cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პიტის სასახლე
პიტის სასახლე (Palazzo Pitti) — რენესანსის სტილის უზარმაზარი სასახლე ფლორენციაში, იტალიაში. მდებარეობს მდინარე არნოს სამხრეთ სანაპიროზე პონტე ვეკიოს (ძველი ხიდი) სიახლოვეს. სასახლის ძირითადი ნაწილი 1058 წლით თარიღდება და თავდაპირველად ამბიციური ფლორენციელი ბანკირის ლუკა პიტის რეზიდენცია იყო. 1539 წელს მედიჩების ოჯახის მიერ იქნა შესყიდული, როგორც ტოსკანის დიდი საგრაფოს მმართველი ოჯახის ოფიციალური რეზიდენცია.
მე-19 საუკუნეში პალაცო, იმხანად უდიდესი განძთსაცავი, ნაპოლეონ I-ის მიერ საყრდენ ბაზად იქნა გამოყენებული, მოგვიანებით კი როგორც გაერთიანებული იტალიის მთავარი სამეფო სასახლე. მე-20 საუკუნის დასაწყისში პალაცო მისი ქონებითურთ სახალხო საკუთრებაში გადასცა მეფე ვიქტორ ემანუელ III-მ, და შედეგად სასახლის კარები გაიხსნა საზოგადოებისთვის, როგორც ფლორენციის უდიდესი სამხატვრო გალერეა. ამჟამად რამდენიმე მცირე დანამატის გარდა მედიჩების ოჯახის განძთან ერთად სასახლეში სახალხო ბიბლიოთკაცაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:ფლორენციის სასახლეები
Anyone Can Play Guitar
„Anyone Can Play Guitar“ — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Radiohead-ის სიმღერა, რომელიც სინგლის სახით გამოვიდა 1993 წელს. ეს არის ჯგუფის მეორე სინგლი და რიგით პირველი, რომელიც უფრო ცნობილი გახდა, ვიდრე Creep - ამის მიზეზი იყო წინა სინგლის შეზღუდული რაოდენობით გამოსვლაში. Anyone Can Play Guitar ჩარტებში ნაკლებად წარმატებული იყო, მაგრამ 90-იან წლებში რეგულარულად შედიოდა ჯგუფის საკონცერტო გამოსვლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Radiohead-ის სიმღერები კატეგორია:1992 წლის სიმღერები კატეგორია:1993 წლის სინგლები
თოიდერიხ IV
მინი|თოიდერიხ IV. თოიდერიხ IV (Theuderich IV.; დ. 711 — გ. 16 მარტსა  და 30 აპრილს შორის, 737) — მეროვიგთა დინასტიის  წარმომადგენელი და ფრანკთა მეფის დაგობერტ III-ის ვაჟი.
715 წელს იგი ნოისტრიის მეფე გახდა, თუმც მომდევნო 716 წელს თოიდერიხი სამეფო საქმეების ჩამოაშორეს და „აღსაზრდელად“ შელის მონასტერში გამოკეტეს. 721 წელს ხილპერიკ II-ის სიკვდილის შემდეგ, კარლ მარტელმა იგი კვლავ მეფედ  „აღადგინა“. თოიდერიხი 737 წელს გარდაიცვალა და ტახტი 742 წლამდე ვაკანტური დარჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანკთა მეფეები კატეგორია:მეროვინგები კატეგორია:დაბადებული 711 კატეგორია:გარდაცვლილი 737
ბატონები
ბატონები — ბავშვთა გადამდებ ავადმყოფობათა (წითელა, ყვავილი, ქუნთრუშა, ყივანახველი) საერთო ხალხური სახელწოდება. ქართველთა ძვ. რელიგიური შეხედულებით, ამ სნეულებას იწვევდნენ ანთროპომორფული სახის პატარა ზებუნებრივი არსებები ე. წ. ბატონები, ანგელოზები, დაავადებებსაც შესაბამისად ყვავილ-ბატონები, წითელა-ბატონები, ხველა-ბატონები და ა. შ. ეწოდებოდა. მორწმუნეთა წარმოდგენით, ბატონები ამა თუ იმ სოფელში მობრძანდებოდნენ და რომელ ოჯახსაც ეწვეოდნენ, იქ ავადმყოფობა ჩნდებოდა; სწამდათ, რომ მათ მუსიკა, ცეკვა, ყვავილები, ტკბილეულობა უყვარდათ და, თუ სურვილს აუსრულებდნენ, დაავადებაც იოლად გაივლიდა. ამიტომ ავადმყოფის პატრონები ბატონების გასამხიარულებლად მართავდნენ საგანგებოდ მორთულ-მოკაზმულ ე. წ. ბატონების ხეს, დგამდნენ ტკბილეულით გაწყობილ ტაბლას, უკრავდნენ ფანდურზე, მღეროდნენ ბატონების საგალობელს „ბატონებო“, ცეკვავდნენ და გარკვეულ აღკვეთებს იცავდნენ. ბატონები, ქართველთა უძველესი ნაყოფიერების ღვთაება, დიდი დედა ნანას შვილებად მიაჩნდათ და მსგავსად ითვლებოდნენ „დობილებისა“ „ნაწილიან ღვთაებებად“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
მუსეოსი
მუსეოსი — ძველი ბერძენი პოეტი, ცხოვრობდა დაახლოებით V-VI საუკუნეებს შორის. შემორჩენილია მისი პოემა ჰერო და ლეანდრე ქალ-ვაჟის სიყვარულის შესახებ. მის სიუჟეტს ენათესავება ქართულ ფოლკლორში დამოწმებული თავფარავნელი ჭაბუკის ამბავი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძენი პოეტები
სლოვენიის მდინარეების სია
thumb|300px|სლოვენიის მდინარეების რუკა ქვემოთ მოცემულია სლოვენიის მდინარეების სია:
ტარვასტუს მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვილიანდიმაას მუნიციპალიტეტები
ნოსირის ნამოსახლარი
ნოსირის ნამოსახლარი — ბრინჯაოსა და ანტიკური ხანის არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ ნოსირში, მდინარე ტეხურის მარცხენა ნაპირას (სენაკის მუნიციპალიტეტი). გათხარეს 1967-1970 წლებში (ხელმძღვანელი დ. ქორიძე) და 1971-1977 წლებში (ხელმძღვანელი ე. გოგაძე). ნოსირის ნამოსახლარის ნაწილი მდინარეს გაუნადგურებია, შესწავლილია სამოსახლო ბორცვი (დაახლოებით 2000 მ2), რომელიც კოლხეთის დაბლობის გორანამოსახლარების (დიხა გუძუბა, ნაოხვამუ და სხვა) ტიპს განეკუთვნება. მასზე დადგენილია 4 კულტურული ფენა: I და II (ძვ. წ. II ათასწლეულის II მეოთხედი), III და IV (ძვ. წ. II ათასწლეულის II ნახევარი — I ათასწლეულის დასაწყისი). სამოსახლოს ცენტრში თავდაპირველად აგებული ყოფილა ხელოვნური შემაღლება - ხის ძელებით ნაგებ დიდი ჯარგვალის ტიპის ნაგებობაზე დაყრდნობილი თიხაზვინული. I ფენაში გამოვლინდა ხის შენობები. აქვ მოპოვებულია ძვლისა და კაჟის იარაღები, საოჯახო-სამეურნეო დანიშნულების ქვის ნივთები (ხელსაფქვავები, სანაყები და სხვა), მცენარეულის (ვაზის, წაბლის, თხილის) ნაშთები, მარცვლეულის ნარჩენები, საქონლის ძვლები და სხვა. II ფენა ძლიერი ნახანძრალის ნაშთებს შეიცავდა. შეიმჩნევა კერამიკის ევოლუცია. I და II ფენები გამოირჩევა ორნამენტის მრავალფეროვნებით (ღარული, გრავირებული და რელიეფური სახეები). III კულტურულ ფენაში ნაპოვნია დიდი რაოდენობით კერამიკა, ცხოველის ძვლები, საოჯახო დანიშნულების ქვის ნივთები, აგრეთვე ბრინჯაოს ბრტყელი ცული, საჭრეთლი, დანისპირი და სხვა. ბორცვის განაპირა ადგილებში დადგენილია IV კულტურული ფენა. სათავსები ნაგები ყოფილა ძვლებით (ჯარგვალური წყობის კედლები) ან წნულებით (ფაცხის ტიპისა). შნობები განლაგებული იყო ტერასულად, თიხაზვინულის საფუძველზე. ნოსირის ნამოსახლარზე ნაპოვნია სქლად გამოთლილი და თხელი (ყავრის მსგავსი) ფიცრები. ნოსირის ნამოსახლარის მოსახლეობა ეკუთვნოდა მიწათმოქმედ საზოგადოებას, სადაც განვითარებული იყო მესაქონლეობა და ხელოსნობის დარგები.
ლიტერატურა
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტი
ზიდჰარტა
წიგნი დაიწერა გერმანულ ენაზე, მარტივი, ლირიკული სტილით. იგი გამოიცა 1951 წელს და გავლენიანი გახდა 1960-იან წლებში. ჰერმან ჰესემ მისი პირველი ნაწილი რომან როლანს მიუძღვნა, ხოლო მეორე ნაწილი ვილჰემ გუნდერტს, მის ბიძაშვილს. რომანში აღმოსავლური სულიერი სამყაროს სიყვარული და სიღრმისეული ცოდნა ჩანს. ავტორის მიზანია მოძებნოს და მიაკვლიოს იმას, რაც ყველა რელიგიას ერთმანეთთან აერთიანებს.
