cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაზჰაბი
მაზჰაბი (مذهب; მრ. რ. مذاهب მაზაჰიბ; დოქტრინა, სწავლება) — ისლამის რელიგიურ–სამართლებრივი სკოლა, მიმართულება. ისინი სხვადასხვა მეთოდოლოგიით უდგებიან მეორეხარისხოვან სამართლებრივ საკითხებს და სხვადასხვა წყაროებს იყენებენ მათ გადასაჭრელად, თუმცა ამავე დროს აღიარებენ ერთმანეთის კანონიერებას. thumb|right|350px|მაზჰაბების გავრცელების რუკა.
სუნიტური მაზჰაბები
სუნიტურ ისლამში არის ცხრა მაზჰაბი – ჰანაფი, მალიქი, შაფი'ი, ჰანბალი, ზაჰირი, ავზა'ი, ლაისი, საური და ჯარირი. მათგან ბოლო ოთხის მეთოდოლოგია დღეს აღარ გამოიყენება.
ჰანაფი
ჰანაფის მაზჰაბის ფუძემდებელი და ეპონიმია აბუ ჰანიფა. მაზჰაბის მეთოდოლოგია ეფუძნება შემდეგ წყაროებს:
მაზჰაბის საფუძვლები აბუ ჰანიფადან ზეპირადაა გადმოცემული, რომლის კოდიფიკაცია მისმა მოწაფეებმა, აბუ იუსუფ ია'ყუბ იბნ იბრაჰიმ ალ–ქუფიმ და 'აბუ აბდულლაჰ მუჰამმად იბნ ალ–ჰასან აშ–შაიბანიმ მოახდინეს. აბუ იუსუფი ჰარუნ არ–რაშიდმა სახალიფოს მთავარ ყადიდ დანიშნა, რამაც ასევე ხელი შეუწყო ამ მაზჰაბის გავრცელებას, ხოლო მოგვიანებით ოსმალეთისა და დიდ მოგოლთა იმპერიებში ეს მაზჰაბი სახელმწიფო სამართლის დონეზე იქნა აყვანილი. გავრცელებულია თურქეთში, სირიაში, ერაყში, ქვემო ეგვიპტეში, შუა აზიასა და ინდოეთის სუბკონტინენტზე.
მალიქიტები
მალიქიტების მაზჰაბის ფუძემდებელი და ეპონიმია მალიქ იბნ ანასი, ძირითადი სამართლებრივი წყაროები:
მალიქის მოწაფეებმა მაზჰაბის სწავლება მთელ სახალიფოში გაავრცელეს, მაგრამ განსაკუთრებით მან გავრცელება ანდალუსიასა და ჩრდილო აფრიკაში ჰპოვა. დღესაც ჩრდილო აფრიკის ქვეყნების მოსახლეობის დიდი ნაწილი მისდევს ამ მაზჰაბს.
შაფი'ი
შაფი'ის მაზჰაბის ფუძემდებელი და ეპონიმია მუჰამმად იბნ იდრის აშ–შაფი'ი. ეს მაზჰაბი შემდეგ წყაროებს ეფუძნება:
შაფი'ი ღაზაში დაიბადა, თუმცა სიცოცხლის ბოლო წლები ეგვიპტეში გაატარა. მან დატოვა ორი წიგნი სამართლებრივი საკითხების შესახებ, რომლებიც მისი მაზჰაბის საფუძველია. ეგვიპტეში მას საკმაოდ ბევრი მომხრეები ჰყავდა და მათი პოზიცია მაშინაც კი არ შესუსტებულა, როდესაც ეგვიპტის სათავეში ში'იტი–ისმა'ილიტი ფატიმიდები დინასტია მოვიდა. მამლუქთა მიერ ფატიმიდების დამხობის შემდეგ მამლუქი სულტნები მფარველობდნენ შაფი'ი მაზჰაბს, რამაც მისი ფართო გავრცელება გამოიწვია, დღევანდელი ირანიც სეფიანთა მიერ ში'იზმის გავრცელებამდე შაფი'იტური იყო. დღეს შაფი'ი მაზჰაბი გავრცელებულია ქურთებს შორის, ზემო ეგვიპტეში, იემენში, აღმოსავლეთ აფრიკაში, ბრუნეიში, მალაიზიასა და ინდონეზიაში.
ჰანბალი
ჰანბალის მაზჰაბის ეპონიმია აჰმად იბნ ჰანბალი. იგი განსაკუთრებით დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა ჰადისებსა და მათ გრადაციას, რაც ასახულია კიდეც მაზჰაბის მეთოდოლოგიაზე, რომლის ძირითადი წყაროებია:
მაზჰაბს საფუძველი ჩაეყარა იმამ აჰმადის ნაშრომებიდან, მათ შორის მისი ჰადისთა კრებულიდან მუსნადი. იმამ აჰმადის გარდაცვალების შემდეგ მისი მოსწავლეები, მათ შორის მისი ვაჟები სალიჰი და 'აბდულლაჰი, ასევე ჰანბალ იბნ ისჰაყი, აბუ ბაქრ ალ–მარუზი, იბნ ჰანი, აბუ დავუდ ას–საჯისთანი, აბუ ზურ'ა არ–რაზი, 'აბდულ–ვაჰჰაბ ალ–ვარრაყი, მუჰამმად ათ–თირმიზი და სხვები, მოგზაურობდნენ სახალიფოს ტერიტორიაზე და თან ავრცელებდნენ იმამ აჰმადის მასა'ილს, ანუ რელიგიურ პასუხებს თეოლოგიურ, სამართლებრივ და ყოფით საკითხებზე.
სახალიფო მფარველობდა ჰანბალიტებს ი'თიზალის იდეის დამარცხების შემდეგ. დღეს ჰანბალი მაზჰაბი გავრცელებულია ძირითადად არაბეთის ნახევარკუნძულზე.
სუათისის სამების ქვემო ეკლესია
სუათისის სამების ქვემო ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სუათისის განაპირას. მთის ფერთობზე. ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა. აქა-იქა შეინიშნება შელესილობის კვალი. მოგვიანებით ეკლესიის გადახურვა შეუცვლიათ და გადახურვაში სამრეკლო ჩაუშენებიათ.
მაზჰაბი
ზაჰირი
სხვა ყველანაირ სამართლებრივ წყაროს ეს მაზჰაბი უარყოფს და მათ შორის ყიასსაც. ამ მაზჰაბის წარმომადგენელი იყო იბნ ჰაზმ ალ-ანდალუსი. მაზჰაბს ინდივიდუალური მიმდევრები ჰყავდა და ჰყავს, მაგრამ მასობრივ გავრცელებას მან ვერ მიაღწია.
სუათისის სამების ქვემო ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მაზჰაბი
ისტორიული მაზჰაბები
ისტორიულად არსებობდა კიდევ ოთხი მაზჰაბი, რომელთა მეთოდოლოგიას დღეს მიმდევრები აღარ ჰყავს. ესენია:
სხვა მაზჰაბები
რელიგიურ–სამართლებრივი სკოლები სუნიტური ისლამის მიღმაც არსებობს. ესენია: სხვა ისლამურ მიმდინარეობებსა და სექტებს, როგორებისაა ნუსაირია, 'ალავია, ისმა'ილია, აჰმადია და ა.შ., თუმცა მათი მიმდევრების რიცხვი საკმაოდ მრავალრიცხოვანია, კოდიფიცირებული სამართლის სისტემა არ გააჩნიათ.
სქოლიო
კატეგორია:ისლამი კატეგორია:სამართლის ისტორია
ნიკოლაი კოსტერ-ვალდაუ
ნიკოლაი კოსტერ ვალდაუ (დან. Nikolaj Coster-Waldau; დ. 27 ივლისი, 1970, რუდკობინგი, დანია) — დანიელი მსახიობი, პროდიუსერი და სცენარისტი. მისი ყველაზე ცნობილი როლია ჯეიმი ლანისტერი HBO-ს სერიალში, „სატახტოთა თამაში“, რომელიც ჯორჯ რეიმონდ რიჩარად მარტინის წიგნების სერიაზეა დაფუძნებული, სახელწოდებით „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერა“.
ადრეული ცხოვრება
კოსტერ-ვალდაუ რუდკობინგში, დანიაში დაიბადა. მას ორი უფროსი ძმა ჰყავს. იგი ტაიბერგში, პატარა სოფელში გაიზარდა. კოსტერ-ვალდაუ 1989 წლიდან 1993 წლამდე დანიის თეატრისა და თანამედროვე ცეკვის ეროვნულ სკოლაში სწავლობდა.
კარიერა
კოსტერ-ვალდაუს კინოში სამსახიობო დებიუტი 1994 წელს ჰქონდა ფილმით „ღამის გუშაგი“ (რეჟ. ოლი ბერნედალი), რომელმაც მას დანიაში პოპულარობა მოუტანა.
