cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
როზეტის ქვა
იეროგლიფური ტექსტი
იუნგსა და გრენობლელ მასწავლებელ ჟან-ფრანსუა შამპოლიონს შორის, რომელიც ძველი ეგვიპტის შესახებ სამეცნიერო სამუშაოებს აწარმოებდა, 1814 წელს პირველი მიმოწერა შედგა. 1822 წელს შამპოლიონმა ნახა ფილეს ობელისკის იეროგლიფური და ბერძნული წარწერების ასლები, რომლებზეც უილიამ ჯონ ბანკესს ვარაუდით აღნიშნული ჰქონდა სახელები „პტოლემეოსი“ და „კლეოპატრა“ ორივე ენაზე. აქედან გამომდინარე, შამპოლიონმა დაადგინა ფონეტიკური ნიშნები კ ლ ე ო პ ა ტ რ ა. ამ აღმოჩენიდან და ასევე, უცხოურ სახელებზე დაყრდნობით, მან მალევე შეადგინა ფონეტიკური იეროგლიფური ნიშნების ანბანი, რომელიც გამოჩნდა მის „Lettre à M. Dacier“-ში. ეს უკანასკნელი კი 1822 წლის ბოლოს მან ბონ-ჟოზეფ დასეს, პარიზის წარწერებისა და ბელეტრისტიკის აკადემიის მდივანს გაუგზავნა. აკადემიამ დაუყოვნებლივ გამოაქვეყნა წერილი. ეს „წერილი“ ეგვიპტური იეროგლიფების კვლევის საქმეში ნამდვილ გარღვევას წარმოადგენდა როგორც მისი ანბანური ცხრილისა და ძირითადი ტექსტის, ასევე, მინაწერის გამოც, რომელშიც შამპოლიონი აღნიშნავს იმ მსგავს ნიშნებს, რომლებიც იხმარებოდა როგორც ბერძნულ, ასევე საკუთრივ ეგვიპტურ სახელებში. 1823 წელს, მკვლევარმა შეძლო მისი მოსაზრებების დამტკიცება, როდესაც აბუ-სიმბალის ტაძრის ბევრად ძველი იეროგლიფური წარწერების ასლები მიიღო, სადაც მისი ყურადღება კარტუშში ჩასმულმა სახელმა მიიპყრო, რომელიც შეიცავდა „მზის“ სიმბოლოს და სრულდებოდა უკვე ცნობილი, „ს“-ს აღმნიშვნელი ნიშნით, მათ შორის კი სხვა, უცნობი სიმბოლო იყო გამოსახული. კოპტურად მზე, დაახლოებით, ჟღერდა, როგორც „რა“ და იმ გენიალური მიხვედრით, რომელიც, ჩვეულებრივ, მრავალწლიანი დაუღალავი შრომის შედეგს წარმოადგენს, შამპოლიონმა დაასკვნა, რომ უცნობი ნიშანი, დაახლოებით, ისევე იკითხებოდა, როგორც კოპტური „დაბადების“ აღმნიშვნელი სიტყვა და მან ეგვიპტური სახელი „რამსესი“ ამოიკითხა. მის ამ მიგნებას ისიც ამყარებდა, რომ როზეტის ქვის ტექსტში იგივე იეროგლიფი, დაახლოებით, იმავე კონტექსტში იყო გამოყენებული. ამავე წარწერებიდან შამპოლიონმა „თუტმოსის“ ამოკითხვაც მოახერხა. ძველეგვიპტური გრამატიკის საკვლევად შამპოლიონის მიერ შექმნილი მრავალი სხვა ნაშრომი და იეროგლიფთა ლექსიკონი მეცნიერის სიკვდილის შემდეგ გამოქვეყნდა.
გვიანდელი ნაშრომები
ამჟამად ქვაზე მიმდინარე სამუშაოები ფოკუსირებულია ქვის სამივე ტექსტისა და მათი კონტექსტების სრულად გაგებაზე სამივე მათგანის ერთმანეთთან შედარების გზით. 1824 წელს, ფრანგმა მეცნიერმა ჟან-ანტუან ლეტრონმა პირობა დადო, რომ შამპოლიონისათვის ბერძნული ტექსტის ახალ ლიტერატურულ თარგმანს მოამზადებდა. შამპოლიონი კი, საპასუხოდ, შეჰპირდა, რომ იგი ყველა იმ საკითხს გააანალიზებდა, რომელთა მიხედვითაც ქვის სამი ტექსტი განსხვავებული ჩანდა, თუმცა 1832 წელს მისი უეცარი გარდაცვალების შემდეგ, ამ ანალიზის ჩანაწერები ვერ იპოვეს და ლეტრონის მუშაობაც შეფერხდა. 1838 წელს გარდაიცვალა შამპოლიონის ყოფილი მოსწავლე და თანაშემწე ფრანჩესკო სალვოლინი და აღნიშნული ანალიზი და სხვა დაკარგული ჩანაწერები მის ქაღალდებში იპოვეს. ამ შემთხვევითმა აღმოჩენამ ნათელი გახადა, რომ 1837 წელს სალვოლინის მიერ გამოქვეყნებული მისი საკუთარი ნაშრომი ქვის შესახებ პლაგიატიზმი იყო. ლეტრონმა, საბოლოოდ, შეძლო დაესრულებინა ბერძნული ტექსტის კომენტარი და მისი ახალი ფრანგული თარგმანი, რომლებიც 1841 წელს გამოქვეყნდა. ადრეულ 1850-იან წლებში, გერმანელმა ეგვიპტოლოგებმა ჰაინრიხ კარლ ბრუგშმა და მაქს ულემანმა გამოსცეს დემოტურ და იეროგლიფურ ტექსტებზე დაყრდნობით შექმნილი გადახედილი ლათინური თარგმანები. ამას მოჰყვა 1858 წელს პენსილვანიის უნივერსიტეტის ფილომატური საზოგადოების სამი წევრის მიერ შექმნილი პირველი ინგლისური თარგმანი.
დავები
ჯერ კიდევ სალვოლინის აფიორამდე დავები ქვის წაკითხვის საქმეში შეტანილი წვლილის უპირატესობისა და პლაგიატის შესახებ გაშიფვრის თანმდევ პროცესს წარმოადგენდა. ტომას იუნგის შრომა აღიარებულია შამპოლიონის 1822 წლის Lettre à M. Dacier-ში, თუმცა, ინგლისელი კრიტიკოსების მიხედვით, არასრულყოფილად. მაგალითად, ჯეიმზ ბრაუნი, ენციკლოპედია ბრიტანიკის (სადაც გამოქვეყნდა იუნგის 1819 სტატია) ქვე-რედაქტორი, მაღალ შეფასებას აძლევს იუნგის ნამუშევარს და აცხადებს, რომ „არაკეთილსინდისიერმა“ შამპოლიონმა მიითვისა ის. ეს სტატიები იულიუს კლაპროტმა ფრანგულად თარგმნა და 1827 წელს წიგნის სახით გამოსცა. 1823 წლის იუნგის საკუთარმა პუბლიკაციამ კიდევ ერთხელ დაამტკიცა მისი წვლილი. იუნგისა (1829 წ.) და შამპოლიონის (1832 წ.) ადრეულმა გარდაცვალებებმა ამ დავებს წერტილი ვერ დაუსვა. ბრიტანეთის მუზეუმის კურატორის, ე. ა. ვოლისის ავტორიტეტული ნაშრომი ქვის შესახებ (1904 წ.) შამპოლიონის დაჩრდილვის ფონზე სწორედ იუნგის წვლილზე აკეთებს აქცენტს. 1970-იანი წლების დასაწყისში, ფრანგი ვიზიტორები აპროტესტებდნენ, რომ შამპოლიონის პორტრეტი მეზობელ საინფორმაციო პანელზე განთავსებულ იუნგის პორტრეტზე პატარა იყო, ინგლისელები საწინააღმდეგოს ამტკიცებდნენ, რეალურად კი, ორივე პორტრეტი ერთი და იმავე ზომის იყო.
ქვის ეგვიპტეში დაბრუნების მოთხოვნა
როზეტის ქვის დაბრუნება ეგვიპტემ პირველად 2003 წლის ივლისში, ბრიტანეთის მუზეუმის 250 წლისთავთან დაკავშირებულ ღონისძიებაზე მოითხოვა. ზაჰი ჰავასმა, ეგვიპტის სიძველეთა უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ, სტელის ეგვიპტეში რეპატრიაცია ითხოვა და ჟურნალისტებისათვის მიცემულ კომენტარში განაცხადა: „თუ ბრიტანელებს სურთ, იყვნენ დასამახსოვრებელნი, თუ მათ სურთ, აღიდგინონ რეპუტაცია, ისინი მოხარულნი უნდა იყვნენ, რომ ქვა ეგვიპტეში დაბრუნდეს, რადაგან ის ჩვენი ეგვიპტური იდენტობის ხატია“. მან ეს წინადადება ორი წლის შემდეგ პარიზშიც გაიმეორა, სადაც ქვა იმ რამდენიმე საკვანძო ნივთს შორის დასახელდა, რომლებიც ეგვიპტურ კულტურულ მემკვიდრეობას ეკუთვნის. ეს სია, ასევე, შეიცავს: ბერლინის ეგვიპტურ მუზეუმში დაცულ ნეფერტიტის ბიუსტს, ჰილდესჰაიმის როემერ-პელიცეუსის მუზეუმში (გერმანია) დაცულ გიზის დიდი პირამიდის არქიტექტორის, ჰემიუნუს ქანდაკებას, პარიზში, ლუვრში დაცულ დენდერას ზოდიაქოსა და ბოსტონის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში დაცულ ანხჰაფის ბიუსტს. 2005 წელს ბრიტანეთის მუზეუმმა ეგვიპტეს სტელის სრული ზომის ასლი აჩუქა, რომელიც, თავდაპირველად, ქვის აღმოჩენის ადგილთან ახლოს მდებარე აღდგენილ რაშიდის ეროვნულ მუზეუმში გამოიფინა. 2005 წლის ნოემბერში ჰავასმა წამოაყენა შეთავაზება ქვის ეგვიპტეში სამი თვით დაბრუნების თაობაზე, თუმცა კვლავ იმეორებდა, რომ საბოლოო მიზანი როზეტის ქვის სამუდამოდ ეგვიპტეში დაბრუნება იყო. 2009 წლის დეკემბერში კი განაცხადა, რომ უარს იტყოდა ქვის საბოლოოდ დაბრუნების მოთხოვნაზე თუ ბრიტანეთის მუზეუმი ქვას სამი თვით გადასცემდა ეგვიპტეს გიზაში დიდი ეგვიპტური მიზეუმის გახსნასთან დაკავშირებით 2013 წელს.
როგორც ბრიტანელმა ეგვიპტოლოგმა და აკადემიკოსმა ჯონ რეიმ აღნიშნა, „შესაძლოა დადგეს დღე, როდესაც როზეტის ქვას ბრიტანეთის მუზეუმში უფრო მეტი დრო ექნება გატარებული, ვიდრე როზეტაში“. ისეთი საერთაშორისო მნიშვნელობის ძეგლების რეპატრიაციასთან დაკავშირებით, როგორიცაა როზეტის ქვა, ეროვნულ მუზეუმებს შორის მკვეთრი დაპირისპირება არსებობს. საბერძნეთის მიერ პართენონიდან წამოღებული ელგინის მარმარილოების დაბრუნების განმეორებითი მოთხოვნებისა და მსოფლიოს სხვადასხვა მუზეუმის სხვა მსგავსი მოთხოვნების საპასუხოდ, 2002 წელს მსოფლიოს 30-ზე მეტმა წამყვანმა მუზეუმმა, ბრიტანეთის მუზეუმის, ლუვრის, ბერლინის პერგამონის მუზეუმისა და ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმის ჩათვლით, გაავრცელა ერთობლივი განცხადება, რომ „ადრეულ პერიოდებში შეძენილი ობიექტები ნაჩვენები უნდა იყოს განსხვავებული მგრძნობელობისა და ადრეული პერიოდების ღირებულებათა ანარეკლის შუქზე“ და რომ „მუზეუმები ემსახურებიან არა რომელიმე ერთი ქვეყნის მოქალაქეებს, არამედ მსოფლიოს ყველა ერს“.
იდიომატური გამოყენება
ტერმინი „როზეტის ქვა“ გამოიყენება როგორც ფრაზეოლოგიზმი და აღნიშნავს გადამწყვეტი მნიშვნელობის გასაღებს კოდირებული ინფორმაციის გაშიფვრის პროცესში, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც მცირე, თუმცა მოცულობითი და უფრო დიდი მთლიანის გასაგებად საჭირო ნაწილი უკვე ამოცნობილია. ოქსფორდის ინგლისური ენის ლექსიკონის მიხედვით, ტერმინის პირველი გადატანითი მნიშვნელობით გამოყენება ენციკლოპედია ბრიტანიკის 1902 წლის გამოცემაში დაფიქსირდა და გლუკოზის ქიმიური ანალიზის დასაწყისს შეეხებოდა. ფრაზის თითქმის ლიტერატურული გამოყენება გვხვდება ჰერბერტ უელსის პოპულარულ ფანტასტიკური ჟანრის ნოველაში მომავალთა ფორმა, სადაც მთავარი მოქმედი გმირი პოულობს სტენოგრამის სახით დაწერილ მანუსკრიპტს, რომელიც წარმოადგენს გაფანტული დამატებითი ბეჭდური და ხელნაწერი ინფორმაციის გაგებისათვის საჭირო გასაღებს. შესაძლოა, სამეცნიერო ლიტერატურაში მის ყველაზე მნიშვნელოვან და ცნობილ გამოყენებას წარმოადგენდეს ნობელიანტ თეოდორ ჰენშის კომენტარი Scientific American-ის 1979 წლის სტატიაში სპექტროსკოპიაზე, სადაც მან აღნიშნა, რომ „წყალბადის ატომების სპექტრმა დაამტკიცა, რომ ის თანამედროვე ფიზიკის როზეტის ქვაა: როგორც კი ხაზების ნიმუში გაიშიფრება, ბევრი სხვა რამეც გასაგები გახდება“.
მას შემდეგ, ტერმინი ფართოდ გამოიყენება სხვადასხვა კონტექსტში. მაგალითად, ადამიანის ლეიკოციტის ანტიგენს, რომელიც გენების სრულად გაანალიზების საქმეში გასაღებს წარმოადგენს, „იმუნოლოგიის როზეტის ქვას უწოდებენ“. ყვავილოვან მცენარე Arabidopsis thaliana-ს კი „ყვავილობის დროის როზეტის ქვის“ სახელით მოიხსენიებენ. გამა გამოსხივების აფეთქებას (GRB), რომელიც ზეახალ ვარსკვლავთან ერთადაა აღმოჩენილი, ასევე, როზეტის ქვას უწოდებენ GRB-ების წარმოშობის გარკვევაში მისი მნიშვნელობისათვის. როზეტის ქვას უწოდებენ დოპლერის ექოკარდიოგრაფიის ტექნიკასაც, რომლის გამოყენებითაც ექიმები ცდილობენ გაერკვნენ კომპლექსურ პროცესში, რომლის შედეგადაც, დიასტოლის დისფუნქციის სხვადასხვა შემთხვევის დროს, შესაძლოა, ადამიანის გულის მარცხენა პარკუჭი ამოივსოს.
დღესდღეობით, ქვის სახელს ატარებს რამდენიმე მთარგმნელი აპლიკაცია, სამეცნიერო და ლინგვისტური პროგრამები და კოსმოსური ხომალდი, რომელიც კომეტა 67P/ჩურიუმოვა-გერასიმენკოს შესასწავლადაა შექმნილი.
წყაროები
როზეტის ქვის შესახებ გამოქვეყნებული ადრეული პუბლიკაციების ქრონოლოგია
<references group="წყ."/>
სქოლიო
კატეგორია:1799 წლის არქეოლოგიური აღმოჩენები კატეგორია:ძვ. წ. 196 კატეგორია:ბრიტანეთის მუზეუმის ძველეგვიპტური ობიექტები კატეგორია:ძველეგვიპტური სტელები კატეგორია:ეგვიპტოლოგია კატეგორია:მრავალენოვანი ტექსტები კატეგორია:ნილოსის დელტა კატეგორია:პტოლემეების დინასტია
ვერონა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ვერონა შეიძლება აღნიშნავდეს:
Polyrhachis edwardi
Polyrhachis edwardi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
ჰექტორ ბერლიოზი
thumb|ჰექტორ ბერლიოზი ლუი ჰექტორ ბერლიოზი (Hector Berlioz; დ. 11 დეკემბერი, 1803 — გ. 8 მარტი, 1869) — ფრანგი კომპოზიტორი და დირიჟორი. ცნობილია, როგორც „ფანტასტიკური სიმფონიის“ და „რეკვიემის“ ავტორი. ბერლიოზმა დიდი წვლილი შეიტანა ორკესტრის ჩამოყალიბებაში იმ სახით, როგორითაც ის დღესაა ცნობილი, როდესაც დაწერა „სახელმძღვანელო ორკესტრისათვის“. მისი მუსიკალური ნაწარმოებების შესასრულებლად ზოგჯერ 1000 მუსიკოსსაც კი იწვევდნენ. ამავდროულად, ბერლიოზმა დაახლოებით 50 საფორტეპიანო ნაწარმოები შექმნა სოლო მომღერლისთვის.
ბავშვობა
11 დეკემბერს, საფრანგეთის ქალაქ კოტ-სენტ-ანდრეაში დაიბადა ჰექტორ ლუი ბერლიოზი. დაიბადა ექიმი ფიზიკოსის ოჯახში. მამა ათეისტი ჰყავდა, ხოლო დედა - კათოლიკი. 6 წლის ჰექტორი წაიყვანეს ამავე ქალაქის სახელობის სკოლაში, მაგრამ მომავალ კომპოზიტორს აქ დიდხანს დარჩენა არ მოუწია, რადგან 1811 წელს, იმპერატორის ბრძანებით დაიხურა სასწავლებელი. მამამ არ იცოდა, ვისთან წაეყვანა შვილი სასწავლებლად, რადგან იმ დროს კოტ-სენტ-ანდრეაში აღარ დარჩა არც ერთი მასწავლებელი. ექიმ ბერლიოზს უყვარდა ლიტერატურა. მან ბავშვის აღზრდა თავის თავზე აიღო. მამამ გააცნო პატარა ჰექტორს ძველი ლიტერატურა და ენები, პოეზია, ისტორია და გეოგრაფია. ჰექტორში ჩამალულმა რომანტიზმმა გაღვიძება დაიწყო. 12 წლის ასაკი. მისი პირველი სიყვარული - დიუბორფი იყო მასზე ხუთი წლის უფროსი. ის ცხოვრობდა ახლოს - სოფელ მეიალანში, გრენობლთან ახლოს. პირველმა სიყვარულმა ძლიერად იმოქმედა კომპოზიტორზე, ასევე იმოქმედა იმან, რომ მისი შეყვარებული ერთი წლის შემდეგ გათხოვდა. ჰექტორი მუსიკამ გაიტაცა. ექიმი ბერლიოზი განათლებული ადამიანი იყო. მას სურდა მიეცა შვილისთვის ძლიერი განათლება და ამიტომ ჰექტორმა მუსიკის სწავლა დაიწყო. ექიმმა ბერლიოზმა აირჩია ლიონელი ემბერი - ლიონის ორკესტრის მეორე ვიოლინო. კონტრაქტის მიხედვით, რომელსაც 1817 წლის 20 მაისს ხელი მოაწერეს მუსიკოსმა და ექიმმა, რვა ფრანკით თვეში უნდა ესწავლებინა 12 მოსწავლისთვის ვიოლინოსა და კლარნეტზე დაკვრა და ამავდროულად ედირიჟორია ნაციონალური გვარდიის ორკესტრი. 15 წლის ჰექტორი სთავაზობს ორ პარიზის გამომცემლებს თავის ადრეულ ნაწარმოებს - სექსტეტს: ოთხი სიმებიანი ინსტრუმენტის, ფლეიტისა და ვალტორნასთვის. ერთმა გამომცემელმა არ გასცა პასუხი, მეორემ - პლეიელმა - ცივი უარი.
ვერე (თბილისი)
მინიატიურა|ვერე 1890-იან წლებში (ხედი დღევანდელი გმირთა მოედნის მხრიდან) ვერე, ვერა — ერთ-ერთი ძველი უბანი თბილისში, ქალაქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. სახელი ეწოდა მდინარე ვერის მიხედვით. ქალაქისპირა ისტორიული დასახლების ვერის ადრინდელი სახელია სკვირეთი (სკორეთი). ვერე წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XIII საუკუნეში. აქ აღმოჩენილი ნუმიზმატიკური მასალა ცხადყოფს, რომ ეს ადგილები უფრო ადრე იყო დასახლებული. ვერეზე გადიოდა თრიალეთისაკენ მიმავალი მნიშვნელოვანი სტრატეგიული და სავაჭრო-საქარავნო გზა. XVIII საუკუნეში ამ გზას იცავდა საგანგებო რაზმი, ე. წ. „ვერის ხევის ყარაული“. XVII-XVIII საუკუნეებში ვერე მოიცავდა ტერიტორიას ახლანდელი მიხეილ ჯავახიშვილის ქუჩიდან (ყოფ. ელბაქიძის დაღმართი) და გაბაშვილის ქუჩიდან ბაგებამდე. XIX საუკუნეში აქ ახალი უბნები გაჩნდა — ვარდისუბანი, ვაკე, საბურთალო, ახალშენი. ვერის ტერიტორიაზე, შემორჩენილია XII-XIII საუკუნეებში აგებული წმ. ანდრიას ეკლესია (ე. წ. ლურჯი მონასტერი). მდ. ვერაზე იმ ადგილის მახლობლად, სადაც ახლა ხიდია, 1932 წლამდე იყო XVII საუკუნის შუაწლებში აგებული ოთხმალიანი ქვითკირის ხიდი. ახლანდელი ვერე ქალაქის ერთ-ერთი ცენტრალური რეგიონია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი თბილისის უბნები
ვერის სახალხო თეატრი
ვერის სახალხო თეატრი, ვერის აუდიტორია, მუშათა თეატრი თბილისში. დაარსდა ვერის უბანში მცხოვრები მოწინავე მუშა-ახალგაზრდობის ინიციატივით.
პირველ სპექტაკლად 1907 წლის 30 ივნისს (14 ივლისი) წარმოადგინეს  ა. ცაგარლის "ჭკუისა მჭირს" გ. იორდანიშვილის ხელმძღვანელობით. ვერის სახალხო თეატრის სპექტაკლებში გამოდიოდნენ ს. ივანიძე,  ა. იმედაშვილი და  სხვები. რეჟისორი იყო  ვ. მატარაძე. თეატრს დიდად ეხმარებოდნენ ნ. გოცირიძე, ნ. გაბუნია,  ე. ჩერქეზიშვილი და სხვები. დაიხურა 1910 წელს.
ბაიკალის დიდი ბილიკი
მინი|ბაიკალის დიდი ბილიკის ერთ-ერთი მონაკვეთი ბაიკალის დიდი ბილიკი (Большая Байкальская тропа) — პროექტი, რომელიც მიმართულია ბაიკალის ირგვლივ არსებული ტურისტული ბილიკების სისტემის შექმნისაკენ. დაგეგმილმა სიგრძემ უნდა შეადგენოს 1800 კმ. ბილიკის შექმნის იდეა პირველად 1970-იან წლებში გაჩნდა. მშენებლობა დაიწყო 2003 წელს. ამჟამად მოქმედებს რამდენიმე მარშრუტი. ბილიკი ერთმანეთთან აკავშირებს სამ ეროვნულ პარკსა და ამდენივე ნაკრძალს. ყოველწლიურად ზაფხულის პერიოდში ბილიკის სხვადასხვა მონაკვეთზე სრულდება ახალი სამუშაოები. მშენებლობაში მონაწილეობას იღებენ მოხალისეები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ტურისტული მარშრუტები კატეგორია:ბაიკალი
ურნიაკი (ბირსკის რაიონი)
ურნიაკი  (Үрнәк; Урняк) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
ძვ. წ. XXXIV საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
ურნიაკი (ბირსკის რაიონი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
ძვ. წ. XXXIV საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოღვაწენი
კატეგორია:ძვ. წ. XXXIV საუკუნე
პიქსარი
პიქსარის ანიმაციური სტუდია — ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციის კინოსტუდია, რომლის შტაბი მდებარეობს კალიფორნიის შტატის ქალაქ ემერივილში. 2006 წლიდან ის არის უოლტ დისნეის კომპანიის შვილობილი კომპანია. სტუდიის ფილმებს დამსახურებული აქვთ ოცდაოთხი ოსკარი, ექვსი ოქროს გლობუსი და სამი გრემი სხვა ჯილდოებთან ერთად. მსოფლიოს მასშტაბით მათი შემოსავლის ჯამი $6.3 მილიარდს აღწევს. კინოსტუდია განთქმულია თავისი კომპიუტერული ანიმაციური ფილმებით, რომლის შესაქმნელადაც იყენებენ PhotoRealistic RenderMan-ს.
პიქსარი დაარსდა 1979 წელს, როგორც სპეც-ეფექტების კომპიუტერული ჯგუფი, რომელიც Lucasfilm-ის შემადგენლობაში შედიოდა, სანამ ის 1986 წელს Apple-ის თანადამააარსებელმა სტივ ჯობსმა შეიძინა. მან სტუდია 2006 წელს უოლტ დისნეის კომპანიას მიჰყიდა.
პიქსარს აქვს ცამეტი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, მათ შორის პირველია სათამაშოების ისტორია (1995). მას მოჰყვა მწერის ცხოვრება (1998), სათამაშოების ისტორია 2 (1999), მონსტრების კორპორაცია (2001), ნემოს ძიებაში (2003), სუპერ ოჯახი (2004), მანქანები (2006), რატატუი (2007), WALL-E (2008), მფრინავი სახლი (2009), სათამაშოების ისტორია 3 (2010), მანქანები 2 (2011) და გულადი (2012). სტუდიის ყველა ანიმაციურმა ფილმმა წარმატებას მიაღწია კომერციულად, ასევე ყველა მათგანმა, მანქანები 2–ის გარდა, კინოკრიტიკოსების დადებითი შეფასება დაიმსახურა. ფილმების საშუალო შემოსავალი შეადგენს $602 მილიონს, რაც პიქსარს ყველა სხვა კინოსტუდიაზე მაღლა აყენებს ამ კომპონენტში. სტუდიის ყველა ანიმაციური ფილმი შესულია ყველა დროის ორმოცდაათ მაღალშემოსავლიან ანიმაციურ ფილმს შორის, რომლის სათავეშიც სათამაშოების ისტორია 3 დგას. სათამაშოების ისტორია 3, ნემოს ძიებაში და მფრინავი სახლი ასევე შედიან ყველა დროის ყველაზე მაღალშემოსავლიან ფილმთა ნუსხაში.
მას შემდეგ, რაც შეიქმნა ნომინაცია „ოსკარი საუკეთესო ანიმაციური ფილმისთვის“, პიქსარის მიერ გამოშვებულმა რვა ფილმმა მოახერვა მასში ნომინაციის მოპოვება. ექვსმა ჯილდოც დაისაკუთრა, მათ შორის არიან ნემოს ძიებაში, The Incredibles, რატატუი, WALL-E, მფრინავი სახლი და სათამაშოების ისტორია 3. მფრინავი სახლი და სათამაშოების ისტორია 3 იმ სამ ანიმაციურ ფილმთა შორისაა, რომლებიც ასევე ნომინირებული იყვნენ ოსკარზე საუკეთესო სურათისთვის.(პირველი ასეთი იყო მზეთუნახავი და მხე­ცი)
2009 წლის 6 სექტემბერს პიქსარის ხელმძღვანელები ჯონ ლასეტერი, ბრედ ბერდი, პიტ დოქტერი, ენდრუ სტენტონი და ლი უნკრიხი ვენეციის კინოფესტივალზე დააჯილდოვეს ოქროს ლომით კინემატოგრაფიაში შეტანილი წვლილისთვის. მათ ჯილდო გადასცათ Lucasfilm-ის დამაარსებელმა ჯორჯ ლუკასმა.
პიქსარის მომავალ პროექტებს შორისაა მონსტრების უნივერსიტეტი და კარგი დინოზავრი, რომელთაგან პირველის პრემიერა 2013 წელს შედგება, მეორის კი – 2014 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:პიქსარი კატეგორია:ანიმაციური სტუდიები
ლებანიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ლებანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Vario LF
thumb|right|Vario LFR.E ბრნოში thumb|right|Vario LFR.E ოსტრავაში Vario LF (თითქმის იგივე Tatra T3R.EVN ანუ Tatra T3RN.EV) — ახალი ნახევრადდაბალძირიანი Tatra T3-ის ტიპის ტრამვაის ვაგონი.
ისტორია
ახალი ვაგონის VarCB3 (ტრამვაი Tatra T3R.EV და Tatra T3R.PV) ძარას წარმატებული პრეზენტაციის შემდეგ ČKD პრაგომიექსმა და კრნოვის სარემონტო-ვაგონმშენებელმა ქარხანამ (KOS) იგი ერთობლივად განავითარეს და მისი ნახევრადდაბალძირიანი ვარიანტი VarCB3LF (LF Low Floor ინგლ. დაბალძირიანი) გამოუშვეს. იგი Tatra T3-თან შედარებით დაახლოებით 1 მეტრით გრძელია. Vario LF-ის მსგავსი ზოგიერთი ვაგონი Tatra T3-ის მოდერნიზაციით არის მიღებული (Vario LFR.E, ანუ Vario LF.E) თუმცა პირვანდელ, ძველებურ ვაგონთან ფიზიკურად არაფერი აკავშირებს.
მოდერნიზაცია
Vario LF მიღებულია მოდელ Tatra T3-ის (კლასიკური ტრამვაი) Tatra T3R.PLF მოდერნიზაციით (არსებული ვაგონის დაგრძელებული, ნახევრადდაბალძირიანი ვერსია), შეცვლილი აქვს წინა და უკანა ნაწილის დიზაინი და ელექტრო აღჭურვილობა. ვაგონის შუა ნაწილი დაბალძირიანია. სწორედ ეს გახდა ვაგონის დაგრძელების მიზეზი, რათა დაბალძირიან ნაწილს მეტი სიდიდე ჰქონოდა. ვაგონები აღჭურვილია ნახევარპანტოგრაფებით, ხოლო მათი სალონი გადაწყვეტილია Tatra T3-ის უკანასკნელი მოდერნიზაციის სტილში.
ტექნიკური მახასიათებლები
right|thumb|ტრამვაი Vario LF.E ოლომოუცში
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხური ტრამვაის ვაგონები
როლანდ მესხი
დაამთავრა ალექსანდრე წულუკიძის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თერჯოლის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები როლანდ
On Air – Live at the BBC Volume 2
On Air – Live at the BBC Volume 2 — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის მეორე კრებული, BBC-ს არქივებისთვის მომზადებული ჩანაწერებით. ალბომში შეტანილია ყველა ჩანაწერი გამოუცემელი იყო. კრებული გამოიცა 2013 წლის 11 ნოემბერს და არის Live at the BBC Volume 1-ს გაგრძელება.
ალბომი გამოვიდა 2 CD-ის და სამმაგი გრამფირფიტის სახით.
სიმღერების სია
საუბრები აღნიშნულია დახრილი შრიფტით.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2013 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Apple Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:2013 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:The Beatles-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Apple Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:BBC Radio-ს ჩანაწერები
პოლ ელუარი
პოლ ელუარი (Paul Éluard — ფსევდონიმი; ნამდვილი სახელი და გვარი — ეჟენ ემილ პოლ გრენდელი (Grindel); დ. 14 დეკემბერი, 1895, სენ-დენი, საფრანგეთი — გ. 18 ნოემბერი, 1952, შარანტონი, საფრანგეთი) — ფრანგი პოეტი.
Polyrhachis elii
Polyrhachis elii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პოლ ელუარი
ბიოგრაფია
სწორედ ამ დროისთვის გადადგა მან პირველი ნაბიჯები პოეტურ ასპარეზზე. 1918 წელს ჟან პოლანმა პოლი გააცნო ანდრე ბრეტონსა და ლუი არაგონს. მათი ზეგავლენით პოლ ელუარი სიურრეალისტურ მოძრაობაში ჩაება.
ოჯახური კრიზისის შემდეგ, იგი ბევრს მოგზაურობდა და 1924 წელს საფრანგეთში დაბრუნდა. მისი შემოქმედება ამ პერიოდში ასახავს მის რთულ ცხოვრებას, მეუღლესთან განშორებას, რომელიც სალვადორ დალის გაჰყვა ცოლად.
1934 წელს იგი მეორედ დაქორწინდა, ამჟამად პაბლო პიკასოს და მენ რეის ხატვის მოდელთან — გერმანელ აკრობატ ქალთან ნუშთან (მარია ბენცი). მეორე მსოფლიო ომის მანძილზე იგი ფრანგული წინააღმდეგობის წევრი გახდა. ამ პერიოდში იგი მხოლოდ იარაღით არ იბრძოდა, მისი ნაწარმოებები, მაგალითად პოემა „თავისუფლება“, სრულად ასახავდა მის მებრძოლ ხასიათს.
ნუშის უეცარი სიკვდილის შემდეგ, იგი შეხვდა ბოლო სიყვარულს — დომინიკს, რომელსაც მოგვიანებით მიუძღვნა თხზულება „ფენიქსი“.
პოლ ელუარი გულის შეტევით 1952 წელს გარდაიცვალა. იგი დაკრძალულია პარიზის პერ ლაშეზის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952
მარსს სჭირდება დედები
„მარსს სჭირდება დედები“ (Mars Needs Moms) — 2011 წლის ამერიკული ანიმაციური ფილმი, რომელიც ეფუძნება ბერკლი ბრიზედის ამავე სახელწოდების რომანს. ფილმი გადაღებულია რეჟისორ საიმონ უელსის მიერ, ImageMovers Digital, ხოლო დისტრიბუტორია Walt Disney Pictures. 150 მილიონი აშშ დოლარის ბიუჯეტით ფილმმა შემქმნელებს მოუტანა 39 მილიონი აშშ დოლარის შემოსავალი, რამაც რობერტ ზემეკისის მიერ დაარსებული ImageMovers Digital-ის დახურვა გამოიწვია.
სიუჟეტი
ბიჭუნა მაილოს დედას იტაცებენ უცხოპლანეტელები მარსიდან. ისინი თავის პლანეტაზე ამრავლებენ მსგავს არსებებს, მაგრამ არ იციან მათი აღზრდა, ამიტომ ადამიანურ ინსტინქტებს ითვისებენ, უნერგავენ აღმზრდელ რობოტებს, შემდეგ კი პირველწყაროს (ანუ მდედრობითი სქესისა და დედის ინსტინქტის მქონე პირს) ანადგურებენ. მაილო მიემგზავრება მათი ხომალდით, რათა გადაარჩინოს დედა, რომელსაც სულ მცირე ხნის წინ განუცხადა, რომ არ სურს მისი დანახვა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2011 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2011 წლის 3D ფილმები კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები კატეგორია:უოლტ დისნეის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ImageMovers-ის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები
ენჩილადა
მინი|ენჩილადა ბრინჯით ენჩილადა (ესპ: [Entʃiˈlaða]) არის სიმინდის ტორტია (ესპ: tortilla) რომელშიც შეხვეულია შიგთავსი და გარედან დაფარულია მექსიკური მჟავე სოუსით. ენჩილადა შეიძლება შეივსოს სხვადასხვა ინგრედიენტებით, მათ შორის ხორცით, ყველით, ლობიოთი, კარტოფილით, ბოსტნეულით ან სხვა. ძირითადად, ენჩილადას დიდი რაოდენობით სოუსის თანხლებით მიირთმევენ, რომელსაც ენჩილადას ზემოდან ასხამენ. იყენებენ უამრავი სახის საწებელს, რომელთა უმრავლესობა მზადდება ჩილით, პომიდვრით, წითელი წიწაკით ან/და ყველით. ენჩილადა წარმოშობით მექსიკური კერძია, რომელიც ძალიან გავრცელებულია მექსიკაში და მექსიკელ ემიგრანტებში მთელი მსოფლიოს გარშემო.
სიტყვის ეტიმოლოგია
Real Academia Española განმარტავს სიტყვას ენჩილადას, როგორც გახვეული სიმინდის ტორტიას, რომელიც ხორცითაა სავსე და დაფარულია პომიდვრის და ჩილის სოუსით. ენჩილადა წარმოშობით ესპანური სიტყვიდან, "enchilar", რომელიც ნიშნავს "ჩილის დამატებას" ან "კერძის ჩილით მორთვას" .
ამერიკულ ინგლისურ ში,იდიომური ფრაზა "the whole enchilada" სინონიმურია "მთელი საქმის/საგნის" - "the whole thing".
ისტორია
მარცხნივ|მინი|ენჩილადა ყველით, მწვანე და წითელი სოუსით ენჩილადა წარმოიშვა მექსიკაში, სადაც სხვადასხვა საკვების გარშემო ტორტიების გადახვევის ტრადიცია აცტეკების ხანიდან თარიღდება. მექსიკის ველზე მაცხოვრებელი ხალხი ტრადიციულად ჭამდა სიმინდის ტორტიებს, რომელშიც ათავსებდნენ ტბის პატარა თევზებს. ესპანელი დამპყრობლების დროს, ბერნალ დიაზ დელ კასტილომ დაწერა თავდაპირველი ევროპელების შესახებ მექსიკაში და დაწვრილებით აღწერა დღესასწაულობა კოიოაკანში,სადაც, მიირთმევდნენ საკვებს სიმინდის ტორტიებში გახვეულს. (ადგილობრივი მექსიკელები ტორტიას თავის ენაზე tlaxcalli-ს უწოდებდნენ; სახელწოდება ტორტია კი ესპანელების მიერ შემდეგ მიენიჭა). ნაუატლების ენაზე ენჩილადას უწოდებდნენ chīllapītzalli, რომელიც სიტყვასიტყვით ნიშნავს ჩილის ფლეიტას. მე-19 საუკუნეში, როცა მექსიკური სამზარეულო უფრო გავრცელდა, ენჩილადა ნახსენები იყო პირველი მექსიკური რეცეპტების წიგნში "El cocinero mexicano" .
ნაირსახეობები
როგორც მექსიკური ქუჩის საკვები, თავდაპირველი სახით ენჩილადები მხოლოდ სიმინდის ტორტიები იყო, რომლებსაც ჩილის სოუსით მიირთმევდნენ და შიგთავსი საერთოდ არ ჰქონდა. დღესდღეობით, ენჩილადას უამრავი ვერსია არსებობს,რომლებიც ერთმანეთისგან განსხვავდება სოუსებით, შიგთავსითა და, ერთ შემთხვევაში, ფორმით. სხვადასხვა ზედსართავი სახელების გამოყენება შეიძლება ენჩილადას შიგთავსის ან წარმოშობის აღსაწერად, მაგ. enchilada tapatia არის იმ სახის ენჩილადასთვის, რომელიც მოდის ხალისკოდან.
მინი|ენჩილადა სახეობებში შედის:Enchiladas con chile rojo (წითელი ჩილით) - არის ტრადიციული წითელი ენჩილადას სოუსით, ხორცით, რომელიც წითელი წიწაკაში და სხვა სანელებლებშია შეკაზმული, და ჩილი კოლორადოს სოუსით, რომელიც პომიდვრისგან მზადდება.
Enchiladas con mole - ჩილის სოუსის ნაცვლად, იყენებს მექსიკურ მოლს, რომელსაც ასევე უწოდებენ ენმოლადას. Enchiladas placera - არის მიჩოაკანის სტილის ენჩილადა, მზადდება ბოსტნეულით და ფრინველის ხორცით.
Enchiladas poblanas - კეთდება რბილი სიმინდის ტორტიებით, რომლებიც სავსეა ქათმით და პობლანოს წიწაკით, ზემოდან კი ადგილობრივი მდნარი ყველით.
Enchiladas potosinas - მოდის სან ლუის პოტოსიდან და ივსება ყველის და ჩილის მასით.
Enchiladas San Miguel - სან მიგელ დე ალენდეს სტილის ენჩილადაა, რომელსაც თან ურთავენ გამხმარ ჩილის.
Enchiladas suizas (შვეიცარიული სტილის) - ზემოდან თეთრ სოუსს, მაგალითად, ბეშამელს ასხამენ, რომელიც რძისგან ან ნაღებისგან მზადდება. ეს სახელწოდება მომდინარეობს მექსიკაში მაცხოვრებელი შვეიცარიელი ემიგრანტებისგან, რომელებმაც რძის პროდუქტები შემოიტანეს ქვეყანაში.
Enfrijoladas - ზემოდან შემწვარ ლობიოს ურთავენ ჩილის სოუსის ნაცვლად. მათი სახელი მოდის სიტყვა frijol-დან, რაც ნიშნავს "ლობიოს".
Entomatadas - ამზადებენ ტომატის საწებლით ჩილის სოუსის ნაცვლად.
Enchiladas montadas - ნიუ-მექსიკოს სტილით დამზადებული ენჩილადა, რომელშიც სიმინდის ტორტიებს არბილებენ, შემდეგ მას დაასხამენ წითელ ან მწვანე სოუსს და ტროტიას რამდენიმე ფენას ასე დააწყობენ. მასში ასევე შედის დაჭრილი ხახვი და გახეხილი ყველი ფენებს შორის და თავზე. საქონლის ხორცის ან ქათმის გამოყენებაც შეიძლება. ზემოდან ხშირად ადებენ შემწვარ კვერცხს. გარნირად შეიძლება დაემატოს გახეხილი სალათის ფოთოლი და დაჭრილი შავი ზეთისხილი.
Enchiladas verdes - ზემოდან ასხამენ სალსა ვერდესს, ავსებენ ქათმის მკერდით და ზემოდან აყრიან გახეხილ თეთრ ყველს.
სქოლიო
კატეგორია:ხორცის კერძები კატეგორია:მექსიკური სამზარეულო კატეგორია:ნიუ-მექსიკოს სამზარეულო
ძვ. წ. XXXV საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოღვაწენი
კატეგორია:ძვ. წ. XXXV საუკუნე
ჩემი ძმა
ტერმინი ჩემი ძმა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალხასავა
ალხასავა (Alxasava) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	780 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოქჩაის რაიონის სოფლები
სცილა
იგივეა რაც სკილა
ლევანი
საკუთარი სახელი ლევანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ევროპის ბალახის ჰოკეის ფედერაცია
ფედერაციის უნაღლესი ორგანოა ასამბლეა, რომელსაც იწვევენ ორ წელიწადში ერთხელ. ასამბლეებს შორის ფედერაციის მუშაობას ხელმძღვანელობს კომიტეტი, რომლის შემადგენლობაში შედიან: პრეზიდენტი, გენერალური მდივანი და 5 წევრი. მათ ასამბლეაზე ირჩევენ ოთხი წლის ვადით. კომიტეტი ყოველ წლიურად ატარებს სხდომას (არანაკლებ ერთსა წელიწადში) სადაც განიხილავს მიმდინარე საკითხებს. გარდა ამისა, ფედერაციაში ყოველდღიურ სამუშაოებს უძღვებია დარგობრივი კომიტეტები (საფინანსო, მარკეტინგის, სამწვრთნელო, საკლუბო, სამედიცინო, ჰოკეის დახურულ დარბაზებში და სხვა) ფედერაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს ბრიუსელში. ოფიციალური ენებია ინგლისური და ფრანგული.
ამჟამინდელი პრეზიდენტია - მარტინ გოტრაიჯი(ინგლისი)
ფედერაცია აერთიანებს 45 ქვეყანას.
ქვეყნები
ფედერაცია თავისი ეგიდით ატარებს:
გარდა ამისა, ტარდება რეგიონალური ტურნირები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო სპორტული ორგანიზაციები კატეგორია:ბალახის ჰოკეი
ვერონიკა
ვერონიკა (Veronica) — მცენარეთა გვარი შავწამალასებრთა ოჯახისა. ერთ-, ორ- ან მრავალწლოვანი ბალახია, ზოგჯერ ნახევრად ბუჩქი. აქვს სწორი ან გართხმული, უფრო ხშირად დატოტვილი ღერო, მთლიანი ან დანაკვთული ფოთლები. გვირგვინი ცისფერი, ლურჯი, თეთრი ან ვარდისფერია. ნაყოფი — კოლოფი.
შეიცავს 300-მდე სახეობას. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ და ცივ ქვეყნებში. საქართველოს სუბალპურ და ალპურ მდელოებზე, ღორღიან ფერდობებზე, უდაბნოსა ნახევარუდაბნოში იზრდება — 47 სახეობა, მათ შორის 4 სახეობა Veronica denudata, Veronica kemulariae, Veronica imerethica და Veronica galathica — საქართველოს ენდემია.
ვერონიკას გვარში ხშირად აერთიანებენ  Hebe-ს გვარის ახალზელანდიურ, ავსტრიულ, ტასმანიურ და სამხრეთ ამერიკის ბუჩქებს და ტანდაბალ ხეებს. ამ გვარის მარადმწვანე ლამაზყვავილებიანი სახეობები კულტივირებულია ყირიმსა და კავკასიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:შავწამალასებრნი
Besseya
ლელაშვილი
საკუთარი სახელი ლელაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ძვ. წ. XXXVI საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
კატეგორია:ძვ. წ. XXXVI საუკუნე
კულმინაცია
კულმინაცია: ( — მწვერვალი ) — მხატვრული ნაწარმოების სიუჟეტის ერთ-ერთი ძირითადი ელემენტი; მოქმედების განვითარების უმაღლესი წერტილი, საფეხური, რომლის შემდეგ წინააღმდეგობა ვერ გართულდება. კულმინაციის შემდეგ ბრძოლა ნელდება, იხსნება კვანძი და ნაწარმოების შინაარსი ფინალისკენ მიემართება. (მაგ.: „ალუდა ქეთელაურში“ ალუდას მიერ ხევისბერის წინაშე მოზვრისთვის საჯაროდ თავის მოკვეთა და სხვა).
სქოლიო
კატეგორია:ტერმინები
სკილა
სკილა, სცილა (Σκύλλα) — ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში ზღვის ურჩხული. ერთ-ერთი ლეგენდის მიხედვით სკილა იყო პოსეიდონის შვილის ფორკისისა და ჰეკატეს — საშინელების ქალღმერთის ქალიშვილი.
ოვიდიუსის პოემის მეტამორფოზების მიხედვით, გლავკოსი ზღვის ღმერთი ძლიერ იყო შეყვარებული ამ მშვენიერ ნიმფაზე. მაგრამ ჯადოქარი კირკე (ცირცეა) გლავკოსზე შეყვარებული ეჭვიანობის ნიადაგზე ის ზღვის ურჩხულად გადააქცია.
მითის სხვა ვერსიით, სკილა იყო გარეული ძაღლი, რომელმაც მოჰპარა ხარები ჰერაკლეს. მან კი ის სიკვდილით დასაჯა. სიკვდილის შემდეგ მამამისმა ფორკისმა აღადგინა მკვდრეთით.
ოვიდიუსი აღაფრთოვანა ჰომეროსის ეპოპეამ, სადაც სკილა აღწერილია როგორც საშინელი არსება, მეზღვაურთა რისხვა. მისი 6 თავი 6 კისერზე იდგა, ხოლო ყოველს პირში სამ-სამი რიგი კბილები ჰქონდა, გადაადგილდებოდა ის 12 თათზე. ის ბინადრობდა მაღალი კლდის სიღრმეში არსებულ გამოქვაბულში და იყურება დასავლეთისაკენ — ერებასაკენ წყვდიადის სამეფოსაკენ. როგორც კი მსხვერპლს იგრძნობდა გამოვარდებოდა თავის სამყოფელიდან და ძაღლივით ყმუილს იწყებდა. იმ კლდის მოპირდაპირედ, სადაც ყმუანა სკილა ცხოვრობდა ერთი ისრის სროლის მანძილზე იყო მეორე ურჩხულის — ქარიბდას სამყოფელი, კლდე, რომლის ქვეშაც ის ცხოვრობდა, სკილას გამოქვაბულზე დაბლა იყო. როდესაც ოდისევსი ამ ორ ურჩხულს შორის მიცურავდა 6 მისი ამხანაგი სკილამ იმსხვერპლა.
იმისდა მიუხედავად, რომ ჰომეროსის ნაწარმოებში არაა უფრო კონკრეტულობა მათი ლოკალიზირებისათვის, ლეგენდები მათ მესინის სრუტის ორ კლდესთან აიგივებენ აპენინის ნახევარკუნძულსა და სიცილიის კუნძულს შორის, რომელიც ყოველთვის საშიშია მეზღვაურებისათვის.
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
მიაგაო
მიაგაო (ოფიციალურად მიაგაოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Miagao; Bayan ng Miagao) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 68 115 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 119 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ილოილოს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
გაბანაანთხევი
გაბანააანთხევი — ნაწილობრივ ამოვსებული ხევი თბილისში, ვერეზე, ლურჯ მონასტერსა და ვერის პარკს შორის. XVIII ს. ვერე გაბაშვილების მამული იყო და ხევის სახელიც ამ გვართანაა დაკავშირებული, თუმცა ლურჯი მონასტრის მიმდებარე მიწები რაფიელ დანიბეგაშვილს, ხოლო ხევის გადაღმა ტერიტორია მღვდელ გამდლიშვილს ეკუთვნოდა. ახლანდელი ვერის ბაღის დიდ ნაწილზე ერთ დროს სასაფლაო იყო. 1973 წ. ხევის რთულ რელიეფზე აშენდა ჭადრაკის სასახლე (არქიტექტორები ვ. ალექსი-მესხიშვილი, გ. ღუდუშაური).
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი თბილისის უბნები
გაბრიელ რატიშვილი
გაბრიელ ბეჟანის ძე რატიშვილი (დ. 3 ივლისი, 1770 — გ. დაახლ. 1825) — ქართველი მწერალი.
დაიბადა ლამისყანელი თავადის ოჯახში. მამამისისთვის მამულები დავით ბატონიშვილს ჩამოურთმევია და იოანე ბატონიშვილისთვის გადაუცია. ამის შემდეგ რატიშვილების ბედი იოანე ბატონიშვილს დაუკავშირდა. გაბრიელ რატიშვილმა თავი გამოიჩინა ნიახურის ბრძოლაში ომარ-ხან ავარიელის წინააღმდეგ 1800 წელს. 1801 წელს პეტერბურგში გაჰყვა იოანე ბატონიშვილს, როგორც მისი ადიუტანტი. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ დღიურების სახით დაწერილ ლექსნარევ პროზაულ თხზულებაში „მცირედი რაიმე მოთხრობა როსიისა“ აღწერა რუსეთში მოგზაურობა. ავტორი დაწვრილებით გადმოსცემს ბატონიშვილების საქართველოდან გადასახლებას, იმდროინდელი რუსეთის საზოგადოებრივ-კულტურულ ცხოვრებას, ალექსანდრე I-ის კორონაციას, ეხება მოსკოვისა და პეტერბურგის არქიტექტურულ ძეგლებს, თეატრებს, მოხსენიებული ჰყავს ქართული წარმოშობის მსახიობი სილა სანდუნოვი და ა. შ. მოსკოვში შეხვედრია ბიძამისს, რუსეთში გადასახლებული რატიშვილების წარმომადგენელს, გენერალ-ლეიტენანტ ნიკოლოზ რატიევს. რატიშვილი ავტორია აგრეთვე ლირიკული ლექსებისა. რუსეთის მთავრობისგან მინიჭებული ჰქონდა კოლეგიის ასესორის ჩინი (1802).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1770 კატეგორია:გარდაცვლილი 1820-იანები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:რატიშვილები კატეგორია:ქართველი მოგზაურები კატეგორია:ქართველი პოეტები
Polyrhachis emeryana
Polyrhachis emeryana — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ძვ. წ. XXXVII საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოღვაწენი
კატეგორია:ძვ. წ. XXXVII საუკუნე
ბიზონი
ბიზონი, ამერიკული ბიზონი (Bison bison) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ცხოველი ძროხისებრთა ოჯახისა. გვხვდება ჩრდილოეთ ამერიკაში. ბიზონთა უმრავლესობა ცხოვრობს ველებზე, იშვიათად ტყეში (ტყის ბიზონი — Bison bison athabascae კანადაში). ასაკოვანი ხარის სხეულის სიგრძე 3 მ აღწევს, წონა 1 ტ-მდე. ფური შედარებით მცირე ზომისაა. ბიზონს ამობურცული ნიდაო აქვს. სხეულის წინა ნაწილი შემოსილია გრძელი მატყლით, რომელიც თავსა და კისერზე შესამჩნევ ფაფარს ქმნის. ამერიკის აღმოჩენისას ბიზონების რაოდენობა 30-60 მლნ. აღწევდა. მტაცებლური ნადირობის შედეგად მათმა რაოდენობამ სწრაფად იკლო და უკვე 1870 წელს 5,5 მლნ-მდე შემცირდა. XIX საუკუნის დამლევისათვის კი მხოლოდ 800 ცხოველიღა იყო გადარჩენილი. ისინი მოათავსეს ნაკრძალებში. ამჟამად ბიზონების საერთო რაოდენობა რამდენიმე ათეული ათასია. უმრავლესობა დაცულია იელოუსტონის პარკში (აშშ), ხოლო ნაწილი — ვუდ-ბუფალოს ნაკრძალში (კანადა). ბიზონის მაკეობა გრძელდება 9 თვეს. იგებს ერთ ხბოს. ბიზონი ადვილად ეჯვარება დომბას და იძლევა შთამომავლობის მომცემ ჰიბრიდს — დომბა-ბიზონს. ბიზონისა და დომბას ჰიბრიდიზაციის ცდებს წარმატებით ატარებენ ასკანია-ნოვაში, ზოგიერთ ზოოპარკში. ბიზონი ცოცხლობს 20-25 წლამდე.
სქოლიო
კატეგორია:ბიზონები
უსაკოვო
უსაკოვო (Уҫак; Усаково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 223 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 87 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (77 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბირსკის რაიონის სოფლები
გუსტავა აიგნერი
გუსტავა აიგნერი, აგრეთვე ცნობილი როგორც გუსტავა კელერი (Gustava Aigner; Gustava Kahler; დ. 29 აპრილი, 1906 — გ. 22 მარტი, 1987) — ავსტრიელი გეოლოგი და პალეონტოლოგი. იგი განსაკუთრებით ცნობილია თავისი სამუშაოთი, ფრანც ჰერიჩთან და მეუღლესთან — ფრანც კელერთან ერთად. აიგნერის მიერ გრაპტოლითების აღმოჩენის საპატივცემოდ, მისმა ყოფილმა თანაკურსელმა — იდა პელცმანმა, ორ სახეობას მისი სახელი უწოდა.
ბიოგრაფია
გუსტავა აიგნერი დაიბადა 1906 წლის 29 აპრილს, ზალცბურგში. მისი მშობლები დოქტორი, ადვოკატი გუსტავ აიგნერი და მარია მელბლერი იყვნენ. საშუალო განათლება, მან Mädchen-Reform-Realgymnasium-ის გოგონათა გიმნაზიაში მიიღო, ხოლო შემდგომ, გრაცის უნივერსიტეტში გეოლოგიას, პალეონტოლოგიას, მინერალოგიას და პეტროგრაფიას სწავლობდა. იგი მეორე ქალი იყო, რომელიც ავსტრიის უნივერსიტეტში გეოლოგიას სწავლობდა. 1929 წლის ივლისში, 23 წლის ასაკში, აიგნერმა დოქტორის ხარისხი მიიღო, დისერტაციით — „Die Productiden des Karbons von Nötsch im Gailtal“. მისი დისერტაცია პირველი იყო, რომელიც ასახავდა მინერალოგიიდან და კრისტალოგრაფიიდან სტრატიგრაფიასა და პალეონტოლოგიაზე გადამისამართებას.
შემდეგ, ხუთი წლის განმავლობაში, გუსტავა აიგნერი ზალცბურგში, გოგონათა გიმნაზიაში ასწავლიდა. თავდაპირველად, იგი ბოტანიკის შესწავლას გეგმავდა. მის გეოლოგიაში დაინტერესებას, ფრანც ჰერიჩმა შეუწყო ხელი. 1935 წელს, აიგნერი ბანკირ ფრანც კელერზე, ჰერიჩის გეოლოგიის თანაკურსელზე დაქორწინდა, რომელმაც 1931 წელს დოქტორის ხარისხი მოიპოვა. კელერი კლაგენფურტში და ნორვეგიაში გეოლოგად მუშაობდა. 1947 წელს, იგი კარინტიის სახელმწიფო გეოლოგად დაინიშნა. გუსტავა აიგნერი, ჰერიჩთან და მეუღლესთან ერთად, მრავალი ნაშრომის თანაავტორია. აიგნერი, მათ ფუზულინების სისტემატურ შესწავლაში ეხმარებოდა. მათი კვლევები მოიცავდა გვიან პალეოზურ სტრატიგრაფიას კარნის ალპებში. 1937 წელს, აიგნერმა და კელერმა, სახეობა Pseudoschwagerina ხუთ ქვეჯგუფში გაანაწილეს. 1945 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, მათ თავიდან დაიწყეს კარიერა და მსოფლიოს მასშტაბით დაამყარეს კავშირები.
1979 წელს, გრაცის უნივერსიტეტმა საზეიმოდ განაახლა მისი დოქტორის ხარისხი და აკადემიის ასოციაციამ, იგი ღირსების ორდენით დააჯილდოვა. 1980 წლის ივნისში, Verband der Akademikerinnen-მა (სწავლულ ქალთა ასოციაცია) მას დამსახურებული მოღვაწის სტატუსი მიანიჭა. გრაპტოლითების პირველად აღმოჩენისთვის, რომელიც გუსტავა აიგნერმა განახორციელა, მისმა ყოფილმა თანაკურსელმა, იდა პელცმანმა ორ სახეობას მისი სახელი უწოდა.
გუსტავა კელერ-აიგნერს სამი ქალიშვილი ჰყავდა. პირველი მათგანი 1937 წელს დაიბადა. აიგნერმა გადაიტანა სამი სერიოზული ოპერაცია და გარდაიცვალა 1987 წლის 22 მარტს, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი გეოლოგები კატეგორია:ავსტრიელი პალეონტოლოგები
ლეონიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ლეონიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ტაუამანუს პროვინცია
thumb|right|250px|ტაუამანუს პროვინცია. ტაუამანუ — პროვინცია პერუში, მადრე-დე-დიოსის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება უკაიალის რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ბოლივია. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ინიაპარი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 7 429 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 0,4 ადამიანს. ფართობი 21 196,88 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 3 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მადრე-დე-დიოსის რეგიონის პროვინციები
ლიტრიმის საგრაფო
ლიტრიმის საგრაფო (County Leitrim, Contae Liatroma) — საგრაფო ირლანდიაში, კონაქტის პროვინციაში.
სახელწოდება
საგრაფომ სახელი მიიღო სოფელ ლიტრიმისაგან.
ფართობი
ლიტრიმის საგრაფოს ფართობი არის 1 588 კმ². იგი ამ მაჩვენებლით ბოლო ადგილზეა კონაქტის პროვინციაში, ხოლო 26-ეზე (32-დან) ირლანდიაში.
საზღვრები
ლიტრიმს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება დონეგალის საგრაფო, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ფერმანა, აღმოსავლეთიდან — კავანი, სამხრეთიდან — ლონგფორდი, სამხრეთ-დასავლეთიდან — როსკომონი და სლაიგო — დასავლეთიდან. ლიტრიმის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილს აქვს გასასვლელი ატლანტის ოკეანეზე.
სქოლიო
* კატეგორია:ირლანდიის საგრაფოები
ბილინგვა
მინიატიურა|[[როზეტის ქვა ერთი და იმავე შინაარსის ეგვიპტური და ძველი ბერძნული ტექსტებით, რომლის საშუალებითაც შესაძლებელი გახდა ეგვიპტური იეროგლიფების გაშიფვრა.]] ბილინგვა (ბი... და ლათ. lingus — ენა) — ერთი და იმავე შინაარსის შემცველი ორენოვანი ტექსტი, შესრულებული უპირატესად მყარ მასალაზე (ქვა, თიხის ფირფიტა). ბილინგვის მნიშვნელობა დიდია არა მარტო წარწერაში დადასტურებული საინტერესო ისტორიული ცნობების მოწოდების მხრივ, არამედ რომელიმე უცნობი ენის ამოსაცნობად და დამწერლობის გასაშიფრავად. მეცნიერებას უდიდესი სამსახური გაუწია როზეტის ქვამ (ეგვიპტურ-ბერძნული ბილინგვა; ეგვიპტური ტექსტი შესრულებულია ორი — იეროგლიფური და დემოტიკური დამწერლობით. გაშიფრა ჟან-ფრანსუა შამპოლიონმა). სამ ენაზე შესრულებულ წარწერას ტრილინგვას უწოდებენ. მაგალითად, ბეჰისთუნის წარწერა (ძვ. სპარსულ-ელამურ-ბაბილონური).
ლიტერატურა
კატეგორია:მრავალენოვანი ტექსტები კატეგორია:წარწერები
ბალტო (ფილმი)
ბალტო (Balto) — 1995 წლის ანიმაციური ფილმი. იგი გადაღებულია რეჟისორ საიმონ უელსის მიერ, სტუდიაში Amblimation, ხოლო დისტრიბუტორია Universal Pictures. ფილმმა შემქმნელებს მოუტანა 11,348,324 აშშ დოლარის შემოსავალი.
სიუჟეტის მიხედვით, რომელიც ეფუძნება რეალურ ისტორიას და მიმდინარეობს 1925 წელს, ბალტო არის ძაღლი, რომელმაც უნდა გადაარჩინოს ბავშვები დიფტერიის ეპიდემიისგან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1995 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1995 წლის ფილმები კატეგორია:სტივენ სპილბერგის ფილმები
გია მეფარიშვილი
გია მეფარიშვილი (დ. 7 ივნისი, 1959, ბაღდათი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
1983 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბაღდათის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ახალი საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბაღდათში დაბადებულები გია
კერმადეკის ღარი
კერმადეკის ღარი (Kermadec Trench) — ღრმა ზღვის ღარი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ცნობილია თავისი ძალზე ციცაბო კალთებით. ჩრდილოეთით უერთდება ტონგის ღარს. კერმადეკის ღარი ვრცელდება კუნძულ კერმადეკის აღმოსავლეთ ძირთან თითქმის მერიდიანული მიმართულებით. სიგრძე დაახლოებით 1200 კმ. მაქსიმალური სიღრმე 10047 მ. აღმოაჩინა ბრიტანულმა ექსპედიციამ 1889 წელს. მაქსიმალური სიღრმე გაზომილი იქნა 1958 წელს საბჭოთა სამეცნიერო-კვლევითი გემის — „ვიტიაზის“ მიერ. 2012 წელს ღარის ყველაზე დაბალ ნაწილში მკვლევარებმა აღმოაჩინეს Alicella-ს გიგანტური სახეობა, რომლის სხეულის სიგრძე 34 სმ აღწევს.
სქოლიო
კატეგორია:ოკეანის ღარები
თელავის კარიბჭე
კარიბჭე/ალაყაფის კარი — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ თელავში.
კარიბჭე სამფრთიანია, ცენტრში დიდი და გვერდებზე მცირე ნალისებრი თაღებით. ცენტრალურ თაღში ხის ალაყაფის კარია ჩასმული. კედლის წყობა რეგულარულია, მასზე გამოყოფილია პილასტრების მოტივი, ხოლო გვერდითი ნიშების თავზე აგურისვე რომბისებრი ორნამენტია დატანილი. კარიბჭის ფრიზი შემკულია კვადრატებისაგან შემდგარი ორნამენტული მოტივით. გადახურულია კრამიტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ძვ. წ. XXXVIII საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოღვაწენი
აშაღი-ყარამარიამი
აშაღი-ყარამარიამი (Aşağı Qaraməryam) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	838 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოქჩაის რაიონის სოფლები
ჩისტიე-პრუდი
ჩისტიე-პრუდი (Чистые Пруды; Чистые Пруды) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 98 კმ-ით.
სტადსჰოლმენი
მინიატიურა|სტადსჰოლმენის რუკა 1547 წლამდე
სტადსჰოლმენი (შვედ. Stadsholmen) — შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმის ცენტრში მდებარე კუნძულის ისტორიული სახელი. მცირე კუნძულებთან რიდარჰოლმენთან და ჰელგეასჰოლმენთან ერთად სტადსჰოლმენი სტოკჰოლმში პატარა ქალაქს ჰქმნის. შვედურიდან თარგმანში სტადსჰოლმენი „ქალაქის კუნძულს“ ნიშნავს. კუნძულზე სამეფო სასახლე დგას.
კუნძულს შეიძლება გამლა სტანიც ვუწოდოთ (ძველი ქალაქი) რადგან სტადჰოლსმენი ყოველდღიურ მეტყველებაში ნაკლებად გამოიყენება.
კატეგორია:სტოკჰოლმის კუნძულები
Polyrhachis emmae
Polyrhachis emmae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Melon: Remixes for Propaganda
Melon: Remixes for Propaganda — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერების რემიქსების კომპილაციური ალბომი, რომელიც ექსკლუზიურად ვრცელდებოდა მათი ფან-კლუბის წევრებისათვის, 1995 წლის გაზაფხულზე. რემიქსების ნაწილი უკვე ცნობილი იყო, რადგან შეტანილი იყო სინგლების B-გვერდებზე. სახელწოდება Melon არის სიტყვის Lemon ანაგრამა (რომელიც, თავის მხრივ, არის ჯგუფის სიმღერის სახელწოდება).
პრომო დისკი
დამატებით გამოიცა სარეკლამო გრამფირფიტა ოთხი მიქსით:
ფრუტლეგები
Melon-ის გამოცემით სხვადასხვა მოყვარულმა თუ ლეიბლმა დაიწყო ჯგუფის სიმღერების რემიქსების ე.წ. ფრუტლეგების (სიტყვისგან ბუტლეგი) გამოცემა. ყოველი მათი სახელწოდება ნაწარმოები იყო ამა თუ იმ ხილის სახელისგან. მიუხედავად იმისა, რომ მათზე არის წარწერა Remixed for Propaganda და ინფორმაცია საავტორო უფლებების შესახებ, მხოლოდ Melon იქნა ჯგუფის მიერ სანქცირებული. ასეთი ფრუტლეგი სულ არის 30, მათ ნაწილს ეწოდება ცნობილი ეკზოტიკური ხილის სახეობების სახელები, ხოლო რამდენიმეს - ბოსტნეულის სახელიც კი. ქვემოთ წარმოდგენილია ყველა ცნობილი ფრუტლეგის სია:
სქოლიო
კატეგორია:1995 წლის რემიქსული ალბომები კატეგორია:1995 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ალბომები კატეგორია:U2-ს კომპილაციური ალბომები
ძვ. წ. XXXIX საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
ვერცხლისფერი ტკიპა
ვერცხლისფერი ტკიპა (Pyllocoptruta oleivorus) — ფეხსახსრიანი ცხოველი ოთხფეხიანი ტკიპების ოჯახისა. ციტრუსოვანი კულტურების საშიში მავნებელია. მატლი და ზრდასრული ფორმა აზიანებს ნაყოფს, ფოთოლსა და მწვანე ყლორტებს. ვერცხლისფერი ტყიპას სიგრძეა 0,13-0,16 მმ, თავმკერდი კარგადა აქვს განვითარებული. მუცლის ბოლო შევიწროებულია. სხეულის წინა ნაწილში აქვს ორი წყვილი ფეხი. ზამთრობს მყუდრო ადგილებში (მცენარის კვირტში, ფოთლის ყუნწში და სხვა). გაზაფხულზე ჯერ ფოთლის ქვედა მხარეს აეკვრება და წუწნის, შემდეგ გადადის ნაყოფზე. წელიწადში 13-14 თაობას იძლევა. გავრცელებულია უმეტესად იმ ქვეყნებში, სადაც ციტრუსები მოჰყავთ (გარდა აფრიკისა). ყოფილ სსრკ-ში 1934 წელს შემოყვა საინტროდუქციო მასალას და სწრაფად გავრცელდა საქართველოს, აზერბაიჯანისა და კრასნოდარის მხარის ყველა რაიონში.
ძვ. წ. XXXIX საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოღვაწენი
ვერცხლისფერი ტკიპა
ბრძოლის ღონისძიებანი: მცენარეზე კალციუმის პოლისულფიდის ან ცინების სუსპენზიის შესხურება; სარგავი მასალის დეზინფექცია.
ძვ. წ. XXXIX საუკუნე
კატეგორია:ძვ. წ. XXXIX საუკუნე
ვერცხლისფერი ტკიპა
ლიტერატურა
კატეგორია:ტკიპები
ლეჟავა
საკუთარი სახელი ლეჟავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
* კატეგორია:ქართული გვარები
სამხრეთ სინის მუჰაფაზა
სამხრეთ სინის მუჰაფაზა (جنوب سيناء) — ეგვიპტის 29 მუჰაფაზიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სამხრეთ სინის მუჰაფაზას სამხრეთიდან გასასვლელი აქვს წითელ ზღვაზე, დასავლეთიდან ესაზღვრება სინის ყურე, აღმოსავლეთიდან კი აკაბის ყურე. მოქცეულია სინის ნახევარკუნძულზე. ესაზღვრება 2 მუჰაფაზა: სუეცი და ჩრდილოეთი სინა. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ისრაელი.
სამხრეთ სინის მუჰაფაზის ტერიტორიაზე მდებარეობს წმინდა სინის წმინდა ეკატერინეს მონასტერი.
სამხრეთ სინის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელ-ტური. ფართობი 28,438 კმ². ფართობით ეგვიპტის მუჰაფაზებს შორის მე-4 ადგილი უკავია. ფართობის სიდიდის მიუხედავად, მუჰაფაზაში საკმაოდ ცოტა ადამიანი ცხოვრობს, 2014 წლის მონაცემებით მუჰაფაზის მოსახლეობა 164,574 ადამიანიას შეადგენდა. ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. სამხრეთ სინის მუჰაფაზის მმართველია ქალედ ფუდა სედიქ მოჰამედი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
სამხრეთ სინის მუჰაფაზა იყოფა 5 ადმინისტრაციულ ერთეულად (რაიონად), 7 ქალაქად ესენია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მუჰაფაზები