cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თინა წავკისელი
ბიოგრაფია
შეიარაღებული თინა წავკისელი სასწრაფოდ მოჯდომია ცხენს და წასულა თბილისისკენ. ამასობაში ურიცხვი მტრის ლაშქარი დასხმია თავს ხალხით სავსე კოშკს, შეუმტვრევიათ გარეთა კარები, ასულან ბნელ კიბეზე და მისდგომია ზედა კარებს. ციხეში შეხიზნულ ქალებს სასწრაფოდ გაუხსნიათ სკები. გამოუშვიათ ფუტკრები, რომელსაც სიბნელეში დაუწყია საშინელი ბზუილი და კბენა. ასე უწვალებიათ დავდამსხმელი თათრები, ვიდრე თინა წავკისელი მოვიდოდა ჯარით. მათ ციხეში შესული და ფუტკრებისაგან დაკბენილი თათრები სასტიკად დაუმარცხებიათ. ამ გამარჯვების შემდეგ არ გასულა დიდი დრო, რომ თინა წავკისელს მეუღლე გარდაეცვალა და დარჩა ორი ვაჟი. ერთ-ერთ მათგანს გოირგი რქმევია. 1795 წელს, თბილისში აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევის დროს, თინა წავკისელი სამშობლოს დამცველი მამებისა და ძმების გვერდით იბრძოდა. უთანასწორო ბრძოლაში მამაცი ქალი მტერს ტყვედ ჩაუგდია და შორეულ ქვეყნისაკენ წაუყვანია.
ერეკლემ თინა წავკისელი გამოიხსნა მტრის ხელიდან, მაგრამ ის ირანელებმა კვლავ ჩაიგდეს ხელთ და წამებით მოკლეს ბოლნისის მხარეში. არსებობს გადმოცემა, რომ ერეკლე მეორეს ბრძანებით თინა წავკისელი ქმრის გვერდით, ბოლნისის სიონის ახლოს დაკრძალეს, ხოლო ობლები სასახლეში წამოიყვანეს აღსაზრდელად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ქალები
ხირმანდალი (ბილიასუვარი)
ხირმანდალი  (Xırmandalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 7 824 	 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
ბონიტუ-დი-სანტა-ფე
ბონიტუ-დი-სანტა-ფე (Bonito de Santa Fé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 593 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაჟაზეირასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 804 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 47.32 კმ²-ზე. ფართობი 228 327 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
თოხთის წმინდა მარინეს ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰერცეგ-ნოვი
ჰერცეგ-ნოვი (Херцег Нови, Herceg Novi, Castelnuovo) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ მონტენეგროში, ჰერცეგ-ნოვის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 19 536 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მონტენეგროს ქალაქები
ალპარტირი
ალპარტირი (Alpartir, Alpartil) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ვალდეხალონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,535908 კმ². მოსახლეობა — 568 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
კონსტანტინე ივანოვი (პოეტი)
კონსტანტინე ივანოვი (დ. 15 მაისი, 1890 — გ. 13 მარტი, 1915) — ჩუვაში პოეტი. მოღვაწეობა დაიწყო 1905-1907 წლებში, წერდა რევოლუციურ სიმღერებს, თარგმნიდა რუს კლასიკოსთა ლექსებს. ავტორია ბალადებისა და ლირიკულ-ეპიკური პოემისა „ნარსპი“ (1908), რომლის საფუძველზე შექმნილია ოპერა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1915
პავლიანთკარის ნიში
პავლიანთკარის ნიში — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ პავლიანთკარში. დათარიღებულია შუა საუკუნეებით.
ნიში დგას ძველი ეკლესიის ადგილას. მის წყობაში გამოყენებულია რიყის და ფლეთილი ქვა, წყობა შემდეგ შეულესავთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაბასე
ბაბასე (Babase Island) — ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე კუნძული ფენის კუნძულებში, წყნარ ოკეანეში. მდებარეობს ბისმარკის არქიპელაგში მდებარე კუნძულ ახალი ირლანდიის ჩრდილოეთით და ფენის კუნძულების შემადგენლობაში მყოფი კუნძულ ამბაიტლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ფართობი შეადგენს — 23 კმ²-ს. შედის პაპუა-ახალი გვინეის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის რეგიონ აილენდსის პროვინცია ახალ ირლანდიას.
გეოგრაფია
thumb|left|275px|ფენის კუნძულების ტოპოგრაფიული რუკა ბაბასეს კუნძული წარმოადგენს დიდ კუნძულს ფართობით 23 კმ², სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე უახლოეს კუნძულ ამბაიტლიდან გამოყოფილია ვიწრო სრუტით, რომლის სიგანე შეადგენს დაახლოებით 100 მეტრს. კუნძულის ზედაპირი შედარებით ბრტყელია, დაფარულია ხშირი მცენარეულობით.
გეოლოგიური თვალსაზრისით, ბაბასე წარმოადგენს ამოწეულ მარჯნულ ატოლს.
ისტორია
ფენის კუნძულებში შემავალი კუნძულები ბაბასე და მისი მეზობელი ამბაიტლი 1616 წელს აღმოაჩინეს ნიდერლანდელმა მოგზაურებმა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა. 1855 წელს ბაბასე გახდა ოკეანეთში გერმანიის იმპერიის კოლონიების ნაწილი, ხოლო 1899 წლიდან ის ადმინისტრაციულად დაექვემდებარა გერმანიის ახალ გვინეას. 1914 წელს ფენის კუნძულები დაიკავა ავსტრალიის ჯარმა. ხოლო პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კუნძულები გადავიდა ავსტრალიის მმართველობის ქვეშ. 1975 წლიდან ბაბასე დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის ნაწილია.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
იანის ივანოვი
იანის ივანოვი (დ. 26 სექტემბერი, 1906, პრეილი — გ. 27 მარტი, 1983, რიგა) — ლატვიელი კომპოზიტორი, სსრკ-ის სახალხლო არტისტი (1965).
ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა ლატვიის კონსერვატორია. 1944 წლიდან იყო ამავე კონსერვატორიის პედაგოგი, ხოლო 1955 წლიდან პროფესორი. ავტორია სიუიტისა „ლატგალიის ტბები“ (1935), სიმფონისა „ცისარტყელა“ (1938), „ატლანტიდა“ (1941) და „ლატგალიის სიმფონია“ (1949).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიელი კომპოზიტორები კატეგორია:XX საუკუნის ლატვიელი კომპოზიტორები კატეგორია:საბჭოთა კომპოზიტორები კატეგორია:ლატვიელი მამაკაცი კლასიკური კომპოზიტორები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:დაბადებული 26 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
Ⴭ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ასოები
კაშუეირა-დუზ-ინდიუსი
კაშუეირა-დუზ-ინდიუსი (Cachoeira dos Índios) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 319 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაჟაზეირასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 546 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 49.44 კმ²-ზე. ფართობი 193 068 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქსნის ერისთავების ციხე-დარბაზი
ქსნის ერისთავების ციხე-დარბაზი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლარგვისის სამხრეთით 2 კილომეტრზე, იფნევში. აგებულია XIV საუკუნეში და გვიან შუა საუკუნეებში.
თავისი მმართველობის პირველ პერიოდში ქსნის ერისთავებს რეზიდენცია ქვენიფნევში (ნაქალაქარი) ჰქონდათ. მათ საგვარეულო სამარხს ლარგვისი წარმოადგენდა. "ძეგლი ერისთავთას" მიხედვით, ქვენიფნევში უნდა ყოფილიყო მოზრდილი ციხე. ქვენიფნევი მოხსენიებულია ქსნის საერისთავოს იმ დიდ ციხეთა შორის, რომელთა აღება მეფე დავით VIII-მ ვერ მოახერხა: "... და მოაოხრეს ყოველი ცხრაზმის ხევი გარეშე ციხეთა, და ციხეთა ჰბრძოდეს ქუენიფნევს, არამედ ვერ აიხუნეს და შÂდ წელ გაგრძელდა ჰომი მათი". ერისთავი ლარგველი შალვას ძე გიორგი V-ის მეფობის დროს (1314-1346 წწ.) აშენებს "... ტფილურითა წესითა დარბაზოვანს ქუენიფნევს". ხოლო ქვენიფნეველ ვირშელისძემ XIV ს. შუა ხანებში "აღაშენა ქუენიფნევს ეკლესია და დარბაზოვანი დიდ-დიდი და შუენიერი".
ქვენიფნევი მდებარეობს მდინარის მარჯვენა მხარეს მაღალ მთაზე. როგორც ერისთავთა რეზიდენცია, იგი წარმოადგენდა ძლიერ გამაგრებულ ციხე-სიმაგრეს და ნაგებობათა რთულ კომპლექსს.
გალავნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში დგას ნახევრად დანგრეული კოშკი, რომლის გეგმა შიგნიდან კვადრატულია, ხოლო დასავლეთი კედელი გარედან მომრგვალებულია. კოშკის კედლები გაცილებით მცირე ზომის ქვითაა ნაგები, ვიდრე გალავნისა. კოშკს დატანებული აქვს რამდენიმე სათოფური. კოშკი წყობითა და სათოფურების მიხედვით გალავანზე გვიანდელი ჩანს.
კომპლექსის ჩრდილო-აღმოსავლეთით სწორკუთხა გეგმის მქონე დიდი შენობის ნანგრევებია, რომლის წყობა რამდენადმე ჰგავს გალავნის დასავლეთ კედლისას. შესაძლოა ეს იყოს ლარგველ შალვასძის მიერ "ტფილური წესით" ნაგები "დარბაზოვანი".
გალავნის გარეთ სერიოზულად დაზიანებული, ფლეთილი ქვით ნაგები მცირე დარბაზული ეკლესიაა. ეკლესიის საკურთხეველი კუთხეებში ოდნავ მომრგვალებულია. აღმოსავლეთ კედელში ორი სარკმელი იყო. ერთი სარკმლის თავზე, ფასადზე ქვაა დატანებული, რომელზედაც ჯვარია ამოკვეთილი. ინტერიერის ეკლესიის კედლები დაფარული ყოფილა ფრესკული მხატვრობით, რომელთა მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
ქვენიფნევში რეზიდენციის არსებობა განპირობებული იყო მისი სტრატეგიული ხელსაყრელი მდებარეობით. ჩრდილო-დასავლეთით აღმართული მთები საიმედოდ იცავდა მას, დასავლეთიდან კი ზურგს უმაგრებდა ქოლოთის ციხე. ქვენიფნევი თავისი ხელსაყრელი მდებარეობის წყალობით კონტროლს უწევდა ქსანზე გამავალ მაგისტრალს და ხეობის ზედა ნაწილის დაცვის ორგანიზაციის საკითხს წყვეტდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
იედიოიმაქი
იედიომაქი  (Yeddioymaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
კონსტანტინე ივანოვი
ბიოგრაფია
1937 წელს დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია. 1938-1939 წლებში მუშაობდა საოპერო თეატრში, 1941-1946 წლებში იყო საკავშირო რადიოს დიდი სიმფონიური ორეკსტრის დირიჟორი, 1946-1965 წლებში სსრკ-ის სახელმწიფო სიმფონიური ორკესტრის მთავარი დირიჟორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი დირიჟორები კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
კასტროვირეინის რაიონი
კასტროვირეინის რაიონი (Distrito de Castrovirreyna) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის კასტროვირეინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 956 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 883 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 937.94 კმ²-ია.
ამბელი
ამბელი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-ბორხის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 61,455336 კმ². მოსახლეობა — 253 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ბოინიცეს ციხესიმაგრე
300px|მინიატიურა ბოინიცეს ციხესიმაგრე (Bojnický zámok, Schloss Weinitz) — ციხესიმაგრე სლოვაკეთის ქალაქ ბოინიცეში. თანამედროვე სახე მიიღო XIX საუკუნის ბოლოს. ამჟამად ციხესიმაგრეში ფუნქციონირებს მუზეუმი. შედის სლოვაკეთის კულტურის ეროვნული ძეგლების სიაში.
ციხესიმაგრე პირველად მოიხსენიება 1113 წელს ზობორის სააბატოს დოკუმენტებში. XV საუკუნიდან ციხესიმაგრე უნგრეთის მეფის მატიაშ ჰუნიადის გავენის ქვეშ მოექცა, რომელმაც 1489 წელს ციხესიმაგრე გადასცა თავის უკანონ შვილს იანოშ კორვინს.
1950 წლის 9 მაისს ციხესიმაგრე ხანძარმა შეიწირა. აღდგენის შემდეგ ციხესიმაგრეში სლოვაკეთის ეროვნული მუზეუმი განთავსდა. 2006 წელს ციხესიმაგრე სტუმრობდა 200 000 დამთვალიერებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვაკეთის ციხესიმაგრეები
დაბაკნეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
დაბაკნეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დაბაკნეთში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ტიპის ეკლესიას აღმოსავლეთიდან სწორკუთხა საკურთხეველი აქვს. საკურთხეველში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი, რომლის ჩრდილოეთით სწორკუთხა ნიშაა.
ვარდისუბნის ორმოსამარხი
სამარხეულ ინვენტარს შეადგენდა ბრინჯაოს თავგახსნილი, გველის თავის გამოსახულების მქონე, ბოლოებშესქელებული, ოთხი სამაჯური. წრიულად ღერომორკალული, ოვალური მოყვანილობის, ბრტყელი, ფარაკიანი ოთხი ბეჭედი, კონუსური, დაფანჯრულკორპუსიანი ზარაკი: პასტის სფერული, გვერდამოღარული მძივები და მოგრძო, კანელურებიანი მძივსაკიდები: რკინის სასხლავი დანა, ნამგალი, მახვილის ტარი; ორი წმინდად განლექილი კეცის მქონე დოქი, მათგან ერთი მოჩალისფროდაა გამომწვარი, მეორე შეღებილია წერნაქით. იმავე მასალისაა ჯამი, რომელსაც შიგნით გადახრილი კიდე და ბრცყელი, უქუსლო პირი აქვს. სამარხეული ინვენტარი ინახება ქალაქ თელავის ისტორიულ მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
დაბაკნეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
ეკლესიას სამხრეთიდან მინაშენი ჰქონდა. მინაშენის მხოლოდ დასავლეთი კედლის მცირე ნაწილია შემორჩენილი.
ელვირა ნაბიულინა
მინი|ელვირა ნაბიულინა ელვირა ნაბიულინა (Эльви́ра Сахипза́довна Набиу́ллина; დ. 29 ოქტომბერი, 1963, უფა, ბაშკირეთის ასსრ, რსფსრ, სსრკ) — რუსი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. რუსეთის ფედერაციის ცენტრალური ბანკის თავმჯდომარე 2013 წლის 24 ივნისიდან. რუსეთის ფედერაციის დასმახურებული ეკონომისტი.
ადრეული წლები
ნაბიულინამ დაამთავრა უფას № 31 სკოლა წარჩინებით, მაგრამ, დარჩა ოქროს მედალის გარეშე.
განათლება
1986 წელს წარჩინებით დაამთავრა ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტის „ეკონომისტის“ სპეციალობით. იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი 1985 წლიდან.
1990 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურა (ეკონომიკურ სწავლებათა და სახალხო მეურნეობის ისტორიის კათედრა), მოამზადა საკანდიდატო დისერტაცია, მაგრამ აღარ დაიცვა. მისი გამოკვლევის შედეგები ნაწილობრივ გამოქვენდა ოთხი ავტორის ნამუშევარში: „შრომის განკერძოება: ისტორია და თანამედროვეობა (1989)“.
2007 წელს დაამთავრა იელის უნივერსიტეტი. ამერიკის შეერთბულ შტატებში აგრეთვე გაიარა ლიდერობის სწავლების პროგრამა IVLP (International Visitor Leadership Program).
რუსეთის პრეზიდენტის დამხმარე
2012 წლის 22 მაისიდან 2013 წლის 24 ივნისამდე იყო რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის დამხმარე ეკონომიკურ საკითხებში.
2013 წლის 12 მარტს პრეზიდენტმა წამოაყენა მისი კანდიდატურა რუსეთის ფედერაციის ცენტრალური ბანკის თავმჯდომარის პოსტზე.
რუსეთის ცენტრალური ბანკის თავმჯდომარეობა
2013 წლის 9 აპრილს სახელმწიფო დუმამ მიიღო გადაწყვეტილება, დაემტკიცებინა ნაბიულინა რუსეთის ფედერაციის ცენტრალური ბანკის თავმჯდომარედ 2013 წლის 24 ივნისიდან. ელვირა ნაბიულინა გახდა პირველი ქალი, რომელიც დიდი რვიანის ქვეყნის ცენტრალური ბანკის თავმჯდომარე გახდა.
შეხედულებები
ელვირა ნაბიულინა ცდილობს, თავიდან აიცილოს ხმამაღალი პოლიტიკური განცხადებები. ცნობილია, რომ იგი ტრაგედიად მიიჩნევს საბჭოთა კავშირის დაშლას, მაგრამ, მხარს უჭერს ლიბერალურ და საბაზრო ეკონომიკურ მიდგომას. ნაბიულინა აღიარებს, რომ მაღალ თანამდებობზე ყოფნისას მისი შეხედულებების ევოლუცია მოხდა. იგი აღნიშნავს, რომ უფრო მეტ ყურადღებას აქცევს მაკროეკონომიკურ სტაბილურობას და ეკონომიკურ სამართლიანობას, რეგულირებისას მიდგომის თანასწორობას და მთელი ეკონომიკისთვის ზრდისთვის სტაბილური და თანასწორი პირობებისთვის. ნაბიულინა აკრიტიკებს რუსეთის ეკონომიკის 1990-იან წლებში ჩატარებულ რეფორმებს: ალბათ, ყველაზე დიდი კითხვა, რომელსაც მე საკუთარ თავს ვუსვავ გაიდარისეულ რეფორმებთან დაკავშირებით, არის: უნდა ჩატარებულიყო თუ არა სწრაფი პრივატიზაცია? — კი. საჭირო იყო კერძო მესაკუთრეების კლასის შექმნა. მაგრამ, იმ პრივატიზაციის, რომელიც ჩატარადა, შედეგად, ჩვენ შევქმენით კერძო საკუთრების მიმართ უნდობლობის ატმოსფერო. და აი ეს პრობლემა, უკვე ბევრი-ბევრი წელია რაც მოგვდევს.
პირადი ცხოვრება
ელვირა ნაბიულინამ იცის ფრანგული და ინგლისური ენები. კარგად ერკვევა ხელოვნებაში, უყვარს კლასიკური მუსიკა, ვერცხლის საუკუნის პოეტები და ფრანგული კინემატოგრაფი.
შემოსავალი
ელვირა ნაბიულინას ქონებრივი დეკლარაციის მიხედვით, მის საკუთრებაშია 111,2 м²-ის ფართობის ბინა, 70,6 м²-ის ფართობის ბინის ერთი მესამედი და ავტომანქანა Jaguar S-Type. 2010 წელს მისი დეკლარირებული წლიური შემოსავალი იყო 3,6 მილიონი რუბლი, 2011 წელს 3,2 მილიონი რუბლი, 2012 წელს 5,3 მილიონი რუბლი, 2013 წელს 12,2 მილიონი რუბლი, 2014 წელს 21,9 მილიონი რუბლი. მისი მეუღლის, ეროვნული კვლევითი უნივერსიტეტის „ეკონომიკის უმაღლესი სკოლის“ რექტორის, იაროსლავ კუზმინოვის შემოსავალი 2010 წელს იყო 17,2 მილიონი რუბლი, 2013 წელს 20 მილიონი რუბლი, ხოლო 2014 წელს 45,3 მილიონი რუბლი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი ეკონომისტები
კოხტა ღვთისმშობლის ეკლესიის კომპლექსი
კოხტა ღვთისმშობლის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ფშაველიდან 4 კილომეტრზე, ჭიჭაკეისწყლის ხეობაში. შედგება ორი ეკლესიის, ეკვდრის, საკულტო და საცხოვრებელ სადგომების, გარშემოსავლელის და გალავნისაგან. ძეგლი 1953 წელს შეისწავლა ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ექსპედიციამ. ნაგებობების ურთიერთკავშირის გარკვევის მიზნით, ჩატარდა მცირე არქეოლოგიური სამუშაოები, სახურავის ფენების დასადგენად გაკეთდა რამდენიმე შურფი და ზონდაჟი.
კომპლექსი სხვადასხვა დროსაა ნაგები. VIII-IX საუკუნისაა დარბაზული ეკლესია თავისი კარიბჭითა და სადიაკვნით; X-XI საუკუნეს განეკუთვნება ეკლესიის ჩრდილოეთ ეკვდერი, დასავლეთ გარშემოსავლელი და გალავანი; XVI-XVIII საუკუნით თარიღდება მცირე ეკლესია და მის დასავლეთით — სწორკუთხა სადგომი. იმავე, გვიანდელი ხანისაა, მთავარ ეკლესიაში შესრულებული, სარემონტო სამუშაოებიც. 1972 წელს სპეციალურ სამეცნიერო-სარესტავრაციო საწყობში სახელოსნოს მიერ შეკეთდა და გამაგრდა კომპლექსში შემავალი არქიტექტურული ნაგებობები, ძეგლამდე გაიყვანეს სამანქანო გზაც. ეკლესია ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. კუთხეებში და კონსტრაქტულ ნაწილებში გამოყენებულია შირიმი. შენობის გეგმა გართულებულია დამატებითი სადგომებით. სამხრეთ ფასადის გაყოლებით, აღმოსავლეთით, სწორკუთხა სადგომია, რომელიც კამარით უკავშირდება ეკლესიას. დასავლეთით კი აფსიდიანი სადგომი — სამლოცველოა. ამ სადგომის დასავლეთ და სამხრეთ კედლები გარე სივრცესთან დამაკავშირებელი, თითო თაღითაა გახსნილი. ეკლესიის შიდა სივრცეს იგი თაღოვანი კარით უკავშირდება. შესასვლელი დასავლეთით და სამხრეთითაა — სამლოცველოსთან. ეკლესიაში სამი სარკმელია: ერთი, აღმოსავლეთით, საკურთხეველში. მეორე — საკმაოდ მაღლა, ჩრდილოეთ კედელში. მესამე — მოწყობილია დასავლეთ კარის ჩაშენებულ ნაწილში, აღმოსავლეთით საკურთხევლის ნალისებრი, ღრმა აფსიდია, რომელიც მლოცველთათვის განკუთვნილი სივრცისგან მცირე მხრებითაა გამოყოფილი. მთავარ ეკლესიასთან, მთელ სიგრძეზე, ჩრდილოეთით, მოგვიანებით მიშენებული, აფსიდიანი სადგომი და დასავლეთით არსებული გარშემოსავლელი მოწმობს, რომ თავდაპირველი დარბაზული ეკლესია გაურთულებიათ და მისთვის სამეკლესიიანი ბაზილიკის სახე მიუციათ ეკლესია ნატეხი ქვით ნაგები, თითქმის სწორკუთხა მოხაზულობის გალავნითაა შემოსაზღრული. სამხრეთ კედელში აგურით ნაწყობი, თაღოვანი შესასვლელი, რომელიც ორსართულიანი, კოშკური ნაგებობის ქვემოთა სართულს წარმოადგენს. შესასვლელს, ფასადის მხრიდან შემოვლებული აქვს სწორკუთხა მოჩარჩოება. გალავნის სამხრეთ-დასავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეებთან მრუდხაზოვანი კონტრფორსებია გამოშვერილი დასავლეთ გრძივი კედელი კი ნახევარწრიული, ორი ბურჯითაა გამაგრებული. ორივე ბურჯში, შიდა მხრიდან, ზემოთა ნახევარში, ნახევარწრიული ნიშაა მოწყობილი. თითოეულ მათგანში კი თითო, სწორკუთხა, სასროლი ხვრელია გაჭრილი. დასავლეთ, გრძივი კედელი ჩრდილოეთ განივ კედელს მცირე მომრგვალებით უკავშირდება. ამ ჩრდილოეთ-დასავლეთ მონაკვეთს შეადგენს საკუთრივ გალავნის შემოღუნული კედელი, რომელსაც ჩარდახით გადახურული, ერთი, სასროლი ხვრელი აქვს და ეკლესიის ეკედრის ჩრდილოეთ კედელი. სასროლი ხვრელი სწორკუთხაა, პარალელურწირთხლებიანი.
საბრძოლო ბაქანი აქ იმგვარადვეა მოწყობილი, როგორც დასავლეთ კედელში, მხოლოდ ნიშაა სწორკუთხა და კედელს გარედან კონტრფორსი არა აქვს გამოყვანილი გალავნის აღმოსავლეთ კედელი ჩრდილოეთ ბოლოთი ეკვრის ეკვრის ეკლესიის გრძივ კედელს, რომელსაც გარედან ორი კონტრფორსი აქვს. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში სწორკუთხა საცხოვრებლის ნაშთია შემორჩენილი. მეორე სართულზე ასასვლელად მოწყობილია ქვის კიბე ზემოთა სართული მეციხოვნეთა სადგომი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ყაჰრამანლი (ბარდა)
ყაჰრამანლი (Qəhrəmanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  472 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
იან სობესკის სკოლა
ისტორია
სკოლა დაარსდა ვენის ბრძოლაში მეფე იან III სობესკის გამარჯვების 200 წლისთავის აღსანიშნავად. 1897 წელს სკოლა გადავიდა ახალ შენობაში, რომელიც დაპროექტებულია არქიტექტორ მიერ. 1906 წელს სკოლის მოსწავლეებმა დააარსეს პირველი საფეხბურთო კლუბი კრაკოვში, ხოლო 1923 წელს — პირველი ყინულის ჰოკეის სექცია კრაკოვში. სკოლადამთავრებულებმა მონაწილეობა მიიღეს ორივე მსოფლიო ომში, იბრძოდნენ პოლონეთის დამოუკიდებლობისთვის.
პოლონეთის ნაცისტური ოკუპაციის დროს გერმანელებმა წიგნების კოლექცია გაანადგურეს, ხოლო ძვირფასი სასწავლო ინვენტარი, რომელიც სკოლის საკუთრებაში იყო, გადაიტანეს მესამე რაიხის ტერიტორიაზე და სკოლის შენობა შტაბად გადააკეთეს. მოსწავლეებმა სწავლა ფარულად განაგრძეს. მას შემდეგ, რაც ვერმახტმა კრაკოვი დატოვა, სკოლა პირველი იყო ქალაქში, რომელმაც კვლავ დაიწყო გაკვეთილების ჩატარება.
1977 წელს სკოლამ მიიღო განათლების ეროვნული კომისიის მედალი. 1992–1993 წლებში სკოლის მასწავლებლებმა შეიმუშავეს გერმანული ენის სწავლების პროგრამა, რომელიც მოქმედებს მთელი ქვეყნის მასშტაბით. 1986 წლიდან იმართება ცოდნის ტურნირი.
თანამედროვე სკოლა
სობესკის საშუალო სკოლა არის „შემოქმედებითი სკოლების საზოგადოების“ წევრი. აქტიურადაა ჩართული პოლონური სკოლების მოძრაობაში, რომლებსაც სურთ გამოცდილების გაზიარება მოსწავლეთა განვითარების გაზრდის მიზნით.
სკოლა დაარსების დღიდან მოწინავეა საშუალო სკოლების რეიტინგში და მისი მოსწავლეები წარმატებულები არიან როგორც ეროვნულ დონეზე (2006 წელს: 2 გამარჯვებული და 13 ფინალისტი; 2007 წელს: ოლიმპიადის 3 გამარჯვებული და 15 ფინალისტი), ასევე საერთაშორისო დონეზე — სობესკის საშუალო სკოლის მოსწავლე პჟემისლავ მაზური 2006, 2007 და 2008 წლების მათემატიკური საერთაშორისო ოლიმპიადის ოქროს მედლით დაჯილდოვდა. 2008 წელს საშუალო სკოლამ მოაწყო ვენაში გამარჯვების 325 წლის იუბილე და დაასრულა ახალი სპორტული დარბაზის მშენებლობა. 2009 წლიდან სკოლა არის საერთაშორისო ასოციაციის „სკოლები — მომავლის პარტნიორების“ წევრი, რომელიც აერთიანებს 1000-მდე საგანმანათლებლო დაწესებულებას, სადაც გერმანული ენა ისწავლება.
ბიბლიოთეკაში ინახება დაახლოებით 20000 წიგნი, რომელთა მეათედი 1939 წლამდე თარიღდება. კრებულების ბირთვი აგებულია პოპულარული სამეცნიერო პოზიციებით, რომლებიც მოიცავს ყველა მეცნიერებას. სტუდენტებს ასევე შეუძლიათ დაათვალიერონ უცხო ენებზე გამოცემული წიგნები, მათ შორის ინგლისური, გერმანული, ფრანგული და რუსული.
2020 წლის ოქტომბრიდან გამოდის „FAMA“ — სკოლის ონლაინ-ჟურნალი (ყოველთვიურად), რომელიც რედაქტირდება სტუდენტების მიერ.
სპორტული ტურნირები
სკოლას დიდი ტრადიცია აქვს: ყოველ ზამთარში ორი შეჯიბრი იმართება ფრენბურთში და კალათბურთში. 2011 წლამდე მე-2 საშუალო სკოლის მეტოქე მე-5 საშუალო სკოლა იყო, კონკურსი „საშობაო ტურნირის“ სახელწოდებით დეკემბერში ტარდებოდა. 2012 წლიდან ტურნირის პარტნიორია 1-ლი საშუალო სკოლა. შეიცვალა ტურნირის ჩატარების თარიღიც (დეკემბრიდან იანვრამდე), ასევე სახელიც: 2013 წლის იანვრიდან ტურნირს „საახალწლო ტურნირი“ ეწოდება. ღონისძიებას მასპინძლობს ვისლა კრაკოვის დარბაზი.
2008 წლის სექტემბერში სკოლამ ოფიციალურად გახსნა ახალი სპორტული ცენტრი სპორტული დარბაზით და ფიტნეს დარბაზით. ინვესტიციის ღირებულება იყო დაახლოებით 2,5 მილიონი აშშ დოლარი (7,2 მილიონი PLN ).
კულტურაში
რეჟისორმა და სცენარისტმა იანუშ მაჟევსკიმ გადაწყვიტა გადაეღო ნაწილობრივ ავტობიოგრაფიული ფილმი „Mała matura 1947“, რომელიც გამოვიდა 2010 წელს, მოგვითხრობს ახალგაზრდა ბიჭის, ლუდვიკის შესახებ, რომელიც ოჯახთან ერთად გადავიდა ლვოვიდან კრაკოვში და სწავლობდა სობესკის საშუალო სკოლაში. მისი პრემიერა შედგა 2010 წლის 24 მაისს. ფილმმა მიიღო საპატიო სპეციალური პრემია პოლონეთის 35-ე კინოფესტივალზე.
სქოლიო
კატეგორია:1883 წელს დაარსებულები კატეგორია:კრაკოვი კატეგორია:საშუალო სკოლები
ქორწილი
ქორწილი — ქორწინების აღმნიშვნელი წეს-ჩვეულება. ქორწილი სხვადასხვა ხალხებში განვითარების სხვადასხვა საფეხურზე განსხვავებულად აღინიშნებოდა. პატრიარქატისა და მონოგამიური ქორქინება|მონოგამიური ქორწინების დამკვიდრების შემდეგ ქორწილის რიტუალი რთული და მრავალფეროვანი გახდა. მასში დიდ როლს ასრულებდა რელიგია. რიტუალის არსებთ ნაწილს შეადგენს პატარძლის გადაყვანა ქმრის ოჯახში. რიტუალის ამ აქტისთვის ნიშანდობლივია ურთიერთდასაჩუქრება და ლხინი. ქართული ქორწილის არსებითი ნაწილები იყო შუაცეცხლის ირგვივ ნეფე-დედოფლის მიერ სამჯერ შემოვლა და ჯვრისწერა. თანამედროვე საზოგადოებაში ქორწილების ძველი რიტუალები თანდათან კარგავენ მნიშვნელობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცერემონიები
ლარგვისის ეკლესია
ლარგვისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელი ლარგვისის ქვენიფნევ ნასოფლარში. აგებულია გარდამავალ შუა საუკუნეებში.
ეკლესია დიდი ზომის უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. დარბაზული ეკლესია გეგმით მართკუთხედია, აღმოსავლეთით სწორკუთხა შებრტყელებული ნალისებრი აბსიდით. საკურთხევლის კედლის ნაწილი ჩამონგრეულია მიწის დონეზე. ცენტრალურ ნაწილში შემორჩენილია სარკმლის მარჯვენა წირთხლი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. გრძივ კედლებს წყვილი, ორსაფეხურიანი პილასტრი ორ თანაბარ ნაწილად ჰყოფს. სამხრეთ კედელში არქიტრავული შესასვლელი და სარკმელია გაჭრილი. ინტერიერში აღმოსავლეთ კედელზე შემორჩენილია ფრესკების ფრაგმენტები. ფასადებზე შეიმჩნევა შელესილობის კვალი. ძეგლის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია. ეკლესიის კამარა და კონქი ჩამოქცეულია, კედლები დაბზარული. იატაკი ამოვსებულია მიწით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სიმძლავრის კოეფიციენტი
სიმძლავრის კოეფიციენტი, კოსინუს ფი (cos \varphi) — ცვლადი დენის საშუალო სიმძლავრის შეფარდება დენის ძაბვისა და ძალის მოქმედ მნიშვნელობათა ნამრავლთან.
სიმძლავრის კოეფიციენტის უდიდესი მნიშვნელობა ტოლია 1-ისა. სინუსოიდური ცვლადი დენის შემთხვევაში სიმძლავრის კოეფიციენტი ტოლია დენის ძაბვისა და ძალის სინუსოიდებს შორის მდებარე ფაზათა გადანაცვლების კუთხის კოსინუსისა და განისაზღვრება წრედის პარამეტრებით:, სადაც \varphi ფაზათა გადანაცვლების კუთხეა, r — წრედის აქტიური წინაღობა, z კი — წრედის სრული წინაღობაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სიმძლავრე კატეგორია:ელექტროინჟინერია კატეგორია:ელექტროენერგეტიკა კატეგორია:უგანზომილებო რიცხვები
შალაურის წმინდა ღვთისმშობლის ეკლესია
ეკლესია მცირე ზომის, დარბაზული ტიპის სამლოცველოა. ნაშენია ძირითადად, რიყის ქვით, რომლებიც დაწყობილია წესიერ, სწორხაზოვნად გამავალ რიგებად. წყობაში, ალაგ-ალაგ, ლოდებშიცაა ჩართული. თითქმის მთლიანად დანგრეული ეკლესიიდან შემორჩენილი იყო სამხრეთ კედელი და თითქმის იმავე სიმაღლეზე, განივი კედლების სამხრეთ ნახევარი. სამხრეთ კედელში შესასვლელია გაჭრილი. იგი რიყის ქვითა და კვადრატული აგურის შერეული წყობითაა გამოყვანილი და ხის ძელებით თარაზულადაა გადახურული. აფსიდი ნახევარწრიულია. აფსიდის კედელი დარბაზის სამხრეთ კედლისგან გამიჯნულია პილასტრით, რომელთანაც, სამხრეთ კედელში, ხის კანკელის ზედა ძელის ჩასადგმელი ღრმულია. აფსიდში შემორჩენილი იყო აგურით გამოყვანილი სარკმლის მხოლოდ წირთხლი. დარბაზის სამხრეთ კედელი გლუვია — უპილასტრო. 2009 წელს სოფლის ყოფილი მაცხოვრებლის ვ. ნადირაძის დაფინანსებით, იგი მთლიანად აღადგინეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კომო (საფეხბურთო კლუბი)
thumb|right|320 პქ| სტადიო ჯუზეპე სინიგალია, 2016. კომო (Como 1907 S.r.l.) — იტალიური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ კომოდან. ჩამოყალიბდა 1907 წელს. ამჟამად ასპარეზობს იტალიის სერია C-ს საფეხბურთო პირველობაზე.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო კლუბები
არმენ ვარდანიანი
არმენ ვარდანიანი (Արմեն Վարդանյան, Армен Фрунзікович Варданян; დ. 30 ნოემბერი, 1982, გიუმრი, სომხეთის სსრ) — სომეხი-უკრაინელი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეები. არის ოლიმპიური ბრინჯაოს მედალოსანი, სამგზის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის მედალისტი და ორგზის ევროპის ჩემპიონი. მინიჭებული აქვს უკრაინის სპორტის დამსახურებული ოსტატის ტიტული.
კარიერა
ვარდანიანმა ბერძნულ-რომაულის სტილით ჭიდაობის 2000 წლის ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატში გამარჯვება 66 კგ კატეგორიაში მოიპოვა და 2003 წელს (როგორც პროფესიონალმა) დაიწყო ასპარეზობა ამავე დივიზიონში. მან ვერცხლის მედალი მოიგო ჭიდაობის 2003 წლის ევროპისა და ამავე წლის მსოფლიო ჩემპიონატებში. ჭიდაობის 2004 წლის ევროპის ჩემპიონატში ოქროს მედლის მოგებით, არმენ ვარდანიანი ევროპის ჩემპიონი გახდა. ვარდანიანი მონაწილეობდა 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზეც, თუმცა მედლის მოპოვება ვერ მოახერხა.
2008 წელს მოიგო ოქროს მედალი ჭიდაობის 2008 წლის ევროპის ჩემპიონატში. ვარდანიანი ოლიმპიადაზე 2008 წელს (პეკინში) დაბრუნდა და პირველ შეხვედრაში ოლიმპიური ჩემპიონი და აზერბაიჯანის დროშის მატარებელი ფარიდ მანსუნოვი დაამწუხრა. ოლიმპიადაზე იგი მეოთხედფინალში, კანათბეგ ბეგალიევის წინააღმდეგ დამარცხდა, თუმცა ჯაიკ დეთჩლერისა და ნიკოლაი გრეგოვის წინააღმდეგ მოპოვებული გამარჯვებებით ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. მეორე ვერცხლის მედალი ვარდანიანმა ჭიდაობის 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა. მოგვიანებით სცადა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე წარმდგენ გუნდში მოხვედრა, თუმცა შესარჩევ ეტაპზე მეოთხე ადგილი დაიკავა და ხსენებულ ტურნირზე მხოლოდ პირველი 3 მოჭიდავე წარსდგებოდა.
2010 წელს არმენ ვარდანიანმა ჩამოაყალიბა ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ტურნირი, რომელიც ამ სტილით მოჭიდავეებს მასპინძლობდა. 2012 წელს ტურნირი მესამედ ჩატარდა და მისი მონაწილეების რაოდენობა იყო 136 (ზაპორიჟიადან და დნიპროპეტროვსკიდან მოსული მოჭიდავეები).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:სომეხი მოჭიდავეები კატეგორია:უკრაინელი მოჭიდავეები კატეგორია:ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეები
კაჟაზეირასი
კაჟაზეირასი (Cajazeiras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 298 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაჟაზეირასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 58 446 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 103 28 კმ²-ზე. ფართობი 565 899 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
სრი მულიანი ინდრავატი
სრი მულიანი ინდრავატი (Sri Mulyani Indrawati) (დ. 26 აგვისტო 1962, ბანდარ-ლამპუნგი) — ინდონეზიელი ეკონომისტი და სახელმწიფო მოღვაწე. მსოფლიო ბანკის ჯგუფის აღმასრულებელი დირექტორი. ინდონეზიის ეროვნული განვითარების დაგეგმარების მინისტრი (2004-2005 წწ.), ინდონეზიის ფინანსთა მინისტრი (2005-2010 წწ.). ინდონეზიის ეკონომიკური საკითხების მინისტრ-კოორდინატორი (2008-2009 წწ.).
სრი მულიანი ინდრავატის ხელმძღვანელობით, ინდონეზიის ეკონომიკაში განხორციელდა მთელი რიგი გარდაქმნები, რამაც მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ზრდა გამოიწვია და ქვეყანას საშუალება მისცა გადაელახა 2007-2008 წლების აზიის ფინანსური კრიზისი. 2014 წელს ჟურნალმა Forbes-მა, მსოფლიოს ყველაზე გავლენიანი ქალების სიაში შეიყვანა 38-ე პოზიციაზე.
იუხარი-აღალი
იუხარი-აღალი (Yuxarı Ağalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 685 კაცი.
სრი მულიანი ინდრავატი
ბიოგრაფია
სრი მულიანი ინდრავატი დაიბადა 1962 წლის 26 აგვისტოს. ქალაქ ტანჯუნგ-კაპანგში (აჟამად ბანდარ-ლამპუნგი, ლამპუნგის პროვინცია, სუმატრა). იგი უმაღლესი სასწავლებლის მასწავლებლის სატმოკოსა და მისი ცოლის რეტნო სრინინგსიჰის მეშიდე შვილი იყო. ისევე როგორც ბევრ იაველს, მასაც გააჩნია სანსკრიტული წარმოშობის სახელი და არ აქვს გვარი.
იუხარი-აღალი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
სრი მულიანი ინდრავატი
ბიოგრაფია
1986 წელს დაასრულა ინდონეზიის უნივერსიტეტი, ხოლო 1992 წელს მიიღო მაგისტრისა და დოტქრის ხარისხი ურბანა-შამპეინის ილინოისის უნივერსიტეტში. 2001 წელს გაემგზავრა ატლანტაში, სადაც მუშაობდა აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტოში კონსულტანტად ინდონეზიაში რეგიონალური ავტონომიის განვითარების ხელშემწყობი პროგრამების საკითხებზე. ასევე კითხულობდა ლექციებს ინდონეზიის ეკონომიკაზე, ჯორჯიის უნივერსიტეტრის ენდრიუ იანგის სახელობის პოლიტიკური კვლევების სკოლაში, როგორც მიწვეული პროფესორი. 2002 წლიდან 2004 წლამდე ეკავა საერთაშორისო სავალუტო ფონდის აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობა და წარმოადგენდა სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის 12 ქვეყნის ეკონომიკას.
