cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მიჰრან არუთუნიანი
ბიოგრაფია
ვებგვერდზე Change.org გაიხსნა პეტიცია სომეხი მოჭიდავის მხარდასაჭერად. პირველივე დღეს პეტიციას 9 ათასზე მეტმა ადამიანმა მოაწერა ხელი.
ფიროსმანი (დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი)
ფიროსმანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ალაზნის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 280 მეტრზე. დედოფლისწყაროდან დაშორებულია 48 კილომეტრით.
მიჰრან არუთუნიანი
ბიოგრაფია
სომეხი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე ართურ ალექსანიანი, რომელიც 31-ე ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი გახდა, ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე მიჰრან არუთუნიანს წერს:"„შენ ხარ ნამდვილიჩემპიონი“."
ფიროსმანი (დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 569 ადამიანი.
მიჰრან არუთუნიანი
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
ფიროსმანი (დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
Neivamyrmex lieselae
Neivamyrmex lieselae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კიჩევო
კიჩევო (Кичево) — ქალაქი ჩრდილოეთ მაკედონიის დასავლეთში, სამხრეთ-დასავლეთ  რეგიონში. კიჩევოს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 27 067 კაცი. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ მაკედონელები, ასევე ცხვრობენ ალბანელები, თურქები და ბოშები.
ისტორია
ქალაქი პირველად მოიხსენიება ბიზანტიის იმპერატორ ბასილი II-ის ერთ-ერთ დოკუმენტში 1018 წელს. 1919 წლიდან სერბეთის კუთვნილებაა. მეორე მსოფლიო ომის დროს აკონტროლებდა ფაშისტური იტალია. 1943 წლის 9 სექტემბერს ალბანელმა და მაკედონელმა პარტიზანებმა დაამარცხეს იტალიელები და ქალაქი ხელში ჩაიგდეს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ქალაქები
Signify
Signify — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს მეოთხე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1996 წელს. 2003 წელს გამოვიდა დამატებითი კომპოზიციებით, რომლებიც მანამდე გამოიცა აუდიოკასეტაზე Insignificance. 2011 წელს გამოვიდა ალბომის ახალი გამოცემა
Insignificance და მეორე დისკი
1997 წელს აუდიო კასეტაზე გამოვიდა Signify-ს სესიების b-მხარეებისა და დემო-ჩანაწერების კომპილაციური ალბომი Insignificance. როდესაც Signify კვლავ გამოვიდა 2003 წელს Delerium Records-ზე, ხოლო 2004 წელს Snapper Music-ზე, Insignificance წარმოდგენილი იყო Signify-ს მეორე დისკის სახით, სიმღერების შეცვლილი სიით. უფრო გვიანდელი ჩანაწერები არ შეიცავენ სიმღერებს "Door to the River" ან "Insignificance", მაგრამ მათში კვლავ არის წარმოდგენილი ათი სიმღერა - ვინაიდან შეტანილია "Dark Origins" და ცალ-ცალკეა Hallogallo/Signify.
სქოლიო
კატეგორია:Porcupine Tree-ს ალბომები კატეგორია:1996 წლის ალბომები
Spoonie Gee
კარიერა
Spoonie-ს პირველი ჩანაწერი შეიქმნა, როდესაც პიტერ ბრაუნი ეწვია რობინსონის მუსიკალურ მაღაზიას და ახსენა, რომ სურდა დისკის ჩაწერა. Spoonie-მ მის ლეიბლ Brown's Sound Of New York-ზე ჩაწერა „Spoonin' Rap“, რომელშიც იყო ნახსენები ციხის თემა - მოგვიანებით პოპულარული განგსტა-რეპში, ხოლო ვოკალი დამუშავებული იყო ექოს ეფექტით - როგორც ეს იამაიკელი დიჯეების ნამუშევრებში ხდებოდა. შემდგომში Spoonie Gee ხშირად უწოდებდნენ „ორიგინალურ განგსტა-რეპერს“
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი რეპერები კატეგორია:დაბადებული 1962
ფინეთი 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 8 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰუსავიკი
ჰუსავიკი (Húsavík) — საპორტო ქალაქი ისლანდიაში.
გეოგრაფია
ჰუსავიკი მდებარეობს ისლანდიის ჩრდილოეთ ნაწილში, ნორდურპინგის სათემოში და ნორდურლენდ ისტრას რეგიონში. თავისი თემის ადმინისტრაციული ცენტრია. ქალაქს გააჩნია ნავსადგური სათევზაო ნავებისათვის და მდებარეობს ისლანდიის ერთ-ერთ მთავარ ავტომაგისტრალზე (№ 85);ჰუსავიკიდან დედაქალაქამდე მანძილი არის 480კმ. ქალაქში ცხოვრობს 2 253 ადამიანი (1.12. 2007 წლის მონ.).
ისტორია
იმ ტერიტორიაზე სადაც დღეს არის ქალაქი ჰუსავიკი 875 წელს ბანაკი ააშენა და გამოიზამთრა შვედმა ვიკინგმა გარდარ სვავარსსონმა — ისლანდიის პირველმა მკვლევარმა. მისი მემორიალი დგას მოედანზე ადგილობრივი სკოლი გვერდით.
მუზეუმი
thumb|left|200px|ვეშაპების მუზეუმი ჰუსავიკში, ნავსადგურის რაიონში, მდებარეობს ვეშაპების მუზეუმი. ჰუსავიკიდან შეიძლება ექსკურსიით წასვლა მიუვატნის რაიონში — ვულკანურად აქტიურ რეგიონში. ჰუსავიკში მდებარეობს აგრეთვე მსოფლიოში ერთადერთი სასქესო ასოების მუზეუმი, რომელშიც ინახება ცხოველების სასქესო ორგანოები.
იხილეთ აგრეთვე
ისლანდიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები
სახაროვის პრემია
ანდრია სახაროვის სახელობის პრემია დაარსდა 1988 წელს ევროპის პარლამენტის მიერ.
ჯილდო გაიცემა ყოველწლიურად შემდეგ სფეროებში წარმატების შემთხვევაში:
სქოლიო
* *
შავნაბადა (მყინვარწვერის მასივი)
შავნაბადა — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მყინვარწვერის მასივის სამხრეთ ნაწილში, ორწვერის ქედის აღმოსავლეთ ბოლოზე, მდინარე თერგის მარცხენა შენაკადის — ჩხერის სათავეში. სიმაღლე 3683 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. კალთები ციცაბოა. დამახასიათებელია ალპური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
Neivamyrmex longiscapus
Neivamyrmex longiscapus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იური იაკოვლევი
იური იაკოვლევი (Ю́рий Васи́льевич Я́ковлев; დ. 25 აპრილი, 1928, მოსკოვი — 30 ნოემბერი, 2013, იქვე) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, სსრკ სახალხო არტისტი (1976).
იური იაკოვლევი ერთ-ერთი პოპულარული საბჭოთა მსახიობია, რომელმაც 150 როლი შეასრულა თეატრსა და კინოში. იგი ოსტატი იყო როგორც კომედიური, ასევე დრამატული ჟანრის. ევგენი ვახტანგოვის სახელობის თეატრის წამყვანი მსახიობი იყო თეატრის აღზევების პერიოდში.
მინი|270პქ|მარჯვნივ|იური იაკოვლევი მეუღლესთან, ირინა სერგეევასთან ერთად მინი|270პქ|მარჯვნივ|იური იაკოვლევის საფლავი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საბჭოთა მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ნოემბერი კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები
ლიმურუ
ლიმურუ (Limuru) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის სამხრეთ ნაწილში. შედის ცენტრალური პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 	4,800 კაცი (1999).
კატეგორია:კენიის ქალაქები
მეჩაიეობა
thumb|250px|მეჩაიეები [[ჩაქვი|ჩაქვში, აჭარა, 1909 წ. პროკუდინ-გორსკის ფოტო.]] მეჩაიეობა — მემცენარეობის დარგი, რომელიც შეისწავლის ჩაის ბუჩქის თვისებებს, ზრდის პირობებს, უხვი და მაღალი ხარისხის მოსავლის მიღების ხერხებსა და სხვა.
ჩაის სამშობლო ჩინეთია. იგი სხვადასხვა დროს ფართოდ გავრცელდა ძირითადად აზიის ქვეყნებში. რუსეთში ჩაის სასმელი ცნობილია 1638 წლიდან. საქართველოში ჩაი პირველად 1847 წელს შემოიტანეს სოხუმის ბოტანიკურ ბაღში, საიდანაც გადაიტანეს ოზურგეთის საცდელ სადგურში. უფრო გვიან ჩაის ბუჩქები დარგეს ზუგდიდში დ. დადიანის ბაღში და ოზურგეთის მაზრის სოფ. გორა-ბერეჟოულში მ. ერისთავის მამულში, რომელმაც პირველად მიიღო ჩაის პროდუქცია. ჩაის გავრცელებაში დიდი ღვაწლი მიუძღვის ე. ნაკაშიძეს, რომელმაც ოზურგეთის მაზრის სოფ. ზენობანში გააშენა ჩაის პლანტაცია. მისივე ინიციატივით დაიწყეს ჩაის ბუჩქის გაშენება გურიის სხვა სოფლებშიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეჩაიეობა
ფედერალური სარეზერვო სისტემა
thumb|300px|ფედერალური რეზერვის შტაბ-ბინა მდებარეობს კონსტიტუციის გამზირზე ვაშინგტონში. ფედერალური სარეზერვო სისტემა (ინგ.: Federal Reserve System ან ფედერალური რეზერვი, the Federal Reserve; არაფორმ.: The Fed) ცენტრაული საბანკო სისტემაა აშშ-ში.
ფედერალური სარეზერვო სისტემა შედგება ცენტრალური მმართველთა საბჭოსგან ვაშინგტონში (კოლუმბიის ოლქი), თორმეტი ფედერალური სარეზერვო ბანკისგან მდებარე ქვეყნის უდიდეს ქალაქებში, მრავალრიცხოვანი წევრი ბანკებისა და სხვა დაწესებულებებისგან. ამჟამად ფედერალური რეზერვის მმართველთა საბჭოს თავმჯდომარეა ჯერომ პაუელი.
ფედერალური სარეზერვო სისტემა დაარსდა 1913 წელს აშშ-ის სენატის ფედერალური რეზერვის აქტით. ის შეიცავს რვიდან თორმეტამდე რეგიონალურ სარეზერვო ბანკების სისტემას, რომლებიც მისი კომერციული წევრი ბანკების მფლობელობაშია და იმართება ფედერალური რეზერვის საბჭოს მიერ. საბჭო და მისი თავმჯდომარე პრეზიდენტის მიერ ინიშნება და მათ სენატი ამტკიცებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცენტრალური ბანკები კატეგორია:აშშ-ის მთავრობა
ჰასან-ბეგ რუმლუ
ჰასან-ბეგ რუმლუ (დ. 1531/1532 — გ. 70-იანი წლების მიწურული) — ირანელი ისტორიკოსი. წარმოშობით ყიზილბაშურ რუმლუს ტომს ეკუთვნოდა. დაახლოებით იყო შაჰის კართან და ბავშვობიდანვე თან ახლდა თამაზ I-ს ლაშქრობებში. ავტორია 12-ტომიანი მსოფლიო ისტორიული ტიპის თხზულებისა "უმშვენიერესი ისტორიათაგანი" ("აჰსან ალ-თავარიხ"). შემორჩენილია თხზულების მხოლოდ 2 უკანასკნელი ტომი. მე-12 ტომში მოთხრობილია პირველ სეფიან ხელმწიფეთა ისტორია 1578 წლამდე. ამავე ტომში ვრცელი ცნობებია საქართველოს შესახებ, კერძოდ, დაწვრილებით არის აღწერილი შაჰ-თამაზის შემოსევები, რომელთა მხილველიც თვითონ იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ირანელი ისტორიკოსები
ფინეთი 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთხუთმეტედ იასპარეზა 1976 წელს, კანადის ქალაქ მონრეალში. ამ თამაშებზე მათ 4 ოქროსა და 2 ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰასან II
thumb|მეფე ჰასან II ჰასან II მულაი ჰასან ალაუი (‏الحسن الثاني بن محمد‎; დ. 9 ივლისი, 1929, რაბატი — გ. 23 ივლისი, 1999) — მაროკოს მეფე 1961-1999 წლებში, ალაუიტების (ალავიტების) დინასტიის წარმომადგენელი. 1952 წელს დაამთავრა ბორდოს (საფრანგეთი) უნივერსიტეტის სამართლის ფაკულტეტი. მაროკოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ (1956) დანიშნეს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსად, შემდეგ პრემიერ-მინისტრად და თავდაცვის მინისტრად (1960 მაისი - 1961 თებერვალი). 1961 წლის 3 მარტს გამოაცხადეს მაროკოს მეფედ და მუსლიმანთა რელიგიის მეთაურად. ჰასან II იყო სახელმწიფო მეთაური და შეიარაღებული ძალების უმაღლესი მთავარსარდალი. გარდაიცვალა 1999 წლის 23 ივლისს.
ნუმიზმატიკა
მინი|320პქ|უძველესი რომაული მონეტა ნუმიზმატიკა (ლათ. Numisma - მონეტა) — ისტორიული მეცნიერების დამხმარე დისციპლინა, რომელიც შეისწავლის მონეტებს, მედლებს, ორდენებს. ნუმიზმატიკა, როგორც მეცნიერული ტერმინი, შუა საუკუნეებიდან იხმარება. თავდაპირველად მასში მონეტებისა და მედლების შეგროვება იგულისხმებოდა, რასაც საფუძველი ჩაეყარა იტალიაში XIV-XV სს.-ში; აქედან გავრცელდა ის სხვა ქვეყნებშიც. კოლექციონერობას კერძო პირები მისდევდნენ, მაგრამ მალე მან სახელმწიფოებრივი ღონისძიების ხასიათი მიიღო და ევროპის მუზეუმებში ნუმიზმატიკური კაბინეტები შეიქმნა.
დაარსდა ხუთი დიდი ნუმიზმატიკური ცენტრი: ლონდონში, პარიზში, ვენაში, ბერლინსა და პეტერბურგში.
ნუმიზმატიკური მეცნიერების ფუძემდებელია ავსტრიელი ნუმიზმატი იოსებ ილარი ეკელი (1737-1798), რომლის ფუნდამენტურ რვატომეულს „მეცნიერება ძველებური მონეტების შესახებ“ დღესაც არ დაუკარგავს მნიშვნელობა. XIX საუკუნეში ნუმიზმატიკის კურსი იკითხებოდა დასავლეთ ევროპისა და რუსეთის უნივერსიტეტებში.
სამეცნიერო დისციპლინას, რომელიც ძველებურ მონეტებს შეისწავლის, ნუმიზმატიკა ეწოდება. ეს ტერმინი მომდინარეობს მონეტის ბერძნული სახელწოდებიდან – ნომისმა. ლათინურად მონეტას ნუმისმა ეწოდება, ხოლო ძველ ქართულში მის აღსანიშნავად საფასეს ხმარობდნენ. სიტყვა მონეტა თავდაპირველად წარმოადგენდა იუნონას (ქალების მფარველი რომაული ღვთაება) ერთ-ერთ ეპითეტს და ნიშნავს დამრიგებელს. ნუმიზმატიკური მეცნიერების მამამთავრად აღიარებულია ვენის საიმპერატორო სამონეტო კაბინეტის მცველი იოსებ ილარი ეკელი (1737-1798 წწ.) რომელიც წლების განმავლობაში ვენის საიმპერატორო ნუმიზმატიკური კაბინეტის მცველი იყო. მან თავის ფუნდამენტურ ნაშრომში „მეცნიერება ძველებური მონეტების შესახებ” დაასაბუთა, რომ ნუმიზმატიკა ცოდნის გარკვეული სისტემაა და მეცნიერების დამუკიდებელი დარგია. ეკელის შემდეგ ინტერესი ძველებური მონეტების მიმართ კიდევ უფრო გაიზარდა და იზრდება ყოველდღიურად. ნუმიზმატიკური მეცნიერება დიდ დახმარებას უწევს ისტორიულ მეცნიერებას, არქეოლოგიას, ხელოვნებათმცოდნეობას, რელიგიისა და დამწერლობის ისტორიას.
მსოფლიოში მრავალი კერძო ნუმიზმატიკია, ანუ ის ადამიანები ვინც მონეტებს, მედლებს, ორდენებს აგროვებს, ინახავს და უვლის. ერთ-ერთი პირველი ნუმიზმატი-კოლექციონერი იყო ცნობილი ჰუმანისტი პოეტი პეტრარკა (1304-1374). იტალიერი კოლექციონერების მიბაძვით, მონეტების შეგროვება დაიწყეს ევროპის ძლევამოსილმა მმართველებმაც. იქმნებოდა მონეტების სპეციალური საცავები. სწორედ ამგვარ საცავებში ეყრებოდა საფუძველი მონეტების მეცნიერულ შესწავლას.
