობათა ნაზავს. მორსი Deep Purple-ის წევრია 1994 წლიდან.
ბიოგრაფია
სტივის მშობლები პროფესიით ფსიქოლოგები იყვნენ. ჰამილტონიდან ოჯახი ტენესიში გადავიდა, შემდეგ ქალაქ იპსილენტში (მიჩიგანი), სადაც სტივმა ბავშვობა გაატარა.მიუხედავად იმისა, რომ მორსი ფორტეპიანოსა და კლარნეტზე უკრავდა, მან საბოლოოდ გიტარა აირჩია.
სტივი თავის ძმა დეივთან ერთად უკრავდა ჯგუფ The Plague-ში. რიჩმონდის აკადემიაში მორსი შეხვდა ბასისტ ენდი ვესტს. მათ ჯონ კართან (კლავიშები), ფრენკ ბრიტინჰემსა (გიტარა და ვოკალი) და დეივ მორსთან (დასარტყმელი საკრავები) ერთად შექმნეს ჯგუფი Dixie Grits, თუმცა ჯგუფმა დიდხანს არ იარსება.
ვესტი და მორსი აგრძელებდნენ ერთად დაკვრას, მანამდე სანამ სტივი სკოლიდან გარიცხეს (მან უარი განაცხადა, თმები შეეჭრა). სტივმა მაიამის უნივერსიტეტში ჩააბარა. 1970-იან წლებში იქ რამდენიმე, მომავალში ცნობილი მუსიკოსი სწავლობდა. ენდი ვესტიც მაიამის უნივერსიტეტში მოხვდა.
1993 წელს Deep Purple-ის ალბომ The Battle Rages On-ის მხარდამჭერ ტურნეს დროს, რიჩი ბლექმორმა ჯგუფი დატოვა. სანამ ჯგუფში სტივს აიყვანდენ, ტურნეს დასასრულებლად დროებით გიტარისტი ჯო სატრიანი მოიწვიეს. მას შემდეგ მორსი Deep Purple-ის წევრია.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:Deep Purple-ის წევრები კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი
ატლანტა ჰოუქსის მთავარი მწვრთნელები
ატლანტა ჰოუქსი (Atlanta Hawks) — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც ატლანტა, ჯორჯიის შტატში მდებარეობს, აშშ. ჰოუქსი თამაშობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ დივიზიონში და აღმოსავლეთ კონფერენციაში, რომელიც ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციას (NBA) ეკუთვნის. გუნდი საშინაო მატჩებს ფილიფს არენაში მართავს.
რაც ჰოუქსი NBA შემოუერთდა, გუნდში 27 მთავარი მწვრთნელი იმყოფებოდა. NBA-ში გადმოსვლისას, გუნდის პირველი მთავარი მწვრთნელი როჯერ პოტერი იყო, რომელმახ მხოლოდ და მხოლოდ 7 თამაშის განმავლობაში გაძლო ამ პოსტზე. რიჩი გირინი ჰოუქს 8 სეზონის მანძილზე ედგა სათავეში, აქედან გამომდინარე ლიდერობს გუნდის რეგულარული სეზონის ჩატარებული მატჩებით მწვრთნელის რანგში (618), რეგულარული სეზონის გამარჯვებებით (327), პლეი-ოფში გაწვრთნით (60), და პლეი-ოფში გამარჯვებით (26). ალექს ჰენამი არის ერთადერთი მწვრთნელი, რომელმაც ჰოუქსთან ერთად მოიგო NBA ჩემპიონის ტიტული 1958 წელს. ჰოუქსის მწვრთნელებს შორის 5 მათგანმა შეძლო წლის საუკეთესო მწვრთნელის ტიტულის მოპოვება, აქედან 4 შესულია კალათბურთის დიდების დარბაზში როგორც მწვრთნელი, ხოლო აქედან 3 მათგანი შესულია 10 საუკეთესო მწვრთნელს შორის.
მწვრთნელები
''სტატისტიკა შესწორებულია 2009-10 სეზონის დასრულების შემდეგ. ასევე ეს სტატისტიკა არ შეიცავს NBL სეზონებს.''
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ატლანტა ჰოუქსი კატეგორია:NBA გუნდების მწვრთნელები
სლავები
[[სურათი:Slavic europe.png|მინი|300პქ|ქვეყნები, სადაც მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი სლავები არიან
Antiplanes motojimai
Antiplanes motojimai — მუცელფეხიანთა (ლოკოკინათა) კლასის, Turridae ოჯახის  ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
სლავები
]]
Antiplanes motojimai
წყარო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
სლავები
სლავები — ევროპის ყველაზე დიდი ინდო-ევროპული ეთნო-ლინგვისტური დაჯგუფება. ცხოვრობენ სამხრეთ, აღმოსავლეთ და ცენტრალურ ევროპაში, ისინი ასევე გვხვდებიან დასავლეთ და ცენტრალურ აზიაში. სლავები საუბრობენ ინდოევროპულ, სლავურ ენებზე. ისინი ჯერ კიდევ VI საუკუნეში დასახლდნენ ევროპის ცენტრალურ, აღმოსავლეთ და სამხრეთ ნაწილებში და მიუხედავად იმისა, რომ დღევანდელი (სხვადასხვა) მონაცემებით ისინი 20-მდე ენაზე საუბრობენ მრავალი საერთო გააჩნიათ როგორც კულტურაში, ასევე ისტორიულ წარსულში.
სლავები დაიყოფიან აღმოსავლეთ, დასავლეთ და სამხრეთ სლავებად:
თანამედროვე სლავი ერები და ეთნიკური ჯგუფები მნიშვნელოვნად განსხვავდებიან ერთმანეთისგან როგორც გენეტიკურად, ასევე კულტურულად. სლავთა შორის ურთიერთდამოკიდებულება სხვადასხვაგვარია, მიუხედავად კულტურული მსგავსებისა, მათ შორის მტრული განწყობებიც შეინიშნება. არსებობს აგრეთვე პან-ნაციონალისტური პოლიტიკურ-იდეოლოგიური მიმდინარეობები, რომლებიც მიზნად ისახავენ სლავთა ერთა საერთო სახელმწიფოში გაერთიანებას.
ეთნონიმი
მე-6 საუკუნიდან მოყოლებული სიტყვა „სლავები“ გვხვდება სხვადასხვა წერილობით წყაროებში, რომლებშიც ისინი ან ბიზანტიელების მეზობლებად და ხშირ მოწინააღმდეგეებად მოიხსენებიან. ბიზანტიურ ძეგლებში აღმოჩენილია სლავი ხალხის ბერძნული დასახელება (σκλαβηνός), რომელიც ევროპელებმა სავარაუდოდ ოდნავ სახეცვლილი ფორმით გადაიღეს თავიანთ ენებში. ამ ეთნონიმის ფორმა ხშირად შეცვლილია როგორც „სლოვენინ“ (slověninъ). სლავურ წყაროებში კი გამოიყენება ტერმინი „სლოვენე“ (словѣне), რომელიც შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული ყველა სლავ ხალხს აღნიშნავდა.
სიტყვა „სლავ(ებ)ის“ წარმოშობა ცნობილი ჩეხი ისტორიკოსისა და არქეოლოგის ლ. ნიდერლეს (Lubor Niederle) აზრით გაურკვეველი რჩება. არსებობს მხოლოდ რამდენიმე, სავარაუდო ვერსია ამ სიტყვის ეტიმოლოგიის შესახებ.
სლავების დასახელება ბერძნულ წყაროებში
სლავების პირველი დასახელება „სკლავინების “ სახით გვხვდება ნაწარმოებებში (ფსევდო-კესარია, პროკოპი-კესარიელი და იორდანისი), რომლებსაც მეცნიერები ათარიღებენ ქრისტეს შობიდან VI საუკუნით. ლომონოსოვი, პაველ შაფარიკი (ჩეხ. Pavel Jozef Šafárik), ივან ზაბელინი (რუს. Иван Егорович Забелин) და სხვები გამოთქვამდნენ მოსაზრებას, რომ პტოლემეს (სხვა ქართ. ტრადიციით ასევე კლავდიუს პტოლემაიოს ან პტოლემეოსი) „გეოგრაფიის გზამკვლევში ნახსენები „სტავანები “ უნდა იყვნენ სლავური ტომების წარმომადგენლები. ამ მოსაზრებას მივყავართ მე-2 საუკუნეში.
სლავების დასახელება და „მონის“ მნიშვნელობა ზოგიერთ ენებში
ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად, ძველ ბერძნულ სლავების დასახელებას ჰქონდა მეორე მნიშვნელობა, კერძოდ კი იგი აღნიშნავდა მონას. მართლაც, რომ სლავი ტყვეები ადრეულ შუასაუკუნეებში არც თუ ისე იშვიათად ხდებოდნენ ბიზანტიელების, გერმანელებისა და არაბების მონები და მონათვაჭრობის მსხვერპლნი. ეს უკანასკნელი იმითაც აიხსნება, რომ სლავები ევროპის მოსახლეობის უმეტეს ნაწილს წარმოადგენდნენ.
სხვა ვერსიის თანახმად ბერძნული სიტყვა მონა მოდის ზმნიდან, რომელიც აღნიშნავდა: „ომში ნადავლის მოპოვებას“. ამ ვერსიის თანახმად სლავების დასახელება ბერძნულ სიტყვა „მონას“ უბრალოდ დაემთხვა.
ბერძნულიდან წარმოიშვა გვიანლათინური სიტყვა sclavus, რაც ნიშნავს მონას. შემდგომ პერიოდში კი გავრცელდა დანარჩენ ევროპაში: გერმანიაში (sklave), პორტუგალიაში (escravo), ფრანგულში (esclave), ინგლისში (slave) და სხვა.
უძველესი სლავები
ბიზანტიური წყაროების მიხედვით, სლავები პირველად გამოჩნდნენ ანტებისა და სკლავენების სახელით VI საუკუნის დასაწყისში. ისინი სლავურ ტომებს შორის, იმ დროისთვის, იყვნენ ყველაზე ცნობილები და ძლიერები. ბიზანტიელი ისტორიოგრაფები, მაგალითად: პროკოპიუსი, იორდანისი და სიმოკატა, იმპერატორი იუსტინიანე I-ის კარზე აღწერდნენ ამ დასახელების ტომებს, რომლებიც გამოჩნდნენ კარპატებიდან, დუნაი და შავი ზღვის ნაპირებიდან. ისინი აღმოსავლეთ იმპერიის დუნაის პროვინციებს არბევდნენ, ძარცვავდნენ.
პროკოპი 545 წელს თავის ნაშრომში წერს, რომ: „ანტებს და სკლავენებს სინამდვილეში ერთი სახელი ჰქონდათ და წარსულში მათ სპოროები ერქვათ“. ის აღწერდა მათ როგორც ბარბაროსებს, რომლებსაც ჰქონდათ დემოკრატია და თაყვანს სცემდნენ ერთ ღმერთს, „ელვის წარმომშობს“ სახელად პერუნს, რომელსაც მსხვერპლსაც კი წირავდნენ. ისინი არ ცხოვრობდნენ ერთ კონკრეტულ ადგილას და გამუდმებით იცვლიდნენ ადგილმდებარეობას. რაც შეეხება ომს, ძირითადად ჰყავდათ ფეხოსანი მეომრები პატარა ფარებით და შუბებით შეიარაღებულნი, მსუბუქად ჩაცმულნი, ზოგიერთი კი საერთოდ შიშველი იბრძოდა, არ უჩანდათ მხოლოდ გინეტალიები. მათ ენას ერქვა „ბარბაროსული“ და ამ ორ ტომს შორის არ იყო არანაირი გარეგნული სხვაობა, ისინი იყვნენ მაღლები და ძლიერები. იორდანისი აღწერდა მათ გარეგნობას და ამბობდა, რომ მათ არ ჰქონდათ არც ღია და არც მუქი ფერის კანი და თმა, ისინი უფრო იყვნენ წითურები. ასევე იორდანისი ამბობს, რომ ისინი ცხოვრობდნენ რთულ პირობებში და კომფორტის გარეშე. სკლავენები ქალაქებს ჭაობებსა და ტყეებში აწყობდნენ. სხვა VI საუკუნის წყაროს მიხედვით ისინი ცხოვრობდნენ გაუვალ ტყეებთან, მდინარეებთან, ტბებთან და ჭაობებთან ახლოს.
მენანდრე პროტიქტორი ახსენებს თავის ისტორიულ ნაშრომებში, რომ დაურენტიუსმა (577-579) მოკლა ავარების მეთაური, ხაგან ბაიან I. ავარებმა თხოვეს სლავებს, რომ მათ დაემტკიცებინათ ავარების სუვერენიტეტი, რაზეც სლავების მეთაურმა დაურენტიუსმა უარი განაცხადა და გადმოცემის თანახმად უპასუხა: „სხვები არ იპყრობენ ჩვენ მიწებს, ჩვენ ვიპყრობთ მათ - ამიტომ ისინი ყოველთვის ჩვენი იქნებიან“.
ანტები
ანტები - ადრესლავური ტომების დასახელებაა და იგი გვხვდება VI-VII საუკუნის ბიზანტიურ ხელწერილებში. ძველი სლავური ხალხისგან შემდგარი პოლიეთნოსი, სახელმწიფოს ჩანასახებით (ბელადი, დიდებულები და ჯარი). ძველი სლავების სპეციალისტი ირინა რუსანოვის აზრით ანტები არ იყვნენ სლავები. მას მოჰყავს არგუმენტი, რომ ანტების ნივთები და ძეგლები საერთოდ არ ჰგავს ძველი სლავების ნამუშევრებს, ანუ ისინი კულტურულად განსხვავდებოდნენ. გარკვეული პერიოდის შემდეგ ეს ვერსია იყო განხილული არქეოლოგებისა და ისტორიკოსების მიერ, რის შემდეგაც გაჩნდა ახალი ვერსია, რომ ანტები წამოვიდნენ აზიიდან და VI საუკუნეში მოხდა მათი ასიმილაცია სლავებთან, რის შემდეგაც მათ აითვისეს სლავური ენა და კულტურა.
სკლავენები და ბიზანტია
სკლავენები ანტებისგან განსხვავებით მიიჩნევიან უძველესი სლავების შთამომავლებად. პირველი რეიდები ბიზანტიის იმპერიაზე სკლავენები ახორციელებდნენ ანტებთან ერთად იმპერატორ იუსტინიანე I მმართველობის დროს. 549 წელს სკლავენებმა განახორციელეს ლაშქრობა და შედეგად გაანადგურეს ილირია და თრაკია, ამ საშქრობისას მათ ასევე მიაღწიეს ეგეოსის ზღვის ნაპირებს. 1 წლის შემდეგ სკლავენების უზარმაზარი არმია შეიჭრა დალმაციაში, საბერძნეთის ტერიტორიაზე და იქ გაატარეს ზამთარი. 551 წლის გაზაფხულზე ბიზანტიის ჯარმა, რომელიც დასახმარებლად იყო წამოსული, განიცადა გამანადგურებელი მარცხი ადრიანაპოლისთან. 558 წელს სკლავენები და ანტები დიდი ძალებით შეიჭრნენ ბიზანტიაში და მიაღწიეს კონსტანტინეპოლს, ხოლო იქიდან გადავიდნენ საბეძნეთში. ამ ლაშქრობისას ბევრნი სკლავენების რიგებიდან დარჩნენ ბიზანტიაში იმპერიის მოკავშირეების სახით და გახდნენ იმპერატორის ჯარის წევრები. პროკოპიუს კესარიელი თავის ნაშრომში „საიდუმლო ისტორია“ წერს: „ ... არც ერთი მთა, გამოქვაბული, ქალაქი, არც ერთი ადგილი არ დარჩა აღმოსავლეთ რომის იმპერიაში (ბიზანტიაში) რომ არ იყოს გაძარცვული, თანაც ბევრი ადგილი იქნა გაძარცვული არაერთხელ. თუმცა იმის შესახებ თუ რაებს შვებოდნენ მიდიელები, სარკინოზები, სკლავენები, ანტები და სხვა ვარვარები აღწერილი მაქვს სხვა წიგნებში...“
მიგრაცია
აღმოსავლურ მშობლიურ თეორიაზე დაფუძვნებით, მანამ სანამ გახდებოდნენ ცნობილი რომაული სამყაროსთვის, სლავურად მოლაპარაკე ტომები იყვნენ ევრაზიის მრავალი მულტი-ეთნიკური დაჯგუფების წევრები, როგორებიც იყვნენ სარმატები, ჰუნები და გოთები. საიდან მოდიან სლავები არავინ არ იცის. ისინი გაჩნდნენ უცაბედად V-VI საუკუნეში და დაიწყეს სლავების დიდი მიგრაცია. მათ დაიკავეს ის ტერიტორიები, რომლებიც დატოვეს გერმანელმა ტომებმა ჰუნების და მათი მოკავშირეების გამო. მაგრამ იყვნენ გამონაკლისებიც. ზოგიერთი სლავური ტომი დაიძრა იბერიისკენ და ჩრდილოეთ აფრიკისკენ.
