cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თამარ ებრალიძე
1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი.
1979-1991 წლებში იყო საზღვარგარეთის ლიტერატურის ისტორიის კათედრის თანამშრომელი. 1991-1995 წლებში გაზეთის „თავისუფალი საქართველოს“ მთავარი რედაქტორი. 2002 წლიდან ტელეკომპანია „იმედისა“ და გამომცემლობა „ლიტერას“ თანამშრომელი. რედაქტორი გადაცემებისა: „რაც ვიცი და მიყვარს“, „აკა მორჩილაძის უცნობი საქართველო“, „ნადიმი ჯანრი კაშიასთან“. 2006 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობის მთავარი რედაქტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
ხოსეფინა (სამხრეთი ზამბოანგა)
ხოსეფინა (ოფიციალურად ხოსეფინას მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Josefina; Bayan ng Josefina) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 205 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
მანსუროვო (ბირსკის რაიონი)
მანსუროვო (Мансур; Мансурово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 127 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბირსკის რაიონის სოფლები
ირინა შეიკი
ირინა ვალერის ასული შეიხისლამოვა (Ирина Валерьевна Шайхлисламова; დ. 6 იანვარი, 1986), ცნობილი როგორც ირინა შეიკი — რუსი მოდელი და მსახიობი. 2011 წელს გახდა პირველი რუსი მოდელი, რომელიც მოხვდა ჟურნალ „Sports Illustrated“-ის გარეკანზე.
ადრეული წლები
დაიბადა 1986 წლის 6 იანვარს, მამამისი, წარმოშობით თათარი იყო და წიაღისეულის მაღაროში, მეშახტედ მუშაობდა, ხოლო დედა – წარმოშობით რუსი, იყო მუსიკის მასწავლებელი საბავშვო ბაღში. 6 წლის ასაკში ირინამ დაიწყო პიანინოზე დაკვრა, 9 წლის ასაკში დედის ინიციატივით ის მუსიკალურ სასწავლებელში ჩაირიცხა, სადაც 7 წელი სწავლობდა, მღეროდა სასწავლებლის გუნდში. როდესაც შეიკი 14 წლის იყო, მამამისი პნევმონიით გარდაიცვალა. სკოლის დამთავრების შემდეგ შეიკი მცირე ხნით მარკეტინგს სწავლობდა, მაგრამ შემდეგ სილამაზის სკოლაში შევიდა. 2004 წელს მოიგო სილამაზის კონკურსი „მის ჩელიაბინსკი 2004“.
კარიერა
მინი|მარცხნივ|ირინა შეიკი (მარჯვნივ) [[2019 წელს]] 2007 წელს გახდა „Intimissimi“-ს სახე, ამავე წელს შედგა მისი დებიუტი „Sports Illustrated Swimsuit Issue“-ში. ის ამ ყოველწლიურ გამოცემებში 2015 წლამდე გამოჩნდა და ფოტოსესიებს აკეთებდა ისეთ ადგილებში, როგორიცაა პეტერბურგი, ნეაპოლი, გრენადა და ჩილე. 2010 წელს შეიკი „Intimissimi“-ს ბრენდის ოფიციალური სახე გახდა. 2009 წლის მაისში შეუერთდა სამოდელო სააგენტოს „IMG Models“.
სამსახიობო
2014 წელს შედგა მისი სამსახიობო დებიუტი. ითამაშა მეგარას როლი ფილმში „ჰერკულესი“. ფილმში მისი პარტნიორი იყო დუეინ ჯონსონი.
პირადი ცხოვრება
მინი|მარჯვნივ||[[ორსულობა|ორსული ირინა შეიკი 2016 წელს]] ჰყავს 1 და, ტატიანა პეტენკოვა, რომელსაც 3 შვილი ჰყავს. 2009 წელს გაიცნო პორტუგალიელი ფეხბურთელი კრიშტიანუ რონალდუ, ისინი ერთმანეთს 2010 წლიდან ხვდებოდნენ, 2015 წლის იანვარში რონალდუმ განაცხადა, რომ ისინი დაშორდნენ. ამავე წელს შეიკი დაინიშნა ბრედლი კუპერზე, რომლისგანაც 2017 წელს შვილი, ლეა შეეძინა. 2019 წელს ისინი დაშორდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:რუსი მოდელები კატეგორია:რუსი მსახიობები
Formica ungeri
Formica ungeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
წითელწყარო (გორის მუნიციპალიტეტი)
წითელწყარო (ყოფ. ნათლისმცემელი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (საყავრის თემი), მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1080 მეტრი, გორიდან 35 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
წეროვანი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8191 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტევფიკ ესენჩი
ტევფიკ ესენჩი (Tevfik Esenç; დ. 1904 – გ. 7 ოქტომბერი 1992) — თურქეთის ჩერქეზული წარმოშობის მოქალაქე, რომელიც ცნობილია როგორც უბიხურ ენაზე მოლაპარაკე უკანასკნელი ადამიანი. თავისუფლად ფლობდა უბიხურ, ადიღეურ და თურქულ ენებს. 1992 წელს მისი გარდაცვალების შემდეგ უბიხური ენა გადაშენდა, მიუხედავათ მრავალი მეცნიერის მცდელობისა და მუშაობისა მის აღსადგენად. ესენჩის დამსახურებაა, რომ მსოფლიოში ამჟაად უბიხური ენისა და კულტურის შესახებ ცოდნა ვრცელი და დეტალურია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:უბიხები
ათასის ფასად (დაჰკრა ჟამმა)
წითელი ეშმაკუნები — 1925 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ვლადიმერ ბარსკის მიერ.
სიუჟეტი
1905 წელს მეფის ხელისუფლების მიერ სიკვდილით დასჯილი რევილუციონერის შვილი მამის საქმიანობას აგრძელებს. 1917 წლის მოვლენების გამო მას აპატიმრებენ, მაგრამ იგი ახერხებს გაქცევას და მშრომელებს აჯანყებისაკენ მოუწოდებს. რევოლუციამ საქართველოშიც იფეთქა. ამ ბრძოლებში იღუპება რევოლუციონერის სატრფო, რომლის საფლავთანაც იგი ნათელი იდეებისადმი ერთგულების ფიცს დებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1925 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის მუნჯი ფილმები კატეგორია:ვლადიმერ ბარსკის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
ხობაბო
ხობაბო (Jobabo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ლას-ტუნასის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის სამხრეთ ნაწილში, დედაქალაქ ლას-ტუნასიდან 34 კმ-ით სამხრეთით.
სახელი ეწოდა ადგილობრივი ტაინოს ხალხის სიტყვა „ხობაბოლ“-იდან, რაც ნიშნავს „ადგილს, სადაც ბევრი ჯობოს ხე იზრდება“.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
ლოს-არაიანესის ეროვნული პარკი
ლოს-არაიანესის ეროვნული პარკი (Parque Nacional Los Arrayanes) — ეროვნული პარკი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში, ქალაქ ვილა-ლა-ანგოსტურადან 3 კილომეტრში. მდებარეობს ნაუელუაპის ტბაში შეჭრილ ნახევარკუნძულზე. ფართობი 17.53 კმ². პარკი შეიქმნა 1971 წელს, უკვე არსებულ ნაუელ-უაპის ეროვნულ პარკში, უიშვიათესი ხეების (arrayán) დაცვის მიზნით. გავრცელებულია მცენარეთა და ცხოველთა მრავალი სახეობა.
პარკი ტურისტებისათვის ღიაა.
იხილეთ აგრეთვე
მინი|left|250პქ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის ეროვნული პარკები კატეგორია:1971 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:არგენტინის ბიოსფერული ნაკრძალები კატეგორია:ნეუკენის პროვინციის დაცული ტერიტორიები
ბორის გაპონოვი
მინი|მარჯვნივ|ბორის გაპანოვის ძეგლი ქუთაისში ბორის გაპონოვი (დ. 20 თებერვალი, 1934 — გ. 25 ივლისი, 1972) — ებრაელი ლექსიკოგრაფი, მთარგმნელი. ებრაულად თარგმნა შოთა რუსთაველის პოემა „ვეფხისტყაოსანი“. დაიბადა ქალაქ ევპატორიაში, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1941 წლიდან, ევაკუაციის შემდეგ, ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა ქალაქ ქუთაისში. მისი პაპა რაბინი იყო და პატარა ბორისს ბავშვობიდან ასწავლიდა ივრითს. 1953 წელს დაამთავრა დაამთავრა ქუთაისის მე-9 საშუალო სკოლა. 1956 წლიდან სპარსულ ენას სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტთან არსებულ აღმოსავლეთმცოდნეობის უნივერსიტეტში, მაგრამ უსახსრობის გამო იძულებული გახდა სწავლისთვის თავი დაენებებინა და ქუთაისში დაბრუნებულიყო, სადაც მუშაობდა გაზეთებში. 1960-იან წლებში ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობას რუსულ, ქართულ და ებრაულ ენებზე.
1969 წელს ისრაელში გამოქვეყნდა მის მიერ თარგმნილი „ვეფხისტყაოსანი“. მომდევნო წელს ამ თარგმანისთვის მიენიჭა შ. ჩერნიხოვის პრემია.
1971 წელს იგი ისრაელში გაემგზავრა. იმავე წელს გამოაქვეყნა მიხაილ ლერმონტოვის რომანის „ჩვენი დროის გმირის“ თარგმანი, რომელმაც ასევე მაღალი შეფასება დაიმსახურა.
ბორის გაპონოვი 15 წლის მანძილზე მუშაობდა ივრითის ფრაზეოლოგიურ ლექსიკონზე. მძიმე და ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა რამათ-განში, 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ებრაელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
ლონი ანდერსონი
ლონი კეი ანდერსონი (Loni Kaye Anderson დ. 5 აგვისტო, 1945, სენტ პოლი, მინესოტა, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. მან ითამაშა ჯენიფერ მარლოუს როლი CBS -ის სიტკომში WKRP in Cincinnati (1978–1982), რომელმაც მას მოუტანა სამი ოქროს გლობუსის ჯილდო და ორი ემის ჯილდოს ნომინაცია.
ადრეული წლები
ანდერსონი დაიბადა სენტ-პოლში, მინესოტაში, კლეიდონ კარლ ანდერსონის, გარემოსდაცვითი ქიმიკოსის და მაქსინ ჰეზელის (მოდელის) ოჯახში. ის გაიზარდა მინესოტას გარეუბანში, როზევილში. 1963 წლის ვალენტინობის დღეს ლონი ვალენტინობის დედოფლად იქნა აღიარებული. როგორც ის ამბობს თავის ავტობიოგრაფიაში „ჩემი ცხოვრება მაღალქუსლიან ფეხსაცმელში“, მამამისი თავდაპირველად აპირებდა მისთვის ლეილონის დარქმევას, მაგრამ მიხვდა, რომ როდესაც ის მოზარდობის ასაკს მიაღწევდა, მისი სახელი შეეშლებოდათ „ლეი ლონში“, ამიტომ შეცვალა იგი უბრალოდ ლონით.
კარიერა
მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა ფილმში Nevada Smith (1966), რომელშიც მთავარ როლს სტივ მაკქუინი ასრულებს. ამის შემდეგ იგი თითქმის ათწლეულის მანძილზე პრაქტიკულად უმუშევარი იყო, სანამ 1970-იანი წლების შუა პერიოდში საბოლოოდ მიიღო როლები სატელევიზიო სერიალებში. ის გამოჩნდა S.W.A.T.-ის ორ ეპიზოდში, შემდეგ სიტკომში Phyllis და დეტექტიურ სერიალებში Police Woman და Harry O.
მან წარმატებით გაიარა აუდიცია კრისის როლისთვის პოპულარულ სიტკომში Three's Company. მან ვერ მიიღო როლი, მაგრამ 1978 წელს ითამაშა სიუზან უოლტერსის როლი მეორე სეზონის ეპიზოდში. ამ გამოჩენამ დიდი ყურადღება მიიპყრო.
ანდერსონის ყველაზე ცნობილი სამსახიობო როლი იყო ჯენიფერ მარლოუს როლი სიტკომში WKRP in Cincinnati (1978–1982). მას ეს როლი შესთავაზეს, მას შემდეგ, რაც პროდიუსერებმა დაინახეს მისი პლაკატი წითელ საცურაო კოსტუმში - ეს იყო მსგავსი ფარა ფოსეტის 1976 წლის ცნობილი პოსტერის. სიტკომის შემქმნელმა, ჰიუ უილსონმა მოგვიანებით თქვა, რომ ანდერსონმა როლი მიიღო, რადგან მისი სხეული ჯეინ მენსფილდის სხეულს ჰგავდა და იმიტომ, რომ იგი ფლობდა მერლინ მონროს "უდანაშაულო სექსუალობას".
მიუხედავად იმისა, რომ სერიალს არ ჰქონია დიდი გამოხმაურება Nielsen-ის რეიტინგებში ოთხი წლის განმავლობაში, მას დიდი რაოდენობით ჰყავდა მიმდევრები მოზარდებსა და ახალგაზრდებში. სერიალის ეგრეთ წოდებული „მთავარი ატრაქციის“ მზარდი პოპულარობის გამო, ანდერსონმა 1980 წლის ზაფხულის პაუზის დროს მოითხოვა ხელფასის მნიშვნელოვანი ზრდა. სანამ ის ხელახლა აწარმოებდა მოლაპარაკებას განახლებულ კონტრაქტთან დაკავშირებით, მან ითამაშა CBS-ის სატელევიზიო ფილმში ჯეინ მენსფილდის ისტორია (1980). როდესაც ქსელი დათანხმდა მის თხოვნას, ის დაბრუნდა სერიალში და განაგრძობდა მოღვაწეობას მის გაუქმებამდე (1982 წელი). იგი პოპულარული გახდა მთელ მსოფლიოში.
გარდა სამსახიობო კარიერისა, ანდერსონი ცნობილი გახდა თავისი ფერადი პირადი ცხოვრებით, განსაკუთრებით მისი ურთიერთობითა და ქორწინებით მსახიობ ბერტ რეინოლდსთან. მათ ითამაშეს კომედიურ ფილმში Stroker Ace (1983), რომელმაც კრიტიკოსების მოწონება ვერ დაიმსახურა და მომგებიანიც ვერ გახდა. მოგვიანებით იგი გამოჩნდა რომანტიკულ კომედიაში The Lonely Guy (1984), რომელშიც მთავარ როლს სტივ მარტინი ასრულებს. მან გაახმოვანა ფლო, ანიმაციურ კლასიკურ ფილმში All Dogs Go to Heaven (1989).
1980-იანი წლების შუა ხანებში ანდერსონის სამსახიობო კარიერა დაღმავლობას განიცდიდა. იგი 1984 წელს თამაშობდა Wonder Woman-ის მსახიობ ლინდა კარტერთან ერთად სატელევიზიო სერიალში Partners in Crime. იგი გამოჩნდა კლასიკური ჰოლივუდის ფილმების სატელევიზიო ადაპტაციებში, როგორიცაა A Letter to Three Wives (1985) მიშელ ლისთან ერთად და Sorry, Wrong Number (1989). ) პატრიკ მაკნესთან და ჰალ ჰოლბრუკთან ერთად. ორივე ადაპტაციამ ნაკლები ყურადღება მიიქცია ფართო აუდიტორიებში. მას შემდეგ, რაც მონაწილეობა მიიღო ფილმში "მონეტები შადრევანში" (1990), ანდერსონმა მნიშვნელოვანი მოწონება დაიმსახურა. 1990-იანი წლების დასაწყისში მან სცადა ქმართან ბერტ რეინოლდსთან ერთად ეთამაშა თავის ახალ CBS-ის სიტკომში Evening Shade, მაგრამ ქსელს ეს იდეა არ მოეწონა, ანდერსონი შეიცვალა მარილუ ჰენერით. მას შემდეგ, რაც დელტა ბურკი გაათავისუფლეს CBS-ის სიტკომიდან Designing Women 1991 წელს, პროდიუსერებმა შესთავაზეს ანდერსონს ეს როლი, რაც არ განხორციელებულა, რადგან ქსელმა უარი თქვა ანდერსონზე მის მიერ მოთხოვნილი ხელფასის გამო. ანდერსონი დათანხმდა ჯენიფერ მარლოუს როლში დაბრუნებას The New WKRP-ის ორ ეპიზოდში ცინცინატიში, რომელიც იყო ორიგინალური სერიის გაგრძელება. 1993 წელს ანდერსონი მონაწილეობდა NBC-ის სიტკომის Nurses-ის მესამე სეზონში, სადაც თამაშობდა საავადმყოფოს ადმინისტრატორის კეისი მაკაფის როლს. მიუხედავად იმისა, რომ სერიალში მისი შესვლა იყო სერიალის რეიტინგის გაზრდის მცდელობა, ის მალევე გაუქმდა. ამის შემდეგ ანდერსონი დაბრუნდა სტუმრად რამდენიმე პოპულარულ სატელევიზიო სერიალში, მან ასევე ითამაშა კომედიურ ფილმში A Night at the Roxbury (1998).
პირადი ცხოვრება
ანდერსონი ოთხჯერ იყო დაქორწინებული. მისი პირველი სამი ქმარი იყო: ბრიუს ჰასელბერგი (1964–1966), როს ბიკელი (1973–1981) და მსახიობი ბერტ რეინოლდსი (1988–1994). 2008 წლის 17 მაისს იგი დაქორწინდა მუსიკოს ბობ ფლიკზე, ფოლკლორული ჯგუფის The Brothers Four-ის ერთ-ერთ დამფუძნებელ წევრზე.
ფრენბურთი
250px|thumb|right|ფრენბურთი ფრენბურთი — სპორტის გუნდური სახეობა, რომელშიც ორი გუნდი (თითოეულში ექვსი მოთამაშით) ცდილობს ქულები მოაგროვოს მოწინააღმდეგის მოედანში ბურთის ჩაგდებით.
ისტორია
ფრენბურთის „საპასპორტო“ მონაცემები ცნობილია: თამაში 1895 წელს მოიგონა ამერიკული ქალაქის ჰოლიოკის მკვიდრმა, ფიზიკური აღზრდის მასწავლებელმა უილიამ მორგანმა. მან ახალ თამაშს „მინონეტი“ უწოდა. 1896 წელს ეს თამაში ქალაქ სპრიფგფილდში წარადგინეს ახალგაზრდა ქრისტიანთა ასოციაციის კონფერენციაზე. აქ პროფესორ ალფრედ ჰალსტედის ინიციატივით თამაშს ფრენბუთი (volley - მფრინავი) უწოდეს და ეს სახელი თამაშს დღემდე შემორჩა. ნელ-ნელა ახალი თამაში სხვა ამერიკულ ქალაქებშიც გავრცელდა. მალე კი კანადაში და ლათინურ ამერიკაშიც. 1990 წელს ფირმა „სპოლდინგმა“ დაამზადა ფრენბურთის სათამაშო პირველი ბურთი. იმავე წელს დაიწერა ფრენბურთის თამაშის პირველი ოფიციალური წესები.
პირველი მსოფლიო ომის დროს ამერიკის საექსპედიციო ჯარების ჯარისკაცებმა ფრენბურთი ევროპასაც გააცნეს. თამაშმა მალე პოპულარობა მოიპოვა და სწრაფად გავრცელდა მთელს ევროპაში. 1922 წელს ბრუკლინში პირველი ამერიკული შეჯიბრებაც გაიმართა ფრენბურთში. იმავე წელს შეიქმნა ჩეხოსლოვაკიის ფრენბურთის (და ხელბურთის) ფედერაცია. 20-იან წლებში ასეთივე ფედერაციები შეიქმნა სსრ კავშირში, ბულგარეთში, აშშ-ში, იაპონიაში და სხვაგან.
მოედანი, ბურთი, წესები
thumb|ფრენბურთის ბურთი ფრენბურთს თამაშობენ 18X9 მ ზომების მოედანზე, რომლის შუაში 243 სმ (იატაკიდან ბადის ზედა კიდემდე) სიმაღლეზე აღმართულია 1მ სიგანის ბადე (ქალებისთის 224 სმ). გუნდში ექვსი მოთამაშეა (მათ შორის ერთი გამთამაშებელია, რომელსაც სხვა ფერის ფორმა აცვია). გუნდებს თითოეულ პარტიაში ექვსი შეცვლის უფლება აქვთ. ბურთის მოწოდებისას მოთამაშეებს გარკვეული პოზიციები უკავიათ და მისი დარღვევა ისჯება. ბურთის მოწოდების მოპოვების შემთხვევაში მოთამაშეები საათის ისრის მიმართულებით გადაადგილდებიან. ბურთს ყოველთვის აწოდებს მოთმაშე, რომელსაც ამ დროს მარჯვენა კუთხეში მოუწევს დგომა. ქულა მოპოვებულად ითვლება თუ ის მეტოქის ნახევარში იატაკს შეეხო ან მეტოქის ხელიდან დატოვა მოედანი (ბურთი თამაშიდან გასულად ითვლება თუ მოედნის გარეთ ან იატაკს ან რაიმე სხვა საგანს შეეხო). მატჩი ფრენბურთში სამი პარტიის მოგებამდე გრძელდება. თითოეული პარტია კი 25 ქულამდე (მეხუთე პარტია - 15 ქულამდე). ამავე დროს აუცილებელია მინიმუმ ორქულიანი სხვაობა (ანუ 25-24-ზე თამაში არ მთვარდება და გრძელდება ორქულიანი უპირატესობის მოპოვებამდე). ყოველი პარტიის შემდეგ მეტოქეები მოედნის ნახევრებს ცვლიან. აკრძლულია ბადის მეორე ნახევარში ხელის გადაყოფა, მეტოქესთან ან მოედნის მეორე ნახევართან კონტაქტი, ბადის ვერტიკალური სიბრტყის გადაკვეთა. გუნდებს უფლება აქვთ თითოეულ პარტიაში აიღონ ორი 30 წამიანი წუთშესვენება. გუნდს უფლება აქვს მოწოდებულ ბურთს შეეხოს მხოლოდ სამჯერ, ამასთან მესამე შეხებით ბურთი აუცილებლად მეტოქის ნახევრისკენ უნდა გაიგზავნოს. სათამაშო ბურთი ტყავისგან მზადდება. გარშემოწერილობა 65-67 სმ-ა, ხოლო წონა - 260-280 გრ.
საერთაშორისო ფედერაცია
პირველი მსოფლიო ომის შემდგომ ფრენბურთმა სწრაფი პოპულარობა განიცადა. 1936 წელს ხელბურთის საერთაშორისო ფედერაციის სტოკჰოლმის კონგრესზე პოლონეთის დელეგაციამ დააყენა წინადადება შეექმნათ ფრენბურთის კომისია, როგორც ფედერაციის შემადგენელი ორგანო. კონგრესმა ეს წინადადება მიიღო და შეიქმნა კომისია, რომლის შემადგენლობაში 22 ქვეყნის წარმომადგენელი შევიდა.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1947 წლის 18 - 20 აპრილს პარიზში გაიმართა ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაციის (Federation Internationale de Volleyball - FIVB) დამფუძნებელი კონგრესი. დამფუძნებელი ქვეყნები იყვნენ: ბრაზილია, უნგრეთი, ეგვიპტე, იტალია, ნიდერლანდები, პოლონეთი, პორტუგალია, რუმინეთი, აშშ, ურუგვაი, საფრანგეთი, ჩეხოსლოვაკია და იუგოსლავია.
ფედერაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს ლოზანაში. ამჟამინდელი პრეზიდენტია ვეი ცზიჩუნი (ჩინეთი).
ამჟამად იგი აერთიანებს 218 ქვეყანას და 5 კონტინენტალურ კონფედერაციას.
მნიშვნელოვანი ტურნირები
ფრენბურთში, ისევე როგორც სპორტის ბევრ სხვა სახეობაში უმთავრესი ტურნირია ოლიმპიური თამაშების პროგრამით გათვალისწინებული ფრენბურთელთა ტურნირი, რომელსაც ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაცია საერთაშორისო ოლიმპიურ კომიტეტთან ერთად ატარებს.
უმნიშვნელოვანესი ტურნირია მსოფლიოს ჩემპიონატი ვაჟთა და ქალთა შორის.
გარდა მსოფლიოს ჩემპიონატისა ფედერაცია ატარებს:
გარდა ამისა კონტინენტალური ფედერაციები ატარებენ თავიანთი კონტინენტების ჩემპიონატებს და საკლუბო ტურნირებს.
კატეგორია:სპორტის სახეობები *
მუსტაფა ჩამრანი
მუსტაფა ჩამრან სავეხი (სპარს.مصطفی چمران ساوهای‎; 1932 წლის 8 მარტი, თეირანი — 1981 წლის 20 ივნისი, ხუზისტანი) — ირანელი მეცნიერი, სახელმწიფო მოღვაწე და სამხედრო ლიდერი, მეჯლისის დეპუტატი, ირანის ისლამური რესპუბლიკაის თავდაცვის მინისტრი, ისლამური რევოლუციური გვარდიის კორპუსის მეთაური.
ახალგაზრდული წლები და განათლება
მუსტაფა ჩამრანი დაიბადა 1932 წლის 8 მარტს თეირანში რელიგიურ ოჯახში. საწყისი რელიგიური განათლება აიათოლა მაჰმუდ ტალეგანისა და მურთაზა მუთაჰარისგან მიიღო. შემდეგ  დაამთავრა ელბურის საშუალო სკოლა და   თეირანის უნივერსიტეტი ელექტრომექანიკის ბაკალავრის ხარისხით. სწავლის პერიოდში იგი გახლდათ უნივერსიტეტის ისლამური სტუდენტური ასოციაციის  წევრი და აქტიურად მონაწილეობდა ბრძოლაში ირანის ნავთობის ინდუსტრიის ნაციონალიზაციისთვის. 1950 -იანი წლების ბოლოს, სტიპენდიის მიღების შემდეგ, ის გადავიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც ჩაირიცხა ტეხასის A&M უნივერსიტეტში და მიიღო მაგისტრის ხარისხი. 1963 წელს, ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტში სწავლისას, მან დააარსა ისლამური სტუდენტური ასოციაცია. როდესაც  საზღვარგარეთ მისი საქმიანობის შესახებ გაიგო, შაჰის რეჟიმმა  სტიპენდია მოუხსნა, მაგრამ ჩამრანმა მოასწრო ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის მიღება  ელექტრული ინჟინერიასა და პლაზმურ ფიზიკაში.
1960 -იან წლებში იგი დაიქირავეს უფროს მეცნიერ თანამშრომლად „Bell Labs“– ის კომპანიასა და NASA– ს რეაქტიული ძრავის ლაბორატორიაში.
პოლიტიკური და სამხედრო კარიერა
1960 -იანი წლების დასაწყისში ჩამრანი გახდა ერთ -ერთი თვალსაჩინო წევრი  ირანის თავისუფლების მოძრაობისა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა  ხემეჰდი ბაზარგანი. იგი წარმოადგენდა პარტიის რადიკალური ფრთის ნაწილს იბრაჰიმ იაზდის, სადეკ გოთბზადესა და ალი შარიათთან ერთად.
შემდეგ ჩამრანი გაემგზავრა კუბაზე სამხედრო სწავლებისთვის. 1963 წლის დეკემბერში მან გოთბზადესთან და იაზდისთან ერთად დატოვა შეერთებული შტატები და ორი წლით წავიდა ეგვიპტეში პარტიზანული ბრძოლის მეთოდების შესასწავლად. ეგვიპტის ხელისუფლების გეგმები იყო შაჰის რეჟიმთან ბრძოლის ორგანიზაციის შექმნა, რომლის სამხედრო ხელმძღვანელი გახდა ჩამრანი. 1965 წელს, შეერთებულ შტატებში დაბრუნებისთანავე, სან ხოსეში ბოევიკების მომზადების მიზნით, მან დააარსა ჯგუფი“ წითელი შიიზმი“, რომელშიც შედიოდა მისი ძმა მეჰდი. 1968 წელს მან დააარსა სხვა ჯგუფი — მუსლიმ სტუდენტთა ასოციაცია ამერიკაში (ინგლ. Muslim Students Association in America) რომელსაც ხელმძღვანელობდა იბრაჰიმ იაზდი. მისი ხელმძღვანელობით ფილიალები გაიხსნა დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთში. მარცხნივ|მინი|მუსტაფა ჩამრანი ლაბორატორიაში ჩამრანი ეწინააღმდეგებოდა ეგვიპტის პრეზიდენტის გამალ აბდელ ნასერის პოლიტიკას, მისი გარდაცვალების შემდეგ 1971 წელს,  გაემგზავრა ლიბანში და გახდა პალესტინის გათავისუფლების ორგანიზაციის ბანაკების  და ამალის მოძრაობის წევრი. იგი გახდა ახლო აღმოსავლეთში ისლამური რევოლუციური მოძრაობის ერთ -ერთი წამყვანი ფიგურა, ალჟირში, ეგვიპტესა და სირიაში პარტიზანებისა და რევოლუციური ძალების მომზადების ორგანიზატორი. ლიბანის სამოქალაქო ომის დროს ის აქტიურად თანამშრომლობდა ამალის დამფუძნებელ მუსა სადრთან, იგი გახლდათ ამ მოძრაობის წევრი და "სადრის მარჯვენა ხელი". ამავდროულად, ჩამრანი, გოთბზადესთან ერთად,  სირიის ფრაქციის შემადგენლობაში შედიოდა, რომელიც მტრულად იყო განწყობილი მუჰამედ მონტაზერის ლიბიის მეგობრობის ჯგუფის მიმართ.
ირანში ისლამური რევოლუციის დაწყების შემდეგ ჩამრანი დაბრუნდა სამშობლოში. 1979 წელს მან დაიკავა ვიცე -პრემიერის პოსტი მეჰდი ბაზარგანის კაბინეტში. 1979 წლიდან 1981 წლამდე ჩამრანი იყო ისლამური რევოლუციის გვარდიის კორპუსის მეთაური. იგი პასუხისმგებელი იყო სამხედრო ოპერაციების განხორციელებაზე ირანის ქურთისტანში, სადაც ქურთები  ისლამური რეჟიმის წინააღმდეგ აჯანყდნენ.
1979 წელს, მისი პირადი ბრძანებით, შეიქმნა არმიის პარტიზანული დანაყოფი— არარეგულარული ომის სარდლობა. აღსანიშნავია, რომ ჩამრანს არ ჰქონდა სამხედრო წოდება. 1979 წლიდან 1980 წლამდე (ზოგიერთი წყაროს თანახმად, 1981 წლის გაზაფხულამდე), ჩამრანს ეკავა თავდაცვის მინისტრის პოსტი. იგი გახლდათ პირველი სამოქალაქო პირი ამ თანამდებობაზე. 1980 წლის მარტში ჩამრანი აირჩიეს მეჯლისში თეირანის ოლქიდან, ხოლო მაისში დაინიშნა რაჰბარ ხომეინის წარმომადგენელად ეროვნული უშიშროების უმაღლეს საბჭოში. ირან-ერაყის ომის დაწყების შემდეგ ჩამრანმა ნებაყოფლობით დატოვა თავდაცვის მინისტრის პოსტი და წავიდა ფრონტზე.
გარდაცვალება
მინი|მუსტაფა ჩამრანის საფლავი ირან-ერაყის ომის დროს ჩამრანი  ხელმძღვანელობდა ქვეითთა ბრიგადას სუსანგერდის მახლობლად. იგი ორჯერ დაიჭრა ფეხში, მაგრამ  უარი განაცხადა თანამდებობის და ქვედანაყოფის დატოვებაზე. 1981 წლის 20 ივნისს მუსტაფა ჩამრანი გარდაიცვალა დეჰლავიეში, ხუზისტანის ოსტანში, შესაძლოა ერაყული ნაღმტყორცნების შედეგად, საეჭვო და გაურკვეველ ვითარებაში. დაკრძალულია თეირანის ბეჰეშტე-ზაჰრას სასაფლაოზე.
მემკვიდრეობა
აიათოლა ხომეინმა ჩამრანი საჯაროდ გამოაცხადა  მოწამედ, უწოდა მას "ისლამის დიდი სარდალი" და "უმაღლესი გზის ერთგული მეომარი“ . ჩამრანს გარდაცვალების შემდეგ მიენიჭა გმირის სტატუსი. ირანსა და ლიბანში მრავალ შენობას და ქუჩას დაერქვა მისი სახელი. ჩამრანის სახელობისაა აგრეთვე ჩქაროსნული მაგისტრალი და უნივერსიტეტი. 2008 წლიდან თეირანის სახლში, სადაც ჩამრანი ცხოვრობდა, ფუნქციონირებს ჩამრანის სახელობის მუზეუმი. 2012 წელს მწერალმა მოჰსენ ალავი პურმა გამოაქვეყნა მისი ბიოგრაფია. 2013 წელს პეპლების ახალმა სახეობამ მიიღო  ჩამრანის სახელი Anagnorisma chamrani. 2013 წელს ბრიტანელმა მწერალმა ნიკ რობინსონმა გამოაქვეყნა ბიოგრაფია ჩამრანის ცხოვრების შესახებ . 2014 წელს გამოვიდა ფილმი ჩამრანის ცხოვრების ბოლო 48 საათის შესახებ—"ჩე", რომელმაც მიიღო რამდენიმე კინოპრემია.
პირადი ცხოვრება და ოჯახი
მუსტაფა ჩამრანი ორჯერ იყო დაქორწინებული. პირველად — მუსლიმური აღმსარებლობის ამერიკელ ტომპსონ ჰეიმანზე (გარდაიცვალა 2009 წელს), წყვილს ოთხი შვილი შეეძინა: ქალიშვილი ტომპსონი, სამი ვაჟი — რაჰიმნეჟადი, ალი, ჯამალი. შვილიშვილები ლიბანში ცხოვრობენ. შემდეგ დაქორწინდა ლიბანელ გადე ჯაბერზე. მშობლიური სპარსული ენის გარდა ჩამრანი კარგად ფლობდა ინგლისურ, არაბულ, ფრანგულ და გერმანულ ენებს. პროფესიონალურად იყო დაკავებული ფოტოგრაფიით.
ძმა— მეჰდი ჩამრანი — ისლამური ირანის მშენებელთა მმართველი კავშირის ლიდერია. 2016 წელს მან ჩამრანის წამებულთა ფონდთან ერთად გამოაქვეყნა თავისი ძმის სრული ბიოგრაფია.
ტაფი-დელ-ვალიეს დეპარტამენტი
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 13 883 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 741 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტაფი-დელ-ვალიე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუკუმანის პროვინციის დეპარტამენტები
შურაქენდი (გორანბოი)
შურაქენდი  (Şurakənd) — სოფელი აზერბაიჯანში,  გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ვანის ქვაბები
300პქ|მინი| ვანის ქვაბები, წმინდა გიორგის ტაძარი ლაშა ხაჩიძის ფოტო
ვანის ქვაბები, ვაჰანის ქვაბები — გამოქვაბულების კომპლექსი, უდაბნო-მონასტერი, VIII-XVI საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრებისა და კულტურის ძეგლი ისტორიულ სამცხეში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ასპინძიდან 27 კმ დაშორებით, მდინარე მტკვრის ზემო დინებაში, მის მარჯვენა ნაპირზე.
დაარსებულია მეუდაბნოების ხანაში; ეს უძველესი ქვაბთა ჯგუფი, რომელიც ეკლესიას შეიცავს, თარიღდება არაუგვიანეს VIII საუკუნისა. IX–XI საუკუნეებში ვანის ქვაბების უდაბნო ფართოვდება — უდაბნოს ცენტრში წმინდა გიორგის ტაძარი და ქვაბ-სენაკების ახალი ჯგუფები გამოკვეთეს. 1089 წელს ძლიერი მიწისძვრის შედეგად ვანის ქვაბების ცენტრალური ნაწილი ტაძრიანად დაინგრა. XII საუკუნის მანძილზე, 1191 წლამდე ვანის ქვაბები გურგენისძეთა ფეოდალური სახლის საგვარეულო მონასტერია. 1191–1204 წლებში ვანის ქვაბები მეფის ხელშია. თამარის მეფობის ხანაში (1184–1213) დაიწყო ვანის ქვაბების რეკონსტრუქცია. 1186–1191 წლებში მონასტრის პატრონმა იჩქით გურგენისძემ განაახლა მონასტერი, აღადგინა და ძვირფასი ხატებით შეამკო წმ. გიორგის ტაძარი; მის გვერდით ადრე ააგო საგვარეულო ეგვტერი და ორივე შესასვლელში თავისი მოღვაწეობის ამსახველი წარწერა გაუკეთა. მწიგნობართუხუცესმა ანტონ ჭყონდიდელმა 1204 წელს ვანის ქვაბების ძველი ქვითკირის ზღუდე აღადგინა. ვანის ქვაბების 1204–1283 წლებში თმოგველთა ფეოდალური საგვარეულო ფლობდა. 1204–1234 წლებში მათ მონასტერს დაუწესეს ახალი ტიბიკონი „ვაჰანის ქვაბთა განგება“, 1265–1283 წლებს შორის ააშენეს წმ. გიორგის ტაძრის კარიბჭე, სამრეკლო და დარბაზული ეკლესია. 1283 მიწისძვრის შედეგად ვანის ქვაბები კვლავ დაინგრა.
XIV–XVI საუკუნეებში აქ კვლავ გამოცოცხლდა სამონასტრო ცხოვრება. 1551 წელს სპარსელებმა, ხოლო 1576 წელს ოსმალებმა აიღეს და დაარბიეს, რის შემდეგაც იგი გაუკაცრიელდა. ვანის ქვაბების კლდეში ნაკვეთი 200-მდე გამოქვებული 16 სართულადაა განლაგებული. სამონასტრო კომპლექსში შედის კლდეში ნაკვეთი სადგომები, ქვაბები და სამეურნეო დანიშნულების სათავსები, ეგვტერ-სამარხები, საძვალე, თავშესაფარი, სამიმოსვლო გვირაბები და 6 ეკლესია. შემორჩენილია წყალსადენის 3 ტრასისა და წყალსაცავის ნაშთი, მხატვრობის ფრაგმენტები და ისტორიული ხასიათის მნიშვნელოვანი წარწერები. ოვალური კლდის უბეში ტერასულად განლაგებული ქვითკირის ზღუდით გამაგრებული სენაკები მონასტრის წინ ჩაკეტილ შიგა ეზოს ქმნის. კომპლექსის ცენტრია წმ. გიორგის სახელობის გუმბათოვანი ტაძარი მოჩუქურთმებული ქვითკირის კარიბჭით და ორსართულიანი სამარხი ეგვტერით. კარიბჭის ქვეშ ქვაბსაძვალეა. აქვე აღმოჩნდა კანკელის მოჩუქურთმებული დეტალები და კარიბჭესთან შერწყმული სამრეკლოს ორნამენტირებული ქვები. კარიბჭესთან ჩრდილოეთით, იმავე ტერასაზე, ქვითკირის დარბაზული ეკლესიაა, ხოლო ქვემოთ, ანსამბლის მარცხენა ფრთის ტერასებზე, 3 სართულად განლაგებულია ქვაბსამარხი და ქვის სახლები. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილია რვაქვევრიანი მარანი, მოჭიქული კერამიკული ჭურჭლის დასამზადებელი სახელოსნო, სამეურნეო დანიშნულების ნაგებობა, კლდეში ნაკვეთი საწნახლით და მცირე წყალსადენი ტრასით, ქვით ნაშენი 2 სახლი და სხვა. ქვითკირის ზღუდის გარეთ, ტერასაზე გამოვლინდა ოვალური კოშკი, რომელიც რთული თავდაცვითი ნაგებობის ნაწილს შეადგენდა და ზღუდის მისადგომებს იცავდა.
thumb|left|ვანის ქვაბები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია არქეოლოგიური გათხრებით გამოვლენილი ეპიგრაფიკული ძეგლები, მათ შოღის იჩქით გურგენისძის სამშენებლო წარწერა, ვანის ქვაბების დასავლეთით მეუდაბნოების ხანის მცირე ეკლესიაში შემონახულია XIII საუკუნის მხატვრობის ფრაგმენტები. ვანის ქვაბების არქეოლოგიური გათხრების შედეგად გამოვლენილია XII საუკუნის ქართული ჭედური ხელოვნების მნიშვნელოვანი ძეგლები, მათ შორის ვერცხლის 3 თასი.
ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიისათვის მნიშვნელოვანია ვანის ქვაბთა პოეზიაც. გამოქვაბულთა ბოლო სართულზე, კლდეში ჩაშენებულია პატარა ეკლესია, რომლის კელდებზე შემორჩენილია XV საუკუნის II ნახევარში შეხიზნული ქალების მიერ მელნით შესრულებული მხედრული წარწერები. წარწერების ავტორები არიან გულქანი, ანა რჩეულიშვილი, თუმიან გოჯიშვილი, მისი და შაღაბანი სულთანი და სხვა. წარწერებიდან ჩანს, რომ ისინი აქ იძულებით მოუყვანიათ და ემდურიან თავის ბედს. პროზაულ წარწერებთან ერთად გვხვდება წარწერები ლექსად. ქალებს ზეპირად წაუწერიათ ძვ. ქართული პოეზიის ნიმუშები. გვხვდება „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაგმენტი — ორი სტროფი ნესტანის წერილიდან, ქაჯეთის ციხიდან რომ წერს ტარიელს (1300, 1301), როსტომიანის ერთი სტროფი (2903), ლირიკული ლექსები სასულიერო და საერო ხასიათისა (უმთავრესად სატრფიალო-სამიჯნურო), რომელთაგან რამდენიმე ეკუთვნის წარწერათა შემსრულებლებს ანას და თუმიანს და ხალხური ლექსები. ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერებს დიდი მნიშვნელობა აქვს ქართული მწერლობის ისტორიისათვის. მათ შემოინახეს ქართული ლირიკული პოეზიის, "ვეფხისტყაოსნისა" და „როსტომიანის“ სტროფთა უძველესი ნიმუშები. წარწერების მიხედვით ვეცნობით XV საუკუნის ქართველი საზოგადოების ლიტერატურის გემოვნებასა და კულტურის დონეს.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
ანდროუ
ანდროუ — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (ჭლოუს თემი), მდინარე დუაბის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 160 მ, შავი ზღვიდან 17 კმ, ოჩამჩირიდან 22 კმ., ჭლოუდან 2 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ჭლოუს თემის სოფლები
კუნაკულოვო
კუნაკულოვო (Ҡунаҡкол; Кунакулово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 514 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბიჟბულიაკიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აკსენოვო, რომელიც დაშორებულია 31 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
ფრიას-დე-ალბარასინი
ფრიას-დე-ალბარასინი (Frías de Albarracín, Fridas d'Albarrazín) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის სიერა-დე-ალბარასინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 50,7 კმ². მოსახლეობა — 104 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
Shortbus
კინოფილმის პრემიერა გაიმართა კანის ფესტივალზე 2006 წლის გაზაფხულზე და რამდენიმე ჯილდო აქვს მიღებული ათენის, ციურიხისა და გიჟონის კინოფესტივალებზე. ფილმის პრემიერაზე რეჟისორმა ამაყად განაცხადა, რომ ყველა ორგაზმი ფილმში ნატურალური იყო.
კატეგორია:2006 წლის ფილმები კატეგორია:დამოუკიდებელი ფილმები
დიდამანგისა
დიდამანგისა — ჯადოქარი ლაზურ მითოლოგიაში. . არსებობს მსგავსი პერსონაჟებიც, მაგალითად, ემქსუნა და ანენერი.
აღწერა
მას ჩვეულებრივ აღწერდნენ, როგორც მოხუც ჯადოქარს, რომელიც იტაცებს პატარა ბავშვებს. გადმოცემით, დიდამანგისა ცხოვრობს კიტრის მინდვრებში, რომლებიც ახლოსაა საცხოვრებელ სივრცესთან. ის თავს ესხმის ბავშვებს, რომლებიც მშობლების გარეშე მიდიან კიტრის მინდვრებში.
სქოლიო
კატეგორია:მითოლოგია
Formica vaga
Formica vaga — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
საფრანგეთის იმპერია
საფრანგეთის იმპერია (Empire français) შეიძლება აღნიშნავდეს:
გაყინული მაიამიდან
გაყინული მაიამიდან (New in Town) — 2009 წლის ამერიკულ-კანადური ფილმი, რომლის რეჟისორია იონას ელმერი. მთავარ როლშია რენე ზელვეგერი და გარი კონიკი უმცროსი.
სიუჟეტი
ლიუსი ჰილს მდიდრული კაბები და მანქანები მოსწონს. მას მოსწონს კარიერის კიბეზე წინსვლა. ერთხელაც მშობლიური ცხელი მაიამიდან მას მივლინებაში ცივ მინესოტაში გააგზავნიან. დავალების შესასრულებლად, ლიუსი უნდა მიეჩვიოს სასტიკ კლიმატურ პირობებს და ადგილობრივ მაცხოვრებლებს, რომლებიც არ აპირებენ მის თბილ მიღებას.
ახალი ზელანდია 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახალმა ზელანდიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 1976 წელს, კანადის ქალაქ მონრეალში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ახალი ზელანდია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუმალარანგი
კუმალარანგი (ოფიციალურად კუმალარანგის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Kumalarang; Bayan ng Kumalarang) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 479 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
უაკა-დელ-სოლი
უაკა-დელ-სოლი (კეჩ.მზის ტაძარი) — აგურით ნაშენები ტაძარი პერუში, რომელიც აშენებულია მოჩეს კულტურის მიერ. მდებარეობს დღევანდელი პერუს ქალაქ ტრუხილიოს მახლობლად. კომპლექსის მეორე, უკეთ შემონახული, მაგრამ მცირე ტაძარია უაკა-დე-ლა-ლუნა.
XVII საუკუნეში, ესპანელების მმართველობისას, მათ მდინარე მოჩეს წყალს კალაპოტი შეუცვალეს და გადაამისამართეს ტაძრისკენ. ამით ისინი ცდილობდნენ, გაეშიშვლებინათ ტაძრის საძირკველი, რათა დარჩენილი ოქროც ამოეღოთ. ამ ამაზრზენი ფაქტის შედეგად, ნაგბობა მნიშვნელოვნად დაზიანდა, ტაძრის 2/3 დაიკარგა, ამას ხელი შეუწყო ეროზიამ და მძარცველებმაც. ამჟამად დარჩენილი ტაძრის სიმაღლე 41 მეტრს შეადგენს.
ტიციან ტაბიძე
ტიციან ტაბიძე (დ. 2 აპრილი ძვ. სტ. [21 მარტი], 1895 — გ. 16 დეკემბერი, 1937) — ქართველი სიმბოლისტი პოეტი, მწერალი, „ცისფერყანწელთა“ მოძრაობის ერთ-ერთი დამაარსებელი, საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლი.
ტიციანი დაიბადა 1895 წელს, ქუთაისის მაზრის სოფელ ჭყვიშში, მღვდლის, იუსტინიანე ტაბიძისა და ელისაბედ ფხაკაძის ოჯახში. პოეტმა განათლება ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში მიიღო, სადაც საკუთარ ბიძაშვილთან, გალაკტიონ ტაბიძესთან ერთად სწავლობდა, მოგვიანებით სწავლა გააგრძელა ქუთაისის ვაჟთა გიმნაზიაში.
1913 წელს ტიციანმა სწავლა განაგრძო მოსკოვის უნივერსიტეტში, ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. სტუდენტობის წლებში აქტიურ საზოგადოებრივ და შემოქმედებით მოღვაწეობას ეწეოდა. მოსკოვის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, 1917 წელს, ტიციანი მცირე ხანს თბილისში, გაზეთ „საქართველოს“ რედაქციაში მუშაობდა. გაზეთის ფურცლებზე მან მრავალი კორესპოდენცია და პუბლიცისტური სტატია გამოაქვეყნა, რომლებშიც განიხილავდა იმდროინდელ რთულ პოლიტიკურ, ეროვნულ და სოციალურ მოვლენებს. 1917 წლის ნოემბრიდან იყო ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის მთავარი კომიტეტის წევრი. სტუდენტობის წლებშივე ტიციანმა აქტიური მონაწილეობა მიიღო „ცისფერი ყანწების“ ლიტერატურული ჯგუფის დაფუძნებასა და ამავე სახელწოდების ჟურნალის გამოცემაში, რედაქტორობდა გაზეთ „ბარიკადს“.
ტიციან ტაბიძეს ეკუთვნის თარგმანები ფრანგული და რუსული ენებიდან. მან თარგმნა პუშკინის, ბუნინის, მაიაკოვსკის, არაგონისა და სხვათა ნაშრომები. 1935 წელს მოსკოვში გამოიცა მისი პოეტური კრებული რუსულ ენაზე. ტიციანის ლექსები თარგმნილია ფრანგულ, ინგლისურ, პოლონურ, იტალიურ და სხვა ენებზე.
ტიციან ტაბიძემ უარი განაცხადა რეპრესირებული პაოლო იაშვილის საჯარო დაკიცხვაზე. 1937 წელს, საბჭოთა რეპრესიების დროს, ის ანტისაბჭოთა მოღვაწეობის ბრალდებით დააპატიმრეს და დახვრიტეს. სხვა ვერსიით, გადასახლებამისჯილი პოეტი ციმბირის ტრამალზე ჩამოსვეს და თოვლიან ქარბუქში მიატოვეს. მისი საფლავი არ არსებობს. ტიციანის სახელი დატანილია 1937 წელს რეპრესირებულ, უსაფლავო, ცნობილ მწერალთა და ხელოვანთა სიმბოლური საფლავის მემორიალზე ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა მთაწმინდის პანთეონში.
ადრეული წლები
დაიბადა 1895 წელს მღვდლის, იუსტინიანე ტაბიძის ოჯახში, ქუთაისის მაზრის სოფელ ჭყვიშში (ამჟ. ვანის მუნიციპალიტეტი). ტიციანის დედა — ელისაბედ ოქროპირის ასული ფხაკაძე მახლობელ სოფელ ფარცხანაყანევიდან იყო. ელისაბედი ძალზე შრომისმოყვარე და დაკვირვებული ქალი ყოფილა. – წერდა ტიციანი ავტობიოგრაფიაში
1901 წელს მშობლებმა მომავალი პოეტი სასწავლებლად ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში მიაბარეს, სადაც 1901-1905 წლებში სწავლობდა თავის ბიძაშვილთან – გალაკტიონთან ერთად. ტიციანი ერთი კლასით ჩამორჩებოდა გალაკტიონს. 1902-1903 სასწავლო წელს, გალაკტიონს არადამაკმაყოფილებელი შეფასება მიუღია არითმეტიკაში და მისთვის საშემოდგომო გამოცდა გამოუყოლებიათ, მაგრამ ეტყობა ვერც გამოცდაზე გამოამჟღავნა პოეტმა საგნის სასურველი ცოდნა და იგი დაუტოვებიათ იმავე კლასში. ტიციანმა კი რომელიც თავის ბიძაშვილს მხოლოდ ერთი კლასით ჩამორჩებოდა, წარმატებით ჩააბარა გამოცდები და მომდევნო ჯგუფში გადავიდა. ასე რომ, 1903-1906 წლებში ტიციანი და გალაკტიონი თანაკლასელები ხდებიან და ერთად სწავლობენ.
ლექსების წერა ტიციანმა ბავშვობიდანვე, მოწაფეობის დროიდან დაიწყო. მისი ნოველები, მინიატურები და ლექსები უკვე 1911 წლიდან იბეჭდებოდა „კოლხიდაში“, „სახალხო გაზეთში“, „ერში“, „თეატრი და ცხოვრებაში“.
სტუდენტური წლები
მინი|მარცხნივ|ტიციან ტაბიძე ახალგაზრდობაში 1913 წელს ტიციანმა სწავლა განაგრძო მოსკოვის უნივერსიტეტში, ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. სტუდენტობის წლებში ტიციან ტაბიძე აქტიურ საზოგადოებრივ და შემოქმედებით მოღვაწეობას ეწეოდა. მოსკოვის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, 1917 წელს, ტიციანი მცირე ხანს თბილისში, გაზეთ „საქართველოს“ რედაქციაში მუშაობდა. გაზეთის ფურცლებზე მან მრავალი კორესპოდენცია და პუბლიცისტური სტატია გამოაქვეყნა, რომლებშიც თავისებურად აანალიზებს მაშინდელ რთულ პოლიტიკურ, ეროვნულ და სოციალურ მოვლენებს. 1917 წლის ნოემბრიდან იყო ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის მთავარი კომიტეტის წევრი.
ტიციან ტაბიძეს ეკუთვნის თარგმანები ფრანგული და რუსული ენებიდან. მან თარგმნა ალეკსანდრ პუშკინის, ი. ბუნინის, ვლადიმერ მაიაკოვსკის, ლ. არაგონისა და სხვათა თხზულებები. 1935 წელს მოსკოვში გამოიცა მისი პოეტური კრებული რუსულ ენაზე. ტიციანის ლექსები თარგმნილია ფრანგულ, ინგლისურ, პოლონურ, იტალიურ და სხვა ენებზე.
მსხვერპლი
სტუდენტობის წლებშივე ტიციანმა აქტიური მონაწილეობა მიიღო „ცისფერი ყანწების“ ლიტერატურული ჯგუფის დაფუძნებასა და ამავე სახელწოდების ჟურნალის გამოცემაში, რედაქტორობდა გაზეთ „ბარიკადს“. ტიციან ტაბიძემ უარი განაცხადა რეპრესირებული პაოლო იაშვილის საჯარო გაკიცხვაზე. 1937 წელს ის ანტისაბჭოთა მოღვაწეობის ბრალდებით დააპატიმრეს და დახვრიტეს. სხვა ვერსიით, გადასახლებამისჯილი პოეტი ციმბირის ტრამალზე ჩამოსვეს და თოვლიან ქარბუქში მიატოვეს. მისი საფლავი არ არსებობს.
1920 წელს ტიციან ტაბიძე დაქორწინდა ნინა მაყაშვილზე (დ. 1902 — გ. 1965), რომელიც განათლებით ექიმი იყო, მოგვიანებით მემუარების ავტორი, ჰყავდათ ქალიშვილი ტანიტ (ნიტა) ტაბიძე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ცისფერყანწელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ათოვდა ზამთრის ბაღებს
ათოვდა ზამთრის ბაღებს — გიორგი ლევაშოვ-თუმანიშვილის 1984 წლის მხატვრული ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1984 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
თაფ-ყარაქოიუნლუ
თაფ-ყარაქოიუნლუ (Tap Qaraqoyunlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  2 415 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ივანე I
ივანე I შეიძლება იყოს:
Formica vagans
Formica vagans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გოტიკური არქიტექტურა
გოტიკური არქიტექტურა დაიბადა ილ დე ფრანსში XII საუკუნის მეორე ნახევარში. იგი სწრაფად გავრცელდა და გაბატონებული იყო მთელს ევროპაში XVI საუკუნის შუა ხანებამდე, იმ დრომდე, სანამ იტალიური რენესანსის გავლენით ნეოკლასიკური სტილი განვითარდა.
სიტყვა „გოტიკური“ ამ არქიტექტურულ სტილს მოგვიანებით ეწოდა და თავდაპირველად დამაკნინებელი კონოტაციის მატარებელი იყო. „გოტიკური“ ხელოვნება იყო გუთების, ანუ ბარბაროსების ხელოვნება, რომლებმაც დაივიწყეს რომაული ტექნიკა და წესები. თუმცა დღეისთვის ბევრი ისტორიკოსი ამტკიცებს, რომ ეს ხელოვნება არ იყო რომაულ სტილს მოწყვეტილი და როგორც არქიტექტურული, ისე ფილოსოფიური თვალსაზრისით შუა საუკუნეების ერთ-ერთ ყველაზე დიდ მიღწევად ითვლება.
ისტორია
პირველი გოტიკური ნაგებობები გაჩნდა 1130-1150 წლებში ილ დე ფრანსის ტერიტორიაზე. ამიტომ ამ სტილს მაშინ ლათინურად francigenum opus-ს ანუ „ფრანგული წარმოშობის ხელოვნებას“ უწოდებდნენ. კაპეტინგების მეფობის პერიოდში გოტიკური არქიტექტურა განასკუთრებით პოპულარული გახდა. ამ პერიოდში მოსახლეობის დემოგრაფიული გაზრდა მოითხოვდა რელიგიური ნაგებობების გაფართოებას, რადგან დიდი იყო მორწმუნეთა რიცხვი. ამავე პერიოდში ვითარდება ქალაქები და ვაჭრობა, რაც იწვევს ახალი სოციალური კლასის, მდიდარი ბურჟუაზიის აღმოცენებას.
პირველი ნაგებობა, რომელიც რომაულ სტილს საგრძნობლად სცილდება, თუმცა ჯერ კიდევ არ არის გოტიკური არქიტექტურით აგებული, არის სენ-დენისის სააბატო.
გოტიკური სტილის გავრცელების საფუძველი გახდა ჩრდილოეთ საფრანგეთის საეპისკოპოოებს შორის კონკურენცია: ყოველ ეპისკოპოსს სურდა უფრო ლამაზი და დიდი ტაძარი, ვიდრე მის მეზობელს ჰქონდა. ამგვარად განვითარდა ახალი სტილი ჯერ საფრანგეთის სხვადასხვა ქალაქებში, შემდეგ კი დასავლეთ ევროპაში, ყველა ქვეყანაში თავისებური ნიუანსებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არქიტექტურული მიმდინარეობები კატეგორია:გოტიკური არქიტექტურა
Gotik
ტრანკასის დეპარტამენტი
ტრანკასის დეპარტამენტი (Departamento Trancas) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ტუკუმანის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 15 473 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 862 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტრანკასი.
თაფი (გორანბოი)
თაფი (Tap) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ლაბანგანი
ლაბანგანი (ოფიციალურად ლაბანგანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Labangan; Bayan ng Labangan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 262 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
ახალი ზელანდია 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახალმა ზელანდიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 1980 წელს, სსრკ-ის დედაქალაქ მოსკოვში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ახალი ზელანდია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
თათარლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თათარლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
არაჟპარა
არაჟპარა, არაჟვპარა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (ჭლოუს თემი), მდინარე დუაბის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 115 მ, შავი ზღვიდან 20 კმ, ოჩამჩირიდან 24 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ჭლოუს თემის სოფლები
ნაუელ-უაპის ეროვნული პარკი
ნაუელ-უაპის ეროვნული პარკი (Parque Nacional Nahuel Huapi) — ეროვნული პარკი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში, ჩილეს საზღვართან. მდებარეობს ნაუელუაპის ტბის ირგვლივ, პატაგონიის ანდებში. ფართობი 7050 კმ². შეიქმნა 1934 წელს.
პარკის ტერიტორიაზე მდებარე მთავარი ქალაქი და ტურიზმის ცენტრია სან-კარლოს-დე-ბარილოჩე. ასევე პარკის ტერიტორიაზე, ნაუელ-უაპის ტბის სანაპიროსთან მდებარეობს მეორე მნიშვნელოვანი ქალაქი ვილა-ლა-ანგოსტურა.
პარკი ცნობილია ველური ბუნების მრავალფეროვნებით. აქ წარმოდგენილია ფლორისა და ფაუნის არაერთი სახეობა.
პარკის ტერიტორიაზე არაერთი ტბაა, რის გამოც მას არგენტინის ტბების რაიონსაც უწოდებენ. მათ შორის აღსანიშნავია ნაუელუაპის ტბა, რომელშიც მრავალი კუნძულია. მის ერთ-ერთ კუნძულზე, 1949-1952 წლებში მიმდინარეობდა არგენტინის საიდუმლო ბირთვული კვლევები (უემულის პროექტი). აღსანიშნავია, რომ ამ ტბაში შეჭრილ კეტრიუეს ნახევარკუნძულზე 1971 წელს შეიქმნა სხვა, ლოს-არაიანესის ეროვნული პარკი.
ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ლანინის ეროვნული პარკი.
იხილეთ აგრეთვე
მინი|center|500პქ
აია კოლხეთი
სიუჟეტი
ეს არის ფილმი-საუბარი, ფილმი-განსჯა კოლხეთის მკვიდრთა შრომასა და გარჯაზე და ამ პროცესში წარმოქმნილ პრობლემებზე. ფილმის გმირები რეალური პიროვნებები ნელ-ნელა ჩვენს თვალწინ ხელოვნების ნაწარმოების გმირებად ყალიბდებიან და ფილმი კოლხეთის დაბლობზე გაშენებული სოფლების საზოგადოებრივი ცხოვრების კრებით სახეს ქმნის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1981 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
Nordisk familjebok
150px|thumb|მეორე გამოცემის ყდა
Nordisk familjebok — შვედური ენციკლოპედია, რომელიც გამოიცა 1876-1957 წლებში. პირველი რედაქცია 1876-1899 წლებში 20 ტომად გამოვიდა. მეორე გამოცემა კი 1904—1926 წწ. 38 ტომად გამოქვეყნდა და შვედურ ენაზე ყველაზე მასშტაბური ენციკლოპედიური გამოცემაა დღემდე. შვედები მას Uggleupplagan «ბუს გამოცემას» უწოდებენ ლოგოტიპზე ბუს ებმლემის გამო. ამას გარდა კიდევ ორი გამოცემა დაიბეჭდა 1957 წელს. პირველ გამოცემებზე საავტორო უფლებების დრო ამოიწურა, ამიტომაც ეს ენციკლოპედია დღეისათვის საერთო საკუთრებად არის ქცეული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენციკლოპედიები კატეგორია:შვედური ენციკლოპედიები
ლას-ტუნასი
ვიქტორია-დე-ლას-ტუნასი ან უბრალოდ ლას-ტუნასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ლას-ტუნასის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს პროვინციის ცენტრში, ჰავანიდან 512 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, კამაგუეისა და ოლგინის პროვინციებს შორის. კვეთს კარეტერა-სენტრალის ავტომაგისტრალი.
ქალაქი დაარსდა 1759 წელს.
ეკონომიკა
ლას-ტუნასის ეკონომიკა სოფლის მეურნეობას, ძირითადად კი შაქრის ლერწამს ეყრდნობა. მნიშვნელოვანია მესაქონლეობაც, აწარმოებენ რძესა და ხორცს. ბოლო დროს იზრდება საერთაშორისო ტურიზმის როლი.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 187 438 ადამიანს შეადგენდა. 891 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 210,4 ადამიანი კმ²-ზე.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
ესტონეთის დასახლებული პუნქტები
ესტონეთის დასახლებული პუნქტები წარმოადგენს დასახლებებს ან ტერიტორიულ ერთეულებს, რომლებიც შედის მუნიციპალიტეტებში. დასახლებულ პუნქტებს არ აქვთ ადმინისტრაციული ფუნქციები. ისინი ქმნიან სასოფლო მუნიციპალიტეტებს ადგილობრივ ადმინისტრაციებს შიგნით. ბევრი ქალაქი წარმოქმნის განცალკევებულ ურბანულ მუნიციპალიტეტს, ზოგიერთი კი გარსშემორტყმულ სასოფლო მუნიციპალიტეტში შედის.
ოფიციალურად, ესტონეთში დასახლებულ პუნქტთა ოთხი ნაირსახეობაა:
2002 წლის 1 ნოემბრისთვის, ქვეყანაში 47 ქალაქი, 9 ბორო, 173 პატარა ბორო და 4 430 სოფელი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის დასახლებული პუნქტები
ზაზა დვალი
ზაზა დვალი (დ. 19 ივლისი, 1963, ამბროლაური) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
1985 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
გაღიზიანებადობა
გაღიზიანებადობა, აღგზნებადობა — უჯრედშიგა წარმონაქმნების, ქსოვილებისა და ორგანოების უნარი სტრუქუტურისა და ფუნქციის შეცვლით უპასუხოს გარემოს ყოველგვარ ზემოქმედებას. მცენარეები განსაკუთრებით
მგრძნობიარენი არიან ისეთი გამღიზიანებლების მიმართ, როგორიცაა სინათლე, ტემპერატურა, სიმძიმის ძალა, ტენიანობა, აერაცია, ნიადაგის ხსნარის მჟავიანობა და მარილების კონცენტრაცია.
ხელთუბანი
ისტორია
ხელთუბანში რამდენიმე რევოლუციური გამოსვლა მოხდა. 1905 წლის 23 მარტს სოფელში კაზაკებმა დააპატიმრეს 8 გლეხი. მათ არეულობისა და მღელვარების მოთავეობას სდებდნენ ბრალად. პატიმრები გორის სატუსაღოში მოათავსეს. ხელთუბნელი გლეხები დაირაზმნენ პატიმართა გამოსახსნელად. გორის მისასვლელთან მათ დახვდნენ კაზაკები, რომლებმაც გლეხები სცემეს და უკან გააბრუნეს.
1906 წლის იანვარში ხელისუფლებამ სოფელში ჩააყენა საარტილერიო დამსჯელი რაზმი. რაზმმა გადაწვა პროგრესულად მოაზროვნე ადგილობრივი მასწავლებლის, თეზო რაზიკაშვილის, საცხოვრებელი სახლი. თვით რაზიკაშვილი ჯარის ნაწილებს გაექცა და დაიმალა. იმავე სოფელში მათ გადაწვეს ორი სხვა რევოლუციონერის სახლიც.
გაღიზიანებადობა
კონტაქტური მგრძნობელობა (გაპტოტროპიზმი). ბევრი მცენარის ფოთოლი და ყვავილი რეაგირებს განათებისა და ტემპერატურის ცვლილებებზე. გაღიზიანებაზე სწრაფი რეაქცია აქვს განსაკუთრებით მგრძნობიარე
ხელთუბანი
ისტორია
1906 წლის 28 ივნისს ხელთუბნის ცენტრში სოფლის რევოლუციურად განწყობილმა ჯგუფმა მოაწყო თავადი მიხეილ თუმანიშვილის მკვლელობა. მათი შეპყრობა მთავრობის წარმომადგენლებმა ვერ მოახერხეს.
გაღიზიანებადობა
მცენარეებს (მიმოზა, მწერიჭამია მცენარეები - დროზერა, ვენერას მახე, ბუზიჭერია და სხვა). გამღიზიანებლის გავლენით შეიძლება შეიცვალოს უჯრედის სტრუქტურებისა (ციტოპლაზმა, ბირთვი,
ხელთუბანი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 3340 ადამიანი.
გაღიზიანებადობა
ქრომოსომები, ქლოროპლასტები, მიტოქონდრიები და სხვა) და აგრეთვე სუბსტრატზე მიუმაგრებელი უმდაბლესი მცენარეების, ზოოსპორებისა დასპერმიუმების მოძრაობა.
გაღიზიანებადობის მოვლენას მცენარეებსა და ცხოველებში ბევრი საერთო აქვს, თუმცა მისი გამოვლენა მცენარეებში მკვეთრად განსხვავდება ცხოველთა მამოძრავებელი და ნერვული მოქმედებისაგან. გაღიზიანების
ხელთუბანი
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები