cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სორსოგონის პროვინცია
ფესტივალები
პროვინციულ დედაქალაქში აღინიშნება პილის ფესტივალიც, რომელიც Canarium ovatum-ს ეძღვნება. ეს ხეები პროვინციის მასშტაბით უხვად ხარობს. ფესტივალის დროს Canarium ovatum-ის კოსტუმებში გამოწყობილი ადამიანები ქალაქის ქუჩებში ცეკვავენ, იმართება შეჯიბრებები, ეწყობა ფოიერვერკის და სხვ. პილარის მუნიციპალიტეტში ყოველი წლის ოქტომბერში პარაუს ფესტივალი ტარდება, რომელიც ქალაქის ფიესტას ემთხვევა. დღესასწაული დროს სკოლებს შორის სპორტული შეჯიბრებები, ქუჩის ცეკვებში შეჯიბრი და ა.შ. იმართება.
მმართველობა
პროვინციის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური გუბერნატორია. საკანონმდებლო ორგანოს პროვინციული საბჭო (Sangguniang Panlalawigan) წარმოადგენს, რომელსაც ვიცე-გუბერნატორი ხელმძღვანელობს, რომელიც გუბერნატორის დროებითი ვაკანსიის დროს აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაურის უფლებამოსილებასაც ასრულებს. გუბერნატორი, ვიცე-გუბერნატორი და პროვინციული საბჭო სამი წლის ვადით აირჩევა და ზედიზედ სამჯერ შეიძლება იქნენ არჩეული. სორსოგონის ამჟამინდელი გუბერნატორი ფრანსის ჯოზეფ ესკუდეროა, ხოლო ვიცე-გუბერნატორი — მანუელ ფორტეს უმცროსი.
სქოლიო
კატეგორია:სორსოგონი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:1894 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:1894 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
გენრიხ მურადიანი
გენრიხ მურადიანი (დ. 23 იანვარი, 1950, თბილისი) — ეკონომისტი, თანამდებობის პირი.
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის, ხოლო 1993 წელს — ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995-1998 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. უფლებამოსილება შეუწყდა პირადი განცხადების საფუძველზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ციანი (იმპერატორის მეუღლე)
ბიოგრაფია
ციანი დაიბადა 1837 წლის 12 აგვისტოს გუანსში. იგი იყო გუანსის გუბერნატორ მუიანგასა და მისი მეუღლის, გიანგიას ქალიშვილი. იგი მანჩუს არისტოკრატიულ ოჯახში დაიბადა, თუმცა მისი ახალგაზრდობის შესახებ ბევრი არაფერია ცნობილი.
ციანსა და იმპერატორ სიანფენგს შორის ურთიერთობა 1850 წელს დაიწყო. სწორედ ამ წელს გარდაიცვალა იმპერატორის პირველი მეუღლე, სიაოცუანჩენგი, რომლისგანაც მემკვიდრე არ დარჩენია. ამის გამო იგი მეორედ დაქორწინებაზე ფიქრობდა. იმპერატორმა თავისი არჩევანი ციანზე შეაჩერა, რომელზეც 1852 წელს იქორწინა. ამის შემდეგ ციანი იმპერატორის მთავარი მეუღლე და მისი ოფიციალური კონსორტი გახდა.
როდესაც საბოლოოდ გახდა ცნობილი ციანის უნაყოფობის შესახებ, 1861 წელს იმპერატორმა მესამე ცოლი შეირთო ცისის სახით, რომელთანაც შეეძინა ვაჟი. ამის მიუხედავად, ციანი იმპერატორის საყვარელ ცოლად რჩებოდა. გავლენის შესანარჩუნებლად მან ცრუ ორსულობაც კი გაითამაშა, რომელიც ცისის ინტრიგების წყალობით კინაღამ გამჟღავნდა, თუმცა საბოლოოდ ჩათვალეს, რომ უბრალოდ მუცელი მოეშალა. ამის გამო, ციანმა შეინარჩუნა თავისი გავლენა იმპერატორსა და სახელმწიფო საქმეებზე.
მეორე ცოლის შერთვიდან მალევე, 1861 წლის 22 აგვისტოს იმპერატორი სიანფენგი გარდაიცვალა. ციანმა თავის მომხრეებთან ერთად მაშინვე სცადა ტახტის მიტაცება, რომელზეც მაინც ავიდა ცისის ჩვილი ვაჟი, იმპერატორი ტონგჟი. აქედან იწყება ცისის ზეობის ეპოქა, რომელიც XX საუკუნის 10-იან წლებამდე გაგრძელდა. თავდაპირველად მან განიზრახა, რომ ციანი მონასტერში გაეგზავნა, მაგრამ მისი გავლენიანი მოკავშირეების შიშით გადაიფიქრა. აღსანიშნავია, რომ ციანის მხარეს იჭერდნენ სიანფენგის ძმებიც, რომელთაც სძულდათ ინტრიგების მოყვარული ცისი. საბოლოოდ, მათ გაიმარჯვეს და იმპერატორის რეგენტები გახდნენ, ცისი კი საიმპერატორო სასახლის დასავლეთ ფლიგელში გადაიყვანეს (რაც დამამცირებელი იყო).
რაც უფრო მეტი დრო გადიოდა, ციანსა და ცისს შორის ურთიერთობა სულ უფრო იძაბებოდა. ცისის განსაკუთრებულ ძალას მატებდა მისი საყვარელი საჭურისი — ან დეხაი, რომელიც 1869 წელს ციანის ინტრიგების წყალობით ქვეყნის მოღალატედ გამოაცხადეს და სიკვდილით დასაჯეს. ამის შემდეგ ციანის გავლენები კიდევ უფრო მეტად გაიზარდა, რაც იმითაც იყო განპირობებული, რომ მცირეწლოვანი იმპერატორი ციანს უფრო უჯერებდა, ვიდრე საკუთარ დედას. ეს განსაკუთრებით იმაში გამოიხატა, რომ ტონგჟმა ცოლად სიაოჟეი შეირთო, ქალი რომელიც სძულდა ცისის, რაც ისევ ციანის იდეა იყო.
1874 წელს, იმპერატორის ავადმყოფობის პერიოდში ცისისა და ციანს ორმაგი რეგენტობა მიენიჭათ. 1875 წლის იანვარში ტონგჟი გარდაიცვალა, ცისიმ კი იმპერატორად თავისი ძმისწული, გუანგსუ დასვა. სწორედ ამ პერიოდიდან იწყება ციანის დაცემისა და ცისის აღზევების ხანა.
1877 წელს ცისი ძლიერ დასნეულდა, რითაც ციანმა ისარგებლა და დროებით ძალაუფლება აღიდგინა. 1878-1879 წლებში იგი ჩინეთის იმპერიას თავის ნებაზე მართავდა. ციანის ხელმძღვანელობით ჩინეთმა დიპლომატიური ურთიერთობა დაამყარა საფრანგეთსა და დიდ ბრიტანეთთან, რომელთა დახმარებითაც დაიბრუნა რუსეთთან დაკარგული ტერიტორიები.
1879 წელს ცისი გამოჯანმრთელდა და ძალაუფლების დაბრუნება მოისურვა. 1880 წელს, ორ ქალს შორის ფარული ომი ღია დაპირისპირებაში გადაიზარდა, რაც იმპერატორ სიანფენგის სამგლოვიარო ცერემონიალზე დაიწყო. 1881 წლის 8 აპრილს, 43 წლის ციანი მოულოდნელად გარდაიცვალა. ისტორიკოსთა მტკიცებით იგი ცისიმ მოწამლა, თუმცა ამის მტკიცებულება არ არსებობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1837 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1881 კატეგორია:ცინის დინასტია კატეგორია:ჩინეთის იმპერატორების მეუღლეები
მერესანხ I
მერესანხ I — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მესამე დინასტიიდან, ეგვიპტის ძველი სამეფოს პერიოდის დროს. მერესანხ I ეგვიპტის ფარაონის ჰუნის მეუღლე და სნეფრუს დედა იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მესამე დინასტიის დედოფლები კატეგორია:დედა დედოფლები
გია მჭედლიძე
გიზო (გია) მჭედლიძე (დ. 25 ივლისი, 1960, სოფელი ბოსლევი, ზესტაფონის რაიონი)  — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1983 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ებრაული სამოსი
ებრაული სამოსი — საუკუნეების განმავლობაში სხვადასხვა ქვეყანაში მცხოვრები ებრაელები იძულებულნი იყვნენ, ჩაეცვათ ან ჰქონოდათ  რაიმე აქსესუარი, რომელიც მათ მოსახლეობის დანარჩენი ნაწილისაგან გამოარჩევდა. ჩაცმის თაობაზე თავად ებრაელების მიერ შექმნილ ნორმებს ჰალახის კოდექსი და „ცნიუტის“ წესი არეგულირებს. ებრაელებში განირჩევა ტანისამოსის სადა ფერი, სიგრძე, ქამრის ადგილი, თმის საბურავი მამაკაცებისა და ქალებისთვის. დაშვებულია და მკაცრად აკონტროლებენ სხეულის კანის დაფარვას გარკვეულ ადგილებში. მიზანშეწონილია ნაკლები სამკაული და ა. შ. სწორედ ყველაფერი აქედან გამომდინარე შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ეს ყველაფერი ებრაელთა მოკრძალებულობასა და სისადავეს უსვამს ხაზს და განურჩევლად სქესისა, ამ წესს ყველა ორთოდოქსი ებრაელი იცავს.
საინტერესოა ებრაული ქუდი, ამ პატარა, მრგვალ ქუდს, რომელიც კეფის ზედა ნაწილს ფარავს, კიპას ეძახიან.თავდაპირველად, თავსაბურავი ღმერთთან კონტაქტის სიმბოლოდ მიაჩნდათ. უფლის მსახურება (ლოცვა, კურთხევა, თორას შესწავლა) მხოლოდ თავსაბურავით ხდებოდა. მოგვიანებით, ზოგიერთმა ებრაელმა საერთოდ უარი თქვა კიპას მოხსნაზე. ამით ებრაელები იმის დემონსტრირებას ახდენენ, რომ მათი ყოველი ქმედება ღვთის მსახურებისკენაა მიმართული, რომ უფლის არსებობას აღიარებენ და მას საკუთარ თავზე მეტად აფასებენ. კიპა მამაკაცის ტრადიციული ქუდია, თუმცა მას თანამედროვე, კონსერვატიული იუდაიზმის მიმდევარი ქალებიც ატარებენ.
ებრაული წესის - ჰალახის მიხედვით, დაქორწინებულმა ქალმა თმა უნდა დაიფაროს, რათა გარშემომყოფმა მამაკაცებმა იცოდნენ, რომ მას ქმარი ჰყავს. ტრადიციის მიმდევარი დაქორწინებული ქალები კი ატარებენ ქუდებს, ბერეტებსა და პარიკებს განსხვავებული ორნამენტებითა და ფერებით.
ძირითადად უნდა აღინიშნოს, რომ ქალები იცვამენ ზედა სამოსს, რომლის მკლავებიც იდაყვის ქვემოთ მთავრდება. ეს სამოსი ტანზე მომდგარი არ უნდა იყოს და მას ქამარიც ხალვათად უნდა ერტყას. სისადავის კანონი ფერებზეც ვრცელდება. კაბები და ქვედატანები, რომლებსაც ტრადიციის დამცველი იცვამენ, მუხლს ქვემოთ სიგრძისაა. ზოგიერთი ქალი მამაკაცებს საზოგადოებაში შარვალს არ ატარებს.
ტრადიციული ებრაელების უმეტესობა არ ატარებს ღია ფეხსაცმელს, სანდალში კი წინდას იცვამს.
საინტერესოა ასევე, აბრეშუმის გრძელი პალტო ბეკიშესხასიდი ებრაელები მას ატარებენ ძირითადად შაბათობით, ებრაულ დღესასწაულებზე, ქორწილებზე.
მას შემდეგ, რაც XX საუკუნეში ბეწვი მოდიდან გადავიდა, ისრაელში თახვის ტყავის ქუდმა სახეცვლილება განიცადა და ჰომბურგად გადაკეთდა, რაც იმას ნიშნავს, რომ მას ბეწვის საბურველი აღარ ჰქონდა. ჰომბურგის ქვეშ ტრადიციული ებრაელები კულულებს ატარებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ებრაული კულტურა
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2018
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2018 — რიგით 67-ე ევროპის ჩემპიონატი. ჩატარდა ისრაელის დედაქალაქ თელ-ავივში 26-დან 28 აპრილამდე. ტურნირზე ყველაზე მეტი, 8 მედალი რუსეთმა მოიპოვა (4 ოქრო, 1 ვერცხლი და 3 ბრინჯაო). საქართველომ ტურნირზე ვერ მოახერხა მედლის მოპოვება. ტურნირზე მონაწილეობა მიიღო 368 ძიუდოისტმა 44 ქვეყნიდან.
მონაწილე ქვეყნები
• 🇦🇱 (3)
• 🇦🇲 (3)
• 🇦🇹 (9)
• 🇧🇾 (9)
• 🇧🇪 (14)
• 🇧🇦 (5)
• 🇧🇬 (4)
• (7)
• 🇨🇾 (5)
• 🇨🇿 (5)
•  (2)
• 🇪🇪 (4)
• 🇫🇷 (18)
• 🇬🇧 (12)
•  (4)
• 🇭🇺 (14)
• 🇮🇸 (3)
• 🇮🇪 (3)
• 🇮🇱 (17)
• 🇮🇹 (16)
•  (3)
• 🇱🇹 (6)
• 🇱🇺 (1)
• 🇲🇩 (7)
•  (1)
•  (16)
• 🇵🇱 (11)
•  (15)
• 🇷🇴 (11)
• 🇷🇺 (18)
• 🇷🇸 (6)
•  (13)
• 🇪🇸 (9)
• 🇸🇪 (6)
•  (5)
• 🇹🇷 (12)
• 🇺🇦 (15)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი
ლაშა ჩალაძე
ლაშა ჩალაძე (დ. 11 მაისი, 1987) — ქართველი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. უთამაშია „ცხინვალის“, „სამტრედიას“, მერანის „მარტვილის“, ფოთის „კოლხეთის“, ლანჩხუთის „გურიას“, ქობულეთის „შუქურას“, ბათუმის „დინამოსა“ და ქუთაისის „ტორპედოს“ რიგებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:ფოთის კოლხეთის ფეხბურთელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები კატეგორია:ქობულეთის შუქურას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი
ხასიდარე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
ალმა-ატინსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ალმა-ატინსკაია (Алма-Атинская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ზამოსკვორეცკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2012 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
მარინა სლუცკაია
მარინა სლუცკაია (დ. 9 ივლისი, 1991) — ბელარუსი ქალი ძიუდოისტი. 2017 წელს +78კგ წონით კატეგორიაში გახდა ევროპის ჩემპიონი. 2019 წელს მოიგო ევროპის ჩემპიონატი (რომელიც ტარდებოდა ევროპული თამაშების ფარგლებში).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელარუსი ქალი ძიუდოისტები
ემილ წერეთელი
ემილ წერეთელი (დ. 20 იანვარი, 1932, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, გეოლოგი და პედაგოგი. ეკოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი და საქართველოს საინჟინრო აკადემიის აკადემიკოსი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (2003). ემილ წერეთელმა IBC-გან (საერთაშორისო ბიოგრაფიული ცენტრი) სპეციალური ჯილდო — მედალი და სერტიფიკატი მიიღო და 2014 წლის მსოფლიო მეცნიერთა ტოპ ასეულში დაიკავა ადგილი. 2017 წელს ემილ წერეთელი მსოფლიოს რჩეულ მეცნიერთა ასეულში მეორედ მოხვდა.
ბიოგრაფია
ემილ წერეთელი 1992–97 წლებში იყო საქართველოს გეოლოგიის დეპარტამენტის სამეცნიერო-საწარმოო სამმართველოს „საქინჟგეოდაცვის“ უფროსი; 1998–2005 წლებში საქართველოს გეოლოგიური დეპარტამენტის ბუნების სტიქიური პროცესებისა და საინჟინრო-გეოლოგიური კვლევების ცენტრის გენერალური დირექტორი; 2006–08 წლებში საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს მონიტორინგისა და პროგნოზირების ცენტრის ბუნების სტიქიური პროცესების, საინჟინრო-გეოლოგიური და გეოეკოლოგიური კვლევების სამმართველოს უფროსი; 2008–11 წლებში საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს სსიპ გარემოს ეროვნული სააგენტოს გეოლოგიური საშიშროების და გეოლოგიური გარემოს მართვის დეპარტამენტის უფროსი; 1992 წლიდან ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის გეომორფოლოგია-გეოეკოლოგიის განყოფილების მთავარი მეცნიერი; 2011 წლიდან საქართველოს გარემოს დაცვის სამინისტროს სსიპ გარემოს ეროვნული სააგენტოს გეოლოგიური საშიშროებების მართვის დეპარტამენტის უფროსი.
1966 წლიდან კითხულობს ლექციების კურს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში საინჟინრო გეოლოგიაში, მეოთხეული პერიოდის გეოლოგიაში, ბუნების კატასტროფული მოვლენებისა და გეოეკოლოგიის საფუძვლებში. 1962–2008 წლებში გამოქვეყნებული აქვს 300-მდე სამეცნიერო სტატია, ცალკეული პუბლიკაცია და მონოგრაფია რუსეთში, უზბეკეთში, თურქეთში, ჩინეთში, შვედეთში, ინგლისში, იტალიაში, აშშ და კანადაში და მათ შორის UNESCO-ს და UNEP-ის ხაზით. არის საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მეოთხეული პერიოდის შემსწავლელი და მთიანი რეგიონების მდგრადი განვითარების კომისიების წევრი; რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის გეოდინამიკის შემსწავლელი კომისიის ასოცირებული წევრი; რუსეთის ღვარცოფული პროცესების შემსწავლელი საბჭოს ასოცირებული წევრი; საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსებისა და საგანგებო სიტუაციების დეპარტამენტის სამეცნიერო-ტექნიკური საბჭოს წევრი.
ემილ წერეთელმა საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1966 წელს თემაზე: „ცენტრალური კავკასიონის სამხრეთ ფერდის გეომორფოლოგია“, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია 2003 წელს თემაზე „ბუნებრივ-კატასტროფული მოვლენები და მდგრადი განვითარების პრობლემა საქართველოში და მოსაზღვრე ტერიტორიებზე“.
საქართველოს გეოგრაფიული, გეოლოგიური და სამთო საზოგადოების წევრი. 2011 წელს ემილ წერეთელი დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი გეოლოგები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
სიაოცუანჩენგი
იმპერატორის მეუღლე სიაოცუანჩენგი (孝全成皇后; დ. 24 მარტი, 1808 — გ. 13 თებერვალი, 1840) — ჩინეთის იმპერატორ დაოგუანგის მეუღლე და მისი ოფიციალური კონსორტი 1834-1840 წლებში. იმპერატორ სიანფენგის დედა.
ბიოგრაფია
სიაოცუანჩენგი დაიბადა მთვარის კალენდრის მეორე თვის 28-ე დღეს, იმპერატორ ჯიაცინგის მმართველობის მე-13 წელს, რაც ითარგმნება როგორც 1808 წლის 24 მარტს, გრიგორიანული კალენდრით. მან თავისი ბავშვობა სუჟოუს პროვინციაში გაატარა მშობლებთან და ძმასთან ერთად. ამ პერიოდში იგი ცნობილი იყო როგორც ქალბატონი ნიოჰურუ.
მამამისი, ილინგი, იყო მესამე ხარისხის დიდებული და პირველი რანკის სამხედრო ოფიცერი. რაც შეეხება დედამისს, მას უია ერქვა და მანჩუს არისტოკრატიული საგვარეულოს წარმომადგენელი იყო, რომელთაც დიდი გავლენა ჰქონდათ ჩინეთში.
სიაოცუანჩენგი მას მხოლოდ ქორწინების შემდეგ დაერქვა, მისი დაბადების სახელი კი ისტორიაში ცნობილი არაა.
1821 წელს, სიაოცუანჩენგი ახალგაზრდა იმპერატორის, დაოგუანგის საცოლედ გამოცხადდა. აკრძალულ ქალაქში გადასვლის შემდეგ, მას „კეთილშობილი ქალბატონი ცუანი“ დაარქვეს. 1822 წლის 28 დეკემბერს ის და იმპერატორი დაქორწინდნენ, თუმცა რადგან იმპერატორს უკვე ჰყავდა პირველი ცოლი, იგი მისი კონსორტი არ ყოფილა.
1824 წლის 2 იანვარს მას მუცელი მოეშალა. ეს სიაოცუანჩენგისთვის პირველი ორსულობა იყო. 1825 წლის 8 აპრილს მან იმპერატორს მესამე ქალიშვილი გაუჩინა (თუმცა მისთვის პირველი შვილი იყო), რომელსაც დუანშუნი დაარქვეს და პირველი რანკის პრინცესობა უბოძეს, თუმცა იგი 1835 წლის 27 დეკემბერს გარდაიცვალა ნაადრევად.
1826 წლის 12 მაისს, მან იმპერატორს მეოთხე ქალიშვილი გაუჩინა. ეს იყო პირველი რანკის პრინცესა შოუანი, რომელიც მოგვიანებით ცოლად გაჰყვა ბორჯიგიტთა კლანის წარმომადგენელს. ამას მოჰყვა 1831 წლის 17 ივლისს მომავალი იმპერატორის, სიანფენგის გაჩენა. როგორც ცნობილია, მესამე ორსულობისას მშობიარობა ვადას ხუთი კვირით გადასცდა, რის გამოც მთელი ეს დრო მან ბებიაქალისა და ექიმების გარემოცვაში გაატარა, მშობიარობის მოლოდინში.
1833 წლის 16 ივნისს იმპერატორის პირველი ცოლი, სიაოშენჩენგი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც დაიწყო მზადება სიაოცუანჩენგის კონსორტად გამოცხადებისთვის მზადება. მას ეს წოდება მხოლოდ 1834 წლის 18 ნოემბერს მიენიჭა. ამის შემდეგ მასზე ცნობები თითქმის აღარ არსებობს.
იმპერატორის მეუღლე სიაოცუანჩენგი გარდაიცვალა 1840 წლის 13 თებერვალს, აკრძალულ ქალაქში, 31 წლის ასაკში. მისი დაღუპვის მიზეზი უცნობია. 1840 წლის 20 ნოემბერს, იგი დაკრძალეს დასავლეთ ცინის მავზოლეუმში. 1850 წელს, მისი ვაჟი ჩინეთის იმპერატორი გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1808 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1840 კატეგორია:ცინის დინასტია კატეგორია:ჩინეთის იმპერატორების მეუღლეები
White Blood Cells (ალბომი)
White Blood Cells — ამერიკული ალტერნატიული როკ-დუეტ The White Stripes-ის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2001 წლის 3 ივლისს. ჩაიწერა რამდენიმე დღეში, მემფისში, სტუდიაში Easley-McCain Recording, ჯგუფის წევრის, ჯეკ უაიტის პროდიუსერებით. ალბომმა ჯგუფს კომერციული წარმატება და კრიტიკოსების მხრიდან აღიარება მოუტანა. 2003 წელს მან Rolling Stone-ის „ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის“ სიაში #497 პოზიცია დაიკავა.
სიმღერების სია
იაპონურ გამოცემაში დამატებულია სიმღერები "Jolene" და "Hand Springs".
სქოლიო
კატეგორია:The White Stripes-ის ალბომები კატეგორია:2001 წლის ალბომები კატეგორია:Sympathy for the Record Industry-ს ალბომები კატეგორია:V2 Records-ის ალბომები კატეგორია:Third Man Records-ის ალბომები
შერდორის მედრესე
შერდორის მედრესე (Sherdor madrasasi) — XVII საუკუნის მუსულმანური სასულიერო-საგანმანათლებლო და საკულტო დანიშნულების კომპლექსი სამარყანდში. რეგისტანის მოედნის არქიტექტურული ანსამბლის მედრესე, რომელიც აგებულია იალანგტუშ ბაჰადურის მიერ. ულუღ ბეგისა და ტილია-კარის მედრესეებთან ერთად ქმნის ერთიან მთლიან არქიტექტურულ ანსამბლს. 2001 წელს სამარყანდის სხვა არქიტექტურულ ღირსშესანიშნაობებთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ისტორია
შერდორის მედრესე აგებულია 1619-1636 წლებში სამარყანდის მმართველის იალანგტუშ ბაჰადურის ბრძანების შესაბამისად, სამარყანდელი ხუროთმოძღვრის აბდულა ჯაბარის ოსტატობით.
მედრესეს მშენებლობის ადგილად შეარჩიეს რეგისტანის მოედნის აღმოსავლეთი ნაწილი. ამ მიზნით დაანგრიეს ძლიერ დაძველებული ულუღ ბეგის ხანაკი, რომელიც აგებული იყო 1424 წელს. ხანაკის მასალები გადაეცა ახალი მედრესეს ასაშენებლად, რაც დადასტურდა საბჭოთა არქეოლოგის ს. იურენევის მიერ წარმოებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად.
შერდორის მედრესე აშენდა ულუღ ბეგის მედრესეს წინ. არქიტექტორის ჩანაფიქრის მიხედვით ერთანეთის პირისპირ ორ მედრესეს უნდა ჰქონოდა სარკის ეფექტი. მაგრამ ხუროთმოძღვარმა ვერ გაითვალისწინა, რომ ულუღ ბეგის მედრესეს აშენებიდან გასული ორი საუკუნის განმავლობაში მოედნის დონემ ორი მეტრით აიწია, რამაც გამოიწვია ის, რომ ახალი მეჩეთი უფრო მომცრო იყო ვიდრე ულუღ ბეგის მედრესე.
მშენებლობის დასრულების შემდეგ მედრესეს უწოვეს დამკვეთის სახელი, მაგრამ ამ სახელმა მოსახლეობაში ვერ ჰპოვა გავრცელება. თანამედროვე სახელწოდება - შერდორი - მთავარი შესასვლელის ტიმპანზე არსებული მოზაიკური გამოსახულების მიხედვით. დეკორაციის ხელოსანმა მასზე გამოსახა კატისებრი ჯეირანზე ნადირობის სცენა კატისებრი ფანტასტიკური ცხოველის საშუალებით, რომელიც წააგავს ვეფხვს ან ლომკაცს მზის სხივებით. სახელწოდება ითარგმნება როგორც „ლომის მსგავსი“ ან „ვეფხვის მსგავსი“. მედრესეს პოტალზე გამოსახული სიმბოლო, ამჟამად უზბეკეთის რესპუბლიკის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლოა.
თითქმის სამი საუკუნის განმავლობაში, შერდორის მედრესე იყო ცნობილი, როგორც ისლამური სამყაროს საგანმანათლებლო დაწესებულება, მაგრამ მისი პრესტიჟი უფრო ნაკლები იყო ვიდრე ულუღ ბეგის მედრესისა. მიუხედავად შთამბეჭდავი ზომებისა, მედრესეში ერთდროულად მხოლო ორმოც კაცს შეეძლო სწავლა. მევრესეს ცნობილ კურსდამთავრებულთა შორისაა თათარი ღვთისმეტყველი, სუფიური საძმოს ნაკშბანდის შეიხი, ფილოსოფოსი და ისტორიკოსი შიგაბუტდინ მარჯანი.
თავისი არსებობის განმავლობაში მედრესე გადაურჩა რამდენიმე მიწისძვრას, რომელთა შორის ყველაზე დამანგრეველი აღმოჩნდა XIX საუკუნის დასაწყისში მომხდარ მიწისძვრა. შენობა გადარჩა, მაგრამ მაინც მნიშვნელოვნად დაზიანდა: ძლიერ განიცადა დეფორმაცია მთავარმა შესასვლელმა, მრავალ ადგილზე აიყარა მოპირკეთება, გადაიხარა მინარეთი. XX საუკუნის დასაწყისში მედრესეში სწავლება შეწყდა. 1924 წელს მოახდინეს შენობის ნაციონალიზაცია და მასზე დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები. XX საუკუნის 50-იანი წლების ბოლოს მედრესეს ადგილზე დაიწყო არქეოლოგიური კვლევა, რის შემდეგაც დაიწყო რესტავრაციის მეორე ეტაპი. 1960-1962 წლებში შეარემონტეს მინარეთი, ხოლო 1962 წელს მხატვარ ვ. გოროხოვისა და არქიტექტორ ა. ფრეიტაგის პროექტის მიხედვით აღადგინეს მთავარი პორტალის ტიმპანის მოზაიკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამარყანდის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:უზბეკეთის არქიტექტურა კატეგორია:უზბეკეთის ისტორია
დომოდედოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)
დომოდედოვსკაია (Домодедовская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ზამოსკვორეცკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1985 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ვისტაბელია-დე-უერვა
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:სარაგოსის ქალაქები
ზარგავა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ზარგავა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ხათმანი
ხათმანი (Xatman) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
ალბერტ ფინი
ალბერტ ფინი (Albert Finney; დ. 9 მაისი, 1936 — გ. 7 თებერვალი, 2019) — ინგლისელი მსახიობი. თავდაპირველად მოღვაწეობდა თეატრში, ასრულებდა როლებს შექსპირის პიესებში. 60-იან წლებში დაიწყო კინოკარიერა. მიღებული აქვს ოსკარის ოთხი ნომინაცია.
გარდაიცვალა 2019 წლის 7 თებერვალს ლონდონში, 82 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
ლონგასი
ლონგასი (Longás, Longars) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 49,228595 კმ². მოსახლეობა — 32 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
The Sense of an Ending
დასასრულის განცდა (The Sense of an Ending) — ცნობილი ინგლისელი მწერლის, ჯულიან ბარნსის 2011 წელს გამოცემული რომანი. ამ წიგნისთვის 2011 წელს ჯულიან ბარნსს ბუკერის პრემია მიენიჭა.
შინაარსი
ლონდონის ერთ-ერთ სკოლაში, სადაც ამბის მთხრობელი, ტონი ვებსტერი და მისი ორი მეგობარი სწავლობენ, ახალი მოსწავლე გადმოდის. ბიჭები მალევე უმეგობრდებიან ედრიენ ფინს, რომელიც ყველასგან გამორჩეულია. სკოლის დამთავრების შემდეგ ოთხივე საუკუნო ფიცს დებს და თავის გზას ადგება. წლების შემდეგ უკვე ხანში შესული ტონი ვებსტერი მოულოდნელ წერილს იღებს. წარსული, რომელშიც თითქოს ყველაფერი ნათელი იყო, ბევრ უცნაურობას მალავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2011 წლის რომანები კატეგორია:ინგლისური რომანები კატეგორია:ბუკერის პრემიით დაჯილდოებული ნაწარმოებები
ხალილი (აღსუ)
ხალილი  (Xəlilli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 749 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
ლოს-პინტანოსი
ლოს-პინტანოსი (Los Pintanos, Os Pintanos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 79,637064 კმ². მოსახლეობა — 39 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
აზამატ ჯიოევი
კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო ვლადიკავკაზის საფეხბურთო სკოლა „იუნოსტში“, რომლის დასრულების შემდეგაც მიიწვიეს მოსკოვის „სპარტაკის“ ახალგაზრდულ გუნდში, სადაც 3 სეზონი გაატარა. წითელ-თეთრებში ჯიოევმა ფეხის მოკიდება ვერ შეძლო და 3 სეზონის განმავლობაში მხოლოდ 4 მატჩი ჩაატარა. 2011 წელს გადავიდა მაჰაჩყალის „ანჟიში“, სადაც ახალგაზრდულ გუნდში 28 მატჩი ჩაატარა. „ანჟის“ ძირითადი გუნდის 18 კაციან განაცხადში მოხვდა 3-ჯერ, მაგრამ თამაშის საშუალება არ მისცემია. 2014 წელს ირიცხებოდა რუსეთის პროფესიონალური ლიგის კლუბ „მიტოსში“, ამავე წლის აგვისტოდან ქობულეთის „შუქურას“ ფეხბურთელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:მაჰაჩყალის ანჟის ფეხბურთელები კატეგორია:ქობულეთის შუქურას ფეხბურთელები
გიორგი მაისურაძე (მხატვარი)
გიორგი ივანეს ძე მაისურაძე (დ. 6 ივლისი, 1817, წინანდალი, — გ. 18 ივლისი, 1885, ქუთაისი) — ქართველი მხატვარი და ფერმწერი. ითვლება ქართული პორტრეტული ფერწერის რეალისტური მიმდინარეობის ფუძემდებლად. პირველი ქართველი და პირველი კავკასიელი, რომელმაც განათლება მიიღო პეტერბუგის საიმპერატორო სამხატვრო აკადემიაში.
ბიოგრაფია
გიორგი მაისურაძე დაიბადა 1817 წლის 6 ივლისს, თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინანდალში, ალექსანდრე ჭავჭავაძის ყმის ოჯახში.
გიორგიმ  სიყრმიდანვე  გამომჟღავნა მხატვრობის ნიჭი, რითაც ალექსანდრე ჭავჭავაძის ყურადღება მიიპყრო. მისივე დახმარებით გაემგზავრა რუსეთში, ორი წელი იცხოვრა მოსკოვში (1835–1837) ალექსანდრე ჭავჭავაძის ბიძასთან, ქართველ საზოგადო მოღვაწესთან, გიორგი ავალიშვილთან, რომელიც დიდი გავლენით სარგებლობდა არა მარტო რუსეთში მცხოვრებ ქართველთა წრეში, თვით მეფისწულთა შორისაც კი. სწორედ მან გააცნო გიორგი მოსკოველ ქართველებს.
1837 წელს სანქტ-პეტერბურგის სამოქალაქო სასამართლოს პალატის მეორე დეპარტამენტში გენერალ-მაიორისა და კავალერის თავად ალექსანდრე ჭავჭავაძის თხოვნით შედგენილ განთავისუფლების სიგელში პირდაპირაა მითითებული, რომ მხოლოდ იმ უჩვეულო წარმატებათა წაქეზებისათვის, რაც მაისურაძემ გამოიჩინა უკანასკნელ ორი წლის განმავლობაში ფერწერასა და ხატვაში ვათავისუფლებო (ყმობიდან). 1837 წლის 15 ოქტომბერს მისცეს ბილეთი №577, რომლის თანახმადაც შეეძლო პეტერბურგში მეცადინეობა და ცხოვრება ექვსი წელი. რუსეთში გატარებულმა წლებმა (1837–1844) დიდი გავლენა მოახდინა გიორგის მხატვრად ჩამოყალიბებაზე. იგი იყო პირველი ქართველი ფერმწერი, რომელმაც განათლება პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში, დიდი რუსი მხატვრის კ. ბრიულოვის სახელოსნოში მიიღო. 1844 წელს წარჩინებით დაამთავრა საიმპერატორო სამხატვრო აკადემია და მიენიჭა „კლასგარეშე“ მხატვრის წოდება, მხატვრისათვის დაწესებული პრივილეგიებით და უფლებებით. 1850 წლის ოქტომბერში გ. მაისურაძე საქართველოში დაბრუნდა და ქუთაისში დასახლდა. 1851 წლის 31 იანვარს მუშაობა დაიწყო კლასიკურ გიმნაზიაში (ახლანდელი №1 საჯარო სკოლა) კალიგრაფიისა და ხაზვა-ხატვის მასწავლებლად. იყო ნიკო ნიკოლაძის, ნიკო მარის, აკაკი წერეთელის, ბესარიონ ღოღობერიძის, გრიგოლ აბაშიძის და სხვათა ხატვის მასწავლებელი; მისი ნამუშევრებია: ავტოპორტრეტი (აკვარელი), ალექსანდრე ბაგრატის-ძე ბაგრატიონის (ზეთი, 1839), ალექსანდრე გარსევანის ძე ჭავჭავაძის (ზეთი), სალომე ივანეს ასული ჭავჭავაძის (ზეთი), ივანე იაკობის ძე ჭავჭავაძის (ზეთი), ნიკოლოზ გიორგის ძე აბულაძის (ზეთი), ქალიშვილების ელისაბედის და ოლიმპიადას, გიორგი შერვაშიძის, ა. ჭავჭავაძის ქალიშვილების ნინოს და ეკატერინეს, კონსტანტინე დადეშქელიანის, რაფიელ ერისთავის, ივანე კერესელიძის, დავით დადიანის და მიხეილ შერვაშიძის, და სხვა გამოჩენილ პიროვნებათა პორტრეტები.
მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოს სახელმწიფო ხელოვნების და ზუგდიდის მუზეუმებში. გიორგი მაისურაძე აგრეთვე იყო ხატმწერი, დღეისათვის ნაპოვნია გიორგი მაისურაძის დაწერილი მხოლოდ სამი ხატი: სახე უფლისა, იოანე მახარობელი და ლომისის წმინდა გიორგი, ხატები დიღმის წმინდა გიორგის ეკლესიის კანკელზე იყვნენ მოთავსებული.
1856 წლის 26 აგვისტოს ქუთაისის საგიმნაზიო ეკლესიას შესწირა თავისი ნამუშევარი — ხატი მაცხოვრისა, რის გამოც გიორგი მაისურაძე დაჯილდოვდა მანიფესტით: „მუქი ბრინჯაოს მედლით, წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ლენტზე“ სახსოვრად ოსმალეთთან წარმოებული ომისა 1853–1856 (ყირიმის ომი) წლებში.
გიორგი მაისურაძის მიერ შესრულებული პორტრეტთა დიდი უმრავლესობა დღემდე მიუკვლეველია.
გაბრიელ ქიქოძემ მის დასაფლავებაზე თქვა: „გიორგი მაისურაძის სიკვდილით საქართველომ ერთ-ერთი უწყინარი, ალალი და ქართული კულტურის მესვეური, დიდად ნიჭიერი ოსტატი დაკარგაო“.
გურჯაანის რაიონის სოფელ ვაჩნაძიანში ფუნქციონირებს გიორგი მაისურაძის სახელობის სოფლის ისტორიის მუზეუმი.
ქუთაისში მწვანე ყვავილას სასაფლაოზე მდებარე გიორგი მაისურაძის საფლავი განადგურებული იყო და საერთოდ, ვერ ხდებოდა მისი იდენტიფიცირება, 2000 წლის 6 მაისს მაისურაძეთა საგვარეულო კავშირმა აღადგინა და საფლავს დაადგა შავი მარმარილოს ქვა სადაც გამოსახულია გიორგი მაისურაძის პორტრეტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1817 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1885 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია: თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გ
კრისტოფერ რენი
სერ კრისტოფერ რენი (Christopher Wren ; დ. 30 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 20 ოქტომბერი, 1642] , 1632 — გ. 8 მარტი [ძვ. სტ. 25 თებერვალი] , 1723) — ინგლისელი არქიტექტორი, ასტრონომი, ანატომი, მათემატიკოსი და ფიზიკოსი. მას დაეკისრა პასუხისმგებლობა ლონდონის სიტიში თავიდან აეგო 52 ეკლესია დიდი ხანძრის შემდგომ, 1666 წელს, მათ შორის მის შედევრად მიჩნეული წმინდა პავლეს საკათედრო ტაძარი, რომლის მშენებლობა 1710 წელს დასრულდა.
რენმა განათლება ლათინურსა და არისტოტელეს ფიზიკაში ოქსფორდის უნივერსიტეტში მიიღო. იგი იყო ლონდონის სამეფო საზოგადოების ფუძემდებელი და პრეზიდენტი 1680-82 წლებში. მის სამეცნიერო შრომებს აფასებდნენ ისააკ ნიუტონი და ბლეზ პასკალი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი არქიტექტორები კატეგორია:ინგლისელი ასტრონომები კატეგორია:ინგლისელი მათემატიკოსები
Suede (ალბომი)
Suede — ინგლისური ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Suede-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1993 წლის 29 მარტს, ლეიბლზე Nude Records. ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში მან გამოსვლისთანავე #1 პოზიცია დაიკავა. მისი მუსიკა და ტექსტები კრიტიკოსებმა შეადარეს The Smiths-ის და დევიდ ბოუის ადრეული პერიოდის შემოქმედებას.
სქოლიო
კატეგორია:1993 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Suede-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ედ ბალერის პროდიუსერობით
ღვინო ისრაელში
ღვინო ისრაელში — ღვინის ისტორიას ისრაელის მიწაზე ბიბლიური ეპოქიდან მოყოლებული შეგვიძლია გადავავლოთ თვალი. თორა და თალმუდი სავსეა ამ საკითხით. თორაში ღვინო ყველაზე უფრო ხშირად ნახსენები სასმელია (დაახლოებით 141-ჯერ). ღვინო ბიბლიაში პირველად ნოეს შესახებ ამბის თხრობისას გვხვდება პირველი ადამიანის, რომელმაც წარღვნის შედეგ ვენახი გააშენა, ღვინო დააყენა, მიირთვა და თრობაც განიცადა.
ისტორია
აღსანიშნავია, რომ ისრაელიდან ღვინო ეგვიპტეში გაჰქონდათ. ის ფარაონების საყვარელი სასმელი იყო. VII საუკუნიდან, როდესაც პალესტინა არაბებმა დაიპყრეს, ღვინის დაწურვა სასტიკად აიკრძალა. მას შემდეგ კი ისრაელში ღვინის წარმოება, მხოლოდ XIX საუკუნეში აღორძინდა.
ამის ინიციატორი კი ბარონ ედმონდ დე როტშილდი იყო, რომელმაც ისრაელის მიწაზე გააცოცხლა მეღვინეობა. მას ორი მიზანი ამოძრავებდა პირველი ისრაელის აღორძინება და მეორე მეღვინეობის წინ წამოწევა. მისი ოჯახი დღესაც ფლობს ღვინის ბიზნესს ისრაელში.
დღეისათვის ისრაელის უძველესი ღვინის ქარხანა Carmel Winery-ია. სწორედ ეს კომპანია არის, ქვეყანაში ღვინის უმსხვილესი მწარმოებელი (75%) და თავისი პროდუქცია 40 ქვეყანაში გააქვს.
ბოლო რამდენიმე წელია ისრაელის ღვინის წარმოებაში ნამდვილი რევოლუცია მოხდა. ღვინის ასორტიმენტი სრულიად შეიცვალა; ღვინო დღეს ისრაელელთა ეროვნული სიამაყის ერთ-ერთი მთავარი საგანია.
ჭაობის იელი
ჭაობის იელი, წყლის იელი (Ledum) — მცენარეთა გვარი მანანასებრთა ოჯახისა. მარადმწვანე დაბალი ბუჩქებია. აქვთ აღმამდგომი და გართხმული ღეროები, ყლორტების ფარისებრ ყვავილედებად შეკრებილი ყვავილები;  ნაყოფი  კოლოფია.
ღვინო ისრაელში
ისტორია
XX საუკუნის 60-იან წლებამდე ებრაული ღვინოები სათანადოდ არ ფასდებოდა. ექსპერტები მას აღიქვამდნენ, როგორც დაბალხარისხოვანსა და ძალიან ტკბილ სასმელს, მაგრამ 1960-1970-იან წლებში მოულოდნელად დაიწყო გარდატეხა და მალე ისრაელი მსოფლიო ღვინის წარმოების ლიდერად იქცა. ე. წ. „ღვინის რევოლუცია“ (1972 წ.) უშუალოდ უკავშირდება 1967 წლის ექვსდღიან ომში ისრაელის გამარჯვებას, რომლის შემდეგაც ქვეყნის მფლობელობაში მოექცა გოლანის მაღლობები. „გოლანის მაღლობების მეღვინეობამ“ თავისი ახალი ნაწარმით (1983 წელს) სრული აღფრთოვანება გამოიწვია და აბსოლუტურად შეცვალა ისრაელის მეღვინეობის სახე. სწორედ ამ დროიდან იწყება გოლანის მაღლობზე კაბერნე სოვინიონის, მერლოს, შარდონესა და სხვა ფრანგული ჯიშების მოყვანა.
ჭაობის იელი
10-მდე სახეობა იზრდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერი და ცივი კლიმატის ზონებში, ტორფიან ჭაობებში, ტუნდრასა და ნოტიო წიწვოვან ტყეებში. ამ გვარის მცენარეები გამოირჩევიან ძლიერი გამაბრუებელი სუნით, განსაკუთტებით ყვავილობის წინ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მანანასებრნი
ღვინო ისრაელში
ისტორია
ისრაელში ღვინის რეგიონების კონტროლირებული სისტემა არ არსებობს, თუმცა გამოიყოფა 5 დიდი და, თავის მხრივ, სუბრეგიონებად დაყოფილი ტერიტორია. ისრაელში ვენახების ფართობი არც ისე დიდია – 5500 ჰექტარი. აქ, ძირითადად, ხმელთაშუა ზღვის კლიმატია, ხანგრძლივი ცხელი ზაფხულითა და ხანმოკლე ზამთრით.
2016 წელს 5 კონტინენტზე, 40-ზე მეტ ქვეყანაში ისრაელის ღვინის ექსპორტმა $40 მლნ შეადგინა. ათი წლის წინ ეს მაჩვენებელი მხოლოდ 8 მლნ-ს უდრიდა. უმთავრესი საექსპორტო ქვეყნებია: აშშ, საფრანგეთი, დიდი ბრიტანეთი, კანადა, ჰოლანდია, გერმანია და პოლონეთი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ებრაული ღვინო
თან ჭუნგი
თან ჭუნგი (谭中怡; დ. 29 მაისი, 1991, შანხაი, ჩინეთი) — ჩინელი მოჭადრაკე, დიდოსტატი, ქალთა შორის მსოფლიოს მე-16 ჩემპიონი. ტიტულს 2017-2018 წლებში ფლობდა.
ბიოგრაფია
ქალთა შორის მსოფლიოს მე-16 ჩემპიონი თან ჭუნგი 1991 წლის 29 მაისს, ქალაქ ჩუნცინში დაიბადა. ჭადრაკის თამაში პატარაობიდან დაიწყო და 9 წლისამ პირველი წარმატებაც მოიპოვა, 10 წლამდელ გოგონებში პლანეტის ჩემპიონი გახდა. იგივე შეჯიბრში ოქროს მედალი მომავალ წელს 2001-შიც მოიგო. ჩემპიონობა არ მომდევნო წელს გაუშვა ხელიდან და ამჯერად ოქრო 12 წლამდელებში აიღო. 2008 წელს 17 წლისამ ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე იასპარეზა. სადაც რეიტინგით 64 მონაწილეს შორის 37-ე იყო. პირველ მატჩში ინდოეთის სახელით მოასპარეზე ტანია საჩდევი დაამარცხა 1,5:0,5, თუმც მეორეში გამოცდილ შვედ პია კრამლინგთან წააგო 0,5:1,5. იმავე წელს ჩინეთის ნაკრების შემადგენლობაში, ქალთა ოლიმპიადაზეც გამოვიდა, თუმც სათადარიგო იყო. 2011-ში უკვე პირველი ნაკრების შემადგენლობაში იასპარეზა, მეოთხე დაფაზე იჯდა და ოქროც აიღო. თანს არც აქ შეურცხვენია თავი და ნადავლს ინდივიდუალური ოქროც შემატა. კვლავ მცირე ოქრო მოიპოვა 2013-ში, ამჯერად მესამე დაფაზე, ნაკრებმა კი ვერცხლი მოიგო. 2015-ში მეორე დაფაზე აინაცვლა და გუნდური ბრინჯაო აიღო. 2011-ში ზაფხულის უნივერსიადაზე ჩინურ შენჯენში ოქროს მედალი პირადულში და ნაკრების შემადგენლობაში მოიპოვა. 2013-ში ყაზანში მხოლოდ ბრინჯაოს შესწვდა პირადულში, გუნდურში კი კვლავ ოქრო ერგო. პირველი ადგილი აიღო გიმარაიში 2012 წლის მსოფლიოს საუნივერსიტეტო ჩემპიონატში. 2013-ში ჩინურ უსიში გამართულ მესამე “მასტერსში” იმარჯვა. 9 პარტიიდან 6,5 ქულა დააგროვა და 1,5 ქულით ჩამოიტოვა ვალენტინა გუნინა და ჰუან ციანი. 2014-ში აზიის ბლიცის პირველობა მოიგო. მომდევნო წლის მაისში ოქროს მედალი უკვე ქვეყნის ჩემპიონატში მოიპოვა. შემდეგ თვეში კვლავ იყოჩაღა ჩინურ მასტერსზე, 9 პარტიიდან 7 ქულა ააგროვა და ლეი ტინცზის 2 ქულით აჯობა. აგვისტოში ალ აინში აზიის ჩემპიონატი სწრაფ ჭადრაკში მოიგო. დეკემბერში პირველ “ჩინეთის დედოფლების მატჩში”, ფინალში გავიდა, სადაც ძიუ ვენძიუნთან დაძაბულ ბრძოლაში, არმაგედონის მატჩში იმარჯვა. მეოთხე დაფაზე იჯდა 2014 და 2016 წლის ოლიმპიადებზე, სადაც გუნდური ვერცხლი და ოქრო მოიგო. 2016-ში საკუთარ დაფაზე თანი საუკეთესო გახდა, 7 მოიგო, 4 ყაიმით დაასრულა და ინდივიდუალური ოქროც მოიპოვა. thumb|2016 წლის ოლიმპიადაზე თან ჭუნგის ოქროს მედლით აჯილდოვებენ თანმა ნაკრების შემადგენლობაში მსოფლიოს გუნდურ ჩემპიონატზეც იასპარეზა. 2009-ში 18 წლის მოჭადრაკე, ჩინეთის მეორე ნაკრების შემადგენლობაში პირველ დაფაზე გამოვიდა და პირადული ოქროც მოიგო, თუმც ნაკრებმა მე-9 ადგილი აიღო, პირველზე კი ჩინელთა პირველი გუნდი გავიდა.
2017
2017 წლის, თებერვალში თეირანში მსოფლიოს ჩემპიონატზე იასპარეზა, სადაც 64 მონაწილეს შორის რეიტინგით მე-9 იყო. თამაშები ნოკაუტ-სისტემით გაიმართა, ხოლო საპრიზო ფონდი 450 ათასი დოლარი იყო. პირველ შეხვედრაში ამერიკის სახელით მოასპარეზე, საბინა ფოისორი 1,5:0,5 ჩამოიშორა გზიდან. მძიმე ბრძოლა გადაიტანა მომდევნო შეხვედრაში უკრაინელ ანა უშენინასთან. ძირითადი შეხვედრა და ტაი-ბრეიკებიც ყაიმით დასრულდა 4:4. გადამწყვეტ შეხვედრაში არმაგედონის პარტიაში შავები ერგო, სასურველ ყაიმს გამორჩა და მეთექვსმეტედფინალშიც გავიდა, სადაც ინდუსი რადმინი რუტი დააამარცხა 3,5:2,5. მეოთხედფინალში ტურნირის პირველი ნომერი თანამემულე ძიუ ვენძიუნი შეხვდა, რომლის ბარიერიც იოლად 1,5:0,5 დასძლია და ნახევარფინალში ინდოელ ჰარიკა დრონავალს დაუპირისპირდა. ძირითადი და ტაი-ბრეიკები აქაც ყაიმით დასრულდა, არმაგედონში კვლავ შავები ერგო ჩინელს და ფინალში გადასავლელად ყაიმიც ჰყოფნიდა, თუმც მოგებაზე ითამაშა და საბოლოოდ 5:4 იმარჯვა. ფინალში უკრაინელი ანა მუჟიჩუკი შეხვდა. ჭუნგმა პირველი პარტია შავებით ყაიმით დაასრულა, მეორე კი მოიგო და დაწინაურდა. მესამეში თეთრებით მუჟიჩუკმა გაათანაბრა, მეოთხე კი ყაიმით დაასრულა და ბრძოლა ტაი-ბრეიკებში გაგრძელდა. ჩინელმა პირველი სწრაფი პარტია შავებით კვლავ ყაიმით დაასრულა, მეორე კი მოიგო და ჩემპიონიც გახდა. გამარჯვებულმა საპრიზო ფონდიდან 60 ათასი დაიმსახურა და დიდოსტატის წოდებაც მიიღო. ტიტულის დასაცავად მომდევნო წელს ქალთა გრან-პრის გამარჯვებულ თანამემულე ვენძიუნს დაუპისპირდა.
2018
2018 წლის 2-20 მაისი ჩინეთი: შანხაი (2-9 მაისი), ჩუნცინი (11-20 მაისი) საპრიზო ფონდი 200 000 €, გამარჯვებულს 60%, დამარცხებულს 40 %. ტაი-ბრეიკის შემთხვევაში (55%, 45%) თამაშების რაოდენობა 10 პარტია, ყაიმის შემთხვევაში ტაი-ბრეიკი პირველი 5 პარტია შანხაიში ჩატარდა. პირველი ჭუნგმა თეთრებით ყაიმით დაასრულა, თუმც შემდეგ ზედიზედ ორი წააგო, თეთრებით და შავებით. მეოთხე თეთრებით მოიგო, მაგრამ მეხუთე ასევე თეთრებით წააგო და პირველი წრე 1:3 ანგარიშით დაასრულა. სამი დღის შემდეგ მატჩი ჩუნცინში გაგრძელდა. ჭუნგმა შავებით მოგებით დაიწყო, თუმც შემდეგ დარჩენილი ოთხი პარტია ყაიმით დაასრულა, საბოლოო 4,5:5,5 დააფიქსირა და მსოფლიოს ჩემპიონის ტიტულიც დაკარგა.
კლუბი
ჭუნგი ქალაქ ჩუნცინში, „China Mobile“-ის საჭადრაკო კლუბში გამოდის, რომელიც ჩინეთის საჭადრაკო ლიგაში (CCL) ასპარეზობს. ფიდეს რეიტინგში მაქსიმალური პუნქტი 2016 წლის მარტში ჰქონდა 2518.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ჭადრაკში ქალთა შორის კატეგორია:ჩინელი მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:29 მარტი კატეგორია:1991 წელი სპორტში
ლუესია
ლუესია  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 126,833107 კმ². მოსახლეობა — 297 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
კოლუმბიის საფეხბურთო ჩემპიონატი
კოლუმბიის საფეხბურთო ჩემპიონატი (Campeonato Colombiano de Futebol), აგრეთვე ცნობილი როგორც მუსტანგის თასი (Copa Mustang) — საფეხბურთო ჩემპიონატი, რომელიც კოლუმბიის საუკეთესო კლუბებს შორის ტარდება, გამარჯვებული კი ქვეყნის ჩემპიონი ხდება. პირველად ჩატარდა 1948 წელს და ქვეყნის ჩემპიონი „ინტეპენდიეტე სანტა-ფე“ გახდა. ჩემპიონატის ყველაზე ტიტულოვანი კლუბებია: „ატლეტიკო ნასიონალი“ (16) და „მილიონარისი“ (15).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოლუმბიის საფეხბურთო ჩემპიონატები
ჩრდილოეთი კორდოფანი
ჩრდილოეთი კორდოფანი (شمال كردفان‎‎) — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, კორდოფანის რეგიონში. შედგება 7 ოლქისაგან.
ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ელ-ობეიდი.
2005 წელს ნაივაშის ხელშეკრულების თანახმად ჩრდილოეთ კორდოფანის შემადგენლობაში შევიდა გაუქმებული დასავლეთ კორდოფანის ჩრდილოეთი ოლქები: ენ-ნუჰუდი და ღებეიში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის შტატები
რგო (ხელყუმბარა)
ხელყუმბარა რგო (Ручная Граната Оборонительная - РГО) — თავდაცვითი ქვეითსაწინააღმდეგო დარტყმით-დისტანციური ხელყუმბარა.
განკუთვნილია ცოცხალი ძალის დასაზიანებლად თავდაცვით ბრძოლაში. მიზნამდე ხელყუმბარა აღწევს მხოლოდ ჯარისკაცის ხელით გატყორცნით.
ხელყუმბარის ნამსხვრევებით დაზიანების რადიუსია 50 მეტრი, შესაძლო დაზიანების რადიუსი 100 მეტრი. საერთო ჯამში ტექნიკურ-ტაქტიკური მახასიათებლებით ფ-1 (Ф-1) ტიპის ხელყუმბარის მსგავსია, თუმცა მისგან განსხვავებით გააჩნია კომბინირებული დარტყმით-დისტანციური ამფეთქი.
ხელყუმბარის აფეთქება ხორციელდება ყუმბარის ზედაპირთან შეხვედრისას. ამ ტიპის ხელყუმბარის ამფეთქისთვის არ აქვს მნიშვნელობა რომელი ნაწილით შეხვდა ყუმბარა ზედაპირს, არ აქვს მნიშვნელობა ზედაპირის განლაგებას (ვერტიკალური, ჰორიზონტალური, დახრილი). ერთადერთი რასაც აქვს მნიშვნელობა ესაა ზედაპირთან შეხვედრისას ყუმბარის დამუხრუჭების სიჩქარე. წყლის ან ფხვიერი თოვლის ზედაპირთან დაჯახებისას შესაძლოა ამფეთქი არ ამოქმედდეს.
ყუმბარმტყორცნელის უსაფრთხოების გასაზრდელად და ყუმბარმტყორცნელისგან ახლო მანძილზე ხელყუმარის წინაღობასთან შემთხვევითი შეხვედრისას აუფეთქებლობის უზრუნველსაყოფად ამფეთქი შეყენდება მხოლოდ 1.3-1.8 წამის შემდეგ მას შემდეგ რაც ჩამოშვებულ იქნება დამცავი ბერკეტი (ხელყუმბარა გატყორცნილია). ანუ თუ ხელყუმბარა ამ დროს რამეს დაეჯახება მყისიერი აფეთქება არ მოხდება.
თუ დამცავი ბერკეტის ჩამოშვებიდან 3.2-4.2 წამის შემდეგ არ განხორციელდება ხელყუმბარის აფეთქება დარტყმითი მოქმედების ამფეთქისგან, მაშინ ხდება ხელყუმბარის თვითგანადგურება აფეთქებით. ამ ასპექტში ყუმბარის მოქმედება ანალოგურია ფ-1, რგ-42, რგდ-5 ტიპის ხელყუმბარებისა.
მარტივად რომ ვთქვათ, ამ ხელყუმბარა „რგოს“ მოქმედება ძველი ხელყუმბარების მსგავსია, თუმცა ერთი განსხვავებით — თუ გატყორცნის მომენტიდან 1.3-1.8 — 3.2-4.2 წამებს შორის მოხდება ყუმბარის დაჯახება ზედაპირთან, ამ შემთხვევაში ამოქმედდება დარტყმითი ამფეთქი და მოხდება ხელყუმბარის დეტონაცია.
საბრძოლო ხელყუმბარა იღებება მოზეთისხილო-მონაცრისფრო ფრად. სასწავლო-იმიტაციური ხელყუმბარა იღებება შავ ფრად.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა ხელყუმბარები
დორილეის ბრძოლა (1147)
დორილეის ბრძოლა — ბრძოლა ქალაქ დორილეასთან. გაიმართა 1147 წლის ოქტომბერში. ის არ ყოფილა ერთჯერადი შეტაკება და მოიცავს რამდენიმე ცალკეულ კონფლიქტს, რომელიც რამდენიმე დღე გაგრძელდა. კონრად III-ის არმია დამარცხდა თურქების სულთან მასუდ I-ის მიერ.
წინარე ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ საკმაოდ დაძაბული იყო ურთიერთობა გერმანელებსა და ბიზანტიის იმპერიას შორის (მათ შორის შეტაკებებიც კი გაიმართა), გერმანული ჯარები მაინც გადაიყვანეს კონსტანტინოპოლის მიდამოებიდან ბოსფორის სრუტის აზიურ ნაპირზე. სრულყოფილი მომარაგების გარეშე ისინი შეიჭრნენ ანატოლიის შიდა ნაწილში და განიზრახეს წმინდა მიწისკენ მიმავალი გზის დაპყრობა.
ბრძოლა
მას შემდეგ, რაც ჯვაროსნები ანატოლიაში შევიდნენ, მიადგნენ სადავო რაიონებს ბიზანტიასა და თურქ-სელჩუკებს შორის. ბიზანტიელთა მიერ კონტროლირებადი ტერიტორიების გაცდენის შემდეგ, გერმანელები მუდმივ შემაწუხებელ თავდასხმებს განიცდიდნენ თურქების მხრიდან, რომლებიც სჯობიდნენ მათ ამ ტაქტიკით. ჯვაროსანთა ღარიბი და ცუდად შეიარაღებული ქვეითი ჯარი ყველაზე ეტად იყო დაუცველი მოისრე ცხენოსანთა წინააღმდეგ. ამ ყველაფერ დიდი მსხვერპლი მოჰყვა ევროპელთა მხრიდან. ეს მიწა კი, რომლებზეც ისინი გადაადგილდებოდნენ უნაყოფო და გვალვიანი იყო; ამიტომ არმიას მარაგები ამოეწურა და დაიწყო შიმშილობა, აგრეთვე წყალიც არ ჰქონდათ საკმარისი. დორილეის მიღმა სამი დღის სიარულის შემდეგ, მეთაურებმა და დიდებულებმა მოითხოვეს უკად დაბრუნება და გადაჯგუფება. როდესაც ჯვაროსნებმა დაიწყეს უკან დახევა 25 ოქტომბერს, გააქტიურდა თურქთა თავდასხმები, რომლებიც აიძულებდა მათ, რომ დაყოფილიყვნენ, ამ შემთხვევაში უკან დახევა აირეოდა. კონრად III უკან დახევისას ისრით დაიჭრა.
დანაკარგები და შემდგომი მოვლენები
ბიზანტიის კონტროლის ქვეშ მყოფ მიწებზე დაბრუნების შემდეგ თურქული თავდასხმები შეჩერდა. ჯვაროსნები საკუთარ წარუმატებლობას ნაწილობრივ ბიზანტიას აბრალებდნენ და ღალატში სდებდნენ ბრალს. მათი თანამედროვის — ვილჰელმ დე ტირის ცნობით, ბერძნები ხელმძღვანელები და ადგილობრივი მოსახლეობა სელჩუკებთან იყო გარიგებული და მათ ადანაშაულებს. თუმცა ბიზანტიელთა ღალატს არ აქვს დამამტკიცებელი საბუთი და მოტივაცია. გერმანელთა დანაკარგები ძნელი შესაფასებელია, იგივე ვილჰელმ დე ტირის ცნობით მხოლოდ მცირე ნაწილი გადარჩა არმიიდან. გადარჩენილთა შორის სავარაუდოდ იყვნენ რაინდები და კეთილშობილთა კლასი, რომლებიც ქვეითებთან შედარებით კარგად იყვნენ შეიარეღებულნი. ის აზრი, რომ დორილეასთან ჯვაროსანთა არმია სრულიად განადგურდა, საფუძველს მოკლებულია. გადარჩენილი გერმანელები ნიკეასთან შეუერთდნენ ფრანგ ჯვაროსნებს, რომლებსაც ლუი VII მეთაურობდა. მათ ერთად განაგრძეს სვლა ანატოლიის დასავლეთ სანაპიროზე. გაერთიანებული არმია ისევ განიცდიდა თურქების შეტევებს და ამიტომ კონრადმა და მხედართმთავრობამ ეფესოდან გემით გააგრძელეს გზა. კონრადი ზღვის საშუალებით დაბრუნდა კონსტანტინოპოლში და შეურიგდა იმპერატორ მანუელ I კომნენოსს. ავროპელებმა ერთად გადალახეს ანატოლია, ნაწილი ზღვით მივიდა ანტიოქიაში. ანტიოქიაში ჩასულთა ზუსტ რიცხვი უცნობია. მანუელმა კონრადს და მის გარემოცვას გემები მისცა, რათა პალესტინაში დაბრუნებულიყვნენ. საბოლოო ჯამში მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობა ქალაქ დამასკოსთან დასრულდა.
სქოლიო
კატეგორია:მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
უელშ-ტერიერი
უელშ-ტერიერი (Welsh Terrier) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია უელსში XVIII საუკუნეში. 1760-იან წლებში უელსში მიღებული უელშ-ტერიერი, შესაძლოა, ერთ დროს ჩვეულებრივი, მაგრამ უკვე გადაშენებული ძბელინგლისური უხეშბალნიანი შავ-ხორბლისფერი ტერიერის შთამომავალია. მხიარულ, მაგრამ ჯიუტ უელშ-ტერიერს აუცილებლად სჭირდება მნიშვნელოვანი ფსიქიკური და ფიზიკური დატვირთვები. ჩრდილოეთ ამერიკაში უფრო პოპულარული, ვიდრე საკუთარ სამშობლოში, ძლიერი და კომპაქტური უელში იდეალური ოთახის ძაღლია. თუმცა დღემდე სოფლად წარმატებებით გამოიყენება მღრღნელების გასანადგურებლად.
უელშ-ტერიერის გაწვრთნა ადვილია, თუმცა, პირველი შესაძლებლობისთანავე მაინც ჩაერთვება ძაღლების ნებისმიერ ჩხუბში. უელშ-ტერიერი ადვილად უძლებს სიცივეს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. კარგი მოდარაჯეა. აქვს ხშირი, მავთულისებრი ბალანი, გრძელი დრუნჩი, საკმაოდ განიერი კისერი. მაგარ კბილებზე იშვიათად ჩნდება კბილის ქვა. ხშირ წვერს, რომელშიც საჭმლის ნარჩენები რჩება, მუდმივი მოვლა სჭირდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერიერები კატეგორია:ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ჭაობის ბამბა
ჭაობის ბამბა, წყლის ბამბა (Eriophorum) — მცენარეთა გვარი ისლისებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია, მხოხავი ან დამოკლებული ფესურები აქვთ. ფაშარ ან მკვრივ კორდს, ზოგჯერ კოლბოხებს ქმნიან.
ცნობილია 20 სახეობა, უმეტესობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ და ცივი კლიმატის ზონებში, 1 სახეობა გვხვდება სამხრეთ ნახევარსფეროშიც.
საქართველოში გვხვდება სუბალპურ და ქვედაალპურ სარტყელების ჭაობებში ზ. დ. 2600 მ-მდე. დიდი მნიშვნელობა აქვს ტორფის წარმოქმნის პროცესში. მათი ბუმბულა ჯაგრის (მატყლთან, ბამბასთან ან აბრეშუმთან შერეული) გამოყენება შეიძლება ქსოვილების წარმოებაში. მდარე ხარისხის საკვები ბალახებია, თუმცა ადრე გაზაფხულზე ირმებისა და ცხენირმების კარგ საძოვრად ითვლება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისლისებრნი
უმაღლესი ლიგა 2015—2016
უმაღლესი ლიგა 2015-2016 — საქართველოს უმაღლესი ლიგის ოცდამეშვიდე გათამაშება.
ფორმატი
ეროვნულ პირველობაში 16 გუნდი იღებს მონაწილეობას.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უმაღლესი ლიგის სეზონები
4 (ბიონსე ნოულსის ალბომი)
4 — ამერიკელ მომღერალ ბიონსე ნოულსის მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2011 წლის 24 ივნისს. ალბომი გამოსცეს ლეიბლებმა Parkwood Entertainment და Columbia Records.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ალბომები კატეგორია:ბიონსე ნოულსის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
PewDiepie
PewDiePie (ნამდვილი სახელი — ფელიქს არვიდ ულფ ჩელბერგი, Felix Arvid Ulf Kjellberg; დ. 24 ოქტომბერი, 1989, შვედეთი) — შვედი ვიდეობლოგერი და შოუ-ბიზნესის მოღვაწე. მისი YouTube არხი არის მეორე ყველაზე მეტი გამომწერის მქონე (111 მილიონი), 2013-2019 წლებში არხი პირველ ადგილზე იყო. ხოლო მის ვიდეობს მთლიანობაში 23.3 მილიარდი ნახვა აქვს. The Guardian-ის თანახმად, 2014 წლისთვის მისი შემოსავალი 7,4 მილიონი ამერიკული დოლარი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:შვედი ვიდეობლოგერები კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი
სამხრეთი კორდოფანი
სამხრეთი კორდოფანი (جنوب كردفان‎‎) — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, კორდოფანის რეგიონში. შედგება 8 ოლქისაგან.