VI საუკუნეში სლავები დიდი რაოდენობით მიადგნენ ბიზანტიის საზღვრებს. ბიზანტიელების ჩანაწერებში ნაპოვნია ხელწერილი, სადაც ეწერა, რომ იქ სადაც სლავები ფეხს დაადგამდნენ ბალახი არ ამოვიდოდა, იმდენად ბევრნი იყვნენ სლავები. სამხედრო მოძრაობის შემდეგ სლავებს პელოპონესსა და დღევანდელი თურქეთის ტერიოტორიებზეც კი ჰქონდათ დასახლებები. ეს სამხრეთისკენ მოძრაობა ისტორიაში შევიდა, როგორც ინვაზიური ექსპანსია, ანუ გაფართოება. VI საუკუნის ბოლოს სლავები უკვე დასახლებულნი იყვნენ ალპების აღმოსავლეთ ნაწილში. პირველი დასახლებები ამ რეგიონში დათარიღებულია 550 წლით და დასახლდნენ დღევანდელი მორავიის (ჩეხეთი) ტერიტორიაზე. დასაწყისში მათ გაანადგურეს პატარა რომაული დასახლებები, ხოლო ხალხი დაიმონეს. ამაზე მიგვითითებს ძველი სლავური სიტყვა krščenik (ეძახდნენ მონებს), რაც მონათლულს ნიშნავს, სიტყვასიტყვით კი - „მონათლული ქრისტიანი“, იმ დროს კი მხოლოდ რომაელები ქადაგებდნენ ქრისტიანობას. დროთა განმავლობაში თვით სლავებმაც, ისევე როგორც გერმანელებმა, მიიღეს ქრისტიანობა რომაელებისგან. რწმენის მიღებასთან ერთად კი აქტუალობა დაკარგა მონათმფლობელობამ.
VII-IX საუკუნეები
მინი|246x246პქ|სლავები მე-6 საუკუნეში მიგრაციული მოძრაობების დასრულების თანავე სლავებში ნელ-ნელა ჩნდება პირველი, ელემენტარული სახელმწიფო ორგანიზაციები. ყოველ მათგანს სათავეში ედგა პრინცი, რომელსაც ჰქონდა დიდი განძი და თავდაცვისთვის აუცილებელი სამხედრო ძალები. გამომდინარე იქიდან, რომ სლავებში ეს კლასობრივი დაყოფის პირველი პრეცედენტი იყო, არისტოკრატები თავის დაზღვევის მიზნით ერთგულების ფიცს უდებდნენ, ფრანკებს, რომაელებს ან ბიზანტიელებს.
VII საუკუნეში ფრანკი კომერსანტი, სამო, დაეხმარა სლავებს მათი ძუნწი მმართველების წინააღმდეგ ბრძოლაში და ცენტრალურ ევროპაში პირველი სლავური სახელწმიფოს მმართველი  გახდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ ამ სახელმწიფომ შედარებით მცირე დრო იარსება ვიდრე ცხოვრობდა მისი დამფუძნებელი სამო. ამ შემთხვევამ საფუძველი ჩაუყარა სლავური სახელწმიფოების შემდგომ ომებს, რომელთა მთავარი მიზეზი დამოუკიდებლობა და ტერიტორიის გაფართოება იყო. 681 წელს პირველი სლავური იმპერია ჩამოყალიბდა, ბულგარეთის იმპერია, სადაც 864 წელს ძველი სლავური სახელმწიფო ენად გამოცხადდა. ბულგარეთი საყრდენ ბოძად იქცა სლავური კულტურის შემდგომ განვითარების პროცესში.
თანამედროვე ისტორია
მინი|აღმოსავლელი სლავების ცხოვრება, მხატვარი: სერგეი ივანოვი 1878 წლისთვის მსოფლიოში მხოლოდ სამი თავისუფალი სლავური სახელმწიფო არსებობდა: რუსეთის იმპერია, სერბეთი და მონტენეგრო. ზოგ წყაროში ასევე მოხსენებულია ბულგარეთიც, თუმცა 1908 წელს დამოუკიდებლობის ოფიციალურ გამოცხადებამდე ბულგარეთის ტერიტორია თურქების მიერ იყო ოკუპირებული. ავსტრია-უნგრეთის იმპერიაში კი ორმოცდაათი მილიონი ადამიანიდან ოცდასამი სლავური წარმოშობის იყო. სლავური წარმოშობის ხალხის უმეტესობას კი არ შეეძლო საკუთარი საქმის წამოწყება, ამიტომ სლავები ავსტრია-უნგრეთის იმპერიაში ითხოვდნენ თავიანთი უფლებების გაზრდას, და საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესებას. იმ მიწების რაოდენობისა და ნაირსახეობის გამო, რომელიც სლავებს ეკავათ არსებობდა სლავური გამაერთიანებელი ცენტრები. მეცხრამეტე საუკუნეში ინტელიგენტებს და პოეტებს შორის გამოჩნდნენ პან-სლავიზმის მომხრეები. მაგრამ მათ ქმედებებს მცირე გავლენა ჰქონდათ პოლიტიკაში, ასევე სლავური ქვეყნებიც არ უჭერდნენ მხარს. პან-სლავიზმი კომპრომიზირებული გახდა, როცა რუსეთის იმპერიამ დაიწყო მისი გამოყენება როგორც იდეოლოგიის, რათა გაემყარებინა მისი ტერიტორიები ცენტრალურ ევროპაში და დაემორჩილებინა სლავური ეთნიკური ჯგუფის სხვა წარმომადგენლები, როგორიც უკრაინა და პოლონეთი, მოგვიანებით პან-სლავიზმური იდეოლოგია რუსულ იმპერიალიზმს დაუკავშირეს.
პირველი მსოფლიო ომის დროს ჩეხეთის, სლოვაკეთის, სერბეთის და ხორვატიის წარმომადგენლება სექმნეს ალიანსი, რათა დაემსახურებინათ მსოფლიოს წამყვანი ქვეყნების სიმპატია და მოეპოვებინათ აღიარება. 1918 წელს, პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, სლავებმა ჩამოაყალიბეს ისეთი დამოუკიდებელი სახელმწიფოები, როგორიცაა: ჩეხოსლოვაკია, მეორე პოლონეთის რესპუბლიკა და ხორვატიისა და სერბეთის სახელმწიფოები (რომლებიც მოგვიანებით გაერთიანდნენ, როგორც იუგოსლავია).
მეოცე საუკუნის პირველ ნახევარში რუსეთი და საბჭოთა კავშირი ომებში იყო ჩაფლული, ომებთან ერთად აქტუალური იყო შიმშილობა და სხვა კატასტროფები. ყველა ზემოთ ჩამოთვლილმა ფაქტორმა უამრავი ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. სტივენ ლი წერს, რომ მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს, 1945 წელს რუსეთის იმპერიაში 90 მილიონი ადამიანი ცხოვრობდა, თუმცა ეს რიცხვი ბერად მეტი შეიძლებოდა ყოფილიყო.
რა არის პან-სლავიზმი? პან-სლავიზმი ეს არის მოძრაობა რომელიც აქტუალური გახდა მე-19 საუკუნის შუა ხანებში. ამ მოძრაობას უნდა გაეერთიანებინა ყველა სლავური წარმოშობის სახელმწიფო. მთავარი მიზანი იყო ბალკანეთის ნახევარკუნძულები, სადაც სლავები საუკუნეების განმავლობაში ბიზანტიის, ავსტრიის და თურქეთის ოკუპაციაში ცხოვრობდნენ. მოგვიანებით რუსეთის იმპერიამ პან-სლავიზმი გამოიყენა, როგორც პოლიტიკური იარაღი, მსგავსად საბჭოთა კავშირისა, რომელმაც მოიპოვა პოლიტიკური და სამხედრო გავლენა უდიდეს სლავურ ქვეყნებზე 1945-1948 წლებში.
