cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სოფონისბა ანგისოლა
ესპანეთის სამეფო კარის მხატვარი
27 წლის ასაკში - 1559 წელს სოფონისბა ანგისოლა ტოვებს ოჯახს და ესპანეთში მიემგზავრება. იქ მან დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა დედოფალ ელიზაბეტა ვალუაზე (ფილიპე II-ის რიგით მესამე ცოლი). მალევე ელიზაბეტა ვალუას ხელშეწყობით იგი ესპანეთის სამეფო კარის მხატვარი გახდა. მან დედოფლის დიდი ნდობა მოიპოვა, რომელიც აღფრთოვანებული იყო სოფონისბას შემოქმედებით.
ესპანეთში ყოფნისას იგი ძირითადად ხატავდა სამეფო ოჯახის წევრების პორტრეტებს. მან დახატა: ფილიპე II, მისი ვაჟი დონ კარლოსი, ელიზაბეტა ვალუა, ანა ავსტრიელი, ისაბელ კლარა ეუხენია, კატალინა მიკაელა ჰაბსბურგი, მარია ესპანელი, ხუანა ავსტრიელი და სხვა სამეფო ოჯახის წეევრები.1568 წელს გარდაიცვალა დედოფალი ელიზაბეტა ვალუა, რის შემდგომაც სოფბნისბა ანგისოლა კლავ იტალიაში ბრუნდება
დარჩენილი ცხოვრება
სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ მან გაიცნო, ყოფილი გემის კაპიტანი ორაციო ლომელინო და მიუხედავად დიდი ასაკობრივი სხვაობისა (სოფონისბა 47 წლის იყო, ორაციო კი მასზე ბევრად ახალგაზრდა) 1580 წელს ისინი ქალაქ პიზაში ქორწინდებიან. მეუღლე მას ყოველმხრივ და განსაკუთრებით მხატვრობაში დიდ დახმარებას უწევდა, რაც მათი ბედნიერი თანაცხოვრების თვალნათელი მაგალითია. ისინი გენუაში დასახლდნენ, სადაც ორაციომ სახელოსნო გაუხსნა და ყველანაირი პირობა შეუქმნა სამუშაოდ. მის სახელოსნოს ამ პერიოდის უამრავი დიდი მხატვარი სტუმრობდა. ამან შემდგომში დიდი გავლენა იქონია სხვა მხატვრების შემოქმედებაზე, როგორებიცაა: ლივინია ფონტანა, ფედე გალიცია, ბარბარა ლონგი და არტემიზია ჯენტილესკი.
სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში იგი არა მხოლოდ პორტრეტებს, არამედ რელიგიურ თემაზეც ხატავდა. მეუღლის წარმატებულმა ვაჭრობამ და ფილიპე II-ის მიერ დანიშნულმა დიდმა პენსიამ მას საშუალება მისცა, რომ სიცოცხლის დარჩენილი დრო კომფორტში გაეტარებინა. იგი ამ პერიოდის გენუის საუკეთესო „პორტრეტისტი“ მხატვარი გახდა. 1620 წელს გენუიდან კუნძულ სიცილიაზე, ქალაქ პალერმოში გადასახლდნენ, სადაც მან დახატა საკუთარი უკანასკნელი ავტოპორტრეტი. სოფონისბა ანგისოლა გარდაიცვალა 1625 წლის 16 ნოემბერს, პალერმოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი მხატვრები კატეგორია:რენესანსის მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1532 კატეგორია:გარდაცვლილი 1625 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ნოემბერი
ტიგრაის განთავისუფლების სახალხო ფრონტი
ტიგრაის განთავისუფლების სახალხო ფრონტი (ḥizbāwī weyānē ḥārinet tigrāy; ህዝባዊ ወያነ ሓርነት ትግራይ), ტგსფ — 1970-1980-იან წლებში ეთიოპიის აჯანყებულთა მოძრაობა, 1991 წლის შემდეგ — მემარცხენე პოლიტიკური პარტია. მან აქტიური მონაწილეობა მიიღო დსას-ემპ-ის რეჟიმის წინააღმდეგ სამოქალაქო ომში. გამოდის ტიგრაის რეგიონის დამოუკიდებლობის მოთხოვნით. ითამაშა გადამწყვეტი როლი მენგისთუ ჰაილე მარიამის დამხობაში. 1991 წლიდან ხელისუფლებაშია, როგორც ეთიოპიის ხალხთა რევოლუციურ-დემოკრატიული ფრონტის წევრი მელეს ზენავის მეთაურობით. სხვადასხვა ფორმით 2018 წლამდე იმყოფებოდა ხელისუფლების სტრუქტურებში. 2019 წლიდან ის ეროვნულ დონეზე გადავიდა ოპოზიციაში, მაგრამ ტიგრაის რეგიონის მმართველ პარტიად რჩება.
სქოლიო
კატეგორია:ეთიოპიის პოლიტიკური პარტიები
დორის-დუ-ტუვუ
დორის-დუ-ტუვუ (Dores do Turvo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 630 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 462 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.3 კმ²-ზე. ფართობი 231 169 კმ²-ია.
რიოფრიო (ვალიე-დელ-კაუკა)
რიოფრიო (Riofrío) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 948 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 402 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55.01 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 280 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ვალიე-დელ-გუამუესი
ვალიე-დელ-გუამუესი (Valle del Guamuez) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, პუტუმაიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 50.934 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 876 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუტუმაიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ამპასარი
ამპასარი (Ամպասար) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ლორესა და კოტაიქის პროვინციების საზღვარზე, ტეჟის აღმოსავლეთით, სოფელ მეღრაძორიდან ჩრდილოეთით 7 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3053 მეტრია და წარმოადგენს პამბაკის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
ზორან მილანოვიჩი
ზორან მილანოვიჩი (Zoran Milanović; დ. 30 ოქტომბერი, 1966) — მემარცხენე-ცენტრისტული ორიენტაციის ხორვატიელი პოლიტიკოსი. ქვეყნის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი 2011 წლის 23 დეკემბრიდან 2016 წლის 22 იანვრამდე. ქვეყნის არჩეული პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
ზორან მილანოვიჩი დაიბადა 1966 წლის 30 ოქტომბერს, ხორვატიის დედაქალაქ ზაგრებში. დაასრულა ზაგრების უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. სასწავლებლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ზაგრებში მოსამართლედ, ხოლო 1993 წლიდან ხორვატიის საგარეო საქმეთა სამინისტროში მუშაობს. ერთი წლის შემდეგ იგი ეუთოს ხაზით მუშაობდა მთიან ყარაბაღში. 1996 წელს გახდა ევროპის კავშირისა და ნატოს ხორვატიის მისიის მრჩეველი ბრიუსელში. იქვე დაასრულა ასპირანტურა. 1999 წელს დაუბრუნდა საგარეო საქმეთა სამინისტროს.
ამავე პერიოდში მილანოვიჩმა დაიწყო თავისი პოლიტიკური კარიერა. 1999 წელს გაწევრიანდა ხორვატიის კომუნისტთა კავშირის ბაზაზე ჩამოყალიბებულ სოციალ-დემოკრატიულ პარტიაში. პარტიის 2000 წლის საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ საგარეო საქმეთა სამინისტროში ნატოსთან თანამშრომლობას კურირებდა. სამი წლის შემდეგ გახდა საგარეო საქმეთა მინისტრის ტონინო პიცულის მრჩეველი. 2003 წელს საპარლამენტო არჩევნებში ხორვატიის დემოკრატიული თანამშრომლობის გამარჯვების შემდეგ მილანოვიჩი ტოვებს თანამდებობას.
2004 წელს აირჩიეს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ცენტრალურ კომიტეტში, ხოლო ორი წლის შემდეგ მცირე ხნით გახდა პარტიის პრეს-მდივანი. პარტიის ლიდერის ივიცა რაჩანის გარდაცვალების შემდეგ აირჩიეს პარტიის ხელმძღვანელად. პარტიის რეიტინგმა სწრაფი ზრდა დაიწყო და 2007 წლის არჩევნებში გახდა უმსხვილესი ოპოზიციური ძალა.
2011 წლის 4 დეკემბრის საპარლამენტო არჩევნებში სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მეთაურობით შექმნილმა კოალიციამ დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა და მიიღო მანდატების უმრავლესობა. შესაბამისად 23 დეკემბერს დაიკავა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა.
2019 წელს მონაწილეობა მიიღო საპრეზიდენტო არჩევნებში. ორი ტურის შედეგად დაამარცხა მოქმედი პრეზიდენტი კოლინდა გრაბარ-კიტაროვიჩი და გახდა ქვეყნის მეხუთე პრეზიდენტი. თანამდებობას დაიკავებს 2020 წლის 19 თებერვალს.
