cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კენტის საგრაფო
კენტს "ინგლისის ბაღს" უწოდებენ რადგანაც აქ მეხილეობა კარგადაა განვითარებული.
კენტის ეკონომიკა საკმაოდ დივერსიფიცირებულია. მრეწველობის ძირითადი დარგები: ავტოგადაზიდვა, საბაზრო ლოგისტიკა და ტურიზმი. ჩრდილო-დასავლეთ კენტის მრეწველობაში შედის სამშენებლო მასალების მოპოვება, ბეჭდური და სამეცნიერო კვლევები. ქვანახშირის მოპოვება ქვეყნის სამრეწველო მემკვიდრეობაა.
ანხესენამონი
ანხესენამონი, ანხესენპაატონი — ეგვიპტის XVIII დინასტიის დედოფალი. ტუტანხამონის და და მთავარი ცოლი, ფარაონ ეხნატონისა და დედოფალ ნეფერტიტის მესამე ქალიშვილი. დაიბადა დაახლოებით ძვ. წ. 1354 ან 1353 წელს ეგვიპტის ძველ დედაქალაქ თებეში, მამამისის მმართველობის მეხუთე წელს. მამამისის რელიგიური რეფორმის შემდეგ საცხოვრებლად გადავიდნენ ახალ დედაქალაქ ახეტატონში, სადაც გაატარა ბავშვობა. მას სახელი თავისი უფროსი დების მსგავსად ატონის სახელის პატივსაცემად უწოდეს ანხესენპაატონი, რომელიც ითარგმნება, როგორც „ის ვინც ცხოვრობს ატონის წყალობით“. როგორც მისი მამის მმართველობის უკანასკნელი წლების, ასევე სმენხკარას მმართველობის შესახებ მცირე ცნობებია, ისტორიული წყაროების არარსებობის გამო. როდესაც ისტორიული წყაროები ჩნდება, ანხესენამონი უკვე დედოფლად გვევლინება. სავარაუდოდ, ანხესენამონი მამის სიცოცხლეშივე დააქორწინეს თავის ძმაზე ტუტანხამონზე. ეხნატონის მემკვიდრის სმენხკარას გარდაცვალების შემდეგ 12 წლის ანხესენამონი და 10 წლის ტუტანხამონი ადიან სამეფო ტახტზე.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
პიარნუს აღება
პიარნუს აღება — ჩრდილოეთის დიდი ომის ნაწილი, რომლის მსვლელობის პერიოდში, 1710 წელს რუსმა სამხედროებმა იძულებით გამოაცხადებინეს შვედეთის გარნიზორს კაპიტულაცია ქალაქ პიარნუში.
ისტორია
1710 წლის ბოლოს, როდესაც ფელდმარშალ შერემეტიევის მიერ რიგის ალყა დასასრულს უახლოვდებოდა, მთავარსარდალმა ციხესიმაგრე პიარნუს ასაღებად დრაგუნთა ექვსი პოლკი გააგზავნა გენერალ ბაურის მეთაურობით. იმ დროს ციხესიმაგრე შეიარაღებული იყო 201 ქვემეხით, მისი გარნიზორი კი ათას ადამიანს შეადგენდა.
ალყა დასრულებული იყო 22 ივლისისთვის და იმდროსვე ადგილობრივმა თავადაზნაურობამ, რომელიც ციხეში იყო გამაგრებული, ითხოვეს ციხიდან გასასვლელი, რადგან ქალაქში იმ დროს შავი ჭირი იყო გავრცელებული და მარაგიც იწურებოდა. ბაურმა კი უარი განუცხადა მათ.
8 აგვისტოს თავადაზნაურობამ განაახლა შუამდგომლობა, მაგრამ პასუხად მიიღო, რომ რუსი გენერალი მხოლოდ ქვეითი ჯარის მისვლას ელოდა თავდასხმის დასაწყებად. ამის შედეგად, 14 აგვისტოს ციხესიმაგრე დანებდა, როდესაც მას მხოლოდ 120 გარნიზონი იცავდა.
ციხესიმაგრის აღების შემდეგ მას ძველი სახელწოდება დაუბრუნეს - პერნოვი. ნიშტადტის საზავო ხელშეკრულების თანახმად 1721 წელს, ციხესიმაგრე რუსეთის ციხესიმაგრეთა რიცხვს შეუერთდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩრდილოეთის დიდი ომის ბრძოლები
ადვილჩაწყობადობა
ადვილჩაწყობადობა, ადვილჩასხმადობა (удобоукладываемость, placeability) — ბეტონის ნარევის თვისება დაემორჩილოს დაყალიბებისას საჭირო ტექნოლოგიურ ოპერაციებს, უზრუნველყოს ბეტონის საკმარისი ძვრადობა, არ განშრევდეს. განისაზღვრება წყლის ხარჯით ანარევზე, შემვსების სახითა და სისხოთი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბეტონი
ლესოთოს სენატი
სენატი — ლესოთოს თანამედროვე პარლამენტის ზედა პალატა და საკანონმდებლო ხელისუფლების ერთ-ერთი განშტოება. შედგება 33 წევრისგან, სენატის შემადგენლობა 5 წელიწადში ერთხელ ირჩევა. სენატი 1965 წელს შეიქმნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლესოთოს მთავრობა
ბაბინე (ვიჟნიციის რაიონი)
ბაბინე (Бабине) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნივცის ოლქის ვიჟნიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 787 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიჟნიციის რაიონის სოფლები
პაილიტასი
პაილიტასი (Pailitas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.871 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 512.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სონია შლესინი
სონია შლესინი (დ. 6 ივნისი, 1888 - გ. 6 იანვარი, 1956) — სამხრეთ აფრიკელი აქტივისტი, ყველაზე მეტად ცნობილი იმით, რომ მუშაობდა მაჰათმა განდისთან, როდესაც ის სამხრეთ აფრიკაში მუშაობდა. მდივნის მოვალეობის შესრულება 17 წლის ასაკში დაიწყო და მალევე განდიმ მას მიანდო ბევრი აღმასრულებელი გადაწყვეტილებების მიღება, რაც განდის სამართლის პრაქტიკასა და სოციალურ-პოლიტიკური მოძრაობების დროს სჭირდებოდა. განდი ამბობდა: “ მარილის მარშის დღეებში...სონია მოძრაობას მარტო უძღვებოდა“. ის განდის მუდმივი მეგობარი იყო და მის მსგავსად იქნებოდა იურისტი, ქალი რომ არ ყოფილიყო. მან თავისი კარიერა ლათინურის მასწავლებლად დაასრულა და მხოლოდ 65 წლის ასაკში შეეცადა გამხდარიყო იურისტი.
ცხოვრება
სონია დაიბადა მოსკოვში 1888 წელს, ებრაელთა ოჯახში. 1892 წელს ის მშობლებთან, ისიდორ და ჰელენა შლესინებთან ერთად გადავიდა სამხრეთ აფრიკაში. 15 წლის ასაკში მან მან ჩააბარა გუდ ჰოუპის უნივერსიტეტში (დღევანდელი სამხრეთ აფრიკის უნივერისტეტი). უნივერისტეტი მდებარეობდა იმ ქალაქში სადაც სონია მშობლებთან ერთად გადავიდა საცხოვრებლად. ჰერმან კალენბახის რეკომენდაციის შედეგად სონია შლესინმა მუშაობა დაიწყო ინდოელ იმიგრანტ იურისტთან, მაჰათმა განდისთან. კალენბახი აღწერდა მას როგორც გულწრფელ და ჭკვიან პიროვნებას, მაგრამ ამავდროულად ცბიერსა და იმპულსურს. განდი მოხიბლული იყო შლესინით და მას გულუხვი ანაზღაურებაც შესათავაზა, რომელზეც სონიამ უარი განაცხადა და დასთანხმდა თავდაპირველად კალენბახის მიერ შეთავაზებულ, უფრო მოკრძალებულ,ანაზღაურებაზე. შლესინმა განდის უთხრა, რომ ის მასთან მუშაობდა იმის გამო, რომ მხარს უჭერდა განდის შრომასა და სამსახურს და არა ფულის გამო, რომელსაც სთავაზობდნენ.
განდი ასრულებდა მნიშვნელოვან ადმინისტრაციულ ამოცანებს. 1904 წელს მან ხელისუფლება დაარწმუნდა, რომ ოქროს საბადოს მუშები გადაეყვანათ ტრანსვაალში, სადაც შესაძლებელი იყო პნევმონიური ჭირისგან განკურნება. განდი სერიოზულად მიუდგა ამ პრობლემას და მისმა იურიდიულმა ოფისმა დაიწყო მუშების განკურნებაზე ზრუნვა. მუშათა ძველი სახლები უნდა დამწყვარიყო, რათა თავიდან აეცილებინათ ჭირის გავრცელების საშიშროება. მათ ძალიან ცოტა დანაზოგი ჰქონდათ გადანახული, რომელიც განდიმ აიღო და გახდა მათი ბანკირი. მან დაახლოებით 60 000 გირვანქა სტერლინგი შეაგროვა, ამას სჭირდებოდა კარგი გამოთვლა, რათა წარმატებით დაებრუნებინა უკან. 250px|მინი|მარცხნივ|შლესინი, განდი და კალეინბახი 1913 წელს, გაფიცვამდე 1908 წელს სამხრეთ აფრიკის ხელისუფლებამ გამოსცა „შემზღუდავი აქტი“, რომელიც შემდგომში ცნობილი იყო როგორც „შავი აქტი“ (დისკრიმინაციული დოკუმენტი). შლესინმა დაწერა სიტყვით გამოსვლის ტექსტი, რომელიც 2 500 ადამიანსთვის, რომელიც  საბოლოოდ  განდიმ გააცნო საზოგადოებას. სწორედ შლესინის ტექსტი მოუწოდებდა ხალხს: „დაეთმოთ ყველაფერი, თუნდაც სიცოცხლე, სამშობლოსა და რელიგიის კეთილდღეობისთვის“. ჩინელმა ხალხმა შლესინს ოქროოს საათი, ხოლო ინდოელებმა მას ათი ფუნტი გადასცეს. შლესინმა დაიწყო მოწევა, გაიკეთა ჰალსტუხი და თმა მოკლედ შეიჭრა. იგი თავის დაწერილ გამოსვლებში მაგალითად მოიხსენიებდა სუფრაჟისტებს, როგორც პროსტესტის გამოხატულების ერთ -ერთ ნათელ ფორმას. ერთხელ როდესაც სონიამ განდის თანდასწრებით სიგარეტი მოწია, განდიმ მას სილა გააწნა.
განდიმ შლესინს შესთავაზა შეევსო დოკუმენტი, რომლის საფუძველზე სონია შეძლებდა გამხდარიყო კლერკი და დამწყები იურისტი. მას შევსებულ აპლიკაციაზე უარი ეთქვა სქესის გამო. 1909 წლის აპრილში, უზენაესმა სასამართლომ პრეტორიაში „უარი თქვა საყოველთაო პრაქტიკიდან გამონაკლისის დაშვებაზე, რომელიც ქალებს ადვოკატობას უკრძალავდა...“. იმავე წელს შლესინი გახდა ტრანსვაალის ინდოელ ქალთა ასოციაციის მდივანი, ვინაიდან ამ პოზიციისთვის ვერ მოიძებნა ინდოელი ქალი, რომელსაც ჰქონდა განათლება მიღებული. 1909 წელს განდი წავიდა ლონდონში და თავისი საქმეები საიმედოდ ჩააბარა შლესინს. მას ანდეს დიდი თანხები და მიუხედავად მისი ასაკისა ნება მისცეს მიეღო მნიშვნელოვანი აღმასრულებელი გადაწყვეტილებები. მინი|მარჯვნივ|სონია შლესინი [[მაჰათმა განდი|მაჰათმა განდისთან და კალენბახთან ერთად 1913 წელს]] 1913 წელს განდი სათავეში ჩაუდგა სამხრეთ აფრიკელი მაღაროელების გაფიცვას, როდესაც მუშები ითხოვდნენ მეტ პატივისცემასა და სამუშაო პირობების გაუმჯობესებას. განდისგან ეს იყო თამამი ნაბიჯი, რადგან ის მხოლოდ საკუთარ ფინანსებსა და მოსახლეობის კეთილ ნებას ეყრდნობოდა, რათა თავიდან აეცილებინა მუშების შიმშილი. გაფიცვა ჩატარდა ახალი გადასახადების საპასუხოდ, რომელიც სპეციალურად დაუწესეს ინდოელ მაღაროელებს, რადგან ისინი უარს აცხადებდნენ დაეტოვებინათ სამხრეთ აფრიკა. კალენბახისა და შლესინის ჩართულობამ პროტესტში, რომლებიც ძალიან ჭვიანურად იყენებდნენ საკუთარ „თეთრების უპირატესობას“, მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ანგლო-საზოგადოების მხარდაჭერის მოპოვებაში, ასევე მოქნილად იყენებდნენ თავიანთ სტატუსს რათა დაეცვათ თავი სამართლებრივი დევნისა და დაპატიმრებისგან..
განდის წასვლის შემდეგ
განდი 1914 წელს დაბრუნდა დიდ ბრიტანეთში, ხოლო შლესინმა, მიუხედავად განდის მიერ მისთვის გადახდილი უდიდესი მადლობისა გამოსამშვიდობებელ საღამოზე კეიპტაუნში, იოჰანესბურგსა და დურბანში, სამხრეთ აფრიკაში დარჩენა გადაწყვიტა. შლესინმა ჩააბარა იოჰანესბურგის უნივერსიტეტში, სადაც მან მიიღო ორი ხარისხი, ბაკალავრისა და მაგისტრატურის, ხელოვნებათმცოდნეობაში. შლესინი 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში მუშაობდა ლათინური ენის მასწავლებლად კრუგესდორფის საშუალო სკოლაში. მისი მიღწევების მიუხედავად არასდროს დაუწინაურებიათ. სონია მუდამ იბრძოდა საკუთარი რწმენის დასაცავად.
1953 წელს ის ჩაირიცხა ნატალის უნივერსიტეტში იურიდიულ ფაკულტეტზე, მაგრამ ვერ მოახერხა სასწავლო პროგრამის დასრულება მისი და ასევე მისი დის, როუზის, გაუარესებული ჯანმრთელობის გამო. შლესინი გარდაიცვალა იოჰანსებურგში 1956 წელს და მისი ფერფლი დაასვენეს ბრაამფონტაინის სასაფლაოზე ხსოვნის კედელში, რომელიც მდებარეობს ასევე იოჰანესბურგში.
განდიმ თავის ავტობიოგრაფიაში მკაფიოდ მოიხსენია შლესინი, როგორც ფსადაუდებელი პიროვნება, რომელიც განსაკუთრებული უნარით იყო დაჯილდოებული ემუშავა დღე და ღამე ცრურწმენისა და მხარდაჭერის გარეშე. იგი მუშაობდა მუხლჩაუხრელად და ითხოვდა მხოლოდ მცირე ანაზღაურებას ამ გაწეული სამუშაოსთვის,ხოლო „მარილის მარშის დღეებში, როდესაც პროტესტის თითქმის ყველა ლიდერი ციხეში იჯდა, შლესინი მარტო უძღვებოდა ამ მოძრაობას“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956 კატეგორია:ადამიანის უფლებების დამცველები კატეგორია:სამხრეთ აფრიკელი აქტივისტები
ქაჰეჯეტი
ქაჰეჯეტი (ასევე ჰორ-ქაჰეჯეტი) — შესაძლოა იყოს ძველი ეგვიპტის მეფის (ფარაონის) ჰორის სახელი. ქაჰეჯეტი სავარაუდოდ ძველი სამეფოს პერიოდში მეფობდა და მესამე დინასტიის წევრად ითვლება. ასევე არსებობს მოსაზრება, რომ ქაჰეჯეტი ფარაონ თუტმოს III-ის არქაული გამოხატულებაა. მის სახელსა და მმართველობას ერთადერთი არტეფაქტი ფატარა სტელა ადასტურებს. სტელა დამზადებული კირქვისგან, უცნობია მისი წარმომავლობა, ასევე უცნობია თუ რამდენად ნამდვილი და სარწმუნოა იგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მესამე დინასტიის ფარაონები
ჯავარი
ჯავარი — ძაფისებრი არაერთგვაროვნებები მინაში, განსხვავებული შედგენილობით ძირითადი მასისაგან, წარმოიქმნება მინის არასაკმარისი მოხარშვის დროს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მინა
კახაძე
საკუთარი სახელი კახაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ლევან ყოჩიაშვილი
ლევან ყოჩიაშვილი — ქართველი მსახიობი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუპოვა სერიალ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ შესრულებულმა „დათო გოცირიძის“ როლმა. გადაღებულია ფილმებში: „ჭამა და სექსი“, „ჩემი ცოლის დაქალის ქორწილი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ბად-კისინგენის რაიონი
ბად-კისინგენის რაიონი (Landkreis Bad Kissingen) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბად-კისინგენი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ქვემო ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.136,84 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 108 294 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 95 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 6 72.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
ვოდოვრატი
ვოდოვრატი (Водоврати) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, გრადსკოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 213 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 379 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:გრადსკოს თემის სოფლები
კალევალა
მინი|კალევალას პირველი გამოცემის ყდა, 1835 კალევალა (Kalevala) — XIX საუკუნის ეპოსი. კარელიურ და ფინურ ფოლკლორსა და მითოლოგიაში შემორჩენილი ზეპირსიტყვიერი გადმოცემების საფუძველზე შეადგინა ელიას ლენროტმა.
ის კარელიის და ფინეთის ეროვნულ ეპოსს წარმოადგენს და მიიჩნევა ფინური ლიტერატურის ყველაზე მნიშვნელოვან ნაწარმოებად. ის წარმოადგენდა ფინური ეროვნული იდენტობის ჩამოყალიბების საფუძველს. მან განაპირობა ფინური ენის ინტენსიფიკაცია და ბოლოს 1917 წელს ფინეთის მიერ რუსეთისგან დამოუკიდებლობის გამოცხადება.