ანტი-სლავიზმი
ანტი-სლავიზმი აგრეთვე ცნობილი როგორც სლავოფობია, რასიზმის ერთ-ერთი ფორმაა, რომელმაც თავის პიკს მეორე მსოფლიო ომის დროს მიაღწია. როცა გერმანიამ განაცხადა სლავებთან დაკავშირებით თავისი გეგმების შესახებ. ამ დროისთვის ნაცისტურ გერმანიაში გავრცელებული იყო ანტისემიტიზმი და რასობრივი დისკრიმინაცია, თუმცა ასევე დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ანტი-სლავიზმი. ჰაინრიხ ჰიმლერი (იმ დროის შინაგან საქმეთა მინისტრი) განსაკუთრებული აგრესიით გამოირჩეოდა სლავების მიმართ და ბევრ თავის გამოსვლაში ნეგატიურად იხსენიებდა არა მხოლოდ რუსებს, არამედ ყველა სლავური წარმოშობის ნაციას და მათ „დაბალი განვითარების რასად“ თვლიდა. ერთ-ერთ მის გამოსვლაში გიმლერი ამბობს: „ეს არის იდეოლოგიებისა და რასების ომი. ერთ მხარეს დგას სოციალისტური იდეოლოგია რომელიც გერმანული სულისკვეთებითაა გაჯერებული, რათა შევქმნათ სამყარო ისეთი როგორსაც გვინდა ვხედავდეთ, დამყარებული წესრიგით, სამარტლიანი სოციალურ ურთიერთობებში, მსოფლიო, რომელსაც აქვს თავისი ნაკლები თუმცა მთლიანობაში მიახლოებულია იდეალურთან, სწორედ ასეთია გერმანია. მეორე მხარეს კი დგას 180 მილიონიანი ერი, შერეული რასითა და წარმომავლობით, რომელთა სახელების გამოთქმა შეუძლებელია და მათი ფიზიოლოგიის გათვალისწინებით ერთადერთი რისთვისაც გამოდგებიან მათი სამიზნედ გამოყენებაა, ყველანაირი მწუხარებისა და შეწყალების გარეშე. მეგობრებო, როცა თქვენ იბრძვით აღმოსავლეთით, აგრძელებთ იგივე ომს, იგივე არაადამიანების წინააღმდეგ, იგივე განუვითარებელი რასის წინააღმდეგ, რომლებიც ოდესღაც ცნობილები იყვნენ ჰუნების და თათრების სახელით, ისინი გამოჩნდნენ ჩინგიზ ხანთან ერთად, დღეს კი მოგვევლინენ როგორც რუსები, ბოლშევისტური იდეებით გამსჭვალული ერი.“
თანამედროვე სახელმწიფო ორგანიზაციებში მაინც შემორჩა სლავოფობური იდეოლოგიის მატარებელი კანონმდებლობები, თუმცა დღეს ისინი მიმართულია არა სრულიად სლავური წარმოშობის ერების მიმართ არამედ პოლონელებისა და ზოგჯერ ჩეხების წინააღმდეგ. ცნობილი როკ ჯგუფის „Landster” წევრები თავიანთი სიმღერებით აქტიურად გამოდიან პოლონელების წინააღმდეგ. ასევე ზოგიერთი ორგანიზაციები აცხადებენ რომ ინდუსტრიული სტანდარტის გეგმა (რომელიც ითვალისწინებდა აღმოსავლეთ ევროპაში მესამე რაიხის მმართველობის გაძლიერებას) მხოლოდ ფანტაზიის ნაყოფი იყო, თუმცა 2009 წლის ნოემბერში ორიგინალი საბუთების გამოქვეყნების შემდეგ მსგავსი განცხდაებები თითქმის აღარ კეთდება.
სლავური ენები
სლავური ენები მიეკუთვნება ინდოევროპულ ენათა ოჯახს. სლავური ენების წარმოშობა უკავშირდება ერთ საერთო ფუძე-ენას, რომელიც პროტო-სლავური ენის სახელითაა ცნობილი. ენათმეცნიერთა აზრით, პროტო-სლავური ენა, III ათასწლეულში უნდა წარმოშობილიყო, და სავარაუდოდ იგი აღმოსავლეთ ევროპაში ადრეულ შუა საუკუნეებამდე გამოიყენებოდა, ხოლო VII საუკუნიდან იგი უნდა გაყოფილიყო რამდენიმე ვარიანტად, რომელთაგან საბოლოოდ დღევანდელი სლავური ენები ჩამოყალიბდა.
აღმოსავლეთსლავური ენების ჯგუფს მიეკუთვნება: რუსული, უკრაინული და ბელარუსული.
დასავლეთსლავური ენების ჯგუფს მიეკუთვნება: პოლონური, ჩეხური, სლოვაკური.
სამხრეთსლავური ენების ჯგუფს მიეკუთვნება: სლოვენური, ხორვატული, მაკედონური და ბულგარული.
სლავურ ენებზე მოსაუბრე ხალხის გეოგრაფიული არეალი მოიცავს ცენტრალური ევროპის აღმოსავლეთ ნაწილს, ბალკანეთის ნახევარკუნძულს, აღმოსავლეთ ევროპას და მთლიანად რუსეთს. სლავურ ენებზე მოსაუბრე ადამიანების რაოდენობა კი დაახლ. 315 მილიონი ადამიანია.
სლავურ ენებში ისტორიულად შემავალი ზოგიერთი ენა დღესდღეობით აღარ არსებობს და ისტორიას შემორჩა მხოლოდ მეტ-ნაკლებად საინტერესო მასალები წარწერების, ჩანაწერების, ლიტერატურული ნაწარმოებების სახით. ეს ენებია: სლავურის ძველი აღმოსავლური ვარიანტი, ძველი ნოვგოროდული ვარიანტი, რუთენული, ძველი (და სავარაუდოდ შუა) პოლონური, სლოვინცური, პოლაბური, საეკლესიო სლავურის სლოვენური ვარიანტი.
ლინგვისტები XIX საუკუნიდან მოყოლებული იკვლევენ სლავური ენების ჯგუფებს და ამჩნევენ როგორც განსხვავებებს, ასევე მსგავსებებს ამ ენებს შორის, რომლებიც ხშირ შემთხვევაში რელიგიურ-კულტურულ საფუძველზეა ჩამოყალიბებული. ერთ-ერთი ნიშანდობლივი რელიგიურ-კულტურულ განსხვავება აღმოსავლეთის, დასავლეთის და სამხრეთის სლავებს შორის არის გრაფიკული ხასიათის სხვაობა: კათოლიკური აღმსარებლობის სლავი ერები წერენ ლათინური ანბანით და აქვთ უფრო ლათინური ენის გავლენა (ე. წ. „სლავია რომანა“), მაშინ როცა მართლმადიდებელი სლავი ერები კირილური ანბანით წერენ (ე. წ. „სლავია ორთოდოქსა“) და მათ ლექსიკაში უფრო ბერძნული ენის გავლენა შეიმჩნევა, თუმცა ლათინური და ბერძნული ენების გავლენა, ამ ენათა კვალი ყველა სლავურ ენაშია შესამჩნევი. არსებობს ასევე განსაკუთრებული შემთხვევა მუსლიმ სლავ ეთნოსთა სახით, რომლებსაც ახალი კლასიფიკაციით ე. წ. „სლავია ისლამიკას“ მიაკუთვნებენ.
გავლენა მეზობელ ენებზე
ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნების ენების უმრავლესობაზე დიდი გავლენა აქვს რუსულ ენას. მსგავსება განსაკუთრებით იგრძნობა ლექსიკაში. ასევე სლავური ენების გავლენას განიცდიან რუმინული, ალბანური და უნგრული ენები. აღნიშნულ ენებში სლავური ენებისგან ნასესხები სიტყვების წილი მთლიანი ლექსიკის 1/5 ნაწილს უტოლდება, რაც ძალიან მაღალ მაჩვენებლად ითვლება. თუმცა ზემოთ ხსენებულ სამ ენაში რუმინული შედარებით ნაკლებად არის სლავური ენების გავლენის ქვეშ მოქცეული, ვიდრე ალბანური და უნგრული. ეს ისტორიული ფაქტორიდან არის გამოწვეული: სლავური ტომების მიგრაციის დროს ყველაზე ნაკლებად დღევანდელი რუმინეთის ტერიტორია იყო ათვისებული. სლავური ენების გავლენას განიცდიან მცირე მასშტაბით გერმანული ენებიც, რადგან სლავური ტომები უფრო მეტად მიგრირებდნენ ევროპის სამხრეთით, ვიდრე დასავლეთით. უფრო მეტიც, ზოგიერთი სლავური ენა აქეთ განიცდის გერმანული ენების ზეგავლენას. ამის კარგი მაგალითია პოლაბური ენა, რომელშიც იყო გერმანული ენების ელემენტების დომინირება იმაზე მეტად ვიდრე რომელიმე სხვა სლავურ ენაში. სლავური და გერმანული ენების სპეციალისტი, მაქს ვაზმერი აღნიშნავს, რომ პროტო-გერმანულ ენაში არ არსებობს არცერთი სიტყვა, რომელიც ნასესხებია სლავური ენებიდან. მისი თქმით, ერთადერთი გერმანული ენა, სადაც სლავურის გავლენა აღინიშნება, არის იდიშური. ასე, რომ ენათმეცნიერებს აქვთ განსხვავებული აზრები და შეხედულებები ენებს შორის კავშირებზე, რაც თითოეული ენის კომლექსურობით არის გამოწვეული.
ეთნიკური ჯგუფები
სლავები გეოგრაფიულად დაყოფილი არიან სამ მთავარ ჯგუფად: აღმოსავლეთის სლავებად, დასავლეთის სლავებად და სამხრეთის სლავებად. თითოეულ ეთნიკურ ჯგუფს აქვს განსხვავებული ისტორია, რელიგია და კულტურა. გარდა ამისა, თითოეულ მათგანს აქვს მჯიდრო კავშირი უძველეს ბრინჯაოს და რკინის ცივილიზაციებთან.