ოჯახი
ზორან მილანოვიჩი 1994 წლიდან დაოჯახებულია. მისი მეუღლეა სანიე მუსიჩ-მილანოვიჩი, მათ ყავთ ორი შვილი ანტე და მარკო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ხორვატიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ხორვატიის პრეზიდენტები კატეგორია:ხორვატი პოლიტიკოსები
Black Sabbath (სიმღერა)
„Black Sabbath“ — ბრიტანული მძიმე მეტალ ჯგუფ Black Sabbath-ის სიმღერა, დაწერილი 1969 წელს და გამოცემული ამავე სახელწოდების სადებიუტო ალბომზე. 1970 წელს იგი გამოვიდა ლეიბლებზე Philips Records და Vertigo, ოთხსიმღერიანი 12" სინგლის სახით, რომლის A-მხარეზე წარმოდგენილი იყო „The Wizard“, ხოლო B-მხარეზე — „Evil Woman“ და „Sleeping Village“.
ისტორია
ჯგუფის თანახმად, სიმღერის შექმნის ისტორია უკავშირდება მოვლენას, რომელიც შეემთხვა გიზერ ბატლერს კოლექტივის ადრეულ პერიოდში, როდესაც არსებობდა ჯგუფი Earth. ბატლერმა, რომელიც დაინტერესებული იყო ოკულტიზმით, საკუთარი ბინა შეღება შავ ფრად, ჩამოკიდა რამდენიმე ამობრუნებული ჯვარი და სატანის გამოსახულებები. ოზი ოსბორნმა მას აჩუქა შავი ოკულტური წიგნი, დაწერილი ლათინურ ენაზე და ასევე ილუსტრირებული სატანის სურათებით. გიზერმა წიგნი წაიკითხა და ძილის წინ თაროზე შემოდო. როგორც თავად ამბობდა, გაიღვიძა და საწოლის ბოლოს შეამჩნია შავი ფიგურა, რომელიც მას უყურებდა. ეს ფიგურა გაქრა და გიზერი მივიდა თაროსთან, სადაც წიგნი ეგულებოდა, მაგრამ იგი აღარ დახვდა. მოგვიანებით ბატლერმა ამის შესახებ ოზის უამბო, უკანასკნელმა კი, შთაგონებულმა, დაწერა ტექსტი. სიმღერას იწყებს სტრიქონები: What is this that stands before me? Figure in black which points at me
რა დგას ჩემ წინ? შავი ფიგურა, ხელს ჩემკენ რომ იშვერს
სიმღერის დემო-ვერსია შეტანილია ოზის კომპილაციურ ალბომში The Ozzman Cometh. თავდაპირველი ჩანაფიქრით, ბრიჯის წინ ჟღერდა კიდევ ერთი სტროფი დამატებითი ვოკალებით.
„Black Sabbath“ ჯგუფის მიერ კონცერტებზე ხშირად სრულდებოდა და შეტანილი იყო ყველა ტურნეს პროგრამაში.
მუსიკალური ვიდეო
სიმღერის ოფიციალურ პრომო-ფილმში წარმოდგენილია ჯგუფის გამოსვლა გერმანულ Beat-Club-ში. უკანა ფონზე ჩანს სოფლის გამოსახულება.
ტანინ კრაივიჩენი
ტანინ კრაივიჩენი“ (เปรม ติณสูลานนท์, დ. 5 აპრილი, 1927, ბანგკოკი, ტაილანდი) — ტაილანდის  პოლიტიკური მოღვაწე, იურისტი. ქვეყნის მე-14 პრემიერ-მინისტრი 1976-1977 წლებში. სამეფო საიდუმლო საბჭოს წევრი. მონარქისტი, ანტიკომუნისტი.
ბიოგრაფია
წარმოშობით საბანკო ლომბარდის მფლობელი ჩინელი ემიგრანტის ოჯახიდანაა. დაასრულა ტამასატის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1948-1953 წლებში სწავლას განაგრძობს დიდ ბრიტანეთში, სადაც ასრულებს ლონდონის ეკონომიკურ სკოლას. მუშაობდა ადვოკატად ლონდონში, დაქორწინდა დანიელზე.
ტაილანდში დაბრუნების შემდეგ მუშაობა დაიწყო იუსტიციის სამინისტროში. გაიკეთა მოსამართლის სწრაფი კარიერა. რამდენიმე ხნით იყო უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე. ხელმძღვანელობდა ტაილანდის ადვოკატთა გაერთიანებას.
ტანინ კრაივიჩენი ცნობილია თავისი მონარქიულ-კონსერვატიული შეხედულებებით, ტაილანდური ულტრაროიალიზმის ლიდერი. ტავის სიტყვებში, წიგნებში, სატელევიზიო გამოსვლებში აკრიტიკებდა მემარცხენეებსა და კომუნისტებს. 1973 წელს სამხედრო ხელისუფლების დამხობის შემდეგ გახდა მეფის მიერ დანიშნული პარლამენტის დეპუტატი. იგი მომხრე იყო კომუნისტური პარტიის აკრძალვისა და პროფკავშირების გაუქმების. ინდოჩინეთის ომში კომუნისტების გამარჯვების, კომუნისტური პარტიის მმართველობის ქვეშ ვიეტნამის გაერთიანების, კამბოჯაში და ლაოსში კომუნისტური მმართველობის დამყარების შემდეგ იგი მუდმივად მიუთიტებდა კომუნისტურ საფრთხეზე და მოითხოვდა გადამწყვეტი ზომების მიღებას კომუნისტების საწინააღმდეგოდ. იგი შიშობდა რომ ტაილანდი არ გამხდარიყო დომინოს პრინციპის შემდეგი მსხვერპლი.
1976 წელს პოლიტიკურმა დაპირისპირებებმა და ეკონომიკურმა კრიზისმა პიკს მიაღწია. სენი პრამოტის ლიბერალურმა მთავრობამ დაკარგა ქვეყანაზე კონტროლი. ამ ფონზე გადაწყვიტეს პრემიერის თანამდებობაზე დაებრუნებითა ყოფილი პრემიერი 1973 წელს დამხობილი დიქტატორი ტანომ კიტიკაჩონი. მემარცხენე ძალებმა წამოიწყეს სტუდენტური საპრტესტო აქციები, რომლის ეპიცენტრიც გახდა ტამასატის უნივერსიტეტი. პოლიციამ 6 ოქტომბერს დაარბია სტუდენტური თავყრილობა. ამავე დღეს თავდაცვის მინისტრმა ტანამდებობიდან გადააყენა პრემიერი პრამოტი. სამხედრო გადატრიალებას დაეთანხმა მეფეც.
თავდაპირველად კრაივიცენის მთავრობას მხარდაჭერა ჰქონდა, მაგრამ უკვე 1977 წლის მარტში აშკარა გახდა, რომ ახალი გადატრიალება იყო საჭირო. 1977 წლის 20 ოქტომბერს ეროვნულმა სამხედრო საბჭომ პრემიერი გადააყენა, ახალი მთავრობის მეთაური გახდა კრიანგსაკ ჩამამანანი.
ტანინ კრაივიჩენი ჰქონდა კვალიფიციური ადვოკატის, ერთგული და პატიოსანი ადამიანის რეპუტაცია. თუმცა მისი პრემიერობა არ იყო წარმატებული. ამავე დროს უნდა ითქვას, რომ 1976 წლის ოქტომბრის მოვლენები ცივი ომის ერთ-ერთი ეპიზოდი იყო: კომუნისტების დევნა ინდოჩინეთში შეწყდა. გარდა ამისა კრაივიცენის მთავრობამ თავის თავზე აიღო პოლიტიკური და სოციალ-ეკონომიკური კრიზისი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტაილანდის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი
დაბა (კლარჯეთი)
დაბა — ისტორიული დასახლება კლარჯეთის ცენტრალურ ნაწილში, კარცხალის ქედის განშტოებაზე, ღადოს მთის კალთებზე (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია). V საუკუნეში ვახტანგ გორგასალმა დაბაში ტაძარი ააგო. VIII საუკუნის 30-იან წლებში მურვან ყრუს ლაშქრობათა შედეგად კლარჯეთის სავანეებთან ერთად დაბის სანახებიც გავერანდა. გიორგი მერჩულის თანახმად, დაბის სავანე IX საუკუნის დასაწყისში, აშოტ I დიდის დროს, სამონასტრო ცენტრად განახლებულა. აქ, მდინარე არტანუჯისწყლისა და იმერხევის შესართავთან, 730–740 წლებში გრიგოლ ხანძთელის თანამოღვაწე ბერებმა დააარსეს მონასტერი. ამ დროიდან თურქთა მფლობელობის დამყარებამდე „ათორმეტ“ სავანეთა შორის დაბის სავანეც არსებობდა. თურქთა მფლობელობის პერიოდში იგი სხვა ძეგლებთან ერთად დაინგრა. 1904 წელს ნიკო მარს სავანის ნაშთები აღარ დახვედრია, იქ მხოლოდ მთავარი ტაძრის საფუძვლის ნანგრევებიღა იყო შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ტაო-კლარჯეთში
ნეჯმიე პაგარუშა
ნეჯმიე პაგარუშა (Nexhmije Pagarusha; დ. 7 მაისი, 1933, მალიშევო, იუგოსლავიის სამეფო — გ. 7 თებერვალი,  2020, პრიშტინა, კოსოვო) — პოპულარული ალბანელი მომღერალი და მსახიობი კოსოვოდან, ხშირად მოიხსენიება, როგორც ალბანური მუსიკის დედოფლად.
ბიოგრაფია
ნეჯმიე პაგარუშა დაიბადა პატარა სოფელ პარაგუშაში, რომელიც მდებარეობს ქალაქ მალიშევოსთან ახლოს, კოსოვოს პრიზრენის რაიონში. საშუალო განათლება მალიშევოში მიიღო, ხოლო შემდეგ ჩააბარა ბელგრადის მუსიკალურ სკოლაში, სადაც სამი წელი სოლო-კანტოს სექციაში სწავლობდა. თავისი მუსიკალური კარიერა, როგორც მომღერალი 1948 წელს, პრიშტინის რადიოზე დაიწყო.
მისი მუსიკალური შემოქმედება თითქმის 40 წელი გაგრძელდა და ძალიან რთულია იმის თქმა, რომ იგი ეკუთვნის რომელიმე კონკრეტულ მიმდინარეობას, რადგან მღერის თითქმის ყველა ჟანრში. მისი ინტერპრეტაციები ხალხურ მუსიკაში ზუსტად ისეთივე სრულყოფილი იყო, როგორც მისი ინტერპრეტაციები კლასიკურ მუსიკიაში, განსაკუთრებით კი ოპერაში. პაგარუშა მუსიკალურ კრიტიკოსებს ძალიან უყვართ და თაყვანს სცემენ მოყვარულები. მას უწოდებენ Bilbili i Kosovës (კოსოვოს ბულბული), ალბანური მუსიკის დედოფალს, მადამ პეპელას და ა.შ.
მან მოიპოვა დიდი პოპულარობა არა მხოლოდ თავის ქვეყანაში, არამედ სხვა ევროპულ სახელმწიფოებშიც, როგორიცაა ალბანეთი, ჩრდილოეთი მაკედონია, ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ბულგარეთი და სხვა. რამდენიმე ტურნე გამართა მუსიკალურ ანსამბლ შოთა-სთან ერთად ამ ქვეყნებში და ასევე ისრაელში. კოსოვოში მიიღო Këngëtare e shekullit (საუკუნის მომღერალი) წოდება.
სიმღერა ბარეშა (მწყემსი), მისი ერთ-ერთი პოპულარული სიმღერაა. სიმღერა მისი ქმრის, რეჯო მულიჩის მიერაა შედგენილი და სიმღერის ტექსტი რიფატ კუკაჟს ეკუთვნის. პაგარუშამ ბევრ ტეატრალურ სპექტაკლსა და ფილმში ითამაშა, აგრეთვე, როგორც მსახიობი ბევრი ჯილდოც მოიპოვა.
თავისი მუსიკალური კარიერა 1984 წელს, სარაევოში გამართული დიდი კონცერტით დაასრულა. 2012 წლის ნოემბერში, ალბანეთის პრეზიდენტმა, ბუიარ ნიშანიმ პაგარუშა „ღირსების ორდენით“ დააჯილდოვა.
სიმღერები
პაგარუშა 150-ზე მეტი სიმღერა გამოუშვა, აქედან ზოგიერთი პოპულარული სიმღერაა:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:კოსოვოელი მომღერლები კატეგორია:კოსოვოელი მსახიობები კატეგორია:ალბანელი მომღერლები
ცარ-კალოიანის თემი
ცარ-კალოიანის თემი (Община Цар Калоян) — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 5 991 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 136.58 კმ²-ს. მოიცავს 3 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ცარ-კალოიანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაზგრადის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
სოლფერინოს ბრძოლა
სოლფერინოს ბრძოლა — ავსტრია-იტალია-საფრანგეთის ომის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ბრძოლა, რომელიც მიმდინარეობდა ერთი მხრივ საფრანგეთსა და სარდინიის სამეფოს, ხოლო მეორე მხრივ ავსტრიის იმპერიას შორის 1859 წლის 24 ივნისს. ბრძოლა გაიმართა ლომბარდიაში სოფელ სოლფერინოს ახლოს. საფრანგეთის ჯარს ხელმძღვანელობდა ნაპოლეონ III, ხოლო სარდინიის ჯარს ვიტორიო ემანუელე II, ავსტრიის არმიას კი სათავეში ედგა იმპერატორი ფრანც იოზეფ I. ბრძოლა დასრულდა იტალია-საფრანგეთის ალიანსის გადამწყვეტი გამარჯვებით.
ბრძოლის მიმდინარეობა
პიემონტის მთავრობის მეთაურმა კამილო ბენსო დი კავურმა საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ III-საგან მიიღო შემოთავაზება მხარი დაეჭირა ავსტრიის წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1859 წლის 4 ივნისს ნაპოლეონ III-ის მეთაურობით მაჯენტის ბრძოლაში ფრანგულ-იტალიური ალიანსის მიერ ავსტრიის იმპერიის დამარცხების შემდეგ ალიანსმა დაიკავა სოლფერინოს მაღლობები და წარმატებით მოიგერიეს ავსტრიელთა კონტრშეტევა, შემდეგ კი აიძულეს უკან დაეხიათ. ავსტრიის ძალების დამარცხებამ იტალიაში გამოიწვია ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის აღზევება. ბრძოლის დასრულების შემდეგ ვილაფრანკა-დი-ვერონაში ერთმანეთს შეხვდნენ ნაპოლეონ III და ფრანც იოზეფ I, რათა დაედოთ შეთანხმება.
გავლენა
სოლფერინოს ბრძოლასთან დაკავშირებულია წითლი ჯვრის საზოგადოების დაარსება. შვეიცარიელი მეწარმე და საზოგადო მოღვაწე ანრი დიუნანი 1859 წელს საქმიანი მოგზაურობისას იტალიაში სოლფერინოს ბრძოლის შედეგების თვითმხილველი გახდა. საკუთრი მოგონებები და განცდები ამ ინციდენტის შესახებ მან „სოლფერინოს მემუარებში“ აღწერა, რაც შემდგომში წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტის დაარსების შთამაგონებელი ფაქტორი შეიქნა. გუსტავ მუანიესთან და სხვა თანამოაზრეებთან ერთად შექმნა ორგანიზაცია, რომელსაც შემდეგ წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტი ეწოდა.
ხსოვნა
გამარჯვების შემდეგ პარიზში ააგეს ხიდი, რომელსაც სოლეფირნოს ბრძოლის პატივისცემის ნიშნად მისი სახელი ეწოდა. იგი ორჯერ დაინგრა და ხელახლა ააგეს. 2006 წელს კი სენეგალის პრეზიდენტის ლეოპოლდ სედარ სენგორის პატივსაცემად, მისი სახელი მიენიჭა. ამჟამად სოლფერინოს სახელს ატარებს პარიზის ერთ-ერთი ქუჩა და პარიზის მეტროპოლიტენის მე-12 ხაზის ერთ-ერთი სადგური. სოლფერინოს სახელს ატარებს საფრანგეთის რამდენიმე ქალაქის (ორლეანი, ლილი, კომპიენი, ტულუზა, რენი) ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ავსტრიის ბრძოლები
მარია ალექსანდრეს ასული
მარია ალექსანდრეს ასული (Мария Александровна), დაბ. მაქსიმილიანა ვილჰელმინა ავგუსტა სოფია ფონ ჰესენ-დარმშტადტი (Maximiliane Wilhelmine Auguste Sophie Marie von Hessen-Darmstadt; დ. 8 აგვისტო, 1824, დარმშტადტი, ჰესენი, გერმანიის კონფედერაცია — გ. 3 ივნისი, 1880, ზამთრის სასახლე, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია) — ჰესენ-დარმშტადტელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სრულიად რუსეთის იმპერატრიცა 1855-80 წლებში როგორც ალექსანდრე II-ის პირველი ცოლი. რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე III-ის დედა და რუმინეთის დედოფალ მერი ედინბურგელის ბებია.
ადრეული ცხოვრება
მაქსიმილიანა ვილჰელმინა ავგუსტა სოფია დაიბადა 1824 წლის 8 აგვისტოს დარმშტადტში. იგი იყო ჰესენის დიდ ჰერცოგ ლუდვიგ II-ისა და მისი მეუღლის, ბადენის პრინც კარლ ლუდვიგის ასულ პრინცესა ვილჰელმინა ბანელის მეხუთე შვილი.
მის მშობლებს ერთმანეთი სძულდათ, რის გამოც ხშირად კამათობდნენ და შემდეგ თვეობით ცალ-ცალკე ცხოვრობდნენ ხოლმე. პირველი ორი შვილის, ალექსანდრესა და მარიას დაბადებამ ისინი თითქოს ერთმანეთს დააახლოვა, თუმცა შემდეგი სამი შვილის გაჩენამ დააშორა, ვინაიდან ლუდვიგს ეჭვები ჰქონდა, რომ ისინი ვილჰელმინას სხვა კაცებისგან ჰყავდა. ამრიგად, მაქსიმილიანა მათთვის უკანასკნელი შვილი აღმოჩნდა, რადგან დიდი ჰერცოგი ცოლს ახლოს აღარ ეკარებოდა. თავად ლუდვიგი ამ ბავშვების ბიოლოგიურ მამად ავგუსტ ლუდვიგ ფონ სენარკლეს-გრანსს ასახელებდა, რომელიც ახლოს იყო ვილჰელმინასთან.
მიუხედავად ასეთი სკანდალური ბავშვობისა, მაქსიმილიანამ დედის მეთვალყურეობის ქვეშ ბრწყინვალე განათლება მიიღო. მან პატარა პრინცესას საოცრად კეთილი, თუმცა მკაცრი აღმზრდელიც დაუქირავა. ვილჰელმინა განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა მისი ქალიშვილისთვის ისტორიისა და ლიტერატურის სწავლებას. ამასთან, დედის საოცარმა სიყვარულმა ფრანგული ენის, ლიტერატურისა და კულტურისადმი განაპირობა, რომ მაქსიმილიანაც შესანიშნავად ფლობდა ფრანგულ ენას, იცოდა ფრანგული ლიტერატურა და კულტურა. როდესაც მაქსიმილიანა თერთმეტი წლის იყო, ვილჰელმინა გარდაიცვალა. მიუხედავად ამისა, მისი საგანმანათლებლო პროცესი არ შემწყდარა და ამ ერთობ მნიშვნელოვან პროცესს თვალ-ყურს მისი აღმზრდელი, ქალბატონი მარიანა გრანსი ადევნებდა.
იმპერატრიცა
1838 წელს, რუსეთის ტახტის მემკვიდრე, დიდი მთავარი ალექსანდრე ნიკოლაევიჩი გერმანიაში მოგზაურობისას ჰესენის პრინცესა მაქსიმილიანას შეხვდა, რომელიც თავდავიწყებით შეუყვარდა და მასზე დაქორწინება მოისურვა. ამის შემდეგ, მალევე დაიდო საქორწინო კონტრაქტი, რის შემდეგაც მაქსიმილიანა პეტერბურგში ჩავიდა, მართლმადიდებლობაზე მოინათლა, სახელად მარია ალექსანდროვნა დაერქვა და რუსეთის დიდი მთავრის წოდებაც მიენიჭა. მათ საკმაოდ ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ და უამრავი შვილიც შეეძინათ. ქორწინების პირველი ოცი წლის განმავლობაში მისი მამამთილი, ნიკოლოზ I მეფობდა, რომელიც 1855 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტზე მისი ქმარი ალექსანდრე II ავიდა, მარია კი სრულიად რუსეთის იმპერატრიცა ხდება, რომლის კორონაციაც ამავე წლის 7 სექტემბერს შედგა.
მიუხედავად იმისა, რომ ალექსანდრე ყოველთვის პატივისცემით ეპყრობოდა თავის ცოლს, მას უამრავი საყვარელი და უკანონო შვილი ჰყავდა. ყოველივე ეს მარიას ღრმა დეპრესიაში აგდებდა, რამაც უამრავ მშობიარობასთან ერთად ბოლო მოუღო მის ჯანმრთელობას. ამავდროულად იგი დიდ წინააღმდეგობას უწევდა დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას, რომელსაც იგი საქსენ-კობურგ-გოთას ჰერცოგ ალფრედ ედინბურგელის გამო ედავებოდა. ვიქტორიას თავისი საყვარელი შვილიშვილის, პრინცესა ალისა ჰესენელის (შემდგომში რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ II-ის მეუღლე ალექსანდრა ფეოდოროვნა) დაქორწინება სურდა ალფრედზე, მარიას კი თავისი ქალიშვილის, მარია ალექსანდროვნასი. საბოლოოდ, ვინაიდან ალისა და ალფრედი ერთმანეთის უახლოესი ნათესავები იყვნენ (ორივე ვიქტორიას შვილიშვილები), გადაწყდა, ალფრედისა და მარია ალექსანდროვნას ქორწინება.
იმპერატრიცა მარია ალექსანდროვნას ყოველთვის გამორჩეულად ახლო და მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდა თავის ძმასთან, ჰესენის დიდ ჰერცოგ ალექსანდრესთან. მათ, თავიანთი ჰესენ-რუსეთის კავშირის გასამყარებლად მარია ალექსანდროვნას ვაჟი, დიდი მთავარი სერგეი ალექსანდროვიჩი დააქორწინეს ალექსანდრეს ასულ ვიქტორიაზე. შემდგომში ეს კავშირი კიდევ უფრო გამყარდა მარიას შვილიშვილ ნიკოლოზ II-ისა და ალისა ჰესენელის ქორწინებითაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1824 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1880 კატეგორია:რუსეთის მონარქების მეუღლეების სია კატეგორია:პოლონეთის დედოფლები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
ვილია-გარსონი
ვილია-გარსონი (Villa Garzón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, პუტუმაიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20.885 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.250 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუტუმაიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჰლინიანი
ჰლინიანი (Глиняни) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 3242 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები
შენგავითი (მეტროსადგური)
შენგავითი (Շենգավիթ) — ერევნის მეტროპოლიტენის სადგური. გაიხსნა 1985 წლის 26 დეკემბერს. მეტროსადგური მდებარეობს სამხრეთ ერევნში, შენგავითის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერევნის მეტროპოლიტენის სადგურები
გუარანი (მინას-ჟერაისი)
გუარანი (Guarani) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 440 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 678 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.85 კმ²-ზე. ფართობი 264 194 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
აბდელმაჯიდ ტებუნი
აბდელმაჯიდ ტებუნი (عبد المجيد تبون‎; დ. 17 ნოემბერი 1945, მეშარია) — ალჟირელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. 2019 წლის 19 დეკემბრამდე ალჟირის პრეზიდენტი. 2017 წლის 25 მაისიდან 16 აგვისტომდე იყო ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი. ორჯერ ეკავა საბინაო მშენებლობის მინისტრის თანამდებობა.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1945 წლის 17 ნოემბერს ალჟირის ქალაქ მეშერიაში. 1965 წელს დაასრულა ადმინისტრაციის ეროვნული სკოლა. 1991 წლიდან 1992 წლამდე იყო ქალაქ ალჟირის მუნიციპალური მთავრობის მინისტრ-დელეგატი. 1999-2000 წლებში მუშაობდა ალჟირის მთავრობაში კომუნიკაციისა და კულტურის მინისტრად, ხოლო 2000-2001 წლებში კვლავ სახელმწიფო სამსახურშია.
2001 წლიდან 2002 წლამდე და 2012-2017 წლებში ეკავა საბინაო მშენებლობის მინისტრის თანამდებობა. 2017 წლის 25 მაისს დანიშნეს პრემიერ-მინისტრად, მაგრამ ამავე წლის 16 აგვისტოს გადააყენეს. ამის მიზეზი იყო სახელმწიფო კონტრაქტების განაწილების გადამოწმების მცდელობა.
2019 წელს მონაწილეობა მიიღო საპრეზიდენტო არჩევნებში და მიაღწია წარმატებას. 2019 წლის 19 დეკემბერს ოფიციალურად დაიკავა თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ალჟირის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ალჟირის პრეზიდენტები კატეგორია:ალჟირელი პოლიტიკოსები
კათარინა ავსტრიელი
კათარინა ავსტრიელი (Katharina von Österreich, Caterina d'Austria, Katarzyna Habsburżanka, Kotryna Habsburgaitė; დ. 15 სექტემბერი, 1533, ვენა, ავსტრია — გ. 28 თებერვალი, 1572, ლინცი, ავსტრია) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ანა უნგრელის ქალიშვილი. 1549 წელს ცოლად შერთეს მანტუის ჰერცოგ კარლო III გონძაგას, თუმცა 1550 წელს კათარინა დაქვრივდა. 1553 წელს იგი ცოლად შერთეს მეორედ დაქვრივებულ მისსავე სიძეს, პოლონეთ-ლიტვის მეფე სიგიზმუნდ II იაგელონს. მათი ქორწინება არასდროს ყოფილა ბედნიერი და არც შვილები არ ჰყოლიათ. 1554 და 1558 წლებში მოშლილი ორსულობების შემდეგ სიგიზმუნდი კათარინას ახლოს აღარ გაჰკარებია. იგი პაპს კათარინასთან განქორწინებას სთხოვდა, თუმცა ამაოდ. 1565 წლიდან დედოფალი კათარინა მშობლიურ ავსტრიაში დაბრუნდა და ქალაქ ლინცში დასახლდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც. სიგიზმუნდი გარდაიცვალა უშვილოდ, რის გამოც იაგელონთა დინასტია შეწყდა.
ადრეული ცხოვრება და მანტუის ჰერცოგინია
კათარინა დაიბადა 1533 წლის 15 სექტემბერს ვენაში. იგი იყო საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ანა უნგრელის ერთ-ერთი შვილი თხუთმეტიდან. მან თავისი ბავშვობის დიდი დრო ქალაქ ინსბრუკში მდგარ ჰოფბურგის სასახლეში გაატარა, სადაც იგი ძალიან დისციპლინირებულად და რელიგიურად იზრდებოდა. იგი სწავლობდა იტალიურ და ლათინურ ენებს. 1543 წლის 17 მარტს ათი წლის კათარინა დანიშნეს მანტუისა და მონტფერატის ჰერცოგ ფრანჩესკო III გონძაგაზე. ეს ნიშნობა მიმართული იყო მამამისის, იმპერატორ ფერდინანდის სურვილების ასასრულებლად, რაც მიზნად ისახავდა საფრანგეთის წინააღმდეგ ჩრდილო იტალიური სახელმწიფოების გადმობირებას. ანალოგიური მიზეზების გამო მისი სამი დაც იტალიაში გაათხოვეს. 1549 წლის ოქტომბერში კათარინა თავის ძმასთან, ინსბრუკის არქიეპისკოპოსთან ერთად მანტუისკენ დაიძრა. მისი მზითვი 100, 000 ფლორინს წარმოადგენდა. კათარინა და ფრანჩესკო 1549 წლის 22 ოქტომბერს დაქორწინდნენ, თუმცა ქორწინება სულ რამდენიმე თვეს გაგრძელდა. 1550 წლის 22 თებერვალს ფრანჩესკო კომოს ტბაში დაიხრჩო. დაქვრივებული კათარინა უკან, ინსბრუკში დაბრუნდა. ჰაბსბურგებმა განაცხადეს, რომ ფაქტიურად ქორწინება არც ყოფილა და კათარინასთვის მეორე სარფიანი მეუღლის ძებნა დაიწყეს.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|კათარინასა და სიგიზმუნდის ქორწინება 1551 წლის მაისში პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ II-ის მეორე სკანდალური მეუღლე, დედოფალი ბარბარა რაძივილი გარდაიცვალა. სწორედ ამიტომ, ფერდინანდ I-მა სასწრაფოდ წამოიწყო მოლაპარაკებები პოლონელებთან კათარინასა და სიგიზმუნდის ქორწინებასთან დაკავშირებით, რათა ავსტრია-პოლონეთის ალიანსი კვლავ განახლებულიყო. კერძოდ, ფერდინანდს სურდა, რომ უნგრეთის ტახტისთვის ბრძოლაში, სადაც პოლონელები სიგიზმუნდის დას, იზაბელა იაგელონისა და მისი ქმრის, იან ზაპოლიას მხარეს იჭერდნენ, ამ ქორწინებით გადმოებირებინა. კათარინა თავიდან უარც აცხადებდა სიგიზმუნდთან ქორწინებაზე, რადგან მას პირველ ცოლად კათარინას უფროსი და, დედოფალი ელიზაბეთ ავსტრიელი ჰყავდა, რომელიც 1545 წელს გარდაიცვალა, ამაში კი კათარინა ბრალს სიგიზმუნდს სდებდა. თავად პოლონეთის მეფესაც დიდად არ სურდა ავსტრიის პრინცესაზე ქორწინება, რადგან ეშინოდა, რომ კათარინასაც ელიზაბეთის გენები ექნებოდა და ისიც მასსავით უნაყოფო იქნებოდა. თუმცა საბოლოოდ სიგიზმუნდი დასთანხმდა, რადგან ჰაბსბურგები უკვე რუსების დახმარებას აპირებდნენ ანტი-პოლონურ ომში.
უიღბლო ქორწინება
1562 წლის ოქტომბერში, კატარინა იაგელონისა და ფინეთის ჰერცოგ იან ვაზას ქორწილში კათარინამ და სიგიზმუნდმა უკანასკნელად ნახეს ერთმანეთი. ამის შემდეგ კათარინა ჯერ ვილნიუსში, შემდეგ კი გროდნოში, 1563 წლიდან კი რადომში ცხოვრობდა. 40 წლის სიგიზმუნდს განქორწინება მოუნდა, ვინაიდან მას შვილი არ ჰყავდა, მეოთხე ქორწინება ნებადართული იყო, მას კი აუცილებლად სჭირდებოდა ტახტის მემკვიდრე. 1565 წელს სიგიზმუნდმა რომის პაპთან ნუნციო გაგზავნა, რომელსაც განქორწინება მოსთხოვა. ამის მიზეზად იგი ამბობდა, რომ კათარინასთან ქორწინება ცოდვა იყო. რადგან მანამდე მისი პირველი ცოლი კათარინას და იყო, ღმერთმა დასაჯა პოლონეთი და 1554 წელს დედოფალს მუცელი მოუშალა, ამის შემდეგ კი კათარინას ეპილეფსიაც დაეწყო. ასეთი მიზეზების გამო რომის პაპი ჩვეულებრივ იძლეოდა განქორწინებას, თუმცა ამ შემთხვევაში ჰაბსბურგთა პაპზე გავლენის გამო მან სიგიზმუნდს განქორწინების ნება არ მისცა.
1564 წელს ფერდინანდ I გარდაიცვალა და ტახტზე მისი ვაჟი, კათარინას უფროსი ძმა მაქსიმილიან II ავიდა. ახალმა იმპერატორმა და მისმა ელჩობამ პოლონეთის მეფე-დედოფლის შერიგება სცადეს, თუმცა ვინაიდან სიგიზმუნდი ვერ დაარწმუნეს, კათარინას ავსტრიაში დაბრუნება შესთავაზეს.1565 წლის მაისში კათარინამ სიგიზმუნდს პოლონეთის დატოვებისა და ავსტრიაში გადასახლების ნებართვა სთხოვა, თუმცა მან თავიდან ამაზე უარი მიიღო, რადგან სიგიზმუნდს ეშინოდა, რომ ავსტრიასა და ჰაბსბურგთა სახელმწიფოებში ანტი-პოლონური განწყობა გაიზრდებოდა, თუმცა შემდეგ დასთანხმდა, რადგან მიხვდა, რომ ამით განქორწინება უფრო გაუადვილდებოდა. წესით კათარინა 1565 წლის ივნისში ავსტრიაში უნდა წასულიყო, თუმცა საქმეში პოლონელი დიდგვაროვნების ჩარევამ მისი გამგზავრება 1566 წლის 8 ოქტომბრამდე გადადო.
სამშობლოში დაბრუნებული კათარინა თბილად არ მიუღიათ, რადგან მას ავსტრიელები ქორწინების გაფუჭებაში ადანაშაულებდნენ. იმპერატორმა მაქსიმილიანმა ამ საქმის მოგვარების საკითხი კიდევ ერთხელ წამოჭრა და ამ მიზნით სიგიზმუნდთან შეხვედრა მოისურვა. 1567 წელს სიგიზმუნდმა მაქსიმილიანს შერიგებაზე კატეგორიული უარი განუცხადა, თუმცა ისიც დაურთო, რომ თუ კათარინას სურდა შეეძლო პოლონეთში დაბრუნება, ამისთვის იგი დიდი პენსიის დანიშვნასაც დაჰპირდა. თავიდან კათარინამ დაბრუნება გადაწყვიტა, თუმცა გამგზავრების წინ კიდევ ერთი შეტევა დაემართა, რის გამოც წასვლა გადაიფიქრა და ლინცში გადასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი წლები.
მემატიანეთა ჩანაწერებით კათარინამ თავის სასახლეში სიგიზმუნდი მკვდრად გამოაცხადა და დარჩენილი ცხოვრება ქვრივივით გაატარა. იგი საკმაოდ მელანქოლიურად ცხოვრობდა, მაგრამ სიგიზმუნდის დებთან კვლავ ახლო და თბილი ურთიერთობა შეინარჩუნა. კათარინა ხშირად დადიოდა სამეფო კარზე, მესაზე, კითხულობდა ბიბლიას და სხვა სასაულიერო ნაწარმოებებს. მან სამკურნალო მცენარეების ბაღი გააშენა, საიდანაც უამრავ სამკურნალო საცხებსა და მალამოებს აკეთებდნენენ. თუმცა როგორც ჩანს კათარინას მაინც უნდოდა პოლონეთში დაბრუნება. მან პოლონეთის ელჩს დახმარება სთხოვა და მისი ხელით სიგიზმუნდს ორჯერ წერილიც გაუგზავნა. იგი მეუღლეს პატიებასა და შერიგებას სთხოვდა, თუმცა ამაოდ. ამის შემდეგ მან თავისი ძვირფასეულობის საქველმოქმედო საქმიანობაში ჩადება დაიწყო. კათარინა ავსტრიელი გარდაიცვალა 1572 წლის 28 თებერვალს, 38 წლის ასაკში.
წინაპრები
კათარინა ავსტრიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1533 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1572 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:მანტუის ჰერცოგინიები კატეგორია:პოლონეთის დედოფლები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
შპინელები
შპინელებში ხშირია იზომორფიზმის მოვლენები. კრისტალდება კუბურ სინგონიაში. აქვს ოქტაედრული კრისტალები, ცვალებადი ფერისაა (დამოკიდებულია კატიონზე). სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 5–8, სიმკვრივე 2500–8500 კგ/მ³ წამოიქმნება მაღალტემპერატურული პროცესების დროს. გამოფიტვისადმი მდგრადია — გროვდება ქვიშრობებში. შპინელებს იყენებენ როგორც -ის, -ის, -ის, -ის, -ის მადნებს, აგრეთვე კერამიკულ წარმოებაში. წითელი შპინელი — ლალი პირველი კლასის ძვირფასი ქვაა. შპინელებს განეკუთვნება აგრეთვე ხელოვნურად მიღებული ფერიტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მინერალები
აჰმად იბნ ჰანბალი
იმამი აბუ 'აბდულლაჰ აჰმად ბინ მუჰამმად ბინ ჰანბალ აშ–შაიბანი აზ–ზუჰლი (أبو عبد الله أحمد بن محمد بن حنبل الشيباني الذهلي), აგრეთვე ცნობილი როგორც იმამი აჰმადი (الإمام أحمد), აჰმად იბნ ჰანბალი (أحمد أبن حنبل) და იბნ ჰანბალი (أبن حنبل; დ. 1 ნოემბერი, 780, ბაღდადი — გ. 2 აგვისტო, 855, იქვე. ) — მუსლიმი თეოლოგი, ღვთისმეტყველი, მუჰადდისი და ფაყიჰი. ჰანბალი მაზჰაბის ფუძემდებელი და ეპონიმი, ერთ–ერთი აჰლ ას–სუნნას ოთხი იმამიდან. ცნობილია იმით, რომ გაუძლო მიჰნას და არ უარყო ისლამური დოგმა ყურანის უქმნელობის შესახებ.
ბიოგრაფია
იმამი აჰმადი დაიბადა 780 წელს ბაღდადში, სადაც მისი ოჯახი ახალდაბრუნებული იყო მერვიდან – იქ მამამისი სახელმწიფო მოხელე იყო, იგი 30 წლისა გარდაიცვალა და იმამ აჰმადის დედა ფეხმძიმე დაბრუნდა მერვიდან ბაღდადში. როდესაც წამოიზარდა, მან დაიწყო რელიგიის შესწავლა ცნობილ ჰანაფი ყადისთან, აბუ იუსუფთან, იმამ აბუ ჰანიფას მოსწავლესთან. 16 წლიდან იგი ბევრს მოგზაურობდა მთელს ახლო აღმოსავლეთში და აგროვებდა ჰადისებს. ამ დროს იგი დღიური სამუშაოთი ირჩენდა თავს. ბაღდადში დაბრუნებისას იგი იწყებს სწავლას იმამ აშ–შაფი'ისთან.
ჰადისების მოგროვების პერიოდში იმამი აჰმადი განმტკიცდა იმ აზრში, რომ რელიგიაზე რაიმეს დამატება და სიახლის შემოტანა (ბიდ'ა) ყოვლად მიუღებელი საქმე იყო. იგი ღიად უპირისპირდებოდა მსგავსი ქმედების ჩამდენ ხალხს და ქადაგებდა მათ წინააღმდეგ, აფრთხილებდა ყველას, მორიდებოდნენ ამ ადამიანებს.
მალევე იმამმა აჰმადმა მოახერხა ბაღდადში ხალხის საყოველთაო პატივისცემის მოპოვება. ხალხი მასთან მიდიოდა რელიგიის საკითხების გასაგებად, მისი აზრის მოსასმენად ამა თუ იმ საკითხზე. მისი მასწავლებელი, იმამი აშ–შაფი'ი, მას თავის თანასწორად მიიჩნევდა და ხშირად ისინი კამათობდნენ ამა თუ იმ საკითხზე.
მიუხედავად საკმაოდ დიდი ცნობადობისა, იმამი მეტად მოკრძალებულ ცხოვრებას ეწეოდა, რადგან უარს ამბობდა სახელმწიფო სამსახურში შესვლაზე. მისი აზრით, სახელმწიფო სამსახური და ჯამაგირი გავლენას მოახდენდა მისი თავისუფლების ხარისხზე. იგი უმეტესად დღიურ სამუშაოზე მუშაობდა – მებარგულად, მეწაღედ, მისი ცოლი კი ძაფს ართავდა და ფარდაგებს კერავდა, რასაც შემდეგ ჰყიდდნენ.
მიჰნა
მიჰნა (محنة) იყო პერიოდი, როდესაც მუ'თაზილიტებმა ხელში ჩაიგდეს გავლენა სახალიფოს სამეფო კარზე. 'აბბასიანმა ხალიფამ ალ–მამუნმა ყადი ალ–ყუდა'დ (სახალიფოს მთავარი მოსამართლე) დაინიშნა მუ'თაზილიტი იბნ აბი დუ'ადი, რომელმაც შექმნა ინკვიზიციის მსგავსი ორგანო, რომლის გამომძიებლებმა დაიწყეს მუ'თაზილიტური იდეის მოწინააღმდეგე სუნიტ სწავლულთა დევნა. ძირითადი გამოსარჩევი ნიშანი იყო ის, რომ მუ'თაზილიტებს სწამდათ, რომ ყურანი იყო ღმერთის უბრალო ქმნილება, მას არ გააჩნდა არანაირი აღმატება სხვა ქმნილებებზე, ადამიანს შეეძლო მისი განსჯა და სიტუაციებზე მორგება, ზოგჯერ საჭირო იყო მისი ფილოსოფიური გააზრება (ე.წ. ქალამი) და ა.შ. სუნიტური მრწამსის მიხედვით ყურანი ღმერთის მარადიული ატრიბუტია, იგი მისი სიტყვაა და არა ქმნილი, ამგვარად იგი დაცულია არასრულყოფილებისგან და არ არის უბრალო ქმნილება, საჭიროა მისი პატივისცემა და სხვა. დაიწყო სუნიტ სწავლულთა დევნა. ბევრი სუნიტი სწავლული ამფიბოლიურ პასუხს სცემდა, რათა გამომძიებლები ჩამოხსნოდნენ.
იმამმა აჰმადმა უარი თქვა თუნდაც ამფიბოლიურად ეცნო მუ'თაზილიტთა ფილოსოფია და დაბეჯითებით უარყოფდა მას. ხალიფა ალ–მამუნის ბრძანებით, იგი დაატუსაღეს მუჰამმად იბნ ნუჰთან ერთად, თუმცა სახალხო მღელვარების შემდეგ გაათავისუფლეს. იგი ხალიფა ალ–მამუნმა პირადად დაიბარა, მაგრამ როგორც იმამ აჰმადის თანამედროვეები გვამცნობენ, იმამი მხურვალედ სთხოვდა ღმერთს, აეცილებინა მისთვის ეს შეხვედრა. მართლაც, მალევე 46 წლის ალ–მამუნი უეცრად გარდაიცვალა (მოიწამლა ინდისხურმით).
ალ–მამუნის მემკვიდრის, ალ–მუ'თასიმის დროს იგი კვლავ დააპატიმრეს, მაგრამ იგი აგრძელებდა მუ'თაზილიტთა ფილოსოფიის უარყოფას. მის დასაყოლიებლად და დანარჩენი სუნიტების შესაშინებლად ალ–მუ'თასიმმა გადაწყიტა სამაგალითოდ დაესაჯა იგი – ბაღდადის მთავარ მოედანზე მან შეკრიბა სწავლულები, გადამწერები, სახელმწიფო მოხელეები და ა.შ., უბრძანა გამოეყვანათ იმამი აჰმადი და გაეშოლტათ მანამ, სანამ იგი მუ'თაზილიზმს არ აღიარებდა. საპყრობილიდან გამოყვანამდე იმამ აჰმადს მისი მოსწავლეები შეხვდნენ, მათგან ერთ–ერთმა, აბუ ბაქრ ალ–მარუზიმ, თხოვა მას ამფიბოლიისთვის მიემართა და უთხრა მას: – მასწავლებელო, ღმერთი ამბობს, ნუ მოიკლავთ თავს! იმამმა უპასუხა: „აბუ ბაქრ, გადი და ნახე რა ხდება მთავარ მოედანზე“. ალ–მარუზი წავიდა მთავარ მოედანზე და ნახა შეკრებილი სწავლულები, მათი მოსწავლეები, რომლებსაც კალმები და სამელნეები გამზადებული ჰქონდათ. ალ–მარუზიმ ჰკითხა მათ – რას ელოდებით აქ? შეკრებილებმა კი უპასუხეს – ჩვენ ველოდებით აჰმად იბნ ჰანბალს, რომ ჩავწეროთ მისი ნათქვამი. დაბრუნებისას ალ–მარუზიმ იმამს უამბო რაც გადახდა და იმამმა უთხრა – აბუ ბაქრ, რას მოვიგებ მე, თუ ამდენი ხალხი გზააბნევისთვის გავწირე?
საპყრობილედან გამოყვანისას იმამ აჰმადს გზად შეხვდა ერთი პატიმარი, სახელად აბუ ლ–ჰაისამი, რომელიც ცნობილი ჯიბის ქურდი იყო. რადგან მისი ნაქურდალი მეოთხედ დინარს არ აღწევდა, ამიტომ მას ხელის მოკვეთის მაგიერ, გაშოლტვით სჯიდნენ. როცა მან გაიგო, თუ რაში იყო საქმე და ვინ იყო იმამი აჰმადი, იგი მივიდა, სამოსზე მოქაჩა იმამს და უთხრა – მიცნობთ მე? იმამმა უპასუხა რომ არ იცნობდა და მაშინ აბუ ლ–ჰაისამმა უთხრა: – მე აბუ ლ–ჰაისამი ვარ. კარგად ცნობილი დამნაშავე და ჯიბის ქურდი. ჩემი სახელი სახალიფოს საშიშ დამნაშავეებს შორისაც წერია. სხვადასხვა დანაშაულისთვის ჩემთვის ათასობით შოლტი დაუკრავთ და მათ ვერ შემცვალეს, მე ეს ყველაფერი მოვითმინე ამ წარმავალი წუთისოფლის გამო, მაინც ვაგრძელებ ავკაცობას და დანაშაულს, თუმცა მცდარ გზაზე ვარ. ნუთუ შენ, რომელიც სწორ გზაზე ხარ, ვერ მოითმენ შოლტებს ღმერთისა და მისი რელიგიის გამო? ნუთუ ისინი შეგცვლიან შენ?
მოგვიანებით იმამი ყოველთვის იხსენებდა ამ სიტყვებს, რომელმაც მას სიმხნევე შეჰმატა ამ გამოცდის წინ.
იმამი გაშოლტეს და ამ დროს მან რამდენიმეჯერ დაკარგა გონება. ბოლოს, როცა ცხადი გახდა რომ იმამი მუ'თაზილიტთა ფილოსოფიას არ აღიარებდა, იგი კვლავ სატუსაღოში დააბრუნეს და მალევე ჩუმად გაათავისუფლეს.
რუხი მელა
აღწერა
რუხი მელა სხვა ტიპებისგან უმეტესად გამოირჩევა ნაცრისფერი ზედა ნაწილებით, შავი ზოლით მის კუდსა და ძლიერ კისრზე, ხოლო თავის ქალა ადვილად შეიძლება განვასხვაოთ ჩრდილოეთ ამერიკის ყველა ძაღლისებრთადან მისი ფართოდ გამოყოფილი ნაწილებით, რომლებიც ქმნიან U- ფორმას.სქესობრივი დიმორფიზმი ძალიან მცირეა და გამოიხატება იმით, რომ მდედრი მამრთან შედარებით ცოტათი პატარაა.რუხი მელას მთლიანი სიგრძე 76 დან 112.5 სმ-მდე მერყეობს.კუდის ზომაა 27.5 დან 44.3 სმ-მდე, ხოლო უკანა ფეხების სიგრძეა 100 დან 150 მმ-მდე. რუხი მელა ჩვეულებრივ იწონის 3.7 დან 7 კგ-მდე, თუმცა ყოფილა შემთხვევა 9 კგ-იანის დაფიქსირებისა. რუხ მელას ახასიათებს სითეთრე ყურებზე, ყელზე, მკერდზე, მუცელსა და უკანა ფეხებზე.
აჰმად იბნ ჰანბალი
მიჰნა
ალ–მუ'თასიმის მემკვიდრე, ალ–ვასიყი ასევე მუ'თაზილიტური იდეის ერთგული დარჩა, თუმცა რადგან მუ'თაზილიტთა მიმართ უკმაყოფილება ბაღდადში მატულობდა, იმამ აჰმადის დაპატიმრება აღარ უცდია, მაგრამ უბრძანა მას, ბაღდადიდან წასულიყო. იმამმა მართლაც დროებით დატოვა ბაღდადი, ვიდრე ალ–ვასიყი გარდაიცვლებოდა და ხალიფობას მისი ძმა, ალ–მუთავაქქილი მიიღებდა.
რუხი მელა
წარმოშობა და გენეტიკა
მინი| რუხი მელა რუხი მელა ჩრდილოეთ ამერიკაში გაჩნდა პლიოცენი ს ეპოქის შუა ეპოქაში 3.6 მილიონი წლის წინ. მელას მსგავსი ძაღლისებრთა გენეტიკურმა ანალიზმა დაადასტურა, რომ რუხი და წითელი მელა განსხვავებული გვარებია ( Vulpes spp.). გენეტიკური თვალსაზრისით, რუხი მელა ხშირად ჯგუფდება ორ სხვა უძველეს ხაზთან, აღმოსავლეთ აზიის ენოტისმსგავს ძაღლთან ( Nyctereutes procyonoides ) და აფრიკულ ღამურასყურებიან მელასთან( Otocyon megalotis ). ქრომოსომისრაოდენობაა 66 (დიპლოიდი), რომლის ფუნდამენტური რიცხვია 70. გენეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ რუხი მელა გადაადგილდა ჩრდილო-აღმოსავლეთ შეერთებული შტატებში, პოსტ-პლეისტოცენში, შუასაუკუნეების კლიმატის ანომალიის დათბობის ტენდენციასთან ერთად.
აჰმად იბნ ჰანბალი
მიჰნა
ალ–მუთავაქქილის ხალიფობისას მოვლენები პირიქით განვითარდა – მან მუ'თაზილიტები გაათავისუფლა იმ მნიშვნელოვანი თანამდებობებიდან, რაც მათ ეკავათ, ბაღდადიდან გააძევა მუ'თაზილიტთა ლიდერი იბნ აბი დუ'ადი, ამით მან დაასრულა მიჰნას პერიოდი.
რუხი მელა
წარმოშობა და გენეტიკა
რუხი მელას ჯუჯა ნათესავი,კუნძულის მელა, სავარაუდოდ, წარმოიშვა მატერიკული რუხი მელიებიდან. ეს მელა ადამიანებს აშკარად გადაყავდათ კუნძულიდან და კუნძულებზე.
აჰმად იბნ ჰანბალი
ავადმყოფობა და გარდაცვალება
77 წლის ასაკში იმამი მძიმედ ავად გახდა, მას ძალიან უჭირდა სალოცავად ადგომაც კი და ლოცვას თავისი ვაჟების დახმარებით ახერხებდა. ჰიჯრით 241 წლის 12 რაბი' ალ–ავვალს, პარასკევს (31 ივლისი 855 წ.) იმამი გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალების ამბავი მთელ ქალაქს ელვასავით მოედო და პარასკევის საკრებულო ლოცვიდან ხალხმა იმამ აჰმადის სახლს მიაშურა. მისი დაკრძალვისას, ჯანაზას ასი ათასობით ბაღდადელი ლოცულობდა.
რუხი მელა
განაწილება და ჰაბიტატი
სახეობა გვხვდება ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნახევრის ყველაზე კლდოვან, ტყიან, ბუჩქიან რეგიონებში სამხრეთ კანადადან ( მანიტობა სამხრეთ-აღმოსავლეთ კვებეკის გავლით) სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთ ნაწილამდე ( ვენესუელა და კოლუმბია ), სამხრეთ – დასავლეთის შეერთებული შტატების მთების გამოკლებით. ეს ერთადერთი ძაღლისებრია, რომლის ბუნებრივი განსახლების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთსაც და სამხრეთ ამერიკასაც.
აჰმად იბნ ჰანბალი
მემკვიდრეობა
იმამი აჰმადი ცნობილია, როგორც ჰანბალი მაზჰაბის ეპონიმი. მისი ნაშრომი – მუსნადი 30 ათასამდე ჰადისისგან შედგება, ასევე არსებობს მისი ნაშრომების სარწმუნოების სხვადასხვა საკითხებზე, მაგრამ მის მთავარ დამსახურებად სწორედ მუ'თაზილიტთა წინააღმდეგ მტკიცე პოზიცია მიიჩნევა. მუსლიმი სწავლული, 'ალი იბნ ალ–მადინი ამბობდა: „უეჭველად, ღმერთმა განამტკიცა ჩვენი რელიგია აბუ ბაქრ ას–სიდდიყით რიდდას დროს და აჰმად იბნ ჰანბალით მიჰნას დროს“.
რუხი მელა
ქცევა
მინი|რუხი მელას ყეფა, ჩრდილოეთ ფლორიდა ძაღლისებრთა შორის ხეზე ძრომის უნარი მხოლოდ რუხ მელას და ენოტისმსგავს ძაღლს აქვთ. მისი ძლიერი, კაუჭის მსგავსი კლანჭები საშუალებას აძლევს აძვრეს ხეზე და გაექცეს მრავალ მტაცებელს, მაგალითად, შინაურ ძაღლს ან კოიოტს, ან მიაღწიოს ხეზე დაფარულ საკვებს. მას შეუძლია ასვლა, ვერტიკალურ საყრდენზე 18 მეტრის სიმაღლეზე და გადახტომა ტოტიდან ტოტზე. იგი ძირითადად გადაადგილდება ტოტიდან ტოტზე გადახტომით, ან ნელა მოძრაობს უკან, როგორც შინაური კატა.
აჰმად იბნ ჰანბალი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 780 კატეგორია:გარდაცვლილი 855 კატეგორია:ისლამი
რუხი მელა
რეპროდუქცია
მინი|320x320პქ| ნაცრისფერი მელა, რომელიც აჩვენებს კუდის შავ ზოლს, სიერა ნევადა რუხ მელას ახასიათებს მონოგამიურობა. რუხი მელას გამრავლების სეზონი გეოგრაფიულად განსხვავებულლია; მიჩიგანში, რუხი მელა მარტის დასაწყისში მრავლდება, ალაბამაში, თებერვალში. ფეხმძიმობის პერიოდი დაახლოებით 53 დღე გრძელდება. მდედრი სქესობრივად მომწიფებული დაახლოებით 10 თვის ასაკშია. ახალდაბადებულები მშობლებთან ერთად ნადირობას იწყებენ 3 თვის ასაკში. როცა 4 თვეს აღწევს ძვლევანი სისტემა ჩამოყალიბებულია და უკვე შეუძლია თავისით ნადირობა. ოჯახი ერთად რჩება შემოდგომამდე, სანამ ახალგაზრდა მამრი აღწევს სქესობრივ მომწიფებას, შემდეგ კი იფანტებიან. მოზრდილებში რუხი მელა არ აჩვენებს რაიმე სქესის დისპერსიის ნიშნებს.
კვება
რუხი მელა არის ნაირმჭამელი, მარტოხელა მონადირე. იგი ხშირად ნადირობს აღმოსავლურ cottontail (Sylvilagus floridanus) აღმოსავლეთ აშშ, მიუხედავად იმისა, რომ ადვილად დაჭერდა ვოლის, ბიგასებრნებს და ფრინველებს. კალიფორნიაში, რუხი მელა უპირატესად ჭამს მღრღნელებს. დასავლეთ შეერთებული შტატების ზოგიერთ ნაწილში (მაგალითად, იუტას სიონის ეროვნულ პარკში), რუხი მელა ძირითადად მწერებით და ბალახოვანი საკვებით ცხოვრობს. ხილი არის რუხი მელის კვების მნიშვნელოვანი კომპონენტი ამიტომ ეძებს ადვილად ხელმისაწვდომ ხილს. ჭამს ჩვეულებრივ მელაზე მეტ ბოსტნეულს ( Vulpes vulpes ).
პარაზიტები
რუხი მელას პარაზიტებს მოიცავს Metorchis conjunctus.
სქოლიო
კატეგორია:მელა
ხარაბაძე
საკუთარი სახელი ხარაბაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
როლდანილიო
როლდანილიო (Roldanillo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 723 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 697 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 155.29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 217 კმ²-ია.
გიორგი გაგლოევი
გიორგი გაგლოევი (დ. 7 ნოემბერი, 1883, ჭარები, გორის მაზრა — გ. 10 ნოემბერი, 1937) — პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
გიორგი ალექსის ძე გაგლოევი დაიბადა 1883 წლის 7 ნოემბერს, გორის მაზრის სოფელ ჭარებში.
1912 წლიდან დაბრუნდა რუსეთის იმპერიაში და პარტიულ მუშაობას ეწეოდა ჩრდილო კავკასიაში - არმავირში. 1917 წლიდან არჩეული იყო ოსეთის ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარედ. 1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. რუსეთის დამფუძნებელი კრების არჩევნების დროს იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის კანდიდატი ყუბანისა და შავი ზღვის საარჩევნო ოლქში. 1918 წლის თებერვლიდან იყო ამიერკავკასიის სეიმის წევრი. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი. 1919 წლის 12 მარტიდან არჩეული იყო საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო გზათა კომისიის წევრი.
1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და პოლიტიკურ საქმიანობას ჩამოსცილდა. დაგმო 1924 წლის აგვისტოს აჯანყება. 1930 წელს გახდა საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი. 1937-1938 წლების დიდი საბჭოთა ტერორის დროს გიორგი გაგლოევი დააპატიმრეს ჯაშუშობის, მავნებლობისა და სხვა ბრალდებებით. 1937 წლის 9 ნოემბერს გიორგი გაგლოევს დახვრეტა მიუსაჯეს. დახვრიტეს 10 ნოემბრის ღამეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
მოჰამედ სალაჰი
მოჰამედ სალაჰი (محمد صلاح غالى; დ. 15 ივნისი, 1992) —— ეგვიპტელი ფეხბურთელი. 2017 წლიდან მერსისაიდის „ლივერპულის“ მოთამაშე.
საფეხბურთო კარიერა სალაჰმა დაიწყო მშობლიურ ქვეყანაში. 2010 წელს იგი შეუერთდა „ბაზელს“, სადაც სადეიუტო სეზონში შვეიცარიის სუპერლიგა და საზონის საუკეთესო ფეხბურთელის წოდება მოიგო. სალაჰის წარმატებულმა ასპარეზობამ უცხოური გრანდების ყურადღება მიიპყრო. 2014 წლის იანვარში იგი ლონდონის „ჩელსში“ გადავიდა 11 მილიონ ფუნტად, თუმცა პირველ სეზონში ვერ დაიმკვიდრა ადგილი ძირითად შემადგენლობაში, რის გამოც ორჯერ იჯარით გაუშვეს იტალიის ჩემპიონატში „ფიორენტინის“ და „რომას“ შემადგენლობაში. 2016 წლიდან „რომამ“ გამოისყიდა მოჰამედ სალაჰის კონტრაქტი. 2017 წელს სალაჰი „ლივერპულს“ შეუერთდა 42 მილიონ ევროდ, რის შედეგადაც გახდა ყველაზე ძვირადღირებული ფეხბურთელი ინგლისური კლუბის ისტორიაში. პირველი გოლი გაიტანა 12 აგვისტოს „უოტფორდის“ წინააღმდეგ პრემიერლიგის გახსნით ტურში. სალაჰი მთელი სეზონის განმავლობაში სტაბილურად მაღალ დონეზე ასპარეზობდა. თამაშის სტილის გამო მას ლიონელ მესის ადარებდნენ. ეგვიპტელმა გულშემატკივრებმა მას სიყვარულით „ფარაონი“ შეარქვეს. 2018 წლის 22 აპრილს პროფესიონალ ფეხბურთელთა ასოციაციამ სალაჰი წლის საუკეთესო ფეხბურთელად დაასახელა. 13 მაისს მოჰამედ სალაჰმა თავისი 32-ე გოლი გაიტანა პრემიერლიგის უკანასკნელ ტურში და გახდა პრემიერლიგის ოქროს ბუტსის მფლობელი. 2018 წლის ივნისში სალაჰს დებიუტი ჰქონდა მსოფლიო ჩემპიონატზე.
მიღწევები
ლივერპული:(4)
სამხრეთ კორეის პროვინციები
პროვინციები სამხრეთ კორეის ადმინისტრაციული ერთეულებია. სამხრეთ კორეაში ცხრა პროვინციაა: ჩრდილოეთ ჩხუნჩხონი, სამხრეთ შუნგონგი, ჩხუნცხონი, კანვონდო, კიონგიდო, კიონსანი, სამხრეთ კიონსანი, ჩრდილოეთ ჩოლა, სამხრეთ ჩოლა და ჩეჯუდო.
ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ ადგილობრივი ადმინისტრაციის დეტალები დროთა განმავლობაში მნიშვნელოვნად შეიცვალა, ამჟამინდელ სამსაფეხურიან სისტემას ჯერ კიდევ 1882 წელს კოჯონის მეფობის დროს იყენებდნენ. მსგავსი სისტემა ასევე გამოიყენება ჩრდილოეთ კორეაში.
ტიპები
პროვინციები (도, 道) სამხრეთ კორეაში ყველაზე მაღალი რანგის ადმინისტრაციული დაყოფაა. საერთო პროვინციებთან ერთად არსებობს სპეციალური ადმინისტრაციული დაყოფის ოთხი ტიპის თანაბარი სტატუსი: სპეციალური ავტონომიური პროვინცია, სპეციალური ქალაქი, მიტროპოლიტი ქალაქი და სპეციალური ავტონომიური ქალაქი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ კორეის პროვინციები
ალექსეი ნიკოლოზის ძე რომანოვი
ალექსეი ნიკოლოზის ძე რომანოვი (დ. 30 ივლისი, 1904, პეტერგოფი — გ. 17 ივლისი 1918, ეკატერინბურგი) — მემკვიდრე ცესარევიჩი და დიდი მთავარი. ნიკილოზ II-ის და ალექსანდრას მეხუთე შვილი და ერთადერთი ვაჟი.
1918 წლის 17 ივლისს მშობლებთან, დებთან და მსახურებთან ერთად დახვრიტეს ლენინის და სვერდლოვის პირადი ბრძანებით. ამ ფაქტს ადასტურებენ მთელი რიგი ისტორიკოსები და მკვლევრები.
მისი ხსენების დღე იულიუსის კალენდრით 5 ოქტომბერია.
რუსეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ ის წმინდანად შერაცხა და მისი ხსენების დღე დაწესებულია იულიუსის კალენდრით 4 ივლისს.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომანოვების დინასტია კატეგორია:რუსეთის სამეფო ოჯახის წევრები კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1918 კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა
ჰოროდოკი (ლვივის ოლქი)
ჰოროდოკი (Городок) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 15825 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები