cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მშრალცხვირა ბატი
მამლის სხეულის სიგრძეა 91–94 სმ, დედლისა — 80 სმ, მასა შესაბამისად 3,5–3,7 და 2,8–3 კგ. შეფერილობაში ჭარბობს მორუხო-მურა ტონები, შედარებით ღია ფერისაა მკერდი, ხოლო გვერდები — მუქი; თავის ზედა მხარე და ყელი აგრეთვე მუქია. ნისკარტი საკმაოდ გრძელია, ფერად შავი, ზედა ნისკარტის ძირი გაბერილია, რომელიც თეთრი ბუმბულის ზოლითაა შემოვლებული; ფეხები ნარინჯისფერია. ბინადრობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ციმბირის, შორეული აღმოსავლეთის, ჩრდილო-დასავლეთ სახალინის, ჩრდილოეთ მონღოლეთისა და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთის მდინარეთა ხეობებში, ტბებისა და ჭაობების ნაპირებზე. მთებში ბუდობს ზღვის დონიდან 2400 მეტრამდე. იზამთრებს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთში.
იკვებება ხმელეთისა და წყლის მცენარეთა მწვანე ნაწილებით, მათი ნაყოფებითა და თესლებით. მონოგამური ფრინველია. ბუდობენ წყვილებად ან შეთხელებულ კოლონიებად. დედალი დებს 5–6 კვერცხს და კრუხობს დაახლოებით 28 დღე. ჭუჭულებზე ორივე მშობელი ზრუნავს; 45–50 დღეში ფრენას იწყებენ. მშრალცხვირა ბატი შინაური ბატის ჩინური ჯიშის წინაპრად ითვლება. მისი რაოდენობა შემცირებულია, შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში.
Suede
Suede — ინგლისური ალტერნატიული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული ლონდონში 1989 წელს. მასში ამჟამად შედიან: ბრეტ ანდერსონი (ვოკალი), რიჩარდ ოუკზი (გიტარა), მეტ ოსმენი (ბასი), საიმონ გილბერტი (დასარტყმელი საკრავები) და ნილ კოდლინგი (კლავიშისტი, რიტმული გიტარა). ჯგუფი 1989 წელს ჩამოყალიბდა და 2003 წელს დაიშალა, თუმცა აღდგენილმა შემადგენლობამ 2010 წელს გამოსცა ახალი ალბომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტპოპ ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური ალტერნატიული როკ-ჯგუფები კატეგორია:გლემ-როკ ჯგუფები კატეგორია:1989 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:2003 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:2010 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:Columbia Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Sony BMG-ის შემსრულებლები
ესპანეთის ჩემპიონები ფეხბურთში
ესპანეთის ჩემპიონები ფეხბურთში არიან ესპანეთის უმაღლესი საფეხბურთო ლიგის გამარჯვებულები, რომელსაც ეწოდება პრიმერა დივიზიონი. ჩემპიონატი 1929 წლიდან ტარდება.
ყველაზე მეტჯერ ჩემპიონატი მოგებული აქვს „რეალ მადრიდს“, რომელიც 33-ჯერ გახდა ქვეყნის ჩემპიონი. მას 25 ტიტულით „ბარსელონა“ მოყვება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის ფეხბურთი კატეგორია:საფეხბურთო ჩემპიონები
ნაცრისფერი სიდამპლე
ნაცრისფერი სიდამპლე — მცენარეთა სოკოვანი დაავადება, რომელიც ვლინდება ვაზში, კომბოსტოში, მარწყვში, გარგარში, წიწაკაში, თამბაქოში და სხვ. ძირითადად იწვევს სოკო Botrytis cinerea, აგრეთვე მის გვარში შემავალი ზოგიერთი სხვა სახეობა.
კომბოსტოს ნაცრისფერი სიდამპლე
კომბოსტოს ნაცრისფერი სიდამპლის გამომწვევია სოკო Botrytis cinerea. მაღალი ტემპერატურის პირობებში, საწყობში შენახული კომბოსტოს თავების ზედაპირი იფარება ნაცრისფერი ნადებით. დაზიანების ადგილებში გარკვეული დროის შემდეგ ჩნდება შავი ფერის სიმსივნეები — სოკოს სკლეროციები, რომლებიც სიცოცხლისუნარიანობას 2 წელი ინარჩუნებენ. დაავადება ადვილად ვრცელდება სხვა საღ მცენარეებზეც. ხანდახან სოკო აზიანებს აღმონაცენებსაც და ხდება იწვევს მათ ჩაწოლას.
ხახვის ნაცრისფერი სიდამპლე
250პქ|მინი|მარჯვნივ|[[Botrytis allii ხახვის ბოლქვზე.]] ხახვის ნაცრისფერი სიდამპლის გამომწვევები არიან უსრული სოკოები Botrytis porri,, , ,. დაავადება ძირითადად ჩნდება შენახვის პერიოდში. შენახვის პირობების დარღვევამ შესაძლოა გამოიწვიოს დაავადების გავრცელება და მოსავლის 50%-ზე მეტი დანაკარგი. დაავადების გავრცელებას ხელს უწყობს ხახვის სათანადო წესით არ გაშრობა. პათოგენი ვრცელდება სათესლე და სარგავი მასალით. თუ სათესლე მასალა ინახება შესამჩნევად დაბალ ტემპერატურაზე, ამ შემთხვევაში სოკოს შეუძლია 3 ან მეტი წლის განმავლობაში იარსებოს სათესლე მასალაზე. პათოგენი დაინფიცირებულ სათესლე მასალაზე წარმოქმნის კონიდიებს, რომელთა მეშვეობითაც მცენარეზე ვითარდება დაავადება. ვეგეტაციის პერიოდში ინფექცია არსებობს მხოლოდ ფოთლებზე. მოსავლის აღებამდე მცირე პერიოდით ადრე მცენარის ბოლქვის ფურცლები დაფარულია ჭრილობებით, რომლებზეც ჩნდება ინფექცია. სანამ ღეროს ქსოვილი სინესტეს ინარჩუნებს, პათოგენი იზრდება ბოლქვში და ალპობს მას. დაინფიცირებულ ქსოვილებში წარმოიქმნება მცირე ზომის შავი სკლეროციები, რომელთაც მინიმუმ 2 წლის განმავლობაში შეუძლიათ არსებობა მცენარეულ ნარჩენებსა და ფართობებში.
ვაზის ნაცრისფერი სიდამპლე
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ნაცრისფერი სიდამპლით დაზიანებული [[რისლინგის მტევანი.]] ვაზის/ყურძნის ნაცრისფერ სიდამპლეს იწვევს სოკო Botrytis cinerea. გაჩენისათვის ოპტიმალური პირობებია: ტემპერატურა — 15–20°C, ჰაერის შეფარდებითი ტენიანობა — 90%.
სქოლიო
კატეგორია:მცენარეთა დაავადებები კატეგორია:კომბოსტოს დაავადებები კატეგორია:ხახვის დაავადებები კატეგორია:ვაზის დაავადებები კატეგორია:მარწყვის დაავადებები კატეგორია:სოკოვანი დაავადებები
ანდრო გიორგაძე
ანდრო გიორგაძე (დ. 3 მაისი, 1996, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს ქუთაისის „ტორპედოში“. გიორგაძე თამაშობს მცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები ანდრო კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ლვივის კარპატის ფეხბურთელები
Color Force
Color Force — ამერიკული კინოსტუდია, დაფუძნებული 2007 წელს, კინოპრდიუსერის ნინა ჯეიკობსონის მიერ, მას შემდეგ რაც დატოვა კომპანია Buena Vista Motion Pictures Group-ის პრეზიდენტის თანამდებობა.
კომპანიის ფილმებს შორისაა „წრიპა ბიჭის დღიური“ (2010) და „შიმშილის თამაშების“ სერია. 2006 წლის დეკემბერში Color Force-მა ხელი მოაწერა სამწლიან კონტრაქტს კომპანია DreamWorks-თან. 2012 წელს მისი პარტნიორი გახდა კინოპროდიუსერი ბრედ სიმფსონი. მოგვიანებით სამწლიანი კონტრაქტი გააფორმა FX Productions-თან.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული კინოკომპანიები კატეგორია:2007 წელს დაარსებული კომპანიები
სმოლნის საკათედრო ტაძარი
სმოლნის საკათედრო ტაძარი (Смольный собор) — მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში, აგებულია 1746-1835 წლებში. შედის სმოლნის მონასტრის არქიტექტურულ ანსამბლში. 1990-2015 წლებში ეკლესიაში განთავსებული იყო კლასიკური მუსიკის მოედანი.
ისტორია
1740-იან წლებში იმპერატორმა ელისაბედ I-მა გამოაცხადა, რომ სმოლნის სახლის ადგილზე სურდა აეშენებინა მონასტერი, სადაც სიმშვიდეში გაატარებდა თავისი ცხოვრების უკანასკნელ წლებს. გეგმის შედგენა დაავალა არქიტექტორ ფრანჩესკო ბართოლომეო რასტრელის.
საფუძვის საზეიმო ჩაყრა გაიმართა 1748 წლის 30 ოქტომბერს. 1749 წლიდან, როგორც რასტრელის დამხმარე, მშენებლობას ხელმძღვანელობდა ქრისტიან კნობელი. 1751 წლისათვის დაასრულეს ფუნდამენტის ჩასხმა და დაიწყო ტაძრის მშენებლობა, რომელიც არნახული მასშტაბებით მიმდინარეობდა. ხაზინიდან დაფინანსებას არავინ იშურებდა. ტაძრის მშენებლობაზე ყოველდღიურად დაკავებული იყო პეტერბურგისა და კრონშტადტის გარნიზონების 2 000 ჯარისკაცი და იაროსლავლისა და კოსტრომის გუბერნიის 1 500 ხელოსანი.
ტაძარი შენდებოდა ძალიან მალე, უკვე გამზადებული იყო საეკლესიო ჭურჭელიც, მოსკოვში ჩამოასხეს ზარები, რასტრელიმ შექმნა კანკელის ნახაზები, მაგრამ შვიდწლიანი ომის დაწყებამ პრუსიასთან სამშენებლო სამუშაოები შეაჩერა. ელისაბედ პირველის გარდაცვალების შემდეგ ეკლესიის მშენებლობა ნელ-ნელა შეჩერდა. 1762 წელს, რასტრელის იტალიაში წასვლის შემდეგ, სმოლნის ტაძრის მთავარი არქიტექტორი გახდა იური ფელტენი.
ტაძარს დახურვის შემდეგ იყენებდნენ დეკორაციების საწყობად. დიდი სამამულო ომის დასრულების შემდეგ ტაძარში ჯერ კიდევ შემორჩენილი იყო ნახევრად განადგურებული კანკელი. 1967 წელს დაიწყო ტაძრის სარესტავრაციო სამუშაოები, რომლის დასრულების შემდეგ აქ განათავსეს ლენინგრადის ისტორიის მუზეუმის ექსპოზიცია „ლნინგრადი დღეს და ხვალ“. კანკელი საბოლოოდ 1972 წელს ჩამოხსნეს. 1990 წელს ტაძარში გახსნეს საკონცერტო-საგამოფენო დარბაზი. 2001 წელს ქარიშხლის დროს გუმბათიდან ჩამოვარდა ექვს მეტრიანი ჯვარი. 2004 წელს ჯვარი დაუბრუნეს თავის ადგილს.
2004 წლის ზაფხულში სმოლნის საკათედრო ტაძარი შევიდა ისააკის ტაძრის სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში.
2010 წლიადან ტაძარში აღევლინება რეგულარული ღვთისმსახურება. 2010 წლის 7 აპრილს ტაძარში 87 წლის შემდეგ კვლავ აღევლინა საღვთო ლიტურგია. 2015 წელს ტაძარი დაუბრუნდა სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
San Diego Comic-Con
San Diego Comic-Con International — გასართობი ინდუსტრიის და კომიქსების მრავალჟანრობრივი ფესტივალი, რომელიც იმართება ყოველ წელს სან-დიეგოში (კალიფორნია, აშშ). მისი სრული სახელწოდებაა Comic-Con International: San Diego, რომელსაც აგრეთვე ამოკლებენ Comic-Con-ის, San Diego Comic-Con-ის ან SDCC-ის სახით.
თავდაპირველად ფესტივალი დაარსდა 1970 წელს, სან-დიეგოელი შელ დორფის, რიჩარდ ალფის კენ კრეგერის და მაიკ ტაურის მიერ, სახელწოდებით Golden State Comic Book Convention. მოგვიანებით იგი San Diego Comic Book Convention გახდა. ღონისძიება იმართება ოთხი დღის (ხუთშაბათიდან შაბათის ჩათვლით) განმავლობაში ზაფხულში (ივლისში 2003 წლიდან) San Diego Convention Center-ში. ოთხშაბათის საღამოს, ოფიციალურ გახსნამდე წინასწარ რეგისტრირებულ სტუმრებს შეუძლიათ ოთხი „წინასწარ საღამოზე“ დასწრება, რათა გაეცნონ დაგეგმილი ღონისძიების ფარგლებში მოწყობილ დარბაზებს და მიიღონ ზოგადი ინფორმაცია ამა თუ იმ ღონისძიებაზე.
Comic-Con International აგრეთვე არის ორი ფესტივალის, WonderCon-ის (ანაჰაიმი, კალიფორნია) და Alternative Press Expo-ს (APE, სან-ფრანცისკო) ორგანიზატორი. 1974 წლიდან Comic-Con-ს აგრეთვე დაწესებული აქვს „სამელნის ჯილდო“, რომელსაც გადასცემს კომიქსების პროფესიონალ მხატვრებს, ანიმატორებს, სამეცნიერო ფანტასტიკის და პოპულარული კულტურის დაკავშირებული სფეროების მოღვაწეებს, ისევე, როგორც თავად ფესტივალის ორგანიზატორებს და კომიტეტს. დაწესებულია უილ აისნერის ჯილდოც.
თავდაპირველად ფესტივალის ფარგლებში ყურადღება იყო გამახვილებულია მხოლოდ კომიქსებზე, სამეცნიერო ფანტასტიკის/ფენტეზის ჟანრის კინოზე, ტელევიზიაზე და დაკავშირებულ პოპულარულ ხელოვნებაზე, მაგრამ მოგვიანებით ამ კატეგორიებს დაემატა პოპულარული კულტურის სხვა განხრებიც – საშინელებათა ჟანრი, ანიმაცია, ანიმე, სათამაშოები, საკოლექციო ბარათები, ვიდეო თამაშები, ინტერნეტ-კომიქსები და ფენტეზის ჟანრის რომანები. Forbes-ის თანახმად, ეს არის ასეთი სახის მსოფლიოს უდიდესი კონვენცია. Publishers Weekly წერდა, რომ Comic-Con International: San Diego არის ჩრდილოეთ ამერიკის უდიდესი სანახაობა და უდიდესი ფესტივალი, რომელიც სან-დიეგოში ტარდება 2010 წელს მასზე მოხვედრის განაცხადი შეავსო 130.000 მსურველმა. დიდ აუდიტორიასთან ერთად, ღონისძიება მოხვდა გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნში, როგორც მსოფლიოში კომიქსების და პოპულარული კულტურის უდიდესი ყოველწლიური ფესტივალი.
სქოლიო
კატეგორია:ნერდული კულტურა კატეგორია:მრავალჟანრობრივი ფესტივალები
დენი სტრონგი
დენი სტრონგი (Danny Strong; დ. 6 ივნისი,1974) — ამერიკელი მსახიობი, სცენარისტი, რეჟისორი და პროდიუსერი. როგორც მსახიობი, იგი ყველაზე მეტად ცნობილია ჯონათან ლევინსონის როლის შესრულებით ტელესერიალში „ბაფი: ვამპირების გამანადგურებელი“ და აგრეთვე დოილ მაკმასტერის როლით ტელესერიალში „გილმორის გოგონები“. მას დაწერილი აქვს სცენარი ფილმებისთვის: „გადათვლა“ (2008), „თამაში შეიცვალა“ (2012), „მსახურთუფროსი“ (2013), „შიმშილის თამაშები: კაჭკაჭჯაფარა — ნაწილი 1“ (2014) და „შიმშილის თამაშები: კაჭკაჭჯაფარა — ნაწილი 2“ (2015). იგი აგრეთვე არის Fox-ის ტელესერიალის „იმპერიის“ თანაშემქმნელი, აღმასრულებელი პროდიუსერი და სცენარისტი. 2017 წელს გადაიღო სადებიუტო ფილმი „მეამბოხე ჭვავის ყანაში“.
სტრონგს მიღებული აქვს უამრავი ჯილდო, მათ შორის ემის, ამერიკის სცენარისტთა გილდიისა და ამერიკის პრდიუსერთა გილდიის ჯილდოები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ამერიკის სცენარისტთა გილდიის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:შოურანერები კატეგორია:მამაკაცი ტელესცენარისტები
ილარიონ გოცირიძე
ილარიონ (ილია) დავითის ძე გოცირიძე (დ. 15 იანვარი, 1897, სოფ. ხოტევი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 22 მარტი, 1968, მოსკოვი; დაკრძალულია ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე) — ქართველი მშენებელი ინჟინერი, მოღვაწეობდა რუსეთში. ინჟინერ ვიქტორ გოცირიძის უფროსი ძმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ი
თურქეთის ეკონომიკა
თურქეთის ეკონომიკა სსფ-ს მიერ განისაზღვრება, როგორც განვითარებადი საბაზრო ეკონომიკა. ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს წიგნის (World Factbook) მიხედვით თურქეთი მსოფლიოს განვითარებული ქვეყნების სიაშია. ასევე, თურქეთი ეკონომისტების და პოლიტიკური მეცნიერების მიერ განისაზღვრება, როგორც მსოფლიოს ერთ-ერთი ახლად ინდუსტრიალიზებული ქვეყანა. თურქეთი მსოფლიოს მე-18 უდიდესი ნომინალური მშპ-ს და მე-17 უდიდესი მშპ-ს (PPP) მქონე ქვეყანაა. თურქეთი, მსოფლიოს სოფლის მეურნეობის პროდუქტების წარმოებაში წამყვანი ქვეყანაა.
მაკროეკონომიკური ტენდენციები
თურქეთი არის ეთგო-ს (1961) და G20-ს (1999) დამფუძნებელი წევრი. 1995 წლის 31 დეკემბრიდან, თურქეთი ევროკავშირის საბაჟო კავშირის ნაწილია.
მიუხედავად გლობალური ფინანსური კრიზისა, როდესაც ბევრმა ეკონომიკამ უკვე ვერ აღადგინა არსებული ეკონომიკა, თურქეთის ეკონომიკამ გაიზარდა 9.2% 2010 წელს და 8.5 პროცენტით 2011 წელს, რითაც გახდა, როგორც ყველაზე სწრაფად მზარდი ეკონომიკა ევროპაში და ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ეკონომიკა მსოფლიოში. აქედან გამომდინარე, თურქეთმა შეხვდა "60 პროცენტით ევროკავშირის მაასტრიხტის კრიტერიუმებს" ვალის ფონდით, 2004 წლიდან. ანალოგიურად, 2002-დან 2011 წლამდე საბიუჯეტო დეფიციტი შემცირდა 10-ზე მეტი პროცენტიდან 3-ზე ნაკლებ პროცენტამდე, რაც ევროკავშირის მაასტრიხტის ბიუჯეტის ბალანსის ერთ-ერთი კრიტერიუმია.
ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს მიერ, თურქეთი კლასიფიცირდება, როგორც განვითარებული ქვეყანა. თურქეთი, ხშირად კლასიფიცირდება, როგორც ახლად განვითარებული ქვეყანა, ეკონომისტების და პოლიტიკური მეცნიერების მიერ;  ხოლო „Merrill Lynch“-ის, მსოფლიო ბანკის და ეკონომისტის აღწერით, თურქეთი კლასიფიცირდება, როგორც განვითარებადი საბაზრო ეკონომიკის მქონე ქვეყანა.
მსოფლიო ბანკი ყოფს თურქეთს, როგორც ზედა საშუალო შემოსავლების მქონე ქვეყანა ერთ სულ მოსახლეზე მშპ-ს თვალსაზრისით 2007 წლის მიხედვით.
ჟურნალ Forbes-ის კვლევის თანახმად, სტამბოლი, თურქეთის ფინანსური კაპიტალი, ჰყავს სულ 37 მილიარდერი 2013 წელს, რეიტინგში უკავია მე-5 ადჰილი მსოფლიოში მოსკოვის (84 მილიარდერი), ნიუ-იორკის (62 მილიარდერი), ჰონგ-კონგის (43 მილიარდერი) და ლონდონის (43 მილიარდერი) შემდეგ.
2009 წელს თურქეთის მთავრობამ მიმართა სხვადასხვა ეკონომიკური სტიმულირების ზომებს, რათა შეამციროს 2007-2012 წლის გლობალური ფინანსური კრიზისის გავლენა, როგორიცაა: დროებით გადასახადის შემცირება ავტომობილებზე, საყოფაცხოვრებო ნივთებზე და საცხოვრებლებზე. შედეგად, წარმოების გრძელვადიანი სამომხმარებლო საქონელი 7.2%-ით გაიზარდა, მიუხედავად საავტომობილო წარმოების შემცირებისა.
ლეილა გოცირიძე
ლეილა მიხეილის ასული გოცირიძე (გოცირიძე-გიორგაძე; დ. 13 მარტი, 1924, თბილისი, — გ. 30 ნოემბერი, 1998, მოსკოვი) — ქართველი მომღერალი (მეცო-სოპრანო), საქართველოს სახალხო არტისტი (1958).
დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია 1947 წელს. 1948-1972 წლებში იყო თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი; 1980 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიასა და შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში. შექმნა მრავალი ვოკალურ–სცენური სახე, მათ შორის: ლატავრა (ზაქარია ფალიაშვილის „ლატავრა“), დარეჯანი (მელიტონ ბალანჩივაძის „დარეჯან ცბიერი“), დედა (შალვა მშველიძის „დიდოსტატის მარჯვენა“), კარმენი (ჟორჟ ბიზეს „კარმენი“). საბჭოთა კავშირის IV მოწვევის უზენაესი საბჭოს (1954-58) დეპუტატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი საოპერო მომღერლები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები ლ
კატარინა ბრაგანსა
კატარინა დე ბრაგანსა (Catarina de Bragança; Caterina of Braganza; დ. 25 ნოემბერი, 1638 — გ. 31 დეკემბერი, 1705) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის ინფანტა, როგორც მეფე ჟუან IV-ისა და დედოფალ ლუიზა დე გუსმანის ასული. ინგლისის, შოტლანდიისა და ირლანდიის დედოფალი 1662-1685 წლებში, როგორც მეფე ჩარლზ II-ის მეუღლე. იგი იყო უნაყოფო, ამიტომაც ჩარლზის გარდაცვალების შემდეგ, ტახტზე მისი უმცროსი ძმა, ჯეიმზ II ავიდა, ხოლო უშვილო კატარინა, 1692 პორტუგალიაში დაბრუნდა. პორტუგალიაში, 1701 და 1704-1705 წლებში თავისი ძმის, პედრუ II-ის რეგენტი იყო.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|263x263პქ|ინფანტა კატარინა 1660-61 წლებში კატარინა დაიბადა ვილა ვიკოსას სამეფო სასახლეში, ჯერ კიდევ მაშინ როცა პორტუგალია ესპანეთის შემადგენლობაში იყო. მამამისი, ჟუანი, იყო ბრაგანსას ჰერცოგი და ამავე სახელობის დინასტიის დამფუძნებელი. ხოლო დედამისი, ლუიზა დე გუსმანი, პორტუგალიაში ერთ-ერთი უდიდესი და ძლევამოსილი დიდგვაროვნის ასული იყო. 1640 წელს პორტუგალია ესპანეთს გამოეყო. ამავე წლის 1 დეკემბერს, პორტუგალიელმა დიდგვაროვნებმა და კათოლიკურმა ეკლესიამ, ერთხმად, პორტუგალიის მეფედ აირჩია კატარინას მამა, ჟუან IV ბრაგანსა. მას შემდეგ რაც მამამისი მსოფლიოში ერთ-ერთი უძლიერესი კოლონიური იმპერიის მმართველი გახდა, კატარინა ევროპის ყველაზე სასურველ სარძლოდ იქცა. მას ხელს სთხოვდნენ ავსტრიის ერცჰერცოგი, ვანდომის ჰერცოგი, ბეფორტის ჰერცოგი, ასევე საფრანგეთის მეფე ლუი XIV და ინგლისის, შოტლანდიისა და ირლანდიის მეფე ჩარლზ II. პორტუგალიელებმა თავდაპირველად მისი საფრანგეთში გათხოვება განიზრახეს, თუმცა მას შემდეგ რაც ფრანკო-პორტუგალიური ალიანსი გაუქმდა, გადაიფიქრეს. ამის შემდეგ მისი ანგლო-პორტუგალიური ალიანსის გასამყარებლად მისი ინგლისში გათხოვება განიზრახეს. მიუხედავად მეზობელი ესპანეთის აგრესიული დამოკიდებულებისა და მასთან არსებული გამუდმებული ომებისა, პორტუგალია მაინც ახერხებდა ძლიერებისა და სუვერენიტეტის შენარჩუნებას. კატარინამ თავის ოჯახთან ერთად ბედნიერი და უზრუნველი ბავშვობა გაატარა მის საყვარელ ლისაბონში.
საყოველთაოდ იყო ცნობილი, რომ პორტუგალიის მეფის ასეთი დიდებისა და ძლიერების უკან საოცრად გონიერი დედოფალი ლუიზა დე გუსმანი იდგა. გარდა კარგი ცოლობისა, იგი ყურადღებიანი დედაც იყო. იგი შვილების სწორი კუთხით აღზრდას დიდ დროსა და ენერგიას უთმობდა. კატარინა და დედამისი სასახლეზე მეტ დროს კათოლიკურ ტაძარში ატარებდნენ. დედოფალი ლუიზა ღრმად მორწმუნე და ღვთისმოშიში ქალი იყო და შვილების ასე აღზრდას ცდილობდა, რაც კატარინას შემთხვევაში გამოუვიდა კიდეც. 1653 წელს გარდაიცვალა კატარინას უფროსი და, ხუანა ბრაგანსა. 1656 წელს კი გარდაიცვალა კატარინას მამა, პორტუგალიის მეფე ჟუან IV. ტახტზე ავიდა კატარინას უმცროსი ძმა აფონსუ V, რომელიც ძალიან პატარა იყო. მეფის მცირეწლოვანებიდან გამომდინარე რეგენტი გახდა საჭირო, რომელიც კატარინას დედა ლუიზა დე გუსმანი გახდა.
