cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუსია პინოჩეტი
პირადი ცხოვრება
ლუცია პინოჩეტი სამჯერ იყო გათხოვილი და ჰყავს სამი შვილი: როდრიგო გარსია პინოჩეტი ლუსიას შვილია ერნან გარსია ბარსელატოსთან ქორწინების შედეგად. როდრიგო 1986 წლის 7 სექტემბერს პინოჩეტზე თავდასხმის დროს იმყოფებოდა მის გვერდით და დაიჭრა. დედის მსგავსად გარსია პინოჩეტიც აქტიური მემარჯვენე პოლიტიკოსია.
1992 წელს მაიამში ვიზიტის დროს ლუსია დაუახლოვდა რობერტო ტიემეს, სამშობლოსა და თავისუფლების სამხედრო ფრთის ყოფილ ხალმძღვანელს. ამ ქორწინებას არ ეთანხმებოდა აუგუსტო პინოჩეტი, რადგან ულტრამემარჯვენე რადიკალი ტიემე მისი პოლიტიკური მოწინააღმდეგე იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩილელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ჩილელი პედაგოგები
ვაულიხა
ვაულიხა (Ваулиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის სლობოდსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 4 ადამიანს შეადგენდა. სოფელი მდებარეობს ხაროვკისაგან 59 კმ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ხავიერ პასტორე
ხავიერ მატიას პასტორე (Javier Matías Pastore; დ. 20 ივნისი, 1989) — არგენტინელი ფეხბურთელი, „რომას“ შემტევი ნახევარმცველი.
საკლუბო კარიერა
thumb|right|270პქ| პასტორე „პარი სენ-ჟერმენში“. 2013. კარიერა არგენტინულ „ტალერესში“ დაიწყო. შემდეგ „ურაკანში“ გადავიდა. 2009 წელს სერია A-ს კლუბ „პალერმოს“ შეუერთდა, რომელმაც ფეხბურთელში 4,7 მილიონი ევრო გადაიხადა. 2011 წელს ლიგა 1-ის კლუბ „პარი სენ-ჟერმენში“ გადავიდა, რაც კლუბს 39,8 მილიონი ევრო დაუჯდა. 2011–2018 წლებში საფრანგეთის ეროვნული ჩემპიონატის 187 მატჩი ჩაატარა და 29 ბურთი გაიტანა. 2018 წლიდან „რომას“ ღირსებას იცავს.
სანაკრებო კარიერა
2010–2017 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 30 შეხვედრას ატარებს და 2 ბურთი გააქვს. სერია A-ში თამაშის პირველ სეზონში, პასტორე არგენტინის ეროვნულ ნაკრებში მთავარმა მწვრთნელმა დიეგო მარადონამ კატალონიის ეროვნულ ნაკრებთან არაოფიციალური ამხანაგური მატჩისთვის — 2009 წლის 22 დეკემბერს გამოიძახა. მოედანზე იგი შეცვლაზე შევიდა და სადებიუტო მატჩშივე გოლით გამოირჩა.
გერმანიის ნაკრებთან ამხანაგურ მატჩში ის კვლავ გამოიძახა დიეგო მარადონამ, თუმცა მატჩში მონაწილეობა არ მიუღია. პირველი ოფიციალური მატჩი ჩაატარა კანადის ეროვნულ ნაკრებთან 2010 წლის 24 მაისს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:იტალიელი არგენტინელები კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ურაკანის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:პარი სენ-ჟერმენის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2011 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:2015 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
ფირალიშვილი
ფირალიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იჩნია
იჩნია (Ічня) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11781 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
CL (მომღერალი)
ლი ჩაე რინი (დბ. 26 თებერვალი, 1991 ) ცნობილი, როგორც CL — სამხრეთ კორეელი მომღერალი და კომპოზიტორი, რეპერი და მოდელი. დაიბადა სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში, ბავშვობის წლები მან უმეტესად იაპონიასა და საფრანგეთში გაატარა. მანამდე სანამ ის YG Entertainment-ს შეუერთდებოდა ის ვარჯიშობდა JYP Entertainment-ში. საბოლოოდ ის გახდა წევრი გოგოების ჯგუფისა 2NE1.
ადრეული კარიერა
CL დაიბადა სეულში, სამხრეთ კორეაში, მაგრამ ბავშვობის უმეტესი წლები პარიზსა და იაპონიაშიი გაატარა. ის სწავლობდა საერთაშორისო სკოლებში. როცა ის 13 წლის იყო მარტო დაბრუნდა პარიზში, სადაც ორი წელი სწავლობდა. როცა 15 წლის იყო გასაუბრება გაიარა YG Entertainment-ში.
CL-ის პირველი განსაკუთრებული სიმღერის ჩაწერა მიმდინარეობდა 2007 წელს Big Bang-ის „Intro (Hot Issue)“-ში. მოგვიანებით, იმავე წელს მას ჰქონდა პირველი სადებიუტო გამოსვლა სეულის სამაუწყებლო სისტემის მუსიკალურ შეჯიბრზე. მისი პირველი გამოჩენა სიმღერაში იყო 2008 წელს უჰმ ჯუნგ-ჰვასთან ერთად სიმღერაში „DJ“, სადაც ის რეპავდა.
2NE1
250px|მინი|მარცხნივ ჯგუფის სახელი საწყის ეტაპზე გამოაცხადეს, როგორც „21“, მაგრამ ამავე სახელწოდების მომღერლის აღმოჩენის შემდეგ ჯგუფს ეწოდა „2NE1“. ლი ჩაე-რინი სცენაზე ავიდა სახელით „CL“  ბომთან, სანდარა პარკთან და Minzy-სთან და დასახელებული იქნა,როგორც მთავარი რეპერი. ჯგუფმა ასევე YG-ის ჯგუფ Big Bang-თან ერთად გამოუშვეს სიმღერა „Lollipop“, ამის შემდეგ კი ოფიციალურად ჰქონდათ დებიუტი SBS-ის The Music Trend-ზე, სადაც წარდგნენ სიმღერით „Fire“ 2009 წლის 17 მაისს. მას შემდეგ 2NE1-მა გამოუშვა ორი ერთნაირსახელიანი გახანგრძლივებული პიესა 2NE1 (2009) და 2NE1 (2011), ასევე ორი ალბომი To Anyone (2010) და Crush (2014), გარდა ამისა რამდენიმე სინგლი, რომელიც ალბომში არ შესულა. მათმა ერთ-ერთმა სინგლმა „I Don't Care“, რომელმაც 2009 წლის Mnet Asian Music Award-ზე  „Song of the Year“-ის პრიზი აიღო. ჯგუფი დაბრუნდა თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ალბომით, რომელშიც შესულია სიმღერები „Clap Your Hands“,  „Go Away“ და  „Can't Nobody“, რომელმაც დაიპყრო ყველა მუსიკალური ჩარტი და მოხვდა საუკეთესო სამეულში. საერთო გაყიდვების რაოდენობით კი მათი ალბომი საუკეთესოთა შორის შევიდა გოგოების ჯგუფებს შორის იმ წელს. ასევე  2NE1-მა მოიგო საუკეთესო პრიზები, ყველაზე  მნიშვნელოვანი  „Artist of the Year“ და  „Album of the Year“  MAMA-ს დაჯილდოებაზე, სადაც მოიგეს 4 პრიზი და 6-ში კი ნომინირებული იყვნენ.
250px|მინი|მარჯვნივ|CL 2013 წელს მათმა მეორე ალბომმა გააგრძელა ყველაზე გაყიდვადი ალბომების სტატუსი 2011 წელსაც. სინგლმა „I Am the Best“ ჯგუფს კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოუტანა და მეორედ მოაგებინა „Artist of the Year“-ის პრიზი, ასევე ის ფართოდ განხილული იყო, როგორც საკულტო სიმღერა. 2014 წელს სიმღერა გამოყენებული იყო Microsoft-ის Surface Pro 3 tablet laptop-ის რეკლამისთვის. მისი პოპულარობა უფრო და უფრო იზრდებოდა, ამიტომაც სიმღერა ხელახლა გამოვიდა სინგლად, რომელმაც პირველი ადგილი დაიკავა Billboard-ის World Digital სიმღერების ჩარტში, ამით 2NE1 გახდა ერთადერთი გოგოების ჯგუფი, რომელმაც ეს მოეხერხა და მეორე კორეელი არტისტი PSY-ის შემდეგ. 2012-2013 წლებში ჯგუფმა გამოუშვა მხოლოდ სინგლები, რომელიც შეიცავდა ნომერ პირველ ჰიტებს „I Love You“ (2012), „Falling in Love“ და „Missing You“ (2013). ორივემ „I Love You“-მ და „Missing You“-მ მოიგეს „Digital Bonsang“-ის პრიზი Golden Disk Award-ზე. 2014 წელს მათ გამოუშვე მეორე სრულმეტრაჟიანი ალბომი Crush, რომელიც შეიცავდა ნომერ პირველ სინგლს „Come Back Home“ და საუკეთესო ხუთეულში შესულ სინგლს „Gotta Be You“. სინგლებმა გადარეცხეს რეალური დროის ჩარტები და გახდნენ წლის ყველაზე გადმოწერადი ალბომი, ასევე მოიგეს „Singer of the Year“-ის პრიზი Gaon Chart K-Pop Awards-ზე. ჯგუფს Youtube-მა გადასცა ჰონორარი ალბომის ლიდერი სინგლისათვის, ასევე ისინი გახდნენ პირველი კორეელი არტისტები, რომლებმაც Bigbang-ის შემდეგ მოახრერხეს ამ სიაში მოხვედრა. 2NE1-ის მეორე ალბომის ტექსტი CL-ს ეკუთვნის, ასევე მუსიკის შემადგენელი ტრეკისთვის „Crush“, „If I Were You“ და „Baby I Miss You“ სწორედ ის არის. მან ასევე დაწერა ტექსტი თავისი სოლო ტრეკისთვის „MTBD“, ასევე ტრეკისთვის „Scream“.
მუსიკალური სტილი და გავლენები
CL არის ლიდერი, რეპერი და ვოკალისტი ჯგუფისა 2NE1. ის იშველიებს 1TYM-ის ლიდერს ტედი პარკს, რომელიც იყო პროდიუსერი 2NE1-ის უმეტესი სიმღერებისა, ასევე პროდიუსერი მომღერალზე დიდ ზეგავლენას ახდენდა, ის იყო მისი შთაგონება, როგორც მადონა, Queen, ლაურინ ჰილი და Lil' Kim-ი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:სამხრეთ კორეელი ქალი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი
დნმ-ის მეთილირება
მინი|მარჯვნივ|300პქ|[[დნმ-ის მოლეკულის მონაკვეთი, რომლის ცენტრშიც CpG-დინუკლეოტიდების შემადგენლობაში მდებარეობს ორი სიმეტრიულად (ორივე ჯაჭვზე) განლაგებული მეთილციტოზინი.]] დნმ-ის მეთილირება — დნმ-ის მოლეკულის მოდიფიკაცია უშუალოდ დნმ-ის ნუკლეოტიდური თანმიმდევრობის შეუცვლელად, რაც შეგვიძლია განვიხილოთ გენომის ეპიგენეტიკური შემადგენლის ნაწილად. დნმ-ის მეთილირება გულისხმობს CpG-დინუკლეოტიდის შემადგენლობაში С5 ციტოზინური რგოლის პოზიციაში ციტოზინთან მეთილის ჯგუფის შეკავშირებას. მეთილირებული ციტოზინი შემდგომში შეიძლება დაჟანგდეს განსაკუთრებული ფერმენტებით, რაც საბოლოო ჯამში იწვევს კვლავ ციტოზინად დემეთილირებას.
დნმ-ის მეთილირება ძირითადად ეუკარიოტებისთვისაა დამახასიათებელი. ადამიანში მეთილირებულია გენომური დნმ-ის დაახლოებით 1%. ზრდასრული ორგანიზმის სომატურ უჯრედებში დნმ-ის მეთილირება, როგორც წესი, მიმდინარეობს CpG-დინუკლეოტიდებში; CpG-დინუკლეოტიდების გარდა დნმ-ის მეთილირება გვხვდება ემბრიონულ ღეროვან უჯრედებში.
მცენარეებში ციტოზინის მეთილირება ხდება როგორც სიმეტრიულად ორივე ჯაჭვზე (CpG-ზე ან CpNpG-ზე), აგრეთვე ასიმეტრიულად, ორი ჯაჭვიდან მხოლოდ ერთზე (CpNpNp-ზე, სადაც N აღნიშნავს ნებისმიერ ნუკლეოტიდს).
სქოლიო
კატეგორია:დნმ
ბუხარის ემირის სახლი
ბუხარის ემირის სახლი (Дом Эмира Бухарского) — XX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი, ისტორიული შენობა. საშემოსავლო სახლი. აგებულია ნეოკლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. მდებარეობს ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. მისამართი კამენოოსტროვსკის პროსპექტი, სახლი № 44-ბ. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტი. აგებულია 1913-1914 წლებში. აშენეს ბუხარის ემირის აბდულ-ახად-ხანის დაკვეთით ს. ს. კრიჩენსკის პროექტის მიხედვით.
ისტორია
კამენოოსტროვსკის ქუჩაზე მდებარე სახლის პროექტი დაამტკიცეს 1913 წელს, ხოლო მშენებლობა დაიწყო ამავე წელს და დასრულდა 1914 წელს.
სახლის პირველი მფლობელი იყო ბუხარის ემირი სეიდ-ანდულა-ახად-ბოგოდურ-ხანი, რომელმაც მიწის ნაკვეთი 1910 წელს იყიდა კამენოოსტროვსკის პროსპექტზე. სახლი ააშენეს მისი მემკვიდირის სეიიდ ალიმ-ხანისათვის. მაგრამ ამ სახლში არ უცხოვრია არც მას და არც მის მემკვიდრეს. 1910 წლის დეკემბერში ბუხარის მმართველი გარდაიცვალა განუკურნებელი სენით, ხოლო მისი მემკვიდრე, ბუხარის უკანასკნელი ემირი, ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ გაიქცა ავღანეთში, სადაც მალევე გარდაიცვალა.
1917 წლის მარტის შუა რიცხვებამდე ბუხარის ემირის სახლში განათავსეს პეტროგრადის გარნიზონის მეტყვიამფრქვევეთა პირველი სათადარიგო პოლკი, რომელიც აქტიურად მონაწილეობდა თებერვლის რევოლუციაში. პროექტის ავტორი ს. ს. კრჩინსკი ცხოვრობდა ამ სახლის მეოთხე ბინაში 1917-1923 წლებში.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ბუხარს ემირის სახლი კომუნალურ საცხოვრებლად გადააკეთეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ВДудь
„вДудь“ — რუსულენოვანი საავტორო ინტერნეტ-შოუ ინტერვიუს ფორმატში, რომლის ავტორი და წამყვანი არის იური დუდი. შოუს პირველი გამოშვება გამოვიდა ვიდეოჰოსტინგ „YouTube“-ზე 2017 წლის 7 თებერვალს.
აღწერა
ინტერნეტ-შოუ „вДудь“-ში ცნობილი ჟურნალისტი, ინტერვიუერი, ტელეწამყვანი და საიტ Sports.ru-ს მთავარი რედაქტორი, იური დუდი იღებს ინტერვიუებს მუსიკოსებთან, პოლიტიკოსებთან, ინტერნეტის, კინოს და კულტურის მოღვაწეებთან. თავად იურის თქმით, თავიდან, ეს ფორმატი მან მოიფიქრა რათა ევარჯიშა სპორტული ინტერვიუების გაკეთება. პირველ გამოშვებაში დუდის სტუმარი იყო რეპერი Баста. ვიდეომ მოაგროვა 100 000 ნახვა დადებიდან პირველი დღეში; უკვე მესამე გამოშვებიდან, შოუს გაუჩნდა მუდმივი სარეკლამო პარტნიორი, საიტი Aviasales.ru. პირველი გამოშვებების გადაღება დუდს თავისი სახსრებით მოუწია, ხოლო შემოქმედებითი ფუნდი ფაქტიურად უფასოდ მუშაობდა. დროის განმავლობაში, სპონსორების რაოდენობამ მატება დაიწყო. რუსეთის ბლოგერების გამოკვლევის სააგენტოს მონაცემებით, ერთი სარეკლამო რგოლი არხზე 1,2 მილიონი რუბლი ღირს, ხოლო სხვა წყაროს ინფორმაციით 2 მიიონი რუბლი. გამოკვლევის სააგენტოს გამოძიების თანახმად, დუდმა სარეკლამო შემოსავლის სახით 2017 წლის მეორე ნახევარში 17 მილიონ რუბლზე მეტი მიიღო. ეს ინფორმაცია თავად იური დუდმაც დაადასტურა. 2018 წლის ივლისში, ჟურნალ Forbes-ის მიერ გამოქვეყნებულ რუსი ცნობადი სახეების სიაში დუდმა დაიკავა 50-ე ადგილი.
ინტერვიუები გამოდის თითქმის ყოველ კვირას, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც სეზონებს შორის არის შესვენება. ინტერვიუ წარმოადგენს გულწრფელ საუბარს სტუმრებთან, რომელიც გრძელდება ორმოცი წუთიდან საათნახევრამდე. პროექტის არსებობის პირველ ხუთ თვეში, არხი გამოიწერა ერთ მილიონ ადამიანზე მეტმა. თავად იური შოუს წარმატებას საკმაოდ „დიდი მოულოდნელობას“ უწოდებს და ესმის, რომ პოპულარობა შეიძლება გაქრეს ისევე სწრაფად, როგორც მოვიდა. 2018 წლის ოქტომბრის მონაცემებით, შოუს არხი გამოიწერა 4-მა მილიონმა მომხმარებელმა, რისი წყალობითაც პროექტი არის ყველაზე პოპულარული არხების ორმოცდაათეულში.
2018 წლის ივლისში საწარმო კუთვნილების ფედერალური ინსტიტუსი საიტზე გამოჩნდა იური დუდის მოთხოვნა, დაერეგისტრირებინათ მის სახელზე ბრენდი „вДудь“ და მისი ლოგოტიპი. ასე, იური დუდი შეძლებს ოფიციალურად გამოუშვას და გაყიდოს ამ მარკის ქვეშ სუვენირები და სხვა სახის პროდუქცია.
საპრეზიდენტო კანდიდატების სტუმრობა
გადაცემის სტუმრები იყვნენ ვლადიმერ ჟირინოვსკი, ქსენია სობჩაკი და პავლე გრუდინინი, 2018 წელს რუსეთის პრეზიდენტობის კანდიდატები. გრუდინინმა და დუდმა ინტერვიუს დროს სანაძლეო დადეს — თუ გრუდინინი არჩევნებზე ხმათა 15 პროცენტზე ნაკლებს მიიღებდა, მაშინ მას ულვაშები უნდა მოეპარსა, ხოლო თუ 15 პროცენტზე მეტს, მაშინ იური დუდს თავი უნდა გადაეპარსა. . შედეგების გამოცხადების შემდეგ, ცნობილი გახდა, რომ გრუდინინმა დააგროვა ხმათა 12 პროცენტზე ნაკლები. ამის შემდეგ, დუდმა თავის Twitter-ში საბჭოთა საპარსის ფოტო დადო. გრუდინინმა, თავის მხრივ, სთხოვა დუდს, კამერაზე ეთქვა, რომ ჩატარებული არჩევნები სამართლიანი იყო. საპასუხოდ, საიტ Sports.ru-ზე, რომლის მთავარი რედაქტორიც მაშინ დუდი იყო, გამოვიდა ინტერაქტიული თამაში, სადაც მომხმარებლებს უნდა გაეკეთებინათ არჩევანი: ან გადაეპარსათ თმა დუდისთვს, ან მოეპარსათ გრუდინინის ულვაშები. რამდენიმე დღეში, ინტერნეტში გამოჩნდა ვიდეო, სადაც გრუდინინმა აღიარა, რომ სანაძლეო წააგო (მიუხედავად იმისა, რომ მისი აზრით, შედეგების ფალსიფიკაციის და მანიპულირების გარეშე იგი 15 პროცენტზე მეტს მიიღებდა) და ულვაშები მოიპარსა.
სასამართლო დავა
2018 წლის ივნისში ცნობილი გახდა, რომ PR-სააგენტოს „Простор: PR & Консалтинг“-ის გენერალურმა დირექტორმა, რომან მასლენიკოვმა სასამართლოში უჩივლა იური დუდს ნარკოტიკების პროპაგანდისთვის, რაც მან მის არხზე დადებულ რამდენიმე გამოშვებაში დაინახა. თავის საჯარო გამოსვლაში მასლენიკოვმა მოითხოვა, დუდს წაეშალა ინტერვიუები ბასტასთან, ვლადისთან, გუფთან, სკრიპტონიტთან და ბლედნისთან და გადაეხადა 1 მილიონი რუბლი მორალური ზიანისთვის. თუმცა, სარჩელის ტექსტსი მასლენიკოვის მოთხოვნები უფრო პატარა იყო: იგი ითხოვდა წაეშალათ ის ფრაგმენტები, სადაც ნახსენები იყო ნარკოტიკები, მათი მიღების საშუალებები და სხვა ინფორმაცია, რომელიც პროპაგანდად შეიძლება ჩაითვალოს. რამდენიმე დღეში, იზმაილოვის რაიონული სასამართლოს პრეს-მდივანმა განაცხადა, რომ სარჩელის განხილვა გადაიდო ერთი თვით „არსებითი ხარვეზების გამო“. მისი თქმით, მოსარჩლეს ისინი დროზე რომ გამოესწორებინა, განხილვა შეიძლება იმავე წლის 10 ივლისს მომხდარიყო. სასმართლოს საიტზე დადებული ოფიციალური ინფორმაციის თანახმად, 16 ივლისს სარჩელს მიენიჭა სტატუსი „არაა შეტანილ“. აგვისტოს დასაწყისში სარჩელი დაუბრუნეს მოსარჩლეს, რადგანაც ხარვეზები, რომელთა შესახებაც სასამართლომ განაცხადა, არ გამოსწორდა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსული გადაცემები
ტორელია (ესპანეთი)
ტორელია   — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კოსტერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 1,1 კმ². მოსახლეობა — 145 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ელიზბარ ლომდარიძე
ელიზბარ ლომდარიძე (დ. 22 ოქტომბერი, 1945, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 14 თებერვალი, 2020) — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი.
1974 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
არდენები
არდენები (Ardennes; კელტ. ard — მაღალი) — მაღლობი სამხრეთ ბელგიაში და ნაწილობრივ საფრანგეთსა და ლუქსემბურგში. გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ დაახლოებით 180 კმ-ზე. წარმოადგენს რაინის ფიქლოვანი მთების დასავლეთ დაბოლოებას. აგებულია დევონური და ქვიან-ნახშირიანი კირქვებით, ფიქლებითა და ქვიშაქვებით. საშუალო სიმაღლე დაახლოებით 350-400 მ. მაქსიმალური სიმაღლე 694 მ (მთა ბოტრანჟი). ზედაპირი პლატოსებრია. არდენები დრენირებულია მდინარე მაასითა და მისი შენაკადით — ურთით. ბევრია ტორფნარი ჭაობი, ფერდობებზე — არყის, ნაძვისა და მუხის ტყეებია. არის ქვანახშირისა და რკინის მადნის საბადოები. სახელწოდება არდენები მოიხსენიება ძველი წელთაღრიცხვის I საუკუნეში როგორც არდენების ტყე.
ელიზბარ ლომდარიძე
1972–1974 წლებში ასწავლიდა თბილისის საესტრადო–საცირკო სასწავლებელში მუსიკის თეორიის საგნებს; 1974 წლიდან იყო თბილისის III სამუსიკო სასწავლებლის პედაგოგი, 1975–1979წლებში ამავე სასწავლებლის თეორიული განყოფილების გამგე; 1981–1985 წლებში რესპუბლიკის ხალხური შემოქმედების სახლის დირექტორი; 1985-1990წწ. თბილისის N15 მუსიკალური სკოლის დირექტორი; 1992-1996 წლებში მოსკოვის მუსიკალური კოლეჯის დირექტორი; 1997-2004 მ. ფანიაშვილის სახელობის ხელოვნების აკადემიის რექტორი; 2008-2011წწ. საქართველოს კულტურისა და სპორტის სამინისტროს მუსიკალური დეპარტამენტის კონსულტანტი.
არდენები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიის ქედები კატეგორია:საფრანგეთის ქედები კატეგორია:ლუქსემბურგის ქედები
ელიზბარ ლომდარიძე
დაწერილი აქვს: სიმფონიური ნაწარმოებები – კონცერტები ფაგოტისა და სიმფონიური ორკესტრისათვის (1973, 1976), „ეპიტაფია“ სიმფონიური ორკესტრისათვის (1977, მიუძღვნა ვასო გოძიაშვილს), სიმფონია (1980); ვოკალურ–სიმფონიური და საგუნდო ნაწარმოებები – ვოკალურ–სიმფონიური პოემა ბარიტონისა და სიმფონიური ორკესტრისათვის (1975), ორატორია სოლისტების, შერეული გუნდისა და სიმფონიური ორკესტრისათვის (1976), „სამი ფრესკა“ ქალთა გუნდისათვის ა კაპელა (1977); კამერულ–ინსტრუმენტული ნაწარმოებები – „მუსიკალური ჩანახატები“ ფორტეპიანოსათვის (1969), მინიატურები კამერული ორკესტრისათვის (1970), სიმებიანი კვარტეტი (1974), მუსიკა კამერული ორკესტრისათვის (1975), სონატები ფორტეპიანოსათვის (1975, 1976); კამერულ–ვოკალური ნაწარმოებები – 4 რომანსი ხმებისა და ფორტეპიანოსათვის (1966), „სიყვარულის ლირიკა“ ვოკალური ციკლი სოპრანოსა და ინსტრუმენტული ანსამბლისათვის (1977); ინსტრუმენტული კონცერტი: საფორტეპიანო  „თბილისური“ (1977), „იმერული“ (2000), „ერისიონი“ (2000), „მეგრული“ (2001), „გურული“ (2002), „ქართლ-კახური“, „აჭარული“; საბავშვო კონცერტები: „ენკი-ბენკი“ (2003).
ლონდარიძის ნაწარმოებები შესრულებულია: უნგრეთში, გერმანიაში, ავსტრიაში, აშშ და სხვ. მისი N4 სიმფონია აღიარებულია „წლის საუკეთესო მუისიკალურ ნაწარმოებად“ (2010), სამავშვო მუსიკის განვითარებაში შეტალი წვლილისთვის დაჯილდოებულია თბილისის მერიის ოქროს მედლით (2010).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
იდროლანდია (გოიასი)
იდროლანდია (Hidrolândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 814 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიანიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 398 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.43 კმ²-ზე. ფართობი 943 897 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ისა კოძოევი
ისა კოძოევი (Коа́зой Аю́па Iи́йса; დ. 12 აგვისტო, 1938, ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, პრიგოროდნის რაიონი, ანგუშტი) — ინგუში მწერალი, პოეტი, დრამატურგი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ანტისაბჭოთა დისიდენტი, პოლიტპატიმარი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
ისა კოძოევი 1938 წლის 12 აგვისტოს ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სოფელ ანგუშტში დაიბადა. 1944 წლის 23 თებერვალს ჩეჩნებისა და ინგუშების დეპორტაციის დროს 5 წლის ისა კოძოევი ოჯახთან ერთად ყაზახეთში გადაასახლეს. მისი ოჯახის წევრები გადასახლებაში, დევნილობის დროს გარდაიცვალნენ. იგი ბავშვთა სახლში იზრდებოდა. 1956 წელს ნიკიტა ხრუშოვის მიერ „პიროვნების კულტის“დაგმობის შემდეგ  დაიწყო დეპორტირებულ კავკასიელთა რეაბილიტაციის პროცესი. ისა კოძოევი გადასახლებაში გატარებული 12 წლის შემდეგ სამშობლოში დაბრუნდა მწერლის ბავშობამ და ახალგაზრდობამ გადასახლებაში გაიარა და სწორედ ამ პერიოდიდან დაიწყო მისი უწყვეტი ბრძოლა ინგუშეთის დამოუკიდებლობისათვის. მრავალი წელი იბრძოდა ინგუშეთის სახელმწიფოებრიობის აღდგენისა და ინგუშეთის ტერიტორიაზე კანონის დამკვიდრებისათვის.
ისა კოძოევმა საბჭოთა კავშირში მრავალჯერ ღიად გამოხატა თავისი სამოქალაქო პოზიცია, რის გამოც არაერთხელ გახდა ოფიციალური სტრუქტურების მხრიდან დევნის მსხვერპლი. მას მოიხსენიებენ, როგორც „კავკასიის სულს“ და „ერის სინდისს“. ის დღემდე ინგუშების ენობრივ ინტერესებზე ზრუნავს და იცავს თავისი ხალხის უფლებას: საუბრობდნენ, კითხულობდნენ და წერდნენ მშობლიურ ენაზე
ოჯახი
ისა კოძოევი 13-სულიან ოჯახში იზრდებოდა. მამა, აუბ კოძოევი პროფესიით დურგალი იყო. იგი ტუბერკოლიოზით დაავადდა და 1952 წელს ამ სენით გადასახლებაში გარდაიცვალა.
რეპატრიაციის შემდეგ, 1956 წლის 6 დეკემბერს, ისა კოძოევი ოჯახთან ერთად ორჯონიკიძეში ჩამოვიდა. ოჯახის 13 წევრიდან ინგუშეთში შვიდი დაბრუნდა. მისი მამა, ბაბუა, ბებია, ახალგაზრდა ძმები და დები გადასახლებაში გარდაიცვალნენ, დედინაცვალი კი ნათესავებმა სხვა ქვეყანაში წაიყვანეს ისა კოძოევსა და მის მეუღლე რაისას 8 შვილი და 20 შვილიშვილი ჰყავთ. 1974 წელს დაიბადა მისი პირველი ვაჟი, იზნოვრი, რომელიც ჩეჩნეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტზე სწავლობდა (განათლების დასრულებას ხელი ჩეჩნეთის ომმა შეუშალა). იგი ხატვის მასწავლებლად მუშაობდა ინგუშეთში, ჩეჩნეთის მეორე ომის შემდეგ იგი ვაჰაბიზმში დაადანაშაულეს, რის გამოც იძულებული გახდა დამალულიყო. 2005 წლის 13 აპრილს მოკლეს. მას 6 შვილი დარჩა
მეორე ვაჟი, ზელიმხანი სატრანზიტო ბიზნესით იყო დაკავებული. 2003 წელს ის დააკავეს ჩეჩნეთის სასაზღვრო პოსტზე და დაადანაშაულეს ტერორიზმში. იგი 2004 წლის 2 აპრილს ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკის უზენაესი სასამართლოს მიერ გაასამართლეს და 24 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. მას შემდეგ, რაც განაჩენი ძალაში შევიდა, ზელიმხან კოძოევი სასჯელის მოსახდელად მორდოვეთის რესპუბლიკის სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში გაგზავნეს. ისა კოძოევი აღნიშნავდა, რომ ზელიმხანი უსამართლოდ დააპატიმრეს და აწამეს. ოჯახმა ეს გადაწყვეტილება ჰააგის სასამართლოში გაასაჩივრა
განათლება
1952 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, ისა კოძოევი სოფელ დენისოვკის რეპრესირებულთა სკოლა-ინტერნატში მოხვდა. მეხუთე კლასის დასრულების შემდეგ ისას საბუთები დაუბრუნეს იმ მიზეზით, რომ მომდევნო წელს პანსიონატში ვეღარ ისწავლიდა, რადგან მის ადგილას ომის ვეტერანის შვილს იღებდნენ. 1956 წლამდე, მეხუთე კლასიდან მეათე კლასამდე, ისა კოძოევი კამიშინის რაიონის სოფელ ლივანოვკის სკოლა-ინტერნატში ცხოვრობდა
გადასახლებიდან კავკასიაში დაბრუნების შემდეგ ისა კოძოევი ჩეჩნეთ-ინგუშეთის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე სწავლობდა, რომელიც 1962 წელს დაამთავრა. 1962 წლიდან კანტიშევსკის საშუალო სკოლაში მასწავლებლად მუშაობდა, შემდეგ კი ეკაჟევსკის საშუალო სკოლაში სასწავლო ნაწილის ფუნქციას ასრულებდა
პოლიტიკური მოღვაწეობა
1988 წლის მაისში ისა კოძოევმა თანამოაზრეებთან ერთად სახალხო-დემოკრატიული მოძრაობა „სამართლიანობა“ ჩამოაყალიბა. პარტია საზოგადოებაში დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა და ხშირ შემთხვევაში, ჩეჩნეთ-ინგუშეთის სამ ინგუშურ რაიონში პოლიტიკურ ვითარებას განსაზღვრავდა. 1989-1991 წლებში პარტიის ორგანიზებით ინგუშეთის ავტონომიის აღსადგენად მთელი რიგი მასობრივი ღონისძიებები და მოქმედებები მოეწყო. ამასთანავე, ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ძალისხმევის შედეგად ამოქმედდა „ინგუშეთის რესპუბლიკის რუსეთის ფედერაციის შემადგენლობაში შესვლისა“ და „რეპრესირებულ ხალხთა რეაბილიტაციის“ კანონი.
1989 წლის თებერვალში ინგუშთა მეორე ყრილობაზე ისა კოძოევი, ინგუში ხალხის ავტონომიის აღდგენის მიზნით, საორგანიზაციო კომიტეტის თავმჯდომარედ აირჩიეს.
1990 წელს ისა კოძოევი დეპუტატად აირჩიეს ჩეჩნეთ-ინგუშეთის უზენაეს საბჭოში. 1990 წლის დასაწყისში ისა კოძოევმა წინააღმდეგობა გაუწია ინგუშეთის სახალხო საბჭოს საორგანიზაციო კომიტეტს და პარტია „სამართლიანობას“,  რის გამოც ის ჩამოაშორეს ინგუშეთის რესპუბლიკის ჩამოყალიბებისა და ფორმირების პროცესს. ისა კოძოევი ინგუშეთში ცნობილია, როგორც ძლიერი ოპოზიციონერი პოლიტიკოსი. მისივე სიტყვებით, ინგუშეთში არაერთი თვითკმარი, ადგილობრივი ძალა მოქმედებს და ამ ძალებს შორის რუსეთის ადგილი არ არის. 2014 წლის თებერვლის გადაწყვეტილებით, ისა კოძოევი საზოგადოებრივი მოძრაობა „სამართლიანობის“ ანუ „Нийсхо“-ს წევრად რჩება. აღნიშნული ორგანიზაცია ემყარება ეროვნულ სამართლიანობას. მთავარი პრობლემა, რომელიც ორგანიზააციის წევრებმა დღის წესრიგში დააყენეს, ინგუშეთის ტერიტორიული მთლიანობის საკითხია
2013 წლის 10 იანვარს ნაზრანში კონკურს „სამოქალაქო საზოგადოების გმირების“ ცერემონია გაიმართა, რომელიც 2011 წელს ადამიანის უფლებათა დაცვის ორგანიზაციამ „МАШР“ დააწესა. ისა კოძოევი გამარჯვებული გახდა ნომინაციაში „სიმამაცისა და სამოქალაქო პოზიციის გამოვლენისათვის“
პოლიტიკური რეპრესიები
1963 წლის 4 ივლისს ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ოლქის რეგიონალური კომიტეტის იდეოლოგიური განყოფილების გადაწყვეტილებით, ისა კოძოევი დააპატიმრეს „ყაზახეთის დღიურების“ მოთხრობების ციკლის გამოქვეყნების გამო.
შემოქმედებითი საქმიანობა
ისა კოძოევის შემოქმედება ინგუში ხალხის ეროვნული სულისკვეთებით არის სავსე. მისი ნამუშევრები ძირითადად რეალისტურია. ისინი ემყარება ყოფით მოვლენებს, ადამიანების ცხოვრებასა და რეალურ ისტორიებს.
ისა კოძოევი არაერთი ნაწარმოების, მათ შორის 14 რომანისა და 7-ტომიანი ეპოსის ავტორია. პირველი ნაწარმოები მერვე კლასში დაწერა, თუმცა მწერლის პირველი წიგნი 60 წლის ასაკში გამოიცა.
მან საკუთარ თავზე გამოსცადა როგორც დეპორტაციის მძიმე წლები, ისე საბჭოთა რეპრესიები და არაერთი წელი გაატარა რუსეთის ციხეებში. მწერალი თავის ნაშრომებში ინგუში ერის უახლესი ისტორიის უმძიმეს პერიოდს აღწერს. მისი შემოქმედებიდან აღსანიშნავია „ღალღაი“ (შვიდტომეული), „ყაზახეთის დღიური“, „დალოცვილი მაგასი“ და ა. შ. ისა კოძოევი სტუდენტობის პერიოდში იწერდა ინგუშებისა და ჩეჩნების ცხოვრების ეპიზოდებს. 1960 წელს ისა კოძოევმა ალმანახში „მთების დილა“ გამოაქვეყნა ლეგენდა-მოთხრობა „დედის გული“. 1967 წლიდან, გადასახლებიდან დაბრუნების შემდეგ, დამატებით მუშაობდა თარგმანებზე. წერდა და აქვეყნებდა მოთხრობებს, აგრძელებდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. ისა კოძოევი მუშაობდა საბავშვო ჟუნალში „ცისარტყელა“, სადაც წერდა ინგუშურ ენაზე. თავის ნამუშევრებს აგრეთვე რესპუბლიკურ გაზეთ „Сердало“-ში აქვეყნებდა.
ისა კოძოევმა თეატრისთვის ინგუშურ ენაზე თარგმნა შექსპირის „მეფე ლირი“. ბოლო წლები ისა კოძოევი დაკავებულია სამწერლო მოღვაწეობით. მან გამოსცა შემდეგი წიგნები, მოთხრობები და იგავ-არაკები: „სხვა სიტყვებით“, „უფსკრულთან“, „დაცემა“, „მამაცი გულები“ და მრავალი სხვა.
2007 წლის აგვისტოში რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმის ერთ-ერთი პარტიის ლიდერმა დიმიტრი როგოზინმა მიმართა გენერალურ პროკურორს იური ჩიკინს თხოვნით, გაეანალიზებინა წიგნის „Обвал“ ტექსტი. დ. როგოზინის აზრით, ეს წიგნი ატარებდა რუსეთის ფედერაციის სისხლის სამართლის კოდექსის 282-ე მუხლის დარღვევის ნიშნებს, რაც გულისხმობს "ეროვნული, რასობრივი ან რელიგიური სიძულვილის აღძვრას“. ისა კოძოევის აზრით, ბრალდება ეთნიკური სიძულვილის შესახებ სრულიად უსამართლო და უსაფუძვლოა, რადგან რომანში ეთნიკური სიძულვილი არ არის გამოხატული
ისა კოძოევი და საქართველო
ისა კოძოევი საქართველოს ერთგული მეგობარია. ინგუშეთის ეროვნული მოძრაობის ლიდერი თავის ინტერვიუებში ხშირად ამბობს, რომ ქართველები და ინგუშები ძმები არიან.
ჩრდილოეთ ყაზახეთის სტეპებიდან ინგუშეთში დაბრულებული მწერალი მალე კვლავ გადასახლებაში მოხვდა. ციმბირის ბანაკებში გაიცნო ქართველი დისიდენტები და იმ პერიოდიდან საქართველო „საკუთარი სამშობლოსავით შეიყვარა“. ისა კოძოევს საქართველოსთან დიდი ხნის მჭიდრო ურთიერთობა აკავშირებს. იგი აქტიურ მონაწილეობას იღებდა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის პროცესში. 1991 წლის 9 აპრილს ესწრებოდა საქართველოს უზენაესი საბჭოს (პარლამენტის) ისტორიულ სხდომას, რომელზეც გამოცხადდა საქართველოს დამოუკიდებლობა. ის ამ სხდომაზე ოფიციალურად მოწვეული იყო საქართველოს პრეზიდენტის, ზვიად გამსახურდიას მიერ. იგი ინგუშურ დელეგაციას ხელმძღვანელობდა.
უზენაესი საბჭოს სხდომაზე ისა კოძოევი ისტორიული სიტყვით გამოვიდა და ქართველ ხალხს დამოუკიდებლობის აღდგენა მიულოცა. ის ამბობდა, რომ ინგუშეთიდან დელეგაცია 9 აპრილის ტრაგედიის მოსასამძიმრებლად ჩამოვიდა თბილისში და საქართველოს ყველაზე დიდებულ დღესასწაულზე აღმოჩნდა. იგი საქართველოს დეპუტატებს მიმართავდა, რომ წინ რთული გზა ელოდათ, მაგრამ არ დაეხიათ უკან. ინგუში ხალხის სახელით, ისა კოძოევმა, საქართველოს გვერდში დგომა გამოუცხადა. ისა კოძოევი გახლდათ ერთადერთი უცხოელი, რომელმაც დამოუკიდებლობის გამოცხადების დღეს დეკლარაციის ხელმომწერებს მიმართა.
2009 წელს ისა კოძოევს თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება გადაეცა. 2013 წლის 20 დეკემბერს საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში მწერლის 75 წლის იუბილე აღინიშნა. 2014 წელს, ისა კოძოევის 75 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, დიასპორისა და კავკასიის საკითხთა კომიტეტმა საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროსთან ერთად კვირეულის ფარგლებში ქვეყნის სხვადასხვა კუთხეში გამართა მრავალი ღონისძიება 2014 წელს ინგუშეთიდან ჩამოსულ ისა კოძოევსა და მის თანამემამულეებს საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქმა ილია II-მ უმასპინძლა 2019 წლის 3 ოქტომბერს ისა კოძოევი სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორად აირჩიეს და მისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაზე, ინგუშეთის სახელმწიფო ჰიმნის ფონზე, სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორმა, პროფესორმა ზურაბ ხონელიძემ იგი საპატიო დოქტორის მანტიით შემოსა
ისა კოძოევი, ასაკის მიუხედავად აგრძელებს სამწერლო საქმიანობას და ინარჩუნებს კონტაქტს საქართველოსთან. იგი, ტრადიციულად, გამოეხმაურა საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეს და სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორთან გაგზავნილ წერილში 2020 წლის 26 მაისს ქართველ ხალხს დამოუკიდებლობის დღე  მიულოცა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგუში მწერლები კატეგორია:საბჭოთა დისიდენტები
ტონი ბენეტი
ანტონი დომინიკ ბენედეტო (Anthony Dominick Benedetto) (დ. 3 აგვისტო, 1926 — გ. 21 ივლისი, 2023, ნიუ-იორკი, აშშ) ასევე ცნობილია როგორც ტონი ბენეტი (Tony Bennett) — ამერიკელი ჯაზის სტანდარტის, ტრადიცული პოპის, სვინგის, ბიგ ბენდის და ჯაზის შემსრულებელი. იგი იყო ასევე მხატვარი, ქმნიდა ნამუშევრებს სახელით ანტონი ბენედეტო, მათი ჩვენება მუდმივად ხდება საჯაროდ სხვადასხვა გამოფენებზე. იგი ასევე არის ნიუ-იორკში ასტორიაში ფრენკ სინატრას სახელობის ხელოვნების სკოლის დამაარსებელი.
დაიბადა და გაიზარდა ასტორიაში იტალიელი ემიგრანტების ოჯახში, ტონიმ სიმღერა ადრეული წლებიდანვე დაიწყო. იგი იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომის ბოლო ეტაპზე ამერიკის შეერთებული შტატების შეიარაღებული ძალების ქვეითთა ბატალიონში. ომის დასრულების შემდგომ მან შეიმუშავა მისი სიმღერის ცნობილი ტექნიკა, გააფორმა კონტრაქტი ლეიბლზე Columbia Records და ჩაწერა თავისი პირველი პოპულალური სიმღერა Because of You რომელმაც პირველი პოზიცია დაიკავა აშშ-ის ჩარტში. მან მიაღწია პოპულარობის პიკს 1950იან წლებში ალბომებით, როგორიცაა The Beat of My Heart და Basie Swings, Bennett Sings. 1962 წელს მან ჩაწერა მისი საფირმო სიმღერა I Left My Heart in San Francisco. როკ მუსიკის ერად წოდებულ პერიოდში ტონის კარიერა და პირადი ცხოვრება კრიზისის პერიოდში იდგა.
1980იანი წლების მიწურულს და 1990იანი წლების დასაწყისში ტონი დაუბრუნდა სასცენო კარიერას, მისმა ჩანაწერებმა MTV-ს თაობაში ხელახლა მოიპოვა პოპულალობა. კარირეის მანძილზე ტონიმ მიიღო 19 გრემის და ორი პრემია ემის ჯილდო. მსოფლიოს მასშტაბით მას გაყიდული აქვს 50 მილიონზე მეტი ჩანაწერი.
ჯილდოები
გრემის ჯილდოები
ემის ჯილდოები
დისკოგრაფია
(ქაუნთ ბეისთან და მის ორკესთან ერთად) (1959) (ქაუნთ ბეისთან და მის ორკესთან ერთად) (1959) (ბილ ევანსსთან ერთად) (1975) (ბილ ევანსსთან ერთად) (1977) (ლონდონის სიმფონიურ ორკესთან ერთად) (2002) (კ.დ. ლენგისთან ერთად) (2002) (ქაუნთ ბეისის ორკესტრთან ერთად) (2008)
სქოლიო
კატეგორია:ტონი ბენეტი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:ჯაზის შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკელი ჯაზ-მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი პოპ-მომღერლები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი მხატვრები კატეგორია:Columbia Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2023
კესარია აბრამიძე
კესარია აბრამიძე (დაბადების სახელი და გვარია ბესო აბრამიძე) — ქართველი მსახიობი და მოდელი. ტრანსსექსუალი. იგი პირველი ქართველია, რომელმაც საჯაროდ აღიარა, რომ ტრანსსექსუალია. ხშირად იწვევენ სხვადასხვა შოუებში. პირველად გადაიღეს სერიალში „ფსიქოპატთა თამაშები“. 2018 წელს კესარია აბრამიძემ მის ტრანს მსოფლიოს სილამაზის კონკურსში მიიღო მონაწილეობას და საქართველო წარადგინა. 2015 წელს იგი საცვლების რეკლამაში გადაიღეს. სანამ კესარია საბოლოოდ ქალი გახდებოდა, საზღვარგარეთ გენეტიკური მასალა გაყინვა გააკეთა, რისი საშუალებითაც მას შეუძლია ბიოლოგიური შვილი ჰყავდეს. 2015 წელს მოწვეული იყო დავით კოვზირიძის საავტორო გადაცემაში „მძიმე კაცთან“. გაკეთებული აქვს რამდენიმე პლასტიკური ოპერაცია, აქვს მკერდი. 2014 წელს კესარია აბრამიძემ განაცხადა, რომ სასქესო ორგანოს ოპერაცია გაიკეთა, რითაც ნამდვილ ქალად იქცა. ჰობი ხატვა, მაკიაჟის კეთება და ტრანსფორმაცია. ჰყავს უმცროსი და ანა აბრამიძე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ტრანსსექსუალები კატეგორია:ქართველი მოდელები კატეგორია:ქართველი მსახიობები
არგინუსის ბრძოლა
არგინუსის ბრძოლა — ბრძოლა არგინუსის კუნძულებთან ეგეოსის ზღვაში (კუნძული ლესბოსის სამხრეთ-აღმოსავლეთით) ძველი წელთაღრიცხვის 406 წლის სექტემბერში სპარტელებსა და ათენელებს შორის. პელოპონესის ომის (ძველი წელთაღრიცხვის 431-404) დროს სპარტელმა კალიკრატიდამ 140 ტრიერით დაამარცხა ათენელი სტრატეგოსის კონონის ფლოტი (70 ტრიერი, აქედან ათენელებმა 30 ტრიერი დაკარგეს) და ჩაკეტა მიტილენეს (კუნძული ლესბოსის) ნავსადგურში. ათენმა მოკლე ხანში შექმნა ახალი ფლოტი (150 ხომალდი) და არგინუსის ბრძოლაში დაამარცხა სპარტელები. ბრძოლაში დაიღუპა კალიკრატიდა. ამ გამარჯვებით ათენმა კვლავ დაიბრუნა ჰეგემონია ზღვაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:პელოპონესის ომის ბრძოლები
მაკრატელა კარები
მაკრატელა კარები ან ლამბო კარები — ავტომობილის კარები, რომელიც იღება ვერტიკალურად ზევით ფიქსირებულ ანჯამაზე, განსხვავებით ჩვეულებრივი კარებისგან რომელიც იღება და მოძრაობს გარეთა მხარეს. კარები იღება და მოძრაობს 90 გრადუსზე.
ბარბარა ბოდიშონი
მინი|ბარბარა ბოდიშონი, სამუელ ლაურენსის შესრულებული პორტრეტი ბარბარა ბოდიშონი (Barbara Leigh Smith Bodichon; დ. 8 აპრილი, 1827 — გ. 11 ივნისი, 1891) — ინგლისელი განმანათლებელი და მხატვარი. XIX საუკუნის ინგლისის ფემინისტური მოძრაობის ლიდერი და ქალთა უფლებების აქტივისტი.
მაკრატელა კარები
პირველი მანქანა რომელსაც მაკრატელა კარები ჰქონდა იყო 1968 წლის ალფა რომეოს სანახაობრივი მოდელი „კარაბო“, რომლის ავტორიც იყო იტალიელი ავტოდიზაინერი მარჩელო განდინი. ხოლო პირველი მანქანა რომელსაც უკვე ჰქონდა მსგავსი კარები იყო Lamborghini.
ბარბარა ბოდიშონი
მშობლები
ბარბარა იყო პოლიტიკოს ბენჯამინ სმიტის (1783–1860) და ანე ლონგდენის შვილი. ბენჯამიონს ოთხი და ჰყავდა და იყო უილიამ სმიტის (რადიკალი აბოლიტისტი) ერთადერთი ვაჟიშვილი. 1826 თავის დასთან ვიზიტის დროს მან გაიცნო ანე ლონგდენი. ანე ბენჯამინისგან დაფეხმძიმდა და მან ის წაიყვანა სამხრეთ ინგლისში, სადაც პატარა სოფელ ვათლინგტონში უქირავა ლოჯი. ბარბარას დაბადებას სკანდალი მოყვა რადგან წყვილი დაქორწილებული არ იყო. რვა კვირაში ანე ბენისგან ისევ დაფეხმძიმდა. როდესაც მათი მეორე შვილი ბენი დაიბადა ისინი წავიდნენ ამერიკაში და იქ ორი წელი დაჰყვეს.
მაკრატელა კარები
სქოლიო
კატეგორია:ავტომობილები
ბარბარა ბოდიშონი
მშობლები
სუსექსში დაბრუნების შემდეგ ისინი ღიად ცხოვრობდნენ ერთად და კიდევ ორი შვილი შეეძინათ. 1833 წელს ანე ტუბერკოლოზით დაავადდა და 1834 წელს გარდაიცვალა.
ცხოვრება
1850-იანებში მეგობრებთან ერთად დაიწყო ქალთა უფლებებზე სასაუბროდ შეკრებები. მათ ჯგუფს დაერქვა ლანგმან-პლეისის ქალბატონები და ის იყო ერთ-ერთი პირველი ორგანიზებული ქალთა მოძრაობა ბრიტანეთში. 1854 წელს გამოცა ნარკვევი - Brief Summary of the Laws of England concerning Women, რომელიც მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო 1882 წელს დაქორწინებული ქალების ქონების აქტის მიღებისთვის. ამ პერიოდში ის დაუახლოვდა ანა მარი ჰოვიტს, რომელთან ერთადაც შეიმუშავა გოგნებისთვის საუნივერსიტეტო განათლების იდეა. მან საკუთარი სახსრებით პირველი ექსპერიმენტი ჰიტჩინის კოლეჯში ჩაატარა.
მეჰდილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მეჰდილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბარბარა ბოდიშონი
ცხოვრება
ბარბარა იყო Langham Place Circle ჯგუფის წევირ, რომელმაც 1858 წელს გამოსცა English Woman's Journal (ინგლისელი ქალების ჟურნალი). ჟურნალში განიხილებოდა ქალების დასაქმებისა და თანასწორობის საკითხები. ეს ჯგუფი იბრძოდა ქალების თანასწორობის, განათლების ხელმისაწვდომობის, ქონებაზე და ხმის უფლებებისთვის.
ბარბარა ერთე-რთი იყო იმ ხელოვან ქალებს შორის რომლებმაც გოგონებისთვის სამეფოკა აკადემიის სოლაში სწავლის უფლების პეტიციას მოაწერეს ხელი. მათი მოთხოვნა იმ მიზეზით უგულველყვეს, რომ ეს მოითხოვდა აკადემიაში გოგონებისთვის ცალკე საცხოვრებელი კლასების შექმნასა და განვითარებას.
საზოგადოებრივი აქტივობის გარდა ბარბარა იყო აქტიური მხატვარიც. მისი მასწავლებელი იყო უილიამ ჰოლმან ჰანტი. მისი ნამუშევრები იფინებოდა სხვა და სხვა გალერიებში მათ შორის მხატვრობის სამეფო აკადემიაში. მის სალონში იკრიბებოდნენ გამოჩენილი ხელოვანი ადამიანები. ის ჯორჯ ელიოტის უახლოესი მეგობარი იყო.
განალება და სამოქალაქო აქტივობა
ბარბარა სწავლობდა 1829 წელს დაფუძნებულ ბედფორდის ქალბატონების კოლეჯში. იქ მან მიღო უფრო პროფესიონალი მხატვრის სტატუსი ვიდრე სამხატვრო ინსტრუქტორის. ბარბარას ოჯახი წარმოადგენდა ლიბერალურ-უნიტარიანული ოჯახის შვილს კერძო შემოსავლებით. მათმა დამოუკიდებელმა ქონებამ ბარბარას საშუალება მისცა განვითარებულიყო როგორც მხატვარი.
მისი მასწავლებელი იყო უილიამ ჰოლმან ჰანტი, რომელიც აკვარელით მუშაობის ტექნიკის დახვეწაში ეხმარებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1827 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1891 კატეგორია:ბრიტანელი ფემინისტები კატეგორია:ბრიტანელი აქტივისტები კატეგორია:ბრიტანელი მხატვრები
ფერნანდუ მეირელისი
ფერნანდუ მეირელისი (Fernando Meirelles დ. 9 ნოემბერი, 1955) — ბრაზილიელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. 2004 წელს ნომინირებული ოსკარზე, ხოლო 2005 წელს - ოქროს გლობუსზე.
ბიოგრაფია
მეირელისის პირველი ფართოდ ცნობილი ფილმი იყო „ღმერთის ქალაქი“. 1997 წელს მან წაიკითხა ამავე სახელწოდების ბრაზილიური წიგნი, რომლის ადაპტაციაც გადაწყვიტა. მან აგრეთვე გადაწყვიტა, რომ ფილმის მსახიობები რიო დე ჟანეიროს ღარიბი უბნების მოსახლეობა უნდა ყოფილიყო. ამ ფილმმა მას აღიარება მოუტანა. ფილმი წარგენილი იყო კანის კინოფესტივალისა და ოსკარის ჯილდოებზე. მეირელესს შესთავაზეს ჰოლივუდში მუშაობა. მისი პირველი ფილმი ჰოლივუდში იყო „ერთგული მებაღე“, რომელმაც ასევე კრიტიკოსთა მოწონება დაიმსახურა. ფილმმა რამდენიმე ნომინაცია მიიღო. 2008 წელს მან კიდევ ერთი ეკრანიზაცია გადაიღო. ამჯერად ეს იყო ჟოზე სარამაგოს რომანი „სიბრმავე“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 9 ნოემბერი
შიმანოვსკის სახლი
შიმანოვსკის სახლი (Дом Шимановского) — ძველი ერთსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1850 წელს. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში სახლი იმყოფებოდა სიჩევების კუთვნილებაში.
მისამართი: ტაგანროგი, ფრუნზეს ქუჩა № 31 და იტალიის შესახვევი № 16. ორმაგი მისამართი გამოწვეულია იმით, რომ სახლი მდებარეობს ორი ქუჩის გადაკვეთაზე, კუთხეში.
ისტორია
ერთსართულიანი მცირე ზომის სახლი აგებულია 1850 წელს მოდერნის არქიტექტურულ სტილში და მდებარეობს ფრუნზეს ქუჩისა და იტალიის შესახვევის გადაკვეთაზე. 1870 წლიდან 1900 წლამდე სახლი ეკუთვნოდა სიჩევების ვაჭართა ოჯახს. 1870-იან წლებში სახლის მფლობელი იყო მირონ სიჩევი, 1880-იან წლებში — მიხეილ სიჩევი, ხოლო XIX საუკუნის ბოლოდან 1910 წლამდე შენობა ეკუთვნოდა აკიმ სიჩევს. აკიმ სიჩევი 1890 წელს აირჩიეს საკრებულოს ხმოსან წევრად, ასევე იყო ქალაქის საპატიო მოქალაქე.
1910 წელს ბაღი, სახლი და ეზოს მეურნეობა შეისყიდა ქალური დაავადებების მაღალკვალიფიციურმა ექიმმა ვლადიმირ შიმანოვსკიმ, ვისი გვარის მიხედვითაც შემორჩა ისტორიას აღნიშნული შენობა. ექიმი შიიმანოვსკი ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ მოღვაწეობას.
1920-იან წლებში ექიმმა შიმანოვსკიმ სახლის ნაწილი დაკარგა. 1920 წლიდან 1922 წლამდე სახლში ცხოვრობდა საბჭოტა სამხედრო მეთაური ეფიმ შადენკო. ამის შესახებ მოგვითხრობს მემორიალური დაფა, რომელიც დაკიდებულია შენობის ფასადზე. 1940-იან წლებში სახლში ცხოვრობდა მწერალი ვლადიმირ ოვეჩკინი და მხატვარი ნოსკოვი. 1953 წლამდე შიმანოვცკის სახლში ცხოვრობდა ილია აკოფოვი, 1956 წლის აპრილიდან 1966 წლის მარტამდე — ე. პასტუშენკო. 1966 წლის ზაფხულში შენობაში დასახლდა სახელმწიფო ავტო-ინსპექციის ხელმძღვანელი მ. ალტუხოვი და იგი აქ ცხოვრობდა 1970-იანი წლების დასასრულამდე. 1980-იან წლებში სახლი ეკავა ქალაქის კომიტეტის სოფლის მეურნეობის განყოფილების ხელმძღვანელს დ. ლევჩენკოს.
ამჟამად ფრუნზეს ქუჩის მხარეს მდებარე სახლში განთავსებულია ბინების გაცვლა-გაყიდვის კანტორა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ფირალის ეპოსი
ფირალის ეპოსი  — ქართული ფოლკლორული ძეგლები; თვითმპყობელობის წინააღმდეგ მშრომელთა ინტერესებისათვის მებრძოლი გმირების თავგადასავლის ამსახველი თხზულებანი (XIX საუკუნის მიწურული — XX საუკუნის დასაწყისი). ხალხური პოემები და ლექსები ეძღვნება სიმონა დოლიძეს, სისონა დარჩიას, დათიკო შევარდნაძეს, ნიკოლოზ მეხუზლას, ა. მერკვილაძეს, მ. ჭუჭულაშვილს, ლ. ოზანელს, ს. არაბულს, მ. გოგოჭურს და სხვებს.
ლექსი სიმონა დოლიძეზე
ძმაბიჭებში დაჩაგრული
შვიდი წელი შემისრულდა
არ მძინებია ლოგინზე
უბედურად დადგა ჩემთვის
1911 წელი
გამიწყდაი ბედის ძაფი
გადარჩენას აღარ ველი
წუხელ ძილში დამესიზმრა
ვითომ წელს მეხვია გველი
ისე შემეშალა ხელი
პოლიციამ შემიძულა
ოცი წლის რომ შევიქენი
ხალხი ჩემგან იტანჯოდა,
მოღალატეს თვალებს ვთხრიდი
მძულდა ხუცესი და ბერი
არსად აღარ გამიშვია
სადაც შემხვდა მუშის მტერი
რაც ყაჩაღად გადავედი
სულ ვიცოცხლე ექვსი წელი
მოღალატე-გაიძვერა
მოვაშორე ხალხსა ბევრი
ამოდიოდნენ სტრაჟები
მეძებდნენ მაღლა გორებზე
დაბრუნებული ხალხს სცემდნენ
მკლავებს იცდიდნენ ღონეზე
გავიგე ვერ მოვითმინე
უბრალო ხალხის ცემაზე
ვინც შემხვდა ყველა დავგლიჯე
სისხლი გადვივლე ენაზე
მინდოდა რომ დავსთხოვოდი
ღვინით და ოტკით თრობასა,
დავლევდი, ის მე მავნებდა
გზებში ავსტეხთი სროლასა.
ნატანებში გავემგზავრე
ცოტა მუხლები მტკიოდა
გული ასე მიჩიოდა
იქ შევედი ნალიაში
ეს მხოლოდ ანდრომ იცოდა
ჩემთან იყო ბურჭულაძე,
ის ვინც ჩემთან იფიცოდა
გზაში მეტად დავიღალე
თან დამისუსტდა გულია
ანდროს ვთხოვე გამეგზავნე
მიყიდე ცოტა პურია
ამოვიღე და მივეცი
რაც რომ მშიოდა ფულია
არ ველოდი მისგან ღალატს
ძმად მყავდა შეფიცულია
ჯაფარიძე ურიადნიკი
ცნობილია გურიაში
ამ ჩემს ანდროს შეხვთენოდა
კორიუკივკა
კორიუკივკა (Корюківка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 14805 კაცს შეადგენდა.
ფირალის ეპოსი
ლექსი სიმონა დოლიძეზე
სტრაჟნიკებით მერიაში.
კორიუკივკა
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
ფირალის ეპოსი
ლექსი სიმონა დოლიძეზე
მაშინვე მათ მოახსენა
ყაჩაღი მყავს ყანაშიო,
ეხლა არის ნალიაში
[ანდრომ უთხრა თურმე მაშინ
ფირალი მყავს ნალიაში
აუცილებლად დაიჭერთ
დღე ვერ გამოდიან კარში]
ვუყურეთ აღარ გამოჩნდა
ბურჭულაძე მეუბნება
გამოვიცვალოთ ადგილი
თურმე ანდრომ აისრულა
დიდი ხნის გულის წადილი
ღალატს თუ გამიკეთებდა
გავიხედეთ მოდიოდა
სადილად დავჯექით თვარა
სტრაჟები შემოგვესია
[გავიხედეთ, თავს დაგვესხა
ჩაფრები შემოგვესია]
ისე დაგვაყარეს ტყვია
მომტეხეს ორივ ფეხია
უცებ აზრი მოვიკრიფე
მასთან ძალა შევიძინე:
ერთი ტყვია გავისროლე
თან გემოზე გავიცინე
ამ ჩემ გვერდზედ მოვიწვინე
მგელივით ავაღრიალე
ოფიცრობის მოლოდინე
აწ მშვიდობით ძმაბიჭებო
ნუ იქნებით ჩემს ლოდინზე
სირცხვილჭმული არ მოვმკვდარვარ
მე ვარ სიმონა დოლიძე
ჩემს მტერს პასუხი გაეცით
ლექსს გიტოვებთ სამახსოვროდ
დაამღერეთ ის ჩონგურზე.
ვასილა ლომინაძის ლექსი
ჩვიდმეტი წლის რომ შევიქენ
იარაღი შევიყვარე;
მაუზერი და ლაგანა
ჯიბანებს ამოვიფარე.
სალდათობამ მომიწია
პოლიციას დავემალე
დედ-მამას დავემშვიდობე
რუსეთისკენ გავემგზავრე
სახარჯო შემომელია
აზოვის ბანკი გავტეხე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ფოლკლორი *
ფირმალიანი
„ფირმალიანი“ — ძველი ქართული მწერლობის ძეგლი, ზღაპრულ-ეპიკური პროზაული თხზულება. ვარაუდით, გადმოკეთებულია რომელიღაც სპარსული დასთანიდან (წყარო უცნობია). ქართულ მწერლობაში ცნობილია მეორე სათაურითაც: „ამბავი დიფნის ქალაქისა ანუ მორჭმა – დიდებითა ცხოვრება და მოქალაქეობა ხელმწიფისა ფირმალისა და ძისა აბულ ისაყისა“. დაახლოებით 1680 წელს „ფირმალიანი“ გაულექსავს ფეშანგი ფაშვიბერტყაძეს; გალექსილი რედაქცია დაკარგულია. ჩვენამდე მოღწეულია XVIII—XIX საუკუნეების დათარიღებული „ფირმალიანის“ 4 ხელნაწერი. გამოსცა ალექსანდე ხახანაშვილმა 1904 წლის („მოამბე“ № 6).
Ouya
კონსოლისთვის შეიქმნა სპეციალური ონლაინ-მაღაზია აპლიკაციებისა და თამაშების გადმოსაწერად. მისი თამაშების უმეტესობა კაზუალური ჟანრისაა. მას აქვს Twitch.tv-ის და XBMC-ის მედია-პლეერის მხარდაჭერა. მუშაობს Android Jelly Bean-ის გაუმჯობესებულ ვერსიაზე. 2014 წლის 31 იანვარს გამოვიდა კონსოლის შავი ვერსია, რომელსაც ჰქონდა გაორმაგებული შიდა მხესიერება და განახლებული კონტროლერი.
მიუხედავად წარმატებული კამპანიისა, Ouya-ს დაბალმა გაყიდვებმა სერიოზული ფინანსური პრობლემები შეუქმნა კომპანია Ouya Inc.-ს, რამაც გამოიწვია მისი გაკოტრება. 2015 წელს Ouya Inc. შეისყიდა კომპანია Razer Inc.-მა, ხოლო იმავე წლის ივლისში კონსოლის წარმოება შეწყდა. Razer აგრძელებდა კონსოლის პორგრამულ მხარდაჭერას 2019 წლის ივნისამდე. მას შემდეგ Ouya მიჩნეულია კომერციულ ჩავარდნად.
რესურსები ინტერნეტში
(დაარქივებული)
სქოლიო
კატეგორია:Android-ზე დაფუძნებული მოწყობილობები კატეგორია:ARM-ზე დაფუძნებული კონსოლები კატეგორია:2013 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:მიკროკონსოლები კატეგორია:მერვე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:2010-იანი წლების სათამაშოები კატეგორია:2013 წელი ვიდეო თამაშებში
ანრი ორლეანელი (1822-1897)
ანრი ორლეანელი (Henri d'Orléans; დ. 16 იანვარი, 1822, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 7 მაისი, 1897, ძუკო, იტალია) — ორლეანელთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ისა და დედოფალ მარია ამალიას ვაჟი. ომალის ჰერცოგი.
ბიოგრაფია
ანრი დაიბადა 1822 წლის 16 იანვარს პარიზის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ლუი ფილიპისა და მისი ცოლის, პრინცესა მარია ამალია ნეაპოლელის შუათანა ვაჟი. მისმა მშობლებმა მას განათლება ანრი IV-ის სახელობის კოლეჯში მიაღებინეს. უკვე 1830 წელს, ივლისის რევოლუციის გზით მამამისი საფრანგეთის მეფე ხდება ლუი ფილიპ I-ის სახელით. მალევე მან ანრის ომალის ჰერცოგობა უბოძა, რის გამოც, რვა წლის ასაკში მისი წლიური შემოსავალი 66 მილიონი ლივრი (დღეისათვის 200 მილიონი ფუნტი სტერლინგი) იყო. ასევე მის მფლობელობაში გადავიდა მისი მდიდარი ნათლიის, კონდეს პრინც ლუი ანრი II-ის ქონებაც, რომლის ერთადერთი ვაჟიც ნაპოლეონმა დახვრიტა, ამიტომ მან მთელი ქონება ნათლულს უანდერძა.
1844 წლის 25 ნოემბერს 22 წლის ანრიმ ცოლად შეირთო პრინცესა მარია კაროლინა დე ბურბონ-სიცილიელი, სალერნოს პრინც ლეოპოლდო სიცილიელისა და მისი ცოლის, ერცჰერცოგინია მარია კლემენტინა ავსტრიელის ქალიშვილი. ჯვრისწერა ნეაპოლში შედგა და მხოლოდ ამის შემდეგ გადავიდა წყვილი საფრანგეთში.