cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბენგეტი
გეოგრაფია
პროვინციის ძირითადი ნაწილი კორდილიერის მთიანეთს მოიცავს. ლუსონის უმაღლესი წერტილი, პულაგის მთა კაბაიანის შემადგენლობაშია მოქცეული. მთებში არაერთი მდინარე იღებს სათავეს, მათ შორის: აგნო, ამბურაიანი, ბედი, ბაკუნი, ბალილი და ასინი.
პროვინციის ჰინტერლანდებში უამრავი პატარა ტბა მდებარეობს. მათგან ყველაზე დიდები კაბაიანში მდებარე „ოთხი ტბაა“: ბულალაკაო, დეტეპნგეპოსი, ინკოლოსი და ტაბეიო.
პროვინციაში რამდენიმე საკონსერვაციო სივრცე მდებარეობს. მათ შორის უდიდესია ზემო აგნოს აუზის ნაკრძალი, პულაგის მთის ეროვნული პარკი, დატის მთის ეროვნული პარკი და ქვემო აგნოს წყალგამყოფი სატყეო ნაკრძალი.
კლიმატი
კიოპენის კლიამტის კლასიფიკაციით ბენგეტის დიდი ნაწილი სუბტროპიკული მთიანეთის კლიმატურ სარტყელშია მოქცეული. საშუალო ტემპერატურა აპრილში 25.3 °C-ს (77.5 °F) აღწევს, ხოლო იანვარში 13.3 °C-ს (55.9 °F).
დეკემბრიდან მარტის ჩათვლით პროვინციაში (განსაკუთრებით ზღვის დონიდან მაღლა მდებარე ქალაქებში: ატოკში, ბუგუიასში, მანკაიანსა და კიბუნგანში) ხშირია თრთვილი, რაც მოსავალს აზიანებს. 2007 წლის თებერვალში ბენგეტში ტემპერატურა 7 °C-მდე (45 °F) დაეცა, რამაც მოსავალი გააფუჭა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბენგეტი შედგება 13 მუნიციპალიტეტისგან, რომლებიც ორ საკანონმდებლო რაიონში ერთიანდება. მაღალურბანიზებული ქალაქი ბაგიო პროვინციისგან დამოუკიდებლად იმართება. ბაგიო ლა-ტრინიდადის, იტოგონის, საბლანისა და ტუბის მუნიციპალიტეტებითაა გარშემორტყმული. ბაგიო პროვინციის ნაწილი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ 1909 წელს მიღებული ქარტიის შესაბამისად დამოუკიდებელ ქალაქად გამოცხადდა.
13 მუნიციპალიტეტი 140 ბარანგაის მოიცავს. 2010 წლის აღწერით ყველაზე მეტი მოსახლეობა ლა-ტრინიდადში მდებარე პიკოს ბარანგაის ჰყავდა, ხოლო ყველაზე მცირე კაბაიანში მდებარე ანჩოქეის ბარანგაის.
დემოგრაფია
2015 წლის აღწერით ბენგეტის მოსახლეობა 446 224 ადამიანს შეადგენს. მოსახლეობის რაოდენობით იგი პირველ ადგილზეა რეგიონის მასშტაბით. მოსახლეობის სიმჭიდროვის მაჩვენებელი 160 ადამიანი 1 კვ. კმ-ზე. მაღალურბანიზებული ქალაქის, ბაგიოს ჩათვლით პროვინციის მოსახლეობა 791 590 ადამიანს შეადგენს, ხოლო მოსახლეობის სიმჭიდროვის მაჩვენებელი 1 კვ. კმ-ზე 280 ადამიანს უტოლდება.
2000 წლის აღწერით ბენგეტის მოსახლეობა 330 129 ადამიანს უდრიდა. 1995 წელთან შედარებით მოსახლეობის რაოდენობა 16 296 ადამიანით გაიზარდა. საშუალო წლიური მატების მაჩვენებელი 1.09% იყო, რაც საშუალო ეროვნულ მაჩვენებელზე ნაკლებია (2.43%). პროვინციაში რეგისტირებული შინამეურნეობების რაოდენობა 63 123-ს უდრიდა. შინამეურნეობების საშუალო ზომა 5.2-ს უდრიდა, რაც საშუალო ეროვნულ მაჩვენებელს (4.99) მცირედ აღემატებოდა.
ეთნოსი
ბენგეტის ადგილობრივი მოსახლეობა სამი ეთნოლინგვისტური ჯგუფისგან შედგება. კანკანაიები ჩრდილო-დასავლეთ მუნიციპალიტეტებში დომინირებენ, იბალოები სამხრეთ-აღმოსავლეთით არიან კონცენტრირებული, ხოლო კალანგუიაები ძირითადად აღმოსავლეთ ნაწილში ცხოვრობენ.
2000 წლის აღწერით მოსახლეობის 42.96%-ს (141 434 ადამიანი) კანკანაები შეადგენდნენ, 29.15%-ს (95 968 ადამიანი) — იბალოები, 3.69%-ს (12 147 ადამიანი) — კალანგუიები. დაბლობების ეთნიკური ჯგუფებიდან პროვინციის მოსახლეობის 13.36%-ს (43 984 ადამიანიუ) ილოკანოები შეადგენდნენ, ხოლო 2.36%-ს (7 773 ადამიანი) — ტაგალები. ილოკანოები პროვინციაში მას შემდეგ დასახლდნენ, რაც პრეზიდენტმა მარკოსმა ჩრდილოეთ ლუსონში მისი მმართველობის გასამყარებლად ილოკანოების მიგრაციის შესახებ ბრძანება გამოსცა, რასაც ილოკანოების მიერ ადგილობრივთა მიწების მიტაცება მოჰყვა.
სქოლიო
კატეგორია:ბენგეტი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:1900 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
ხადია დავლეთშინა
ხადია დავლეთშინა (Дәүләтшина Һәҙиә Лотфулла ҡыҙы; დ. 5 მარტი 1905 — გ. 5 დეკემბერი 1954) — ბაშკირი მწერალი ქალი. ბაშკირეთის ასსრ მწერალთა კავშირის წევრი (1935). პირველი ბაშკირი მწერალი ქალი.
რომანი „ირგიზი“ (გამოქვეყნდა 1957) აჩვენებს ბაშკირი ხალხის რევოლუციურ ბრძოლას 1902 წლებიდან 20-იან წლამდე. რომანის გმირი აიბულათი რუსი რევოლუციონერების გავლენით ზრდის ხალხის ინტერესების შეგნებულ დამცველს. 1967 წელს მიენიჭა სალვათ იულაევის სახელობის პრემია რომანისათვის „ირგიზი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 1954 კატეგორია:ბაშკირი მწერლები
მაქსინ კუმინი
მაქსინ კუმინი (Maxine Kumin) (დ. 6 ივნისი, 1925 — გ. 6 თებერვალი, 2014) — ამერიკელი პოეტი და ავტორი. დაინიშნა აშშ-ს პოეზიის ლაურეატ-კონსულტანტად კონგრესის ბიბლიოთეკისთვის 1981–1982 წლებში.
ადრეული წლები
მაქსინ კუმინი (ნამდვილი გვარი ვინოკური) დაიბადა 1925 წლის 6 ივნისს, ფილადელფიაში, ებრაელი მშობლების ოჯახში, და დადიოდა კათოლიკურ საბავშვო ბაღსა და დაწყებით სკოლაში. 1942 წელს ჩაირიცხა რედკლიფის უნივერსიტეტში. 1946 წელს მიიღო ბაკალავრის, ხოლო ორ წელიწადში მაგისტრის ხარისხი. 1946 წლის ივნისში იგი დაქორწინდა ვიქტორ კუმინზე, საინჟინრო კონსულტანტზე. წყვილს სამი შვილი ეყოლა: ორი ქალიშვილი და ერთი ვაჟი. 1957 წელს ჯონ ჰოლმსთან ერთად სწავლობდა პოეზიას ბოსტონის ზრდასრულთა განათლების ცენტრში. იქ იგი შეხვდა ენ სექსტონს, რომელთანაც მან დაიწყო მეგობრობა, რომელიც გაგრძელდა 1974 წელს სექსტონის თვითმკვლელობამდე.
კუმინი ასწავლიდა ინგლისურს 1958-1961 და 1965-1968 წლებში ტუფტის უნივერსიტეტში; 1961-1963 წლებში იყო რედკლიფის დამოუკიდებელი სწავლების ინსტიტუტის მეცნიერი. ატარებდა შეხვედრებს უამრავ სკოლასა და უნივერსიტეტში ლექტორად და პოეტად. 1976 წლიდან გარდაცვალებამდე 2014 წლის თებერვალში იგი და მისი მეუღლე ცხოვრობდნენ მეურნეობაში, უორნერში, ნიუ ჰემფშირი, სადაც გამოყავდათ არაბული და მეოთხეული ჯიშის ცხენები.
კარიერა
კუმინის მრავალი ჯილდოს სიაში შედის: იუნის ტიეჟენის პოეზიის მემორიალური ჯილდო (1972), პულიცერის პრემია პოეზიაში (1973), აიკენ ტეილორის ჯილდო თანამედროვე ამერიკული პოეზიისათვის, 1994 წლის პოეტების პრემია (ნაწარმოებისთვის „იღბლის ძებნა“), ამერიკული აკადემიის და ხელოვნებათა და წერილების ინსტიტუტის ჯილდო ლიტერატურის ჟანრში (1980), ამერიკელი პოეტების აკადემიის სტიპენდია (1986), 1999 წლის რუთ ლილის პოეზიის პრემია და ექვსი საპატიო ხარისხი. მას ასევე მიენიჭა სარა ჯოზეფ ჰელის ჯილდო და ლევინსონის პრემია. ასევე მიიღო ამერიკის ხელოვნების ეროვნული ფონდის გრანტი. 1981–1982 წლებში მუშაობდა კონგრესის ბიბლიოთეკის პოეზიის კონსულტანტად.
კრიტიკოსები კუმინს ადარებდნენ ელიზაბეთ ბიშოპსა და რობერტ ფროსტს მისი ზედმიწევნითი, დეტალური დაკვირვებების გამო, რადგან თავის შემოქმედებაში იგი ხშირად განსაკუთრებით ყურადღებას უთმობდა სასოფლო ცხოვრების რიტმებს ახალ ინგლისში. მას მოიხსენიებენ ისეთ აღიარებულ პოეტებთან ერთად, როგორებიც არიან: ან სექსტონი, სილვია პლათი და რობერტ ლოუელი. მაგრამ მათგან განსხვავებით, კუმინი თავს არიდებს მაღალ რიტორიკას და სადა სტილით წერას ამჯობინებს. მაქსინი იყო ერთ-ერთი მსაჯი 1985 წლის ბრიტინგემის პრემიაზე პოეზიის დარგში, სადაც მან საუკეთსო შეფასება მისცა პატრიცია დობლერის ნაწარმოებს — „საუბარი უცხო ადამიანებთან“.
გარდაცვალება
მაქსინ კუმინი გარდაიცვალა ერთწლიანი ჯანმრთელობის პრობლემების შემდეგ, 2014 წლის 6 თებერვალს, 88 წლის ასაკში. ნიუ-ჰემფშირში.
დიდი ალბათობით, კუმინი იყო ბოლო პირი, ვინც ან სექსტონი ცოცხალი ნახა, რადგან მათ ერთად მიირთვეს ლანჩი სექსტონი სუიციდამდე 1974 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი საბავშვო მწერლები კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი პოეტები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 99
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 99 მიიღეს 1953 წლის 12 აგვისტოს. რეზოულუციამ აღნიშნა, რომ მოსამართლე სერგეი გოლუნსკმა, ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო, თანამდებობიდან გადადგომის შესახებ განაცხადა და გაეროს საერთაშორისო სასამართლოში არსებული ვაკანტური თანამდებობის დასაკავებლად, საბჭოს, არჩევნები გენერალური ასამბლეის მერვე სესიის მიმდინარეობისას უნდა გაემართა.
საბჭოს პრეზიდენტმა განაცხადა, რომ რეზოლუცია მიიღეს ყოველგვარი წინააღმდეგობების გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
0099 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს შესახებ
გურინიატანი
გურინიატანი (Gurinhatã) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 543 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტიუტაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 137 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.32 კმ²-ზე. ფართობი 1 849 137 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მუხათგვერდის მეორე სამაროვანი
მუხათგვერდის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მცხეთა-თბილისის საავტომობილო გზის მე-19 კილომეტრზე. მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე.
ძეგლი 1976-1980 წლებში გათხარა მცხეთის მუდმივმომქმედმა არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, ა. აფაქიძის ხელმძღვანობით. ადგილზე გამოვლინდა სამი ქრონოლოგიური ფენა: ადრინდელი ბრინჯაოს, გვიანდელი ბრინჯაოს-ადრინდელის რკინის და ადრინდელი ანტიკური-ადრინდელი ელინისტური ხანის.
გვიანდელი ბრინჯაოს-ადრინდელი რკინის ხანის ფენაში დადასტურდა ქვაყრილიანი, ქვიშაქვის ფილებით გადახურული ორმოსამარხები. სამარხებში მიცვალებულებიესვენა კიდურებ მოკეცილი, მამაკაცები მარჯვენა, ქალები კი მარცხენა გვერდზე, თავით ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. ადგილზე აღმოჩნდა სამარხი კენოტაფებიც. სამარხებში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი, იარაღი და სამკაულები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კლიფ უილიამსი
კლიფორდ „კლიფ“ უილიამსი (Cliff Williams; დ. 14 დეკემბერი, 1949) — ინგლისელი მუსიკოსი, ფართოდ ცნობილი, როგორც ავსტრალიური ჰარდ-როკ ჯგუფის, AC/DC-ის, ბას-გიტარისტი და ბექვოკალი. მისი პროფესიონალური მუსიკალური კარიერა დაიწყო 1967 წელს და AC/DC-მდე უკრავდა ბრიტანულ ჯგუფებში Home და Bandit. AC/DC-ში მან ავსტრალიელი მარკ ევანსი ჩაანაცვლა და მისი პირველი სტუდიური ალბომი AC/DC-სთან ერთად იყო Powerage, რომელიც 1973 წელს გამოვიდა. 2003 წელს ჯგუფის დანარჩენ წევრებთან ერთად უილიამსი როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შეიყვანეს. მან AC/DC-დან წასვლის შესახებ 2016 წელს განაცხადა, თუმცა ფილ რადთან და ბრაიან ჯონსონთან ერთად ჯგუფს მაინც დაუბრუნდა 2020 წლის ახალი ალბომის ჩასაწერად — Power Up.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მუსიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მუსიკოსები კატეგორია:ინგლისელი როკ ბას-გიტარისტები კატეგორია:მამაკაცი ბას-გიტარისტები კატეგორია:ინგლისელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:ბლუზ-როკ მუსიკოსები კატეგორია:Columbia Records-ის შემსრულებლები
ალექს სანდრო
ალექს სანდრო (Alex Sandro; დ. 26 იანვარი, 1991) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, იტალიური „იუვენტუსისა“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების მცველი.
პორტუ
2011 წლის 23 ივლისს, პორტუმ სანდრო 9.5 მილიონ ევროდ გაიფორმა.
იუვენტუსი
2015 წლის 20 აგვისტოს, ტურინის იუვენტუსმა 26 მილიონ ევროდ, 5 წლიანი კონტრაქტი გააფორმა ალექს სანდროსთას.
სანაკრებო
კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:პორტუს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 26 იანვარი კატეგორია:2019 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
დიპტიქი
ისტორია
ყოველი ადგილობრივი, ანუ ავტოკეფალური ეკლესია და მათი პატრიარქები თანასწორნი არიან და არ არსებობს იერარქიული დამოკიდებულება ერთმანეთზე, მაგრამ არსებობს საპატრიარქო კათედრების რანგირება პატივის მიხედვით. აღნიშნული გამართლებულია პრაქტიკული მოსაზრებითაც, კერძოდ დიპტიხი წირვა-ლოცვის დროს გამოიყენება რათა განისაზღვროს მღვდელმთავართა თანმიმდევრობა და ასევე მათი მოხსენიების ადგილი წარმოთქმულ კვერექსებსა, თუ მოსახსენებლებში.
თავდაპირველად ქართულ ეკლესიას დიპტიხში ეკავა მეექვსე ადგილი რომის პაპის, კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიის, ანტიოქიისა და იერუსალიმის პატრიარქების შემდეგ. XI საუკუნეში მომხდარი დიდი სქიზმის გამო მართლმადიდებლური დიპტიხიდან ამოვარდა რომის პაპი, ხოლო 1589 წელს კონსტანტინოპოლის საპატრიარქომ სცნო ავტოკეფალურად რუსეთის ეკლესია და ოფიციალურად მიანიჭა საპატრიარქო რანგი, ხოლო დიპტიხში მეხუთე ადგილი, 1920 წელს კონსტანტინოპოლმა სცნო სერბეთის საპატრიარქოს მეექვსე ადგილი, 1925 წელს რუმინეთის საპატრიარქოს მეშვიდე, ხოლო 1953 წელს ბულგარეთის საპატრიარქოს მერვე ადგილი. საქართველოს 1917 წელს აღდგენილი ავტოკეფალია და საპატრიარქო წოდება კი — მხოლოდ 1990 წელს, კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II-ის ღვაწლის შედეგად. შესაბამისად ქართულმა ეკლესიამ დიპტიხში მეექვსე ადგილიდან მეცხრე ადგილზე გადაინაცვლა. 2019 წლის 6 იანვარს უკრაინის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ ავტოკეფალიის ტომოსი მიიღო.
საპატრიარქო დიპტიქი
ქვემოთ მოყვანილია მართლმადიდებელი ეკლესიის მხოლოდ საპატრიარქო დიპტიქი ისტორიულ ჭრილში.
წყარო
კატეგორია:მართლმადიდებლობა
დაურ ზანთარია
დაურ ზანთარია (დ. 25 მაისი, 1953, ტამიში – გ. 7 აგვისტო, 2001) — აფხაზი მწერალი და ჟურნალისტი. მუშაობდა აფხაზურ და რუსულ ენებზე.
ადრეული კარიერა და განათლება
დაიბადა 1953 წლის 25 მაისს, ტამიშში. 1971 წელს ოქროს მედალზე დაამთავრა ტამიშის სკოლა. 1975 წელს დაამთავრა სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1984 წელს გახდა საბჭოთა მწერალთა კავშირის წევრი. 1990-იან წლებში აქვეყნებდა სტატიებსა და ესეებს გაზეთებისთვის: „ნოვი მირ“, „დრუჟბა ნაროდოვ“, „ზნამია“, „ექსპერტ“ და „ობშჩეი გაზეტა“. ამავე პერიოდში გახდა აფხაზ მწერალთა კავშირის წევრი.
გარდაცვალება
ზანთარია გარდაიცვალა 2001 წლის 7 აგვისტოს. დასაფლავებულია ტამიშში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2001 კატეგორია:აფხაზი მწერლები
კორნელი დანელია
კორნელი დავითის ძე დანელია (დ. 15 ივნისი, 1934, სოფ. ნაჯახავო, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი — გ. 28 სექტემბერი, 1997, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ენათმეცნიერი, ტექსტოლოგი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1979), პროფესორი (1981).
დაამთავრა ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958–1959 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტში. 1963 წლიდან მოღვაწეობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ძველი ქართული ენის კათედრაზე (1987 წლიდან ამ კათედრის გამგე). 1988 წლიდან იყო თსუ-ის ფილოლოგიური ფაკულტეტის დეკანი.
სილუეტი (კუნძული)
thumb|left|200px|სილუეტის კუნძული. სილუეტი (Silhouette) — კუნძული სეიშელის კუნძულების შემადგენლობაში. მდებარეობს ინდოეთის ოკეანეში. სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი დიდი კუნძულიდან — მაედან, დაშორებულია ჩრდილო-დასავლეთით 20 კილომეტრზე. კუნძულის ზომებია დაახლოებით 6 კმ 4 კმ-ზე. კუნძულის ფართობი შეადგენს 20 კმ²-ს.
კორნელი დანელია
დანელიას გამოკვლევები ეხება ძველი ქართული ენის, მეგრულ-ჭანურის, ქართული სალიტერატურო ენის ისტორიის, ბიბლიურ წიგნთა ქართული თარგმანების საკითხებს. აღსანიშნავია მისი წვლილი ძველი ქართული ენის ძეგლების კრიტიკულად გამოცემასა და შესწავლაში. მოამზადა, წინასიტყვაობა და შენიშვნები დაურთო იოსებ ყიფშიძის თხზულებათა ერთტომეულს (1994).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:ქართველი პროფესორები კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კ
სილუეტი (კუნძული)
კუნძულის მოსახლეობა 200 კაცს შეადგენს. სიმჭიდროვე 7,5 კაცი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
კარუაპამპის რაიონი
კარუაპამპის რაიონი (Distrito de Carhuapampa) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის ოკროსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2228 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 752 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.85 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 109.78 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ოკროსის პროვინციის რაიონები
კასერესი (კოლუმბია)
კასერესი (Cáceres) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 150 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 145 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 973 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ლიოსა-დე-რანესი
ლიოსა-დე-რანესი (Llosa de Ranes, La Llosa de Ranes) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კოსტერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,1 კმ². მოსახლეობა — 3642 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
გიორგი გოგოჩაშვილი
გიორგი გოგოჩაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი, მკლავჭიდში შშმ პირთა შორის ორგზის მსოფლიო ჩემპიონი (2018, ანთალია, თურქეთი, 100 კგ; 2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 90 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
არანისის ნამოსახლარი
ტერმინი არანისის ნამოსახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფრინველშტერი
ფრინველშტერი (Fulmarus glacialis) — ოკეანის ფრინველი ქარიშხალასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 45–50 სმ, მასა 1 კგ-მდე, ფრთის შლილი 102–112 სმ. დედალ-მამალი ერთნაირადაა შეფერილი; არსებობს ფერითი მორფები. ღია მორფას თავი, კისერი და სხეულის ქვედა მხარე თეთრი აქვს, დანარჩენი შებუმბვლა ღია რუხია; შუალედურ და მუქ მორფებს თეთრი ფერი რუხით აქვთ ჩანაცვლებული სხვადასხვა ინტენსივობით, დანარჩენი ნაწილები მუქი ან მურა-რუხია. ბინადრობს არქტიკისა და წყნარი და ატლანტის ოკეანეების ბორეალური ზონების კლდოვან კუნძულებსა და მატერიკულ სანაპიროებზე. გამრავლების პერიოდში კვების ადგილებში ათასობით ფრინველშტერი იყრის თავს. დანარჩენ დროს ხშირად მარტოდ, წყვილებად ან მცირე გუნდებად ცხოვრობს. ჩინებულად ფრენს შტორმშიც, ახასიათებს დინამიური ლივლივი. კარგად ცურავს, ყვინთავს 4 მეტრამდე სიღრმეზე. უპირატესად იკვებება კიბოსნაირებით, თავფეხიანებით, თევზით, ზღვის სარეწების ნარჩენებითა და ლეშით. გამრავლებას 6–12 წლის ასაკში იწყებს. მონოგამი ფრინველია. საბუდარი ორმო საფენის გარეშეა; დედალი 1 კვერცხს დებს. ინკუბაცია 49–53 დღე გრძელდება; ბარტყებს ორივე მშობელი კვებავს. ანტარქტიკულ ზონაში ბინადრობს გვარის მეორე წარმომადგენელი — ანტარქტიკული ფრინველშტერი (F. glacialoides).
სქოლიო
კატეგორია:ფრინველშტერი
მოურავის გორა
ნამოსახლარი მოურავის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ნიჩბისში, თბილისიდან ახალციხისაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, ოხერასხევის მარჯვენა ნაპირზე, იქ სადაც ხევი კვეთს გზას. დაზიანებულია. გორის ზედაპირზე უხვადაა წითლად მოხატული ჭურჭლისა და კრამიტის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სან-ანდრესის რაიონი
სან-ანდრესის რაიონი (Distrito de San Andrés) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის პისკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 27 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 134 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 360 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 39.45 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პისკოს პროვინციის რაიონები
იპისაუ
იპისაუ (Ipiaçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტიუტაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 107 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.81 კმ²-ზე. ფართობი 466 020 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბერეზანკის რაიონი
ბერეზანკის რაიონი (Березанський район) — რაიონი უკრაინაში, მიკოლაივის ოლქში. მისი ფართობია 1 378 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 23 728 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 17 კაცს კმ²-ზე. ბერეზანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბერეზანკა.
ლავრენტი ბალუაშვილი
ლავრენტი იოსების ძე ბალუაშვილი (ბალუევი; დ. 6 თებერვალი, 1868 — გ. უცნობია) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი (1918).
თავდაპირველი განათლება სასულიერო სემინარიაში მიიღო. 1890 წლის ივნისიდან რუსეთის იმპერიის სამხედრო სამსახურში იყო. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი. 1893 წლიდან პოდპორუჩიკის წოდებით ერევნის მე-13 ლაიბგრენადერთა პოლკში ჩაირიცხა. მიიღო პორუჩიკის (1897), შტაბს-კაპიტნის (1901) და კაპიტნის (1905) წოდებები. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (1914-1918). 1915 წლიდან იყო იმავე პოლკის პოდპოლკოვნიკი, შემდეგ — პოლკოვნიკი. ომში დაიჭრა. 1917 წლის აპრილში დაინიშნა სუვოროვის გრენადერთა 22-ე პოლკის მეთაურად. 1918 წლიდან მსახურობდა ქართულ ჯარში. მეთაურობდა მე-5 ქვეით პოლკს, რომელმაც თავი გამოიჩინა 1918 წლის დეკემბერში სომხეთ-საქართველოს ომში, კერძოდ, ბრძოლაში მთა დელიხტაშთან. 1919 წლის 17 ოქტომბერს დათხოვნილ იქნა თადარიგში. 1920 წელს აირჩიეს კათოლიკოს-პატრიარქ ლეონიდეს ინიციატივით შექმნილი მორწმუნეთა საზოგადოების წევრად.
დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III (1900), წმ. ანას III (1908) და II (ხმლებით, 1915), წმ. ვლადიმერის IV (ხმლებითა და ბაბთით, 1915) ხარისხის ორდენებით, გიორგის იარაღით (1915, 1914 წლის ნოემბერში სოფ. ოლშანისა და პრჟეჩეს რაიონში ბრძოლებში თავის გამოჩენისთვის).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:დაბადებული 1868 კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ფელინის სატირიკონი
ფელინის სატირიკონი (Fellini Satyricon) — ფედერიკო ფელინის 1969 წლის ფილმი. დაფუძნებულია გაიუს პეტრონიუსის ამავე სახელწოდების რომანზე. მოქმედება იმპერატორ ნერონის მმართველობის დროს ვითარდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1969 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:ლათინურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფედერიკო ფელინის ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები კატეგორია:ფენტეზი ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
პაზარი
პაზარი (ქართ. / ლაზ. ათინა) — ქალაქი თურქეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, შავი ზღვის სანაპიროზე,  რიზეს პროვინციაში, ბათუმიდან 92 კმ. მოსახლეობა 2012 წლის აღწერით 15,892. ძირითადად სახლობენ ლაზები.
ეტიმოლოგია
ქალაქის ისტორიული სახელია ათინა. 1928 წელს მას დაერქვა პაზარი, რაც თურქულ ენაზე ბაზარს ნიშნავს.
ისტორია
ძვ.წ. VIII საუკუნეში დაარსდა როგორც ბერძნული კოლონია. შედიოდა კოლხეთის სამეფოში. მოგვიანდებით ათინა დაიპყრო რომის იმპერიამ შემდეგ კი ბიზაანტის და ტრაბიზონის იმპერიის ნაწილს წარმოადგენდა. სხვა და სხვა დროს შედიოდა საქართველოს სამეფოს შემადგენლობაში.
ქალაქი ათინა უხსოვარი დროიდან დასახლებულია ლაზებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები კატეგორია:შავიზღვისპირა ქალაქები
მუნჯუქლი (ლაჩინი)
მუნჯუქლი (Muncuqlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
კაისედო
კაისედო (Caicedo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.820 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 669 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 221 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მონიკა კრიემადი
ადრეული ცხოვრება და განათლება
დაიბადა 1974 წლის 9 აპრილს ალბანეთის დედაქალაქ ტირანაში. სწავლობდა „დორა დ'ისტრიას“ სახელობის უმაღლეს სკოლაში და „პეტრო ნინი ლუარასის“ სახელობის საშუალო სკოლაში. 1992 წელს, მოიგო სწავლის უფლება ფაკულტეტინის მეცნიერებათა ბიოქიმიის ფილიალში. 1999 წელს, კვლევა ჩაატარა ჯორჯ მარშალის სახელობის ცენტრში, გარმიშ-პარტენკირხენში (გერმანია), რეგიონული უსაფრთხოების პოლიტიკაზე. 2000-2002 წლებში, ნებრასკის უნივერსიტეტთან თანამშრომლობით, სწავლობდა მაგისტრატურის საფეხურზე ბიზნესის ადმინისტრირების განხრით, ტირანის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტზე. ასევე მუშაობდა ასპირანტურაზე.
პოლიტიკა
მისი პოლიტიკური ცხოვრება 1991 წელს დაიწყო, როდესაც იგი „FRESSH“-ის ერთ-ერთი დამფუძნებელი გახდა. 1992 წლის იანვარში, კრიემადი აირჩიეს პრეზდიუმის წევრად და მოგვიანებით, იმავე წლის მაისში აირჩიეს „FRESSH“-ის I და II ყრილობის გენერალურ მდივანად. იგი, 2002 წლის აპრილამდე მუშაობდა „FRESSH“-ის პრეზიდენტად. 1995 წლიდან 2000 წლამდე, იგი საერთაშორისო სოციალისტ ახალგაზრდათა „IUSY“ ვიცე-პრეზიდენტად აირჩიეს. 1991 წლის დეკემბრიდან 2004 წლის სექტემბრამდე, მონიკა სოციალისტური პარტიის წევრი იყო. იმავე დროს, ის ასევე ალბანეთის პარლამენტის წევრიც იყო, 2001-2005 წლებში, აგრეთვე ორჯერ ტირანის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრადაც აირჩიეს, სადაც იგი ევროსაბჭოში ადგილობრივი ხელისუფლების დელეგაციის მდივნად აირჩიეს. 2004 წლის სექტემბერში, იგი პარტია „სოციალისტური მოძრაობა ინტეგრაციისთვის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი გახდა. მონიკა დღეს ამავე პარტიის ტირანის ფილიალის გენერალური მდივანი და პარტიის წევრია. დაოჯახებულია პარლამენტის თავმჯდომარესთან და ჰყავს სამი შვილი: ბორა, ბესარი და ერა მეტაჟი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ალბანელი პოლიტიკოსი ქალები
ბაშკირეთის დროშა
ბაშკირეთის დროშა — ბაშკირეთის რესპუბლიკის ოფიციალური სიმბოლო. 2001 წლიდან 25 თებერვალი ბაშკირეთში სახელმწიფო დროშის დღეა.
ისტორია
1992 წელს ბაშკირეთის სსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ქვეყანას სახელი გადაარქვა და უწოდა ბაშკირეთის რესპუბლიკა. ამავე დღეს მიიღეს ბაშკირეთის რესპუბლიკის დროშაც პროპორციით 1:2.
ამჟამინდელი დროშა ახალი პროპორციებით მიიღეს 2003 წლის 12 თებერვალს სახელმწიფო კრების საკანონმდებლო პალატის, ყურულთაის, სხდომაზე.
აღწერა
ბაშკირეთის დროშა არის მართკუთხა ქსოვილი პროპორციით 2:3. მასზე ჰორიზონტალურად დატანილია სამი თანაბარი ზოლი: ცისფერი, თეთრი და მწვანე. თეთრ ზოლზე ცენტრში დატანილია წრეში ჩასმული აყვავებული კურაიის გამოსახულება.
გამოყენება
ბაშკირეთის კანონის „ბაშკირეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო სიმბოლოების შესახებ“  მიხედვით განსაზღვრულია იმ შენობების სია, რომელზეც მუდმივად უნდა ეკიდოს ქვეყნის დროშა.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთი კატეგორია:ბაშკირეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის სუბიექტების ეროვნული სიმბოლოები
ლუგარ-ნუევო-დე-ფენოლიეტი
ლუგარ-ნუევო-დე-ფენოლიეტი (Lugar Nuevo de Fenollet, Llocnou d'en Fenollet) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კოსტერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 1,5 კმ². მოსახლეობა — 916 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
აზერბაიჯანის ტბები
მინი|მაღალმთიანი ტბა [[გოიგოლის ტბა|გოიგოლი, რომელიც ერთ-ერთი უღრმესია კავკასიაში (96 მეტრი)]] მინი|მთის პატარა ტბა [[ბათაბათი]] აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე გავრცელებულია დაახლოებით 450 ტბა, რომელთა საერთო ფართობია 395 კმ². ტბების უმეტესობა პატარაა, მათი დიდი ნაწილი ზაფხულში შრება. აზერბაიჯანში მხოლოდ 10 ტბას აქვს 10 კმ²-ზე მეტი ფართობი, ხოლო 25 ტბა 1 კმ²-ზე მეტი ფართობისაა. ზედაპირის ფართობით აზერბაიჯანის უდიდესი ტბაა სარისუ, რომლის ფართობია 65,7 კმ².
მყინვარული წარმოშობის ტბებია კავკასიონსა და მცირე კავკასიონზე, რომელთაგან ყველაზე დიდია დიდი ალაგიოლის ტბა, რომლის ფართობია 5,1 კმ², ხოლო მაქსიმალური სიღრმე 9,4 მ. იგი მდებარეობს ყარაბაღის ვულკანურ მთიანეთზე. მუროვდაღის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე განლაგებულია თვალწარმტაცი ტბების ჯგუფი, რომელთა შორისაა კავკასიის ერთ-ერთ ულამაზესი და უღრმესი ტბა გოიგოლი. ბევრია ტბა მტკვარ-არაქსის დაბლობზე, რომელთაგან აღსანიშნავია სარისუ, აღგიოლი და მეჰმანი.
მნიშვნელოვანია მასაზირის ტბა, რომელიც წარმოადგენს სუფრის მარილის მნიშვნელოვან წყაროს, რომლის მარაგი შეადგენს დაახლოებით 1735 მლნ. ტონას. 2010 წელს ტბის სანაპიროზე გაიხსნა მარილის მწარმოებელი ქარხანა „Azeri“.
წარმოშობის მიხედვით აზერბაიჯანში გამოიყოფა ტბების 7 ტიპი: მყინვარული, ჭალის, ტექტონიკური, ლაგუნური, კარსტული, ტბიურ-მდინარეული და რელიქტური. მთის ტბების დიდი ნაწილი გამოიყენება პირუტყვისა და ფრინველთა წყურვილის დაკმაყოფილებისათვის. მაგალითად, ჰაჯიყაბული, სარისუ და აღგიოლი გამოიყენება თევზის სარეწად და ნაწილობრივ სარწყავად, აფშერონის ნახევარკუნძულის ტბები ქიმიური ნივთიერებების მისაღებად. მდინარეთა ზემო დინებებში არსებული ზოგიერთი ტბა წყალსაცავად არის გადაქცეული, რომლებიც ზაფხულში დამატებითი წყლით უზრუნველყოფენ მდინარეებს.
აზერბაიჯანისა და საქართველოს საზღვარზე, ზღვის დონიდან 291,4 მ სიმაღლეზე მდებარეობს ჯანდარის ტბა, რომლის აუზის ფართობის 33 %-ია მოქცეული აზერბაიჯანში. ტბა მდიდარია თევზით.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტბები
ავანის რაიონი
ავანის რაიონი (Ավան) — სომხეთის დედაქალაქის, ერევნის თორმეტიდან ერთ-ერთი რაიონი. იგი მდებარეობს ქალაქის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2011 წლის მონაცემებით კენტრონის რაიონში ცხოვრობს 51 000 ადამიანი. მდებარეობს მდინარე რაზდანის მარჯვენა ნაპირზე.
რაიონს ესაზღვრება ნორ-ნორკისა და კანაკერ-ზეითუნის რაიონები. ასევე კოტაიქის პროვინცია.
რაიონი იყოფა 3 კვარტალად: ავანი, ავან-არინჯი და აღი-ჰანქი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერევნის რაიონები
თაგვებსა და ადამიანებზე
თაგვებსა და ადამიანებზე, (Of Mice and Men) — ჯონ სტეინბეკის რომანი (1937). რომანი გვიამბობს ორი მუშის, ჯორჯ მილტონისა და ლენი სმოლის ისტორიას, რომლებიც სამუშაოდ კალიფორნიის ერთ–ერთ პატარა რანჩოში მიემგზავრებიან.
მოქმედება მიმდინარეობს ამერიკის დიდი დეპრესიის ფონზე, სადაც ადამიანებს ხანგრძლივი სამსახურის მოძებნა უძნელდებათ და სამუშაოს მუდმივად იცვლიან. ეს არის იგავი დანაშაულის, მარტოობის, იმედისა და უიმედობის შესახებ. ნაწარმოებში ასახული იმ პერიოდის თნამდევი მოვლენები: რასიზმი, მარტოობა და ბრძოლა პირადი თავისუფლებისთვის.
სათაური ავტორმა აიღო რობერტ ბერნსი ერთ–ერთი ლექსიდან (To a Mouse).
ეკრანიზაცია
რომანის რამდენიმე ეკრანიზაციაა არსებობს. ის არაერთხელ დაიდგა ბროდვეიზე სპექტაკლის სახით. ჰოლივუდში კი სამი ფილმი გადაიღეს მისი მიხედვით. მათგან ყველაზე პოპულარულია 1992 წელს გადაღებული ფილმი, სადაც მთავარი პერსონაჟის – ლენი სმოლის როლს ჯონ მალკოვიჩი ასრულებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:1937 წლის რომანები კატეგორია:სოციალური რომანები კატეგორია:ალეგორიული რომანები კატეგორია:ფილმებად ადაპტირებული რომანები კატეგორია:ჯონ სტაინბეკის რომანები
იუვალ ნოე ჰარარი
იუვალ ნოე ჰარარი יובל נח הררי; დ. 24 თებერვალი, 1976) — ებრაელი ისტორიკოსი და იერუსალიმის ებრაული უნივერსიტეტის ისტორიის დეპარტამენტის პროფესორი. ის არის შემდეგი პოპულარული სამეცნიერო ბესტსელერების ავტორი: საპიენსი: კაცობრიობის მოკლე ისტორია კაცობრიობის (2014), ჰომო დეუსი: ხვალინდელობის მოკლე ისტორია (2016) და 21 გაკვეთილი 21-ე საუკუნისთვის (2018).
პეზიზასნაირნი
პეზიზომიცენტები (Pezizales) — ჩანთიან სოკოთა რიგი პეზიზომიცეტების კლასისა. როგორც წესი რედუცენტები არიან. რიგი მოიცავს რამდენიმე ფასეულ სახეობას, მაგ. ხარისფაშვა.
სქოლიო
* კატეგორია:პეზიზომიცეტები
უბედური შემთხვევა
„უბედური შემთხვევა“ (A Painful Case) — ჯეიმზ ჯოისის მოთხრობა, რომელიც გამოქვეყნდა 1914 წელს გამოცემულ მოთხრობათა კრებულში დუბლინელები.
მოკლე აღწერა
მისტერ დაფი, შუა ხნის ბანკის მოლარე, თავისი სურვილით ცხოვრობს განცალკევებით დუბლინის გარეუბანში. ის არის ფრთხილი, მოწესრიგებული და სოციალურად ნაკლებად აქტიური. ერთ საღამოს კონცერტზე ის მისის ემილი სინიკოს გამოელაპარაკა, გათხოვლ და შვილიან ქალს. მალე ისინი ურთერთობასაც დაიწყებენ. ეს ურთიერთობა არ იყო იმდენად სუფთა და წმინდა რომ მისტერ სინოკო დათანხმებოდა, მას ეგონა რომ მისტერ დაფის მისი ქალიშვილის ხელის თხოვნა უნდოდა ამიტომ გულღიად ხვდებოდა მას და ვერც კი დაუშვებდა მის ცოლსა და მისტერ დაფის შორის შესაძლო ურთიერთობას. გარკვეული ხნის მანძილზე ისინი ხვდებობნენ ერთმანეთს, მისტერ დაფიმ ქალს გული გადაუშალა, გაანდო საკუთარი საიდუმლოებები და ფიქრები. თუმცა ერთ საღამოს, ქალის საქციელით განაწყენებულმა დაფიმ ეს ურთიერთობა მოულოდნელად დაასრულა.
ოთხი წლის შემდეგ, მისტერ დაფიმ სტატია წაიკითხა გაზეთში. სტატიაში ეწერა, რომ სიდნეი-პერედის სადგურზე მისის სინოკოს მატარებელი დაეჯახა და გარდაიცვალა. სტატიაში ეწერა რომ ქალმა, შემთხვევამდე ორი წლით ადრე სმა დაიწყო, ასევე აღწერილი იყო გარემოებები რომელთა მიხედვითაც უბედური შემთხვევა ქალის დაუდევრობით და გაუფრთხილებლობით იყო გამოწვეული.
პირველად მისტერ დაფის ამ ამბავზე საშინელი რეაქცია ჰქონდა. გაბრაზდა, რომ ასეთ სუსტ ქალს გაანდო თავისი საიდუმლოებები და დაასკვნა რომ სისუსტე სმისგან იყო გამოწვეული. თუმცა თანდათან მიხვდა რომ ქალი აქამდე მარტოსულობამ მიიყვანა.
ამბავი მთავრდება იმით რომ დაფი მეგეზინ-ჰილის წვერზეა, სიჩუმით გარშემორტყმული ღამის დუბლინს გადაჰყურებს, ადგილს სადაც მისის სინიკოსთან ერთად იჯდა და საუბრობდა ხოლმე და აანალიზებს რამდენად მარტოსულია.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეიმზ ჯოისის ნაწარმოებები
მუხრანის გმირთა ხსოვნის მემორიალი
მუხრანის გმირთა ხსოვნის მემორიალი — არქეიტექტურული ძეგლი აღმართულია თბილისი-გორის საავტომობილო გზის 45-ე კილომეტრზე, მინდორში, მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუხრანის მისადგომებთან. ეძღვნება 1941-1945 წლებში, სამამულო ომში დაღუპულთა ხსოვნას. გაიხსნა 1981 წელს. არქეიტექტორები შ. ბოსტანაშვილი, ვ. დავითაია; მოქანდაკეები ე. ბურძანაძე და რ. ლოზლოვსკი. არქიტექტურის მსოფლიო ბეინალზე „სოფია-1983“ მონუმენტის არქიტექტურისათვის ავტორებს მიენიჭათ ლაურეატის წოდება და ქ. პლევნის პრემია.
ოთხი მასიური, მეოთხედწრით დასრულებული პილონი, როგორც ოთხი ხელის მტევანი, იფარავს მათ შუა აღმართულ ორნამენტირებულ „სიცოცხლის ხეს“. ერთი სიმაღლის ხუთივე ელემენტი მოპირკეთებულია ეკლარის თეთრი ქვით და დაფუძნებულია რუხი ბაზალტის ფართო ბაქანზე. კომპოზიცია მრავალპლანიანია, თუმცა იკითება როგორც სიმეტრიული, შეკრული, გამჭოლი კუბური მოცულობა. ჩრდილოეთ-დასავლეთის, ერთმანეთისგან ოდნავ დაშორებული ორი პილონი ქმნის შუქ-ჩრდილების დამატებით ეფექტს. „ინტერიერში“ მახვილი რაკურსებით, დეკორატიული ხერხებით შექმნილია ამაღლებული და საზეიმო განწყობა. პილონების კედლებზე ამოკვეთილია ომში დაღუპული და დაკარგული 300 მუხრნელის სახელი და გვარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები გმირთა ხსოვნის მემორიალი
მურათლი
მურათლი (Muratly) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
ჩიოქაქობა
ჩიოქაქობა (Çökəkoba) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
კოჩასის რაიონი
კოჩასის რაიონი (Distrito de Cochas) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის ოკროსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1350 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 298 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.08 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 421.48 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ოკროსის პროვინციის რაიონები
ყულარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყულარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰოკეის ყვანჭი
alt=ყინულის ჰოკეის ყვანჭი და მეკარის ყვანჭი|thumb|310x310px|ყინულის ჰოკეის ჩვეულებრივი ყვანჭი (მარცხნივ) და მეკარის ყვანჭი. ყვანჭი (სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით — საბურთალი ჩოგანი) — სპორტული ხელსაწყო, რომელიც გამოიყენება ჰოკეის რამდენიმე სახეობაში. არსებობს ყინულის ჰოკეის ყვანჭი და ბალახის ჰოკეის ყვანჭი. ყინულის ჰოკეის ყვანჭი შედგება დაახლოებით 150-200 სანტიმეტრის სიგრძის ტარისგან, რომელიც ბოლოში 135° დახრილი კუთხით და 25-40 სანტიმეტრის სიგრძის პირით ბოლოვდება. ყინულის ჰოკეის ყვანჭი გამოიყენება ჰოკეის ბურთის — შაიბას — სატარებლად, გასაგორებლად, გადასაცემად და დასარტყმელად. ყინულის ჰოკეის ყვანჭის პირი არის ოდნავ მოხრილი რკალი, რათა შაიბის გადაადგილება გაუადვილდეს მოთამაშეს. ყინულის ჰოკეის ყვანჭის ზომა და ფორმა ინდივიდუალური მოთამაშის ასაკზე და თამაშის სტილზე არის დამოკიდებული.
მეკარის ყინულის ჰოკეის ყვანჭი ოდნავ განსხვავდება დანარჩენ პოზიციებზე მოთამაშეთა ყვანჭისგან. მეკარის ყვანჭის პირი არის უფრო ფართო, პირის დახრის კუთხე არის უფრო მახვილი.
ანა გოპკო
ანა გოპკო (უკრ. Ганна Миколаївна Гопко ; დ. 4 მარტი, 1982, სოფელი განაჩევკა, პერემიშლიანსკის რაიონი, ლვოვის ოლქი) —   უკრაინელი ჟურნალისტი და სამოქალაქო აქტივისტი. გარემოსდამცველი,   თამბაქოს მოწევის წინააღმდეგ აქტიური მებრძოლი. უკრაინის უმაღლესი რადის მე-8 მოწვევის სახალხო დეპუტატი (2014 წლიდან). საზოგადოებრივი კომუნიკაციების დოქტორი.
ჰოკეის ყვანჭი
სქოლიო
კატეგორია:სპორტული ინვენტარი
ანა გოპკო
ბიოგრაფია
ანა გოპკომ სკოლა წარჩინებით დაამთავრა. შემდეგ — ი. ფრანკოს სახელობის ლვოვის ეროვნული ინსტიტუტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი (2004). იგი გახლავთ საერთაშორისო ჟურნალისტიკის მაგისტრი. სტუდენტობის წლებში მუშაობდა ლვოვის “ ინტერისა“ და უკრაინის საზოგადოებრივი არხის „პირველი ნაციონალის“ კორესპონდენტად.
საკანდიდატო დაიცვა დისერტაცია დაიცვა  თემაზე  „გარემოსდაცვითი ჟურნალისტიკა“ (2009 წელს ტარას შევჩენკოს სახელობის კიევის ეროვნულ უნივერსიტეტში).
ანა გოპკო უკრაინის პოლიტიკური სწავლების სკოლის კურსდამთავრებულია.
იგი  გახლავთ უკრაინაში საერთაშორისო ორგანიზაციის —  "მომავლისთვის თამბაქოს გარეშე" პროგრამების გრძელვადიანი კოორდინატორი.
2014 წლის ზაფხულში, ევრომაიდანის მასობრივი გრძელვადიანი დემონსტრაციების  შემდეგ, გახდა საზოგადოებრივი ინიციატივის "რეფორმების რეანიმაციული პაკეტის" (Реанімаційний пакет реформ)  თანადამფუძნებელი და კოორდინატორი.
2014 წლის უკრაინის ვადამდელ საპარლამენტო არჩევნებზე იგი აირჩიეს მე-8 მოწვევის დეპუტატად, ხელმძღვანელობდა სამოპომიჩის ასოციაციის საარჩევნო სიას. მისივე ჩვენების თანახმად,  მიიღო შეთავაზება პოროშენკოს ბლოკის, ბატკივშჩინას, ოლეგ ლიაშკოსა და ანატოლი გრიცენკოს პარტიების საარჩევნო სიის ათეულში შესვლის შესახებ. პარლამენტში საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტს თავმჯდომარეობდა.
არჩევნების შემდეგ შექმნილ მთავრობაში პრემიერ-მინისტრმა არსენი იაცენიუკმა  მას  ეკოლოგიისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრის პოსტი სესთავაზა, მაგრამ გოპკომ უარი თქვა და გადაწყვიტა პარლამენტში დარჩენილიყო.
2015 წლის ზაფხულში, ფრაქციის გადაწყვეტილების საწინააღმდეგოდ, მან მხარი დაუჭირა უკრაინის კონსტიტუციაში შეტანილ ცვლილებებს დეცენტრალიზაციასთან დაკავშირებით და, შესაბამისად, 2015 წლის 31 აგვისტოს იგი გარიცხეს უმაღლეს რადას "თვითდახმარების" ფრაქციიდან. თავად გოპკომ ამგვარ ქმედებები პოპულიზმის და ბოლშევიკური ავტორიტარიზმის სერიების გაგრძელებად შეაფასა. ფრაქციის ხელმძღვანელმა ოლეგ ბერეზიუკმა ასევე გამოთქვა გოპკოს კომიტეტის ხელმძღვანელის თანამდებობიდან გადაყენების აზრი, მაგრამ ამის განხორციელებას დეპუტატების უმრავლესობის მხარდაჭერა სჭირდებოდა.
თავად ანა გოპკო გეგმავს დარჩეს უფრაქციო დეპუტატად.
ჩემივე ჩვენებით: „ყოველთვის თვეში 20 ათასზე მეტ გრივნას ვიღებდი, ეს იყო ხელფასი, ყველა გადასახადის გადახდის გათვალისწინებით“. ანა გოპკოს დეკლარაციის მიხედვით, მისი ოჯახი 8 ბინას ფლობს.
2014 წელს ამერიკულმა ჟურნალმა Foreign Policy-მ ანა გოპკო შეიყვანა 100 გლობალური მოაზროვნის ყოველწლიურ სიაში (100 Global Thinkers).
2014 წელს გახდა National Democratic Institute - ის პრიზის მფლობელი.
2018 წლის 1 ნოემბერს იგი იმ უკრაინელ პირთა სიაში მოხვდა, რომელთა მიმართ რუსეთის მთავრობამ სანქციები დააწესა.
ოჯახი
ანა გოპკო დაქორწინებულია. მისი მეუღლე — ალექსანდრე ჟუკი (დ. 1978) — Cargill-ის ეკონომისტი გახლავთ. წყვილს ჰყავს ქალიშვილი სოფია (დაიბადა 2011 წელს).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:უკრაინელი ქალი პოლიტიკოსები კატეგორია:უკრაინელი ქალი ჟურნალისტები კატეგორია:ევრომაიდანის აქტივისტები
ტინა დუტა
ტინა დუტა (დ. 27 ნოემბერი 1991, კალკუტა) — ინდოელი მსახიობი და მოდელი. სახელი გაითქვა სერიალ „ორ ბედში“ (Uttaran) შესრულებული იჩას როლით.
ბიოგრაფია
ტინა დუტა თავისი თავისუფალი დროის დიდ ნაწილს მშობლიურ ქალაქ კალკუტაში ატარებს, სადაც ძირითადად წიგნების კითხვითაა დაკავებული. იგი ლიტერატურით ბავშვობიდანვე იყო გატაცებული. კალკუტაში ტინას ხშირად ამჩნევენ წიგნის ბაზრობაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი
მონტესა
მონტესა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კოსტერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 48,1 კმ². მოსახლეობა — 1155 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
შვედეთის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია
შვედეთის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია (Swedish Recording Industry Association, GLF — Grammofonleverantörernas förening) — ასოციაცია, რომელიც შვედეთის ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ინტერესებს წარმოადგენს. იგი შეიქმნა 1975 წელს და იმავე წელს გახსნა ქვეყნის ორი მთავარი ჰიტ-აღლუმი — შვედეთის ალბომების ჩარტი და შვედეთის სინგლების ჩარტი.
GLF-ს ჰყავს შემდეგი მონაწილეები: Bonnier Amigo Group, EMI Svenska AB, Network Entertainment Group (MNW?), Sony BMG Music Entertainment Sweden AB, Sound Pollution AB, Universal Music Sweden AB და Warner Music Sweden AB. 1986 წლიდან GLF-მა შექმნა რეგისტრირებული სიმღერების ონლაინ-კატალოგი — „Grammotex“. დღეისთვის მათი რაოდენობა შეადგენს 100 000-ს.
დღეისთვის GLF-ს არ გააჩნია საკუთარი საიტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედური მუსიკა კატეგორია:მუსიკალური ჰიტ-აღლუმები
მაშტოც აირაპეტის ეკლესია
მაშტოც აირაპეტის ეკლესია (Մաշտոց Հայրապետ եկեղեցի) — XII საუკუნის ეკლესია სომხეთში. მდებარეობს კოტაიქის პროვინციის სოფელ გარნიში.
მაშტოც აირაპეტის (ანუ მაშტოც პატრიარქის) ეკლესია აგებულია ტუფისაგან XII საუკუნეში წარმართული სალოცავის ადგილზე. შესასვლელიდან მარჯვენა მხარეს დგას ქვა ფრინველის გამოსახულებით, რომელიც სავარაუდოდ დაკავშირებულია წარმართულ სალოცავთან. ტაძარი მცირე ზომისაა. ოთხივე ფასადზე და გუმბათის ყელზე ორნამენტებია. ეკლესიის გარშემო რამდენიმე ხაჩქარია. ეკლესიის მახლობლად სოფელ გარნიში მდებარეობს I საუკუნის წარმართული ტაძარი, სურბ-ასტვაწაწინის (ღვთისმშობლის) ეკლესია, IV საუკუნის ეკლესიის ნაშთები, მანუკ-ტუხის ეკლესიის ნანგრევები, ავუც-ტარის ეკლესია, წმინდა სერგის ეკლესია და კატრანიდე I-ის ალტარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
კალდასი (ანტიოკია)
კალდასი (Caldas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.935 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 68 157 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 146 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იტიუტაბა
იტიუტაბა (Ituiutaba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 605 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტიუტაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 97 171 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.4 კმ²-ზე. ფართობი 2 598 046 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტაგანროგის სამების ეკლესია
ტაგანროგის სამების ეკლესია (Троицкая церковь) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ერთ-ერთი პირველი ნაგებობა მომავალ ციხესიმაგრეში ტაგან როგის კონცხზე. ეკლესიამ მოქმედება დაიწყო 1699 წლის 1 სექტემბერს. ეს ეკლესია თავის დროზე განსაზღვრავდა ტაგანროგის სილუეტს ზღვის მხრიდან.
ისტორია
სამების ეკლესიის კურთხევა, ყველა არსებული მონაცემით, გაიმართა 1699 წელს, რომელსაც ესწრებოდა ტაგანროგის დამაარსებელი პეტრე I, რომელიც ამ დროს ქერჩიდან ბრუნდებოდა.
ოსმალებთან ბრძოლის დროს რუსეთმა გაიცადა მძიმე მარცხი და პრუტის სამშვიდობო ხელშეკრულების თანახმად, ოსმალეთის იმპერიის მოთხოვნით რუსეთს ტაგანროგის ციხესიმაგრე უნდა დაენგრია და შეწყვეტილიყო მისი არსებობა. ეკლესია გადაიტანეს დღევანდელი უკრაინის ქალაქ ბახმუტში. 1745 წელს ბახმუტის ეკლესია სიძველის გამო დაანგრიეს, ხოლო მის ადგილზე ააგეს წმინდა სამების ეკლესია ქალაქის სხვა ადგილზე, ხოლო ძველი ეკლესიის ადგილზე ააგეს მცირე კაპელა.
1769 წელს, როდესაც ტაგანროგი საბოლოოდ დაიბრუნა რუსეთმა, ვორონეჟის ეპისკოპოსმა ტიხონ ზადონელმა მიიღო თანხმობა სამსაკურთხევლიანი ეკლესიის მშენებლობის შესახებ. საკურთხევლები ნაკურთხი იყო წმინდა სამების, პეტრესა და პავლეს და დიდმოწამე ეკატერინეს სახელზე. თანხების არარსებობის გამო ეკლესიის მშენებლობა გაჭიანურდა, ქალაქის თავმა ივან დეჟედერასმა წამოაყენა წინადადება ეკლესიის ნაჩქარევად დასრულების შესახებ. ეკლესია 200 კაცზე იყო გათვლილი და დროთა განმავლობაში ქალაქის ზრდასთან ერთად იგი საკმარისი აღარ იყო.
1782 წელს კომენდანტმა ივან კასპეროვმა მიიღო მხარდაჭერა ციხესიმაგრის ოფიცრებისაგან და გადაწყვიტა ახალი ხის ეკლესიის მშენებლობა ქვის ფუნდამენტზე. ამავე წლის 14 ოქტომბერს მას საფუძველი ჩაუყარა დეკანოზმა იოანე ანდრეევმა. 1785 წელს მშენებლობა დასრულდა. ეკლესია აკურთხეს და გამოაცხადეს საკათედროდ. ახალი ეკლესიის მღვდლად დაინიშნეს სტეფანე რაზორეცკი.
1786 წლის 17 ოქტომბერს ქალაქისთავის დადგენილებით ეკლესიის მსახურებს დაენიშნათ ხელფასი: დეკანოზს - 120 რუბლი წელიწადში, მღვდელს - 100, დიაკვანს - 80 რუბლი. 1834 წლიდან, მას შემდეგ რაც გაუქმდა გარნიზონი, ხელფასიც შეუწყვიტეს.
ეკლესიამ იარსება 1865 წლამდე. ამავე წელს ეკლესიის მამასახლისმა გამოთქვა იმავე წმინდანის სახელობის ახალი ეკლესიის აშენების სურვილი, მაგრამ სხვა ადგილზე. ძველი ეკლესია დაშალეს და მისი მასალები გამოიყენეს სკოლის ასაშენებლად, ხოლო საეკლესიო ჭურჭელი გაიგზავნებოდა ახალ ეკლესიაში. 1877 წელს ააშენეს ტაგანროგის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია. ამავე წელს ეკლესია აკურთხეს და ძველი ეკლესიის ჭურჭელი იქ გადაიტანეს.
ისტორიული ტაძრის გადარჩენა
1877 წელს ეკლესიას მხატვრობაც მოხსნეს, იწყებოდა ეკლესიის ნელ-ნელა განადგურება. ქალაქის ასაკოვანი მოსახლეობა ამ ფაქტს ვერ ეგუებოდა, რადგან მათი ცხოვრება ეკლესიასთან დიდად იყო დაკავშირებული: უფროსები აქ მოინათლნენ, აქ დაიწერეს ჯვარი, აქ მონათლეს შვილები. აღნიშნულ საკითხში მოსახლეობას ეთანხმებოდა ქალაქის თავი ნიკოლაი ჯურიჩი. მან გადაწყვიტა შეენარჩუნებინა ეკლესია, ისტორიული ძეგლი, რომელიც პრაქტიკულად დააარსა პეტრე I-მა.
საქმე არაერთხელ მივიდა წმინდა სინოდის ყურამდე, რომელმაც, როგორც ჩანს, შეისწავლა საქმის შინაარსი და 1879 წლის 23 ივნისს გამოსცა ბრძანება, რომელშიც ნათქვამი იყო, რომ ეკლესიას ტოვებდნენ ხელშეუხებელს და უფლებას აძლევენ მასში აღევლინოს ღვთისმსახურება, თუკი ტაგანროგის მოსახლეობა შეძლებდა მის შენახვას, ააშენებდნენ იქ მღვდლისა და მეფსალმუნის სახლებს.
ტაძრის დანგრევა
thumb|250px|სამების ეკლესიის ხედი 1943 წ. 1922 წელს საეკლესიო ჭურჭელი საბჭოთა ხელისუფლებამ მიისაკუთრა, მათ შორის 20 ხატი, 8 კანდელი, ოქროს ჯვარი და ძვირფასი ქვები. 1930 წელს სამების ეკლესია დახურეს და მასში დახურული კოოპერატიული ბაზარი გახსნეს. მოსახლეობის დიდი ნაწილი მასში შესვლზე უარს ამბობდა, მაგრამ თუკი ვინმე შევიდოდა მხოლოდ პირჯვრის გადაწრის შემდეგ. მოგვიანებით ეკლესია საბოლოოდ დაანგრიეს.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში გერმანელებმა დაპყრობილ ტერიტორიებზე, მათ შორის ტაგანროგში რამდენიმე ეკლესია კვლავ გახსნეს ღვთისმსახურებისთვის, თუმცა სამების ეკლესია აღსადგენად უკვე გამოუსადეგარი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის დაკარგული ეკლესიები
ბევრეთის ნაეკლესიარი
ბევრეთის ნაეკლესიარი — არქელოგიურ-არქიტექტურული, ისტორიული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბევრეთის აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ზე, სათოვლის მთაზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. შემორჩენილია ეკლესიის ქვის კედლების ფრაგმენტები (სიმაღლე 1 მ).
ლიტერატურა
კატეგორია: მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია: მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მაე
მაე (Mahé) — კუნძული სეიშელის კუნძულების შემადგენლობაში. მდებარეობს ინდოეთის ოკეანეში.
გეოგრაფია
thumb|left|150px|კუნძულ მაეს ტოპოგრაფიული რუკა წარმოადგენს სეიშელის არქიპელაგის უდიდეს კუნძულს. კუნძულის ზომებია — 25 კმ 8 კმ-ზე. უმაღლესი მწვერვალი მდებარეობს ზღვის დონიდან 905 მეტრზე.
კუნძულის ფართობია — 155 კმ². 2010 წლის აღწერით, კუნძულის მოსახლეობა 78 539 კაცს შეადგენდა, რაც შეადგენს მთელი სახელმწიფოს მოსახლეობის 80 %-ს. სიმჭიდროვე — 506,70 კაცი/კმ².
კუნძულზე მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი — ვიქტორია, სავაჭრო პორტი და სეიშელის საერთაშორისო აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
რობერტ გასკოინ-სესილი
რობერტ გასკოინ-სესილი ( ; დ. 3 თებერვალი, 1830გ. 22 აგვისტო, 1903) — ბრიტანელი სახელმწიფო მოღვაწე და კონსერვატი პოლიტიკოსი, რომელიც სამჯერ დანიშნეს გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ მინისტრის თანამდებობაზე. გარდა პრემიერ-მინისტრობისა, იყო გაერთიანებული სამეფოს საგარეო საქმეთა მინისტრიც.
თემთა პალატაში პირველად 1854 წელს აირჩიეს, იგი ედუარდ სმიტ-სტენლის კონსერვატიულ მთავრობაში 1866-1867 წლებში დანიშნეს ბრიტანეთის ინდოეთის სახელმწიფო მდივნად. 1874 წელს, ბენჯამინ დიზრაელის დროს, ხელმეორედ გახდა ბრიტანეთის ინდოეთის სახელმწიფო მდივანი, ხოლო 1878 წელს დაინიშნა საგარეო საქმეთა მდივნად და წამყვანი როლი ითამაშა ბერლინის კონგრესში. 1881 წელს დიზრაელის გარდაცვალების შემდეგ გახდა დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის ზედა პალატის კონსერვატი ლიდერი. 1885-1886 წლებში უილიამ გლადსტონი ჩაანაცვლა და გახდა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი. ამის შემდეგ ორჯერ დანიშნეს ამ თანამდებობაზე, 1902 წელს პოსტი დაუთმო ძმისშვილს, არტურ ბალფურს. გარდაიცვალა 1903 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კონსერვატიული პარტიის ლიდერები კატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრები კატეგორია:ინგლისელი ანგლიკანები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კონსერვატიული პარტიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:XX საუკუნის გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1903 კატეგორია:დაბადებული 1830
ნაღდაღი
ნაღდაღი (Nağdağı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
ანასტასია გოტფრიდი
ანასტასია გოტფრიდი (დ 25 აპრილი, 1996, სნიჟნე) — უკრაინული წარმოშობის ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა). გოგონებს შორის მსოფლიო   ჩემპიონი (2017, ანაჰაიმი, აშშ, 90 კგ) და ევროპის ჩემპიონი (2018, ბუქარესტი, რუმინეთი, -90 კგ).