cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საზედამხედველო და სამომსახურებო დირექცია
საზედამხედველო და სამომსახურებო დირექცია (გერმ. Die Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion), გერმანული აბრევიაციით ADD – ა-დე-დე, - რაინლანდ-პფალცის მხარის ცენტრალური ადმინისტრაციული უწყება, რომლის მთავარი შტაბ-ბინა ტრირში მდებარეობს და 2000 წლიდან წარმოადგენს შუამავალ სამმართველოს მხარის მთავრობასა და კომუნალურ თვითმმართველობას შორის.
ა-დე-დეს მონათესავე უწყებები არის სასტრუქტურო და სანებართვო საქმეთა დირექციები (შემოკლ. SGD) „ნორდი“ (ჩრდილოეთი) კობლენცში და „ზიუდი“ (სამხრეთი) ნოიშტადტ ან დერ ვაინშტრასეში.
ორგანიზაცია
ა-დე-დე სათავეში უდგას პრეზიდენტი, რომელიც სახელდება პრემიერ-მინისტრის მიერ. პრეზიდენტს მოადგილეობს ვიცე-პრეზიდენტი. ორივე პირი პოლიტიკურ მოხელეებს წარმოადგენენ.
ა-დე-დეს განყოფილებები
განყოფილება 1: მთავარი ამოცანები:
განყოფილება 2: კომუნალური და საპროტექტორო ამოცანები, სოციალური სფერო
ანტილიბანი
ანტილიბანი, ჯებელ-ეშ-შარკი (جبال لبنان الشرقية) — მთის მასივი სირიასა და ლიბანში. სიგრძე დაახლოებით 150 კმ, სიმაღლე 2814 მ-მდე (მთა ჰერმონი). ამაღლებულია პლატოს სახით უახლესი ტექტონიკური მოძრაობის შედეგად. აგებულია უმეტესწილად კირქვებითა და ქვიშაქვებით. მწვერვალები პლატოსებრია. ჰავა ხმელთაშუა ზღვისაა. დასავლეთ ფერდობებსა და ხეობებში ალაგ-ალაგ მარადმწვანე მუხის ტყეებია. აღმოსავლეთ მშრალ ფერდობებზე ნახევარუდაბნოს მცენარეულობაა. ანტილიბანი მეჩხრად არის დასახლებული. განვითარებულია მესაქონლეობა. ანტილიბანზე გადის საავტომობილო და სარკინიგზო გზები (დამასკ—ბეირუთი).
საზედამხედველო და სამომსახურებო დირექცია
ა-დე-დეს განყოფილებები
ხარისხის გარანტიის, ევალუაციის (შეფასება) და სკოლების დამოუკიდებლობის სააგენტო (ა-ქუ-ესი)
ანტილიბანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სირიის ქედები კატეგორია:ლიბანის ქედები
საზედამხედველო და სამომსახურებო დირექცია
ა-დე-დეს განყოფილებები
განყოფილება 4: აგრიკულტურა, მეღვინეობა, სამეურნეო სამართალი
რესურსები ინტერნეტში
*
იერვანდ II
იერვანდ II (Երվանդ Բ) — იერვანდ I-ის ვაჟი, ერვანდუნების დინასტიის წევრი და სომხეთის სატრაპიის მეფე. სომხეთს მართავდა ძვ. წ. 336 წლიდან ძვ. წ. 331 წელამდე. ძვ. წ. 336 წელს არტაქსერქსე IV-ის გარდაცვალების შემდეგ სპარსეთის იმპერიის სამეფო ტახტზე კოდომანი ავიდა და დარიოს III გახდა. იერვანდს კი სამართავად სომხეთის სატრაპია გადაეცა. ძვ. წ. 331 წელს იერვანდი გავგამელის ბრძოლაშიც იბრძოდა მეფეთ-მეფე დარიოს III-ის მხარეს, მარჯვენა ფლანგზე. ბრძოლაში იერვანდი 40 000 ქვეითსა და 7 000 ცხენოსანს მეთაურობდა. საბოლოოდ ბრძოლა ალექსანდრე დიდის გამარჯვებით დასრულდა, იერვანდ II კი ბრძოლაში დაიღუპა. ირონიული, მაგრამ მისი ვაჟი მიჰრანისი, ლიდიის სატრაპი ძვ წ. 334 წელს სარდისთან ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ ალექსანდრე II დიდის მხარეს გადავიდა. მოგვიანებით ისიც იბრძოდა გავგამელის ბრძოლაში ალესანდრეს მხარეს. ბრძოლის შემდეგ ალესანდრემ მას სომხეთის სატრაპის ტიტული უბოძა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:ერვანდუნების დინასტია კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 331
უზბეკეთის ეკონომიკა
დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, უზბეკეთის მთავრობამ განაცხადა, რომ ის მზად არის, თანდათანობით გადავიდეს საბაზრო ეკონომიკაზე. ეკონომიკური პოლიტიკის რეფორმის პროგრესი იყო ფრთხილი, მაგრამ საერთო ჯამში, უზბეკეთმა აჩვენა დამაკმაყოფილებელი მიღწევები. მთავრობა წარმატებით ებრძვის, რომ აღმოფხვრას უფსკრული შავ ბაზარსა და გაცვლით კურსს შორის, ეროვნული ვალუტის ოფიციალური გაცვლითი კურსის შემოღებით. მთავრობის შემაკავებელი სავაჭრო რეჟიმი და ზოგადად ინტერვენციონისტული პოლიტიკა, კვლავაც უარყოფით გავლენას ახდენს ეკონომიკაზე. არსებითი სტრუქტურული რეფორმა საჭიროა, განსაკუთრებით შემდეგ სფეროებში: საინვესტიციო კლიმატის გაუმჯობესება უცხოელი ინვესტორებისთვის, საბანკო სისტემის გაძლიერება და სოფლის მეურნეობის სექტორის განთავისუფლება სახელმწიფო კონტროლისგან. დარჩენილი შეზღუდვები, ვალუტის კონვერტაციის მოცულობის კონტროლი და მთავრობის სხვა ზომები, რომ გააკონტროლოს ეკონომიკური საქმიანობა, მათ შორის მძიმე შეზღუდვები იმპორტზე და სპონტანურად საზღვრების დახურვა უზბეკეთის მეზობელ ყაზახეთთან, ყირგიზეთთან და ტაჯიკეთთან, გამოიწვია საერთაშორისო კრედიტორი ორგანიზაციების მიერ კრედიტების გაცემის შეჩერება.
სსფ-სთან მჭიდროდ თანამშრომლობით, მთავრობამ მნიშვნელოვან პროგრესს მიაღწია ინფლაციის შემცირებით და ბიუჯეტის დეფიციტის თავიდან აცილებით. 2003 წელს, ეროვნული ვალუტა კონვერტირებადი გახდა, როგორც ნაწილი საერთაშორისო სავალუტო ფონდის ტექნოლოგიით სტაბილიზაციის პროგრამის, თუმცა ზოგიერთი ადმინისტრაციული შეზღუდვები დღემდე რჩება. სოფლის მეურნეობას და წარმოების ინდუსტრიას თანაბარი შემოსავალი აქვს ეკონომიკაში, თითოეულზე მშპ-ს დაახლოებით 1/4 მოდის. უზბეკეთი ბამბის მსხვილი მწარმოებელი და ექსპორტიორი ქვეყანაა, მიუხედავად იმისა, რომ ამ საქონლის მნიშვნელობა მკვეთრად შემცირდა მას შემდეგ, რაც ქვეყანამ დამოუკიდებლობა მოიპოვა. უზბეკეთი, ასევე ოქროს დიდი მწარმოებელია, უდიდესი ღია ოქროს მაღაროებით მსოფლიოში. ქვეყანას გააჩნია სპილენძის, სტრატეგიული მინერალების, ბუნებრივი აირის და ნავთობის არსებითი რესურსები.
მშპ და დასაქმება
ეს სქემა ასახავს მშპ-ს ტენდენციას უზბეკეთში, მუდმივ ფასებში 1995 წლის საერთაშორისო სავალუტო ფონდის მონაცემებით, მილიონ სუმში. სქემა ასევე გვიჩვენებს სამომხმარებლო ფასების ინდექსს (სფი), როგორც ინფლაციის მაჩვენებლს იმავე წყაროდან და წლის ბოლოს აშშ-ის დოლარის გაცვლით კურსს, უზბეკეთის ცენტრალური ბანკის მონაცემებით. მსყიდველობითი შედარებისთვის, 2006 წელს ამერიკული დოლარი ღირდა 340 სუმი.
უზბეკეთის მშპ, როგორც დსთ-ს ყველა ქვეყანის, უარყოფითი იყო გარდამავალი პერიოდის პირველ წლებში, დადებითი მნიშვნელობა 1995 წლის შემდეგ მიიღო, როდესაც იგრძნო პოლიტიკური რეფორმების ეფექტი. 1998-2003 წლებში მდგრადი მაჩვენებელი მშპ-ს ზრდის იყო 4% წელიწადში, ხოლო შემდეგ, ეს მაჩვენებელი მომდევნო წლების განმავლობაში გაიზარდა 7%-8% წელიწადში. 2011 წელს ზრდის მაჩვენებელი გამოვიდა 9%.
მზარდი ეკონომიკის გათვალისწინებით, საერთო დასაქმებულთა რაოდენობა გაიზარდა 8.5 მილიონიდან (1995 წელს) 13.5 მილიონამდე (2011 წელს). ეს ჯანსაღი ზრდა, თითქმის 25% მუშახელი, ჩამორჩებოდა მთლიანი შიდა პროდუქტის ზრდისგან იმავე პერიოდში (64%, იხ. გრაფიკი), რაც გულისხმობს შრომის პროდუქტიულობის მნიშვნელოვან ზრდას. ოფიციალურად, უმუშევრობის დონე ძალიან დაბალია: 30,000 ნაკლები სამუშაოს მაძიებელი იყო რეგისტრირებული შრომის ბირჟებზე 2005-2006 წლებში (0.3% მუშახელისგან). არასრულად დასაქმებულთა რიცხვი საკმაოდ მაღალია, განსაკუთრებით სოფლის მეურნეობაში, სადაც 28% დასაქმებულთა ითვლება, ხოლო მათი უმეტესობა მუშაობენ ნახევარ განაკვეთზე. თუმცა, არ არსებობს სარწმუნო და ხელმისაწვდომი წყაროები ამის დასადასტურებლად, იმის გამო, რომ არ არსებობს სანდო კვლევები.
საარსებო მინიმუმი, საჯარო სექტორში ხელფასები და ასაკობრივი პენსია, ჩვეულებრივ იზრდებოდა წელიწადში ორჯერ, იმის დასადასტურებლად, რომ საბაზისო შემოსავალს არ ემუქრება ინფლაცია. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს სტატისტიკა საშუალო ხელფასის შესახებ უზბეკეთში, პენსიები, როგორც საშუალო ხელფასი, მნიშვნელოვნად გაიზარდა 1995-2006 წლებს შორის. ყოველთვიური პენსია, გაიზარდა თითქმის 5-ჯერ, 1995-2006 წლებში. ყოველთვიური პენსიის ამერიკულ დოლარში იყო დაახლოებით $20-$25 2000 წლამდე, ხოლო დაეცა $15-$20 2001-2004 შორის, და ახლა არის $64. მინიმალური ხელფასი გაიზარდა $34,31-მდე 2011 წლის ნოემბერში.
აზიის განვითარების ბანკის პროგნოზის მიხედვით, უზბელეთის მშპ 2009 წელს, სავარაუდოდ 7% გაიზარდა. ამასობაში, 2010 წელს უზბეკეთის მშპ სავარაუდოდ გაიზრდება 6,5%.
შრომა
განათლების დონე უზბეკეთში თითქმის მაღალია, მუშები, ზოგადად, კარგად განათლებულები და მომზადებული არიან თავიანთ სფეროებში. ადგილობრივი ტექნიკური და მენეჯერული სასწავლო ცენტრების უმრავლესობა არ აკმაყოფილებს საერთაშორისო ბიზნესის სტანდარტებს, მაგრამ უცხოური კომპანიები, რომლებსაც ადგილობრივი მუშები ჰყავთ დაქირავებული, მათ სწრაფად და ეფექტურად ასწავლიან მუშაობას. მთავრობა ხაზს უსვამს საგარეო განათლებას. ყოველწლიურად, დაახლოებით 50-მდე სტუდენტი სასწავლოდ შეერთებული შტატების, ევროპისა და იაპონიის უნივერსიტეტში იგზავნებიან, ხოლო დაბრუნების შემდეგ, ისინი ვალდებულები არიან 5 წელი მთავრობაზე იმუშაონ. გავრცელებული ინფორმაციით, დაახლოებით 60% სტუდენტების, რომლებიც სწავლობდნენ საზღვარგარეთ, აპირებენ დასაქმებას უცხოურ კომპანიებში მათი სწავლის დასრულების შემდეგ, მიუხედავად მათი 5 წლიანი ვალდებულებისა მთავრობის წინაშე. ზოგიერთი ამერიკული კომპანია, სთავაზობს თავის ადგილობრივ თანამშრომლებს, სპეციალურ სასწავლო პროგრამებს ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
გარდა ამისა, უზბეკეთი აფინანსებს ტაშკენტის უესტმინსტერის საერთაშორისო უნივერსიტეტის სტუდენტურ კვლევებს, ეს უნივერსიტეტი ერთ-ერთია იმ რამდენიმე დასავლური ინსტიტუტებისგან უზბეკეთში. 2002 წელს, „Istedod“ ფონდის ხელისუფლებამ (ადრე „Umid“ ფონდი), აფინანსებდა 98 სტუდენტს 155 სტუდენტისგან, რომლებიც სწავლობდნენ უესტმინსტერში. მომდევნო სასწავლო წელს უესტმინსტერი ელოდება, რომ 160 სტუდენტის სასწავლო საფასურს 360-დან, გადაიხდის „Istedod“ ფონდი. განათლების საფასური უესტმინსტერში ღირს $5,200 აკადემიური წლის განმავლობაში. 2008 წელს, ტაშკენტში გაიხსნა სინგაპურის მენეჯმენტის განვითარების ინსტიტუტი. ეს უნივერსიტეტი უზრუნველყოფს მაღალი ხარისხის განათლებით და საერთაშორისო ხარისხით. 2012 წელს, სწავლის საფასური შეადგენდა $5000. 2009 წელს, ტურინის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი გაიხსნა. ეს არის ერთადერთი უნივერსიტეტი ცენტრალურ აზიაში, რომელიც ამზადებს მაღალი ხარისხის თანამშრომლებს მრეწველობისთვის. ბევრი უცხოური კომპანიების დახურვასთან ერთად, შედარებით ადვილი გახდა კვალიფიციური თანამშრომლების მოძებნა, თუმცა, ქვეყანაში ხელფასები ძალიან დაბალია დასავლური სტანდარტებთან მიმართებით.
უზბეკეთში შრომის ბაზრის რეგულირება ანალოგიურია იმისა, რაც იყო საბჭოთა კავშირში, რომელიც გულიხმობს ყველა უფლების გარანტიას, მაგრამ გარკვეული უფლებები შეუმჩნევია. უმუშევრობა ქვეყნის მზარდი პრობლემაა, ხოლო რაოდენობა ხალხის, რომელიც ეძებს დასაქმებას რუსეთში, ყაზახეთსა და სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიაში, ყოველწლიურად იზრდება. უზბეკეთის შრომის სამინისტრო არ აქვეყნებს ინფორმაციას უცხოეთში მყოფ მოქალაქეებზე, მაგრამ რუსეთის მიგრაციის ფედერალური სამსახურის ინფორმაციით, რუსეთში 2,5 მილიონი უზბეკი შრომითი მიგრანტია. ასევე არსებობს ინფორმაცია, რომ 1 მილიონამდე უზბეკი მიგრანტი უკანონოდ მუშაობს ყაზახეთში. უზბეკეთის მიგრანტ მუშაკების რიცხვი შეიძლება ამით დაახლოებით 3,5-4 მილიონი ადამიანი იყოს, რაც ქვეყნის სამუშაო ძალის შემაძრწუნებელი 25% ან 14,8 მილიონ ადამიანს შეადგენს. აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტი ასევე ვარაუდობს, რომ სამიდან ხუთ მილიონამდე უზბეკეთის შრომისუნარიანი მოქალაქე ცხოვრობს საზღვარგარეთ.
ფასები და მონეტარული პოლიტიკა
უზბეკეთმა განიცადა სწრაფი ინფლაცია დაახლოებით 1000%-ით წელიწადში, როგორც კი მოიპოვა დამოუკიდებლობა (1992-1994 წწ). საერთაშორისო სავალუტო ფონდის ხელმძღვანელობით, განხორციელებული აქტიური ძალისხმევა სწრაფად დამუხტა სიტუაცია და ინფლაციის დონე იყო დაყვანილი 50%-მდე 1997 წელს და შემდეგ 22%-მდე 2002 წელს. 2003 წლიდან, ინფლაციის წლიური მაჩვენებლები საშუალოდ 10%-ზე ნაკლებია.
მძიმე ინფლაციური ზეწოლა ეკონომიკაზე, რომელიც დამახასიათებელი იყო ქვეყნის დამოუკიდებლობის პირველ წლებში, გამოიწვია ეროვნული ვალუტის დრამატული გაუფასურება. დამოუკიდებლობის მოპოვებიდან, უზბეკეთი იყენებდა სსრკ-სგან მემკვიდრეობით დარჩენილ რუბლს, რომელიც 1993 წლის ნოემბერში „სომის კუპონმა“ შეცვალა. 1994 წლის 1 ივლისს, კუპონი შეიცვალა მუდმივი ახალი უზბეკური სომით (UZS), თანაფარდობაში 1000:1, დაწყებითი გაცვლითი კურსი ახალი ეროვნული ვალუტის იყო 7 სომი/$. პირველი ექვსი თვის განმავლობაში, 1994 წლის ივლისიდან დეკემბრამდე, ეროვნული ვალუტა გაუფასურდა 25 სომი/$ და განაგრძო გაუფასურება 2002 წლის დეკემბრამდე, როდესაც გაცვლითმა კურსმა მიაღწია 969 სომი/$, ანუ 138-ჯერ ნაკლები დაწყებითი გაცვლითი კურსისგან. ვალუტის გაუფასურება გაჩერდა მხოლოდ მას შემდეგ, რაც მთავრობამ მიიღო სტაბილიზაციის პროგრამა, რომელიც ამავე დროს, მკვეთრად შეამცირა ინფლაციის მაჩვენებლები.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის ეკონომიკა
ტურმალინა (მინას-ჟერაისი)
ტურმალინა (Turmalina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 718 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 055 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.66 კმ²-ზე. ფართობი 1 153 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ევრაზიული კავშირი
ევრაზიის ეკონომიკური კავშირი — შეთავაზებული პოლიტიკური და ეკონომიკური კავშირი ბელარუსს, ყაზახეთს, ყირგიზეთს, რუსეთს, ტაჯიკეთსა და სხვა, ძირითადად პოსტ-საბჭოთა ქვეყნებს შორის.
იდეა, რომელიც ძირითადად ევროპის კავშირის ინტეგრაციის ანალოგიურია, ყურადღების ქვეშ 2011 წლის ოქტომბერში, მაშინდელი რუსეთის პრემიერ-მინისტრის ვლადიმერ პუტინის წყალობით მოექცა, მაგრამ თავდაპირველად, როგორც კონცეფცია გაჟღერებულ იქნა ყაზახეთის პრეზიდენტის, ნურსულთან ნაზარბაევის მიერ, მისი 1994 წლის, მოსკოვის უნივერსიტეტში გამართული, გამოსვლის დროს. 2011 წლის 18 ნოემბერს, ბელარუსის, ყაზახეთისა და რუსეთის პრეზიდენტებმა ხელი მოაწერეს სამიზნო ხელშეკრულებას 2015 წლისთვის ევრაზიული კავშირის შექმნასთან დაკავშირებით. ხელშეკრულებამ მოიცვა სამოქმედო გეგმა მომავალი ინტეგრაციისთვის და დააარსა ევრაზიული კომისია (ევრო კომისიის მოდელის მიხედვით), ასევე ევრაზიული ეკონომიკური სივრცე, რომელმაც ფუნქციონირება 2012 წლის 1 იანვრიდან დაიწყო. 2015 წლის 12 აგვისტოს ძალაში შევიდა ყირგიზეთის რესპუბლიკის ევრაზიის კავშირთან მიერთების ხელშეკრულება, რითიც ყირგიზეთი ევრაზიული კომისიის სრულუფლებიანი წევრი გახდა, ამავე წლიდან სომხეთიც ევრაზიული კავშირის სრულ უფლებიანი წევრია, სომხეთის მოქალაქეებს მიეცათ სრული უფლება კავშირის წევრ ნებისმიერ ქვეყანაში იმუშავონ ამ ქვეყნის მოქალაქეების უფლებით და არ იქნებიან წოდებულნი „შრომით მიგრანტებად“. ევრაზიის ეკონომიკურ კავშირში გაერთიანებული არიან რუსეთი, ბელარუსი, ყაზახეთი, ყირგიზეთი და სომხეთი.
სქოლიო
მინი|261x261პქ|ევრაზიის ეკონომიკური კავშირი-ს წევრი და კანდიდატი სახელმწიფოები კატეგორია:მოსალოდნელი მოვლენები კატეგორია:ევრაზიის ისტორია კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები კატეგორია:საერთაშორისო ვაჭრობა
დონის როსტოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია
დონის როსტოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია (Церковь Михаила Архангела) — 1960-იან წლებში დანგრეული ტაძარი დონის როსტოვში. ეკლესია შენდებოდა 1890-1894 წლებში ბორკის მაცხოვრის ტაძრის ანალოგიურად და მის არქიტექტურულ სტილში. მდებარეობდა თანამედროვე ნიკოლაევსკაიის საქალაქო საავადმყოფოს ადგილზე. საბჭოთა მმართველობის პერიოდში ეკლესია დახურეს და 1960-იანი წლების დასაწყისში მთლიანად დაანგრიეს.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესია მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე დონის როსტოვში, სავარაუდოდ ააშენეს 1762 და 1764 წლებში. იგი მდებარეობდა დოლმანოვსკის ციხესიმაგრის დასავლეთით. 1778 წელს გაუქმებული დოლმანოვის პოლკის კაზაკები გავავიდნენ როგოვსკში. მასთან ერთად გადაიტანეს ეკლესიაც, რომელიც დადგეს სტანიცა ალექსანდროვსკაიის დასავლეთ ნაწილში.
1876 წელს დონის როსტოვის ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვეტილება აეშენებინათ ქალაქის საავადმყოფო. მის ასაშენებლად გამოყვეს მიწის ნაწილი დიდი სადოვაიისა და პუშკინის ქუჩებს შორის როსტოვი-ნახიჩევანის საზღვარზე. თუმცა რუსეთ-ოსმალეთის ომის დაწყების გამო ეს გეგმები გადაიდო, ხოლო გამოყოფილ ტერიტორიაზე დროებით განთავსდა წითელი ჯვრის ჰოსპიტალი.
საავადმყოფოს მშენებლობის პროცესში იყო წინადადება მისთვის ეწოდებინათ „ნიკოლაევსკის ეკლესია“ იმპერატორ ნიკოლოზ II-ზე იაპონიის ქალაქ ოცუში თავდასხმისას იმპერატორის გადარჩენის აღსანიშნავად. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა ვაჭარ პლატონ ტროიანკინის ფინანსებით. ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1894 წელს. ეკლესია აკურთხეს მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე.
მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია მიწერილი იყო ახლოს მდებარე დონის როსტოვის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიაზე. მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიის მამასახლისი იყო პეტრე პარამონოვი, ცნობილი როსტოველი ვაჭრის ელპიდიფორ პარამონოვის შვილი.
მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია ააგეს ნეობიზანტიურ სტილში. ეკლესიის ფასადის გაფორმებაში გამოიყენება ძველი რუსული სტილი. ეკლესიის შესასვლელის თავზე ორსართულიანი სამრეკლო დგას.
1923 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება ეკლესიის ახურვის შესახებ, მაგრამ იგი კიდევ რამდენიმე წელი განაგრძობდა ფუნქციონირებას. 1930 წელს როსტოვში შეიქმნა სამედიცინო ინსტიტუტი და მას გავაეცა ყოფილი ნიკოლაევსკის საავადმყოფო. ინსტიტუტის შენობა ძლიერად დაზიანდა დიდი სამამულო ომის დროს. 1940-იანი წლების ბოლოს მთელი კორპუსი, ეკლესიასთან ერთად, აღადგინეს. ყოფილი მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია მცირე ხნით იგა ინსტიტუტის ტერიტორიაზე, მასში განათავსეს ტირი სტუდენტებისთვის. 1960-იანი წლების დასაწყისში ეკლესია დაანგრიეს. ამჟამად მის ადგილზე დგას როსტოვის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სასწავლო-დიაგნოსტიკური კორპუსი.
მიხეილ კვალიაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
ბაქოს სომხური ფილანთროპული საზოგადოება
ბაქოს სომხური ფილანთროპული საზოგადოება ასევე ცნობილი, როგორც მარდასირაქანი (Բաքվի Հայոց մարդասիրական ընկերություն) — ბაქოში მცხოვრები სომხების მიერ დაარსებული ფილანთროპული ორგანიზაცია. დაარსდა 1863-1864 წლებში და პირველი ფილანთროპული ორგანიზაცია იყო კავკასიის მასშტაბით. 1870 წელს სომხურმა ფილანთროპულმა საზოგადოებამ ბაქოში პირველი ბიბლიოთეკა და საგამომცემლო სახლი დააფუძნა. კავკასიის მასშტაბით ის უდიდესი ბიბლიოთეკა იყო.
ისტორია
ბაქოში სომხური ფილანთროპული საზოგადოება დოქტორმა დავიდ როსტომიანმა და მოვსეს ზოჰრაბიანცმა დააარსეს. ფილანთროპული საზოგადოების კონსტიტუცია როსტომიანმა დაწერა და ბაქოს ადგილობრივ მმართველ ორგანოს პეტიცია წარუდგინა, რათა საზოგადოების ჩამოყალიბების ნებართვა მიეღო. პეტიციაზე თანხმობის მიღების შემდეგ საზოგადოების შექმნისთვის საჭირო ხარჯები ბაქოში მცხოვრებმა მდიდარმა სომხებმა გაიღეს, თანხის ნაწილი კი საწევრო გადასახადით შეგროვდა. საზოგადოების მთავარი მიზანი იყო სიღარიბის აღმოფხვრა, ბიბლიოთეკებისა და სკოლების მშენებლობა, სტიპენდიებისთვის თანხის გაღება, წიგნების ბეჭდვა და თემის კეთილდღეობის უზრუნველყოფა. 1895 წლისთვის საზოგადოებამ 19 სკოლა დააფინანსა, სადაც ჯამში 1440 მოსწავლე იღებდა განათლებას. 1896 წლისთვის საზოგადოებამ საგანმანათლებლო პროექტებისთვის 110 000 რუბლი გაიღო. საზოგადოებამ უზრუნველყო საბავშვო ოთახი 40 ბავშვისთვის, გოგონათა სკოლა, 20-30 ობოლისთვის ბავშვთა სახლი, გიმნაზია, ბიბლიოთეკა, საგამომცემლო სახლი და საგანმანათლებლო ობიექტები. 1899 წლისთვის საზოგადოებაში 500 წევრი იყო. საზოგადოების წევრთა შორის ბევრი გამოჩენილი მოღვაწეც იყო, მათ შორის, პოლიტიკოსი მიქაელ ბაბაჯანიანი. საზოგადოება მნიშვნელოვან თანხას სწირავდა ოსმალეთის იპერიის სომხეთის სკოლებს.
პირველი მსოფლიო ომისა და სექტემბრის დღეების დროს სომხური ფილანთროპული საზოგადოება დაჭრილ სომხებს ეხმარებოდა. სექტემბრის დღეების შემდეგ საზოგადოებამ ფუნქციონირება შეწყვიტა. 1920 წელს ბაქოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ სომხური ფლანთროპული საზოგადოების მოქმედებები ოფიციალურად შეწყდა.
ბიბლიოთეკა
მინი|224x224პქ|ალექსანდრე მოვსესიანი სომხურმა ფილანთროპულმა საზოგადოებამ 1870 წელს ბაქოში პირველი ბიბლიოთეკა გახსნა. ბიბლიოთეკას, რომელიც ხვადასხვა ენაზე შესრულებულ ლიტერატურას მოიცავდა, ყველა ერის წარმომადგენელი იყენებდა. ბიბლიოთეკის თვიური საწევრო ბილეთის შეძენა 30 კაპიკი ღირდა. თავდაპირველად ბიბლიოთეკაში 9 000 წიგნი ინახებოდა. 1914 წლისთვის წიგნების რაოდენობა 21 800-მდე გაიზარდა. ბევრი ბიბლიოთეკარი ცნობილი სომეხი ინტელექტუალი და მწერალი გახდა. 1881-1883 წლებში უნივერსიტეტის მთავარი ბიბლიოთეკარი დრამატურგი ალექსანდრე მოვსესიანი იყო.
მემკვიდრეობა
საბჭოთა მწერალთა კავშირის შეფასებით, ბიბლიოთეკა სამხრეთი კავკასიის მასშტაბით ყველაზე მდიდარი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ფილანთროპული ორგანიზაციები კატეგორია:სომხები აზერბაიჯანში კატეგორია:ბაქოს ისტორია
ვიქტორ ხრისტენკო
thumb|ვიქტორ ხრისტენკო ვიქტორ ხრისტენკო (Ви́ктор Бори́сович Христе́нко; დ. 28 აგვისტო, 1957, ჩელიაბინსკი) — რუსეთის სახელმწიფო მოღვაწე, ევრაზიული ეკონომიკური კომისიის კოლეგიის თავმჯდომარე, ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. იყო რუსეთის ინდუსტრიის მინისტრი 2004 წლის 9 მარტიდან 2012 წლის 31 იანვრამდე. 1999 წლის 31 მაისიდან 2000 წლის 10 იანვრამდე იყო მთავრობის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე.
პირადი ცხოვრება
ხრისტენკო 1957 წელს დაიბადა ჩელიაბინსკში. მისი მეორე ცოლი ტატიანა გოლიკოვა, 2007 წლიდან გახლდა ჯანდაცვისა და სოციალური განვითარების მინისტრი. ისინი 2003 წელს დაქორწინდნენ.
განათლება
ვლადიმერ ხრისტენკომ 1979 წელს დაამთავრა ჩელიაბინსკის სამედიცინო ინჟინერიის ინსტიტუტი, მენეჯმენტის მოწყობისა და ეკონომიკის სპეციალიზაციით. 1983 წელს, მოსკოვის მენეჯმენტის ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ ხდება ფილისოფიის დოქტორი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო
განუყრელა
განუყრელა (Agapornis) — ფრინველთა გვარი თუთიყუშისებრთა ოჯახისა. ცნობილია 9 სახეობა.
ჯმუხი აგებულების მცირე ზომის თუთიყუშებია. სხეულის სიგრძე 13–18 (ხშირად დაახლ. 15) სმ შეადგენს, მასა 25–31 გ-დან (რუხთავა განუყრელა) 49–66 გ-მდე (ფრთაშავი განუყრელა; A. taranta). ფრთები მახვილია; ბოლო — სოლისებრი, მოკლე, მომრგვალებული ან საფეხუროვანი; ნისკარტი — ფერად ღია რუხი, შავი ან წითელი; ფეხები მუქია. თვალები მცირე ზომის, ხოლო მისი ფერადი გარსი ჩვეულებრივ მუქია; 4 ახლომონათესავე სახეობას მის გარშემო თეთრი ზოლი ახასიათებს. მამლის შეფერილობაში ნაჯერი მწვანე ტონები ჭარბობს. სახეობათა შორის განმასხვავებლის როლს თამაშობს კაშკაშა წითელი, შავი, ცისფერი, ლურჯი და ყვითელი მონაკვეთები თავზე, კისერზე, მკერდზე, წელზე, ზედაბოლოსა და ბოლოზე. დედლები მამლებს ჰგვანან ან მცირე დეტალებით განსხვავდებიან (3 სახეობა). ახალგაზრდა ფრინველები უფრო მკრთალები არიან.
გავრცელებული არიან აფრიკაში, საჰარის სამხრეთით, რუხთავა განუყრელა (A. canus) — მადაგასკარზე. ბინადრობენ ტროპიკულ ტყეებსა და ტყისპირებში, სავანებში, ბუჩქნარიან ნახევარუდაბნოებში და კულტურულ ლანდშაფტებში, მათ შორის ქალაქის პარკებში; მთებში ზღვის დონიდან 3400 მეტრ სიმაღლემდე ბუდობენ (ფრთაშავი განუყრელა).
უმთავრესად თესლებით იკვებებიან (უპირატესად აკაციის მარცვლებით), აგრეთვე კვირტებით, ყვავილებით, ნორჩი ფოთლებით, კენკრითა და ნაყოფებით (მ. შ. ლეღვი და მანგო).
წყვილები მუდმივია (მონოგამია) და ძირითადად ერთად ცხოვრობენ (აქედან სახელწოდება); მრავლდებიან წვიმის სეზონზე. ჯამისებურ, გვერდითაშესასვლელიან ბუდეს ხის ან ბუჩქის ტოტებს შორის აშენებენ, მასალად იყენებენ წნელსა და გამხმარ ღეროებს, რომლებსაც ზურგის ქვედა მხრისა და ზედაბოლოს ბუმბულებით ეზიდებიან. საბუდრად ზოგჯერ ფუღუროებს, მერცხლის, კვირიონის და ალკუნის სოროებს, ფეიქრების, ჭიანჭველებისა და ტერმიტების მასიურ ნაგებობებსაც იყენებენ. დედალი 3–8 კვერცხს დებს; ინკუბაცია 22–25 დღე გრძელდება; ბარტყებს ბუდეში 38–44 დღის მანძილზე კვებავენ.
IUCN-ის წითელ წიგნში სამი სახეობაა შეტანილი: ლოყაშავი განუყრელა (A. nigrigenis) მოწყვლად ჯგუფს განეკუთვნება; გადაშენებასთან ახლოს მყოფ განუყრელებს ტყვეობაში ამრავლებენ და ძალიან პოპულარულები არიან მოყვარულებში, ასეთია წითელყელა (A. roseicollis) და ნიღბოსანი განუყრელა (A. personatus); გამოყვანილია რამდენიმე ორიგინალური ფერადი ფორმა.
სქოლიო
* კატეგორია:თუთიყუშისებრნი
ჭარხლის ბუზი
ჭარხლის ბუზი (Pegomya hyoscyami) — მწერი ორფრთიანების რიგისა. საქართველოში ძირითადად აღმოსავლეთ ნაწილში გვხვდება, კერძოდ ქართლში. ზრდასრული მწერის სიგრძეში 7–8 მმ-ია. მამალი უფრო მცირე ზომისაა. მისი მუცელი მოყვანილია, დედლისა კი — განიერი. შუა ზურგი და მუცელი მურა-ნაცარა ფერისაა, ზოგჯერ წითელი ფერიც გადაჰკრავს. მუცელზე ზედა მხრიდან სიგრძივი ზოლი გასდევს. თავი თითქმის სამკუთხოვანია, საცეცები — სამნაწევრიანი. ზრდასრული მატლის სიგრძე 7–8 მმ-ია. სხეული მკრთალი-ყვითელი ფერისაა. ფეხები არ აქვს. სხეულის წინა პოლუსი წაწვეტებულია, ბოლოში კი მკაფიოდ მოჩანს ორი კაუჭი. უკანა პოლუსი გაგანიერებულია და მთავრდება სამკუთხოვანი კბილებით. სხეულის სეგმენტებზე პატარ-პატარა ფართობები წვრილი ქაცვებით არის დაფარული, რომელთა დახმარებითაც მატლი მოძრაობს. მავნებლის პუპარიუმი სიგრძით 4,5–5 მმ-მდეა, ოვალური. განვითარების პირველ პერიოდში იგი ყვითელია, შემდეგ კი მურა და მურა-შავი.
სქოლიო
კატეგორია:ყვავილის ბუზები კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო მავნებლები კატეგორია:მავნებელი მწერები
მაჰამალარი
მაჰამალარი (Mahamalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	4 752 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ფეიგამბარი
ფეიგამბარი (Peygambar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
ნიკოლოზ დადიანი
ნიკოლოზ (კოკი) ნიკოლოზის ძე დადიანი (დ. 19 თებერვალი, 1878, აბაშის რაიონი, სოფელი წყემი — გ. 1939, პარიზი) — ქართველი პოეტი, მწერალი და პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
ნიკოლოზ დადიანი დაიბადა 1878 წლის 19 თებერვალს აბაშის რაიონის (მაშინდელი სენაკის მაზრის) სოფელ წყემში. მამა – ნიკოლოზ დადიანი ცნობილი პიროვნება იყო – ჯერ ერევნის პოლკის კაპიტანი, შემდეგ – დასავლეთ საქართველოს ცხენოსან მილიციელთა ხელმძღვანელი. დედა – თამარ შარვაშიძე აფხაზეთის უკანასკნელი მთავრის მიხეილ შარვაშიძის ასული და პოეტ გიორგი შარვაშიძის და იყო.
პატარა ნიკოლოზი სოფელ ნოსირში იზრდებოდა, ბიძის, ივანე დადიანის ოჯახში. მამა ადრე გარდაეცვალა. 10 წლამდე სოფლის სკოლაში დადიოდა, ოჯახში მის აღზრდა–განათლებას ხელმძღვანელობდა პოლონელი ემიგრანტი დომბროვსკი. იგი მუდამ სიყვარულით იგონებდა თავის აღმზრდელს, რომელმაც შეაყვარა წიგნი და რაც მთავარია, ადამიანი. შემდგომში სწავლა განაგრძო ქუთაისის გიმნაზიაში, რომელიც არ დაუსრულებია.
1895 წელს, 17 წლის ასაკში, კოკი (როგორც მას ეძახდნენ) დადიანმა ჯვარი დაიწერა ნინო მიქელაძეზე, რომელთანაც ეყოლა ხუთი შვილი: მიხეილი, მერი, ნიკოლოზ, ბაბო და დემნა. ოჯახი დასახლდა სოფელ წყემში. 1905 წელს გარდაიცვალა ნინო მიქელაძე მშობიარობას გადაჰყვა. 1911 წელს დაქვრივებული კოკი დადიანი მეორედ დაქორწინდა მერი სვიმონის ასულ წერეთელზე, ვისთანაც კიდევ სამი შვილი შეეძინა – გიორგი, ქეთევანი და სიმონი.
1904 წელს „პეტერბურგსკიე ვედომოსტის“ იანვარ–თებერვლის ნომერში დაიბეჭდა კოკი დადიანის პოლემიკური წერილი ვოსტორგოვის წინააღმდეგ. დეკანოზი ივანე ვოსტორგოვი კავკასიის მთავარმართებლის დავალებას ასრულებდა, ცდილობდა მეგრული ანბანის შემოღებას და ავტონომიის ჩამოყალიბებას. თავადაზნაურთა ახალგაზრდა წინამძღოლმა დამაჯერებელი არგუმენტებით, მოსახლეობის სახელით, თანამოაზრეებთან ერთად სასტიკად გაილაშქრა ვოსტორგოვის წინააღმდეგ და ცარიზმის ეს მზაკვრული გეგმა ჩაიშალა.
საქართველოს დამოუკიდებლობის ხანაში კოკი დადიანი მსახურობდა დავით მიქელაძის ასეულში და აქტიური მონაწილეობა მიიღო იმ პერიოდის ყველა ანტიეროვნული ამბოხების ჩაქრობაში.
ბოლშევიკების შემოჭრის შემდეგ კოკი დადიანმა მეუღლესთან, უფროს ვაჟთან და უმცროს შვილებთან ერთად, 1921 წლის 18 მარტს დატოვა საქართველო და სიკვდილამდე ცხოვრობდა პარიზში. იგი აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ქართულ ემიგრანტულ ცხოვრებაში, იყო პატრიოტული ორგანიზაციების – „თეთრი გიორგისა“ და „ქართლოსის“ წევრი. მისი ლექსები, მოგონებები და წერილები იბეჭდებოდა ემიგრანტულ პრესაში. კოკი დადიანის პოეზიის მთავარი თემა სამშობლოსადმი უსაზღვრო სიყვარული და მისთვის თავდადებაა, მისი ყველა ლექსი განმსჭვალულია საოცარი პატრიოტული ლირიზმით, სევდითა და გულისტკივილით. ემიგრანტულ ქართულ გამოცემებში მიხა წყემელის ფსევდონიმით ლექსებს აქვეყნებდა მისი უფროსი ვაჟი მიხეილ დადიანიც.
კოკი დადიანი გარდაიცვალა 1939 წელს, პარიზში, აღდგომა დღეს, 61 წლის ასაკში. თითქმის 30 წლის შემდეგ, 1968 წლის 7 აპრილს გამოეთხოვა ქართული ემიგრაცია მის ერთგულ მეუღლეს მერი წერეთელს.
კოკი დადიანის შთამომავლები დღესდღეობით, საქართველოს გარდა, აშშ–სა და საფრანგეთში ცხოვრობენ. ვაშინგტონში, კენედის სასაფლაოზეა დაკრძალული მიხეილ დადიანი და მისი მეუღლე თინა გომართელი. მიხეილს თბილისის იუნკერთა სკოლა ჰქონდა დამთავრებული, იყო პირველი ქართული სამხედრო ნაწილის, ცხენოსანთა ასეულის წევრი, იბრძოდა კოჯორ–ტაბახმელასთან. ემიგრაციაში წასვლის შემდეგ მსახურობდა პოლონეთის ჯარში.
1976 წელს პარიზში გამომავალ ჟურნალ „კავკასიონში“ დაიბეჭდა მიხეილ დადიანის მოგონებები „რაც მახსოვს“, სადაც მოთხრობილია მის ბავშვობაზე, წინაპრებზე, ქართულ ჯარზე და საქართველოს ოკუპაციაზე. მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი ბერგმანის ბატალიონის ლეიტენანტი იყო და საბჭოთა რეჟიმის დამარცხებაზე ოცნებობდა. პარადოქსია, რომ ამავე დროს კოკი დადიანის უმცროსი შვილი, მოქანდაკე სიმონ დადიანი, ევროპაში მოქმედ ამერიკელთა დესანტის შემადგენლობაში გერმანელი ფაშისტების წინააღმდეგ იბრძოდა, დისშვილი გიორგი კი საქართველოს მხრიდან მონაწილეობდა სამამულო ომში გერმანელთა წინააღმდეგ.
ბაბო დადიანმა საფრანგეთიდან ჩამოიტანა კოკი დადიანის გადარჩენილი მემკვიდრეობის ნაწილი (ხელნაწერები, ფოტოები, პირადი წერილები), რომელიც შთამომავლებმა გადასცეს საპატრიარქოს ტელევიზია – „ერთსულოვნებას“. არქივი დაცულია ბაბო დადიანის ოთახ–მუზეუმში. აქ მიმდინარეობს ფონდის აღწერა–დამუშავება და მასალების პუბლიკაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველი მწერლები ნ კატეგორია:ქართველი ნაციონალისტები
იკის რაიონი
იკის რაიონი (Distrito de Ica) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის იკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 406 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 117 839 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 130 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 887.51 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იკის პროვინციის რაიონები
WhatsApp
WhatsApp — შეტყობინებების გაცვლის პროგრამა სმარტფონებისთვის. პროგრამით შესაძლებელია როგორც ტექსტის, ასევე აუდიო, ვიდეო და ფოტო ფაილების გაგზავნა. მუშაობს Android-ის, BlackBerry OS-ის, BlackBerry 10-ის, iOS-ის, Nokia Series 40-ის, Symbian-ის (S60), Asha-ს და Windows Phone-ის პლატფორმებზე.
WhatsApp შექმნეს იან კუმმა და ბრაიან ექტონმა 2009 წელს, აშშ-ში. პროგრამით სარგებლობა პირველ წელს უფასოა, შემდეგ კი წლიური გადასახადი 0,99 ამერიკული დოლარის ტოლია. 2014 წლის 19 თებერვალს პროგრამა 19 მილიარდ ამერიკულ დოლარად შეიძინა Facebook-მა.
სქოლიო
კატეგორია:Android-ის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:BlackBerry-ის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:IOS-ის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:Symbian-ის პროგრამული უზრუნველყოფა
სევის ტბა
სევის ტბა (Սև լիճ; ადრე ყარაგიოლი — „შავი ტბა“) — ტბა სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ყარაბაღის ვულკანური მთიანეთის სამხრეთ ნაწილში, მეც-იშხანასარის მთის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2658 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი — 1,92 კმ², მოცულობა — 11 600 ათ. მ³, ტბის დიამეტრი — 1,5 კმ, სანაპირო ხაზის სიგრძე — 5,5 კმ, მაქსიმალური სიღრმე — 7,8 მ. სანაპირო ხაზი სუსტად არის შეჭრილ-შემოჭრილი. ყურეები თითქმის არ გვხვდება.
სევის მაღალმთიანი ტბა წარმოადგენს რელიქტურ წყალსატევს, რომელიც წარმოიქმნა ჩამქრალი ვულკანის კრატერში. სანაპიროს სიახლოვეს არსებული ფსკერი ქვიანია. ჩრდილო, ჩრდილო-დასავლეთი და დასავლეთი სანაპირო, როგორც წესი, ფლატოვანია, კლდოვანი; ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში არის რამდენიმე გამოზიდვის კონუსი. სამხრეთიდან და სამხრეთ-დასავლეთიდან შემოსაზღვრულია მთის მდელოებით. ტბის ფიზიკურ-ქიმიური და ბიოლოგიური რეჟიმი ტიპურია ალპურ სარტყელში განლაგებული მსგავსი წყალსატევებისათვის. ტბა თითქმის ნახევარი წლის განმავლობაშია გაყინული, კერძოდ ოქტომბრის მეორე ნახევრიდან აპრილის მეორე ნახევრამდე. ყინულის სისქე სანაპიროდან 20 მ-ში 50 სმ-ს სჭარბობს, ხოლო თოვლის საფარველის სისქე 40 სმ-მდეა. წყლის ტემპერატურა ზაფხულში 50 სმ სიღრმეზე აღწევს 15°C-ს.
სევის ტბაში წყლის მოდინება უმეტესწილად მომდინარეობს გამდნარი და წვიმის წყლების, ნაწილობრივ კი წყაროს წყლების ხარჯზე. ტბის რაიონში ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურა არ აჭარბებს 5°C-ს; იანვრის საშუალო ტემპერატურა —8°C, ივლისში დაახლოებით 15°C. ატმოსფერული ნალექების წლიური რაოდენობა 700 მმ-ზე მეტია, მათ შორის წლის თბილ პერიოდში — 400 მმ-ზე მეტი. წელიწადში 120 დღემდეა ნალექიანი.
სევის ტბა და მის ირგვლივ მდებარე ტერიტორია ნაკრძალს წარმოადგენს, რომელიც 1987 წელს დაარსდა. იგი შეიქმნა სევის ტბის ბუნებრივი კომპლექსების დაცვის მიზნით. მისი ფართობია 240 ჰა და შედგება ტბის აკვატორიისგან (176 ჰა) და სანაპირო ხაზისაგან (64 ჰა), რომლის სიგანეა 100 მ. ნაკრძალის ირგვლივ გამოყოფილია 1 კმ სიგანის დაცული ზონა.
ტბის ირგვლივ არსებული ტერიტორია დაფარულია მცენარეულობით, რომელიც ტიპურია სუბალპური მდელოებისათვის. ტბის სიახლოვეს გვხვდება ჭურჭლოვანი მცენარეების 68 გვარისა და 27 ოჯახის 102 სახეობა და ქვესახეობა. სანაპიროს მცენარეულობა ძირითადად წარმოდგენილია მდელოებით. დიდი აბსოლუტური სიმაღლის გამო წყალ-ჭაობიანი ფლორა და მცენარეულობა სუსტად არის გამოხატული. 1967 წელს ტბაში აკლიმატიზებულ იქნა იშხანი.
XX საუკუნის 40-50-იან წლებში ტბა შეისწავლა კონსტანტინე პაფენგოლცმა, მირალი კაშკაიმ და სხვებმა. ტბის ჰიდროლოგიური თავისებურებები გამოიკვლია მუსეიბ მუსეიბოვმა, მ. ღამბარიანმა და მ. გასანოვმა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ტბები
მესენჯერ ჯორჯიან
მესენჯერ ჯორჯიან (The Georgian Messenger) — ინგლისურენოვანი ყოველკვირეული გაზეთი. გამოცემას რედაქტორობდა ალექსანდრე ჭავჭავაძის შვილთაშვილი ელისაბედ ორბელიანი. იბეჭდებოდა ოთხ გვერდზე. სულ გამოვიდა გაზეთის 13 ნომერი. მისი გამოცემა მოულოდნელად შეწყდა. „The Georgian Messenger“-ის დახურვის შემდეგ, იმავე წელს გამოსვლა დაიწყო გაზეთმა „The Georgian MaIl“. არსებობის ხანმოკლე პერიოდის მიუხედავად, „The Georgian Messenger“-მა დიდი როლი შეასრულა საქართველოსა და ინგლისს შორის კულტურული ურთიერთობების განვითარებაში, რასაც ხელს უწყობდა მისი მრავალმხრივი პროფილი. გაზეთი, ერთი მხრივ, ემსახურებოდა ქართული კულტურის პოპულარიზაციას ინგლისურენოვან სამყაროში, მეორე მხრივ კი ქართველ მკითხველს აცნობდა დასავლურ კულტურას, აყალიბებდა საზოგადოებრივ აზრს საზღვარგარეთული ცხოვრების შესახებ.
ამ საქმეს ფასდაუდებელი ღვაწლი დასდო გაზეთის რედაქტორმა, ინგლისური ენის უბადლო მცოდნემ, ელისაბედ ორბელიანმა. აღსანიშნავია, რომ ელისაბედ ორბელიანმა აქტიური მონაწილეობა მიიღო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დაარსებაში. იგი იყო პირველი საუნივერსიტეტო საბჭოს წევრი. უნივერსიტეტის გახსნის დღეს წარმოთქმული მისი სიტყვა გამოქვეყნდა ჟურნალ „თეატრი და ცხოვრების“ 1918 წლის ნოემბრის ნომერში. „The Georgian Messenger“-ის კულტურტრეგერული მიზანდასახულობა იმთავითვე გაცხადდა მეთაურ წერილში — „To our readers”. რედაქცია ჰპირდებოდა მკითხველს, რომ შეეცდებოდა „შეევსო ინფორმაციული სიცარიელე“ და საკუთარი წვლილი შეეტანა კულტურათა გაცნობა-დაახლოებაში, ორი ქვეყნის ურთიერთობის გაუმჯობესებაში.
მართალია, გაზეთის მთავარი ამოცანა ინგლისელებისთვის ევროპისა და მათი დისლოკაციის ქვეყნებში განვითარებული მოვლენების შესახებ ინფორმირება იყო, მაგრამ რეალურად იგი უფრო ქართული კულტურის პროპაგანდას ემსახურებოდა. ნათქვამს ნათლად ადასტურებს აგრეთვე გამოცემის პირველი ნომრის პირველივე გვერდზე დასტამბული ვიქტორ სიმონიშვილის სტატია „God Speed, Georgia” („ღმერთი გფარავდეს, საქართველო“), რომელშიც მოკლე ისტორიული ექსკურსის მოხმობით ავტორი ცდილობს, წარმოაჩინოს ქართული რესპუბლიკის შექმნის მნიშვნელობა და ბრიტანეთის მთავრობის ძალისხმევა ახალგაზრდა დემოკრატიული სახელმწიფოს დიპლომატიური მხარდაჭერისა და საერთაშორისო ასპარეზზე მისი გაძლიერებისთვის. გაზეთში წარმოდგენილია რუბრიკები: „ევროპაში“, „ტიფლისი“, „საქართველო“, „ქართული იუმორი“. რუბრიკით „ევროპაში“ იბეჭდება ინფორმაციები ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში მიმდინარე მნიშვნელოვანი მოვლენების შესახებ. სიახლეები თემატურადაა გამიჯნული ქვერუბრიკებით: „ინგლისი“, „გერმანია“, „რუსეთი“, „ავსტრია-უნგრეთი“, „სერბეთი“ და ა.შ. რუბრიკა „საქართველო“ გვთავაზობს მეტად საინტერესო და საგულისხმო მასალას საქართველოს ისტორიის, იმდროინდელი პოლიტიკური ცხოვრებისა და დემოკრატიული საქართველოს მთავრობის საქმიანობის შესახებ. აღსანიშნავია, რომ ტექსტები გამდიდრებულია ვიზუალური მასალით. მაგალითად, 25 მაისის მე-11 ნომერში გამოქვეყნებულ საიუბილეო წერილს  „1918 წლის 26 მაისიდან, 1919 წლის 26 მაისამდე“ — ერთვის საქართველოს მთავრობის წევრების: ნოე ჟორდანიას, ნოე რამიშვილის, ევგენი გეგეჭკორის, ნოე ხომერიკის, კონსტანტინე კანდელაკის ფოტოები. გაზეთის ისტორიული პროფილის პუბლიკაციათა შორის აღსანიშნავია ინგლისელი მეცნიერის, ოქსფორდის უნივერსიტეტის პროფესორის, უილიამ მორფილის სტატია საქართველოზე, რომელიც 1899 წლით დათარიღებული „სამეფო აზრის საზოგადოების ჟურნალიდან“ დაიბეჭდა. მასში მოთხრობილია საქართველოს ისტორიის, ქართველი ხალხისა და მისი ტრადიციების შესახებ. ისტორიულ მეგზურობას უწევს გაზეთის მკითხველს ოლივერ უორდროპის მემუარული ჩანაწერები — „თბილისი“ და სხვ.
ცალკე აღნიშვნის ღირსია ლიტერატურული ნაწარმოებების თარგმანები, რომელთაც „The Georgian Messenger“ უხვად გვთავაზობს. გაზეთში იბეჭდება ამონარიდები მარჯორი უორდროპის მიერ თარგმნილი „ვეფხისტყაოსნიდან“, ოლივერ უორდროპის თარგმანები: სულხან-საბა ორბელიანის იგავ-არაკები, ილია ჭავჭავაძის ლექსის, „ქართვლის დედის“, შემოკლებული თარგმანი. უნდა გამოვყოთ ელისაბედ ორბელიანის მიერ შესანიშნავად თარგმნილი ქართული კლასიკური მწერლობის რჩეული ნიმუშები: ვაჟა-ფშაველას, აკაკი წერეთლის, შიო არაგვისპირელის, დომინიკა ერისთავისა და სხვათა ნაწარმოებები. გაზეთი ინტერესდება აგრეთვე ქართველ ქალთა პრობლემებით. ამ თემას ეძღვნება ელისაბედ ორბელიანის, ე. შიუკაშვილის წერილები. საგულისხმოა აგრეთვე „The Georgian Messenger“-ის პოლემიკა გაზეთ „Transcaucasian Post”-თან თბილისის საქალაქო არჩევნების თემაზე. გამოცემაში გვხვდება განცხადებებიც, რომლებიც ძირითადად ქვეყნის კულტურული ცხოვრების სიახლეებს გვაცნობს.
ბავშვზე ორიენტირებული მეტყველება
ბავშვზე ორიენტირებული მეტყველება (ინგლ. CDS - "Child-directed speech")- მეტყველბის სტილი, რომელსაც  ხშირად იყენებენ მოზრდილები მცირეწლოვან ბავშვებთან საუბრისას. ახასიათებს შემოკლებილი წინადადებები, გამარტივებული გრამატიკა,შეზღუდული ლექსიკა, ნელი მეტყველება მრავალი გამეორებით, შემცირებული და რედუპლიკაციური სიტყვებით (მაგ. ძაღლი ,,ცუგა“ ; კატა ,, ფისო“;ქათამი ,,კო-კო“;) ხშირად, შედარებით გადაჭარბებული ტონით საუბარი ბავშვებთან, რომელიც სრულდება შეკითხვით. მას ხშირად უწოდებენ,  ბავშვებზე ორიენტირებულ მეტყველებას დედებისთვის, (თუმცა სხვა მოზრდილებიც იყენებენ საუბრის ასეთ მანერას).
ზოგადი მიმოხილვა
(CDS) ბავშვზე ორიენტირებულ მეტყველებას წლების განმავლობაში მოიხსენიებდნენ სხვადასხვანაირად; მაგ ბავშვების ენა, დედის სამეტყველო ენა, ბავშვებზე ორიენტირებულ ენა (CDL);  მაგრამ ეს ტერმინები დროთა განმავლობაში გაქრა გენდერული სტერეოტიპების გამო, რადგან საუბრის მსგავს ტაქტიკას დედების გარდა იყენებენ  სხვა აღმზრდელებიც, ბავშვთან ურთიერთობის დროს, შესაბამისად, ტერმინმა დაიმკვიდრა სახელი-ბავშვზე ორიენტირებული მეტყველება. მცირეწლოვან ბავშვთან კომუნიკაციის დროს, საუბრის მანერა შედარებით შენელებულია, პაუზების მეტი რაოდენობით, წინადადებები კი მოკლე და გრამატიკულად გამარტივებულია,  ხშირად მეორდება.
ბავშვზე ორიენტირებული მეტყველების მახასიათებლები
ყველასთვის ცნობილია რომ უფროსები ჩვილებან საუბრისას იყენებენ ინტონაციის განსხვავებულ ფორმას რომელიც ჩვეულებრივი სასაუბრო ენისგან საკმაოდ განსხვავდება (იხ. Slobin, 1967;  drach 1969;) თუ დავაკვირდებით ბავშვებზე ორინტირებული მეტყველება ეს არის ადამიანის არაცნობიერი ქმედება რომელსაც მოზარდები ხშირად მიმართავენ ბავშვთან ურთიერთობისას. გამოკვლევებისას დადგინდა რომ სხვადასხვა კულტურაში არსებობს ბავშვთან საუბრის სხვადასხვა ფორმა  (მაგ;(Kuhl, Andruski, Chistovich, Chistovich, Kozhevnikova, Ryskina, Stolyarova, Sundberg and Lacerda, 1997). ბავშვზე ორიენტირებული მეტყველების რომედენიმე ეტაპიდან გამოყოფენ მეტყველებას:
CDS-ის ძირითადი ვიზუალური ასპექტია ტუჩების მოძრაობა, პირის ფართოდ გახსნა, მაღალი ტონალობის განმეორებითი ბგერების გამოთქმა. გამოკვლევების თანახმად CDS -ის დროს ტუჩების  უფრო ფართოდ გახნსით ჩვილებს უკეთ შეუძლიათ გაითვალისწინონ გადმოცემული შეტყობინება გაძლიერებული ვიზუალური მინიშნებების გამო. მოზარდს CDS-ის მიხედვით შეუძლია დაადგინოს უფროსების დამოკიდებულება, თუ რამდენად პოზიტიურად არიან განწყობილები ჩვილის მიმართ.
ენის ათვისების ფაქტორები
ბაშვებში ენის ათვისებას მრავალი ფაქტორი განაპირობებს მათ შორის გამოიყოფა სამი: ბიოლოგიური, კოგნიტური და სოცილაური ფაქტორები.
ბიოლოგიური ფაქტორი
ადამიანის ორგანიზმი დაბადების მომენტში აღჭურვილია ტვინის ნერვული უჯრედებით,  დაბადების შემდეგ იწყება უჯრედების განვითარება, რომელიც პასუხისმგებელია ადამიანის მახსოვრობის უნარსა და მეტყველებაზე.
ახალშობილის ნერვული უჯრედების რაოდენობა შედარებით ნაკლებია სწორედ ამიტომაა, რომ სამ წლამდე ბავშვებს არ ახსოვთ  რა შეემთხვათ ადრეულ ასაკში, ოთხი წლის ასაკიდან კი უკვე ამახსოვრდებათ.ფროიდი ამ მოვლენას ,,ბავშვურ ამნეზიად“ მოიხსენიებს. რაც უფრო ახალგაზრდაა ადამიანის ორგანიზმი, მით უფრო მარტივად იმახსოვრებს მოვლენებს და შეუძლია გარკვეული დროის შემდეგ მისი გახსნება, ხოლო ასაკის  მატებასთან ერთად ნერვული უჯრედების რაოდენობა მცირდება ამიტომ დამახსოვრების უნარიც იკლებს. სწორედ ამიტომ ტვინის ოპტიმალური განვითარებისთვის ბავშვის პირველ წლებს ენიჭება უპირატესობა. სწორედ ამ დროს არის საჭირო ახალშობილის მიმართ განსაკუთრებული სითბო და ყურადღება.
კოგნიტური ფაქტორები
კოგნიტურ ფაქტორს განეკუთვნება ბავშვის უნარი, გაარჩიოს ვერბალური და არავერბალური ხმები, აღიქვას ენობრივი მასალა , რაც გულისხმობს გარკვეული ნიშნების მიხედვით ენობრივი  ნაკადის სეგმენტირებას. ბავშვის კოგნიტურ უნარებს შორის, რომლებიც მონაწილეობენ ენის ათვისების პროცესში, გამოყოფებ ოთხ უნარს:
სოციალური ფაქტორი
ენის ათვისების პროცესში მოზარდისთვის სოციუმის არსებობა ძალიან მნიშვნელოვანია. ბავშვი ენას სწავლობს მის გარშემო არსებულთა მეტყველების უშუალო გავლენით.
ინგლისელი სოციოლოგი ბერშტაინი  (Bernstein  1958; 1962; 1964)  მიიჩნევდა, რომ ის სოციალური  გარემო რომელშიც ბავშვი იზრდება მის ენობრივ ქცევას განსაზღვრავს. ბერშტაინის მიხედვით, თანამედროვე საზოგადოება იერარქიულად არის აგებული, რაც გამოწვეულია სამუშაოს ართანაბარი განაწილებით. იდუსტრიულ საზოგადოებაში გამოყოფდა ორ დიდ ფენას: ქვედა (მშრომელთა) ფენას და საშუალო ფენას. ამ ფენებს ყოფდა განათლების სხვადასხვა დონის მიხედვით. ამ დაყოფის მიხედვით ქვედა ფენის ბავშვებს უფრო ღარიბი ლექსიკა აქვთ და მეტ გრამატიკულ შეცდომებს უშვებენ, რაც განპირობებულია ოჯახური ურთიერთობებით, რომელიც ძირითადად ქვედა დონეზე არ განისაზღვრება ფართო ლექსიკით და დიალოგების სიმრავლით.
საშუალო ფენის წარმომადგენლები ხელმძღვანელობენ უფრო რაციონალური გადაწყვეტილებებით. მათი მეტყველება უფრო მოქნილი და მდიდარია. ისნი შედარებით უფრო ნაკლებ შეცდომებს უშვებენ საუბრის დროს და ფლობენ სიტყვების უფრო მეტ მარაგს.
დაბალი ფენის ბავშვებში საუბრის დროს მეტია ჟარგონიზმი ხოლო საშუალო ფენის მოზარდებში უფრო ხშირად ვხვდებით ფუფუნების საგნების აღმნიშვნელ სიტყვებს. მიუხედავად ამისა რთულია განისაზღვროს, რამდენად განსაზღვრავს სოციალური გარემო ბავშვის ენობრივ ქცევას. იდნივიდის მეტყველების თავისებურებები კი შეიძლება განპრობებული იყოს სხვადასხვა ფაქტორებით: აღზრდით, სკოლით, მეგობრების წრით და სხვა.
წითელი გიგანტი
400px|მინიატიურა|[[ჰერცშპრუნგ-რასელის ვარსკვლავური დიაგრამა]]
წითელი გიგანტი — დაბალი ან საშუალო მასის (0,3—8 მზის მასა) კაშკაშა გიგანტური ვარსკვლავი, რომელიც ვარსკვლავური ევოლუციის მიწურულ ფაზაშია. მისი გარე ატმოსფერო გამობერილი და გათხელებულია, რის გამოც მისი რადიუსი უზარმაზარი ხდება, ხოლო ზედაპირის ტემპერატურა — დაბალი, რომელიც არის 5000K და ქვემოთ. წითელი გიგანტის გარეგნობა ყვითელი-ნარინჯისფერი და წითელია და მოიცავს სპექტრულ ტიპებს, K-სა და M-ს, ასევე S კლასისა და ნახშირბადის ვარსკვლავების უმეტესობას.
ყველაზე გავრცელებული წითელი გიგანტები არის ის ვარსკვლავები, რომლებიც უახლოვდება ე.წ. წითელი გიგანტის განშტების (წგგ) დასასრულს, მაგრამ წყალბადს კვლავ გარდაქმნის ჰელიუმად გარსში, რომელიც გადაგვარებული ჰელიუმის ბირთვს გარს აკრავს. სხვა წითელი გიგანტებია: ერთად შეჯგუფებული ვარსკვლავები ჰორიზონტალური განშტოების გრილ ნახევარში, რომლებიც ბირთვში ჰელიუმს ნახშირბადად გარდაქმნის სამმაგი ალფა პროცესით; და ასიმპტოტური გიგანტური განშოების (აგგ) ვარსკვლავები, რომლებიც ჰელიუმს წვავს ნახშირბად-ჟანგბადის გადაგვარებული ბირთვის გარეთ.
დედამიწასთან მდებარე უახლოესი წითელი გიგანტი არის Gamma Crucis, რომელიც 88 სინათლის წელიწადითაა დაშორებული, თუმცა, ნარინჯისფერ გიგანტ „არქტურს“ ზოგი წითელ გიგანტად აღწერს. ეს უკანასკნელი დედამიწიდან 36 სინათლის წლითაა დაშორებული.
მახასიათებლები
ასიმპტოტურ გიგანტურ განშტოებას შორის ვარსკვლავები მიეკუთვნება C-N და გვიანდელ C-R ტიპის ნახშირბადის ვარსკვლავებს, რომლებიც წარმოიქმნება მაშინ, როცა ნახშირბადი და სხვა ელემენტები ზედაპირზე კონვექცირდება. პირველი ამოსვლა ხდება წყალბადის გარსის წვისას წითელი გიგანტის განშტოებაზე, მაგრამ არ წარმოქმნის დომინანტ ნახშირბადს ზედაპირზე. მეორე, ზოგჯერ მესამე, ამოსვლა ხდება ჰელიუმის გარსის წვისას ასიმპტოტურ გიგანტურ განშტოებაზე და ნახშირბადის კონვექცია ხდება საკმაოდ მასიური ვარსკვლავების ზედაპირზე.
წითელი გიგანტის ვარსკვლავური დისკო მკვეთრად გამოხატული არაა, რომელიც ეწინააღმდეგება მის გამოხატვას მრავალ ილუსტრაციაში. გარსის დაბალი მასის სიმკვრივის გამო ასეთ ვარსკვლავებს კარგად განსაზღვრული ფოტოსფერო არ აქვს და მათი სხეული თანდათანობით გადადის „გვირგვინში“. ყველაზე ცივ წითელ გიგანტებს რთული სპექტრი აქვს მოლეკულური ხაზებით, მაზერებითა და ზოგჯერ ემისიით.
წითელი გიგანტების სხვა საყურადღებო ნიშანი ისაა, რომ, მზის მსგავსი ვარსკვალვებისგან განსხვავებით, რომელთა ფოტოსფეროს აქვს მცირე კონვექციური უჯრედების (მზიური გრანულები) უზარმაზარი რიცხვი, წითელი გიგანტების ფოტოსფეროს, ასევე წითელი ზეგიგანტებისას, აქვს ძალიან მცირე რაოდენობის დიდი უჯრედები, რომლებიც იწვევს სიკაშკაშის ცვალებადობას ორივე ტიპის ვარსკვლავში.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავები
პოლიტიკური მოხელე
პოლიტიკური მოხელე (გერმ. Politischer Beamter) — გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში მოხელე, რომელიც თავის სამსახურებრივი მდგომარეობის გამო მმართველობასა და პოლიტიკას შორის დგას და ამიტომაც მთავრობის ნდობით აღჭურვილი პირია.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის მთავრობა
ყარადაღლი (ბეილაგანი)
ყარადაღლი (Qaradağlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	690 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
მიჰრანი
მიჰრანი (Միհրան) — სომეხი მეთაური ერვანდუნების დინასტიიდან, რომელიც თავდაპირველად სპარსულ სამხედრო ძალებს მეთაურობდა, მოგვიანებით კი სომხეთის სატრაპიის მმართველი (სატრაპი) გახდა, ამ თანამდებობაზე იგი ძვ. წ. 331 წლიდან ძვ. წ. 317 წლამდე, გარდაცვალებამდე იმყოფებოდა. თავდაპირველად მიჰრანი სპარსულ სამხედრო შენაერთს მეთაურობდა, მისი გარნიზონი სარდისის ციხესიმაგრეში იდგა, თუმცა გრანიკოსის ბრძოლის შემდეგ მიჰრანი ნებაყოფლობით დანებდაალექსანდრე მაკედონელს და მაკედონელთა მხარეს გადავიდა. მიჰრანი გავგამელის ბრძოლაშიც იბრზოდა სპარსეტის წინააღმდეგ, აღსანიშნავია, რომ მოწინააღმდეგეთა რიგერბში მისი მამა სომხეთის იმჟამინდელი სატრაპი იერვანდ II-ც იყო, რომელიც ბრძოლაში დაიღუპა. ბრძოლის დასრულების შემდეგ ალექსანდრემ მიჰრანი სომხეთის ახალ სატრაპად დანიშნა.
დღეისათვის უცნობია, რეალურად მოახერხა თუ არა მიჰრანისმა სატრაპიაზე კონტროლის დამყარება. რუფუს კვინტუს კურციუსის მიხედვით, ძვ. წ. 330 წელს ჰეკატომფილოსში სიტყვით მიმართვის დროს ალექსანდრემ მაკედონელთა მიერ დაპყრობილ მიწებში სომხეთიც მოიხსენია, რაც შესაძლოა ადასტურებსდეს, რომ მიჰრანისმა სატრაპიაზე საკუთარი ძალაუფლების გავრცელება შეძლო. თუმცა მეორე მხრივ ჯასტინის გვთავაზობს გნეუს პომპეუს ტროგოსის მიმართვას მითრიდატე VI ევპატორს სადაც იგი აღნიშნავს, რომ ალექსანდრე დიდმა სომხეთის არ დაიპყრო.
როგორც ჩანს, ნეოპტოლემუსის სიკვდილისა და დიახში მიმდინარე ბრძოლების შემდეგ, მიჰრანესმა არა მართო დაიბრუნა საკუთარი თანამდებობა, არამედ თავი მეფედ გამოაცხადა. ძვ. წ. 317 წელს მისი გარდაცვალების შემდეგ მმართველობა მისმა თანამმართველმა და ვაჟმა იერვანდ III-მ განაგრძო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:ერვანდუნების დინასტია კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 317
ვერდინია
ვერდინია (Veredinha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 832 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 549 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.78 კმ²-ზე. ფართობი 631 691 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Pride & Glory (ჯგუფი)
Pride and Glory — მეტალ-ჯგუფი, რომელიც Black Label Society-ს სოლისტმა ზაკ უაილდმა ჩამოაყალიბა .ეს უაილდის პირველი დამოუკიდებლად შექმნილი პროექტი იყო, რომელიც შექმნა მანამ, სანამ 1996 წელს ალბომ - Book of Shadows გამოუშვებდა. ამის შემდეგ მან ჩამოაყალიბა ჯგუფი Black Label Society რაც მის ამჟამინდელ ჯგუფად რჩება.
1994 წლის დასაწყისში დეანჯელო შეცვალა ბრაიან ტიჩიმ, ეს მოხდა სწორედ იმ დროს, როცა ჯგუფმა სახელი შეიცვალა და Pride & Glory დაირქვა. ამავე წლის მაისში მათ გამოუშვეს თავისი სადებიუტო და ამასთან ერთადერთი ალბომი ხმის ჩამწერ სტუდია Geffen Records-ში. ივნისში, ჯგუფმა მონაწილეობა მიიღო იმ დროისთვის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს როკ-ფესრივალში Monsters of Rock, ინგლისში. 1994 წლის ნოემბერში, მას შემდეგ, რაც ჯგუფმა მოაწყო ტურნე იაპონიაში და 3 დღით ადრე სანამ აშშ-ში გაემგზავრებოდნენ ლომენცომ ჯგუფი დატოვა. უაილდმა ჯეიმზი თავისი დიდი ხნის მეგობარ ჯონ დესერვიოთი ჩაანაცვლა. ჯგუფმა უკანასკნელი კონცერტი ლოს-ანჯელესში, 1994 წლის 10 დეკემბერს გამართა, ამ კონცერტში მონაწილეობდნენ გიტარისტები ცნობილი როკ-ჯგუფებიდან, როგორიცაა Guns N' Roses და Velvet Revolver. მათ ჯგუფთან ერთად შეასრულეს ჯიმი ჰენდრიქსის სიმღერები - „Voodoo Child“ და „Red House“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:როკ-ჯგუფები
მეჰმან ჰუსეინოვი
მეჰმან რაფიკის ძე ჰუსეინოვი (Mehman Rafiq oğlu Hüseynov; დ. 24 ნოემბერი, 1992, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი და ადამიანის უფლებათა დამცველი. დააპატიმრეს 2017 წლის 9 იანვარს ცენტრალურ ბაქოში, ადგილობრივი დროით საღამოს 8 საათზე. დაპატიმრებამდე ცოტა ხნით ადრე, ინტერნეტში გამოაქვეყნა ხელისუფლების წარმომადგენლების მდიდარი და უზარმაზარი სახლები. მან ასევე განაცხადა, რომ იგი დაპატირების შემდეგ აწამეს.