cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფრანტიშეკ პალაცკი
ქონების ისტორიოგრაფი
1840 წელს გამოიცა „ჩეხური არქივის“ პირველი ტომი, ჩეხურ ენაზე დაწერილი ისტორიული წყაროების გამოცემა, რომელიც ასევე შეიცავს „Geschichte von Böhmen“-ის სხვა ტომებს. ამ გამოცემის შექმნაში ასევე მონაწილეობდნენ ვ. ტომეკი და კ. ერბენი, რომლებმაც პალაცკისთან ერთად გამოიკვლიეს არქივები და დააკოპირეს დოკუმენტები.
იმ დროს, როდესაც იგი ამზადებდა გამოსაცემად მისი „Geschichte von Böhmen“-ის მესამე ტომს (რომელიც უნდა შეიცავდეს სახელმწიფოს განვითარებას პრეჰუსიტებისა და ჰუსიტების ეპოქაში), უკვე ნაწილობრივ ნაწარმოებების გამოცემის დროს და შემდგომ საბოლოო ვერსიით დამტკიცების დროს, მას კონფლიქტი მოუვიდა ავსტრიულ ცენზურასთან.
1844 წლიდან იგი მუშაობდა ამ ნაწარმოების ჩეხურ თარგმანზე, თუმცა ეს არ იყო სუფთა თარგმანი, დიდწილად ჩეხურ ვერსიაში მან გააღრმავა ჩეხეთის ისტორიის ისტორიოგრაფიული ასახვა და მეტი ყურადღება გაამახვილა ჩეხეთის მოსახლეობაზე, როგორც ჩეხეთის ისტორიის მატარებლებზე. 1848 წელს გამოიცა მისი შედევრის პირველი ტომი „ჩეხეთის ერის ისტორია ბოჰემიასა და მორავიაში“.
პოლიტიკაში შესვლა 1848 წელს
1848 წლის თებერვალში საფრანგეთში რევოლუციის შესახებ ახალი ამბების გავრცელების შემდეგ, ფრანტიშეკ პალაცკი თვლიდა, რომ ჩეხეთის ეროვნულმა მოძრაობამ უნდა გააგრძელოს ლეგალური გზების დაცვა, ამიტომ იგი ძალიან თავშეკავებული იყო წმინდა ვაცლავის კომიტეტის საქმიანობის მიმართ. აპრილის დასაწყისში მან ამჯობინა ჩართვა დროებითი გუბერნატორული კომისიის საქმიანობაში, რომელმაც წმინდა ვაცლავის კომიტეტის საპირწონედ სამხარეო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელად გრაფი რუდოლფ სტადიონი დანიშნა. ამავე დროს, პალაცკი ცდილობდა, საკმაოდ წარუმატებლად, შეემცირებინა მზარდი დაძაბულობა ჩეხებსა და გერმანელებს შორის და დაერწმუნებინა ჩეხი მემამულეები, მიეღოთ ლიბერალური კონსტიტუციონალიზმი მათ პრინციპებად. მინი| პალაცკის მიერ დაწერილი სლავური კონგრესის მანიფესტი თუმცა, ძალიან მალე პალაცკიმ მოიპოვა ჩეხეთის ეროვნული მოძრაობის პოლიტიკური ლიდერის სტატუსი, როდესაც პირველად 1848 წლის 8 აპრილს მან ანონიმურად გამოაქვეყნა სტატია Národní noviny-ში, სადაც ამართლებდა, რატომ ვერ მონაწილეობდნენ ჩეხები გერმანიის ეროვნულ გაერთიანებაში. გაგზავნეს თავიანთი წარმომადგენლები ფრანკფურტის პარლამენტში და მაშინვე 1848 წლის 11 აპრილს „წერილი ფრანკფურტში“ მსგავსი მსჯელობით, მან უარყო მოწვევა გამხდარიყო ამ პარლამენტის მოსამზადებელი კომიტეტის წევრი. ფრანკფურტისადმი მიწერილ წერილში პალაცკიმ ასევე განავითარა ავსტრო-სლავიზმის კონცეფცია, იმის გაცნობიერების გარეშე, რომ ავსტრიული სახელმწიფოს იდეა, რომელიც მოიცავს სხვადასხვა თანასწორ ერებს, ეწინააღმდეგება არა მხოლოდ გერმანიის გამაერთიანებელი მოძრაობის ინტერესებს, არამედ პოლონეთისა და უნგრეთის ეროვნულ ძალისხმევას. და უფრო მეტიც, რომ ავსტრო-სლავური კონცეფციის რეალიზება მნიშვნელოვნად შეზღუდავს ჰაბსბურგების დინასტიის პოლიტიკურ გავლენას გერმანიაში.
1848 წლის 10 აპრილს დროებითი გუბერნატორული კომისია გაერთიანდა წმინდა ვაცლავის კომიტეტთან. პალაცკი ასევე გახდა ამგვარად შექმნილი ეროვნული კომიტეტის წევრი. როგორც ეროვნული კომიტეტის ერთ-ერთი წარმომადგენელი, აპრილის ბოლოს ფრანკფურტის კომიტეტის დელეგატებთან ცხარე მოლაპარაკებებშიც მონაწილეობდა. 8 მაისს პალაცკიმ მიიღო საკვირველი შეთავაზება, გამხდარიყო განათლების მინისტრი. ძირითადად შინაგან საქმეთა მინისტრის ფრანც ფილერსდორფის განსხვავებული აზრის გამო ფრანკფურტის პარლამენტის შესახებ. პირიქით, 30 მაისს პალაცკიმ მიიღო ახალი გუბერნატორის ლევ თუნის წინადადება დროებით პროვინციულ მთავრობაში ადგილის დაკავების შესაძლებლობაზე, რათა მხარი დაუჭიროს თუნის ავტონომიურ ძალისხმევას. თუმცა, როდესაც მიხვდა, რომ თუნი ნამდვილად იყო დაინტერესებული ეროვნული კომიტეტის წევრებზე კონტროლის მოპოვებით, ვენის „რევოლუციური“ მთავრობის გავლენისგან თავის დაღწევით და კონტრრევოლუციისთვის ბაზის შესაქმნელად, მან 12 ივნისს დატოვა დროებითი მთავრობა.
ამასობაში პრაღაში დაიწყო სლავური კონგრესისთვის მზადება. თუნი დათანხმდა ამის ორგანიზებას, როდესაც პალაცკიმ გარანტია მისცა, რომ სლავი ხალხები გამოხატავდნენ მხარდაჭერას ჰაბსბურგის მონარქიის მიმართ. თუმცა, პალაცკი არ იყო ძალიან წარმატებული თავის ინტენსიურ მცდელობაში, მოეხდინა კონგრესზე ავსტრო-სლავური ხასიათის შთაბეჭდილების გავლენა, როგორც ჰაბსბურგის მონარქიის გარეთ სლავური ტერიტორიების წარმომადგენლების მნიშვნელოვანი რაოდენობა (განსაკუთრებით საფრანგეთში პოლონეთის ემიგრაციის დელეგატები ან რუსი ემიგრანტი მიხეილ ბაკუნინი) შეიკრიბა პრაღაში, რომელსაც არ ჰქონდა მონარქიის შენარჩუნების ინტერესი. მიუხედავად იმისა, რომ პალაცკიმ კონგრესი 2 ივნისს დაიწყო კონგრესის თავმჯდომარის თანამდებობით, მან ვერ შესთავაზა ისეთი პროგრამა, რომელიც შეძლებდა ცალკეული ერების წარმომადგენლების მრავალფეროვან ინტერესების დაკმაყოფილებას. კონვენცია დასრულდა 12 ივნისს პრაღაში აჯანყების დაწყების გამო.
აჯანყების დროს პალაცკი ცდილობდა კომპრომისით შუამავლობას ამბოხებულებსა და ჯარს შორის და აიძულა რადიკალი სტუდენტები გაეთავისუფლებინათ დატყვევებული გუბერნატორი თუნი. მიუხედავად ზომიერებისა, პალაცკი არ მოერიდა ბრალდებებს იმის თაობაზე, რომ ის იყო რევოლუციური შეთქმულების შემქმნელი და რომ სლავური კონგრესი სინამდვილეში იყო იდეოლოგიური მომზადება სლავების ომისთვის გერმანელების წინააღმდეგ.
