cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაკედონური სამზარეულო
საკვები
შარპლანინის ოვჩი, ან კაშკავალი (ცხვრის რძის ყველი შარ-პლანინას მთებიდან (მაკედონიურად Šar planina )) Bieno Sirenje, ყველი, რომელიც წარმოიშვა მარიოვის რეგიონიდან და მსგავსებას იზიარებს უფრო საყოველთაოდ ცნობილ ჰალუმთან შირდენი და კუკურეკი
სარმა
კისელა ზელკა და რასოლნიკა (მჟავე კომბოსტო)
მეკიჩი (ასევე ცნობილი როგორც ტიგანისი ან პიშიი), ცომის შემწვარი გროვები
Chorba od kopriva (ნაღების ჭინჭრის წვნიანი)
კომპირი მანძა (კარტოფილისა და ხორცის ნაერთი)
პლესკავიცა (შარშკა და აჟდუქკა)
კაჩამაკი (ასევე ცნობილი როგორც ბაქადარნიკი) ზელნიკი
Selsko meso არის შემწვარი საქონლის ხორცი, სოკოსთან, თეთრ ღვინოსთან და ყველთან ერთად, ძირითადად თიხის ჭურჭელში.
ტარატორი
დესერტები
მარჯვნივ|მინი| ყველაზე ცნობილი მაკედონური ბრენდი მასტიკა. Mastika ტრადიციულად დამზადებული [[სტრუმიცა|სტრუმიცას რეგიონში ]]
კადაიფი
თაფლი
ტულუმბა
პალაჟინკი ( Crépe )
კომპოტი
ლოკუმი
სლატკო
სასმელები
ჩრდილოეთ მაკედონიაში კარგად არის განვითარებული ყავის კულტურა და თურქული ყავა ყველაზე პოპულარული სასმელია. 5000-ზე მეტი დაწესებულებით, ბალკანეთის ტრადიციული ყავის სახლი და ბარი - კაფეანა - ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ადგილია გასასვლელად და სასმელის დასალევად. ამასთან, კაფანას გარშემო არსებული ნეგატიური სტერეოტიპების გამო, ბევრ ახალგაზრდას ურჩევნია უფრო ხშირად დასავლეთის სტილის კაფეებში იაროს, რომლებიც ასევე უფრო კლასიკურია.
ოსმალეთის იმპერიის დროიდან მოყოლებული დღემდე, ყავას მნიშვნელოვანი როლი აქვს ამ რეგიონის ცხოვრების წესსა და კულტურაში. ყავის მირთმევამ და მიღებამ დიდი გავლენა იქონია სასიყვარულო და გენდერულ წეს-ჩვეულებებზე, პოლიტიკურ და სოციალურ ურთიერთობებზე, ლოცვებსა და სტუმართმოყვარეობის წესებზე. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი რიტუალი დღევანდელ საზოგადოებაში არ არის გავრცელებული, ყავა მაკედონიის კულტურის განუყოფელ ნაწილად დარჩა.
სხვა ყავის სასმელების, როგორიცაა ლატე, მოკა და კაპუჩინო უფრო და უფრო პოპულარული გახდა ახალი კაფეების გახსნის სემდეგ. პროფესიონალებმა და ბიზნესმენებმა წვლილი შეიტანეს ხსნადი ყავის პოპულარობაში (განსაკუთრებით ფრაპე ).
ალკოჰოლი
ტრადიციულად, თეთრ ღვინოს მოიხმარდნენ ზაფხულში, ხოლო წითელ ღვინოს ზამთარში.
სქოლიო
კატეგორია:ევროპული სამზარეულო კატეგორია:მაკედონური სამზარეულო
პლატონ ლეჟავა
პლატონ დარისპანის ძე ლეჟავა (დ. 15 ივლისი, 1881 — გ. 1954) — ქართველი პოეტი, იუმორისტ-სატირიკოსი.
თანამშრომლობდა პერიოდულ გამოცემებთან: „იმერეთი“, „კოლხიდა“, „ალიონი“, „თეატრი და ცხოვრება“, „ბათუმის გაზეთი“, „ეშმაკის მათრახი“, «Закавказская речь», «Черноморское побережье» და სხვ. აქვეყნებდა სევდიანის, ბარონ კნუტის, აბეზარას, პლატონ-ბეის ფსევდონიმებით. მას ეკუთვნის სიმღერად გავრცელებული ლექსები: „მიცოცავს“, „საქათმეში შეპარულა მელა“, „გიმნაზისტი გიმნაზისტკას“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 1954 კატეგორია:ქართველი პოეტები
ნიუ-იორკის ხუთეული
ხუთივე არქიტექტორი იზიარებდა არქიტექტურული მოდერნიზმის წმინდა ფორმის პრინციპებს, სესხულობდა რა ლე კორბუზიეს 1920-30-იანი წლების ფილოსოფიას, თუმცა უფრო ახლო შესწავლით თითოეული მათგანის ნამუშევარი გაცილებით ინდივიდუალისტურია. მათი მსგავსება უფრო აკადემიურ მიკერძოებაში უნდა იყოს, სავარაუდოდ ფილიპ ჯონსონის მენტორის როლის გამო.
