cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სათაფლიის კარსტული მღვიმეები
მინი|მარჯვნივ|220პქ|მღვიმური ნაღვენთები მინი|მარჯვნივ|220პქ|მოფარდაგებანი მინი|მარჯვნივ|220პქ|დიდი დარბაზი სათაფლიის კარსტული მღვიმეები — კარსტული მღვიმეების ჯგუფი დასავლეთ საქართველოში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (იმერეთი). ქუთაისის ჩრდილო-დასავლეთით 7 კმ-ზე. მღვიმეები განლაგებულია სათაფლიის სახელმწიფო ნაკრძალის ტერიტორიაზე.
მღვიმეთა აბსოლუტური სიმაღლე მერყეობს 275 მეტრიდან 405 მეტრამდე. სათაფლიის მღვიმეთა ჯგუფი მდიდარია, როგორც ესთეტიკურად, ისე ფაუნისტური და ფლორისტული სახეობების სიმრავლით. ამ ტერიტორიაზე განლაგებულია კოლხური ტყე, რელიქტური და ენდემური ნიმუშებით და დინოზავრის ნაკვალევით.
საკუთრივ სათაფლიის მღვიმე ერთ-ერთია იმ 5 გამოქვაბულიდან რომელიც გამოყენებულია ტურისტული მიზნით. საკუთრივ სათაფლიის მღვიმე მდებარეობს სამგურალის სერზე, ზღვის დონიდან 360 მეტრზე. იგი გამომუშავებულია ქვედაცარცულ შრეებრივ კირქვებში. მღვიმის შესასვლელი ძაბრისებრი ღრმულის ფსკერზე მდებარეობს. წინა ნაწილში გვხვდება ეროზიული საფეხურები. შესასვლელიდან დაახლოებით 100 მეტრში არის ულამაზესი „გუმბათოვანი დარბაზი“, ხოლო 150 მეტრში „ნაღვენთების სასაფლაო“. მღვიმეს აქვს განშტოებებიც. სათაფლიის მღვიმის ჯამური სიგრძეა დაახლოებით 900 მეტრი. სიმაღლე – 10 მეტრს აღემატება, ხოლო სიგანე უდრის 14-15 მეტრს.
ჩასასვლელშივე ყურადღებას იპყრობს წყლის ჩხრიალი, რომელიც იქვე ხელმარცხნივ ბნელი ყელიდან მოისმის. ეს ის ბუნებრივი ხვრელია საიდანაც პეტრე ჭაბუკიანი პირველად შემოვიდა ამ მღვიმეში. მღვიმეში სტალაქტიტების და სტალაგმიტების ტყეა. დარბაზის ცენტრში აღმართულია დიდი ზომის სოკოსებრი სტალაგმიტი და მოქმედი სტალაქტიტი, საიდანაც ნაჟური წყალი მოედინება. სტალაქტიტები და სტალაგმიტები ზოგან ერთდება და ქმნის დიდი ზომის სვეტებს, რომლებიც სტალაქტიტებით შემკობილ ჭერთან და კედლებთან ზღაპრულ ნაგებობათა შთაბეჭდილებას ტოვებს.
მღვიმე მდიდარია ქიმიური წარმონაქმნებით – გარდა სტალაქტიტებისა და სტალაგმიტებისა მღვიმეში მოიპოვება სვეტები, ლოდნარები, ნაზვავები და თიხის სქელი ნაფენები. მღვიმის ჰავა სტატიურია და უდრის 11-12 გრადუსს. აქვეა ოღასყურას მიწისქვეშა დინება. ზამთრის პერიოდში ნაკადის დინება მერყევია. ორგანული სამყარო შეიცავს ობობებს, მტკნარი წყლის მოლუსკებს, სხავასხვა ჭიებს, სოკოებს, ხავსებსა და სხვ. სათაფლიის მღვიმე ადვილი მისადგომია (თუ არ ჩავთვლით მის განშტოებებს). მღვიმე 1925 წელს აღმოაჩინა პეტრე ჭაბუკიანმა პირველყოფილი ადამიანის სადგომის ძებნის დროს.
სათაფლიის II მღვიმე მდებარეობს საკუთრივ სათაფლიის მღვიმიდან დასავლეთით 700 მეტრზე და მას ასევე გეოგრაფიის ინსტიტუტის მღვიმე ეწოდება. იგი წარმოადგენს შრეთაშორის დაღმავალ მღვიმეს. შესასვლელი ვიწროა. ფსკერი დასერილია კარული ზედაპირებით. შესასვლელიდან დაახლოებით 80 მეტრზე იხსნება პირველი დიდი დარბაზი. გამოსაყოფია ასევე „გიგანტური დარბაზი“ და „ლოდთა დარბაზი“. დამახასიათებელია სხვადასხვა ფორმის ღრმულები, რომელიც წარმოქმნილია კოროზიის შედეგად. მღვიმე ძალზე მდიდარია ქიმიური წარმონაქმნებით. არის სტალაქტიტები, რომლებსაც მინიატურული ფორმა აქვს. აქვეა სტალაგმიტები, სტალაგნატები, იშვიათი ჰელიქტიტები და ჰელიგმიტებიც კი. გვხვდება ასევე დიდ სისქის ნგრეული მასალა. ჰავა დინამიურია. გაედინება ნაკადული, რომელიც პატარა ტბას აჩენს. დამახასიათებელია ფაუნის ელემენტები. გავლა ადვილია.
საკუთრივ სათაფლიის მღვიმიდან 600 მეტრში იხსნება სათაფლიის III მღვიმე, რომელიც ზღვის დონიდან 405 მეტრზე მდებარეობს. შედარებით პატარაა. არის სტალაქტიტები და ნაღვენთები. გავლა ადვილია.
საკუთრივ სათაფლიის მღვიმიდან ახლო მოშორებით არის სათაფლიის IV მღვიმე, რომელიც მდებარეობს ზღვის დონიდან 305 მეტრზე. გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. არის ქიმიური წარმონაქმნები. აქვეა ოღასყურას მღვიმე (სათაფლიის მღვიმის გამოსასვლელი), რომელიც მდებარეობს სამგურალის სერის სამხრეთ კალთაზე. აღსანიშნავია, რომ მღვიმიდან გამოედინება ნაკადი, რომელიც დასაბამს აძლევს მდინარე ოღასყურას.
სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის მღვიმეები კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი
სავლაკის მონეტა
სავლაკის მონეტა — 3 ტიპის ვერცხლისა და სპილენძის მცირე ზომის მონეტები. შემორჩენილია 7 ცალი (3 ცალი დაცულია ბერლინის მუზეუმში, 3 - მოსკოვის იატორიის მუზეუმში, 1 - ბრიტანეთის მუზეუმში). მასა (გრამობით)1,04; 1,65; 1,17; 1,45; 0,98; 1,75.
I ტიპის მონეტების შუბლზე გამოსახულია მარჯვნივ მობრუნებული მამაკაცის თავი სხივებიან გვირგვინში; ზურგზე — მარჯვნივ მიბრუნებული ხარის თავი, რომლის ზემოთ და ქვემოთ ბერძნული ზედწერილია;
II ტიპის მონეტების შუბლზე გამოსახულია მიბრუნებული მამაკაცის თავი სხივებიან გვირგვინში; ზურგზე — ვარდი და ბერძნული ლეგენდა BAE/Λ  EΛV...;
III ტიპის მონეტების შუბლზე სხივებიან გვირგვინში გამოსახულია მამაკაცის თავი ფასში. ზურგზე — ფრთოსანი ელვა, რომლის ზემოთ და ქვემოთ წარწერაა:BAE/... EΛV
როდოსული ანალოგიების მიზედვით, ზემოთ აღწერილი მონეტები ძვ. წ. II საუკუნის II ნახევრით თარიღდება. მეცნიერთა ნაწილი ზედწერილს აღადგენს როგორც БΛЕ/ΛЕ·Ώξ ΕΑVΛΑΚΟV (ე. ი. მეფე სავლაკისა) და ამის საფუძველზე მონეტებს კოლხეთის სამეფოს უკავშირებს. ზოგი მეცნიერი კი კითხულობს ასე: BAE/ΛЕΛЕ ΕΑVΜΑΚΟV (ე. ი. მეფე სავმაკისა) და მონეტებს ბოსფორის სამეფოს მიაწერს. აღსანიშნავია, რომ ძვ. წ. II საუკუნის II ნახევარში კოლხეთში სამეფოს არსებობა და სავლაკის რეალობა სხვა წყაროებით არ დასტურდება. სავმაკი კი ისტორიული პიროვნებაა და სწორედ მან ძვ. წ. II საუკუნის დასასრულს, ბოსფორში მიიტაცა მცირე ხნით სამეფო ხელისუფლება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მონეტები
ძვ. წ. 470
გარდაიცვალნენ
*
ქალბატონი შურისძიება
ქალბატონი შურისძიება (친절한 금자씨) — 2005 წლის სამხრეთ კორეული ფსიქოლოგიური თრილერი, რომლის რეჟისორია პარკ ჩან-ვუკი. ფილმი მისი „შურისძიების ტრილოგიის“ პირველ ნაწილს წარმოადგენს, რომლის შემდგომი ნაწილებია: „პატივისცემა ბატონი შურისძიების მიმართ“ (2002) და „ოლდბოი“ (2003). ფილმი მოგვითხრობს ახალგაზრდა ქალის შესახებ, იგი ციხეში მკვლელობის ბრალდებით იჯდა, რომელიც მას არ ჩაუდენია. სასჯელის მოხდის შემდეგ იგი შურს იძიებს რეალურ მკვლელზე.
