cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფრიდრიხ კრეს ფონ კრესენშტაინი
ბიოგრაფია
დაიბადა ნიურნბერგში, ფრანკონიის არისტოკრატიული წარმომავლობის ოჯახში, რომლის წევრები საუკუნეების მანძილზე უწყვეტად სამხედრო საქმით იყვნენ დაკავებულნი. 1879-1888 წლებში სწავლობდა ნიურნბერგის ჰუმანიტარულ გიმნაზიაში, 1889 წლიდან კი იღებდა შესაფერის სამხედრო განათლებას ჯერ აუგსბურგში, შემდეგ კი მიუნხენის სხვადასხვა სამხედრო სასწავლებლებში. 1901 მიიღო კაპიტნის, 1910 კი - მაიორის ჩინი. მუშაობდა ბერლინში, პრუსიის დიდ გენერალურ შტაბში, ბავარიის სამხედრო წარმომადგენლად.
1914 წლის იანვარში დატოვა ბავარიის სამხედრო სამსახური და გაემგზავრა ოსმალეთში, სადაც სულთნის სამხედრო სამსახურში მყოფ გერმანელ ოფიცრებს შეუერთდა. ჩაბარებული ჰქონდა მნიშვნელოვანი დარგები და ეკავა გავლენიანი სამხედრო თანამდებობები ოსმალურ არმიაში, მათ შორის, იყო დამასკოში მე-8 თურქული არმიის შტაბის უფროსი. მიიღო მონაწილეობა სუეცის არხთან წარმოებულ პირველ სამხედრო ექსპედიციაში ჯემალ ფაშას გვერდით და აქ გაითქვა სახელი სამხედრო უნარებით. სინაის მეორე ექსპედიციის დროს ის უკვე თავად იყო თურქული არმიის სარდალი და 1916-1917 წლებში აწარმოა ურთულესი ბრძოლები სინაის ნახევარკუნძულზე, პალესტინაში და ღაზასთან ინგლისელების წინააღმდეგ. მისი ცხოვრების ამ პერიოდის შესახებ დაგვიტოვა მოგონებების წიგნი - „თურქებთან ერთად სუეცის არხისკენ“.
1918 წლის დასაწყისში დაბრუნდა გერმანიაში და მიავლინეს დასავლეთის ფრონტზე საფრანგეთში. მალევე დაინიშნა ბავარიის წარმომადგენლად გერმანიის უმაღლეს მთავარსარდლობასთან. 1918 წლის მაისში გადაწყდა გერმანიის მიერ საქართველოს დამოუკიდებლობის მხარდაჭერა და კავკასიაში საკუთარი სამხედრო-დიპლომატიური მისიის გაგზავნა, რომელსაც გერმანელები კავკასიურ ექსპედიციას უწოდებდნენ. ამ ექსპედიციის ხელმძღვანელად, რომელიც ივნისში ჩავიდა საქართველოში, სწორედ ბავარიელი გენერალ-მაიორი ფრიდრიხ კრეს ფონ კრესენშტაინი დაინიშნა. მისიის შტაბი თბილისში იყო, თუმცა გავლენის თვალსაზრისით, მისია მთელ ამიერკავკასიას უნდა გასწვდომოდა. კავკასიაში გენერალი ფონ კრესი გამოირჩეოდა ჰუმანური დამოკიდებულებით ადგილობრივების მიმართ, რამაც კარგი ქართულ-გერმანული ურთიერთობების ჩამოყალიბებას ძალიან შეუწყო ხელი. კრესის და მისი გერმანული ჯარების დახმარებით, დიდწილად მოხერხდა საქართველოს ტერიტორიაზე ქაოსის, ბანდიტობის და სეპარატისტული მიდრეკილებების აღკვეთა.
1918 წლის ნოემბერში პირველ მსოფლიო ომში დამარცხების შემდეგ გერმანელებმა იძულების წესით დატოვეს კავკასია. გენერალი კრესენშტაინი, შულენბურგთან და მისიის სხვა წევრებთან ერთად, გარკვეული დროით მოკავშირეთა ტყვეობაში აღმოჩნდა კუნძულ პრინკიპოზე და სამშობლოში 1919 წლის ზაფხულში ჩააღწია. მისი კავკასიაში ყოფნის პერიოდზე დაწერა საინტერესო მოგონებები - „ჩემი მისია კავკასიაში“.
გერმანიაში დაბრუნების შემდეგ განაგრძო ბავარიის სამხედრო ძალებში სამსახური. 1921 წლის ხელმეორედ მიიღო გენერალ-მაიორის ჩინი, 1924 წელს გახდა გენერალ-ლეიტენანტი, ხოლო 1928 წელს არტილერიის გენერალი. 1929 წლიდან გავიდა დამსახურებულ სამხედრო პენსიაში, 30-იანი წლებიდან მოყოლებული აწყობდა ვიზიტებს აზიისა და ამერიკის კონტინენტებზე. მან მოიძია სპონსორი და აღადგინა კრაფტსჰოფში კრესენშტაინების უძველესი საგვარეულო სახლი, სადაც აპირებდა ცხოვრების ბოლო პერიოდის სიმშვიდეში გატარებას. თუმცა სიმყუდროვე გენერალ კრესენშტაინს სიბერეში არ ეღირსა. მეორე მსოფლიო ომის დროს დაბომბვების შედეგად პირწმინდად განადგურდა გენერლის სახლი მიუნხენში და კრესების აღდგენილი საგვარეულო სახლი კრაფტსჰოფში. ბრწყინვალე სამხედრო კარიერის პატრონი გენერალი ფრიდრიხ კრეს ფონ კრესენშტაინი მძიმე პირობებში გარდაიცვალა დანგრეულ და ოკუპირებულ გერმანიაში 1948 წელს.
მულასენი
მულასენი (Mulhacén) — მწვერვალი სამხრეთ ესპანეთში, ანდალუსიის მთებში, სიერა-ნევადის ქედზე. პირენეს ნახევარკუნძულის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 3478 მ. აგებულია მტკიცე კრისტალური ფიქლებით. ფერდობები კლდოვანია, დანაწევრებულია ღრმა ხევებით; მყინვარულ ცირკებში გვხვდება მცირე ტბები. ჩრდილოეთ კალთაზეა ევროპაში ყველაზე სამხრეთით მდებარე მცირე მყინვარი, საიდანაც სათავეს იღებს მდინარე გვადალკვივირის შენაკადი ხენილი. მწვერვალი ოქტომბრიდან მაისის ჩათვლით დაფარულია თოვლით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის მთები
მატეუცი
მატეუცი (Mateuţi) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 201 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 045 ადამიანს შეადგენდა.
ხევარდი
ხევარდი (Gardenia) — მცენარეთა გვარი ენდროსებრთა ოჯახისა. უმთავრესად მარადმწვანე ბუჩქებია.
250-მდე სახეობა ველურადსაა გავრცელებული აზიის ტროპიკებს და სუბტროპიკებში, აგრეთვე სამხრეთ აფრიკაში, კავკასიის და საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროებზე კულტურაში გავრცელებულია ჟასმინისებრი ხევარდი (Gardenia jasminoides) რომელიც „კაპის ჟასმინის“ სახელწოდებითაც არის ცნობილი.
ხევარდის სურნელოვან ყვავილებს ჩინეთსა და იაპონიაში ჩაის არომატიზაციისათვის იყენებენ. ხევარდის ზოგიერთ სახეობას, მაგალითად ფართოფოთოლა ხევარდს ძვირფასი მკვრივი და მძიმე მერქანი აქვს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენდროსებრნი
ნიკა გუჯეჯიანი
ნიკა გუჯეჯიანი (დ. 18 ივნისი, 1992, თბილისი – გ. 15 მარტი, 2019) — ქართველი დიზაინერი და მარკეტერი.
