cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გურამ რჩეულიშვილი
ბიოგრაფია
გურამ მიხეილის ძე რჩეულიშვილი დაიბადა 1934 წლის 4 ივლისს ქალაქ თბილისში. 1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. პირველი მოთხრობები, რომლებმაც დიდი წარმატება მოუტანა, ჟურნალ „ცისკარში“ გამოაქვეყნა 1957 წელს. სულ სამიოდე წელი იღვაწა სამწერლო ასპარეზზე. მწერლის სიცოცხლეში მხოლოდ შვიდი მისი მოთხრობა გამოქვეყნდა: „შემოდგომა ბაბუა კოტესი“, „სათაგური“, „სიყვარული მარტის თვეში“, „ნელი ტანგო“, „თვირთვილა“, „უსახელო უფლისციხელი“ და „სიკვდილი მთაში“. მოთხრობათა პირველი კრებული „სალამურა“ მისი გარდაცვალების შემდეგ 1961 წელს გამოიცა. რჩეულიშვილის პროზამ იმთავითვე მიიპყრო ყურადღება თემატიკის მრავალფეროვნებით, დოკუმენტურთან დაახლოებული სტილით, ტევადი, დაწურული დიალოგებით, თხრობის სიზუსტით. მისი გმირების ახალგაზრდულ სიფიცხესა და ქედუხრელობას, ვნების სიმძაფრესა და პირველაღმომჩენის ჟინს ერწყმის დიდი ადამიანური სილბო და შემწყნარებლობა. მისმა მცირე ლიტერატურულმა მემკვიდრეობამ (მოთხრობები, ნოველები. მინიატურები, პიესა) დიდი კვალი დაამჩნია ქართული პროზის განვითარებას. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია გერმანულ, უნგრულ, ბულგარულ, ლიტვურ, ჩეხურ, რუსულ ენებზე.
150px|მინი|მარცხნივ|გურამ რჩეულიშვილის საფლავი ვაკის სასაფლაოზე გურამ რჩეულიშვილი 1960 წლის 23 აგვისტოს 26 წლისა ტრაგიკულად დაიღუპა ქალაქ გაგრაში, როცა მღელვარე ზღვაში გადაეშვა უცნობი რუსი ქალიშვილის გადასარჩენად. იგი დაკრძალეს თბილისში, ვაკის სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 1960
დიეგო-ბაუტისტა-ურბანეხას მუნიციპალიტეტი
დიეგო-ბაუტისტა-ურბანეხა — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ანსოატეგის შტატში. მუნიციპალიტეტს დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება კარიბის ზღვა, სამხრეთიდან — სიმონ-ბოლივარის მუნიციპალიტეტი, ხოლო აღმოსავლეთიდან — ხუან-ანტონიო-სოტილოს მუნიციპალიტეტი.
დიეგო-ბაუტისტა-ურბანეხას მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა, 2007 წლის მონაცემებით, შეადგენს 26 265 ადამიანს. ხოლო ფართობი — 12 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ანსოატეგის შტატის მუნიციპალიტეტები
თხინაშკარი
თხინაშკარი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში (რეფო-შეშელეთის თემი), სამურზაყანოს დაბლობზე. ზღვის დონიდან 15 მ, გალიდან 8 კმ., ხუმუშქურიდან 4 კმ. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:რეფო-შეშელეთის თემის სოფლები
მაიკ შინოდა
მინი|მარჯვნივ
მაიკლ კენჯი „მაიკ“ შინოდა (დ. 11 თებერვალი, 1977) — ამერიკელი მუსიკოსი, პროდიუსერი და შემსრულებელი. ის უფრო მეტად ცნობილია, როგორც ჯგუფ ლინკინ პარკის რეპერი, ვოკალისტი კომპოზიტორი, გიტარისტი და კლავიშისტი.
შინოდა ასევე არის სოლო რეპერი მისსავე ჩამოყალიბებულ ჯგუფში Fort Minor. ის აგრეთვე არის ამ ჯგუფების ყდების დიზაინერი, პროდიუსერი და ხმის მიქსის ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:ამერიკელი პროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი რეპერები კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი
უცხოელი კორესპონდენტი
უცხოელი კორესპონდენტი (Foreign Correspondent) — 1940 წლის ამერიკული თრილერი შპიონაჟის შესახებ. გადაღებულია რეჟისორ ალფრედ ჰიჩკოკის მიერ. ფილმის დასკვნითი მონოლოგი იმ დროისთვის ნეიტრალურ აშშ-ზე იყო გათვლილი. ფილმი ექვს ოსკარზე იყო ნომინირებული, თუმცა ვერცერთი მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1940 წლის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ალფრედ ჰიჩკოკის ფილმები
დალასი
დალასი (Dallas, გამოითქმის /ˈdæləs/) — სიდიდით მესამე ქალაქი ტეხასში ჰიუსტონის და სან-ანტონიოს შემდეგ და მეცხრე აშშ-ში. ქალაქს 997 კმ² უჭირავს და ამავე სახელწოდების ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია. 2010 წლის ცენზის მიხედვით ქალაქის მოსახლეობა 1,232,940 მილიონს შეადგენდა. ქალაქი მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ცენტრია და სიდიდით მეოთხე აგლომერაცია აქვს აშშ-ში.
გაერთიანებული სამეფოს ადმინისტრაციული დაყოფა
გაერთიანებული სამეფოს სახელმწიფო მდებარეობს კონტინენტური ევროპიდან ჩრდილო-დასავლეთით, ქვეყანა შედგება: ინგლისისგან, შოტლანდიისგან, უელსისგან და ჩრდილოეთი ირლანდიისგან. ამ ტერიტორიებს გააჩნია თავისი ადმინსიტრაციული ტერიტორიული მოწყობა, და საზღვრები მეზობელ ტერიტორიებთა.
Blue Moves
Blue Moves — ელტონ ჯონის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი. იგი შედგება ორი დისკისგან და გამოვიდა 1975 წლის 4 ოქტომბერს. დისკი გამოსცეს ლეიბლებმა The Rocket Record Company და MCA Records.
გაერთიანებული სამეფოს ადმინისტრაციული დაყოფა
დიდი ბრიტანეთის ოთხი ადმინისტრაციუოი ერთეულის ადმინისტრაციული დაყოფა:
Blue Moves
განსაკუთრებული პოპულარობა იქონია ალბომის სინგლმა Sorry Seems to Be the Hardest Word.
გაერთიანებული სამეფოს ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|250px|left|დიდი ბრიტანეთის ადმინისტრაციული დაყოფა.
დალასი
ქალაქი დაარსდა 1841 წელს და ფორმალურად ქალაქის სტატუსი 1856 წლის 2 თებერვალს მიენიჭა. ქალაქის ეკონომიკა ძირითადად ბენზინის წარმოებას, ტელეკომუნიკაციებს, კომპიუტერულ ტექნოლოგიებს, საბანკო საქმესა და ტრანსპორტს ეყრდნობა.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასი
გაერთიანებული სამეფოს ადმინისტრაციული დაყოფა
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს გეოგრაფია
Love Foolosophy
Love Foolosophy — ბრიტანული ფანკ-ჯგუფ Jamiroquai-ს სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 2002 წელს. შეტანილია ალბომში A Funk Odyssey.
ხეთაგ გაზიუმოვი
ხეთაგ რუსლანის ძე გაზიუმოვი (Xetaq Ruslanoviç Qazyumov, Гозымты Русланы фырт Хетæг; დ. 24 აპრილი, 1983) — ოსური წარმოშობის აზერბაიჯანელი მოჭიდავე, აზერბაიჯანის ჭიდაობის ეროვნული ნაკრების ყოფილი კაპიტანი. მსოფლიოში ერთ-ერთი უძლიერესი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე, ალაგირის თავისუფალი სტილით მოჭიდავეთა სკოლის აღზრდილი. მსოფლიოს, ევროპისა და ევროპის თამაშების ჩემპიონი, ოლიმპიური მედალოსანი. FILA-მ აღიარა 2010 წლის საუკეთესო მოჭიდავედ მსოფლიოში. ქალაქ ალაგირის საპატიო მოქალაქე. 2016 წლის ოქტომბრიდან არის ჩრდილოეთ ოსეთი-ალანიის თავისუფალ მოჭიდავეთა ნაკრების მწვრთნელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა და გაიზარდა ქალაქ ალაგირში, დაამთავრა მე-2 სკოლა. ამის შემდეგ წარჩინებით დაამთავრა სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი. ხეთაგმა ჭიდაობა დაიწყო დამსახურებულ მწვრთნელ ასლან ცოგოევთან. ამჟამად ის ცხოვრობს ქალაქ ბაქოში, სადაც აგრძელებს ვარჯიშს. 2007 წლამდე გამოდიოდა რუსეთის სახელით. არის 2006 წლის რუსეთის ჩემპიონატის ვერცხლის მედალოსანი. 2007 წელს შეიცვალა მოქალაქეობა და გამოდიოდა საერთაშორისო ტურნირებზე აზერბაიჯანის სახელით.
2008 და 2012 წლების ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
2008 წლის პეკინის ოლიმპიურ თამაშებზე, ბრინჯაოს მედლისკენ მიმავალ გზაზე, მან დაამარცხა მოჭიდავეები მ. გუსმანი (პოლონეთი), ვინსენტ აკესი (საფრანგეთი), ყურბან ყურბანოვი (უზბეკეთი), გეორგი თიბილოვი (უკრაინა). ნახევარფინალში მინიმალური სხვაობით დამარცხდა მომავალ ჩემპიონ რუს შირვანი მურადოვთან. 2012 წელს ლონდონის ოლიმპიური თამაშებზე ტურნირის კარგად დაწყების შემდეგ, მან, ჯანმრთელობის მდგომარეობის მკვეთრად გაუარესების გამო, წააგო უკრაინელ ვალერი ანდრეიცევთან. ის უკვე საავადმყოფოში გადაიყვანეს, როდესაც გაარკვია, რომ მას ბრინჯაოს მედლის მოპოვების შესაძლებლობა ჰქონდა. ხეთაგი სთხოვდა ექიმებს გამობრუნებულიყვნენ უკან და წაეყვანათ საჭიდაო დარბაზში. მას მისცეს წვეთოვანი და ამ მდგომარეობაში გაუშვეს საბრძოლველად ირანის წარმომადგენელთან. მან მოიგო და მოიპოვა მეორე ბრინჯაოს მედალი.
მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატები
ხეთაგმა დამაჯერებლად დაიწყო თავისუფალი ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე არგენტინელი იური მაიერთან შეხვედრით და დამაჯერებლად გაიმარჯვა (5:0, 3:0). 1/8 ფინალში დაამარცხა პოლონელი კ.სკაზკევიჩი - 4:0, 0:1. მეოთხედფინალში მან დაამარცხა ყირგიზი ალექსეი კრუპნიაკოვი (8:0), ხოლო ნახევარფინალში მოახერხა რუსი ანზორ ბოლტუკაევის დამარცხება (0:1, 4:1) და გავიდა ფინალში, სადაც ვერ დაამარცხა ირანელი მოჭიდავე და მოიპოვა ვერცხლის მედალი. 2009 წლის აპრილშიი ხეთაიგ აზერბაიჯანის ნაკრების შემადგენლობაში გახდა ევროპის ჩემპიონი მსუბუქ წონაში, ფინალში მან დაამარცხა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი, რუსი გიორგი კეტოევი.
ჭიდაობის ევროპის ჩემპიონატი ბაქოში, ხეთაგმა მოიპოვა ოქროს მედალი. დაამარცხა ლატვიელი იმანტ ლაგოდსკი, რადოსლავ ბარანი პოლონელიდან, ბელორუსი ალექსეი დუბკო და ფინალში ქართველი მოჭიდავე გიორგი გოგშელიძე.
ჭიდაობის ევროპის ჩემპიონატზე დორტმუნდში, ზედიზედ მესამედ გახდა ევროპის ჩემპიონი, მან დამაჯერებლად დაამარცხა ედერ ვილანუელა (ესპანეთი) (6:0, 4:0). შემდეგ ბელორუსი ივან იანკოვსკი (3:0, 3:0). მეოთხედფინალში დაამარცხა სომეხი ედგარ ენოკიანი (3:0, 1:0). ნახევარფინალიც გავიდა უპირატესობით, რომელმაც დაამარცხა ძლიერი მოლდაველი მოჭიდავე ნიკოლაი ჩებანი (1:0), (1: 0). ფინალში შეხვდა ოსური წარმოშობის მოჭიდავე ვ. ბაიცავეს და დამაჯერებლად დაამარცხა (1:0, 7:0).
ალექსი პავლოვი
ალექსი პეტრეს ძე პავლოვი (Павлов, Алексей Петрович; დ.  1 დეკემბერი   [ძვ. სტ. 19 ნოემბერი], 1854 , მოსკოვი — გ. 9 სექტემბერი, 1929, ბად-ტელცი, გერმანია) — რუსი გეოლოგი და პალეონტოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1919).
ხეთაგ გაზიუმოვი
მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატები
29 ივნისს ხეთაგ გოზიუმოვს მიენიჭა ორდენი „დიდების ორდენი“ პირველ ევროპულ თამაშებზე მაღალი მიღწევებისთვის და აზერბაიჯანის სპორტის განვითარების საქმეში გაწეული დიდი სამსახურისთვის.
ალექსი პავლოვი
ბიოგრაფია
1879 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1884 წელს დაიცვა სამაგისტრო დისერტაცია, ხოლო 1886 წელს სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „Aspidoceras acanthicum-ის ზონის ამონიტები“.
ხეთაგ გაზიუმოვი
მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატები
მან 2016 წლის ოლიმპიადაზე ვერცხლის მედალი აიღო. 1 სექტემბერს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის ბრძანებულებით, გაზიუმოვს მიენიჭა ორდენი „სამშობლოსთვის სამსახურისთვის, მე-2 ხარისხი“.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
ალექსი პავლოვი
ბიოგრაფია
ალექსი პავლოვის ძირითადი შრომები განეკუთვნება რუსეთის ევროპული ნაწილის სტრატიგრაფიის, ტექტონიკის, პალეონტოლოგიის, მეოთხეული გეოლოგიისა და გეოლოგიის მეცნიერების ისტორიის საკითხებს. ფართოდ მუშაობდა აგრეთვე გეომორფოლოგიის დარგში. იგი რუსეთში გეომორფოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. ავტორია რიგი ნაშრომებისა, რომელიც მიეძღვნა ვაკე-დაბლობების რელიეფის წარმოშობის საკითხებს. პავლოვმა გამოყო კონტინენტური ნალექების ორი ახალი ტიპი: დელუვიონი და პროლუვიონი. გეოლოგთა მნიშვნელოვანი სკოლა შექმნა. მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვის ასევე გეოლოგთა აღზრდის საქმეში. მის მოწაფეთაგან იყვნენ შემდგომში ცნობილი გეოლოგები: ანდრია არხანგელსკი, მიხეილ პრიგოროვსკი, ოქტავიუს ლანგე და მრავალი სხვა. დაკრძალულია მოსკოვში.
იყო ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოებისა და საფრანგეთის გეოლოგიური საზოგადოების წევრი; მინიჭებული აქვს ფრანგი პალეონტოლოგის ალბერ გოდრის სახელობის ოქროს მედალი.
შოვინიზმი
შოვინიზმი (chauvinisme) — სხვა ერების სიძულვილი, გადამეტებულ ნაციონალიზმი, რომელიც ქადაგებს ეროვნულ განსაკუთრებულობას. უფრო ზოგადად, შოვინიზმი შეიძლება აღნიშნავდეს რაიმე ჯგუფისადმი კუთვნილების ძლიერ გრძნობას, განსაკუთრებით მაშინ როდესაც ეს გულისხმობს სხვა ჯგუფების სიძულვილს (ეროვნული, რასობრივი ან რელიგიური ნიშნით განსხვავებული ჯგუფების სიძულვილს).
ეტიმოლოგია
სიტყვის წარმოშობა უკავშირდება ნიკოლა შოვენს. გადმოცმით იგი იყო ნაპოლეონის არმიის ჯარისკაცი, რომელიც შეუპოვარი ფრანგული პატრიოტიზმით გამოირჩეოდა. შოვენის არსებობა დოკუმენტურად დადასტურებული არ არის. იგი გახდა ფრანგული კომედიის La Cocarde Tricolore (1831) გმირი, რომლის შემდეგაც გაჩნდა ტერმინი შოვინიზმი.
სქოლიო
კატეგორია:ნაციონალიზმი
ზედა დიმი
ზედა დიმი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ბაღდათის მუნიციპალიტეტში, ნერგეეთის თემში. მდებარეობს მდინარე ხანისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 220 მეტრი, ბაღდათიდან 3 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 425 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლავო
კანტონის კანონმდებლობით, ვენახები დაცულია ყოველგვარი თანამედროვე განვითარებისგან. 2007 წლიდან, ისინი ასევე შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შვეიცარიაში კატეგორია:შვეიცარიის გეოგრაფია
Lasioglossum spodiozonium
Lasioglossum spodiozonium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1895 წელს.
სქოლიო
spodiozonium
Cerapachys inconspicuus
Cerapachys inconspicuus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნიკარაგუის ენები
ნიკარაგუის ოფიციალური ენა არის ესპანური. ესპანურის გარდა ნიკარაგუის კარიბის ზღვის სანაპიროზე საუბრობენ ადგილობრივ და ინგლისურ ენებზე. ამ რეგიონის მაცხოვრებლებს ხელეწიფებათ თავიანთ მშობლიურ ენაზე სწავლა.
=ენები=
ესპანური
ესპანურ ანუ ნიკანიოლურ ენაზე საუბრობს ნიკარაგუის მოსახლეობის 90%. ნიკარაგუაში გავრცელებულია ესპანურის ვესეოს დიალექტი, ისევე როგორც ლათინური ამერიკის სხვა ქვეყნებში. ესპანურ ენას აქვს არაერთი დიალექტი. ერთ-ერთი მათგანი არის ცენტრალური ამერიკის ესპანური, რომელზეც საუბრობს ნიკარაგუის ესპანურად მოლაპარაკე მოსახლეობა.
ადგილობრივი ენები
ნიკარაგუის კარიბის ზღვის სანაპიროზე ცხოვრობს ენდოგენური მოსახლეობა, რომლებიც დღესაც იყენებენ თავიანთ მშობლიურ ენას. ძირითადი ენები არიან მოსკიტოს ენა, სუმოს ენა და რამის ენა.
მოსკიტო
მოსკიტო ეკუთვნის მისუმალპურ ენათა ოჯახს. ამ ენაზე მოსაუბრეები ცხოვრობენ ჩრდილოეთ ნიკარაგუაში კარიბის ზღვის სანაპიროზე, ძირითადად ჩრდილოეთ ატლანტიკის ავტონომიურ რეგიონში. მოსკიტოს ენა არის ყველაზე გავრცელებული ენდოგენური ენა ნიკარაგუყის ტერიტორიაზე, რაც გარკვეულწილად გამოწვეულია იმით, რომ მოსკიტოს ხალხი ყველაზე მრავალრიცხოვანია, ნიკარაგუის ინდურ მოსახლეობას შორის.
რამა
ენა რამა არის ასევე ენდოგენური ენა, რომელიც ჩიბჩანის ოჯახს ეკუთვნის. მასზე საუბრობს რამის ხალხი, რომლებიც ცხოვრობენ რამის რიფებსა და ტბა ბლუეფილდსის სამხრეთ ნაპირებზე. ენა სერიოზული საშიშროების წინაშეა. 1860-იანი წლებიდან თითქმის არ იყენებენ. რამის ენის გამოცოცხლება იწყება 1980-1981-იან წლებში, სანდინისტური მთავრობისა პერიოდში, თუმცა იგი წარუმატებელი გამოდგა. ამ პერიოდში შეიქმნა პირველი ლექსიკონი რამის ენისთვის. 1992 წლისთვის რამას 649 მაცხოვრებლიდან მხოლოდ 36 საუბრობდა თავისუფლად. რამის რიფებზე მხოლოდ 4 ადამიანი საუბრობდა რამის ენაზე, რომელიც შეერწყა ინგლისურს და შეიქმნა რამის რიფის კრეოლური.
უმცირესობის ენები
ნიკარაგუაში ცხოვრობს ეროვნული უმცირესობის მრავალი ჯგუფი. ასეთი არიან ნიკარაგუელი პალესტინელები, ნიკარაგუელი ებრაელები, რომლებიც თავისი წინაპრების ენის გარდა საუბრობენ ესპანურსა და ინგლისურზე. ასევე ფაქტობრივად არსებობს: ჩინური, არაბული, ირტალიური და გერმანული ენები.
ნიკარაო
ასევე ცნობილია პიპილ-ნიკარაოს სახელით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის ენები
ფერნანდო-დე-პენალვერის მუნიციპალიტეტი
ფერნანდო-დე-პენალვერის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა, 2007 წლის მონაცემებით, შეადგენს 29 977 ადამიანს. ხოლო ფართობი — 643 კმ².
ლევცი
ლევცი (Левци) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის არდინოს მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 69 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ ბოგატინოს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ლევცი, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს იუზჯან იაშარ მაჰმუდი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არდინოს მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
Lasioglossum squamiceps
Lasioglossum squamiceps — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1912 წელს.
გერმანიის ფედერალური კანცელარია
გერმანიის ფედერალური კანცელარია (Bundeskanzleramt) — გერმანიის ფედერალური კანცლერის ოფისი ბერლინში 2001 წლიდან.
ბერლინი 2001: ახალი კანცელარია
ახალი ფედერალური კანცელარიის შენობა სპეციალურად კანცლერისთვის და კანცელარიის თანამშრომლებისთვის 1997–2001 წლებში აშენდა და 465 მილიონი მარკა დაჯდა. ეს პოსტმოდერნისტული ნაგებობა არის ბერლინის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა. მდებარეობს მდინარე შპრეეს ნაპირზე პრაქტიკულად სამთავრობო კვარტლის ცენტრში, მისგან ძალიან ახლოსაა რაიხსტაგი და ბრანდენბურგის კარიბჭე. შენობას უკავია 12,000 კვადრატული მეტრი და ერთ-ერთი უდიდესია მსოფლიო ქვეყნების ლიდერების რეზიდენციებს შორის. შედარებისთვის, ახალი კანცელარია თეთრ სახლზე რვაჯერ დიდია. ცენტრალური ბლოკის მეშვიდე სართულზე არის მთავრობის სხდომების დარბაზი, მერვე სართულზე განთავსებულია კანცლერის კაბინეტი, ხოლო ბოლო სართულზე ბინა. შენობის მარჯვენა და მარცხენა ფრთებში მდებარეობს კანცელარიის თანამშრომლების კაბინეტები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის მთავრობა კატეგორია:ბერლინი კატეგორია:ბერლინის არქიტექტურა კატეგორია:გერმანიის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:პოსტმოდერნისტული არქიტექტურა
დიხთაუ
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაბარდო-ბალყარეთის მთები
პავილიაუ ატლატიკუ
thumb|250px|პავილიაუ ატლატიკუ პავილიაუ ატლატიკუ (Pavilhão Atlântico, ქართულად: „ატლანტიკური პავილიონი“) — მრავალი დატვირთვის მქონე არენა ლისაბონში, პორტუგალია.
Cerapachys incontentus
Cerapachys incontentus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
პავილიაუ ატლატიკუ
და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის შენობა-ნაგებობები
Cerapachys incontentus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კოხორა
ლიტერატურა
კატეგორია:პირველი გალის თემის სოფლები
ქორწინების სახლი
ქორწინების სახლი – არის ნაგებობა თბილისში, აგებული არქიტექტორ ვიქტორ ჯორბენაძის მიერ. აშენდა 1984 წელს, როგორც საქორწინო ეკლესია. 2001 წელს ის ბადრი პატარკაციშვილმა შეიძინა, საკუთარი რეზიდენციისათვის.
კატეგორია:საბჭოთა არქიტექტურა კატეგორია:თბილისის არქიტექტურა
ბრიჯიტ ფონდა
ბრიჯიტ ჯეინ ფონდა ( 27 იანვარი, 1964, ლოს-ანჯელესი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ბრიჯიტ ფონდა დაიბადა ლოს-ანჯელესში ( კალიფორნია), ამერიკის შეერთებული შტატები მსახიობის ოჯახში. მისი ოჯა­ხის ყვე­ლა წევ­რი, წი­ნაპ­რე­ბი მსა­ხი­ო­ბე­ბი იყ­ვნენ: ბაბუა გახლდათ ცნობილი  მსახიობი ჰენრი ფონდა, მამა — მსახიობი პიტერ ფონდა, მამიდა — მსახიობი ჯეინ ფონდა. დედა — სიუზან ჯეინ ბრიუერი მხატვარი იყო. გოგონას სახელი მსახიობ მარგარეტ სულავანის ქალიშვილის, ბრიჯიტ ჰეივორდის პატივსაცემად დაარქვეს. მისი დედის ბებია, მერი სვიტი, ცოლად გაჰყვა ბიზნესმენ ნოა დოტრიხს.
მშობლები განქორწინდნენ და მამა ხელახლა დაქორწინდა პორტია რებეკა კროკეტზე, რომანისტისა და სცენარისტის თომას მაკგუენის ყოფილ მეუღლეზე. მეორე ქორწილის შემდეგ ბრიჯიტს და მის ძმა ჯასტინს (დ. 1962 წ.) ნაკლებად ჰქონდათ კონტაქტი მამასთან და მის ოჯახთან.
კარიერა
მისი მეორე როლი იყო უსიტყვო როლი 1982 წელს გადაღებულ ფილმში „პარტნიორები“. მსახიობის პირველი შესამჩნევი გამოჩენა შედგა ფილმში“ სკანდალი“, სადაც მთავარ როლს ჯონ ჰარტი ასრულებდა.
1990 წელს მსახიობმა შეასრულა ჟურნალისტის როლი „ნათლიას“ ტრილოგიის მესამე ნაწილში. თეატრსა და კინოში რამდენიმე უმნიშვნელო როლის შემდეგ, იგი მთავარ როლზე მიიწვიეს ფილმში "მარტოხელა თეთრი ქალი". ბრიჯიტმა დაიმსახურა კრიტიკოსების დადებითი შეფასებები.
ბრიჯიტ ფონდა 1997 წელს  თვითმფრინავში რეჟისორ კვენტინ ტარანტინოსთან, ერთად იმგზავრა, რომელმაც შესთავაზა პლაჟის გოგონას როლი ფილმში „ჯეკი ბრაუნი“. მსახიობს აგრეთვე შესთავაზეს მთავარი როლი სატელევიზიო სერიალში „ელი მაკ ბილი“ (როლი მოგვიანებით შეასრულა კალისტა ფლოკჰარტმა) მაგრამ უარი განაცხადა, ვინაიდან გადაწყვიტა  კინოკარიერაზე კონცენტრირება.
2003 წელს ბრიჯიტი ავა­რი­ა­ში მოჰ­ყვა და სე­რი­ო­ზუ­ლი და­ზი­ა­ნე­ბა მი­ი­ღო. სწო­რედ ამან უბიძ­გა მას სამ­სა­ხი­ო­ბო კა­რი­ე­რის­თვის წერ­ტი­ლი და­ეს­ვა. ამას­თან, სურ­და ვა­ჟის აღ­ზრდა­ში აქ­ტი­უ­რად მი­ე­ღო მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა.
მსა­ხი­ო­ბი ბრი­ჯიტ ფონ­და სა­ზო­გა­დო­ე­ბის წი­ნა­შე 12 წე­ლია არ გა­მო­ჩე­ნი­ლა. 12-წლი­ა­ნი პა­უ­ზის შემ­დეგ კი პა­პა­რა­ცებ­მა მისი კად­რებ­ზე აღ­ბეჭდ­ვა რამ­დე­ნი­მე დღის წინ, მსა­ხი­ო­ბის 58-ე და­ბა­დე­ბის დღე­ზე მო­ა­ხერ­ხეს.
ბრი­ჯიტს სათ­ვა­ლე ეკე­თა, სპორ­ტუ­ლად ეცვა. მას თან ახ­ლდა 17 წლის ვაჟი, ოლი­ვე­რი.
Corner of the Earth
Corner of the Earth — ბრიტანული ფანკ-ჯგუფ Jamiroquai-ს სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 2002 წელს. შეტანილია ალბომში A Funk Odyssey.
გამბიტი
გამბიტი (Gambit, Gambetto) — ჭადრაკის პარტიის იმგვარი დასაწყისი, როდესაც შეტევაზე სწრაფად გადასვლის მიზნით თეთრები სწირავენ ფიგურას ან პაიკს. გამბიტს, შესრულებულს შავების მიერ თეთრების საპასუხოდ, ეწოდება კონტრგამბიტი.
გამბიტის ვარიანტები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჭადრაკი
ლუკა კორდერო დი მონტეცემოლო
framed|ლუკა დი მონტეცემოლო ლუკა კორდერო დი მონტეცემოლო (იტალ.: Luca Cordero di Montezemolo) (* 31 აგვისტო, 1947, ბოლონია, იტალია) - იტალიელი ბიზნესმენი, მეწარმე, ფერარის შეფი.
ბიოგრაფია
მონტეცემოლო არის აგრეთვე საინვესტიციო ფონდის "Charme"-ს დამაარსებელი,რომელიც ჯერ 2003 წელს "Poltrona Frau"-ს, ხოლო 2004 წელს "Ballantyne"-ს მფლობელი ხდება.
მას აქვს აგრეთვე დოქტორის წოდება "Honoris Causa" მანქანათმშენებლობის დარგში (მოდენის უნივერსიტეტი).
2004 წელს ლუკა კორდერო დი მონტეცემოლო შევიდა მსოფლიოს საუკეთესო მენეჯერების ორმოცდაათეულში.
კატეგორია:იტალიელი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 1947
რეტორომანული ენა
რეტორომანული ენა, საუბ. რომანული ენა — შვეიცარიის ერთ–ერთი ოფიციალური ენა. საუბრობენ გრაუბიუნდენის კანტონში. მიეკუთვნება რომანულ ენებს. ენათმეცნიერებაში ენის დაღსანიშნავად გამოიყენება ასევე ტერმინი ბიუნდენრომანული.
გავრცელების არეალი
1990 წლის აღწერით შვეიცარიის მოსახლეობიდან 66.356 კაცი რეტორომანულს მშობლიურ ენად მიიჩნევდა, ხოლო ამათგან 39.632 მას გამოიყენებს, როგორც მთავარ სალაპარაკო ენას. 2000 წლის აღწერით მათი რიცხვი შემცირდა და 35095 შეადგინა.
გრაუბიუნდენის კანტონის გეოგრაფიული პირობების, ბევრი ხეობებისა და იზოლირებული დასახლებული პუნქტების გამო, დროთა განმავლობაში განვითარდა რეტორომანული ენის განსხვავებული დიალექტები, რომლებიც ხუთ ჯგუფშია თავმოყრილი:
კრასნოდარის მხარის თოჯინების თეატრი
კრასნოდარის მხარის თოჯინების თეატრი (Краснодарский краевой театр кукол) — თოჯინების თეატრი კრასნოდარში.
ისტორია
თეატრის დაბადების ზუსტი თარიღი დადგენილი არ არის. ითვლება, რომ საბავშვო თეატრს საფუძველი საბავშვო სპექტაკლმა „მფრინავი ზარდახშა“ ჩაუყარა, რომელიც შედგა 1920 წლის 18 ივნისს. სამუილ მარშაკი, რომელიც 1920 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკატერინოდარში სახალხო განათლების სამხარეო განყოფილების საბავშვო თავშესაფრებისა და კოლონიების სექციის ხელმძღვანელად დანიშნა, აქტიურად თანამშრომლობდა თეატრის კოლექტივთან გზის დასაწყისში. ის კრასნოდარში კომპლექსურ კულტურულ ღონისძიებებს აწყობდა ბავშვებისთვის. რუსეთში ერთ-ერთი პირველი საბავშვო თეატრისთვის წერდა პიესებს.
საარქივო დოკუმენტებში ინფორმაცია მასზე, როგორც პროფესიონალურ შემოქმედებით ჯგუფზე, „კრასნოდარის მოგზაური კოლმეურნეობისა და სახელმწიფო მეურნეობის თოჯინების თეატრზე", გამოჩნდა 1939 წლის აპრილში.
თოჯინების თეატრის პირველი ხელმძღვანელი იყო ს. პილიპენკო. თეატრს საკუთარი შენობა არ გააჩნდა. მან მუდმივი შენობა 325 ადგილიანი დარბაზით 1961 წელს მიიღო მთავარი რეჟისორის სერგეი ალექსანდრეს ძე ფედოროვიჩის ხელმძღვანელობის პერიოდში.
1963 წლიდან მთავარი რეჟისორი ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე კირილოვსკი გახდა. მისი რეჟისორობისა და ვ. სმირნოვის დირექტორობის პერიოდში, 1967 წელს აშენდა ახალი შენობა და 1972 წელს თოჯინების თეატრმა ახალმოსახლეობა იზეიმა.
ცნობილმა მთავარმა რეჟისორმა ყუბანში პირველმა დადგა სპექტაკლი მოზრდილთათვის — „წარღვნა გაუქმდა“ ი. შტოკის „ღვთაებრივი კომედიის“ მიხედვით. გარდა ამისა, დასის პროფესიული ზრდისა და შევსების მიზნით, თეატრში სამსახიობო სტუდია იქმნება.
კრასნოდარში თოჯინების საერთაშორისო ფესტივალის ჩატარების იდეა პირველმა გაახმოვანა დირექტორმა ვასილი ვასილიევმა. ამ იდეის განხორციელება მისმა მემკვიდრეებმა მოახერხეს — დირექტორმა ვლადიმერ პრასოლმა და მთავარმა რეჟისორმა ნიკოლაი ბოიკომ. 1997 წელს თეატრმა პირველად უმასპინძლა დსთ-ს ქვეყნების თოჯინების თეატრების საერთაშორისო ფესტივალს „Арт-Визит“. თეატრი ასევე გასტროლებზე მიემგზავრება გერმანიაში და პრაღაში თოჯინების თეატრის მსოფლიო ფესტივალზე გრან პრის მფლობელი ხდება.
1999 წელს თეატრმა 60 წლის იუბილე აღნიშნა. რეპერტუარი მოიცავს 30-ზე მეტ სპექტაკლს. რეგიონულ ფესტივალზე „თეატრალური ყუბანი“ სპექტაკლმა „შავი ქათამი“ (ა. პოგორელსკი) მიიღო სპეციალური პრიზი „ტრადიციების ერთგულებისთვის და სტილისტური ერთიანობისთვის“.
2004 წლის ნოემბერში კოლექტივს ხელმძღვანელობდა რეჟისორი, ყუბანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე კონსტანტინე მოხოვი.
2005 წლის ივნისიდან თეატრის დირექტორი გახდა ყუბანის კულტურის დამსახურებული მოღვაწე ტაირ რაგიმოვი. ამ პერიოდში შენობას ჩაუტარდა კაპიტალური რემონტი.
2014 წელს თეატრმა 75 წლის იუბილე აღნიშნა. იმავე წელს დასმა მონაწილეობა მიიღო II საერთაშორისო სადღესასწაულო-ფესტივალში „Лялькі над Нёманом“ („თოჯინები ნემანზე“), გროდნოში (ბელარუსი). კრასნოდარის მხარის თოჯინების თეატრმა ფესტივალის საკონკურსო პროგრამაზე წარმოადგინა საპრემიერო სპექტაკლი ე. კლიუევის ზღაპრების მიხედვით „ზამთრის ღამის ღიმილი“. თეატრმა კიდევ ერთ საერთაშორისო ფესტივალზე მიიღო მიწვევა და პრესის კარგი შეფასებები მიიღო.
თეატრი არაერთხელ გამხდარა მ.კულიკოვსკის სახელობის რეგიონალური ფესტივალის — „თეატრალური ყუბანი“ ლაურეატი და პრიზიორი. XIII ფესტივალის „თეატრალური ყუბანი - 2012" შედეგების მიხედვით, თოჯინების თეატრმა ერთდროულად სამი ჯილდო მიიღო სპექტაკლისთვის „ზამთრის ზღაპარი“:
თეატრმა 75-ე სეზონი 21 სექტემბერს გახსნა საპრემიერო სპექტაკლით „ჭილის ქუდი“ ი. სიდოროვის და ი. უვაროვას პიესის მიხედვით. ამ ნამუშევარმა XIV რეგიონალური ფესტივალის მთავარი პრიზი („საუკეთესო დამდგმელი რეჟისორი“) მოიპოვა.
XV საიუბილეო თეატრალურ ფესტივალზე „თეატრალური ყუბანი — 2016“ პრიზი „რეჟისორის საუკეთესო ნამუშევრისთვის“ გადაეცა სპექტაკლს „ბულბული და იმპერატორი“.
თეატრმა ასევე მოიპოვა ფესტივალის უმაღლესი სამსახიობო ჯილდო — მიხეილ კულიკოვსკის სახელობის პრემია (კრასნოდარის მხარის ადმინისტრაციის პრემია).
თეატრი ასევე მუშაობს მოზრდილი მაყურებლისთვის. 2012 წლიდან თეატრის რეპერტუარში იყო არაჩვეულებრივი სპექტაკლი „ოცნების თამაშები“. 2017 წელს თეატრმა გამოუშვა მეორე ნამუშევარი უფროსი აუდიტორიისთვის — ვ. ნაბოკოვის ერთ-ერთი ყველაზე იდუმალი რომანის სასცენო ვერსია „მეფე, ქალი, ვალეტი“.
2018-2019 წლების თეატრალურ სეზონში თეატრის გუნდმა მონაწილეობა მიიღო კამპანიაში „კულტურული მინიმუმი“, „თეატრალური უძილობა“, „ხელოვნების ღამე“ ღონისძიებებში, თეატრის შესახებ სხვადასხვა გამოფენებში. სასკოლო არდადეგების დროს თეატრი ატარებს ტრადიციულ ღონისძიებებს ბავშვებისთვის.
თეატრი მონაწილეობდა თეატრის წლისადმი მიძღვნილ თეატრალურ გამოფენებში და გაიმართა კრასნოდარის ე. დ. ფელიცინის სახელობის სახელმწიფო ისტორიულ-არქეოლოგიურ მუზეუმ-ნაკრძალში, ფ. კოვალენკოს სახელობის ხელოვნების მუზეუმში, ძმები იგნატოვების, ი. ბარაბას და ა. პუშკინის სახელობის ბიბლიოთეკებში. დაიწყო პროექტი „ვიზრდებით თეატრთან ერთად“, თეატრში მუდმივად ტარდება მასტერკლასები.
2020 წელი თეატრისთვის საიუბილეო წელი გახდა.
ხელმძღვანელობა
2020 წლის ოქტომბრიდან სამხატვრო ხელმძღვანელის, მთავარი დირექტორის თანამდებობაზე დაინიშნა დიმიტრი ლემბერსკი. მისი შემოქმედებითი აქტივები მოიცავს სპექტაკლებს სხვადასხვა ჟანრში და მოღვაწეობას თეატრებსა და კინოში. საყვარელი ფრაზა: „თოჯინების თეატრი - ეს ჯადოსნურია! თოჯინას შეუძლია გააკეთოს ყველაფერი, რაზეც ადამიანი ოცნებობს!“
მსახიობები
მრავალწლიანი შემოქმედებითი ცხოვრების წლები მისცეს თეატრს მსახიობებმა ა. კრემნევამ, ნ. მოტოვამ, ვ. ტრიფონოვმა ა. ბოროვიჩევმა, ვ. ვოლოშინმა, ვ. ორლოვმა, ო. მაზურმა, რ. გილიაზეტდინოვმა, ს. ტრეგუბოვმა, ვ. მილნერმა, რ. შამუილოვმა და სხვებმა. რუსეთის დამსახურებული არტისტი ვალენტინა გოლოვუშკინა კვლავ ახარებს მაყურებელს თავისი ხელოვნებით. ის მრავალი წლის განმავლობაში იყო თეატრის სიამაყე, რომლის შემოქმედებაზე აღიზარდა მაყურებელთა არაერთი თაობა.
სქოლიო
კატეგორია:თოჯინების თეატრები კატეგორია:რუსეთის თეატრები კატეგორია:თეატრები ანბანის მიხედვით კატეგორია:1933 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
დმანისი (დმანისის მუნიციპალიტეტი)
დმანისი — დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლების — დიდი დმანისისა და პატარა დმანისის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
იოდლი (სიმღერა)
იოდლი (Jodeln) — სხვადასხვა ხალხის კულტურაში უსიტყვო სიმღერის მანერა, რომელსაც ახასიათებს ხმოვანი რეგისტრების სწრაფი ცვლა. ტიროლში მიღებული ამ ჟანრის საკუთარი სახელწოდებაა იოდლი (იოდლერი, იოდლინგი), მაგრამ მას ასე მხოლოდ იმიტომ ეწოდება, რომ თავისი ჟღერადობით ახდენს სიმღერის სტილისტიკის იმიტაციას. ალპების მოსახლეობა სხვა სახელწოდებებს იყენებს, მაგალითად — Hodaro, Iohodraeho, Holadaittijo და სხვებს. ასეთი ვოკალური ტექნიკა არსებობს მსოფლიოს სხვა ქვეყნებშიც.
შვეიცარიულ ხალხურ მუსიკაში ამ სტილის გამოჩენის პირველი მაგალითები, ისევ და ისევ ალპების მოსახლეობაში შეიმჩნეოდა, უფრო — მწყემსებში, რომლებიც მთების მწვერვალებზე ყოფნისას ერთმანეთში იყენებდნენ ასეთ გადაძახილებს. მსგავსი სტილისტიკა შეიმჩნევა სპარსულ და აზერბაიჯანულ ხალხურ მუსიკაშიც. საქართველოში ამის ცნობილი მაგალითია კრიმანჭული. ცენტრალურ აფრიკაში ასევე ხშირად ჟღერს მსგავსი მრავალხმიანი სიმღერები. იოდლის ტექნიკა გვხვდება ამერიკულ ხალხურ მუსიკაშიც. რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთით (ლენინგრადის, ნოვგოროდისა და ფსკოვის ოლქი) მწყემსები მსგავს ტექნიკას ტყეში გადაადგილდებისას იყენებენ.
იოდლი უფრო ხშირად გვხვდება, როგორც სიმღერის მისამღერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმღერა
პატარძალი იყო შავებში (ფილმი)
პატარძალი იყო შავებში (La Mariée était en noir) — ფრანსუა ტრიუფოს 1968 წლის ფილმი. დაფუძნებულია ამავე სახელწოდების რომანზე.
სიუჟეტი
დაქვრივებული ქალი ნადირობს ხუთ მამაკაცზე, რომლებმაც მას ქორწილის დღეს ქმარი მოუკლეს. პატარძალი მეთოდურად კლავს მათ სხვადასხვა ხერხის გამოყენებით..
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1968 წლის ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანსუა ტრიუფოს ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები
დიხსუ
დიხსუ — ხეობის ტიპის მყინვარი რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთში. მდებარეობს კავკასიონის ქედზე, შხარის, აილამისა და ფიტნარგინის მწვერვალებს შორის. რამდენიმე ნაკადად ეშვება 2040 მ სიმაღლემდე. სიგრძე 13,3 კმ, ფართობი 34 კმ². ფირნის ხაზის სიმაღლე გადის ზღვის დონიდან 3300 მ სიმაღლეზე. მყინვარის ენა ეშვება 2070 მ-მდე და დასაბამს აძლევს მდინარე დიხსუს (მდინარე ბალყარეთის ჩერეკის ერთ-ერთი სათავე). მყინვარის ზედაპირის ფართობის დაახლოებით 20% დაფარულია მორენებით. XIX საუკუნის ბოლოდან მოყოლებული მყინვარმა უკან დაიხია 1750 მ-ით.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის მყინვარები
Main Vein
— ბრიტანული ფანკ-ჯგუფ Jamiroquai-ს სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 1992 წელს. შეტანილია ალბომში Emergency on Planet Earth.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Jamiroquai-ს სიმღერები კატეგორია:1989 წლის სიმღერები კატეგორია:1992 წლის სინგლები
Lasioglossum squamosus
სქოლიო
squamosus
ვერა დრეიკი
ვერა დრეიკი — რეჟისორ მაიკ ლის 2004 წლის მხატვრული ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება 1950 წელს მიმდინარეობს.. ფილმი ეხება შუახნის მუშათა კლასის წარმომადგენლი, ვერა დრეიკის ცხოვრებას, რომელიც ქალებს არასასურველი ორსულობის შემთხვევაში არალეგალურად ეხმარება. დრეიკი დახმარებაში ფულს არ იღებს, რადგან მას თავად აქვს გადატანილი იგივე პრობლემა ახალგაზრდობაში.
ჯილდოები
ფილმი დასახელებული იყო ოსკარის სამ ნომინაციაზე: საუკეთესო ფილმი, საუკეთესო ორიგინალური სცენარი და საუკეთესო მსახიობი ქალი. ის ასევე წარდგენილი იყო ოქროს გლობუსის ჯილდოზე დრამაში შესრულებული ქალის საუკეთესო როლისთვის.
BAFTA
ვენეციის კინოფესტივალი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2004 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები აბორტის შესახებ კატეგორია:მაიკ ლის ფილმები
ლენიშტე
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ ლენიშტეს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ლენიშტე, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს ფეხიმ რახიმოვ ხალიმოვი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — რესმი მეჰმედ მურადი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
Syllable Desktop
Syllable Desktop — უფასო ოპერაციული სისტემა (GPL-ის ლიცენზიით), მრავალპროცესიანი და მრავალსესიიანი, ინტელის x86 ტიპის პროცესორებით აღჭურვილი კომპიუტერებისთვის. იგი დაფუძნებულია AtheOS-ზე.
იგი თითქმის ფლობს POSIX-ის ნორმას და მოჰყვება 64 ბიტიანი ფაილური სისტემა, AFS (Atheos File System, AtheOS-ის ფაილური სისტემა), რომლის შედარება შეიძლება BeOS-ის ფაილურ სისტემასთან, რომელზეც იგი დაფუძნებულია. მისი გრაფიკული გარსი გათვლილია მარტივად მოხმარებაზე.
სხვა სისტემებთან შედარებით, Syllable Desktop-ს ნაკლები თანდართული პროგრამები აქვს, მაგრამ GNU-ს ლიცენზიის მქონე მრავალი პროგრამა ადაპტირებულია. სისტემას გააჩნია ტერმინალი, ინტერნეტ-ბრაუზერი Webster, ელექტრონული ფოსტის კლიენტი (Whisper), მედია-პლეერი, ინტეგრირებული განვითარების გარემო (IDE) და სხვა პროგრამები.
აგრეთვე არსებობს სისტემის LiveCD ვერსია, რომლის გამოყენება შესაძლოა მყარ დისკზე ინსტალირების გარეშე.
ათეოსის პროექტის წინ წასვლა ძალიან შენელდა 2001 წლის დასრულების დროიდან. ისე რომ ბოლოს სულ შეწყდა. ამიტომაც მოყვარულებთა ჯგუფმა, რომლის მეთაურები იყვნენ რიკ კაუდილი (Rick Caudill), ჰენრიკ ისაკსონი (Henrik Isaksson) და კრისტიან ვან დერ ვლიეტი (Kristian Van Der Vliet), გადაწყვიტეს პროქტის გაგრძელება ახალი პროექტის სახელით, რომელიც არის სილაბლი (Syllable). ეს პროექტი მალე პოპულარული გახდა ძველ ათეოსის მომხმარებლების შორის.
სქოლიო
კატეგორია:თავისუფალი ოპერაციული სისტემები კატეგორია:Unix-ის მაგვარი ოპერაციული სისტემები კატეგორია:X86-იანი ოპერაციული სისტემები კატეგორია:პროგრამული უზრუნველყოფა GPL ლიცენზიით
ზედა ზეგანი
ზედა ზეგანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ბაღდათის მუნიციპალიტეტში, ზეგანის თემის ცენტრი (სოფლები: ქვედა ზეგანი, წიფა). მდებარეობს მდინარე საკრაულის (ხანისწყლის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 440 მეტრი, ბაღდათიდან 12 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 196 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კარლინგი
მინი|კარლინგი ([[ალპები, მატერჰორნი)]] კარლინგი (Karling) — მწვერვალი, რომელსაც ახასიათებს პირამიდისებური, ძირითადად, სამწახნაგოვანი ფორმა, სუსტად ჩაზნექილი კიდეებით. კარლინგი წარმოიქმნება მაშინ, როდესაც რამდენიმე მყინვარული ცირკის უკანა კედლები ერთმანეთს კვეთენ, რომლებიც მწვერვალს სხვადასხვა მხრიდან ეჯახებიან. გავრცელებულია ალპური რელიეფის მხარეებში. კარლინგის კლასიკური მაგალითია პენინის ალპებში მდებარე მწვერვალი მატერჰორნი. მნიშვნელოვანია აგრეთვე კოტის ალპების მწვერვალი მონტე-ვიზო და ბერნის ალპების მწვერვალი ფინსტერაარჰორნი. კარლინგი გავრცელებულია აგრეთვე აშშ-ში, კანადაში, ახალ ზელანდიაში, ჩილეში და სხვა. გამოკვეთილი კარლინგები ახასიათებს ტიან-შანის მთათა სისტემას. კარლინგი გვხვდება კავკასიონზეც. ამ მხრივ გამოსაყოფია სვანეთის კავკასიონზე მდებარე ორთავიანი მწვერვალი უშბა.
სქოლიო
კატეგორია:გეომორფოლოგია კატეგორია:გლაციოლოგია
ყარაყორუმი
ბუნებრივი პირობები
ყარაყორუმის სიგრძე დაახლოებით 500 კმ-ია. ჩანგჩენმოსა და პანგონგის ქედებთან ერთად 800 კმ. სიგანე 150-დან 250 კმ-მდე. შედგება რამდენიმე პარალელური ქედებისაგან. ყარაყორუმის საშუალო სიმაღლე დაახლოებით 6000 მ-ია, მაქსიმალური - 8611 (ჩოგორი, სიმაღლით მეორეა ევერესტის შემდეგ). კიდევ სამი მწვერვალის სიმაღლე 8000 მ აღემატება, ხოლო რვა მწვერვალისა - 7500 მ-ს. ბევრი უღელტეხილი 4600-4800 მ სიმაღლეზე მდებარეობს.
წიაღისეულებიდან აღსანიშნავია მოლიბდენის, ოქროს, გოგირდის საბადოები.
ჰავა ნახევრადუდაბნოსია, მკვეთრად კონტინენტური. სამხრეთ კალთაზე შეინიშნება ინდოეთის ოკეანის მუსონის გავლენა. ყარაყორუმში ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურები უარყოფითია. მაღალმთიან ზოლში ნალექები თოვლის სახით მოდის. თანადროული გამყინვარების ფართობია დაახლოებით 17,8 ათ. კვ.კმ. მყინვარებიდან აღსანიშნავია: სიაჩენი, ბალტორო და ჰისპარი.
თოვლის მიჯნა სამხრეთ კალთაზე დაახლოებით 4700 მ სიმაღლეზე გადის, ჩრდილოეთ კალთაზე - 5900 მ-ზე. ცენტრალური ნაწილის მთათაშორის ქვაბულებში გვხვდება მლაშე ტბები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ქედები კატეგორია:პაკისტანის ქედები კატეგორია:ინდოეთის ქედები
ფრანგული ახალი ტალღა
ფრანგული ახალი ტალღა (La Nouvelle Vague) — ტერმინი, რომელიც კრიტიკოსებმა 1950-იანი და 1960-იანი წლების ფრანგი კინორეჟისორების ჯგუფს შეარქვეს. მიუხედავად იმისა, რომ ეს მოძრაობა, რომელზეც გავლენა ნაწილობრივ იტალიურმა ნეორეალიზმმა და კლასიკურმა ჰოლივუდის კინემატოგრაფმა მოახდინა, ფორმალურად ორგანიზებული არასდროს ყოფილა, ახალი ტალღის რეჟისორები ერთმანეთს დაუკავშირდნენ კლასიკური კინემატოგრაფიის ფორმების გააზრებული უარყოფით. მიმდინარეობის წამყვან პიონერთა შორის იყვნენ ფრანსუა ტრიუფო, ჟან-ლუკ გოდარი, ერიკ რომერი, კლოდ შაბროლი და ჟაკ რივეტი, რომლებმაც კარიერა კრიტიკოსების სახით დაიწყეს განთქმულ კინო ჟურნალში „Cahiers du Cinéma“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კინემატოგრაფიული მიმდინარეობები კატეგორია:ფრანგული ახალი ტალღა კატეგორია:კინოს მიმდინარეობები
ფრანსისკო-დელ-კარმენ-კარვახალის მუნიციპალიტეტი
ფრანსისკო-დელ-კარმენ-კარვახალი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ანსოატეგის შტატში. მუნიციპალიტეტს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მანუელ-ესეკიელ-ბრუსუალის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთიდან — ხუან-მანუელ-კახიგალის მუნიციპალიტეტი, დასავლეთიდან — გუარიკოს შტატის სან-ხოსე-დე-გუარიბეს მუნიციპალიტეტი, ხოლო ჩრდილოეთიდან — მირანდას შტატის პედრო-გუალის მუნიციპალიტეტი.
ფერნანდო-დე-პენალვერის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა, 2007 წლის მონაცემებით, შეადგენს 12 936 ადამიანს. ხოლო ფართობი — 125 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ანსოატეგის შტატის მუნიციპალიტეტები
ელ-დალი
ელ-დალი (الضالع) - ქალაქი დასავლეთ იემენში. ელ-დალიდან 150 კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი სანა. დასახლებული პუნქტი არის ელ-დალის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი.
კატეგორია:იემენის ქალაქები
Cerapachys indicus
Cerapachys indicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნინევია
ნინევია (ასირიულ-აქადურად: ნინუა) — ასურეთის უძველესი და უმნიშვნელოვანესი ქალაქი. მდებარეობდა მდინარე ტიგროსის მარცხენა სანაპიროზე, დღევანდელი ქალაქ მოსულის ადგილას.
მის ადგილას პირველი დასახლება გაჩნდა ძვ. წ. V ათასწლეულის შუა ხანებში, ქალაქად კი გადაიქცა ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევარში. აქ ძვ. წ. XVIII საუკუნეში ღვთაება იშთარის ტაძარი ააგო შამშიადად I-მა. ძვ. წ. XV-XIV საუკუნეებში ნინევია დაიმორჩილა მითანის სახელმწიფომ. ძვ. წ. VIII საუკუნეში მეფე სინახერიბის დროს დაიწყო ქალაქის გეგმის ჩამოყალიბება. მას შემოავლეს 4 კმ სიგრძის გალავანი, რომელსაც დატანებული ჰქონდა 15 ჭიშკარი. ცენტრალური ქუჩის სიგანე 26 მეტრი იყო.
ამ დროს ნინევია გადაიქცა ასურეთის სამეფოს დედაქალაქად. აშენდა მეფის სასახლე, განახლდა იშთარის, ხოლო ახლად აიგო ღვთაება ნაბუს ტაძარი. მეფე ასურბანიფალის დროს, მისივე ბრძანებით ნინევიაში შეიქმნა იმ დროისთვის უდიდესი და უნიკალური ბიბლიოთეკა, რომლის ნანგრევებშიც აღმოჩნდა 30 ათასი ლურსმულად ნაწერი თიხის ფირფიტა. ძვ. წ. 612 წელს ბაბილონის მეფე ნაბუფალასარისა და მიდიის მეფე კიაქსარის გაერთიანებულმა ლაშქარმა აიღო და დაანგრია ნინევია. ამის შემდეგ იგი გადაიქცა მცირე დასახლებად.
XIX საუკუნის 40-იანი წლებიდან XX საუკუნის 20-იან წლებამდე ნინევიის გათხრების შედეგად შეისწავლეს სინახერიბისა და ასურბანიფალის სასახლეთა კედლების დიდებული მხატვრობა, ასევე ფრთოსანი ხარებისა და ლომების ქანდაკებები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტორიული ქალაქები კატეგორია:ასურეთი კატეგორია:არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ერაყი
სეკულარიზმი
მინი|[[ჯორჯ ჰოლიაკე (1817–1906), ბრიტანელი მწერალი რომელმაც შემოიტანა ტერმინი "სეკულარიზმი"]]
სეკულარიზმი შეიძლება მოიცავდეს ნებისმიერ მსოფლმხედველობას ან პრინციპს, რომელიც განსაზღვრავს საერო ცხოვრებას მოცემულ კონტექსტში, ხდიდეს მას პრიორიტეტულს, ამართლებდეს ან ხელს უწყობდეს მას არასეკულარულთან შედარებით. „სეკულარიზმს“ ფართო მნიშვნელობა აქვს. მიუხედავად იმისა, რომ მისი განმარტება, როგორც რელიგიის გამიჯვნა სამოქალაქო საქმეებისა და სახელმწიფოსგან, ყველაზე გავრცელებულია, ეს შეიძლება მოიცავდეს ანტიკლერიკალიზმს, ათეიზმს, ნატურალიზმს, რელიგიური სიმბოლოების განდევნას საჯარო სფეროდან და ა.შ.
როგორც ფილოსოფიური სისტემა, სეკულარიზმი ცდილობს განმარტოს ცხოვრება მხოლოდ მატერიალური სამყაროდან აღებული პრინციპებით, რელიგიის გარეშე. რელიგიის გადმოსახედით, ის აქცენტს აკეთებს „დროებით“ და მატერიალურ საკითხებზე.
პოლიტიკური თვალსაზრისით, სეკულარიზმი არის სამთავრობო ინსტიტუტებისა და პირთა განცალკევების პრინციპი რელიგიური ინსტიტუტებისა და პირებისგან. დასავლეთში არსებობს სეკულარიზმის გამორჩეული ტრადიციები - სეკულარიზმის ფრანგული და ანგლო-ამერიკული მოდელები. არსებობს ასევე სეკულარიზმის ინდური ტრადიციაც. სეკულარიზმის მხარდასაჭერად მიზნები და არგუმენტები საკმაოდ განსხვავდება, დაწყებული იმის მტკიცებით, რომ იგი მოდერნიზაციის გადამწყვეტი ელემენტია, ან რომ რელიგია და ტრადიციული ღირებულებები ჩამორჩენილია და გამყოფია. ზოგიც ამტკიცებს, რომ ეს არის თავისუფალი რელიგიური სწავლების ერთადერთი გარანტი.
ზოგადი მიმოხილვა
ტერმინი სეკულარიზმი პირველად გამოიყენა ბრიტანელმა მწერალმა ჯორჯ ჰოლიოუკმა 1851 წელს, რათა აღეწერა მისი შეხედულებები რელიგიისგან დამოუკიდებელი სოციალური წესრიგის დამკვიდრების შესახებ, რელიგიური რწმენის უარყოფისა და კრიტიკის გარეშე. თავად აგნოსტიკოსი ჰოლიოუკე ამტკიცებდა, რომ სეკულარიზმი არ უპირისპირდებოდა ქრისტიანობას, თითოეულ რელიგიას თანაბარ პირობებში განიხილავდა. მისი გააზრებით, საერო ცოდნა ამ ცხოვრებაში მიღებულ გამოცდილებაზე დაფუძნებული ცოდნაა, რომელიც ეხება ამ ცხოვრების წარმართვას, ხელს უწყობს ამ ცხოვრების კეთილდღეობას და შეუძლია ამ ცხოვრებისეული გამოცდილების შემოწმება.
სეკულარიზმი შეიძლება დაიყოს ორ ტიპად, „მყარი“ და „რბილი“. „მყარი“ სეკულარიზმი რელიგიურ მსჯელობებს ეპისტემოლოგიურად არალეგიტიმურად მიიჩნევს და ცდილობს მათ მაქსიმალურად უარყოფს. „რბილი“ სეკულარიზმი კი ხაზს უსვამს ტოლერანტობასა და ლიბერალიზმს.
ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ სეკულარიზმი თანამედროვე ცნებაა, მსგავსი იდეები შეიძლება მოიძებნოს ანტიკური ცივილიზაციების ფილოსოფოსთა ნაშრომებში. ასეთ წერილობით ცნობებში ყველაზე ადრეული ნიმუში ანტიკურ ინდოეთში მოიპოვება - ჩარვაკა-ლოკაიატას ფილოსოფიურ სისტემაში, რომელიც გულისხმობდა პირდაპირ აღქმას, ემპირიზმსა და პირობით დასკვნას, როგორც ცოდნის სანდო წყაროებს, და ცდილობდა უარი ეთქვა იმ დროის გაბატონებულ რელიგიურ პრაქტიკაზე. ზენონისეული, სტოიკური ფილოსოფია და მარკუს ავრელიუსი ასევე კარგი მაგალითებია. სეკულარიზმი დასავლეთში რელიგიურ რწმენაზე გონიერების დაფუძნებით გაჩნდა, რადგან ადამიანური აზრი თანდათან განთავისუფლდა რელიგიისა და ცრურწმენის აშკარა ბატონობისგან. სეკულარიზმი დასავლეთში პირველად გამოჩნდა ანტიკური საბერძნეთის კლასიკურ ფილოსოფიასა და პოლიტიკაში, კლასიკური სამყაროს დაცემის შემდეგ გარკვეული დროით გაქრა, მაგრამ განახლდა რენესანსსა და რეფორმაციებში, ათასწლეულის შემდეგ. შემდგომში, განმანათლებლობამ სამყარო შეაფასა, როგორც „ღრმა რეალობა“, რომელსაც კაცობრიობა თავის მიერვე შექმნილი მანკიერი საზოგადოებრივი ინსტიტუციებით სცილდებოდა. შესაბამისად, ადამიანის უფლებები არ განიხილებოდა როგორც ღმერთის მიერ მოცემული, არამედ როგორც ბუნების დე ფაქტო სარგებელი, რაც მიზეზმა გამოავლინა. ჯონ ლოკმა, დენი დიდრომ, ვოლტერმა, ბარუხ სპინოზამ, ჯეიმზ მედისონმა, ტომას ჯეფერსონმა და ტომას პეინმა და განმანათლებლობის სხვა მოაზროვნეებმა დიდი წვლილი შეიტანეს სეკულარული შეხედულების ჩამოყალიბებაში. ბოლო პერიოდში სეკულარიზმს ფილოსოფიურ სისტემას წარმოადგენენ ისეთი ინტელექტუალები, როგორებიც არიან რობერტ ინგერსოლი, ბერტრან რასელი და კრისტოფერ ჰიტჩენსი.
სახელმწიფო სეკულარიზმი
პოლიტიკური თვალსაზრისით, სეკულარიზმი არის იდეა, რომელიც გულისხმობს რელიგიისა და მთავრობის გამიჯვნა (მას ხშირად უწოდებენ ეკლესიისა და სახელმწიფოს გამიჯვნას). ეს შეიძლება გულისხმობდეს მთავრობასა და სახელმწიფო რელიგიას შორის კავშირების შემცირებას, სამოქალაქო კანონებით საღვთო წერილის საფუძველზე შექმნილი კანონების ჩანაცვლებას (მაგალითად, ჰალახას და შარიათის კანონს), რელიგიური ნიშნით დისკრიმინაციის აღმოფხვრას. მიჩნეულია, რომ დემოკრატიის მაღალი სტანდარტებით მნიშვნელოვანია რელიგიური უმცირესობების უფლებების დაცვა სახელმწიფოში. თუმცა, სეკულარულ სახელმწიფოდ შესაძლებელია მივიჩნიოთ როგორც დემოკრატიული, ასევე ავტორიტარული რეჟიმები.
სახელმწიფო პოლიტიკის ერთ-ერთი სტრატეგია ეკლესიისა და სახელმწიფოს ერთმანეთისგან განცალკევებაა. მსგავს მიდგომას იზიარებენ სხვადასხვა რეჟიმის მქონე ქვეყნები - როგორც დემოკრატიული, ასევე ავტორიტარული. საგულისხმოა, რომ თითოეულმა სახელმწიფომ შესაძლოა მისთვის შესაფერისი, უნიკალური მეთოდი, გზა მოძებნოს აღნიშნული პოლიტიკის განსახორციელებლად. ეს გზები შესაძლოა გულისხმობდნენ რელიგიური გაერთიანებების რეგისტრირებასა და ფრთხილ მონიტორინგს, ასევე, მათი უფლებამოსილებების განსაზღვრას. სახელმწიფოში რელიგიური თავისუფლების იდეაზე დიდი გავლენა იქონია ჯონ ლოკის ნაწერებმა, რომელიც თავის წერილში „ტოლერანტობის შესახებ“ მსჯელობდა რელიგიური შემწყნარებლობის სასარგებლოდ. მისი აზრით, მთავრობა თანაბრად, გაგებით უნდა მოეკიდოს ყველა მოქალაქესა და ყველა რელიგიას - მას შეუძლია შეზღუდოს მათი მოქმედებები, მაგრამ არა რელიგიური მიზნები ქმედებების უკან.
ეკლესიისა და სახელმწიფოს განცალკევების იდეის მიხედვით, სეკულარიზმის მომხრეები უპირატესობას ანიჭებენ იმას, რომ პოლიტიკოსები გადაწყვეტილებებს იღებენ საერო და არა რელიგიური მიზეზების გამო. ამ თვალსაზრისით, რელიგიის სახელმწიფოსგან განცალკევების მომხრე ორგანიზაციები ყურადღებას ამახვილებენ ისეთ პოლიტიკურ გადაწყვეტილებებზე, როგორიცაა აბორტი, კონტრაცეფცია, ემბრიონის ღეროვანი უჯრედების კვლევა, ერთსქესიანთა ქორწინება და სექსუალური განათლება.
ზოგიერთი ქრისტიანი ფუნდამენტალისტი და მკვლევარი (განსაკუთრებით შეერთებულ შტატებში) ეწინააღმდეგება სეკულარიზმს, ხშირად ამტკიცებენ, რომ დღეს არსებობს „რადიკალური სეკულარული“ იდეოლოგია და ის საფრთხეს უქმნის „ქრისტიანთა უფლებებს“ და ეროვნულ უსაფრთხოებას. საზოგადოების გარკვეულ ნაწილს მიაჩნია, რომ აშშ-ში სეკულარიზმის კონცეფცია ხშირად არასწორად არის განმარტებული. ჟაკ ბერლინერბლაუს თანახმად, ამერიკის პოლიტიკურ ლექსიკონში სეკულარიზმი სწორედ ის ტერმინია, რომელიც ყველაზე ხშირად არასწორადაა გაგებული და ახსნილი. მისი აზრით, რელიგიურმა მემარჯვენეებმა იგი მიზანმიმართულად გაუთანაბრა ათეიზმს, კომუნიზმს და სხვა იდეოლოგიებს 1970-იანი წლებიდან. თანამედროვე სამყაროში რელიგიური ფუნდამენტალიზმის ყველაზე მნიშვნელოვანი ძალა ქრისტიანული ფუნდამენტალიზმი და ისლამური ფუნდამენტალიზმია. ამავე დროს, სეკულარიზმის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაკადი რელიგიური უმცირესობებისაგან წარმოიშვა, რომლებიც სამთავრობო და პოლიტიკურ სეკულარიზმს განიხილავენ, როგორც თანასწორი უფლებების შენარჩუნებას.
კონსტიტუციურად სეკულარულ სახელმწიფოებად მიიჩნევა აშშ, საფრანგეთი, მექსიკა, სამხრეთ კორეა და სხვა არაერთი სახელმწიფო, თუმცა არცერთ მათგანს არ აქვს მმართველობის იდენტური ფორმები რელიგიასთან მიმართებაში. მაგალითად, ინდოეთში სეკულარიზმი მოიცავს სახელმწიფოს მონაწილეობას რელიგიურ საქმიანობაში, ხოლო საფრანგეთში, სეკულარიზმი კატეგორიულად გამორიცხავს სახელმწიფოს რაიმე სახით ჩარევას.
სეკულარული საზოგადოება
რელიგიის შესწავლის დროს, თანამედროვე დემოკრატიული ქვეყნები ჩვეულებრივ აღიარებულია, როგორც სეკულარული. ეს განპირობებულია რელიგიის თითქმის სრული თავისუფლებით (რელიგიის რწმენა ზოგადად არ ექვემდებარება იურიდიულ და სოციალურ სანქციებს) და რელიგიური ლიდერების გავლენის არარსებობა პოლიტიკურ გადაწყვეტილებებზე. ამის მიუხედავად, ირწმუნებიან, რომ Pew Research Center-ის მიერ ჩატარებული გამოკითხვების მიხედვით, ამერიკელები ზოგადად უფრო დადებითად აფასებენ რელიგიის მონაწილეობას საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, ვიდრე ევროპაში, სადაც ეკლესიის გავლენა საზოგადოებრივ ცხოვრებაზე მცირდება.
მაქს ვებერის შემდეგ თანამედროვე სოციოლოგიის კვლევის საგანი ხშირად იყო სეკულარულ საზოგადოებაში არსებული ავტორიტეტები, ასევე სეკულარიზმი, როგორც სოციოლოგიური და ისტორიული პროცესი. კარლ ლ. ბეკერი, კარლ ლოვიტი, ჰანს ბლუმენბერგი, მ. აბრამსი, პიტერ ლ. ბერგერი, პოლ ბენიხოუ და დ. მუნბი არიან ის მკვლევრები, რომელთაც დიდი როლი მიუძღვით აღნიშნული საკითხების გააზრებაში.
საგულისხმოა, რომ საზოგადოებათა უმეტესობა სოციალური და ეკონომიკური განვითარების შედეგად უფრო მეტად ხდება სეკულარული, ვიდრე სეკულარიზმის მქადაგებელი მოძრაობის აქტიური პოლიტიკით.
სეკულარული ეთიკა
ჰოლიოკის აზრით, სეკულარიზმისა და საერო ეთიკის დაინტერესება რელიგიური საკითხებით ერთმანეთთან შეუსაბამოა. ამასთან, საერო ეთიკა მკაფიოდ უნდა იყოს გამიჯნული ათეიზმისგან. ამასთან, იგი არ ეთანხმებოდა ჩარლზ ბრედლუს, რის გამოც სეკულარული მოძრაობა ორად გაიყო - ერთნი მიიჩნევდნენ, რომ ანტირელიგიური საქმიანობა არ იყო საჭირო ან სასურველი, ხოლო სხვები ფიქრობდნენ, რომ ეს აუცილებელი იყო.
დასავლეთში თანამედროვე ეთიკურ დებატებს ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც „სეკულარულს“. ზნეობრივი ფილოსოფიის წარმომადგენლების ნაშრომები, მაგალითად დერეკ პარფიტისა და პიტერ სინგერის, ითვლება სეკულარულ ან არარელიგიურად. მეტიც, თანამედროვე ბიოეთიკის მთელი დარგი მიჩნეულია არარელიგიურად.
სეკულარიზმი გვიანი XX საუკუნის პოლიტიკურ ფილოსოფიაში
საგულისხმოა, რომ მსოფლიოს მასშტაბით სეკულარიზმის მქადაგებელი ორგანიზაციები მას განმარტავენ, როგორც საერთო მოქალაქეობრივ საფუძველს როგორც რელიგიური, ასევე ათეისტი მოქალაქეებისთვის, რათა განმტკიცდეს გამოხატვისა და სიტყვის თავისუფლების ხარისხი. ამის კარგი მაგალითია ეროვნული სეკულარული საზოგადოება დიდ ბრიტანეთში.