cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ელ-ზავიის უნივერსიტეტი
ელ-ზავიის უნივერსიტეტი (جامعة الزاوية) — უნივერსიტეტი ლიბიაში, ქალაქ ელ-ზავიაში. დაფუძნდა 1988 წელს როგორც დამოუკიდებელი უნივერსიტეტი. ამავე წლიდან აქვს ცალკე მმართველობა და ფინანსები. კამპუსი ქალაქის ცენტრიდან მდებარეობს სამხრეთით 6 კილომეტრში და ემსახურება ელ-ზავიისა და ენ-ნუგატ-ელ-ხუმსის რაიონებს.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის უნივერსიტეტები
ნუუკი
ქალაქი მდებარეობს გრენლანდიის სამხრეთ-დასავლეთ ტერიტორიაზე კეთილი იმედის ფიორდთან (Godthåbsfjorden). პოლარული წრის სამხრეთით 240 კილომეტრზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გრენლანდიის ქალაქები
პელმენი
მინი|274x274პქ|პელმენი არაჟანთან ერთად პელმენი (რუს.  пельме́ни (პელმენი) - მრავლობითი ფორმა, пельмень (პელმენ) - მხოლობითი) — დამფლინგი რუსული სამზარეულოდან, რომელიც თხელ, უსაფუარო ცომში გახვეულ შიგთავსს წარმოადგენს.
წარმოშობის ზუსტი ადგილი სადავოა. ზოგი მიიჩნევს, რომ ის ურალის მთების მიმდებარედ წარმოიქმნა, ზოგი კი ფიქრობს რომ კერძი ციმბირული წარმოშობისაა. პელმენს ხშირად რუსული სამზარეულოს გულს უწოდებენ.
ინგრედიენტები
პელმენის ცომი ფქვილისა და წყლისგან შედგება. იშვიათ შემთხვევებში ემატება კვერცხის გული.
შიგთავსი შეიძლება წარმოადგენდეს გახეხილ ხორცს (ღორის ხორცი, ცხვრის ხორცი, საქონლის ხორცი, თევზი ან ნებისმიერი სხვა სახის ხორცი. ხორციანი შიგთავსი მეტწილად ცივი რეგიონებისთვისაა დამახასიათებელი) ან სოკოს. პოპულარულია სხვადასხვა სახის ხორცის ერთმანეთში შერევაც. უდმურტეთში წარმოდგენილი რეცეპტის მიხედვით ხორცის განაწილება ასეთია: 45% საქონლის ხორცი, 35% ცხვრის ხორცი და 20% ღორის ხორცი. ის შეიცავს სხვადასხვა სახის სანელებლებს, როგორებიცაა: შავი პილპილი, დაჭრილი ხახვი და ნიორი. უმეტეს შემთხვევაში მას ატანენ მაიონეზს, არაჟანს, წითელ ხახვს ან ძმარს, რაც რეგიონების მიხედვით ერთმანეთისგან განსხვავდება. მარცხნივ|მინი|254x254პქ ზოგჯერ უმატებენ მცირე რაოდენობით კომბოსტოს, პoმიდორს და პირშუშხას პირდაპირ შიგთავსში, რაც რა თქმა უნდა, რეგიონების მიხედვით ერთმანეთისგან განსხვავდება.
ტემპერატურა და ტენიანობა მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ცომის კონსისტენციასა და სტაბილურობაზე.
წარმოშობა
პირველი, მსგავსი სტილის კერძი პირველად ძველ ბერძნულადაა მოხსენიებული, მაგრამ, როგორც ჩანს, პელმენის წარმოშობის ადგილს ურალის რეგიონი წარმოადგენს. სიტყვა პელნან (пельнянь) სიტყვა-სიტყვით ითარგმნება, როგორც „ყურის პური“ ფინურ-უნგრული ენებიდან, კომიდან და უდმურტულიდან. გაუგებარია როდის გაჩნდა პელმენი ძველი ციმბირული ხალხების სამზარეულოში და როგორ დაიმკვიდრა თავი რუსულ სამზარეულში. ერთი თეორიის თანახმად, პელმენი, ან უბრალოდ მოხარშული, შიგთავსიანი ცომის ბურთულები ციმბირული წარმოშობისაა, რომელიც ჩინურ ჯიაოზზე დაყრდნობით ჩამოყალიბდა. სხვა თეორიის თანახმად, პელმენი ციმბირში მონღოლებმა შეიტანეს, საიდანაც აღმოსავლეთ ევროპამდე გავრცელდა. პელმენი განსაკუთრებით პოპულარული გახდა რუსი მონადირეების საკვებად. მარცხნივ|მინი|234x234პქ|პელმენი სხვადასხვა სახის სოუსებთან ერთად პელმენი ძალიან კარგი საშუალებაა ციმბირის ცივ დღეებში ხორცის მიღებისთვის. ხალხს ზამთრის ცივ დღეებში ცხოველური საკვების მიღება ძალიან სჭირდება. ურალური წარმოშობის მიუხედავად, პელმენზე დიდი გავლენა მოახდინა ციმბირულმა ტრადიციებმა.
განსხვავებები
პელმენი შიგთავსიანი ცომეულის კერძების წარმომადგენელია. ის დაკავშირებულია პოლონურ პიეროგთან და უკრაინულ ვარენიკთან. ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და კანადაში ტერმინი პიეროგი ხშირად გამოიყენება ყველა აღმოსავლეთ ევროპული დამფლინგის აღსანიშნავად, მიუხედავად მისი ზომის, ფორმისა და შიგთავსისა. პელმენი ასევე ჰგავს მონღოლურ ბანშს, ჩინურ ჯიოზს და ჩინურ ჰუნდუნს. ისინი თურქული და ყაზახური მანტის, ნეპალური და ტიბეტური მომოს, უიღურულ და უზბეკურ ჩუჩვარას, კორეულ მანდუს, იაპონურ გიოზას და იტალიური ტორტელინისა და რავიოლის ბიძაშვილები არიან. ის რაღაცით ჰგავს ემპანადას, რომელიც მოხარშული ან შემწვარი მსგავსი სტილის ცომეულია ესპანური გავლენის ქვეყნებში.
გავრცელება
თანამედროვე რუსულ და უკრაინულ კულტურაში, ასევე ბალტიის პირეთის ქვეყნებსა და პოლონეთში მაღაზიებში გაყინული ფორმის პელმენები იყიდება, რომელიც ძალიან მოსახერხებელ პროდუქტს წარმოადგენს სტუდენტების ცხოვრებაში, რადგან მისი მომზადება მარტივად და სწრაფად ხდება. სახლში დამზადებული პელმენი ითვლება, როგორც ჯანსაღი და ნატურალური. ცენტრი|მინი|1076x1076პქ|პელმენის მომზადების პროცესი
სქოლიო
კატეგორია:რუსული სამზარეულო კატეგორია:დამფლინგები
Pseudolasius boreus
Pseudolasius boreus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტრალი
ტრალი (Tralee; Trá Lí, ტრა-ლი) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, კერის საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი (მანსტერის პროვინცია), ასევე მისი უდიდესი ქალაქი. განლაგებულია ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთით, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. მოსახლეობა — 22 744 ადამიანი.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 22 744 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 21 987 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
ქვემოთმოყვანილ დაფებში ყველა პასუხის ჯამი (სვეტი „ჯამი“), როგორც წესი, დასახლებული პუნქტის სრულ მოსახლეობაზე ნაკლებია (სვეტი „2006“).