1997 წელს ითამაშა ფილმში „ინტერესი“ (1997, რეჟ. შონ მათიასი). მასთან ერთად ფილმში კლივ ოუენი, ჯუდ ლოუ და მიკ ჯეგერი მონაწილეობდნენ. მინი|კოსტერ-ვალდაუ 2011 წელს 2011 წლიდან 2019 წლამდე კოსტერ-ვალდაუ ჯეიმი ლანისტერის როლს თამაშობდა HBO-ს ცნობილ სერიალში „სატახტოთა თამაში“, რომელიც რომელიც ჯორჯ რეიმონდ რიჩარად მარტინის წიგნების სერიაზეა დაფუძნებული, სახელწოდებით „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერა“. ამ როლისთვის მან ათეულობით პრიზი მოიპოვა, მათ შორის არის ემისა და სატურნის ჯილდოები. კოსტერ-ვალდაუ ჯეიმი ლანისტერის შესახებ 2015 წლის ინტერვიუში ამბობს: „...რაც ჯეიმის შესახებ თავიდანვე შემიყვარდა, ის არის, რომ ჭკვიანი და გულწრფელია ყველაფრის მიმართ.“
2011 წელს მან სემ შეფერდთან ერთად ითამაშა ფილმში „კვრინჩხი“, რომლის პრემიერაც ტრიბეკას კინოფესტივალზე გაიმართა. იმავე წელს მორტენ ტაილდუმის ფილმში ითამაშა, სახელწოდებით „თავებზე მონადირე“. ფილმმა BAFTA მოიპოვა საუკეთესო უცხოურენოვანი ფილმისათვის. 2013 წელს კოსტერ-ვალდაუმ ჯესიკა ჩესტეინთან ერთად საშინელებათა ჟანრის ფილმში ითამაშა, სახელწოდებით „დედა“ (რეჟ. ენდი მასკეტი). იმავე წელს შეასრულა როლი ერიკ პოპის ფილმში „ათასჯერ ღამე მშვიდობისა“, სადაც მასთან ერთად ცნობილი ფრანგი მსახიობი, ჟულიეტ ბინოში თამაშობს. 2014 წელს სიუზან ბაიერის დანიურ თრილერში გამოჩნდა, სახელწოდებით „მეორე შანსი“, სადაც იგი ანდრეასის, პოლიციის ოფიცერის როლს ასრულებს. 2016 წელს ითამაშა ფილმში „ეგვიპტის ღმერთები“.
2017 წელს შეასრულა როლი ფილმში „მცირე დანაშაულები“.
2019 წელს ითამაშა ბრაიან დე პალმას ფილმში, სახელწოდებით „დომინო“. მისი პრემიერა 2019 წლის 31 მარტს გაიმართა.
2020 წელს გამოვიდა ფილმი „დუმილი“ (რეჟ. რობინ პრონტი), რომელშიც მთავარ როლს ნიკოლაი კოსტერ-ვალდაუ ასრულებს. ფილმის შესახებ მსახიობი ინტერვიუში ამბობს: „...ჩემთვის ეს ამბავი მრავალმხრივ ნაცნობი იყო. ისტორია არის კაცზე, რომელსაც არ ასვენებს თავისი წარსული და ადამიანთან სიახლოვე სჭირდება.“
პირადი ცხოვრება
1997 წელს კოსტერ-ვალდაუ გრენლანდიელ მსახიობსა და ვოკალისტზე, ნუკაკაზე დაქორწინდა. ისინი ორ ქალიშვილთან ერთად ლოს-ანჯელესში ცხოვრობენ.
2015 წელს ნიკოლაი კოსტერ-ვალდაუმ თავისი ხუთი საყვარელი ფილმი დაასახელა: „უკანასკნელი ტანგო პარიზში“ (1972, რეჟ. ბერნარდო ბერტოლუჩი), „ერთხელ ამერიკაში“ (1984, რეჟ. სერჯო ლეონე), „ფორს მაჟორი“ (2014, რეჟ. რუბენ ოსტლუნდი), „ისევ დაუკარი, სემ“ (1972, რეჟ. ჰერბერტ როსი), „ბერდმენი“ (2014, რეჟ. ალეხანდრო გონსალეს-ინიარიტუ).
სქოლიო
კატეგორია:დანიელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:დანიელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დანიელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:XX საუკუნის დანიელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის დანიელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:დანიელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:დანიელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:დანიელი მამაკაცი ტელემსახიობები
ინფორმაციული რიბონუკლეინის მჟავა
thumb|300px|right|ეუკარიოტების მ-რნმ-ის სიცოცხლის ციკლის მთავარი ეტაპები ინფორმაციული რიბონუკლეინის მჟავა (ი-რნმ, სინონიმი — მატრიცული რიბონუკლეინის მჟავა, მ-რნმ) — რნმ, რომელიც შეიცავს ინფორმაციას ცილების პირველადი სტრუქტურის (ამინომჟავური თანმიმდევრობის) შესახებ. ი-რნმ სინთეზირდება ტრანსკრიფციის დროს დნმ-ზე დაყრდნობით, რის შემდეგაც, თავის მხრივ, გამოიყენება ტრანსლაციის პროცესში ცილების სინთეზისთვის, როგორც მატრიცა. ამგვარად მ-რნმ მნიშვნელოვან როლს თამაშობს გენების „გამოვლენაში“ (ექსპრესიაში).
სქოლიო
კატეგორია:რნმ კატეგორია:ცილის ბიოსინთეზი
წინასწარმეტყველება ესაიასი
წინასწარმეტყველება ესაიასი (ספר ישעיהו‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.
ესაია წინასწარმეტყველმა თავად დაწერა ეს წიგნი. მასში აღწერილია მოვლენები, რომლებიც 46 წლის მანძილზე — დაახლოებით ძვ. წ. 778—732 წლებში  მოხდა. მიუხედავად იმისა, რომ წიგნში იუდასთვის, ისრაელისა და მეზობელი ერებისთვის გამოტანილი განაჩენია ჩაწერილი, ეს წიგნის მთავარი თემა არ არის. ძირითადად, წიგნში საუბარია იმაზე, თუ როგორ იხსნის ღმერთამა თავის ხალხი (ესაია 25:9). თვით ესაიას სახელი ნიშნავს: ხსნა ღმერთისგანაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
ვოინიხა
ვოინიხა (Войниха) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლუბნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1030 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლუბნის რაიონის სოფლები
პოჰრებიშჩეს რაიონი
პოჰრებიშჩეს რაიონი (Погребищенський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 1199 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 30 655 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 27 კაცს კმ²-ზე. პოჰრებიშჩეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი პოჰრებიშჩე.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ვინიციის რაიონს.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის რაიონები
წინასწარმეტყველება იერემიასი
წინასწარმეტყველება იერემიასი (ספר יִרְמְיָהוּ‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.
იერემია წინასწარმეტყველის მოღვაწეობა, ასევე ხალხის დამოკიდებულება მისი ცნობის მიმართ, ჩვენს დროს მოგვაგონებს. წიგნში მოთხრობილია, თუ როგორ ეპყრობოდა ღმერთი თავის ხალხს. წიგნი „იერემია“, ბიბლიის წიგნების შორის მოცულობით მეორეა. მასში მოთხრობილია, თუ რა გადახდა იერემია წინასწარმეტყველს 67 წლის მანძილზე ერთგულად მსახურებისას. ამ წიგნში მოვლენები წარმოდგენილია არა ქრონოლოგიურად, არამედ თემატურად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
შავი ფული და სიყვარული
ელიფ დენიზერი (თუბა ბუიუქუსთუნი), იუველირია რომელიც რომში ცხოვრობს და სამკაულებს ამზადებს. მისი დაბადებისდღის აღსაღნიშნად, ის სტამბოლში მიემგზავრება ოჯახთან, სადაც მისი სამყარო თავდაყირა დგება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქული ტელესერიალები
რიბოსომული რიბონუკლეინის მჟავები
რიბოსომული რიბონუკლეინის მჟავები (რ-რნმ) — რნმ-ის რამდენიმე მოლეკულა, რომლებიც წარმოადგენენ რიბოსომის საფუძველს. რ-რნმ-ის მთავარი ფუნქცია არის ტრანსლაციის პროცესის განხორციელება — ი-რნმ-დან ტ-რნმ-ის ადაპტორული მოლეკულების მეშვეობით ინფორმაციის წაკითხვა და ტ-რნმ-ზე მიერთებულ ამინომჟავებს შორის პეპტიდური ბმების წარმოქმნის კატალიზი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რნმ
ყანობის პირველიკოშკური სახლი
ყანობის პირველი კოშკური სახლი -არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფელ ყანობში. თარიღდება XVIII ს-ით. ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: დანგრეულია მეორე სართულის სამხრეთ-დასავლეთი მხარე. ბანი და სართულშუა ხის გადახურვა არ შემორჩენილა. პირველი სართული მოგრძოა, გეგმით სწორკუთხა (13 x 9 მ). იგი დამხმარე სათავსი უნდა იყოს. შესასვლელი სამხრეთ კედელშია. კარი თაღოვანია. აღმოსავლეთ კედელში ერთი სათოფურია, ჩრდილოეთ კედელში-ერთი მცირე ნიში. სათავსი დიდია. აღმ.-დას. ღერძზე შემორჩენილია ხის ორი სვეტი და მოგრძო კედელი. ასეთივე სვეტი და პილონის მსგავსი კედელი მეორე სართულზედაცაა. თაღოვანი კარი აქ აღმოსავლეთ კედელშია გაჭრილი. ამავე კედელში სამი თაღოვანი სარკმელი და ერთი სათოფურია. ორი თაღოვანი სარკმელი და ერთი სათოფური შემორჩენილ სამხრეთ კედელშიცაა. სარკმელები დაბალია. იქვე სწორკუთხა ნიშია. ჩრდილოეთი კედელი მთისკენაა მიქცეული და ყრუა. ფასადის ქვები რიგებადაა დაწყობილი. რიგები ყოველთვის თანაბარი და ჰორიზონტალური არ არის, მაგრამ გარკვეული სისტემა მაინც შეიმჩნევა. ფასადზე კარის წირთხლები ამოყვანილია დიდი ქვებით, თაღი შედგენილია ორი ქვით. თაღის ქვაზე ამოჭრილია მარტივი ჯვარი. ქვებზე, რომლებიც სარკმელთა თაღოვან გადახურვას ქმნის, რკალები და წრეებია ამოკვეთილი. სახლი ეკუთვნის ჯუღა კობიაშვილს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჟოზეფ კესელი
ჟოზეფ კესელი (დ. 10 თებერვალი, 1898, — გ. 23 ივლისი, 1979) — ფრანგი ჟურნალისტი და რომანისტი. საფრანგეთის აკადემიის წევრი, საპატიო ლეგიონის ორდენის მფლობელი.
დაიბადა არგენტინაში. მამამისი ლიტველი ექიმი იყო და ხშირად მოგზაურობდნენ. 1905-1908 წლებში ოჯახი რუსეთში ცხოვრობდა, შემდეგ კი საფრანგეთში გადასახლდნენ. I მსოფლიო ომის დროსაც და II მსოფლიო ომის დროსაც მფრინავი იყო. ამ უკანასკნელში რომენ გარისთან ერთად იყო.
არსებობს ჟოზეფ კესელის სახელობის პრემია, ფრანგულენოვან ლიტერატურაში პრესტიჟული ჯილდო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივლისი კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ებრაელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
ამოს ოზი
ამოს ოზი (עמוס עוז; ნამდვილი სახელი და გვარია ამოს კლაუსნერი; დ. 4 მაისი, 1939 — 28 დეკემბერი, 2018) — ისრაელელი მწერალი, რომანისტი და ინტელექტუალი. იყო ებრაული ლიტერატურის პროფესორი ნეგევის ბენ-გურიონის სახელობის უნივერსიტეტში. 1967 წლიდან მოყოლებული აქტიურად იცავდა ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტის ორი სახელმწიფოს შეთანხმებას („ორი სახელმწიფო ორი ერისთვის“).
ამოს ოზი 40-მდე წიგნის ავტორია, მათ შორის: რომანების, მოთხრობების კრებულების, საბავშვო წიგნებისა და ესეების. მისი ნაწარმოებები ისრაელელ მწერალთა შორის ყველაზე მეტ, 45 ენაზეა ნათარგმნი. არის სხვადასხვა პრემიის მფლობელი, მათ შორის: ისრაელის (1998), ოვიდიუსის (2004), გოეთეს (2005), ჰაინრიხ ჰაინეს (2008) და ფრანც კაფკას (2013) პრემიების მფლობელი.
ნიუ-იორკ ტაიმზის მიერ გამოქვეყნებულ ნეკროლოგში ამოს ოზი „ისრაელის მოწინავე მწერლად და პატივსაცემ ინტელექტუალადაა“ მოხსენიებული.
ბიოგრაფია
ამოს კლაუსნერი (შემდეგში ოზი) 1939 წელს იერუსალიმში დაიბადა და კარემ ავრაჰამის სამეზობლოში გაიზარდა. იგი ფანია (მუსმანი) და იეჰუდა კლაუსნერის ერთადერთი შვილი იყო. ამოს კლაუსნერის მშობლები იერუსალიმის ებრაულ უნივერსიტეტში სწავლისას შეხვდნენ ერთმანეთს. მამის ოჯახი ლიეტუვიდან იყო, სადაც ფერმერობით ირჩენდნენ თავს, ვილნიუსის მიხედვილთ მსხვილფეხა რქოსან პირუტყვს უვლიდნენ და ბოსტნეული მოჰყავდათ. მამა ვილნიუსში (მაშინ პოლონეთის ნაწილი) ისტორიასა და ლიტერატურას სწავლობდა და შედარებითი ლიტერატურის პროფესორობა სურდა, თუმცა აკადემიურ სფეროში არ შეუღწევია. ცხოვრების დიდი ნაწილი ებრაელთა ეროვნულ და საუნივერსიტეტო ბიბლიოთეკაში მუშაობდა.
1952 წელს დედამ თავი მოიკლა. 14 წლისა კიბუც ჰულდაში გაწევრიანდა. მისი გვარი ამ დროს შეიცვალა. ოზი ებრაულად „მამაცს“ ნიშნავს. ის სოციალისტი სიონისტი გახდა, სწორედ ამიტომ არჩია თელ-ავივს იერუსალიმი.
მსახურობდა ჯარში. მონაწილეობდა სირიის საზღვარზე პარტიზანულ ბრძოლებში. ექვსდღიანი ომის დროს სინაის ნახევარკუნძულზე სატანკო შენაერთში მსახურობდა, ხოლო იომ-ქიფურის ომის დროს - გოლანის მაღლობებზე.
მოთხრობების პირველი კრებული 1965 წელს გამოიცა. პირველი რომანი - 1966 წელს. ოზის „სიყვარულისა და წყვდიადის ამბავი“ 2007 წელს პირველად ითარგმნა ჩინურად (შესაბამისად, ოზი პირველი ავტორია“). მისი ერთ-ერთი მოთხრობა ნათარგმნია ესპერანტოზე.
ნაშრომები
ამოს ოზი რომანებს, ნოველებსა და მოთხრობებს ებრაულ ენაზე წერდა. იგი ესეებსა და სტატიებს ისრაელისა და უცხოეთის გამომცემლობებისთვისაც წერდა. ოზის ნაშრომები გერმანიის ეროვნულ ბიბლიოთეკაშია დაცული, მათ შორის:
სქოლიო
კატეგორია:ამოს ოზი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:იერუსალიმის ებრაული უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ისრაელელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ისრაელელი ჟურნალისტები კატეგორია:ისრაელელი ესეისტები კატეგორია:ისრაელელი რომანისტები კატეგორია:ისრაელელი მემუარისტები კატეგორია:ისრაელელი მთარგმნელები კატეგორია:ისრაელელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ებრაელი რომანისტები კატეგორია:ებრაელი ათეისტები კატეგორია:იერუსალიმელი მწერლები კატეგორია:ისრაელელი ათეისტები კატეგორია:ისრაელელი მამაკაცი რომანისტები
დუბესარის რაიონი
დუბესარის რაიონი (raionul Dubăsari) — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი კოჩიერი. რაიონი იკავებს 309.22 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 34 015 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 110.00 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 15 დასახლებულ პუნქტს. რაიონი იყოფა 11 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 5 დასახლებულ პუნქტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის რაიონები *
ყინულის ჰოკეის საერთაშორისო ფედერაცია
ყინულის ჰოკეის საერთაშორისო ფედერაცია (International Ice Hockey Federation; შემოკლებით IIHF) — ყინულის ჰოკეის საერთაშორისო მმართველი ორგანო. ორგანიზაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს შვეიცარიის ქალაქ ციურიხში. IIHF-ში შედის 70 წევრი. ის განაგებს ყინულის ჰოკეის ყველა საერთაშორისო ტურნირს, ასევე IIHF-ის მსოფლიო რეიტინგს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყინულის ჰოკეის საერთაშორისო ორგანიზაციები
მარია ანჟუელი
მარია ანჟუელი (Marie d'Anjou; დ. 14 ოქტომბერი, 1404 — გ. 29 ნოემბერი, 1463) — საფრანგეთის დედოფალი 1422-1461 წლებში როგორც შარლ VII-ის მეუღლე. ანჟუელთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ლუი XI ვალუას დედა.
ადრეული ცხოვრება
მარია იყო ნეაპოლის მეფე ლუი II ანჟუელისა და მისი მეუღლის, დედოფალ იოლანდა არაგონელის ქალიშვილი. იგი დაიბადა 1404 წლის 14 ოქტომბერს, ანგერის სამეფო სასახლეში.
1413 წელს მარია დანიშნეს საფრანგეთის დოფინ შარლ დე ვალუაზე, რომელიც საფრანგეთის მეფე შარლ VI ვალუას და მისი მეუღლის, დედოფალ იზაბელა ბავარიელის ვაჟი იყო. მარია და შარლი დაქორწინდნენ 1422 წელს, საფრანგეთის ქალაქ ბურჟეში. თუმცა 1422 წლიდან ინგლისის მეფე ჰენრი VI აკონტროლებდა ჩრდილოეთ საფრანგეთის დიდ ნაწილს. ჩრდილოეთ საფრანგეთს განაგებდა ინგლისური ლანკასტერის სახლი. ამ ტერიტორიების დასაბრუნებლად საფრანგეთმა წამოიწყო ომი რომელიც ასწლიანი ომის სახელითაა ცნობილი.
დედოფალი
დედოფალი მარია ხშირად ასრულებდა შარლის მოვალეობას როცა იგი ომში იყო წასული, მას არაერთხელ უხელმძღვანილია საფრანგეთის სამეფო საბჭოს შეკრებისათვის. მარიამ რამდენიმეჯერ რეგენტის ტიტულიც მიიღო, რის დროსაც მან რამდენიმე ფრანგ ლეიტენანტს თავადობა უბოძა. გარდა ამისა მისი ბრძანებით ააგეს წმინდა მიქაელის სახელობის ტაძარიც. მარცხნივ|მინი|მარია ანჟუელის გერბი მიუხედავად იმისა, რომ მარიამ შარლს 14 შვილი გაუჩინა მას მაინც გაურბოდა თვალი სხვა ქალებისაკენ. 1442 წელს კი მეფე შარლს წარუდგინეს 20 წლის აგნეს სორელი, რომელმაც მეფე თავისი სილამაზით დაატყვევა და დიდი გავლენა მოიპოვა მასზე. სორელმა მეფეს სამი გოგონა გაუჩინა. სწორედ ის გახდა საფრანგეთის ისტორიაში პირველი ქალი რომელმაც "სამეფო საყვარლის" წოდება მიიღო. აგნესმა ასევე მიიღო ბრილიანტების ტარების უფლება, რისი უფლებაც ფრანგული ტრადიციის მიხედვით მხოლოდ სამეფო ოჯახის წარმომადგენლებს ჰქონდათ. მეფე მთლიანად მისი გავლენის ქვეშ აღმოჩნდა, ამიტომაც 1450 წელს მეოთხე ბავშვზე ორსული აგნესი მოწამლეს, თუმცა ზოგიერთი ისტორიკოსი ამტკიცებს, რომ იგი დიზერტერიით გარდაიცვალა. ამის შემდეგ მარია უკონკურენტოდ დარჩა.
1455 წელს რობერტ ბლონდელმა დედოფალ მარიაზე დაწერა ტრაქტატი "Douze  trouble de l'enfer", ანუ "თორმეტი უბედურება ჯოჯოხეთიდან".
დედა დედოფალი
1461 წელს შარლ VII გარდაიცვალა. ტახტზე ადის მარიას უფროსი ვაჟი ლუი XI ვალუა, აქედან გამომდინარე მარიას დედა დედოფლის ტიტული ენიჭება. ლუიმ დედას გასახარებლად ამბუაზის სასახლე აჩუქა და ყოველთვიური, უდიდესი პენსიაც დაუნიშნა.
შვილები
მარია 1422 წლის 18 დეკემბერს წელს ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ს. მარიამ მას 14 შვილი გაუჩინა:
წინაპრები
მარია ანჟუელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1404 კატეგორია:გარდაცვლილი 1463 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:საფრანგეთის მადამ დოფინები კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
WrestleMania
Wrestlemania — წლის მთავარი შოუ ამერიკულ რესლინგ-პრომოუშენ World Wrestling Entertainment (WWE)-ში. იგი არის ე.წ „pay-per-view“ (PPV) შოუ, რომელიც იმართება წელიწადში ერთხელ მარტში ან აპრილში.
რესლმანიის კონცეფცია შექმნა WWE-ის მფლობელმა ვინს მაკმენმა 1984 წელს. პირველი რესლმანია გაიმართა 1985 წლის 31 მარტს ნიუ-იორკში, არენა მედისონ-სკვერ-გარდენზე. მე-10 და მე-20 საიუბილეო შოუ გაიმართა ამავე არენაზე. მას შემდეგ გაიმართა 34 შოუ, ხოლო უკანასკნელი — 2018 წლის 8 აპრილს, ახალი ორლეანში, ლუიზიანაში. მომდევნო შოუ დაგეგმილია 2019 წლის 7 აპრილს, ნიუ-ჯერსიში. რესლმანიის ტრანსლირება ხორციელდება pay-per-view-ის სისტემით და WWE Network-ის ქსელით და ითვლება ყველაზე წარმატებულ მოვლენად რესლინგის ისტორიაში.
რესლმანიის წარმატებამ დაეხმარა რესლინგის ქცეულიყო პოპ-კულტურის ნაწილი. ისეთი ცნობადი ადამიანები როგორებიც არიან არეთა ფრანკლინი, სინდი ლოპერი, მუჰამედ ალი, მისტერ ტი, ელის კუპერი, პამელა ანდერსონი, მაიკ ტაისონი, დონალდ ტრამპი, ფლოიდ მეივეიზერი, მიკი რურკი, სნუპ დოგი, შონ კომბსი, კიდ როკი, ოზი ოსბორნი და შაკილ ო’ნილი სხვადასხვა დროს მონაწილეობდნენ შოუში.
სქოლიო
კატეგორია:რესლინგი კატეგორია:რესლმანია კატეგორია:სპორტი
ელიზაბეთ ბრიტანელი (1741-1759)
ელიზაბეთ ბრიტანელი (Elizabeth of Great Britain; დ. 10 იანვარი, 1741, უესტმინსტერის სასახლე, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 4 სექტემბერი, 1759, კიუს სასახლე, სურეი, დიდი ბრიტანეთი) — ჰანოვერის დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ II-ის შვილიშვილი, ჯორჯ III-ის და, ჯორჯ IV-ისა და უილიამ IV-ის მამიდა.
ბიოგრაფია და ნათესაური კავშირები
ელიზაბეთი დაიბადა 1741 წლის 10 იანვარს უესტმინსტერის სასახლეში, ლონდონში, დიდი ბრიტანეთის სამეფოში. იგი იყო უელსის პრინც ფრედერიკისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ავგუსტა საქსენ-გოთელის ცხრა შვილიდან მეოთხე შვილი და მეორე ქალიშვილი ოთხიდან. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია დიდი ბრიტანეთის, ირლანდიისა და ჰანოვერის მეფე ჯორჯ II და მისი მეუღლე, დედოფალი კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელი იყვნენ, ხოლო დედის მხრიდან საქსენ-გოთა-ალტენბურგის ჰერცოგი ფრიდრიხ II და მისი ცოლი, პრინცესა მაგდალენა ავგუსტა ანჰალტ-ცერბსტელი. მისი და-ძმებიდან აღსანიშნავია დიდი ბრიტანეთის, ირლანდიისა და ჰანოვერის მეფე ჯორჯ III და დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი კაროლინა მატილდა ბრიტანელი.
იგი მამიდად და დეიდად ერგებოდა ევროპის შემდეგ მონარქებს: დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ IV-სა და უილიამ IV-ს, ასევე ჰანოვერის მეფე ერნესტ ავგუსტ I-ს, დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ VI-სა და დიდი ბრიტანეთის დედოფალ კაროლინა ბრაუნშვაიგელს.
როდესაც 25 დღის გახდა, იგი ნორფოლკის სასახლეში ანგლიკანად მონათლა ოსქფორდის ეპისკოპოსმა თომას სეკერმა. მისი ნათლიები იყვნენ: ბრანდენბურგ-ანსბახის მარკგრაფი კარლ ვილჰელმ ფრიდრიხი (პირველი თაობის ბიძაშვილი მამის მხრიდან, წარმოადგენდა ლორდი ბალტიმორი), დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი სოფია მაგდალენა ბრანდენბურგ-კულმბახელი (წარმოადგენდა ვიკონტესა ანა ირვინი) და საქსენ-გოთას ჰერცოგინია ლუიზა დოროთეა საქსენ-მაინინგენელი (მისი ბიცოლა, წარმოადგენდა ლედი ჯეინ ჰამილტონი).
მან ბავშვობა მშობლებთან და და-ძმებთან ერთად კიუს სასახლეში გაატარა, რადგან მამამისს მეფესთან ცუდი ურთიერთობა ჰქონდა და იგი სამეფო კარიდან გაძევებული იყო.
მისი ხანმოკლე ცხოვრების შესახებ ცოტა რამაა ცნობილი. 1751 წელს მამამისი, პრინცი ფრედერიკი გარდაიცვალა. აგრეთვე უცნობია აპირებდნენ თუ არა მის გათხოვებას. იგი 1759 წლის 4 სექტემბერს, სურეიში მდებარე კიუს სასახლეში გარდაიცვალა 18 წლის ასაკში. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს უესტმინსტერის სააბატოში, ლონდონში.
ელიზაბეთ ბრიტანელის ცხოვრებაზე ერთადერთ და მნიშვნელოვან წყაროდ გვევლინება ჰორაციო უოლპოლის წერილები, რომლებშიც იგი პრინცესა ელიზაბეთზე საუბრობდა ხოლმე. განსაკუთრებით დიდი ინფორმაციის წყაროა მისი ჰორაციო მანთან მიწერილი წერილი, რომელიც ელიზაბეთის გარდაცვალების შემდეგ დაწერა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1741 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1759 კატეგორია:ჰანოვერის დინასტია კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები
გარბანის მინდვრის წმინდა გიორგის ხატი
გარბანის მინდვრის წმინდა გიორგის ხატი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა. მდებარეობს წმინდა გიორგის ეკლესიის დასავლეთით.
ხატი ფიქლის დიდი ნათალი ქვის მშრალი წყობით ნაშენი და კირით შეთეთრებული კედელია, რომელზეც დევს დიდი ზომის ფიქლის ოთხკუთხა ქვა. ქვაზე დადგმულია ქვის ჯვარი, რომელზეც გველეშაპთან მებრძოლი წმინდა გიორგია გამოსახული. კომპოზიციის ზემოთ, მოჩუქურთმებული თაღოვანი არშიაა, არშიის ზემოთ კი — ჯვარი. კედელს ებჯინება მშრალად ნაგები და შეთეთრებული მეორე კედელი, რომელსაც ზემოდან ადევს ფიქლის ქვა. კედლის დასავლეთით პირუტყვის „სასაკლაოა“ — მოზრდილი სწორკუთხა ქვა, რომელსაც შუაში მრგვალი ღრმული აქვს. აღმოსავლეთით, ხატის კედლის გასწვრივ, მოწყობილია საუფროსო. ხატის გვერდით ოთხკუთხა საჯარეა. იგი ნაგებია დიდი ნაწილობრივ დამუშავებული ქვით. წყობა მშრალია. შენობას დასავლეთის მხარე ღია აქვს. ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილია ოთხკუთხა სარკმელი, რომლის ქვემოთ ორი პატარა ნიშია. სარკმლის წინ მოწყობილია კერა. საჯარის შიგნით თქვის მაგიდა და სკამებია. საჯარე გადახურულია თუნუქით.
ხატის ტერიტორიაზე კიდევ რამდენიმე ტოლმკლავებიანი, კირით შეთეთრებული ქვის ჯვარი დგას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ვოინივკა (ჩუტოვეს რაიონი)
ვოინივკა (Войнівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჩუტოვეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 542 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩუტოვეს რაიონის სოფლები
ბიმბო
ბიმბო (Bimbo, სანგო — Bimbo) — ქალაქი ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში, პრეფექტურა ომბელა-მპოკოს ადმინისტრაციული ცენტრი. ბიმბო ასევე ომბელა-მპოკოს ოთხიდან ერთ-ერთი სუბპრეფექტურაა. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით იგი ქვეყანაში მეორე ქალაქია და 2003 წლის აღწერით აქ ცხოვრობს 124 176	ადამიანი.
ისტორია
2011 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე ბიმბოში აღინიშნა სერიოზული დარღვევები.
სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ქალაქები
სუათისის სამების შუა ეკლესია
სუათისის სამების შუა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სუათისიდან 0,5 კმ-ზე. მთის ფერთობზე. აგებულია XIX საუკუნეში. შენობა გეგმით სწორკუთხაა. სამხრეთ კედელში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სახურავი ხისაა, ორფერდა. ეკლესიაში დაცულია ხატები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აგადესი
აგადესი (Agadez) — ქალაქი ჩრდილოეთ ნიგერში, საჰარის უდაბნოში. აგადესის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 110 497 ადამიანს. წარმოადგენს ურანის ტრანსპორტირების ძირითად ცენტრს, რომელიც მოიპოვება რეგიონში. ქალაქში მოქმედებს 1995 წელს მოკლული ტუარეგების ლიდერის მანო დაიაკას სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი. ქალაქში ფუნქციონირებს აქლემების ბაზარი.
2013 წელს ქალაქის ისტორიული ცენტრი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ისტორია
thumb|250px|დიდი მეჩეთი. ქალაქი დაარსდა XIII საუკუნეში. მისმა ხელსაყრელმა მდებარეობამ (უმთავრესი სავაჭრო მარშრუტი) განაპირობა მისი სწრაფი განვითარება. დროთა განმავლობაში გახდა ტუარეგების მთავარი ქალაქი. 1449 წლიდან აგადესი სასულთნოს ცენტრია. დაახლოებით 1500 წელს ქალაქი დაიპყრო სონგაის იმპერიამ. ამ პერიოდში ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 30 000 კაცს და ქალაქი წარმოადგენდა აღმოსავლეთ აფრიკის სავაჭრო გზის ერთ-ერთ უმთავრეს პუნქტს. მაროკოელთა შემოჭრამ მნიშვნელოვანი ზარალი მიაყენა ქალაქს, რის შედეგადაც ქალაქის მოსახლეობა შემცირდა სამჯერ.
დაახლოებით 1900 წელს ქალაქი დაიკავეს ფრანგებმა, რომელთა წინააღმდეგ 1916 წელს დაიწყო ამბოხი კაოცენ მოჰამედის ხელმძღვანელობით. XX საუკუნის დასასრულს აგადესი ტუარეგების წინააღმდეგობის ცენტრი გახდა.
2007 წლის აჯანყება
მთელი რეგიონი, ქალაქ აგადესთან ერთად, გამოცხადდა განსაკუთრებული მდგომარეობის ზონად და დაიხურა ჟურნალისტებისათვის და საერთაშორისო უფლებადამცველი ორგანიზაციებისათვის. გზები ქალაქში დაინაღმა.
2009 წელს მხარეებს შორის დამყარდა სამშვიდობო შეთანხმება და საბრძოლო მოქმედებებიც შეწყდა, მაგრამ რეგიონის და მათ შორის ქალაქ აგადესის ინფრასტრუქტურამ მნიშვნელოვანი ზიანი განიცადა.
კლიმატი
აგადესი მდებარეობს საჰარის უდაბნოში და მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ცხელი ქალაქია. აპრილიდან სექტემბრის ჩათვლით ჰაერის ტემპერატურის საშუალო მაქსიმუმი დგას +40 °C ნიშნულზე, ზამთარში ცოტა უფრო გრილა.
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს: დიდი მეჩეთი, კაოცენის სასახლე, რომელშიც ამჟამად ფუნქციონირებს საავადმყოფო და სულთნის სასახლე.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნიგერში
ჰორიშნი-პლავნი
ჰორიშნი-პლავნი (Горішні Плавні; 2016 წლამდე — კომსომოლსკი Комсомольськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 51958 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის ქალაქები
გაიანე (ბალეტი)
300px|მინი გაიანე — არამ ხაჩატურიანის ბალეტი ოთხ ტაქტში. ლიბრეტო კონსტანტინე დერჟავინის.
ბალეტის საბოლოო მოქმედებისთვის დაწერილია ამჟამად ფართოდ პოპულარული ცეკვა ხმლებით.
შემქნის ისტორია
1943 წელს ამ ბალეტისთვის კომპოზიტორმა სტალინის I ხარისხის პრემია მიიღო, რომელიც სსრკ-ს შეიარაღებული ძალების ფონდში შეიტანა. მოგვიანებით, ბალეტის მუსიკაზე დაფუძნებით, კომპოზიტორმა შექმნა სამი საორკესტრო სუიტა. 1950-იანების შუა წლებში ბალეტ „გაიანეს“ დაუკავშირდა დიდი თეატრი. ბორის პლეტნიოვის ლიბრეტოზე დაფუძნებით, არამ ხაჩატურიანმა წინა სიმღერის ნახევარზე მეტის გადაწერით მნიშვნელოვნად შეცვალა ბალეტის მარტიტურა.
მოქმედი პირები
მოქმედება მიმდინარეობს სომხეთში XX საუკუნის 30-იან წლებში
ლენინგრადის კიროვის სახელმწიფო ოპერისა და ბალეტის თეატრი
9 დეკემბერი 1942 წელი — ევაკუირებული პრემიერა პერმის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სცენაზე
დამდგმელი-ბალეტმაისტერი ნინა ანისიმოვა, დამდგმელი-მხატვარი ნატან ალტმანი, კოსტიუმების მხატვარი ტატიანა ბრუნი, დამდგმელი-დირიჟორი პაველ ფელდტი
1945 წელი — განახლება
დამდგმელი-ბალეტმეისტერი ნინა ანისიმოვა, დამდგმელი-მხატვარი ვადიმ რინდინი, დამდგმელი-დირიჟორი პალევ ფელდტი
13 ივნისი 1952 წელი — ახალი დადგმა
დამდგმელი-ბალეტმაისტერი ნინა ანისიმოვა, დამდგმელი-მხატვარი ვალერიი დორერი, დამდგმელი-დირიჟორი პაველ დელდტი
დიდი თეატრი
სპექტაკლი ჩატარდა 11 ჯერ, ბოლო გამოსვლა 1958 წლის 24 იანვარს იყო.
19 ნოემბერი 1961 წელი — მე-4 აქტი, როგორც დამოუკიდებელი სპექტაკლი. დამდგმელი-ბალეტმეისტერი ნინა ანისიმოვა, დამდგმელი-მხატვარი ვადიმ რინდინი, დამდგმელი-დირიჟორი იური ფაიერი.
სპექტაკლი 15-ჯერ ჩატარდა, ბოლოს გამოსვლა 1964 წლის 12 თებერვალს იყო.
13 მარტი 1984 წელი — ახალი დადგმა კრემლის ყრილობათა დარბაზის სცენაზე.
ლიბრეტოს ავტორი და დამდგმელი-ბალეტმაისტერი მაქსიმ მარტიროსიანი, დამდგმელი-მხატვარი ნიკოლაი ზოლოტაროვი, დამდგმელი-დირიჟორი ალექსანდრე კოპილოვი.
სპექტაკლი 3-ჯერ ჩატარდა, ბოლო გამოსვლა 1984 წლის 12 აპრილს.
კონსტანტინ სტანისლავსკისა და ვლადიმერ ნემირობიჩ-დანჩეკოს სახელობის მოსკოვის აკადემიური მისუკალური თეატრი
პრემიერა 1972 წლის 9 დეკემბერს ჩატარდა
ბალეტი სამ აქტში. ლიბრეტო, ქორეოგრაფია და კომპოზიცია — ბორის ეიფმან, დამდგმელი-მხატვარი არშაკუნი, მუსიკალური ხელმძღვანელი და დამდგმელი-დირიჟორი დმიტრიევი.
დადგმები სხვა სცენებზე
1947 — ერევნის ბალეტისა და ოპერის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმაისტერი ნინა ანისიმოვა
1947 — კიევის ბალეტისა და ოპერის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმაისტერი სერგეევი
1961 — სოფიის ხალხური ოპერა, დამდგმელი-ბალეტმაისტერი ნინა ანისიმოვა
1970 — ოპერისა და ბალეტის თეატრი „ესტონეთი“, დამდგმელი-ბალეტმაისტერი ენ სუვე
1971 — ვორონეჟის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმაისტერი მაქსიმ მარტეროსიანი
1971 — ერევნის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმეისტერი მაქსიმ მარტეროსიანი
1971 — პერმის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმესიტერი ბოროდულინი
1972 — სარატოვის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმეისტერი ასატურიანი
1973 — ბურატიის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმეისტერი მაქსიმ მარტიროსიანი
1974 — ერევნის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმაისტერი ვილენ გალსტიანი; გაიანე — ნადეჯდა დავტიან, არმენი — ვილენ გალსტიანი
1976 — რიგის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბელტმაისტერი ბორის ეიფმანი
1977 — მოსკვოვის კლასიკური ბალეტი, დამდგმელი-ბალეტმაისტერი ნატალია კასატკინა და ვლადიმერ ვასილიოვი, დამდგმელი-მხატვარი ვილიამ კლემენტიევი, დამდგმელი-დირიჟორი ვლადიმერ ედელმან; გაიანე — ნატალია დანილოვა, აიშა — ანა სერდიუკ, არმენი — სტანისლავ ისაევი, ქურთი — სერგეი სტანოვი
1982 — სვერდლოვსკის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმეისტერი ასატურიანი
24 თებერვალი 1984 — ჩელიაბინსკის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, დამდგმელი-ბალეტმეისტერი ასატურიანი, დამდგმელი-მხატვარი ერნს ჰეიდებრეხტ, დამდგმელი-დირიჟორი მიუნსტერი
25 თებერვალი 2011  — ოპერის თეატრი უსტი-ნად-ლაბემი (ჩეხეთი), ლიბრეტო და ქორეოგრაფია ვლადიმერ ნეჩასა, დამდგმელი-მხატვარი სტანისლავ მიულერი, დამდგმელი-დირიჟორი მილან კანაკი; გაიანე — მარგარიტა პლეშკოვა, მულა — ვლადიმერ გონჩაროვი
სქოლიო
კატეგორია:არამ ხაჩატურიანის ბალეტები
შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიელი
შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიელი (Charles Alexandre de Lorraine, Karl Alexander von Lothringen; დ. 12 დეკემბერი, 1712 — გ. 4 ივლისი, 1780) — ლოთარინგიის ჰერცოგ ლეოპოლდ I-ისა და ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელის უმცროსი ვაჟი. ავსტრიული ჯარების გენერალი, ფელდ-მარშალი და ჯარისკაცი. ავსტრიული ნიდერლანდების შტატჰალტერი 1744-1780 წლებში თავის ცოლ მარია ანა ავსტრიელთან ერთად.
ბიოგრაფია
შარლ ალექსანდრე დაიბადა 1712 წლის 12 დეკემბერს ლუნევილში. იგი იყო ლოთარინგიის ჰერცოგ ლეოპოლდ I-ისა და მისი მეუღლის, მადამ ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელის უმცროსი ვაჟი. 1729 წელს მამამისი გარდაიცვალა და ჰერცოგიც მისი უფროსი ძმა, ფრანც შტეფანი გახდა, რომელმაც 1736 წელს ცოლად შეირთო საღვთო რომის იმპერატორ კარლ VI-ის უფროსი ქალიშვილი მარია ტერეზია ავსტრიელი. ამის შემდეგ ლოთარინგიელი ძმები ვენის საიმპერატორო კარზე გადასახლდნენ, სადაც შარლ ალექსანდრე მალევე შეუერთდა ავსტრიულ არმიას. 1740 წელს იგი ავსტრიული ჯარების ფელდ-მარშალი გახდა.
იმპერატორ კარლ VI-ის გარდაცვალების შემდეგ საღვთო რომის იმპერატორი შარლის ძმა, ფრანც I გახდა, ხოლო ავსტრია-უნგრეთის ტახტი მისმა რძალმა მარია ტერეზამ დაიკავა, რომელსაც ედავებოდა მისი ბიძაშვილი მარია ამალია. ამის გამო დაიწყო ომი ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის, სადაც შარლ ალექსანდრე აქტიურად იბრძოდა მარია ტერეზიას მხარეს. მარია ტერეზიას გადაჭარბებული შეხედულებები ჰქონდა შარლის სამხედრო მონაცემებთან დაკავშირებით, რის გამოც იგი პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II-თან საბრძოლველად გაუშვა, რომელიც სილეზიაში ეცილეობდა. 1744 წელს შარლ ალექსანდრემ თითქმის მთელი სილეზია დაკარგა, რომელიც პრუსიას მიუერთდა.
იგი ასევე აქტიურად იყო ჩართული შვიდწლიან ომში, სადაც მოიგო ბრესლას ბრძოლა, თუმცა დამარცხდა პრაღასსა და ლუთენთან. ამის შემდეგ მისმა რძალმა იგი თანამდებობიდან მოხსნა.
1744 წლის 7 იანვარს იგი დაქორწინდა მარია ტერეზიას უმცროს დაზე, ერცჰერცოგინია მარია ანა ავსტრიელზე. ამის გამო მარია ტერეზიამ მასა და თავის დას სამართავად ავსტრიული ნიდერლანდები უბოძათ (თანამედროვე ბელგია და ლუქსემბურგი). სამწუხაროდ, მარია ანა ავსტრიელი იმავე წლის 16 დეკემბერს გარდაიცვალა უშვილოდ, რის შემდეგაც შარლ ალექსანდრეს მეორე ცოლი აღარ შეურთავს. ამის გამო მას არც შვილი ჰყოლია და დარჩენილი ცხოვრება მარტოობაში გაატარა ნიდერლანდებში. იგი გარდაიცვალა 1780 წლის 4 ივლისს, 67 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1712 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1780 კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები კატეგორია:ოქროს საწმისის ორდენის კავალრები კატეგორია:ავსტრიელი გენერლები კატეგორია:ავსტრიელი სამხედრო მოღვაწეები
Lego-ს ვიდეო თამაშების სია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:LEGO-ს ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები ფრენჩაიზების მიხედვით
ედინეცის რაიონი
ედინეცის რაიონი (raionul Edineţ) — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ედინეცი. რაიონი იკავებს 932.92 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 81 390 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 87.24 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 49 დასახლებულ პუნქტს, მათგან 2 ქალაქია. რაიონი იყოფა 30 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 44 დასახლებულ პუნქტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის რაიონები *
ომდურმანი
ომდურმანი (أم درمان) — ქალაქი სუდანში, მდინარე თეთრი ნილოსის მარცხენა ნაპირზე, ცისფერი ნილოსის შესართავთან. მდებარეობს ზღვის დონიდან 178 მ სიმაღლეზე. 2008 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 2,395,159 ადამიანი. ქალაქებთან ხარტუმსა და ჩრდილოეთ ხარტუმთან ერთად ქმნის ერთიან „სამმაგ ქალაქსა“ და ქვეყნის მთავარ კულტურულ და ინდუსტრიულ ცენტრს. 1912 წელს ომდურმანში დაარსდა ისლამური უნივერსიტეტი, რომელსაც საუნივერსიტეტო სტატუსი 1965 წლიდან აქვს. ქალაქში არის დიდი ბაზარი. ომდურმანი სატრანსპორტო ცენტრია. განვითარებულია უდაბნო ტიპის კლიმატი. ივლისი და აგვისტო ნალექიანია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის ქალაქები
კანავიეირა
კანავიეირა (Canavieira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 180 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფლორიანუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 921 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.81 კმ²-ზე. ფართობი 2 162 874 კმ²-ია.
სნუკერისტების ოფიციალური რეიტინგი 2008-2009 წლების სეზონზე
სნუკერისტების ოფიციალური რეიტინგი 2008-2009 წლების სეზონზე წარმოადგენს სნუკერისტების მიერ სეზონის განმავლობაში დაგროვებული რეიტინგული ქულების ჯამს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სნუკერისტების მსოფლიო რეიტინგი კატეგორია:2008 წელი სნუკერში კატეგორია:2009 წელი სნუკერში
იაპონიის მუსიკა
მინი იაპონიის მუსიკა - იაპონიის მუსიკალური ტრადიცია. იაპონიის მუსიკა მოიცავს შემსრულებლების ფართო სპექტრს სხვადასხვა სტილში, როგორც ტრადიციულ, ასევე თანამედროვე. სიტყვა "მუსიკა" იაპონურად იწერება, როგორც 音楽 (ონგაკუ) და აერთიანებს ბგერის და სიამოვნების მანიშნებელ იეროგლიფებს. იაპონია ფიზიკური მუსიკის უდიდესი ბაზარია მსოფლიოში, რომლის ღირებულება 2014 წლის მონაცემებით 2 მილიარდი აშშ დოლარია და მსოფლიოში სიდიდით მეორე უდიდესი მუსიკალური ბაზარია, რომლის საერთო ღირებულებაა 2.6 მილიარდი დოლარი. ბაზარზე დომინირებენ იაპონელი შემსრულებლები, 2014 წლის ტოპ 50 ბესტსელერი ალბომიდან 37 და ტოპ 50 ბესტსელერული სინგლიდან 49 იაპონელ შემსრულებლებს ეკუთვნოდა.
ძველი დრო
იაპონიაში მუსიკალური კულტურა არსებობდა უძველესი დროიდან, თუმცა ძველი იაპონური მუსიკა, რომელზეც ცნებები ემყარება არქეოლოგიურ მტკიცებულებებს და ჩინურ ქრონიკებში წერილობით ცნობებს, საკმაოდ პრიმიტიული და ერთგვაროვანი იყო. იხმარებოდა ისეთი მუსიკალური ინსტრუმენტები, როგორც იამატო-ბუ - ბამბუკის ფლეიტა, იამატო-გოტო და სხვა პრიმიტიული ინსტრუმენტები. 701 წელს მიღებული ტაიჰოს კოდექსის თანახმად შეიქმნა საიმპერატორო კარის მუსიკაზე პასუხისმგებელი ორგანო. დაიწყო უცხოური, პირველ რიგში, ჩინური, აგრეთვე ხალხური მუსიკის შესწავლა. უცხოური მუსიკა იაპონური მსოფლმხედველობისა და ესთეტიკის ნორმებთან შესაბამისობაში სრულდებოდა. მიღებული მუსიკის - გაგაკუს შესრულება სასახლის სხვადასხვა ღონისძიებებზე დაიწყო. აგრეთვე გავრხელებული იყო ბუდისტური რელიგიური მუსიკა.
დასავლური მუსიკის გავლენა
ევროპული მუსიკის შეღწევა იაპონიაში დაიწყო მეიძის რევოლუციის შემდეგ. 1872 წლიდან იაპონიის სკოლებში ევროპული სტილის სიმღერის სწავლება დაიწყო, ხოლო 1887 წლიდან გაიხსნა ტოკიოს მუსიკალური სკოლა, სადაც ასწავლიდნენ ევროპასა და ამერიკიდან მოწვეული კულტურული მოღვაწეები. იაპონიაში ევროპული მუსიკის გავრცელებაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა რაფაელ ფონ კიბერმა - მოსკოვის კონსერვატორიის კურსდამთავრებულმა და 1893-1914 წლებში ტოკიოს უნივერსიტეტის ფილოსოფიის პროფესორმა რუსული წარმოშობის გერმანელმა. 1903 წელს იაპონიაში პირველი ევროპული ოპერის წარმოდგენაზე იგი პიანიმოს უკრავდა. შემდგომში იაპონია კლასიკური მუსიკის მნიშვნელოვანი ცენტრი გახდა.
1920-იანი წლების ბოლოს ქვეყანაში დაიწყო პირველი პოპულარული მუსიკის შექმნა, უმეტეს შემთხვევაში ეს იყო იმ დროის ამერიკული პოპ-მუსიკის, ჯაზისა და ბლუზის იმიტაცია. ჟანრს დაარქვეს რიოკოკა (流行歌 ryu: ko: ka), რაც სიტყვასიტყვით "პოპულარულ სიმღერას" ნიშნავს. იაპონელმა მომღერლებმა სწორედ ამ პერიოდში შეცვალეს სიმღერის ტრადიციული სტილები (მაგ. კობუსი), კლასიკური ევროპული სტილებით. რიუკოკას ჟანრი არსებობდა იმავე საუკუნის 60-იან წლებში J-pop- ის გაჩენამდე.
J-Pop
J-Pop (იაპონური პოპი) თავდაპირველად ,XX საუკუნის მეორე ნახევარში გაჩნდა ამერიკული როკ-ნ-როლის, კერძოდ იაპონური ბითლომანიის გავლენით. შემდგომში ჟანრმა სხვა პოპულარული მიმდინარეობების გავლენა განიცადა. J-Pop დასავლეთის, კერძოდ აშშ-ს კულტურის გავლენის მკვეთრი მაგალითია - დასავლური მუსიკიდან ნასესხები ელემენტებია, რომლებიც ტრადიციულ იაპონურ მუსიკაში საერთოდ არ არსებობს, თანამედროვე მუსიკა თანდათან დაშორდა იაპონურ პენტატონიკას, ტრადიციულ მელოდიებსა და ტექნიკებს, თუმცა, ტრადიციული ელემენტების გამოყენებით დაწერილი კომპოზიციები იაპონიაში დღესაც საკმაოდ პოპულარულია.
დღეს J-Pop იაპონური მუსიკის წამყვანი ჟანრია, ის პოპულარულია იაპონიის გარეთაც. მას უმეტესად წარმოადგენენ Idol-ჯგუფები (ინგლ. Idol - კერპი) - ხელოვნურად შექმნილი გოგონათა ან ვაჟთა პოპ-ჯგუფები.
წყაროები
კატეგორია:აზია კატეგორია:იაპონია კატეგორია:მუსიკა
ჰადისი
ჰადისი (حديث; მრ.რ. أحاديث; აჰადის, ამბავი) — გადმოცემა მუჰამმადის შესახებ, რომელიც აღწერს მის რაიმე საქციელს ან გამონათქვამს. ამ მხრივ ჰადისები ჯგუფდება შემდეგნაირად – გამონათქვამი (قول; ყაულ), ქმედება (فعل; ფი'ლ), მოწონება (تقرير; თაყრირ) და გარეგნობა (صفة სიფათ). ჰადისებს ისლამის სხვადასხვა მიმდინარეობები სხვადასხვა კრებულებიდან იღებენ, თუმცა მათი მნიშვნელობა ყველა ისლამურ მიმდინარეობაში დიდია, გარდა ყურანისტების სექტისა. ამ სექტის წევრები ჰადისებს მთლიანად უარყოფენ, ან აღიარებენ ზოგიერთ ჰადისს, რომელიც მათ აზრს ეთანხმება.
ისნადი
ისნადი (اسناد) ეწოდება იმ ჯაჭვს, რომელსაც ადგენს ჰადისების გადმომცემთა ჯაჭვი, ვიდრე ის მივიდოდეს იმ ადამიანამდე, ვინც თავისი თვალით დაინახა ან გაიგონა მუჰამმადის ესა თუ ის საქმე ან სიტყვა. ისნადი დგება საკუთრივ თვითმხილველიდან იმ მუჰადდისამდე, ვინც ჩაწერა ეს ჰადისი.
ჰადისების მეცნიერების თანახმად, ისნადის იწყება ჰადისთა ჩამწერისგან, ხოლო მთავრდება თვითმხილველზე. ადამიანს, რომელიც ისნადში მოიხსენიება, რავი (روي; მთხრობელი, გადმომცემი) ეწოდება. ისნადში ჩამოწერილია ყველა რავის სახელი იმგვარად, როგორც მიღებულია მუჰადდისებს შორის, ერთი და იგივე სახელის მქონეები, გაუგებრობის თავიდან ასაცილებლად, სხვადასხვა საიდენტიფიკაციო ნიშნებით (მაგ. ქუნია) კონკრეტდებიან.
მათნი
მათნი (متن) ეწოდება ჰადისის მნიშვნელობას, კონკრეტულად იმ საქმის ან სიტყვის აღწერას, რაც თვითმხილველმა დაინახა და გადმოსცა. გადმოცემისას მათნს ისნადის შემდეგ ჩაწერენ, თუმცა რეალურად ჰადისის ძირითადი ნაწილი სწორედ მათნია. ისნადი მხოლოდ ადასტურებს იმას, რომ მათნში აღწერილი საქმე ან სიტყვა ნამდვილად ეკუთვნის მუჰამმადს.
ჰადისთა კრებულები
ჰადისებს წლების განმავლობაში კრებდნენ სხვადასხვა ავტორები. მათგან პირველები არიან სუნიტი 'აბდურ-რაზზაყ ას-სან'ანი და ხარიჯიტი–იბადიტი რაბი' იბნ ჰაბიბ ალ-ფარაჰიდი.
სუნიტური
სუნიტური ჰადისების კოლექციიდან გამოირჩევა ექვსი წიგნი: მათ გარდა მნიშვნელოვანი კრებულები აქვთ იმამ აჰმადს (მუსნადი), იმამ მალიქის (მუვატტა), ალ-ბაიჰაყის (ას-სუნან ალ-ქუბრა), იმამ ან-ნავავის (რიად ას-სალიჰინ) და სხვ.
ხარიჯიტული
ხარიჯიტი–იბადიტები იყენებენ რაბი' იბნ ჰაბიბ ალ-ფარაჰიდის მუსნადს, რომელშიც ათასზე მეტი ჰადისია.
ჰადის ყუდსი
არსებობს ჰადისები, რომლებშიც გადმოცემულია ღმერთის სიტყვა, თუმცა ისინი ყურანში არ არის შესული. ასეთ ჰადისებს ალ–ყუდსი (القدسي; წმინდა) ეწოდება. თუმცა ისინიც ღმერთის სიტყვად ითვლება, ისლამის მიხედვით მათ შორის მაინც არსებობს გარკვეული სხვაობები. მაგალითად, ყუდსი ჰადისების კითხვა დასაშვებია განბანვის გარეშე, მათი აზრობრივად გადმოცემა ზუსტი ციტირების გარეშე დასაშვებია, მათი კითხვა ღვთისმსახურების ფორმა არ არის და ა.შ.
ტეფის კოშკი
ტეფის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფლის განაპირას, ჩრდილოეთით. კოშკი გეგმით სწორკუთხაა, ზემოთკენ შევიწროებული. ნაგებია ნატეხი ქვით, კარი ამოყვანილია თლილი ქვით. ფასადების ქვები შედარებით დაუმუშავებელია. შემორჩენილია მხოლოდ პირველი სართული. შესასვლელი სამხრეთიდანაა, მიწიდან 3 მეტრის სიმაღლეზე. კარის საპირე ქვებზე ამოკვეთილი რელიეფები განადგურებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ვოლოდიმირივკა (ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონი)
ვოლოდიმირივკა (Володимирівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 99 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონის სოფლები
შარჰოროდის რაიონი
შარჰოროდის რაიონი (Шаргородський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობია 1140 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 57 787 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 52 კაცს კმ²-ზე. შარჰოროდის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი შარჰოროდი.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ჟმერინკის რაიონს.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის რაიონები
ჰიუ ლორი
ჯეიმზ ჰიუ კალემ ლორი (James Hugh Calum Laurie; დ. 11 ივნისი, 1959, ოქსფორდი, ოქსფორდშირი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — ბრიტანელი მსახიობი, რეჟისორი, ვოკალისტი, მუსიკოსი, კომიკოსი და მწერალი. მისი ყველაზე ცნობილი როლია ექიმი გრეგორი ჰაუსი ტელესერიალში „ექიმი ჰაუსი“ (2004-2012), რომლისთვისაც მან ორჯერ მოიპოვა ოქროს გლობუსი.
2016 წელს ითამაშა მინისერიალში, სახელწოდებით „ღამის ადმინისტრატორი“, რომლისთვისაც მან მესამე ოქროს გლობუსი მოიპოვა. 2012-დან 2019 წლამდე ასახიერებდა სენატორ ტომ ჯეიმზს HBO-ს სიტუაციურ კომედიაში, სახელწოდებით „ვიცე პრეზიდენტი“ (რეჟ. არმანდო იანუჩი). როლისთვის ლორმა მეათე ემის ჯილდო მიიღო.
ლორი თამაშობს ფილმებში: „გრძნობა და გონება“ (1995, რეჟ. ენგ ლი), „101 დალმატინელი“ (1996, რეჟ. სტივენ ჰერეკი) და სხვ.
ლორს ორი მუსიკალური ალბომი აქვს გამოშვებული: „Let Them Talk “ (2011) და „ Didn't It Rain“ (2013). ასევე არის ავტორი რომანისა „იარაღის გამყიდველი“ (1996).
ადრეული ცხოვრება
ჯეიმზ ჰიუ კალემ ლორი 1959 წლის 11 ივნისს ოქსფორდში დაიბადა. იგი პატრიცია და უილიამ ჯორჯ რანალდ მენდელ ლორის ოთხი შვილიდან ყველაზე უმცროსია.
აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი
აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი (აზერ.Milli Azərbaycan tarixi Muzeyi) დაარსდა 1920 წელს. განლაგებულია აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში.
ჰიუ ლორი
სამსახიობო კარიერა
2005 წელს იგი სერიალისთვის ემის ჯილდოზე იყო ნომინირებული. 2006 და 2007 წელს ოქროს გლობუსი მიიღო გრეგორი ჰაუსის როლისათვის.
მუსიკა
ლორი ექვსი წლიდან მეცადინეობდა ფორტეპიანოზე დაკვრაში. იგი მღერის, უკრავს ფორტეპიანოზე, გიტარაზე, დრამზე, ჰარმონიკასა და საქსოფონზე.
აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი
მუზეუმის დახასიათება
მუზეუმის სასარგებლო ფართობი შეადგენს 3000 კვ.მ. მათ შორის 2000 კვ.მ. განკუთვნილია სამეცნიერო ექსპოზიციებზე, სადაც, მატერიალური და სულიერი კულტურის საფუძველზე, გადმოცემულია  ქვეყნის ნამდვილი  პოლიტიკური  და  სოციალურ - ეკონომიკური ცხოვრება და აზერბაიჯანის ისტორია  მაგალითებზე დაყრდნობით დაწყებული უძველესი დროიდან დღევანდელ დღემდე.
ჰიუ ლორი
მუსიკა
2011 წელს ლორმა თავისი სადებიუტო მუსიკალური ალბომი გამოუშვა, სახელწოდებით „Let Them Talk“. ალბომი ბლუზის ჟანრის სიმღერებს აერთიანებს და მის ფარგლებში ლორს კოლაბორაციები აქვს ისეთ ვოკალისტებთან, როგორებიც არიან ტომ ჯოუნსი, ირმა ტომასი სხვები.
აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი
მუზეუმის დახასიათება
პირველ ხანებში მუზეუმში მოქმედებდნენ ისტორიის, ეთნოგრაფიის, არქეოლოგიის, ბოტანიკის, ზოოლოგიის, სამხატვრო ხელოვნების, სახალხო განათლების, ასევე აზერბაიჯანის საზოგადოების მშობლიური მხარის საზოგადოება, და უძველესი ძეგლების დაცვის კომისია. შემდგომ წლებში, მუზეუმში ჩატარდა რიგი რიგი სტრუქტურული ცვლილება. 1936 წლის 31 მარტს სახალხო  კომისართა საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება აზერბაიჯანის სახელმწიფო მუზეუმის რეორგანიზაციის შესახებ, ისტორიული პროფილის მქონე მუზეუმის შექმნის შესახებ და მისი აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმად გადარქმევის შესახებ. მუზეუმი გადაცხემულ იქნა სსრკ-ს მეცნიერებათა აკადემიის აზერბაიჯანის ფილიალის განკარგვაში.