cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯოტო დი ბონდონე
კარიერის დასაწყისი
დაახლოებით 20 წლის ასაკში ჯოტომ ცოლად შეირთო რიჩევუტა დი ლაპო დელ პელა (ჩიუტა). მისგან ეყოლა 8 შვილი, რომელთაგანაც ერთი, ფრანჩესკო, შემდგომში მხატვარი გახდა.
1288 წლისათვის დაიწყო წმინდა ფრანჩესკოს სახელობის ზედა ტაძრის მოხატვა ქალაქ ასიზში. მიჩნეულია, რომ ფრესკების სერია, რომელიც ასახავს წმინდა ფრანჩესკო ასიზელის ცხოვრებას, ჯოტოს ნამუშევარია. ამავე პერიოდს მიეკუთვნება ჯოტოს ცნობილი 5 მეტრი სიმაღლის ჯვარცმა და ხარების ფრესკა (ორივე სანტა მარია ნოველას ტაძარში, ფლორენცია).
საუკუნის ბოლოს ჯოტო მუშაობდა რომში, სადაც შემორჩენილია მისი ფრესკები წმინდა იოანე ლატერანელის ბაზილიკაში.
სკროვენის კაპელა და სხვა გვიანდელი ნამუშევრები
1303-1310 წლებში ჯოტომ შექმნა მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნამუშევარი, სკროვენის კაპელას (იგივე არენას კაპელა) ინტერიერის დეკორაცია პადუაში. კაპელა, რომელიც გარედან წარმოადგენს ვარდისფერი აგურით აშენებულ უბრალო შენობას, მიძღვნილია ხარებისადმი და დეკორაციის თემაა ხსნა, სადაც მთავარი აქცენტი გაკეთებულია მარიამ ღვთისმშობელზე. შუასაუკუნეების ტრადიციისამებრ, დასავლეთ კედელზე გამოსახულია საშინელი სამსჯავრო.
ამავე პერიოდში ჯოტომ მოიარა მთელი იტალია, რომლის დროსაც ქმნიდა დიდგვაროვნების და საეკლესიო მოღვაწეების პორტრეტებს.
1318 წელს დაიწყო ფლორენციის სანტა კროჩეს ბაზილიკის ოთხი კაპელის მოხატვა. აქ განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა ბარდის კაპელა, სადაც კვლავ წმინდა ფრანჩესკო ასიზელის ცხოვრების ამსახავი თემატიკაა ასახული. ამ ფრესკებში ჯოტო მეტ მნიშვნელობას ანიჭებს ადამიანთა ფიგურების გამოსახვას და უფრო მარტივ არქიტექტურულ ფორმებს.
გარდაცვალება
ჯოტო გარდაიცვალა 1337 წელს. ჯორჯიო ვაზარის მიხედვით, იგი დაასაფლავეს ფლორენციაში, სანტა მარია დელ ფიორეს ტაძარში.
1970 წელს არქეოლოგიური გათხრების დროს აღმოაჩინეს ძალიან დაბალი ადამიანის ძვლები (სავარაუდოდ, ჯუჯის) – საექსპერტო კვლევით, ამ ადამიანს ჰქონდა დიდი თავი და კეხიანი ცხვირი. მოსაზრებას, რომ ეს ჯოტოს ცხედარია, ამყარებს სანტა კროჩეს ბაზილიკაში გამოსახული ჯუჯა, რომელიც შესაძლოა ჯოტოს ავტოპორტრეტს წარმოადგენდეს.
ვაზარის მიხედვით, ბოკაჩო, რომელიც ჯოტოს მეგობარი იყო, იძახდა, რომ "ფლორენციაში ჯოტოზე უშნო კაცი არ დადიოდა".
ზეგავლენა
thumb|250px|right|იუდას კოცნა, სკროვენის კაპელა ჯოტოს დიდი დამსახურებაა ის, რომ მან შეცვალა შუა საუკუნეების ხატვის კულტურა თანამედროვე ხედვით ცხოვრებაზე და ბუნებაზე. მაშინ, როცა ადამიანის დანიშნულება შუა საუკუნეების ნამუშევრებში იყო წმინდად რელიგიური, არ გამოხატავდა ფიზიკურ სილამაზეს – მხოლოდ სულიერს - ჯოტოს პერსონაჟები ძალიან მიწიერნი არიან. ჩვეულებრივი ოქროსფერი ფონის ნაცვლად თავისი ფიგურები მოათავსა ინტერიერში ან ბუნებაში, რითაც ნამუშევრებში შეიტანა არქიტექტურული ელემენტები.
მასწავლებლის, ჩიმაბუესგან განსხვავებით, რომელიც შუასაუკუნეობრივ, ბიზანტიურ-გოთიკურ სტილში წერდა, ჯოტოს ფიგურები სამგანზომილებიანია, გააჩნიათ ანატომია, ცოცხალი სახეები და ჟესტიკულაცია. მათი სამოსი არა სიმბოლურია, არამედ რეალური, ფორმისა და წონის მქონე.
ჯოტოს შექმნილი ადამიანების სახეები და განცდები სრულიად განასხვავებს მას თანამედროვეებისაგან – ჯარისკაცის სახეზე, რომელიც ჩვილს დედას ართმევს, ვხედავთ სირცხვილის გრძნობას. ეგვიპტეში მიმავალი ხალხი ჭორაობს იოსებსა და მარიამზე. ფსიქოლოგიურო ზეწოლით გამოირჩევა იუდას კოცნა, სადაც ყურადღებას იპყრობს ორი ცენტრალური პერსონაჟი - ქრისტე და იუდა. აქ ჯოტომ როგორც სახის გამომეტყველებით, ისე სამოსით გამოხატა განსხვავება სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1267 კატეგორია:გარდაცვლილი 1337 კატეგორია:იტალიელი მხატვრები კატეგორია:იტალიელი არქიტექტორები
გეოსფეროები
მინი|320პქ|მარჯვნივ|დედამიწის სტრუქტურა გეოსფეროები (ბერძნ. ge – მიწა და spháira – სფერო) — სხვადასხვა სიმკვრივისა და შედგენილობის კონცენტრული (დაახლოებით სფერული) გარსები, რომელთაგანაც შედგება დედამიწის სფერო. პერიფერიიდან დედამიწის ცენტრისაკენ განლაგებულია: დედამიწის ატმოსფერო, ჰიდროსფერო, დედამიწის ქერქი, დედამიწის მანტია და ბირთვი. არეს, სადაც გავრცელებულია ორგანიზმები (ატმოსფეროს ქვედა ნაწილი, მთელი ჰიდროსფერო და დედამიწის ქერქის ზედა ნაწილი), ბიოსფეროს უწოდებენ. ცენტრალური ადგილი უკავია დედამიწის სფერულ ბირთვს, რომლის რადიუსია დაახლოებით 3470 კმ. იგი იმყოფება 2900 კმ სიღრმეზე. უფრო მაღლა განლაგებულია დედამიწის მანტია, რომელიც 5-75 კმ სიღრმეზე დედამიწის ქერქს გამოეყოფა მოხოროვიჩიჩის ზედაპირით. მანტიის ზედა ნაწილთან ერთად დედამიწის ქერქი ერთიანდება დედამიწის მყარ გარსში — ლითოსფეროში. გარეგანია პლანეტის წყლის გარსი — ჰიდროსფერო და აიროვანი გარსი ატმოსფერო. პირველი წყვეტილად არის განლაგებული ატმოსფეროსა და დედამიწის ქერქს შორის; ხოლო მეორე ჰაერის გარსია და დედამიწას აკრავს ირგვლივ, ამასთანავე მასთან ერთად ბრუნავს. ორივე გარსი რთული აგებულებისაა, და იყოფიან თავის მხრივ, შემადგენელ ნაწილებად. მაგალითად, დედამიწის ქერქში არსებული მრავალწლოვანმზრალი ქანების ფენას — კრიოსფერო ეწოდება, ხოლო ხმელეთის ზედა თხელ და ნოყიერ ფენას — პედოსფერო.
სქოლიო
კატეგორია:გეოფიზიკა კატეგორია:დედამიწის აგებულება
პალდო (დუზაგრამის თემი)
პალდო — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში (დუზაგრამის თემი). მდებარეობს მდინარე ივრის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 470 მეტრი, საგარეჯოდან 20 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 696 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტარზანი
ტარზანი (Tarzan, იგივე ჯონ კლეიტონი, ვიკონტ გრეისტოკი) — გამოგონილი პერსონაჟი, რომელიც აფრიკის ჯუნგლებში გაზარდეს მაინუმებმა. მოგვიანებით იგი დაუბრუნდა საზოგადოებას, მაგრამ ვერ შეეგუა და მშობლიურ ტყეებს დაუბრუნდა გმირი მოგზაურის სახით. ტარზანის შესახებ რომანების ავტორია ედგარ რაის ბეროუზი. პირველი რომანი იყო „ტარზანი, მაიმუნების ნაშვილები“, რომელიც ჟურნალში პირველად დაიბეჭდა 1912 წელს, ხოლო წიგნის სახით - 1914 წელს. შემდგომში გამოიცა 25 რომანი, რომელთა ნაწილი სხვადასხვა ავტორმა ბეროუზის ნებართვით შექმნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარზანი კატეგორია:ტარზანის პერსონაჟები კატეგორია:ფენტეზი წიგნები სერიის მიხედვით კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
სიუნიქის აეროპორტი
სიუნიქის აეროპორტი (Սյունիքի Oդանավակայան, სიუნიქი ოდანავაკაიან) — აეროპორტი სომხეთის სიდიდით მეექვსე ქალაქში, კაპანიდან 4 კილომეტრით აღმოსავლეთით. კაპანი სიუნიქის პროვინციის უდიდესი ქალაქია. აეროპორტის მშენებლობა ამჟამად მიმდინარეობს და 2020 წელსაა მისი გახსნა დაგეგმილი.
აეროპორტი საშუალებას იძლევა, რომ კაპანსა და ერევანს შორის 40 წუთში იმოგზაურონ. ეს ხუთ საათიანი მოგზაურობის დროს მკვეთრად ამცირებს. ის ასევე მოემსახურება სამხრეთ სომხეთისა და არჩაკის სხვა თემებს.
ისტორია
თავდაპირველად აეროპორტმა ფუნქციონირება დაიწყო როგორც საჰაერო ხომალდებისთვის მე -20 საუკუნის 40-იან წლებში, სადაც ზოგჯერ ფრენები ხდებოდა საბჭოთა ანტონოვის 2 თვითმფრინავით. ის ოფიციალურად გაიხსნა 1972 წელს, როდესაც დაიწყო დაგეგმილი საჰაერო გადაზიდვები. 1971 წლის ივლისში გადაწყდა, რომ ქალაქ კაპანს სჭირდებოდა დედაქალაქ ერევანთან საჰაერო კავშირი. ამასთან, კაპანის რთული ტოპოგრაფიული მდებარეობის გამო, ადგილმდებარეობა ძალზე საშიშად იქნა მიჩნეული და მთელი გეგმა გაუქმდა. საბჭოთა ხელისუფლებასთან და კომუნისტურ პარტიასთან მოლაპარაკებების შემდეგ შეთანხმდნენ, რომ აეროდრომის შესამოწმებლად ილიუშინი ილ -14 თვითმფრინავი გაიგზავნებოდა. მომდევნო თვეებში განხორციელდა ასაფრენი ბილიკის მცირე შეცვლა და რადიოკომპანიის დამონტაჟება, რაც აეროდრომს უსაფრთხოების მაღალი სტანდარტებით მუშაობის საშუალებას აძლევს.
1972 წლის შუა რიცხვებში დაიწყო დაგეგმილი კავშირი ერევანსა და კაპანს შორის. ყველა ფრენას ახორციელებდა Yak-40 თვითმფრინავი. ოპერაციები კაპანის აეროპორტში საკმაოდ რთული იყო. ამასთან, ეს ხელს არ უშლიდა ოპერაციებს და კაპანის აეროპორტში ზოგჯერ 10-12 ფრენაც ხდებოდა ხოლმე.
გასული საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში საბჭოთა კავშირის დაშლისა და მთიანი ყარაბაღის შემდგომი ომის შემდეგ, კაპანის აეროპორტი ავარიული გახდა და დაიხურა.
რეკონსტრუქცია
2013 წელს დაიწყო აეროპორტის გახსნის შესახებ საუბარი სიუნიკის გუბერნატორსა და სომეხ და უცხოელ ბიზნესმენებს შორის. მაშინდელი გუბერნატორის თანამდებობიდან გათავისუფლების გამო, მოლაპარაკებები შეწყდა და მხოლოდ 2016 წელს განახლდა. მოლაპარაკებები დასრულდა 2017 წელს, და უახლოეს პერიოდშივე დაიწყო მშენებლობა.
დაახლოებით 2 კმ სიგრძის ასაფრენი ბილიკი გაფართოვდა 40 მ-მდე და აშენდა ახალი სამგზავრო ტერმინალი.
2019 წლის მაისისთვის პროექტში უკვე ჩადებული იყო 800 მილიონზე მეტი დრამი, საერთო ბიუჯეტით კი განისაზღვრა დაახლოებით 2.3 მილიარდი დრამით ($ 5 მილიონი დოლარი). 2020 წლის აპრილისთვის პროექტში ჩადებული იყო დაახლოებით 2 მილიარდი დრამი, ბიუჯეტი - კი საერთო ჯამში 2,8 მილიარდ დრამამდე (5,8 მილიონი დოლარი) გაიზარდა.
საჰაერო ხაზები და ადგილმდებარეობები
Atlantis Armenian Airlines- ის ფრენები ერევნის მიმართულებით, სავარაუდოდ, დაიწყება 2020 წლიდან აღდგება. ფრენები განხორციელდება L-410 UVP-E20 თვითმფრინავით სომხეთის სამხრეთი რეგიონების მიმართულებით და აზერბაიჯანის ავტონომიური რესპუბლიკის, ყარაბაღის მთიანეთის მიმართულებით.
სქოლიო
კატეგორია:აეროპორტები
კატეგორია:სომხეთის ავიაცია კატეგორია:ტრანსპორტი სომხეთში კატეგორია:აეროპორტები სომხეთში კატეგორია:აეროპორტები ანბანის მიხედვით
Waka Flocka Flame
ხოაკინ მალფურსი (ინგლ. Juaquin Malphurs, დაბ. 1986 წლის 31 მაისი) — უფრო მეტად ცნობილი, როგორც Waka Flocka Flame — ამერიკელი რეპერი, რომელსაც კონტრაქტი აქვს ლეიბლებთან 1017 Brick Squad Records და Warner Bros. ცნობილია თავისი სინგლებით „Hard in Da Paint“ და „No Hands“. 2010 წელს გამოუშვა სადებიუტო ალბომი Flockaveli, რომელიც პირველივე კვირას გაიყიდა 37,000-იანი ტირაჟით. მისი მეორე ალბომი Triple F Life: Friends, Fans and Family გამოვიდა 2012 წლის 12 ივნისს.
ადრეული წლები
დაიბადა ნიუ-იორკის რაიონ კუინსში. 2001 წელს მისი ოჯახი გადავიდა საცხოვრებლად რივერდეილში, შტატ ჯორჯიაში. მისი მამა — დებრა ანტნი არის So Icey/Mizay Entertainment-ის შემსრულებელი დირექტორი და ცნობილი რეპერი Gucci Mane-ს პირველი მენეჯერი. სახელი „Waka“ მას შეარქვა ბიძაშვილმა, ხოლო „Flocka Flame“ კი Gucci Mane-მ, რომელსაც 19 წლის ასაკიდან იცნობს.
2009—2010: Flockaveli
ვაკას დებიუტი შედგა 2009 წელს სინგლით „O Let's Do It“, რომელიც Billboard Hot 100-ში 62 ადგილს იკავებდა. 2010 წლის 16 იანვარს მას თავს დაესხნენ, რის შედეგადაც იგი დაიჭრა ხელში, თუმცა არანაირი სერიოზული ტრავმა არ მიუღია. მისი სადებიუტო ალბომი Flockaveli გამოვიდა 2010 წლის 5 ოქტომბერს.
2011—2012: Ferrari Boyz, Triple F Life: Fans, Friends & Family და მიქსტეიპები
ვაკამ 2011 წელს გამოუშვა მრავალი მიქსტეიპი და ალბომი Ferrari Boyz Gucci Mane-სთან ერთად. პირველი სინგლი ამ ალბომიდან იყო ტრეკი „She Be Puttin On“, რომელიც ჩაიწერა ვაკას საუკეთესო მეგობართან Slim Dunkin-თან. ამ სიმღერისთვის კლიპის გადაღების დროს Slim Dunkin-ზე მოხდა შეიარაღებული თავდასხმა, რის შედეგადაც რეპერი გარდაიცვალა. ვაკას მეორე ალბომი Triple F Life: Fans, Friends & Family გამოვიდა 2012 წლის 12 ივნისს.
2013
2013 წლის 22 იანვარს ვაკამ განაცხადა, რომ დაასრულა თავის მესამე ალბომ Flockaveli 2-ზე მუშაობა. ალბომი შეიცავს სიმღერებს Timbaland და Wyclef Jean-თან. იმავე წლის 5 თებერვალს გამოვიდა მისი მიქსტეიპი სახელად DuFlocka Rant 2, სადაც არის სიმღერები Gucci Mane, Lil Wayne, French Montana, Ace Hood, Young Scooter-თან და მრავალ სხვა არტისტებთან ერთად.
2014 წლის 21 მარტს გამოვიდა მისი მიქსტეიპი სახელად Re-Up, ხოლო იმავე წლის 14 ივლისს — I Can't Rap Vol. 1.
2015 წლის 9 თებერვალს Twitter-ში ვაკამ გამოაქვეყნა Flockaveli 2-ის გამოსვლის თარიღი — 2015 წლის 1 ივნისი და ამ ალბომის მოწვეული არტისტების სია : Jay Z, Kanye West, Lil Wayne, Drake და 50 Cent. 2 მარტს DJ Whoo Kid-თან ერთად ვაკამ გამოუშვა მიქსტეიპი სახელად „Turn Up Godz Tour“. მიქსტეიპში მონაწილეობა მიიღეს ისეთმა რეპერებმა, როგორებიც არიან Future, Howard Stern, Flosstradamus, Casino, Machine Gun Kelly, Neon Dreams, Offset, Cash Out, Bobby V, Gucci Mane, Tony Yayo და Watch The Duck. 1 აპრილს კი გამოვიდა ვაკას მიქსტეიპი Salute Me Or Shoot Me 5, სადაც მონაწილეობა მიიღეს Future-მ, Yo Gotti-მ და Juvenile-მა.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები მიქსტეიპები
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი რეპერები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 1986
Aenictus clavitibia
Aenictus clavitibia — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
A Year and a Half in the Life of Metallica
A Year and a Half in the Life of Metallica — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის ორნაწილიანი დოკუმენტური ფილმი, რომელიც ასახავს „შავი ალბომის“ კეთების პროცესს და მომდევნო ტურნეებს. ვიდეოს პროდიუსერი ჯულიანა რობერტსია, ხოლო რეჟისორი - ადამ დუბინი.
ნაწილი პირველი
პირველი ნაწილი 90 წუთიანი ვიდეოა, რომელიც გვიჩვენებს მეტალიკისა და მათი მუსიკალური პროდიუსერის ბობ როკის დაძბულ მუშაობას ალბომზე Metallica. იგი ასევე მოიცავს Enter Sandman-ის ვიდეოს კეთების პროცესსა და მოსასმენ წვეულებას დაპატიჟებული ფანებისათვის, რომლის მიზანი იყო ალბომის სრულად მოსმენინება.
ვიდეოში ნაჩვენებია ასევე სამი მუსიკალური ვიდეო, რომლებიც ჯგუფმა ალბომისთვის ჩაწერა:
ნაწილი მეორე
მეორე ნაწილი იწყება მეტალიკის Wherever We May Roam ტურნეთი ევროპაში, რომელიც ჩატარდა განზ-ენ-როუზიზის Summer Tour of 1992-თან ერთად. შესულია ასევე Enter Sandman, შესრულებული 1991 წლის MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოების ცერემონიაზე და 1992 წლის ფრედი მერკურისადმი მიძღვნილ კონცერტზე, Harvester Of Sorrow მოსკოვის 1991 წლის კონცერტიდან და Sad But True 1991 წლის Day on the Green ფესტივალიდან, რომელიც კალიფორნიაში ჩატარდა.
ნაჩვენებია ასვევე მეტალიკის მოულოდნელი შეხვედრა ჯგუფ სპინალ ტეპთან, რომლებიც ხუმრობით ეკითხებიან მათი ალბომისა და „შავი ალბომის“ ყდების მსგავსებაზე.
დოკუმენტური ფილმის ამ ნაწილში წარმოდგენილია ორი მუსიკალური ვიდეო:
ასამის შტატი
ასამი  (ასამური: অসম) — შტატი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ინდოეთში.
Great DJ
„Great DJ“ — მესამე სინგლი ბრიტანული დუეტისა The Ting Tings, მათი სადებიუტო სტუდიური ალბომიდან We Started Nothing.
ასამის შტატი
ისტორია
ბირმელების შეჭრის შემდეგ ინგლისმა კონტროლი დააწესა ასამზე და 1874 წელს ცალკე პროვინციად გამოაცხადა, რომელიც ბრიტანეთის ინდოეთში შედიოდა. 1960 წელს, როცა ასამური ენა სახელმწიფოდ გამოცხადდა, დაიწყო ეთნიკური კონფლიქტები, რომლის შემდეგაც ასამს 1971 წელს გამოეყო მეგჰალია, 1972 წელს მიზორამი. 1987 წელს ეთნიკურმა ჯგუფმა ბოდომ დაიწყო სეპარატისტული გამოსვლები.
ტიური
ტიური (Türi) — ქალაქი ესტონეთში, იარვამაას მაზრაში, ტიურის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2000 წლიდან, ცნობილია როგორც „ესტონეთის გაზაფხულის დედაქალაქი“. გაშენებულია მდინარე პიარნუზე.
Holy Diver
Holy Diver (წმინდა მყვინთავი) — ჯგუფ დიოს სადებიუტო ალბომი, გამოცემული 1983 წელს.
ტიური
2011 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 6 053 ადამიანს შეადგენს.
Holy Diver
დღემდე ამ ალბომს თვლიან დიოს საუკეთესო ნამუშევრად და მძიმე მეტალის კლასიკურ მაგალითად .ალბომს 1984 წლის 12 სექტემბერს შტატებში მიენიჭა ოქროს, ხოლო 1989 21 მარტში - პლატინის სტატუსი.
ტიური
სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
Holy Diver
2005 წელს ლეიბლმა Rock Candy Records გამოსცა დისკის რემასტერი. განსხვავებას ორიგინალისგან აქ წარმოადგენს არა მხოლოდ გაუმჯობესებული ჟღერადობა, არამედ ინტერვიუები რონი ჯეიმზ დიოსთან. თავად კითხვები გამოქვეყნებულია დისკის ბუკლეტში.
Great DJ
სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის სინგლები კატეგორია:2008 წლის სინგლები კატეგორია:The Ting Tings-ის სიმღერები
ნედელკოვო
ნედელკოვო (Неделково) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 62 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Holy Diver
სქოლიო
კატეგორია:1983 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:1983 წლის ალბომები კატეგორია:დიოს ალბომები
ასამის შტატი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოეთის შტატები
ირინეოს ლიონელი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|ირინეოს ლიონელი თანამედროვე გრავიურაზე ირინეოს ლიონელი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 23 აგვისტო, ახალი სტილით - 5 სექტემბერი.
ცხოვრება
მღვდელმოწამე ირინეოს ლიონელი 130 წელს დაიბადა ქალაქ სმირნაში. აქვე მიიღო მან ბრწყინვალე განათლება: დაეუფლა პოეზიას, ფილოსოფიას, რიტორიკასა და სხვა მეცნიერებებს. ქრისტიანული მოძღვრების ჭეშმარიტებებში იგი მოციქულ იოანე ღვთისმეტყველის მოწაფემ, მღვდელმთავარმა პოლიკარპე სმირნელმა (ხს. 7 მარტს) განსწავლა. მანვე მონათლა ჭაბუკი, ხუცესად აკურთხა და გალიის ქალაქ ლუგდუნში (დღევანდელი ლიონი - საფრანგეთში) გაგზავნა მხცოვან მღვდელმთავარ პოთინესთან. მალე ირინეოსს საპასუხისმგებლო დავალება მიეცა - აღმსარებლებმა რომის პაპ ელეფთერს (175-189) მისი ხელით ეპისტოლე გაუგზავნეს. წმინდანის არყოფნაში ყველა გამორჩეული ქრისტიანი საპყრობილეში ჩაყარეს. 178 წელს, ეპისკოპოს პოთინეს მოწამეობრივი აღსასრულიდან ერთი წლის თავზე ნეტარ ირინეოსს ქალაქ ლუგდუნის ეპისკოპოსად დაასხეს ხელი. „მოკლე ხანში, - წერდა წმინდანის შესახებ მღვდელმთავარი გრიგოლ ტურელი, - თავისი ქადაგებით მან მთელი ლუგდუნი ქრისტიანულ ქალაქად აქცია!“
იმპერატორ სეპტიმიუს სევერუსის (193-211) ზეობის დროს, 202 წელს ჭეშმარიტი სარწმუნოების აღსარებისთვის მღვდელმთავარ ირინეოსს თავი მოჰკვეთეს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. გვ. 202
კატეგორია:III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 130 კატეგორია:გარდაცვლილი 202
პედიმენტი
მინი|ჰენრის მთები ([[აშშ), რომლის აღნაგობაშია მთისპირა ვაკე-პედიმენტები]] პედიმენტი (pediment — საფუძველი; < pes, ნათ. ბრ. pedis — ფეხი, მთისძირი) — მთისპირა სუსტად დახრილი დენუდაციური ვაკე, რომელიც გამომუშავებულია მკვიდრ ქანებში და დაფარულია ფხვიერი ნალექების თხელი ფენით. პედიმენტი წარმოიქმნება უმთავრესად არიდული და ნახევრად არიდული ჰავის პირობებში წარეცხვის შედეგად ციცაბო ფერდობების პარალელული უკანდახევის დროს. იგი სუსტად არის დახრილი, ნაგებია მკვიდრი ქანებით, რომლებიც ზედაპირზე დაფარულია სუსტი სიმძლავრის მქონე ფხვიერი ფენების დანალექებით.