დასავლელი სლავები
მინი|335x335პქ|დასავლელი სლავები IX-X საუკუნეებში დასავლეთის სლავების წინაპრები არიან აღმოსავლეთის სლავები, რომლებმაც დაიწყეს დასახლება ევროპის კონტინენტის ცენტრალურ  ნაწილში მას შემდეგ, რაც გერმანულმა ტომებმა დატოვეს ეს ტერიტორია  ხალხთა დიდი გადასახლების პერიოდში, რაც V-VII  საუკუნეებში ხორციელდებოდა. როგორც ცნობილია, დასავლეთის სლავების სისხლში არის გერმანული ტომების: გერმანიკებისა და ბალთების გენებიც. ამ ეთნიკურ ჯგუფში დღესდღეობით გაერთიანებული არიან სლოვაკები, სორბები, პოლონელები და ჩეხები. პირველი სლავების მიგრირება ევროპის მასშტაბით დაიწყო ახ. წ.  V საუკუნეში, ხოლო პირველი დასავლური სლავური სახელმწიფოების გაჩენა მოხდა VII საუკუნეში. სწორედ ამ პერიოდში მიაღწიას დასავლეთის სლავებმა თავიანთი ძლიერების ზენიტს. გაჩნდა ახალი სამეფოები: სამოს სამეფო 623-658 წლებში, ორი საუკუნის შემდეგ, კერძოდ კი 833 წელს გაჩნდნენ  მორავიას პრინციპატი ,ნიტრას პრინციპატი და დიდი მორავია. X  საუკუნეში პოლონურმა ტომმა, პოლანებმა ჩამოაყალიბეს პოლონეთის სამეფო, რომელიც თავისი ძლიერებით გამორჩეული იყო რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში და ამასთანავე კარგი ურთიერთობაც ჰქონდა დანარჩენ დასავლურ სლავურ ტომებთან. რაც შეეხება ჩეხურ ტომებს, ისინი ჯერ კიდევ VI საუკუნიდან სახლობდნენ ბოჰემიის ტერიტორიაზე. XI საუკუნიდან ისინი გახდნენ წმინდა რომის იმპერიის ვასალები და ჩამოაყალიბეს ბოჰემიის სამეფო. 1002-1419 და 1526-1918 წლებში ჩეხური ტომები საღვმთო რომიის იმპერიის შემადგენლობაში რჩებოდნენ და დამოუკიდებლები შედარებით ნეკლები პერიოდი იყვნენ დანარჩენ დასვლურ სლავურ ტომებთან შედარებით. დასავლეთის ტომებს კარგად ჰქონდათ განვითარებული ეკონომიკა, სოფლის მეურნეობა და მეცხოველეობა. ჯერ კიდევ VII საუკუნიდან ჰყავდათ ფეიქრები, რასაც ადასტურებს არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილი ძვირფასი ქსოვილები. დასავლეთის სლავებმა ამავე პერიოდში შექმნეს ვაჭრობის და ხელოსნობის ცენტრები: პრაღა, კრაკოვი, ვოლინი და სხვა. გაცხოველებული ვაჭრობა ჰქონდათ აღმოსავლეთის სლავებთან და ბიზანტიის იმპერიასთან, ასევე ფრანკებთან და არაბებთან, რისი დამადასტურებელი საბუთიცაა ბალტიისპირეთში ნაპოვნი უძველესი მონეტები ამ ქვეყნებიდან. შუა საუკუნეებში დასავლეთის სლავებმა გადაიტანეს საღვთო რომის იმპერიის შემოსევები, ხოლო XIX საუკუნეში გერმანელთა ანექსია. ყველაზე მეტად დაზარალდნენ სორბები - მხოლოდ 60 ათასი სორბი გადაურჩა ანექსიას, დღეს კი ისინი გერმანიის ტერიტორიაზე, კერძოდ კი ბრანდენბურგისა და საქსონიის რეგიონებში ცხოვრობენ.
აღმოსავლელი სლავები
აღმოსავლეთის სლავები არიან ფინო-უნგრელების და ბალთების შთამომავლები. მათ სისხლში იყო უძველესი აღმოსვლური ტომების, ხაზარების, ასევე ვიკინგების და ირანელების გენები. პირველად აღმოსავლეთ სლავური ტომები ევროპის ტერიტორიაზე გამოჩნდნენენ VII საუკუნის დასაწისში. მათ თავიანთი ცხოვრების წესი მიწის დამუშავებით დაიწყეს. აღმოსავლეთის სლავები მიწის დასამუშავებლად იყენებდნენ ტყიან მიწებს: ტყეებს წვამდნენ ან ჩეხავდნენ და ასეთ ტერიტორიაზე იწყებდნენ მიწის კულტივიზაციას, რადგან ასეთი მიწები შედარებით მაღალი ნაყოფიერებით გამოირჩეოდა. ევროპაში მიგრაცია აღმოსავლეთის სლავებმა ორი მიმართულებით განახორციელეს: ჩრდილოეთით უკრაინისა და ბელარუსის ტერიტორიაზე და ჩრდილო-აღმოსავლეთით - რუსეთის ტერიტორიაზე. ქალაქებს ძირითადად აარსებდნენ მდინარე დნიპროს ნაპირებთან. პირველი მნიშვნელოვანი ქალაქები იყო:  ნოვგოროდი, პოლოცკი, გნეზდოვო და კიევი. IX საუკუნეში შეიქმნა სლავური ტომების გაერთიანება კიევის რუსეთის სახით. მისი დედაქალაქი იყო კიევი. კიევის რუსეთის ტერიტორიული გაფართოება დაიწყო X საუკუნის მეორე ნახევრიდან, სვიატოსლავ I-ის მმართველობის პერიოდში, რომელმაც შემოიერთა ხაზართა იმპერიის ტერიტორიები. ამ დროს კიევის რუსეთის ტერიტორიები ბალტიის ზღვიდან შავ ზღვამდე იყო გადაჭიმული. ვლადიმირ დიდმა XI საუკუნის დასაწყისში კიევის რუსეთის რელიგიად ქრისტიანობა გამოაცხადა. XII საუკუნემდე კიევის რუსეთში კარგად იყო განვითარებული სოფლის მეურნეობა, უკვე არსებობდა ფეოდალური წყობილება, თუმცა XI საუკუნის ბოლოდან XII საუკუნის ბოლომდე კიევის რუსეთის განვითარება შეფერხდა, რაც ეკონომიკური ფაქტორებით იყო გამოწვეული, 1240-იან წლებში კი მონღოლთა ბატონობის ქვეშ მოექცნენ, რამაც დაშლამდე მიიყვანა ეს იმპერია. დასავლეთის სლავების ეთნიკურ ჯგუფს დღეს მიეკუთვნებიან რუსები, უკრაინელები და ბელარუსები, ანუ ის სახელმწიფოები, რომლებადაც კიევის რუსეთი დაიყო.
სამხრეთელი სლავები
მინი|263x263პქ|სამხრეთელი სლავები სამხრეთის სლავებში, ხორვატებისა და სლოვენიელების გარდა, ყველა ტომს აქვს კავშირი უძველეს პროტო - ბალკანურ ტომებთან, რუმინელებთან და კელტებთანაც კი. მათ სისხლში არის ასევე აღმოსავლურ გერმანული და კავკასიური ტომების: გეპიდების, ჰუნებისა და ავარების გენები. მათი ისტორია იწყება V საუკუნიდან, თუმცა ამ პერიოდის სამხრეთელი სლავების შესახებ ძალიან მწირი ინფორმაცია არსებობს. სამხრეთის სლავებმა დასახლებების დაარსება დაიწყეს V საუკუნის პერიოდიდან და დაასრულეს VII საუკუნის ბოლომდე, როცა მთლიანად აითვისეს ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ტერიტორია. სამხრეთის სლავები საუკუნეების მანძილზე განიცდიდნენ მართლმადიდებლური ბიზანტიის იმპერიისა და მუსლიმური ოსმალეთის იმპერიების გავლენას, როგორც კულტურული ასევე რელიგიური თვალსაზრისით. ამ ეთნიკურ ჯგუფში დღეს  ერთიანდებიან ბოსნიელები, ბულგარელები, ხორვატები, მაკედონელები, მონტენეგროელები, სერბები და სლოვენიელები. სამხრეთის სლავები ტერიტორიულად გამოყოფილი არიან დანარჩენი ეთნიკური ჯგუფებისგან XV საუკუნიდან მოყოლებული არასლავური სახელმწიფოებით: რუმინეთით, უნგრეთითა და ავსტრიით.
რელიგია
სლავების მოსაზრებით, სამყარო შეიქმნა ერთხელ და ყველასთვის, სწორედ ამიტომ ფიქრობდნენ რომ არანაირ ახალ წესს შეეძლო მათი წინაპრების სიტყვისა და ადათის შეცვლა. მას შემდეგ, რაც სლავების სოციალური ჯგუფი ჰომოგენურიდან შეიცვალა, ყოველი უმაღლესი რანგის წარმომადგენლისგან მიღებული გადაწყვეტილება საზოგადოებასთან შეთანხმებით ერთსულოვანი უნდა ყოფილიყო. ზოგადად, ანტიკური სლავური ცივილიზაცია  ერთ-ერთ ყველაზე კონსერვატიულ საზოგადოებად ითვლება.
