cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰერაკლიონის არქეოლოგიური მუზეუმი
ისტორია
ჰერაკლიონის არქეოლოგიური მუზეუმი არის ერთ-ერთი უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი მუზეუმი, როგორც საბერძნეთში, ისე ევროპაში. მასში განთავსებულია კრეტის პრეისტორიისა და ისტორიის ყველა პერიოდის წარმომადგენლობითი არტეფაქტები, რომლებიც მოიცავს ნეოლითური პერიოდიდან რომაულ დრომდე. განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანი მინოანური კოლექცია შეიცავს მინოანური ხელოვნების უნიკალურ ნიმუშებს, რომელთაგან ბევრი ნამდვილი შედევრია. ჰერაკლიონის მუზეუმი სამართლიანად განიხილება, როგორც მსოფლიოში საუკეთესო მინოანური კულტურის მუზეუმი. იგი მდებარეობს ქალაქის ცენტრში. არქიტექტორ პატროკლოს კარანტინოსის მიერ, მუზეუმი აშენდა 1937-1940 წლებში, იმ ადგილას, სადაც ადრე სენ-ფრანცისკის რომის კათოლიკური მონასტერი მდებარეობდა, რომელიც 1856 წელს მიწისძვრამ დაანგრია. მუზეუმის ანტისეისმური შენობა, მოდერნისტული არქიტექტურის მნიშვნელოვანი მაგალითია და დაჯილდოვდა ბაუჰაუსის ქებით. კარანტინოსმა გამოიყენა თანამედროვე არქიტექტურის პრინციპები მუზეუმის სპეციფიკურ საჭიროებებზე. მან ასევე იწინასწარმეტყველა მუზეუმის მომავალში გაფართოება. ორსართულიან შენობას აქვს დიდი საგამოფენო სივრცე, ლაბორატორია, მისაღები ოთახი, ბიბლიოთეკა, ოფისი და სპეციალური განყოფილება, ეგრეთ წოდებული სამეცნიერო კოლექცია, სადაც ინახება და შესწავლილია მრავალი აღმოჩენა. მუზეუმის მაღაზია, რომელსაც მართავს არქეოლოგიური ქვითრების ფონდი, ყიდის მუზეუმის ასლებს, წიგნებს, ღია ბარათებს და სლაიდებს. ასევე არის კაფე.
მუზეუმი გარემონტებისთვის 2006 წლიდან დაიხურა და გაიხსნა 2013 წლის მაისში.
ჰერაკლიონის არქეოლოგიური მუზეუმი არის კულტურის სამინისტროს სპეციალური რეგიონალური სამსახური, მისი მიზანია: მოიპოვოს, დაიცვას, შეინახოს, ჩაიწეროს, შეისწავლოს, გამოაქვეყნოს და ხელი შეუწყოს კრეტის არტეფაქტებს. მუზეუმი აწყობს დროებით გამოფენებს საბერძნეთში და მის ფარგლებს გარეთ, თანამშრომლობს სამეცნიერო დაწესებულებებთან და ატარებს მრავალფეროვან კულტურულ ღონისძიებებს.
VI ოთახი
მოიცავს კნოსოსის, ფისტოსისა და არქანესის სასაფლაოების აღმოჩენებს, მათ შორის:
XIII ოთახი-ლარნაკები
აქ გამოფენილია მინოანური ლარნაკები
XX ოთახი-კლასიკური ბერძნული, ბერძნულ-რომაული
ქანდაკებები კლასიკური ბერძნული და ბერძნულ-რომაული პერიოდებიდან
ვიზიტორთა ინფორმაცია
ევროკავშირის სტუდენტებს შეუძლიათ მიიღონ ფასდაკლება. შენობაში არის კონდიციონერი. ზოგიერთი კოლექციის გადაღება შეუძლებელია, გამოქვეყნების ან სხვა მიზეზის გამო. ჩვეულებრივ, აკრძალული ნივთების მახლობლად არის განთავსებული ნიშნები.
სქოლიო
კატეგორია:საბერძნეთის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები კრეტაში კატეგორია:ჰერაკლიონის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ევროპაში კატეგორია:არქეოლოგიური მუზეუმები
მესინის სრუტე
მინი|მარჯვნივ|250px|მესინის სრუტე
მესინის სრუტე — სრუტე აპენინის ნახევარკუნძულსა და კუნძულ სიცილიას შორის. აკავშირებს იონიისა და ტირენიის ზღვებს. სიგრძე დაახლოებით 40 კმ, სიგანე 3,5 კმ. მაქსიმალური სიღრმე 250 მ. მესინის სრუტე ცნობილია ძლიერი მორევებით. ნავსადგურებია მესინა და რეჯო-დი-კალაბრია (იტალია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხმელთაშუა ზღვის სრუტეები
როსტომ აბაშიძე
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{დროშა|საქართველო}} {{ოქროს მედალი |ბუდაპეშტი 1958 | -87 კგ}} {{ოქროს მედალი |ტოლიდო 1962 | -97 კგ}} {{ოქროს მედალი |ჰელსინგბორგი 1963 | -97 კგ}} }} როსტომ ომერის ძე აბაშიძე (დ. 23 თებერვალი, 1935, ბათუმი, საქართველოს სსრ, სსრ კავშირი) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი, ბერძნულ-რომაული სტილის მოჭიდავე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1962). საპატიო ნიშნის ორდენისა (1966) და ღირსების ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1935 წლის 23 თებერვალს ბათუმში. ადრეული ასაკიდანვე გამოირჩეოდა კარგი სპორტული მონაცემებით ცურვასა და ფეხბურთში, თუმცა 1950 წლიდან მწვრთნელების აკაკი მიმინოშვილისა და გიორგი როსტიაშვილის ხელმძღვანელობით კლასიკურ ჭიდაობაში დაიწყო ვარჯიში. მოგვიანებით პეტრე იორდანიშვილის ხელმღვანელობით განაგრძო ოსტატობის ამაღლება.
მსოფლიოს სამგზის (1958, 1962, 1963), საბჭოთა კავშირის სამგზის (1957, 1960, 1962) და ახალგაზრდობის მესამე საერთაშორისო მეგობრულ სპორტულ თამაშობათა (1957) ჩემპიონი. საბჭოთა კავშირის ხალხთა I სპარტაკიადის მესამე პრიზიორი (1956). ივან პოდუბნის სახელობის საერთაშორისო ტურნირში გამარჯვებული (1964), XVIII ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (1964, ტოკიო, V ადგილი).
საერთაშორისო სარბიელზე ჩატარებული 90 ორთაბრძოლიდან არც ერთი არ წაუგია — მხოლოდ ხუთი შეხვედრა დაასრულა ფრედ.
წარჩინებით დაამთავრა ჯერ სამშენებლო ფაკულტეტი, (1959) შემდეგ კი საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ასპირანტურა.
ოლიმპიადის შემდეგ სპორტული კარიერა დაასრულა და სამწვრთნელო სამუშაოზე გადაერთო. იყო საქართველოს სსრ ნაკრების მთავარი მწვრთნელი ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში. მისი ხელმძღვანელობით გუნდმა არაერთ მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია.
წლების განმავლობაში სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე მუშაობდა. იყო ქარხნის დირექტორი, ხელმძღვანელობდა რესპუბლიკის სასოფლო-სამეურნეო წყალმომარაგების მთავარ სამმართველოს. ოთხი წელიწადი აჭარის ჭიდაობის ფედერაციას ხელმძღვანელობდა. აქაურმა ფალავნებმა სწორედ მის დროს მიაღწიეს მნიშვნელოვან წარმატებას.
2015 წელს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, მას საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.
2015 წლის 20 თებერვალს საქართველოს ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის გადაწყვეტილებით, ფალავანთა კლუბთან როსტომ აბაშიძის ვარსკვლავი გაიხსნა (ზარბეგ ბერიაშვილის ვარსკვლავთან ერთად).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები რ კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ქასური გიორგის ეკლესია
ქასური გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. მდებარეობს საგურამოს სამხრეთით, ზედაზნის მონასტრისაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, მთა ზედაზნის ფერდზე, ტყეში. აგებულია VI საუკუნეში.
ქასური წმინდა გიორგის ეკლესია სამეკლესიანი ბაზილიკაა (10,5 X 12,9 მ, ნაგებია ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ეკლესიის ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია და პატარა ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებში წყვილ-წყვილი პილასტრია. სამხრეთ ეკლესიაში აღმოსავლეთით კვადრატული სათავსია, რომელიც ეკლესიას კარით უკავშირდება. ამავე ეკლესიაში დასავლეთით მდებარე სათავსი მისგან თაღითაა გამოყოფილი. ჩრდილოეთ ეკლესია განივი კედლით გაყოფილია ორ ნაწილად. დასავლეთ ნაწილი ორჯერ აღემატება აღმოსავლეთისას. ორივეს ცალ-ცალკე შესასვლელი აქვს შუა ეკლესიიდან. აღმოსავლეთის სათავსს აღმოსავლეთით ერთი სარკმელი აქვს, ხოლო ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში — თითო ნიში. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელს მარტივი თავსართი აქვს. ეკლესიის დასავლეთ კედლები დასრულებულია ლავგარდნით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
Meranoplus hilli
Meranoplus hilli — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სიმართლის ხმა (ჟურნალი)
„სიმართლის ხმა“ — ქართული ყოველკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1923–1924 წლებში. საბჭოთა პლატფორმაზე გადმოსული ყოფილი მენშევიკების ორგანო. გამოსცემდა სარედაქციო კოლეგია. გამოვიდა 41 ნომერი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები
სერბეთის კონსტიტუცია
სერბეთის კონსტიტუცია (Устав Србије) — უმაღლესი სამართლებრივი აქტი, რომელიც აწესრიგებს სახელმწიფო ორგანოების საქმიანობის წესს და განამტკიცებს სერბეთის მოქალაქეთა უფლებებს. თანამედროვე სერბეთში მოქმედებს 2006 წლის 28-29 ოქტომბრის რეფერენდუმზე მიღებული კონსტიტუცია.
სერბეთის კონსტიტუციების სია
კატეგორია:სერბეთის სახელმწიფო სიმბოლოები კატეგორია:სერბეთის ისტორია კატეგორია:სამართალი სერბეთში
.ni
.ni — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ნიკარაგუასთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ni კატეგორია:კომუნიკაციები ნიკარაგუაში
Toppdomän
VII საზონათაშორისო ტურნირი
VII საზონათაშორისო ტურნირი
16 სექტემბერი - 8 ოქტომბერი 1982 თბილისი
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|9 ! s! style="background: #ddffdd;"|10 ! s! style="background: #ddffdd;"|11 ! s! style="background: #ddffdd;"|12 ! s! style="background: #ddffdd;"|13 ! s! style="background: #ddffdd;"|14 ! s! style="background: #ddffdd;"|15 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
მაზაში
მაზაში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ხოფურის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ლენტეხიდან 11 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 48 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შოლომ-ალეიხემი
შოლომ-ალეიხემი (שלום־עליכם, Шолом-Алейхем, Шолом-Алейхем)(ნამდვილი სახელი და გვარი შოლომ ნოხუმის ძე რაბინოვიჩი) (დ. 2 მარტი, 1859, ქალაქი პერეიასლავი, უკრაინა — გ. 13 მაისი, 1916, ნიუ-იორკი, აშშ) – ებრაელი მწერალი. წერდა ებრაულ ენაზე, იდიშზე და რუსულზე. ნაწარმოებებს აქვეყნებდა 1879 წლიდან. ებრაული და რუსული ლიტერატურის დემოკრატიისა და საგანმანათლებლო ტრადიციების მიმდევარი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ებრაელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:უკრაინელი ებრაელები კატეგორია:გარდაცვლილი 1916
წილკანი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)
წილკანი — სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი ერედა). მდებარეობს მუხრანის ვაკეზე, მდინარე ნარეკვავის მარცხენა მხარეს. მცხეთიდან 10 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
ისტორია
სოფელი წილკანი ისტორიული ძეგლია, მუხრანის ვაკეზე. სოფელი დასახლებულია გვიანდელი ბრინჯაოს ხანიდან. სოფლის განვითარებაში დიდი როლი ითამაშა მისმა გეოგრაფიულმა მდებარეობამ. აქ იყრიდა თავს ქართლ-კახეთისა და ერწოს გზები. ერწოს გზას „წილკნის კარი“ ეწოდებოდა. VI საუკუნეში წილკანში მოღვაწეობდა ისე წილკნელი, ერთ-ერთი 12 ასურელი მამათაგანი. ტრადიცია მას მიაწერს სარწყავი არხის - „წილკნის რუს“ მშენებლობას. მთიანეთში ქრისტიანობის გავრცელების დროს შეიქმნა წილკნის საეპისკოპოსო. მასში შედიოდა მუხრანი, ბაზალეთი, მთიულეთი, გუდამაყარი და ხევი. საეპისკოპოსო გვიანდელ შუა საუკუნეებშიც არ მოშლილა. VIII-IX საუკუნეებში წილკანი ხან ქართლის, ხან კახეთის შემადგენლობაშია. მის მითვისებას ცდილობდნენ მუხრანის ერისთავები ძაგანისძეები. XI საუკუნეში ერისთავის ძმამ მოდესტომ წილკნის საეპისკოპოსოს ყმა-მამული მიიტაცა. დავით აღმაშენებელმა მოტაცებული მიწები კვლავ საეპისკოპოსოს დაუბრუნა. XI საუკუნის 60-იან წლებში ბაგრატ IV-მ წილკანთან დაამარცხა და გააქცია განძის ამირა ფადლონი.
XVII-XVIII საუკუნეებში წილკანი თურქთა, ყიზილბაშთა და განსაკუთრებით ლეკთა თარეშმა დიდად დააზარალა. 1770 წლისთვის წილკანი ქალაქად ითვლებოდა და მასში 700 კომლი ცხოვრობდა.
1918 წლის 17 ივნისს წილკანში დაიწყო დუშეთის გლეხთა აჯანყება.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3590 ადამიანი.
არქეოლოგია
სოფელი დასახლებულია გვიანდელი ბრინჯაოს ხანიდან. სოფლის აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ზე აღმოჩენილია ადრინდელი ქრისტიანული ხანის (IV-V საუკუნეების) არქეოლოგიური ძეგლია - მიწისქვეშა აკლდამა. ის, სავარაუდოდ, წარჩინებულ საეკლესიო მოღვაწეთა განსასვენებელი იყო. აკლდამა გაითხარა 1979 წელს. მასში ესვენა სუდარაში გახვეული რვა მამაკაცი. მიცვალებულები დაკრძალული იყვნენ ქრისტიანული წესით - გულაღმა გაშოტილი, თავით დასავლეთისაკენ. გათხრისას აკლდამა გაძარცვული იყო. აკლდამის დასავლეთით გამოვლინდა ნახევარწრიულაბსიდიანი ტაძრის ნაშთი, ხოლო ჩრდილოეთით რიყის ქვით ნაგები ზღუდის ნაწილი.
ღირსშესანიშნაობები
წილკანში დგას წილკნის ტაძარი, რომელიც საეპისოკოსო საყდარს წარმოადგენდა. ტაძარი აშენდა IV საუკუნის დასასრულს - V საუკუნის პირველი ნახევარში და წარმოადგენდა დარბაზულ ეკლესიას. V-VI საუკუნეების მიჯნაზე ის მოაქციეს ახალი, სამნავიანი ბაზილიკის შემადგენლობაში. განვითარებულ ფეოდალურ ხანაში ორივე ნაგებობა ახალი, გუმბათოვანი ტაძრის ფარგლებში მოექცა.
ტაძარი ცენტრალურ-გუმბათოვანი ნაგებობაა. ნაშენია ქვიშაქვის თლილი კვადრებით. გუმბათის ყელი ოთხ თავისუფლად მდგომ ბურჯს ეყრდნობა. მასზე გადასვლა ხდება აფრების მეშვეობით. გუმბათში 12 სარკმელია.
ტაძრის ინტერიერისა და ფასადების ორნამენტები მეტისმეტად განსხვავებულია, რადგან ყოველი გადაკეთებისა და აღდგენის დროს ტაძარს დროის შესაფერისი ჩუქურთმებით ამკობდნენ. დღეს ტაძარზე შემორჩენილია როგორც ადრეულო ხანის, ისე განვითარებული და გვიანდელი ფეოდალური ხანის ორნამენტით მორთული ნაწილები და ცალკეული ფრაგმენტები.
მოხატულობა მხოლოდ გუმბათშია შემორჩენილი. ის XVI-XVIII საუკუნეებს მიეკუთვნება. შესრულებულია ბაცი შინდისფერი, მოწითალო, ყვითელი და ლურჯი ფერებით. გამოსახულებანი პატარა ზომისაა, ნახატი - უხეში.