ფილმის პრემიერა 2005 წლის 29 ივლისს სამხრეთ კორეაში შედგა და ამავე წლის სექტემბერში ვენეციის 62-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე ოქროს ლომის მოპოვებისთვის იბრძოდა. ფილმმა აღნიშნული ჯილდოს მოპოვება ვერ შეძლო, თუმცა კონკურსგარეშე სექციაში ყველაზე ინოვაციური ფილმის ჯილდო მიიღო. აგრეთვე ლურჯი დრაკონის კინოდაჯილდოებაზე გაიმარჯვა საუკეთესო ფილმის კატეგორიაში. აშშ-ში ფილმის პრემიერა 2005 წლის 30 სექტემბერს ნიუ-იორკის კინოფესტივალზე შედგა.
სიუჟეტი
ლი გეუმ-ჯა 13-წლიანი პატიმრობის შემდეგ ციხიდან გამოდის. მას ბრალად ედებოდა ექვსი წლის ბავშვის, ვონ-მოს, გატაცება და მკვლელობა, რაც ეროვნულ სენსაციად იქცა მისი ახალგაზრდა ასაკის, გარეგნული სილამაზისა და დანაშაულის ნებაყოფლობით აღიარების გამო. მიუხედავად ამისა, პატიმრობის პერიოდში, იგი სხვა პატიმრებისთვის სამაგალითოდ იქცა თავისი სულიერი ტრანსფორმაციის დამსახურებით, რამაც ადრეული გათავისუფლება მოუტანა. ციხიდან გამოსვლისას მას შენობის გარეთ ქრისტიანული მუსიკალური პროცესია ტოფუს სიმბოლურ თავთან ერთად დახვედრას უწყობს. გათავისუფლებულ ლის შურისძიების სურვილი ამოძრავებს.
მალევე ცხადი ხდება, რომ ციხეში ლის „სამაგალითო“ საქციელები საზოგადოების მხრიდან კეთილგანწყობის მოპოვებას ემსახურობა, რაც ხელს შეუწყობდა მას შურისძიების გეგმის განხორციელებაში. ციხიდან გამოსვლის შემდეგ იგი სტუმრობს სხვა პირობით გათავისუფლებულ პატიმრებს და დახმარებას სთხოვს, რაც საკვებით, იარაღითა და თავშესაფრით უზრუნველყოფას მოიცავს. ლი საქმდება საკონდიტრო მაღაზიაში და რომანს აბამს მაღაზიის ახალზარდა თანაშემწესთან, გეუნ-შიკთან, რომელიც იმავე ასაკისაა, რა ასაკისაც ვონ-მო იქნებოდა, ცოცხალი რომ ყოფილიყო.
მაყურებლისთვის ცნობილი ხდება, რომ ლის ვონ-მო არ მოუკლავს. დეტექტივმა იცოდა მისი უდანაშაულობის შესახებ, თუმცა დაეხმარა მას დანაშაულის სცენის ყალბი დეტალების შეთხზვაში, რათა მისი აღიარება მეტად დამაჯერებელი გაეხადა. საშუალო სკოლაში სწავლის პერიოდში ლი დაორსულდა, მშობლებისთვის ამის აღიარების ეშინოდა და დასახმარებლად მასწავლებელს, ბატონ ბაეკს მიმართა, ეს უკასნკელი დახმარების სანაცვლად გოგონასგან თავის გატაცების გეგმაში ჩართვას ფიქრობდა. ლის დახმარებით მან თავისთან მიიტყუა ხუთი წლის ვონ-მო გამოსასყიდის მოთხოვნის მიზნით, თუმცა ყველაფერი ბიჭის მოკვლით დამთავრდა. ამის შემდეგ ბატონმა ბაეკმა გაიტაცა ლის ჩვილი გოგონა და მას შვილის მოკვლით დაემუქრა, თუ მის დანაშაულს, ბიჭის მკვლელობას, საკუთარ თავზე არ აიღებდა. პატიმრობის მთელი დროის მანძილზე ლი ბატონ ბაეკზე შურისძიებას გეგმავდა ვონ-მოს მოკვლის, მისი ქალიშვილის უდედოდ დატოვების და მისი ციხეში ჩასმის გამო.
მუსიკა
ფილმის მუსიკალური გაფორმება, რომლის ავტორია ჩოი სეუნგ-ჰიუნი, მძაფრად ბაროკოს თემატიკისაა, მასში მრავლად გვხვდება კლავესინი, ბაროკოს გიტარები და სხვა საკრავები. მთავარი კომპოზიცია ვივალდის „Ah ch’infelice sempre“-ის გადამუშავებული ვერსიაა, რაც კავშირშია ფილმის თემატიკისთან, რადგანაც ვივალდის მელოდიის თავდაპირველ ვერსიას ქალი ასრულებს, რომელიც მოღალატე მამაკაცისადმი შურისძიებისკენ ისწრაფვის. ფილმში ასევე არაერთხელ გვხვდება პაგანინის კაპრიჩიო N24. ფილმის დასასრულს გამოყენებულია ესპანური სიმღერა მარეტა − ვალენსიურენოვანი იავნანა, რომლის ავტორია XVII საუკუნის ანონიმური ალიკანტელი კომპოზიტორი − ჯორდი სავალის არანჟირებით.
შემოსავალი
სამხრეთ კორეაში ფილმმა დიდი ფინანსური წარმოტება მოიპოვა. გამოსვლის პირველ კვირას 7,382,034 აშშ დოლარი, ხოლო ჯამში 22,590,402 აშშ დოლარი გამოიმუშავა და ქვეყნის მასშტაბით 2005 წელს გამოსულ ფილმებს შორის შემოსავლის მიხედვით მეშვიდე, ხოლო გაყიდული ბილეთების რაოდენობის მიხედვით მერვე ადგილი დაიკავა.
გამოხმაურება
საიტზე Rotten Tomatoes ფილმს 76%-იანი რეიტინგი აქვს. კრიტიკულ კონსესუსში წერია: „სტილისტურად შესანიშნავი და შემზარავად ძალადობრივი „ქალბატონი შურისძიება“ შესანიშნავად ერგება პარკის შურისძიების ტრილოგიის დანარჩენ ფილმებს.“ საიტზე Metacritic ფილმის საშუალო შეფასება 75/100-ია.
სქოლიო
კატეგორია:2005 წლის ფილმები კატეგორია:ფსიქოლოგიური თრილერები კატეგორია:იაპონურენოვანი ფილმები კატეგორია:პარკ ჩან ვუკის ფილმები
სარბევი
სარბევი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (კვახჭირის თემი), მდებარეობს იმერეთის მაღლობზე, მდინარეების ყვირილის, რიონისა და წყალწითელის შესაყართან. ზღვის დონიდან 100 მეტრი, თერჯოლიდან 40 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 547 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ურუინიმგინა
ურუინიმგინა - ლაგაშის შუმერი მეფე, დაახ. ძვ. წ. 2318 - ძვ. წ. 2311.
ურუინიმგინამ ძალაუფება ენსი ლუგალანდას წინააღმდეგ მოწყობილი გადატრიალების შედეგად მიიღო. ხალხი უკმაყოფილო იყო ლუგალანდათი, რადგან იგი და მისი ქურუმები ითვისებდნენ ტაძრების ქონებას. ურუინიმგინამ ჩამოაგდო ლუგალანდა და შეუნარჩუნა მას სიცოცხლე.
ურუინიმგინამ დაიწყო რიგი რეფორმების ჩატარება, მან აღკვეთა კორუფცია, მიტაცებული ქონება ტაძრებს დაუბრუნა. მისი მეფობის ბოლო წლებში ლაგაშს მოუწია უმის მეფესთან ლუგალზაგესისთან მძიმე ომი. ლუგალზაგესმა დაიპყრო მთელი ლაგაში ქალაქ ნგირსუს გარდა. ბოლოს ლაგაშის დამოუკიდებლობა ლუგალზაგესის დამმარცხებელმა სარგონმა ხელყო.
ხაშურის მუნიციპალიტეტი
ხაშურის მუნიციპალიტეტი, ოფიციალურად სსიპ „ხაშურის მუნიციპალიტეტი“ (ს/ნ. 243908848) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში. მუნიციპალიტეტი 2006 წლის 4 დეკემბრიდან. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ხაშური.
ისტორია
1917 წლამდე ახლანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია შედიოდა თბილისის გუბერნიის გორის მაზრაში. 1921 წლის საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფით ისევ გორის მაზრაშია, 1930 წლიდან დამოუკიდებელი რაიონია. ამჟამად მუნიციპალიტეტი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხაშური.
რელიეფი
რელიეფი ძირითადად საშუალო და დაბალმთიანი ეროზიული ქედ-ხეობებიანი და ბორცვიან ვაკეებიანია. ამ ფონზე ადგილ-ადგილ არის მოსწორებული ბრტყელი ზედაპირები, მდინარეული ტერასები და სხვა. მუნიციპალიტეტის სამხრეთ და დასავლეთ ნაწილი მთიანია, მდინარე თეძმის აუზში მუნიციპალიტეტს ეკუთვნის თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთის ნაწილი — პალეოცენისა და ეოცენის ნალექებით აგებული ღორისნამკლის შტოქედი, მდინარეების სათიბისა (ძამის სისტემა) და ნეძვისწყლის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) წყალგამყოფი, რომლის ჩრდილო კალთა დანაწევრებულია მდინარეების სათიბისა და მისი შენაკადების ხეობებით.
მნიშვნელოვანი ოროგრაფიული ერთეულია მდინარე ძამის აუზისა და მტკვრის ხეობის წყალგამყოფი ყელეთის ქედი, რომლის ჩრდილო კალთა ფართოა, შედარებით დამრეცი; სამხრეთი — ვიწრო და ციცაბო. ქედზე არის მოსწორებული ზედაპირები.
მუნიციპალიტეტის ფარგლებშია აგრეთვე მდინარეების სათიბისა და სათერძის წყალგამყოფი შუანისმთის შტოქედი, რომლის დასავლეთ ნაწილში არის საშუალო და დაბალმთიანი ლიხის ქედი, რომელიც აგებულია პალეოზოური და კამბრიულისწინა კრისტალური ქანებით — გრანიტებით, გნაისებით, კრისტალური ფიქლებით.
რელიეფის ძირითადი თავისებურეებაა მდინარეთა ეროზიული ხეობებისა და მათი გამყოფი მობრტყელებული სერების შეთანაწყობა. ლიხის ქედზე კარგადაა გამოხატული პენეპლენები (მთა ედისჯვართან, უღელტეხილ კორტოხთან და სხვა), ქედის კალთა დასერილია მდინარეების ჭერათხევის, ბრილისღელის, სურამულის, ტილიანის, შოლისა და სხვა ხეობებით.
მუნიციპალიტეტში ვრცელი ფართობი უკავია მეოთხეული ალუვიური რიყნარით, ქვიშებით, თიხებით, ტბიური თიხებითა და ქვიშაქვებით აგებულ ტალღობრივ ვაკეს, რომელზეც ზოგან დაბალი მთებია აღმართული (კლდისწყარო, 896 მ, გუგულისქედი, 783 მ).
სოფელ ტაშისკარიდან მტკვარს გასდევს ახალგაზრდა რიყნარით, ქვიშებითა და თიხებით აგებული ალუვიური ვაკე. მტკვარს აქ რიყნარი კუნძულები და ორივე მხარეზე ტერასული ფერდობი აქვს.
ძირითადი წიაღისეულია მინერალური სამკურნალო წყლები, ცარცი, კვარცის ქვიშები და კირქვა.
შიგა წყლები
მუნიციპალიტეტის ტერიტორია შიგა წყლებით მდიდარია. მთავარი მდინარეა მტკვარი (ტიპური ვაკის მდინარე მეანდრებით, ნამდინარევებით, კუნძულებით), რომელიც გარდიგარდმო ჰკვეთს მუნიციპალიტეტს.
თრიალეთის ქედის კალთაზე ჩამოედინება მდინარე სათიბე (ძამის სისტემა) შენაკად-შემდგენელით.
ყელეთის ქედის ჩრდილო კალთა დასერილია მტკვრის მარჯვენა შენაკადებით: წრომისწყალი, მიწობისწყალი, ხცისი, კრისხევი, თაგვეთისწყალი და სხვა. ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე ძირითადი მდინარეა სურამულა და მისი შენაკადები; ჭერათხევი (იგი თავის მხრივ, იერთებს ულუმბისღელეს, უწლეულას, ბრილისღელეს), ტილიანა (მარცხ.) და შოლა (მარჯვ.). ყელეთის ქედზე ნასოფლარ კოდისწყაროსთან არის მცირე ტბა.
მუნიციპალიტეტის მდინარეები საზრდოობენ თოვლის, მიწისქვეშა და წვიმის წყლით. მდინარეებზე წყალდიდობა გაზაფხულზეა, წყალმცირობა — ზაფხულსა და ზამთარში. გამოყენებულია ელექტროენერგიის მისაღებად და სარწყავად. ყველაზე დიდია ტაშისკარის არხი.
ჰავა
მუნიციპალიტეტის ტერიტორია მთლიანად ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკული ჰავის ოლქში მდებარეობს, მაგრამ რელიეფის სირთულის შესაბამისად ცალკეულ ნაწილში ჰავა განსხვავებულია:
ბარის ზონაში ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურა 9.6 °C—9.7 °C-მდეა, იანვრის - 9.4 °C—1.9 °C, ივლისის 20 °C—20.5 °C; აბსოლუტურ მინიმუმი - 27 °C—29 °C, აბსოლუტურ მაქსიმუმი 32 °C—36 °C.
მთისწინეთსა და ვაკე ტერიტორიაზე წელიწადში საშუალოდ 700 მმ ნალექი მოდის. ლიხის ქედის კალთაზე ნალექები მეტია (1840 მმ), თრიალეთის ქედზე - ნაკლები (610 მმ).
ბარში ნალექების მაქსიმუმი გაზაფხულსა და ზაფხულის დასაწყისშია, ლიხის ქედის კალთაზე - ზამთარში; ბარში მინიმუმი ზამთარშია, მთებში - ზაფხულში.
ნიადაგები
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნიადაგები ნაირგვარია. ნიადაგები იცვლებიან სიმაღლის ცვლასთან ერთად.
ნეშომპალა კარბონატული ნიადაგები ძირითადად გავრცელებულია სოფლების ალის, წაღვლის, ნაბახტევის, დიდი ფლევის, ტკოცისა და ურთხვის მიდამოებში. ქანები აქ წარმოდგენილია კირქვებით და კირქვიანი კონგლომერატებით. შავმიწისებრი ნიადაგები მთისწინეთებსა და ძველ ტერასებზე ფართოდაა გავრცელებული (ხაშური, სურამი, ვაყა, ქვემო ოსიაური, ზემო ოსიაური...). მდელოს ყავისფერ ნიადაგებს შიდა ქართლის ვაკის დასავლეთ ნაწილში უმნიშვნელო ფართობი უკავია და ძირითადად თიხნარებსა და ძველ ალუვიურ სილნარ-თიხნარ ნაფენებზე. აღნიშნული ნიადაგები გვხვდება სოფლების ალის, ხცისის, ქვიშხეთის, გომის და ვაყის მიდამოებში.
მდინარე მტკვრისა და ზოგიერთი სხვა მოზრდილი მდინარის გაყოლებით ალუვიური კარბონატული ნიადაგია.
ლანდშაფტები
მუნიციპალიტეტის ტერიტორია მოქცეულია მთა-მდელოს, ზომიერად ნოტიო ჰავიანი მთა-ტყისა და ზომიერად მშრალი სუბტროპიკული ჯაგეკლიანი სტეპური ლანდშაფტის ტიპების შემდეგი სახეების ფარგლებში:
ფლორა
ფლორა მრავალფეროვანია - სტეპურიდან დაწყებული სუბალპურით დამთავრებული.
ვაკეზე გავრცელებულია ჯაგეკლიანი სტეპი, რომელშიც გარეულია ტყის ელემენტები; ბუჩქნარებიდან ძირითადია ძეძვი.
ლიხის ქედის კალთაზე ტყეს უმთავრესად ქმნის წიფელი, არის აგრეთვე რცხილა, მუხა, გამოერევა წაბლიც.
ქვეტყეში ფოთლოვანი ჯიშების გარდა, ვხვდებით მარადმწვანე მცენარეებსაც; შქერს, ჭყორს, თაგვისარას. აქ და თრიალეთის ქედის მთისწინეთშიც ადამიანის სამეურნეო საქმიანობასთან დაკავშირებით ტყე გაჩეხილია, აქა-იქ გვხვდება ჯაგრცხილნარი.
თრიალეთის ქედის კალთებზე ქვემოთ მუხნარ-რცხილნარია, ზემოთ - წიფლნარი. არის აგრეთვე ნაძვი და ფიჭვი, აქა-იქ სოჭიც.
ფაუნა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ფაუნა მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. ბინადრობენ როგორც სტეპის ისე მთის ტყისათვის დამახასიათებელი ცხოველები.
ძუძუმწოვრებიდან არის მურა დათვი, მგელი, მელა, ტურა, თეთრყელა კვერნა, მაჩვი, დედოფალა, კურდღელი;
ბევრია მღრღნელი: თაგვი, ბუჩქნარის მემინდვრია, ძილგუდა.
ორნითოფაუნას ქმნიან: გარეული მტრედი, გვრიტი, შაშვი, მწყერი, ბევრია ყვავი, კაჭკაჭი, ქორი, კვირიონი, ბეღურა და სხვ.
მდინარეებში არის ქაშაპი, მტკვრის ტობი, ხრამული, მტკვრის წვერა, მურწა, ფრიტა, თაღლითა, გველანა და სხვ.
მოსახლეობა
მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი ქალაქში და დაბაში ცხოვრობს. ტერიტორიის ძირითადი ნაწილი კარგადაა დასახლებული და ათვისებული მეურნეობრივად. სოფლების უმეტესობა შიდა ქართლის ვაკესა და ლიხის ქედის გორაკ-ბორცვიან მთისწინეთში მდებარეობს, მცირე ნაწილი - თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთის ვიწრო ხეობებში.
ჭარბობს დიდი და საშუალო სოფლები. განსახლების ზონა 600-1000 მ-ის ფარგლებშია. მოსახლეობის უმრავლესობა ქართველები (98,3 %) არიან, ცხოვრობენ აგრეთვე სომხები 0,6 %, ოსები 0,5 %, რუსები 0,3 %.
2014 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ხაშურის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 52 603 ადამიანი; სიმჭიდროვე — 89,9 კაცი კვ.კმ-ზე. მუნიციპალიტეტში 72 დასახლებული პუნქტია: 1 ქალაქი, 1 დაბა და 70 სოფელი.
მმართველობა
მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოა მუნიციპალიტეტის საკრებულო, ხოლო აღმასრულებელი ორგანო — გამგეობა. მუნიციპალიტეტში 13 (1 ქალაქ ხაშურის, 1 დაბა სურამის და 11 სასოფლო თემი) ადგილობრივი თვითმმართველობის ადმინისტრაციული ერთეულია, რომელზედაც განლაგებულია 72 (1 ქალაქი, 1 დაბა და 70 სოფელი) დასახლებული პუნქტი.
მაჟორიტარი დეპუტატები საქართველოს პარლამენტში:
ხაშურის, ქარელისა და გორის სოფლების გაერთიანებული ოლქი
ადგილობრივი თვითმმართველობა
საქართველოში და მათ შორის ხაშურის მუნიციპალიტეტში დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ 1998 წლის 15 ნოემბერს პირველად ჩატარდა ადგილობრივი წარმომადგენლობითი ორგანოების – საკრებულოების არჩევნები. 2002 წლის 2 ივნისს კიდევ ერთხელ ჩატარდა ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს - საკრებულოს არჩევნები. საქართველოს ხელისუფლების ცვლილების შემდეგ შეიცვალა საარჩევნო კანონმდებლობაც. 2006 წლის 5 ოქტომბერს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს არჩევნები ჩატარდა, სადაც ხაშურის 35-ე საარჩევნო ოლქიდან 44 698 ამომრჩეველი იყო რეგისტრირებული. არჩევნების შედეგად ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს უმრავლესობაში პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წარმომადგენლები აღმოჩნდნენ. შემდეგი ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები 2010 წლის 30 მაისს ჩატარდა. ამ არჩევნების შედეგადაც ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს უმრავლესობაში კვლავ პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წარმომადგენლები მოექცნენ. 2012 წელს ჩატარებული საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ საქართველოში ხელისუფლება შეიცვალა. ამავე წლის 12 დეკემბერს ხაშურის გამგებელი რიონ მახარობლიძე თანამდებობიდან გადადგა, ხოლო გამგებლად გიორგი ბერაია დაინიშნა. ამ თანამდებობას იგი 2012-2014 წლებში იკავებდა. 2014 წლის მარტში ხაშურის მუნიციპალიტეტის გამგებლად მამუკა ხაჩიძე დაინიშნა. 2014 წლის 15 ივნისს ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობითი და აღმასრულებელი ორგანოების არჩევნები ჩატარდა. ამ წელს პირდაპირი წესით პირველად აირჩნენ მუნიციპალიტეტების გამგებლები. ხაშურის გამგებლობისთვის 6 კანდიდატი იყო წარმოდგენილი, რომელთა შორისაც ხმათა 51,39 %-ით გამარჯვება კოალიცია „ქართული ოცნება-დემოკრატიული საქართველოს“ გამგებლობის კანდიდატმა - გიორგი გურასპაშვილმა მოიპოვა. ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარე კი ვაჟა შუბითიძე გახდა. 2017 წლის 21 ოქტომბერს კიდევ ერთი ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები ჩატარდა, სადაც ხაშურის 35-ე საარჩევნო ოლქიდან რეგისტრირებული იყო 48 956 ამომრჩეველი, რომლიდანაც არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო 39,34 %-მა. 2017 წლისათვის გამგებლის თანამდებობა მერის სახელწოდებით შეიცვალა ხაშურის პირველ მერად გიორგი გურასპაშვილი აირჩიეს.
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელები
ხაშურის რაიონის პრეფექტი: ხაშურის რაიონის გამგებლები: ხაშურის მუნიციპალიტეტის გამგებლები: ხაშურის მუნიციპალიტეტი მერი:
ეკონომიკა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის 2012 წლის ბიუჯეტმა ადგილობრივი შემოსავლებისა და გამოთანაბრებითი ტრანსფერის ჩათვლით 18 მლნ. ლარი შეადგინა. მუნიციპალიტეტის ძირითად საბიუჯეტო შემოსავლებს უზრუნველყოფს სოფლის მეურნეობა და ვაჭრობა. 1990-იან წლებამდე კი შემოსავლებს უზრუნველყოფდა მსუბუქი და მძიმე მრეწველობა, აგრეთვე რკინიგზა. მუნიციპალიტეტს გააჩნია ეკონომიკური განვითარების შუალედური გეგმა, რომლის ძირითადი პრიორიტეტებია: ბიზნეს გარემოს შექმნა, სოფლის მეურნეობის, ინფრასტრუქტურის და საკურორტო ტურიზმის განვითარება. მოსახლეობის შემოსავლის ოთხი ძირითადი წყაროა: სოფლის მეურნეობა, ვაჭრობა, საჯარო სამსახურებში დასაქმება და სოციალური პაკეტი (პენსია, დახმარებები).
სამრეწველო საწარმოები ძირითადად თავმოყრილია ქალაქ ხაშურში. სოფლის მეურნეობის მთავარი დარგებია: მემინდვრეობა, მევენახეობა, მესაქონლეობა.
კულტურა
მუნიციპალიტეტში 34 სახელმწიფო და 7 არასახელმწიფო ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლაა, 24 ბიბლიოთეკა, 1 თეატრი და 3 მუზეუმი.
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ყოველგვარი არქეოლოგიური გათხრების გარეშე, მატერიალური კულტურის საყურადღებო ნაშთებით, კიდევ ერთხელ დასტურდება, რომ ეს ტერიტორია უძველესი დროიდან დასახლებული ყოფილა. მის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ქვისა და კაჟის იარაღები, სხვადასხვა სახის მძივები, ქინძისთავები ბეჭდები, სხვადასხვა ორნამენტებით შემკული ქილები, ბრინჯაოს იარაღები, სამარხები და სხვ. არქეოლოგიური ხასიათის ექსპონატები, რომლებიც დღეს ხაშურის რაიონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში ინახება. ასევე განსაკუთრებით საყურადღებოა ტკოცის გორაზე ნაპოვნი არქეოლოგიური ნივთები, რომლებიც აღმოჩნდა ე.წ. „გორგოტის“ ძირში, ყორღანისებრ მაღლობზე. აღსანიშნავია ორი კარგად ნახელავი სამაჯური და ბრინჯაოს ბალთა, რომელზედაც გამოსახულია მხედრის ქანდაკება. მხედარს თავზე მაღალი ქუდი ახურავს, ცალი ხელი ცხენის ფაფარზე უკიდია, მეორე კი წელზე აქვს შემოდებული. აქვე აღმოჩნდა ბრინჯაოს ხანჯალი (სატევარი), სამწახნაგოვანი ბრინჯაოს ისრის წვერი, თიხის ჭურჭელი და სხვ. 1938 წელს სოფელ ალში, ვენახის ბარვის დროს ნახეს უძველესი დროის ღვინის ქვევრები. ერთ ჰექტარ ფართობზე ორასამდე ქვევრი იყო, ზოგი მათგანი სამოც ვედრიანი. სისტემატიური ხასიათი აქვს რაიონის სოფლებში დიდი ზომის ქვევრების, მარნების, გულაზების, საქაჩავებისა და სხვა სახის საგნების აღმოჩენას, რაც კიდევ ერთხელ მიუთითებს, რომ წარსულში ხაშურის რაიონის მეურნეობის წამყვან დარგს მეხილეობა-მევენახეობა წარმოადგენდა.
ღირსშესანიშნაობანი
ხაშურის რაიონის ტერიტორიაზე მდებარე ისტორიული და არქიტექტურული ძეგლებია: სურამის ციხე, ულუმბის ღვთისმშობლის ეკლესია, წრომის ტაძარი, ალის კვირაცხოვლის ეკლესია, სურამის წმინდა გიორგის ტაძარი, კვერცხობის ეკლესია, ბულბულის ციხე, ალის ციხე, იტრიის მონასტერი, წაღვლის და წრომის ნასოფლარები და სხვა. 800პქ|მინი|ცენტრი| ხაშურის მუნიციპალიტეტის პანორამული ხედი ღორინამკლის მთიდან ჯაბა ლაბაძის ფოტო
სქოლიო
*
Polyrhachis strictifrons
Polyrhachis strictifrons — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ძვ. წ. 469
გარდაიცვალნენ
*
შავი ერნანდესი
შავიერ „შავი“ ერნანდეს ი კრეუსი (Xavier "Xavi" Hernández i Creus ; დ. 25 იანვარი, 1980, ტერასა, კატალონია, ესპანეთი) — ესპანელი ყოფილი ფეხბურთელი, ამჟამად კატალონიის „ბარსელონის“ მთავარი მწვრთნელი.
ელ-ჯიფარა
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის რაიონები
შავი ერნანდესი
საკლუბო კარიერა
შავიერ ერნანდესმა მთელი თავისი საფეხბურთო კარიერა “კამპ ნოუზე” გაატარა. იგი კატალონიურ კლუბში 11 წლის მივიდა და მას შემდეგ მისი პროგრესი ყოველთვის შესამჩნევი იყო. ამის წყალობით, 1997–1998 წლების სეზონში შავი ახალგაზრდული გუნდიდან “ბარსელონა ბ”-ში გადავიდა.
“ბარსა ბ”-ში შავი ჟორდი გონსალვოს გუნდის ტვინად იქცა და თანაგუნდელებთან ერთად მეორე დივიზიონამდე აღზევდა. შავის ოცნება, ეთამაშა „ბარსას” პირველი გუნდის შემადგენლობაში, რეალობად გადაიქცა 1998 წლის 18 აგვისტოს, როდესაც მისი გუნდი ესპანეთის თასზე „მალიორკას“ დაუპირისპირდა. ახალგაზრდა ნახევარმცველი მოედანზე თავიდანვე გამოვიდა და მწვრთნელს იმედები არ გაუცრუა, გაიტანა რა გოლი სადებიუტო შეხვედრაში. შავიმ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 1998–1999 წლებში “ბარსელონას” მიერ ესპანეთის ჩემპიონატის მოგებაში.
thumb|250px|left|შავი ასრულებს საჯარიმო დარტყმას [[ესპანეთი - ინგლისის ამხანაგური შეხვედრისას.]]
thumb|შავი [[ბარსელონა (საფეხბურთო კლუბი)|ბარსელონა - რეალ მადრიდის შეხვედრისას.]] რეიკარდის ერის ბოლო ორი სეზონის განმავლობაში შავი გუნდში ყველაზე ხშირად გამოყენებადი ფეხბურთელი იყო. 2007-08 წლების სეზონში კი პირადი რეკორდი დაამყარა, გაიტანა რა ესპანეთის ჩემპიონატში 7 გოლი, რითიც წინა სარეკორდო მაჩვენებელი თითქმის გააორმაგა.
2015 წლის ჩემპიონთა ლიგის 2015 წლის სეზონის ფინალის შენდეგ შავიმ „ბარსელონა“  დატოვა და 2-წლიან კონტრაქტი გააფორმა ყატარულ „ალ-სადთან.“
სანაკრებო კარიერა
ესპანეთის ეროვნულ ნაკრებთან ერთად შავიმ მსოფლიოს 2002 და 2006 წლების ჩემპიონატზე ითამაშა. წარუმატებელი ევრო 2004 შემდეგ 2008 წელს კი, ამავე ტურნირზე ტრიუმფალურად გამოვიდა. შავი ევროპის 2008 წლის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელი გახდა ესპანეთმა კი ევროპის ჩემპიონატი მოიგო. ზუსტად ორ წელიწადში კი შავი და ესპანეთის ნაკრები უკვე მსოფლიოს ჩემპიონები გახდნენ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში გამართულ 2010 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატზე, ამჯერადაც შავი ტურნირის ერთ-ერთ საუკეთესო მოთამაშედ მიიჩნიეს. ევრო 2012 შავისა და ესპანეთის ნაკრებისთვის ზედიზედ მესამე მოგებული ჩემპიონატი იყო.
სათამაშო სტილი
შავი არის ფეხბურთელი, რომელიც ძალზე კარგად ხედავს მოედანს და მოქმედებს ყოველგვარი ნერვიულობის გარეშე. “ბარსელონას” ასაკობრივ გუნდებში შავი საყრდენ ნახევარმცველად თამაშობდა, მაგრამ პირველ გუნდში გადმოსვლის შემდეგ თავისი თვისებები პლეიმეიკერად თამაშის დროსაც შესანიშნავად წარმოაჩინა. შავის შეუძლია თავდამსხმელების ისეთი გადცემებით მომარაგება, როგორც არავის. იგი ასევე შესანიშნავად ფლობს ბურთს. “ბარსას” მეექვსე ნომერს არც დაცვითი ფუნქციების შესრულება და ბურთისთვის ბრძოლა გამოსდის ცუდად.
ფეხბურთელობისას
ბარსელონა:(25)
ალ სადი: (4)
ესპანეთის ეროვნული ნაკრები:(3)
მწვრთნელობისას
ალ სადი: (7)
ბარსელონა:(1)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:კატალონიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:ბარსელონის მწვრთნელები კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთის მწვრთნელები
თეთრი ლაშქარი
თეთრი ლაშქარი — ტრაგიკომედია აფხაზეთის ომზე, ორ მოქმედებად, დაწერილი 1997 წელს მიხო მოსულიშვილის მიერ, მისივე მოთხრობის „არღარა ეყივლოს ქათამსა“ (1996) მოტივებზე, რომელიც მოგვითხრობს თუ როგორ დაეძებს პროფესორი პეტრე შალიკაშვილი თავის საომრად წასულ შვილს.
პერსონაჟები
შაოსანი მშობლები, ოფიცრები, ჯარისკაცები.
შინაარსი
პიესის მოქმედება ხდება აფხაზეთის ომისას, 1993 წელს, ქალაქ სოხუმის შემოგარენში.
ქართულ სამხედრო ნაწილში, „პანტერაში“ ჩამოსული პროფესორი პეტრე შალიკაშვილი აღმოაჩენს, რომ მისი შვილი, ლევანი ერთ-ერთი ბრძოლისას დაღუპულა.
გაეროს სამხედრო დამკვირვებლების, ჯერი ადამსის და ტომ სიბბერის თანხლებით, პროფესორი მოწინააღმდეგის მხარეს გადადის შვილის გადმოსასვენებლად, სადაც ხვდება ჩეჩნური ბატალიონის, „ჯიგიტის“ მეთაურს იბრაჰიმ ბეკ იდრისოვს, რომელიც არის ჩეჩენი საველე მეთაურის, შამილ ბასაევის პროტოტიპი.
პროფესორი შალიკაშვილი ხედავს, რომ ქართული და ჩეჩნური რაზმების მებრძოლები ერთმანეთს ძალიან დამგვანებიან: პოლკოვნიკი ვახანია, „პანტერას“ მეთაური ჰგავს „ჯიგიტის“ მეთაურს, იბრაჰიმ ბეკ იდრისოვს., ჯიქი — უბაიდს, ნინძა — აკულას, არსაითი — ჯიბრაილს, ბაგირა — გიურზას, რემბო — კაზაკს, მანაგუა კი ასსას.
იბრაჰიმ ბეკ იდრისოვს ფიცი აქვს დადებული, რომ ლევან შალიკაშვილის საფლავზე უნდა მოკლას მტრის მებრძოლები, რადგან შეტაკებისას მან ჩვიდმეტი მებრძოლი მოუკლა.
პეტრე შალიკაშვილი შვილის საფლავის თხრისას სამჯერ უარყოფს შვილს, თავზე იარაღით დამდგარ ბეკ იდრისოვს ეუბნება, რომ ეს მისი შვილი არ არის. პოლკოვნიკი ბეკ იდრისოვი შვილის გვამს გამოატანს და შინისკენ მიმავალ, ატირებულ პროფესორს ახსენდება, სამჯერ როგორ უარყო თავისი უფალი წმინდა პეტრემ.
პიესის შეფასებები
გურამ დოჩანაშვილი:
ერეკლე საღლიანი:
სქოლიო
კატეგორია:მიხო მოსულიშვილის ნაწარმოებები კატეგორია:პიესები კატეგორია:1997 წლის პიესები კატეგორია:ქართული პიესები კატეგორია:მიხო მოსულიშვილის პიესები
ყვირილი სიბნელეში
ყვირილი სიბნელეში (A Cry in the Dark, ცნობილი, როგორც ბოროტი ანგელოზები ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში) — 1988 წლის ავსტრალიური ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია რეალურ ისტორიაზე.
სიუჟეტი
1980 წელს ლინდა ჩემბერლენი და მისი ქმარი სამ შვილთან ერთად პიკნიკზე იმყოფებიან. მათი 10 კვირის ჩვილს დინგო მოიტაცებს. ჩემბერლენები მეშვიდე დღის ადვენტისტები არიან. პოლიცია ლინდას ქალიშვილის მკვლელობას და მისი სისხლით საიდუმლო რიტუალის ჩატარებას დააბრალებს. ჩემბერლენები საკუთარ სიმართლეს მხოლოდ 8 წლის შემდეგ დაამტკიცებენ.
ჯილდოები
ფილმში შესრულებული როლისთვის მერილ სტრიპი დაჯილდოვდა კანის კინოფესტივალის პრიზით საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრალიური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1988 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები სასამართლოს შესახებ კატეგორია:დრამატული ფილმები
იუნანი
მინი|300 პქ|ტიპური ლანდშაფტი, იუნანი იუნანი (云南; ფინინი Yúnnán) — პროვინცია დასავლეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — კუნმინი. მოსახლეობა — 45,966,239 ადამიანი (მე-12 ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.)
გეოგრაფია
იუნანის პროვინციის ფართობი შეადგენს 394 100კმ².
ადმინისტრაციული დაყოფა
იუნანის პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 16 მუნიციპალიტეტად:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის პროვინციები
ათონის ივერიის ღვთისმშობლის ხატი
ათონის ივერიის ღვთისმშობლის ხატი, იგივე Panagia Portaitissa (παναγια πορταιτισσα „კარის მცველი“, „კარიბჭის ღვთისმშობლის ხატი“, „პორტაიტისა“) — ღვთისმშობლის უძველესი მართლმადიდებლური ხატი. მდებარეობს საბერძნეთში, ათონის მთაზე არსებულ ივერიის მონასტერში. ათონის მთაზე ხატი 999 წლიდან იმყოფება. ეკლესიის გადმოცემის თანახმად ხატი დაწერილია წმ. ლუკა მახარებლის მიერ. მართლმადიდებელთა მიერ ხატი აღიარებულია, როგორც „სასწაულთმოქმედი“. ივერიის ღვთისმშობლის ხატი მიეკუთვნება ოდიგიტრიას (ბერძნ. Όδηγήτρια - გზის მაჩვენებელი) ოჯახს. ხატზე ღვთისმშობლის სახეს ამჩნევია ნაიარევი. ივერიის ხატი 27 აპრილს გამოჩნდა და დღესასწაული ათონზე ბრწყინვალე შვიდეულის სამშაბათსაა დადგენილი. ამ დროს წმინდა ხატით ლიტანია იმართება ზღვის სანაპიროზე, სადაც ქართველმა განდეგილმა ბერმა გაბრიელმა გამოაბრძანა იგი და ლიტურღია აღესრულება. ეკლესია ხატის ხსნებას დღესასწაულობს 12 თებერვალს, 31 მარტს, 12 ოქტომბერს და ბრწყინვალე შვიდეულის სამშაბათს.
ისტორია
ისტორიული წყაროების თანახმად ბიზანტიის იმპერატორ თეოფილეს (829–842) მმართველობის დროს დაიწყო ე.წ. ხატმებრძოლეობა. ამ პერიოდში ხატთა თაყვანისმცემლებს აწამებდნენ, ხოლო თავად გამოსახულებებს იღებდნენ ტაძრებიდან და წვავდნენ. ამ დროისათვის, ნიკეის ახლოს - საკუთარ სახლში ერთი მდიდარი და ღვთისმოსავი ქვრივი ცხოვრობდა. მას ჰქონდა ღვთისმშობლის ხატი, რომლის მიმართაც უდიდეს სასოებას განიცდიდა. ქვრივმა მისთვის განსაკუთრებული სამლოცველო მოაწყო და ყოველგვარი ცხოვრებისეული განსაცდელის ჟამს მხურვალე ლოცვით მიმართავდა. თეოფილე ხატმებრძოლმა მსტოვრები გაგზავნა ბრძანებით, რომ ხატები ყველგან გაენადგურებინათ. ისინი ნიკეელ ქვრივთანაც მივიდნენ და როდესაც ღვთისმშობლის ხატი იხილეს, მისი შემუსვრა მოინდომეს. მაგრამ ქვრივმა დაარწმუნა, რომ სიწმინდე დილამდე მასთან დაეტოვებინათ, თან დაჰპირდა, რომ ამ დროისათვის მათ მიერ მოთხოვნილი თანხის მნიშვნელოვან ნაწილს მოამზადებდა. მტრები განშორდნენ, მაგრამ ერთმა მათგანმა მახვილი სცა ხატს და იმ წამს ღვთისმშობლის სახიდან, როგორც ცოცხალიდან, სისხლი გარდამოვიდა. ქვრივი ვაჟთან ერთად სამლოცველოში მივიდა და წმინდა ხატის წინაშე ცრემლითა და მეტანიებით დიდხანს ლოცულობდა. მან გადაწყვიტა, რომ კადნიერთა შეურაცხყოფისაგან დასაცავად წმინდა ხატი ზღვის სანაპიროზე წაეღო. იქ მიწაზე დაემხო და ევედრა ღვთისმშობელს, ეხსნა იგი მეფის რისხვისა, ხოლო თვით ხატი - ზღვაში დანთქმისგან. ამის შემდეგ, იგი ემთხვია ხატს, ზღვაში შეაცურა და დიდად გაახარა იმის დანახვამ, რომ ის წყალზე კი არ დაეცა, არამედ ტალღებზე ვერტიკალურად აღიმართა და დასავლეთისაკენ გასცურა.
ღვთისმოსავმა ქვრივმა მადლობა შესწირა ღმერთს და შვილი დაარწმუნა, რომ ხატმებრძოლთა დევნას საბერძნეთში განრიდებოდა. მან ყურად იღო დედის რჩევა, ლოცვა-კურთხევა გამოითხოვა მისგან და თესალონიკში წავიდა, აქედან ათონზე გადასახლდა და ბერად აღიკვეცა. ათონელმა მეუდაბნოეებმა მისგანვე შეიტყვეს, რომ ქვრივმა ხატი ზღვაში ჩაუშვა.
არავინ იცის, სად და რამდენ ხანს იყო დაფარული წმინდა ხატი. უკვე ნიკეელი ბერის გარდაცვალების შემდეგ ივერიის სავანიდან, რომელიც 896 წელს იყო დაარსებული და სახელი სამი წარჩინებული ივერიელის პატივსაცემად ეწოდა, საღამო ხანს ზღვაზე ბერებმა შენიშნეს ცეცხლის სვეტი, რომლის წვერო ცას იყო მიწვდენილი. ხატი კვლავ გამოჩნდა 999 წელს ათონის მთის აღმოსავლეთ სანაპიროსთან. აღდგომის მარხვის დროს ივერთა მონასტრის ბერებმა იხილეს ზღვაზე აღმართული ნათლის სვეტი, რომელიც ბწყინავდა ღამის წყვდიადში და არ ქრებოდა დღის შუქზე. ნათელი მოდიოდა ზღვის ტალღებზე მდგომი ღმრთისმშობლის ხატიდან. ბერები შეეცადნენ ნავით მიახლოებოდნენ ხატს, მაგრამ ხატი მათ განეშორა. ივერთა მონასტერში ბერებმა დაიწყეს გამუდმებული ლოცვები. რამდენიმე კვირის შემდეგ ხატი ნაპირზე გამოაბრძანა ქართველმა გაბრიელ ბერმა, რომელმაც, სასწაულებრივად ზღვაზე ფეხით გაიარა. ეს ამბავი მოხდა ბრწყინვალე შვიდეულის სამშაბათს. სამი დღის შემდეგ ხატი გადაიტანეს მონასტრის მთავარ ტაძარში, კათოლიკონში, და დააბრძანეს საკურთხეველში. მეორე დღეს, ცისკრის ლოცვის წინ კანდელების ასანთებად ეკლესიაში შესულ ბერს ხატი ადგილზე აღარ დახვდა. ხანგრძლივი ძიების შემდეგ ბერებმა იგი მონასტრის კარიბჭის კედელზე აღმოაჩინეს და კვლად უწინდელ ადგილას დააბრუნეს. სასწაული რამდენიმეჯერ განმეორდა. ბოლოს ღმრთისმშობელი ძილში გამოეცხადა გაბრიელ ბერს და აუწყა: „გამოუცხადე ძმებს, რომ მეტად აღარ გამომცადონ, რადგან არ მნებავს თქვენი მფარველობა, არამედ თვითონ მსურს ვიყო თქვენი მფარველიც და მცველიც, არა მარტო ამ ცხოვრებაში, არამედ მომავალშიც. დაე ყველა ბერი, ვინც ამ მთაზე კეთილად და ღვთის შიშით იღვაწებს, სასოებდეს ჩემი ძისა და მეუფის მოწყალებას, რამეთუ მე გამოვითხოვე მისგან ეს ნიჭი და აჰა, იყოს თქვენდა სასწაულად: ვიდრე ამ სავანეში იხილვება ჩემი ხატი, არ მოგაკლდებათ თქვენ ჩემი ძის მადლი და წყალობა“. მას შემდეგ ხატი ღმრთისმშობლის მიერ გამორჩეულ ადგილზე ბრძანდება, რის გამოც იწოდება „პორტაიტისად“ ანუ „კარიბჭის მცველად“. ღმრთისმშობელმა ივერთა სავანე აირჩია თავის სამყოფელად და მიტომ ხატს ასევე ეწოდება „ივერიის ღმრთისმშობელი“. ხატის წინ ჰკიდია დიდი, ვერცლის ან მოოქროვილი ვერცხლის 12 უქრობი კანდელი. ტაძრის მოვლა-პატრონობა და ხატის მსახურება ევალება მღვდელ-მონაზონს, რომელსაც ირჩევს მთელი საძმო. ივერიის ღმრთისმშობლის ხატი ქაიხოსრო ჯაყელის საფასითა და სამცხის ეპისკოპოსის ამბროსის ღვაწლით ქართველ ოსტატს მოუჭედავს. ხატის პერანგის ქვედა ნაწილზე შემდეგი წარწერაა ქართულ ენაზე:
მოსკოვის
ივერიის ღმრთისმშობლის ხატის რამდენიმე ცნობილი ასლი არსებობს: რუსული (1648), რომელიც დაბრძანებული იყო ნიკოლო-პერერვინსკის მონასტერში, მოსკოვში. მონასტერი დაანგრიეს 1917, ხოლო ხატის ადგილმდებარეობა გაურკვეველია. რუსეთის პატრიარქის ალექსეი II კურთხევით დაიწერა ივერიის ღმრთისმშობლის ხატის ახალი ასლი, რომელიც 1995 წ. დააბრძანეს კრემლთან, ივერიის სამრეკლოში.
ნოვგოროდის გუბერნიაში, ივერიის მამათა მოანსტერში
ივერიის სასწაულმოქმედი ხატი ათონის ივერთა მონასტრიდან მოსკოვში 1648 წლის 13 ოქტომბერს ჩამოაბრძანეს. ის მოსკოვში აღდგომის კარიბჭესთან სპეციალურად მისთვის აგებულ სამლოცველოში მოათავსეს. მისი ზუსტი ასლი, რომელიც ნოვგოროდის გუბერნიაში ივერიის მამათა მონასტერიში იმყოფება, XVII საუკუნეშია დაწერილი. მის კიდეებზე გამოსახულია 12 მოციქული, ზემოთ ორი ანგელოზი და ბერძნული წარწერა: ივერიის კარიბჭისმცველი. ხოლო ღვთისმშობლის მარჯვენა მხარეს ასევე ბერძნულად წერია: მწყალობელი. პატრიარქი ნიკონი ამ ხატისადმი დიდ სასოებას განიცდიდა და მის შესამკობად პირად ქონებას არ იშურებდა. პერანფი მთლიანად მოვარაყებული ოქროსია, მასზედ ალმასები, იაგუნდები და მარგალიტებია დაბნეული. ღირებულება იმ დროში, თვით პატრიარქ ნიკონის თქმით, ორმოცი ათასს აჭარბებდა.
ივერიის-მოზდოკში
ეს ხატი ეკუთვნოდა სახელგანთქმულ ქართველ მეფე თამარს, რომელიც განსაკუთრებულად იმით გამოირჩეოდა, რომ კავკასიის მთიელთა შორის ქრისტიანობის გავრცელებას ცდილობდა. მრავალი ჩერქეზი წარმართის მოქცევისა და გაქრისტიანების შემდეგ თამარ მეფემ მათ ივერიის ღვთისმშობლის ხატი გაუგზავნა. თამარის დროიდან 1768 წლამდე ხატი იმყოფებოდა მთებში, სადაც მრავალი სასწაულით განდიდდა. 1768 წელს იმპერატრიცა ეკატერინე II განკარგულებით მთიანი ოსეთის მკვიდრი ჩრდილოელები მთებიდან თერგის გასწვრივ ჩამოსახლდნენ და თან ივერიის ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი ჩამოიტანეს. 1798 წელს მოზდოკში, გამოჩინების ადგილას აიგო ეკლესია, სადაც ხატი იქნა დაბრძანებული. ხალხში არსებული გადმოცემის მიხედვით, 1840 წელს, როცა შამილი მოზდოკთან იყო მისული, მას და მის ჯარს თეთრად მოსილი ქალი გამოეცხადა და ქალაქზე თავდასხმა აუკრძალა.
ივერიის - ნიჟნი-ნოვგოროდში
მეტად მნიშვნელოვანი, სიწმინდედ შერაცხილი ივერიის ღვთისმშობლის ხატი ნიჟნი-ნოვგოროდში, საკათედრო ტაძრის კანკელზეა მოთავსებული. ეს ხატი პატრიარქმა აკურთხა, როდესაც ნიჟნი-ნოვგოროდში პირველი მიტროპოლიტი ფილარეტი დაადგინა. ხატზე წარწერილია, რომ ის 1672 წელს ცნობილმა ხატმწერმა სვიმონ უშაკოვმა დაწერა.
ივერიის - სოფრონიევის უდაბნოში
1713 წელს, სოფრონიევოს უდაბნოს დამაარსებლის სერაპიონის დროს, ღვთისმშობლის საგანგებო გამოცხადების გამო სუმსკის ატამანმა ლუკიანე კონსტანტინოვმა მონასტერს ივერიის ღვთისმშობლის ხატი გამოუგზავნა. მისი დაწვრილებითი მატიანე ამოკვეთილია დიდ, მრგვალ ვერცხლის კიოტზე, რომელშიც წმინდა ხატია ჩაბრძანებული. დღესასწაულიც ბრწყინვალე შვიდეულის სამშაბათს აღესრულება. ხატის ჭედურობა მარგალიტებითა და პატიოსანი თვლებითაა შემკული, ხოლო გვირგვინი ბრილიანტებითაა მოოჭვილი. ის სამეუფო კართან კიოტშია მოთავსებული, კიოტს გარს შვიდი მომინანქრებული ხატი აქვს შემოვლებული. ”დაუჯდომლების” გალობის დროს წმინდა ხატს თაყვანისსაცემად ძირს უშვებენ.
ივერიის - სმოლენსკში
სიწმინდედ მიჩნეული ივერიის ღვთისმშობლის ხატი სმოლენსკის სამების მონასტერში იმყოფება. ხატი ძველ დროშია დაწერილი, თან ახლავს 1700 წლით დათარიღებული სიგელი. მასში გადმოცემულია სმოლენსკის მიტროპოლიტის, სილვესტერ ჩერნიცკის კურთხევა, რომლის მიხედვითაც, შაბათობით ხატის წინაშე ”დაუჯდომელი” უნდა წაკითხულიყო.
მონრეალის
1981 წელს ათონის წმიდა მთაზე შექმნილ ასლს წილად ხვდა გამხდარიყო ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და სასწაულთმოქმედი მირონმდენი ხატი მსოფლიოში. ივერიის მონრეალის ღვთისმშობლის ხატის ისტორია განუყრელად დაკავშირებულია ესპანური წარმოშობის ჩილელის, იოსებ (ხოსე) მუნიოს კორტესის ცხოვრებასთან. იოსებმა ხატის ასლი 1982 წ. წამოაბრძანა კანადაში და 15 წლის მანძილზე იყო მისი უცვლელი მცველი. ხატმა მრავალი სასწაული აღასრულა მთელ მსოფლიოში. 1997 წლის 30 ოქტომბერს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში იოსებ მუნიოსი უცნობმა პირებნა წამებით მოკლეს; მირონმდენი ხატი კი დაიკარგა.
სიონის
1989 წელს დაიწერა და ათონის მთიდან საქართველოში ჩამობრძანდა ასლი ივერიის ღვთისმშობლის ხატისა, რომელიც სიონის საკათედრო ტაძარში მოათავსეს. 1999 წლის დეკემბერში, როდესაც ხატი პერანგში უნდა ჩაესვათ, იგი გახსნეს და მინა მოაცილეს რა დროსაც დაფიქსირდა სასწაული: ხატის ასლი მინაზე სასწაულებრივად გადავიდა.
ბოდბის
ივერიის ღმრთისმშობლის ხატის საკვირველთმოქმედი, სასწაულებით განდიდებული ასლი ათონის მთაზე დაიწერა 1905 წელს. იგი განსაკუთრებული სამკაულია კახეთის მიწაზე, ბოდბის დედათა სავანეში დაკრძალული ქართველთა განმანათლებლის - წმინდა ნინოს საფლავისა. ხატს კომუნისტების დროს საავადმყოფოდ გადაკეთებულ მონასტერში რენტგენის კაბინეტში მაგიდად იყენებდნენ. ღვთისმშობელი ერთ ექიმ ქალს გამოეცხადა და ხატის თავის ადგილზე გადასვენება უბრძანა. ერთხელ ერთმა ურწმუნო კაცმა ამ ხატის შეურაცხყოფა სცადა და დანით დასერა სახე, რისთვისაც მკაცრად დაისაჯა და სრულიად ჯანმრთელი მოულოდნელად გარდაიცვალა.
სამთავროს
კიდევ ერთი ასლი სასწაულმოქმედი ხატისა იმყოფება მცხეთის სამთავროს დედათა მონასტერში. ამ ხატის ისტორიას მოგვითხრობს მასზე არსებული წარწერა, რომლის თანახმადაც ხატი დაწერილია ათონის წმინდა მთაზე, ათონის ივერთა მონასტერში, 1919 წელს. ათონის ივერთა მონასტერში მოღვაწე მონაზონმა ილიამ, სქიმონაზონ მაკარის კურთხევითა და ვინმე პავლე ჯაფარიძის თხოვნით დააწერინა წმინდა ხატი და შესწირა მცხეთის სამთავროს დედათა მონასტერს: ''„განგებითა სამ მნათობიერისა ღვთისა და წამისყოფითა ყოვლად წმიდისა ღვთისმშობელისათა, მე უნდომან მონამან მისმან, მონაზონმა ილია, ივერიის მონასტრის ძმათაგანმა, შენდობითა სულიერისა მამისა ჩემისა, სქიმონაზონი მაკარისა, დავახატვინე წმიდა ხატი ესე სახელწოდებით სასწაულმოქმედი დედა ღვთისა ივერიის კარისა და შევწირე მცხეთის „სამთავროს“ ფერისცვალების დედათა მონასტერს, ვითარცა მფარველად მიურულებლად, სარწმუნოებითა და შიშითა ღვთისათა მკვიდრთა მას შინა, ვასრულებ ჩემი წრფელი გულით დაპირებულსა, სულიერის ძმისა პავლე ჯაფარიძისა, რომელმან მაიძულა ამის სრულყოფად. ყოვლადწმიდაო ღვთისმშობელო მწე და მფარველ გვეყავნ, ამინ! ათონის მთა. წმიდა ივერიის ქართველთა მონასტერი. 1919 წ.“''
სქოლიო
კატეგორია:ღვთისმშობლის ხატები
სასადილო (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 80 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კოლუმბიაში
2014 წლის მონაცემებით კოლუმბიაში 9 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1092 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,8 % კოლუმბიის ძეგლებია, რომელთაგან:
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბია * კოლუმბია
დიდი თხინალა
დიდი თხინალა — ნასოფლარი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ხცისის თემი), მდებარეობს მდინარეების მტკვრისა და ძამის წყალგამყოფის - ყელეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1080 მეტრი, ხაშურიდან 11 კილომეტრი. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 8 კომლი, სულ 18 ადამიანი. სოფლის სასაფლაოზე დგას ღვთისმშობლის ეკლესია.
ისტორია
1886 წლის აღწერით, დიდ თხინალაში 22 კომლი მოსახლე სახლობს (119 კაცი და 153 ქალი, სულ 346 კაცი). ეროვნული შემადგენლობის თვალსაზრისით მოსახლეობა მთლიანად ოსურია. დიდი თხინალა, როგორც სოფელი, მოიშალა XX საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ტელეფა
ტელეფა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (რუფოთის თემი), მდებარეობს მდინარე ჩხარის (ჩოლაბაურის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 200 მეტრი, თერჯოლიდან 4 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 577 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გლენ ჰიუზი
გლენ ჰიუზი (Glenn Hughes; დ. 21 აგვისტო, 1952, კენოკი, სტაფორდშირის საგრაფო) — ინგლისელი ბას გიტარისტი და მომღერალი, აგრეთვე ცნობილი როგორც „როკის ხმა“. 1960-იანი წლების ბრიტანული ფანკ როკ-ჯგუფ Finders Keepers-ის ლიდერი, შემდეგ უკრავდა ჯგუფ Trapeze-ში. 1980-იან წდებში იყო Black Sabbath-ის წამყვანი მომღერალი. დევიდ კოვერდეილთან ერთად უკრავდა მძიმე როკ ჯგუფ Deep Purple-ში. 1976 წელს Deep Purple-ის დაშლის შემდეგ ჰიუზმა დაიწყო სოლო კარიერა.
1980-იან წლებში გლენ ჰიუზმა ალბომები ჩაწერა ისეთ ჯგუფებსა და მუსიკოსებთან როგორიცაა: Phenomena, გარი მური, Black Sabbath. მაგრამ 1980-იან წლების ბოლოს ნარკოტიკებისადმი დამოკიდებულებამ ჰიუზი ჩამოაშორა მუსიკალურ კარიერას. გლენი მხოლოდ 1990-იან წლებში დაუბრუნდა სცენას. 1999 წელს ჰიუზმ ტეხასში მოაწყო ტომი ბოლინისადმი მიძღვნილი ტურნე, სადაც ტომის ძმა ჯონისთან ერთად (დასარტყმელი საკრავები) შეასრულა ტომი  ბოლინის სიმღერები.
2005 წელს თავის ძველ მეგობართან ჯგუფ Black Sabbath-ის გიტარისტ ტონი აიომისთან ერთად ჩაწერა ალბომი Fused.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი როკ-მომღერლები კატეგორია:ინგლისელი ბას-გიტარისტები კატეგორია:Deep Purple-ის წევრები კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1952
არვო პერტი
thumbnail|right|არვო პერტი არვო პერტი (Arvo Pärt; დ. 11 სექტემბერი, 1935, პაიდე, ესტონეთი) — ესტონელი კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია
არვო პერტმა უკვე 14 წლისამ შექმნა თავისი პირველი ნაწარმოები. იგი სწავლობდა ტალინის კონსერვატორიაში კომპოზიციის განხრით. 1957-1967 წლებში იგი მუშაობდა ხმის რეჟისორად ესტონეთის რადიოში. ამავდორულად პერტი ქმნიდა მუსკიას კინოფილმებისათვის. 1968-1976 წლებში იგი განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს შუა საუკუნეების მუსიკას, რამაც მნიშვნელოვანი ზეგავლენა იქონია მის საკომპოზიციო სტილზე. 1980 წელს იგი გადასახლდა ვენაში. 1982 წლიდან პერტი ცხოვრობს და მოღვაწეობს ბერლინში.
პერტის ადრეული პერიოდის ნაწარმოებებში შეიმჩნევა რუსი კომპოზიტორების სერგეი პროკოფიევისა და დიმიტრი შოსტაკოვიჩის ზეგავლენა (1958-1968). მომდევნო 8 წელი მის კრიზისულ პერიოდადაა ცნობილი. ამ პერიოდის განმავლობაში პერტმა მხოლოდ ერთი მნიშვნელოვანი ნაწარმოები შექმნა (მესამე სიმფონია, 1971).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი
გიორგი გაბაიძე
გიორგი გაბაიძე (დ. 1 თებერვალი, 1988, ხიხაძირი, ხულოს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი, საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი. ელექტრონული ბიბლიოთეკის www.Litclub.ge -ს დამფუძნებელი და მმართველი.
ბიოგრაფია
2010 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ლექსების წერა დაიწყო 16 წლის ასაკში, 2004 წლიდან. 2006 წელს გამოვიდა მისი პირველი პოეტური კრებული „მკვდარი პოეტის მთვარე“; 2008 წლის ბოლოს გამოიცა მეორე — „მომავლის მონატრება“. 2009 წელს გამოსცა კრებული „დაუსრულებელი წერილი“ (თანაავტორობით: ჰენრი დოლიძესთან, თაკო დიოგიძესთან და გიორგი ჭეიშვილთან). 2010 და 2015 წელს გამოიცა ლექსების კრებული „ა ბ გ დ“ (თანაავტორობით: როინ აბუსელიძესთან, აჩი ბერიძესთან, ჰენრი დოლიძესთან). 2011 წელს გამოვიდა კიდევ ერთი კრებული „მეცხრე ტალღა“ (თანაავტორობით: როინ აბუსელიძესთან, აჩი ბერიძესთან, გენრი დოლიძესთან, ქალთამზე სურმანიძესთან, მერაბ ჯიხაძესთან, ლევან დევაძესთან, მინდია ცეცხლაძესთან). არის ჟურნალ „ლიტერატურული მესხეთი“-ს ლიტერატურული კონკურს „პოეზიის დღე-შოთაობა“-ს სპეციალური (I) პრემიის ლაურეატი. ელექტრონული ბიბლიოთეკის www.Litclub.ge -ს დამფუძნებელი და მმართველი. დაჯილდოებულია ღირსების მედლით (2012).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები
High Civilization
High Civilization — ჯგუფ ბი ჯიზის 1991 წლის სტუდიური ალბომი. გამოიცა ლეიბლზე Warner Bros..
სქოლიო
კატეგორია:1991 წლის ალბომები კატეგორია:ბი ჯიზის ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები
გრანტ ვუდი
ვუდის ყველაზე ცნობილია ნამუშევარია ფერწერული ტილო „ამერიკული გოთიკა“ (1930). ტილოზე გამოსახული ორი ადამიანი იყვნენ ვუდის და, ნან ვუდ გრაჰამი, და ოჯახის სტომატოლოგი, ექიმი ბაირონ მაკკიბი. კოტეჯი უკანა ფონზე მდებარეობს ელდონში, აიოვა. ნახატი პირველად გამოფენილ იქნა ჩიკაგოს ხელოვნების ინსტიტუტში სადაც მან $300-იანი პრიზი მიიღო. ნამუშევარმა მყისიერი აღიარება ჰპოვა მას შემდეგ რაც მისი შექმნის ისტორია მთელი ყვეყნის გაზეთებმა დაწერეს. ბოლო დროს ეს ნამუშევარი ხშირად სატირიზებულია კრიტიკოსთა მიერ, თუმცა ის მაინც რეგიონალიზმისა და ამერიკული ხელოვნების თვალსაჩინო ნიმუშად რჩება.
ვუდმა 1933 წელს მის მშობლიურ ქალაქთან სტოუნ სიტის ხელოვნების კოლონია დააფუძნა. თავის ნამუშევრებში ის რეგიონალიზმის დიდი პროპონენტი გახდა და ქვეყნის მასშტაბით ამ თემაზე ლექციებს კითხულობდა. ის ხელოვნებას ასწავლიდა აიოვას უნივერსიტეტში.
2004 წელს მისი დიზაინით შეიქმნა აიოვას შტატის ოცდახუთცენტიანი მონეტა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 1942