ნუმიზმატიკა საქართველოში
250px|მინი|მარცხნივ|დავით აღმაშენებლის მონეტა ქართული ნუმიზმატიკური მეცნიერების ფუძემდებელია მიხეილ ბარათაშვილი, რომელმაც 1844 წელს პეტერბურგში რუსულ და ფრანგულ ენაზე გამოაქვეყნა შრომა: „საქართველოს სამეფოს ნუმიზმატიკური ფაქტები“. XIX საუკუნეში ქართული ნუმიზმატიკის საკითხებზე წარმატებით მუშობდნენ მარი ბროსე, ივანე ბართოლომეი, ვ. ლანგლუა. ქართული მონეტების შესწავლაში ახალი ეტაპი იყო ევგენი პახომოვის მონოგრაფია „საქართველოს მონეტები“. 1925 წელს ივანე ჯავახიშვილმა გამოსცა „ქართული საფას-საზომთმცოდნეობა ანუ ნუმიზმატიკა-მეტროლოგია“, რამაც დიდი როლი ითამაშა ამ სამეცნიერო დისციპლინის შემდგომ განვითარებაში. 1924 წელს მისივე ინიციატივით თსუ-ში დაარსდა ნუმიზმატიკის კაბინეტი, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა თამარ ლომოური. 250px|მინიატიურა|თამარ მეფის სახელით მოჭრილი მონეტა საქართველოში არსებულმა ყველა ნუმიზმატიკურმა კოლექციამ თავი მოიყარა სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში, რიტაც საფუძველი ჩაეყარა ერთ-ერთ უმდიდრეს საცავს, რომელიც ყოველწლიურად იზრდება არქეოლოგიური მონაპოვრით. ნუმიზმატიკური ფონდების სისტემატიურ შევსებაში აღსანიშნავია დავით კაპანაძის  მოღვაწეობა, რომელმაც ცალკე გამოყო  საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილი მონეტებისა და განძების ფონდი. საქართველოში ან მის ფარგლებს გარეთ გამოცემული ქართული ნუმიზმატიკისადმი მიძღვნილი ყველა ნაშრომის მატერიალურ ბაზას ეს ფონდი წარმოადგენს. დავით კაპანაძეს ეკუთვნის აგრეთვე სახელმძღვანელო „ქართული ნუმიზმატიკა“.
საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილი მონეტების კვლევა ძიებაში დიდი წვლილი მიუძღვით თამარ ლომოურს, სერგი მაკალათიას, ა. ზოგრაფს, კ. გოლენკის. ინგლისელმა მეცნიერმა დეივიდ ლენგმა 1955 წელს ნიუ-იორკში გამოაქვეყნა განმაზოგადებელი მონოგრაფია ქართული ნუმიზმატიკის შესახებ. ნუმიზმატიკის ცალკეულ დარგებში მუშაობენ ქართველი მეცნიერები თ. აბრამიშვილი, გიორგი დუნდუა, ირინე ჯალაღანია, რ. ქებულაძე და სხვ.
ქართული ნუმიზმატიკური მასალის პირველი მკვლევრები არიან ადლერი, რომელმაც რომში გამოაქვეყნა პირველი ქართული მონეტა აღმოსავლურ მონეტებთან ერთად და ცნობილი ორიენტალისტი და ქართველოლოგი მარი ბროსე (1808 -1880წწ.). მარი ბროსემ საქართველოში მოგზაურობისას (1847-1848 წწ.) შეკრიბა ეპიგრაფიკული, დოკუმენტური, ნუმიზმატიკური მასალა და 1849-1851 წლებში პეტერბურგში გამოაქვეყნა, რითაც საკმაოდ წინ წამოწია ქართული მონეტების შესწავლის საქმე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონეტები * კატეგორია:კოლექციონირება კატეგორია:ისტორიის დამხმარე დისციპლინები
ელ-პარაისოს დეპარტამენტი
ელ-პარაისოს დეპარტამენტი (Departamento de El Paraíso) — ჰონდურასის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია იუსკარანი. ესაზღვრება ჩოლუტეკის, ფრანსისკო-მორასანისა და ოლანხოს დეპარტამენტები, ასევე ნიკარაგუა. შეიქმნა 1878 წელს, როდესაც გამოეყო ტეგუსიგალპის დეპარტამენტს.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 383 565 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 7 218 კმ²-ია.
ელ-პარაისოს დეპარტამენტი 19 ადმინისტრაციულ მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონდურასის დეპარტამენტები
Neivamyrmex macrodentatus
Neivamyrmex macrodentatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
ლიბერია
ლიბერია, ოფიციალურად ლიბერიის რესპუბლიკა — სახელმწიფო დასავლეთ აფრიკაში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. ლიბერიას დასავლეთით ესაზღვრება სიერა-ლეონე, ჩრდილოეთით გვინეა, აღმოსავლეთით კი კოტ-დ’ივუარი. ქვეყნის ფართობი შეადგენს 111 369 კმ², მოსახლეობა კი დაახლოებით ოთხ მილიონ ადამიანს. ლიბერიის ოფიციალური ენა არის ინგლისური, თუმცა ინგლისურის გარდა კიდევ ოცდაათამდე ადგილობრივ ენაზე საუბრობენ. ქვეყნის სანაპირო ზოლის უმეტესი ნაწილი მანგროს ტყეებით არის დაფარული, ამავდროულად ქვეყნის შიგნით ნაკლებად დასახლებული ადგილები შედგება ღია ტყეებისგან, რომლებიც მშრალ სათიბ-საძოვარ ზეგნებზე მდებარეობენ. კლიმატი ცხელი და ეკვატორულია, მაისი-ოქტომბრის პერიოდში არის წვიმების სეზონი რა დროსაც შეინიშნება ნალექთა მნიშვნელოვანი რაოდენობა, ხოლო დანარჩენი თვეების განმავლობაში ჰარმატანული ქარები ქრის. ლიბერია ასევე მოიცავს ზემო გვინეის ტყეების ორმოც პროცენტს.
ლიბერია დაიწყო, როგორც ამერიკული კოლონიზაციის საზოგადოების დასახლება. საზოგადოება მიიჩნევდა, რომ ფერად კანიანებს აფრიკაში უკეთესი ცხოვრება ექნებოდათ ვიდრე ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 1822 წლის 7 იანვრისა და სამოქალაქო ომის შუალედში 15,000-ზე მეტი განთავისუფლებული და თავისუფლებაში დაბადებული ზანგი და 3,198 აფრო-კარიბელი გადასახლდა ამ დასახლებაში. აფრო-ამერიკელებმა ლიბერიაში თავისი კულტურა ჩაიტანეს. ლიბერიის კონსტიტუცია და დროშა ამერიკის მაგალითზე შეიქმნა, მან დამოუკიდებლობა 1847 წლის 26 ივლისს გამოაცხადა როთიც ის აფრიკის პირველი და უძვეელსი დამოუკიდებელი სახელმწიფოა. 1848 წლის 3 იანვარს, ჯოზეფ ჯენკინს რობერტსი, თავისუფლებაში დაბადებული მდიდარი ვირჯინიელი აირჩიეს პრეზიდენტად. ლიბერია აფრიკის განაწილების დროსაც ინარჩუნებდა თავისუფლებას. მეორე მსოფლიო ომის დროს ლიბერია ამერიკას უჭერდა მხარ, რის გამოც ამერიკამ მისი ინფრასტრუქტურის განვითარებაში მნიშვნელოვანი ინვესტიციები განახორციელა. ლიბერია იყო ერთა ლიგის, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის და აფრიკის ერთობის ორგანიზაციის დამფუძნებელი წევრი.
უილიამ ტოლბერტის პრეზიდენტობის დრს 1980 წელს მოხდა სამხედრო გადატრიალება, რასაც მრავალწლიანი პოლიტიკური არასტაბილურობა მოყვა. გადატრიალებიდან 5 წლის განმავლობაში ქვეყანაში სამხედრო მართველობა იყო, რომელსაც სახალხო ხსნის საბჭო ახორციელებდა. შემდგომი 5 წელი სამოქალაქო მმართველობა იყო ლიბერიის ნაციონალ დემოკრატიული პარტიის ხელმძღვანელობით, რასაც პირველი და მეორე სამოქალაქო ომები მოყვა. ამ ომებმა დაახლოებით 250,000 (მოსახლეობის დაახლოებით 8%) ადამიანის სიკვდილი გამნოიწვია. უფრო მეტი იქცა ლტოლვილად და ლიბერიის ეკონომიკა მთლიანობაში 90%-ით შემცირდა. 2003 წელს მიღწეულმა სამშვიდობო ხელშეკრულებამ უზრუნველყო საბრძოლო მოქმედებების შეწყვეტა და 2005 საერთო არჩევნების ჩტარება რომელშიც ელენ ჯონსონ-სირლიფმა გაიმარჯვა. ქვეყანაში მიმდინარეობს აღდგენითი პროცესი, თუმცა მოსახლეობის 85% ისევ სიღარიბის საერთაშორისო ზღვარს მიღმა ცხოვრობს. 2014 წლის მარტში ქვეყანაში ებოლას ვირუსის გავრცელდა დაიწყო რომელიც ოფიციალურად დამარცხებულად 2015 წლის 8 მარტს გამოცხადდა.
ბუნება
მინი|250პქ|მარცხნივ სანაპირო დაბლობი სუსტად დანაწევრებული და ადგილ-ადგუილ დაჭაობებულია. ქვეყნის სიღრმეში ვაკე მაღლდება (400-600 მ) და გადადის ტალღოვან ლეონე-ლიბერიის მაღლობში (მთა ნიმბა, 1752 მეტრი). არის რკინის, ალმასისა და ოქროს საბადოები.
ჰავა ცხელი და ნოტიოა. საშუალო თვიური ტემპერატურები 28 გრადუსზე მაღალია. ნალექები 1500-2000 მმ წელიწადში (შიგა რაიონებში) და 5000 მმ (ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე).
მდინარეთა ქსელი ხშირია ყველაზე მნიშვნელოვანი მდინარეები - მანო, ლოფა, სენტ-პოლი (დიანი), სენტ-ჯონი, სესი, კავალი - ზემო და შუა დინებაში ჭორომიანია. სანაოსნოა მდინარე სენტ-პოლი (ქვემო დინებაში).
ტერიტორიის დაახლ. 1/3 დაფარულია ხშირი მარადმწვანე ეკვატორული ტყით. ნიადაგი წითელ-ყვითელ ლატერიტულია. ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში არის ფოთოლმცვენი და ნათელი ტყეები. გვინეის საზღვართნ მაღალბალახოვანი სავანაა, სადაც ხარობს აკაცია და ბაობაბი. სანაპიროზე გავრცელებულია მანგროვიანი მცენარეულობა.
სავანაში ბინადრობს კამეჩი, ანტილოპა, ჯიქი, გარეული ღორი. ტყეში ბევრია მაიმუნი და გველი. მრავალფეროვანია ფრინველებისა და მწერების ფაუნა.
რელიგია
2008 წლის მიხედვით მოსახლეობის 85,5 % ქრისტიანი, ხოლო 12,2 % მუსლიმანია. მუსლიმანების ძირითადი ნაწილი წარმოადგენს მანდინკასა და ვაის ხალხებს. ტრადიციული აფრიკული რელიგიების მიმდევარია 5 %, ხოლო 1,5 % არა რელიგიურია. მოსახლეობის მცირე ნაწილი ასევე არის ბაჰაისტი, სიქი და ბუდისტი. ტრადიციული რელიგიებიდან ყველაზე გავრცელებულია პორო და სანდე.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ქვეყნები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
ბენ ბერნანკე
ბენ შალომ ბერნანკე (Ben Bernanke; დ. 13 დეკემბერი, 1953) — ამერიკელი მაკროეკონომისტი, აშშ-ის ფედერალურის რეზერვის მმართველთა საბჭოს თავმჯდომარე 2006 წლის თებერვლიდან 2014 წლის თებერვლამდე. მანამდე აშშ-ის პრეზიდენტის ეკონომიკის მრჩეველთა საბჭოს თავმჯდომარე, ფედერალური რეზერვის მმართველთა საბჭოს წევრი 2002-2005 წლებში. ასევე პრინსტონის უნივერსიტეტის ეკონომიკის დეპარტამენტის ყოფილი თავმჯდომარე. 2005 წლის 24 ოქტომბერს პრეზიდენტმა ბუშმა იგი ალან გრინსპენის შემცვლელად დაასახელა ფედერალური რეზერვის თავმჯდომარის პოსტზე.
ბიოგრაფია
დაიბადა აუგუსტაში, ჯორჯიაში, საშუალო სკოლა უმაღლესი ქულებით დაამთავრა 1971 წელს დილონში, სამხრეთ კაროლინაში; ჰარვარდის უნივერსიტეტი 1975 წელს (summa cum laude); ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში 1979 წელს. ასწავლიდა სტენფორდის უნივერსიტეტში 1979-1985 წლებში, შემდეგ კი პრინსტონის უნივერსიტეტის ეკონომიკის დეპარტამენტში პროფესორი ხდება. 1996-2002 წლებში ამ დეპარტამენტის თავმჯდომარეა, რის შემდეგაც სახელმწიფო სამსახურში გადადის. მას რამდენიმე მნიშვნელოვანი ლექცია აქვს წაკითხული ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში მონეტარულ თეორიასა და პოლიტიკაზე და დაწერილი აქვს სამი სახელმძღვანელო მაკროეკონომიკაში.
იყო ეკონომიკური კვლევების ეროვნული ბიუროს მონეტარული ეკონომიკის პროგრამის დირექტორი და ჟურნალი ამერიკის ეკონომიკური მიმომხილველის რედაქტორი. მისი ინტერესთა საგანია დიდი დეპრესიის მიზეზები - აშშ-ის ისტორიის პერიოდი, რომელსაც განსაკუთრებული მონეტარული დეფლაცია ახლდა თან. არის ეკონომეტრიკის საზოგადოების სტიპენდიანტი.
ბენ ბერნანკე დაქორწინებულია პროფესიით ესპანური ენის მასწავლებელ ანა ბერნანკეზე, რომელიც პრინსტონის დღის სკოლაში ასწავლის. ჰყავთ ორი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:ამერიკის ფედერალურის რეზერვის თავმჯდომარეები
Neivamyrmex macropterus
Neivamyrmex macropterus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
რობერტ ლი
რობერტ ედვარდ ლი (Robert Edward Lee) (დ. 19 იანვარი, 1807 — გ. 12 ოქტომბერი, 1870) — ამერიკელი სამხედრო მოღვაწე, აშშ-ის არმიის ოფიცერი, ამერიკის კონფედერაციული შტატების არმიის წამყვანი გენერალი ამერიკის სამოქალაქო ომში. ერთ-ერთი სახელგანთქმული გენერალი ამერიკის ისტორიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ამერიკის კონფედერაციული შტატები კატეგორია:ამერიკის სამოქალაქო ომი კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1807 კატეგორია:გარდაცვლილი  12 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1870
ლევან გოფოძე
ლევან გოფოძე  (დ. 1 ოქტომბერი, 1960, თბილისი)  — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2020).
1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1983–1984 წლებში მუშაობდა რესპუბლიკური ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს ზოგადი ქირურგიის განყოფილებაში. 1985 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის თანამშრომელია. ავტორია 22 სამეცნიერო ნაშრომის ურგენტული ქირურგიის პრობლემატურ საკითხებზე. ექიმი–ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა „წყლულოვანი ეტიოლოგიის გასტროდუოდენური სისხლდენების მკურნალობის ტაქტიკის არჩევა ჰიპოქსიის საკომპენსაციო სარეზერვო შესაძლებლობების შეფასების გზით“, რომელიც დაიცვა 1998 წელს.
ფინეთი 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთექვსმეტედ იასპარეზა 1980 წელს, სსრკ-ის დედაქალაქ მოსკოვში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 8 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მარია ანტონია პორტუგალიელი
მარია ანტონია პორტუგალიელი (Maria Antónia de Portugal, Maria Antonia di Portogallo; დ. 28 ნოემბერი, 1862, შტუტგარტი, გერმანია — გ. 14 მაისი, 1959, ბერგი, ლუქსემბურგი) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ის ასული. პარმის ნომინალური ჰერცოგინია როგორც რობერტო I-ის მეორე ცოლი. ავსტრია-უნგრეთის იმპერატრიცა ზიტა დე ბურბონ-პარმელის დედა.
ბიოგრაფია
მარია ანტონია დაიბადა 1862 წლის 28 ნოემბერს შტუტგარტში. იგი იყო პორტუგალიის დამხობილი მეფის, მიგელ I-ისა და მისი ცოლის, პრინცესა ადელაიდა ფონ ლოივენშტაინ-ვერთეიმ-როზენბერგის ნაბოლარა ქალიშვილი. მამამისმა პორტუგალიის ტახტი ჯერ კიდევ 1834 წელს დაკარგა თავის ძმისწულ, დედოფალ მარია II-თან ბრძოლაში, რის შემდეგაც ემიგრაციაში წავიდა გერმანიაში და იქ გაატარა ცოლ-შვილთან ერთად დარჩენილი ცხოვრება. მარია ანტონია სულ ოთხი წლისა იყო, როდესაც მამამისი დაიღუპა, რის შემდეგაც მათ ოჯახს ძალიან გაუჭირდა, თუმცა კრიზისიდან გამოსვლა მოახერხეს.
1884 წლის 15 ოქტომბერს შკლოს-ფიშორნში მარია ანტონია დაქორწინდა პარმის, პიაჩენცისა და გუასტალის დამხობილ ჰერცოგ რობერტო I-ზე, რომლის პირველი ცოლი, მარია პია დე ბურბონ-სიცილიელი 1882 წელს გადაჰყვა მშობიარობას. აღსანიშნავია ისიც, რომ მარია ანტონიას თორმეტი გერი ჰყავდა და კიდევ თორმეტი შვილი გააჩინა ქმრისგან.
1907 წელს მარია ანტონია დაქვრივდა, რის გამოც იგი თავის ქალიშვილ ზიტასთან გადასახლდა ავსტრიის საიმპერატორო კარზე. აქ მან თერთმეტი წელი დაჰყო და მას შემდეგ, რაც 1918 წელს ავსტრია-უნგრეთის იმპერია დაიშალა და მონარქია დაემხო, იძულებული გახდა დაეტოვებინა ავსტრია. მონარქებისათვის სიტუაცია კიდევ უფრო გართულდა მეორე მსოფლიო ომის დროს, რის გამოც უკვე ხანში შესულმა მარია ანტონიამ თავის ქალიშვილ იზაბელასთან ერთად დატოვა ევროპა და კანადაში, კერძოდ კი კვებეკში გაიქცა და იქ დასახლდა.
მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ მარია ანტონია ევროპაში ბრუნდება და თავის ვაჟთან, ფელიჩესთან იწყებს ცხოვრებას, რომელიც ლუქსემბურგის დიდ ჰერცოგინია შარლოტაზე იყო დაქორწინებული. აქ იგი დიდი პატივით მიიღეს, რძალმა მას საცხოვრებლად ბერგის სასახლეც უბოძა და მისი 90-ე დაბადების დღე დიდი ზეიმითაც აღნიშნეს. იგი სწორედ აქ, ბერგის სასახლეში გარდაიცვალა 1959 წლის 14 მაისს, 96 წლის ასაკში. აღსანიშნავია, რომ იგი პორტუგალიის მეფე ჟუან VI-ის (1767-1826) შვილიშვილებიდან ბოლო გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:პარმის ჰერცოგინიები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
I've Been Expecting You
I've Been Expecting You — რობი უილიამსის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1998 წლის 26 ოქტომბერს. ბრიტანეთში ალბომმა 10 გზის პლატინის სტატუსი მიიღო.
დიდი წარმატება იქონიეს ალბომის სინგლებმა Strong, No Regrets, Millennium და She's the One.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის ალბომები კატეგორია:რობი უილიამსის ალბომები კატეგორია:Chrysalis Records-ის ალბომები
პატარა ლიახვი
პატარა ლიახვი — მდინარე საქართველოში, გორისა და ერედვის მუნიციპალიტეტებში; მაღრან-დვალეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთასა და შიდა ქართლის ვაკეზე. სიგრძე 65 კილომეტრი, აუზის ფართობი 513 კმ². სათავე აქვს გუდისის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2920 მეტრზე. ერთვის დიდ ლიახვს მარცხნიდან სოფელ შერთულთან. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში, წყალმოვარდნა — ივლისიდან დეკემბრამდე. გაზაფხულზე მოდის წყლის ჩამონადენის 45 %, ზაფხულზე — 33 %, შემოდგომაზე — 12 %, ზამთარზე — 10 %. საშუალი წლიური ხარჯი შესართავთან 12,3 მ³/წმ. ზამთარში დროდადრო ჩნდება ყინულნაპირისი და ძგიფი. იყენებენ სარწყავად.
ლიტერატურა
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის მდინარეები კატეგორია:დიდი ლიახვის შენაკადები
იალმანი
იალმანი (Yalman) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   953 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოქჩაის რაიონის სოფლები
ჰასან-ფაშა
ჰასან-ფაშა ჯაყელი, ახალციხის (ჩილდირის) ფაშა 1758-1759 და 1761-1767 წლებში. ახლად დანიშნულ ფაშას დაევალა განდგომილი იმერეთის სამეფოს კვლავ დამორჩილება. ამ მიზნით ჰასან-ფაშამ 1758 ორჯერ ილაშქრა იმერეთში, მაგრამ ორჯერვე დამარცხდა. 1759 წელს გადააყენეს. მის ნაცვლად დანიშნეს იბრაჰიმ-ფაშა (ჯაყელი), რომელსაც ხალხი აუჯანყდა. 1761 კვლავ ჰასან-ფაშა დანიშნეს ორი თუღით. მალე იგი სამთუღიანი ფაშა და სერასკერი გახდა. 1763-1767 ჰასან-ფაშამ მრავალგზის ილაშქრა იმერეთში, მაგრამ უშედეგოდ. 1767 წლის თებერვალს იგი ახალციხიდან გაიწვიეს და სელენიქის ფაშად გაამწესეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის ფაშები კატეგორია:ჯაყელები კატეგორია:გარდაცვლილი 1770
ფრანსისკო-მორასანის დეპარტამენტი
ფრანსისკო-მორასანის დეპარტამენტი (Departamento de Francisco Morazán) — ჰონდურასის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქია სახელმწიფოს დედაქალაქი ტეგუსიგალპა. 1943 წლამდე ერქვა ტეგუსიგალპის დეპარტამენტი, თუმცა ამჟამინდელი სახელი ჰინდურასის ეროვნული გმირის — ფრანსისკო მორასანის პატივსაცემად ეწოდა.
დეპარტამენტის რელიეფი საკმაოდ მთიანია; ქედები დაფარულია ფიჭვის ტყეებით. ბევრ მაღალ მწევრველზე წარმოდგენილია ნისლიანი ტყეები. უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში წყნაროეკენური მშრალი ტყის გარემოა.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 680 700 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 7 946 კმ²-ია.
ფრანსისკო-მორასანის დეპარტამენტი 29 ადმინისტრაციულ მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონდურასის დეპარტამენტები
ლოიიანგალანი
ლოიიანგალანი (Loiyangalani) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის ჩრდილოეთ ნაწილში, ტურკანის ტბის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე. შედის აღმოსავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 	1,000 კაცი (1999).
კატეგორია:კენიის ქალაქები
ბეტინა ბრედბერი
ბეტინა ბრედბერი (ინგლ. Bettina Bradbury)  — იორკის უნივერსიტეტის ისტორიისა და გენდერული კვლევების დეპარტამენტის დამსახურებული პროფესორი, კანადის სამეფო საზოგადოების წევრი. იგი გახლავთ ისტორიის მრავალი წიგნისა და პუბლიკაციის ავტორი.
განათლება
ბეტინა ბრედბერიმ მიიღო ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი სოციოლოგიასა და ინგლისურში ველინგტონის დედოფალ ვიქტორიას სახელობის უნივერსიტეტში, ხოლო შემდეგ სიმონ ფრეიზერის უნივერსიტეტში — მაგისტრის ხარისხი ისტორიაში. მოგვიანებით  გახდა კონკორდიის უნივერსიტეტის დოქტორი. იგი იკვლევს ისეთ თემებს, როგორიცაა ქორწინება და ქვრივობა, ქალების ისტორია, ქორწინებისა და მემკვიდრეობის კანონები, კანადის, ავსტრალიის, ახალი ზელანდიის, კეიპტაუნის კოლონიზაციის ისტორია.
კარიერა
ბეტინა ბრედბერი  1989 წლიდან 1991 წლამდე მუშაობდა მონრეალის უნივერსიტეტის ასპირანტურის  ისტორიის დირექტორად. 1980-იანი წლებიდან ის არის მონრეალის ისტორიის ჯგუფის წევრი. ამ ჯგუფთან თანამშრომლობით მან 1993 წელს დაწერა: «Working Families: Age, Gender, and Daily Survival in Industrializing Montreal»
1994 წელს, ამ წიგნისთვის, ბრედბერიმ მიიღო სერ ჯონ ა. მაკდონალდის ჯილდო კანადის ისტორიული ასოციაციისგან და ჰაროლდ ადამს ინისის ჯილდო. 2000 წელს, როდესაც იორკის უნივერსიტეტის ისტორიის სამაგისტრო  პროგრამის დირექტორი გახლდათ, ბრედბერი გამოჩნდა CBC სატელევიზიო დოკუმენტურ სერიალში "კანადა: ხალხის ისტორია"(«Canada: A People’s History»).
2007  წლიდან 2011 წლამდე ბრედბერი გახლდათ იორკის უნივერსიტეტის ქალთა კვლევების სკოლის თავმჯდომარე. 2011 წელს  პედაგოგიური მოღვაწეობისთვის მან უნივერსიტეტის ასპირატურის ფაკულტეტის ჯილდო მიიღო და კვლევითი საქმიანობისთვის — გლენდონის კოლეჯის ჯილდო.
მას აგრეთვე მიენიჭა ასოციაცია François-Xavier Garneau-ის მედალი და მოხვდა სოციალურ მეცნიერებათა სფეროში კანადის პრემიის კანდიდატთა  სიაში. იმავე წელს იგი მიიღეს კანადის სამეფო საზოგადოების წევრი გახდა.
ბეტინა ბრედბერის წიგნში მოვლენები ვითარდება მონრეალში პატრიოტების აჯანყების გარშემო მცხოვრები  ორი თაობის ქალების ირგვლივ. ავტორი ცდილობს, სხვადასხვა რელიგიის ქალთა ქალაქის საზოგადოებასთან ურთიერთობის და მეუღლის სტატუსიდან ქვრივის მდგომარეობამდე გადასვლის ნაკლებად შესწავლილი ფენომენის დემონსტრირება მოახდინოს. ბრედბერი აღწერს ორი თაობის ქალების ცხოვრებას, რომლებიც დაქორწინდნენ პატრიოტების აჯანმყებამდე ან მის შემდეგ, რათა ნათლად წარმოაჩინოს ქალაქის ცხოვრების სურათი ღრმა ცვლილებების დროს. ეყრდნობა რა სხვადასხვა პირველად წყაროებს, საეკლესიო და სასამართლო ჩანაწერებს,  დაწყებული აღწერისა და საგადასახადო დოკუმენტებიდან  გაზეთებითა და ბროშურებით დამთავრებული, აგრეთვე ოცი ქალის ინდივიდუალურ ბიოგრაფიას და 500-ზე მეტი ადამიანის გენეალოგიას, ბრედბერი აჩვენებს, თუ როგორ ურთიერთობდნენ სხვადასხვა წარმომავლობისა და კლასის ქალები, რამაც ხელი შეუწყო  ქალაქის კულტურის, წეს-ჩვეულებების და ინსტიტუტების ჩამოყალიბებას.
2014 წელს ბრედბერი იორკის უნივერსიტეტიდან პენსიაზე გავიდა.
პუბლიკაციები
ბეტინა ბრედბერის პუბლიკაციები:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:კანადელი ისტორიკოსები კატეგორია:კანადის სამეფო საზოგადოების წევრები კატეგორია:ქალი მეცნიერები კატეგორია:ქალი ისტორიკოსები
Neivamyrmex manni
Neivamyrmex manni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სებასტიან დე ფუენლეალი
სებასტიან რამირეს დე ფუენლეალი (Sebastián Ramírez de Fuenleal; დაახ. 1490, ვილაესკუსა დე ჰარო, კუენკა, ესპანეთი — გარდ. 1547 წლის 22 იანვარი, ვალიადოლიდი, ესპანეთი) — ესპანელი საეკლესიო პირი, დომინიკელების ორდენის ბერი, სანტო-დომინგოს ეპისკოპოსი 1528-1530 წლებში. 1531 წლის 10 იანვრიდან 1535 წლის 16 აპრილამდე ასრულებდა მეორე აუდიენციის თავმჯდომარის მოვალეობებს, ანუ, პრაქტიკულად ის ახალი ესპანეთის მმართველი იყო. შედიოდა ინდიური საქმეების განმხილველი საბჭოს შემადგენლობაში (1540 წლიდან).
ბიოგრაფია
წარმოშობით იყო იდალგოს ოჯახიდან. 16 წლის ასაკში ჩაირიცხა ვალიადოლიდის უნივერსიტეტში კანონიკური უფლებების სპეციალობაზე. 1520 წელს დაინიშნა სევილიის ინკვიზიტორად, მოგვიანებით იკავებდა სამეფო კანცლერის პოსტს გრანადაში.
სანტო-დომინგოს ეპისკოპოსის პოსტზე მას მოუწია ადგილობრივი სახაზინოს რეფორმირება. ის იცავდა ინდიელებს ესპანელი კოლონისტების სისასტიკისგან. მან დაიწყო სკოლების შენება და დიდ ყურადღება უთმობდა სამთო საქმეს. მისი მოღვაწეობის პერიოდში მოხდა ბაორუკოს აჯანყება (Bahoruco). ის იბრძოდა მონოპოლისტებისა და მონებით მოვაჭრეების წინააღმდეგ, არ იყო პლანტაციების სამუშაოებში საჭირო აფრიკელი ნიგერების ვაჭრობის წინააღმდეგი.
მექსიკის მმართველი
1530 წლის 12 აინვარს მეფე კარლ V ჰაბსბურგის ბრძანებით სებასტიან დე ფუენლეალი დაინიჩნა მექსიკის სამეფო აუდიენციის — ამ ქვეყანაში ადმინისტრაციის მოსაგვარებელი კოლეგიური ორგანოს — უფროსად. ფუენლეალის გარდა აუდიენციის შემადგენლობაში შედიოდნენ: ვასკო დე კიროგა, ხუან დე სალმერონი, ალონსო დე მალდონადო, ფრანსისკო სეინოსი oidores-ის (მოსამართლე) სტატუსით. დანიშვნა მოხდა არქიეპისკოპოს ბადახოსის პროტექციით, რომელიც მეფის კარზე დიდ გავლენას ფლობდა. აუდიენციის ყველა წევრი ესპანეთის სხვადასხვა რეგიონში იმყოფებოდა, მხოლოდ ფუენლეალი იცნობდა ახალ მსოფლიოს.
საბერიო
საბერიო — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ნაჯიხური, სამარქვალო, ფართონოხორი, ღვაშიგვერდი, შქაშისუკი). მდებარეობს მდინარეებს ენგურსა და ერისწყალს შორის, ზღვის დონიდან 180 მ, გალიდან 20 კმ. სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს ენგურჰესის აგრეგატები. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სებასტიან დე ფუენლეალი
მექსიკის მმართველი
დაახლოებით ამავე პერიოდში მექსიკაში ესპანეთიდან დაბრუნდა კორტესი, რომელიც თავის თავს ახალი მსოფლიოს დამოუკიდებელ მმართველად თვლიდა. მას უბოძეს გენერალ-კაპიტნის წოდება და ოახაკის მარკიზის ტიტული 23 ათასი ვასალის ყოლის უფლებით. ვერაკრუსისკენ მიმავალმა კორტესმა განზრახ მოინახულა სანტო-დომინგო, რათა ფუენლეალი გაეცნო. ფუენლეალი და ვასკო დე კიროგა მეხიკოში ერთად ჩამოვიდნენ ოქტომბრის დასაწყისში. მათ სურდათ თავდაპირველად ქვეყანასა და მის მცხოვრებლებს გასცნობოდნენ და მხოლოდ ამის შემდეგ დაეკავათ პოსტი. აუდიენციამ თავისი მოვალეობების შესრულება 1531 წლის 10 იანვარს დაიწყო.
საბერიო
სქოლიო
კატეგორია:საბერიოს თემის სოფლები
სებასტიან დე ფუენლეალი
მექსიკის მმართველი
ეპისკოპოსმა ფუენლეალმა თავისი მოღვაწეობა დაიწყო მეხიკოს ეპისკოპოსის, ხუან დე სუმარაგას, გაკიცხვით ინდიელების ქრისტიანიზაციისას უფლებების ბოროტად გამოყენების გამო, შემდეგ ფუენლეალი სათავეში ჩაუდგა სასამართლოს, რომლის წინაშეც წარდგნენ პირველი აუდიენციის წევრები, მათ შორის კონკისტადორი ნუნიო დე გუსმანი, აგრეთვე ეპისკოპოსი სუმარაგა და კორტესი.
მმართველის პოსტზე ფუენლეალმა გააუმჯობესა მეხიკოდან ვერაკრუსში მიმავალი გზა, დააარსა ქალაქი პუებლა დე ლოს ანხელესი (1531 წლის 16 აპრილი). მის დროს მექსიკაში დაიწყო მსხვილფეხა საქონლისა და ცხენების მოშენება. ფუენლეალმა სუმარაგას მიერ დაარსებულ სანტა-კრუს დე ტლატელოლკოს კოლეჯს საბეჭდი მანქანა უყიდა.
ეპისკოპოსი ფუენლეალი დაინტერესებული იყო ინდიელების ისტორიითა და ადათ-წესებით და ყოველნაირად ახალისებდა მისიონერებს, რომლებიც ადგილობრივ ხელნაწერებსა და ლიტერატურულ ძეგლებს აგროვებდნენ. ის ენკომიენდას წინააღმდეგ იბრძოდა, საფუძველი ჩაუყარა ნატურალური გადასახადების გაუქმების იდეას. გარდა ამისა, მან მეხიკოში წყალსადენი მილები ააგო. ამ მოქმედებებმა საფუძველი ჩაუყარეს ახალი ესპანეთის პირველი ვიცე-მეფის, დონ ანტონიო დე მენდოსას, წარმატებულ ადმინისტრირებას.
ფუენლეალის კარიერაში ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო 1532 წელი. დიდ ხანს გრძელდებოდა სასამართლო პროცესი: სუმარაგა და კორტესი გამართლდნენ, ინდიელების მონად ყოლის აკრძალვამ დიდი აურზაური გამოიწვია. 1532 წლის 25 აპრილს ოახაკამ სამეფო დადგენილებით ქალაქის სტატუსი მიიღო.
ეპისკოპოსი სუმარაგა 1532 წელს ესპანეთში იქნა გაგზავნილი შემდგომი გარჩევისთვის, ხოლო 1534 წელს მექსიკაში დაბრუნდა. კორტესმა ამ პერიოდში ორგანიზება გაუკეთა კალიფორნიის დასაპყრობ ექპედიციას.
ესპანეთში დაბრუნება
1535 წლისთვის ფუენლეალის ჯანმრთელობა ძლიერ შეირყა. მან შეწყვიტა მოვალეობების შესრულება. 1537 წელს ის დაბრუნდა ესპანეთში, სადაც იყო ლეონისა და კუენკას ეპისკოპოსი (1542 წლიდან). 1540 წელს ის სათავეში ჩაუდგა ვალიადოლიდის კანცელარიას და გახდა ინდიელების საქმეების საბჭოს წევრი. 1542 წელს მონაწილეობდა ახალი ესპანეთის ინდიელებისთვის კანონების შემდგენი კომისიის მუშაობაში. გარდაიცვალა ვალიადოლიდში, კუენკას ეპისკოპოსის პოსტზე. დასაფლავებულია ვილაესკუსეში, სანტა-კრუსის დომინიკურ მონასტერში, სადაც ის დაიბადა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მექსიკის ისტორია კატეგორია:აცტეკები კატეგორია:გარდაცვლილი 1547 კატეგორია:დომინიკელები კატეგორია:მესოამერიკა
ალმოჰადები
300px|მინი|მარცხნივ|ალმოჰადების იმპერია 1200 წლისათვის.
ალმოჰადები — ბერბერულ-ისლამური სექტის მიმდევრების, მავრულ-ესპანური დინასტიისა და ფეოდალური სახელმწიფოს სახელწოდება. სახელმწიფო არსებობდა 1121-1269 წლებში. ალმოჰადების რელიგიურ-პოლიტიკური მოძრაობისა და დინასტიის ფუძემდებელი ღვთისმეტყველი მუჰამად იბნ თუმართი გამოდიოდა ალმორავიდების რელიგიური დოგმის წინააღმდეგ. მოითხოვდა ისლამის გაწმენდას ყოველგვარი „სიახლისაგან,“ უარყოფდა წმინდანების, მათი საფლავებისა და წმინდა ადგილების კულტს და „კერპთაყვანისმცემლობისა“ და „მრავალღმერთიანობის“ სამაგიეროდ „ერთღმერთიანობას“ ქადაგებდა. მან თავი მესიად გამოაცხადა და საფუძველი ჩაუყარა ალმოჰადების თეოკრატიულ სახელმწიფოს., სადაც ჭეშმარიტ მუსლიმანებად მხოლოდ „ერთღმერთიანები“ მიაჩნდათ, ხოლო დანარჩენი ყველა „ურჯულოდ“.
ალმოჰადები განსაკუთრებით გაძლიერდნენ იბნ თუმართის მოწაფისა და მიმდევრის ხალიფა აბდ ალ-მუმინის მმართველობის დროს (1130-1163 წწ.), რომელმაც 1147 წელს საბოლოოდ დაამარცხა და გაანადგურა ალმორავიდები, მათი დედაქალაქი მარაქეში (მაროკო) თავის სატახტო ქალაქად აქცია და თავისი ბატონობა განავრცო მათ სახელმწიფოზე. აბდ ალ-მუმინის მემკვიდრეები ესპანელ ქრისტიანებსაც ებრძოდნენ. 1195 წელს მათ დიდი გამარჯვება მოიპოვეს ალარკოსის ბრძოლაში, მაგრამ რეკონკისტის დიდი ხნით შეჩერება ვერ შეძლეს.
ალმოჰადების პოლიტიკა რეაქციულობითა და რელიგიური შეუწყნარებლობით გამოირჩეოდა და დიდ უკმაყოფილებას იწვევდა აფრიკასა და ესპანეთში. 1212 წელს ლას-ნავას-დე-ტოლოსის ბრძოლაში კასტილიის, არაგონის და ნავარის გაერთიანებულმა ჯარებმა სასტიკად დაამარცხეს ალმოჰადები. ამის შემდეგ ალმოჰადების სახელმწიფო თანდათან დაიშალა. 1228 წელს მას გამოეყო ტუნისი, 1235 წელს - თლემსენი, 1248 წლისთვის ესპანელმა ქრისტიანებმა ხელში ჩაიგდეს მუსლიმთა ყველა მიწა, გარდა გრანადისა. 1269 წელს მარინიდების დინასტიის ამირებმა მარაქეში დაიპყრეს და ამრიგად ბოლო მოუღეს ალმოჰადებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუსლიმური დინასტიები კატეგორია:ალმოჰადები
კავკასიის ალბანეთი (სასანიანთა პროვინცია)
კავკასიის ალბანეთი (, Ałuank) — სამეფო კავკასიის რეგიონში, რომელიც არსებობდა 252-636 წლებში, როგორც სასანიანთა იმპერიის ვასალი. შეიქმნა მას შემდეგ, რაც სასანიანებმა კავკასიური სამეფოები დაიმორჩილეს, ხოლო არსებობა შეწყვიტა არაბების შემოსევებისა და ისლამის გავრცელების შემდეგ.
ისტორია
252 წელს კასპიის ზღვისპირა კავკასიის ალბანეთის სამეფო მის მეზობელ იბერიისა და სომხეთის სამეფოებთან ერთად სასანიანთა სპარსეთის შაჰმა შაპურ I-მა (240-270) დაიპყრო. განმათავისუფლებელი ამბოხებების თავიდან ასარიდებლად შაჰმა არ გააუქმა ალბანეთის სამეფო ხელისუფლება და იგი თავის ავტონომიურ სატრაპიად გამოაცხადა, თუმცა ალბანეთის მეფეს ამის შემდეგ მხოლოდ ნომინალური ძალაუფლება ჰქონდა. მეფეს შერჩენილი ჰქონდა მხოლოდ წოდებრივ-წარმომადგენლობითი ფუნქციები და გარკვეული სამოქალაქო პრივილეგიები, რელიგიური და სამხედრო ძალაუფლება კი ალბანეთში დანიშნულ სასანიანთა მარზპანს ეკუთვნოდა. 297 წელს სასანიანებსა და რომის იმპერიას შორის გაფორმდა ნისიბისის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც იბერია და სომხეთის ნაწილი რომის მმართველობაში გადავიდა, თუმცა ალბანეთზე კონტროლი სასანიანებმა მთლიანად შეინარჩუნეს.
IV საუკუნის შუა ხანებში ალბანეთის მეფე ურნაირი მეზობელ სომხეთში გადავიდა და იქ გრიგოლ განმანათლებელთან ქრისტიანად მოინათლა. მიუხედავად იმისა, რომ ამის შემდეგ ალბანეთში ქრისტიანობა საგრძნობლად გავრცელდა, ქვეყანა მაინც სასანიანთა ერთგული იყო. 387 წელს ბიზანტიისა და ირანის მიერ სომხეთის გაყოფის შედეგად, ალბანელებმა სასანიანთა ხელშეწყობით სომხეთისათვის ჩამოეჭრა ვრცელი მიწები მდინარე მტკვრის მთელი მარჯვენა სანაპიროდან არაქსამდე, არწახისა და უტიკის ჩათვლით. მარცხნივ|მინი|258x258პქ|მიჰრანიდების გერბი სასანიანთა მეფე იეზდიგერდ II-მ გამოსცა ბრძანებულება, რომელიც მის იმპერიაში მცხოვრებ ყველა მოქალაქეს ავალდებულებდა, რომ მაზდეანობა მიეღო. ამის გაკეთება იეზდიგერდს იმან აიძულა, რომ ეშინოდა მის იმპერიაში მცხოვრები ქრისტიანები ახლადგაქრისტიანებული რომის მოკავშირეები არ გამხდარიყვნენ. მეფის ამ ბრძანებულებამ გამოიწვია ქრისტიანული ალბანეთის, სომხეთისა და იბერიის აჯანყება. მწვავე ვითარების შესაჩერებლად ალბანეთის მეფე ვაჩემ, რომელიც იეზდიგერდის ნათესავი იყო, დროებით მიიღო მაზდეანობა, მაგრამ მალევე დაუბრუნდა ქრისტიანობას.
V საუკუნის შუა ხანებში სასანიანთა მეფე პეროზ I-ის ბრძანებით ვაჩემ უტიკაში ააშენა ქალაქი პეროსაბადი, მოგვიანებით კი პართავი და ბარდა, რომელიც ალბანეთის ახალ დედაქალაქად იქცა. სულ მალე ალბანთა კათალიკოსისა და მარზპანის რეზიდენციები პართავში გადავიდა. ვაჩეს გარდაცვალებას ალბანეთში უმეფობის 30-წლიანი პერიოდი მოჰყვა. საბოლოოდ სასანიანებმა აღადგინეს ალბანური მონარქია და მეფედ ვაჩაგანი დასვეს, რომელიც ვაჩეს ძმა და მეფე იეზდიგერდის ვაჟი იყო.
V საუკუნის დამლევს ალბანეთის მმართველი ძველი სამეფო დინასტია პართიელი მთავრების, მიჰრანიდების საგვარეულომ ჩაანაცვლა. ისინი თავს სასანიანთა შთამომავლებად აცხადებდნენ და მიიღეს არანშაჰის (იგივეა, რაც არანის შაჰი, რაც ირანულად ალბანეთის მეფეს ნიშნავს) წოდება. დინასტიამ სახელი მისი დამაარსებლის, მეფე მიჰრანის პატივსაცემად მიიღო. აღსანიშნავია, რომ მიჰრანიდებმა სამეფო ძალაუფლება 821-22 წლებამდე, ანუ მუსლიმთა ბატონობისასაც შეინარჩუნეს.
VI-VII საუკუნეებში ალბანეთი სასანიანების, ბიზანტიისა და ხაზარების საბრძოლო პოლიგონად იქცა. მესამე პერსო-თურქული ომისას ხაზარები შეიჭრნენ ალბანეთში და მათმა ლიდერმა თავი ალბანეთის ბატონად გამოაცხადა. მოგვიანებით იგი სპარსელებმა დაამხეს და ისევ ადგილობრივი ძალაუფლება აღადგინეს. ალბანელი მონარქები მმართველობას სასანიანებისათვის ხარკის ხდით ინარჩუნებდნენ. მას შემდეგ, რაც არაბებმა სასანიანთა სპარსეთი დაიპყრეს და ისლამზე მოაქციეს, ალბანეთიც მათ დაექვემდებარა და დაიწყო ისლამის გავრცელება.
სქოლიო
კატეგორია:კავკასიის ალბანეთი კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია კატეგორია:ირანის ისტორია
იროდიონ სონღულაშვილი
იროდიონ თომას ძე სონღულაშვილი (დ. 22 დეკემბერი, 1880, დიღომი ―   გ.  7 იანვარი, 1958, თბილისი) —  ქართველი ხელოვნებათმცოდნე, საზოგადო მოღვაწე, მწერალი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1944).
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში. საშუალო განათლება მიიღო თბილისში, სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. 1903 წლის აგვისტოში გაემგზავრა ოდესაში, სადაც დაამთავრა ნოვოროსიის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის ბუნებისმეტყველების განყოფილება (ტექნიკური ქიმიის სპეციალობით). უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ დაბრუნდა თბილისში. მთელი ცხოვრება ხელოვნების სამსახურში გაატარა. 1909 წლის ოქტომბერში მუშაობა დაიწყო საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოებაში. 1910 წელს გახდა საზოგადოების საბჭოს წევრი. იყო საზოგადოების მდივანი. მეგობრობდა საზოგადოების თავმჯდომარე ექვთიმე თაყაიშვილთან. 1917 წლის 4-20 ივნისს მონაწილეობდა ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის დაფუძნებაში, არჩეულ იქნა მის პრეზიდიუმში და იყო პარტიის ხაზინადარი.
1929 მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის საისტორიო და საეთნოგრაფიო განყოფილების გამგედ, 1931-იდან - ძველი ქართული ხელოვნების და იატორიის განყოფილების გამგია თანაშემწედ, 1934-იდან - ხელოვნების მუზეუმიდ ("მეტეხი") მცირე ხელოვნების განყოფილების გამგედ. 1953-იდან - საქართველოს ხელოვნების მუზეუმის სეიფის გამგედ. მისი შრომები, რომელთა მხოლოდ ნაწილია გამოქვეყნებული, ეხება უმეტესად ქართული მცირე და დეკორატიული ხელოვნების ნიმუშებს (კერძოდ, ტიხრული მინანქარი), ეთნოგრაფიის საკითხებს. სონღულაშვილის გარდაცვალების შემდეგ გამოქვეყნდა მისი ისტორიული რომანი "მირანდუხტ იადხმობილი".
ფინეთი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეჩვიდმეტედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 12 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Neivamyrmex maxillosus
Neivamyrmex maxillosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იგნატიუს ლოიოლა
მინი|მარჯვნივ|იგნატიუს ლოიოლა იგნატიუს ლოიოლა (Ignatius de Loyola), ერისკაცობაში ინიაგო ლოპეს დე ლოიოლა (Eneko Oinaz Loiolako, Íñigo López de Loiola; დ. 24 დეკემბერი, 1491 — გ. 31 ივლისი, 1556) — წარმოშობით ბასკი, იეზუიტთა ორდენის მთავარი დამფუძნებელი და პირველი მამამთავარი. ეს რელიგიური ორდენი კათოლიკურ ეკლესიას ეკუთვნოდა და რომის პაპის პირდაპირ დაქვემდებარებაში იყო მისიით. ორდენის წევრებს იეზუიტები ჰქვიათ. იგნატიუს ლოიოლა ასევე ცნობილი იყო როგორც სულიერი ვარჯიშების შემდგენი, იმხანად საყოველთაოდ აღიარებული სულიერი მამა. აქტიურად იბრძოდა პროტესტანტული რეფორმაციის წინააღმდეგ და ხელს უწყობდა შემდგომ კონტრრეფორმაციას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბასკები კატეგორია:ესპანელი თეოლოგები კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1491 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1556 კატეგორია:იეზუიტთა ორდენი
იესო ისლამში
მინი|ისას მინარეთი [[დამასკოში, სირიაში]] ისლამში იესო (عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ, რომანიზებული: ʿĪsā ibn Maryam; ისა, მარიამის ძე) — ღმერთის უკანასკნელი წინასწარმეტყველი, მესია და მაცნე, რომელიც წარმოგზავნილი იქნა ისრაელის შვილთა ხელმძღვანელად, წიგნით სახელად „ინჯილი“.
ყურანში იესო (ისა) აღწერილია, როგორც მესია (ალ-მასიჰი), რომელიც სასწაულებრივად დაიბადა ქალწულისგან, თავისი მოწაფეების თანხლებით ახდენდა სასწაულებს, უარყვეს ებრაელმა რელიგიურმა პირებმა. ყურანის მიხედვით იესო ჯვარს არ უცვამთ და არც მკვდრეთით აღმდგარა, ის სასწაულებრივად გადაარჩინა ღმერთმა და ზეცად აამაღლა. ყურანი ცალსახად და არაერთხელ უარყოფს იმ აზრს, რომ იესო მოკლეს ან თუნდაც ჯვარს აცვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყურანის წინასწარმეტყველები კატეგორია:იესო ქრისტე
მუმიასი
მუმიასი (Mumias) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის დასავლეთ ნაწილში. შედის დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 	32.965 კაცი (1999).
ბონეირი
ბონეირი (Bonaire, პაპიამენტო: Boneiru) — 2010 წლის ოქტომბრიდან ნიდერლანდების სპეციალური მუნიციპალიტეტი (ოფიციალურად საჯარო ორგანო), კარიბის ზღვაში. არუბასა და კიურასაოსთან ერთად მათ ეწოდება ABC-კუნძულები, ისინი ეკუთვნიან მცირე ანტილის კუნძულების სამხრეთ ჯაჭვს — ქარპირა კუნძულებს. დასახელება მომდინარეობს კაკუეტიოს ხალხის ენიდან ბონაი, რომელიც ესპანურსა და პორტუგალიურში დამკვიდრდა, როგორც Bojnaj და მიიღო მნიშვნელობა: "კარგი ჰაერი".
2010 წლის 10 ოქტომბერს ნიდერლანდების ანტილის კუნძულების დაშლამდე ბონეირი მის შემადგენლობაში შედიოდა. მას შემდეგ ის წარმოადგენს ნიდერლანდების სპეციალურ მუნიციპალიტეტს.