cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ზაურ სვანაძე
საკლუბო კარიერა
ზაურ სვანაძემ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო ჩემპიონატების 245 შეხვედრა ჩაატარა და 8 ბურთი გაიტანა. ამას გარდა, თბილისელთა მაისურით მან საკავშირო თასის გათამაშების 24 მატჩი ითამაშა (1 გოლი), ხოლო საერთაშორისო შეხვედრების ფარგლებში 67-ჯერ გამოვიდა მოედანზე (4 გოლი), აქედან 17 შეხვედრა – ევროპის ქვეყნების საკლუბო გუნდების ტურნირებში.
1990 წლიდან „დინამოდან“ წასვლის შემდეგ შვედური საფეხბურთო კლუბების — „ჰოლმსუნდის“ (1990), „უმეოს“ (1991), 1991–1992 წლებში „მუუთაალას“, ხოლო 1993–1995 წლებში „ელივორე მალმბერგეტსის“ შემადგენლობაშია. საფეხბურთო კარიერას ამავე კლუბში 1995 წელს ასრულებს.
ევროთასებზე
ქვემოთ წარმოდგენილია ევროპის ქვეყნების საკლუბო გუნდების ოფიციალური ტურნირების ფარგლებში ზაურ სვანაძის მონაწილეობით გამართული მატჩების სტატისტიკური მონაცემები.
სამწვრთნელო კარიერა
2017 წლის 29 დეკემბერს თბილისის „დინამოს“ მეორე მწვრთნელად დაინიშნა. 2018 წლის 11 ნოემბრიდან 2019 წლის 8 მარტამდე „დინამოს“ მთავარი მწვრთნელის პოსტი ეკავა. 2019 წლის 8 მარტიდან თბილისის „დინამოს“ მთავარი მწვრთნელობა ფეხბურთის ესპანელმა სპეციალისტმა ფელის ვისენტემ ჩაიბარა. ზაურ სვანაძემ ვისენტეს ასისტენტად განაგრძო მუშაობა.
2019 წლის 23 დეკემბერს თბილისის „დინამოს“ მთავარი მწვრთნელი კახა ჩხეტიანი გახდა. გუნდის ახალი თავკაცისა და კლუბის ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილებით ზაურ სვანაძე ამ დრომდე, კვლავ მთავარი მწვრთნელის ასისტენტად რჩება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის დინამოს მწვრთნელები
ლეოპოლისი
ლეოპოლისი (Leópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 530 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კორნელიუ-პროკოპიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 145 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.02 კმ²-ზე. ფართობი 344 918 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1965
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1965 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ოცდამეშვიდე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „ტორპედო“, მეორე ადგილზე გავიდა კიევის „დინამო“, მესამეზე – მოსკოვის „ცსკა“. დაიწყო 15 აპრილს და დასრულდა 20 ნოემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
1965 კატეგორია:1965 წელი ფეხბურთში
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ს. ლიონიძის შესახვევი 1)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს სოლომონ ლიონიძის შესახვევში (№ 1). აგებულია XIX საუკუნის შუა წლებში.
სახლი ორსართულიანია, აგურის. აქვს ხის, დიდი, სვეტებიანი აივანი და სარდაფი. ქუჩისპირა ფასადი ექვსი ვიწრო სარკმლით არის დანაწევრებული. სარკმლების თავსართები რკალისებრია. სარდაფის სივრცე სწორკუთხა სარკმლებით ნათდება. სახლის ნალესობაზე, ალაგ-ალაგ, შემორჩენილია ლურჯი ფერის შეფერილობა. შენობა გადახურულია კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
დოჯსონის კონდენსაცია
მათემატიკაში დოჯსონის კონდენსაცია ან კონტრაქტორების მეთოდი ეწოდება კვადრატული მატრიცის დეტერმინანტის გამოთვლის ალგორითმს. მას თავისი გამომგონებლის, ჩარლზ ლუტვიჯ დოჯსონის სახელი მიენიჭა, რომელიც უფრო ცნობილია ფსევდონიმით ლუის კეროლი, როგორც ავტორი ნაწარმოებისა „ ალისას თავგასავლები საოცრებათა ქვეყანაში “. დოჯსონმა აღნიშნული მეთოდი პირველად აღწერა 1866 წელს თავის ერთადერთ მეცნიერულ ნაშრომში. შემდგომში ეს მეთოდი შევიდა დოჯსონის მიერ დაწერილ სასწავლო წიგნში სათაურით: An Elementary Treatise on Determinants, with their application to simultaneous linear equations and algebraical geometry (ყვებიან, თითქოს დედოფალ ვიქტორიას ისე მოსწონებია „ ალისას თავგასავლები საოცრებათა ქვეყანაში“, რომ მოუთხოვია აუცილებლად მიეცათ წასაკითხად ლ. კეროლის ყველა ახალი ნაწარმოები და რომ მის გაკვირვებას საზღვარი არ ჰქონდა, როდესაც სულ მალე აღნიშნული სასწავლო წიგნი მიართვეს ).
დოჯსონის კონდენსაციის ალგორითმი მდგომარეობს შემდგომში: თუ გვაქვს n\times n მატრიცა A, მისი ელემენტებისგან გარკვეული წესით აიგება მატრიცა B, ხოლო A და B მატრიცების ელემენტებისგან აიგება  მატრიცა C, და ა.შ. პროცესი დასრულება 1\times 1 მატრიცის აგებით, რომელის ერთადერთი ელემენტიც იქნება A მატრიცის დეტერმინანტი.
ზოგადი მეთოდი
ახლა უფრო დაწვრილებით აღვწეროთ ეს ალგორითმი:
ნულების გარეშე
განვიხილოთ მატრიცა
ამისათვის ჯერ A მატრიცის მეორე რიგის მინორებისგან შევადგინოთ მატრიცა
ამ უკანასკნელისა და A მატრიცის შიგა ელემენტებისგან 3. პუნქტის მიხედვით შევადგინოთ მატრიცა
ბოლოს ისევ 3. პუნქტის მიხედვით მატრიცებისგან
შევადგინოთ მატრიცა
და მაშინ \det(A)=-8.
ნულებით
აღნიშნული ალგორითმი ჩიხში შეგვიყვანს თუ რომელიმე ეტაპზე მივიღეთ მატრიცას, რომლის შიგა ელემენტებს შორისაც არის ნულები, რადგან ასეთ შემთხვევაში პროცესის გასაგრძელებლად 3. პუნქტის ძალით ნულზე გაყოფა მოგვიწევდა. ასეთია ვთქვათ შემდეგი მატრიცი
ამიტომ ასეთ შემთხვევაში თავდაპირველ მატრიცას სჭირდება ელემენტარული გარდაქმნებით (რათა დეტერმინანტის მნიშვნელობა არ შეიცვალოს) ისეთ სახეზე მიყვანა, რომ ნულოვანი შიგა წევრები არცერთ ეტაპზე არ გავიჩნდეს და მხოლოდ ამის შემდეგ შიძლება ალგორითმის გამოყენება. მაგალითად
დოჯსონის კონდენსაციის ალგორითმის დამტკიცება და გამოყენებები
დოჯსონის კონდენსაციის ალგორითმი მტკიცდება დესნანო-იაკობის (Desnanot – Jacobi (1841)) ან უფრო ზოგადი სილვესტერის დეტერმინანტის იგივეობაზე (1851) დაყრდნობით. დესნანო – იაკობის იგივეობა ეწოდება ტოლობას
,
სადაც არის კვადრატული მატრიცა, M_i^j არის მატრიცა, რომელიც მიიღება M მატრიციდან i-ური სტრიქონისა და j-ური სვეტის ამოშლით, ხოლო  არის მატრიცა, რომელიც მიიღბა M მატრიციდან i-ური j-ური სტრიქონებისა და p-ური q-ური სვეტების ამოშლით.
კონდენსაციის ალგორითმის დამტკიცებით დაინტერესებულ მკითხველს ვთავაზობთ გაეცნოს სტატიას და იქ მითითებულ ლიტერატურას.
დოჯსონის კონდენსაციის საინტერესო გამოყენება წრფივ ალგებრულ განტოლებათა სისტემების კრამერის წესით ამოხსნისას მოყვანილია ნაშრომში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დეტერმინანტები
ფერნანდუ დი არაუჟო
ფერნანდუ დი არაუჟო (Fernando de Araújo), ცნობილია ასევე ფსევდონიმით ლაზამა (Lasama; დ. 26 თებერვალი 1963, მანუტასი, პორტუგალიის ტიმორი — გ. 2 ივნისი 2015, დილი, აღმოსავლეთი ტიმორი) — აღმოსავლეთ ტიმორელი აქტივისტი და სახელმწიფო მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2008 წლის 13 თებერვლიდან ამავე წლის 17 აპრილამდე. აღმოსავლეთ ტიმორის ეროვნული პარლამენტის თავმჯდომარე 2007 წლის 8 აგვისტოდან 2012 წლის 30 ივლისამდე. აღმოსავლეთ ტიმორის დემოკრატიული პარტიის დამფუძნებელი და მისი პირველი ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
ფერნანდუ დი არაუჟო დაიბადა 1963 წლის 26 თებერვალს მანუტასში, აინარუს ოლქში, გლეხის ოჯახში. ეკუთვნის კუნძულზე მცხოვრები მეორე დიდი ეთნიკურ ჯგუფს მამბაის. მისი ფსევდონიმი „ლაზამა“ ითარგმნება როგორც „ადამიანი, რომლის განადგურებაც შეუძლებელია“. 12 წლის ასაკში მან პირადი ტრაგედია განიცადა. 1975 წლის დეკემბერში ინდონეზია შეიჭრა აღმოსავლეთ ტიმორში და მოახდინა ქვეყნის ოკუპაცია. ინტერვენტებმა მისი ოჯახის 18 წევრი მოკლეს. სხვა მრავალი აღმოსავლეთ ტიმორელის მსგავსად, მას გარკვეული ხნით მოუწია მთებში დამალვა.
1985-1989 წლებში იგი სასწავლებლად გაემგზავრა კუნძულ ბალიზე მდებარე უდაიანის უნივერსიტეტში, სადაც დაეუფლა ლიტერატურას. აქვე მან 1988 წელს დააარსა აღმოსავლეთ ტიმორელი იმ სტუდენტების ორგანიზაცია, რომლებიც სწავლობდნენ ინდონეზიის უნივერსიტეტებში. სტუდენტების ძირითადი მოთხოვნა იყო აღმოსავლეთ ტიმორის დამოუკიდებლობა. 1988-2000 წლებში იყო აღნიშნული ორგანიზაციის გენერალური მდივანი. 1991 წლის 24 ნოემბერს იგი დააპატიმრეს „სახელმწიფოს წინააღმდეგ განხორციელებული დივერსიის“ ბრალდებით სანტა-კრუზეში ინდონეზიის ხელისუფლების მიერ განხორციელებული დახვრეტიდან 12 დღის შემდეგ არაძალადობრივი მიტინგის ორგანიზების გამო და მიუსაჯეს 9 წლით თავისუფლების აღკვეთა, საიდანაც 6 წელი მან ჯაკარტის განსაკუთრებული ზედამხედველობის ციხეში, Cipinang-ში, გაატარა. საერთაშორისო ორგანიზაციამ Amnesty International-მა მას სინდისის პატიმარი უწოდა. 1992 წელს გაიმარჯვა და გადაეცა Reebok-ის ადამიანის უფლებათა ჯილდო.
1999 წელს გახდა ტიმორის წინააღმდეგობის ეროვნული საბჭოს წამყვანი წევრი, რომელმაც ორგანიზება გაუწია აღმოსავლეთ ტიმორის დამოუკიდებლობის წარმატებულ რეფერენდუმს. 1999 წლიდან 2001 წლამდე სწავლობდა მელბურნის უნივერსიტეტში.
გაეროს სამშვიდობო მისიის მიერ ორგანიზებულ გარდამავალ ადმინისტრაციაში ფერნანდუ დი არაუჟომ დაიკავა საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილის თანამდებობა. 2001 წელს აირჩის მის მიერვე შექმნილი აღმოსავლეთ ტიმორის დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარედ, რომელმაც ქვეყნის საპარლამენტო არჩევნებში დაიკავა მეორე ადგილი და მიიღო ამომრჩეველთა ხმების 8,72 % და ეროვნულ პარლამენტში მიიღო 7 მანდაატი. 2006 წელს ქვეყანაში მიმდინარე მასობრივი არეულობის დროს აჯანყებულებმა დაწვეს პოლიტიკოსის სახლი.
ფერნანდუ დი არაუჟუმ დააარსა ეკოლოგიურ საკითხებზე მომუშავე ორგანიზაცია Fundação Haburas, ყოველკვირეული ჟურნბალი Talitakum და ყოველკვირეული პარტიული გაზეთი PD Vox Populi.
2001 წელს დააარსა აღმოსავლეთ ტიმორის დემოკრატიული პარტია, რომელიც გახდა პარტია რევოლუციური ფრონტი აღმოსავლეთ ტიმორის დამოუკიდებლობისათვის (Fretilin) ალტერნატივა.
2007 წელს მონაწილეობა მიიღო საპრეზიდენტო არჩევნებში და 77 459 ხმით დაიკავა მესამე ადგილი (19,18 %). იგი არ დაეთანხმა საარჩევნო კომისიის მიერ გამოქვეყნებულ ხმების დათლის საბლოო შედეგებს, განცხადება შეიტანა სასამართლოში, მაგრამ მისი მოტხოვნა არ დააკმაყოფილეს. ამავე წლის ივნისში აირჩიეს ქვეყნის პარლამენტის თავმჯდომარედ. ქვეყნის პრეზიდენტ ჟოზე რამუშ-ორტაზე თავდასხმის შემდეგ მისი მკურნალობის პერიოდში 2008 წლის 23 თებერვლიდან 17 აპრილამდე იყო ქვეყნის მეთაურის მოვალეობის შემსრულებელი.
2012 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო ხმების 17,3 % ანუ 81 231 ხმა. ამავე წელს დანიშნული საპარლამენტო არჩევნების შედეგად კვლავ აირჩიეს დეპუტატად, ძალიან მალევე დანიშნეს პრემიერ-მინისტრის მოადგილედ და ქვეყნის ახალი მთავრობის სოციალური ბლოკის კოორდინატორად.
2015 წლის თებერვალში ფორმირებულ ახალ მთავრობაში დაიკავა სახელმწიფო მინისტრის, სოციალური საკითხებისა და განათლების მინისტრის თანამდებობა.
ფერნანდუ დი არაუჟუ გარდაიცვალა 52 წლის ასაკში, 2015 წლის 2 ივნისს ინსულტის შედეგად და დაკრძალეს მეტინაროს სამხედრო სასაფლაოზე. საუბრობდა ხუთ ენაზე. მშობლიური მამბაისა და ტეტუმის გარდა ფლობდა ბაჰასა ინდონეზიურს, პორტუგალიურსა და ინგლისურ ენებს. დაოჯახებული იყო წარმოშობით ფილიპინელ ჟაკლინ აკინო სიაპნოზე. მათ ჰყავდათ ერთი ბიჭი სახელად ჰადომი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:აღმოსავლეთ ტიმორის პარლამენტის თავმჯდომარეები კატეგორია:აღმოსავლეთ ტიმორის პრეზიდენტები
დუმბარტონ-ოქსი
მინი|დუმბარტონ-ოქსის სასახლე დუმბარტონ-ოქსი (Dumbarton Oaks) — ისტორიული მამული ვაშინგტონის ჯორჯტაუნის უბანში. თავდაპირველად იყო რობერტ ვუდს ბლისისა (1875–1962) და მისი მეუღლე მილდრედ ბარნს ბლისის (1879–1969) რეზიდენცია და ბაღი.
Dumbarton Oaks Research Library and Collection დაარსდა ბლისების მიერ, რომლებმაც ის 1940 წელს გადასცეს ჰარვარდის უნივერსიტეტს. კვლევითი ინსტიტუტი ეძღვნება სწავლებებს სხვადასხვა სფეროში, მათ შორის: ბიზანტიისა და კოლუმბამდელი ცივილიზაციების კვლევებს, ასევე ბაღის დიზაინისა და ლანდშაფტის არქიტექტურის სფეროს, რაც ხორციელდება სამეცნიერო სტიპენდიების, შეხვედრების, გამოფნეების და პუბლიკაციების მეშეობით.
საზოგადოებისთვის დუმბარტონ-ოქსი ღიაა როგორც ბაღი და მუზეუმის კოლექცია. ის ასევე მასპინძლობს საჯარო ლექციებს და სხვადასხვა კონცერტებს.
1944 წელს დუმბარტონ-ოქსში გაიმართა კონფერენცია, როემლშიც მონაწილეობდნენ დელეგატები აშშ, ბრიტანეთი, სსრკ და ჩინეთიდან.
გარე ბმულები
კატეგორია:კვლევითი ბიბლიოთეკები კატეგორია:ბიზანტისტიკა კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტი
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი
ძეგლი ფართო გაგებით — რაიმე ობიექტი, რომელიც ქვეყნის, ერის კულტურული მემკვიდრეობის ნაწილია. ტიპოლოგიური ნიშნების მიხედვით შეიძლება დაიყოს ოთხ ძირითად კატეგორიად: არქეოლოგიის, არქიტექტურის და სახვითი ხელოვნების ძეგლები, აგრეთვე წერილობითი ძეგლები, რომელთაც ისტორიულ-შემეცნებითი ან ისტორიულ-მხატვრული მნიშვნელობა აქვს. ვიწრო გაგებით — ხელოვნების (სკულპტურული ან არქიტექტურული) ნაწარმოები, რომელიც შექმნილია ვისიმე ან რისამე ხსოვნის უკვდავსაყოფად. ძეგლისთვის დამახასიათებელია აქტიური საზოგადოების ზემოქმედების ფუნქცია, რომელიც მჟღავნდება როგორც იდეურ პროგრამაში, ისე მხატვრულ განხორციელებაში. ძეგლი ისე იდგმევა, რომ მისი ხილვა მრავალმა ადამიანმა შეძლოს. იგი მნიშვნელოვან როლს უნდა ასრულებდეს გარემოს ორგანიზებაში. ძეგლის პროტოტიპებს ჯერ კიდევ პირველყოფილ საზოგადოებასა და უძველესი აღმოსავლეთის ცივილიზაციებში ვხვდებით (მაგალითები, პირამიდები, ობელისკები და სხვა), პირველი მემორიალური დანიშნულების ძეგლი ანტიკურ სამყაროში შეიქმნა. ჩამოყალიბდა ძეგლის ძირითადი კომპოზიციური ტიპები — ალეგორიული და პორტრეტული ქანდაკებები, სკულპტურული ჯგუფები, ცხენოსანთა ქანდაკებები, სატრიუმფო თაღები, სვეტები, სტელები. შუა საუკუნეების შემდეგ ქრისტიანულ სამყაროში ძეგლის ყველაზე გავრცელებული სახეობა იყო ჯვარი. რენესანსის ეპოქიდან კი ყველა ტიპის ძეგლი ხელახლა გავრცელდა ევროპაში. დაიდგა საერო ხასიათი ძეგლები. XIX საუკუნიდან გაფართოვდა ძეგლის თემატიკა. მონარქებისა და მხედართმთავრების გვერდით გაჩნდა ხელოვანთა, მეცნიერთა, ლიტერატურულ გმირთა ძეგლები. XX საუკუნეში განსაკუთრებით აქტუალურია არქიტექტურის მემორიულ ნაგებობათა იდეა. იდეური და მხატვრული თვალსაზრისით მნიშვნელოვანია დიდ სამამულო ომში (1941—1945) გამარჯვებისადმი მიძღვნილი მონუმენტები ყოფილ სსრ კავშირის მრავალ ქალაქში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობა
ნიქსი
ჰესიოდე
ჰესიოდეს პოემა თეოგონიაში, ნიქსი ქაოსში დაიბადა. მისი ქორწინება ერებოსთან კანონიერი არ ყოფილა, ამიტომაც შობა ავი მემკვიდრეები: შემდეგ თვითონ შობა მოროსი (უსაშველო ბედისწერა), კერესი (ნგრევა, სიკვდილი), თანატოსი (სიკვდილი), კერი და მომოსი (წერა და კიცხვა, შური და ზაკვა), ეძისი (ოიძისი) (ვაება), ნემეზიდა (რისხვა, ანგარიშწორება), აპატე (სიცრუე, ტყუილი), ფილოტესი (სიყვარულის ცდუნება), გერასი (დაღლილობა, სიბერე) და ერისი. მისი შვილები არიან აგრეთვე, ჰიპნოსი (ძილი), ონეირები (სიზმრები), ჰესპერიდები, მოირები (ბედისწერის ქალღმერთები). ჰესიოდე აღნიშნავს, რომ ნიქსისა და მისი შვილების, ჰიპნოსისა და თანატოსის სამყოფი ტარტაროსთანაა.  ნიქსი და ჰერერა ერთ გამოქვაბულში ცხოვრობენ, მაგრამ ერთად არასდროს გამოდიან. ჰემერა გამოქვაბულს ნიქსის მოსვლის შემდეგ ტოვებს. როცა ჰემერა ბრუნდება, ნიქსი ტოვებს სამყოფს. ნიქსი ვარსკვლავებით მოჭედილი ეტლით დაქრის ცაში და დილით ისევ ქვესკნელის ჭიშკარში ჩადის.
საყურადღებოა, რომ ჰესიოდეს მიხედვით, ღამემ შვა დღე და სინათლე. ორფიკელები თვლიან, რომ ნიქსი ყოველი არსის ფუძეა. ნიქსი გეას ასულია, ერებოსის (წყვდიადის) და და ცოლი. ეს ხაზს უსვამს, რომ ბერძნები ნათელს ბენლეთიდან წარმოშობილად თვლიან, ქაოსი შობს სინათლეს და არა პირიქით.
thumb|upright|რომაული ხანის ნიქსის ბრინჯაოს ქანდაკება.
ჰომეროსი
ჰომეროსი და ტრაგიკოსები ნიქსს ბნელის, კუშტის, ღამეულის სინონიმად თვლიან. ნიქსის გავლენაზე მიანიშნებს ჰიპნოსის სიტყვები, როდესაც ის ჰერას თხოვნაზე, რომ ზევსი ჩააძინოს, პასუხობს: „ერთხელაც ჩავაძინე, ჰერაკლეს დაბადების წინ, განრისხდა და ქვესკნელში გადამტყორცნა. ნიქსს შევეფარე, ნიქსის რიდი აქვს და მომეშვა“. ჰომეროსის ვერსიით, ზევსს ეშინია ნიქსის მრისხანებისა.
ხელოვნება
იმის გამო, რომ ღამის ხატვა ძალიან რთულია, ნიქსის სახე ხელოვანებს მაინც და მაინც არ იზიდავდა. მის გამოსახულებათაგან ძალიან ცოტაა შემორჩენილი. ეფესოს არტემიდას ტაძარში რეკოსის ქანდაკება იდგა. პერგამოსის ტაძრის ფასადზე ახალგაზრდა ქალღმერთი, გველებდახვეულ ჭურჭელს ისვრის. პავსინია კიფსელოსის სკივრზეც საუბრობს, რომელზეც ნიქსს ხელში შვილები — ძილი და სიკვდილი უჭირავს. ნიქსის გამოსახულება გამოიყენეს ბიზანტიაში წიგნის მოხატვისას, რენესანსის სურათებიდან აღსანიშნავია რაფაელის ნახატი (ავრორა ერეკება ღამეს). ნამდვილი ნიქსის განსახიერებაა მიქელანჯელოს მიერ შექმნილი, ლორენცო მედიჩის საფლავზე დადგმული ძეგლი (ღამე).
დროთა განმავლობაში პავსინიასისეული სიმბოლიკა კვლავ აღდგა: ნიქსს ხელში შავი და თეთრი ბავშვი უჭირავს, რომლებიც სიკეთესა და ბოროტებას, დღესა და ღამეს გამოსახავენ. ცნობილია რუბენსის ნახატი „მარია მედიჩის გაქცევა“ (1622). ანიბალე კარაჩის ნახატზე „ღამე“, ნიქსი პეიზაჟის თავზე მიფრინავს.
კულტი
პავსინიასის ცნობით, ნიქსის ორაკული მეგარაში იყო. ის იმ იშვიათ ღვთაებათა შორისაა, რომელთაც კულტი არ ჰქონიათ. არესისა და თანატოსის მსგავსად, ხალხს ისიც არ უყვარდა.
უფრო ხშირად, ნიქსის კულტი სხვა კულტებში იყო შეფარული. ეფესოში არტემიდას ტაძარში იდგა ქანდაკება, რომელსაც ღამე ეწოდებოდა. ასევე ცნობილია, რომ სპარტელებს ძილისა და სიკვდილის კულტი ჰქონდათ.
ასტრონომია
1997 წელს, საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა პლანეტა ვენერაზე ერთ-ერთ მთას Nyx mons უწოდა. Nyx mons ჩრდილოეთ განედის 30 გრადუსსა და აღმოსავლეთ გრძედის 48.5 გრადუსზე მდებარეობს. მისი დიამეტრი 875 კმ შეადგენს.
2006 წლის 21 ივნისს, საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა პლანეტა პლუტონის ერთ-ერთ თანამგზავს ნიქსი უწოდა. ეს სახელი ეწოდება 1980 წელს აღმოჩენილ ასტეროიდსაც (3908 Nyx).
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:ბერძნული ქალღმერთები კატეგორია:მიწისქვეშეთის ქალღმერთები კატეგორია:ორაკული ქალღმერთები
ციხისჯვრის ეკლესია
ციხისჯვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ იყალთოს სამხრეთით, მთის ფერდზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. ნაგები იყო რიყის ქვით და ქვიშაქვით კირის ხსნარზე. დანგრეულია, გეგმა მთლიანად არ იკითხება. შემორჩენილია აფსიდის ჩრდლოეთის გვერდის ფრაგმენტი, ერთი, ოთხკუთხა ნაშთი.
გობეჩია
საკუთარი სახელი გობეჩია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ბირნოვა
ბირნოვა (Bîrnova) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 237 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 342 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნიცის რაიონის სოფლები
ნეოპტოლემოსი
ნეოპტოლემოსი — აქილევსისა და დეიდამიას ძე. მას სხვაგვარად პიროსი ერქვა.
აქილევსს ბედად ეწერა ან ტროას ომში გაეთქვა სახელი და ახალგაზრდა, მაგრამ დიდებით მოსილი დაღუპულიყო, ან შინ მჯდარიყო და უსახელოდ განელია ხანგრძლივი ცხოვრება. როდესაც ტროას ომი დაიწყო, იგი დედა-თეტისმა გადამალა კუნძულ სკიროსზე, სადაც ჭაბუკი დაუკავშირდა მეფე ლაკომედესის ასულ დეიდამიას, რომელმაც მას უშვა ვაჟი, სახელად ნეოპტოლემოსი.
მოხდა ისე, რომ აქილევსი მაინც ჩაება ტროას ომში, რომელიც ათი წელი გაგრძელდა. აქაველთათვის ცნობილი გახდა, რომ ეს ომი ნეოპტოლემოსის გარეშე ვერ დასრულდებოდა. მაშინ ოდისევსმა და ფოინიქსმა ჭაბუკი ტროაში ჩამოიყვანეს. ნეოპტოლემოსი აქილევსის აღსაჭურველით იბრძოდა ტროას აღებისას. მან განგმირა მეფე პრიამოსი, ხოლო მისი ასული პოლიქსენე მსხვერპლად შესწირა აქილევსის სულს. ნეოპტოლემოსს ნადავლად ერგო ჰექტორის ცოლი ანდრომაქე, რომელთან ერთადაც ეპიროსში დაბრუნდა, დაიმორჩილა იქაური მოლოსელები და სამეფო ტახტზე აღზევდა. მას ანდრომაქემ უშვა ვაჟი, რომელსაც მოლოსი შეარქვეს. მალე ნეოპტოლემოსი ეწვია დელფოს, სადაც მოკლეს კიდეც. მისი გარდაცვალების რამდენიმე ვერსია არსებობს. ერთ-ერთის თანახმად, იგი შეცდა მსხვერპლშეწირვის აღსრულებისას, რამაც დელფოელთა მრისხანება გამოიწვია. ამ მრისხანებას შეეწირა აქილევსის ძე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:ტროის ომის მონაწილეები
გუსანაგიუღი
გუსანაგიუღი (Գուսանագյուղ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 500 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 049 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 318 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.3 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ადელაიდა აკვიტანიელი
ბიოგრაფია
ადელაიდა იყო აკვიტანიის ჰერცოგ უილიამ III-ისა და მისი ცოლის, ნორმანდიის ჰერცოგ როლოს ასულ, ჰერცოგინია ადელ ნორმანდიელის ქალიშვილი. 969 წელს თავისი მდგომარეობის გასამყარებლად, მამამისმა ადელაიდა იმ დროის უძლიერეს ფრანგ დიდგვაროვან ჰუგო კაპეტს მიათხოვა.
987 წელს გარდაიცვალა საფრანგეთის მეფე ლუი V, რომელიც საფრანგეთის ტახტზე კაროლინგების დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი იყო. ტახტზე ადელაიდას ქმარი ჰუგო ავიდა და ადელაიდაც დედოფალი გახდა. ისინი მეფე დედოფლად ნოიონში ეკურთხნენ და სწორედ ისინი გახდნენ საფრანგეთში კაპეტინგების დინასტიის დამფუძნებლები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 952 კატეგორია:გარდაცვლილი 1004 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:კაპეტინგები კატეგორია:დედა დედოფლები
ჟაირ ბოლსონარუ
ჟაირ მესიას ბოლსონარუ (Jair Messias Bolsonaro, დ. 21 მარტი, 1955, გლისერიუ, სან-პაულუ) — ბრაზილიის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. არჩეული 2018 წლის 28 ოქტომბრის ბრაზილიის პრეზიდენტის საყოველთაო არჩევნებზე. თანამდებობას იკავებს 2019 წლის 1 იანვრიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:ბრაზილიის პრეზიდენტები კატეგორია:ანტიკომუნისტები
ჰერაკლიდები
მინი მინი ჰერაკლიდები – (ბერძნ.) ჰერაკლესა და დეანირას ჩამომავლები. მათ შორის შედარებით ცნობილნი იყვნენ ჰერაკლეს ძის, ჰილოსის შვილები, რომლებიც შეიჭრნენ პელოპონესოსში ტროას ომის დაწყებისა და დასრულების შემდეგ, რათა დაებრუნებინათ მამის სამფლობელოები.
პირველი ომი მათ წამოიწყეს ჰერაკლეს გარდაცვალებისთანავე. ჰილოსმა და მისმა შვილებმა იერიშით აიღეს ყველა ქალაქი. როცა მომდევნო წელს შავი ჭირი მოედო იმ მიდამოებს და ორაკულმა განაცხადა: „ჰერაკლიდები მოვიდნენ არა სათანადო ჟამს“, ჰილოსი უკან დაბრუნდა, მარათონში. მან დელფოს სამისნოს მიაკითხა, რათა გაეგო, პელოპონესოსში გალაშქრების დრო როდის დაუდგებოდა. „მესამე ნაყოფის შემდეგ“ – ასეთი იყო პითიას პასუხი. ჰილოსმა იფიქრა, რომ „ნაყოფი“ მოსავალს ნიშნავდა და სამი წლის შემდეგ ისევ გაემართა სალაშქროდ. ისთმოსზე შეხვდა ატრევსს, რომელსაც მემკვიდრეობით მიეღო მიკენის სამეფო ტახტი და ახლა უკვე ლაშქრის სათავეში იდგა. ზედმეტი სისხლისღვრისათვის თავი რომ აერიდებინა, ჰილოსმა ორთაბრძოლაში გამოიწვია ნებისმიერი, ვინც კი მას წარმომავლობით ეკადრებოდა. „თუ გავიმარჯვებ, სკიპტრა და სამეფო ტახტი ჩემი იქნება, თუკი დავმარცხდი ორმოცდაათი წელი გავა ჰერაკლიდების შემოსევამდე“, – ასე თქვა მან და ტეგეას მეფე ექემოსმა მიიღო მისი გამოწვევა. კორინთოს და მეგარას საზღვარზე შედგა მათი ორთაბრძოლა. ჰილოსი დამარცხდა და იგი მეგარაში დაკრძალეს. ჰერაკლიდები დაბრუნდნენ ტრიკორინთოსში, ხოლო იქიდან დორისისკენ აიღეს გეზი. იქ მეფე ეგიმიოსს მოსთხოვეს სამეფოს ის ნაწილი, რომელიც მას ჰერაკლემ დაუტოვა. პელოპონესოსზე დარჩა მხოლოდ ლიკიმნიოსი შვილებით და ჰერაკლეს ძე ტლეპოლემოსი, რომელიც არგოსში დასახლდა. დელფოს წინასწარმეტყველმა კი, ვისმა რჩევამაც ესოდენი გაუგებრობა გამოიწვია, განაცხადა, რომ მან „მესამე ნაყოფში“ მესამე თაობა იგულისხმა.
რამდენადაც ნათელი გახდა, რომ ჰერაკლიდების მესამე თაობა უნდა შეჭრილიყო პელოპონესოსში, ეს საქმე ითავა ჰილოსის შვილიშვილმა არისტომაქოსმა. ჰერაკლიდებმა კვლავ განიცადეს დამარცხება. არისტომაქოსი მიკენის მეფე ტისამენოსმა განგმირა. მაშინ მისმა ვაჟიშვილებმა – ტემენოსმა, არისტოდემოსმა და კრესფონტესმა – პელოპონესოსში ზღვით შეჭრა სცადეს. მაგრამ ელვამ განგმირა არისტოდემოსი, რომელსაც დარჩა ორი ტყუპი ძე – ევრისთენესი და პროკლესი. ჰერაკლიდების ბანაკში მოულოდნელად გამოცხადდა წინასწარმჭვრეტელი კარნოსი, რომელიც პელოპონესოსელთა მიერ მოგზავნილ ჯადოქრად მიიღეს და მოკლეს. მაშინ ხომალდებმა იწყეს ჩაძირვა, მოლაშქრეებს კი შიმშილი კლავდა. აღარ შეიძლებოდა გზის გაგრძელება. დელფოს ორაკულმა ამჯერად ასე იმისნა: „მკვლელი ათი წლით განდევნეთ, ხოლო მის ნაცვლად წინამძღოლად ტრიოფსი აირჩიეთ“. როდოსის მეფე ფორბასს ჰყავდა ძე, სახელად ტრიოფსი. მის ჩამოყვანას აპირებდნენ ჰერაკლიდები, მაგრამ უეცრად ტემენოსმა თვალი ჰკიდა ეტოლიელთა ბელადს, ოქსილოსს, ელისიდან რომ ბრუნდებოდა ცალთვალა ცხენზე ამხედრებული. მას გაახსენდა, რომ „ტრიოფსი“ ნიშნავს „სამთვალას“, სწორედ ამიტომ მოიწვია ეტოლიელთა ბელადი ჯარის მხედართმთავრად. ჰერაკლიდებმა მისი წინამძღოლობით მალე დაიპყრეს მთელი პელოპონესოსი და კენჭისყრით გაინაწილეს: არგოსი ერგო ტემენოსს, სპარტა – ევრისთენესს და პროკლესს, ხოლო მესენე – კრესფონტესს.
ჰერაკლიდების მითოსში აისახა რეალური ისტორიული მოვლენები. კერძოდ, დორიელების მიერ პელოპონესოსის დაპყრობა. თავდასხმები, რომელთაც შედეგად მოჰყვა არგოლისიდან მცირე აზიაში და თებედან სარდინიაზე გადასახლებანი, ძველი საბერძნეთისთვის „ბნელი წლების“ დაწყებას მოასწავებდა.
ჰერაკლეს ჩამომავლებზე ჩვენამდე მოაღწია ევრიპიდეს ტრაგედიამ, სახელწოდებით „ჰერაკლიდები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:რკინის ხანის საბერძნეთი
ლაშა დამენია
ლაშა დამენია (დ. 14 აგვისტო, 1974, ფოთი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
უნიკალურობა
უნიკალურობა (ლათ. unicus) - ერთადერთობის თვისება საკუთარ სახეობაში, განუმეორებლობა. რაც შეიძლება ახასიათებდეს საგანს, არსებას ან და მოვლენას სხვა საგანთან, არსებებთან ან მოვლენასთან შედარებით. უნიკალურს როგორც წესი უწოდებენ რაიმე საგანს, არსებას ან რაიმე მოვლენას, რომელიც გვხვდება მხოლოდ ერთხელ, არ მეორდება დროში და განსხვავდება სხვისგან გარკვეული თვისებით ან თვისებების ერთობლიობით, რაც გააჩნია მხოლოდ მას.
ლაშა დამენია
1995 წელს დაამთავრა საქართველოს ღია ჰუმანიტარული ინსტიტუტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი.
1993-1994 წლებში მუშაობდა თავდაცვის სამინისტროში, თბოტექნიკოსად, პასუხისმგებელი შემსრულებელად; 1994-1995 წლებში N1 სამხედრო სამშენებლო რაზმში, კადრების ინსპექტორად; 1995-2004 წლებში ეწეოდა პარტიულ საქმიანობას; 1997-2001 წლებში იყო საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი, სამეგრელოს ინსპექტორი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო სიით „ნაციონალური მოძრაობა-დემოკრატები“, რეგიონალური პოლიტიკის, თვითმართველობისა და მაღალმთიანი რეგიონების კომიტეტის წევრი; 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა-გამარჯვებული საქართველოსთვის“, უცხოეთში მცხოვრებ თანამემამულეთან ურთიერთობის კომიტეტის წევრი; 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“, რეგიონული პოლიტიკისა და თვითმმართველობის კომიტეტის წევრი, აგრარულ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე.
ალექსანდრე მაკედონელის ომები
ალექსანდრე მაკედონელის ომები — ალექსანდრე მაკედონელის მიერ გადახდილი ბრძოლები ძვ. წ. 340 წლიდან ძვ. წ. 325 წლამდე. სტატიაში წარმოდგენილია ამ ბრძოლების ქრონოლოგიური ჩამონათვალი, მამის ფილიპე მაკედონელის სიცოცხლეში გადახდილი ბრძოლების ჩათვლით.
ლაშქრობა აზიაში (ძვ. წ. 334-324 წწ.)
thumb|450px|center|ბრძოლების ადგილი ალექსანდრეს იმპერიის რუკაზე.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ალექსანდრე მაკედონელი
უეფა-ს სუპერთასი 2015
უეფა-ს სუპერთასი 2015 — უეფა-ს სუპერთასის მე-40 გათამაშება, რომელიც გაიმართა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგისა და ევროპის ლიგის გამარჯვებულებს შორის. საფეხბურთო მატში გაიმართა 2015 წლის 11 აგვისტოს თბილისში, ბორის ბაიჭაძის სახელობის ეროვნულ სტადიონზე.
აღწერა
მატჩში თამაშობდა ორი ესპანური გუნდი „ბარსელონა“ და „სევილია“. აღნიშნული გუნდები უკვე შეხვდნენ ერთმანეთს სუპერთასის 2006 წლის გათამაშებაზე. მაშინ მატჩი სევილიის გამარჯვებით 3:0 დასრულდა.
მატჩს მსაჯობდა შოტლანდიელი არბიტრი უილიამ კოლამი. გვერდითი მსაჯები იყვნენ დამიენ მაკგრატი (ირლანდია) და ფრენსის კონორი (შოტლანდია). მეოთხე არბიტრი იყო გრემ ჩემბერსი (შოტლანდია).
თამაშის საუკეთესო მოთამაშედ აღიარეს ლიონელ მესი.
სქოლიო
კატეგორია:უეფა-ს სუპერთასი კატეგორია:უეფა-ს ტურნირები კატეგორია:თბილისის სპორტი
Dumbarton Oaks Papers
Dumbarton Oaks Papers (DOP) — ყოველწლიური ჟურნალი, რომელიც დაარსდა 1941 წელს და სპეციალიზდება ბიზანტიის საზოგადოებასა და კულტურააზე IV საუკუნიდან XV საუკუნემდე და მოიცავს როგორც ბიზანტიის იმპერიას, ასევე მის მეზობელ ქვეყნებს. ჟურნალში ბერძნული წყაროების გარდა, ასევე მოცემულია არაბული, სომხური, ეთიოპური, ქართული, ლათინური, ძველი საეკლესიო სლავური და სირიული ენებიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ბიზანტისტიკა კატეგორია:სტატიების ესკიზები ბიზანტიის იმპერიის შესახებ
ზაქარია ბაქრაძე
ზაქარია (შაქრო) ბაქრაძე (Zachariasz Bakradze; დ. 22 ოქტომბერი, 1868, თბილისი — გ. 3 დეკემბერი, 1938, ბიდგოშჩი) — ქართველი-პოლონელი სამხედრო ოფიცერი და როგორც ქართული არმიის, ასევე პოლონური არმიის გენერალი.
წარმომავლობა და ოჯახი
დაიბადა ქართველი ისტორიკოსის, არქეოლოგისა და ეთნოგრაფის დიმიტრი ბაქრაძის შვილი. ზაქარია დაქორწინებული იყო რუსეთის არმიის კაპიტნის ქალიშვილ ანა ამაშუკელზე. მათ ორი ქალიშვილი ჰყავდათ: ნატალია (დ. 10 ოქტომბერი, 1903) და კირა (დ. 10 თებერვალი, 1910).
რუსეთის იმპერიის არმიაში სამსახური
1890 წლის 7 ივლისს სწავლა დაიწყო თბილისის კადეტთა კორპუსში. შემდეგ დაამთავრა მოსკოვის ქვეით იუნკერთა სამხედრო სასწავლებელი. 1894 წლის 8 აგვისტოს პოდპორუჩიკის ჩინით მე-10 მსროლელთა პოლკში. 1898 წლის 6 ივნისს პორუჩიკის ჩინით გადაიყვანეს აღმოსავლეთ-ციმბირის მე-12 ქვეითთა პოლკში, რომელიც დისლოცირებული იყო ლიუიშუნში, სადაც პირველ ასეულს მეთაურობდა. 1900 წლის 29 მაისიდან, 12 ნოემბრამდე მონაწილეობდა იაპონურ ძალებთან ბრძოლაში და ლიაოიანთან ფეხში დაიჭრა. 1900-1901 წლებში მონაწილეობდა ლაშქრობაში ჩინეთში. 1901 წლის 1 მაისიდან მსახურობდა აღმოსავლეთ-ციმბირის მეცხრე ქვეითთა პოლკში, რომელიც ასევე ლიუიშუნში იყო დისლოცირებული. იქ, ის მეთაურობდა ცხენოსნების რაზმს. 1902 წელს გახდა შტაბსკაპიტანი. 1904 წლის 28 იანვრიდან ხელმძღვანელობდა ვლადივოსტოკის მე-3 ქვეითთა პოლკს. წარჩინებით დაამთავრა ოფიცერთა სკოლა. 1904 წელს გახდა კაპიტანი. 1905 წლის 27 იანვრიდან 2 ოქტომბრამდე მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში, რომელშიც დაიჭრა. 1905 წლის დეკემბრიდან, სარდლობდა აღმოსავლეთ-ციმბირის მესამე ქვითთა დივიზიის, პირველ მეტყვიამფრქვევეთა ასეულს. ამ კუთხით, ბაქრაძემ ორენბურგის ფეხოსანთა საკაპიტნო სკოლაში გაიარა კურსები და 1907 წლის 6 თებერვალს აღმოსავლეთ-ციმბირის მე-9 ქვეითთა პოლკში დაბრუნდა, რათა ესარდლა მეტყვიამფრქვევეთა ქვედანაყოფისთვის. 1908 წლის 13 ივლისიდან ხელმძღვანელობდა ბატალიონის მეოთხე პოლკს. 1912 წელს გახდა პოდპოლკოვნიკი. 1912 წლის 21 მაისიდან, 1913 წლის 4 იანვრამდე იყო საპოლკო სასამართლოს მეთაური. 1913 წელს მსახურობდა ციმბირის მე-9 მსროლელთა პოლკში. 1914 წელს გადაიყვანეს 54-ე მინსკის ქვეითთა პოლკში. პირველი მსოფლიო ომის დროს იყო ბრუსილოვის იერიშის მონაწილე. ერთ-ერთი პირველი შევიდა ლვოვში. დაატყვევეს ავსტრიელებმა. 1918 წლის 12 აპრილს სახლში დაბრუნების შემდეგ განთავისუფლდა სამხედრო სამსახურისგან, ხოლო 1918 წლის მაისში მოსკოვსა და სანკ-პეტერბურგში ჩასვლის შემდეგ ცდილობდა პენსიაზე გასვლას.
ქართულ არმიაში სამსახური
1918 წლიდან იყო საქართველოში. 1918 წლის დეკემბერში სომხეთ-საქართველოს ომის დროს მიანიჭეს გენერლობა. იყო ოფიცერთა განსაკუთრებული რაზმის ხელმძღვანელი. 1921 წლის თებერვალში ტფილისის ბრძოლაში მონაწილეობდა მოხალისედ, რადგან იმ დროს აღარ იმყოფებოდა სამხედრო სამსახურში. თბილისიდან უკანდახევის შემდეგ დაინიშნა მამისონის უღელტეხილის დამცავი შენაერთის მეთაურად.
პოლონურ არმიაში სამსახური
ბაქრაძე პოლონეთში 1922 წლის ნოემბერში გადავიდა და 1922 წლის ნოემბრიდან 1923 წლის 13 თებერვლამდე, რემბერტოვის ექსპერიმენტულ სასწავლო ცენტრში პოლკის სამეთაურო კურსები გაიარა. 15 თებერვლიდან პირველ აგვისტომდე ტორუნის იარაღის ცენტრალურ სკოლაში ქვეითთა და არტილერიის სამეთაურო კურსებს გადიოდა. 1923 წლიდან იყო პოლონეთის არმიის ბრიგადის გენერალი. 1926 წლის სექტემბერიდან 1931 წლის 30 ივნისამდე, მსახურობდა 15-ე ქვეითთა დივიზიაში, სადაც იყო ქვეითთა მეთაური. იყო ქალაქ ბიდგოშჩშის კომენდანტი.
ტრაგიკულად დაიღუპა ავტოკატასტროფაში - ბიდგოშჩის თეატრის მოედანზე, მას საფოსტო ფურგონი დაეჯახა. ქართველი გენერალი საავადმყოფოში გადაიყვანეს, სადაც 1938 წლის 3 დეკემბერს გარდაიცვალა. სამი დღის შემდეგ ზაქარია ბაქრაძე, ბიდგოშჩში, 3 მაისის ქუჩაზე მართლმადიდებლურ სამხედრო სასაფლაოზე დაკრძალეს. ომის შემდეგ ეს სასაფლაო განადგურდა, ცხედრები კცინსკის ქუჩაზე, სხვა სასაფლაოზე გადაასვენეს.
ჯილდოები
რუსული სამხედრო დამსახურების მედლები:
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:პოლონელი გენერლები კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1868 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კავკასიის ისლამური არმია
კავკასიის ისლამური არმია (Qafqaz İslam Ordusu; Kafkas İslâm Ordusu) — ოსმალეთის იმპერიის 1918 წლის 10 ივლისს ჩამოყალიბებული სამხედრო დანაყოფი. დანაყოფმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა პირველ მსოფლიო ომში კავკასიის კამპანიის დროს და სომხეთ-აზერბაიჯანის ომში 1918-20 წწ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ისტორია კატეგორია:აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:თურქეთის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა
შიხლარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შიხლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დვანის ნასოფლარი
ტერმინი დვანის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მირასაფლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
შახტის პეტრე-პავლეს ტაძარი
შახტის პეტრე-პავლეს ტაძარი (Петропавловский собор) — ყოფილი მართლმადიდებლური ტაძარი შახტიში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობდა დღევანდელი ლენინის მოედანის ტერიტორიაზე.
ისტორია
თავდაპირველად პეტრე-პავლეს ტაძრის ადგილზე გრუშევსკის მთიან დასახლებაში იდგა ხის, მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელობის ეკლესია. ეკლესია ააშენეს 1854 წელს ადგილობრივი ქვანახშირის მწარმოებლების სახსრებით. ერთსაკურთხევლიანი ტაძრის მშენებლობა გაგრძელდა7 წელი, რომლის განმავლობაშიც ღვთისმსახურება აღევლინებოდა სამლოცველო სახლში.
გრუშევის მთის დასახლების პეტრესა და პავლეს სახელობის ეკლესიის კურთხევა მოხდა 1861 წელს. ეკლესიას ჰქონდა კანკელი, გადახურული იყო თუნუქის ფირფიტებით.
1899 წელს ახალი ეკლესიის კურთხევის შემდეგ ძველი ხის ეკლესია გადაიტანეს ქალაქის მოედანზე, სადაც მისი ფასადი გააფორმეს აგურით.
ალექსანდროვსკ-გრუშევსკის პეტრე-პავლეს ეკლესია ტავის დროზე წარმოადგენდა ქალაქის, როგორც სასულიერო, ისე საგანმანათლებლო ცენტრს. 1920 წლამდე პეტრე-პავლეს ეკლესიის საწყსოში მუშაობდა 12 სამრევლო სკოლა.
1922 წელს შახტიში მოხდა რენოვაციული განხეთქილება. განხეთქილების ცენტრი იყო პეტრე-პავლეს ტაძარი. 1922 წელს ეკლესიიდან გაიტანეს საეკლესიო სიმდიდრე.
1923 წელს ქალაქის აღმასკომმა მიიღო გადაწყვეტილება დაეხურათ ქალაქის ყველა ეკლესია: პეტრე-პავლეს ტაძარი, ალექსანდრე ნეველისა და კვართის ეკლესია. ამ გადაწყვეტილებამ გამოიწვია მღელვარება და უწესრიგობა ქალაქში. იყო მცელობა არედგინათ მსახურება პეტრე-პავლეს ტაძარში.
მოგვიანებით აღმასკომმა შეცვალა თავისი დადგენილება. ზოგიერთ ეკლესიაში დაუშვეს ღვთისმსახურება.
1929 წელს კვლავ მიიღეს გადაწყვეტილება პეტრე-პავლეს ტაძრის დახურვის შესახებ. ეკლესიისა დახურვის შემდეგ სახელმწიფო ფიქრობდა მასში მუზეუმის გახსნას. მაგრამ ამის ფინანსები ვერ მოიძებნა. ეკლესია დაანგრიეს 1930-იან წლებში. ეკლესიის აგურით ააშენეს ინკუბატორული სადგური. ეკლესიის ადგილზე ააგეს ნოვოჩერკასკის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ფილიალი და ლენინის ძეგლი.
საკურთხევლები
პეტრე-პავლეს ეკლესიაში სამი საკურთხეველია. ცენტრალური საკურთხეველი მოციქულების პერესა და პავლეს სახელზეა აგებული, ხოლო დანარჩენი ორი მოციქულ ფილიპესა და ღვთისმშობლის ხატ ოდიგიტრიის სახელზე.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
რუისპირის ლომისას ეკლესია
რუისპირის ლომისას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ რუისპირის სამხრეთით, ტყეში, წმინდა შიოს მონასტრისკენ მიმავალი გზის პირას. სავარაუდოდ, თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ვერეჟენი (ოკნიცის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნიცის რაიონის სოფლები
რუისპირის ლომისას ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია, გეგმით თითქმის კვადრატული (4,7 x 3,8 მ). ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით, XX საუკუნის 80-იან წლებში სოფლის მოსახლეობას კედლების დანგრეული ნაწილები თეთრი აგურით აღუდგენია და ეკლესია შიფერით გადაუხურავს. ერთადერთი სწორკუთხა შესასვლელი დასავლეთიდანაა.
ერთადერთი, სწორკუთხა შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან ჩასმულია სწორკუთხა, კედლის სიბრტყეში ოდნავ შეღრმავებულ არეში, შიგნიდან კი — შეისრულთაღოვანია. აღმოსავლეთით, შებრტყელებული ნახევარწრის დორმის აფსიდის ცენტრში სარკმელია (ამჟამად ამოქოლილია) გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს კი თითო ოთხკუთხა ნიშაა მოწყობილი. დასავლეთ ფასადზე, შესასვლელის გვერდებზე, თითო, მცირე ზომის, სწორკუთხა ნიშაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კავთისხევის ნამოსახლარი
ტერმინი კავთისხევის ნამოსახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ამბონი
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის პროვინციების ადმინისტრაციული ცენტრები
ტესიტურა
ტესიტურა — მუსიკალურ ნაწარმოებში ბგერათა განლაგება სიმაღლის მიხედვით სასიმღერო ხმის ან მუსიკალური საკრავის დიაპაზონთან მიმართებით
სქოლიო
კატეგორია: მუსიკალური ტერმინები
აკლინსი
აკლინსი (Acklins) — კუნძული და რაიონი ბაჰამის კუნძულებში.
იგი ერთ-ერთია ვრცელი, თავთხელი ლაგუნის გარშემო ჩამწკრივებულ კუნძულთაგან, რომელსაც აკლინსის უბეს უწოდებენ. მათგან უდიდესია კრუკედ-აილენდი, უმცირესი კი ლონგ-კი.
1780-იან წლებში კუნძულზე ჩასახლდნენ ამერიკელი ლოიალისტები, რომელთაც ბამბის პლანტაციები გააშენეს, სადაც 1 000-მდე მონა დაასაქმეს. მას შემდეგ, რაც ბრიტანეთის იმპერიაში მონობა გაუქმდა, მათი მეურნეობა არარენტაბელური გახდა მათი შემოსავლის წყაროდ ზღვის ღრუბელი იქცა, რომლის რაოდენობაც ახლა საკმაოდ მცირეა.
მიუხედავად იმისა, რომ აკლინსზე შედარებით მცირე რაოდენობის ისტორიული ღირსშესანიშნაობებია, მაინც მოიპოვება რამდენიმე საყურადღებო ადგილი. აქ მდებარეობს ლუკაიანის ხალხის მრავალი ძეგლი. აღნიშნული ძგელები გათხარა ეროვნულმა გეოგრაფიულმა საზოგადოებამ.
2010 წლის მონაცემებით, რაიონის მოსახლეობა 560 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბაჰამის კუნძულების რაიონები კატეგორია:ბაჰამის კუნძულები
არიჭი
არიჭი (Հառիճ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 020 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 529 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 416 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.08 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ქვემო ხანდაკის კოშკი
ტერმინი ქვემო ხანდაკის კოშკი შეიძლება აღნიშნავდეს:
არმინ ლაშეტი
არმინ ლაშეტი (Armin Laschet, დ. 18 თებერვალი 1961, აახენი) — გერმანელი პოლიტიკოსი და ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის მინისტრ-პრეზიდენტი 2017 წლის 27 ივნისიდან. 2021 წლის 16 იანვარს ის აირჩიეს გერმანიის ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის თავმჯდომარედ. ამ პოსტზე მან ანეგრეტ კრამპ-კარენბაუერი ჩაანაცვლა.
ლაშეტმა დაასრულა უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით, მოგვიანებით მუშაობდა ჟურნალისტად. 1994 წელს პირველად აირჩიეს გერმანიის პარლამენტში — ბუნდესტაგში. 1999 წელს ის გახდა ევროპის პარლამენტის წევრი. 2005 წლიდან აქტიურობს ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. თანამდებობაზე ყოფნის დროს გამოირჩეოდა მიგრანტებისადმი დადებითი დამოკიდებულებით, რის გამოც მიიღო ზედმეტსახელი „თურქი არმინი“. 2021 წლის 16 იანვარს ის აირჩიეს გერმანიის ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის თავმჯდომარედ. არჩევნების მეორე ტურში მან დელეგატების 52.8%-ის მხარდაჭერა მიიღო და გაიმარჯვა ფრიდრიხ მერცზე. ამ პოსტზე მან ანეგრეტ კრამპ-კარენბაუერი ჩაანაცვლა.
არმინი დაიბადა დასავლეთ გერმანიის ქალაქ აახენში გერმანულენოვანი ვალონიელების კათოლიკურ ოჯახში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1961
O zittre nicht, mein lieber Sohn
„O zittre nicht, mein lieber Sohn“ (ოჰ, ნუ კანკალებ, ვაჟო ჩემო) — ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟის ღამის დედოფლის პირველი არია (კოლორატული სოპრანოსათვის) ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის ოპერაში „ჯადოსნური ფლეიტა“. ეს არია არა არის ისეთი ცნობილი, როგორც დედოფლის მეორე არია „Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen“, თუმცა არანაკლებ მოთხოვნადია. არია კოლორატური სოპრანოსაგან მოითხოვს ძალიან მაღალ ტესიტურას და დიდ ვოკალურ მოქნილობას. ტექსტი დაწერილია მოცარტის მეგობრის ემანუელ შიკანედერის მიერ, რომელიც ჯადოსნურ ფლეიტაში პაპაგენოს როლს თამაშობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის არიები კატეგორია:ოპერების ნაწყვეტები
არადეთის ნასოფლარი
ტერმინი არადეთის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ამბრაზურა
ლიტერატურა
კატეგორია:არქიტექტურული ელემენტები
ნოვა-ამერიკა-და-კოლინა
ნოვა-ამერიკა-და-კოლინა (Nova América da Colina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 641 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კორნელიუ-პროკოპიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 478 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.86 კმ²-ზე. ფართობი 129 476 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
შიხლარი (აღდამი)
შიხლარი  (Şıxlar) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
ველჩინეცი (ოკნიცის რაიონი)
ველჩინეცი (Ceadîr) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 85 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 909 ადამიანს შეადგენდა.
შიხლარი (აღდამი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ბენგკანის პროვინცია
ბენგკანი (บึงกาฬ), ასევე მოიხსენიება როგორც ბუენგკანი — ტაილანდის 76 პროვინციიდან (ჩანგვატი) ერთ-ერთი. პროვინციის დაარსების თაობაზე აქტი ტაილანდში 2011 წლის 23 მარტს მიიღეს. პროვინცია მდებარეობს ტაილანდის ზედა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელსაც ასევე უწოდებენ ისანს (อีสาน). პროვინციას სახელი მისი ცენტრალური რაიონის, მუეანგ ბუენგ კანის პატივსაცემად ეწოდა.
გეოგრაფია
პროვინცია ტაილანდის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში მდებარეობს. ესაზღვრება სამხრეთიდან საათის ისრის მიმართულებით, ნახონ ფანომის, საქონ ნახონის და ნონგ ხაის პროვინციას. ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ესაზღვრება ლაოსის ბოლიხამსაის პროვინციას. პროვინციის საზღვართან, ტაილანდსა და ლაოს შორის საზღვარს მდინარე მეკონგი ქმნის.
ბუნგ ხლას რაიონში მდებარეობს ფუ ვუას ველური ბუნების ნაკრძალი, რომელიც იცავს ტყით დაფარულ მთებს მდინარე მეკონგთან ახლოს.
ისტორია
1994 წელს, სუმეტ ფრომფანჰაომ, წარმომადგენლობითი პალატის წევრმა ნონგ კაის პროვინციიდან, წამოაყენა მოსაზრება ბუენგკანის პროვინციის დაარსების შესახებ. ახალი პროვინცია, შექმნის შემთხვევაში, 4,305 კვადრატული კილომეტრის ფართობს დაიკავებდა და მოსახლეობა დაახლოებით 390,000 მცხოვრები იქნებოდა. იმ დროს შინაგან საქმეთა სამინისტრომ უპასუხა, რომ ახალი პროვინციის შექმნა მძიმე ტვირთად დააწვებოდა სახელმწიფო ბიუჯეტს და ეს ეწინააღმდეგება მინისტრთა საბჭოს დადგენილებას.
2011 წლის 7 თებერვალს, ეროვნულმა ასამბლეამ დაამტკიცა კანონპროექტი. პრემიერ მინისტრმა აბჰიზიტ ვეჟაჯივამ მეფეს ბუმბიოლ ადულიადეჯს კანონპროექტი სამეფო თანხმობისთვის გადასცა. ბუმბიოლ ადულიადემა ხელი მოაწერა კანონპროექტს 2011 წლის 11 მარტს, რომელსაც ეწოდებოდა „ჩანგვატ ბუენგ კანის შექმნის აქტი“ (พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554) აქტი გამოქვეყნდა მთავრობის გაზეთში 2011 წლის 22 მარტს და ძალაში შევიდა მეორე დღეს.
ეკონომიკა
ტაილანსა და ლაოსს შორის მეგობრობის აღსანიშნავად ბენგკანის პროვინციასა და ლაოს შორის მეგობრობის მეხუთე ხიდის მშენებლობა 2020 წლის ივლისში დაიწყო და 2023 წლისთვის უნდა დასრულდეს. პროექტი დააკავშირებს ბუენგ კანის პროვინციას და ლაოსის ბოლიხამსაის პროვინციას მდინარე მეკონგის გადაღმა. მისი ღირებულება იქნება 1,26 მილიარდი ბატი (40,88 მილიონი აშშ დოლარი). ტაილანდი თანახმაა გადაიხადოს 787 მილიონი ბატი (25,47 მილიონი აშშ დოლარი) და ლაოსმა 476 მილიონი ბატი (15,41 მილიონი აშშ დოლარი). უკვე არსებული ტაი-ლაოსის მეგობრული ხიდები აკავშირებს ნონგ კაი პროვინციას ვიენტიანის პრეფექტურასთან (ტაი-ლაოსის მეგობრობის პირველი ხიდი); მუკდაჰანი სავანაქეთთან (ტაი-ლაოსის მეგობრობის მეორე ხიდი); ნახონ ფანომი თაკეკთან (ტაი-ლაოსის მეგობრობის მესამე ხიდი); და ჩიანგ რაიის პროვინცია ჰუაისაისთან (ტაი-ლაოსის მეგობრობის მეოთხე ხიდი). მინი|280x280პქ| ბუენგ კან პროვინცია ოლქებით|მარცხნივ
პროვინციის გერბი
ბუენგკანის პროვინცია, ტაილანდის 76-ე და უახლესი პროვინციაა, რომლის გერბიც ასახავს ფუ ტოკს, მთის სი ვილაის რაიონში, რომლის სახელიც ისანურ ენაზე ნიშნავს „მარტოხელა მთას“.
კლიმატი
ბუენგკანის კლიმატი შედგება სველი სეზონისა და მშრალი სეზონისგან (დეკემბრიდან იანვრამდე). ნოემბრის განმავლობაში ტემპერატურა იკლებს და ყველაზე დაბალია დეკემბერსა და იანვარში. ტემპერატურა მარტში სწრაფად იზრდება, ხოლო პიკი აპრილშია.
პროვინციის მთავრობა
პროვინცია დაყოფილია რვა ოლქად (ამფო). ოლქები შემდგომ იყოფა 53 ქვეოლქად (ტამბონი) და 615 სოფლად (მუბანი).
2017 წლის ადამიანის განვითარების ინდექსი
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვეეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე (NESDB) პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.
მირზალიბეილი
მირზალიბეილი  (Mirzalıbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —    	808 კაცი.
ატოცის ნასოფლარი
ტერმინი ატოცის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გვერძინეთის კოშკი
ტერმინი გვერძინეთის კოშკი შეიძლება აღნიშნავდეს:
როტენბურგის კათოლიკური საეკლესიო მუსიკის უმაღლესი სკოლა
როტენბურგის კათოლიკური საეკლესიო მუსიკის უმაღლესი სკოლა (Katholische Hochschule für Kirchenmusik Rottenburg) — საეკლესიო ხელოვნების უმაღლესი სკოლა ნეკარის როტენბურგში.
უმაღლესი სასწავლებლის მფლობელი არის როტენბურგ-შტუტგარტის ეპარქია.
საეკლესიო მუსიკის უმაღლესი სასწავლებელი დაარსებულ იქნა 1997 წლის 11 ნოემბერს. დაარსების დღიდან უმაღლესი სასწავლებლის დევიზია „Institutum Superius Musicae Sacrae“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის უმაღლესი სასწავლებლები
აკურის წმინდა გიორგის ეკლესია
აკურის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ აკურის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1 კილომეტრზე. სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
აღწერა
ეკლესია დარბაზულია (6,8 x 4,3 მეტრი) რიყის ქვით. გამოყენებულია შირიმიც. წყობა ქაოსურია. დაზიანებულია. ჩაქცეულია კონქის და კამარის დიდი ნაწილი, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილი და ლავგარდანი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან კი თარაზულადაა გადახურული. მისი წირთხლები ამოყვანილია შირიმის ქვებით. აღმოსავლეთით ღრმა, გეგმით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე განიერი, მაღალი სარკმელია გაჭრილი. სარკმელი სიგნიდან შირიმის ქვით ნაწყობი, ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. იგი გარედანაც თაღოვანი ყოფილა (შემორჩენილია თაღის ნაწილი). აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, მოწყობილია თითო, ოთხკუთხა ნიშა. აღმოსავლეთ კედლის გარდა, თითო, მსგავსი სარკმელი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიცაა. ამავე კედლის გარდა. თითო, მსგავსი სარკმელი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიცაა. ამავე კედლების შუა ნაწილში, შირიმის თაროსებრი კაპიტელით დასრულებული, თითომ ერთსაფეხურიანი პილასტრია, რომლებსაც კამარის საბჯენი თაღი (ჩამოშლილია) ეყრფნობოდა. შემორჩენილია, მხოლოდ დასავლეთ კედლის მიმდებარე, საბჯენი თაღი, რომელიც შირიმის ნათალი ქვითაა გამოყვანილი.
გარეთა შესასვლელი ჩასმულია საფეხურით შეღრმავებულ, ნახევარწრიული თაღით დასრულებულ არეში. შესასვლელის თავზე მცირე, ოთხკუთხა ნიშაა, არეს ზემოთ კი, შირიმის წყობით გამოყვანილი, ორსაფეხურიან ბაზისზე დაყრდნობილი, შეღრმავებული ჯვრის გამოსახულება. ადგილობრივ მოსახლეობას შენობა კოჭებზე დაკრული ფიცრებითა და მათზე დაწყობილი კრამიტით გადაუხურავს.
აკაკი ჩაჩუა
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{მედალიშეჯიბრი |ოლიმპიადა}} {{ბრინჯაოს მედალი | სიდნეი 2000 | -64 კგ.}} {{მედალიშეჯიბრი | ევროპის ჩემპიონატი}} {{ბრინჯაოს მედალი | კოუვოლა 1997 | -63 კგ.}} {{ვერცხლის მედალი | სოფია 1999 | -63 კგ.}} }} აკაკი ჩაჩუა (დ. 16 სექტემბერი, 1969, სამტრედია) — ქართველი მოჭიდავე (ბერძნულ-რომაული სტილი). ღირსების ორდენის კავალერი.
მონაწილეობა მიიღო 2000 წლის სიდნეის ოლიმპიურ თამაშებში, 64 კგ. წონით კატეგორიაში, სადაც ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოსა (1997) და ვერცხლის (1999) პრიზიორი. ნორვეგიისა და ფინეთის საერთაშორისო ტურნირების გამარჯვებული.
არტაშენი
არტაშენი (Հարթաշեն) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 030 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 180 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 120 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ვედრების ნასოფლარი
ტერმინი ვედრების ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბარბარა პრამერი
ბარბარა პრამერი (Barbara Prammer; დ. 11 იანვარი 1954, ოტნანგ-ამ-ჰაუსრუკი, ავსტრია — 2 აგვისტო 2014, ვენა, ავსტრია) — ავსტრიელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, ავსტრიის ეროვნული საბჭოს პრეზიდენტი 2006—2014 წლებში. პირველი ქალი აღნიშნულ თანამდებობაზე. ავსტრიის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 2004 წლის 6 ივლისიდან 8 ივლისამდე ანდრეას კოლთან და ტომას პრინცჰორნთან ერთად ასრულებდა ავსტრიის კოლექტიური პრეზიდენტის მოვალეობას.