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:კერის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
მიკროორგანიზმები
thumb|200px|მიკროორგანიზმი მიკროორგანიზმი, მიკრობები (μικρός) mikrós, „პატარა“ და „ორგანიზმი“ ) — მიკროსკოპული ორგანიზმი, რომელიც შედგება ერთი უჯრედისაგან. მიკროორგანიზმები არსებობენ ნიადაგში, წყალში, ჰაერში, ცოცხალ ორგანიზმებზე და მათ შინაგან ორგანოებში. მიკროორგანიზმების შემსწავლელი მეცნიერებაა მიკრობიოლოგია. მიკრობებზე პირველი დაკვირვებები დაიწყო ნიდერლანდელმა მეცნიერმა ანტონ ვან ლევენჰუკმა, 1675 წელს, საკუთარი დიზაინით შექმნილი მიკროსკოპით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მიკრობიოლოგია კატეგორია:მიკროორგანიზმები
Belaturricula gaini
Belaturricula gaini — მუცელფეხიანთა (ლოკოკინათა) კლასის, Turridae ოჯახის  ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
წყარო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ქართული ბალი
ქართული ბალი — საქართველოში გავრცელებული ბლების ადგილობრივ ჯიშთა ჯგუფი, წარმოშობილია ველური ბლისაგან (ბალამწარა). ამიტომ ხშირად გვხვდება გარდამავალი ფორმები ბალამწარასა და ადგილობრივ ჯიშებს შორის. ქართული ბლის ჯიშები განეკუთვნება გინების (რბილნაყოფიანების) კლასს და ერთმანეთისგან განსხვავდება ნაყოფის ფორმით, შეფერილობითა და ზოგიერთი ბიოლოგიური თვისებებით. ქართული ბალი ფართოდაა გავრცელებული ქართლში, კახეთში, იმერეთში ჭოპორტულას, ძუძუბლის, ქართული თეთრი ბლის, ქართული შავის ბლისა და კახაბლის სახელწოდებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოტანიკა
საზანდარი
250px|thumb|საზანდარი საზანდარი (სპარს. საზანდე  მუსიკოსი) — ხალხურ საკრავთა ანსამბლი აზერბაიჯანში, სომხეთსა და საქართველოში, აგრეთვე ირანსა და სხვა  აღმოსავლეთ ქვეყნებში. შედგება თარისაგან, ქამანჩისა და დოლისაგან (დოლზე დამკვრელი ამასთანავე მომღერალიცაა — ხანენდე). საზანდარი,აგრეთვე საზის დამკვრელსაც ჰქვია. „საქართველოს მეფის საზანდარი ვარ“ (საიათნოვა)
ლიტერატურა
კატეგორია:ხალხური მუსიკა
იცოცხლე, გენაცვალე (ფილმი)
სიუჟეტი
ოთხივე ნოველის: „ვახშამი“, „საიდუმლო“, „მივლინება“ და „მოცარტი“ ორი ცენტრალური გმირია ვახტანგ (ბუბა) კიკაბიძის და გიორგი (გოგი) ქავთარაძის პერსონაჟები. ოთხივეს აერთიანებს განსაკუთრებული თბილისური სტუმართმოყვარეობის თემა, რომელიც ყველა ნოველაში სხვადასხვა სახით არის შემოთავაზებული.
მინი|250პქ|მარჯვნივ|კადრი ფილმიდან „იცოცხლე, გენაცვალე!“ — „მივლინება“ „ვახშამი“ — მოსკოვში სამსახურებრივი მივლინების დროს ორი თანამშრომლის ამბავს მოგვითხრობს, რომლებიც სხვადასხვა სასტუმროში დააბინავეს. ახალი წელი ახლოვდება და 30 გრადუსიანი ყინვის გამო ერთმანეთთან მისვლას ვერ ახერხებენ. დღესასწაულის აღნიშვნა ტელეფონის საშუალებით გადაწყვიტეს. რამდენიმე სადღეგრძელოს შემდეგ საუბარში შემთხვევით ერთვება ადგილობრივი რუსი, რომელიც ცოლ-შვილთან დაკავშირებას 3 დღეა ცდილობს და ვერ ახერხებს. მეგობრები ახალი წლის ტელეფონით ერთად აღნიშვნას შესთავაზებენ. მალე ქართველებს შამპანურები გამოელევათ, მაღაზიები კი დაკეტილია…
„საიდუმლო“ — სომხეთიდან ჩამოსული სტუმრებისთვის გული რომ არ დაეწყვიტა, გივიმ პაპისეული სახლის კედლისგან ტივი გააკეთა… მინი|200პქ|მარცხნივ|კადრი ფილმიდან „იცოცხლე, გენაცვალე!“ — „მოცარტი“ „მივლინება“ — არც თუ ისე ახალგაზრდა მეგობრები, გაგრაში მივლინების დროს, ზღვაში გასაბერი ნავით შესულები ჭადრაკს თამაშობენ. მათ ნავს მოცურავე გოგონები დაეჯახებიან და ორივენი წყალში აღმოჩნდებიან. დავითმა კი ცურვა არ იცის. გოგონები მას გადაარჩენენ. მეგობრები რამდენიმე სასიამოვნო დღეს გაატარებენ სტუდენტ გოგონებთან ერთად. თბილისში დაბრუნებულები კი ორივე ზედმეტი გადატვირთვისგან მწოლიარედ არიან. გოგონებს კი შეჰპირდნენ, რომ თბილისში გავლისას მათ მატარებელს დახვდებოდნენ. საბოლოოდ მათ მაგივრად მათი ცოლ-შვილი ძღვენით დატვირთულები წავლენ სადგურზე სტუდენტების დასახვედრად.
„მოცარტი“ — თბილისში გასტროლებზე ჩამოსული უცხოელი მუსიკოსი ფილარმონიაში მოცარტის ნაწარმოებებს ასრულებს. ნოდარმა სტუმრის პატივსაცემად რესტორანში სუფრა გაშალა და ადგილობრივი ფოლკლორული ჯგუფი მოიწვია, რომელშიც მისი მეგობარი შიო უკრავდა. შიო თვითნასწავლი მუსიკოსია, რომელსაც ბავშვობიდან ზედმეტსახელს „მოცარტს“ ეძახდნენ. მასაც სურდა უცხოელი მუსიკოსის კონცერტზე მოხვედრა, მაგრამ ბილეთი ვერ იშოვა. შიო ვერც კი წარმოიდგენდა, რომ მისი დაკვრით აღფრთოვანებული უცხოელი მასთან ერთად დადგებოდა სცენაზე…
სან-ხუან-დე-ლა-რამბლა
სან-ხუან-დე-ლა-რამბლა (San Juan de la Rambla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულ ტენერიფეზე. ფართობი — 20,67 კმ². მოსახლეობა — 4864 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
ქსენოფობია
მინი|ამერიკული ქსენოფობიური პლაკატი, რომელზეც აღბეჭდილია [[ჩინელების გასახლების აქტი.]] ქსენოფობია (ბერძნ. ξενοφοβία - „უცხოს შიში“, — ξένος ქსენოს — „უცხო“ და φόβος ფობოს — „შიში“) — უცხოს ან უჩვეულოს მიმართ შიში. ტერმინი ხშირად გამოიყენება უცხოელთა ან განსხვავებულ ადამიანთა მიმართ შიშის მინიშნებად. მაგ. რასიზმი ხშირად ქსენოფობიის ერთ-ერთ ფორმად განიხილება. მეცნიერულ ფანტასტიკაში ქსენოფობია უცხოპლანეტელთა ან არადედამიწური წარმოშობის საგანთა მიმართ შიშს ნიშნავს. ქსენოფობია ემყარება რწმენას, ცრუს ან ნამდვილს, რომ განხილვის სუბიექტი (ან ობიექტი) რაღაცით უცხოა.
არსებობს ფუნდამენტალისტურ-შოვინისტურ დოგმებზე დამყარებული რელიგიურ-კულტურული ქსენოფობია, როდესაც ერთი რელიგიური ჯგუფი განიცდის შიშს და სიძულვილს მისგან განსხვავებული რელიგიური ფასეულობების მქონე ადამიანთა მიმართ.
არსებობს რელიგიურ-ანთროპოცენტრისტული ქსენოფობია, რომელიც ამტკიცებს, რომ ადამიანთა რასა არის „ღმერთის“ მიერ შექმნილი უმაღლესი რასა, ხატი უზენაესი ძალისა, რომელსაც (თუ იგი დაიცავს მცნებებს) საიქიო ცხოვრებაში ელის ცათა სასუფეველში ნეტარება „ღმერთთან“, ხოლო ყველა სხვა ანთროპომორფული ჰუმანოიდური რასები (დემონები, უცხოპლანეტელები, დაცემული ანგელოზები, ნიფილიმები ე.ი. დაცემულ ანგელოზთა და ადამიანთა გენეტიკური და სულიერი ჰიბრიდები და ა.შ.) წარმოადგენენ სულის არმქონე და ცხონების პერსპექტივის არმქონე პრიმიტიულ და საშიშ, ბინძურ, „ღვთაებასთან“ დაპირისპირებულ ძალებს, რომელთაც არ აქვთ სიცოცხლის უფლება, არ შეუძლიათ „სამოთხეში“ მოხვედრა და რომელთათვისაც საუკეთესო შემთხვევაში გამზადებულია სამუდამო სატანჯველი ე.ი. ჯოჯოხეთი იგივე გეენა (ან ტარტაროზი). ქსენოფობიის ეს ტიპი ყველა არაადამიანურ სიცოცხლის ფორმას განიხილავს უღვთო და უსჯულო ბოროტ ძალად და სასიკვდილო საფრთხედ, რომელსაც შეუძლია ადამიანის გადაყვანა „ცხონების“ გზიდან „სულიერი დაღუპვის“ გზაზე. ქსენოფობიის ეს იდეური სისტემა ახდენს კულტურულ-რელიგიური იზოლაციონიზმის და ექსტრემისტული შოვინიზმის პროპაგანდირებას და აგიტირებას მასებში. ქსენოფობიის ერთ-ერთი ფორმაა – გნოსეოფობია ანუ უცხო ე.ი. ტრადიციული რელიგიური დოგმებისგან განსხვავებული (მეცნიერული, ფილოსოფიური და ა.შ.) ცოდნის პარანოიდალური და ისტერიული შიში.