ბიოგრაფია
ნიკა გუჯეჯიანი დაიბადა 1992 წლის 18 ივნისს, თბილისში. 1998-2010 წლებში სწავლობდა თბილისის N1 ექსპერიმენტულ საშუალო სკოლაში. 2010-2014 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიის გრაფიკული დიზაინისა და ვიზუალური კომუნიკაციის ფაკულტეტზე, 2014-2016 წლებში Miami Ad School Europe-ში Art Direction-ის მიმართულებით.
კარიერა
ნიკა გუჯეჯიანი მუშაობდა თბილისისა და ევროპის წამყვან სარეკლამო სააგენტოებსა და სხვა კომპანიებში: ნიკა გუჯეჯიანმა Miami AD School-ში სწავლის პარალელურად შეასრულა ანიმაციური ვიდეორგოლების სერია ქართულ ანბანსა და ქართულ რაგბიზე. საქართველოს ბანკში მუშაობის პერიოდში, კოლეგებთან ერთად, ბევრი საინტერესო ინიციატივის, იდეის და პროექტის შემქმნელი და ავტორი იყო. განსაკუთრებით აღსანიშნავია წამოწყება მიძღვნილი საქართველოს დამოუკიდებლობის 100 წლისთავისადმი - „გამოფინე დროშა. 26 მაისი“. სარეკლამო - საინფორმაციო ვიდეო რგოლების სერია საქართველოში პირველად მომხდარი მოვლენების, ქალების, ცნობილი ადამიანების, სიტყვების მნიშვნელობის, ქართული ფილმების და ფულის შესახებ. პარალელურად ნიკა იყო ინოვაციური სტარტაფის - „Qvevri XYZ“ - პირველი 3D პრინტერით დაბეჭდილი ქვევრის თანაავტორი და დამფუძნებელი. გარდაიცვალა 2019 წლის 15 მარტს, ავტოავარიის შედეგად.
ნიკა გუჯეჯიანის სახელობის სტიპენდია და ჯილდოები
Miami Ad School-ის ინიციატივითა და საქართველოს ბანკის ფინანსური მხარდაჭერით დაწესდა „ნიკა გუჯეჯიანის სახელობის სტიპენდია“. ყოველწლიურად 1 ქართველი სტუდენტი, სწავლისა და ცხოვრების 100%-იანი დაფინანსებით ისწავლის Miami Ad School-ში. კანის შემოქმედებითი ფესტივალის ოფიციალურმა წარმომადგენლობამ საქართველოში დააწესა ნიკას სახელობის საპატიო ჯილდო, ინდუსტრიის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის. 2019 წელს ჯილდოს მფლობელი სარეკლამო სააგენტო Windfor’s-ის დამფუძნებელი და კრეატიული დირექტორი ვატო ქავთარაძე გახდა. „ჯორჯია კაპიტალის“ შექმნილ საინვესტიციო ფონდს მიენიჭა ნიკა გუჯეჯიანის სახელი. თბილისის კომუნიკაციის სკოლამ - Tbilisi School of Communication ინოვაციური სტარტაპების თანამშრომელთათვის დააწესა ნიკა გუჯეჯიანის სახელობის გრანტი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მარკეტერები კატეგორია:ქართველი დიზაინერები კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 ნ
პუენტე ნუევო
პუენტო ნუევე  ( Puente Nuevo, „ახალი ხიდი“) — ქალაქ რონდაში არსებული ხიდი, რომელიც აკავშირებს ქალაქს გარე სამყაროსთან. ხიდი აშენებულია მდინარე გვადალევინის მიერ შექმნილი 120 მეტრიანი უფსკრულის თავზე. პუენტო ნუევე არის მესამე და ყველაზე დიდი ხიდი ამ ადგილას არსებულ სამ ხიდს შორის. ხიდის მშენებლობა 1793 წელს დასრულდა. მისი არქიტექტორი იყო ხოსე მარტინ დე ალდეჰუელა, ხოლო მთავარი მშენებელი - ხუან ანტონიო დიას მაჩუკა.
პუენტო ნუევეს მშენებლობა 1759 წელს დაიწყო და 34 წელი გაგრძელდა. ცენტრალური თაღის ზემოთ არის მცირე ოთახი, რომელიც გამოიყენებოდა სხვადასხვა დანიშნულებით, მათ შორის, ციხედ. 1936-1939 წლების ესპანეთის სამოქალაქო ომის დროს ორივე მხარე იყენებდა ამ ოთახს მოწინააღმდეგეების საწამებელ ადგილად. გარკვეული მონაცემებით არაერთი ადამიანი წამების შემდეგ 120 მეტრიანი სიმაღლიდან მდინარეში ჩააგდეს.
ფერდინანდ I (არაგონი)
ფერდინანდ I (Fernando I; დ. 27 ნოემბერი, 1380, მედინა-დელ-კამპო, კასტილია — გ. 2 აპრილი, 1416, იგუალადა, კატალონია) — არაგონის სამეფოს მეფე 1412-1416 წლებში და სიცილიის სამეფოს მეფე 1410-1416 წლებში. ხუან I-ისა დაელეონორა არაგონელის შვილი.
ბიოგრაფია
1406 წელს, როდესაც გარდაიცვალა მისი უფროსი ძმა ენრიკე III კასტილიელი, ფერდინანდს უარი უთხრეს კასტილიის მეფის თანამდებობის დაკავებაზე. კასტილიის მეფის ტახტზე ავიდა მცირეწლოვანი ხუან II, რომლის რეგენტი გახდა დედამისი ეკატერინე ლანკასტერელი.
1410 წელს არაგონის მეფე მარტინი, ფერდინანდის ბიძა დედის მხრიდან, გარდაიცვალა. მას მემკვიდრე არ დარჩენია. ფერდინანდი გახდა არაგონის მეფე. მისი ხანმოკლე მმართველობის ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო ხელშეკრულების დადება ანტიპაპ ბენედიქტე XIII-სთან, რომლის ძალითაც დასრულდა 40-წლიანი დიდი განხეთქილება კათოლიკურ ეკლესიაში.
დაკრძალულია პობლეტის მონასტერში. ლორენცო ვალამ დაწერა მისი ოფიციალური ბიოგრაფია „Historiarum Ferdinandi regis Aragonum libri sex“ („ფერდინანდის, არაგონის მეფის საქმეების შესახებ“).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგონის მეფეები კატეგორია:სიცილიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1380 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1416 კატეგორია:ესპანეთის რეგენტები
Electrosvit Ambasador
Electrosvit Ambasador — ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ჩეხოსლოვაკიური წარმოების კონსოლური ტიპის გარე განათების სანათი. არსებობს მისი რამდენიმე მოდიფიკაცია, რომლებიც განსხვავდება სიმძლავრით (150W, 250W, 400W) და დიზაინით, რაც ოდნავ განსხვავებულია ბოლო წლების გამოშვებებში.
კონსტრუქცია
Electrosvit Ambasador-ის კორპუსი შედგება ორი ძირითადი ნაწილისგან: ზედა კოლოფში მოთავსებულია ნახევარგამტარი მოწყობილობები: დროსელი, სანთებელა და კონდენსატორი, ხოლო ქვედა ნაწილში ალუმინის ამრეკლი, პატრონა და დამცავი შუშა. კორპუსი დამზადებულია მინაბოჭკო-ეპოქსიდის კომპოზიტისგან. Electrosvit Ambasador განკუთვნილია მაღალი წნევის ნატრიუმის ნათურებისთვის.
ისტორია
Electrosvit Ambasador პირველი პროტოტიპი შეიქმნა 1980 წელს და სერიულ წარმოებაში ჩაეშვა 1981 წელს. მისი პირველი მოდიფიკაციები გამოირჩევოდა დიდი ზომებით და მიუხედავად იმისა, რომ მისი კორპუსი მინაბოჭკო-ეპოქსიდის კომპოზიტით მზადდებოდა, ეს სანათები საკმაოდ მძიმეა (400W სანათი დაახლ. 17კგ იწონის). მოგვიანებით, 1990-2010 წლებში გამოშვებული სანათების ამოცნობა შეიძლება მისი შედარებით მომცრო ზომის ზედა ნაწილით. 1980-იან წლებში ამ ტიპის სანათების ექსპორტი დიდი რაოდენობით ხდებოდა სსრკ-ს ქვეყნებში და მათ შორის საქართველოშიც. დაახლოებით 2010 წლისთვის ამ ტიპის სანათების წარმოება შეწყდა.