2005 წელს პრეზიდენტმა სუსილო ბამბანგ იუდოიონომ დანიშნა ინდონეზიის ფინანსთა მინისტრად. ახალი თანამდებობის დაკავების შემდეგ მისი ერთ-ერთი პირველი ნაბიჯი იყო საგადასახადო და საბაჟო ორგანოების რეფორმა, ისევე როგორც ამ ორგანოებში კორუფციის წინააღმდეგ ფართომასშტაბიანი ბრძოლის დასაწყისი. მისმა რეფორმებმა დადებითი შეფასებები დაიმსახურა. მან ასევე გაზარდა პირდაპირი ინვესტიციების ნაკადი ქვეყანაში, თუ 2004 წელს იგი შეადგენდა 4,6 მლრდ დოლარს, 2005 წელს მისმა მაჩვენებელმა 8,9 მლრდ დოლარს მიაღწია.
2006 წელს ჟურნალმა Euromoney-მ მულიანი წლის ფინანსთა მინისტრად დაასახელა.
2007 წელს ეკონომიკურმა ზრდამ 6,6 % შეადგინა, რაც საუკეთესო მაჩვენებელი გახდა 1997 წლის აზიის ფინანსური კრიზისის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ მომდევნო წელს მსოფლიო ეკონომიკური კრიზისის გამო ქვეყნის ეკონომიკა 6 %-ით დაეცა, მულიანი ფინანსთა მინისტრის თანამდებობას ინარჩუნებს. 2008 წლის ივლისში დამატებით დანიშნეს ეკონომიკის საკითხების მინისტრ-კოორდინატორად.
2008 წელს ჟურნალმა Forbes-მა იგი ინდონეზიაში ყველაზე გავლენიან ქალად დაასახელა, ხოლო მსოფლიოს მასშტაბით მას 23-ე პოზიცია მიანიჭა. ამ დროისათვის ქვეყნის სავალუტო რეზერვმა ისტორიულ მაქსიმუმს მიაღწია და გახდა 50 მლრდ დოლარი, ასევე განახევრდა ქვეყნის საგარეო ვალი. ასევე გადაიხედა სახელმწიფო მოსამსახურეების ეკონომიკური სტიმულაციის სისტემა.
2007 და 2008 წელს სრი მულიანი ინდრავატი გაზეთმა Emerging Markets-მა აზიის წლის ფინანსთა მინისტრად დაასახელა.
2009 წელს, პრეზიდენტ სუსილო ბამბანგის პრეზიდენტის თანამდებობაზე მეორედ არჩევის შემდეგ, მულიანი შევიდა მის კაბინეტში. ამავე წელს ინდოეთის ეკონომიკა გაიზარდა 4,5 %-ით. ინდონეზია ჩინეთთან და ინდონეზიასთნ ერთდ გახდა ის ქვეყანა რომლის ეკონომიკურმა მაჩვენებელმა 4 %-ს გადააჭარბა.
2010 წლის 5 მაისს დანიშნეს მსოფლიო ბანკის ჯგუფის აღმარულებელ დირექტორად. იგი პასუხისმგებელია ლათინური ამერიკის, კარიბის აუზისა და აღმოსავლეთ აზიის 74 ქვეყნის ეკონომიკაზე.
პირადი ცხოვრება
სრი მულიანი ინდრავატი დაქორწინებულია ეკონომისტ ტონი სუმარტონოზე, მათ ჰყავთ სამი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ინდონეზიელი ეკონომისტები კატეგორია:ინდონეზიის ფინანსთა მინისტრები
ანენტო
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ჩახტიცის ციხესიმაგრე
ჩახტიცის ციხესიმაგრე (Čachtický hrad, Csejte vára) — ციხესიმაგრე დასავლეთ სლოვაკეთში, სოფელ ჩახტიცეში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 375 მეტრი სიმაღლის ბორცვზე.
XIII საუკუნეში იყო უნგრეთის სამეფოს ჩრდილოეთ საზღვრების დამცველი ციხესიმაგრე. 1273 წელს ციხესიმაგრე სერიოზულად დაზიანდა ბოჰემიის მეფის პრჟემისლ II ოტოკარის ლაშქრობის შედეგად. 1708 წელს ციხესიმაგრე აიღეს კურუცებმა ფერენც II რაკოცის მეთაურობით და დაანგრიეს. ამის შემდეგ ციხესიმაგრე ნანგრვებადაა ქცეული.
ამჟამად ციხესიმაგრე ღიაა ტურისტებისათვის.
კუცხოვეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
კუცხოვეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დორეთკარში. აგებულია გარდამავალ ხანაში.
მდინარე ჭურთულას ხეობის მაღალი ქედის სერზე, ნასოფლარ კუცხოვეთიდან ჩრდილოეთით, 1,5-2 კმ. ალპურ ზონაში მდებარეობს კუცხოვეთის წმინდა გიორგის ეკლესია. კუცხოეთის მიდამოებთან დაკავშირებულია ლეგენდა დევის შესახებ. არის სხვა ლეგენდაც: აშენებისას ამ ეკლესიას ორი ხეობა იჩემებდა - დორეთკარისა და ქარჩოხისა; პაექრობაში პირველს გაუმარჯვია და კარიც ამ ხეობის მხარეს გაუჭრიათ. კომპლექსის ნაგებობათა მშენებლობისთვის გამოყენებულია ადგილობრივი ფლეთილი ქვა. აღსანიშნავია შირიმის კარგად გათლილი ქვები, რომლებიც გამოყენებულია ეკლესიის სარკმლის საპირეებად და სატრიუმფო თაღში. ეკლესია მცირე ზომის დარბაზული ნაგებობაა. იგი მთლიანი კომპლექსის ცენტრია; მის გარშემო განლაგებული იყო სხვადასხვა ნაგებობა, რომელთა თავდაპირველი სახე სერიოზული დაზიანების გამო დღეს ძნელი წარმოსადგენია.
დარბაზულ ეკლესიას გვიანდელი მინაშენები აქვს სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ეკლესიის კამარა, რადიალურად ჩალაგებული ქვებისგან იყო აწყობილი, რომელშიც გარეული იყო მსხვილი ფრაქციის შემავსებელი. კონქი საკმაოდ ტლანქადაა შესრულებული წვრილი ქვით; ეკლესია შელესილი ყოფილა. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონდა. სხვა ნაგებობათა შესახებ გეგმის გამოხაზვის გარდა ვერაფერს აღვნიშნავთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ერედის ხატი
ერედის ხატი — არქიტექტურული ძეგლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ერედაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
გზის პირას შემორჩენილია ნაგებობის ნაშთი, რომელსაც ხატს უწოდებენ. ჩვენამდე მოღწეული კედლის სიმაღლე 1 მეტრს აღწევს. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია რიყის ქვა და სქელი დუღაბი. კედელში შემორჩენილია სწორკუთხა ნიშის კვალი.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ე. ახვლედიანის 2)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. დგას ელენე ახვლედიანის ქუჩაზე (№ 2). თარიღდება XIX საუკუნის დასაწყისით.
შენობას არქიტექტურულთან ერთად, ურბანული ღირებულებაც გააჩნია, რადგან იგი ერეკლე II-ის მოედნისა და ახვლედიანის ქუჩის კუთხეს მიგვანიშნებს. სახლი ორსართულიანია. ნაგებია კვადრატული აგურით ინტერიერში ფიცრის ძველი იატაკი, შელამფული ჭერი, ხის თახჩები და კედლის ბუხრებია. ფასადები თეთრათაა შელესილი. კარ-სარკმლები თაღოვნია, მაღალი. ქუჩის პირა ფასადის მთავარი აქცენტი ლითონის შეკიდული ჭედური აივანია. ეზოს მხარეს, სახლს ძველი კარ-სარკმლები შემორჩა თაღოვანი პროფილირებული თავსამკაულით. ხის აივნები სახეცვლილია. სახლს მაღალი ნახევარსარდაფი აქვს. სახლის წინ ეზოა რომელიც ერეკლე II-ის მოედნის მხრიდან თუჯის მოაჯრით იყო მოზღუდული. 2011-2012 წლებში ჩატერბული სარესტავრაციო სამუშაოების დროს იგი ლითონის მსუბუქი ღობით შიეცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ქორწინებისა თავთათვის
ქორწინებისა თავთათვის — ძველი ქართული საქორწინო სამართლის ძეგლი, წარმოადგენს მანუილ ქსანთინოსის სახელმძღვანელოს ქართულენოვან თარგმანს, რომელიც შესრულებულია იოანე პაპუწისშვილი-ქსიფილინოსის მიერ 1785 წელს. „ქორწინებისა თავთათვის“ შეიცავს მათე ბლასტარის სინტაგმის 291-307 თავებს და ეხება ნათესაობის ხარისხის და საეკლესიო ქორწინებს პირობების განმსაზღვრელ წესებს. სინტაგმა საქართველოში მანადეც მოქმედებდა, მაგრამ დაკარგულიყო და ერეკლე II-მ და ანტონ I-მა საჭიროდ მიიჩნიეს მისი ხელახალი თარგმნა. ძეგლს თან ერთვის მანუილ ქსანთინოსის „მაგალითნი ქორწინებისანი“, რომელშიც წარმოდგენილია კანონიერი და უკანონო ქორწინების ნიმუშები. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია დაქორწინებისას მოითხოვდა ნათესაობის ხარისხის მკაცრ დაცვას, უკანონო ქორწინებისას დამნაშავე ისჯებოდა საკანონოს დადებით, ზოგჯერ ეკლესიიდან განკვეთით და შეჩვენებითაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი კატეგორია:ქორწინება
კორინთის არხი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|კორინთის არხი კორინთის არხი (Διώρυγα της Κορίνθου) — სანაოსნო არხი საბერძნეთში, აერთებს ეგეოსისა და იონიის ზღვებს. გაჭრილია კორინთის ყელზე 1881–1893 წლებში. ფაქტობრივად არხმა პელოპონესის ნახევარკუნძული კუნძულად აქცია. სიგრძე 6,3 კმ, სიღრმე 8 მ, სიგანე 24,6 მ. ატარებს 5000 ტონამდე წყალწყვის ხომალდებს. არხი 200-ზე მეტი კმ-ით ამოკლებს გზას საბერძნეთის აღმოსავლეთ სანაპიროდან დასავლეთამდე. 1944 წელს მოიშალა; აღდგა 1948 წელს. გემების მოძრაობა მონაცვლეობით ცალმხრივია. არხს კვეთს საავტომობილო გზატკეცილი და რკინიგზა.
სერბეთის დემოგრაფია
1950–2014
სერბეთის მონაცემები (არ მოიცავს კოსოვოს).
რელიგია
სერბეთში დაახლოებით 6 079 396 მართლმადიდებელი ცხოვრობს, რაც ქვეყნის მოსახლეობის 84.5% პროცენტს შეადგენს. სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესია ქვეყნის უდიდესი და ტრადიციული ეკლესიაა, რომლის მიმდევართა უმრავლესობაც ეროვნებით სერბია. ქვეყანასი სხვა მართლმადიდებელი მოსახლეობაც ცხოვრობს, მათ შორის მონტენეგროელები, რუმინელები, ვლახები, მაკედონელები და ბულგარელები.
სერბეთში 356 957 (მთელი მოსახლეობის 5%) კათოლიკეა, რომელთა უმეტესობა ვოევოდინაში (განსაკუთრებით ჩრდილოეთ ნაწილში) ცხოვრობს, აღსანიშნავია, რომ ვოევოდინაში ბევრი ეთნიკურად განსხავებული ადამიანი ცხოვრობს (უნგრელები, ხორვატები, ბუნევცები, მცირე რაოდენობით სლოვაკები და ჩეხები). პროტესტანტ მაცხოვრებელთა საერთო რაოდენობა ქვეყნის მოსახლეობის 1%-ს შეადგენს, მათი უმეტესობა ძირითადად სლოვაკები და რეფორმისტული უნგრელები არიან.
სერბეთში დაახლოებით 222 282 მუსულმანი ცხოვრობს, რაც მთელი მოსახლეობის 3% შეადგენს. ამ მაცვენებლით ისლამი სერბეთში სიდიდით მესამე რელიგიაა. სერბეთის სამხრეთ რეგიონებში ისლამს ძლიერი ისტორია აქვს. ბოსნიელებს სერბეთის მუსულმან მოსახლეობაში ყველაზე დიდი საზოგადოება აქვთ. ქვეყანაში მაცხოვრებელი ბოშების თითქმის მესამედიც მუსულმანია.
ათეისტთა საერთო რაოდენობა სერბეთში 80 503 (ქვეყნის მოსახლეობის 1.1%) ადამიანს შეადგენს, 4 070 ადამიანი კი აგნოსტიკოსია.
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის დემოგრაფია
გელა ხუციშვილი
გელა ხუციშვილი (დ. 19 სექტემბერი, 1954, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1971 წელს დაამთავრა თბილისის მე-16 საშუალო სკოლა. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტზე რომელიც დაამთავრა წითელ დიპლომზე. აგრეთვე სწავლობდა სსრკ-ის შინაგან საქმეთა სამინისტროს მოსკოვის მილიციის უმაღლესი სკოლაში, იურისტის კვალიფიკაციით. მოგვიანებით კი რუსეთის ფედერაციის მოსკოვის სამხედრო-სასაზღვრო აკადემიაში სამხედრო შენაერთების ოპერატიულ-ტაქტიკური მართვის კვალიფიკაციით, რომელიც დაამთავრა ოქროს მედალზე. იყო ამბროლაურის რაიონის პირველი მდივანი, გარდა ამისა სასაზღვრო ჯარების სარდლის მოადგილე; საზღვრის დაცვის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე; ივანე ჯავახიშვილის სახელმწფიო უნივერსიტეტის დოცენტი, კულტურის და ხელოვნების უნივერსიტეტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი; სხვადასხვა სასწავლო უნივერსიტეტების პროფესორი; გარდაბნის მუნიციპალიტეტის გამგებელი და გარდაბნის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი. ამჟამად არის თელავის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის მოწვეული დოქტორი. 2018 წელს იყო „საქართველოს ძალოვან ვეტერანთა და პატრიოტთა პოლიტიკური კავშირის“ საპრეზიდენტო კანდიდატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გ
მარინ გეტალდიჩი
მარინ გეტალდიჩი (Marin Getaldić; დ. 2 ოქტომბერი, 1568 — გ. 11 აპრილი, 1626) — ხორვატი მეცნიერი, მათემატიკოსი და ფიზიკოსი, რომელიც სწავლობდა იტალიაში, ინგლისსა და ბელგიაში. წარმატებას მიაღწია ფიზიკაში, კერძოდ, ოპტიკაში და მათემატიკაში. იგი, ფრანსუა ვიეტის რამდენიმე სტუდენტიდან ერთ-ერთი იყო.
ბიოგრაფია
მარინ გეტალდიჩი დაიბადა 1568 წლის 2 ოქტომბერს, დუბროვნიკში, გეტალდიჩების დიდგვაროვან ოჯახში. იგი, ექვსი შვილიდან ერთ-ერთი იყო. დაწყებითი განათლება, მშობლიურ ქალაქში მიიღო. 1588 წელს, იგი დუბროვნიკის რესპუბლიკის დიდი საბჭოს წევრი გახდა. 1595 წელს, გეტალდიჩი, მეგობართან ერთად ლონდონში გაემგზავრა. 1597-1599 წლებში, იგი ანტვერპენში ცხოვრობდა, სადაც, ფრანგ მათემატიკოს მიშელ კოგნეტთან ერთად სწავლობდა. ანტვერპენში, მან პირველი ნაბიჯები გადადგა მეცნიერულ კვლევებში. გარკვეული ხნის შემდეგ, გეტალდიჩი, საფრანგეთში დაბრუნდა და პარიზში, ფრანსუა ვიეტს შეხვდა, რომელმაც საკმაოდ ძლიერი გავლენა იქონია მის შემდგომ მათემატიკურ კვლევაზე.
იტალიაში, კერძოდ, პადუაში დროებით ყოფნის დროს, იგი გალილეო გალილეის შეხვდა. ამ პერიოდში, გეტალდიჩმა, საკუთარი სამეცნიერო ნაშრომები პირველად გამოაქვეყნა. 1606 წელს, იგი დუბროვნიკში დაბრუნდა, სადაც, შეისწავლა ოპტიკა და ჩაატარა ექსპერიმენტები პარაბოლურ სარკეებზე ბეთის მღვიმეში.
იგი ცნობილია ალგებრის გეომეტრიასა და საკუთარ კვლევებში — გეომეტრიული ოპტიკის სფეროში გამოყენებით, რომლის მეშვეობითაც, შვიდი ნამუშევარი შექმნა, მათ შორის, Promotus Archimedus (1603) და De resolutione et compositione mathematica (1630). ამასთანავე, 1607 წელს, მან შექმნა ბროშურა — Variorum problematum colletio, რომელშიც მოცემული იყო 42 გეომეტრიული ამოცანის ამოხსნა და ამით, საფუძველი ჩაუყარა გეომეტრიის ალგებრაიზაციას. მისი ნამუშევრები გეომეტრიის სფეროში, გამოიყენეს გერმანელმა ფიზიკოსმა კრისტიან ჰიუიგენსმა და ინგლისელმა ფიზიკოსმა და ასტრონომმა — ედმუნდ ჰალეიმ, რომელმაც, ჰალეის კომეტის ორბიტა გამოიანგარიშა.
მარინ გეტალდიჩი, პარაბოლური სარკის (დიამეტრით 66 სმ) კონსტრუქტორი იყო, რომელიც ამჟამად, ლონდონში, ეროვნულ საზღვაო მუზეუმში ინახება. ამასთანავე, იგი კონუსური ლინზის შექმნის ნოვატორი იყო. იმ დროისთვის ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ ევროპულ საუნივერსიტეტო ცენტში, ბელგიის ქალაქ ლიოვენში, მას მათემატიკის პროფესორის თანამდებობა შესთავაზეს.
ამასთანავე, მარინ გეტალდიჩი, აქტიურად იყო ჩართული პოლიტიკაში. 1606 წელს, იგი, კონსტანტინოპოლში, რაგუსას რესპუბლიკის დიპლომატიური წარმომადგენელი და დიდი და მცირე საბჭოს, აგრეთვე, რესპუბლიკის სხვადასხვა პოლიტიკური ორგანოს წევრი იყო. გეტალდიჩი ქორწინებაში იყო მარია სორკოჩევიჩთან, რომელიც მათი მესამე გოგონას დაბადებისას გარდაიცვალა. მათ სამი ქალიშვილი ჰყავდათ: ანიკა, ფრანიკა და მარია გეტალდიჩები.
მემკვირეობა
დუბროვნიკში, ორი თვალსაჩინო ტერიტორია, გეტალდიჩის სახელთან ასოცირდება: ბეთის მღვიმე, სადაც, მან არაერთი ექსპერიმენტი ჩაატარა, მარინის ზედმეტსახელს ატარებს და პოზვიზდი, კოშკი, რომლის აშენებაც, 1604 წელს, დუბროვნიკის რესპუბლიკის ხელისუფლებამ, მას შეუკვეთა.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატი მათემატიკოსები კატეგორია:ხორვატი ფიზიკოსები
მეჰმედ I გირეი
მეჰმედ I გირეი (I Mehmet Geray, منكلى كراى‎; დ. 30 ნოემბერი, 1465, ყირიმის სახანო — გ. ასტრახანი, 1523) — ყირიმის ხანი 1515–1523 წლებში, მენლი I გირეის უფროსი ვაჟი და კალგა.
ბიოგრაფია
მეჰმედ გირეი მამამისის მმართველობის პერიოდში აქტიურად იყო ჩართული საგარეო თუ საშინაო პოლიტიკაში. 1507 წელს ის დაინიშნა კალგად ანუ ტახტის მემკვიდრედ. მეჰმედი მეთაურობდა ყირიმელების არმიას ნოღაის ურდოს წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში. 1509 წელს თანამედროვე ბელორუსის მიწები დალაშქრა. ის ასევე მონაწილეობდა ოსმალეთის სამოქალაქო ომში, საკუთარი სიძის, სელიმ I-ის მხარეს.
მამის გარდაცვალებიდან 2 კვირაში მეჰმედმა ხანის ტიტული მიიღო. მან აქცენტი გააკეთა აქტიურ დამპყრობლურ პოლიტიკაზე. ამისათვის სჭირდებოდა თათრებისა და განადგურებული ოქროს ურდოს შემორჩენილ მოსახლეთა მხარდაჭერა. ამის გამო მან შეიფარა ვოლგის პირას მცხოვრები თათრები და ნოღაელები. 1519 წელს ყაზანიდან რუსები განდევნა და დაიკავა ის, მის დროებით მმართველად საკუთარი ძმა და მომავალი ხანი, საჰიბ I გირეი დანიშნა. 1522 წელს კავშირი შეკრა მის მფარველობაში მყოფ ნოღაის ურდოსთან და მათი დახმარებით აიღო ასტრახანი, რომლის ხანად საკუთარი ვაჟი, ბაჰადირ გირეი დაასახელა და ყირიმში დაბრუნება განიზრახა. მაგრამ მეჰმედს და მის რაზმს ნოღაელებმა უღალატეს. ის ვერაგულად მოკლეს მის ვაჟ ბაჰადირთნ ერთად. მეჰმედის ორმა შვილმა, გაზიმ და ბაბამ თავს ყირიმში გაქცევით უშველეს. ასტრახანის დაპყრობის შედეგად მეჰმედ I-ს ჰქონდა შანსი ოქროს ურდოს ერთგვარი აღდგენისა, თუმცა მისი მკვლელობა ნოღაელებმა სათავისოდ გამოიყენეს და მიითვისეს ქალაქი. ყირიმის ხანი კი გახდა მეჰმედის ვაჟი, გაზი I გირეი.
სქოლიო
კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1465 კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1523 კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:მოკლული მონარქები
შოთა ბერეჟიანი
შოთა ბერეჟიანი (დ. 22 თებერვალი, 1909, თბილისი — გ. 2 დეკემბერი, 2003) — ქართველი ფილანთროპი.
ბიოგრაფია
1917 წელს შოთა თამარ თაქთაქიშვილის გიმნაზიაში მიაბარეს. საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ ოჯახი თბილისს გაერიდა და სოფელ ზენობანში გადასახლდა. 1924 წელს შოთამ დაამთავრა ხიდისთავის ოთხკლასიანი სასწავლებელი და 15 წლისა აგვისტოს აჯანყებაში ჩაება. საბედნიეროდ, ხიდისთაველ აჯანყებულებს მხოლოდ 10 დღის პატიმრობა აკმარეს. ოჯახი შემდეგ ისევ თბილისში დაბრუნდა. 1927 წელს, გრიგალაშვილის გიმნაზიის დასრულების შემდეგ შოთა ბერეჟიანმა უნივერსიტეტში ჩააბარა. 1929 წელს, 20 წლის ასაკში, მეგობრებთან ერთად საიდუმლოდ გადავიდა თურქეთში, იქიდან კი საფრანგეთს გაემგზავრა. მუშაობდა პარიზთან, ოდენკურის პეჟოს ქარხანაში, 1931–1933 წლების ეკონომიკური კრიზისის დროს — გერმანიაში, კნუტარის მეტეოროლოგიურ ქარხანაში, 1937 წელს — ქალაქ ვალენტინეს ქარხანაში. იქ გახდა ქართული ეროვნული დარაზმულობის — „თეთრი გიორგის“ წევრი. 1939 წელს საფრანგეთი გერმანიასთან ომში ჩაება და მობილიზაცია შეეხო ემიგრანტ სამოქალაქო პირებსაც. 170 ქართველი, მათ შორის შოთაც, ჯერ ფრანგულ ჯარში ჩარიცხეს, შემდეგ ქართულ ნაწილში — „Unite Georgiene“. სანამ ახალწვეულები გაწვრთნეს და ბრძოლაში ჩააბეს, საფრანგეთმა კაპიტულაცია გამოაცხადა. დაპყრობილი ქვეყანა გერმანიამ ორ ნაწილად გაჰყო: ჩრდილოეთი გერმანულ და სამხრეთი — თავისუფალ ნაწილად. დემობილიზაციის შემდეგ, ვინც თავისუფალ ნაწილში აღმოჩნდა, ჯარიდან გაუშვეს. შოთა გერმანულ ნაწილში მოხვდა, მაგრამ მოახერხა თავისუფალ ზონაში, ქალაქ ლიონში ჩასვლა და მუშაობა დაიწყო ხელოვნურ აბრეშუმსახვევ ქარხანაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 დეკემბერი კატეგორია:ქართველი ფილანთროპები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
30: Very Best of Deep Purple
30: Very Best of Deep Purple — ინგლისური მძიმე როკ ჯგუფ Deep Purple-ის 1998 წლის კომპილაციური ალბომი. იგი გამოიცა ჯგუფის შემოქმედების 30 წლიანი იუბილეს აღსანიშნავად. არსებობს მისი ერთ და ორ დისკიანი ვერსიები. იგი აგრეთვე გამოვიდა ორმაგი გრამფირფიტის სახით.
სქოლიო
კატეგორია:Deep Purple-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1998 წლის კომპილაციური ალბომები
ჩუპამარკის რაიონი
ჩუპამარკის რაიონი (Distrito de Chupamarca) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის კასტროვირეინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 325 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 209 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 373.78 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კასტროვირეინის პროვინციის რაიონები
იუხარი-ჯიურალი
იუხარი-ჯიურალი (Yuxarı Cürəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 249 კაცი.
დევინის ციხესიმაგრე
250px|მინიატიურა დევინის ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე ბრატისლავაში. სლოვაკეთის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლო. შედის სლოვაკეთის კულტურის ეროვნული ძეგლების სიაში.