cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არიადნა (დედოფალი)
იმპერატორის კონსორცი
როგორც ჩანს, ამ ქცევას გრძელვადიანი გავლენა არ მოუტანა მათ ქორწინებაში. იგი დარჩა დაქორწინებული ზენოზე მის გარდაცვალებამდე 491 წლის 9 აპრილს. ქვრივმა ავგუსტამ შეძლო აირჩიოს თავისი მემკვიდრე ტახტზე და მეორე ქმარი თავისთვის - პირადად ანასტასიუსის, სასახლის ჩინოვნიკის ( დუმილიარიუსის ) პერსონალში, რომელსაც იგი უპირატესობას ანიჭებდა ლონგინუსს, ზენოს ძმას. ანასტასიუსი იმპერატორად გამოცხადდა 11 აპრილს და ისინი დაქორწინდნენ 20 მაისს. მათი ქორწინება უშვილო დარჩა.
იგი გარდაიცვალა კონსტანტინოპოლში 515 წელს და დაკრძალეს წმიდა მოციქულთა ეკლესიაში. ანასტასიუსი მის გვერდით დაკრძალეს 518 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ბიზანტიის დედოფლები კატეგორია:დაბადებული 450-იანები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები
მეზიმნესტი
მეზიმნესტი — ქალაქი ჩეხეთში, ნახოდის რაიონში. დაახლ. 2 400 მცხ. ქალაქში პოლონეთიდან მოედინება მდინარე სტენავა, რომელიც 15 კმ-ის მოშორებით სოფელ ოტოვიცის შემდეგ ისევ გაედინება პოლონეთში და ერთვის მდ. კლადსკე-ნისს.
ერიკა ფონტესი
ერიკა ფონტესი (დ. 14 მაისი, 1991, ლისაბონი, პორტუგალია) — პორტუგალიელი პორნომსახიობი.
აჟდარბექი (მეჩეთი)
„აჟბერბექი“ (Əjdərbəy məscidi; ასევე ცნობილია როგორც ცისფერი მეჩეთი) — მეჩეთი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში.
ერიკა ფონტესი
კარიერა
კარიერა დაიწყო 2009 წელს, ფილმით „Diário Sexual de Maria“. მონაწილეობას იღებს სხვადასხვა ვიდეოკლიპებში, აგრეთვე ეროტიულ ღონისძიებებში, როგორიცაა „Salão Erótico de Lisboa“.
აჟდარბექი (მეჩეთი)
შენდებოდა 1912 წლის 2 მარტიდან 1913 წლის 3 დეკემბრამდე, არქიტექტორ ზივერ-ბეკ აჰმედბეკოვის პროექტით, მშენებლობა ორგანიზებული იქნა აჟდარ-ბექ აშურბეკოვის მიერ. არქიტექტურა უბრალოა.
ერიკა ფონტესი
ჯილდოები
2013 წელს მოიპოვა პირველი ჯილდო, ამის შემდეგ ნომინირებული იყო 3 ჯილდოზე, მაგრამ გამარჯვება ვერ მოიპოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:პორტუგალიელი ქალი პორნომსახიობი კატეგორია:პორტუგალიელი ქალი მსახიობები
აჟდარბექი (მეჩეთი)
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები კატეგორია:ბაქო
ალბანური სიმღერები ფრონტზე მებრძოლი ჯარისკაცებისთვის
ალბანური სიმღერები ფრონტზე მებრძოლი ჯარისკაცებისთვის (: Këngë Kreshnikësh or Cikli i Kreshnikëve) — ალბანური ტრადიციული ციკლის სიმღერების ნაწილი, მათ თავიანთი განსაზღვრება XVII - XVIII საუკუნეებში მიიღეს ალბანელი ბარდებიდან ზეპირი წყაროებით. სიმღერები პირველად ჩაწერილი იქნა XX საუკუნის პირველ ათწლეულში ფრანცისკანების მიერ. სიმღერები ინგლისურად თარგმნა რობერტ ელისმა, და გამოსცა 2004 წელს.
ისტორია
ეს სიმღერები წარმოიშვა სამხრეთ სლავურ ქვეყნებში და მორგებული იყო იქაურ გარემოს, შემდგომში ორენოვანმა მომღერლებმა ეს სიმღერები გადააკეთეს და მოარგეს ალბანურ გარემოს, გამოკვლევები გვიჩვენებს რომ სიმღერები XVII - XVIII საუკუნეებში წარმოიშვა და გადაკეთებული იქნა ალბანელი ბარდების მიერ.
იტალიური სპინონე
იტალიური სპინონე (Spinone italiano) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იტალიაში შუა საუკუნეებში.
ალბანური სიმღერები ფრონტზე მებრძოლი ჯარისკაცებისთვის
მეორე მსოფლიო ომამდელი გამოკვლევები
ფრანცისკანის მღვდელი შტეიფენ გჯეკოვი, რომელიც ალბანურ ქუნუს წერილობითი შემადგენლობით პირველი იყო, ასევე დაიწყო ალბანელი ჯარისკაცების სიმღერების და ლეგენდების შეგროვება და ჩაწერა, ასევე დაიწყო იმ ალბანური სიმღერების შეგროვებაც რომელიც ფრონტზე მებრძოლი ალბანელებისათვის იყო განკუთვნილი და მათი ჩაწერა დაიწყო. 1919 წლიდან გჯეკოვმა მუშაობა განაგრძო მეუფე ბერნანინინ პალაჯმასთან ერთად. ფრონტზე მებრძოლი ჯარისკაცების სიმღერები და ლეგენდები (:Këngë Kreshnikësh dhe Legenda)(: Songs of Frontier Warriors and Legends) პირველად პუბლიცირებული იქნა 1937 წელს, გჯეკოვის გარდაცვალების შემდეგ ის ჩაიწერა წიგნში :Visaret e Kombit (:ნაციონალური საგანძური).
იტალიური სპინონე
შესაძლოა სპინონეს წინაპრები იყვნენ სეგუჯიო, ან კორტალსის გრიფონი. ხოლო დღევანდელი სახე ჩამოყალიბდა პიემონტში და ლომბარდიაში ჯერ კიდევ XIII საუკუნეში, გარეგნული თვისებებით და ხასიათით მიმზიდველი იტალიური სპინონეს პოპულარობა მომავალში აუცილებლად გაიზრდება. დღესდღეობით უკვე დიდია მისი პოპულარობა სამშობლოს გარეთ - ჩრდილოეთ ამერიკაში, სკანდინავიაში, დიდ ბრიტანეთსა და ევროპის სხვა ქვეყნებში. ეს გასაკვირი არ არის, რადგან იტალიური სპინონე კეთილი, მხიარული და დამჯერი ძაღლია და დიდ სიამოვნებას იღებს ნადირობისგან, ან ბურთის დევნისგან. გარეგნულად დარბაისელი, თავშეკავებული სპინონე სინამდვილეში ენერგიული და მხიარული ძაღლია, რომელსაც ზოგჯერ ხულიგნობაც უყვარს. სპინონეს აქვს გრძელი, უხეში ბალანი, რომელიც შეიძლება იყოს თეთრი, თეთრი ნარინჯისფრით, ან თეთრი წაბლისფრით, რომელსაც განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. ის ადვილად უძლებს სიცივეს და სიცხეს. ადვილად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ადვილად იწვრთნება. კარგად ურთიერთობს ბავშვებთან. სამკუთხა ყურები დაფარულია გრძელი, ხშირი ბალნით. დიდი, მრგვალი, უდარდელი თვალების ზემოთ გრძელი ბალნისგან შემდგარი წარბებია, დრუნჩს ფარავს გრძელი ულვაშები და წვერი.
ალბანური სიმღერები ფრონტზე მებრძოლი ჯარისკაცებისთვის
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანეთი
იტალიური სპინონე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:იტალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ბელერიანდი
ბელერიანდი — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში, პირველ ეპოქაში, შუახმელეთის რეგიონი ჩრდილო-დასავლეთში. თავდაპირველად ასე ეწოდებოდა ტერიტორიას ბალარის ყურესთან, მაგრამ დროთა განმავლობაში სახელი მთელ ტერიტორიას დაერქვა.
სიტყვების ელემენტი „ბელერ/ბალარ“, როგორც თვლიან, მაიარებისგან მომდინარეობდა, კერძოდ - ოსესგან, რომელიც ბალარის ნაპირთან ცხოვრობდა.
დასავლეთით და სამხრეთით ბელერიანდს ერთვოდა საკმაოდ გრძელი ნაპირი, რომელსაც ებჯინებოდა დიდი ზღვა ბელეგაერი. ჩრდილოეთით მდებარეობდა ჰითლუმის, დორთონიონისა და ჰიმრინგის მთიანი რეგიონები. აღმოსავლეთით განლაგებული იყო ერედ ლუინის მთების ჯაჭვი, რომელიც ზღვამდე აღწევდა. ნევრასტის მიწა ჩრდილო-დასავლეთში ხშირად ბელერიანდის ნაწილად ითვლებოდა.
