cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ივანე ნანუაშვილი
ბიოგრაფია
ვანო ნანუაშვილი დაიბადა 1902 წლის 1 იანვარს. დაწყებითი განათლება 1912–1920 წლებში თბილისის მეხუთე საშუალო სკოლაში მიიღო. 1920–1921 წლებში სწავლობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლლიკის ოფიცერთა სკოლაში. იგი 1921 წლის თებერვალ-მარტში რუსეთ-საქართველოს შორის მიმდინარე ომის დროს, როგორც ოფიცერთა სკოლის იუნკერი საბრძოლო ოპერაციებში მონაწილეობდა. საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ ვანო ნანუაშვილი სხვა ქართველ სამხედროებთან ერთად ემიგრაციაში წავიდა. 1921 წლის აპრილ-ივნისში სტამბოლში იმყოფებოდა, შემდეგ, 1922 წლამდე ათენში საბერძნეთის სამხედრო აკადემიაში, ხოლო 1923–1925 წლებში ვარშავაში პოლონეთის სამხედრო აკადემიაში ირიცხებოდა. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისას, 1939 წელს, ვანო ნანუაშვილი, როგორც პოლონეთის არმიის წევრი იბრძოდა გერმენიის წინააღმდეგ. ერთ-ერთი ბრძოლის დრო იგი ტყვედ ჩავარდა. 1939–1944 წლებში იმყოფებოდა გერმანიის სამხედრო ტყვეობაში, საიდანაც 1944 წელს გაქცევა მოახერხა. ტყვეობიდან განთავისუფლების შემდეგ იბრძოდა იტალიაში.
პოლიტიკური საქმიანობა
ნანუაშვილის წიგნის „რა უნდა იცოდეს ყველამ თავისუფალ სამყაროში რუსეთის შესახებ“ გარეკანი|მინიატიურა|150პქ ვანო ნანუაშვილი საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის მიზნით ემიგრაციაში აქტიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. იგი არერთი ორგანიზაციის დამაარსებელი და აქტიური წევრი იყო. 1928 წელს მან სხვა ემიგრანტებთან ერთად საქართველოს ოფიცერთა ასოციაცია დააარსა, რომლის მდივანი იყო ცხრა წლის განმავლობაში. ვანო ნანუაშვილი საქართველოს სამხედრო და პოლიტიკური ჟურნალის „მხედარის“ რედაქტორის მოვალეობას ასრულებდა. ასევე იყო სან-ფრანცისკოს ქართული კერის პერიოდული ორგანოს („სან-ფრანცისკოს ქართული კერის“) გამოცემის ინიციატორი და განმხორციელებელი. ეს ორგანო ქართულ და ინგლისურ ენებზე იბეჭდებოდა. იყო აშშ-ში არსებული დაპყრობილი ერების ორგანიზაციის აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი.
ვანო ნანუაშვილს ინგლისურ ენაზე დაწერილი აქვს სამხედრო-პოლიტიკური ნარკვევები. მან 1956 წელს ბოსტონში გამოსცა ნაშრომი „საბჭოთა კავშირის სიძლიერე და სისუსტე“. მისი ინგლისურენოვანი წიგნი „რა უნდა იცოდეს ყველამ თავისუფალ სამყაროში რუსეთის შესახებ“ პოპულარობით სარგებლობდა აშშ-სა და ევროპაში.
კუნდაი
კუნდაი (Cunday) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 445 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 518 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ივანე ნანუაშვილი
პოლიტიკური საქმიანობა
ვანო ნანუაშვილი აქტიურად ეწეოდა აშშ-ში ქართული კულტურისა და ისტორიის პოპულარიზაციას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1974
ხეითის ძელისცხოვლის ეკლესია
ხეითის ძელისცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის ცხინვალის რეგიონში, სოფელ ხეითში, ზუბაანთუბანი. აგებულია XIII-XIV საუკუნეებში.
ეკლესია დგას მაღალ მთაზე. ნაგებია მოწითალო ფერის კარგად თლილი ქვის კვადრებით. წყობა სწორხაზოვანია.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახე-ვარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი სარკმელი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თაღოვანი ნიშებია მოთავსებული. სარკმლის ძირში მა-სიური ტრაპეზის ქვაა. ნახევარსფერულ კონქში მაცხოვრის ფრესკაა.
აბსიდი მოხატულია წმ.ნიკოლოზის, წმ.გრიგოლის, წმ.იოანეს და წმ.ვლადიმერის ფრესკული პორტრეტებით. პორტრეტები კედლის მთელ სიგრძეზეა განთავსებული.
სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ ხის კანკელი და ორსაფეხურიანი სოლეაა.
გრძივ კედლებს წყვილი პილასტრი თანაბარ ნაწილებად ჰყოფს. ნახევარცილინდ-რული კამარის საბრჯენი თაღები პილასტრების კაპიტელებს ეყრდნობა. კამარა და კედლები მოხატულია. ოთხივე კედელს დაბალი კარნიზი მიუყვება. იატაკი მოგებუ-ლია ქვის დიდი ზომის კვადრებით. ინტერიერი ნათდება დასავლეთის, სამხრეთის და აღმოსავლეთის მაღალი თაღოვა-ნი სარკმლებით, აქედან დასავლეთისა ორჭრილიანია. სამხრეთი შესასვლელი თაღოვანია, რომელსაც ტიმპანის ქვა აქვს. შესასვლელი მორთულია მოჩუქურთმებული პორტალით. ტიმპანის ქვაზე ორი როზეტია, რომელთა შუა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა.
სამხრეთიდან ეკლესიას ორსართულიანი სამრეკლო აქვს. სამრეკლო ღია თაღებით არის გახსნილი. პირველი სართულის თაღები ნახევარწრიულია, მეორესი - შეისრუ-ლი. თაღები ეყრდნობა ოთხკუთხა სვეტების მოჩუქურთმებულ კაპიტელებს.
აღმოსავლეთ სარკმლის ფართო ოლეს ორმაგი ლილვი აჩარჩოებს. ჩრდილოეთი ფასადი სადაა. დასავლეთის ფრონტონში ჯვრის გამოსახულებაა. შეწყვილებულ სარ-კმელს ორმაგი ლილვი აჩარჩოებს. ლილვის ორივე ქვედა ნაწილი კვადრატებით სრულდება, შუა ნაწილი კი ნახევარი წრით არის აქცენტირებული. ფასადის ცენტრ-ის ოდნავ ქვევით, მედალიონია ექვსქიმიანი ვარსკვლავის გამოსახულებით.
აღმოსავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით ერთსაფეხურიანი ცოკოლია, ხოლო დასავლეთით - ორსაფეხურიანი.
კარნიზი თარო-ლავგარდანია. საბურავად გამოყენებულია კრამიტი.
ეკლესიის გარშემო შემორჩენილია გალავნის ფრაგმენტები.
დაზიანებულია ეკლესიის საბურავი, სამრეკლოს სვეტები, პორტალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იოლაღაჯი
იოლაღაჯი (Yolağac) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 829 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ალექსანდრე როგაჩევი
ალექსანდრე როგაჩევი (Рогачёв, Александр Александрович; დ. 7 ნოემბერი, 1915, გროზნო, რუსეთის იმპერია — გ. 9 ივლისი, 1984, დონის როსტოვი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი და საბჭოთა პოეტი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე როგაჩევი 1915 წლის 7 ნოემბერს ღარიბი გლეხის ოჯახში დაიბადა. როდესაც ალექსანდრე როგაჩოვი ჯერ კიდევ პატარა იყო, მისი ოჯახი დონის როსტოვში გადასახლდა. ახალგაზრდა ბიჭმა როსტოვში ჯერ შვიდწლიანი სასწავლებელი, ხოლო შემდეგ კინოტექნიკუმი დაამთავრა. შემდეგ სამუშაოდ ყირგიზეთის სსრ-ში წავიდა.
ომის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე დაამთავრა ფრუნზეს ქვეითთა სასწავლებელი. დიდი სამამულო ომის პირველივე დღეებში ფრონტზე წავიდა. მსახურობდა ქვედანაყოფის მეთაურად. 1942 წელს მძიმე ჭრილობა მიიღო. სამხედრო ჰოსპიტალის შემდეგ მსახურობდა ნოვოსიბირსკისა და კამენ-ნა-ობის სამხედრო კომისარიატებში.
გარდაიცვალა დონის როსტოვში 1984 წლის 9 ივლისს.
ხსოვნა
დონის როსტოვში, ბუდენოვსკის გამზირის 56 ნომერში მწერლის მემორიალური დაფა გაიხსნა შემდეგი წარწერით: „ამ სახლში 1963-დან 1984 წლამდე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ალექსანდრე როგაჩევი. 1915—1984“.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოეტები
დავით სულიაშვილის ქუჩა
დავით სულიაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი); კოსტა ხეთაგუროვის ქუჩიდან მოსე თოიძის შესახვევამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც წყალასაწევი ქუჩა, 1934 წლის გეგმაზე — როგორც წყალსაქაჩი ქუჩა. დავით სულიაშვილის სახელი დაერქვა 1965 წელს. შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
სულიაშვილი
სხლების ეკლესიის ნანგრევი
ეკლესია შემორჩენილია ქვის გროვის სახით, ალაგ-ალაგ შეინიშნება დუღაბიც. ჯავის რაიონის სოფელ სხლებიდან ჩამოსახლებულმა მოსახლეობამ დიდი ხნის წინათ ააგო ეკლესია და მას თავისი სოფლის სახელი დაარქვა. ეკლესია ამჟამად თითქმის განადგურებულია.
კოტ-დ’ივუარის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
კოტ-დ’ივუარის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (Équipe de Côte d'Ivoire de football) მეტსახელი Les Éléphants (სპილოები) — აფრიკის ფეხბურთის კონფედერაციისა და ფიფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. 2005 წლამდე მათი ყველაზე დიდი მიღწევა იყო აფრიკის ერთა თასის ტიტულის მოპოვება, ფინალში მათ განის ეროვნული ნაკრები დაამარცხეს პენალტების სერიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
სხლითის ეკლესია
სოფლის სამხრეთით სასაფლაოზე მდებარე დარბაზული ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის უხეშად თლილი ქვით; ალაგ-ალაგ წყობა შევსებულია წვრილი ქვით. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. ჩრდილოეთით ერთი ნიშია. აბსიდის ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების თაღები კრონშტეინებს ეყრდნობა. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია ორსაფეხურიანი პილასტრებით.
გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრების საშუალებით ორ ნაწილად იყოფა. პილასტრების გვერდითა საფეხურებს კედლის თაღები ეყრდნობა; დასავლეთით თაღები კრონშტეინებს ებჯინება.
სამხრეთ კედელში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. ამავე კედელშია არქიტრავული შესასვლელი, რომლის შუა, ჩაკვეთილი არე დაბალი თაღითაა აქცენტირებული. ინტერიერი შელესილ-შეთეთრებულია. იატაკი მიწაყრილია. ეკლესიის ფასადები სადაა. ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესია შიფერით გადაუხურავს.
ეკლესიის კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. ფასადებზე საპირე ქვები ბევრგან შემოცლილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიორგი (ჯამდელიანი)
ეპისკოპოსი გიორგი (ერისკაცობაში — ლერი ვალერის ძე ჯამდელიანი; დ. 1 ოქტომბერი, 1981, მესტია) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, მარნეულისა და ჰუჯაბის ეპარქიის ეპისკოპოსი. ანგელოზის დღე — 10 ივლისი [ძვ. სტ. 27 ივნისი] (ღირსი გიორგი მთაწმიდელის ხსენება); კათედრა და რეზიდენცია მარნეულში.
ბიოგრაფია
2013 წლის 11 ოქტომბერს იღუმენი გიორგი გამორჩეულ იქნა მარნეულისა და ჰუჯაბის ეპარქიის ეპისკოპოსად. ხოლო 2013 წლის 23 ნოემბერს, გიორგობის დღესასწაულზე, მცხეთაში, სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში ეპისკოპოსად აკურთხა უწმიდესმა და უნეტარესმა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, მთავარეპისკოპოსმა მცხეთა-თბილისისა და მიტროპოლიტმა ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთისა ილია II-მ.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1981
სურამის ქუჩა
სურამის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ოქროსუბანი); კოტე ფოცხვერიშვილის ქუჩიდან თამარ მეფის გამზირამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში, შეტანილი თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1940
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1940 (1940 World Snooker Championship) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ფრედ დეივისი ანგარიშით 37:36. ორივე ფინალისტი წარმოადგენდა ინგლისს.
ფინალი
ჯო დეივისი 37:36 ფრედ დეივისი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1940 წელი სნუკერში
იუსიფლი (მასალი)
იუსიფლი (Yusifli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 158 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ბერდიანსკის ბრძოლა
ბერდიანსკის ბრძოლა — სამხედრო დაპირისპირება რუსეთისა და უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს შორის უკრაინაში რუსეთის შეჭრის სამხრეთ უკრაინის კამპანიის დროს. სამხრეთის ფრონტის რუსულმა ჯარებმა მარიუპოლის მოალყეების დასახმარებლად მიმავალ გზაზე დაიკავეს საპორტო ქალაქი ბერდიანსკი.
ფონი
მას შემდეგ, რაც რუსულმა ძალებმა მელიტოპოლი დაიკავეს, წაიწიეს ჩრდილო-აღმოსავლეთით ტოკმაკისკენ, რომელსაც ალყა შემოარტყეს, და აღმოსავლეთით ბერდიანსკისკენ (მარიუპოლისკენ მიმავალ გზაზე, რომელსაც აღმოსავლეთ უკრაინის კამპანიის ფარგლებში თავს დაესხა დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის რუსული ძალები.
ბრძოლა
26 თებერვალს რუსეთის ჯარებმა დაიკავეს ბერდიანსკის პორტი და ბერდიანსკის აეროპორტი.
27 თებერვალს რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ ალყა შემოარტყეს ბერდიანსკს. იმავე საღამოს, დაახლოებით 18:00 საათზე, გავრცელდა ინფორმაცია, რომ რუსი ჯარისკაცები ქალაქში შევიდნენ. დაახლოებით 22:00 საათზე ბერდიანსკის მერი ოლექსანდრ სვიდლო იტყობინებოდა, რომ რუსულმა ძალებმა ყველა ადმინისტრაციული შენობა დაიკავეს. ქალაქში შენიშნეს რუსული ბუკის სარაკეტო სისტემები.
28 თებერვალს ზაპორიჟიის საოლქო სახელმწიფო ადმინისტრაციამ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ რუსულმა ჯარებმა ბერდიანსკზე კონტროლი მოიპოვეს და ქალაქის პოლიციის განყოფილება დაიშალა, ადგილობრივმა ხელისუფლებამ, სავარაუდოდ, უარს თქვა რუსებთან თანამშრომლობაზე. რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ დაადასტურა, რომ რუსულმა ჯარებმა ქალაქი აიღეს. ბრძოლის დროს, ადგილობრივი ხელისუფლების ცნობით, ერთი ადამიანი დაიღუპა და ერთი დაიჭრა.
შედეგები
მინი|მარცხნივ|ანტისაოკუპაციო გამოსვლები ბერდიანსკში, 28 თებერვალი. სვიდლოს მიხედვით, რუსულმა ძალებმა 28 თებერვალს ქალაქი დატოვეს, მაგრამ რუსული სამხედრო პოლიციის რაზმი ადგილზე დარჩა. რუსები მარიუპოლისკენ დაიძრნენ, რათა შეერთებოდნენ აღმოსავლეთის კამპანიას და ბლოკადაში მოექციათ ქალაქი. მარიუპოლამდე მიღწევით, სამხრეთის კამპანიის ძალებმა სახმელეთო კავშირი დაამყარეს ყირიმსა და დონეცკის სახალხო რესპუბლიკას შორის.
ასევე გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ბრძოლის შემდეგ რუსეთმა ხელში ჩაიგდო რვა უკრაინული სამხედრო გემი. 14 მარტის ცნობით, ბერდიანსკის პორტში შევიდა რუსული სადესანტო გემები. მრავალ გემს შორის აღსანიშნავი იყო „რაპტორის“ კლასის საპატრულო კატერი. 21 მარტს ზაპორიჟიის ოლქის გუბერნატორმა ოლექსი სტარუხმა განაცხადა, რომ რუსულმა ჯარებმა ბერდიანსკის პორტში დაიკავეს ათასობით ტონა მარცვლეულით დატვირთული ხუთი გემი.
სადესანტო გემის დაბომბვა
24 მარტს უკრაინულმა ძალებმა გაავრცელეს ინფორმაცია, რომ მათ ბალისტიკური რაკეტით დარტყმა მიაყენეს „ალიგატორის“ კლასის რუსულ სადესანტო ხომალდ „სარატოვს“ (თავდაპირველი ინფორმაციით, ეს გემი „ორსკი“ იყო). შედეგად, ხომალდს ცეცხლი მოედო, თავად „სარატოვი“ აფეთქდა და რუსული ფლოტის კიდევ ორი ხომალდიც დააზიანა, რომლებმაც შემდეგ პორტი დატოვეს.
აიაბაკის რაიონი
აიაბაკის რაიონი (Distrito de Ayabaca) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის აიაბაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 709 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 444 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 549 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიაბაკის პროვინციის რაიონები
დოლორესი (ტოლიმა)
დოლორესი (Dolores) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 636 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 796 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იოანე (შომახია)
ეპისკოპოსი იოანე (ერისკაცობაში — ნიკოლოზ თამაზის ძე შომახია; დ. 13 აგვისტო, 1971, თბილისი) — აგარაკ-წალკის ეპარქიის მღვდელმთავარი 2013 წლის 1 დეკემბრიდან.
2013 წლის 11 ოქტომბერს მღვდელ-მონაზონი იოანე გამორჩეულ იქნა აგარაკ-წალკის ეპარქიის ეპისკოპოსად. ხოლო 2013 წლის 1 დეკემბერს მცხეთაში, სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში ეპისკოპოსად აკურთხა უწმიდესმა და უნეტარესმა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, მთავარეპისკოპოსმა მცხეთა-თბილისისა და მიტროპოლიტმა ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთისა ილია II-მ.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1971
თინათინ ქაროსანიძე
თინათინ ქაროსანიძე (დ. 5 მაისი, 1977) - ქართველი არაბისტი, ისტორიკოსი, ტერორიზმის მკვლევარი. ღირსების ორდენის მფლობელი. თავისუფალი უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების სკოლის დეკანი.
1991-1992 წლებში სწავლობდა „მსოფლიო ლაბორატორიაში“. 1994-1999 წლებში სწავლა გააგრძელა თბილისის აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტში, საერთაშორისო ურთიერთობებისა და ახლო აღმოსავლეთის ისტორიის (არაბული დეპარტამენტი) ფაკულტეტზე. 1998-1999 წლებში გაიარა არაბული ენისა და ლიტერატურის კურსი არაბული ენის შემსწავლელი ცენტრის „ვაფიდინის სკოლაში“ კაიროში (ეგვიპტე).
1998-1999 წლებში არაბულის ენის შესწავლა გააგრძელა კაიროს უნივერსიტეტში. 1999-2000 წლებში ფულბრაითის სტიპენდიით აშშ-ში გაიარა კურსი კურსი „ამერიკის საკანონდებლო სისტემა“. 2005 წელს გაიარა IATP-ის დისტანციური სწავლების კურსი „სამხრეთ კავკასია და ახლო აღმოსავლეთი“.
2006 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია მსოფლიო ისტორიაში (არაბული ქვეყნების ისტორია).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:ქართველი აღმოსავლეთმცოდნეები კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები კატეგორია:ქალი მეცნიერები კატეგორია:თავისუფალი უნივერსიტეტის პროფესორები
სან-სებასტიან-დუ-მარანიანი
სან-სებასტიან-დუ-მარანიანი (São Sebastião do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პესანიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 647 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.56 კმ²-ზე. ფართობი 517 830 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქარქიაანთ ეკლესია
ქარქიაანთ ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ერედვის მუნიციპალიტეტის ცხინვალის რეგიონში, სოფელი ჭარებიდან აღმოსავლეთით 5-6 კმ-ზე, ადგილი „მერია“. აგებულია შუასაუკუნეებში. დარბაზული ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით. გეგმით სწორკუთხა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით სრულდება. გრძივ კედლებზე შემორჩენილია პილასტრები. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. ამათგან სამხრეთისა - ნაოთხალია.
კედლების სიმაღლე 4 მეტრს აღწევს, ზოგან უფრო ნაკლებია. მიწის დონე ძლიერ აწეულია. ეკლესიის სამხრეთით სწორკუთხა გეგმის გაურკვეველი დანიშნულების ნაგებობათა ნანგრევებია. ასეთივე ნანგრევია მიჯრილი ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეზე. ტერიტორია სავსეა ჩამონაშალი ქვით.ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯეიმზ მილი
ჯეიმზ მილი (დ. 6 აპრილი, 1773 — გ. 23 ივნისი, 1836) — შოტლანდიელი ფილოსოფოსი, ჯონ სტიუარტ მილის მამა. 1798 წელს დაამთავრა ედინბურგის უნივერსიტეტის ღვთისმეტყველების ფაკულტეტი. იყო უტილიტარიზმის მიმდევარი, ეწინააღმდეგებოდა ბუნებითი სამართლის თეორიას.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1773 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1836 კატეგორია:შოტლანდიელი ფილოსოფოსები
იოანის აბრამიდისი
იოანის აბრამიდისი (დ. 23 სექტემბერი, 1922, ბათუმი — გ. 16 იანვარი, 2016, ვენა ) — საქართველოში დაბადებული ბერძენი მოქანდაკე.
დაიბადა 1922 წელს ბათუმში ტრაპიზონიდან დევნილი ბერძენის ოჯახში. საბერძნეთში ცხოვრობდა 1939 წლიდან, ხოლო მეორე მსოფლიო ომის დასასრულისათვის საცხოვრებლად გადავიდა ავსტრიაში. ჯერ სწავლობდა ბათუმში, ხოლო ავსტრიაში გადასახლების შემდეგ ვენაში მისი მასწავლებელი იყო ფრიც ვორტუბა. 1950-იანი წლებიდან აბრამიდისი ავსტრიის ცნობილი მოქანდაკეა, 1965 წელს ვენის აკადემიის პედაგოგია, მოგვიანებით პედაგოგობს ჰამბურგშიც. 1962 წელს მისი ნამუშევრები წარადგინეს ვენეციის ბიენალეზე.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძენი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:ავსტრიელი მოქანდაკეები
სომხეთის ბუნების ძეგლები
სომხეთის ბუნების ძეგლების სახელმწიფოს მიერ დამტკიცებულ სიაში შედის 230 ბუნების ძეგლი.
„განსაკუთრებულად დაცული ტერიტორიების შესახებ“ კანონის (1991 წ.) მიხედვით სომხეთში ბუნების ძეგლის სტატუსი აქვს ძეგლებს, რომლებსაც აქვთ დაცული ტერიტორიების სტატუსი და წარმოადგენენ ბუნების ობიექტებს, ასევე გამოირჩევიან სამეცნიერო და ისტორიულ-კულტურული მნიშვნელობით.
მდინარე აზატის, არფისა და რაზდანის ხეობაში გვხვდება უახლესი ვულკანური წარმონაქმნები, გეღამისა და ვარდენისის ქედებზე გვხვდება იშვიათი რელიეფური წარმონაქმნები, ასევე აღსანიშნავია მთის ტბები, მინერალური და მტკნარი წყაროები.
სომხეთის ბუნების ძეგლები
სომხეთის 230 ბუნების ძეგლი ქვეყნის ტერიტორიაზე შემდეგნაირადაა გადანაწილებული:
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთი
ნოვაია-ვასილევკა (ბაშკირეთი)
ნოვაია-ვასილევკა (Яңы Васильевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
ჯონ სტიუარტ მილი
ჯონ სტიუარტ მილი (დ. 20 მაისი, 1806, ლონდონი — გ. 8 მაისი, 1873, ავინიონი) — ინგლისელი ფილოსოფოსი და ეკონომისტი. იყო იერემია ბენტამის მოწაფე. განიცადა ჯ. ბერკლის, ო. კონტის, დეივიდ რიკარდოსა და დეივიდ იუმის გავლენა. იყო პოზიტივიზმისა და უტილიტარიზმის მიმდევარი. მისი ძირითადი ნაშრომია „ლოგიკის სისტემა“ (ტ. 1-2, 1843).
ნოვაია-ვასილევკა (ბაშკირეთი)
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 42 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 22 კმ-ით.
ჯონ სტიუარტ მილი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1806 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1873 კატეგორია:ინგლისელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრიტანელი ფილოსოფოსები
ნოვაია-ვასილევკა (ბაშკირეთი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (54%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
აზიის ფაუნა
ალტ=ბენგალური ვეფხვი|მინი|ბენგალური ვეფხვი აზიის ფაუნა — აზიის კონტინენტზე, მის მიმდებარე ზღვებსა და კუნძულებზე აღმოჩენილი ყველა ცხოველი. დასავლეთ ევროპასა და აზიას შორის ბუნებრივი ბიოგეოგრაფიული საზღვარი არ არსებობს, ამიტომ ტერმინი „აზიის ფაუნა“ გარკვეულწილად გაუგებარია.ზომიერი აზია არის პალეარქტიკის რეგიონის აღმოსავლეთი ნაწილი (რომელიც, თავის მხრივ, ჰოლარქტიკის ნაწილია), ხოლო მისი სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი ეკუთვნის ინდომალაის სამეფოს (ადრე მას აღმოსავლეთის რეგიონს უწოდებდნენ). აზია გამოირჩევა ჰაბიტატების მნიშვნელოვანი მრავალფეროვნებით ნალექების, სიმაღლის, ტოპოგრაფიის, ტემპერატურისა და გეოლოგიური ისტორიის მნიშვნელოვანი ცვლილებებით, რაც აისახება მისი ველური ბუნების სიმდიდრეზე.
აზიის ველური ბუნების წარმოშობა
მინი|[[ლავრაზია-გონდვანა]] აზიის ფაუნის ფორმირება მეზოზოურ ერაში დაიწყო ლავრაზიის სუპერკონტონენტის გახლეჩით. აზია აერთიანებს უძველესი სუპერკონტინენტის ლავრაზია და გონდვანას ელემენტებს. გონდვანას ელემენტები შემოიტანეს აფრიკიდან და ინდოეთიდან, რომლებიც გონდვანას დაშორდნენ დაახლოებით 90 მილიონი წლის წინ. ბოლო გამყინვარების პერიოდში გამყინვარებამ და ადამიანთა ემიგრაციამ გავლენა მოახდინა აზიის ფაუნის გავრცელებაზე. ევრაზია და ჩრდილოეთ ამერიკა არაერთხელ დააკავშირა ბერინგის სახმელეთო ხიდმა, რის გამოც მათი ძუძუმწოვრებისა და ფრინველთა ფაუნა ერთმანეთის მსგავსია. მრავალმა ევრაზიულმა სახეობამ გადაინაცვლა ჩრდილოეთ ამერიკაში. უფრო ნაკლები ჩრდილოეთ ამერიკის სახეობა გადავიდა ევრაზიაში. აზიისა და ამერიკის ტუნდრასა და ტაიგაში გვხვდება ცხოველთა საერთო გვარები და სახეობები: ჩრდილოეთის ირემი, ლოსი, ლემინგი და სხვ., სამხრეთ განედებში-ამერიკული ჯგუფები: ტაპირები, ჩხრიალა გველები, ალიგატორები და სხვ. ეს მოვლენა ადასტურებს, რომ ამ ორ კონტინენტს შორის პლეისტოცენში სახმელეთო კავშირი არსებობდა.
ევრო-ციმბირის რეგიონი
ალტ=აზია გლობუსზე|მინი|აზია გლობუსზე ბორეალური და ზომიერი ევრო-ციმბირის რეგიონი არის პალეარქტიკის უდიდესი რეგიონი, რომელიც ვრცელდება ტუნდრიდან ჩრდილოეთ რუსეთსა და სკანდინავიაში უზარმაზარ ტაიგამდე - მთელ კონტინენტზე გადაჭიმული წიწვოვანი ტყეებით. წყალი თხევადი სახით არ არის ხელმისაწვდომი ზამთრის უმეტეს პერიოდში. მცენარეები და მრავალი ცხოველი ზამთრის მიძინების ფაზაშია, რა დროსაც მეტაბოლიზმი ძალიან ნელა მიმდინარეობს. ტაიგის სამხრეთით ზომიერი ფოთლოვანი და შერეული ტყეებისა და ზომიერი წიწვოვანი ტყეების სარტყელია. ეს უზარმაზარ რეგიონი გამორჩეულია მრავალი საერთო მცენარეული და ცხოველური სახეობებით. ტუნდრის ზონაში ძუძუმწოვრებში გვხვდება ჩრდილოეთის ირემი, მგელი, ყარსაღი, ყარყუმი, თეთრი დათვი, ლემინგი, რუხი მემინდვრია, თეთრი კურდღელი და სხვ. ფრინველებიდან აღსანიშნავია პოლარული სონღული, თეთრი ბუ, თეთრი და ტუნდრის გნოლი, ბატი, გედი, ალკები, კაირები, რამდენიმე სახეობის ბეღურასნაირნი. ტუნდრის სანაპიროზე მრავლადაა სელაპი, მორჟი. ქვეწარმავლებიდან ტუნდრის სამხრეთ უბნებში ბინადრობენ ცოცხალმშობი ხვლიკი და ჩვეულებრივი გველგესლა. გვხვდება ნაირგვარი მწერი. ტაიგის ზონაში ძუძუმწოვრებიდან ცხოვრობს ლოსი, მარალი, იზუბრი, შველი, მუშკი, მურა დათვი, სამურავი, სიასამური, კოლონოკი, ფოცხვერი, თეთრი კურდღელი, ციყვი, ფრენია ბურუნდუკი, თხუნელა და სხვ. ფრინველებიდან ბინადრობს კოდალა, ჩხიკვი, მეკედრია, ნისკარტმარწუხა, ბუ, გნოლქათამა, სოლო, როჭო და სხვ. ქვეწარმავლებიდან ტაიგაში გვხვდება ცოცხალმშობი ხვლიკი, ჩვეულებრივი გველგესლა, დინგფაროსანი. მდინარეებსა და ტბებში თევზის მრავალსახეობებია გავრცელებული. ბევრია მწერები: ქერქიჭამიები, ხარაბუზები.
ხმელთაშუა ზღვის აუზი
ალტ=ხმელთაშუა ზღვის ზედაპირი|მინი|[[ხმელთაშუა ზღვა|ხმელთაშუა ზღვის ზედაპირი]] სამხრეთ-დასავლეთ აზიაში ხმელთაშუა ზღვის მოსაზღვრე მიწებზე მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის აუზის ეკორეგიონები, რომლებიც ერთად ქმნიან მსოფლიოში უდიდეს და მრავალფეროვან რეგიონს ხმელთაშუა ზღვის კლიმატით. მისთვის დამახასიათებელია ძირითადად ზომიერი წვიმიანი ზამთარი და ცხელი მშრალი ზაფხული. ხმელთაშუა ზღვისპირეთის ტყეების, სატყეო მასივებისა და ბუჩქების მოზაიკაში ერთობლივად 13 000 ენდემური სახეობაა. ხმელთაშუა ზღვის აუზი ასევე ერთ-ერთი ყველაზე საფრთხის ქვეშ მყოფი ბიოგეოგრაფიული რეგიონია მსოფლიოში; თავდაპირველი სახით მხოლოდ მცენარეული საფარის 4 %-ია შემორჩენილი. ადამიანის საქმიანობამ, მათ შორის ტყეების გაჩეხვამ და მიწების საძოვრად გამოყენებამ, სოფლის მეურნეობის განვითარებამ და ურბანიზაციამ მოახდინა რეგიონის დიდი ნაწილის დეგრადაცია. ორგანიზაცია Conservation International-მა ხმელთაშუა ზღვის აუზი გამოაცხადა მსოფლიოში ბიომრავალფეროვნების ერთ-ერთი ყველაზე ცხელ წერტილად.
შუა აღმოსავლეთის უდაბნოები
უდაბნოების დიდი სარტყელი, არაბეთის უდაბნოს ჩათვლით, ჰყოფს პალეარქტიკულ, აფროტროპულ და ნამდვილ აზიურ ეკორეგიონებს. ეს დიაგრამა მოიცავს პალეარქტიკის რეგიონის ამ უდაბნოს ეკორეგიონებს. სხვა ბიოგეოგრაფები განსაზღვრავენ საზღვარს სამეფოებს შორის, როგორც გარდამავალ ზონას ჩრდილოეთით მდებარე უდაბნოების ეკორეგიონებსა და ხმელთაშუა ზღვის აუზის ეკორეგიონებს შორის, რომელიც უდაბნოებს ათავსებს აფროტროპიკულ რეგიონში, ზოგი კი საზღვარს უდაბნოს შუა ნაწილში ავლებს. გაზელი, ორიქსი, ქვიშის კატები და მოხვეულ კუდიანი ხვლიკები უდაბნოში ადაპტირებული სახეობებია, რომლებიც გადარჩნენ ამ ექსტრემალურ პირობებში. მრავალი სახეობა, როგორიცაა ზოლებიანი აფთარი, ტურა და თაფლის მაჩვი, ამ რაიონში გადაშენდა ნადირობის, ადამიანების შემოჭრის და ჰაბიტატების განადგურების გამო. სხვა სახეობების აღდგენა წარმატებით მოხერხდა, მათგან აღსანიშნავია გადაშენების პირას მყოფი არაბული ორიქსი და ქვიშის გაზელი.
დასავლეთი და შუა აზია
ალტ=აქლემი ბაქტრიანი-გობის უდაბნო|მინი|[[აქლემი ბაქტრიანი-გობის უდაბნო]] კავკასიის მთები, რომლებიც გადაჭიმულია შავ ზღვასა და კასპიის ზღვას შორის, წიწვოვანი, ფართო ფოთლოვანი და შერეული ტყეების განსაკუთრებულად მდიდარი კომბინაციაა ევქსინ-კოლხეთის რეგიონის ფოთლოვანი ტყის ეკორეგიონის ზომიერ ნოტიო ტყეების ჩათვლით.
ცენტრალურ აზიასა და ირანის პლატოზე მდებარეობს მშრალი სტეპური მდელოები და უდაბნოს აუზები, მთის ტყეები, ტყის მასივები. აზიის სამხრეთ ნაწილში, პალეარქტიკის საზღვარი ძირითადად მაღლივია. ჰიმალაის მთისწინეთის საშუალო სიმაღლე 2000–2500 მეტრამდეა და ქმნის საზღვარს პალეარქტიკისა და ინდომალაიას ეკორეგიონებს შორის. დასავლეთ აზიაში ბინადრობს კავკასიური ირემი, შველი, მურა დათვი, ფოცხვერი, ტყის კატა, კვერნა, მაჩვი, ციყვი, კოდალა, ჩხიკვი, სტვენია ხოხობი. მაღალ მთებში გვხვდება ჯიხვი, ნიამორი, მუფლონი, არჩვი, შურთხი და სხვ. ცენტრალური აზიის ზეგანებზე გვხვდება აზავერი (იაკი), ანტილოპები ადა და ორონგო, არხარი (მთის ცხვარი), ციმბირული გარეთხა, წითელი მგელი, ირბისი, წითელი ზაზუნა, ტიბეტური კურდღელი. ფრინველებიდან-მთის ბატი, კუმაი, ტიბეტური საჯა.
აღმოსავლეთ აზია
ალტ=ჯიგოკუდანის ცხელი წყარო იაპონიაში ნაგანოში|მინი|ჯიგოკუდანის ცხელი წყარო [[იაპონია|იაპონია, ნაგანო.]] ჩინეთსა და იაპონიაში უფრო ტენიანი და ზომიერი კლიმატია, ვიდრე მეზობელ ციმბირსა და შუა აზიაში. ტერიტორია მდიდარია ზომიერი წიწვოვანი, ფართოფოთლოვანი და შერეული ტყეებით, რომლებიც ამჟამად ძირითადად მთიან რაიონებით შემოიფარგლება, რადგან მჭიდროდ დასახლებული დაბლობები და მდინარის აუზები გადავიდა ინტენსიურ სასოფლო-სამეურნეო და ურბანულ სარგებლობაში. გამყინვარების პერიოდმა სერიოზული ზიანი არ მიაყენა აღმოსავლეთ აზიის რეგიონს. ჩინეთის და იაპონიის სუბტროპიკულ სამხრეთ ნაწილებში, პალეარქტიკის ზომიერი ტყეები ერწყმის ინდომალაიას სუბტროპიკულ და ტროპიკულ ტყეებს, ქმნის მცენარეთა და ცხოველთა სახეობების მდიდარ და მრავალფეროვან ნაზავს. სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთში მდებარე მთები იდენტიფიცირებულია, როგორც ბიომრავალფეროვნების კერა. ჰიმალაიში მაგალითად, მსოფლიოში ფრინველთა ყველა სახეობის დაახლოებით 8 %-ია. სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, მაღალ მთიანეთში წარმოიქმნება ჩრდილოეთ მიანმარისა და სამხრეთ ჩინეთის პალეარქტიკური ფლორისა და ფაუნის ენები. იზოლირებული მცირე ფორპოსტები (ცის კუნძულები) გვხვდება სამხრეთით, მიანმარის ცენტრში, ჩრდილოეთ ვიეტნამსა და ტაივანის მაღალ მთებში. აღმოსავლეთ აზიის ტყის ზონებში გავრცელებულია ხალებიანი ირემი, მუნჯაკი, მუშკი, ანტილოპები ტაკინი და გორალი, გარეული ღორი, ენოტისებური ძაღლი, ბამბუკის დათვი, ჰიმალაური დათვი, ხარზა, ვეფხვი, ჯიქი, ფრენია ღამურა, ბიგა, თხუნელა, რამდენიმე სახეობის მაიმუნი. ფრინველებიდან გვხვდება ტრაგოპანი, ხოხობა. ქვეწარმავლებიდან საყურადღებოა ხვლიკი, გველი, ტყავიანი კუ და სხვ. ამფიბიებიდან - გიგანტური სალამანდრა, ვასაკა. მრავალფეროვანია თევზების ფაუნა. ასევე გვხდება უხერხემლო ცხოველები, რომლებიც წარმოდგენილია ნაირგვარი ჯგუფებით.
ინდოეთის სუბკონტინენტი
ალტ=მუქი ლურჯი ვეფხვის პეპელა კერალაში|მინი|მუქი ლურჯი სახეობის პეპელა ვეფხვი [[კერალა|კერალაში]] ინდოეთის სუბკონტინენტის ბიორეგიონი მოიცავს ინდოეთის, პაკისტანის, ბანგლადეშის, ნეპალის, ბჰუტანის და შრი-ლანკის უმეტეს ნაწილს. ჰინდუქუში, ყარაყორუმი, ჰიმალაის და პატკაის ქედები ესაზღვრება ბიორეგიონს ჩრდილო-დასავლეთით, ჩრდილოეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით; ეს ქედები ჩამოყალიბდა ინდოეთის ჩრდილოეთით გადაადგილებული ჩრდილოეთ ნახევარკუნძულის აზიასთან შეჯახების შედეგად, რომელიც 45 მილიონი წლის წინ დაიწყო. ჰინდუქუში, ყარაყორუმი და ჰიმალაი მნიშვნელოვანი ბიოგეოგრაფიული საზღვარია ინდოეთის ნახევარკუნძულის სუბტროპიკულ და ტროპიკულ ფაუნას და ზომიერ პალეარქტიკულ რეგიონს შორის. დასავლეთის გატები და შრი-ლანკა მნიშვნელოვანი კერებია ბიომრავალფეროვნებისთვის.
ინდოჩინეთი
ინდოჩინეთის ბიორეგიონი მოიცავს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მატერიკის უდიდეს ნაწილს, მათ შორისაა მიანმარი, ტაილანდი, ლაოსი, ვიეტნამი და კამბოჯა, აგრეთვე სამხრეთ ჩინეთის სუბტროპიკული ტყეები. იგი მოიცავს ინდომალაის სამეფოს უმდიდრეს ნაწილს ტროპიკული და სუბტროპიკული ტენიანი ფოთლოვანი ტყეების და მშრალი ფართოფოთლოვანი ტყეების დომინანტური ბიომებით. აქ ხშირად გვხვდება ახალი სახეობები და ოჯახებიც (მაგალითად, ლაოს ქვის ვირთხები). აქ ბინადრობს 500-მდე ადგილობრივი ძუძუმწოვარი ცხოველი. ფრინველთა ფაუნა ასევე ძალიან მრავალფეროვანია - დაახლოებით 1300 სახეობა. აქ ასევე ცხოვრობს ქვეწარმავლების 500-ზე მეტი სახეობა და ამფიბიების 300-ზე მეტი სახეობა, მათ შორის მრავალი ენდემია. აგრეთვე ინდო-ბირმული ბიომრავალფეროვნების ცხელი წერტილი.
სამხრეთ აზიის ტროპიკულ ტყეებში ორიგინალური ფაუნაა და გვხვდება მრავალი ენდემური სახეობა. აქ ბინადრობს სპილო, მარტორქა, გაური, ბანტენგი, გარეული კამეჩი, ნილგაუ, ოთხრქიანი ანტილოპა, ღორისებრი ირემი, ირმულა, ტაპირი, გარეული ღორი, ტუჩა დათვი, მალაიური დათვი, ვეფხვი, ჯიქი, შავი პანთერა, მანგუსტი, ნაირგვარი მღრღნელები, მფრინავი ძაღლი, ტუპაია, ფრთამატყლიანები, პანგოლინები, ლემური, მაკაკა, გიბონი, ორანგუტანგი და სხვ.; ზოგიერთ მდინარეში ცხოვრობს მტკნარი წყლის დელფინი. ფრინველებიდან მრავლადაა მეხეური მეკირია, პიტა, გიგანტური უფეხურა, ხოხობი, ფარშავანგი, არგუსი, გარეული ქათამი, ცხვირრქოსანი ფრინველები და სხვ. ქვეწარმავლებიდან საყურადღებოა მფრინავი დრაკონი, კობრა, მახრჩობელა გველი, თავდიდა კუ, გავიალი და სხვ.; ამფიბიებიდან - მფრინავი ბაყაყი, მრავალფეროვანია მტკნარი წყლის თევზები, ნაირგვარია უხერხემლო ცხოველების ფაუნა.
მალეზია და ფილიპინები
ალტ=ახალი გვინეის ენდემური სახეობა-სამოთხის ფრინველი|მინი|[[ახალი გვინეა|ახალი გვინეის ენდემური სახეობა - სამოთხის ფრინველი]] მალეზია არის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ინდომალაიასა და ავსტრალიის სამეფოებს შორის. იგი მოიცავს მალაის ნახევარკუნძულს და ინდონეზიის დასავლეთ კუნძულებს სუმატრა, იავა, ბორნეო და სხვები, ცნობილი როგორც სუნდალენდი, ფილიპინები, ინდონეზიის აღმოსავლეთ კუნძულები და ახალი გვინეა. მიუხედავად იმისა, რომ მალეზიას ბევრი რამ აქვს საერთო ბოტანიკაში, უოლესის ხაზის აღმოსავლეთით და დასავლეთით ნაწილები მნიშვნელოვნად განსხვავდება მიწის ცხოველთა სახეობებით; სუნდალენდი იზიარებს თავის ფაუნას აზიის მატერიკთან, ხოლო უოლესის ხაზის აღმოსავლეთით მდებარე კუნძულებზე მიწის ძუძუმწოვრები მცირე რაოდენობითაა ან ძირითადად ავსტრალიაში წარმოშობილი ხმელეთის ფაუნაა, რომელშიც შედიან ჩანთოსანი ძუძუმწოვრები და რატიტების სახეობის ფრინველები. ამასთან, ახალი გვინეის მწერები ძირითადად აზიური წარმოშობისაა. ინდომალაის ოლქში მობიმადრე ზოგიერთი ოჯახი გვხვდება მხოლოდ სამხრეთ აფრიკაში: პანგოლინები, ირმულები, სპილოები, მარტორქები, ლემურები, ადამიანის მსგავსი მაიმუნები, რაც იმით აიხსნება, რომ წარსულში აზიასა და აფრიკას შორის არსებობდა სახმელეთო კავშირი გონდვანის კონტინენტის სახით.
მტკნარი წყალი
ალტ=ბაიკალის ტბის პანორამა|მარცხნივ|მინი|[[ბაიკალის ტბა|ბაიკალის ტბის პანორამა]] აზია ასევე შეიცავს რამდენიმე მნიშვნელოვან მტკნარ ეკორეგიონს, მათ შორის რუსეთის მდინარეებს, რომლებიც ჩაედინება არქტიკის, შავ და კასპიის ზღვებში, ციმბირის ბაიკალის ტბაში, პლანეტის უძველესი და ღრმა ტბა, ხანკის ტბა და ბივას ტბა იაპონიაში, დონტინგის ტბა, ტაის ტბა და პოიანგის ტბა ჩინეთში. ჩინეთის მდინარეებში ბინადრობს გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი ზღვის გოჭები და ბაიცზი. ასევე არის რამდენიმე აზიური ტბა მარილიანი ან ოდნავ მლაშე წყლით და თავისებური ფაუნით (კასპიის ზღვა, ბალხაშის ტბა, არალის ზღვა, ისიკ-ქული, ცინგაის ტბა). სამხრეთ აზია განსაკუთრებით მდიდარია მტკნარი წყლის ფაუნით, სადაც ბინადრობს მსოფლიოში თევზის 10 % (2000-ზე მეტი სახეობა). გავრცელებულია შუბლფართო თევზისებრნი, ტლუ თევზისებრნი, რომლებიც მხოლოდ ბაიკალის ტბაში იცის.
საზღვაო ფაუნა
ალტ=ინდო-წყნარი ოკეანეების ფართოდ გავრცელებული თევზის სახეობა-წითელკუდა პეპელა|მინი|[[ინდოეთის ოკეანე|ინდო-წყნარი ოკეანეების ფართოდ გავრცელებული თევზის სახეობა-წითელკუდა პეპელა]] ხმელთაშუაზღვისა და ატლანტის ოკეანის ფაუნებს შორის არსებობს დიდი მსგავსება და ურთიერთობები. ხმელთაშუა ზღვის ღრმა ფაუნა არ განსხვავდება და შედარებით ღარიბია. ორივე მესინის მარილიანობის კრიზისის შემდეგ განვითარებული მოვლენების შედეგია. სახეობების შეჭრა ინდოეთის ოკეანეში დაიწყო სუეცის არხით. ინდო-წყნარი ოკეანის რეგიონი არის მდიდარი ბიოგეოგრაფიული რეგიონი, რომელიც მოიცავს აზიის ზღვების უმეტეს ნაწილს, მათ შორის ინდოეთის ტროპიკულ ოკეანეს, დასავლეთ და ცენტრალურ წყნარ ოკეანეს და ინდონეზიის საერთო ტერიტორიის ორ რეგიონს შორის დამაკავშირებელ ზღვებს (ეს არ მოიცავს ინდოეთის ოკეანის ზომიერ და პოლარულ რეგიონებს). და წყნარი ოკეანეები, აგრეთვე ტროპიკული აღმოსავლეთ წყნარი ოკეანე, ამერიკის წყნარი ოკეანის სანაპიროების გასწვრივ, ასევე ცალკე საზღვაო რეგიონია.
ქვეწარმავლები
მარცხნივ|მინი|[[კომოდოს ვარანი]] ალტ=ინდური კობრა|მინი|ინდური [[კობრა]] აზია გამოირჩევა ქვეწარმავლების მრავალფეროვნებით. კუდფარიანი გველები, კალიმანტანის უყურო ვარანი, მეჭეჭოვანი გველები, ქსენოპელტისი ან მზის სხივისებრი გველები და გავიალი ენდემური სახეობებია.
ნიანგებიდან აღსანიშნავია ჭაობის ნიანგი, გარიალი, იგივე გავიალი თევზის მჭამელი ნიანგი, მალაური გარიალი ან სუნდა გარიალი-მტკნარი წყლის ნიანგი, მლაშე წყლის ნიანგი. მრავალრიცხოვან გველებს შორის უფრო გავრცელებულია კუდფარიანი გველები (მელანოფიდიუმი, პლექტრეუსი, რინოფიზი, უროპელტისი), ზღვის გველები, ასპიტისებრნი (მეფე კობრა, კრაიტი, კალიოფისი, ნამდვილი კობრა, სათვალიანი ანუ ინდური კობრა, ეგვიპტის უდაბნოს კობრა), გველგესლასებრნი (აზემიოპები, დაბოია, სამხრეთ აზიის ხის გველები, ეფა, ცეილონის ფარსახიანი გველი, შხამიანი პროტობოტრობსი, კუფია, ოვოპისი, ფსევდოცერასტები და ა.შ.), ანკარასებრნი (აგამურა, ტყის ზოლიანი ანკარა, ბოიგა, ჯუჯა გველი, ცერბერი, შავი გველი, წყლის გველი, ლიკოდონი, აზიური მოლუსკის მჭამელი ვაგლერა, ბრმა გველი და სხვა).
ამფიბიებიდან გავრცელებულიაოთხთითა ტრიტონისებრნი. ხვლიკებში შედის გეკები (აგამურა, ალოფილაქსი, ასაკკუსი, კალოდაქტილოდები, გირტოდაქტილი, ქონდროდაქტილი, კნემასპი, ცირტოპოდიონი, დიქსონიუმი, გეჰირა, გეკო, გონიდაქტილი, ჰემიდაქტილუსი, ჰემიპილოლოდოდელიდოდაქტილუსი, ლემიდაქტილუსი. ასევე გვხვდება დაახლოებით 100 სახეობის კუ: რუსული კუ, ინდოეთის ბაქნიანი კუ, ბათაგური, ასპიდერეთი, ჩინემია, ჩიტრა, ცისტოკლმემი, კუორა, გეოჩელონი, ქეოსემი, ინდოტესტუდო, მაურემი, პანგშურა, პელოჩელისი, რაფეტუსი, საკალია, დიდთავა კუსებრნი და სხვა.
ფრინველები
ალტ=ჩვეულებრივი მწვანე კაჭკაჭი|მარცხნივ|მინი|ჩვეულებრივი მწვანე [[კაჭკაჭი]] ფრინველებიდან გავრცელებულია რქანისკარტისებრნი, ულვაშა წიწკანასებრნი, ფოთლის ფრინველისებრნი; აქსენტორი, მომღერალი ბეღურების სახეობა, რომელიც მიეკუთვნება პალეარქტიკის რეგიონის ენდემურ გვარს. ჰოლარქტიკაში კიდევ ოთხი ენდემური ფრინველის ოჯახია: მყვინთავები ან ღორიხვა, როჭოსებრნი, ალკასებრნი და ცვილის ფრთიანები. ინდომალაურს მიეკუთვნება სამი ენდემური ოჯახი: ზღაპრული ცისფერი ჩიტი, აზიური წვეროსნები და ფილიპინური პიკა ასევე აზიურ ენდემურ სახეობებს მიეკუთვნება მომღერალი ჩიტების სახეობები, გრძელკუდა წივწივა, მგლინავასებრნი, ფოთლის ჩიტი, მეკიბოე მეჭვავია, ფლეიტისტი-მწყემსი, რქანისკარტასებრნი, ხის ნამგალა, მედუდუკე, ნისკარტნამგალა, მემატლიასებრნი, ხოხბისებრნი, ჯაგართავიანი ღაჟო, ბაყაყპირასებრნი, წითელფრთიანი კლდეცოცია და შაშვისებრნი. ასევე პატისებრნი, მჭრინავისებრნი, ტიმალიასებრნი, მატლიჭამიასებრნი, დრონგოსებრნი, მარაოსკუდისებრნი, ყვავილისმჭამელისებრნი, ჩაფხუტისებრნი, რქაცხვირასებრნი, ჯუჯები, ორიოლი, თუთიყუში, ღაჟოსებრნი, მენექტრიასებრნი, ტყის მერცხლები და სხვა.
ძუძუმწოვრები
ალტ=გიგანტური პანდა|მარცხნივ|მინი|გიგანტური [[ბამბუკის დათვი|პანდა]] ალტ=ორანგუტანი-კალიმანტანი|მინი|[[ორანგუტანი-კალიმანტანი]] ძუძუმწოვრების ორი რიგი, ფრთამატყლიანები (2 სახეობა) და ტუპაი (ხის ეშმაკები) (19 სახეობა), ენდემურია ინდომალაის სამეფოსთვის. ინდომალაიასთვის დამახასიათებელ მსხვილ ძუძუმწოვრებს მიეკუთვნება აზიური ლომები, ვეფხვები, ველური აზიური წყლის კამეჩები, აზიური სპილო, ინდური მარტორქა, იავას მარტორქა, მალაური ტაპირი. ენდემურ აზიურ ოჯახებში შედის ურსიდები (გიგანტური პანდა, აზიური შავი დათვი, ზარმაცა დათვი, მზის დათვი), (თაგვის ზაზუნები) და წითელი პანდები. აზიურ ჩლიქოსნებში შედის კუკუ-იამანი, გაური, შავი თხა, გარეული იაკი და ტიბეტური ანტილოპა, ოთხ რქიანი ანტილოპა, მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვი (ოვიბოვინი), ტაკინი, კტინგ-ვოარი, რამდენიმე სახეობის მუნჯაკი, კამეჩი და სხვა. ანტილოპა თხა წარმოდგენილია გორალითა და სეროვებით. აზიის ტროპიკულ ტყეებში ბინადრობს მსოფლიოში სამი ძირითადი პრიმატი საზოგადოება, რომელთაგან 45 სახეობაა, მათ შორის, ლორი, ტარსიერები, ფოთლის მჭამელი ლანგურები, ბორნეოსა და სუმატრანის ორანგუტანები და გიბონები.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ფაუნა
იუსუბლიუქენდი
იუსუბლიუქენდი (Yusublyukend) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ბეატრიზ პორტუგალიელი (1504-1538)
ბეატრიზ პორტუგალიელი (Beatriz de Portugal, Beatrice del Portogallo; დ. 31 დეკემბერი, 1504 — გ. 8 იანვარი, 1538) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და დედოფალ მარია არაგონელის შუათანა ასული. სავოიის ჰერცოგინია 1521-1538 წლებში როგორც კარლო III-ის მეუღლე. სავოიის ჰერცოგ ემანუელე ფილიბერტო I-ის დედა.
ბიოგრაფია
ბეატრიზი დაიბადა 1504 წლის 31 დეკემბერს. იგი იყო პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარია არაგონელის მესამე შვილი და მეორე ქალიშვილი. მას სახელი ბებიის, ვიზეუს ჰერცოგინია ბეატრიზ პორტუგალიელის პატივსაცემად დაარქვეს. მისი უამრავი და-ძმიდან აღსანიშნავია პორტუგალიის მეფე ჟუან III და ესპანეთის დედოფალი და საღვთო რომის იმპერატრიცა ისაბელ პორტუგალიელი. იგი მკაცრ კათოლიკურ განათლებას იღებდა თავისი აღმზრდელის, ელვირა დე მენდოსას მეთვალყურეობის ქვეშ.
1521 წლის 8 აპრილს, ვილეფრანშ-სურ-მერში ბეატრიზი დაქორწინდა სავოიის ჰერცოგ კარლო III-ზე. ვინაიდან კარლო სავოიის ჰერცოგი 1504 წლიდან მოყოლებული იყო, ბეატრიზი სავოიის ჰერცოგინია ქორწინებისთანავე გახდა.
ტურინის კარზე ბეატრიზი აღწერილია, როგორც „დამაბრმავებლად ლამაზი და მეტად ამბიციური“. 1531 წელს, მისმა სიძემ, საღვთო რომის იმპერატორმა კარლ V-მ მას ასტის გრაფინიობა უბოძა. მისი გარდაცვალების შემდეგ ასტი მის მემკვიდრეებს გადაეცათ და სავოიას მიუერთდა.
სავოიის ტახტის დაბრუნება მისმა ვაჟმა მხოლოდ 1559 წელს მოახერხა ფრანსუა I-ის ქალიშვილზე დაქორწინებით. მოგვიანებით, 1580 წელს, როდესაც ავისის დინასტია შეწყდა, ბეატრიზის ვაჟი ემანუელე ფილიბერტო და მისი დის, ისაბელ პორტუგალიელის ვაჟი ფილიპე II ერთმანეთს პორტუგალიის ტახტში ეცილებოდნენ, რაშიც ფილიპემ გაიმარჯვა და შეიქმნა იბერიის უნია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1504 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1538 კატეგორია:ავისები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:სავოიის ჰერცოგინიები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
ჟარსკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1946
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1946 (1946 World Snooker Championship) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჰორეს ლინდრუმი ანგარიშით 78:67.
ფინალი
ჯო დეივისი 78:67 ჰორეს ლინდრუმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1946 წელი სნუკერში
ჰიშქადარა
ჰიშქადარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვეძისის ქუჩა
ვეძისის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს საბურთალოს რაიონში. უბანი თბილისის დასავლეთ ნაწილში, მტკვრის მარჯვენა მხარეს, სახელი წარმოსდგება ქართული სიტყვიდან "ვეძა", რაც, სულხან-საბა ორბელიანის მიხედვით, "მომჟაო წყაროს" ნიშნავს. XX საუკუნის 30-იან წლებში ამ ტერიტორიაზე იყო ორი სოფელი - ქვემო ვეძისი და ზემო ვეძისი ქალაქს შემოუერთდა 40-50-იან წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბურთალოს რაიონის ქუჩები
ესპინალი
ესპინალი (Espinal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 75 375 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 217 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რამაზ დავითაშვილის ქუჩა
რამაზ დავითაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); ლამის ქუჩიდან მნათობის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის I ნახევარში. 1925–1926 წლების ცნობათა წიგნში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია როგორც თვითნებობის ქუჩა, თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია შრომის ქუჩის სახელწოდებით. 1995 წელს რამაზ დავითაშვილის სახელი ეწოდა. აქვს ორი გასასვლელი.
ლიტერატურა
დავითაშვილი
ნაგისა ოსიმა
ნაგისა ოსიმა (大島 渚; დ. 31 მარტი, 1932 – გ. 15 იანვარი, 2013) — იაპონელი კინორეჟისორი და სცენარისტი. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმებია „გრძნობათა იმპერია“ (1976) და „შობას გილოცავთ, მისტერ ლოურენს“ (1938).
ადრეული ცხოვრება
ოსიმამ უმაღლესი განათლება კიოტოს უნივერსიტეტში, პოლიტიკური ისტორიის ფაკულტეტზე მიიღო. სწავლის დამთავრების შემდეგ, 1954 წელს მან კინომწარმოებელ კომპანიაში დაიწყო მუშაობა. მისი რეჟისორული დებიუტი 1959 წელს ფილმით „სიყვარულისა და იმედის ქალაქი“ შედგა. 1960 წელს ოსიმამ იაპონიის რეჟისორთა გილდიის ახალბედა რეჟისორებისთვის დაწესებული ჯილდო მიიღო.
1960-იანი წლები
1961 ოსიმამ კენძაბურო ოეს ნოველის მიხედვით ფილმი სახელმწოდებით „ნადავლი“ გადაიღო, რომელიც ომის პერიოდში სოფლის მაცხოვრებელ იაპონელებსა და დატყვევებულ აფრო-ამერიკელ ჯარისკაცს შორის ურთიერთობის შესახებ მოგვითხრობს. ფილმში წამოჭრილია ფანატიზმისა და ქსენოფობიის თემები, რომელთაც რეჟისორი კიდევ უფრო ღრმად იკვლევს თავის მომდევნო ნამუშევრებში: „იანბოგის დღიური“, „ჩამოხრჩობის გზით სიკვდილი“ და „სამი მკვდრეთით აღმდგარი ლოთი“. გარკვეული დროის მანძილზე ოსიმა ტელევიზიაში მუშაობდა, სადაც მან არაერთი დოკუმენტური ფილმი გადაიღო. მათ შორის აღსანიშნავია 1965 წლის ფილმი „იანბოგის დღიური“, რომელიც სეულის ქუჩებში მცხოვრები უსახლკარო ბავშვების შესახებ მოგვითხრობს. ფილმი რეჟისორის გამოცდილებაზეა დაფუძნებული, რომელმაც ეს უკანასკნელი სამხრეთ კორეაში მოგზაურობის შემდეგ გადაიღო.
1968 წელს ოსიმამ სამი მხატვრული ფილმი გადაიღო. პირველი მათგანია „ჩამოხრჩობის გზით სიკვდილი“, რომელიც 1958 წელს იაპონიაში რეალურად განვითარებულ მოვლენებს ეყრდნობა. ფილმი ახალგაზრდა კორეელის შესახებ მოგვითხრობს, რომელსაც გაუპატიურებისა და მკვლელობის ბრალდებით სიკვდილით დასჯას მიუსჯიან. რეჟისორმა ფილმში ასახა იაპონელთა რასობრივი დისკრიმინაცია ეთნიკური უმცირესობის, კერძოდ კორეელების მიმართ. აღსანიშნავია, რომ ფილმში ახალი ტალღის მიმდინარეობისთვის დამახასიათებელი მრავალი კინემატოგრაფიული ტექნიკა გვხვდება.
რეჟისორის მომდევნო ფილმი, „სინძუკუელი ქურდის დღიური“ კავშირს იკვლევს სექსუალურ და პოლიტიკურ რადიკალიზმს შორის. ფილმში აღწერილია ყოველდღიური ცხოვრება, რომელშიც სექსუალური სურვილები კლეპტომანიის სახეს იღებს.
1969 წელს გამოვიდა ოსიმას მორიგი რეალურ ისტორიაზე დაფუძნებული ფილმი სახელწოდებით „ბიჭი“. კინოსურათი ბიჭის შესახებ მოგვითხრობს, რომელსაც მამა ფულის საშოვნელად იყენებს. იგი მას აიძულებდა მიზანმიმართულად გამხდარიყო საგზაო შემთხვევების მსხვერპლი, რათა კომპენსაციის სახით ოჯახს სასურველი თანხა მიეღო.
1970-იანი წლები
ოსიმას 1971 წლის ფილმი „ცერემონია“ სატირაა იაპონური საზოგადოების შეხედულებების შესახებ. ეს უკანასკნელი კარგადაა გამოხატული სცენაში, როცა საქორწინო ცერემონია პატარძლის გარეშე ტარდება.
1976 წელს ოსიმამ „გრძნობათა სამეფო“ გადაიღო, რომელიც 1930-იანი წლების იაპონიაში რეალურად განვითარებულ ფატალური სექსუალური ობსესიის ამბავს მოგვითხროსა. ფილმმა იაპონური ცენზურის კრიტიკა დაიმსახურა. „გრძნობათა სამეფოს“ ამ უკანასკნელის მიერ უარყოფილი ვერსია იაპონიაში დღესაც არაა ხელმისაწვდომი.
1978 წელს ოსიმამ გადაიღო იგივე შინაარსის მქონე ფილმი, ამჯერად ნაწილობრივ განსხვავებული სახელწოდებით „გრძნობათა იმპერია“, თუმცა ამ შემთხვევაში მან შეყვარებულთა სექსუალური სწრაფვების გადმოცემისას მეტი თავშეკავებულობა გამოიჩინა. ფილმმა 1978 წლის კანის კინოფესტივალზე საუკეთესო რეჟისურის ნომინაციაში გაიმარჯვა.
1980-იანი წლები და შემდგომი პერიოდი
რეჟისორს დიდი წარმატება მოუტანა 1983 წლის ფილმმა „შობას გილოცავთ, მისტერ ლოურენს“, რომელშიც მოქმედება ომის პერიოდში, იაპონიის ტყვეთა ბანაკში ხდება. ფილმში ცნობილი მუსიკოსი და როკ-ვარსკვლავი დეივიდ ბოუი, მუსიკოსი რიუიჩი საკამოტო და ტაკეში კიტანო თამაშობენ. ფილმი კლასიკად მიიჩნევა, თუმცა მაყურებლისთვის მეინსტრიმული არასოდეს ყოფილა. „შობას გილოცავთ, მისტერ ლოურენს“ ეფუძნება ლოურენს ვან დერ პოსტის 1963 წლის მოთხრობების ტრილოგიას „თესლი და მთესველი“, რომელიც ავტორის მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში იაპონიაში ტყვედ ჩავარდნის გამოცდილებას ეყრდნობა.1986 წელს ოსიმამ კომედია „მაქსი, ჩემი სიყვარული“ გადაიღო, რომელიც დიპლომატის ცოლის შიმპანზესთან სასიყვარულო ურთიერთობაზე მოგვითხრობს.
1980-იან და 1990-იან წლებში ოსიმა იაპონიის რეჟისორთა გილდიის პრეზიდენტი იყო.
1993 წელს ოსიმას ესეებისა და სტატიების კრებული ინგლისურ ენაზე სათაურით „კინო, ცენზურა და სახელმწიფო“ გამოქვეყნდა. 1995 წელს რეჟისორმა ბრიტანეთის კინოინსტიტუტისთვის იაპონური კინოს შესახებ დოკუმენტური ფილმი გადაიღო.
1996 წელს ოსიმამ ინსულტი განიცადა, რის შემდეგაც სარეჟისორო მოღვაწეობას 1999 წელს ფილმით „ტაბუ“ დაუბრუნდა“, რომელიც სამურაების შესახებ მოგვითხრობს. ფილმში მოქმედება ბაკუმაცუს ეპოქაში ხდება. მთავარ როლებს ტაკეში კიტანო და რიუიჩი საკამოტო ასრულებენ.
ფილმის გამოსვლის შემდეგ რეჟისორის ჯანმრთელობის მდგომარეობა გაუარესდა, იგი ხშირად განიცდიდა ინსულტებს, რის გამოც „ტაბუ“ მისი ბოლო ნამუშევარი გახდა. ოსიმა გეგმავდა ბიოგრაფიული ფილმი სახელწოდებით „ჰოლივუდის ძენი“ გადაეღო, რომელშიც მთავარ როლს სესუ ჰაიაკავა შეასრულებდა. სცენარი უკვე დასრულებული იყო და ლოს-ანჯელესში გადაღებების დასაწყებად ემზადებოდნენ, თუმცა სხვადასვხა შეფერხებებისა და რეჟისორის მოულოდნელი გარდაცვალების გამო პროექტი განუხორციელებელი დარჩა.
ოსიმა 80 წლის ასაკში, 2013 წლის 15 იანვარს გართულებული პნევმონიის შედეგად გარდაიცვალა.
2013 წლის სექტემბერში, სან-სებასტიანის კინოფესტივალზე ოსიმას რეტროსპექტივა წარადგინეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:იაპონელი კინორეჟისორები
აშაღი-დაშარხი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
მართალი აბდულაჰ
მართალი აბდულაჰ — მიხეილ ჯავახიშვილის მოთხრობა. პირველად გამოქვეყნდა 1925 წელს.მოთხრობაში ასახული ამბავი ჯავახიშვილს სანდრო შანშიაშვილისგან მოუსმენია.
სიუჟეტი
ნაწარმოები უდანაშაულო აბდულაზე მოგვითხრობს, რომელიც მისი ბიძაშვილის გამო ციხეში მოხვდება.საბოლოოდ ის ციხიდან გამოიქცევა თუმცა ცოლ-შვილი გადასახლებული და სახლ-კარი დანგრეული დახვდება. ამის გამო თავის ბიძაშვილს, მუსტაფას და მის ოჯახს ამოხოცავს, დაბრუნდება ციხეში და მისდა გასაკვირად გაამართლებენ.
რეცეფცია
ნაწარმოები თარგმნილია რუსულად, უკრაინულად და აზერბაიჯანულად. მოთხრობის ფრანგული თარგმანი დაიბეჭდა ჟურნალ „კანდიდში“ 1930 წელს.
ავტორის არქივში ინახება საქაღალდე „მეჩექმე გაბოსა“ და „მართალი აბდულაჰის“ ინგლისური თარგმანებით. თავად მწერალი ერთ-ერთ წერილში წერს, რომ ეს მოთხრობები ნიუ-იორკში გააგზავნა თუმცა უცნობია დაიბეჭდა თუ არა ისინი.
სქოლიო
კატეგორია:მიხეილ ჯავახიშვილის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული მოთხრობები
ცხინვალის ღვთისმშობლის სამრეკლო-სამლოცველო
ცხინვალის ღვთისმშობლის სამრეკლო-სამლოცველო — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის ქალაქ ცხინვალში, ჯაფარიძის ქუჩა 8-ზე. აგებულია XIX საუკუნეში. სამრეკლოს ქვედა სართული სამლოცველოდ გადაუკეთებიათ, ხოლო ეკლესია დაა-ნგრიეს XX ს-ის 60-იან წლებში. მის ადგილას ააშენეს საცხოვრებელი სახლი. ეკლე-სია და სამრეკლო ქართული აგურით იყო ნაშენი. სამრეკლო-სამლოცველო სწორკუთხა ნაგებობაა. შესასვლელი სამხრეთ კედელშია. სათავსი გადახურულია დაბალი გუმბათით. იგი ოთხივე მხარეს თაღებს ეყრდნობა. დასავლეთ კედელში სწორკუთხა სარკმელია. იატაკი ბეტონისაა. კედლები შელესილ-შეთეთრებულია.