cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯანული ნაგაზი
მომსახურების სფერო
left|thumb|პატარა გურდბასარები თავდაპირველად აზერბაიჯანულ ნაგაზს იყენებდნენ ქარავნების, ცხვრის ფარის, საკუთარი სახლების და მიწის ნაკვეთების დასაცავად. გამოირჩევიან მეპატრონისა და ოჯახის ერთგულებით. მაღალი დონის ფიზიკური მზადება და ერთგულება არის მიზეზი იმისა, რომ ძაღლის ეს სახეობა მოთხოვნადია. დღეისათვის ისინი ძირითადად გამოიყენებიან ცხვრის ფარის გარეული ცხოველებისგან დაცვაში.
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 62/243
რეზოლუციამ, კიდევ ერთხელ დაადასტურა აზერბაიჯანის „სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის მიმართ პატივისცემა და მხარდაჭერა“, მოითხოვა „აზერბაიჯანის ყველა ოკუპირებული ტერიტორიიდან, ყველა სომხური ძალების დაუყოვნებელი, სრული და უპირობო გაყვანა“ და ხაზი გაუსვა, რომ „არ არსებობს სახელმწიფო, რომელიც დახმარებას გაუწევს აზერბაიჯანის ტერიტორიების ოკუპაციას“. რეზოლუცია მიიღეს 2008 წლის ტერტერის შეტაკებების შემდეგ, რომელიც ყარაბაღის ომის შემდეგ, სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების ყველაზე დიდი დარღვევა გახდა.
ამენია (დედოფალი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის დედოფლები
აზერბაიჯანული ნაგაზი
თვისებები
როგორც წესი, საშუალო და მსხვილი ტანი აქვთ. ზრდასრულად 3 წლისას ითვლებიან. ძირითადად, ცხოვრობს 15 წელს.
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 62/243
რეზოლუციის პროექტი
2005 წლის დასაწყისში, გაერო-ს გენერალური ასამბლეის ფაქტების დამდგენმა კომისიამ, დაამტკიცა სომხური დასახლებების არსებობა აზერბაიჯანის ოკუპირებულ ტერიტორიაზე. აზერბაიჯანის მუდმივმა წარმომადგენელმა გაეროში, აქშინ მეჰდიევმა წარადგინა რეზოლუციის A/62/L.42 პროექტი, რომელიც მიიღეს 39 მომხრე, 7-ის წინააღმდეგ (მათ შორის ეუთოს მინსკის ჯგუფის თანათავმჯდომარეებიც) რეზოლუციის სასარგებლოდ, ხოლო 100-მა თავი შეიკავა. ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს კენჭისყრის შედეგებს.
აზერბაიჯანული ნაგაზი
თვისებები
აქვთ დიდი და დაკუნთული თავი. ქვედა ყბა აქვთ კარგად განვითარებული და შეუძლიად ფართოდ გახსნან. ცხვირი დიდი და შავი ფერისაა. თვალები და ყურები პროპორციული აქვთ. თეთრი კბილები კარგად აქვთ განვითარებული. აქვთ ძლიერი კისერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:აზერბაიჯანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 62/243
სქოლიო
კატეგორია:გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუციები
კატეგორია:ყარაბაღის კონფლიქტი
ლიდიური დამწერლობა
ადრეული ლიდიური ტექსტები ორივე მიმართულებით ჩაიწერებოდა — როგორც მარცხნიდან მარჯვნივ, ისევე მარჯვნიდან მარცხნივ. გვიანი ტექსტები იწერება მხოლოდ მარჯვნიდან მარცხნივ, ერთი ტექსტი ბუსტროფედონია. სიტყვები ერთმანეთისგან გამოიყოფა შუალედებით (ერთ-ერთ ტექსტში შუალედების ნაცვლად გამოიყენება წერტილები). ლიდიური დამწერლობის უნიკალურ განსაკუთრებულობას წარმოადგენს სამკუთხედის ფორმის ციტატის ნიშანი.
გაიშიფრა XX საუკუნის დასაწყისში მკვლევართა ჯგუფის მიერ რამდენიმე ბილინგვის არსებობის წყალობით. შედარებით დიდი წვლილი მიუძღვით გერმანელებს პაულ კალესა და ფერდინანდ ზომერს, იტალიელ პიერო მერიჯის.
სქოლიო
კატეგორია:ანბანური დამწერლობები
ლორწოვანი მანჭკვალა
ლორწოვანი მანჭკვალა (Oudemansiella mucida) — უდემანსიელას გვარის სოკო ფიზალაკრიასებრთა ოჯახისა.
როგორც წესი, საჭმელ სოკოდ ითვლება. თუმცა ზოგიერთი წყარო მას მცირედ შხამიან სოკოდ მიიჩნევს. ფართოდაა გავრცელებული ევროპასა და აღმოსავლეთ აზიაში (იაპონია, კორეა, ტაივანი). იზრდება ფოთლოვან ტყეებში, გამხმარ ხეებზე, ზაფხულ-შემოდგომით.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ზრდასრული სოკოების ქუდის დიამეტრი — 2—6 (10) სმ. ნორჩობაში ფართოკონუსური, შემდგომში ამოზნექილი. თავდაპირველად შეფერილია ზეთისხილისფერ-მონაცფრისფროდ, შემდეგ ცენტრში — მოთეთრო ან მოყვითალო-ყავისფერი. ნორჩობაში ზედაპირი თითქმის მშრალია, ასაკთან ერთად ძლიერ ლორწოვანი ხდება. გააჩნია საყელო.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, მეჩხერი, ფეხთან შეზრდილი ან სუსტად დაღმავალი, ხშირად გადახლართული, მოთეთრო, ძნელად შესამჩნევი მოყვითალო შეფერილობით.
რბილობი — თეთრი, განსაკუთრებული სუნის გარეშე. ახასიათებს მტკნარი გემო.
სპორების ფხვნილი — თეთრი. სპორები — 13-18×11-16 მკმ, თითქმის სფეროსებრი. ბაზიდიუმი ოთხსპორიანი, გურზისებრი, 60-80×13-20 მკმ.
კვებითი ღირებულება
როგორც წესი, ლორწოვანი მანჭკვალა საჭმელ სოკოდ ითვლება, თუმცა მეორე წყარო მას მცირედ შხამიანად მიიჩნევს. გამოყენებამდე აუცილებელია ლორწოვანი გარსის მოცილება. ზოგიერთი წყარო მას კარგ საჭმელ სოკოდ თვლის, რომელიც სპეციფიკურ მომზადებას საჭიროებს.
ეკოლოგია და გავრცელება
საპროტროფია ან სუსტი პარაზიტი. იზრდება გამხმარ ფოთლოვან ხეებზე, უპირატესად წიფელზე ან იშვიათად დასუსტებულ ცოცხალ წიფელზე, ხშირად დიდ სიმაღლეზე.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:უდემანსიელა
ატახებასკენი
ატახებასკენი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი ოცდამეხუთე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. ატახებასკენი ეგვიპტის ფარაონის ტაჰარქას მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტიის დედოფლები
ჩუბაიტალი
ჩუბაიტალი (Сыбайтал) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება სულთანმურატის სასოფლო საბჭოს.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 75 ადამიანი. სასოფლო საბჭოს ცენტრ სულთანმურატოვოდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით, ხოლო სასოფლო საბჭოს ცენტრიდან სულთანმურატიდან დაშორებულია 3 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
სალამეა-ლა-რეალი
სალამეა-ლა-რეალი (Zalamea la Real) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის კუენკა-მინერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 240 კმ². მოსახლეობა — 3054 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:უელვის ქალაქები
ყარიბლიქი
ყარიბლიქი (Qəriblik) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
უაიოს რაიონი
უაიოს რაიონი (Distrito de Huayo) — რაიონი პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის პატასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 027 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 124.63 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პატასის პროვინციის რაიონები
ZZ Top's First Album
ZZ Top's First Album — ამერიკული როკ-ჯგუფ ZZ Top-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1971 წლის 16 იანვარს. ჩაიწერა პროდიუსერ ბილ ჰემის მონაწილეობით.
პისარევკა (ბაშკირეთი)
პისარევკა  (Писаревка; Писаревка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
. რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 41 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 61 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ჟუჟა პოლგარი
სიუზან (ჟუჟა) პოლგარი (Susan Polgar, Polgár Zsuzsa; დ. 19 აპრილი, 1969, ბუდაპეშტი, უნგრეთის სახალხო რესპუბლიკა) — უნგრელი, შემდეგ ამერიკელი მოჭადრაკე, დიდოსტატი, მსოფლიოს მე-9 ჩემპიონი. ჟუჟა პოლგარი ქალთა შორის მსოფლიოს ჩემპიონი 1996 წელს გახდა და სამი წელი ფლობდა ტიტულს. არის ფიდეს დამსახურებული მწვრთნელი (2004).
მოკლე ბიოგრაფია
მსოფლიოს მე-9 ჩემპიონი, უნგრელ-ამერიკელი ჟუჟა პოლგარი 1969 წლის 19 აპრილს ბუდაპეშტში, უნგრულ-ებრაულ ოჯახში დაიბადა. იყო ოლიმპიური ჩემპიონი, ჭადრაკის მასწავლებელი, მწერალი. არის ხელმძღვანელი ჭადრაკის სექციისა ტეხასის ტექნიკურ უნივერსიტეტში და 2011 წლის კოლეჯის გუნდის მწვრთნელი. ცნობილი დებ პოლგარებიდან იგი ყველაზე უფროსია, შემდეგ მოდიან სოფია და იუდიტი. ჟუჟა ვუნდერკინდად ითვლებოდა, ცნობილი ბავშვობიდან გახდა და დიდოსტატის წოდებაც ახალგაზრდამ მიიღო. thumb|სოფია, იუდიტი და ჟუჟა პოლგარები 1984 წლის ივლისში 15 წლისა ფიდეს ქალთა რეიტინგს ჩაუდგა სათავეში და 23 წელი სამეულში მუდმივად იყო. 1986 წელს მამაკაცთა მსოფლიოს პირველობის საკვალიფიკაციო ტურნირშიც ჩაერთო, თუმც წარუმატებლად. ქალთა შორის კი 1996 წელს იჩემპიონა, მაგრამ ფიდესთან უთანხმოების გამო ტიტული 1999 წელს ჩამოართვეს. უნგრელმა სასამართლოში შეიტანა სარჩელი და მოიგო პროცესი, თუმც ამ ორომტრიალში დროც გავიდა და ამასობაში მსოფლიომ ახალი ჩემპიონიც გამოავლინა. 1992 წელს რაპირდსა და ბლიცშიც მოიპოვა მსოფლიოს პირველობა. 2005 წლის ოქტომბერში ფიდეს რეიტინგში 2577 პუნქტი ჰქონდა, რომლითაც ქალთა რეიტინგსიაში მეორე პოზიციაზე იმყოფებოდა, პირველზე კი დიდი უპირატესობით მისი და იუდიტი გახლდათ. ოლიმპიადაზე ნაკრების შემადგენლობაში 5 ოქროს, 4 ვერცხლისა და 1 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 2006 წლიდან ოფიციალურ ტურნირებზე აღარ თამაშობს. 1997 წელს ნიუ-იორკში, ფორესტ ჰილში, ჟუჟამ, პოლგარის საჭადრაკო ცენტრი დააარსა. 2002 წელს კი ჟუჟა პოლგარის ფონდი შექმნა, რომელიც ბავშვებს, ძირითადად კი გოგოებს საჭადრაკო გაკვეთილებს უტარებდა და ტურნირებსაც ასპონსორებდა. იგი ტეხასში, ქალაქ ლაბოკში ცხოვრობდა. 1994 წელს კომპიუტერულ კონსულტანტ იაკობ შუტზმანზე დაქორწინდა და ბუდაპეშტიდან ნიუ-იორკში გადავიდა. მათ ორი ბიჭი 1999 წელს ტომი, ხოლო 2000-ში ლიმი შეეძინათ. წყვილი განქორწინდა, პოლგარი 2006 წლის დეკემბერში ძველ ნაცნობ და ბიზნესმენს პაულ ტრუნს გაჰყვა. ისინი სენტ-ლუისში ცხოვრობდნენ. thumb|ჟუჟა და პაული. 2006 წელი
ადრეული ასაკი
პოლგარის მამას, ფსიქოლოგს და პედაგოგს ლასლოს მიაჩნდა რომ გენიოსები არ იბადებიან, ისინი უნდა შექმნა. ამიტომაც გადაწყვიტა ეს მისეული თეორია საკუთარ გოგოებზე გამოეცადა და ადრეული ასაკიდან შეასწავლა თამაში. ჭადრაკი კი შემთხვევით აირჩია, ამ სახეობით უფრო ადვილად დავაკვირდებიო. მან ფსიქოლოგ ჯონ უოტსონი ნაშრომები შეისწავლა, სამინისტროდან თანხმობა მიიღო, საქმესაც შეუდგა და არც უნანია. ჟუჟა მსოფლიოს ჩემპიონი და მამაკაცთა შორის დიდოსტატი გახდა, იუდიტი ქალთა შორის მსოფლიოს ყველა დროის საუკეთესო მოჭადრაკეა, რეიტინგი 2700-ზე მეტი ჰქონდა და კაცთა ტურნირებზეც ყოჩაღობდა, სოფია კი საერთაშორისო ოსტატია კაცთა შორის. ლასლოს აზრით თუ წარმატება გინდა ძალები უძლიერესთან უნდა მოსინჯოო და გოგონებსაც ვაჟთა ტურნირებზე ათამაშებდა, რასაც თავიდან უნგრეთის ჭადრაკის კავშირი უკრძალავდა. იგი ასევე მეუღლე კლარასთან ერთად სახლში ამეცადინებდა გოგონებს და ესპერანტოც შეასწავლა. მათი ოჯახის უმეტესობა ისრაელში დაბრუნდა. მეორე მსოფლიო ომისას ჰოლოკოსტი მათ ოჯახსაც შეეხო, ჟუჟას ორივე ბებია ოსვენცემის საკონცენტრაციო ბანაკში დაიღუპნენ. პოლგარმა ჭადრაკის მოყვარულები პირველად 4 წლის ასაკში გაანცვიფრა. როცა ბუდაპეშტის 11 წლამდელთა ჩემპიონატზე 10-ვე თამაში მოიგო. 1982 წელს 12 წლისამ უკვე გოგონათა 16 წლამდელთა პირველობაზე იმარჯვა. მიუხედავა იმისა რომ უზღუდავდნენ ტურნირებში გამოსვლას, 1984-ში 15 წლისა უკვე მსოფლიოში ყველაზე რეტინგული ქალი გახდა. 1991 წლის იანვარში რეიტინგში 2500 პუნქტს გადააბიჯა და მამაკაცთა შორის დიდოსტატის ნორმაც შეასრულა, რაც აქამდე მხოლოდ ნონა გაფრინდაშვილმა და მაია ჩიბურდანიძემ შესძლო. 1992 წელს მოიგო მსოფლიოს ჩემპიონობა, ბლიცში და სწრაფ ჭადრაკში. ჭადრაკის ისტორიაში იგი ერთადერთია, რომელსაც მსოფლიოს პირველობა ჭადრაკის სამივე სახეობაში აქ მოგებული.
1993
1992 წელს მსოფლიოს ჩემპიონატის ციკლში ჩაება. პრეტენდენტთა შეჯიბრში რომელსაც შანხაიმ ოქტომბერ-ნოემბერში უმასპინძლა პოლგარმა 9 მონაწილეს შორის პირველი ადგილი დაიაკავა. უნგრელმა 9 პარტია მოიგო, 7 კი ყაიმით დაასრულა და მეორეზე გასულ ნანა იოსელიანს და ჩიბურდანიძეს 3 ქულით გაუსწრო. მსოფლიოს ჩემპიონთან შეხვედრისთვის ეს არ იყო საკმარისი, ამისთვის ჟუჟას მეორეზე გასული მოწინაარმდეგის დამარცხება მართებდა, რომელიც დამატებითი მაჩვენებლებით იოსელიანი გახდა. ფინალური შეხვედრას მომდევნო წლის თებერვალში მონტე-კარლომ უმასპინძლა. პოლგარი თავიდანვე დაინაურდა, ზედიზედ ორი პარტია მოიგო. მომდევნო სამი ყაიმით დასრულდა, მეექვსეში კი ქართველმა ერთ ქულამდე დაიყვანა უპირატესობა, ბოლო მერვეში კი სულაც გაათანაბრა. დამატებითში კვლავ უნგრელი ორჯერ გავიდა წინ, მაგრამ იოსელიანმა შეძლო გათანაბრება. ბოლოს კი კენჭისყრაში ქართველს გაუმართლა და მსოფლიოს ჩემპიონთან თამაშის უფლებაც მოიპოვა.
უნგრეთის ეროვნული ნაკრები
უნგრეთის ქალთა ეროვნულ ნაკრებში, პირველ დაფაზე 1988 წელს თესალონიკში ქალთა საჭადრაკო ოლიმპიადაზე იასპარეზა და ოქრო მოიპოვა. აღსანიშნავია რომ ნაკრების 4 წევრიდან 3 პოლგარი იყო. ორი წლის შემდეგ რიგით 29-ე ოლიმპიადაზე ნოვი-სადში, პირველ დაფაზე მოთამაშემ ნაკრებს კვლავ ოქრო მოაგებინა და თავის პოზიციაზე საუკეთესო გამოსვლისთვის პირადული ოქროც მოიგო. მან 14 შესაძლებლობიდან 11,5 ქულა დააგროვა. ამ წელსაც ნაკრების 4 წევრიდან სამი დები პოლგარები იყვნენ. 1994 წელს მოსკოვში კვლავ პირველ დაფაზე მოთამაშემ, ოლიმპიური ვერცხლი მოიგო. ამჯერად ნაკრებში ორი პოლგარი იყო, ის და სოფია, რომელიც მეორე დაფაზე და ქალებშიც საუკეთესო იყო.