წყარო
|444 2317 «Ambasador» (Electrosvit)
რესურსები ინტერნეტში
| ანთებული Electrosvit Ambasador-ის ვიდეო კატეგორია: გარე განათების მოწყობილობები
ნორ-კიანქი (შირაკი)
ნორ-კიანქი (Նոր կյանք) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 898 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 150 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.7 კმ²-ია.
მეშენი
მეშენი (Meşeni) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 165 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 916 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
ბორალდაის აეროპორტი
ბორალდაის აეროპორტი (Боралдай әуежайы) (IATA: BXJ, ICAO: UAAR) — აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს ქალაქ ალმათიდან 5 კმ-ში. აეროპორტი განკუთვნილია ყველანაირი ტიპის ვერტმფრენის მისაღებად.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის აეროპორტები
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭო
აფხაზეთის ასს რესპუბლიკის I მოწვევის უმაღლესი საბჭო — აფხაზეთის ასსრ-ის პირველი მოწვევის უმაღლესი წარმომადგენლობითი და საკანონმდებლო ორგანო 1938-1947 წლებში.
ისტორია
1938 წლის 12 ივნისს გაიმართა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის პირველი მოწვევის პირველი სესია შედგა 1938 წლის 12 ივლისს ქალაქ სოხუმში. მეორე მსოფლიო ომის გამო I მოწვევის საბჭოს წევრებს მანდატი გაურძელდათ 1947 წლამდე. აღნიშნულ პერიოდში სულ მოწვეული იყო უმაღლესი საბჭოს 8 სესია.
მმართველი რგოლი
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს ხელმღვანელობა შემდგენაირად დაკომპლექტდა:
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმი შემდგენაირად დაკომპლექტდა:
I სესია
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს I სესია მოწვეულ იქნა 1938 წლის 12-14 ივლისს ქალაქ სოხუმში აფხაზეთის სახელმწიფო თეატრის შენობაში.
პირველ (12 ივლისის საღამოს) სხდომაზე, დეპუტატ დ. ვ ალანიას წინადადებით სესია გახსნა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესის საბჭოს უხუცესმა დეპუტატმა და ორდენოსანმა მწერალმა დ. გულიამ.
დეპუტატ გულიას მოკლე გამოსვლის შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო შეუდგა უმაღლესი საბჭოს თავჯდომარისა და თავჯდომარის მოადგილეების არჩევას. ერთხმად იქნა არჩეული აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეს დეპუტატი ანდრია ჭოჭუა, ხოლო მოადგილეებად პარასკევა გრიგოლია და გედევან ხაჩატურიანი.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ მიიღო სესიის მუშაობის შემდეგი რეგლამენტი:
გუდაუთისა და სოხუმის რაიონების დეპუტატთა ჯგუფის სახელით დეპუტატ მ. ხაშბას წინადადებით, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ მიიღო შემდეგი დღის წესრიგი: ა) აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავჯდომარისა; ბ) აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავჯდომარის მოადგილისა; გ) აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავჯდომარის მდივნისა; დ) აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრებისა.
სამანდატო კომისიის შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სხდომა დაიხურა.
მეორე (13 ივლისის დილის) სხდომა დილის 11 საათზე დაიწყო. პირველ საკითხად განხილულ იქნა აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს სესიის დღის წესრიგის მეორე პუნქტი — აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს მუდმივი მოქმდი კომისიების შესახებ. დეპუტატ ს. ესებუას მიერ შეტანილი განცხადება შექმნილიყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს საკანონმდებლო განზრახულობათა კომისია 7 კაცის შემადგენლობით, სხდომაზე წარმატებით დაკმაყოფილდა. კომისიის შემადგენლობაში არჩეულ იქნენ:
საბიუჯეტო კომისია არჩეულ იქნა 9 კაცის შემადგენლობით:
შემდეგ აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს სესია შეუდგა აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატთა რწმუნებების შემოწმების შესახებ სამანდატო კომისიის თავჯდომარის დეპუტატ ა. გუგუჩიას მოხსენების მოსმენას და განხილვას, რომელიც აქვეყნებს აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს სამანდატო კომისიის დადგენილებას აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატთა რწმუნებების 104 საარჩევნო ოლქში შემოწმების შესახებ. დადგენილების მიხედვით არჩევნები აფხაზეთის ასსრ-ს ყველა 104 საარჩევნო ოლქში ჩატარდა აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციისა და უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების საფუძელზე და მათთან სრული შეფარდებით. მან იქვე დასძინა, რომ არანაირი საფუძველი არჩევნების გაუქმებისა არ არსებობდა.
აფხაზეთის ასსრ-ს უმაღლესი საბჭოს სესიამ მოისმინა დეპუტატ ვ. შონიას მოხსენება აფხაზეთის ასსრ კონსტიტუციის ზოგიერთ მუხლში ცვლილებათა და დამატებათა შეტანის შესახებ.
მესამე (13 ივლისის საღამოს) სხდომა საღამოს 7 საათზე დაიწყო. სესიამ მიიღო დადგენილება დღის წესრიგის მეოთხე პუნქტის შესახებ დეპუტატებისათვის იმ ხარჯების ანაზღაურებაზე, რომლებიც დაკავშირებულია დეპუტატის მოვალეობათა შესრულებასთან.
დეპუტატ ი. კვიცინიას წინადადებით სესიაზე დამტკიცდა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს შემდეგი შემადგენლობით:
სესიაზე სხვადასხვა დელეგაციის სახლით გამოვიდნენ იშჩენკო და სანაია. აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს თავჯდომარის მ. ჭოჭუამ სესიას ასევე აცნობა რომ სტუმრად იმყოფებოდა აჭარის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დელეგაციაც. სიტყვით ასევე გამოსული იყო გ. დოლიძე. ამით აფხაზეთის ასსრ უმაღალესი საბჭოს პირველი სესიის მესამე სხდომა დაიხურა.
მეოთხე (14 ივლისის დილის) სხდომა დაიწყო უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავჯდომარის ა. ჭოჭუას მიერ აფხაზეთის ასსრ-ის ცაკის თავჯდომარის მოვალეობის შემსრულებლის ა. რაფავას განცხადების გამოქვეყნებით, რომელშც ის, აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის 44 მუხლის თანახმად, და იმასთან დაკავშირებით, რომ აფხაზეთის ასსრ-ის მთავრობის შექმნის საკითხი დასმული იყო უმაღლეს საბჭოში განსახილველად, აფხაზეთის ცაკის პრეზიდიუმის მოვალეობები ამოწურულად ჩათვალა და მოიხსნა რწმუნებულებები უმაღლესი საბჭოს წინაშე.
დარბაზში არაერთი მომხსენებელი გამოვიდა, უმაღლესი საბჭოს მუშაობის დაწყების მოსალოცად, რის შემდეგადაც სხდომა დაიხურა.
სესიაზე სიტყვით გამოსული იყო ფარცვანია, წაიკითხეს სსრკ ეროვნებათა საბჭოს დეპუტატ მიხა ცხაკაიას მისალმების დეპეშა.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს I მოწვევის I სესია, 14 ივლისის საღამოს სხდომის დახურვისთანავე დასრულდა.
პრეზიდიუმის ბრძანებულებები
1938 წლის 3 აგვისტოს მ. კ. დელბას თავმჯდომარეობით შედგა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის პირველი სხდომა. პრეზიდიუმმა გამოიტანა დადგენილება გამოაქვეყნოს ქართულ, აფხაზურ და რუსულ ენებზე კანონები, რომლებიც მიღებული იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესიის მიერ და გამოსცეს, აგრეთვე, ამავე ენებზე აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის (ძირთადი კანონის) ტექსტი იმ ცვლილებებით და დამატებებით, რომლებიც მიღებული იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველ სესიაზე.