ქორწინება
კატარინას უამრავი დადებითი თვისება ჰქონდა თუმცა რელიგიური განსხვავების გამო ქმარს ხშირად ვერ უგებდა. თუმცა მისით ძალიან კმაყოფილი იყო დედამთილი, დედა დედოფალი ანრიეტა მარია ფრანგი, რომელიც ასევე კათოლიციზმის ერთგული ქალი იყო და სიამოვნებდა, რომ მისი რძალიც არ თმობდა მშობლიურ და „ჭეშმარიტ“ სარწმუნოებას. ანრიეტა მარია კატარინაზე წერდა: „ის საუკეთესო ადამიანია მთელ მსოფლიოში, მე მიხარია და მაქვს იმედი, რომ ვიხილავ მასზე შეყვარებულ ჩემს ვაჟს, რადგან ის წმინდანია!“. რეალურად კატარინას პიროვნული მომხიბვლელობა არც თუ ისე ძლიერი იყო. ჩარლს ის საერთოდ არ მოსწონდა და მისი ჩამოსვლიდან სულ რამდენიმე კვირაში დედამისს გააცნო თავისი მტკივნეული და დამამცირებელი პოზიცია, რაც მისი ცოლით იყო გამოწვეული.
ნაკლებადაა ცნობილი თავად კატარინას აზრი ამ ყველაფერთან დაკავშირებით. მიუხედავად ამისა იგი პრეტენზიებს არ გამოთქვამდა და მხარსაც უჭერდა ამ ქორწინებას ვინაიდან იცოდა, რომ ეს მის საყვარელ პორტუგალიას და პორტუგალიელებს ძალიან სჭირდებოდათ. კატარინა ძალიან დიდ დროს ატარებდა სასახლის კათოლიკურ ტაძარში და სასახლეში გამართულ ბანკეტებს უვარგისად მიიჩნევდა. სასახლის გარეთაც იგი იქცეოდა არა ინგლისური, არამედ პორტუგალიური ეტიკეტის მკაცრი დაცვით. კატარინა იყო ძალიან მშვიდი და გაწონასწორებული პიროვნება.
1663 წელს კატარინა სამჯერ დაფეხმძიმდა თუმცა მძიმე ავადმყოფობების გამო სამჯერვე მოეშალა მუცელი. ამის გამო ჩარლზმა მისი ღალატი დაიწყო და უამრავი საყვარელი გაიჩინა. მალე კატარინას ამცნეს, რომ მის ქმარს უკვე ორი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი ჰყავდა და მათ ტახტის მემკვიდრეებად ცნობას ითხოვდა. მისი სამი მოშვლილი ორსულობის შემდეგ ყველამ დაკარგა იმედი, რომ დედოფალს მემკვიდრის გაჩენა შეეძლო. სამეფო კარის მრჩევლები მეფეს ერთხმად მოუწოდებდნენ უცხოელ, კათოლიკე უნაყოფო ქალთან განქორწინებას და ვინმე ნაყოფიერ პროტესტანზე ქორწინებას, თუმცა ჩარლზი უარს აცხადებდა. ჩარლზი არასდროს გასცილებია კატარინას, მადლობის ნიშნად კატარინა სიცოცხლის ბოლომდე მისი ერთგული დარჩა.
დედოფალი
კატარინა საშინლად განრისხდა როცა გაიგო, რომ ჩარლზმა მისი ერთ-ერთი საყვარელი ბარბარა პალმერი საჯაროდ გამოაცხადა როგორც თავის ნამდვილ მეუღლედ. ამ ინცინდენტის შემდეგ კატარინა მეფესთან მივიდა და განუცხადა, რომ თუ ბარბარა დაუყოვნებლივ არ დატოვებდა სამეფო კარს ის პორტუგალიაში დაბრუნდებოდა. თავიდან ჩარლზმა არ დაუჯერა, თუმცა როცა ნივთების გასამგზავრებლად გამზადება დაიწყო, მაშინ ყველა საყვარელი გააძევა სამეფო კარიდან. ვინაიდან მონარქისთვის იმაზე დიდი სირცხვილი არაფერი იყო, თუ ცოლი მიატოვებდა და თანაც კურტიზანების გამო. ამის შემდეგ კატარინა, მეფის თხოვნის მიუხედავად, ძალიან იშვიათად ღებულობდა მონაწილეობას სამეფო კარის საქმიანობებში.
კათოლიციზმი
მინი|იაკობ ჰაისმანის მიერ შექმნილი ტილო, დედოფალი კატარინა ბრაგანსა, როგორც წმინდა [[კატერინა ალექსანდრიელი]] მიუხედავად იმისა, რომ კატარინას რწმენა მხოლოდ მისი პირადი საქმე იყო, მისი კათოლიკობა და მეფის ანტიკათოლიკური განწყობა მათი ქორწინების ძირითადი ბზარი იყო. კატარინა თავისი რწმენით ცხოვრობდა და მის გარეშე არ შეეძლო. მის ღვაწლს ხედავდა და აფასებდა მისი მეუღლე. ინგლისში კატარინა გამუდმებით ცდილობდა ინგლისში კათოლიციზმის განმტკიცებას. 1665 წელს წამოიწყო 13 კათოლიკური ეკლესიის მშენებლობა მთელი სამეფოს მასშტაბით, რომელიც 1667 წელს დასრულდა.
1675 წელს მეფესა და დედოფალს შორის განქორწინების სურვილმა მაქსიმუმს მიაღწია. ამას მოჰყვა ისიც, რომ დედოფლის ექიმებმა განაცხადეს, რომ მისი ფიზიკური მდგომარეობიდან გამომდინარე ის მემკვიდრეს ვერასოდეს გააჩენდა. იმავე წელს კატარინას ბრძანებით ყველა ანგლიკანი ირლანდიელი და ინგლისელი მღვდელი გააძევეს ქვეყნიდან და მათ ნაცვლად კატარინამ პორტუგალიელი კათოლიკე მღვდლები ჩამოიყვანა. კატარინამ ესეც არ იკმარა და პორტუგალიელი მღვდელი ინგლისის ელჩად დანიშნა. კატარინა თითქოს სპეციალურად აკეთებდა ისეთ რაღაცებს, რომ მეფის განრისხება გამოეწვია. ამის საპასუხოდ მეფემ სამეფო კარზე ბარბარა პალმერი დააბრუნა. ამის გამო დედოფალმა დაიწყო ინტრიგების ხლართვა, რომელიც პაპის შეთქმულების სახელითაა ცნობილი.
პაპის შეთქმულება
1673 წლიდან ბრიტანეთში კატარინას სახით კათოლიკეებს უძლიერესი მფარველი გამოუჩნდათ. ამიტომაც ყველა კათოლიკე ამოძრავდა და დაიწყეს ისე ცხოვრება როგორც კათოლიკურ ქვეყანაში, ამან კი დანარჩენებში ანტიკათოლიციზმი გააძლიერა. მიუხედავად იმისა, რომ კატარინა არასდროს ერეოდა პოლიტიკაში, 1675 წელს მან გააკრიტიკა ინგლისის არქიეპისკოპოსის კანდიდატურა.
მალე კატარინას წყალობით კათოლიკეები ქვეყანაში ანგლიკანებზე მეტად მომრავლდნენ. 1678 წელს მოეწყო ეგრეთ წოდებული „პაპის შეთქმულება“, რომელსაც მიზნად ჰქონდა ინგლისი, შოტლანდია და ირლანდია კვლავ კათოლიკურ სამეფოებად ექცია. ამ შეთქმულებას თვით პაპი მეთაურობდა და ინგლისის დედოფლის მხარდაჭერის იმედიც ჰქონდა, რომელმაც ქმრის ერთგულება და დაცვა არჩია. ამრიგად პაპის შეთქმულება ჩაიშალა, რის შემდეგაც კატარინასა და ჩარლზს შორის ურთიერთობა დათბა. ჩარლზი ასეთი ერთგულებისთვის კატარინას ემადლიერებოდა და ღამით ცოლთან უფრო და უფრო ხშირად რჩებოდა.
დარჩენილი ცხოვრება და გარდაცვალება
მარცხნივ|მინი|250x250პქ|კატარინა ბრაგანსა პორტუგალიაში 1685 წელს მეფე ჩარლზი მძიმედ დაავადდა და ძალიან წუხდა თავისი დამოკიდებულების გამო კათოლიციზმისადმი. ჩარლზ II 1685 წელს გარდაიცვალა და ცოლს წერილი დაუტოვა სადაც მისგან შეწყალებას ითხოვდა, იმ დამცირების გამო რომელსაც მთელი ცხოვრება აყენებდა. ვინაიდან ჩარლზსა და კატარინას შვილები არ ჰყავდათ, ტახტზე ავიდა ჩარლზის უმცროსი ძმა ჯეიმზ II. მალე ჯეიმზს ჩარლზის უკანონო ვაჟი აუჯანყდა და ტახტიდან ჩამოგდება მოუნდომა, თუმცა ჯეიმზმა გაიმარჯვა.
კატარინა გარკვეული პერიოდი ინგლისში დარჩა. იგი კვლავ განაგრძობდა ინგლისში კათოლიციზმის გავრცელებას და მხარი დაუჭირა თავის მულის შვილს, მერი II-ს და მის ქმარს უილიამ III-ს, რომლებმაც ანგლიკანი ჯეიმზი ტახტიდან ჩამოაგდეს, ვინაიდან თავად მერი და უილიამიც კათოლიკეები იყვნენ. თავიდან მას მერისთან და უილიამთან კარგი ურთიერთობა ჰქონდა, თუმცა მოგვიანებით სიტუაცია ძალიან დაიძაბა. მათ რადიკალურად განსხვავებული ინტერესები აღმოაჩნდათ, რის გამოც განხეთქილება ჩამოვარდა.
საბოლოოდ 1692 წლის მარტში კატარინა ბრაგანსა პორტუგალიაში დაბრუნდა. იგი ზრუნდავდა თავისი ძმიშვილის, მომავალი მეფის ინფანტი ჟუანის აღზრდაზე. კატარინას რძალი, დედოფალი მარია სოფია ნოებურგელი ახალი გარდაცვლილი იყო, მისი ძმა ამის გამო ღრმა დეპრესიაში იყო, ჟუანს კი სხვა მზრუნველი არავინ ჰყავდა. კატარინა რელიგიურად ზრდიდა ჟუანს, აძლევდა დარიგებებს და მის ცხოვრებაში ძირითადი ფიგურა გახდა.
1703 წელს კატარინამ მხარი დაუჭირა მეთვენის ხელშეკრულების დადებას ინგლისსა და პორტუგალიას შორის. კატარინა იყო თავისი ძმის, პორტუგალიის მეფე პედრუ II-ის რეგენტი 1701 და 1704-1705 წლებში. კატარინა ბრაგანსა გარდაიცვალა პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონში, 1705 წლის 31 დეკემბერს. იგი დაკრძალეს წმინდა ვინსენტ ფორელის სახელობის მონასტერში, ქალაქ ლისაბონში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1638 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1705 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:შოტლანდიის დედოფლები კატეგორია:ქალი რეგენტები
ვიტერბეზე (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
კლუბი დაარსდა 1908 წელს. 2004 წელს ხელახლა შეიქმნა „ვიტერბეზე კალჩოს“ სახელით, თუმცა 2006 წლის ზაფხულში თავდაპირველ სახელს — ვიტერბეზეს დაუბრუნდა.
ფერები და სიმბოლიკა
გუნდის ფერები ყვითელი და ლურჯია. გერბზე გამოსახულია ლომის ფიგურა. ლომი ქალაქ ვიტერბოს დიდგვაროვანთა ისტორიული სიმბოლოა, რამაც კლუბის სიმბოლიკაზეც ჰპოვა ასახვა. ადგილობრივი ფანები გუნდს ლურჯი-ყვითელი ლომების მეტსხელითაც მოიხსენიებენ.
სტადიონი
გუნდი საშინაო მატჩებს ატარებს ენრიკო როკის სახელობის სტადიონზე, რომელიც აშენდა 1930 წელს და 5 500 მაყურებელს იტევს. .
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:სერია C-ს კლუბები
ბახმუტის რაიონი
ბახმუტის რაიონი (Бахмутський район; 2016 წლამდე - არტემივსკის რაიონი Артемівський район) — რაიონი აღმოსავლეთ უკრაინაში, დონეცკის ოლქში. მისი ფართობია 1 687 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 44 759 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 27 კაცს კმ²-ზე. ბახმუტის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბახმუტი.
ნესტორ გოცირიძე
ნესტორ კონსტანტინეს ძე გოცირიძე (დ. 23 სექტემბერი, 1913, ქუთაისი, — გ. 1 აგვისტო, 2007, თბილისი) — ქართველი ზოოტექნიკოსი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1977), პროფესორი (1985).
დაამთავრა თბილისის ზოოტექნიკურ–სავეტერინარო ინსტიტუტი (1935). საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1949 წლიდან იყო მეცხოველეობის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი, შემდეგ — საქართველოს ზოოტექნიკურ–სავეტერინარო სამეცნიერო ინსტიტუტის მეძროხეობისა და ძროხის ხორცის წარმოების ტექნოლოგიის განყოფილების გამგე, 2002-2005 წლებში — მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკური–სავეტერინარო უნივერსიტეტის მეძროხეობისა და ძროხის ხორცის წარმოების ტექნოლოგიის კათედრაზე კონსულტანტ–პროფესორი. სომეხ და აზერბაიჯანელ მეცნიერებთან ერთად გამოიყვანა ძროხის ახალი ჯიში „კავკასიური წაბლა“ (1960). მიღებული აქვს სახელმწ. ჯილდოები, მ. შ. ღირსების ორდენი (2000).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ზოოტექნიკოსები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები ნ
კარლ ვილჰელმ ჰიუბნერი
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1814 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1879
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (ვლადიკინო)
ეკლესია არის არქიტექტურის ფედერალური ძეგლი. თანამედროვე შენობა ააგეს 1850-იან წლებში, მაგრამ ქვის ტაძრის შენებლობა დაიწყო ჯერ კიდევ 1770 წელს. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის შობის სახელზე. ეგვტერები კი მთავარანგელოზ მიქაელისა და მთავარანგელოზ გაბრიელის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
პირველი ეკლესია ღვთისმშობლის შობის სახელზე (რომელმაც შეცვალა მოძველებული წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია) ააგეს დაახლოებით 1627 წელს, როდესაც სოფლის მფლობელი იყო თავადი ივან ივანეს ძე შუისკი.
165 წელს სოფელი გახდა პატრიარქის სამემკვიდრეო მამული და ეწოდა სოფელი ვლადიკინო. 1690 წლის 19 მაისს ვლადიკინოს სტუმრობდა მეფე პეტრე I დიდი და პატრიარქ ადრიანესთან ერთად ილოცა სოფლის ტაძარში ლიტურგიის დროს.
პირველი ქვის ეკლესია ააგეს 1770 წელს. სამრეკლო ააგო მეზობელი სოფლის, პეტროვსკოეს მფლობელმა გრაფმა კირილ რაზუმოვსკიმ.
1854-1858 წლებში ეკლესია სრულიად გადააკეთა არქიტექტორმა ალფრედ იაროშევსკიმ. 1859 წელს ახალი სამსაკურთხევლიანი (მთავარანგელოზ მიქაელისა და მთავარანგელოზ გაბრიელის ეგვტერებით) ეკლესია აკურთხეს. მთავარი საკურთხეველი ღვთისმშობლის შობის სახელზე აკურთხა მიტროპოლიტმა ფილარეტმა.
საბჭოთა პერიოდში ეკლესია ღვთისმსახურებისათვის არ დახურულა.
1970-იან წლებში შეიმუშავეს ტაძრის დანგრევის გეგმა, რათა აეშენებინათ ესტაკადა, მაგრამ მრევლმა შეძლო ტაძრის დაცვა.
2017 წლისათვის ეკლესიაში მსახურობდა: ეკლესიის წინამძღვარი სერგეი ტკაჩენკო, დიაკვანი ვლადიმირ ალექსანდროვი, დიაკვანი ილია კოსტიცინი, იერარქები ანდრეი კუდრინი და დიმიტრი ბონდარენკო.
ეკლესიაში დაცულ ხატებს შორის ყველაზე ძველია XVI-XVII საუკუნეების მიჯნის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ხატი. ასევე ინახება პატრიარქ ადრიანეს მიერ ნაჩუქარი XVII საუკუნის სახარება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ჰიუგონიოს განტოლება
ჰიუგონიოს განტოლება, იუგონიოს განტოლება — განტოლება, რომელიც აკავშირებს აირის ნაკადში შემკვრივების ნახტომამდე არსებულ სიმკვრივესა და წნევას ნახტომის შემდგომ სიმკვრივესა და წნევასთან. ჰიუგონიოს განტოლებას იყენებენ აირის დინამიკაში, აირული ნაკადების გასაანგარიშებლად, აგრეთვე დეტონაციის თეორიაში. სახელი უწოდეს ფრანგი მეცნიერის პიერ-ანრი იუგონიოს პატივსაცემად. ჰიუგონიოს განტოლების გამომსახველ წირს ჰიუგონიოს ადიაბატას უწოდებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:აირის დინამიკის განტოლებები კატეგორია:აეროდინამიკა კატეგორია:თერმოდინამიკა
რომან ვლასოვი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:რუსი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
ბაღის პირველი ხიდი
ბაღის პირველი ხიდი (1-й Садовый мост) — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე. მდებარეობს ცენტრალურ რაიონში. აკავშირებს საადმირალოს პირველ კუნძულსა და სპასკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 33,8 მეტრი, სიგანე - 20,4 მ.
სახელწოდება
XVIII საუკუნიდან ატარებს სახელწოდებას ცარიცინის მეორე ხიდი ცარიცინის ველის (ამჟამად მარსის ველის) გამო. XIX საუკუნის დასაწყისში მიიღო მიხაილოვის სახელი მიხაილოვის სასახლის გამო. 1923 წლის 6 ოქტომბერს მიიღო ამჟამინდელი სახელწოდება ახლომდებარე ბაღების გამო.
ისტორია
პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზე მონიშნულია 1716 წლის გეგმაზე. 70 წლის არსებობის შემდეგ 1798-1801 წლებში ხიდი გადააკეთეს და გახდა ერთმალიანი, ხოლო 30 წლის შემდეგ 1835-1836 წლებში იგი შეცვალეს ერთმალიანი ქვის თაღოვანი ხიდით, რომლის ინჟინრები იყვნენ პეტრე ბაზენი, ანდრეი გოდმანი და ივან ბუტაცი.
1905 წელს ბაღის ქუჩის გასწვრივ დაგეგმილი ტრამვაის გამო, ხიდი შეისწავლეს ინჟინრების კომისიამ. კომისიამ ხიდის მდგომარეობა არადამაკმაყოფილებლად მიიჩნია. 1906-1907 წლებში ხიდი გადააკეთეს ინჟინერ ანდრეი პშენიცკის პროექტის მიხედვით. არქიტექტურულ გაფორმების პროექტი შეიმუშავა არქიტექტორმა ლევ ილინმა.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, ლენინგრადის ბლოკადის დროს განადგურებული ხიდი აღადგინეს 1951, 1967 და 1969 წლების რესტავრაციის პერიოდში. ხიდის კაპიტალური რემონტი მიმდინარეობდა ასევე 2002-2003 წლებში. რეკონსტრუქციის პროექტი შეიმუშავა „მშენებლობაპროექტის“ ინსტიტუტმა.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ვენსის გეგმა
ვენსის გეგმა — სამშვიდობო გეგმა, შედგენილი შეერთებული შტატების ყოფილი სახელმწიფო მდივნის, კირუს ვენსის მიერ 1991 წლის ნოემბერში, ხორვატიის დამოუკიდებლობის ომის დროს. ამ დროს ვენსი იყო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური მდივნის სპეციალური დესპანი. მას დაეხმარა შეერთებული შტატების დიპლომატი ჰერბერტ ოკუნი მოლაპარაკებების დროს. გეგმა მიზნად ისახავდა ცეცხლის შეწყვეტის ორგანიზებას, ხორვატიის იმ ნაწილების დემილიტარიზაციისთვის, რომლებიც ხორვატიის, სერბებისა და იუგოსლავიის სახალხო არმიის (JNA) კონტროლის ქვეშ იყო. ამ გეგმის განხორციელებით, ლტოლვილებს დაბრუნების საშუალება მიეცემოდათ და ასევე შეიქმნებოდა კარგი პირობები მოსახლეობისთვის.
ვენსის გეგმა ორი ხელშეკრულებისგან შედგებოდა. პირველი ხელშეკრულება ცნობილია, როგორც ჟენევის ხელშეკრულება, რომელსაც ხელი მოაწერეს იუგოსლავიის თავდაცვის მინისტრმა გენერალ ველიკო კადიჯევიჩმა, სერბეთის პრეზიდენტმა სლობოდან მილოშევიჩმა და ხორვატიის პრეზიდენტმა ფრანო ტუმანმა. ხელშეკრულებას ხელი მოეწერა შვეიცარიაში, ჟენევაში, 1991 წლის 23 ნოემბერს. იმის გამო, რომ ამ დროისთვის, შეთანხმებისამებრ, ცეცხლის შეწყვეტა არ ორგანიზებულა, შემდგომი მოლაპარაკებები განხორციელდა. მეორე ხელშეკრულებას ხელი მოეწერა 1992 წლის 2 იანვარს, ბოსნიასა და ჰერცეგოვინას სარაევოში, რომელსაც ხელი მოაწერეს JNA- ს გენერალ-პოლკოვნიკმა ანდრია რაჟეტამ და ხორვატიის თავდაცვის მინისტრმა გოკო ჩუჩაკმა. შეწყვიტეს ცეცხლის გახსნა, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში გრძელდებოდა. ამ ყველაფერს უხელმძღვანელა გაეროს დაცვის ძალებმა (UNPROFOR). მხარეებმა ვერ შეძლეს ვანსის გეგმის დარჩენილი ძირითადი ასპექტების სრულად განხორციელება.
პარალელურად მიმდინარე მოვლენები
1990 წლის აგვისტოში, ხორვატიაში მოხდა აჯანყება, რომელიც ლოგის რევოლუციის სახელით არის ცნობილი. იგი ორიენტირებული იყო ძირითადად, სერბებით დასახლებულ პუნქტებზე, რომელიც დალმათის მხარეში მდებარეობს ქალაქ კნინის გარშემო. ნაწილები ლიკას, კორდუნისა და ბანოვინას რეგიონებში მდებარეობს, აღმოსავლეთ ხორვატიის დასახლებებში, სადაც უმეტესად სერბული მოსახლეობა სჭარბობს. მოგვიანებით, ეს ტერიტორიები გამოცხადდა სერბეთის კრჯინას რესპუბლიკად (RSK). მას შემდეგ, რაც RSK-მ ოფიციალურად დაადასტურა სერბეთში გაწევრიანების განზრახვა, ხორვატიის მთავრობამ RSK -ს  საჯაროდ უწოდა ამბოხებული ორგანიზაცია. 1991 წლის მარტისათვის კონფლიქტი გამწვავდა, რასაც შედეგად მოჰყვა ხორვატიის დამოუკიდებლობის ომი. 1991 წლის ივნისში ხორვატიამ გამოაცხადა დამოუკიდებლობა. ამავდროულად იუგოსლავია გამოცხადდა დაშლილად. RSK– ს მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადებას მოჰყვა ხორვატიის სამთვიანი მორატორიუმი, მაგრამ ორივე დეკლარაცია ძალაში შევიდა 8 ოქტომბერს.
ხორვატიის ეროვნული გვარდია ( Zbor narodne Garde, ZNG) ჩამოყალიბდა 1991 წლის მაისში. ხორვატიის სამხედრო შტატების ჩამოყალიბებას ხელი შეუშალა გაეროს შეიარაღებულმა ემბარგომ, რომელიც წარადგინეს სექტემბერში. 1991 წლის ბოლო თვეებში მიმდინარეობდა ომის ყველაზე ძლიერი ბრძოლები. ესენია, ყაზარმების ბრძოლა, დუბროვნიკის ალყა და ვუკოვარის ბრძოლა.
ჟენევის შეთანხმება
ვენსის გეგმას დიპლომატიური მისია ჰქონდა,რომელიც შედგენილი იყო შეერთებული შტატების ყოფილი სახელმწიფო მდივნის, კიროს ვენსის, შემდეგ კი გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური მდივნის დესპანის მიერ. მას დახმარებას უწევდნენ აშშ-ს დიპლომატი ჰერბერტ ოკუნი და გაეროს გენერალური მდივნის მოადგილე პოლიტიკური საქმეების საკითხებში მარაკ გულდინგი. ხელშეკრულება გაიგზავნა იუგოსლავიაში და მიზნად ისახავდა 1991 წლის ბოლოს ხორვატიაში საომარი მოქმედებების დასრულების თაობაზე მოლაპარაკებას. გეგმა ითვალისწინებდა ცეცხლის შეწყვეტას, გაეროს დაცულ ტერიტორიებზე დასახლებული სამოქალაქო პირების დაცვას კონკრეტულ ადგილებში და სამშვიდობო ძალების ოპერაციას ხორვატიაში.
მხარეები ასევე შეთანხმდნენ იმაზეც, რომ გაერო-ს სამშვიდობო ძალები განლაგდებოდნენ ხორვატიაში, რომელმაც მოგვიანებით, იუგოსლავიის მთავრობის მიერ წარმოდგენილი სამშვიდობოების განლაგების ოფიციალური მოთხოვნის წინა დღეს, მიიღო უფლებამოსილება აღნიშნულზე.
ვენსის გეგმა დამტკიცდა გაეროს უშიშროების საბჭოს 721 რეზოლუციის შესაბამისად, როგორც გაეროს გენერალური მდივნის მოხსენების ნაწილი, რომელიც წარდგენილია 11 დეკემბერს, როგორც გაეროს უშიშროების საბჭოს 1524 წლის 15 დეკემბრის 724 რეზოლუცია. ამ რეზოლუციამ განსაზღვრა, რომ სამშვიდობოების განლაგების აუცილებელი პირობები ჯერ კიდევ არ იყო შესრულებული. ამის ნაცვლად, გაერომ 50 ურთიერთმოქმედების კავშირის ოფიცერი განალაგა მისიისთვის მოსამზადებლად, მთელი 1991 წლის ბრძოლის განმავლობაში. JNA– ს ყაზარმის ბლოკადა HV- ის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე 1991 წლის დეკემბრამდე დარჩა.
ბოლო ათდღიანი შეხვედრების განმავლობაში, ვენსმა შეძლო მოლაპარაკება ცეცხლის შეწყვეტის თაობაზე, როგორც დროებითი შეთანხმება, რომელსაც მხარს უჭერდა გაეროს სამშვიდობო ძალები.
ხელშეკრულების განხორციელება
საბოლოო ხელშეკრულება ცნობილია როგორც ვენსის გეგმა, იმპლემენტაციის შესახებ შეთანხმება, ან სარაევოს ხელშეკრულება (ხორვატია: სარაევსკის სპორაზუმი). შეთანხმება არ წარმოადგენს საბოლოო პოლიტიკურ შეთანხმება.
ოთხისაათიანი მოლაპარაკების შემდეგ, ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს ხორვატიის თავდაცვის მინისტრმა და JNA- ს მე-5 სამხედრო ოლქის მეთაურის მოადგილემ სარაევოში, ბოსნია-ჰერცეგოვინაში 1992 წლის 2 იანვარს. ხორვატიის დამოუკიდებლობის ომის დაწყების დღიდან, 1991 წლის 31 მარტიდან, ეს იყო მე-15 ხელშეკრულება ცეცხლის შეწყვეტის თაობაზე. მას შემდეგ, რაც ხელშეკრულება ძალაში შევიდა, ცეცხლი შეწყდა 3 იანვარს, 18:00 საათზე. მთავარი გამონაკლისი იყო ადგილები, სადაც JNA-ს ეკავა პოზიციები 1992 წლის ივლისამდე. ეს ტერიტორიები არ მოიცავდა გაეროს სამშვიდობო განლაგების განრიგს. 4 იანვარს იუგოსლავიის საზღვაო ძალებმა უკან დაიხია. 5 იანვარს, გენერალ-მაიორმა იმრა აგოტიჩმა, ZNG-ს მეთაურმა, აღნიშნა სერბული მხარის მიერ ცეცხლის შეწყვეტის 84 დარღვევა. 7 იანვარს იუგოსლავიის საჰაერო ძალებმა ჩამოაგდეს ევროკავშირის ვერტმფრენი. მეორე დღეს თავდაცვის მინისტრი გადადგა, რომელიც შეცვალა გენერალ-პოლკოვნიკმა, ბლაგოჯე ადიჩმა (Blagoje Adžić).
RSK– ის პრეზიდენტმა მილან ბაბიჩმა უარი თქვა გეგმის განხორციელებაზე. მილოშევიჩმა იგი ბელგრადში დაიბარა, სადაც მან, ფედერალური პრეზიდენტობის სერბმა წევრებმა, JNA- ს მეთაურებმა და სერბეთის ლიდერებმა შეეცადნენ ,დაერწმუნებინათ ბაბიჩი. მიუხედავად იმისა, რომ მისი დარწმუნება ვერ შეძლო, მილოშევიჩმა მოაწყო შეხვედრა იმისთვის, რომ RSK- ს პარლამენტს დაემტკიცებინა გეგმა. ბაბიჩისა და მილოშევიჩის მომხრეებმა მოაწყეს RSK-ის პარლამენტის ერთდროული სხდომა. 27 თებერვალს, მილოშევიჩის ჩარევის შემდეგ, ბაბიჩი თანამდებობიდან გადააყენეს. თანამდებობა დაიკავა გორან ჰადჩიჩმა(Goran Hadžić). მინი|
შედეგები
მიუხედავად ჟენევის შეთანხმებისა, რომელიც მოითხოვს JNA პერსონალის და აღჭურვილობის დაუყოვნებლივ გატანას ხორვატიიდან, JNA იქ დარჩა კიდევ 7-8 თვის განმავლობაში. საბოლოოდ, როდესაც უკან დაიხიეს, ტექნიკა დატოვეს RSK ძალებისთვის. 2 იანვარს ცეცხლის შეწყვეტამ JNA- ს საშუალება მისცა, შეენარჩუნებინა თავისი პოზიციები აღმოსავლეთ და დასავლეთ სლავონიაში, რომლებიც დაშლის პირას იყო. სამშვიდობო ჯარებმა ვერ შეძლეს ვენსის გეგმის დებულებების შესრულება, მაგალითად, რსკ-ის განიარაღება, ლტოლვილთა დაბრუნება, სამოქალაქო ხელისუფლების აღდგენა და ეთნიკურად შერეული პოლიციური ძალების შექმნა. რსკ-ს სამხედროები პოლიციად იქნა გამოცხადებული. შეერთებული შტატების დაცვის ძალები (UNPROFOR) იძულებული გახდნენ, ხელი შეეშალათ ლტოლვილების დაბრუნებისთვის უსაფრთხოების ცუდი პირობების გამო. არანაირი მცდელობა არ განხორციელებულა ეთნიკურად შერეული პოლიციური ძალების დასადგენად. UNPROFOR-მა ასევე ვერ შეძლო RSK-ის ძალების ამოღება იმ განსაზღვრული ტერიტორიებიდან, რომლებიც RSK-ს კონტროლს ექვემდებარებოდნენ იმპლემენტაციის შესახებ შეთანხმების შეწყვეტის შემდეგ. ეს ტერიტორიები — მოგვიანებით უფრო ცნობილი გახდა, როგორც „ვარდისფერი ზონები“. ვენსის გეგმის განხორციელების ამ ასპექტის უკმარისობამ „ვარდისფერი ზონები“ ხორვატიასა და RSK- ს შორის კონფლიქტის მთავარ წყაროდ აქცია.
1993 წელს, ხორვატიამ დაიწყო მცირე მასშტაბური სამხედრო ოპერაცია RSK- ს წინააღმდეგ, ადგილობრივი მიზნებისისა და საერთაშორისო ყურადღების მიპყრობისთვის. ამის საპასუხოდ, რსკ-ს სამხედროებმა იარაღი მოიპოვეს გაეროს მიერ კონტროლირებად საცავებში. 1995 წლის შემდეგ, ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი RSK– ს მიერ დაპყრობილ იქნა, რაც ბაბიჩმა ივარაუდა 1991 წელს, როდესაც იგი ვანსის გეგმას დაუპირისპირდა. RSK– ს მიერ მოპოვებული დანარჩენი ტერიტორიები ხორვატიამ დაიბრუნა მას შემდეგ, რაც ერდუთის შეთანხმება მოხდა 1995 წლის 12 ნოემბერს ხორვატიისა და სერბეთის ხელისუფლებას შორის, სამშვიდობო მოლაპარაკებების დროს, რომელიც ასევე წარმოადგენდა დეიტონის ხელშეკრულებას.
სქოლიო
კატეგორია:23 ნოემბერი კატეგორია:1991 კატეგორია:2 იანვარი კატეგორია:1992 კატეგორია:აშშ კატეგორია:გაერო კატეგორია:მიზეზები კატეგორია:პრეზიდენტები კატეგორია:შვეიცარია კატეგორია:ხელშეკრულებები თემების მიხედვით კატეგორია:მოვლენები კატეგორია:ხორვატია კატეგორია:იუგოსლავია კატეგორია:ძალა კატეგორია:შედეგები
თერგვაული
თერგვაული, თერგაული — ღვთისშვილი, „თეთრი მთის ქორი“, კისტნელი (პირიქითა ხევსურეთი) ჰეროსი, ერთ-ერთი უძველესი მითოსური სახე (ხატი, ღვთის ნასახი) ფშავ-ხევსურულ მითოლოგიაში, მყინვარწვერთან ზედწოდებით დაკავშირებული გმირი, ქართული თეოგონიის გამოკვეთილი სახე, ღმერთ მორიგეს ნასახი (გაჩენილი), კოპალას და ბაადურის თანამებრძოლი, დევთა და ქაჯთა მტერი.
უფრო ცნობილია მითი თერგვაულის და ქაჯების ბრძოლისა, რომელიც შემდეგში მდგომარეობს.
როცა კოპალა ქაჯთა მეფემ ბუქრამ ზღვის მორევში შეიტყუა და დაატყვევა, ერთი წლის თავზე მორიგემ ღვთისშვილებს უბრძანა, კოპალა გამოიხსენითო. თერგვაულმა ღვთის კარი (ციური სასახლე) მიატოვა, ქაჯეთს გაეშურა, ქაჯთა ბაზარზე ნახა ერთი ღვთის ნასახი, ქაჯებს დაეჭირათ და სახედარივით ზედ ასხდებოდნენ. თერგვაული იცნეს. დაესია ქაჯთა ლაშქარი უფლისშვილს, „თეთრსა მთის ქორსა თერგვაულსა“. ერთი თანამებრძოლი ახლდა, კალთაში ებღაუჭებოდა, ქაჯები დამიჭერენო, შველას ითხოვდა. თერგვაულმა საგმირო იარაღი კაბის კალთაში დამალა, შავი ბადე გადაიცვა, ალბათ უჩინარის ჯადოსნური მოსასხამი. ქაჯებმა თავიანთ ხელმწიფეს ბუქრას აუწყეს, ღვთისშვილი მოსულა, შავი ბადე გადაუცვამს ვერას გავხდითო. წამოშავდა ბუმბერაზი ბუქრა, მთის ოდენა იყო ქაჯთა მეუფე, ცხრა თავი ება, თითო თავზე თითო თვალი ება ცხრასახიანს. საშინელი მყვირალა იყო, ხმიანობდა და მის ხმიანობაზე ზღვა ირყეოდა. ცხრა სახე დაეცქვიტა, მკლავებს აქნევდა. თერგვაულმა მის მოახლოებაზე ჰაერში ოქროქსოვილი გაშალა, გააჩერა, ზედ შედგა, ასლიტრიანი იარაღი გააშიშვლა, ცეცხლოვანი ისრები სტყორცნა ქაჯებს, სივრცეს ცეცხლი გაუჩინა. შედრკა ბუქრაი, ცხრავე თვალით ატირდა („მანანი დაყარა“). ვერ გაუძლო ცეცხლსა და ცის ქუხილს. ქაჯები შავ მორევს მიაწყდნენ. ბუქრამ ღვთისშვილს მუხლი მოუყარა. ნაპირზე დახვავებული მარგალიტი ახვეტა გმირმა, კალთით წამოიღო, ღვთის კარზე მიართვა მორიგეს, უზენაეს ღმერთს. კოპალაც გამოიყვანა, ქაჯთა მორევში ნატყვევნია.
დარგის სპეციალისტები სწორად მიიჩნევენ თერგვაულის სახელის ეტიმოლოგიური ძირის ძიებას უძველეს ქართულ ონომასტიკაში: თარგამოსი ქართველთა მითური წინაპარია და თერგი — ჩვენი მდინარე. თერგვაული — თერგიული — თერგი — თარგამოსი უდავოდ სარწმუნო ეტომოლოგია უნდა იყოს, დაკავშირებული ქართულ თეოგონიასთანა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
ყირიმის კალგების სია
ამ სტატიაში მოცემულია ყირიმის სახანოს კალგების სია.
1486–1507.
1507–1515.
1515–1519.
1519–1523.
ლგბტ უფლებები ლაოსში
მინი|[[ლაოსი]] ლგბტ უფლებები ლაოსში — შეუმჩნეველი და დამალული თემი. მიუხედავად იმისა, რომ ლაოსში ჰომოსექსუალობა ლეგალურია, ძნელია შეფასდეს დღევანდელი მდგომარეობა და ძალადობა, რომელიც ლგბტ ადამიანების მიმართ არსებობს. მრავალრიცხოვანი შეფასების თანახმად, ლაოსი ერთ–ერთი ყველაზე ტოლერანტული კომუნისტური სახელმწიფოა. მიუხედავად ასეთი შეფასებისა, დისკრიმინაცია მაინც არსებობს. შინამეურნეობებს, რომლებსაც ერთსქესიანი წყვილები ხელმძღვანელობენ, არ აქვთ საშუალება, მიიღონ ყველა უფლება, რაც საპირისპირო სქესის დაქორწინებულ წყვილებს აქვთ, რადგან არც ერთნაირსქესიანთა ქორწინებაა კანონიერი და არც სამოქალაქო გაერთიანებები.
ყირიმის კალგების სია
1523–1523.
ლგბტ უფლებები ლაოსში
ერთნაირსქესიანთა სექსუალური აქტივობის კანონიერება
ლაოსში ერთნაირსქესიანთა სექსუალური აქტივობა ლეგალურია და არ ითვლება, რომ ეს ოდესმე კრიმინალიზებული იყო. მას შემდეგ რაც საფრანგეთის კოლონია აღარ არის, ლაოსს არ დაუმკვიდრებია ანტიგეი კანონები, განსხვავებით ყოფილი ბრიტანული კოლონიებისგან. სექსუალური ცხოვრები ასაკი 15 წელია, განურჩევლად სქესისა და სექსუალური ორიენტაციისა.
ყირიმის კალგების სია
1523–1524.
ლგბტ უფლებები ლაოსში
ერთნაირსქესიანთა ურთიერთობების აღიარება
ლაოსი არ ცნობს ერთნაირსქესიანთა ქორწინებებს და არც სხვა ფორმით ერთნაირსქესიანთა კავშირებს. ცნობილი არ არის დებატები ამგვარი გაერთიანებების ლეგალიზაციის შესახებ.
ყირიმის კალგების სია
1524–1524.
ლგბტ უფლებები ლაოსში
დისკრიმინაციისგან დაცვა
ამჟამად არ არსებობს სექსუალური ორიენტაციის საფუძველზე დისკრიმინაციის ამკრძალავი კანონები და ლაოსის ეროვნული კონსტიტუცია პირდაპირ არ ეხება სექსუალური ორიენტაციის ან გენდერული იდენტობის საკითხებს.
ყირიმის კალგების სია
1524–1525.
ლგბტ უფლებები ლაოსში
საცხოვრებელი პირობები
2013 წელს შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპარტამენტმა აღნიშნა, რომ „გავრცელებულია საზოგადოებრივი დისკრიმინაცია სექსუალური ორიენტაციის საფუძველზე და აივ/შიდსით დაავადებულთა მიმართ“. ლაოსში ლგბტ ადამიანების ცხოვრება შეფასებულია, როგორც „უხილავი“, თუმცა ბოლო წლებში ხილვადობა გაიზარდა. ლაოსის მთავრობამ ნაბიჯები გადადგა, რომ გეი კაცები და ტრანსგენდერი ადამიანები აივ / შიდსის პრევენციის ეროვნულ სტრატეგიასა და სამოქმედო გეგმაში გაითვალისწინონ.
ყირიმის კალგების სია
1525–1526.
1526–1528.
1528–1530.
1532–1532.
1532–1535.
1535–1537.
1537–1551.
1551–1551.
1551–1555.
1555–1577.
1577–1578.
1578–1578.
1584–1584.
1584–1588.
1588–1597.
გურამ პატარაია
გურამ ვასილის ძე პატარაია (დ. 14 თებერვალი, 1928, თბილისი — გ. 25 ნოემბერი, 1983, იქვე) — ქართველი კინორეჟისორი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1979), შოთა რუსთაველის პრემიის ლაურეატი (1971).
ყირიმის კალგების სია
1597–1597.
გურამ პატარაია
ბიოგრაფია
1952 წელს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, მუშაობდა დამდგმელ რეჟისორად სოხუმში, გორში, თბილისის მოზარდ მაყურებელთა ქართულ და რუსულ, მარჯანიშვილისა და რუსთაველის თეატრებში, მოსკოვის თეატრ მალაია ბრონაიაზე. 1959 წლიდან გ. პატარაია საქართველოს სამეცნიერო-პოპულარული და დოკუმენტური ფიმების სტუდიის მთავარი დირექტორია, ხოლო, 1961 წლიდან საქართველოს ტელევიზიის ტელეფიმების სტუდიაშია, სადაც შექმნა შესანიშნავი მხატვრული მხატვრული ფიმები „რეკორდი“, „სიყვარული, ხანძარი და პომპიერო“, „კუჩხი ბედინერი“. მაგრამ ქართველი მაყურებლის ხსოვნაში დაუცხრომელი და მაძიებელი ხელოვანი უწინარეს ყოვლისა დარჩება როგორც ისეთი ფილმების დამდგმელი-რეჟისორი როგორებიცაა: „რუსთაველის ნაკვალევზე“, „პალესტინის სიძველეთა საიდუმლოებანი“, „ათონის მატიანე“, „ტაო-კლარჯეთი“, „შორია გურჯისტანამდე“, „მეზობლების მიწაზე“. ფაქტობრივად ამით სათავე დაედო საქართველოს გარეთ არსებულ ქართული კულტურის ძეგლების პოპულარიზაციას. ყველა ფილმში ნათლად ჩანს ავტორის უსაზღვრო სიყვარული მშობელი ხალხის ისტორიისადმი. აქვე ისიც უნდა ითქვას, რომ რეჟისორის ამ დაუღალავმა შრომამ და ძიებამ დაგვიბრუნა არაერთი ძველი ქართული ხელნაწერი, რომლებიც ჩვენი მშობლიური კულტურის მნიშვნელოვანი შენაძენია.
ყირიმის კალგების სია
1597–1599.
ლგბტ უფლებები ლაოსში
საცხოვრებელი პირობები
თერავადას ბუდიზმი ყველაზე გავრცელებული რელიგია ლაოსში. ლგბტ აქტივისტმა ანან ბუაფამ განაცხადა: „ბევრს შეიძლება ეგონოს, რომ ლაოსი არის კონსერვატიული და ძალიან დახურული, როდესაც საქმე ეხება ლგბტ თემებს. რეალურად, ჩვენი კულტურა და მენტალიტეტი, როგორც ჩანს, საკმაოდ გონებაგახსნილია საზოგადოების ყველა ფენაში. მე მინახავს ბევრი ტრანსგენდერი ადამიანი ტრადიციული კოსტიუმებით ტაძრებში, როდესაც ესწრებოდნენ ტრადიციულ ცერემონიალს და ზოგიერთი გეი სტუდენტი გამოხატავს [მათ] იდენტობას [მათი] თანატოლების და მასწავლებლების წინაშე“.
გურამ პატარაია
ბიოგრაფია
გურამ პატარაია ქართველი საზოგადო მოღვაწის, დიმიტრი ყიფიანის პირდაპირი შთამომავალია. მისი დედა ქეთევან სულხანიშვილი იყო ნიკოლოზ ყიფიანის შვილიშვილი.
გურამ პატარაია გარდაიცვალა 1983 წლის 25 ნოემბერს, თბილისში. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.