სლავების ერთ-ერთი პრიმიტიული რწმენის თანახმად, ტყის სული, „ლეში“, მონადირეებს ხელს უშლიდა ნადირობაში. მისი საკვების-მომპოვებელი ფუნქცია მათთვის დაკავშირებული იყო არქაულ სიწმინდესთან. ადრეულ ხანაში ამ რწმენას მიიჩნევდნენ ველური ცხოველების მფარველად, ხოლო შემდეგ რემებისა და ჯოგების მცველად. XX საუკუნეში, რუსეთში, თუ კი ცხვრების ფარა ან ძროხები სახლში არ დაბრუნდებოდნენ, ისინი ქატო-კვერცხს წირავდნენ და ლეშის თხოვდნენ უკან მშვიდობით დაებრუნებინა ისინი.
სლავებში გავრცელებული იყო ხის რწმენაც, ისინი მას სიმტკიცისა და წარმატების სიმბოლოდ მიიჩნევდნენ. ჩვეულებრივ ხის სახლს როდესაც აშენებდნენ, მის მფარველ რწმენას „დამავოის“ უწოდებდნენ, სათბურის ტიპის ხის სახლებისას კი „ოვინიკს“ და ა.შ. მსგავსი ტიპის რწმენები და სახლები კვლავ შემორჩენილია ბოსნიისა და სლოვენიის ისტორიულ რეგიონებში, ასევე პოლონეთის ერთ-ერთ მხარეში, პოზნანში.
მითოლოგია
მითოლოგიურად, სლავებისთვის სამყარო შეიქმნა შემდეგნაირად: ღმერთმა სასწაულმოქმედი ქვიშა ზღვის ფსკერიდან მაღლა ამოიტანა და ის მიწად გადააქცია. მათთვის კი ეშმაკი იყო ის ვინც ამ მიწის განადგურებას შეეცდებოდა.
XII საუკუნეში საქსონელმა მისიონერმა ჰელმოლდ ოფ ბოსაუ თავის წიგნში, „სლავების ქრონიკები“, აღწერა თავისი გაოცება ბალტიის ზღვის მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებული სლავების რწმენის მიმართ. მათი აზრით, ღმერთი მხოლოდ სამოთხეში იყო და ამქვეყნიურ საქმიანობაში არ ერეოდა, ადამიანს აძლევდა მაქსიმალურ თავისუფლებას. დეიზმის ეს ფილოსოფიურ-რელიგური მოძღვრება შემდეგ წლებში გავრცელებული აღმოჩნდა ფინეთში, უგრიელებსა და ურალიელებშიც.
„რუსეთის ძირითად ქრონიკებში“ სახელდება XII საუკუნეში არსებული 7 რუსი წარმართი სიწმინდეები: პერუნი, ვოლოსი, ხოსი, დაჟბოგი, სტრიბოგი, სიმარგლი და მოკოში. ასევე VI საუკუნის წყაროებშიც ნახსენებია სვაროგი.ამათგან მხოლოდ ორი, პერუნი და სვაროგი, მიიჩნევა სლავთათვის საერთო სიწმინდეებად. მსგავსი სახელწოდებით ლიტველები პერუნს უწოდებნენ პერკუნას. მას სინათლის ღვთაებად მიიჩნევდნენ, მგავსად როგორც ძველ ინდოეთში ცეცხლის ღმერთად აგნის თვლიდნენ. რუსეთში, სათბურებში კარგი მოსავლის მოყვანისთვის დახმარებას სვაროგს თხოვდნენ, ოღონდ მას ლიტიცის უწოდებდნენ, ხოლო განსხვავებით მათგან ჩერნიგოვის უკრაინელები, იგივე მიზნით მოუწოდებნენ არა სვაროგს, არამედ პერუნს.
რწმენის ჰიპოთეზები სლავურ ხელოვნებაში
ბელარუსიულ სიმღერებში წმინდა ფიგურები აღებდნენ გლეხის კარს დოვლათის მოსატანად. ისინი ოთხი ფორმით გვევლინებიან, ესენია: bog (ღმერთი), sporysh (დოვლათის სიმბოლო), ray (სამოთხნე), dobro (სიკეთე). „ბოგ“ ინდო-ირანული წარმოშობის სიტყვაა და სიმდიდრეს, ბარაქას, კარგ იღბალს ნიშნავს. დოვლათის სიმბოლოც ანალოგიური შინაარსისაა, სამოთხე და სიკეთე კი სრულყოფილების, წარმატების აღმნიშვნელი იყო. ვიზუალურად აღმოსავლელი სლავებისთვის მთვარის გამოსახულებას უკავშირებდნენ მამაკაცს, როგორც ოჯახის უმთავრეს სიძლიერეს. ხოლო მზეს უკავშირებდნენ ქალს, რაც მტკიცდება იმით, რომ რუსულ სიმღერებში მზე შედარებულია პატარძალ ქალიშვილთან.
სამლოცველო ადგილები
განსხვავებით რუსული ქრონიკებისა, გერმანული წყაროები უფრო მეტ ინფორმაციას გვაძლევს, ოღონდ უშუალოდ გვესაუბრება ბალტიისპირეთის სლავებზე. იქ ნაჩვენებია, რომ არსებობდა სპეციალური ადგილები სადაც რელიგიური რიტუალები სრულდებოდა, იყო ხისგან აშენებული შენობები, იშვიათ შემთხვევებში ხის გარსი მეტალით იყო დაფარული. ადამიანების მსხვერპლშეწირვას, მათ გატყავებას, გამოშიგვნასა და გაკვეთას, სლავებისთვის უპირატესი როლი ჰქონდა დოვლათისა და გამარჯვების დასაცავად. მათ მიერ შექმნილი ზღუდეს, გალავნის შიგნით შესაძლებელი იყო ოთხი ტაძრის არსებობა. ჩრდილოეთ პოლონეთის ერთ-ერთ ასეთ დაწესებულებაში, მის ირგვლივ მცხოვრებ თითოეულ ადამიანს, წარმატების მოსაპოვებლად შესაწირად მიყავდა ცხვრები და ხარები. მოხარშული საქონლის ხორცი ურიგდებოდა ყველას, განურჩევლად სქესისა თუ ასაკისა. ცეკვა და სიმღერა, ხანდახან იუმორისტულიც, აცოცხლებდა მოწყობილ ზეიმებს.
სლავური წარმართული რიტუალები და ტრადიციები
სლავები არ აკეთებდნენ თავიანთ გენეალოგიურ აღწერებს, სწორედ ამიტომ ტომისა თუ ჯგუფის დამფუძნებელი ითვლებოდა ლეგენდარულ პიროვნებად. დროთა განმავლობაში, როდესაც უფროსი თაობის წარმომადგენელი თავის შთამომავალს უთხრობდა სვაროგსა და პერუნზე, ასევე დამფუძნებელ პიროვნებაზე, უმცროსი მათ იღებდა როგორც სრულყოფილების იდეალად. ამის შედეგად ისინი ქმნიდნენ მრავალ ფორმიან სათაყვანებელ ღვთაებებს. მაგალითად, რიაჟანში, რუსეთში აღმოაჩინეს ბადრისებრი ფორმის ბრინჯაოს კერპი. აღმოჩენილ ნივთს ჰქონდა ოთხი სახე, მეხუთე კი მკერდის ადგილას ჰქონდა მიმაგრებული.
აღმოსავლელი ფინელებიც და უგრიელებიც მსგავსი გზით ცემდნენ პატივს გარდაცვლილ გაკერპებულ იდეალებს, მათაც რამდენიმე თავით გამოხატავდნენ, ასევე მართავდნენ საზოგადოებრივ წვეულებას პატივის მისაგებად. XX საუკუნეში უგრიელი ტომების ძველი ადგილმსაყოფლის ადგილას აღმოაჩინეს ხის შენობები, სადაც ბალტიელი სლავები იკრიბებოდნენ წვეულებების გასამართად, საბჭოდ ან საჭმლის მოსამზადებლად. ასევე XIX საუკუნეში მსგავსი შენობები ფიქსირიდება რუსეთში, უკრაინასა და სამხრეთელი სლავების საცხოვრებელ ტერიტორიებზეც.
ბალტიელი სლავების კერპებისადმი ტაყვანისცემა და პატივის მიგება საკმაოდ უცნაური პროცესი იყო. გასაკვირი მართლაც არ არის, რომ ამ რეგიონში XIX საუკუნემდე ძველ ხალხთა საფლავი უნაკლოდ შემორჩა. მათ ჰქონდათ შემდეგი ტრადიცია: მიცვალებულის დასაფლავებიდან სამ, ოთხ, ხუთ ან შვიდ წელიწადში მიწას თხრიდნენ, იღებდნენ გვამის ძვლებს, ბანდნენ, წმენდნენ, ახალ ტილოში ახვევდნენ და უკან აბრუნებდნენ. აღმოსავლელ და დასავლელ სლავებში მსგავსი პროცედურების აღწერა სიმღერებშიც არის მოხსენიებული. სლავების ეს ტრადიცია შემდეგში დავიწყებას მიეცა,რადგან მათ დაკარგეს მიზანი, რის გამოც საფლავს ხელმეორედ თხრიდნენ. მაგალითად ისინი ცეცხლს აღარ ანთებდნენ საფლავის ქვებზე, აღარ რწყავდნენ საფლავებს, რაც შემდგომში ამოთხრაში ხელს შეუწყობდა.