პრეზიდიუმმა მიიღო გადაწყვეტილება აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს ორგანოს „აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებების“ გამოცემის შესახებ.
პრეზიდიუმმა დაამტკიცა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის აპარატი. გადაწყდა, რომ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ხდომები მოწვეულ იქნას თვეში ერთხელ.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულებით:
1938 წლის 15 ნოემბერს:
23 ნოემბერს:
21 დეკემბერს:
1939 წლის 14 აპრილს:
10 მაისს:
2 აგვისტოს:
6 აგვისტოს (საღამოს სესიაზე):
II სესია
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს II სესია მოწვეულ იქნა 1939 წლის 4-6 აგვისტოს ქალაქ სოხუმში აფხაზეთის სახელმწიფო თეატრის შენობაში.
პირველი (4 აგვისტოს საღამოს) სხდომა 7 საათზე გახსნა უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ ა. ჭოჭუამ. მან გამოაქვეყნა იმ საკითხთა სია, რომელიც წარდგენილი იყო მეორე სესიაზე განსახილველად.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ მიიღო სესიის მუშაობის შემდეგი რეგლამენტი:
პირველი საკითხის შესახებ მოხსენებით გამოვიდნენ აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა სახალხო კომისარი ს. მათითაშვილი, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს საბიუჯეტო კომისიის თავმჯდომარე დეპუტატი კ. ცეკვავა და სხვები.
მეორე (5 აგვისტოს დილით) სხდომა დილის 10 საათზე დაიწყო. სხდომა გაიხსნა აფხაზეთის ასსრ-ის 1939 წლის ბიუჯეტის და 1937 და 1939 წლების ბიუჯეტის შესრულების შესახებ მოხსენების ირგვლივ კამათით. კამათში მონაწილეობდნენ დეპუტატები: ტ. ბგანბა, ვ. კალანდია, პ. სიდოროვი, ვ. ქეცბაია, ლ. ლაშხია, დ. ჩხეიძე, ი. ტანია, ა. შონია, პ. გრიგოლია და აფხაზეთის ასსრ-ის ვაჭრობის სახალხო კომისარი პ. პრილიპკო.
მესამე (5 აგვისტოს საღამოს) სხდომაზე, გაგრძელდა კამათი აფხაზეთის ასსრ-ის 1939 წლის ბიუჯეტის და 1937 და 1939 წლების ბიუჯეტის შესრულების შესახებ მოხსენებათა გამო. კამათის ბოლოს სესიამ მოისმინა აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა სახალხო კომისრის კ. მათითაშვილისა და უმაღლესის საბჭოს საბიუჯეტო კომისიის თავჯდომარის კ. ცეკვავას საბოლოო სიტყვა.
სესიამ ერთხმად დაამტკიცა აფხაზეთის ასსრ-ის ბიუჯეტი. შემდეგ მუხლობრივად და მთლიანად მიიღო „კანონი აფხაზეთის ასსრ-ის 1939 წლის ბიუჯეტის შესახებ“.
კანონის დამკიცების შემდეგ სესიამ მოისმინა აფხაზეთის ასსრ-ის იუსტიციის სახალხო კომისრის ნ. ბოკუჩავას მოხსენება დღისწესრიგის მეორე საკითხის — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი სასამართლოს არჩევნების შესახებ.
ამით დასრულდა მესამე სხდომა.
მეოთხე (6 აგვისტოს დილით) სხდომა დაიწყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი სასამართლოს არჩევნების შესახებ მოხსენების გამო. კამათში გამოვიდნენ დეპუტატები: ს. ესებუა, ტ. ანთია, გ. გამსახურდია, გ. ხვიჩია და ნ. ბოკუჩავა.
პერსონალური კენჭისყრით სესიამ დაამტკიცა:
იუსტიციის სახალხო კომისარმა ბოკუჩავამ შეოიტანა წინადადება სახალხო მსაჯულების არჩევის შესახებ 115 კაცის ოდენობით, რომელიც პერსონალური კენჭისყრით იქნა შერჩეული.
შემდეგ სესია შეუდგა კონსტიტუციაში ცვლილებების შეტანსთან დაკავშირებით განხილვას. ამ საკითხზე მოხსენებით წარსდგა დეპუტატი ტ. ანთია. კამათში მონაწილეობდნენ დეპუტატები: შ. გოგია, ა. ლუკოვკინი, ი. კარპოვი და კ. კუჭავა.
სესიამ ერთხმად დაამტკიცა აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიუციის 28 და 108 მუხლებში შეტანილ ცვლილებებსა და დამატებებს.
„მუხლი 28. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო ირჩევს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს შემდეგი შემადგენლობით: აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარეს, მის მოადგილეს, პრეზიდიუმის მდივანს და პრეზიდიუმის 8 წევრს.“
შეიცვალა
„მუხლი 28. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო ირჩევს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს შემდეგი შემადგენლობით: აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარეს, მის ორ მოადგილეს, პრეზიდიუმის მდივანს და პრეზიდიუმის 7 წევრს.“
„მუხლი 108. არჩევნები აფხაზეთის ასსრ-ის მშრომელთა დეპუტატების საბჭოებში ხდება საარჩევნო ოლქების მიხედვით შემდეგი ნორმით:
რაიონული საბჭოსი — ერთი დეპუტატი 300 მცხოვრებზე.
სასოფლო საბჭოსი — სასოფლო საბჭოს მოქმედების რაიონის სიდიდის მიხედვით — ერთი დეპუტატი არანაკლებ, ვიდრე 50 და არა უმეტეს, ვიდრე 150 მცხოვრებზე.
მშრომელთა დეპუტატების ყოველი საქალაქო, სადაბო და სასოფლო საბჭოსათვის საარჩევნო ნორმები წესდება „აფხაზეთის ასსრ-ის მშრომელთა დეპუტატების საბჭოების არჩევნების დებულებით“ — ამ მუხლში ნაჩვენები საარჩევნო ნორმების ფარგლებში“.
რაიონული საბჭოსი — ერთი დეპუტატი 1.000 მცხოვრებზე; რაიონში 25.000-მდე მცხოვრებით, ირჩევენ 25 დეპუტატს, რაიონში 60.000-ზე მეტი მცხოვრებით, ირჩევენ არაუმეტეს 60 დეპუტატისა.
ქალაქის საბჭოში — ქალაქის სიდიდის მიხედვით — ერთი დეპუტატი არანაკლებ, ვიდრე 350 და არაუმეტეს, ვიდრე 500 მცხოვრებზე; ქალაქში 12.000 მცხოვრებით, ირჩევენ 35 დეპუტატს.
სასოფლო და სადაბო საბჭოსი — ერთი დეპუტატი 100 მცხოვრებზე; სოფლებსა და დაბებში ათასამდე მცხოვრებით, ირჩევენ 9 დეპუტატს, 2500 მცხოვრებზე, ზევით კი არაუმეტეს 25 დეპუტატისა.
მშრომელთა დეპუტატების თვითეული რაიონული, საქალაქო, სასოფლო და სადაბო საბჭოსათვის საარჩევნო ნორმები წესდება „დებულებით —აფხაზეთის ასსრ-ის მშრომელთა დეპუტატების რაიონული, საქალაქო, სასოფლო და სადაბო საბჭოების არჩევნების შესახებ“ — ამ მუხლში ნაჩვენები საარჩევნო ნორმების ფარგლებში“.
შემდეგ სესიამ განიხილა „დებულება აფხაზეთის ასსრ-ის რაიონულ, საქალაქო, სასოფლო და სადაბო საბჭოებში მშრომელთა დეპუტატების არჩევნების შესახებ“. მოხსენებით გამოვიდა დეპუტატი ნ. ბერია. კამათში მონაწილეობდნენ დეპუტატები: დ. ალანია, პ. კვეკვეცია, ი. ჯახაია და ლ. ქურსუა.
