cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პოემა
2. ახალი პოემა, რომლის ჟანრული თავისებურების გამოვლენა, გაფორმება რომანტიზმთან არის დაკავშირებული. შედარებით პატარა მოცულობისაა, არ აქვს რთული სიტუაციური ხლართი, დროის მონაკვეთი მცირეა. მისთვის დამახასიათებელია მწერლისა და გმირის სუბიექტური განწყობილების წინ წამოწევა, ლირიკული გადახვევები. ამბის ცენტრშია გმირი და მისი სულიერი განცდები, ლირიკული განწყობილება; მოხსნილია ტიპური „საპოემო“ ლირიკულ-ეპიკური საწყისების როგორც, ერთი მხრივ, პიროვნების პოზიციის, მეორე მხრივ, ისტორიულ-სოციალური, ან კოსმიური ძალების შეჯახება, ეპოპეისთვის ჩვეული გმირის ზვიადობა, უძლეველობა, უჩვეულობა. ახალ პოემაში ავტორი ერევა მოქმედების განვითარებაში, განცდის სიჭარბეში ვლინდება (ნიკოლოზ ბარათაშვილის „ბედი ქართლისა“, ილია ჭავჭავაძის „განდეგილი“, აკაკი წერეთლის „თორნიკე ერისთავი“, ვაჟა-ფშაველას „ბახტრიონი“ და სხვ.).
თანამედროვე ლიტერატურაში პოემამ ჭარბად შეიძინა ლირიკული ელემენტი, ავტორისა და პერსონაჟის განცდები მიმართულებას აძლევს სიუჟეტის განვითარებას. ხშირად ამბავი იჩრდილება, გმირიც არა ჩანს, წინ ლირიკული (ხშირად პათოსამდე ასული) განწყობილებაა წამოწეული, რის გამოც პოემა ლირიკულ-ეპიკური ხასიათის ნაწარმოებად იქცევა. განვითარების მთელ მანძილზე პოემამ შეინარჩუნა ამბის ლექსად გადმოცემის ფორმა, რომანტიკული იერი შეიცვალა რეალისტური შინაარსით და ჩამოყალიბდა როგორც გალექსილი მოთხრობა.
3. მუსიკალური ფორმა; თავისუფალი სტრუქტურის პროგრამული სიმფონიური, საგუნდო, ან ხმიერ-საკრავიერი ნაწარმოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიტერატურული ჟანრები
דיכטונג
ჭვილიშის ეკლესია
ჭვილიშის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფელ ლესიჭინეში, აგებულია 1876 წელს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. აგური ძირითადად კონსტრუქციული ნაწილებისთვისაა გამოყენებული. წყობა სწორხაზოვანია. ეკლესია გეგმით წაგრძელებულ სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით შვერილი ნახევარწრიული აბსიდით, რომელშიც გაჭრილია სამი სხვადასხვა ზომის თაღოვანი სარკმლები. ჩრდილოეთ მხარეს ორი, ხოლო სამხრეთით ერთი თაღოვანი ნიშებია მოწყობილი. აბსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია ვიწრო მხრებით. გრძივი კედლები პილასტრების საშუალებით სამ თანაბარ ნაწილად იყოფა. ამავე კედლებში გაჭრილი კარ-სარკმლები ერთმანეთის მიმართ სიმეტრიულადაა განლაგებული. ყველა ღიობი თაღოვანია. შესასვლელი და სარკმელი დასავლეთ კედელშია დატანებული. ეკლესიას სადა ფასადები აქვს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბათუმის შავი ზღვის მუსიკისა და ხელოვნების საერთაშორისო ფესტივალი
მინი|270პქ მინი|270პქ ბათუმის შავი ზღვის მუსიკისა და ხელოვნების საერთაშორისო ფესტივალი — საერთაშორისო ფესტივალი, რომელიც ყოველწლიურად ბათუმში ტარდება.
ფესტივალი 2013 წელს დააარსა ქართველმა პიანისტმა, იუნესკოს მშვიდობის არტისტმა ელისო ბოლქვაძემ. მას შემდეგ, ღონისძიების ორგანიზატორია ელისო ბოლქვაძის საქველმოქმედო ფონდი „ლირა“. პროექტის ერთ-ერთი მთავარი აქცენტი ახალგაზრდა ქართველი ტალანტების ხელშეწყობაა. მასტეკლასების ფორმატში ხდება საგანმანათლებლო პროგრამების ინტეგრირება ინოვაციური მეთოდებით, რათა ამაღლდეს ახალგაზრდების მუსიკალურ-კრეატიული ცნობიერება.
ფესტივალში მონაწილეობას იღებენ მუსიკოსები საქართველოს რეგიონების ყველა კუთხიდან. მათ შორის გამორჩეულებს შემდეგ იწვევენ საზღვარგარეთ, საერთაშორისო პროგრამებში და კონცერტებში მონაწილეობის მისაღებად.
ქართველ მუსიკოსებთან ერთად, ფესტივალში რეგულარულად მონაწილეობენ ცნობილი უცხოელი მუსიკოსები.
ბათუმის შავი ზღვის ხელოვნების საერთაშორისო ფესტივალი ერთადერთი კულტურული ღონისძიებაა საქართველოში, რომელმაც ხუთჯერ მოიპოვა იუნესკოს მაღალი პატრონაჟი.
2022 წლის 23-31 ივლისს, ბათუმის შავი ზღვის მუსიკისა და ხელოვნების საერთაშორისო ფესტივალი მეცხრედ ჩატარდა. 23 ივლისს ფესტივალი საქველმოქმედო გალა კონცერტით გაიხსნა და შემოსული თანხა უკრაინაში რუსეთის მიერ წარმოებული ომის შედეგად დაზარალებულ უკრაინელ ბავშვებს მოხმარდა.
პროექტის დამაარსებლის, ელისო ბოლქვაძის მიწვევით, 2022 წლის ფესტივალში, მონაწილეობა მიიღო „ვიკიმედიის მომხმარებელთა საქართველოს ჯგუფმაც“. ჯგუფის წევრებმა საზოგადოებას გააცნეს ვიკიპედიის არსი, დანიშნულება, მოქმედების პრინციპი და გეგმები.
ლარა
ლარა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, მედანის თემში (სოფლები: მედანი, ლარა). მდებარეობს ოდიშის ვაკის ჩრდილოეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 360 მეტრზე, წალენჯიხიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით, ჯვრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 9 კმ-ით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 240 ადამიანი.
ვალდივიის პროვინცია
ვალდივია (Provincia de Valdivia) — პროვინცია ჩილეში, შედის ლოს-რიოსის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ვალდივია. პროვინცია მოიცავს 11 კომუნას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოს-რიოსის რეგიონის პროვინციები
819
თარიღი უცნობია
*
დავიდ ნ’გოგი
დავიდ ნ'გოგი (დ. 1 აპრილი, 1989) — პროფესიონალი ფრანგი ფეხბურთელი. არის შოტლანდიური როს ქაუნთის თავდამსხმელი.
Clionella
Clionella — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
დავიდ ნ’გოგი
ბიოგრაფია
დავიდ ნ'გოგი დაიბადა ჟენევილიეში 1989 წლის 1 აპრილს. ის არის საფრანგეთის მოქალაქე. მან თამაში დაიწყო დიდი ტრადიციების მქონე პარი სენ-ჟერმენში და 2006 წლის ივნისში 17 წლის ასაკში გააფორმა თავისი პირველი პროფესიული კონტრაქტი. ნ'გოგი ოჯახში ერთადერთი ფეხბურთელი არ არის მისი ბიძაშვილები ჟან ალენ და იანიკ ბუმსონგები საკმაოდ ცნობილი ფეხბურთელები არიან. ნ'გოგის თავდაპირველი საფეხბურთო კარიერა არც თუ შედეგიანი გამოდგა მაგრამ მიუხედავად თავის პირველ სეზონში 18 ჩატარებულ შეხვედრაში ერთადერთი გოლისა ის მაინც ბრწყინავდა ახალგაზრდულ ნაკრებებში და მის თამაშს ნაყოფიერად და შედეგიანად აფასებდნენ. 2007 წელს მან 19 წლამდელთა ნაკრების შემადგენლობაში ორი გოლი გაუტანა ინგლისელ ახალგაზრდებს, ამას შემდეგ მისი პირველი წარმატება მოყვა საფრანგეთის თასზე 2008 წელს, სადაც „პარი სენ ჟერმენმა“ იმარჯვა ამან კი პრაქტიკულად ნ'გოგს გზა გაუხსნა საფეხბურთო სამყაროსკენ
ლივერპული
ნ'გოგი „ლივერპულის“ შემადგენლობაში 2008 წლის 24 ივლისს ჩაირიცხა და 4 წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი სანაცვლოდ კი ფრანგებმა 1.5 მილიონი ფუნტი სტერლინგი მიიღეს. ამ ტრანსფერის შემდეგ ბენიტესმა ქება შეასხა ლივერპულის სელექციონერებს და განაცხადა რომ მათ იპოვეს ტექნიკური პერსპექტიული ფეხბურთელი, რომელიც არ ღირს ძვირი. ნ'გოგმა თავისი პირველი მატჩი „ლივერპულის“ შემადგენლობაში ვილიარეალის წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში ჩაატარა, ხოლო თავისი პირველი მერსისაიდული გოლი მომდევნო მატჩში რეინჯერსს გაუტანა წინა სასეზონო შეხვედრაში. ნ'გოგმა განაგრძო წარმატებულად სვლა და თავისი საჩემპიონთალიგო გოლიც გაიტანა პსვს წინააღმდეგ, ხოლო 3 მარტის დაპირისპირებაში სანდერლენდის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლტონ უონდერერსის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:პარი სენ-ჟერმენის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი
აჰმედ ნიჰად ოსმანოღლუ
აჰმედ ნიჰად ოსმანოღლუ (Ahmed Nihad Osmanoğlu; დ. 5 ივლისი, 1883 — გ. 4 ივნისი, 1954) — ოსმანთა დინასტიის თავმჯდომარე. მურად V-ს შვილიშვილი და მეჰმედ სელაჰადინ ეფენდის ვაჟი. დედამისი იყო ნაზიქნაზ ჰანიმეფენდი. 1924 წელს, როდესაც ოსმანთა დინასტიის ყველა წევრი თურქეთიდან განდევნეს, აჰმედ ნიჰადი დასახლდა ბეირუთში, ლიბანის ქალაქში, სადაც იქვე გარდაიცვალა.
1944 წელს, უკანასკნელი ხალიფის, აბდულმეჯიდ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, იგი გახდა ოსმანთა სახლის თავმჯდომარე.
მისი მეუღლე იყო საფირუ ჰანიმეფენდი (1884-1975), რომლისგანაც ჰყავდა ერთადერთი შვილი ალი ვასიბი, რომელიც შემდეგში გახდა დინასტიის თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 1954 კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივნისი
გორი
გორი — ქალაქი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, გორის მუნიციპალიტეტისა და შიდა ქართლის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარეების მტკვრისა და ლიახვის შესართავთან, ძირითად სატრანსპორტო გზების გზასაყარზე, თბილისიდან 76-ე კილომეტრში (რკინიგზით).
ქალაქში არის მსუბუქი და კვების მრეწველობის საწარმოები, ჯანდაცვის, განათლებისა და კულტურის დაწესებულებები. გორში არის სამთავისისა და გორის ეპარქიის კათედრა და რეზიდენცია.
გეოგრაფია
მდებარეობს მტკვრისა და დიდი ლიახვის შესართავთან, ზღვის დონიდან 588 მ სიმაღლეზე, თბილისიდან 76 კმ (რკინიგზით). გორი მნიშვნელოვანი სარკინიგზო კვანძია, აქედან სარკინიგზო განშტოება მიემართება ქალაქ ცხინვალისკენ.
გორში ზომიერად თბილი სტეპურიდან ზომიერად ნოტიოზე გარდამავალი ჰავაა, იცის ცხელი ზაფხული. საშუალო წლიური ტემპერატურა 10,6 °C, იანვარი -1 °C, აგვისტო 21,4 °C. ნალექები 600 მმ წელიწადში; მაქსიმალური მოდის მაისში (76 მმ), მინიმალური — თებერვალში (34 მმ).
ისტორია
გორი ერთ-ერთი უძველესი ქალაქია საქართველოში. სახელწოდება წარმოდგება ქალაქში აღმართული კლდოვანი გორაკისაგან, რომელზეც გაშენებულია ძველი ციხესიმაგრე. მას პირველად VII საუკუნის ამბებთან დაკავშირებით იხსენიებს ისტორიკოსი ჯუანშერი (XI ს.). გადმოცემის თანახმად, სტვფანოზ ერისმთავრის შვილმა არჩილმა მემკვიდრეობით მიღებული განძის ნაწილი დაფლა გორში. ჯუანშერის მიხედვით ამ სამალავს „ტონთიო“ — „ოქროს მთა“ ეწოდებოდა. ქალაქის სახელწოდებაც მასში აღმართული კლდოვანი გორაკისაგან წარმოდგება, რომელზედაც გაშენებულია ძველი ციხე-სიმაგრე (ძვ. წ. I ათასწლეულის უკანასკნვლი საუკუნეები). არქეოლოგიური მასალები მოწმობს, რომ ძველი და ახალი წელთაღრიცხვის მიჯნაზე უნდა არსებულიყო ქალაქური ტიპის დასახლება. გორის ტერიტორიაზე უძველესი არქეოლოგიური ძეგლია ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ნამოსახლარი, მტკვრის ნაპირას, ადგილ ღამბარეულზე. ნაპოვნი კერამიკა ტიპობრივია ძვ. წ. III ათასწლეულში მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის. 1946 წელს გორის ციხის ჩრდილოეთ მხარეზე მეწყერმა გააშიშვლა ანტიკური ხანის კულტურული ფენა. აღმოჩნდა ალიზის კედელი, თხელკეციანი ქვევრები, წითლად შეღებილი ბრტყელი და ღარისებრი კრამირი, შავპრიალა და წითლად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ფენები ძვ. წ. I ათასწლეულის მიწურულითა და ახ. წ. დასაწყისი საუკუნეებით თარიღდება. ამავე ხანის სამარხები აღმოჩნდა ციხის აღმოსავლეთით. სამარხებში ნაპოვნია თიხის ჭურჭელი, მონეტები, მძივები, სამაჯურები და სხვა სამკაული. აღმოჩენილ არქეოლოგიურ ძეგლებს შორის საყურადღებოა აღმოსავლური იერის ქვის მრგვალი ქანდაკების თავი, რომელიც ანტიკური ხანისა უნდა იყოს.
გორს ასევე მოიხსენიებს ფსევდოშაპუჰ ბაგრატუნი თავის „ისტორიაში“ X საუკუნის ამბებთან დაკავშირებით, როდესაც ერთმანეთს ებრძოდნენ აფხაზთა მეფე თეოდოს III და სომხეთის მეფე სუმბატ II (X საუკუნის 70-იანი წწ.).
ზოგიერთი ისტორიული წყარო ქალაქის დაარსებას დავით აღმაშენებელს მიაწერს (XII ს. დასაწყისი). დავითმა ქართლისათვის გააძლიერა გორის მნიშვნელობა. გორმა უფლის-ციხის ადგილი დაიკავა. მოსახლეობის გაზრდის მიზნით დავით აღმაშენებელმა აქ ვაჭარ-ხელოსნური მოსახლეობა ჩაასახლა. გორი სამეფო ქალაქი გახდა. მას განაგებდა მეფის მოხელე — ქალაქის მოურავი. როგორც ფვოდალურ ქალაქს, გორს საკუთარი ციხის გარდა, ზდუდეც ჰქონდა შემოვლებული, რომელშიც დატანებული იყო ალაყაფის კარი. ზდუღეს თავის მხრივ თხრილი პქონდა შემოვლებული (სიღრმე 4 მ, სიგანე 5 მ).
XIII საუკუნეში თათარ-მონღოლთა ბატონობის შედეგად დასუსტებულ საქართველოს კავკასიის მთების გაღმა მობინადრე ოსები შემოესივნვნ და იერიში მიიტანეს ქართლზე. ხელთ იგდეს გორიც. დაარბიეს, გადაწვეს ქალაქი, ხოლო ციხე დაანგრიეს. მონღოლთა დახმარებით ისინი კარგა ხნით დამკვიდრდნენ აქ. ოსთა განდვვნა მოხერხდა მხოლოდ XIV საუკუნის 20-იან წლებში, გიორგი V ბრწყინვალის დროს.
1448 წლის სიგელში იხსენიება გორის მოურავი. 1477 წელს საქართველოს დიდი ჯარით შემოვსია აყ-ყოიუნლუს სახელმწიფოს შაჰი უზუნ-ჰასანი, რომელმაც აიღო თბილისი და გორი, მაგრამ მალე დატოვა იგი. 1479 წელს კონსტანტინე II-მ, სხვა ციხეებთან ერთად, გორიც დაიბრუნა და შიგ თავისი მეციხოვნეები ჩააყენა. XVI საუკუნის შუა წლებში გორი დროებით აიღო სპარსეთის შაჰმა თამაზ I-მა. XVI საუკუნის ბოლოს გორი ქართლში ოსმალთა ბატონობის პლაცდარმი გახდა. 1509 წლის აგვისტოში იმერეთის მეფემ ალექსანდრე II-მ დაიპყრო გორი და ქართლის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი, რომელიც დავით X-მ 1510 წ. დაიბრუნა. 1556 წ. გორი, რომელიც ლუარსაბ I-ის მთავარ დასაყრდენს წარმოადგენსდა, ხელთ იგღო შაჰ-თამაზმა, მაგრამ ამავე საუკუნის 80-იან წლებში ქალაქს ოსმალები დაეპატრონნენ და გორის ციხეში თავიანთი გარნიზონი ჩააეენეს. 1599 წელს მეფე სიმონ I მოულოდნელად თავს დაესხა გორს, აიღო ციხე და გაანადგურა ოსმალთა გარნიზონი. 1614 წელს სპარსეთის შაჰმა აბას I-მა დაიკავა და ერთხანს აქედან განაგებდა დამორჩილებულ ქვეყანას. გორისა და მისი ციხის მნიშვნელობა კარგად შეაფასა როსტომ მეფემაც, რომელმაც XVII ს. 30-იან წლებში განაახლა გორის ციხე და იქვე აიშენა სასახლეც. XVII ს. მეორე ნახევარში გორი შესამჩნევად გაიზარდა. ვახტანგ VI დროს იგი საქართველოში ერთ-ერთი ძირითადი სავაჭრო ქალაქი იყო. ამის შესახებ ცნობას გვაწვდის ფრანგი მოგზაური ჟან შარდენიც. გორი მიუჩინა რეზიდენციად ვახტანგ VI-მ თავის ძმას სიმონს, როდესაც თავად ირანში გაემგზავრა.
thumb|center|500px|გორისციხე 1642 წელს, იტალიელი მისიონერის [[კრისტოფორო დე კასტელის ჩანახატი.]]
1721 წელს გორში მცხოვრებთა რიცხვი 300 კომლს არ აღემატებოდა. 1723-34 წლებში ქალაქი ოსმალების ხელში იყო. მათ დაანგრიეს გორის სასახლე. 1735 წლიდან გორს სპარსელები დაეპატრონნენ ნადირ-შაჰის ბრძანებით გორის ციხე თითქმის დაანგრიეს. ჟან შარდენის ცნობით გორის ციხეში 100 სპარსი მეციხოვნე იდგა. ქალაქში უმეტესად ვაჭრები ცხოვრობდნენ. XVIII საუკუნის 40-იან წლებში, თეიმურაზ II დროს, გორი დამპყრობელთაგან გათავისუფლდა. იგი ქართლის სამეფოში მეორე ქალაქი გახდა თბილისის შემდეგ. მშვიდობიანმა ყოფამ თანდათან გამოაცოცხლა გორის საზოგადოებრივი, ეკონომიკური და კულტურული ცხოვრება. ქალაქი მნიშვნელოვნად გაიზარდა. ფეოდალურ ხანაში იგი შეფენილი იყო გორის ციხის ფერდობებზე. 1770 წლისთვის გორის მცხოვრებთა რიცხვმა 500 კომლს მიაღწია, 1794 წლისთვის კი მხოლოდ 227 კომლი ითვლებოდა.
გორი კულტურულ-საგანმანათლებლო კერაც იყო. აქ მოღვაწეობდნენ მწიგნობრები: ფარსადან გორგიჯანიძე, დავით ტულუკაშვილი (XVIII ს.), გიორგი გორელი (XVIII ს.), სტეფანე ფეშანგიშვილი (XVIII—XIX სს.), თუმანიშვილთა გვარის მრავალი წარმომადგენელი: ავთანდილი (XVIII ს.), დიმიტრი (XVIII—XIX სს.), გიორგი (1744—1837), დავითი (XVIII—XIX სს.) და სხვა.
რუსეთის იმპერიის ანექსიის შემდეგ, გორი სამაზრო ქალაქი გახდა. ოფიციალურად ქალაქად გამოცხადდა 1801 წელს. გორის ინტენსიური ზრდა იწეება XIX საუკუნიდან. გაჩნდა ახალი უბნები. ციხის უბანი, რუს უბანი, „პოსელენიე“, სულუხი, გარე უბანი. ხელოსნობასა და ვაჭრობასთან ერთად, ქალაქის მოსახლეობა სოფლის მეურნეობასაც მისდევდა. 1876 წელს გორმა საქალაქო თვითმმართველობის უფლება მიიღო. XIX საუკუნეში გორში დაარსდა სასულიერო და სამაზრო სასწავლებლები, სამასწავლებლო ანუ საოსტატო სემინარია, ქალთა პროგიმნაზია, ვაჟთა პროგიმნაზია და სხვ.XIX საუკუნის 70-იანი წლებისათვის აქ მოქმედებდა ხალხოსანთა მრავალრიცხოვანი წრე.
1905-07 წლებში ქალაქი საქართველოში რევოლუციური მოძრაობის ერთ-ერთი ცენტრი გახდა. გორში მრავალი ადგილია, რომლებიც დაკავშირებულია რუსეთის პირველი რევოლუციის ისტორიულ მოვლენებთან.
1911 წელს გორელ ქალთა ინიციატივით დაარსდა პროფსკოლა, რომელშიც ასწავლიდნენ ჭრა-კერვასა და ხელსაქმეს. 1919 წელს პროფსკოლამ ფილიალები გახსნა ხაშურსა და ახალქალაქში (წითელქალაქი). 1920 წელს ქალაქი ძლიერ დააზიანა მიწისძვრამ. 1930 წლიდან გორის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი გახდა, ხოლო 1950 წლიდან — რესპუბლიკური დაქვემდებარების ქალაქი. ქალაქის პირველი გენგეგმა დამტკიცდა 1950 წ. (არქიტექტორები ბ. ლორთქიფანიძე, ლ. სუმბაძე), მეორე კი 1971 წ. (არქიტექტორი ლ. სუმბაძე, თანაავტორი გ. გიგოლაშვილი). გაფართოვდა ქუჩები, შეიქმნა მოედნები, აიგო საზოგადოებრივი შენობები: თეატრი (1935 წ., არქიტექტორები შ. თავაძე, მ. ჩხიკვაძე), ხიდი მდ. ლიახვზე (1938 წ., არქიტ. ს. სატუნცი) სასტუმრო „ინტურისტი“ (1956 წ. არქიტექტორები ქ. ფორაქიშვილი სოკოლოვა, ა. ქურდიანი), ი. ბ. სტალინის სახელმწიფო სახლ-მუზეუმი (1955 წ. არქიტ. ა. ქურდიანი), სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი (1956 წ. არქიტექტორი მ. შავიშვილი, თანაავტორი ზ. ცქიტიშვილი), სამხატვრო სასწავლებელი (1972 წ., არქიტექტორი ვლ. ცინცაძე) და სხვ. ამჟამად გორი კვლავ აღმოსავლეთ საქართველოს ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სამრეწეელო და კულტურული ცენტრია. 2014-1 წლებში გამოყოფილი იყო გორის მუნიციპალიტეტიდან, როგორც ცალკე თვითმმართველი ერთეული.
დემოგრაფია
მინი|მოსახლეობის დინამიკის დიაგრამა
ღირსშესანიშნაობები
thumb|ღვთისმშობლის შობის საკათედრო ტაძარი ზვიად ავალიანის ფოტო გორის ღირსშესანიშნაობათა შორისაა:
გორის შემოგარენში მდებარეობს ბალნეოლოგიური კურორტი გორიჯვარი, კლდეში ნაკვეთი ქალაქი უფლისციხე და VII საუკუნის I ნახევრის ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძარი ატენის სიონი.
2010 წლამდე, გორის ცენტრალურ მოედანზე 9 მეტრიან კვარცხლბეკზე 6 მეტრი სიმაღლის სტალინის ძეგლი იდგა, რომელიც გორის მცხოვრებლებმა (უფრო სწორედ ადგილობრივმა მმართველობამ) 1952 წელს, სტალინის სიცოცხლეშივე, აღმართა. 2010 წლის 25 ივნისს, დილის 2 საათზე, ხელისუფლებამ ძეგლი მოახსნევინა, მიუხედავად იმისა, რომ ადგილობრივი მოსახლეობის გარკვეული ნაწილი ამის წინააღმდეგი იყო. ძეგლი სტალინის მუზეუმში გადაიტანეს.
სქოლიო
*
დავით უფლისაშვილი
დავით უფლისაშვილი (დ. 17 სექტემბერი, 1946) — ქართველი მსახიობი.
დაამთავრა შოთა რუსთაველის  სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. რუსთაველის თეატრიში მოღვაწეობს 1968 წლიდან. აღსანიშნავი როლებია: ბარდღუნია („გვადი ბიგვა“), ტიბალტი („რომეო და ჯულიეტა“), ექიმი („კავკასიური ცარცის წრე“), რომული („მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“), მასხარა („მაკბეტი“), ჰიდირ („ლამარა“), ბიძინა („იქ, სადაც ღვარად მოედინება“), ბ-ნი ნესტორი („ნახვის დღე“), რუსი („კაცია-ადამიანი?!“), ნოშრევანი („ვანილის მოტკბო სევდიანი სურნელი“).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
დაარსდა 1940 წელს, როგორც, თელავის პედაგოგიური ინსტიტუტი, დაარსებიდანვე ატარებდა ქართველი პედაგოგისა და საზოგადო მოღვაწის — იაკობ გოგებაშვილის სახელს. დაარსებიდან 60 წლისთავზე, 1999 წელს მას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტატუსი მიენიჭა. უნივერსიტეტი ავტონომიური სახელმწიფო უმაღლესი სასწავლებელია. სწავლება მიმდინარეობს ქართულ ენაზე.
უნივერსიტეტში სწავლა სამსაფეხურიანია: საბაკალავრო, სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამებზე. უნივერსიტეტში ასევე მუშაობს უმაღლესი პროფესიული განათლების პროგრამა.
სკოლები
უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს შემდეგი სკოლები (ფაკულტეტები):
საზოგადოებრივი ორგანიზაციები
უნივერსიტეტში ასევე ფუნქციონირებს აგრეთვე რამდენიმე საზოგადოებრივი ორგანიზაცია:
მატერიალურ-ტექნიკური ბაზა
თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტის განკარგულებაშია ოთხი სასწავლო კორპუსი, 2 საერთო საცხოვრებელი, ღია და დახურული სპორტული მოედნები, საცურაო აუზი, ხელოვნების და კულტურის ცენტრი, რომლებიც განთავსებულია შვიდი ჰექტარი ფართობის გამწვანებულ გარემოში. სტუდენტთა სწავლებას და მეცნიერთა საქმიანობას ემსახურება თანამედროვე სტანდარტებით აღჭურვილი, ახლად გახსნილი უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა ორასი ათასზე მეტი წიგნადი ფონდით. სტუდენტთა სწავლა-განათლებას ემსახურება 45 პროფესორი, 47 ასოცირებული პროფესორი და 8 ასისტენტ-პროფესორი. უნივერსიტეტში დღეისათვის 1600-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს. აქედან მაგისტრატურაში ირიცხება 224, დოქტორტურაში — 108. ყოველწლიურად ქვეყნდება უნივერსიტეტის პროფესორ-მასწავლებელთა, ასპირანტთა და სტუდენტთა სამეცნიერო შრომების კრებულები. 1977 წლიდან პერიოდულად გამოდის საუნივერსიტეტო გაზეთი. უნივერსიტეტს რეგულარული ურთიერთობა აქვს თბილისის უმაღლეს სასწავლებლებთან. უნივერსიტეტს გააჩნია მრავალფეროვანია საერთაშორისო კავშირები. დამყარებული აქვს მჭიდრო ურთიერთობები ამერიკისა და ევროპის უნივერსიტეტებთან: თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მრავალი სტუდენტი და აკადემიური პერსონალი მონაწილეობს გაცვლით პროგრამებში. უნივერსიტეტში ასევე ხორციელდება რამდენიმე საერთაშორისო პროექტი, მათ შორის „ერასმუს მუნდუსისა“ და „ტემპუსის“ პროექტები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს უნივერსიტეტები კატეგორია:თელავი
მოურავი
1919 წელს მოურავი ეწოდა თბილისის თავის თანამდებობას. 1919-1921 წლებში თბილისის მოურავის თანამდებობაზე იყო ბენიამინ ჩხიკვიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
ხუან პონსე დე ლეონი
ხუან პონსე დე ლეონი (Juan Ponce de León; დ. 1474 — გ. ივლისი, 1521) — ესპანელი კონკისტადორი, პუერტო-რიკოს ტერიტორიაზე პირველი დასახლების დამაარსებელი, პუერტო რიკოს პირველი გუბერნატორი და ფლორიდის აღმომჩენი. მისი სახელი უკავშიდება ფლორიდის ტერიტორიაზე მითური ახალგაზრდობის შადრევნის ძებნას. ლეგენდის თანახმად, სწორედ ახალგაზრდობის შადრევანთა ძებნისას იმოგზაურა მან ფლორიდაში, რითიც მისი პირველი ევროპელი მკვლევარი გახდა.
1493 წელს ქრისტეფორე კოლუმბთან ერთად მიიღო მონაწილეობა კოლუმბის მეორე მოგზაურობაში კარიბების მიმართულებით. 1508-1509 წლებში იმოგზაურა პუერტო-რიკოში, სადაც დააარსა დასახლება კაპარა, რომელიც დღეს პუერტო-რიკოს დედაქალაქია და სან-ხუანი ეწოდება. 1513 წელს საკუთარი სახსრებით გამართა ექსპედიცია და ფლორიდის აღმოსავლეთ ნაწილს მიაღწია. შემდგომი წლები ფლორიდის ტერიტორიაზე ახალგაზრდობის შადრევნის ძებნაში გაატარა. გარდაიცვალა 1521 წლის ივლისში ქალაქ ჰავანაში, კუბა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კონკისტადორები კატეგორია:დაბადებული 1474 კატეგორია:გარდაცვლილი 1521 კატეგორია:შუა საუკუნეების მოგზაურები
ლისა მანობანი
ლალისა მანობანი (ลลิษา มโนบาล, დაბადების სახელი: პრანპრია მანობანი (ปราณปรียา มโนบาล) დ. 27 მარტი, 1997), ცნობილი როგორც ლისა — ტაილანდელი რეპერი, მომღერალი, მოცეკვავე და მოდელი ლ, რომელიც მოღვაწეობს სამხრეთ კორეაში სეულში. ის არის სამხრეთ კორეული გოგონათა ჯგუფის Black Pink-ის წევრი, რომელიც YG Entertainment-ის შემადგენელი ნაწილია.
ადრეული წლები
ლისა ბურირამის პროვინციაში, ტაილანდში დაიბადა 1997 წლის 27 მარტს, როგორც პრანპრია მანობანი. მან მოგვიანებით კანონიერად შეიცვალა სახელი და გახდა ლალისა, რაც შექებას ნიშნავს. სახელის ცვლილების შესახებ მომღერალს წინასწარმეტყველმა ურჩია და უთხრა, რომ ის ბედნიერებას მოუტანდა. ის დედისერთაა და გაზარდა ტაილანდელმა დედამ და შვეიცარიელმა მამინაცვალმა.. ლისას დედას ჰქვია ჩიტიპ ბრიშვაილერი. მისი მამინაცვალი მარკო ბრიუშვაილერია, ცნობილი შეფ-მზარეული, რომელიც ამჟამად ტაილანდში მოღვაწეობს. ლისამ საშუალო განათლება პრაფამონტრეს I და II სკოლაში მიიღო.
მან ცეკვაზე სიარული ოთხი წლის ასაკში დაიწყო და ბავშვობიდანვე იღებდა მონაწილეობას სხვადასხვა შეჯიბრებებში. მოგვიანებით ის შეუერთდა თერთმეტკაციან საცეკვაო ჯგუფს Got7-ს წევრ ბემ-ბემთან ერთად სახელწოდებით „We Zaa Cool“. 2009 წლის სექტემბერში ჯგუფი მონაწილეობდა კონკურსზე სახელწოდებით LG Entertainment Million Dream Sanan World, სადაც ლისას გუნდმა „სპეციალური გუნდის“ პრემია მოიპოვა. ლისა ასევე მონაწილეობდა სიმღერების კონკურში, სადაც თავის სკოლას წარადგენდა. 2009 წელს ჩატარებული მსგავსი ტიპის კონკურსზე ლალისამ მეორე ადგილი დაიკავა.
2016-დან დღემდე
2010 წელს ლისამ მონაწილეობა მიიღო კონკურსში, რომელსაც YG Entertainment ტაილანდში ატარებდა. კონკურზე აპლიკაცია 4 000-მა ადამიანმა შეიტანა და მხოლოდ 13 წლის ლისამ გაიმარჯვა. მან კონკურსში პირველი ადგილი დაიკავა, ხოლო იანგ ჰიუნ-სუკმა ლისას შესთავაზა გამხდარიყო YG Entertainment–ის ერთ-ერთი ტრენერი, რაზეც იგი დათანხმდა. 2011 წელს ლისა საცხოვრებლად გადავიდა სამხრეთ კორეაში, სადაც დაიწყო ვარჯიში თავისი K-pop კარიერისთვის. მისი ვარჯიშები ხუთი წელი გაგრძელდა. იგი ოფიციალურად შეუერთდა ლეიბლს, როგორც მათი პირველი არაეთნიკურად კორეელი სტაჟიორი 2011 წლის 11 აპრილს.
2013 წლის ნოემბერში ლისა ტაეიანგის მუსიკალურ კლიპში გამოჩნდა სიმღერაზე „Ringa Linga“. ის ერთ-ერთი მოცეკვავე იყო.
2015 წელს ლისამ სამოდელო საქმიანობა დაიწყო ბრენდ Nona9on-სთვის. 2016 წლიდან არის სამხრეთ კორეული კოსმეტიკური ბრენდის Moonshot-ის მოდელი.
2016 წლის აგვისტოში ლისას დებიუტი შედგა სამხრეთ კორეული K-pop ჯგუფის, Black Pink-ის რიგებში. ჯგუფში სულ ოთხი წევრია, ლისა კი პირველი არაეთნიკურად კორეელია, რომელიც YG Entertainment-ის რიგებში მოხვდა. Black Pink-ის პირველი მთავარი სინგლები იყო „Whistle“ და „Boombayah“. „Whistle-მ“ გამოსვლისთანავე სამხრეთ კორეის ჩარტებში ლიდერი პოზიციები დაიკავა. 2020 წლის ოქტომბრისთვის ჯგუფმა გამოუშვა ერთი კორეული ალბომი The Album, ერთი იაპონური სტუდიური ალბომი, Blackpink in Your Area, Blackpink, Square Up და Kill This Love, ასევე ორი სინგლი ალბომი, Square One და Square Two.
მინი|274x274პქ|ლისა Black Pink– ის ფანებთან შეხვედრის ღონისძიებაზზე 2018 წესლ მისმა გარეგნობამ მას არაოფიციალური ჯილდო მოუტანა, სახელწოდებით „წლის პერსონაჟი“ 2018 წლის MBC Entertainment Awards–ზე. 2018 წლის 5 ნოემბერს მან გახსნა YouTube არხი Lilifilm Official, სადაც ყურადღებას ამახვილებს მოგზაურობასა და ცხოვრების წესზე. 2019 წლის ივლისისთვის მას 1.3 მილიონზე მეტი გამომწერი ჰყავდა, რის გამოც მან Gold Play Button მიიღო. 2020 წლის მარტში, ლისა მენტორის როლს ასრულებდა iQIYI–ის ჩინელ გოგონათა ჯგუფების კონკურსში „Youth With You Season 2-ში“ (ახალგაზრდები შენთან ერთად: მე-2 სეზონი). 2021 წლის თებერვალში ის ასევე გახდა მენტორი ჩინელი ბიჭების ჯგუფების კონკურსში სახელწოდებით „Youth With You Season 3“ (ახალგაზრდები შენთან ერთად: მე-3 სეზონი).
პირადი ცხოვრება
ლისა არის მულტილინგვისტი და თავისუფლად საუბრობს ტაიურად, ინგლისურად, კორეულად. ასევე ფლობს იაპონურისა და ჩინურის საწყისებს.
გავლენა
2019 წლის აპრილში ლისა გახდა ყველაზე პოპულარული K-pop ჯგუფების წევრი ინსტაგრამზე, სადაც იმ დროისთვის 17.4 მილიონი მიმდევარი ჰყავდა. 2020 წლის ივლისისთვის პლატფორმაზე ლისას 35.4 მილიონი მიმდევარი ჰყავს.
პარიზის მოდის კვირეულის დროს, პარიზში, საფრანგეთში, მამაკაცთა გაზაფხულის ზაფხულის კოლექციაზე, ლისას დასწრების შემდეგ, ჟურნალმა Lyst–მა განაცხადა, რომ 2019 წლის 28 ივნისს, Celine-ის ჩანთაზე გლობალური ძიება 66%–ით გაიზარდა. ეს მას შემდეგ მოხდა, რაც მანობანმა ჩანთის სურათი გამოაქვეყნა მის სოციალურ ქსელში, რითაც საზოგადოების დიდი ნაწილის ყურადღება მიიპყრო.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 27 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ტაილანდელი რეპერები კატეგორია:ტაილანდელი მოცეკვავეები
ლარნაკა
ლარნაკა (Λάρνακα, ძველად — კიტიონი) — ქალაქი კვიპროსში, ლარნაკის რაიონის (ეპარქიის, Επαρχία) ადმინისტრაციული ცენტრი. 53,5 ათ. მცხოვრები (2010). მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. სატრანსპორტო კვანძი, საზღვაო პორტი. ქალაქში მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტი.
ისტორია
ქალაქი, სავარაუდოდ, მიკენელმა ბერძნებმა დააარსეს ძვ. წ. XII საუკუნეში; შემდეგში ფინიკიელთა კოლონია გახდა, წარმოადგენდა ხმელთაშუა ზღვის მსხვილ სავაჭრო ცენტრს. ძვ. წ. 58 წელს რომაელებმა დაიპყრეს; შევიდა რომის იმპერიის შემადგენლობაში, შემდეგ კი ბიზანტიაში. ახ. წ. 1191 წელს, მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს, ინგლისის მეფე რიჩარდ ლომგულმა აიღო; 1192–1489 შედიოდა კვიპროსის სამეფოში. XV საუკუნის ბოლოდან ვენეციის კუთვნილებაა, 1571 წლიდან — ოსმალეთის იმპერიისა. XVI საუკუნიდან ახლანდელი სახელწოდებითაა ცნობილი [შესაძლოა ლარნაკის (სარკოფაგი) მიხედვით; ქალაქში მდებარეობს წმ. ლაზარეს სარკოფაგი, რომელიც, გადმოცემით, ლარნაკის პირველ ეპისკოპოსად ითვლება]. XIX საუკუნეში აყვავება განიცადა, XX საუკუნის დასაწყისიდან გახდა კვიპროსის ფაქტობრივი პოლიტიკური და ეკონომიკური ცენტრი. ქალაქის სწრაფი განვითარება 1970-იანი წლების მეორე ნახევრიდან დაიწყო, მას შემდეგ, რაც თურქეთმა კუნძულის ჩრდილოეთი ნაწილის ოკუპაცია მოახდინა (1974), რის გამოც ნიქოზიაში საერთაშორისო აეროპორტი დაიხურა, ხოლო ქალაქ ფამაგუსტას პორტზე კონტროლი თურქებმა დაამყარეს.
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის ცენტრში შემონახულია ძველი კიტიონის ანტიკური კედლებისა და ტაძრების ნანგრევები, პამბულის ბორცვზე — აკროპოლისისა, აგრეთვე მღვიმის აკლდამა (სავარაუდოდ მიკენური პერიოდისაა, გამოიყენებოდა როგორც ადრექრისტიანული ტაძარი. არქიტექტურული ძეგლებიდან აღსანიშნავია: წმ. ლაზარეს ეკლესია (IX საუკუნის ბოლო, რესტავრირებული XVII ს-ში, კანკელი — 1773–1782 წწ; თაღედი — 1750 წ, სამრეკლო — 1857 წ), ბიზანტიური ეკლესია „პაგანია ქრისტოპოლიტისა“ (XII–XIII სს; გადაკეთებული 1768 წ, რესტავრირებული 1851 წ), ფორტი (XIV ს-ის ბოლო, გადაკეთებული 1625 წ; ამჟამად შუა საუკუნეების კვიპროსის მუზეუმი), ეპისკოპოსის სასახლე, მაცხოვრის ტაძარი (1460 წ, გადაკეთებული 1854 წ), წმ. იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია (1715, გადაკეთებული 1853 წ), ტუზლას მეჩეთი (თავდაპირველად ბიზანტიური ბაზილიკა, XII–XIII სს-ში გადაკეთებული კათლიკურ სანტა-კროჩეს ტაძრად, XVI ს-ში — მუსლიმურ მეჩეთად), ბუიუქის მეჩეთი (გადაკეთებული XVI ს-ში წმ. ეკატერინეს XIII–XIV საუკუნეების ტაძრიდან), ვენეციური შადრევანი (XVI ს), წმინდა მიწის ფრანცისკელთა მონასტერი (1596 წ; სანტა-მარიე-დელე-გრაციეს ეკლესია — 1724 წ, გადაკეთებული XIX ს), წმ. იოსების ყოფილი კათოლიკური მონასტერი (1844), პაგანია ფანერომენის ეკლესია (XX ს-ის დასაწყისი); გაშენება XVII–XX სს. ლარნაკის განაპირას მდებარეობს წმ. გიორგის სამონასტრო ეკლესია (მარილიანი ტბის სანაპიროზე; XII ს-ის შუა ხანები, გადაკეთებული XIV ს-ში, რესტავრირებული XV ს-ის შუა ხანებში და 1706 წ; XII ს-ის ფრესკების ფრაგმენტები), აკვედუკი (1747–1750 წწ), კონდოსის წმ. გიორგის ეკლესია (1833). მუზეუმებიდან აღსანიშნავია: არქეოლოგიური (1969), შუა საუკუნეების, დ. პიერიდისის (უძველესი კერძო მუზეუმი; კერამიკის ნაკრები), ბუნებრივი ისტორიის. მუნიციპალური კულტურული ცენტრი მოიცავს სამხატვრო გალერეას და პალეონტოლოგიის მუზეუმს. ლარნაკაში მდებარეობს სტადიონი „ანტინოს პაპადოპულოსი“ (დაახლ. 10 ათ. ადგილი), რომელზეც გამოდის კვიპროსის არაერთგზის ჩემპიონი გუნდი ფეხბურთში, ჩემპიონთა ლიგის (2008–2009) მონაწილე „ანორთოსისი“ (დაარსდა 1911 წელს).
ეკონომიკა
ეკონომიკაში დომინირებს მომსახურების სექტორი, უმთავრესად ტურისტული ბიზნესი (ქალაქი კვიპროსის ტურისტების 10%-ს იღებს). მოქმედებს ქიმიური (საყოფაცხოვრებო ქიმია), კვების (მარილის, სასმელების, რძის პროდუქტების წარმოება, თევზრეწვა), მსუბუქი (მ. შ. ფეხსაცმლის, ტექსტილის) მრეწველობის საწარმოები; კომპანია „Elkora“-ის ქარხანა (ელექტრო- და მზის წყალგამათბობლები).
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის ქალაქები
სემარანგი
ისტორია
სემერანგის ისტორია XIX საუკუნეში იწყება, როდესაც მას ბერგოტა ეწოდებოდა. XV საუკუნის მიწურულს, აქ მუსლიმმა მისიონერებმა სოფელი და მუსლიმური სკოლა დააარსეს.
1678 წელს, სულთანმა ამანგკურატ II–მ გარკვეული თანხის სანაცვლოდ იგი ჰოლანდიის ოსტინდოეთის კომპანიას გადასცა. 1682 წელს ჰოლანდიელმა კოლონიზატორებმა სემერანგის კოლონია დააარსეს. მათ გააშენეს თამბაქოს პლანტაციები, გაიყვანეს გზები, რკინიგზა და სემერანგი კოლონიის მნიშვნელოვან კომერციულ ცენტრად აქციეს.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ქალაქები
იასმინა ხადრა
იასმინა ხადრა (ნამდვილი სახელი მუჰამედ მულესეული, დ. 10 იანვარი, 1955, კენადსა, ალჟირი) — ალჟირელი, ფრანგულენოვანი მწერალი. მისი ნაწარმოებები ნათარგმნია 14 ენაზე.
ბიოგრაფია
მუჰამედი დაიბადა ალჟირის საჰარაში. მამა ექთანი იყო, დედა კი უბრალო გლეხის ქალიშვილი. 9 წლის მუჰამედი მამამ სამხედრო სკოლაში შეიყვანა იმ იმედით, რომ შვილი ოფიცერი გამოვიდოდა. 1973 წელს მომავალი მწერალი ასრულებს ნოველების პირველ კრებულის, ურია, რომელიც 11 წლის შემდეგ გამოიცემა. 1975 წელს მუჰამედი სამხედრო აკადემიაში შედის და 3 წელიწადში უმცროსი ლეიტენანტის წოდებას იღებს. სწავლის დასრულების შემდეგ იგი ალჟირის ომში დასავლეთ ფრონტზე იბრძვის.
36 წლის მუშაობის შემდეგ, გენერლის წოდების მქონე მუჰამედი ტოვებს ჯარს და მთლიანად ლიტერატურას უძღვნის თავს. იგი ცოტა ხანს მექსიკაში ატარებს, შემდეგ კი, 2001 წელს საფრანგეთში, ექს-ან-პროვანსში სახლდება, სადაც დღემდე ცხოვრობს. ეს ბიოგრაფიული ელემენტები გვხვდება იასმინა ხადრას ორ ნაწარმოებში: მწერალი (სადაც ავტორი სამხედრო სკოლაში ყოფნის პერიოდს ეხება) და სიტყვების ტყუილი.
ამერიკის შეერთებულ შტატებში განსაკუთრებული წარმატება მოჰყვა იასმინა ხადრას რომანს ქაბულის მერცხლები. მასში დახატულია თალიბანების ბატონობის ქვეშ მყოფ ქალაქში გამფებული .thumb|200px|left| იასმინა ხადრა დამთრგუნველი ატმოსფერო, სადაც ადამიანებს სიცილის უფლებაც კი ჩამორთმეული აქვთ, ქალი სრულიად უუფლებო და დაუცველია, ქალის სიყვარული კი - შეურაცხმყოფელი.
ფსევდონიმი
მუჰამედ მულესეულის ფსევდონიმი, იასმინა ხადრა, აღებული აქვს თავისი მეუღლის პირველი ორი სახელისგან. ამით მას სურდა საყვარელი ქალის მიმართ პატივისცემისა და ერთგულების დამტკიცება. დიდი ხნის მანძილზე მკითხველს იასმინა ხადრას რომანები ალჟირელი ქალის ნაწერი ეგონა. მხოლოდ მოგვიანებით, 2001 წელს ავტორი გადაწყვეტს ფარდა ახადოს თავის ნამდვილ ვინაობას, რაც ძალიან დიდი გაკვირვებას იწყევს. პუბლიკა განსაკუთრებით გაკვირვებული რჩება ის ფაქტით, რომ მწერალი, რომელიც ასე კარგად ასახავს ალჟირელი ქალების ცხოვრებას სინამდვილეში სამხედრო პირია.
ნაწარმოებები
thumb|200px|ქაბულის მერცხლების გარეკანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალჟირელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1955
ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)
ახალშენი — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ქისტაურის თემი), მდებარეობს მდინარე ხაჭირისხევის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ახმეტიდან 6 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 337 ადამიანი.
ისტორია
სახელწოდება ახალშენი სოფელს X-XI საუკუნეში უნდა შერქმეოდა, როდესაც საქართველოში მრავალი ახალი დასახლება გაჩნდა. ისტორიულ წყაროებში ახალშენი XVI საუკუნიდან მოიხსენიება, როგორც სვეტიცხოვლის კუთვნილი სოფელი. XVI საუკუნის I ნახევარში კახთა მეფე ალექსანდრე II-მ სვეტიცხოველს განუახლა სოფელზე მფლობელობა. XVII საუკუნეში სოფლის ყმა-მამულზე წილი დაიდო სამეფო კარმა და სხვადასხვა საერო და სასულიერო ფეოდალმა. XVIII საუკუნის I მეოთხედისათვის ახალშენის ყმა-მამულის უდიდესი ნაწილი სახასო საკუთრება იყო, ხოლო სვეტიცხოველს შვიდი ყმა-გლეხი და ორი ბოგანოღა შერჩა. სოფლისთვის ბრძოლა სამეფო სახლსა და კათალიკოსს შორის მთელი XVIII საუკუნის განმავლობაში გრძელდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰიპოლიტუსი (ანტიპაპი)
მინი|მარჯვნივ|200px|ჰიპოლიტუსის წამება ჰიპოლიტუს რომაელი, ან იპოლიტე რომაელი  (დ. 170 – გ. 235) – ანტიპაპი, ადრექრისტიანული პერიოდის ერთ-ერთი ყველაზე ნაყოფიერი საეკლესიო მწერალი (ძვ. ქართულ მწერლობაში "იპოლიტე რომაელი"). კათოლიკური (ხსენება 13 აგვისტოს) და მართლმადიდებელი ეკლესიის (ხსენება 12 თებერვალს) წმინდანი.
ჰიპოლიტუსი სავარაუდოდ რომში დაიბადა, მეორე საუკუნის მეორე ნახევარში. ფოტი I მას იხსენიებს, როგორც ირენეოს ლიონელის მოსწავლეს, რომელიც თავისმხრივ ნახსენებია როგორც პოლიკარპე სმირნელის მოსწავლე. ჰიპოლიტუსი პირველი და ერთადერთი წმინდა ანტიპაპია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ანტიპაპები
რაინჰარდ ჰალერი
რაინჰარდ ჰალერი (Reinhard Haller, დ. 25 სექტემბერი, 1951, მელაუ, ბრეგენცის ტყე) — ავსტრიელი ფსიქიატრი, ფსიქოთერაპევტი, სასამართლო-ფსიქიატრიული ექსპერტიზის ცნობილი სპეციალისტი გერმანულენოვან ქვეყნებში, წიგნების ავტორი.
რაინჰარდ ჰალერის სხვადასხვა საექსპერტო დასკვნებს შორისაა ისეთი გახმაურებული საქმეები, როგორიცაა
რაინჰარდ ჰალერი 1983-დან ვიდრე 2017 წლამდე მუშაობდა მთავარ ექიმად ფრასტანცის განსაკუთრებული დანიშნულების ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში, რომლის მთავარი პროფილია მავნე დამოკიდებულობები. არსებული ფსიქიტრიულის შემადგენლობაში შედის ორი ნარკოლოგიური სადგური და საკონსულტაციო ცენტრი. აქედან მოყოლებული რაინჰარდ ჰალერი არის ექსპერტი, მრჩეველი და ლექტორი ფსიქოლოგიურ თემებთან დაკავშირებულ საკითხებზე.
რაინარდ ჰალერი არის ფსიქოლოგიურ თემებზე მიძღვნილი ბესტსელერი წიგნების ავტორი.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1951
ფრიდონ თოდუა
ფრიდონ თოდუა (დ. 9 იანვარი, 1944, ზუგდიდი, საქართველოს სსრ — გ. 7 ოქტომბერი, 2017) — ქართველი ექიმი, თანამდებობის პირი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1944 წელს ზუგდიდში. 1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1968-1991 წლებში მუშაობდა ალექსანდრე ვიშნევსკის სახელობის ქირურგიის ინსტიტუტში რიგითი ექიმიდან წამყვანი განყოფილების ხელმძღვანელამდე.
1998-2017 წლებში — ჟურნალ „საქართველოს რადიოლოგიის მაცნე“ მთავარი რედაქტორი, საქართველოს ჯანმრთელობის სამინისტროს რეზიდენტურის პროგრამდირექტორი სპეციალობაში „რადიოლოგია“, სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის და ივ.ჯავახიშვილის სახ. სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო რადიოლოგიის კათედრების გამგე. 2001 წლიდან საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს მთავარი რადიოლოგია. 2005 წელს არჩეულია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პერზიდენტად და საზოგადოებრივი ტელევიზიის სამეურვეო საბჭოს წევრად.
2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზუგდიდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“.
ფრიდონ თოდუა  ევროპის, ამერიკისა და რიგი საერთაშორისო რადიოლოგიური და ქირურგიული ასოციაციების წევრია. ასევე, საქართველოს სწავლულ ექსპერტთა საბჭოს, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში სახელმწიფო პრემიების მიმნიჭებელი კომიტეტის, სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის პროფესორთა საბჭოს, ჯანმრთელობის სამინისტროს მრჩეველთა საბჭოს, სამედიცინო ეთიკის და სხვა მრავალი საბჭოსა და კომისიის წევრი. არის რამდენიმე ქართული და უცხოური სამეცნიერო ჟურნალის სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
500-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, 8 მონოგრაფიის და 15 გამოგონების ავტორი. 200-ზე მეტი საერთაშორისო სამეცნიერო ფორუმის მონაწილე. 15 სადოქტორო და 44 საკანდიდატო დისერტაციის სამეცნიერო ხელმძღვანელი.
არის საბჭოთა კავშირის (1988) და საქართველოს (1996) სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი მეცნიერების დარგში. დაჯილდოებულია მრავალი ორდენითა და მედლით. არის თბილისის საპატიო მოქალაქე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი რადიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1998) კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ზუგდიდში დაბადებულები
რანკოს პროვინცია
რანკო (Provincia de Ranco) — პროვინცია ჩილეში, შედის ლოს-რიოსის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ლა-უნიონი. პროვინცია მოიცავს 4 კომუნას.
კავილაძე
საკუთარი სახელი კავილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
820
თარიღი უცნობია
*
Clionella aglaophanes
Clionella aglaophanes — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჯონ ბარი (კომპოზიტორი)
ჯონ ბარი (John Barry; დ. 3 ნოემბერი, 1933, იორკი, ინგლისი — გ. 30 იანვარი, 2011, ნიუ იორკი, აშშ) — ინგლისელი კინო-კომპოზიტორი. განსაკუთრებით ცნობილი ჯეიმზ ბონდის ფილმების სერიისათვის დაწერილი მუსიკით. არის პრემია „ოქროს გლობუსის“ მფლობელი და ოსკარის ხუთგზის ლაურეატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
ირკუტი
ირკუტი (Иркут) — მდინარე ბურიატეთსა და ირკუტსკის ოლქში. მდინარე ანგარის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 488 კმ, აუზის ფართობი 15 780 კმ². სათავე აქვს აღმოსავლეთ საიანზე, ზღვის დონიდან 1875 მ სიმაღლეზე. გამოედიება ილჩირის ტბიდან. ქვემო დინებაში მიედინება ტუნკინის ქვაბულში; შემდეგ სვლას აგრძელებს ხეობაში, სადაც აჩენს ჭორომებს. ძირითადად იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით. ოქტომბრის ბოლოს იყინება. გაძგიფვა გრძელდება 150-180 დღე. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავთან 140 მ³/წმ. სანაოსნოა. განვითარებულია წყლის ტურიზმი. ნაპირებზე გაშენებულია რამდენიმე დასახლებული პუნქტი, მათ შორის ქალაქი ირკუტსკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბურიატეთის მდინარეები კატეგორია:ანგარის შენაკადები კატეგორია:ირკუტსკის ოლქის მდინარეები
აკონკაგუა
აკონკაგუა (Aconcagua) — მწვერვალი სამხრეთ ამერიკაში, არგენტინაში, სამხრეთ ამერიკის ანდებში. სიმაღლე 6960 მ (უმაღლესი მწვერვალი დასავლეთ და სამხრეთ ნახევარსფეროში). მსოფლიოში ყველაზე მაღალი ბათოლითი. ჩრდილოეთი და დასავლეთი კალთები დამრეცია, სამხრეთ კალთაზეა კლდეებისა და ყინულების ციცაბო კედელია. აგებულია დანალექ ქანებზე შეცოცებული ანდეზიტებით, რის გამოც შეცდომით ვულკანად იყო მიჩნეული. დაფარულია მუდმივი თოვლით. ფერდობებზე 7 მყინვარი ეშვება, რომელთა სიგრძე 6 კმ-მდეა.
აკონკაგუას დალაშქვრას ართულებდა ყინულით დაფარული ფერდობის არსებობა. პირველად 1897 წელს ავიდა მასზე ექსპედიცია ედუარდ ფიცჯერალდის მეთაურობით. აკონკაგუა ინკური სახელწოდებაა და „თეთრ გუშაგს“ ნიშნავს. ვარაუდობენ, რომ კოლუმბისა და ესპანელი კონკისტადორების გამოჩენამდე ინკები ასული იყვნენ ანდების ასამდე მწვერვალზე, მათ შორის აკონკაგუაზე (მათს კვალს ამ მწვერვალის ფერდობებზე, 6600 მეტრის სიმაღლეზე მიაგნეს).
საქართველოდან აკონკაგუაზე პირველი ავიდა გია თორთლაძე (1996 წელს, რუსეთის ცხრაკაციანი ექსპედიციის წევრებთან ერთად). ეს მწვერვალი 2002 წელს დალაშქრა ბენო ქაშაკაშვილმა, 2004 წელს კი — ბიძინა გუჯაბიძემ (რუსეთის ექსპედიციის შემადგენლობაში).
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის მთები კატეგორია:შვიდი მწვერვალი
რანკო (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი რანკო შეიძლება აღნიშნავდეს:
კაკუშაძე
საკუთარი სახელი კაკუშაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
თამარის მონეტები
მინი|თამარ მეფის სახელით მოჭრილი მონეტა. თამარის მონეტები — თამარ მეფის სახელით მოჭრილი სპილენძის მონეტები. იჭრებოდა ორი სახისა: „წესიერად“ და „არაწესიერად“ მოჭრილი. პირველი მრგვალი ფორმისა და გარკვეული წონისაა, ხოლო მეორე — სხვადასხვა ფორმისა და წონისა. ამ დროს ე. წ. „ვერცხლის კრიზისის“ ხანაა და მთელ ახლო აღმოსავლეთში იჭრებოდა „არაწესიერი“ ფორმისა და სხვადასხვა წონის სპილენძის მონეტები, რომლებიც ბაზარზე ვერცხლის იძულებითი კურსით მიმოიქცეოდა. თამარის სახელი პირველად მეფე გიორგი III-ის სპილენძის ფულზე გამოჩნდა, თანამმართველად გამოცხადების შემდეგ (1178). ეს მონეტა „არაწესიერად“ არის მოჭრილი. მის ერთ მხარეს, წნული ხვეულების ვარდულში დაქარგმებული ასომთავრულით წერია „თამარ“, ვარდულის ბუდეებში ასევე ასომთავრულით — „ადიდენ ღმერთმან მეფე და დედოფალი“. მეორე მხარეს ვარდულის ცენტრში, ასომთავრული წარწერაა „გი“, გარშემო — „ადიდენ ღმერთმან მეფეთა მეფე“. 1184 წელს თამარი საქართველოს მეფე გახდა და თავისი სახელით მოჭრა სპილენძის „არაწესიერი“ ჭედის მონეტა, რომლის შუბლზე მხედრულით გამოსახულია თამარის სახელი, გარშემო ასომთავრულით — „სახელითა ღვთისათა, იქნა ჭედა ვერცხლისი ამის, ქორონიკონსა ოთხასშვიდს (1187) ან ოთხასოცდაათს“ (1210). ზურგზე ხუთსტრიქონიანი არაბული ზედწერილია: „დედოფალი დიდებული, მშვენიერება ქვეყნისა და სარწმუნოებისა, თამარ ასული გიორგისა, მესიის თაყვანისმცემელი, განადიდოს ღმერთმან ძლევანი მისნი“. გარშემო არაბულადვე აწერია: „განადიდოს ღმერთმან დიდება მისი, განაგრძოს ჩრდილი მისი და განამტკიცოს კეთილდღეობა მისი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს მონეტები
ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი
ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (Irish Museum of Modern Art, Áras Nua-Ealaíne na hÉireann, IMMA) — ირლანდიის წამყვანი ეროვნული დაწესებულება, რომელიც ორიენტირებულია მოდერნისტული და თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშების შეგროვებასა და საზოგადოებისათვის წარდგენაში. კლიმეინემში, დუბლინში მდებარე მუზეუმი ხელოვნების სხვადასხვა მიმდინარეობას დამთვალიერებლებს ექსპონატების საშუალებით აცნობს. გამოფენებზე წარმოდგენილი კოლექციები რეგულარულად იცვლება. მუზეუმი აჩვენებს როგორც საკუთარ კოლექციებს, ასევე განათლებისა და საზოგადოების განყოფილების ნამუშევრებს. მუზეუმი ასევე მიზნად ისახავს თავისი სტუდიისა და ეროვნული პროგრამების საშუალებით ხელოვნებასა და ხელოვანებზე წვდომა გაიზარდოს.
მუზეუმის მთავარ მისიას საზოგადოებაში ცნობიერების გაზრდა წარმოადგენს. ამისათვის მუზეუმში იყენებენ როგორც ინოვაციურ, ასევე ინკლუზიურ რესურსებს. მუზეუმი ფინანსდება როგორც რლანდიის ხელოვნებისა და მემკვიდრეობის სამინისტროს სუბსიდიებით (ტურიზმის, კულტურის, ხელოვნების, გელტახტის, სპორტისა და მედიის დეპარტამენტი), ასევე კერძო ინვესტიციების საშუალებით.
ისტორია
ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის პირველი დირექტორი დეკლან მაგონალი იყო, რომელიც ამ თანამდებობას 10 წლის განმავლობაში იკავებდა და მანამდე ესპანეთის დედაქალაქ მადრიდში მდებარე დედოფალ სოფიას მუზეუმის დირექტორი იყო. დირექტორი მოგვიანებით ენრიკ ჯუნკოზა, შემდეგ კი სარა გლინი გახდა. 2018 წლის შემდეგ დაწესებულების დირექტორის თანამდებობას ენ ფლეტჩერი იკავებს.
ნაგებობა
250 px|thumb|ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის შიდა ეზო 250 px|thumb|ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის შიდა ეზო ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი განთავსებულია XVII საუკუნის სამეფო საავადმყოფოს „კლიმეინემის“ შენობაში. სამეფო საავადმყოფო დაარსდა 1684 წელს ჯეიმზ ბატლერის, ორმონდის ჰერცოგისა და ჩარლზ II-ის, ინგლისის, შოტლანდიისა და ირლანდიის მეფის მეფის მიერ. დაწესებულება პენსიაზე გასული ჯარისკაცების საცხოვრებელს წარმოადგენდა დაახლოებით 250 წლის მანძილზე.
სამეფო საავადმყოფო მუზეუმისათვის შესაფერის ადგილს წარმოადგენს. პარიზის ინვალიდთა სახლის მოდელზე შექმნილი შენობა მოიცავს ეზოს და მას აქვს გრძელი დერეფნები. დაწესებულების თავდაპირველი თავლები აღდგენილი, გაფართოებული და გადაკეთებულია სამხატვრო სტუდიებად და მუზეუმი „ხელოვანი რეზიდენციაში“ პროგრამის მიმდევარია.
თავდაპირველად განიხილებოდა დუბლინის ნავსადგურში ახალი დანიშნულების მუზეუმისათვის ნაგებობის აშენება, თუმცა იმდროინდელი საავადმყოფოს შენობა უფრო პრაგმატულ ადგილი აღმოჩნდა. გარდა ამისა, სამეფო საავადმყოფოს არ გააჩნდა შესაბამისი საცავი და 2003 წლისათვის 20-მდე ეროვნული და საერთაშორისო ნაშრომი დაზიანდა „ტენიანობისა და ტემპერატურის არაერთგვაროვნების გამო“. საზოგადოებრივი სამუშაოების ოფისი მუზეუმს სპეციალური საცავების მოძიებაში და ექსპონატების ტრანსპორტირებაში დაეხმარა.
კოლექცია
ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი ფლობს მოდერნიზმისა და თანამედროვე ხელოვნების ირლანდიულ ეროვნულ კოლექციას. დაცულია 3500-ზე მეტი ნამუშევარი, რომლებიც ირლანდიელ და საერთაშორისო მხატვრებს ეკუთვნის. კოლექციის აქცენტი კეთდება 1940 წლის შემდგომ შესრულებულ ნამუშევრებზე. დაწესებულებაში წარმოდგენილია ისეთი ხელოვანების ნამუშევრები, როგორებიცაა: მარინა აბრამოვიჩი, ლუიზა ბურჟუა, რობერტ რაუშენბერგი, სოლ ლევიტი, ჯოზეფ კორნელი, ლუის ლე ბროკი, მატ მულიკანი, როი ლიხტენშტეინი და ლოურენს ვაინერი. kოლექცია სრულად არის კატალოგირებული და სპეციალური ვებ-გვერდის საშუალებით იძებნება.
ენესის (Hennessy) ხელოვნების ფონდი ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმისათვის შეიქმნა 2016 წელს, დაფინანსების შემცირების გამო. ბიუჯეტი 2011 წლიდან განვითარებადი და საშუალო კარიერის მქონე მხატვრების ნამუშევრების შესაგროვებლად გამოიყენება. ფონდი ახალ მრავალწლიან კორპორატიულ პარტნიორობას წარმოადგენს, რომელიც იმ ირლანდიელი ხელოვანების ნამuშევრების შეგროვებას ითვალისწინებს, რომელიც ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში ჯერ კიდევ არ არის განთავსებული. ენესის ხელოვნების ფონდთან ხელშეკრულებამდე მუზეუმი ძირითადად კერძო შემოწირულობების წყალობით საზრდოობდა. 2016 წელს ამ ფონდის მხარდაჭერით მუზეუმს შეემატა კევინ ათერტონის, დევიდ ბეატის, რონა ბირნისა და დენის მაკნალტის ნამუშევრები. 2017 წელს კოლექციას შეემატა კიარან მერფის, მაირედ მაკკელანის, მარკ გარისა და იური პატისონის ნამუშევრები.
სტატუსი და დაფინანსებები
ირლანდიის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი არის კომპანია, რომელიც შეზღუდულია გარანტიით და საწესდებო კაპიტალი არ გააჩნია. კომპანია დაფინანსებულია ტურიზმის, კულტურის, ხელოვნების, გელტახტის, სპორტისა და მედიის დეპარტამენტის მიერ, ასევე სპონსორებით, ფრანჩაიზებისა და მუზეუმის შემოსავლებით.
მაქსიმ მრვიცა
მაქსიმ მრვიცა (Maksim Mrvica; დ. 3 მაისი, 1975) — ხორვატი პიანისტი.
ისტორია
მრვიცამ ფორტეპიანოს გაკვეთილებზე სიარული 9 წლის ასაკში დაიწყო. სამი წლის შემდეგ მან გამართა პირველი კონცერტი, რომელზეც შეასრულა ჰაიდნის „საფორტეპიანო კონცერტი C მაჟორში“. 1991 წელს ომი დაიწყო, მაგრამ მაქსიმისთვის და მისი პედაგოგისთვის ამას ხელი არ შეუშლია. მიუხედავად საომარი მოქმედებებისა, მაქსიმი განაგრძობდა მეცადინეობას და 1993 წელს მან ზაგრებში გამართული კონკურსი მოიგო.
როდესაც ის დაბრუნდა ხორვატიაში მედიის ყურადღების ცენტრში მოექცა. ის ხშირად ჩანდა ტელევიზიით, ასევე უამრავ ინტერვიუს აძლევდა. მალე მან გამოუშვა ალბომი Gestures, რომელიც გახდა ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი კლასიკური მუსიკის ალბომი ხორვატიაში.
საერთაშორისო აღიარება
მაქსიმ მრვიცას მეორე ალბომი The Piano Player, რომელშიც შედიოდა ჰენდელისა და შოპენის ნაწარმოებები, ძალიან წარმატებული გამოდგა, განსაკუთრებით აზიაში. სინგაპურში, მალაიზიაში, ინდონეზიასა და ჩინეთში მან ოქროს სტატუსი მოიპოვა, ტაივანსა და ხორვატიაში — პლატინისა, ჰონგ კონგში კი ორმაგი პლატინის.
ალბომები
ალბომი Pure II არასოდეს გამოსულა გაყიდვაში კონტრაქტთან დაკავშირებული გაუგებრობის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:ხორვატი პიანისტები კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი
კალენდარი
კალენდარი (Calendarium<) — დროის შედარებით ხანგრძლივ პერიოდებად (დღე-ღამეებად, კვირებად, თვეებად, წელიწადებად, საუკუნეებად) დანაწილებისა და აღრიცხვის სისტემა სოციალური, რელიგიური, კომერციული, ადმინისტრაციული და სხვა მიზნებისათვის.
ისტორია
რთულია იმის დადგენა თუ ზუსტად როდის დაიწყო დროის აღრიცხვისათვის დღე-ღამეზე უფრო ხანგძლივი ერთეულის გამოყენება. კვირაც უხსოვარი დროიდან შემოიღეს. მისი ხანგძლივობა განაპირობა მთვარის თვის 4 ნაწილად დაყოფამ, აგრეთვე იმ ფაქტმა, რომ რიცხვი 7 გამოხატავდა ცაზე ყველაზე კაშკაშა პლანეტების და მზისა და მთვარის საერთო რიცხვსაც.
ფაქტია, რომ კვირის და თვის წარმოქმნაც და მათი კალენდარულ თვლაში გამოყენება მთვარის ფაზებთან იყო დაკავშირებული. დამკვიდრებულია მოსაზრება, რომ პირველი კალენდარული სისტემა, რომლითაც მოხდა წელიწადის ზომის ერთეულად მიღება იყო მთვარის კალენდარი. იმისდა მიხედვით, თუ როგორ ცდილობდნენ ადამიანები მთვარისმიერი კალენდრების ტროპიკულ წელიწადთან ჰარმონიაში მოყვანას, განსხვადებოდა თვებისა და მათში არსებული დღეების რიცხობრივი მნიშვნელობა. აღნიშნულმა მცდელობამ კაცობრიობა მთვარისმიერი კალენდრიდან, ჯერ მთვარე-მზისიერ კალენდარზე, შემდეგ კი მზისიერ კალენდრებზე გადაიყვანა.