cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
წინამხრის მთავარანგელოზთა ეკლესია და კოშკი
წინამხრის მთავარანგელოზთა ეკლესია და კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამხრის აღმოსავლეთით, მდინარე ხადისწყლის მარცხენა ნაპირზე, ფერდობზე. განეკუთვნება lX-X საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (10,9 x 6,8 მეტრი), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. დაზიანებულია. სახურავზე აცვენილია ფიქლის საფარი, ჩამოშლილია კამარის სამხრეთ გვერდის ნაწილი და სამხრეთ-დასავლეთ კუთხის ზედა ნახევარი. დანგრეულია სამხრეთ და ჩრდილო მინაშენები. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან, დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. დასავლეთის კარი ტიმპანითაა გადახურული და ორივე მხრიდან თაღოვანია, ჩრდილოეთის და სამხრეთის შესასვლელებს მხოლოდ შიგნით აქვს თაღი. აღმოსავლეთით ნახევრწრიული ფორმის, სამი საფეხურით შემაღლებული აფსიდია. აფსიდში ერთი თაღოვანი სარკმელი და ოთხი ნიშია, სარკმელს საფეხურიანი რაფა აქვს. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია ტრაპეზის ქვა. აფსიდს მთელ პერიმეტრზე საფეხური გასდევს. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია შელესილი და ღარებით შემკული ქვის კანკელით. იგი სამთაღიანია, თარები დაყრდნობილია ქვის ოთხ სვეტზე. კანკელს შუაში შესასვლელი აქვს, გვერდებზე - მოაჯირები. სვეტებს ერთლილვა კაპიტელები ამშვენებს. დარბაზში სამი თაღოვანი სარკმელია, ერთი - დასავლეთით, ორი - სამხრეთით (სამხრეთ-დასავლეთ სარკმლის მხოლოდ კვალიღაა შემორჩენილი). გრძივი კედლები მარტივი პილასტრების ორი წყვილით დაყოფილია სამ-სამ მონაკვეთად. მათგან შუა და აღმოსავლეთ მონაკვეთები ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. შუა მონაკვეთების თაღზე კამარის საბჯენი თაღის პილასტრია დაყრდნობილი. კედლებზე შემორჩენილია ფრესკული მხატვრობის ორი ფენისა და ასომთავრული წარწერის ფრაგმენტები. ინტერიერში, ჩრდილო კედელთან, ხის მაღალი (სიმაღლე 5 მეტრი), ორნამენტებით მოხატული ჯვარი დგას. მოგვიანებით, კამარის გამაგრების მიზნით, დარბაზის დასავლეთ ნაწილში (გრძივი ღერძის გასწვრივ) საკმაოდ განიერი (სიგანე 1,5 მეტრი) კედელი აუგიათ. კოშკი ეკლესიის თანადროულია, დგას მისგან ჩრდილო-დასავლეთით, 2 მეტრზე. ნაგებია ნატეხი ქვით. კოშკი (5,4 x 4,5 მეტრი) ზურგიანია. სწორი მხარით მდინარისკენაა (სამხრეთით) მიქცეული, ხოლო ზურგით - მთისკენ. შემორჩენილია ოთხი სართული და მეხუთე სართულის შვერილი აივნის ხის კოჭები. პირველი სართული მიწიდან 5 მეტრ სიმაღლეზე იწყება, ქვემოთ ყრუ კედლებია. კოშკში შესასვლელი პირველ სართულზეა. ოთხკუთხა კართან მისადგმელი კიბისათვის კედელში ჩაყოლებულია შვერილი ქვა, მეორე სართული ყრუკედლებიანია, მესამე და მეოთხე სართულის სწორ კედლებში, ერთ ღერძზე, თითო პატარა სწორკუთხა სარკმელია, დანარჩენი კედლები ყრუა. კოშკის პირველი და მეორე სართულები კამარითაა გადახურული (მეორე სართულის კამარის უმეტესი ნაწილი ჩამოშლილია). მესამე და მეოთხე სართულებს ხის ბრტყელი გადახურვა ჰქონიათ (შემორჩენილია გადახურვის კოჭების საყრდენი ბუდეები).
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Knights of Honor
Knights of Honor (ღირსების რაინდები) — სტრატეგიული და ისტორიული კომპიუტერული თამაში რეალურ დროში (RTS), შემუშავებულ იქნა ბულგარული Black Sea Studios (ახლა Crytek Black Sea) მიერ. 2004 წელს Sunflowers GmbH-ის მიერ გამოქვეყნებულ იქნა ევროპაში, ხოლო 2005 წელს Paradox Entertainment-ის მიერ, ჩრდილოეთ ამერიკაში. თამაში მიმდინარეობს შუა საუკუნეების ევროპაში, და მეორე ათასწლეულის პირველი ნახევრის საუკუნებს სამ ისტორიულ პერიოდად ყოფს. მოთამაშეს შეუძლია აირჩიოს და ითამაშოს წარმოდგენილი 100-ზე მეტი სამეფოდან ერთ-ერთით.
თამაში
thumb|225px|მარცხნივ|[[საქართველო, შუასაუკუნეების (XII-XIII) ეპოქის რუკაზე]] თამაში Knights of Honor-ი მიმდინარეობს ევროპის დიდ რუკაზე, რომელიც მოიცავს ტერიტორიებს ირლანდიიდან საქართველომდე და სკანდინავიიდან აფრიკის ჩრდილოეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთის სანაპიროებამდე. რუკა დაყოფილია მიწის მონაკვეთებად, რომლებსაც პროვინციები ეწოდებათ. თითოეული პროვინცია იმართება მთავარი ქალაქის მიერ, რომელსაც რამდენიმე რურალური დასახლებები გარშემოარტყამს, ეს დასახლებები შეიძლება იყვნენ დაბები, ფერმები, მონასტრები და ზღვისპირა ქალაქები. ეს რურალური არეები არ იცვლება და მთელს რუკაზე თანაბრად გადანაწილდებიან ყოველი თამაშის წინ. პროვნიციის მმართველ ქალაქზე თაგვით მითითებისას იხსენა პატარა ფანჯრები, რომლებშიც ნაჩვენებია ქალაქში უკვე არსებული ნაგებობები, ცარიელ ფანჯრებში კი ახლის დამატებაა შესაძლებელი, რომელნიც პროვინციას ან თვითონ ქალაქს გარკვეულ ბონუსებს აძლევს. იმასთან დამოკიდებულებაში თუ რა ტიპის ნაგებობის აშენებას დაიწყებთ ეს ბონუსები შეიძლება იყოს სხვადასხვაგვარი, მაგალითად ეკლესიის აშენებისას პროვინციის ღვთისმოსაობა მატულობს, ბაზრის (მარკეტის) აშენებისას კი მაღალი შემოსავალი ჩნდება. ქალაქში ასევე შესაძლებელია სპეციალური სამხედრო ერთეულების გამომყვანი შენობების (ხმლების საწარმო ქვეითებისთვის ან მშვილდის საწარმო მშვილდოსნებისთვის) ან საფორტიფიკაციო ნაგებობების აშენება, როგორებიცაა თხრილები, კედლები და კოშკები. ქალაქს თავისუფალი შენობებისთვის განკუთვნილი ფანჯრების შეზღუდული რაოდენობა აქვს, აქედან გამომდინარე შეიძლება ქალაქისთვის ხელმისაწვდომი ყველა ნაგებობის აშენება ვერ მოხერხდეს და მოთამაშემ დაკვირვებით უნდა შეარჩიოს თუ რა ააშენოს მისი სახელმწიფოს კონკრეტულ ქალაქში. სხვა სტრატეგიულ თამაშებთად შედარებით, KOH-ში (Knights of Honor) შენობების აგება ოდნავ მეტ დროს მოითხოვს.
სტრატეგიული დათვალიერების რუკა
thumb|250px|პროვინცია „საქართველო“-ს სტრატეგიული დათვალიერება
სტრატეგიული დათვალიერების რუკა აჩვენებს პროვინციის საზღვრებს, ქალაქებს, სოფლებს, მონასტრებს და ა.შ. ამის გარდა რუკაზე ნაჩვენებია მდინარეები, ტყეები, მთები, უდაბნოები. ასევე ნაჩვენებია საკუთარი, მოკავშირის, მტრის და აჯანყებულების ჯარის განლაგება-გადაადგილება.
კონტროლირებად პროვინციებში ყველა იქ მიმდინარე მოვლენის დანახვაა შესაძლებელი. სხვა სახელმწიფოების პროვინციები ნაჩვენებია მქრთალი ფერით, იქ მიმდინარე მოვლენების დანახვა მხოლოდ ორ შემთხვევაშია შესაძლებელი: როდესაც მოთამაშიც საჯარისო დანაყოფი იმყოფებიან იმ ტერიტორიაზე ან როდესაც მოთამაშის ჯაშუში ინიშნება პროვინციაში მოადგილედ. ბრძოლები, დასახლებული პუნქტების ძარცვები და საზღვაო ბრძოლა რუკაზე აღინიშნებია გადამჯვარედინებავი ხმლებით.
პოლიტიკური დათვალიერების რუკა
პოლიტიკური დათვალიერების რუკა აჩვენებს სახელმწიფოების საზღვრებს და ვასალებს. ასევე აქვს პირობითი აღნიშვნები:
ევროპის რელიგიური შემადგენლობის რუკა
|thumb|მარცხნივ|200px|კონსტანტინოპოლის პატრიარქისგან დამოუკიდებლობა გამოცხადებული საქართველოს ეკლესია რელიგიურ რუკაზე ეს რუკა აჩვენებს პროვინციების აღმსარებლობას.
ევროპის სამხედრო ნაწილების შემადგენლობა
ეს რუკა აჩვენებს პროვინციებში კონკრეტული საჯარისო დანაყოფების დაქირავების შესაძლებლობას.
დიპლომატიური ურთიერთობების რუკა
ეს რუკა აჩვენებს დიპლომატიურ ურთიერთობებს და აღნიშნული სახელმწიფოს ურთიერთობების დონეს სხვა ყველა სახელმწიფოსთან. დიპლომატიური კავშირები და ხელშეკრულებები:
მნიშვნელოვანი პარამეტრები
thumb|250პქ|სახელმწიფოს ღვთისმოსაობის, წიგნების, ოქროსა და მისი მატების (მწვანედ) მაჩვენებლები
რესურსები
თამაშში არსებობს სამი სახის მთავარი რესურსი (ღვთისმოსაობა, წიგნები, ოქრო), რომელთა დახარჯვაც გარკვეული გაუმჯობესებებისთვისაა შესაძლებელი.
თვითონ ქალაქები (სოფლები და ფერმები) კი აწარმოებენ მუშახელს (ჩაქუჩები) და საკვებს (ხორბალი), მუშახელი კონკრეტული შენობების ასაგებად გამოიყენება, საკვების დიდი რაოდენობა კი საჭიროა რათა ქალაქმა უფრო დიდხანს გაძლოს ალყის დროს და ასევე აუცილებლობისას (საკვების გამოლევისას) მისით შეავსოს მხედარმთავრებისა და ჯარისკაცების მარაგი.
სახელმწიფოს სიძლიერე
thumb|250პქ|სახელმწიფოს სიძლიერის მაჩვენებელი (აქ არის 5-ზე) სახელმწიფოს სიძლიერე იზომება ბალებით, −5-დან 5-მდე. სახელმწიფოს სიძლიერის ყოველი დადებითი ბალი ამცირებს აჯანყების ალბათობას და ზრდის შემოსავალს. სახელმწიფოს სიძლიერის გაზრდა შესაძლებელია ღვთისმოსაობით და ოქროს გარკვეული რაოდენობით (რაც უფრო დიდია სახელმწიფო, მით უფრო ძვირია თითო ბალის მომატება). ასევე რაც უფრო იმატებს სახელმწიფო სიძლიერე, პარალელურად მცირდება სხვა სახელმწიფოების მიერ ომის გამოცხადების ალბათობა. თუ სახელმწიფოს სიძლიერე ნულზე ქვემოთაა, ის ნელ-ნელა თავისით დაუბრუნდება ნულოვან მაჩვენებელს (თუ ისევ არ განახორციელებთ ისეთ ქმედებებს, რომელებიც სახელმწიფოს სიძლიერეს ქვემოთ დასცემს).
მუსიკალური თანხლება
კომპოზიციების ავტორია: ბორისლავ სლავოვი.
სქოლიო
კატეგორია:2004 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:რეალური დროის სტრატეგიის თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული ბულგარეთში კატეგორია:Zoo Corporation-ის თამაშები კატეგორია:Crytek-ის თამაშები
სილიორიგო-დე-ლიებანა
სილიორიგო-დე-ლიებანა (Cillorigo de Liébana) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ლიებანის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 104,52 კმ². მოსახლეობა — 1299 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
სან-ბენიტო-აბადი
სან-ბენიტო-აბადი (San Benito Abad) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 18 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 579 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15.81 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 428 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კონსტანტინე VI (ბიზანტია)
კონსტანტინე VI (Κωνσταντῖνος Ϛ΄, დ. 14 იანვარი, 771 — გ. 797) — ბიზანტიის იმპერატორი 780–797 წლებში. 776 წელს, მამამისის, ლეონ IV-ის სიცოცხლეშივე იგი მის თანამმართველად აკურთხეს. მიუხედავად ამისა, იმპერიას რეალურად კონსტანტინეს დედა, ირინე მართავდა. კონსტანტინემ რეალური ძალაუფლების მოპოვება 790 წელს არმიის მხარდაჭერით შეძლო. ბულგარელებთან ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ, 797 წელს დედამისის ბრძანებით იგი შეიპყრეს, დააბრმავეს და დააპატიმრეს. მისი გარდაცვალების ზუსტი თარიღი უცნობია. ეს 805 წლამდე მოხდა, თუმცა უფრო სავარაუდოა, რომ ჭრილობების შედეგად, დაბრმავებიდან მალევე გარდაიცვალა. დაკრძალულია ირინეს მიერ დაარსებულ წმინდა ევფროსინეს მონასტერში.
ჰავუც-თარი
ჰავუც-თარი (Հավուց Թառ Վանք) — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს მდინარე აზატის ხეობაში, სოფელ გოღთისა და გარნისის საზღვარზე, კოტაიქის პროვინციაში. ტაძარში მისასვლელი გზა გადის ხოსროვის სახელმწიფო ნაკრძალზე. ეკლესიის შესასვლელში დგას სამი ხაჩქარი.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
მაგშტადტი
მაგშტადტი (Magstadt) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 19,13 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 8 963 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
Groove Music
მინი|მარჯვნივ|180პქ Groove music — ონლაინ მუსიკალური სერვისი კომპანია Microsoft-ისგან. ის ხელმისაწვდომია სათამაშო კონსოლზე xbox 360 (2012 წლის 16 ოქტომბრიდან), ოპერაციულ სისტემებზე windows 8, windows phone 8-8.1 (2012 წლის 26 ოქტომბრიდან) მოგვიანებით კი სხვა პლატფორმებზეც. Xbox Music-ა ჩაანაცვლა Zune marketplace მაღაზიის მუსიკალური ნაწილი. ეს იმით აიხსნება, რომ ბრენდი xbox უფრო წარმატებულია ვიდრე Zune.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Microsoft კატეგორია:Windows-ის კომპონენტები
სობა (კანტაბრია)
სობა (Soba) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ასონ-აგუერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 214,16 კმ². მოსახლეობა — 1155 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
იაბლოკოვის სახლი
იაბლოკოვის სახლი (Дом Яблокова) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე. აგებულია 1901 წელს. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: დონის როსტოვი, დიდი სადოვაიის ქუჩა № 42.
ისტორია
დიდი სადოვაიის ქუჩაზე მდებარე იაბლოკოვის სახლი აგებულია 1901 წელს ვაჭარ კ. იაბლოკოვის ფინანსებით. სახლი აგებულია მხატვარ-არქიტექტორის ნიკოლაი დურბახის პროექტის მიხედვით. შენობის დასრულების შემდეგ პირველი სართული გაქირავდა სავაჭრო სათავსოებზე ხოლო ზედა სართულები გაიცა არენდით საცხოვრებლად.
1920 წელს, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და მასში განათავსეს კომუნალური საცხოვრებლები. პირველ სართულზე ძველებურად მუშაობდა მაღაზიები, ხოლო ზედა სართულებზე განთავსებული იყო სხვადასხვა დაწესებულებები.
1936 წელს შენობაში განთავსდა ფიზკულტურული საზოგადოება „დინამო“, სპორტული დარბაზი.
გერმანული ოკუპაციის პერიოდში ამ შენობიდან დასასჯელად გაიგზავნა ათასობით როსტოველი ებრაელი. ამის აღსანიშნავად ფასადზე კიდია მემორიალური დაფა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობა გადააკეთეს. 1952 წელს მიაშენეს სვეტებიანი შენობა, რომელშიც შემდეგ განათავსეს ს. რახმანინოვის სახელობის როსტოვის სახელმწიფო კონსერვატორია (არქიტექტორი ხ. ჩალხუშიანი). მიშენებული შენობის ფასადი გადიოდა ბუდიონოვსკის პროსპექტზე.
1967 წელს შენობა გადაეცა როსტოვის მუსიკალურ-პედაგოგიურ ინსტიტუტს.
არქიტექტურა
იაბლოკოვის სახლი აგებულია ეკლექტიკის სტილში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
წინკობნის წმინდა გიორგის ეკლესია და კოშკი
წინკობნის წმინდა გიორგის ეკლესია და კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინკობნის ჩრდილოეთით, მთის ფერდობზე, ნასოფლარზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ჰარგიტის ჟუდეცი
ჰარგიტის ჟუდეცი (Județul Harghita) — ჟუდეცი ცენტრალურ რუმინეთში, ტრანსილვანიის ოლქში, კარპატებში. ფართობი 6639 კმ², მოსახლეობა 304 969 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი მერკურია-ჩუკი. ჟუდეცის ტერიტორიაზე სათავეს იღებენ მდინარეები ოლტი და მურეში. არის კურორტები, რომლებიც განლაგებულია მინერალური წყაროების სიახლოვეს. ტუშნადის სიახლოვეს მდებარეობს ვულკანური ტბა სფინტა-ანა. იღებენ სპილენძისა და რკინის მადანს. მოჰყავთ ქერი, ხორბალი, სიმინდი, ჭვავი, შაქრის ჭარხალი, მისდევენ მებაღეობას და მებოსტნეობას. განვითარებულია სოფლის მეურნეობა და მესაქონლეობა.
წინკობნის წმინდა გიორგის ეკლესია და კოშკი
ეკლესია დარბაზულია (5,2 x 4,9 მეტრი), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი გადახურულია არქიტრავით. აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხეველია. საკურთხეველში ერთი სწორკუთხა სარკმელია, მის წინ ტრაპეზის ქვა დგას. ჩრდილო კედელში ორი სწორკუთხა ნიშია, სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში — ერთი. დარბაზს ცილინდრული კამარა ხურავს. ეკლესიას ფიქლის დიდი ფილების ორფერდა სახურავი აქვს. სახურავის კეხზე ქვისგან გამოკვეთილი ცხვრის ქანდაკება დგას. ეკლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეზე მიშენებულია კოშკი (3,3 x 3,3 მეტრი; სიმაღლე 7,2 მეტრი). მისი ქვედა ორი მესამედი მასიურია, ხოლო ზედა კვადრატული სათავსია, მას შესასვლელი სამხრეთით, მიწიდან 4 მეტრ სიმაღლეზე აქვს. კარი არქიტრავიანია. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. აღმოსავლეთ კედელზე ტრაპეზის ქვაა მიდგმული. სათავსი შეისრული კამარითაა გადახურული. კოშკს ფიქლის ფილების ორფერდა სახურავი აქვს. ეკლესიისა და კოშკის ფასადები დასრულებულია ნატეხი ქვის თაროსებრი ლავგარდნით.
ჰარგიტის ჟუდეცი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
წინკობნის წმინდა გიორგის ეკლესია და კოშკი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
არსკი-კამენი
არსკი-კამენი (Ар Ташы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 95 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოროცკი, რომელიც დაშორებულია 11 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (71%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
რუმინეთის ისტორია
დაკია
მინი|მარცხნივ|წარმართული ტაძრის ნანგრევები, დაკიის სამეფოს დედაქალაქ [[სარმიზეგეტუზაში ]] დღევანდელი რუმინეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხის შესახებ პირველი წერილობითი ცნობა გვხვდება ჰეროდოტეს ისტორიის IV წიგნში, რომელიც ძვ. წ. 440 წელსაა დაწერილი. იქ ნათქვამია, რომ ამ ტერიტორიაზე სახლობდნენ გეტები, რომელთა ტომობრივი კონფედერაციაც სპარსეთის იმპერატორმა დარიოს I-მა სკვითების წინააღმდეგ ნაწარმოები კამპანიის დროს დაამარცხა. შემდგომში გეტები ჩაანაცვლეს დაკიელებმა, რომლებიც ფლობდნენ დღევანდელი რუმინეთს მოლდოვას და ჩრდილოეთ ბულგარეთს. დაკიამ თავის ძლიერების მწვერვალს მიაღწია ძვ. წ. 82 - 44 წლებში, ბურებისტას მეფობის დროს. გაძლიერებული თრაკიის წინააღმდეგ იულიუს კეისარმა წამოიწყო სამხედრო კამპანია. ბურებისტამ დახმარებისთვის კეისარის მოწინააღმდეგე რომაელ მხედარმთავარ გნეუს პომპეუს მაგნუსს მიმართა, მაგრამ ძვ. წ. 44 წელს ის მოკლეს. რამდენიმე თვეში ბურებისტაც მოკლეს მისმა თავადებმა. ბურებისტას მკვლელობის შემდეგ მისი სამეფო იყო 4 ნაწილად და მხოლოდ ჩვენი წელთაღრიცხვით 95 წელს, დეცებალის მეფობის დროს მოხდა მისი გაერთიანება. რომმა დაკიის სამეფოს დამორჩილება შეძლო მხოლოს ტრაიანეს დროს. ჩვენი წელთაღეიცხვით 101-106 წლებში ნაწარმოები ორი საბრძოლო კამპანიის დროს რომმა დაკიის ძირითადი ტერიტორია დაიმორჩილა და გადააქცია რომის პროვინციად.
რომის დაკია (106-275)
მინი|რომის დაკია 106-275 წლებში
რომისთვის დაკიის ტერიტორიები იქ არსებული ოქროს და ვერცხლის საბადოების გამო იყო საინტერესო. საბოლოოდ რომმა მიიღო დაახლოებით 165 ტონა ოქრო და 330 ტონა ვერცხლი. რომმა დაიწყო დაკიელების ინტენსიური რომანიზაცია, ლათინურის გავრცელებამ დასაბამი მისცა პროტო-რუმინული ენის წარმოშობას.
240 - 256 წლებში კარპებისა და გუთების შემოსევების გამო რომმა დაკია დაკარგა. რომის იმპერიამ დაკია საბოლოოდ 275 წელს დატოვა, რითიც დაკია გახდა რომის იმპერიის პირველი დაკარგული პროვინცია. დაკიის დაპყრობა რომაელების მიერ გახდა რუმინელების ეთნოგენეზისის დასაწყისი.
შუა საუკუნეები
მინი|მარცხნივ|[[ბრანი (ციხე-დარბაზი)|ბრანის ციხე-დარბაზი, აგრეთვე ცნობილი როგორც დრაკულას სასახლე. აგებულია 1212 წელს.]] შუა საუკუნეებში რუმინელები ცხოვრობდნენ სამ სამთავროში: ვლახეთში (Ţara Românească - რუმინული მიწა), მოლდოვის სამთავროში (Moldova)და ტრანსილვანიაში (Transilvania / Ardeal).
VIII-XII საუკუნეებში, პაჭანიკებმა (თურქულენოვანი ხალხი ცენტრალური აზიის მინდვრებიდან) შავი ზღვის ჩრდილოეთი ტერიტორიები დაიკავეს. X საუკუნისთვის ისინი აკონტროლებდნენ ტერიტორიას დონსა და დუნაის შორის. XI-XII საუკუნეში მომთაბარე ტომების კონფედერაცია ყივჩაღების მეთაურობით აკონტროლებდნენ ტერიტორიას აღმოსავლეთით დღევანდელი ყაზახეთიდან დასავლეთით ვლახიის ჩთვლით.
ვასილ ტიაპინსკი
მინი|ვასილ ტიაპინსკი ვასილ ტიაპინსკი (დ. 1540-იანი წლები, ვიტებსკი — გ. 1600/1604) — ბელარუს-ლიტველი ჰუმანისტი, არისტოკრატი, პედაგოგი, მწერალი, საზოგადო მოღვაწე და მთარგმნელი ლიტვის დიდი სამთავროდან, ცნობილია ბიბლიის თარგმნის გამო ბელარუსულ ენაზე. იგი იდგა 1570-იან წლებში „მოსკოვის სახარების“ დაბეჭვდის უკან. ითვლება ადრეული ბელარუსული ბეჭვდითი ლიტერატურის კურატორად.
რუმინეთის ისტორია
შუა საუკუნეები
XI საუკუნისთვის ტრანსილვანიამ უნგრეთის სამეფოს შემადგენლობაში მოიპოვა ფართო ავტონომია. უნგრეთის მეფეები იწვევდნენ საქსებს და ასახლებდნენ ტრანსილვანიის ნაკლებად დასახლებულ მიწებზე. ტრანსილვანიის ტერიტორიაზე ასევე ცხოვრობდნენ სეკეები. ტრანსილვანიის სამთავრომ უნგრეთის სამეფოსგან დამოუკიდებლობა მოიპოვა 1570 წელს, თუმცა 1711 წელს ის დაიპყრეს ჰაბსბურგებმა.
ვასილ ტიაპინსკი
ბიოგრაფია
ვასილ ტიაპინსკი დაიბადა თავადის, ნიკოლაი ომელიანოვიჩის ოჯახში. ტიაპინსკის სახელი პირველად თავის ძმებთან ერთად, 1560-იანი წლების დოკუმენტურ წყაროებშია ნახსენები. მისი დაბადების თარიღი უცნობია, გარდაიცვალა დაახლ. 1604 წელს. ვასილ ტიაპინსკის გარდაცვალებასთან დაკავშირებული ჩანაწერები გადმოცემულია „მენსკი გროდისის სასამართლოს“ წიგნში (ბელარუსის ეროვნული ისტორიული არქივი) და თარიღდება 1600 წლით. ბელარუსის დედაქალაქ მინსკში არის ვასილ ტიაპინსკის სახელობის ქუჩა.
რუმინეთის ისტორია
შუა საუკუნეები
მოლდოვიის და ვლახეთის სამთავროები ჩამოყალიბდა XIV საუკუნეში, თუმცა XIV საუკუნე ოსმალეთის იმპერიამ შეძლო ვლახეთის დამორჩილება. ამ პერიოდის ცნობილი მმართველი იყო ვლად III ცეპეში (აგრეთვე ცნობილი როგორც ვლად დრაკულა რუმ. Vlad Drăculea). ის იყო ვლახეთის თავადი 1448, 1456–62, და 1476 წლებში. 1897 წელს მისი გავლენით ბრემ სტოკერმა შექმნა რომანი - დრაკულა. რუმინელები მას პატივს მიაგებენ როგორც სამართლიანობისა, დამოუკიდებლობის და ქრისტიანობის ოსმალეთის ექსპანსიონიზმისაგან დამცველს. მოლდოვეთის სამთავრომ მისი ძლიერების მწვერვალს მიაღწია შტეფან III დიდის (1457 - 1504) მმართველობის დროს. თუმცა მისი გარდაცვალების შემდეგ მოლდოვის სამთავროც ოსმალეთის გავლების ქვეშ მოექცა.
უილიამ მონაჰენი
უილიამ მონაჰენი (William Monahan; დ. 3 ნოემბერი, 1960, ბოსტონი) — ამერიკელი სცენარისტი, ჟურნალისტი, ესეისტი, კრიტიკოსი, ნოველისტი და რეჟისორი და პროდიუსერი. მიღებული აქვს ოსკარის ჯილდო 2006 წელს ფილმისთვის „მიცვალებულები“. 2010 წელს შედგა მისი სარეჟისორო დებიუტი ფილმით „ლონდონის ბულვარი“.
რუმინეთის ისტორია
თანამედროვე პერიოდი
მინი|მიხაი მამაცის ბეჭედი პირადი კავშირის დროს. 1541 წლისთვის ბალკანეთის მთლიანი ნახევარკუნძული და უნგრეთის ნაწილი იყო ოსმალეთის იმპერიის პროვინციები. მათგან განსხვავებით ვლახეთს, ტრანსილვანიას და მოლდავეთის სამთავროს ჰქონდათ პროტექტორატის სტატუსი. ჰქონდათ სრული საშინაო ავტონომია და XVIII საუკუნენბმდე გარკვეული საგარეო დამოუკიდებლობაც. ამ პერიოდს ასევე ეწოდება ფანარიოტების ხანა. ამ პერიოდში ასპარეზზე გამოვიდა რუსეთის იმპერია, რომელიც ასევე ემუქრებოდა რუმინულ სამთავროებს.
უილიამ მონაჰენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი
ვასილ ტიაპინსკი
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1604 კატეგორია:ბელარუსი მწერლები კატეგორია:ლიტველი მწერლები
რუმინეთის ისტორია
თანამედროვე პერიოდი
იანუშ II ზაპოლიამ (არა ჰაბსბურგმა უნგრეთის მეფემ) ტრანსილვანიაში ალბა-იულიაში გადაიტანა სამეფო სასამართლო, ხოლო უნგრეთის ტახტიდან გადადგომის შემდეგ გახდა ტრანსილვანიის პირველი თაპრინცი. მისი ტურდას ედიქტი (1568) ევროპის ისტორიაში აღმსარებლობის თავისუფლების შესახებ პირველი ედიქტი იყო. მას შემდეგ ტრანსილვანიას ძირითადად კალვინისტი უნგრელი თავადები (XVII-საუკუნებდე), ხოლო ტრანსილვანაში პროტესტანტიზმი გავრცელდა.
მიხაი მამაცი (რუმ. Mihai Viteazul) იყო ვლახიეთის მთავარი (1593–1601 წ.), ტრანსილვანიის მმართველი (1599–1600 წ.) და მოლდავეთის მთავარი (1600 წ.). მისი მმართველობის მცირე მონაკვეთში ის იყო ტრანსილვანიის და მოლდავეთის სამთავროს მმართველიც, რომლებსაც ჰქონდათ შექმნილი პირადი კავშირი. მისი გარდაცვალების შემდეგ კავშირი დაიშალა. ვლახეთი და მოლდავეთის სამთავრო გახდნენ ისევ ოსმალეთის ვასალები, რომლებსაც ჰქონდათ გარკვეული საშინაო და საგარეო ავტონომია, თუმცა XVIII საუკუნეში ესეც სრულად დაიკარგა.
დამოუკიდებლობა და რუმინეთის სამეფო
მინი|მარცხნივ|250პქ|რუმინეთი 1859-2010 წლებში.
1866 წელს მოლდოვის და ვლახეთის გაერთიანებული სამთავროში მოხდა გადატრიალება, სამთავროს მმართველი ალექსანდრუ იოან კუზა გადააყენეს და მის მაგივრად ტახტი დაიკავა ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენების გრაფმა კარლმა. რომელიც შემდგომში ცნობილი გახდა როგორც კაროლ I.
რუმინეთმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1877-1878) შემდეგ, სადაც ის რუსეთის მხარეს იბრძოდა. 1878 წელს, ბერლინის ხელშეკრულებით რუმინეთი აღიარეს დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ. რუმინეთმა რუსეთს გადასცა ბესარაბია და სანაცვლოდ მიიღო დობრუჯა და შავ ზღვაზე გასასვლელი.
1881 წელს, რუმინეთის სამთავროს სტატუსი შეიცვალა სამეფოთი და გახდა რუმინეთის სამეფო, ხოლო თავადი კარლო რუმინეთის მეფე კაროლ I.
1878–1914 წლები იყო რუმინეთში სტაბილურობის და განვითარების პერიოდი. ბალკანეთის მეორე ომში რუმინეთმა მხარი დაუჭირა საბერძნეთს, სერბეთს და მონტენეგროს ბულგარეთის წინააღმდეგ. შედეგად ბუქარესტის საზავო ხელშეკრულებით (1913) რუმინეთმა მიიღო სამხრეთი დობრუჯა.
პირველი მსოფლიო ომი
მინი|რუმინელებით დასახლებული ტერიტორია, პირველ მსოფლიო ომამდე. რუმინეთის ახალი სახელმწიფო მოქცეული იყო იმ დროის ისეთი ძლიერი სახელმწიფოების შუაში როგორებიც იყვნენ: ოსმალეთის იმპერია, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია და რუსეთის იმპერია. ქვეყანა ცდილობდა მისი კულტურა, არმია და ადმინისტრაციული მოწყობა განევითარებინა იმ დროინდელი საფრანგეთის მოდელზე.
1914 წელს დაიწყო პირველი მსოფლიო ომი, რუმინეთმა გამოაცხადა ნეიტრალიტეტი. ორი წლის შემდეგ, მოკავშირეთა (განსაკუთრებით საფრანგეთის აქტიურობით) ზეწოლით 1916 წლის 14/27 აგვისტოს ის მოკავშირეთა მხარეზე ჩერთო ომში. რუმინეთმა ეროვნული ერთიანობის აღდგენის პირობა მიიღო, რაც ტრანსილვანიაზე რუმინეთის უფლების აღიარებას გულისხმობდა, რომელიც იმ დროს ავსტრია-უნგრეთის იმპერიაში შედიოდა. რუმინეთმა ავსტრია-უნგრეთს ომი გამოუცხადა.
ცენტრალური ძალების მიერ ჩატარებული სამხედრო კომპანიის შედეგად რუმინეთმა კატასტროფული მარცხი განიცადა. 4 თვეში მან დაკარგა ქვეყნის ორი მესამედი და სახმელეთო ჯარების უდიდესი ნაწილი. როდესაც 1917 წელს შემოჭრილი ჯარების შეჩერება მოხერხდა რუმინეთის განკარგულებაში მხოლოდ მოლდოვა იყო. 1918 წელს რუმინეთს აღარ შესწევდა ომის გაგრძელების ძალა და გერმანიის იმპერიასთან სამშვიდობო ხელშეკრულებას მოაწერა ხელი (ბუქარესტის ხელშეკრულება (1918)).
1918 წელს ომის დასასრულს რუმინეთი ისევ ჩაება ომში. ომის დასრულების შემდეგ რუსეთის და ავსტრია-უნგრეთის იმპერიები დაიშალა. ტრანსილვანიის, ბესარაბიის და ბუკოვინას მთავრობებმა გადაწყიტეს შეერთებოდნენ რუმინეთის სამეფოს, რითიც შეიქმნა დიდი რუმინეთი.
1919 წელს, სენ-ჟერმენის საზავო ხელშეკრულებით მოხდა რუმინეთის და ბუკოვინას გაერთიანების რატიფიცცირება. 1920 წელს, პარიზის ხელშეკრულებით რუმინეთის და ბესარაბიის, ხოლო ასევე 1920 წელს ტრიანონის საზავო ხელშეკრულებით უნგრეთმა აღიარა რუმინეთის ტრანსილვანიაზე უფლება.
დიდი რუმინეთი
მინი|მარცხნივ|დიდი რუმინეთი (1920 - 1940)
რუმინული გამოთქმა România Mare (ლიტერატურულ თარგმანში დიდი რუმინეთი) აღნიშნავს რუმინეთ ომებს შორის პერიოდში, როდესაც რუმინეთი მოიცავდა ყველა თავის ისტორიულ რეგიონს და ფარავდა თითქმის 300,000 კმ²-ს.
დიდი რუმინეთის იდეა ასევე არის რუმინული ნაციონალიზმის ერთ ერთი გამოხატულება. ბევრისთვის დიდი რუმინეთი დღემდე ასოცირდება დაკარგულ შესაძლებლობასთან, განსაკუთრებით მას შემდეგ წარმოქმნილი კომუნისტური რუმინეთის ფონზე. ნაციონალისტური იდეის ხაზგასასმელად რუმინეთის ნაციონალისტური პარტია მას იყენებს საკუთარ დასახელებაში.
1918 წელს პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ტრანსილვანია და ბესარაბია შეუერთდა რუმინეთის ძველ სამეფოს. ტრანსილვანიის რუმინელმა დეპუტატებმა მხარი დაუჭირეს რუმინეთთან შეერთებას, რომელი გადაწყვეტილებაც გამოცხადდა ალბა-იულიაში. ბესარაბიამ 1917 წელს, სახელმწიფო საბჭოს (სფატულ ცერი) გადაწყვეტილებით გამოაცხადა რუსეთისგან დამოუკიდებლობა და სთხოვა რუმინეთს რუსეთის ბოლშევიკური ძალებისაგან დაცვა, რომლებიც აპირებდნენ რუმინეთშიც განეხორციელებინათ რუსეთის რევოლუცია.
ტრანსილვანიის რეგიონების: მარამურეშის, კრიშანას და ბანატის რუმინეთთან შეერთების რატიფიცირება მოხდა 1920 წელს, ტრიანონის საზავო ხელშეკრულებით. ამ დროს მოხდა ამ ტერიტორიებზე რუმინეთის უფლების აღიარება და დამოუკიდებელ უნგრეთსა და რუმინეთის სამეფოს შორის საზღვრის დადგენა. ბუკოვინასა და ბესარაბიის რუმინეთთან მიერთების რატიფიცირება ასევე 1920 წელს ვერსალის საზავო ხელშეკრულებით მოხდა. რუმინეთს ბალკანეთის მეორე ომის შემდეგ ასევე დაკავებული ჰქონდა მანამდე ბულგარეთში შემავალი სამხრეთი დობრუჯა.
მეორე მსოფლიო ომი
მინი|რუმინეთის საზღვრები მეორე მსოფლიო ომის დროს მეორე მსოფლიო ომის დროსაც რუმინეთი ნეიტრალიტეტის შენარჩუნებას ცდილობდა, მაგრამ 1940 წლის 28 ივნისს მან საბჭოთა კავშირისგან მიიღო ულტიმატუმი, რომელიც ომში ჩაურთველობის შემთხვევაში შეჭრით ემუქრებოდა. მოსკოვისა და ბერლინის ზეწოლის გამო, რუმინეთი იძულებული გახდა დაეტოვებინა ბესარაბია და ჩრდილოეთი ბუკოვინა, რომ თავი აერიდებინა ომში ჩართვისაგან. ამ და სხვა ფაქტორების გამო რუმინეთი შეუერთდა აქსისის კავშირს, შედეგად სამხრეთი დობრუჯა გადაეცა ბულგარეთს, ხოლო რუმინეთმა მიიღო ჩრდილოეთი ტრანსილვანია.
1940 წელს რუმინეთმა ტერიტორია როგორც აღმოსავლეთით ასევე დასავლეთით დაკარგა. ბესარაბიის ორი მესამედის ოკუპაცია მოახდინა რაბჭოთა კავშირმა და ჩამოაყალიბა მოლდავეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა. ჩრდილოეთი ბუკოვინა და ბუდჟაკი გადაეცა უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკას. 1940 წლის აგვისტოში გერმანიის და იტალიის გადაწყვეტილებით ვენის მეორე სასამართლოზე რუმინეთს გადასცეს ჩრდილოეთი ტრანსილვანია. 1940 წელს კაროლის გადადგომიდან მალევე სამხრეთი დობრუჯაც დაკარგა რუმინეთმა, რომელიც გადაეცა ბულგარეთს. მინი|რუმინეთის რუკა II მსოფლიო ომის შემდეგ. კაროლ II-ს მიერ ნაწარმოები არასწორი დიპლომატიის გამო რუმინეთმა დაკარგა ბევრი ტერიტორია. ამის გამო არმიამ ის ტახტიდან გადააყენა და ხელისუფლებაში მოვიდა გენერალი იონ ანტონესკუ. ოთხი თვის განმავლობაში ქვეყანაში იყო სამხედრო მმართველობა (ეროვნულ-ლეგიონერული სახელმწიფო). იონ ანტონესკუ იძულებული იყო ხელისუფლება რკინის გვარდიასთან გაეზიარებინა. 1941 წლის იანვარში რკინის გვარდიამ წარუმატებლად სცადა მისი ხელისუფლებიდან ჩამოცილება. აჯანყების ჩახშობის შემდეგ იონი გახდა რუმინეთის ერთპიროვნული მმართველი. 1941 წელს რუმინეთი გერმანიის ვერმახტის მმართველობით ჩაერთო მეორე მსოფლიო ომში და ბესარაბიისა და ბუკოვინას დაბრუნების იმედით საბჭოთა კავშირს გამოუცხადა ომი. ომის პერიოდში რუმინეთი მესამე რაიხისთვის ნავთობის მნიშვნელოვან წყაროს წარმოადგენდა. ოპერაცია ბარბაროსას განხორციელების მერე რუმინეთმა მიიღო უფლება ტრანსისტრიის სახელით ემართა ტერიტორია დნესტრსა და სამხრეთ ბუგს შორის.
ანტონესკუს რეჟიმი ნაცისტების პოლიტიკას ატარებდა. ის ახორციელებდა ებრაელების და ბოშების დევნას, განსაკუთრებით აღმოსავლეთ რუმინეთის იმ რეგიონებში (ტრანსისტრია, მოლდოვა), რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შედიოდნენ. საერთაშორისო კომისიის (ვისელის კომისია, რომელიც რუმინეთის მთავრობამ 2004 წელს გაასაჯაროვა) დასკვნის თანახმად, ანტონესკუს დიქტატურის დროს სხვა და სხვა ფორმით მოხდა დაახლოებით 280,000 - 380,000 ებრაელის და ბოშას მკვლელობა (შირითადად ბესარაბიიდან, ბუკოვინადან და ტრანსისტრიიდან).
1944 წლის 20 აგვისტოს რუმინეთისს საზღვარი გადაკვეთა საბჭოთა არმიამ. 23 აგვისტოს ანტონესკუ დაატყვევა რუმინეთის მეფე მიჰაი I-მა, რომელიც მოკავშირეების მხარეს იყო და გერმანიისთვის ომი ჰქონდა გამოცხადებული. 31 აგვისტოს საბჭოთა ჯარი შევიდა ბუქარესტში. მიუხედავად რუმინეთის მოკავშირეების მხარეზე გადასვლისა, 1947 წლის პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე ნაცისტების დამარცხებაში რუმინეთის წვლილი არ აღიარეს.
წითელი არმიის მხარდაჭერით რუმინეთში კომუნისტებმა არჩევნები 80%-ით მოიგეს.
კომუნისტური პერიოდი (1947–1989)
მინი|მარცხნივ|[[ნიკოლაე ჩაუშესკუ კიცხავს ვარშავის პაქტით ჩეხოსლოვაკიაში შეჭრას. 1968 წ.]] კომუნისტებმა 1947 წელს რუმინეთის მეფე მიჰაი I-ს აიძულეს უარი ეთქვა ტახტზე და ქვეყანა დაეტოვებინა. რუმინეთში გამოცხადდა რესპუბლიკა. რუმინეთი 1950-იანი წლების ბოლომდე პირდაპირ საბჭოთა კავშირის მიერ იმართებოდა. ამ პერიოდში რუმინეთის რესსურსების საბჭოთა კავშირში მასიურად გაედინებოდა.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ რუმინეთის საბჭოთა ოკუპაციას მოყვა 1947 წელს რუმინეთის სოციალისტური რესპუბლიკის ჩამოყალიბება და მეფის მიჰაი I-ის ქვეყნიდან განდევნა. რუმინეთის ლიდერი 1948 წლიდან 1965 წელს მის გარდაცვალებამდე იყო გეორგ გეორგიუ-დეჟი, რუმინეთის კომუნისტური პარტიის გენერალური მდივანი. მის მმართველობის დროსვე დაიწყო რუმინეთის საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოსაპოვებლად მოძრაობა. მან შეძლო დაერწმუნებინა ნიკიტა ხრუშჩოვი 1958 წელს რუმინეთიდან ჯარების გაეყვანა. რუმინეთიდან საბჭოთა ჯარების გასვლის შემდეგ, რუმინეთმა უფრო გააძლიერა დამოუკიდებელი მოქმედება. ვარშავის პაქტის ქვეყნებიდან რუმინეთი ერთადერთი იყო რომელმაც 1968 წელს ჩეხოსლოვაკიაში საბჭოთა ჯარების შესვლას მხარი არ დაუჭირა. ის ასევე ერთადერთი იყო ვარშავის პაქტის ქვეყნებიდან, რომელმაც 1967 წელს ექვსდღიანი ომის შემდეგ ისრაელთან არ გაწყვიტა დიპლომატიური ურთიერთობა და 1963 წელს გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკასთან ეკონომიური, ხოლო 1968 წელს დიპლომატიური ურთიერთობა დაამყარა.
1977 - 1981 წლებში რუმინეთის საგარეო ვალი მკვეთრად გაიზარდა (3-დან 10 მილიარდ ამერიკულ დოლარამდე), შედეგად საერთაშორისო სავალუტო ფონდის და მსოფლიო ბანკის გავლენა იზრდებოდა რაც არ თავსდებოდა ჩაუშესკუს ავტარკიულ პოლიტიკასთან. საბოლოოდ ჩუშესკუს მთავრობამ შეიმუშავა პროექტი რომლის მიხედვითაც ვალების საბოლოო გასტუმრება 1989 წლისთვის უნდა დასრულებულიყო. მან ქვეყანაში გაატარა პოლიტიკა რომლის შედაგადაც ქვეყანა გადაიქცა პოლიციურ სახელმწიფოდ და შექმნა მისი პიროვნების კულტი. საბოლოოდ მოსახლეობის უკმაყოფილება გადაიზარდა რევოლუციაში, რომლის შედეგადაც 1989 წელს ჩაუშესკუ ჩამოაგდეს და სიკვდილით დასაჯეს.
რუმინეთის კომუნისტური ეპოქა დასრულდა 1989 წლის 22 დეკემბერს, როდესაც ეროვნული გადარჩენის ფრონტმა რუმინეთში დემოკრატიული წყობის აღდგენა გამოაცხადა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ისტორია
ჟან ტიგანა
ჟან ტიგანა (Jean Tigana; დ. 23 ივნისი 1955, ბამაკო, მალი) — ფრანგი საფეხბურთო მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. კარიერის განმავლობაში თამაშობდა საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის წამყვან გუნდებში. ეროვნულ ნაკრებში 56 მატჩი ჩაატარა და 1 გოლი გაიტანა.
1984 წელს ტიგანამ ევროპის ჩემპიონატზე გაიმარჯვა ეროვნულ გუნდთან ერთად, წლის ბოლოს კი მეორე ადგილი დაიკავა ოქროს ბურთის ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელის გამოკითხვაში და პირველობა თანამემამულე მიშელ პლატინის დაუთმო. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 97-ე ადგილზე დასახელდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:საფრანგეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ოლიმპიკი მარსელის ფეხბურთელები კატეგორია:მალელი ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1984 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთის მწვრთნელები
უდაბნოს მესამე გორასამარხების ველი
უდაბნოს მესამე გორასამარხების ველი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეში, უდაბნო-საგარეჯოს გზის 22-ე კილომეტრზე, ნაომარიგორის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით. თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულით.
ძეგლი 1985 წელს აღმოაჩინა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის ხელმძღვანებლობით. სამარხს, მიწაყრილის ზემოთ, ქვატეხილის ჯავშანი ჰქონდა, ხოლო ფუძესთან შემოსდევდა კედლის დიდი ლოდების წრე. ადგილზე სამი სამარხი აღმოჩნდა.
მეორე სამარხი გაითხარა გორასამარხის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სამარხი ორმო გადახურული იყო ხის ძელებით. მიცვალებული ესვენა მარცხენა გვედზე, კიდურებმოხრილი, თავით ჩრდილოეთისაკენ.
მესამე სამარხი აღმოჩნდა გორასამარხის ყრილის ცენტრში. გეგმით მართკუთხა, კიდეებმომრგვალებული ორმო. გადახურული იყო ქვიშაქვის ფილებით. სამარხში აღმოჩნდა ზრდასრული ადამიანისა და ბავშვის ჩონჩხი. ზრდასრული მიცვალებული დაკრძალული იყო მარჯვენა გვერდზე, კიდურებმოხრილი, თავით ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. მიცვალებულს თავი ლანგარზე ედო და მისი ხერხემლის გასწვრივ დადასტურდა მსხვილფეხა საქონლის ძვლები. ბავშვის ჩონჩხი სამარხის ჩრდილოეთ აღმოსავლეთ კუთხეში აღმოჩნდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კებანია-კიშპეშტი (ბუდაპეშტის მეტრო)
კებანია-კიშპეშტი (Kőbánya-Kispest) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 ხაზზე (ლურჯი) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
Entex Industries
Entex Industries — სათამაშოებისა და ელექტრონული თამაშების მწარმოებელი ამერიკული კომპანია, დაარსებული კომპტონში, კალიფორნიის შტატში. კომპანია ფუნქციონირებდა 1970-1980-იან წლებში.
1976 წელს შექმნა ვიდეო თამაშების კონსოლი Gameroom Tele-Pong, რომელსაც მოჰყვა Select-A-Game 1981 წელს და Adventure Vision 1982 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის სათამაშოების კომპანიები კატეგორია:გაუქმებული ვიდეო თამაშების კომპანიები კატეგორია:1970 წელს დაარსებული კომპანიები
გალისიური ბეღელი
მინი|ბეღელები. გალისიური ბეღელი — მარცვლეული კულტურების გასაშრობად და შესანახად აგებული შენობა. ან ნაგებობებს გალისიაში იყენებდნენ მარცვლეულის დაფქვამდე შესანახად. შენობა რამოდგენს მოგრძო და ვიწრო სათავსო ოთახის, რომელიც ისეა აგებული, რომ ადვილად ნიავდება. ნესტისგან დასაცავად ბეღელს აყენებდნენ ხიმინჯებზე, რათა დაშორებული ყოფილიყო მიწის ზედაპირისგან.
სქოლიო
კატეგორია:შენობა-ნაგებობები კატეგორია:სოფლის მეურნეობა კატეგორია:მარცვლეული კულტურები კატეგორია:არქიტექტურული მიმდინარეობები
რაულ მამედოვი
რაულ მამედოვი — ქართველი სპორტსმენი (უშუ), ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2017, რუსეთი), ჭაბუკებსა და მოზარდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის „ევრაზიის თასი“ გამარჯვებული (2018, ერევანი, სომხეთი).
სიესა (კანტაბრია)
სიესა (Cieza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ბესაიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,07 კმ². მოსახლეობა — 534 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
სან-ხუან-ბეტულია
სან-ხუან-ბეტულია (San Juan Betulia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 129 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 215 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 61.38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 199 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ქავთარაძეები
ქავთარაძეები — ქართული გვარი. ქავთარაძეების გვარი მომდინარეობს მამაკაცის სახელიდან – ქავთარა. ეს სახელი მთელ საქართველოში იყო გავრცელებული. XVIII საუკუნეში ქავთარაძეები მოსახლეობდნენ სოფლებში: ძმიანთკარში, ჩადისციხეში და ბატატიანთკარში. დღესაც ქავთარაძეები მთიულეთში ერთ-ერთი დიდი გვარია.
ქართლში - ალგეთი, ანანური, არაგვისპირი, არაშენდა, აღდგომელაანთკარი, ახალსოფელი, ახალი ზირბითი, ახალი სამგორი, ახალუბანი, ახალციხე (სოფ.), ბახანი, ბენიანი, ბოტანიკა, ბულაჩაური, გამარჯვება, გარდაბანი, დგნალი, დოლასდექი, დრე, დუშეთი, ვაშლობი, თამარისი, თეთრიწყარო, თვალივი, მანგლისი, მენესო, მისაქციელი, მუხათგვერდი, მუხრანი, მცხეთა, მჭადიჯვარი, ნატახტარი, ნეძიხი, ნორიო, ოძისი, ჟინვალი, საგურამო, ტბისი, ფასანაური, ქავთარაანი, ქვეშეთი, ქსოვრისი, ღვევი, შეხვეტილა, ჩაბარეხი, ჩინთი, ცივწყარო, ციხევდავი, ციხისძირი, ძალისი, ძეგვი, ძმიაანი, წეროვანი, წილკანი, წინამძღვრიანთკარი, წინკობანი, წიფორი, წიფრანი, წოდორეთი, ჭართალი, ჭილურტი, ჭინჭრიანი, ჭოპორტი, ხევშა, ხორხი, ჯუღისი.
იმერეთში - დიდი ჯიხაიში, ვანი, თერჯოლა, ისრითი, კლდეეთი, მერჯევი, რუფოთი, სავანე, ქუთაისი, ცხრაწყარო, ხონი. რაჭაში - იწა.
ჯურჯუს ჟუდეცი
ჯურჯუს ჟუდეცი (Judeţul Giurgiu) — ჟუდეცი სამხრეთ-აღმოსავლეთ რუმინეთში, ვლახეთის ოლქში. ფართობი 3526 კმ², მოსახლეობა 265 494 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ჯურჯუ. ტერიტორია ძირითადად დაბლობია. ჯურჯუს ჟუდეცი შეიქმნა 1981 წელს. განვითარებულია სოფლის მეურნეობა, მისდევენ მესაქონლეობას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
აბალოსი
აბალოსი (Ábalos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის აროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,1 კმ². მოსახლეობა — 255 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
კუნო ჰოფმაისტერი
კუნო ჰოფმაისტერი (Cuno Hoffmeister; დ. 2 თებერვალი, 1892, ზონებერგი — გ. 2 იანვარი ან 2 აპრილი, 1968, იქვე) — გერმანელი  ასტრონომი, ბუნებისმცოდნეთა გერმანული აკადემიის ლეოპოლდინას (ჰალეში) წევრი (1936), გდრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, ზონებერგის ობსერვატორიის დირექტორი, ეროვნული პრემიის ლაურეატი (1951). აღმოაჩინა რამდენიმე ათასი ცვალებადი ვარსკვლავი და შეისწავლა მათი ბრწყინვალების ცვალებადობა, აგრეთვე მოძრაობა მზის მიმართ. იკვლედა მეტეორებსაც.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ასტრონომები კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
II. იანოშ-პალ-პაპა-ტერი (ბუდაპეშტის მეტრო)
'''II. იანოშ-პალ-პაპა-ტერი''' (II. János Pál pápa tér) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-4 ხაზზე (მწვანე) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2014 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
Pure Narcotic
„Pure Narcotic“ — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს სიმღერა, გამოცემული, როგორც მესამე სინგლი 1999 წლის სტუდიური ალბომიდან Stupid Dream. სინგლი გამოიცა როგორც CD-ზე, ასევე 7" გრამფირფიტაზე.
„Tinto Brass“-ის საკონცერტო შესრულება ჩაწერილია საუთჰემპტონის უნივერსიტეტში, 1999 წლის 24 აპრილს. იგივე საკონცერტო ვერსია მოხვდა Lightbulb Sun-ის გერმანულ გამოცემაში. „Door to the River“ და „Nine Cats“ აღებულია აუდიოკასეტიდან Insignificance.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი – სტივენ უილსონი, გარდა მითითებულისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Porcupine Tree-ს სიმღერები კატეგორია:1998 წლის სიმღერები კატეგორია:1999 წლის სინგლები
ნადია მურადი
thumb|200px|right|ნადია მურადი ლონდონში გამოსვლის დროს ნადია მურად ბასი თაჰა (نادية مراد; დ. 1993) — ეზიდი ადამიანის უფლებათა დამცველი, ნობელის მშვიდობის ლაურეატი და 2016 წლის სექტემბრიდან გაეროს ადამიანით ვაჭრობისა და ღირსების გადარჩენის პირველი კეთილი ნების ელჩი. 2014 წლის აგვისტოში ის გაიტაცა და ტყვეობაში ჰყავდა ისლამურ სახელმწიფოს.
2018 წელს გახდა ნობელის მშვიდობის პრემიის ლაურეატი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წარმომადგენელ დენი მუკვეგესთან ერთად. იგი პირველი ერაყელია, რომელმაც ეს ჯილდო დაიმსახურა.
ბიოგრაფია
2014 წლის აგვისტოში, 21 წლის ნადია მურადი სტუდენტი იყო და ცხოვრობდა სინჯარის პროვინციის სოფელ კოჭოში, ერაყის ჩრდილოეთში, როდესაც ისლამური სახელმწიფოს მებრძოლები ეზიდთა სათვისტომოს სოფელს თავს დაესხნენ და მოკლეს 312 მამაკაცი (მათ შორის ნადიას ექვსი ძმა და ნათესავები), ხოლო ქალები მონად წაიყვანეს. იმ წელს ნადია მურადი ერთ-ერთი იყო 5000-ზე მეტი ეზიდ ქალთაგან, რომლებიც ისლამურმა სახელმწიფომ ერაყში გადაიყვანა ტყვედ. მას ექცეოდნენ როგორც მონას ქალაქ მოსულში, სცემდნენ და აუპატიურებდნენ, როდესაც იგი ცდილობდა გაქცევას. 2014 წლის ნოემბერში, ნადიამ შეძლო გაქცევა მას შემდეგ, რაც მისმა პატრონმა სახლი ღიად დატოვა. შემდეგ მას დაეხმარა ერთ-ერთი მეზობელი, რომელმაც შეძლო მისი გადაყვანა ისლამური სახელმწიფოს მიერ კონტროლირებადი ტერიტორიიდან ლტოლვილთა ბანაკში ქალაქ დაჰუკში, ჩრდილოეთ ერაყში, და შემდეგ იქიდან შტუტგარტში.
2016 წლის 5 იანვარს, ერაყის მთავრობამ წარადგინა მისი კანდიდატურა 2016 წლის ნობელის მშვიდობის პრემიაზე, მისი აქტიურობისთვის. ნორვეგიელმა დეპუტატმა მხარი დაუჭირა მის კანდიდატურას. 2016 წლის 15 სექტემბერს იგი ნომინირებული იყო სახაროვის პრემიაზე სიტყვის თავისუფლებისთვის.
გიორგი მელიქიშვილი (სპორტსმენი)
გიორგი მელიქიშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ჭაბუკებს შორის მსოფლიოს სამგზის ჩემპიონი (მარჯვენა, 2015, 2016, 2017, +80 კგ), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი (მარჯვენა, 2016, 80 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით ] კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ზურაბ ერბოწონაშვილი
ზურაბ ერბოწონაშვილი (დ. 28 დეკემბერი, 1992, საგარეჯო) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2019, 74 კგ), 23-წლამდელთა შორის ევროპის ჩემპიონი (2015, 74 კგ), სხვადასხვა საერთაშორისო ტურნირის პრიზიორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
ყვარლის სამების ეკლესიის კომპლექსი
ყვარლის სამები ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ქალაქ ყვარლის დასავლეთით 4,5 კილომეტრზე, კუდიგორის მთაზე. ძეგლი სამეკლესიიან ბაზილიკათა ტიპს მიეკუთვნება. თარიღდება VIII-IX საუკუნეებით. ეკლესიის აგების თარიღთან დაკავშირებით არსებობს მეორე მოსაზრებაც, არქეოლოგი ნ. ბახტაძე რომელიც 2009 წელს ძეგლზე არქეოლოგიურ გათხრებს აწარმოებდა, ეკლესიას VI საუკუნით ათარიღებს.
ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის სრულიად დაუმუშავებელი ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით. გარეთა კედლები გასწორებულია ბათქაშით რომელიც კედლებზე ქვებს შორის ადგილებს ავსებს და მათი ზედაპირის მნიშნელოვან ნაწილებს ფარავს. შიგნიდან კედლები შელესილია. შენობის კვადრატს მიახლოვებულ გეგმაში (9,8x9,2 მეტრი) ჩაწერილია ერთიმეორის გვერდით განლაგებული სამი სადგური, რომლებიც დამოუკიდებელ ეკლესიებს წარმოადგენენ, შენობის დასავლეთ ნაწილში. შუა ეკლესიების გაგრძელებაზე გვერდით ეკლესიების დამაკავშრებელი დერეფანიცა. ჩრდილოეთ ეკლესიას აღმოსავლეთიდანაც ეკვრის, მასზე ოდნავ გრძელი, გეგმით სწორკუთხა სათავსი, რომელიც შუა ეკლესიასთან კარით არის დაკავშირებული და მთავარი საკურთხევლის დამხმარე სათავსით, ალბათ სამრეკვლოს ფუნქციებს ასრულებდა. ეკლესიის შესასვლელი სამხრეთიდანაა, ეკლესიის სამხრეთ კედლის შუაშია კარი. მოზრდილი ზომის ქვით, თარაზულადაა გადახურული. შესასვლელის წინ მცირე ზომის სამხრეთით მთელ სიგანეზე გახსნილი, კამაროვანი კარიბჭეა, რომელსაც დამოუკიდებელ, ორფერდა სახურავს ხურავს.
შუა-მთავარ ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან და დასავლეთიდან, ორივე კარი შიგნიდან თაღოვანია გარედან-სწორკუთხა. კარების წირთხლებში დატანილია საურდულე ხერელები. ეკლესიის დარბაზის სიგრძე- 3,7 მეტრი, სიგანე 3,2 მეტრია. გარეთ შევიწროვებულია სარკმელი რომლის ორივე მხარეს თითო ნიშაა. ხოლო ქვემოთ კედლებზე, კუბური ფორმის ტრაპეზიაა.მთავარ ეკლესიას, საკურთხევლის სარკმლის გარდა სამხრეთ კედელში გაჭრილი სარკმელიც აშუქებს, იგი საკურთხევლის სარკმელზე უფრო მაღალია და დადაბლებული ნალისებრგვერდებიანი თაღი ხურავს.
ინტერიერი, როგორც ჩანს გეომეტრიული ხაზებით ყოფილა შემკული (აქა-იქ შემორჩენილია წითელი და მოშავო საღებავებით გამოყვანილი ხაზები). შუაში მაღალი და განიერი კარია რომელიც სამკვეთლოში გადის. კარი მთავარი ეკლესიის მხრიდან თაღოვანია, სამკვეთლოს მხრიდან კი თარაზულადაა გადახურული სამკვეთლო განათებულია ღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი, ვიწრო, მაღალი სწორკუთხა სარკმლით. გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომლის ერთი ქუსლი მთავარი ეკლესიის ჩრდილო ეკლესიაზე მიდგმულ ორ სწორკუთხა პილასტრს, და მათზე გადაყვანილ სამ თაღს ეყრდნობა. კარიბჭე ეკლესიაზე მოგვიანებითაა მიშენებული გადახურულია ნახევარცილინდრული კამარით, კარიბჭის აღმოსავლეთ კედელში სწორკუთხა ნიშაა რომელშიც მოწყობილია სათოფურის მსგავსი მხვრელი.ეკლესიის ფასადები ბაზილუკური მოხაზულობისაა. აღმოსავლეთ ფასადებზე მთავარი და გვერდითი, ეკლესიის კედლები ერთმანეთს წყობით არ ებმის და მათ საზღვარზე ნაკერია შექმნილი. ფასადები დასრულებულია ნატეხი ქვით და ნაწყობი ორსართულიანი ლავგარდნებით.
ეკლესიას ჩრდილოეთიდან ეკვროდა მოგვიანებით აგებული, გეგმით არაწესიერი ოთხკუთხედის ფორმის, მოზრდილიდ ნაგებობა, რომლისგანაც შემორჩენილი იყო კედლრბის ნაშთები. კიდევ ერთი ნაგებობის კვალი შეინიშნებოდა ეკლესიის ჩრდილოეთით რომელიც როგორც ჩანს, ეკლესიასთან მიშენებულ ნაგებობასთან იყო დაკავშირებული, სავარაუდოდ, აქ თავის დროზე სამონასტრო განაშენება იყო.
2009 წელს ძეგლზე სარეაბილიტაციო სამუშაოები დაფინანსებით ჩაატარა საქველმოქმედო ფონდმა „ერთგულებამ“ (არქიტექტორ- რესტავრატორები: ნ. მინდორაშვილი, თ. ნემსაძე) აღდგა ეკლესიის დანგრეული ნაწილები, და დაკონსევრდა  ეკლესიაზე ჩრდილოეთიდან მიშენებული ნაგებობების შემორჩენილი კედლები, კეთილმოეწყო ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორია, ეკლესია გადაიხურა კრამიტის საბურავით.სარეაბილიტაციო სამუშაოების გარდა ჩატარდა არქეოლოგირი გათხრებიც (არქეოლოგი ნ. ბახტაძის გათხრების შედეგად  აღმოჩნდა: სამი სამარხი სამხრეთ ეკლესიიდან), ასევე ტერიტორიაზე გამოვლინდა: კერა, თონე, ქვევრები, წყლის რეზერვუარი და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სთანსიია-დაშარხი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
კუბრატი
კუბრატი (Кубрат, Χουβρατις), კრობატი (Кробат), კურტი (Куртъ) (დ. დაახლ. 600 — გ. 665) — ბულგარეთის ტომების უტიგურებისა და კუტრიგურების ხანი. მიეკუთვნება დულოს დინასტიას. დიდი ბულგარეთის დამაარსებელი და მისი პირველი მმართველი. ქვეყანას მართავდა VII საუკუნეში. მის გამგებლობაში შედიოდა თანამედროვე უკრაინის, რუსეთისა და ჩრდილოეთ კავკასიის ტერიტორიები.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის მმართველები
ლეონარდო (2021 წლის ტელესერიალი)
ლეონარდო (Leonardo) — ისტორიული დრამა, რომელიც შეიმუშავეს ფრენკ სპოტნიცმა და სტივენ ტომპსონმა. სერიალი აწარმოა იტალიურმა კომპანია Lux Vide-მა Rai Fiction-თან პარტნიორობით, Sony Pictures Entertainment-მა, ფრენკ სპოტნიცის კომპანია Big Light Productions-მა და ფრედი ჰაიმორის Alfresco Pictures-მა France Télévisions-სა და RTVE-სთან თანამშრობლობით. სერიალის გამოსვლა 2021 წლის დასაწყისში იგეგმება.
მსახიობები
ირლანდიელი მსახიობი ეიდან ტერნერი, რომელიც ცნობილია როლებისთვის ტელესერიალში „პოლდარკი“ და ფილმების სერიაში „ჰობიტი“, ასრულებს ლეონარდოს როლს.
ჩვენება
გაერთანებულ სამეფოსა და ირლანდიაში სერიალი 2021 წლის 16 აპრილს Amazon Prime-ზე გამოვა.
სქოლიო
კატეგორია:2010-იანი წლების იტალიური ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ბრიტანული დრამატული ტელესერიალები კატეგორია:ტელესერიალები ფლორენციის შესახებ კატეგორია:ტელესერიალები XV საუკუნის შესახებ კატეგორია:ლეონარდო და ვინჩი კატეგორია:ტელესერიალები იტალიის ისტორიის შესახებ
საიდუმლო მასალები: მე მინდა მჯეროდეს
„საიდუმლო მასალები: მე მინდა მჯეროდეს“ (The X-Files: I Want to Believe) — ამერიკული ზებუნებრივი თრილერის ჟანრის 2008 წლის ფილმი, რომლის სცენარის რეჟისორია კრის კარტერი, ხოლო სცენარის ავტორები – კარტერი და ფრენკ სპოტნიცი. 1998 წლის ფილმის შემდეგ ეს არის რიგით მეორე „საიდუმლო მასალების“ ფრენჩაიზში, რომელიც შექმნილია კარტერის მიერ. ტელესერიალის სამი მთავარი გმირი, დევიდ დუხოვნის, ჯილიან ანდერსონის და მიტჩ პილეჯის განსახიერებით, ამ ფილმში კვლავ ბრუნდება.