სესიამ მუხლობრივი კენჭისყრით ერთხმად დაამტკიცა „დებულება აფხაზეთის ასსრ-ის რაიონულ, საქალაქო, სასოფლო და სადაბო საბჭოებში მშრომელთა დეპუტატების არჩევნების შესახებ“.
ამით დასრულდა მეოთხე სხდომა.
მეხუთე (6 აგვისტოს საღამოს) სხდომაზე გახლილულ იქნა საკითხი აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის იმ ბრძანებულებების შესახებ, რომლებიც მიღებულია 1-სა და მე-2 სესიებს შორის პერიოდში უნდა დამტკიცებულ იქნას აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს მიერ. ამ საკითხზე მოხსენებით გამოვიდა აფხაზეთის უმაღლესის აბჭოს პრეზიდიუმის მდივანი მ. ლ. ხაშბა. სესიამ ერთხმად დაამტკიცა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებებულები.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის შემადგენლობაში პრეზიდიუმის თავჯდომარის მოადგილედ არჩეულ იქნა დეპუტატი ნინო ჯამუს ასული ბერულავა.
ნ. გიორგაძე განთავისუფლდა პრეზიდიუმის წევრობის მოვალეობისაგან.
ა. ბერია და ს. ბადია დაინიშნენ საკანონმდებლო განზრახულობათა კომისიის წევრებად.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს I მოწვევის II სესია, 6 აგვისტოს საღამოს სხდომის დახურვისთანავე დასრულდა.
VI სესია
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს VI სესია მოწვეულ იქნა 1944 წლის 1-6 აპრილს ქალაქ სოხუმში აფხაზეთის სახელმწიფო თეატრის შენობაში.
პრეზიდიუმის ბრძანებულებები
1946 წლის 30 აპრილს:
23 მაისს:
27 მაისს:
20 ივნისს:
VIII სესია
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს (ბოლო) VIII სესია მოწვეულ იქნა 1946 წლის 12-14 აგვისტოს ქალაქ სოხუმში საქალაქო თეატრის შენობაში.
პირველი (12 აგვისტოს საღამოს) სხდომა 8 საათზე გახსნა უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ ა. ჭოჭუამ. წუთიერი დუმილით პატივი მიაგეს მიხეილ კალინინის ხსოვნას. მან გამოაქვეყნა იმ საკითხთა სია, რომელიც წარდგენილი იყო მეორე სესიაზე განსახილველად.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ერთხმად დაამტკიცა შემდეგი დღისწესრიგი:
მოხსენება სესიის დღისწესრიგის პირველ პუნქტზე — „აფხაზეთის ასსრ-ის სახალხო მეურნეობის აღდგენისა და განვითარების ხუთწლიანი გეგმა 1946-1950 წლებისათვის“ გააკეთა აფხაზეთის ასსრ სახელმწიფო საგეგმო კომისიის თავმჯდომარემ დეპუტატმა ვ. კალანდიამ.
ამით დაიხურა პირველი სხდომა.
მეორე (13 აგვისტოს დილით) სხდომა დილის 11 საათზე დაიწყო. დღის წესრიგში იყო აფხაზეთის ასსრ-ის სახალხო მეურნეობის აღდგენისა და განვითარების ხუთწლიანი გეგმის შესახებ მოხსენების განხილვა. კამათში მონაწილეობდნენ დეპუტატები: ვ. ვეკუა, გ. პაპასქუა, ა. ბერია, პ. გრიგოლია, დ. ალანია, ი. ზარანდია, კ. კუჭავა, გალის რაიკომის თავმჯდომარე მ. ცატავა და მრეწველობის მინისტრი ი. გაბისონია.
ამით დასრულდა მეორე სხდომა.
მესამე (13 აგვისტოს საღამოს) სხდომა საღამოს 8 საათზე დაიწყო. სხდომაზე, გაგრძელდა კამათი აფხაზეთის ასსრ-ის ხუთწლიანი გეგმის შესახებ. კამათში გამოვიდნენ ტექნიკურ კულტურათა მინისტრი გ. ბერულავა და მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე ა. მირცხულავა. დასასრულს უმაღლესმა საბჭომ მოისმინა სახელმწიფო საგეგმო კომისიის თავჯდომარის დეპუტატ ვ. კალანდიას საბოლოო სიტყვა. აფხაზეთის უმაღლესმა საბჭომ ერთხმად დაამტკიცა აფხაზეთის ასსრ-ის სახალხო მეურნეობის აღდგენისა და განვითარების ხუთწლიანი გეგმა 1946-1950 წლებისათვის.
კანონის დამტკიცების შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ერთხმად მიიღო შემდეგი დადგენილება: „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების წინადადებანი კაპიტალური მშენებლობისათვის დამატებით ასიგნობათა შესახებ, რაც მათ შემოიტანესთავიანთ გამოსვლებში აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს სხდომებზე, განსახილველად გადაეცეს აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს“.
შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო გადავიდა დღის წესრიგის მეორე საკითხის განხილვაზე — აფხაზეთის ასსრ-ის 1946 წლის ბიუჯეტის დამტკიცება და აფხაზეთის ასსრ-ის 1945 წლის ბიუჯეტის შესრულების ანგარიშის დამტკიცება. დღის წესრიგის მეორე საკითხზე მოხსენება გააკეთა აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა მინისტრმა ს. მათითაშვილმა.
შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ მოისმინა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს საბიუჯეტო კომისიის თავჯდომარის დეპუტატ კ. ცეკვავას თანამოხსენება დღის წესრიგის მეორე საკითხზე — აფხაზეთის ასსრ-ის 1946 წლის ბიუჯეტის დამტკიცება და აფხაზეთის ასსრ-ის 1945 წლის ბიუჯეტის შესრულების ანგარიშის დამტკიცება.
ამით დასრულდა მესამე სხდომა.
მეოთხე (14 აგვისტოს დილით) სხდომა დილის 11 საათზე დაიწყო. დღის წესრიგში იყო აფხაზეთის ასსრ-ის 1946 წლის ბიუჯეტის დამტკიცება და აფხაზეთის ასსრ-ის 1945 წლის ბიუჯეტის შესრულების ანგარიშის განხილვა. კამათში მონაწილეობდნენ დეპუტატები: ნ. ბერულავა, ნ. სტროევონსი, ხ. ბღაჟბა, ი. ტანია, ჩ. ქვაჩახია, ს. მუკბა, ლ. ქურსუა და ხელოვნების სამართველოს უფროსი ი. შარია და აფხაზეთის ასსრ-ის განათლების მინისტრი ს. სიგუა.
კამათის დასასრულს დღის წესრიგის მეორე საკითხზე საბოლოო სიტყვით გამოვიდნენ აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანასთა მინისტრი ს. მათითაშვილი და საბიუჯეტო კომისიის თავმჯდომარე ს. ცეკვავა. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ერთხმად დაამტკიცა 1946 წლის ბიუჯეტი.
შემდეგ უმაღლესი საბჭო გადავიდა უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებების დამტკიცებაზე. მოხსენებით გამოსული იყო პრეზიდიუმის მდივანი დეპუტატი მ. ხაშბა. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ერთხმად დაამტკიცა პრეზიდიუმის შემდეგი დადგენილებები:
დასასრულს აფხაზეთის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ განაცხადა, რომ დღის წესრიგი ამოწურულად ითვლებოდა და სხდომა დახურულად გამოაცხადა.
პრეზიდიუმის ბრძანებულებები
1946 წლის 2 დეკემბერს:
9 დეკემბერს:
11 დეკემბერს:
1947 წლის 16 იანვარს:
27 მარტს:
საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1947 წლის 18 მარტის ბრძანებულების შესაბამისად, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლეის საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა:
შერეული საკონტროლო კომისია
შერეული საკონტროლო კომისია (JCC) - 1992 წლის 24 ივნისს, ე.წ. სამხრეთ ოსეთში სამხედრო კონფლიქტის შემდეგ, ქალაქ სოჭში რუსეთის ფედერაციიდან ბორის ელცინი და საქართველოდან ედუარდ შევარდნაძემ ხელი მოაწერეს ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებას - „ქართულ-ოსური კონფლიქტის დარეგულირების პრინციპების შესახებ“, რომელიც დაგომისის შეთანხმებითაა ცნობილი. შეთანხმების მიხედვით, კონფლიქტის მოსაგვარებლად შეიქმნა ორი ინსტიტუცია - შერეული საკონტროლო კომისია (JCC) და შერეული სამშვიდობო ძალები (JPKF). შერეული საკონტროლო კომისია წარმოადგენდა მოლაპარაკებების ოთხმხრივ ფორმატს საქართველოს, რუსეთის, ჩრდილო და სამხრეთ ოსეთის წარმომადგენლებით. მოგვიანებით მათ ეუთოს (OSCE) მისია დაემატა. შერეული სამშვიდობო ძალები მხოლოდ სამმხრივი ფორმატი იყო სამხრეთ ოსეთის გამოკლებით. სამშვიდობო ძალების მეთაურს რუსეთის თავდაცვის სამინისტრო წარადგენდა და საბოლოოდ შერეული სამშვიდობო კომისია ირჩევდა.
შერეული საკონტროლო კომისია 1992-1994
1992 წლიდან 1995 წლამდე შერეული საკონტროლო კომისიის (შსკ) შეხვედრები ძირითადად მოსკოვსა და ვლადიკავკაზში იმართებოდა. ამ შეხვედრების მთავარი მიზანი ცეცხლის შეწყვეტის შენარჩუნება და ყოველდღიური პრობლემების გადაჭრა წარმოადგენდა, მათ შორის ე.წ. სამხრეთ ოსეთში ქართულ სოფლებთან ხელმისაწვდომობა. ამ ეტაპზე კომისიის ფუნქციებში შედიოდა კონტროლის დაწესება ცეცხლის შეწყვეტაზე, შეიარაღებული ფორმირებების გაყვანა კონფლიქტის ზონიდან, მოხალისეთა რაზმების გაუქმება და უსაფრთხოების რეჟიმის შენარჩუნება.
1994 წელსვე შსკ-ის მხარეებმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას „ქართულ-ოსური კონფლიქტის მშვიდობიანი დარეგულირების პროცესის შემდგომი განვითარებისა და შერეული საკონტროლო კომისიის შესახებ“, რომლითაც შერეული საკონტროლო კომისია ოთხმხრივ მუდმივმოქმედ ორგანოდ გარდაიქმნა – ანუ კომისიის ქართულ, რუსულ და „სამხრეთ ოსურ“ მხარეებს, ჩრდილოეთ ოსური მხარეც დაემატა. კომისიის მუშაობაში ჩაერთო ასევე ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის კონფერენციის მისია საქართველოში. ამ შეთანხმების დადება ნიშნავდა იმას, რომ კომისიამ შეასრულა თავისი ფუნქციები ცეცხლის შეწყვეტის კონტროლის უზრუნველსაყოფად, შეიარაღებული ფორმირებების გასაყვანად და უსაფრთხოების რეჟიმის დასაცავად, და დაიწყო ახალი ეტაპი - პოლიტიკური მოწესრიგების პროცესი. შსკ გარდაიქმნა მუდმივად მოქმედ მექანიზმად კონფლიქტის პოლიტიკური, სამხედრო (სამშვიდობო), ეკონომიკური, ჰუმანიტარული და სხვა ასპექტების გადასაწყვეტად.
შერეული საკონტროლო კომისია 1995-2003
1995 წლიდან შსკ-ის საქმიანობა შედარებით აქტიურ ფაზაში გადავიდა - კომისიის ფარგლებში 2003 წლის ჩათვლით გაიმართა 13 ოფიციალური შეხვედრა. შსკ-ის საქმიაონობამ გადაწყვიტა მთელი რიგი საკითხები:
●	კონფლიქტის ზონის რეაბილიტაციაზე გარკვეული თანხების გამოყოფა;
●	კონფლიქტის ფართომასშტაბიანი დარეგულირების მიზნით მაღალი დონის შეხვედრის გამართვის აუცილებლობა;
●	საქართველოს მხრიდან კონფლიქტის ზონის გაზით მომარაგებისა და სამშენებლო სამუშაოების დაფინანსება;
●	13 დასახლებულ პუნქტში ბლოკ-საგუშაგოების რაოდენობის შემცირება;
●	ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა ადრინდელ საცხოვრებელ ადგილებზე ნებაყოფლობითი დაბრუნების ხელშემწყობის სპეციალური კომიტიტეტის შექმნა;
●	შერეული სამშვიდობო ძალების პასუხისმგებლობის ზონის საზღვრების დადგენა;
●	კონფლიქტის ზონის ეკონომიკური რეაბილიტაციის დაფინანსებასთან დაკავშირებული საკითხები;
●	სამართალდამცავი ორგანოების სპეციალური საკოორდინაციო ცენტრის შექმნა;
●	ევროკომისიის სარეაბილიტაციო პროგრამის ფარგლებში, კონფლიქტის ზონაში ელექტროენერგის, გაზმომარაგების, წყალმომარაგებისა და კომუნალური მეურნეობის მიმართულებით დასაფინანსებელი პროექტების ნუსხის შედგენა.
მოლაპარაკებების გააქტიურებაზე მიუთითებს საქართველოს პრეზიდენტის ედუარდ შევარდნაძისა და „სამხრეთ ოსეთის“ დე-ფაქტო პრეზიდენტის ლუდვიგ ჩიბიროვის შეხვდრები 1996-1998 წლების შუალედში. ლიდერები სამჯერ, ვლადიკავკაზში, ჯავასა და ბორჯომში შეხვდნენ ერთმანეთს. ჯავის შეხვედრაზე გადაწყდა მათ შორის პირდაპირი სატელეფონო ხაზის ამუშავებაც.
შერეული საკონტროლო კომისია 2004-2007
2004 წლიდან შსკ-ის მუშაობამ ხასიათი შეიცვალა. თუკი კომისია მანამდე მხარეების დაახლოვებასა და სხვადასხვა სფეროში თანამშრომლობის გაღრმავებაზე იყო კონცენტრირებული, ამ პერიოდიდან კონფლიქტის შედარებით ცხელ ფაზაში გადასვლამ კომისიის საქმიანობა მის პირვანდელ ფუნქციას დაუბრუნა, რაც ცეცხლის შეწყვეტის, სამხედრო და სხვა ტიპის ინციდენტების პრევენციაზე მუშაობა წარმოადგენდა.
2004 წლის 2 ივნისს, სანამ რეგიონში სიტუაცია დაიძაბებოდა, შსკ-ის ფარგლებში ქართველი და ოსი წარმომადგენლები შეთანხმდნენ, რომ ერთმანეთის წინააღმდეგ სამხედრო და ეკონომიკურ ძალას არ გამოიყენებდნენ. 30 ივნისის მოსკოვში გასამართ მორიგი შეხვედრის დასწრებაზე ქართულმა მხარემ უარი განაცხადა. მიზეზი სამხრეთ ოსეთში საქართველოს უშიშროების სამინისტროს თანამშრომლების საბოტაჟისა და ტერორისტული აქტების მოწყობის ბრალდებით დაკავება გახდა.
ლიახვის ხეობაში სამხედრო შეტაკებების შემდეგ, 14 ივლისს საკონტროლო კომისიის მაღალი რანგის შეხვედრა მოსკოვში შედგა, სადაც მხარეები კონფლიქტის ზონიდან უკანონო შეიარაღებული ძალების გაყვანაზე დათანხმდნენ. შეხვედრის მეორე რაუნდში, შსკ-ის წევრებმა კონფლიქტის მონაწილე მხარეების სამხედრო ძალის გამოყენებისგან თავის შეკავებისკენ და მანამდე არსებული შეთანხმებების პატივისცემისკენ მოუწოდეს.
13-14 აგვისტოს ქ. ცხინვალსა და სოფ. ერგნეთში გამართულ შერეული საკონტროლო კომისიის საგანგებო სხდომაზე ქართულმა და სამხრეთ ოსურმა მხარეებმა ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებას მოაწერეს ხელი, რომელიც წინა წლებში მიღებული შეთანხმებებით დაუშვებელი შეიარაღებული ფორმირებების კონფლიქტის ზონიდან გაყვანასაც ითვალისწინებდა.
18-19 ნოემბერს, შსკ-ის ვლადიკავკაზის შეკრებაზე შეფასდა საქართველოს პრემიერ-მინისტრ ზურაბ ჟვანიასა და არაღიარებული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტს, ედუარდ კოკოითს შორის ორი კვირით ადრე გაფორმებული შეთანხმება კონფლიქტის ზონის სრულად დემილიტარიზაციის შესახებ. ამავე შეხვედრაზე ჩრდილოეთ ოსეთის პრეზიდენტმა ალექსანდრე ძასოხოვმა ინიციატივა გამოთქვა სპეციალური ეკონომიკური ზონის შექმნის თაობაზე, რომელიც ჩრდ. ოსეთის ალაგირის რაიონს, სამხრეთ ოსეთსა და გორის რაიონს მოიცავდა.
მიხეილ სააკაშვილის პრეზიდენტობისას ქართული მხარე შერეული საკონტროლო კომისიის მოდიფიკაციას ითხოვდა, რადგან თვლიდა, რომ ფორმატი სამი ერთის წინააღმდეგ იყო. მაგრამ ფორმატის ყოველგვარ ცვლილებას ოსური მხარე კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა. სააკაშვილის ადმინისტრაციის სურვილი იყო შსკ-ის ფუნქციონირება 2+2+2 ფორმატში გაგრძელებულიყო. პირველი ორი უნდა ყოფილიყო საქართველოსა და სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციის წარმომადგენლობა, მეორე ორი რუსეთის ფედერაციისა და სამხრეთ ოსეთის სეპარატისტული მთავრობა, ხოლო მესამე ტანდემი ეუთოსა და ევროკავშირის წარმომადგენლობა.
არზამასის ფერისცვალების მონასტერი
არზამასის ფერისცვალების მონასტერი (Спасо-Преображенский монастырь) — მამათა მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის ქალაქ არზამასის ცენტრში. დაარსებულია დაახლოებით 1555 წელს. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ისტორია
მონასტერი დაარსდა დაახლოებით 1555 წელს ტბის ნაპირზე. დაარსების დღიდან იმყოფებოდა სრულიად რუსეთის მიტროპოლიტების, ხოლო შემდეგ პატრიარქების დაქვემვებარებაში. მონასტრის მოღვაწეობის შედეგად არზამასის მხარეში დაჩქარდა ქრისტიანობის გავრცელება.
ეკლესია თავდაპირველად იყო ხისგან აგებული, დროთა განმავლობაში იგი შეცვალეს ქვის ნაგებობებით. არზამასის უძველესი ტაძარია არზამასის ფერისცვალების ტაძარი. აღნიშნული ტაძარი პირველი ნაგებობაა, რომელიც ააშენეს ქვის მასალისგან და შემონახულია დღევანდელ დღემდე.
XX საუკუნის დასაწყისში მონასტერში იყო სამი ტაძარი და სამრეკლო. მონასტერი არის მესამე კლასის საერთო საცხოვრებელი, მონასტერთან მდებარეობს სასულიერო სასწავლებელი და საბავშვო სახლი.
1927 წელს ფერისცვალების მონასტერი დაიხურა. გაძარცვეს და საკმაოდ დაზიანდა. დახურვის შემდეგ მასში განათავსეს სამკერვალო ფაბრიკა, შემდეგ კი დღევანდელ ეპოქამდე ნიჟნი-ნოვგოროდის სახელმწიფო არქივის შენობა.
2005 წლის 20 აპრილს წმინდა სინოდმა მიიღო გადაწყვეტილება მონასტრის გახსნის შესახებ. მონასტერი გადაიტანეს ახლადაღდგენილ არზამასის ხარების ეკლესიაში, რომელიც რევოლუციამდე სამრევლო ეკლესია იყო.
ხარების მრევლი განთავსდა მაცხოვრის მონასტრის ახლოს, ციხესიმაგრის კედლებთან ახლოს. 1775-1788 წლებში ხის და ქვის ეკლესიის ადგილზე ააგეს ახალი ეკლესია. არქიტექტურა ნასესხები იყო მიძინების ტაძრიდან, რომელიც ცოტა ხნის წინ ააგეს საროვის ღვთისმშობლის მიძინების უდაბნოში.
ხარების ეკლესია დახურეს 1929 წელს. მასში განათავსეს სტუდენტთა საერთო საცხოვრებელი. მოგვიანებით ეკლესიაში განათავსეს საწყობი.
ტაძრის აღდგენითი სამუშაოები დაიწყო 2004-2005 წლებში. 2006 წლის შობას აღესრულა პირველი საღვთო ლიტურგია.
ასევე აღადგინეს ეგვტერი მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელზე, რომელიც მდებარეობდა ხარების ეკლესიის ახლოს.
2008 წლის 6 ოქტომბერს მამასახლისად დაინიშნა მღვდელი პაისი (იაცკო). 2016 წლის 7 მაისიდან მამასახლისის მოვალეობას ასრულებს არქიმანდრიტი ტიხონ (ზატიოკინი) ნიჟნი-ნოვგოროდის პეჩერის ამაღლების მონასტრის მამასახლისი.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
ახალდაბის ქუჩა
ახალდაბის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); დავით გურამიშვილის გამზირიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. აქვს 1 შესახვევი, 1 ჩიხი.
ფანიკი
ფანიკი (Փանիկ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 700 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 150 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 177 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.8 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ლი ჯუნ კი
ლი ჯუნ-გი (이준기, დ.17 აპრილი, 1982, პუსანი, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი მსახიობი, მომღერალი, მოდელი. დაკავებულია ტაიკვანდოთი და ცეკვებით. 2006 წელს გამოუშვა მინი-დისკი My Jun-ის სიმღერებით. ჰავაის საერთაშორისო კინოფესტივალზე მიიღო ჯილდო „ამომავალი კინოვარსკვლავი“.
ბიოგრაფია
ლი ჯუნ-გის სკოლაში პროგრამისტობა უნდოდა. ერთხელ ის მეგობარმა სამოყვარულო სპექტაკლის საყურებლად დაპატიჟა, რომელშიც ის მონაწილეობდა. ახალგაზრდა ჯუნ-გი „ჰამლეტის“ ნახვის შემდეგ მიხვდა, რომ მას რეალურად სურდა მსახიობობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მსახიობები კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მომღერლები კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მოდელები
არზუ ქეიბულაიევა
არზუ ქეიბულაიევა (Arzu Qeybullayeva) ასევე ცნობილი, როგორც არზუ ქეიბულა (აზერ: Arzu Qeybulla) დ. 1 აგვისტო, 1983) − აზერბაიჯანელი მიმომხილველი, ბლოგერი, რამდენიმე გაზეთისა და საინფორმაციო მედიის, მათ შორის Al Jazeera-ს, Foreign Policy-ს, Global Voices-ისა და Agos-ის ჟურნალისტი. ის აგრეთვე მუშაობდა რამდენიმე არამომგებიან ორგანიზაციასა და ანალიტიკურ ინსტიტუტში, მათ შორის ეროვნულ დემოკრატიულ ინსტიტუტსა და ევროპის სტაბილურ ინიციატივაში. 2014 წელს არზუ ქეიბულაიევა იყო BBC-ის ტოპ ქალთა სიაში. ადვოკატირებს სომეხთა და აზერბაიჯანელთა შორის მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის მშვიდობიან გადაწყვეტას. უკანასკნელ წლებში აზერბაიჯანის მხრიდან მის მიმართ სხვადასხვა სანქცია დაწესდა, რაც ქეიბულაიევვას Agos-თან, სომხურ გაზეთთან თანამშრომლობით იყო გამოწვეული. ადამიანის ულებათა დაცვის საერთაშორისო ორგანიზაციებმა აღნიშნული სანქციები დაგმეს. ქეიბულაიევა ამჟამად ვაშინგტონში ცხოვრობს.