კალევალას პირველი ვერსია (ძველი კალევალა) 1835 წელს გამოიცა. დღეისთვის ცნობილი კალევალა გამოცემულია 1849-ში დაყოფილია 50 ხალხურ ამბად (ფინურად:runot) და შედგება 22,795 ლექსისგან.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:ეპოსი
კობახიძეები
კობახიძე — ეპონიმური წარმომავლობის გვარი, რომლის პირველსაცხოვრისი არის დასავლეთ საქართველოს მთიანეთი, კონრეტულად რაჭა. ასევე გვხვდება იმერეთსა და სამეგრელოში. გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი „კობა“ — იაკობის შემოკლებული ფორმა. -ხ სუფიქსი წარმომავლობა-განკუთვნილების ფუნქციას ასრულებს. სამეგრელოში გვარის ლოკალური ვარიანტია კობახია.
დახასიათება
გვარის თავდაპირველი ფორმა კობახი უნდა ყოფილიყო, საიდანაც „კობა“ სავარაუდოდ პატრონიმია, ხოლო -ხ სუფიქსია. როგორც ჩანს ის მოგვიანებით, გვარის მეორადი წარმოებით შეიცვალა — კობახ(ე)თ, კობახის-ძე, კობახ-ია — რაც ეპოქისთვის დამახასიათებელმა გვარის მაწარმოებელმა განაპირობა. არსებობს მოსაზრება, რომ „ტბეთის სულთა მატიანეში“ მოხსენიებული „კობახთ“ სავარაუდოდ კობახიძის ერთ-ერთი ფორმა უნდა ყოფილიყო.
სოციალური მდგომარეობით კობახიძეები იყვნენ როგორც გლეხები, ისე აზნაურები. 1904 წ. აბასთუმანში მცხოვრები კობახიძეები თავადები იყვნენ, ხოლო ხეთაში მცხოვრები კობახიძეები — აზნაურები.
ისტორია
XIX საუკუნის ქართველი მეცნიერი იოანე ბატონიშვილის ცნობით კობახიძეების თავდაპირველი საცხოვრისი ერევნის მიდამოები (კულაბად-ფური/კუღმაფური) იყო, საიდანაც ისინი სპარსთა რბევის გამო ჯერ ახალციხეში გადასახლდნენ, 902 წელს კი იმერეთში დასახლდნენ: „რომელთაცა ენისა გამო უწოდენ კობახად მათ იმერნი“. იმავე ავტორის ცნობით, იმერეთის მეფე ალექსანდრეს (1484-1510) დროს, კობახიძეები მცირე აზნაურები გამხდარან.
1633 წელს როსტომ მეფემ ქაიხოსრო მაჩაბელს განუახლა კობახიძის წყალობის წიგნი. 1688-1703 წწ. სამაჩაბლოს კობახიძეების ყმა-მამულის ნუსხაში აღნიშნულია, რომ მას ამილღამბარ მაჩაბელმა წაართვა საქონელი: ორი ხარი და ერთი კამეჩი.
XVII საუკუნეში ერთი კომლი შეტანილია ალავერდის საკომლოების ნუსხაში.
1785 წლით დათარიღებულ არზაში, რომელიც დაწერილია ერეკლე II-ის სახელზე, აზნაური ვასილი კობახიძე ითხოვს სამართალს შიდა ქართლში (მეჯვრისხევი, ვარიანი) მდებარე მამულების თაობაზე.
კობახიძეები (ჯოღორია, არზაყან და გიორგი) იხსენიებიან ასევე განჩინებაში, რომელიც შედგენილია ცაიშის ეკლესიის ყმა-მამულის საქმეზე 1777-1778 წლებში.
კობახიძეები დასახელებულნი არიან XVIII ს.-ის შუა წლების თბილისის კათოლიკური ეკლესიის „კონდაკში“ საქართველოს პირველ და მეორე ხარისხის ვაჭრებს შორის. ზემო იმერეთში რაჭველი კობახიძეები ადრევე დამკვირდნენ. იოანე ბატონიშვილი შიდა ქართლში — ქსნის ერისთავის აზნაურ კობახიძეებსა და ქვემო ქართლში — თავად ჯამბაკურ-ორბელიანის აზნაურ კობახიშვილებს იმერეთიდან გადმოსულ აზნაურ კობახიძეებად მიიჩნევს, რაც მიანიშნებს, რომ იმერეთში მანამდე უკვე უცხოვრიათ კობახიძეებს. სამეგრელოში განსახლების ადგილებია: ბელიწყუ, ხამისქური, ძვ. ხიბულა, ხეთა, ხობი, ზუგდიდი და სხვა.
საქართველოში კობახიძეთა საერთო რაოდენობა 1997 წლის მონაცემებით 7271 ადამიანს აღწევს (31-ე ადგილი ). ამათგან 2350 კობახიძე ცხოვრობს თბილისში, 1086 — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, ხოლო 645 — ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში.
სქოლიო
* კატეგორია:ქართული გვარები
სამშობლო (მრავალმნიშვნელოვანი)
სამშობლო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოსმალური მინიატურა
მინი|300x300პქ| ოსმალი მხატვარი-მინიატურისტები ოსმალეთის მინიატურა ( Osmanlı minyatürü  ) ან თურქული მინიატურა იყო თურქული ხელოვნების ნიმუში ოსმალეთის იმპერიაში. იგი სათავეს იღებს  სპარსული მინიატურული ტრადიციიდან, ასევე, განიცდის ძლიერ ჩინურ მხატვრულ გავლენას. ეს იყო ოსმალეთის წიგნის კულტურის ნაწილი - ილუსტრაციასთან ( ტეზიპი ), კალიგრაფიასთან ( ქუდი ), მარმარილოს ქაღალდთან ( ებრუ ) და წიგნისათვის საჭირო მასალასთან (ციტი) ერთად. სიტყვები "ტასვირი" ან "ნაკიში" მინიატურული მხატვრობის მნიშვნელობით გამოყენებულ იქნა თვით ოსმალეთი ში. სახელოსნოებს, სადაც მხატვრები მუშაობდნენ, "ნახკასანეს" უწოდებდნენ.
ორიგინალური პროცედურა
მინიატურებს, როგორც წესი, ხელს არ აწერდნენ, ალბათ ინდივიდუალიზმის უარყოფის გამო, მაგრამ ასევე იმიტომ, რომ ნამუშევრები მხოლოდ ერთი ადამიანი არ ქმნიდა; მთავარი  მხატვარი ქმნიდა სცენის კომპოზიციას, ხოლო მისი შეგირდები შავი ან ფერადი მელნით ხატავდნენ კონტურებს (რომლებსაც თაჰრირს უწოდებდნენ ), შემდეგ კი მინიატურას ხატავდნენ მესამე განზომილების ილუზიის შექმნის გარეშე. მთავარი მხატვარი და უფრო მეტად კი ტექსტის მწიგნობარი ნამდვილად იყო დასახელებული და გამოსახული ზოგიერთ ხელნაწერში. პერსპექტივის გაგება განსხვავდებოდა ახლომდებარე ევროპული რენესანსის მხატვრობის ტრადიციისგან და ასახული სცენა ხშირად ერთ სურათში სხვადასხვა დროის პერიოდს და სივრცეს მოიცავდა. მინიატურები ყურადღებით ადევნებდნენ თვალყურს წიგნის კონტექსტს, რომელშიც ისინი იყვნენ ჩართულნი და უფრო მეტად მოგვაგონებდა ილუსტრაციებს, ვიდრე ცალკეული ხელოვნების ნიმუშებს.
მინიატურისთვის ფერებს ამზადებდნენ დაფქვილი ფხვნილის პიგმენტებით, რომლებიც შერეულია კვერცხის ცილასთან და მოგვიანებით, აზავებდნენ არაბულ გუმთან. წარმოებული ფერები იყო ნათელი. თბილი ფერის გვერდიგვერდ გამოყენებული კონტრასტული ფერები, რაც კიდევ უფრო ხაზს უსვამს მათ ხარისხს. ოსმალეთის მინიატურებში ყველაზე ხშირად გამოყენებული ფერებია ნათელი ფერის წითელი, ალისფერი, მწვანე და ლურჯი ფერის სხვადასხვა ვარიაციები.
ოსმალეთის მინიატურული მხატვრობის მსოფლმხედველობა ასევე განსხვავდებოდა ევროპული რენესანსის ტრადიციისგან. აქ მხატვრების ძირითად მიზანს არ წარმოადგენდა ადამიანისა და სხვა ცოცხალი თუ არაცოცხალი არსების რეალისტურად გამოსახვა. თუმცა მზარდი რეალიზმი გვხვდება XVI საუკუნიდან მოყოლებული. პლატონის მსგავსად, ოსმალეთის ტრადიცია უარყოფდა მიმესისებს. მიმესისი წარმოადგენს რეალობის ხელოვნურ იმიტაციას. სუფიზმის მსოფლმხედველობის თანახმად კი (ოსმალეთის იმპერია ში ფართოდ გავრცელებული ისლამი ს პოპულარული მისტიკური ფორმა), ამქვეყნიური არსებების გამოჩენა არ იყო მუდმივი და სჭირდებოდა ძალისხმევა, რის შედეგადაც იქმნებოდა სტილიზებული და აბსტრაქტული ილუსტრაციები.
წარმოშობა
მინი| [[მეჰმედ II|მეჰმედ II- ის დროის მხატვრის პორტრეტი]] მეჰმედ II-ის მეფობის დროს, სტამბოლ ში  თოფქაფის სასახლიეში ფუნქციონირებდა "Nakkashane-i Rum", რომელიც დაარსდა, როგორც აკადემია. მისი მიზანი იყო - შეექმნა სულთნი სა და მისი კარისკაცებისათვის ხელნაწერები ნათელი სურათებით.
XVI საუკუნის დასაწყისში, სპარსული მინიატურის ჰერათის სახელოსნო დაიხურა და მისი სახელგანთქმული ოსტატი ქემალ ად-დინ ბეჰზადი (ან ბიჰზადი) გადავიდა თავრიზში. მას შემდეგ, რაც 1514 წელს ოსმალეთი ს იმპერატორმა სელიმ I- მა დაიპყრო თავრიზი და მრავალი ხელნაწერი გადაიტანა სტამბოლში, თოფქაფის სასახლეში  დაარსდა "ნახკასანე-ი ირანი" (სპარსული მხატვრობის აკადემია), სასახლეში გადმოყვანილი სპარსელი მხატვრებისთვის. ფერწერის ამ ორი აკადემიის მხატვრებმა ჩამოაყალიბეს ფერწერის ორი განსხვავებული სკოლა:
ნახკასანე-რუმში მხატვრები იყვნენ დაოსტატებული ოფიციალური ისტორიული დოკუმენტური წიგნების შექმნაში, როგორიცაა მაგ: "შაჰინშაჰნამე", რომელიც ასახავს მმართველთა საზოგადოებრივ და გარკვეულწილად მათ პირად ცხოვრებას, მათ პორტრეტებს და ისტორიულ მოვლენებს. შემაილი ალი ოსმანი - მმართველთა პორტრეტები; ფამილია - ქორწილების და განსაკუთრებით წინადაცვეთის დღესასწაულების ამსახველი სურათები; "შექაათნამე" - ომები, რომლებსაც მეთაურობდნენ ფაშები.
ნახკასანე-ირანში კი მხატვრებმა შექმნეს სპეციალიზებული ტრადიციული სპარსული პოეტური შემოქმედების სკოლა - მინიატურები, როგორიცაა "შაჰ-ნამე",  ნიზამი ს "ხემსე" (ხუთწიგნეული), რომელიც შეიცავს ლეილი და მეჯნუნის სიყვარულის ისტორიას,  ისკანდერნამეს ან ალექსანდრეს რომანს, "ჰუმაიონნამეს",  ცხოველთა იგავებს და ანთოლოგიებს. ასევე, შექმნეს სამეცნიერო წიგნები - ბოტანიკისა და ცხოველების, ალქიმიის, კოსმოგრაფიისა და მედიცინის შესახებ; ტექნიკური წიგნები; სასიყვარულო წერილები; წიგნები ასტროლოგიის და სიზმრების ახსნის შესახებ;.
ოქროს ხანა
მატრაცი ნასუჰი ასევე იყო ცნობილი მინიატურისტი სელიმ I- სა და სულეიმან ბრწყინვალ ის დროს. მან შექმნა მხატვრობის ახალი ჟანრი - ტოპოგრაფიული მხატვრობა. ის ხატავდა ქალაქებს, პორტებს, ციხესიმაგრეებს ყოველგვარი ადამიანური ფიგურების გარეშე და აერთიანებს სცენებს, სხვადასხვა კუთხით დაკვირვების თვალსაზრისით.
სელიმ II (1566–1574) და მურატ III (1574–1595) მეფობის დროს შეიქმნა ოსმალური მინიატურის კლასიკური სტილი. იმ პერიოდის ცნობილი მინიატურისტები იყვნენ ნაკაშ ოსმანი, ალი ჩელები, მოლა კასამი, ჰასან ფაშა და ლუთფი აბდულა.
მიიღეთ, როგორც ხელოვნება და არა ფუნქცია
მე -16 საუკუნის ბოლოს და მე -17 საუკუნის დასაწყისში, განსაკუთრებით აჰმედ I- ის დროს, პოპულარული იყო ერთგვერდიანი მინიატურები, რომლებიც ალბომებში ე.წ. მურაკებში აგროვებდნენ. მურაკები ჯერ კიდევ მურატ III- ის დროიდან არსებობდა, რომელმაც პირველად შულვეთა ასეთი ალბომი მხატვარ ველიჯანს. მე -17 საუკუნეში მინიატურული მხატვრობა ასევე პოპულარული იყო სტამბოლის მოქალაქეებშიც. მხატვრებს, რომლებიც ცნობილი იყვნენ "ბაზრის მხატვრების" სახელით ( Çarşı Ressamları  )  სხვა ხელოსნების მსგავსად მუშაობდნენ მოქალაქეთა მოთხოვნით სტამბოლის ბაზრებში.
ახალი კულტურული ჟანრი, რომელიც ოსმალეთის ისტორიაში ტიტების პერიოდის სახელით არის ცნობილი, აჰმედ III– ის დროს დაემთხვა. ზოგიერთი ხელოვნებათმცოდნე ამ პერიოდს უკავშირებს ოსმალური ხელოვნების უნიკალური სტილის - "ოსმალეთის ბაროკოს" - დაბადებას. ამ პერიოდის ხასიათში იგრძნობა ფრანგული ბაროკოს გავლენა. ამ პერიოდში მოეწყო აჰმედ III– ის ვაჟების წინადაცვეთის რიტუალის დიდი ფესტივალი. ფესტივალს შეუერთდნენ ხელოსნები, თეატრალური ჯგუფები, ჯამბაზები, მუსიკოსები, ტრაპეზის მოცეკვავეები და მოქალაქეები. ამ ფესტივალის შესახებ გვიამბობს წიგნი, სახელად "ფამილია -ი-ვეჰბი". წიგნი მოხატა აბდუსელილ ლევნიმ. სახელი ლევნი უკავშირდება არაბულ სიტყვას levn ("ფერი"), რომელიც მხატვარს მიენიჭა მისი და მისი შეგირდების ნახატების ფერადი ხასიათის გამო. მისი მხატვრობის სტილზე გავლენა მოახდინა დასავლურმა მხატვრობამ და ძალიან განსხვავდება ადრეული მინიატურული ტილოებისგან.
თანამედროვე თურქული მინიატურა
მე -20 საუკუნის დასაწყისში ოსმალეთის იმპერიის კრიზისული პერიოდის შემდეგ, ახლადდაარსებული თურქეთის რესპუბლიკის ინტელექტუალების მიერ მინიატურული მხატვრობა აღიარებული იქნა როგორც "დეკორატიული ხელოვნება". 1936 წელს აკადემიაში შეიქმნა "თურქეთის დეკორატიული ხელოვნების" განყოფილება. სტამბოლში გამოყენებითი ხელოვნება შეიცავდა მინიატურულ მხატვრობას ოსმალური წიგნის ხელოვნების სხვა დარგებთან ერთად. ისტორიკოსმა და ავტორმა სუჰეილ ინვერმა აღზარდა მხატვართა არაერთი თაობა, რომლებიც ოსმალური წიგნის ხელოვნების ტრადიციას მისდევს.
შენიშვნები
კატეგორია:თურქული კულტურა კატეგორია:მხატვრობა კატეგორია:მხატვრობის ტექნიკა
ვლადიმერ მაკოგონოვი
დაიბადა ნახიჩევანში, მაგრამ ცხოვრების უმეტესი ნაწილი ბაქოში აქვს გატარებული. იგი 1950 წელს გახდა საერთაშორისო ოსტატი, ხოლო 1987 წელს მისდამი პატივსაცემად მიენიჭა გრანდმასტერის ტიტული. მაკოგონოვი საბჭოთა კავშირის საზღვრებს გარეთ პოპულარული არასოდეს ყოფილა, თუმცა საკუთარ ქვეყანაში დიდად დაფასებული მოთამაშე და მწვრთნელი იყო. იგი 1940-იან წლებში ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი მოთამაშე იყო: მისი საუკეთესო რეიტინგი 1945 წლის ოქტომბერში დაფიქსირდა და რიცხობრივად 2735 იყო, ხოლო მისი უმაღლეს ისტორიულ რეიტინგად 1945 წელს დაფიქსირებული მეხუთე ადგილი სახელდება.
საჭადრაკო კარიერა
ვლადიმერ მაკოგონოვი აზერბაიჯანის ხუთგზის ჩემპიონია (1947-1952 წლებში). მონაწილეობა მიღებული აქვს სსრკ-ის 8 ჩემპიონატში, 1927-47 წლებში. ამ ჩემპიონატებს შორის საუკეთესო იყო 1937 წლის ტურნირი, რომელშიც მან მეოთხე ადგილი დაიკავა.
მაკოგონოვის მოღვაწეობიდან აღსანიშნავია შემდეგი ტურნირის შედეგები: მესამე ადგილი ლენინგრად-მოსკოვში 1939 წელს (პირველ-მეორე ადგილი სალო ფლოჰრიმ და რეშევსკიმ დაიკავა), მეორე ადგილი 1943 წელს სვერდლოვსკიში (პირველ ადგილზე მიხეილ ბოტვინიკი გავიდა); აღსანიშნავია, რომ ბოლოს ნახსენებ ტურნირში მან ვასილი სმისლოვზე და ისააკ ბოლესლავკიზე წინამდებარე ადგილი დაიკავა. 1942 წელს, მან ბაქოში გამართულ თორმეტ-თამაშიან მატჩში დაამარცხა სალო ფლორი 7½–4½ ანგარიშით.