„ზიდჰარტა“ ლეგენდაა ახალგაზრდა კაცზე, რომელიც ცდილობს, ჩასწვდეს სიცოცხლის არსს და მიაღწიოს სრულყოფილებას. ზიდჰარტა, ბრაჰმანის პატივსაცემი ვაჟი, ოჯახთან ერთად ცხოვრობს ძველ ინდოეთში. სოფელში ყველა მოელის, რომ მამის მსგავსად წარმატებული ბრაჰმანი იქნება. მაგრამ მას უფრო მეტის შეცნობის სურვილი აქვს. ზიდჰარტას აზრით, ცოდნის გადმოცემა შეუძლებელია სწავლებით, მაგრამ მიღება შესაძლებელია პირადი გამოცდილებით. ამიტომ გადაწყვეტს, დამოუკიდებელი ცხოვრების გზას დაადგეს. მეგობარ გოვინდასთან ერთად მიდის სახლიდან და იწყებს თავგადასავლებითა და ძიებით სავსე ცხოვრებას. „სიცოცხლე და სიკვდილი, სიხარული და მწუხარება, სიკეთე და ბოროტება მარადიული ერთიანობის ნაწილია და ეს ყველაფერი აუცილებელია ცხოვრების მნიშვნელობის გასაგებად“, ასე ჭვრეტს ცხოვრების ერთიანობას ზიდჰარტა. საბოლოოდ ის მიაღწევს სრულყოფილებას, ნირვანას, რომლის მოპოვებაც ახალგაზრდობაში სურდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰერმან ჰესეს ნაწარმოებები
ბედის მწერლები
ბედის მწერლები — ქართულ მითოლოგიაში ღვთაება (ან რამდენიმე ღვთაება), რომელიც ადამიანის და ყველა სხვა სულიერ არსებათა ბედსაც განაგებს. ჯავახეთში გავრცელებული ზოგიერთი თქმულების მიხედვით (ლიზა თოთაძის გადმოცემით სოფელ ჩუნჩხიდან), ისინი ადამიანის ან სხვა სულიერის დაბადების შემთხვევაში ადგილზე იმყოფებიან და მას დაბადებისთანავე საკუთარ ბედს შუბლზე აწერენ ბედის მწერლები გარდაცვლილთა სამეფოში ცხოვრობენ და მუდმივად იყურებიან “ბედის წიგნში”. მზის ქვეშ ადამიანის ცხოვრების ბედით განსაზღვრული ვადის გასვლის შემდეგ ბედის მწერლები ამის შესახებ გარდაცვლილთა სამეფოს მბრძანებელს (სულეთის ღმერთს) აცნობებენ, რომელიც გზავნის შემხვედრებს (მგრებრებს), რათა ადამიანს ამოაცალონ სული და ჩააბრძანონ გარდაცვლილთა სამეფოში (სულეთში). ზოგჯერ ბედის მწერლები შეცდომით იძახებდნენ სულეთში ადამიანის სულს, რომლის დედამიწაზე ცხოვრების ვადა ჯერ კიდევ არ იყო გასული. ასეთ შემთხვევაში ისინი სულს სხეულს უბრუნებდნენ და ადამიანი აგრძელებდა ცხოვრებას მისთვის განკუთვნილი ვადით. არსებობენ გადმოცემები ადამიანთა შესახებ, რომლებმაც მოინახულეს გარდაცვლილთა სამეფო (მკვდარში ჩართულები), რომლებიც მიწაზე დაბრუნების შემდეგ წინასწარმეტყველები ხდებოდნენ და სულეთის ამბებს ჰყვებოდნენ. ბედის მწერლების ფუნქციები ზოგჯერ თვითონ სულეთის ღმერთს მიეწერებოდა.
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
რევოლუციური სიტუაცია
რევოლუციური სიტუაცია — მარქსისტული ტერმინი, რომელიც აღწერს პოლიტიკურ მდგომარეობას, სადაც მოსალოდნელი და შესაძლებელია რევოლუცია. კონცეფცია ეკუთვნის ლენინს, რომელმაც ის პირველმა ახსენა 1913 წელს. რევოლუციური სიტუაციები არსებობდა რუსეთის იმპერიაში 1859-1861 და 1870-1880-იან წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლიტიკური ტერმინები
გაზანფარ მუსაბეკოვი
გაზანფარ მუსაბეკოვი (დ. 14 ივლისი, 1888 — გ. 9 თებერვალი, 1938) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა პარტიული მოღვაწე, აზერბაიჯანის სსრ-ის სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე 1922-1930 წლებში.
ბიოგრაფია
1917 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. თებერვალის რევოლუციის შემდეგ იყო ყუბის საბჭოს აღმასკობის თავმჯდომარე, დეკემბნრიდან იყო ბაქოს საგუბერნიო სასურსათო კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, კომუნისტური პარტიის ასტრახანის კომიტეტის მულიმური სექციის თავმჯდომარე და სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაცია „ჰუმეთის“ ერთ-ერთი განყოფილების ხელმძღვანელი. 1920-1922 წლებში იყო აზერბაიჯანის რევკომის წევრი, სასურსათო საქმეების სახალხო კომისარი, 1922-1928 წლებში იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის სახკომსაბჭოს თავმჯდომარე, 1929-1931 წლებში აზერბაიჯანის ცაკის თავმჯდომარე, 1931 წლიდან იყო ამიეკავკასიის სფსრ-ის სახკომსაბჭოს თავმჯდომარე. დიდი წმენდის დროს დააპატიმრეს, ბრალდებული იყო საბჭოთა სახელმწიფოს წინააღმდეგ შეთქმულების მომზადების გამო, დასაჯეს სიკვდილით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:გარდაცვლილი 9 თებერვალი კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
ნოსტოკი
ნოსტოკი (Nostoc) — ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეების გვარი ჰორმოგონიუმიანების კლასისა. აერთიანებს 50-მდე სახეობას, რომლებიც გავრცელებული არიან მტკნარ წყალში, ტენიან კლდეებსა და ნიადაგზე. ნოსტოკის ლორწოვანი კოლონია სფეროსებრი ან ძაფისებრია, თავისუფლად ცხოვრობს ან სუბტრატზეა მიმაგრებული; მრავლდება ძაფებია დაწყვეტით ან სპორებით. ზოგიერთი სახეობა ითვისებს ატმოსფეროს აზოტს. აზიის ქვეყნებში ზოგ სახეობას საჭმელად იყენებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეები
ბერი-ბერა
ბერი-ბერა — ქართულ მითოლოგიაში აღმოსავლეთ საქართველოს მთიელებში (მთიულეთში, გუდამაყარში) ანთროპომორფული ღვთაება, რომელიც მოსავლის მფარველია და საქონლის ნაყოფიერებას და მოსახლეობის ზრდას უწყობს ხელს. ბერი-ბერა აგრარული კალენდარული დღესასწაულების ერთ-ერთი პერსონაჟია. წინასაახალწლო რიტუალის დროს მამაკაცთა შორის უფროსი, რომელიც ბერი-ბერას განასახიერებდა, სახლში ჯოხზე გადამჯდარი (ბერბერა) შედიოდა მისალმებებით და კეთილი სურვილებით.
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
თეიმურაზ ღონღაძე
თეიმურაზ ღონღაძე (დ. 8 სექტემბერი 1985, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ამჟამად „მეტალურგი რუსთავის“ მცველი.
2013-14 წლების სეზონში იყო „ზესტაფონის“ კაპიტანი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ხაშურის ივერიას ფეხბურთელები კატეგორია:სკ თბილისის ფეხბურთელები კატეგორია:სკ საგარეჯოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბორჯომის ფეხბურთელები კატეგორია:ახალციხის მესხეთის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ზაქათალის სიმურგის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ზესტაფონის ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
ბერიკა
ბერიკა — ქართულ მითოლოგიაში ნაყოფიერებასთან დაკავშირებული ღვთაება, უხშირესად თხის სახით წარმოიდგენდნენ. ბერიკა ნაყოფიერების და ბუნების აღორძინების საგაზაფხულო აგრარული დღესასწაულის - ბერიკაობის მთავარი პერსონაჟია, რომლის მონაწილენიც თხის და ცხვრის ტყავს იცვამდნენ და იმაგრებდნენ რქებსა და ჩლიქებს.
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
ნიკოლოზ X (ხერხეულიძე)
ლიტერატურა
კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები კატეგორია:მოკლული ქართველები კატეგორია:გარდაცვლილი 1744 კატეგორია:თბილისში მოკლული ადამიანები
ქვიშაქექია (თევზი)
ქვიშაქექია (Gymnammodytes cicerelus) — თევზების სახეობა მექვიშიასებრთა ოჯახისა. ამ ოჯახის ერთადერთი წარმომადგენელია ხმელთაშუა ზღვაში. სხეულის მაქსიმალური სიგრძე 17 სმ აღწევს. დღისით ქვიშაში ეფლობა. ზურგი მუქი მომწვანო შეფერილობისაა. გვერდებზე გასდევს ვერცხლისფერი ზოლი. მუცელი მთლიანად ვერცხლისფერი აქვს. გავრცელებულია ატლანტის ოკეანის აუზში, კერძოდ: ადრიატიკის, ეგეოსისა და შავ ზღვებში. დიდი სარეწაო მნიშვნელობის თევზია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქორჭილასნაირნი
აურგაზის რაიონი
აურგაზის რაიონი (Ауырғазы районы; Аургазинский район) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფ. ტოლბაზი, რომელიც მდებარეობს უფიდან 80 კილომეტრში.
გეოგრაფია
აურგაზის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის ცენტრალურ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან მას ესაზღვრება კარმასკალინის რაიონი. აღმოსავლეთიდან - გაფურის რაიონი, სამხრეთიდან - სტერლითამაქის რაიონი, ხოლო დასავლეთიდან - ალშეევისა და დევლეკანოვოს რაიონები. რაიონის ფართობია 2 014 კმ².
ისტორია
რაიონი დაარსდა 1930 წლის 20 აგვისტოს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა ბაშკირეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანტონებად დაყოფის გაუქმება და როდესაც შეიქმნა 48 რაიონი.
მოსახლეობა
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: თათრები — 42,2 %, ჩუვაშები — 29,3 %, ბაშკირები — 18,9 %, რუსები — 6,4 %, უკრაინელები — 1,2 %, მორდვები — 1 %,  სხვა ეროვნების პირები — 1  %.
ადმინისტრაციული დაყოფა
აურგაზის რაიონში არის 137 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 21 სასოფლო დასახლებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის რაიონები კატეგორია:აურგაზინის რაიონი
ნოტო
ნოტო, ცხვრის ჯგუფი. ბატკნების ნოტოში გაერთიანებულია ერთი ასაკისა და განვითარების მოზარდული. დოლის დროს მაწოვარ ნერბებს და მათ ბატნებს ნოტოებად ყოფენ. რაც უფრო მცირე ასაკოვანია ბატკანი, მით უფრო ნაკლები რაოდენობით აერთიანებენ ნოტოში. 8-10 დღიანი ბატკნების ნოტოში 10-15 ბატკანია თავიანთი დედებიანად. 10-20 დღიანი ბატკნების ნოტოში — 50-80 ბატკანი; 20-30-დღიანი ბატკნების ნოტოში — 120-150 ბატკანი, ხოლო 30 დღეზე უხნესი ბატკნების ნოტოში — 200-250 ბატკანი. დოლის დამთავრებისას სადოლებელი ნერბების ფარაში 34 ნოტოა.
ქართველი მეცხვარეები უფროსი ასაკის ნოტოს უწოდებენ „პირველი ხელის ბატკანს“, საშუალო ასაკისას — „მეორე ხელის ბატკანს“, უმცროსი ასაკისას — „მესამე ხელის ბატკანს“, ბოლოს არის სუსტი ბატკნების ნოტო როდესაც ბარკნების უმეტესი ნაწილი 1 — 1½ თვის გახდება, ყველა ნოტოს ერთ ფარად აერთიანებენ. ნოტოებში გაერთიანებულ ბატკნებს ასაკისა  და განვითარების შესაბამისად უვლიან. ბატკნების ნოტოდ დაყოფა პროგრესული მეთოდია და ხელს უწყობს მეტი და უკეთ განვითარებული ბატკნების გამოზრდას.
სვიმონი (XVI საუკუნე)
სვიმონი — აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1547-1548 წლებში. კახეთის მეფეს ლევანს 1548 წელს სამეფო გადასახადებისაგან გაათავისუფლებინა დავით-გარეჯის მონასტრის მამულები.
ლიტერატურა
კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
თორნიკე ქურდაძე
მინი|თორნიკე ქურდაძე თორნიკე ქურდაძე (დ. 8 ივლისი, 1968, თბილისი — გ. 16 ოქტომბერი, 1994, ცხინვალის რეგიონი) — აფხაზეთის ომის მონაწილე, მაშველთა კორპუსის ოპერატიული სამმართველოს უფროსი, ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენით დაჯილდოებული (1993 წელს ტამიშის ოპერაციის წარმატებით შესრულების გამო).
გარდაცვალება
1994 წლის  16-ოქტომბერს ქ. ცხინვალის შესასვლელთან მასზე ოსმმა სეპარატისტებმა განახორციელეს თავდასხმა მიიღო მრავლობითი სიცოცხლისთვის შეუთავსებელი ჭრილობები გარდაიცვალა 17-ოქტომბერს 26 წლის ასაკში. დაკრძალულია თბილისში საბურთალოს-საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
1994 წლის სტატია გაზეთ "საქართველოს რესპუბლიკა"-დან თორნიკე ქურდაძის შესახებ
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:აფხაზეთის ომის მონაწილეები
პია კრამლინგი
პია კრამლინგი( Pia Ann Rosa-Della Cramling ( Pia Cramling)) დ. 22 აპრილი, 1963, სტოკჰოლმი, შვედეთი) — შვედი, მოჭადრაკე, ევროპის ორგზის ჩემპიონი ქალთა შორის (2003),(2010) . საჭადრაკო ოსკარის მფლობელი (1983). 1992 წელს  დიდოსტატის წოდება მიიღო და იმ დროსითვის გახდა მეხუთე ქალი ვისაც ეს პატივი ერგო. 1980-იანი წლებიდან იყო ერთ-ერთი უძლიერესი ქალი მოჭადრაკე და ფიდეს ქალთა რეიტინგში სამჯერ იყო პირველ ადგილზე. 1984 წლის იანვარში, ივლისში და 1986 წლის იანვარში . 1992 წელს საერთო რეიტინგში 178-ე ადგილს იკავებდა.
ბიოგრაფია
შვედეთის ჩემპიონი გოგონებში 1976 წელს გახდა. ევროპის ახალგაზრდულში (1982/1983) მე-6-11-ე ადგილები აიღო.1980-იან წლებში იყო შვედეთის უძლიერესი მოჭადრაკე და 1987 წელს მამაკაცების ჩემპიონატში მეორე-მესამე ადგილები გაიყო. ვაჟთა ტურნირებზე საერთაშორისო შეჯიბრებებშიც გამოდიოდა, 1983 წელს კოპენჰაგენში მესამე-მეოთხე ადგილებზე გავიდა, გაუსდალში მეოთხე-მერვე, სტოკჰოლმში (1983/1984) მესამე-მეექვსე, რეიკიავიკში (1984) - მეხუთე-მეექვსე, იმავე წელს ბილში მეექვსე-მერვე. ქალებში უფრო უკეთესი შედეგები ჰქონდა. 1984 წელს თბილისში მე-6 იყო, ხოლო იმავე წელს ბარსელონაში იპირველა. იმარჯვა მომდევნო წელსაც სმედერევსკა-პალანკაში, სადაც ყველას აჯობა. კრამლინგი ჟუჟა პოლგარის მსგავსად (რომელიც მამაკაცთა ტურნირებზე გამოსვლას ამჯობინებდა)2000 წლამდე იყო ერთადერთი მანდილოსანი რომელიც მსოფლიოს ჩემპიონატის მოუგებლად გახდა დიდოსტატი. კრამლინგის აზრით ჩემპიონი მარტო ვერ გახდები და ამისთვის გუნდი და ხელშეწყობაა საჭირო, ამიტომაც ეს ჭადრაკში უფრო ძლიერ და განვითარებულ ქვეყნებს გამოსდით. ისინი თავიათ მოჭადრაკეებს უფრო უკეთ ამზადებენ და წარმოაჩენენ გათამაშებაზე. მიუხედავად ამისა, კრამლინგი ოთხჯერ იყო ახლოს სანუკვარ ჯილოდოსთან. 1986 და 1996 წელს როგორც კანდიდატი, ხოლო 2008 და 2015-ში ნახევარფინალში იასპარეზა. ასეთმა კარგმა თამაშმა და ქულებმა საშუალება მისცა ფიდეს ქალთა გრან-პრიზე ეასპარეზა 2009-2011 და 2015-2016 წლებში. 2006 წელს ბილში Accentus Ladies Tournament მოიგო, ხოლო 2003 და 2010 წლებში ევროპის ჩემპიონატზე იპირველა.
კლუბი
ევროპის საკლუბო ჩემპიონატში Cercle d'Echecs Monte Carlo-ში გამოდიოდა და ოქროს მედალი 7-ჯერ მოიპოვა. (2007, 2008, 2010, 2012, 2013, 2016, 2018 წლებში)
რევოლუციური ტრიბუნალები
რევოლუციური ტრიბუნალები — რევოლუციის შემდეგ შექმნილი სასამართლო ორგანო.
პია კრამლინგი
1986
მსოფლიოს ჩემპიონატის ციკლში მონაწილეობა 1985 წელს დაიწყო. ჰავანაში საერთაშორისო ზონალურ ტურნირზე, შვეიცარიული სისტემით, 14 მონაწილეს შორის 8,5 ქულით მესამეზე გავიდა და მომდევნო წელს 8 ქალიან კანდიდატთა ტურნირის საგზურიც მიიღო, რომლის გამარჯვებულიც მსოფლიოს ჩემპიონს ტიტულისთვის დაუპირისპირდებოდა. შეჯიბრი მომდევნო წელს მალმეში წრიული სისტემით გაიმართა და შვედმა 7 ქულით მეოთხე ადგილი დაიკავა.
1996
საერთაშორისო ზონალური ტურნირზე 1993 წელს ჯაკარტაში, 39 მოჭადრაკეს შორის პიამ მე-6 ადგილი დაიკავა და კანდიდატთა ტურნირის საგზურიც მიიღო. 9 კანდიდატი 1994 წელს ტილბურგში დაუპირისპირდნენ ერთმანეთს. კრამლინგმა 8,5 ქულით მესამე ადგილი დაიკავა და ცოტა დააკლდა მომდევნო ეტაპზე გასასვლელად. პირველ მეორეზე გასულმა მოჭადრაკეებმა და ფინალური მატჩი ითამაშეს და გამარჯვებულიც მსოფლიოს ჩემპიონს დაუპირისპირდა.
რევოლუციური ტრიბუნალები
რევოლუციური ტრიბუნალები შეიქმნა საფრანგეთში, საფრანგეთის დიდი რევოლუციის დროს, კონტრრევოუციასთან საბრძოლველად. ტრიბუნალები ხასიათდება გამარტივებული სამართალწარმოებით, არ არსებობდა წინასწარი გამოძიება, დაცვისა და გასაჩივრების შესაძლებლობა. ტრიბუნალები იქცა ტერორის იარაღად. გაუქმდა 1795 წლის 31 მაისის დეკრეტით.
1917 წლის ნოემბერში რევოლუციური ტრიბუნალები შეიქმნა საბჭოთა რუსეთში, კონტრრევოლუციასთან ბრძოლის მიზნით და ეტაპობრივად შეიძნა ტერორის ფუნქციები. გაუქმდა 1922 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუცია კატეგორია:რუსეთის ისტორია
პია კრამლინგი
1999
წინა კანდიდატთა ტურნირზე მესამე ადგილის დაკავებისთვის, მომდევნო საჩემპიონი ციკლში, ზონალური გამოატოვებინეს და პირდაპირ კანდიდატებზე დაუშვეს, სადაც 10 მონაწილეს შორის 8,5 ქულით მე-8 ადგილს დასჯერდა.
ჲ
ჲ, ⴢ, Ⴢ, Ჲ (იოტა) — ძველი ქართული ანბანის მეთხუთმეტე ასო. მისი სახელია ჲოტა. გამოითქმის, როგორც მოკლე ი. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა რიცხვ სამოცს (60). ჲოტა ერთადერთი ასო იყო ქართულ ანბანში, რომელიც სიტყვას არ იწყებდა. იგი ძირითადად სიტყვის ბოლოში იდგა და სახელობითი ბრუნვის ნიშანი იყო ხმოვანფუძიანი სიტყვებისთვის:
პია კრამლინგი
2000
2000 წელს ფიდემ ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატის წესები შეცვალა და ჩემპიონის გამოსავლენად 64 ქალიანი ტურნირი დაგეგმა, სადაც შეჯიბრი ნოკაუტ-სისტემით მიმდინარეობდა. კრამლინგი ნიუ-დელიში მეექვსე ნომერი იყო და მეორე წრემდე მივიდა. უნგრელი ნიკოლეტა ლაკოსის (4:3) ძლევის შემდეგ ელენა ზაიაცთან 0,5:1,5 დამარცხდა.
ჲ
დღეს იგი ყველა ქართველურ ენაში გამოიყენება ქართულის გარდა (მეგრული, ლაზური, სვანური). XIX საუკუნეში ილია ჭავჭავაძემ და მისმა თანამებრძოლებმა ეს ასო ანბანიდან ამოიღეს.
პია კრამლინგი
2004
რეიტინგით ისევ მეექვსე იყო ელისტაში, და სამი ეტაპის გადალახვა შეძლო. ჯერ ანა ჰაჰნის სძლია 1,5:0,5, შემდეგ სომეხი ლილიტ მკრტჩიანი 1,5:0,5 დაამარცხა, მაგრამ შემდეგ ლიტველს ვიკტორია ჩმილიტთან დამარცხდა 2:4.
ჲ
მოხაზულობა
ჲ-ს მოხაზულობა ასომთავრულში გახსნილი წრეა, რომელიც კვადრატულ არეს იკავებს. ჲ ნუსხურსა და მხედრულში შუა ორ ხაზს შორის იწერება. ხელნაწერი ტექსტების მოსართავად აღნიშნული ასო ინიციალების სახით არ გვხვდება, რამდენადაც ჲ სიტყვას არ იწყებს.
პია კრამლინგი
2006
ისევ მეორე ეტაპზე გააჩერეს ეკატერინბურგში, სადაც მე-3 ნომრად იყო განთესილი. პირველ ეტაპზე ეგვიპტელ ფაბინა ბასტა სოჰაირს მოუგო 2:0, თუმც პენ ჩაოცინთან დამარცხდა 0,5:1,5
ჲ
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ასოები
პია კრამლინგი
2008
ნახევარფინალამდე მივიდა ნალჩიკში, სადაც მე-5 ნომრად იყო განთესილი. ერთნაირი ანგარიშებით 1,5:0,5 ჩამოიცილა ვენესუელელი სარაი სანჩეს კასტილიო, ჩინელები ტან ჟონგი და რუან ლუფეი, ბულგარელი ანტოანეტა სტეფანოვა და ნახევარფინალში მომავალ ჩემპიონ რუს ალეკსანდრე კოსტენიუკთან გამოვარდა 0,5:1,5.
2010
მეცხრე ნომერი იყო ანთაქიაში და პირველივე მატჩში თურქ ბეთულ გემრე ილდიზისგან ძლეულ იქნა 0,5:1,5
2012
მეორე ეტაპიდან გამოვარდა ხანტი-მანსიისკში, სადაც მე-10 ნომერი იყო. პირველ წრეში ირანელი შაიესტეჰ გადერ პოური დაამარცხა 2:0, თუმც შემდეგ აშშ-ელ ირინა კრუშთან 1:3 წააგო.
2015
ნახევარფინალს უწია სოჭში, სადაც მე-11 იყო. ჯერ ირანელ მიტრა ჰეჟაზიპოურს მოუგო 2:0, შემდეგ შოტლანდიის სახელით მოასპარეზე ქეთევან არახამია-გრანტს 1,5:0,5. მესამე ეტაპზე რუსი ვალენტინა გუნინა გამოაგდო 1,5:0,5 და მეოთხედან უკრაინელი ანა მუზიჩუკიც მიაყოლა 3,5:2,5, თუმც ნახევარფინალში რუსმა ნატალია პოგონინამ გამოაგდო 1,5:2,5.
2017
მე-19 ნომერი იყო თეირანში და ორი ეტაპი გაიარა. ჯერ აშშ-ელ კატერინა ნემცოვას სძლია 1,5:0,5, შემდეგ გერმანელ ელიზაბეტ პეტცს 3:1, ხოლო მესამეში კოსტენიუკთან გამოვარდა 2:4.
ოჯახი
კრამლინგი ცოლად გაყვა ესპანელ დიდოსტატ ხუან მანუელ ბელონ ლოპესს და რამდენიმე წელი ესპანეთშიც გადაცხოვრდა, მაგრამ შემდეგ კვლავ შვედეთს დაუბრუნდა. 2002 წელს მათ შეეძინათ გოგონა, ანა კრამლინგ-ბელონი, რომელიც ფიდეს ოსტატია ქალთა შორის. იგი 2006 წელს ბაქოში საჭადრაკო ოლიმპიადაზე შვედეთის ქალთა ნაკრების შემადგენლობაში სათადარიგო დაფაზე თამაშობდა. . მისი თამაშის რეპორტაჟი ანას ტვიტერზე მიმდინარეობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები
ბათარია
ბათარია — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, მენჯის თემი (სოფლები: ბათარია, პერტული, საგაბესკირიო, საწულეისკირიო, სახარბედიო, სკურია). მდებარეობს ოდიშ-გურიის დაბლობზე, მდინარე ცივის (რიონის შენაკადი) მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 32 მ. სენაკიდან 4 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 467 ადამიანი.
კაიო-საეტია
მინი|285პქ|კაიო-საეტიას პლაჟი კაიო-საეტია (Cayo Saetia) — 42 კმ² ფართობის მქონე კუნძული კუბის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ოლგინის პროვინციის შემადგენლობაში.
ჰალისტეს მუნიციპალიტეტი
ჰალისტეს მუნიციპალიტეტი (Halliste vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ვილიანდიმაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვილიანდიმაას მუნიციპალიტეტები
ილია ორბელიანი
thumb|250px|ილია ორბელიანი ილია დიმიტრის (ზურაბის) ძე ორბელიანი (დ. 10 დეკემბერი, 1815, თბილისი ― გ. 20 დეკემბერი [ძვ. სტ. 8 დეკემბერი], 1853, ალექსანდროპოლი, ახლანდელი გიუმრი, სომხეთი)— რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1851). გრიგოლ ორბელიანის  უმცროსი ძმა. სამხედრო სამსახური დაიწყო ქართულ გრენადერთა პოლკში იუნკრად (1832). 1838-იდან ოფიცერი. 1832-იდან მონაწილეობდა ჩრდილოეთ კავკასიის მთიელთა წინააღმდეგ ბრძოლებში. 1842 წელს ტყვედ ჩაუვარდა შამილს. ტყვეობაში იმყოფებოდა რვა თვე.
1851-1853 წლებში იყო ქართველ გრენადერთა პოლკის მეთაური. ყირიმის ომის (1853–1856) დროს ამიერკავკასიის ფრონტზე იბრძოდა. განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი ბაინდურისა და ბაშკადიკლარის ბრძოლებში (ბაშკადიკლართან სასიკვდილოდ დაიჭრა). დაკრძალულია თბილისში, ქაშვეთის ეკლესიაში.
ცოლად ჰყავდა ბარბარე, ილია ბატონიშვილის ასული (დ. 1831 — გ. 14 მარტი, 1884).
ტრიქონისი
ტრიქონისი (Τριχωνίδα) — საბერძნეთის უდიდესი ტბა. ფართობი 98,6 კმ², სიგრძე 19 კმ, სიგანე 8 კმ. მაქსიმალური სიღრმე 58 მ. უკავია ტექტონიკური ღრმულის ყველაზე დადაბლებული ნაწილი. სანაპიროს სამხრეთი და დასავლეთი ნაპირები უმეტესად დაბლობია, ადგილ-ადგილ დაჭაობებული. ჩრდილოეთი და აღმოსავლეთი ნაპირები ამაღლებულია. ტბის ნაპირები შემოსილია ფიჭვის, ალვის ხეებისა და ოლეანდრისაგან შემდგარი ტყით.
მრავალფეროვანია აქაური ტბის ფაუნაც, გვხვდება 200-მდე სახეობის ფრინველი, რომელთაგან 50 იშვიათი სახეობისაა. ტრიქონისი მდიდარია თევზით. ტბაში მოიპოვება ენდემური სახეობის თევზი. ტბიდან გამოედინება მდინარე, რომელიც ერთვის მდინარე აქელოოსს მარცხენა მხრიდან (იონიის ზღვის აუზი). 2007 წლის 11 აპრილს აქ ძლიერი მიწისძვრა დაფიქსირდა. ეპიცენტრს თვით ტბა წარმოადგენდა. სიახლოვესაა ქალაქი აგრინიონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის ტბები
ბასარის კულტურული ლანდშაფტი
ბასარის მხარე: ბასარის, ფულას და ბედიკის კულტურული ლანდშაფტი — გეოგრაფიული რეგიონი სამხრეთ-აღმოსავლეთ სენეგალში. მოიცავს სამ გეოგრაფიულ მხარეს: ბასარი მოიცავს სალემატას, ბედიკი – ბანდაფასის, ხოლო ფულა – დინდეფელოს. ბასარის ხალხი აღნიშნულ ტერიტორიაზე დასახლდა XI-XIX საუკუნეებში და ჩამოაყალიბეს სფეციფიკური კულტურა. ბასარის ლანდშაფტი გამოირჩევა ტერასებითა და ბრინჯის მდელოებით, ასევე პატარა სოფლებითა და არქეოლოგიური ძეგლებით.
2012 წელს ბასარის კულტურული ლანდშაფტი იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სენეგალში
კასანდრას უღელტეხილი
კასანდრას უღელტეხილი (The Cassandra Crossing) — რეჟისორ ჯორჯ კოსმატოსის 1976 წლის სათავგადასავლო ფილმი-კატასტროფა.
სიუჟეტი
ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციაში ტერორისტები შეაღწევენ. მცველებთან შეტაკებისას შემთხვევით გაუტყდებათ კონტეინერი, რომელშიც სასიკვდილო ვირუსია. ერთ-ერთი დამნაშავე გაქცევას და ჟენევა-სტოკჰოლმის ჩქაროსნულ მატარებელში ასვლას მოახერხებს. ის მატარებელში სასიკვდილო ინფექციას შეიტანს, რომელიც მალე მგზავრებს დააინფიცირებს.
მატარებელში იმყოფება ექიმი-ნეიროქირურგი ჩემბერლენი, რომელიც კონფერენციაზე მიემგზავრება. მისი დამსახურებით მგზავრები ვირუსთან ბრძოლას წარმატებით უმკლავდებიან, მაგრამ ამასობაში ახალი საშიშროება ჩნდება.
ამერიკის არმიის პოლკოვნიკი, რომელსაც სიტუაციის კონტროლი ევალება, მიიღებს გადაწყვეტილებას, რომ მატარებელი კარანტინისთვის მიტოვებული სადგურისკენ წაიყვანოს, რომლის ახლოს მეორე მსოფლიო ომის დროს საკონცენტრაციო ბანაკი იყო. მაგრამ სადგურისკენ მიმავალ გზაზე კასანდრას უღელტეხილია გასავლელი, სადაც ძველი, სანახევროდ ჩანგრეული ხიდია, რომლის გავლისას მატარებელი შესაძლებელია ღრმა ხეობაში ჩავარდეს და მგზავრები განწირულნი არიან დასაღუპად. პოლკოვნიკს ასეთი დასასრული აწყობს კიდეც. მაშინ აღარ გამომჟღავნდება, რომ მატარებლის მგზავრები ვირუსით დაინფიცირდნენ, რომელსაც ამერიკელები ჯანდაცვის ცენტრში ინახავდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1976 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმი-კატასტროფები
ლუი დე ფიუნესი
ლუი ჟერმენ დავიდ დე ფიუნეს დე გალარზა (Louis Germain David de Funès de Galarza; დ. 31 ივლისი, 1914 — გ. 27 იანვარი, 1983) — ფრანგი კომიკოსი. 1968 წელს ჩატარებული გამოკითხვის თანახმად ის საფრანგეთის ყველაზე პოპულარული მსახიობი იყო. ნათამაშები აქვს 130-ზე მეტ ფილმსა და 100-ზე მეტი სპექტაკლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 31 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:სეზარის მფლობელი კინომსახიობები
ზებედე I
ლიტერატურა
კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
გრიგოლეთი
გრიგოლეთი — სოფელი გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, სუფსის თემში (სოფლები: ახალსოფელი, გრიგოლეთი, სუფსა, ტაბანათი, ჩქუნი, ხიდმაღალა). მდებარეობს გურიის დაბლობზე, შავი ზღვის პირას, ზღვის დონიდან 3 მ. ლანჩხუთიდან 25 კმ., სუფსიდან 7 კმ, ურეკიდან (რკინიგზის უახლოესი სადგური) 6 კმ. სოფელში გადის საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს2. სოფელში დგას გრიგოლ ღვთისმეტყველის სახელობის ეკლესია. სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს ტბა გრიგოლეთი. სოფლის ტერიტორიაზე არის ტორფის საბადო.
კურორტი
გრიგოლეთი ზღვისპირა კლიმატური კურორტია. ჰავა სუბტროპიკულია. იცის რბილი და უთოვლო ზამთარი (იანვრის საშუალო ტემპერატურა 5,2 °C) და ცხელი ზაფხული (აგვისტოს საშუალო ტემპერატურა 23,2 °C). ნალექები 1770 მმ წელიწადში. ზამთარში ქრის დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ქარები. მისი ტერიტორია დაფარულია მრავალწლოვანი ფიჭვნარით, ზღვის სანაპირო ზოლი წარმოადგენს სამკურნალო თვისებების მქონე მაგნიტური ქვიშის პლაჟს, რომელიც გამოირჩევა სასარგებლო თვისებებით ძვლების და სახსრების გასაკაჟებლად ბავშვებისთვის და მოზრდილებისთვის. კურორტს გააჩნია პროფილაქტიკური, პულმონოლოგიური და ნევროლოგიური პროფილი.
ისტორია
გრიგოლეთი დატანილია 1497 წლის რუკაზე, 1711 წლის რუსულ რუკაზე და 1737 წლის იმერეთის სამეფოს რუკაზე. 1614 წელს გრიგოლეთში ჩავიდნენ იეზუიტი მისიონერები ლუი გრანჟე და ეტიენ ვიო, რომლებიც შემდეგ ეწვივნენ გურიის მთავარს მამია II გურიელს.
XVIII საუკუნის 10-იან წლებში გიორგი IV გურიელმა წყალობის წიგნით ბეჟია, მამუკა და პეპე თავართქილაძეებს უბოძა გრიგოლეთის მებაჟეობა.
თავართქილაძეებს მებაჟეობის უფლება დაუდასტურა გიორგი IV-ის მემკვიდრე მამია IV გურიელმაც, მაგრამ უკვე გიორგი V გურიელის დროს, 1784 წელს მდინარე სუფსის მარჯვენა მხარე საბატონიშვილოდ გამოეყო ვახტანგ III გურიელს. ვახტანგისა და შემდეგ, მისი შვილის, დავითის იყო ნავების საბაჟო შემოსავალი გრიგოლეთსა და მალთაყვაში. 1788-92 წლებში სიმონ III გურიელმა კაცო, ბეჟან და ლომკაც ნაკაშიძეებს უბოძა გურიის მთელი სანაპირო ზოლის, ერმენის მებაჟეობა. აკრეფილი გადასახადებიდან ნახევარი ნაკაშიძეებს დარჩებოდათ, ხოლო ნახევარი გურიელებისთვის უნდა გადაეხადათ.
1805 წელს გურიაში იმოგზაურა რუსმა ოფიცერმა ლაშქარევმა, რომელსაც შავი ზღვის სანაპიროზე ნავმისადგომის შერჩევა ევალებოდა. ლაშქარევი იმყოფებოდა გრიგოლეთში, რადგან პავლე ციციანოვს აინტერესებდა, გამოდგებოდა თუ არა გრიგოლეთი ნავმისადგომის მოსაწყობად, რომ რუსეთის გემები ზამთარში იქ შესულიყვნენ. ლაშქარევმა გრიგოლეთის სანაპირო ნავმისადგომის მოსაწყობად შეუფერებლად ცნო. 1820 წელს გრიგოლეთის კოშკები გაანადგურეს 1820 წლის იმერეთის აჯანყებაში დამარცხებულებმა. 1841 წლის 20-23 აგვისტოს გრიგოლეთში, დედაბერას წყლებთან გაიმართა ბრძოლა გურულ აჯანყებულებსა და ოდიშის სამთავროს მილიციას შორის, რომელსაც დავით დადიანი მეთაურობდა. ბრძოლა გურულთა გამარჯვებით დასრულდა. 1886 წელს გრიგოლეთში არქეოლოგიურ გათხრებს აწარმოებდა ფრანგი არქეოლოგი ჟან მურიე. რუსეთის იმპერიის პერიოდში გრიგოლეთი ჩოჩხათის სასოფლო საზოგადოებაში შედიოდა. 1918 წლიდან სოფელში დასახლდნენ ძველმართლმადიდებლები.
საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა თევზის მეურნეობა. 1949 წელს მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება ქობულეთიდან ფოთამდე გურიის საზღვაო ზოლში საკურორტო ზოლის მოწყობის შესახებ, 50 კმ სიგრძის მანძილზე გაშენდა ბიჭვინთის ფიჭვის კორომი.
სქოლიო
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის კურორტები კატეგორია:შავიზღვისპირა კურორტები
ტონი ფრანჟიე
ანტუან სულეიმან ფრანჟიე (არაბ. أنطوان سليمان فرنجيّة ) 1 სექტემბერი, 1939, ზგარტა - გ. 13 ივნისი, 1978, ედენი), უფრო ცნობილია როგორც ტონი ფრანჟიე (არაბ. طوني فرنجية) — ლიბანელი პოლიტიკოსი, მარადას კონსერვატიული მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. პრეზიდენტ სულეიმან ფრანჟიეს ვაჟი. ლიბანის მთავრობის წევრი 1973-1975 წლებში. სამოქალაქო ომის დროს იგი მეთაურობდა მარადას შეიარაღებულ ფორმირებებს. მოკლეს ფალანგისტმა ბოევიკებმა მემარჯვენე ქრისტიანებს შორის წარმოქმნილი შიდა დაპირისპირების დროს.
წარმომავლობა
დაიბადა გამოჩენილი ბიზნესმენის, პოლიტიკოსისა და კრიმინალური ავტორიტეტის სულეიმან ფრანჟიეს ოჯახში. იგი მდიდარი და გავლენიანი მარონიტების კლანს ეკუთვნოდა. ახალგაზრდობაში  საოჯახო ბიზნესით იყო დაკავებული.
1970 წელს სულეიმან ფრანჟიე უფროსი აირჩიეს ლიბანის პრეზიდენტად. ტონი ფრანჟიემ ლიბანის პარლამენტში  მამის ადგილი დაიკავა.
მთავრობის წევრი
1973 წელს ფრანჟიე უმცროსი დაინიშნა ფოსტის, ტელეგრაფისა და ტელეკომუნიკაციების მინისტრად. ეს საკადრო გადაწყვეტილება დაგმეს, როგორც ნეპოტიზმისა გამოვლინება. პრემიერ მინისტრი საიბ სალამი ეწინააღმდეგებოდა ამ დანიშვნას, რის გამოც სულეიმან ფრანჟიემ იგი მთავრობის მეთაურის თანამდებობიდან მოხსნა.
ტონი ფრანჟიეს მმართველობის პერიოდში, ლიბანში საფოსტო მომსახურებამ სრული კრახი განიცადა. 1975 წელს მან მინისტრის პოსტი დატოვა.
კონფლიქტები მემარჯვენე ქრისტიანთა ბანაკში
ფრანჟიეს ოჯახს განსაკუთრებული პოზიცია ეკავა ლიბანის პოლიტიკურ ბრძოლაში. კლანი იცავდა კონსერვატიული "ძველი არისტოკრატიის" ინტერესებს და ფრანჟიეს საგვარეულო ცენტრის ზგარტას რეგიონალურ პრეფერენციებს. 1957 წლიდან სულეიმან ფრანჟიე უფროსი სირიაზე იყო ორიენტირებული,  ინარჩუნებდა მჭიდრო პირად ურთიერთობებს  სირიის არაბთა რესპუბლიკის პრეზიდენტ ჰაფეზ ასადთან. ამან ფრანჟიე მნიშვნელოვნად განასხვავა სხვა მემარჯვენე ქრისტიანული ძალებისგან —  პირველ რიგში, მემარჯვენე კატაიბისა ("ლიბანის ფალანგა", ჯემაიელის კლანი) და პროდასავლური ეროვნულ ლიბერალური პარტიისგან (ელპ, შამუნის კლანი).
ფრანჟიეს კლანის პოლიტიკური ინტერესების გამომხატველი იყო მოძრაობა მარადა. მისი ლიდერი გახლდათ ფრანჟიე უფროსი. მარადას შეიარაღებულ ფორმირებებს (მარადას ბრიგადა — ზგარტას გათავისუფლების არმია) მეთაურობდა ტონი ფრანჟიე.
ლიბანის სამოქალაქო ომის დასაწყისში, პალესტინელების, სოციალისტებისა და კომუნისტების წინააღმდეგ მემარჯვენე ქრისტიანული საერთო ბრძოლის ეტაპზე, მარადა იყო ლიბანური ფრონტის კოალიციის ნაწილი. მაგრამ 1977 წლიდან ფრანჟიეს და მის მომხრეებს ქათაიბთან და ელპ– სთან კონფლიქტი მოუვიდათ - ჯემაეილი და შამუნი ისრაელთან დაახლოების მომხრეები იყვნენ და პრეზიდენტ ფრანჟიეს მიერ ლიბანში მოწვეული სირიის ჯარების გაყვანას მოითხოვდნენ.
ქათაიბთან მტრობამ განსაკუთრებით მკაცრი ხასიათი მიიღო. 1978 წელს „მარადას“ ფორმირებები ტონი ფრანჟიეს მეთაურობით მონაწილეობდნენ ას დღიან ომში სირიის ჯარების მხარეს, ლიბანური ფრონტის წინააღმდეგ. ფალანგისტმა შეიარაღებულმა ძალებმა შეაღწიეს ზგარტას მხარეში, სადაც დაიწყეს სამხედრო-პოლიტიკური და ეკონომიკური კონტროლის დამყარება. ფალანგისტებსა და მარადას ბოევიკებს შორის მოხდა სისხლიანი შეტაკებები. 1978 წლის 8 ივნისს, ტონი ფრანჟიეს ბრძანებით, მოკლეს ჯუდ ალ-ბაიეხი, ფალანგისტთა საველე მეთაური ზგარტში. ამის საპასუხოდ ფალანგისტური მილიციის და ლიბანის ძალების მეთაურმა ბაშირ ჯემაიელმა გადაწყვიტეს მარადას შეიარაღებული ძალების ლიკვიდაცია.
ხოცვა-ჟლეტა ედენში
1978 წლის 13 ივნისს ფალანგისტმა შეიარაღებულმა ძალებმა სამირ ჯააჯას და ელი ჰობეიკას მეთაურობით იერიში მიიტანეს ტონი ფრანჟიეს სასახლეზე ედენში. ბრძოლის შედეგად, ოცდაათზე მეტი ადამიანი დაიღუპა. ტონი ფრანჟიე მოკლეს მეუღლესთან და მცირეწლოვან ქალიშვილთან ერთად. სულეიმან ფრანჟიე უფროსის თქმით, მკვლელობა განსაკუთრებით სასტიკი იყო. ცოლ-ქმარი აიძულეს ეყურებინათ ქალიშვილის სიკვდილისათვის, შემდეგ კი ცოლი მოკლეს ქმრის თვალწინ, რის შემდეგაც თავად ტონი ფრანჟიე დახვრიტეს. თავის მხრივ, ფალანგისტებმა განაცხადეს, რომ მამა,  დედა და ქალიშვილი ბრძოლის დროს გამართული სროლის შედეგად დაიღუპნენ, ხოლო მათი გვამები აღმოაჩინეს  სასახლეში შეჭრილმა თავდამსხმელებმა.
სულეიმან ფრანჟიე უფროსმა ბრძანა, რომ მიცვალებულები არ დაემარხათ, სანამ შურისძიება არ განხორციელდებოდა. მან უსურვა ბაშირის მამას, ქათაიბის ლიდერ პიერ ჯემაიელს, განეცადა იგივე საშინელება, რაც მან თავად განიცადა.(1982 წელს ბაშირ ჯემაიელი მოკლეს სირიის სპეცსამსახურების მიერ ორგანიზებული ტერაქტის დროს).
ტონი ფრანჟიესა და მისი ოჯახის წევრების  დაკრძალვის ცერემონია გაიმართა ზგარტაში მხოლოდ ერთი თვის შემდეგ - 1978 წლის 14 ივლისს, მარადას ბოევიკების და სირიის ჯარების ფალანგისტებთან სისხლიანი შეტაკებების შემდეგ.
ოჯახი
1962 წლიდან ტონი ფრანჟიე დაქორწინებულია ვერა ფრანჟიეზე. წყვილს ორი შვილი ჰყავდა — ქალიშვილი ჯიჰანი და ვაჟი სულეიმანი. ვერა და ჯიჰანი, ტონისთან ერთად, ედემის ხოცვა-ჟლეტაში დაიღუპნენ. სულეიმანი სიკვდილს გადაურჩა, რადგან ის მაშინ ბეირუთში იმყოფებოდა.
სულეიმან ფრანჟიე უმცროსი გავლენიანი ლიბანელი პოლიტიკოსია. 1992 წლიდან ის მოძრაობა მარადას მეთაურია და რამდენჯერმე ეკავა სხვადასხვა მინისტრის პოსტი. აგრძელებს ბაბუისა და მამის პროსირიულ ხაზს, მხარს უჭერს სირიის პრეზიდენტს ბაშარ ალ ასადს.
ხსოვნა
ზგარტაში, კლანის საგვარეულო ტერიტორიაზე, ტონი ფრანჟიეს ძეგლი აღმართეს. ის რჩება პატივცემულ ფიგურად მარადას მომხრეთა შორის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:ლიბანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:მარონიტი პოლიტიკოსები კატეგორია:ფრანჟიე კატეგორია:ლიბანელი ნაციონალისტები
ბოსელი (ღვთაება)
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
ცხვრის დოლი
ცხვრის დოლი — ბატკნის მოგების დრო. იწყება ნერბვიდან 140-155 დღის შემდეგ. ძველად მეცხვარეები ზამთრისათვის საკვებს ვერ იმარაგებდნენ და ამიტომ დოლის დაწყების დრო ზამთრის ბინის მახლობელი საძოვრის ბალახის ვეგეტაციის დაწყებაზე იყო დამოკიდებული. ცხვრის დოლი ტარდებოდა უმეტესად ზამთრის მიწურულსა და გაზაფხულზე. განსაკუთრებით ხელსაყრელია გაზაფხულის (თებერვლის მეორე ნახევარი, მარტის დასაწყისი) დოლი; ადრე გაზაფხულის დოლის ბატკანი გაზაფხულის ბოლოს, მთაში გამგზავრებამდე, უკვე მოზრდილია და კარგადაა შეგუებული საძოვარზე ძოვებას, ამასთანავე კარგად იტანს მგზავრობას და ალპურ საძოვარზე ნაიალაღარი ზამთარსაც კარგად ხვდება. ზამთრის დოლისთვის საჭიროა ფართო ფარები (ერთი ნერბისათვის 1,5 მ² ფართობი) და უხეში წვნიანი და კონცენტრირებული საკვების წინასწარი მომარაგება.
საქართველოს მთიან რაიონებში (მესხეთ-ჯავახეთი-თრიალეთი, ნაწილობრივ ქართლი) ფარაში ერკმლებს შემოდგომის გიორგობის დღეს 10 ნოემბერი/23 ნოემბერში შეურევდნენ. ამიტომ დოლი ძველი სტილით აპრილის დასაწყისში „ოცობაში“ იწყებოდა. „ოცობა“ — ოცი კვირა — გიორგობიდან ოცი კვირის გასვლის შემდეგ დგება. ეთნოგრაფიული მონაცემებით, „ოცობა“ გაზაფხულის ბუნიობა („ოცობასა ორობასა, დღე და ღამე სწორობასა“). პირველ ბატკანს, რომელიც დოლის დაწყების დროს ჩნდებოდა, დოლის თავს უწოდებდნენ. იგი აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთსა და ქსნის ხეობაში სამსხვერპლო პირუტყვად მიაჩნდათ და ანთროპომორფულ, მამაკაცური ბუნების მქონე ღვთაებებს სწირავდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცხვარეობა
ბივისი და ბატ-ჰედი (პერსონაჟების სია)
ძირითადი
მინი|მარჯვნივ|200პქ|კორნჰოლიო, ბივისის ალტერ-ეგო
ბახვის მანიფესტი
„ბახვის მანიფესტი“ — ბახვის თემის გლეხთა მოთხოვნები, რომლებიც წაუყენეს კავკასიის მთავარმართებლობის წარმომადგენელს 1905 წლის თებერვალში.
1905 წლის 9 იანვრის სისხლიანმა კვირამ დიდი გამოხმაურება ჰპოვა საქართველოში, განსაკუთრებით კი გურიაში. ხელისუფლება იძულებული იყო ანგარიში გაეწია ქვეყანაში შექმნილი რევოლუციური მდგომარეობისათვის, ამიტომ ჯერ მშვიდობიანი გზით სცადა აჯანყებულ „მცხოვრებთა შთაგონება“. ამ მიზნით გურიაში გაიგზავნა მთავარმართებლობის საბჭოს წევრი სულთანი კრიმ-გირეი, ჯარი კი ნატანებში შეაჩერეს. კრიმ-გირეიმ 12 თემი მოიარა (ამ დროს ოზურგეთის მაზრა 25 თემად იყო დაყოფილი), რათა გამოერკვია, „რას მოითხოვდა ხალხი მთავრობისაგან“.
1905 წლის 23 თებერვალს კრიმ-გირეი ჩავიდა ბახვში. შეკრება გაიმართა სოფლის სასამართლოს წინ, მოედანზე. შეკრებილმა 500-მდე გლეხმა აირჩია 12 წარმომადგენელი (უმთავრესად სოციალ-დემოკრატები), რომლებმაც წამოაყენეს შემდეგი ძირითადი მოთხოვნები: საუფლისწულო, საეკლესიო, სამონასტრო მიწების კონფისკაცია და მათი უსასყიდლოდ გადაცემა მშრომელი ხალხის სარგებლობაში; ყოველგვარი საბატონო, საეკლესიო თუ სახელმწიფო ბეგარისა და ყველა არაპირდაპირი გადასახადის გაუქმება; სიტყვის, კრების, ბეჭდვის თავისუფლება; პიროვნების ხელშეუხებლობა; საყოველთაო, სავალდებულო უფასო დაწყებითი სწავლება ქართულ ენაზე. წარმომადგენლებმა ამასთან განაცხადეს, რომ არსებული მთავრობა ვერ შეძლებს დააკმაყოფილოს ყველა ეს მოთხოვნა, ამიტომ საჭიროა მთელ რუსეთში შეიცვალოს წესწყობილება და სახალხო მთავრობა აირჩეს საყოველთაო, პირდაპირი და ფარული კენჭისყრით.
გურიის ამბებზე ვრცელი სტატიები დაიბეჭდა როგორც ადგილობრივ, ისე რუსეთის ჟურნალ-გაზეთებში. ბახვის გლეხობის მოთხოვნებზე კორესპონდენცია (სათაურით „გურიაში“) დაიბეჭდა, აგრეთვე ლენინურ გაზეთ „ვპერიოდში“ („Вперёд“) 16 (29) მარტს, N12-ში, რომელიც საზღვარგარეთ გამოდიოდა და არალეგალურად ვრცელდებოდა რუსეთში. კორესპონდენციაში ბახვის გლეხთა მოთხოვნები მანიფესტად იყო მოხსენიებული. ამის გამოც დაერქვა მას „ბახვის მანიფესტი“.
სქოლიო
კატეგორია:გურიის ისტორია კატეგორია:რუსეთის რევოლუცია (1905)
ავჭალა
მარჯვნივ|350პქ|მინი|ზემო ავჭალის ჰიდროელექტროსადგური ავჭალა — თბილისის გარეუბანი 1962 წლიდან, ამჟამად გლდანის რაიონის ნაწილი. ადრე სოფელი გარდაბნის რაიონში. მდებარეობს თბილისის ჩრდილოეთით, საგურამოს ქედის მთისწინეთისა და გარე კახეთის ზეგნის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირის ტერასაზე, ზღვის დონიდან 440 მეტრზე.
ისტორია
ავჭალა საქართველოს ერთ-ერთი უძველესი სოფელი იყო. ისტორიულ ქრონიკებში ხშირად მოიხსენიება. დიდი თურქობის დროს, XI საუკუნის 80-იან წლებში, თურქები ზამთრობით ავჭალასა და დიღომში იდგნენ. IX-XI საუკუნეებში ავჭალა თბილისის საამიროში შედიოდა, XII-XIII საუკუნეებში — კახეთის საერისთავოში.
ავჭალასთან მტკვარზე კარგი ფონი იყო, რითაც სარგებლობდნენ ლეკი მოთარეშეები. ლეკებისაგან თავდასაცავად 1734 წელს მტკვრის გაყოლებით აშენდა ციხე და 12 კოშკი. 1887 წელს კი თბილისის წყლით მოსამარაგებლად შეკრიბეს წყაროები და გაიყვანეს ავჭალის წყალსადენი.
1939 წლის 20 სექტემბერს თბილისის რაიონის ავჭალის სასოფლო-საბჭოს სოფლები ზემო-ავჭალა და ქვემო-ავჭალა გაერთიანდა დასახლებულ პუნქტად დაბა ავჭალა.
ავჭალა საყოველთაოდ ცნობილი გახდა ზემო ავჭალის ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობის შემდეგ. თბილისისაკენ მიმავალი გზატკეცილის გაყოლებით აიგო მრავალი საწარმო: ელმავალმშენებელი ქარხანა, თუჯსამსხმელო ქარხანა ცენტროლიტი, შამპანიურის ქარხანა, კონიაკის ქარხანა, ღვინის ჩამომსხმელი ქარხნები, ჩაის საწონი ფაბრიკა და სხვა. 1959 წელს ავჭალის მოსახლეობა შეადგენდა 8352 ადამიანს. 1962 წელს შევიდა თბილისის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული სოფლები თბილისის ტერიტორიაზე
ლევან კობიაშვილი
ლევან კობიაშვილი (დ. 10 ივლისი, 1977, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, პოლიტიკოსი. საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში ჩატარებული აქვს რეკორდული რაოდენობის 100 შეხვედრა. ასპარეზობდა გერმანული ბუნდესლიგის კლუბებში: ფრაიბურგში, შალკეში და ჰერტაში. 2015 წლის ოქტომბრიდან არის საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტი.
კობიაშვილს საკლუბო მატჩების უმრავლესობა მარცხენა მცველის პოზიციაზე აქვს ჩატარებული. იშვიათად თამაშობდა მარცხენა ან ცენტრალური ნახევარმცველის პოზიციაზე. მარცხენა ნახევარმცველად თამაშობდა კობიაშვილი საქართველოს ნაკრებშიც. კობიაშვილის ძლიერი მხარედ მისი ამტანიანობა, კარგი პასი და ძლიერი მარცხენა ფეხი მიიჩნეოდა.
საკლუბო კარიერა
კობიაშვილი ექვსი წლის ასაკში შეიყვანეს მშობლებმა სპორტ-სკოლა „ავაზაში“, სადაც იგი თამაშობდა 1994 წლამდე. „ავაზაში“ კობიაშვილი შეამჩნია რევაზ ძოძუაშვილმა და ის „დინამოს“ მეორე გუნდში წაიყვანა, მაგრამ ძოძუაშვილიცა და კობიაშვილიც მალე გაუშვეს დინამოდან. ძოძუაშვილმა კობიაშვილი თავის ახალ გუნდში მიიწვია და 1994 წელს კობიაშვილი ჩაირიცხა რუსთავის „გორდას“ რიგებში, სადაც დაიწყო კიდეც 17 წლის კობიაშვილის მისი პროფესიონალური კარიერა.
1995 წლის ზაფხულში „დინამოში“ სინჯებზე ბევრი ახალგაზრდა ფეხბურთელი მიიწვიეს, მათ შორის აღმოჩნდა ლევან კობიაშვილი. გუნდის მთავარი მწვრთნელის, დავით ყიფიანის სურვილის შესაბამისად კობიაშვილთან კონტრაქტის გაფორმება გადაწყვიტეს. კობიაშვილი „დინამოში“ წელიწადნახევარი გაჩერდა, შემდეგ კი ვლადიკავკაზის „ალანიაში“ გაანათხოვრეს. რუსეთში კობიაშვილს კარგი სეზონი ჰქონდა. სეზონის ბოლოს მან ტრავმა მიიღო და ამიტომ სულ 21 მატჩში ითამაშა, მაგრამ, მიუხედავად ამისა გოლების გატანა მოასწრო, მათ შორის უეფას თასის საკვალიფიკაციო ეტაპზე და წლის ბოლოს კობიაშვილი ლიგის საუკეთესო დებიუტანტად, ახალგაზრდა ფეხბურთელად და ლეგიონერად დაასახელეს.
კობიაშვილი დაეხმარა გერმანულ კლუბს ბუნდესლიგაში დაწინაურებაში. შემდეგ სეზონში კლუბმა ბუნდესლიგაში ადგილის შენარჩუნება მოახერხა და 2001 წელს დიდ წარმატებასაც მიაღწია, სეზონი მეხუთე ადგილზე დაასრულა და უეფა-ს თასის საკვალიფიკაციო რაუნდზე გავიდა. მიუხედავად ამისა, შემდეგი სეზონი „ფრაიბურგმა“ ჩააგდო და მეორე ბუნდესლიგაში გავარდა. 2003 წელს კლუბმა მეორე ბუნდესლიგა მოიგო და პირველს დაუბრუნდა. კობიაშვილი კი „შალკეში“ გადავიდა. „შალკე“ იმ დროს ბუნდესლიგის ერთ-ერთი საუკეთესო გუნდი იყო, რომელიც ევროტურნირებშიც რეგულარულად მონაწილეობდა და იმ პერიოდში მიუნხენის „ბაიერნის“ შემდეგ გერმანიაში ყველაზე ძლიერ გუნდად ითვლებოდა. კობიაშვილი ახალ კლუბშიც შეუცვლელ ფიგურად იქცა.
2013–2014 წლების სეზონში ბუნდესლიგაში დაბრუნებული „ჰერტას“ რიგებში ლევან კობიაშვილმა რამდენიმე დასამახსოვრებელი შეხვედრა ჩაატარა. მათ შორის იყო მატჩი დორტმუნდის „ბორუსიასთან“, სადაც ლევან კობიაშვილს რობერტ ლევანდოვსკის მეურვეობა დაევალა. ლევანი იმ ტურის საუკეთესო ფეხბურთელად დაასახელეს. ასევე, კობიაშვილი რამდენიმეჯერ ტურის სიმბოლურ ნაკრებში მოხვდა.
ბუნდესლიგაში კობიაშვილმა სულ 351 მატჩი ჩაატარა და 32 გოლი გაიტანა. კობიაშვილი მეორე ადგილზეა არაგერმანელ ფეხბურთელთა შორის ბუნდესლიგაში ჩატარებული მატჩების ოდენობით. ის ჩამორჩება მხოლოდ კლაუდიო პისაროს. რეკორდის დამყარებაში კობიაშვილს 2012 წელს ბერლინის „ჰერტას“ ბუნდესლიგიდან გავარდნამ შეუშალა ხელი.
სანაკრებო კარიერა
ლევან კობიაშვილმა ეროვნულ ნაკრებში თამაში 19 წლის ასაკში, 1996 წელს დაიწყო. მისი დებიუტი ნორვეგიელებთან ამხანაგურ  მატჩში  შედგა, როდესაც ნაკრების მწვრთნელმა ალექსანდრე ჩივაძემ სასტარტო შემადგენლობაში დააყენა. ლევან კობიაშვილს ნაკრებში ყველაზე მეტი, 100 მატჩი აქვს ჩატარებული და 12 გოლი გატანილი. მათ შორის უკანასკნელი გოლი კობიაშვილმა გაიტანა 2011 წლის 26 მარტს ხორვატიის ნაკრების წინააღმდეგ ევრო 2012-ის შესარჩევ მატჩში, რომელიც საქართველოს ნაკრებმა სწორედ მისი გოლის წყალობით 1-0 მოიგო. ნაკრებში უკანასკნელი, მე-100 მატჩი კობიაშვილმა იმავე ტურნირზე 2011 წლის 11 ოქტომბერს ჩაატარა საბერძნეთის ნაკრების წინააღმდეგ.
შემდგომი კარიერა
საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ ლევან კობიაშვილი „ჰერტას“ აკადემიაში მუშაობდა. 2015 წლის ოქტომბერში ის საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტად აირჩიეს. 2016-2020 წლებში საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის გლდანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: "ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო".
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის გლდანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
ზებედე II
ზებედე II — აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1610-1611 წლებში. ქართლის მეფის ლუარსაბ II-ის თანხმობით ზებედე II-მ საკათოლიკოსო მსახურ-აზნაურთა გასაძლიერებლად 1610 წელს მათ ადგილ-მამულები უბოძა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
ხალხთა ბრძოლის ძეგლი
ხალხთა ბრძოლის ძეგლი (Völkerschlachtdenkmal) - ლაიფციგის მთავარი ღირსშესანიშნაობა და ევროპის უდიდესი ძეგლი.
1813 წლის 16 ოქტომბრიდან 19 ოქტომბრამდე იმართებოდა ე.წ. ხალხთა ბრძოლა, როდესაც რუსების, შვედების, პრუსიელების და ავსტრიელების კოალიციამ გაანადგურა ნაპოლეონის ჯარი. პირველ მსოფლიო ომამდე ეს ბრძოლა მსოფლიოს ისტორიაში ყველაზე მსხვილ ბრძოლად მიიჩნეოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ღირსშესანიშნაობები
ლავტულუმთან ბრძოლა
ლავტულუმთან ბრძოლა გაიმართა რომის რესპუბლიკასა და სამნიტებს შორის ძვ. წ. 315 წელს.
სიტუაცია
ძვ. წ. 315 წლისთვის რომაელებმა მეორე სამნიტური ომში უკვე არაერთი ბრძოლა დამაჯერებლად მოიგეს, სამნიტების ერთადერთი სერიოზული წარმატება ამ დროისთვის კი კავდიუმის მშვიდობა იყო, რომლის გამოყენებაც მათ ვერ შეძლეს სათანადოდ. მიუხედავად შექმნილი სიტუაციისა და არაერთი დაკარგული ქალაქისა ისინი მაინც არ ნებდებოდნენ და მტკიდეც განაგრძობდნენ ბრძოლას.
სამნიტებს გადაეწურად სატიკულუმის შენარჩუნების იმედი და როდესაც საბრძოლო მოქმედებებმა რომაული დასახლება სორასკენ გადაინაცვვლა. აქ ადგილობრივმა მოსახლეობამ გაჟლიტა რომის მოქალაქეები და ეს დასახლება სამნიტების მხარეს გადავიდა.
პირველი ბრძოლა
რომაელებისთვის თავისი დაღუპული მოქალაქეებისთვის შურისძიება და სორას დაბრუნება პირველხარისხოვან ამოცანად იქცა. რომაული ჯარი, დიქტატორ კვინტუს ფაბიუსის მეთაურობით, სწრაფი მარშით გაემართა სორასკენ, მათ კი ფეხდაფეხ სამნიტური ჯარი მოსდევდა. რომაელები მტრის დასახვედრად გაემართნენ და ლავტულუმთან მოხდა ბრძოლა. დღე ისე დასრულდა რომ გამარჯვებული მხარე არ იყო გამოკვეთილი. ზოგიერთი ისტორიკოსის ცნობით მხედართა მეთაური კვინტუს ავლიუსი სწორედ ამ ბრძოლაში დაიღუპა.
ბოვიანი
ბოვიანი - ანტიკური ქალაქი სამნიუმში, იტალია. ძვ. წ. 311 წელს იგი რომაელებმა აიღეს მეორე სამნიტური ომის დროს და გაძარცვეს.