ტაძარს გარს ერტყმის გალავანი, რომელიც XVIII საუკუნის მეორე ნახევარშია აგებული. ამ გალავნის გარეთ, ჩრდილოეთით და დასავლეთით, შემორჩენილია უფრო ძველი გალავნის ნაშთები. სათოფურები მხოლოდ აღმოსავლეთის და სამხრეთის კედლებშია შემორჩენილი. გალავნის ყოველ კუთხეში გეგმით წრიული თითო კოშკი დგას. XIX საუკუნეში სამხრეთ-აღმოსავლეთის კოშკის შესასვლელზე დააშენეს სამრეკლო.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დავით თარხნიშვილი
დავით თარხნიშვილი (დ. 1960) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
დავით თარხნიშვილი დაიბადა 1960 წელს. სწავლობდა სარატოვის და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომელიც 1982 წელს დაამთავრა (ბიოლოგიური ფაკულტეტი). 1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია ეკოლოგიაში სვერდლოვსკის (ამჟამად ეკატერინბურგი) ეკოლოგიის კვლევით ინსტიტუტში, სადისერტაციო თემა იყო „ამფიბიების სახეობათაშორისი კონკურენცია“. მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, საბჭოთა-ვიეტნამურ ტროპიკულ ცენტრში ვიეტნამში (1990), ატარებდა პოსტ-სადოქტორო კვლევებს ბანგორის უნივერსიტეტში, დიდი ბრიტანეთში 1996-1997 წლებში და ბონის ზოოლოგიის ინსტიტუტში 1999-2003 წლებში. თავით თარხნშვილის ძირითადი კვლევითი საკითხებია: ამფიბიების და ქვეწარმავლების ეკოლოგია, ბიოგეოგრაფია, პოპულაციური გენეტიკა და ევოლუცია. მას აქვს 100-ზე მეტი გამოქვეყნებული სამეცნიერო ნაშრომი. 2006 წლიდან მუშაობს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ის იყო სიცოცხლის შემსწავლელ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი, ეკოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი, 2015 წლიდან კი საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა და საინჟინრო ფაკულტეტის დეკანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: დაბადებული 1960 კატეგორია: ქართველი ბიოლოგები კატეგორია: თარხნიშვილები
განთიადი (ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი)
განთიადი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ზემო ხეთის თემის ცენტრი (სოფლები: განთიადი, გოგოური, თხილაგანი). მდებარეობს მდინარე ხევისწყლის ხეობაში, ზემო ხეთის მთის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 300 მ., ჩოხატაურიდან 19 კმ., საჯავახოდან 20 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა, მეცხოველეობა, მევენახეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 130 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სიმი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სიმი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სასხორის იოანე მახარებლის ეკლესია
მინი|ეკლესიის ხედი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან სასხორის იოანე მახარებლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. ეკლესია დგას სოფლის სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (8,2 X 5,7 მ), ნაგებია დიდი ზომის რიყის ქვითა და ქვიშაქვით, გამოყენებულია აგურიც. ფასადებზე საპირე ქვები ალაგ-ალაგ ამოცვენილია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი, სარკმლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. დასავლეთის კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. ფასადები მოპირკეთებულია ირეგულარულად ნაწყობი რიყის ქვითა და ქვიშაქვით. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის წირთხლის ქვაზე მხედრული წარწერაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Meranoplus hirsutus
Meranoplus hirsutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ეპონა
მინი|მარჯვნივ|220პქ|ეპონას გამოსახულება ეპონა (ლათ. Epona) — მეცხენეობის გალიური ქალღმერთი. მფარველობდა ცხენებს, აქლემებს, ვირებს, მეხრეებს და მეეტლეებს. გალების ქვეყნიდან ეპონას კულტი მთელს რომის იმპერიაში გავრცელდა. ცხენზე ან აქლემზე მჯდომარე ქალღმერთის გამოსახულებას ათავსებდნენ თავლებსა და სამხედრო ბანაკებში. ეპონას ხელში ყვავილები ან ხილი ეჭირა. რომში არსებობდა ეპონას მონათესავე ქალღმერთის — ბუბონას კულტი, რომელიც რქიანი პირუტყვის მფარველად ითვლებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:რომაული მითოლოგია
.nl
.nl — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ნიდერლანდებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
nl კატეგორია:კომუნიკაციები ნიდერლანდებში
ვალტერ გროპიუსი
ვალტერ ადოლფ გეორგ გროპიუსი (Walter Adolph Georg Gropius; დ. 18 მაისი, 1883 — გ. 5 ივლისი, 1969) — გერმანელი არქიტექტორი, ბაუჰაუზის დამფუძნებელი. ლუდვიგ მის ვან დერ როესა და ლე კორბუზიესთან ერთად მოდერნისტული არქიტექტურის პიონერი.
ცხოვრება
დაიბადა ბერლინში, მთავრობის სამშენებლო მრჩევლის ოჯახში. გროპიუსი, მამამისის და დიდი ბიძა მარტინ გროპიუსის მსგავსად, არქიტექტორი გახდა. თუმცა ყველა წყაროს მიხედვით ვალტერ გროპიუსს ხაზვა არ ეხერხებოდა და კოლაბორატორებსა და პარტნიორებზე იყო დამოკიდებული მთელი კარიერის განმავლობაში. სკოლაში მან თანაშემწე იქირავა მისთვის საშინაო დავალებების შესასრულებლად.
1908 წელს გროპიუსმა სამსახური დაიწყო პეტერ ბეჰრენსის ფირმაში, რომელიც უტილიტარული სკოლის ერთ-ერთი პირველი მიმდევართაგანი იყო. მისი თანამშრომლები ამ პერიოდში იყვნენ ლუდვიგ მის ვან დერ როე და დიტრიხ მარკსი. 1910 წელს გროპიუსმა ბეჰრენსის ფირმა დატოვა და ყოფილ თანამშრომელ ადოლფ მაიერთან ერთად ბერლინში საკუთარი პრაქტიკა დააარსა. მათი ერთობლივი დამსახურებაა ერთ-ერთი სანიმუშო მოდერნისტული ნაგებობა შექმნილი ამ პერიოდში, ფაგუსვერკი, ალფერლდ-ან-დერ-ლაინი, გერმანია, ფეხსაცმელების ფაბრიკა. ამ შენობის მინის ფარდისებრი კედლები მოდერნისტული პრინციპის დემონსტრაციაა, რომელშიც ფორმა ფუნქციასა და მშრომელთათვის ჯანსაღი სამუშაო პირობების შექმნის გროპიუსის მისწრაფებას ასახავს. ამ პერიოდის სხვა ნამუშევართა შორისაა ოფისისა და ფაბრიკის შენობა ვერკბუნდის გამოფენისთვის (1914) კელნში.
გროპიუსის კარიერა 1914 წლის მოვლენებმა შეაფერხა. რეზერვისტად გაწვეული გროპიუსი დასავლეთის ფრონტზე სერჟანტ მაიორის რანგში მსახურობდა პირველი მსოფლიო ომის წლებში. ირონიულია, თუმცა გროპიუსს სწორედ ომმა შეუქმნა კარიერის გაკეთების შესაძლებლობა ომისშემდგომ პერიოდში. ჰენრი ვან დე ველდი, საქსონიის ხელოვნებისა და ხელოსნობის სკოლის დირექტორი ვაიმარში ბელგიური წარმოშობის გამო 1915 წელს სამსახურიდან დაითხოვეს. მისივე რეკომენდაციით ამ ადგილზე იგი გროპიუსმა შეცვალა 1919 წელს. სწორედ ეს აკადემია გარდაქმნა გროპიუსმა მსოფლიოში განთქმულ ბაუჰაუზად, რომელმაც მოიზიდა ისეთი პროფესორ-მასწავლებლები, როგორიც იყვნენ პაულ კლეე, იოჰანეს იტენი, იოზეფ ალბერსი, ჰერბერტ ბაიერი, ლასლო მოჰოი-ნადი და ვასილი კანდინსკი. სტუდენტებს ასწავლიდნენ თანამედროვე და ინოვაციური მასალისა და მასიური წარმოების მოპირკეთების გამოყენებას, რომელთა უმრავლესობა თავდაპირველად ინდუსტრიული დანიშნულებისა იყო, თუმცა მიუხედავად ამისა, მათგან ორიგინალური ავეჯი და შენობები იქმნებოდა.
1919 წელსვე გროპიუსი "შუშის ჯაჭვის" უტოპიურ ექსპრესიონისტურ მიმოწერაში იყო ჩაბმული ფსევდონიმით "Mass". საიდანაც აშკარა ხდება, რომ მიუხედავად ფუნქციონალისტური მიმართულებისა, მასზე გავლენა ამ პერიოდში ექსპრესიონიზმს მოუხდენია.
1923 წელს გროპიუსმა შექმნა მისი ერთ-ერთი ყველაზე განთქმული ნამუშევარი, კარის სახელური, რაც დღეს მე-20 საუკუნის დიზაინის შედევრად ითვლება და ხშირად მოიხსენიება როგორც ერთი ყველაზე გავლენიანი დიზაინი, რომელიც ბაუჰაუზში შეიქმნა.
გროპიუსი გერმანიიდან 1934 წელს გაიქცა ნაცისტური პარტიის მთავრობაში მოსვლის გამო, რის შემდეგაც ბრიტანეთში ცხოვრობდა და მუშაობდა, იზოკონის პროექტში. შემდეგ, 1937 წლიდან აშშ-ში გადადის, სადაც მისი საკუთარი სახლი, "გროპიუსის სახლი" ლინკოლნში, მასაჩუსეტსი, მნიშვნელოვანი მოვლენა გახდა აშშ-ში საერთაშორისო მოდერნიზმის პოპულარიზაციაში. გროპიუსს არ მოსწონდა ტერმინი: "ჩემთვის ეს იყო ჩემი საკუთარი კონცეფცია ახალი ინგლისის არქიტექტურული ტრადიციისთვის დამახასიათებელი ნიშნების, რომელიც მე დღემდე ცოცხალი და აქტუალური აღმოვაჩინე". გროპიუსი და მისი ბაუჰაუზის პროტეჟე მარსელ ბროიერი კემბრიჯში, მასაჩუსეტსი, გადავიდნენ ჰარვარდის დიზაინის სკოლაში მასწავლებლად. პარალელურად მუშაობდნენ კომპანია-ქალაქი "ალუმინის ქალაქი ტერასა" პროექტზე ნიუ-კენსინგტონში, პენსილვანია, სანამ პროფესიულად ერთმანეთს დაშორდებოდნენ. 1944 წელს ის ნატურალიზებული აშშ-ის მოქალაქე გახდა.
1945 წელს გროპიუსმა დააფუძნა არქიტექტორთა თანამშრომლობია (TAC) ოფისით კემბრიჯში ახალგაზრდა არქიტექტორთა ჯგუფთან. თავდაპირველ პარტნიორთა შორის იყვნენ ნორმან ფლეტჩერი, ჯინ ფლეტჩერი, ჯონ ჰარკნესი, სარა ჰარკნესი, რობერტ მაკმილანი, ლუი მაკმილანი და ბენკამინ თომპსონი. ტაკი მყისვე გახდა ერთ-ერთი ყველაზე განთქმული და გავლენიანი არქიტექტურული ფირმა მსოფლიოში. ტაკი 1995 ბანკროტად გამოცხადდა.
გროპიუსი 1969 წელს გარდაიცვალა ბოსტონში, მასაჩუსეტსი, 86 წლის ასაკში. დღეს მას იხსენებენ არა მხოლოდ როგორც სხვადასხვა შენობების ავტორს, ბერლინის ერთ-ერთ უბანს მისი სახელი, გროპიუსშტადტი, ჰქვია.
ისმენე
მინი|მარჯვნივ|220პქ|ისმენეს სიკვდილით დასჯა ისმენე (ბერძნ. Ίσμήνη) — ამ სახელით, უპირატესად ცნობილია ოიდიპოსისა და იოკასტეს ქალიშვილი. ანტიგონეს და. როდესაც ანტიგონეს სიკვდილი მიუსაჯეს ძმის პოლინიკეს გვამის დამარხვის გამო, ისმენეც მის თანამზრახველად მიიჩნიეს და ისიც სიკვდილით დასაჯეს. ისმენე მოქმედი პირია სოფოკლეს ტრაგედიებში „ოიდიპოსი კოლონში“ და „ანტიგონე“.
ისმენე ჰქვია ასევე ასოპოსის ქალიშვილს, რომელიც არგონის მეუღლე და იასოს დედაა.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
The Man-Machine
The Man-Machine (ადამიანი-მანქანა, ასევე ცნობილი გერმანული სათაურით Die Mensch-Maschine) — გერმანული ელექტრონული ჯგუფ Kraftwerk-ის 1978 წლის სტუდიური ალბომი. იგი ასევე გამოიცა გერმანულ ენაზე, სახელწოდებით Die Mensch-Maschine. ამ ალბომის სინგლი The Model იქცა ბრიტანეთის ჩარტების ჰიტად და მოექცა მის სათავეში.
ეს იყო ჯგუფის პირველი ალბომი, რომელზეც ასევე მუშაობდა კარლ ბარტოსი. ემილ შულტს ეკუთვნის სიმღერის The Model ტექსტი.
მუსიკალურად ეს ალბომი ახლოს არის დისკთან Trans-Europe Express. ჩაწერა განხორციელდა Kraftwerk-ის საკუთარ სტუდიაში Kling Klang, მაგრამ დასრულებული იქნა ახლომდებარე სტუდიაში ”რუდასი”, სადაც მათთან ერთად ხმის საბოლოო მიქსზე მუშაობდა დეტროიტელი ხმის ინჟინერი ლეანარად ჯექსონი (კომპანია Whitfield Records).
ჟურნალმა Q ეს დისკი დაასახელა ყველა დროის 100 საუკეთესო ალბომს შორის, ხოლო Pitchfork Media-მ - 1970-იანი წლების 100 საუკეთესო ალბომს შორის.
დავა
ამ ალბომით, განსაკუთრებით მისი ვიზუალური გაფორმებით, რომელიც კარლ კლეფიშს ეკუთვნის (ფოტოგრაფია - გუნტერ ფროლინგი) Kraftwerk-მა კრიტიკოსების წუწუნი გამოიწვია. გაუგებარი მიზეზების გამო იგი დაადანაშაულეს ფაშიზმისა თუ ტოტალიტარული რეჟიმის პროპაგანდაში. განსაკუთრებით ამას იწვევდა წითელი ფერის და რუსულენოვანი ფრაზების გამოყენება. გარეკანის დიზაინი ეფუძნება ელ ლისიცკის ნამუშევრებს, მაგრამ სინამდვილეში იგი მხოლოდ გვაფრთხილებს მომავლის სამყაროს ცივ ატმოსფეროზე. თუმცა, თავის დროზე კრიტიკამ ეს არ შეამჩნია და ცივი ომის პერიოდში ევროპაში უცნაურად მიიღეს მთლიანად ალბომი.
გარეკანზე გამოტანილია რუსულენოვანი ფრაზა ალბომიდან - Я ТВОЙ СЛУГА, Я ТВОЙ РАБОТНИК (მე ვარ შენი მსახური, მე ვარ შენი მუშა).
ყდამ მაინც იქონია გავლენა თაობებზე. მუსიკალურმა პროდიუსერმა რიჩარდ ექსმა იგივე სტილი გამოიყენა ალბომის ”Girls on Top” გაფორმებაში, შეცვალა რა Kraftwerk-ის წევრების სახეები უიტნი ჰიუსტონის სახით.
სქოლიო
კატეგორია:Kraftwerk-ის ალბომები კატეგორია:1978 წლის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ფლორიან შნაიდერის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები რალფ ჰიუტერის პროდიუსერობით
პეკინის ეროვნული სტადიონი
მინი|300პქ|„ჩიტის ბუდე“ ღამით პეკინის ეროვნული სტადიონი (ტრად. ჩინ.: 北京國家體育場; გამარტ. ჩინ.: 北京国家体育场; პინ.: Běijīng Guójiā Tǐyùchǎng), მეტსახელად „ჩიტის ბუდე“ — პეკინის ოლიმპიურ ქალაქში 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებისთვის აგებული სტადიონი. სტადიონზე გაიმართება ოლიმპიური თამაშების გახსნისა და დახურვის მთავარი ცერემონიები, ასევე ის უმასპინძლებს თამაშებს მის მოედანსა და სარბენ ბილიკებზე. აგებულია პრიცკერის პრემიის ლაურეატი არქიტექტორები ჰერცოგი და დე მერონის პროექტით. მშენებლობა 2008 წლის მარტში დასრულდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პეკინის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:ოლიმპიური სტადიონები კატეგორია:ეროვნული სტადიონები კატეგორია:ჰერცოგი და დე მერონის პროექტები
თავისუფალი სვანეთი
მინი|348x348პქ|თავისუფალი სვანეთის რუკა (1855 წ.) თავისუფალი სვანეთი (Вольная Сванетия) — პირობითი სახელწოდება, რომლითაც რუსეთის იმპერიაში აღინიშნებოდა ზემო სვანეთის უბატონო თემები. ტერმინი გაჩნდა მას შემდეგ, რაც 1853 წელს სვანეთის სამთავრო რუსეთის იმპერიას შეუერთდა.
გეოგრაფია
თავისუფალი სვანეთი მდებარეობდა მდინარე ენგურის ხეობის ზემო ნაწილში ბალის ქედიდან უშგულის თემის ჩათვლით. ის ორად იყო გაყოფილი უღვირის ხეობით. წარმოადგენდა სვანეთის საბოქაულოს აღმოსავლეთ ნაწილს. აღმოსავლეთიდან თავისუფალ სვანეთს საზღვრავდა ყორულდაშის მთა, ჩრდილოეთ კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედი, დასავლეთით ბალის ქედი, ხოლო სამხრეთით სვანეთის ქედი.
დემოგრაფია
XX საუკუნის დასაწყისში თავისუფალი სვანეთის მოსახლეობა იყო 800-მდე ადამიანი, აქედან 70-მდე იყო აზნაური და სასულიერო პირი. თავადები თავისუფალ სვანეთში არ ცხოვრობდნენ. თავისუფალ სვანეთში სამი ტერიტორიული გაერთიანება იყო: სოფელი, თემი და ხევი. ყველაზე მსხვილი ერთეული იყო ხევი, ხოლო ყველაზე წვრილი ― სოფელი. სამივე დონის ტერიტორიული ერთეულის უმაღლესი ორგანო იყო ყრილობა. ის განკარგავდა საერთო საკუთრებას და აღასრულებდა სამართალს. თემების რაოდენობა იყო 7: ლატალის, ლენჯერის, მულახის, მესტიის, იფარის, კალისა და უშგულის. ცენტრი — სოფ. ლალხორი. მოსახლეობით ყველაზე დიდი იყო მულახის, შემდეგ კი იფარისა და ლატალის თემები.
პეკინის ეროვნული აკვაცენტრი
thumb|300px|[H2O]3 პეკინის ეროვნული აკვაცენტრი (ტრად. ჩინ.: 北京國家游泳中心; გამარტ. ჩინ.: 北京国家游泳中心), აგრეთვე ცნობილი როგორც "წყლის კუბი" (水立方) ან აბრევიატურით [H2O]3, საცურაო და საწყლოსნო სპორტის ცენტრია პეკინში, რომელიც პეკინის ეროვნულ სტადიონთან ერთად 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებისთვის აიგო. შენობის საძირკველი ჩაიყარა 2003 წლის 24 დეკემბერს.
თავისუფალი სვანეთი
ლიტერატურა
კატეგორია:სვანეთი კატეგორია:ქუთაისის გუბერნია
პეკინის ეროვნული აკვაცენტრი
კატეგორია:პეკინის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:საცურაო აუზები
.no
რესურსები ინტერნეტში
no კატეგორია:კომუნიკაციები ნორვეგიაში
Toppdomän
სერბეთის მოქალაქის პასპორტი
სერბეთის მოქალაქის პასპორტი (пасош, pasoš) გაეცემათ ნებისმიერი ასაკის სერბეთის მოქალაქეებს, როგორც საერთაშორისო მოგზაურობების მთავარი დოკუმენტი.
პასპორტი გამოიცემა სერბეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ ან, თუ მოქალაქე ქვეყნის საზღვარს გარეთაა, საელჩოს მიერ. პასპორტი წარმოადგენს იდენტიფიკაციისა და მოქალაქეობის დამტკიცების საშუალებას, გარდა ამისა, ის ამარტივებს საზღვარგარეთ მყოფი ოფიციალური საკონსულოებისგან დახმარების მიღებას. მოქალაქეებს არ შეუძლიათ ერთდროულად რამდენიმე პასპორტის ქონა.
2008 წლის 7 ივლისიდან შინაგან საქმეთა სამინისტრომ დაიწყო სერბეთის მოქალაქეებისთვის ახალი ბიომეტრიული პასპორტების გაცემა.
სერბეთისა და ჩერნოგორიის მოქალაქეები ჯერ კიდევ იყენებენ იუგოსლავიის ძველ სამოქალაქო პასპორტებს, რადგან სერბეთიც და ჩერნოგორიაც შედიოდა ამ სახელმწიფოში, სანამ არ შეიქმნა სერბეთი და ჩერნოგორია 2006 წელს. მოძველებული იუგოსლავური პასპორტები უსარგებლო გახდა 2009 წლის 31 დეკემბერს.
ემილ კოპალიანი
ემილ კოპალიანი (დ. 3 ნოემბერი, 1948, ბოლნისი) — წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის დოქტორი ისტორიის დარგში. აგრეთვე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი.
ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კავკასიის ხალხთა ისტორიის კათედრის გამგედ, უნივერსიტეტის სწავლულ მდივანად, დოცენტად. იყო კადრების უფროსი მასწავლებელი, შემდეგ დოცენტი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოსამზადებელი განყოფილების დეკანის მოადგილე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:საპატიო დოქტორები
ავთანდილ თუმანიშვილი
ავთანდილ ბირთველის ძე თუმანიშვილი (დ. 1795 — გ. უცნობია) — ქართველი მწერალი. მოღვაწეობდა რუსეთში, დაახლოებული იყო იქ მყოფ ქართველ ბატონიშვილებთან (იყო დავით ბატონიშვილის მდივანი), რომელთა დავალებითაც დაწერა ქ. გორის ისტორია. მათივე დაკვეთით რუსულიდან გადმოთარგმნა „ღეოღრაფია და ბუნებითი ისტორია ასურეთისა“ (ხელნაწერი H-2171). წერდა სატირულ ლექსებს, რომლებიც დაცულია ხელნაწერების სახით (H-2130). 1819 წელს პეტერბურგში მოულოდნელად დააპატიმრეს მექრთამეობის ბრალდებით; სავარაუდოდ, თუმანიშვილის დაპატიმრება უკავშირდებოდა კავშირს ამბოხებულებთან საქართველოში. 1820 წლის 10 მარტიდან პატიმართა სიიდან ამოშლილია. მისი შემდგომი ბედი უცნობია.
ლევახანე
ლევახანე — სოფელი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში. ბანძის თემი (სოფლები: ბანძა, ლევახანე, ლეკეკელე, ლეპატარავე). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე აბაშის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 85 მ, მარტვილიდან 15 კმ, აბაშიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 23 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 104 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გოგოური
გოგოური — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ზემო ხეთის თემში (სოფლები: განთიადი, გოგოური, თხილაგანი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ხევისწყლის ზემო ხეობაში, ზღვის დონიდან 220 მ., ჩოხატაურიდან 21 კმ., საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 23 კმ. სოფელი შედიოდა ისტორიულ საჯავახოს მხარეში. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა საჭამიასერის მევენახეობის მეურნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 50 ადამიანი.
Meranoplus inermis
Meranoplus inermis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
თუკიდიდე
თუკიდიდე (Θουκυδίδης; დ. დაახლ. ძვ. წ. 465/460/455 ― გ. ძვ. წ. 400/395) — ბერძენი (ათენელი) ისტორიკოსი, წარჩინებული და მდიდარი ოჯახის შვილი. „ისტორიის მამის“, ჰეროდოტეს, უმცროსი თანამედროვე. სოფისტების მოწაფე და მიმდევარი.
თუკიდიდე დიდად აფასებდა იმ დროის ათენის პოლიტიკური და კულტურული ცხოვრების სათავეში მდგარ პერიკლეს. იბრძოდა პელოპონესის ომში (ძვ. წ. 431-404). იყო სტრატეგოსი და ათენელთა ფლოტის მეთაური თრაკიის სანაპიროს დაცვისას. დამარცხების შემდეგ, (სპარტელებმა მიიტაცეს ამფიპოლისი) ძვ. წ. 424 წელს, ათენელებმა იგი სამშობლოდან გააძევეს 20 წლით. ექსორიაში ყოფნის დროს თუკიდიდე თავის მამულში — თრაკიაში — შეუდგა თხზულების, „ისტორიის“, წერას. თხზულება შედგება 8 წიგნისაგან და ეძღვნება პელოპონესის ომების ისტორიას. პირველი წიგნი, ე. წ. „არქეოლოგია“, როგორც შესავალი ნაწილი, მიმოიხილავს საბერძნეთის ისტორიას უძველესი დროიდან პელოპონესის ომამდე. თხრობა წყდება ომის დაწყებიდან მე-20 წლის (ძვ. წ. 411) ამბებით; ჩანს, ავტორს სიკვდილმა მოუსწრო და თხზულება დაუმთავრებელი დარჩა (მოცემული ნაწარმოები თავისი შრომებით აზრობრივად გააგრძელა ქსენოფონტმა).
თუკიდიდე ითვლება ისტორიის კრიტიკის შესწავლისა და გააზრების (ანუ მეცნიერული ისტორიის) ფუძემდებლად. წინარე ისტორიკოსთაგან (ლოგოგრაფოსები, ჰეროდოტე) განსხვავებით, იგი საისტორიო თხზულების მიზანდასახულობად თვლის არა „ამოდ საკითხავი“ და „ამოდ სასმენი“ ამბების თხრობას, არამედ „ჭეშმარიტების ძიებას“. ყოველი ფაქტის დასადგენად კრიტიკულად შეისწავლის შესაბამის ისტორიულ მასალას („წყაროს“).
თუკიდიდე პირველი შეუდგა ომის მიზეზებისა და საბაბის ძიებას. პირველი ისტორიკოს-რაციონალისტია, რომელმაც უარყო ისტორიის მოვლენებში (ბუნების მოვლენებშიც) ღმერთის მონაწილეობის „ფაქტი“ (თუმცა ღმერთს არ უარყოფდა). თუკიდიდემ პირველმა დაძებნა ისტორიულ, პოლიტიკურ მოვლენათა ეკონომიური და სოციალური საფუძვლები. იგი საკუთარი თხზულების მნიშვნელობას თავად აფასებდა და მას „მარადიულობის მონაპოვრად“ მიიჩნევდა. პოლიტიკური მრწამსით თუკიდიდე დემოკრატიისა და ოლიგარქიის „შერწყმა-შერევის“ პოზიციაზე იდგა, მან განაცხადა, რომ ეს იყო საუკეთესო ფორმით ხელისუფლების მართვა. საერთოდ თუკიდიდე იშვიათად გამოხატავდა თავის პირად მოსაზრებებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ბერძენი ფილოსოფოსები კატეგორია:სოფისტები კატეგორია:ბერძენი ისტორიკოსები
ლადინო
ლადინო (სეფარდული, ჯუდეკო, სპანიოლი, ჟუდეზმო, ხებრონეო) — ესპანელ ებრაელთა ენა. მიეკუთვნება რომანული ენების იბერო–რომანულ ქვეჯგუფს. მიახლოებულია ესპანურ ენასთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომანული ენები კატეგორია:ებრაელთა ენები
უმაღლესი ლიგა 2001—2002
უმაღლესი ლიგა 2001-2002 — უმაღლესი ლიგის მეცამეტე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა ქუთაისის „ტორპედო“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „ლოკომოტივი“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უმაღლესი ლიგის სეზონები
სერბეთის ეროვნული პარკების სია
აქ მოცემულია სერბეთის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერბეთის გეოგრაფია
ვექტორი
thumb|right|a ვექტორი სამგანზომილებიან სივრცეში. i, j, k ერთეულოვანი ვექტორებია
ვექტორი (ლათ. vector—გადამტანი) — წარმოადგენს წრფივი სივრცის ელემენტს და იმავდროულად ოპერანდს წრფივ სივრცეში განსაზღვრული შეკრების და რიცხვზე გამრავლების ოპერაციებისთვის. არსებობს ვექტორის არაკოორდინატული და კოორდინატული განსაზღვრებანი. ეს უკანასკნელი გულისხმობს გარკვეულ ფიქსირებულ კოორდინატთა სისტემას, მაშინ როდესაც არაკოორდინატული განსაზღვრება აქსიომატური ხასიათისაა.
ვექტორის კოორდინატული განსაზღვრება
n-განზომილებიანი წრფივი სივრცის ვექტორი წარმოადგენს n რიცხვისგან შემდგარ დალაგებულ სისტემას
სადაც a_i რიცხვებს, ეწოდება \alpha ვექტორის კომპონენტები.
ვექტორის მაგალითია ვექტორ-მონაკვეთი, რომელიც გამოდის სიბრტყის ან სამგანზომილებიანი სივრცის კოორდინატთა სათავიდან და შესაბამისად წარმოადგენს ორ ან სამგანზომილებიან ვექტორს. წრფივ განტოლებათა სისტემის ნებისმიერი ამონახსნი ასევე წარმოადგენს ვექტორის კარგ მაგალითს.
ვექტორი \alpha და ითვლებიან ტოლებად იმ შემთხვევაში, თუ მათი შესაბამისი კომპონენტები ტოლია, ანუ
ვექტორთა ჯამი ეწოდება შემდეგ ვექტორს
რომლის თითოეული კომპონენტი წარმოადგენს შესაკრებ ვექტორთა შესაბამისი კომპონენტების ჯამს. ვექტორთა ჯამი კომუტატიური და ასოციატიურია:
იგიური ელემენტის როლს თამაშობს ნულოვანი ვექტორი:
მართლაც,
α = (a1, a2, ..., an) ვექტორის მოპირდაპირე ვექტორი ვუწოდოთ
ვექტორს. ცხადია, რომ
აქედან გამომდინარე, ჯამის პარალელურად შესაძლოა განისაზღვროს ვექტორთა სხვაობა α - β = α + (-β), ანუ
სადაც მიღებული ვექტორის თითოეული კომპონენტი წარმოადგენს α ვექტორის შესაბამისი კომპონენტის k რიცხვზე ნამრავლს. ჩამოვთვალოთ ნამრავლის მნიშვნელოვანი თვისებები:
ვექტორის არაკოორდინატული (აქსიომატური) განსაზღვრება
ვთქვათ, მოცემულია რაიმე სიმრავლე V, რომლის ელემენტებსაც ჩვენ ავღნიშნავთ ბერძნული ასოებით
განვსაზღვროთ V სიმრავლეში ოპერაცია შეკრება როგორც მოქმედება, რომელიც ნებისმიერ α, β - ს V-დან ცალსახად შეუსაბამებს α + β ელემენტს (ჯამს) V-დან. ოპერაცია ნამდვილ რიცხვზე გამრავლება კი ნებისმიერ α - ს V-დან ასევე ცალსახად უთანადებდეს მის ნამდვილ რიცხვზე ნამრავლს V-დან.
V-ს ელემენტებს ეწოდება ვექტორები (და თავად V წარმოადგენს წრფივ სივრცეს), თუ ზემოხსენებულ ოპერაციებს გააჩნიათ შემდეგი თვისებები:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:წრფივი ალგებრა კატეგორია:ვექტორები კატეგორია:აბსტრაქტული ალგებრა
.np
.np — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ნეპალისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
np კატეგორია:კომუნიკაციები ნეპალში
Toppdomän
გივი თუმანიშვილი
გივი ზურაბის ძე თუმანიშვილი — XVII-XVIII საუკუნეების ქართველი პოეტი და კალიგრაფი.
1688-1721 წლებში იყო ერეკლე I-ის, არჩილ II-ის, ლევან ბატონიშვილისა და ვახტანგ VI-ის კარის მდივან-მწიგნობარი. 1701-1705 წლებში არჩილ II-ის დავალებით გადაწერა „არჩილიანი“ (S- 425). 1721 ვახტანგ VI-ის ბრძანებით ვახუშტი ბატონიშვილთან ერთად აღწერა საბარათიანო. მისი ლექსები დაცულია ხელნაწერების (S-424, Q-548) სახით. თუმანიშვილს ეკუთვნის ვახტანგ VI-ის ეპიტაფია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მწიგნობრები კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები გ
ჯაჭვის ხიდი (ქუთაისი)
ჯაჭვის ხიდი — უძველესი ქუთაისის ხიდებს შორის. აქ არის აღმოჩენილი V საუკუნის ხიდის ნაშთი. დღევანდელი ხიდის ძირითადი საყრდენები 1770-იანი წლებისაა, მათზე თავდაპირველად ხის ხიდი ააგეს, რომელიც არქიელის ხიდად იწოდებოდა. 1850-იან წლებში ჯაჭვებზე დაკიდებული ხის ფერმის აგების შემდეგ ხიდს დღევანდელი სახელი შეერქვა. 1869 წელს ფურგონების გადასვლისას ხიდი ჩაწყდა, იგი 1884-1885 წლებში ქალაქის ხარჯით აღადგინეს. ინგლისში, გარნერის მიერ დამზადებული ლითონის ფერმა ინჟ. გ. ზალსკიმ დაამონტაჟა (ახალი ხიდი სამეფო ხიდადაც იწოდებოდა). ახლანდელი ხიდი 1995 წელსაა აღდგენილი.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ქუთაისის ხიდები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Progress Live
Progress Live 2011 — ჯგუფ Take That-ის საკონცერტო ტურნე, რომელიც გაიმართა 2011 წელს. პირველად 1995 წლის შემდეგ Take That-ს შეუერთდა რობი უილიამსი, რომელთან ერთად ჩაიწერა ახალი სტუდიური ალბომი Progress. ტურნეს კონცეფცია ითვალისწინებდა ჯგუფის 20 წლიან კარიერას და სწორედ მას მიეძღვნა. კონცერტებზე სრულდებოდა ჯგუფის ყველა დროის ცნობილი, ისევე როგორ რობი უილიამსის სოლო-კომპოზიციები.
სქოლიო
კატეგორია:Take That-ის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:2011 წლის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:Pet Shop Boys-ის საკონცერტო ტურნეები
Meranoplus laeviventris
Meranoplus laeviventris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბენედიქტე XII
მინი|მარჯვნივ|250px|ბენედიქტე XII ბენედიქტე XII (Benedictus PP. XII; ერისკაცობაში ჟაკ ფურნიე; დ. 1280  — გ. 25 აპრილი, 1342) —  ფრანგი რომის პაპი 1334–1342  წლებში. პაპობა მოუწია ავინიონის ტყვეობის დროს (1309–1377).
ცისტერციანელების ორდენის წევრი, თავდაპირველად იყო აბატი, შემდეგ ეპისკოპოსი და კარდინალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:დაბადებული 1280 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1342 კატეგორია:ფრანგი პაპები
პოლონელთა დიდი აჯანყება (1918-1919)
პოლონელთა დიდი აჯანყება (1918-1919) — პოლონელთა სამხედრო აჯანყება გერმანელთა მართველობის წინააღმდეგ. აჯანყებას მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდა ვერსალის ხელშეკრულებაზე, რის შემდეგაც აჯანყებულთა მიერ დაკავებული ტერიტორია გადაეცა პოლონეთის მეორე რესპუბლიკას. ეს ტერიტორია იყო პოლონეთის სამეფოს შემდეგ პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის საკუთრება მანამ სანამ, პრუსიის სამეფო არ მოახდენდა მის ანექსიას 1793 წელს. ის ასევე, 1806 წლის დიდი პოლონეთის აჯანყების შემდეგ, იყო ვარშავის საჰერცოგოს ნაწილი (1807–1815).
წინაპირობა
1795 წელს პოლონეთის მესამე დაყოფის შემდეგ, პოლონეთმა როგორც ქვეყანამ არსებობა შეწყვიტა. 1795 წლიდან პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე მოხდა რამდენიმე წარუმატებელი აჯანყება დამოუკიდებლობის აღდგენის მიზნით. 1806 წლის დიდი პოლონეთის აჯანყებას მოჰყვა ვარშავის საჰერცოგოს შექმნა, რომელიც არსებობდა რვა წლის განმავლობაში, სანამ იგი კვლავ გაიყო რუსეთსა და პრუსიას შორის. გერმანელთა მართველობის დროს პოლონელები განიცდიდნენ სისტმატიურ ჩაგვრას და დისკრიმინაციას.
პირველი მსოფლიო ომის დასასრულს აშშ-ს პრეზიდენმა ვუდრო უილოსნმა ევროპულ ქვეყნებს წარუდგინა თოთხმეტ პუნქტიანი მოთხოვნები, რამაც გამოიწვია ევროპული ქვეყნების უკმაყოფილება, რადგან ისინი დაკარგავდნენ დამორჩილებულ ტერიტორიებზე გავლენას, მაგალითად როგორიცაა გერმანიის მიერ პოლონეთის ანექსირებული ტერიტორია. 1918 წლის 11 ნოემბერს გერმანელმა ლიდერებმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას ცეცხლის შეწყვეტასთან დაკავშირებით. ასევე გერმანიამ ხელი მოაწერა ბრესტ-ლიტოვსკის ზავს ბოლშევიკურ რუსეთთან, რის მიხედვითაც დაამტკიცეს აღმოსავლეთ საზღვრები. ეს ხელშეკრულება ითვალისწინებდა პოლონეთის სახელმწიფოს ტერიტორიასაც.
პოლონეთის ტერიტორიები ასევე ანექსირებული ჰქონდა ავსტრია-უნგრეთსაც. გერმანიას ჯერ კიდე XVIII საუკუნიდან დიდი პოლონეთის ნაწილი ჰქონდა დაკავებული, რომლის დედაქალაქი და მთავარი ინდუსტრიული ცენტრი იყო პოზნანი. ამ ტერიტორიაზე მოსახლეობის 60%-ს წარმოადგენდა პოლონელი მოსახლეობა, ამიტომაც ვუდრო უილსონი იმედოვნებდა რომ ეს ტერიტორია პოლონეთის ახლად ჩამოყალიბებული სახელმწიფოს ნაწილი გახებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აჯანყებები კატეგორია:პოლონეთის აჯანყებები კატეგორია:XX საუკუნის აჯანყებები
რუგალანი
რუგალანი — ნორვეგიის საგრაფო. სულ ესაზღვრება 4 საგრაფო, ესენია: ჩრდილოეთიდან – ჰორდალანი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან – ტელემარკი და ეუსტ-აგდერი, აღმოსავლეთიდან – ვესტ-აგდერი. საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი და ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული მუნიციპალიტეტია სტავანგერი. ნორვეგიის საგრაფოებში სიდიდით მე-13 ადგილი უკავია.
მუნიციპალიტეტები
რუგალანი იყოფა 26 მუნიციპალიტეტად. ესენია:
500 პქ|მინი|მარჯვნივ|რუგალანის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიის საგრაფოები
სასხორის მთავარანგელოზის ეკლესია
მინი|მთავარანგელოზის ეკლესიის ხედი სამხრეთ-დასავლეთიდან სასხორის მთავარანგელოზის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, სამხრეთით (ნასოფლარში). შესასვლელის თავზე მოთავსებული წარწერის მიხედვით ეკლესია 1704 წელს აუგია ნიკოლოზ მაღალაძეს თავისი დის ხვარაშანის საფლავზე.
ეკლესია დარბაზულია (7 X 5,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით და აგურით. აქა-იქ წყობაში თლილი ქვაც არის ჩართული. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან შეისრულია, ხოლო გარედან კედლის ჩაღრმავებით მიღებულ სწორკუთხა ჩარჩოში ზის. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, სწორკუთხა ნიშებია, თითო სწორკუთხა ნიში საკურთხევლის ორივე მხართანაა. დარბაზის დასავლეთისა და სამხრეთის კედლებში თითო შეისრული სარკმელია. გრძივ კედლებზე თითო შეისრული დეკორატიული თაღია. ინტერიერში შემორჩენილია ეკლესიის თანადროული მოხატულობის ფრაგმენტები. საკურთხევლის მხატვრობა მოწითალო-ყავისფერი ხაზით ოთხ რეგისტრად იყოფა. კონქში მანდორლის ფრაგმენტია, რომლის გარშემო მედალიონში ჩასმულია წმინდანთა ფიგურები. მომდევნო რეგისტრში გამოსახულია მოციქულთა ზიარება. ქვედა რეგისტრი მთლიანად ჩამორეცხილია. საკურთხევლის მხატვრობა დასრულებულია ორნამენტის (მარმარილოს იმიტაცია) ფართო ზოლით. სამხრეთის და ჩრდილოეთის კედლებზე გამოსახულია მახარობლები. ამავე კედლების თაღებში მხატვრობა დაყოფილია ორ რეგისტრად: სამხრეთის კედელზე, ზემოთ წმ. თევდორე სტრატილატის და წმ. თეოდორას წელზედა გამოსახულებებია, ქვემოთ - წმ. პეტრესა და წმ. პავლესი ეკლესიის მოდელით ხელში; ჩრდილოეთ კედელზე, გამოსახულია: ზემოთ - ხატი მანდილისაი, ქვემოთ - ახალგაზრდა წმინდანი მთელი ტანით და მისკენ მობრუნებული ორი ფიგურა. დასავლეთ კედლის მხატვრობა ოთხი რეგისტრისგან შედგება. სარკმლის ორივე მხარეს, ზემოთ, მედალიონებში ჩასმულია ორი წმინდანის ფიგურა; ქვემოთ პეიზაჟის ფონზე გამოსახულია რამდენიმე ფიგურა და მინიატურული ზომის ცხვრები. მომდევნო რეგისტრი მედალიონებში ჩასმულ წმინდანთა წელზედა გამოსახულებებს უკავია; უკანასკნელ რეგისტრში, მარცხნივ წარმოდგენილია წმ. დიმიტრი, მარჯვნივ - წმინდა გიორგის მიერ ყრმის ტყვეობიდან დახსნის სასწაული. ეკლესიის თაღები და წმინდანთა შორის დარჩენილი თავისუფალი არე შემკულია მცენარეული ორნამენტით. ყველა გამოსახულებას ახლავს თეთრი საღებავით შესრულებული ბერძნული წარწერა. მხატვრობა შესრულებულია მუქი ლურჯი, ყვითელი, მოწითალო-ყავისფერი, თეთრი და შავი საღებავებით.
ეკლესიის დასავლეთის ფასადზე, სარკმლის თავზე ჩაღრმავებული ჯვარია გამოსახული.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იოანე XXII
მინი|მარჯვნივ|200px|იოანე XXII იოანე XXII (Johannes PP. XXII; ერისკაცობაში ჟაკ დიუეზი; დ. 1249, კაპორი  — გ. 4 დეკემბერი, 1334, ავინიონი) —  ფრანგი რომის პაპი 1316–1334  წლებში. პაპობა მოუწია ავინიონის ტყვეობის დროს (1309–1377 წწ.).
პაპის ტახტზე აირჩიეს 1316 წელს ლიონში ფრანგ და იტალიელ კარდინალებს შორის ხანგრძლივი უთანხმოების ფონზე. ებრძოდა ლუდვიგ IV ბავარიელს. მის დროს დამტკიცდა საეკლესიო სამართლის კოდექსი. სამღვდელოებაში შე­მოი­ღო მძიმე საგადასახადო სისტემა. იოანე XXII-სა და გიორგი V ბრწყინვალეს შორის დამყარდა დიპლომატიური ურთიერთობა. 1328 წელს კა­თოლიკეთა საეპისკოპოსო ტახტი ­სმირნიდან გადმოიტანა თბილისში, სადაც 1329 წელს კათოლიკეთა პირველ ეპისკოპოსად დომინიკელი იოანე ფლორენციელი დანიშნა.
გარდაიცვალა 85 წლის ასაკში და დატოვა უდიდესი ქონება 750 ათასი ფლორინი (დღევანდელი შეფარდებით 76 მლნ ამერიკული დოლარი).
XM5
SIG Sauer XM5 — SIG MCX Spear-ის აშშ-ის არმიის ვარიანტი, 6.8×51 მმ, გაზზე მომუშავე, მჭიდით მომუშავე, ავტომატი, რომელიც შექმნილია SIG Sauer-ის მიერ 2022 წელს შემდეგი თაობის რაზმის იარაღის პროგრამისთვის M4-ის ჩასანაცვლებლად. XM5-ს აქვს თავისუფალი გამაგრებული M-LOK ხელის დამცავი აქსესუარის უშუალო დასამაგრებლად „ნეგატიური სივრცის“ (ცარიელი ადგილი) სამონტაჟო წერტილებზე.
ისტორია
2019 წლის იანვარში შეერთებული შტატების სამხედროებმა დაიწყეს შემდეგი თაობის რაზმის იარაღის პროგრამა M4 შაშხანისა და M249 SAW მსუბუქი ტყვიამფრქვევის შემცვლელების მოსაძებნად. 2019 წლის სექტემბერში SIG Sauer-მა წარადგინა თავისი დიზაინი. XM5 შექმნილია 6.8×51მმ (.277) SIG Fury ვაზნისთვის, იმ შეშფოთების საპასუხოდ, რომ აბჯრის გაუმჯობესება შეამცირებს ჩვეულებრივი საბრძოლო ტყვიის ეფექტურობას, როგორიცაა 5.56×45მმ (გამოიყენება M4 და M249-ში) და 7.62×51 მმ. Army Times აღწერს ამას, როგორც „შუალედური კალიბრის 6.8 მმ ვაზნას“. 6.8×51მმ Fury-ის ბალისტიკა მიუთითებს იმაზე, რომ ის სავარაუდოდ სრული ძალის ვაზნაა, რადგან მას აქვს უფრო მაღალი კამერის წნევა, სიჩქარე და ენერგია სამიზნეზე, ვიდრე 7.62×51მმ ტყვიას.
2022 წლის 19 აპრილს ამერიკის შეერთებული შტატების არმიამ SIG Sauer-ს 10-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა XM5 შაშხანის წარმოებაზე, XM250 ავტომატურ შაშხანასთან ერთად, რათა შეცვალოს M4 და M249, შესაბამისად; ეს მოდელის ნომრები არის შემდეგი ნომრები იმ იარაღის თანმიმდევრობით, რომელიც უნდა შეიცვალოს. 25 XM5 და 15 XM250-ის პირველი პარტიის დამზადება 2023 წლის ბოლოს იგეგმება. არმია გეგმავს შეიძინოს სულ 107 000 შაშხანა და 13 000 მსუბუქი ტყვიამფრქვევი ახლო საბრძოლო ძალებისთვის, მათ შორის ქვეითების, კავალერიის მზვერავების, საბრძოლო ინჟინრების, დამკვირვებლებისა და საბრძოლო მედიკოსებისთვის; თავდაპირველად არ იგეგმება იარაღის არასაბრძოლო ჯარისკაცებისთვის გაცემა. კონტრაქტს აქვს დამატებითი იარაღის შექმნის შესაძლებლობა, თუ აშშ-ის საზღვაო ქვეითთა კორპუსი და აშშ-ის სპეციალური ოპერაციების სარდლობა გადაწყვეტენ ამ იარაღების სამსახურში მიღებას.
XM5 იწონის 3.80კგ-ს, 4.46კგ-ს მაყუჩით, და აქვს ძირითადი საბრძოლო დატვირთვა: 140 ტყვიით შვიდი 20-ტყვიიანი მჭიდით, რომლებიც 4.4კგ-ს იწონის. M4A1-თან შედარებით, რომლის წონაა 2.88 კგ მაყუჩით, ძირითადი საბრძოლო დატვირთვით: 210 ტყვია შვიდი 30-ტყვიიანი მჭიდით, რომელიც იწონის 3.4კგ-ს. XM5 იწონის M4A1-ზე დაახლოებით 0.91 კგ-ით მეტს, მსროლელი ატარებს დაახლოებით 1.8კგ-ით მძიმე ტვირთს და 70-ტყვიით ნაკლებს.
XM5 შაშხანის, XM250 ავტომატური შაშხანის, XM157 ცეცხლის კონტროლის ოპტიკის და 6.8×51 მმ საბრძოლო ვაზნის შეიარაღების ოპერატიული ტესტირება უნდა დაიწყოს 2024 წელს და არ იძლევა გარანტიას რეალურის მომავლისთვის.
გიორგი თუმანიშვილი (პოეტი)
გიორგი ეგნატეს ძე თუმანიშვილი (დ. 1774 ― გ. 1837) —  ქართველი პოეტი და მწიგნობარი. 1790-იდან იყო ჯერ ერეკლე II-ის, მერე  გიორგი XII-ის მდივან-მწიგნობარი. მოგვიანებით იყო რუსეთის სახელმწიფო სამსახურში, 1820 წელს მიიღო სტატსკი სოვეტნიკის ჩინი. დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული ლიტერატურის ძეგლთა შეკრებისა და გამრავლების საქმეში. მისი დავალებით გადაიწერა მრავალი ქართული ხელნაწერი. თვითონაც კალიგრაფი იყო. თუმანიშვილი ბესიკისა და საიათნოვას პოეტური სკოლის მიმდევარია. იგი არის აგრეთვე „ვეფხისტყაოსნის“ ერთ-ერთი ინტერპოლატორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მწიგნობრები კატეგორია:დაბადებული 1774 კატეგორია:გარდაცვლილი 1837 კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები გ
Meranoplus leveillei
Meranoplus leveillei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
ლეკეკელე
ლეკეკელე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში. ბანძის თემი (სოფლები: ბანძა, ლევახანე, ლეკეკელე, ლეპატარავე). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე აბაშის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 100 მ, მარტვილიდან 14 კმ, აბაშიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 22 კმ.