სლავების წარმოდგენებით, ადამიანი, რომელიც გარდაცვალების შემდეგ საფლავში არ გაიხრწნებოდა,ხდებოდა ვაპირი. მათი აზრით, თუ კი სურდათ თავი დაეცვათ ვამპირისგან, მის საფლავზე უნდა დაესოთ ბოძი, რომელიც მას გულს გაუკვეთდა და შინაგანად დაწვავდა.
სლავების დღევანდელი რელიგიები
წარმართი სლავი პოპულაციები გაქრისტიანდნენ VII-XII საუკუნეებში. დღესდღეობით სლავური წარმოშობის საზოგადოებების უმეტესი ნაწილი კათოლიკე ქრისტიანები არიან, ასევე გვხვდება პროტესტანტები, ხოლო მცირე ჯგუფს მიეკუთვნება მუსლიმი სლავები. სლავებში ასევე გვხვდებიან ათეისტებიც და აგნოსტიკებიც. ჩეხეთის რესპუბლიკის მოსახლეობის დაახლოებით 20% ათეისტია.
ურთიერთობები არა-სლავ ხალხთან
მთელი თავიანთი ისტორიის განმავლობაში, სლავები ურთიერთობაში მუდამ შედიოდნენ არა-სლავურ ჯგუფებთან. დღევანდელი უკრაინის ტერიტორიაზე მაშინ მცხოვრებ სლავებს კავშირი ჰქონდათ ირანელ სარმატებთან და გერმანელ გოთებთან. მათი შემოდგომი გავრცელებისას, არა-სლავურ ხალხთა ჯგუფებს შეერივნენ. მაგალითად, ბალკანეთში ცხოვრობდნენ პალეო-ბალკანური ტომები, ისინი იყვნენ რომანიზირებული და ჰელენიზირებული ილირიელები, თრაკიელები და დაკიელები, ასევე ბერძნები და კელტი სკორდისკები. დროთა განმავლობაში, მკვიდრ ბალკანელთა შთამომავლები სლავებს შეერივნენ. ამ პერიოდში ილირიელთა უმეტესი რაოდენობა და თრაკიელები სრულად გადაშენდნენ, თუმცა თანამედროვე ალბანელები ილირიელთა შთამომავლებს წარმომადგენენ. გამონაკლისები არიან ბერძნები, რომელთა ტერიტორიაზეც სლავები ვერ ჭარბობდნენ, მათზე სლავური კულტურა ვერ გავრცელდა, ხოლო რომის იმპერიის ტერიტორიაზე მცხოვრებ ხალხში, იგულისხმება დღევანდელი ბერძნების წინაპრები, მაკედონიელები, ბულგარელები და აღმოსავლეთ თრაკიის ტომის წევრები, სლავები საგრძნობლად დიდი რაოდენობით ასიმილირდნენ მათთან. მართალია ბულგარელები შეერივნენ სლავებს,თუმცა მათი ადათ-წესები და კულტურა სრულყოფილად გადაეცემოდა ახალი გენერაციის თითოეულ წარმომადგენელს. დაახლოებით შუა საუკუნეებამდე დალმაციელი ხალხიც რომაულად საუბრობდა, თუმცა სხეულის ფორმითა და გარეგნობით სლავებს ძალიან გავდნენ.
დასავლეთ ბალკანეთში, სამხრეთელი სლავები და გერმანელი გეპიდები დაქორწინდნენ ევრაზიელი უცნობი წარმოშობის მქონე ავარებთან, ამის შედეგად კი ჩამოყალიბდა ახალი სლავური პოპულაცია. უშუალოდ ცენტრალურ ევროპაში სლავები გერმანულ და კელტურ ტომებში გავრცელდნენ, ხოლო აღმოსავლელი სლავები სკანდინავიურ და ურალელ ხალხთან დაოჯახდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ვარიაგებსა და ფინელებზე დიდი ზეგავლენა ჰქონდა კიევის რუსეთის კულტურას, დაახლოებით ერთი საუკუნის  შემდეგ ისინი სრულად „გასლავიციზირდნენ“. იმდროინდელი უნგრელების (მაგიარების) მიგრაციის დროს, დღევანდელი უნგრეთის ტერიტორია დასახლებული იყო დაახლოებით 200 000 სლავითა და რომაელი დაციანებით. XI და XII საუკუნეში თურქული მომთაბარე ტომების, ყივჩაღებისა და პაჭანიკების, განუწყვეტელმა შემოსევებმა აღმოსავლელი სლავების მასიური მიგრაცია გამოიწვია ჩრდილო-ევროპულ ქვეყნებში, სადაც მეტწილად ტყით მოცული რეგიონები ჭარბობდა.შუასაუკუნეებში საქსონელი ტომები დასახლდნენ იმდროინდელ ბოსნიის, სერბეთისა და ბულგარეთის ტერიტორიაზე, რის შედეგადაც შეერივნენ სლავურ ჯგუფებს.
პოლაბიელი სლავები დასახლდნენ ინგლისის აღმოსავლეთ ნაწილში იქ მცხოვრებ დანიურ ტომებთან ერთად. ასევე ცნობილია, რომ პოლაბიელ-პომერალიელი სლავები ძველ-სკანდინავიურ ისლანდიაში გავრცელდნენ და იქ დაიმკვიდრეს თავი. საქალიბას უწოდებდნენ სლავ დაქირევებულ ჯარისკაცებს და მონებს, რომლებიც გავრცელებულები იყვნენ შუასაუკუნეების არაბულ სამყაროში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, სიცილიასა და ალ-ანდალუსიაში. საქალიბები ირიცხებოდნენ ხალიფების პირად რაზმებშიც. XII საუკუნეში სლავ მეკობრეთა რაოდენობა ბალტიის ზღვის აუზში საკმაოდ გაიზარდა. დასავლელმა ჯვაროსნებმა 1147 წელს ომი დაიწყეს პოლიბიელ სლავებთან, როგორც ჩრდილოელ ჯვაროსნებთან. დასავლელი სლავების მმართველმა, ნიკლოტმა, დიდი წინააღმდეგობა გაუწია საღვთო რომის იმპერატორს ლოთარ III-ს, როდესაც ის სლავურ ტერიტორიებს იპყრობდა, თუმცა ნიკლოტი შემდგომში მოკლეს, რის შედეგადაც მოხდა მთელი რეგიონის გერმანული კოლონიზაცია. პოლებიელ სლავთა ენა XIX საუკუნემდე შემორჩა დღევანდელი გერმანიის ერთ-ერთი მხარის, ქვემო საქსონიის მიმდებარე ტერიტორიაზე.დღესდღეობით აღმოსავლეთ გერმანიის მცხოვრებ გერმანელთა შორის დაახლოებით 20% სლავური წარმოშობისაა, ხოლო ზოგადად მთელი გერმანიაში უცხოურ გვართა 20%-ს სლავური ფესვები აქვს.
სლავური ენით მოსაუბრე და მართლმადიდებლური რწმენით ცნობილი კაზაკები მრავალი ეთნიკური ჯგუფებისგან შედგებიან, როგორებიცაა მაგალითად თათრები და თურქები. ასევე უპირველეს კაზაკებად ოსებს თვლიან.
სლავურ ენაზე მოსაუბრე პოლონელი და ჩრდილო სლოვაკელი გურალები რომაულად მოსაუბრე ერთ-ერთი ტომის შთამომავლები იყვნენ, რომლებიც XIV-XVII საუკუნეებში აღმოსავლეთ რეგიონში გავრცელდნენ და იქ მცხოვრებ ხალხს შეერივნენ.
სლავები დიდი რაოდენობით გავრცელდნენ მთელი ევროპის მასშტაბით, განსაკუთრებით კი სკანდინავიურ ქვეყნებსა და რომანულ საზოგადოებებში. რუმინეთში, დღესდღეობით, უამრავ მდინარესა და ღირსეშანიშნავ ადგილს სლავური სახელწოდება აქვს.
სქოლიო
* კატეგორია:სლავთმცოდნეობა
ფეტიშური ტრანსვესტიზმი
ფეტიშური ტრანსვესტიზმი — სექსუალური ფეტიშიზმი, რომელიც გამოიხატება საწინააღმდეგო სქესის ადამიანის სამოსის ჩაცმით. (სექსუალურ აღზნებას, იგივე სქესის ადამიანის სამოსის ჩაცმისას, ჰომეოვესტიზმი ეწოდება).
