cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მსოფლიო გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში
სტატისტიკა, საუკეთესო მაჩვენებლები
საქართველოს ნაკრები ორჯერ მონაწილეობდა მსოფლიოს ჩემპიონატებში, ერთხელ ქალთა (1997 წელს) და ერთხელაც ვაჟთა ნაკრები (2005 წელს). ერთადერთი ინდივიდუალური ბრინჯაოს მედალი თავის დაფაზე მოიპოვა მერაბ გაგუნაშვილმა.
*
გონჯაობა
გონჯაობა — ამინდის გამოსაწვევი რიტუალი. გვალვის დროს გონჯათი (ერთმანეთზე ჯვარედინად დამაგრებული ორი ჯოხი ადამიანის ფორმისა) კარდაკარ სიარული და ვედრება წვიმისათვის.
Kuroshiodaphne
Kuroshiodaphne — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
გონჯაობა
ლიტერატურა
კატეგორია:წარმართობა საქართველოში კატეგორია:ქართული რიტუალები
Kuroshiodaphne
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
სიგნიფერი
სიგნიფერი (ლათ. Signa — ნიშანი, for — ტარება) — ძველი რომის არმიაში უმცროსი ოფიცერი, რომელსაც კოჰორტის ანდაც ლეგიონის ემბლემის — სიგნუმის ტარება ევალებოდა. ლეგიონში ყოველ ცენტურიას საკუთარი სიგნიფერი ჰყავდა (ამიტომაც მათი რაოდენობა 59 იყო). კოჰორტის სიგნიფერი მისი პირველი ცენტურიის სიგნიფერი უნდა ყოფილიყო.
სიგნუმი კი ხის გრძელი ჭოკი იყო, რომელიც გაშლილი ხელისგულის (manus), ფიგურით მთავრდებოდა. ხელისგული ერთგულების ფიცს გამოხატავდა, რომელსაც ჯარისკაცები დებდნენ. სიგნუმს ხშირად დისკოებითა და მედალიონებითაც რთავდნენ. სიგნიფერის კიდევ ერთი ფუნქცია ჯარისკაცებისთვის ჯამაგირის გაცემა და ქვედანაყოფის ფინანსური მართვა იყო. თავად სიგნიფერები ორმაგ ჯამაგირს იღებდნენ.
ცომაია (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ცომაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ლამპრობა
ლამპრობა (სვან. ლიმპჲარ, დეცეშ ლამპრობ, სუიმნიშ, სუიმნიშლამპრობ) — ადრესაგაზაფხულო დღესასწაული ძველ საქართველოში. უკავშირდება მირქმის ქრისტიანულ დღესასწაულს. უკანასკნელ ხანამდე ხალხურმა ყოფამ იგი სვანეთში შემოინახა, თუმცა ლამპრობის დღესასწაულის შესახებ ხსნოვნა აგრეთვე შემორჩენილია გურიასა და აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში.
ლამპრობის დღესასწაული ძირითადად 1 თებერვალს იმართებოდა. მისი მიზანი იყო მოსავლიანობის, საქონლის, ადამიანის გამრავლება და კარგი ამინდის გამოთხოვა. ქვემო სვანეთში წინასწარ დამზადებული არყის ან მუხის გამხმარი და დაჩეჩქვილი ტოტებისაგან გაკეთებულ „ლამპრებს“ ანთებდნენ. ანთებული ლამპრების რაოდენობა ოჯახის სულადობით განისაზღვრებოდა, ზემო სვანეთში ლამპრობას „სვომონობასაც“ ეძახდნენ, რომელიც კვირიას ციკლის ადრესაგაზაფხულო დღესასწაულებში შედიოდა და სვანური ვარიანტის - ბერიკაობა-ზეენობის მსგავსად იმართებოდა: ირჩევდნენ „კეისარს“, მის „ცოლებს“ და „ვეზირებს“. მესტიის რაიონის სოფ. ლახირის მთავარანგელოზის ეკლესიაში მიჰქონდათ რიტუალური კვერები, იმართებოდა ზედაშეს რიტუალური სმა. ეკლესიიდან ხალხი „მესვიმნიშის“ ოჯახში მოდიოდა, ე. ი. იმასთან, ვინც სვიმონობას იხდიდა და რიგით თემის მასპინძელიც იყო; იქ მღეროდნენ სადიდებელ ჰიმნებს, კერას უვლიდნენ ანთებული სანთლებით, რომლებსაც შემდეგ საქონლის სადგომის ტიხარზე აკრავდნენ. იმართებოდა ჭიდაობა, გუნდაობა, ფერხული „ლამპრული“. მეორე დღეს წმინდა გიორგისა და წმინდა მარიამის ლამპრობა, უფრო მოგვიანებით - ცის ლამპრობა იმართებოდა. ლამპრობა თავისი შინაარსით ძველი მიწათმოქმედ ხალხთა ტიპობრივი დღესასწაულია. ბუნების გაღვიძების, მზის ცხოველმყოფელობისა და გაზაფხულის დროზე დადგომის შესათხოვად ზამთარში კოცონს ანთებდნენ. სახელწოდება „სვომონობა“ ამ დღესასწაულმა სვიმონ უფლისმოქმედის სახელის მიხედვით მიიღო (როდესაც დღესასწაულის გაქრისტიანების მიზნით მოხდა ძველი და ახალი რიტუალების შერწყმა), რომლის დღეს, საეკლესიო კალენდრის თანახმად 1 თებერვალი ითვლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული რიტუალები
Lasioglossum aegyptiellum
Lasioglossum aegyptiellum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1909 წელს.
სქოლიო
aegyptiellum
ომი და მშვიდობა (1968 წლის ფილმი)
ომი და მშვიდობა (Война́ и мир) — 1966-67 წლების საბჭოთა მხატვრული ფილმი ოთხ ნაწილად, რომელიც გადაღებულია ლევ ტოლსტოის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. ინფლაციის გათვალისწინებით ფილმი კინემატოგრაფიის ისტორიაში ყველაზე მაღალბიუჯეტიანი ფილმია. ფილმში მრავლადაა ბატალური სცენები. ფილმმა მიიღო ოსკარისა და ოქროს გლობუსის ჯილდოები საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1966 წლის ფილმები კატეგორია:1967 წლის ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:რუსულენოვანი ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები კატეგორია:მოსფილმის ფილმები კატეგორია:რუსული ფილმები
ოქსფორდი (აიდაჰო)
ოქსფორდი (Oxford) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ფრანკლინის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 48 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
უბანგი
უბანგი (Ubangi) — მდინარე ცენტრალურ აფრიკაში, მდინარე კონგოს უდიდესი შენაკადი მიედინება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის, კონგოს რესპუბლიკის და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის საზღვარზე. წარმოიქმნება მდინარეების უელესა და მბომუს შეერთებით, სიგრძე მდინარე უელეს სათავიდან დაახლოებით 2300 კმ. აუზის ფართობი — 773 ათ. კმ². მიედინება ფართო ხეობაში, ნოტიო ტროპიკულ ტყეში. მდინარე კონგოსთან შეერთებისას ქმნის დელტას (სიგანე 12 კმ.). მაქსიმალური დონე ოქტომბერშია, მინიმალური მარტში, წყლის საშუალო წლიური ხარჯი დაახლოებით 7000 მ³/წმ (მაქს. – 15 ათ. მ³/წმ). სანაოსნოა შესართავიდან 650 კმ-ზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:კონგოს რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:სასაზღვრო მდინარეები
რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები (Echipa națională de rugby a României), მეტსახელად „მუხები“ (რუმ. Stejarii) — ეროვნული ნაკრები, რომელიც ქვეყანას წარმოადგენს რაგბის საერთაშორისო მატჩებში და ტურნირებში. დიდი ხნის განმავლობაში იყო ევროპის ერთ-ერთი უძლიერესი ქვეყანა, რომელიც არ თამაშობდა ექვსი ერის ტურნირზე. ისინი დიდი ხანია მონაწილეობას იღებენ ისეთ ტურნირებში როგორებიცაა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი, ევროპის ერთა თასი და სუპერ თასი. რუმინეთში რაგბის კავშირს მართავს რუმინეთის რაგბის ფედერაცია. რუმინეთის ნაკრები თამაშობს ყვითელი და ლურჯი ფორმებით.
ისტორია
რუმინეთში რაგბი გამოჩნდა 1913 წელს, როდესაც სტუდენტების ჯგუფმა პარიზში მოგზაურობიდან დაბრუნების შემდეგ შინ ჩამოიტანა სარაგბო ეკიპირება და ბურთი. მოკლე დროში ბუქარესტში მაშინვე დაარსდა 18 გუნდი, რომელთა შორის პირველი იყო „სტადიულ რომანი“. რუმინეთის ეროვნულმა ნაკრებმა თავისი პირველი თამაში ჩაატარა 1919 წელს აშშ-ის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ. 1924 წლის მაისში რუმინეთის ნაკრებმა ხუთი ერის ჩემპიონატისთვის ოპოზიციის შესაქმნელად პირველად ითამაშა საფრანგეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ, რომელშიც ფრანგებმა გაიმარჯვეს ანგარიშით 59-3.
რუმინეთის ეროვნული ნაკრები მონაწილეობდა 1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების სარაგბო ტურნირზე. ამ ტურნირში ასევე მონაწილეობდნენ საფრანგეთის და აშშ-ის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებები, რომელშიც თითოეული ნაკრები გარანტირებულად იღებდა მედალს. რუმინეთის ნაკრებმა ორივე მატჩი წააგო: საფრანგეთთან ანგარიშით 59-3 და აშშ-სთან ანგარიშით 39-0. 1931 წელს ჩამოყალიბდა რუმინეთის რაგბის ფედერაცია, ხოლო 1939 წელს რუმინეთში პირველად გამოჩნდა გუნდი, რომელიც ბუქარესტის ფარგლებს გარეთ იყო დაფუძნებული — ქალაქ ბრაშოვის ავიაქარხნის გუნდი.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ქვეყნის ხელისუფლებაში მოსულმა რუმინეთის კომუნისტურმა პარტიამ თავისი წილი შეიტანა ქვეყნის რაგბის განვითარებაში, იგი ცდილობდა სპორტის ეს სახეობა თავისებურ პროპაგანდად გადაექცია: რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების თითოეული გამარჯვება აღიქმებოდა არა მარტო მოთამაშეების წარმატებად, არამედ კომუნისტური პარტიის გამართულ მუშაობად და კომუნისტური მოძრაობის გამარჯვებად. მნიშვნელოვანი ფინანსები იხარჯებოდა მოთამაშეთა მომზადებაზე: საუკეთესო მოთამაშეები სამსახურს გადიოდნენ ჯარსა და პოლიციაში. ისეთი კლუბები, როგორებიცაა „სტიაუა“ და „დინამო“, აიძულებდნენ მოთამაშეებს წვრთნები ჩაეტარებინათ კვირაში 6 დღე, რათა განევითარებინათ მათი ტალანტი.
1940-იანი წლების ბოლოდან 1950-იანი წლების დასაწყისში რუმინეთში გამოჩნდა რაგბის ფრანგული სკოლის მწვრთნელების თაობა, რომლებმაც რუმინეთის ნაკრებს წარმატებები მოუტანეს. ამ წლებში რუმინეთის ნაკრები სულ უფრო ხშირად თამაშობდა ისეთ ნაკრებებთან, რომლებიც იმ დროისათვის იყვნენ მსოფლიო რაგბის „გრანდები“. 1960 წელს რუმინეთის ნაკრებმა ბუქარესტში ამხანაგურ თამაშში პირველად დაამარცხა საფრანგეთის ეროვნული ნაკრები ანგარიშით 11-5. 1974 წელს 1974/1975 წლების ევროპის ჩემპიონატის დასაწყისში რუმინეთის ნაკრებმა ბუქარესტში ისევ დაამარცხა საფრანგეთის ნაკრები ანგარიშით 15-10 და ჩემპიონატიც მოიგო. 1975 წელს რუმინეთის ნაკრებმა ტურნე მოაწყო ახალ ზელანდიაში, სადაც ითამაშა 8 თამაში (აღსანიშნავია ფრე 10-10 ახალი ზელანდიის ახალგაზრდულ ნაკრებთან). საერთაშორისო არენაზე გასვლა იყო დიდი ნაბიჯი რუმინული რაგბისათვის, რამაც ხელი შეუწყო ეროვნულ ნაკრებს ჩამოეყალიბებინა თავისი სათამაშო სტილი. 1979 წელს ნაკრებმა ტური მოაწყო უელსში, სადაც გაიბრძოლა ქვეყნის რამდენიმე კლუბის წინააღმდეგ. კარდიფ არმს პარკის სტადიონზე რუმინეთის ნაკრებმა უკანასკნელ წამებზე გაუშვა არეკნი და დამარცხდა უელსის მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან ანგარიშით 13-12. 1980 წელს რუმინეთის ნაკრებმა ბუქარესტში მოულოდნელად დაამარცხა საფრანგეთის ნაკრები ანგარიშით 15-0, ხოლო შემდეგ იმავე წელს ირლანდიაში ტურნეს დროს ფრედ ითამაშა ირლანდიის მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან 13-13.
1980-იან წლებში ქვეყანაში არსებობდა დაახლოებით 110 კლუბი და 12 ათასზე მეტი მოთამაშე. რუმინეთში ამხანაგური თამაშების ჩასატარებლად პირველად ოფიციალურად იქნა მოწვეული დიდი ბრიტანეთის და ირლანდიის გუნდები: 1981 წელს პირველი ჩამოვიდა შოტლანდიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები. შოტლანდიელებმა ამ საერთაშორისო მატჩში გაიმარჯვეს ანგარიშით 12-6. 1983 წლის ნოემბერში ბუქარესტში ვიზიტად ჩამოვიდა უელსის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები, რომელსაც რუმინეთმა მოუგო ანგარიშით 24-6. 1984 წელს რუმინელებმა მოუგეს შოტლანდიელებს, ხოლო 1988 წელს პირველად სტუმრად დაამარცხეს ხუთი ერის თასის მონაწილე უელსის ნაკრები ანგარიშით 15-9. საბოლოოდ რუმინელთა აქტივშია:
1981 წელს „მუხებმა“ ჩაატარეს მატჩი ახალი ზელანდიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ და დამარცხდნენ 14-6, რომელშიც მათ ორი ლელო არ ჩაუთვალეს. იმის მიუხედავად, რომ რუმინეთის ეროვნულ ნაკრებს გაუგებარი მიზეზების გამო ხშირად არ უშვებდნენ დიდ საერთაშორისო მატჩებში და ტურნირებში 1987 წელს მან მონაწილეობა მიიღო რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატში, სადაც მხოლოდ ერთი გამარჯვება მოიპოვა ზიმბაბვეს მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან ანგარიშით 21-20 და წააგო სხვა დანარჩენი მატჩი.
1980-იანი წლების ბოლოს რუმინეთში დაწყებული გარდაქმნების შედეგად ქვეყანაში შეიცვალა კომუნისტური პარტიის ერთპარტიული რეჟიმი, რასაც მოჰყვა პოლიტიკური და ეკონომიკური პრობლემები, რაც ნეგატიურად აისახა რუმინეთის რაგბზეც. ბუქარესტული კლუბები, რომლებიც წარმოადგენდნენ პოლიციას („დინამო“) და ჯარს („სტიაუა“), აღმოჩნდნენ დაშლის პირას, ხოლო 1989 წლის მოვლენების დროს დაიღუპა ნაკრების რამდენიმე წევრი: გუნდის ერთ-ერთი ლიდერი, ფლორიცე მურარიუ, მოკლული იქნა ბარიკადებზე.
სუფრის მარილი
მინი|მარილის დანალექი სუფრის მარილი (NaCl, ასევე ეწოდება ქვამარილი) — სიცოცხლისთვის აუცილებელი მინერალი. მარილის არომატი განეკუთვნება ოთხ ძირითად გემოს. ის არის კარგი შემნახველი და ამიტომ ხშირად გამოიყენება საკვების კონსერვირებაში.
რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
ისტორია
მაგრამ საბედნიეროდ ნაკრები არ დაშლილა: 1990 წელს „მუხებმა“ პირველად მოუგეს საფრანგეთის ნაკრებს სტუმრად ანგარიშით 12-6, ხოლო ერთი წლის შემდეგ დაამარცხეს შოტლანდიის ნაკრები ანგარიშით 18-12. 1991 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე რუმინელებმა დაამარცხეს ფიჯის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები ანგარიშით 17-15, ხოლო 1995 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე რუმინელებმა დაამარცხეს მომავალი მსოფლიო ჩემპიონები – სამხრეთ აფრიკის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები ანგარიშით 21-8. მაგრამ წარმატებები ამით ამოიწურა. რუმინელებმა განიცადეს მოთამაშეების, მწვრთნელების და არბიტრების დანაკლისი არა მარტო 1989 წლის მოვლენების დროს — მათი საკმაოდ დიდი რაოდენობა 1990-იან წლებში გადავიდა საფრანგეთში და იტალიაში. 1994 წლისთვის რუმინელებს იღბალმა ზურგი შეაქცია: უელსის ნაკრებმა მათ სტუმრად ანგარიშით 16-9 სძლია, ხოლო 1997 წელს საპასუხო ტურნეში „მუხები“ ორჯერ განადგურდნენ უელსელებთან 36-21 პონტიპრიდში და 70-21 რექსემში. 1999 წელს 1999 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე რუმინეთის ნაკრებმა მხოლოდ აშშ-ის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები დაამარცხა ანგარიშით 27-25. კრიზისი ღრმავდებოდა: ქვეყანაში მოთამაშეთა რაოდენობამ დაიკლო 75 %-ით, ხოლო კლუბების რაოდენობა შემცირდა 28-მდე. thumb|300px|right|რუმინეთისა და [[ირლანდიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები|ირლანდიის ნაკრებების მატჩი ლენსდაუნ როუდის სტადიონზე 2005 წელს]] 2000 წელს რუმინეთის ნაკრებმა მოიგო ყველა ოთხი მატჩი და გაიმარჯვა ევროპის ერთა თასზე. 2001 წელს რუმინეთის ნაკრები უძლიერესი ევროპული ნაკრებების რეიტინგში მაღალი ადგილისთვის დაუპირისპირდა თავის პირველ სერიოზულ კონკურენტს — საქართველოს მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებს, რომელმაც 2001 წელს გადამწყვეტ ბრძოლაში ბუქარესტში დაამარცხა რუმინეთი 31-20 და გახდა ევროპის ჩემპიონი. უსიამოვნებები მხოლოდ იწყებოდა: 2001 წელს „მუხებმა“ გამანადგურებლად და უშანსოდ წააგო ინგლისის მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან რეკორდული ანგარიშით 134-0, ხოლო ბუქარესტის „დინამო“ კიდევ უფრო მეტად განადგურდა ინგლისის „სარასენსთან“ ევროპის გამოწვევის თასზე ანგარიშით 151-0. რამდენიმე ნატურალიზებულმა ფრანგმა მოთამაშემ კლუბებში ხელფასების დაგვიანების მიზეზის გამო უარი განაცხადა ინგლისში გამგზავრებაზე: რუმინელები დღეში ღებულობდნენ სულ 30 ფუნტ სტერლინგს, მაშინ როდესაც საუკეთესო ინგლისელი მოთამაშეები ღებულობდნენ 6 ათასს დღეში.
2002 წლის იანვარში საფრანგეთის რაგბის ფედერაციის მხარდაჭერით ნაკრებს სათავეში ჩაუდგა ბერნარ შარეირი. მან შეძლო შეეჩერებინა ნაკრების დეგრადაცია და „მუხებმა“ დაიწყეს დაკარგული პოზიციების დაბრუნება. 2002 წელს რუმინელებმა მორიგი ევროსეზონის დასაწყისში წააგეს ქართველებთან, მაგრამ დანარჩენ ხუთ თამაშში არ დაუშვეს არც ერთი შეცდომა და თბილისში მოუგეს საქართველოს ნაკრებს ანგარიშით 31-23, ამასთან ერთად დაეუფლნენ ევროპის ერთა თასის ჩემპიონის ტიტულს. 2003 წელს რუმინეთის ნაკრები მოხვდნენ 2003 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე, მაგრამ იქ ბერნარ შარეირი უძლური აღმოჩნდა: ნაკრებმა მოუგო მხოლოდ ნამიბიას, შემდეგ უბრძოლველად წააგო დანარჩენი მატჩები ირლანდიასთან (45-17), ავსტრალიასთან (90-8) და არგენტინასთან (50-3). შარეირი გაანთავისუფლეს, რის შემდეგადაც ერთმანეთის მიყოლებით შეიცვალა რამდენიმე ფრანგი მწვრთნელი: ფილიპ სოტონი, რობერ ანტუანი და დანიელ სანტამანი.
სუფრის მარილი
საოჯახო მოხმარებისთვის იწარმოება შემდეგი სახის მარილები: არარაფინირებული (როგორიცაა ზღვის მარილი), რაფინირებული და იოდიზირებული მარილი. მარილი არის თეთრი, ღია ვარდისფერი, ან ღია რუხი კრისტალიზირებული მყარი სხეული, ის ძირითადად მიიღება ზღვის წყლიდან, ან კლდის ნალექიდან. კლდის მარილს, თავისი შემადგენლობის გამო, შეიძლება დაჰკრავდეს ღია რუხი ფერი.
რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
ისტორია
2003/2004 წლების სეზონის ევროპის ერთა თასზე პორტუგალიის მორაგბეთა ეროვნულმა ნაკრებმა ლისაბონში დაამარცხა რუმინეთის ნაკრები ანგარიშით 16-15 და მოულოდნელად სათავეში ჩაუდგა სატურნირო ცხრილს. მიუხედავად იმისა, რომ „მუხებმა“ შინ კონსტანცაში აიღეს რევანში ანგარიშით 36-6, კრასნოდარში „რუსმა დათვებმა“ მოულოდნელად დაამარცხეს რუმინელები 33-24, ხოლო მალე რუმინელი მოთამაშეების ჯგუფს ისედაც დისკვალიფიკაცია მიუსაჯეს დოპინგის მოხმარების ბრალდებით. ამ სეზონში პორტუგალიამ ლისაბონში რუსეთის ნაკრებთან მოგებით ანგარიშით 19-18 გაინაღდა ტურნირის მოგება. 2004 წელს რუმინელებმა ძალები აღიდგინეს და შეძლეს იტალიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების დამარცხება ანგარიშით 25-24, რითიც მიაღწიეს პირველ გამარჯვებას უკვე ექვსი ერის ჩემპიონატის მონაწილე ნაკრებთან.
სუფრის მარილი
ქლორიდისა და ნატრიუმის იონები, მარილის ძირითადი შემადგენელი ნაწილები, ყველა ცოცხალი არსების, მათ შორის ადამიანის, სიცოცხლისთვის აუცილებელია. მარილი არეგულირებს სხეულში წყლის მოცულობას. მინერალის ან თვით ნატრიუმქლორიდის ნაკლებობამ შეიძლება გამოიწვიოს მარილის მოთხოვნილება. თუმცა, მარილის ჭარბად მოხმარება ზრდის ჯანმრთელობის პრობლემების ალბათობას, მათ შორის მაღალწნევიანობას.
რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
ისტორია
2005 წელს რაგბის საერთაშორისო საბჭოს გადაწყვეტილებით რუმინეთი გახდა «მეორე დონის» ნაკრები და შეცვალა რუსეთის სარაგბო ნაკრები სუპერ პაუერსის თასზე. მესამე ადგილისათვის მატჩში ფრანგი ლეგიონერებით დაკომპლექტებულმა რუმინელებმა წააგეს აშშ-ის ეროვნულ ნაკრებთან ანგარიშით 23-16. 2007 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოხვედრისათვის ბრძოლაში რუმინეთის ნაკრებმა დაძაბულ ბრძოლაში აჯობა საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს, აჯობა მას დამატებითი მაჩვენებლებით ერთნაირი დაგროვილი ქულების დროს: საქართველოს ნაკრებთან 7 ოქტომბერს ბუქარესტში ანგარიშით 20-8 და ესპანეთის ნაკრებთან 14 ოქტომბერს მადრიდში ანგარიშით 43-20 გამარჯვებებმა რუმინეთის ნაკრები გაიყვანა მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2007 წლის ივნისში რუმინეთის დედაქალაქ ბუქარესტში ჩატარდა ერთა თასის ტურნირი. ფინალურ ეტაპზე „მუხებმა“ იტალიის ნაკრებთან წაგებისას ანგარიშით 18-24 ჯერ მოიპოვეს ბონუს-ქულა, ხოლო შემდეგ მოუგეს პორტუგალიის ნაკრებს ანგარიშით 14-10. მაგრამ უკანასკნელ მატჩებში შოტლანდიისა და ახალი ზელანდიის ნაკრებებთან მათ შანსი აღარ ჰქონდათ (წაგებები შესაბამისად 42-0 და 85-8).
სუფრის მარილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულინარია
რუმინეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
ისტორია
2009 წლის 21 მარტს 2011 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოხვედრისათვის ბრძოლაში რუმინეთის ნაკრებმა შინ წააგო პორტუგალიასთან ანგარიშით 21-22 და აღმოჩნდა ფინალურ ეტაპზე ვერ მოხვედრის საშიშროების წინაშე. დიდი ძალისხმევით რუმინეთის ნაკრებმა შეძლო არ წაეგო არც ერთი მატჩი, ფრედ დაამთავრა შეხვედრა რუსეთის ნაკრებთან 2010 წლის ევროპის ერთა თასის ტურნირზე. წარმატებულმა ფინიშმა „მუხები“ ფლეი-ოფში გაიყვანა მესამე ადგილზე, სადაც მათ დიდი დატვირთვის გარეშე გაანადგურეს უკრაინის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები საერთო ანგარიშით 94-10. რუმინეთის ნაკრების მოხვედრამ 2011 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე ოფიციალურად ხელი შეუწყო მას დარჩენილიყო იმ 12 ნაკრების სიაში, რომლებსაც არა აქვთ გამოტოვებული არც ერთი სარაგბო მსოფლიო ჩემპიონატი. წილისყრამ ფინალურ ჯგუფში „მუხები“ მოახვედრა ინგლისის, არგენტინის, შოტლანდიის და საქართველოს ნაკრებებთან. აქაც ჯგუფში რუმინელებმა ვერ მოიპოვეს ვერც ერთი ქულა და დაიკავეს უკანასკნელი ადგილი.
2015 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე პირდაპირი გზით მოხვედრისათვის რუმინეთის ნაკრებს 2013-2014 წლების ევროპის ერთა თასზე პირველი ან მეორე ადგილი მაინც უნდა დაეკავებინა. საქართველოს და რუმინეთის ნაკრებებმა ჯგუფში ყველა მეტოქე დაამარცხეს, რუმინეთმა მხოლოდ საქართველოს ეროვნულ ნაკრებთან დაკარგა ქულები. 2013 წლის 16 მარტს ბუქარესტში ითამაშა ფრედ (9-9) და 2014 წლის 15 მარტს თბილისში დამარცხდა 22-9, შესაბამისად დაიკავა მეორე ადგილი და მოხვდა მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე. ინგლისში ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატზე რუმინეთის ნაკრებმა ერთი თამაში მოიგო კანადის ნაკრებთან ანგარიშით 17-15, ერთი თამაში დაძაბულ ბრძოლაში დათმო იტალიის ნაკრებთან ანგარიშით 22-32, ხოლო პირველ ორ თამაშში საფრანგეთის და ირლანდიის ეროვნულ ნაკრებებთან მას შანსი არ ჰქონია (წაგებები შესაბამისად 38-11 და 44-10).
2015-2016 წლების ევროპის ერთა თასზე რუმინეთის ნაკრებმა ორივე მატჩი წააგო საქართველოს ეროვნულ ნაკრებთან (6-15 ბუქარესტში და 9-38 თბილისში). მან 2015 წლის 28 თებერვალს კრასნოდარში ასევე დათმო შეხვედრა რუსეთის ნაკრებთან ანგარიშით 16-13. მიუხედავად ამისა რუმინელებმა ტურნირზე მაინც მეორე ადგილი დაიკავეს. 2016 წლის ნოემბერში რუმინეთის ნაკრებმა საშემოდგომო საშინაო ტესტ-მატჩებში დაამარცხეს აშშ-ის, კანადისა და ურუგვაის ეროვნული ნაკრებები.
სქოლიო
კატეგორია:რაგბის ეროვნული ნაკრებები
რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1828-1829)
thumb|300px|ყარსის ალყა 1828 რუსეთ-ოსმალეთის ომი — სამხედრო დაპირისპირება რუსეთისა და ოსმალეთის იმპერიებს შორის 1828-1829 წლებში. ეს ომი საბერძნეთის დამოუკიდებლობის ომის გამო იყო გამოწვეული. ომი დაიწყო, როდესაც სულთანმა რუსეთის ნავარინოს ბრძოლაში მონაწილეობით გაღიზიანების გამო დარდანელის სრუტე დახურა რუსეთის გემებისთვის და ამით აკერმანის კონვენცია დაარღვია. რუსეთი ომისთვის მომზადებული იყო, ამიტომ ის მისთვის ხელსაყრელ ვითარებაში მიმდინარეობდა, რამაც მისი გამარჯვება განაპირობა. ომი დასრულდა ადრიანოპოლის ზავით. ომის შედეგად რუსეთმა გააფართოვა თავისი საზღვრები, მტკიცედ მოიკიდა ფეხი კავკასიაში და განამტკიცა პოზიციები შავ ზღვაზე.
ომის მიმდინარეობა
1827 წლის 8 დეკემბერს ოსმალეთის სულთანმა გამოაქვეყნა დეკლარაცია, რომლის მიხედვითაც ის აპირებდა სამხრეთ კავკასიაში პოზიციების აღდგენას. რუსეთმა ოსმალეთს ომი გამოუცხადა 1828 წლის 14 აპრილს. სულთანმა მთელ მუსლიმურ სამყაროს მოუწოდა საღვთო ომისკენ. შეტაკებების დაწყებისას რუსეთის არმია 92000 ჯარისკაცისგან შედგებოდა, ხოლო ოსმალეთის ძალები 150000-ს აჭარბებდა, რომელთაც ჰუსეინ ფაშა მეთაურობდა. 1828 წლის ივნისში რუსეთის მთავარმა ძალებმა იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის მეთაურობით დუნაი გადაკვეთეს და დობრუჯაში შეიჭრნენ. მანამდე, რუსეთის მთავარსარდალი გრაფი პეტრე ვიგენშტაინი კი ვალახეთში შეიჭრა და ბრაილა და ბუქარესტი აიღო სირთულის გარეშე. შემდგომი წინსვლა ბალკანეთის ფრონტზე რუსეთმა ვერ შეძლო, ამიტომ ომი განავრცო კავკასიაში.
რუსეთმა 11 ივნისს დაიკავა ანაპის ციხე, 23 ივნისს — ყარსი. ივლისში აჰმედ-ფაშა ხიმშიაშვილის მეთაურობით 4 ათასი კაცი გურიის სამთავროში შეიჭრა, მაგრამ წარმატებას ვერ მიაღწია, მიუხედავად იმისა, რომ გურიის მმართველმა სოფიომ ოსმალეთის მფარველობა მიიღო და ოსმალეთს უჭერდა მხარს. რუსეთმა 15 ივლისს აიღო ფოთი, 24 ივლისს — ახალქალაქი, 26 ივლისს — ხერთვისის ციხე. აჰმედ-ფაშა იძულებული გახდა ახალციხის საფაშოში დაბრუნებულიყო და იქ უწევდა რუსეთს მედგარ წინააღმდეგობას, მაგრამ ბოლოს იძულებული გახდა გასცლოდა ახალციხეს და აჭარაში გადასულიყო, რადგან რუსეთმა 16 აგვისტოს ახალციხე აიღო. 28 აგვისტოს ალექსანდრე ჭავჭავაძემ აიღო ბაიაზეთი. ამავე წლის აგვისტოში რუსეთის ფლოტმა დაბობმა ოსმალეთის სიმაგრეები ჭანეთში, მაგრამ ამას რაიმე შედეგი არ მოუტანია.
1829 წლის 27 ივნისს რუსეთმა აიღო ერზურუმი. გენერალი ბებუთოვი სომხეთის ოლქის უფროსად გადაიყვანეს, მის ნაცვლად კი დანიშნეს ბარონი ოსტენ-საკენი, რომელსაც ხიმშიაშვილი არ ენდობოდა. ოსტენ-საკენმა ხიმშიაშვილს მისცა ოთხი დღის ვადა, რათა თავად, ან მისი შვილი გამოცხადებულიყვნენ რუსეთის ბანაკში და მიეღოთ ქვეშევრდომობა. ხიმშიაშვილმა არ მიიღო ეს პირობა და ოსტენ-საკენი 12 აგვისტოს შევიდა ზემო აჭარაში სამი ქვეითი ბატალიონით, 2700 ხიშტით, კაზაკთა პოლკით, სამი სამთო და ოთქი მცირე ქვემეხით. ასე მივიდა ხულომდე. ოსტენ-საკენი წინააღმდეგობას შეხვდა, ამიტომ იძულებული გახდა დიდი დანაკლისით უკან გაბრუნებულიყო 28 აგვისტოს.
საქართველოს მთავარმმართებელმა ივანე პასკევიჩმა გენერალ კარლ ჰესეს დაავალა, აეღო ბათუმი. ჰესემ დაიწყო მოლაპარაკებების გამართვა ადგილობრივ ბეგებთან. ოსმალეთისხელისუფლებამ იცოდა რა, რომ ადგილობრივი ბეგები რუსეთისადმი სიმპათიით იყვნენ განწყობილნი, იქ გაგზავნა რვა ათასი ასკერი ტუსჩიოღლის მეთაურობით, რომელმაც დაარწმუნა ადგილობრივი ბეგები, რომ მართალია, ოსმალეთი ახლა ომს აგებდა, მაგრამ მთელი ევროპა ოსმალეთს უჭერდა მხარს და მალე ყველაფერი შეიცვლებოდა. 1829 წლის 4 აგვისტოს რუსეთის ჯარი ორი მიმართულებით დაიძრა ბათუმისკენ: ერთი შეკვეთილიდან ქობულეთისკენ პოლკოვნიკ პატოვსკის ხელმძღვანელობით და და მეორე ოზურგეთიდან მუხაესტატეს გავლით ჰესეს ხელმძღვანელობით. მუხაესტატესთან გამაგრებული ოსმალები ჰესემ პირწმინდად დაამარცხა. ქობულეთში გამაგრებულმა ოსმალებმა უკან დაიხიეს და ციხისძირის პოზიციებიც მიატოვეს. ქობულეთიდან ზღვით გაიქცა სოფიო გურიელი. ჰესემ არ გამოიყენა ხელსაყრელი მომენტი, ბათუმზე შეტევის ნაცვლად კინტრიშზე გამაგრდა და კვლავ დაიწყო მოლაპარაკებები. ამან საშუალება მისცა ოსმალებს ხელახლა გაემაგრებინათ ციხისძირი. 17 სექტემბერს ჰესემ იერიში მიიტანა ციხისძირზე, მაგრამ დაკარგა ცოცხალი ძალის ორი მესამედი. ეს ამ ომში კავკასიის ფრონტზე რუსების ყველაზე დიდი მარცხი იყო. ჰესე იძულებულ ხდებოდა დაეთმო უკვე დაკავებული ტერიტორიები, მაგრამ ამასობაში მოუსწრო ადრიანოპოლის ზავმა.
შედეგები
რუსეთმა ამიერკავკასიაში მიიღო ანაპა, ფოთი, ახალციხე და ახალქალაქი. ოსმალეთს დარჩა ომის დროს რუსეთის მიერ დაკავებული ყარსი, არტაანი, ბაიაზეთი. საზღვარმა კავკასიაში რუსეთისა და ოსმალეთის იმპერიებს შორის გაიარა მდინარე ჩოლოქზე.
საზღვარის ჩოლოქზე გავლება მხოლოდ ტექნიკურმა ლაფსუსმა გამოიწვია. საზავო ხელშეკრულების შედგენისას, რუსეთმა მოითხოვა და ოსმალეთმა დაუთმო მას გურიის მთელი ტერიტორია ჭოროხამდე, მაგრამ ხელშეკრულებისა და საზავო რუკის შედგენის დროს, მდინარეთა სახელწოდების აღრევის გამო, საზღვარი გაავლეს არა მდინარე ჭოროხთან, არამედ მდინარე ჩოლოქთან. სწორედ ამიტომ ქვემო გურია აღმოჩნდა ოსმალეთის საზღვრებში. შეცდომა შეამჩნიეს ხელმოწერისა და დამტკიცების შემდეგ, მაგრამ უკვე გვიან იყო ამ საკითხის ხელახლა აღძვრა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთ-ოსმალეთის ომები კატეგორია:რუსეთის ომები კატეგორია:XIX საუკუნის ომები
ცუცქირიძე
საკუთარი სახელი ცუცქირიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
გორა
საკუთარი სახელი გორა შეიძლება აღნიშნავდეს:
გოპაკი
გოპაკი — უკრაინული ხალხური, ძირითადად მამაკაცების ცეკვა, ზოგჯერ ჰეროიკული ხასიათისაა. მისი დამახასიათებელი ელემენტებია: ხტომა, ბუქნი, ბრუნი. გოპაკის სასიმღერო და ინსტრუმენტული მელოდიები ხალხში დამოუკიდებელ მუსიკალურ პიესებადაც სრულდება. ეს მელოდიები ან გაპაკის ჟანრი ხშირად გამოყენებულია რუსი, უკრაინელი და ეროვნების კომპოზიტორების ოპერებშიც (რიმსკი-კორსაკოვის „მაისის ღამე“, მუსორგსკის „სოროჩინის ბაზრობა“, ჩაიკოვსკის „მაზეპა“, გულაკ-არტემოვსკის „ზაპოროჟიელი დუნაის გაღმა“ და სხვა). ბალეტებში (სოლოვიოვ-სედოის „ტარას ბულბა“ და სხვა). კომპოზიტორმა შტოგარენკომ თავისი სიმფონიური სურათის „ლესია უკრაინკას ხსოვნის“ ერთ ნაწილს გოპაკი უწოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინული კულტურა
Kuroshiodaphne fuscobalteata
Kuroshiodaphne fuscobalteata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
დავიდ საფარიანი
დავიდ საფარიანი (Դավիթ Սաֆարյան; დ. 1 აგვისტო, 1989, ჩერკესკი, სსრკ) — სომეხი მოჭიდავე (თავისუფალი სტილი). მსოფლიოსა (2013) და ევროპის ჩემპიონი (2013) 66 კგ. წონით კატეგორიაში. მონაწილეობა მიიღო 2012 წლის ოლიმპიურ თამაშებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია: სომეხი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
Singles Box Set 1981-1985
Singles Box Set 1981-1985 — ინგლისური როკ-ჯგუფ Duran Duran-ის კრებული. გამოიცა 2003 წელს. მასში შეტანილია ჯგუფის მიერ 1981-1985 წლებში გამოცემული სინგლები. მას მოჰყვა კიდევ ერთი მსგავსი კრებული, Singles Box Set 1986-1995 (2004).
ჰამერი
ჰამერი (Hamer) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ჯეფერსონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 48 კაცს.
სალაი
სალაი (ოფიციალურად სალაის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Salay; Bayan ng Salay) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მისამისის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 998 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მისამისის მუნიციპალიტეტები
დანკალი
დანკალი — ნასოფლარი ისტორიულ ზემო ჯავახეთში. მდებარეობდა ჯავახეთის პლატოზე, კუმურდოსა და გოგაშენს შორის, მტკვრის კანიონის ნაპირას.
დასახლება წინაისტორიულ ხანაში გაჩენილა, რასაც მოწმობს გამაგრებული გორანამოსახლარი და კერამიკული ნაწარმის ფრაგმენტები გვიანდელი ბრინჯაოს – ადრინდელი რკინის ხანისა. ნასოფლარის ტერიტორიაზე დგას X–XI საუკუნეების დარბაზული ეკლესია. იგი ნაგებია გათლილი ქვებით და კირხსნარით. შესასვლელები ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან ჰქონია, სამხრეთიდან მინაშენია, რომელშიც გასვლა შეიძლება მთავარი ნავიდან. სახურავი ჩაქცეულია. ეკლესიის ირგვლივ სასაფლაოა. ეკლესიაში აღმოჩნდა ადრინდელი ფეოდალური ხანის სტელათა ფრაგმენტები, აგრეთვე სტელის კუბური ბაზისი, რომელზედაც წრეში ჩასმული ტოლმკლავა ჯვარია ამოკვეთილი. ერთ სტელაზე ადამიანის ფიგურა, ტოლმკლავა ჯვარი და ყვავილის რელიეფური გამოსახულებანი ყოფილა, რომელიც V–VI საუკუნეების მიჯნით თარიღდება. „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ მიხედვით (XVI საუკუნის ბოლო), ახალქალაქის ლივის აქშეჰირის ნაჰიეში შემავალი სოფელი დანკალი მოსახლეობისაგან დაცლილია. 1972 წელს იქ ჯერ კიდევ იყო შერჩენილი სამი კომლი.
დანკალთან არის დაკავშირებული ჯავახეთში გავრცელებული ლეგენდა, რომლის მიხედვითაც თმოგვის ციხე ღალატით დაეცა. მოღალატე იყო თმოგველის ცოლი, რომელიც უმკაცრესად დასაჯა თვით მომხმდურმავე. ეს სასჯელი იმდენად მძიმე იყო, რომ – „დამკალითო“ – იძახდა ქალი.
ზედა საზანო
ზედა საზანო — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ზედა საზანო, დელტასუბანი, მუჯირეთი, სკანდე, შიმშილაქედი, ჩიხორი). სოფელში არის საექიმო პუნქტი და საჯარო სკოლა.
ისტორია
სოფლის ტერიტორია ნაწილი იყო ჭალატყის ნაქალაქარისა, რომელშიც შედიოდნენ ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები ჭალატყე, ზოვრეთი, ქვედა საზანო, ტყლაპივაკე, შიმშილაქედი და ამჟამინდელი თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფელი შიმშილაქედი. ლეგენდებში ნაქალაქარი „ბალიასტომად“ მოიხსენიება.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1260 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტაიფუნი (ციკლონი)
thumb|260px|ტაიფუნების მარშრუტის გავრცელების სქემა ტაიფუნი (ჩინ. – 颱風; ფინინი – táifēng; ინგლ. – Typhoon) — წყნარი ოკეანის დასავლეთ ნაწილში (ა. გ. 170°-მდე) ეკვატორის ჩრდილოეთით წარმოქმნილი ტროპიკული ციკლონის ადგილობრივი სახელწოდება. ტაიფუნი გადაადგილდება დასავლეთით და ჩრდილო-დასავლეთით 10-20 კმ/სთ სიჩქარით და აღწევს ინდოჩინეთის, ჩინეთისა და კორეის ნაპირებს, შემდეგ მოძრაობს ჩრდილოეთისაკენ ან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ 30-50 კმ/სთ (ზოგჯერ 100 კმ/სთ) სიჩქარით და აღწევს იაპონიას, ზოგჯერ კურილის კუნძულებს და კამჩატკასაც.
წლის განმავლობაში იცის 30-მდე ტაიფუნი, უმრავლესობა ივლისიდან ოქტომბრამდე. ტაიფუნს თან სდევს ზღვის ძლიერი ღელვა და რამდენიმე ასეული მმ ატმოსფერული ნალექი.
იაპონიისთვის განსაკუთრებულად დამანგრეველი აღმოჩნდა 1991 წლის სეზონი, სადაც ტაიფუნის წნევამ 870-878 მბარ-ს მიაღწია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოკეანოლოგია კატეგორია:წყნარი ოკეანე
ცხაკაია (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ცხაკაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
სხვა მნიშვნელობები
კატეგორია:ქართული გვარები
ფსიქე (მითოლოგია)
ფსიქე, ფსიქეა (ძველბერძ. Ψυχή — სული, სუნთქვა) — ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში ადამიანის სულის განსახიერება. წარმოდგენილი ჰყავდათ როგორც პეპელა, ან მშვენიერი, ნაზი (პეპლისფრთიანი) ქალწული. ეროსის სატრფო. მითის სხვადასხვა ვერსიით, ეროსი ხან მისი მიჯნურია, ხან მისი მტანჯველი (ჩირაღდნის ალზე წვავს, ფრთებს აძრობს და სხვა). ლუციუს აპულეიუსმა თავის „მეტამორფოზებში“ შეაერთა ამ მითის სხვადასხვა ელემენტი და შექმნა მშვენიერი ზღაპარი (პლატონის ალეგორიების მსგავსად) ადამიანის სულის ბედზე, რომელიც მრავალ განსაცდელს უძლებს და განწმენდილი უკვდავებას აღწევს. ნოველის მიხედვით, ფსიქე მეფის ასულია, რომელსაც ეროსი გაუმიჯნურდა ისე, რომ ფსიქემ არ იცოდა ვინ იყო მისი სატრფო. შურიანი დების შთაგონებით ფსიქე გადაწყვეტს, იხილოს სატრფოს სახე, რის გამოც მას ეროსი დასჯის და მიატოვებს. ფსიქე მრავალ ტანჯვას და განსაცდელს უძლებს ეროსის ძებნაში, საბოლოოდ კი ცოდვებისგან განწმენდილი, თავისი სიმტკიცითა და ერთგულებით მარადიულად უერთდება ეროსს. მათი სიყვარულის ნაყოფს — ასულს — ბედნიერება ჰქვია.
ლიტერატურა
კატეგორია:მითოლოგია
ტატიანა სიმბირცევა
ტატიანა სიმბირცევა (Татьяна Михайловна Симбирцева, დ. 3 ივნისი, 1957, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი აღმოსავლეთმცოდნე-ისტორიკოსი, კორეანისტი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. დოცენტი.
სამეცნიერო მოღვაწეობა
ტატიანა სიმბირცევას გამოქვეყნებული აქვს 200-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი რუსულ, ინგლისურ და კორეულ ენაზე. 2012 წელს გამოვიდა მონუმენტალური შრომა სახელწოდებით „ძველი კორეის მეუფეები“.
ტატიანა სიმბირცევა წლების განმავლობაში მონაწილეობდა სამეცნიერო კონფერენციებში რუსეთში, სამხრეთ კორეაში, გერმანიაში.
პუბლიკაციები
«История Кореи и России в российских и корейских учебниках». – «Восток», 2004, № 6, с. 110–120.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:კორეისტიკა კატეგორია:აღმოსავლეთმცოდნეობა კატეგორია:რუსი ენათმეცნიერები
ალბანეთის პრეზიდენტი
ალბანეთის პრეზიდენტი — ალბანეთის სახელმწიფოს მეთაური, რომელსაც პარლამენტი ირჩევს 5 წლით.
Lasioglossum aeneiventre
Lasioglossum aeneiventre — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1917 წელს.
სქოლიო
aeneiventre
დიგაშენი
დიგაშენი – ნასოფლარი ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში. ნასოფლარი მდებარეობს სოფელ ყაურმასა და სოფელ ჯიგრაშენს შორის. მდ. ფარავნის მარჯვენა ნაპირზე, ამაღლებულ სერზე, დგას დარბაზული ეკლესია. სუფთად გათლილი დიდი კვადრებით ნაგები, საკურთხევლის კონქში შემორჩენილია მოხატულობის კვალი. საკურთხეველში გდია დამტვრეული ტრაპეზის ქვა. გადარჩენილია საკურთხეველი კონქით და ჩრდილო კედლის ნაწილი. დიგაშენის ეკლესია საინტერესოა იმითაც, რომ იგი ანტიკური ხანის ციხის ნანგრევებზე უნდა იყოს აგებული. სწორედ ისეთ ციხეზე, გოგაშენის ტერიტორიაზე რომ გათხარეს 1977 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
საქართველოს ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა
საქართველოს ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა — XX საუკუნის მეორე ნახევრის ქართული დისიდენტური მოძრაობა, რომლის მიზანი იყო საქართველოს გასვლა საბჭოთა კავშირიდან და დამოუკიდებლობის მოპოვება.
1970-იანი წლები
1970-იან წლებში საბჭოთა კავშირში გაჩნდა დისიდენტური მოძრაობები, მათ შორის დისიდენტური მოძრაობები გაჩნდა საქართველოს სსრ-შიც. 1974 წელს საქართველოში ჩამოყალიბდა ადამიანის უფლებათა დაცვის ჯგუფი „ჰელსინკის კავშირი“. ქართული დისიდენტური მოძრაობის მთავარი დამახასიათებელი ნიშანი იყო, რომ ის აქცენტს აკეთებდა არა მხოლოდ ადამიანის უფლებების დაცვაზე, არამედ ცდილობდა საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეის პოპულარიზაციას. საქართველოში დისიდენტური ბრძოლის ძირითად სახედ იქცა არალეგალური ანტისაბჭოთა ლიტერატურის გავრცელება. ამ საქმის სათავეში იდგნენ ზვიად გამსახურდია და მერაბ კოსტავა, რომლებიც 1970-იან წლებში გამოსცემდნენ ჟურნალ „საქართველოს მოამბესა“ და „ოქროს საწმისს“. 1977 წელს გამსახურდია და კოსტავა დისიდენტური საქმიანობის გამო დააპატიმრეს. ქართველი დისიდენტები აგრეთვე ცდილობდნენ დასავლეთის სახელმწიფოებისთვის მიეწვდინათ ხმა საბჭოთა რეჟიმის შესახებ. ასეთი საქმიანობის გამო დააპატიმრეს ვიქტორ რცხილაძე, ავთანდილ იმნაძე, ვალენტინა ფაილოძე.
1978 წელს გაიმართა ფართომასშტაბიანი დემონსტრაცია ქართული ენის კონსტიტუციური სტატუსის დასაცავად. 1970-იან წლებში დისიდენტები ასევე აქტიურად აყენებდნენ გარემოს დაცვისა და ისტორიული ძეგლების დაცვის საკითხებს. დისიდენტები ეწინააღმდეგებოდნენ 1970-იან წლებში არსებულ იდეას მეტეხის ეკლესიის ახალგაზრდულ თეატრად გარდაქმნის შესახებ, გარდა ამისა, ზვიად გამსახურდია აქტიურად ითხოვდა დავითგარეჯას სამონასტრო კომპლექსის სიახლოვეს საბჭოთა სახედრო პოლიგონის გაუქმებას.
1980-იანი წლები
1983 წელს დისიდენტებმა ღიად გააპროტესტეს გეორგიევსკის ტრაქტატის 200 წლის იუბილის აღნიშვნა. 1984 წლის მაისში პოლიტბიურომ დაამტკიცა კავკასიის სამთო რკინიგზის პროექტი. რკინიგზას უსწრაფესი გზით უნდა დაეკავშირებინა მოსკოვი და თბილისი. მას უნდა გადაეკვეთა კავკასიონის ქედის 11 გვირაბით, 15 დერეფნითა და 85 ხიდით. რკინიგზის დანიშნულება იყო ამიერკავკასიის საბჭოთა რესპუბლიკების ეკონომიკის განვითარება და საჭიროების შემთხვევაში რეგიონში რუსული სამხედრო ძალების შესვლის გაიოლება. პროექტს აქტიურად დაუპირისპირდნენ ქართველი ინტელექტუალები, ისტორიულ და კულტურულ ძეგლთა და გარემოს დამცველები. მათი აზრით რკინიგზა გამოიწვევდა საქართველოს მთის სოფლების დეპოპულაციას, დააზიანებდა საქართველოს ბუნებას და დააბინძურებდა თბილისის წყალმომარაგებას. ექსვთვიანი კამპანიის საპროტესტო შემდეგ საქართველოს კომპარტია იძულებული გახდა უარი ეთქვა პროექტზე. კამპანიის წარმატების შემდეგ გარემოსდაცვითი ჯგუფები გაძლიერდნენ. მათ დაიწყეს სვანეთში ხუდონის ჰიდროელექტროსადგურისა და არაგვის ხეობაში გაზსადენის მშენებლობის საწინააღმდეგო კამპანიები. პროტესტებს სათავეში ედგა საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა ზურაბ ჟვანიას მეთაურობით.
1988 წლის თებერვალში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაფუძნდა უნივერსიტეტის პრეს-კლუბი. მხოლოდ 1988 წელს ჩატარდა 38 მიტნგი და დემონსტრაცია, რომელთაგან მმხოლოდ 4 იყო ოფიციალურად სანქცირებული. ამავე წლიდან გაჩნდა ნაციონალიზმის ისეთი გამოვლინებები, რაც საქართველოში მცხოვრები ეთნიკური უმცირესობებისკენ იყო მიმართული. კომპარტია ცდილობდა ვითარების დაშოშმინებას. მარტიდან დაშვებულ იქნა დემონსტრაციები შეზღუდული ფორმით, სექტემბერში მიტინგებისთვის გამოყოფილ იქნა თბილისის იპოდრომის ტერიტორია. 1988 წლის ოქტომბერში ზურაბ ჭავჭავაძემ და მერაბ კოსტავამ დააფუძნეს „ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება“. ეს იყო პირველი პოლიტიკური ორგანიზაცია კომპარტიის შემდეგ. ნოემბერში საქართველოს სსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ მხარი არ დაუჭირა გორბაჩოვის მიერ ინიცირებულ საკონსტიტუციო ცვლილებებს. კომპარტიამ ვერ შეძლო აეცილებინა საქართველოს სსრ მწერალთა კავშირის თავმჯდომარედ ეროვნულად განწყობილი მუხრან მაჭავარიანის არჩევა. კომპარტიამ სცადა პატრიოტული თემატიკის გამოყენება. 1988 წლის ნოემბერში მან გამოაქვეყნა სახელმწიფო და კულტურულ დაწესებულებათა „გაქართულების“ განრიგი. 1989 წლის იანვარში შეიქმნა სტალინური ტერორის დროს რეპრესირებულ პირთა რეაბილიტაციის კომისია. 1989 წლის თებერვალში გამოქვეყნდა ქართული ისტორიული ძეგლების დაცვის პროგრამა. პარტიული პრესა განიხილავდა მანამდე ტაბუდადებულ თემებს, როგორიც იყო 1921 წელს საბჭოთა ანექსია, 1924 წლის ეროვნული აჯანყება, 1960-იანი წლების კორუფციის და სხვა პრობლემები. კომპარტიის ამ ტაქტიკამ ხელი შეუწყო ოპოზიციის დაყოფას ცვლილებებით დაკმაყოფილებულ ზომიერ ინტელექტუალებად და რადიკალ დსიდენტებად. მიუხედავად ამისა, კომპარტიამ დაკარგა კონტროლი ზომიერ ჯგუფებზეც. კომპარტიის მიერ შექმნილი „რუსთაველის საზოგადოების“ თავმჯდომარედ პარტიის მორჩილი ირაკლი აბაშიძის ნაცვლად აირჩიეს საბჭოთა რეჟიმის დიდი ხნის კრიტიკოსი აკაკი ბაქრაძე, რომელიც ხალხს მოუწოდებდა დამოუკიდებლობისკენ, პლურალიზმისკენ, კერძო საკუთრების დამკვიდრებისა და პოლიტიკური პარტიების ჩამოყალიბებისკენ. 1989 წლის თებერვალში დისიდენტებმა გააპროტესტეს 1921 წლის საბჭოთა ოკუპაციის 68 წლისთავი. პროტესტის ორგანიზატორები დააპატიმრეს. ამ და სხვა მიტინგების დაშლა უარყოფითად მოქმედებდა კომპარტიის რეპუტაციაზე. მარტში ჩატარებული სახალხო დეპუტატთა ყრილობის არცევნების გაყალბებამ საბოლოოდ მოახდინა კომპარტიის დისკრედიტაცია.
9 აპრილი
გარდამტეხი აღმოჩნდა 1989 წლის 9 აპრილი, რამაც ბოლო მოუღო კომპარტიის მიმართ არსებულ ისედაც სუსტ ნდობას და გააძლიერა მოწოდებები დამოუკიდებლობისკენ. თბილისში, რუსთაველის გამზირზე 4 აპრილს დაწყებული მშვიდობიანი მიტინგი და შიმშილობის აქცია 9 აპრილს დარბეულ იქნა სამხედრო ძალების გამოყენებით, დაიღუპა 21 და დაშავდა 427 ადამიანი. 9 აპრილის მიტინგის სისხლიანმა დარბევამ გაწყვიტა ქართული ზომიერი ჯგუფების კავშირი გორბაჩოვის პერესტროიკასთან და ყველას შეახსენა, რომ სსრკ პოლიციური სახელმწიფო იყო. 9 აპრილის გამო არავინ მიცემულა პასუხისგებაში. ხელისუფლების უმოქმედობამ წარმოშვა დამოუკიდებლობის საყოველთაო მოთხოვნა. 9 აპრილის შემდეგ მოთხოვნები შეიცვალა პოლიტიკური დამოუკიდებლობის, თავისუფალი არჩევნების და წითელი არმიის გაყვანის მოთხოვნებით.
9 აპრილიდან 1990 წლის არჩევნებამდე
აპრილის აქციების ლიდერების, გამსახურდიას, კოსტავას, ჭავჭავაძისა და გიორგი ჭანტურიას მეთაურობით ჩამოყალიბდა პოლიტიკური პარტიები. დაიწყო მოლაპარაკებები კომპარტიასთან თავისუფალი და დემოკრატიული არჩევნების ჩასატარებლად. 1989 წლის აპრილიდან 1990 წლის ოქტომბრამდე პერიოდს ახასიათებდა შემდეგი ნიშნები: საქართველოს კომპარტიის თანდათანობითი დაშლა და მისი გავლენის შესუსტება, ოპოზიციურ პარტიებს შორის დაძაბულობის და დაპირისპირების ზრდა და შიდაეთნიკური კონფლიქტების პირველი ნიშნების გაჩენა.
1989 წლის 14 აპრილს პატიაშვილის ნაცვლად დანიშნულმა გივი გუმბარიძემ სცადა საქართველოს კომპარტიის რეფორმირება, აგვისტოში პარტიამ დაიწყო ქართული ენის სახელმწიფო პროგრამა, ნოემბერში ცვლილებები შეიტანა საქართველოს სსრ-ის კონსტიტუციაში, რომლითაც საქართველოს სსრ-ს კანონმდებლობას უპირატესობა მიენიჭა სსრკ-ის კანონმდებლობის წინაშე, ხოლო მიწასა და ნედლეულს რესპუბლიკის ქონებად გამოცხადდა, რესპუბლიკის საზღვრებსა და ადმინისტრაციულ ერთეულებზე სრული კონტროლის უფლება მიეცა საქართველოს სსრ-ს, დაკანონდა კერძო საკუთრება და ბიზნესი, ლეგალიზებულ იქნა არასამთავრობო ორგანიზაციები. დაიწყო ქართული ორგანიზაციების გამოყოფა საკავშირო ორგანიზაციებისგან, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაციამ გაწყვიტა კავშირი ზემდგომ საკავშირო ორგანოსთან, 1990 წლის თებერვალში ცალკე ჩამოყალიბდა საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია, საქართველოს პროფკაშირები გამოეყო საკავშირო პროფკავშირებს, 1990 წლის მარტში დაიშალა საქართველოს კომკავშირი.
1990 წლის მარტში დაგეგმილი იყო საქართველოს უზენაესი საბჭოს არჩევნები. იმავე თვეში გაიმართა საქართველოს დისიდენტური მოძრაობების კონფერენცია, სადაც დისიდენტური ორგანიზაციები მსჯელობდნენ, მიეღოთ თუ არა მონაწილეობა არჩევნებში. არსებულ ორ: ზომიერ და რადიკალურ პოზიციას შორის გაიმარჯვა რადიკალურმა პოზიციამ, რომელიც არჩევნების ბოიკოტს მოითხოვდა. არჩევნები გადაიდო შემოდგომაზე. მოხდა განხეთქილება რადიკალურ ოპოზიციაში ზვიად გამსახურდიასა და გიორგი ჭანტურიას მომხრეებს შორის, რასაც აპრილში სროლებიც მოჰყვა. გამსახურდიას ლიდერობით შეიქმნა ბლოკი მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველო, რომელიც შემოდგომაზე დანიშნულ ოფიციალურ არჩევნებში მონაწილეობას დათანხმდა. ჭანტურიას, ირაკლი წერეთლისა და სხვათა პარტიებმა, რომლებსაც „შეურიგებლებს“ ეძახდნენ, მას ბოიკოტი გამოუცხადეს.
1990 წლის არჩევნები
ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის შედეგი იყო 1990 წლის ოქტომბერში ჩატარებული უზენაესი საბჭოს არჩევნები, რომელიც იყო პირველი დემოკრატიული არჩევნები საქართველოს სსრ-ში. 1990 წლის ზაფხულის ბოლოსთვის არსებობდა სულ მცირე 130 პოლიტიკური ორგანიზაცია.
განახლების მცდელობის მიუხედავად, გუმბარიძის ხელმძღვანელობით საქართველოს კომპარტია დამარცხდა არჩევნებში.
რესურსები ინტერნეტში
*
ანჩხო (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ანჩხო შეიძლება აღნიშნავდეს:
3 ივნისი
3 ივნისი — გრიგორიანული კალენდრის 154-ე დღე (ნაკიან წლებში – 155-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 211 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები
0603
ბრაინიგერბერგი
მინი|ბრაინიგერბერგი ბრაინიგერბერგი (Breinigerberg) — უძველესი ისტორიული ქალაქი ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში, გერმანია, ბელგიისა და ნიდერლანდების საზღვართან, 72 კმ-ში დასავლეთით კიოლნიდან და გერმანიის უკიდურეს დასავლეთით მდებარეობს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
წმინდა ლუსიას დღე
thumb|წმინდა ლუსიას ქანდაკება ბოსტონში წმინდა ლუსიას დღე (Lucia; Lucian päivä) — დღე, რომელსაც სკანდინავიის ქვეყნები 13 დეკემბერს დღესასწაულობენ. გარდა ამისა, წმინდა ლუსიას დღე აღინიშნება კუნძულ სიცილიაზეც.
დღესდღეობით
thumb|ზაფრანიანი ფუნთუშები წმინდა ლუსიას დღის აღნიშვნის ჩვეულება თითქმის არ შეცვლილა. სტოკჰოლმსა და ჰელსინკიში წმინდა ლუსიის ასარჩევად ცერემონია იმართება, შემდეგ კი კორონაცია ხდება. მას თეთრ კაბას აცმევენ, თავზე კი ანთებული სანთლებით შემკულ გვირგვინს ადგამენ, რის შემდეგაც საკარნავალოდ მორთულ-მოკაზმული ბავშვების მსვლელობა იწყება. შვედური კორონაცია ეროვნულ მუზეუმ სკანსენში ტარდება, ფინური კი ჰელსინკის მთავარ ტაძარში. „ზეიმის დედოფალი“ სიმბოლურადაა გამოწყობილი: თეთრი კაბა უბიწობასა და სისპეტაკეს განასახიერებს, წითელი ქამარი, რომელიც წელზე აქვს შემოვლებული — მოწამებრივ სიკვდილს, გვირგვინი — ნიმბს, სიწმინდის სიმბოლოს, ანთებული სანთლები კი  — სინათლეს.
სადღესასწაულო სუფრა
გამორჩეული კერძი — ზაფრანიანი ფუნთუშებია, რომელთაც რვიანის ფორმა აქვთ და სპირალისებული კიდეები ამშვენებს. ფუნთუშებს ყავას, გლინტვეინსა და ლუდსაც კი აყოლებენ. ზოგიერთი იულმუსსაც მიირთმევს, რაც ქართული ბურახის ანალოგია. [5]
ზეიმი ყოველთვის ლუსიასადმი მიძღვნილი სიმღერებით არის გაფორმებული. ყველაზე ცნობილი სიმღერაა „სანტა ლუსია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დღესასწაულები კატეგორია:შვედური კულტურა
ძიძიგური
საკუთარი სახელი ძიძიგური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Kuroshiodaphne phaeacme
Kuroshiodaphne phaeacme — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
უძლოური
უძლოური — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (ნახახულევის თემი). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ ბორცვიან მთისწინეთზე. ზღვის დონიდან 320 მეტრი, ხონიდან 12 კილომეტრი. სოფელში არის მაცხოვრის სახელობის ეკლესია (1319 წ.).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კარბონული სისტემა
კარბონული სისტემა (პერიოდი) — პალეოზოური ჯგუფის რიგით მეხუთე სისტემა (გეოლოგიური წელთაღრიცხვის პალეოზოური ერის მეხუთე პერიოდი). მოსდევს დევონურ სისტემას (პერიოდს) და წინ უსწრებს პერმულ სისტემას (პერიოდს). აბსოლუტური გეოქრონოლოგიით კარბონული სისტემა დაიწყო 350 მლნ. წლის წინათ და გრძელდებოდა 75 მლნ. წელს. კარბონული სისტემა (პერიოდი) დაადგინეს ინგლისელმა გეოლოგებმა უ. კონიბირმა და უ. ფილიპსმა 1822 წელს დიდ ბრიტანეთში. კარბონული სისტემის (პერიოდის) ერთიანი დანაწილების სქემა არ არსებობს. კარბონული სისტემა განსაკუთრებით მისი I ნახევარი, თალასოკრატიული პერიოდი იყო. კონტინენტურ მასივს წარმოადგენდა გონდვანა. კარბონული სისტემის II ნახევარში ჰერცინული დანაოჭების ზონაში (ურალი, ტიან-შანი, ყაზახეთი, ჩრდილო-დასავლეთ ევროპა, აღმოსავლეთი აზია, ჩრდილოეთი ამერიკა) წარმოიშვა მთები. ამ პროცესს დაუკავშირდა ძლიერი ეფუზიური და განსაკუთრებით ინტუზიული მაგმატიზმი. ხმელეთის ჰავას თითქმის ყველა სარტყელში მაღალი ტენიანობა ახასიათებდა, რაც ხელს უწყობდა ტყისა და ჭაობის მცენარეულობის ფართოდ გავრცელებას ყველა კონტინენტზე და ქმნიდა ტორფისა და ქვანახშირის უმდიდრესი საბადოების წარმოქმნის პირობებს. კარბონული სისტემაში მცენარეთაგან გავრცელებულია გიგანტური კალამიტები, მახათასნაირნი, ლიკოპოდიუმები (ლეპიდოდენდრონი, სიგილარია). თესლოვანი და სპორიანი გვიმრები, კორდაიტები, ჩნდება წიწვიანები, ზღვებში ბატონობს ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეები. მტკნარ წყლებში — მწვანე წყალმცენარეები. ცხოველთა სამყაროში 3 მთავარი ზოოგეოგრაფიული ოლქი გამოიყოფა: ხმელთაშუაზღვის, ჩრდილოეთ ევროპისა და ციმბირის. მრავალფეროვანია ზღვის ფაუნა-ფორამინიფერები, ბრაქიოპოდები, ზღვის შროშნები და ზღარბები, მარჯნები, ცეფალოპოდები, ორსაგდულიანები, მუცელფეხიანები, კიბოსნაირნი. ვითარდებიან ხრტილიანი და ძვლიანი თევზები. ხმელეთზე ბატონობენ ამფიბიები, სტეგოცეფალები, გიგანტური მწერები (კალიები) და სხვა.
კარბონული სისტემის ქანები ფართოდაა გავრცელებული. ყოფილ სსრკ-ში კლასიკურად ითვლება დონეცისა და მოსკოვის აუზების, ურალის, ტუნგუსკისა და სხვა ჭრილები. საქართველოში კარბონული სისტემის ნალექები ცნობილია სვანეთში (დიზის სერიის ნაწილი) და ხრამის მასივზე (ქვედა- და შუაკარბონული ასაკის ვულკანოგენურ-დანალექი წყება).
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
Lasioglossum aeneum
Lasioglossum aeneum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1917 წელს.
სქოლიო
aeneum
ძნელაძე
საკუთარი სახელი ძნელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
2+2=5
გვერდი=7|მინი|Deux et deux font cinq (1895) [[ალფონს ალეს მიერ დაწერილი აბსურდული მოთხრობების კრებული.]] მათემატიკურად არასწორი ფრაზა „ორს პლუს ორი უდრის ხუთს“ (2 + 2 = 5) მომდინარეობს ჯორჯ ორუელის 1949 წელს გამოქვეყნებული ანტიუტიპიური რომანიდან „1984“, როგორც ინგსოცის (ინგლისური სოციალიზმი) ფილოსოფიის შესაძლო მტკიცება, მსგავსად დოგმისა „ომი მშვიდობაა“, რომელიც უნდათ, რომ ხალხს დააჯერონ. 1984 წელს, დღიურის წერისას, მთავარი გმირი უინსტონ სმიტი იწყებს ფიქრს, შეუძლია თუ არა შიდა პარტიას იმის გამოცხადება, რომ „ორს პლუს ორი უდრის ხუთს“. სმიტი შემდეგ იმაზე ფიქრობს, ამგვარი კონსენსუსური რეალობა სიმართლედ აქცევს თუ არა სიცრუეს.
ძნელაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
2+2=5
აღსანიშნავია, რომ ფრაზა 2 + 2 = 5 ორუელამდეც არსებობდა, მაგალითად — ნაშრომი Deux et deux font cinq (ორს დამატებული ორი უდრის ხუთს), რომელიც 1895 წელს ალფონს ალემ დაწერა და წარმოადგენს აბსურდული მოთხრობების კრებულს.
სქოლიო
კატეგორია:მთელი რიცხვები კატეგორია:სიცრუე
თანამედროვე არქიტექტურა
ტერმინი თანამედროვე არქიტექტურა მიმდინარე პერიოდში შექმნილ არქიტექტურაზე მიუთითებს. ის, როგორც წესი, მოიცავს ბოლო რამდენიმე ათწლეულს. ამჟამად თანამედროვე არქიტექტურა მოიცავს პერიოდს 1980-იანი წლებიდან დღემდე.
სუნ ძი
სუნ ძი (გამარტივებული ჩინური): 孙子 ტრადიციული ჩინური: 孫子；ფინინი: sūnzi (დაბადების სახელი სვენ უ გამარტივებული ჩინური: 孙武 ტრადიციული ჩინური: 孫武; ფინინი: sūnwǔ) — ჩინელი მხედართმთავარი და სამხედრო თეორეტიკოსი. დაიბადა ცის სამეფოში. სამხედრო ხელოვნების ტრაქტატის — „სამხედრო ხელოვნების“ ავტორი. ომს განიხილავდა უმნიშვნელოვანეს მოვლენად, რომელზეც დამოკიდებულია სახელმწიფოს ბედი. ომის მომზადებაში დიდ როლს ანიჭებდა პოლიტიკას.
თანამედროვე არქიტექტურა
თემები თანამედროვე არქიტექტურაში
კატეგორია:არქიტექტურული მიმდინარეობები ბიონური არქიტექტურა გამოიყენებოდა ძველ ჩინეთში ძველი წელთაღრიცხვით 200-124 წლებში
Kuroshiodaphne saturata
Kuroshiodaphne saturata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
წმინდა ლუსია
thumb|[[დომენიკო ბეკაფუმის „წმინდა ლუსია“]] წმინდა ლუსია (იტ. Santa Lucia; დაახ. 283 სირაკუზა, იტალია — დაახ. 303 იქვე) — ადრექრისტიანული წმინდანი და წამებული, უსინათლოთა მფარველი. სახელი ლუსია ლათინური სიტყვისგან „სინათლისგან“ მომდინარეობს.
ცხოვრება
სირაკუზაში, სან-ჯოვანის კატაკომბებში 400 წლით დათარიღებული საფლავის ქვა და ქრისტიანულ დოკუმენტებში არაერთგზის ხსენება წმინდა ლუსიას რეალურობას სარწმუნოს ხდის. რომსა და სირაკუზაში დაახლოებით 600 წელს წმინდა ლუსიას მონასტერი არსებობდა. მისი წამების პირველი აღწერილობა V-VI სს მიეკუთვნება. ლუსიას ცხოვრება არაერთი სასწაულებრივი ქმედებით არის დახუნძლული, რაც მას წმინდა აგათას ბიოგრაფიასთან აკავშირებს.