cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blue & Lonesome (როლინგ სტოუნზის ალბომი)
ალბომის პირველი სინგლის სახით 6 ოქტომბერს გამოიცა "Just Your Fool", ბადი ჯონსონის სიმღერის ვერსია (თუმცა, როლინგ სტოუნზის ვერსია ეფუძნება ლიტლ უოლტერის არანჟირებას). ერიკ კლეპტონი მონაწილეობდა ალბომის ორ სიმღერაში გიტარის პარტიის ჩაწერაში.
სქოლიო
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის ალბომები კატეგორია:2016 წლის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები
პრადო-დელ-რეი
პრადო-დელ-რეი (Prado del Rey) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კადისის პროვინციის სიერა-დე-კადისის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 48,6 კმ². მოსახლეობა — 5605 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კადისის მუნიციპალიტეტები
ქართული ცხრატყავა
იზრდება ქსეროფილურ მეჩხერ ტყეებსა და ბუჩქნარებში, მშრალსა და ხრიოკ ადგილებზე, უმეტესად მთის ქვედა და შუა სარტყელში, იშვიათად ზღვის დონიდან 2500 მეტრამდე. გავრცელებულია აღმოსავლეთ კავკასიონზე, დაღესტანში, ცენტრალურ სამხრეთ-აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში, ჩრდილოეთ ირანში, ქურთისტანსა და თურქეთის სომხეთში. უხვადაა მცხეთის მიდამოების დეგრადირებულ მუხნარებსა და ჯაგნარებში.
დეკორაციული ბუჩქია. ევროპაში დიდი ხანია შეტანილია კულტურაში. აქვს ძლიერ მკვრივი, მაგარი და ლამაზი მერქანი. იყენებენ სახარატო საქმეში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხრატყავასებრნი
კორეი
იმპერატორი კორეი (孝霊天皇; დ. ძვ. წ. 426 — გ. ძვ. წ. 290) — იაპონიის მე-7 იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ისტორიკოსები იმპერატორ კორეის მოიხსენიებენ, როგორც ლეგენდარულ პიროვნებას.
იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო.
გუკანშო წერდა, რომ კორეი მართავდა კუროდას იჰოტო ნო მიას სასახლიდან, რომელიც დღეს იამატოს პროვინციის სახელით არის ცნობილი.
ისტორიკოსების აზრით კორეი უდავოდ ლეგენდის ნაწილია. კოძიკი მის შესახებ მარტო სახელს და გენეოლოგიას წერს. ნიჰონ შოკი კორეის იხსენიებს, როგორც მეექვსე იმპერატორს „რვა არადარეგისტრირებული მონარქიდან“ (欠史八代). გუკანშო წერს, რომ კორეი იმპერატორ კოანის მეორე შვილი იყო. იმპერატორის დედა იოსოტარაში-ნო-ჰიმე იყო, რომელიც ოკიცუიოსოს ქალიშვილი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 341 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 214 კატეგორია:იაპონიის მითური იმპერატორები
გაინსა (სამხრეთი კამარინესი)
გაინსა (ოფიციალურად გაინსის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Gainza) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 584 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
ფრედერიკ III (ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი)
ფრედერიკ III ჰოლშტაინ-გოტორპელი (Frederik 3. af Holsten-Gottorp; დ. 22 დეკემბერი, 1597 — გ. 10 აგვისტო, 1659) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ჰანს ადოლფისა და ავგუსტა დანიელის ვაჟი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი 1616-59 წლებში.
ბიოგრაფია
ფრედერიკი დაიბადა 1597 წლის 22 დეკემბერს გოტორპის სასახლეში. იგი იყო ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ჰანს ადოლფისა და მისი ცოლის, ავგუსტა დანიელის უფროსი ვაჟი. დედის ხაზით მისი ბაბუა ფრედერიკ II, ხოლო მამის ხაზით მისი დიდი ბაბუა ასევე დანიის მეფე ფრედერიკ I იყო.
1616 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ ფრედერიკ III ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი გახდა. მას კარგი ურთიერთობა ჰქონდა თავის ბიძასთან, დანიის მეფე კრისტიან IV-თან, რომელმაც მას 1617 წელს ქ. გლუკსდატი უბოძა. ფრედერიკი ეძებდა გზას რუსეთისა და სპარსეთისაკენ, რომელიც არ გაივლიდა აფრიკაზე. ამ მიზნით, 1633 წლის 6 ნოემბერს, მან დააფინანსა ექსპედიცია ჰამბურგიდან მოსკოვამდე. 1634 წლის 14 აგვისტოს, მისი დელეგაცია ჩავიდა მოსკოვში. ეს ვიზიტი წარუმატებელი აღმოჩნდა, რადგანაც ცარმა მიხეილ I-მა უარი განაცხადა ფრედერიკთან სავაჭრო ურთიერთობების დამყარებაზე და 1635 წელს დანიის დელეგაცია უკან გაისტუმრა. ამის გამო მან ახალი ექსპედიციისათვის დაიწყო მზადება. 1639 წელს მისი დელეგაცია სპარსეთის შაჰის წინაშე წარსდგა, რომელმაც ფრედერიკს საჩუქრად მხოლოდ ვირთხები გაუგზავნა და ვაჭრობაზე უარი უთხრა.
იგი ყველანაირად ცდილობდა თავი აერიდებინა ოცდაათწლიან ომში ჩაბმაზე და ნეიტრალიტეტს ინარჩუნებდა. მან უარი განუცხადა დანიის მეფეს ომში მასთან ერთად ჩაბმაზე, რის გამოც იგი შვედების მოკავშირედ შერაცხეს. ამან იგი გაანაწყენა და მართლა გადავიდა შვედების მხარეს. 1654 წელს იგი შვედეთში ჩავიდა, სადაც მამიდაშვილმა, დედოფალმა კრისტინამ უმასპინძლა. ამ დროს, ფრედერიკმა თავისი ასული ჰედვიგ ელეონორა შვედეთის მომავალ მეფე კარლ X-ზე დააქორწინა. მისმა პრო-შვედურმა პოლიტიკამ ვერ გაამართლა, რამაც დანიაში ჰოლშტაინ-გოტორპელების გავლენები ძლიერ შეარყია.
ფრედერიკ III ხელოვნებისა და კულტურის დიდი მფარველი იყო, ისევე როგორც დედამისი. იგი გარდაიცვალა 1659 წლის 10 აგვისტოს, 61 წლის ასაკში.
ქორწინება და შვილები
1630 წლის 21 თებერვალს, დრეზდენში, ფრედერიკმა ცოლად შეირთო საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ I-ისა და მაგდალენა სიბილა პრუსიელის ასული მარია ელიზაბეთ საქსონიელი, რომელთანაც თექვსმეტი შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1597 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1659 კატეგორია:ჰოლშტაინ-გოტორპები
ფარაჰის პროვინცია
ფარაჰის პროვინცია (პუშტუ / ირანული: فراه) — ავღანეთის 34 პროვინციიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში ირანის საზღვართან. იგი არის ფართო და მეჩხერად დასახლებული რეგიონი, იყოფა თერთმეტ რაიონად და შეიცავს ასობით სოფელს. მისი მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 925.016 ადამიანს, რომელიც მრავალეთნიკურია და ძირითადად, სოფლის ტომის საზოგადოებას წარმოადგენს. პროვინციის დედაქალაქია ქალაქი ფარაჰი, რომელშიც მდებარეობს აეროპორტი.
პროვინციის ფართობია დაახლოებით 48,000 კმ 2. იგი დაახლოებით ორი მერილენდის შტატის ზომაა ან სამხრეთ კორეის ნახევარი. ფარაჰის პროვინციას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ჰერათის პროვინცია, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ღურის პროვინცია. სამხრეთით ჰელმანდის პროვინცია, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით ნიმრუზის პროვინცია და დასავლეთით ირანი. ეს არის მეოთხე უდიდესი პროვინცია ავღანეთში.
ავღანეთის ამ პროვინციაში მრავალი ისტორიული ციხის ნანგრევებია შემორჩენილი. მათ შორის ყველაზე კარგად გამოიყურება ალექსანდრე მაკედონელის ციხე ქალაქ ფარაჰის მახლობლად. 200px|მინიატიურა|მარცხნივ|ფარაჰის ციხე
რაიონები
200px|მინიატიურა|მარცხნივ|ფარაჰის პროვინციის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავღანეთის პროვინციები
ბრენდა სტრონგი
ბრენდა სტრონგი (ინგლ. Brenda Strong; დ. 25 მარტი, 1960, პორტლენდი, ორეგონი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. სახელი გაითქვა სერიალში „ სასოწარკვეთილი დიასახლისები “ შესრულებული მერი ელის იანგისა და სერიალ „ დალასში “ შესრულებული ენ ივინგის როლებით. სტრონგი ორჯერ იყო ნომინირებული ემის ჯილდოზე.
ბავშვობა
ბრენდა სტრონგი დაიბადა 1960 წლის 25 მარტს პორტლენდში, ორეგონის შტატში. იგი არის ჯეკ და ჯეინ სტრონგების (ქალიშვილობის გვარია უეთერფორდი) შვილი. იგი ბრიჯთაუნში იზრდებოდა, სადაც 1978 წელს დაამთავრა სენდის საშუალო სკოლა. ამის შემდეგ იგი არიზონაში გადასახლდა და სწავლა არიზონის სახელმწიფო უნივერსიტეტში განაგრძო მუსიკალური მიმართულებით. 1980 წელს ბრენდა სტრონგი „მის არიზონა“ გახდა.
კარიერა
მარცხნივ|მინი|ბრენდა სტრონგი 2013 წელს მონტე-კარლოს კინო-ფესტივალზე ბრენდა სტრონგის სამსახიობო დებიუტი სერიალში St. Elsewhere-ში შესრულებული ნადინა აურორას ეპიზოდური როლით. ამის შემდეგ მას კიდევ რამდენიმე პატარა როლის შესრულება მოუხდა, 1988 წელს კი ფილმში „ ვარკსვლავური გზა: შემდეგი თაობა “ დაამტკიცეს რაშელას როლზე.
1992 წელს ფილმში „მესამე მამინაცვალი“ დაამტკიცეს ლორენ სატლიფის როლზე. 1993 წელს სერიალში „ახალგაზრდა ინდიანა ჯონსის ქრონიკები“ შეასრულა ბეატრის კოფმენის როლი. 2000-2002 წლებში სერიალში „მეშვიდე სამოთხე“ თამაშობდა მისის კარმენ მაკულის როლს.
2004 წელს სერიალში „ სასოწარკვეთილი დიასახლისები “ დაამტკიცეს ერთ-ერთ მთავარ, მერი ელის იანგის როლზე. სერიალში მისი პერსონაჟი პირველივე სერიაში იკლავს თავს, რასაც მოჰყვება სერიალის მთელი სიუჟეტის განვითარება, რის გამოც ბრენდაა სერიალის მთხრობელი და ამასთან, მერი ელისის როლში იშვიათად, მაგრამ მთელი სერიალის განმავლობაში მაინც ჩანდა ხოლმე. იგი ამ სერიალში თამაშობდა ისეთ ვარსკვლავებთან ერთად, როგოებიც არიან: ფელისიტი ჰაფმენი, ევა ლონგორია, ნიკოლეტ შერიდანი, მარშა კროსი, ტერი ჰატჩერი და ა.შ. სერიალის გადაღებები 2012 წელს დასრულდა. მერი ელისის როლისათვის იგი ორჯერ წარადგინეს ემის ჯილდოზე.
2012 წელს სერიალში „დალასი“ დაამტკიცეს მთავარ, ენ ივინგის როლზე. იგი ამ სერიალში 2014 წლამდე, თითქმის ყველა სერიაში მონაწილეობდა და გადაიღეს სულ 40 ეპიზოდში.
პირადი ცხოვრება
ბრენდა სტრონგი იოგისა და ფერტილურობის ექსპერტია, რის გამოც იგი UCLA-ს „სხეულისა და გონების ინსტიტუტში“ ინსტრუქტორად მუშაობს.
1989 წლის ივლისში იგი ცოლად გაჰყვა ტომ ჰენრის, რომელთანაც ერთი ვაჟი გაუჩნდა, ზაკერი ჰენრის სახით. წყვილი 2011 წლის 14 იანვარს განქორწინდა. 2015 წლის მაისში იგი მეორედ დაქორწინდა მსახიობ ჯონ ფარმანეშ-ბოკაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ვარსკვლავური გზა კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ქარენერგეტიკა
მინიატიურა|ორი ქარტურბინა შოტლანდიის დაბლობზე ქარენერგეტიკა — მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგი, რომელიც ამუშავებს ქარის ენერგიის გამოყენების თეორიულ საფუძვლებს, მეთოდებსა და საშუალებებს მექანიკური, ელექტრული და სითბური ენერგიის მისაღებად და განსაზღვრავს სახალხო მეურნეობაში ქარის ენერგიის მიზანშეწონილი გამოყენების სფეროსა და მასშტაბს.
ქარენერგეტიკა მოიცავს 2 ძირითად ნაწილს:
ქარენერგეტიკა ეყრდნობა აგრეთვე აეროლოგიური გამოკვლევების შედეგებს, რომელთა ბაზაზე ამუშავებენ ქარენერგეტიკულ კადასტრს. ქარის ენერგიის გამოყენება მიზანშეწონილია ისეთ საწარმოო პროცესებში, სადაც დასაშვებია ენერგიის მიწოდების პერიოდული შეწყვეტა ან იმ შემთხვევაში, როდესაც შეიძლება გადამუშავების პროდუქტის მომარაგება (წყლის აწევა, ელექტროქიმიური აკუმულატორების დამუხტვა და ა. შ.).
ლიტერატურა
* კატეგორია:განახლებადი ენერგია
მანაოაგი
მანაოაგი (ოფიციალურად მანაოაგის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Manaoag; ტაგ: Bayan ng Manaoag) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 69 497 ადამიანს შეადგენს.
აზერბაიჯანული ღვინო
thumbnail|შავი ყურძენი ფართოდ გამოიყენებოდა მთელ აზერბაიჯანში ღვინის დასამზადებლად აზერბაიჯანული ღვინო იწარმოება რამდენიმე აზერბაიჯანის რეგიონში. XX საუკუნეში კომუნისტური მმართველობის დაწყებამდე, აზერბაიჯანში ღვინის ინდუსტრია ყვაოდა, რომლის დასაწყისიც ძვ.წ. II ათასწლეულით თარიღდება. აზერბაიჯანის ღვინის წარმოების ამსახველი ისტორიული ნიმუშები აღმოჩენილია ყარაბაღლარის, კულტეპისა და ქალაჯიხის დასახლებების არქეოლოგიურ თხრილებში, სადაც არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს ღვინის ფერმენტაციისა და შესანახი ჭურჭელი, რომელშიც დანჩენილი იყო ყურძნის თესლის ნარჩენები, რაც დათარიღებულია ძვ.წ. II ათასწლეულით. ჰეროდოტეს თანახმად, ძველმა ბერძნებმა კარგად იცოდნენ ამ რეგიონში ღვინის წარმოების შესახებ, სულ მცირე, მე -7 საუკუნემდე. მოგვიანებით სტრაბონმაც გააკეთა ჩანაწერები ძვ.წ. I საუკუნეში აზერბაიჯანული ღვინის შესახებ. უგრო მოგვიანებით კი არაბმა ისტორიკოსებმა და გეოგრაფებმა, აღწერეს ქალაქ განჯასა და ბარდას გარშემო გავრცელებული მევენახეობა.
მანაოაგი
მანაოაგს ჩრდილოეთიდან პოსარუბიო, სამხრეთიდან - ურდანეტა და მაპანდანი, აღმოსავლეთიდან - ლაოაკი, ხოლო დასავლეთიდან სან-ხასინტო ესაზღვრება.
აზერბაიჯანული ღვინო
ისტორია
გოიგოლის რაიონში, არქეოლოგებმა იპოვნეს ღვინის ნაშთებით, რომლებიც თარიღდებოდა ძვ.წ. II ათასწლეულით.
მანაოაგი
ეტიმოლოგია
მანაოაგი წარმოდგება პანგასინანური სიტყვიდან მანტაოაგი, რაც ძახილს ნიშნავს.
აზერბაიჯანული ღვინო
ისტორია
ერთ-ერთი ყველაზე ძველი და საუცხოო რეგიონი, რომელიც ცნობილია თავისი მეღვინეობის მეურნეობით, არის თოუზი რომელიც მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთ აზერბაიჯანში. ამ რეგიონში არქეოლოგიური აღმოჩენები მოიცავდა ღვინის შესანახ ქვევრებს, ასევე ნაპოვნია ტარტარის მჟავას ნაშთები, რომლებიც გამოიყენება ღვინის დასამზადებლად. გარდა ისეთი ისტორიკოსებისა და მოგზაურებისა, როგორებიც იქვნენ: ჰომეროსი, ჰეროდოტე, კოლუმელა და ალ-მასუდი, რომლებმაც ჩანაწერები გააკეთეს აზერბაიჯანში ღვინის დაყენების შესახებ, მე -10 საუკუნის არაბმა გეოგრაფმა ალ-მუყადაზმა თავის ნაშრომში აღნიშნა, რომ „მშვენიერია ნახიჩევანის ღვინოს და მის მსგავსს ვერსად ნახავთ“. რეგიონი, როგორც ღვინის წარმოების ცენტრი განვითარდა 1820-1830-იანი წლებიდან, რამაც მოიზიდა მრავალი უცხოელი ინვესტორი. მეღვინეობის ცნობილი კულტურა გამდიდრდა და განვითარდა მე -19 საუკუნის დასაწყისში გერმანელი ემიგრანტების რეგიონში ჩამოსვლის შედეგად. ვიურტემბერგიდან ჩამოსული გერმანელი ემიგრანტები დასახლდნენ აზერბაიჯანში რუსეთის მეფის ალექსანდრე I- ის მიერ 1817-1818 წლებში, რითაც გაიზარდა ინვესტიციები და ქვეყნის ღვინისა და კონიაკის წარმოების პოტენციალი.
სანტა-რიტა-დი-კალდასი
სანტა-რიტა-დი-კალდასი (Santa Rita de Caldas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1162 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოსუს-დი-კალდასის შემადგენლობაში.
მანაოაგი
სქოლიო
კატეგორია:პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
სანტა-რიტა-დი-კალდასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 027 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.95 კმ²-ზე. ფართობი 503 011 კმ²-ია.
აზერბაიჯანული ღვინო
თანამედროვე პერიოდი
დღესდღეობით აზერბაიჯანში თანამედროვე მეღვინეობა გვხვდება განჯა-ყაზახსა და შირვანის ეკონომიკურ ზონებში. ამ რეგიონებში ვენახები ქვეყნის კულტივირებული მიწის დაახლოებით 7% -ს მოიცავს. რეგიონები განთქმულია 17 ღვინისა და 16 ყურძნის სახეობით.
სანტა-რიტა-დი-კალდასი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
აზერბაიჯანული ღვინო
თანამედროვე პერიოდი
აზერბაიჯანი კასპიის ზღვის რეგიონში ერთ-ერთი მთავარი ღვინის მწარმოებელი ქვეყანაა. მინისტრთა კაბინეტის სპეციალური დადგენილებებით, მეტი თანხა გამოიყო ინდუსტრიისათვის, კერძო ვენახებისთვის გამოიყო 70-დან 80 ათას ჰექტარ მიწამდე ფართობი. საწყისი გეგმა შეადგენდა ყოველწლიურად 3 მილიონი ტონა ყურძნის წარმოებას (1990 წლისთვის). გაზრდილი პროდუქტიულობის გამო, აზერბაიჯანმა 1982 წლისთვის აწარმოა თითქმის 2.1 მილიონ ტონა ყურძენი. შემოსავალი ყოველწლიურად შეადგენდა დაახლოებით 100 მილიონ რუბლს. საბჭოთა პერიოდის განმავლობაში აზერბაიჯანში წარმოებული ღვინის უმეტესი ნაწილი ექსპორტზე გადიოდა რუსეთში, ბელორუსსა და ბალტიისპირეთში, თუმცა, 1980-იან წლებში ექსპორტის შეფერხება გამოიწვია, გორბაჩოვის მიერ ალკოჰოლიზმის აკრძალვის კამპანიიამ.
ამჟამად, ქვეყანაში თითქმის 10 მეღვინეობის პროდუქციაა. მათგან უდიდესია „Vinagro“, რომელიც შეიქმნა 2006 წელს. იგი იყენებს გოიგოლის ღვინის ქარხანას განჯასთან ახლოს, რომელიც დაარსდა 1860 წელს გერმანელი ემიგრანტების მიერ. ექსპორტი სხვა ქვეყნებში სტაბილურად იზრდება აზერბაიჯანული ღვინის პროდუქციის კარგი ხარისხის გამო. ამჟამად პროდუქციის უმეტესი ნაწილი რუსული და ევროპული ბაზრებისთვისაა განკუთვნილი, ასევე ახალ მზარდ ბაზარს აზერბაიჯანული ღვინისთვის, წარმოადგენს ჩინეთი. მზარდი მოთხოვნილების გამო, აზერბაიჯანის შამქორის რაიონში 100 ჰექტარზე მეტ ფართობზე ყურძნის ვენახებია გაშენებული. 1991 წელს აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, აზერბაიჯანულმა ღვინოებმა საერთაშორისო კონკურსებზე 27 პრიზი მოიპოვეს. ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში ქვეყანამ გაზარდა ღვინის წარმოება. 2003 წელს იწარმოა 3 790, 2005 წელს - 4 005, ხოლო 2007 წელს კი 7 200 ტონა ღვინო. უფრო მეტიც, აზერბაიჯანი კასპიის ზღვის ტერიტორიაზე ერთ-ერთი მთავარი ღვინის მწარმოებელია. მიუხედავად იმისა, რომ არაყი ითვლებოდა სსრკ-ს დროს „სასმელი კულტურის“ ნაწილად, აზერბაიჯანული ღვინო ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი სასმელი იყო რუსეთში. 1985 წელს საბჭოთა კავშირის მიერ აკრძალული კანონის თანახმად ღვინის წარმოების შეფერხება, ასევე აფერხებდა აზერბაიჯანში მზარდი ინდუსტრიის განვითარებას. ამ კანონის მიღებამდე ყურძნის წარმოება, გულისხმობდა აზერბაიჯანის სსრ -ს მშპ-ის 40-45% -ის მიწოდებას. აზერბაიჯანი მიზნად ისახავს უფრო მეტი რეპუტაციის მოპოვებას მსოფლიო ვაზის ბაზარზე. ეს მაჩვენებლები არის ვაზისა და ღვინის საერთაშორისო ორგანიზაციის („OIV“-ში) გაწევრიანების შედეგი.
2012 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა დაამტკიცა განკარგულება „ყურძნის ზრდის განვითარების სახელმწიფო პროგრამა 2012-2020“. პროგრამის მიზანია ყურძნის წარმოების ზრდა, აგრეთვე მეღვინეობის განვითარება და ექსპორტის მაჩვენებლის გაზრდა. ყოველწლიურად ქვეყანაში იზრდება ყურძნის მოსავლის ტერიტორიების ზომები. სახელმწიფო პროგრამის მიხედვით, ყურძნის ბაღების ტერიტორია იქნება 50 ათასი ჰექტარი. მოსალოდნელია, რომ ყურძნის რაოდენობის ზრდა 500 ტონამდე მიაღწევს 2020 წლამდე. ყურძნის 30% მოიხმარება საკვების მიღებას. დანარჩენი მოსავალი კი გამოყენებული იქნება სხვადასხვა ბრენდის ღვინის დასამზადებლად.
გავლენა აზერბაიჯანის ეკონომიკაზე
აზერბაიჯანში ღვინო ითვლება მეორე ყველაზე პოპულარულ ალკოჰოლურ სასმელად, „WHO“- ს თანახმად სასმელების მოყვარულთა 37% სწორედ მას ანიჭებს უპირატესობას. აზერბაიჯანში მოხმარებული ღვინო ადგილობრივად იწარმოება ან იმპორტირებულია სხვა ქვეყნებიდან. ბოლო წლების განმავლობაში რეგიონში ღვინო უფრო დიდი რაოდენობით იწარმოება, კერძოდ, 1 მილიონზე მეტი დეკალიტრი, საიდანაც 375 ათასი ექსპორტზე გადის.
რუსეთი აზერბაიჯანული ღვინის მთავარი საექსპორტო ქვეყანა იყო და 2017 წელს შეადგენდა მთლიანი თანხის 90%-ს. სხვა დანარჩენი ძირითადი საექსპორტო ქვეყნებია ჩინეთი, ყირგიზეთი და ბელგია.
სქოლიო
კატეგორია:ღვინო ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანი
ტირუსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 906 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.3 კმ²-ზე. ფართობი 2 091 774 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 372
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 372 მიიღეს 1975 წლის 18 აგვისტოს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ კაბო-ვერდეს განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას კაბო-ვერდეს გაწევრიანების შესახებ.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
რესურსები ინტერნეტში
0372 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კაბო-ვერდეს შესახებ კატეგორია:1975 წელი კაბო-ვერდეში 0372
ნაზირ მანკიევი
ნაზირ მანკიევი — დ. 27 იანვარი, 1985, სურკახი, ინგუშეთი) — არის ინგუშეთის მოჭიდავე, რომელმაც მოიპოვა ოქროს მედალი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში. კრასნოიარსის მკვიდრი.
2007 და 2010 წლების მსოფლიო ჩემპიონატების ბრინჯაოს მედალოსანი, რუსეთის ჩემპიონატების ჩემპიონი და მედალოსანი. რუსეთის სპორტის დამსახურებული ოსტატი. ეროვნული ნაკრების წევრი 2004 წლიდან. არის ბექან მანკიევის უფროსი ძმა. ეროვნებით - ინგუში. მანკიევი 55 კილოგრამ წონით კატეგორიაში გამოდიოდა. სიმაღლით არის 155 სმ.
მან დაიწყო ბრძოლა 13 წლის ასაკში მშობლიურ სოფელ სპორტულ კლუბში გამოცდილი მენტორის რუსლან ჩახკიევის ხელმძღვანელობით, რომელმაც მოახერხა ახალგაზრდისთვის მიეცა ყველა ის უნარ-ჩვევები რაც საჭირო იყო მისი როგორც პროფესიონალი მებრძოლის ჩამოსაყალიბებლად. 2000 წელს მანკიევი გახდა ეროვნული ნაკრების წევრი. ორი წლის შემდეგ, კრასნოიარსკის კლუბის მწვრთნელმა მიხეილ გამზინმა მას კლუბში გაწევრიანებისკენ მოუწოდა.
ჯილდოები
ნაზირ მანკიევი ერთ-ერთი ტიტულოვანი ინგუში სპორტსმენია. მას აქვს მოპოვებული, მთელი რიგი პრიზები, მათ შორის: ივან პოდუბნის 2008 წლის გრან პრი - ოქრო; ივან პოდუბნის 2010 წლის გრან პრი - ოქრო; ივან პოდუბნის 2011 წლის გრან პრი - ოქრო; ივან პოდუბნის 2013 წლის გრან პრი - ბრინჯაო; 2005 წლის ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ჩემპიონატი - ვერცხლი; რუსეთის ჩემპიონატი ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში 2008 - ოქრო; 2006 წლის ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ჩემპიონატი -ოქრო; 2007 წლის ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ჩემპიონატი - ბრინჯაო; 2009 წლის ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ჩემპიონატი - ოქრო; 2012 წლის ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ჩემპიონატი - ვერცხლი.
ნაზირ მანკიევმა მოიპოვა მეგობრობის ორდენი - ფიზიკური კულტურისა და სპორტის განვითარებაში შეტანილი უდიდესი წვლილისთვის, მაღალი სპორტული მიღწევისთვის XXIX ოლიმპიური თამაშების 2008 წლის პეკინის ოლიმპიურ თამაშებზე. პირველი ოქროს მედალი რუსეთის ნაკრებისთვის, პეკინში, 2008 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე, მოიპოვა ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე ნაზირ მანკიევმა. უმაღლესი ჯილდოსკენ მიმავალ გზაზე მან თითქმის დაუჯერებელი რამ გააკეთა, სწორედ აქ მან დაამარცხა ბოლო წლების მსოფლიო სამგზის ჩემპიონი, ირანელი ჰამიდ სორიანი, მსოფლიოს მოქმედი ვიცე-ჩემპიონი პაკ იუნ ჩოლი და ევროპის ჩემპიონი როვშან ბაირამოვი აზერბაიჯანიდან.
გარდა ამ მიღწევისა, ასევე ნაზირ მანკიევი არის რუსეთის სპორტის დამსახურებული ოსტატი ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ინგუში სპორტსმენები კატეგორია: ინგუშეთი
კონტამინა
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
შიიტური რვიანი
შიიტური რვიანი (ოფიციალური სახელწოდება: „ავღანეთის ისლამური რევოლუციის კოალიციური საბჭო“, ცნობილია, აგრეთვე, როგორც „რვის კავშირი“ ან „რვის ალიანსი“.) — ავღანეთის ისლამური პარტიების სამხედრო-პოლიტიკური კავშირი, რომელიც ჩამოყალიბდა ავღანეთის ომის დროს 1979-1989 წწ.
ორგანიზაციამ ფორმირება დაიწყო 1980 წლის დასაწყისში ავღანეთის სხვადასხვა პროირანულად განწყობილი ფუნდამენტური შიიტურ-ისლამური პარტიებისაგან. შედიოდა "მოჯაჰედების ისლამური წინააღმდეგობის მოძრაობა - შიიტებში", რომელსაც მხარს უჭერდნენ ირანის ისლამური რესპუბლიკის სახელმწიფო და სულიერი ლიდერები. მათი მიზანი იყო საბჭოთა კავშირის და ავღანეთის პროსაბჭოთა ხელისუფლების დამხობა. გაერთიანება წარმოადგენდა ეფექტურ იარაღს ავღანეთის ოპოზიციისათვის საერთაშორისო ფინანსური და სამხედრო დახმარების სფეროში.
მიზანი და ამოცანები
ორგანიზაციის შექმნის მიზანი თავიდანვე ცხადი იყო — ავღანელი შიიტი მოჯაჰედების დაფინანსების და მართვის ერთიანი კონტროლი, საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ მიმართული ბრძოლის ერთიანობა და შეთანხმებული მოქმედება.
შიიტური პარტიები
„შიიტური რვიანი“ იყო ავღანელი შიიტი მოჯაჰედების პარტიათა გაერთიანება. ეს პარტიებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავღანეთის ომი კატეგორია:ავღანეთი კატეგორია:შიიტები კატეგორია:ისლამური ომები კატეგორია:მუსლიმები კატეგორია:ავღანეთის ისტორია კატეგორია:ავღანეთის პოლიტიკა კატეგორია:ავღანეთის ორგანიზაციები
ვილია-მერსედესი (სან-ლუისი)
ვილია-მერსედესი (Villa Mercedes) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს სან-ლუისის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 97 000 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-ლუისის პროვინციის ქალაქები
ლეო შტრაუსი
მინიატიურა|მარჯვნივ|ლეო შტრაუსი
ლეო შტრაუსი (დ. 20 სექტემბერი, 1899 – გ. 18 ოქტომბერი, 1973) — ებრაული წარმოშობის ამერიკელი პოლიტიკური ფილოსოფოსი. შტრაუსი დაიბადა გერმანიაში, ქალაქ კირჰაინში. მოგვიანებით, 1937 წელს, იგი საცხოვრებლად აშშ-ში გადავიდა. სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი შტრაუსმა ჩიკაგოს უნივერსიტეტში დაჰყო, სადაც იგი სტუდენტთა არაერთ თაობას ასწავლიდა, აქვე მან რამდენიმე მნიშვნელოვანი ნაშრომი გამოსცა.
ლეო შტრაუსი განისწავლა მარბურგის უნივერსიტეტში ნეოკანტიანელ ფილოსოფოს ერნსტ კასირერთან. მოგვიანებით, მან სწავლა განაგრძო ფრაიბურგის უნივერსიტეტში, აქ მისი პედაგოგები ედმუნდ ჰუსერლი და მარტინ ჰაიდეგერი იყვნენ. შტრაუსის კვლევის ძირითადი სფერო კლასიკური პოლიტიკური ფილოსოფია, კერძოდ კი, პლატონისა და არისტოტელეს პოლიტიკური აზროვნება იყო. თავის ნაშრომებში იგი ძველ ბერძნულ აზროვნებას შუა საუკუნეების ებრაულ და ისლამურ პოლიტიკურ აზროვნებასთან აკავშირებდა და მიიჩნევდა, რომ თანამედროვე პოლიტიკური აზროვნების აქტუალური პრობლემების გადაწყვეტის გზები წარსული ეპოქების დიად იდეებში იყო საძიებელი.
ფილოსოფია
ლეო შტრაუსთან ფილოსოფია და პოლიტიკა ერთმანეთთნ გადაჯაჭვული ცნებებია. იგი მიიჩნევდა, რომ პოლიტიკური ფილოსოფია სოკრატეს სიკვდილით დასჯის კვალდაკვალ წარმოიქმნა: სოკრატემ თავისი სიკვდილით ფილოსოფია გარდაუვალი განადგურებისაგან იხსნა, იმავდროულად კი, ფილოსოფიის ახალ განშტოებას - პოლიტიკურ ფილოსოფიას - დაუდო სათავე. ეს უკანასკნელი, საუკეთესო პოლიტიკური მმართველობის მოძიებას ან ფორმირებას ესწრაფვის, იმგვარი მმართველობისა, რომელიც ფილოსოფიის მიერ უზრუნველყოფილი მორალითა და ღირებულებებით იქნება ნასაზრდოები. შტრაუსი ანტიკურ, შუა საუკუნეებისა და ახალი დროის პოლიტიკურ აზროვნებას შორის არსებული უწყვეტი კავშირის წარმოჩენას ცდილობდა, ამდენად, მის ნაშრომებში მკითხველი ხშირად შეხვდება აღნიშნული ეპოქების თვალსაჩინო მოაზროვნეების - პლატონის, არისტოტელეს, მაიმონიდეს, ალ-ფარაბის, მაკიაველის, ჰობსის, სპინოზასა და ნიცშეს - პოლიტიკურ მოძღვრებათა ვრცელ რეცეფციას. იგი მიიჩნევდა, რომ თანამედროვე პოლიტიკა შესაბამისი ფილოსოფიური და ეთიკური საფუძვლებით არ იყო გამყარებული, რის გამოც თავი იჩინა პოლიტიკისაგან ადამიანების გაუცხოების ტენდენციამ, ამგვარ ვითარებას შტრაუსი „თანამედროვების კრიზისს“ უწოდებდა და მიიჩნევდა, რომ მისი დაძლევის საუკეთესო გზა კლასიკურ ტრადიციებთან დაბრუნებაა.
ლეო შტრაუსმა პირველმა გამოიყენა ტერმინი Reductio ad Hitlerum (ჰიტლერამდე დაყვანა).
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ფილოსოფოსები კატეგორია:გერმანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ლეო შტრაუსი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:კონტინენტური ფილოსოფოსები კატეგორია:ათეიზმის კრიტიკოსები კატეგორია:ეპისტემოლოგები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:ებრაელი ფილოსოფოსები კატეგორია:მეტაფიზიკოსები კატეგორია:ნიჰილიზმის ფილოსოფოსები კატეგორია:რელიგიის ფილოსოფოსები კატეგორია:პლატონისტები კატეგორია:ფრაიბურგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:მარბურგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჩიკაგოელი მწერლები კატეგორია:მარქსიზმის კრიტიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
ბაშკირეთის შეერთება რუსეთთან
ბაშკირეთის შეერთება რუსეთთან — ბაშკირეთის შესვლა რუსეთის სახელმწიფოს შემადგენლობაში.
არსებობს, აგრეთვე კამათი პროცესის დასახელებაზე. ერთნი მას უწოდებენ შესვლას, მეორენი — მიერთებას. ასევე, საკამათოა, მოცემული ისტორიული ფაქტის თარიღი, რადგან რამდენიმე ალტერნატივა არსებობს.
ისტორია
XVI ს. შუა ხანებში ბაშკირეთის ისტორიული ტერიტორია შედიოდა ნოღაის ურდოს, ასტრახანის სახანოს, ყაზანის სახანოს, და ციმბირის სახანოს შემადგენლობაში. მეფე ივანე IV მრისხანემ ყაზანის სახანოს აღების შემდეგ ბაშკირებს მიმართა წინადადებით, ნებაყოფლობით შესულიყვნენ  რუსეთის სამეფოს  შემადგენლობაში.
იმავე პერიოდში ნოღაის ურდოში სიტუაცია იყო არასტაბილური. ყოფილი ყაზანის სახანოს ტერიტორიაზე არსებულ ბაშკირთა მიწებზე პრეტენზიები წამოაყენეს ნოღაელმა მურზებმა და ციმბირელმა მმართველებმა. დაიწყო ურთთიერთშორის ომები, რომელსაც თან სდევდა რეგიონში სტიქიური უბედურება, შიმშილი, ჭირი.
ურალისპირა ბაშკირების ნაწილი მოგვიანებით, დაახლოებით XVI — XVII სს. მიჯნაზე შეუერთდა რუსეთს, როდესაც ციმბირის სახანო იქნა განადგურებული.
შეერთების პირობები
ბაშკირთა გადმოცემებში ერთმნიშვნელოვნად ბატონობს აზრი რუსეთთან არა მხოლოდ მშვიდობიან შეერთებაზე, არამედ, სამეფო ხელისუფლებასთან მოლაპარაკებებზე - ბაშკირეთის განსაზღვრული პირობებით მიერთებასა და ამ პირობების დაურღვევლობაზე. რუსეთის სამეფო ხელისუფლება ჰპირდებოდა მშვიდობიანი ცხოვრების გარანტიას, გარეაგრესის დროს დახმარებას, ბაშკირთა მიწისმფლობელობის დაცვას,  რელიგიის თავისუფლებას, საშინაო საქმეებში ჩაურევლობას და ადგილობრივი თვითმმართველობის ხელშეუხებლობას. ხოლო ბაშკირები, თავის მხრივ, აღიარებდნენ რუსული სახელმწიფოს ქვეშევრდომობას, ჰპიდებოდნენ ხელისუფლებას საჭირო შემთხვევაში სამხედრო დახმარებას და იხდიდნენ გადასახადს (იასაკი).
შედეგები
შეერთების შედეგად მნიშვნელოვნად გაიზარდა რუსეთის ტერიტორია და მოსახლეობის რაოდენობა. ბაშკირეთში შეწყდა ურთიერთშორის ომები, დაიწყო სამრეწველო განვითარება. თუმცა, ამავე დროს, ბაშკირებს წაერთვათ საკუთარი ეროვნული სახელმწიფოებრივი გაერთიანების შექმნის საშუალება.
მოგვიანებით რუსეთის სამეფო ხელისუფლების მხრიდან დაირღვა  მოლაპარაკებებით ნაკისრი ზოგიერთი პირობა. მაგ: დაირღვა მიწისმფლობელობის არსებული წესი, გაიზარდა გადასახადები, გაუქმდა თვითმმართველობა, შეიზღუდა ადგილობრივი რელიგია და დაიწყო იძულებითი ქრისტიანიზაცია და სხვ. ამ ყველაფერმა ერთპიროვნულად გამოიწვია ბაშკირთა აჯანყება რუსეთის წინააღმდეგ. არაერთხელ იგზავნებოდა საპროტესტო წერილები სამეფო ხელისუფლებასთან ბაშკირთა მხრიდან. საპასუხოდ, რუსეთის ხელისუფლებამ კიდევ უფრო დაუმძიმა პირობები.
ბაშკირთა რუსეთთან შეერთების მოვლენები აღწერილ იქნა მათ გენეალოგიურ თხზულებაში —"შეჟერე". აგრეთვე, აისახა ბაშკირულ ფოლკლორში. 1957 და 2007 წწ. დიდი ზარზეიმით აღინიშნა ბაშკირეთის რუსეთთან შეერთების 400 და 450 წლისთავი. გაიმართა საზეიმო ღონისძიებები, სამეცნიერო კონფერენციები. აღნიშნული მოვლენების პატივსაცემად დედაქალაქ უფაში აღიმართა მეგობრობის მონუმენტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაშკირეთი კატეგორია: რუსეთი კატეგორია:რუსეთის ისტორია
გარჩიტორენა
გარჩიტორენა (ოფიციალურად გარჩიტორენის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Garchitorena) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 436 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
კარიმსკოე
კარიმსკოე (Карымское) — კრატერული ტბა კამჩატკის მხარეში, რუსეთში. მდებარეობს კამჩატკის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში, ვულკან აკადემია-ნაუკის კალდერის შიგნით, ვულკან კარიმსკაია-სოპკის სამხრეთით 5 კმ-ში, ქალაქ პეტროპავლოვსკ-კამჩატსკიდან ჩრდილოეთით დაახლოებით 150 კმ-ში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 613 მ. ადრე, მისი დონე ამჟამინდელთან შედარებით 50 მ-ით იყო მაღალი. წყლის ძველმა დონემ კალდერის კალთებზე დატოვა ღრმა, შესამჩნევი კვალი. ტბის ზედაპირის ფართობია 10,7 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 70 მ. საზრდოობს თოვლისა და წვიმის წყლით. მომრგვალო ფორმისაა. ტბიდან გამოედინება მდინარე კარიმსკაია, რომლის მიხედვითაც ეწოდა ტბას სახელი. ტბის ჩრდილო ნაწილში წარმოქმნილია 600 მ დიამეტრისა და 60 მ სიღრმის კრატერი. ჩრდილო და აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ გადაჭიმულია ვიწრო ქვიშიანი პლაჟი. 1976 წელს კარიმსკოეში მოაშენეს ნერკის მტკნარწყლიანი ფორმა კოკანი, რომელიც კრონოცკოეს ტბიდან იყო შემოყვანილი. მძლავრი წყალქვეშა აფეთქების შედეგად 1996 წელს ტბაში მოისპო ცოცხალი ორგანიზმები. ამოფრქვევისას ყინულით შებოჭილი ტბა პრაქტიკულად იმთავითვე გადნა. წარსულში ტბა მტკნარწყლიანი იყო, ხოლო ამჟამად სუსტად მინერალიზებულია. ტბის წყლის ტემპერატურამ 20-24°C-იდან 28°C-მდე მოიმატა. სამხრეთ სანაპიროსთან განლაგებულია აკადემია-ნაუკის წყაროები. თევზი არ გვხვდება.
სქოლიო
კატეგორია:კრატერული ტბები კატეგორია:კამჩატკის მხარის ტბები
ნიმრუზის პროვინცია
ნიმრუზის პროვინცია (პუშტუ نیمروز‎, დარი نیمروز Nimrōz) — ავღანეთის 34 პროვინციიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ესაზღვრება დასავლეთით ირანს და სამხრეთით პაკისტანს, აგრეთვე ავღანეთის პროვინციებს — ფარაჰს ჩრდილოეთში და ჰელმანდს აღმოსავლეთში. ტერიტორია შეადგენს 41 005 კმ², მოსახლეობა დაახლოებით 154 900 ადამიანი (2007 წლის მონაცემებით). ეს არის ავღანეთის ყველაზე მეჩხერად დასახლებული რეგიონი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ნიმრუზი შეიცავს 5 ადმინისტრაციულ ერთეულს
მოსახლეობა
პროვინციაში ქალქის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 15 %, სოფლისა — 85 %. მამრობითი სქესი შეადგენს მოსახლეობის 51 %, მდედრობითი სქესი — 49 %. ძირითადი ეთნიკური ჯგუფებია ბელუჯები და პუშტუნები. აქ ცხოვრობენ აგრეთვე, ტაჯიკები და უზბეკები. ბელუჯურ ენაზე საუბრობს მოსახლეობის 61 %. გავრცელების მიხედვით მეორე ენაა პუშტუ. ამ ენაზე საუბრობს პროვინციის მოსახლეობის 27%. დანარჩენი 12% საუბრობს დარიზე და უზბეკურ ენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავღანეთის პროვინციები
დაილაგლი
დაილაგლი (Daylaqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	391 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
A Little Bit of Mambo
A Little Bit of Mambo — ლუ ბეგას სადებიუტო ალბომი. გამოვიდა 1999 წელს. ალბომის წარმატებაზე გავლენა იქონია წამყვანმა სინგლმა "Mambo No. 5 (A Little Bit of...)", შედეგად იგი 10 ქვეყანაში პლატინის სტატუსით აღინიშნა.
სიმღერების სია
იაპონურ გამოცემაში მე-14 სიმღერაა "Mambo No. 5 (A Little Bit of...) (Light Mix)".
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:ლუ ბეგას ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ალბომები კატეგორია:BMG-ის ალბომები
პუერტო-სერანო
პუერტო-სერანო (Puerto Serrano) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კადისის პროვინციის სიერა-დე-კადისის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 79,9 კმ². მოსახლეობა — 6941 კაცი (2020 წ.).
მამია ალასანია
მინი|მამია ალასანია მამია ალასანია (დ. 6 მაისი, 1943, ანაკლია — გ. 27 სექტემბერი, 1993, სოხუმი) — ქართველი საქართველოს უშიშროების პოლკოვნიკი, სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის განყოფილების უფროსი (30 სექტემბერი, 1986 – 1 ნოემბერი, 1988 წ.). საქართველოს ეროვნული გმირი.
ბიოგრაფია
1943 წლის 6 მაისს ზუგდიდის რაიონის სოფელ ანაკლიაში, გიორგობის დღეს დაიბადა მამია ალასანია. იმავე წელს ალასანიების ოჯახი ზუგდიდში გადასახლდა. მამია ალასანიამ 1961 წელს ზუგდიდის №1 საშუალო სკოლა ოქროს მედალზე დაამთავრა.
1980-81 წლებში ორჯერ, 6 და 9 თვით, ოპერატიული დავალებით მივლინებულ იქნა ავღანეთში.
საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ხდება ეროვნული უშიშროების სამსახურის ჩამოყალიბება საინფორმაციო სადაზვერვო ბიუროდ, რომლის შექმნისთანავე მამია ალასანია ბიუროს უფროსის მოადგილედ დაინიშნა. 1992-93 წლებში იგი სპეციალური დავალებით, კონკრეტულად კი სამოქალაქო დაპირისპირების აღმოფხვრის მიზნით, გაგზავნეს სამეგრელოს რეგიონში.
2017 წლის ოქტომბერში მამია ალასანიას ნეშტი იდენტიფიცირებულ იქნა და სამხედრო პატივით დაიკრძალა თბილისში. .
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:აფხაზეთის ომის მონაწილეები კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 27 სექტემბერი კატეგორია:საქართველოს ეროვნული გმირები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მამია
ეროვნული საგანძური (სამხრეთ კორეა)
250px|მინი|[[ბუდა სეოკგურამში, სამხრეთ კორეაში, მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სურათი]] ეროვნული საგანძური (국보; 國寶 : გუგბო) — მატერიალური განძი, არტეფაქტები, ნაკვეთი, ან შენობა, რომელიც აღიარებულია სამხრეთ კორეის მთავრობის მიერ, როგორც განსაკუთრებული მხატვრული ან ისტორიული ძეგლი, ღირებული ქვეყისთვის. სახელწოდება არის დანიშნული მემკვიდრულად ერთ-ერთი რვა სახელმწიფოსგან, რომელიც დაერქვა კულტურლი მემკვიდრეობის ადმინისტრაციის (CHA) ადმინისტრატორის მიერ კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის კანონების თანახმად კულტურული განვრცელების კომიტეტთან ბჭობის შემდეგ.
ეროვნული საგანძურიდან ბევრი პოპულარულია ტურისტული მიმართულებით, მაგალითად როგორიცაა ჯონგმიო- სამეფო საგვარეულო სალოცავი, ბულგუკსა, სეოკგურამი და ტრიპიტაკა კორეანა ხეინსაში. დღესდღეობით ეროვნული საგანძურის სიაში 307 განსხვავებული პუნქტია, ზოგიერთი მათგანი კიდევ შეიცავს რამდენიმე ქვეპუნქტს. საგანძურს ნომერი მიენიჭა ბრძანების თანახმად, თუ როდის აღმოაჩინეს ის, და არა მათი ინდივიდუალური ღირებულების მიხედვით.
ეროვნული საგანძურები ინიშნებიან ქვეყნის მემკვიდრეობის დაცვის სისტემის ფარგლებში.
ისტორია
1955 წელს სამხრეთ კორეის მთავრობამ გამოსცა დეკლარაცია ეროვნული საგაძურის შესახებ, რომ ეროვნული საგანძურის ხელშეუხებლობის ბრძანება გაიცა იაპონიის მიერ კორეის ოკუპაციის დროს. მიმდინარე სია თარიღდება 1962 წლის 20 დეკემბრით, როდესაც კულტურული დაცვის აქტი ძალაში შევიდა უმაღლესი საბჭოს მიერ, ეროვნული რეკონსტრუქციის დროს. იმ დროს არსებობდა 116 პუნქტი „ეროვნული საგანძურის“ სიაში, სხვებთან ერთად აღნიშნული, როგორც „საგანძური“.
მრავალი ცვლილებები იქნა შეტანილი სიაში, ცოტა ხნის წინ, 2004 წელს.
დამატებული 1962 წლის 20 დეკემბერს
200px|მინი|ნამდაემუნი (სუნგნიემუნი), კორეის პირველი ეროვნული საგანძური 200px|მინი|ბუხანსანის მონუმენტი, კორეის მესამე ეროვნული საგანძური 200px|მინი|ჩეომსეონგდეს [[ობსერვატორია, კორეის ოცდამეთერთმეტე ეროვნული საგანძური]] 200px|მინი|ნო.98 [[კორეს დინასტია|კორეს დინასტიის დროინდელი საკმევლის სანათური. კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული.]] 200px|მინი|ჰუნმინ ჯეონგეუმი ეონჰე. თავადპირველი ჰუნმინ ჯეონგეუმი არის კორეის სამოცდამეათე ეროვნული საგანძური 200px|მინი|მჯომარე [[ბუდა, კორეის სამოცდამეცხრამეტე ეროვნული საგანძური.]] 200px|მინი|ჩაფიქრებული ბოდჰისატვა, ეროვნული საგანძური ნო.83 200px|მინი|გიეონგჩეონსას [[პაგოდა, კორეის ოთხმოცდამეექვსე ეროვნული საგანძური]] 200px|მინი|ოქროს საყურეები, კორეის ოთხმოცდამეათე ეროვნული საგანძური
დამატებული 1964 წლის 3 მარტს
117. მჯდომარე რკინის ბუდას ქანდაკება ბორიმსას ტაძარში, ქვეყანა ჯანგჰეუნგი 118. ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ჩაფიქრებული მაიტრეია ბოდჰისატვა, სანმსუნგის ხელოვნების მუზეუმი, სეული 119. ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ფეხზე მდგარი ბუდა იეონგა ერას მეშვიდე წლის წარწერით, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 120. იონგჯუსას ზარი, იონგჯუსას ტაძარი, ჰვასეონგი 121. ჰაჰოეტალისა და ბიეონგსანტალის ნიღბები, ანდონგი 122. ჯინჯეონსას ტაძრის ტერიტორიაზე მდგარი სამ სართულიანი ქვის პაგოდა, ქვეყანა იანგიანგი
დამატებული 1966 წლის 28 თებერვალს
123. ხუთ სართულიან ქვის პაგოდაში ნაპოვნი ნაშთები ვანგუნგ-რიში, იკსანი, ჯეონჯუს ეროვნული მუზეუმი, ჯეონჯუ 124. ჰანსონგსას ტაძრის მარმარილოს მჯდომარე ბოდჰისატვას ქანდაკება, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 125. ქვის მწვანედ მოჭიქული სამგლოვიარო ურნა, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული
დამატებული 1967 წლის 16 სექტემბერს
126. სამ სართულიანი სეოკგატაპის პაგოდის შიგნით აღმოჩენილი ნაშთები, გიეონგჯუ
დამატებული 1968 წლის 19 დეკემბერს
127.სამიანგ-დონგის ფეხზე მდგომი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ავალოკიტესვარა ბოდჰისატვას ქანდაკება, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 128. ფეხზე მდგომი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ავალოკიტესვარა ბოდჰისატვას ქანდაკება, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 129. ფეხზე მდგომი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ბოდჰისატვას ქანდაკება, ლეეუმის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 130. ჯუკჯანგ-დონგის ხუთ სართულიანი ქვის პაგოდა, სეონსანი, გუმი
დამატებული 1969 წლის 7 ნოემბერს
131. მეფე თაეჯოს საოჯახო ნუსხა, ჩოსონის დინასტიის დამფუძნებელი, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 132. ჯინგბიროკი, იუ სეონგრიონგის ომის მემუარები, ანდონგი 133. ლოტოსის ყვავილის ფორმის ფაიფურის ჩაიდანი, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 134. მოპირკეთებული ბოდჰისატვას ტრიადა, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი
დამატებული 1970 წლის 30 დეკემბერს
250px|მინი| ნო.135 სცენა დანოს დღიდან ჰიევონ პუნგსოკდო 250px|მინი|ოქროს გვირგვინი და აქსესუარები, ას ოცდამეთვრამეტე კორეის ეროვნული საგანძური 135. ჰიევონ პუნგსოკდო, სინ იუნბოკის ფერწერული ჟანრის ოცდაათ გვერდიანი ალბომი, განსონგის ხელოვნების მუზეუმი, სეული 136. დრაკონის თავიანი საკურთხევლის სვეტი, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი
დამატებული 1971 წლის 21 დეკემბერს
137. ბრინჯაოს არტეფაქტები ბისან-დონგიდან, დაეგუ, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 138. ოქროს გვირგვინი და აქსესუარები, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 139. დანვონის მიერ დახატული უკვდავთა თავყრილობა, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 140. დედა-მარგალიტის სარკე, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 141. ბრინჯაოს სარკე წვრილი ხაზოვანი დიზაინით და წყვილი სახელურით, სუნგსილის უნივერსიტეტი, სეული 142. დონგგუკ ჯეონგუნის 6 ტომის კომპლექტი, კონკუკის უნივერსიტეტი, სეული
დამატებული 1972 წლის 2 მარტს
143. ბრინჯაოს არტეფაქტები, თარიღდება დაახლოებით ძვ.წ. 200-100 წლებით. ბრინჯაოს ჟღარუნა რვა ზარით და ბრინჯაოს სარკე 14.5 სანტიმეტრი დიამტერის. აღმოჩენილია ქვეყანა ჰვასუნში, ჯეოლანამ-დო. ინახება გვანგჯუს ეროვნულ მუზეუმში, გვანგჯუ 144. ქვით მოპირკეთებული მჯდომარე ბუდას გამოსახულება მთა ვოლჩულსანზე, ქვეყანა იეონგამი
დამატებული 1972 წლის 4 ივნისს
145. ბრინჯაოს თოქმაჩი დემონის ნიღბის დეკორაციით, იონგსან-გუ, სეული 146. განგვონ-დოში გათხრების შედეგად აღმოჩენილი ნაშთები, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი
დამატებული 1973 წლის 4 მაისს
147. ჩეონჯეონ-რიში მყოფი პეტროგლიფები, ულჯუ-გუნი, ულსანი
დამატებული 1973 წლის 31 დეკემბერს
151. ჩოსონის დინასტიის მატიანე 152. ბიბიეონსა დეუნგნოკი (საზღვრის დაცვის საბჭოს ჩანაწერები), სეულის ეროვნული უნივერსიტეტი, სეული 153. ილსეონგნოკი (სამეფო სასამართლოსა და ხელისუფლების პირების მნიშვნელოვანი ყოველდღიური ჩანაწერები), სეულის ეროვნული უნივერსიტეტი, სეული
დამატებული 1974 წლის 9 ივლისს
250px|მინი|ბეკჯეს გვირგვინი, ას ორმოცდამეთოთხმეტე კორეის ეროვნული საგანძური 154. ბეკჯეს გვირგვინი. წყვილი 30.7 სანტიმეტრი სიგრძის ოქროს დიადემა ორნამენტებით, VI საუკუნის დასაწყისი (ბეკჯე). აღმოჩენილია მეფე მურიეონგის საფლავში, გონგჯუ-სი, ჩუნგჩეონგნამ-დო 155. ბეკჯეს გვირგვინი. მეფე მურიეონგის დედოფლის ოქროს დიადემა ორნამენტებით, 22.6 სანტიმეტრი 156. მეფის წყვილი საყურეები, დამზადებულია ოქროსა და ნეფრიტისგან, VI საუკუნის დასაწყისი (ბეკჯე). მეფე მურიეონგის საფლავიდან 157. დედოფლის წყვილი ოქროს საყურეები.მეფე მურიეონგის საფლავიდან 158. მეფე მურიეონგის დედოფლის ორი ოქროს ყელსაბამი, გონგჯუს ეროვნული მუზეუმი, გონგჯუ 159. VI საუკუნის (ბეკჯეს დინასტია) 18.4 სანტიმეტრი სიგრძის ოქროს მეფის თმის სარჭი, აღმოჩენილია მეფე მურიეონგის საფლავში 160. მეფე მურიეონგის დედოფლის წყვილი ვერცხლის სამაჯური, გონგჯუს ეროვნული მუზეუმი, გონგჯუ 161. ბრინჯაოს სარკეები მეფე მურიეონგის საფლავიდან, გონგჯუს ეროვნული მუზეუმი, გონგჯუ 162. სეოკსუ, მცველის სულის ქანდაკება რკინის ირმის რქებით, მეფე მურიეონგის საფლავის შესასვლელიდან 163. ორი გრანიტის ეპიტაფი მეფე მურიეონგის და მისი ერთ-ერთი დედოფლის საფლავიდან. 5 სანტიმეტრი და 4.7 სანტიმეტრი 164. თავის საყრდენი, გონგჯუს ეროვნული მუზეუმი, გონგჯუ 165. მეფის ფეხის დასასვენებელი, გონგჯუს ეროვნული მუზეუმი, გონგჯუ 166. თეთრი ფაიფურის დოქი რკინის ქლიავის და ბამბუკის დიზაინით, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 167. ადამიანის ფიგურის ფორმის კელადონის ღვინის თასი, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 168. თეთრი ფაიფურის ჭურჭელი რკინის ქლიავისა და ქრიზანთემას დიზაინით, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 169. ფაიფურის ფლაკონი ბამბუკის საფუძველზე კორეს დინასტიიდან, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 170. ლურჯი და თეთრი ფაიფურის დოქი ქლიავის, ჩიტისა და ბამბუკის დიზაინით, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 171. ბრინჯაოს თასი, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 172. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილი არტეფაქტები ჯინიანგის ოჯახის საფლავიდან, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 173. მჯდომარე კელადონის არჰატი რკინის წერტილოვანი დიზაინით, განგნამ-გუ, სეული 174. წყვილი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული სასანთლე სილას პერიოდიდან, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 175. თეთრი ფაიფურის თასი მოზაიკური ლოტოსისა და არაბესკის დიზაინით, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული 176. ლურჯი და თეთრი ფაიფურის დოქი ფიჭვისა და ბამბუკის დიზაინით, ასევე ჰონგჩის წარწერით, დონგგუკის უნივერსიტეტი, სეული 177. ბუნჩეონგის დოქი შტამპის დიზაინით, კორეის უნივერსიტეტი, სეული 178. ბუნჩეონგის გაბრტყელებული დოქი ამოკვეთილი თევზის დიზაინით, სეოდაემუნ-გუ, სეული 179. ბუნჩეონგის გაბრტყელებული დოქი ლოტოსისა და თევზის დიზაინით, ჰორიმის მუზეუმი, სეული
დამატებული 1974 წლის 31 დეკემბერს
180. ზამთრის პეიზაჟი, კიმ ჯეონგ-ჰუის მიერ შესრულებული ნახატი, ჯონგნო-გუ, სეული
დამატებული 1975 წლის 13 ნოემბერს
181. სახელმწიფო გამოცდის ჩაბარების ჯანგ რიანგსუს სერტიფიკატი, ქვეყანა ულჯინი
დამატებული 1976 წლის 23 აპრილს
182. ფეხზე მდგომი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ბუდას ქანდაკება, დაეგუს ეროვნული მუზეუმი, დაეგუ 183. ფეხზე მდგომი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ბოდჰისატვას ქანდაკება, დაეგუს ეროვნული მუზეუმი, დაეგუ 184. ფეხზე მდგომი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ბოდჰისატვას ქანდაკება, დაეგუს ეროვნული მუზეუმი, დაეგუ 185. სადდჰარმაპუნდარიკა სუტრა, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული
დამატებული 1976 წლის 14 დეკემბერს
186. ფეხზე მდგომი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ბოდჰისატვას ქანდაკება იანგპიეონგიდან, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული
დამატებული 1977 წლის 22 აგვისტოს
187. ხუთ სართულიანი აგურის პაგოდას იმიტაცია სანჰაე-რიში, ქვეყანა იეონგიანგი
დაამატებული 1978 წლის 7 დეკემბერს
250px|მინი|ნო.191 [[ოქროსა და ნეფრიტის გვირგვინი, რომელიც ინახება კორეის ეროვნულ მუზეუმში]] 188. ოქროსა და ნეფრიტის გვირგვინი კულონებით, ძველი სილას პერიოდი. ზეციური ცხენის საფლავი (ჩეონმა-ჩონგი), ჰვანგნამ-დონგი, ქალაქი გიეონგჯუ, გიეონგსანგბუკ-დო. 189. 19 სანტიმეტრი სიმაღლის ოქროს თავსახურავი, ძველი სილას პერიოდი, ზეციური ცხენის საფლავიდან 190. ოქროს სარტყელი სამკაულებით ზეციური ცხენის საფლავიდან, გიეონგჯუს ეროვნული მუზეუმი, გიეონგჯუ 191. ოქროსა და ნეფრიტის გვირგვინი სამკაულებით, ძველი სილას პერიოდი. აღმოჩენილია გათხრების შედეგად ჰვანგნამთაეჩონგის საფლავში. 2005 წელს გვირგვინი გამოფინეს კორეის ეროვნულ მუზეუმში, მაგრამ ის გიეონგჯუს ეროვნული მუზეუმის საკუთრებაა 192. 120 სანტიმეტრი სიგრძის ოქროსა და ნეფრიტის სარტყელი სამკაულებით, ძველი სილას პერიოდი. აღმოაჩინეს ჰვანგნამთაეჩონგის საფლავის ჩრდილოეთ ბორცვზე, ქალაქი გიეონგჯუ, გიეონგსანგბუკ-დო 193. მწვანე-ლურჯი მინის დოქი, 25 სანტიმეტრი სიმაღლის (აღდგენილი), ძველი სილას პერიოდიდან. აღმოაჩინეს ჰვანგნამდაეჩონგის საფლავის სამხრეთ ბორცვზე, გიეონგჯუ, გიეონგსანგბუკ-დო 194. ძველი სილას პერიოდის ოქროს ყელსაბამი. აღმოაჩინეს ჰვანგნამდაეჩონგის საფლავის სამხრეთ ბორცვზე 195. ცხენოსანთა თასი პატარა ამოკვეთილი ფიგურებით მეფე მიჩუს საფლავიდან, გიეონგჯუს ეროვნული მუზეუმი, გიეონგჯუ
დამატებული 1979 წლის 8 თებერვალს
196. ავატამსაკა სუტრა თეთრ ქაღალდზე სილას პერიოდიდან, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი
დამატებული 1979 წლის 22 მაისს
197. ჩეონგნიონგსას ტაძრის ბუდისტი მღვდლის ბოგაკის სტუპა 198. სილას პერიოდის მეფე ჯინჰეუნგის სტელა ქვეყანა დანიანგში 199. სინსეონსას ტაძრის ბუდისტი მოღვაწეების მღვიმე დანსეოკსანის მთაზე, გიეონგჯუ
დამატებული 1979 წლის 30 აპრილს
200. ფეხზე მდგომი ბრინჯაოთი მოპირკეთებული ბოდჰისატვას ქანდაკება, პუსანის მუზეუმი, პუსანი
დამატებული 1980 წლის 16 სექტემბერს
201. ქვით მოჩუქურთმებული მჯდომარე ბუდისტის ძეგლი ბუკჯი-რიში, ბონგჰვა
დამატებული 1982 წლის 22 მაისს
206. კორეს ბუდისტური ნაბეჭდი თარგები ჰაეინსას ტაძარში, ქვეყანა ჰაპჩეონი
დამატებული 1982 წლის 16 ნოემბერს
107. უნაგირის ნაჭერი „ზეციური ცხენის“ მოხატულობით, ზეციური ცხენის საფლავიდან, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული
დამატებული 1982 წლის 7 დეკემბერს
208. ექვსკუთხა ბრინჯაოთი მოპირკეთებული სარირას ყუთი, ჯიკჯისას ტაძარი, გიმჩეონი 209. ხუთ სართულიანი ქვის პაგოდა „ბოჰიეოპის“ წარწერით, დონგგუკის უნივერსიტეტი, სეული
დამატებული 1984 წლის 30 მაისს
210. კორეს პერიოდის სუტრა ვერცხლის ტუშში (ვოლ. 30), იონგინი 211. სადჰარმაპუნდარიკა სუტრა ტუშში თეთრ ქაღალდზე, სონგბოს კულტურის ფონდი, სეული 212. სურამაგმა სუტრა, დონგგუკის უნივერსიტეტი, სეული
დამატებული 1984 წლის 6 აგვისტოს
200px|მინი|გეუმგანგჯეონდო, ორას მეჩვიდმეტე კორეის ეროვნული საგანძური 213. მინიატურული მოვარაყებული პაგოდა, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 214. ბრინჯაოს საკმევლის სანთურა ჰეუნგვანგსას ტაძრიდან, კესონგი, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 215. სუტრა კორეს დინასტიიდან ვერცხლის ტუშში (ვოლ. 31), იონგინი 216. ინვამგჯესაეკდო, წვიმის შემდეგ გამოდარება მთა ინვანგსანზე, ჯეონგ სეონის მიერ შესრულებული ნახატი, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 217. გეუმგანგჯეონდო, ჯეონგ სეონნის მიერ შესრულებული კუმგანგსანის ნახატი, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 218. ამიტაბჰას ეშმაკობის შესახებ ნახატი ორი ბოდჰისატვას მიერ შესრულებული, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 219. ფაიფურის დოქი ადრეული ჩოსონის დინასტიიდან, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი 220. ფაიფურის თასი, ჰოამის ხელოვნების მუზეუმი, იონგინი
დამატებული 1984 წლის 7 დეკემბერს
222. ლურჯი და თეთრი ფაიფურის დოქი ქლიავისა და ბამბუკის დიზაინით, ჰორიმის მუზეუმი, სეული
დამატებული 1985 წლის 8 იანვარს
200px|მინი|გეუნჯეონგჯეონის დარბაზი, ორას ოცდამესამე კორეის ეროვნული საგანძური 200px|მინი|ნო. 224 გიეონგჰოერუს პავილიონი [[გიეონგბოკგუნგის სასახლეში]] 223. გეუნჯეონგჯეონის დარბაზი გიეონგბოკგუნგის სასახლეში, სეული 224. გიეომგჰოერუს პავილიონი გიეონგბოკგუნგის სასახლეში, სეული 225. ინჯეონგჯეონის დარბაზი გიეონგბოკგუნგის სასახლეში, სეული 226. მიეონგჯეონგჯეონის დარბაზი გიეონგბოკგუნგის სასახლეში, სეული 227. მთავარი დარბაზი, ჯენგჯეონი, ჯონგმიოს სამეფო საგვარეულო სალოცავი, სეული
დამატებული 1985 წლის 3 მარტს
228. ჩეონსანგ იეოლჩა ბუნიაჯიდო, ქვით მოჩუქურთმებული პლანისფერი. კორეის სამეფო მუზეუმი, სეული 229. ბორუგაკის პავილიონის წყლის საათი, კორეის სამეფო მუზეუმი, სეული 230. ასტრონომიული ინსტრუმენტი და საათი, კორეის უნივერისტეტი, სეული
დამატებული 1986 წლის 14 მარტს
231. ცამეტი ფორმა ბრინჯაოს ტყვიებისა და იარაღის, სუნგსილის უნივერსიტეტი, სეული
დამატებული 1986 წლის 15 ოქტომბერს
232. ი ჰვას დამსახურებული სერტიფიკატი მისი გამორჩეული წვლისისა ჩოსონის სამეფოს დაფუძნებაში, ჯეონგეუპი 233. აგალმატოლიტის დოქი იეონგტეს ეპოქის მეორე წლის წარწერით, პუსანის მუზეუმი, პუსანი