ამ გამოფენამ მწვავე კრიტიკა გამოიწვია არქიტექტურული ფორუმის 1973 წლის გამოცემაში ესეების წყებაში, სახელწოდებით „Five on Five“ (ხუთი ხუთის შესახებ), დაწერილი არქიტექტორები რომალდო გიურგოლა, ალან გრინბერგი, ჩარლზ მური, ჯაკლინ რობერტსონისა და რობერტ შტერნის მიერ. ეს ხუთეული, ცნობილი როგორც „რუხები“, თავს ესხმოდა „თეთრებს“ იმ მიზეზით, რომ მათი მისწრაფება წმინდა მოდერნისტული ესთეტიკისადმი შედეგად იძლეოდა გამოუსადეგარ შენობებს, რომლებიც გარემოს მიმართ უკონტექსტო იყო, მომხმარებელთა მიზნებს არ ესადაგებოდა და ყოველდღიურ ცხოვრებას მოწყვეტილი იყო. ეს „რუხები“ გაერთიანებული იყვნენ ფილადელფიელი არქიტექტორი რობერტ ვენტურის გარშემო და მათი საერთო ინტერესით ტრადიციულ არქიტექტურასა და ადრეული პოსტმოდერნიზმის მიმართ.
ამ ხუთეულიდან ჯონ ჰეიდუკი ძირითადად აკადემიური საქმიანობით იყო დაკავებული და 2000 წელს გარდაიცვალა. დანარჩენი ოთხი ერთმანეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავებულ ნამუშევრებს ქმნის და ერთმანეთთან კავშირს უარყოფს. გრეივზი პოსტმოდერნიზმს შეეჭიდა. აიზენმანი ძირითადად ნაბეჭდ მედიაში არქიტექტურის მსგავსი დიზაინით იყო დაკავებული, თუმცა მოგვიანებით დეკონსტრუქტივისტი გახდა. მეიერის შენობები ერთგული დარჩა წმინდა მოდერნისტული ესთეტიკისა და კორბუზიეს ფორმების. გვათმიც, ასევე მოდერნისტული სტილის ერთგული დარჩა, თუმცა მისი სიწმინდე ვრცელი კორპორაციული და საზოგადო პროექტების კომერციულობის გამო შეილახა.
ასლან სმირბა
ასლან სმირბა (დ. 15 ნოემბერი, 1959, ბათუმი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, იურისტი.
1996 წელს დაამთავრა ბათუმის სახელმწიფო საზღვაო აკადემია ინჟინერ-გემთწამყვანის სპეციალობით, ხოლო 1999 წელს ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბათუმის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“.
სვიატოსლავ ლუნიოვი
ბიოგრაფია
სვიატოსლავ ლუნიოვი 1964 წლის 19 აპრილს კიევში დაიბადა. 1993 წელს უკრაინის პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის ეროვნული მუსიკალური აკადემია დაამთავრა (პროფესორ ლევ კოლოდუბის კომპოზიციის კლასი). საბავშვო სკოლაში ხელოვნებას ასწავლიდა (1993-1999), 1999 წლიდან კი უკრაინის ეროვნული მუსიკალური აკადემიის მუსიკალურ-საინფორმაციო ტექნოლოგიათა კათედრას ხელმძღვანელობდა. სვიატოსლავ ლუნიოვის ნამუშევრები წარადგინეს ისეთ ფესტივალებზე, როგორებიცაა: „ახალგაზრდული მუსიკის საერთაშორისო ფორუმი“ (კიევი), „სეზონის მუსიკალური პრემიერები“ (კიევი), „Мистецьке Березілля“ (კიევი), „კიევის მუსიკის ფესტივალი“, „გოგოლფესტი“ (კიევი), „ორი დღე და ორი ღამე“ (ოდესა), „თანამედროვე საეკლესიო მუსიკის ფესტივალი“ (უჟგოროდი).
1994 წლიდან არის უკრაინის კომპოზიტორთა ეროვნული კავშირის წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:უკრაინელი კლასიკური კომპოზიტორები
ასლან სმირბა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბათუმის სახელმწიფო საზღვაო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები
აჭარის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა
აჭარის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, აჭარის ასსრ (Аджарская Автономная Советская Социалистическая Республика, Аджарская АССР, ყოფ. აჭარისტანის ავტონომიური სოციალისტური რესპუბლიკა [1936 წლის 5 დეკემბრამდე]; 16 ივნისი 1921 — 10 დეკემბერი, 1990) — საბჭოთა სოციალისტური საერთო-სახალხო სახელმწიფო, რომელიც შედიოდა საქართველოს სსრ შემადგენლობაში პოლიტიკური ავტონომიის საწყისებზე და გამოხატავდა მუშების, გლეხებისა და ინტელიგენციის რესპუბლიკის ყველა ეროვნების მშრომელთა ნებასა და ინტერესებს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბათუმი.
ისტორია
აჭარის ავტონომიური სოციალისტური რესპუბლიკა შეიქმნა 1921 წლის 16 ივნისს. აჭარაში ავტნომიის შექმნის მთავარი მიზეზი იყო თურქეთთან დადებული ყარსის ხელშეკრულება, აჭარამ რელიგიურ და კულტურული უფლებების დაცვის მიზნით მიიღო ფართო ადმინისტრაციული ავტონომია.
1990 წელის 10 დეკემბერს აჭარის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესმა საბჭომ რიგგარეშე სხდომაზე განიხილა აჭარის ასსრ-ის კონსტიტუციაში (ძირითადი კანონი) ცვლილებების შეტანა და მხარი დაუჭირა ავტონომიური რესპუბლიკის გერბის შეცვლასა და თვითსახელწოდებას. რესპუბლიკის სახელწოდებიდან ამოღებულ იქნა სიტყვები „საბჭოთა სოციალისტური“.
ადმინისტრაციული დაყოფა
აჭარის ასსრ იყოფოდა 5 რაიონად:
აჭარის ადმინისტრაციული დაყოფა არ შეცვლილა მას შემდეგაც, რაც სსრკ დაიშალა.
მმართველობა
კონსტიტუციის ბოლო სახე მიღებული იყო აჭარის ასსრ IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს რიგგარეშე IX სესიაზე 1978 წლის 26 მაისს. სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო აჭარის ასსრ ერთპალატიანი უმაღლესი საბჭო იყო, რომელიც 110 დეპუტატისაგან შედგებოდა. უმაღლეს საბჭოს მოსახლეობა ირჩევდა 5 წლის ვადით. იგი უფლებამოსილი იყო გადაეწყვიტა ყველა საკითხი, რომელიც სსრკ, საქართველოს სსრ და აჭარის ასსრ კონსტიტუციებით ავტონომიური რესპუბლიკის გამგებლობას განეკუთვნებოდა. აჭარის ასსრ კონსტიტუციის მიღებას და მასში ცვლილებების შეტანას, ავტონომიური რესპუბლიკის ეკონომიკური და სოციალური განვითარების სახელმწიფო გეგმების, სახელმწიფო ბიუჯეტისა და მათი შესრულების ანგარიშების დამტკიცებას, უმაღლესი საბჭოს წინაშე ანგარიშვალდებული ორგანოების შექმნას მხოლოდ და მხოლოდ ავტონომიური რესპუბლიკი უმაღლესი საბჭო ახორციელებდა. უმაღლესი საბჭოს კომპეტენციას მიეკუთვნებოდა აგრეთვე აჭარის ასსრ კანონების მიღება, ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს (მთავრობის) — აჭარის ასსრ სახელმწიფო და ხელისუფლების უმაღლესი აღმასრულებელი და განმკარგულებელი ორგანოს შექმნა. უმაღლესი საბჭო ირჩევდა თავის მუდმივმოქმედ და მის წინაშე ანგარიშვალდებულ ორგანოს — აჭარის ასსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს, რომელიც უმაღლესი საბჭოს სესიებს შუა პერიოდში ახორციელებდა აჭარის ასსრ სახელმწიფო ხელისუფლების უაღლესი ორგანოს ფუნქციებს. ხელისუფლების ადგილობრივ ორგანოებს ავტონომიურ რესპუბლიკებში, ქალაქებში, დაბებსა და სოფლებში წარმოადგენდა სახელმწიფო დეუტატთა შესაბამისი საბჭოები, რომელთაც ირჩევდა მოსახლეობა ორ-ნახევარი წლის ვადით. მართლმსაჯულებას ახორციელებდა აჭარის ასსრ უმაღლესი სასამართლო და რაიონული (საქალაქო) სახალხო სასამართლოები. აჭარის ასსრ პროკურორს ნიშნავდა სსრკ გენერალური პროკურორი 5 წლის ვადით.
აჭარის ასსრ მონაწილეობდა საქართველოს სსრ-ისა და სსრკ-ის გამგებლობას მიკუთვნებულ საკითხთა გადაწყვეტაში შესაბამისად საქართველოს სსრ და სსრკ სახელმწიფო ხელისუფლებისა და მმართველობის უმაღლესი ორგანოების მეშვეობით. სსრკ უმაღლესი საბჭოს ეროვნებათა საბჭოში იგი წარდგენილი იყო 11 დეუტატით.
1938 წლის 12-14 ივლისს ქალაქ ბათუმში შედგა აჭარის ასსრ-ს უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია. სესია გახსნა უხუცესმა დეპუტატმა ბაშია ბერიძემ. აჭარის ასსრ-ს უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარედ ერთხმად აირჩიეს იუსუფ კორძაია. თავმჯდომარის მოადგილეებად — მარიამ მახარაძე და იუსუფ შავაძე.
აჭარის ასსრ-ს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარედ ერთხმად აირჩიეს დაუთ დავითაძე, თავმჯდომარის მოადგილედ ხატიჯე კაკაბაძე და მიხეილ კილაძე.
ქარვასლა
thumb|300px|საფავიდთა პერიოდის ქარვასლის გეგმის ნიმუში. ქარვასლა ( [ ქარევან ] და Saray [ სარაი ] სასახლე) — თურქულ ენებზე ქარავნის სახლს ნიშნავს — დიდი სახალხო დაწესებულება აზიის ქალაქებში, გზებზე და დაუსახლებელ პუნქტებში, რომელიც მოგზაურთა, როგორც წესი, სავაჭრო ქარავნების ღამის გასათენებელი და გასაჩერებელი ადგილის ფუნქციას ატარებდა.
ქარვასლები ზოგჯერ საკმაოდ ფუფუნებით მოწყობილი, თუმცა უფრო ხშირად ძალიან მარტივი და მოუწყობელი შენობები იყო, სადაც მოგზაურებს თავად უნდა ჰქონოდათ საწოლი ხალიჩები და სურსათი თავიანთთვის და მათი პირუტყვისთვის. ხშირად ამ დაწესებულებაში მხოლოდ წყალი იყო, რომელიც შორიდან მოჰქონდათ და დიდი შეფერხებებით. ქარვასლას აუცილებლად ჰქონდა პირუტყვის დასაბმელი თავლა. მსხვილ ქალაქებში ქარვასლა სრულფასოვან თანამედროვე სასტუმროს ჰგავდა, დამატებითი მომსახურებით — კვებით,აბანოებით და ფულის გაცვლის პუნქტებით.სავაჭრო გზებზე კი ეს იყო მარტივი კონსტრუქციის ოთხკუთხა ნაგებობა შუაში ეზოთი და მის ცენტრში კი ჭით. შენობის გარე კედლები როგორც წესი გამაგრებული იყო ავაზაკთა თავდასხმის ან ალყის მოკლე ხნით მოგერიებისთვის.
ტერმინი „ქარვასლა“ საქართველოში გაბატონებულია უკვე XVII—XVIII საუკუნეებში. უფრო ადრე სასტუმრო სახლის აღმნიშვნელ ტერმინად იხმარებოდა ფუნდუკი. შენდებოდა ორ-, სამ- და ოთხსართულიანი ქარვასლები, ძირითადად კი გავრცელებული იყო შიგაეზოიანი და დარბაზული. ქარვასლას ჰქონდა საცხოვრებელი ოთახები, სავაჭრო დუქნები, საქონლის შესანახი სარდაფები, საჯინიბოები და ეზოები პირუტყვის გასაჩერებლად. XIX საუკუნეში თბილისში 13 დიდი ქარვასლა იყო. თბილისის ქარვასლებში ინახებოდა და მერე ნაწილდებოდა მთელ ამიერკავკასიაში უცხოეთიდან შემოტანილი საქონელი. ქარვასლაში გაჩერებული ვაჭარი იხდიდა ბაჟს — საქონლის ფასის 1/4-ს. გარდა სავაჭრო ოპერაციებისა, აქ ხდებოდა სავაჭრო გარიგებები, დგებოდა კომერციული ხასიათის საქმეები და სხვა. XIX საუკუნის 70-იან წლებში, სარკინიგზო ხაზის გაყვანის შემდეგ ქარვასლამ დაკარგა მნიშვნელობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ირანის არქიტექტურა
ისააკ ბროდსკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
ნათან ალტმანი
ნათან ალტმანი (Натан Исаевич Альтман; 1889 — 1970 ) — რუსი და საბჭოთა მხატვარი, მოქანდაკე და თეატრალური დეკორატორი, რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვარი (1968), პორტრეტის ოსტატი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 1977 კატეგორია:რუსი მხატვრები კატეგორია:რუსი მოქანდაკეები კატეგორია:ებრაელი მხატვრები კატეგორია:მოდერნისტი მხატვრები
ბეიკერლოოს ხაზი
ბეიკერლოოს ხაზი (Bakerloo Line) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი ხაზია. მეტროპოლიტენის სქემაზე იგი ყავისფრადაა აღნიშნული. ხაზზე მოქმედი სადგურების ნაწილი მიწისზედაა, ხოლო ნაწილი — ღრმა მიწისქვეშა ტიპისაა. ხაზი ლონდონის სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ჩრდილო-დასავლეთისკენაა გადაჭიმული. სულ 25 სადგურიდან, 15 მიწისქვეშაა. დატვირთვის მიხედვით, ხაზი მეშვიდეა ქალაქში.
კატეგორია:ლონდონის მეტროპოლიტენის ხაზები
ჰავანის კონფერენცია
ჰავანის 1946 წლის კონფერენცია — აშშ-ის მაფიისა და კოზა ნოსტრას ლიდერების ისტორიული შეხვედრა კუბის დედაქალაქ ჰავანაში. იგი სავარაუდოდ ლაკი ლუჩიანოს მიერ იყო ორგანიზებული და განიხილავდა კრიმინალური დაჯგუფებების პოლიტიკას, მართვასა და ბიზნეს-ინტერესებს. კონფერენციას ესწრებოდა კრიმინალურ ოჯახთა დელეგაციები მთელი აშშ-დან. მიმდინარეობდა ერთი კვირის განმავლობაში, 1946 წლის 22 დეკემბრიდან, ჰავანის სასტუმრო ნასიონალში. ჰავანის კონფერენცია ერთ-ერთ ყველაზე უმნიშვნელოვანეს კრიმინალურ სამიტად მიიჩნევა 1929 წლის ატლანტიკ-სიტის კონფერენციის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაფია კატეგორია:კუბის ისტორია
საქართველოს პრეზიდენტი
საქართველოს პრეზიდენტი — საქართველოს სახელმწიფოს მეთაური, საქართველოს თავდაცვის ძალების უმაღლესი მთავარსარდალი, ქვეყნის წარმომადგენელი საერთაშორისო ურთიერთობებში. აირჩევა დებატების გარეშე ღია კენჭისყრით საარჩევნო კოლეგიის მიერ 5 წლის ვადით. საქართველოში პრეზიდენტის თანამდებობა პირველად შემოიღეს 1991 წელს და დღემდე ქვეყანას 5 პრეზიდენტი ჰყავდა. ამჟამად საქართველოს პრეზიდენტი არის სალომე ზურაბიშვილი, რომელიც თანამდებობას იკავებს 2018 წლის 16 დეკემბრიდან.
ისტორია
საქართველოს პრეზიდენტის თანამდებობა შემოღებულ იქნა 1991 წლის 14 აპრილს, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს მიერ მიღებული კანონის საფუძველზე, რომლითაც დაწესდა რესპუბლიკის პრეზიდენტის თანამდებობა და შესაბამისი ცვლილებები და დამატებები შევიდა მაშინ მოქმედ კონსტიტუციაში (დაემატა სპეციალური „თავი 13¹. საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი“, რომლითაც განისაზღვა მისი უფლებამოსილებები) იმავე დღეს უზენაესმა საბჭომ რეპუბლიკის პრეზიდენტად აირჩია უზენაესი საბჭოს მაშინდელი თავმჯდომარე ზვიად გამსახურდია. პრეზიდენტის არჩევნების წესს დეტალურად განსაზღვრავდა საქართველოს რესპუბლიკის კანონი „პრეზიდენტის არჩევნების შესახებ“. პირველი საპრეზიდენტო არჩევნები გაიმართა 1991 წლის 26 მაისს, რომელშიც ზვიად გამსახურდიამ გაიმარჯვა.
ქვეყანაში 1991-1992 წწ სამხედრო გადატრიალების შედეგად ხელისუფლებაში მოსულმა საქართველოს რესპუბლიკის სამხედრო საბჭომ შეაჩერა გარდამავალი პერიოდის კონსტიტუციის მოქმედება. 1992 წელს საქართველოს რესპუბლიკის ახლად არჩეულმა პარლამენტმა მიიღო კანონი „სახელმწიფო ხელისუფლების შესახებ“, რომლითაც დაწესდა სახელმწიფოს მეთაურის თანამდებობა. მის ფუნქციებს ასრულებდა პარლამენტის თავმჯდომარე და ირჩევდა პარლამენტი. 1995 წელს მიღებული კონსტიტუციით კვლავ დაწესდა პრეზიდენტის ინსტიტუტი, რომლის უფლებამოსილებებიც განისაზღვრა კონსტიტუციის მეოთხე თავში.
ახალი კონსტიტუციის მიღებიდან დღემდე, პრეზიდენტის უფლებამოსილებები რამდენიმეჯერ შეიცვალა. კერძოდ, კონსტიტუციის თავდაპირველი რედაქციით პრეზიდენტი იყო აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური, ის წარმართავდა და ახორციელებდა სახელმწიფოს საშინაო და საგარეო პოლიტიკას, ამასთან იყო ქვეყნის უმაღლესი წარმომადგენელი საგარეო ურთიერთობებში; პრეზიდენტს ეკრძალებოდა პარალელურად სხვა თანამდებობის დაკავება. 2004 წლის საკონსტიტუციო ცვლილებებით, მთავრობის ინსტიტუტის შემოღებასთან დაკავშირებით, პრეზიდენტის უფლებამოსილება შეიზღუდა მთავრობის სასარგებლოდ, თუმცა აღმასრულებელ ხელისუფლებაში შეინარჩუნა გარკვეული ფუნქციები; დაშვებულ იქნა პარალელურად პარტიული თანამდებობის დაკავება; ამავე პერიოდში შემოღებულ იქნა პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ინსტიტუტი. 2010 წლის საკონსტიტუციო ცვლილებებით კვლავ შეიზღუდა პრეზიდენტის უფლებამოსილება, ამჯერად მთავრობისა და პარლამენტის სასარგებლოდ; პრეზიდენტს ჩამოშორდა აღმასრულებელი ხელისუფლების პრაქტიკულად ყველა უფლებამოსილება და კვლავ აეკრძალა პარტიული თანამდებობის დაკავება; პრეზიდენტის უფლებამოსილებაში დარჩა სახელმწიფოს მეთაურის და საქართველოს სამხედრო ძალების უმაღლესი მთავარსარდლის ფუნქციები.
ფიცი
პრეზიდენტის ინაუგურაცია საპრეზიდენტო არჩევნებიდან მესამე კვირადღეს ტარდება. პრეზიდენტი ფიცს დებს ღვთისა და ერის წინაშე:
რეგალიები
მინიატიურა|[[საქართველოს პრეზიდენტის შტანდარტი|პრეზიდენტის შტანდარტი, ჰერალდიკის სახელმწიფო საბჭო, 2005.]]
საქართველოს პრეზიდენტს 2020 ოფიციალური რეგალიები არ გააჩნდა. საქართველოს კანონმდებლობაში მხოლოდ „სახელმწიფო გერბის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონი იხსენიებს საქართველოს პრეზიდენტის შტანდარტს, როგორც მცირე სახელმწიფო გერბის გამოყენების ერთ-ერთ ობიექტს, თუმცა მისი ოფიციალურად დამტკიცებული ფორმა 2020 წლამდე არ არსებობდა. არსებობს ჰერალდიკის სახელმწიფო საბჭოს მიერ შემუშავებული რეგალიების რამდენიმე პროექტი - საქართველოს პრეზიდენტის შტანდარტი, დიდი სახელმწიფო ბეჭედი და საპრეზიდენტო გულსაკიდი მედალიონი, თუმცა 2020 წელს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის შტანდარტზე დაყრდნობით განახლებული პრეზიდენტის დროშა დაამტკიცა.
ასევე, ინტერნეტ სივრცეში გავრცელებულია მიხეილ სააკაშვილის მიერ, პრეზიდენტის პოსტზე ყოფნის პერიოდში ხმარებული შტანდარტის გამოსახულება: მართკუთხა ფორმის თეთრი ფერის ქსოვილი, რომელსაც თავში დაყვება ლურჯი ვერტიკალური ზოლი, ხოლო თეთრ ნაწილზე გამოსახულია უცნობი გერბი (ფორმით წააგავს სახელმწიფო და ბაგრატიონების გერბებს).
ადმინისტრაცია
საქართველოს პრეზიდენტს გააჩნია საკუთარი ადმინისტრაცია, რომლის მიზანიც არის პრეზიდენტის უფლებამოსილებათა განხორციელების ხელშეწყობა. მას ხელმძღვანელობს ადმინისტრაციის უფროსი, რომელსაც თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს პრეზიდენტი. ადმინისტრაციას გააჩნია საკუთარი დებულება, რომლითაც განსაზღვრულია ადმინისტრაციის სტრუქტურა და საქმიანობის წესი.
ადმინისტრაციის ამჟამინდელი უფროსი არის - ნათია სულავა. ადმინისტრაციაში თანამდებობრივად ასევე შედიან: უფროსის პირველი მოადგილე და მოადგილეები, საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი, საქართველოს პრეზიდენტის მრჩევლები, საქართველოს პრეზიდენტის თანაშემწეები.
საქართველოს მეოთხე პრეზიდენტის, გიორგი მარგველაშვილის ადმინისტრაციის სტრუქტურა შემდეგნაირად გამოიყურებოდა:
ადმინისტრაციის სტრუქტურული ერთეულებია:
ადმინისტრაციის ამჟამინდელი ადგილსამყოფელი, პრეზიდენტის რეზიდენციასთან ერთად არის - ქ. თბილისი, მ. აბდუშელიშვილის ქ. №1 (საფოსტო ინდექსი 0103).
რეზიდენცია
თავდაპირველად პრეზიდენტის ადმინისტრაცია განთავსებული იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ყოფილ შენობაში (ამჟამად საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაციის შენობა).
რეზიდენციის ახალი შენობა (ავლაბრის რეზიდენცია) აშენდა პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილის ინიციატივით, 2004-2009 წლებში. ოფიციალურად გაიხსნა 2009 წლის 12 ივლისს. სასახლის პროექტის ავტორია არქიტექტორი გიორგი ბათიაშვილი. რეზიდენციის კომპლექსი შიდა ეზოს ირგვლივ გაერთიანებულ განსხვავებული არქიტექტურის შენობათა კომპლექს წარმოადგენს. სასახლის კომპოზიცია კლასიკურია — სამ-პორტიკიანი ჰორიზონტალური შენობა, ცენტრში მინის გუმბათით სრულდება. მის სამხრეთ-აღმოსავლეთით დგას ადმინისტრაციის შენობა, რომელსაც სპეციალური გადასასვლელით უკავშირდება.
2012 წლის წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, ახალმა მთავრობამ გადაწყვიტა საქართველოს პრეზიდენტის რეზიდენცია ათონელის 25-ში გადაეტანა, სადაც წინა ხელისუფლების გადაწყვეტილებით დაგეგმილი იყო საქართველოს პრემიერ-მინისტრის რეზიდენციის მშენებლობა. სამშენებლო სამუშაოების დასრულებამდე კი, საპრეზიდენტო კაბინეტის დროებით სახელმწიფო კანცელარიის შენობაში განთავსდა. თუმცაღა, 2014 წლის ზაფხულში, პრეზიდენტმა მარგველაშვილმა დატოვა კანცელარიის შენობა და ადმინისტრაცია კვლავ ავლაბრის რეზიდენციაში გადავიდა. ამ ფაქტს დიდი ვნებათაღელვა მოჰყვა მთავრობისა და ზოგადად, მმართველი პარტიის მხრიდან. თავად მარგველაშვილმა განმარტა: „ავლაბრის რეზიდენციაში შესვლა იყო გარკვეული პოლიტიკური ნაბიჯი იმასთან დაკავშირებით, რათა ნათლად მეთქვა, რომ პრეზიდენტის ინსტიტუტი არ არის ინსტიტუტი, რომელსაც შენ დასვამ ორ ოთახში და არ გადაიყვან, დასვამ ორ ოთახში და ეტყვი - ეს არის შენი სამუშაო ადგილი.“
პრეზიდენტის სასახლის თემამ აქტუალობა 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების წინ ისევ შეიძინა და მაშინ „ქართული ოცნების“ მხარდაჭერილმა პრეზიდენტობის კანდიდატმა სალომე ზურაბიშვილმა განაცხადა, რომ ის ავლაბრის სასახლეში არ შევიდოდა. ახალმა პრეზიდენტმა რეზიდენციას ორბელიანების სასახლე აირჩია. სასახლისა და მისი შემოგარენის სარეაბილიტაციო სამუშაოები დაჩქარებულ ტემპში მიმდინარეობდა, თუმცა სამუშაოების დასრულება პრეზიდენტის ინაუგურაციამდე მაინც ვერ მოესწრო. პრეზიდენტი მუშაობას სანახევროდ გარემონტებულ შენობაში შეუდგა.
იმპიჩმენტი
კონსტიტუციის დარღვევის ან ქმედებაში დანაშაულის ნიშნების არსებობის საფუძვლით საქართველოს პრეზიდენტის იმპიჩმენტის წესით თანამდებობიდან გადაყენების საკითხის აღძვრის უფლება აქვს პარლამენტის სრული შემადგენლობის არანაკლებ ერთ მესამედს. საკითხი გადაეცემა საკონსტიტუციო სასამართლოს, რომელიც მას განიხილავს და პარლამენტს დასკვნას წარუდგენს ერთი თვის ვადაში.
საქართველოს პრეზიდენტი იმპიჩმენტის წესით თანამდებობიდან გადაყენებულად ჩაითვლება, თუ ამ გადაწყვეტილებას მხარს დაუჭერს პარლამენტის სრული შემადგენლობის არანაკლებ ორი მესამედი.
სქოლიო
* კატეგორია:აზიის ქვეყნების პრეზიდენტები კატეგორია:ევროპის ქვეყნების პრეზიდენტები
ტრანსცენდენტური ეტიუდი №6 (ლისტი)
thumb|360px|მეექვსე ტრანსცენდენტური ეტიუდის პირველი ტაქტი
ტრანსცენდენტური ეტიუდი №6 სოლ მინორში „Vision“ — ფერენც ლისტის ტრანსცენდენტური ეტიუდებიდან რიგით მე-6 საფორტეპიანო ეტიუდი. ნაწარმოები წარმოადგენს ხელების ფართო და საპირისპირო მიმართულებით მოძრაობის, ორმაგი ნოტების არპეჯიოსა და ტრემოლოების შესწავლას.
ეს ეტიუდი შედარებით დაბალი სირთულისაა, თუმცა მითითებების ზუსტი დაცვით შესავალი ძალიან რთულია, რადგან იგი სრულიად მარცხენა ხელს მოიცავს. ამგვარი შესრულება მოითხოვს თითების განიერ მოძრაობასა და ზუსტ ნახტომებს.
მხატვრული სახე
ნაწარმოების მხატვრული სახე არის დაკრძალვა. ფერენც ლისტის ორიგინალი ჩანაწერების მიხედვით, შუა მონაკვეთის ინტენსიური ოქტავები და სწრაფად კლებადი არპეჯიოები გამოხატავს განდიდებას.
რესურსები ინტერნეტში
ტრანსცენდენტური 06 კატეგორია:1852 წლის ნაწარმოებები კატეგორია:ნაწარმოებები სოლ მინორში
მარტი 2013
მარტი - 2013 წლის მესამე თვე. დაიწყო პარასკევს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, კვირას.
პორტალი:ახალი ამბები
03 2013
Cryptopone crassicornis
Cryptopone crassicornis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cryptopone-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
დედის დიდება (ორდენი)
"დედის დიდება" (რუს. Орден "Материнская Слава"), ორდენი, დაწესებულია სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის მიერ 1944 წლის 8 ივლისს. სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის სახელით და მისი შემდგომი დამტკიცებით ამ ორდენით აჯილდოებდნენ დედებს მოკავშირე და ავტონომიური რესპუბლიკების პრეზიდიუმები. ორდენს აქვს სამი ხარისხი. III ხარისხის ორდენით აჯილდოებენ დედას, რომელმაც შობა და აღზარდა 7 შვილი, II ხარისხის ორდენით - 8 შვილის დედას, I ხარისხის ორდენით კი - 9 შვილის დედას. ორდენი ვერცხლისაა, აქვს ოვალური ფორმა. იბნევენ მკერდის მარცხენა მხარეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სსრკ-ის ორდენები
თვლის სისტემა
თვლის სისტემა, ნუმერაცია — რიცხვების სახელწოდებისა და აღნიშვნის ხერხების ერთობლიობა. კონკრეტულ თვლის სისტემაში რიცხვის ჩასაწერად გამოიყენება სასრული ანბანი, რომელიც ციფრებისგან ან რაიმე სიმბოლოებისგან შედგება, ამასთან ყოველ ციფრს ან სიმბოლოს გარკვეული რაოდენობრივი ეკვივალენტი შეესაბამება. არსებობს თვლის პოზიციური და არაპოზიციური სისტემები.
პოზიციური სისტემა
პოზიციურ სისტემაში ყოველი ციფრის წონა დამოკიდებულია მის პოზიციაზე იმ ციფრთა მიმდევრობაში, რომლებითაც კონკრეტული რიცხვი ჩაიწერება. ყოველ პოზიციურ სისტემას ახასიათებს მისი ბაზისი ანუ ფუძე. ესაა სიმბოლოების ის რაოდენობა რომელიც გამოიყენება რიცხვების ჩასაწერად. ფუძე შეიძლება იყოს ნებისმიერი ნატურალური რიცხვი ერთის ზემოთ.
პირველი პოზიციური სისტემა შეიქმნა ბაბილონში დაახლოებით 2500-2000 წლებში ჩვენს წელთაღრიცხვამდე. ამ სისტემის ფუძე იყო 60, ანუ მასში 60 ციფრი იყო, სამოცობითი სისტემა ასევე გამოიყენება საათის მექანიზმში. ჩვენში გავრცელებული ათობითი სისტემა ევროპაში ინდოეთიდან შემოვიდა, სადაც ის VI საუკუნემდე შეიქმნა. მასში 10 ციფრი გამოიყენება 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ამასთან რიცხვი იწერებოდა მარჯვნიდან მარცხნივ. ამ სისტემაში ინფორმაციას შეიცავს არა მხოლოდ ციფრი არამედ მისი პოზიციაც რიცხვის ჩანაწერში. უკიდურესი მარჯვენა ციფრი აღნიშნავს ერთეულების რაოდენობას, შემდეგი - ათეულების და ა.შ. ციფრის პოზიციას მისი თანრიგი ეწოდება და ყოველ მომდევნო თანრიგის წონა წინაზე 10-ჯერ მეტია.
არაპოზიციური სისტემა
არაპოზიციურ სისტემაში ციფრის წონა (რაოდენობრივი ეკვივალენტი) არაა დამოკიდებული მის პოზიციაზე (ადგილზე) რიცხვის ჩანაწერში. არაპოზიციური სისტემის მაგალითია რომაული სისტემა, რომელშიც სხვადასხვა მთელი რიცხვების ჩასაწერად გამოიყენება სიმბოლოები: I-1, V-5, X-10, L-50, C-100, D-500, M-1000 და ა.შ. ამ სისტემაში რიცხვი XXXIII (33) X ციფრის წონა ყოველ პოზიციაზე ერთნაირია და 10-ის ტოლია. არაპოზიციური სისტემები გამოიყენებოდა სხვა ქვეყნებშიც, მათ შორის საქართველოშიც, სადაც ციფრების შესატყვისი იყო ანბანის ასოები.
