cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სიკო დოლიძე
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ქართველი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები სიკო კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
არუბა 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არუბამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:არუბა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ხუან მატა
ხუან მანუელ მატა (Juan Mata დ. 28 აპრილი, 1988) — ესპანელი ფეხბურთელი. „მანჩესტერ იუნაიტედის“ ნახევარმცველი.
ადრეული წლები
მატა დაიბადა 1988 წლის 28 აპრილს, ბურგოსის პროვინციის პაწაწინა ქალაქ ვილიაფრანკაში. ხუანის მამა ასევე ფეხბურთელი იყო და საფეხბურთო კლუბ ბურგოსში თავდამსხმელის პოზიციაზე თამაშობდა. გაერკვეული დროის გასვლის შემდეგ, მატას ოჯახი გადაბარგდა ოვიედოში. აქვე, ადგილობრივ რეალ ოვიედოში დაიწყო მატამ ახალგაზრდული კარიერა, 15 წლიდან კი რეალ მადრიდის აკადემიას შეუეერთდა. ახალგაზრდულ შემადგენლობაში მატამ 2005-06 წლების სეზონში 18 გოლი გაიტანა, რაც ახალგაზრდა ფეხბურთელისთვის საკმაოდ კარგი შედეგია. 2006-07 წლების სეზონში კი მატა უკვე მადრიდელთა სარეზერვო გუნდში გადაიყვანეს და ოფიციალური კონტრაქტი გაუფორმეს. ბერნაბეუზე ის 34 ნომრიანი მაისურით გამოდიოდა.
ვიქტორია (კუნძული)
left|thumb|250px|კუნძული ვიქტორია thumb|250px|ვიქტორია კოსმოსიდან ვიქტორია — სიდიდით მეორე კუნძული კანადაში და მერვე მსოფლიოში. მისი ფართობია 217 291 კმ²-ია. მდებარეობს არქტიკის პოლარულ სარტყელში, ნუნავუტის ტერიტორიაზე.
ხუან მატა
ვალენსია
2007 წლის მარტში, მატამ დატოვა მადრიდი და ხელშეკრულება გააფორმა საფეხბურთო კლუბ ვალენსიასთან. ვალენსიას ძირითად თერთმეტეულში მოხვედრაში, ახალგაზრდა ტალანტს ხელი შეუწყო იმან, რომ ტრავმირებული იყო ვისენტე, ანგულო კი რონალდ კუმანმა გუნდიდან გაუშვა.
ვიქტორია (კუნძული)
კუნძულს სახელი ეწოდა 1839 წელს, დედოფალ ვიქტორიას პატივსაცემად.
მდებარეობს კანადის ჩრდილო-დასავლეთ ტერიტორიაზე. მის დასავლეთით მდებარეობს ამუნდსენის ყურე და კუნძული ბანკსი, რომელიც ვიქტორიასგან გამოყოფილია საკმაოდ ვიწრო უელსის პრინცის სრუტით.
ხუან მატა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:მადრიდის რეალის ფეხბურთელები კატეგორია:ვალენსიის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
ვიქტორია (კუნძული)
ვიქტორია წარმოადგენს „ნახევარკუნძულების კუნძულს“, უსწორმასწორო სანაპირო ხაზით, უამრავი ნახევარკუნძულითა და უამრავი წვრილი ყურეთი.
კუნძულის უმაღლესი წერტილია შალერის მთები (655 მ) სამხრეთ აღმოსავლეთ ნაწილში, რომლის სიახლოვესაც მდებარეობს კუნძულის უდიდესი ტბა — ფერგიუსონი ( 562 კვ. კმ.)
2006 წლის აღწერის მონაცემებით, ვიქტორიას მოსახლეობა შეადგენს 1 875 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადის კუნძულები კატეგორია:კანადის არქტიკული არქიპელაგი
კილიმოვო
კილიმოვო (Килем; Килимово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 797 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (67 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
Myopias xiphias
Myopias xiphias — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ზღვის ფაუნა
ზღვის ფაუნა — ზღვისა და ოკეანის ცხოველთა ერთობლიობა. ზღვის ფაუნა დაახლოებით 160 ათას სახეობას მოიცავს, რომელთაგან დაახლოებით 16 ათასი თევზია. თავისუფლად მცხოვრებ ცხოველთა 60 კლასიდან ზღვაში მხოლოდ 3 კლასი არ გვხვდება. ცხოველთა სამყაროს ტიპი თავდაპირველად ზღვის გარემოში ჩამოყალიბდა, საიდანაც შემდეგ ზოგი მტკნარ წყალში გადავიდა, ზოგი -ხმელეთზე. ზღვის ფაუნა ყველაზე მდიდარია ტროპიკულ წყლებში. სიღრმის მატებასთან ერთად იგი ღარიბდება, ხოლო მაქსიმალურ სიღრმეზე (9-10 კმ-ზე ღრმად) მხოლოდ რამდენიმე ათეული სახეობა გვხვდება. ადგილსამყოფელისა და ცხოვრების ნირის მიხედვით ზღვის ფაუნას ყოფენ პლანქტონად, ნექტონად და ბენთოსად. ზოოპლანქტონის წარმომადგენლებია სხივურები, ინფუზორიები, სიფონორები, მედუზები, კიბოსნაირები და სხვა. ნექტონის ძირითადი ფორმებია თევზები, თავფეხიანი მოლუსკები და ვეშაპისნაირები. ფსკერული ფორმებიდან აღსანიშნავია ღრუბლები, მარჯნის პოლიპები, კიბოები, მუცელფეხიანები და ორსაგდულიანი მოლუსკები, კანეკლიანები, ასციდები თევზები და სხვა. ჰიდროფიზიკური და ჰიდროქიმიური თავისებურებების გამო შავი ზღვის ფაუნა შედარებით ღარიბია, ზღვის ფაუნის სამეურნეო მნიშვნელობა მეტად დიდია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხოველები
ოირასე
ოირასე (おいらせ町) — დასახლება იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, კამიკიტა მაზრში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
დასახლება განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები მისავა, ჰატინოჰე, დასახლებები როკუნოჰე, გონოჰე.
მოსახლეობა
დასახლების მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე —  ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დასახლებები (პრეფექტურა აომორი)
ეკლერი
მარჯვნივ|მინი| კლასიკური ეკლერი ეკლერი (Eclair) — საკონდიტრო ნაწარმი. კრემით შევსებული წაგრძელებული ფორმის ნამცხვარი, რომელიც შუს ცომით მზადდება და გარედან შოკოლადის მინანქრით იფარება. შუს ცომს საკონდიტრო პარკის საშუალებით აძლევენ გრძელ ფორმას, აცხობენ მანამ, სანამ გარედან ხრაშუნა გახდება, შიგნიდან კი ღრუ. გაციების შემდეგ, ნაწარმს ავსებენ მოხარშული კრემით (Creme pâtissière), ათქვეფილი ნაღებით ან შიბუსტის კრემით. შემდეგ იფარება შოკოლადის მინანქრით. შეიძლება შეივსოს ფსტის ან რომის არომატის მქონე კრემით, ხილის შიგთავსით ან წაბლის პიურეთი. შოკოლადის ნაცვლად, ეკლერი შეიძლება დაიფაროს კარამელის მინანქრით. ამ შემთხვევაში დესერტს ხშირად ბატონ დე იაკობს უწოდებენ (bâton de Jacob).
სახელის წარმოშობა
მარჯვნივ|მინი| მცხობლები [[ბელგია|ბელგიაში მანქანით ამზადებენ ეკლერებს]] სახელი მომდინარეობს ფრანგული სიტყვიდან éclair, რაც „სინათლის გაელვებას“ ნიშნავს, რადგან დესერტი ძალიან სწრაფად იჭმევა.
ისტორია
ეკლერი სათავეს იღებს XIX საუკუნის საფრანგეთში, სადაც მას 1850 წლამდე „pain à la Duchesse“ ან „petite duchesse“ ერქვა. ფრანგულში სიტყვა ეკლერი 1860 წელს გამოჩნდა. საკვების ზოგიერთი ისტორიკოსი მიიჩნევს რომ ეკლერი პირველად ცნობილმა ფრანგმა მზარეულმა, ანტუან კერემმა შექმნა.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიური სამზარეულო კატეგორია:ფრანგული სამზარეულო
ბაიელსის შტატი
ბაიელსის შტატი (Bayelsa State) — შტატი ნიგერიის სამხრეთით.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით შტატი დაყოფილია 8 თვითმმართველობის რაიონად.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის შტატები
ვოტკურზია
ვოტკურზია (Воткөрйә; Воткурзя) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 30 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 106 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
თამარ კვესიტაძე
თამარ კვესიტაძე (დ. 1968, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, ხელოვანი.
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის არქიტექტურის ფაკულტეტი. თამარმა თოჯინების კეთება დაიწყო. შემდეგ ამერიკის შეერთებულ შტატებში წავიდა, სადაც მისი ნამუშევრებით დილერები და გალერეები დაინტერესდნენ. მან ზუსტად დაინახა საკოლექციო, უნიკალური თოჯინების ბიზნესი თავისი იერარქიებით და დახვეწილ დასავლურ ტექნოლოგიებს მაღალმხატვრული ინდივიდუალური შემოქმედებითი ხერხები დაუპირისპირა. ექვსი წლის განმავლობაში ის ქმნიდა, ფენდა და ყიდდა თოჯინებს. შემდეგ გამოეთხოვა ამ სენტიმენტალურ-ფანტასტიკურ ჟანრს და უფრო ღრმა, თანამედროვე  სკულპტურულ ფორმებზე და მათ დინამიკაზე, პლასტიკაზე დაიწყო ფიქრი. სწორედ ამ დროს გაიცნო პაატა სანაია, რომელიც მისი თანაავტორი გახდა. 2000 წელს პაატა სანაიასთან ერთად Tamara Studio დააარსა.
თამარ კვესიტაძე სხვადასხვა დროს ცხოვრობდა და მუშაობდა იტალიასა და აშშ-ში. მხატვრის გამოფენები გაიმართა აშშ-სა და ევროპის მრავალ ქვეყანაში. 2007 წელს კი იგი საქართველოს სახელით წარსდგა ვენეციის 52-ე ბიენალეზე, სადაც გამოფინა თავისი დახვეწილი, გამართული მექანიზმებით მოძრავი სკულპტურები. სწორედ ამ დროს დაიწყო თამარ კვესიტაძის სიმბოლურმა „ქალმა და მამაკაცმა“ ცხოვრებისეული ციკლი – მისი მცირე ზომის ვერსია იტალიაში გაიყიდა, ამას მოჰყვა გამოფენა ლონდონში და დღეს უკვე „ალი და ნინოდ“ მონათლული 9-მეტრიანი ქანდაკება ღია ცის ქვეშ, ბათუმის ზღვის სანაპიროზე, ბულვარში დგას.
თამარ კვესიტაძე პირველი თანამედროვე ქართველი მხატვარია, რომლის ნამუშევრები Google-მა თავის პლატფორმაზე ჩატვირთა. Google Arts & Culture — ესაა 70 ქვეყნის 1200 მუზეუმის, გალერეისა და სხვა ორგანიზაციების ექსპონატების ონლაინ-დათვალიერების საშუალება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ნამპულის პროვინცია
ნამპულის პროვინცია (Nampula) — პროვინცია მოზამბიკში.
ნამპულის პროვინცია მდებარეობს მოზამბიკის ჩრდილოეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ის ესაზღვრება კაბუ-დელგადუს პროვინციას, ჩრდილო-დასავლეთით — ნიასის პროვინციას, სამხრეთ-დასავლეთით — ზამბეზიის პროვინციას. აღმოსავლეთიდან მას ესაზღვრება ინდოეთის ოკეანე. ფართობი — 81 606 კმ². მოსახლეობა — 4 049 082 ადამიანი (2007). ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია იყოფა 18 რაიონად და 5 ოლქად. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენს მაკუას ხალხი.
პროვინციაში ვითარდება სოფლის მეურნეობის წარმოება, მათ შორის: ანანასის, ბანანის, ყავის, ბამბის, სიმინდის, მანგოსა და თამბაქოსი.
ნამპულის პროვინციის შემადგენლობაში შედის კუნძული მოზამბიკი, რომელიც 1992 წელს შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის პროვინციები *
უმაღლესი დაწყებითი სასწავლებლები
უმაღლესი დაწყებითი სასწავლებლები ― საგანმანათლებლო დაწესებულების ტიპი რუსეთის იმპერიაში. სასწავლებლები იყო ვაჟთა, ქალთა და შერეული ტიპის. ემსახურებოდა ქალაქის შეძლებული ფენების ოჯახის შვილებს. შეიქმნა 1912 წელს საქალაქო სასწავლებლების მაგივრად. შედგებოდა 4 თითოწლიანი კლასისაგან. მასში სწავლას აგრძელებდნენ დაწყებითი სკოლის დამთავრების შემდეგ და I და II კლასების დასრულების შემდეგ შეეძლოთ გადასვლა საშუალო ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლის II და III კლასებში. სასწავლებლებთან იხსნებოდა დამატებითი კლასები და კურსები, მაგალითად პედაგოგიური, სასოფლო-სამეურნეო, საბუღალტრო, სახელოსნო, საფოსტო-სატელეგრაფო და სხვა. 1915 წელს საქართველოში იყო 29 უმაღლესი დაწყებითი სასწავლებელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სასწავლებლები
ადიგენის მუნიციპალიტეტი
ადიგენის მუნიციპალიტეტი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული დასავლეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ადიგენი.
ადიგენის მუნიციპალიტეტს დასავლეთით ესაზღვრება აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, ჩრდილოეთით - ჩოხატაურის, ვანის, ბაღდათის მუნიციპალიტეტები, აღმოსავლეთით - ახალციხის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთი საზღვარი ემთხვევა საქართველო-თურქეთის სახელმწიფო საზღვარს.
ისტორია
1917 წლამდე შედიოდა თბილისის გუბერნიის ახალციხის მაზრაში, 1917–1930 წლებში — ახალციხის მაზრაში, 1930 წლიდან ცალკე რაიონია.
საქართველოს პრეზიდენტის მ. სააკაშვილის 2005 წლის 16 დეკემბრის №2304-რს ბრძანების საფუძველზე მოხდა საქართველოს რაიონების რეორგანიზაცია, რის შედეგადაც არსებული რაიონები შეიცვალა მუნიციპალიტეტებად. სსიპ „ადიგენის მუნიციპალიტეტის“ (ს/ნ. 222729162) გადამხდელად რეგისტრაციის თარიღია 2006 წლის 10 ნოემბერი, ხოლო რეგისტრაციის თარიღი — 2006 წლის 29 ნოემბერი.
ბუნება
ადიგენის მუნიციპალიტეტი მდებარეობს ახალციხის ქვაბულის დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთი ნაწილი უჭირავს მესხეთის ქედის, ხოლო დასავლეთი — არსიანის ქედის ფერდობებს. ტერიტორია — 799 კვ.კმ., მათ შორის სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებს უკავია 340 კვ.კმ. მუნიციპალიტეტის ფარგლებშია მოქცეული ახალციხის მურანახშირის საბადოს ერთი ნაწილი, რომელიც არ მუშავდება.
მუნიციპალიტეტის ჩრდილოეთი მთაგორიანი ნაწილი აგებულია ვულკანოგენური ტუფების წყებით. სამხრეთი (გოდერძის უღელტეხილი) ანდეზიტ-ბაზალტებით და ტუფებით, დასავლეთი ნაწილი ფერადი თიხებით, ქვიშა-ქვებითა და ანდეზიტ-ბაზალტებით. მდინარე ქვაბლიანის გასწვრივ ფართო ზოლად ვრცელდება ტრაქიტები, თიხები და ქვიშა-ქვები, ხოლო მდინარის ქვემოდინებაში ახალგაზრდა ალუვიური ნალექები.
მუნიციპალიტეტში ზამთარი ცივია, ზაფხული — თბილი და ხანმოკლე. დაბალ ზონაში საშ. ტემპერატურა 8,0 °C-დან 6,4 °C-მდე (ადიგენი 8,0 °C, აბასთუმანი 6,4 °C). იანვრის საშუალო ტემპერატურაა –4 °C, 5,4 °C ფარგლებშია. აბსოლუტური მინიმალური ტემპერატურა შეიძლება –31 °C, –32 °C-მდე დაეცეს. აბსოლუტური მაქსიმალური ტემპერატურა 36°, 37 °C. ნალექების რაოდენობა წელიწადში 594-688 მმ-ია, ნალექების მაქსიმუმია ივნისში 83-99 მმ. დეკემბერში მინიმუმი 41 მმ. თოვლის საბურველი დეკემბრის დასაწყისიდან მარტის მეორე ნახევრამდეა. გაბატონებულია დასავლეთის და აღმოსავლეთის ქარები, რომელთა საშუალო სიჩქარე 3-4 მ/წ.
thumb|მარცხნივ|აბასთუმანი
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის დასავლეთ ნაწილში გავრცელებულია ქსეროფიტული მცენარეულობა, რომელსაც გორაკ-ბორცოვან ზონაში მუხნარი ცვლის. მთის ფერდობები მეტწილად დაფარულია ტყით, ქვედა სარტყელში განვითარებულია შერეული ტყე, სადაც მუხა და რცხილა სჭარბობს, უფრო ზევით გავრცელებულია წიწვნარი ჯიშის ფიჭვი, სოჭი და ნაძვი. 2000 მ ზევით სუბალპური და ალპური მდელოებია. ტყეებს დიდი საკურორტო და ნაიადგდაცვითი მნიშვნელობა აქვს.
მრავალფეროვანია ცხოველთა სამყარო. ტყის ზონაში ბინადრობენ: დათვი, მგელი, მელა, ფოცხვერი, მაჩვი, გარეული კატა, კვერნა, ციყვი, ტყის თაგვი. ბევრია ფრინველი – მწყერი, გვრიტი, კოდალა, შოშია, კაჭკაჭი, ბულბული და სხვა. მდინარეში არის კალმახი, ქაშაყი, მურწა და სხვა.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ კვეთს მდინარე ქვაბლიანი, რომლის შენაკადებია ოცხე, ღაღვი, ძინძისწყალი. მუნიციპალიტეტში რამდენიმე პატარა ტბაა (შავი ტბა, კოტატბა, თლილი, წყისი და სხვა.).
მოსახლეობა
მოსახლეობის რიცხოვნობა — 16 462 კაცი; სიმჭიდროვე — 21 კაცი კვ.კმ-ზე. ქალაქის მოსახლეობა 1720 კაცია, სოფლის მოსახლეობა 14 742 კაცი. მათ შორის: 97,1 % - ქართველია, 2,3 % - სომეხი, მცირე რაოდენობით ცხოვრობენ რუსები, აზერბაიჯანელები, უკრაინელები, ოსები.
1944 წელს მუსლიმი მესხების (28 000 კაცი) გასახლების შემდეგ, საქართველოს სხვადსახვა კუთხეებიდან ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე დასახლდნენ იმერლები (36 %), რაჭველები (7 %), აჭარლები (20 %). ადგილობრივი მესხები შეადგენენ მოსახლეობის 32 %-ს.
ადმინისტრაციული ერთეულები
მუნიციპალიტეტი მოიცავს ორ ურბანულ დასახლებას: დაბა ადიგენს, რომელიც ამავე დროს მუნიციპალიტეტის ცენტრს წარმოადგენს და დაბა აბასთუმანს. მუნიციპალიტეტში არის 55 სოფელი. ყველა დასახლება გაერთიანებულია 20 ტერიტორიულ ერთეულში, რომლებსაც ხელმძღვანელობენ მუნიციპალიტეტის გამგებლის მიერ დანიშნული რწმუნებულები.
ადგილობრივი თვითმმართველობის უმაღლესი ორგანოა საკრებულო, აღმასრულებელი ორგანო — მუნიციპალიტეტის გამგეობა. მმართველობის ტერიტორიული ერთეულებია:
ეკონომიკა
ეკონომიკის წამყვანი დარგია სოფლის მეურნეობა, მათ შორის მეხილეობა, მეკარტოფილეობა, სახორცე-სარძევე მეცხოველეობა. მრეწველობა სუსტადაა განვითარებული და ძირითადად ადგილობრივი დანიშნულების საწარმოებითაა წარმოდგენილი.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გადის ახალციხე-ბათუმისა და ახალციხე-ქუთაისის შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის საავტომობილო გზები. მუნიციპალიტეტში რამდენიმე სასტუმროა, რომლებიც აბასთუმანშია თავმოყრილი. ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე სამედიცინო მომსახურებას ეწევა 2 საავადმყოფო, 2 პოლიკლინიკა, 7 სოფლის ამბულატორია და 2 სამშობიარო სახლი.
სოფელ ფლატეში მოიპოვება მინერალური წყლები.
კულტურა
მუნიციპალიტეტში 25 საჯარო სკოლაა და 6 საბავშვო ბაღია. არის ასევე სამუსიკო და სასპორტო მუნიციპალური სკოლები. ყანობილის მთაზე მდებარეობს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორია. მუნიციპალიტეტში არის კულტურის ცენტრი. ცენტრთან ჩამოყალიბებულია ბავშვთა ქორეოგრაფიული ანსამბლი „ჭულე“, ანსამბლი „ზარზმა“, აგრეთვე ვოკალური ჯგუფი „ანცები“. მუნიციპალიტეტში არის ბიბლიოთეკა, რომლის წიგანადი ფონდია 88 551 ც.
მუნიციპალიტეტის მასშტაბით ყოველწლიურად ტარდება პოპულარული სახალხო დღესასწაულები „ზარზმობა“, „შუამთობა“, „მაღალ მთობა“ და ძველი თეატრალური სანახაობა „ბერობანა“.
ღირსშესანიშნაობანი
thumb|ზანავის ციხე ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე 88 ისტორიული ძეგლია აღრიცხული. მათ შორისაა მართლმადიდებლური და კათოლიკური ეკლესიები, მეჩეთები, ციხე-კოშკები, ასევე რამდენიმე ხიდი. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ძეგლებია: ზარზმის მონასტერი, იჯარეთის მონასტერი, ჭულე, ოქროსციხე, ზანავის ციხე, ოძრხე. ბუნების ძეგლებია გოდერძის გაქვავებული ტყე და ბენარის ფაუნა.
სქოლიო
*
გამრავლება
მინი|ახალი ინდივიდუალური მცენარის წარმოშობა Bryophyllum pinnatum-ის ფოთლის გასწვრივ. წინა პლანზე არსებულ პატარა მცენარეებს აქვთ დაახლოებით 1 სმ სიმაღლე მინი|ვაზის ლოკოკინას (Helix pomatia) შეწყვილება გამრავლება — ცოცხალ ორგანიზმთა ერთ-ერთი ძირითადი თვისება, წარმოქმნან თავისივე მსგავსი ახალი არსებები. მისი მეშვეობით ხდება სახეობის შენარჩუნება და რიცხობრივი ზრდა. არსებობს გამრავლების ორი ფორმა — უსქესო და სქესობრივი. უსქესო გამრავლების დროს ახალი ორგანიზმი ვითარდება ან ერთი ორგანიზმის რომელიმე ნაწილიდან (გაყოფა, დაკვირტვა), ან მასში წარმოქმნილი სპეციფიკური უჯრედებიდან — სპორებიდან.
გაყოფით მრავლდებიან ერთუჯრედიანი ორგანიზმები, — ამებები, შოლტოსნები, ინფუზორიები, ბაქტერიები, ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეები და ზოგი მწვანე წყალმცენარე; დაკვირტვით — საფუარი სოკოები, ზოგიერთი ინფუზორია, ნაწლავღრუიანი და სხვა (ამ დროს დედისეულ ორგანიზმზე წარმოიქმნება ამობურცულობა, რომელიც თანდათან დიდდება და ახალ არსებათ ვითარდება), ხშირად ახალი ორგანიზმი წარმოიშობა დედისეული ორგანიზმის რომელიმე ორგანოს ნაწილიდან (ვეგეტატიური გამრავლება). ასე მრავლდებიან შედარებით მარტივი მრავალუჯრედიანი ცხოველები — ღრუბლები, ზოგიერთი ნაწლავღრუიანი, ბრტყელი და რგოლოვანი ჭიები. ვეგეტატიური გამრავლება განსაკუთრებით ფართოდ გავრცელებულია მცენარეულ სამყაროში, მათ შორის უმაღლეს მცენარეებში. ზოგ მცენარს აქვს გამრავლების სპეციალური ორგანოები — გორგლები, ბოლქვები, „ულვაშები“ და სხვა.
სოფლის მეურნეობის პრაქტიკაში ვეგეტატიურად ამრავლებენ კარტოფილს, ვაზს, ვარდს, ხეხილს, დეკორატიულ და ბევრ სხვა მცენარეს. უსქესო გამრავლება ისტორიულად უფრო ძველია; თანამედროვე ორგანიზმების უმრავლესობა სქესობრივად მრავლდება (ახალი არსება წარმოიქმნება მდედრობითი და მამრობითი სასქესო უჯრედების შერწყმის შედეგად). სასქესო უჯრედები სპეციალურ ჯირკვლებში ვითარდება. ცხოველთა უმრავლესობა ერთსქესიანია, თუმცა ზოგ ცხოველს, მაგალითად, ბრტყელ ჭიებს, ჭიაყელებს, მოლუსკებს ორივე სქესის ჯირკვლები აქვს. ორსქესიანია ყვავილოვან მცენარეთა უმრავლესობა — მათი ბუტკო (მდედრობითი სასქესო ორგანო) და მტვრიანები (მამრობითი სასქესო ორგანო) ერთ ყვავილშია თავმოყრილი. მაგრამ ზოგი სახეობის მცენარეს ერთსქესიანი (ბუტკოიანი ან მტვრიანიანი) ყვავილები აქვს.
ხერხემლიანი ცხოველები (ძუძუმწოვრების გარდა) უმთავრესად კვერცხის დებით მრავლდებიან. ძუძუმწოვრები, გარდა მცირე გამონაკლისისა, ცოცხლადმშობი არიან, რაც სხვა ჯგუფის ცხოველებში იშვიათ გამონაკლისს შეადგენს. ადამიანის გამრავლების კანონზომიერებებს არა მარტო ბიოლოგიური თავისებურებები განაპირობებს, არამედ სოციალურ-ეკონომიკური ფაქტორები და ადამიანის ფსიქიკაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:რეპროდუქცია
ლათინური ამერიკის სამზარეულო
მინი|250x250პქ|ტიპური ბრაზილიური ფეიხოადა, ლობიო, ძროხისა და ღორის ხორცით მინი|250x250პქ|ასადო სუბპროდუქტებით და ძეხვეულით. ასადო არის ტერმინი, რომელიც გამოიყენება მწვადის დამზადების ტექნიკის ფართო სპექტრის აღსაწერად და სოციალური მოვლენისთვის, სადაც აუცილებელია მწვადის მომზადება. ტერმინი გამოიყენება ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა: [[არგენტინა, ურუგვაი, პარაგვაი, ჩილე, კოლუმბია, ვენესუელა, მექსიკის ჩრდილოეთი და სამხრეთ ბრაზილია . ამ ქვეყნებში asado-ს სტანდარტული შესატყვისი სიტყვაა "მწვადი".]] ლათინური ამერიკის სამზარეულოს ტიპური საკვები, სასმელი და სტილი ბევრ ქვეყანას საერთო აქვს ლათინურ ამერიკაში. ლათინური ამერიკა ძალზე მრავალფეროვანი ტერიტორიაა, რომლის ერებს სხვადასხვა სამზარეულოს ელემენტები აქვთ. ტიპური ლათინური ამერიკის სამზარეულოს საკვები მოიცავს სიმინდზე დაფუძნებულ კერძებს: arepas, pupusas, tacos, tamales, tortillas და სხვადასხვა სალსასა და სუნელებს (guacamole, Pico de Gallo, mole, chimichurri, chili, pebre). Sofrito, კულინარიული ტერმინია, რომელიც თავდაპირველად გამოიყენებოდა დაჭრილი ან მოხრაკული არომატული საშუალებების სპეციფიკური კომბინაციის აღსაწერად, რომელიც არსებობს ლათინური ამერიკის სამზარეულოში. ეს ეხება პომიდვრის სოუსს, შემწვარ ბულგარულ წიწაკას, ნიორს, ხახვსა და მწვანილის.
ლათინური ამერიკის სასმელები ისეთივე მკაფიოა, როგორც მათი საკვები. ზოგიერთი სასმელი შეიძლება ამერიკული მკვიდრი მოსახლეობის დროსაც კი ყოფილიყო არსებული. პოპულარულ სასმელებში შედის ყავა, მატე, ჰიბისკუსის ჩაი, ჰორჩატა, ჩიჩა, ატოლე, კაკაო და აგუას ფრესკები.
დესერტები ლათინურ ამერიკაში ზოგადად ძალიან ტკბილი გემოთი გამოირჩევა. მათ შორისაა dulce de leche, alfajor, ბრინჯის პუდინგი, tres leches ტორტი, teja და flan.
ამერიკული გავლენა
ძველი ამერიკული სამზარეულოს შესახებ ინფორმაცია მრავალფეროვან წყაროებში გვხვდება. თანამედროვე მკვიდრი მოსახლეობა ინარჩუნებს ტრადიციული საკვების მდიდარ შემადგენლობას, რომელთაგან ზოგიერთი გახდა დღევანდელი ამერიკის სოციალური შეკრებების სიმბოლო. როგორც ცნობილია, სიმინდის პურის საჭმელები ამერიკის შეერთებულ შტატებში შემოღებულია ამერიკული მკვიდრი ჯგუფებისგან. ევროპელ, აფრიკელ და აზიელ ხალხთან კონტაქტის ადრეული პერიოდის დოკუმენტები საშუალებას იძლევა აღდგეს საკვები პრაქტიკა, რომელიც პოპულარობით სარგებლობდა ისტორიულ პერიოდში (მაგალითად, შავი სასმელი ). არქეოლოგიურმა ტექნიკამ, განსაკუთრებით ზოოარქეოლოგიის და პალეოეთნობანიის მეთოდებმა, კაცობრიობას საშუალება მისცა გაეგო სხვა კულინარიული პრაქტიკა ან საკვების ნაირსახეობა, რომელიც არ შემორჩა ისტორიულ ჩანაწერებში. ამერიკელ მკვიდრთა ძირითადი კულტურები, რომლებიც მექსიკასა და ცენტრალურ ამერიკაში გამოიყენებოდა იყო სიმინდი და ლობიო, რომელსაც იყენებენ თანამედროვე კერძებში, როგორიცაა pupusas, tamales, pozole, chuchitos და სიმინდის ტორტილა. სამხრეთ ამერიკის მკვიდრი მოსახლეობის ძირითადი კულტურები იყო კარტოფილი, სიმინდი და ჩუნო, რომლებიც ძირითადად გამოიყენება თანამედროვე კოლუმბიურ, ეკვადორულ, პერუს, ბოლივიურ და პარაგვაულ კერძებში, როგორიცაა არეპები,პაპა ა ლა ჰუანკანა, ჰუმიტები, ჩიპა გუასუ, ლოკო და სხვა.
აფრიკული გავლენა
აფრიკელებმა მოიტანეს და შეინარჩუნეს მრავალი ტრადიცია და სამზარეულოს ტექნიკა. მათ ხშირად აძლევდნენ ნაკლებად სასურველ ხორცს, მხრებისა და ნაწლავების ჩათვლით. მაგალითად, მენუდო წარმოიშვა ესპანელების ჩვევისგან, რომლებიც მონებს ძროხის ნაწლავებს აძლევდნენ. მონებმა შეიმუშავეს სუბპროდუქტების გაწმენდისა და მათი გემოვნური თვისებების გაზრდა სუნელების საშუალებით. სამხრეთ ამერიკის შეერთებულ შტატებში მონებმაც იგივე გააკეთეს, როცა მათ ღორის ნაწლავების გამოყენების უფლება მიანიჭეს.
ევროპული გავლენა
ევროპელებმა შემოიტანეს საკუთარი კულინარიული ტრადიციები, მაგრამ სწრაფად მოირგეს ამერიკაში არსებული ხილისა და ბოსტნეულის ნაირსახეობა საკუთარ სამზარეულოზე. ევროპაზე გავლენა მოახდინა სხვა კულტურებმაც. ევროპული გავლენა ლათინური ამერიკის ბევრ სამზარეულოზე ძირითადად მოდის ესპანეთზე, პორტუგალიაზე, იტალიასა და ნაკლებად საფრანგეთზე. თუმცა ზოგიერთ ქვეყანაში იგრძნობა გავლენა მრავალფეროვანი სამზარეულოსგან, როგორიცაა ბრიტანული, გერმანული და აღმოსავლეთ ევროპული. ასეთი გავლენა აშკარაა ისეთი ქვეყნის სამზარეულოში, როგორიცაა არგენტინა და ურუგვაი, რომელსაც იტალიურ სამზარეულოსგან მთავარი გავლენა აქვს, ასევე დიდი ესპანური, ბრიტანული, გერმანული, რუსული, ფრანგული და აღმოსავლეთ ევროპის გავლენებიც თან სდევს.
აზიური გავლენა
ემიგრანტების ტალღამ აზიიდან, როგორიცაა ჩინეთი და იაპონია, გავლენა მოახდინა პერუს და ბრაზილიის სამზარეულოზე. ჩინელებს თან მოჰქონდათ საკუთარი სანელებლები და კვების სტილი, რაც ლათინური ამერიკის ხალხმა მიიღო და დაამკვიდრა მათ სუფრაზე. რამდენიმე აზიურმა რესტორანმა ასევე შეცვალა ლათინური ამერიკის კვების სტილის საკუთარი სახეები. ეს შემთხვევა აშკარად ჩანს პერუს ჩიფაში. ლათინური ამერიკის სხვა ქვეყნებმა, როგორიცაა ურუგვაი და არგენტინა, მოირგეს სომხური და ებრაული სამზარეულოს ჩვევები, ამ ქვეყნებიდან არგენტინასა და ურუგვაში მასობრივი იმიგრაციის გამო.
ტრადიციები
მადლიერების მრავალი ფორმა არსებობს, რომელსაც ლათინური ამერიკის მკვიდრნი იყენებენ. ისინი ზედმეტ საკვებს არიგებენ. ზოგი პურს კოცნის, ზოგი კი მას გადაგდებამდე ჭრის. სხვა ასეთი ტრადიციები მეტწილად ყველა ქვეყანას აქვს დაცული. არგენტინასა და ურუგვას აქვთ ერთი ასეთი ტრადიცია, რომელსაც " es: Ñoquis del 29 " ან "Gnocchi 29" უწოდებენ, სადაც ყოველი თვის 29 რიცხვში ოჯახი ჭამს გნოკებს, ზოგჯერ ფულს დებს ფირფიტაზე და მომდევნო თვეში სიმრავლის სურვილს გამოთქვამს.
სქოლიო
კატეგორია:ლათინური ამერიკის სამზარეულო
გიორგი ხუნდაძე
გიორგი რომანის ძე ხუნდაძე, (დ. 25 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 12 ოქტომბერი], 1906, თბილისი ―  გ. 16 მარტი, 1985, იქვე) — ქართველი ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1953), პროფესორი (1955), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961).
ბიოგრაფია
აკადემიის რექტორი – 1954–1979 წლებში.
1929 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1933-1941 მუშაობდა ლენინგრადში იუსტინე ჯანელიძესთან და ვიქტორ შევკუნენკოსთან ერთად.
1940-1941 წლებში მუშაობდა ქ. ლენინგრადის # 1 სახელმწიფო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური ქირურგიის კლინიკაში, ასისტენტად.
1941-1946 წლებში მუშაობდა # 2309 საევაკუაციო-ჰოსპიტალის წამყვან ქირურგად.
1946-1950 წლებში მუშაობდა ასისტენტად ჰოსპიტალური ქირურგიული კლინიკის რუსეთის ჯანდაცვის სკლიფასოვსკის სახ ინსტიტუტის ბაზაზე.
1950-1952 წლებში მუშაობდა ქ. მოსკოვის სკლიფასოვსკის სახ. # 1 სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიული კლინიკის ასისტენტად.
1952-1954 წლებში მუშაობდა ქ. მოსკოვის # 1 სამედიცინო ინსტიტუტის დოცენტის მოვალეობის შემსრულებლად და სკლიფასოვსკის სახ. ინსტიტუტის ექსპერიმენტალურ-ქირურგიული განყოფილების მოადგილედ.
1937 წელს გახდა მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ხოლო 1953 წელს მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი.
1954 წლიდან არჩეულ იქნა ქ. თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის რექტორად და ასევე ქირურგიის კათედრის გამგედ.
1955 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება.
1961 წელს მიენიჭა საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება.
შესრულებული აქვს 95 სამეცნიერო ნაშრომი, აქედან რამდენიმე მონოგრაფია.
დაჯილდოებული იყო სახელმწიფო ჯილდოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ქირურგები კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1985 გიორგი
სიმფსონები (სეზონი 1)
ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალ „სიმფსონების“ პირველი სეზონი ეთერში გადიოდა 1989 წლის 17 დეკემბრიდან 1990 წლის 13 მაისამდე. მისი ეპიზოდია „Simpsons Roasting on an Open Fire“. შოუზე პირველივე სერიებიდან მუშაობდნენ მეტ გრენინგი, ჯეიმზ ლ. ბრუქსი და სემ საიმონი.
ამ სეზონმა ემის გადაცემის ცერემონიაზე ორი პრემია დაიმსახურა, ისევე როგორც ოთხი დამატებითი ნომინაცია. მიუხედავად იმისა, რომ სატელევიზიო შოუების შემთხვევაში დასაშვებია მხოლოდ ერთი ეპიზოდის წარდგენა, ნომინირებული იქნა როგორც "Simpsons Roasting on an Open Fire", ასევე "Life on the Fast Lane". "Simpsons Roasting on an Open Fire" წარდგენილი იყო ’მინისერიალის საუკეთესო მონტაჟის’, ხოლო "The Call of the Simpsons" - ’საუკეთესო ინდივიდუალურ მიღწევაში კომედიური სერიალის ან სპეციალური ეპიზოდის ხმის მიქსის სფეროს’ კატეგორიაში. დენი ელფმანის მიერ შექმნილი სერიალის მთავარი მუსიკალური თემა ’საუკეთესო თემატური მუსიკის’ კატეგორიაში იყო ნომინირებული.
DVD გამოცემა გაყიდვაში გამოვიდა 2001 წლის 25 სექტემბერს (რეგიონი 1) და 2001 წლის 24 სექტემბერს (რეგიონი 2 და 4).
სქოლიო
კატეგორია:სიმფსონების სეზონები კატეგორია:1989 წლის ტელესეზონები კატეგორია:1990 წლის ტელესეზონები
შერიფ მარდინი
შერიფ მარდინი (Şerif Mardin; დ. 1927, სტამბოლი, თურქეთი — გ. 6 სექტემბერი, 2017) —  თურქი სოციოლოგი, პოლიტოლოგი, აკადემიკოსი და მოაზროვნე. 2008 წლის გამოცემაში მას „თურქულ სოციოლოგიაში უხუცესად“ უწოდებდნენ.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
მარდინი დაიბადა 1927 წელს სტამბოლში. მამამისი, შემსეტინ მარდინი თურქი დიპლომატი იყო. შემსეტინ მარდინი ისტორიულად ჩამოყალიბებული ოჯახის წარმომადგენელი და არიფ მარდინისა და ბეთულ მარდინის ბიძა იყო. შერიფ მარდინის დედა რეია მარდინი, აჰმეთ ჯევდეთის ქალიშვილი იყო, რომელიც ოსმალური გაზეთ İkdam-ის დამფუძნებელი იყო.
მარდინიმ, 1944 წელს აშშ-ში საშუალო განათლება დაასრულა. 1948 წელს სტენფორდის უნივერსიტეტში პოლიტიკურ მეცნიერებათა ბაკალავრის ხარისხი მიიღო. შემდეგ, 1950 წელს, ჯონს ჰოპკინზის უნივერსიტეტში საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრის ხარისხი მიიღო. 1958 წელს, სტენფორდის უნივერსიტეტში პოლიტიკური მეცნიერებების ასპირანტურა დაამთავრა. მისი სადოქტორო დისერტაცია 1962 წელს პრინსტონის უნივერსიტეტის გამოცემაში გამოქვეყნდა, ნამუშევრის სახელი იყო „ახალგაზრდა ოსმალების აზროვნების გენეზისი“.
აკადემიური კარიერა
მარდინის აკადემიური კარიერა 1954 წელს, ანკარის უნივერსიტეტის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე დაიწყო, სადაც 1956 წლამდე დარჩა. 1958 წლიდან 1961 წლამდე პრინსტონის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე მუშაობდა. ერთი წელი (1960-1961) მუშაობდა ჰარვარდის უნივერსიტეტის ახლო აღმოსავლეთის ინსტიტუტში. 1961 წელს დაბრუნდა თურქეთში და დაიწყო მუშაობა ანკარის უნივერსიტეტის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე. 1964 წელს გახდა ჯერ ასოცირებული პროფესორი და შემდეგ, 1969 წელს პროფესორი. მისი აკადემიური კვლევა ანკარის უნივერსიტეტში, 1973 წლამდე გაგრძელდა. შემდეგ, 1973-1991 წლებში მუშაობდა ბოღაზიჩის უნივერსიტეტის პოლიტიკურ მეცნიერებათა დეპარტამენტში. 1999 წელს შეუერთდა საბანაჩის უნივერსიტეტის ხელოვნებისა და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტს, სადაც დღემდე მუშაობს.
გარდა ამისა, მუშაობდა მოწვეულ პროფესორად ისეთ უნივერსიტეტებში, როგორიცაა კოლუმბიის უნივერსიტეტი, კალიფორნიის უნივერსიტეტი, კალიფორნიის უნივერსიტეტი (ბერკლი), ოქსფორდის უნივერსიტეტი და სირაკუეს უნივერსიტეტი.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი სოციოლოგები კატეგორია:თურქი პოლიტოლოგები კატეგორია:თურქი აკადემიკოსები
ლიპარიტ IV
ლიპარიტ IV ბაღვაში — კლდეკარის ერისთავი XI საუკუნის 30-60-იან წლებში, ლიპარიტ III-ის ძე. ბაგრატ IV-ის მცირეწლოვანების პერიოდში საქართველოს ფაქტობრივი გამგებელი იყო ქართლის ერისთავი ივანე აბაზასძესთან ერთად.
1028 ლიპარიტ IV-მ დაამარცხა ბიზანტიის კეისრის კონსტანტინეს მიერ საქართველოს ასაოხრებლად გამოგზავნილი ლაშქარი. შემდეგ კი ივანე აბაზასძესთან ერთად მეთაურობდა საქართველოს შეერთებულ ლაშქარს, რომელმაც მდინარე ეკლეცთან სძლია საქართველოს მეფის ყმობისაგან თავდახსნილი განძის ამირა ფადლონის ჯარს. 1032 ლიპარიტ IV-მ დაატყვევა თბილისის ამირა და ერთი ციხე წაართვა, მაგრამ მისი მოწინააღმდეგე დიდაზნაურების რჩევით მეფემ ტყვე გაათავისუფლა, იყმო და ამირადვე დაიტოვა.
1037-1038 ლიპარიტ IV-ის ჩაგონებით ბაგრატ IV-ის ლაშქარი კახთა მეფის ჯართან ერთად თბილისს შემოადგა. 2 წლის ალყის შემდეგ ბაგრატ IV ლიპარიტ IV-ის უკითხავად ამირას დაუზავდა. ამით განაწყენებული ლიპარიტ IV საბოლოოდ გაუორგულდა მეფეს, დაუკავშირდა ბიზანტიას, რომელმაც მალე იგი დამხმარე ლაშქრით, დიდძალი ფულითა და საქართველოს სამეფო ტახტის მაძიებელი დემეტრე გიორგის ძის თანხლებით ბაგრატ IV-ის წინააღმდეგ გამოგზავნა. ლიპარიტ IV-მ ალყა შემოარტყა სამეფო ციხე ატენს, მაგრამ შემდეგ საქმე გართულდა და იგი ბაგრატ IV-ს დაუზავდა. მეფემ ლიპარიტ IV-ს ქართლის ერისთავობა უბოძა, მაგრამ ლიპარიტ IV აგრესიული ბიზანტიის აგენტი იყო და ფარულად თუ აშკარად საქართველოს გაერთიანება-გაძლიერებას ებრძოდა. მან ერთ-ერთი ბრძოლის დროს გამოიხსნა ბაგრატ IV-სთან მძევლად მყოფი თავისი შვილი ივანე, შემდეგ სასირეთის ჭალაში ბრძოლისას მეფე დაამარცხა კიდეც. 1048 ლიპარიტ IV მონაწილეობდა თურქ-სელჩუკების წინააღმდეგ ბრძოლაში ბიზანტიის მხარეზე. თურქებმა სძლიეს ბიზანტიელებს, ლიპარიტ IV კი ტყვედ ჩავარდა. 1051 იგი გაათავისუფლეს ტყვეობიდან და საქართველოში დაბრუნდა. აქ ბიზანტიის მხარდაჭერით კვლავ მომძლავრდა.
1054 ბიზანტიის კეისრის მოთხოვნით ლიპარიტ IV მთელი სამხრეთ საქართველოს მთავარი გახდა. 1058 მეფის ერთგულმა მესხმა აზნაურებმა სულა კალმახის ერისთავის მეთაურობით შეიპყრეს ლიპარიტ IV და მიჰგვარეს მეფეს, რომელმაც ორგული ფეოდალი იძულებით ბერად შეაყენა. ამის შემდეგ ბერი ანტონი (ლიპარიტყოფილი) ბიზანტიაში გადაიხვეწა. მოღვაწეობდა შავ მთაზე, სადაც, სავარაუდოდ, დააარსა წმ. ბარლაამის ქართველთა მონასტერი და იყო მისივე წინამძღვარი 1060–1064 წლებში. მხარს უჭერდა ათონის მთაზე მოღვაწე გიორგი მთაწმინდელს, რის გამოც მისთვის აღაპი დაუწესებიათ. ლიპარიტ IV ლიტერატურულ მოღვაწეობას ეწეოდა. შემორჩენილია მისი ზოგიერთი თხზულება. „მატიანე ქართლისაჲ-ს“ ცნობით, ლიპარიტ IV გარდაიცვალა კონსტანტინოპოლში, საიდანაც საქართველოში ჩამოუსვენებიათ და კაცხში დაუკრძალავთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიელი მხედართმთავრები კატეგორია:კლდეკარის ერისთავები კატეგორია:ბაღვაშები კატეგორია:ქართული წარმოშობის ბიზანტიელები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნიგერიაში
2012 წლის მონაცემებით ნიგერიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 2 ძეგლია.
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 962 ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,2 % ნიგერიის ძეგლებია. ორივე მათგანი კულტურული ძეგლია.
მასხარაშვილი
საკუთარი სახელი მასხარაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
საირმე (ცაგერის მუნიციპალიტეტი)
საირმე — ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა საირმისა და ქვედა საირმის ძველი სახელწოდება. სოფლების მახლობლად შემონახულია შუა საუკუნეების ციხე „უდაბნოს“ მონასტერი (ეკლესია, 1766; სამრეკლო, XVIII საუკუნე და სხვა ნაგებობანი, XVIII-XIX საუკუნეები). სოფელში ამზადებდნენ თიხის ჭურჭელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ისტორიული სოფლები
Got to Be There
Got to Be There — ამერიკელი მომღერალ მაიკლ ჯექსონის სადებიუტო სოლო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1972 წელს, ლეიბლზე Motown.
ალბომში შეტანილია ცნობილი სიმღერა Got to Be There, რომელიც სინგლის სახით გამოვიდა 1971 წლის 7 ოქტომბერს. დისკის წარმატება აღნიშნული იქნა ბილბორდის 200 ალბომის ჩარტში #14 ადგილზე მოხვედრით.
სქოლიო
კატეგორია:მაიკლ ჯექსონის ალბომები კატეგორია:1972 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Motown-ის ალბომები
საირმე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საირმე  შეიძლება აღნიშნავდეს:
Safety (EP)
Safety EP — ჯგუფ Coldplay-ის პირველი EP. იგი ჩაწერილი იქნა 1998 წლის მაისში, შაბათ-კვირის განმავლობაში და განზრახული იყო, როგორც დემო ხმის ჩამწერი სტუდიებისთვის. EP ჯგუფის წევრებისა და მათი პროდიუსერის მიერ დაახლოებით 200 ფუნტით იქნა დაფინანსებული.
ყველა ვინც ჩართულ იყო ალბომის ჩაწერის პროცესში, იმდენად კმაყოფილი დარჩა საბოლოო შედეგით, რომ გადაწყვიტეს დამატებით 500 ასლი შეეკვეთათ ლონდონის გარშემო გავრცელებისთვის, თუმცა საბოლოოდ მაღაზიებში მხოლოდ 50 ასლი მოხვდა, რადგან მათ ჩანაწერების უმრავლესობა ხმის ჩამწერ სტუდიებს, მეგობრებს და ოჯახის წევრებს დაურიგეს. ეს EP იმდენად იშვიათოა, რომ მისი ფასი £ 2000 აჭარბებს eBay-ს აუქციონზე. ალბომის გარეკანი ჯგუფის ვოკალისტ კრის მარტინის ფოტოა, რომელიც მისი მეგობრის, ჯონ ჰილტონის მიერ არის გადაღებული.
სქოლიო
კატეგორია:Coldplay-ს EP-ები კატეგორია:1998 წლის EP-ები კატეგორია:სადებიუტო EP-ები კატეგორია:დამოუკიდებლად გამოცემული EP-ები
მთაწმინდის პანთეონი
thumb|250px|მთაწმინდა და პანთეონი
250px|მინიატიურა|მამადავითის მონასტერი და პანთეონი [[თბილისის ანძა|თბილისის სატელევიზიო კოშკიდან ზვიად ავალიანის ფოტო ]]
ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა მთაწმინდის პანთეონი — გამოჩენილ მწერალთა, საზოგადო მოღვაწეთა, მეცნიერთა და ხელოვანთა დასაკრძალი ადგილი თბილისში, მთაწმინდის ფერდობზე, მამადავითის ეკლესიის შემოგარენში. მთაწმინდაზე პანთეონის დაარსების იდეა გაჩნდა 1915 წელს აკაკი წერეთლის დაკრძალვის დღეებში; პანთეონი გაიხსნა 1929 წელს, აქ დაკრძალული ალექსანდრე გრიბოედოვის გარდაცვალების მე-100 წლისთავზე.
მთაწმინდის პანთეონში დაკრძალულნი არიან
thumb|250px|მამადავითის ეკლესია [[მთაწმინდაზე]]
მეცნიერები
2005 წელს საფრანგეთიდან გადმოსვენებულ იქნა
2007 წელს ჩეჩნეთიდან გადმოსვენებულ იქნა საქართველოს პირველი პრეზიდენტის
მინი|592x592პქ|მთაწმინდის პანთეონის მარცხენა მხარე. 2008 წელს:
2010 წელს:
2013 წელს:
2016 წელს:
2017 წელს:
2021 წელს:
საფლავების ძეგლთა ავტორები
მთაწმინდის პანთეონის საფლავის ძეგლთა ავტორები არიან: მოქანდაკეები - ბ.ავალიშვილი, ე. ამაშუკელი, მ. ბერძენიშვილი, ვ. დემუტ-მალინოვსკი, დ. კაკაბაძე, ს. კამპიონი, ი. ნიკოლაძე, ი. ოქროპირიძე, გ. ოჩიაური, ფ. ხოდოროვიჩი და სხვა.
2011 წლის 21 სექტემბერს მთაწმინდის პანთეონში გაიხსნა 1937 წელს რეპრესირებულ, უსაფლავო, ცნობილ მწერალთა და ხელოვანთა სიმბოლური საფლავის მემორიალი (ავტორი: ნიკოლოზ მაისურაძე). მემორიალზე აღბეჭდილია სანდრო ახმეტელის, ვახტანგ კოტეტიშვილის, ევგენი მიქელაძის, ტიციან ტაბიძის, დიმიტრი შევარდნაძისა და მიხეილ ჯავახიშვილის სახელები.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის პანთეონები *
კუკარაჩა (ფილმი)
კუკარაჩა — 1982 წლის ფილმი. რეჟისორები — სიკო და ქეთი დოლიძეები. გადაღებულია ნოდარ დუმბაძის ამავე სახელწოდების ნაწარმოების მიხედვით.
უილიამ ბასინსკი
უილიამ ჯეიმზ ბასინსკი (William James Basinski, დ. 1958) — ავანგარდული კომპოზიტორი ნიუ-იორკიდან. აგრეთვე არის კლარნეტისტი, საქსოფონისტი, საუნდ და ვიდეო არტისტი. განსაკუთრებით ცნობილია მისი The Disintegration Loops, ალბომი, რომელიც შედგენილია ადრეული ნამუშევრები მონაკვეთებისგან.
კუკარაჩა (ფილმი)
სიუჟეტი
კუკარაჩა თბილისის ერთ-ერთი უბნის მილიციის რწმუნებულია, რომელმაც ამ პირქუშ სამსახურში თავისი ხანმოკლე მოღვაწეობის მანძილზე სინათლის სხივი შეიტანა და ამაღლებული გრძნობების,  ზნეობრივი პრინციპების დასაცავად საკუთარი სიცოცხლეც მსხვერპლად გაიღო.
უილიამ ბასინსკი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:ემბიენტ მუსიკოსები კატეგორია:LGBT კომპოზიტორები კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები
კუკარაჩა (ფილმი)
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1982 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:სიმონ დოლიძის ფილმები კატეგორია:კრიმინალური ფილმები კატეგორია:ქეთი დოლიძის ფილმები კატეგორია:ნოდარ დუმბაძის ნაწარმოებებზე დაფუძნებული ფილმები
იმპრესიონიზმი
იმპრესიონიზმი (impressionisme, Impression — შთაბეჭდილება) — მიმდინარეობა მხატვრობაში, ჩაისახა და განვითარდა საფრანგეთში. 1874-1886 წლებში პარიზში შვიდი იმპრესიონისტული გამოფენა მოეწყო, რაც გახდა აკადემიზმისგან თანამედროვე ხელოვნების გამყოფი ზღვარი. იმპრესიონიზმის ზოგადი ტენდენციაა წარმავალი შთაბეჭდილების, მოვლენათა ცვლის და არა საგანთა სტაბილური და კონცეპტუალური მხარის ასახვა.
წარმოშობა
იმპრესიონიზმის ჩამოყალიბებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს მონე. ამ მიმდინარეობამ სახელწოდება მიიღო სწორედ მისი ნახატისგან - შთაბეჭდილება, მზის ამოსვლა (Impression, soleil levant).
XIX საუკუნეში ღრმავდება და სრულდება ფერწერისა და გრაფიკის გამიჯვნის პროცესი, რომლის ნიშნები ადრევე შეიმჩნეოდა გრაფიკის სპეციფიკა - ხაზების შეფერილობაში. ის გამოსახავს ფორმებს, გადმოსცემს მათ განათებულობას, სინათლისა და ჩრდილის შეფერადებას და ა.შ. ფერწერა აღბეჭდავს სამყაროს ფერთა რეალურ ურთიერთმიმართებას, ფერში და ფერის საშუალებით ის გამოხატავს საგნების არსს, მათ ესთეტიკურ ღირებულებას, გარემოსადმი მათ შესაბამისობას ან შეუსაბამობას. გრაფიკისაგან პრინციპული განსხვავება ნათლად ჩანს იმპრესიონისტების ფერწერაში. იგი არაფერს გადმოსცემს ფერის გარეშე. ფერწერამ აითვისა სინათლე. ის გამოსახავს სინათლის, ბინდის, ნისლის ფერს. კლოდ მონეს სურათებში, რომლებშიც ლონდონის ნისლია გამოსახული, დაჭერილი და აღბეჭდილია სინათლის უმცირესი ცვალებადობა. თანამედროვე ფერწერაში - ამბობს პაბლო პიკასო ფუნჯის თითოეული მოსმა ზუსტ ოპერაციად იქცა, რომელიც მესაათის მოქმედებას ჰგავს.
მეთოდი
იმპრესიონისტი მხატვრები თავიანთი ნაწარმოებებისთვის სიუჟეტებს თანამედროვე, ყოველდღიურ ცხოვრებაში ეძებდნენ. რეალობას ისინი საკუთარი, პირადი ხედვის მიხედვით აძლევდნენ ინტერპრეტაციას. უმეტეს შემთხვევაში იმპრესიონისტები სუფთა ჰაერზე, ბუნებაში ხატავდნენ, სინათლე მათთვის ნახატის ძირითადი ელემენტი იყო. ისინი უარს ამბობდნენ ბნელ ფერებზე, იყენებდნენ ნათელ, წმინდა ფერებს და ცალკეულ ფენებად დებდნენ ტილოზე.
იმპრესიონისტების ტილოები ცვალებად ბუნებას, წამიერ სილამაზეს გადმოსცემენ. ისინი არ ეძებენ იდეალურ სილამაზეს, მარადიულობას, რაც კლასიკურ ხელოვნებაში მთავარი იყო.
ლიპარიტ V
ლიპარიტ V ბაღვაში, კლდეკარის ერისთავი XI საუკუნის 90-იან წლებში, ივანე II ბაღვაშის ძე. დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსი მას ამირადაც მოიხსენიებს. 1093 ლიპარიტ V საქართველოს სამეფო კარის წინააღმდეგ გამოვიდა. დავით აღმაშენებელმა თავგასული ქვეშევრდომის "ინება გაწურთა" და შეიპყრო იგი. რამდენიმე ხნის შემდეგ ლიპარიტ V, "მომტკიცებული მრავალთა და მტკიცეთა ფიცთა მიერ", მეფემ გაათავისუფლა და ყველა მისი უფლება შეუცვლელად ცნო. როგორც ჩანს, ლიპარიტ V-მ თავისი ფიცი და პირობა არ შეასრულა და საქართველოს მეფეს კვლავ გაუორგულდა - "განაცხადა მტერობა და უკეთურებასა იწურთიდა". დავით აღმაშენებელმა კვლავ შეიპყრო ლიპარიტ V და 2 წლის პატიმრობის შემდეგ ბიზანტიაში გააძევა (1096), სადაც გარდაიცვალა.
საირა
საირა (Cololabis saira) — ზღვის პელაგური თევზი მაკრელწერისებრთა ოჯახისა. სიგრძეში 38 სმ-ს აღწევს, მასით — 200 გრამს. დინგი წაგრძელებულია; ქვედა ყბა ზედაზე გრძელია. ზურგის ფარფლის უკან 5–6 დამატებითი ფარფლია, ანალურის უკან — 5–7. შეფერილია ვერცხლისფრად, ზურგი მუქია. გავრცელებულია წყნარი ოკეანის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, აზიისა და ამერიკის სანაპიროებს შორის; აზიის სანაპიროზე — ოკინავიდან აღმოსავლეთ კამჩატკამდე, აღმოსავლეთ ჩინეთისა და იაპონიის ზღვების ჩრდილოეთ ნაწილების ჩათვლით. აღწევს ოხოტის ზღვის სამხრეთ ნაწილშიც. ოკეანის ეპიპელაგიალის ქარავნული თევზია. გვხვდება 8–25°C ტემპერატურაზე. გაურბის ზღვის გამტკნარებულ მონაკვეთებს.
ძვირფასი სარეწაო თევზია (რუსეთი, იაპონია, სამხრეთი კორეა, ტაივანი). აქვს ნაზი ხორცი; ხორცში ცხიმის შემცველობა 5,1-დან 27,8%-მდეა. ყველაზე ცხიმიანია სუქების პერიოდში. იაპონიაში უპირატესად ნედლად იყენებენ, რუსეთში — კონსერვის სახით.
სქოლიო
კატეგორია:საირა
კუდატყე
კუდატყე — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ახალსოფლის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, სკრა-ქარელის არხის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 650 მეტრი, ქარელიდან 9 კილომეტრი.
1949 წლის 2 აგვისტოს სოფელ კუდატყეს შეუერთდა მუხილეთის სასოფლო საბჭოს სოფელი ქვემო შვანო.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გუმეროვო (ბურაევოს რაიონი)
გუმეროვო  (Ғүмәр; Гумерово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 27 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 88 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (79 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
ფეტიშიზმი
250px|მინიატიურა|ფეტიშის გამოსახულება სამხრეთ აფრიკაში. შესრულებულია ლონდონის მისიონერული საზოგადოების მიერ, 1900 წ. 250px|მინიატიურა|[[ვუდუს ფეტიშისტური ბაზრობა ტოგოს დედაქალაქ ლომეში, 2008 წ. ]] ფეტიშიზმი (მომდინარეობს ფრანგული სიტყვიდან fétiche, რომელიც თავის მხრივ პორტულაგიური feitiço-დან მოდის, ეს უკანასკნელი კი ლათინური facticius-დან „ხელოვნური“ და facere – „გაკეთება“) — საგანი, რომელსაც ზებუნებრივ ძალას მიაწერენ, უფრო ხშირად ხელთნაკეთი საგანი, რომელზეც ჰგონიათ, რომ სხვებზე ძალაუფლება აქვს. არსებითად, ფეტიშიზმი არის საგნისადმი მიწერილი ძალაუფლების ან ჩვეული ფასეულობისათვის დამახასიათებელი ემიკური ატრიბუტი.
ისტორია
ფეტიშიზმის გაგება თავდაპირველად პორტუგალიელებმა ჩამოაყალიბეს იმ საგნების აღსაწერად, რომლებსაც დასავლეთ აფრიკის ადგილობრივები რელიგიურ კულტებად იყენებდნენ.
ეს კონცეფცია ევროპაში პოპულარული 1757 წლისთვის გახდა, როდესაც გრაფმა შარლ დე ბროსმა იგი დასავლეთაფრიკული რელიგიის მაგიური ასპექტები ძველ ეგვიპტელთა რელიგიას შეადარა. მოგვიანებით, კონეცფცია ასევე გამოიყენა ოგიუსტ კონტმა თავის რელიგიის ევოლუციის თეორიაში, სადაც ის ფეტიშიზმს ყველაზე ადრეული სტადიის პოსტულატად მიიჩნევდა, რასაც შემდეგ პოლითეიზმი და მონოთეიზმი მოსდევდა.
აკა
აკას შესახებ ერთი რამ უეჭველია – თუ ფულის ტიპოლოგია ელინურია, ქვეყანაც სწორედ ელინურ სამყაროსთანაა ინტეგრირებული.
იხილეთ ასევე
კატეგორია:კოლხეთი
ლიპარიტ I დადიანი
ლიპარიტ I დადიანი — ოდიშის ერისთავი 1414-1470, მამია II დადიანის ძე. ერისთავობა მიიღო საქართველოს მეფის ალექსანდრე I-სგან. ლიპარიტ I დადიანის დროს მნიშვნელოვანი ნაბიჯი გადაიდგა ოდიშის დამოუკიდებელ სამთავროდ ჩამოყალიბების საქმეში. იგი იმერეთის მეფეს ბაგრატ VI-ს დაეხმარა ჩიხორის ბრძოლაში ქართლის მეფის გიორგი VIII-ის წინააღმდეგ, რისთვისაც დასავლეთ საქართველოს სხვა ერისთავებთან ერთად განთავისუფლდა ყოველგვარი სამეფო ვალდებულებისაგან წვევისა და ლაშქრობა-ნადირობის გარდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოდიშის ერისთავები კატეგორია:გარდაცვლილი 1470
ბზისხევი
ბზისხევი — სოფელი საქართველოში, ქარელის მუნიციპალიტეტში (ბალთის თემი). მდებარეობს ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ლოპანისწყლის ნაპირას. ზღვის დონიდან 920 მეტრი, ყორნისიდან 30 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბალთის თემის სოფლები
ქროლი
ქროლი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ბაზალეთის თემი). მდებარეობს მდინარე ჩხერიმელის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 500 მეტრი. ხარაგაულიდან 7 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 49 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Last.fm
Last.fm — მუსიკალური საიტი, რომელიც დაარსდა ბრიტანეთში 2002 წელს. დღეისათვის მას იყენებს 40 მილიონზე მეტი აქტიური მომხმარებელი 190 ქვეყნიდან. 2007 წლის 30 მაისს იგი 140 მილიონ გირვანქად კომპანიამ CBS Interactive შეიძინა.
სქოლიო
კატეგორია:სოციალური ქსელები კატეგორია:Android-ის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:BlackBerry-ის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ინტერნეტ კომპანიები კატეგორია:IOS-ის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:ვირტუალური საზოგადოება კატეგორია:Windows Phone-ის პროგრამული უზრუნველყოფა
ნიასის პროვინცია
ნიასის პროვინცია (Niassa) — პროვინცია მოზამბიკში.
ნიასის პროვნცია მდებარეობს მოზამბიკის ჩრდილოეთ ნაწილში. პროვინციის ჩრდილოეთით მიედინება მდინარე რუვუმა, რომელზეც გადის სახელმწიფო საზღვარი მოზამბიკსა და ტანზანიას შორის. პროვინციის დასავლეთით ძევს ტბა ნიასა, რომელზეც გადის სახელმწიფო საზღვარი მოზამბიკსა და მალავის შორის. ნიასას ჩრდილოეთით ესაზღვრება კაბუ-დელგადუს პროვინცია, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ნამპულისა და ზამბეზიის პროვინციები.
ნიასის პროვინცია არის ყველაზე „მაღლამდებარე“ მოზამბიკში. ის განლაგებულია ზღვის დონიდან 700 მეტრ სიმაღლეზე (საშუალოდ). ლიშინგის პლატო, რომელიც პროვინციის დაახლოებით 1/4 ნაწილს იკავებს, მდებარეობს 1500 მეტრ სიმაღლეზე. ნიასის უმაღლესი წერტილი — ჯეზის მთა (1836 მეტრი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის პროვინციები *
ომა (იაპონია)
ომა (大間町) — დასახლება იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, სიმოკიტა მაზრში.
მოსახლეობა
დასახლების მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე — ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დასახლებები (პრეფექტურა აომორი)
პროვანსი
thumb|პროვანსის გერბი პროვანსი (პროვანსალი/ოქსიტანური: Provença შუასაუკუნეებში ან Prouvènço თანამედროვე მისტრალიურ ან პროვანსალის დიალექტეზე) — ყოფილი რომაული პროვინცია, ამჟამად სამხრეთ-აღმოსავლეთ საფრანგეთის რეგიონი, მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის პირას, იტალიის საზღვართან, პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირის ადმინისტრაციული რეგიონის ნაწილი.
ისტორია
პროვანსის ტერიტორიაზე ძვ. წ. VI საუკუნეში დაარსდა საბერძნეთის კოლონიები. ძვ. წ. II საუკუნეში დაიპყრეს რომაელებმა, სადაც შექმნეს თავიანთი „პროვინცია“ (აქედანაა სახელწოდება). ფრანგთა იმპერიის დაყოფის შემდეგ (843 წ.) პროვანცი ლოტარს ერგო. 1481 წელს შეუერთდა საფრანგეთს. XVI საუკუნეში რელიგიური ომების დროს იყო ჰუგენოტთა ერთ-ერთი ძირითადი დასაყრდენი (გარდა ქალაქ მარსელისა). საფრანგეთის ბურჟუაზიული რევოლუციის შემდეგ დაიყო დეპარტამენტებთად. ჰქონდა საკუთარი პროვანსული ენა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის რეგიონები კატეგორია:საფრანგეთის ისტორიული პროვინციები
ბამაკო
ბამაკო (Bamako) — მალის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. 2009 წლის აღწერის მიხედვით აქ ცხოვრობდა 1 809 106 ადამიანი. ბამაკო არის აფრიკაში მოსახლეობის მხრივ ყველაზე სწრაფად მზარდი ქალაქი (მსოფლიოში მეექვსე). ქალაქი გაშენებულია მდინარე ნიგერის ორივე სანაპირო ზოლში, მდინარეზე არის პორტი, რაც ხელს უწყობს ვაჭრობას. ბამაკო მდებარეობს მალის სამხრთ-დასავლეთ ნაწილში, ამ ტერიტორიიდან რამდენიმე კილომეტრში არის მალი-კოტ-დ’ივუარის ოფიციალური სახელმწიფო საზღვარი. ეს დასახლებული პუნქტი წარმოადგენს მალის პოლიტიკურ და კულტურულ ცენტრს, ამ ქალაქს ქვეყანაში განსაკუთრებული ადმინისტრაციული სტატუსი აქვს მინიჭებული.