რაიხის დეპუტატი
დამფუძნებელი პარლამენტის არჩევნებში ფრანტიშეკ პალაცკი აირჩიეს საარჩევნო ოლქში პრაღა — ქალაქი II და დაიკავა წამყვანი როლი ბოჰემიისა და მორავიის ჩეხ დეპუტატებს შორის. როგორც საკონსტიტუციო ქვეკომისიის წევრმა, მან უკვე 1848 წლის 5 აგვისტოს შეადგინა ავსტრიის კონსტიტუციის პროექტი, რომელიც შეიცავდა ავსტრო-სლავიზმის პრინციპებს და ცდილობდა ეპოვა ბალანსი ცენტრალიზმსა და ფედერალიზმს შორის. პარლამენტის პლენარულ სხდომაზე, ამ წინადადების განხილვის ნაცვლად, უპირატესობა მიენიჭა ბატონობის გაუქმების უფრო აქტუალურ საკითხს. ამასობაში მისი მეუღლე ტერეზია მიმოწერით მოუწოდებდა მას კონსერვატიული სულისკვეთებით არ გამხდარიყო ზედმეტად დემოკრატი ვენაში და გამოთქვა სურვილი, დაეთმო საპარლამენტო მანდატი და მიეძღვნა თავი უფრო უსაფრთხო პროფესიისთვის (ისტორია). პალაცკიმ გააპროტესტა ეს რეკომენდაციები, მაგრამ მეორე მხრივ, 2 სექტემბერს კულტურისა და განათლების მინისტრის შეთავაზება მეორედ უარყო. მინი| XIX საუკუნის შუა ხანები. მარცხნივ [[კრომერჟიჟის არქიეპისკოპოსის სასახლე|არქიეპისკოპოსის ციხე, სადაც დამფუძნებელი კრება იკრიბებოდა.]] ალტ=|მინი| მემორიალური დაფა სახლზე, სადაც პალაცკი ცხოვრობდა დამფუძნებელი კრების დროს. როდესაც 1848 წლის 6 ოქტომბერს ვენაში მორიგმა რევოლუციურმა ტალღამ იფეთქა, ჩეხმა დეპუტატებმა ამჯობინეს ქალაქის დატოვება და 22 ოქტომბერს გამოაქვეყნეს განცხადება, რომ ისინი არ თვლიდნენ პარლამენტის რეზოლუციებს სავალდებულოდ, რადგან ისინი ტერორს აიძულებდნენ რევოლუციონერებს. იგივე განცხადება გაიმეორა პალაცკიმ თავის განცხადებაში 24 ოქტომბერს, რომელმაც ასევე მოითხოვა ასამბლეის დაუყოვნებლივ გადაცემა კრომეჟიჟში, სადაც ფაქტობრივად დაიწყო დამფუძნებელი ასამბლეა 1848 წლის 22 ნოემბერს. განახლებულ ასამბლეაზე პალაცკი ცდილობდა შეექმნა სლავური დეპუტატების კლუბი, მაგრამ მისმა ავსტრო-სლავურმა ორიენტაციამ გალიციელი პოლონელები ძნელად მიიზიდა.
გერმანიასა და ვენაში დიდი გერმანელების ბოლოდროინდელი რევოლუციური წარუმატებლობის გათვალისწინებით, პალაცკიმ შეცდომით მიიჩნია, რომ ავსტრო-სლავიზმს ჰქონდა უპრეცედენტოდ მაღალი შანსი, მოცემულ პირობებში მოეპოვებინა ადგილი. მხოლოდ ნელ-ნელა მიხვდა, რომ ვენის რევოლუციის დამარცხება, უპირველეს ყოვლისა, რეაქციის გამარჯვებას ნიშნავდა, რომ ახალი იმპერატორი ფრანც იოზეფ I მოითმენდა ასამბლეის მოქმედებას სრული აუცილებლობის გამო, და რომ ფელიქს შვარცენბერგის მთავრობა აპირებდა დამოუკიდებლად ემოქმედა. საბოლოოდ, კაჟეტან მაიერის ცენტრალისტურმა წინადადებამ გაიმარჯვა პალაცკის კონსტიტუციის ფედერალისტურ პროექტზე და ამიტომ იმედგაცრუებული პალაცკი თებერვლის დასაწყისში გადადგა საკონსტიტუციო კომიტეტის ვიცე-თავმჯდომარის თანამდებობიდან.
1849 წლის 6 მარტის საღამოს ფრანტიშეკ პალაცკი და სხვა დეპუტატები შეხვდნენ შინაგან საქმეთა მინისტრს ფრანც სტადიონს, რომელმაც აცნობა მათ, რომ მეორე დღეს კრომეჟიჟის ასამბლეა დაითხოვებოდა და სტადიონის კონსტიტუცია გაუქმდებოდა. პალაცკი გაოცებული იყო მოვლენების ასეთი განვითარებით და, ისევე როგორც სხვა ჩეხი პოლიტიკოსები, მან არ იცოდა როგორ მოქცეულიყო ასამბლეის დაშლის შემდეგ, ამიტომ ურჩევდა სიმშვიდის შენარჩუნებას და შემდგომ განვითარებას. ის თავად გაშორდა საზოგადოებრივ ცხოვრებას, რადგან დაიღალა პარლამენტის დარბაზში პოლიტიკური კამათით და სურდა მიეძღვნა თავი ოჯახისა და ისტორიკოსის საქმიანობისთვის, რაც უგულებელყოფილი ჰქონდა ბოლო ერთი წლის განმავლობაში. პირველი მაისის შეთქმულების გამო, პრაღაში ალყის გამოცხადების შემდეგ, პალაცკი დარჩა პრაღის ფარგლებს გარეთ. მინი| ფრანტიშეკ პალაცკი (1855)
უკან დახევა განმარტოებაში
1849 წლის ბოლოსაც კი, ფრანტიშეკ პალაცკი იმედოვნებდა, რომ 1848–1849 წლების რევოლუციური წლების კომფორტი შენარჩუნდებოდა და რომ რეპრესიები მხოლოდ რადიკალ დემოკრატებზე იმოქმედებდა. ფაქტობრივად, ჩეხეთის გუბერნატორმა პალაცკი იმ „კომპრომეტირებულ“ პირთა სიაში შეიყვანა, რომლებსაც პოლიცია აკონტროლებდა. 1850 წლის აგვისტოში ის კვლავ აირჩიეს პრაღის უფრო ფართო საქალაქო კომიტეტში, მაგრამ როდესაც 1851 წლის მარტში ის წინააღმდეგი გამოვიდა ფელიქს შვარცენბერგისთვის საპატიო მოქალაქეობის მინიჭების წინადადებაზე, ხელისუფლებამ აიძულა ის დაეტოვებინა პოლიტიკა. ოფიციალური ზეწოლის გამო, 1852 წლის თებერვალში პალაცკი გადადგა პრაღის ეროვნული თეატრის მშენებლობის კომიტეტის თავმჯდომარის თანამდებობიდან მას შემდეგ, რაც მოაწყო წარმატებული ფონდი თეატრისთვის მიწის შესაძენად. ამგვარად, პალაცკის სურდა თავისი ენერგიის დახარჯვა ჩეხეთის მუზეუმის საქმიანობის განვითარებაში, თუმცა ისეთმა მნიშვნელოვანმა პიროვნებებმა, როგორიც იყვნენ შაფარიკი და ჩელაკოვსკი, უარი თქვეს მონაწილეობაზე აკადემიური ლექსიკონის პროექტში. ალტ=|მინი| ლობკოვიცეს ციხე 1819 წელს პალაცკიმ მომდევნო წლები გაატარა ლობკოვიცეს ციხე-სიმაგრეში, რომელიც ტერეზია პალაცკამ მემკვიდრეობით მიიღო მამის გარდაცვალების შემდეგ, 1852 წელს. სწავლობდა საფრანგეთსა და გერმანიაში, რომლის დროსაც მას ხანდახან დასდევდნენ ავსტრიელი აგენტები. პალაცკი აგრძელებდა მუშაობას თავის ისტორიულ ნაშრომზე.
1858 წელს პალაცკიმ მონაწილეობა მიიღო რიგრის საგანმანათლებლო ლექსიკონზე მუშაობაში, რომლის საავტორო ჯგუფი ასევე შედგებოდა იმ ადამიანებისგან, რომლებიც ბოლო წლებში პოლიტიკური მიზეზების გამო დაშორდნენ პალაცკის (მაგ. ვაცლავ ტომეკი). იმავე წელს მან ასევე გამოაქვეყნა რამდენიმე სტატია, სადაც იცავდა მათ ავთენტურობას ხელნაწერებთან დაპირისპირებაში, რამაც დააახლოვა იგი „სამთავრობო პარტიის“ ზოგიერთ წევრთან (განსაკუთრებით იოზეფ და ჰერმენეგილდ ჟირეჩეკებთან.
მიუხედავად იმისა, რომ პალაცკი დარჩა ნიცაში 1859-1860 წლებში, ის ძირითადად არ აკეთებდა კომენტარს იტალიის ომზე, იგი სკეპტიკურად უყურებდა ავსტრიაში პირობების ლიბერალიზაციის ნიშნებს, პოლიტიკური ინიციატივა თავის სიძეს, რიგერს დაუტოვა. ამაში თავისი როლი ითამაშა ტერეზია პალაცკას მძიმე ავადმყოფობამ, რომელიც გარდაიცვალა ბოჰემიაში დაბრუნების დროს 1860 წლის 18 აგვისტოს.
ჩეხი ერის მამა
ირჟი შტაიფის აზრით, ფრანტიშეკ პალაცკი წარმოიშვა ნეოაბსოლუტიზმის პერიოდიდან, როგორც ჩეხეთის ეროვნული საზოგადოების უდავო მორალური ავტორიტეტი. რადიკალ-დემოკრატებმაც კი უკვე მე-18 საუკუნის 60-იანი წლების დასაწყისში მიანიჭეს მას „ერის მამის“ ტიტული, რომელიც დაუღალავად ასწავლიდა ჩეხ ერს ისტორიას. ბევრმა მუნიციპალიტეტმა ასევე გამოხატა პატივი პალაცკის მიმართ, რამაც მას საპატიო მოქალაქეობა მიანიჭა. უმეტესად არაკრიტიკული პატივისცემის ყველა გამოვლინებამ მაინც განაპირობა პალაცკი ავტორიტეტული გამხდარიყო.