ცხოვრება და კარიერა
არზუ ქეიბულაიევა დაიბადა 1983 წლის 1 აგვისტოს, აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. მამამისი, ქეიბულა ქეიბულაიევი პროფესორი იყო. ქეიბულაიევამ საერთაშორისო ურთიერთობების მიმართულების ბაკალავრის ხარისხი თურქეთში, ანკარაში, ბილკენტის უნივერსიტეტში მოიპოვა. შემდეგ სწავლა განაგრძო ლონდონის ეკონომიკურ სკოლაში, სადაც მსოფლიო პოლიტიკის მაგისტრის ხარისხი მიიღო. ქეიბულაიევას კარიერა ლონდონში, ოქსფორდის ბიზნეს ჯგუფის მკვლევრად დაიწყო. აფრიკასა და აზიაში რამდენიმე პროექტში აქტიურად მონაწილეობდა, უზრუნველყო ლიბიის საბაზრო გამოკითხვათა დეტალური ანალიზი. მუშაობდა ეროვნულ დემოკრატიულ ინსტიტუტში, ბაქოში. როგორც ეროვნული დემოკრატიული ინსტიტუტის მოხელე, დაახლოებული იყო ადგილობრივ პოლიტიკოსებთან და ახალგაზრდა აქტივისტებთან.
2007 წელს, სტამბოლში ყოფნისას ქეიბულაიევამ მუშაობა დაიწყო ევროპის სტაბილურ ინიციატივაში, არამომგებიან კვლევით და საჯარო-მმართველობით ინსტიტუტსა და სამხრეთ-აღმოსავლეთევროპის ანალიტიკურ ინსტიტუში. 2008 წლის სექტემბერში ქეიბულაიევამ ბლოგის, „Flying Carpets and Broken Pipelines“ (მფრინავი ხალიჩები და გატეხილი მილსადენები), წარმოება დაიწყო. 2009 წლიდან იტალიაში ჩამოყალიბებული ანალიტიკური ინსტიტუტის, Osservatorio Balcani e Caucaso, მიმომხილველი გახდა.
2011 წლიდან კონფლიქტის გარდაქმნის წარმოსახვითი ცენტრის, სომხებსა და აზერბაიჯანელებს შორის ურთიერთობის დარეგულირების ორგანიზაციის, თანადირექტორი იყო. ამჟამად ინტერნეტ პლატფორმის, ნეიტრალური ზონა, რედაქტორია, რომელიც სომხებსა და აზერბაიჯანელებს შორის კონფლიქტის მშვიდობიან გადაწყვეტასა და ერებს შორის კულტურულ და სოციალურ ურთიერთქმედებას ცდილობს.
2013 წლიდან ქეიბულაიევა მუშობდა Agos-ის (სომხური ორკვირეული გაზეთი, რომელიც სტამბოლში გამოიცემა) კორესპონდენტად. იმავე წელს, პენსილვანიაში, ფილადელფიაში დაფუძნებული ამერიკული ანალიტიკური ინსტიტუტის, საგარეო საქმეთა კვლევის ინსტიტუტის ასოცირებული მეცნიერი გახდა.
ქეიბულაიევა ამჟამად სტამბოლში ცხოვრობს. ფლობს ინგლისურ, აზერბაიჯანულ, თურქულ და რუსულ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:აზერბაიჯანელი აქტივისტები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ჟურნალისტები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ბლოგერები
მშვიდობიანი რევოლუცია
მინი| ბერლინის კედელი [[ბრანდენბურგის კარიბჭე|ბრანდენბურგის კარიბჭესთან, 1989 წლის 10 ნოემბერს ]] მშვიდობიანი რევოლუცია (Friedliche Revolution) იყო სოციოპოლიტიკური ცვლილების პროცესი, რამაც განაპირობა აღმოსავლეთ გერმანიის საზღვრების გახსნა დასავლეთთან, გერმანიის სოციალისტური ერთობის პარტიის (SED) პოლიტიკური დასრულება გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში (აღმოსავლეთ გერმანია), რამაც საბოლოოდ შექმნა ხელსაყრელი გარემო საპარლამენტო დემოკრატიაზე გადასვლისათვის. ამ ყველაფრის ერთობლიობამ კი გამოიწვია გერმანიის გაერთიანება 1990 წლის ოქტომბერში. ეს ყველაფერი განხორციელდა არაძალადობრივი ინიციატივებისა და დემონსტრაციების საშუალებით. ცვლილების ამ პერიოდს გერმანულად ასევე უწოდებენ Die Wende („გარდამტეხი წერტილი“).
ეს მოვლენები მჭიდრო კავშირში იყო საბჭოთა კავშირის ლიდერ - მიხაილ გორბაჩოვის გადაწყვეტილებასთან, რომლის მიხედვითაც საბჭოთა კავშირს უნდა დაევიწყებინა აღმოსავლეთ ევროპაში ჰეგემონობის სურვილი, ასევე, ხელი უნდა აეღო რეფორმისტულ მოძრაობებზე, რომლებიც გავრცელებული იყო აღმოსავლეთის ბლოკის ქვეყნებში. საბჭოთა კავშირის საგარეო პოლიტიკაში ცვლილებების მიზეზებს ემატებოდა ისიც, რომ გდრ-ს ჰქონდა გლობალურ ბაზარზე კონკურენტუნარიანობის ნაკლებობა. აგრეთვე, მასე ჰქონდა მკვეთრად მზარდი ეროვნული ვალი, რამაც საბოლოოდ დააჩქარა სოციალისტური ერთობის პარტიის მმართველობის ქვეშ მყოფი ცალმხრივი სახელმწიფოს დესტაბილიზაცია.
გდრ-ის შიგნით მიმდინარე რეფორმებში მონაწილეობას იღებდნენ ინტელექტუალური და საეკლესიო მოღვაწეები, რომლებიც რამდენიმე წლის განმავლობაში იმყოფებოდნენ მიწისქვეშა ოპოზიციაში. ხალხი, რომელიც აქამდე ცდილობდა ქვეყნიდან გაქცევას, რადგან აღარ ჰქონდათ ძალა მშვიდობიანი დემონსტრაციებისთვის. ისინი აღარ იყვნენ მზად ძალადობისა და რეპრესიების საფრთხის წინაშე.
მიმდინარეობა
მინი| ორშაბათის მიტინგი [[ლაიფციგი|ლაიფციგში, 1989 წლის 16 ოქტომბერი ]] მინი| რიგები ბანკთან, ქალაქი [[გერა, 1990 წლის 1 ივლისს, იმ დღეს, როდესაც გდრ-მა მიიღო დასავლეთ გერმანიის ვალუტა.]]
საბჭოთა პოლიტიკა აღმოსავლეთ ბლოკის მიმართ
80-იანი წლების ბოლოს მიხეილ გორბაჩოვის მმართველობის პირობებში აღმოსავლეთის ბლოკის ხალხებისადმი საბჭოთა პოლიტიკამ ფუნდამენტური ცვლა დაიწყო. ეს იყო მნიშვნელოვანი დემონსტრაციების პრელუდია ფართოდ გავრცელებული სოციალისტური ერთობის პარტიის წინააღმდეგ, რომელიც მართავდა აღმოსავლეთ გერმანიას მას შემდეგ, რაც ქვეყანა დაარსდა 1949 წლის 7 ოქტომბერს. წინა აჯანყებები - აღმოსავლეთ გერმანიის (1953), ჩეხოსლოვაკიის (1953), პოლონეთის (1956), უნგრეთის (1956) და პრაღის გაზაფხული (1968) - უხეშად იქნა ჩახშობილი საბჭოთა ჯარების მიერ. საბჭოთა რეაქცია 1980-1981 წლების პოლონეთის კრიზისზე უკვე იყო ერთ-ერთი არა ჩარევითი გზა სხვის პოლიტიკაში.