cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოსტროვსკის სერაფიმ საროველის ეკლესია
ისტორია
წმინდა სასწაულმოქმედი სერაფიმ საროველის სახელობის ეკლესია ხუტორ ოსტროვსკში დააარსეს ამავე ხუტორის მოსახლეობის შუამდგომლობით. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, 1994 წლის თებერვალში, სერაფიმე საროველის ეკლესიის რევლს უსასყიდლოდ გადაეცა ე. წ. „მშენებელთა სახლი“, რომლის ფართობიც იყო 122 კვადრატული მეტრი. მშენებელთა სახლი საკმაოდ ცუდ მდგომარეობაში იმყოფებოდა. მომდევნო წლებში შენობა გაარემონტეს, რის შემდეგაც ეკლესიამ დაიწყო რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის მოთხოვნების დაკმაყოფილება.
2006 წელს გაიმართა ოსტროვსკის სერაფიმ საროველის ეკლესიის კოსმეტიკური რემონტი. 2007 წელს დაიწყეს მისი საფუძვლიანი რემონტი - შეცვალეს შენობის იატაკი, გადახურეს სახურავით, დააყენეს წყლის გამათბობლები და მოაწესრიგეს კანალიზაცია, მთლიანად გაარემონტეს ეკლესიის შიდა ხედი. 2009 წელს ეკლესიის რემონტი დასრულდა.
ოსტროვსკის სერაფიმ საროველის ეკლესიის წინამძღვარი ამჟამად არის მღვდელმსახური ვალერი დიმიტრის ძე გალჩენკო.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ყასბინა
ყასბინა (Qasbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  — 2 110 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
Bleu Noir
Bleu Noir — ფრანგი მომღერალ მილენ ფარმერის რიგით მერვე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2010 წლის 6 დეკემბერს, ლეიბლზე Universal Music Group. მომღერლის სხვა ნამუშევრებისგან განსხვავებით ლორან ბუტონამ არ მიიღო მონაწილეობა ალბომის ჩაწერაში. პროდიუსერის სახით მის მაგივრად იმუშავეს მობიმ, დარიუს კილერმა და RedOne-მა.
2011 წელს, ლეიბლმა გამოაქვეყნა ინფორმაცია ალბომის ოფიციალური გაყიდვების შესახებ. Bleu Noir-ის 500 000 ასლი დაიყიდა და ბრილიანტის სერტიფიკატი მიენიჭა. 2010 წლის 29 ნოემბერს ალბომი ხელმისაწვდომი გახდა მომღერლის Myspace-ის ოფიციალურ გვერდზე.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის ალბომები კატეგორია:მილენ ფარმერის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მობის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები RedOne-ს პროდიუსერობით კატეგორია:ფრანგულენოვანი ალბომები
ქსნის აგურ-კრამიტის ქარხანა
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბანო (მდინარე)
აბანო — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში, კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე სტორის (ალაზნის აუზი) მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 6 კმ. აუზის ფართობი 25 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით. გაზაფხულზე იცის მცირე წყალდიდობა. ზაფხულსა და შემოდგომაზე — წყალმოვარდნები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მდინარეები
ანტონ დუმბაძე
ანტონ ნიკოლოზის ძე დუმბაძე (დ. 1824, შემოქმედი — გ. 1907, გორი) — ქართველი მგალობელი და ლოტბარი, აზნაური, გურიის მილიციის (სახალხო რაზმის) ასეულის უფროსი.
ბიოგრაფია
ანტონ დუმბაძე იყო პოლიციის პორუჩიკი, იყო რუსეთ-თურქეთის 1877-78 წლების ომის მონაწილე. ჰყავდა მეუღლე, თავადის ასული ნაკაშიძე და ცხრა შვილი: დავითი, ივანე, ნიკოლოზი, მიხეილი, იოსები, სამსონი, მელიტონი, მართა, ელენე. მისი შვილების სამხედრო გზას დაადგნენ: ივანე დუმბაძე იალტის გენერალ-გუბერნატორი და ნიკოლოზ II-სთან დაახლოებული პირი იყო, ნიკოლოზი (1854—1927) — ფეხოსანთა დივიზიის მეთაური, გენერალ-მაიორი, იოსები (1865-?), გენერალ-მაიორი, არტილერიაში მსახურობდა; სამსონი (1866-?) და მიხეილი (დ. 1888) აგრეთვე გენერალ-მაიორები იყვნენ, მელიტონი სამოქალაქო სამსახურში იყო, ხოლო დავითი სასულიერო პირი გახდა. ანტონ დუმბაძის შვილიშვილები იყვნენ სონია დუმბაძე, ემიგრანტი ქართველი საოპერო მომღერალი და ვასილ დუმბაძე, ავანტიურისტი და დიპლომატი.
დუმბაძე სრული მგალობელი იყო, რაც მთელი წლის სამგალობლო რეპერტუარის ცოდნას გულისხმობდა. საგალობლებსა და ლოტბარობას დუმბაძე გელათის მონასტერში დაეუფლა. იმერეთის ექპისკოპოსმა ალექსანდრემ გურიის ეპიკოპოს გაბრიელ ტუსკიას გაუგზავნა სამი მგალობელი ძმა ცქვიტიშვილი, რომლებიც აკეთში დასახლდნენ. შემოქმედის ეკლესიის მღვდელმა, გიორგი დუმბაძემ ცქვიტიშვილებთან გალობის სასწავლებლად მიაბარა მისი ნათესავი ანტონი და მისი ნათლული მაქსიმე ჩხატარაშვილი ხუთი წლით. სანაცვლოდ კი ჩხავერის ღვინით უხდიდა გასამრჯელოს. დუმბაძემ ზედმიწევნით იცოდა საგალობლების სამივე ხმა და გურიაში პირველ მგალობლად ითვლებოდა. 1844 წლიდან დანიშნული იყო მთავარ მგალობლად გურიის ეპარქიაში და სხვა მღვდლებსაც ასწავლიდა გალობას. ის არ იცნობდა კლასიკურ სანოტო სისტემას და საგალობლებს იწერდა სპეციალური ნიშნათა სისტემით — „ნევმებით“.
1885 წელს გაიცნო ფილიმონ ქორიძე, რომელსაც ეხმარებოდა 1893 წლიდან გურიაში საგალობლების ნოტებზე გადატანაში. 1905 წელს მოქმედებდა გურიის გლეხთა მოძრაობის წინააღმდეგ. პენსიაში გასვლის შემდეგ ცხოვრობდა გორში, სადაც გარდაიცვალა. გადმოცემის თანახმად, შვილთან, დავით დუმბაძესთან ერთად დაკრძალულია შემოქმედის მონასტერში, მაგრამ საფლავები დაკარგულია.
დუმბაძის მოწაფეთაგან აღსანიშნავია მელქისედეკ ნაკაშიძე, გიორგი მოლარიძე, ნესტორ კონტრიძე, სიმონ შარაშიძე, სვიმონ მოლარიშვილი, ვარლამ სიმონიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1824 კატეგორია:გარდაცვლილი 1907 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:შემოქმედში დაბადებულები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები ანტონ
ლიეჟის პროვინცია
ლიეჟის პროვინცია (Liège, Lidje, Lüttich, Luik) — ბელგიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი, შედის ვალონიის რეგიონის შემადგენლობაში. ესაზღვრება ლიმბურგის, ნამიურის, ლუქსემბურგის პროვინციები და ლუქსემბურგი, ნიდერლანდები, გერმანია. დედაქალაქი — ლიეჟი. მოიცავს 84 კომუნას.
პროვინციის აღმოსავლეთით, გერმანიის საზღვართან მდებარეობს ე. წ. აღმოსავლეთის კანტონები – გერმანულენოვანი უმცირესობის კომპაქტური დასახლების ადგილი. ლიეჟის პროვინციაში მდებარეობს პოპულარული კურორტი სპა, აგრეთვე ვიზე, ერთადერთი ფრანგულენოვანი ქალაქი ნიდერლანდების საზღვართან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვალონიის რეგიონის პროვინციები
ელიზაბეტა რუმინელი
ელიზაბეტა რუმინელი (Elisabeta a România, Ελισάβετ της Ρουμανίας; დ. 12 ოქტომბერი, 1894, სინაია, რუმინეთი — გ. 14 ნოემბერი, 1956, კანი, საფრანგეთი) — ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენთა დინასტიის წარმომადგენელი. რუმინეთის მეფე ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ მარია ედინბურგელის ქალიშვილი. საბერძნეთის დედოფალი 1922-1924 წლებში როგორც გეორგიოს II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ელიზაბეტა დაიბადა 1894 წლის 12 ოქტომბერს სინაიაში, პელესის სასახლეში. იგი იყო რუმინეთის მეფე ფერდინანდ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ედინბურგელის ქალიშვილი. დედის მხრიდან იგი დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიასა და პრინც ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელის, აგრეთვე რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ის შთამომავალი იყო. მას სახელი მამამისის დედობილის, რუმინეთის დედოფალ ელიზაბეთ ცუ ვიდის პატივსაცემად დაარქვეს. ოჯახურ წრეში პრინცესა ელიზაბეტას „ლიზის“ უწოდებდნენ. მისი და-ძმებიდან აღსანიშნავია რუმინეთის მეფე კაროლ II და იუგოსლავიის დედოფალი მარია რუმინელი. როგორც ცნობილია, ელიზაბეტა ძალიან ჰგავდა თავის დას, პრინცესა მარიას. მარცხნივ|მინი|383x383პქ|მეფე გეორგიოსი და დედოფალი ელიზაბეტა მიუხედავად იმისა, რომ ელიზაბეტა რუმინეთის სამეფო კარზე იზრდებოდა, მას ინგლისელი ძიძები და მასწავლებლები ზრდიდნენ. როდესაც მისი მშობლები ოფიციალური ვიზიტით მიემგზავრებოდნენ ხოლმე საზღვარგარეთ, პრინცესა ელიზაბეტა თავის უმცროს და-ძმებზე ზრუნავდა. როგორც ცნობილია, მას ძალიან უყვარდა ლიტერატურა და ყოველთვის დიდი ინტერესით კითხულობდა ნებისმიერი ჟანრის ნაწარმოებს. ამას გარდა, მან კარგად იცოდა ქარგვა, ხატვა და რამდენიმე ინსტრუმენტზე დაკვრა. მისი საყვარელი საქმიანობა ფორტეპიანოზე დაკვრა და სიმღერა იყო.
1921 წლის 27 თებერვალს ბუქარესტში შედგა ელიზაბეტასა და საბერძნეთის დიადოხოს (იგივეა რაც კრონპრინცი, ანუ ტახტის მემკვიდრე) გეორგიოსის ქორწინება. იგი იყო საბერძნეთის მეფე კონსტანტინოს I-ისა და დედოფალ სოფია პრუსიელის უფროსი ვაჟი, რომელიც თავის მხრივ იყო ელიზაბეტას დედის მამიდაშვილი, რითაც ახლადდაქორწინებულნი ერთმანეთს ახლო ნათესავებადაც ერგებოდნენ. აღსანიშნავია, რომ ერთი დინასტიური ქორწინება საკმარისი არ აღმოჩნდა და მალევე დააქორწინეს ელიზაბეტას ძმა, პრინცი კაროლი და გეორგიოსის და, პრინცესა ელენე.
1922 წლის 27 სექტემბერს კონსტანტინოს I ტახტიდან ჩამოაგდეს, რის გამოც ტახტი გეორგიოს II-მ დაიკავა, რითაც ელიზაბეტა საბერძნეთის ახალი დედოფალი გახდა. მათი მმართველობა წინამორბედთა მსგავსად მეტად ხანმოკლე აღმოჩნდა და 1924 წლის 25 მარტს, საბერძნეთის რესპუბლიკად გამოცხადებასთან ერთად დასრულდა. სამეფო ოჯახი იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო. ამ პერიოდში, 1935 წლის მარტში გეორგიოსი და ელიზაბეტა განქორწინდნენ, ისე, რომ შვილები არ ჰყოლიათ. იმავე წლის აპრილში საბერძნეთში რეფერენდუმი ჩატარდა, რითაც აღსდგა გეორგიოს II-ის მმართველობა, რომელიც ათენში, 1947 წელს გარდაიცვალა უშვილოდ.
განქორწინების შემდეგ ელიზაბეტა საფრანგეთში, კერძოდ კი პროვანსულ ქალაქ კანში დასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი 21 წელი და გარდაიცვალა 1956 წლის 14 ნოემბერს, 62 წლის ასაკში. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს ზიგმარინგენში, გერმანიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956 კატეგორია:ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენები კატეგორია:საბერძნეთის დედოფლები
მომბასა (კუნძული)
მომბასა (Mombasa Island) — კუნძული ინდოეთის ოკეანეში. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის კენიის სანაპირო პროვინციას. კუნძულზე მდებარეობს ქალაქ მომბასის ძველი ნაწილი. კუნძული მატერიკთან შეერთებულია დამბით.
ისტორია
ქალაქ მომბასის ძველი ნაწილი მდებარეობს კუნძულის აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე. კილინდინის ნავსაყუდელი და თანამედროვე, ღრმა რეიცის პორტი, რომელიც კუნძულს აკავშირებს კენიის მატერიკულ სამხრეთ ნაწილთან. ძველი ნავსყუდელი — ტიუდორის პორტი, რომელსაც იცავს ფორტ-ჟესუსი და ტიუდორ-კრიკის წყალსატევი კუნძულს გამოყოფს მატერიკის ჩრდილოეთი ნაწილისგან. თანამედროვე საცხოვრებელ განაშენიანებას და საწარმოო ზონებს დღეისათვის უკავია კუნძულის დანარჩენი ნაწილი.
კუნძული მომბასა მატერიკთან დაკავშირებულია მაკურას დამბით ჩრდილო-დასავლეთში, ნიალის ხიდით აღმოსავლეთში და ლიკონის ბორანით სამხრეთში. ავტოგზის და სარკინიგზო ხიდი ასევე უკავშირდება მატერიკს და მდებარეობს რეიცის პორტთან შორიახლოს.
ტიუდორის პორტს და ტიუდორ-კრიკის წყალსატევს სახელი დაერქვა დიდი ბრიტანეთის სამეფო ფლოტის კაპიტნის ოუენ ტიუდორის პატივსაცემად, რომელმაც პირველად ჩაატარა ამ ადგილების მოკვლევა.
სქოლიო
კატეგორია:კენიის კუნძულები
დიმიტრი შანიძე
დიმიტრი (დიტო) შანიძე (დ. 8 თებერვალი, 1937, წყალტუბო, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 18 ნოემბერი, 2010) — ქართველი ძალოსანი. დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი. ოლიმპიადის ორგზის ვიცე-ჩემპიონი 1968 (მეხიკო), 1972 (მიუნხენი) და მსოფლიოს ჩემპიონი 1973 (ჰავანა). მსოფლიოს ორგზის ვიცე-ჩემპიონი 1968 (მეხიკო), 1972 (მიუნხენი) და მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი 1969 (ვარშავა). ევროპის ორგზის ჩემპიონი 1972 (კონსტანცა), 1973 (მადრიდი) და ევროპის ოთხგზის ვიცე-ჩემპიონი 1968 (ლენინგრადი), 1969 (ვარშავა), 1971 (სოფია), 1974 (ვერონა). სსრკ-ის ხალხთა სპარტაკიადის ჩემპიონი 1971. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974). სსრკ-ის ვიცე-ჩემპიონი (1968) და საბჭოთა კავშირის თასი მფლობელი (1971). საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1970) და საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1973).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ძალოსნები კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები დ
რენე მუავადი
რენე მუავადი (დ. 17 აპრილი, 1925, ზღარტა, ლიბანი — გ. 22 ნოემბერი, 1989, ბეირუთი, ლიბანი) — ლიბანის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ლიბანის პრეზიდენტი 1989 წლის 5 ნოემბიდან 22 ნოემბრამდე, 17 დღის განმავლობაში. მოკლა უცნობმა თავდამსხმელმა.
ბიოგრაფია
რენე მუავადი დაიბადა 1925 წლის 17 აპრილს ქალაქ ზღარტაში, რომელიც მდებარეობდა საფრანგეთის სამანდატო ტერიტორიაზე. იგი სწავლობდა ტრიპოლის სკოლა დე ლა სალიაში, რის შემდეგაც სწავლა განაგრძო წმინდა იოსების კოლეჯში, რომელიც მდებარეობდა ქალაქ აინტურაში. კოლეჯის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო ბეირუთის წმინდა იოსების უნივერსიტეტში, სადაც 1947 წელს მიენიჭა იურისტის სპეციალობა. მუშაობდა აბდალა იაფის იუიდიულ ფირმაში, რომელსაც 7-გზის ეკავა ლიბანის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა.
1951 წელს მუავადმა პირველად მოსინჯა პოლიტიკაში ძალები, შეეცადა ეროვნულ ასამბლეაში კენჭი ეყარა ქალაქ ზღარტიდან, მაგრამ დამარცხდა, რადგან გამოვლინდა ალიანსი მასსა და ფრანგულ კლანს შორის. თუმცა იგი შემდგომ მაინც აირჩიეს ქვეყნის პარლამენტში. 1957 წელს იგი პარლამენტარი გახდა. მუავადის ხელახლა არჩევა მოხდა ასევე 1960, 1964, 1968 და 1972 წლებში. 1972 წლის არჩევნები აღმოჩნდა ბოლო მის მიერ პრეზიდენტის თანამდებობის დაკავებამდე, რადგან 1975-1990 წლებში ქვეყანაში მიმდინარე სამოქალაქო ომმა გარკვეული ვადით გადადო საპარლამენტო არჩევნები.
1952 წელს მუავადი დააპატიმრეს ქალაქ ალეიში, იმ მასობრივ არეულობებში მონაწილეობისათვის, რომელმაც გამოიწვია დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ლიბანის პირველი პრეზიდენტის, ბიშარა ელ-ხურის გადადგომა, თუმცა მალევე გაათავისუფლეს და გაემგზავრა ლატაკიაში, სირიაში, ხოლო შემდეგ ეგვიპტეში სადაც იგი ცხოვრობდა რამდენიმე წლის განმავლობაში. ეგვიპტეში იგი შეხვდა და პირადად გაიცნო პრეზიდენტი გამალ აბდელ ნასერი.
პარლამენტში არჩევის შემდეგ რენე მუავადი ფუად შეჰაბის აქტიური მომხრე გახდა, მასთან ერთად იგი ხელმძღვანელობდა პარლამენტის საფინანსო და საბიუჯეტო კომიტეტს, 1961 წლის 31 ოქტომბრიდან 1964 წლის 20 თებერვლამდე რაშიდ ქარამეს მთავრობაში ეკავა საფოსტო კავშირისა და ტელეკომუნიკაციების მინისტრის თანამდებობა. 1969 წლის 16 იანვრიდან 24 ნოემბრამდე ეკავა საზოგადოებრივ საქმეთა მინისტრის თანამდებობა. 1970 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მან მხარი დაუჭირა სულეიმან ფრანჟიეს. ამის შემდეგ დიდი ხნის განმავლობაში იგი მნიშვნელოვან თანამდებობაზე არ ყოფილა. 1980 წლის 25 ოქტომბერს იგი პრეზიდენტ ილიას სარკისის მთავრობაში დაინიშნა განათლებისა და კულტურის მინისტრად და აღნიშნული თანამდებობა ეკავა 1982 წლის 24 სექტემბრამდე.
1989 წლის 5 ნოემბერს რენე მუავადი აირჩიეს ქვეყნის პრეზიენტად. 17 დღის შემდეგ, როდესაც იგი ბრუნდებოდა დამოუკიდებლობის დღისადმი მიძღვნილი ზეიმიდან, დასავლეთ ბეირუთში მისი ავტომანქანა კოლონასთან ერთად აფეთქდა. აფეთქების შედეგად დაიღუპა მუავადი და 23 ადამიანი. თავდასხმის მოტივი და ორგანიზატორები დღემდე არ არის გარკვეული.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანის პრეზიდენტები კატეგორია:მოკლული პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989
ვალილარი
ვალილარი (Valilar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში.
ჩინეთის ტურიზმი
ტურიზმი ჩინეთში მნიშვნელოვანი ინდუსტრიაა. ჩინეთის ეკონომიკური რეფორმის შემდეგ უკანასკნელი წლების განმავლობაში ტურიზმის დონე ძალიან გაიზარდა. მოგზაურობის ბუმი ახალი მდიდარი საშუალო კლასის გაჩენამ და ხელისუფლების მიერ გადააგილებასთან დაკავშირებული შეზღუდვების შესუსტებამ გამოიწვია. ჩინეთი მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე მონახულებადი ქვეყანაა.
2015 წლის მონაცემებით ჩინეთი მსოფლიო მასშტაბით მეოთხე ადგილზეა (საფრანგეთის, აშშ-ისა და ესპნანეთის შემდეგ) მიღებულ ტურისტთა რაოდენობით. წლის განმავლობაში საერთაშორისო ტურისტთა რაოდენობამ 56.9 მილიონი ტურისტი შეადგინა. 2016 წელს ჩინეთი 59.27 მილიონმა ტურისტმა მოინახულა. უცხოელ ტურისტთა უმრავლესობა ჰონგ-კონგიდან, მაკაოდან და ტაივანიდან იყო. იმ ტურისტებიდან რომლებმაც ჩინეთში სულ ცოტა ერთი ღამე გაათენეს 27.72 მილიონი ჰონგ-კონგიდან იყო, 4.81 მილიონი - მაკაოდან, ხოლო 5.09 მილიონი - ტაივანიდან. ჰონგ-კონგიდან, მაკაოდან და ტაივანიდან ჩამოსულ ტურისტთა გამოკლებით, უცხო ქვეყნებიდან ჩინეთში ჩასულ ტურისტთა საერთო რაოდენობამ 21.65 მილიონი შეადგინა.
2013 წელს, პირდაპირი, არაპირდაპირი და გამოწვეული სახით, ტურიზმის წილმა ჩინეთის მთლიანი შიდა პროდუქტის 9.3% შეადგინა. 2014 წელს მთლიან შიდა პროდუქტში მოგზაურობისა და ტურიზმის შენატანით (943.1 მილიარდი აშშ დოლარი) ჩინეთი მეორე ადგილზე იმყოფებოდა, ხოლო მოგზაურობისა და ტურიზმის სექტორში დასაქმებულ ადამიანთა რაოდენობით - პირველზე (66 086 000 სამუშაო ადგილი).
2017 წლის მოხსნების მიხედვით, მოგზაურობისა და ტურიზმის კონკურენტუნარიანობის ინდექსით (4.7 ქულა) ჩინეთი მსოფლიოს 136 ქვეყანას შორის მე-15 ადგილზეა. 2016 წლისთვის ქვეყანას 56 885 700 ტურისტი ეწვია, საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავალი კი 114 109 400 აშშ დოლარი იყო, რაც საშუალოდ ყოველი ტურისტის მიერ დახარჯულ 2 005, 9 აშშ დოლარს უდრის. მოგზაურობისა და ტურიზმის ინდუსტრიაში 22 489 600 სამუშაო ადგილია შექმნილი, რაც მთლიანი სამუშაო ადგილების 2.9%-ს შეადგენს. 2015 წელთან შედარებით ჩინეთმა ჩათვლაში 2 ადგილით ზევით აინაცვლა. საუკეთესო მაჩვენებლები ბუნებრივი რესურსებისა (მეხუთე ადგილი, 5.3 ქულა) და კულტურული რესურსებისა და ბიზნეს-მოგზაურობის (პირველი ადგილი, 6.9 ქულა) სვეტში აქვს, ხოლო ყველაზე ცუდი გარემოს მდგრადობის სვეტში (132-ე ადგილი 3.2 ქულა).
ისტორია
1949-1974 წლებში ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა უცხოელ ტურისტთათვის ჩაკეტილი იყო. 1970-იან წლებში დენ სიაოპინის გადაწყვეტილებით ჩინეთმა ტურიზმის ინდუსტრიის განვითარება დაიწყო. მთავარი სასტუმროების მშენებლობის პროგრამებმა როგორც სასტუმროთა, ისე ოჯახურ სასტუმროთა რაოდენობის ზრდას შეუწყო ხელი. ტურისტთათვის კიდევ უფრო მეტი ისტორიული და და ხედით გამორჩეული ადგილი განახლდა და გაიხსნა. გიდებისა და სხვა პერსონალის გადამზადებამ ტურიზმის სექტორის ადმინისტრაციის პროფესიონალიზმი აამაღლა.
1970-იანი წლების ბოლოს გატარებული ეკონომიკური რეფორმის შემდეგ ჩინეთი მსოფლიოს მოწინავე ტურისტული დანიშნულების ადგილი გახდა. 1978 წელს ჩინეთმა 230 000 საერთაშორისო ტურისტი მიიღო. შიდა და საერთაშორისო საჰაერო და სხვა სახის ტრანსპორტის განვითარების შემდეგ ტურიზმი უფრო მოსახერხებელი გახდა. 1980-იანი წლების შუა ხანებში უცხოელ ტურისტებს 250-ზე მეტი ქალაქის ნახვის შესაძლებლობა მიეცათ. მოგზაურებს მხოლოდ ვალიდური ვიზა ან ბინადრობის უფლება, რათა 100 ადგილი მოენახულებინათ. ადგილობრივებს მოგზაურობისთვის საჯარო უსაფრთხოების ბიუროსაგან მოგზაურობის ნებართვა სჭირდებოდათ. 1985 წელს დაახლოებით 1.4 მილიონი უცხოელი ტურისტი ეწვია ჩინეთს, ტურიზმის სექტორიდან გამომუშავებულმა თანხამ კი 1.3 მილიარდი აშშ დოლარი შეადგინა.
ვიზიტორთა სტატისტიკა
ჩინეთში ჩასულ ვიზიტორთა სტატისტიკა 2013-2016 წლებში:
ტურისტული რესურსები
ჩინეთის ტურისტული რესურსები შესაძლოა დაიყოს სამ მთავარ ჯგუფად: ბუნებრივი ძეგლები, ისტორიული და კულტურულიი ძეგლები და ხალხური წეს-ჩვეულებები.
ბუნებრივი ძეგლები
ტაიშანს აღმოსავლეთით, ჰენგშანს სამხრეთით, ჰუას მთას დასავლეთით, ჰენგის მთას ჩრდილოეთით და სონგის მთას ჩინეთის ცენტრში ანტიკური პერიოდიდან მოყოლებული წმინდა მთებს უწოდებენ. სხვა მთებს შორის სილამაზით გამორჩეულია ანხოიში მდებარე ხუანშანი, რომელიც უჩვეულო კლდეებით, ხუანშანის ფიჭვით (Pinus hwangshanensis) და ცხელი წყაროებითაა ცნობილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ტურიზმი კატეგორია:აზიის ტურიზმი კატეგორია:ჩინეთის ინდუსტრია
ირემელი
ირემელი (Иремель; Ирәмәл) — მთის მასივი რუსეთში, ბაშკირეთში. მდებარეობს სამხრეთ ურალში. წარმოადგენს მრავალმწვერვალიან მასივს, რომლის შემადგენლობაში ძირითადად გამოიყოფა: დიდი ირემელი (1582,3 მ) და მცირე ირემელი (1449,4 მ), რომლებიც ერთმანეთისაგან უნაგირისებრი მონაკვეთით არიან გამოყოფილი, რომლის სიგანეა დაახლოებით 1 კილომეტრი, ხოლო სიმაღლე 1200-1250 მ. მასივის შემადგენლობაშია აგრეთვე მთა ჟერებჩიკი (1184 მ).
ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია 12 კილომეტრზე, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ 8 კილომეტრზე. მასივის მთისძირში განლაგებულია მდინარეების: თიგინის, სინიაკის, დიდი ავნიარის, კარაგაიკისა და თიულიუკის სათავეები. ეს მდინარეები ბაშკირეთის უგრძესი მდინარის — ბელაიის შენაკადებია.
დამახასიათებელია რელიეფის სხვადასხვა ფორმები, მათ შორის: კურუმები, ქვიური ქალაქები და მოწმეები. ირემელი აგებულია კვარციტ-ქვიშაქვებით. ნიშანდობლივია ლანდშაფტების მაღალი სარტყლურობა. ფერდობები შემოსილია წიწვოვანი ტყით, ხოლო მწვერვალზე მთის ტუნდრაა. კალთები ძლიერ არის დანაწევრებული.
ორონიმი (მწვერვალის სახელწოდება) ძალიან ძველია, არ აქვს ერთმნიშვნელოვანი ეტიმოლოგია, იგი რეკონსტრუირებულია ბაშკირული და მონღოლური ენებისაგან.
ფრთიანა
მინი ფრთიანა (Samara) — მცენარის ნაყოფი (კაკლუჭას ტიპისაა), რომელსაც ბრტყელი ტყავისებური ან აპკისებური დანამატი აქვს. ასეთია არყის, თელის, იფნის, ნეკერჩხლის და სხვათა ნაყოფი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაყოფის მორფოლოგია
ყაისა
ყაისა (Qaysa) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	3 595 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ვარვარა (ევლახი)
ვარვარა (Varvara) — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  1 634 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
Linear (ფილმი)
Linear — 2009 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია ანტონ კორბეინი. ფილმში შეტანილია მუსიკა ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს 2009 წლის სტუდიური ალბომიდან No Line on the Horizon. იგი ალბომის რამდენიმე გამოცემასთან ერთად, ციფრულ და DVD ფორმატებში გავრცელდა.
ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ესუ) (Երևանի Պետական Համալսարան, ԵՊՀ) — საჯარო სასწავლო დაწესებულება სომხეთის დედაქალაქ ერევანში. დაარსდა 1919 წლის 16 მაისს. მოიცავს 110 ცალკეულ განყოფილებას და არის სომხეთის უდუდესი უნივერსიტეტი. 3 150 თანამშრომლიდან 1 190 არის მასწავლებელი, მათ შორის: 25 აკადემიკოსი, 130 პროფესორი, 700 დოცენტი და 360 ლექტორი. უნივერსიტეტის საბაკალავრო პროგრამაზე 8 500 სტუდენტი სწავლობს, სამაგისტრო პროგრამაზე კი 1 350, მათ შორის 300 უცხოეთიდან.
ლექციები სომხურ ენაზე იკითხება, თუმცა უცხოელებისთვის შესაძლებელია რუსულ და ინგლისურ ენებზეც. აკადემიური წელი 1 სექტემბრიდან 30 ივნისამდე გრძელდება.
ისტორია
ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 1919 წლის მაისში დაარსდა, ოფიციალურად კი 1921 წლის 23 იანვარს გაიხსნა.
თავდაპირველად უნივერსიტერს „ერევნის პოპულარული უნივერსიტეტი“ ეწოდებოდა. მისი პირველი შენობა, რომელიც ყოფილ სასწავლო სემინარიის შენობაში იყო განთავსებული, ასტაფიანის (ამჟამად აბოვიანის) ქუჩაზე იყო.
ამ დროს უნივერსიტეტს მხოლოდ ორი: სოციალური და ფიზიკური ფაკულტეტები გააჩნდა. შემდგომ დაემატა აგრარარული და ტექნიკური. 1923 წელს ესუ-ს პოლიტექნიკური, სამედიცინო და პედაგოგიკური ფაკულტეტებიც შეემატა.
ერევნის საერთაშორისო უნივერსიტეტი სომხეთში „დედა უნივერსიტეტად“ იწოდება.
რეიტინგი
უნივერსიტეტების საერთაშორისო რეიტინგში, რომელიც 2010 წელს გამოქვეყნდა, ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 1394-ე ადგილს იკავებს 2000 უნივერსიტეტს შორის, რომლებიც ამ სიაში მოხვდნენ (სხვადასხვა რეიტინგის მიხედვით მსოფლიოში სულ 20 000-მდე უნივერსიტეტია ) და ამ შედეგით უსწრებს სომხეთის ყველა სხვა უნივერსიტეტს.
ფიზიკის ფაკულტეტი
პროფესიები
ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სპეციალისტების მომზადება ფიზიკისა და მათემატიკის სფეროში 1922 წლიდან დაიწყო. ფიზიკოსისა და მათემატიკოსის პროფესიების ცალკე გამოყოფა კი 1933 წელს მოხდა სომხეთში ფიზიკის განვითარების მიზნით.
1959 წელს ერთმანეთისგან უკვე ფიზიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტები გამოიყო, მიზანი კვლავ ფიზიკის განვითარება და სომხეთში ფიზიკოსების რაოდენობის გაზრდა იყო. ფიზიკის ფაკულტეტის პირველი დეკანი ნორაირ კოჩარიანი გახდა.
ფაკულტეტის გუნდი მაღალი დონის პროფესიონალებითაა დაკომპლექტებული. სამი აკადემიკოსი, ხუთი ასოციაციის წევრი, 36 მეცნიერების დოქტორი და 80-ზე მეტი მეცნიერი ჩართულია სასწავლო პროცესში.
2006-2007 სასწავლო წლიდან ფაკულტეტი ამზადებს სტუდენტებს ფიზიკის პედაგოგებად.
სამეცნიერო კვლევები მიმდინარეობს უნივერსიტეტის ლაბორატორიაში, რომელიც აღჭურვილია ყველა საჭირო დანადგარით.
უნივერსიტეტს ასევე აქვს კომპიუტერების ოთახი, რაც საშუალებას აძლევს სტუდენტებს თანამედროვე ტექნოლოგიებთან კავშირის ქონასა და მის გამოყენებაში სამეცნიერო კვლევებისას.
სხვადასხვა საერთაშორისო გრანტით და კერძო დაფინანსებებით ან სახელმწიფო ბიუჯეტით უნივერსიტეტი ბევრ პროექტს ახორციელებს ფიზიკის ფაკულტეტზე.
ამჟამად ფაკულტეტს 13 საერთაშორისო გრანტი (სულ $1.5 მილიონამდე) გააჩნია, 15 პროექტს კი სახელმწიფო ბიუჯეტი უფინანსებს.
მექანიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტი
პროფესიები მათემატიკის სფეროში სპეციალისტების მომზადება ერევნის საერთაშორისო უნივერსიტეტში 1922 წელს დაიწყო ფიზიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1933 წელს მათემატიკოსობა ცალკე გამოიყო, 1959 წელს კი მათემატიკის ფაკულტეტი ფიზიკის ფაკულტეტს გამოეყო და ახალი მექანიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტი შეიქმნა. 1963 წელს კიბერნეტიკული მათემატიკის სწალვა ამ ფაკულტეტზე დაიწყო, შემდგომში კი ინფორმატიკისა და გამოყენებითი მათემატიკის ფაკულტეტზე გაგრძელდა.
1988 წელს მექანიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტი ორად გაიყო, თუმცა 2007 წელს ისევ გაერთიანდა.
ამჟამად ოთხი აკადემიკოსი, ოთხი ასოციაციის წევრი, 17 მეცნიერების დოქტორი და 45 ფიზიკო-მათემატიკოსია ჩართული სასწავლო პროცესში. ფაკულტეტი სტუდენტებს სამ პროფესიაში ამზადებს: მათემატიკოსი, აქტუალური მათემატიკის სპეციალისტი და მექანიკოსი. სწავლა სამ დონეზე მიმდინარეობს: ბაკალავრი, ხელოვნების ოსტატი და მაგისტრატურა.
ფაკულტეტი ამზადებს მაღალ კვალიფიცირებულ სპეციალისტებს მათემატიკის სხვადასხვა სფეროში.
ფაკულტეტის კურსდამთავრებული იღებს ბაკალავრის, მათემატიკის ოსტატის და მათემატიკის პედაგოგის დიპლომს. მათ შეუძლიათ იმუშაონ სხვადასხვა სამეცნიერო კვლევებზე ან საშუალო სკოლაში.
ფაკულტეტი ფოკუსს აკეთებს მათემატიკური უნარების გაუნჯობესებაზე, რაც დღესდღეობით საკმაოდ მოთხოვნადია. აქტუალური მათემატიკის სპეციალობის დამატება, რომელიც აერთიანებს მათემატიკოსის, ფინანსისტის, სოციოლოგისა და ინვესტიციების მენეჯერის პროფესიებს, ამ მიზნისკენ გადადგმული ნაბიჯია.
ფაკულტეტის სტუდენტებს აქვთ საშუალება ისარგებლონ უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკით, ელექტრო ბიბლიოთეკით და ინტერნეტით.
რადიოფიზიკის ფაკულტეტი
პროფესიები ფაკულტეტი 1975 წლის ივნისში დაარსდა, ფიზიკის ფაკულტეტის ბაზაზე. კურსდამთავრებულებს აქვთ ღრმა ცოდნა ფიზიკასა და თანამედროვე ინჟინერიის სფეროში.
1975 წელს ამ ფაკულტეტის 4 ჯგუფი 371 მოსწავლეს იტევდა, 1980-იანი წლების შუაში კი მათმა რიცხვმა 650-ს მიაღწია.
დაარსების დღიდან ფაკულტეტი 2500-მდე სტუდენტმა დაამთავრა. 200 მათგანს სხვა სამეცნიერო წოდებაც აქვს, მათი უმრავლესობა წარმატებული მეცნიერი გახდა, ნაწილი კი ამავე ფაკულტეტში აგრძელებს მუშაობას.
ინფორმატიკისა და გამოყენებითი მათემატიკის ფაკულტეტი
პროფესიები ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ინფორმატიკისა და გამოყენებით მათემატიკის ფაკულტეტი მოწინავეა როგორც პროგრამისტების, ისე მკვლევარ მეცნიერების გადამზადებაში.
ფაკულტეტი 1971 წელს დაარსდა. მისი კურსდამთავრებულები სხვადასხვა ქვეყანაში მუშაობენ საკვლევ ინსტიტუტებში, ბანკებში, სახელმწიფო დაწესებულებებში და სხვ.
ქიმიის ფაკულტეტი
პროფესიები ქიმიის შესწავლა უნივერსიტეტში 1921 წლიდან დაიწყო. 1927 წელს ქიმიის ფაკულტეტი ორ: ფიზიკურ და ორგანულ ქიმიად გაიყო.
ეს ფაკულტეტი მსოფლიოს მასშტაბითაა ცნობილი თავისი სამეცნიერო ცენტრით.
ბიოლოგიის ფაკულტეტი
პროფესიები ბიოლოგიის ფაკულტეტი 1933 წელს გაიხსნა, თუმცა მას შემდეგ რამდენიმეჯერ დახურეს.
ამჟამად ფაკულტეტზე 500 სტუდენტი სწავლობს, დასაქმებული პერსონალის რაოდენობა კი 130-მდე აღწევს.
გეოგრაფიისა და გეოლოგიის ფაკულტეტი
პროფესიები გეოგრაფიისა და გეოლოგიის ფაკულტეტი 1933 წელს ჩამოყალიბდა, მალე ისინი ერთმანეთისგან გამიჯნეს, თუმცა 2008 წლიდან ფაკულტეტი ისევ ამ სახელით აგრძელებს არსებობას.
სტუდენტების რაოდენობა 684-ია, მათ სწავლას კი ერთი აკადემიკოსი, 7 პროფესორი, 32 პროფესორის ასისტენტი და 16 ლექტორი უზრუნველყოფს.
ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი
ფაკულტეტის დაარსების პროცესი 1964 წლიდან იწყება, პირველი კურსდამთავრებულები კი 1969 წელს იყვნენ.
ფაკულტეტი რამდენიმეჯერ დააცალკევეს ან სხვა ფაკულტეტს შეუერთეს. დღევანდელი სახელწოდება კი 2008 წელს მიიღო.
სოციოლოგიის ფაკულტეტი
სოციოლოგიის ფაკულტეტი 2004 წელს შეიქმნა, მას შემდეგ რაც ერთმანეთისგან გაიმიჯნა ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტები.
ფაკულტეტი გერმანიის, შვედეთის და შვეიცარიის რამდენიმე უნივერსიტეტთან თანამშრომლობს.
თეოლოგიის ფაკულტეტი
თეოლოგიის ფაკულტეტი 1995 წლის 1 სექტემბერს დაარსდა.
ფაკულტეტზე რამდენიმე მიმართულება ისწავლება: თეოლოგია, რელიგიის ისტორია და სომხური ეკლესია (2006-2007 სასწავლო წლის შემდეგ).
ისტორიის ფაკულტეტი
ეს ფაკულტეტი ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაარსების დღიდან არსებობს, თუმცა დროთა განმავლობაში ცვლილებები განიცადა.
სულ ფაკულტეტზე 7000-მდე სტუდენტს უსწავლია. ფაკულტეტს 2 საკვლევი ლაბორატორია გააჩნია.
სომხური ფილოლოგია
პროფესიები სომხური ფილოლოგია უნივერსიტეტის დაარსების პირველი წლიდან ისწავლება. დღეს დამოუკიდებელი ფაკულტეტები სხვადასხვა ენის ფილოლოგიისა, სწორედ მისგან წარმოიშვნენ.
სომხეთის მესამე პრეზიდენტი სერჟ სარქისიანი სწორედ ამ ფაკულტეტის კურსდამთავრებულია.
რუსული ფილოლოგია
პროფესიები ფაკულტეტზე სწავლება ორ ეტაპიანია: ბაკალავრიატი და ხელოვნების ისტატი. სწავლება სამი მიმართულებით მიმდინარეობს რუსული ლიტერატურა, ტიპოლოგია, რუსული ენა.
ამჟამად ფაკულტეტზე 80-მდე ლექტორი ასწავლის.
აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი
პროფესიები ფაკულტეტი უნივერსიტეტის დაარსებისთანავე შეიქმნა, პირველი ლექტორი გევორგ ასატური იყო.
ამჟამად ფაკულტეტზე 525 სტუდენტი სწავლობს.
რომაული და გერმანული ფილოლოგია
პროფესიები ფაკულტეტი 1991 წელს დაარსდა ფილოლოგიური ფაკულტეტის რომაული და გერმანული ენების დეპარტამეტის ბაზაზე.
ამჟამად ფაკულტეტზე დაახლოებით 200 ლექტორი ასწავლის 1700-მდე სტუდენტს.
ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი
ფაკულტეტზე არსებობს დისტანციური სწავლება რაც ხელს უწყობს სტუდენტებს სწავლის პარალელურად სხვადასხვა ადგილას გაიარონ პრაქტიკა.
ეკონომიკის ფაკულტეტი
პროფესიები ეკონომისტების მომზადება ერევნის საერთაშორისო უნივერსიტეტში 1921 წლიდან დაიწყო, თუმცა ფაკულტეტი მხოლოდ 1975 წელს ჩამოყალიბდა.
იურიდიული ფაკულტეტი
პროფესიები იურიდიული ფაკულტეტი ერთ-ერთი უძველესია ერევნის სახელმწიიფო უნივერსიტეტში.
ფაკულტეტზე სწავლება შვიდი სხვადასხვა მიმართულებით მიმდინარეობს.
საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი
პროფესიები ფაკულტეტი 1990 წელს დაარსდა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის უნივერსიტეტები
დამპალას ციხე-გალავანი
დამპალას ციხე-გალავანი — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზიანის ცენტრში. აგებულია XVIII საუკუნის II ნახევარში. ნაშენია რიყის ქვით, აგური გამოყენებულია კოშკების კონსტრუქციულ ადგილებში და ქონგურებზე. ციხე-გალავანი ძლიერ დაზიანებულია: გალავანის დიდი ნაწილი და კოშკების ზედა სართულები დანგრეულია. გალავანი ორიარუსიანია, თითქმის კვადრატული (32,2X38,6 მ). შესასვლელი აღმოსავლეთ მხარესაა. ქვედა იარუსი ყრუა, ზედაში კი სათოფურებია დატანებული. საბრძოლო ბილიკი ხის ყოფილა. გალავნის ოთხივე კუთხეში ცილინდრული კოშკი დგას. კოშკების პირველი სართული ყრუკედლებიანია, შესასვლელი მეორე სართულზეა. მეორე და მესამე სართულის კედლებში თითო ბუხარი და სათოფურია. კოშკებში სართულშუა გადახურვა ხის ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია: მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები კატეგორია: მცხეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ლუქსემბურგის პროვინცია (ბელგია)
1839 წლამდე იგი ლუქსემბურგის დიდი საჰერცოგოს კუთვნილება იყო. პროვინციის მოსახლეობა ძირითადად ფრანგულენოვანია, ლუქსემბურგთან სასაზღვრო ზოლში ცხოვრობს ლუქსემბურგულ ენაზე მოსაუბრე უმცირესობა.
მაია შილაკაძე
მაია შილაკაძე (დ. 17 თებერვალი, 1965, თბილისი) — ქართველი აკრობატი. სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1979, 1980, 1981). მსოფლიოს თასის გათამაშების ორგზის მეორე პრიზიორი (1981,1984). სსრკ თასის სამგზის მფლობელი (1980, 1981, 1982), მეორე პრიზიორი (1979) და სსრკ მოსწავლეთა XV სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1978). სსრკ ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1979). სსრკ საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. ევროპისა და მსოფლიოს ჩემპიონი (1980, პოზნანი, პოლონეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:ქართველი აკრობატები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები მ
გევორგ კარაპეტიანი
გევორგ კარაპეტიანი (Գևորգ Կարապետյան; დ. 10 ივნისი, 1990, ერევანი, სომხეთი) — სომეხი ფეხბურთელი. პოზიციით ფორვარდი. მისი უკანასკნელი გუნდი არის გაერთიანებული საფეხბურთო ლიგის გუნდი „Orange County Blues FC“.
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2023
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2023 — რაგბის რიგით მე–10 მსოფლიო ჩემპიონატი, რომელიც 2023 წლის 8 სექტემბრიდან – 28 ოქტომბრამდე საფრანგეთში გაიმართება. ტურნირის გახსნისა და ფინალური მატჩები პარიზის ჩრდილოეთით, სენ-დენის კომუნაში მდებარე სტად დე ფრანსზე ჩატარდება. ჩემპიონატი უილიამ უებ ელისის მიერ სპორტის ამ სახეობის „გამოგონების“ მე-200 წლისთავს მიეძღვნება. ჩვეულებრივ, ტურნირი ექვსი კვირა გრძელდებოდა, მაგრამ 2021 წლის 23 თებერვალს მსოფლიო რაგბიმ დამატებითი კვირა დააანონსა, რათა მოთამაშეებს დასვენებისა და ძალების აღსადგენად მეტი დრო ჰქონოდათ. ეს ნიშნავს, რომ გუნდებს სულ მცირე ხუთი დასვენების დღე ექნებათ, რაც აღდგენასა და ტურნირისთვის მომზადებაში შეუწყობს ხელს. მსოფლიო ჩემპიონატს საფრანგეთი უკვე მესამედ უმასპინძლებს, მანამდე 2007 წლის ჩემპიონატი მიიღო, ხოლო 1991 წელს აღნიშნულ ტურნირს ინგლისთან, ირლანდიასთან, შოტლანდიასა და უელსთან ერთად უმასპინძლა.
გევორგ კარაპეტიანი
ახალგაზრდული კარიერა
2007-2008 წლებში კარაპეტიანი არარატი ერევანის რეზერვთან ერთად თამაშობდა სომხეთის პირველ ლიგაში. მან ლიგაში სულ 37 თამაში ითამაშა და 10 გოლი გაიტანა. აგრეთვე 3-ჯერ გამოჩნდა სომხეთის თასზე.
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2023
ჩემპიონატზე სადებიუტო გამოსვლა ექნება ჩილეს ნაკრებს, რომელიც არსებობის მანძილზე პირველად მოხვდა ტურნირის ფინალურ ეტაპზე.
გევორგ კარაპეტიანი
პროფესიონალური კარიერა
2009 წელს კარაპეტიანი სათამაშოდ კლუბის პირველ გუნდში გადავიდა და აქვე თამაშობდა 2011 წლამდე. საბოლოოდ, მან კლუბში 22 თამაში ჩაატარა და 22 გოლი გაიტანა; მისი გუნდში ყოფნის პერიოდში არარატი ერევანი სომხეთის პირველ ლიგასა და სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგაში ასპარეზობდა. 2012 წელს იგი გადავიდა აგრეთვე პრემიერ ლიგის გუნდ ბანანცში. იგი კლუბში 2015 წლამდე რჩებოდა. ამ დროში კარაპეტიანმა 70 მატჩი ჩაატარა და ჯამში 28 გოლი გაიტანა. იგი რამდენჯერმე გუნდთან ერთად გამოჩნდა 2014-15 წლების უეფას ჩემპიონთა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზე. მომდევნო სეზონი მან კლუბ მიკასთან ერთად ჩაატარა. მან 12 თამაშში მიიღო მონაწილეობ და 9 გოლი (2 თასზე) გაიტანა. მიკასთან მცირე პერიოდი ყოფნის შემდეგ, იგი ალაშკერტს შეუერთდა. მიუხედავად იმისა, რომ ალაშკერტის სახელით პრემიერ ლიგაში არასოდეს უთამაშია, მან მონაწილეობა მიიღო 2015-16 წლების ევროპა ლიგის რამდენიმე თამაშში.
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2023
მასპინძელი ქალაქები და სტადიონები
ა სტადიონი/ადგილი გამოიყენებოდა 2007 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე. ბ სტადიონი/ადგილი გამოიყენებოდა 1999 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე.
გევორგ კარაპეტიანი
პროფესიონალური კარიერა
2016 წლის მარტში გამოცხადდა, რომ კარაპეტიანმა გაერთიანებული საფეხბურთო ლიგის კლუბ „Orange County“-სთან კონტრაქტი გააფორმა.
საერთაშორისო კარიერა
2011-2012 წლებში კარაპეტიანი ირიცხებოდა სომხეთის ეროვნულ 21-წლამდელთა საფეხბურთო ნაკრებში. იგი ნაკრების მაისურით 2013 წლის ევროპის 21-წლამდელთა ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპზე ასპარეზობდა. მან სულ 6 თამაშში მიიღო მონაწილეობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები
ადამიანის უფლებები ომანში
ადამიანის უფლებები ომანში — ისლამურ შარიათზე დამყარებული კანონთა სისტემა. ომანი არის აბსოლუტური მონარქია, რომელშიც მთელი საკანონმდებლო, აღმასრულებელი და სასამართლო ხელისუფლება მემკვიდრეობითი სულთნის ხელშია. აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის მოხსენებაში, რომელიც 2010 წლის პირობებს ემყარებოდა, შეაჯამეს ქვეყანაში ადამიანის უფლებების მდგომარეობა და დაადასტურეს, რომ მთავრობა „ზოგადად პატივს სცემს თავისი მოქალაქეების უფლებებს“. ადამიანის უფლებათა დაცვის რამდენიმე საერთაშორისო ჯგუფმა ომანის ადამიანის უფლებების მდგომარეობა უაღრესად კრიტიკული თვალსაზრისით აღწერა. მოხსენების თანახმად, 2015 წლის 20 დეკემბერს პოეტი და სატელევიზიო პროდიუსერი ნასერ ალ-ბადრი გამოიძახეს პოლიციის სპეციალურ განყოფილებაში და დააკავეს 12 დღის განმავლობაში ბრალდებისა და სასამართლო განხილვის გარეშე. მოხსენებაში ნათქვამია, რომ ომანის ადამიანის უფლებათა ობსერვატორიამ განაცხადა, რომ ალ-ბადრი დააპატიმრეს იმ ტვიტების გამო, რომლებიც მან გამოაქვეყნა, სადაც გააკრიტიკა სულთანი ქაბუსი და ქვეყნის ეკონომიკის მდგომარეობა. ომანის წესდების ( კონსტიტუციის ) 41-ე მუხლი სისხლის სამართლის დარღვევად მიიჩნევს სულთნის მიმართ ყოველგვარ კრიტიკას, სადაც ნათქვამია, რომ სულთნის „პიროვნება ხელშეუხებელია, პატივისცემა სავალდებულოა და მისი ბრძანებები უნდა შესრულდეს“.
Freedom House–მა ქვეყანა შეაფასა, როგორც „არათავისუფალი“ და Human Rights Watch–ის დამკვირვებელმა, 2012 წლის დეკემბერში ომანის  და „ყურის კიდევ ხუთი პატარა ქვეყნის“ მიმოხილვაში აღნიშნა: საერთო ჯამში საკმაოდ ღარიბია. . . . მცირე პატივისცემაა ისეთი ძირითადი სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებების მიმართ, როგორიცაა გამოხატვის თავისუფლება, შეკრება და გაერთიანება. როგორც წესი, მშვიდობიანი დისიდენტები მკაცრ რეპრესიებს განიცდიან. მართლმსაჯულების განხორციელება ძალზე პერსონალიზირებულია, სათანადო პროცესების შეზღუდული დაცვით, განსაკუთრებით პოლიტიკურ და უსაფრთხოების საკითხებთან დაკავშირებით. ბერტელსმანის ფონდის 2012 წლის ანგარიშში ნათქვამია, რომ „ომანის სამართლებრივი კოდექსი თეორიულად იცავს სამოქალაქო თავისუფლებებსა და პიროვნულ თავისუფლებებს, რეჟიმი კი რეგულარულად უგულებელყოფს ორივეს. ამიტომ, ომანი არ შეიძლება ჩაითვალოს თავისუფალ ქვეყნად ”.
მეორეს მხრივ, შუა აღმოსავლეთის კონცერნმა, 2011 წლის ანგარიშში, განაცხადა, რომ ომანის ბოლოდროინდელი მდგომარეობა ადამიანის უფლებების შესახებ, ზოგადად, კარგი იყო, დაპატიმრებისა და სასამართლო პროცედურების დაცვით და ციხის მისაღები პირობებით, მიუხედავად იმისა, რომ მან შეზღუდა გამოხატვისა და შეკრების თავისუფლება.
საპროტესტო აქციების მომიტინგეების მიერ უფრო მეტი თავისუფლებისა და ადამიანის უფლებების მოთხოვნის შემდეგ, ომანში სიტყვის, შეკრებისა და გაერთიანების თავისუფლების არსებული მკაცრი შეზღუდვები კიდევ უფრო გამკაცრდა 2011 წლის დასაწყისიდან.
წამებისგან თავისუფლება
წამების პრაქტიკა ფართოდ არის გავრცელებული ომანის სახელმწიფო სადამსჯელო დაწესებულებებში და გახდა სახელმწიფოს ტიპური რეაქცია პოლიტიკური პროტესტის მიმართ. წამების მეთოდები, რომლებიც გამოიყენება ომანში, მოიცავს იმიტირებულ სიკვდილით დასჯას, ცემას, განმარტოებას, ტემპერატურის უკიდურეს ცვლილებას და მუდმივ ხმაურს, შეურაცხყოფასა და დამცირებას. უამრავი ინფორმაცია გავრცელდა წამებისა და დასჯის სხვა არაადამიანურ ფორმებზე, რომლებიც ომანის უსაფრთხოების ძალებმა გამოიყენეს მომიტინგეებისა და დაკავებულების მიმართ. 2012 წელს დაკავებულმა რამდენიმე პატიმარმა პრეტენზია გამოთქვა ძილის უკმარისობის, ექსტრემალური ტემპერატურისა და იზოლირების შესახებ. ომანის ხელისუფლებამ სულთან ალ-საადი განმარტოებულ საკანში დატოვა, მას ადვოკატთან და ოჯახთან შეხვედრაზე უარი უთხრეს, აიძულეს შავი ტომარა აეტანა თავზე როდესაც იგი საკანიდან გავიდოდა, მათ შორის საპირფარეშოთი სარგებლობისას და უთხრეს, რომ მისმა ოჯახმა „მიატოვა“ და სთხოვეს, რომ დაეპატიმრებინათ იგი.
გატაცებები და თვითნებური დაპატიმრებები
2014 წლის აგვისტოში ომანელი მწერალი და ადამიანის უფლებათა დამცველი მოჰამედ ალფაზარი, ელექტრონული ჟურნალის მოვატინის „მოქალაქე“ დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი, გაუჩინარდა მასკატის ალ-ყურუმის რაიონის პოლიციის განყოფილებაში გადასვლის შემდეგ. მისი ადგილსამყოფელისა და მდგომარეობის შესახებ ინფორმაცია უცნობი იყო. ომანის მთავრობა უარყოფს მის დაკავებას და უარს აცხადებდა მისი ადგილსამყოფელის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნებაზე. იგი ამჟამად გადასახლებულია დიდ ბრიტანეთში. მინი|252x252პქ| მოჰამედ ალფაზარი, მწერალი და ჟურნალისტი, რომელიც ახლა დიდ ბრიტანეთში ცხოვრობს.
ინტერნეტის უფლებები
ომანი მონაწილეობს პორნოგრაფიული ვებსაიტების, გეი და ლესბოსური შინაარსის, ისლამისადმი კრიტიკული შინაარსის, უკანონო ნარკოტიკების შესახებ ანონიმური საიტების გაფილტვრაში. პოლიტიკური შინაარსის ტექნიკური გაფილტვრის ფაქტი არ არსებობს, მაგრამ კანონები და რეგულაციები ზღუდავს თავისუფალ გამოხატვას ინტერნეტით და ხელს უწყობს თვითცენზურას.
ბავშვთა უფლებები
ომანში დაბადებული ბავშვი ბიოლოგიურ მამისგან იღებს მემკვიდრეობას დაწყებითი სკოლის განათლება უფასოა, მაგრამ არ არის სავალდებულო. ომანი არ არის მონაწილე ბავშვთა საერთაშორისო გატაცების სამოქალაქო ასპექტების შესახებ 1980 წლის ჰააგის კონვენციაში.
ქალთა უფლებები
ომანი არის გაეროს კონვენციის მონაწილე ქალთა დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის შესახებ და აქვს სამთავრობო კომიტეტი, რომელიც აკონტროლებს შესაბამისობას. მიუხედავად იმისა, რომ ქალების დისკრიმინაცია ტექნიკურად აკრძალულია, ქალები ოფიციალურად სარგებლობენ თანასწორობით ისეთ საკითხებში, როგორიცაა შრომითი უფლებები, კულტურული ტრადიციები კვლავ უარყოფს სქესის თანასწორობას, ხოლო შარიათის კანონი აგრძელებს დისკრიმინაციის პრაქტიკულად დაცვას. 2008 წლიდან ქალი სარგებლობდა საკუთრების საკუთრების ისეთივე უფლებით, როგორც მამაკაცი და 2010 წლისთვის ქალებს შეუძლიათ დაქორწინება მშობლების თანხმობის გარეშე. ამასთან, შარიათის თანახმად, მუსლიმ ქალებს არ შეუძლიათ დაქორწინდნენ არამუსლიმი კაცებზე, მიუხედავად იმისა, რომ მუსლიმ მამაკაცებს შეუძლიათ დაქორწინდნენ არამუსლიმ ქალებზე.
გაუპატიურება ისჯება 15 წლამდე თავისუფლების აღკვეთით და კულტურული და სოციალური მიზეზების გამო, მრავალი გაუპატიურება, სავარაუდოდ, არ ცხადდება. ოჯახში ძალადობის საჩივრებს ძირითადად განიხილავენ ხელისუფლება. ქალის სასქესო ორგანოს დასახიჩრება ნებადართულია და ფართოდ არის მიღებული. ქალები იღებენ ღირსეულ სამედიცინო მკურნალობას, მათ შორის პრენატალურ და პოსტნატალურ ზრუნვას.
უმცირესობათა ჯგუფები
მსახური ტომებისა და აფრიკელი მონების შთამომავლები, რომლებიც არა-არაბებად ითვლებიან, ფართო დისკრიმინაციის ობიექტები არიან. Freedom House- მა 2016 წელს აღნიშნა, რომ „1996 წლის ძირითადი კანონი კრძალავდა სქესის, რელიგიის, ეთნიკური და სოციალური კლასის ნიშნით დისკრიმინაციას. ამასთან, ომანის კანონი არ იცავს მოქალაქეებს დისკრიმინაციისგან.“ ომანის მაცხოვრებელთა დაახლოებით მეოთხედი სამართლებრივი დაცვის გარეშე რჩება.
ლგბტ უფლებები
ლგბტ პირთა მიმართ მნიშვნელოვანი დისკრიმინაციაა და ჰომოსექსუალური საქციელის მქონე პირები სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიეცემიან და მათ თავისუფლების აღკვეთა ემუქრებათ სამ წლამდე. ნებისმიერი განხილვა სექსუალური ორიენტაციის შესახებ ომანში ტაბუირებულია. ინტერნეტში ლგბტ შინაარსის ინფორმაციის ცენზურა ხდება.
პატიმართა უფლებები
როგორც წესი, ციხეები აკმაყოფილებენ საერთაშორისო სტანდარტებს. პატიმრებს შეუძლიათ მიიღონ სტუმრები და აღასრულონ თავიანთი რელიგია.
სქოლიო
კატეგორია:ომანი კატეგორია:ადამიანის უფლებები კატეგორია:ადამიანის უფლებები ქვეყნის მიხედვით
პერლ-ჰარბორზე თავდასხმა
250პქ|მინი|თავდასხმა პორტში მდგარ გემებზე.პერლ-ჰარბორი 1941 წელი თავდასხმა პერლ-ჰარბორზე — 1941 წლის 7 დეკემბერს იაპონიის საჰაერო ძალები თავს დაესხნენ ამერიკის შეერთებული შტატების წყნარი ოკეანის ფლოტს პერლ-ჰარბორის ბაზაზე, კუნძულ ჰავაიზე. თავდასხმის შემდეგ ამერიკის შეერთებული შტატები ჩაება მეორე მსოფლიო ომში იაპონიის, გერმანიისა და იტალიის წინააღმდეგ. აშშ-ის ჩართვამ მეორე მსოფლიო ომში ფაშისტური ქვეყნების ალიანსის დამარცხება გარდაუვალი გახადა.
ამერიკა-იაპონიის ურთიერთობა თავდასხმამდე
30-იან წლებში იაპონიასა და აშშ-ს შორის ურთიერთობა ძალიან დაიძაბა. 1931 წელს იაპონიამ დაიპყრო ჩინეთის პროვინცია მანჯურია, 1937 წელს კი ჩინეთის ცენტრალურ ნაწილში ფართომასშტაბიანი სამხედრო ოპერაცია წამოიწყო. აშშ-ს გაღიზიანება გამოიწვია სისასტიკემ, რომელსაც იაპონელები ჩინეთში იჩენდნენ. ამას თან დაერთო იაპონიის გაერთიანება ნაცისტურ გერმანიასთან სამხედრო ალიანსში, 1940 წელს. მომდევნო წელს ჰიტლერის შეიარაღებული ძალები მთელ კონტინენტურ ევროპაში გაბატონდნენ და საბჭოთა კავშირისკენ იკაფავდნენ გზას. დიდი ბრიტანეთი იძულებული გახდა შეიარაღებული ძალები გაეყვანა საბერძნეთიდან და კრეტიდან, ბრიტანელებმა რამდენიმე მარცხი იწვნიეს ჩრდილოეთ აფრიკაშიც. გარდა ამისა, ატლანტის ოკეანეში გერმანელებმა წყალქვეშა ნავებით ძლიერი იერიში მიიტანეს ბრიტანეთის ფლოტზე. ამერიკის შეერთებული შტატების საგარეო პოლიტიკაზე დიდი გავლენა იქონია იმ დროისთვის მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებმა. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ აშშ-ში ძალზე სკეპტიკურად უყურებდნენ ევროპაში ომში ჩართვის შესაძლებლობას. პრეზიდენტი ფრანკლინ დელანო რუზველტი ანგარიშს უწევდა ქვეყანაში გამეფებულ ანტისაომარ განწყობას და პირობას დებდა, რომ ქვეყანა ომში არ ჩაერთვებოდა. 1941 წლის 26 ნოემბერს სახელმწიფო მდივანმა იაპონელებს ჩინეთისა და ინდოჩინეთის დატოვება მოსთხოვა, ამას გარდა აშშ-მ ნავთობისსა და სხვა ნედლეულის მიწოდება შეუმცირა იაპონიას, რაც მისი ეკონომიკისთვის სასიცოცხლოდ აუცილებელი იყო. იაპონიას სხვა არაფერი დარჩენოდა გარდა იმისა, რომ ამერიკისთვის ომი გამოეცხადებინა. პერლ-ჰარბორზე თავდასხმიდან ოთხი დღის შემდეგ აშშ უკვე ორ ფრონტზე იყო ჩართული ომში — გერმანიასთან და იტალიასთან ევროპაში და იაპონიასთან წყნარ ოკეანეში.
თავდასხმა
250პქ|მარცხნივ|მინი|იაპონური მონადირე Mitsubishi A6M Zero 1941 წლის ოქტომბერში იაპონიის გენერალურმა შტაბმა მიიღო იაპონიის ფლოტის მთავარსარდლის, ადმირალ ისოროკუ იამამოტოს მიერ შემუშვებული გეგმა, რომელიც მიზნად ისახავდა პერლ-ჰარბორში აშშ-ის წყნარი ოკეანის ფლოტზე მოულოდნელ თავდასხმას. ნოემბრის ბოლოს იაპონელთა უზარმაზარმა ოპერატიულმა ჯგუფმა, რომელშიც შედიოდა 6 ავიამზიდი, 24 სამხედრო ხომალდი და წყალქვეშა ნავები, საბრძოლო პოზიციები დაიკავა. 7 დეკემბერს, დილის 8 საათზე 180-მა იაპონურმა ბომბდამშენმა ბაზაზე იერიში მიიტანა. მათი სამიზნე იყო 8 ამერიკული საბრძოლო ხომალდი, აქედან 7 მათგანი ნავმისადგომში ერთრიგად ჩამწკრივებული იდგა და მოწინააღმდეგისთვის კარგ სამიზნეს წარმოადგენდა. ყველა მათგანი დაბომბეს, 3 კი ჩაძირეს. იერიშის მეორე ტალღა ნახევარ საათში განმეორდა და 10 საათისთვის იაპონელთა თვითმფრინავები უკან გაბრუნდნენ. 21 საბრძოლო ხომალდის ჩაძირვის ან განადგურების გარდა, იაპონელებმა ამერიკელთა 188 თვითმფრინავი დაბომბეს, სანამ მათი უმეტესობა მიწაზე იდგა. 3 ავიამზიდი, რომლებიც იმ დროს წვრთვნებს გადიოდნენ და პორტში არ იმყოფებოდნენ, დაბომბვას გადაურჩა. ამერიკელთა დანაკარგი 2403 სამხედრო მოსამსახურეს შეადგენდა, 1178 კი დაიჭრა. იაპონელებმა კოორდინებული თავდასხმით ასევე თითქმის მიწასთან გაასწორეს ფილიპინებზე აშშ-ის საჰაერო ძალები. პრეზიდენტ რუზველტს კონგრესმა მაშინვე მიანიჭა უფლებამოსილება, ომი გამოეცხადებინა იაპონიისთვის. რამდენიმე დღის შემდეგ გერმანიამ მოკავშირის წინაშე თავი ვალდებულად მიიჩნია, აშშ-ისთვის ომი გამოეცხადებინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები
ხალდანი
ხალდანი (Xaldan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3 818 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
ყაზბიოლიუქი
ყაზბიოლიუქი (Qazbölük) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ჟან რაველონარივო
ჟან რაველონარივო (დ. 17 აპრილი, 1959) — მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრი 2015 წლის 17 იანვრიდან.
დაიბადა 1959 წლის 17 აპრილს მადაგასკარის ქალაქ ბერევოში. მან პრემიერის თანამდებობაზე შეცვალა კოლო როჟე. ოპოზიციამ მისი დანიშვნა გააპროტესტა და აღნიშნა, რომ რაველონარივოს ცოლი არის პრეზიდენტ რაძაუნარიმამპიანინას ახლო მეგობარი.
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი
ალექსანდრე ტაბატაძე
ალექსანდრე ტაბატაძე (ფსევდონიმი გოკიელი) (დ. 15 მარტი, 1934, სოფ. გოკიო, ახლანდ. ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მწერალი. 1957 წელს დაამთავრა ქალაქ გორის  პედინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. იყო კორესპონდენტი და ლიტერატურის მუშაკი გაზეთებში: „სტალინელი“ და „ზარია ვოსტოკა“. დააარსა გაზეთები „შთაგონება“ და „ყაყაჩო“, აგრეთვე იყო მათი რედაქტორი. 1968 წლიდან არის საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1934
გერჰარდ I (ბერგის გრაფი)
მინი|გერჰარდი და მისი ცოლი, მარგარიტა გერჰარდ I ფონ იულიხი (Gerhard I von Julich; დ. დაახლ. 1321 — გ. 1360) — ვილჰელმ V ფონ იულიხისა და ჟანა დე ენოს შვილი, რავენსბერგის გრაფი 1346 წლიდან და ბერგის გრაფი 1348 წლიდან (როგორც მეუღლის თანამმართველი), მამის თანამმართველი იულიხ-ბერგის საჰერცოგოში (გერჰარდ VI-ის სახელით).
მემკვიდრეობა
გერჰარდი მამის გარდაცვალებიდან ერთი წლის მერე გარდაიცვალა, ამიტომ იულიხის საჰერცოგო მიიღო მისმა ძმამ, ვილჰელმ VI-მ. გერჰარდის შვილმა კი დედის მემკვიდრეობა მიიღო — ბერგი და რავენსბერგი.