პალაცკის უფლებამოსილება ასევე დაადასტურა იმპერატორმა ფრანც იოზეფ I-მა, რომელმაც 1861 წლის აპრილში დანიშნა იგი არაკეთილშობილური წარმოშობის პირველ ბოჰემად, ლორდთა პალატის უვადო წევრად. მასში პალაცკი აკრიტიკებდა თებერვლის კონსტიტუციას და ამტკიცებდა რეგიონალური ასამბლეების ავტონომიურ უფლებებს, მაგრამ გრძნობდა, რომ მის გამოსვლებს არ ჰქონდა სასურველი პასუხი, ამიტომ 1861 წლის სექტემბერში მან ლორდთა პალატას პასიური წინააღმდეგობა გამოუცხადა და მას აღარ დაბრუნებია. ალტ=|მინი| [[პრაღის ეროვნული თეატრი|ეროვნული თეატრის საძირკვლის ჩაყრა]] პალაცკიმ გაცილებით მეტი კონცენტრირება მოახდინა ჩეხეთის რეგიონალური ასამბლეის წევრებს შორის ლიდერის როლის შენარჩუნებაზე, რომელშიც ის აირჩიეს 1861 წლის არჩევნებში ოთხ ოლქში, ხოლო მანდატი მიიღო კარლინის ოლქში სოფლის მუნიციპალიტეტების კურიაში. რეგიონული ასამბლეის დარბაზში მან წარუმატებლად შეუწყო ხელი საარჩევნო რეფორმას, რომელიც უნდა აღმოფხვრილიყო დისბალანსი ჩეხურ და გერმანულენოვან ოლქებს შორის. ის ასევე იყო ჩართული ჩეხეთის ასოციაციის ცხოვრებაში, კერძოდ 1862 წელს მან დააარსა სვატობორის ასოციაცია, რომლის თავმჯდომარედ 1875 წლამდე მუშაობდა. 1868 წელს მას დაევალა ეროვნული თეატრის საძირკვლის საზეიმო ჩაყრა და იყო ერთ-ერთი წამყვანი გამომსვლელი სხვადასხვა ეროვნულ დღესასწაულებზე, რამაც გამოიწვია მეტსახელი „ერის მამა“.
1867 წელს პალაცკიმ კვლავ დაიცვა მანდატი ჩეხეთის რეგიონალურ ასამბლეაში კარლინის ოლქში, არჩევნების დროს იანვარში და 1867 წლის მარტში. შეხვედრაში არ მონაწილეობის გამო, მას და სხვა ჩეხ დეპუტატებს ჩამოერთვათ მანდატი 1868 წლის სექტემბერში, მაგრამ იგი ხელახლა აირჩიეს 1869 წლის სექტემბერში, ისევე, როგორც 1870 წლის მორიგი არჩევნების დროს. 1872 წლის რეგიონალურ არჩევნებზე ის აირჩიეს ქალაქ კურიაში პრაღა-ნოვე მესტოს რაიონში. მაგრამ ის განაგრძობდა პასიურ ოპოზიციას და პერიოდულად ართმევდნენ მანდატს და ხელახლა ირჩევდნენ 1873 წლის შუალედურ არჩევნებზე 1874, 1875 და 1876 წლის შუალედურ არჩევნებზე.
1865 წელს პალაცკიმ გამოაქვეყნა „Geschichte von Böhmen“-ის ბოლო ტომი, რომელიც მან ამგვარად მოიყვანა 1526 წლამდე. მომდევნო წლებში იგი მკვეთრ ისტორიოგრაფიულ პოლემიკაში ჩაება ჩეხ-გერმანელ ისტორიკოსთა ასოციაციასთან (კონსტანტინე ჰოფლერი, ლუდვიგ შლეზინგერი, იულიუს ლიპერტი), მეორე მხრივ, მან მიიღო ჯილდო Matica slovenská-სგან, კრაკოვისა და ისტორიული საზოგადოებისგან (ლუბლიანა). 1866 წელს მან იმპერატორისგან მიიღო რკინის გვირგვინის II კლასი ორდენი, რომლის საფუძველზეც მას შეეძლო მიეღო კეთილშობილური წოდება, მაგრამ არასოდეს გამოუყენებია ეს უფლება. და ბოლოს, 1868–1875 წლებში მან დაიკავა ჩეხეთის სამეფო დოქტრინების საზოგადოების პრეზიდენტის თანამდებობა. მინი| ტერეზია და ფრანტიშეკ პალაცკების საფლავი ლობკოვიცეში ფრანტიშეკ პალაცკი გარდაიცვალა 1876 წლის 26 მაისს. მისი დაკრძალვა ეროვნულ ტრაგედიად იქცა, რომელსაც ათიათასობით მგლოვიარე ესწრებოდა. მას შემდეგ, რაც ოჯახი გარდაცვლილს დაემშვიდობა, მისი ბალზამირებული ცხედარი ძველი მერიის სხდომათა დარბაზში გადმოასვენეს და 31 მაისს გადაასვენეს იმდროინდელ სასაფლაოზე, ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესიასთან, ლობკოვიცეში, სადაც დაკრძალეს.
პალაცკის ისტორიის ფილოსოფია
მინი| ფრანტიშეკ პალაცკის ძეგლი მისივე სახელობის მოედანზე (პრაღა). მარცხნივ|მინი| იოზეფ ვაცლავ მისლბეკი, ფრანტიშეკ პალაცკის ბიუსტი პალაცკის ვრცელი ისტორიული ნაშრომი ჩეხეთის ისტორიოგრაფიაში ეტაპად იქცა. ისტორიკოსთა მთელ მომავალ თაობებს ფაქტობრივად უნდა განემარტათ საკუთარი თავი მის და მისი კონცეფციის მიმართ მუშაობისას. მისი შემოქმედება არ იყო მხოლოდ ქრონოლოგიურად დალაგებული ისტორიული ფაქტების კრებული. პალაცკის ისტორიის მიხედვით, იგი წარმოადგენდა რეალობის ორგანულ მთლიანობას, რომელიც გადახლართული იყო მთავარ ხაზთან (იდეასთან). სწორედ ამიტომ, როგორც ერთ-ერთმა პირველმა ჩეხმა ისტორიკოსმა, მან დეტალურად შეისწავლა არა მხოლოდ პოლიტიკური ისტორია, არამედ სახელმწიფო სამართლის ისტორია (პოლონელი ისტორიკოსის ვაცლავ ალექსანდრე მაციჟოვსკის გავლენით), სოციალური ისტორია, ხელოვნება, მეცნიერება და ყოველდღიური ცხოვრების ისტორია. ჰეგელის დიალექტიკის გავლენით პალაკიმ ჩეხეთის ისტორიის მთავარ ხაზად მიიჩნია მუდმივი ბრძოლა სლავებსა და გერმანელებს შორის. მან ასევე მიანიჭა გარკვეული მახასიათებლები ამ ორ პრინციპს. გერმანელებისთვის დამახასიათებელი იყო მეწარმეობა, ხელოსნობა, პოლიტიკური ორგანიზებულობა, მაგრამ ასევე აგრესიულობა და რელიგიური სისწრაფე. პირიქით, სლავებს უნდა ჰქონოდათ ტიპიური თანასწორობა, სიმშვიდე, მაგრამ ასევე ანარქიისკენ მიდრეკილება.
მსოფლიო დონეზე, ეს იყო ორი ძალის პოლარობა, რომელიც მუდმივად ახდენდა გავლენას და ეჯახებოდა (ეს ძალები შეიძლება განსხვავებულად გამოითქვას: თავისუფლება — ავტორიტეტი, დემოკრატია — ფეოდალიზმი, მეცნიერება — რწმენა). პალაცკი არ თვლის ორ ძალას შორის ამ ბრძოლას უშედეგოდ, ეროვნულ თუ მსოფლიო დონეზე. პირიქით, მუდმივი დაპირისპირება აფართოებს ჰორიზონტს, არის ახალი იდეების გამრავლების საფუძველი ან შეიძლება გამოიწვიოს დაპირისპირებულთა შერიგება. ამგვარად, პალაკის ინტერპრეტაციამ არსებითად წამოაყენა პრეტენზია პედაგოგიურ და სასწავლო მისიაზე. ჩეხეთის სახელმწიფოებრიობის იდეა, რომელიც ხშირად ებრძოდა გერმანულ ელემენტს, იყო ვალდებულება, რომელიც გადატანილი იყო თაობებს შორის.
მისთვის ჩეხეთის ისტორიის მწვერვალი უდავოდ არის ჰუსიტები, რომლებიც ქმნიან მისი მთავარი შრომის ხერხემალს. უპირველეს ყოვლისა, ის წინა პლანზე აყენებს ჰუსიტების იდეოლოგიურ და სოციალურ შინაარსს, მათ შორის რადიკალურ ფრთას, რომელსაც წარმოადგენენ ჟიჟკა, ჟელივსკი და ტაბორიტები. ამრიგად, იგი გარკვეულ კონტრასტშია მოთავსებული ძველი განმანათლებლობის ისტორიოგრაფიასთან (იუნგმანი ან დობროვსკი), რომელიც ძირითადად თავს იკავებდა ჰუსიტების მიმართ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1798 კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი კატეგორია:XIX საუკუნის ისტორიკოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 26 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1876 კატეგორია:გერმანულენოვანი მწერლები კატეგორია:ჩეხი მწერლები
Eurhopalothrix isabellae
Eurhopalothrix isabellae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eurhopalothrix-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Nouvelle სამზარეულო
მინი|250x250პქ|Nouvelle სამზარეულოს პრეზენტაციის მაგალითი Nouvelle სამზარეულო (ქართ. "ახალი სამზარეულო" ) - სამზარეულოს წარმოდგენა და მიდგომა ფრანგულ სამზარეულოში. განსხვავებით classique სამზარეულოს და ძველი სახით გრან-სამზარეულოსა, nouvelle სამზარეულოს ახასიათებს მსუბუქი, უფრო დახვეწილი კერძები და გაზრდილი აქცენტი პრეზენტაციასა და სერვირებაზე. ამ სტილს პოპულარობა მიანიჭა 1960-იან წლებში კვების კრიტიკოსმა ანრი გოლტმა, რომელმაც გამოიგონა ეს ფრაზა და მისმა კოლეგებმა ანდრე გაიოტმა და კრისტიან მილაუმ რესტორნის ახალ სახელმძღვანელოში, Gault-Millau და Le Nouveau Guide- ში დაამკვიდრეს.
ისტორია
მარჯვნივ|მინი|მენიონი, La nouvelle სამზარეულო (1742) ტერმინი "nouvelle სამზარეულო" რამდენჯერმე იქნა გამოყენებული საფრანგეთის სამზარეულოს ისტორიაში, წარსულის გასუფთავების აღსანიშნავად.
1730–იან და 40–იან წლებში რამდენიმე ფრანგმა მწერალმა ხაზი გაუსვა ტრადიციის დარღვევას და მათ სამზარეულოს „თანამედროვე“ ან „ახალი“ უწოდა. ვინსენტ ლა შაპელმა 1733–1735 წლებში გამოაქვეყნა Cuisinier moderne. მენონის Nouveau de la სამზარეულოს პირველი ტომი გამოვიდა 1739 წელს. სწორედ 1742 წელს შემოიტანა მეონმა ტერმინი nouvelle სამზარეულო, როგორც მისი ახალი ხასიათის მესამე ტომის სათაური. ფრანსუა მარნი მუშაობდა იგივე ტრადიციით.
1880-იან და 1890-იან წლებში ჟორჟ ოგიუსტ ესკოფიეს ზოგჯერ აღწერდნენ ამ ტერმინთან ერთად. მარცხნივ|მინი|ჟაკ ლამელოზის ([[მიშლენის მეგზური|მიშლენის სახელმძღვანელოს სამი ვარსკვლავი) ახალი სამზარეულოს პრეზენტაცია]] თანამედროვე გამოყენება სხვადასხვა ავტორებს მიეწერება: ანრი გოლტს, კრისტიან მილაუს და ანდრე გაოტს, რომლებიც იყენებდნენ ნუაველურ სამზარეულოს პოლ ბოკუსის,  ალენ კაპელის, ჟან და პიერ ტროისგროსების, მიშელ ჯერარდის, სამზარეულოს აღსაწერად. როჯერ ვერგე და რაიმონდ ოლივერი, რომელთაგან ბევრი ოდესღაც ფერნან პუანტის მოსწავლე იყო. პოლ ბოკუსი ამტკიცებდა, რომ გოლტმა პირველად გამოიყენა ეს ტერმინი და აღწერდა ბოკუსესა და სხვა მთავარ მზარეულთა მიერ მომზადებულ საკვებს 1969 წელს "კონკორდის" ავიაკომპანიის პირველი ფრენისთვის.
სტილი, რომელზეც გოლტმა და მილაუმ დაწერეს, იყო რეაქცია ესკოფიეს მიერ "მართლმადიდებლობაში" განთავსებული ფრანგული სამზარეულოს კლასიკის მსგავსი. ისინი კერძების შექმნისას უფრო მეტი სიმარტივისა და ელეგანტურობისკენ მოუწოდებენ, nouvelle სამზარეულოს არ წარმოადგენს სამზარეულოს minceur ("წვრილი მომზადება"), რომელიც მიშელ გირარდმა შექმნა სპა საკვების სახით. გამოითქვა ვარაუდი, რომ მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ახალი სამზარეულოს შექმნაში, როცა ცხოველური ცილების ნაკლები მომარაგება გერმანიის ოკუპაციის დროს მისთვის ბუნებრივი მოვლენა გახადა.
"ფორმულა"
მინი|Scallop gastrique გოლტმა და მილაუმ "აღმოაჩინეს ფორმულა", რომელიც შეიცავს ამ ახალი სტილის სამზარეულოს ათ მახასიათებელს. იდენტიფიცირებული ათი მახასიათებელი იყო:
1. უარი ზედმეტ გართულებაზე სამზარეულოში.
3. კერძები მზადდებოდა უახლესი ინგრედიენტებით.
4. დიდ მენიუებზე უარი თქვეს უფრო მოკლე მენიუს სასარგებლოდ.
5. ხორცის ძლიერ მარინადებს აღარ იყენებდნენ.
6. მძიმე სოუსები, როგორიცაა ესპანოლი და ბეშამელი, შეცვალა ახალი მწვანილებით, მაღალი ხარისხის კარაქით, ლიმონის წვენით და ძმრით.
7. რეგიონალური კერძები სამზარეულოს კლასიკის ნაცვლად "შთაგონების" კერძებით სეიცვალა.
8. გამოიყენეს ახალი ტექნიკა და ხშირად იყენებდნენ თანამედროვე სხვადასხვა აღჭურვილობას; მაგ. მიკროტალღური ღუმელები.
9. შეფ-მზარეულები დიდ ყურადღებას აქცევდნენ სტუმრების დიეტურ საჭიროებებს.
10. შეფები ძალიან გამომგონებლები იყვნენ და შექმნეს ახალი კომბინაციები და დაწყვილებები.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგული სამზარეულო
პრინს-პატრიკის კუნძული
thumb|right|200px|კუნძულ პრინც-პატრიკის სატელიტური ფოტო.
ვიქტორიას ეროვნული მუზეუმი
ვიქტორიას ეროვნული გალერეა - ხელოვნების მუზეუმი მელბურნში, ვიქტორიაში, ავსტრალიაში. დაფუძნდა 1861 წელს და ავსტრალიის უძველესი და ყველაზე ხშირად მონახულებადი სამხატვრო მუზეუმია.
ვიქტორიას ეროვნული გალერეის კოლექციები ორ ცენტრში ინახება: გალერეის საერთაშორისო ცენტრი მელბურნის სამხრეთ სანაპიროზე, მელბურნის ხელოვნების უბანში მდებარეობს, ხოლო იან პოტერის ცენტრი ფედერაციის მოედნის მახლობლად. საერთაშორისო ცენტრის შენობა როი გრაუნდს ეკუთვნის. იგი 1968 წელს გაიხსნა. შენობა მარიო ბელინის მიერ განხორციელებული რესტავრაციის შემდეგ ხელახლა გაიხსნა 2003 წელს. აქ გალერეის საერთაშორისო სამხატვრო კოლექციებია დაცული და ვიქტორიის კულურული მემკვიდრეობის რეგისტრშია შეტანილი. იან პოტერის ცენტრი Lab Architecture Studio-ის მიერაა აგებული და 2002 წელს გაიხსნა. ცენტრში ავსტრალიური ხელოვნების კოლექციაა დაცული.
XIX საუკუნე
1850 წელს პორტ ფილიპის რაიონმა ახალი სამხრეთ უელსისგან გამოყოფის უფლება მიიღო და 1851 წლის 1 ივლისს ოფიციალურად ვიქტორიას კოლონია გახდა. ვიქტორიას ოქროს ციებ-ცხელების დროს ვიქტორია ავსტრალიის უმდიდრესი კოლონია გახდა, ხოლო მისი დედაქალაქი, მელბურნი, უმდიდრესი და უდიდესი ქალაქი. მელბურნის სწრაფი ზრდის შესაბამისად, საჯარო სამხატვრო გალერეის დაარსება გადაწყდა. 1859 წელს ვიქტორიას მთავრობამ ნამუშევრების შესაძენად 2000 გირვანქა სტერლინგი გამოყო. ნამუშევრები ხელოვნების მუზეუმში გამოფინეს, რომელიც 1861 წლის მაისში გუბერნატორმა ჰენრი ბარკლიმ გახსნა. მუზეუმი სვონსტონის ქუჩაზე, საჯარო ბიბლიოთეკის (დღეს ვიქტორიას სახელმწიფო ბიბლიოთეკა) სამხრეთ ფრთაში იყო განთავსებული. 1860-იან წლებში ბრიტანელი და ვიქტორიანული ხანის მხატვრების ორიგინალი ნამუშევრების შესაძენად გამოიყო. ეს ნამუშევრები პირველად 1864 წლის დეკემბერში ახლად გახსნილ სურათების გალერეაში გამოიფინა, რომელიც 1882 წლამდე საჯარო ბიბლიოთეკის დაქვემდებარებაში იყო.
1867 წელს გალერეასთან დაკავშირებული ვიქტორიას სამხატვრო სკოლის ეროვნული გალერეა გაიხსნა, რომელიც 1910 წლამდე ავსტრალიაში აკადემიურ სამხატვრო სფეროში წამყვანი ცენტრის ფუნქციას ასრულებდა. 1874 წლის 24 მაისს საჯარო ბიბლიოთეკაში მაკარტურის გალერეა გაიხსნა, მომდევნო წელს კი, სამხატვრო მუზეუმს სახელი გადაერქვა და ვიქტორიას ეროვნული გალერეა ეწოდა.
1887 წელს ბუველოს გალერეა (შემდეგში სვინბარნის დარბაზი) სხვა სამხატვრო სკოლსის სტუდიებთან ერთად გაიხსნა. 1892 წელს ორი გალერეა: სთოველის (დღევანდელი კოვენის) და ლა-ტრობეს გალერეა.
XX საუკუნე
გალერეის კოლექციებში ნაჩუქარი და შეძენილი ნამუშევრები შედის. Felton Bequest ალფრედ ფელტონის მიერ დაარსდა და ვიქტორიას ეროვნული გალერეისთვის ნამუშევრების შეძენას ისახავდა მიზნად. 1904 წლიდან 15 000-ზე მეტი ნამუშევარი შეიძინეს.
1943 წელს შტატის მთავრობამ გალერეის ახალი შენობისთვის ადგილი შეარჩია - მდინარე იარას სამხრეთით. 1960 წლის თებერვალში შენობისთვის 3 მილიონი გირვანქა სტერლინგი გამოიყო, არქიტექტორად კი როი გრაუნდსი დასახელდა. 1962 წელს როი გრაუნდსი მის პარტნიორებს გამოეყო და გალერეისთვის St Kilda Road-ის ქუჩა შეარჩია. მშენებლობა 1967 წლის დეკემბერში დამთავრდა. მომდევნო წლის 20 აგვისტოს პრემიერმა ჰენრი ბოლტმა გალერეა ოფიციალურად გახსნა.
1997 წელს შენობის რესტავრაციის უფლება მარიო ბელინიმ მიიღო. პროექტის ღირებულებამ 161.9 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. რესტავრაციის დროს ახალი გალერეები შეიქმნა, მხოლოდ დიდი დარბაზი, ცენტრალური ეზო და ექსტერიერი დარჩა ხელუხლებელი.
აზიური ხელოვნება
ვიქტორიას ეროვნულ გალერეაში აზიური ხელოვნების ნიმუშების შეგროვება დაარსებიდან ერთი წლის შემდეგ, 1862 წელს დაიწყეს, როდესაც გალერეას ფრედერიკ დალგეტიმ ორი ჩინური თეფში საჩუქრად გადასცა.
ავსტრალიური ხელოვნება
ვიქტორიას ეროვნული გალერეის ნახატების კოლექციაში შესულია ავსტრალიელი აბორიგენების ხელოვნების, ავსტრალიური კოლონიური ხელოვნების, ავსტრალიელი იმპრესიონისტების, XX საუკუნის, მოდერნისტული და თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშები და არტეფაქტები. ავსტრალიური ხელოვნების პირველი კურატორი ბრაიან ფაინმორი იყო 1960 წლიდან 1975 წლამდე.
1880-იან წლებში მელბურნის გარეუბნებში ჰაიდელბერგის სკოლა (ასევე ცნობილი როგორც ავსტრალიური იმპრესიონიზმი) ჩამოყალიბდა. ვიქტორიას ეროვნულ გალერეაში ამ მიმდინარეობის მთავარი ნამუშევრებია დაცული, მათ შორის: ტომ რობერტსის ვერძების გაპარსვა (1890), არტურ სტრიტონის მეწამული შუადღის გამჭვირვალე ძალა (1896) და ფრედერიკ მაკკუბინის პიონერი (1904).
ნამუშევრები
საერთაშორისო ხელოვნება
ვიქტორიას ეროვნული გალერეის საერთაშორისო ხელოვნების კოლექცია ნახატებს, მოდისა და ტექსტილის ნიმუშებს, ფოტოებს, ჩანახატებს, დეკორატიული ხელოვნების ნიმუშებს, ევროპული, აზიური, მესოამერიკული, წყნაროკეანური ხელოვნების ნიმუშებს, სკულპტურებს, ანტიკვარებსა და თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშებს მოიცავს. კოლექციაში შედის ძველ ოსტატთა ნამუშევრები, ბერძნული ვაზები, ეგვიპტური არტეფაქტები და ევროპული კერამიკის ნიმუშები. საერთაშორისო კოლექცია ავსტრალიის ხელოვნების ყველაზე მეტ ნამუშევარს მოიცავს.
ვიქტორიას ეროვნული გალერეის საერთაშორისო კოლექციის ერთ-ერთი გამორჩეული ექსპონატია ოგიუსტ როდენის მოაზროვნე, რომელიც 1884 წლის თარიღდება. გალერეაში დაცულია დოსო დოსის ნახატი, რომელიც 1515 წლით თარიღდება და ლუკრეცია ბორჯიაას ერთადერთი გამოსახულებაა, რომელიც მის სიცოცხლეში შეიქმნა.
ნამუშევრები
სქოლიო
კატეგორია:სამხატვრო მუზეუმები და გალერეები მელბურნში კატეგორია:მელბურნის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:შენობა-ნაგებობები მელბურნში კატეგორია:1968 წელს აგებული შენობა-ნაგებობები კატეგორია:მოდერნისტული არქიტექტურა ავსტრალიაში კატეგორია:1861 წელს დაარსებული სამხატვრო მუზეუმები კატეგორია:ავსტრალიის ეროვნული მუზეუმები
აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტების სია
დღემდე აშშ-ს ჯონ ადამსიდან მაიკ პენსამდე 48 ვიცე-პრეზიდენტი ჰყავდა. თავიდან ვიცე-პრეზიდენტი ხდებოდა ის პიროვნება, ვინც ამომრჩეველთა კოლეგიის ხმებში მეორე ადგილს დაიკავებდა. თუმცა 1800 წლის არჩევნებში ტომას ჯეფერსონის და აარონ ბურის მიერ თანაბარი ხმების მოპოვების გამო პრეზიდენტის ვინაობა წარმომადგენელთა პალატამ გადაწყვიტა. რათა მომავალში ასეთი შემთხვევები თავიდან აეცილებინათ კონსტიტუციაში მე-12 შესწორება შეიტანეს. ამ შესწორებით დღევანდელი სისტემა შეიქმნა, სადაც ამომრჩევლები ვიცე-პრეზიდენტს ცალკე აძლევენ ხმას.
კონსტიტუციაში 25-ე შესწორებამდე ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა გამოთავისუფლების შემთხვევაში მომავალ არჩევნებამდე ვაკანტური რჩებოდა. კონსტიტუციის შესწორებამდე ასეთი 16 შემთხვევა მოხდა:7 გარდაცვალების, 1 თანამდებობიდან გადადგომის და 8 პრეზიდენტის პოსტის დაკავების გამო. ამ შესწორებით ვაკანტურ პოსტზე ახალ ვიცე-პრეზიდენტს პრეზიდენტი ნიშნავს და კონგრესის ორივე პალატა ამტკიცებს. ამის მიხედვით ორი ვიცე-პრეზიდენტია დანიშნული ჯერალდ ფორდი 1973 წელს და ნელსონ როკფელერი 1974 წელს.
დღემდე ვიცე-პრეზიდენტები 21 შტატიდან იყვნენ. ნახევარზე მეტი ხუთი შტატიდან იყო: ნიუ-იორკი (11), ინდიანა (6), მასაჩუსეტსი (4), კენტუკი (3) და ტეხასი (3). ვიცე-პრეზიდენტთა უმრავლესობამ პოსტი 50-60 წლის ასაკში დაიკავა და უმეტეს მათგანს პოლიტიკური გამოცდილება ჰქონდა, ვიდრე თანამდებობას დაიკავებდა.
ოქრომჭედლიშვილი
საკუთარი სახელი ოქრომჭედლიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
.mn
.mn — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) მონღოლეთისთვის.
სტოკჰოლმის თეოლოგიის სკოლა
სტოკჰოლმის თეოლოგიის სკოლა (შვედ Teologiska Högskolan i Stockholm) ესაა სტოკჰოლმში მდებარე თეოლოგიის დამოუკიდებელი სკოლა; შვედეთი. სპონსორდება ორი თავისუფალი ეკლესიის მიერ: შვედეთის ბაპტისტთა გაერთიანებისა და შვედეთის თანხმობის მისიის საყდრის მიერ.
ოქრომჭედლიშვილი
კატეგორია:ქართული გვარები
სტოკჰოლმის თეოლოგიის სკოლა
ინსტიტუტი აკრედიტებულია შვედეთის უმაღლესი განათლების ეროვნულ სააგენტოში და უფლებამოსილია ბაკალავრის ხარისხი გასცეს.
.mn
რესურსები ინტერნეტში
mn კატეგორია:კომუნიკაციები მონღოლეთში
სტოკჰოლმის თეოლოგიის სკოლა
რესურსები
კატეგორია:შვედეთის უმაღლესი სასწავლებლები კატეგორია:სტოკჰოლმი
.mn
რესურსები ინტერნეტში
Toppdomän
გლადკიხი (ბაშკირეთი)
გლადკიხი  (Гладких; Гладких) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 77 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 152 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:დუვანის რაიონის სოფლები
You're Going to Lose That Girl
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Help!, რომელიც გამოვიდა 1965 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1965 წლის სიმღერები
ენქი
thumb|right|ენქი ენქი, ეა — შუმერ-აქადურ მითოლოგიაში ერთ-ერთი უმთავრესი ღვთაება. ის არის აბზუს ხელმწიფე და აგრეთვე სიბრძნის და ღვთაებრივი მე ძალების ხელმწიფე. იგი აგრეთვე ითვლებოდა შინაური საქონელისა და მარცვლეულის შემქმნელად, მსოფლიო წესრიგის დამფუძნებლად. ერთ-ერთი მითი მოგვითხრობს, რომ ენქიმ გაანოყიერა მიწა და „ქალაქების და ერებს ბედი განსაზღვრა“. მან შექმნა თოხი, ბარი და აგურის ფორმა, შექმნა ცხოველები და მცენარეები. მან გადასცა ცხოველები და მცენარეები მთის მეფე სამუკანს, ხოლო სამხეცოები გადასცა დიმუზოს. ენქი ასევე ითვლება მებაღეობის, მებოსტნეობის, მეაბრეშუმეობის და ბალახებით მკურნალობის შემქმნელად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი შუამდინარეთის მითოლოგია კატეგორია:შუმერული მითოლოგია კატეგორია:სიბრძნის ღვთაებები
სუზანა ვიეირა
სუზანა ვიეირა (Suzana Vieira, დ. 23 აგვისტო, 1942) — ბრაზილიელი მსახიობი.
ბიოგრაფია
სონია მარია ვიეირა გონსალვესი (Sônia Maria Vieira Gonçalves) სან-პაულუში, დიპლომატების ოჯახში დაიბადა. სუზანამ კარგი განათლება მიიღო; თავდაპირველად ბალერინობა სურდა, თუმცა მოგვიანებით გეგმები შეცვალა და კინოში წავიდა. მისი სატელევიზიო დებიუტი 1962 წელს შედგა. პირველად რეჟისორ რეისა კარდოზუზე იქორწინა, მაგრამ ქორწინება ვერ შედგა და წყვილი ერთმანეთს დაშორდა. ამ ქორწინებიდან მას ვაჟი როდრიგო დარჩა. მეორე ქმარი პროდიუსერი იყო. მათ ადრევე გადაწყვიტეს განშორება, მაგრამ მოგვიანებით გადაიფიქრეს. ამის მიუხედავად, ბრაზილიელი მსახიობი მაინც დგამს კიდევ ერთ ნაბიჯს და 2006 წელს თავისზე 28 წლით უმცროს პოლიციელს მარსელო სილვუს მიჰყვება. მათ ერთმანეთი ფესტივალზე გაიცნეს იმავე წელს. ბოლო ქორწინება დიდი სკანდალით დასრულდა, სუზანამ აღმოაჩინა, რომ მეუღლე ღალატობდა. 2008 წლის 11 დეკემბერს კი მარსელო გარდაცვლილი იპოვეს. მიზეზად კოკაინის ჭარბდოზირება სახელდება.
საინტერესო ფაქტები
სუზანა იმავე დღეს არის დაბადებული (თუმცა რამდენიმე წლით ადრე), რა დღესაც მისი კოლეგა გლორია პირესი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:ბრაზილიელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო
სველსაფენი
სველსაფენი — სამკურნალო პროცედურა, ავადმყოფურ პროცესზე ადგილობრივი ტემპერატურული ან მედიკამენტური ზემოქმედებისათვის. სველსაფენისთვის იყენებენ ცხელ ან ცივ წყალს, მცენარეთა წყლიან გამონაწვლილს ან სამკურნალო ნივთიერებათა ხსნარებს. ამ სითხეებში დასველებული დოლბანდის, სუფთა ტილოს ან სხვა ქსოვილის ნაჭერს, ან კიდევ ჰიგრისკოპულ ბამბას ადებენ სხეულის დაზიანებულ ნაწილზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:მედიცინა
მიხეილ ბატონიშვილი
გიორგი XII-ის ხანმოკლე მეფობის დროს ახალგაზრდა მიხეილს თავისი თანატოლებისგან ჩამოყალიბებია ქვეითთა მუდმივი სამხედრო რაზმი, რომელიც იმდროინდელი რუსული არმიის სტანდარტებით იწვრთნებოდა. საქართველოში მყოფი რუსეთის ჯარის მეთაური გენერალი ივანე ლაზარევი მიხეილს მეფე გიორგის მეორე ქორწინებიდან შეძენილი შვილებიდან ყველაზე პერსპექტიულად თვლიდა. ბევრი სხვა ბატონიშვილისგან განსხვავებით, მიხეილი არ შეეწინააღმდეგა 1801 წელს რუსეთის მიერ ქართლ-კახეთის ანექსიის შემდეგ სამეფო სახლის წევრების საქართველოდან გადასახლების ბრძანებას. ამისთვის წმ. ანას I ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა, ყოველწლიური პენსია დაენიშნა და საქართველოს მონახულების უფლება მიეცა. ცხოვრება უმეტესად რუსეთში გაატარა. 1827 წელს მოსკოვში მიხეილი მოინახულა ქართველ შეთქმულთა ერთ-ერთმა ლიდერმა ფილადელფოს კიკნაძემ. იგი რამდენჯერმე იხსენიება 1832 წლის შეთქმულების საგამომძიებლო მასალებში, თუმცა მასში პირდაპირი მონაწილეობა არ მიუღია. 1859-1860 წლებში რუსეთის მთავრობის ე. წ. განსაკუთრებული კომისიის წევრი იყო. მფარველობას უწევდა და ეხმარებოდა რუსეთში მყოფ ქართველ სტუდენტებს, მ. შ., ი. ხელაშვილსა და გ. ქიქოძეს. თანამედროვეთა დახასიათებით მიხეილი გონიერი, განათლებული, თავმდაბალი და ქველმოქმედი ყოფილა. ცოლ-შვილი არ ჰყოლია. გარდაიცვალა პეტერბურგში. დაკრძალულია ალექსანდრე ნეველის ლავრის ოქროპირის მონასტერში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1783 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1862 კატეგორია:ქართლ-კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ქართველი ქველმოქმედები
2002 წელი მუსიკაში
აშშ-ს წლის 10 ყველაზე გაყიდვადი ალბომი
კატეგორია:2002 წელი მუსიკაში
რაიან ჯოუნსი (მრავალმნიშვნელოვანი)
რაიან ჯოუნსი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თხუთმეტი წლის კაპიტანი
„15 წლის კაპიტანი“ (Un capitaine de quinze ans) — ფრანგი მწერლის, ჟიულ ვერნის სათავგადასავლო რომანი. პირველად გამოიცა 1878 წელს საფრანგეთში.
15 წლის კაპიტანი
„15 წლის კაპიტანი“ ჟიულ ვერნის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ნაწარმოებია. პირველად 1878 წელს გამოქვეყნდა „გართობისა და აღზრდის ჟურნალში“ და იმავე წელს ცალკე წიგნადაც გამოიცა.
სიუჟეტი
რომანში მოთხორბილია ხომალდ „პილიგრიმის“ მგზავრების ფათერაკებით სავსე თავგადასავალი. მოქმედება ვითარდება 1873 წლის თებერვლიდან ივლისის ბოლომდე. რომანის გმირებს, დიკ სენდს, მისის უელდონსა და მათ მეგობრებს თავს ატყდებათ ათასგვარი განსაცდელი ღია ზღვაში, აფრიკის ტროპიკულ ტყეებსა თუ მონებით მოვაჭრეთა ბანაკში. მთავარი გმირი, 15 წლის, ობოლი დიკ სენდია, რომლის თავგანწირვამ, მეგობრებისადმი უსაზღვრო სიყვარულმა, სიმამაცემ, შეუპოვრობამ, სამართლიანობამ და კეთილშობილებამ, რომანის გმირებს მრავალი განსაცდელი გადაატანინა და დიკ სენდი მკითხველის ერთ-ერთ უსაყვარლეს გმირად აქცია.
თემა
წიგნში წამოჭრილი მოვლენები ეხება სხვადასხვა საკითხებს, მათ შორის ენტომოლოგიის აღმოჩენას. „15 წლის კაპიტანი“ დაიწერა იმ დროს, როდესაც ევროპის ქვეყნების ხელისუფალნი, ერთმანეთს ექიშპებოდნენ აფრიკის იმ ნაწილის მიტაცებაში, რომელშიც ვითარდება მოვლენები. მწერალი ნათლად ხატავს მონათვაჭრობის საშინელებებს. პორტუგალიის კოლონიები: ანგოლა და მოზამბიკი მონათვაჭრობის მთავარი ცენტრები იყო. ისინი აწვდიდნენ ზანგ მონებს უპირატესად ჩრდილოეთსა და სამხრეთ ამერიკას, აგრეთვე აზიისა და აღმოსავლეთის ქვეყნებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1878 წლის რომანები კატეგორია:სათავგადასავლო რომანები კატეგორია:ფრანგული რომანები კატეგორია:ჟიულ ვერნის რომანები
Eurhopalothrix jennya
Eurhopalothrix jennya — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eurhopalothrix-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პოჟარევაცის თემი
პოჟარევაცის თემი (Пожаревац) — თემი სერბეთში, შედის ბრანიჩევის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 75 059 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 156 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 482 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პოჟარევაცი. პოჟარევაცის თემი შედგება 27 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 17.9 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
ოქსიდი
ოქსიდი (ჟანგი) — ქიმიური ელემენტისა და ჟანგბადის ნაერთი, სადაც ჟანგბადი უერთდება მხოლოდ ნაკლებად ელექტროუარყოფით ელემენტებს. ქიმიური ელემენტი - ჟანგბადი (O), ელექტროუარყოფითობით მეორეა ფთორის შემდეგ, ამიტომაც ოქსიდებს ქმნიან თითქმის ყველა ელემენტი. გამონაკლისს წარმოადგენს ჟანგბადის დიფთორიდი OF2.
ოქსიდები მეტად გავრცელებული ნაერთია დედამიწის ქერქში და სამყაროში საერთოდ. ასეთი შენაერთების მაგალთს წარმოადგენს: ჟანგი, წყალი, ქვიშა, ნახშირორჟანგი, მთელი რიგი საღებავები. ოქსიდებად იწოდება მთელი რიგი მინერალებისა, სადაც ჟანგბადთან უმთავრესად ლითოენიბია შეერთებული. ოქსიდები გვხვდება სამივე აგრეგატულ მდგომარეობაში და აქვთ სხვადასხვა ფერი.
შენაერთები რომლებიც შეიცას ჟანგბადის ერთმანეთთან შეერთებულ ატომებს, ეწოდება პეროქსიდები (ზეჟანგი) და სუპეროქსიდები. ისინი ოქსიდების კატეგორიას არ მიეკუთვნებიან. thumb|ქრომის ოქსიდი(III)thumb|ტყვიის ოქსიდი (სურიკი) Pb3O4)
კლასიფიკაცია
ქიმიური თვისებების მიხედვით განასხვავებენ:
არამეტალები, ჰალოგენების გამორიცხვით, მეტნაკლებად უერთდებიან ჟანგბადს და წარმოქმნიან ოქსიდებს. ჰალოგენების ოქსიდები არაპირდაპირი გზით მიიღება. როგორც ცნობილია, არა მეტალების უმეტესობას ცვლადი ვალენტობა ახასიათებს. თითოეულ არამეტალს ერთი კი არა რამდნეიმე ოქსიდი აქვს. მაგ. ნახშირბადს ორი (CO და CO2) გოგირდს ორი (SO2, SO3), აზოტს ხუთი (N2O, NO, N2O3 NO2, N205) და ა.შ. ოქსიდებში მკაფიოდ იჩენს თავს არამეტალების თვისებები და მათი პერიოდულობა. მაგალითისათვის ავიღოთ მესამე პერიოდის არამეტალების უმაღლესი ოქსიდები: SiO2, P2O5, SO3, Cl2O7
დაბალვალენტიანი ოქსიდები თითქმის არ ურთიერთქმედებენ წყალთან, ამიტომაც უწოდებენ მათ განურჩეველს ანუ მარილარწარმომქმნელებს: CO, N2O, NO, H2O.
განვიხილოთ ფტორის ნაერთი ჟანგბადთან. ამ ოქსიდის მისაღებად ფტორს ატარებენ ტუტის სუსტ ხსნარში: 2NaOH+2F2=2NaF+H2O+F2O მხოლოდ ამ ნაერთში ავლენს ჟანგბადი დადებით დაჟანგვის ხარისხს, რადგან ელექტრონული წყვილები, რომელებიც ამყარებენ ქიმიურ ბმას ფტორსა და ჟანგბადს შორის, გადანაცვლებულია უფრო აქტიური ფტორისაკენ. ფტორს უფრო მეტი ელექტროუარყოფითობა ახასიათებს ვიდრე ჟანგბადს.
ახლა განვიხილოთ სილიციუმის ორჟანგი (ოქსიდი). სილიციუმის ოქსიდი აირადი ნახშიროჟანგისაგან განსხვავებით მყარი, მტკიცე და ძნელად ლღობადია (ლღვება 17130). მის მიზეზია სილიციუმის ოქსიდის კრისტალის განსაკუთრებული აღნაგობა. სილიცუმის თითოეული ატომი დაკავშირებულია არა ორ ატომ ჟანგბადთან, როგორც CO2-ის მოლეკულაში, არამედ ოთხ ატომთან ვღებულობთ მტკიცე სტრუქტურას. ამ მიზეზით სილიციუმის ოქსიდი არ იხსნება წყალში, სილიციუმმჟავა კი ამ ოქსიდზე რომ რეაგირებს და არა პირდაპირდაპირი გზით იღებენ, შედგება არა ცალკეული H2SIO3. მოლეკულისაგან, არამედ ნაწილობრივ ინარჩუნებს სილიციუმის ოქსიდის ბადისებურ სტრუქტურას ამიტომაც სილიციუმის მჟავა სხვა მინერალური მჟავებისაგან განსხვავებით არ იხსნება წყალში, არ არის სითხე და არააქროლადია.
ამულიუსი
ამულიუსი (ლათ. Amulius) — რომაულ მითოლოგიაში ალბა-ლონგას მეფე, ენეასის შთამომავალი.
ოქსიდი
ნომენკლატურა
ძალიან ხშირად გამოიყენება ოქსიდების სხვა სახელწოდება ჟანგბადის ატომების რაოდენობის მიხედვით. ჟანგბადის ერთი ატომის დროს - მონოოქსიდი, ორი ატომის დროს — დიოქსიდი ან ორჟანგი, სამი ატომის დროს — ტრიოქსიდი ან სამჟანგი და ა.შ. მაგალითად: ნახშირბადის მონოქსიდი CO, ნახშირბადის დიოქსიდი СО2, გოგირდის ტრიოქსიდი SO3.
ამულიუსი
ამულეუსმა წაართვა თავის უფროს ძმას ნუმიტორს ძალაუფლება და ამოწყვიტა მისი ვაჟები, ხოლო ერთადერთი ქალიშვილი რეა სილვია აქცია ვესტას ქურუმად. რეა სილვიამ მარსთან კავშირით დაბადა რომულუსი და რემუსი, ამულიუსმა ბრძანა მსისი ჩამოხრჩობა და ბავშვების ტიბრში გადაყრა, მაგრამ ისინი მარსმა გადაარჩინა. როდესაც ბავშვები გაიზარდნენ, მოკლეს ამულიუსი და ტახტი კვლავ ნუმიტორს დაუბრუნეს.
ოქსიდი
ნომენკლატურა
ასევე გავრცელებულია ისტორიულად ჩამოყალიბებული ტრივიალური სახელწოდებები, მაგ. გოგირდის ანჰიდრიდი SO3 და ა.შ.
ამულიუსი
კატეგორია:რომაული მითოლოგია კატეგორია:მითური მეფეები
Amulius
ოქსიდი
ქიმიური თვისებები: ფუძე ოქსიდები
ფუძე ოქსიდები არ ურთიერთქმედებენ ფუძეებთან
1. ფუძე ოქსიდი + მჟავა = მარილი + წყალი CuO + H2SO4 = CuSO4 + H2O
შენიშვნა: ორთოფოსფორის ან ძლიერი მჟავა.
2. ძლიერფუძიანი ოქსიდი + წყალი = ტუტე
CaO + H2O = Ca(OH)2
3. ძლიერფუძიანი ოქსიდი + მჟავა ოქსიდი = მარილი
CaO + Mn2O7 = Ca(MnO4)2 Na2O + CO2 = Na2CO3
4. ფუძე ოქსიდი + წყალბადი = ლითონი+ წყალი
CuO + H2 = Cu + H2O
შენიშვნა: ლითონების უმეტესობა უფრო აქტიურია ვიდრე წყალბადი. მეტალთა აქტიურობის მწკრივი
ქიმიური თვისებები: მჟავა ოქსიდები
მჟავა ოქსიდები არ ურთიერთქმედებენ მჟავებთან.
1. მჟავა ოქსიდი + წყალი = მჟავა
SO3 + H2O = H2SO4
ზოგიერთი ოქსიდი მაგ. SiO2, წყალთან საერთოდ არ რეაგირებს, ამიტომ მათ მჟავებს პირდაპირი ხერხით ვერ იღებენ.
2. მჟავა ოქსიდი + ფუძე ოქსიდი = მარილი CO2 + CaO = CaCO3
3. მჟავა ოქსიდი + ფუძე = მარილი + წყალი
SO2 + 2NaOH = Na2SO3 + H2O
CaCO3 + CO2 + H2O = Ca(HCO3)2
4. არა აირადი ოქსიდი + მარილი 1 = მარილი 2 + აირადი ოქსიდი
SiO2 + Na2CO3 = Na2SiO3 + CO2↑
ქიმიური თვისებები: ამფოტერული ოქსიდები
,, ამფოტეროს" ბერძნული სიტყვაა და ნიშნავს ,,ორმაგს"
ჰიდროქსიდი/ ოქსიდი, რომელიც ურთიერთქმედებს როგორც მჟავასთან, ისე ტუტესთან, ამფოტერული ეწოდება.
ZnO + 2KOH + H2O = K2[Zn(OH)4] (წყლის ხსნარში) ZnO + CaO = CaZnO2 (შედნობის დროს)
ოქსიდების მიღება
1. ელემენტარული ნივთიერებების (ინერტული აირების, ოქროს და პლატინას გარდა) ჟანგბადთან ურთიერთქმედებით:
2H2 + O2 = 2H2O
2Cu + O2 = 2CuO
ტუტე ლითონების ჟანგბადში წვის დროს (გარდა ლითიუმისა, ასევე სტრონციუმისა და ბარიუმისა რადგან წარმოიქმნება პეროქსიდები და ზეპეროქსიდები ):
2Na + O2 = Na2O2
K + O2 = KO2
2. ბინარული ნაერთების მოწვა ან წვა ჟანგბადში:
4FeS2 + 11O2 = 2Fe2O3 + 8SO2↑
CS2 + 3O2 = CO2 + 2SO2
2PH3 + 4O2 = P2O5 + 3H2O
3. მარილების თერმული დაშლა:
CaCO3 = CaO + CO2↑
2FeSO4 = Fe2O3 + SO2↑ + SO3↑
4. ფუძეების ან მჟავეების თერმული დაშლა:
2Al(OH)3 = Al2O3 + 3H2O↑
4HNO3 = 4NO2↑ + O2↑ + 2H2O 5. დაბალი ოქსიდების დაჟანგვა მაღალში და მაღალი ოქსიდების აღდგენა დაბალით:
4FeO + O2 = 2Fe2O3
Fe2O3 + CO = 2FeO + CO2↑
6. ზოგიერთი ლითონების ურთიერთქმედება წყალთან მაღალი ტემპერატურის პირობებში:
Zn + H2O = ZnO + H2↑
7. მარილების ურთიერთქმედება მჟავა ოქსიდებთან კოქსის წვისა და აირადი ოქსიდის გამოყოფის თანაობისას:
Ca3(PO4)2 + 3SiO2+ 5C = 3CaSiO3 + P2O5↑ + 5CO
8. ლითონების ურთიერთქმედება მჟავეებთან:
Zn + 4HNO3(კონც.) = Zn(NO3)2 + 2NO2↑ + 2H2O
9. წყალწამრთმევი ნივთიერებების მოქმედება მჟავეებთან და მარილთან:
2KClO4 + H2SO4(კონც.) = K2SO4 + Cl2O7 + H2O
10. სუსტი არამდგრადი მჟავათა მარილებზე უფრო ძლიერი მჟავების მოქმედებით:
ლიტერატურა
ნ. ხმალაძე, ქიმია
კატეგორია:ჟანგბადის ნაერთები
ვესტა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ვესტა შეიძლება აღნიშნავდეს:
You've Got to Hide Your Love Away
You've Got to Hide Your Love Away — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Help!, რომელიც გამოვიდა 1965 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1965 წლის სიმღერები
.mo
.mo — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) მაკაოსთვის.
რესურსები ინტერნეტში
mo კატეგორია:კომუნიკაციები მაკაოში
Toppdomän
მანიტულინი
thumb|right|200px|კუნძულ მანიტულინის სატელიტური ფოტო. მანიტულინი (Manitoulin Island) — მსოფლიოში ფართობით ყველაზე დიდი კუნძული რომელიც ტბაში მდებარეობს. მანიტულინი მდებარეობს დიდი ტბების ტერიტორიაზე, ჰურონის ტბაში.
მანიტულინის ფართობი შეადგენს 2,766 კმ²-ს, კუნძულს მსოფლიოში 172-ე ხოლო კანადაში ოცდამეთერთმეტე ადგილი უკავია ფართობის მხრივ, ეს კუნძული ოდნავ აღემატება ლუქსემბურგს ფართობით.
მანიტულინი შედის კანადის პროვინციის ონტარიოს შემადგენლობაში, კუნძულის ჩრდილოეთი სანაპირო მდებარეობს ჯორჯიანას ყურის ნაპირებზე. აქ მცხოვრებთა რაოდენობა შეადგენს 12,6 ათას ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადის კუნძულები
კოუვოლის ქვერეგიონი
კოუვოლის ქვერეგიონი (Kouvolan seutukunta) ― ფინეთის კიმენლააკსოს რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 80 454 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები კატეგორია:კიმენლააკსოს გეოგრაფია
ოიანა-ბუიანა
ოიანა-ბუიანა, ბენია, XVIII საუკუნის ქართული ხალხური იმპროვიზაციული ნიღბების თეატრის პოპულარული ბერიკა—მსახიობი. წარმოშობით ბოდბისხეველი. ერთხანს ანტონ კათალიკოსის სკოლაშიც სწავლობდა. იცოდა აღმოსავლური ენები. იყო ერეკლე მეფის სასახლის კარის ბერიკა, აქ მიჩნეული ჰქონდა საოხუნჯო ანუ საკომედიო დარბაზი. ოიანა-ბუიანისთვის დამახასიათებელი იყო მოსწრებული სიტყვა, მოქნილი სხეული, მეტყველი ჟესტი. იყო თავისი ქვეყნის პატრიოტი. გადმოცემით, გმირულად იბრძოდა სპარსელებთან ომში. პოეტმა იოსებ მჭედლიშვილმა კოტე მარჯანიშვილის რჩევით დაწერა პიესა „ოიანა-ბუიანა“.
ალფჰაიმი
thumb|„მდელოს ელფები“, [[ნილს ბლომერი, 1850]] ალფჰაიმი, ელფჰაიმი (ძველსკანდ. Ālfheimr) — ელფთა სამყოფელი, კეთილ ქალღმერთთა სავანე ჩრდილოურ მითოლოგიაში, სამყაროს მესამე სფერო. ალფჰაიმი ჩანს არა მხოლოდ სკანდინავიურ, არამედ ანგლო-შოტლანდიურ ბალადებში ელფჰეიმის (ინგ. Elfhame) სახელით და ზღაპრულ ქვეყანას აღნიშნავს.
თანამედროვე ლიტერატურაში
20-ე საუკუნის ფანტაზიის ჟანრის მწერალი ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინი „ბეჭდების მბრძანებელში“ ალფჰაიმის (Álfheim) ანგლიზებულ ფორმას „ელფჰოუმს“ (Elvenhome „ელფთა სახლი“) იყენებს თავად ელფების მეტყველებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სკანდინავიური მითოლოგია კატეგორია:ღვთაებები, სულები და მითური არსებები
Eurhopalothrix jtl-009
Eurhopalothrix jtl-009 — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eurhopalothrix-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნიჟნიაია-ჩატრა
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 41 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 58 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 59 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (46 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
დევერა
დევერა (Deverra „გამოხვეტვა“) — ახალშობილთა და მშობიარეთა მფარველი ძველიტალიური ქალღმერთი, რომელიც ინტერციდონას და პილუმნუს (ქვასანაყი) შემწეობით იცავდა მელოგინე ქალის სახლში ღამით მისულ სამ მამაკაცს. ერთი ზღურბლზე ნაჯახს დაჰკრავდა, მეორე ქვასანაყს, მესამე ხვეტავდა, რითაც მშობიარის მტანჯველ ტყიურს სილვანუსს უკან აბრუნებდნენ. ცერემონია სიმბოლურად გამოხატავდა ნაჯახით ხის წაქცევას, სადილის მომზადებას და ცოცხით ნაყოფის დახვავებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:მითოლოგია კატეგორია:რომაული მითოლოგია
ლასკადურა (ლენტეხის მუნიციპალიტეტი)
ლასკადურა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ლენტეხის თემი), მდინარე ლასკადურის (ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ლენტეხიდან 2 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 75 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
You've Really Got a Hold on Me
You've Really Got a Hold on Me — ჯგუფ The Miracles-ის მიერ ჩაწერილი სიმღერა. იგი სინგლის სახით 1962 წელს გამოვიდა. ჯგუფ The Beatles-ის მიერ ჩაწერილი იქნა მისი საკუთარი ვერსია, რომელიც ალბომში With The Beatles შევიდა და 1994 წელს საარქივო ჩანაწერების ალბომზე Live at the BBC გამოიცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1962 წლის სიმღერები
Eurhopalothrix lenkoi
Eurhopalothrix lenkoi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eurhopalothrix-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
რაიან ჯოუნსი (მწერალი)
რაიან ჯოუნსი (Ryan Jones) — ამერიკელი ჟურნალისტი და გამომცემელი ამერიკულ საკალათბურთო SLAM|ჟურნალ SLAM]]-ისათვის. ამ ჟურნალისათვის წერა მან 2000 წელს დაიწყო, როგორც გამომცემელმა.
მისი პირველი წიგნი „King James, Believe the Hype: The LeBron James story“ 2003 წლის ოქტომბერში გამოიცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჟურნალისტები კატეგორია:ამერიკელი ჟურნალისტები