cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტურუბერანი
ტურუბერანი (Տուրուբերան) — ისტორიული პროვინცია, რომელიც შედიოდა დიდი სომხეთის შემადგენლობაში. ძვ. წ. 189 წლიდან ეკუთვნოდა დიდ სომხეთს. 387 წელს ტურუბერანი სასანიანებმა დაიპყრეს. ამის შემდეგ, იგი შედიოდა ბიზანტიის იმპერიის, არაბთა სახალიფოს, სომხეთის სამეფოს, მხარგრძელების სომხეთის, სეფიანთა იმპერიისა და საბოლოოდ, ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში.
დიდი სომხეთის შემადგენლობაში ყოფნისას, ტურუბერანი მოიცავდა 17 კანტონას და ამით დიდ სომხეთში მესამე ადგილი ეკავა. მისი ფართობი იყო 25,008 კმ², რითაც მესამე ადგილი ეკავა. მისი ცენტრი იყო ჰაიკაშენი. ტურუბერანის პროვინცია ესაზღვრებოდა აირარატის, ვასპურაკანის, აღძნიქის, სიუნიქის, ზემო სომხეთისა და მოკქის პროვინციებს. ტურუბერანის პროვინცია მდებარეობს თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დიდი სომხეთი კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:დიდი სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
Tayanna
ტეტიანა რეშეტნიაკი (Тетяна Михайлівна Решетняк; დ. 29 სექტემბერი, 1984), უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით Tayanna — უკრაინელი მომღერალი, მსახიობი და კომპოზიტორი. იყო ჯგუფ „Горячий Шоколад“-ის („ცხელი შოკოლადი“) წევრი. გამოშვებული აქვს ორი სტუდიური ალბომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:უკრაინელი ქალი მომღერლები კატეგორია:უკრაინელი ქალი მსახიობები კატეგორია:უკრაინელი ქალი კომპოზიტორები
რუსიანის საცხოვრებელი სახლი
რუსიანის საცხოვრებელის სახლი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ რუსიანში, შემაღლებულ ადგილზე, სოფლის განაპირას, დაახლოებით 50 მეტრზე. აგებულია XIX საუკუნის მიწურულში. ეკუთვნის მთვარელაშილებს.
სახლი ერთსართულიანია, აქვს ნახევარსარდაფი. ნაგებია კირითა და ნატეხი ქვით. კედლები შიგნით შელესილი და შეთეთრებულია. სახლის შუა კედელი და სამხრეთ კედელი ერუა. დანარჩენ ორ მხარეს, მთელ სიგრძეზე, გადახურული, ხის აივანი გასდევს. სახლი ორი ოთახისგან შედგება. ოთახები ტიხრითაა გამიჯნული და ერთმანეთს ტიხარში მოწყობილი კარით უკავშირდება. ორივე ოთახსს შესასვლელი აივნიდან აქვს. აივანზე გამოდის სარკმელიც. შესასვლელები და სარკმელები ოთხკუთხაა. აივნის სამხრეთ ბოლოში ბუხარია, რომელიც აგურითაა ნაწყობი, ბრტყელი თაღითაა დასრულებული. აივანს ფიცრული მოაჯირი აქვს, რომელშც სხვადასხვა სახეებია გამოყვანილი. აივნის სახურავი ხის სხვეტებზეა დაყრდნობილი.
სახლის ჩრდილოეთით მდებარე ოთახის ქვემოთ ნახევარსარდაფია. მინაშენი გეგმით ოთხკუთხაა, შემორჩენილია კედლის ნაწილები. ნაგებია წვრილი ანტეხი ქვითა და კირის ხსნარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
მანსილია-დე-ლა-სიერა
მანსილია-დე-ლა-სიერა (Mansilla de la Sierra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 84,76 კმ². მოსახლეობა — 56 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ადელაიდა ფონ ლოივენშტაინ-ვერთეიმ-როზენბერგი
ადელაიდა ფონ ლოივენშტაინ-ვერთეიმ-როზენბერგი (Adelheid von Löwenstein-Wertheim-Rosenberg, Adelaide de Löwenstein-Wertheim-Rosenberg; დ. 3 აპრილი, 1831 — გ. 16 დეკემბერი, 1909) — პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ის მეუღლე, თუმცა იგი მხოლოდ მისი ჩამოგდების შემდეგ დაქორწინდა მასზე, ამიტომაც დედოფალი არასდროს ყოფილა. ბრაგანსის ჰერცოგინია 1851-1866 წლებში. თავისი ქალიშვილების ხაზით, მრავალი ევროპელი მონარქის წინაპარი.
ბიოგრაფია
პრინცესა ადელაიდა დაიბადა 1831 წლის 3 აპრილს მიუნხენში. იგი იყო ლოივენშტაინ-ვერთეიმ-როზენბერგის მთავარ კონსტანტინესა და მისი მეუღლის, პრინცესა აგნესა ჰოენლოჰ-ლანგენბურგელის ქალიშვილი. ოთხი წლის ასაკში მან დედა, ხოლო შვიდი წლის ასაკში მამაც დაკარგა. ადელაიდასა და მისი ძმის, კარლის აღზრდა მათმა პაპა-ბებიამ, მთავარმა კარლ ტომასმა და პრინცესა სოფია ფონ ვინდიშ-გრაეცმა იკისრეს.
ადელაიდა წარმოადგენდა ბავარიის მმართველ ვიტელსბახების დინასტიის უკანონო წარმომავლობის ლოვენშტაინურ შტოს, ამიტომაც მისი ქორწინება რომელიმე ევროპელ მონარქზე რთულად წარმოსადგენი იყო. მიუხედავად ამისა, 1851 წლის 24 სექტემბერს ადელაიდა დაქორწინდა პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ზე. ამ დროს პატარძალი 20 წლის, სიძე კი 49-ის იყო. აღსანიშნავია, რომ მიგელი ამ დროს უკვე აღარ იყო პორტუგალიის მეფე და მხოლოდ ტახტზე აცხადებდა პრეტენზიას, ამიტომაც ადელაიდა დედოფალი არ ყოფილა. მათ პორტუგალიის სამეფო ოჯახმა უბრალოდ ბრაგანსის ჰერცოგისა და ჰერცოგინიის წოდება მიანიჭათ, რათა შემოსავალი ჰქონოდათ.
ტახტისათვის პირველი ბრძოლა მიგელს ჯერ კიდევ 1828 წელს მოუხდა თავის ძმისწულ მარია II-თან. მარიას ზურგს მამამისი, ბრაზილიის იმპერატორი პედრუ I-ც უმაგრებდა, რომლებიც თავიანთ ქვეყანაში აბსოლუტიზმის აღდგენას ცდილობდნენ. 1828-34 წლებში მიმდინარე პორტუგალიის სამოქალაქო ომის შემდეგ, სადაც მიგელი დამარცხდა, ტახტი მარიას დარჩა, რომელმაც იგი ქვეყნიდან გააძევა.
პორტუგალიიდან გაძევებული მიგელი დიდ ბრიტანეთში, უაითის კუნძულზე დასახლდა, ამიტომაც ადელაიდა ქორწინების შემდეგ სწორედ იქ ცხოვრობდა. მასა და მიგელს შვიდი შვილი შეეძინათ, რომელთაგან ყველა გადაურჩა ბავშვობაში სიკვდილს, რაც დიდი იშვიათობა იყო. მიგელი 1866 წელს გარდაიცვალა 64 წლის ასაკში. დაქვრივებულმა ადელაიდამ მეორე ქორწინებაზე უარი თქვა და დარჩენილი ცხოვრება თავისი შვილების აღზრდა-განათლებასა და სარფიანად დაქორწინებას შეალია.
1897 წლის 12 ივნისს, თავისი უკანასკნელი ქალიშვილის გათხოვების შემდეგ ადელაიდა მონაზვნად აღიკვეცა. უკანასკნელი წლები მან უაითზე მდებარე რიდეს მონასტერში გაატარა, სადაც გარდაიცვალა 1909 წლის 16 დეკემბერს, 78 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1831 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1909 კატეგორია:ბრაგანსები
ქუხური
ქუხური (Quxur) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  52  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ლომია თებიძე
ლომია თებიძე (დ. 22 დეკემბერი, 2001, აჭარა) — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის მეორე ადგილის პრიზიორი, ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2018, მილანი, იტალია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:ქართველი ძალოსნები
ტობიას ასერი
ტობიას მაიკლ კარელ ასერი (Tobias Michael Carel Asser დ. 28 აპრილი, 1838 - 29 ივლისი, 1913), ნიდერლანდელი იურისტი, ებრაული წარმოშობით. 1911 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია მშვიდობის განმტკიცებისთვის (გაიზიარა ალფრედ ფრიდთან) თავისი შრომისთვის საერთაშორისო კერძო სამართლის კუთხით და ჰააგის საერთაშორისო კერძო სამართლის კონფერენციებზე (HCCH) დამსახურებული მიღწევებისთვის.
ბიოგრაფია
დაიბადა ამსტერდამში ტრადიციულ (იურიდიული კუთხით) ოჯახში, მამა და ბაბუა საკმაოდ ცნობილი იურისტები იყვნენ, ბიძა კი ნიდერლანდების იუსტიციის სამინისტროში მსახურობდა. ახალგაზრდა ასერმა, მოიგო შეჯობრი 1857 წელს თავისი თეზისით იდეა ეკონომიკურ ღირებულებაზე. ეს მიღწევა მისი ადრეული წარმატების შესაძლებლობას იძლეოდა ბიზნეს კარიერისთვის, მაგრამ მან აზრი შეიცვალა და სწავლა განაგრძო ამსტერდამში, სამართლის მიმართულებით. 1860 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი, 21 წლის ასაკში. ამავე წელს, ნიდერლანდების მთავრობამ აიყვანა იგი საერთაშორისო კომისიის წევრად.
ასერს იურიდიული მიმართულებით მცირე პრაქტიკა ჰქონდა, უფრო მეტად ცხოვრება დაუკავშირა სწავლებას და პოლიტიკას. 1862 წელს დაიკავა მასწავლებლის პოზიცია Athenaeum-ში, როგორც კერძო სამართლის ლექტორი. 1876 წელს, როდესაც ინსტიტუტი გადაკეთდა ამსტერდამის უნივერსიტეტად, მან განაგრძო საერთაშორისო და კომერციული სამართლის პროფესორად მუშაობა უნივერსიტეტში.
პოლიტიკური ასპარეზი
ასერი, ასევე, პრაქტიკულად მონაწილეობდა პოლიტიკურ და საერთაშორისო საკითხებში. მას ეკავა ოფიციალური მრჩევლის პოზიცია ნიდერლანდების საგარეო საქმეთა სამინისტროში 1875 წელს. გახდა სახელმწიფო საბჭოს წევრი, რაც მთავრობის უმაღლეს ადმინისტრაციულ ფიგურას წარმოადგენდა. მსახურობდა საერთაშორისო სამართლის სახელმწიფო კომისიის ხელმძღვანელად 1898 წლის დასაწყისში. წარმოადგენდა თავისი ქვეყნის დელეგაციას ჰააგის 1899 და 1907 წლების მშვიდობის კონფერენციებზე. 1904 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე იკავებდა მინისტრის თანამდებობას.
მოღვაწეობა
ადრეულ სამეცნიერო კარიერის პერიოდში ასერი გადაერთო საერთაშორისო სამართლის პრობლემებზე, და თავი მიუძღვნა საერთაშორისო კერძო კანონს. ამ მიმართულებით მან სწრაფად დაიკავა ლიდერის პოზიცია. ერებს შორის კონფლიქტების სამართლებრივად მოგვარებისთვის საუკეთესო გამოსავლად, საერთაშორისო კონფერენციებს მიიჩნევდა. ის წარადგინა ნიდერლანდების მთავრობამ ევროპული ძალების რამდენიმე კონფერენციაზე, საერთაშორისო კერძო კანონის კოდიფიცირებაზე სამუშაოდ. 1893-1894 წლებში ასერი თავმჯდომარეობდა ჰააგაში გამართულ კონფერენციებს. ასევე თავმჯდომარეობდა 1900 და 1904 წლის კონფერენციებს, რომლის შედეგად რამდენიმე საერთაშორისო საოჯახო სამართლის საკითხები გადაწყდა, მათ შორის ქორწინების, განქორწინების, სამართლებრივი გაყრის და მეურვეობის საკითხების ირგვლივ.
ასერს საერთაშორისო კანონის მიმართ ინტერესმა უბიძგა, ბელგიელ გუსტავ როლინ ჯეიკუიმენსთან და ინგლისელ ჯონ ვესტლეიკთან ერთად დაეფუძნებინა ჟურნალი საერთაშორისო კანონის შესახებ სახელწოდებით - Revue de droit international et de législation comparée, 1869 წელს. ოთხი წლის შემდეგ ასერი იყო ერთ-ერთი, ვინც როლინ-ჯეიკუიმენსმა მიიწვია პატარა საერთაშორისო კონფერენციაში მონაწილეობის მისაღებად, რომელიც გაიმართა გენტში და საფუძველი ჩაუყარა საერთაშორისო სამართლის ინსტიტუტის შექმნას, ორგანიზაციის, რომელსაც მოგვიანებით ასერი ჩაუდგა სათავეში. აქტიური სამუშაო მიმდინარეობდა საერთაშორისო სამართლის აკადემიის შექმნისთვის, ასერი გარდაიცვალა, ვიდრე აკადემია რეალობად იქცეოდა 1923 წელს, ჰააგაში.
ასერი იყო შესანიშნავი ლინგვისტი. ეფექტურად ფლობდა გერმანულ, ფრანგულ და ინგლისურ ენებს, როგორც მშობლიურ ნიდერლანდურ ენას. მისი სამეცნიერო საქმიანობისთვის მიენიჭა საპატიო ხარისხები ედინბურგის, კემბრიჯის, ბოლონიის და ბერლინის უნივერსიტეტების მიერ. ჰააგაში მდებარე მშვიდობის სასახლის საერთაშორისო სამართლის ბიბლიოთეკას, რომელშიც მან თავი მოუყარა ოცი სხვადასხვა ქვეყნის იურიდიულ ლიტერატურას, ,,ასერის კოლექციას" უწოდებენ.
ლიტერატურა
Encyclopaedia Judaica.
სინსე
სინსე (Sincé) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 129 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 406 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 74.71 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 407 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჰუზუნი
ჰუზუნი (Huzun) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 223 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 296 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტრეშენის რაიონის სოფლები
წინაალპები
დამახასიათებელია მაგიდა მასივების, ფართო მთათაშორისი ხეობებისა და ქვაბულების მონაცვლეობა, რომლებიც ზოგჯერ ტბებითაა დაკავებული. აღსანიშნავია ბოდენის ტბა, ლაგო-მაჯორე, გარდა და სხვა. თანამედროვე მყინვარები გვხვდება მხოლოდ უმაღლეს მასივებზე. ჩრდილოეთით ფოთლოვანი შერეული და წიწვოვანი ტყეა, სამხრეთით, ქვედა სარტყელში, — წაბლის ტყეა და გარიგა, უფრო მაღლა ფოთლოვანი და წიწვოვანი ტყე.
გამოიყოფა სამხრეთით — ვენეციის წინაალპები, ლომბარდიის წინაალპები, დასავლეთით — საფრანგეთის წინაალპები და ჩრდილოეთით — შვეიცარიის წინაალპები, ბავარიის წინაალპები და ავსტრიის წინაალპები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქედები კატეგორია:საფრანგეთის ქედები კატეგორია:იტალიის ქედები
დუნაის დაბლობი (ბულგარეთი)
მინი|300პქ|დუნაის დაბლობის ხედი. დუნაის დაბლობი (Дунавска равнина დუნავსკა რავნინა) — წარმოადგენს ბულგარეთის ჩრდილოეთ ნაწილს და მდებარეობს ბალკანეთის მთების ჩრდილოეთით და დუნაის სამხრეთით. მისი აღმოსავლეთი საზღვარია შავი ზღვა, ხოლო დასავლეთი მდინარე ტიმოკი. დაბლობი მოიცავს 31523 კმ²-ს. მისი სიგრძეა დაახლოებით 500 კილომეტრი, ხოლო სიგანე 120 კილომეტრი.
დუნაის დაბლობის რელიეფი ბორცვიანია. მოიცავს რამდენიმე პლატოსა და მდინარის ხეობას. კლიმატი კონტინენტალურია. წლის განმავლობაში დაახლოებით 450–650 მმ ნალექი მოდის. დაბლობის მნიშვნელოვანი მდინარეებია: დუნაი, ისკირი, იანტრა, ოსიმი, ვიტი, რუსენსკი ლომი, ოგოსტა და ლომი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბულგარეთის გეოგრაფია
ბიკაშ-პარკი (ბუდაპეშტის მეტრო)
ბიკაშ-პარკი (Bikás park) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-4 ხაზზე (მწვანე) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2014 წელს.
მეფეთა კანონი
მეფეთა კანონი, აგრეთვე ცნობილი როგორც პტოლემეს კანონი — პტოლემეს მიერ შედგენილი მეფეთა დათარიღებული სია, რომელსაც იყენებდნენ ძველი ასტრონომები. იგი ანტიკური ხანის ქრონოლოგიის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი საფუძველია.
ბიკაშ-პარკი (ბუდაპეშტის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
მეფეთა კანონი
კანონი, თავდაპირველად ბაბილონურ წყაროებში გვხვდება. ამგვარად, იგი მოიცავს ბაბილონის მეფეებს ძვ.წ. 774 წლიდან სპარსელების მიერ ბაბილონის დაპყრობამდე — ძვ.წ. 539 წლამდე და შემდგომ, სპარსეთის მეფეებს ძვ.წ. 538-332 წლებში. ამის შემდეგ, კანონის შედგენა გააგრძელეს ბერძენმა ასტრონომებმა ალექსანდრიაში და სიამ მოიცვა მაკედონიის მეფეები ძვ.წ. 331-305 წლებში, პტოლემეები ძვ.წ. 304-30 წლებში და რომაელი და ბიზანტიელი იმპერატორები. ზოგიერთ ხელნაწერში, სია 1453 წლამდე, კონსტანტინოპოლის დაცემამდე გრძელდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეფეთა სიები
არმაზელი
არმაზელი, ამაზაერ, არმაზაერი — ქართლის (იბერიის) მეფე მცხეთას ორმეფობის პერიოდში, მის ბიძაშვილთან, აზორკთან ერთად, 87–103 წლებში. პავლე ინგოროყვას „ძველი ქართული მატიანე "მოქცევაჲ ქართლისაჲ" და ანტიკური ხანის იბერიის მეფეთა სიის“ მიხედვით: არმაზაერი თანა-მეფეა (არმაზელი პიტიახში) მცხეთის იბერიის მეფე ხსე-ფარნუგის (ფარნუკ I = ხსე-ფარნუგი) 110-იან წლებში.
ეტიმოლოგია
«XVII-ბ. არმაზაერი — „ამიერი“ თანა-მეფე — არმაზელი პიტიახში.
სერაფიტის სტელის წარწერაში, როგორც აღნიშნული გვქონდა, მოხსენებული არაა, თუ ვინ იყო სრულიად იბერიის მეფის ხსე-ფარნუგის დროს არმაზელ პიტიახშად. ხოლო ქართულ მატიანეებში სრულიად იბერიის მეფის (=„ამიერი“ მეფის) ფარნუკის=ხსე-ფარნუგის დროს დასახელებულია ფარნუკის თანამმართველი — „ამიერი“ თანა-მეფე, სახელწოდებით: არმაზაერი, — არმაზელი.
სქოლიო
კატეგორია:იბერიის მეფეები კატეგორია:ფარნავაზიანები
ქუხურობა
ქუხურობა (Quxuroba) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	1 980  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
მატუტე
მატუტე (Matute) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25,65 კმ². მოსახლეობა — 91 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ჩრდილოეთის დვინის ფაუნა
ჩრდილოეთის დვინის ფაუნა — ნამარხი ხერხემლიანი ცხოველების (ამფიბიები, ქვეწარმავლები) კომპლექსი, რომელიც აღმოჩენილია ქალაქ კოტლასთან მდინარე პატარა ჩრდილოეთის დვინის ხეობაში, პერმული ასაკის ქვიშაქვებში. ეს მნიშვნელოვანი ადგილსაპოვებელი პირველად რუსმა მეცნიერმა ვ. ამალიცკიმ გათხარა 1899-1914 წლებში. შემდეგ კი აქ მუშაობდნენ საბჭოთა მკვლევრები მ. ედემსკი და ა. გარტმან-ვეინბერგი. ჩრდილოეთის დვინის ფაუნაში ჭარვობენ ქვეწარმავლები: კოტილოზავრები — პერეიაზავრი, გორგონოფსიები — ინოსტრანცევია, დინოცეფალები. შედარებით ნაკლებია თეროცეფალებისა და ცინოდონტების ნაშთები, ამფიბიები მხოლოდ დინოზავრების ერთი სახეობით არის წარმოდგენილი. ჩრდილოეთის დვინის ფაუნა ჰგავს სამხრეთ აფრიკის პერმული ნალექებიდან ცნობილ ნამარხ ხერხემლიანთა ფაუნას. ჩრდილოეთის დვინის ტიპის ხერხემლიანთა ფაუნა ფართოდ ყოფილა გავრცელებული პერმულ პერიოდში ყოფილი სსრკ-ის ევროპული ნაწილის ტერიტორიაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:პერმული პერიოდის ფაუნა კატეგორია:პალეოეკოლოგია
ნინოწმინდის წმინდა ელიას ეკლესია
ნინოწმინდის წმინდა ელიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ნინომწინდის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 1 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება XVIII საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვითა და სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვის დაუმუშავებელი ქვებით. გარეთა კუთხეების შესასვლელის და სარკმლის წირთხლების ამოსაყვანად გამოყენებულია აგურიც. წყობა ქაოსურია, ტლანქი.
შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნით კი თარაზულადაა გადახურული. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, გაჭრილია შეისრულთაღოვანი სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს, სარკმლის ძირის დონეზე, თითო ოთხკუთხა ნიშაა. სარკმლის ქვემოთ დგას ოთხწახნაგა ტრაპეზი, რომელიც კედელზეა მიყრდნობილი. აფსიდი კონქთაა დასრულებული. კონქის თაღი ოდნავ შეისრულია და ქვიშაქვის ტლანქად დამუშავებული ქვებითაა გამოყვანილი. თაღი აფსიდის მხრებს ეყრდნობა, რომლებიც იმპოსტების გარეშეა.
XXI საუკუნის დასაწყისში ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესია თვითნებურად გაურემონტებია, რის გამოც მას ისტორიული ღირებულება დაკარგული აქვს. რემონტის დროს გაუუქმებიათ სამხრეთ შესასვლელი, კედლები შიგნით გაჯით შეულესავთ და ეკლესია ფიცრის ორკალთა სახურავით გადაუხურავთ, რომელიც გარედან მოთუთიავებული თუნუქითაა დაბურული.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიუმრის ღვთისმშობლის საკათედრო ტაძარი
1988 წლის სპიტაკის მიწისძვრის შედეგად, მცირე გუმბათები დაზიანდნენ და ისინი ახალი გუმბათებით ჩაანაცვლეს, დაზიანებულნი კი ტაძრის ეზოში მოათავსეს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
თენგიზ ნაცვლიშვილი
თენგიზ ნაცვლიშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2016, ანტალია, თურქეთი, 70 კგ), ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, ანტალია, თურქეთი, 70 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
წილდათანაღი
წილდათანაღი — უღელტეხილი საქართველოში, მესტიისა და ლენტეხის მუნიციპალიტეტებში. მდებარეობს სვანეთის ქედის ცენტრალურ ნაწილში. სიმაღლე 3122 მ. აგებულია პალეოზოური კვარციანი ქვიშაქვებითა და ტუფებით. თოვლ-ყინულიანია. კალთები 2100-2200 მ-მდე მუქწიწვიანი ტყითაა შემოსილი, მის ზევით სუბალპური და ალპური მდელოებია. აკავშირებს მდინარეების ლაყურისა (ცხენისწყლის აუზი) და წილდრის (ენგურის აუზი) ხეობებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
დავით გაბუნია
დავით გაბუნია (დ. 12 აპრილი, 1982, ფოთი) — ქართველი დრამატურგი, მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
დავით გაბუნია დაიბადა 1982 წლის 12 აპრილს ფოთში.
2003 წელს დაამთავრა თბილისის ილია ჭავჭავაძის სახელობის უნივერსიტეტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი.
2003 წლიდან მისი რეცენზიები და თარგმანები ინგლისური და შვედური ენებიდან იბეჭდება სხვადასხვა ლიტერატურულ ჟურნალებში. ნათარგმნი აქვს სტრინდბერგის, იბსენის, შექსპირის, ასევე თანამედროვე დრამატურგების ნაწარმოებები.
2008 წელს დავით გაბუნიას პიესამ „ჩემი საქორწინო კაბა“ გაიმარჯვა ფესტივალზე ARDIfest (სამეფო უბნის თეატრი). 2010 წელს გაიარა სტაჟირება ლონდონის ნაციონალურ თეატრში.
მისი პიესები დადგმულია სამეფო უბნის, რუსთაველის, ფოთისა და ბათუმის თეატრებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი დრამატურგები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
ჯაია
ჯაია (Jaya; ან პუნჩაკ-ჯაია) — მწვერვალი ინდონეზიაში, კუნძულ ახალი გვინეის დასავლეთ ნაწილში, სუდირმანის ქედზე. ოკეანეთის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 4884 მ. აგებულია ულტრაფუძე მაგმური ქანებით. 4500 მ ზევით დაფარულია მარადი თოვლითა და მყინვარებით, რომელთა საერთო ფართობია დაახლოებით 15 კმ². გეოლოგიური თვალსაზრისით, მდებარეობს ავსტრალიის ფილაქანის ფარგლებში.
აღმოაჩინა ნიდერლანდელმა ზღვაოსანმა იან კარსტენსმა გემის ბორტიდან 1623 წელს. მოგვიანებით მწვერვალს მისი სახელი ეწოდა — კარსტენს-ტოპენი ანუ კარსტენსის მთა. 1965 წელს ინდონეზიის პრეზიდენტის — აჰმედ სუკარნოს პატივსაცემად უწოდეს სუკარნო. 1969 წლიდან ეწოდება ჯაია, რაც ქართულ თარგმანში დაახლოებით „გამარჯვებას“ ნიშნავს. ზოგჯერ მწვერვალს უწოდებენ აგრეთვე „კარსტენსის პირამიდას“.
მწვერვალის სიახლოვეს მდებარეობს მაღალმთიანი კარიერი გრასბერგი, საიდანაც მოიპოივებენ ოქროს, ვერცხლსა და სპილენძს. ჯაია შედის ლორენცის ეროვნული პარკის შემადგენლობაში. მწვერვალზე პირველი ასვლა განხორციელდა 1962 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიის მთები კატეგორია:შვიდი მწვერვალი
არტურ მელო
არტურ ენრიკე რამოს დე ოლივეირა მელო (Arthur Henrique Ramos de Oliveira Melo; დ. 12 აგვისტო, 1996, გოიანია, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, „იუვენტუსისა“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი.
კარიერა
2018–2020 წლებში თამაშობდა საფეხურთო კლუბ „ბარსელონაში“, რომელმაც ის ბრაზილიური „გრემიოდან“ 31 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეიძინა. „გრემიოში“ კარგი ასპარეზობისა და „ბარსელონაში“ თავის დამკვიდრების შედეგად არტური ბრაზილიის ეროვნულ ნაკრების ერთ-ერთ წამყვან ფიგურად იქცა. 2019 წელს მან შეძლო ნაკრების რიგებში კოპა ამერიკის მოგება.
საკლუბო
გრემიო:(4)
ბარსელონა:(2)
იუვენტუსი:(1)
სანაკრებო
ბრაზილია:(1)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:გრემიოს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
გაეტანო შირეა
გაეტანო შირეა (Gaetano Scirea; დ. 25 მაისი, 1953, ჩერნუსკო-სულ-ნავილიო, იტალია — გ. 3 სექტემბერი, 1989, ბაბსკი, პოლონეთი) — იტალიელი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა „ატალანტას“, „იუვენტუსისა“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის შვიდგზის ჩემპიონი, იტალიის თასის ორგზის მფლობელი, უეფა-ს თასის, თასების მფლობელთა თასის, უეფა-ს სუპერთასის, ევროპის ჩემპიონთა თასისა და საკონტინენტთაშორისო თასის მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი, 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის, 1978 წლის არგენტინისა და 1986 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
ითვლება თავისი დროის მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად და ერთ-ერთ უდიდეს იტალიელ მცველად. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 71-ე ადგილზე დასახელდა.
სანაკრებო კარიერა
1975–1986 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 78 შეხვედრას ატარებს და 2 ბურთი გააქვს.
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
შირეამ მსოფლიო ჩემპიონატების 18 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. 2019 წლისათვის არსებული სტატისტიკური მონაცემებით, გაეტანო შირეას — ფაბიო კანავაროსთან და ანტონიო კაბრინისთან ერთად — მეორე ადგილი უკავია იტალიელ ფეხბურთელებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატებზე ჩატარებულ შეხვედრათა რაოდენობის მხრივ. მათზე მეტჯერ მხოლოდ პაოლო მალდინიმ ითამაშა, მას მსოფლიო ჩემპიონატების 23 შეხვედრაში აქვს მონაწილეობა მიღებული.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 სექტემბერი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ატალანტას ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1980 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
სანქტ-პეტერბურგის აღდგომის ტაძარი
ტაძარს აქვს სამი საკურთხეველი. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ქრისტეს აღდგომის სახელზე, ჩრდილოეთისა - ალექსანდრე ნეველის, ხოლო სამხრეთისა - ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას. ტაძრის წინამძღვარია არქიმანდრიტი ისიდორ მინაევი.
პირველი ტაძარი
პირველი ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1894 წლის 14 აგვისტოს. იგი აკურთხეს 1894 წლის 4 დეკემბერს.
1896-1897 წლებში ტაძრის სიახლოვეს ააგეს სამსართულიანი შენობა, რომელშიც განათავსეს სკოლა და ბიბლიოთეკა-სამკითხველო.
1897 წლის ოქტომბერში ეკლესიაში მეორე მღვდლად გააგზავნეს ალექსანდრე როჟდესტვენსკი, რომელმაც იმ წელს დაასრულა სასულიერო აკადემია, რომელმაც ალექსანდრე ნეველის სახელობის სიფხიზლის საზოგადოება დააარსა.
მშენებლობა
საზოგადოების დაარსებით დაიწყო თანხის შეგროვება ახალი, ქვის ეკლესიის ასაშენებლად. ტაძრის მშენებლობა გახდა ცნობილი პეტერბურგელი მეცენატის დიმიტრი პარფენიოვის ცხოვრების საქმე. ტაძარი აშენდა სამშენებლო კომისიის ხელმძღვანელობით.
ახალ შენობას, რომელიც ააგეს არქიტექტურის აკადემიკოსების გერმან გრიმის პროექტის მიხედვით ვა არქიტექტორების გუსტავ გოლისა და  ანდრეი გუნის მონაწილეობით საფუძველი ჩაუყარეს 1904 წლის 25 ივლისს და ერთი წლის შემდეგ პრაქტიკულად დასრულდა. იგი მოაპირკეთეს დეკორატიული აგურით. ეკლესიის სივრცე გათვლილი იყო 4 000 ადამიანზე.
1906 წლის 11 მაისს სამრეკლოზე, რომლის სიმაღლეც იყო 60 მეტრი, დაკიდეს 1 000 ფუთიანი ზარი, რომელსაც უწოდებდნენ „მამა ალექსანდრეს“ 1905 წლის 5 ივლისს გარდაცვლილი ალექსანდრე როჟდეტვენსკის სახელზე.
მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს 1908 წლის 14 დეკემბერს. ერთი კვირის შემვეგ აკურთხეს მარჯვენა ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, ხოლო მარცხენა ალექსანდრე ნეველის სახელზე. მთავარი კანკელი შეიქმნა ანდრეი გუნის პროექტის მიხედვით.
1913-1914 წლებში ეკლესიის ცალკეული სამუშაოები დასრულდა. შემდეგი ორი წელი მიმდინარეობდა კედლების მოხატვა.
პედროსო
პედროსო (Pedroso) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,29 კმ². მოსახლეობა — 73 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
სანქტ-პეტერბურგის აღდგომის ტაძარი
საბჭოთა პერიოდი
1922 წლის აგვისტოდან 1923 წლის თებერვალში ტაძარი მიაკუთვნს პეტროგრადის ავტოკეფალიას, 1923 წლიდან ობნოვლენცების ხელშია. 1930 წელს ქრისტეს აღდგომის ეკლესია დახურეს, ხოლო მის შენობაში განათავსეს ტრამვაის პარკი.
აღდგენა
1989 წლის ზაფხულში ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს და 1990 წლის აღდგომის დღეს აღევლინა პირველი ღვთისმსახურება.
1992 წლის 20 ივნისს ეკლესიაში დაასაფლავეს ლევ გუმილიოვი.
2008 წლის 20 დეკემბერს ტაძარზე დაამონტაჟეს ახალი ჯვარი. გაგრძელდა გუმბათის რეკონსტრუქცია. გააკეთეს კანკელი (აღადგინეს მისი ისტორიული სახე).
2013 წელს რომანოვების გამეფებიდან 400 წლისთავის სამახსოვროდ ტაძრის დასავლეთ ნაწილში ააგეს ნიკოლოზ II-ის ძეგლი მეუღლესთან ერთად.
ტაძრის ეზოში ორი სამლოცველოა ერთი შესასვლელთან არხის მხრიდან და მეორე ვარშავის ვაგზლის მხარეს მთავარ ფასადთან. მეორე სამლოცველო დაანგრიეს 1925 წელს, ხოლო მის ადგილზე დადგეს ვლადიმერ ლენინის ძეგლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
სუკრე (სუკრე)
სუკრე (Sucre) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 20 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 716 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19.07 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 139 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჯიმითის მეოთხე ეკლესია
ჯიმითის მესამე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითის შროშანულად წოდებულ ადგილზე, განეკუთვნება ადრინდელ შუა საუკუნეებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აზრა კოჰენი
აზრა აკილაჰ კოჰენი (Azra "Akilah" Kohen; დ. 1979, იზმირი, თურქეთი) — თურქი მწერალი, რომელიც ცნობილია თავისი რომანებით. პირველი რომანი „Fi“ მეტსახელით აკილაჰით გამოქვეყნების შემდეგ, მეორე და მესამე რომანი, „Çi“ და Pi“ ნამდვილი სახელით, აზრა კოჰენით გამოაქვეყნა.
ადრეული წლები და კარიერა
აზრა კოჰენი, მანდვილი სახელით „აზრა სარიზეიბეკი“ 1979 წელს, თურქეთის ქალაქ იზმირში დაიბადა. სტამბოლის უნივერსიტეტის საკომუნიკაციო ფაკულტეტის რადიოს, ტელევიზიისა და კინოს მიმართულების დასრულების შემდეგ, კოჰენმა სწავლა კანადის ოტავის უნივერსიტეტში გააგრძელა. განათლების მიმართ თავისი დამოკიდებულება კოჰენმა ერთ-ერთი რეპორტაჟში შემდეგი სიტყვებით გამოხატა: „ამ სამყაროზე სწავლისთვის მოვევლინეთ“. ფლობს ინგლისურ და იტალიურ ენებს.
კოჰენის მიერ დაწერილი სამი რომანი „Fi“, „Çi“ და „Pi“ მალე ბესტსელერი გახდა თურქეთში, ხოლო პირველ რომანზე „Fi“-ზე დაყრდნობით ინტერნეტ სერიალი გადაიღეს. 2017 წლის დეკემბერში, კოჰენმა ერთ-ერთ რადიო გადაცემაში განაცხადა, რომ ახალ ორ რომანზე დაიწყო მუშიაობა, სახელად „მნახე“ (Gör Beni) და „მომისმინე“ (Dinle Beni).
პირადი ცხოვრება
2001 წელს, აზრა კოჰენი სადოკ კოჰენზე დაქორწინდა, 2009 წელს წყვილს ვაჟი შეეძინათ. კოჰენი თავის ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა, რომ ვეგეტარიანელი არ არის, თუმცა, შეეცადა რომ გამხდარიყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:თურქი მწერლები
კელენფელდ-ვაშუტალომაში (ბუდაპეშტის მეტრო)
კელენფელდ-ვაშუტალომაში (Kelenföld vasútállomás) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-4 ხაზზე (მწვანე) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2014 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
ევროპის ლიბერალური ფორუმი
ევროპის ლიბერალური ფორუმი (European Liberal Forum), ან უბრალოდ ELF — ევროპული დონის პოლიტიკური ფონდი, რომელიც დაკავშირებულია ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსთან. ფონდი დაარსდა 2007 წელს და მისი მიზანი არის ევროპაში მოქმედი ლიბერალური ორგანიზაციების, ფონდებისა და ინსტიტუციების დაახლოება და ერთობლივი დღის წესრიგის შემუშავება.
2019 წლის სექტემბერში ევროპულ-ქართული ინსტიტუტი ევროპის ლიბერალური ფორუმის აფილირებული წევრი გახდა. ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც ქართული ორგანიზაცია გახდა ევროპული დონის დიდი სამეულის პოლიტიკური ფონდის წევრი.
დირექტორთა საბჭო და სამდივნო
ELF-ის სამდივნო და დირექტორთა საბჭო შედგება შემდეგი ადამიანებისგან:
სამდივნოს ხელმძღვანელობს დანიელ კადიკი, აღმასრულებელი დირექტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბერალური ორგანიზაციები
სანდრო კანდელაკი
ალექსანდრე (სანდრო) კანდელაკი (დ. 6 ოქტომბერი, 1893, ნიჩბისი, ახლანდელი მცხეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 21 ოქტომბერი, 1959, მცხეთა) — ქართველი ფალავანი. გამოირჩეოდა განსაკუთრებული ფიზიკური ძალით.
მამა — იოსები, საშუალო ტანის კაცი ყოფილა, დედა — თიანეთელი ჩივაძის ქალი ელისაბედი კი ერთობ ძვალმსხვილი, მოხდენილი და ახოვანი მანდილოსანი. კანდელაკი ყმაწვილობაში მოჯამაგირედ იყო, შემდეგ მებორნედ მდინარე ქსანზე. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში. დემობილიზაციის შემდეგ მცხეთაში მუშაობდა რკინიგზაზე, ზამთრობით კი თბილისში ჩამოდიოდა და ცირკში გამართულ ჭიდაობაში მონაწილეობდა. ხალხმა მას „ქართველი გოლიათი“ უწოდა. იგი სიმაღლით დაახლოებით ორი მეტრი იყო და 170 კილოგრამს იწონიდა. თბილისში, ესიკოვსკის ცირკში, რეგულარული ჭიდაობა 1921 წლიდან დაიწყო. კანდელაკს ბევრი ცნობილი მოჭიდავე ჰყავს დამარცხებული, მათ შორის: თევდორე კოჟემიაკინი, ივანე ზაიკინი, პავლე ზაგორუიკო, გეორგ ლურიხი. აღსანიშნავია ალექსანდრე კანდელაკისა და ივანე პოდუბნის შერკინება. ისინი ორჯერ შეხვდნენ ერთმანეთს ბაქოში 1923 წელს. ერთი შერკინება ფრედ დამთავრდა, ხოლო მეორე შერკინებაში კანდელაკმა გაიმარჯვა. 1921−1930 წლებში კანდელაკი უფრო კლასიკურ ჭიდაობას მისდევდა და, თუმცა კლასიკური ჭიდაობის ილეთები საგანგებოდ არ ჰქონდა შესწავლილი, დიდი ღონის წყალობით მაინც იმარჯვებდა.
გადაღებულია ქართულ ფილმებში: „ხანუმა“ (1926), „ჯანყი გურიაში“ (1928), „უკანასკნელი ჯვაროსნები“ (1933), „ქაჯეთი“ (1936), „მეგობრობა“ (1940), „ქაჯანა“ (1941). დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენით.
1976 წელს მცხეთაში გაიხსნა სანდრო კანდელაკის ძეგლი, რომლის მოქანდაკეა ბიძინა ავალიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959 კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ს
ციგენეშტი
ციგენეშტი (Ţigăneşti) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 133 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 319 ადამიანს შეადგენდა.
კულულის ტბა
კულულის ტბა (Lake Kulul) — ტბა აფრიკაში, ერიტრეის ტერიტორიაზე. მდებარეობს აფარის ქვაბულში და ეს ერიტრეის ყველაზე დაბალი წერტილია ზღვის დონიდან. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის სემიენავი-კეი-ბაჰრის (Semienawi Keyih Bahri) რეგიონს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ერიტრეის ტბები კატეგორია:აფრიკის ტბები
კალანდა
კალანდა — ახალი წლის დღესასწაული გურიასა და სამეგრელოში, ხოლო სვანეთსა და ლეჩხუმში ახალი წლის წინა დღე. სახელწოდება მომდინარეობს ლათინური Calendae-დან, რაც ნიშნავს თვის პირველ დღეს. კალანდას ხვდებოდნენ საკალანდო პურ-ღვინით, კალანდის ღორის ყბით (სვანეთში ლეკალანდ — საკალანდო ღორი), რომელსაც გურიაში ხაჭაპურებს და ანთებულ სანთლებს შემოუწყობდნენ და წმინდა ბასილს ოჯახის ბედნირებასა და ბარაქიანობას შესთხოვნდენ.
კალანდა აღინიშნება 14 იანვარს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული რიტუალები
ტობია
ტობია (Tobía) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35 კმ². მოსახლეობა — 35 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ნიკაპი
მინი|ადამიანის ნიკაპი ნიკაპი — ქვედა ყბის წინა ნაწილი. თანამედროვე ადამიანს შეიძლება ჰქონდეს დაქანებული, სწორი ან წარზიდული ნიკაპი. მკვეთრად გამოხატული ნიკაპის ბორცვი ანუ შემაღლება დამახასიათებელია ადამიანისათვის, არც ერთ სხვა ორგანიზმს ქვედა ყბაზე ამგვარი ბორცვი არ აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადამიანის ანატომია
დიმიტრი პაგირევი
მინიატიურა|დიმიტრი პაგირევი დიმიტრი დიმიტრის ძე პაგირევი (Димитрий Димитриевич Пагирев; დ. 27 ივლისი, 1865, ჩირ-იურთი — გ. 7 სექტემბერი, 1913, თბილისი) — რუსი სახელმწიფო მოხელე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1865 წლის 27 ივლისს, დაღესტნის მხარის თემირხანშურის რაიონის სოფელ ჩირ იურთში.
დაწყებითი განათლება მან სტავროპოლის გიმნაზიაში მიიღო, რომლის დამთავრების შემდეგაც სწავა გააგრძელა მოსკოვის უნივერსიტეტში. 1889 წელს უნივერსიტეტის დამთავრებისთანავე მუშაობას იწყებს ერევნის გუბერნიის სამმართველოს კანცელარიის მოხელედ. 1890 წლის 6 თებერვალს ინიშნება ერევნის სტატისტიკური განყოფილების ჩინოვნიკად. მისი მოღვაწეობის დიდი ნაწილი მან სტატისტიკურ განყოფილებაში მუშაობას შეალია. ის ერევნის გარდა მუშაობდა ტფილისის სტატისტიკურ განყოფილებაშიც. 1899 წლის 5 ნოემბრიდან მას ეკავა, კავკასიის სტატისტიკური განყოფილების უმცროს რედაქტორის თანამდებობა. 1904 წლის 18 ივნისს ის წინაურდება იმავე განყოფილების უფროს რედაქტორად, რომელზეც სიცოცხლის ბოლომდე იმყოფებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1865 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1913
არმაზენი (სანტა-კატარინა)
არმაზენი (Armazém) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტურბანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 753 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.67 კმ²-ზე. ფართობი 173 578 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ყარყაი
ყარყაი (Qarqay) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ვენტროსა
ვენტროსა (Ventrosa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 73 კმ². მოსახლეობა — 48 კაცი (2020 წ.).
გიულბაჰარ ხათუნი
გიულბაჰარ ხათუნი (1453 — 1510) — ოსმალეთის სულთნის ბაიაზიდ II-ის მეექვსე ცოლი.
ბიოგრაფია
გიულბაჰარ ხათუნი დაიბადა 1453 წელს ტრაპიზონში. დაბადების სახელი — აიშე. მამის სახელი — აბდუსამედი
1465 წელს გულბაჰარ ხათუნს და ბაიაზიდ II შეეძინათ შეჰზადე სელიმი.
გიულბაჰარ-ხათუნი გარდაცივალა 1510 წელს, მაშინ, როდესაც სელიმი ტრაპიზონის გუბერნატორი იყო. 1514 წელს სულთან სელიმმა ტრაპიზონში ააშენა ხათუნიეს მეჩეთი, დედამისის ხსოვნისთვის. ეს მეჩეთი ითვლება პირველ ისლამურ მეჩეთად ტრაპიზონში.
დავა დედობის შესახებ
ზოგი მკვლევარი თვლის, რომ სელიმ იავუზ I-ის დედა ბაიაზიდ II-ის მეშვიდე ცოლი - აიშე-ხათუნი იყო, თუმცა ისტორიკოსების უმრავლესობა მაინც გიულბაჰარ ხათუნის დედობას ემხრობა.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერია კატეგორია:ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები კატეგორია:დაბადებული 1453 კატეგორია:გარდაცვლილი 1510
ჭაბონამა
„ჭაბონამა“ — საქართველოს საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ფოთიდან. თამაშობს „ფაზისის“ სტადიონზე.
ისტორია
„ჭაბონამამ“ პირველივე წელს შეძლო საქართველოს მოყვარულთა თასი 2017-ის მოგება. ფინალურ მატჩში ფოთელებმა თბილისის „ნახალოვკა“ დაამარცხეს ანგარიშით 4-0.
საქართველოს თასის გამარჯვების შედეგად „ჭაბონამამ“ მოიპოვა უეფას რეგიონთა თასის 2018/19-ზე მონაწილეობის უფლება, სადაც ქართველი ფეხბურთელების მეტოქეები სლოვენიის, შოტლანდიის და რუმინეთის წარმომადგენელი გუნდები იქნებიან.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო კლუბები
პოლ ჰანტერი
მიღწევები
სეზონი 1995/96 სეზონი 1996/97 სეზონი 1997/98 სეზონი 1998/99 სეზონი 1999/00 სეზონი 2000/01 სეზონი 2001/02 სეზონი 2002/03 სეზონი 2003/04 სეზონი 2004/05 სეზონი 2005/06
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
ბისკარის ხოცვა-ჟლეტა
მინი|244x244პქ|გენერალი პატონი და პოდპოლკოვნიკი ლ. ბერნარდი ბისკარის ხოცვა-ჟლეტა — ორი ინციდენტის კოლექტიური სახელი, როდესაც 45-ე ქვეითი სამმართველოს ამერიკელმა ჯარისკაცებმა დახოცეს 74 უიარაღო იტალიელი სამხედრო ტყვე და ორი გერმანელი ტყვე. ეს მოხდა 1943 წლის 14 ივლისს.
ისტორია
სიცილიაში მოკავშირე ძალების შემოჭრის დროს, გენერალ-ლეიტენანტი ჯორჯ პატონი და გენერალ ბერნარ მონტგომერის მეთაურობით მე -8 ბრიტანული არმია 1943 წლის 10 ივლისს კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში შეიჭრნენ.
გენერალ-ლეიტენანტმა ომარ ბრედლიმ აშშ-ის 45 დივიზიონის ქვეით ჯარს მისცა რთული დავალება -  შეიპყრონ ახლოს მდებარე ქალაქები და აეროდრომები. 180-ე ქვეით ჯარს ჰქონდა დავალება შეიპყრონ ბისკარის აეროდრომი. ბრძანება იმდენად ცუდად სრულდებოდა, რომ გენერალ-მოიორი ტროი მიდლტონი მეთაურის მოხსნაზე ფიქრობდა. ამის ნაცვლად დივიზიის მეთაურის დამხმარე გაგზავნეს, რათა მკაცრად დაკვირვებოდა ლეგიონს.
1943 წლის 14 ივლისს ბისკარის აეროდრომის დაპყრობის შემდეგ 180-ე ქვეითი ჯარის ლეგიონმა მოკლა 74 იტალიელი და 2 გერმანელი სამხედრო ტყვე ორი ცალკე ინციდენტის მიმდინარეობისას. პირველ რიგში გარდაიცვა 36 ან 39 იტალიელი, მეორე ინციდენტის დროს კი 35 იტალიელი და ორი გერმანელი ჯარისკაცი.
აღსანიშნავია, რომ როდესაც გენერალი ომარ ბრედლი ინფორმირებული იყო ხოცვა-ჟლეტაზე მან გენერალ ჯორჯ პატონს უთხრა, რომ ამერიკელმა სამხედროება დახოცეს დაახლოებით 50-70 ტყვე. პატონი ამ წინადადებას რამდენიმე წლის შემდეგ უპასუხა თავის დღიურში: "„მე ვუთხარი ბრედლის, რომ, სავარაუდოდ, ის აჭარბებს, მაგრამ ყოველ შემთხვევაში შეიძლება ვთქვათ, რომ მკვდრები იყვნენ სნაიპერები ან გაქცევა დააპირეს. სხვა შემთხვევაში ეს გამოიწვევს სკანდალს პრესაში და ასევე გამოიწვევს სამოქალაქო უკმაყოფილებას. ისინი მაინც მკვდარნი არიან, ამიტომ ვერაფერს შევცვლით“."
სქოლიო
კატეგორია:ბისკარის ხოცვა-ჟლეტა კატეგორია:სიცილია კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი
ლევან ნახუცრიშვილი
ლევან ნახუცრიშვილი (დ. ?) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო), არჩილ ჩოხელის მემორიალის გამარჯვებული (2018, თბილისი, საქართველო, 74 კგ), ევროპული თამაშების გამარჯვებული (2019, მინსკი, ბელარუსი, 74 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
წინაველა
წინაველა — ქედი საქართველოში, შუახევისა და ქედის მუნიციპალიტეტში. წარმოადგენს შავშეთის ქედის ჩრდილო ეროზიულ-დენუდაციურ მერიდიანულ შტოქედს, მდინარეების მერისისა (აჭარისწყლის მარჯვენა შენაკადი) და ტბეთის (ჩირუხისწყლის მარცხენა შენაკადი) ხეობებს შორის. სიგრძე 15 კმ. სიმაღლე მთა წინაველასთან — 2194 მ, გომასთან — 2360 მ. აგებულია მესამეულის დროინდელი ვულკანოგენური ქანებით. კალთები შემოსილია კოლხური შერეული ტყით, თხემური ნაწილი — სუბალპური მდელოს ბალახეულით.
ლიტერატურა
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედები
ყასი
ყასი (Qass) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ჩობანკა (სტრეშენის რაიონი)
ჩობანკა (Ciobanca) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 174 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 713 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტრეშენის რაიონის სოფლები
არინუსი
არინუსი (Arinos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 509 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 674 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.35 კმ²-ზე. ფართობი 5 279 419 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვილიაველაიო
ვილიაველაიო (Villavelayo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 89 კმ². მოსახლეობა — 45 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ტოლუვიეხო
ტოლუვიეხო (Toluviejo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 75 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 587 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 67.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 277 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მარია ტერეზა ჩიბო-მალასპინა
მარია ტერეზა ჩიბო-მალასპინა (Maria Teresa Cybo-Malaspina; დ. 29 ივნისი, 1725, ნოველარა, იტალია — გ. 29 დეკემბერი, 1790, მოდენა, იტალია) — იტალიელი წარჩინებული ჩიბო-მალასპინათა საგვარეულოდან. მასასა და კარარას სუვერენული ჰერცოგინია 1731-1790 წლებში. მოდენისა და რეჯიოს კონსორტი ჰერცოგინია 1780-1790 წლებში როგორც ერკოლე III-ის პირველი ცოლი. მასას ჰერცოგინია მარია ბეატრიჩეს დედა.
ბიოგრაფია
მარია ტერეზა დაიბადა 1725 წლის 29 ივნისს ნოველარაში, ჩრდილოეთ იტალიაში. იგი იყო მასასა და კარარას ჰერცოგ ალდერანო I-ისა და მისი ცოლის, რიკარდა გონძაგას ასული. ვინაიდან იგი უფროსი შვილი იყო და ძმაც არ ჰყავდა, მარია ტერეზა თავიდანვე მამის პირველ მემკვიდრედ მოიაზრებოდა. 1731 წლის 18 აგვისტოს ალდერანო გარდაიცვალა, რა დროსაც ორივე საჰერცოგოს ტახტი ექვსი წლის მარია ტერეზამ დაიკავა.
1741 წელს იგი ცოლად გაჰყვა მოდენისა და რეჯიოს პრინც ერკოლეს, ჰერცოგ ფრანჩესკო III-ისა და ჰერცოგინია შარლოტ აგლაე ორლეანელის უფროს ძეს. წყვილს ერთობ უიღბლო ქორწინება ჰქონდა, რომელშიც მარია ტერეზამ სულ ორი ბავშვი გააჩინა, რომელთაგან მხოლოდ პრინცესა მარია ბეატრიჩემ მიაღწია ზრდასრულობამდე. ვინაიდან მათ მეტი შვილი აღარ უჩნდებოდათ, ოთხივე საჰერცოგოს მემკვიდრედ მარია ბეატრიჩე მოიაზრებოდა.
მარია ბეატრიჩეთი მალევე დაინტერესდა ავსტრიისა და საღვთო რომის იმპერატრიცა მარია ტერეზია, რომელმაც მათ მისი და თავისი შუათანა ძის, ლეოპოლდის დაქორწინება შესთავაზა, თუმცა მოდენელებმა უარი უთხრეს. მოგვიანებით, 1771 წლის 15 ოქტომბერს მარია ბეატრიჩე მარია ტერეზიას მეორე ვაჟზე, ფერდინანდ კარლზე დააქორწინეს, რითაც შეიქმნა ჰაბსბურგ-ესტეს დინასტია, რომელიც ერკოლეს შემდეგ მართავდა მოდენას.
1780 წლის 22 თებერვალს მისი მამამთილი გარდაიცვალა, ჰერცოგი ერკოლე III გახდა და მარია ტერეზაც მოდენისა და რეჯიოს ახალ ჰერცოგინიად გვევლინება. ამის შემდეგ მარია ტერეზამ საბოლოოდ მიატოვა ქმარი და ცალკე გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება. იგი 1790 წლის 29 დეკემბერს, 65 წლის ასაკში გარდაიცვალა მოდენაში. მისი დაღუპვის შემდეგ მასასა და კარარას ახალი ჰერცოგინია მისი ასული გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1725 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1790 კატეგორია:იტალიელი დიდგვაროვნები კატეგორია:ქალი მმართველები კატეგორია:მოდენის ჰერცოგინიები
შიბლიანის ღვთისმშობლის ეკლესია
შიბლიანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ შიბლიანის ზემოთ. თარიღდება XVII საუკუნის ბოლოს და XIX საუკუნის დასაწყისით.
ეკლესია დარბაზულია (10,X6,4 მეტრი). ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა. ძირითადად თანაბარი ზომისაა წვრილი და თარაზულ რიგებადაა დაწყობილი. კონსტრუქცია და არქიტექტურული ელემენტები და მოყვანილია აგურით. კედლები შიგნით და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია ყოფილა.
შესასვლელი ორია: სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. აღმოსავლეთით კი ღრმა ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც თაღოვანი სარკმელია და ოთხი ნიშაა. ნიშებიდან ერთი სარკმლის ქვემოთაა, ერთი სარკმლის სამხრეთით, აფსიდის შესაბამისი ბოლოსთან, ხოლო ორი ჩრდილოეთით. სარკმლის ქვემოთ მდებარე ნიშა გეგმით ნახევარწრიულია, დანარჩენები სწორკუთხა. ჩრდილოეთით მდებარე ნიშებიდან ერთი, რომელიც მეორე ნიშასთან შედარებით ბევრად უფრო მცირე ზომისაა ოთხკუთხაა, მეორე — თაღოვანი. თაღოვანია დანარჩენი ნიშებიც. აღმოსავლეთი ნიშის ქვემოთ კედელზე მიყრდნობილი დაბალი ოთხწახნაგა ტრაპეზი დგას.
აფსიდი დარბაზისგან წყვილი პილასტრითა და მათზე გადაყვანილი, ნახევარწრიული თაღითაა გამოყოფილი. გრძივ კედლებზე თითო მარტივი პილასტრია, რომლებიც შესაბამისს კედლებს ორ, თითქმის თანაბარი სიგანის ნაწილად ყოფს. პილასტრების გვერდებზე არც თუ ისე მაღალი, თითო ბრტყელი ნიშაა. აღმოსავლეთით ნიშებში სარკმელია გაჭრილი. დასავლეთ ნიშებიდან კი ჩრდილოეთით მდებარე — ყრუა. სამხრეთით მდებარეში კი შესასვლელია მოთავსებული. პილასტრები დასავლეთ კუთხეებშიცაა. მათ შესაბამისი კედლის მიმდებარე თაღი ეყრდნობა. დარბაზი გადახურულია ნახევარ ცილინდრული კამარით, რომელიც აფსიდის თაღის გარდა, კიდევ ორ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. მათგან ერთი კამარის შუაშია, პილასტრების ასწვრივ. მეორე კი — დასავლეთ კედელთან.
აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის ზემოთ, გვერდი-გვერდ განლაგებული, შეღრმავებული ჯვრის სამი გამოსახულებაა. განაპირა ჯვრები რამდენამდე მაღალია. ისინი დაყრდნობილია იგივე პროფილის მქონე, ჰორიზონტალურ ზოლზე. რომელიც მათ ერთმანეთთან აკავშირებს. მათ შორის მოთავსებული თვალი კი დაბალ საფეხუროვანი პოსტამენტზე დგას. დასავლეთ ფასადზე შესასვლელი ოდნავ შეისრულ თაღითაა გადახურული, რომლებიც ჩასმულია კედლის სიბრტყეში ათიოდე სანტიმეტრით შეღრმავებულ, ხერხულა ფრიზით დასრულებულ სწორკუთხა არეში. შესასვლელის ასწვრივი კედლის სისქეში ირიბად შეღრმავებული, ოთხკუთხა სარკმელია. მსგავსადაა გადაწყვეტილი დანარჩენი სარკმლებიც. ოღონდ ისინი თაღოვანია. სამხრეთ შესასვლელიც როგორც ჩანს თაღლითი იყო დასრულებული და დასავლეთ შესასვლელის მსგავსად ჩასმული იყო შეღრმავებულ ხერხულა ფრიზით დასრულებულ არეში (შემორჩენილია მცირე ნაწილი). კარის გვერდებზე ერთ ვერტიკალზე განლაგებული, სამ-სამი რომბია. კედლები დასრულებულია მაღალი, ოთხსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომლებიც კუთხით შვერილი და ჩვეულებრივად დაწყობილი აგურით გამოყვანილი, თითორიგიანი შრეების მონაცვლეობისგან შედგება.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხეკრებულნი
ხეკრებულნი, ხეკრებულთა — დასახლებული პუნქტი ისტორიულ სამხრეთ საქართველოში, ტაოში (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია). XI საუკუნის 60-იანი წლების დასაწყისში საქართველოს მეფე ბაგრატ IV სამეფო ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად ხეკრებულნში იდგა, როდესაც თავს დაესხა თურქ-სელჩუკთა სულთნის ალფ-არსლანის მარბიელი ლაშქარი. თურქ-სელჩუკებმა ვერ მოახერხეს მათი დატყვევება. ხეკრებულნის ზუსტი ადგილმდებარეობა უცნობია. მეცნიერებაში გამოთქმულია ვარაუდი (ივანე ჯავახიშვილი), რომ ისტორიული ხეკრებულნი იგივე ხეკერთდაღის მთაა (თურქეთის ტერიტორიაზე).
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული სოფლები თურქეთის ტერიტორიაზე
მარია ასუნსიო დე ბრაგანსა
მარია ასუნსიო დე ბრაგანსა (Maria Assunção de Braganza; დ. 25 ივნისი, 1805 — გ. 7 იანვარი, 1834) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე ჟუან VI-ისა და მისი ცოლის, კარლოტა ხოაკინა ესპანელის უმცროსი ქალიშვილი. იგი გარდაიცვალა მოულოდნელად, 28 წლის ასაკში, გაუთხოვარი და უშვილო. თავდაპირველად იგი დაკრძალეს სანტარემში, ხოლო შემდეგ გადაასვენეს ლისაბონში, ბრაგანსების საგვარეულო აკლდამაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1805 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1834 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
ვილიავერდე-დე-რიოხა
ვილიავერდე-დე-რიოხა (Villaverde de Rioja) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6 კმ². მოსახლეობა — 56 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
მოახლის დღიური (1964 წლის ფილმი)
მოახლის დღიური (Le journal d'une femme de chambre) — ლუის ბუნიუელის 1964 წლის ფილმი. ფილმი ასახავს პროვინციაში გადახვეწილი პარიზელი მოახლის, სელესტინის ცხოვრებას, რომლის როლსაც ჟანა მორო ასრულებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლუის ბუნიუელის ფილმები კატეგორია:1964 წლის ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:სიურრეალისტური ფილმები
ბრასუ-დუ-ნორტი
ბრასუ-დუ-ნორტი (Braço do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 75 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტურბანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 018 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 136.97 კმ²-ზე. ფართობი 211 864 კმ²-ია.