ბელერიანდის მთავარი მდინარე იყო სირიონი, რომელიც ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ მოედინებოდა და ამ მიწას ყოფდა დასავლეთ და აღმოსავლეთ ბელერიანდად. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ მას კვეთდა მთების ჯაჭვი და მკვეთრი ამაღლება ანდრამი (გრძელი კედელი). მის აღმოსავლეთით მოედინებოდა მდინარე გელიონი. მისი ექვსივე განშტოება ჩაედინებოდა ერედ ლუინში, რომელიც ოსირიანდად ან შვიდი მდინარის მიწად იყო ცნობილი. ფალასის დასავლეთ მიწაზე ასევე მოედინებოდა ორი მომცრო მდინარე, ბრითონი და ნენინგი.
პირველი ეპოქის 583 წელს ვალართა მორგოთთან ომის დროს ბელერიანდი მთლიანად განადგურდა. დარჩა მხოლოდ აღმოსავლეთ ბელერიანდის მცირე ნაწილი, რომელსაც ლინდონი დაერქვა. თუმცა, მეორე წყაროს მიხედვით ცნობილია, რომ ბელერიანდის სხვა ნაწილები შემორჩა მეორე ეპოქაშიც, მაგრამ ნუმენორის დანგრევას შეეწირა.
წინასწარმეტყველების თანახმად ისე მოხდა, რომ ტურინ ტურამბარისა და მორუენის, მისი დედის საფლავები ტოლ მორუენის კუნძულად წოდებულ ადგილზე შემორჩა. დორთონიონის ნაწილად იქცა ტოლ ფუინი, ხოლო ჰიმლინგის გორა - უბრალოდ ჰიმლინგად. ყველა ერთად ქმნიდა დასავლეთ კუნძულებს.
გონდოლინი
გონდოლინი (პირველი ეპოქა, დაახ. 126 – 510, იარსება 384 წელი) — მეფე ტურგონის მმართველობისას დიდი დამალული ქალაქი. მდებარეობდა გარშემორტყმულ მთებში.
დორიათი
დორიათი — სინდართა დამალული მიწა. მას „შემოღობილ ქვეყანას“ უწოდებდნენ, ვინაიდან მისმა დედოფალმა, მელიანმა დაიცვა შელოცვილი უხილავი გარსით. ამ გარსის გამო მასში მეფე თინგოლის ნებართვის გარეშე ვერავინ შედიოდა.
ნარგოთრონდი
ნარგოთრონდი — ციხესიმაგრე, აშენებული ფინროდ ფელაგუნდის მიერ. მდებარეობდა ნაროგის ნაპირებზე, ბელერიანდის ტერიტორიაზე. იგი იყო ფელაგუნდის სამეფოს ძირითადი წერტილი და მოიცავდა მიწებს ჩრდილოეთით (ტალათ დირნენს და სხვებს).
ჰითლუმი
ჰითლუმი (ს, წარმ. [ˈhiθlum]) — ბელერიანდის რეგიონი, ჰელკარაქსის მახლობლად. განადგურებული იქნა რისხვის ომის დროს.
ეტიმოლოგია
ბელერიანდი ითარგმნება როგორც ბალარის მიწა, დაბოლოებით - -ian(d), რომელიც ადგილებსა და ქვეყნებს აღნიშნავს. „შუახმელეთის ისტორიის“ ერთ-ერთ ტომში, დაკარგული მოთხრობების წიგნში, მითითებულია მისი ქუენიური სახელი - ვალარიანდე (Valariandë). ტოლკინის ამა თუ იმ ხელნაწერში ბელერიანდს სხვადასხვა სახელი აქვს (ისევ და ისევ „შუახმელეთის ისტორიის“ ტომებიდან გამომდინარე) - ბროსელიანდი (Broseliand), გოლოდჰინანდი (Golodhinand), ნოლდორინანი (Noldórinan), გელერიანდი (Geleriand), ბლადორინანდი (Bladorinand), ბელაურიენი (Belaurien), არსირიანდი (Arsiriand), ლასირიანდი (Lassiriand) და ოსირიანდი (Ossiriand) - ეს უკანასკნელი მოგვიანებით იქცა სულ სხვა მიწის სახელწოდებად.
ლიტერატურა
Regionen und Orte in Tolkiens Welt Middle-earth locations
დარა-გილათაღი
დარა-გილათაღი (Dərə Gilətağ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ქართული ხმლები
ქართული ხმლები — ქართული საბრძოლო იარაღი. მისი შემადგენელი ნაწილებია: პირი, ტარი და ქარქაში. ხმლის პირს აქვს - ნესტარი (წვერი), შაშარი (ორლესული წვერი), ფხა (ალესილი პირი), გნდე (ყუა, აულესავი პირი) და ღარი (ან ღარები); ტარი შედგება - კოტასაგან (საკუთრივ ხეტარი, ან რქა, ან ლითონი), ვადაჯვარისაგან (ვადა-პირისა და ტარის შეერთების ადგილი, სადაც განთავსებულია ჯვრის ფორმის მტევნისდამცავი, ანუ ვადაჯვარი), ვაშლისაგან (ტარის მოხრილი ბოლო, ანუ ქუდი) და დვარისაგან (მოქლონი, რითაც დამაგრებულია ხეტარი პირზე).
სულხან-საბა ახასიათებს საუკეთესო ხმლის თვისებებს და ასახელებს მხოლოდ ორი ხმლის სახეობას გორდასა და კალდიმს, რომელთაც ქართველები იყენებენ. ქართული ეთნოგრაფიული და ფოლკლორული მასალით კი დასტურდება ხმლის ისეთი ნაირგვარობა, როგორიცაა დავითფერული, მისრული, დაშნა, შიშნა, ნიჩბა, ჭოლაური, ლეკური, გველისპირული, თუშური ორლესული, უნგრული, ფრანგული და სხვ. თითოეული მათგანი განსხვავდება ერთმანეთისგან ტარის, პირისა და ქარქაშის ფორმა-მოყვანილობის მიხედვით. საქართველოში ხმლები ადგილობრივად მზადდებოდა, მაგრამ შემოდიოდა ევროპული იარაღიც, რომელთა სადამღო ნიშნებს ქართველი ხელოსნები აქტიურად იყენებდნენ თავიანთ ნახელავ იარაღზე.
ხევსურეთში ევროპული ხმლების საერთო სახელად ფრანგული იყო მიღებული, არჩევდნენ დედალ და მამალ ფრანგულს. გერმანიიდან და ავსტრიიდან შემოსულ ხმლებს დედალ ფრანგულს ეძახდნენ, ხოლო იტალიურს - მამალ ფრანგულს. თავისთავად დედალი ფრანგულიც დაბალი ღირსების ხმალს არ გამოხატავდა. გავრცელებული იყო გერმანული წარმოების ხმლები, რომელზედაც იყო დამღა მგლის სტილიზებული გამოსახულებით. ამ დამღას XIV საუკუნის პასაუელი ხელოსნები ხმარობდნენ, ხოლო XVII საუკუნიდან ზოლინგენის ხელოსნები. საქართველოში ასევე დიდი პოპულარობით სარგებლობდა XVI საუკუნის იტალიელი ოსტატების ანდრეა და ჯანდონატო ფერარების მიერ დამზადებული ხმლის პირები, პოპულარული იყო ასევე იტალიური, გორდას დამღიანი ხმლის პირებიც და სხვ.
თბილისური ხმალი
უქარქაშო ხმალი, მთლიანი სიგრძე - 95სმ., პირი - 81,5 სმ. ნივთი 1941 წელს აგრაფინე ჭეიშვილისგან არის შეძენილი.
ხმლის პირი დამზადებულია დამასკული ფოლადისაგან. ცალლესული, ორღარიანი, ოდნავ მოხრილი, აქვს 21 სმ.სიგრძის შაშარი (ორლესული პირი). პირის ორივე მხარეს ყუასთან ახლოს ვადიდან შაშარამდე ორ-ორი ღარი მიჰყვება. ზედა შედარებით ვიწრო, ხოლო ქვედა ფართო. ხმლის ღარებში ვიზუალური დაკვირვებით კარგად ჩანს დამასკული ფოლადის სტრუქტურა, რომელიც ხმალს თითქოს ორნამენტად მიუყვება. პირის ზედა მხარეს შტამპით რვაწახნაგიანი დამღაა შესრულებული. აღნიშნული ტიპის დამღები იმ თბილისელ ოსტატებს ეკუთვნოდა, რომლებიც XIX საუკუნის I ნახევარში მოღვაწეობდნენ. დამღიდან გამომდინარე ასეთი ხმლები თბილისური ხმლების კატეგორიში ერთიანდება.
კალდიმი
ქართული ხმლის ერთ-ერთი სახეობა. კალდიმი (ხევსურული) მთლიანი სიგრძე - 90 სმ., პირი - 78 სმ.
ხმლის პირი დამზადებულია ფოლადისგან, ცალლესულია, ერთღარიანი, ოდნავ გახრილი. აქვს 10 სმ სიგძის შაშარი (ორლესული პირი). პირს ორივე მხარეს ტარიდან 20 სმ. სიგრძემდე თითო ფართო ღარი მიჰყვება. ვადაჯვართან ორივე მხარეს ღარებში გამოსახულია ნიშნები 1414, რაც გერმანული ხმლის პირებზე არსებული ნიშნების მინაბაძია, (გერმანული განმარტებით ეს არის მაგიური ნიშნები). ღარის ბოლოში ერთ მხარეს გამოსახულია „სამეფო სფეროს“ (სამეფო რეგალია) სტილიზებული გამოსახულება (დამღა) - 1,5 სმ. დიამეტრის წრე, რომელსაც ზემოდან ჯვარი ადგას. პირის მეორე მხარეს კი მორბენალი მგელია წარმოდგენილი.
წარმომავლობა
ერთ-ერთი ვერსიით, ამ ხმალს წარმომავლობა იმ ჯვაროსნებს უკავშირდება, რომლებიც ჯვაროსნული ლაშქრობების პერიოდში თოთქოსდა კავკასიაში დარჩნენ. ხმლის ჯვაროსნებთან დაკავშირება განაპირობა კალდიმის დამღამ - სფეროზე (წრეზე) დასმული ჯვარი. ხმლის მეორე მხარეს კი, როგორც ავღნიშნეთ, გამოსახულია ე.წ. „მგლის“ დამღა, რომელიც სამეცნიერო ლიტერატურის მიხედვით, გერმანული წარმომადგენლობისაა. თავდაპირველად, ეს დამღა (მგლის სტილიზებული გამოსახულება) XIV საუკუნის პასაუელ ხელოსნებს ეკუთვნოდა, ხოლო XVI-XVII საუკუნიდან ამ ნიშანს ზოლინგენის ხელოსნება იყენებდა. აღსანიშნავია,რომ ევროპულ ხმლებზე მგელი ძალიან სტილიზებულად არის წარმოდგენილი - 9-11 შტრიხით, ხოლო ქართული და კავკასიური მგლები გამოსახულია მთელი ტანით, აქცენტირებულია კიდურები, თავი და ბალანიც კი. მგლის დამღა ძალიან პოპულარული და სახასიათო იყო ქართული და კავკასიური ხმლებისათვის. სრულებით არ არის გასაკვირი, რომ იგი კალდიმზეა გამოსახული.
უნგრული ხმალი
ქართული ხმლის ერთ-ერთი სახეობა. მთლიანი პირის სიგრძეა - 78,5 სმ.
პირი დამზადებულია ფოლადისაგან, ორღარიანია, ცალლესული, მოხრილი. აქვს 20 სმ. სიგრძის შაშარი (ორლესული წვერი). პირზე ვადიდან წვერამდე ორი ფართო ღარი მიჰყვება. პირის ერთ მხარეს შუა წელზე გამოსახულია ხმალამოწვდილი ჰუსარი, ქვემოთ კი ორმწკრივად წარწერაა: PRO DEO ET PATRIA (ღმერთისა და მამულისათვის). წარწერის ქვემოთ ორქიმიანი ჯვარია, განშტოებებზე რგოლებით. ჯვრის ქვემოთ წარწერა სამ მწკრივად - PRO PATRIA ET LIBERTAT VITAM (სიცოცხლე მამულისა და თავისუფლებისათვის).
ხმალზე დაგებულია ვერცხლის ტარი, რომლის მთლიანი ზედაპირი სევადით გამოყვანილი ორნამენტებითაა მორთული. ტარის შუა ნაწილზე სამ ადგილას ცვრიანი მავთულია გადახვეული. ტარის გაფართოებული ბოლო ზემოდან სოლისებურად ჩახსნილია. ამ ადგილზე არის სევადით შესრულებული ვარდული, რომელიც თითქოს წრიულ ჩარ-ჩოში ზის. ქარქაში დამზადებულია ხისაგან, რომლის ზედა ნაწილზე გადაკრულია 2/3-ზე წითელი ტყავი, ხოლო ქვედა ნაწილზე — მწვანე და შავზოლიანი ქსოვილი. ქარქაშზე მოცემულია 2 სალტე, ერთი 11 სმ. სიგრძისა - ქარქაშის თავთან და მეორე 3 სმ. სიგანისა - ქარქაშის ტყავისა და ქსოვილის შეერთების ადგილას. ორივე სალტე მორთულია სევადით შესრულებული ყვავილოვანი ორნამენტებით. ზედა სალტეზე ისეთივე მოსევადებულია, როგორიც ხმლის ტარზე იყო გამოსახული. ქარქაშს აკლია ბუნიკი. დაზიანებულია ქსოვილი. ხმალი ქარქაშში ეგება ტარის გაფართოებულ ადგილამდე.ქარქაშის ზედა სალტეზე კიდესთან ახლოს მოცემულია დამღა - მცირე მართკუთხედში ჩასმული წმინდა გიორგი, რომელიც გველეშაპს გმირავს, შემდეგ, ასევე მართკუთხედში ჩასმულია ციფრი - 84 (ვერცხლის სინჯი). მართკუთხედშივე ორმწკრივად ასოები - E.B. (ე.ი. ბლუმბერგი, სასინჯი პალატის კონტროლიორი) და თარიღი 1863 წელი. ასეთ დამღებს თბილისის ოლქის სასინჯი პალატა 1843-1886 წლებში იყენებდა. თბილისური დამღის არსებობა საშუალებას იძლევა აღნიშნული ხმალი მივაკუთვნოთ ქართველ, კერძოდ თბილისელ ოსტატებს. აღსანიშნავია, რომ დაწყებული XVII-XVIII საუკუნეებიდან უნგრული ხმლები იმდენად პოპულარული იყო, რომ XIX საუკუნის თბილისელი ოსტატებიც კი, აქტიურად ამზადებდნენ ამ ხმლებს, რათა დაეკმაყოფილებინათ ადგილობრივი ბაზრის მოთხოვნილებები.
გორდა
მოკლე, უვადო, მოხრილი და დრეკადი ხმალი, რომელსაც შუაში ერთი ფართო, ხოლო ყუისკენ დამატებით ორი ვიწრო ღარი გასდევს. აქვს თავისებური დამღა — ხმლის ყუაზე გამოყვანილი ტალღოვანი რკალები ან ხმლის პირზე ორი მოპირდაპირე, დაკბილული პატარა ნახევარრკალი. რკალის ბოლოები სამმარცვლოვანი ნიშნებით აქვს დაწინწკლული (გადმოცემის თანახმად, ბრძოლებში მონაწილეობის ან მოკლული მტრის რაოდენობის აღსანიშნავად). ასეთი დამღა დამახასიათებელია აღმოსავლური. კავკასიური თუ ევროპული წარმომავლობის ხმლის პირებისათვის. გვიანდელ ფეოდალურ საქართველოში გორდა ფართოდ იყო გავრცელებული და, საბას სიტყვით, „ამას ქართველი ჰყვარობენ“. აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში შემოინახა, როგორც ადგილობრივი, ისე XVI-XVII საუკუნეების ცნობილ იტალიელ ოსტატთა ნახელავი გორდა ხმლები, რომლებიც გენუელ ვაჭრებს შემოჰქონდათ საქართველოში. საქართველოში დამზადებულ ხმლის პირებს სადამღო რკალები ყუაზე მიჯრით ჰქონდა გამოყვანილი.
დავითფერული
სწორი, პირბასრი, დრეკადი, სამღარიანი ხმალი. ამზადებდნენ საუკეთესო ფოლადისაგან. ფერად "ლიბრი" (მოლურჯო) იყო. გორდასთან ერთად ერთ-ერთი საუკეთესო, "ძვალთა და რკინათა მკვეთელ და თვით უვნებელ" ხმლად ითვლებოდა მთელს საქართველოში და ძვირად ფასობდა.
ერთღარიანი, ცალლესული. შუა წელზე ოდნავ გახრილია. აქვს 10-11სმ. სიგრძის შაშარი (ორლესული წვერი). ვადაჯვრიდან 20-21სმ სიგრძეზე,Pპირის ორივე მხარეს თითო ღარი აჰყვება. პირის ერთ მხარეს, ღარში გამოსახულია პატარა ჯვრები, შუაში ლათინური წარწერით FERARA. ღარის ბოლოში კი მორბენალი მგელია ამოკაწრული. მგელს უჩანს თვალი, პირი, წინწკლებით ბალანია გამოხატული; მგელი მიმართულია პირისკენ. ხმლის მეორე მხარეს, ასევე პატარა ჯვრებში ჩაწერილია ლათინური წარწერა ANDREA და მგელია გამოსახული. მგლის გამოსახულებები თითქმის იდენტურია.პირზე დაგებულია ლითონის ვადაჯვარი, რომლის მთლიანი ზედაპირი მორთულია ოქროზარნიშით შესრულებული ყვავილოვანი ორნამენტებით.
კაბიანი ხმალი
კაბიანი ხმალი (კაბიანი კალდიმი). მთლიანი სიგრძე - 88 სმ., პირის - 74,5 სმ. ნივთის წარმომავლობა - იმერული.
ხმლის პირი დამზადებულია ფოლადისაგან, ცალლესული, ცალღარიანი, სწორი. აქვს მკვეთრად დაქანებული 6სმ. სიგრძის შაშარი (ორლესული წვერი). პირის ორივე მხარეს შუაში 15სმ სიგრძის თითო ღარია მოცემული. ზედა მხარეს ღარში გამოსახულია დამღა „სამეფო სფეროს“ სტილიზებული გამოსახულება - 1სმ დიამეტრის წრე, რომელსაც ჯვარი აზის, ჯვრის ვერტიკალური ღერძი სფეროს შუაზე კვეთს. დამღა შესრულებულია სპილენძის ზარნიშით. პირის მეორე მხარეს, ღარში მორბენალი მგლის დამღაა გამოსახული. მგლის ფიგურაზე კარგად იკითხება, თათები, სახე და ბალანიც კი (რაც ადასტურებს ხმლის ქართულ და არა ევროპულ წარმომავლობას).
ლეკური ხმალი
ქართული ხმლის ერთ-ერთი სახეობა. ხმლის პირი დამზადებულია ფოლადისაგან, ცალლესულია, ორღარიანი, მოხრილი. აქვს 22,5 სმ-იანი შაშარი (ორლესული წვერი). პირზე ყუასთან ახლოს მოცემულია ორი - ერთი შედარებით ფართო და მეორე ძალზე ვიწრო ღარი, რომლებიც ვადიდან შაშარის შუაწელამდე მიჰყვება. პირის ერთ მხარეს შტამპით შესრულებული დამღაა. დამღას კვადრატული ფორმა აქვს, ზედა მხარეს გუმბათისებურად ბოლოვდება, გუმბათზევე სამეფო გვირგვინის ფორმის ნიშანია დასმული. დამღის გუმბათში გამოსახულია ქართული ასოები „გ“ და მის მუცელში ჩასმულია „ვ“. დამღის ინიციალები ჯერჯერობით გაშიფრული არ არის, მაგრამ დანამდვილებით შეიძლება ითქვას, რომ იგი ქართველ ოსტატს ეკუთვნის. დამღის კვადრატულ ნაწილში ორ მწკრივად რუსული წარწერაა - ზედა მწკრივში „ТИФ“, ხოლო ქვემოთ „ЛИС“.
დამზადების წესი
ლეკურს ამზადებდნენ უმთავრესად ლეკი მეიარაღე-ხელოსნები. ხმლის სხვა ცნობილ სახეობებთან ერთად ლეკური გავრცელებული იყო მეტწილად ჩრდილოეთ კავკასიაში, ნაწილობრივ საქართველოში (იმერეთში). უვადო ხმალი, როგორც მკვეთელი იარაღი, თავისი საბრძოლო თვისებებით, ვადიან ხმალზე ნაკლებად ფასობდა. საფიქრებელია, რომ საქართველოში ცნობილი ხმალი „ლეკური” უნდა იყოს კავკასიაში ძალზედ გავრცელებული ხმლის სახეობა ე. წ. „შაშკა“. მისი სახელწოდება ჩერქეზულიდან მომდინარეობს და „დიდ დანას“ ნიშნავს. სავარაუდოდ, მისი სამშობლოც ჩერქეზეთია. წერილობით წყაროებში „შაშკა” პირველად 1625 წელს იტალიელ მოგზაურს ჯოვანი დე ლუკას აქვს მოხსენიებული ჩერქეზების აღწერილობაში. დაწყებული XVII საუკუნიდან თითქმის მთელ კავკასიაში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა შაშკა. ხან გირეი აღნიშნავდა, რომ „შაშკებს ატარებენ ცეცხლსასროლ იარაღთან ერთად, ვისაც ჰქონდა იარაღი, მას აუცილებლად ჰქონდა შაშკაც...“ აქედან გამომდინარე, სავარაუდოა, რომ შაშკა კავკასიელი მეომრის აკაზმულობის უცილობელ ატრიბუტად იქცა.
ირანული ტიპის ქართული ხმალი
ქართული ხმლის ერთ-ერთი სახეობა.
ხმლის სიგრძე - 91,5 სმ, პირის - 77 სმ. ხმლის პირი ფოლადისაა, შუა წელზე მკვეთრად მოხრილია, ცალლესული, უღარო. ასეთი ტიპის ირანული ხმლები უმრავლეს შემთხვევაში ბულატის ფოლადისაგანაა დამზადებული. აღნიშნულ ხმალზე ვიზუალური დაკვირვებით ბულატის ფოლადის სტრუქტურა არ შეინიშნება. პირის ზედა მხარეს ვადაჯვართან ახლოს დიაგონალურად წაგრძელებული მართკუთხედია გამოსახული, რომელიც წინწკლებით და რკალებითაა მორთული. ამ ფიგურისაგან მოშორებით ამოკაწრულია ოვალური ფორმის ყვავილოვანი ორნამენტი, რომელიც ასევე წინწკლებითა და მცირე ზომის რკალებითაა მორთული. ასეთი ორნამენტი დამახასიათებელია XVII-XVIII საუკუნეების სპარსული ხმლების მორთულობისათვის, რომლებზეც ძირითადად იწერებოდა ყურანიდან ნაწყვეტები, ხოლო ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს ირანული ხმლის პირის ქართულ მინაბაძთან, სადაც გადმოტანილია ორნამენტის მხოლოდ ფორმა, შესრულების დონე კი საკმაოდ დაბალია.
ხევსურული ხმალი
ქართული ხმლის ერთ-ერთი სახეობა.
მთლიანი სიგრძე - 91.5 სმ. პირის - 80 სმ. ხმლის პირი დამზადებულია ფოლადისაგან, ცალლესულია, ორღარიანი, ოდნავ გახრილი, აქვს 15 სმ სიგრძის შაშარი (ორლესული წვერი). ყუასთან ახლოს წარმოდგენილია ორი ვიწრო ღარი, რომელიც ვადიდან შაშარამდე მიჰყვება. ტართან ახლოს, ორივე მხარეს ღარებში გამოსახულებები მოჩანს: ერთ მხარეს ზედა ღარში ლათინური ასოებია - INN, MINI, ხოლო ქვედა ღარში X-ის მსგავსი რვა ფიგურა. მეორე მხარეს ზედა ღარში - IEN, MINI და ქვედა ღარში X-ის ფორმის ფიგურა. ტარზე დაგებულია ვადაჯვარი, რომელიც მორთულია თითბრის ზარნიშით. ვადაჯვრის ზედაპირზე გამოსახულია კუდაწეული `ლომის~ ფიგურა, რომელიც გეომეტრიული ორნამენტებით მორთულ სივრცეშია ჩასმული. ვადაჯვრის უკანა მხარეც მორთულია თითბრის ზარნიშიანი ხაზებით. ტარი დამზადებულია ხისაგან, რომელზეც გადაკრულია შავი ფერის ტყავი. ტყავზე შეჭედილია ორი ვერცხლის სალტე, ოთხი ორნამენტირებული გობაკი, ტარის მოხრილ ადგილზე (ვაშლზე) გადაჭიმულია ვერცხლის ფირფიტა.
ლიტერატურა
*
შლუყურის წმინდა გიორგის ეკლესია
300px|მინი შლუყურის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხცისიდან სამხრეთ-დასავლეთით  2 კილომეტრზე, ნასოფლარ  შლუყურის  სამხრეთით, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება XIX საუკუნით.
სამრეკლო (2,5 X 2,5 მ) ორსართულიანია. ორივე სართული სამ მხარეს გახსნილია ნახევარწრიული თაღებით, რომლებიც ეკლესიის დასავლეთ კედლის ორ პილასტრს და ორ თავისუფლად მდგომ ბოძს ეყრდნობა. პირველი სართული ხის ბრტყელი სახურავითაა გადახურული. ანალოგიურია მეორე სართული. სამრეკლოს თუნუქის პირამიდული სახურავი აქვს.
ეკლესიის სამხრეთ შესასვლელის წინ სამ მხარეს თაღებით გახსნილი და კრამიტით გადახურული კარიბჭეა. კარიბჭის და სამრეკლოს თაღების ქუსლებთან მაღალი რთულპროფილიანი იმპოსტებია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კრის ევანსი
კრისტოფერ რობერტ ევანსი (Christopher Robert Evans; დ. 13 ივნისი, 1981) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილია მარველის კომიქსების სუპერგმირების როლებით, როგორიცაა კაპიტანი ამერიკა (მარველის კონოსამყარო) და ადამიანი ჩირაღდანი „ფანტასტიკური ოთხეული“. კარიერა დაიწყო 2000 წელს ტელესერიალში „საპირისპირო სქესი“, და მას შემდეგ გამოჩნდა ისეთ ფილმები, როგორიცაა Not Another Teen Movie, Sunshine, Scott Pilgrim vs. the World, Snowpiercer და ნიჭიერი. 2014 წელს ევანსს სარეჟისორო დებიუტი ჰქონდა დრამით სანამ ჩვენ წავიდოდეთ, რომელშიც თვითონვე ითამაშა მთავარი როლი.
ადრეული ცხოვრება
დაიბადა ბოსტონში და გაიზარდა პატარა ქალაქ სადბერიში. მისი დედა, ლიზა (დაბადებით კაპუანო) არის კონკორდის ახალგაზრდული თეატრის მხატვრული დირექტორი, ხოლო მამა, რობერტი სტომატოლოგია.
