cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მზის სისტემა
ასტეროიდთა სარტყელი
ასტეროიდული სარტყლის ორბიტა მარსსა და იუპიტერს შორისაა, რომელიც მზიდან 2,3-დან 3,3 ასტრონომიული ერთეულითაა დაშორებული. მეცნიერთა ვარაუდით, ასტეროიდული სარტყელი იმ ნარჩენებისგან შედგება, რომლებმაც მზის სისტემის ფორმირებისას ერთმანეთთან შეზრდა ვერ მოახერხეს იუპიტერის გრავიტაციული გავლენის გამო.
ასტეროიდების ზომა ასეული კილომეტრიდან მიკროსკოპულ ზომებამდე იცვლება. ყველა ასტროიდი, გარდა უდიდესი ცერერასი, კლასიფიცირებულია, როგორც მზის სისტემის პატარა სხეულები. თუმცა, ზოგი ასტეროიდი, როგორებიცაა ვესტა და ჰიგეა, შესაძლებელია ჯუჯა პლანეტად იქნას კლასიფიცირებული, თუ მათ მიაღწიეს ჰიდროსტატიკურ წონასწორობას.
ასტეროიდული სარტყელი ათი ათასობით, შესაძლებელია მილიონობითაც, ობიექტს შეიცავს, რომლებიც ერთ კილომეტრამდეა დიამეტრში. მიუხედავად ამისა, ამ სარტყლის მთლიანი მასა საეჭვოა, რომ დედამიწის მასის 1/1000-ზე მეტი იყოს. ასტეროიდული სარტყელი გაიშვიათებული რეგიონია, რადგან კოსმოსური ზონდი ჩვეულებრივად მიფრინავს, ისე, რომ არაფერს დაეჯახოს. ასტეროიდები, რომელთა დიამეტრი 10-დან 10−4მმ-მდეა, მეტეორიდები ეწოდება.
ცერერა
ცერერა (მზიდან დაშორებულია 2,77 ასტრონომიული ერთეულით) უდიდესი ასტეროიდი, პროტოპლანეტა და ჯუჯა პლანეტაა. მისი დიამეტრი დაახლოებით 1000 კმ-ზე ოდნავ ნაკლებია, ხოლო მისი გრავიტაცია იმდენად ძლიერია, რომ ის საკუთარ თავს სფერულ ობიექტად აქცევს. XIX საუკუნეში, როდესაც ცერერა აღმოაჩინეს, ითვლებოდა, რომ ის პლანეტა იყო მაგრამ 1850-იანებში მას პლანეტის წოდება ჩამოართვეს და ასტეროიდად აღიარეს, რადგან კვლევებმა სხვა ასტეროიდებიც გამოავლინა. მისი კლასიფიცირება ჯუჯა პლანეტად 2006 წელს მოხდა.
ასტეროიდთა შეჯგუფებები
ასტეროიდები ასტეროიდულ სარტყელში დაყოფილია ასტეროიდულ ჯგუფებად და ოჯახებად. ეს დაყოფა მათ ორბიტალურ მახასიათებლებზეა დამოკიდებული. ასტეროიდული მთვარეები ის ასტეროიდებია, რომლებიც შედარებით დიდი ასტეროიდების ორბიტაზე მოძრაობს. მათ პლანეტარული მთვარეების მსგავსი დამახასიათებელი ნიშნები არ აქვს. ეს მთვარეები ზოგჯერ თავიანთი პარტნიორების ზომისაა. ასტეროიდული სარტყელი ასევე შეიცავს მთავარი სარტყლის კომეტებს, რომლებიც შესაძლებელია დედამიწაზე წყლის არსებობის წყაროა.
ტროელი ასტეროიდები განლაგებულია იუპიტერის L4 ან L5 წერტილებში. ტერმინი „ტროელი“ ასევე გამოიყენება სხვა პლანეტარულ სისტემაში არსებული პატარა სხეულებისათვის ან ლაგრაჟნის სატელიტური წერტილისთვის. ილდა ასტეროიდების რეზონანსი იუპიტერთან არის 2:3. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ როდესაც იუპიტერი ორჯერ შემოუვლის მზეს გარშემო, ეს ასტეროიდები 3-ჯერ შემოუვლის.
შიდა მზის სისტემა ასევე დაბინძურებულია თაღლითი ასტეროიდებით, რომელთა უმეტესობა შიდა პლანეტების ორბიტებს კვეთს..
გარე მზის სისტემა
thumb|upright=1.5|right|გარე პლანეტები. ზემოდან ქვემოთ: [[ნეპტუნი, ურანი, სატურნი, იუპიტერი (მასშტაბები არ ემთხვევა)]] მზის სისტემის გარე რეგიონი გაზის გიგანტი პლანეტების და მათი უზარმაზარი მთვარეების სახლია. მრავალი მოკლე პერიოდიანი კომეტა, კენტავრების ჩათვლით, ამ რეგიონში მოძრაობს. რადგანაც ისინი მზიდან უფრო დიდი მანძილითაა დაშორებული, მყარი ობიექტები გარე მზის სისტემაში შეიცავს უფრო აქროლადი ნივთიერებების მეტ რაოდენობას, როგორებიცაა ამიაკი, მეთანი და წყალი, ვიდრე კლდოვანი პლანეტები შიდა მზის სისტემაში, რადგან ცივი ტემპერატურა ამ ნივთიერებებს მყარ მდგომარეობაში ტოვებს.
გარე პლანეტები
ოთხი შიდა პლანეტა, ან გაზური გიგანტები (ზოგჯერ იუპიტერის მსგავს პლანეტებად მოიხსნიებენ) ერთად მზის სისტემის ობიექტების მასის 99% ავსებს. იუპიტერი და სატურნი დედამიწაზე რამდენიმე ათეულჯერ მასია და წყალბადისა და ჰელიუმის ზედმეტად დიდი მარაგი აქვს. ურანი და ნეპტუნი ნაკლებად მასიურია (<20 დედამიწის მასა). ისინი უმეტესად ყინულებისგან შედგება. მათ ყინულის გიგანტებსაც უწოდებენ. ოთხივე გაზურ გიგანტს რგოლები აკრავს გარშემო, თუმცა მხოლოდ სატურნის რგოლებია დედამიწიდან ადვილად შესამჩნევი (შეიარაღებული თვალით, რა თქმა უნდა). ტერმინი „გარე პლანეტა“ არ უნდა აგვერიოს „უფროს პლანეტაში“, რომელიც დედამიწის ორბიტის გარეთ მყოფ პლანეტას აღნიშნავს, აქედან გამომდინარე, უფროსი პლანეტები მარსი და ეს 4 გაზური გიგანტია.
სატურნი
thumb|upright=1.5|right|[[სატურნის ბუნებრივი თანამგზავრები]]
კომეტები
thumb|upright|right|[[კომეტა ჰეილ-ბოპი]]
კომეტები მზის სისტემის პატარა სხეულებია. მათი ტიპური ზომა რამდენიმე კილომეტრია, რომლებიც უმეტესად გაჯერებულია აქროლადი ყინულებით. მათ მეტად ექსცენტრიული ორბიტა აქვს — ძირითდად, მათი პერიჰელიუმი შიდა პლანეტის ორბიტებს კვეთს ხოლმე, ხოლო აფელიუმი პლუტონის ორბიტის გაღმა შეიძლება იყოს. როდესაც კომეტა შიდა მზის სისტემაში იჭრება, მზესთან მიახლოება იწვევს მისი ზედაპირის სუბლიმაციასა და იონიზაციას, რის შედეგადაც ის გარსს წარმოქმნის: გაზისა და მტვრის გრძელი კუდი, რომელიც ხშირად შეუიარაღებელი თვალითაცაა შესამჩნევი.
მოკლე პერიოდიანი კომეტების ორბიტა 200 წელიწადზე ნაკლები გრძელდება, ხოლო გრძელ პერიოდიანების ათასობით წელიწადი. მიჩნულია, რომ მოკლე პერიოდიანი კომეტების წარმომავლობა კოიპერის სარტყელია, ხოლო გრძელ პერიოდიანები, როგორიცაა ჰეილ-ბოპი, ურტის ნისლეულში. კომეტების უამრავი დაჯგუფება, როგორიცაა კროიც სუნგრაცერი, წარმოიქმნება ერთი კომეტის განადგურებისგან. ზოგი კომეტა, რომელსაც ჰიპერბოლური ორბიტა აქვს, შესაძლოა გარე მზის სისტემაში წარმოიქმნას, თუმცა მათი ორბიტის განსაზღვრა ძალიან რთულია. კომეტების უმეტესობას, რომელთაც თავიანთი აქროლადი მატერია თითქმის ამოწურეს მზის სითბოს დახმარებით, ხშირად ასტეროიდებადაც აკლასიფიცირებენ.
კენტავრები
კენტავრი არის კომეტის მსგავსი ყინულოვანი ობიექტი, რომლის დიდი ნახევარღერძი იუპიტერისაზე (5,5 ა.ე.) დიდია და ნეპტუნისაზე (30 ა.ე.) ნაკლებია. უდიდესი კენტავრის დიამეტრი, სახელად 10199 ჩარიკლო, დაახლოებით 250 კილომეტრია. მეცნიერებმა პირველად აღმოჩენილი კენტავრი 2060 ქირონი კომეტების ჯგუფს მიაკითვნეს, რადგანაც მან მზესთან მიახლოებისას კუდი წარმოქმნა, როგორც ამას ჩვეულბრივი კომეტა აკეთებს.
კოიპერის სარტყელი
thumb|left|კოიპერის სარტყლის აღმოჩენილი ყველა ობიექტის ნახაზი, რომლებიც 4 გარე პლანეტასთან ერთადაა ნაჩვენები thumb|right|[[ერისის, პლუტონის, მაკემაკესი, ჰომეას, სედნას, 2007 OR10-ის, ქუაორის, ორკუსის და დედამიწის შედარება.]]
კოიპერის სარტყელი არის ტრანს-ნეპტუნისეული რეგიონის პირველი ფორმირება, რომელიც ნარჩენების უზარმაზარ რგოლს წარმოადგენს. ის ასტეროიდული სარტყლის მსგავსია, თუმცა, ძირითადად, გაჯერებულია ყინულით. იგი მზიდან დაშორებულია 30-50 ასტრონომიული ერთეულით. ეს სარტყელი სულ ცოტა 3 ჯუჯა პლანეტას შეიცავს. მასში ძირითადად მზის სისტემის პატარა სხეულები ბინადრობს. კოიპერის სარტყლის უდიდესი ობიექტები, როგორებიცაა ქუაორი, ვარუნა და ორკუსი, შესაძლებელია ჯუჯა პლანეტებად იქნას რეკლასიფიცირებული. მეცნიერების შეფასებით, ამ რეგიონში 100 000-მდე ობიექტია, რომელთა დიამეტრი 50 კმ-ს აჭარბებს, მაგრამ მთლიანი სარტყლის მასა დედამიწის მასის 1/11 ან 1/10-ია. კოიპერის სარტყლის ობიექტებს მრავალი თანამგზავრი ჰყავს და უმეტესობას ისეთი ორბიტა აქვს, რომ ისინი ეკლიპტიკის გარეთაც გადის.
კოიპერის სარტყელი შეიძლება დაიყოს „კლასიკურ“ სარტყლად და რეზონანსებად. რეზონანსები ის ორბიტებია, რომლებიც ნეპტუნის ორბიტასთანაა დაკავშირებული (მაგ: 2:3 - ყოველი ნეპტუნის 3-ჯერ შემოვლა ორბიტის გარშემო, ობიექტის 2-ჯერ შემოვლას უდრიდეს). პირველი რეზონანსი, თავის მხრივ, ნეპტუნის ორბიტის შიგნით იწყება. კლასიკური სარტყელი მოიცავს ობიექტებს, რომლებსაც ნეპტუნთან არანაირი რეზონანსი არ აქვს და ვრცელდება 39,4-დან 47,7 ა.ე-მდე. კლასიკური კოიპერის სარტყლის წევრები კლასიფიცირებულია, როგორც „კუბივანოები“ (cubewanos - Classical Kuiper belt object) მას შემდეგ, რაც მათი ტიპის ობიექტი (15760) 1992 QB1 აღმოაჩინეს. ეს ობიექტები ჯერ კიდევ თითქმის თავდაპირველ, დაბალი ექსცენტრიულობის ორბიტაზეა.
პლუტონი და ქარონი
thumb|right|upright|პლუტონის მთვარეები
პლუტონი (მზიდან საშუალო დაშორება - 39 ასტრონომიული ერთეული) ჯუჯა პლანეტა და კოიპერის სარტყელში უდიდესი ობიექტია. 1930 წელს, როდესაც პლუტონი აღმოაჩინეს, თავდაპირველად მზის სისტემის მეცხრე პლანეტად ითვლებოდა, თუმცა 2006 წელს ეს შეიცვალა, როდესაც პლანეტად კლასიფიცირების კრიტერიუმები შეიცვალა. პლუტონს შედარებით ექსცენტრიული ორბიტა აქვს, რომელიც 17 გრადუსითაა დახრილი ეკლიპტიკის მიმართ. მისი დაშორება მზიდან პერიჰელიუმში (ნეპტუნის ორბიტის შიგნით) 29,7 ა. ე-ს აღწევს, ხოლო აფელიუმში - 49,5 ა. ე-ს.
ქარონი პლუტონის უდიდესი მთვარეა. მეცნიერები მას ხშირად აღწერენ, როგორც პლუტონის ორმაგი სისტემის ნაწილი, რადგან ეს ორი სხეული გრავიტაციის ცენტრის მიმართ ბრუნავს თავიანთი ზედაპირების ზემოთ (ე.ი. ისე ჩანს, თითქოს ერთმანეთს უვლიან გარშემო). ქარონის გაღმა 4 შედარებით პატარა მთვარე — P5, ნიქსი, P4 და ჰიდრა ბინადრობს.
პლუტონის რეზონანსი ნეპტუნის მიმართ 3:2-ია, რაც იმას ნიშნავს, როდესაც ნეპტუნი 3-ჯერ შემოუვლის გარშემო მზეს, პლუტონი 2-ჯერ გააკეთებს ამას. კოიპერის სარტყლის ობიექტები, რომლებსაც ზუსტად ასეთი რეზონანსი აქვს, პლუტინოები ეწოდება.
მაკემაკე და ჰაუმეა
მაკემაკე (მზიდან საშუალოდ დაშორებულია 45,79 ასტრონომიული ერთეულით) მართალია პლუტონზე პატარაა, მაგრამ ყველაზე დიდი ობიექტია კლასიკურ კოიპერის სარტყელში (ნეპტუნთან რეზონანსი არაა დამტკიცებული). მაკემაკე პლუტონის შემდეგ კოიპერის სარტყელში ყველაზე კაშკაშა ობიექტია. მისი სახელის შერჩევა და ჯუჯა პლანეტად აღიარება 2008 წელს მოხდა. მისი ორბიტა პლუტონისაზე დახრილია 29°-ით.
ჰაუმეას (მზიდან საშუალოდ დაშორებულია 43.13 ასტრონომიული ერთეულით) მაკემაკეს მსგავსი ორბიტა აქვს (თუ არ ჩავთვლით ნეპტუნთან რეზონანსს, რომელიც არის 7:12). მას დაახლოებით მაკემაკეს ზომა აქვს და ორი ბუნებრივი თანამგზავრი ჰყავს. ჩქარი (3,9 საათიანი) ბრუნვა შებრტყელებულ და წაგრძელებულ ფორმას აძლევს. მას სახელი და სტატუსი, მაკემაკეს მსგავსად, 2008 წელს შეურჩიეს.
ერისი
ერისი (მზიდან საშუალოდ დაშორებულია 68 ასტრონომიული ერთეულით) მიმოფანტული დისკოს უდიდესი ობიექტია, რომელმაც მეცნიერებს შორის კამათი გამოიწვია, თუ რატომ არ არის იგი პლანეტად აღიარებული, რადგანაც ის პლუტონზე 25%-ით მასიურია, ხოლო დიამეტრი თითქმის თანაბარი აქვთ. ის ყველა ცნობილ ჯუჯა პლანეტაზე მასიურია. ერისს ბუნებრივი თანამგზავრი, სახელად დისნომია ჰყავს. პლუტონის მსგავსად, ერისის ორბიტაც მეტად ექსცენტრიულია, რომლის პერიჰელიუმი 38,2 ა.ე (უხეშად რომ ვთქვათ, პლუტონის დაშორება მზიდან), ხოლო აფელიუმი 97,6 ა.ე-ს უტოლდება. ის მკვეთრადაა დახრილი ეკლიპტიკის მიმართ.
უშორესი რეგიონები
ის წერტილი, სადაც მზის სისტემა მთავრდება და ვარსკვლავთშორისი სივრცე იწყება, ზუსტად არ არის განსაზღვრული, რადგან მის გარე საზღვრებს ორი ცალკეული ძალა აძლევს ფორმას: მზიური ქარი და მზის გრავიტაცია. მზიური ქარის გავლენის გარე ზღვარი, დაახლოებით, 4-ჯერ აჭარბებს პლუტონსა და მზეს შორის არსებულ მანძილს. ეს ჰელიოპაუზა მიჩნეულია ვარსკვლავთშორისი სივრცის დასაწყისად. თუმცა, მზის „ბორცვისებრი სფერო“ — თავისი გრავიტაციის დომინირების ეფექტიანი ადგილი — მიჩნეულია, რომ ათასობით უფრო შორს ვრცელდება.
ჰელიოპაუზა
thumb|right|ჰელიოგარსის და ჰელიოპაუზის ენერგეტიკულად ნეიტრალური [[ატომი|ატომების რუკა, რომელიც IBEX-მა შეადგინა]] ჰელიოპაუზა ორ ცალკეულ რეგიონადაა დაყოფილი. მზიური ქარი დაახლოებით 400 კმ/წმ სიჩქარით გადაადგილდება, სანამ ის ვარსკვლავთშორის ქარს არ შეეჯახება — პლაზმის დინება ვარსკვლავთშორის სივრცეში. შეჯახება ხდება „დასრულებით დარტყმაში,“ რომელიც 80-100 ასტრონომიული ერთეულითაა დაშორებული მზეს ვარსკვლავთშორისი ქარის მიმართულებით, ხოლო 200 ა. ე.-თი მზის ქარის საწინააღმდეგოდ. აქ ქარი მკვეთრად ნელდება, კონდენსირებს და უფრო ტურბულენტური ხდება, რის შედეგადაც უზარმაზარი ოვალური სტრუქტურა, სახელად ჰელიოგარსი ფორმირდება. მეცნიერებს მიაჩნიათ, რომ ამ სტრუქტურის გარეგნობა და ქცევა ძალიან წააგავს კომეტის კუდს, რადგან ის იჭიმება 40 ასტრონომიულ ერთეულზე ქარის მიმართულებით, ხოლო ბევრად უფრო მეტჯერ ქარის საწინააღმდეგოდ. მაგრამ „კასინიდან“ და IBEX-იდან მიღებული მონაცემების მიხედვით, ეს სტრუქტურა ბუშტულის ფორმას იღებს ვარსკვლავთშორისი მაგნიტური ველის ძალდატანების გამო. „ვოიაჯერ 1-მა“ და „ვოიაჯერ 2-მა“ უკვე ჩაუარეს „დასრულებით დარტყმას“ და შევიდნენ ჰელიოგარსში — 94 და 84 ასტრონომიული ერთეულით მზიდან, შესაბამისად. მეცნიერებმა გამოაცხადეს, რომ ვოიაჯერ 1-მა ჰელიოპაუზა 2012 წლის აგვოსიტოში გადაკვეთა. ჰელიოსფეროს გარე საზღვარი — ჰელიოპაუზა ის წერტილია, სადაც მზიური ქარი საბოლოოდ სრულდება და ვარსკვლავთშორისი სივრცე იწყება.
ჰელიოსფეროს გარე კიდეების ფიგურაზე და ფორმირებაზე შესაძლბელია დინამიკური გაზის ურთიერთქმედება ვარსკვლავთშორის სივრცეზე მოქმედებდეს, ისევე, როგორც მაგნიტური ველი, რომელიც ყველაზე გავრცელებულია სამხრეთისკენ. მაგალითად, ის პირდაპირაა წარმოქმნილი სამხრეთ ნახევარსფეროსთან, რომელიც 9 ასტრონომიული ერთეულით შორს ფართოვდება, ვიდრე სამხრეთ ნახევარსფერო. ჰელიოპაუზის გაღმა (დაახლოებით 230 ა. ე.) რკალისებრი დარტყმითი ტალღა მდებარეობს — პლაზმური „თანამგზავრი,“ რომელსაც მზე წარმოქმნის „ირმის ნახტომში“ მოძრაობის გამო.
ჯერჯერობით არც ერთ კოსმოსურ ზონდს არ გადაუკვეთავს ჰელიოპაუზა, აქედან გამომდინარე, შეუძლებელია დანამდვილებით ვიცოდეთ ვარსკვლავთშორისი სივრცის მდგომარეობა. მოსალოდნელია, რომ ნასას კოსმოსური ზონდი „ვოიაჯერი“ ჰელიოპაუზას მომავალ ათ წელიწადში გადაკვეთს და ძვირფას მონაცემებს გადმოგზავნის დედამიწაზე, რომელიც რადიაციული დონეს და მზიურ ქარებს შეეხება. ჰელიოსფერო კოსმოსური სხივებისგან ძალიან მწირად არის დაცული. ნასაში ჩამოყალიბებული მეცნიერთა ჯგუფი გეგმავს ახალი მისიის განვითარებას (Vision Mission), რომელიც ეხება ზონდის გაგზავნას ჰელიოსფეროში.
ორტის ღრუბელი
thumb|right|მხატვრის წარმოსახვა, რომელიც ასახავს [[ორტის ღრუბელი|ორტის ღრუბელსა და კოიპერის სარტყელს]]
ჰიპოთეტური ორტის ღრუბელი არის სფერული ღრუბელი, რომელიც ტრილიონამდე ყინულოვან ობიექტს შეიცავს. მეცნიერებს მიაჩნიათ, რომ ეს რეგიონი ყველა გრძელპერიოდიანი კომეტის წყაროა და მზის სისტემას 50 000 ასტრონომიული ერთეულის (დაახლოებით 1 სინათლის წელიწადი) გარშემო აკრავს, შესაძლოა უფრო შორსაც — 100 000 ა. ე. (1,87 სინათლის წელიწადი). მიჩნეულია ისიც, რომ ეს რეგიონი გაჯერებულია იმ კომეტებით, რომლებიც შიდა მზის სისტემიდან გამოძევდა გარე პლანეტებთან გრავიტაციული ურთიერთქმედებებით. ურტის ნისლეულის ობიექტები ძალიან ნელა მოძრაობს.
საზღვრები
მზის სისტემაზე ბევრი რამ კვლავ უცნობია. გამოთვლილია, რომ მზის გრავიტაციულ ველს გარშემო მყოფ ვარსკვლავებზე 2 სინათლის წლის (125 000 ა. ე.) რადიუსამდე აქვს გავლენა. შედარებისთვის ურტის ნისლეულის რადიუსი 50 000 ა. ე.-ზე მეტი არ არის. აღმოჩენების მიუხედავად, როგორიცაა სედნა, კოიპერის სარტყელსა და ურტის ნისლეულს შორის რეგიონის რუკა ჯერ კიდევ არ არის შედგენილი, რეგიონისა, რომელიც ათობით ათასი ასტრონომიულ ერთეულზე ფართოვდება. ასევე მიმდინარეობს კვლევები მერკურისა და მზეს შორის არსებულ რეგიონზე. მზის სისტემის უცნობ ადგილებში (რომლებიც რუკაზე არ არიან აღნიშნულები) შესაძლებელია ბევრი ობიექტი აღმოაჩინონ.
გალაქტიკური შიგთავსი
მზის სისტემა მდებარეობს სპირალურ გალაქტიკა „ირმის ნახტომში“, რომლის დიამეტრი დაახლოებით 100 000 სინათლის წელიწადია. ის საშუალოდ 200 მილიარდ ვარსკვლავს შეიცავს. მზე „ირმის ნახტომის“ ერთ-ერთ გარე მკლავში მდებარეობს, რომელსაც „ორიონი-გედის მკლავი “ ან „ადგილობრივი დეზი“ ეწოდება. ჩვენი დედავარსკვლავი გალაქტიკის ცენტრიდან 25 000-28 000 სინათლის წლის დაშორებით ბრუნავს. მისი სიჩქარე გალაქტიკაში 220 კმ/წმ-ია, რის შედეგადაც ერთი სრული ბრუნის გაკეთებას 225-250 მილიონ წელს ანდომებს. ამ წელს კი ასტრონომები „მზის სისტემის გალაქტიკურ წელს“ უწოდებენ. მზიური წვერო — მზის ბილიკის მიმართულება ვარსკვლავთშორის სივრცეში — არის ჰერკულესის თანავარსკვლავედთან ახლოს და კაშკაშა ვარსკვლავ „ვეგას“ ამჟამინდელი ადგილმდებარეობის მიმართულებით. ეკლიპტიკის სიბრტყე გალაქტიკის სიბრტყესთან 60°-ით არის დახრილი. მზის სისტემის მდებარეობა გალაქტიკაში დედამიწაზე სიცოცხლის არსებობის ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორია. მისი ორბიტა თითქმის წრიულია და მზის გარშემო ორბიტების სიჩქარე დაახლოებით სპირალური მკლავების სიჩქარის ტოლია. აქედან გამომდინარე, მზე მკლავებში ძალიან იშვიათად გადის. რადგანაც სპირალურ მკლავებში ბევრად უფრო მეტი ზეახალი, გრავიტაციული არასტაბილურობები და რადიაციაა, რომლებსაც შეუძლია დააზიანოს მზის სისტემა, ამ ყველაფრისგან დაცვა დედამიწაზე სიცოცხლის ევოლუციის სტაბილურობის დიდ პერიოდს უზრუნველყოფს. მზის სისტემა ასევე მდებარეობს გალაქტიკის ცენტრის ვარსკვლავებით გადაჭედილ არემარეში. ცენტრთან ახლოს, მეზობელი ვარსკვლავებისგან გამოწვეული გრავიტაციულ მიზიდულობას შეუძლია „შეაწუხოს“ სხეულები ურტის ნისლეულში და უამრავი კომეტა შიდა მზის სისტემაში გამოგზავნოს, რომლებიც შესაძლებელია დედამიწაზე არსებული სიცოცხლისთვის სავალალო აღმოჩნდეს. გალაქტიკის ცენტრიდან წამოსულმა ინტენსიურმა რადიაციამ ასევე შესაძლებელია სიცოცხლის კომპლექსის განვითარებას შეუშალოს ხელი. ზოგიერთი მეცნიერის ჰიპოთეზის მიხედვით, მზის სისტემის ამჟამინდელ ადგილმდებარეობაზეც კი მოხდა ზოგიერთი ზეახლის ანთება, რომელმაც უარყოფითად იმოქმედა სიცოცხლეზე უკანასკნელი 35 000 წლის მანძილზე.
სამეზობლო
მზის სისტემის მუდმივი გალაქტიკური სამეზობლო ცნობილია, როგორც „ადგილობრივი ვარსკვლავთშორისი ღრუბელი“ ან „ადგილობრივი ბუმბული“ — შედარებით მკვრივი ღრუბლის სივრცე, ან სხვანაირად რომ ვთქვათ, მეჩხერი რეგიონი, რომელიც მეზობელ G-ღრუბელთან ახლოს მდებარეობს. ის ქვიშის საათის მსგავსი ღრმულია ვარსკვლავთშორის სივრცეში, რომელიც 300 სინათლის წლის მანძილზეა გადაჭიმული. ამ ბუშტში ძალიან მაღალი ტემპერატურის პლაზმაა, რომელიც ახლახან მომხდარი ზეახლებისგანაა გამოწვეული.
მზის გარშემო, 10 სინათლის წლის მანძილზე (95 ტრილიონი კილომეტრი) შედარებით ცოტა ვარსკვლავია. მზის უახლოესი მეზობელი არის სამმაგი სისტემა „ალფა კენტავრი,“ რომელიც ჩვენს მნათობს 4,4 სინათლის წლითაა დაშორებული. „ალფა კენტავრი A“ და „ალფა კენტავრი B“ ძალიან ახლოს მდებარეობს ერთმანეთთან. ისინი მზის მსგავსი ვარსკვლავებია. წითელი ჯუჯა „ალფა კენტავრი C“ (ასევე ცნობილია, როგორც „პროქსიმა კენტავრი“) წყვილ ვარსკვლავებს 0,2 სინათლის წლის დაშორებით უვლის გარშემო. მზის შემდეგი უახლოესი ვარსკვალვებია: წითელი ჯუჯა „ბარნარდის ვარსკვლავი“ (5,9 სინათლის წელი), „ვულფ 359“ (7,8 სინათლის წელი) და „ლალანდ 21185“ (8,3 სინათლის წელი). უდიდესი ვარსკვლავი 10 სინათლის წლის რადიუსზე არის „სირიუსი“ — მთავარი მიმდევრობის კაშკაშა ვარსკვლავი, რომელიც მზეს, დაახლოებით, 2-ჯერ აჭარბებს მასით. მის ორბიტაზე თეთრი ჯუჯა „სირიუს B“ მოძრაობს. ეს სისტემა 8,6 სინათლის წლის მანძილზე მდებარეობს. დანარჩენი სისტემებია (10 სინათლის წლის რადიუსზე): ორმაგი სისტემა „ლუიტენ 726-8“ (8,7 სინათლის წელი, წითელი ჯუჯა) და ეული წითელი ჯუჯა „როზ 154“ (9,7 სინათლის წელი). მზის სისტემის უახლოესი მზის მსგავსი ეული ვარსკვლავი არის „ვეშაპის ტაუ,“ რომელიც 11,9 სინათლის წლის მანძილზე მდებარეობს. მისი მასა დაახლოებით მზის მასის 80%-ს მოიცავს, ხოლო სიკაშკაშე 60%-ს უტოლდება. მზესთან მდებარე უახლოესი ეგზოპლანეტა ბრუნავს ვარსკვლავ „ეფსილიონ ერიდანის“ გარშემო — ვარსკვლავისა, რომელიც მზეზე ოდნავ მკრთალი და უფრო წითელია. ის 10,5 სინათლის წლის მანძილზე მდებარეობს. მისი ერთი დადასტურებული პლანეტა არის „ეფსილიონ ერიდანი b,“ რომლის მასა იუპიტერისას 1,5-ჯერ აჭარბებს. მისი ორბიტალური პერიოდი კი 6,9 დღეა. უახლოესი „თავისუფლად მოტივტივე პლანეტა“ მზესთან არის WISE 0855-0714, - ობიექტი, რომელიც 10 იუპიტერის მასისაა და 7 სინათლის წლის მოშორებითაა.
ვიზუალური კონსპექტი
მზის სისტემის სხეულების სურათები, რომლებიც მოცულობით კლების მიხედვითაა დალაგებულნი. ჩვენი მზე, დაახლოებით, 10 000-ჯერ დიდია და 41 ტრილიონჯერ მეტი მოცულობა აქვს, ვიდრე ყველაზე პატარა (ამ ცხრილში) ობიექტ პრომეთეს.
სქოლიო
* კატეგორია:პლანეტური სისტემები
Hail Mary
„Hail Mary“ — ამერიკელი რეპერ ტუპაკ შაკურის სიმღერა და სინგლი, ალბომიდან The Don Killuminati: The 7 Day Theory, რომელიც მან მაკაველის სახელით გამოსცა. სინგლი გამოვიდა 1997 წელს.
სიმღერის ოფიციალურ მუსიკალურ ვიდეოში მონაწილეობენ ჯგუფ Outlawz-ის წევრები. 2003 წელს ჩაიწერა სიმღერის ახალი ვერსია, 50 Cent-ის, ემინემისა და ბასტა რაიმზის მონაწილეობით, რომელშიც რეპერები უხეშად მიმართავენ ჯა რულს, ირვ გოტისა და Murder Inc.-ის მთელ შემადგენლობას.
სიმღერების სია
12" 12", CD (დიდი ბრიტანეთი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუპაკ შაკურის სიმღერები კატეგორია:1997 წლის სიმღერები
კაბანგლასანი
კაბანგლასანი (ოფიციალურად კაბანგლასანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Cabanglasan; Bayan ng Cabanglasan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბუკიდნონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 286 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ბუკიდნონის მუნიციპალიტეტები
ვალერიან მელქაძე
ვალერიან მელქაძე (დ. 28 დეკემბერი, 1912, სოფ. ჩხენიში, სამტრედიის რაიონი — გ. 10 ივნისი, 1981)  — ქართველი ეკონომისტი, მეცნიერი, ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1972), პროფესორი (1977). საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს IV-V მოწვევების დეპუტატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 28 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სამამულო ომის II ხარისხის ორდენის  კავალრები კატეგორია:სამამულო ომის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ვ
თაქ-ქილისა
თაქ-ქილისა — რკინის ხანის (ძვ. წ. X-VI სს.) არქეოლოგიური ძეგლი თრიალეთში, წალკის ზეგანზე, მდ. ხრამის მარჯვენა ნაპირას. 1937 და 1948 წლებში გაითხარა (ბ. კუფტინი) 67 სამარხი, რომლებიც წარმოადგენდა 6-8 ფილაქვისაგან აგებულ, ზემოდან 2 ან მეტი მასიური ბრტყელი ქვით გადახურულ ყუთებს. მათი ძირი გრუნტზე იდო. სამარხები ძირითადად ინდივიდუალურია. თითო ყუთში იშვიათად იყო დაკრძალული 2-3 მიცვალებული გვერდზე ხელფეხმოკეცილი ან მჯდომარე. არდინდელ სამარხებში (ძვ. წ. X-IX სს.) გვხვდება მეთუნის მორგვზე დამზადებული რუხი ფერის თიხის ჭურჭელი (უმეტესად სახეებით შემკული დოქები, ქვაბ-ქოთნები, კოჭბები და სხვა), ლითონის ნაწარმი (ბრინჯაოს შუბები, გრძელყუნწიანი ისრისპირები, ორთითა, ბუნიკები, სარტყლის ფრაგმენტები, სამაჯურები, რკინის შუბები და სხვა), სარდიონის მძივები. გვიანდელი (ძვ. წ. IX-VI სს.) სამარხებში აღმოჩნდა ჩარხზე დამზადებული ჭდეული და ნაპრალები ზოლებით შემკული თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოს ლაგმები, ვარდულები, სამაჯურები; რკინის გრძელმასრიანი შუბები, სამაჯურის ფრაგმენტები; სარდიონის, თეთრი პასტისა და სხვადასხვა ფერის მინის მძივები.
ხეობაში ზედაპირულად აკრეფილია პალეოლითის ხანის მასალა (ობსიდიანის 1000-ზე მეტი ნაწარმი). გვხვდება ამოღარული და ლევალუაზური ანატკეცები, ბრტყელი და ამორფული ნუკლეუსები, საჭრისები, ლამელები, საფხეკები, რომელთაგან დიდი ნაწილი მცირე ზომის ანატკეცებისაგანაა დამზადებული. აგრეთვე მიკროსეგმენტი და მიკროტრაპეცია, მუტიჟური წვეტანები და მცოცავი რეტუშით დამუშავებული ისრისწვერი. მოპოვებულია აგრეთვე ნუშისებური მოყვანილობის გვიანდელი აშელური ხელნაჯახი.
თაქ-ქილისა — სხვადასხვა დროის პეტროგლიფები, აღმოჩენილი სოფლის ტერიტორიაზე, წალკის სამხრეთ-დასავლეთით 10 კმ-ზე, ხეობის მარჯვენა ნაპირზე, კლდის გაშიშვლებულ ზედაპირზე. აღმოჩენილია 1976 წელს (მ. გაბუნია) კლდეზე ამოკაწრულია ცხენის, ირმის, ჯიხვის, მელიის, შვლის, ორკუზიანი აქლემის, ლომისა და სხვა ცხოველთა გამოსახულებანი. გვხვდება ფანტასტიკური ცხოველებიც (ორკუზიანი ცხენი, ფრინველისფეხებიანი კუ). აგრეთვე კომპოზიციებიც - შველის ნუკრი, რომელიც დედის ძუძუს წოვს. არის ადამიანთა გამოსახულებანიც - კაცები ჯოხით ხელში და მშვილდისრით გვერდზე. გვხვდება მზისა და ჯვრის გამოსახულებაც და გაურკვეველი დანიშნულების გეომეტრიული ფიგურები. თაქ-ქილისის პეტროგლიფებში შეიმჩნევა ზურტაკეტის ბრინჯაოს ხანის გორასამარხების მშენებლობაში გამოყენებული ნიშნიანი ქვებისა და სვანეთში მიცვალებულის კულტთან დაკავშირებული გრაფიკული ხელოვნების ტრადიციები.
სქოლიო
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტი
ლუცერნის კანტონი
ლუცერნი (Luzern) — კანტონი შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქია ლუცერნი. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 377 610 ადამიანს შეადგენს.
კანტონი დედაქალაქ ლუცერნის გარშემო არსებულ ტერიტორიებს მოიცავს, ზოგს ხელშეკრულებით შეყვანილს, ზოგს ძალის გამოყენებით და ზოგსაც ყიდვის გზით შემოერთებულს. შვეიცარიის კონფედერაციაში შევიდა 1332 წელს.
კანტონის ტერიტორიას წყლით მდინარე როისი და კლიანე-ემე უზრუნველყოფს. გადაჭიმულია შვეიცარიის ალპების ჩრდილოეთ მთისწინეთში. უმაღლესი წერტილია ბრიანცერ-როთომი (2 350 მ). ტერიტორიის მთლიანი ფართობი 1 493 კმ²-ს შეადგენს.
მიწის უდიდესი ნაწილი სოფლის მეურნეობისათვის გამოიყენება, რაც შემოსავლების ძირითადი წყაროა. ასევე განვითარებულია მრეწველობა. ყველაზე მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტებია ტექნიკური კულტურები, ხილი და მსხვილფეხა რქოსანი საქონელი. მრეწველობა მოიცავს ტექსტილს, სამანქანო მოწყობილობებს, ქაღალდს, ხე-ტყეს, თამბაქოსა და მეტალურგიულ საქონელს.
უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ტურიზმს. ლუცერნის კანტონი ერთგვარი კარიბჭეა ალპების კურირტებისაკენ მიმავალ გზაზე, ასევე მასზე გაივლის სატრანზიტო გადაზიდვები გერმანია-იტალიას შორის.
ადმინისტრაციულად კანტონი 5 მუნიციპალიტეტად იყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიის კანტონები
მოჯაჰიდი
მუჯაჰიდი, მოჯაჰედი (مجاهد;„ის, ვინც იღვწის“) — ისლამის თანახმად, რელიგიური მოტივებით საბრძოლო მოქმედებების მონაწილე. მუსლიმურ სამყაროში მუჯაჰიდებს უწოდებენ ნებისმიერ მებრძოლს, რომელიც იბრძვის „კარგ“ მხარეს, მათ შორის ეროვნული არმიებისა და პოლიციის წარმომადგენლებს. მუჯაჰიდებად ტრადიციულად იწოდებიან ასევე ეროვნულ–განმათავისუფლებელი ბრძოლის წინამძღოლები, მაგალითად შამილი და უმარ მუხთარი. დასავლურ სამყაროში კი პირიქით, მუჯაჰიდები, როგორც უცხო ცივილიზაციის უხეში ძალა, უარყოფითი მახასიათებლების მატარებლები არიან.
ჯიჰადი
ჯიჰადი (جهاد‎; გარჯა, ღვაწლი.) მუსლიმთა ერთ–ერთი რელიგიური ვალდებულებაა, ხოლო შეიარაღებული ჯიჰადი (جهاد بالسيف; ჯიჰად ბი ს–საიფ, ჯიჰადი ხმლით, ასევე القتال في سبيل; ალ–ყითალ ფი საბილი ლ–ლაჰ, ბრძოლა ღმერთის გზაზე, ბრძოლა ღმერთის გულისთვის) მისი ერთ–ერთი ფორმა. ისლამურ სამართალში გამოიყოფა ორი სახის შეიარაღებული ჯიჰადი – შეტევითი (جهاد الطلب‎; ჯიჰად ატ–ტალაბი) და თავდაცვითი (جهاد الدفع; ჯიჰად ად–დიფა'ი).
შეტევითი ჯიჰადი არის პერიოდული ექსპედიციები იმ ტერიტორიებზე, სადაც ცხოვრობენ არამუსლიმები და მმართველიც არამუსლიმია, რომელსაც არ დაუდია საზავო ხელშეკრულება მუსლიმებთან, მათ ტერიტორიაზე ისლამი იდევნება ან მუსლიმები, მათ შორის სამოგზაუროდ ან სავაჭრო ვიზიტით მისულნი, შევიწროებას განიცდიან. ასეთ ტერიტორიას ომის მხარე (دار الحرب; დარუ ლ–ჰარბ) ეწოდება. ისლამურ მხარესა (دار الإسلام‎; დარუ ლ–ისლამ) და ომის მხარეს აღმართული იყო სასაზღვრო გამაგრებები (رباط; რიბატ), რომელსაც შეტევითი ჯიჰადის დროს ბაზად იყენებდნენ მუჯაჰიდები.
თავდაცვითი ჯიჰადი არის არამუსლიმთა მიერ მუსლიმების კონტროლირებად ტერიტორიაზე შეიარაღებული თავდასხმის საწინააღმდეგო მოქმედებები. თავდაცვით ჯიჰადად ასევე ითვლება ადამიანის მიერ საკუთარი ღირსების, ოჯახისა და ქონების თავდამსხმელებისა თუ ბოროტმოქმედებისგან დასაცავად ბრძოლა.
მართლმორწმუნე ხალიფების პერიოდი
მართლმორწმუნე ხალიფების პერიოდში სახალიფოს სწრაფი ექსპანსია სწორედ ჯიჰადის ხარჯზე მოხდა. მუსლიმებმა დაამარცხეს იმ დროინდელი ზესახელმწიფოები – ბიზანტიისა და სასანიანთა იმპერიები, ეს უკანასკნელი მუსლიმებმა მთლიანად გაანადგურეს, ხოლო ბიზანტიამ ზღვისა და ბერძნული ცეცხლის წყალობით იხსნა კონსტანტინოპოლი დაცემისგან. მუჰამმადის საჰაბები აქტიურ მონაწილეობას იღებდნენ ამ შეტევით ჯიჰადში, მათ შორის ხალიდ იბნ ალ-ვალიდი, რომელმაც ბიზანტიისგან დაიპყრო სირია, პალესტინა და ანატოლიის დიდი ნაწილი, ხოლო სასანიანებს მრავალი დამარცხება მიაყენა დღევანდელი ერაყის ტერიტორიაზე. ასევე სა'დ იბნ აბი ვაყყასი და ალ–მუსანნა იბნ ჰარის აშ–შაიბანი, რომლებმაც გადამწყვეტი დამარცხება მიაყენეს სასანიანებს ყადისიას ბრძოლაში.
შეტევითი ჯიჰადის ობიექტი იყო საქართველოც, 654 წელს საქართველოს ტერიტორიაზე შემოიჭრა ჰაბიბ იბნ მასლამა. პირველად იგი უკუიქცა, თუმცა მოგვიანებით დიდი ლაშქრით დაბრუნდა ქართლში და დიდი სისხლისღვრის გარეშე გააფორმა დაცვის სიგელი. მოგვიანებით დაცვის სიგელი დაირღვა და იგი უკვე უმაიანთა პერიოდში ალ–ჯარრაჰ იბნ აბდულლაჰმა განაახლა, რომელიც შემდეგ ხაზარებისა და კავკასიელების (მათ შორის ქართველების) გაერთიანებულმა ჯარმა დაამარცხა არდებილთან და ალ–ჯარრაჰიც მოკლეს.
უმაიანთა და აბბასიანთა პერიოდი
ომაიანთა სახალიფომ გააგრძელა მართლმორწმუნე ხალიფათა ექსპანსიონისტური პოლიტიკა. ტარიყ იბნ ზიადმა, გამუსლიმებულმა ბერბერმა მხედართმთავარმა ვესტგოთებისგან დაიპყრო თითქმის მთელი იბერიის ნახევარკუნძული. მუჰამმადის მედინელი საჰაბა, აბუ აიუბ ალ–ანსარი დაიღუპა კონსტანტინოპოლის ალყის დროს, ხოლო მუჰამმად იბნ ყასიმმა რაჯპუტთა სამეფოებისგან დაიკავა მდინარე ინდის დაბლობი. ბრძოლებში მონაწილეობდნენ კლასიკური ისლამის ისეთი სწავლულები, როგორებიცაა 'აბდულლაჰ იბნ მუბარაქი, სუფიან იბნ 'უიაინა, მუჰამმად აშ–შაფი'ი, აჰმად იბნ ჰანბალი და სხვები.
ჯვაროსანთა და მონღოლთა ლაშქრობები
ქრისტიანი ჯვაროსნებისა და წარმართი მონღოლების წინააღმდეგ ბრძოლასაც თავდაცვითი ჯიჰადის ხასიათი ჰქონდა. ჯვაროსნების წინააღმდეგ ჯიჰადი გამოცხადდა მას შემდეგ, რაც ფატიმიანთა შიიტური დინასტია ეგვიპტეში დამხობილი იქნა სალაჰუდდინ იბნ აიუბის მიერ. მონღოლთა წინაშე კი პირველი მუსლიმური სახელმწიფო ხვარაზმი იყო, რომელსაც მონღოლებმა სწრაფად სძლიეს. ჯიჰადი მათ წინააღმდეგ მხოლოდ ეგვიპტელმა მამლუქებმა გამოაცხადეს მას შემდეგ, რაც მონღოლებმა აიღეს და გაძარცვეს ბაღდადი. მამლუქთა მეთაურებმა, საიფუდდინ ყუტუზმა და ბაიბარსმა აინ–ჯალუთთან დაამარცხეს მონღოლები.
შემდგომი პერიოდი
შემდგომ პერიოდში ჯიჰადმა დაკარგა მისი ისლამური, კლასიკური მნიშვნელობა და უფრო მუსლიმური ქვეყნების პოლიტიკური ლიდერების მიერ ექსპანსიონისტური პოლიტიკის გასამართლებელ ბერკეტად იქცა. ამ პერიოდში მუჯაჰიდის კლასიკური განმარტების შესაბამისად უნდა ჩაითვალოს აჰმად ალ–ფარუყი ას–სარჰინდი და მუჰამმად იაზდი. ისინი დაუპირისპირდნენ მოგოლთა იმპერატორ აქბარის რელიგიურ რეფორმებს, რომლითაც მან ისლამის, ქრისტიანობის, ზოროასტრიზმის, ჯაინიზმისა და ინდუიზმის რელიგიური ტრადიციების შერევით დააარსა ახალი რელიგია დინ–ი ილაჰი. ას–სარჰინდი და იაზდი წინ აღუდგნენ იმპერატორის რეფორმებს, რომლებიც მკრეხელობად გამოაცხადეს და შეიარაღებული აჯანყებაც წამოიწყეს, მაგრამ იმპერატორის ჯარებმა დაამარცხეს აჯანყებულები, მუჰამმად იაზდი მოკლეს, ხოლო ას–სარჰინდი აგრძელებდა ქადაგებას, ვიდრე აქბარის მემკვიდრე ჯაჰანგირმა არ ბრძანა მისი დაპატიმრება. ას–სარჰინდი დააპატიმრეს და ჩასვეს გვალორის საპყრობილეში. ას–სარჰინდის დაპატიმრებამ დიდი აჯანყება გამოიწვია მაჰბათ–ხანის მეთაურობით, რის შემდეგაც ჯაჰანგირი შეხვდა ას–სარჰინდის, გააუქმა მამამისის გატარებული რეფორმები და ისლამს დაუბრუნდა.
რელიგიური მოტივაციითა და დროშით იბრძოდნენ კოლონიზატორების წინააღმდეგ ეროვნულ–განმათავისუფლებელი მოძრაობები. მაგალითად, ჩრდილო კავკასიაში შეიხი მანსური, რომელმაც 1785 წელს მდინარე სუნჯასთან გაანადგურა რუსეთის საექსპედიციო კორპუსი. ასევე რელიგიური მოტივაცია ჰქონდა კავკასიის იმამატს, მავრიტანიელ სუფი შეიხს მუჰამმად აშ–შანყიტის, რომელიც ებრძოდა ფრანგულ და ესპანურ კოლონიალიზმს, ფილიპინელი მოროების მიერ ესპანელთა და ამერიკელთა წინააღმდეგ მოწყობილ აჯანყებებს, 'უმარ მუხთარს, რომელიც ლიბიაში იტალიელთა წინააღმდეგ 30 წლიან პარტიზანულ ომს ხელმძღვანელობდა, მუჰამმად 'აბდულლაჰ ჰასანს, რომელიც ინგლისის წინააღმდეგ იბრძოდა სომალიში. ალბანელი აჯანყებულები ჰაჯი ქამილის სარდლობით ასევე რელიგიური მოტივაციით იბრძოდნენ დასავლური ძალების მიერ დანიშნულ ალბანეთის მეფის, ვილჰელმ ვიდის წინააღმდეგ. ინგლისის წინააღმდეგ 15 წლიან ომს აწარმოებდნენ ვაზირისტანში მირზა 'ალი ხანის მეთაურობით და სხვა.
რელიგიური მოტივაცია ჰქონდა აჭარის ანტისაბჭოთა აჯანყებასაც 1927–29 წლებში, როდესაც საბჭოთა ხელისუფლების მიერ გატარებულმა სეკულარულმა ზომებმა (განსაკუთრებით ქალების თავსაბურავის წინააღმდეგ) ზემო აჭარაში ანტისაბჭოთა აჯანყება გამოიწვია, თუმცა საბჭოთა არმიის მიერ აჯანყება ჩახშობილი იქნა.
თანამედროვეობა
თანამედროვეობაში უკვე მკვეთრად გამოირჩევა ჯიჰადის ორი ფენომენი – ჯიჰადიზმი და ეროვნულ–განმათავისუფლებელი ბრძოლა, რომელსაც თან ახლავს რელიგიური მოტივი. პირველს განეკუთვნება გლობალური ისლამისტური ორგანიზაციები, როგორიცაა ალ–ყა'იდა თავისი განშტოებებით, ისლამური სახელმწიფო, ჰარაქათ ანსარ ირანი, თაჰრიქ–ე ტალიბან პაკისტანი და სხვა. ისინი ებრძვიან როგორც მუსლიმური სამყაროს ქვეყნების სამთავრობო ძალებს, ისე სხვა რელიგიური კულტურების მატარებელ ქვეყნებს და მიაჩნიათ, რომ შარი'ათული მმართველობის დამყარებამდე ყველა ქვეყანა ლეგიტიმური მიზანია მისი რელიგიური კულტურის მიუხედავად. გარდამავალ საფეხურს მათ შორის განეკუთვნებიან ორგანიზაციები, რომლებიც ებრძვიან უცხო ქვეყნის ჯარებს, ხოლო სამიზნე ტერიტორიაზე შარი'ათული მმართველობის დამყარებას ისახავენ მიზნად, ასეთებს განეკუთვნება ტალიბანი, ლაშქარ–ე ტაიიბა, ჰამასი და კავკასიის საამირო. მეორე ტიპის ორგანიზაციებს განეკუთვნებიან ისინი, ვინც რელიგიური მოტივებით აწარმოებს ეროვნულ–განმათავისუფლებელ ბრძოლას, მაგალითად პალესტინის გათავისუფლების ორგანიზაცია, აჰმად შაჰ მასუდის დაჯგუფება, ბოსნიელ მუსლიმთა ტერიტორიული თავდაცვის ძალები და სხვა.
ალტერნატიული მნიშვნელობები
სიტყვა მუჯაჰიდი ხშირად გამოიყენება მუსლიმურ ქვეყნებში, რათა ორგანიზაციამ მოიპოვოს სახალხო მხარდაჭერა, რადგან მუჯაჰიდი აქ სამართლიანობისთვის მებრძოლთან ასოცირდება. მაგალითად ირანის სახალხო მუჯაჰედთა ორგანიზაცია, ასევე ავღანეთის თავისუფლებისთვის მებრძოლ მუჯაჰიდთა ფრონტი და სხვა.
სუფი ორდენებში ჯიჰადი უპირველესად საკუთარი ვნებებისა და სურვილების წინააღმდეგ ბრძოლაა, ამგვარად მუჯაჰიდებსაც ასკეტებად მიიჩნევენ. ასევე არსებობს კონცეფცია ჯიჰადი კალმით, რომელმაც მოდერნისტულ მუსლიმებს შორის ფართო გავრცელება ჰპოვა. ასევე ჯიჰადის ამგვარი გაგება აჰმადიას მოძრაობის ერთადერთი ინტერპრეტაციაა.
სქოლიო
კატეგორია:არაბული სიტყვები და ფრაზები კატეგორია:ისლამი
ანდიური ენა
ანდიური ენა (КъIваннаб мицIцIи) — იბერიულ-კავკასიურ ენათა ოჯახის ნახურ-დღესტნურ ენათა ხუნძურ-ანდიურ-დიდოური ქვეჯგუფის ანდიური ქვეჯგუფის ერთ-ერთი ენა.
გავრცელებულია დაღესტნის რესპუბლიკის აულებში: ანდი, ღუნხა, ღაღათლი, აშალი, რიკვანი, ჩანხო, ზილო, მუნიბი და ქვანხიდათლი.
ანდიურ ენაზე ლაპარაკობს 21 800 კაცი (2002). გაირჩევა თქმათა ორი ძირითადი ჯგუფი: ზემოანდიური ანუ საკუთრივ ანდიური (ანდის, ღუნხის ღაღათლის, აშალის, რიკვანის, ჩანხოს და ზილოს თქმები) და ქვემოანდიური ანუ მუნიბ-ქვანხიდათლური (მუნიბისა და ქვანხიდათლის თქმები).
სატრანსკრიფიკაციო ნიშნები
ანდიური ენის ხმოვანთა სისტემა მარტივია. აქვს 5 ხმოვანი: ა, ე, ი, ო, უ (თქმებში დასტურდება მათი ნაზალიზებული ვარიანტებიც მეორეული წარმოშაობისა). დანარჩენ ხუნძურ-ანდიურ ენათა ა ხმოვანს ანდიურ ენაში ხშირად ო შეესატყვისება (მაგ., ხუნძური ბაწ „მგელი“, ანდიური ბოწო). თანხმოვნებში გამოიყოფა სონორები და ჩქამიერები. ჩქამიერი შეიძლება იყოს მჟღერი ან ყრუ, ხოლო უკანასკნელი — ფშვინვიერი ან აბრუპტივი. ყრუ თანხმოვანთა შორის არსებობს დაპირისპირება სიმაგრის მიხედვით: მაგარი (ძლიერი) / არამაგარრი (სუსტი). მოიპოვება მჟღერ ხშულთა და აფრიკატთა გემინირებული ვარიანტებიც. გარჩეულია ლატერალური თანხმოვნები.
სიტყვის თავში ერთზე მეტი თანხმოვანი შეუძლებელია. სიტყვის ბოლოში (სხვადასხვა თქმებში მეტ-ნაკლები ინტენსიურობით) მოქმედებს ღია მარცვლის კანონი. ამ კანონის შესაბამისად თანხმოვანზე დაბოლოებულ ნასესხებ სიტყვებს ბოლოში დაერთვის ი.
ანდიურ ენაში გარჩეულია გრამატიკული კლასები: ზემოანდიურ თქმებში — 4 კლასი (ვ, ჲ, ბ, რ), ქვემოანდიურ თქმებში — 3 კალსი (ვ, ჲ, ბ). ძირითადი ბრუნვებია სახელობითი, ერგატივი, ნათესაობითი, მიცემითი, აფექტივი. მდიდრად არის წარმოდგენილი ადგილობითი (წარმოშობით თანდებულიანი) ბრუნვები: 7 სერია, სამ-სამი ბრუნვით თითოეული. ზმნა მდიდარია დრო-კილოთა ფორმებით. უღვლილება კლასოვანია — ზმნა იცვლება გრამატიკული კლასების მიხედვით (გარდაუვალი ზმნა იცვლება სუბიექტის კლასის მიხედვით, გარდამავალი — ობიექტის კლასის მიხედვით). გვარი არ გაირჩევა. გარდაუვალი ზმნის სუბიექტი დაისმის სახელობით ბრუნვაში, გარდამავლისა — ერგატიულ ბრუნვაში; გარდამავალი ზმნის უახლოესი (პირდაპირი) ობიექტი სახელობით ბრუნვაშია. გარკვეული სემანტიკური ჯგუფის ზმნებთან სუბიექტი შეიძლება იყოს აგრეთვე აფექტივსა და ნათესაობითში. მსაზღვრელი წინ უსწრებს საზღვრულს და ეთანხმება მას გრამატიკულ კლასსა და რიცხვში (ბრუნვაში შეთანხმება არაა).
ანდიური ენა უმწერლობო ენაა. სამწერლობო ენად გამოყენებულია მონათესავე ხუნძური ენა.
სქოლიო
კატეგორია:ანდიური ენა
მურეი-ბრიჯი
მურეი-ბრიჯი (Murray Bridge) — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 15 967 ადამიანს. მურეი-ბრიჯი 80 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ადელაიდას. დაარსდა 1924 წელს. მურეი-ბრიჯიში ჩამოედინება მდინარე მურეი და მას ორ ნაწილად ყოფს. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ავსტრალიის ქალაქები
ესპერანსა (სულთან-კუდარათი)
ესპერანსა (ოფიციალურად ესპერანსის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Esperanza; Bayan ng Esperanza) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სულთან-კუდარათის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 74 696 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სულთან-კუდარათის მუნიციპალიტეტები
896
თარიღი უცნობია
*
Crassispira chacei
Crassispira chacei — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
მორნინგტონი (ჩილე)
მორნინგტონი (Isla Mornington) — კუნძული წყნარ ოკეანეში, ჩილეს სანაპიროსთან, პატაგონიის არქიპელაგში, შედის ჩილეს მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონის შემადგენლობაში. მისი ფართობია 529 კმ².
ბად-გაშტაინი
ბად-გაშტაინი (Bad Gastein) — კომუნა ავსტრიაში, ზალცბურგის ფედერალური მიწის შემადგენლობაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან დაახლოებით 1000 მ სიმაღლეზე. განთქმულია რადონით მდიდარი თერმული წყაროებით. XIX საუკუნეში თერმული წყაროების წყალობით ბად-გაშტაინი გადაიქცა ცნობილ კურორტად. სხვადასხვა დროს სტუმრობდნენ მონარქები, ცნობილი ადამიანები. რკინიგზის აშენების შემდეგ ტურიზმი გაძლიერდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიის კომუნები
დამულოგი
დამულოგი (ოფიციალურად დამულოგის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Damulog; Bayan ng Damulog) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბუკიდნონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 322 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის.
ევოლუციური მოძღვრება
ევოლუციურ იდეებს ვხვდებით ჯერ კიდევ ძველ ბერძენ ფილოსოფოსთა და სწავლულთა შრომებში (ძვ. წ. VI-I ს.). მათ არ ჰქონდათ სათანადო მეცნიერული ცოდნა ბუნებაზე, ამიტომ მათი გამონათქვამები თუმცა ხშირად მახვილგონიერი იყო, დღევანდელი თვალთახედვით გულუბრყვილოა.
XVIII ს. ბევრმა მეცნიერმა მრავალი ფაქტი აღწერა ორგანიზმთა ცვალებადობისა და განვითარების შეხედულების სასარგებლოდ. XIX საუკუნის დასაწყისში ჟან ბატისტ ლამარკმა სცადა მწყობრი ევოლუციური მოძღვრების შექმნა, მაგრამ ფაქტობრივი მასალის უკმარობის გამო ვერ შეძლო თანამედროვეთა დარწმუნება. ამასთან, მისი შეხედულებანი მცდარ დებულებებსაც შეიცავდა.
მეცნიერულად დასაბუთებული ევოლუციური თეორია შექმნა ჩარლზ დარვინმა, რაც ჩამოაყალიბა წიგნში „სახეობათა წარმოშობა ბუნებრივი გადარჩევის გზით, ანუ უკეთ შეგუებული ჯიშების გადარჩენა სიცოცხლისათვის ბრძოლაში“ (1859). მან ბოლო მოუღო მანამდე გაბატონებულ მეტაფიზიკურ შეხედულებებს ბუნების უცვლელობაზე და დაამკვიდრა ორგანიზმთა ცვალებადობისა და განვითარების იდეა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევოლუციური ბიოლოგია
იმიგრაცია (მრავალმნიშვნელოვანი)
იმიგრაცია შეიძლება აღნიშნავდეს:
Crassispira chazaliei
Crassispira chazaliei — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
პეტრე უმიკაშვილი
250px|thumb|პეტრე უმიკაშვილი პეტრე იოსების ძე უმიკაშვილი (დ. 17 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 5 ოქტომბერი], 1838, თბილისი — გ. 25 მაისი (სხვა ვერსიით 23 იანვარი [ ძვ. სტ. 10 იანვარი] ) 1904, თბილისი) — ქართული ფოლკლორისტიკის ერთ-ერთი სულისჩამდგმელი, ლიტერატორი და პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისელი კათოლიკეების ოჯახში. მამით ადრე დაობლებული ბავშვი დედამ აღზარდა. პირველდაწყებითი განათლება კათოლიკურ ეკლესიასთან არსებულ სამრევლო სკოლაში მიიღო, შემდეგ კი სწავლობდა კომერციულ გიმნაზიაში, რომელიც 1854 წელს პირველ გიმნაზიას შეუერთდა. ეს გიმნაზია ყმაწვილმა 1854 წელს დაამთავრა. უსახსრობის გამო პეტერბურგის უნივერსიტეტი მოგვიანებით, 1867 წელს დაამთავრა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობა თბილისის პირველ გიმნაზიაში დაიწყო. აქ მან 20 წელი იღვაწა ქართულის მასწავლებლად.
პეტრე უმიკაშვილის პირველი ლიტერატურული ნაშრომი დაბეჭდა ჟურნალ „ცისკარში“. აქედან დაიწყო მისი ლიტერატურული და საზოგადოებრივი მოღვაწეობა. მან შექმნა ორიგინალური პიესები, პუბლიცისტური წერილები, მეცნიერული ხასიათის გამოკვლევები, მასვე ეკუთვნის თარგმანებიც. ფასდაუდებელია მის მიერ ფოლკლორული მასალის შეგროვება-გამომზეურება და ჩვენი კლასიკოსების თხზულებათა გამოცემები. 1874 წელს დაბეჭდა ქართული ხალხური სიტყვიერების მარგალიტები — „ლექსები სახალხო სიმღერებისაგან შედგენილი“, გამოაქვეყნა „არსენას ლექსი“, „ეთერიანი“, „ქართული ანდაზები“ და სხვა.
განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს ის დიდი მზრუნველობა, რომელსაც პეტრე უმიკაშვილი იჩენდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისადმი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ლიტერატორები კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1838 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1904 კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები პ
ვორფი
ვორფი (Worf, კლინგ. wo’rIv) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. მონაწილეობს სერიალში ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა და მომდევნო ფილმებში (თაობები, პირველი კონტაქტი, აჯანყება, შურისგება), ასევე სერიალში ვარსკვლავური გზა: ღრმა კოსმოსი 9
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|სერგეი და ელენა რაჟენკოები ვორფი დაიბადა 2340 წელს. მისი ოჯახი, ძმის — კურნის გარდა, დაიღუპა რომულანების თავდასხმისას. ვორფი გაზარდეს სერგეი და ელენა რაჟენკოებმა თავიანთ შვილთან, ნიკოლაითან ერთად. 2357 წელს იგი შევიდა ვარსკვლავური ფლოტის აკადემიაში, რომელიც დაამთავრა 2361 წელა და გახდა პირველი კლინგონი ვარსკვლავურ ფლოტში.
2364 წელს ვორფი დაინიშნა ხომალდზე USS Enterprise-D და მიიღო უმცროსი ლეიტენანტის წოდება. ტაშა იარის დაღუპვის შემნდეგ იგი სათავეში ჩაუდგა უსაფრთხოების სამსახურს. 2366 წელს იგი დააწინაურეს ლეიტენანტობამდე.
ვორფს ჰყავდა შვილი სახელად ალექსანდრი. მისი დედა იყო კელეირი, ნახევრად კლინგონი. მას შემდეგ რაც კელეირმა იპოვა მტკიცებულებები რომ დიურასი ცდილობდა ვორფის დისკრედიტაციას, დიურასმა მოკლა იგი. ვოლფმა მოკლა დიურასი ორთაბრძოლაში.
მინი|ვორფი და ალექსანდრე სამოქალაქო ომში დიურასი შვილსა და გაურონს შორის ვორფი თვლიდა გაურონს კანონიერ მემკვიდრედ. მან დაარწმუნა თავისი ძმა დახმარებოდა გაურონს. თვითონ კი დატოვა ვარსკვლავური ფლოტი და გადავიდა ძმის ხომალდზე. რომულანები ცდილობდნენ დახმარებოდნენ დიურასის ოჯახს, მაგრამ ვარსკვლავურნა ფლოტმა ხელი შეუშალა მათ. გაურონმა გაიმარჯვა და მადლობის ნიშნად აღუდგინა ვორფს მისი უფლებები, ხოლო მისმა ძმამ მიიღო ადგილი უმაღლეს საბჭოში.
2371 წელს ვორფმა მიიღო ლეიტენანტ-კომანდერის წოდება. მას შემდეგ რაც Enterprise-D განადგურებულ იქნა, მან აიღო ხანგრძლივი შებულება და იმყოფებოდა მონასტერში. მოგვიანებით გაიგზავნა კოსმოსურ სადგურზე ღრმა კოსმოსი 9, სადაც შეხვდა ყოფილ თანაგუმდელ მაილზ ო'ბრაიენს. აქ იგი დაინიშნა ტაქტიკური ოპერაციების ხელმძღვანელად.
მარცხნივ|მინი|ვორფის და [[ჯაძია დაქსის ქორწილი]] 2373 წელს ვორფმა ცოლად შეირთო ჯაძია დაქსი. რამდენიმე თვის შემდეგ ჯაძია მოკლულ იქნა გალ დუკატის მიერ.
დომინიონთან ომის დროს ვორფი მსახურობდა კლინგონურ ხომალდზე როტარანი. ომის დამთავრების შემდეგ იგი დაინიშნა ფედერაციის ელჩად კრონოსზე (კლინგონების მშობლიური პლანეტა).
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური გზა კატეგორია:ვარსკვლავური გზის პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
ქართული თეთრი
ქართული თეთრი — ვერცხლის ფულის ზოგადი სახელი საქართველოში. წერილობით წყაროებში პირველად XIII საუკუნეში გაჩნდა. XIII-XIV საუკუნეებში „თეთრი“ აღნიშნავდა კონკრეტულ ფულად ერთეულს და შეესაბამებოდა მონღოლურ დირჰემს, რომლის მასა სხვადასხვა დროს სხვადასხვა იყო (2,13 გ; 1,75 გ; 1,4გ; 1,02 გ; 0,9 გ და 0,52 გ). ქართულ წყაროებში გვხვდება აგრეთვე ყაზანური თეთრი, გიორგაული თეთრი, კირმანეული თეთრი. XIII საუკუნის დასასრულს და XIV საუკუნეში ქართული თეთრის საანგარიშო და სამონეტო ერთეულის მნიშვნელობაც ჰქონდა. 6 თეთრი 1 დრაჰკანს შეადგენდა. მომდევნო საუკუნეებში „თეთრი“ ვერცხლის საფასის ზოგადი ტერმინი იყო, ზოგჯერ კი საერთოდ ფულს აღნიშნავდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს მონეტები
მანუელ-როდრიგესი (კუნძული)
მანუელ-როდრიგესი ( Isla Manuel Rodriguez) — კუნძული წყნარ ოკეანეში, ჩილეს სანაპიროსთან, პატაგონიის არქიპელაგში, შედის ჩილეს მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონის შემადგენლობაში. მისი ფართობია 466 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩილეს კუნძულები
ანდიური ენები
ანდიური ენებისათვის დამახასიათებელია თანხმოვანთა სიმდიდრე, გრამატიკული კლასების არსებობა. ბრუნვათა სიმრავლე. გარდამავალი ზმნა ერგატიულ კონსტრუქციას ქმნის. ნიშანდობლივია ძლიერი დიალექტური დიფერენციაცია. ანდიური ენები უმწერლობო ენებია. სამწერლობო ენად გამოყენებულია მონათესავე ხუნძური ენა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ანდიური ენები
Wanted Dead or Alive (ტუპაკ შაკურის და სნუპ დოგი დოგის სიმღერა)
„Wanted Dead or Alive“ — ტუპაკ შაკურის და სნუპ დოგი დოგის ერთობლივი სინგლი, ფილმის „ჩიხში“ საუნდტრეკიდან. იგი გამოვიდა 1997 წელს.
სინგლის b-მხარეა სიმღერა იმავე ფილმიდან, „Life Is A Traffic Jam“, ფილმში წარმოდგენილი ჯგუფის Eight Mile Road შესრულებით.
სქოლიო
კატეგორია:ტუპაკ შაკურის სიმღერები კატეგორია:1997 წლის სიმღერები
დიდი კანიონი
170პქ|thumb|დიდი კანიონი დიდი კანიონი, კოლორადოს დიდი კანიონი (აშშ) (Grand Canyon) — მსოფლიოს ერთ-ერთი უღრმესი კანიონი. მდებარეობს კოლორადოს პლატოზე, აშშ-ის არიზონის შტატში. კანიონში მდინარე კოლორადო გზას იკვლევს თიხამიწით, ფიქლოვანი კლდეებით და ქვიშით დაფარულ ლანდშაფტში. კანიონის სიგრძე 446 კილომეტრია; სიგანე (პლატოს დონეზე) მერყეობს 6-დან 29 კილომეტრამდე. კანიონის სიღრმე შეადგენს 1 800 მეტრს. მნიშვნელოვანი ეროზიის გამო, რასაც ქარი, წყალი და მზე განაპირობებს, კანიონის სივრცე მუდმივად ფართოვდება. 1979 წლიდან დიდი კანიონი შედის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
გეოლოგია
220px|მინიატიურა|მარცხნივ|დიდი კანიონის რუკა 1908წ. დიდი კანიონი ჩვენი პლანეტის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გეოლოგიური ობიექტია. ამიტომ ის კარგად არის შესწავლილი. აქ შეიძლება დედამიწის ოთხი გეოლოგიური პერიოდის კვალის ხილვა, გეოლოგიური, ბიოლოგიური და არქეოლოგიური მასალის შემცველი მრავალფეროვანი კლდეები და ხეობები. კანიონი ითვლება ეროზირებული ნიადაგის ერთ-ერთ საუკეთესო მაგალითად. თავდაპირველად, მდინარე კოლორადო მიედინებოდა ვაკეზე, მაგრამ დედამიწის ქანების მოძრაობების შედეგად, დაახლოებით 65 მილიონი წლის წინ კოლორადოს პლატო აიწია, შეიცვალა  მდინარე კოლორადოს ნაკადის კუთხე, შედეგად გაიზარდა წყლის ნაკადის სიჩქარე და მის მიმდებარე ტერიტორიაზე ქანების რღვევის შესაძლებლობა. ყველაზე ადრე მდინარემ ჩამორეცხა ზედა კირქვები, შემდეგ შეუდგა უფრო სიღრმეში მდებარე ფიქალებისა და ქვიშაქვის ჩამოშლას. ასე წარმოიქმნა დიდი კანიონი დაახლოებით 5—6 მილიონი წლის წინ. ის დღემდე ფართოვდება მიმდინარე ეროზიის შედეგად.
დიდი კანიონის ფორმირება ხდებოდა დაახლოებით 10 მლნ. წელი. დღეისათვის ხეობის სიღრმეში მდებარეობს უძველესი გრანიტები, რომელთა დაშლა ნელა მიმდინარეობს. ხეობაში 20 კმ./სთ. სიჩქარით მიედინება კოლორადოს მოწითალო-მოყავისფერო წყალი. მდინარის სახელწოდება სწორედ აქედან წარმოდგება. მდინარის სახელი ესპანურ თარგმანში ნიშნავს „წითელს“. მოძრაობაში წყალს მოაქვს იმდენი ლოდები, კენჭები, ქვიშა და თიხა, რომ ის აბსოლუტურად გაუმჭვირვალე ხდება. დღეღამის განმავლობაში მდინარეს ზღვაში ჩამოაქვს ნახევარი მილიონი ტომა ქანები. თან მოტანილი ნაშალი მასალა კიდევ უფრო ზრდის მდინარის დამანგრეველ ეფექტს. კანიონის უმაგრესი გრანიტიც კი მდინარის ზემოქმედებით ყოველწლიურად მეოთხედი მილიმეტრით პატარავდება.
ხეობის უზარმაზარი სივრცე არ წარმოადგენს უბრალო კვეთს მიწაში. ის სავსეა უწესრიგოდ მიმობნეული უცნაური ფორმებით, რომელიც გამოკვეთილია ქარისა და წყლის ეროზირების შედეგად. ეს უცნაური ფორმები მოგვაგონებს გიგანტურ პაგოდებს, პირამიდებს, კოშკებს, ციხესიმაგრის კედლებს კანიონში. ყველაფერი ერთად წარმოადგენს განუმეორებელ და დიდებულ სანახაობას. ბევრი მათგანი უკვე საკუთარ სახელსაც კი ფლობს. მაგ: ვიშნუს ტაძარი, შივას ტაძარი ვოტანის ტახტი და ა.შ. მთელი ეს ჭრელი ქვის ლაბირინთი ხასიათდება ყვითელი, წითელი, ვარდისფერი, ყავისფერი, მუქი ფერის დანალექი ქანების მონაცვლეობით, რომლებიც, საერთო ჯამში, ქმნიან პლატოს. მსოფლიოში ეს თითქმის არასრულყოფილი გეოლოგიური ქანები ქმნიან 1,5 მლრდ. წლის დედამიწის ისტორიას.
კლიმატი პლატოზე და კანიონის სიღრმეში მკვეთრად მერყეობს — როდესაც პლატოზე დაახლოებით 15°C-ია სითბო, ხეობის სიღრმეში გახურებული ქვების წყალობით შესაძლოა ტემპერატურა გახდეს +40°C.
აქემენიანთა იმპერია
აქემენიანების იმპერია (დიდი სპარსული იმპერია) — ძველი სახელმწიფო, რომელიც წარმოიშვა ირანის ტერიტორიაზე ძვ. წ. 558 წელს, ხოლო გაანადგურა ალექსანდრე მაკედონელმა ძვ. წ. 330 წელს. სპარსული სახელმწიფოს სათავეში აქემენიანთა დინასტია იყო.
დიდი კანიონი
გეოლოგია
ხეობის ძირში ამერიკის სამხრეთ-დასავლეთის უდაბნოს ტიპური ლანდშაფტია განსხვავებული კაკტუსებით, აგავებით და იუკებით. ზემოთ ამოსვლისას თანდატან იწყება ტუია, მუხა, ვერხვი, ტირიფი, კიდევ უფრო ზემოთ ფიჭვი და ღვიის ბუჩქები. უმდიდრესი ფაუნა მოიცავს დაახლოებით 100–მდე სახეობის ფრინველს, 60–მდე სახეობის ძუძუმწოვარს, რომელთა შორის ზოგიერთი უიშვიათეს სახეობას წარმოადგენს.
აქემენიანთა იმპერია
ისტორია
ირანის პლატოზე ინდო-არიული ტომები პირველად ძვ. წ. X საუკუნეში გამოჩნდნენ. მანამდე აქ არა არიული ხალხი ელამები ცხოვრობდნენ, რომლებიც დრავიდებს ენათესავებოდნენ. ძვ. წ. VIII საუკუნის ბოლოს დაიწყო სპარსების სახელმწიფოს ჩამოყალიბება. ტრადიციისამებრ პირველი სპარსული დინასტიის ფუძემდებლად ითვლება ხახამანიში. მისი უახლოვესი ჩამომავლების შესახებ მხოლოდ ბუნდოვანი ცნობები შემორჩა. გავრცელებული ვერსიის თანახმად, ჩიშპიშის შემდეგ სპარსებს ორი დინასტია (უფროსი და უმცროსი) ჰყავდათ. უფროსი მართავდა ელამთა დედაქალაქში — არშამაში, სად მართავდნენ უმცროსი დინასტიის წარმომადგენლები, უცნობია. ამ ორი შტოს ურთიერთობის შესახებ არანაირი ცნობები არ არსებობს. ცნობილია მხოლოდ რომ, უმცროსი აქემენიდები ძვ. წ. VI საუკუნის შუა პერიოდიდან აღარ ითვლებოდნენ მეფეებად.