In Concert with the London Symphony Orchestra
In Concert with The London Symphony Orchestra (აგრეთვე ცნობილი როგორც In Concert with The London Symphony Orchestra Conducted by Paul Mann) — ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფ Deep Purple-ის საკონცერტო ალბომი და DVD, ჩაწერილი 1999 წლის 25 და 26 სექტემბერს, ლონდონის ალბერტ ჰოლში, ლონდონის სიმფონიური ორკესტრის მონაწილეობით. CD ვერსია გამოიცა 2000 წლის 8 თებერვალს, ხოლო DVD - იმავე წლის 25 ივლისს.
თავდაპირველად ამ კონცერტის ჩანაფიქრის ავტორი იყო ჯონ ლორდი, რომელსაც სურდა 1969 წლის ნოვატორული ალბომის Concerto for Group and Orchestra მასალის კვლავ შესრულება. ერთ-ერთი მოყვარულის დახმარებით, რომელიც მუსიკათმცოდნე და კომპოზიტორი იყო, მოხდა დაკარგული პარტიტურის აღდგენა. ჯონის იდეით, ჯგუფი უნდა გამოსულიყო კვლავ როიალ ალბერტ ჰოლში, ამჯერად - ლონდონის სიმფონიური ორკესტრის (და არა სამეფო ფილარმონიული ორკესტრის) თანხლებით. დირიჟორად აირჩიეს პოლ მენი (წინა იყო მალკოლმ არნოლდი).
ქსენოფობია
ქსენოფობიაში ფობიის ორი ობიექტია. პირველია საზოგადოებაში მოსახლეობის გარკვეული ჯგუფი, რომელიც ამ საზოგადოების წევრად არ მიიჩნევა. ხშირად ესენი არიან ახალი იმიგრანტები, თუმცა ქსენოფობია შეიძლება მიმართული იყოს ამ საზოგადოებაში საუკუნეების განმავლობაში არსებული ჯგუფის წინააღმდეგაც. ამ ფორმის ქსენოფობია შეიძლება მიზეზი გახდეს ისეთი ძალადობრივი რეაქციებისა, როგორიცაა იმიგრანტთა მასობრივი დევნა, ან უარეს შემთხვევაში, გენოციდი.
In Concert with the London Symphony Orchestra
კონცერტებზე შესრულდა ჯგუფის წევრების კარიერის სოლო-კომპოზიციები და Deep Purple-ის ცნობილი სიმღერები. მოწვეული სტუმრების სახით კონცერტებში მონაწილეობდნენ რონი ჯეიმზ დიო, სტივ მორსის საკუთარი ბენდი და სემ ბრაუნი. 2001 წელს მსგავსი კონცერტები გაიმართა ტოკიოში და შეტანილი იქნა ბოქს-სეტში The Soundboard Series.
ქსენოფობია
ქსენოფობიის მეორე ფორმა ძირითადად კულტურულ განსხვავებებს ეყრდნობა და ფობიის ობიექტი კულტურული ელემენტებია, რომელიც საზოგადოების მიმართ უცხოდ მიიჩნევა. ყველა კულტურა გარე სამყაროს ზეგავლენის ქვეშ იმყოფება, თუმცა კულტურული ქსენოფობია ხშირად სპეციფიურია, მაგ. უცხო სიტყვათა სესხება ეროვნულ ენაში. ის იშვიათად იწვევს ადამიანთა წინააღმდეგ აგრესიას, თუმცა შეიძლება საფუძველი გახდეს პოლიტიკური კამპანიებისა კულტურული და ლინგვისური სიწმინდის დაცვისთვის.
In Concert with the London Symphony Orchestra
ერთდისკიანი ვერსია
გამოიცა 1999 წელს.
ქსენოფობია
ქსენოფობია მწვავე პრობლემა იყო პირველი და მეორე მსოფლიო ომების შემდეგ დასავლეთ ევროპასა და ამერიკაში, როდესაც დაბრუნებულ ომის ვეტერანებს სამსახურისა და საცხოვრებელი ადგილისთვის უცხოელებთან მოუწიათ კონკურენცია. მას შედეგად ამბოხი, რასობრივი კონფლიქტები და საერთო არასტაბილურობა მოჰყვა.
სქოლიო
კატეგორია:რასიზმი კატეგორია:ფობიები
In Concert with the London Symphony Orchestra
სქოლიო
კატეგორია:2000 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Deep Purple-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Deep Purple-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2000 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Eagle Rock Entertainment-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Eagle Rock Entertainment-ის ვიდეო ალბომები
და დღე იყო გრძელი წუთისოფელზე
და დღე იყო გრძელი წუთისოფელზე (И дольше века длится день) 一 ყირგიზი ავტორის, ჩინგიზ აითმათოვის 1980 წლის რომანი.
1990 წელს სსრკ-ში გამოვიდა რომანის ეკრანიზაცია სახელწოდებით „მანქუურთი“, რომლის რეჟისორია ხოჟადურდ ნარლიევი, ხოლო სცენარის ავტორია მარია ურმატოვა.
სათაური
აითმათოვმა პერესტროიკის დროს გამოცემულ ერთ-ერთ წერილში ისაუბრა ნაწარმოების სათაურის შესახებ. მისი თქმით, წიგნის საწყის სათაურს რგოლი (რუს. "Обруч") წარმოადგენდა, თუმცა, წიგნის ცენზურას დაქვემდებარების შემდეგ, მას სახელის შეცვლა მოუწია. ამჟამინდელი სათაური აღებულია ცნობილი რუსი მწერლისა და პოეტის, ბორის პასტერნაკის ლექსიდან - „უნიკალური დღეები“.
ჯოჯიანი
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ცხინვალიდან 12 კილომეტრი.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (Джоджитæ).
სქოლიო
კატეგორია:ვანათის თემის სოფლები
მიკაელ სილბერბაუერი
მიკაელ კაპელგაარდ სილბერბაუერი (დ. 7 ივლისი, 1981) — დანიელი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს შვეიცარიის სუპერლიგის კლუბ „იანგ ბოიზში“ ცენტრალური ნახევარმცველის პოზიციაზე. დანიის ეროვნულ ნაკრებში გამართული აქვს 24 მატჩი და ერთი გოლი აქვს გატანილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:დანიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 7 ივლისი
და დღე იყო გრძელი წუთისოფელზე
სიუჟეტი
ოცდაათი წლის წინ, 1944 წლის მიწურულს, ედიგეი კონტუზიის გამო სამხედრო სამსახურიდან დაითხოვეს. ექიმმა უთხრა მალე მორჩებიო, ოღონდ ფიზიკურ შრომას უნდა მორიდებოდა. მეუღლესთან ერთად რკინიგზას მიაშურა - იქნებ დარაჯად მაინც აეყვანათ. იქ კაზანგაპი გაიცნო, რომელმაც მეისრეობა შესთავაზა. თავიდან ედიგეი ვერაფრით ეგუებოდა უდაბნოს უკაცრიელ სივრცეს, სადაც მხოლოდ რამდენიმე სახლი იდგა. რა იცოდა, რომ მთელ დარჩენილ ცხოვრებას აქ გაატარებდა, აქედან ოცდაათ წელს - კაზანგაპის გვერდით. კაზანგაპმა თავიდანვე გაუმართა ხელი - მოსაწველად აქლემი მისცა, მერე იმისი შვილიც აჩუქა, რომელსაც კარანარი დაარქვეს. ედიგეის და კაზანგაპის შვილები და-ძმებივით იზრდებოდნენ.
კაზანგაპის დაკრძალვა მას მოუწევს, ამან კი უამრავი საზრუნავი გაუჩინა. ედიგეი სამსახურიდან ბრუნდებოდა. უეცრად იგრძნო, როგორ შეტორტმანდა მის ფეხქვეშ მიწა. მერე დაინახა, როგორ აიჭრა ცაში სარა-ოზეკის კოსმოდრომიდან რაკეტა. ეს რიგგარეშე გაფრენა იყო, რომელიც სსრკ-აშშ-ის ერთობლივ კოსმოსურ სადგურ „პარიტეტზე“ საგანგებო ვითარებას უკავშირდებოდა. „პარიტეტი“ გაერთიანებული ცენტრის სიგნალებზე უკვე თორმეტი საათია არ რეაგირებდა. სიტუაციის გასარკვევად სარა-ოზეკიდან და ნევადადან ერთდროულად ორმა რაკეტამ აიღო სტარტი.
ედიგეი დაჟინებით მოითხოვდა, კაზანგაპი საგვარეულო სასაფლაოზე დაეკრძალათ. სასაფლაოს თავისი ისტორია ჰქონდა. გადმოცემის თანახმად, სარა-ოზეკის დაპყრობის შემდეგ, ჟუანჟუანების ტყვეებს სასტიკად უსწორდებოდნენ - თავზე შირის, აქლემის დარბილებულ ტყავს აკრავდნენ. შირი მზეზე რომ გამოშრებოდა, მონას რკინის სალტესავით ეკვროდა და გონებას უბინდავდა. მონა მანქურთი ხდებოდა - ადამიანი, რომელმაც არ იცოდა, ვინ იყო და საიდან მოდიოდა, ერთი სიტყვით უსამშობლო კაცი. ყველაზე მძიმე სამუშაოს ასრულებდა და ძაღლივით მხოლოდ საკუთარ პატრონს აღიარებდა.
ერთმა ქალმა, სახელად ნაიმან-ანამ, საკუთარ შვილს მიაკვლია, მანქურთად რომ ექციათ. ის პატრონის საქონელს მწყემსავდა. ვერც დედა იცნო და ვერც მამის სახელი გაიხსენა. „შენ ჟოლამანი გქვია“ - უთხრა შეწუხებულმა დედამ.
ქალი ჟუანჟუანებმა შენიშნეს და იძულებული გახდა, დამალულიყო. მწყემსს კი უთხრეს, რომ ის მის დასაღუპად იყო მოსული და თავის დასაცავად მშვილდ-ისარი დაუტოვეს.
ნაიმან-ანა შვილთან დაბრუნდა, ერთად რომ გაქცეულიყვნენ, მაგრამ ისრით გულგანგმირული დაეცა მიწაზე. ქალის თეთრი თავსაფარი ფრინველად გადაიქცა და ხმამაღლა გაჰყვიროდა: „გახსოვდეს, ვისი შვილი ხარ, მამაშენს დონენმაი ჰქვია! იმ ადგილს, სადაც ნაიმან-ანა დაკრძალეს, ანა-ბეითის სასაფლაო ჰქვია - დედათაგანსასვენებელი“.
დილისთვის ყველაფერი მზად იყო. კაზანგაპის ცხედარი ტრაქტორზე გამობმულ ურემზე დაასვენეს. წინ ოცდაათკილომეტრიანი გზა იყო. პროცესიას კარანარზე ამხედრებული ედიგეი მიუძღოდა, უკან ტრაქტორი და ექსკავატორი მოჰყვებოდნენ.
ედიგეი მოგონებბეში ჩაიძირა. იმ დღეებს იხსენებდა, როცა ის და კაზანგაპი მუხლჩაუხრელად შრომობდნენ. დღეს კი ახალგაზრდები დასცინიან - რისთვის იკლავდითო თავს! - ალბათ იცოდნენ, რისთვის.
ამასობაში კოსმონავტებმა „პარიტეტი“ დაათვალიერეს. აღმოჩნდა, რომ კოსმოსური სადგურის მომსახურე პერსონალი გამქრალიყო. სავახტო ჟურნალი კი ეკიპაჟის წევრების უცხოპლანეტელებთან კონტაქტის შესახებ იუწყებოდა. უცხოპლანეტელებმა კოსმონავტები თავისთან მიიპატიჟეს, ისინიც დასთანხმდნენ, ოღონდ ხელმძღვანელობას არაფერი შეატყობინეს - დარწმუნებულნი იყვნენმ, რომ, პოლიტიკური მოსაზრებების გამო, მათ ამის ნებას არავინ მისცემდა.
ახლა კი იუწყებოდნენ, რომ მათთვის უცნობ პლანეტაზე იმყოფებოდნენ და იქაურ ყოფას ეცნობოდნენ (განსაკუთრებით იმან გააოცათ, რომ იქ ომი არასოდეს ყოფილა). და კიდევ: უცხოპლანეტელებმა სურვილი გამოთქვეს, დედამიწას სწვეოდნენ. მათი ტექნიკური შესაძლებლობები ბევრად აღემატებოდა დედამიწისას, ამიტომ ვარსკვლავთშორისი სადგურის შექმნას სთავაზობდნენ. ამ მოვლენების შესახებ ჯერ არავინ არაფერი იცოდა, თვით ორი ქვეყნის მთავრობებმაც კი.
ედიგეი კი ერთ ძველ ისტორიას იხსენებდა. 1951 წელს მათ მხარეში ერთი ოჯახი ჩამოვიდა - ცოლ-ქმარი ორი ვაჟით. ამ გადაკარგულში ისინი კარგმა ცხოვრებამ როდი ჩამოიყვანა. 1943-ში ფაშისტთა ტყვეობას თავდაღწეული აბუტალიპი იუგოსლაველ პარტიზანთა შორის აღმოჩნდა. სახლში დაბრუნებულს არავითარი უსიამოვნება არ შეხვედრია, მაგრამ მალე იუგოსლავიასთან ურთიერთობა დაიძაბა და სამსახურიდან დაითხოვეს. ოჯახი ქალაქიდან ქალაქში გადადიოდა, ბოლოს ბორანლი-ბურანში აღმოჩნდა. არ ეგონათ, რომ აქ დიდხანს დარჩებოდნენ, რადგან მძიმე კლიმატსა და საყოფაცხოვრებო პირობებს ვერ ეგუებოდნენ. მიუხედავად ამისა, სიამტკბილობით ცხოვრობდნენ. აბუტალიპი არაჩვეულებრივი მეუღლე და მამა იყო. თავიდან ყველა შეძლებისდაგვარად ეხმარებოდა, თავადაც ბევრს შრომობდა - კიდევაც მუშაობდა და საკუთარ და ედიგეის ბავშვებსაც არ აკლებდა ყურადღებას. განათლებული კაცი იყო და იუგოსლავიაზე მოგონებებსაც წერდა.
წლის ბოლოს, როგორც ყოველთვის, რევიზორი ჩამოვიდა. რატომღაც აბუტალიპით იყო დაინტერესებული. მისი გამგზავრების შემდეგ, 1953 წლის 5 იანვარს, აბუტალიპი დააპატიმრეს, თებერვლის ბოლოს კი ცნობილი გახდა, რომ მსჯავრდებული კუტიბაევი გარდაიცვალა.
ბავშვები მამის დაბრუნებას დღე-დღეზე ელოდნენ. ედიგეი კი გამუდმებით აბუტალიპის მეუღლეზე - ზარიპაზე ფიქრობდა. ცდილობდა, არავის შეემჩნია, თუ რას გრძნობდა ქალისადმი.
ძლიერი ყინვები დაიჭირა და კარანარი სულ მთლად გადაირია. ედიგეის აცნობეს, რომ ერტგან კარანარმა ორი მამალი აქლემი შეიწირა და პატრონიც კინაღამ თან მიაყოლა. თუ ედიგეი არაფერს იღონებდა, კარანარს სასტიკად გაუსწორდებოდნენ. სახლში დაბრუნებულმა ედიგეიმ შეიტყო, რომ ზარიპა ბავშვებთან ერთად სამუდამოდ წასულიყო. გამწარებულმა კარანარზე იყარა ჯავრი და კაზანგაპსაც ეჩხუბა. მაშინ კაზანგაპმა ურჩია, უკუბალასა და ზარიპასთვის პატიება ეთხოვა და მადლობა ეთქვა, რომ უღირსი საქციელისგან დაიფარეს.
აი, ასეთ იადამიანი იყო კაზანგაპი, რომელიც დღეს უნდა დაეკრძალათ. პროცესია მოულოდნელ წინააღმდეგობას წააწყდა - წინ მავთულხლართი გადაეღობა. ჯარისკაცმა უთხრა ედიგეის, რომ საშვის გარეშე ვერ გაატარებდა, თანაც ანა-ბეითის სასაფლაო დღე-დღეზე უნდა  გაუქმებულიყო და მის ადგილას ახალი მიკრორაიონი გაშენებულიყო. ედიგეიმ მაინც განაგრძო გზა. კაზანგაპი სასაფლაოს შორიახლოს დაკრძალეს, იქ, სადაც ნაიმან-ანამ საკუთარი შვილი დაიტირა.
ედიგეიმ გადაწყვიტა საგუშაგოზე დაბრუნებულიყო და უფროსობა დაერწმუნებინა, რომ სასაფლაოს ხელყოფა არ შეიძლებოდა: იქ ხომ მათი წინაპრები განისვენებდნენ. უკვე შლაგბაუმს უახლოვდებოდა, რომ ცაში რაღაცამ გაიელვა. ეს პირველი საბრძოლო რაკეტა-რობოტი იყო, რომელსაც დედამიწის დაცვა ევალებოდა. პირველს მეორე მოჰყვა, მეორეს - მესამე და ასე გაარღვია სივრცე რამდენიმე რაკეტამ.
ირგვლივ ყველაფერი კვამლში გაეხვია. თითქოს ცა დაემხოო თავზე, ედიგეი, აქლემსა და ძაღლთან ერთად, თავქუდმოგლეჯილი გარბოდა. მეორე დღეს ისევ გაემართა კოსმოდრომისკენ.
კასტილიო-დე-ხაგუა
მინი|250პქ კასტილიო-დე-ხაგუა (Castillo de Jagua) — ციხესიმაგრე კუბაში, ქალაქ სიენფუეგოსის სამხრეთით. მდებარეობს სიენფუეგოსის უბის სიახლოვეს, ხაგუის პორტში.
ციხესიმაგრე კარიბელი მეკობრეებისგან უბის დასაცავად 1740-იან წლებში ესპანეთის მეფე ფილიპე V-მ ააგო, ვინაიდან მეკობრეები სწორედ ამ ადგილზე უშვებდნენ ღუზას მანამ, სანამ 1819 წლიდან ქალაქ სიენფუეგოსის დასახლება დაიწყებოდა.
თავდაპირველად ნაგებობას კასტილიო-დე-ნუესტრა-სენიორა-დე-ლოს-ანხელოს-დე-ხაგუა ეწოდა (Castillo de Nuestra Señora de los Ángeles de Jagua).
მინი|ცენტრი|600პქ|ხედი ციხესიმაგრიდან
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუბის შენობა-ნაგებობები
ზავრაშვილი
საკუთარი სახელი ზავრაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Pseudolasius breviceps
Pseudolasius breviceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვახტანგ ბლაგიძე
ვახტანგ ბლაგიძე (დ. 23 ივლისი, 1954, ჩოჩხათი, ახლანდელი ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1978).
ბიოგრაფია
XXII ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი (1980, მოსკოვი), მსოფლიოს ორგზის (1978, 1981), მსოფლიო თასის მფლობელი (1982), ევროპის ორგზის (1978, 1980), სსრკ (1981) და მსოფლიო უნივერსიადის ჩემპიონი (1977), მრავალი საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული. სპორტის რაინდი 2013 წელს. ვახტანგ გორგასლის II ხარისხისა და ღირსების ორდენების კავალერი. ვახტანგ ბლაგიძემ კარიერა დაასრულა 1982 წელს. 2011 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა ავთანდილ გურასაშვილის წიგნი „ვახტანგ ბლაგიძე“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
ზღაპარი (ფილმი)
ზღაპარი — რეჟისორ კონსტანტინე სურმავას 1980 წლის მხატვრული ფილმი.
ფილმს საფუძვლად უდევს ქართული ხალხური ზღაპარი. პერსონაჟებს თბილისის მოსწავლეთა სასახლის ბავშვთა ვოკალური კოლექტივები და ქორეოგრაფიული სასწავლებლის მოსწავლეები განასახიერებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1980 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
იანის ჩაკსტე
ბიოგრაფია
იგი სამართალს სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტში, რომელიც 1886 წელს დაამთავრა და არა მხოლოდ იურისტი, არამედ ლატვიის პოლიტიკური აქტივისტიც გახდა. 1906 წელს იგი რუსეთის იმპერიის პარლამენტის — დუმის წევრად აირჩიეს, სადაც ლატვიისთვის ავტონომიის იდეას ლობირებდა. 1918 წელს იგი ლატვიის სახალხო საბჭოს პრეზიდენტი გახდა, რაც დროებითი მთავრობა იყო, რომელმაც ქვეყნის დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. ჩაკსტე ლატვიის პრეზიდენტად 1922 წელს აირჩიეს პირველად, ხელმეორედ კი 1925 წელს და 1927 წლამდე, ანუ გარდაცვალებამდე პრეზიდენტის პოსტს იკავებდა. იგი ლატვიის აკადემიური გაერთიანების „Austrums“-ის წევრი იყო.
ოჯახი
მან ცოლად იუსტიე ჩაკსტე, ქალიშვილობაში ვესერე, შეირთო და მასთან ცხრა შვილი შეეძინა. მისი ვაჟი, უმცროსი ლეიტენანტი, ვისვალდის ჩასტკე 1915 წელს იელგავას დაცვისას მიღებული ჭრილობებისგან გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1927
ნოვაია მურტაზა
ნოვაია მურტაზა (Яңы Мортаза; Новая Муртаза) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
ფოთის საქალაქო სასამართლო
ფოთის საქალაქო სასამართლო — პირველი ინსტანციის სასამართლო საქართველოს საერთო სასამართლოების სისტემაში, რომელიც ფოთის მასშტაბით განიხილავს სამოქალაქო, სისხლისა და ადმინისტრაციული კატეგორიის დავებს.
სასამართოს ისტორია
საქართველოს პრეზიდენტის 1997 წლის 14 ნოემბრის № 649 ბრძანებულებით გაუქმდა ფოთი ქალაქის სასამართლო და შეიქმნა ფოთის საქალაქო სასამართლო, რომლის სამოქმედო ტერიტორია განისაზღვრა ქალაქ ფოთის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული საზღვრებით.
ნოვაია მურტაზა
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 164 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 90 კმ-ით.
ფოთის საქალაქო სასამართლო
სასამართლოს შენობა
სასამართლო სისტემის რეფორმის ფარგლებში, სპეციალურად სასამართლოსათვის, 2001 წელს აშენდა ახალი სამსართულიანი შენობა. 2007 წელს, განხორციელდა შენობის რეკონსტრუქცია. რეკონსტრუქციის შედეგად გაიზარდა დარბაზების რაოდენობა, მოსამართლეებისა და სასამართლო აპარატის კაბინეტები. შენობის პირველ სართულზე განთავსებულია მისაღები, სადაც ხდება მოქალაქეთა განცხადების მიღება. ფოთის საქალაქო სასამართლოს დარბაზები აღჭურვილია თანამედროვე აპარატურით. სამი დარბაზი განკუთვნილია სისხლის სამართლის საქმეთა განსახილველად, ორი სამოქალაქო და ადმინისტრაციული საქმეებისათვის. ფოთის საქალქო სასამართლოს არქივი 2007 წლის ჩათლით გადაეცა სსიპ საერთო სასამართლოების დეპარტამენტის არქივს. 2008 წლიდან დღემდე ყველა საქმე (მასალა) ინახება ცალკე არქივის ოთახში. დაგეგმილია ფოთის გამსხვილებული საქალაქო სასამართლოს შექმნა, რომლის იურისდიქციაც გავრცელდება ხობის რაიონზე. ამ რაიონში იმოქმედებს მაგისტრატი მოსამართლე, რომელიც პირველი ინსტანციის წესით განიხილავს მის განსჯადობას მიკუთვნებულ სისხლის, სამოქალაქო და ადმინისტრაციული კატეგორიის საქმეებს. იმავდროულად, მაგისტრატ მოსამართლეებს უფლება ექნებათ, საჭიროების შემთხვევაში, განიხილონ ფოთის საქალაქო სასამართლოს განსჯადი საქმეებიც.
ნოვაია მურტაზა
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (98%) და ბაშკირები (2%) შეადგენენ.
ფოთის საქალაქო სასამართლო
სტრუქტურა
ფოთის საქალაქო სასამართლოს სტრუქტურას ადგენს საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს გადაწყვეტილება „თბილისისა და ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოების, რაიონული (საქალაქო) სასამართლოების აპარატების სტრუქტურისა და საშტატო ნუსხის დამტკიცების შესახებ“.
ნოვაია მურტაზა
სქოლიო
კატეგორია:ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
ფოთის საქალაქო სასამართლო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს რაიონული (საქალაქო) სასამართლოები
მეიჭოუ
მეიჭოუ (梅州, ფინინი: Méizhōu, ხაკა: Mòichû) — საოქლო დონის ქალაქი გუანდუნის პროვინციის აღმოსავლეთ ნაწილში, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა. მეიჭოუს ფართობი 15 864.51 კვადრატული კილომეტრია, 2020 წლის მონაცემებით კი ქალაქის მოსახლეობა 3 873 239 პირს შეადგენს. ქალაქი შედგენა მეიძიანგის, მეისიანის, სინგნინგისა და ხუთი რაიონისაგან. საოლქო დონის ქალაქის ორი ურბანული ნაწილი (მეტრო არეალი) ორი რაონისაგან შედგება და ამ ტერიტორიაზე 992 351 პირია დასახლებული.
ისტორია
მეიჭოუს სახელწოდება მომდინარეობს მდინარე მეიდან და იაპონური ქლიავის (梅, ფინინი: méi) ჩინური სახელწოდებიდან. მეიჭოუ როგორც ოლქი ჩამოყალიბდა სამხრეთ ხანის დინასტიის პერიოდში (917-971), როგორც ძინგჭოუს ნაწილი. ჩრდილოეთი სუნის დინასტიის პერიოდში (960-1127) თანამედროვე საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორია მეიჭოუ გახდა, ცინის დინასტიის (1644–1911) პერიოდშ კი ძიაიანგის პრეფექტურა. სხვადასხვა საკანონმდებლო რეფორმების შედეგად, ის ოფიციალურად გახდა ქალაქი მეიჭოუ 1988 წელს. ამჟამად საოლქო დონის ქალაქი მოიხსენიება როგორც ისტორიული და კულტურული დასახლება.
გეოგრაფია
მეიჭოუ მდებარეობს გუანდუნის პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. მას ესაზღვრება ფუძიანის პროვინცია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან და ძიანსის პროვინცია ჩრდილო-დასავლეთიდან. ქალაქის კომპლექსური გეოლოგიური სტრუქტურა ჩამოყალიბდა, ძირითადად: გრანიტის, მეტამორფული ქანების, ფიქლის, ქვიშაქვის, წითელი კლდეებისა და კირქვის საშუალებით. საოლქო დონის ქალაქის ადმინისტრაციული არეალი ჩრდილოეთ განედის 23° 23'-დან 24° 56'-მდე და აღმოსავლეთ გრძედის 115° 18'-დან 116° 56'-მდე ვრცელდება და მისი ფართობი 15 836 კვადრატულ კილომეტრს შეადგენს.
კლიმატი
მეიჭოუსათვის დამახასიათებელია ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია: Cfa). ქალაქში, ზოგადად, მოკლე, ნესტიანი და მოღრუბლული ზამთარია, ზაფხული კი გრძელი, ძალიან ცხელი და ნოტიო. თვუს საშუალო ტემპერატურა იანვარში 12.6 °C-ია, ივლისში კი 28.9 °C. აპრილიდან ივნისამდე პერიოდში წვიმა ძალიან ხშირია. ტაიფუნები საოქლო დონის ქალაქის ტერიტორიას ისევე დიდი ზიანს არ აყენებს, როგორც წყალდიდობები.
ეკონომიკა
მეიჭოუ მდიდარია მინერალური და ტურისტული რესურსებით. საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორიაზე 48 სახის მინერალს მოიპოვებენ, რომელთა შორისაა: ნახშირი, რკინა, კირქვა, იშვიათი თიხა და ფაიფური. მეიჭოუს ტერიტორიაზე ყველაზე დიდი მარაგი მანგანუმისაა, რომელიც ამ რესურსის ყველაზე დიდ საბადოს წარმოადგენს გუანდუნის ტერიტორიაზე. მეიჭოუს დიდი რაოდენობით წყლის რესურსები აქვს. ქალაქში ასევე არის თერმული წყლები და საერთაშორისოდ აღიარებული მინერალური წყლები. ტურისტულ რესურსებს შორის შედის ისტორიული ადგილები, რომლებიც ტანის დინასტიის პერიოდში შეიქმნა, ცნობილი ფიგურების ყოფილი რეზიდენციები, ბუნებრივი ობიექტები, უნიკალური ხაკას კულტურის ღირსშესანიშნაობები.
ტრანსპორტირება
მეიჭოუ წარმოადგენს საკომუნიკაციო ცენტრს გუანდუნის, ფუძიანისა და ძიანსის პროვინციებს შორის. ის ასევე არის დამაკავშირებელი ხიდი ქალაქის სანაპირო ზოლზე არსებული ადგილებსა და ქვეყნის შიდა ნაწილის დასახლებებს შორის. ჩინეთი სახელმწიფო ავტომაგისტრალები, N205 და N206 ქალაქში გადის. ჩქაროსნული მაგისტრალები პროვინციულ მაზრებსა და სოფლებს მეიჭოუს ყველა ნაწილთან აკავშირებს.
2019 წელს ქალაქი გახდა მეიჭოუსა და ჩაოშანის ჩქაროსნული რკინიგზის ნაწილი, რომლის ახალი სადგურიც საოლქო დონის ქალაქის დასავლეთ ნაწილში გაიხსნა. ეს ტერმინალი მეიჭოუს აკავშირებს ისეთ ადგილებთან, როგორებიცაა: გუანჯოუ, ჭუხაი, შენჯენი, შანტოუ, ჩაოშანი, იჩანგი და სიამინი.
ქალაქს ემსახურება რეგიონალური მეისიანის აეროპორტი, რომელიც რეგურალურ ფრენებს ახორციელებს გუანჯოუსა და ჰონგ-კონგის მიმართულებებით. წყლის საშუალებით, მდინარე მეისა და ხანის გავლით საოლქო დონის ქალაქი უკავშირდება ჩაოჭოუსა და შანტოუს.
სქოლიო
კატეგორია:მეიჭოუ კატეგორია:გუანდუნის ქალაქები
ევროპის ცურვის ლიგა
thumb|ლიგის ლოგო
ევროპის ცურვის ლიგა (Ligue Europeemm  de  Natation — LEN) — დაარსდა 1924 წელს ბუდაპეშტში.
ლიგის შტაბ-ბინა მდებარეობს ლაფბოროში (ინგლისი).
ლიგის უმაღლესი ორგანოა კონგრესი, რომელიც   შეიძლება    გაიმართოს  ორ წელიწადში ერთხელ  და  აუცილებლად  იმართება  ოთხ  წელიწადში  ერთხელ. კონგრესებს შორის   ლიგის  საქმიანობას   ხელმძღვანელობს    ბიურო, რომლის    შემადგენლობაში   შედიან    პრეზიდენტი,  ორი  ვიცე-პრეზიდენტი, გენერალური  მდივანი, ხაზინადარი და  6  წევრი. ბიუროს წევრებს  კონგრესი  ირჩევს  ოთხი  წლით. ფედერაციის ყოველდღიურ საქმიანობას უძღვებიან ცურვის, წყალში ხტომის, წყალქვეშა  ცურვის,  სინქრონული  ცურვის  და  წყალბურთის  კომიტეტები.
ამჟამად  ლიგის პრეზიდენტია   ნორი   კრუსტენი  (ლუქსემბურგი).
ლიგა  ატარებს (წყალბურთში):
2003 წლამდე თამაშდებოდა ევროპის თასის მფლობელთა თასი ვაჟთა შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო სპორტული ორგანიზაციები კატეგორია:ცურვა
ანაკონდა
მინი|ანაკონდა ანაკონდა — მსოფლიოში ყველაზე დიდი გველი, რომელიც ბინადრობს მთელ ტროპიკულ სამხრეთ ამერიკაში: აღმოსავლეთით კორდილიერებიდან კუნძულ ტრინიდადამდე. გვიანის, ბრაზილიისა და ჩრდილო-აღმოსავლეთ პერუს წყალსატევების სანაპიროებზე. სხეულის საშუალო ზომა ზრდასრული ანაკონდისა 5-6 მეტრია, თუმცა არც თუ ისე იშვიათად გვხვდება 10 მეტრიანი ეგზემპლარებიც. ყველაზე გრძელი ანაკონდა, რომელიც აღმოსავლეთ კოლუმბიაში დაიჭირეს და გაზომეს, სიგრძეში 11 მეტრსა და 43 სანტიმეტრს აღწევდა, თუმცა ამ უნიკალური ეგზემპლარის შენახვა ვერ მოხერხდა.
შეფერილობა
left|thumb|მწვანე ანაკონდა
მწვანე ანაკონდას ზურგის ძირითადი შეფერილობა მორუხო-მომწვანოა, მსხვილი მურა ფერის ლაქებით, რომლებიც მრგვალი ან მოგრძო ფორმისაა და მონაცვლეობენ ჭადრაკისებურად. გვერდებზე აღენიშნება რამდენიმე რიგი წვრილი, ღია ფერის ლაქებისა, რომლებიც შემოფარგლულია შავი ზოლებით. ამგვარი შეფერილობა ანაკონდას შეუმჩნეველს ხდის მიწაზე და ფოთლებით დაფარულ წყლის ზედაპირზე.
ცხოვრების წესი
მინი|სენჩენბერგის მუზეუმის გამოფენა: ანაკონდა მიირთმევს [[კაპიბარას]]
ანაკონდას საყვარელი ადგილებია მდორე მდინარეები და ტბები, ჭაობიანი ამაზონისა და ორინოკოს აუზები. ასეთ უკაცრიელ ადგილებში, ანაკონდა უსაფრდება მსხვერპლს: სხვადასხვა ზომის ძუძუმწოვრებს (აგუტი, პაკა) რომლებიც მდინარეზე წყლის დასალევად ჩამოდიან, წყლის ზედაპირზე მცურავ ფრინველებს, ხანდახან კუებს და ახალგაზრდა კაიმანებს. ანაკონდას მსხვერპლნი ხშირად ხდებიან შინაური ცხოველები და ფრინველები: ღორები, ძაღლები, ქათმები, ბატები, როდესაც ისინი წყალს უახლოვდებიან. ყოფილა შემთხვევა, როდესაც 5 მეტრიანმა ანაკონდამ დაახრჩო და გადაყლაპა 2,5 მეტრი სიგრძის მუქი ფერის პითონი სულ რაღაც 45 წუთში.
ანაკონდა არც თუ იშვიათად ამოდის ხმელეთზე და იღებს მზის აბაზანებს, თუმცა წყლიდან ძალიან შორს არ მიდის. ის კარგად ცურავს, ყვინთავს და ხანგრძლივად შეუძლია წყალქვეშ ყოფნა. წყალსატევის ამოშრობის შემთხვევაში ანაკონდა გადადის მეორე წყალსატევში ან ცურვით მიუყვება მდინარეს. როდესაც ამის საშუალება არ არის, მშრალი სეზონის განმავლობაში, იგი ღრმად ეფლობა ტალახში და ამგვარ მდგომარეობაში ელოდება წვიმის მოსვლას. ზოოპარკებში არაერთხელ შეუმჩნევიათ, თუ როგორ იხეხავს ანაკონდა სხეულს წყლის ფსკერზე ხახუნით.
გამრავლება
ანაკონდა კვერცხცოცხლადმშობია. დედალი დებს 28-42 კვერცხს, საიდანაც იბადებიან 50-80 სანტიმეტრი სიგრძის წიწილები, შესაძლოა მან ცოცხალი ნაშიერებიც შობოს. ნიუ-იორკში აკვირდებოდნენ, თუ როგორ ამტვრევდა ანაკონდა კბილებით მის მიერ დადებულ კვერცხებსა და ხელს უწყობდა ნაშიერების გამოჩეკვას. კვერცხების მთავარ გარსს და გაუნაყოფიერებელ კვერცხებს დედალი ანაკონდები თავად მიირთმევენ, ზოგჯერ - ახლადდაბადებულ ნაშიერებსაც ჭამენ. გველების ამ სახეობას შორის, კანიბალიზმიც საკმაოდ გავრცელებულია. არც თუ იშვიათად მოზრდილი მდედრი ანაკონდა, მომცრო მამრს ყლაპავს. ზოგიერთი მეცნიერის ვარაუდით, მდედრ ანაკონდას ეს იმიტომ ესაჭიროება, რომ გამრავლებისთვის მოსამზადებლად დამატებითი საკვები ჰქონდეს მიღებული, ზოგი კი ფიქრობს, რომ სავალალო შემთხვევა სექსუალურ ამორფიზმს უკავშირდება; თუმცა, დაზუსტებული ახსნა ამ ფაქტისა, ჯერჯერობით არ არსებობს.
ტყვეობა
ტყვეობაში ანაკონდები ცოცხლობენ 5-6 წელიწადს, მაქსიმუმ 28 წელს. ტყვეობაში ანაკონდა განსაკუთრებული აგრესიულობით გამოირჩევა.
მითები, ლეგენდები
მიუხედავად მრავალგვარი მონათხრობისა, ანაკონდა ზრდასრულ ადამიანს თავს არ ესხმის გარდა იშვიათი შემთხვევებისა. არსებობს რ. ბლომბერგის მონათხრობი, თუ როგორ მოგუდა და გადაყლაპა ანაკონდამ 13 წლის ბიჭი. თუმცა ადგილობრივებს, როგორც წესი, მისი არ ეშინიათ და ხშირად ნადირობენ მასზე. ანაკონდა რეწვის ობიექტია - იყენებენ მის ტყავს, ხორცს, ცხიმს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მახრჩობელასებრნი
Belaturricula turrita
Belaturricula turrita — მუცელფეხიანთა (ლოკოკინათა) კლასის, Turridae-ს ოჯახის ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
წყარო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჯონი ხეცურიანი
ბიოგრაფია
ჯონი ხეცურიანმა საშუალო განათლება მიიღო ქუთაისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული (1973) და ეკონომიკის (1988) ფაკულტეტები. 1973-1976 წლებში სწავლობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1976-1979 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტში მეცნიერ თანამშრომლად. 1977 წელს ხარკოვის იურიდიულ ინსტიტუტში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „მორალური ნორმების მნიშვნელობა სამოქალაქო სამართალში“.
1980-1985 წლებში მუშაობდა ქ. თბილისისა და ქ. ქუთაისის პარტიულ ორგანიზაციებში, კურირებდა სამართალდამცავ ორგანოებს. 1985-1989 წლებში სამეცნიერო მოღვაწეობა გააგრძელა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტის უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, მართვის სამართლებრივი პრობლემების ლაბორატორიის ხელმძღვანელად, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სახელმწიფოსა და სამართლის კვლევის ცენტრის დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო დარგში. 1990 წელს დაინიშნა საქართველოს რესპუბლიკის იუსტიციის მინისტრის პირველ მოადგილედ, ხოლო 1990-1992 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის იუსტიციის მინისტრი. 1992-1994 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, 1994 წლიდან კი — პროფესორი.
1994 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „სამოქალაქო სამართლის ფუნქციები“.
1995-1999 წლებში მუშაობდა საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივნად. 1999-2000 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრი, ხოლო 2000 წლის ნოემბრიდან 2001 წლის 6 ივლისამდე კვლავ საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი.
1999-2000 წლებში იყო საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს წევრი, საქართველოს იუსტიციის საბჭოს წევრი, საქართველოს პრეზიდენტთან არსებული საკონსულტაციო ეკონომიკური საბჭოს წევრი.
მისი პირველი სამეცნიერო წერილი სიკვდილით დასჯის გაუქმების შესახებ 1979 წელს გამოქვეყნდა. აქტიურად მონაწილეობდა 1989 წლის 9 აპრილს თბილისში მომხდარი ტრაგედიის გამოძიებაში. არის საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტის (1991) ერთ-ერთი ავტორი, მონაწილეობდა საქართველოს კონსტიტუციის (1995) და სამოქალაქო კოდექსის (1997) შემუშავებაში. იყო სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიის წევრი.
2001 წლის 6 ივლისს საქართველოს პრეზიდენტის მიერ დაინიშნა საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრად, ხოლო 10 ივლისს სასამართლოს პლენუმზე ერთხმად აირჩიეს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარედ, სადაც მუშაობდა 2006 წლამდე.
ჯონი ხეცურიანს მინიჭებული აქვს იუსტიციის მთავარი სახელმწიფო მრჩევლის სპეციალური წოდება და უმაღლესი საკვალიფიკაციო კლასის მოსამართლის საკლასო ჩინი. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი მეცნიერული ნაშრომი, მათ შორის 6 წიგნი სამოქალაქო სამართლის, კონსტიტუციის და სისხლის სამართლის პრობლემებზე. 1982 წელს გახდა საკავშირო ახალგაზრდული პრემიის ლაურეატი მეცნიერების დარგში.
ჰყავს მეუღლე და შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს იუსტიციის მინისტრები კატეგორია:საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი კატეგორია:საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარეები კატეგორია:საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრები კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:დაბადებული 23 ნოემბერი
ქართული ბიბლიოთეკა (ჟურნალი)
ქართული ბიბლიოთეკა — ქართული ყოველთვიური ლიტერატურული ჟურნალი. დაარსდა 1883 წელს ქუთაისში, გამოდიოდა 1884 წლის თებერვლამდე. რედაქტორ-გამომცემელი ე. ლორთქიფანიძე. ჟურნალი ბეჭდავდა ქართულ მხატვრულ ნაწარმოებებსა და უცხოური ლიტერატურის თარგმანებს. გამოქვეყნდა ბაქარ ქართლელის (დ. ყიფიანი), ე. გაბაშვილის და სხვათა ნაწარმოებები. ჰ. სენკევიჩის, ვ. ჰიუგოს, ე. ტურის, ჟ. ბ. მოლიერის და სხვა მწერლების ნაწარმოებთა თარგმანები.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
ლიბიის საერთაშორისო სამედიცინო უნივერსიტეტი
ლიბიის საერთაშორისო სამედიცინო უნივერსიტეტი (الجامعة الليبية الدولية للعلوم الطبية) — კერძო უნივერსიტეტი ლიბიაში, ქალაქ ბენღაზიში. წარმოადგენს ლიბიის პირველ კერძო სამედიცინო უნივერსიტეტს. დაფუძნდა 2007 წლის 15 ოქტომბერს. 2010 წლისათვის ჰყავდა 540-მდე სტუდენტი. აქვს შემდეგი ფაკულტეტები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბიის უნივერსიტეტები
აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტო
აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტო ან შემოკლებით იუსაიდი (United States Agency for International Development ან USAID) — აშშ-ის მთავრობის ორგანიზაცია, რომლის მოვალეობა უმეტესწილად არასამხედრო საერთაშორისო დახმარებაა. დამოუკიდებელი ფედერალური სააგენტო საერთო საგარეო პოლიტიკის მიმართულებებს აშშ-ის სახელმწიფო მდივნისგან იღებს და მიზნად ისახავს „დახმარების ხელი გაუწიოს უცხოეთში იმ ხალხს, რომლებიც ცდილობენ თავი დააღწიონ სიღარიბეს, გაიუმჯობესონ ცხოვრების პირობები, აღადგინონ სტიქიით მიყენებული ზარალი და ცდილობენ ააშენონ თავისუფალი და დემოკრატიული ქვეყანა...“
მისი მიზნები პასუხობს აშშ-ის საგარეო პოლიტიკის შემდეგ მიმართულებებს:
იუსაიდი პროექტებს მსოფლიოს ოთხ რეგიონში ახორციელებს:
იუსაიდს ასევე ოთხი ძირითადი კატეგორიის ამოცანები აქვს:
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ფედერალური სააგენტოები კატეგორია:საერთაშორისო განვითარების სააგენტოები
Pseudolasius bucculentus
Pseudolasius bucculentus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გერმანული ღვინო
მინი|300x300პქ| ციცაბო ვენახები რუდესჰეიმერ ბერგზე, რომელიც გადაჰყურებს [[რაინი|მდინარე რაინს . ]] გერმანული ღვინო — დასავლეთ გერმანიაში წარმოებული ღვინო, მდინარე რაინის და მისი შენაკადების პირას, სადაც გაშენდა უძველესი პლანტაციები ძველი რომის ეპოქაში. გერმანიის ღვინის წარმოების დაახლოებით 60 % მოდის რაინლანდ – პფალცის ფედერალურ მხარეზე, სადაც განლაგებულია ხარისხიანი ღვინის მწარმოებელი 13 რეგიონიდან 6. გერმანიას აქვს გაშენებული დაახლოებით 103,000 ჰექტარი ვენახი, რაც ვენახის ზედაპირის დაახლოებით მეათედია ესპანეთში, საფრანგეთსა და იტალიაში. ღვინის მთლიანი წარმოება, როგორც წესი, ყოველწლიურად დაახლოებით 10 მილიონი ჰექტოლიტრია, რაც შეესაბამება 1.3 მილიარდ ბოთლს. ამ მონაცემებით გერმანია ღვინის მერვე მწარმოებელი ქვეყანაა მსოფლიოში. თეთრი ღვინო მთლიანი წარმოების თითქმის ორი მესამედია.
როგორც ღვინის ქვეყანას, გერმანიას არაერთგვაროვანი რეპუტაცია აქვს საერთაშორისო მასშტაბით: საექსპორტო ბაზრებზე მყოფი მომხმარებლები გერმანიას მსოფლიოს ყველაზე ელეგანტურ და არომატულად სუფთა თეთრ ღვინოებს უკავშირებენ, სხვა ქვეყანის წარმომადგენლები კი ძირითადად იაფ, მასობრივი ბაზრის ნახევრადტკბილი ღვინოების მწარმოებელ წყაროდ მიიჩნევენ. ენთუზიასტებს შორის, გერმანიის რეპუტაცია ძირითადად ემყარება რისლინგის ყურძნის ჯიშებს, რომელიც საუკეთესო შემთხვევაში გამოიყენება არომატული, ხილისა და ელეგანტური თეთრი ღვინოებისათვის, რომლებიც ძალიან მკაცრი და სიმშრალით დაბალანსებული, ტკბილი და მკვეთრად არომატული კონცენტრაციით გამოირჩევა. მიუხედავად იმისა, რომ ძირითადად თეთრი ღვინის ქვეყანაა, წითელი ღვინის წარმოება გაიზარდა 1990–იან წლებში და 2000–იანი წლების დასაწყისში, რაც პირველ რიგში, შიდა მოთხოვნილებამ განაპირობა. წითელ ღვინოებში შპატბურგუნდერი ლიდერობს, რომლის ადგილობრივი დასახელებაა პინო ნუარი.
ღვინის სახეობები
გერმანია აწარმოებს ღვინოს მრავალ სახეობას: მშრალი, ნახევრადტკბილი და ტკბილი თეთრი ღვინოები, ვარდისფერი, წითელი და ცქრიალა ღვინოები, სახელწოდებით სეკტი (ერთადერთი ღვინის სახეობა, რომელიც ჩვეულებრივ არ იწარმოება და სპირტიანი ღვინოა). გერმანიის ვენახების ჩრდილოეთით მდებარეობის გამო, ქვეყანამ ევროპაში წარმოებული ღვინოებისგან საკმაოდ განსხვავებული ღვინო აწარმოა, რომელთაგან ბევრი გამოჩენილი ხარისხისაა. 1950-იან და 1980-იან წლებში გერმანული ღვინო საზღვარგარეთ იყო ცნობილი იაფი, ტკბილი ან ნახევრადტკბილი, დაბალი ხარისხის მასობრივი წარმოების ღვინოებით, როგორიცაა ლიბფრაუმილხი.
ისტორიულად ღვინოები ძირითადად თეთრია და საუკეთესო მათგანი მზადდება რისლინგის ჯიშისგან. ღვინოების დიიდ ნაწილი არის ტკბილი და დაბალი ალკოჰოლით, მსუბუქი, რომელსაც არ ათავსებდნენ მუხის კასრში. ისტორიულად ბევრი ღვინო (გარდა გვიანი მოსავლის ღვინოებისა) გამოირჩეოდა სიმშრალით (ტროქენი), რადგან დუღილის შეჩერების ტექნიკა არ არსებობდა. ბოლო პერიოდში გერმანული თეთრი ღვინო კვლავ მშრალი სტილით მზადდება. გერმანიაში გაყიდული ღვინის დიდი ნაწილი მშრალია, განსაკუთრებით რესტორნებში. ამასთან, ექსპორტის უმეტესობა მაინც ტკბილი ღვინოებია, განსაკუთრებით ტრადიციულ საექსპორტო ბაზრებზე, აშშ-ში, ნიდერლანდებსა და დიდი ბრიტანეთში, რომლებიც ლიდერობენ საექსპორტო ბაზრებზე როგორც მოცულობით, ასევე ღირებულებით.
წითელი ღვინო ყოველთვის რთული საწარმოებელია გერმანიის კლიმატის გათვალისწინებით და წარსულში, როგორც წესი, ღია ფერის იყო, როზესთან ახლოს ან ელზასური წითელი ღვინის მსგავსი. თუმცა ცოტა ხნის წინ მნიშვნელოვნად გაიზარდა მოთხოვნა და მუქი, მდიდარი წითელი ღვინო  მზადდება დორნფელდერისა და შპატბურგუნდერისგან  ყურძნის ჯიშებსგან, რომელსაც პინო ნუარი ეწოდება.
გერმანული ღვინოების გამორჩეული მახასიათებელია  მჟავიანობის მაღალი დონე, რაც გამოწვეულია როგორც ჩრდილოეთის კლიმატით, რის შედეგედაც ყურძენი ნაკლებად მწიფეა, ასევე ისეთი ყურძნის შერჩევით, როგორიცაა რისლინგი, რომელიც ინარჩუნებს მჟავიანობას სიმწიფის მაღალ დონეზეც კი.
ყურძნის ჯიშები
საერთო ჯამში, გერმანიაში შეიძლება გაშენდეს ყურძნის თითქმის 135 ჯიში - 100 გამოიყოფა თეთრი ღვინის წარმოებისთვის, 35 კი წითელი ღვინის წარმოებისთვის. საერთაშორისო იმიჯის თანახმად, გერმანია კვლავ ითვლება თეთრი ღვინის წარმოების რეგიონად. 1980-იანი წლებიდან გერმანულ წითელ ღვინოზე მოთხოვნა მუდმივად იზრდება, რამაც გამოიწვია წითელი ღვინისთვის გამოყენებული ვენახების გაორმაგება. დღეს ვენახების 35% -ზე მეტი გაშენებულია წითელი ყურძნით. ზოგიერთი წითელი ყურძენი ასევე გამოიყენება როზეს წარმოებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანული სამზარეულო კატეგორია:ღვინო ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:გერმანია კატეგორია:ღვინო
ქრისტესისხლა
thumb|ქრისტესისხლა ქრისტესისხლა (ლათ. Chelidonium) — მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ყაყაჩოსებრთა ოჯახისა. მისი ერთადერთი სახეობა Ch. majus შეიცავს ნარინჯისფერ რძეწვენს. აქვს ღრმად, ფრთისებრ განკვეთილი ფოთლები და ქოლგისებრ ყვავილედებად შეკრებილი ყვითელი ყვავილები.
იზრდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს სუბარქტიკულ და ზომიერ სარტყლებში, ბაღებსა და დანაგვიანებულ ადგილებში. საქართველოში ფართოდ არის გავრცელებული.
შხამიანი მცენარეა, შეიცავს ალკალოიდ ქელიდონიუმს, რითაც ხშირად იწამლებიან ცხოველები. ქრისტესისხლას რძეწვენი იხმარება მედიცინაში წყლულისა და კანის დაავადებათა სამკურნალოდ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაყაჩოსებრნი
ხოსე ერნანდესი
ხოსე ერნანდესი (José Hernández; დ. 10 ნოემბერი, 1834 – გ. 21 ოქტომბერი, 1886) — არგენტინელი ჟურნალისტი, პოეტი და პოლიტიკოსი. მისი ნაწამროებებიდან ყველაზე ცნობილია ეპოსი Martín Fierro.
ერნანდესი, რომლის წინაპრებიც იყვნენ ესპანელები, ირლანდიელები და ფრანგებიც, დაიბადა სან-მარტინში ბუენოს-აირესის პროვინციაში. მამამისი იყო მსხვილფეხა საქონლის რანჩოში მსახურების უფროსი. ის კარიერაში იყო ჟურნალისტი არგენტინასა და ურუგვაის სამოქალაქო ომებში, კომერციული ფირმის თანამშრომელი და სასამართლოს სტენოგრაფისტიც.