მას ჰყავს ორი და კარლი და შანა და ერთ უმცროსი ძმა - სკოთი, რომელიც აგრეთვე მსახიობია. ბიძა, მაიკ კაპუანო არის დემოკრატიული პარტიის კონგრესმენი ბოსტონიდან აშშ-ს წარმომადგენელთა პალატაში. მისი დედა არის ნახევრად იტალიელი და ნახევრად ირლანდიელი. კრისი და მისი და-ძმა კათოლიკურად გაიზარდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ვიდეო თამაშების მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები კატეგორია:ლი სტრასბერგის თეტრისა და კინოს ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გიოდელექლი
გიოდელექლი (Göydəlləkli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	557 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
დალაქლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დალაქლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პირიმზის ხატი
პირიმზის ხატი — ეკლესია, არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თრანში მდინარე თრანულის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით, თითქმის მთლიანად დანგრეულია, ნაწილობრივ შემორჩენილია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლები. ნანგრევებში აღმოჩნდა მცენარეული და გეომეტრიული სახეებით შემკული კრამიტის ნატეხები. შენობას გარს ერტყა ამჟამად თითქმის მთლიანად დანგრეული გალავანი. ეზოში შეიმჩნევა სამარხების ნაშთები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
The Illogical Consequence
The Illogical Consequence — იტალიური ელექტრონული ჯგუფ Planet Funk-ის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2005 წელს.
პირველი სინგლი, გამოცემული ალბომიდან, იყო „Stop Me“. ალბომის ჩაწერაში ძირითადად მონაწილეობდა ვოკალისტი ჯონ გრემი, თუმცა 3 სიმღერაში ჟღერს დენ ბლეკიც. კომპოზიციის „Tears After the Rainbow“ განმავლობაში ჟღერს ფიზიკოს ჯულიუს ოპენჰაიმერის, ატომური ბომბის ერთ-ერთი შემქმნელის ხმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Planet Funk-ის ალბომები კატეგორია:2005 წლის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
ელ-ვისო
ელ-ვისო (El Viso) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 254 კმ². მოსახლეობა — 2517 კაცი (2020 წ.).
არტურ რასიზადე
არტურ თაჰირ ოღლუ რასიზადე (Artur Tahir oğlu Rasizadə; დ. 26 თებერვალი 1935, განჯა, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრი (1996-2003 და 2003-2018 წლებში).
ბიოგრაფია
არტურ რასიზადე დაიბადა 1935 წლის 26 თებერვალს ქალაქ კიროვაბადში (დღევანდელი განჯა), მასწავლებლის ოჯახში. მამა — თაჰირ რასიზადე, 1942 წელს მეორე მსოფლიო ომის დროს დაიღუპა. 1952 წელს, არტურ რასიზადემ დაამთავრა ლენქორანის მე-4 საშუალო სკოლა, ხოლო 1957 — აზიზბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანის ინდუსტრიული ინსტიტუტი, რის შემდეგ დაიწყო მუშაობა ინჟინრად აზერბაიჯანის ნავთობის მანქანათმშენებლობისინსტიტუტში. 1973 წელს, რასიზადე გახდა ამავე ინსტიტუტის სამეცნიერო სამუშაოების დირექტორის მოადგილე. 1977 წელს, რასიზადე დაინიშნა აზერბაიჯანის მანქანათმშენებლობის ინსტიტუტის დირექტორად. 1978 წლიდან 1981 წლამდე მუშაობდა აზერბაიჯანის სსრ-ს სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტში.
1986-1992 წლებში იყო აზერბაიჯანის სსრ-ს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, პასუხისმგებელი იყო ენერგეტიკის, მანქანათმშენებლობის და ნავთობქიმიური მრეწველობის საკითხებში. 1996 წლის მაისში დაინიშნა აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრის მოადგილედ. 1996 წლის 20 ივლისს გახდა აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრის მოვალეობების შემსრულებელი, ფუად გულიევის ნაცვლად, ხოლო იმავე წლის 26 ნოემბერს გახდა პრემიერ-მინისტრი. 2003 წლის 4 აგვისტოს, ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო გადადგა, შედეგად თავისი პოსტი დაუთმო ილჰამ ალიევს. რასიზადე მეორედ პრემიერ-მინისტრი გახდა 2003 წლის 4 ნოემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრები
სალარიევო (მოსკოვის მეტრო)
სალარიევო (Саларьево) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2016 წელს.
დიდი ყელეთის კოშკი
300px|მინი დიდი ყელეთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდ ყელეთში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით 400-500 მეტრზე, ლაღიჯვრის ეკლესიასთან ახლოს. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ძეგლი ნაგებია ქვიშაქვით. შემორჩენილია სამხრეთ კედელი, სამხრეთ-დასავლეთ კუთხე დაახლოებით 3 მეტრის სიმაღლეზე, აღმოსავლეთ კედლის ნაწილი და ჩრდილოეთ კედლის 1,3 მეტრი სიმაღლის დასავლეთ მონაკვეთი. მიწით ამოვსებული პირველი სართულის სამხრეთ კედელში ერთი სწორკუთხა ნიში ყოფილა, დასავლეთ კედელში - ორი. მეორე სართულის შემორჩენილ დასავლეთ ნაწილში ორი თაღოვანი სარკმლის ნაშთია. სამხრეთ კედელში შემორჩენილია სარკმლის წირთხლის აგურით ნაწყობი ნაწილები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Outfit7
Outfit7 (აუტფიტ7) — სლოვენიური ვიდეო თამაშების დეველოპერი, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილია როგორც „Talking Tom and Friends“-ის (მოლაპარაკე ტომი და მეგობრები) აპისა და მედია ფრენჩაიზის შემქმნელი კომპანია. კომპანია დააფუძნეს იზა და სამო ლოგინებმა. მსოფლიოს გარშემო კომპანიას 7 სტუდია აქვს და ძირითადად ისნი ფოკუსირებულნი არიან მოლაპარაკე ტომისა და მეგობრების ფრანჩაიზთან დაკავშირებული მობილური თამაშების შექმნით. 2017 წლის იანვარში კომპანია შეიძინა United Luck Consortium-მა, რომელიც მოგვიანებით Zhejiang Jinke-ს გადასცეს 1 მილიარდ აშშ დოლარად.
მოლაპარაკე ტომი და მეგობრები
მოლაპარაკე ტომისა და მეგობრების ფრენჩაიზი შეიქმნა მოლაპარაკე ტომის აპლიკაციის ამოქმედებით. ფრენჩაიზი ფოკუსირებული იყო ანთროპომორფულ კატებსა და ძაღლებზე, რომლებიც იმს სიტყვებს იმეორებდნენ, რასაც მომხმარებელი იტყოდა. მოგვიანებით კომპანიამ აქცენტი სხვა პროგრამებზეც გადაიტანა, როგორიცაა: სირბილის თამაშები, ვირტუალური შინაური ცხოველების თამაშები და სხვა.
ფრენჩაიზმა 300 მილიონ ჩამოტვირთვას მიაღწია მისი გაშვებიდან 19 თვის შემდეგ. 2013 წლის ივნისში ფრენჩაიზის ჩამოტვირთვებმა ერთ მილიარდს გადააჭარბა. 2020 წლის აპრილისთვის მოლაპარაკე ტომისა და მეგობრების ფრენჩაიზის აპლიკაციები საერთო ჯამში 12 მილიარდჯერაა ჩამოტვირთული.
ხელმძღვანელების ცვლილება
2016 წელს სამო და იზა ლოგინებმა დაიქირავეს ამერიკული კომპანია Goldman Sachs, Outfit7-ის გაყიდვებისა გარიგებების შეთანხმებისთვის. 2017 წლის 20 იანვარს პრესრელიზში გამოცხადდა, რომ Outfit7 გაიყიდა და ის United Luck Holdings Consortium-მა შეიძნა 1 მილიარდი აშშ დოლარის ოდენობის თანხის სანაცვლოდ. ამასთან, ოთხი დღის შემდეგ, სხვა პრესრელიზში ნათქვამი იყო, რომ United Luck Holdings-მა სლოვენიური კომპანია მიჰყიდა ჩინურ ქიმიურ კომპანიას, Zhejiang Jinke Peroxide-ს, რომელსაც ვიდეო თამაშების დეველოპერის შესყიდვის შემდეგ Zhejiang Jinke Entertainment Culture Co. Ltd ეწოდა. საზოგადოებაში დაბნეულობა შეიქმნა იმის თაობაზე, თუ ვინ ფლობდა Outfit7-ს. ეს მეტად გაამწვავა იმან, რომ გავრცელდა ინფორმაცია, რის მიხედვითაც Zhejiang Jinke სლოვენიური კომპანიის მხოლოდ 10%-ის წილსი შესყიდვას აპირებდა United Luck-ისგან. 2017 წლის მარტში ხელშეკრულება საბოლოოდ შედგა და Outfit7 კომპანია Zhejiang Jinke-ს ოფიციალურად გადაეცა. სამო ლოგინი კვლავ დარჩა კომპანიის დირექტორად, ხოლო იზა ლოგინი ახლაც მრჩეველის პოზიციას იკავებდა. 2018 წლის ივლისში ვიდეო თამაშების დეველოპერის აღმსრულებელი დირექტორი შინიუ ციანი გახდა, ხოლო მრჩევლის პოზიცია პრეკმა დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:სლოვენიური კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების დეველოპერები კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები სლოვენიაში
იტალიის გეოგრაფიული საზოგადოება
იტალიის გეოგრაფიული საზოგადოება (Società geografica italiana) — გეოგრაფიული საზოგადოება იტალიაში. დაარსდა ფლორენციაში მეცნიერ-გეოგრაფთა მიერ კრისტოფორო ნეგრის ხელმძღვანელობით 1867 წელს. 1872 წლიდან საზოგადოების მმართველობა ქალაქ რომში მდებარეობს. საზოგადოების მიზანია გეოგრაფიული ცოდნის გავრცელება და გეოგრაფიული კვლევების ჩატარება; გარდა ამისა, ხელს უწყობს გეოგრაფიული მეცნიერების განვითარებას. აერთიანებს მანდვილ წევრებს, წევრ-კორესპონდენტებს, საპატიო წევრებსა და წევრებს. უცხოელ მეცნიერებს საზოგადოებაში იღებენ საპატიო წევრებისა და წევრ-კორესპონდენტების სახით. 1869 წელს საზოგადოებამ მოაწყო პირველი სადაზვერვო ექსპედიცია აფრიკაში. ამჟამიდელი პრეზიდენტია სერჯო კონტი. აქვს საკმაოდ მდიდარი ბიბლიოთეკა, მუზეუმი და კინოთეკა. აქვს 2 ბეჭდვითი ორგანო: „Bollettino della Societa Geografica Italiana“ და „Memorie della Societa Geografica Italiana“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეოგრაფიული საზოგადოებები
იუნგაის რაიონი
იუნგაის რაიონი (Distrito de Yungay) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2458 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 075 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 72.56 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 276.68 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იუნგაის პროვინციის რაიონები
თრანის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბურნაშეთის ეკლესია
ბურნაშეთის ეკლესია — დარბაზული ეკლესია საქართველოში, სოფელ ბურნაშეთში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში. ეკლესიას სამხრეთიდან შეწყვილებული თაღებით გაფორმებული კარიბჭე აქვს. არქიტექტურულ-დეკორატიული ფორმებითა და აღმოსავლეთ ფასადის რელიეფის მიხედვით ის აშენებული არა უგვიანეს X საუკუნისა.
ვანდას ტბა
ვანდას ტბა (Lake Vanda) — ტბა ანტარქტიდაში, რაიტის ხეობაში ვიქტორიას მიწის ტერიტორიაზე, მიეკუთვნება როსის ტერიტორიას, რომელზეც პრეტენზიას აცხადებს ახალი ზელანდია. ტბას აქვს 5 კმ სიგრძე და მისი მაქსიმალური სიღრმე შეადგენს 69 მეტრს. ფართობი — 5,2 კმ², მაქსიმალური სიგრძე — 8 კმ, მაქსიმალური სიგანე — 2 კმ, საშუალო სიღრმე — 30,8 მ. ტბის ნაპირთან ახალ ზელანდიას 1968 წლიდან აქვს პოლარული სადგური. ვანდა არის ჰიპერდამარილიანებული ტბა, ათჯერ უფრო მეტად მინერალიზებული, ვიდრე ზღვის წყალი და უფრო მეტად მარილიანი ვიდრე მკვდარი ზღვის წყალი და ალბათ კიდევ უფრო მარილიანი, ვიდრე ჯიბუტიში მდებარე ასალის ტბის წყალი, რომელიც ანტარქტიკის ფარგლებს გარეთ ყველაზე მლაშე ტბად ითვლება. ვანდას ტბა ასევე მერომიკტიკურია, რაც იმას ნიშნავს, რომ უფრო ღრმა წყლები არ ერევიან ნაკლებ სიღრმეზე მყოფ წყლებთან. არსებობს სამი სხვადასხვა წყლის ტემპერატურა წყლის შესაბამისი სიღრმეების მიხედვით, ტბის ფსკერზე არსებული 23 °C-დან შუა ფენის 7 °C-მდე და ტბის ზედაპირზე 4-6 °C-მდე. ეს მხოლოდ ერთი ყინულისაგან თავისუფალი ტბაა ტრანსანტარქტიკული მთების ხეობებში არსებულ მრავალრიცხოვანი მლაშე ტბებიდან. ანტარქტიდაში ყველაზე გრძელი მდინარე ონიქსი მიედინება დასავლეთით მატერიკის სიღრმეში და ჩაედინება ვანდას ტბაში. მდინარის შესართავთან მდებარეობს მეტეოსადგური.
ბურნაშეთის ეკლესია
ეკლესიის კედელებზე დაცულია ორი წარწერა. პირველი მათგანი აღმოსავლეთ ფასადზეა, რელიეფური კომპოზიციის გვერდით რომელზედაც გამოსახულია დანიელი ომთა ხაროში. ასომთავრულ წარწერაში ეკლესიის მშენებეთა უფლისადმი მავედრებელი ფორმულაა:
მეორე აღმოსავლური წარწერა ეკლესიის შიგნით ჩრდილოეთ კედელზეა, რომლის მიხედვით ვინმე გიორგი თავის ნასყიდ ყანას აძლევს ბურნაშელ მღვდლებს
ვანდას ტბა
ტბა მთელი წლის განმავლობაში დაფარულია გამჭვირვალე 3,5–4 მეტრი სისქის ყინულის ფენით. ყინულის ზედაპირი თოვლით არ არის დაფარული და იმყოფება „ღრმა ბზარებით და ხაზებით დასერილ“ მდგომარეობაში.
ბურნაშეთის ეკლესია
ეკლესიის გარეგან სახეს თავისბურ ელფერს ანიჭებს თაღოვანი კარიბჭე. სამხრეთის ფასადზე გამოსახულია მზის საათი, რომლის მხოლოდ ფრაგმენტებია დარჩენილი. ზოგადად მზის საათი საქართველოში რამდენიმე ეკლესიის სამხრეთ ფასადზეა შემორჩენილი. მათ შორისაა გელათისა და იკორთის ტაძრები. მატერიალური კულტურის ძეგლებიდან ბურნაშეთის ეკლესიასთან ერთად აღსანიშნავია აგრეთვე მოზრდილი ქვაჯვარი.
ვანდას ტბა
ვანდას ტბაში და მდინარე ონიქსში არც ერთი სახეობის თევზი არ დაცურავს, მიკროსკოპული სახის სიცოცხლე, ისეთები, როგორიცაა ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეები, რომელსაც მოსდევს წყლის გაფერადება არ დაფიქსირებულა. ბუნებაზე მავნე ზემოქმედების საფრთხის გამო, რომელიც შეიძლება მოყვეს კვლევებს სამეცნიერო დაივინგი შეზღუდულია ტბის ზედა ფენაში მუშაობისას (30 მეტრზე ზემოთ) და დისტანციური მართვის წყალქვეშა აპარატის გამოყენება არ დაიშვება.
სქოლიო
კატეგორია:ანტარქტიდის ტბები
ბურნაშეთის ეკლესია
ბურნაშეთის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ფაინა რანევსკაია
ფაინა გიორგის ასული რანევსკაია (დაბ. სახელი ფანი ფელდმანი Раневская, Фаина Георгиевна დ. 15 (27) აგვისტო 1896, ტაგანროგი — გ. 19 ივლისი, 1984, მოსკოვი) — რუსი და საბჭოთა თეატრისა და კინოს მსახიობი; სამგზის სტალინის პრემიის ლაურეატი (1949, 1951, 1951), სსრკ სახალხო არტისტი (1961). ლენინის ორდენის კავალერი (1976).
ბიოგრაფია
მარჯვნივ|მინი|237x237პქ|ფაინა (მარცხნივ) გუვერნანტ ქალთან, და იზაბელასა და ძმა იაკობთან. ტაგანროგი, 1900 წ. ფაინა ფელდმანი დაიბადა 1896 წლის 15 (27) აგვისტოს ტაგანროგში, მდიდარ ებრაულ ოჯახში.
ფაინას გარდა, ოჯახს ჰყავდა სამი ვაჟი (იაკობი, რუდოლფი და ლაზარი) და ქალიშვილი იზაბელა. 1898 წელს ოჯახი გადავიდა მამის დაკვეთით ახალაშენებულ სახლში, რომელიც ადრე ვაჭარ მიხეილ კამბუროვს ეკუთვნოდა. მარჯვნივ|მინი|253x253პქ|ფელდმანების ოჯახის სახლი ტაგანროგში სწავლობდა მარიინსკის ქალთა გიმნაზიაში. მან მიიღო სტანდარტული საშინაო განათლება მდიდარი ოჯახის გოგოსთვის: სწავლობდა მუსიკას, სიმღერას და უცხო ენებს. მას უყვარდა თეატრი. 14 წლიდან ესწრებოდა გაკვეთილებს ა. იაგელოს (ა. ნ. გოვბერგი) კერძო თეატრალურ სტუდიაში, რომელიც დაამთავრა 1914 წელს. 1915 წელს იგი გაემგზავრა მოსკოვში. ცხოვრობდა ბოლშაია ნიკიტსკაიაზე. ამ წლებში გაიცნო მარინა ცვეტაევა, ო. მანდელშტამი, ვლადიმერ მაიაკოვსკი, პირველად შეხვდა მსახიობ ვ. კაჩალოვს. მისი მემუარებით თუ ვიმსჯელებთ, იგი შეყვარებული იყო კაჩალოვზე და აღფრთოვანებული იყო მისი თამაშით.
მსახიობის მშობლებმა, ძმებმა და დამ პოსტრევოლუციურ წლებში დატოვეს რუსეთი და დასახლდნენ პრაღაში.
ფაინა თამაშობდა სხვადასხვა თეატრში, დაწყებული პროვინციულებიდან (მალახოვკის სააგარაკო თეატრის კერძო ანტრეპრიზა, მოსკოვის ოლქი (1915), ე. ა. ლავროვსკაიას კერძო ანტრეპრიზა, ქერჩი, ფეოდოსია (1915-1916), პ. ლ. ვულფის კერძო ანტრეპრიზა, დონის როსტოვი (1916-1917), პირველი საბჭოთა თეატრი (ახლანდელი ყირიმის ა. მ. გორკის სახელობის აკადემიური რუსული დრამატული თეატრი) (1918-1924)).
ყირიმში ძალაუფლების სოციალისტური ახალგაზრდობის რუსულ კავშირზე (და მოგვიანებით პ. ნ. ვრანგელზე) გადაცემის შემდეგ, ყირიმში დაგროვდა ლტოლვილების მნიშვნელოვანი რაოდენობა, მათ შორის მსახიობები. 1920 წლის 29 მარტს გაზეთი „Таврический голос“ იტყობინება, რომ აპრილის შუა რიცხვებში სიმფეროპოლში მსახიობის თეატრის გასტროლები დაიწყება, რომელთანაც სატირიკოსი ა. ტ. ავერჩენკო ითანამშრომლებდა. იგეგმებოდა ნიჭიერი, როგორც მას ეძახდნენ, იუმორისტის პიესების დადგმა და მისი სოლო სპექტაკლები. ბოლო წლების „მსახიობთა თეატრის" ისტორია მეტ-ნაკლებად ხელახლა შეიქმნა სწორედ იმიტომ, რომ ჯგუფში ახალბედა ფაინა რანევსკაია იყო. თეატრი წარმოადგენდა ვ. ა. ერმოლოვ-ბოროზდინის ანტრეპრიზას, რომელმაც ამ მიზნით იქირავა სიმფეროპოლის სათავადაზნაურო თეატრი, ასევე საქალაქო ბაღის საზაფხულო თეატრი.
შემდეგ იყო მოსკოვის განათლების დეპარტამენტის თეატრი (1924), ბაქოს სამუშაო თეატრი (ახლანდელი სამედ ვურღუნის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო რუსული დრამატული თეატრი) (1925-1927 და 1929-1931), არხანგელსკის დრამატული თეატრი (1927 წ.), სმოლენსკის დრამატული თეატრი (1927-1928), სტალინგრადის დრამატული თეატრი (1928-1929), შემდეგ კი მოსკოვში: ტაიროვის კამერული თეატრი (1931-1933), წითელი არმიის ცენტრალური თეატრი (1933-1939), დრამატული თეატრი. (ამჟამად მაიაკოვსკის სახელობის მოსკოვის თეატრი) (1943-1949), პუშკინის სახელობის მოსკოვის დრამატული თეატრი (1955-1963), მოსსოვეტის თეატრი (1949-1955 და 1963-1984).
რანევსკაიას მასწავლებელი იყო პავლა ვულფი. მეოთხედ საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში მუშაობდა, რომლის სცენაზე შეასრულა თავისი ყველაზე ცნობილი თეატრალური როლები: ქალბატონი სავაჟი („უცნაური ქალბატონი სავაჟი") და ლუსი კუპერი („შემდეგ — სიჩუმე"). თეატრში ყოფნას თან ახლდა ხშირი კონფლიქტები მთავარ რეჟისორ ი. ზავადსკისთან (რაც ასახულია მრავალრიცხოვან ფოლკლორულ მოთხრობებსა და ანეკდოტებში). კონფლიქტები წარმოიშვა მათი შემოქმედებითი მეთოდების განსხვავებულობით: მსახიობის მიერ შეთავაზებული მეთოდები უფრო ბრეხტის ტიპის თეატრებისთვის იყო ნიშანდობლივი. მარჯვნივ|მინი|263x263პქ|ფაინა რანევსკაია ფილმიდან „ალექსანდრე პარხომენკო“. 1942 წ. ფაინა რანევსკაიას დებიუტი კინოში შედგა 1934 წელს მიხეილ რომის ფილმში „პიშკა". 1939-1941 წლებში იყო კინოსტუდია მოსფილმის მსახიობი, 1941-1943 წლებში ტაშკენტის კინოსტუდიაში (ახლანდელი „უზბეკფილმი“). მინი| ფაინა რანევსკაიას საფლავი მოსკოვის ახალი დონის სასაფლაოზე ისე ხშირად არ თამაშობდა კინოში, როგორც თეატრში, ამბობდა, რომ „ფული შეჭმულია, მაგრამ სირცხვილი რჩება.“ კინოეკრანებზე ის შეიძლება ყოფილიყო ფეთქებადი ხასიათის ლიალია კომედიაში „მიგდებული ბავშვი“ (1939), დიასახლისი მარგარიტა ლვოვნა მუსიკალურ კომედიაში „გაზაფხული" (1947), ბოროტი დედინაცვალი კლასიკურ ზღაპარში „კონკია" (1947). რუსული კინოს ისტორიაში სამუდამოდ დარჩა მისი როლები ჩეხოვის ადაპტაციებში — „კაცი ფუტლარში" და „ქორწილი". მსახიობის გასაოცარი დაბალი ხმით საუბრობს ფრეკენ ბოკი მულტფილმში „კარლსონი დაბრუნდა" (1970).
იგი ოცნებობდა ეთამაშა ს.ეიზენშტეინთან და 1944 წელს დაამტკიცეს ეფროსინია სტარიცკაიას როლზე ფილმში „ივანე მრისხანე“. თუმცა საბოლოოდ როლი ს. ბირმანმა მიიღო. მან ეს ახსნა „პასპორტის მეხუთე პუნქტით": ბირმანი იყო ჩაწერილი, როგორც „მოლდოველი."
რანევსკაია იყო სსრკ კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი. მსახიობმა თეატრალურად გადაიაზრა საკუთარი ყოველდღიურობა, ზოგჯერ მას ერთგვარ ტრაგიკომიკურ „სპექტაკლადაც“ აქცევდა. ამ თვისებაში მდგომარეობს, როგორც ჩანს, მისი პიროვნების პოპულარობის საიდუმლო, რომელიც სასცენო დიდებისგან დამოუკიდებლად მოიპოვა. მსახიობის მეტყველებისა და ქცევის თავისებური სტილი აისახა დიდი რაოდენობით ფოლკლორში, სადაც ყველა ეპიზოდი არ არის სრულიად სანდო. მისი ბევრი გამონათქვამი (ასევე, რასაც მას აკუთვნებენ) გადაიქცა პოპულარულ ფრაზებად, რასაც ხელი შეუწყო მათმა მრავალაზროვნებამ და სიმრავლემ, ასევე მსახიობში შინაგანი ცენზურის ნაკლებობამ, განსჯის თავისუფლებამ (მაგალითად, კნინობითი ლექსიკის ფორმებით). სტილისტურმა ელფერმა მას საშუალება მისცა ემოქმედა პაროდიის ჟანრში და არა მხოლოდ სცენაზე; ცნობილია ჟურნალისტ ტატიანა ტესისადმი მიწერილი გამოგონილი პროვინციელი ა. კაფინკინის პაროდიული წერილების ციკლი.
მსახიობს უყვარდა ა. პუშკინის კითხვა, რომელიც, მემუარების მიხედვით, მისი და ანა ახმატოვას „საერთო ვნება“ იყო.
60-წლიანი სამსახიობო კარიერის შედეგი იყო ათობით როლი სცენაზე და ოცდაათ ფილმში. მსახიობის ერთ-ერთი ბიოგრაფი, მ. გეიზერი წერდა: „რანევსკაიას სამსახიობო ბედში ყველაზე პარადოქსული ის არის, რომ მან ათობით ისეთი როლი ითამაშა თეატრსა და კინოში, რაზეც მწერალ-იუმორისტმა ემილ კროტკიმ აღნიშნა: „მისი სახელი არ ტოვებდა პოსტერს, სადაც ის უცვლელად ფიგურირებდა რიცხვში „და სხვები."
რანევსკაიამ განიცადა ს. მიხოელსის ტრაგიკული სიკვდილი, მათ გულწრფელი მეგობრობა აკავშირებდათ. თავის მოგონებებში მსახიობი აღწერს ერთ დიალოგს, როდესაც თავისი ჩვეული იუმორით უთხრა მიხოელსს (ჩანაწერი დათარიღებულია 1948 წლის 14 იანვრით): „არსებობენ ადამიანები, რომლებშიც ღმერთი ცხოვრობს, არიან ადამიანები, რომლებშიც ეშმაკი ცხოვრობს და არიან ადამიანები, რომლებშიც მხოლოდ ჭიები. თქვენში ღმერთი ცხოვრობს!" რაზეც რეჟისორმა უპასუხა: „თუ ღმერთი ჩემში ცხოვრობს, მაშინ ის ჩემში გადმოსახლებულია.“ სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე მან მწარე სარკაზმით დაწერა: „როცა მოვკვდები, დამმარხეთ და ძეგლზე დაწერეთ: „ზიზღით მოკვდა.““ ერთადერთი არსება, რომელმაც სიბერეში გაალამაზა მისი მარტოობა, იყო ქუჩიდან აყვანილი ძაღლი, სახელად ბიჭი.
არარატი (სოფელი)
არარატი (Արարատ) — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 750 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 148 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 52.54 კმ²-ია.
ფაინა რანევსკაია
ბიოგრაფია
ფაინა რანევსკაია გარდაიცვალა 19 ივლისს (სხვა წყაროების მიხედვით — 20 ივლისს და 20 ივნისს ), 1984 წელს მოსკოვის კუნცევსკაიას საავადმყოფოში გულის შეტევით და პნევმონიის შედეგად. იგი დაკრძალეს ნიუ დონსკოის სასაფლაოზე მისი დის იზაბელას საფლავზე (ნაკვეთი No4). მსახიობის საფლავის ქვაზე მისი საყვარელი ძაღლის ფიგურაა.
არარატი (სოფელი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
ფაინა რანევსკაია
„მულია, ნუ მანერვიულებ!“
მინი|270x270პქ| ლიალია: „მულია, ნუ მანერვიულებ!" კადრი ფილმიდან „მიგდებული ბავშვი", 1939 წ საავტორო ფრთიანი ფრაზა ფილმიდან „მიგდებული ბავშვი": „მულია, ნუ მანერვიულებ!" ფილმთან დაკავშირებული თითოეული ქალის საკამათო თემაა. 1964 წელს გადაცემაში „კინოპანორამა“ მსახიობმა მოყვა ისტორია, თუ როგორ მოიფიქრა მან პირადად ეს ფრაზა, ხოლო გადაცემის დასრულების შემდეგ იჩხუბა ფილმის სცენარის ავტორ ა. ბარტოსთან, რომელმაც თავად მიიწერა ფრაზის ავტორობა. ავტორობაზე პრეტენზიას აცხადებდა რინა ზელიონაიაც, რომელიც იყო ფილმის სცენარის თანაავტორი. ფრაზა „მულია, ნუ მაღიზიანებ!" მსახიობს სიცოცხლის ბოლომდე დასდევდა. ასე ყვიროდნენ ბიჭები ქუჩებში მის დანახვაზე. იგივე ფრაზა პირველი ახსენდებოდათ მასთან შეხვედრებზე. ლ. ბრეჟნევმაც კი, 1976 წელს (80 წლის იუბილესთან დაკავშირებით) ლენინის ორდენის გადაცემის დროს, მისალმების ნაცვლად, თქვა: „და აი, მოდის ჩვენი მულია, ნუ მანერვიულებ!“ რანევსკაიამ უპასუხა: „ლეონიდ ილიჩ, ასე მხოლოდ პატარა ბიჭები და ხულიგნები მომმართავენ!“ სკკპ ცენტრალური კომიტეტის გენერალურ მდივანს შერცხვა და დაამატა: „ბოდიში, მაგრამ ძალიან მიყვარხართ“.
ოჯახი
მამა — გირშ ფელდმანი (1863-1938), მინსკის პროვინციის ქალაქ სმილოვიჩის მკვიდრი, I გილდიის ვაჭარი, მშრალი საღებავების ქარხნის, რამდენიმე სახლის, მაღაზიის, ალექსანდროვსკაიას ქუჩაზე სიმანოვიჩის წისქვილის, გემის „წმინდა ნიკოლოზი“ მფლობელი. მოგვიანებით მსხვილი მეწარმე, ტაგანროგის საგუნდო სინაგოგის ხელმძღვანელი ტურგენევსკის შესახვევში, 46 (1912-1917), იმპერატრიცა მარიას უწყებრივი დაწესებულებების საპატიო წევრი. დედა — მილკა ზაგოვაილოვა (დ. 1872 — გ. 1957 წლის შემდეგ), ლეპელიდის (ვიტებსკის პროვინცია) მკვიდრი. ისინი დაქორწინდნენ 1889 წლის 26 დეკემბერს.
ძმები — იაკობი, რუდოლფი და ლაზარი (1897-1900 წწ).
და — იზაბელა (ქორწინების გვარი ალენი, 1892-1963 წწ.)
როლები
რანევსკაია თამაშობდა სსრ კავშირის სხვადასხვა ქალაქების თეატრებში: „საზაფხულო თეატრი" (მალახოვკა); „პირველი საბჭოთა თეატრი" (ყირიმი) (1918-1924 წწ.); სმოლენსკი, არხანგელსკი, სტალინგრადი, ბაქო (1925-1931); ტაიროვის კამერული თეატრი; წითელი არმიის ცენტრალური თეატრი (1935-1939); მოსკოვის დრამატული თეატრი (1943-1949); მოსსოვეტის თეატრი (1949-1955, 1963-1984); პუშკინის სახელობის მოსკოვის დრამატული თეატრი (1955-1963 წწ.); მონაწილეობდა ტელესპექტაკლებში, მულტიპლიკაციური ფილმების გახმოვანებაში.
ხსოვნა
მინი|250x250პქ| 2001 წლის მარკა
სქოლიო
კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:შრომის ვეტერანის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მსახიობები კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო
ნერინგის მუნიციპალიტეტი
ნერენგის მუნიციპალიტეტი (Neringos savivaldybė) — კლაიპედის მაზრის მუნიციპალიტეტი ლიეტუვის უკიდურეს დასავლეთით, ის მოსახლეობის მხრივ ყველაზე პატარა მუნიციპალიტეტია ქვეყანაში.
2015 წელს ნენერის საშუალო ხელფასი იყო 12,000$ (გადასახადამდე) და 10,000$ (გადასახდის შემდეგ), ამ მაჩვენებლით ნენერის მუნიციპალიტეტი ქვეყანაში პირველი ადგილის მფლობელია.
ნემერია მიეკუთვნებოდა ყოფილ კურშულ ლანდშაფტებს პილსატენს და ლამოტინას. 1252 წლიდან ეს რეგიონი გერმანული კონტროლის ქვეშ იყო — ჯერ პრუსიის, ხოლო შემდეგ გერმანიის. უკვე 1569 წელს დაიწყო „ენების დაბნეულობა“ და გამოიყო ისეთი ენები როგორიცაა: გერმანული, ლიეტუვური, ლატვიური და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიტვის მუნიციპალიტეტები
გიურჯიუვანი (აღსუ)
გიურჯიუვანი (Gürcüvan) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	 	300  კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
კუმჟა
კუმჟა (Salmo trutta) — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. ჩრდილოეთის ორაგულის უახლოესი ნათესავი. ქმნის გამსვლელ და მტკნარწყლიან ცოცხალ (კალმახი) ფორმას; უკანასკნელი ცხოვრობს მდინარეებსა და ტბებში. გამსვლელი კუმჟას სხეულის სიგრძე 1 მ-მდე აღწევს, წონა 51 კგ-ს, ცოცხალი ფორმისა 25–30 სმ, ხოლო წონა დაახლოებით 500 გრ. სხეული დაფარულია მრავალრიცხოვანი მუქი ლაქებით; მდინარეებში ზურგი მოყავისფროა, ხოლო გვერდები ვერცხლისფერი, დიდ ტბებსა და მდინარეთა შესართავებში ვერცხლისფერია. კუმჟა გავრცელებულია ევროპის სანაპიროების ზღვების აუზებში, გვხვდება შავი და კასპიის ზღვების აუზშიც. ბალტიის ზღვაზე ეწოდება ორაგული-ტაიმენი. მისი ბუნებრივი გავრცელების უკიდურესი დასავლეთი პუნქტია ისლანდია. იკვებება თევზითა და კიბოსნაირებით; ტიპური კუმჟა — გამსვლელი ფორმა ზღვაში 4 წელიწადს ცხოვრობს. ქვირითის დასაყრელად მდინარეთა ზემო და შუა დინებაში შედის; ტოფობს ოქტომბერ-ნოემბერში, ახალგაზრდა თევზი მდინარეებში 2-იდან 7 წლამდე ცხოვრობს, რის შემდეგაც ზღვაში მიგრირებს. ქმნის რამდენიმე ქვესახეობას, რომელთაგან მნიშვნელოვანია მდინარის კალმახი (Salmo trutta fario), არალის კუმჟა (Salmo trutta aralensis) და კეზენოიამის ტბაში მობინადრე ეიზენამის კალმახი (Salmo trutta ezenami), რომელიც ზოგჯერ დამოუკიდებელ სახეობად გამოიყოფა. კუმჟას ქვესახეობად ზოგჯერ განიხილავენ შავი ზღვის ორაგულს. სიცოცხლის განმავლობაში ტოფობს 4-11-ჯერ. ნაყოფიერება 3–30 ათ. ქვირითი. ქვირითს ყრის კენჭნარ გრუტზე ბუდეებში. სპორტული თევზჭერისა და მეთევზეობას ძვირფასი ობიექტია. ადამიანის მიერ ფართოდაა გავრცელებული. აკლიმატიზებულია მათ შორის ამერიკაშიც. სახელწოდება „კუმჟა“ (ან კემჟა) მომდინარეობს საამური „kuu︢dz︣a“-დან, ფინური „kumsi“-ის მეშვეობით.
სქოლიო
კატეგორია:ორაგულისებრნი
ვილიავისიოსა-დე-კორდობა
ვილიავისიოსა-დე-კორდობა (Villaviciosa de Córdoba) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დელ-გუადიატოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 470 კმ². მოსახლეობა — 3200 კაცი (2020 წ.).
თრანის ხიდი
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
დალაქლი (ზანგილანი)
დალაქლი (Dəlləkli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები