cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაგისტრატურა
მაგისტრატურა — აკადემიური უმაღლესი განათლების მეორე საფეხური, სასწავლო პროგრამების ერთობლიობა, რომელიც აუცილებლად შეიცავს სამეცნიერო კვლევის ელემენტებს და მიზნად ისახავს ბაკალავრის შემდგომი დონის სპეციალისტის ან მკვლევარის მომზადებას, აგრეთვე ამზადებს პირს მიღებული კვალიფიკაციით მუშაობისათვის.
საქართველოში უმაღლესი განათლება სამი საფეხურისგან შედგება: ბაკალავრიატი, მაგისტრატურა და დოქტორანტურა.
მაგისტრატურა არის საქართველოს უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებაში მეორე საფეხურის საგანმანათლებლო პროგრამა. მოიცავს არანაკლებ 120 კრედიტს. მაგისტრატურაში სწავლის უფლება აქვს არანაკლებ ბაკალავრის ან მასთან გათანაბრებული აკადემიური ხარისხის მქონე პირს.
სწავლის ყოველი საფეხურის გავლის შემდეგ გაიცემა სათანადო დიპლომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განათლება კატეგორია:განათლება კულტურაში კატეგორია:აკადემიური განათლება კატეგორია:უმაღლესი განათლება კატეგორია:განათლება ადგილმდებარეობის მიხედვით კატეგორია:ტერმინოლოგია განათლების სფეროში კატეგორია:სწავლა
იგნასიო სარაგოსა
იგნასიო სარაგოსა სეგუინი (Ignacio Zaragoza Seguín; დ. 24 მარტი, 1829 — გ. 8 სექტემბერი, 1862) — მექსიკის არმიის გენერალი. ცნობილია, როგორც მექსიკაში შეჭრილი საფრანგეთის არმიის დამმარცხებელი პუებლის ბრძოლაში.
დაიღუპა პუებლის სახელოვან ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ 33 წლის ასაკში ტიფისაგან. დაკრძალულია მეხიკოს სან-ფერნანდოს პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მექსიკელი გენერლები კატეგორია:დაბადებული 24 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1829 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1862
ვურღუნი
ვურღუნი (Vurğun) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	2 710 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
ეგორ ჩელიევი
ეგორ ჩელიევი (დ. 19 მაისი, 1771, ნოვოროსიისკი — გ. 3 სექტემბერი, 1829, მოსკოვი) — ქართველი გამომგონებელი.
ბიოგრაფია
1724 წელს ქართლიდან გადახვეწილი ვახტანგ VI-ის 1200-კაციან ამალაში ეგორ ჩელიევის ბაბუა, დავით ჭელიძეც იმყოფებოდა. XVIII ს-ის ოცდაათიან წლებში, რუსეთის ქვეშევრდომობის მიღების შემდეგ, იმპერატორმა მას უბოძა თავადობა და მიწა ათი კომლით პოლტავის მიდამოებში. დაიბადა 1771 წლის 19 მაისს ნოვოროსიისკის გუბერნიაში. მამამისი, გერასიმე, ქართველ ჰუსართა პოლკის გადამდგარი სეკუნდ-მაიორი იყო. 6-7 წლის იაგორს მამა გარდაეცვალა. დედა, ფიოკლა ვლადიმერის ასული, მეორედ გათხოვდა სამხედრო ინჟინერ იაკობ მაურინზე და ოჯახი სარატოვში გადავიდა საცხოვრებლად.
ეგორ ჩელიევი 16 წლის ასაკიდან მუშაობდა: 1787-1791 წლებში იყო სამაზრო მიწისმზომელი სარატოვის გუბერნიაში. 1792-1794 წლებში სამხედრო სამსახურში იმყოფებოდა, გადადგა პოდპორუჩიკის ჩინით. 1794-1800 წლებში საკანცელარიო მუშაკია სარატოვის გუბერნიაში. 1800-1817 წებში მიწისმზომლად მუშაობს მოსკოვში. 1817-1821 წლებში მოსკოვის საპროექტო და არქიტექტურულ-დაგეგმარებითი სახელოსნოს ერთ-ერთი განყოფილების დირექტორია, ხოლო 1821-1825 წლებში მოსკოვის კეთილმოწყობასთან დაკავშირებული სახელოსნოების უფროსია.
1812 წელს გადამწვარი მოსკოვის აღსადგენად ალექსანდრე პირველმა მოითხოვა ახალი პროექტების შედგენა, რაც მოსკოვის მთავარსარდალსა და მისი სამოქალაქო მშენებლობის ნაწილის ხელმძღვანელს, გრაფ როსტოპჩინს დაევალათ. შეიქმნა საგანგებო კომისია, რომელსაც მეთაურობდა თავადი ციციანოვი. ამ კომისიაში შედიოდა საპროექტო განყოფილება, რომლის დირექტორიც ეგორ ჩელიევი იყო. მისი უშუალო ხელმოწერითაა დამტკიცებული მოსკოვის მრავალი შენობის, არხის, ხიდის, აღდგენა-რეკონსტრუქციისა და მშენებლობის პროექტები. იგი უძღვებოდა ყველა გეოდეზიურ, ტოპოგრაფიულ და კარტოგრაფიულ სამუშაოს.
ეგორ ჩელიევისა და თავად ციციანოვის ხელმძღვანელობით შედგა მოსკოვის გენერალური გეგმა. მასში შედიოდა 486 მნიშვნელოვანი შენობა, 6 ტაძარი, 21 მონასტერი, 261 ეკლესია, 129 საზოგადოებრივი დანიშნულების შენობა და ასე შემდეგ. მოსკოვის გენერალური გეგმა ეგორ ჩელიევმა თავის ხარჯით დასტამბა და ოთხჯერ გამოსცა – 1817, 1818, 1819 და 1824 წლებში.
1818 წელს თავად ჩელიევს დაავალეს შეედგინა ახალი წყალსარიდებელი არხის პროექტი, რათა გაზაფხულის წყალდიდობის დროს მოსკოვის სანაპიროები არ დატბორილიყო. პარალელურად, დანიშნეს მოსკოვის სამხედრო ბრიგადის სამშენებლო სახელოსნოების უფროსად. გარდა საპროექტოსი, მის მოვალეობაში შედიოდა ჰიდროტექნიკური და ჰიდროსტატიკური სამუშაოების შესრულებაც. ეგორ ჩელიევი დაპროექტების გარდა მონაწილეობდა მოსკოვის სანაპიროების, აუზების, შადრევნების, არხების, ნაგებობების მშენებლობაში. ხელმძღვანელობდა საგზაო სამუშაოებსაც და უკვე 1824 წელს უპატაკა ზემდგომ ორგანოებს, რომ „მტრისაგან ფერფლად ქცეული დედაქალაქი აღდგენილია, და მისი იერი მოყვანილია პირვანდელთან შედარებით, კიდევ უფრო უკეთეს გარეგნულ სახემდე“.
ეგორ ჩელიევი დაჯილდოებული იყო წმ. ვლადიმირისა და წმ. ანას ორდენებით, 1812 წლის სამამულო ომის მედლით. მინიჭებული ჰქონდა ნამდვილი სახელმწიფო მრჩევლის (1826) წოდება. ოგი 1829 წლამდე უძღვებოდა მოსკოვის დაგეგმარებას. მაგრამ მისი ყველაზე დიდი მიღწევა იყო ცემენტის გამოგონება. დიდხანს ითვლებოდა, რომ ცემენტი 1824 წელს გამოიგონა ინგლისელმა ასპდინმა, მაგრამ საარქივო დოკუმენტებმა ცხადყვეს ჩელიევის პრიორიტეტი. ცემენტის დაბადების თარიღად ითვლება 1822 წელი. მაშინ დაიწერა ჩელიევის წიგნი „ტრაქტატი კარგი სამშენებლო ხსნარების მომზადების ხელოვნების შესახებ“. მან შექმნა მტკიცე სილიკატური ცემენტი, რომელიც იქცა დღევანდელი ცემენტის წინარე სახედ. ფრანგებთან ომის შემდგომ წლებში, სწორედ მის მიერ შექმნილი სამშენებლო მასალის გამოყენებით მოხდა ძველი შენობების აღდგენა და ახლების აგება. თავისი გამოგონება ეგორ ჩელიევმა დაწვრილებით აღწერა მომდევნო წიგნში, რომელიც 1825 წელს გამოიცა. წიგნს ერქვა: „სრული აღწერილობა, თუ როგორ უნდა მომზადდეს იაფი და საუკეთესო ცემენტი, ფრიად მტკიცე, ისეთი წყალქვეშა ნაგებობებისათვის, როგორიცაა: არხები, ხიდები, აუზები და კაშხლები; მიწისქვეშა სარდაფებისათვის და ხისა და ქვის ნაგებობათა შესაბათქაშებლად“. ნაშრომში აღწერილი იყო ცემენტის მიღების ხერხი კირის (ან ცარცის) და თიხის ნაერთის გამოწვისა და მიღებული პროდუქტის დაქუცმაცების მეშვეობით. ავტორი შენიშნავდა, რომ წიგნი დაწერილი იყო რეალურად აგებული შენობების პრაქტიკის საფუძველზე.