დამახასიათებელია მთიან-ფიქლოვანი რელიეფისათვის. წარმოადგენს პოლიგენეტური ტიპის მთისპირა დახრილ ვაკეს, რომელსაც ხშირად საფეხურებისებრი პროფილი გააჩნია. პედიმენტის წარმოქმნისა და შემდგომ განვითარებას პედიმენტაცია ეწოდება.
1877 წელს ამერიკელი გეოლოგი გროვ კარლ ჯილბერტი დაკვირვებებს ატარებდა პედიმენტებზე ჰენრის მთებში (აშშ, იუტა). მან ისინი აღწერა როგორც ბორცვიან-დახრილი ვაკეები. შემდგომში ფერდობთა ფორმირებათა და მოსწორების ზედაპირთა წარმოქმნამ განაპირობა პედიმენტთან დაკავშირებით სხვადასხვა შეხედულებების წარმოშობა. ამ მიმართულებით მნიშვნელოვანი კვლევები ეკუთვნით ალბრეხტ პენკს, ვალტერ პენკს, უილიამ მორის დეივისს, ლესტერ ჩარლზ კინგს.
სქოლიო
კატეგორია:გეომორფოლოგია კატეგორია:სტრუქტურული გეოლოგია კატეგორია:პალეოგეოგრაფია
ნიკოლოზ ლისენკო
ნიკოლოზ ლისენკო (დ. 10 მარტი, 1842 — გ. 24 თებერვალი, 1912, კიევი) — უკრაინელი კომპოზიტორი, დირიჟორი, ფოლკლორისტი, ეროვნული მუსიკალური სკოლის ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
ლისენკომ საფუძველი ჩაუყარა უკრაინულ საოპერო ხელოვნებას. ავტორია ოპერებისა „შობაღამე“ (1882), „წყალწაღებული“ (1885), ოპერეტისა შავზღველები (1872). განსაკუთრებით პოპულარულია მის მიერ ხალხური სიმღერების მოტივზე შექმნილი ოპერა „ნატალკა-პოლტავკა“ (1889) და ლირიკულ-რომანტიკული ოპერა „ტარას ბულბა“ (1890). ავტორია რომანსებისა, კამერულ-საკრავიერი ნაწარმოებებისა, ვოკალური ციკლებისა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1842 კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი კატეგორია:უკრაინელი კომპოზიტორები კატეგორია:გარდაცვლილი 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი
ტიგრან III
ტიგრან III (დ. ძვ. წ. 50-იანები — გ. ძვ. წ. 8 ) ― რომაელთა ვასალი სომხეთის მეფე ძვ. წ. 20 - ძვ. წ. 8 წლებში არტაშესიანთა დინასტიიდან. მეფე არტავაზდ II-ის ძე. სომხეთის მეფე ტიგრან IV-ისა და დედოფალ ერატოს მამა.
ოჯახი და ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|205x205პქ|ტიგრანის მამა, მეფე არტავაზდი ტიგრანი დაიბადა ძვ. წ. 50-იან წლებში. იგი იყო სომხეთის მეფე არტავაზდ II-ისა და მისი უცნობი მეუღლის მეორე ძე. მამის მხრიდან იგი თავად მეფე ტიგრან II დიდის შვილიშვილი იყო და სწორედ მის პატივსაცემდა ერქვა სახელი. ამას გარდა, მას უფროსი ძმა ჰყავდა, არტაშესის სახელით, და აგრეთვე უცნობი სახელის მქონე დაც, რომელიც ცოლად კაპადოკიის მეფე არქელაუსს გაჰყვა. იგი დაიბადა და და-ძმასთან ერთად იზრდებოდა სომხეთში.
რომაელთა ტყვეობა და გამეფება
რომის ტრიუმვირატის დროს თავად მარკუს ანტონიუსმა ტყვედ ჩაიგდო მეფე არტავაზდ II და მისი ოჯახი. ამის შემდეგ სომხეთის სამეფო ოჯახი, როგორც საპატიო ტყვეები, ალექსანდრიაში გადაიყვანეს, სადაც ზედამხედველობას თავად ანტონიუსი უწევდათ ეგვიპტის ლეგენდარულ დედოფალ კლეოპატრა VII-სთან ერთად. ძვ. წ. 34 წელს ტიგრანის ძმამ, არტაშესმა ეგვიპტიდან გაქცევა და თავის პართიის მეფე ფრაატ IV-სთან შეფარება მოასწრო. მეფე ფრაატის მხარდაჭერით მან მოახერხა სომხეთში შეჭრა, ტახტის დაბრუნება და არტაშეს II-ის სახელით გამეფება.
ძვ. წ. 31 წელს აქციუმის ბრძოლაში რომის მომავალმა იმპერატორმა ოქტავიანე ავგუსტუსმა დაამარცხა ანტონიუსი და კლეოპატრა, რასაც ძვ. წ. 30 წელს რომაელების ეგვიპტეში შეჭრა მოჰყვა. ამ დროისათვის ტიგრანის მამა უკვე გარდაცვლილი იყო, თუმცა რომაელებმა თავად ტიგრანი კვლავ ტყვეობაში დატოვეს, ოღონდ ალექსანდრიიდან რომში გადაიყვანეს. რომში იგი პოლიტიკურ ტყვეობაში ცხოვრობდა, თუმცა ამავდროულად კარგ განათლებასაც იღებდა. ძვ. წ. 20 წელს, რომში გატარებული 10 წლის შემდეგ, რომაელებმა ტიგრანის გათავისუფლებაზე დაიწყეს ფიქრი, რასაც რამდენიმე მოვლენა უძღვოდა წინ.
ჯერ კიდევ არტაშესის მეფობისას, სომეხმა დიდებულებმა, რომელთაც თავიანთი მეფის რწმენა დაკარგული ჰქონდათ, დელეგაცია გააგზავნეს რომის იმპერატორთან და სთხოვეს, რომ არტაშესი დაემხო და ტიგრანი გაემეფებინა. ავგუსტუსმა იგი სომხეთში გაუშვა და თან თავისი გერი, ტიბერიუსიც გააყოლა დიდი რომაული ჯარით, არტაშესის დასამხობად. ჯერ კიდევ მანამ, სანამ ტიგრანი და ტიბერიუსი სომხეთამდე მიაღწევდნენ, სასახლის მცველებმა წარმატებით მოახერხეს არტაშესის მოკვლა. ამრიგად, სომხეთში შესვლისას ტიგრან III უკვე მეფე იყო.
სომხეთის მეფობა
ტიგრან III-ის მეფობა სომხეთში სულ 12 წელს გაგრძელდა. მიუხედავად იმისა, რომ სომხეთის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი პერიოდის დროს მეფობდა, მისი მმართველობის შესახებ ცნობები თითქმის არ არსებობს, რაც ამ პერიოდში არსებული სიმშვიდითაც შეიძლება აიხსნას. მისმა მეფობამ სომხეთს მშვიდობა და სტაბილურობა მოუტანა, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა სომხეთ-რომის მშვიდობიან ურთიერთობას.
ტიგრანი ძვ. წ. 8 წელს გარდაიცვალა და ორი შვილი დარჩა სხვადასხვა უცნობი ქალისაგან: ტიგრან IV და ერატო. გამეფების შემდეგ მისმა ძემ, მეფე ტიგრან IV-მ თავის დაზე, დედოფალ ერატოზე იქორწინა და მათ ერთად დაიწყეს სახელმწიფოს მართვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 50-იანები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 8 კატეგორია:არტაშესიანები კატეგორია:სომხეთის მეფეები
პრეტენდენტთა მატჩები მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ვაჟთა შორის
1962 წელს ფიდემ გადაწყვიტა პრეტენდენტთა ტურნირი შეეცვალა პრეტენდენტთა მატჩებით. მონაწილეთა რაოდენობა განისაზღვრა 8 მოჭადრაკით. შემადგენლობა: წინა ციკლის ორი საუკეთესო პრეტენდენტი (ან დამარცხებული მსოფლიოს ჩემპიონი) და საზონათაშორისო ტურნირის 6 საუკეთესო მოჭადრაკე. ტარდებოდა მეოთხედფინალური, ნახევარფინალური და ფინალური მატჩები. მატჩების რეგლამენტი ხშირად იცვლებოდა. მეოთხედფინალში და ნახევარფინალში ძირითადად თამაშობდნენ 10-12 პარტიას, ფინალში კი იყო 12, 20 და 24 პარტიაც. იყო ციკლები, სადაც მოჭადრაკეები თამაშობდნენ პარტიათა გარკვეული რაოდენობის მოგებამდე. სულ ჩატარდა პრეტენდენტთა მატჩების 15 ციკლი (ერთხელ ეს ციკლი პროფესიონალ მოჭადრაკეთა ასოციაციამაც ჩაატარა).
1965
მეოთხედფინალში და ნახევარფინალში - 10 პარტია, ფინალში - 12. მატჩები ჩატარდა მოსკოვში (გელერი - სმისლოვი), რიგაში (სპასკი - კერესი და სპასკი - კერესი ), ბლედში (ტალი - პორტიში, ლარსენი - ივკოვი და ტალი - ლარსენი), თბილისში (სპასკი - ტალი) და კოპენჰაგენში (ლარსენი - გელერი).
1968
მეოთხედფინალში და ნახევარფინალში - 10 პარტია, ფინალში - 12. მატჩები ჩატარდა სოხუმში (სპასკი - გელერი ), ბელგრადში (ტალი - გლიგორიჩი), პორეჩში (იუგოსლავია, ლარსენი - პორტიში), ამსტერდამში (კორჩნოი - რეშევსკი), მოსკოვში (კორჩნოი - ტალი), მალმეში (სპასკი - ლარსენი), კიევში (სპასკი - კორჩნოი) და ერსელში (ლარსენი - ტალი).
1971
ჰიუბნერმა მეშვიდე პარტიის შემდეგ დათმო მატჩი.
1974
მეოთხედფინალში - სამ მოგებამდე. ნახევარფინალში - 4 მოგებამდე. ფინალში - 24 პარტია. მატჩები ჩატარდა სან-ხუანში (სპასკი - ბირნი), ოგასტაში (აშშ, კორჩნოი - მეკინგი), პალმა დე მალიორკაში (პეტროსიანი - პორტიში), ლენინგრადში (კარპოვი - სპასკი), მოსკოვში (კაპროვი - პოლუგაევსკი და კაპროვი - კორჩნოი) და ოდესაში (კორჩნოი - პეტროსიანი).
ჰიუბნერმა მეშვიდე პარტიის შემდეგ დათმო მატჩი პეტროსიანთან.
პეტროსიანმა მეხუთე პარტიის შემდეგ დათმო მატჩი კორჩნოისთან.
1981
პორტიში - სპასკის შეხვედრაში საჭირო შეიქმნა დამატებითი 4 პარტიის თამაში. შემდეგ კი გამარჯვება მიენიჭა პორტიშს, რომელმაც მოიგო პარტია შავი ფიგურებით. კორჩნოი - პოლუგაევსკის მატჩში საჭირო შეიქმნა დამატებითი ორი პარტიის თამაში. ჰიუბნერმა მეათე პარტიის შემდეგ დათმო მატჩი კორჩნოისთან.
1984
მეოთხედფინალში - 10, ნახევარფინალში - 12 და ფინალში - 16 პარტია. მატჩები ჩატარდა მოსკოვში (კასპაროვი - ბელიავსკი), ბად-კისინგენში (კორჩნოი - პორტიში), ფელდენში (სმისლოვი - ჰიუბნერი), ალიკანტეში (რინლი - ტორე), ლონდონში (კასპაროვი - კორჩნოი და სმისლოვი - რიბლი) და ვილნიუსში (კასპაროვი - სმისლოვი).
სმისლოვი - ჰიუბნერის შეხვედრაში საჭირო შეიქმნა დამატებითი 4 პარტიის თამაში. შემდეგ კი გამარჯვება კენჭისყრით მიენიჭა სმისლოვს.
1987
ნახევარფინალში - 10 და ფინალში - 14 პარტია. მატჩები ჩატარდა ტილბურგში (იუსუპოვი - ტიმანი), მინსკში (სოკოლოვი - ვაჰანიანი) და რიგაში (სოკოლოვი - იუსუპოვი). შემდეგ ლინარესში გაიმართა 14 პარტიანი სუპერფინალი კარპოვსა და სოკოლოვს შორის.
1989/1990
მერვედფინალში, მეოთხედფინალში - 6 პარტია. ნახევარფინალში - 8 პარტია და ფინალში - 12 პარტია. მერვედფინალური მატჩები ჩატარდა სენტ-ჯონში დანარჩენი მატჩები ჩატარდა ლონდონში (სპილმენი - შორტი, ტიმანი - სპილმენი და კარპოვი - იუსუპოვი), ანტვერპენში (ტიმანი - პორტიში), კვებეკში (იუსუპოვი - სპარაგეტი), სიეტლში (კარპოვი - ჰიარტარსონი) და კუალა-ლუმპურში (კარპოვი - ტიმანი).
მატჩებში სპარაგეტი - სოკოლოვი, ჰიარტარსონი - კორჩნოი და იუსუპოვი - სპარაგეტი საჭირო შეიქმნა დამატებითი პარტიების თამაში.
1993/1994
მერვედფინალში, მეოთხედფინალში - 8 პარტია. ნახევარფინალში - 10 პარტია და ფინალში - 14 პარტია. მერვედფინალური მატჩები ჩატარდა ვეიკ ან ზეეში (იუსუპოვი - დოლმატოვი და კორჩნოი - საქსი), რიგაში (ივანჩუკი - იუდასინი), სარაევოში (ტიმანი - ჰიუბნერი და გელფანდი - ნიკოლიჩი), ლონდონში (შორტი - სპილმენი), მადრასში (ანანდი - კაპროვი). მეოთხედფინალური მატჩები ჩატარდა ბრიუსელში, ნახევარფინალური - ლინარესში და ფინალური - სან-კორენცოში.
მატჩებში იუსუპოვი - დოლმატოვი, კორჩნოი - საქსი, შორტი - სპილმენი, გელფანდი - ნიკოლიჩი, შორტი - გელფანდი და იუსუპოვი - ივანჩუკი საჭირო შეიქმნა დამატებითი პარტიების თამაში.
1994/1995
ეს ციკლი ჩატარდა პროფესიონალ მოჭადრაკეთა ასოციაციის ეგიდით.
მეოთხედფინალში - 8 პარტია. ნახევარფინალში - 10 პარტია და ფინალში - 12 პარტია. მეოთხედფინალური მატჩები ჩატარდა ნიუ-იორკში. ნახევარფინალური მატჩები და ფინალი - ლინარესში.
მატჩებში ადამსი - ტივიაკოვი და შორტი - გულკო საჭირო შეიქმნა დამატებითი პარტიების თამაში.
1994/1996
მეოთხედფინალში და ნახევარფინალში - 8 და ფინალში - 20 პარტია. მეოთხედფინალური მატჩები ჩატარდა ვეიკ ან ზეეში. ნახევარფინალური მატჩები - ინდოეთის ქალაქ სანგჰი-ნაგარაში და ფინალი - ელისტაში.
მატჩში კამსკი - ანანდი საჭირო შეიქმნა დამატებითი პარტიების თამაში.
'''1997
მთლიანი ციკლი ჩატარდა ნიდერლანდების ქალაქ გრონინგენში.
ტურნირი ჩატარდა ნოკაუტ-სისტემით. მონაწილეობდა 97 მოჭადრაკე. პირველ ექვს ეტაპზე მეტოქეები თამაშობდნენ ორ-ორ პარტიას, ხოლო ფინალში - ექვს პარტიას.
აქ მოყვანილია ცხრილი მეოთხედფინალიდან.
2002
ტურნირი ჩატარდა გერმანიის ქალაქ დორტმუნდში. გამარჯვებული პეტერ ლეკო პროფესიონალ მოჭადრაკეთა ასოციაციის ეგიდით მსოფლიოს ჩემპიონობისათვის მატჩში შეხვდა ვლადიმერ კრამნიკს.
პირველი ეტაპი
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|I ჯგუფი ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
დამატებითი მატჩი პირველი ადგილისათვის:
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|II ჯგუფი ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
ნახევარფინალი:
ფინალი
პეტერ ლეკო 🇭🇺 - ვესელინ ტოპალოვი 🇧🇬 2,5 - 1,5
2007
ტურნირი ჩატარდა ქალაქ ელისტაში. ორივე ეტაპზე თამაშობდნენ 6 პარტიას. საჭიროების შემთხვევაში ჯერ ოთხ და მერე ორ პარტიას ამ შეჯიბრებამ გაარკვია იმ ოთხი მოჭადრაკის ვინაობა, რომლებიც ანანდთან, კრამნიკთან, სვიდლერთან და მოროზოვიჩთან ერთად ორწრიან ტურნირში გაითმაშებდნენ მსოფლიოს ჩემპიონის წოდებას.
პირველი ეტაპი
მეორე ეტაპი
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში
ირანის ოსტანები
ირანი დაყოფილია 31 ოსტანად. ოსტანი ( ostān, მრავლ. ostānhā — ოლქი, პროვინცია) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ირანში. ოსტანებად დაყოფა შემოიღეს 1937 წელს. ოსტანის სათავეში დგას ოსტანდარი (გენერალ-გუბერნატორი). ოსტანი იყოფა რამდენიმე რაიონად — შაჰრესტანად. თითოეული ოსტანი მართული პროვინციის ცენტრით, რომელიც, როგორც წესი, პროვინციის უდიდესი ქალაქია და რომელსაც სპარსულად უწოდებენ პროვინციის დედაქალაქს (სპარს.: مرکز მარქაზი). პროვინციულ მმართველობას სათავეში უდგას გენერალ-გუბერნატორი ( ostāndār), რომელსაც ნიშნავს შინაგან საქმეთა მინისტრი, რაც, თავის მხრივ, მინისტრთა კაბინეტის დასამტკიცებელია.
ისტორია
1950 წლამდე ირანი იყოფოდა თორმეტ პროვინციად: არდალანი, აზერბაიჯანი, ბელუჩესტანი, ფარსი, გილანი, არაქ-ე აჯამი, ხორასანი, ხუზესტანი, კერმანი, ლარესტანი, ლორესტანი და მაზანდარანი. 1950 წელს ირანის რეორგანიზაცია მოხდა, რომლის მიხედვით ჩამოყალიბდა ათი ძირითადი პროვინცია საკუთარი დაქვემდებარებული გუბერნიებით: გილანი, მაზანდარანი, აღმოსავლეთი აზერბაიჯანი, დასავლეთი აზერბაიჯანი, კერმანშაჰი, ხუზესტანი, ფარსი, კერმანი, ხორასანი, ისპაჰანი. 1960-დან 1981-მდე გუბერნიებს სათითაოდ მიენიჭა პროვინციის სტატუსი. მას შემდეგ რამდენიმე ახალი პროვინციაც შეიქმნა. ყველაზე ბოლო იყო 2004 წელს, როდესაც პროვინცია ხორასანი გაიყო სამი ახალ პროვინციად.
ირანის პროვინციების სია და მათი შედარება სხვადასხვა ქვეყნის მოსახლეობასთან
<br style="clear:both;">
რესურსები ინტერნეტში
*
Aenictus congolensis
Aenictus congolensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
ტიუშიხა
ტიუშიხა (Тюшиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პალდო (უჯარმის თემი)
პალდო — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში (უჯარმის თემი). მდებარეობს მდინარე ივრის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 850 მეტრი, საგარეჯოდან 40 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
საფრანგეთის უცხოური ლეგიონი
thumb|300px|ლეგიონერები საფრანგეთის უცხოური ლეგიონი (Légion étrangère) — სამხედრო ქვედანაყოფი, საფრანგეთის სახმელეთო ჯარების ნაწილი. კომპლექტდება მოხალისეებით და 136-ზე მეტ ეროვნებას მოიცავს. დაარსდა 1831 წელს. ერთ დროს ლეგიონი 350 000 ადამიანს ითვლიდა, ამჟამად კი 7700–ს არ აღემატება. ლეგიონში ფრანგებსაც შეუძლიათ მსახური, მათი რაოდენობა დაახლოებით 24%-ს შეადგენს. 1830 წლის ივლისის რევოლუციის შემდეგ უცხოელებს აეკრძალათ ფრანგულ არმიაში სამსახური, ლეგიონი ამ მდგომარეობიდან გამოსასვლელად შეიქმნა. ასევე ითვლებოდა უცხოელი ეროვნების პიროვნებების თავიდან მოშორების მოხერხებულ გზად. მათი უმრავლესობა რევოლუციურ პოლიტიკურ მრწამსს ატარებდა და უცხოური ლეგიონის საშუალებით მათ ალჟირში აგზავნიდნენ დაპყრობით ომებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის უცხოური ლეგიონი კატეგორია:საფრანგეთის არმია
ეგნატე ანტიოქიელი
მინი|300პქ|ეგნატე ანტიოქიელის წამება ეგნატე ანტიოქიელი ან ეგნატე ღმერთშემოსილი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 დეკემბერი, ახალი სტილით — 2 იანვარი.
ცხოვრება
ეგნატე ანტიოქიელი სირიაში დაიბადა. იგი წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის მოსწავლე გახდა და მოციქულთა კრების გადაწყვეტილებით, ანტიოქიის ეპისკოპოსად აკურთხეს (ანტიოქიის მეორე მღვდელმთავარი — სამოცდაათთაგანი მოციქულის, ევოდის შემდეგ). მან ანტიოქიის მართლმადიდებელ ეკლესიაში შემოიღო ანტიფონური გალობა, რაც თანდათან სხვა ქრისტიანულ ეკლესიებშიც დამკვიდრდა.
106 წელს იმპერატორმა ტრაიანემ (98-117 წწ.) ბრძანა, სკვითებზე მოპოვებული გამარჯვების აღსანიშნავად მთელ ქვეყანაში წარმართული მსხვერპლშეწირვები გაემართათ, ქრისტიანები კი, რომლებიც კერპების თაყვანისცემაზე უარს განაცხადებდნენ, დაეხოცათ. 107 წელს სომხებისა და პართების წინააღმდეგ სალაშქროდ მიმავალმა იმპერატორმა გზად ანტიოქიაზე გაიარა. ანტიოქიის ეკლესია დევნისა და რბევისაგან რომ დაეცვა, მღვდელმთავარი თავად გამოცხადდა ტრაიანესთან. ტრაიანე ბევრს ეცადა, კერპებისთვის მსხვერპლის შეწირვაზე დაეყოლიებინა იგი, მაგრამ ვერაფერს გახდა. მაშინ იმპერატორმა ბრძანა, წმინდა ეგნატე რომში ლომებისთვის მიეგდოთ დასაგლეჯად.
ეგნატე ხედავდა, თუ როგორ თანაუგრძნობდნენ მას მორწმუნეები და შიში შეეპარა, ვაითუ რომაელმა ქრისტიანებმა ჩემი გამოხსნა მოისურვონო. ამიტომ წმიდანმა მათ ეპისტოლით მიმართა, სადაც წერდა:
20 დეკემბერს, წარმართულ დღესასწაულზე, ეგნატე ცირკის არენაზე გაიყვანეს და მხეცებს დააგლეჯინეს. მისი ნეშტი ანტიოქიაში გადაასვენეს შემდეგ კი დააბრუნეს უკან.
ლიტერატურა
კატეგორია:II საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 107 კატეგორია:ანტიოქიის პატრიარქები
1910
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
პარამუნი
პარამუნი (Парамун) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 49 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Aenictus cornutus
Aenictus cornutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
პაულ რაუდი
პაულ რაუდი (Paul Raud; დ. 22 ოქტომბერი, 1865, ვირუ-იააგუპი, ესტლანდის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 22 ნოემბერი, 1930, ტალინი) — ესტონელი მხატვარი, კრისტიან რაუდის ტყუპისცალი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა დიუსელდორფისა (1888-1894 წწ.)და პეტერბურგის (1911 წ.) სამხატვრო აკადემიებში. იყო ილია რეპინის მოსწავლე. პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ტალინის სამხატვრო-სამრეწველო სასწავლებელში (1923 წლიდან) ასრულებდა ჟანრულ და პეიზაჟურ ეტიუდებს, ესტონეთის გლეხთა ეთნოგრაფიულ პორტრეტებს.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონელი მხატვრები
ბიჰარი
180px|right ბიჰარი  (Bihar, bi) — შტატი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ინდოეთში. მაგადჰის ძველი სამეფო დაახლოებით შეესაბამება დღევანდელი ბიჰარის შტატს. ბევრი ბიჰარელი დაიღუპა იმ აჯანყებისას, რომელიც ბანგლადეშის შექმნის საწინააღმდეგოდ მოხდა.
კატეგორია:ინდოეთის შტატები
Café del Mar
250px|მინი
Café del Mar (, ; „კაფე ზღვასთან“) — ბარი სან ანტონიოში, იბიცა. ზაფხულში ის პოპულარული ადგილია ტურისტებს შორის, მისი ხედის გამო დაისისას. Café del Mar ყოფილი იბიცური "sunset bar"-ია, გახსნილი რამონ გუირალის, კარლოს ანდრეას და ხოსე ლესის მიერ 1978 წელს.
მუსიკა
Café del Mar კომპილაციების სახით გამოსცემს კომპოზიციებს, რომლებიც ძირითადად ემბიენტის, და ჩილ-აუტის ჟანრშია. 1999 წელს დაარსდა დამოუკიდებელი ლეიბლი Café del Mar Music. 2017 წლის აპრილისთვის გამოცემულია კომპილაციის 22 ძირითადი ტომი.
დასაწყისი
Café Del Mar დააარსა Ramón Guiral, Carlos Andrea და José Les-მა 1980 წლის 20 ივლისს. "ჩვენი მიზანი იყო შეგვექმნა განსაკუთრებული ატმოსფერო, უნიკალური და დაუჯერებელი გამოცდილება, ოცნება, სადაც მუსიკის მშვენიერი კოლექცია და ულამაზესი ხედები წაგვიყვანს უცხო ადგილებში." ასე, რომ Café Del Mar-ი დაიბადა, რომ შეეწყო მუსიკა დაისთან.
გრძელი კანიონი
გრძელი კანიონი (Длинный каньон) — დატბორილი კარიერი, რომელიც მდებარეობს კამენსკის რაიონის ტერიტორიაზე, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია, კამენსკ-შახტინსკიან 30 კილომეტრში, კანიონის სიგრძეა 2 კილომეტრი და 200 მეტრი, საშუალო სიღრმე 30 მეტრი, ხოლო მაქსიმალური - 50 მეტრი.
ისტორია
გრძელი კანიონის ადგილზე ადრე მდებარეობდა კარიერი, სადაც მოიპოვებდნენ ქვას. 1970-იან წლებში, ექსკავატორით მიმდინარე სამუშაოების დროს, მოხდა გაუთვალისწინებელი რამ, ექსკავატორის ჩამჩამ გამოავლინა მიწისქვეშა წყლის ძარღვი, რის გამოც მთელი კარიერი დაიტბორა წყლით. კარიერის ტერიტორია ისე სწრაფად შეივსო წყლით, რომ სამუშაო ჯგუფმა ვერ მოახერხა ტექნიკის გადარჩენა, სამუშაო ტექნიკაც დაიფარა წყლით და დღესაც წარმოქმნილი ტბის ფსკერზე იმყოფება.
აღწერა
გრძელი კანიონი ითვლება როსტოვის ოლქის ობიექტებს შორის ყველაზე დიდი დატბორლ კარიერად. მის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა ტბა, რომლის სიგრძე 2 კილომეტრი და 200 მეტრია. კარიერი მდებარეობს დასახლება ჩისტოოზიორნოდან სამხრეთ-დასავლეთით 6 კილომეტრზე და ქალაქ კამენსკ-შახტინსკიდან 10 კილომეტრში სამხრეთ-აღმოსავლეეთით. ტბის ყველაზე დიდი სიგანეა 100 მეტრი, ტბა საზრდოობს მიწისქვეშა წყაროებით. წყალი მასში რჩება ყოველთვის გრილი, ასევე მაღალი ტემპერატურის პირობებშიც კი. გრძელი კანიონის ნაპირები კლდოვანი და ციცაბოა, რომელთა სიმაღლეც შეადგენს 40 მეტრს.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
მაკაოს ეკონომიკა
1999 წელს მაკაოს ჩინეთისთვის გადაცემის შემდეგ მაკაოს ეკონომიკა ერთ-ერთი ყველაზე ღია ეკონომიკაა მსოფლიოში. ეკონომიკის წამყვანი სექტორი ტანსაცმლის ექსპორტი და აზარტული თამაშების ტურიზმია. მაკაოს ნაყოფიერი მიწები არ აქვს და არც ბუნებრივი რესურსებითაა მდიდარი, რის გამოც კონტინენტურ ჩინეთზეა დამოკიდებული საკვების, მტკნარი წყლისა და ენერგიის იმპორტის მხრივ. ნედლეულისა და კაპიტალური საქონლის მთავარი მიმწოდებლები იაპონია და ჰონგ-კონგი არიან. მართალია 1997-1998 წლების აზიის ფინანსური კრიზისისა და 2000-იანი წლების რეცესიის დროს მაკაო ძლიერ დაზარალდა, მაგრამ 2001-2006 წლებში მისი ეკონომიკა საშუალოდ 13.1%-ით იზრდებოდა. მაკაო მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციის სრული წევრია. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკისათვის გადაცემის შემდეგ მაკაოში საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დონე მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა. აზარტული თამაშების ინდუსტრიიდან მიღებული შემოსავლებით მაკაოს მთავრობამ სოციალური ჯანდაცვის პროგრამის ფარგლებში მაკაოს მოქალაქეთათვის 15 წლიანი უფასო განათლება უზრუნველყო. 2015 წელს მაკაოს ეკონომიკა მნიშვნელოვნად შემცირდა (26.4%-ით წინა წლის მეორე კვარტალთან შედარებით), რაც მეტწილად ანტიკორუფციული კამპანიის დაწყების შემდეგ კონტინენტური ჩინეთიდან შემოსული ვიზიტორების მიერ ნაკლები დანახარჯებით იყო განპირობებული.
2007 წლის პირველი სამი კვარტლის მანძილზე მაკაოს მთლიანი შიდა პროდუქტი წინა წელთან შედარებით 31.7%-ით გაიზარდა. კონტინენტური ჩინეთიდან ვიზიტორთა რაოდენობის ზრდას მოგზაურობაზე შეზღუდვების შერბილებამ შეუწყო ხელი. მაკაოში აზარტული თამაშების ინდუსტრიის ლიბერალიზაციის შემდეგ ამ სფეროში ინვესტიციების ზრდამ ეკონომიკის გაუმჯობესებას მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი.
ისტორია
XVI საუკუნეში პორტუგალიელთა ჩასვლამდე მაკაო მეთევზეთა სოფელი იყო, სადაც 400-მდე ადამიანი ცხოვრობდა. 1535 წელს პორტუგალიელმა ვაჭრებმა მაკაოს ნავსადგურებში გემების შეყვანისა და სავაჭრო საქმიანობის უფლებები ხელში ჩაიგდეს. პორტუგალიელი და ჩინელი ვაჭრების მოდინების შემდეგ მაკაო მალევე იქცა მნიშვნელოვან რეგიონულ სავაჭრო ცენტრად. იგი პორტუგალიისთვის ძალიან მომგებიანი სამი მთავარი სავაჭრო მარშრუტის ნაწილი იყო: მაკაო-მალაკა-გოა-ლისაბონი, გუანჟოუ-მაკაო-ნაგასაკი და მაკაო-მანილა-მექსიკა. XVII-XVIII საუკუნეში პორტუგალიელთა ძალაუფლების შესუსტების შემდეგ სავაჭრო მარშრუტებს ნიდერლანდელმა და ბრიტანელმა ვაჭრებმა გაუწიეს კონკურენცია. 1842 წელს ჩინეთმა ბრიტანეთს ჰონგ-კონგი დაუთმო, რის შემდეგაც მაკაოს რეგიონული სავაჭრო ცენტრის მნიშვნელობა დაკნინდა, რადგანაც ვიქტორიას ღრმა წყლის ნავსადგურში უფრო დიდი გემები შედიოდნენ. მნიშვნელობის დაკნინების შესამცირებლად, 1848 წლიდან 1870-იანი წლების ადრეულ ხანებამდე მაკაო მონების სამარცხვინო ვაჭრობაში ჩაერთო, რომლებიც პლანტაციებსა და მაღაროებში სამუშოდ მიჰყავდათ. მაკაო სამხრეთ ჩინეთიდან კუბამდე, პერუმდე და სამხრეთ ამერიკის სხვა პორტებმდე სატრანზიტო პორტის ფუნქციას ასრულებდა.
რეგიონული სავაჭრო ცენტრის ფუნქციის დაკარგვის შემდეგ მაკაოში წამყვანი დარგი კვლავ თევზჭერა გახდა. 1920-იანი წლების დასაწყისში მაკაოს 84 000 მკვიდრიდან 70%-ზე მეტი თევზჭერით იყო დაკავებული. ამასობაში სხვადასხვა სახის ბიზნესმაც მოიკიდა ფეხი, როგორებიც იყო: მატჩები, ფოიერვერკების წარმოება, საკმევლის წარმოება, სათევზაო ნავების მშენებლობა და სხვ. ყველაზე მნიშვნელოვანი აზარტული თამაშების ბიზნესის განვითარება იყო. აზარტული თამაშები კანონიერად გამოცხადდა XIX საუკუნეში, რათა მაკაოს შემოსავლების წყარო გამხდარიყო. 1937 წელს კაზინოზე მონოპოლია Tai Xing Compan-მ მიიღო, თუმცა კომპანია ზედმეტად კონსერვატიული იყო იმისთვის, რომ აზარტული თამაშების ეკონომიკური პოტენციალი მთლიანად გამოეყენებინა. 1962 წელს აზარტული თამაშების ყველა ფორმაზე მონოპოლია ჰონგ-კონგელი და მაკაოელი ბიზნესმენების მიერ ერთობლივად შექმნილ სინდიკატს, Sociedade de Turismo e Diversoes de Macau, გადაეცა. სინდიკატმა დასავლური სტილის თამაშები დანერგა და მაკაოსა და ჰონგ-კონგს შორის საზღვაო ტრანსპორტის მოდერნიზებაზეც იზრუნა, რის შემდეგაც ჰონგ-კონგიდან ყოველწლიურად მილიონობით აზარტული თამაშებით გატაცებული ადამიანის შემოდინებას შეუწყო ხელი.
ვაჭრობა
2011 წელს მაკაოს თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკის ექსპორტის ჯამურმა ღირებულებამ 1.119 მილიარდი ამერიკული დოლარი შეადგინა და მისი დიდი ნაწილი ტანსაცმლის, ტექსტილის, ფეხსაცმლის, სათამაშოების, ელექტრონიკის, მანქანებისა და მათი ნაწილების ექსპორტზე მოდიოდა. ამავე პერიოდისთვის იმპორტის ღირებულებამ 8.926 მილიარდი ამერიკული დოლარი შეადგინა. საიმპორტო პროდუქციაში ძირითადად ნედლეული, სამომხმარებლო საქონელი (თამბაქო, სასმელები), კაპიტალური საქონელი, მინერალური საწვავი რესურსები და ნავთობი ჭარბობდა. 2011 წელს მაკაოს მთავარი საექსპორტო პარტნიორი ჰონგ-კონგი (44.6%) იყო. ექსპორტირებული საქონლის მნიშვნელოვანი ნაწილი კონტინენტურ ჩინეთსა (15.9%) და აშშ-ში (7.9%) გავიდა. მაკაოს უდიდესი საიმპორტო პარტნიორები იყვნენ: კონტინენტური ჩინეთი (30.4%), ჰონგ-კონგი (12%), საფრანგეთი (10.4%), შვეიცარია (7.5%), იტალია (7.5%), იაპონია (6.2%) და აშშ (6.1%).
XX საუკუნის მეორე ნახევარში მაკაოს ეკონომიკის გამრავალფეროვნებას მსუბუქი წარმოების განვითარებამ შეუწყო ხელი, რაც კონტინეტური ჩინეთიდან მიგრანტების შემოდინებითა და ტურიზმის განვითარებით იყო განპირობებული. მაკაოსა და ბრაზილიას, ასევე პორტუგალიელთა დაქვემდებარებაში მყოფ აფრიკულ კოლონიებს შორის ეკონომიკური და კულტურული კავშირების განვითარებისთვის პორტუგალიის ძალისხმევა წარუმატებელი აღმოჩნდა. მაკაოს, როგორც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ნაწილის, ეკონომიკური როლის მნიშვნელოვანი ასპექტია ევროპის კავშირსა და ტაივანს შორის ეკონომიკური კავშირები. კონტინენტურ ჩინეთთან ვაჭრობას ჭუხაის სპეციალურ ეკონომიკურ ზონასთან პირდაპირი წვდომა უწყობს ხელს. მაკაო სპეციალური ადმინისტრაციული რეგიონია და ფუნქციონირებს როგორც თავისუფალი პორტი და როგორც განცალკევებული საბაჟო ტერიტორია.
სქოლიო
კატეგორია:მაკაოს ეკონომიკა
სიფაები
right|200px|thumb|სიფაები სიფაები ( — „ჯარისკაცი“. ) — დაქირავებული მებრძოლები კოლონიურ ინდოეთში (XVIII—XX საუკუნეებში), რომელიც კომპლექტდებოდა ძირითადად ინგლისიელებისაგან და ასევე ადგილობრივი მოსახლეობისაგან.
იგივე სპარსული სიტყვა („სიფახები“ ან „სფახები“) განსაზღვრავდა მებრძოლთა სახელებს ოსმალეთის იმპერიის ჯარში.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის ისტორია
დასავლეთი ბენგალი
180px|right დასავლეთი ბენგალი  — შტატი ჩრდილო-დასავლეთ ინდოეთში. შტატი შეიქმნა 1947 წელს ბრიტანეთის ბენგალის ყოფილი პროვინციის დასავლეთი ნაწილისაგან. მოგვიანებით მიემატა კუჰ-ბეჰარის, ჩანდერნაგორის და ბიჰარის ტერიტორიები. აღმოსავლეთი ბენგალია ჯერ პაკისტანის ნაწილად გამოცხადდა, შემდეგ კი 1971 წელს ბანგლადეშის დამოუკიდებელ რესპუბლიკად გარდაიქმნა. მინი|მარცხნივ|[[ბენგალური ვეფხვი]]
კამპუ-გრანდი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
კამპუ-გრანდი (Campo Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 126 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 289 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.36 კმ²-ზე. ფართობი 896 954 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
კლოდ დებიუსი
აშილ კლოდ დებიუსი (Achille-Claude Debussy; დ. 22 აგვისტო, 1862 — გ. 25 მარტი, 1918) — ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ფრანგი კომპოზიტორი გვიან XIX და ადრეულ XX საუკუნეებში.
მოკრძალებული მატერიალური შესაძლებლობების და ძალზე მცირე კულტურული ჩართულობის ოჯახში დაბადებული დებიუსი საკმარისად ნიჭიერი აღმოჩნდა იმისათვის, რომ ათი წლის ასაკში ჩარიცხულიყო საფრანგეთის წამყვან მუსიკალურ სასწავლებელში — პარიზის კონსერვატორიაში. ის თავდაპირველად ფორტეპიანოს სწავლობდა, მაგრამ თავისი მოწოდება ინოვაციურ კომპოზიციაში დაინახა, მიუხედავად იმისა, რომ ამას კონსერვატორიის კონსერვატორი პროფესორები არ ეთანხმებოდნენ. თავისი მომწიფებული სტილის განსავითარებლად მრავალი წელი დასჭირდა და თითქმის 40 წლის იყო, როცა 1902 წელს საერთაშორისო აღიარებას მიაღწია თავისი ერთადერთი ოპერით „პელეასი და მელისანდე“ (Pelléas et Mélisande). 1881 და 1882 წლებში იყო რუსეთში. კონსერვატორიის დამთავრების შემდეგ მიიღო რომის პრემია (კანტატისთვის „უძღები შვილი“ (L'enfant prodigue). 1885–1886 წლებში ცხოვრობდა რომში. 1887 წელს პარიზში დაბრუნდა და დაუახლოვდა სიმბოლიზმისა და იმპრესიონიზმის წარმომადგენელ პოეტთა და მხატვართა ჯგუფს, რომელსაც სტეფან მალარმე ხელმძღვანელობდა.
დებიუსი ზოგჯერ მოიხსენიება პირველ იმპრესიონისტ კომპოზიტორად, თუმცა თავად ამ ტერმინის წინააღმდეგი იყო. ადრეული, მათ შორის რუსული და შორეული აღმოსავლეთის მუსიკის გავლენით შეიმუშავა ჰარმონიის და საორკესტრო ფერის საკუთარი სტილი, რომელსაც მაშინდელი მუსიკალური ისტებლიშმენტი დასცინოდა და უშედეგოდ ეწინააღმდეგებოდა. მან გადაახალისა მუსიკალური გამომსახველობის ფორმები, გაამდიდრა ბგერითი, საორკესტრო და საფორტეპიანო პალიტრა. კოლორიტისათვის იყენებდა ბუნებრივ კილოებს, პენტატონიკას, პოლიტონალობისა და ატონალობის ელემენტებს.
დებიუსის საორკესტრო ნაწარმოებები მოიცავს „ფავნის ნაშუადღევის პრელუდიას“ (Prélude à l'après-midi d'un faune) (1894), „ნოქტიურნებს“ (Nocturnes) (1897–1899) და „სურათებს“ (Images) (1905–1912). მისი მუსიკა გარკვეულწილად იყო რეაქცია რიხარდ ვაგნერის და გერმანული მუსიკალური ტრადიციის წინააღმდეგ. იგი ფიქრობდა, რომ კლასიკურ სიმფონიას თავისი შესაძლებლობები ამოწურული ჰქონდა და ალტერნატივას ხედავდა თავის სიმფონიურ ესკიზში „ზღვა“ (La mer) (1903–1905). მისი საფორტეპიანო ნამუშევრები მოიცავს პრელუდიების ორ და ეტიუდების ორ წიგნს. თავისი მთლიანი კარიერის განმავლობაში წერდა „მელოდიებს“ — სიმღერებს, რომლებისთვისაც პოეზიის ფართო სპექტრს იყენებდა, საკუთარი ლექსების ჩათვლით. მასზე დიდ გავლენას ახდენდა გვიანი XIX საუკუნის პოეზიაში არსებული სიმბოლისტური მოძრაობა. მისი ნაწარმოებების მცირე ნაწილი, მათ შორის ადრეული „ქალწული-რჩეული“ (La damoiselle élue) და გვიანდელი „წმინდა სებასტიანის წამება“ (Le Martyre de saint Sébastien) შეიცავს მნიშვნელოვან საგუნდო პარტიებს. სიცოცხლის ბოლო წლებში ფოკუსირებული იყო კამერულ მუსიკაზე და დაასრულა სამი სონატა (დაგეგმილი ექვსიდან) სხვადასხვა ინსტრუმენტული შემადგენლობისთვის.
მისი შემოქმედებითი ტენდენციები მიიღო და განავითარა მრავალი ქვეყნის კომპოზიტორთა თაობებმა, მათ შორისაა ბელა ბარტოკი, ოლივიე მესიანი, ჯორჯ ბენჯამინი და ჯაზ-პიანისტი და კომპოზიტორი ბილ ევანსი.