cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მირზა ქუჩეკ ხანი
ბიოგრაფია
როდესაც 1920 წლის მაისში საბჭოთა ჯარებმა და ფლოტმა ენზელის ოპერაციის შედეგად, ქალაქი ენზელი დაიკავეს, ადგილობრივი ხელისუფლება და ბრიტანელები ქალაქიდან გაიქცნენ. ქუჩეკ ხანი იქ ჩავიდა თავისი რაზმით და   საბჭოთა ხელისუფლებასთან მოლაპარაკებები დაიწყო. სთავაზობდა მათ თანამშრომლობას დამოუკიდებელი გილანის რესპუბლიკის აღიარების და რსფსრ-ის მხრიდან შიდა საქმეებში ჩაურევლობის პირობით, რაზეც თავდაპირველად თანხმობა მიიღო. მინი|მირზა ქუჩეკ ხანის თავი [[რეშთი|რეშთში]] 1920 წლის ივნისიდან ივლისამდე და 1921 წლის მაისიდან სექტემბრამდე ხელმძღვანელობდა ამ სახელმწიფო ფორმირების დროებით მთავრობას; უკვე 1920 წელს დაიწყო უთანხმოება ქუჩეკ ხანს, რომელიც ცდილობდა შეენარჩუნებინა ფეოდალიზმის ელემენტები გილანში და სპარსელ კომუნისტებს შორის, რომლებიც მასიურად მონაწილეობდნენ გილანის სახალხო მოძრაობაში. 1921 წლისთვის განსხვავებები გადაულახავი გახდა და რსფსრ-მ იმ დროისთვის, დიდ ბრიტანეთთან შეთანხმებით, შეწყვიტა მოძრაობის მხარდაჭერა; 1921 წლის 4 აგვისტოს ქუჩეკმა მოაწყო გადატრიალება გილანის რესპუბლიკაში, ხოლო 29 სექტემბერს — თავდასხმა გილანში კომუნისტური პარტიის წარმომადგენლებზე  კომუნისტური აჯანყების ჩახშობის და გილანის ავტონომიის მიღწევის მიზნით სპარსეთის სახელმწიფოს ფარგლებში  ცენტრალურ ხელისუფლებასთან ერთად,  რომლის ძალები აჯანყებულ რეგიონს უახლოვდებოდნენ. აჯანყება ჩაახშეს, მაგრამ რეზა შაჰმა, რომელიც ხელმძღვანელობდა სპარსეთის ჯარებს, მოლაპარაკება არ გამართა ქუჩეკთან და დაამარცხა ჯანგალიელთა ძალები. კუჩეკი გაიქცა თალიშის მთებში. იქ ძლიერი მოყინვა მიიღო. ქუჩეკი ბოლოს  უკვე მომაკვდავი აღმოაჩინეს ერთ-ერთი ადგილობრივი მიწის მესაკუთრის მსახურებმა,  რომლებმაც მესაკუთრის ბრძანებით მას თავი მოჰკვეთეს. ქუჩეკის  თავი რეშთში გაგზავნეს და გამოიტანეს საჯაროდ  ქალაქის ყაზარმებთან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1921 კატეგორია:ირანელი რევოლუციონერები კატეგორია:ირანელი სამხედრო მეთაურები კატეგორია:თალიშები
რეიჩელ მაკ-ადამსი
რეიჩელ ენ მაკადამსი (Rachel McAdams დ. 17 ნოემბერი, 1978) — კანადელი მსახიობი.
ბიოგრაფია
2001 წელს იორკის უნივერსიტეტში თეატრალური პროგრამის დასრულების შემდეგ, მაკადამსმა დაიწყო სამსახიობო კარიერა, თუმცა მხოლოდ 2004 წელს გახდა ცნობილი, როდესაც მან ითამაშა თინეიჯერულ კომედია „საზიზღარ გოგონებსა“ და რომანტიკულ დრამა „უბის წიგნაკში“. 2005 წელს ის გამოჩნდა რომანტიკულ კომედია „დაუპატიჟებელ სტუმრებში“, თრილერ „წითელ თვალსა“ და ოჯახურ დრამა „სტოუნების ოჯახში“, რის შემდეგაც მედიამ „ახალ ჯულია რობერტსად“ შერაცხა. თუმცა, ამის შემდეგ მან შეწყვიტა კარიერა და უარი თქვა მთავარ როლებზე ფილმებში „ეშმაკი ატარებს პრადას“ და „კაზინო როიალი“.
ტიტა (მესტიის მუნიციპალიტეტი)
ტიტა  — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ჭუბერის თემში (სოფლები: დევრა, ზემო მარღი, ლარილარი, ლახამი, ლეკულმახა, ლეწფერი, სგურიში, ტიტა, ქვემო მარღი, ყარი).
რეიჩელ მაკ-ადამსი
ბიოგრაფია
მაკადამსი სამსახიობო კარიერას 2008 წელს დაუბრუნდა და მონაწილეობა მიიღო ნაკლებად ცნობილ დამოუკიდებელ ფილმებში „ოჯახური ცხოვრებასა“ და „იღბლიანებში“, თუმცა 2009 წელს კვლავ ითამაშა პოპულარულ სურათებში, მათ შორისაა პოლიტიკური თრილერი „დიდი თამაში“, სამეცნიერო ფანტასტიკა „დროში მოგზაურის ცოლი“ და სათავგადასავლო მოქმედებითი „შერლოკ ჰოლმზი“ და მის გაგრძელებაში 2011 წელს „შერლოკ ჰოლმზი: ჩრდილების თამაში“ 2010 წელს მთავარი როლი შეასრულა კომედიაში „დილა მშვიდობისა„. 2011 წელს მაკადამსი გამოჩნდა ვუდი ალენის რომანტიკულ კომედიაში, „შუაღამე პარიზში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი
ტიტა (მესტიის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნაჩაროვო
ნაჩაროვო (Нажар; Начарово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (99%).
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
ჩეფცა
ჩეფცა (Чепца) — მდინარე რუსეთში, პერმის მხარეში, კიროვის ოლქსა და უდმურტეთში; ვიატკის (ვოლგის აუზი) მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 501 კმ, აუზის ფართობი 20 000 კმ². სათავეს იღებს ზემო კამის მაღლობზე, მასზე მიედინება დასავლეთისკენ, ღრმა და ფართო ხეობაში, ქვემოთში კვეთს ვიატკის უვალს. იკვებება უპირატესად თოვლის წყლით. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავიდან 85 კმ-ში 130 მ³/წმ. იყინება ნოემბერში, ლღვება აპრილში – მაისის დასაწყისში. იყენებენ დასაცურებლად. სანაოსნოა შესართავიდან 135 კმ-ზე. მდინარეზეა ქალაქები გლაზოვი და კიროვო-ჩეპეცკი.
სქოლიო
კატეგორია:პერმის მხარის მდინარეები კატეგორია:კიროვის ოლქის მდინარეები კატეგორია:უდმურტეთის მდინარეები
ბილანიშვილი
საკუთარი სახელი ბილანიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ოჰრიდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი ოჰრიდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტელესტო (თანამგზავრი)
ტელესტო (Τελεστώ) — სატურნის ერთ-ერთი მთვარე. აღმოაჩინეს 1980 წელს, დედამიწაზე განთავსებული ობსერვატორიებიდან წარმართული დაკვირვებების შედეგად და მონიშნეს როგორც S/1980 S 13.
1983 წელს, ოფიციალურად ეწოდა ბერძნული მითოლოგიის ოკეანიდის — ტელესტოს სახელი. ასევე უწოდებენ სატურნი XIII (13) ან თეტისი B-ს.
ტელესტო ორბიტას იზიარებს სატურნის კიდევ ერთ მთვარე — თეტისთან, განთავსებულია თეტისის ლაგრანჟის წერტილში. მათი მსგავსი ურთიერთობა პირველად 1981 წელს შენიშნეს. სატურნის კიდევ ერთი მთვარე კალიფსო, თეტისის სხვა ლაგრანჟის წერტილში მდებარეობს, თეტისიდან 60 გრადუსით სხვა მიმართულებით.
2005 წელს, ტელესტოს გადაუფრინა NASA-ს კოსმოსურმა ხომალდმა „კასინიმ“. როგორც მის მიერ გადაღებულ ფოტოებზე ჩანს, ამ მთვარის ზედაპირი საოცრად გლუვია და ნაკლებად შეიმჩნევა დარტყმითი კრატერები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სატურნის თანამგზავრები
ანდრო დადიანი
ანდრია (ანდრო) ნესტორის ძე დადიანი (დ. 1892 — გ. 18 დეკემბერი, 1918, სოფ. სადახლო, ახლანდ. მარნეულის მუნიციპალიტეტი; დაკრძალულია ქუთაისში) — ქართველი ოფიცერი, კავალერისტი.
დაიბადა თავად ნესტორ დადიანის და ნინო ანჩაბაძის ოჯახში. დაამთავრა ოდესის კადეტთა კორპუსი (1910) და ელიზავეტგრადის საკავალერიო სასწავლებელი (1913). მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში. 1915-1917 წლებში მსახურობდა სევერსკის დრაგუნთა მე-18 პოლკში კორნეტად, შემდეგ შტაბს-როტმისტრად, 1917 წლიდან — ქართულ ცხენოსან პოლკში როტმისტრად. 1918 წლიდან იმავე ჩინით იყო საქართველოს არმიის 1-ლი ცხენოსან პოლკში. გმირულად დაიღუპა 1918 წლის დეკემბერში სომხეთ-საქართველოს ომის დროს სომხეთის ჯარის ავანგარდის სოფელ სადახლოზე თავდასხმის მოგერიებისას. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV, III და II, წმ. ვლადიმერის III ხარისხის ორდენებით (ყველა 1915), გიორგის იარაღით (16 მარტი, 1918). ცოლად ჰყავდა ვერა ალექსანდრეს ასული ერისთავი (გურიისა) (დ. 1895 — გ. 1935).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1918 ანდრო კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები
ახმეტა
ისტორია
თქმულების მიხედვით, თამარ მეფეს ძალზე მოსწონებია წყლითა და ნოყიერი ნიადაგით მდიდარი ეს კუთხე და უნატრია: ახ, ნეტავ, აქ ზვარი და ხეხილი გაშენდესო. მეფის სურვილი ასრულებულა, დასახლებისთვის კი ახმეტა დაურქმევიათ. ახმეტა, როგორც მნიშვნელოვანი დასახლება, იხსენიება XVIII საუკუნის 40-იანი წლებიდან. ვახუშტი ბაგრატიონის ცნობით, ახმეტა განთქმული იყო საუკეთესო ღვინით. ლეკიანობის დროს ახმეტაში ხშირად იმართებოდა ბრძოლები.
XVIII საუკუნის 40-იან წლებში ახმეტა მიწისძვრამ დაანგრია, 1754 წელს კი ხუნძახის მმართველმა ნურსალ ბეგმა ააოხრა. XIX საუკუნის დასაწყისში გიორგი მაღალაშვილს ახმეტაში ეკლესიის აგება დაუწყია, მშენებლობა მის შვილებს დაუმთავრებიათ. მაღალაშვილის ქართლიდან კახეთში გადასახლება სვეტიცხოვლის საკათალიკოსო მამულების მართვა-გამეგეობასთან უნდა იყოს დაკავშირებული, სავარაუდოა, რომ ახმეტაში მან რაღაც სახელო და მასთან ერთად მამულიც მიიღო. 1812 წლის 31 იანვარს ახმეტაში რუსეთის იმპერიის მთავრობის საეგზეკუციო რაზმი ჩავიდა. ახმეტელებმა განგაში ატეხეს და რაზმი განდევნეს. ეს გახდა ნიშანი კახეთში აჯანჯების დაწყებისა.
ქალაქის სტატუსი მიიღო 1966 წელს. ახმეტის საქალაქო საბჭო მოიცავდა 15 სოფელს. 1971 წელს დამუშავდა ქალაქის გენერალური გეგმა (არქიტექტორი რ. ხატიაშვილი, ეკონომისტი ჯ. ძაძუა). საბჭოთა დროს მოქმედებდა ხის დამამუშავებელი, ღვინის, საკონსერვო, ყველ-კარაქის, საფუარის ქარხნები, სატყეო, ვაზის სანერგე და მევენახეობის მეურნეობები. მოქმედებდა საჰაერო მიმოსვლა თბილისამდე.
ისტორიული ძეგლები
ახმეტის ჩრდილოეთით 1,5 კილომეტრზე მდებარეობს ახმეტის ღვთაების ეკლესია. ესაა VI საუკუნის სამნავიანი ბაზილიკა, რომელიც წყაროებში იხსენიება, როგორც ერთ-ერთი ასურელი მამის, ანტონ მარტყოფელის დროებითი ადგილსამყოფელი. ნაშენებია რიყის ქვით და შირიმით. ბაზილიკის ირგვლის შემორჩენილია გალავნის, საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობების ნანგრევები და დარბაზული ეკლესია.
ახმეტაში მოქმედებს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი.
სხვა მნიშვნელოვანი ისტორიული ძეგლებია:
სქოლიო
კატეგორია:კახეთის მხარის ქალაქები
Simon & Garfunkel-ის დისკოგრაფია
ეს არის Simon & Garfunkel-ის ოფიციალური დისკოგრაფია. 1964 წლიდან მოყოლებული, მათ ჩაწერეს ხუთი სტუდიური და რამდენიმე საკონცერტო ალბომი.
კოსტრომის ოლქი
კოსტრომის ოლქი - ოლქი რუსეთში. შედის რუსეთის ცენტრალურ ფედერალურ მხარეში.
გეოგრაფია
ოლქი მდებარეობს რუსეთის ევროპულ ნაწილში. ესაზღვრება ვოლოგდის, ივანოვოს, ნიჟნი-ნოვგოროდის, იაროსლავლისა და კიროვის ოლქები.
მოსახლეობა
2002 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის ოლქები
ბაგრატ VI (იმერეთის მეფე)
ბაგრატ VI, იმერეთში ბაგრატ II (დ. დაახლოებით 1439 — გ. 1478) — იმერეთის მეფე 1463-1466, ქართლ-იმერეთის მეფე 1466-1478, ბაგრატიონთა იმერეთის შტოს წარმონადგენელი, ალექსანდრე I-ის ძმის გიორგის ძე. XV საუკუნის შუა წლებში იყო სამოქალაქოს ერისთავი. სამეფო ხელისუფლების მოწინააღმდეგე ყვარყვარე II ჯაყელთან კავშირის გამო საქართველოს მეფე გიორგი VIII-მ ბაგრატ VI-ს 1462 ქუთაისი ჩამოართვა. ბაგრატ VI აჯანყდა, 1463 ჩიხორის ბრძოლაში გიორგი VIII დაამარცხა და იმერეთის მეფედ ეკურთხა. 1465 გიორგი VIII ყვარყვარე II ჯაყელმა დაატყვევა; ბაგრატ VI-მ ამით ისარგებლა, ქართლში გადავიდა და 1466 თავი მეფედ გამოაცხადა. 1477 საქართველოში შემოჭრილმა ირანის ლაშქარმა უზუნ-ჰასანის მეთაურობით თბილისი, გორი და ქართლის ვაკე დაიკავა. ბაგრატ VI უზუნ-ჰასანს დაუზავდა და ხარკი იკისრა. 1477 წელს ილაშქრა ოდიშში, ვამეყ II დადიანი დაამარცხა და დაიმორჩილა. 1478 წელს უზუნ-ჰასანის სიკვდილისთანავე, მტერმა საქართველო მიატოვა. იმავე წელს ბაგრატ VI-ც გარდაიცვალა.
კანის კინოფესტივალი
ყველაზე საპატიო პრიზი „ოქროს პალმის რტო“ ენიჭება საუკეთესო ფილმს. არსებობს სხვა ჯილდოებიც: გრან-პრი, ჯილდო საუკეთესო მსახიობ ქალსა და მამაკაცს, რეჟისორსა და სცენარისტს, ჟიურის პრიზი, „ოქროს პალმის რტო“ მოკლემეტრაჟიანი ფილმისთვის და „ოქროს კამერა“ საუკეთესო დებიუტისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანის კინოფესტივალი კატეგორია:საერთაშორისო კინოფესტივალები კატეგორია:კინოფესტივალები
სიურეია აღაოღლუ
სიურეია აღაოღლუ (Süreyya Ağaoğlu, 1903–1989) — აზერბაიჯანული წარმოშობის თურქი მწერალი და იურისტი, პირველი ქალი-ადვოკატი თურქეთის ისტორიაში.
ბიოგრაფია
სიურეია აღაოღლუ აზერბაიჯანელი, ხოლო შემდგომში თურქი პოლიტიკოსის აჰმედ-ბეგ აგაევის ქალიშვილი იყო. 1920 წელს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დაცემის შემდეგ ოჯახი თურქეთში გადავიდა, სადაც სიურეიამ სტამბოლის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი დაამთავრა. 1927 წლიდან გარდაცვალებამდე ადვოკატად მუშაობდა. არის ორი წიგნის ავტორი: „რა ვნახე ლონდონში“ (Londra'da Gördüklerim) და „აი, როგორ გავიდა ცხოვრება“ (Bir Hayat Böyle Geçti), რომლებშიც მრავალ სამართლებრივ საკითხებს შეეხო. იგი სტამბოლში ინსულტით გარდაიცვალა. 2003 წელს მის პატივსაცემად გამოიცა ვერცხლის სამახსოვრო მონეტა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:სტამბოლის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ოჰრიდი
ოჰრიდი (Охрид; Ohri) – ქალაქი ჩრდილოეთ მაკედონიის დასავლეთ ნაწილში. დასახლება მდებარეობს ამავე სახელწოდების ტბის სანაპირო ზოლში. ოჰრიდში ცხოვრობს 40 033 ადამიანი, ქალაქს მოსახლეობის მხრივ ჩრდილოეთ მაკედონიაში მერვე ადგილი უკავია. ოჰრიდი წარმოადგენს ოჰრიდის თემის ადმინისტრაციულ ცენტრს. აქ მრავლად არის ეკლესიები და ძველი სასახლეები, სწორედ ამიტომ ამ ადგილს ტურიზმის მხრივ მნიშვნელოვანი ფუნქციები აკისრია. ოჰრიდი მდებარეობს სკოპიედან დასავლეთით, ხოლო ტირანადან აღმოსავლეთით. ქალაქიდან რამდენიმე კილომეტრში არის ოჰრიდის საერთაშორისო აეროპორტი. ქალაქს ეკლესიების სიმრავლის გამო ზოგჯერ „ბალკანეთის იერუსალიმს“ უწოდებენ. 1979 წელს იუნესკომ ეს ტერიტორია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიყვანა. ოჰრიდი იმ 28 ქალაქიდან ერთ-ერთია, რომელსაც იუნესკომ მიანიჭა როგორც კულტურული ასევე ბუნებრივი ძეგლის სტატუსი.1979 წელს იუნესკომ ეს ტერიტორია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიყვანა.
ტრანსპორტი
ოჰრიდში მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტი (ამჟამად ცნობილია როგორც „წმინდა პავლე მოციქულის აეროპორტი“), რომელიც ღიაა მთელი წლის განმავლობაში.
1966 წლამდე ოჰრიდი სკოპიესთან დაკავშირებული იყო 167 კმ-იანი ოჰრიდის ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზით.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩრდილოეთ მაკედონიაში
Ancrene Wisse and Hali Meiðhad
Ancrene Wisse and Hali Meiðhad — ჯ.რ.რ. ტოლკინის 1929 წლის ესე, რომელიც ეხება XIII საუკუნის ანკრენ ვისეს The Anchoresses' Rule-ს და ჰალი მეიდადის ნაშრომს უბიწოების შესახებ „წმინდა ქალწულობა“. ამ ესეს ხოლმე უწოდებენ საუკეთესო, მაგრამ ტოლკინის აკადემიური ნაშრომებიდან ნაკლებად ცნობილს.
სქოლიო
კატეგორია:1929 წლის ესეები კატეგორია:ესეები ლიტერატურის შესახებ კატეგორია:ჯ. რ. რ. ტოლკინის ესეები
ბანდონი (კორკის საგრაფო)
ბანდონის დაძმობილებული ქალაქია ორეგონის შტატის ქალაქი ბანდონი.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 5 822 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 5 161 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
ქვემოთმოყვანილ დაფებში ყველა პასუხის ჯამი (სვეტი „ჯამი“), როგორც წესი, დასახლებული პუნქტის სრულ მოსახლეობაზე ნაკლებია (სვეტი „2006“).
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
ჭურნალი
ჭურნალი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჭალის თემი), მდებარეობს მდინარე ყვირილის ხეობაში. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, საჩხერიდან 17 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 94 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პოლიკარპე I (ბიზანტიის ეპისკოპოსი)
პოლიკარპე I (Πολύκαρπος Α; დ. უცნობია — გ. 89, ბიზანტიონი) — ბიზანტიის ეპისკოპოსი 69–89 წლებში. თანამდებობაზე შეცვალა ონისიმე მოციქული. ეპისკოპოსის ტახტი ეკავა 20 წლის მანძილზე. უკანასკნელი რვა წელი (81 წლიდან) მმართველობა უხდებოდა იმპერატორ დომიციანეს დროს, რომელიც სასტიკად დევნიდა ქრისტიანებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 89 კატეგორია:ბიზანტიის ეპისკოპოსები
ნიჟნეივანაევო
ნიჟნეივანაევო (Түбәнге Иванай; Нижнеиванаево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 314 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 76 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (96%).
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
A Very Gaga Thanksgiving
A Very Gaga Thanksgiving — მადლიერების დღის აღსანიშნავი სპეციალური შოუ, რომელიც თავდაპირველად ეთერში გავიდა 2011 წლის 24 ნოემბერს, ამერიკის შეერთებულ შტატებში არხ ABC-ზე. შოუს ავტორი და რეჟისორი არის ამერიკელი პოპ-მომღერალი ლედი გაგა. გაგა შოუში განიხილავს პირად ცხოვრებას და მის მუსიკას. შოუში ასევე გამოჩნდნენ ამერიკელი ჟურნალისტი ქეით ქურიქი, ამერიკელი შეფ-მზარეული არტ სმიტი რომელმაც გაგასთან ერთად მოამზადა მადლიერების დღის სუფრის განუყრელი კერძი შემწვარი ინდაური, შოუში ასევე გამოჩნდა ლეგენდარულ მომღერალი ტონი ბენეტი რომელთანაც გაგამ პირველად შეასრულა ცოცხლად სიმღერა "The Lady Is a Tramp". გაგამ ასევე შეასრულა ოთხი სიმღერის აკუსტიკური ვერსია თავისი მეორე სტუდიური ალბომიდან "Born This Way" და ორი საშობაო სიმღერა.
მიმოხილვა
ქეით ქურიქის ინტერვიუში გაგამ ილაპარაკა მის ცხოვებაზე, მუსიკაზე და მის სწავლის პერიოდზე სასულიერო სასწავლებელში რომელიც მდებარეობდა მანჰეტენზე. გაგამ ასევე შოუში შეასრულა ცხრა სიმღერა მცირე აუდიტორიის წინაშე სადაც იმყოფებოდნენ მისი მეგობრები და ოჯახისწევრები. ეს სიმღერებია "Born This Way", "Marry the Night", "Yoü and I", "Hair", "The Edge of Glory" და "Bad Romance". გაგამ ასევე შეასრულა ორი საშობაო სიმღერა ირვინგ ბერლინის "White Christmas" და მილტონ დილუგის "Orange Colored Sky". მან ასევე ცოცხლად შეასრულა სიმღერა "The Lady Is a Tramp" ლეგენდარულ მომღერალ ტონი ბენეტისთან ერთად. ამერიკელ შეფ-მზარეულ არტ სმიტისთან ერთად გაგამ მოამზადა მადლიერების დღის კერძები მათ შორის შემწვარი ინდაური. შოუს დასასრულს გაგამ ფართო მაყურებელს წარუდგინა თავისი სიმღერის "Marry the Night"-ის მუსიკალური ვიდეოს პატარა ნაწვეტი.
მუსიკა
2011 წლის 22 ნოემბერს გაგამ გამოუშვა ცოცხალი EP ალბომი, სადაც შესულია ოთხი სიმღერის აუდიო ვერსია რომლებიც გაგამ შეასრულა ცოცხლად მადლიერების დღის სპეციალურ შოუში A Very Gaga Thanksgiving. ეს სიმღერებია: "White Christmas", "Orange Colored Sky", "Yoü and I", და "The Edge of Glory". ალბომი გამოვიდა ჩიფრული ფორმტით iTunes Store-ზე მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. ალბომმა დაიკავა 56-ე ადგილი ბილბორდ 200-ში და მეცხრე ადგილი ბილბორდის საშობაო ალბომების ჩარტში.
კონ ჰიო ჯინი
კონ ჰიო ჯინი (공효진, დ.4 აპრილი, 1980, სეული, სამხრეთი კორეა) — სახმრეთ კორეელი მსახიობი. პოპულარობა მოიპოვა ფილმით „მის სტაფილო“ და ტელესერიალებით „პასტა“, „სიყვარულის ხელოვნება“, „მზის მბრძანებელი“.
ბიოგრაფია
კონ ჰიო ჯინი დაიბადა სეულში, სამხრეთი კორეა. იგი დედასთან და უმცროს ძმასთან ერთად საშუალო სკოლაში სწავლის დროს ავსტრალიაში გადავიდა საცხოვრებლად, ხოლო მისი მამა კორეაში მუშაობდა ოჯახის შესანახად. იგი სწავლობდა ჯონ პოლ კოლეჯის საშუალო სკოლაში, ბრიზბენში. ის წლები მისთვის საუკეთესო იყო. იგი 2011 წელს დასახელდა მეგობრობის წლის ერთ-ერთ კეთილი ნების ელჩად, ავსტრალიასა და სამხრეთ კორეას შორის 50 წლიანი ორმხრივი ურთიერთობის პატივსაცემად. ავსტრალიაში გატარებული სამი წლის შემდეგ, კონის ოჯახი კორეაში დაბრუნდა 1997 წელს, აზიის ფინანური კრიზისის ფონზე.
კარიერა
კორეაში დაბრუნების შემდეგ ჰიო ჯინმა მოდელად დაიწყო მუშაობა. ის გამოჩნდა რეკლამებში, როგორიცაა „ბედნიერი სიკვდილი“. სამოდელო ბიზნესში წელიწად-ნახევრის შემდეგ, მან მცირე როლი მიიღო ფილმში „გახსოვდეს, რომ სიკვდილი გელის“. ფილმი ეხება ლესბოსელთა ურთიერთობებს გოგონების საშუალო სკოლაში. მიუხედავად იმისა, რომ მას არ ჰქონდა კომერციული წარმატება 1999 წელს, ფილმი ხშირად მოიხსენიება, როგორც მაგალითი ახალგაზრდა კორეელი კინორეჟისორებისთვის და კინომაყურებლებისთვის, როგორც თანამედროვე კლასიკა. გადაღების შემდეგ ჰიო ჯინმა ითამაშა კომედიურ სერიალში My Funky Family (2000).
2001 წელს მან კონდუქტორის როლი ითამაშა 50 ეპიზოდიან სატელევიზიო სერიალში Wonderful Days. მოგვიანებით მან მოიპოვა საუკეთესო ახალი მსახიობი ქალის ჯილდო სატელევიზიო სერიალების კატეგორიაში Baeksang-ზე. შემდეგ ჩნდება მცირე როლებში ჩან ჯინის კომედიაში Chatty Killer და ფილმში Volcanic Strike.
2003 წელს კონ ჰიო ჯინმა მიიღო როლი სატელევიზიო სერიალში Snowman და Let's Go to School, Sang Doo! 2004-დან 2005 წლამდე მისი კარიერა არ ვითარდებოდა. 2005 წელს კი მან ითამაშა სერიალში „ჩემი საყვარელი მასწავლებელი“ და ფილმში „ზეცის ლეგიონი.“
მინი|მარცხნივ|კონ ჰე ჯინი [[2012 წელს]]
წარმატება
2006 წელს, ფილმის „გახსოვდეს, რომ სიკვდილი გელის“ რეჟისორმა, კიმ ტე იონმა (რომელსაც ის თავის მენტორად მიიჩნევს), შესთავაზა როლი ფილმში „ოჯახური კავშირები“, რომელიც მან სპეციალურად მისთვის დაწერა. ფილმმა დიდი მოწონება დაიმსახურა და მსახიობებს აქებდნენ გამოვლენილი სამსახიობო ოსტატობისთვის. ამ როლისთვის კონ ჰიო ნომინირებული იყო Korean Film Awards-ზე კატეგორიაში საუკეთესო მსახიობი ქალი.
როლი ფილმში „ოჯახური კავშირები“ იყო გარდამტეხი მომენტი მის კარიერაში. 2007 წელს იგი დაბრუნდა ტელევიზიაში და ითამაშა ტელესერიალში „მადლობა“. იმავე წელს იგი გამოჩნდა ფილმებში „ბედნიერება“ და „M“, ხოლო 2008 წელს ფილმში „აღმოსავლეთის ჯაშუშობა“.
მისი ყველაზე დიდი კინო მიღწევა იყო როლი ფილმში „მის სტაფილო“ (2008). მიუხედავად იმისა, რომ ფილმი გაყიდვებბის მხრივ წარუმატებელი აღმოჩნდა, კრიტიკოსებმა მას ბოლო წლების ერთ-ერთი ყველაზე ორიგინალური კორეული ფილმი უწოდეს. ჰიო ჯინმა შეასრულა არამიმზიდველი წითელსახიანი გოგონას როლი, რომელსაც სძულდა ხალხი და იტანჯებოდა არასრულფასოვნების კომპლექსით. ჰიო ჯინს, სცენარის წაკითხვის შემდეგ, თავდაპირველად ეჭვი შეეპარა როლში, მაგრამ საბოლოოდ მიიღო შეთავაზება და ითამაშა კიდეც. ამ როლისთვის მან მიიღო Korean Film Awards-ის პრემია საუკეთესო მსახიობისთვის და მსახიობი ქალისთვის, ხოლო პრემია Director's Cut Awards საუკეთესო მსახიობისთვის.
2009 წელს კონი თამაშობს დამწყებ შეფ-მზარეულს რომანტიკულ კომედიაში „პასტა.“ მისი პერსონაჟი თავიდან უნდა ყოფილიყო ჩვეულებრივი თავხედი და ვნებიანი რომანტიკული კომედიის გმირი, თუმცა ჰიო ჯინმა გადაწყვიტა, რომ მას ამ როლის თამაშ მოსწყინდებოდა, ამიტომაც გადაღების დროს შეცვალა პერსონაჟის ხასიათი. სერიალმა მაღალი შეფასება მიიღო. მსახიობის პოპულარობა კი გაიზარდა სერიალ „სიყვარულის ხელოვნების“ (2011) შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მსახიობები
ლაპუტა: ციური კოშკი
ლაპუტა: ციური კოშკი (天空の城ラピュタ) — 1986 წლის სრულმეტრაჟიანი ანიმე. მისი რეჟისორი და სცენარის ავტორია ჰაიაო მიაძაკი. გამოუშვა Studio Ghibli-მ. მუსიკის ავტორია ჯო ჰისაიში.
სიუჟეტი
ალტერნატიული რეალობა, ევროპის ტექნიკური განვითარება XX საუკუნის დასაწყისში (ე.წ. ’დიზელპანკი’). ლაპუტა არის მფრინავი კუნძული, რომელსაც ზოგიერთი მილიტარული სიმძლავრის ობიექტად თვლის, ზოგი კი - დიდი განძის სამალავად. მაგრამ მისი მოძებნა მხოლოდ მფრინავი ქვის დახმარებით არის შესაძლებელი. გოგონა სიტას ეს ქვა აქვს და ამიტომ მას ყველა ეძებს. ხომალდზე, რომლითაც იგი მიფრინავს, მფრინავი მეკობრეების თავდასხმა ხორციელდება. გოგონა ეცემა მაღაროელების ქალაქში, სადაც გაიცნობს ბიჭუნა პაზუს. მეკობრეები არ კარგავენ ქვის მოპოვების იმედს და მათ ამ საქმეში კონკურენციას უწევენ სამხედროები. ისინი იჭერენ სიტას. მოულოდნელად თილისმა აცოცხლებს გიგანტურ საბრძოლო რობოტს და სიტა გარბის საპყრობილედან. სამხედროებთან რჩება ქვა. ისინი პოულობენ კუნძულს. მაგრამ მათ ასევე მისდევენ მეკობრეები, რომლებიც უკვე პაზუსა და სიტას ეხმარებიან. სამხედროებს კი მართავს მუსკა - ლაპუტის მემკვიდრე. მას სურს სამყაროს დაპყრობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაიაო მიაძაკის ფილმები კატეგორია:1986 წლის ფილმები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1978
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1978 — ფიფა-ს მსოფლიო თასის მე-11 გათამაშება, რომელიც არგენტინაში ჩატარდა. ტურნირის ფინალური ეტაპი 1 ივნისიდან 25 ივნისამდე გრძელდებოდა და მასში 16 ეროვნული ნაკრები მონაწილეობდა. არგენტინამ პირველად უმასპინძლა ფიფა-ს მსოფლიო თასის გათამაშებას, ხოლო მასპინძელთა ეროვნულმა ნაკრებმა, სესარ ლუის მენოტის თავკაცობით, ასევე პირველად მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული.
არგენტინა, რომელმაც ფინალში, „რივერ პლეიტის“ საშინაო სტადიონზე, ბუენოს აირესის „ესტადიო მონუმენტალზე“ დამატებით დროში ნიდერლანდები ანგარიშით 3–1 დაამარცხა, — მეხუთე გუნდი გახდა (ურუგვაის, იტალიის, ინგლისისა და დასავლეთ გერმანიის შემდეგ), რომელმაც მასპინძლის რანგში მსოფლიო ჩემპიონობა მოიპოვა.
გალერეა
*Adidas Tango — არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის ოფიციალური ბურთი.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1978 1978 კატეგორია:1978 წელი ფეხბურთში
მაშრიყი
მაშრიყი (‏المشرق‎ /ალ-მაშრიყ/, /al-Mašriq/ აღმოსავლეთი) — ტერიტორია ახლო აღმოსავლეთში, რომელიც ძირითადად წარმოიშვა რეგიონში არაბულ-ისლამური ექსპანსიის შემდეგ VII საუკუნეში. იგი შედგება ეგვიპტის, ისრაელის, პალესტინის ავტონომიური მხარის, იორდანიის, სირიის, ლიბანისა და ერაყისაგან.
სიტყვის წარმოშობა
სიტყვა მაშრიყი ნაწარმოებია არაბული ზმნისაგან „შარაყა“, რომელიც ნიშნავს „ამოსვლას (მზის)“, „ნათებას“. შესაბამისად, არაბულში ცნება „მაშრიყი“ ნიშნავს ადგილს, სადაც მზე ამოდის, ანუ აღმოსავლეთს. ამგვარად, ეს სიტყვა მაღრიბის საპირისპირო ცნებაა, ანუ ადგილი, „სადაც მზე ჩადის, დასავლეთი“. ორივე გეოგრაფიული ტერმინი წარმოდგება VII საუკუნიდან, ადრეული ისლამური დაპყრობების პერიოდიდან.
ეგვიპტის განსაკუთრებული სტატუსი
განსაკუთრებული მდგომარეობა უკავია ეგვიპტეს, ერთი მხრივ ისტორიის, ხოლო მეორე მხრივ თავისი მდებარეობის გამო აფრიკის კონტინენტზე. ეგვიპტე არაბულ-ისლამური დაპყრობების პერიოდიდან კულტურულად და ლინგვისტურად მაშრიყს მიეკუთვნება. დასავლეთით იგი მაღრიბის ქვეყნებს ესაზღვრება.
ისტორია
VII საუკუნეში არაბული ექსპანსიის შემდეგ მაშრიყი უმაიადების დინასტიის ხალიფატის სამყოფელი იყო. თავდაპირველად იგი მდებარეობდა დამასკოში, შემდეგ კი ბაღდადში. მომდევნო საუკუნეებში რეგიონზე სხვადასხვა, უმეტესად თურქული დინასტიები ავრცელებენ გავლენას. 1517-დან 1918 წლამდე რეგიონს ოსმანები მართავდნენ. 1914 წელს ოსმალეთის იმპერიის პირველ მსოფლიო ომში ჩაბმის, 1915 წელს კი სომხების გენოციდის შემდეგ მექას ემირმა, ჰუსეინ იბნ ალიმ 1916 წელს უარი თქვა ომში დაუძლურებული ოსმალეთის უზენაესობაზე. მან თავი „არაბეთის მეფედ“ გამოაცხადა. საბოლოოდ იგი ჰეჯაზის მეფედ იქნა აღიარებული. პარალელურად, ევროპის კოლონიზატორული სახელმწიფოები საიქს-პიკოს ხელშეკრულებით შეთანხმდნენ, რომ მაშრიყი გავლენის სფეროებად დაენაწილებინათ. განისაზღვრა რეგიონის დაყოფა ბრიტანულ (თანამედროვე ისრაელის, იორდანიისა და ერაყის ტერიორიები) და ფრანგულ (ლიბანი, სირია) გავლენის სფეროებად. 1916—1918 წლებში ოსმალეთის იმპერიის არაბულ ტერიტორიებზე დასავლეთის სახელმწიფოების მხარდაჭერით წარმოებული არაბთა აჯანყება თურქული ბატონობის წინააღმდეგ და ჰუსეინ-მაკ-მაჰონის მიმოწერა 1915—1916 წლებში არაბთა მიერ შეფასებულ იქნა, როგორც არაბთა დამოუკიდებლობისადმი თანხმობის გამოხატვა. თუმცა დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთს შორის საიქს-პიკოს საიდუმლო ხელშეკრულების დადების შემდეგ, რასაც რეგიონის კონტროლირებად ტერიტორიებად დანაწილება მოჰყვა, 1916 წელს ეს დამოკიდებულება შეიცვალა. ამის შემდეგ, 1917 წელს, ბრიტანელები ბალფურის დეკლარაციით ებრაელებს „ეროვნული ტერიტროების“ შექმნას შეპირდნენ, რასაც შედეგად 1948 წელს ისრაელის სახელმწიფოს დაარსება მოჰყვა. მაშრიყის თანამედროვე საზღვრები, ამგვარად, ოსმალეთის იმპერიის დაშლის შემდეგ მაშინდელი ევროპის დიდი სახელმწიფოების მიერ დადგინდა.
ისრაელის განსაკუთრებული სტატუსი
მაშრიყში ასევე განსაკუთრებულ სტატუსს ფლობს ისრაელი, ერთი მხრივ თავისი ისტორიის, მეორე მხრივ თავისი სახელმწიფოებრიობის გამო. 1947 წლის 29 ნოემბერს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალურმა ასამბლეამ ორი მესამედი უმრავლესობით მხარი დაუჭირა გაყოფის გეგმას, რომლის მიხედვითაც დასავლეთი პალესტინა (მთლიანი პალესტინის 22 %) ებრაულ და არაბულ სახელმწიფოდ უნდა გაყოფილიყო. მანამდე აღმოსავლეთ პალესტინა იორდანიის სამეფოდ გამოცხადდა (78 %). არაბულმა სახელმწიფოებმა ამას მხარი არ დაუჭირეს და ებრაელების განადგურებით დაიმუქრნენ. 1948 წლის 14 მაისს, პარასკევ დღეს, 16:00 საათზე, შაბათის დაწყების წინ თელ-ავივში შეიკრიბა ებრაელთა ეროვნული კრება და „ებრაელი ხალხის ბუნებრივი და ისტორიული უფლებისა და გაერთიანებული ერების პლენარულ სხდომებზე გადაწყვეტილების“ ძალით დევიდ ბენ გურიონმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. ამავე ღამით, მაშრიყის არაბულმა ქვეყნებმა, კერძოდ ეგვიპტემ, საუდის არაბეთმა, იორდანიამ, ლიბანმა, ერაყმა და სირიამ ისრაელს ომი გამოუცხადეს. ამას მოჰყვა ისრაელის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლა. თანამედროვე ისრაელის სახელმწიფო ებრაული ქვეყანაა. მისი სახელმწიფო ენებია ებრაული და არაბული.
დამოკიდებული ტერიტორია
კატეგორია:მაშრიყი კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთი
ქრისტეს სისხლი
thumb|ქრისტეს წმინდა სისხლი, [[ბელგია, წმინდა სისხლის ბაზილიკა]] thumb|ქრისტეს წმინდა სისხლი, [[იტალია, Basilica di Sant'Andrea di_Mantova]] ქრისტეს სისხლი — ქრისტიანული თეოლოგიის მიხედვით სისხლი, რომელიც დაიღვარა იესო ქრისტეს ჯვარცმისას და ასევე ის სისხლიც, რომელსაც ევქარისტიის დროს მორწმუნეები იღებენ ღვინის სახით.
ისტორია
გადმოცემის მიხედვით ქრისტეს სისხლი ჯვარცმისას რამდენიმე ადგილას ფიგურირებს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქრისტიანობა კატეგორია:ქრისტიანული სიწმინდეები
ტობარი
ტობარი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 24 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ონისიმე (სამოცდაათთაგანი)
ბიოგრაფია
ონისიმე მოციქული ფრიგიის ოლქის ქალაქ კოლასეში მცხოვრები მდიდარი ქრისტიანის, ფილიმონის მონა იყო. ერთხელ მან რაღაც შესცოდა ბატონის წინაშე, შემდეგ კი სასჯელს გაექცა და რომს მიაშურა. აქ გაქცეული მონა დაატუსაღეს და საპყრობილეში ჩააგდეს. საპყრობილეში ონისიმეს დახვდა შებორკილი პავლე მოციქული, რომელმაც სახარების სიტყვა დამოძღვრა, შემდეგ კი ნათელ-სცა მას. ახალნათელღებული შვილივით ემსახურებოდა პყრობილ წმინდანს. პავლემ, რომელიც პირადად იცნობდა ფილიმონს, ონისიმეს წერილი გაატანა მასთან და სიყვარულით სთხოვა, შეეწყალებინა შეცოდებული მონა და ძმასავით მიეღო იგი. ფილიმონმა (ხს. 4 იანვარს, 19 თებერვალს და 22 ნოემბერს) ამ წერილის პასუხად არა მარტო შეუნდო მომავალ წმინდანს, არამედ გაათავისუფლა კიდეც იგი და უკანვე, რომში გაგზავნა მოციქულთა თავთან. აქ ონისიმე ეპისკოპოსად იქნა ხელდასმული. პეტრე და პავლე მოციქულების სიკვდილის შემდეგ მან სახარების ქადაგებით მოიარა ესპანეთი და აზია. ღრმა მოხუცებულობაში წმინდანი ტიმოთეს შეენაცვლა ეფესოს სამღვდელმთავრო კათედრაზე. როცა ეგნატე ღმერთშემოსილი რომში სიკვდილით დასასჯელად მიჰყავდათ, გზაზე მას ნეტარი ონისიმე გამოეგება რამდენიმე ქრისტიანთან ერთად, რასაც თავად ეგნატე ახსენებს ეფესელთა მიმართ ეპისტოლეში.
იმპერატორ ტრაიანეს მეფობისას ონისიმე შეიპყრეს და სამსჯავროზე წარადგინეს. ქრისტეს მხნე აღსარებისათვის იგი ჯერ საპყრობილეში გამოამწყვდიეს, შემდეგ კი ქვებით თავი მოჰკვეთეს. ერთმა დიდგვაროვანმა და კეთილმსახურმა ქალმა მოწამეობრივად აღსრულებული მოციქულის წმინდა ცხედარი ვერცხლის ლუსკუმაში ჩაასვენა. ეს მოხდა დაახლოებით 109 წელს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.
კატეგორია:I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:ბიზანტიის ეპისკოპოსები
სერ ორფეო
„სერ ორფეო“ (Sir Orfeo) — უცნობი ავტორის შუასაკუნოვანი ინგლისური პროზაული ლექსი, რომელშიც მოთხრობილია, თუ როგორ გადაარჩინა მეფე ორფეუსმა თავისი ცოლი ჯადოსანი მეფისგან.
„სერ ორფეო“ 1944 წელს გამოიცა ბუკლეტის სახითაც. მასში წარმოდგენილია ლექსის რედაქტირება, შესრულებული ჯ.რ.რ. ტოლკინის მიერ. ახლავს ანოტაცია. ტოლკინისეული ვერსია მოგვიანებით აგრეთვე გამოვიდა წიგნში „სერ გავეინი და მწვანე რაინდი, პერლი და სერ ორფეო“.
ტოკუგავას ხელოვნების მუზეუმი
ტოკუგავას ხელოვნების მუზეუმი ასახავს ხელოვნების ნიმუშების საუკეთესო კოლექციას, რომელიც მემკვიდრეობით ერგო ედოს პერიოდის, დაიმიოს, ოვარი ტოკუგავას ოჯახს. მუზეუმი დაარსდა 1931 წელს ნაგოიაში, საზოგადოებისთვის კი მუზეუმი 1935 წელს გაიხსნა, მარკიზ ტოკუგავა იოშიჩიკას, ოვარი ტოკუგავას ოჯახის მე-19 თაობის ხელმძღვანელის შემოწირულობის საფუძველზე, რომელსაც სურდა, რომ დაიმიოს კულტურა მომავალი თაობებისთვის გადაეცა.
კოლექცია
კოლექცია გამდიდრა ოჯახის მემკვიდრეობით მიღებული საგანძურით, სხვა დაიმიოს ოჯახების (სიოგუნას ოჯახი ან ტოკუგავას ოჯახის კიის განშტოება) გაყიდული ნამუშევრების შეძენით, ასევე მრავალი შემოწირულობის წყალობით, ოკაია და ტაკამაცუს ოჯახებისგან. 1987 წელს, შემოდგომაზე, მუზეუმის 50 წლის ფარგლებში დასრულდა მუზეუმის გაფართოება და სარემონტო სამუშაოები, მუზეუმს დაემატარა გალერეები და ამან მას საშუალება მისცა ძვირფასი საგანძურის უფრო მეტად თვალსაჩინოთ გამოფენის. კოლექცია 10000-ზე მეტ ნივთს შეიცავს, კოლექციის ცხრა ელემენტი ეროვნული საგანძურია, ასევე 59 ნივთი რეგისტრირებულია, როგორც მნიშვნელოვან საკუთრებად, ხოლო 46 ნივთი აღიარებულია ხელოვნების მნიშვნელოვან ობიექტად. მუზეუმის კოლექცია ცნობილია თავისი მრავალფეროვნებით, ხარისხით და შენარჩუნების ხარისხიანობით. მიუხედავად დაიმიოს ოჯახის სახლების დარბევისა და არეულობის, ომის დროს მემკვიდრეობითი საგანძურის დაკარგვისა, ტოკუგავას ხელოვნების მუზეუმის კოლექცია თითქმის ერთადერთია იაპონიაში, რომელიც დაიმიოს კულტურის საგანძურის ამხელა მოცულობას ინახავს. მუზეუმი უნიკალურია იმით, რომ მას აქვს კვლევითი ინსტიტუტი, სატყეო მეურნეობის ისტორიის ინსტიტუტი, რომელიც აწარმოებს კვლევებს, საგამომცემლო სამუშაოებს, ტოკუგავას ოჯახის მემკვიდრეობის ხელნაწერებთან და დოკუმენტებთან დაკავშირებით. ნაგოიას სასახლის მეორე მხარე (ნინომარუ გოტენი) წარმოგვიჩენს თუ როგორ ცხოვრობდნენ დაიმიოს ოჯახი და როგორი იყო მათი ცხოვრების წესი და კულტურა. შესაბამისად ვიზიტორს საშუალება ეძლევა ხელოვნების ნიმუშები იმ სივრცეში მოინახულოს, რომელშიც ის გამოიყენებოდა, ეს კი დამთვალიერებელს საკითხის უკეთ გათვიცნობიერებაში და შეფასებაში ეხმარება. ძველ მთავარ დარბაზში, რომელიც განსაზღვრულია, როგორც მატერიალური კულტურული საკუთრება, იმართება სხვადასხვა თემასთან დაკავშირებული გამოფენები. 2004 წელს გარემონტდა მუზეუმის მიმდებარე ტერიტორია, როგორც ტრადიციული დაიმიოს ბაღი, ანუ ტოკუგავაენის ბაღი. ტოკუგავას ხელოვნების მუზეუმი არის ერთადერთი იაპონიაში, რომელსაც შეუძლია გაგვცეს პასუხი კითხვებზე: რა სახის ნივთებს იყენებდნენ დაიმიოს ოჯახში? როგორი იყო დაიმიო გვიანი ედოს პერიოდში?
სენპუს ანდერძი
მუზეუმი დღესაც აქტიურად ფუნცქციონირებს.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის მუზეუმები კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები აზიაში კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები
ბახრამ-ბექ ახუნდოვი
ბიოგრაფია
ბაჰრამ-ბეგ ახუნდოვი 1861 წელს ქალაქ შუშაში დაიბადა. დაამთავრა შუშის რეალური სასწავლებელი, შემდგომ – გიმნაზია. 1893 წელს მიღებულ იქნა ქალაქ ლილის ფრანგული აკადემიის ასპირანტურაში. სწავლობდა ფიზიკას, ქიმიას, ბიოლოგიას. ასპირანტურის დასრულების შემდეგ, 1896 წელს, ახუნდოვი სწავლას აგრძელებს იმავე აკადემიის სამედიცინო ფაკულტეტზე და მისი დასრულების შემდეგ მედიცინის დოქტორის დიპლომს ღებულობს. რუსეთში დაბრუნების შემდეგ, 1904 წელს, აბარებს ხარკოვის საიმპერატორო უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტზე, რომლის დასრულებისთანავე ენიჭება მკურნალი ექიმის წოდება. ბაქოს სამკურნალო დაწესებულებებში საექიმო საქმიანობით იყო დაკავებული. 1918-1920 წლებში იყო აზერაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი, წარმოადგენდა „უპარტიოთა“ ფრაქციას. აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ აზერბაიჯანის სსრ სახალხო კომისართა საბჭოში ექიმად მუშაობდა. 1920-1925 წლებში სახელმწიფო დაზღვევის დამსახურებული ექიმი იყო. ახუნდოვი გარდაიცვალა 1932 წელს.
ჩრდილოეთ მაკედონიის სტატისტიკური რეგიონები
მინი|250პქ|მარჯვნივ|ჩრდილოეთ მაკედონიის სტატისტიკური რეგიონები ჩრდილოეთ მაკედონიის სტატისტიკური რეგიონები – ჩრდილოეთ მაკედონიის რესპუბლიკა იყოფა რვა სტატისტიკურ რეგიონად. ისინი არ წარმოადგენენ ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის ერთეულებს და მხოლოდ სტატისტიკური მიზნებისათვის გამოიყენება.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის სტატისტიკური რეგიონები
ნიჟნეკანსიაროვო
ნიჟნეკანსიაროვო (Түбәнге Ҡанһөйәр; Нижнекансиярово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 155 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 92 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (92%).
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
ჭორვილა
ჭორვილა — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (საირხის თემი). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1451 კაცი. სოფელში არის საჯარო სკოლა ; აგრეთვე საექიმო ამბულატორია და სასტუმრო.
გეოგრაფია
thumb|left|250px|ფრონე სოფელი ჭორვილა მდებარეობს ზემო იმერეთში, ჭიათურის პლატოზე. ზღვის დონიდან 760 მეტრი, საჩხერიდან 6 კილომეტრი. ჭორვილას ესაზღვრება სოფლები: საირხე, მერჯევი, გორისა, მოძვი, ქორეთი და ითხვისი. სოფელში ჩამოედინება პატარა მდინარე ფრონე, რომელიც მდინარე ყვირილას მარჯვენა შენაკადია. სოფლის ჰავა ზომიერია. ნალექები – 900-1000 მმ წელიწადში. ზამთარი საკმაოდ ცივი და თოვლუხვია. სოფელში გავრცელებულია ყვითელმიწა ნიადაგები. სოფელი მდიდარია ბუნებრივი სასმელი წყლით და ტყის მასივით.
სოფლის ყველაზე დაბალი ადგილია აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე საირხულას ხეობაში, სიმაღლე ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ხოლო მაქსიმალური ადგილია უკიდურესი ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სოფლის ტყის ტერიტორიაზე ზღვის დონიდან 842 მეტრი. ცენტრის სიმაღლე ზღვის დონიდან 535 მეტრია. ჭორვილა დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ ვრცელდება (სახნავ-სათესი, საძოვრებითა და ტყის ზოლის ჩათვლით) საშუალოდ 4 კმ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ დაახლოებით 3 კმ-ზე.
ჭორვილა შედის საირხის თემში, მანძილი ცენტრამდე 2 კილომეტრია, ხოლო მანძილი ქალაქ საჩხერემდე 7 კილომეტრია, სოფელში ცხოვრობს 688 კომლი, 1451 სული მცხოვრებით.
სოფლის მეურნეობის ძირითადი დარგებია: მევენახეობა, მესიმინდეობა, მეცხოველეობა. სოფელში არის საჯარო სკოლა 347 მოსწავლითა და 40 პედაგოგით.
ჭორვილის სანახების გეოგრაფიული სახელებია: ნიხიერი, საღორია, მაჩვიწყარო, ნადირაძის ტყე, გზ-აგასაყარი, მიშას ახო, საჩაიე, ღვლენჭი ყანები, წითელგორა, სილიონისახო, ნამოსახლი, მწყერაული, ვაშლანა, ახო, გაიანეს ბაღი. სოფლის ტერიტორიაზე არის ცივი კამკამა წყაროები: მაჩვიწყარო, ილარიონის წყარო, კოდისწყარო, წინწკილა, დიდაური. სოფლის ტერიტორიაზე გაედინებიან მცირე დებიტის მქონე ნაკადულები: ფერმისღელე, წინწკილისღელე, ბურძენიძეებისღელე, მწყერაულის ღელე (მდინარე ყვირილის აუზი). thumb|250px|ჭორვილის ტყე მცენარეებიდან გავრცელებულია: მრავალძარღვა, ბოლოკურა, სამყურა, ლენცოფა, ძაღლყურძენა, ლემა, ბაბუაწვერა, გულყვითელა, გვირილა, ვირისტერფა, გეორგინა, მზესუმზირა, ასფურცელა, ნარგიზი, შროშანა, სიმინდი, ასკილი, სვინტრი, იაჟუჟუნა, ცირცელი, მოცვი, ჟოლო, მოცვი, ცაცხვი, მუხა, აკაცია, არყი, ფიჭვი, ია, ჭინჭარი, ფურისულა, ნაცარქათამა და სხვა.
ფაუნას წარმომადგენლებიდან გვხვდება: დედოფალა, თეთრყელა კვერნა, ლოკოკინა, კალია, მახრა, კოლორადოს ხოჭო, ჭიამაია, პეპელა, ფუტკარი, ჭიანჭველა, ბუზი, კოღო, ობობა, ბაყაყი, მერცხალი, შაშვი, მიმინო, ქორი, გომბეშო, ტრიტონი, ხვლიკი, ზღარბი, ბეღურა, კოდალა, მწყერი, ოფოფი, წივწივა, ბუ, გუგული, თხუნელა, ღამურა, თაგვი, ვირთხა, ტურა და სხვა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1451 ადამიანი.
ისტორია
სოფელში აღმოჩენილია ბრინჯაოს და რკინის ხანის ყორღანული ტიპის სასაფლაო. წყაროებში კი სოფელი XII საუკუნიდან იხსენიება. 1103 წელს თამარ მეფის ბრძანებით ჭორვილას 12 გელათელი ბერის გამოკვება დაევალა.
ისტორიული ძეგლები
thumb|250px|ხედი წმინდა გრიგოლის სალოცავიდან სოფლის ტერიტორიაზე შემორჩენილია ისტორიული ძეგლები: გრიგოლწმინდას სალოცავი, წერეთლების ციხის ნანგრევები. წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესია, რომელიც ტაძრის აღმოსავლეთ კედლის წარწერის მიხედვით 1901 წელსაა აგებული ოსტატ ნოზაძის მიერ.
ეკონომიკა
სოფლის მეურნეობიდან განვითარებულია მევენახეობა. მოსახლეობას გაშენებული აქვს ვაზის სხვადასხვა ჯიში: ცოლიკოური, იზაბელა, ალიგოტე. ღვინის დაწურვა და შენახვა ძირითადად შინაურ პირობებში ხდება. იყენებენ სოფელ ტყემლოვანაში დამზადებულ ქვევრებს. ქვევრის ჰერმეტულად დასახურად ადგილობრივი ყვითელი მიწა გამოიყენება. მის გამოსარეცხად კი ტრადიციული იარაღაები სარცხლი და თაგვისარა გამოიყენება.
ფოლკლორი
სოფელში აღნიშნავენ „გრიგოლობას“, გრიგოლ ხანძთელის სახელობის დღესასწაულს, რომელიც აღდგომიდან ერთი კვირის შემდეგ აღინიშნება. ჭორვილას სამზარეულო იმერულია. მისი ძირითადი ელემენტებია: ხაჭაპური, მჭადი, ფელამუში, გოზინაყი, საცივი, წანდილი, ფხალი.
სოფლის მოსახლეობაში შემორჩენილია ხალხური ზეპირსიტყვიერების ნიმუშები: სადღეგრძელოები და შელოცვები:
ლოცვა ქარწყლისა:
ნეფე დედოფლის სადღეგრძელო:
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გლაგოლიცა
გლაგოლიცა (Ⰳⰾⰰⰳⱁⰾⰹⱌⰰ) — ძველი სლავური დამწერლობა.
ცხრილი
კატეგორია:დამწერლობები
ხახეთი
ხახეთი — ყოფილი სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, ჭალის თემში. 1991 წლამდე შედიოდა ჯავის რაიონში, სინაგურის სასოფლო საბჭოში. 1991 წელს გადაეცა საჩხერის რაიონს. მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ყვირილის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, საჩხერიდან 30 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობს. შემორჩენილია ნაეკლესიარი.
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები კატეგორია:საქართველოს ოკუპირებული სოფლები
გიზა
გიზა (الجيزة) — ქალაქი ეგვიპტეში, მდინარე ნილოსის დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქ კაიროდან მდებარეობს სამხრეთ-დასავლეთით, 20 კმ-ში. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 2,681,863 კაცს. ქალაქი გიზა ცნობილია თავისი პირამიდებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:გიზის მუჰაფაზა
ჰარდი
ჰარდი (Hard) — ქალაქი ავსტრიის უკიდურეს დასავლეთში, ფორარლბერგის ფედერალურ მხარეში, ბოდენის ტბის ნაპირებზე. 2011 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 11 471 ადამიანს შეადგენს. გამოირჩევა ღირსშესანიშნაობათა სიმრავლით.
ჰარდში მდებარეობს ბრაზილიის საკონსულო.
კრისტიან მუნჯუ
დაამთავრა იასის უნივერსიტეტი ინგლისური ლიტერატურის სპეციალობით, 1998 წელს ბუქარესტის უნივერსიტეტში კინოს განრხით სწავლობდა. მისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმის, „დასავლეთის“, დებიუტი შედგა 2002 წელს.
მუნჯუ გახდა კანის კინოფესტივალის პირველი რუმინელი გამარჯვებული, როდესაც მისმა 2007 წლის ფილმმა „4 თვე, 3 კვირა და 2 დღე“ „ოქროს პალმის რტო“ მოიგო. 2012 წლის ფილმისათვის „გორაკებს მიღმა“, კანის კინოფესტივალზე მუნჯუმ მოიგო პრიზი საუკეთესო სცენარისათვის.
ალფრედო საიას ი ალფონსო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუბის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1934
დიანა უინ ჯოუნსი
დიანა უინ ჯოუნსი (Diana Wynne Jones; დ. 16 აგვისტო, 1934 — გ. 26 მარტი, 2011) — ინგლისელი მწერალი. მან ძირითადად სახელი გაითქვა ფენტეზის ჟანრის ნაწარმოებით, ისევე როგორც არამხატვრული ლიტერატურის ჟანრის ნაშრომებით. მის ცნობილ ნამუშევრებს შორის არის კრესტომანსის სერია და რომანები — ჰაულის მოსიარული სასახლე და დერკჰოლმის ბნელი მბრძანებელი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:ფენტეზი მწერლები კატეგორია:საბავშვო მწერლები
უსგვირი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნიჟნეკარიშევო
ნიჟნეკარიშევო (Түбәнге Ҡарыш; Нижнекарышево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 387 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 90 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (60%).
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
გრადიშულ-ხორვატული ენა
გრადიშულ-ხორვატული არის ჩაკავური დიალექტის რეგიონალური ვარიანტი. რომელიც მიეკუთვნება ხორვატულ ენას და საუბრობენ: ავსტრიაში, უნგრეთში, ჩეხეთსა და სლოვაკეთში. ის ავსტრიის შტატ ბურგენლანდში აღიარებული მცირე ენაა და 2001 წლის მიხედვით მასზე დაახლოებით 19 000 ადამიანი საუბრობს.
სასაუბრო
საუბრისას ავსტრიაში მცხოვრები ხორვატები ძირითადად იყენებენ შტოკავურ, კაიკავურ და ვენასთან ახლოს ჩაკავურ დიალექტებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორვატიული ენა კატეგორია:ავსტრიის ენები
მიხეილ ბილანიშვილი
მინი|მ. ბილანიშვილი. „ქართველი ქალის პორტრეტი“. მიხეილ იოსების ძე ბილანიშვილი (დ. 23 თებერვალი, 1901, ყაღიზმანი, რუსეთის იმპერია — გ. 8 მარტი, 1934, პარიზი; დაკრძალულია იქვე, ტიეს სასაფლაოზე) — ქართველი ფერმწერი და გრაფიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა იოსებ ბილანიშვილის და ეკატერინე თარხნიშვილის ოჯახში. მამამისი იყო რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი, რუსეთ ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომის მონაწილე. წარმოშობით სოფ. პატარძეულიდან. ჰყავდათ სამი შვილი, სოსო, ნინო და მიხეილი. ოჯახი მცირე ხნით ცხოვრობდა სარაყამისში, შემდეგ დასახლდა თბილისში.
მიხეილ ბილანიშვილმა საშუალო განათლება მიიღო თბილისის ვაჟთა III გიმნაზიაში. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1922 წელს შევიდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. სწავლობდა ფერწერას. მისი მასწავლებლები იყვნენ გიგო გაბაშვილი და ევგენი ლანსერე. 1922–1923 წლებში მხატვრულად გააფორმა რესტორანი „შამპანი“ (შექმნა კომპოზიცია „ბურთის თამაში“). 1921–1925 წლებში იყო ქართველ ხელოვანთა საზოგადოების წევრი. 1924 წელს ამ საზოგადოებამ სწავლის გასაგრძელებლად პარიზში გაგზავნა. დაამთავრა ანდრე ლოტის სამხატვრო სკოლა. 1927 წელს მან ორი სურათით დავით კაკაბაძესა და ელენე ახვლედიანთან ერთად მონაწილეობა მიიღო პარიზის დამოუკიდებელ მხატვართა 38-ე გამოფენაში1928 წელს პარიზში მოეწყო მისი ნამუშევრების გამოფენა. ტუბერკულოზით მძიმედ ავადმყოფი გარდაიცვალა იქვე, 34 წლის ასაკში.
მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია: „ქუჩა პარიზში“ (1925), „პარიზი–სატრიუმფო თაღი“ (1926), „ქართველი ქალის პორტრეტი“ (1928, ყველა — საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში). სხვა ნამუშევრები ასევე დაცულია საქართველოსა და ევროპის კერძო კოლექციებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1934 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში კატეგორია:დაკრძალულები საფრანგეთში
ხვანი
ხვანი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჭალოვნის თემი), მდებარეობს ძირულის პლატოზე, მდინარე ძირულის ხეობაში. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, საჩხერიდან 27 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მაღრიბი
მინი|300პქ|მაღრიბის კავშირის ქვეყნები მაღრიბი (المغرب‎ ‏ალ-მაღრიბ „დასავლეთი“, რომელიც წარმოებულია ზმნისაგან ღარაბა „წასვლა, (მზის) ჩასვლა“) — ტერიტორია ჩრდილო აფრიკაში, ასე მოიხსენიებენ ძირითადად სამ ჩრდილო-აფრიკულ ქვეყანას  ტუნისს, ალჟირსა და მაროკოს, ნაწილობრივ ასევე ლიბიას, დასავლეთი საჰარას და მავრიტანიას, რომელთაც თავიანთი ისტორიის შედეგად მრავალი საერთო რამ აქვთ. არაბულ ენაში მაღრიბით ძირითადად გულისხმობენ მაროკოს, რომელიც უკიდურესად დასავლეთით მდებარე არაბული ქვეყანაა და მისი სახელწოდებაც საკუთრივ ალ-მაღრიბად ჟღერს. ძველი არაბული გამოთქმის თანახმად, მაღრიბი წმინდა ფრინველია, რომლის სხეული ალჟირია, მარჯვენა ფრთა ტუნისი, მარცხენა კი მაროკო.
მაღრიბის საპირისპირო ცნებაა მაშრიყი (‏المشرق‎‎‎‎ ალ-მაშრიყ „აღმოსავლეთი“), ნაწარმოები არაბული ზმნისაგან „შარაყა“ „(მზის) ამოსვლა, ნათება“.
არაბული მაღრიბის კავშირი
1989 წელს ალჟირმა, მავრიტანიამ, მაროკომ (მაროკოს თვალსაზრისით დასავლეთ საჰარაც), ლიბიამ და ტუნისმა დააარსეს საერთაშორისო ორგანიზაცია არაბული მაღრიბის კავშირი.
ენები
არაბული ენის მაღრიბული დიალექტები ქმნიან დიდ დიალექტურ ჯგუფს, რომელიც ამ ენაზე მოსაუბრეთათვის გასაგებია. მათზე ძლიერი გავლენა მოახდინეს ბერბერულმა ენებმა, რომლებმაც ამის მიუხედავად შევიწროება განიცადეს. მალტური ენა თავდაპირველად მაღრიბული დიალექტი იყო, რომელიც თანამედროვე სტანდარტულ ენად ჩამოყალიბდა. მნიშვნელოვანია ფრანგული ენის როლი მაღრიბის ქვეყნებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთი აფრიკა კატეგორია:აფრიკის რეგიონები კატეგორია:მაღრიბი
აოტრუს და იტრუნის ბალადა
„აოტრუს და იტრუნის ბალადა“ (The Lay of Aotrou and Itroun) — 508 სტრიქონისგან შემდგარი პოემა, დაწერილი ჯ. რ. რ. ტოლკინის მიერ 1930 წელს, გამოქვეყნებული Welsh Review-ში 1945 წლის დეკემბერში.
პოემა შესრულებულია ბრეტონული ბალადის, XII საუკუნის ინგლისური ჟანრის სტილში და აღწერს გმირული ფასეულობების და ქრისტიანობის კონფლიქტს და მათ დამოკიდებულებას ქორწინების მიმართ.
პოემაში აოტრუ და იტრუნი (ბატონი და მისი მეუღლე) დიდგვაროვანი წარმოშობის წყვილია. შვილები არ ჰყავთ, ამიტომ აოტრუ დახმარებას ალქაჯს სთხოვს. მას შემდეგ, რაც შვილები შეეძინებათ, ალქაჯი ჩნდება და უცხადებს, რომ სინამდვილეში კორიგანია (კელტურ მითოლოგიაში ჯუჯის მსგავსი არსება). შვილების გაჩენის სანაცვლოდ იგი ითხოვს აოტრუს სიყვარულს, მაგრამ უკანასკნელი გასწირავს რაინდულ ღირსებას და არ აუსრულებს დანაპირებს.
სამი დღის შემდეგ აოტრუ იღუპება, ისევე, როგორც მისი ცოლი. მათ ერთად ასაფლავებენ. შვილები ობლდებიან და სიმარტოვეში იზრდებიან.
გამოცემა
ბალადა თავდაპირველად დაიბეჭდა The Welsh Review-ში, 1945 წელს. წიგნის ფორმით, ვერლინ ფლიგერის რედაქტირებით, გამოვიდა 2016 წლის 3 ნოემბერს.
ბეგონია
ბეგონია — ერთ- ან მრავალწლოვანი ბალახოვანი, ბუჩქოვანი ან ბუჩქბალახოვანი მცენარის გვარი ბეგონიასებრთა ოჯახისაა.
გვარში გაერთიანებულია 800-მდე სახეობა, რომლებიც ბუნებრივად იზრდება ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში (ავსტრალიის გარდა). ბეგონიის ფოთოლი ასიმეტრიულია, ყვავილი ერთსქესიანი, ერთსახლიანი, ნაყოფი წარმოადგენს კოლოფს, რომელშიც მრავალი წვრილი თესლია. მრავლდება თესლით, კალმითა და ფოთლით.
განასხვავებენ ბუჩქისებრ (გორგლიანს) და ფოთლოვან ბეგონიებს. პირველს აქვს უხვი კაშკაშა ყვავილები, მეორეს — ლამაზად შეფერილი ფოთლები. კულტივირებულია ორანჟერეებსა და ოთახის მეყვავილეობაში, ზოგიერთი სახეობა მოჰყავთ ღია გრუნტზე (ყვავილოვან ბორდიურებად).
ლიტერატურა
კატეგორია:ბეგონიასებრნი
ურსულა კრებერ ლე გუინი
ურსულა კრებერ ლე გუინი (Ursula K. Le Guin; დ. 21 ოქტომბერი, 1929; — გ. 22 იანვარი, 2018, პორტლენდი, აშშ) — ამერიკელი ფენტეზი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერალი, ცნობილია ზღვამიწეთის და ჰაინის ციკლის რომანებით. მისი ლიტერატურული კარიერა 1959 წელს დაიწყო და სამოც ათწლეულზე მეტხანს გაგრძელდა. მწერლის შემოქმედება ოც რომანს, ასზე მეტი მოთხრობას, საბავშვო წიგნებს, პოეტურ კრებულებს, თარგმანებსა და კრიტიკულ ნამუშევრებს მოიცავს.