ნაშრომი დადასტურებაა ავტორის, როგორც შესანიშნავი მკვლევარისა და პრაქტიკოსის, უებრო ნიჭიერებისა, რომელმაც ტექნიკურად ჩამორჩენილი რუსეთი ცემენტის სამშენებლო მასალით შეაიარაღა. მისი დასკვნების სიმყარეზე მეტყველებს ის გარემოება, რომ დღემდე ცემენტი იგივე მეთოდით მზადდება.
1828 წელს ეგორ ჩელიევი გაურკვეველ ვითარებათა მსხვერპლი შეიქნა. იგი დაუმსახურებლად და უსამართლოდ დაითხოვეს სამუშაოდან. მისი ცხოვრების ბოლო წლების შესახებ არაფერი ვიცით. გარდაიცვალა ყველასაგან მივიწყებული, 1829 წლის 3 სექტემბერს, მოსკოვში.
ეგორ ჩელიევს ჰყავდა მეუღლე მარია ალექსანდრეს ასული ვოეიკოვა და ქალიშვილები: ოლგა და ვარვარა.
სამწუხაროდ, 1948 წლამდე, როცა შემთხვევით მიაგნეს მის წიგნს, ჩელიევის სახელი უცნობი იყო. ცემენტის ავტორად მხოლოდ ასპდინი ითვლებოდა, რომელმაც 1824 წელს ამ მასალის პატენტი აიღო. ამჟამად კი ოფიციალურ სახელმძღვანელოებში პორტლანდცემენტის გამომგონებლად, ასპდინთან ერთად, ჩელიევიც მოიხსენიება. მათ წინაშე მთელი მსოფლიო ვალშია, რადგან, სწორედ ამ ორი ადამიანის გამოგონებამ გახადა შესაძლებელი მსოფლიოში ცათამბჯენების მშენებლობა.
დღეს ეგორ ჩელიევის ღვაწლი სათანადოდაა დაფასებული. 1971 წლის მაისის თვეში, იუნესკოს ეგიდით, თბილისში ჩატარდა მისი დაბადების 200 წლისთავისადმი მიძღვნილი სამეცნიერო-ტექნიკური კონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობდნენ ცემენტის ქიმიის მსოფლიოში აღიარებული სპეციალისტები.
1976 წელს სანკტ-პეტერბურგში, ნევის რაიონში, ერთ-ერთი ქუჩას ეწოდა ეგორ ჩელიევის სახელი.
გიორგი საღარაძე
გიორგი ილარიონის ძე საღარაძე (დ. 25 ოქტომბერი, 1906, ქუთაისი — გ. 12 აპრილი, 1980, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი თეატრის მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი, სსრ კავშირის პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
სასცენო ხელოვნებას ჯერ კიდევ ქუთაისში ეზიარა, როდესაც სკოლის მოსწავლემ პირველი ნაბიჯები გადადგა პროფესიული თეატრის სცენაზე. 1925 წელს იგი უკვე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტია და პარალელურად აკაკი ფაღავას ხელმძღვანელობით რუსთაველის თეატრთან არსებულ სტუდიაში მეცადინეობს. იმავე ხანებში ჩაირიცხა შოთაა რუსთაველის თეატრის დასში და მის სცენაზე გაიარა თავისი შემოქმედებითი ცხოვრების ნახევარ საუკუნეზე მეტი.
გიორგი საღარაძის მოღვაწეობის პირველი ათი წელი დაკავშირებულია სანდრო ახმეტელის სახელთან. მსახიობმა ამ დიდი რეჟისორის ჰეროიკულ-რომანტიკულ სპექტაკლებში („ანზორი“, „ლამარა“, „ყაჩაღები“) დასამახსოვრებელი სახეები შექმნა. შემდგომ ხელოვანმა შემოქმედებითი ბიოგრაფია გაიმდიდრა შესანიშნავად შესრულებული როლებით: ფარსადანი („არსენა“), ლუარსაბი („გიორგი სააკაძე“), ლებან ხიმშიაშვილი („სამშობლო“), დათო („ღალატი“), მუროვი („უდანაშაულო დამნაშავენი“), ხოვიჩი („ოლეკო დუნდიჩი“), კუზმიჩი („სადგურის უფროსი“), პოლკოვნიკი ლებოვი („პირველი ნაბიჯი“), ალექსანდრე ჭავჭავაძე („ნიკოლოზ ბარათაშვილი“), არჩილი („ოთარაანთ ქვრივი“), შუქრი („ჩაძირული ქვები“); ამ როლისათვის მას სსრ კავშირის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა; გიორგი თუხარელი („ადამიანი იბადება ერთხელ“) და სხვა.
თვალსაჩინო წვლილი შეიტანა გიორგი საღარაძემ ქართული საესტრადო ხელოვნებაშიც. თავის პარტნიორთან, მსახიობ სტეფანე ჯაფარიძესთან ერთად იგი იყო ქართული ესტრადის მშვენება. ამ შესანიშნავი დუეტის მახვილი სატირა ამხილებდა ცხოვრებისეულ მანკიერებებს, ხოლო ომის პერიოდში განსაკუთრებული ძალით გაისმოდა მათი სიტყვა როგორც ლახვარი, მიმართული მტრების წინააღმდეგ. გიორგი საღარაძემ კვალი დატოვა ქართულ კინემატოგრაფიაშიც, მონაწილეობდა სატელევიზიო დადგმებში. მისი შემოქმედება გამოირჩეოდა არტისტული მომხიბვლელობით, დახვეწილი მხატვრული ტაქტით და მაღალი გემოვნებით. პოპულარული ხელოვნების უანგარო სამსახური ქართული თეატრისადმი აღინიშნა შრომის წითელი დროშისა და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საგურამოს სამაროვანი
საგურამოს სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში, სოფლიდან 2 კილომეტრზე. გათხრები ჩატარდა 1920 წელს. გაითხარა ორმოსამარხები, რომლეშც მიცვალებულები ესვენა ხელფეხმოკეცილი. მიცვალებულებს ჩატანებული ჰქონდათ უხეშად ნაძერწი მოშავო-მონაცრისფრო ან ღიაფრად გამომწვარი თიხის ჭურჭელი და სამკაული. აღმოჩენილი მასალა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში ინახება. სამაროვანი I-III საუკუნით თარიღდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ტომი ბარი
თომას ბარი (Thomas Barr; დ. 23 აპრილი, 1942, კარლუკი, შოტლანდია) — შოტლანდიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა მარჯვენა მცველის პოზიციაზე. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ტომი ბარი. იცავდა შოტლანდიის საფეხბურთო ლიგის (The Scottish Football League) მონაწილე „ქუინზ პარკისა“ და შოტლანდიის ეროვნული სამოყვარულო საფეხბურთო ნაკრების ღირსებას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი კატეგორია:შოტლანდიელი ფეხბურთელები
იაა ასანტევა
იაა ასანტევა (დაახლ. 1840 წელი — 7 ოქტომბერი, 1921 წელი) — თანამედროვე განას, ყოფილი აშანტის იმპერიის ნაწილის ეჯიშუს დედა-დედოფალი. 1900 წელს ის ხელმძღვანელობდა აშანტის აჯანყებას დიდი ბრიტანეთის კოლონიალიზმის წინააღმდეგ. ცნობილია როგორც ოქროს ტახტისათვის ბრძოლა ან იაა ასანტევას ომი.
