cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მია მალკოვა
მია მალკოვა (Mia Malkova; დ. 1 ივლისი, 1992, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. 2018 წელს მასზე გადაიღეს დოკუმენტური ფილმი „ღმერთი, სექსი და სიმართლე“. ნომინირებული იყო 13 ჯილდოზე, რომელთაგანაც 3 მოიგო.
კარიერა
ზრდასრულთა ინდუსტრიაში გამოჩენამდე, მუშაობდა რესტორნებში, თავდაპირველად იგი მუშაობდა McDonald's-ში, შემდეგ Sizzler-ში. შემდეგ მან დაიწყო პორნოგრაფიული კარიერა.
პირადი ცხოვრება
იგი არის ფრანგი კანადელი, არის გერმანული და ირლანდიური წარმოშობის. მისი ძმა ჯასტინ ჰანტი, აგრეთვე პორნომსახიობია. 2014 წელს დაქორწინდა პორნომსახიობ დენი მოუნტაინზე, რომელსაც 2018 წელს დაშორდა, მან ამის შესახებ სოციალურ ქსელში დაწერა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი კატეგორია:ამერიკელი პორნო მსახიობები
მონტე-ალტო
right|400px|thumb|მონტე-ალტო უახლოესი [[მესოამერიკის ქრონოლოგია|წინარეკლასობრივი ძეგლების კონტექსტში]] მონტე-ალტო — არქეოლოგიური ძეგლი წყნარი ოკეანის სანაპიროზე გვატემალაში, რომელმაც სახელწოდება მისცა არქეოლოგიურ კულტურას.
მონტე-ალტო მდებარეობს ქალაქ სანტა-ლუსია-კოცუმალგუაპანიდან 20 კმ-ში სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ეკსინტლას რაიონში. იგი რამდენიმე არქეოლგიურ პერიოდსა და კულტურას ეკუთვნის. უძველესი დასახლება წარმოიქმნა დაახლოებით ძვ. წ. 1800 წელს. ამ პერიოდში არსებული კულტურა მონტე-ალტო ერთ-ერთი უძველესია მესოამერიკაში და, როგორც ჩანს, ოლმეკებს უძღოდა წინ.
ადრეულ წინარეკლასიკურ პერიოდში (ძვ. წ. 400 — ახ. წ. 200) მონტე-ალტო რეგიონული ცენტრი გახდა.
მონტე-ალტოში აღმოჩენილია 45 მსხვილი ნაგებობა, რომელთაგანაც ყველაზე მაღალია 20-მეტრიანი პირამიდა.
მონტე-ალტო ცნობილია თავისი ძეგლებით — ესენია „მუცლიანი“ ადამიანების თავები და გამოსახულებები (სხეულის ამგვარი ფორმა, როგორც ჩანს, გმაოწვეულია იმით, რომ ფიგურები იკვეთებოდა ბაზალტის უხეში, მრგვალი ქვებისგან).
ლიტერატურა
კატეგორია:არქეოლოგიური ძეგლები გვატემალაში
აისა
აისა (Aisa, Aísa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,00 კმ². მოსახლეობა — 313 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
კატანდუვასი (პარანა)
კატანდუვასი (Catanduvas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 762 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 202 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.54 კმ²-ზე. ფართობი 581 756 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
დივინოპოლის-დი-გოიასი
დივინოპოლის-დი-გოიასი (Divinópolis de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 620 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 962 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.97 კმ²-ზე. ფართობი 830 974 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მელნიცა (ჩაშკის თემი)
მელნიცა (Мелница) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ჩაშკის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 520 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 743 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩაშკის თემის სოფლები
გურამ გედეხაური
გურამ გედეხაური (დ. 23 იანვარი, 1962, სართიჭალა, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). მსოფლიოს თასის მფლობელი (1987). სსრკ ჩემპიონი (1989) და სამგზის მეორე პრიზიორი (1987, 1988, 1990). ივან პოდდუბნის სახელობის საერთაშორისო ტურნირში ორგზის გამარჯვებული (1986, 1988). სეულის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (1988, VII ადგილი). საქართველოს ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტი (1993–1994). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1987).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:გარდაბანში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
The Oxford Dictionary of Late Antiquity
Oxford Dictionary of Late Antiquity (ODLA, „გვიანი ანტიკურობის ოქსფორდის ლექსიკონი“) — ყოვლისმომცველი, მრავალდისციპლინური საცნობარო ნაშრომი, რომელიც მოიცავს კულტურას, ისტორიას, რელიგიას და ცხოვრებას გვიან ანტიკურობაში. ეს იყო პერიოდი ევროპაში, ხმელთაშუაზღვისპირეთში და ახლო აღმოსავლეთში ახ. წ. 250 წლიდან 750 წლამდე. დაიწერა 400-ზე მეტი მონაწილისა და რედაქტირებულია ოლივერ ნიკოლსონის მიერ, გამოიცა 2018 წელს. ის ერთმანეთთან აკავშირებს ისტორიის პერიოდს, რომელიც მოცულია Oxford Classical Dictionary-ში და The Oxford Dictionary of the Middle Ages-ში. დაბეჭდილი ვერსია ორ ტომეულში აისახა, ტომი I, A–I; ტომი II, J–Z.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისტორიული წიგნები კატეგორია:ოქსფორდის ლექსიკონები კატეგორია:გვიანი ანტიკურობა
ჯონი ხეცურიანი (სპორტსმენი)
ჯონი ხეცურიანი (დ. 20 მარტი, 1998, ხობი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2019, 67 კგ), ახალგაზრდებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2018, 67 კგ). ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2017, 60 კგ)  და ვერცხლის პრიზიორი (2018, 67 კგ). ჭაბუკებს შორის მსოფლიოს ორგზის ჩემპიონი (2014, 50 კგ, 2016, 54 კგ) და ვერცხლის პრიზიორი (2015, 54 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
ჯიუჯიუქი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჯიუჯიუქი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იუხარი-უზუნობა
იუხარი-უზუნობა (Yuxarı Uzunoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 548 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
ზოდეხის კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი
ზოდეხის კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა  ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზოდეხში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნანგრევებად ქცეული ეკლესიიდან შემორჩენილი კედლების სიმაღლე ერთ მეტრს აღწევს. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ადგილობრივი წარმოშობის ფლეთილი ქვა. გეგმა არ იკითხება.
გეზევრეთის წმინდა გიორგის მონასტერი
გეზევრეთის წმინდა გიორგის მონასტერი - არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ გეზევრეთში. აგებულია გარდამავალ ხანაში.
ზოდეხის კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გეზევრეთის წმინდა გიორგის მონასტერი
მონასტერი სოფლიდან აღმოსავლეთით 800 მეტრში, დაბურულ ტყეში მდებარეობს. კომპლექსს შემოვლებული აქვს ქვის მშრალი წყობით ნაგები გალავანი, რომელიც თავდაცვითი ნაგებობის შთაბეჭდილებას ტოვებს. სამხრეთ-დასავლეთის არქიტრავული შესასვლელი გადახურულია ხის სამი ძელით. მოგვიანებით კარს პრიმიტიული კარიბჭე მიაშენეს, სადაც შირიმის პროფილირებული ტრაპეზის ქვა დადგეს. გალავანი გეგმით ოვალურია. კედლების სიმაღლე შემორჩა 1-3 მ. გალავნის შიგნით ორი ეკლესიაა.
პირველი ეკლესია ყველაზე დიდია მონასტერში, რომელსაც გრძივ კედლებზე მინაშენები აქვს. ეკლესიის ინტერიერი მაღალია. კედლებზე შემორჩა შელესილობის კვალი. სწორკუთხა საკურთხეველში დგას ტრაპეზის მასიური ქვა. დარბაზში რამდენიმე ნიშაა.
გარედან ეკლესია სადაა. სახურავი ახდილია. ჩანს შირიმის ლავგარდნის ერთი არაპროფილირებული ფრაგმენტი. ეკლესიას სამხრეთიდან მიდგმული აქვს ეკვდერი, რომელიც ეკლესიის გადახურვის კალთაშია მოქცეული. კამარის ჩრდილოეთი საბრჯენებიც ეკლესიის კედელს ეყრდნობა. თაღედი შირიმისაა. კამარა ჩამოქცეულია, რომელიც გადახურული ყოფილა დიდი ზომის ფილაქვით. საკურთხეველი ბრტყელია, მიდგმულია ტრაპეზის ქვა. ეკლესიასა და ეკვდერს დასავლეთიდან სტოა ჰქონდა, მოგვიანებით გადაკეთებული, ჩაშენებული, დახშული ერთი გასასვლელით. გასასვლელიც თავისებურია. თაღი გამოყვანილია დიდი ზომის შირიმის სოლისებრი ქვებით.
ეკლესიის სამხრეთით მიშენებულია სატრაპეზო - სწორკუთხა გეგმის, დიდი ზომის ნაგებობა. კამარა ჩამოქცეულია, დეფორმირებული კედლები შემორჩა 3-3,5 მ. სიმაღლეზე.
კომპლექსის ჩრდილოეთ კიდეში ორსართულიანი პალატია. მისი პირველი სართული დახშულია. სამხრეთით შემორჩა თაღოვანი შესასვლელი ლუნეტით. კამარისგან შემორჩა ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი და მეორე სართულის კედლის რამდენიმე ფრაგმენტი. პალატი შიგნიდან და გარედან გალესილი ყოფილა. მთელი კომპლექსი ფლეთილი ქვითაა ნაგები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შვიდი მწვერვალი
შვიდი მწვერვალის სახელით მოიხსენიებენ შვიდივე კონტინენტის ყველაზე მაღალ მთებს. ყველა მათგანის დალაშქვრა ნამდვილი მთამსვლელების ერთგვარ გამოწვევად იქცა. პირველი მსგავსი გამოწვევა, 1985 წლის 30 აპრილს რიჩარდ ბასის მიერ შესრულდა. მან დალაშქრა შვიდივე მწვერვალი და დამატებით ჩრდილოეთ და სამხრეთ პოლუსებიც დალაშქრა. რასაც შემდგომ Explorers Grand Slam-ის სახელი ეწოდა, რაც შვიდივე მწვერვალის დალაშქვრას და ჩრდილოეთ და სამხრეთ პოლუსამდე მისვლას აღნიშნავს.
განმარტება
შვიდი მწვერვალი აღნიშნავს შვიდივე კონტინენტის თითოეულ უმაღლეს მწვერვალს. სხვადასხვა სიები მცირე სხვაობით გამოირჩევიან, თუმცა ძირითადი შენარჩუნებულია ცვლილებების გარეშე. აღნიშნული სხვაობები დამოკიდებულია იმაზე, როგორ განვიხილავთ კონტინენტებს. მაგალითად: ყველაზე დიდი დავა ჩნდება ევროპის უმაღლეს წერტილზე. ერთი მხარე მიიჩნევს, რომ ეს არის მონბლანი, ხოლო მეორე მხარე იალბუზს თვლის ევროპის უმაღლეს მწვერვალად. ეს წინააღმდეგობა დამოკიდებულია იმ აღქმაზე თუ სად მთავრდება ევროპა. მეორე დაპირისპირება ავსტრალიის კონტინენტს შეეხება. დასაზუსტებელია რა იგულისხმება ავსტრალიაში: მხოლოდ უშუალოდ ავსტრალიის კონტინენტი თუ მთლიანად ოკეანეთი. შესაბამისად, ავსტრალიის უმაღლეს წერტილად ითვლება მთა ჯაია ან კოსციუშკო. აღნიშნული საკითხი ხშირად გამხდარა იმის წინაპირობაც, რომ მსჯელობა დაწყებული შვიდი მწვერვალის - რვა მწვერვალად გადაქცევის შესახებ, სადაც მთა ჯაიასთან და კოსციუშკოსთან ერთად იქნებოდა დანარჩენი ექვსი კონტინენტის უმაღლესი მწვერვალები.
შემოგთავაზებთ შვიდი მწვერვალის ყველა შესაძლო ვარიანტს:
ევერესტი, აკონგაკუა, დენალი, კილიმანჯარო, ვინსონი, იალბუზი, ჯაია ( რეინოლდ მესინერის ვერსია)
ევერესტი, აკონგაკუა, დენალი, კილიმანჯარო, ვინსონი, იალბუზი, კოსციუშკო ( რიჩარდ ბასის ვერსია)
ევერესტი, აკონგაკუა, დენალი, კილიმანჯარო, ვინსონი, მონბლანი, კოსციუშკო (1950-იანი წლების მკვლევრის, ჰაკეტის ვერსია)
ევერესტი, აკონგაკუა, დენალი, კილიმანჯარო, ვინსონი, მონბლანი, ჯაია
ევერესტი, აკონკაგუა, დენალი, კილიმანჯარო, ვინსონი, მონბლანი, მთა ვილჰელმი (ვილჰელმის ვერსია)
რიჩარდ ბასი და მისი მთამსვლელი პარტნიორი ფრანკ უელსი იყვნენ პირველები, რომლებმაც ყველა კონტინენტის უმაღლესი მწვერვალი დალაშქრეს. მათი განმარტებით, აღნიშნული მიზანი მიღწეულ იქნა შემდეგი პრინციპით: დაილაშქრა მთა აკონგაკუა, როგორც სამხრეთ ამერიკის უმაღლესი მწვერვალი, დენალი - ჩრდილოეთ ამერიკა, კილიმანჯარო - აფრიკა, იალბუზი - ევროპა, ვინსონი - ანტარქტიდა, კოსციუშკო - ავსტრალია და ბოლოს ევერესტი, როგორც აზიის უმაღლესი მწვერვალი.
განმარტება ტექტონიკური ფილების მიხედვით
მინი|ტექტონიკური ფილაქანები უდიდესი ტექტონიკური ფილაქანების გამოყენებით, ევროპა და აზია შეიძლება დაჯგუფდეს როგორც ერთი კონტინენტი - ევრაზია. ასევე, თუ გავითვალისწინებთ ძალიან დიდ - წყნარი ოკეანის ფილაქანს, მაშინ მისი უმაღლესი მწვერვალი იქნებოდა ვულკანური წარმოშობის მთა მაუნა კეა. მწვერვალი ჯაია კი სინამდვილეში იმყოფება მაოკის ფილაქანზე, რომელიც როგორც წესი, ჯგუფდება ავსტრალიის ფილაქანთან. შესაბამისად, სწორედ ჯაია შეგვიძლია მივიჩნიოთ ავსტრალიის უმაღლეს მწვერვალად. თუმცა ეს მაინც დავის საგანია და თუ მაოკის ტექტონიკურ ფილაქანს არ მივაკუთნებთ ავსტრალიის ფილების ჯგუფს მაშინ მის უმაღლეს მწვერვალად დარჩება მთა კოსჩიუშკო.
აფრიკის ფილაქანი - კილიმანჯარო
ანტარქტიდის ფილაქანი - ვინსონი
ავსტრალიის ფილაქანი - ჯაია / კოსციუსკო
ევრაზიის ფილაქანი - ევერესტი
ჩრდილოეთ ამერიკის ფილაქანი - დენალი
წყნარი ოკეანის ფილაქანი - მაუნა კეა სამხრეთ ამერიკის ფილაქანი - აკონკაგუა
ავსტრალია
მინი|ვილჰელმის მთა ავსტრალიის ყველაზე მაღალი მთაა კოსციუშკო, ზღვის დონიდან 2228 მეტრზე. ამასთანავე, ავსტრალიის კონტინენტის ყველაზე მაღალი მთა, რომელიც ავსტრალიასა და პაპუა-ახალი გვინეას მოიცავს, არის ჯაია, რომელიც ზღვის დონიდან 4,884 მეტრზე მდებარეობს. მთა კოსციუშკოს დალაშქვრა ძალიან მარტივია, საკმარისია მხოლოდ 4 საათი უახლოესი ავტოსადგომიდან, ხოლო ჯაია კლასიფიცირდება როგორც სამთო საექსპედიციო მიმართულება.
ზოგიერთი წყარო ირწმუნება,რომ მთა ვილჰელმი (4509 მ), რომელიც მდებარეობს პაპუა-ახალი გვინეას ბისმარკის ქედზე, ავსტრალიის უმაღლესი მწვერვალია. ამ თეორიის საწყისები იქედან მომდინარეობს, რომ მთა ჯაია სამხრეთ აზიის მთებს მიეკუთვნება. მსგავსი განმარტება ძირითადად პოლიტიკურია და არა გეოგრაფიული.
ევროპა
მინი|მწვერვალი მონბლანი ევროპაში ზოგადად აღიარებული უმაღლესი მწვერვალია იალბუზი (5.642მ ზღვის დონიდან), რომელიც კავკასიაში მდებარეობს. ის ასევე აღნიშნულია, ბასისა და მესნერის სიებში. აზიისა და ევროპის საზღვარი არ არის ერთნაირად აღიარებული ყველა სახელმწიფოს მიერ და სწორედ ეს იწვევს დავას უმაღლეს მწვერვალთან დაკავშირებით. თუ კუმა–მანიჩის ღრმულს გამოვიყენებთ გეოგრაფიულ საზღვრად, მაშინ იალბუზი სრულად მდებარეობს აზიაში. ხოლო თუ კავკასიონის წყალგამყოფ ქედს განვიხილავთ საზღვრად, მაშინ იალბუზი სრულად ევროპაში მდებარეობს. მონბლანი (ზღვის დონიდან 4,810 მ), რომელიც საფრანგეთის და იტალიის საზღვარზე მდებარეობს გრაის ალპებში, ზოგის აზრით, არის ევროპაში ყველაზე მაღალი მთა.
ამერიკა
მინი|ჩიმბორაზო, ყველაზე შორეული მწვერვალი დედამიწის ცენტრიდან და სავარაუდოდ, უდიდესი ჩრდილოეთ ანდების ფილაქანებში ჩრდილოეთ ამერიკაში მდებარეობს დენალი, ხოლო სამხრეთ ამერიკაში აკონკაგუა.
ჩრდილოეთ ამერიკა - დენალი
სამხრეთ ამერიკა - აკონკაგუა
პანამის ფირფიტა - ჩირიპო (3,819 მ ზღვის დონიდად)
კარიბის ზღვის ფირფიტა - აკატენანგოს ვულკანი (3,976 მ ზღვის დონიდან) ჩრდილო ანდების ფილაქანი - ჩიმბორასო (6,263 მ ზღვის დონიდან)
ალტიპლანოს ფილაქანი - სავარაუდოდ, ნევადო სახამა (6,542 მ ზღვის დონიდან)
ბასისა და მესნერის სიები
ყველა კონტინენტის უმაღლესი მწვერვალი
სიდიდით მეორე მთები
სიდიდით მეორე შვიდი მთა პირველად დალაშქრულ იქნა 2013 წლის იანვარში კრისტიან სტანგლის მიერ. ითვლება, რომ ეს არის უფრო რთული სამთო გამოწვევა, ვიდრე სტანდარტული შვიდი უმაღლესი მწვერვალი, იმის მიუხედავად, რომ სიდიდით მეორე მწვერვალები უფრო დაბალია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვიდი მწვერვალი კატეგორია:უმარლესი მთები კატეგორია:რიგით მეორე უმაღლესი მწვერვალები კატეგორია:მწვერვალთა დალაშქვრის ისტორია
ნაძვნარების ლორწოვანა
ნაძვნარების ლორწოვანა — საჭმელი სოკოს სახეობა ლორწოვანასებრთა ოჯახისა.
საჭმელად ვარგისია 15 წუთიანი ხარშვის შემდეგ, ასევე დამარილებული, დამარინადებული და დაკონსერვებული. გავრცელებულია ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. იზრდება ზაფხულ შემოდგომით.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 4-10 (13 სმ-მდე) სმ, ხორციანი, ნორჩობაში ნახევარსფეროსებრი, შემოკეცილი კიდეებით, შემდეგ — ჩაზნექილ-კონუსისებური, მოგვიანებით — გაშლილი ან ცენტრში ოდნავ ჩაზნექილი, შეუმჩნეველი ბორცვაკით. ზედაპირი გლუვი, ლორწოვანი, გაშრობის შემდეგ პრიალებს; რუხი, მორუხო-ლურჯი ან მორუხო-ყავისფერი, იისფერი შეფერილობის კიდეებითა და ღია შუაგულით. მომწიფებულ ეგზემპლარებს ახასიათებთ შავი წერტილები ან წინწკლები ქუდის მთლიან ზედაპირზე. კანი ადვილად სცილდება ქუდს. ნორჩობაში ქუდის კიდე და ფეხი შეერთებულია თეთრი აპკისებრი საბურველით, რომელიც ფირფიტებს ფარავს, შემდეგ სკდება და ფეხის ზედა ნაწილში ტოვებს საყელოს, რომელიც მალევე ქრება.
ფირფიტები დაშვებული, რკალისებრი, ძლიერ განტოტებული, მსხვილი, 3-6 მმ სისქის, მოთეთრო ან მონაცრისფრო, ასაკთან ერთად თავიდან მურა ფერამდე მუქდება, მაგრამ თეთრი კიდეებით, გადამწიფებული სოკოები — მეწამულ-ყავისფრამდე, თითქმის შავ ფერამდე. ნორჩობაში ფირფიტები დაფარულია ლორწოვანი საბურველით, რომელიც ზრდასთან ერთად შორდება სოკოს და რჩება ფეხზე.
ფეხი 5-11х1-2,5 სმ, მაღალი, მასიური, ნორჩობაში მსხვილი, გაბერილი, შემდეგ ცილინდრული ან ძირში ოდნავ გამსხვილებული, გლუვი, მოშავო ქერცლებით, ზედა მხარეს თეთრი-მონაცრისფრო, ძირში ლიმნისფერი ან ღია-ყვითელი, ხშირად ლორწოვანი. ხშირ შემთხვევაში ახასიათებს არაგამოხატული ლორწოვანი საყელო ფეხის ზედა მესამედში. მომწიფებული სოკოს ფეხი საყელოს ზემოდან მუქ ფერადაა შეფერილი. დაჭერისას მუქდება.
სპორების ფხვნილი — მუქი-ყავისფერი, თითქმის შავი, სპორები 17-23х5-6,5 მკმ, წაგრძელებული თითისტარისებრიდან თითქმის ცილინდრულამდე, გლუვი, მუქი ყავისფერი.
გავრცელება და ეკოლოგია
იზრდება ნიადაგზე წიწვოვან (განსაკუთრებით ნაძვნარში) და შერეულ ნაძვიან ტყეებში, ხავსზე, ხშირად მანანის გარშემო, როგორც წესი, ჯგუფებად. მიკორიზას ქმნის ნაძვთან, იშვიათად ფიჭვთან.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე. მასიურად ხარობს აგვისტოს შუა პერიოდიდან სექტემბრის ბოლომდე. იშვიათად ჭიანდება.
მსგავსი სახეობები
მსგავსება არასაჭმელ ან შხამიან სოკებთან არ გააჩნია. თუმცა გამოუცდელ მესოკოვეს იგი შესაძლოა აერიოს სასიკვდილოდ შხამიან ღორის სოკოში. წააგავს საჭმელად ვარგის ლორწოვანისებრთა რამდენიმე სახეობას (Chroogomphus rutilus, Gomphídius maculátus). მუქი ფერის ქუდის მქონე ეგზემპლიარები გარკვეულწილად ემსგავსებიან ჩვეულებრივ დუმასოკოს — ამ უკანასკნელს ფირფიტების ნაცვლად გააჩნია ფორების შრე.
კვებითი ღირებულება
საჭმელად ვარგისია 15 წუთიანი ხარშვის შემდეგ, ასევე დამარილებული, დამარინადებული და დაკონსერვებული. გასახმობად არ გამოიყენება. იხმარება სოუზებისა და გარნირების მოსამზადებლად. თერმულად დამუშავებამდე აუცილებელია ლორწოვანი გარსის მოცილება. სითბური დამუშავების შემდეგ სოკო ძლიერ მუქდება, თუმცა მის გემოსა და სასარგებლო თვისებებზე ეს არ აისახება.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ლორწოვანასებრნი
ლაშა გუჯეჯიანი
ლაშა გუჯეჯიანი (დ. 12 აგვისტო, 1985, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ძიუდოისტი. ათენის (2004) და პეკინის (2008) ოლიმპიადების მონაწილე. საქართველოს ჩემპიონი (2006). მსოფლიო თასის A კატეგორიის ტურნირების გამარჯვებული (2009), ხუთგზის ვერცხლისა (2002, 2003, 2005 (2), 2009) და შვიდგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2004 (2), 2006 (3), 2007 (2)). 23 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2005) და ვერცხლის პრიზიორი (2003). 20 წლამდელებს შორის მსოფლიო ჩემპიონი (2004). 20 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2003) და ვერცხლის პრიზიორი (2004). საქართველოს აბსოლუტური ფალავანი (2007, თბილისი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ლ
ფოშტის საყდარი
ფოშტის საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ კისისხევის სამხრეთით, ოთხასიოდე მეტრის მანძილზე. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით.
ქურთის წმინდა გიორგის ეკლესია
ქურთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქურთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ფოშტის საყდარი
ეკლესია დარბაზულია აფისიდიანი, ნაგებია რიყის ქვით ტლანქად. გამოყენებულია აგურიც შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. იგი კვადრატული აგურითაა გამოყვანილი, შესრულთაღოვანია და გარედან საფეხურით შეღრმავებულ, სწორკუთხა არეშია ჩასმული. შიგნით ღიობი ხის ძვლებით, თარაზულად იყო გადახურული აფსიდი ნახევარწრიულია. აფსიდის ცენტრში გაჭრილია დაბალი, თარაზულად გადახურული სარკმელი, რის აქეთიქით, აფსიდის ბოლოებთან ახლოს, თითო, მცირე ზომის, კვადრატული, ნიშაა. მსგავსი ნიშა დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ნახევარშიცაა, იატაკიდან დაახლოებით 1,2 მეტრ სიმაღლეზე აფსიდში დგას მოზრდილი ტრაპეზი, რითც კედელზეა მიბჯენილი. აფსიდი გადახურულია კონქით. კონქის საპირე თაღი აგურითაა გამოყვანილი და ოდნავ შეისრული ფორმა აქვს. სგავსი ფორმისაა კამარაც. დარბაზის სამივე კედლის საფეხური გასდევს. დასავლეთით კედლის ზედა ნაწილში მცირე ზომის, სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის შემორჩენილი კედლები გარედან სადაა, მოკლებულია დეკორატიულ სამკაულს კედლები დასრულებული იყო აგურით გამოყვანილ ლავგარდნით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ქურთის წმინდა გიორგის ეკლესია
„პაპიანთ“ უბნის სასაფლაოზე სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით და ფიქალით ნაგები დარბაზული ეკლესია დგას. კარის წირთხლებზე აქა-იქ გამოყენებულია შირიმის ქვა. ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ასიმეტრიული ფორმის აბსიდით, რომლის ცენტრში სარკმელი იყო. კედლების დაზიანების გამო სარკმლის ფორმა არ ჩანს. ჩრდილოეთით დიდი ზომის თაღოვანი ნიშაა, სამხრეთით კი არქიტრავული. აბსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მხრებით. გრძივი კედლები შემორჩენილია 2-2,5 მეტრის სიმაღლეზე. სამხრეთ კედელში სწორკუთხა ნიშაა. სამხრეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში სარკმლების კვალია. სამხრეთის არქიტრავულ შესასვლელს ნაოთხალები აქვს. ეკლესიაში დევს მრგვალი ფორმის ქვა ჩაკვეთილი ჯვრის გამოსახულებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფლორის-დი-გოიასი
ფლორის-დი-გოიასი (Flores de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 440 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
ბერიჯვრის სტელა
ბერიჯვრის სტელა — არქეოლოგიური ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კიტრიულიში. განეკუთვნება VI-VII საუკუნეებს.
ფლორის-დი-გოიასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 066 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.25 კმ²-ზე. ფართობი 3 709 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
კორბელია
კორბელია (Corbélia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 895 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.
მოროზენი
მოროზენი (Morozeni) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 105 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 416 ადამიანს შეადგენდა.
კორბელია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 312 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.81 კმ²-ზე. ფართობი 529 384 კმ²-ია.
ბერიჯვრის სტელა
ბერიჯვრის ნაეკლესიარიდან სამხრეთ-დასავლეთით, ხევში აღმოჩნდა ქვის სტელის ნამტვრევი, რომელიც ბერიჯვრის ეკლესიის სარკმლის თავსართად იყო გამოყენებული. სტელა VI-VII საუკუნეების მიჯნას განეკუთვნება და იკონოგრაფიული, მხატვრულ-სტილისტური და პალეოგრაფიული თვალსაზრისით მეტად საინტერესოა.
მოროზენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორჰეის რაიონის სოფლები
კორბელია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
თელავის სავაჭრო რიგი (ბ. ჩოლოყაშვილის 54)
თელავის სავაჭრო რიგი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ბიძინა ჩოლოყაშვილის ქუჩაზე (№ 54) აგებულია XIX საუკუნეში. შენობა ერთსართულიანია ნაგებია აგურით. სახლის ინტერიერი სავაჭრო დანიშნულებას პასუხობს. ქუჩის პირა ოთახები დიდი ზომისა და ერთმანეთს კარებით უკავშირდება. მთავარი ფასადი ჩოლოყაშვილის ქუჩაზე გამოდის იგი ოთხი თაღოვანი ნიშით არის დანაწევრებული ეზოს მხარეს ხის, ჭვირული აივანია. 2011-2012 წლებში შენობას ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები. სახლი გადახურულია კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ბოიარინი
ბოიარინი (боляр or болярин; буй or боярин; боя́рин; boier; βογιάρος) — ფეოდალური საზოგადოების უმაღლესი ფენა X—XVII საუკუნეების ბულგარეთში, კიევის რუსეთში, გალიჩ-ვოლინის სამთავროში, მოსკოვის დიდი სამთავროში, ლიტვის დიდ სამთავროში, სერბეთში, ხორვატიაში, სლოვენიაში, მოლდოვის სამთავროში, ვლახეთში, XIX საუკუნიდან კი რუმინეთში.
თვითონ ტერმინი მომდინარეობს ძველი რუსული სიტყვა бояринъ-დან, რომელიც დამკვიდრდა ძველი საეკლესიო სლავური ენიდან და თავის მხრივ დუნაიურ-ბულგარული წარმოშობისაა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ისტორია კატეგორია:რუსეთის იმპერიის თავადაზნაურობა კატეგორია:რუმინეთის თავადაზნაურობა
ელოვეცი
ელოვეცი (Еловец) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ჩაშკის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 275 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 46 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩაშკის თემის სოფლები
უკანაუბნის ეკლესია
უკანაუბნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ უკანუბანში. აგებულია გარდამავალი ხანა
სოფლის სასაფლაოზე დგასმცირე ზომის დარბაზული, გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობის ეკლესია. საკურთხევლის ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული, საფეხურებიანი სარკმელი. სარკმლის ორივე მხარეს და ჩრდილოეთით სწორკუთხა ნიშებია მოწყობილი. ეკლესიის კამარა ცილინდრულია. დასავლეთ კედელში გარეთ თაღოვანი, შიგნით არქიტრაული სარკმელია. სამხრეთ შესასვლელს ნაოთხალიაქვს. იატაკი მიწაყრილია. ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. დასავლეთ სარკმლის სათაური შირიმისაა. ძეგლი დაზიანებულია. აყრილია საბურავი; ამოსულია მცენარეები. ეკლესიის გარშემო მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კურდღელაურის ღვთისმშობლის ეკლესია
კურდღელაურის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ კურდღელაურის ცენტრში. თარიღდება გარდამავალი ხანით.
ძეგლი სამნავიანი ბაზილიკაა. ნაგებია რიყის ქვით. შეკეთების დროს გამოიყენეს აგურიც. გვერდითა ვიწრო ნავები თავდაპირველად ერთიანი იყო, მოგვიანებით ორივე ნავში, ნავების გამმიჯნავ, აღმოსავლეთიდან პირველ ბოძსა და გრძივ კედელს შორის ჩააშენეს, სწორკუტხა გასასვლელის მქონე, კედლები, ნავების აღმოსავლეთ ნაწილში კი გამოყვეს სამკვეთლო და სადიაკვნე.
2010 წელს სოფლის მკვიდრი დათიაშვილების თაოსნობით ძეგლს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები.
პიხინიო
პიხინიო (Pijiño) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.848 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 739 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Nokia Lumia 620
Nokia Lumia 620 — ნოკიას ერთ-ერთი სმარტფონი. იგი Lumia 610-ის მემკვიდრეა და Nokia Lumia 920-თან და Nokia Lumia 820-თან ერთად ნოკიას ერთ-ერთი პირველი ტელეფონია, რომელიც Windows Phone 8-ზე მუშაობს. წინამორბედ Lumia 610-ისგან განსხვავებით, ის ბევრად გაუმჯობესებულია და იყენებს 1.0 GHz-იან პროცესორს. სმარტფონი დაანონსდა 2012 წლის დეკემბერში და უკვე 2013 წლის იანვრიდან გაყიდვა დაიწყო აზიაში, რასაც მოჰყვა გაყიდვები ევროპასა და ახლო აღმოსავლეთში, სადაც ფასი დაახლოებით 249 აშშ დოლარია.
Lumia-ს იმ სმარტფონების მსგავსად, რომლებიც Windows Phone 8-ზე მუშაობენ, Lumia 620-ს დამატებული აქვს შემდეგი აპლიკაციები: Nokia Drive, Nokia Maps, Nokia City Lens, Nokia Music, Smartshoot, Cinemagraph.
შეზღუდული მეხსიერების გამო, ზოგიერთი აპლიკაცია და მახასიათებელი Lumia 620-ზე არ მუშაობს.
მრავალენოვანი ტექნოლოგიური ბლოგების ქსელი Engadget ტელეფონს საკმაოდ დადებითად ახასიათებს. განსაკუთრებით აქებს მისი ბატარეის მუშაობის ხანგრძლივობას, ოპერაციების შესრულებას და ფასს. ასევე შენიშნავს, რომ კამერა ძალიან კარგი არაა, მაგრამ მთავარ დადებით თვისებად იმას მიიჩნევს, რომ ის ბიუჯეტური ტელეფონია.
სქოლიო
კატეგორია:Nokia კატეგორია:Windows Phone კატეგორია:სმარტფონები კატეგორია:Nokia-ს მობილური ტელეფონები
გუარანი-დი-გოიასი
გუარანი-დი-გოიასი (Guarani de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 521 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 258 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.46 კმ²-ზე. ფართობი 1 229 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლომისის მეორე აკლდამა
ლომისის მესამე აკლდამა — არქეოლოგიური ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ელოიანის მიდამოებში, ლომისის ნასოფლარში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ვასილ სიხარულიძე
ვასილ (დავით) სიხარულიძე (დ. 30 მაისი, 1968, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს თავდაცვის მინისტრი 2008 წლის 9 დეკემბრიდან 2009 წლის 27 აგვისტომდე, საქართველოს ატლანტიკური საბჭოს გამგეობის თავმჯდომარე.
ბიოგრაფია
დავით სიხარულიძე დაიბადა 1968 წლის 30 მაისს, ქალაქ თბილისში. 1993 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, სამკურნალო ფაკულტეტი. 1993-1995 წლებში მუშაობდა ფსიქიატრიის ინსტიტუტში ექიმ-ფსიქიატრად; 1995-1996 წლებში ასრულებდა საქართველოს ატლანტიკური საბჭოს აღმასრულებელი დირექტორის მოვალეობებს; 1996-2000 წლებში მუშაობდა საქართველოს პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტში წამყვან სპეციალისტად; 2000-2002 წლებში ეკავა ნატოს სამმართველოს უფროსის თანამდებობა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში; 2002 წელს დაინიშნა ნატოში საქართველოს მისიის (ბრიუსელი, ბელგია) ხელმძღვანელის მოადგილედ; 2004 წლის მარტიდან ივლისამდე მუშაობდა ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივნის მოადგილედ; 2004 წლის ივლისში დაინიშნა საქართველოს თავდაცვის მინისტრის მოადგილედ; 2005 წლის ოქტომბერში დაინიშნა თავდაცვის მინისტრის პირველ მოადგილედ, რომლის კომპეტენციაშიც შედიოდა პოლიტიკისა და დაგეგმვის, საერთაშორისო ურთიერთობებისა და იურიდიული საკითხები; 2006 წლის 1 მარტს დაინიშნა აშშ-ში, კანადასა და მექსიკაში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად; 2008 წლის 9 დეკემბერს დაინიშნა საქართველოს თავდაცვის მინისტრად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს თავდაცვის მინისტრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
იმერინის სამეფო
იმერინის სამეფო (დაახ.1540–1896) — პრე-კოლონიალური აფრიკის სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა მადაგასკარის კუნძულზე XVIII-XIX საუკუნეებში. სამეფო წარმოიშვა კუნძულის ცენტრალურ-მაღალმთიან რეგიონში არსებული მერინას ხალხის სამეფოს გაფართოებისგან, რომლის სულიერი დედაქალაქი იყო ამბოჰიმანგა, ხოლო პოლიტიკური ანტანანარივუ. 1896 წელს გახდა ჯერ საფრანგეთის პროტექტორატი, ხოლო შემდეგ კოლონია.
ლიტერაუტრა
კატეგორია:მადაგასკარის ისტორია კატეგორია:აფრიკის ყოფილი ქვეყნები
ზეინადინი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
დიამანტი-დუ-სული
დიამანტი-დუ-სული (Diamante do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 620 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 510 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.75 კმ²-ზე. ფართობი 359 946 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვარდისუბნის ეკლესიების კომპლექსი
ვარდისუბნის ეკლესიების კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ვარდისუბნის ჩრდილოეთ ნაწილში, ყარაულაანთ უბანში. კომპლექსი შედგება ერთმანეთის გვერდიგვერდ მდგარი ორი, სხვადასხვა ზომის დარბაზული ეკლესიისაგან. მათგან ჩრდილოეთით მდებარე, რომელიც ზომით მეორე ეკლესიაზე თითქმის მანჯერ უფრო მცირეა, ღვთისმშობლის სახელობისაა: მეორე კი სვეტიცხოვლის სახელზეა აგებული.
ღვთისმშობლის ეკლესია
ღვთისმშობლის ეკლესია, განეკუთვნება გვიანდ. შეა საუკუნეებს. 2011 წელს გარემონტდა სოფლის მაცხოვრებლის ზ. ჩიკვაიძის თაოსნობითა და სახსრებით, რის შედეგადაც ეკლესიას მნიშვნელოვნად შეეცვალა თავდაპირველი სახე. შენობა გეგმით სწორკუთხაა. ნაგებია სხვადასხვა ზომის, რიყის ქვით. წყობა ქაოსურია. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. დასავლეთ კარი კედლის ღერძიდან ოდნავ სამხრეთითაა გადაადგილებული. ამჟამად კარის ღიობი გარედან განახლებულია, სამხრეთისა კი ამოშენებულია ისე, რომ კარის თაღის არეში სარკმელია მოწყობილი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც გაჩრილია დაბალი, ცენტრიდან ოდნავ ჩრდილოეთით გადაადგილებული, ოთკუთხა სარკმელი. სარკმლის ქვემოთ დგას კედელზე მიყრდნობილი, ოთხწახნაგა, ზემოთკენ გაგანიერებული ტრაპეზი. აფსიდი კონქითაა გადახურული. კონქის თაღი ოდნავ შეისრულია. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. გრძივ კედლებში, აფსიდის მხრებთან ახლოს, თითო მცირე, ოთკუთხა ნიშაა. ინტერიერი შელესილი და შეთეთრებულია. გარედან კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილები აღდგენილია. სამხრეთ ფასადზე, შესასვლელის თაღი ჩასმულია აგურის წყობით გამოყვანილ, კედლის სიბრტყეში საფეხურით შეღრმავებულ, სწორკუთხა არეში. ლავგარდანი ახალია ტლანქი. იგი ორსაფეხურიანია, ნაწყობია კვადრატული აგურით. ორივე საფეხური აგურის, თითო რიგითაა გამოყვანილი. ქვედა საფეხურში აგურები კუთხითაა შვერილი, ზედაში კი ჩვეულებრივადაა დაწყობილი. ეკლესია დარბაზულია ღარისებრი კრამიტით.
სვეტიცხოვლის ეკლესია
სვეტიცხოვლის ეკლესია, განეკუთვნება XIX საუკუნეს. ძირითადად ნაგების აგურით. კედლების წყობაში, ალაგ-ალაგ, რიყის ქვის თარაზული შრეების ჩართვით. ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია შვერილი, ძირითადი კორპუსისგან განიერი მხრებით გამოყოფილი საკურთხევლით, რომელიც შიგნიდან ნახევარწრიულია, გარედან კი ხუთწახნაგა დასავლეთიდან ეკლესიას ეკვროდა თანადროული სამრეკლო, რომელიც მთლიანად დანგრეულია. შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. ორივე კარი პარალელურწირთხლებიანია და თარაზულადაა გადახურული. ინტერიერი განათებულია ცხრა ფართო, მაღალი, შიგნიდან და გარედან ნახევარწრიული თაღით დასრულებული სარკმლით. მათგან ორი აღმოსავლეთითაა, აფსიდში, სამი სამხრეთით, ერთი განიერი, თაღოვანი ღიობი, დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილშია. იგი ეკლესიის დარბაზს სამრეკლოს II სართულთან აკავშირებდა.
დარბაზის შიდა სივრცე გრძივ კედლებზე გამოყოფილია სამ-სამი, მძლავრი პილასტრით და მათზე გადაყვანილი, შეისრული ფორმის, საბჯენი თაღებით ოთხ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პლასტების გვერდებზე, თითოეული ნაწილის ფარგლებში, კედელი საფეხურით ღრმავდება, რომელიც ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. 1930-იანი წლებიდან 1970 წლამდე ეკლესია სოფლის კოლმეურნეობის საწყობად გამოიყენებოდა. ამ პერიოდში იგი ძლიერ დაზიანდა და მნიშვნელოვანი გადაკეთებები განიცადა. ეკლესიის დარბაზის დასავლეთ ნახევარში მოაწყვეს ხის ანტრესოლი, რომელზეც ადის ხისავე კიბე. დასავლეთ კედლის შუაში მოწყობილია ანტრესოლიდან გარეთ გასასვლელი კარი, მის გვერდებზე კი თითო, განიერი და მაღალი, სწორკუთხა სარკმელი. გარედან, სამხრეთ კედლის მთელ სიგრძეზე, მიუშენებათ ფარდული, რომლის გადახურვის ძელების დასაყრდნობად, ეკლესიის კედელი, რამდენიმე ადგილას, გამოუნგრევიათ. როგორც ჩანს, ამ ხანეშია დანგრეული დამრეკლოც. შიგნით დარბაზი გადახურულია აგურით ნაწყობი, შეისრული კამარით.
ეკლესიის გარე იერი ბევრად უფრო დამახასიათებელია, ვიდრე მისი შინაგანი სტრუქტურა. გრძივი ფასადები რუსტებად დამუშავებული, ხუთ-ხუთი პილასტრით, დანაწევრებულია თანაბარი სიგანის, ოთხ-ოთხ არედ, რომლებსაც აგვირგვინებს ერთმანეთზე გადაბმული, ნახევარწრიული თაღებისგან შედენილი ფრიზი. თითოეული არის ცენტრში სამხრეთ ფასადის დასავლეთიდან მეორე არის გარდა, რომელშიც შესასვლელია მოთავსებული. ყოველი სარკმელი ჩასმულია კედლის სიბრტყეში შეღრმავებულ, ორი, ვიწრო ზოლისგან შედგენილ, თაღოვან ჩარჩოში, რომლესაც ძირი გახსნილი აქვს. ჩარჩოს გვერდებისა და სარკმლის ღიობის ქვემოთ, წყობის შეღრმავებით, გამოყვანილია ერთიმეორის ზემოთ განლაგებული, ორ-ორი სწორკუთხა არე, რომელთა შორის უფრო მაღალა ზოდებზე. ზემოთ, ყოველი სარკმლის ჩარჩოს თაღოვანი ნაწილის ქუსების დონეზე, ჩარჩოსა და პილასტრს შორის, ჩასმულია მაღალი, კედლის სიბრტყიდან ოდნავ შვერილი, სამსაფეხურიანი იმპოსტებ, რომელთა ზედა საფეხურის ნაწილი პილასტრის არეში, რუსტევს შორისაა შეჭრილი და რუსტებთან ერთ სიბრტყეშია. სამხრეთ ფასადზე, შესასვლელის ზემოთ, გამოსახულია მაღალი, კედლის სიღრმეში შეღრმავებული, წითლად შეღებილი ჯვარი. იგი ზემოდან შემოფარგლულია შეღმავებულივე, ვიწრო ზოლით, რომელიც ესევე იმპოსტებზეა დაყრდნობილი. საკურთხევლის შვერილის წიბოებს და დასავლეთ ფასადის კედეებს რუსტებით დამუშავებული თითო პელასტრი ასდევა, რომლებიც ზემოთ, ერთმანეთზე გადაბმული თაღებით შედგენილი ზოლითაა დაკავშირებული. წახნაგებში, ერთმანეთის მონაცვლეობით, ცრუ და ნამდვილი სარკმელებია განთავსებული. როგორც ნამდვილი, ისე ცრუ სარკმლების ქვემოთ, მოწყობილია ორ-ორი, დანარჩენი სარკმლების ქვემოთ განლაგებული შეღრმავებების ანალოგიური შეღრმავება.
ეკლესიის დასავლეთ ფასადს თავდაპირველი სახე ძლიერ აქვს შეცვლილი. ფასადზე, სამრეკლოს კორპუსის გვერდებზეა, მიწიდან დაახლოებით 3 მეტრის სიმაღლეზე. შემორჩენილია კედლის სიბრტყეში შეღმავებული ჯვრის საფეხუროვანი პოსტამენტი და ქვედა მკლავის მცირე ნაწილი. შემორჩენილია აგრეთვე შესასვლელის თავზე არსებული ტომპანის ნაწილიც. სამრეკლო, როგორც ეს ეკლესიის დასავლეთ ფასადზეა შემორჩენილი ნაშთებიდან ორკვევა, სამსართულიანი ყოფილა. ეკლესიის ფასადები დასრულებულია ოთხსაფეხურიანი ლავფარდნით, რომელსაც დასავლეთ ფასადზე, ქვემოთ, გასდევს ერთმანეთზე გადაბმული, ნახევარწრიული ელემენტებით შედგენილი ზოლი. შენობა გადახურულია ღარიანი კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საპიენცის უნივერსიტეტი
რომის საპიენცის უნივერსიტეტი, ოფიციალურად Sapienza – Università di Roma, ხშირად უბრალოდ საპიენცა ,— ფართო საგანმანათლებლო, ავტონომიური სახელმწიფო უნივერსიტეტია რომში. იგი რომის უძველესი უნივერსიტეტია. დაარსდა 1303 წელს. უდიდეს სამეცნიერო და სასწავლო ცენტრად იქცა იტალიის გაერთიანების შემდეგ. იტალიურ ენაზე „საპიენცა“ ნიშნავს „სიბრძნეს“ ან „ცოდნას“. შენობა, რომელიც საპიენცას სახელითაა ცნობილი, ააშენა 1575 წელს არქიტექტორმა ჯაკომო დელა პორტამ. 1935 წელს აშენდა უნივერსიტეტის შენობათა ახალი კომპლექსი.
სქოლიო
კატეგორია:განათლება რომში კატეგორია:იტალიის უნივერსიტეტები კატეგორია:განათლება შუა საუკუნეებში
პივიხაი
პივიხაი (Pivijay) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 54.910 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 636 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დრენოვო (ჩაშკის თემი)
დრენოვო (Дреново) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ჩაშკის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 636 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 5 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩაშკის თემის სოფლები
ნოვოჩერკასკის მევენახეობისა და მეღვინეობის მუზეუმი
ნოვოჩერკასკის მევენახეობისა და მეღვინეობის მუზეუმი (Музей истории виноградарства и виноделия) — მუზეუმი ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმის დანიშნულებაა სპეციალისტებს და მუზეუმის ვიზიტორებს გააცნოს მევენახეობისა და მეღვინეობის ისტორია დონის მიწაზე. მუზეუმის კოლექციაში წარმოდგენილია 500-ზე მეტი ექსპონატი: მაკეტები, ფოტოები, სურათები, ჭურჭელი და სხვა.
ისტორია
მუზეუმი დაარსდა 1972 წელს იაკობ პოტაპენკოს სახელობის სრულიად რუსეთის მევენახეობისა და მეღვინეობის სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის თაოსნობით მცირე ექსპოზიციის გარშემო. მუზეუმის დაარსების ერთ-ერთი ინიციატორი იყო ენთუზიასტი-ისტორიკოსი ა. პოტაპენკო, ასევე მის შექმნაზე მუშაობდნენ არქეოლოგ-ისტორიკოსები ე. სავჩენკო და მ. კრაისვეტნი.
აღწერა
ამჟამად მუზეუმში მრავალრიცხოვანი ექსპოზიციაა, რომელიც მოგვითხრობს მევენახეობისა და მეღვინეობის ისტორიის შესახებ დონის ტერიტორიაზე, აქ განთავსებულია სტენდები ანტიკური მევენახეობისა და მეღვინეობის შესახებ. შეგროვებულია ღვინისათვის გამოსადეგი ჭურჭელი, ანტიკური შავლაქიანი ღვინის სასმისები, ვერცხლის მოოქროვილი ფიალები, რომლებიც აღმოაჩინეს სადოვის ყორღანის გათხრების დროს 1962 წელს. მუზეუმის ექსპოზიციის შემადგენლობაში შედის ასევე ქალის ბიუსტი - სარმატი „დედოფლის“ გამოსახულება, რომელიც არის მიხაილ გერასიმოვის ნამუშევარი.
ვიზიტორებისათვის საინტერესოა განყოფილება, რომელიც ეძღვნება დონის ტერიტორიაზე ვაზის კულტურის გავრცელებას (VIII-X სს.). ეს მოხდა ხაზართა სახაკანოს მმართველობის პერიოდში.
ცალკე ექსპოზიცია ეკუთვნის ალექსანდრე პუშკინს, რომელიც თავის შემოქმედებაში არაერთხელ ახსენებს დონის ყურძენს და ღვინოს. ექსპონატებს შორისაა პოეტის მარმარილოს ბიუსტი და მწერლის თანადროული ღვინის ბოთლი.
ინსტიტუტის ისტორიის შესახებ მოგვითხრობს ცალკე ოთახში განთავსებული ექსპოზიცია. აქ ვიზიტორებს შეუძლიათ სხვადასხვა სახის ყურძნის ჯიშების ნახვა, რომლებიც გამოყვანილია ინსტიტუტში. აქვეა წარმოდგენილი ინსტიტუტის მეცნიერთა ფოტოები.
მუზეუმში გახსნილია სუვენირებისა და საჩუქრების განყოფილება ვიზიტორებისათვის.
უნიკალური სტენდი მოგვითხრობს ინსტიტუტისა და ცნობილი მეცნიერისა და მოგზაურის ტურ ჰეიერდალის მეგობრობის შესახებ. აქ წარმოდგენილია მისი ნავის „კონ-ტიკის“ მაკეტი, ღვინოების „კონ-ტიკისა“ და „რას“ ეტიკეტები, ტურ ჰეიერდალის წიგნები და ფოტოები ავტოგრაფებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები კატეგორია:ნოვოჩერკასკის მუზეუმები
ნახიდის ღვთისმშობლის ეკლესია
ნახიდის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნახიდში. ეკლესია აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის ქვითაა ნაგები. გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ასიმეტრიული ფორმის აბსიდით, რომლის სამხრეთი მხარე სწორკუთხაა. საკურთხევლის ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი, რომლის ძირშიც ტრაპეზის ქვა დგას. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხევლის მხრები ოდნავ წინ გამოწეულია.
იატაკის დონე ერთი საფეხურით მაღალია დარბაზის იატაკთან შედარებით. ეკლესიის კამარა შეისრულია. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდანაა. დასავლეთ კედელში გაჭრილია ვიწრო სარკმელი. იატაკი მიწაყრილია. ნაგებობის საბურავი აყრილია. ეკლესიას გარშემო მშრალიწყობის გალავანი შემოუყვება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რომის აღმოსავლეთის პონტიფიკალური ინსტიტუტი
აღმოსავლეთის ეკლესიებზე გათვლილი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების დაარსების პროექტი არსებობდა ჯერ კიდევ პაპ ლეონ XIII-ის დროს, მაგრამ მისი რეალიზება მხოლოდ 1917 წელს მოხერხდა, პაპ ბენედიქტე XV-ის (1914-1921) მიერ. ორიენტალე, პონტიფიკალურ უნივერსიტეტ გრეგორიანასა (დაარსდა 1551 წ.) და პონტიფიკალურ ინსტიტუტ ბიბლიკუმთან (დაარსდა 1909 წ.) ერთად წარმოადგენს ერთ კონსორციუმს, რომელიც  მინდობილი აქვს იეზუიტთა ორდენს, შესაბამისად ორიენტალე დამოკიდებულია წმინდა საყდარზე, მის მართვა-გამგეობას კი იეზუიტები ახორციელებენ. მისი დიდი კანცლერი არის აღმოსავლეთის ეკლესიათა კონგრეგაციის პრეფექტი, ვიცე-კანცლერი კი იეზუიტთა ორდენის წინამძღვარია; აკადემიური პროგრამების დამტკიცებას კი ახორციელებს კათოლიკური განათლების კონგრეგაცია.
სტუდენტთა რაოდენობა 2018-2019 აკადემიურ წელს: 351 აღმოსავლურ საეკლესიო მეცნიერებათა ფაკულტეტზე (SEO); 71 აღმოსავლური კანონიკური სამართლის ფაკულტეტზე (DCO); საერთო ჯამში 422 სტუდენტი, საიდანაც 242 სტუდენტი არის სტუმარი სხვა უნივერსიტეტებიდან. ორიენტალეს სტუდენტებისა და პროფესორების გარდა, ყოველ წელს მსოფლიოდან დაახლოებით 400 ვიზიტორი მკვლევარი სტუმრობს ინსტიტუტსა და მის ბიბლიოთეკას.
Მისია
ორიენტალეს მიზანია განათლება მისცეს სტუდენტებს, რომლებიც უკვე ფლობენ პირველი საფეხურის აკადემიურ ხარისხებს, მათი კონფესიური კუთვნილების მიუხედავად: ლათინებს, გრეკ-კათოლიკეებს, მართლმადიდებლებს და სხვ. სტუდენტები ძირითადად არიან აღმოსავლეთის ეკლესიათა განფენილობის ქვეყნებიდან: ახლო აღმოსავლეთი, აღმოსავლეთ ევროპა, აფრიკა (ეგვიპტე, ეთიოპია, ერითრეა), აზია (ქერალა, და ინდოეთის სხვა რეგიონები, ჩინეთი) და დასახლებული ქვეყნების დიასპორათა წარმომადგენლებიც, ასევე მნიშვნელოვანი რაოდენობა აღმოსავლეთის ეკლესიებით დაინტერესებული სტუდენტებისა არიან დასავლეთ ევროპიდან და ამერიკიდან.
პირველი წლები
ალტ=|მინი|415x415პქ| სანტა მარია მაგგორი ალბერტა პიზას მიერ (1905) ინსტიტიტი დაარსებისას განთავსებული იყო ვატიკანთან ახლოს, სკოსაკავალის მოედანზე, რომელიც დღეს ვია დელლა კონჩილიაციონეს ქუჩას წარმოადგენს. მოგვიანებით, რამდენიმე წლით ინსტიტიტი მდებარეობდა პონტიფიკალურ ინსტიტუტ ბიბლიკუმის შენობაში, ვიდრე 1926 წლამდე, როდესაც განთავსდა პიაცა სანტა მარია მაჯორე, N7-ში, სადაც დღემდე მდებარეობს. რომის ეკლესიათა შორის სანტა მარია მაჯორე არის ის ბაზილიკა, რომელიც ყველაზე ახლოს დგას აღმოსავლეთის ქრისტიანობასთან - მისი ცნობილი მოზაიკები შესრულებულია პაპ სიქსტუსის (432-440) დროს, ეფესოს მსოფლიო კრების (331) აღსანიშნავად, რომელმაც მიიღო დოგმატი ღმრთისმშობლის შესახებ. IX საუკუნის მეორე ნახევარში, სწორედ ამ ბაზილიკაში დააბრძანეს სლავების მოციქულებმა, ძმებმა კირილემ და მეთოდეთ მათ მიერ ნათარგმნი ლიტურგიული წიგნები, როგორც ნიშანი იმისა, რომ პაპის კურთხევით შესაძლებელი ხდებოდა ლიტურგიის სლავურ ენაზე აღსრულება. მოედნის გადაღმა მდებარეობს წმინდა პრასედეს ბაზილიკა, რომლის მოზაიკებიც, შესრულებული დაახ. 817 წელს, ამოწმებენ წმინდა პაპის პასკუალე I-ის მიერ ხატთმებრძოლეობის მკაცრ უარყოფას. თავად ინსტიტუტის შენობას ესაზღვრება წმინდა ანტონი დიდის სახელობის ტაძარი. როგორც აღმოსავლეთის ქრისტიანები, ასევე რომალებიც განსაკუთრებულ პატივს მიაგებდნენ წმინდა ანტონის, ამ ეკლესიასთან ხდებოდა შინაური ცხოველების კურთხევა. 1929 წლიდან, როდესაც პაპ პიუს XI-ის დროს შეიქმნა პონტიფიკალური კოლეჯი რუსიკუმი, ეკლესია გადავიდა იეზუიტების ორდენის განკარგულებაში.
ისტორია
ალტ=|მარცხნივ|მინი|260x260პქ| ბ-ნ მიქელ დ ჰერბინინი, ეპისკოპოსი და პონტოლოგიური აღმოსავლური ინსტიტუტის რექტორი (რომი) პირველის ასი წელი: ინსტიტუტი დაარსდა როგორც ტყუპისცალი ორგანიზმი აღმოსავლეთის ეკლესიის კონგრეგაციისა, რომლის სახელიც შეიცვალა 1967 წელს და გადაკეთდა აღმოსავლეთის ეკლესიების კონგრეგაციად. სწორედ ამ კონგრეგაციით აიხსნება ის, თუ რატომ დაარსდა ინსტიტუტი პირველი მსოფლიო ომის რთულ პერიოდში, 1917 წელს. საკითხი, რომელზეც ინსტიტუტის შექმნა უნდა ყოფილიყო პასუხი, ცნობილია როგორც la question d’Orient (აღმოსავლეთის საკითხი), რომელიც დაიბადა ჯერ კიდევ 1774 წელს, რუსების მიერ ოსმალთა დამარცხებისას და რომელიც კიდევ უფრო მწვავე გახდა 1798 წელს, როდესაც ნაპოლეონმა მიაღწია ეგვიპტეს: რა შეიძლებოდა გაკეთებულიყო იმ მილიონობით ქრისტიანისათვის, რომლებიც ოსმალთა ბატონობის ქვეშ ცხოვრობდნენ, მას შემდეგ რაც ისინი გათავისუფლდებოდნენ? საკითხი კიდევ უფრო მწვავედ დადგა 1893 წელს, იერუსალიმში მიმდინარე ევქარისტიული კონგრესისას, როდესაც აღმოსავლეთის კათოლიკე პატრიარქებმა პაპის ლეგატ კარდინალს წარუდგინეს მათი საკრებულოების პრობლემები და სათხოვრები. პასუხად პაპმა ლეონ XIII-მ მომავალ წელსვე მოიწვია აღმოსავლეთის კათოლიკე პატრიარქთა ასამბლეა, რომლის შედეგადაც შეიქმნა დოკუმენტი Orientalium Dignitas, რომელიც ცნობილია, როგორც აღმოსავლელ კათოლიკეთა უფლებების საფუძველი.
1917 წელს, რუსეთის იმპერიის კოლაფსის შემდეგ, როდესაც გაქრობის პირას იყო ოსმალეთის იმპერიაც, პაპმა გადაწყვიტა ქმედებაზე გადასვლა : პირადი ბრძანებით (motu proprio), რომლის სახელიც არის Providentis Dei (1.05.1917) შექმნა აღმოსავლეთის ეკლესიის კონგრეგაცია, ხოლო პირადი ბრძანებით, რომლის სახელიც არის Orientis Catholici (15.10.1917), შექმნა ორიენტალე. ახალ კონგრეგაციას პაპი თავად ჩაუდგა სათავეში, მისი მართვა კი კონგერგაციის მდივანს მიანდო, რომელიც საეკლესიო კანონდმებლობის თანახმად კარდინალთაგანი იყო. დაარსებიდან სამი წლის შემდეგ, პაპმა ბენედიქტე XV-მ სამოციქულო დაგდენილებით (Costituzione Apostolica), რომლის სახელიცაა Quod nobis in condendo, ინსტიტუტს მიანიჭა უფლება აკადემიური ხარისხების გაცემისა. დაარსების დღიდანვე პაპი დიდ ყურადღებას უთმობდა მდიდარი ბიბლიოთეკის შექმნას, რომელიც ხელს შეუწყობდა ინსტიტუტში მიმდინარე კვლევას. ალტ=|მინი|343x343პქ| პაპი ბენედიქტ XV თავდაპირველად პროფესორები შეირჩნენ სხვადასხვა რელიგიური ორდენებიდან, ასევე ერისკაცთაგან, მათ შორის აღსანიშნავია ანტუან დელფუში (1868-1936), რომელიც რექტორის მოვალეობის შემსრულებელი იყო, ორიენტალეს ფუნქციონირების პირველ წელს. ნეტარი კარდინალი ალფრედო იდელფონსო შუსტერი, ბენედიქტელთა ორდენიდან. ასუნციონისტი მარტინ იუგი (1878-1954), რომელიც ორიენტალეში პროფესორობდა მხოლოდ პირველი ხუთი წლის მანძილზე, მაგრამ შექმნა აღმოსავლური ღვთისმეტყველების ისტორიის მონუმენტური ნაშრომი. პროფესორთა შორის იყვნენ ერთი დომინიკანელი, ერთი მხითარისტი, ოთხი იეზუიტი, ორი რუსი, ერთი ბერძენი და ერთი ეთიპიელი, და სამი ერისკაცი, მათ შორის ცნობილი ფილოლოგი და ისტორიკოსი მიქელანჯელო გუიდი.