აშშ მოქალაქეობა
2003 წელს აშშ-ის ჭადრაკის ფედერაციამ იგი წლის დიდოსტატად დასახელა, ასეთი პატივი კი ჯერ არც ერთ ქალს არ ღირსებია. მან ასევე 2005 და 2006 წლებში აშშ-ის ღია ბლიც-პირველობა მოიგო, სადაც მის გარდა 8 დიდოსტატი მონაწილეობდა. 2004 წლის საჭადრაკო ოლიმპიადაზე მალიორკაში, ამერიკის ქალთა ნაკრებში პირველ დაფაზე ითამაშა, სადაც გუნდური ვერცხლი და პირადი ოქრო მოიგო. 2005 წლის ივლისში ფლორიდის პალმ ბიჩში, გრანდიოზული ერთდროული სენასები გამართა და ოთხი რეკორდიც დაამყარა. 10 ითამაშა ბევრი 326 მატჩი, საიდანაც 309 მოიგო, 3 წააგო, 14 კი ყაიმით დაასრულა. 2. ზედიზედ ბევრი თამაში (1,131), 3. მოგებათა დიდი რაოდენობა (1,112), 4 მოგებათა მაღალი პროცენტი (96,93). ოქტომბერში იგი კანზასში, ქალაქ ლინდსბორგში სსრკს ყოფილ პრეზიდენტ მიხეილ გორბაჩოვს და მსოფლიოს ექს-ჩემპიონ ანატოლი კარპოვს შეხვდა. შეხვედრის მიზანი „ჭადრაკი მშვიოდბისათვის“ და გენდერული თანასწორობა. პირველი სვლა კარპოვის მაგივრად გორბაჩოვმა გააკეთა. დიდოსტატებმა სულ 6 პარტია ითამაშეს, ორ-ორი მოგება ყაიმი დააფიქსირეს და მეგობრულად 3:3 დაშორდნენ. მსგავსი შეხვედრა წინა წლის შექტემბერშიც შედგა, რომელიც ამავე ანგარიშით დასრულდა. 2006 წელს პოლგარმა ორგანიზება გაუკეთა და მონაწილეობაც მიიღო ნიუ-იორკის მერიის თასის გათამაშებას. ტურნირი წრიული სისტემით 30-წუთიანი დროის კონტროლით ჩატარდა, პოლგარმა კი მეორე ადგილი დაიკავა გატა კამსკის შემდეგ. არადა ტურნირი ძლიერი მოჭადრაკეების ნაკლებობას არ უჩიოდა, ალექსანდრ ონიშჩუკი, ბორის გულკო, ილდარ იბრაჰიმოვი და ალექს სტრიპუნსკი. 2006 წელს აშშ-ს წარმოადგენდა დრეზდენში, გერმანიაში, სადაც ფეხბურთში მსოფლიოს ჩემპიონატი მიმდინარეობდა. მან ადგილობრივ საერთაშორისო ოსტატ ელიზაბეტ პატცს ადვილად სძლია. 2006 წლის დეკემბერში მან აშშ-ს ჭადრაკის ფედერაციაში დირექტორთა საბჭოს არჩევნებში მიიღო მონაწილეობა, რანდი ბაუერ და მეუღლე პაულ ტროუნთან ერთად, ოთხი წლის ვადით აირჩიეს. 2007-დან 2009-მდე იყო აღმასრულებელი საბჭოს წევრი. 2007 წელს ტეხასის ტექნიკური უნივერსიტეტის ნაკრების მწვრთნელად დანიშნეს. 2010 წელს გახდა პირველი ქალი, რომელიც მამაკაცთა დივიზიონში გუნდის ლიდერი გახდა. 2011 წლის აპრილში მისმა გუნდმა პრეზიდენტის თასი მოიგო. 2007 წლის 12 მაისს ტეხასის ტეხასის ტექნიკური უნივერსიტეტში დაიწყო მოღვაწეობა და საპატიო დოქტორის წოდებაც მისცეს. ასევე საჭადრაკო ნაკრების მწვრთნელიც გახდა და საკუთარი ინსტიტუტის დირექტორიც. Susan Polgar Institute for Chess Excellence (SPICE). მისი ეგიდით რამდენიმე ტურნირი გამართა, ხოლო მომდევნო 5 წლის მანძილზე საქველმოქმედო საქმიანობაში 320 ათასი დოლარამდე დახარჯა. 2009 წლის იანვარში პოლგარი ფიდეს ქალთა განყოფილების თანათავმჯდომარედ დაინიშნა და 2018 წლამდე იკავებდა ამ თანამდებობას. თამაშობდა სენტ-ლუსის ვებსტერის უნივერსიტეტის კოლეგიათა ნაკრებში. 2014 წელს მიენიჭა ფურმან სიმეონის მედალი, რომელიც ქალთა და კაცთა შორის ორივეგან მომუშავე საუკეთესო მწვრთნელს ეძლება. thumb|იუდიტი და სოფია პოლგარებუ. 1988 წელი
ოჯახი
ყავს უმცროსი დები, სოფია და იუდიტი. იუდიტი ქალთა შორის მსოფლიოს ყველა დროის საუკეთესო მოჭადრაკეა, რეიტინგი 2700-ზე მეტი ჰქონდა და კაცთა ტურნირებზეც ყოჩაღობდა. სოფია კი საერთაშორისო ოსტატია კაცთა შორის. 1999 წელს ცოლად გაჰყვა მოჭადრაკე იონა კოჭლამაზაშვილს. ისინი ჯერ ისრაელში ცხოვრობდნენ, შემდეგ კი ტორონტოში გადავიდნენ.
შემოქმედება
ავტორია რამდენიმე წიგნისა, რომელთაგან უმეტესობა ქმრის (მანამდე მენეჯერის) პაულ ტრუონთან ერთად გამოუშვა. „დედოფალი მეფეთა თამაშისას“ 1997, (იაკობ შუტზმანთან) „ისწავლე შენ თვითონ ჭადრაკი 24 საათში“ 2003 (პაულ ტრუონთან) „მსოფლიოს ჩემპიონის გზამკვლევი“ 2005 (პაულ ტრუონთან) „ჭადრაკის ტაქტიკა ჩემპიონებისთვის“ 2006 (პაულ ტრუონთან) არის ასევე საჭადრაკო ჟურნალისტი, წერს ბლოგებს, გამოუშვა 11 დვდ დისკი, უნგრულის გარდა ფლობს 6 ენას, გერმანული, რუსული, ესპანური, ინგლისური, ესპერანტო და ივრითი. არხმა National Geographic channel გადაიღო ფილმი „ჩემი გამორჩეული ტვინი: შექმენით ჩემგან გენიოსი“
სქოლიო
კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:უნგრელი მოჭადრაკეები კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ჭადრაკში ქალთა შორის
დავით დინანტელი
დავით დინანტელი (დ. 1160 - გ. 1217) — პანთეისტი ფილოსოფოსი, ამალრიკ შარტრელის მოწაფე. ასწავლიდა თეოლოგიას პარიზში. ეკლესიის მიერ დაგმობილ იქნა 1210 წელს თხზულებისთვის „Quaternuli“ („მცირე რვეულები“). მისი გარდაცვალების ზუსტი თარიღი და ადგილი უცნობია. გარდაიცვალა 1215 წლის შემდგომ პერიოდში, მას მერე, რაც კრებამ ხელმეორედ დაგმო მისი თხზულებები.
თეოლოგია
როგორც მის თხზულებებში ნათლად ჩანს, დავით დინანტელი პანთეისტია. თავის წიგნში „De Tomis, seu Divisionibus“ („განყოფისათვის“) ამტკიცებს, რომ ღმერთი არის მატერია (materia prima ), რომელიც საფუძვლად უდევს ყველა საგანს, სულიერსაც და სხეულებრივსაც, როგორც მათი ერთგვაროვანი სუბსტრატი.
ერთმანეთისგან განასხვავებს საგანთა სამ გვარს : სხეულებს, სულებსა და ცალკეულ სუბსტრატებს. სხეულთა ერთობა განსაზღვრულია სულით, სულებისა - გონებით, ცალკეული სუბსტანციებისა კი - ღმერთით. მაგრამ, სამი საწყისი - ღმერთი, გონება და მატერია საბოლოო ინსტანციაში ერთმანეთისგან არ განსხვავდებიან, თორემ ამ სხვაობას საფუძვლად უნდა სდებოდა მათი სპეციფიკური ფორმები.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:ნეოპლატონიზმი
ალხესირასის ალყა (1309-1310)
1310 წლის იანვარში ფერდინანდ IV-მ გრანადის საამიროსთან მოლაპარაკებები დაიწყო. შეთანხმების მიხედვით ფერდინანდ IV ალყის მოხსნის სანაცვლოდ მიიღებდა რამდენიმე სასაზღვრო ქალაქს და 5 000 ოქროს პისტოლს. ხელშეკრულების ხელმოწერის შემდეგ დიეგო ლოპეს V გარდაიცვალა ბანაკში და ბისკაიაში ძალაუფლება ხელში ჩაიგდო ხუან კასტილიელის ცოლმა მარია II დიას დე არომ.
1309-1310 წლების კამპანია ფერდინანდ IV-სათვის წარმატებული იყო, მიუხედავად იმისა, რომ მას ალხესირასი არ დაუპყრია.
ანი ტაკიძე
ანი (ანა) ტაკიძე (დ. 13 დეკემბერი, 1972, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი.
ბიოგრაფია
მამა, რევაზ ტაკიძე – დირიჟორია, დედა, ლალი – პიანისტ-კონცერტმაისტერი. ანიმ 1991 წელს დაამთავრა თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ცენტრალური სამუსიკო სკოლა – „ნიჭიერთა ათწლედი“ (ფ-ნოს პედაგოგი ლიანა ფირალიშვილი), 1996 წელს კი ბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია, პროფესორ ნანა ხუბუტიას კლასი. მისივე ხელმძღვანელობით 1998 წელს – ასპირანტურა.
2002-2005 წლებში ანი ტაკიძე იყო DAAD-ის სტიპენდიანტი და სწავლობდა მიუნჰენის მუსიკისა და თეატრის უმაღლესი სკოლის (hochschule für Musik und Theater München) ასპირანტურაში პროფესორ ფრანც მესინგერთან (ფ-ნო), კამერული ანსამბლის კლასში კი ჰელმუტ დოიჩთან (საკონცერტო დახელოვნება). 2005 წელს გახდა მოსკოვის სვიატოსლავ რიხტერის საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი. იგი ფინალისტებს შორის ერთადერთი მანდილოსანი იყო და მეხუთე პრემია დაიმსახურა. მოსკოვის პრესამ ანის „პუბლიკის საყვარელი პიანისტი“ უწოდა.
2005 წლიდან ანი ტაკიძე არის მიუნხენის ლუდვიგ მაქსიმილიანის უნივერსიტეტის დოცენტი. პედაგოგიურ საქმიანობას წარმატებით უთავსებს აქტიურ საკონცერტო მოღვაწეობას. როგორც სოლისტი და ანსამბლისტი მონაწილეობდა ისეთ ფესტივალებში როგორებიცაა: ოლეგ კაგანის სახელობის ფესტივალი კრეუტში (გერმანია, 2010), გიდონ კრემერის კამერული მუსიკის ფესტივალი ლოკენჰაუზში (ავსტრია, 2011), „შემოდგომის თბილისი“ (2008), თანამედროვე მუსიკის ფესტივალი თბილისში (2008-2010).
პიანისტი თანამშრომლობს ცნობილ სიმფონიურ ორკესტრებთან: ნიურნბერგის, მიუნხენის, ტრიერის, მოსკოვის, დუბროვნიკის, თბილისის Sinfonietta; მუშაობს დირიჟორებთან: ჰიროიუკი ივაკი, მარკ მასტი, ერი კლასი, იური კოჩნევი, რობერტ კანეტი, ნორმან ვიჯაჯა, ვახტანგ კახიძე, რევაზ ტაკიძე, დავით კინწურაშვილი და სხვა. 2012 წელს პიანისტმა ჩაატარა მასტერკლასები DAAD-ის პროგრამით თბილისისა და ჯაკარტის (ინდონეზია) კონსერვატორიებში. გასტროლებით მოიარა: რუსეთი, იუგოსლავია, გერმანია, იტალია, ჰოლანდია.
ანი ტაკიძის რეპერტუარშია: ბიძინა კვერნაძე – „პოემა“; რევაზ ლაღიძე – „რონდო–ტოკატა“; საფორტეპიანო კონცერტები: მოცარტი №14, 20, 21, 24; ბეთჰოვენი №2,4,5; ბრამსი №1; შოპენი №1,2; შოსტაკოვიჩი №2; რაველი №2; შუმანის ინტროდუქცია და საკონცერტო allegro (პირველი შესრულება; თბ., 2015, 06, 06); ბეთჰოვენის 32–ე საფორტეპიანო სონატა; ბრამსის საფორტეპიანო პიესები; პროკოფიევის მე-9 სონატა; კამერული რეპერტუარი: სკარლატი, ი.ს. ბახი, მოცარტი, ბეთჰოვენი, შუმანი, შოპენი, რაველი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
ბაირამლი (ბარდა)
ბაირამლი (Bayramlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 150  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ალამედა (მალაგა)
ალამედა  (Alameda) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ანტეკერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 65 კმ². მოსახლეობა — 5387 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:მალაგის მუნიციპალიტეტები
ბაკეტვერნელი
ბაკეტვერნელი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეოცე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. ბაკეტვერნელი ეგვიპტის ფარაონის რამსეს IX-ის მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეოცე დინასტიის დედოფლები
ჰვანგ უ იო
ჰვანგ უ იო ( 황우여, ჰანჯა: 黃祐呂 დ. 3 აგვისტო, 1947) — კორეელი იურისტი, პოლიტიკოსი და საენურის პარტიის ყოფილი თავმჯდომარე. 2012 წლიდან ჰვანი წარმოადგენს იონსუს ოლქში მცხოვრებ ამომრჩეველს, ინჩეონში სამხრეთ კორეის ეროვნულ ასამბლეაში.
ჰვანი სამართალს სწავლობდა სეულის ეროვნულ უნივერსიტეტში. ის სამხრეთ კორეაში პოლიტიკოსად გახდომამდე იყო მოსამართლე სეულისა და სხვა იურისდიქციების სასამართლოებში. ჰვანი ხუთჯერ იქნა არჩეული იმ საარჩევნო ოლქში, რომელსაც ის დღეს დღწარმოადგენს.
2016 წელს ჰვანმა მესამე ადგილი დაიკავა Rainbow Vote- ის 22 ყველაზე ჰომოფობი პოლიტიკოსთა სიაში. ის ცნობილია როგორც საუზმის ლოცვების ეროვნული კომიტეტის თავმჯდომარედ და კორეაში ანტი-გეი კანონმდებლობის მთავარ არქიტექტორად. 2014 წელს მან საერთაშორისო სოლიდარობის სააგენტოს ორგანიზებაში მიიღო მონაწილეობა გლობალური ჰომოსექსუალობის შესაჩერებლად, კორეელ ევანგელისტებსა და ჰაიტიში მათ კოლეგებთან თანამშრომლობით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:კორეის განათლების მინისტრები
საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭო
200პქ|მინი|მარჯვნივ|საბჭოს ლოგო საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭო — საქართველოს სახელმწიფო უწყება, ქვეყნის პრემიერ-მინისტრის სათათბირო ორგანო, რომელიც უშუალოდ მას ექვემდებარებოდა. მოქმედებდა 2014 წლის 1 იანვრიდან.
„საქართველოს კონსტიტუციაში ცვლილებებისა და დამატებების შეტანის შესახებ“ კონსტიტუციური კანონის შესაბამისად, 2013 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ, საქართველო გადავიდა სახელმწიფოებრივი მოწყობის საპარლამენტო მოდელზე, ანუ აღმასრულებელი ფუნქცია სრულად გადაეცა საქართველოს მთავრობას, პრემიერ-მინისტრის მეთაურობით. მოქმედი კონსტიტუციის პირობებში, მთავრობა და მისდამი დაქვემდებარებული უწყებები ახორციელებდნენ სრული სპექტრის საქმიანობას ეროვნული უსაფრთხოების სფეროში. აღნიშნული გარემოებებიდან გამომდინარე, კონსტიტუციური ცვლილებების შემდეგ აუცილებელი გახდა კოორდინაციის ახალი მექანიზმის შემუშავება და ჩამოყალიბდა სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭო.
საბჭოს შემადგენლობაში შედიოდნენ მუდმივი [პრემიერ-მინისტრი (თავმჯდომარე), ფინანსთა მინისტრი, შინაგან საქმეთა მინისტრი, თავდაცვის მინისტრი, საგარეო საქმეთა მინისტრი, პრემიერ-მინისტრის თანაშემწე სახელმწიფო უსაფრთხოების საკითხებში (მდივანი)] და მოწვეული (ზოგიერთი სხვა მინისტრი, პარლამენტის თავმჯდომარე, შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსი და სხვ.) წევრები.
2017 წლის 22 ნოემბერს მთავრობის მიერ ინიცირებული ცვლილებების მიხედვით, სახელმწიფო კრიზისების მართვის საბჭო როგორც ცალკე ორგანო გაუქმდებოდა და საგანგებო სიტუაციების მართვის სააგენტოსთან გაერთიანდებოდა; ეს უკანასკნელი კრიზისების საბჭოს შექმნამდეც არსებობდა. აღნიშნულ ცვლილებებს (სხვა ცვლილებებთან ერთად) პარლამენტმა მხარი 7 დეკემბერს დაუჭირა. საქართველოს პრემიერ-მინისტრის ბრძანებით, საბჭო გაუქმდა 2017 წლის 15 დეკემბერს.
სქოლიო
სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭო სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭო
ანარქო-პაციფიზმი
ანარქო-პაციფიზმი (აგრეთვე პაციფისტური ანარქიზმი ან ანარქისტული პაციფიზმი) — ანარქიზმის ფარგლებში გააზრებული სკოლა, რომელიც ემსახურება მშვიდობიანი, არაძალადობრივი ფორმების გამოყენებას სოციალური ცვლილებების მისაღწევად. ანარქო-პაციფიზმი უარყოფს ძალადობის პრინციპს, რომელიც აღიქმება როგორც ძალაუფლების ფორმა და, შესაბამისად, ეწინააღმდეგება მთავარ ანარქისტულ იდეალებს, როგორიცაა იერარქიისა და დომინანტობის უარყოფა. ამასთან, ანარქო-პაციფისტები არ უარყოფენ კაპიტალიზმისა და სახელმწიფოს მიმართ არაძალადობრივი რევოლუციური მოქმედების გამოყენებას მშვიდობიანი მოხალისეობრივი საზოგადოების ჩამოყალიბების მიზნით. ამ საკითხზე ძირითადი ადრეული გავლენა ჰქონდა ჰენრი დევიდ ტოროს და ლევ ტოლსტოის ფილოსოფიებს, ხოლო მოგვიანებით მაჰათმა განდის იდეებმა მოიპოვა დიდი მნიშვნელობა. ანარქო-პაციფისტური მოძრაობები, ძირითადად, ჩნდებოდა რუსეთში, ნიდერლანდებში, გაერთიანებულ სამეფოში და შეერთებულ შტატებში, მეორე მსოფლიო ომამდე და მის დროს.
მუსა მოგუშკოვი
მუსა მოგუშკოვი (დ. 25 იანვარი, 1994) — რუსი ძიუდოისტი. 2011 წელს -66კგ წონით კატეგორიაში მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2014 წელს -73კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2017 წელს დამარცხდა ევროპის ჩემპიონატის ფინალში. 2019 წელს რუსეთის ნაკრებთან ერთად მოიგო ევროპული თამაშები.
ანარქო-პაციფიზმი
ისტორია
მარცხნივ|მინი|217x217პქ| ჰენრი დევიდ ტორო მინი| გატეხილი თოფი და წრე-A მინი| მსგავსება ანარქიზმის და მშვიდობის სიმბოლოებს შორის. ჰენრი დევიდ ტორო (1817–1862) მნიშვნელოვანი ფიგურა იყო ინდივიდუალისტურ ანარქისტულ აზროვნებაში შეერთებულ შტატებსა და ევროპაში. ტოროს ესსემ „ სამოქალაქო დაუმორჩილებლობა“ (სამოქალაქო ხელისუფლების წინააღმდეგობა) გავლენა მოახდინა მაჰათმა განდიზე, მარტინ ლუთერ კინგზე, მარტინ ბუბერსა და ლევ ტოლსტოის არაძალადობრივი წინააღმდეგობის იდეებზე. ბრიტანეთის სამშვიდობო კავშირის თანახმად, იგი ასევე იყო ანარქო-პაციფიზმის მთავარი პრეცედენტი. თავად ტორო არ ემორჩილებოდა პაციფიზმს და არ უარყოფდა აჯანყებისას შეიარაღების გამოყენებას. მან ეს აჩვენა ჯონ ბრაუნსა და სხვა ძალადობრივ ელიმინაციონისტებს მისი არაკვალიფიციური მხარდაჭერა. ბრაუნთან წერილში ის წერს, რომ „საკითხი არ ეხება იარაღს, არამედ სულს, რომელშიც თქვენ იყენებთ მას“.
მუსა მოგუშკოვი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები
ანარქო-პაციფიზმი
ისტორია
ძალადობა ყოველთვის საკამათო იყო ანარქიზმში. მაშინ როცა ანარქისტები ეწეოდნენ ძალადობის პროპაგანდას მიზნის მისაღწევად, ანარქო-პაციფისტები გმობდნენ ძალის გამოყენებას. ტოლსტოი ამტკიცებს, რომ ანარქიზმი უნდა იყოს არაძალადობრივი, რადგანაც სახელმწიფო თანდაყოლილი ძალადობითაა განპირობებული, აზრიანი პაციფიზმიც ანარქისტული უნდა იყოს. ანარქო-პაციფიზმის მიხედვით, რადგან სახელმწიფო თავისთავად ძალადობრივი სტრუქტურას წარმოადგენს, ყველა პაციფისტი, სახელმწიფოს წინააღმდეგი უნდა იყოს. შეიძლება ითქვას, რომ მათ არ აინტერესებთ სახელმწიფოს ბედი ომის შემთხვევაში. პაციფიზმის არსი ისაა, რომ ადამიანი არის მშვიდობის მომხრე და არავითარი მიზნის გამო იარაღს არ დაიკავებს ხელში, არ მოკლავს ადამიანს. ფერდინანდ დომელა ნიუვენჰუიუსი ასევე მნიშვნელოვანი იყო ანარქისტული მოძრაობის დროს პაციფისტური ტენდენციის დამკვიდრებაში. მარცხნივ|მინი|301x301პქ| დოროთი დეი, ამერიკელი ქრისტიანი ანარქისტი და ანარქო-პაციფისტი მინი|223x223პქ| ბარტ დე ლიგტი, ჰოლანდიელი გავლენიანი ანარქო-პაციფისტი მწერალი, ავტორი ნაშრომის „ძალადობის დაპყრობა“ ტოლსტოის ფილოსოფია იყო მთავარი შთაგონება ინდოეთის დამოუკიდებლობის ლიდერი მაჰათმა განდისთვის და ის, როგორც პაციფისტი თვითრეგულირებულ იქნა ანარქისტად. „განდის იდეები დასავლეთში პოპულარიზებულ იქნა ისეთ წიგნებში, როგორებიცაა რიჩარდ გრეგის ძალადობის „არგამოყენების ძალა“ (1935), და ბარტ დე ლიგტის „ძალადობის დაპყრობა“ (1937). ეს უკანასკნელი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ანარქისტებისთვის, რადგან თავად დე ლიგტმა სპეციალურად მიმართა მათ, ვინც რევოლუციისკენ მიისწრაფვის. „რაც უფრო მეტია ძალადობა, ნაკლებია რევოლუცია“ თქვა მან. მან ასევე დაუკავშირა განდის პრინციპული არაძალადობა სინდიკალისტთა პრაგმატულ არაძალადობრივ პირდაპირ მოქმედებას. ძალადობის დაპყრობა იმოწმებს კროპოტკინის „პურის დაპყრობას“.
როგორც გლობალური მოძრაობა, ანარქისტული პაციფიზმი წარმოიშვა მეორე მსოფლიო ომამდე ცოტა ხნით ადრე ნიდერლანდებში, გაერთიანებულ სამეფოში და შეერთებულ შტატებში და ძლიერი იყო ბირთვული განიარაღების შემდგომი კამპანიების დროს. ამერიკელმა მწერალმა დუაიტ მაკდონალდმა წამოჭრა ანარქო-პაციფისტური შეხედულებები 1940-იან წლებში და გამოიყენა თავისი ჟურნალი პოლიტიკა ამ იდეების საზოგადოებისთვის გასაცნობად.
1950-იან და 1960-იან წლებში ანარქო-პაციფიზმმა „დაიწყო მწვავე მოაზროვნე ანარქისტების მოზიდვა, მთავარ იდეოლოგიას  დაამატეს კრიტიკა სახელმწიფოსადმი, ხოლო მოაზროვნე პაციფისტებმა- თავიანთი კრიტიკა ძალადობის შესახებ“. ახალი მემარცხენეობისა და სამოქალაქო უფლებების მოძრაობის წარმოქმნის კონტექსტში, „რამდენიმე თემამ, თეორიამ, მოქმედებამ, ყველზე მეტა აშკარად ლიბერტარიანულმა, დაიწყო აზრზე მოსვლა და ამ ყველაფერს ინტელექტუალური გამოხატულება მისცა ამერიკელმა ანარქო-პაციფისტმა პოლ გუდმანმა“.
სხვა ნიშანდობლივი ანარქო-პაციფისტური ისტორიული ფიგურები იყვნენ  ამონი ჰენასი,  დოროთი დეი  და მოკლე პერიოდისათვის, 1939-1940 წლებში, ჟან-პოლ სარტრი. დოროთი დეი, (დ. 8 ნოემბერი, 1897  - 29 ნოემბერი, 1980) იყო ამერიკელი ჟურნალისტი, სოციალური აქტივისტი და ერთგული კათოლიკე. იგი მხარს უჭერდა კათოლიკური ეკონომიკური თეორიის განაწილებას. იგი ასევე ითვლებოდა ანარქისტად. 1930-იან წლებში, დეი მჭიდროდ თანამშრომლობდა თანამემამულე აქტივისტ პიტერ მაურინთან, რათა დაარსებულიყო კათოლიკური მუშათა მოძრაობა, არაძალადობრივი, პაციფისტური მოძრაობა, რომელიც გააგრძელებდა ღარიბთა და უსახლკაროთა პირდაპირ დახმარებას არაძალადობრივი უშუალო მოქმედებით. ამონ ჰენატი (24 ივლისი, 1893 - 14 იანვარი, 1970) იყო ამერიკელი პაციფისტი, ქრისტიანი ანარქისტი, ვეგეტარიანელი, სოციალური აქტივისტი, კათოლიკური მუშათა მოძრაობისა და ვობლის წევრი. მან ჩამოაყალიბა „ჯო ჰილის სტუმართმოყვარეობის სახლი“, იოლში, სოლტ-ლეიკ სიტიში და წააწყდა საგადასახადო წინააღმდეგობას. ჩარლზ-ავგუსტე ბონტემპსი მაღალანაზღაურებადი ავტორი იყო, ძირითადად, იმდროინდელი ანარქისტული, თავისუფალი აზროვნების, პაციფისტური და ნატურალისტური იდეების გამტარებელი პრესაში. მისი შეხედულება ანარქიზმის შესახებ ეფუძნებოდა მისსავე კონცეფციას „სოციალური ინდივიდუალიზმის“  შესახებ, რომელზეც მან ვრცლად დაწერა. იგი იცავდა ანარქისტულ პერსპექტივას, რომელიც შედგებოდა „ნივთების კოლექტივიზმში და პირთა ინდივიდუალიზმში“. ჯერარ დე ლაკაზ-დუიტერი იყო ფრანგი მწერალი, ხელოვნებათმცოდნე, პაციფისტი და ანარქისტი. მისი ნაშრომი L'Ideal Humain de l'Art (1906) რომელიც ეხებოდა ცხოვრებას ხელოვნების სამსახურში. მისი იდეალი იყო ანტიელიტარული ესთეტიზმი. ავტორის აზრით, „ყველა კაცი უნდა იყოს მხატვარი“. ჟან-რენე საულიერი (ასევე რენე საულიერი) (6 სექტემბერი, 1911, ბორდო, - 2 იანვარი, 1999) იყო ფრანგი ანარქო-პაციფისტი, ინდივიდუალისტური ანარქისტი და თავისუფალი მწერალი და მილიციელი, რომელიც მიდიოდა ფსევდონიმით André Arru.
ნააზრევი
„ანარქისტებისთვის პაციფიზმისკენ მიზიდულობა აშკარაა. ძალადობა არის ავტორიტარული და იძულებითი და ამიტომ მისი გამოყენება ეწინააღმდეგება ანარქისტულ პრინციპებს. ერიკო მალატესტა კიდევ უფრო აშკარად გამოხატავს ამ აზრს, როდესაც მან დაწერა, რომ „ანარქიზმის მთავარი მიზანია ძალადობის მოსპობა ადამიანური ურთიერთობებიდან“ და შესაბამისად ანარქისტები „ეწინააღმდეგებიან ძალადობას“. ანარქო – პაციფისტები თვლიან, რომ სახელმწიფო განიხილება როგორც „ორგანიზებული ძალადობა“ და ამიტომ მიიჩნევენ, რომ „ლოგიკური იქნებოდა, ანარქისტებმა უარი თქვან ყველა ძალადობაზე“.
კაპიტალიზმის ანარქო-პაციფისტური კრიტიკა განიხილა ბარტ დე ლიგტმა თავის წიგნში „ძალადობის დაპყრობა“. დე ლიგტისა და ყველა ანარქისტისათვის ძალადობა კაპიტალისტური სისტემის თანდაყოლილია და კაპიტალიზმისკენ მიმავალი ნებისმიერი მცდელობა წარუმატებელია მშვიდობის მისაღწევად. ეს იმიტომ ხდება, რომ, ერთი მხრივ, ომი ხშირად მხოლოდ ეკონომიკური კონკურენციაა, რომელიც სხვა გზით ხორციელდება. ერები ხშირად იმის გამო იწყებენ ომს, რომ ისინი განიცდიან ეკონომიკურ კრიზისს. რასაც ვერ მიიღებენ ეკონომიკური ბრძოლით, კონფლიქტის გზით ცდილობენ, რომ მიაღწიონ. მეორე მხრივ: მარტივად რომ ვთქვათ, ძალადობა შეუცვლელია თანამედროვე საზოგადოებისთვის იმიტომ რომ მმართველი კლასისთვის ჩაგვრის და ძალადობის გარეშე სრულიად შეუძლებელი იქნება შეინარჩუნოს თავისი პრივილეგირებული პოზიცია, რომელიც დაკავშირებულია მასების ექსპლუატაციასთან ყველა ქვეყანაში. ჯარი და პოლიცია არის მოწინავე საშუალება მასების დასამორჩილებლად და დასაშინებლად, ამ გზით ისინი მაქსიმალურად ზღუდავენ მშრომელთა უფლებებს, არმიის და პოლიციის დანიშნულებაა ჩაახშონ ხალხის აქტივობები, გათიშონ ერთმანეთისგან, გამორიცხონ მათი სოლიდარობა და თანადგომა საერთო უფლებებისთვის ბრძოლაში, ცალ-ცალკე კი ადვილია მათი მართვა და დამონება. ანარქო-პაციფისტები თვლიან რომ სანამ სახელმწიფო და კაპიტალიზმი არსებობს, ძალადობა გარდაუვალია, ამიტომ თანმიმდევრული პაციფისტი უნდა იყოს ანარქისტი ისევე როგორც თანმიმდევრული ანარქისტი უნდა იყოს პაციფისტი. მარცხნივ|მინი|188x188პქ| [[ლევ ტოლსტოი ]] ანარქო-პაციფისტური სტრატეგიის ძირითადი კომპონენტია სამოქალაქო დაუმორჩილებლობა, როგორც ამას ითვალისწინებს ადრეული ანარქისტული მოაზროვნის ჰენრი დევიდ ტოროს მიერ ამავე სახელწოდების 1849 წლის ნარკვევი (თუმცა ტორო მტკიცედ უჭერდა მხარს იარაღის გამოყენების უფლებებს და თავდაცვას). ლევ ტოლსტოიზე მან დიდი გავლენა მოახდინა. ასევე პასიური და აქტიური წინააღმდეგობის კონცეფციები მოგვიანებით შეიმუშავა მაჰათმა განდიმ.
ანარქისტების მისწრაფება პაციფიზმისკენ ნათელია. ძალადობა არის ავტორიტარული და იძულებითი, მისი გამოყენება არ ეწინააღმდეგება ანარქიზმის პრინციპებს, სწორედ ამიტომ ანარქისტები ეთანხმებიან მალატესტას როცა ის ამტკიცებს რომ: ანარქისტები მაინც თანხმდებიან რომ ძალადობა ხშირად არის კონტრპროდუქტიული, იწვევს გაუცხოებას ხალხში და აძლევს სახელმწიფოს საბაბს, ჩაახშოს როგორც ანარქისტული, ისე სხვა პოპულარული მოძრაობები რომლებიც იბრძვიან სოციალური ცვლილებებისთვის. ყველა ანარქისტი მხარს უჭერს არაძალადობრივ ქმედებას და სამოქალაქო დაუმორჩილებლობას, რომელიც ხშირად უფრო ეფექტურია რადიკალური ცვლილებებისთვის.
წმინდად პაციფისტი ანარქისტები საკმაოდ ცოტანი არიან. მათი უმეტესობა დასაშვებად მიიჩნევს ძალადობას როგორც გარდაუვალ ქმედებას და ემხრობა მის მინიმალურ გამოყენებას. ყველა ეთანხმება იმას, რომ რევოლუცია, რომელიც ეყრდნობა და ეფუძნება ძალადობას, ის უბრალოდ შექმნის ახალ სახელმწიფოს, სახელმწიფოს ახალ ფორმას და არ იქნება არსებითი განსხვავება მათს შორის. მათ დასაშვებად მიაჩნიათ ძალადობის გამოყენება რომ წინააღმდეგობა გაუწიონ მოძალადეს, თუმცა ანარქო-პაციფისტებს მიაჩნიათ რომ ეს უნდა იყოს მხოლოდ თავდაცვის მიზნით და არ მიაჩნიათ გამართლებულად ძალადობა, რომელიც ემსახურება დასჯას და შურისძიებას. უმეტესობა ანარქისტებისა არ არის პაციფისტი, მაგრამ თითქმის ყველა უარყოფს ძალადობის ნებისმიერ ფორმას ნებისმიერ დროს, გარდა თავდაცვისა და მაშინაც ცდილობს, რომ შეამციროს ის მინიმუმამდე.
სქოლიო
კატეგორია:პაციფიზმი კატეგორია:ანარქისტული აზროვნების მიმართულებები
ტმუტარაკანი
საერთაშორისო სავაჭრო ცენტრი
ჰერმონასას ბერძნული კოლონია განთავსებული იყო ფანაგორიიდან და პანტიკაპაიონიდან, ბოსფორის სამეფოს მთავარი სავაჭრო ცენტრებიდან დასავლეთით, რამდენიმე კილომეტრში. ქალაქი ძვ. წ. VI საუკუნის შუა ხანებში დააარსეს იონიელებმა. ის ყვავდებოდა რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში - აღმოჩენილია ამ პერიოდის ანტიკური არქიტექტურის ძეგლები, ქუჩები და ძვ. წ. IV საუკუნის ოქროს მონეტები და განძეულობა. ჰერმონასა წარმოადგენდა აფროდიტეს კულტის ცენტრს ბოსფორის სამეფოში, ახალი წელთაღრიცხვის პირველ საუკუნეებში კი ვაჭრობდა ალანებთან.
რომის იმპერიისადმი მრავასაუკუნოვანი ვასალური დამოკიდებულების შემდეგ, ბოსფორის სამეფო დაიმორჩილეს ჰუნებმა, რომლებმაც ახლოს მცხოვრები ალანები 375/376 წელს დაამარცხეს. V საუკუნეში ჰუნთა იმპერიის დაცემის შემდეგ ქვეყანა კვლავ აღმოჩნდა რომის გავლენის ქვეშ, VI საუკუნეში კი ბულგარებმა აიღეს. VII საუკუნეში ქალაქის ხაზარებისადმი დამორჩილების შემდეგ ქალაქის ადგილას ხელახლა აშენდა ციხე-ქალაქი ახალი სახელწოდებით ტამატარხა. არაბულ წყაროებში მას ეწოდება „სამკარშ ალ-იაჰუდ“ (ე.ი. „ებრაელთა სამკარში“) საიდანაც ჩანს, რომ ვაჭრობის დიდი წილი ებრაელთა ხელში იყო. ქალაქის სახელწოდების სხვა ვარიანტებია „სამკერში“ და „სამკუში“.
აგურის კედლით გამაგრებული და კარგი ნავსადგურის მქონე ვაჭართა დიდი ქალაქი ტამატარხა წარმოადგენდა ბიზანტიისა და კავკასიის ჩრდილოეთ ევროპასთან ვაჭრობის მთავარ ცენტრს. იგი აგრეთვე საქარავნო გზებით დაკავშირებული იყო აბრეშუმის გზასთან. მოსახლეობის ძირითად ნაწილს ბერძნები, რუსები, ქართველები, ქაშაგები (ჩერქეზები), ებრაელები და სხვები წარმოადგენდენ. XX საუკუნის შუა ხანებში სვიატოსლავ I მამაცის მიერ ხაზართა იმპერიის განადგურების შემდეგ, ხაზარებმა მაინც გააგრძელეს ქვეყა ნაში დასახლება.
შუა საუკუნეების ისტორია
მინი|ტამანის ნახევარკუნძულის რუსული რუკა, დაახ. 1870 წ.|300პქ მიუხედავად იმისა რომ კიევის რუსეთის მიერ ტმუტარაკანის აღების ზუსტი თარიღი და გარემოებები გაურკვეველია, იპატიის ჩანაწერი მას იმ ქალაქებს შორის მოიხსენიებს რომელიც ვლადიმირ დიდმა თავის შვილებს აჩუქა. ეს კი ამტკიცებს რომ სლავების კონტროლი ქალაქზე დამყარდა X საუკუნის ბოლოს, 1015 წლამდე, ვლადიმირის გარდაცვალებამდე. ბიზანტიური ვერცხლისა და ოქროს მონეტების იმიტაციაც სწორედ ამ პერიოდში მოიჭრა ახალი მმართველების მიერ.
მას შემდეგ ტმუტარაკანის მმართველობა დაუბრუნდა ჯერ ჩერნიგოვის მთავარს, შემდეგ კი კიევის დიდ მთავარს ვსევოლოდ იაროსლავიჩს. 1079 წელს სვიატოსლავ იაროსლავიჩმა დანიშნა მმართველი (პოსადნიკი), თუმცა ორიოდე წლის შემდეგ იგი დაატყვევეს დავით იგორევიჩმა და ვოლოდარ როსტისლავიჩმა, რომელთაც აიღეს ქალაქი. ცოტა ხნით ადრე ბიზანტიაში გაძევებული ოლეგ სვიატოსლავიჩი სწორედ ამ მღელვარე დროს დაბრუნდა ტმუტარაკანში 1083 წელს, საიდანაც მან გააძევა უზურპატორები და მიიღო ტიტული „ხაზარიის არქონი“ (ტმუტარის არახანი), ქალაქი კი ნომინალურად ბიზანტიას დაუმორჩილა. თუმცა მან ასევე გამოუშვა ვერცხლის უხეში მონეტები, მოჭრილი თავის სახელზე, რომელზეც კირილიცას ასოები იყო დატანებული. 1094 წელს კი ის მსტისლავის მსგავსად გაეშურა კიევის რუსეთში ჩერნიგოვის ტახტის დასაკავებლად.
ბიზანტიური ხელისუფლება თავდაპირველად ადგილობრივი ვასალი მმართველების მეშვეობით ხორციელდებოდა, შემდეგ კი გარკვეული დროის განმავლობაში უფრო მეტად პირდაპირი წესით. ტმუტარაკანის მიდამოებში იყო ნავთობის საბადოები საიდანაც სავარაუდოდ მოიპოვებოდა ბიზანტიელთა მთავარი ტაქტიკური იარაღის, ბერძნული ცეცხლისთვის საჭირო მთავარი ნივთიერება. ამის გამო XII საუკუნის ბოლომდე იმპერიის ხელისუფლება უკრძალავდა თავის გენუელ სავაჭრო პარტნიორებს ამ ქალაქთან ვაჭრობას, რომელიც გენუელებისთვის ცნობილი იყო როგორც „მატრახა“.
დაკნინება
XIII საუკუნეში ქალაქი გადავიდა ტრაპიზონის სამეფოს მფლობელობაში. ის უკანასკნელად წერილობით მოხსენიებული იყო 1378 წლის გრაგნილში. მხარე გენუის რესპუბლიკას დაექვემდებარა XIV საუკუნეში და შევიდა გაზარიის პროტექტორიატში, რომელიც დაფუძნებული იყო კაფაში. ტერიტორიას თავდაპირველად მართავდა გიზოლფთა საგვარეულო, შემდეგ კი 1482 წელს ყირიმის სახანომ დაიპყრო. 1791 წელს იგი რუსეთმა შეიერთა. ამ პერიოდშიც ხაზართა გავლენა ქალაქზე შენარჩუნებული იყო, რაზეც მიუთითებს „ებრაელ მთავართა“ მოხსენიება გენუელების და თათარ-მონღოლების მმართველობის დროსაც კი.
ქალაქი შემდგომში თანდათანობით ნანგრევებად იქცა, მისი ხელახლა აღმოჩენა კი მხოლოდ 1792 წელს მოხდა, როდესაც ადგილობრივმა გლეხმა იპოვა ქვა წარწერით, რომელშიც ეწერა მთავარი გლების მიერ 1068 წელს იმ ადგილიდან ქერჩამდე ზღვაზე მანძილის გაზომვის შესახებ. მონაკვეთის არქეოლოგიური გათხრება მხოლოდ XIX საუკუნეშიღა დაიწყო და დღემდე გრძელდება.
XVII და XVIII საუკუნეებში მხარის მოსახლეობის უმრავლესობას კაზაკები წარმოადგედნენ. მათი ცენტრი იყო სტანიცა ტამანი, რომელიც ტმუტარაკანის ნანგრევების სიახლოვეს მდებარეობდა. ახლოს მდებარეობს თანამედროვე დასახლება ტემრიუკიც.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:კიევის რუსეთი კატეგორია:ტმუტარაკანის სამთავრო
მემედ კონცელიძე
მემედ კონცელიძე (დ. 15 დეკემბერი, 1912, მახინჯაური — გ. 1963) — ქართველი ინჟინერი, II მსოფლიო ომის პერიოდის პარტიზანული მოძრაობის მონაწილე ალბანეთში.
ბიოგრაფია
მიიღო უმაღლესი სასოფლო–სამეურნეო განათლება და მუშაობდა ჯერ ოჩხამურში, შემდეგ კი ოზურგეთის რაიონის სოფელ ლაითურის ჩაის მეურნეობაში ინჟინერ–მექანიკოსად. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების მეორე დღესვე გაიწვიეს ჯარში.
მემედ კონცელიძე 46–ე არმიის ერთ–ერთი პოლკის შტაბის უფროსის მოადგილე იყო. მონაწილეობდა მარუხის უღელტეხილისათვის ბრძოლებში. 1942 წლის 5 სექტემბერს მძიმედ დაჭრილი ტყვედ ჩავარდა. იმყოფებოდა ჯერ იუგოსლავიაში, ხოლო შემდეგ გადაიყვანეს ალბანეთში, სადაც სხვა ტყვეებთან ერთად ამუშავებდნენ ბარმაშის ხიდის აღდგენაზე. 1943 წლის დამლევს იგი ტყვეობიდან გაიქცა და „აკმარიას“ (სახალხო შურისმაძიებელი) ბატალიონს შუერთდა.
მემედ კონცელიძის პირველი საბრძოლო ნათლობა შედგა იმავე წლის სექტემბერში კორჩის რაიონში, სოფელ შტელის მახლობლად. ამ ბრძოლაში პარტიზანებმა შთამბეჭდავი გამარჯვება მოიპოვეს. ოთხი თვის შემდეგ, როგორც კადრის ოფიცერი და ომში გამოცდილების მქონე, იგი დააწინაურეს მეოთხე ბრიგადის პირველი ბატალიონის შტაბის წევრად და, ამავე დროს, დანიშნეს ნაღმმტყორცნელთა ასეულის მეთაურად.
1943 წლის დამლევს მემედ კონცელიძე გადაიყვანეს ალბანეთის განმათავისუფლებელი არმიის გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილედ და თან შეუთავსეს მე–4 ბრიგადის პოლიტსამმართველოს უფროსობა. მან რუსულთან ერთად კარგად იცოდა თურქული ენაც, ამიტომ როგორც პოლიტსამმართველოს უფროსი, დიდ სააგიტაციო მუშაობას ეწეოდა ალბანელ მოსახლეობაში და პარტიზანებს შორისაც.
ალბანეთის შრომის პარტიის ცენტრალური კომიტეტის გენერალური მდივანი და შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი ენვერ ხოჯა ქართველი ვაჟკაცის ცნობა–დახასიათებაში წერდა: „... თავისი საქმიანობით დიდად შეუწყო ხელი გერმანელებზე ჩვენს გამარჯვებას. ომის განმავლობაში მებრძოლებს უნერგავდა მხნეობას, მამაცობას, პატრიოტიზმს და მტრისადმი სიძულვილს, სარგებლობდა სარდლობის დიდი ნდობით, ჯარისკაცების სიყვარულით, მშვიდობიანი მოსახლეობის პატივისცემით. მისი მეთაურობით განხორციელდა რამდენიმე დიდი ოპერაცია, რომელმაც დააჩქარა ათობით დასახლებული პუნქტისა და ათასობით ალბანელის განთავისუფლება ფაშისტური უღლისაგან. ამიტომ ამხ. მ. კონცელიძე იმსახურებს მადლიერი ალბანეთის საპატიო მოქალაქის წოდებას და პირველი ხარისხის „დიდების“ პარტიზანულ ორდენს“.
ომის შემდეგ მემედ კონცელიძე გამარჯვებული დაბრუნდა სამშობლოში. მოღვაწეობდა თავისი პროფესიით. ალბანეთში ცხოვრების წლებზე არ საუბრობდა საბჭოთა კავშირსა და ალბანეთს შორის შექმნილი დაძაბული პოლიტიკური ურთიერთობის გამო.
დაკრძალულია მშობლიურ მახინჯაურში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
ბატა ჟივოინოვიჩი
ველიმირ „ბატა“ ჟივოინოვიჩი (Велимир "Бата" Живојиновић დ. 5 ივნისი, 1933 — გ. 22 მაისი, 2016) — სერბი მსახიობი და პოლიტიკოსი. მას ნათამაშები აქვს 340-ზე მეტ ფილმსა და სერიალში და აღიარებულია ყოფილი იუგოსლავიის ერთ-ერთ საუკეთესო მსახიობად.
ადრეული ცხოვრება
ველიმირ ჟივოინოვიჩი (მეტსახელად ბატა) იუგოსლავიის სამეფოში (დღეს სერბეთი), კოსმაის მთის ძირში მდებარე მლადენოვაცის თემის სოფელ კორაჩიცაში დაიბადა. მამამისი დრაგოლიუბი საჯარო მოხელე იყო, ხოლო დედა ტიოსავა კი დიასახლისი. მას ორი და სტანკა და ნადა ჰყავდა და იგი პატრიარქალურ სახლში იზრდებოდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს დრაგოლიუბსა და ჩეტნიკებს შორის კონფლიქტის გამო ოჯახი იძულებული გახდა ბელგრადში გადასულიყო. ოჯახი საქალაქო უბან ცრვენი კრსტში დასახლდა. ახალგაზრდა ბატა მეგობრებთან ერთად ხშირად დადიოდა კინოთეატრებში, რამაც მისი სამსახიობო ხელოვნებით დაინტერესება გამოიწვია.
პოლიტიკა
1990 წელს ის სერბეთის პარლამენტის წევრად აირჩიეს სერბეთის სოციალისტური პარტიიდან. ის აგრეთვე იყო კანდიდატი 2002 წლის სექტემბერ-ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნებზე, სადაც მოსახლეობის ხმების 3.27% მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:სერბი მსახიობები კატეგორია:იუგოსლავიელი მსახიობები კატეგორია:სერბი პოლიტიკოსები
ონგონის რაიონი
ონგონის რაიონი (Distrito de Ongón) — რაიონი პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის პატასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 100 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 574 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 394 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პატასის პროვინციის რაიონები
პარიზის კონვენცია
სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენცია, რომელიც ხელმოწერილია პარიზში, საფრანგეთი, 1883 წლის 20 მარტს, იყო ერთ-ერთი პირველი ინტელექტუალური საკუთრების ხელშეკრულება. მან შექმნა სამრეწველო საკუთრების დაცვის კავშირი. კონვენცია ამჟამად ძალაშია. მისი არსებითი დებულებები იყოფა სამ ძირითად კატეგორიად: ეროვნული რეჟიმი, პრიორიტეტის უფლება და საერთო წესები.
ეროვნული რეჟიმი
ხელშეკრულების მე-2 და მე-3 მუხლების თანახმად, იურიდიული და ფიზიკური პირები, რომლებიც არიან კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოს მოქალაქეები ან ცხოვრობენ მოკავშირე ქვეყანაში, სამრეწველო საკუთრების დაცვასთან დაკავშირებით, კავშირის ყველა სხვა ქვეყანაში სარგებლობენ იმ უპირატესობებით. რასაც მათი შესაბამისი ქვეყნის კანონები ანიჭებენ მოქალაქეებს.
პრიორიტეტის უფლება
„კონვენციური პრიორიტეტის უფლება“, რომელსაც ასევე უწოდებენ „პარიზის კონვენციის პრიორიტეტულ უფლებას“ ან „კავშირის პრიორიტეტის უფლებას“, ასევე დაკანონდა პარიზის კონვენციის მე-4 მუხლით და ითვლება პარიზის კონვენციის ერთ-ერთ ქვაკუთხედად. იგი ითვალისწინებს, რომ ნებისმიერი პირი ან მისი უფლებამონაცვლე, რომელმაც დადგენილი მოთხოვნების დაცვით კავშირის ერთ-ერთ ქვეყანაში შეიტანა განაცხადი პატენტზე ან სასარგებლო მოდელის, სამრეწველო დიზაინის, ან სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციაზე, სხვა ქვეყნებში შეტანის მიზნით სარგებლობს პრიორიტეტის მოთხოვნის უფლებით დადგენილ ვადებში.
ზოგიერთ საერთაშორისო გამოფენაზე ნაჩვენები საქონლის დროებითი დაცვა
პარიზის კონვენციის მე-11 მუხლის 1-ლი პუნქტი მოითხოვს, რომ კავშირის ქვეყნებმა „დროებითი დაცვა მიანიჭონ დაპატენტებულ გამოგონებებს, სასარგებლო მოდელებს, სამრეწველო ნიმუშებს და სასაქონლო ნიშანს იმ საქონლის მიმართ, რომლებიც გამოფენილია ოფიციალურ ან ოფიციალურად აღიარებულ საერთაშორისო გამოფენებზე, რომლებიც ტარდება ნებისმიერი მათგანის ტერიტორიაზე."
პატენტებისა და სავაჭრო ნიშნების ურთიერთდამოუკიდებლობა კავშირის სხვადასხვა ქვეყნებში
მე-4 და მე-6 მუხლების მიხედვით (შესაბამისად, პატენტებისთვის და სასაქონლო ნიშნებისთვის), უცხოელებისთვის განცხადება პატენტზე ან სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაცია განისაზღვრება წევრი სახელმწიფოს მიერ მათი ეროვნული კანონმდებლობის შესაბამისად და არა ქვეყნის გადაწყვეტილებით, წარმოშობის ან სხვა. საპატენტო განაცხადები და სავაჭრო ნიშნების რეგისტრაცია დამოუკიდებელია ხელშეკრულების დამდებ ქვეყნებს შორის.
ისტორია
1880 წლის პარიზისი დიპლომატიური კონფერენციის შემდეგ, 1883 წლის 20 მარტს კონვენციას ხელი მოაწერა 11 ქვეყანამ. ესენია: ბელგია, ბრაზილია, საფრანგეთი, გვატემალა, იტალია, ნიდერლანდები, პორტუგალია, ელ სალვადორი, სერბეთის სამეფო, ესპანეთი და შვეიცარია. გვატემალამ, ელ სალვადორმა და სერბეთმა უარყვეს და შემდეგ ხელახლა მიიღეს კონვენცია.
ხელშეკრულება გადაიხედა ბრიუსელში, ბელგიაში, 1900 წლის 14 დეკემბერს, ვაშინგტონში (აშშ) 1911 წლის 2 ივნისს, ჰააგაში (ნიდერლანდები), 1925 წლის 6 ნოემბერს, ლონდონში, 1934 წლის 2 ივნისს, ლისაბონში, (პორტუგალია), 1958 წლის 31 ოქტომბერს და სტოკჰოლმში (შვედეთი) 1967 წლის 14 ივლისს. მასში ცვლილებები შევიდა 1979 წლის 28 სექტემბერს.
ხელშეკრულების მხარეები
მარჯვნივ|მინი|400x400პქ| პარიზის კონვენციის წევრები (მწვანე) 2022 წლის 21 აპრილის მონაცემებით, კონვენციას ჰყავს 179 ხელშეკრულების დამდები წევრი ქვეყანა, რაც მას მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე ფართოდ მიღებულ ხელშეკრულებად აქცევს.
ადმინისტრაცია
პარიზის კონვენციას ადმინისტრირებას უწევს ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაცია (WIPO), დაფუძნებული ჟენევაში, (შვეიცარია).
ყაზბაბალი
ყაზბაბალი (Qazbabalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ჩარლზტაუნი (ირლანდია)
ჩარლზტაუნი (Charlestown; Baile Chathail), ყოფილი ნიუტაუნ-დილონი ან ბაკიკატელი, — ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 914 ადამიანს შეადგენდა.
ალმონტე
ალმონტე (Almonte) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ელ-კონდადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 861 კმ². მოსახლეობა — 24 507 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:უელვის ქალაქები
პატრიცია ფარცი
პატრიცია ფარცი (Patrizia Farci) – იტალიელი მეცნიერი და ჰეპატოლოგი. იგი არის ალერგიისა და ინფექციური დაავადებების ეროვნული ინსტიტუტის ღვიძლის პათოგენეზის განყოფილების უფროსი. ფარცი ახორციელებს გადანერგვით კვლევას ღვიძლის დაავადებების სფეროში, განსაკუთრებით მწვავე და ქრონიკული ვირუსული ჰეპატიტის პათოგენეზის შესწავლაში. ადრე იყო მედიცინის სრული პროფესორი და ღვიძლის შესწავლის განყოფილების დირექტორი და კალიარის უნივერსიტეტის გასტროენტეროლოგიის ფაკულტეტის ხელმძღვანელი.