cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ხუბეი
ადმინისტრაციული დაყოფა
ხუბეის პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 13 მუნიციპალიტეტად:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის პროვინციები
ალაბელი
ალაბელი (ოფიციალურად ალაბელის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Alabel; Bayan ng Alabel) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სარანგანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 88 294 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
ქვაბისხევი
ქვაბისხევი — მდინარე ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, სათავე აქვს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1995 მეტრზე, მარცხნიდან ერთვის მდინარე მტკვარს. სიგრძე 11,2 კილომეტრი. აუზის ფართობი 32,2 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში, წყალმოვარდნები — ზაფხულ-შემოდგომაზე. საშუალო წლიური ხარჯი 0,59 მ³/წმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:მტკვრის შენაკადები
188
თარიღი უცნობია
*
Pristomyrmex sulcatus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პირველი ნაბიჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)
„პირველი ნაბიჯი“ შეიძლება აღნიშნავდეს:
შლანლიკულევო
შლანლიკულევო (Шланлыкүл; Шланлыкулево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 251 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 6 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (68 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
სრემსკა-მიტროვიცის თემი
სრემსკა-მიტროვიცის თემი (Сремска Митровица) — თემი სერბეთში, შედის სრემის ოლქში.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სრემსკა-მიტროვიცა. სრემსკა-მიტროვიცის თემი შედგება 26 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 29.3 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
ქვემო ხანდაკის მთავარანგელოზის ეკლესია
ქვემო ხანდაკის მთავარანგელოზის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ხანდაკში. მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, ერთ კილომეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (5,5 X 4 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. არქიტრავიანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, მის ორივე მხარეს - თითო სწორკუთხა ნიში. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. ყველა სარკმელი გარეთკენ ვიწროვდება. დარბაზის კამაროვანი გადახურვა ეყრდნობა დასავლეთ კედლის კუთხის პილასტრებზე დაბჯენილ თაღსა და აფსიდის მრვალპროფილიან იმპოსტებზე დაყრდნობილ სატრიუმფო თაღს. ეკლესიის სახურავი ორფერდაა, ნაწყობია აგურით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Pristomyrmex taurus
Pristomyrmex taurus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მარტინიხა (კუმზეროს სასოფლო დასახლება)
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პახარეს-დე-ადახა
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ცინშენშანი
ცინშენშანი (ჩინ. 青城山) — მთა ჩინეთში, სიჩუანის პროვინციის ქალაქ დუძიანუანში. მთა შედგება 36 მწვერვალისაგან. წარმოადგენს დაოსიზმის უმნიშვნელოვანეს ცენტრს ჩინეთში. დაოსისტური მითოლოგიის თანახმად, ამ ადგილას სწავლობდა ყვითელი იმპერატორი (ხუან-დი). აქ მდებარეობს აღნიშნული რელიგიის მრავალი ტაძარი. XX საუკუნის დასაწყისში, ამ მონასტრებში 500-მდე ბერი ცხოვრობდა. 60-იან წლებში კომუნისტებმა ტაძრები დახურეს, მაგრამ მრავალი ბერი კვლავ განაგრძობდა მრავალსაუკუნოვანი დაოსისტური ტრადიციების შესრულებას.
1980-იან წლებში, ჩინეთის იმჟამინდელმა ხელისუფლებამ, მონასტრები ოფიციალურად გახსნა, ხოლო 2000 წელს, იუნესკომ ისინი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის მთები კატეგორია:ჩინეთის ეროვნული პარკები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
სამუილ მარშაკი
სამუილ მარშაკი (Самуил Маршак, დ.  3 ნოემბერი [ძვ. სტ. 22 ოქტომბერი], 1887 — გ. 4 ივლისი, 1964) — რუსი პოეტი, დრამატურგი, მთარგმნელი, ლიტერატურული კრიტიკოსი, სცენარისტი. მრავალი საბავშვო წიგნის ავტორი.
ლენინური (1963) და სტალინური პრემიების (1942, 1946, 1949, 1951) მფლობელი.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა მწერლები კატეგორია:საბავშვო მწერლები
თეიმურაზ ტყეშელაშვილი
თეიმურაზ ტყეშელაშვილი (დ. 3 აგვისტო, 1923, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
ბიოგრაფია
1947–1950 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარული და პედიატრიული ფაკულტეტების საფაკულტეტო ქირურგიის კათედრის ლაბორანტი. 1951-1954 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერტი და კლინიკური ქირურგიის ასპირანტი. 1955 წლიდან ჰემატოლოგიისა და ტრანსფუზიოლოგიის ინსტიტუტის თანამშრომელი. ავტორია 159 სამეცნიერო ნაშრომის. მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 6 საკანდიდატო დისერტაცია. არის ტრანსფუზიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, მთავარი მეცნიერ–თანამშრომელი, პროფესორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „წვრილი ნაწლავის მოტორული ფუნქციის ზოგიერთი საკითხი მის ვრცელ რეზექციასთან დაკავშირებით“, დაიცვა 1954 წელს.
ლაშხრერი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი.
თეიმურაზ ტყეშელაშვილი
ბიოგრაფია
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ახალი სისხლშემცველი — „ჟელატინინი“ („ჟელატინინის“ მომზადების მეთოდით დამუშავება და მისი ექსპერიმენტული შესწავლა“), დაიცვა 1969 წელს.
ლაშხრერი
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
თეიმურაზ ტყეშელაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:ქართველი ექიმები
ივაჩევო (ბაშკირეთი)
ივაჩევო  (Ивачев; Ивачево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 541 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 97 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას მარიციელები (97 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
რადიშ თორდია
ბიოგრაფია
რადიშ თორდია დაიბადა აბაშაში 1936 წლის 21 აგვისტოს. მშობლები: ტერენტი თორდია და ვერა ჩოჩია.
1953-1957 წლებში სწავლობდა თბილისის იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო ტექნიკუმში, რომლის დასრულების შემდეგ იმავე წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში, სადაც ფერწერის ფაკულტეტზე მისი პედაგოგი იყო ქართველი მხატვარი უჩა ჯაფარიძე. 1963 წელს წარჩინებით დაამთავრა სამხატვრო აკადემია და ამის შემდეგ იღებდა მონაწილეობას საკავშირო და საზღვარგარეთულ გამოფენებში. 1977 წელს ოთხ ქართველ მხატვართან ერთად (ნანა მესხიძე, გივი ნარმანია, ზურაბ რაზმაძე და ბეჟან შველიძე) მიიღო მონაწილეობა მოსკოვში, სირიასა და ერაყში გამართულ გამოფენებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1936 რადიშ
ლეჩური
ლეჩური — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში, ფშაველის თემში. გაშენებულია მდინარე სტორის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 560 მეტრზე. თელავიდან დაშორებულია 39 კმ-თი. დასახლებულია ძირითადად ფშავიდან ჩამოსახლებული ფშავლებით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 88 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კანტაბრია
frame|right|კანტაბრია კანტაბრია (Comunidad Autónoma de Cantabria) — ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანება და პროვინცია 1981 წლიდან. ჰყავს 39 წევრიანი ასამბლეა.
500პქ|center|პანორამა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის პროვინციები კატეგორია:ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებები
გრამოფონებისა და ფონოგრაფების მუზეუმი
გრამოფონებისა და ფონოგრაფების მუზეუმი (Музей граммофонов и фонографов) — კერძო მუზეუმი სანქტ-პეტერბურგში. დაარსდა 1997 წლის 14 აპრილს ცირკის მსახიობის, კლოუნისა და მწვრთნელის, ვლადიმერ დერიაბკინის მიერ.
რუსეთის ქალაქებში და მის ფარგლებს გარეთ მოგზაურობისას, მუზეუმის შემქმნელმა შეაგროვა ცნობილი რუსული და უცხოური ბრენდების ფონოგრაფების, გრამოფონების და პატეფონების ფართო კოლექცია, როგორიცაა ბურჰარდი, რებიკოვი, ციმერმანი. ამჟამად კოლექცია მოიცავს სამასზე მეტ უნიკალურ ექსპონატს, რომელიც დაკავშირებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევრის — XX საუკუნის დასაწყისის ხმის ჩაწერის და მასთან დაკავშირებული საყოფაცხოვრებო ნივთების განვითარებასთან. ექსპონატების უმეტესობა რესტავრირებულია და მუშა მდგომარეობაშია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
პირველი ნაბიჯი (ალმანახი)
პირველი ნაბიჯი — ქართული ალმანახი, მოსწავლე ახალგაზრდობის ეროვნული მიმართულების გამოცემა. გამოდიოდა თბილისში 1909 წელს. გამომცემელი — კ. კაპანაძე. გამოიცა ორი ნომერი; იყო „მოწაფისა“ და „მოწაფის ჩანგის“ გაგრძელება. ალმანახში დაბეჭდილია ლექსები, მოთხრობები, წერილები. თანამშრომლობდნენ ვაჟა-ფშაველა, ა. აბაშელი, გ. ტაბიძე, კ. გამსახურდია, დ. ჩხეიძე, ი. მჭედლიშვილი, ვ. ეგნატაშვილი, ქ. რაჭველიშვილი, ნ. წინამძღვრიშვილი და ი. გვანცელაძე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ალმანახები
ქვემო ხანდაკის ღვთისმშობლის ეკლესია
ქვემო ხანდაკის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ხანდაკში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (6,2 X 4,5 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. აქვს ორი არქიტრავული შესასვლელი - სამხრეთით და დასავლეთით. ნახევარწრიულ აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, მის გვერდებზე - თითო სწორკუთხა ნიში. თითო თაღოვანი სარკმელი დარბაზის სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშია. ყველს სარკმელი გარეთკენ ვიწროვდება. ეკლესიის დარბაზის კამაროვანი გადახურვა გადადის დასავლეთ კედლის კუთხის პილასტრებზე დადგმულ თაღსა და აფსიდის მარტივპროფილიან იმპოსტებზე დაყრდნობილ სატრიუმფო თაღზე. დასავლეთ ფასადზე, კარს ზემოთ, კარგად გათლილ ქვიშაქვაზე ამოკვეთილია რელიეფური ჯვარი. ეკლესიის სახურავი ორფერდაა, გადახურულია ღარიანი კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კანარის კუნძულები
კანარის კუნძულები (Islas Canarias) — ესპანეთის ერთ-ერთი ავტონომიური გაერთიანება. მდებარეობს ამავე სახელწოდების კუნძულებზე აფრიკის დასავლეთ სანაპიროსთან, რომელიც მოიცავს 7 კუნძულს: ტენერიფე, ლას-პალმასი, გომერა, იერო, გრან-კანარია, ფუერტევენტურა, ლანსაროტი.
ისტორია
I საუკუნეში აღმოაჩინა იუბა II-მ, რომაელთა ნუმიდიელმა ვასალმა. მეფეს იქ ბევრი ძაღლი უნახავს (canis ლათინურად) და კუნძულებს სახელიც აქედან შეერქვა. 1402 წლიდან კუნძულები დაიკავეს კასტილიელებმა ფრანგი ზღვაოსნის, ჟან დე ბეტანკურის მეთაურობით, რომელიც შემდეგ კანარის კუნძულების მეფე გახდა. 1479 წელს განადგურებულ იქნენ კუნძულების ავტოქტონური მოსახლენი გუანშები, რომლებიც ბერბერებს ენათესავებოდნენ. 1902 წელს ავტონომისტური მოძრაობა ჩაახშეს. 1978 წელს გაძლიერდა თვითგამორკვევისა და დამოუკიდებლობის მოძრაობა. 1993 წელს იუნესკომ ბიოსფერულ ნაკრძალად გამოაცხადა.
ბუნება
კანარის ველური ბუნების ოფიციალური სიმბოლოებს წარმოადგენენ: კანარის ჩიტი და კანარის ფინიკის პალმა.
კანარის კუნძულებს აქვ მრავალფეროვანი ფლორა და ფაუნა. გამორჩეულია ენდემური ჯიშების სიმრავლით, მათ შორის ისეთის როგორიცაა ფასკუნჯი.
ეროვნული პარკები
კანარის კუნძულებს ოფიციალურად აქვს ოთხი ეროვნული პარკი, რომელთაგანაც ორი იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად არის გამოცხადებული. დანარჩენი ორი გამოცხადებულია ბიოსფერულ რეზერვად:
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებები
ამერიკის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი
ამერიკის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი (National Museum of American History) — აგროვებს, ინახავს და აჩვენებს შეერთებული შტატების მემკვიდრეობას სოციალური, პოლიტიკური, კულტურული, სამეცნიერო და სამხედრო ისტორიის სფეროებში. გამოფენილ ნივთებს შორის არის ორიგინალი ვარსკვლავებით დაფარული ბანერი (აშშ-ს დიდი ზომის დროშა). მუზეუმი სმითსონის ინსტიტუტის ნაწილია და მდებარეობს ნაციონალურ სავაჭრო ცენტრში მე-14 ქუჩაზე ვაშინგტონში.
რემონტი
2006 წლის 5 სექტემბრიდან 2008 წლის 21 ნოემბრამდე მუზეუმში მიმდინარეობდა 85 მილიონი დოლარიანი რემონტი, ამ დროის განმავლობაში იგი დახურული იყო. რომელსაც ხელმძღვანელობდა გარი ჰანი, უზრუნველყოფდა რემონტისთვის არქიტექტურითა და ინტერიერის დიზაინის მომსახურებას.
2012 წელს მუზეუმმა დაიწყო დასავლეთ ფრთის განახლება 37 მილიონი აშშ დოლარით, რათა მუზეუმს დამატებოდა ახალი საგამოფენო სივრცეები, საზოგადოებრივი მოედნები და განათლების ცენტრი. რემონტი ასევე მოიცავს პანორამულ ფანჯრებს სამივე სართულზე ნაციონალური მოლის ხედით. დასავლეთის ფრთის პირველი სართული ხელახლა გაიხსნა 2015 წლის 1 ივლისს, ხოლო მეორე და მესამე სართულები 2016 და 2017 წლებში.
განლაგება
მუზეუმის სამი საგამოფენო სართულის თითოეული ფრთა გამაგრებულია საეტაპო ობიექტით, რათა ხაზი გაუსვას ამ ფრთის თემას. მათ შორისაა ჯონ ბულის ლოკომოტივი, გრინსბოროს აქციების ექსპონატები და სხვა. ღირშესანიშნაობები ადრე არსებული ექსპონატებიდან მოიცავს 1865 წლის ვასარის ტელესკოპს, ჯორჯ ვაშინგტონის ქანდაკებას, წითელი ჯვრის სასწრაფო დახმარებას და მანქანას დისნეილენდის დამბოს მფრინავი სპილოდან. არტეფაქტების კედლები, 275 ფუტი (84 მ) შუშისებრი გარსაცმები, მოთავსებულია პირველი და მეორე სართულის ცენტრალურ ბირთვზე. არტეფაქტის კედლები ორგანიზებულია თემების ირგვლივ, როგორიცაა: ხელოვნება, კულტურა, ბიზნესი, სამუშაო და ეკონომიკა, სახლი და ოჯახი, საზოგადოება, მიწა და ბუნებრივი რესურსები, ხალხის ამერიკა, პოლიტიკა და რეფორმა, მეცნიერება, მედიცინა, ტექნოლოგია, და შეერთებული შტატების როლი მსოფლიოში.
ქვედა დონე
მუზეუმის ქვედა დონეზე მოთავსებულია Taking America to Lunch, სადაც შეგიძლიათ იხილოთ ამერიკული სადილის ყუთების ისტორიას. მუზეუმის კვების კორტი, Stars and Stripes Café და ტრენაჟორები ასევე აქ არის განთავსებული.
პირველი სართული
პირველი სართულის აღმოსავლეთ ფრთაში (ე.წ. 1 აღმოსავლეთი) წარმოდგენილია ექსპონატები. აქ არის სამხრეთ რკინიგზის ლოკომოტივი no. 1401, სანტა კრუზის რკინიგზა No. 3 და ჩიკაგოს "L" ამაღლებული სადგურის დიორამა, რომელშიც წარმოდგენილია CTA 6000 სერიის რკინიგზა. დასავლეთის ფრთის ექსპონატები (1 დასავლეთი) ეხება მეცნიერებას და ინოვაციებს. კაფე და მუზეუმის მთავარი მაღაზია ასევე მდებარეობს პირველ სართულზე.
მეორე სართული
2008 წლის 21 ნოემბრიდან, 2009 წლის 4 იანვრამდე, მეორე სართულზე გამოფენილი იყო გეტისბურგის ტექსტის ორიგინალი ასლი. მეორე სართულის ცენტრში არის ორიგინალური ვარსკვლავებით დაფარული დროშა. Potion Design– ის ინტერაქტიული ჩვენება, დროშის მოპირდაპირე მხარეს, შეიცავს დროშის სრულმასშტაბიან ციფრულ რეპროდუქციას, რაც საშუალებას აძლევს დამთვალიერებლებს გაიგონ მეტი დროშის შესახებ. ჯორჯ ვაშინგტონის ქანდაკება, რომელიც გამოძერწილია ჰორაციო გრინოუს მიერ, მოთავსებულია მუზეუმის მეორე სართულის დასავლეთ ფრთაზე.
მეთვრამეტე საუკუნის კოლონიური სახლი (დაახლოებით 1710/1760) მოთავსებულია მეორე სართულზე. მეორე სართულზე ასევე განთავსებულია მუზეუმის ახალი მისასალმებელი ცენტრი და მაღაზია. მეორე სართულის ლობი მედისონ დრაივთან და ნაციონალურ ცენტრთან მიდის.
მესამე სართული
ექსპონატები მესამე სართულის აღმოსავლეთ ფრთაში მოიცავენ შეერთებული შტატების სამხედრო ისტორიას. მესამე სართულის ცენტრში, წარმოდგენილი არიან ამერიკის პრეზიდენტები. იგი ასევე მოიცავს ამერიკის პირველი ქალბატონებს, სადაც ასახულია მათ წვლილი და როლი.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ვაშინგტონში კატეგორია:ისტორიული მუზეუმები კატეგორია:1964 წელს დაარსებულები
პალასიოს-დე-გოდა
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
189
თარიღი უცნობია
*
ხუნცუნი
ხუნცუნი (ჩინ. 宏村) — სოფელი ჩინეთის ანხუის პროვინციაში. მდებარეობს ხუანშანის მთის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე. სოფელი დაარსდა 1131 წელს. აქ მდებარეობს მინისა და ცინის დინასტიების პერიოდის საუკეთესოდ შემონახული 150 ხის შენობა. მთლიანობაში, სოფელს ხარის ფორმა აქვს. დასავლეთით მდებარე ბორცვი ცხოველის თავს წარმოადგენს, ხოლო პატარა უბეზე გადებული ორი ხიდი და სოფლის სხვა ნაგებობები - ტანს.
სოფელი მნახველებისათვის ღიაა. 2000 წელს, ის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
Pristomyrmex thoracicus
Pristomyrmex thoracicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნაზარიხა (ვოლოგდის ოლქი)
ნაზარიხა (Назариха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 10 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პაპატრიგო
პაპატრიგო (Papatrigo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21 კმ². მოსახლეობა — 227 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
გრუტ-აილენდი
გრუტ-აილენდი (Groote Eylandt) — კარპენტარიის ყურის უდიდესი კუნძული ჩრდილო-აღმოსავლეთ ავსტრალიაში. ეკუთვნის ენინტილიაკვას ხალხს და წარმოადგენს არნემ-ლენდის აბორიგენთა რეზერვაციას. ეს სახელი 1644 წელს კუნძულს უწოდა ნიდერლანდელმა მოგზაურმა აბელ ტასმანმა და ითარგმნება ნიდერლანდურიდან, როგორც «დიდი კუნძული».
გეოგრაფია
კუნძული გრუტ-აილენდი მდებარეობს 50 კმ-ში ჩრდილოეთი ტერიტორიის მატერიკული ნაწილიდან, კერძოდ, ნახევარკუნძულ არნემ-ლენდიდან, ასევე 630 კმ-ში ქალაქ დარვინიდან. კუნძულის სიგრძე აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 50 კმ-ია, ხოლო სიგანე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 60 კმ. საერთო ფართობი — 2326,1 კმ². კუნძული დაბლობია, საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან — 15 მ. გრუტ-აილენდის უმაღლესი წერტილია — მთა სენტრალ-ჰილი (219 მ).
კუნძულის კლიმატი ტროპიკულია ცხელი, ტენიანი ზაფხულით და ხშირი ჭექა-ქუხილით. გრუტ-აილენდი გამოირჩევა ორი სეზონით — ქარის ზეგავლენით მშრალი, რომელიც ქრის სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან, და წვიმიანი სეზონი მუსონების მოქმედებით. კუნძულზე წვიმიანი სეზონი გრძელდება ნოემბრიდან აპრილამდე. წლის ამ დროის საშუალო ტემპერატურაა — 25—38 °C. გვალვის პერიოდი გრძელდება მაისიდან ოქტომბრამდე. წლის ამ დროის ტემპერატურაა — 10—30 °C. წლის საშუალო ნალექების რაოდენობაა — დაახლოებით 1177 მმ.
გრუტ-აილენდის მცენარეულობა ავსტრალიის ამ ნაწილისათვის ტიპიურია: სავანა და მეჩხერი ტყე, მანგროს ტყეები, პანდანუსი, თუთის ხეები. კუნძულზე ბინადრობს ძუძუმწოვართა 14 სახეობა, ქვეწარმავლების 39 სახეობა და ფრინველთა დაახლოებით 83 სახეობა. სანაპირო წყლები ძალიან მდიდარია თევზებით, ზღვის გველებით, კუებით.
ისტორია
ათასწლეულობის განმავლობაში კუნძული დასახლებული იყო აბორიგენებით, რომლებიც მოვიდნენ გრუტ-აილენდზე არნემ-ლენდის ნახევარკუნძულიდან. კუნძულზე მეჩხერად დასახლებულები, ისინი თავს ირჩენდნენ ნადირობით და მზა პროდუქტის მოპოვებით.
ევროპელებმა კუნძული პირველად შენიშნეს 1624 წელს, როდესაც ნიდერლანდურმა გემმა «არნემმა», რომელსაც მეთაურობდა ვილემ კოლსტერდტი მიცურდა კარპენტარიის ყურის დასავლეთ სანაპიროსთან. მაგრამ კუნძულმა თავისი დასახელება «გრუტ-აილენდი» მიიღო მხოლოდ 1644 წელს აბელ ტასმანის მოგზაურობის დროს. 1803 წელს კუნძულის გარშემო ჩაიარა ავსტრალიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევარის მეთიუ ფლინდერსის გემმა. ევროპელები არ ყოფილან პირველი უცხოელები, რომლებიც იმყოფებოდნენ გრუტ-აილენდის კუნძულის წყლებთან სიახლოვეს. მრავალი ასწლეულების განმავლობაში აქ თევზაობდნენ ინდონეზიელები (ძირითადად ტრეპანგზე). როგორც წესი ისინი აქ მოცურდებოდნენ დეკემბერში ჩრდილო-დასავლეთ მუსონების დროს და მიდიოდნენ აპრილ-მაისში სამხრეთ-აღმოსავლეთის ქარის დროს. მიუხედავად ამისა, ინდონეზიელმა ტომებმა ვერ შეძლეს მნიშვნელოვანი გავლენა მოეხდინათ აბორიგენთა კულტურაზე და ენაზე.
XIX საუკუნის განმავლობაში კუნძულს ყურადღება სავსებით არ ექცეოდა, მაგრამ XX საუკუნეში მოხდა საფუძვლიანი ცვლილებები ადგილობრივი მოსახლეობის ცხოვრებაში: გრუტ-აილენდზე გამოჩნდნენ პირველი მისიონერები, სამხედრო პერსონალი და მეშახტეები.
კუნძულზე პირველი რელიგიური მისია დაარსდა 1921 წელს დასახლებაში ემერალდ-რივერი ანგლიკანური ეკლესიის მისიონერთა საზოგადოების წევრების მიერ. შემდგომში, 1943 წელს, მისია გადავიდა ანგურუკუში მას შემდეგ, რაც ავსტრალიის სამხედრო საჰაერო ძალები ავსტრალიის ჩრდილოეთ ნაწილის თავდაცვის მიზნით დაეუფლა ასაფრენ-დასაჯდომ ზოლს. 1950-იან წლებამდე გრუტ-აილენდის მოსახლეობის დიდი რაოდენობა ცხოვრობდა კუნძულის დასავლეთ ნაწილში მდებარე დასახლება ანგურუკუში. მისია აგრძელებდა მოქმედებას 1979 წლამდე, როდესაც ანგურუკუ გახდა აბორიგენთა თვითმმართველი საქალაქო საბჭო (Aboriginal Town Council).
1938 წელს გრუტ-აილენდის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში გამოჩნდა ავიაკომპანია Qantas Airways-ის გასამართი სადგური ჰიდროთვითმფრინავისათვის. მის სიახლოვეს დაარსდა დასახლება უმპაკუმპა (ან პორტ-ლანგდონი), სადაც გადასახლდა მოსახლეობის დიდი ნაწილი გრუტ-აილენდის აღმოსავლეთ სანაპიროებიდან. მეორე მსოფლიო ომის დროს გასამართი სადგური გახდა ავსტრალიის სამხედრო საჰაერო ძალების კონტროლირებადი ტერიტორია და მას შემდეგ აღარასოდეს არ უმოქმედია.
კუნძულის ეკონომიკა კარდინალურად შეცვალა ანგურუგუს გვერდით მანგანუმის საბადოს გახსნამ. მეთიუ ფლინდერსმა 1803 წელს კუნძულის გამოკვლევის დროს აღნიშნა მასზე რკინის ჰიდროქსიდისა და კვარცის არსებობა. მანგანუმის საბადო აღმოჩნდა გეოლოგების მიერ ჯერ კიდევ 1907 წელს, მაგრამ, 1955 წლამდე არც ერთი კომერციული ორგანიზაცია არ იღებდა თავის თავზე გრუტ-აილენდზე მანგანუმის დაზვერვითი სამუშაოების ჩატარებაზე. 1960—1963 წლების მოლაპარაკებების შემდეგ მიღწეულ იქნა შეთანხმება BHP Billiton-ს კომპანიასა და ანგლიკანური ეკლესიის მისიონერთა საზოგადოების წევრებს შორის, რომელმაც გადაწყვიტა ადგილობრივი მოსახლეობის პერიოდული კომპენსაციის ზომა კუნძულზე მანგანუმის მოპოვების უფლების სანაცვლოდ. 1964 წელს მანგანუმის მოპოვების უფლება გადაეცა BHP Billiton-ს შვილობილ კომპანიას — Gemco-ს (Groote Eylandt Mining Company). მანგანუმის მადნის პირველი ტვირთი გაიგზავნა უკვე 1966 წელს. დღეისათვის ეს მადანი ძირითადად ექსპორტირებულია იაპონიაში და ამერიკის შეერთებული შტატებში. მისი მოპოვების რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 2 მილიონ ტონას წელიწადში (დაახლოებით 10 % საერთო მსოფლიო მოპოვებიდან ).
მოსახლეობა
2001 წელს მოსახლეობის 48 % ძირითადად ცხოვრობდა კუნძულის დასახლებულ პუნქტში — ანგურუკუში, ხოლო 23 % — უმპაკუმპაში.
კუნძულზე ოთხი ძირითადი დასახლებაა: ალიანკულა, ანგურუკუ, მილიაკპურა და უმპაკუმპა. მეშახტეთა დასახლებას ჰქვია ალიანკულა და მდებარეობს გრუტ-აილენდის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე.
თვითმმართველობა
კუნძულზე მოქმედებს სამი საქალაქო საბჭო: ანგურუკუში, უმპაკუმპაში და მილიაკპურაში.
1976 წელს აბორიგენთა მიწაზე უფლებების შესახებ კანონის მიღების შემდეგ კუნძული გრუტ-აილენდი გახდა აბორიგენთა საკუთრება. ამიტომ კუნძულზე ყოფნა ანინდილიაკვას მიწის საბჭოს ნებართვის გარეშე უკანონოა.
ეკონომიკა
2006 წლის მარტში შრომისუნარიანი მოსახლეობის რიცხვი შეადგენდა 926 ადამიანს, მათ შორის 786 ადამიანი იყო დასაქმებული, 140 ადამიანი — უმუშევარი. კუნძულზე უმუშევრობის დონე შეადგენს 15,1 %-ს.
კუნძულზე მრეწველობის ძირითადი დარგია — სამთო მრეწველობა (მანგანუმის მოპოვება), რომელშიც 2001 წელს დაკავებული იყო გრუტ-აილენდის შრომისუნარიანი მოსახლეობის 30 %. მოსახლეობის 19 % მუშაობს მართვის აპარატში, 10 % — განათლების სფეროში, 5 % — ჯანმრთელობის დაცვაში და კომუნალურ სამსახურში. 2001 წელს კუნძულზე ხელფასის დონე 45 %-ით მეტი იყო, ვიდრე ჩრდილოეთ ტერიტორიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიის კუნძულები კატეგორია:კარპენტარიის ყურე
ხახუნი
ხახუნს ძირითადად აქვს ელექტრული ბუნება იმ პირობით, რომ ნივთიერება არის ნორმალურ მდგომარეობაში. ხეგამტარობის მდგომარეობაში კრიტიკული ტემპერატურისაგან მოცილებით ხახუნის ძირითად «წყაროს» წარმოადგენს ფონონები, ხოლო ხახუნის კოეფიციენტი შეიძლება შემცირდეს რამდენიმეჯერ.
სახეები
ორი შეხების მქონე სხეულის შეფარდებითი მოძრაობისას, ხახუნის ძალა რომელიც ამ დროს წარმოიქმნება, შეიძლება დავყოთ:
კატეგორია:ფიზიკური მოვლენები
ქუჩუქის ტბა
ქუჩუქის ტბა (Кучукское озеро) — მწარე-მლაშე ტბა, რუსეთის ფედერაციის ალთაის მხარეში, ფართობი 181 კმ². მაქსიმალური სიღრმე 3,3 მეტრი. მდებარეობს კულუნდის ცენტრალურ ნაწილში, 98 მეტრ სიმაღლეზე. ფშანით უკავშირდება კულუნდის ტბას. საზრდოობს თოვლის წყლით. ერთვის მდინარე ქუჩუქი. ტბის სამხრეთ ნაპირზე არის კურორტი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით დაბა ბლაგოვეშჩენკა.
გლაუბერის მარილის სამრეწველო მარაგი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალთაის მხარის ტბები
რუმის თემი
რუმის თემი (Рума) — თემი სერბეთში, შედის სრემის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 57 713 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 99 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 582 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი რუმა. რუმის თემი შედგება 17 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 34.2 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
თეოდორა (დედოფალი)
დედოფალი თეოდორა (Θεοδώρα; (დ. დაახლ. 500 — გ. 28 ივნისი, 548) — ბიზანტიის დედოფალი, იმპერატორ იუსტინიან I–ის მეუღლე.  მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე   არის ძველი სტილით 14 ნოემბერი, ახალი სტილით — 27 ნოემბერი.  წმინდა ეკლესიამ იმპერატორთან ერთად წმინდანად შერაცხა მისი მეუღლე და თანამოაზრე თეოდორაც. ნეტარი თეოდორა მიიცვალა 548 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ბიზანტიელები კატეგორია:დაბადებული 500 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 548
The Dream of the Blue Turtles
The Dream of the Blue Turtles (ლურჯი კუების სიზმარი) — ინგლისელი მუსიკოს სტინგის პირველი სოლო ალბომი, რომელიც მან ჩაწერა ჯგუფ The Police-იდან წასვლის შემდეგ. დისკი გამოიცა 1985 წელს.
ფილმში Bring on the Night არის შეტანილი რამდენიმე სიმღერა ალბომიდან, შესრულებული როგორც რეპეტიციაზე, ასევე კონცერტზე.
„Russians“-ში გამოყენებულია თემა კომპოზიციიდან „Lieutenant Kije“ (ოპუსი 60), რომელიც დაწერა რუსმა კომპოზიტორმა სერგეი პროკოფიევმა. იმავე პერიოდში სტინგმა, როგორც ამბის მთხრობელმა, გაახმოვანა ანიმაციური ფილმი „პეტია და მგელი“, რომელშიც ასევე არის გამოყენებული პროკოფიევის მუსიკა.
სერტიფიცირებები
}
სქოლიო
კატეგორია:სტინგის ალბომები კატეგორია:1985 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:A&M Records-ის ალბომები
ლიხნი
ეტიმოლოგია
ლიხნი ქართული (მეგრული) წარმოშობის სიტყვაა და ნიშნავს „ვაზის მაღლარს“. წინა სახელი „ზუფუც“ ქართულია (მეგრული) და „უხვად მდინარეს“ – „წყლის უხვად მოსკდომას“ ნიშნავს. XIX საუკუნის დასაწყისში სახელწოდება ჩაანაცვლა გიორგი შარვაშიძის მიერ დარქმეულმა სახელმა სოუქსუ/სუუქსუმ, რომელიც თურქულად ნიშნავს „ცივ წყალს“.
ისტორია
სოფელი ისტორიულად აფხაზეთის მთავრების საზაფხულო რეზიდენცია იყო. XVII ს. დასაწყისიდან აფხაზეთში დაწინაურდა შარვაშიძეთა ფეოდალური სახლი, რომელმაც შეძლო აფხაზ ფეოდალთა შეკავშირება და აფხაზეთის ოდიშისაგან გამოყოფა. ამიერიდან შარვაშიძეები მთავრის ტიტულით მართავდნენ აფხაზეთს, რომლის ცენტრი შეიქმნა ზუფუ (ლიხნი). ამის გამო, ილორის წმინდა გიორგის ხატის ლევან დადიანისეულ წარწერაში ლიხნელ აფხაზებს „ზუფუარები“ ეწოდებათ:
XIX საუკუნის დასაწყისში აფხაზეთის მთავარმა გიორგი ჩაჩბა შარვაშიძემ დასახლებას სახელწოდება შეუცვალა და მას სოუქსუ უწოდა, რაც თურქულად ცივ წყალს ნიშნავს. 1863 წლამდე ლიხნი აფხაზეთის ადმინისტრაციულ ცენტრს წარმოადგენდა.
სოფელი ლიხნი საერთოაფხაზური სამხედრო დემოკრატიის ტრადიციული ცენტრი იყო. სწორედ აქ იკრიბებოდნენ აფხაზები ისტორიულად, საუკუნეთა განმავლობაში და წყვეტდნენ უმნიშვნელოვანეს საკითხებს. პირველი დიდი სახალხო შეკრება ლიხნში 1861 წელს გაიმართა, რომელიც შემდეგ ანტირუსულ აჯანყებაში გადაიზარდა. ბოლო შეხვედრა კი აფხაზეთის ომის წინ — 1989 წელს, 18 მარტს გაიმართა, რომელზედაც აფხაზეთისთვის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სტატუსის დაბრუნების საკითხი დააყენეს. ამ ინიციატივას არც სსრკ-ს ცენტრალურმა ორგანოებმა დაუჭირეს მხარი და არც საქართველომ. შეკრებაზე დაახლოებით 30 ათასი აფხაზი შეგროვდა (სხვა მონაცემებით — დაახლოებით 50-60 ათასი ადამიანი).
ისტორიული ძეგლები
აქ მდებარეობს რამდენიმე მნიშვნელოვანი ისტორიული ძეგლი — X საუკუნის ღვთისმშობლის ეკლესია და ჩაჩბა-შერვაშიძეების ორსართულიანი სასახლის ნანგრევები. სასახლე დაინგრა რუსეთის ხელისუფლების ბრძანებით 1866 წლის აჯანყების შემდეგ, მათ მიერ სოფელში მოწყობილი ეგზეკუციისას. აბაანთას ციხე (VII ს.) მდებარეობს სოფლის განაპირას მდ. ხიფსთას მარცხენა სანაპიროზე.
სქოლიო
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალტორი
ალტორი (lavu d’Altore; lac d’Altore) — ტბა კუნძულ კორსიკაზე. მდებარეობს ჩრდილოეთ კორსიკის დეპარტამენტში, ზღვის დონიდან 2050 მ სიმაღლეზე, მდინარე გოლოს აუზში. გენეზისი — მყინვარული. გარშემორტყმულია შიშველი მთებით. ტბის სიახლოვეს 2035 მ სიმაღლეზე განლაგებულია წვრილი ტბა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ტბები
იულდუზლი
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 129 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 11 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (57 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
აპრილი 2008
აპრილი 2008 ნაკიანი წლის მეოთხე თვეა. დაიწყო სამშაბათს და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ ოთხშაბათს.
საქონლის ხორცის ტარტარი
მინი|საქონლის ხორცის ტარტარი საქონლის ხორცის ტარტარი — ხორციანი კერძი, რომელიც მზადდება ახალი, უმი, დაკეპილი საქონლის ან ცხენის ხორცით. მას ჩვეულებრივ მიირთმევენ ხახვთან, მწვანილთან, წიწაკასთან, ვუსტერშირის სოუსთან და სხვა სანელებლებთან ერთად. ხშირად, დამატებითი ინგრედიენტები ცალკეა წარმოდგენილი და მათი მთავარ კერძში შერევა სურვილისამებრ ხდება.
აპრილი 2008
პორტალი:ახალი ამბები
2008 04
საქონლის ხორცის ტარტარი
საფრანგეთში ნაკლებად გავრცელებული ვარიანტია ტარტარე ალერ-რეტური (tartare aller-retour), რომელშიც უმი ხორცი ოდნავ, მხოლოდ ზედაპირზეა შემწვარი, ორივე მხრიდან.
თათრები და უმი ხორცი
მარცხნივ|მინი|ფრანგული ტარტარე სან-ფრანცისკოში მონღოლი მეომრების პოპულარულ კარიკატურაში, რომელთაც ხშირად თათრებს ან ტარტრებს უწოდებენ, მონღოლები უმ ხურცს უნაგირის ქვეშ ინახავენ, სადაც ის თავისით იკეპება, შემდგომში კი უმ ხორცს მიირთმევენ. ეს ამბავი გავრცელდა ჟან დე ჟოინვილის დამსახურებით XIII საუკუნეში, მაგრამ ჯოინვილს მისი ცხოვრების განმავლობაში, ერთი მონღოლიც არ შეხვედრია და ამ ამბავს მათი არაცივილიზებულობის აღსაწერად იყენებდა. არ არის გამორიცხული, რომ ეს ამბავი მხოლოდ გაურკვევლობის გამო გავრცელდა, რადგან ამ დროს მონღოლები ხორცის თხელ ნაჭრებს ათავსებდნენ უნაგირის ქვეშ ხახუნის შესამცირებლად.
უმი ხორცის პოპულარიზაცია ევროპასა და შეერთებულ შტატებში
XIX საუკუნის ბოლოს ჰამბურგის სტეიკი პოპულარული გახდა ნიუ-იორკის პორტის მრავალ რესტორანში. ეს ფილე მზადდებოდა ხორცის ხელით დაფარშვით და მსუბუქად დამარილებით. მას ხშირად უმს ან შებოლილს მიირთმევდნენ, ხახვთან და გახუხულ პურთან ერთად. ჰამბურგის სტეიკმა პოპულარობა მოიპოვა მომზადების სიმარტივისა და ხარჯების შემცირების გამო. მისი იმ დროინდელი პოპულარობა კარგად ჩანს იმაშიც, რომ ეს კერძი დეტალურად იყო აღწერილი ყველზე გაყიდვად რეცეპტების წიგნებში. კერძის იდენტური მომზადების სტილი გავრცელებული იყო რესტორნებში და ასევე გამოიყენებოდა საავადმყოფოებში პაციენტების საკვებად. ჰამბურგის სტეიკს მიირთმევდნენ უმს ან ძალიან ოდნავ შემწვარს და თან ახლდა უმი კვერცხი/კვერცის გული.
არ არის ცნობილი, როდის გაჩნდა საქონლის ხორცის ტარტარი პირველად რესტორნებში. შესაძლებელია, ეს კერძი პოპულარიზებულიყო პარიზში რესტორნების მიერ, რომლებმაც არასწორად გაიგეს ჟიულ ვერნის „კულბატის“ (დაქუცმაცებული ხორცისა და კვერცხის ღვეზელი) აღწერა 1875 წელს გამოქვეყნებულ რომანში „მაიკლ სტროგოფი“. მინი|კორეული ცხენის ხორცის ტარტარე
სახელის წარმოშობა
ევროპაში, კერძს, რომელსაც დღესდღეობით საქონლის ხორცის ტარტარს (steak tartare) უწოდებენ, XX საუკუნეში „Steack à l'Americaine-ს“ ეძახდნენ. კერძის ერთ-ერთ კომბინაციაში მას ტარტარის სოუსთან ერთად მიირთმევდნენ. Escoffier-ის Le Guide Culinaire-ის 1921 წლის გამოცემაში განმარტავენ „Steack à la tartare“-ს როგორც Steack à l'Americaine, კვერცხის გულის ნაცვლად ტარტარის სოუსით. მოგვიანებით, ამ ორი სიტყვის ერთი და იმავე კერძის დასახასიათებლად გამოყენება დაიწყეს და მისი სახელიც შეამოკლეს steak tartare-მდე.
ინგლისურად მას ასევე უწოდებენ „Tartar steak“-ს.
გავლენა ჯანმრთელობაზე
ჯანმრთელობის პრობლემების გამოწვევის რისკებმა შეამცირა ამ კერძის პოპულარობა მსოფლიოს ზოგიერთ ნაწილში. საკმაოდ დიდია ალბათობა იმისა, რომ ხორცი ბაქტერიებითა და პარაზიტებით დაბინძურდეს, როგორიცაა ტოქსოპლაზმა და Taenia saginata.
ბაქტერიები
ჰიგიენური წესების დაცვისა და ახალი ხორცის გამოყენების შემთხვევაში, ბაქტერიული ინფექციის რისკი დაბალია.
პარაზიტები
ტოქსოპლაზმა არის პარაზიტი, რომელიც გვხვდება უმ ან ნაკლებად მოხარშულ ხორცში. შემთხვევათა განსაკუთრებით დიდია პარაზიტის გავლენა ემბრიონზე, ამიტომ, რეკომენდირებულია, ორსულმა ქალებმა უმი ხორცი არ მიირთვან. მას ზრდასრულებში შეუძლია ფსიქოლოგიური ეფექტი ჰქონდეს ან ინტელექტუალური კოეფიციენტი დააქვეითოს, თუმცა ეს ერთპიროვნულად დამტკიცებული არ არის.
Taenia saginata (ძროხის ჭია) ასევე აღწევს ორგანიზმში ნაკლებად მოხარშული ხორცის მირთმევის შემთხვევაში. მისი სიმპტომები ძირითადად ძალიან მსუბუქია, მაგრამ არსებობს მცირე შანსი, ორგანიზმში განვითარდეს ცისტიცერკოზი.
სქოლიო
კატეგორია:ხორცის კერძები
მარტი 2008
პორტალი:ახალი ამბები
2008 03
სილოვან ხუნდაძე
სილოვან ხუნდაძე (დ. 16 აპრილი [ძვ. სტ. 3 აპრილი], 1860, სოფ. კალაგონი, ამჟამად ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი ― გ. 12 მაისი, 1928, ქუთაისი) — ქართველი პედაგოგი, ახალი ქართული სალიტერატურო ენის ერთ-ერთი დამდგენი, ლიტერატორი და პუბლიცისტი, ცნობილი სასულიერო და საზოგადო მოღვაწის რაჟდენ ხუნდაძის (1845-1929) უმცროსი ძმა, საქართველოში ბავშვთა ფსიქოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებლის, პროფესორ ფატი ხუნდაძის (1895-1978) მამა.
განათლება
დაიბადა ოზურგეთის მაზრის სოფელ კალაგონში, მღვდელ თომა ხუნდაძის ოჯახში. 1871-1880 წლებში სწავლობდა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში. 1879-1880 წლებში მისი რედაქტორობით გამოვიდა გიმნაზიის მოსწავლეთა ხელნაწერი ჟურნალ „სამშობლოს“ ოთხი ნომერი. 1880-1884 წლებში სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლურ ენათა ფაკულტეტზე. აქ ის ისმენდა გამოჩენილი მეცნიერების: პეტრე ერნშტედტის, თადეუშ ზელინსკის, დავით ჩუბინაშვილის, ალექსანდრე ცაგარელის და სხვათა ლექციებს. ჯერ კიდევ უნივერსიტეტში სწავლისას, ჟურნალ „ივერიას“ 1882 წლის მე-12 ნომერში, გამოაქვეყნა თავისი პირველი საყურადღებო ნაშრომი „ისტორიული კილო გრიგოლ ორბელიანის ლექსებში“.
დასავლეთი ალპები
დასავლეთი ალპები (Westalpen; Alpi Occidentali; Alpes occidentales) — ალპების მთათა სისტემის ნაწილი ევროპაში. ვრცელდება ბოდენის ტბიდან (ჩრდილოეთით) კომოს ტბამდე (სამხრეთით). მოქცეულია იტალიის, საფრანგეთისა და შვეიცარიის ფარგლებში. სიგრძე დაახლოებით 500 კმ, სიგანე ადგილ-ადგილ დაახლოებით 130 კმ. წარმოადგენს ალპების ყველაზე მაღალი ქედებისა და მასივების ერთობლიობას. უმაღლესი მწვერვალია მონბლანი (4808 მ), რომელიც არის დასავლეთი ევროპის უმაღლესი მწვერვალი. ჭარბობს 4000-იანი მწვერვალები, რომელთაგან აღსანიშნავია მონტე-როზა (4634 მ), დომი (4545 მ), ვაისჰორნი (4506 მ), მატერჰორნი (4478 მ), დან-ბლანში (4357 მ), გრან-კომბენი (4314 მ), ფინსტერაარჰორნი (4274 მ), გრანდ-ჟორასი (4208 მ), რიმპფიშჰორნი (4199 მ), ალეჩჰორნი (4195 მ), იუნგფრაუ (4158 მ), გრან-პარადიზო (4061 მ) და სხვა.
სილოვან ხუნდაძე
პედაგოგიური მოღვაწეობა
1900 წელს ხსენებული სკოლის ინსპექტორის იოსებ ოცხელის და სილოვან ხუნდაძის თაოსნობითა და ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის თანადგომით შესაძლებელი გახდა სკოლის ბაზაზე ქუთაისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზიის დაფუძნება. იგი საქმიანობას შეუდგა, როგორც კერძო სრული გიმნაზია. თბილისის ქართულ სათავადაზნაურო გიმნაზიასთან ერთად ეს სასწავლებელი წარმოადგენდა საქართველოში საშუალო განათლების უმნიშვნელოვანეს კერას. გიმნაზიის პირველ დირექტორად დაინიშნა იოსებ ოცხელი, ხოლო ინსპექტორად — სილოვან ხუნდაძე. ამ გიმნაზიასთან იყო დაკავშირებული ხუნდაძის მთელი შემდგომი პედაგოგიური მოღვაწეობა. მის აღზრდილთა შორის ბევრი იყო შემდგომში გამოჩენილი მოღვაწე, მათ შორის: ნიკო ლორთქიფანიძე, გიორგი ახვლედიანი, შალვა ნუცუბიძე, კონსტანტინე ერისთავი, არნოლდ ჩიქობავა, პეტრე ქავთარაძე, დიმიტრი უზნაძე, სიმონ ყაუხჩიშვილი, გიორგი წერეთელი, ალექსანდრე წერეთელი, კონსტანტინე გამსახურდია, ვარლამ თოფურია, ვიქტორ ნოზაძე და სხვანი.
დასავლეთი ალპები
განვითარებულია მთის-მყინვარებიანი რელიეფის ფორმები, განაპირა და გრძივი ღრმა ხეობები, მსხვილი მყინვარები. აღმოსავლეთ ალპებთან შედარებით გამოირჩევა ნაკლები სიგანით, მკვეთრად გამოყოფილი თაღოვანი განფენილობით, ხშირი და ღრმა ტექტონიკურ-მდინარეული დანაწევრებით, ჩრდილოეთი რაიონების დიდი სინესტით, სადაც ფართოდ არის განვითარებული მაღალი სარტყლის სუბალპური და ალპური ლანდშაფტები, ხოლო სამხრეთი ქედების ფერდობების ქვედა მონაკვეთებზე გაბატონებულია ხმელთაშუაზღვიური ლანდშაფტები. პადანის დაბლობისკენ მიქცეული მონაკვეთი ციცაბოკალთებიანია. დასავლეთი ალპების შემადგენლობაშია: ლიგურიის ალპები, ზღვისპირა ალპები, პროვანსის ალპები, კოტის ალპები, დოფინეს ალპები, გრაის ალპები, ბერნის ალპები, პენინის ალპები, ლეპონტინის ალპები, გლარნის ალპები. დასავლეთი ალპებში ერთიანდება აგრეთვე მთის მასივები: პელვუ, ვერკორი და სხვა.
სილოვან ხუნდაძე
პედაგოგიური მოღვაწეობა
1907 წელს სილოვან ხუნდაძე აირჩიეს საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების დამფუძნებელ წევრად. 1913 წელს მისი ინიციატივით დაარსდა ამ საზოგადოების ქუთაისის განყოფილება. 1916 წელს იგი იყო დასავლეთ საქართველოს მასწავლებელთა კავშირის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. გარდა ამისა, 1910 წელს იოსებ ოცხელთან ერთად მან დააარსა გამომცემლობა „მერანი“, რომელმაც გამოსცა არაერთი მნიშვნელოვანი სახელმძღვანელო.
დასავლეთი ალპები
დასავლეთი ალპები აგებულია ძირითადად კრისტალური ქანებით, პერიფერიები უმეტესად დანალექი ქანებით. გაბატონებულია მთა-ტყის ლანდშაფტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:ალპების ქედები კატეგორია:იტალიის ქედები კატეგორია:საფრანგეთის ქედები კატეგორია:შვეიცარიის ქედები
სილოვან ხუნდაძე
პედაგოგიური მოღვაწეობა
1907 წელს სილოვან ხუნდაძე უდიდესი მწუხარებით გამოეთხოვა ილია ჭავჭავაძეს, რომელთანაც აკავშირებდა ხანგრძლივი ურთიერთობა.
დასავლეთი ალპები
რესურსები ინტერნეტში
Alpen
სილოვან ხუნდაძე
პედაგოგიური მოღვაწეობა
ილიას ხსოვნას მიეძღვნა იმავე წელს ქუთაისში გამოცემული მისი ნაშრომები „ილია ჭავჭავაძის სახსოვრად“ და „მკვლელები და მცველები“.
1914 წელს კავკასიის სასწავლო ოლქმა ქუთაისის ქართული გიმნაზიის შესამოწმებლად მიავლინა თავისი ინსპექტორი კორიცკი. მას არ მოეწონა გამოსაშვებ გამოცდებში მონაწილე მოსწავლეთა რაოდენობა და „ატესტატების სიმცირის“ საბაბით გადაწყვიტა მათი რაოდენობის შემცირება. გიმნაზიის პედაგოგები, პირველყოვლისა - იოსებ ოცხელი და სილოვან ხუნდაძე, აღაშფოთა მისმა თვითნებობამ. მეორე დღეს კორიცკის სამასწავლებლოში სილოვან ხუნდაძე შეხვდა და ხელი არ ჩამოართვა. ეს უთანხმოება გახდა გიმნაზიიდან მისი დათხოვნის მიზეზი. ხუნდაძე გიმნაზიას 1916 წლის დამლევს დაუბრუნდა.
1917 წლის 17 მაისს ქუთაისში, ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზიის შენობაში შედგა სხდომა, რომელმაც განიხილა თბილისში ქართული უნივერსიტეტის დაფუძნების საორგანიზაციო საკითხები. კრების მონაწილეთა შორის იყო სილოვან ხუნდაძეც. სხდომაზე შეიქმნა „თბილისის უნივერსიტეტის დამფუძნებელი საზოგადოება“.
1919 წელს გარდაიცვალა იოსებ ოცხელი. გიმნაზიის დირექტორად დაინიშნა სილოვან ხუნდაძე. ამ მოვალეობას ასრულებდა იგი 1923 წლამდე.
ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება
ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება — პოლიტიკური პარტია საქართველოში.
სილოვან ხუნდაძე
ლიტერატურული მოღვაწეობა
1882 წლიდან სილოვან ხუნდაძე ეწეოდა აქტიურ პუბლიცისტურ და ლიტერატურულ მოღვაწეობას. მისი ლექსები და სტატიები ხშირად ქვეყნდებოდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში „ივერია“, „დროება“, „კვალი“, „ცნობის ფურცელი“, „განათლება“, „შრომა“, „სამშობლო“ და სხვა. 1914 და 1926 წლებში ქუთაისში გამოიცა მისი რჩეული თხზულებები ორ ტომად. 1901-1902 წლებში ქუთაისში ორ წიგნად გამოიცა ხუნდაძის „ჩემი აზრი და ფიქრები“.
ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება
ისტორია
პარტია დაარსდა 1987 წლის 31 ოქტომბერს, პირველი რეგისტრაცია გაიარა 1990 წელს, ხელახალი რეგისტრაცია — 1998 წელს. დაარსების ინიციატორები იყვნენ გიორგი ჭანტურია, გურამ მამულია, მ. ქურდიანი, ც. არდაშელია. 1987 წლის ნოემბერში გამგეობამ მიმართა საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს თხოვნით საზოგადოების რეგისტრაციის შესახებ, მაგრამ რეგისტრაციაზე უარი ეთქვათ. საზოგადოება განაგრძობდა მოქმედებას, დაიწყო ე. წ. „სათვითგამო“ ჟურნალის „მოამბის“ გამოცემა.
სილოვან ხუნდაძე
ლიტერატურული მოღვაწეობა
სილოვან ხუნდაძე ითვლება თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმების ერთ-ერთ დამდგენად. მისი სახელმძღვანელოებიდან აღსანიშნავია: „ქართული გრამატიკა“ (ორ ნაწილად, 1904, მეორე გამოცემა — 1921), „სალიტერატურო ქართული“ (1901), „ნიკოლოზ ბარათაშვილი“ (1914), „რაფიელ ერისთავი“ (1918), „გრიგოლ ორბელიანი“ (1917), „ვახტანგ ორბელიანი“ (1918), „აკაკი წერეთელი“ (1918), „ილია ჭავჭავაძე“ (1919), „შოთა რუსთაველი“ (1921), „ქართული მართლწერისა და სწორენის ძირითადი საფუძვლები“ (1927). საყურადღებოა მისი მონოგრაფიული ხასიათის გამოკვლევები: „ქართული ზმნები“ (ქუთაისი, 1891) და „სალიტერატურო ქართული“ (ქუთაისი, 1901).
ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება
ისტორია
1987 წლის 11 დეკემბერს დამფუძნებელ კრებაზე მიღებულ საზოგადოების პროგრამაში ეწერა: „... ილია ჭავჭავაძის საზოგადოების მიზანია, დაიცვას ქართველი ხალხის უფლებები და ინტერესები, იზრუნოს კულტურული მემკვიდრეობის, ეროვნული თვითშეგნების გაღვივებისა და გაძლიერებისათვის, ამასთან გაითვალისწინოს არაქართველი მოსახლეობის უფლებები, საზოგადოების დევიზია: ენა, მამული, სარწმუნოება“.
1988 წლის მარტში ხელმძღვანელებს შორის დაწყებული უთანხმოების გამო მოხდა საზოგადოების გათიშვა და რეორგანიზაცია. მას გამოეყო ჯგუფი „მეოთხე დასი“ მ. კოსტავას, ზ. გამსახურდიას, გ. ჭანტურიას, ი. წერეთლის, თ. ჯანელიძისა და ი. ხუხუნაიშვილის შემადგენლობით.
სილოვან ხუნდაძე
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:დაბადებული 16 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1928 კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება
ისტორია
1990 წელს საპარლამენტო არჩევნებში პარტია მონაწილეობდა ბლოკში „დემოკრატიული საქართველო“, მიიღო ხმების 2,3%, პარლამენტში ჰყავდა 1 მაჟორიტარი წარმომადგენელი პარტიიდან. 1990 წელს წინასაარჩევნო პროგრამა: საქართველოს დამოუკიდებლობა, აფხაზეთში მდგომარეობის ნორმალიზაცია, ანტიქართული მოვლენების და ქართველთა ისკრიმინაციის ბლოკირება. ეთნოკონფლიქტების გაღვივებისათვის ხელის შეშლა აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონში, ადამიანის უფლებების დაცვა.
1995 წელს საპარლამენტო არჩევნებში პარტია მონაწილეობდა დამოუკიდებლად, მიიღო ხმების 1%. პარლამენტში ჰყავდა 1 წარმომადგენელი. 1995 წლის წინასაარჩევნო პროგრამა: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის დაცვა, რუსეთის სამხედრო-ეკონომიკური სფეროდან საქართველოს გამოსვლა, რუსეთის სამხედრო ძალების გაყვანა საქართველოდან, თავისუფალი ეკონომიკა, ადამიანის უფლებების დაცვა, საპარლამენტო მმართველობა, უნიტარული სახელმწიფო, ადგილობრივი თვითმმართველობა.
1998 წელს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნებში პარტია მონაწილეობდა ბლოკში „საქართველო — მერაბ კოსტავას საზოგადოება“.
1999 წლის წინასაარჩევნო პროგრამა: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა, რუსეთის სამხედრო-ეკონომიკური სფეროდან საქართველოს გამოსვლა, რუსეთის სამხედრო ძალების საქართველოს ტერიტორიიდან გაყვანა, თავისუფალი ეკონომიკა, საპარლამენტო მმართველობა, უნიტარული სახელმწიფო, ადგილობრივი თვითმმართველობა, ადამიანის უფლებების დაცვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:საქართველოს დისიდენტური ორგანიზაციები კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
ოკამის ღვთისმშობლის ეკლესია
ოკამის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოკამში. მდებარეობს სოფლის განაპირას ჩრდილოეთით, თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (12 X 7,6 მ), ნაგებია რიყის და ნატეხი ქვით, კონსტრუქციის ნაწილებში (კამარა, კონქი, საბჯენი თაღები, კარ-სარკმლის წირთხლები, ლავგარდანი) და ფასადების დეკორატიულ ელემენტებში გამოყენებულია აგური. ეკლესიას ორი თაღოვანი შესასვლელი აქვს - სამხრეთით და დასავლეთით (ამოქოლილია). ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია, გვერდებზე - თითო თაღოვანი ნიში. დარბაზის გრძივ კედლებში ორ-ორი სარკმელია. გრძივი კედლების ორ წყვილ მარტივ პილასტრს ოდნავ შეისრული საბჯენი თაღები ეყრდნობა. შეისრულია კამარაც.
აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადებზე სამ-სამი თაღოვანი შეღრმავებაა, მათ შორის შუა გვერდითებს აღემატება, მის ზედა ნაწილში აგურის წყობით შეღრმავებული ჯვარია გამოყვანილი. ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფასადებზე სწორკუთხა შეღრმავებებია. ეკლესიას კბილანა ლავგარდანი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
ოდენევსკაია
ოდენევსკაია (Оденьевская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 17 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
190
თარიღი უცნობია
*
სტივ ჯობსი
სტივენ პოლ ჯობსი (Steven Paul Jobs, დ. 24 თებერვალი, 1955, სან-ფრანცისკო — გ. 5 ოქტომბერი, 2011, პალო-ალტო),  ცნობილი როგორც სტივ ჯობსი (Steve Jobs) — კომპიუტერული ინდუსტრიის წამყვანი ფიგურა და გამომგონებელი. ის იყო Apple-ის თანადამფუძნებელი, თავმჯდომარე და მთავარი აღმასრულებელი დირექტორი (CEO). 1986–2006 წლებში ის ასევე იყო პიქსარის ანიმაციური სტუდიის აღმასრულებელი დირექტორი. პიქსარის პირველ სრულმეტრაჟიან ფილმზე სათამაშოების ისტორია, მან იმუშავა, როგორც აღმასრულებელმა პროდიუსერმა. როდესაც სტუდია უოლტ დისნეის კომპანიამ შეიძინა 2006 წელს, ჯობსი გახდა დისნეის დირექტორთა საბჭოს წევრი და კომპანიის უმსხვილესი მეწილე.
1976 წელს ეპლის თანადამფუძნებელ, სტივ უოზნიაკთან, ერთად მან პოპულარიზაცია გაუწია პერსონალური კომპიუტერის იდეას Apple II-ით. მოგვიანებით, ის ერთ-ერთი პირველთაგანი იყო, რომელმაც კომერციული პოტენციალი დაინახა გრაფიკულ სამომხმარებლო ინტერფეისსა და თაგუნაში, რომელიც ქსეროქსის პალო-ალტოს კვლევით ცენტრში დამუშავდა,  ეს ინოვაციები შემოიტანა ეპლ მაკინტოშის კომპიუტერებში. 1985 წელს ჯობსი Apple-იდან გაათავისუფლეს, რის შემდეგაც მან დააარსა კომპიუტერული კომპანია NeXT. 1996 წელს Apple-ის მიერ NeXT-ის შესყიდვის შემდეგ, ჯობსი დაბრუნდა თავისივე თანადაარსებულ კომპანიაში ამჯერად მთავარი აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობაზე და ეს ადგილი 2011 წლის 24 აგვისტომდე ეკავა. გადადგომიდან რამდენიმე თვეში, 2011 წლის 5 ოქტომბერს, სტივ ჯობსი პანკრეატული სიმსივნისგან გარდაიცვალა 56 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:სტივ ჯობსი კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები
ოკამის წმინდა გიორგის ეკლესია
ოკამის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოკამში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ძველ სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. შეკეთების დროს ეკლესია ერთიანი დადაბლებული სხმული კამარით გადაუხურავთ და მისთვის აგურის ლავგარდანი შემოუყოლებიათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
რასუეროსი
რასუეროსი (Rasueros) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40 კმ². მოსახლეობა — 174 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
პედრო-როდრიგესი
პედრო-როდრიგესი (Pedro-Rodríguez) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14 კმ². მოსახლეობა — 133 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ლახირი
ლახირი  — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, მულახის თემში (სოფლები: არცხელი, ზარდლაში, ლახირი, მაჯვდიერი, მურშკელი, ჟაბეში, ჟამუში, ღვებრა, ჩვაბიანი, ცალდაში, ჭოლაში). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე მულხრის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1760 მ, მესტიიდან 11 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 83 ადამიანი.
სირენები
ლიტერატურა
კატეგორია:ძუძუმწოვრები
ჩერლაკი (დიურტიულის რაიონი)
ჩერლაკი (Сарлаҡ; Черлак) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
პეჩინცის თემი
პეჩინცის თემი (Пећинци) — თემი სერბეთში, შედის სრემის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 22 055 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 45 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 489 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პეჩინცი. პეჩინცის თემი შედგება 15 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 32.6 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები