cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარგარეტ იორკელი
მარგარეტ იორკელი (Margaret of York, Marguerite d'York; დ. 3 მაისი, 1446, ფოტერინგეი, ინგლისი — გ. 23 ნოემბერი, 1503, მეხელენი, ფლანდრია) — იორკთა დინასტიის წარმომადგენელი. იორკის ჰერცოგ რიჩარდ პლანტაგენეტისა და ჰერცოგინია სესილი ნევილის ასული. ინგლისის მეფეების: ედუარდ IV-ისა და რიჩარდ III-ის და. ბურგუნდიის ჰეცოგინია და ქვემო ქვეყნების მონარქი 1468-77 წლებში როგორც შარლ გულადის მესამე ცოლი.
ბიოგრაფია
მარგარეტი დაიბადა 1446 წლის 3 მაისს ფოტერინგეის სასახლეში. იგი იყო იორკის მესამე ჰერცოგ რიჩარდ პლანტაგენეტისა და მისი ცოლის, სესილი ნევილის ქალიშვილი.
1468 წლის 3 ივლისს იგი ცოლად გაჰყვა ბურგუნდიისა და ქვემო ქვეყნების ჰერცოგ შარლ დე ვალუას, რომელიც უკვე ორჯერ დაქვრივებული და ერთი ქალიშვილის მამა იყო. მიუხედავად იმისა, რომ მარგარეტსა და შარლს შვილები არ ეყოლათ, მათ ძალიან ძლიერი კავშირი ჰქონდათ, რამაც განაპირობა ბურგუნდიის კვლავ ინგლისის ბანაკში გადასვლა. ისტორიკოსები აღნიშნავენ იმასაც, რომ შარლ გულადსა და მის სიმამრს, რიჩარდ პლანტაგენეტს, ერთად სურდათ საფრანგეთის მეფე ლუი XI-ის დამხობა.
როდესაც იგი პირველად ჩავიდა ბურგუნდიაში, მას მაშინვე მიეგებნენ მისი ახალი ფრეილინები. ცნობილია, რომ მისი და შარლის ქორწილი საოცრად პომპეზური და მდიდრული იყო. მარგარეტმა სწორედ ასეთ საოცარ ფუფუნებაში გაატარა მთელი თავისი დარჩენილი ცხოვრება. ჩვენთვის ასევე ისიც ცნობილია, რომ მარგარეტს ძალიან უყვარდა თავისი გერი, მარია ბურგუნდიელი. ისინი ღვიძლი დედა-შვილივით იყვნენ, რაც იმითაც იყო გამოწვეული, რომ მარგარეტს საკუთარი შვილები არ ჰყავდა და მთელი თავისი ცხოვრება მას მიუძღვნა.
1477 წელს შარლ გულადი ლოთარინგიაში ბრძოლისას მოკლეს, რის შემდეგაც ბურგუნდიის ტახტზე მისი ქალიშვილი მარია ადის თავის ქმართან, მომავალში საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან ავსტრიელთან ერთად. ცნობილია, რომ მარიამ და მაქსიმილიანმა, თავიანთ ერთადერთ ქალიშვილს, სწორედ მარგარეტის პატივსაცემად დაარქვეს სახელი.
მას შემდეგ, რაც 1482 წელს მარია ცხენიდან გადმოვარდნის შედეგად დაიღუპა, მარგარეტი პირადად ზრუნავდა მარიას შვილების, ფილიპესა (მომავალში კასტილიის მეფე და ბურგუნდიის ჰერცოგი) და მარგარეტის (მომავალში სავოიის ჰერცოგინია, ნიდერლანდების შტატჰალტერი და ასტურიის პრინცესა) აღზრდაზე. აგრეთვე ცნობილია იმ დიდი გავლენის შესახებ, რაც მარგრეტმა მოახდინა ვარდების ომზე. თავის რძალთან, ელიზაბეთ ვუდვილთან ერთად იგი ცდილობდა მოეკლა მეფე ჰენრი VII და მის ნაცვლად ტახტზე თავისი ძმის შვილი, ვორვიკის ჰერცოგი დაესვა, თუმცა სულ ამაოდ.
მარგარეტი გარდაიცვალა 1503 წლის 23 ნოემბერს, 57 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1446 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1503 კატეგორია:იორკები კატეგორია:ბურგუნდიის ჰერცოგინიები კატეგორია:ვარდების ომი
მოლოდეჩნო
მოლოდეჩნო (Маладзе́чна) — ქალაქი ბელარუსში, გაშენებულია მდინარე უშის სანაპიროზე. წარმოადგენს მოლოდეჩნოს რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს. პირველად ისტორიულ წყაროებში იხსენიება 1388 წელს.
ქალაქ მინსკიდან, ჩრდილო-დასავლეთით, დაშორებულია 73 კილომეტრით.
ქალაქის ფართობი შეადგენს 26,8 კმ²-ს. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 93 802 კაცი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელარუსის ქალაქები
საყოველთაო კეთილდღეობის სახელმწიფო
საყოველთაო კეთილდღეობის სახელმწიფო — სახელისუფლებო ფორმა, რომელშიც სახელმწიფო იცავს და ხელს უწყობს მოქალაქეების ეკონომიკურ და სოციალურ კეთილდღეობას, თანაბარი შესაძლებლობის პრინციპების საფუძველზე, სიმდიდრის თანაბარი განაწილებისა და საზოგადოებრივი პასუხისმგებლობის დაწესებაზე, იმ მოქალაქეებისთვის, რომლებიც ვერ ახერხებენ დამოუკიდებლად მოიპოვონ მინიმალური სტანდარტები კარგი ცხოვრებისთვის. სოციოლოგი თომას მარშალმა თანამედროვე კეთილდღეობის სახელმწიფო აღწერა როგორც დემოკრატიის, კეთილდღეობისა და კაპიტალიზმის ერთობლიობად.
როგორც შერეული ეკონომიკის ნაირსახეობა, კეთილდღეობის სახელმწიფო აფინანსებს სახელმწიფო ინსტიტუტებს ჯანდაცვისა და განათლების საკითხებში, აგრეთვე პირდაპირი დახმარებებით მოქალაქეებს. კეთილდღეობის სახელმწიფოს პირველეული განმარტებით, ის ძირითადად მოქალაქეებს სთავაზობს პენსიებსა და სოციალურ დაზღვევას. აღნიშნული მიდგომა განვითარდა 1880-იანი წლებში, დასავლეთის ინდუსტრიულ ქვეყნებში. დიდი დეპრესია, პირველი მსოფლიო ომი და მეორე მსოფლიო ომი სახელდება, როგორც მნიშვნელოვანი მოვლენები, რომელმაც ხელი შეუწყო კეთილდღეობის სახელმწიფოს ჩამოყალიბებასა და შემდგომ განვითრებას. თანამედროვე კეთილდღეობის სახელმწიფო რეაქტიული გზით აღმოცენდა 1930-იანი წლების დიდი დეპრესიის სახით, როგორც სახელმწიფო ინტერვენციის ფორმა, რომელიც მიზნად ისახავს უმუშევრობის, შემოსავლების დაკარგვის და ფინანსური სისტემის კოლაფსის გამოსწორებას. 1970-იანი წლების ბოლოს თანამედროვე კაპიტალისტური კეთილდღეობის სახელმწიფოებმა დაიწყეს დაღმასვლა, რაც ნაწილობრივ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ კაპიტალიზმისა და კეინზიანიზმის ეკონომიკური კრიზისისგან იყო გამწოვეული. მნიშვნელოვანი მიზეზი კი ის იყო, რომ კეთილდღეობის სახელმწიფოს არ ჰქონდა კარგად გამოხატული იდეოლოგიური საფუძველი.
ეტიმოლოგია
გერმანული ტერმინი sozialstaat („სოციალური სახელმწიფო“) გამოიყენება 1870 წლიდან, გერმანიის sozialpolitiker-ის მიერ შედგენილი სახელმწიფო დახმარების პროგრამების აღსაღწერად, როგორც ბისმარკის კონსერვატიული რეფორმების ნაწილი. გერმანიაში, ტერმინი wohlfahrtsstaat, რაც ინგლისური „კეთილდღეობის სახელმწიფოს“ პირდაპირი თარგმანია, გამოიყენება შვედეთის სოციალური დაზღვევის შესახებ შეთანხმებების აღსაწერად.
„სოციალური სახელმწიფოს“ პირდაპირი ინგლისური მნიშვნელობა არ გამოიყენებოდა ანგლიკანურ ქვეყნებში. თუმცა, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ანგლიკანელმა მთავარეპისკოპოსმა უილიამ ტემპლმა, თავის წიგნში — ქრისტიანობა და საზოგადოებრივი წესრიგი (1942), კეთილდღეობის სახელმწიფოს კონცეფცია გამოიყენა. უილიამის „კეთილდღეობის სახელმწიფოს“ გამოყენებას უკავშირდება ბენჯამინ დიზრაელის 1845 წლის რომანი სიბილი: ან ორი ნაცია (სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მდიდარი და ღარიბი), სადაც იგი წერს: „ძალაუფლებას აქვს მხოლოდ ერთი მოვალეობა — უზრუნველყოს საზოგადოების კეთილდღეობა“. როცა მან დაწერა სიბილი (მოგვიანებით პრემიერ-მინისტრიც გახდა), მიეკუთვნებოდა ახალგაზრდა ინგლისს, ახალგაზრდულ კონსერვატორულ ჯგუფს. ამ ჯგუფს არ მოსწონდა ის ფაქტი, თუ როგორ მოექცნენ ვიგები ინდუსტრიული რევოლუციის სახელით ღარიბებს. ახალგაზრდა ინგლისის წევრები ცდილობდნენ მხარდაჭერა მოეპოვებინათ პრივილეგირებულ კლასებს შორის, რათა დახმარებოდნენ ნაკლებად შეძლებულ ადამიანებს. საბოლოო მიზანი კი მშრომელების ღირსების აღიარება იყო, რაც მათი წარმოდგენით, ინგლისს ახასიათებდა ფეოდალური შუა საუკუნეების პერიოდში.
თანამედროვე ფორმები
კეთილდღეობის სახელმწიფოს თანამედროვე პროგრამები, განსხვავდებიან სიღარიბის შემცირების ადრეული ფორმებისგან მათი უნივერსალური, ყოვლისმომცველი ხასიათითდან გამომდინარე. კარგი მაგალითია გერმანიაში ბისმარკის მიერ შექმნილი სოციალური დაზღვევის ინსტიტუტი. სოციოლოგისტი თომას მარშალი თავის უაღრესად გავლენიან ნარკვევში, „მოქალაქეობა და სოციალური კლასი“ (1949), თანამედროვე კეთილდღეობის სახელმწიფოები დაასახელა, როგორც დემოკრატიის, კეთილდღეობისა და კაპიტალიზმის კომბინაცია და ამტკიცებს, რომ მოქალაქეობა უნდა მოიცავდეს ხელმისაწვდომობას როგორც სოციალურ, ასევე პოლიტიკურ და სამოქალაქო უფლებებზე. ასეთი სახელმწიფოების მაგალითებია გერმანია, სკანდინავიის ყველა ქვეყანა, ნიდერლანდები, საფრანგეთი, ურუგვაი, ახალი ზელანდია და გაერთიანებული სამეფო 1930-იან წლებში. ამ დროიდან, ტერმინი კეთილდღეობის სახელმწიფო ვრცელდება მხოლოდ ისეთ სახელმწიფოებზე, სადაც სოციალურ უფლებებს თან ახლავს სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებების ფართო სპექტრი.
მსოფლიოს დამოკიდებულება შეიცვალა დიდი დეპრესიის შემდეგ, რასაც მილიონობით უმუშევარი ადამიანი და სიღარიბე მოჰყვა. დიდი დეპრესიის დროს კეთილდღეობის სახელმწიფო განიხილებოდა, როგორც „შუა გზა“ მარცხნივ ულტრაკომუნიზმსა და მარჯვნივ დაურეგულირებელი კაპიტალიზმს შორის. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ პერიოდში, დასავლეთ ევროპის ზოგიერთი ქვეყანა სოციალური მომსახურების ნაწილობრივი ან შერჩევითი მიწოდების ფორმიდან გადავიდა მოსახლეობის შედარებით ყოვლისმომცველ დაფარვაზე. სხვა დასავლეთ ევროპის სახელმწიფოები ამგვარი ტენდენციით არ გამოირჩეოდნენ. მაგალითად, გაერთიანებული სამეფო, ირლანდია, ესპანეთი და საფრანგეთი.
დღევანდელი კეთილდღეობის სახელმწიფოების საქმიანობა ვრცელდება როგორც ფულადი კეთილდღეობის შეღავათებით (მაგალითად, ხანდაზმულის პენსიების ან უმუშევრობის შეღავათებით), ისე ნატურალური კეთილდღეობის მომსახურებით (მაგალითად, ჯანმრთელობის ან ბავშვთა დაცვის მომსახურებით). ამ დებულებების თანახმად, კეთილდღეობის სახელმწიფოებმა შეიძლება გავლენა მოახდინონ კეთილდღეობისა და პირადი ავტონომიის განაწილებაზე თავიანთ მოქალაქეებში. ასევე გავლენა მოახდინონ იმაზე, თუ როგორ მოიხმარენ მათი მოქალაქეები აღნიშნულ სერვისებს და როგორ ხარჯავენ თავიანთ დროს.
ავსტრალია
1900 წლამდე ავსტრალიაში, კეთილგანწყობილი მოქალაქეების საქველმოქმედო დახმარება, ზოგჯერ ხელისუფლების მხრიდან ფინანსური შენატანები იყო დახმარების მთავარი ინსტრუმენტები, რომლითაც იმ ადამიანებს ეხმარებოდნენ, რომლებსაც არ შეეძლოთ საკუთარი თავის უზრუნველყოფა. 1890-იანი წლების ეკონომიკურმა დეპრესიამ და პროფკავშირების და ლეიბორისტული პარტიების აჯანყებამ ამ პერიოდში განაპირობა კეთილდღეობის რეფორმისკენ მოძრაობის გაძლიერება.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, ავსტრალიამ ლეიბორისტული მთავრობის მმართველობის პირობებში შექმნა კეთილდღეობის სახელმწიფო სქემები: 1941 წელს ბავშვთა აღზრდისთვის; ქვრივის პენსია 1942 წელს; მეუღლის შემწეობა 1943 წელს; 1943 წელს პენსიონერთა შვილების დამატებითი შემწეობები; უმუშევართა ავადმყოფთა და განსაკუთრებულ საჭიროებათა მქონე მოქალაქეების დახმარებები 1945 წელს.
კანადა
კანადის კეთილდღეობის პროგრამები ფინანსდება და ადმინისტრირდება მთავრობის ყველა დონეზე (13 განსხვავებული პროვინციული / ტერიტორიული სისტემით), და მოიცავს სამკურნალო საშუალებებს, საჯარო განათლებას (გამოსაშვები სკოლის მეშვეობით), სოციალურ საცხოვრებელსა და სოციალურ მომსახურებებს. სოციალური დახმარება გაიცემა პროგრამების საშუალებით. მათ შორისაა სოციალური დახმარება, შემოსავლის გარანტირებული დანამატი, ბავშვთა გადასახადის სარგებელი, ასაკოვანი უსაფრთხოება, დასაქმების დაზღვევა, მშრომელთა კომპენსაცია და კანადა / კვებეკის საპენსიო გეგმები.
საფრანგეთი
1830 წლის საფრანგეთში ლიბერალიზმი და ეკონომიკური მოდერნიზაცია იყო მთავარი მისაღწევი მიზნები. მიუხედავად იმისა, რომ დიდ ბრიტანეთსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში ლიბერალიზმი ძირითადად იყო ინდივიდუალიზმსა და სამართლიანობაზე დაფუძნებული, საფრანგეთში ლიბერალიზმი ემყარებოდა საზოგადოების სოლიდარულ კონცეფციას, მიჰყვებოდა რა ფრანგული რევოლუციის, Liberté, égalité, fraternité („თავისუფლება, თანასწორობა, ძმობა“) პრინციპებს. მესამე რესპუბლიკაში, განსაკუთრებით 1895 და 1914 წლებში „სოლიდარობა“ იყო ლიბერალური სოციალური პოლიტიკის მამოძრავებელი კონცეფცია, რომლის მთავარი ჩემპიონები პრემიერ-მინისტრები ლეონ ბურჟუაზია (1895–96) და პიერ ვალდნკე-რუსო (1899-) 1902) იყვნენ. საფრანგეთის კეთილდღეობის სახელმწიფო გაფართოვდა, როდესაც ბისმარკის ზოგიერთი პოლიტიკის გატარება დაიწყო.  მეტი ყურადღება დაეთმო ინდუსტრიულ შრომას 1930-იან წლებში. პაქსტონი აღნიშნავს, რომ ეს რეფორმები 1940-იან წლების ვიშის რეჟიმის რეფორმების მსგავსად მიმდინარეობდა და მეტიც, აღემატებოდა კიდეც მის მიერ განხორციელებულ ზომებს.
შუა აღმოსავლეთი
საუდის არაბეთი,  ქუვეითი, და ყატარი კეთილდღეობის სახელმწიფოები გახდნენ ექსკლუზიურად საკუთარი მოქალაქეებისთვის.
კეთილდღეობის სახელმწიფოს შედეგები სიღარიბეზე
ემპირიული მტკიცებულებები მოწმობენ, რომ გადასახადები მნიშვნელოვნად ამცირებს სიღარიბეს ქვეყნებში, სადაც კეთილდღეობის სახელმწიფოს მოწყობა მოქმედებს.
სოციალური ხარჯების გავლენა ეკონომიკურ ზრდაზე
ქვემოთ მოცემული ცხრილი გვიჩვენებს სოციალურ ხარჯებს, მშპ-ს პროცენტულ მაჩვენებელთან შეფარდებით ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის წევრი ქვეყნებისთვის, 2018 წელს:
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური ფილოსოფია კატეგორია:პოლიტიკური იდეოლოგია კატეგორია:სოციალ-დემოკრატია კატეგორია:კაპიტალიზმი კატეგორია:ეკონომიკური პოლიტიკა
გულბენდა
გულბენდა (Qulbəndə) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 315 კაცი.
ქეთევან ბადრიძე
ქეთევან ბადრიძე (დ. 24 იანვარი, 1970, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი.
ბიოგრაფია
ქეთევან ირაკლის ასული ბადრიძე ამერიკის შეერთებულ შტატებში მოღვაწე ქართველი პიანისტია. პატარა ქეთევანი ხშირად ესწრებოდა მუსიკოსი დედის გაკვეთილებს და აქედან გამომდინარე მისი ნიჭიც ადრე გამოჟღავნდა. 5 წლის ასაკში მიიყვანეს თბილისის „ნიჭიერთა ათწლედში“, ქალბატონ ნელი იმედაშვილთან. ათწლედში გატარებულ წლებს სიამოვნებით იხსენებს, ორკესტრებთან ერთად უკრავდა და საჩვენებელ კონცერტებზე გამოდიოდა. „ნიჭიერთა ათწლედი“ 1988 წელს დაამთავრა და ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საფორტეპიანი ფაკულტეტზე ჩააბარა. აქ ბატონ თემურ მათურელთან მოხვდა, რომელიც, სამწუხაროდ, ძალიან ახალგაზრდა გარდაიცვალა. სწორედ მასთან სწავლის პერიოდში გაიარა პირველი კონკურსი. 1991 წელს მეორე ადგილი აიღო ქალაქ ნიუ-პორტის ახალგაზრდა პიანისტთა საერთაშორისო კონკურსზე, ინგლისში. ისე მოხდა, რომ პედაგოგის გარდაცვალების შემდეგ, ქეთევანს არაერთხელ მოუხდა მისი შეცვლა საქართველოს რადიოსა და ტელევიზიის კვარტეტში. ეს კვარტეტი საფრანგეთში მოღვაწეობდა და კონცერტები წინასწარ იყო დაგეგმილი მთელი ევროპის მასშტაბით.
თბილისის კონსერვატორიაში სწავლა ქეთევან ბადრიძემ ნოდარ გაბუნიასთან გააგრძელა. „თემურ მათურელის გარდაცვალება ჩემთვის უდიდესი ტრაგედია იყო, ასეთი ახლობელი ადამიანის დაკარგვა ძალიან მძიმედ გადავიტანე... შემდეგ ისევ გამიმართლა და ბატონ ნოდარ გაბუნიასთან აღმოვჩნდი – ასპირანტურა მასთან დავამთავრე. ნოდარ გაბუნია გამორჩეული მუსიკოსი და პედაგოგი იყო. მან უდიდესი როლი შეასრულა ჩემს პროფესიონალად ჩამოყალიბებაში“, იგონებს პიანისტი. კონსერვატორიაში სწავლის პერიოდში ქეთევანი უკვე დაოჯახებული იყო და ვაჟიც ჰყავდა. თუმცა ამას ხელი არ შეუშლია მისი პროფესიული დაოსტატებისთვის. კონსერვატორია 1993 წელს დაამთავრა და 1994 წლიდან ნოდარ გაბუნიას ასისტენტ-სტაჟიორად დაიწყო მუშაობა. 1995 წელს საქართველოს საერთაშორისო I კონკურსზე მიიღო II პრემია და „მაყურებლის სიმპათიის“ პრიზი მოცარტის ნაწარმოების საუკეთესო შესრულებისათვის.
ამერიკაში 2000 წელს წავიდა, 30 წლის ასაკში. 1990-იან წლებში საქართველოში მძიმე წლები იდგა და ცხოვრება ჭირდა. იმ პერიოდში მეუღლესაც დაშორდა. სწორედ ამ დროს ამერიკიდან ჩამოსული იყო პიანისტი გიორგი ვაჩნაძე. რომელსაც ქეთევანმა თავისი ჩანაწერი გაატანა ლექსო თორაძესთან, მან კი, მოწონების ნიშნად, ინდიანას უნივერსიტეტში, თავის კლასში სასწავლებლად მიიწვია და თავის მოწაფეების ბედს დღეს სწორედ მას ანდობს. ქეთევან ბადრიძე 2000 წლიდან მოღვაწეობს ინდიანას უნივერსიტეტში, ლექსო თორაძის სტუდიაში. 2004 წლიდან თორაძის ასისტენტია, 2010 წლიდან პროფესორი. ამერიკასთან შეგუება არ გასჭირვებია. იქ უამრავი ქართველი დახვდა და სამშობლოს ნოსტალგია არ უგრძვნია, თუმცა, სირთულეებიც იყო. თბილისში საქმე უკვე აწყობილი ჰქონდა: კონსერვატორიაში მუშაობდა, კონკურსები გაიარა, რაღაც წარმატებები მოიპოვა. ამერიკაში კი, აღმოჩნდა, რომ ყველაფერი ნულიდან უნდა დაეწყო. 2001 წელს I პრემია მოიპოვა რადფორდის კონკურს-ფესტივალზე; ცინცინატის, ახალი ორლეანის პიანისტების საერთაშორისო კონკურსების ლაურეატია; იმყოფებოდა რურისა და ზალცბურგის ფესტივალებზე, ასევე, ლონდონის ვიგმორ ჰოლში და სხვა.
ამერიკაში შეხვდა მომავალ მეუღლეს, დავით მაჭავარიანს. დავითი ჩელისტია და ინდიანას უნივერსიტეტში ისიც ლექსო თორაძის დახმარებით მოხვდა. ჰყავთ პატარა ვაჟი, რომელიც ჯერ მხოლოდ 5 წლისაა. უფროსი ვაჟი კი უკვე უნივერსიტეტის სტუდენტია. ქეთევანს დატვირთული შემოქმედებითი ცხოვრება აქვს. მართავს სოლო კონცერტებს. უკრავს კამერული და სიმფონიური ორკესტრების თანხლებით. ხშირად გამოდის დუეტში მეუღლესთან ერთად. მონაწილეობს ევროპისა და აშშ სხვადასხვა მუსიკალურ ფესტივალებში, ასევე, მარათონულ კონცერტებში ევროპაში, როცა ერთი ან ორი დღე ერთ კომპოზიტორს ეთმობა ხოლმე და მაყურებელი ერთი და იგივე კომპოზიტორის ნაწარმოებებს ისმენს სხვადასხვა ინტერპრეტაციით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი
თურქეთის ავიაკომპანიების სია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ავიაკომპანიები
სერგეი ლაზო
სერგეი ლაზო (დ. 23 თებერვალი, 1894 — გ. მაისი, 1920) — მოლდოველი ბოლშევიკი, რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე
ბიოგრაფია
სწავლობდა პეტერბურგის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში და მოსკოვის უნივერსიტეტში ფიზკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. მონაწილეობდა სტუდენთა რევოლუციურ გამოსვლებში. დაამთავრა ალექსის ქვეითთა სასწავლებელი. მსახურობდა ციმბირის ქვეითთა პოლკში პრაპორშჩიკად. იყო საპოლკო კომიტეტის წევრი. 1917 წლიდან იყო ირკუტსკის სამხედრო კომენდანტი. 1920 წელს პრიმორიეში დააპატიმრეს და მოკლეს იაპონელებმა. მის სახელს ატარებს კიშინიოვის ერთ-ერთი ცენტრალური ქუჩა და ასევე ქუჩა თბილისში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მოლდაველები კატეგორია:ბოლშევიკები კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ადამიანები
ვარსიმაანის ნამოსახლარი და სამაროვანი
ვარსიმაანის ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვარსიმაანის სამხრეთით, ვარსიმაანის ქედებზე. თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვით V-IX საუკუნეებით. 1972, 1981, 1983-1984 წლებში გათხარა ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ.
აღწერა
ნამოსახლარზე გამოვლინდა ქვის საძირკველზე ალიზით ამოყვანილი კედლების ფრაგმენტები და თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ნამოსახლარის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 10 მეტრზე გაითხარა სამაროვანი. გამოვლინდა 179 სამარხი. თიხნარ და ქვაღორღიან ნიადაგში 0.2-1.5 მეტრ სიღრმეზე გაჭრილი სამარხები ძირითადად მიწაყრილიანია. 12 სამარხი ქვაყრილიანია და სოციალურად დაწინაურებულ პირებს ეკუთვნოდა. მიცვალებულები სამარხებში დაკრძაალული იყვნენ ხელფეხმოხრილი, გვერდზე, ქალები მარცხნივ, მამაკაცები მარჯვნივ. ზოგს თავი ქვის ბალიშზე ედო. ოთხ სამარხში მხედართან ერთად ცხენიც იყო დამარხული. სამარხები ძირითადად ინდივიდუალურია, გვხვდება წყვილადაც. აღმოჩენილი თიხის ჭურჭლის დიდი ნაწილი გამომწვარია შავლეგად, ნაწილი მოწითალო-მოჩალისფროა. გვხვდება შეღებილიც. ჭარბობს ბრინჯაოს ნივთები. აღმოჩენილია რკინის სამკაული, ძვირფასი ლითონის ნივთები. გვხვდება ქვის, მინისა და ძვლის ნაწარმიც.
ალექსანდრე ბლოკის სახლ-მუზეუმი
ალექსანდრე ბლოკის სახლ-მუზეუმი (Музей-квартира А. А. Блока) — მუზეუმი სანქტ-პეტერბურგში. სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმის ფილიალი.
ისტორია
მუზეუმი შედგება ორი ნაწილისაგან: მემორიალური ბინა მეოთხე სართულზე, რომელიც შექმნილია უნიკალური ავთენტური ნივთებით და აღჭურვილობით, რომელიც ეკუთვნოდა პოეტს. მეორე ნაწილი მდებარეობს მეორე სართულზე და მოგვითხრობს პოეტის ცხოვრებაზე და შემოქმედებაზე.
ოფიცერთა სახლში (ამჟამად დეკაბრისტების ქუჩა 57) ალექსანდრე ბლოკი ცხოვრობდა და ეკავა ორი ბინა 1912 წლის 24 ივნისიდან გარდაცვალებამდე. 1980 წელს პოეტის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით აღნიშნულ ოთახებში გაიხსნა მისი სახლ-მუზეუმი. მუზეუმში დამთვალიერებლებისათვის გახსნილია სამი გამოფენა - მემორიალური (ბინა № 21), ლიტერატურული (ბინა № 23) და ექსპოზიცია „ბლოკი და მისი გარემოცვა“, რომლის გახსნა შედგა 2008 წელს № 21 ბინაში.
მანასეურის საცხოვრებელი სახლი
მანასეურის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მანასეურის ცენტრალურ ნაწილში, მთის ფერდობზე. განეკუთვნება XIX საუკუნეს. ეკუთვნის მ. კეკიშვილს. სახლი ორსართულიანია, ნაგებია ნატეხი ქვით. პირველ სართულს სამხრეთით სწორკუთხა კარი და ერთი სარკმელი აქვს. აღმოსავლეთ, ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში თითო ნიშია. იატაკი მიწურია. სართული წნული კედლით ორ ნაწილადაა გაყოფილი. ჩრდილოეთი ნახევარი საცხოვრებელია. აქ მოწყობილია კერა. სამხრეთი ნახევარი საქონლისთვისაა განკუთვნილი. სახლს სამხრეთი ფასადის მხარეს, ფიქლისტიკიანი ღია აივანი ეკვრის. აივნის დასავლეთ ნაწილში ბუხარია, ხოლო მისი წინა მხარის შუა ნაწილში დგას ხის პროფილირებულ კაპიტელიანი სვეტი. პირველი სართულის დასავლეთ კედელზე, გარედან, მეორე სართულზე ასასვლელი ხის კიბეა მიდგმული. მეორე სართული უფრო ღრმადაა შეჭრილი ფერდობში. ამ სართულის წინა ნაწილის გადახურვა ორ მასიურ ბურჯს ეყრდნობა. დასავლეთ ბურჯებს შორის შეულესავი წნული კედელია. ამ სართულის სამხრეთი ნაწილი პირველი სართულის აივნის ბანია. ბანზე კალოა მოწყობილი, ხოლო მის ჩრდილოეთ ნაწილს საქონლის საკვების, სამეურნეო იარაღებისა და ჭირნახულის შესანახად იყენებდნენ. სართულები ერთმანეთთან დაკავშირებულია საძრომითა და ხის მიდგმული კიბით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ჯემალ რატიანი
ჯემალ რატიანი (დ. 1940, ფოთი, ხობის რაიონი) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1968 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი, 1969 წელს კი ჩაირიცხა საბჭოთა კავშირის ციმბირის განყოფილების მეცნიერებათა აკადემიის ციტოლოგიისა და გენეტიკის ინსტიტუტის ასპირანტურაში, გენეტიკის განხრით.
1976-2000 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტის, ხერხემლიან ცხოველთა გენეტიკისა და ეკოლოგიის განყოფილების გამგე იყო. 2006-2011 წლებში კი აკადემიის სტიპენდიანტი. ასევე იყოსაქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გენეტიკოსთა და სელექციონერთა საზოგადოების ცხოველთ გენეტიკის სექციის თავმჯდომარე. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გენეტიკის ინსტიტუტის, მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი იყო 2012 წლიდან. მისი სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობის ძირითად სფეროს წარმოადგენს ცხოველთა ბუნებრივ პოპულაციებში მიმდინარე გენეტიკური და ეკოლოგიური პროცესების ფუნდამენტალური საკითხების შესწავლა. შეიმუშავა ცხოველთა ჰიბრიდიზაციის გენეტიკური საფუძვლები, შეისწავლა ჰეტეროზისის გენეტიკური ბუნება და პრაქტიკული გამოყენების თავისებურებანი, სახეობის მიხედვით ცხოველთა იმუნოგენეტიკური პარამეტრები და ორგანიზმის დონეზე მათი შესაძლო კორელაცია ჯანმრთელობასა და პროდუქტიულობაზე. აღნიშნულ საკითხებზე მას ადგილობრივ და საზღვარგარეთის სამეცნიერო ჟურნალებში გამოქვეყნებული აქვს 120-მდე ნაშრომი და მრავალი პოპულარული სტატია. მიღებული აქვს სახელმწიფო მედალი მეცნიერების მიღწევების წარმოებაში დანერგვისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოში დაბადებულები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:ხობში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები
ზვიად გაბისონია
მინი|ზვიად გაბისონია ზვიად გაბისონია (დ. 8 ნოემბერი, 1976) — ქართველი სამართლის დოქტორი, იურისტი. 2018 წლიდან დღემდე შოთა რუსთაველის საქართველოს ეროვნული სამეცნიერო ფონდის გენერალური დირექტორი. საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტის და თბილისის ღია უნივერსიტეტის პროფესორი, სტუ-ს კომერციული და კერძო სამართლის კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 2016-2018 წლებში იყო USAID G4G პროექტის ექსპერტი ელექტრონული კომერციის სამართალში. ასევე არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტისა და ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის მოწვეული პროფესორი, საერთაშორისო კერძო სამართალსა და საბანკო სამართალში.
ბიოგრაფია
ზვიად გაბისონია დაიბადა 1976 წლის 8 ნოემბერს, ქალაქ თბილისში, 1993 წელს წარჩინებით დაამთავრა თბილისის 61-ე საშუალო სკოლა. 1994-2002 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტზე (ბაკალავრიატი/მაგისტრატურა/დოქტორანტურა). 2007-2017 წლებში მიღებული აქვს დაად-ის სტიპენდიები-სამეცნიერო კვლევებისათვის მიუნხენის ლუდვიგ მაქსიმილიანისა და ჰამბურგის უნივერსიტეტებში, იურიდიული ფაკულტეტზე. 2005 წელს მიღებული აქვს მაქს პლანკის საზოგადოების სტიპენდია. 2001-2002 წლებში დოქტორანტურაში გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში სწავლობდა ბრემენის უნივერსიტეტში იურიდიული ფაკულტეტზე. (სადისერტაციო ნაშრომი „საინვესტიციო დავის მონაწილე იურიდიულ პირთა იურისდიქცია“). 2000 წელს სწავლობდა დრეზდენის გოეთეს ინსტიტუტში.
კარიერა
2002-2005 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სახელმწიფოსა და სამართლის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი და ასევე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამოქალაქო სამართლის კათედრის დოცენტი. 2005–2010 წლებში იყო საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და სამართლის გერმანულენოვანი ფაკულტეტის სამოქალაქო, ევროპული და საერთაშორისო კერძო სამართლის კათედრის გამგე და კავკასიის სამართლის სკოლა (CSL)-ის, კავკასიის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნეს სამართლის სამაგისტრო პროგრამის დირექტორი. 2006 წლიდან დღემდე არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის, სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტის პროფესორი კერძო სამართლის მიმართულებით. 2017-2018 წლებში იყო თბილისის ღია სასწავლო უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დეკანი, ხოლო 2018 წლიდან სამართლის სკოლის პროფესორი და სამაგისტრო პროგრამის ხელმძღვანელი.
2002-2009 წლებში იყო ს/ს „თიბისი ბანკი“-ის იურისტი.
2007 წლიდან 2013 წლამდე იყო სხვადასხვა საინვესტიცო პროექტებისა და საერთაშორისო კომპანიების იურიდიული დეპარტამენტის უფროსი/მჩეველი. 2004–2018 წლებში იყო საერთაშორისო იურიდიული ფირმა „გაბისონია, დიდრიხი და პარტნიორები, კს“-ის მმართველი პარტნიორი, ასევე საერთაშორისო საკონსულტაციო კომპანია „ფაინ ლაიფ თბილისი“-სა და საინვესტიციო კომპანია „ჯიელეს ჰოლდინგის“ გენერალური დირექტორი. 2005 წლიდან დღემდე არის სხვადასხვა საერთაშორისო სამართლებრივი პროექტის ექსპერტი. 2018 წლიდან დაინიშნა შოთა რუსთაველის საქართველოს ეროვნული სამეცნიერო ფონდის გენერალურ დირექტორად.
ფლობს ქართულ, გერმანულ, რუსულ და ინგლისურ ენებს.
ბიბლიოგრაფია
ზვიად გაბისონია ასევე არის 30-მდე სამეცნიერო პუბლიკაციის ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1976
ჩიგოიანის წითელი საყდარი
ჩიგოიანის წითელი საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიგოიანში. აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში. ნასოფლარ ზემო ბაგინის მიდამოებში მდებარეობს საშუალო ზომის დარბაზული ეკლესია, რომელიც ძირითადად რიყის ქვითაა ნაგები. ალაგ-ალაგ გამოყენებულია შირიმი და ფლეთილი ქვა. კარი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედელში თითო სარკმელია. საკურთხევალში ორი ნიშაა. აბსიდის სატრიუმფო თაღი შირიმითაა ამოყვანილი. ფასადებიდან ნაწილობრივ ჩამოყრილია პერანგის ქვები. სახურავიდან აყრილია სახურავი მასალა. ძეგლის გარშემო მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პროიქედნე
პროიქედნე (Zaglossus) — კვერცხისმდებელ ძუძუმწოვართა გვარი იქედნისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 45–77 სმ, აქვთ ჩანასახოვანი კუდი; იწონიან 5–10 კგ. თავის წინა ნაწილი გაწელილია გრძელ როსტრუმში. სხეული ზურგსა და გვერდებზე დაფარულია 3–5 სმ სიგრძის ეკლებით. აერთიანებს ახალ გვინეაზე გავრცელებულ სამ სახეობას. დებენ 1–3 კვერცხს, რომლებსაც მუცელზე არსებული ჩანთით ატარებენ. მცირერიცხოვნები არიან, საჭიროებენ დაცვას.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:იქედნისებრნი
კორონელ-მურტა
კორონელ-მურტა (Coronel Murta) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 322 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არასუაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 117 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.18 კმ²-ზე. ფართობი 815 413 კმ²-ია.
ზემო კაჭრეთის სადგომი
ზემო კაჭრეთის სადგომი — არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელი კაჭრეთის, სამხრეთ დასავლეთით 5-6 კილომეტრზე. გვიანდელი შუა საუკუნების ნასოფლარ ბეჟანბაღში, სარწყავი არხის მარჯვენა მხარეს. განეკუთვნება მუსტიეს ხანას.
როი კინი
როი კინი (Roy Keane; დ. 10 აგვისტო, 1971, კორკი) — ირლანდიელი საფეხბურთო მწვრთნელი, მიმომხილველი და ყოფილი პროფესიონალი ფეხბურთელი. ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ირლანდიელი მოთამაშე, რომელმაც მანჩესტერ იუნაიტედში თამაშისას (1993-2005) 17 ტიტული მოიგო. როი კინს ეროვნული ნაკრების მაისურით 1991-2005 წლებში 67 მატჩი აქვს ჩატარებული, სადაც 9 გოლის გატანა შეძლო.
18-წლიანი აქტიური კარიერის მანძილზე კინმა კობ რამბლერსში, ნოტინგემ ფორესტში, მანჩესტერ იუნაიტედში და სელტიკში ითამაშა. კინი მეტოქის საჯარიმოდან საკუთარ საჯარიმომდე მორბენალი ცენტრალური ნახევარმცველების კატეგორიას მიეკუთვნება, რომლის თამაშის სტილი ხისტი და აგრესიული მანერით ხასიათდებოდა. როი კინმა მნაჩესტერ იუნაიტედს 1997-2005 წლებში უკაპიტნა, მას შემდეგ რაც გუნდი ერიკ კანტონამ დატოვა. კარიერა კი 2006 წელს გლაზგოს სელტიკში დაასრულა, სადაც გუნდს ეროვნული დუბლის მოპოვებაში დაეხმარა.
ზემო კაჭრეთის სადგომი
მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ ეთნოგრაფიულ საცავში.
როი კინი
როი კინმა ირლანდიის ნაკრებში 14 წელი ითამაშა, აქედან, მეტი წილი, როგორც კაპიტანმა. ეროვნულ გუნდთან ერთად კინი 1994 წლის აშშ-ის მუნდიალზე მოხვდა, სადაც ყველა შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. 2002 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატის მოსამზადებელი შეკრებიდან, კინი ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა — მიკ მაკ-კარტიმ სახლში გაუშვა, შეკრების დროს მომხდარი კონფლიქტის გამო, სადაც ერთმანეთს კინი და მაკ-კარტი დაუპირისპირდნენ.
ზემო კაჭრეთის სადგომი
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
როი კინი
კარიერის დასრულების შემდეგ მწვრთნელობა მალევე დაიწყო, მისი პირველი გუნდი სანდერლენდი გახდა, რომელიც 2006 წლის აგვისტოში კინის მისვლის დროს ინგლისის ჩემპიონატში (რანგით მეორე ლიგა) 23-ე პოზიციას იკავებდა. კინმა ჩემპიონატი მოიგო და გუნდი პრემიერლიგაში დაწინაურდა. სანდერლენდიდან ირლანდიელი 2008 წელს წავიდა და 2009 წელს კარიერა იფსვიჩ თაუნში განაგრძო, სადაც 2011 წლამდე იმუშავა, თუმცა იფსვიჩში კინმა იგივე შედეგი ვერ გაიმეორა. 2013 წელს როი კინი მარტინ ო’ნილმა ირლანდიის ნაკრებში სამუშაოდ მიიწვია და მისი ასისტენტობა შესთავაზა. კინის და ო’ნილის დუეტთან ერთად ნაკრებმა 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატზე შეძლო გასვლა და 2018 წლის რუსეთის მუნდიალის პლეი-ოფი ითამაშა.
ადრეული წლები
კინი ბალინდერი-პარკში, კორკის გარეუბანში მეიფილდში, მუშათა კლასის ოჯახში დაიბადა. მამამისი მორის კინი ტრიკოტაჟის ქარხანაში და ირლანდიური სტაუტის — მერფის ლუდსახარშში მუშაობდა. მისი ოჯახი სპორტთან დაკავშირებული იყო, კინის ბევრი ნათესავი ფეხბურთს კორკის ადგილობრივ გუნდებში თამაშობდა, მათ შორის როკმაუნტში. კინმა თამაში სწორედ ამ გუნდში დაიწყო, პარალელურად კი კრივს მისდევდა, სადაც პირველი 4 ბრძოლა ახალწვეულთა ლიგაში მოიგო. თუმცა უფრო იმედისმომცემი ფეხბურთში ჩანდა, სადაც როკმაუნტის სეზონის საუკეთესო მოთამაშედ დაასახელეს.
კინი ბავშვობაში სელტიკს და ტოტენჰემ ჰოტსპურს გულშემატკივრობდა, მისი საყვარელი ფეხბურთელები ლიამ ბრეიდი და გლენ ჰოდლი იყვნენ. თუმცა, თინეიჯერობის დროს მანჩესტერ იუნაიტედი და ამ გუნდის დიდი კაპიტანი — ბრაიან რობსონი მოსწონდა, რომელიც შემდეგში მისი გუნდელი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ირლანდიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ნოტინგემ ფორესტის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:შოტლანდიის პრემიერლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:სელტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:1994 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ირლანდიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
Malice n Wonderland
Malice n Wonderland' — ამერიკელი რეპერ სნუპ დოგის მეათე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2009 წელს. ალბომმა კრიტიკოსთა დადებითი შეფასებები მიიღო.
სიმღერების სია
* (თანაპრ.) თანაპროდიუსერი
სქოლიო
კატეგორია:სნუპ დოგის ალბომები კატეგორია:2009 წლის ალბომები კატეგორია:Doggystyle Records-ის ალბომები კატეგორია:Priority Records-ის ალბომები
აიკავანი (შირაკი)
აიკავანი (Հայկավան) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 550 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 511 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
სერბული სამზარეულო
მინი|პლესკავიცა. სერბული სამზარეულო (српска кухиња / srpska kuhinja) — სერბეთის ტრადიციული სამზარეულოს ბევრი საერთო აქვს ბალკანეთის სხვა ქვეყნების სამზარეულოებთან, განსაკუთრებით ყოფილი იუგოსლავიის ქვეყნებთან. ეროვნულ კერძებად მიიჩნევა: პლესკავიცა (კოტლრტის ნაირსახეობა, რომელსაც მიირთმევენ პურთან და ყველთან ერთად), ჩევაპი (შემწვარი დაკეპილი ხორცი) და კარაგეორგიევი შნიცელი (ხორცის რულეტი). ეროვნული სასმელია - ბრენდი სლივოვიცა.
სხვა და სხვა იმპერიების გავლენით სერბული სამზარეულოში არის როგორც შუა აზიური ასევე ევროპული კულინარიის ელემენტები. მასზე ასევე დიდი გავლენა მოახდინა გლეხური ცხობის ტრადიციებმა. სერბული სამზარეულო გამოირჩევა ხორცის, ყველის და ფქვილის ნაწარმის ბალანსით. ბოლო პერიოდი სერბულმა დიასპორამ მათი სამზარეულოს პოპულარობა მთელი მსოფლიოს მასშტაბით გაზარდა.
სერბული ღვინოები: პროკუპაცი (წითელი ღვინო), რისლინგი (თეთრი ღვინო), სმედერევკა (თეთრი ღვინო), ტამიანიკა (წითელი ღვინო).
იურდჩუ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანგარლის რაიონის სოფლები
სერბული სამზარეულო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერბული სამზარეულო
ჭორჭოხის წმინდა გიორგის ეკლესია
ჭორჭოხის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭორჭოხის დასავლეთით ქედზე. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ირაკლი ბათიაშვილი (პოლიტიკოსი)
ირაკლი ბათიაშვილი (დ. 8 ივლისი, 1961, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი.
ბიოგრაფია
ბათიაშვილი ირაკლი დაიბადა 1961 წლის 8 ივლისს თბილისში. დაამთავრა თბილისის #1 საშუალო სკოლა. 1978-1983 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე. 1986 წლიდან ეროვნული მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი და 1989 წლის 9 აპრილის მოვლენების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე გახლდათ. 1983-1990 წლებში იყო ფილოსოფიის ინსტიტუტის მკვლევარი.
გამოცემული აქვს ფილოსოფიური ნაშრომები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ლათინთა კავშირი
ლათინთა კავშირი — ლათინური ქალაქების გაერთიანება ძველ იტალიაში. ჩამოყალიბდა ძველი წელთაღრიცხვის I საუკუნეში ქალაქ ალბა ლონგას მეთაურობით. აერთიანებდა 30 თემს. ეს იყო ლაციუმის თემების სუსტი პოლიტიკური გაერთიანება, მასში შედიოდა რომიც, რომელიც მაშინ უმნიშვნელო დასახლება იყო. კავშირს ჰქონდა საერთო საკულტო დღესასწაულები. ყოველ ლათინს შეეძლო უძრავი ქონების შეძენა და ვაჭრობა მთელს ლაციუმში. სადავო საკითხებს წყვეტდა სამოკავშირეო საბჭო. ძვ. წ. VII საუკუნეში რომმა ალბალონგა დაანგრია და სათავეში ჩაუდგა ლათინთა კავშირს. რომში რესპუბლიკის გამოცხადების პერიოდში არსებული სიტუაციის ისარგებლა ზოგმა ლათინურმა ქალაქმა და რომისგან განთავისუფლდნენ. ძვ. წ. 496 წელს რომმა დაამარცხა ლათინები რეგილის ტბასთან, ხოლო ძვ. წ. 493 წელს რომის კონსულმა სპურიუს კასიუსმა დადო ხელშეკრულება ლათინებთან. გალების შემოსევების დროს ლათინთა კავშირი დაიშალა, მაგრამ აღდგა ძვ. წ. 358 წელს რომისთვის ხელსაყრელი პირობებით. იარსება ლათინთა მეორე ომამდე, ძვ. წ. 340-338 წლებამდე, რის შემდეგადაც გაუქმდა და ლაციუმი საბოლოოდ დამორჩლდა რომს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყოფილი ფედერაციები კატეგორია:რომაელთა მეტოქეები
შუშანია
საკუთარი სახელი შუშანია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
დირაქიონის ბრძოლა
დირაქიონის ბრძოლა — ბრძოლა ბიზანტიელებსა და ნორმანებს შორის. გაიმართა 1081 წლის 18 ოქტომბერს, თანამედროვე ალბანეთის ქალაქ დურესთან ახლოს. ბიზანტიელებს ხელმძღვანელობდა ალექსი I კომნენოსი, ხოლო ნორმანებს რობერტ გუისკარი. ბრძოლა დასრულდა ნორმანების გამარჯვებით.
ამ გამარჯვების შემდეგ ნორმანების მეთაურმა რობერტ გუისკარმა 1082 წლის თებერვალში აიღო დირაქიონი, დაიპყრო მთელი მაკედონია და თესალია. რობერტ გუისკარმა მიატოვა საბერძნეთი და გაეშურა რომის პაპის დასახმარებლად, რომლის სამფლობელოსაც თავს დაესხა საღვთო რომის იმპერია. ჯარებს სათავეში ჩაუდგა ბოემონდ I, რომელმაც რამდენიმეჯერ დაამარცხა ალექსი კომნენოსი, თუმცა საერთო ჯამში იგი დამარცხდა ქალაქ ლარისასთან ახლოს.
ნორმანებმა იტალიაში დაბრუნების გამო დაკარგეს ყველა დაპყრობილი ტერიტორია. ბიზანტიამ შეძლო დაკარგული ტერიტორიების დაბრუნება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალბანეთის ისტორია კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები
სადავათი
სადავათი (Sadavat) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 716 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ჩხალთის ციხე
ჩხალთის ციხე — ციხე საქართველოში, მდებარეობს სოფელ ჩხალთაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. ციხე ნაგებია შუა საუკუნეებში. ამჟამად ჩხალთა ოკუპირებულია რუსეთის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
შექილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შექილი  შეიძლება აღნიშნავდეს:
ქერის ბუგრი
ქერის ბუგრი, ხორბლის რუსული ბუგრი (Diuraphis noxia) — მწერი ბუგრისებრთა ოჯახისა. მარცვლოვანი კულტურების ერთ-ერთი მთავარი მავნებელი. წუწნით აზიანებს ახალგაზრდა მცენარეებს, ძლიერი გამრავლების პერიოდში მთლიანად ახმობს მას. ფარულად ცხოვრობს, წუწნის ფოთლის ფუძესთან, რის შედეგადაც ფოთოლი სიგრძივ იგრიხება. ძირითადად აზიანებს ხორბალსა და ქერს. წელიწადში იძლევა 15-მდე თაობას. გვალვიან წლებში მეტი ზიანი მოაქვს. კვერცხის სახით იზამთრებს სარეველებზე, საშემოდგომო ჯეჯილზე, ველურ მარცვლოვნებზე, ძირნაყარზე.
სქოლიო
კატეგორია:ბუგრისებრნი
შიხლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შიხლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლათინთა სამონეტო კავშირი
ლათინთა სამონეტო კავშირი — საერთაშორისო ეკონომიკური გაერთიანება. დაიდო საფრანგეთს, ბელგიას, იტალიას და შვეიცარიას შორის 1865 წელს. 1868 წელს შეუერთდა საბერძნეთი. კავშირი დაიდო ოქროს და ვერცხლის მონეტების მოჭრის უნიფიკაციის და ბიმეტალიზმის ბაზაზე, მყარი ფულადი მიმოქცევის შენარჩუნების მიზნით. სამონეტო კავშირის ტერიტორიაზე ნებადართული იყო ოქროს და ვერცხლის მონეტების თავისუფალი მოჭრა 15,5:1 შეფარდებისას. თითოეული წევრი ქვეყნის სალაროები იღებდნენ სხვა წევრი ქვეყნის მონეტებს გადასახადების ამოღებისას. XIX საუკუნის 70-იან წლებში ვერცხლის გაუფასურებამ და ევროპის მრავალ ქვეყანაში ოქროს მონომეტალიზმზე გადასვლამ გამოიწვია კავშირის წევრ ქვეყნებში ვერცხლის 5-ფრანკიანების სიუხვე და ამ ქვეყნებოდან ოქროს გატანის საშიშროება. ამან აიძულა კავშირის ქვეყნები ჯერ შეეზღუდათ, ხოლო შემდეგ შეეწყვიტათ ვერცხლის მონეტების მოჭრა. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ქაღალდის ფულის მიმოქცევის დაწყებამ აზრი დაუკარგა სამონეტო კავშირს და მან არსებობა შეწყვიტა 1927 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საერთაშორისო ეკონომიკური ორგანიზაციები
ლათინურამერიკული კომუნისტური კონფერენცია
ლათინურამერიკული კომუნისტური კონფერენცია — ლათინური ამერიკის ქვეყნების კომუნისტების პირველი კონფერენცია, რომელიც გაიმართა 1929 წლის 1-12 ივნისს ბუენოს-აირესში. მონაწილეობდნენ არგენტინის, ბოლივიის, ბრაზილიის, ვენესუელის, გვატემალის, კოლუმბიის, კუბის, მექსიკის, პანამის, პარაგვაის, პერუს, სალვადორის, ურუგვაის და ეკვადორის კომპარტიები, ასევე საფრანგეთის და აშშ-ის კომპარტიების და კომინტერნის წარმომადგენლები. ჩილეს კომპარტია მონაწილეობდა კონფერენციის მომზადებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომუნიზმი კონტინენტის მიხედვით
დადიანეთის კოშკის ნანგრევები
დადიანეთის კოშკის ნანგრევები — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დადიანეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
მდ. დადიანურას მარჯვენა ნაპირას, მთაზე დგას ადგილობრივი წარმოშობის დიდი ზომის ფლეთილი ქვით ნაგები კოშკი.
კობათის ეკლესია
ძველ სასაფლაოსთან მდებარე დარბაზული ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის უხეშად დამუშავებული ქვით. კუთხეებში გამოყენებულია შირიმი. წყობა სწორხაზოვანია.
დადიანეთის კოშკის ნანგრევები
შემორჩენილია ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი დაახლოებით 2 მეტრის სიმაღლეზე.
კობათის ეკლესია
ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ასევე სწორკუთხა საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ძირში მასიური ტრაპეზის ქვა დგას. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო არქიტრავული ნიშაა. სფერულ კონქზე გადასვლა ხდება ტრომპების საშუალებით. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ მოწყობილია ხის კანკელი. აქვე დევს ადრეული ქვის კანკელის ფრაგმენტი. აბსიდის იატაკის დონე სამი საფეხურით მაღალია დარბაზის იატაკთან შედარებით.
დადიანეთის კოშკის ნანგრევები
კოშკის ირგვლივ ყრია ჩამონაშალი ქვა.
კობათის ეკლესია
ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი კედლის წყობაში იძირება. დარბაზს ხარისხი შემოუყვება. ეკლესია ნათდება აღმოსავლეთის, სამხრეთის და დასავლეთის თაღოვანი სარკმლებით.
დადიანეთის კოშკის ნანგრევები
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
კობათის ეკლესია
სამხრეთით შესასვლელი არქიტრავულია. შემორჩენილია საურდულეები. ეკლესიის ფასადები სადაა. სამივე სარკმელი მოჩარჩოებულია შირიმის ქვით. აღმოსავლეთ სარკმელს მარტივპროფილიანი სათაური გააჩნია. ლავგარდანი მარტივპროფილიანია. საბურავად გამოყენებულია დიდი ზომის ფიქალი. ეკლესიის გარშემო გალავანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იტინგა
იტინგა (Itinga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 230 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არასუაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 407 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.73 კმ²-ზე. ფართობი 1 649 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბიოიიუქი-მურუგი
ბიოიიუქი-მურუგი (Böyük Muruq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   564 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ჭორჭოხის კოშკი
ჭორჭოხის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭორჭოხიდან აღმოსავლეთით 2 კმ-ში. აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
აირენიაცი
აირენიაცი (Հայրենյաց) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 590 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 830 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 58 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 14.2 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
მიცვალებული მოდის (ფილმი)
მიცვალებული მოდის (Dead Man Walking) — 1995 წლის ამერიკული კრიმინალური დრამა. გადაღებულია ტიმ რობინსის მიერ. ფილმი ეფუძნება რეალურ ისტორიას. სუზან სარანდონმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
სიუჟეტი
ორი მთვრალი და ნარკოტიკებით გაბრუებული ნაძირალა მხეცურად დახოცავს შეყვარებულ წყვილს და გააუპატიურებს გოგონას. ერთ მათგანს სამუდამო პატიმრობას, ხოლო მეორეს სიკვდილს მიუსჯიან, რამდენადაც ამ უკანასკნელს კარგი ადვოკატი არ ჰყავდა. ეს უკანასკნელი, მეთიუ, დახმარებისთვის მონაზონ ჰელენ პრეხანს მიმართავს. ის ამტკიცებს, რომ მკვლელობა არ ჩაუდენია. ჰელენი მას განაჩენის გასაჩივრებაში და შეწყალების თხოვნაში ეხმარება. მეთიუს განაჩენი არ იცვლება. ჰელენი ცდილობს, შეუმსუბუქოს მეთიუს უკანასკნელი დღეები და დაეხმაროს მას ჩადენილის მონანიებაში.
სახელწოდება
ფილმის სათაური იმეორებს ელენ პრეჟანის წიგნის სათაურს, რომელზეც ისაა დაფუძნებული. ესაა სტანდარტული ფრაზა, სიკვდილით დასჯის რიტუალის ნაწილი აშშ-ს ციხეებში. მას წარმოთქვამს მცველი, როდესაც სიკვდილმისჯილს მიაცილებს სასჯელის აღსრულების ოთახამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1995 წლის ფილმები კატეგორია:წიგნებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ფილმები სიკვდილით დასჯის შესახებ კატეგორია:რეალურ მოვლენებზე დაფუძნებული ფილმები
ჰუსეინ არაბლინსკი
სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1897 წელს, ბაქოს სცენისმოყვარეთა წრეში. 1905–1919 წლებში იყო პირველი აზერბაიჯანული პროფესიული დასების „ნიჯათისა“ და „საფას“ მსახიობი და რეჟისორი. მისი შემოქმედება გამსჭვალული იყო დემოკრატიული იდეებით, მაღალი მოქალაქეობრივი პათოსით. ჰუსეინ არაბლინსკი წარმატებით გამოდიოდა ჰეროტიკულ, ტრაგიკულ თუ სატირულ როლებში. საგასტროლო წარმოდგენებს მართავდა საქართვლოში, სომხეთსა, რუსეთში და ირანში. როლები: გიავე (შ. სამისა და ს. ახუნდოვის „მჭედელი გიავე“), ჰეიდარბეგი (მირზა ახუნდოვი ს „ჰაჯი-ყარა“), ხლესტაკოვი (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ოტელო (უილიამ შექსპირის „ოტელო“) და სხვა. ჰუსეინ არაბლინსკი მოკლეს მუსავატელებმა.
მისი სახელობის არის სუმგაითის სახელმწიფო მუსიკალურ-დრამატული თეატრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:აზერბაიჯანელი რეჟისორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი თეატრის რეჟისორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი საოპერო რეჟისორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები
ნატიგ რაჰიმოვი
ნატიგ რაჰიმოვი (Natiq Rəhimov; დ. 27 თებერვალი, 1973, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ღვთისმეტყველი, მკვლევარ-მწერალი, წამყვანი. რელიგიური კვლევების ცენტრის დირექტორის მოადგილე (1997-2005 წლებში) და აღმასრულებელი დირექტორი (2005); რელიგიური კვლევების კომისიის წევრი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის რელიგიურ ორგანიზაციებთან მუშაობის სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე (2012).
ბიოგრაფია
ნატიგ რაჰიმოვი დაიბადა 1973 წლის 27 თებერვალს, ქალაქ ბაქოში.
განათლება
1979-1989 წლებში სწავლობდა ქალაქ ბაქოს, ნიზამის რეგიონის მე-12-ე საშუალო სკოლაში.
1989 წელს დაამთავრა მაშადი აზიზბეევის სახელობის აზერბაიჯანის ნავთობისა და ქიმიის ინსტიტუტის (დღევანდელი აზერბაიჯანის სახელმწიფო ნავთობის აკადემია) ნავთობისა და გაზის ფაკულტეტი, ნავთობისა და გაზის სფეროების ექსპლუატაციისა და ექსპლუატაციის განხრით (1994).
სამხედრო საქმიანობა
2006-2007 წლებში მსახურობდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შეიარაღებულ ძალებში, როგორც ოფიცერი.
მოღვაწეობა
შრომის, საზოგადოებისა და პუბლიცისტური საქმიანობა
1994-1997 წლებში მუშაობდა გაზეთებში „კალამი" და „შაჰრიარი".
1997-2005 წლებში იგი იყო რელიგიური კვლევების ცენტრის დირექტორის მოადგილე.
1999-2002 წლებში მთავარი რედაქტორის მოადგილედ მუშაობდა.
1999-2002 წლებში მან ჩაატარა „ყურანის" ინტერპრეტაციის კურსი, რომელიც ორგანიზებული იყო რელიგიური კვლევების ცენტრის მიერ.
2005 წლიდან ის არის რელიგიური კვლევების ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორი.
2005-2007 წლებში სხვადასხვა გადაცემის წამყვანი იყო.
2012-2014 წლებში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის რელიგიური ორგანიზაციის გაზეთის კორესპოდენტად მუშაობდა.
მონაწილეობდა საერთაშორისო და ადგილობრივ კონფერენციებში, სიმპოზიუმებსა და პროექტებში, როგორც ლექტორი რელიგიის საკითხთა სახელმწიფო კომიტეტის რეგიონალურ კონფერენციებსა და სხვა ოფიციალურ ღონისძიებებში..
შემოქმედება
1994 წლიდან სხვადასხვა მედიაში გამოაქვეყნა სტატიები რელიგიური, ისტორიული და ლიტერატურული შინაარსით. ის ამჟამად წერს Islam.az-ის გვერდზე.
იგი არის რვა წიგნის ავტორი ისტორიაზე, ისლამური რელიგიის იდეოლოგიურ საფუძვლებზე, ეროვნულ-ზნეობრივ და რელიგიურ ფასეულობებზე. ასევე არის კიდევ რამდენიმე წიგნის მთარგმნელი და რედაქტორი.
მან მონაწილეობა მიიღო გარკვეული წიგნების წერა-გამოცემაში, როგორც რედაქციის წევრი.
რელიგიური და მორალური შინაარსის 9 პიესა დაიდგა აზერბაიჯანის თეატრში.
2015 წლის მაისში გამოქვეყნებულია ავტორის წიგნი "აზერბაიჯანული რელიგიური მეცნიერები", რომლებიც აზერბაიჯანელ ისლამურ მეცნიერებზე საუბრობენ.
ჯილდოები
მას მიენიჭა ჯილდო 2008 წლის საუკეთესო სამამულო მწერლის საერთაშორისო ჯილდოს მიერ ევროპულ გამომცემლობის მიერ მისი წიგნისთვის "ისლამის საფუძვლები: ფილოსოფია, ისტორია და ეთიკა".
ოჯახი
იგი დაქორწინებულია და ორი ვაჟი ჰყავს.
ინტერნეტ რესურსები
კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1973
ოლიმპუ-ნორონია
ოლიმპუ-ნორონია (Olímpio Noronha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კუცხათის წმინდა გიორგის ეკლესია
კუცხათის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ზახორში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. წყობა ქაოსურია. დარბაზული, უაბსიდო ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა. შესასვლელი დასავლეთ კედელშია მოწყობილი. ადგილობრივ მოსახლეობას იგი შიფერით გადაუხურავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბიოსაწვავი
ბიოსაწვავი — საწვავი რომელიც მიიღება მცენარეებისგან ან სოფლის მეურნეობის, კომერციული, ინდუსტრიული და საყოფაცხოვრებო ნარჩენებისგან. ბიომასა ბიოსაწვავად გარდაიქმნება თერმული, ქიმიური ან ბიოქიმიური დამუშავებით და შედეგად ვიღებთ მყარ, თხევად ან აირად ბიოსაწვავს. ბიოსაწვავად გამოყენებული ბიომასის ხუთი ძირითადი წყაროა:
ამ ხუთი წყაროდან მიიღება 3 სახის ბიოსაწვავი: მყარი, თხევადი და აირადი ბიოსაწვავი. მყარი ბიოსაწვავი - ყველაზე ცნობილი და ფართოდ გავრცელებული ბიოსაწვავი არის ხე, რომლის პირდაპირი წვის გზითაც მიიღება სითბო. დაახლოებით მილიონი წლის წინ, მას შემდეგ რაც თანამედროვე ადამიანის წინაპარმა ცეცხლის დანთება ისწავლა, შეშა წარმოადგენდა თერმული ენერგიის მიღების ერთადერთ წყაროს მსოფლიოში, ვიდრე ინდუსტრიული რევოლუციის პერიოდში, მე-18 საუკუნის მეორე ნახევრიდან, წინა პლანზე წიაღისეული საწვავის მოხმარებამ წამოიწია და ბიომასა, როგორც ენერგიის წყარო, ნაკლებად პრიორიტეტული გახდა.
დღეს, თანამედროვე ტექნოლოგიური განვითარების კვალდაკვალ, ტრადიციული ბიოსაწვავის ადგილს თანამედროვე ბიოსაწვავი იკავებს, ხის პირდაპირი წვის ნაცვლად, აქცენტი კეთდება სოფლის მეურნეობის, ხე-ტყის გადამამუშავებელი საამქროების, ტყის მოვლითი ჭრებით მიღებული ნარჩენების გადამუშავებაზე და პელეტების, ბრიკეტებისა თუ ნაფოტების სახით გამოყენებაზე, რომელიც ეფექტურ ღუმელებში იწვის და მეტი თბოუნარიანობით გამოირჩევა, ვიდრე ჩვეულებრივი შეშა. თანამედროვე მყარი ბიოსაწვავის უპირატესობას წარმოადგენს ის ფაქტიც, რომ მისი ტრანსპორტირება და შენახვა არის ადვილი, წარმოების პროცესში კი ქმნის დამატებით სამუშაო ადგილებს და საკუთარი წვლილი შეაქვს ეკონომიკის განვითარებაში. 1