მაკოგონოვი ასევე კარგად იყო ცნობილი როგორც ჭადრაკის მწვრთნელი. იგი 1957 წლის მსოფლიო საჭადრაკო ტურნირზე ვასილი სმისმოვს დაეხმარა მომზადებულიყო მიხაელ ბოტვინიკის წინააღმდეგ გასამართ შეხვედრისათვის. ვლადიმირ მაკოგონოვი წვრთინა ვლადიმირ ბაგიროვსა და გენრიხ ჩეპუკაიტის და ბოტვინიკის რეკომენდაციით იგი ასევე გახდა გარი გასპაროვის პირველი პედაგოგი.
მაკოგონოვი გარდაიცვალა 1993 წლის 2 იანვარს, 88 წლის ასაკში, ბაქოში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოჭადრაკეები
ჯართი
ჯართი — რკინის ან ფოლადის, აგრეთვე ფერადი ლითონების გამოუსადეგარი ნარჩენები, რომელიც მიდის გადადნობაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯართი
სამხრეთი მატაბელელენდი
სამხრეთი მატაბელელენდი (Matabeleland South Province) — პროვინცია ზიმბაბვეში. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი გვანდა.
გეოგრაფია
სამხრეთი მატაბელელენდის პროვინცია მდებარეობს ზიმბაბვეს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მისი ფართობი შეადგენს 54 172 კმ²-ს. კლიმატი პროვინციაში მშრალია, ნალექები იშვიათად მოდის. სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება ბოტსვანას, სამხრეთიდან სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკას.
მოსახლეობა
2012 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 683 893 ადამიანს. პროვინცია მეჩხერადაა დასახლებული, მისი ძირითადი მაცხოვრებლები შეადგენენ მატაბელეს ხალხის წარმომადგენლებს.
პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
ადმინისტრაციული დაყოფა
right|thumb|300px|სამხრეთი მატაბელელენდის პროვინციის რაიონები. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით სამხრეთი მატაბელელენდის პროვინცია დაყოფილია 6 რაიონად:
ეკონომიკა
პროვინციის ეკონომიკის საფუძველია ტურისტული ბიზნესი, მსხვილი რქოსანი საქონლის მომრავლება და სასარგებლო წიაღისეულის — ოქროს, ქრომის, ასბესტის და სხვების მოპოვება.
სქოლიო
კატეგორია:ზიმბაბვეს პროვინციები
მარკ ალენი
მარკ ალენი (Mark Allen) — პროფესიონალი სნუკერისტი ჩრდილოეთ ირლანდიიდან.
პროფესიონალებს 2003 წელს შეუერთდა. ამჟამად ითვლება მეინ-ტურის ერთ-ერთ ყველაზე პერსპექტიულ ახალგაზრდა მოთამაშედ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთირლანდიელი სნუკერისტები კატეგორია:სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით
ჯიში
არსებითი სახელი ჯიში შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:
ჯამბარა
მინი|ტროსიანი ჯამბარა ჯამბარა — უმარტივესი ტვირთსატაცი სამარჯვი ბაგირის ან ჯაჭვის სახით სატაცი კაკვებით. შეიძლება ჰქონდეს მოწყობილობები ტვირთების ავტომატური დაჯამბარებისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამშენებლო ტექნიკა
გარნა (გვარი)
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ძროხისებრნი
პელაია
პელაია (Pelaya) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16.242 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 371.3 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბაბინე (სტარა-სინიავის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტარა-სინიავის რაიონის სოფლები
კარაკუი
კარაკუი (Caracui) — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 129 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 581 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
ელგუჯა ლობჯანიძე
ელგუჯა ლობჯანიძე (დ. 17 სექტემბერი, 1992, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ვიტ ჯორჯიის“ თავდამსხმელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
პუებლო-ბელიო
პუებლო-ბელიო (Pueblo Bello) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13.450 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 686 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ინგლისის თასის ფინალი 1986
ინგლისის თასის ფინალი 1986 — 1986 წლის 10 მაისს უემბლის სტადიონზე გამართული ინგლისის ასოციაციის თასის რიგით 105-ე ფინალი. ფინალში შედგა მერსისაიდული დერბი ლივერპულსა და ევერტონს შორის. თასის ფინალამდე 7 დღით ადრე ლივერპულმა ლიგის ტიტული მოიგო, ევერტონი კი მხოლოდ 2 ქულით ჩამორჩა. ამ დროისთვის ლივერპულური ორი კლუბი ინგლისურ ფეხბურთში წამყვან კლუბებად მიიჩნეოდა.
ლივერპულმა მატჩი 3–1 მოიგო, რითაც მოთამაშე-მწვრთნელმა კენი დალგლიშმა სეზონი ორი ტიტულით დაასრულა. პირველი გოლი ევერტონის შემტევმა გარი ლინეკერმა გაიტანა, მეორე ტაიმში იან რაშის დუბლით და კრეიგ ჯონსტონის გოლებით ლივერპულმა გამარჯვება გაიფორმა. როგორც ინგლისის ჩემპიონი ლივერპული შემდგომ სეზონზე ევროპის თასზე უნდა გასულიყო, ხოლო მეორე ადგილოსანი ევერტონი უეფა-ს თასების მფლობელთა თასზე, მაგრამ ეიზელის კატასტროფის გამო ინგლისურ კლუბებს აეკრძალათ ევროტურნირებზე მონაწილეობა. ლივერპული ფორმალურად განაცხადში იყო შეყვანილი.
ოცი წლის შემდეგ, 2006 წლის აპრილს, ენფილდზე საქველმოქმედო მატჩით გაიხსენეს ეს თამაში, სადაც ლივერპულმა გაიმარჯვა 1-0, გოლის ავტორი იყო ჯონ დურნირი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის თასის ფინალები კატეგორია:ლივერპული კატეგორია:ევერტონი
ბად-ტელც-ვოლფრატსჰაუზენის რაიონი
ბად-ტელც-ვოლფრატსჰაუზენის რაიონი (Landkreis Bad Tölz-Wolfratshausen) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბად-ტელცი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1110,67 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 120 557 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 109 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 1 73.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფო
thumb|250პქ|თეფში, რომელიც დამზადებულია ადრეული სამეფოს პერიოდში ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფო — ძველი ეგვიპტის ერთ-ერთი პერიოდი, რომელიც დაახლოებით ძვ. წ. 3100 წელს იწყება, რასაც ქვემო და ზემო ეგვიპტის გაერთიანება მოსდევს. პერიოდი მოიცავს პირველი და მეორე დინასტიების მმართველობას, იგი წინადინასტიური პერიოდის შემდეგ იწყება და მთავრდება ძვ. წ. 2686 წელს, რა დროსაც ეგვიპტეში ახალი პერიოდი ძველი სამეფო იწყება. პირველი დინასტიის დროს ეგვიპტის გაერთიანებასთან ერთად დედაქალაქად აბიდოსის მაგივრად მემფისი ცხადდება, სამეფოს სათავეში კი მეფე-ღმერთი (ფარაონი) დგება. მემფისის დედაქალაქად გამოცხადების შემდეგ ყოფილი დედაქალაქი აბიდოსი სამხრეთის ძირითად წმინდა მიწად დარჩა. ადრეული სამეფოს პერიოდში ჩამოყალიბებული სახე მიიღო ეგვიპტური ცივილიზაციის ნაწილებმა, როგორებიცაა ხელოვნება, არქიტექტურა და რელიგია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დინასტიები
Check-Out
Check-Out — „ბეიტსის მოტელის“ მეორე სეზონის მეოთხე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 2014 წლის 24 მარტს გავიდა.
მოკლე შინაარსი
კელების დაბრუნებით გამოწვეული შედეგები დილანს ნორმასა და ნორმანი ნორმანის მიმართ ნდობას შეურყევს. კრისტინი ნორმას თეთრი ფიჭვის ყურის სოციალურ წრეში შეიყვანს. ნორმანი კელების ქალაქში ყოფნის გამო შეშფოთებულია. რომერო ზეინისა და მისი მოწინააღმდეგე ოჯახის ომში ებმება.
სიუჟეტი
მომდევნო დილით, როცა ემა განერის მოტელის ოთახიდან გამოდის, ერთ-ერთი სტუმარი მას ეუბნება, რომ მოტელის წინ ვიღაც კაცი თავის მანქანაში გულწასულია. ემა ნახავს, რომ ეს კაცი დილანია და მის გაღვიძებას უშედეგოდ შეეცდება, რის შემდეგაც ნორმანს მოიყვანს. ისინი დილანს მოტელის ერთ-ერთ ოთახში შეიყვანენ და საწოლზე დააწვენენ. ამ დროს ნორმაც მოდის და დილანს თავად მოაწესრიგებს. იგი გადაწყვეტს, კელებს დაუპირისპირდეს და მანქანით მისი მოტელისკენ ცრემლმორეული გაემართება.
კრისტინი ბეიტსების სახლში მიდის და ნორმას ეუბნება, რომ ვახშამი დაგეგმა, თუმცა ნორმა წასვლით არ დაინტერესდება. კრისტინი დაჟინებით სთხოვს, რომ დათახმდეს და ამბობს, რომ ვახშამზე მისი ძმა, ჯორჯი მიიყვანს. ვახშამს კრისტინი და მისი ქმარიც ესწრებიან და ყველაფერი კარგად მიდის მანამ, სანამ კრისტინის ქმარი შემოვლით გზას არ ახსენებს. ნორმა ამის განხილვის ხასიათზე არაა და როცა ჯორჯი მას სახლში მიიყვანს, იგი ნორმას ეუბნება, რომ მისი ნახვა კიდევ უნდა.
ამასობაში კოდი ნორმანს ურჩევს, რომ კელები სცემოს, რათა ნორმას თავი დაანებოს. ისინი წავლენ მოტელში, სადაც კელები რჩება, თუმცა ნორმანი აზრს შეიცვლის და უკან ბრუნდებიან. როცა ნორმა სახლში ბრუნდება, იგი და დილანი კამათს იწყებენ. დილანი ნორმას ადანაშაულებს, რომ იგი კელებისგან თავის დასაღწევად გამოიყენა. ნორმანი მათ კამათს გაიგონებს და კელების მოტელში ბრუნდება. სწორედ ამ დროს მასზე კონტროლს „დედა“ მოიპოვებს, რომელიც კელებს ეუბნება, რომ საკმაოდ დიდი ხანი ხმა არ ამოუღია და ახლა მისი მოსმენის დროა. „დედა“ კელებს დანით ესხმის თავს, თუმცა იგი მოერევა. დედას ახსენდება, თუ როგორ აუპატიურებდა კელები, რის შემდეგაც ამბობს, რომ იგი მისი და იყო და არავინ ჰყავდა, ვინც დაიცავდა. კელები ნორმანს იატაკზე დააგდებს და მუცელში ფეხს ჩაარტყამს, რის შემდეგაც ბარგს იღებს და მიდის. რომერო ზეინ მორგანს, დილანის ახალ უფროსს, დაემუქრება, რომელიც მას მოგვიანებით სახლს გადაუწვავს. კოდი ნორმანს სასადილოში იპოვის და სახლში წაიყვანს.
სქოლიო
2.4
ნოვჰოროდკის რაიონი
ნოვჰოროდკის რაიონი (Новгородківський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 997 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 15 607 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 16 კაცს კმ²-ზე. ნოვჰოროდკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვჰოროდკა.
სქოლიო
კატეგორია:კიროვოჰრადის ოლქის რაიონები
ცხოველთა ემბრიოლოგია
ძველ მოაზროვნეთა თხზულებებში საკმაოდ ბევრი ცნობა მოიპოვება ჩანასახის განვითარების შესახებ. ძვ. წ IV საუკუნეში ჰიპოკრატეს შეხედულებები უკვე გამოხატავდა პრეფორმისტულ იდეებს, არისტოტელესი კი — ეპიგენეზურს. XVII-XVIII საუკუნეებში აღწერილია ქათმის ემბრიონის განვითარება (იტალიელი ბიოლოგები მარჩელო მალპიგი (1672) და (1600-1604) ფაბრიჩო), ძუძუმწოვრების საკვერცხის ფოლიკულა, სპერმატოზოიდები (ანტონ ვან ლევენჰუკი), ბაყაყის კვერცხის გაყოფა, მწერების რთული განვითარება, რეგენერაცია კიბოსნაირებში, ჭიებში და სხვ.
ჯერ კიდევ 1651 წელს უილიამ ჰარვეიმ დაადგინა,მ რომ ყველა ორგანიზმი ყველა ცოცხალი არსება კვერცხიდან (კვერცხუჯრედიდან) ვითარდება. ამ გამოკვლევის საფუძველზე შეიქმნა ეპიგენეზური (1759) თეორიები.
ემბრიოლოგიის განვითრებისთვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა ორგანიზმთა აგებულების უჯრედული თეორიის ჩამოყალიბებას თეოდორ შვანისა და მათიას შლაიდენის მიერ 1838-1839 წლებში. ემბრიოლოგიის ისტორიაში განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს კ. ბერის გამოკვლევებს, რადგან, ამის შემდეგ, საბოლოოდ ჩამოყალიბდა ემბრიოლოგია, როგორც მეცნიერება. მან დაამტკიცა, რომ ადამიანისა და ყველა სხვა ხერხემლიანი ცხოველის განვითარება ერთიანი გეგმით მიმდინარეობს (თუმცა, ბერი არ იყო თანამიმდევრული ევოლუციონისტი).
აღწერილობითი ემბრიოლოგიის წიაღში XIX საუკუნის ბოლოს აღმოცენდა შედარებითი ემბრიოლოგია. მეცნიერების განვითარების პროცესში სტრუქტურული გარდაქმნების შესწავლის შედეგად დაგროვილმა მასალამ შეამზადა ნიადაგი ექსპერიმენტული ემბრიოლოგიისთვის. XX საუკუნის დასაწყისში წარმატებით განვითარდა ევოლუციური ემბრიოლოგია. მის დაფუძნებასა და განვითარებაში დიდი წვლილი სსრკს მეცნიერების გამოკვლევებს.
ემბრიოლოგია გენეტიკის, მოლეკულური ბიოლოგიის და ციტოლოგიის მიჯნაზე წარმოიშვა და სწრაფად განვითარდა ახალი მიმართულება — განვითარების ბიოლოგია, რომელიც შეისწავლის ონტოგენეზის კანონზომიერებებს მოლეკულურ, გენეტიკურ, ციტოლოგიურ, ქსოვილურ, ორგანულ და ორგანიზმულ დონეზე.
განვითარების ბიოლოგიის წარმატებების შედეგად ჩამოყალიბდა კონცეფცია ონტოგენეზის კლონური საფუძვლების შესახებ, რომლის თანახმად, ემბრიოგენეზის ადრეულ სტადიებზე გამოიყოფა უჯრედული კლონები, რომლებიც შემდგომში საწყისს აძლევენ სპეციფიკურ სტრუქტურებს. მრავალი მონაცემი ადასტურებს, რომ ამა თუ იმ უჯრედული კლონის საწყის (ანუ ღეროვანი უჯრედების) დეტერმინაციაში დიდი მნიშვნელობა აქვს უჯრედშორის ურთიერთქმედებას და პლაზმური მემბრანის მდგომარეობას.
განვითარების ბიოლოგია აგრეთვე სწავლობს ემბრიონული დიდერენცირების ინდუქტორების ბუნებას. განვითარების ბიოლოგიის პრობლემები ძირითადად ეხება ზოგად ბიოლოგიურ მოვლენებს, რომლებთაც დიდი მნიშვნელობა აქვს სასოფლო-სამეურნეო წარმოების ბიოტექნოლოგიისა და მედიცინისთვის. მეცნიერების იმ დარგების კომპლექსში, რომლებიც შეადგენენ განვითარების ბიოლოგიას, ძირითადი ადგილი უკავია ემბრიოლოგიას.
ემბრიოლოგია საქართველოში
საქართველოში ემბრიოლოგიის განვითარება დაიწყო 1919 წელს, თსუ სამკურნალო ფაკულტეტის ჰისტოლოგიის და ემბრიოლოგიის დაარსებით. 30-იან, განსაკუთრებით კი 40-60-იან წლებში, კვლევითი მუშაობა გაიშალა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო და პედიატრიულ სასწავლო კვლევით ინსტიტუტებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია: ბიოლოგია კატეგორია: მედიცინა კატეგორია: ონტოგენეზი
ბივრილი
ბივრილი, ბერილი (berilos) — სილიკატების ჯგუფის მინერალი ქიმიური ფორმულით. შეიცავს -ს 14,1%-ის პროპორციით, — 19,0%,  — 66,9%, ხშირად შეიცავს ნატრიუმს, კალიუმს, ლითიუმს, რუბიდიუმს, ცეზიუმს, სკანდიუმს,, , , მანგანუმს, ჰელიუმს, ვერცხლისწყალს, წყალსა და სხვა მინარევებს. კრისტალდება ჰექსაგონურ სინგონიაში. ქმნის პროზმულ, ნემსისებრ, ფირფიტისებრ კრისტალებს ან მთლიან მარცვლოვან მასებს. სიმაგრე მინერალური სკალით არის 7,5, სიმკვრივე 2650—2800 კგ/მ3. ფერის, გამჭვირვალობისა და მინარევების მიხედვით განარჩევენ ბევრილის სხვადასხვა სახეობას: საკუთრივ ბევრილი — მწვანე, მოყვითალო თეთრი მღვრიე კრისტალები; აკვამარინი — მინარევით მომწვანო ცისფრად ან მუქ ცისფრად შეფერილი გამჭვირვალე კრისტალები; ჰელიოდორი —  მინარევით ყვითლად შეფერილი კრისტალები; ზურმუხტი —  მინარევით მუქ ბალახისფერ მწვანედ შეფერილი გამჭვირვალე კრისტალები; როსტერიტი — უფერო ან  და  15%-მდე მინარევებით მოვარდისფროდ შეფერილი კრისტალები; ვორობიოვიტი (მორგანიტი) —  მინარევების გამო ვარდისფერი.
წარმოქმნა და გამოყენება
ბივრილი წარმოიქმნება გრანიტულ პეგმატიტებში, გრაიზენებში, სკარნებში, მეტასომატური ტიპის პნევმატოლითურ ჰიდროთერმულ საბადოებში. ბივრილი ბერილიუმის მადნების ერთ-ერთი მთავარი მინერალია, რომლებიდანაც ბერილიუმს ადნობენ. გამჭვირვალე, ლამაზად შეფერილ კრისტალებს აწახნაგებენ და იყენებენ მაღალხარისხოვან ძვირფას ქვად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰექსაგონური მინერალები
ჯიში (მეცხოველეობა)
ჯიში — მეცხოველეობაში, ერთი სახეობის და საერთო წარმოშობის, შინაურ ცხოველთა მრავალრიცხოვანი ჯგუფი, რომელიც შექმნილია და სისტემაშია მოყვანილი ადამიანის ხანგრძლივი შრომით. ხასიათდება პროდუქციის მოცემისა და სხეულის აგებულების სპეციფიკურობით, რასაც მემკვიდრეობით გადასცემს შთამომავლობას. ჯიში შედგება უფრო მცირე ჯგუფებისაგან (ჯილაგი, ხაზი, ოჯახი), რაც ჯიშის სტრუქტურას ქმნის. განასხვავებენ პრიმიტიულ, კულტურულ და გარდამავალ ჯიშებს. ჯიში შექმნილია ადამიანის შრომით, ამიტომ ჯიშთწარმოქმნისა და სრულყოფის წამყვანი ფაქტორია სოციალურ-ეკონომიკური პირობები, თუმცა ბუნებრივ-ეკოლოგიური და სამეურნეო გარემოც დიდ როლს ასრულებს. ჯიშთა დაცვისა და სრულყოფის მეთოდია ხალასი მოშენება. ამჟამად მსოფლიოში ჯიშთა რიცხვი უმთავრესად ცხოველთა სახეობებში 2700 აღემატება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯიშები კატეგორია:ბიოლოგიური სისტემატიკა
ბაიროითის რაიონი
ბაიროითის რაიონი (Landkreis Bayreuth) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბაიროითი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.273,09 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 108 923 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 86 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 4 72.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
საქინა ხანუმის მეჩეთი
საქინა ხანუმის მეჩეთი (Səkinəxanım məscidi) — XIX საუკუნის ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი აზერბაიჯანის ქალაქ ყუბაში.
მეჩეთის შესახებ
საქინა ხანუმის მეჩეთი XIX საუკუნეს განეკუთვნება. მეჩეთის მშენებლობის ინიციატორი იყო საქინა ხანუმ ბაქიხანოვა. მოცემული მეჩეთის მშენებლობის მიზანი იყო თავისი მეუღლის, აზერბაიჯანელი მწერლისა და ისტორიკოსის აბასყული-აღა ბაქიხანოვის ხსოვნის უკვდავყოფა. მშენებლობა 1854 წელს დასრულდა. მეჩეთი შესრულებულია უნიკალურ არქიტექტურულ სტილში და რეგიონის ყველა სხვა მეჩეთებისაგან განსხვავდება. გეგმით აქვს დაწახნაგებული ცილინდრის ფორმა. აშენებულია წითელი აგურით. სიმაღლე 27 მეტრია. სახურავი და გუმბათი გადახურულია რკინის საფარით და სიმაღლით 4,5 მეტრს უტოლდება. გუმბათის წვერი დასრულებულია ელეგანტურად დამუშავებული შპილით. მეჩეთის ინტერიერი ძალიან დახვეწილია. შიგთავსი მოიცავს ერთ დიდ დარბაზს. მეჩეთის ცენტრალურ ნაწილში ოთხი საყრდენი სვეტია განლაგებული. ნაგებობაში მდებარეობს კაკლის ხის მასალისაგან დამზადებული რვასაფეხურიანი მინბარი. 1920 წელს აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ბოლშევიკების მიერ რელიგიასთან ბრძოლა დაიწყო. 30-იან წლებში, ისევე როგორც ბევრი სხვა რელიგიური დაწესებულებები, საქინა ხანუმის მეჩეთიც უფუნქციოდ დარჩა. ამ პერიოდში დაანგრიეს მეჩეთის კომპლექსში შემავალი მიმდებარე ნაგებობები და მედრესე, ხოლო თვითონ მეჩეთის შენობა გამოიყენებოდა როგორც ბეღელი. 1992 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლისა და აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, ხელახლა აშენდა დანგრეული ნაგებობები და მედრესე, საქინა ხანუმის მეჩეთი კი გარემონტდა. 1994 წლიდან მედრესმა დაიწყო ფუნქციონირება.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები კატეგორია:ყუბის რაიონი
ვანდა ვასკეს გარსედი
ვანდა ვასკეს გარსედი (Wanda Vázquez Garced; დ. 9 ივლისი, 1960, სან-ხუანი, პუერტო-რიკო) — პუერტო-რიკოელი ადვოკატი და სახელმწიფო მოღვაწე, პუერტო-რიკოს მე-14 გუბერნატორი 2019 წლის 7 აგვისტოდან. გუბერნატორის თანამდებობაზე დანიშვნამდე 2017 წლის 2 იანვრიდან 2019 წლის 7 აგვისტომდე იყო იუსტიციის მინისტრი.
კარიერა
1980-იანი წლების განმავლობაში მუშაობდა პუერტო-რიკოს საცხოვრებელი სახლების მშენებლობის დეპარტამენტში. შემდეგ 20 წლის განმავლობაში მუშაობდა პუერტო-რიკოს იუსტიციის დეპარტამენტში საოლქო პროკურორად და ძირითადად განიხილავდა ოჯახურ და სექსუალურ ძალადობებს. იგი ასევე მუშაობდა ბაიამონის პროკურატურის კრიმინალურ განყოფილებაში.
კოტე აფხაზის ქუჩა (თბილისი)
კოტე (კონსტანტინე) აფხაზის ქუჩა — ქუჩა კრწანისის რაიონში (კალა, ზემო უბნისა და ქვემო უბნის საზღვარი); თავისუფლების მოედნიდან ვახტანგ გორგასლის მოედნამდე. წარმოიქმნა შუა საუკუნეებში. „კოჯრის კარიდან ჩამოსული დიდი ქუჩა“ იმთავითვე ცნობილი იყო შუა ბაზრის სახელით. ეს სახელი შეერქვა იმიტომ, რომ იგი ქალაქის (კალის) ორ უბანს – ზემო და ქვემო უბანს შუა მდებარეობდა.
ბაბინიჩი
ბაბინიჩი (Бабиничі) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქის ნაროდიჩის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 127 კაცს შეადგენდა.
კოტე აფხაზის ქუჩა (თბილისი)
1841 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც სომხის ქუჩა და პავლე ციციანოვის ქუჩა (ვერცხლის ქუჩასთან ერთად). თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც პავლე ციციანოვის ქუჩა (სომხის ბაზარი, ქურქისა და იარაღის რიგები), 1876 და შემდგომი წლების გეგმებზე — როგორც სომხის ბაზარი. XX საუკუნის 30-იან წლებში სარეწაო კოოპერაციის საბჭო („სარეწაო საბჭო“) გამო. 1938 — სილიბისტრო თოდრიას, 1944 — კონსტანტინე ლესელიძის, 2006  კოტე აფხაზის სახელი ეწოდა.
ბაბინიჩი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაროდიჩის რაიონის სოფლები
ვანდა ვასკეს გარსედი
პუერტო-რიკოს გუბერნატორი
თავდაპირველად ითვლებოდა, რომ ვასკეს გარსედი გუბერნატორი გახდებოდა რიკარდო როსელოს გადადგომის შემდეგ 2019 წლის 2 აგვისტოს. იგი შეხვდა ოპოზიციას, მაგრამ კრიტიკოსებმა მოითხოვეს მისი გადადგომა კორუფციაში დადანაშაულებისა და გენდერული ძალადობის წინააღმდეგ არასათანადო ბრძოლის გამო. მისი გუბერნატორობის საწინააღმდეგოდ გაიმართა საპროტესტო აქციები, რომელთაგან ყველაზე მეტად ცნობილია „Somos Más“ (ესპანურიდან ითარგმნება, როგორც „უფრო ბევრნი ვართ“). სწორედ ამ სიტყვებს სკანდირებდნენ მომიტინგეები. გარსედმა ტვიტერზე განაცხადა, რომ არ არის დაინტერესებული იმით, რომ გუბერნატორი გახდეს და რომ იგი ამ თანამდებობას მიიღებს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ამას მოითხოვს კონსტიტუცია.
კოტე აფხაზის ქუჩა (თბილისი)
ისტორიულად ეს იყო უძველესი საქარავნო გზის მონაკვეთი, რომელიც კოჯრის კართან იწყებოდა, დღევანდელი კოტე აფხაზის ქუჩია ხაზს გასდევდა და აკავშირებდა ქალაქის ცენტრს აბანოთუბანთან. შემდგომში იგი თანდათან იქცა ქალაქის ძირძველი ნაწილის — კალის სავაჭრო ცენტრად. კლაკნილი, ვიწრო, მაგრამ საკმაოდ გრძელი ქუჩის ორივე მხარე მჭიდროდ იყო განაშენიანებული სავაჭრო დუქნებით, სახელოსნოებით, საკულტო ნაგებობებით და, ფაქტობრივად, ქალაქის სავაწღო-სახელოსნო ცენტრს, თავისებურ ბირჟას წარმოადგენდა.
ვანდა ვასკეს გარსედი
პუერტო-რიკოს გუბერნატორი
31 ივლისს როსელომ გამოაცხადა, რომ ახალ გუბერნატორად ნიშნავდა პედრო პერლუისის, ახალ სახელმწიფო მდივანს. სახელმწიფო მდივანმა სამართალმემკვიდრეობაში შეცვალა იუსტიციის მინისტრი. პუერტო-რიკოს პარლამენტმა 1 აგვისტოს პერლუისის კანდიდატურა არ დაამტკიცა სახელმწიფო მდივნის თანამდებობაზე. თუმცა 2 აგვისტოს როსელიოს გადადგომის შემდეგ გუბერნატორი გახდა პერლუისი და არა ვასკეს გარსედი. სენატმა იგი არ დაამტკიცა, რამაც კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა მისი გუბერნატორობა.
კოტე აფხაზის ქუჩა (თბილისი)
პირველი რეკონსტრუქცია ქუჩას 1924–1926 წლებში ჩაუტარდა (ინჟინერი გრიგოლ ქურდიანის პროექტი), მეორე — 1986–1988 (არქიტექტორთა ჯგუფი გიორგი  ბათიაშვილის ხელმძღვანელობით), რის შედეგადაც ქუჩა გადაიქცა მნიშვნელოვან სატრანსპორტო მაგისტრალად, რომელიც აერთებს ქალაქის ცენტრს მის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილთან და, ამავე დროს, რჩება კულტურულ-სავაჭრო ცენტრად.
ვანდა ვასკეს გარსედი
პუერტო-რიკოს გუბერნატორი
2019 წლის 7 აგვისტოს პუერტო-რიკოს უზენაესმა სასამართლომ დაადგინა, რომ პედრო პერლუისიმ არაკონსტიტუციურად მიიღო თანამდებობა და გადააყენა თანამდებობიდან. ამგვარად ვასკეს გარსედი გახდა კუნძულის ისტორიაში მეორე ქალი გუბერნატორი. .
კოტე აფხაზის ქუჩა (თბილისი)
ძველ, ისტორიულად ჩამოყალიბებულ გარემოში მრავალი თანამედროვე ნაგებობა აღიმართა, მოძველებულ ამორტიზებულ სახლებს კი ჩაუტარდა ძირეული რეკონსტრუქცია, რამაც მრავალსახა ქალაქისათვის დამახასიათებელი იერის ამ უძველეს ქუჩას თანამედროვე სახე მისცა. იგი ერთნაირად იზიდავს როგორც თბილისელებს, ასევე ქალაქის სტუმრებსაც.
ვანდა ვასკეს გარსედი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:პუერტო-რიკოს გუბერნატორები კატეგორია:პუერტო-რიკოელი ადვოკატები
კოტე აფხაზის ქუჩა (თბილისი)
ნაგებობათაგან აღსანიშნავია: უნივერმაღის შენობის კომპლექსი [XX საუკუნის 80-იან წლებში, არქიტექტორები:  გიორგი  ბათიაშვილი (ხელმძღვანელი), მ. ლეკვეიშვილი, დ. ჟღენტი, ი. ხელაია; გრან-პრი I საერთაშორისო არქიტექტორთა ბიენალეზე, თბილისი], რომლის ხუროთმოძღვრება „პოსტმოდერნისტული “ სტილის თავისებური ინტეპრეტაციაა; სტომატოლოგიური პოლიკლინიკა (1988; არქიტექტორი ნ. ქვათელაძე, გ. თაყაიშვილი), რომელიც ორიგინალური, ფორმით არაორდინარული შენობაა. კოტე აფხაზის ქუჩაზე არის თეკლეს ქარვასლა (ახლანდელი სასულიერო აკადემია და სემინარია; XIX საუკუნის შუა წლები), ნორაშენის ღვთისმშობლის და ჯვარის მამის ეკლესიები, სინაგოგა. ვერცხლის ქუჩის კუთხეში, სკვერში, დგას კონსტანტინე ლესელიძის ძეგლი (მოქანდაკე იაკობ ნიკოლაძე). აქვს 3 ჩიხი (თბილისის 1934 წლის გეგმაზე II ჩიხი დატანილია როგორც ქოშის ჩიხი).
ლიტერატურა
ა
იოჰანა ავსტრიელი
იოჰანა ავსტრიელი (Johanna von Österreich, Giovanna d'Austria; დ. 24 იანვარი, 1547, პრაღა, ბოჰემია — გ. 11 აპრილი, 1578, ფლორენცია, ტოსკანა) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. ავსტრიის ერცჰერცოგინია დაბადებით. საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ ანა უნგრელის ასული. ტოსკანის ჰერცოგინია 1574-8 წლებში როგორც ფრანჩესკო I-ის მეუღლე. საფრანგეთისა და ნავარის დედოფალ მარია მედიჩის დედა.
რიო-დე-ორო (სესარი)
რიო-დე-ორო (Río de Oro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში.
იოჰანა ავსტრიელი
ოჯახი
იოჰანა დაიბადა 1547 წლის 24 იანვარს პრაღაში. იგი საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ანა უნგრელის ნაბოლარა ქალიშვილი იყო. იგი არასოდეს შეხვედრია დედამისსა და უფროს დას, ვინაიდან დედამისი მისი გაჩენიდან 2 დღეში დაიღუპა, ხოლო უფროსი და, პოლონეთის დედოფალი ელიზაბეთ ავსტრიელი მის გაჩენამდე 2 წლით ადრე გარდაიცვალა.
მას მამის ხაზით ბებია-ბაბუად ერგებოდნენ ბურგუნდიის ჰერცოგი ფილიპ I და ესპანეთის დედოფალი ხუანა I, ხოლო დედის ხაზით უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემის მეფე ვლადისლავ II და მისი მესამე ცოლი ანა დე ფუა-კანდალი. მამის ხაზით იგი იყო ისაბელ კასტილიელის და ასევე მარია ბურგუნდიელის შთამომავალი.
რიო-დე-ორო (სესარი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იოჰანა ავსტრიელი
ქორწინება
იოჰანასა და ფრანჩესკო I-ის ქორწინება 1565 წლის 18 დეკემბერს შედგა ფლორენციაში. ქორწილი საოცრად პომპეზური იყო და რამდენიმე დღეს გაგრძელდა მისი აღნიშვნა.
იოჰანა იტალიაში ძალიან უბედური და ჩაკეტილი იყო. მას აიგნორებდა თავისი ქმარიც და მისი ავსტრიული წარმომავლობის გამო იგი ფლორენციელ ხალხს ეზიზღებოდა.
მას კარგი ურთიერთობა ჰქონდა მამამთილთან, ჰერცოგ კოზიმო I-თან, რომელიც მას საკმაოდ გონიერ ქალად თვლიდა. ფლორენციაში კოზიმოს ბრძანებით, ლორენცო მედიჩის ბაღში დადგეს იოჰანას ბიუსტი და გარდა ამისა შეიქმნა მისი პორტრეტიც.
ფლორენციის სამეფო კარზე მისი მდგომარეობა საშინელი იყო: 1566-75 წლებში მან ექვსი გოგონა გააჩინა, რომელთაგან მხოლოდ სამმა მიაღწია სრულწლოვანებამდე. მამრობითი სქესის არარსებობის გამო მედიჩთა დინასტია საფრთხის ქვეშ დგებოდა რის გამოც იოჰანას ქმართან გამუდმებული კონფლიქტი ჰქონდა. ამ პერიოდში მან საყვარელი გაიჩინა ბიანკა კაპელოს სახით, რომელმაც მას 1576 წელს ვაჟი გაუჩინა.
საბოლოოდ 1577 წელს იოჰანამ გააჩინა დიდი ხნის ნანატრი მემკვიდრე. მას იოჰანას ბიძაშვილის, ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის პატივსაცემად ფილიპე დაარქვეს. მემკვიდრის დაბადებამ ნამდვილად გამოასწორა იოჰანას მდგომარეობა და დააშოშმინა ბიანკა კაპელოს ამბიციები. თუმცა ფილიპე მალე გარდაიცვალა და მემკვიდრე იოჰანას მაზლი, ფერდინანდო გახდა.
გარდაცვალება
1578 წლის 10 აპრილს იოჰანამ ძლივს გააჩინა მკვდარშობილი ვაჟი, რამდენიმე საათში კი თავად იოჰანაც გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალებიდან მალევე ფრანჩესკო ბიანკა კაპელოზე დაქორწინდა, თუმცა მემკვიდრე არც მასთან შეეძინა და ტახტზე ფერდინანდო I ავიდა.