cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვაჩეძორის მონასტერი
ისტორია
1907 წელს ე. თაყაიშვილმა ძეგლი პირველმა გამოიკვლია სამხრეთ საქართველოში არქეოლოგიური ექსპედიციის დროს. სამონასტრო კომპლექსში შედიოდა წმ. სტეფანეს გუმბათოვანი ეკლესია, მის ირგვლივ განლაგებული გვიანდ. მინაშენები (უკვე დანგრეული) – სამრეკლო, საოსტიგნო, სალარო, კამარიანი დარბაზები (ერთ-ერთი, როგორც ჩანს, სატრაპეზო იყო), დიდი დარბაზული ეკლესია და სხვ. ე. თაყაიშვილმა მიაგნო მთავარი ტაძრის ასომთავრულ წარწერას (ჩაშენებული იყო სხვა ნაგებობაში), საიდანაც ირკვევა, რომ ტაძრის ეგვტერი აგებულია 1306 წელს ქართველთა და აფხაზთა მეფე დემეტრეს ასულ რუსუდანის საფასით. მეორე ქართული ასომთავრულით შესრულებული წარწერა სამრეკლოს მეორე სართულზე იყო, ოსტატის გამოსახულების გვერდით. მონასტრის სახელწოდება „ვაჩეძორი“ ე. თაყაიშვილმა დაადგინა მონასტრის მახლობლად მდებარე გამოქვაბულში აღმოჩენილი XV საუკუნის საბუთების მიხედვით (მანამდე იგი „ვანქად” იწოდებოდა). XI საუკუნის ერთ-ერთი ქართული ხელნაწერის მინაწერში მოხსენიებულია გრიგოლ ვაჩეძორელი, რომელსაც იგი გადაუწერია შატბერდის ლავრაში. როგორც ჩანს, მაშინ ვაჩეძორის მონასტერი უკვე არსებობდა. შემორჩენილი ფოტოებისა და ანაზომების ანალიზის შედეგად ძეგლის აგების თარიღმა IX ს-ში გადაინაცვლა. მონასტრის მახლობლად მდებარე გამოქვაბულში ნაპოვნი საბუთები მხედრულითაა ნაწერი, ამათგან ერთი მონასტრის დადგენილებაა, 2 – ნასყიდობის წიგნი და 3 – წერილი. ყველა შედგენილია მონასტრის მოძღვრისა და კრებულის მიერ. ვაჩეძორის დადგენილებიდან ვიგებთ, რომ მონასტრის მოძღვარს, კანდელაკსა (მნათე) და კრებულს ერისთავთერისთავისა და მეჭურჭლეთუხუცეს ზაზა ფანასკერტელისათვის უთხოვია, გაეთავისუფლებინა ვაჩეძორი სამონასტრო გადასახადისაგან – ალავისაგან. მას თხოვნა შეუწყნარებია და გადაუცია გუჯარი „თავსა და ბოლოს ფიცით”. კრებულს ზაზასთვის 6 წირვა დაუწესებია წელიწადის სადღესასწაულო დღეებში. კრებული პირობას დებდა, რომ თუ ერისთავი შემდეგში რაიმე ახალ გადასახადს შემოიღებდა, ისინი მას შეკრებდნენ და ერისთავს დროულად წარუდგენდნენ, ალავის გაუქმებას კი ამ ახალ გადასახადზე უარის სათქმელად არ გამოიყენებდნენ. სხვა საბუთები უმნიშვნელოა და ნაკლული, მაგრამ მათშიც არის ნახსენები ტაოს მაშინდელი პუნქტები: ხავაღი, ნამორეთი, პარგრძორი, ორისი. ამ საბუთებიდან ნათლად ჩანს, რომ XV საუკუნის I ნახევარში, ჯაყელთა გაძლიერების მიუხედავად, ფანასკერტელებს ტაოში კვლავ მიუწვდებოდათ ხელი მონასტრებსა და ციხეებზე (ვ., ხავაღი, ოლთისი და სხვ.). შემდგომი წლების წერილობით წყაროებში ვაჩეძორი აღარ იხსენიება; როგორც ჩანს, მისი სახელი მიივიწყეს. გვხვდება მხოლოდ იქვე არსებული სოფელი ნიაკომი ჩილდირის ეიალეთის ჯაბა დავთარში (1694–1732). აქ იგი ტაოსკარის ნაჰიეს არტანუჯის ლივაშია დასახელებული.
ძეგლის აღწერა
ვაჩეძორის მთავარი ტაძარი გუმბათოვანი ნაგებობა იყო, რომლის გუმბათი 4 თავისუფლად მდგარ ბოძს ეყრდნობოდა. ნაგებია სწორ რიგად ნაწყობი პატარ-პატარა უხეშად დამუშავებული ქვით. მრგვალი გუმბათის ყელი დაბალი და ფართოა. იგი ეყრდნობა ტრომპებს, რომლებიც IX საუკუნის შემდეგ აღარ გვხვდება. ძეგლს არ ამკობს კვეთილი ორნამენტი (იგი X საუკუნის I ნახევრიდან იჩენს უკვე თავს). ერთადერთი ძლიერ დაზიანებული რელიეფი შედარებით ადრეულ ხანაზე მიუთითებს.
თავდაპირველად ტაძარი ერთიანად მოხატული ყოფილა. როდესაც იგი ე. თაყაიშვილმა მოინახულა, მოხატულობის მხოლოდ ფრაგმენტებიღა იყო შემორჩენილი. გუმბათის ყელში გამოსახული იყვნენ წინასწარმეტყველნი, რომელთაც ხელში გრაგნილები ეჭირათ, და მიქელ მთავარანგელოზი (ქართ. წარწერებით), საკურთხეველში – ეკლესიის მამები, სხვადასხვა ადგილზე – იოაკიმე და ანა, იოანე ღვთისმეტყველი და სხვ. ფრესკებით იყო შემკული მთავარი ტაძრის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდგარი ერთნავიანი ნაგებობაც, რომელიც, ე. თაყაიშვილის აზრით, მოგვიანებით გადააკეთეს ეკლესიად. მან აქ გაარჩია ასომთავრულით შესრულებული რამდენიმე წარწერა. ამ ფრესკებს იგი ეკლესიის მოხატულობასთან შედარებით უფრო მოგვიანო ხანას მიაკუთვნებდა (XV ს.).
ორსართულიანი სამრეკლო საქართველოში გავრცელებულ სამრეკლოთა ტიპისაა – გეგმით კვადრატული ქვედა სართული, სადაც მონასტრის გალავნის შესასვლელია მოწყობილი, და II სართულის რვაწახნაგა, თაღებით გახსნილი ფანჩატური.
მონასტრის ხელნაწერების ფრაგმენტები
ისტორიული ტაოს სოფელ ორთისში, თანამედროვე სოფელ ეღლეკში (Eğlek), ადგილობრივმა მცხოვრებმა ხელნაწერის 4 ფრაგმენტი 2012 წელს ვაჩეძორის მონასტერთან მდებარე გამოქვაბულში იპოვა. ფრაგმენტები ოთხ სხვადასხვა ხელნაწერს უნდა ეკუთვნოდეს. ერთ-ერთი, ყველაზე მცირე ფრაგმენტი შესრულებულია ტყავზე. პირველადი მონაცემით ოთხივე ფრაგმენტი სხვადასხვა პერიოდსა და ხელნაწერს ეკუთვნის, ყველაზე მცირე ფრაგმენტი შესრულებულია პერგამენტზე და IX-X საუკუნეებით თარიღდება, დანარჩენი სამი XI, XII და XIII საუკუნეებს ეკუთვნის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები საზღვარგარეთ
შოთა გაბრიჭიძე
შოთა გაბრიჭიძე (დ. 21 დეკემბერი, 1989) — ქართველი ფეხბურთელი, ლანჩხუთის „გურიას“ ნახევარმცველი.
საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი
საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი, სეოკ შეიქმნა 1989 წლის 6 ოქტომბერს თბილისის ჭადრაკის სასახლეში გამართულ საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის დამფუძნებელ კონფერენციაზე, რომელსაც ესწრებოდა 377 დელეგატი. კონფერენციამ ერთხმად მიიღო დადგენილება სეოკ-ის დაფუძნების შესახებ. პირველ პრეზიდენტად აირჩიეს მსოფლიოს ხუთგზის ჩემპიონი ჭადრაკში, საერთაშორისო დიდოსტატი ნონა გაფრინდაშვილი, ვიცე-პრეზიდენტებად — ვიქტორ სანეევი, თენგიზ გაჩეჩილაძე და პაატა ნაცვლიშვილი, გენერალურ მდივნად — დავით კინწურაშილი. მათ გარდა სეოკ-ის აღმასკომის პირველ შემადგენლობაში შევიდნენ: ნოდარ გუგუშვილი, ვაჟა კაჭარავა, დავით კუპრეიშვილი, დავით სულაქველიძე, ივანე ყიფიანი, ავთანდილ ციბაძე, ნიკოლოზ ცხაკაია და ზურაბ წერეთელი.
დამფუძნებელ კონფერენციაზე აირჩიეს სეოკის წევრები (171 კაცი), კომისიათა ხელმძღვანელები (სპორტულ ფედერაციებთან მუშაობის - ივანე ყიფიანი, საგამომცემლო-სარედაქციო - ნოდარ გუგუშვილი, ოლიმპიური მოძრაობის ისტორიის და პროპაგანდის - ავთანდილ ციბაძე, საერთაშორისო ურთიერთობის - დავით კაკაბაძე), მიიღეს დეკლარაცია და სეოკ-ის წესდება.
წესდების მიხედვით, სეოკ-ი მოქმედებს განუსაზღვრელი ვადით და მოწოდებულია ხელი შეუწყოს ოლიმპიური მოძრაობისა და სპორტის განვითარებას საქართველოში. სეოკ-ს აქვს განსაკუთრებული უფლება საქართველო წარადგინოს ოლიმპიურ თამაშებზე, სოკ-ის სხვა შეჯიბრებებზე. სეოკ-ი ადგენს და ხელმძღვანელობს საქართველოს ოლიმპიურ დელეგაციებს, ნიშნავს თავის წარმომადგენელს სოკ-ში, მონაწილეობს ოლიმპიური სოლიდარობის პროგრამებში, აწყობს ოლიმპიურ დღეს და კვირეულს, სპორტში ძალადობის და დოპინგის წინააღმდეგ მიმართულ ღონისძიებებს. სეოკ-ი იცავს თავის ავტონომიას და არ ექცევა არავითარი პოლიტიკური, რელიგიური თუ ეკონომიკური ზეგავლენის ქვეშ, რომელთაც შეუძლიათ შეაფერხონ ოლიმპიური ქარტიის მოთხოვნათა შესრულება.
სპორტის შესახებ საქართველოს კანონის (მიღებულია 1996 წლის 20 სექტემბერს) მესამე თავის მე-9 მუხლის თანახმად:
1992 წლის 9 მარტს საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა სეოკ-ი დროებით და პირობითად აღიარა, 1993 წლის 23 სექტემბერს მონაკოში გამართულ 99-ე სესიაზე კი თავის სრულუფლებიან წევრად მიიღო. იმავე წელს სეოკ-ი აღიარეს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტების ევროპისა და მსოფლიო ასოციაციებმა. სეოკ-ი რამდენიმე საერთაშორისო ორგანიზაციის (მათ შორის - თანამეგობრობის ქვეყნების ეოკ-თა ასოციაციის, ევროპის ქვეყნების არასამთავრობო სპორტული ორგანიზაციების ასოციაციის, „სამართლიანი თამაშების“ საერთაშორისო ფედერაციის, გაერთიანება „ევროპის ქალები და სპორტი“) წევრია, ორმხრივი ხელშეკრულებით თანამშრომლობს მრავალლი ქვეყნის ეოკ-თან, სხვადასხვა ორგანიზაციებთან.
1991 წლიდან სეოკ-ის გენერალური მდივანია ემზარ ზენაიშვილი. 1992 წლის 25 მარტს გამართულმა სესიამ სეოკ-ის ხელმძღვანელობამ ოთხი წლით (ატლანტის ოლიმპიური თამაშების დამთავრებამდე) გაუგრძელა უფლებამოსილება. 1994 წლის 25 მაისს გამართულ სესიაზე სეოკ-ის პირვვლი ვიცე-პრეზიდენტის პოსტი დაიკავა ჯანსუღ ბაგრატიონმა.
სეოკ-ის ფარგლებში მოქმედებს 12 სამხარეო ორგანიზაცია, საქართველოს ოლიმპიური აკადემია, ოლიმპიურ ჩემპიონთა კლუბი. 1993 წლიდან გამოდის ყოველთვიური გაზეთი „ოლიმპიელი“, 1995 წელს გაიხსნა ოლიმპიური მუზეუმი.
1996 წლის 13 დეკემბერს, საანგარიშო-საარჩევნო სესიაზე აირჩიეს სეოკ-ის ახალი ხელმძღვანელობა: პრეზიდენტი - ჯანსუღ ბაგრატიონი, ვიცე-პრეზიდენტი - თამაზ იმნაიშვილი, რუსუდან სიხარულიძე და მამუკა ხაზარაძე, გენერალური მდივანი - ემზარ ზენაიშვილი, აღმასკომის წევრები - ელგუჯა ბერიშვილი, დავით გობეჯიშვილი, ომარ გოგიაშვილი, ვლადიმერ გოიაშვილი, გიორგი თოფაძე, ედიშერ მაჩაიძე, მერაბ მეტრეველი, ომარ ღონღაძე, რობერტ შავლაყაძე და ვაჟა შუბლაძე. სეოკ-ის საპატიო პრეზიდენტად აირჩიეს ნონა გაფრინდაშვილი.
1996 წელს აირჩიეს საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტად ჯანსუღ (ჯანო) ბაგრატიონი აირჩიეს.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტები კატეგორია:საქართველოს სპორტული ორგანიზაციები
გრავიტაცია (ფილმი)
გრავიტაცია (Gravity) — 2013 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკური თრილერი, რომლის რეჟისორი, თანაპროდიუსერი, თანამონტაჟისტი და თანასცენარისტი არის ალფონსო კუარონი. ფილმის მთავარი გმირები, სანდრა ბულოკი და ჯორჯ კლუნი ასახიერებენ ამერიკელი ასტრონავტების როლს, რომლებიც აღმოჩნდებიან შუაგულ კოსმოსში, მას შემდეგ რაც მათი შატლი აფეთქდება.
სცენარი კუარონმა შვილთან, ხონასთან ერთად დაწერა. თავდაპირველად ფილმის დისტრიბუტორი Universal Pictures უნდა ყოფილიყო, მაგრამ მოგვიანებით დისტრიბუციაზე უფლებები მოპოვა Warner Bros. Pictures-მა. დევიდ ჰეიმენი, რომელიც ადრე კუარონთან ერთად მუშაობდა ფილმზე „ჰარი პოტერი და აზკაბანის ტყვე“, გახდა „გრავიტაციის“ თანაპროდიუსერი. ფილმის წარმოება მიმდინარეობდა დიდ ბრიტანეთში, სადაც ბრიტანულმა კომპანია Framestore-მა სამი წელი მოანდომა ვიზუალური ეფექტების შექმნას.
ფილმის პრემიერა შედგა ვენეციის კინოფესტივალზე 2013 წლის 28 აგვისტოს და მაღალი შეფასებები ერგო. შექება ძირითადად წილად ჰხვდა რეჟისურას, მუსიკას, ვიზუალურ ეფექტებს და სანდრა ბულოკის შესრულებას. მიჩნეულია 2013 წლის ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმად; ამერიკის კინოინსტიტუტმა დაასახელა წლის 10 საუკეთესო ფილმებს შორის. ის გახდა 2013 წლის მეშვიდე ყველაზე შემოსავლიანი ფილმი 723 მილიონი აშშ დოლარით.
ფილმმა მიიღო უმრავი ჯილდო დაჯილდოების სხვადასხვა ცერემონიალებზე. ოსკარზე წარდგენილი იქნა 10 ნომინაციაში, საიდანაც მოიგო 7: საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის, საუკეთესო სურათისთვის, საუკეთესო რეჟისორისთვის, ორიგინალური მუსიკისთვის, საუკეთესო ოპერატურისთვის და ვიზუალური ეფექტებისთვის. პროექტს აგრეთვე გადაეცა BAFTA ექვსი, კრიტიკოსთა რჩეულის 7 და ოქროს გლობუსის 1 ჯილდო. ისევე როგორც რე ბრედბერის პრემია. საერთო განხილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე ფლობს 96%-ს 314 მიმოხილვაზე დაყრდნობით.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2013 წლის 3D ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური თრილერი ფილმები კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ბრიტანული 3D ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ბრიტანული სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:ბრიტანული თრილერი ფილმები კატეგორია:ალფონსო კუარონის ფილმები კატეგორია:Heyday Films-ის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები
სან-ხუან-დე-ლა-ვირხენის რაიონი
სან-ხუან-დე-ლა-ვირხენის რაიონი (Distrito de San Juan de la Virgen) — რაიონი პერუში, ტუმბესის რეგიონის ტუმბესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 40 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 780 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 118.71 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუმბესის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტუმბესის პროვინციის რაიონები
სტირჩენი
სტირჩენი (Stîrceni) — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 77მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 36 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორეშტის რაიონის სოფლები
ჩაითუმასი
ჩაითუმასი (Çaytumas) — სოფელი აზერბაიჯანში,    გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
ტარაუასი
250px|მინიატიურა|ტარაუასის ხედი ტარაუასი (tara პერუს ენდემი პატარა ხე (Caesalpinia spinosa) wasi სახლი ) — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში. მდებარეობს კუსკოს რეგიონში, ანტის პროვინციის ლიმატამბოს რაიონში. შედის უფრო მსხვილი არექოლოგიური კომპექსის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ასაქცევი 42 (აყმოლის ოლქი)
ასაქცევი 42 (№42 Разъезд) — ასაქცევი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ვოლგოდონოვკის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 29 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით. ატოკ კოდი — 113441600.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 123 კაცს, რომლის 60% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 30% — ყაზახი.
1999 წელს ასაქცევში ცხოვრობდა 183 ადამიანი (88 მამაკაცი და 95 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 199 ადამიანს შეადგენს (97 მამაკაცი და 102 ქალი).
სქოლიო
ასაქცევი 042 (აყმოლის ოლქი)
იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია
thumb|400პქ|განაწილება ქვეყნების მიხედვით იუნესკომ შექმნა არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია, რომლის მიზანია უზრუნველყოს მათი უკეთესი დაცვა და საზოგადოების ინფორმირება მათი მნიშვნელობის შესახებ.
სია შეიქმნა 2008 წელს, როდესაც 2003 წელს მიღებული არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების დაცვის კონვენცია შევიდა ძალაში.
2010 წელს პროგრამის ფარგლებში შეადგინეს ორი სია: კაცობრიობის არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის წარმომადგენლობითი სია და გადაუდებელი დაცვის საჭიროების მქონე არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია.
გიულიუსთიუ ქადინ ეფენდი
გიულიუსთიუ ქადინ ეფენდი (Gülüstü Kadın Efendi) ან გიულიუსთიუ მიუნირე ქადინ ეფენდი (Gülistan Münire Kadınefendi) (დ. 1831 - მაისი 1861) — ოსმალეთის სულთნის, აბდულმეჯიდ I-ის ცოლი. უკანსანკელი სულთნის, მეჰმედ VI-ის დედა.
ბიოგრაფია
გიულიუსთიუ ქადინ ეფენდი იყო ქელეშ-ბეგ შარვაშიძის შვილიშვილი და მაშასადამე აფხაზეთის სამთავრო გვარის წევრი. მას შეეძინა ორი შვილი: მეჰმედ VI და მედიჰა სულთანი. მისი ვაჟი მეჰმედი გახდა ოსმალეთის იმპერიის 36-ე და უკანასკნელი სულთანი.
გარდაცვალება
გიულისუთიუ გარდაიცვალა 1861 წელს შვილის დაბადებიდან 3 თვის შემდეგ. დაკრძალულია ფათიჰის მეჩეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები კატეგორია:დაბადებული 1831 კატეგორია:გარდაცვლილი 1861
ტუმბესის რაიონი
ტუმბესის რაიონი (Distrito de Tumbes) — რაიონი პერუში, ტუმბესის რეგიონის ტუმბესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 7 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 92 646 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 580 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 158.84 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუმბესის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტუმბესის პროვინციის რაიონები
ჰენრი ლანკასტერელი (1281-1345)
ჰენრი ლანკასტერელი (Henry of Lancaster; დ. 1281 — გ. 22 სექტემბერი, 1345) — პლანტაგენეტთა დინასტიის წარმომადგენელი. ედმუნდ პლანტაგენეტისა და ბლანშ არტუელის ვაჟი. ლანკასტერისა და ლეიცესტერის ერლი. ინგლისის მეფე ჰენრი IV-ის დიდი ბაბუა.
ბიოგრაფია
1296 წელს მამამისი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მთელი მემკვიდრეობა მისმა ძმამ, თომასმა მიიღო. 1299 წელს, ინგლისის პარლამენტის გადაწყვეტილებით ჰენრი გახდა ლანკასტერის ერლი. 1300 წლის ივლისში მან მონაწილეობა მიიღო კერლავეროკის ალყაშიც.
ბიძამისის, მეფე ედუარდ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, იგი თავის ძმასთან ერთად მუშაობდა თავისი ბიძაშვილის, მეფე ედუარდ II-ის წინააღმდეგ. თომასთან ერთად იგი მონაწილეობდა 1311 წლის ბარონთა ამბოხებაში, რის შემდეგაც მეფე იძულებული გახდა ლონდონიდან გაქცეულიყო, სადაც მხოლოდ 1318 წელს მოახერხა დაბრუნება.
როდესაც თომასი 1322 წელს კვლავ აჯანყდა, ჰენრი მას აღარ გაჰყვა. ეს იმით იყო გამოწვეული, რომ მეფე მას დაჰპირდა, რომ ერთგულების სანაცვლოდ იგი მას მისი ძმის ქონებას მიანიჭებდა. თომასი ამ აჯანყებას ემსხვერპლა, ისე, რომ შვილი არ დარჩა, რის გამოც მთელ მის ქონებას ჰენრი დაეპატრონა, რომელმაც 1324 წელს გრაფის რანკში ამაღლდა. ამის შემდეგ მისი მეფისადმი ერთგულება არც ისე დიდხანს გაგრძელდა. 1327 წელს ჰენრი შეუერთდა დედოფალ იზაბელა ფრანგის კამპანიას, რომელმაც დაატყვევა და გამოკეტა მეფე.
დედოფალ იზაბელას გავლენით იგი დაინიშნა ახალი მეფის, ედუარდ III-ის ერთ-ერთ მთავარ მრჩევლად. იგი აქტიურად მონაწილეობდა შოტლანდიელების წინააღმდეგ ბრძოლასა და ასწლიან ომში, თუმცა საბოლოოდ, 1345 წელს მეფემ იგი მოღალატედ სცნო და 22 სექტემბერს სიკვდილით დასაჯა, დედამისი, დედოფალი იზაბელა კი კოშკში გამოკეტა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1281 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1345 კატეგორია:პლანტაგენეტები კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
კალინინგრადის სახვითი ხელოვნების საოლქო მუზეუმი
კალინინგრადის სახვითი ხელოვნების საოლქო მუზეუმი (Калининградский областной музей изобразительных искусств) — სამხატვრო მუზეუმი კალინინგრადში. გაიხსნა 1988 წლის 24 ნოემბერს. მუზეუმის საერთო ფართობია 6 804 მ². საგამოფენო ფართობია 2 060 მ². საგამოფენო დარბაზების ფართობია 160-დან 750 მ²-მდე. მუზეუმში სულ დაცულია 16 206 ექსპონატი.
აღწერა
ყოველწლიურად იმართება 60-მდე სამამულო და უცხოური ხელოვნების ნიმუშების გამოფენა. მუზეუმის ფონდი მოითვლის 16 000-ზე მეტ ექსპონატს. მათ შორისაა ფერწერა, გრაფიკა, ქანდაკება, დეკორატიული ხელოვნების ნიმუშები. ძირითადად წარმოდგენილია XX საუკუნის მეორე ნახევრის ადგილობრივი და უცხოელი მხატვრების ნამუშევრები. ნამუშევრები გამოირჩევა სხვადასხვა სტილისტური მიმართულებებით. აქ წარმოდგენილია ნამუშევრები სოციალისტური რეალიზმიდან პოსტმოდერნისტულ სამხატვრო პრაქტიკამდე.
ბიენალე „კალინინგრადი-კენიგსბერგი“
ბალტიის ქვეყნების თანამედროდე გრაფიკის უნიკალური კოლექციის გამოფენა მიმდინარეობს საერთაშორისო ბიენალეზე „კალინინგრადი-კენიგსბერგი“. ეს გამოფენა იმართება არარეგულარულად, დაწყებული 1990 წლიდან. მასში მონაწილეობას იღებენ მხატვრები ბალტიის რეგიონის 10 ქვეყნიდან. ბიენალეს მსვლელობისას წარმოდგენილია 200 ავტორის დაახლოებით 600 ნამუშევარი. გამოფენების გარდა ბიენალეზე იმართება სხვადასხვა კონფერენციები, რომლის შედეგავაც გამოდის სტატიების კრებული .
ექსპონატები
მუზეუმს აქვს რამდენიმე მუდმივი თემატიკური გამოფენა.
თანამედროვე გრაფიკის ძირითადი კოლექცია, რომელიც წარმოდგენილია გალერეაში, შეიცავს ნამუშევრებს, რომელიც შესრულებულია XX საუკუნის უკანასკნელ ათწლეულში. დღეისათვის კოლექცია მოიცავს 700 ნამუშევარს. მათ შორის წარმოდგენილია კალინინგრადელი მხატვრების ნამუშევრებიც. 1990 წლიდან კალინინგრადში იმართება დაზგური გრაფიკის საერთაშორისო ბიენალე.
პირველი მხატვარი კალინინგრადში გამოჩნდა ჯერ კიდევ საუკუნის 50-იან წლებში, ხოლო 1978 წელს კალინინგრადის საოლქო მუსიკალურ სასწავლებელში შეიქმნა სამხატვრო განყოფილება. კალინინგრადის სახვითი ხელოვნების საოლქო მუზეუმში ქალაქის მხატვრების ნამუშევრებს უმნიშვნელოვანესი როლი უკავია. ნამუშევრების უმეტესობა შესრულებულია ავანგარდისტული მიმართულებით.
სქოლიო
კატეგორია:კალინინგრადის მუზეუმები
ჯანლუიჯი დონარუმა
ჯანლუიჯი დონარუმა (Gianluigi Donnarumma; დ. 25 თებერვალი, 1999; კასტელამარე დი სტაბია, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, პსჟ-სა და იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მეკარე, ევროპის ჩემპიონი (2021).
კარიერა
2013 წლამდე ჯანლუიჯი “ნაპოლი კასტელამარეში” თამაშობდა, შემდეგ კი “ინტერში” გადასვლა შეეძლო, მაგრამ “მილანი” აირჩია და ამ ორ წელიწადში ძირითად გუნდში ამოჰყო თავი.ჯანლუიჯი დონარუმას “სასუოლოსთან” მატჩისას სერია A-ში დებიუტი 16 წლის და 8 თვის ასაკში ჰქონდა. ამ მაჩვენებლით ის კალჩოს ისტორიაში მეორეა.
მილანი
დონარუმა გადმოყვანილ იქნა მილანის ძირითად გუნდში როგორც მესამე მეკარე ახალი მწვრთნელ სინიშა მიხაილოვიჩის მიერ. ის იყო 2015 საერთაშორისო ჩემპიონთა თასზე ძირითად შემადგენლობაში სადაც მილანი დაუპირისპირდა ინტერს და რეალს. მისი დებოუტი შედგა 30 ივლისს დიეგო ლოპესის შეცვლის შემდეგ 72 წუთზე, მაგრამ ის იყო ერთ-ერთი იმ ორი მილანელი ფეხბურთელიდან რომელმაც ააცდინეს პენალტი რის შემდეგადაც რეალმა იმარჯვა ანგარიშით 10-9.
2015-2016 წლების სეზონი
25 ოქტომბერს 2015 წელს შედგა დონარუმას დებიუტი სადაც მან 90 წუთი ითამაშა სასუოლოს წინააღმდეგ სან სიროზე. დონარუმამ დიეგო ლოპესის ადგილი დაიკავა მისი 3 მატჩიანი მოუგებელი სერიის შემდეგ და ის გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მეკარე, რომელსაც უთამაშია იტალიის სერია A-ში, 16 წლის და 8 თვის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
ბორითის სავანის წმინდა გიორგის ეკლესია
ბორითის სავანის წმინდა გიორგის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ბორითის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე ძირულის მარცხენა ნაპირზე, სასაფლაოზე. თარიღდება X საუკუნით, მოგვიანებით სამივე მხრიდან მინაშენით.
ძეგლის აღწერა
ეკლესია ძირითად ნაგებია კარგად დამუშავებული ქვის კვადრებით კირის დუღაბზე, დასავლეთით ფასადის ქვედა ნაწილში გამოყენებულია დაუმუშავებელი ქვები.ეკლესიას ეტყობა გადაკეთების კვალი. გეგმაში ეკლესია მართკუთხაა, აღმოსავლეთით ნახევრად წრიული აბსიდით, რომლის სარკმლის ქვეშ თაღოვანი ნიშია, რომლის წინ დგას საკურთხევლის ქვა. ასევე ნიშებია ჩრდილოეთით ორი, ხოლო სამხრეთით ერთი. იატაკი ქვის ფილებით არის მოგებული, კამარა სხმულია ქარგილზე. ინტერიერი მთლიანად მოხატულია, მხატვრობას რესტავრაცია ჩაუტარდა სამიოდე წლის წინ. გარედან, სამხრეთიდან და დასავლეთიდან შესასვლელი არქიტრაულია, შიგნიდან კი თაღოვანი. სამხრეთის კედლის მთელს სიგრძეზე მიუყვება კარნიზი, რომლის ქვემოთ, შესასვლელის მარცხნივ შემორჩენილია მხატვრობის კვალი, ასევე სამხრეთის ფასადზე ზედა ნაწილში მე-20 საუკუნის 80-იან წლებში ჩატარდა მცირედი სარესტავრაციო სამუშაოები. დასავლეთის ფასადის ფრონტონის ზედა კუთხეში წყობაში ჩართულია ცხვრის ქანდაკაბა. დარბაზი ნათდებოდა სამხრეთის, დასავლეთისა და აღმოსავლეთის სარკმლებით. დასავლეთისა და სამხრეთის სარკმლები ვიწრო თაღოვანია, ხოლო აღმოსავლეთით, რომელიც ერთ ქვაშია ამოკვეთილი, ოვალური ფორმისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სენედი
მინიატიურა|სენედის კარტუშის სახელი აბიდოსის მეფეთა სიიდან. სენედი — ძველი ეგვიპტის ფარაონი II დინასტიიდან. სენედის („შემაძრწუნებელი“) სახელი ცნობილია საკარის და ტურინის სამეფო სიებში. აბიდოსის სიაში მოიხსენიება სახელით სენედი. მანეთონმა ბერძნულად გადათარგმნა, როგორც სეტენესი და თვლიდა, რომ მეფობდა 41 წელი.
სახელი სენედი ერთადერთხელ მოიხსენიება ძველი პერიოდის ბრინჯაოს ქანდაკების სარტყელზე. უცნობია სენედი თანამედროვე ეგვიპტოლოგებისათვის, თუმცა მის შესახებ ახსოვდათ მის თანამემამულეებს მისი სიკვდილიდან 100 წლის მანძილზე.
მაგრანეთის სამაროვანი
მაგრანეთის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მაგრანეთის ჩრდილო-დასავლეთით, მდინარე თრანულის მარჯვენა ნაპირზე, ქუშანაანთგორაზე. განეკუთვნება V-Vlll საუკუნეებს. სამაროვანი 1963 და 1966 წლებში გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ერწო-თიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). აღმოჩნდა ქვის ფილებით გადახურული ორმოსამარხები და ქვისსამარხები. ყველა დამხობილი იყო აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ. დაკრძალვის წესი ქრისტიანულია. მიცვალებულები ესვენენ უშუალოდ მიწაზე, გაშოტილი, პირაღმა, თავით დასავლეთისკენ, გულხელდაკრეფილი ან ხელებჩამოშვებული. არის როგორც ინდივიდუალური, ისე საოჯახო სამარხები. აღმოჩენილია ბრინჯაოსა და რკინის ღეროიანი საკინძები, რომლითაც აქვთ როგორც ბრინჯაოს, ისე ნახევრად ძვირფასი ქვების ან მინის თავები, ბრინჯაოს მშვილდსაკინძი და ბეჭდები, ვერცხლის ბეჭდები და საყურე, რკინის სამაჯურები და სხვა. მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
სენედი
სენედის აკლდამა არ არის იდენტიფიცირებული. არის ვერსია, რომ საფეხურებიანი პირამიდის აღმოსავლეთით მთის მასივის ქვემოთ იყო სენედის აკლდამა. ასაევე შერიც დასაფლავებული იყო ჩრდილოეთით.
სლანცის რაიონი
სლანცის რაიონი (Сланцевский район) — ადმინისტრაციული ერთეული ლენინგრადის ოლქში, რუსეთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სლანცი. მდებარეობს ლენინგრადის ოლქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, მდინარეების: ნარვასა და ლუგას შორის.
სენედი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მეორე დინასტიის ფარაონები
სლანცის რაიონი
სლანცის რაიონს ჩრდილოეთით — კინგისეპის, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — ვოლოსოვის და აღმოსავლეთით — ლუგის რაიონები, ხოლო სამხრეთით — ფსკოვის ოლქი და დასავლეთით — ესტონეთი ესაზღვრება.
მაგრანეთის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ტოპალა
ტოპალა (Topala) — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 105 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 896 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩიმიშლიის რაიონის სოფლები
მარი ანა ელეონორ დე ბურბონი
მარი ანა ელეონორ დე ბურბონი (Marie Anne Éléonore de Burbon; დ. 22 დეკემბერი, 1690 — გ. 30 აგვისტო, 1760) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის პირველი შვილი. სენ-ანტუან-დე-შამპის აბატისა.
ბიოგრაფია
მარი ანა ელეონორი დაიბადა 1690 წლის 22 დეკემბერს. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის პირველი შვილი. ბავშვობაში იგი ცნობილი იყო როგორც მადმუაზელ დე ბურბონი. იგი თავიდანვე ძალიან ახლოს იყო დედასთან და დასთან, ლუიზ ელიზაბეტთან. მამამისი იყო "დიდი კონდეს" შვილიშვილი, ხოლო დედამისი საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი სამეფო საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის ქალიშვილი იყო.
1706 წლის 6 მაისს, 16 წლის ასაკში მარი ანა ელეონორი მონაზვნად აღიკვეცა ფონტერვუდის სამეფო სააბატოში, ანჟუში. 1723 წელს იგი სენ-ანტუან-დე-შამპის აბატისა ხდება და ენიჭება მადამ დე ბურბონის წოდება.
იგი ხშირად ნახულობდა თავის დას, კონტის ქვრივ პრინცესა ლუიზ ელიზაბეტს, რომელიც საფრანგეთის მეფე ლუი-ფილიპე I-ის დიდი ბებია გახდა. იგი ასევე ხშირად ურთიერთობდა თავის მეორე დასთან, ბემონ-ლე-ტურის აბატისა ანრიეტ ლუიზასთან და ბიძაშვილთან, შელის აბატისა ლუიზ ადელაიდასთან.
მარი ანა ელეონორი გარდაიცვალა 1760 წლის 30 აგვისტოს, 69 წლის ასაკში, პარიზში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1690 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1760 კატეგორია:ბურბონები
სლანცის რაიონი
შეიქმნა 1941 წლის 11 მარტს, კინგისეპისა და გდოვის რაიონების დაწვრილერთეულების შემდეგ. მისი ცენტრი იყო დაბა სლანცი. გდოვის რაიონიდან სლანცის რაიონის შემადგენლობაში დაბა სლანცი და 7 სოფსაბჭო, ხოლო კინგისეპის რაიონიდან კი 1 სოფსაბჭო შევიდა. 2006 წელს რაიონის შემადგენლობაში მიღებული კანონის შესაბამისად, წარმოიქმნა 1 საქალაქო და 6 სასოფლო დასახლება. ადგილობრივი თვითმმართველი ორგანო მირებული ქარტიის მიხედვით მუშაობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის რაიონები
ასაქცევი 102 (აყმოლის ოლქი)
ასაქცევი 102 (№102 Разъезд) — ასაქცევი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ჟიბექ-ჟოლის სააულო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 47 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით. ატოკ კოდი — 113433400.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 12 კაცს, რომლის 75% ეთნიკურად ყაზახი იყო.
1999 წელს ასაქცევში ცხოვრობდა 32 ადამიანი (15 მამაკაცი და 17 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 45 ადამიანს შეადგენს (23 მამაკაცი და 22 ქალი).
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უჩკუს-ინკანიანი
250px|მინიატიურა|უჩკუს-ინკანიანი უჩკუს-ინკანიანი (Uchkus Inkañan; uchku ხვრელი, გახსნა, Inka ინკა, ñan გზა ) —  არქეოლოგიური ძეგლი პერუში. მდებარეობს უანკაველიკის რეგიონში, უანკაველიკის პროვინციის იაულის რაიონში, მდინარე იჩუს მარჯვენა ნაპირზე.
მიჩნეულია, რომ უჩკუს-ინკანიანი ინკების ასტრონომიული ობსერვატორია და ექსპერიმენტული ცენტრი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
აგუას-ვერდესის რაიონი
აგუას-ვერდესის რაიონი (Distrito de Aguas Verdes) — რაიონი პერუში, ტუმბესის რეგიონის სარუმილიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 7 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 789 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 280 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 46.06 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუმბესის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სარუმილიის პროვინციის რაიონები
ნასიონალის ჩემპიონატი
ნასიონალის ჩემპიონატი (Campeonato Nacional) — საფეხბურთო შეჯიბრება (ტურნირი) არგენტინაში, რომელიც იმართებოდა 1967 წლიდან 1985 წლის ჩათვლით. ამ წლების განმავლობაში გაიმართა ნასიონალის 19 გათამაშება. ტურნირის მონაწილეთაგან სულ 9 კლუბმა მოიპოვა ნასიონალის ჩემპიონის ტიტული. აქედან სამჯერ გათამაშების ჩემპიონები გახდნენ „ინდეპენდიენტე“, „როსარიო სენტრალი“, „რივერ პლეიტი“ და „ბოკა ხუნიორსი“. ორ-ორჯერ — „სან-ლორენსო“ და „ფერო კარილ ოესტე“. თითოჯერ — „ესტუდიანტესი“, „ველეს სარსფილდი“ და „არხენტინოს ჯუნიორსი“.
1967–1985 წლებში, არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფარგლებში, ყოველი კალენდარული წლის განმავლობაში იმართებოდა ორი საფეხბურთო ტურნირი — ნასიონალი და მეტროპოლიტანო. ორივე ტურნირის (როგორც მეტროპოლიტანოს, ასევე ნასიონალის) ჩემპიონის ტიტული თანაბარმნიშვნელოვანი სტატუსით სარგებლობდა. ფაქტობრივად, მეტროპოლიტანოს და ნასიონალის ჩემპიონატები წარმოადგენდა არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ორ ნაწილს. პირველად ტარდებოდა ნასიონალის გათამაშება (წლის პირველ ნახევარში), ხოლო შემდეგ — მეტროპოლიტანოს (წლის მეორე ნახევარში). ნასიონალის გათამაშებისას იცვლებოდა როგორც მონაწილე კლუბების რაოდენობა, ისე მისი ჩატარების ფორმატი. გამოიყენებოდა როგორც ერთიანი გათამაშების სტანდარტული სისტემა, ასევე, ორ ჯგუფად გაყოფილი ტურნირის ფორმატი, შემდგომი ნახევარფინალური მატჩებით.
ნასიონალის პირველი (1967) გათამაშების გამარჯვებული გახდა აველიანედას „ინდეპენდიენტე“.
რეკორდები და სტატისტიკა
დიეგო მარადონამ ორჯერ მოიპოვა ნასიონალის საუკეთესო ბომბარდირის ტიტული (1979, 1980)
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის ფეხბურთი კატეგორია:არგენტინის საფეხბურთო ტურნირები
ფორსაჟი 8
ფორსაჟი 8 (ინგლ. The Fate of the Furious) — 2017 წლის ამერიკული მძაფრ-სიუჟეტიანი ფილმი, რომლის რეჟისორია გარი გრეი და სცენარის ავტორი კრის მორგანი. ფილმი არის ფორსაჟი 7-ის (2015) გაგრძელება და ფორსაჟის ფრანჩაიზის მერვე ნაწილი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ : ვინ დიზელი, დუეინ ჯონსონი, ჯეისონ სტეტჰემი, მიშელ როდრიგესი, ტაირესი გიბსონი, კრის „ლუდაკრის" ბრიჯსი, სკოტ ისტვუდი, ნატალი ემანუელი, ელზა პატაკი, კურტ რასელი და შარლიზ ტერონი. ფორსაჟი 8-ში მოქმედება მიმდინარეობს დომინიკ ტორეტოს (დიზელი) გარშემო, რომელიც დასახლდა მის მეუღლე ლეტი ორტიზთან (როდრიგესი) ერთად. ისინი ერთად ცხოვრობენ მანამ, სანამ კიბერტერორისტი კიფერი (ტერონი) აიძულებს მას მუშაობას და გუნდის წინააღმდეგ წასვლას.
ფორსაჟის ფრანჩაიზის მერვე ნაწილის შესახებ პირველად 2015 წლის მარტში გამოცხადდა, როდესაც დიზელი გამოჩნდა Jimmy Kimmel Live!- ზე და გამოაცხადა, რომ ფილმი გადაღებები ნიუ-იორკში შედგებოდა. ფილმისთვის მზადება დაიწყო ფორსაჟი 7- ის გამოსვლისთანავე, დიზელთან, მორგანთან და პროდიუსერ ნილ მორიცთან ერთად. კასტინგი შედგა 2015 წლის აპრილსა და ივნისამდე. ძირითადი გადაღებები დაიწყო 2016 წლის მარტში ისეთ ადგილებში, როგორიცაა მიუვატნი, ჰავანა, ატლანტა, კლივლენდი და ნიუ-იორკი.
ფორსაჟი 8-ის პრემიერა შედგა ბერლინში 2017 წლის 4 აპრილს და თეატრალურად გამოვიდა ამერიკის შეერთებულ შტატების ჩვეულ და IMAX კინოთეატრებში, 2017 წლის 14 აპრილს, ხოლო ასევე ითამაშა 3D, IMAX 3D და 4DX ფორმატებში საერთაშორისო მასშტაბით. ფილმმა მიიღო არაერთგვაროვანი შეფასება კრიტიკოსებისგან, რომელთაგან ბევრმა შეაქო შესრულება, მაგრამ გააკრიტიკა სიუჟეტი და ხანგრძლივობა. ზოგიერთი მათგანი ფიქრობდა, რომ ფილმი არ უნდა გადაეღოთ. მთელი მსოფლიოს მასშტაბით ფილმის შემოსავალმა 1.2 მილიარდი აშშ დოლარი შეადგინა, რითაც ის მსოფლიოში ოცდამეათე ფილმია (და ფრენჩაიზში მეორე, ფორსაჟი 7-ის შემდეგ), რომელმაც 1 მილიარდ დოლარზე მეტი გამოიმუშავა. ფორსაჟი 8 2017 წლის მესამე ყველაზე მაღალ შემოსავლიანი ფილმი და  ყველა დროის მეთერთმეტე შემოსავალი ფილმია. მან ასევე გამოიმუშავა 541,9 მილიონი აშშ დოლარი მთელს მსოფლიოში პრემიერის შაბათ-კვირის განმავლობაში, რის გამოც ის გახადა ყველაზე მაღალ შემოსავლიანი დებიუტის მქონე ფილმი. (მოგვიანებით ეს სტატუსი შურისმაძიებლები:უსასრულობის ომმა (2018) ჩამოართვა). ფილმის გაგრძელება, ფორსაჟი 9, 2021 წლის მაისში გამოვა.
განვითარება
2014 წლის 13 ნოემბერს Universal Pictures- ის თავმჯდომარემ დონა ლენგლიმ The Hollywood Reporter-ს განუცხადა, რომ ფორსაჟი 7-ის შემდეგ ფრანჩაიზში კიდევ მინიმუმ სამი ფილმი იქნებოდა.
2015 წლის CinemaCon– ზე ლას – ვეგასში, დიზელმა გამოაცხადა, რომ ფილმი გამოვიდოდა 2017 წლის 14 აპრილს. 2015 წლის 16 აგვისტოს, 2015 წლის Teen Choice Awards– ზე, დიზელმა ფილმს თავდაპირველი სახელწოდება ფორსაჟი 8 მიანიჭა. 2015 წლის სექტემბერში დიზელმა განაცხადა, რომ სცენარი თითქმის დასრულებული იყო და განაცხადა, რომ დაინტერესებული იყო რობ კოენითან მუშაობით, რომელმაც ფრანჩაიზის პირველი ფილმი გადაიღო. 2015 წლის 14 ოქტომბერს დიზელმა ღამის შოუ ჯიმი ფალონთან ერთად სტუმრობისას გამოაცხადა, რომ ფილმი რეჟისორი Straight Outta Compton-ის შემქმნელი გარი გრეი იქნებოდა.
მუსიკა
ბრაიან ტაილერმა, რომელმაც მესამე, მეოთხე, მეხუთე და მეშვიდე ნაწილებისთვის მუსიკა შექმნა, მერვე ნაწილის კომპოზიტორონაც დაავალეს. Atlantic Records- ის მახრდაჭერით საუნდტრეკის ალბომი გამოვიდა 2017 წლის 14 აპრილს, რომელიც ემთხვევა ფილმის აშშ-ს თეატრალურ გამოსვლას. ფილმის სარეკლამო ალბომი გამოვიდა 27 აპრილს, Back Lot Music- ის მიერ.
ნომინაციები
ფილმმა რამდენიმე ნომინაცია მოიპოვა თუმცა გამარჯვება ვერც ერთ მათგანში ვერ მოახერხა.
სქოლიო
კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები კატეგორია:Original Film-ის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:ნიუ-იორკში გადაღებული ფილმები კატეგორია:ფილმები ნიუ-იორკის შესახებ კატეგორია:ფილმები ტერორიზმის შესახებ კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები ძარცვის შესახებ კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული მოქმედებითი თრილერი ფილმები კატეგორია:2017 წლის ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების ფილმები ძარცვის შესახებ
ფერთევნიალ სულთანი
ფერთევნიალ ვალიდე სულთანი (Pertevniyal Valide Sultan; დ. 1812, ვლახეთი — 5 თებერვალი 1883, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია ) — ოსმალეთის სულთნის, მაჰმუდ II-ის მეორე ცოლი. სულთან აბდულაზიზის დედა. ვალიდე სულთანი.
ბიოგრაფია
ფერთევნიალ სულთანი დაიბადა 1812 წელს ვლახეთის სამთავროში. მისი ნამდვილი სახელი ჰასნა ბესიმე იყო. 1861 წლის 25 ივნისს, სულთან აბდულმეჯიდის გარდაცვლაების შემდეგ ტახტზე მისი შვილი აბდულაზიზი ავიდა, თვითონ ფერთევნიალი კი ვალიდე სულთანი გახდა. შვილის მმართველობის ბოლომდე იყო ვალიდე სულთანი. შვილის გარდაცვალების შემდეგ მისი ვალიდე სულთნობის ერა დასრულდა, თუმცა ამის შემდეგ მან კიდევ 7 წელი იცოცხლა. გარდაიცვალა 1883 წლის 5 თებერვალს დოლმაბაჰჩეს სასახლეში, სტამბოლში. დაკრძალულია ფერთევნიალ ვალიდე სულთნის მეჩეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვალიდე-სულთნები კატეგორია:ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები კატეგორია:დაბადებული 1812 კატეგორია:გარდაცვლილი 1883
ბოტსვანის გერბი
ბოტსვანის გერბი —  ბოტსვანის ეროვნული სიმბოლო დროშასთან და ჰიმნთან ერთად. გერბი მოქმედებს 1966 წლის 25 იანვრიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოტსვანის სახელმწიფო სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები
კურტ ზუმა
ტიტულები
ჩელსი:(4)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
დალი ნიკოლაიშვილი
დალი ნიკოლაიშვილი (დ. 29 მაისი, 1963, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1980 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ჯერ ლაბორანტად, შემდეგ მეცნიერ-თანამშრომლად აეროკოსმოსური მეთოდებით ბუნებრივი გარემოს მდგომარეობების შესწავლის სამეცნიერო კვლევით ლაბორატორიაში. 1998 წლიდან საქართველოს გეოგრაფიის კათედრის დოცენტია. 1993 წლიდან კითხულობს ლექციებს. არის სამხრეთ კავკასიის ბუნებრივი რესურსების მონაცემთ ბაზის პროექტის კოორდინატორი. მისი კვლევის სფეროებია: ლანდშაფტების სივრცე-დროითი ანალიზი, ლიმოლოგია და გის-ტექნოლოგიები. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კითხულობს სალექციო კურსებს: გეოგრაფიის კვლევის მეთოდები, გეოინფორმაციული და ექსპერტული სისტემები, კავკასიის ბუნებრივი რესურსები, მდგრადი ეკოლოგიური განვითარება და საქართველოს ლანდშაფტების კადასტრი. ჟურნალების „კავკასიის გეოგრაფიული ჟურნალი“ და „საქართველოს გეოგრაფია“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი. საქართველოს ეროვნული ატლასის (2012) რედკოლეგიის წევრი, „თსუ ნორჩ გეოგრაფთა სკოლის“ კოორდინატორი, გეოგრაფიაში ხარისხების მიმნიჭებელი საბჭოს წევრი. არის 100-ზე მეტი სამეცნიერო პუბლიკაციის ავტორი. მონაწილეობა აქვს მიღებული 20-ზე მეტ საერთაშორისო (UNEP, WWF,WB, CEU, GTU, GTZ, GEF/UNDP და სხვ.), თუ ადგილობრივ პროექტებში. გეოგრაფიის დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის გეოგრაფიის დეპარტამენტის ასოცირებული პროფესორი.
სკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კავკასიის საშუალო მთის ტყის ლანდშაფტები (ლანდშაფტურ-გეოფიზიკური ანალიზი)“, დაიცვა 1995 წელს.
ტიხვინის რაიონი
ტიხვინის რაიონი (Тихвинский район) — ადმინისტრაციული ერთეული ლენინგრადის ოლქში, რუსეთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტიხვინი. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 70 988 ადამიანს შეადგენდა. რაიონის ფართობია 7018 კმ², მდებარეობს ლენინგრადის ოლქის აღმოსავლეთ ნაწილში. რაიონს ჩრდილოეთიდან — ლოდეინოპოლეს, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — პოდპოროჟიეს, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან — ბოქსიტოგორსკის, სამხრეთ-დასავლეთიდან — კირიშის და ჩრდილო-დასავლეთიდან — ვოლხოვის რაიონები ესაზღვრება, ხოლო აღმოსავლეთიდან — ვოლოგდის და სამხრეთიდან — ნოვგოროდის ოლქები.
2006 წლის 1 იანვარს, რაიონმა მუნიციპალური სტატუსი მიიღო, მიშ შემადგენლობაში წარმოიქმნა 1 საქალაქო და 8 სასოფლო დასახლება, ქალაქი ტიხვინი მის შემადგენლობაში შევიდა, როგორც საქალაქო დასახლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის რაიონები
განათლება აზერბაიჯანში
განათლება აზერბაიჯანში რეგულირდება აზერბაიჯანის განათლების სამინისტროს მიერ.
ისტორია
მინი|აზერაიჯანელი სტუდენტები პარიზში, 1920 წინა საბჭოთა პერიოდში აზერბაიჯანულ განათლებაში შედიოდა ინტენსიური ისლამური რელიგიური სწავლება. ის იწყებოდა ხუთი წლის ასაკში და ხანდახან ოც წლამდე გრძელდებოდა. ბავშვები ესწრებოდნენ მედრესეს, ანუ მადრასას რომელიც წარმოადგენდა მეჩეთებთან არსებულ საგანმანათლებლო დაწესებულებებს. მეთექვსმეტე და მეთვრამეტე საუკუნეებში მადრასები წარმოიქმნა როგორც ცალკეული საგანმანათლებლო დაწესებულებები დიდ ქალაქებში, მაგრამ რელიგიური კომპონენტი კვლავ მნიშვნელოვანი რჩებოდა. 1865 წელს ბაქოში გაიხსნა პირველი ტექნიკური უმაღლესი სკოლა და პირველი ქალთა უმაღლესი სკოლა. მეცხრამეტე საუკუნის დასაწყისში გამოჩნდა საერო სკოლები. სკოლები თავდაპირველად ეთნიკური რუსებისთვის იყო. ამიერკავკასიაში ცარიზმის პერიოდში საშუალო სკოლებში უმაღლესი განათლების მიღება რუსულ ენაზე მიმდინარეობდა და აზერბაიჯანული ენა აკრძალული იყო. ამ პერიოდში ეთნიკურ აზერბაიჯანელ ბავშვთა უმრავლესობა განათლებას საერთოდ არ იღებდა და აზერბაიჯანულენოვანი წიგნიერების მაჩვენებელი ძალიან დაბალი იყო. განათლების საკითხი განსაკუთრებით მძაფრად იდგა ქალთა შორის, რადგან ძალიან ცოტა ქალს მიეცა სკოლაში დასწრების უფლება.
განათლების სისტემა აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში
მინი|ბაქოს ბიზნესის უნივერსიტეტის შენობა განათლება აზერბაიჯანში განიხილება საქმიანობის სფეროდ, რომელიც წარმოადგენს საზოგადოების და სახელმწიფოს განვითარების საფუძველს, რომელსაც მინიჭებული აქვს სტრატეგიული უსაფრთხოება და უპირატესობა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში განათლების სისტემა დემოკრატიული, საერო ხასიათისაა და მისი საფუძველია ეროვნული და საერთაშორისო ღირებულებები.
ყველა მოქალაქეს ეკუთვნის ცხრაწლიანი სავალდებულო ზოგადი განათლება. განათლების უფლება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოქალაქეების ფუნდამენტური უფლებაა. ეს დაფუძნდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციით და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების კანონით. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციის 42-ე მუხლის თანახმად მოქალაქეების განათლების მიღების უფლება ასე განისაზღვრება:
აზერბაიჯანში ყველა მოქალაქეს შეუძლია მიიღოს განათლება განურჩევლად ეროვნების, რელიგიის, რასის, ენის, სქესის, ასაკის, ჯანმრთელობის, სოციალური სტატუსის, საქმიანობის სფეროსი, საცხოვრებელი ადგილისა და პოლიტიკური შეხედულებებისა. განათლება უფასოა და სავალდებულოა ბავშვებისთვის ექვსიდან თხუთმეტ წლამდე.
საბაზო განათლება დაყოფილია სამ ნაწილად: დაწყებითი განათლება, ზოგადი საშუალო განათლება და სრული საშუალო განათლება.
აზერბაიჯანის საგანმანათლებლო სისტემა შედგება საგანმანათლებლო პროგრამების, საგანმანათლებლო დაწესებულებების ქსელების, განათლების სისტემის მართვის ორგანოებისა და განათლებისა და ტრენინგის სხვა ინსტიტუტებისაგან. მენეჯმენტი, როგორც შესანიშნავი ფუნქციის ნაწილი სხვადასხვა მახასიათებლებით, უზრუნველყოფს ზოგიერთი მისი სტრუქტურის დაცვას, ოპერაციის რეჟიმის, პროგრამის და მისი ამოცანების წარმატებით განხორციელებას. სახელმწიფო მართვის ორგანოების და საზოგადოების თვითმმართველობების სისტემა იქმნება განათლების მართვის მიზნით. ეს ორგანიზაციები მოქმედებენ განათლების კანონმდებლობაში განსაზღვრული კომპეტენციის ფარგლებში სავალდებულო კანონების დაცვით. საგანმანათლებლო ადმინისტრაცია განათლება აქტი დაბალანსებულია შესაბამისი კანონმდებლობისა და საგანმანათლებლო დაწესებულებების წესებითა და პროგრამებით და ეფუძნება საერთაშორისო გამოცდილებას.
განათლების სისტემის ადმინისტრირების ძირითადი სუბიექტები არიან აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მთავრობა, განათლების სამინისტრო და ადგილობრივი საგანმანათლებლო დაწესებულებები.
საგანმანათლებლო დაწესებულებების მენეჯმენტში მონაწილეობენ ადგილობრივი ხელისუფლების ორგანოები, სამეცნიერო-პედაგოგიური თემები, პროფესიული-შემოქმედების ასოციაციები, საზოგადოებები, სოციალურ-პოლიტიკური ინსტიტუტები და საზოგადოებები.
მენეჯმენტის პროცესში განათლების სამინისტროს მისია შეიძლება განისაზღვროს შემდეგი ასპექტებით: განათლების სისტემაში უმნიშვნელოვანესი პრობლემების იდენტიფიცირება, ასევე მათი მოგვარების ხარისხი, მათთან დაკავშირებული გარემოს შეფასება ანალიზი და პროგნოზირება.
განათლების ენა
აზერბაიჯანული ენა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სკოლების განათლების ძირითადი ენა და ქვეყნის ოფიციალური ენაა. თუმცა, არსებობს მრავალი სკოლა, რომელიც უზრუნველყოფს ცხრაწლიან ზოგად განათლებას, სამწლიან უმაღლეს განათლებას და ბაკალავრის ხარისხის მიღებას რუსულ ენაზე. შეთავაზებული ენები არ შემოიფარგლება მხოლოდ რუსული ენით: არსებობს ცნობილი სკოლებისა და ფონდების ფილიალები, მაგ. ბრიტანული სკოლა, English First ინგლისური პირველი, რომლებიც მსურველებს სთავაზობენ ინგლისურენოვან განათლებას.
ბაკალავრის ხარისხის მისაღებად სტუდენტმა შეუძლია არჩევანი გააკეთოს სამ ძირითად ენათა შორის. ესენია: (აზერბაიჯანული, რუსული და ინგლისური). ბაკალავრიატის კურსები ინგლისურად სწავლის საშუალებას იძლევა განსაკუთრებით ახლად დაფუძნებულ ან პოპულარულ უნივერსიტეტებში, მაგ. ბაქოს ნავთობის უმაღლესი სკოლა, ბაქოს საინჟინრო უნივერსიტეტი (ყოფილი ყუფახაზის უნივერსიტეტი). ამასთან ერთად, ტრადიციულსა და ძველი უნივერსიტეტებში, მაგ. ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი, აზერბაიჯანულისა და უცხო ენების უნივერსიტეტი გთავაზობთ არა მხოლოდ ხელოვნებასა და სხვა ჰუმანიტარულ მეცნიერებებს, არამედ სოციალურ მეცნიერებათა კურსებს ძირითადად, ინგლისურად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განათლება აზერბაიჯანში
სოსნოვი-ლოგი (ბელოკატაის რაიონი)
სოსნოვი-ლოგი (Сосновый Лог) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 125 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 29  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 66 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
სან-პაულუ (საფეხბურთო კლუბი)
სან-პაულუ (São Paulo Futebol Clube) — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ სან-პაულუდან. ჩამოყალიბდა 1930 წლის 25 იანვარს. ასპარეზობს პაულისტას ჩემპიონატსა და ბრაზილიის სერია A-ში. „ფლამენგოსა“ და „კორინთიანსის“ შემდეგ ითვლება მესამე ყველაზე პოპულარულ საფეხბურთო კლუბად ბრაზილიაში. „კორინთიანსთან“, „პალმეირასთან“ და „სანტოსთან“ ერთად შედის სან-პაულუს შტატის ტრადიციული საფეხბურთო გრანდების ოთხეულში. ბრაზილიის ექვსგზის და სან-პაულუს შტატის 21-გზის ჩემპიონი.
ისტორია
ჩამოყალიბდა 1930 წლის 25 იანვარს სან-პაულუ და ფლორესტას (São Paulo da Floresta) სახელწოდებით — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბების — სან-პაულუს შტატის 11-გზის ჩემპიონის, პაულისტანოს (Club Athletico Paulistano) და სან-პაულუს შტატის სამგზის ჩემპიონის, ატლეტიკო პალმეირასის (Associação Atlética das Palmeiras) გაერთიანების შედეგად. ამჟამინდელი სახელწოდებით კლუბი 1935 წლიდან ასპარეზობს. კლუბის „ოქროს ხანად“ ითვლება 1980-იანების მეორე და 1990-იანების პირველი ნახევარი, როდესაც „სან-პაულუმ“ ორჯერ (1986, 1991) მოიპოვა ბრაზილიის ჩემპიონის ტიტული, ასევე ორ-ორჯერ ლიბერტადორესის თასის (1992, 1993), საკონტინენტთაშორისო თასისა (1992, 1993) და სამხრეთ ამერიკის რეკოპას (1993, 1994) მფლობელი გახდა. ამას გარდა თითოჯერ სამხრეთ ამერიკის სუპერთასსა (1993) და კონმებოლის თასს დაეუფლა (1994).
ცნობილი ფეხბურთელები
<div style="-moz-column-count: 2; -webkit-column-count: 2; -o-column-count: 2; -ms-column-count: 2; column-count: 2; text-align: left;">
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო კლუბები
ვენეგი
ვენეგი, უაჯენესი, უნეგი, ვენგენებტი — ძველი ეგვიპტის ადრეული მეფეების II დინასტიის მეოთხე ფარაონი. სახელი უაჯენსი მოიხსენიება აბიდოსის და საკარის სიებში.
მმართავდა 8 წლის განმავლობაში ფარაონების ნინეჩერის და სენედის შორის, ეგვიპტის ჩრდილოეთს. როგროც ამ დინასტიის უმრავლეს ფარაონებზე, თანამედროვე მეცნიერებისათვის პრაქტიკულად არაფერი არ არის ცნობილი მისი მმართველობის შესახებ.
ცალკეულმა გამოკვლევებმა ცხადყო, თითქოს ვენეგი და პერიბსენი ერთი და იგივე სახეა, მაგრამ ეს ვერსია უარყოფილია უმრავლესი კოლეგების მიერ. უკანასკნელი მონაცემებით გერმანელმა ეგვიპტოლოგმა გამოიკვლია წარწერები ვენეგის მმართველობის დროს და შეუსაბამა სახელს - ხორ რანები. წარწერა უნეგის აკლდამაზე ძალიან ჰგავს წარწერას, რომ მისი მმართველობა გავრცელებული იყო ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მეორე დინასტიის ფარაონები
დიდი ლაკბე
დიდი ლაკბე — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზიარში. სოფლის დასავლეთით 1-2 კილომეტრზე მდინარე დიდ ლაკბესა და უსახელო ხრამს შორის მდებარე ე. წ. ნიჩურაანთ ახოში. განეკუთვნება გვიანდელ აშელის ხანას.
ძეგლი 1975 წელს გამოავლინა კახეთის ქვის ხანის რაზმმა. ნაპოვნია ერთი კაჭარი, 8 ნუკლეუსი, 11 ანატკეცი და 13 იარაღი. კაჭრებზე გაფორმებული ნუკლეუსები ერთფუძიანი განივი,ორფუძიანი ცალმხრივი,დისკოსებრი ორმხრივი, ცალმხრივი და ამორფულით. ანატკეცები მოგრძო ან დაბალი, ფართო არასწორი მოყვანილობისაა, მათ უმეტესობას გლუვი, ხოლო ორს შესწორებული დარტყმის მოედანი აქვს. იარაღებიდან წარმოდგენილია სხვადასხვანაირი პირის მქონე საჩოკები, ამოზნექილი სამუშაორპირიანი საფხეკი, ორ-ორი ორგვერდამოღარული, კომბინირებული და თითო ნისკარტისებრი იარაღი.
მასალა ინახება საქართველოს ეროვნულ მუზეუმის გურჯანიის ისტორიულ-ეთნუკურ საცავში.
ჰაიმე ხათუნი
ჰაიმე ხათუნი — ლეგენდების თანახმად სულეიმან-შაჰის მეუღლე. ოსმალეთის იმპერიის პირველი სულთნის, ოსმან I-ის ბებია. არ მოიხსენიება არცერთ ისტორიულ წყაროში.
ჯეზირე
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ჯეზირეს სურათი კოსმოსიდან ჯეზირე, ასევე ელ-ჯაზირა (الجزيرة — კუნძული) — პლატო ერაყში, სირიასა და თურქეთში, შუამდინარეთის ჩრდილოეთი ნაწილი. ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ესაზღვრება ტავრისა (ქედის ტოტი) და ზაგროსის ქედები, დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით გადადის სირიის უდაბნოსა და არაბეთის ნახევარკუნძულის პლატოებში, სამხრეთ-აღმოსავლეთით შუამდინარეთის სამხრეთი დაბლობი ნაწილისაგან გამოყოფილია საფეხურით. სიმაღლე 200-დან (სამხრეთ-აღმოსავლეთი) 400 მეტრამდე (ჩრდილო-დასავლეთით). ცალკეულ მთათა სერების 1463 მ (მთა შელმირა სინჯარის მასივზე) აღწევს. ჯეზირე დასერილია ტიგროსისა და ევფრატის და მათი შენაკადების დატერასებული ხეობებით, აგრეთვე მშრალი ხევებით — უადებით. ჯეზირე აგებულია ცარცული და მიოცენური ქვიშაქვებით, კირქვებით, ალუვიონითა და ბაზალტის განფენებით. მდიდარია ნავთობით (ერაყი). ჰავა სუბტროპიკული, ხმელთაშუა ზღვისაა, ლანდშაფტები — უდაბნოსა და ნახევარუდაბნოსი. მდინარეების გასწვრივ ჭალის ტყეებია, მთის კალთებზე — ფსტის რაყებით.
სქოლიო
კატეგორია:პლატო კატეგორია:სირიის გეოგრაფია კატეგორია:ერაყის გეოგრაფია კატეგორია:თურქეთის გეოგრაფია
სირბეშტი
სირბეშტი (Sîrbeşti) — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 111 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 473 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორეშტის რაიონის სოფლები