cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნაოჭი (გეოლოგია)
ნაოჭის რამდენიმე მნიშვნელოვანი ელემენტი გამოიყოფა: ფრთები, რომლებიც შრეთა გაღუნვის შედეგად მიიღება; გული — ნაოჭის შიგა ნაწილი; თაღი ან ძირი — შრეთა გაღუნვის ადგილი, შარნირი — ცალკეული შრის მაქსიმალური გადაღუნვის ადგილი; ნაოჭის ღერძი — ნაოჭის ორად გამყოფი სიბრტყე ან მრუდე ზედაპირი; ღერძის ხაზი — ხაზი, რომელიც მიიღება ნაოჭის სიბრტყის გადაკვეთისას ჰორიზონტალურ სიბრტყესთან. ნაოჭების კლასიფიკაციისას განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა მათ ფორმას განიკვეთში. ამ თვალსაზრისით, საყურადღებოა ნაოჭების დანაწილება ღერძული სიბრტყის მდებარეობის მიხედვით. გამოყოფენ ამართულ, დახრილ და გადაბრუნებულ ნაოჭებს. კუთხე, რომელიც იქმნება ნაოჭის ღერძსა და ფრთებს შორის, შეიძლება დანაოჭების სიძლიერის მაჩვენებლად გამოდგეს — რაც უფრო დიდია ეს კუთხე, მით უფრო სუსტია დანაოჭება და პირიქით.
როგორც წესი, ნაოჭების თაღები ან ძირები მომრგვალებულია. თუმცა არის შემთხვევები, როცა ისინი კუთხედოვანი ფორმისაა. როდესაც გვაქვს თითქმის შვეული ფრთების მონაცვლეობა ფართო და ბრტყელი ნაოჭის თაღებთან და ძირებთან, მიიღება ეგრეთ წოდებული კოლოფური ნაოჭი. პლასტიკურ ქანებში გავრცელებულია დიაპირისებური და დიაპირული ნაოჭები. ზოგჯერ ნაოჭის სიგრძე ბევრად აჭარბებს მის სიგანეს. ასეთ ნაოჭს ხაზობრივი ეწოდება. არსებობს ბრაქიმორფული ნაოჭები ანუ ბრაქინაოჭები, როცა ოვალური ნაოჭის სიგრძე სულ 2–3-ჯერ აღემატება სიგანეს. თაღისებური — ანტიკლინური ნაოჭი თითქმის თანაბარი სიგრძე-სიგანით და მულდა — სინკლინური ნაოჭი, აგრეთვე თანაბარი განზომილებებით. მთიანი რეგიონებისთვის დამახასიათებელი გრძელი ხაზობრივი ნაოჭები მკუშავი ძალების შედეგად წარმოიქმნება. ბუნებაში ნაოჭი იშვიათად იქმნება ერთადერთი პროცესის შედეგად; იგი პროცესების კომბინაციის შედეგია.
დღეისათვის გეოლოგების უმეტესობა უპირატესობას ანიჭებს ტერმინ ნაოჭს.
სქოლიო
კატეგორია:სტრუქტურული გეოლოგია კატეგორია:გეოლოგიური პროცესები
კარასი
კარასი (Caraz) — ქალაქი პერუში, ანკაშის რეგიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2250 მეტრ სიმაღლეზე, კორდილიერა–ბლანკას მთებში. იგი ინარჩუნებს ტრადიციულ არქიტექტურას და ინდიელების სოფლის ცხოვრების სტილს.
კატეგორია:პერუს ქალაქები
პოლონური სამზარეულო
მინი|210x210პქ|პეროგები, პოლონეთის ეროვნული კერძი პოლონური სამზარეულო (kuchnia polska) — ტრადიციული პოლონური კერძების ერთობლიობა. პოლონეთის ისტორიიდან გამომდინარე, მის გასტრონომიაზე ძლიერი გავლენა აქვს რუსულ, გერმანულ, უნგრულ, ავსტრიულ, თურქულ, ფრანგულ და ჩეხურ სამზარეულოებს. პოლონური სამზარეულო განსაკუთებით ცნობილია თავისი პეროგით, ნამცხვრებით, პოლონური სოსისითა და ყველით.
ისტორია
დედოფალი ბონა აქტიურად მუშაობდა XVI საუკუნის ევროპაში ამერიკიდან შესული პროდუქტების პოლონეთში შეტანას. სწორედ ბონამ შეიტანა პოლონეთში ფორთოხალი, ლიმონი, კარტოფილი, ზეთისხილი, პომიდორი, სიმინდი, მარციპანი, ნუში, ბრინჯი, შავი წიწაკა, ზაფრანა, ჯინჯერი, მიხაკი და დარიჩინი. პოლონური სამზარეულოს განვითარებაში ასევე დიდი წვლილი მიუძღვის ფრანგ დედოფალ მარია ლუიზა გონძაგას, რომელმაც პოლონეთში რეცეპტების მრავალი წიგნი ჩაიტანა, თარგმნა და დაამკვიდრა ახალი კერძები. სწორედ ამ დროს გაჩნდა პირველად პოლონურ მაგიდაზე ფრანგული შამპანური, ასევე ორაგული, ვინეგარი, კალმახი, მოლუსკები, ლოკოკინა და წაბლი. დედოფალმა სამეფო კარზე ფრანგი მზარეულები დაიქირავა, რაც პოლონელ არისტოკრატებში ფრანგული კულინარიის გავლენას დიდად ზრდიდა. სწორედ ამ დროს ოსმალეთიდან პოლონეთშიც გავრცელდა ახალი სასმელები: ყავა და ბოზა. მარცხნივ|მინი|ზაპიეკანკა, პოლონური სენდვიჩი მრავალი ტრადიციული პოლონური კერძი მხოლოდ XX საუკუნეშია შექმნილი, მაგალითად: პეროგი, კატლეტი, ლენივე, კოპიტკა და ა.შ. ამავე პერიოდში პოპულარული გახდა ავსტრიული შნიცელი და იტალიურ-ესპანური მილანეზა. ამ პერიოდში არსებული ეკონომიკური კრიზისისა და არასტაბილური პოლიტიკური მდგომარეობის გამო ხალხი პრიმიტიულ სამზარეულოს დაუბრუნდა და საკმაო პერიოდით შოკოლადი, ყავა და შაქარი მხოლოდ პრივილეგირებულთა ფუფუნების საგნებად იქცა.
დესერტები
პოლონური სამზარეულო ერთობ მდიდარია დესერტებით. განსაკუთრებით ცნობილია მაკოვიეჩი, რომელიც არის შოკოლადისა და თხილისგულიანი რულეტი. ასევე პოპულარულია პოლონური ჩიზქეიქი, სახელად სერნიკი, რომელიც ორიგინალისგან იმით განსხვავდება, რომ ზემოდან სხვადასხვა ტკბილი ხილის ჟელეს სქელი ფენა ემატება. ასევე ცნობილია პოლონური შოკოლადის ვაფლი „პრინცი პოლო“ და ნამცხვარი ნაპოლეონკა, რომელიც ფრანგული ნაპოლეონის პოლონური ვარიაციაა. ასევე ფრანგული კრუასანის გავლენითაა შექმნილი ე.წ. სვიატომარჩინსკი, ანუ ვაშლის კრუასანი. რუსული კულინარიის გავლენად შეგვიძლია მივიჩნიოთ პოლონურში გავრცელებული ტკბილი სასმელი, კისელი. ყურადსაღებია პოლონური შოკოლადისა და ნაღების ნამცხვარი ვუზეტკაც.
704
თარიღი უცნობია
*
პოლონური სამზარეულო
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლონური სამზარეულო
ყარაფილა
ყარაფილა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, კოდისწყაროს თემში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 720 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 88 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფორმა
ფორმა (ლათ. forma – სახეობა) — მრავალმნიშვნელოვანი ცნება, რომელიც მეცნიერების სხვადასხვა დარგებში ფართოდ გამოიყენება ამა თუ იმ მოვლენისა თუ საგნის აღსანიშნავად.
ფორმა მცენარეთა და ცხოველთა შიგასახეობრივი სახესხვაობაზე დაბალი ტაქსონომიური კატეგორიაა; ბოტანიკოსები ზოგჯერ ტერმინ ფორმას ტაქსონის, ე.ი. ყოველგვარი რანგის სისტემატიკური ერთეულის სინონიმად იყენებ, ზოოლოგები — ვარიეტეტის სინონიმად.
ბიოლოგიურ ლიტერატურაში ხმარობენ აგრეთვე ცოცხალი ორგანიზმების ზრდისა და განვითარების ცალკეული ეტაპებისა და თავისებურებების აღსანიშნავად (მაგ. : მცენარეების სეზონური ფომრები, ცოცხალი ორგანიზმების ეკოლოგიური, არქაული, პროგრესული, სპეციალიზრბული და მრავალი სხვა ფორმა).
გეოგრაფიაში ამ ტერმინით შეიძლება აღინიშნოს მაგალითად რელიეფის ესა თუ ის განსაკუთრებული ტიპის მორფოლოგიური იერი და შესაბამისად ამ ტიპს რელიეფის ფორმა ეწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ზოოლოგია კატეგორია:ბოტანიკა კატეგორია:მეცნიერება
Acoustically Driven
Acoustically Driven — ბრიტანული როკ ჯგუფ Uriah Heep-ის მერვე საკონცერტო ალბომი, გამოცემული 2001 წელს. იგი ჩაიწერა ორკესტრთან და გუნდთან ერთად. აგრეთვე გამოიცა ორმაგი დისკის სახით, კონცერტის DVD-ის თანხლებით.
კონცერტში აგრეთვე მონაწილეობდა იენ ანდერსონი (ფლეიტა).
სქოლიო
კატეგორია:Uriah Heep-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2001 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2001 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით
აღმოსავლეთი სიერა-მადრე
აღმოსავლეთი სიერა-მადრე (Sierra Madre Oriental) — მთები მექსიკაში, მექსიკის ზეგნის აღმოსავლეთ განაპირა ნაწილში. ქმნის პარალელური ქედების სისტემას. სიგრძე დაახლოებით 800 კმ. სიმაღლე 3700 მ. აგებულია მეზოზოური და მესამეული კირქვებითა და ქვიშაქვებით. მთების ჩრდილოეთი ნაწილი შემოსილია ქსეროფიტული ბუჩქნარებით. სამხრეთ ნაწილში აღმოსავლეთ კალთებზე ნოტიო ტროპიკული და წიწვიანი ტყეებია, დასავლეთ კალთზებზე — ბუჩქნარი.
უმაღლესი მწვერვალია პენია-ნევადა (4054 მ.). აქვე მდებარეობს სერო-პოტოსი (3713 მ) და ელ-კოაუილონი (3460 მ). აღმოსავლეთის სიერა-მადრეს მექსიკის ზეგანი (საშუალო სიმაღლე 1100 მ) გამოყოფს დასავლეთ სიერა-მადრესაგან.
სქოლიო
კატეგორია:მექსიკის ქედები
ამინევო (ბაიმაკის რაიონი)
ამინევო (Әмин) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 277 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 54 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 98 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბაიმაკის რაიონის სოფლები
ერინ ბროკოვიჩი (ფილმი)
ერინ ბროკოვიჩი (Erin Brockovich) — 2000 წლის ბიოგრაფიული ფილმი. ფილმი ასახავს ერინ ბროკოვიჩის ცხოვრებას, რომელიც იბრძოდა ამერიკის მსხვილი კომპანიების წინააღმდეგ. ფილმი ძალიან წარმატებული იყო როგორც ფინანსურად, ასევე მოპოვებული ჯილდოების მიხედვით.
ჯილდოები
ჯულია რობერტსმა ერინ ბროკოვიჩის როლის შესრულებისთვის მიიღო ოსკარის, ოქროს გლობუსისა და BAFTA-ს ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2000 წლის ფილმები კატეგორია:ბიოგრაფიული ფილმები კატეგორია:სტივენ სოდერბერგის ფილმები კატეგორია:ფილმები ქალების შესახებ
სულეიმან ალესკეროვი
სულეიმან ოღლი ალესკეროვი (Süleyman Əyyub oğlu Ələsgərov; დ. 22 თებერვალი, 1924, შუშა — გ. 21 იანვარი, 2000) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და დირიჟორი, პროფესორი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1974). ორი ოპერის, თორმეტი ოპერეტის, მრავალრიცხოვანი სიმფონიური ნაწარმოებების, კანტატების, პიესების, რომანსებისა და სიმღერების, ასევე მთელი რიგი საჯარო განათლების სასწავლო სახელმძღვანელოების ავტორი.
ტონგა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ტონგამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში იასპარეზა. ქვეყანა თამაშებზე 2 სპორტის სახეობაში, სამი სპორტსმენით იყო წარმოდგენილი. ქვეყანამ თამაშებზე მედლის მოპოვება ვერ შეძლო.
ისაბელი (ლეიტე)
ისაბელი (ოფიციალურად ისაბელის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Isabel; Bayan ng Isabel) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 781 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
ტონგა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ტონგა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ხინკალი
ხინკალი — ქართული ცომის გუფთა. შედგება ღორისა და საქონლის (ან ცხვრის) ხორცის ნარევისგან. წარმოადგენს ცომისგან დამზადებულ ერთგვარ ტომარას, რომელშიც მოთავსებულია გატარებული ხორცი. მზადდება ხარშვის წესით.
ისტორია
ხინკლის დამზადება სათავეს იღებს აღმოსავლეთ საქართველოს მთიან რეგიონებში. მისი გამოგონების პატივი მიეწერებათ როგორც მოხევეებს, ასევე ფშავლებს, მთიულებსა და ხევსურებს. უძველესი წესით ხინკალი მზადდება მსხვილად დაკეპილი ხორცით. მთიან რაიონებში ასეთი მეთოდით ხინკალს დღემდე ამზადებენ.
ხინკლის სხვადასხვა ვარიაციები გავრცელებულია მთელს კავკასიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ხორცის კერძები
სვიმონ IV გულაბერისძე
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოსები
კულეშიხა (ვოლოგდის ოლქი)
კულეშიხა (Кулешиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის აზლეცკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 3 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
თურქთა სახაკანო
მინი|ქოქ-თურუქების გამოსახულება თურქთა სახაკანო (ძველი თურქული: თურუქები,    ქოქ-თურუქები,  ან  თურქები. ) – თურქული ტომების სახელმწიფო ცენტრალურ აზიაში, არსებობდა 552-745 წლებში. მოსახლეობა მისდევდა მომთაბარე მესაქონლეობას და ნადირობას. 460 წელს აღმოსავლეთ თურქესტანიდან ალთაიზე გადასახლებული ერთ-ერთი ტომის მეთაურობით შეიქმნა ადგილობრივ ტომთა კავშირი, რომელმაც მიიღო „თურქის“ სახელწოდება. ეს ტერმინი პირველად პოლიტიკური მნიშვნელობისა იყო, მაგრამ შემდეგ იგი თურქულ ენათა და ხალხთა დიდი ჯგუფის აღმნიშვნელად გადაიქცა. თურქთა სახაკანოს პოლიტიკური და სამხედრო ორგანიზაცია ჩამოყალიბდა აღმოსავლეთ თურქესტანის ძველ სახელმწიფოთა ძაბაძვით. VI საუკუნის შუა წლებში თურქებმა დაამარცხეს უიგურები და ჟუჟანები და თურქთა ბელადმა ბუმინმა (გ. 552 წელს) თავი ხაკანად გამოაცხადა. 555 წლისთვის თურქთა სახაკანოს გავლენას დაემორჩილა მთელი ცენტრალური აზია. თურქთა სახაკანომ ანტიირანული კავშირი დადო ბიზანტიასთნ. ირანში ლაშქრობებს მოჰყვა სახაკანოს საზღვრის გაფართოება მდინარე ამუდარიამდე და მის დასავლეთ ნაპირამდე.
აღმოსავლეთით თურქთა სახაკანომ აღადგინა თავისი გავლენა ცენტრალურ აზიაში და ენერგიულად შეუტია ჩინეთს. გარკვეული წარმატების შემდეგ, 630 წელს, ჩინეთთან ომში მან მარცხი განიცადა და 50 წლით დაკარგა დამოუკიდებლობა. VII საუკუნის ბოლოს აღმოსავლეთი თურქთა სახაკანო გათავისუფლდა ჩინეთის ბატონობისაგან, მაგრამ VIII საუკუნის I ნახევარში იგი საბოლოოდ დაიშალა და მის ნაცვლად ჩამოყალიბდა უიღურთა სახაკანო (745-840 წწ.).
დასავლეთ თურქთა სახაკანომ VII საუკუნის დამდეგიდან შეძლო განმტკიცება, მაგრამ 630 წელს დაიწყო ხანგრძლივი შინაომი. 658-659 წლებში დასავლეთ თურქთა სახაკანოს ძირითადი ნაწილი დაიპყრო ჩინეთმა, რომლის ბატონობისაგან იგი მხოლოდ 704 წელს გათავისუფლდა. აგრესიული მეზობლების თავდასხმებისა და შინაომების შედეგად 740 წელს დასავლეთ თურქთა სახაკანო დაიშალა.
თურქთა სახაკანომ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ევრაზიის თურქულენოვანი მოსახლეობის კონსოლიდაციაში.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის ისტორია კატეგორია:ყირგიზეთის ისტორია კატეგორია:ტაჯიკეთის ისტორია კატეგორია:უზბეკეთის ისტორია კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები
ხერია
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი.
საკაი ტოსიჰიკო
საკაი ტოსიჰიკო, ლიტერატურული ფსევდონიმი კარეგავა (堺 利彦; დ. 15 ნოემბერი, 1871, ფუკუოკის პრეფექტურა — გ. 23 იანვარი, 1933, ტოკიო) — იაპონიის საზოგადო მოღვაწე, ჟურნალისტი და პუბლიცისტი.
ტოსიჰიკო იყო სამურაების ოჯახიდან. 1904 წელს დ. კოტოკუსთან ერთად იაპონურ ენაზე თარგმნა „კომუნისტური პარტიის მანიფესტი“. რუსეთში ოქტომბრის სოციალისტური რევოლუციის გამარჯვების შემდეგ სოციალიზმის იდეების საჯარო პროპაგანდას ეწეოდა. მონაწილეობდა იაპონიის კომპარტიის (იკპ) შექმნაში (1922). 1923 წელს დააპატიმრეს. ციხიდან განთავისუფლების შემდეგ (1924) ჩამოშორდა იკპ-ს და მიემხრო სოციალ-დემოკრატებს. 1930 იყო ცენტრისტული სოციალ-დემოკრატიული სრულიად იაპონიის მასობრივი პარტიის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი, გახდა ამ პარტიის ანტისამხედრო კომიტეტის მრჩეველი და თავმჯდომარე.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:იაპონელი სოციალისტები კატეგორია:იაპონელი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული  15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1933
ბადრიჯანი ნიგვზით
ბადრიჯანი ნიგვზით — ქართული კერძი. მზადდება ბადრიჯნით, ნიგვზით, ნივრით, სანელებლებით და სხვა დანამატებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ვეგეტარიანული კერძები
დოსითეოზ თბილელი
მღვდელმოწამე დოსითეოზ თბილელი (გ. 25 სექტემბერი, 1795) — საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ახალი სტილით 25 სექტემბერი (12 სექტემბერი).
წმინდა დოსითეოზ თბილელი მოწამეობრივად აღესრულა 1795 წლის 12 (25) სექტემბერს.
საქართველო თავისი გეო-პოლიტიკური მდგომარეობის გამო მუდამ მტერთა აგრესიას განიცდიდა. 1795 წელს ირანელები ოცდათხუთმეტათასიანი ჯარით კვლავ საქართველოსკენ გამოემართნენ საბრძოლველად. მეფე ერეკლე „ფრიად მწუხარე სიმცირისათვის სპათასა“, თვითონ ჩაუდგა ლაშქარს სათავეში, მაგრამ უთანასწორო ბრძოლაში ქართველები დამარცხდნენ. მეფემ ასორმოცდაათკაციანი ამალით, რომელშიც თითქმის ყველა დაჭრილი იყო, ძლივს დააღწია თავი ტყვეობას. სამშვიდობოს გასულმა იხილა, თუ როგორ თელავდნენ სამშობლოსათვის თავდადებულთა გვამებს და როგორ შედიოდნენ დედაქალაქში ურჯულოები. მან უკან შემოაბრუნა ცხენი, უნდოდა შეკვდომოდა მტერს, მაგრამ აღარ გაუშვეს, ძალით გაიყვანეს გაღმა. ხიდზე გასულმა მეფემ წმინდა აბოს შეავედრა საქართველო. 11 სექტემბერს, ღამით, მთელი თბილისი ცეცხლის ალში გაეხვია, ძარცვავდნენ და კლავდნენ მოსახლეობას, ცეცხლს მისცეს წიგნსაცავები, დაარბიეს სტამბა, გაძარცვეს ეკლესიები, გაიძარცვა მეფე ერეკლეს სასახლეც. ურჯულოები განსაკუთრებული სისასტიკით ხოცავდნენ სასულიერო პირებს, თავებს ჭრიდნენ და მტკვარში ყრიდნენ მათ წმინდა სხეულებს.
ქალაქის დარბევისა და მოსახლეობის ხოცვა-ჟლეტის შემდეგ მტრებმა შეიპყრეს თბილელი მიტროპოლიტი წმინდა დოსითეოზი, უამრავი ჭრილობა მიაყენეს ხმლებით და მტკვრის პირას მიიყვანეს სხვა დატყვევებულ მღვდელმსახურებთან ერთად.
ვერანაირი სატანჯველებით ვერ გატეხეს ღვთისმსახურთა სარწმუნოება, წმინდა დოსითეოსმა და მთელმა მისმა სამღვდელო დასმა სიკვდილი ირჩია ქრისტესთვის. უსჯულოები ხელ-ფეხშეკრულ სამღვდელოებს სათითაოდ აგდებდნენ მდინარეში, წმინდა დოსითეოსს კი „სამღვდელმთავრი შეღავათი მისცეს“ — წამებისაგან ისედაც სიკვდილის პირას მისული მღვდელმთავარი ხელ-ფეხშეუკვრელი გადააგდეს მტკვარში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1795 კატეგორია:თბილელი მღვდელთმთავრები კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:XVIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ჩუქება
ჩუქება — ხელშეკრულება, რომლის ძალითაც მჩუქებელი უსასყიდლოდ გადასცემს დასაჩუქრებულს ქონებას საკუთრებად მისი თანხმობით. მოძრავ ნივთზე ხელშეკრულება დადებულად ითვლება ქონების გადაცემის მომენტიდან, ხოლო თუ საქმე ეხება უძრავ ნივთს, იგი დადებულად ითვლება ხელშეკრულებით განსაზღვრული საკუთრების უფლების საჯარო რეესტრში რეგისტრაციის მომენტიდან. ჩუქების ვალდებულება შესაძლებელია წარმოიშვას საჩუქრის დაპირებამ. დადგენილია, რომ საჩუქრის დაპირება წარმოშობს ჩუქების ვალდებულებას მხოლოდ მაშინ, თუ იგი წერილობითი ფორმითაა დადებული. ჩუქების დაპირება წინარე ხელშეკრულებაა, რომელიც ავალებს პირს მომავალში ხელშეკრულების დადებას, რაც ნივთის გადაცემით განხორციელდება. ჩუქების ხელშეკრულების მხარეები შეიძლება იყვნენ როგორც ფიზიკური, ისე იურიდიული პირები.
ჩუქების ხელშეკრულება უსასყიდლოა, ამიტომ იგი არ უნდა შეიცავდეს ისეთ პირობას, რომლის ძალითაც მჩუქებელი დასაჩუქრებულისგან იღებს შემხვედრ დაკმაყოფილებას. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ხელშეკრულება უსასყიდლო ხასიათს დაკარგავს და სახეზე აღარ გვექნება ჩუქება. მაგრამ პირობასთან დაკავშირებით, კანონი უშვებს გამონაკლისს. მთავარია, რომ გათვალისწინებული პირობა მჩუქებლისთვის რაიმე ეკვივალენტის მიღებას არ ითვალისწინებდეს. მხარეებს შეუძლიათ დაადგინონ, რომ ჩუქების ხელშეკრულების ნამდვილობა დამოკიდებულია ამა თუ იმ პირობის შესრულებაზე ან განსაზღვრული მიზნის მიღწევაზე. ეს მიზანი კი შეიძლება იყოს საერთო-სასარგებლოც, რომელსაც შეწირულობა ეწოდება. მის მაკვალიფიცირებელ თავისებურებას წარმოადგენს ის, რომ, შეწირულობის შემთხვევაში, დასაჩუქრებული არის პირთა გარკვეული ჯგუფი, ჩვეულებრივ, იურიდიული პირი, რომელსაც საზოგადოებრივი მნიშვნელობა გააჩნია. ამ შემთხვევაში, ჩუქების მიზანია კეთილი, საზოგადოებრივად სასარგებლო საქმის წახალისება, ქველმოქმედების განხორციელება და სხვა. შეწირულობის გაკეთება შეუძლია ნებისმიერ ქმედუანიან პირს.
მხარეთა უფლება-მოვალეობები
თუ ხელშეკრულებაში გათვალისწინებულია რაიმე პირობა, მაშინ მისი ნამდვილობა და მოკიდებულია ამ პირობის განხორციელებაზე. პირობის შესრულება, გარდა მჩუქებლისა, შეუძლია მოითხოვოს იმ პირმაც, ვის ინტერესებშიც იგი იქნა დათქმული.
ჩუქების გაუქმება
თუ ხელშეკრულებაში გათვალისწინებულია რაიმე პირობა და დასაჩუქრებული პირობას არ ასრულებს, მაშინ მჩუქებელს შეუძლია უარი თქვას ხელშეკრულებაზე.
ჩუქების გაუქმება შესაძლებელია დასაჩუქრებულის უმადურობის გამო. ჩუქება შეიძლება გაუქმდეს, თუ დასაჩუქრებული მძიმე შეურაცხყოფას მიაყენებს ან დიდ უმადურობას გამოიჩენს მჩუქებლის ან მისი ახლო ნათესავის მიმართ. თუ ჩუქება გაუქმდება, მაშინ გაჩუქებული ქონება შეიძლება გამოთხოვილ იქნეს მჩუქებლის მიერ. ჩუქება შეიძლება გაუქმდეს ერთი წლის განმავლობაში მას შემდეგ, რაც მჩუქებელი შეიტყობს იმ გარემოების შესახებ, რომელიც მას ჩუქების გაუქმების უფლებას აძლევს.
ჩუქების გაუქმებისგან განსხვავდება ნივთის გამოთხოვა. თუ ჩუქების შემდეგ მჩუქებელი მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდა და არ შეუძლია საკუთარი თავის ან მის კმაყოფაზე მყოფი პირების რჩენა, მას უფლება აქვს დასაჩუქრებულს მოსთხოვოს გაჩუქებული ნივთი, თუ ეს უკანასკნელი რეალურად არსებობს და დაბრუნება დასაჩუქრებულს არ ჩააყენებს მძიმე მდგომარეობაში. გაჩუქებული ნივთის გამოთხოვა არ შეიძლება, თუ გამჩუქებელმა განზრახ ან უხეში გაუფრთხილებლობით ჩაიგდო თავი მძიმე მდგომარეობაში.
სქოლიო
კატეგორია:სახელშეკრულებო სამართალი
705
თარიღი უცნობია
*
სერო-დე-პასკო
სერო-დე-პასკო (Cerro de Pasco) — ქალაქი პერუს ცენტრალურ ნაწილში, პასკოს რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4380 მეტრ სიმაღლეზე. საავტომობილო და სარკინიგზო ხაზით დაკავშირებულია ლიმასთან.
კატეგორია:პერუს ქალაქები
მორნ-ტრუა-პიტონის ეროვნული პარკი
მორნ-ტრუა-პიტონის ეროვნული პარკი (Morne Trois Pitons National Park) – ეროვნული პარკი დომინიკაში. დაარსდა 1975 წელს. პარკის ფართობია 68,57 კმ². 1997 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები დომინიკაში კატეგორია:დომინიკის ეროვნული პარკები
ტონგა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ტონგამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში იასპარეზა. ქვეყანა თამაშებზე 2 სპორტის სახეობაში, ორი სპორტსმენით იყო წარმოდგენილი. ქვეყანამ თამაშებზე მედლის მოპოვება ვერ შეძლო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ტონგა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახმეროვო (ბაიმაკის რაიონი)
ახმეროვო (Әхмәр) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 543 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 66 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბაიმაკის რაიონის სოფლები
პარდუბიცეს მხარე
პარდუბიცის მხარე (Pardubický kraj) — ჩეხეთის ადმინისტრაციული ერთეული. მდებარეობს ჩეხეთის ისტორიული მხარის ბოჰემიის აღმოსავლეთით, ხოლო მისი მცირე ნაწილი მორავიის ჩრდილო-დასავლეთით. მისი დედაქალაქია პარდუბიცე.
თოღრულ-ბეგი
თოღრულ-ბეგი (დ. 990 — გ. 4 სექტემბერი, 1063) — სელჩუკთა იმპერიის პირველი სულთანი 1038-1063 წლებში. მისი მეთაურობით თურქ-სელჩუკებმა დაიპყრეს ირანი, ერაყი, ქურთისტანი, დაიკავეს არაბთა სახალიფოს დედაქალაქი ბაღდადი, რის გამოც არაბთა ხალიფა იძულებული გახდა თოღრულ-ბეგი სულთნად დაელოცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 990 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1063 კატეგორია:სელჩუკი მმართველები
იური ქვაჩახია
იური ქვაჩახია (დ. 9 თებერვალი, 1949, სოფ. ოქუმი, ახლანდ. გალის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ინჟინერი.
1979 წელს დაამთავრა ტაშკენტის რკინიგზის საინჟინრო ინსტიტუტის სამოქალაქო-სამრეწველო სამშენებლო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კუპაიხა
კუპაიხა (Купаиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის აზლეცკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 11 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პიერ ჯემაიელი
პიერ ჯემაიელი (არაბ. بيار الجميل) 6 ნოემბერი, 1905, ბიკფაია, ლიბანი - 29 აგვისტო, 1984, იქვე))  — ლიბანელი მემარჯვენე ქრისტიანი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, ჯემაიელის ოჯახური კლანის ხელმძღვანელი.
მემარჯვენე ქრისტიანული პარტია ქათაიბის ("ლიბანის ფალანგები") დამფუძნებელი და უცვლელი ლიდერი. ლიბანის ქრისტიანული თემის ერთ-ერთი ლიდერი. მას რამდენჯერმე ეკავა სხვადასხვა მინისტრის პოსტი. ლიბანის სამოქალაქო ომის აქტიური მონაწილე. ლიბანის პრეზიდენტების — ბაშირ და ამინ ჯემაიელების მამა, ლიბანელი ცნობილი პოლიტიკოსების პიერ ამინ ჯემაიელის, სამი ჯემაიელის, ნადიმ ჯემაიელის, ფუად აბუ ნადერის ბაბუა.
განათლება, ბიზნესი, შეხედულებები
პიერ ჯემაიელი დაიბადა მთიანი ლიბანის-მატნას რეგიონის მარონიტულ სოფელ ბიკფაიეში. წარმოშობით მარონიტი შეიხების ძველი ოჯახიდან, თავად იყო შეიხის ტიტულის მფლობელი. ამინ ბაშირ გემაიელი, პიერ ჯემაიელის მამა (მეტსახელად "აბუ ალი"), ცნობილი იყო როგორც ქრისტიანი პოლიტიკური აქტივისტი. 1914 წლის შემოდგომაზე იგი იძულებული გახდა ლიბანიდან ეგვიპტეში გაქცეულიყო, რადგან ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ გამოდიოდა და ოსმალეთის ხელისუფლებამ სიკვდილით დასაჯის განაჩენი გამოუტანა. პიერი მამასთან და ბიძასთან ერთად ცხოვრობდა ელ-მანსურში.
ოჯახმა სამშობლოში დაბრუნება მხოლოდ 1918 წლის ბოლოს შეძლო, პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ. პიერ ჯემაიელმა საშუალო განათლება მიიღო იეზუიტების კოლეჯში. შემდეგ მან დაამთავრა წმინდა იოსების უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. იგი ფარმაცევტული ბიზნესით იყო დაკავებული, ბეირუთსა და ჰაიფაში ფლობდა აფთიაქებს. იგი აქტიურად იყო დაკავებული სპორტით, ცნობილი იყო როგორც ფეხბურთელი და მოკრივე. იგი ხელმძღვანელობდა ლიბანის ფეხბურთის ფედერაციას.
ლიბანის ფალანგის დამაარსებელი
პიერ ჯემაიელი ახალგაზრდობიდანვე იყო ლიბანელი ნაციონალისტი. აღიარებდა აღმსარებლობის თანასწორობას, ის მხარს უჭერდა ქრისტიანული საზოგადოების მმართველობას, რომელიც მიაჩნდა ლიბანის დამოუკიდებლობის გარანტად მეზობელი მუსლიმური სახელმწიფოებისგან. ჯემაიელი სერიოზულ საფრთხეს ხედავდა სირიის სოციალ-ნაციონალისტურ პარტიაში და საჭიროდ თვლიდა სირიის ლიბანში შეღწევის წინააღმდეგ ბრძოლის ორგანიზებას.
პიერ ჯემაიელი
პიერ ჯემაიელი, როგორც ლიბანის საფეხბურთო კლუბის წარმომადგენელი, დაესწრო 1936 წლის ბერლინის ოლიმპიურ თამაშებს. მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ნაციონალ-სოციალისტური გერმანიის მუშათა პარტიის (NSDAP) ორგანიზაციულმა სტრუქტურამ, ნაცისტების სამობილიზაციო შესაძლებლობებმა. თავად არ იზიარებდა ნაცისტურ იდეოლოგიას, რომელსაც  ქრისტიანობის მტრად მიიჩნევდა, პიერ ჯემაიელმა გადაწყვიტა პარტიის შექმნა ამ ორგანიზაციული მოდელის შესაბამისად.
ლიბანში დაბრუნებულმა პიერ ჯემაიელმა დააფუძნა ლიბანური ფალანგა— კატაიბი. ეს სახელი ეხმიანებოდა იმავე წელს დაარსებულ ესპანურ ფალანგას და გამოხატავდა ჯემაიელის სიმპათიას ფრანკოიზმის მიმართ. პიერ ჯემაიელი ქათაიბის თავმჯდომარედ დარჩა თითქმის ორმოცდაათი წლის განმავლობაში  —1984 წლის ივლისამდე.
ქათაიბის საქმიანობას ნეგატიური რეაგირება მოჰყვა საფრანგეთის კოლონიალურ ადმინისტრაციის მხრიდან. ჯემაიელს დევნიდნენ. უკვე 1937 წელს პარტია აიკრძალა, მაგრამ პიერ ჯემაიელმა და მისმა მომხრეებმა ყურადღება არ მიაქციეს ამ გადაწყვეტილებას. 1943 წელს ლიბანელმა ფალანგისტებმა მიიღეს მონაწილეობა ანტიკოლონიურ დემონსტრაციებში. 40-იანი წლების შუა პერიოდში ჯემაიელმა მოახერხა გავლენიან სუნიტ მუსლიმურ ოჯახებთან კავშირის დამყარება. პატრიოტების მიერ ჩამოყალიბებულმა გაერთიანებულმა ფრონტმა მიაღწია ლიბანის დამოუკიდებლობას საფრანგეთისგან.
პოლიტიკოსი და მინისტრი
მინი|1971 წელს [[კატაიბი|კატაიბის 35-ეიუბილეზე. ცენტრში—პიერ ჯემაიელი.]] 1943 წლის 22 ნოემბერს ლიბანის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, პიერ ჯემაიელმა სწრაფად გადინაცვლაა ლიბანელი პოლიტიკოსების წინა პლანზე. იგი აქტიური მოწინააღმდეგე იყო ნასერიზმის, პანარაბიზმის და სირიის გავლენისა ლიბანში. 1958 წელს ლიბანის კრიზისის დროს, ჯემაიელმა მხარი დაუჭირა ამერიკული ჯარების შემოსვლას ქვეყანაში. იგი შეიყვანეს ჩამოყალიბებული ეროვნული ერთიანობის  მთავრობის შემადგენლობაში.
1960 წლიდან პიერ ჯემაიელს უცვლელად ირჩევდნენ  ლიბანის პარლამენტში ქათაიბის პარტიიდან. მას ეკავა ჯანმრთელობის მინისტრის (1958-1960), საზოგადოებრივ საქმეთა მინისტრის (1960, 1970), ფინანსთა მინისტრის (1960-1961, 1968), შინაგან საქმეთა მინისტრის (1966, 1968-1969), ტურიზმის მინისტრის (1968) -1969) პოსტები. ამ თანამდებობებზე ჯემაიელმა  440 ინფრასტრუქტურული პროექტის და ახალი სოციალური და შრომითი კანონმდებლობის ინიცირება მოახდინა. ორჯერ —1964 და 1970 წლებში — მონაწილეობა მიიღო ლიბანის საპრეზიდენტო არჩევნებში, მაგრამ არ აირჩიეს.
იდეოლოგიურად და პოლიტიკურად პიერ ჯემაიელმა დაიჭირა მემარჯვენე რადიკალური პოზიცია, რომელიც შეესაბამება ფალანგისტური დოქტრინას. იგი ასევე იცავდა ქრისტიანული საზოგადოების პოლიტიკურ პრეფერენციებს. ამავე დროს, ჯემაიელი იყო ლიბანის დემოკრატიული სტრუქტურისა და დასავლეთის მიმართ საგარეო პოლიტიკის ორიენტაციის მომხრე (რაც, მისი აზრით, ეს იყო ქრისტიანული მმართველობის გარანტი). მემარჯვენე პოპულიზმის ელემენტები შესამჩნევი იყო კატაიბის იდეოლოგიასა და პოლიტიკაში. თითქმის დაუყოვნებლივ, პარტიაში დაიწყო ძალაუფლების სტრუქტურების ფორმირება, რომლის ორგანიზატორი გახლდათ პიერ ჯემაიელის ასოცირებული წარმომადგენელი, მართლმადიდებელი მეწარმე, უილიამ ჰოუი.
კატაიბის დამფუძნებლის პოლიტიკური სტილი, მისი თანამოაზრეების მოგონებების თანახმად, გამოირჩეოდა ავტორიტარული სიმკაცრით.
სამოქალაქო ომი
1975 წელს ლიბანში დაიწყო სამოქალაქო ომი. მიზეზი იყო პალესტინელი ბოევიკების პიერ ჯემაიელზე თავდასხმის წარუმატებელი მცდელობა, რამაც 1975 წლის 13 აპრილს   ბეირუთში შეიარაღებული შეტაკებების პროვოცირება მოახდინა. პიერ ჯემაიელი მონაწილეობდა ომში, როგორც მემარჯვენე ქრისტიანული ბანაკის მეთაური. ბეირუთში სასტუმროების ბრძოლის დროს პიერ ჯემაიელმა გამოაცხადა ფალანგისტების საერთო მობილიზება, რამაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა მემარჯვენე ქრისტიანული ფორმირებების გაძლიერებაში.
თავდაპირველად, ქათაიბი მხარს უჭერდა სირიის ჯარების ლიბანში შეყვანას, მაგრამ შე სიმდგომში სირიის ინტერვენცია აღიქმებოდა როგორც ლიბანის ოკუპაცია ჰაფეზ ასადის ჯარების მიერ. კატაიბმა ბრძოლა დაიწყო სირიელების წინააღმდეგ. 1976 წელს პიერ ჯემაიელმა დააფუძნა ლიბანის ფრონტი. 1978 წლის თებერვალ-აპრილში ფალანგისტთა მილიციამ დიდი როლი ითამაშა ასდღიან ომში, რის შედეგადაც სირიის ჯარები იძულებულნი გახდნენ დაეტოვებინათ ქალაქის აღმოსავლეთი სექტორი და მთიანი ლიბანის ქრისტიანებით დასახლებული ადგილები.
ბოლო წლები
1982 წლის 23 აგვისტოს ბაშირ ჯემაიელ უმცროსი აირჩიეს ლიბანის პრეზიდენტად. 1982 წლის 14 სექტემბერს იგი მოკლეს მანამ, სანამ ოფიციალურად შეუდგებოდა პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებას ახალი პრეზიდენტი გახდა პიერ ჯემაიელის უფროსი ვაჟი— ამინ ჯემაიელი.
თავდაპირველად, პიერ ჯემაიელმა ხელი შეუწყო ლიბან-ისრაელის სამშვიდობო შეთანხმების დადებას 1983 წლის 17 მაისს. თუმცა, ერთ წელიწადზე ნაკლები ხნის შემდეგ, შეთანხმება შეწყდა სირიის მომხრე ძალების ზეწოლის შედეგად და ჯემაიელ უფროსმა გაამართლა პრეზიდენტის—ჯემაიელ უმცროსის ეს იძულებითი ნაბიჯი თუმცა, ჯემაიელის გადაწყვეტილებამ გამოიწვია მკაცრი პროტესტი "ლიბანის ძალების" მხრიდან, ფუად აბუ ნადერის მეთაურობით, რომლებიც ინარჩუნებდნენ კავშირს ისრაელთან. გაჩნდა განხეთქილება კატაიბის პარტიულ ხელმძღვანელობასა და ფალანგისტურ მილიციას შორის. ამის შემდეგ მალე მამა-შვილის ორიენტაცია კვლავ ისრაელისკენ გადაიხარა.
1984 წლის 30 აპრილს შეიქმნა ეროვნული ერთიანობის ახალი მთავრობა. პრემიერ მინისტრმა რაშიდ ქარამემ პიერ ჯემაიელი მიიწვია კაბინეტში. ჯემაელი დათანხმდა შეთავაზებას. მან დაიკავა ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრისა და ფოსტის, ტელეგრაფისა და ტელეკომუნიკაციების მინისტრის პოსტები.
გარდაცვალება და შედეგები
პიერ ჯემაიელი გარდაიცვალა გულის შეტევით 78 წლის ასაკში, კაბინეტის მორიგი სხდომის შემდეგ.
ლიბანში, არის ჩვეულება, როდესაც მტრის სიკვდილს  ჰაერში გასროლით ესალმებიან. ამასთან დაკავშირებით, ფალანგისტურმა მილიციამ ოფიციალურად სთხოვა ბეირუთელებს, რომ თავი შეეკავებინათ იმ დღეს სროლისგან. საგულისხმოა, რომ ეს მოთხოვნა ყველა მხარემ დააკმაყოფილა, თუმცა დედაქალაქში შეიარაღებული შეტაკებები რამდენიმე საათით ადრე მოხდა.
ანალიტიკოსებმა იწინასწარმეტყველეს, რომ პიერ ჯემაიელის გარდაცვალების შემდეგ შეიქმნებოდა "ძალაუფლების ვაკუუმი" მემარჯვენე ქრისტიანულ გარემოში და შეიარაღებულ სამოქალაქო დაპირისპირების დაწყებას გამოიწვევდა. პროგნოზები სწრაფად გამართლდა. განხეთქილება მოხდა ლიბანის ძალებში. სამირ ჯააჯა და ელი ჰობეიკა აჯანყდნენ ამინ ჯემაიელის და ფუად აბუ ნადერის წინააღმდეგ, შემდეგ კი ერთმანეთს შეეჯახნენ. პარტიული მილიცია ფაქტობრივად გამოვიდა პოლიტიკური ხელმძღვანელობის მორჩილებიდან. აშკარა გახდა, თუ რამდენად მნიშვნელოვანი იყო შეიხ პიერის გამაერთიანებელი ფიგურა ქათაიბის თვის.
ქათაიბის ახალი ლიდერები - ელი კარამი (პირადი ექიმი და დანიშნული პიერ ჯემაიელის მემკვიდრე), ჟორჟ საადი, ქარიმ პაკრადუნი - თანდათან გადავიდნენ ღიად პროსირიულ პოზიციებზე და ხელი შეუწყვეს 1990-2005 წლების საოკუპაციო რეჟიმშს.
ხსოვნა
მარცხნივ|მინი|პიერ ჯემაიელის მემორიალი მშობლიურ ქალაქ ბიკფაიაში დაკრძალვის ცერემონია, რომელსაც ათასობით ადამიანი ესწრებოდა,  სახელმწიფო ტელევიზიით გადაიცემოდა. პიერ ჯემაიელი  დაკრძალეს ბიკფაიეში, ბაშირ ჯემაიელის გვერდით.
ოჯახი
1934 წლიდან, ნახევარი საუკუნის განმავლობაში, პიერ ჯემაიელი დაქორწინებული იყო შორეულ ნათესავზე, ჟენევიევ ჯემაიელზე. ქორწინებაში წყვილს ექვსი შვილი ჰყავდა.
პიერ ჯემაიელის 34 წლის ვაჟი, 15 წლის შვილიშვილი და წლინახევრის შვილიშვილი მოკლეს სამოქალაქო ომის დროს. 2006 წელს ტერაქტის შედეგად დაიღუპა 34 წლის პიერ ამინ ჯემაიელი — ამინ ჯემაიელის შვილი, პიერ ჯემაიელის შვილიშვილი.
ჯემაიელების ოჯახი მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ლიბანის პოლიტიკურ ცხოვრებაში.
ყოფილი პრეზიდენტი ამინ ჯემაიელი — პიერ ჯემაიელის ვაჟი—კვლავ საპატივსაცემო პოლიტიკოსია.
სამი ჯენაიელი— ამინ ჯემაიელის შვილი, პიერ ჯემაიელის შვილიშვილი — 2015 წლიდან პარტია ქათაიბის თავმჯდომარე. მისი პირველი მოადგილეა ჯოზეფ აბუ ხალილი, ახლო მეგობარი და ოჯახის არაფორმალური წევრი, პიერ ჯემაიელის თანამებრძოლი 1930-იანი წლების ბოლოდან.
ნადიმ ჯემაიელი, ბაშირ ჯემაიელის ვაჟი და პიერ ჯემაილის შვილიშვილი, 2009 წლიდან პარლამენტის წევრი პარტია ქათაიბიდან. მისი და იუმნა ჯემაიელი — ბაშირის ქალიშვილი, პიერის შვილიშვილი ასევე ქათაიბის აქტივისტია.
პარტიის ხელმძღვანელობაში შედიან ბაშირ ჯემაიელის ქვრივი სოლანჟ ჯემაიელი და ამინ ჯემაიელის ცოლი ჯოის ჯემაიელი.
ფუად აბუ ნადერი—პიერ ჯემაიელის შვილიშვილი — ერთ – ერთი წამყვანი ფალანგისტი მებრძოლი იყო, 1984–1985 წლებში იგი მეთაურობდა ლიბანის ძალებს. იგი აქტიურად იბრძოდა სირიის მიერ ლიბანის ოკუპაციის წინააღმდეგ 1990-იან და 2000-იან წლებში. კედრების რევოლუციის შემდეგ მან დააარსა და ხელმძღვანელობდა მოძრაობა თავისუფლების ფრონტს.
ლენა აბუ ნადერი —პიერ ჯემაიელის შვილიშვილი, ფუად აბუ ნადერის და—დაქორწინებულიa ფადი ფრემზე.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანი კატეგორია:ლიბანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ჯემაიელის ოჯახი კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:მარონიტი პოლიტიკოსები კატეგორია:ლიბანელი ნაციონალისტები
ისლა-დელ-სოლი
მინი|250პქ|კუნძულის მდებარეობა მინი|250პქ ისლა-დელ-სოლი (Isla del Sol - მზის კუნძული) — კუნძული ტიტიკაკას ტბის სამხრეთ ნაწილში. შედის ბოლივიის შემადგენლობაში. გეოგრაფიულად, კუნძული კლდოვანია, გორაკ-ბორცვიანი. მისი სიგრძე 9,6 კმ-ია, სიგანე 4,6 კმ, ხოლო მთლიანი ფართობი 14,3 კმ². კუნძულზე არ არსებობს არანაირი საავტომობილო სატრანსპორტო საშუალება. კუნძულზე მცხოვრები 800 ოჯახისათვის, მთავარ ეკონომიკურ საქმიანობას წარმოადგენს სოფლის მეურნეობა, თევზაობა და ტურიზმი. ამჟამად აქ ცხოვრობენ კეჩუას და აიმარას ხალხები.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლივიის კუნძულები კატეგორია:ტიტიკაკა
ინოპაკანი
ინოპაკანი (ოფიციალურად ინოპაკანის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Inopacan; Bayan ng Inopacan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 389 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ლეიტეს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
მირანდული ენა
მირანდული ენა (მირანდულად: lhéngua mirandesa; língua mirandesa) — რომანული ენა ასტურ-ლეონური ლინგვისტური ჯგუფიდან, რომელიც იშვიათად გამოიყენება პორტუგალიის ჩრდილო-დასავლეთ რეგიონში, ძირითადად მირანდა-დუ-დორუს მოგადურუს და ვიმიოსუს მუნიციპალიტეტებში. პორტუგალიის პარლამენტმა 1998 წელს მას თანაოფიციალური ენის სტატუსი მიანიჭა.
მირანდიულ ენას აქვს განსხვავებული ფონეტიკა, მორფოლოგია და სინტაქსი. მისი შექმნა XII საუკუნეში პორტუგალიის ჩამოყალიბებასთან ერთად იწყება. მისი ფესვები მოდის ლათინური ენიდან. ის არის ანტიკური ასტურ-ლეონური ჯგუფის (რომელიც გამოიყენებოდა ლეონის სამეფოში) გადმონაშთი.
იბნ ალ-ბალხი
იბნ ალ-ბალხი – XII საუკუნის ირანელი ისტორიკოსი, ზუსტი სახელი უცნობია, წარმოშობით ბალხიდან. „ფარსნამეს“ ავტორი. წიგნში გადმოცემულია ჩვენამდე მოუღწეველი პირველწყაროების საფუძველზე შედგენილი ფარსის ისტორია. აგრეთვე XII საუკუნის ფარსის დასაწყისის დაწვრილებითი გეოგრაფიული აღწერილობა. თხზულება უხვ მასალას შეიცავს ფარსის ირიგაციის, მიწათმოქმედებისა და ქალაქების მდგომარეობის შესახებ. მასალის დიდი ნაწილი ავტორის დროინდელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ირანელი ისტორიკოსები
კოლხეთის ღვთისმშობლის ხატი
2007 წ. 1 ნოემბერს საქართველოში ათონის წმინდა მთიდან კოლხეთის ღვთისმშობლის ხატი ჩამობრძანდა. ხატი კარიესის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ხარების სახელობის სენაკის მოღვაწეებმა - მღვდელმონაზონმა ეფრემმა და ბერმა ტიმოთემ ჩამოაბრძანეს. კოლხეთის ღვთისმშობლის ხატი ათონის მთის ღვთისმშობლის სასწაულთმოქმედი „ოდიგიტრიად“ წოდებული ხატის ასლია. „ოდიგიტრია“ ქართულად გზამკვლევს ნიშნავს და ეს ხატი ადამიანებს ცხოვრებაში სწორი გზის არჩევაში ეხმარება. კოლხეთის ღვთისმშობელი ფაქტობრივად ახალი ხატია, რადგან „ოდიგიტრიის“ ასლს დართული აქვს 16 მცირე ზომის ხატი, რომელზეც საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიისთვის უმნიშვნელოვანესი წმინდანებია გამოსახული.
თბილისის აეროპორტში დედა ღვთისმშობლის ხატს საქართვვლოს ეკლესიის მღვდელმთავრები, სამღვდელოება და მორწმუნე საზოგადოება შეეგება. აეროპორტში შეკრებილი მრევლისთვის ხატთან პარაკლისი აღავლინა ფოთისა და ხობის მიტროპოლიტმა გრიგოლმა (ბერბიჭაშვილი). შემდეგ ხატი საგანგებო სადგარზე დააბრძანეს და სტიქაროსნების თანხლებით ღია ავტომობილით ყოვლადწმინდა სამების საპატრიარქო ტაძარში გადააბრძანეს, სადაც ხატს ტაძრის კარიბჭესთან მიეახლა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, უწმინდესი და უნეტარესი ილია II, მღვდელმთავრები, სამღვდელოება და მრავალრიცხოვანი მრევლი.
ყოვლადწმინდა სამების საპატრიარქო ტაძარში კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ ერისა და ქვეყნის კეთილდღეობისათვის სავედრებელი პარაკლისი აღავლინა. ფოთში გამგზავრებამდე ხატი სამების საპატრიარქო ტაძარში 2-3 კვირა დარჩა, რათა მორწმუნეებს საშუალება მისცემოდათ, თაყვანი ეცათ ამ სიწმინდისათვის.
კოლხეთის ღვთისმშობლის ხატი ათონის მთაზე ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სენაკში დაიწერა. ეს სენაკი კარიესში მდებარეობს და იქ ესთიგმენის მონასტრის ამბოხებულ საძმოს გამიჯნული ბერები მოღვაწვობენ. ისინი თავს ესთიგმენელებად მოიაზრებენ, მაგრამ მონასტერში არსებული არაჯანსაღი ვითარების გამო იქ ცხოვრებაზე უარს ამბობენ. როგორც ცნობილია, უკვე 4 წელია, ათონის მთის ესთიგმენის მონასტრის საძმო არ ემორჩილება კონსტანტინოპოლის პატრიარქის გადაწყვეტილებას, დატოვონ მონასტრის ტერიტორია. ათონის წმინდა მთის რესპუბლიკა ნახევრად ავტონომიურია და მისი იურისდიქცია კონსტანტინეპოლის საპატრიარქოს ექვემდებარება.
წმინდა მთაზე საქართველოს დელეგაციას უმასპინძლა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხარების სახელობის სენაკმა. ბერებმა აღნიშნეს რომ ხატმწერები ათონზე მრავალ მონასტერში არიან და მათ შორის მათ მონასტერშიც და შემოთავაზეს, დაეთვალიერებინა დელეგაციას მათი ხატმწერების ნამუშევრები და თუ მოიწონებდნენ, ხატს ისინი დასწერდნენ. ქართულმა დელეგაციამ მოილოცეს მათი დაწერილი ხატები და გამოთქვეს სურვილი, ხატი იქ დაწერილიყო. მასპინძლებს გააცნეს კათოლიკოს-პატრიარქის ლოცვა-კურთხევა, რომ თავად ბერებს აერჩიათ, რომელი ხატი უნდა დაწერილიყო საქართველოსთვის. ამ საუბარში მონაწილეობდა მონასტრის წინამძღვარი და რამდენიმე არქიმანდრიტი. ბერებმა არჩიეს "ოდიგიტრიის" ხატის ასლი დაწერილიყო. ამასთან, ხატი უნდა ყოფილიყო არა მარტოოდენ ზუსტი ასლი, არამედ მის გარშემო დაწერილიყო მცირე ხატები, რომლებიც საქართველოს ეკლესიის ეტაპობრივი ისტორიის ეპიზოდებს ასახავდა. ხატის არშიის ზედა ზოლზე, ცენტრალურ ნაწილში უნდა გამოსახულიყო კათოლიკოს-პატრიარქის მიერ შესრულებული ყოვლადწმიდა სამების ხატის ასლი. ხატის არშიის ზედა ზოლზე გამოისახა ასევე ის ორი მთავარი წმინდანი, რომელთაც კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ 1977 წელს, აღსაყდრებისთანავე საქართველოს ეკლესია და ერი შეავედრა - წმინდა მღვდელმთავარი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედსა და წმინდა გიორგის. ზედა კუთხეებში განთავსდა ანდრია პირველწოდებულისა და წმინდა ნინოს ხატები, რომელთაც საქართველოში ქრისტეს რწმენა იქადაგეს. მათ გასწვრივ განთავსდა პირველი ქრისტიანი მეფის, წმინდა მოციქულთასწორი მირიანისა და ქრისტიანული ეკლესიის ერთ-ერთი უდიდესი წმინდანის, გრიგოლი ღვთისმეტყველის ხატები. შემდეგ გამოსახულია წმინდა მეფე, რომელმაც საქართველოს ეკლესიას ავტოკეფალია მოუპოვა - კეთილმორწმუნე მეფე ვახტანგ გორგასალი და მის გასწვრივ საქართველოს ეკლესიის პირველი კათოლიკოსი - პეტრე, რომელიც გადმოცემის თანახმად, წმინდა გრიგოლ ღვთისმეტყველის მოწაფე იყო. ხატის გვერდებზე შუა ნაწილებში გამოსახულია აწყურისა და პალიასტომის ღვთისმშობლის მცირე ხატები. აწყურის ღვთისმშობელი ხელთუქმნელი ხატია, რომლითაც შემოვიდა წმინდა მოციქული ანდრია პირველწოდებული საქართველოში. პალიასტომის ღვთისმშობელი უძველესი კოლხეთის ქალაქში, ფაზისის საკათედრო ტაძარში იყო დაბრძანებული. ისტორია გვამცნობს, რომ, დაახლოებით, VIII-IX საუკუნეებში ეს ტაძარი ჩაიძირა და ახლა იქ პალიასტომის ტბა მდებარეობს. ვიდრე ტაძარი ჩაიძირებოდა, მის წინამძღვარს დედა ღვთისმშობელი მრავალგზის გამოეცხადა და ხატის გელათში გადაბრძანება უბრძანა. ამჟამად ხატი ქუთაისის სახელმწიფო მუზეუმში იმყოფება. კოლხეთის ღვთისმშობლის ხატის არშიაზე ასევე გამოსახულია ჩვენი სათაყვანო მეფეები - წმინდა დავით აღმაშენებელი და კეთილმორწმუნე მეფე თამარი, საპირისპირო მხარეს გამოსახულია დიდი მეფის აღმზრდელი გიორგი ჭყონდიდელი და პირველი კათოლიკოს-პატრიარქი მელქისედეკი, რომლის დროსაც აშენდა სვეტიცხოველი. ხატის არშიის ქვედა ზოლზე ცენტრში გამოსახულია ივერიის ღვთისმშობლის ხატი და მთელ ზოლზე - ათონელი მოღვაწეები: იოანე, ექვთიმე, გიორგი მთაწმინდელები და გაბრიელ ქართველი ბერი, რომელმაც ზღვიდან ივერიის ღვთისმშობლის ხატი გამოაბრძანა.
ვინაიდან ფაქტობრივად ახალი კომპოზიცია შეიქმნა, ამიტომ ათონელმა ბერებმა გადაწყვიტეს, რომ ამ ხატს ოდიგიტრია კი არა, არამედ ახალი სახელი ეწოდოს და შემოთავაზეს სახელწოდება კოლხეთის ღვთისმშობელი, ვინაიდან ხატი უძველეს ფაზისში, ისტორიული კოლხეთის მიწაზე უნდა დამკვიდრდეს. ათონის მთაზე კოლხეთის ღვთისმშობლის ხატის დაწერა 2005 წელს იქნა შეკვეთილი.
ათონიდან ხატის საქართველოში ჩამობრძანება გემით იყო განზრახული. გემი ფოთის აკვატორიაში უნდა შემოსულიყო; მას პორტში კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II მღვდელმთავრებთან ერთად დახვდებოდა და ხატს საზეიმო მსვლელობით ფოთის საკათედრო ტაძარში გადააბრძანებდნენ. ეს 3 ივლისს უნდა მომხდარიყო, მაგრამ უფალმა სხვაგვარად განაგო. ხატი საქართველოში სწორედ იმ მძიმე დღეებში, ძალიან დიდი ვნებათაღელვის პირობებში ჩამობრძანდა, როდესაც ასე დაიძაბა პოლიტიკური ვითარება ქვეყანაში. ბუნებრივია, ასეთ პირობებში უწმინდესი და უნეტარესი ილია II ვერ დატოვა დედაქალაქი და ვერ გამოემგზავრა ფოთში, რადგან კათოლიკოს-პატრიარქი იქ უნდა იყოს, სადაც ყველაზე მეტად უჭირს ერს. ამიტომ ხატის ჩამობრძანების მარშრუტი შეიცვალა და გადაწყდა, ხატი 1 ნოემბერს საქართველოში თვითმფრინავით ათენი-თბილისის რეისით ჩამოებრძანებინათ."
მღვდელ-მონაზონი ეფრემი (ათონელი ბერი): "ეს ხატი ათონის წმიდა მთაზე, კარიესის ერთ-ერთ სენაკში დამზადდა. იგი დაიწერა სასწაულთმოქმედი ღვთისმშობლის ხატის „ოდიგიტრიის“ მიხედვით. თუმცა, ეს მისი ზუსტი ასლი არ არის. ეს არის თვისობრივად ახალი ხატი, რომელსაც დამატებული აქვს კომპოზიციები წმინდანების გამოსახულებით. ეს არის ორიგინალური ხატი, რომლის ასლიც არ არსებობს. ეს ხატი ახალია და საგანგებოდ საქართველოსთვის შექმნილი.
დღეს ეს ხატი საქართველოში ჩამობრძანდა. ჩვენ ვიცით, რომ საქართველოში დღეს ძალიან დაძაბული ვითარებაა და ჩვენ ვისურვებდით, რომ ეს ხატი ყოფილიყოს მფარველი, მლოცველი და შემწე საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, საქართველოს ეკლესიისა და ქართველი ერისა."
ბერი ტიმოთე (ათონელი ბერი): "დედა ღვთისმშობლის სურვილი იყო, რომ ასეთი ხატი დაგვეწერა და საქართველოში ჩამოგვებრძანგბინა. ეს ღვთის განგებით მოხდა. შეეწიოს მისი მადლი თქვენს ქვეყანას."
მიქელ IV
მიქაელი, მიქელ მირიანის ძე, ან მიქაელ მირიანისძე — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი დაახლოებით 1178-1184 წლებში, მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი 1184 წლიდან.
მკვლევართა ერთი ნაწილი მიქაელს რეაქციონერ დიდგვარიანთა ჯგუფის წარმომადგენლად მიიჩნევს. სხვათა აზრით, მიქაელი გიორგი III-ის ერთგული მოღვაწე იყო, რომელიც მეფემ  ნიკოლოზ I გულაბერისძის გადადგომის შემდეგ კათალიკოსად დანიშნა. მისი მოღვაწეობის პერიოდში საქართველოს ეწვია სირიის პატრიარქი ეგნატე მეფე გიორგი III-ის წინაშე მოციქულად ჯელალ ედდინისაგან, რათა ტყვეები გაენთავისუფლებინა. მიქაელს ხვდა წილად 1178 წელს თამარ მეფე გიორგი III-ის თანამოსაყდრედ ეკურთხებინა. 1184 წელს მიქაელი გახდა მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი. ყუთლუ-არსლანის დასის გამოსვლის შემდგომ მიქაელმა ეს თანამდებობა დაკარგა. მიქაელი აქტიურად მონაწილეობდა თამარის დაქორწინებაში იური ანდრიას ძეზე.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოსები
დობროვოლნოე (ბაშკირეთი)
დობროვოლნოე (Добровольный) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 64 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 47 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (41 %).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ფერი თოფჩუბაშოვა
ფერი თოფჩუბაშოვა (Pəri xanım Topçubaşova; დ. 1873, რუსეთის იმპერია - გ. 1947, საფრანგეთი, პარიზი) — აზერბაიჯანის პირველი ლედი, აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსის ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ფარიხანუმ თოფჩუბაშოვას მამა ჰასან ბეი ზარდაბი ბაქოში ორი წელი უმუშევარი იყო. ის 1880 წელს ოჯახთან ერთად ზარდაბში გადავიდა საცხოვრებლად. ამ დროს მისი უფროსი ქალიშვილი ფერი 7 წლის იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ოჯახის ფინანსური მდგომარეობა მძიმე იყო, ჰასან ბეის სურდა, რომ მის ქალიშვილს განათლება მიეღო. ვინაიდან აზერბაიჯანში გოგონათა სკოლა იმ დროისთვის არ იყო, ჰასანს თავისი ქალიშვილი ტიფლისში მიჰყავს. ფერიხანუმი გოგონათა რუსულ გიმნაზიაში იწყებს სწავლას, სადაც დედამისი ჰანიფა მალიქოვაც სწავლობდა. მინი|ფერი თოფჩუბაშოვა თავის მშობლებთან [[ჰასან ბეი ზარდაბი|ჰასან ბეი ზარდაბისთან და ჰანიფა მალიქოვასთან ერთად]] ჰასან ბეი, რომელსაც კავშირი ჰქონდა ტიფლისურ პრესასთან და ინტელიგენციასთან, ხშირად მოდიოდა გიმნაზიაში. იფი დაინტერესებული იყო ქალიშვილის სწავლით. მცირე ხანში ფერიმ თავისი განათლებითა და მაღალი მანერებით მოიპოვა მასწავლებლების პატივისცემა. ამრიგად, ფარიხანუმი გახდა პირველი აზერბაიჯანელი გოგონა, რომელიც სწავლობდა ტიფლისის გოგონათა რუსულ გიმნაზიაში.
ფერიხანუმმა ალიმარდან ბეის ყურადღება აღმოსავლელ ქალთათვის დამახასიათებელი სილამაზით, სიწმინდითა და უბრალოებით, განათლებისა და ინოვაციებისადმი ინტერესით, ჯერ კიდევ გიმნაზიაში სწავლისას მიიპყრო. მათ შორის იქმნება გულწრფელი მეგობრობა, რომელიც მოგვიანებით გადაიქცა სიყვარულსა და ერთგულ ცხოვრებისეულ თანამეგობრობაში.
ალიმარდან ბეი ჰასან ბეისა და ჰანიფა ხანუმის თანხმობის შემდეგ დაქორწინდა ფერიზე.
1893 წლის 31 დეკემბერს ტიფლისში ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვმა ფერიხანუმი ცოლად შეირთო. მიუხედავად იმისა, რომ ქალბატონის მამა, ჰასან ბეი ზარდაბი, ძალიან პროგრესულად მოაზროვნე ინტელექტუალი იყო, მან თოფჩუბაშოვს 10 000 მანეთი მოსთხოვა თავის ქალიშვილში. ვინაიდან თოფჩუბაშოვს ამდენი ფული არ ჰქონდა, მან და ფერიმ გადაწყვიტეს, რომ არ მოეწყოთ საქორწილო ცერემონია და დაზოგილი თანხა ჰასან ბეისთვის გადაეცათ. თავის ერთ-ერთ წერილში ფერი თოფჩუბაშოვა დედამისს ჰანიფა მალიქოვას წერდა, რომ 31 დეკემბერს ის დაქორწინდა და გადავიდა ალიმარდან ბეის სახლში.
ფერიმ სწავლა ქმრისა და მშობლების მხარდაჭერით გააგრძელა გიმნაზიის დამთავრების შემდეგაც. სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა. მუშაობდა სასამართლოში თანაშემწედ, რაიონული სასამართლოს მდივნად, ადვოკატად და სხვა თანამდებობებზე ტიფლისსა და ბაქოში.
ფერი თოფჩუბაშოვას 5 შვილი ჰყავდა. მათგან ოთხი - ალაკბერ ბეი და ანვარ ბეი თოფჩუბაშოვი, ქალიშვილები სარა ხანუმ სულთანოღლუ, სევერ ხანუმ თოფჩუბაშოვა დედასთან ერთად მონაწილეობდნენ ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვის დაკრძალვის ცერემონიაში. ქალბატონი ფერი ემიგრაციაში წავიდა საფრანგეთში და იქ გარდაიცვალა 1947 წელს. დაკრძალეს პარიზის მახლობლად მდებარე სენ-კლუს სასაფლაოზე, მისი ერთგული მეუღლის ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვის გვერდით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ქალები
ახალუბანი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)
ახალუბანი — სოფელი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში (მისაქციელის თემი). მდებარეობს მუხრანის ვაკის ჩრდილოეთ კიდეზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, მცხეთიდან 11 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 435 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
საიონძი კიმოტი
thumb|right|საიონძი კიმოტი საიონძი კიმოტი (იაპ. 西園寺 公望) (დ. 23 ოქტომბერი, 1849, კიოტო — გ. 24 ნოემბერი, 1940, ოკიცუ), იაპონიის პოლიტიკური მოღვაწე. საიმპერიო კარის არისტოკრატიის შთამომავალი. მონაწილეობდა 1867–1868 დაუმთავრებელ ბურჟუაზიულ რევოლუციაში. 1885–1888 დიპლომატიური წარმომადგენელი იყო ავსტრია-უნგრეთში, 1888–1891 —გერმანიაში. 1900–1903 საიდუმლო საბჭოს თავმჯდომარე. 1901–1902, 1906–1908 და 1911–1912 პრემიერ-მინისტრი. იაპონიის დელეგაციას მეთაურობდა პარიზის საზავო კონფერენციაზე (1919–1920).
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 23 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1849 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
706
თარიღი უცნობია
*
სუურე-იაანი
სუურე-იაანი (Suure-Jaani) — ქალაქი ესტონეთის ცენტრალურ ნაწილში ვილიანდიმაას მაზრაში. სუურე-იაანის მუნიციპალიტეტის შემადგენელი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქს არ გააჩნია მუნიციპალიტეტის სტატუსი.
სუურე-იაანში მდებარეობს კომპოზიტორების არტურ კაპასა და ვილჰელმ კაპას მემორიალური მუზეუმი. მათ პატივსაცემად ქალაქში ყოველწლიურად იმართება მუსიკალური ფესტივალი.
1950-1959 წლებში სუურე-იანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია.
იამპუპატის ნახევარკუნძული
მინი|250პქ მინი|250პქ|ხედი [[ისლა-დელ-სოლიდან]] იამპუპატა (Yampupata) — ნახევარკუნძული ტიტიკაკას ტბაში. ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება ბოლივიის ლა-პასის დეპარტამენტს. წარმოადგენს კოპაკაბანის ნახევარკუნძულის ნაწილს. მდებარეობს კუნძულების - ისლა-დე-ლა-ლუნასა და ისლა-დელ-სოლის სიახლოვეს და ამ უკანასკნელთან ერთად წარმოქმნის იამპუპატის სრუტეს.
სუურე-იაანი
სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
იამპუპატის ნახევარკუნძული
ნახევარკუნძულის სიგანე 3 კმ-ია, ხოლო სიგრძე 10 კმ. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4026 მეტრზე, ხოლო მისი უმაღლესი წერტილი ტიტიკაკას წყლიდან 200 მეტრზეა აწეული. ძირითადი დასახლებული პუნქტია იამპუპატა 279 მცხოვრებით.
ნატალია გავრილიცა
ნატალია გავრილიცა (დ. 21 სექტემბერი, 1977) — მოლდოველი პოლიტიკოსი. 2019 წლის 8 ივნისიდან ამავე წლის 14 ნოემბრამდე მოლდოვის ფინანსთა მინისტრი. 2021 წლის 23 ივლისიდან მოლდოვის პარლამენტის წევრი. 2021 წლის 6 აგვისტოდან მოლდოვის პრემიერ-მინისტრი.