როგორც წესი, ფეტიშისტი ტრანსვესტიტის გადაცმას არ აქვს კავშირი გენდერულ იდენტობასთან. , რომელიც მათ შემთხვევაში ემთხვევა ბიოლოგიურ სქესს. თუმცა არსებობს ორმაგი როლის მქონე ტრანსვესტიტი — ადამიანი, რომელიც არა მხოლოდ იცვამს ტანსაცმელს, არამედ ფსიქოლოგიურადაც ითავისებს საპირისპირო სქესის როლს. ასეთი ადამიანებისთვის გენდერული იდენტობა შეიძლება შეიცვალოს ცხოვრების სტილის ცვლილებასთან ერთად, მოხდეს მონაცვლეობა ქალიდან კაცში და პირიქით. არის შემთხვევები, როდესაც ის იდენტობა, რომელიც უპირისპირდება მის ბიოლოგიურ სქესს, ადამიანისთვის უფრო მისაღები ხდება, მაგრამ ეს არ ნიშნავს იმას, რომ იგი მიმართავს ქირურგიულ ჩარევას და სქესის კორექციას — მისთვის სავარაუდოდ საკმარისი იქნება თუ გარემომცველები მას აღიქვამენ მისი გენდერული იდენტობის შესაბამისად.
სქოლიო
კატეგორია:პარაფილიები კატეგორია:ტრანსვესტიზმი
ინფანტილიზმი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ინფანტილიზმი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩელეხსათა
ჩელეხსათა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ძარის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 950 მეტრი, ცხინვალიდან 4 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძარის თემის სოფლები
კაბენის მონასტერი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კაბენის მონასტერი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2014
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2014 — ფიფა-ს მსოფლიო თასის მე-20 გათამაშება, რომელიც ბრაზილიაში ჩატარდა.
ბრაზილიაში მსოფლიო ჩემპიონატი მეორედ გაიმართა. ქვეყანამ პირველად 1950 წლის მსოფლიო ჩემპიონატს უმასპინძლა. არგენტინა 1978-ის შემდეგ, 2014 წლის გათამაშება სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე ჩატარებული პირველი ჩემპიონატი იყო. ტურნირს უმასპინძლა შემდეგმა ქალაქებმა: მანაუსი, კუიაბა, ბრაზილია, ფორტალეზა, ნატალი, რესიფი, სალვადორი, ბელუ-ორიზონტი, რიო-დე-ჟანეირო, კურიტიბა, პორტუ-ალეგრი და სან-პაულუ.
მასპინძლობის კანდიდატები
2003 წლის 7 მარტს, ფიფა-მ განაცხადა რომ 2014 წლის მუნდიალს სამხრეთ ამერიკის კონტინენტი უმასპინძლებდა. იმავე წლის 3 ივნისს, სამხრეთ ამერიკის ფეხბურთის მმართველმა ორგანომ, CONMEBOL-მა, განაცხადა რომ მასპინძლობის სურვილი არგენტინას, ბრაზილიასა და კოლუმბიას ჰქონდათ.
ოფიციალურად, ბრაზილიამ და კოლუმბიამ თავიანთი კანდიდატურა 2006 წლის დეკემბერში წამოაყენეს; არგენტინას თავისი კანდიდატურა არ წამოუყენებია. 2007 წლის 11 აპრილს კოლუმბიამ უარი თქვა კანდიდატურაზე, რის შემდეგაც ბრაზილია ერთადერთი შესაძლო მასპინძელი დარჩა.
2007 წლის 30 ოქტომბერს, ბრაზილია ოფიციალურად გამოცხადდა მასპინძლად.
საკვალიფიკაციო ეტაპი
საკვალიფიკაციო ეტაპის კენჭისყრა 2011 წლის 30 ივლისს, რიო-დე-ჟანეიროში, გაიმართა. საკვალიფიკაციო პროცესი ევროპაში 2012 წლის შემოდგომაზე დაიწყო, ხოლო სხვა კონტინენტებზე 2011 წელსვე. როგორც მასპინძელმა, ბრაზილიამ ავტომატურად მიიღო ადგილი მსოფლიო ჩემპიონატზე, ხოლო დანარჩენი 31 საგზური საკვალიფიკაციო ეტაპმა გამოავლინა:
შედეგები
ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (UTC+4)
Prolasius pallidus
Prolasius pallidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დიმიტრი ნაცვლიშვილი
დიმიტრი დიმიტრის ძე ნაცვლიშვილი (ნაცვალოვი; დ. 1 იანვარი, 1837 — გ. 27 აგვისტო, 1911) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1897).
წამომავლობით თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. 1860 წლიდან ოფიცრად მსახურობდა კავკასიის სამხედრო ოლქში. მონაწილეობდა 1862-1863 წლების კამპანიაში მთიელების წინააღმდეგ და 1877-1878 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომში. 1880-იან წლებში ირიცხებოდა პერეიასლავლის დრაგუნთა 46-ე პოლკში. 1891 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1897 წლის მარტში თადარიგში გავიდა გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით, მუნდირითა და პენსიით. 1900-1903 წლებში იყო თბილისის საოლქო სასამართლოს საპატიო მომრიგებელი მოსამართლე. დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III (ხმლებითა და ბაბთით, 1862) და II (ხმლებით, 1877), წმ. ანას III (ხმლებითა და ბაბთით, 1865) და II (ხმლებით, 1878), წმ. ვლადიმერის IV (ხმლებითა და ბაბთით, 1877) და III (1896) ხარისხის ორდენებით, ოქროს იარაღით „მამაცობისთვის“ (1878), ასევე სპარსეთის ლომისა და მზის III ხარისხის ორდენით (1890).
ჯორჯ კელი
ჯორჯ კელი (დ. 28 აპრილი, 1905 — გ. 6 მაისი, 1967) იყო ამერიკელი ფსიქოლოგი, თერაპევტი და პედაგოგი. ის ავტორია ფსიქოლოგიაში ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიანი თეორიისა, რომელსაც „პიროვნული კონსტრუქტების თეორია“ ეწოდება.
ბიოგრაფია
ჯორჯ ალექსანდერ კელი დაიბადა ფერმერთა ოჯახში, კანზასის შტატში. ის მორწმუნე პროტესტანტების ერთადერთი შვილი იყო და პურიტანული მორალის ატმოსფეროში იზრდებოდა. თავდაპირველად სწავლობდა სოფლის სკოლაში, სადაც მხოლოდ ერთი საკლასო ოთახი იყო. მოგვიანებით იგი სწავლობდა ფრენძის უნივერსიტეტში, შემდეგ ერთი წელი პარკ-კოლეჯში გაატარა. კოლეჯში სწავლის დასაწყისში მისი სპეციალიზაცია ფიზიკა და მათემატიკა იყო და 1926 წელს მიიღო კიდეც ბაკალავრის დიპლომი ფიზიკა-მათემატიკის დარგში. თავდაპირველად ინჟინერ მექანიკოსის კარიერაზე ფიქრობდა, თუმცა უნივერსიტეტშორისი დისკუსიების გავლენით მალევე შეეცვალა ინტერესი, სოციალური პრობლემების მიმართულებით. 1929 წელს კელი შოტლანდიაში, ედინბურგის უნივერსიტეტსი გაემგზავრა, სადაც მიიღო კიდევ ერთი ბაკალავრის ხარისხი პედაგოგიურ მეცნიერებაში. შტატებში დაბრუნების შემდეგ აიოვას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის დოქტორანტურაში ჩაირიცხა, რომელიც ერთ წელიწადში დაამთავრა და 1931 წელს დაიცვა სადოქტორი დისერტაცია მეტყველებისა და კითხვის დარღვევების დარგში.
კელიმ აკადემიური კარიერა ფიზიოლოგიური ფსიქოლოგიის პედაგოგის რანგში დაიწყო, თუმცა მალევე გადაწყვიტა რომ კლინიკური ფსიქოლოგიით დაკავებულიყო. სწორედ ეს პერიოდი შეიძლება ჩაითვალოს მისი ორი ძირითადი პროდუქტის -პიროვნული კონსტრუქტების თეორიისა და ფიქსირებული როლების თერაპიის-შექმნის პირველ ეტაპად. ამავე პერიოდში ჩამოშორდა კელი ფროიდიანულ მიდგომას თერაპიაში. კლინიკური გამოცდილება უჩვენებდა, რომ ადამიანებს ამერიკის შუა დასავლეთში ხანგრძლივი გვალვები, მტვრიანი ქარიშხლები და ეკონომიკური სიძნელეები უფრო აწუხებდათ, ვიდრე ლიბიდოს ძალები. კლინიკურ პრაქტიკაში კელიმ ბევრი ნოვატორული იდეა შემოიტანა, მათ შორის ყველაზე პროგრესული იყო მოძრავი კლინიკები, რომლიბიც მთელი კანზასის სოფლის მოსახლეობის ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე ზრუნავდა.