აჯანყების მიზეზები
thumb|აშანტის დისტრიქტი დღეს, ეჯისუ-ჯუაბენის რაიონი|alt=Districts of Ashanti იაა ასანტევა ჯერ კიდევ მისი ძმის მმართველობის პერიოდში ხედავდა აშანტის იმპერიის არსებობისათვის მთელ რიგ მნიშვნელოვან საფრთხეებს, მათ შორის სამოქლაქო ომის საფრთხეს (1883-1888). ძმის გარდაცვალების შემდეგ მან მმართველად (ეჯისუხენედ) დასვა თავისი შვილიშვილი. და როცა 1896 წელს ინგლისელებმა ის გაგზავნეს სეიშელის კუნძულებზე აშანტის მეფე პრემპექს I-თან და მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად, იაა ასანტევა გახდა ეჯისუ-ჯუაბენის რაიონის რეგენტი. ამის შემდეგ დიდი ბრიტანეთის ოქროს ნაპირის გენერალ-გუბერნატორმა, ლორდმა ფრედერიკ მიტჩელ ჰოდგსონმა მოითხოვა — გადაეცათ მისთვის ოქროს ტახტი (ოქროს სკამი), სახელმწიფოებრიობის სიმბოლო. ასეთმა უპატივცემულობამ გამოიწვია მთავრობის დარჩენილი წევრების საიდუმლო შეხვედრა დედაქალაქ კუმასში. შეკრებას ესწრებოდა იაა ასანტევაც. მან სხდომაზე წარმოთქვა სიტყვა, რომელიც დღეს ძალიან პოპულარულია აფრიკაში:
იაა ასანტევამ მიიღო აშანტის რამდენიმე მმართველის მხარდაჭერა. ის სათავეში ჩაუდგა 1900 წლის აჯანყებას ბრიტანელების წინააღმდეგ. ამის გამო, იაა განას საყვარელ სახალხოდ გმირად.
აჯანყება და მისი შედეგები
1900 წლის მარტის ბოლოს აჯანყებულებმა ალყაში მოაქციეს დიდი ბრიტანეთის ფორტი კუმასში. იგი დღემდე არსებობს და კუმასის ფორტი ჰქვია. ამჟამად, აქ სამხედრო მუზეუმია განთავსებული. რამდენიმე თვის შემდეგ ოქროს ნაპირის გებერალ-გუბერნატორმა 1400 ჯარისკაცი მიმარტა წესრიგის დასამყარებლად. იაა ასანტევა და მისი 15 თანამზრახველი დააპატიმრეს და ქვეყნის სხვა ლიდერების მსგავსად გაგზავნეს სეიშელის კუნძულებზე. აჯანყებამ ფაქტობრივად დაასრულა მთელი XIX საუკუნის მანძილზე მიმდინარე ანგლო-აშანტური ომები. 1902 წლის 1 იანვარს ბრიტანეთმა აშანტის იმპერია თავის კოლონიად გამოაცხადა. იაა ასანტევა გარდაიცვალა დევნილობაში 1921 წკლის 17 ოქტომბერს. მისი გარდაცვალებიდან სამი წლის თავზე პრიმპეხ I და სხვა გადასახლებულები სეიშელის კუნძულებიდან აშანტიში დააბრუნეს. იაა აშანტევას ოცნება ბრიტანელტაგან ქვეყნის გათავისუფლების სესახებ 1957 წლის 6 მარტს ასრულდა, როდესაც აშანტიმ მიიღო დამოუკიდებლობა ბრიტანელთაგან, ამჯერად უკვე ახლადწარმოქმნილი განას რესპუნლიკის სახელით. ეს იყო აფრიკის ქვეყნებს შორის პირველი დამოუკიდებელი ქვეყანა სამხრეთ საჰარაში.
ისტორიულ მეხსიერებაში
იაა ასანტევა აშანტსა და მთლიანად განაში ყველაზე საყვარელი ისტორიული ფიგურაა. თავისი სიმამაცით და ბრიტანელთა წინააღმდეგ ბრძოლით, ის სამუდამოდ შევიდა აფრიკის ისტორიაში. 1960 წელს განას განათლების ფონდის მიერ დაარსებულ იქნა ქალაქ კუმასში მისი სახელობის ქალთა საშუალო სკოლა.
2000 წელს განაში ჩატარდა იაა ასანტევა გმირობის ასწლეულისადმი მიძღვნილი სადღესასწაულო კვირეული. ამ დღესასწაულის ფარგლებში 2000 წლის 3 აგვისტოს განაში ქალაქ კვასოში, ეჯისუ-ჯუაბენის რაიონში მის პატივსაცემად გაიხსნა მუზეუმი. თუმცა, სამწუხაროდ, 2004 წლის 23 ივლისს ხანძარმა გაანადგურა რამდენიმე ისტორიული რელიქვია, მისი ფეხსაცმლის და სამხედრო აღჭურვილობის ჩათვლით.
დასავლეთ ლონდონში არსებობს იაა ასანტევას სახელობის ცენტრი, რომელიც წარმოადგენს აფრო-კარიბის ზღვის კულტურის და საზოგადოებრივ ცენტრს.
მის შესახებ შექმნილია ფილმები და სპექტაკლები, რომელშიც დიდი სიამოვნებით თამაშობენ აფრიკული წარმოშობის მსახიობები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის ისტორია კატეგორია:განის ისტორია კატეგორია:პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:მეომარი ქალები კატეგორია:დედოფლები
ჭანკოტაძეები (ნასოფლარი)
ჭანკოტაძეები — ნასოფლარი დღევანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდებარეობს მდინარე ტილიანას აუზში, ლიხის ქედის აღმოსავლეთ მთისწინეთში.
ვახუშტი და იოანე ბატონიშვილები ამ მხარეში ასეთი სახელწოდების სოფელს არ იცნობენ. არც ქართულ ისტორიულ და ეკონომიკური ხასიათის დოკუმენტებში გვხვდება.
1933 წლისათვის ჭანკოტაძეებში ცხოვრობდა 23 კომლი. აქ სახლობდნენ გვარები: ჭანკოტაძე, კუხიანიძე, მახათაძე, ნოზაძე, ზენაშვილი. სოფელი მოიშალა XX საუკუნის 40-იან წლებში, როცა მოსახლეობა გადაასახლეს ახალიციხის რაიონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ქოინაშენი
ქოინაშენი (Koynaşen) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
ისრაელის ტურიზმი
ტურიზმი ისრაელის შემოსავლების ერთ-ერთი მთავარი წყაროა. ისრაელში უამრავი ისტორიული და რელიგიური ძეგლი, სანაპირო კურორტი და არქეოლოგიური ტურიზმის, კულტურული ტურიზმისა და ეკოტურიზმის არაერთი ძეგლი მდებარეობს. ყველაზე პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობა, რომლის მონახულებაც ფასიანია, არის მასადა. ყველაზე მონახულებადი ქალაქი იერუსალიმია, ხოლო ყველაზე მონახულებადი ტურისტული ღირსშესანიშნაობა — გოდების კედელი.
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის 2017 წლის მოხსენების მიხედვით, მოგზაურობისა და ტურიზმის კონკურენტუნარიანობის ინდექსით (3.8 ქულა) ისრაელი მსოფლიოს 136 ქვეყანას შორის 61-ე ადგილზეა.2015 წელთან შედარებით ისრაელმა სიაში 11 ადგილით მაღლა აინაცვლა. 2017 წელს ისრაელს 2 799 502 საერთაშორისო ტურისტი ეწვია, ხოლო საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავლები 5 364 500 000$-ს გაუტოლდა, რაც საშუალოდ ყოველი ტურისტის მიერ დახარჯულ 1 916.2$-ს უდრის. მოგზაურობისა და ტურიზმის სექტორში 85 707 სამუშაო ადგილია შექმნილი, რაც მთლიანი სამუშაო ადგილების 2.4%-ს შეადგენს. საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავლები მთლიანი შიდა პროდუქტის 2%-ია. ისრაელს საუკეთესო მაჩვენებლები ადამიანური რესურსებისა და შრომის ბაზრის (21-ე ადგილი) და ტურისტული მომსახურების ინფრასტრუქტურის (26-ე ადგილი) სვეტებში აქვს, ხოლო ყველაზე ცუდი ფასების კონკურენტუარიანობისა (133-ე ადგილი) და უსაფრთხოებისა და დაცულობის (103-ე ადგილი) სვეტებში.
იერუსალიმი
იერუსალიმი ისრაელის ყველაზე დიდი (აღმოსავლეთ იერუსალიმის მოსახლეობისა და ტერიტორიის ჩათვლლით) და ყველაზე მონახულებადი ქალაქია. იერუსალიმი სამი მთავარი აბრაამისეული რელიგიის: იუდაიზმის, ქრისტიანობისა და ისლამის წმინდა ქალაქია და მრავალ ისტორიულ, არქეოლოგიურ და რელიგიურ ღირსშესანიშნაობას მოიცავს.
დასავლეთ იერუსალიმი 1800-იანი წლების დასაწყისში, ძველი ქალაქის კედლების მიღმა ტერიტორიების გაფართოებით აიგო და ბრიტანეთის მანდატის ქვეშ თანდათანობით გაფართოვდა. ამ ტერიტორიაზე მდებარე ტურისტულ ღირსშესანიშნაობებს შორის აღსანიშნავია:
აღმოსავლეთ იერუსალიმი 1948 წელს იორდანიამ დაიკავა, თუმცა საერთაშორისო საზოგადოებამ მისი სუვერენიტეტი არ ცნო. 1967 წელსექვსდღიანი ომის შემდეგ ისრაელმა ტერიტორია გაათავისუფლა. აღმოსავლეთ იერუსალიმში მდებარე ღირსშესნიშნაობათაგან აღსანიშნავია:
თელ-ავივი
. 2013 წელს თელ-ავივს 2.3 მილიონი ტურისტი ეწვია. თელ-ავივის თეთრ ქალაქში მოდერნისტული არქიტექტურის მსოფლიოში უდიდესი კონცენტრაციის გამო იუნესკომ ეს უბანი მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთასიაში შეიყვანა. ლოს-ანჯელეს ტაიმზი და ნიუ-იორკ ტაიმზი მას უდიდეს საერთაშორისო ტურისტულ ღირსშესანიშნაობათა შორის მოიხსენიებენ. თელ-ავივის მახლობლად მდება ისტორიული ქალაქი იაფა ტურისტების უდიდესი პოპულარობით სარგებლობს. 2010 წელს ჟურნალმა National Geographic თელ-ავივი მსოფლიოს ათ საუკეთესო სანაპირო ქალაქს შორის დაასახელა.
ცფათი
ცფათი ერთ-ერთია იუდაიზზმის იმ ოთხ წმინდა ქალაქს შორის, სადაც ერუსალიმის თალმუდიდაიწერა და კაბალა განვითარდა. ქალაქის ირგვლივ რამდენიმე ნაკრძალი და არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს.
ეროვნული პარკები და ნაკრძალები
ისრაელში 67 ეროვნული პარკი და 190 ნაკრძალი მდებარეობს. ზოგიერთიარქეოლოგიურ ობიექტზე მდებარეობს. ეინ გედი ოაზისი და ნაკრძალია, საიდანაც მასადისაკენ და მკვდარი ზღვისკენ ტურები ეწყობა. მარეშა იუდეის მთებში მდებარე ფართო არქეოლოგიური კომპლექსია.
მუზეუმები
ისრაელში 200-ზე მეტი მუზეუმი მდებარეობს, რომელთაც ყოველწლიურად მილიონობით ტურისტი სტუმრობს: ყველაზე ცნობილი მუზეუმებია:
საერთაშორისო ტურიზმის სტატისტიკა
საერთაშორისო ტურისტთა სტატისტიკა 2014-2017 წლებში (ისრაელის ტურიზმის სამინისტროსა და ისრაელის სტატისტიკისცენტრალური ბიუროს მონაცემების მიხედვით).
სოლიო
კატეგორია:ისრაელის ტურიზმი ისრაელი
მეცნიერებათა დოქტორი
მეცნიერებათა დოქტორი (доктор наук) — დოქტორის აკადემიური ხარისხის ნაირსახეობა, რომელიც არსებობდა საბჭოთა კავშირსა და პოსტსაბჭოთა ქვეყნებში. მეცნიერებათა დოქტორის სახელით აღინიშნებოდა უმაღლესი სამეცნიერო ხარისხი, რომელსაც ანიჭებენ დისერტაციის დაცვის საფუძველზე; ან ნიშნავდა ამ ხარისხის მქონე პირს. უმაღლესი განათლების შესახებ საქართველოს კანონის თანახმად მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი ჩაანაცვლა დოქტორის ხარისხმა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია: სამეცნიერო ხარისხები კატეგორია:განათლება კატეგორია:განათლება კულტურაში კატეგორია:აკადემიური განათლება კატეგორია:უმაღლესი განათლება კატეგორია:ტერმინოლოგია განათლების სფეროში
რობერტო პერეირა
რობერტო მაქსიმილიანო პერეირა (Roberto Maximiliano Pereyra; დ. 7 იანვარი, 1991; სან-მიგელ-დე-ტუკუმანი, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად იჯარით ასპარეზობს ინგლისის პრემიერლიგის კლუბ „უოტფორდში“, ნახევარმცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:უდინეზეს ფეხბურთელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:უოტფორდის ფეხბურთელები
პუებლის ბრძოლა
პუებლის ბრძოლა (La Batalla de Puebla) — მექსიკა-საფრანგეთის ომის საწყისი ეტაპის ბრძოლა. გაიმართა 1862 წლის 5 მაისს ქალაქ პუებლასთან, რომელშიც გამარჯვება მექსიკელებმა მოიპოვეს. 1861 წელს მექსიკის უარმა ვალების გადახდაზე გამოიწვია დიდი ბრიტანეთის, ესპანეთისა და საფრანგეთის ძალების შეყვანა ქვეყანაში. მექსიკის პრეზიდენტმა ბენიტო ხუარესმა შეძლო ინგლისელებთან და ესპანელებთან მოლაპარაკება და მათაც დაუყოვნებლივ გაიყვანეს თავიანთი ჯარი ქვეყნიდან. ფრანგები დარჩნენ და დაიწყო ფრანგული ინტერვენცია.
დოქტორანტურა
დოქტორანტურა — უმაღლესი აკადემიური განათლების მესამე საფეხური და მიზნად ისახავს სამეცნიერო-პედაგოგიური კადრის მომზადებას. დოქტორანტურაში სწავლა მთავრდება ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს მიერ დოქტორანტისათვის დოქტორის აკადემიური ხარისხის მინიჭებით დარგის, ქვედარგის/სპეციალიზაციის მიხედვით.
პუებლის ბრძოლა
5 მაისს პუებლასთან ფრანგულ არმიას მედგარი წინააღმდეგობა გაუწიეს მექსიკელთა ძალებმა იგნასიო სარაგოსას ხელმძღვანელობით. სარაგოსას ცუდად შეიარაღებულმა 4 500 ჯარისკაცმა დაამარცხა შარლ დე ლორანსეს ხელმძღვანელობით, კარგად შეიარაღებული 8 000 ფრანგი.
დოქტორანტურა
საქართველოში უმაღლესი განათლება სამი საფეხურისგან შედგება: ბაკალავრიატი, მაგისტრატურა და დოქტორანტურა.
პუებლის ბრძოლა
გამარჯვების დღე აღინიშნება, როგორც მექსიკაში (სინკო-დე-მაიო), ასევე აშშ-ის სამხრეთ შტატებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები
დოქტორანტურა
სწავლების მესამე საფეხური — დოქტორანტურა შედგება არანაკლებ 180 კრედიტისაგან. დოქტორანტურაში სწავლის უფლება აქვს არანაკლებ მაგისტრის ან მასთან გათანაბრებული აკადემიური ხარისხის მქონე პირს.
სწავლის ყოველი საფეხურის გავლის შემდეგ გაიცემა სათანადო დიპლომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განათლება კატეგორია:განათლება კულტურაში კატეგორია:აკადემიური განათლება კატეგორია:უმაღლესი განათლება კატეგორია:განათლება ადგილმდებარეობის მიხედვით კატეგორია:ტერმინოლოგია განათლების სფეროში კატეგორია:სწავლა
ალაჰი (ორდუბადი)
ალაჰი (Ələhi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	132 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
ჭომა
ჭომა — ნასოფლარი დღევანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდებარეობს სოფელ ხცისის დასავლეთით, იქ სადაც ჩამოედინება ჭომათღელე.
დასტურდება ქართულ ისტორიულ დოკუმენტებში. 1619 წელს სუხანა გოგალაძემ არდაშელ ბუნიათიშვილს მისცა თავისი ნასყიდი მიწა ჭომაში:
ციცი (ციციშვილსა) და მამუკა მაღრაძეს შორის სამამულო დავის გარიგების წიგნის (XVII საუკუნის ბოლო) თანახმად, ჭომაში შემდეგი მამულები დარჩა მამუკას:
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ხათაი (აღსთაფა)
ხათაი (Xətai) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	5 738 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
ლამუ (არქიპელაგი)
ლამუ (Lamu Archipelago) — არქიპელაგი ინდოეთის ოკეანეში.
ადმინისტრაციულად ლამუს არქიპელაგი ეკუთვნის კენიის სანაპირო პროვინციას. არქიპელაგში 3 დიდი კუნძულია: ლამუ, მანდა, პატე, უფრო მცირე კივაუ და რამდენიმე კიდევ უფრო პატარა კუნძული.
არქიპელაგის ყველაზე უფრო დიდი ქალაქი — ლამუ, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტია. სხვა არაბულ მემკვიდრეობებს შორისაა — ქალაქების ტაკვას, მანდას (კუნძული მანდა) და შანგას (კუნძული პატე) ნანგრევები. 1415 წელს არქიპელაგი მოინახულა ცნობილმა ჩინელმა მოგზაურმა ჯენ ხემ.
ლამუს არქიპელაგზე მდებარეობს ეროვნული საზღვაო პარკი და ბიოსფერული რეზერვატი კიუნგა.
სქოლიო
კატეგორია:კენიის კუნძულები
ჩამოხეული ფარდა
ჩამოხეული ფარდა (Torn Curtain) — ალფრედ ჰიჩკოკის 1966 წლის ამერიკული ფილმი შპიონაჟზე. ამ ნამუშევრით ჰიჩკოკი საბოლოოდ დაუბრუნდა შპიონაჟზე ფილმებს, რომლებითაც მოიპოვა წარმატება 1930-იანი წლების ინგლისში. ეს ჰიჩკოკის 50-ე ფილმი იყო. სტუდია Universal-მა ჰიჩკოკის ნების საწინააღმდეგოდ ფილმში პოპულარული მსახიობები - პოლ ნიუმენი და ჯულია ენდრიუსი - ათამაშა. ”ჩამოხეული ფარდა” ჰიჩკოკის ბოლო ფილმებთან შედარებით კინოგაქირავებაში ჩავარდა, ხოლო კრიტიკამ მთლიანად გაანადგურა თრილერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1966 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ალფრედ ჰიჩკოკის ფილმები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები
ბრენდონ სანდერსონი
ბრენდონ სანდერსონი (Brandon Sanderson, დ. 19 დეკემბერი, 1975) — ამერიკელი ფენტეზის და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერალი. ყველაზე მეტად ცნობილია წიგნების სერიით კოსმირის სამყაროზე, სადაც მიმდინარეობს „ნისლქმნილის“ სერიის მოქმედება. მან აგრეთვე მონაწილეობა მიიღო რობერტ ჯორდანის „დროის ბორბლის“ დასრულებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ფენტეზი მწერლები
გიულაბირდი
გიულაბირდი (Güləbird, Ծաղկաբերդ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
წრომის სამეთუნეო სახელოსნო
წრომის სამეთუნეო სახელოსნო — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრომის აღმოსავლეთით 200 მეტრზე, მდინარე წრომულის ფლატეში. თარიღდება გვანდელი ბრნიჯაოს ხანით. აღმოჩენილია სამეთუნეო ქურის ნაშთი, ნახშირის გროვები და წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მტირალა არყი
მტირალა არყი, მეჭეჭიანი არყი (Betula pendula) — მცენარე არყისებრთა ოჯახისა. 20–25 მეტრამდე სიმაღლის, საშუალო ზომის ხეა. აქვს მეტ-ნაკლებად სწორი, ზოგჯერ ფერდობისაკენ ქვევით გადახრილი ღერო. სანაყოფე ტოტების ფოთლები კვერცხის ან რომბის ფორმისაა, სიგრძეში 4–8 სმ, სიგანეში 3–5 სმ. ფესვთანური და ამონაყარი ყლორტების ფოთლები ფართოკვერცხისებრია. ქერქი ახალგაზრდა ღეროზე თითქმის თეთრია, უფრო ხნიერზე — მოშავო-მორუხო ფერისა. ყვავის აპრილ-მაისში, ნაყოფმსხმოიარობს ივლის-აგვისტოში. იზრდება ტყის ზედა და შუა სარტყლებში, აგრეთვე სუბალპურ ტყეებში 2100 მეტრამდე. გავრცელებულია კავკასიაში, ევროპაში, ციმბირში, შორეულ აღმოსავლეთსა და აღმოსავლეთ აზიაში. გვხვდება თითქმის მთელ საქართველოში. იზრდება კლდიან და ქვიან ადგილებში, ჩამონაზვავებზე, გაკაფულ ადგილებში.
სქოლიო
კატეგორია:არყი
ჭოშორა
ჭოშორა — ნასოფლარი დღევანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდებარეობს ჭერათხევის აუზში, მდინარის მარჯვენა მხარეს.
ვახუშტი და იოანე ბატონიშვილები ასეთი სახელწოდების სოფელს არ იცნობენ. არც ქართულ ისტორიულ და ეკონომიკური ხასიათის ძეგლებში გვხვდება.
აქ სახლობდნენ გვარები: ფოფხაძე, ხარაზიშვილი...
ჭოშორაში შემორჩენილია წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევები, რომელიც თარიღდება გვიანფეოდალური ხანით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
განზა (ორდუბადი)
განზა (Gənzə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	 1 380   კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
ტაგანროგის სინაგოგა
ტაგანროგის სინაგოგა (Таганрогская синагога) — იუდაიზმის მიმდევარი ტაგანროგელების სამლოცველო სახლი. მდებარეობდა დეპალდოვის შესახვევში (ამჟამად ტურგენევის შესახვევი № 46, როზა ლუქსემბურგის ქუჩის კუთხეში). შენობა დღევანდელ დღემე არ შემონახულა.
ისტორია
სინაგოგა ააშენეს 18591876 წლებში, ტაგანროგელი არქიტექტორის მიხეილ პეტროვის პროექტის მიხედვით.
1857 წლის 15 მარტს არქიტექტორმა პეტროვმა სამშენებლო კომიტეტს ანგარიში გაუგზავნა: ამა წლის 29 იანვრის სამშენებლო კომიტეტის მიერ მოწერილი ნომერ 81 წერილის პასუხად ვაგზავნი პროექტს და ხარჯთაღრიცხვას ტაგანროგში ებრაული სინაგოგის მშენებლობის შესახებ“. სინაგოგის მშენებლობაზე პასუხი მიიღეს შინაგან საქმეთა სამინისტროდან, 1859 წლის თებერვალში მშენებლებმა საძირკველი ჩაუყარეს ქვის სინაგოგის მშენებლობას. გადაწყვიტეს გამოეყენებინათ მომლოცველთაგან შემოწირული სახსრები. ამ პერიოდში ცხოვრობდა 748 ებრაელი, რომელთაგან 380 მამაკაცი და 368 ქალი იყო.
ტაგანროგის სინაგოგის მამასახლისი 1912 წლიდან 1917 წლამდე იყო გერშ ფელდმანი, მომავალი მსახიობი ქალის ფაინა რანევსკაიას მამა.
1911 წლის სექტემბერში სინაგოგის მრევლის სხდომაზე განიხილავდნენ სინაგოგაში ფისგარმონის დადგმის შესახებ. ამას ეწინააღმდეგებოდნენ ბრავერმანი, გორდონი, იდელსონი. მომხრეები იყვნენ იოფისი, ფელდმანი და სხვები. ამსწრე საზოგადოების 3/4-მა მხარი დაუჭირა მუსიკალური ინსტრუმენტის დადგმას. ორღანი თავისი ფინანსებით შეიძინა ვაჭარმა გერშ ფელდმანმა. მანვე შესთავაზა თემს, რომ გაძლიერებულიყო ქოროში ქალთა ხმა. სინაგოგის ქოროში გოგონების მონაწილეობა იყო ახალშემოღებული წესი არა მარტო ტაგანროგისათვის, არამედ მთელი რუსეთისათვის, რადგან ღვთისმსახუების დროს ქალთა ხმა გამოიყენებოდა მხოლოდ საზღვარგარეთის სინაგოგებში.
1923 წლის 26 აპრილს საოლქო აღმასკომმა სინაგოგის შენობის ნაციონალიზაცია მოახდინა და მასში გახსნა „ეროვნული უმცირესობების ინტერნაციონალური კლუბი“.
1980-იანი წლების ბოლოს სინაგოგის ადგილზე ააგეს ცხრასართულიანი შენობა ტაგანროგის საავიაციო ტექნიკუმის სტუდენტური საერთო საცხოვრებლისათვის. ნაგებობა ჯერ კიდევ მშენებლობის დასრულებამდე დაიბზარა, ამიტომ ესპლუატაციაში ვერ შევიდა 2005 წლამდე და გადავიდა ტაგანროგის სახელმწიფო რადიოტექნიკური უნივერსიტეტის ბალანსზე. უნივერსიტეტმა მხოლოდ 2007 წელს გახსნა შენობა სტუდენტების საცხოვრებლად.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:იუდაიზმი რუსეთში კატეგორია:რუსეთის სინაგოგები
ალექსანდრე ნაკაშიძე
ალექსანდრე ნაკაშიძე (დ. 1837 — გ. 27 მაისი, 1905, სანქტ-პეტერბურგი) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის კავალერიის გენერალი. წარმოშობით იყო ნაკაშიძეების თავადური საგვარეულოდან. მონაწილეობდა კავკასიის ომში, რუსეთსა და ოსმალეთს შორის 1853-56 წლებისა და 1877-78 წლების ომებში. 1880-1897 წლებში იყო ელიზავეტოპოლის გუბერნიის გუბერნატორი. მისი შვილი, მიხეილ ნაკაშიძე ასევე სამხედრო პირი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:დაბადებული 1837 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1905 კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
ქალაქი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქალაქი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მცხეთის ნასოფლარი
მცხეთის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მცხეთის გარეუბან კოდმანში, პლატოზე და გაშლილია მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირიდან ფიქრის გორამდე. ნასოფლარი სამხრეთ-აღმოსავლეთით მცხეთის ტერიტორიიდან გამოყოფილია ხელოვნური თხრილითა და ალიზის აგურის კედლით. თარიღდება ფეოდალური ხანით.
ლიტერატურა
კატეგორია: მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
წაღვლის მეშვიდე ნამოსახლარი
წაღვლის მეშვიდე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ორ კილომეტრზე, ე. წ. საციხურის გორაზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური და ფეოდალური ხანით. არქეოლოგიურ სამუშაოებს ატარებდა ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ხაშურის ექსპედიცია. ნამოსახლარი მდებარეობს ბორცვზე. კულტურული ფენები მოჩანს ბორცვის ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთითაც, დაბლობში. ნამოსახლარის ბორცვს სამხრეთიდან ჰქონია სათავდაცვო თხრილი, რომელიც მოქმედებდა ადრინდელ ფეოდალურ ხანამდე. თხრილის სიღრმე მიწის ახლანდელი ზედაპირიდან რვა მეტრია. ნამოსახლარზე გამოვლინდა თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ნაგებობათა იატაკის ფრაგმენტები და ნიადაგში ჩაჭრილი ორმოები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მონტიჩელვო
მონტიჩელვო (Montichelvo, Montitxelvo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 585 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რომულო
რომულო სოუსა ორესტეს კალდეირა (Rômulo Souza Orestes Caldeira; დ. 9 მარტი, 1993; პელოტასი, ბრაზილია), ცნობილი როგორც რომულო — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, იტალიის სერია A-ს კლუბ „ელას ვერონის“ საყრდენი ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ელას ვერონის ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი
ანაგარა
მას არ იცნობენ ვახუშტი და იოანე ბატონიშვილები, არც საისტორიო წყაროებსა და დოკუმენტებში გვხვდება.
როგორც ჩანს, აქ სოფლის ცხოვრება ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში მოიშალა. მოსახლეობის ნაწილი ჩამოვიდა სოფელ დამჩხეულაში, რომლის ერთ-ერთ უბანს, სადაც კურტანიძეები სახლობენ, ანაგარას უწოდებენ.
ნასოფლარზე შემორჩენილია გვიანფეოდალური ხანის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ვადიმ ბერეზინსკი
ვადიმ  ბერეზინსკი (დ. 15 ივლისი, 1935, კიევი —  გ. 23 ივნისი, 1980, მოსკოვი) — საბჭოთა  ფიზიკოს-თეორეტიკოსი.
ბიოგრაფია
ვადიმ  ბერეზინსკი დაიბადა 1935 წლის 15 ივლისს კიევში.
1959 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი, 1963 წელს — ბირთვული კვლევის ეროვნული  უნივერსიტეტის (МІФІ) ასპირანტურა. 1963 წლიდან მუშაობდა მოსკოვის სახელმწიფო ტექსტილის ინსტიტუტში, ხოლო  1968 წლიდან — თბოელექტრო აპარატურის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში.
1971 წელს   სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ლევ ლანდაუს სახელობის თეორიული ფიზიკის ინსტიტუტში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ორგანზომილებიანი სისტემების დაბალტემპერატურული თვისებები უწყვეტი სიმეტრიის ჯგუფით“.
1977 წლიდან მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ლევ ლანდაუს სახელობის თეორიული ფიზიკის ინსტიტუტში.
სამეცნიერო წვლილი
ვადიმ ბერეზინსკი მუშაობდა ჰიდროდინამიკის, მყარი სხეულების ფიზიკის, ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკის და გრავიტაციის დარგში.
უმნიშვნელოვანესია მისი ნაშრომები ორგანზომილებიან სისტემების (თხელი ატომარული ფენები) მაგნეტიზმში და ზედენედ და ზეგამტარ მდგომარეობაში ფაზური გადასვლების  და უწესრიგო ერთგანზომილებიან გამტარებში ლოკალიზაციის თეორიაზე.
მეცნიერმა განსაზღვრა ორგანზომილებიანი სისტემების არაერთი უჩვეულო ფიზიკური თვისება. მან პირველად აჩვენა, რომ დაბალ ტემპერატურაზე თხევადი ჰელიუმის თხელ (რამდენიმე ანგსტრომის რიგის) ფენას აქვს ზეთხევადობის თვისება. განმარტა „განივი სიხისტის“ ზოგადი ბუნება და შემოიღო ხსენებული ტერმინი. აჩვენა, რომ განივი სიხისტის მქონე სისტემებში კორელაციები ნელა (ეტაპობრივად) მცირდება ტემპერატურასთან ერთად, რაც განსაზღვრავს ახალი დაბალი ტემპერატურის ფაზის —  ბერეზინსკის ფაზის ფუნდამენტურ თვისებებს.
ვადიმ ბერეზინსკიმ წამოაყენა მნიშვნელოვანი იდეები ტოპოლოგიური დეფექტების შესახებ, რომლებმაც მიიღეს არაერთი საინტერესო გამოყენება როგორც კონდესირებული გარემოს ფიზიკაში, ასევე ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკაში  შეიმუშავა უჩვეულოდ რთული მათემატიკური აპარატი, რომლის დახმარებით  დაამტკიცა, რომ სივრცის სხვადასხვა წერტილში ტალღის ფუნქციების კორელატორი ექსპონენტურად მცირდება მანძილთან ერთად და მიიღო ასიმპტოტური ფორმულები გამტარობის სიხშირეზე დამოკიდებულებისთვის. მეცნიერმა  დაამტკიცა, რომ სტატიკური გამტარობა ერთნაირად ნულდება დეფექტებისთვის. ამრიგად, ერთგანზომილებიანი გამტარის დარჩენილი წინააღმდეგობა უდრის უსასრულობას, ხოლო გამტარობის ტემპერატურულ დამოკიდებულებას აქვს ნახევარგამტარული ხასიათი.
როგორც ნობელის კომიტეტში მეცნიერების შესახებ აღნიშნეს: "მათ ტოპოლოგიური ფაზური გადასვლის შესახებ მეცნიერების განვითარებაში და ე.წ. "უცნაური მატერიის" კვლევაში განსაკუთრებული წვლილი შეიტანეს და დღემდე უცნობი სამყაროს კარი შეაღეს, სადაც მატერია სხვადასხვა უცნაური ფორმით არსებობს."
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:ფიზიკა კატეგორია:საბჭოთა ფიზიკოს-თეორეტიკოსები კატეგორია:საბჭოთა ფიზიკოსები კატეგორია:კიეველი მეცნიერები
პეროზი (მხედართმთავარი)
ფეროზი (Περόζης) — სასანიანური სპარსეთის მხედარმთავარი, წინააღმდეგობას უწევდა ველისარიუსს დარას ბრძოლაში (530 წ.).
ბიოგრაფია
პროკოპი კესარიელის თანახმად ის იყო „სპარსი, რომლის ტიტულიც იყო „მირანესი“, სახელად ფეროზი“, მირანესი (Μιρράνης) სავარაუდოდ ეხება არა თანამდებობას, არამედ მიჰრანიდების სახლს, ერთ-ერთი ირანის შვიდ დიდ სახლთა შორის. დარასთან მარცხის შემდეგ ის კავად I-მა შერისხა. სხვა არაფერია ცნობილი მისი ცხოვრების შესახებ. თუმცა ის შესაძლოა იყოს იდენტური იმ „მირანესისა“, რომელიც პროკოპის თანახმად ანასტასიურ ომში დარასთვის ალყის შემორტყმას ცდილობდა.
სქოლიო
კატეგორია:მიჰრანიდები
საბირქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საბირქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
წაღვლის მერვე ნამოსახლარი
წაღვლის მერვე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთით, 1,5 კილომეტრზე, სოფელ კლდისწყაროსაკენ მიმავალი გზის დასავლეთით. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური და ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარი სამოსახლო ბორცვებისაგან შედგება, რომელთაგან ერთი ბუნებრივ გორაკზეა, ხოლო ოთხი ამ გორაკის ჩრდილოეთით, ხელოვნურ ბორცვზე. ნამოსახლარზე აიკრიფა თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ზოომორფული კერამიკული გამოსახულებები, კაჟის ნამგლის ჩასართები, ბათქაშის ფრაგმენტები და ბრინჯაოს თავხვია საკინძი. მასალა ინახება სოფელ წაღვლის საჯარო სკოლის მხარეთმცოდნეობის კაბინეტში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სოკრატეს სიკვდილი
სოკრატეს სიკვდილი (La Mort de Socrate) — ზეთის ფერწერული ნამუშევარი, შესრულებული ფრანგი ფერმწერის ჟაკ-ლუი დავიდის მიერ 1787 წელს. მასში აღწერილია ძველი ბერძენი ფილოსოფოსის, სოკრატეს სიკვდილის სცენა, სადაც ის კამათის შეუწყვეტლად საწამლავს (კერძოდ Conium maculatum-ს) ართმევს მედილეგეს. სოკრატეს ბოლო დღეები აღწერილია პლატონის დიალოგებში, როგორებიცაა აპოლოგია და კრიტონი, ხოლო სიკვდილი — ფედონში.
არსებობს სხვა ნახატი ამავე სახელით, მაგრამ ამ ნამუშევარში სოკრატე უკვე გარდაცვლილია. იგი შესრულებულია ჯამბეტინო ჩინიაროლის მიერ. .
სქოლიო
კატეგორია:ჟაკ-ლუი დავიდის ნახატები კატეგორია:1787 წლის ნახატები
პრაღის ოპერაცია
პრაღის ოპერაცია — წითელი არმიის უკანასკნელი სტრატეგიული ოპერაცია მეორე მსოფლიო ომში, რომლის შედეგად ჩეხოსლოვაკიის დედაქალაქი პრაღა გერმანელი ფაშისტებისაგან გათავისუფლდა.
გერმანული არმიის დაჯგუფება „ცენტრმა“ (მთავარსარდალი ფერდინანდ შერნერი), რომლის რიცხოვნობაც ერთ მილიონს აღემატებოდა, ჰიტლერისაგან მიიღო ბრძანება დაეცვათ პრაღა, რომელსაც „მეორე ბერლინი“ უწოდა. 5 მაისს პრაღაში დაიწყო სახალხო აჯანყება გერმანელების წინააღმდეგ. 9 მაისს მესამე და მეოთხე სატანკო არმიები და პირველი უკრაინული ფრონტი პრაღაში შევიდნენ. დედაქალაქში პირველი შევიდა ტანკი T-34, რომელსაც მართავდა ივან გონჩარენკო (დაიღუპა პრაღაში). მისი ტანკი დიდი ხნის განმავლობაში იდგა სამხედრო-ისტორიულ მუზეუმში.
12 მაისს ქალაქი გაათავისუფლეს გერმანელებისაგან. პრაღის გათავისუფლებისას დაიღუპა ათასობით საბჭოთა ჯარისკაცი, რომლებიც ძირითადად დაკრძალულები არიან ოლშანის სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები
ბაიანთხევი
ბაიანთხევი — ნასოფლარი დღევანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. ამჟამად სურამის ერთ-ერთი უბანი, მდებარეობს მის დასავლეთით, მდინარე ბაიანთხეულას აყოლებაზე. საარქივო დოკუმენტებში დასტურდება ზემო ბაიანთხევიც. სახელწოდება მომდინარეობს ბაიაშვილის გვარიდან.
რუისის სამწყსოს დავთარის მიხედვით სურამში დასტურდება გვარსახელი ბაიაშვილი. შემდგომი პერიოდის რამდენიმე დოკუმნეტშიც მოიხსენიება ეს გვარი. 1752 წლის 20 სექტემბერს, გიორგი ხიდირბეგიშვილის მიერ დიმიტრი ციციშვილისათვის მიცემული ჭარტლიულის ზვარი გრძელდება „ბაიაშვილის მიწის მიდგმამდი“. XVIII საუკუნით დათარიღებულ ერთ-ერთ დოკუმენტში, რომელიც წარმოადგენს მამულების სიას, ნათქვამია, რომ “ბაიაშვილის გვერდზე ნავენახარი მიწა ბლიაძეს უჭირავს“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ხილხინა
ხილხინა (Xılxına) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	1 306 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
რიკ იანსი
რიჩარდ „რიკ“ იანსი (Richard "Rick" Yancey, დ. 4 ნოემბერი, 1962) — ამერიკელი მწერალი. იგი წერს ფენტეზის, სასპენსის და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრებში. ყველაზე მეტად ცნობილია რომანების სერიებით ალფრედ კროპის შესახებ, ისევე, როგორც „მეხუთე ტალღით“ და „მონსტროლოგის მოწაფით“.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული  4 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:ამერიკელი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ფლორიდელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
ნარიმანაბადი (ევლახი)
ნარიმანაბადი  (Nərimanabad) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 680 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
დიდგორას ნამოსახლარი
დიდგორას ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩარდახის ჩრდილო-დასავლეთით 1 კილომეტრზე, ვენახებში. მოპოვებული მასალა მიეკუთვნება ადრინდელ და გვიანდელ ბრინჯაოს ხანას. დიდგორა ვაკეზეა (გორის მაქსიმალური სიმაღლე 6-8 მეტრია, დიამეტრი 50-60 მეტრია), როგორც ჩანს, იგი ხანგრძლივი ცხოვრების შედეგადაა წარმოქმნილი. ნამოსახლარზე კულტურული ფენები კარგად არის შემონახული.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბნელეთი
ბნელეთი — ნასოფლარი დღევანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდებარეობდა თრიალეთის ქედზე, მდინარე ძამის ხეობაში, მისი ერთ-ერთი შენაკადის, ბნელეთისწყლის მარცხენა სანაპიროზე.
ქართულ ისტორიულ წყაროებსა და დოკუმენტებში არ გვხვდება.
სოფლის ცხოვრება მოიშალა XX საუკუნის 50-იან წლებში, როცა აქედან მოსახლეობა ხაშურში გადაასახლეს.
აქ ცხოვრობდა დაახლოებით 7 კომლი, რომელიც ეროვნული შემადგენლობის მიხედვით მთლიანად ოსური იყო. ბნელეთში მხოლოდ ერთი გვარი, თიბილაშვილი სახლობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ძველი ქანდის ნამოსახლარი
ძველი ქანდის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძველ ქანდაში, გორაზე, ნამოსახლარ ფარეხების გორის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 100–120 მეტრზე. უძველესი კულტურული ფენა თარიღდება ძვ.წ. I ათასწლეულით, უახლესი — ფეოდალური ხანით. გორის ზედაპირზე აიკრიფა თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ვასილ რცხილაძე
ვასილ ილიას ძე რცხილაძე (დ. 1 აგვისტო, 1860, სოფ. შაშიანი, ახლანდელი გურჯაანის მუნიციპალიტეტი — გ. 17 აპრილი, 1920, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, მწიგნობარი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სამასწავლებლო ინსტიტუტი და მთლიანად მიეცა პოლიტიკურ მოღვაწეობას. ეს არც მეფის ხელისუფლებას გამოპარვია და ამიტომ იძულებული შეიქმნა შვეიცარიაში წასულიაყო, სადაც დაუახლოვდა ცნობილ რევოლუციონერებს მათ შორის ელიზე რეკლიუს, პეტრე კროპოტკინს, და სხვებს. აქ ვ. რცხილაძემ სწავლა ჟენევის უნივერსიტეტში გააგრძელა, სადაც 2 წელი დაჰყო. მთავრობის უნდობლობის მიუხედავად დაბრუნდა სამშობლოში და მუშაობა დაიწყო ფიზიკისა და მათემატიკის მასწავლებლად თბილისის სახელოსნო სკოლაში. მოგვიანებით გახდა სასკოლო ინსპექტორი. საბოლოოდ მან თავი დაანება პედაგოგობას დამთლიანად საზოგადოებრივ საქმიანობას მიჰყო ხელი. იყო დრამატული საზოგადოების წევრი, ეწეოდა პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. 1905 წელს მისი ხელმძღვანელობით დაარსდა სახალხო უნივერსიტეტი მუშებისათვის, სადაც 1917 წლამდე მასწავლებლობდა კიდეც. იმავე ხანებში შეადგინა მოხსენება საქართველოს ავტონომიის შესახებ.
ვასილ რცხილაძემ დიდი ამაგი დასდო ქართული სამეურნეო საზოგადოების შექმნას, მონაწილეობდა სხვადასხვა სამეურნეო და საქველმოქმედო საზოგადოებებში და წამოწყებებში. 1911 წელს აირჩიეს კავკასიის სასოფლო სამეურნეო საზოგადოების წევრ-მდივნად, დააარსა და თავისი ხარჯით სცემდა ჟურნალ მეურნეს. ამ დაურალავი მოღვაწის კალამს ეკუთვნის მრავალი სტატია და წერილი, აგრეთვე ცალკეული წიგნები: „მცენარენი და ცხოველნი“, „არითმეტიკული ამოცანების კრებული“, თარგმნა და გამოსცა როსკოს ქიმიის სახელმძღვანელო.
1914 წლიდან ვ. რცხილაძე მეღვინეთა კომიტეტის წევრი, ხოლო 1918 წელს აირჩიეს ადგილობრივი მრეწველობის კომიტეტის თავმჯდომარედ. განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს ის დიდი როლი, რომელიც შეასრულა გარე კახეთის ახალგაზრდობის აღზრდის საქმეში.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
გრინეუცი (რიშკანის რაიონი)
გრინეუცი (Grinăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 154 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 164 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
მოსკოვის კოზმას და დამიანეს ეკლესია (სტარი-პანი)
მოსკოვის კოზმას და დამიანეს ეკლესია (Церковь Космы и Дамиана) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVI საუკუნეში ბოლოს. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში, კიტაი-გოროდში.
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია კოზმა და დამიანეს სახელზე, ხოლო ეგვტერი ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
XVI-XVII საუკუნეებში აქ იყო ადგილი სახელად „სტარიე-პანი“, სადაც მდებარეობდა პოლონელი თავადის სასახლე, პოლონეთის სავაჭრო და დიპლომატიური წარმომადგენლობა მოსკოვში. იმის შესახებ, რომ აქ პოლონელები ცხოვრობდნენ ცნობები მოგვეპოვება ჯერ კიდევ 1508 წელს. მოსახლეობა ხშირად ამ ადგილს „პანის“ სახელით მოიხსენიებდა. ეკლესიის ახლოს კი მდებარეობდა პოლონური დასახლება, სადაც ცხოვრობდნენ პატრიარქის მგალობლები, ამის შედეგად სახელწოვებას დაემატა წინსართი და ეწოდა „მგალობელთა დასახლება“, ან „ძველი მგალობლები“.
ხის ეკლესია მოზმასა და დამიანეს სახელზე ააგეს 1462 წელს. 1564 წელს იგი დაიწვა და მის ადგილზე ააგეს ახალი ქვის ეკლესია. ეს იყო ორსვეტოვანი კვადრატული ნაგებობა, ხუთი გუმბათით. ლეგენდის თანახმად ამ ეკლესიაში ივანე მრისხანემ დაიწერა ჯვარი თავის მეექვე ცოლ ვასილისა მელენტიევნასთან.
1640 წელს კოზმასა და დამიანეს ეკლესიას ჩრდილოეთიდან მიაშენს ღვთისმშობლის მიძინების ეგვტერი, რის გამოც ეკლესიამ მიიღო მეორე სახელწოდება ღვთისშმობლის მიძინების ეკლესია.
1803 წელს შენობა გადააკეთეს კლასიციზმის სტილში, ასე მიიღეს ახალი სატრაპეზო და სამრეკლო.
მისი ძველი ნაწილია კოზმასი და დამიანეს ტაძარი, რომლის მიხედვითაც რევოლუციამდე სტარო-პანის შესახვევს ერქვა კოზმოდამიანოვსკის სახელი.
1890-იან წლებში არქიტექტორმა ანდრე სტრატილატოვმა ეკლესიის ქუჩაზე, ტაძრის დაკვეთით ააშენა საშემოსავლო სახლი, სადაც გარდა ბინებისა, განათავსეს მაღაზიები და საეკლესიო ბიბლიოთეკა. 1911-1912 წლებში საშემოსავლი სახლი გადააკეთა პავლე ვისნევსკიმ.
1926-1927 წლებში ეკლესიის სარესტავრაციო სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა არქიტექტორი დიმიტრი სუხოვი. „პრომბანკის“ მშენებლობის დროს დაანგრიეს ეკლესიის სამრეკლო. მალევე დახურეს ტაძარი, 1931 წელს მოხსნეს აფსიდი, ჩამოხსნეს კარი. არქიტექტორ სუხოვის ნამუშევარი მთლიანად გაანადგურეს.
ნახევრადდანგრეულ შენობაში განათავსეს სხვავასხვა განყოფილებები: საგზაო მოძრაობის რეგულირების განყოფილება, საი და მოგვიანებით კომერციული ფირმები.
1995 წელს ეკლესია დაუბრუნდა რუსეთის მართლადიდებელ ეკლესიას. 2000-2001 წლებში ეკლესიის ჩრდილოეთი ნაწილი აღადგინეს არქიტექტორებმა ბ. ლევიანტომ და ვ. პავლოვმა.
ეკლესიაში ამჟამად მიმდინარეობს რეგულარული ღვთისმსახურება.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ექტორ ბაბენკო
ექტორ ბაბენკო (Héctor Babenco, დ. 7 თებერვალი, 1946, ბუენოს-აირესი — გ. 13 ივლისი, 2016) — არგენტინაში დაბადებული ბრაზილიელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, მსახიობი და პროდიუსერი. მოღვაწეობდა არგენტინაში, ბრაზილიასა და აშშ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
ნურულულარი
ნურულულარი (Nurulular) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
ბობოკინი
ბობოკინი — ნასოფლარი დღევანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდებარეობდა ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, სოფლების, ჩორჩანასა და მურყნისწყაროს შუაში. აქედან იღებს სათავეს ბობოკინის ღელე, რომელიც მდინარე ჭერათხევს ერთვის მარცხენა მხრიდან.