cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუი ფილიპ I (ორლეანი)
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1725 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1785 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:ორლეანის ჰერცოგები
ფილიპინა ელიზაბეტ ორლეანელი
ფილიპინა ელიზაბეტ ორლეანელი (Philippine Élisabeth d'Orléans; დ. 18 დეკემბერი, 1714 — გ. 21 მაისი, 1734) — ორლეანელების დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის ქალიშვილი. ესპანეთის მეფე კარლ III-ის საცოლე.
ბიოგრაფია
ფილიპინა ელიზაბეტი დაიბადა 1714 წლის 18 დეკემბერს ვერსალში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და მისი ცოლის, ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის შუათანა ქალიშვილი. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია ორლეანის ჰერცოგი ფილიპ I და ელიზაბეტ შარლოტა კურპფალცელი, ხოლო დედის ზახით საფრანგეთის მეფე ლუი XIV და მისი საყვარელი, მადამ დე მონტესპანი იყვნენ.
სამეფო კარზე იგი მადმუაზელ დე ბეჟოლეს სახელით იყო ცნობილი. მისი დაბადებიდან ერთ წელიწადში გარდაიცვალა მეფე ლუი XIV, რის გამოც ტახტი მისმა შვილთაშვილმა, 5 წლის ლუი XV-მ დაიკავა, რომლის რეგენტიც ფილიპინას მამა, ფილიპ II გახდა.
1718 წელს საფრანგეთ-ესპანეთს შორის ომი დაიწყო, რომელიც ორ წელიწადში დამთავრდა. ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ს საფრანგეთთან მშვიდობის დამყარება სამი დინასტიური ქორწინებით სურდა. მისი სამი წლის ასული, ინფანტა მარიანა ვიქტორია ესპანელი დაქორწინდებოდა 15 წლის ლუი XV-ზე, ესპანეთის ტახტის მემკვიდრე, ასტურიის პრინცი ლუისი ცოლად შეირთავდა ფილიპ II ორლეანელის ქალიშვილ ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელს, ხოლო თავისი შუათანა ვაჟი, პრინცი კარლი ცოლად ფილიპინა ელიზაბეტს შეირთავდა.
ზემოთ ხსენებული სამი ქორწინებიდან მხოლოდ ერთი შედგა: პრინცი ლუისი დაქორწინდა პრინცესა ლუიზ ელიზაბეტზე. 1724 წელს ფილიპე V ლუის I-ის სასარგებლოდ გადადგა ტახტიდან, რის შემდეგაც ფილიპინას და, ლუიზ ელიზაბეტი ესპანეთის დედოფალი გახდა. 1726 მან ფილიპინა ესპანეთში ჩაიყანა, რათა პრინც კარლზე დაექორწინებინა. ორლეანელი დები ერთად ცხოვრობდნენ მადრიდის სამეფო კარზე, სადაც მეტად დაძაბული ურთიერთობა ჩამოუყალიბდათ დედოფალ ისაბელ ფარნეზესთან, რომელიც 1724 წელსვე, ლუისის დაღუპვის შემდეგ მეორედ ავიდა ტახტზე.
1728 წელს ფილიპინასა და კარლის ნიშნობა გაუქმდა, ისევე როგორც ჩაიშალა ლუი XV-ისა და მარიანა ვიქტორიას კავშირი. ამრიგად, მარიანა ვიქტორია ესპანეთში დაბრუნდა, ფილიპინა და ლუიზ ელიზაბეტი კი საფრანგეთში. აქ იგი დედასთან ერთად მშვიდად ცხოვრობდა ბანიოლეტის პატარა შატოში. იგი სწორედ აქ, 1734 წელს გარდაიცვალა 19 წლის ასაკში, ვარიოლათი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1714 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1734 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
გდანსკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი
გდანსკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი (Politechnika Gdańska) — სახელმწიფო უნივერსიტეტი პოლონეთში, ერთ-ერთი ყველაზე უძველესი უნივერსიტეტი 100 წლის მქონე ტრადიციით. კურსდამთავრებულთა დიპლომები აღიარებულია ყველა ევროკავშირის ქვეყანაში, სწავლების ენებია: პოლონური და ინგლისური, სასწავლო წელი გრძელდება ოქტომბრიდან ივნისამდე. გდანსკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტში არის: 9 ფაკულტეტი, 26 000 სტუდენტი, 1283 თანამშრომელი, 12 საგანმანათლებლო პროგრამა ინგლისურ ენაზე, ბიზნეს ადმინისტრირების სამაგისტრო 3 პროგრამა, 500-ზე მეტი ხელშეკრულება თანამშრომლობის შესახებ.
გდანსკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი წარმოადგენს XIX საუკუნის ტრადიციების და თანამედროვე შენობების არქიტექტურის ულამაზეს შეთავსებას. გდანსკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი მუდმივად ავითარებს საერთაშორისო თანამშრომლობას. აგრეთვე, საერთაშორისო საგანმანათლებლო პროგრამებით სტუდენტების გაცვლის და სხვა უნივერსიტეტ — პარტნიორებთან გამოცდილების საშუალებით მიისწრაფის უნივერსიტეტის გარემოს ინტერნაციონალიზაციისკენ. გდანსკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი არა მხოლოდ უნივერსიტეტის და ქვეყნის დონეზე ახდენს საკუთარი პროექტების რეალიზებას, არამედ საერთაშორისო ასპარეზზეც, რომელთა უმეტესი ნაწილი ფინანსდება ევროკავშირის ფონდის საერთაშორისო პროგრამების წყალობით.
ადგილმდებარეობა
გდანსკი პომორიეს დედაქალაქი, წყნარი მშვიდი ამინდებით და მომხიბლავი კულტურული აგლომერაციით წარმოადგენს ტრუიმიასტოს. სამ ქალაქს შორის არსებული ახლო უთიერთობების წყალობით სტუდენტებს მეტი საშუალება აქვთ მიიღონ განათლება ევროპის დონეზე, განავითარონ საკუთარი ინტერესები და სრულფასოვნად გაატარონ თავისუფალი დრო. გდანსკში არის დიდი ბალტიის ზღვის პორტი. მრეწველობის ცენტრი, კერძოდ ნავთობპროდუქტების და საინჟინრო ცენტრი (განვითარებულია გემის მშენებლობა და გემის შეკეთება). გდანსკში წარმოიშვა დამოუკიდებელი გემის მშენებლობის პროფკავშირი „სოლიდარობა“, რომელმაც ხელი შეუწყო კომუნისტური ძალაუფლების დაყოფას მთელს ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში.
უნივერსიტეტის ქალაქი
უნივერსიტეტის ქალაქი გდანსკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი წარმოადგენს XIX საუკუნის ტრადიციების და თანამედროვე შენობების არქიტექტურის ულამაზეს შეთავსებას. აქ, დინამიურად ვითარდება ინფრასტრუქტურა, რომლის შედეგებად წარმოგვიდგებიან კვლევითი და საგანმანათლებლო ცენტრები:
განათლება
არსებობს 38 მიმართულება პოლონურ ენაზე და 12 პროგრამა ინგლისურ ენაზე (მისი საფეხურებია: საბაკალავრო/საინჟინრო, სამაგისტრო)
არსებობს 9 ფაკულტეტი:
ყველა ფაკულტეტზე, გარდა არქიტექტურის ფაკულტეტის (I საფეხურისა) სემესტრში,  სწავლების გადასახადი იწყება 1000 ევროდან, მისაღები გამოცდების გარეშე. სწავლება არის ინგლისურ ან პოლონურ ენაზე. უნივერსიტეტში სტუდენტებს შეუძლიათ ჩაეწერონ უცხო ენების კურსებზე: ინგლისური, გერმანული, ფრანგული, ესპანური, იტალიური, შვედური, იაპონური და პოლონური.
უნივერსიტეტის სპორტული ცენტრი
იმისათვის რომ, სტუდენტებმა საკუთარი თავი შეინარჩუნონ სპორტულ ფორმაში და დაიცვან წონასწორობა ფიზიკურ დატვირთვასა და სპორტულ კულტურას შორის რეგულარულად აკითხავენ უნივერსიტეტის სპორტულ ცენტრს. გაკვეთილები ტარდება არა მხოლოდ სტუდენტებისთვის, არამედ უნივერსიტეტის თანამშრომლებისთვის, კერძო ფირმების თანამშრომლებისთვის და უბრალოდ ქალაქის მოსახლეობისთვის. სასწავლო სპორტულ ცენტრში არის: 20-ზე მეტი სპორტული სექცია: საცურაო, ათლეტიკის, ძიუდოს, კალათბურთის, ფეხბურთის, დიდი და სამაგიდო ტენისის. ძალზედ პოპულარულია ტურისტული ლაშქრობები, სამთო და სანაოსნო სპორტი.
საცხოვრებელი და კვება
გდანსკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის 11 საერთო საცხოვრებელში არის დაახლოებით 2 800 ადგილი მოსახერხებელი ადგილმდებარეობით, სასწავლო კორპუსებთან ახლოს. უნივერსიტეტის ქალაქი მდებარეობს ქალაქის რაიონის ღირსშესანიშნავ ადგილას, ძალზედ ადვილია იქ ტრამვაით მოხვედრა (მთავარი რკ. სადგურიდან მხოლოდ 9 წუთია საჭირო), მიწის ზედა მეტროს საშუალებით (მთავარი რკ. სადგურიდან - 4 წუთი), მანქანით ან ყველაზე პოპულარული სატრანსპორტო საშუალებით — ველოსიპედით. საერთო საცხოვრებელში გარდა ინტერნეტის თავისუფალი ხელმისაწვდომობისა და კარგი პირობებისა არსებობს ჯიხურები, მაღაზიები, ფიტნეს კლუბები, სტუდენტური სასადილოები და ბისტრო.
ერასმუს
გდანსკის ერასმუს სტუდენტების ქსელი (ესქ) არის ახალგაზრდული ორგანიზაცია, იგი ზრუნავს საზღვარგარეთის სტუდენტების ინტეგრაციის შესახებ, ეხმარება მათ ახალი გარემოს ათვისებაში, რომლებიც უკავშირდება უცხო ქვეყანაში მოხვედრისას პირველი პრობლემის გადაჭრას, მხარს უჭერს მათ ინფორმაციულად, განსაკუთრებით სასწავლო წლის დასაწყისში. მთავარი ლოზუნგი: „სტუდენტები ეხმარებიან სტუდენტებს“! გდანსკის (ექს) ქსელი აგრეთვე რეალიზებას უწევს საერთაშორისო პროექტებს: Discover Europe, Each one Teach One, ESN card, Hel(L) SuRFin, Mentor Programme, Orientation Week, itp.
საერთაშორისო თანამშრომლობის განყოფილება
გდანსკის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტს მსოფლიოს ყველა კუთხიდან რეგულარულად სტუმრობენ საერთაშორისო დელეგაციები და სტუმრები. აქ სწავლობს 30 მეტი ქვეყნის სტუდენტი. ყველაზე მეტი სტუდენტია ესპანეთიდან, თურქეთიდან, ჩინეთიდან, რუსეთიდან, ასევე უკრაინიდან და ბელარუსიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის ტექნიკური უნივერსიტეტები კატეგორია:განათლება გდანსკში
ბულბოაკა (ბრიჩენის რაიონი)
ბულბოაკა (Bulboaca) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 218 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 020 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიჩენის რაიონის სოფლები
ნოილერი
ნოილერი (Neuler) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 36,27 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 086 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
სონგქალის პროვინცია
სხვა პროვინციების უმეტესობისგან განსხვავებით, პროვინციის დედაქალაქი სონგხლა პროვინციის უდიდეს ქალაქს არ წარმოადგენს. მოსახლეობის მხრივ ლიდერობს ბევრად უფრო ახალი ქალაქი, სახელწოდებით: ჰატ იაი, რომლის მოსახლეობა 359 813 ადამიანია და თითქმის ორჯერ მეტია სონგხლას (163 072) მოსახლეობაზე. ეს ფაქტი ხშირად არასწორ მოსაზრებას იწვევს და ბევრს აფიქრებინებს, რომ პროვინციის დედაქალაქი ჰატ იაია.
რაფიკ ჰარირი
რაფიკ ჰარირი (رفيق بهاءالدين الحريري დ. 1 ნოემბერი, 1944, საიდა, ლიბანი — გ. 14 თებერვალი, 2005, ბეირუთი, ლიბანი) — ლიბანის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, ლიბანელი მილიარდერი, პრემიერ-მინისტრი 1992-1998 და 2000-2004 წლებში. მოკლეს 2005 წელს თავდასხმის შედეგად.
სონგქალის პროვინცია
გეოგრაფია
პროვინციის ჩრდილოეთით მდებარეობს სონგხლას ტბა, ტაილანდის უდიდესი ბუნებრივი ტბა. ტბა არაღრმაა, რომლის ფართობიც 1,040 კვ. კმ.-ს მოიცავს. ტბის უდიდესი განფენილობა 78 კილომეტრია. ტბაში ირრავადიული დელფინების მცირე რაოდენობა ცხოვრობს, მაგრამ ადგილობრივი მეთევზეების მიერ მათი შემთხვევითი დაჭერის გამო დელფინების გადაშენების საფრთხე არსებობს.
რაფიკ ჰარირი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1944 წლის 1 ნოემბერს ქალაქ საადაში. 1970 წელს საუდის არაბეთის მემკვიდრე პრინცმა ფაჰდმა იგი დანიშნა სამეფო სასახლის მშენებლობის ზედამხედველად.
სონგქალის პროვინცია
გეოგრაფია
სონგხლას პროვინციაში ორი ეროვნული პარკი მდებარეობს. სან კალა ხირი 214 კვ. კმ. ფართობს მოიცავს და ტაილანდისა და მალაიზიის საზღვრამდე ვრცელდება. ხაო ნამ ხანგი ასევე სასაზღვრო ნაწილში მდებარეობს, რომლის უდიდესი ნაწილი მთებს უჭირავს. ქალაქ სონგხლას მიმდებარედ მდებარეობს სამილას სანაპიროს კონცხი, რომელიც ყველაზე პოპულარული სანაპიროა მთელს პროვინციაში. აქვეა განთავსებული ცნობილი ქალთევზას სკულპტურაც. ორი კუნძული კო ნუ და კო მაუ (მაუსის და კატის კუნძულები), სანაპიროდან არც თუ ისე შორს მდებარეობენ, რომლებიც ასევე ტურისტული ღირსშესანიშნაობებია. ადგილობრივი ხალხური თქმულების თანახმად, კატა, თაგვი და ძაღლი ჩინური გემით მოგზაურობდნენ კრისტალის მოსაპარად. როდესაც ისინი ნაპირზე მიცურვას ცდილობდნენ კატა და თაგვი დაიხრჩო და მათ ადგილას ორი კუნძული გაჩნდა. ძაღლმა ნაპირამდე მიაღწია და შემდეგ გარდაიცვალა, რომელიც შემდგომშ გორაკი ხაო ტანგ კუანი გახდა. ბროლი, რომელიც მათ მოიპარეს ქვიშიან სანაპიროდ ქცეულა. მარცხნივ|მინი|311x311პქ|სონგხლას ქალთევზა
რაფიკ ჰარირი
ბიოგრაფია
1992 წლის ოქტომბერში 46 წლის ბიზნესმენი დანიშნეს ლიბანის პრემიერ-მინისტრად და თავის მოვალეობას ასრულებდა 2004 წლამდე 1998-2000 წლების გამოკლებით.
სონგქალის პროვინცია
ტოპონიმი
სახელწოდება სონგხლა სინგგორას ტაილანდური ვერსიაა (ჯავი: سيڠڬورا), რომელიც მალაიურად ,,ლომების ქალაქს" ნიშნავს. ეს სახელწოდება ქალაქ სინგხოლას მიმდებარედ, ლომის ფორმის მთიდან მომდინარეობს.
დემოგრაფია
რეგიონის მოსახლეობის ორი მესამედიდან სამ მეოთხედამდე ბუდისტები არიან, რომელთა უმრავლესობა წარმოშობით ტაილანდელი ან ტაილანდელი ჩინელია. მოსახლეობის ერთი მეოთხედიდან მესამედამდე მუსლიმია, რომლების ადგილობრივ ტაილანდურ ჯგუფს შეადგენენ და რომელთა სახელწოდებაა სამ-სამ (,,შერეული"). მუსლიმანური მოსახლეობის ძალიან მცირე ნაწილი მალაიზიური წარმოშობისაა. სონგხლას მალაიელები ეთნიკური წარმოშობითა და კულტურით ძალიან ჰგვანან კელატანელებს, რომლებიც მალაიზიის სასაზღვრო ნაპირებში ცხოვრობენ. ისინი ლაპარაკობენ პატანის მალაიურ ენაზე, რომელიც ლექსიკური მარაგითა და გამოთქმებით განსხვავდება მალაიურისგან.
რაფიკ ჰარირი
ბიოგრაფია
1998 წელს სირიამ ლიბანის თავისი გავლენის ქვეშ დაბრუნების მიზნით საპრეზიდენტო არჩევნებში მხარი დაუჭირა ემილ ლაჰუდს, რომელმაც გაიმარჯვა კიდეც. სასწრაფოდ შეიცვალა მთავრობაც. ძველი მთავრობის მეთაური დაადანაშაულეს წარუმატებელ ეკონომიკურ პოლიტიკაში. 2000 წელს გამართულ არჩევნებში ჰარირის ბლოკმა გაიმარჯვა და ემილ ლაჰუდი იძლებული გახდა დაემტკიცებინა რაფიკ ჰარირი მთავრობის მეთაურის თანამდებობაზე.
სონგქალის პროვინცია
კულტურა
სონგხლას პროვინციის ყველაზე მნიშვნელოვანი ბუდისტური ტაძარია ვუატ მატჩიმავუატ (ასევე უწოდებენ ვუატ კლანგ), რომელიც საიბურის გზაზე, თვითონ ქალაქ სონგხლაში მდებარეობს.
კუნძულ კო იოზე, რომელიც სონგხლას ტბაში მდებარეობს, ადგილობრივებმა ხელით ნაქსოვი ნივთების გაყიდვა დაიწყეს. კუნძულით ასევე ცნობილია ადგილობრივი ჯეკფრუტის ვარიანტით, რომელსაც ჯამპადა ეწოდება.
რაფიკ ჰარირი
ბიოგრაფია
2004 წელს რაფიკ ჰარირი გადადგა თანამდებობიდან მთელი მინისტრთა კაბინეტის შემადგენლობით. სამთავრობო კრიზისი გამოიწვია ლიბანზე და სირიაზე ამერიკისა და საფრანგეთის გავლენის ზრდამ. მათი ინიციატივით გაეროს უშიშროების საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება ლიბანიდან სირიის ჯარების გაყვანისა და ლიბანში ჰეზბოლას განიარაღების შესახებ, რომელიც აკონტროლებდა ქვეყნის სამხრეთს.
სონგქალის პროვინცია
კულტურა
პროვინციაში დამკვიდრებულია ჩაკ ფრაას ტრადიცია, რომელიც ოქტომბრის პირველ ღამეს ეწყობა. ის ბუდისტური ტრადიციია და მეტწილად, ტაილანდის სამხრეთ რეგიონებშია გავრცელებული. ღონისძიება აღინიძნება ნავით მსვლელობით და სხვადასხვა სპორტული აქტივობებით.
რაფიკ ჰარირი
მკვლელობა
რაფიკ ჰარირი მოკლეს 2005 წლის 14 თებერვალს ტეროტისტული აქტის შედეგად. მასთან ერთად დაიღუპა 21 ადამიანი.
სონგქალის პროვინცია
კულტურა
სექტემბერში ან ოქტომბერში ჩინურ მთვარის ფესტივალზე ტაი-ჩინელები მთვარეს ან ცათა დედოფალს წარსულისა და მომავალის გამო მადლობას სწირავენ.
რაფიკ ჰარირი
მკვლელობა
დაკრძალეს ბეირუთის ცენტრში 16 თებერვალს მუჰამედ ალ-ამინის მეჩეთის ახლოს, რომელიც ადრე ააგო პრემიერმა თავისი ფინანსებით. მისი დაკრძალვა გადაიქცა მასობრივ ანტისირიულ დემონსტრაციად.
სონგქალის პროვინცია
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები კატეგორია:სამხრეთი ტაილანდი
რაფიკ ჰარირი
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2005 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 თებერვალი კატეგორია:მოკლული ლიბანელი პოლიტიკოსები
ანტიოკიის დეპარტამენტი
ანტიოკიის დეპარტამენტი (Departamento de Antioquia) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ესაზღვრება კარიბის ზღვას. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მედელინი. ანტიოკია ქვეყნის სიდიდით მეექვსე დეპარტამენტია, მისი ფართობის 80% მთებს უკავია. დეპარტამენტის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს კოლუმბიის ანდები, იგივე დასავლეთ კორდილიერები და ანტიოკიის მთიანი მასივი, რომელსაც მდინარე კაუკა ჰყოფს.
საშუალო წლიური ტემპერატურა ქალაქ მედელინში 20-21 °C-ია, ხოლო ნალექების წლიური რაოდენობა 1500—2000 მმ. ანტიოკიის უდიდესი მდინარეებია — მაგდალენა და კაუკა.
ვასილ წულაძე
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში, დაამთავრა ბათუმის ორკლასიანი კოლა. 1901–1902 წლებში მეორე კლასამდე სწავლობდა ბათუმის გიმნაზიაში, რომელიც დატოვა სწავლის საფასურის არქონის გამო. ადრეული ასაკიდან ჩაერთო რევოლუციურ საქმიანობაში, მონაწილეობდა ბათუმის ნათობქარხნების მუშათა მოძრაობაში, გურიის გლეხთა მოძრობაში მოძრაობაში 1905 წელს. 1906 წლიდან იყო რსდმპ წევრი, მუშაობდა მენშევიკების ფრაქციაში. 1908 წელს დააპატიმრეს პოლიტიკური საბაბით. 1910-იან წლებში ხელმძღვანელობდა სოციალ-დემოკრატიული პრესის გამოცემებს. 1911 წლიდან იყო რსდმპ ბათუმის კომიტეტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1914 წელს მუშაობდა მურღულის მადნის დამამუშავებელი ქარხნების საავადმყოფოს სალაროს გამგედ. პირველი მსოფლიო ომის დაწყების გამო დატოვა სამუშაო, გადავიდა თბილისში და მუშაობდა სოციალ-დემოკრატიულ გაზეთ „თანამედროვე აზრში“. თბილისში მუშაობის დროს დააპატიმრეს 1915 წლის 15 ივლისსა და 15 ნოემბერს.
1917 წლიდან. იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი და ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს პარლამენტის წევრი. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად. იყო სამეურნეო-საგამგეო კომისიის თავმჯდომარე
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე
ავიტუსი
მარკუს მარცელიუს ფლავიუს ეპარქიუს ავიტუსი (Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus) (დ. 395 — გ. 457) — რომის იმპერატორი (დასავლეთ რომის იმპერია), მართავდა 455–456 წლებში.
ბიოგრაფია
ავიტუსი წარმოშობით მდიდარი გალიური ოჯახიდან იყო. 30 წლის ასაკიდან რომის სახელმწიფო სამსახურშია. იყო აეციუსის თანამოსაგრე (ასრულებდა მნიშვნელოვან დიპლომატიურ მისიებს). იმპერატორმა პეტრონიუს მაქსიმემ გალიის კავალერიისა და ქვეითი ჯარის მხედართმთავრად დანიშნა. თავისი მმართველობის მოკლე პერიოდში მნიშვნელოვნად შეამცირა ბარბაროსების შემოსევები გალიაში.
ავიტუსი ოცნებობდა იმპერატორის ტახტზე, სწორედ ამ მიზნით 455 წლის მაისში გაემგზავრა ტულუზაში. აქ მან შეიტყო იმპერატორის გარდაცვალებისა და ვანდალების მიერ რომის დაპყრობის შესახებ, ამის შემდეგ მიიღო ვესტგოთების მეფე თეოდორიხ II-ის მხარდაჭერა და ამავე წლის 10 ივლისს არელატეში, შვიდი გალური პროვინციის წარმომადგენლების კრებაზე იმპერატორად გამოაცხადეს, თუმცა რომის სენატი და თავად რომაელები მას იმპერატორად არ აღიარებდნენ. სენატორებს ნაწილი დაუკავშირდა ბარბაროსების მხედართმთავარ რიციმერს. 456 წელს რიციმერმა აჯანყება დაიწყო. მცირე წინააღმდეგობის შემდეგ ავიტუსმა 456 წლის 6 ოქტომბერს ძალაუფლება დათმო. რიციმერს სურდა ავიტუსის ქვეყნიდან გაძევება, მაგრამ რომის სენატმა სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანა. ავიტუსი გაიქცა რომიდან ერთგულ გალიაში, მაგრამ გზაში დაავადდა და 457 წლის დასაწყისში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 395 კატეგორია:გარდაცვლილი 457
საუდის არაბეთის კულტურა
მინი საუდის არაბეთის კულტურა - საუდის არაბეთის ტრადიციების ერთობლიობა, რომელიც აერთიანებს ლიტერატურას, არქიტექტურას, მუსიკას, ფილოსოფიას, პოლიტიკას, რელიგიას და ზოგად ცხოვრების წესს. საუდის არაბეთი კონსერვატიული, ღრმად მორწმუნე ისლამური ქვეყანაა, რომლის ტრადიციების ისტორია საუკუნეებს მოითვლის. მიუხედავად ამ ყველაფრის, 1970-იან წლებში ქვეყნის ეკონომიკის სწრაფმა განვითარებამ, ახალმა კომუნიკაციურმა ტექნოლოგიებმა და განათლების ფართო გავრცელებამ ცხოვრების ბევრი ასპექტი შეცვალა და უფრო თანამედროვე გახადა.
რელიგია
მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა მუსულმანებია (80-90% სუნიტები, 10-15% შიიტები) და ისლამი კულტურის უდიდესი ნაწილია. ყურანი ითვლება საუდის არაბეთის კონსტიტუციად, შარიატი კანონმდებლობის საფუძველია. ქვეყანაში რელიგიურ საფუძველზე სოციალური ნორმებით და კანონითაც აკრძალულია გარკვეული ჩაცმულობა, ალკოჰოლური სასმელები, გავრცელებულია გენდერული სეგრეგაცია. ბოლო წლებში მოიხსნა მხოლოდ ზოგი ქალთა უფლებების შემზღუდავი კანონი, მაგ. ქალებს ავტომობილის მართვის უფლება მისცეს. რადგან პარასკევი მუსლიმური წესით წმინდა დღეა, დასვენების დღეები კვირაში პარასკევი და შაბათია. ერთადერთი არარელიგიური დღესასწაული სამეფოს გაერთიანების დღეა. იხმარება ისლამური მთვარის კალენდარი, თუმცა ბევრი საერთაშორისო კომპანია საუდის არაბეთში გრიგორიანულ კალენდარს ხმარობს, ასევე, ბოლო რეფორმით, ხელფასის დღე გრიგორიანული კალენდრით დგინდება - ეს გაკეთდა ბიუჯეტის ეკონომიისთვის, ამგვარად იკარგება 11 ხელფასის დღე.
საუდის არაბეთი ერთადერთი ქვეყანაა, სადაც მაღაზიები ლოცვის დროს (ხუთჯერ დღეში) იხურება და თანამშრომლებს სალოცავად უშვებენ. უნივერსიტეტებში კაცებს და ქალებს ყოფენ. კანონი, რომლის მიხედვით ქალმა მთლიანი სხეული უნდა დაფაროს მოიხსნა, მაგრამ ღია და გამომწვევი ჩაცმულობა არ არის მიღებული. კინოთეატრები 2018 წლამდე არ არსებობდა.
სოციალური ცხოვრება
მინი საუდის არაბეთი ცნობილია გრძელი ფორმალური მისალმემებით, მამაკაცები (უცნობებიც) შეხვედრისას ხშირად კოცნიან და ეხვევიან ერთმანეთს. ზრდილობიანია, მაგრამ აუცილებლად არ ითვლება იკითხო, თუ როგორ არის თანამოსაუბრე (მამაკაცებისთვის ცოლის ჯანმრთელობაზე შეკითხვების დასმა უზრდელობად ითვლება). ფასდება სტუმართმოყვარეობა, რაც უდაბნოს კულტურებისთვის დამახასიათებელია, რადგან ასე ისინი ერთმანეთს გადარჩენაში ეხმარებიან. ოჯახის წევრების, განსაკუთრებით უფროსების,.მონახულება რეგულარულად ხდება, ქალებისთვის ხშირია ერთმანეთის მონახულება დღის განმავლობაში. არსებობს შუაღამისკენ კაცების ჯგუფების შეკრების და ერთად გართობის, მოწევის, ლაპარაკის. სიმღერის ან უბრალოდ დასვენების ტრადიცია. მოსახლეობის უმეტესობა (60-70%) ოფიციალურად არ მუშაობს ან მათი სამსახური არ არის მომთხოვნი, ნავთობის ექსპორტის გამო ეკონომიკა არ არის დამოკიდებული შრომის ბაზარზე და ტრადიციული სოფლის მეურნეობა და მეცხოველეობა უფრო პოპულარულად რჩება. ამის მიზეზად ნავთობის ექსპორტის გარდა ითვლება ქვეყნის ცხელი კლიმატიც.
ქორწინება უმეტესად გარიგებით ხდება, ადგილი აქვს ძალით ქორწინებასაც. დეიდასშვილებთან ქორწინება დაშვებულია და მისაღებად ითვლება ოჯახის გასაძლიერებლად. საუდის არაბეთი უდიდესი ქვეყანაა მსოფლიოში ნათესავთა შორია ქორწინებების რაოდენობით. ეს პრაქტიკა ითვლება დიაბეტის ფართო გავრცელების (მოსახლეობის მიახლოებით 30%) მიზეზად.
მამაკაცებიც და ქალებიც უმეტესად ტრადიციულ ტანსაცმელს ატარებენ, რომელიც ყოველ რეგიონში განსხვავებულია, მაგრამ.ყველაზე გავრცელებულია მეფეების მშობლიური რეგიონის ჩაცმულობა. ქალები ხშირად ატარებენ ტანსაცმელს, რომელიც მთლიან სხეულს აფარებს, თუმცა კანონით ეს აუცილებელი არ არის. მის ქვეშ ხშირად დასავლურ ტანსაცმელს იცმევენ. ტურისტებისთვის და უცხოელებისთვის, რელიგიური პოლიციის თქმით, "რეკომენდებულია" სხეული, ან თმა მაინც, დაიფარონ, გაბსაკუთრებით სამეფოს უფრო კონსერვატიულ ნაწილებში, სადაც ღია ტანსაცმელმა შეიძლება ნეგატიური რეაქცია გამოიწვიოს.
წყაროები
კატეგორია:აზია კატეგორია:აზიის ქვეყნები
The Way We Was
„The Way We Was“ — სერიალ „სიმფსონების“ მეორე სეზონის მეთორმეტე ეპიზოდი. იგი ეთერში 1991 წლის 31 იანვარს გავიდა. სიუჟეტის მიხედვით, სახლში ფუჭდება ტელევიზორი და გასართობი არ არის, ამიტომაც მარჯი ბავშვებს უამბობს ჰომერის გაცნობის ამბავს, 1974 წელს. ჩანს მათი სკოლის მოგონებები და ვხედავთ, თუ როგორ უყვარდება ჰომერს მარჯი სკოლაში და ცდილობს მასთან დაახლოებას, ამისათვის ჰომერი თხოვს მას გახდეს მისი ფრანგულის რეპეტიტორი. რამდენიმე საათანი მეცადინეობის შემდებ მარჯი გებულობს, რომ ჰომერი არ არის ფრანგი მოსწავლე, რაც მას ანრისხებს და უარს ეუბნება გამოსაშვებ საღამოზე მასთან ერთად წასვლაზე, მის მაგივრად კი არტი ზიფთან ერთად მიდის. თუმცა არტი საშინლად ექცევა მარჯს, რომელიც ხვდება, რომ მხოლოდ ჰომერთან ერთად უნდა ყოფნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 2)
საბუღალტრო პროგრამები
საბუღალტრო პროგრამა — კომპიუტერული პროგრამული უზრუნველყოფა, რომელიც მის მომხმარებელს საშუალებას აძლევს ეფექტურად მართოს ფინანსების აღრიცხვა. დღესდღეობით ბაზარზე გავრცელებულია როგორც საქართველოში წარმოებული ისე უცხოური წარმოების პროგრამები.
პროგრამების ჩამონათვალი
ქართული წარმოების: რუსული წარმოების: სხვა დანარჩენი:
სქოლიო
კატეგორია:საბუღალტრო პროგრამები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2019: ჯგუფი C
2019 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის C ჯგუფში თამაშები დაიწყება 21 სეტემბერს და დასრულდება 13 ოქტომბერს. ჯგუფში წარმოდგენილნი არიან 2015 წლის ჩემპიონატის მასპინძელი ინგლისი, საფრანგეთი და წინა ჩემპიონატის მეოთხე ადგილზე გასული არგენტინა. აგრეთვე ორი საკვალიფიკაციო ეტაპის გავლის შედეგად გასული გუნდი, აშშ და ტონგა.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია ადგილობრივი JST — (UTC+09:00) და თბილისის დროით — (UTC+04:00)
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფი C
ჯუზეპე ფარინა
ემილიო ჯუზეპე „ნინო“ ფარინა (იტალ. Giuseppe Emilio "Nino" Farina დ. 30 ოქტომბერი, 1906, ტურინი, პიემონტი, იტალია — გ. 30 ივნისი, 1966, ეგბელი, სავოი, იტალია) — იტალიელი ავტომრბოლელი. ჯუზეპე ფარინა არის პირველი ადამიანი რომელმაც მოიგო ფორმულა ერთის გრან-პრი (1950 წლის გრა-პრი).
ბიოგრაფია
ჯუზეპე ფარინა დაიბადა 1906 წლის 30 ოქტომბერს ტურინში, იტალიაში. მისი ზედმეტსახელი იყო „ნინო“. ჯუზეპე იყო ბატისტა ფარინას (კომპანია პინინიფარინას დამაარსებლის) ძმისშვილი. განათლებას ეუფლებოდა სამართლის დოქტორის პროფესიას ტურინის უნივერსეტეტში, ასევე მსახურობდა არმიაშიც, თავდაპირველად კავალერიის ოფიცერი იყო, მოგვიანებით მეორე მსოფლიო ომის დროს მსახურობდა სატანკო პოლკში.
მისი სარბოლო კარიერა დაიწყო „hill-climbs-ში“, წრიულ რბოლას მაზერატიში სწავლობდა. თუმცა მისი კარიერის წინსვლა მას შემდეგ დაიწყო რაც ჯუზეპე ალფა რომეოში გადავიდა, ნომერ მეორე მრბოლელად და ასპარეზობდა ტაციო ნუვოლარისთან ერთად. პირველ დიდ წარმატებას ლივიის 1940 წლის გრან-პრიზე მიაღწია. მეორე მსოფლიო ომის გამო კარიერის მიტოვება მოუწია 8 წლით. ომის შემდეგ 1948 წელს ჯუზეპემ მაზერატით მოიპოვა გამარჯვება მონაკოში, ჟენევაში, მარ-დელ-პლატში და იმავე მანქანით წარსდგა შემდეგ წელსაც, რომლის დროსაც იგი ფინიშზე მივიდა პირველი ლოზანის გრან-პრიზე. იმავე წელს ავტორბოლაში მონაწილეობდა ფერარის გუნდში, რომელზეც ასევე გაიმარჯვა როზარიოს გრან-პრიზე.
1950 წელს FIA-მ ორგანიზება გაუკეთა ფორმულა 1-ის პირველ ავტორბოლებს, რომელზეც ჯუზეპე ფარინა წარდგა ალფა-რომეოს ბოლიდით. იგი ფორმულა-1-ის პირველი მსოფლიო ჩემპიონი გახდა, რომელზეც მან ხუან მანუელ ფანხიოს აჯოობა 3 ქულით. 1951 წელს ჯუზეპემ შესძლო მხოლოდ ერთი მოგების მოპოვება, რითაც ჩემპიონატში ადგილი ფანხიოს და ფერარის ორ მრბოლელს დაუთმო. 1952 წელს ჯუზეპე ფარინა გადადის ფერარიში, რომელზეც საერთო ჩათვლით მეორე ადგილი დაიკავა. 1953 წლის ჩემპიონატზე ჯუზეპემ დაიკავა მესამე ადგილი. 1954 წელს იგი მოყვა ავტოავარიაში მონცეში რის გამოც სეზონის გაგრძელება ვერ შესძლო. 1955 წელს არგენტინის გრან-პრიზე მისი არაერთგზის მცდელობისა წარმატებას ვერ მიაღწია. მიღებული ტრამვების შემდეგ ის იძულებული გახდა სპორტიდან წასვლაზე გადაწყვეტილება მიეღო.
1956 წელს ჯუზეპემ მონაწილეობა მიიღო ინდიანაპოლისი 500-ის რბოლაში, მაგრამ კვალიფიკაცია ვერ გაიარა, რის გამოც დაასრულა თავისი კარიერა ავტორბოლაში.
ჯუზეპე ფარინა საფრანგეთის 1966 წლის გრან-პრიზე ავტორბოლებში მონაწილეობის მისაღებად მგზავრობისას, ავტოსაგზაო შემთხვევისას გარდაიცვალა.
ფორმულა ერთის საჩემპიონატო შედეგები
* პოზიციის გაზიარება სხვა მრბოლელთან ** 1955 წელს, არგენტინის გრან-პრიზე, ფარინამ დაიკავე როგორც მეორე (ტრინიტიგრანტთან და გონსალესთან ერთად) ისე მესამე (მაგლიოლთან და ტრინიტიგრანტთან ერთად) ადგილი. ფარინას ამ რბოლაში მიენიჭა, როგორც მეორე ადგილის ქულის ისე მესამე ადგილის ქულის ერთი მესამედი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფორმულა ერთი კატეგორია:ფორმულა 1-ის მსოფლიო ჩემპიონები კატეგორია:ფორმულა 1-ის მრბოლელები კატეგორია:ფორმულა 1-ის იტალიელი მრბოლელები კატეგორია:დაბადებული 30 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1966
პაწაწა ალკუნი
პაწაწა ალკუნი (Ispidina) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ორ სახეობას. ზოგჯერ ამ სახეობებს აერთიანებენ ტყის ალკუნების (Ceyx) გვარში. გავრცელებულნი არიან აფრიკაში, ჯუჯა აფრიკული ალკუნი ბინადრობს ტროპიკულ ტყეებში, ხოლო პაწაწა აფრიკული ალკუნი — მშრალ ტყეებში.
სქოლიო
* კატეგორია:ალკუნისებრნი
ფხოვლის ყველაწმინდის ეკლესია
ფხოვლის ყველაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფხოვლის მახლობლად. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია „თავისუფალი ჯვრის“ ტიპის ნაგებობაა. შენობის გეგმა ჯვარისებრია. აღმოსავლეთ მკლავი მხოლოდ აფსიდს მოიცავს დანარჩენი მკლავები სწორკუთხაა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ მკლავებში სიღრმით თანაბარია და გვერდითებზე ოდნავ ღრმაა, რის გამოც აღმოსავლეთ-დასავლეთ ღერძი ოდნავ ჭარბობს სამხრეთ-ჩრდილოეთ ღერძს. გარედან ოთხივე მკლავს სწორკუთხა მოხაზულობა აქვს. ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის და ნატეხი ქვით. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა. აგურითაა ნაწყობი გუმბათქვეშაა საბჯენი თაღები, სარკმელთა დიდი ნაწილი - გადახურვირთურთ. შიგნით კედლები შელესილი ყოფილა, ხოლო გარედან — შებათქაშებული. ძლიერაა დაზიანებული: დანგრეულია ოთხივე მკლავის გარეთა კედლბის (განსაკუთრებით სამხრეთ მკლავის) ზედა ნაწილები, მონგრეულია (მთელ სიმაღლეზე) გუმბათის ყელის ჩრდილოეთ ნაწილი, სამხრეთ შესასვლელის თავზე ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: დასავლეთ და სამხრეთ მკლავების ცენტრში. დასავლეთ კარი თარაზულადაა გადახურული. სამხრეთისა გარედან თაღოვანია, ხოლო შიგნით - სწორკუთხა. საკურთხევლის აფსიდი ნახევარწრიული ფორმისაა. აფსიდში ისრულთაღვანი სარკმელია გაჭრილი, რომლის ჩრდილოეთით ერთი შეისრულთაღოვანი ნიშაა. სარკმლის ქვემოთ წყობიდან შვერილი აგურების ორი რიგით გამოყვანილია 20 სანტიმეტრიანი სიგანის თარო, რომელიც აფსიდის წინ, დაახლოებით 0,7 მეტრზე. აგებულია აგურის კანკელი - შუაში აღსავლის კარით. მეორე კარი კანკელის ჩრდილოეთ ბოლოშია მოწყობილი. კარის წინ, ჩრდილოეთ მკლავის აღმოსავლეთ კუთხე ოდნავ მომრგვალებულია. სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილოეთ მკლავებში თითო ისრულთაღოვანი სარკმელია.
გუმბათის ყელი შიგნიდან მრგვალია, ხოლო გარედან რვაწახნაგოვანი. იგი ეყრდნიობა ოდნავ შეისრული ფორმის ოთხ საბჯენ თაღს, თაღები - მკლავების გადაკვეთით შექმნილ ოთხ კუთხეს. გუმბათქვეშა კვადრატიდან კედლის მნიშვნელოვანი ნაწილი, ლავგრანდინის მხოლოდ ნაწილია შემორჩენილი. გუმბათის ყელის წრიულ საფუძველზე გადასვლა აგურით ნაწყობი აფრების საშუალებით განხორციელებული. გუმბათის ველში ოთხი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. გარედან გუმბათის ყელი დასრულებულია საფეხუროვანი ლავგრანდით, რომელიც შედგება ჩვეულებრივად დაწყობილი და კუთხით შვერილი აგურის რიგების მონაცვლეობით. ანალოგიურად გამოყვანილი ლავგარდნით ყოფილა დასრულებული ეკლესიის კედლებიც (მცირე ნაწილი შემორჩენილია დასავლეთ მკლავის დასავლეთ კედელზე). გუმბათი გადახურულია პირამიდული ფორმის სახურავით. დასავლეთ ფასადის კარის არქიტრავზე გამოსახულია გეომეტრიული სახეები (სამკუთხედები, წრეები).
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ქიზილ-ქიშლაგი
ქიზილ-ქიშლაგი (Qızıl Qışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	716 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
სტანისლავ ბონდარენკო
სტანისლავ ბონდარენკო (დ. 29 აგვისტო, 1987, ზაპოროჟიე, უკრაინის სსრ) — უკრაინელი ძიუდოისტი.. მონაწილეობა მიიღო 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე, მძიმე წონაში, +100კგ წონით კატეგორიაში, სადაც პირველ რაუნდში დამარცხდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:უკრაინელი ძიუდოისტები
იუნუს-აღა ბოლქვაძე
იუნუს აღა ბოლქვაძე — აღა, სოფელ დიდაჭარის მამასახლისი, 1929 წლის ზემო აჭარის გლეხთა აჯანყების მონაწილე, საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლი.
ბიოგრაფია
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, მისი გაუაზრებელი პოლიტიკისა და მკაცრი რეჟიმის წინააღმდეგ აჭარის მთის მკვიდრთა შეიარაღებულ აჯანყებას 1929 წელს ალისულთან აღა ბოლქვაძე-არფემინოღლი მეთაურობდა. აჯანყების ჩასახშობად შინაგანი ჯარის თანხლებით, ხულოში ჩამოვიდა ლავრენტი ბერია. აჯანყებულებმა სოფელ სხალთაში გადაინაცვლეს. მათთან მოსალაპარაკებლად ბერიამ მუნიციპალიტეტში დიდი ავტორიტეტის მქონე ძმები იუნუს-აღა ბოლქვაძე და აღალი-აღა ბოლქვაძე-ყადიოღლი გაგზავნა, თუმცა უშედეგოდ, აჯანყებულებმა თან გაიყოლეს იუნუს-აღა და აღალი-აღა ბოლქვაძეები და დროებით თურქეთს შეაფარეს თავი, მთავრობამ სისხლში ჩაახშო ამბოხი. აჯანყებულები სიტუაციის დამშვიდების შემდეგ უკან დაბრუნდნენ (თავად ალისულთან ბოლქვაძე კი 1979 წელს გარდაიცვალა სტამბოლში და იქვეა დაკრძალული). მთავრობამ აჯანყებულების მხარდაჭერა არ აპატია და მოგვიანებით სამივე ძმა აღალი-აღა ბოლქვაძე (სოლოვკის კუნძულებზე), ინუს-აღა ბოლქვაძე (შუა აზიაში) და დურსუნ-აღა ბოლქვაძე დაპატიმრეს და გადაასახლეს.
1916 წელს გაზეთ ,,საქართველოში" აპოლონ წულაძე იხსენებს იუნუს აღასთან შეხვედრის დეტალებს და ახასიათებს მას: ,,ჩემი მეგობარი ახალგაზრდა გახლავს, დიდ აჭარის მამასახლისი (სამმართველო ხულოშია) იუნუს აღა ბოლქვაძე. მაისში მე ის უკვე არჩეული, მაგრამ დაუმტკიცებელი დავტოვე. მე მას ხუთი წელიწადია ვიცნობ, გურიის ხშირი სტუმარი და სიძეა, ქართველ ქრისტიანების დიდი მეგობარი. მამასახლისობას ჩვენის რჩევით დათანხმდა და დაგვპირდა, რასაც მირჩევთ დავიჯერებთო. მისდა სასახელოდ უნდა ითქვას, რომ ჯერჯერობით ყოჩაღადაც იქცევა: სკოლების გახსნას, გზების გაკეთებას, გაზეთების გავრცელებას და ასეთ კულტურულ საქმეებს ხელს უწყობს (როგორც გადმომცეს)“.
ლიტერატურა
ი კატეგორია:ქართველი მეამბოხეები
ნერესჰაიმი
ნერესჰაიმი (Neresheim) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 118,56 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 7 906 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ჰალაჰორა-დე-სუსი
ჰალაჰორა-დე-სუსი (Halahora de Sus) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 196 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 147 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიჩენის რაიონის სოფლები
ართურ მაკდონალდი
ართურ ბრიუს მაკდონალდი (Arthur Bruce McDonald; დ. 29 აგვისტო, 1943) — კანადელი ასტროფიზიკოსი და SNOLAB-ის დირექტორი. აშშ-ის კალიფორნიის ტექნოლიგიური ინსტიტუტისა და კანადის კუინსის უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორი. არის კანადის სამეფო საზოგადოებისა (1997) და ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (2009). დაამთავრა დალჰაუზის უნივერსიტეტი ახალ შოტლანდიაში. ფიზიკის დარგში სადოქტორო ხარისხი მოიპოვა კალიფორნიის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში 1969 წელს. 1982-89 წლებში იყო პრინსტონის უნივერსიტეტის ფიზიკის პროფესორი, 1989 წლიდან კუინსის უნივერსიტეტის პროფესორია. დაჯილდოებულია ტომ ბონერისა (2003) და ბრუნო პონტეკორვოს პრემიებით (2004). მინიჭებული აქვს ბენჯამინ ფრანკლინის მედალი (2007). ართურ მაკდონალდს 2015 წელს ტაკააკი კაძიტასთან ერთად ნეიტრინოს ოსცილაციისთვის მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში.
სქოლიო
კატეგორია:კანადელი ასტროფიზიკოსები
ლუი ფილიპ II
ლუი ფილიპ ჟოზეფ ორლეანელი (Louis Philippe Joseph d'Orléans), მეტსახელად ფილიპ თანასწორი (Philippe Égalité; დ. 13 აპრილი, 1747 — გ. 6 ნოემბერი, 1793) — ორლეანელთა დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგი 1785-1793 წლებში. ჰერცოგ ლუი ფილიპ I-ისა და ლუიზ ანრიეტა დე ბურბონის ვაჟი. საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ის მამა. დიდი ტერორის პერიოდში სხვა დიდებულების მსგავსად ისიც სიკვდილით დასაჯეს.
ბიოგრაფია
ლუი ფილიპი დაიბადა 1747 წლის 13 აპრილს. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ლუი ფილიპ I-ისა და მისი მეუღლის, ლუიზ ანრიეტა დე ბურბონის უფროსი ვაჟი. მისი ორივე მშობელი ბურბონთა დინასტიის ორი განშტოების: ორლენელებისა და კონტელების წარმომადგენლები იყვნენ. სწორედ ამიტომ, იგი სამეფო ოჯახის წევრად ითვლებოდა და სამეფო კარზე ცხოვრობდა.
დაბადებიდანვე იგი შარტრის ჰერცოგის წოდებას ატარებდა. 1785 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ იგი ორლეანის ჰერცოგიც გახდა. 1771 წლიდან იგი ფრანგი მასონების მეთაური გახდა.
აღსანიშნავია, რომ ლუი ფილიპი ყოველთვის ლიბერალური შეხედულებებით გამოირჩეოდა. ამის გამო, საფრანგეთის რევოლუციის დროს იგი რევოლუციონერების მხარეს გადავიდა, უარი თქვა თავის ტიტულებზე და „მოქალაქე“ გახდა, რის შემდეგაც მიიღო მეტსახელი „თანასწორი“. გასამართლებისას მან ხმა მისცა თავისი ბიძაშვილის, საფრანგეთის მეფე ლუი XVI-ის სიკვდილით დასჯას.
მიუხედავად დიდი მცდელობისა, თავად ლუი ფილიპიც ვერ გადაურჩა რევოლუციას, რომელმაც შეიწირა მეფის, დედოფლის, სამეფო ოჯახისა და უამრავი დიდებულის სიცოცხლე. მისი ცოლი და ვაჟი აშკარად ანტირევოლუციურ იდეოლოგიას ატარებდნენ, რის გამოც მისმა ვაჟმა ლუი ფილიპმა რევოლუციონერებს შეთქმულება მოუწყო, თავად კი დედასთან ერთად გაიქცა ესპანეთში. ამის გამო რევოლუციონერებმა ფილიპ თანასწორი დააპატიმრეს, გაასამართლეს და სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანეს. 1793 წლის 6 ნოემბერს ლუი ფილიპ II ორლეანელს პარიზში, გილიოტინაზე მოჰკვეთეს თავი, 46 წლის ასაკში. როიალისტები, რომელთაც იგი სძულდა ასეთი რამ განაცხადეს: „ის ძაღლივით ცხოვრობდა, მაგრამ გარდაიცვალა როგორც ანრი IV-ის შთამომავალი.“
ცოლი და შვილები
1768 წლის 8 მაისს ლუი ფილიპმა ცოლად შეირთო მარი ადელაიდა დე ბურბონი, პენტიევრის ჰერცოგ ლუი ჟან მარ დე ბურბონის ერთადერთი ქალიშვილი, რომელიც მეფე ლუი XIV-ის შვილიშვილი იყო. მასზე ქორწინებით ბურბონ-პენტიევრების მთელი ქონება ორლეანელების ხელში გადავიდა, თუმცა თავად ქორწინება უიღბლო აღმოჩნდა, რადგან წყვილი ერთმანეთს საერთოდ ვერ უგებდა. მიუხედავად ამისა, მათ ექვსი შვილი შეეძინათ:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1747 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1793 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:ორლეანის ჰერცოგები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი მონარქები
მარია ტერეზა ლუიზა სავოიელი
მარია ტერეზა ლუიზა სავოიელი (Maria Teresa Luisa di Savoia, Marie Thérèse Louise de Savoie; დ. 8 სექტემბერი, 1749 — გ. 3 სექტემბერი, 1792) — სავოიელთა დინასტიის კარინანოს შტოს წარმომადგენელი. კარინანოს პრინც ლუიჯი ვიტორიოსა და მისი მეუღლის, კრისტინა ჰენრიეტა ჰესენ-როტენბურგელის ქალიშვილი. 17 წლის ასაკში ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის შვილთაშვილ ლუი ალექსანდრ დე ბურბონს, პრინც დე ლამბალს, რომელიც ქორწილიდან ერთ წელიწადში დაიღუპა უშვილოდ. ამის შემდეგ იგი ძალიან დაუახლოვდა საფრანგეთის დედოფალ მარია ანტუანეტა ავსტრიელს, რომლის მისდამი ერთგულებამაც საბოლოოდ ფრანგი რევოლუციონერების განრისხება და 1792 წელს პრინცესა დე ლამბალის პარიზის ქუჩაში მოკვლა გამოიწვია.
ბავშვობა და ახალგაზრდობა
მარია ტერეზა ლუიზა სავოიელი დაიბადა 1749 წლის 8 სექტემბერს ტურინში. იგი იყო კარინანოს პრინც ლუიჯი ვიტორიოსა და მისი გერმანელი მეუღლის, ჰესენ-როტენბურგის ლანდგრაფ ერნესტ ლეოპოლდის ასულ კრისტინა ჰენრიეტა ჰესენ-როტენბურგელის ქალიშვილი. პატარა პრინცესა ტურინის სამეფო სასახლეში, მშვიდ და მდიდრულ გარემოში იზრდებოდა. იგი ბავშვობიდანვე გამოირჩეოდა განსაკუთრებულად მშვიდი ბუნებითა და საოცრად ლამაზი გარეგნობით. სწორედ ამტიტომ, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის შვილიშვილმა, პენრიევრის ჰერცოგმა ლუი ჟან მარ დე ბურბონმა თავისი ვაჟი ლუი ალექსანდრი აიძულა მარია ტერეზაზე დაქორწინებულიყო. ცნობილია, რომ ლუი ალექსანდრს ამ დროს უამრავი საყვარელი ჰყავდა, დაწყებული მეძავებით, დამთავრებული არისტოკრატი ქალბატონებით.
ცხოვრება ვერსალში
1768 წლის 6 მაისს მისი ქმარი ლუი ალექსანდრი ვენერიული დაავადებით გარდაიცვალა 20 წლის ასაკში, ისე, რომ შვილები არ დარჩენია. პირველი ქორწინებით იმედგაცრუებულმა პრინცესა დე ლამბალმა მეორე ქორწინებაზე კატეგორიული უარი განაცხადა. იგი კვლავ ვერსალის სამეფო კარზე რჩებოდა თავის მამამთილთან და მულთან ერთად, სადაც იგი უამრავ რელიგიურ და საქველმოქმედო საქმიანობას ეწეოდა.
იმისათვის, რომ მას პრინცესა დე ლამბალის წოდება და შემოსავალი არ დაეკარგა, არ უნდა გათხოვილიყო, თუმცა არსებობს ჭორები იმის თაობაზე, რომ მას რომანი ჰქონდა მონსინიორ დე ვაპულიერთან, რომელიც მკვლელობამდე გრძელდებოდა.
1770 წლიდან იგი ძალიან დაუახლოვდა საფრანგეთის დოფინ მარია ანტუანეტა ავსტრიელს, რომელიც მომავალი მეფის, ლუი XVI-ის მეუღლე იყო. ამ შემთხვევაში, საფრანგეთში ჩასული ავსტრიელისათვის სრულიად ფრანგებს წარმოადგენდა სწორედ პრინცესა დე ლამბალი, რომელსაც მისთვის სამეფო კარის წესებისა და ტრადიციების სწავლება დაევალა. მარია ტერეზამ კარგი შთაბეჭდილება დატოვა დოფინზე. 1771 წლიდან იგი უკვე მარია ანტუანეტას უახლოესი მეგობარი გახდა, როგორც ცნობილია, დოფინი მას ყველაფერს უყვებოდა და უზიარებდა, მისი და მისი ქმრის ინტიმური ცხოვრების ჩათვლით.
1775 წლიდან, როდესაც მარია ანტუანეტა უკვე საფრანგეთის დედოფალი გახდა, პრინცესა დე ლამბალი დედოფლის სახლის დიასახლისად დაინიშნა, რომელსაც ევალებოდა ყველა მნიშვნელოვანი ღონისძიების ორგანიზება და დედოფლის გართობაზე ზრუნვა. მარია ანტუანეტას და მარია ტერეზას ზუსტად ერთნაირი ხასიათი ჰქონდათ, რაც მათი მჭიდრო მეგობრობის საწინდარი გახდა. სწორედ ამიტომ, ხალხს დედოფლის მსგავსად პრინცესა დე ლამბალიც ძალიან შესძულდა. მალევე დედოფლისა და პრინცესის სამეგობრო წრეს კიდევ ერთი ქალბატონი — ჰერცოგინია დე პოლინიაკიც დაემატა. მართალია თავად მარია ანტუანეტა არ იმჩნევდა და არც არაფერს ამბობდა, თუმცა უკვე ნათელი გახდა, რომ ახლა უკვე პოლინიაკი გახდა დედოფლის საყვარელი და უახლოესი მეგობარი. ამ დროს, პრინცესამ დროებით სამეფო კარის დატოვება და მოგზაურობა გადაწყვიტა. მან თავის მამამთილთან ერთად, რომელთანაც შესანიშნავი ურთიერთობა ჰქონდა, იმოგზაურა ნიდერლანდებში, ამის შემდეგ კი ბრეტანში, კერძოდ რენში. დაბრუნების შემდეგ მარია ტერეზა უკვე აქტიურად ჩაება საქველმოქმედო საქმიანობებში და 1777 წელს საკუთარი საქველმოქმედო ფონდიც კი დააარსა.
1789 წელს დედოფლისა და მეფის მიერ განხორციელებული უამრავი საშინელი შეცდომის გამო, საფრანგეთში რევოლუცია დაიწყო. მას შემდეგ, რაც რევოლუციონერებმა ბასტილიის ციხე აიღეს, პრინცესა დე ლამბალი სხვა ბევრი ფრანგი დიდგვაროვნის მსგავსად ქვეყნიდან გაიქცა და გრაფ-გრაფინია დ'არტუებთან ერთად თავი მშობლიურ სავოიას შეაფარა. მინი|314x314პქ|პრინცესა დე ლამბალი მიუხედავად იმისა, რომ იგი უკვე უსაფრთხოდ იყო, ფიქრს მაინც არ წყვეტდა, თუ როგორ დახმარებოდა და გადაერჩინა თავისი საყვარელი მეგობარი მარია ანტუანეტა, რომელიც ჯერ კიდევ საფრანგეთში იყო, რადგანაც ის და მეფე ლუი XVI ინგლისში გაქცევის მცდელობისას მესაზღვრეებმა იცნეს და დააპატიმრეს. მარია ტერეზამ მთელს ევროპაში დაიწყო მოგზაურობა, რათა მოკავშირეები შეეძინა და დედოფალი დაეხსნა, თუმცა ამაოდ, რის შემდეგაც იგი მარტო დაბრუნდა საფრანგეთში.
რევოლუცია
1789 წლის 5/6 ოქტომბერს სამეფო ოჯახი ვერსალიდან იძულებით გადაასახლეს პარიზში, სადაც მათ მათი ერთგული პრინცესა დე ლამბალიც შეუერთდა. 1791 წელს დედოფალმა პრინცესას შეატყობინა, რომ კვლავ აპირებდნენ გაქცევას და მათთან ერთად წასვლა შესთავაზა, თუმცა რევოლუციონერებმა 20 ივნისს მეფე-დედოფალი კვლავ დაიჭირეს. ამ ამბით შეწუხებულმა მარია ტერეზამ ინგლისის მეფე-დედოფალს, ჯორჯ III-სა და შარლოტა მეკლენბურგელს დახმარებითმიმართა, რომლებიც ლუი XVI-ისა და მარია ანტუანეტას მეგობრები და მოკავშირეები იყვნენ, თუმცა ამაოდ. დედოფალ შარლოტას უკვე მზად ჰქონდა საფრანგეთის მეფე-დედოფლისათვის სასახლე და ძვირფასეულობა და ელოდებოდა კიდეც მათ, თუმცა გაცევაში დახმარებას არ აპირებდა. ამრიგად მარია ანტუანეტა და ლუი XVI რევოლუციონერთა პატიმრები გახდნენ. მალევე დედოფალმა და პრინცესამ გაქცევის ახალი გეგმა შეიმუშავეს, რომლის მიხედვითაც ისინი ჯერ ლიეჟში, იქიდან კი ბრიუსელში ჩავიდოდნენ. პრინცესა დე ლამბალმა აახენში, სპასა და სხვა ბელგიურ ქალაქებში თავისიანები გააგზავნა, ვინც ბურბონთა სამეფო ოჯახს დაეხმარებოდა.
ჩვენამდე მოღწეულია ორი ახლო მეგობრის: დედოფალ მარია ანტუანეტასა და პრინცესა მარია ტერეზას მიმოწერა, სადაც მარია ანტუანეტა იწერებოდა, რომ თუ მას პარიზში დააბრუნებდნენ მალევე მოჰკლავდნენ კიდეც. ეს უკანასკნელი კი ყველაფერს აკეთებდა, რათა როგორმე პარიზში არ დაბრუნებულიყვნენ სადაც რევოლუციის ცენტრი იყო და ერთი კაციც აღარ მოიძებნებოდა, ვინც მეფეს მხარს დაუჭერდა.
ტრაგიკული გარდაცვალება
1792 წლის სექტემბრიდან პარიზში დაიწყო საშინელი ტერორი და ხოცვა-ჟლეტა, რაც ისტორიაში ცნობილია "სექტემბრის ხოცვის" სახელით. გავრცელებული ინფორმაციით, ხალხის შეიარაღებული და აბობოქრებული ბრბო თავს დაესხა პარიზის ციხეებს, სადაც ამ დროს ფრანგი არისტოკრატები იყვნენ გამოკეტილნი. ისინი განსაკუთრებულად დედოფლისა და პრინცესის საპოვნელად იბრძოდნენ და ციხის დაცვასაც კი სასტიკად კლავდნენ იქ შესასვლელად. ხალხს პრინცესა დე ლამბალი ძალიან სძულდა, რაც მისი დედოფლისადმი ერთგულებითა და ახლო ურთიერთობით იყო გამოწვეული.
ხალხმა პრინცესა ციხის ეზოში გამოათრიეს და მისი მოკვლა განიზრახეს, თუმცა არა პირდაპირ, არამედ წამებით. მათ მისი გამოსახულების მსგავსი თოჯინაც კი ჰქონდათ გაკეთებული, რომელიც მისსავე თვალწინ დაწვეს. დანებითა და ჩირაღდნებით შეიარაღებულმა რევოლუციონერებმა პრინცესას თავიდან პარიკი მოგლიჯეს, რის გამოც მას თავისი ქერა თმა ჩამოეშალა. ასევე შემოახიეს ტანსაცმელი და სრულიად შიშველი გაათრიეს ტროტუარზე. იგი ფეხებით წაათრიეს იმ საპატიმროს ფანჯრებთან, სადაც მარია ანტუანეტა იყო გამოკეტილი და მის ქვეშ დააგდეს. ამის დამნახველი დედოფალი საშინლად განრისხდა. მოგვიანებით მარია ანტუანეტას ქალიშვილი მარი ტერეზ შარლოტი ამ ამბავზე წერდა: "ჩემს სიცოცხლეში პირველად ვნახე კონტროლდაკარგული დედაჩემი..."
1792 წლის 3 სექტემბერს პრინცესა დე ლამბალი მრავლობითი ჭრილობებისა და შუბლში ნასროლი ტყვიისაგან გარდაიცვალა, 42 წლის ასაკში. ამავე დღის საღამოს მის საშველად ჩავიდა მისი მამამთილიც, ჰერცოგი დე პენტიევრი, რომელსაც სულ რამდენიმე საათით დააგვიანდა. ცნობილია, რომ ასე მოკლული და შემდეგ ქუჩაში დაგდებული რძლის დანახვაზე ჰერცოგი მუხლებზეც კი დაემხო. მან მისი ცხედარი ჩუმად გადაასვენა და დაკრძალა მის საყვარელ ვერნოს სასახლის ვარდების ბაღში.
1929 წელს პაპმა პიუს IX-მ პრინცესა დე ლამბალი მოწამედ გამოაცხადა, თუმცა წმინდანად არ შეურაცხავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1749 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1792 კატეგორია:სავოიელთა დინასტია კატეგორია:მოკლული იტალიელები
იუკიო ჰიმიიამა
იუკიო ჰიმიიამა (氷見山幸夫; დ. 20 ივნისი, 1949, კაშივაძაკი, ნიიგატის პრეფექტურა, იაპონია) — იაპონელი გეოგრაფი. ჰოკაიდოს გეოგრაფიული საზოგადოების პრეზიდენტი (2001-2005). ჰოკაიდოს პედაგოგიური უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორი. 1980 წელს ლონდონის კინგზ-კოლეჯში მიიღო მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი გეოგრაფიის დარგში. მოღვაწეობა დაიწყო ჰოკაიდოს პედაგოგიურ უნივერსიტეტში 1980 წელს და 1989 წლიდან იმავე უნივერსიტეტში არის გეოგრაფიის პროფესორი. არის 170-ზე მეტი სტატიის და წიგნის ავტორი ან რედაქტორი. მუშაობს მიწათსარგებლობის, სოფლის მეურნეობის გეოგრაფიის, გეოგრაფიული განათლების, გეოგრაფიული საინფორმაციო სისტემის საკითხებზე. 2016 წლიდან იუკიო ჰიმიიამა არის საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის პრეზიდენტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონელი გეოგრაფები
ნოა შნაპი
ნოა შნაპი (Noah Schnapp; დ. 3 ოქტომბერი, 2004) — ამერიკელი მსახიობი. ყველაზე მეტად ცნობილია უილ ბაიერსის როლით ტელესერიალში „უცნაური ამბები“. მან აგრეთვე გაახმოვანა ჩარლი ბრაუნის პერსონაჟი ანიმაციურ ფილმში „სნუპის ახალი წელი“ (2015), ხოლო იმავე წელს ითამაშა როჯერ დონოვანის როლი ფილმში „ჯაშუშების ხიდი“. 2016 წელს გადაიღეს ჯგუფ Panic! at the Disco-ს მუსიკალურ ვიდეოში „LA Devotee“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 2004 კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:კანადელი ამერიკელები
ბეიჰან სულთანი
ბეიჰან სულთანი (Beyhan Sultan; დ. 1497 — გ. 1559) — ოსმალეთის იმპერიის სულთან სელიმ I-ის და მისი პირველი ცოლის აიშე ჰაფსა სულთნის ქალიშვილი. სულთან სულეიმანის და. სელიმ II-ის მამიდა.
ბიოგრაფია
1515 წელს ბეიჰან სულთანი დაქორწინდა ფერჰათ-ფაშაზე, რომელიც ოსმალეთის იმპერიის მესამე დიდი ვეზირი იყო, შემდეგ კი სმედერევოს გუბერნატორი. ამ ქორწინებიდან მათ ეყოლათ ვაჟი — სულთანზადე ორჰანი. 1524 წელს სულთან სულეიმანის ბრძანებით ფერჰათ-ფაშა სიკვდილით დასაჯეს. 1536 წელს ბეიჰანი მეორედ დაქორწინდა აიას მეჰმედ-ფაშაზე,რომელმაც იბრაჰიმ ფაშას გარდაცვალების შემდეგ მიიღო დიდი ვეზირის პოსტი. ამ ქორწინებიდან მათ ეყოლათ ორი ქალიშვილი — გევერჰან სულთანი და რაფიე სულთანი. 1539 წელს აიას მეჰმედ-ფაშა გარდაიცვალა შავი ჭირით და ბეიჰან სულთანი ისევ დაქვრივდა.
გარდაცვალება
ბეიჰან სულთანი გარდაიცვალა 1559 წელს თავისსავე სასახლეში.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1497 კატეგორია:გარდაცვლილი 1559
კუნძულების თამაშები
კუნძულების თამაშები — საერთაშორისო სპორტული ღონისძიება, რომელსაც ხელმძღვანელობს საერთაშორისო კუნძულების თამაშების ასოციაცია. უკანასკნელი თამაშები ჩატარდა კუნძულ ჯერზიზე, 2015 წელს, 27 ივნისიდან 3 ივლისის ჩათვლით, სადაც 24 კუნძულის 3000 სპორტსმენმა მიიღო მონაწილეობა 14 სპორტის სახეობაში.
ისტორია
კუნძულების თამაშები დაარსდა 1985 წელს კუნძულ მენზე, როგორც ინტერნაციონალური კუნძულების თამაშები. თავდაპირველად თამაშები ჩაფიქრებული იყო როგორც ერთჯერადი ღონისძიება. ღონისძიების დირექტორი იყო ჯეფფრი კორლეტი, რომელმაც გარდა დიდი ბრიტანეთის მიმდებარე კუნძულებისა, მონაწილეობის მისაღებად მოიწვია ისლანდია, მალტა, ფარერის კუნძულები, გრენლანდია, წმ. ელენეს კუნძული და ნორმანდიის კუნძულები. მთლიანად პირველი თამაშების ღირებულებამ შეადგინა £70 000. 1985 წლის კუნძულების თამაშები იმდენად წარმატებული გამოდგა რომ გადაწყვიტეს ამ ტურნირის ყოველ მეორე წელს ჩატარება.
ჩატარების ადგილი
2021 წელს თამაშების მასპინძლად წარდგენილია 2 კანდიდატი - გერნზი და ფარერის კუნძულები.
მონაწილეები
სულ თამაშებში მონაწილეობა მიიო 27 კუნძულმა, 11 ყველა შეჯიბრზე მიიღო მონაწილეობა.
ნაცრისფერ ფონში მოქცეულია კუნძულები რომლებიც აღარ მონაწილეობენ თამაშებში.
სახეობები
მასპინძელ კუნძულს აქვს უფლება აირჩიოს და ჩაატაროს 12 ან 14 სპორტის სახეობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნძულების თამაშები
თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (ბელგრადი)
მუზეუმში შეგროვებული და გამოფენილია 1900 წლიდან სერბეთსა და იუგოსლავიაში წარმოებული ნამუშევრები. მუზეუმი ორგანიზებას უწევს თანამედროვე და თანამედროვე ხელოვნების საერთაშორისო გამოფენებს.
მუზეუმი სარემონტო სამუშაოების გამო 2007-დან 2017 წლამდე დახურული იყო. გახსნის ვადის ხშირად ცვლილებისდა მიუხედავად თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი 2017 წლის 20 ოქტომბერს ვიზიტორებისთვის კვლავ გაიხსნა.
მშენებლობა
მისი ფორმის, არქიტექტურისა და ადგილმდებარეობის გამო თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის შენობას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც „შესართავის კრისტალს“ ან „(არქიტექტურულ) სამკაულს“.
2007-2017 წლების რესტავრაცია
როდესაც მუზეუმის შენობის განახლებაზე მოლაპარაკებები პირველად 2000-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო, შენობის არქიტექტორები, ანტიჩ და რასპოპოვიჩ ისევ ცოცხლები იყვნენ. ამასთან, ანტიჩი გარდაიცვალა 2005 წელს, რასპოპოვიჩი კი 2015 წელს. რეკონსტრუქცია 2007 წელს დაიწყო, მაგრამ უამრავი მიზეზის გამო, ის 10 წლის განმავლობაში გაგრძელდა. 10 წლის სარემონტო სამუშაოების შემდეგ, მუზეუმი საბოლოოდ გაიხსნა საზოგადოებისთვის 2017 წლის 20 ოქტომბერს, მუზეუმის პირველად გახსნის ზუსტად 52 წლისთავზე. მთლიანი შენობა განახლდა გადაკეთდა თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმიების სტანდარტების შესაბამისად. ასევე განახლდა მუზეუმის შენობის მიმდებარე პარკი. პირველი გამოფენა, რომელიც ჩატარდა ახლად გარემონტებულ მუზეუმში, იყო დეიან სრეტენოვიჩის „თანმიმდევრობები“.