რიცხვთა წარმოდგენა პოზიციურ სისტემებში
ნებისმიერი მთელი x რიცხვი პოზიციურ სისტემაში ფუძით p>1 წარმოიდგინება როგორც p რიცხვის ხარისხების წრფივი კომბინაცია. მაგალითად, რიცხვი 357 ათობით სისტემაში წარმოიდგინება ასე: 357 ათობითში = 3*10 კვადრატზე + 5*10 პირველ ხარისხზე + 7*10 ნულოვან ხარისხზე ხოლო იგივე რიცხვი ცხრაობითში წარმოიდგინება ასე: 357 ათობითში= 4*9 კვადრატზე +3*9 პირველ ხარისხში + 6*9 ნულოვან ხარისხზე=436 ცხრაობითში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თვლის სისტემები კატეგორია:გრაფემები კატეგორია:მათემატიკური ნოტაციები კატეგორია:დამწერლობები
ცენტრალური ხაზი
კატეგორია:ლონდონის მეტროპოლიტენის ხაზები
ვატიკანის მუზეუმები
მინი|მარჯვნივ|200px|ვატიკანის მუზეუმი ვატიკანის მუზეუმები (Musei Vaticani) — მსოფლიოში უდიდესი მუზეუმი, მდებარეობს ვატიკანში. დააარსა რომის პაპმა იულიუს II-მ XVI საუკუნეში. 2007 წელს მუზეუმებს დასათვალიერებლად ეწვია 4.310.083 ტურისტი. მიუხედავად იმისა, რომ ამდენი წლის განმავლობაში ვატიკანის მუზეუმს ხშირად ძარცვავდნენ, ხშირად ზარალდებოდა ომის გამო, მაინც ერთ-ერთი საუკეთესო და უდიდესი ისტორიის მქონე მუზეუმია. ყოველთვის ემატებოდა და ყოველთვის ივსებოდა კოლექცია, დაწყებული რენესანსის ეპოქიდან. დღეს ერთ-ერთი ყველაზე ფართო კომპლექსის მქონე მუზეუმია მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მივაქციოთ პინაკოთეკას, პიუს-კლემენტის, რაფაელის და სიქსტის კაპელას განყოფილებებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვატიკანის მუზეუმები კატეგორია:ვატიკანი
რეზო სუჯაშვილი
რევაზ (რეზო) სუჯაშვილი (დ. 24 აპრილი, 1953, დაბა ყაზბეგი, ახლანდ. სტეფანწმინდა) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი, სპეციალობა მეღვინეობის ტექნოლოგია. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყაზბეგის მაჟორიტარი). 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყაზბეგის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ყაზბეგში დაბადებულები რეზო
ცისფერი მოცეკვავეები
ცისფერი მოცეკვავეები (Danseuses bleues) — ფრანგი იმპრესიონისტი მხატვრის ედგარ დეგას მიერ 1897 წელს შესრულებული ნახატი. ინახება პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში, მოსკოვში, ნახატი აქ 1948 წელს ახალი დასავლური ხელოვნები მუზეუმიდან იქნა გადმოტანილი; 1918 წლამდე იმყოფებოდა სერგეი ივანოვიჩ სუკინის კოლექციაში. ნახატი, შექმნის შემდეგ, თავდაპირველად დიურან-რიუელის კოლექციაში ინახებოდა, პარიზში.
ნახატი შერსულებულია პასტელით 65×65 სმ ზომის ქაღალდზე.
სქოლიო
კატეგორია:ედგარ დეგას ნახატები
სერ თომას ლიპტონის თასი
სერ თომას ლიპტონის თასი — საფეხბურთო შეჯიბრი, რომელიც ჩატარდა ტურინში (იტალია) ორჯერ, 1909 და 1911 წლებში. შეჯიბრს ასევე ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც მსოფლიოს პირველი ჩემპიონატი ფეხბურთში. თასი ატარებდა შოტლანდიელი ბარონეტის, სერ თომას ლიპტონის სახელს.
1994 წლის იანვარში თასი, რომელიც დასავლეთ ოკლენდის გუნდს გადაეცა, მოიპარეს, თუმცა დღემდე გუნდში ინახება თასის რეპროდუქცია.
სქოლიო
კატეგორია:ოთხთა საფეხბურთო ტურნირები
რომან შაქარიშვილი
რომან შაქარიშვილი (დ. 18 აპრილი, 1944, თბილისი)  —  ქართველი ექიმი, მეცნიერი, ნევროლოგი, საქართველოს სამედიცინო, ბიოლოგიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი 1992 წლიდან, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა აკადემიის წევრი 1994 წლიდან, ნიუ-იორკის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი 1993 წლიდან, ამერიკის ნევროლოგიური და მსოფლიოს ბიოსამედიცინო ტექნოლოგიების პარიზის აკადემიის წევრი 1997 წლიდან, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი 1988 წლიდან და პროფესორი 1995 წლიდან.
განათლება
რომან შაქარიშვილმა დაამთავრა 1968 წელს თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1968 წელს იყო რუსთავის მეტალურგიული კომბინატის მედიცინის სანიტარული ნაწილის ნევროპათოლოგი. 1968 წელს მუშაობა დაიწყო პეტრე სარაჯიშვილის სახელობის ნევროლოგიის ინსტიტუტში, 1989 წლიდან ინსტიტუტის დირექტორია. 1996 წლიდან რომან შაქარაშვილი არის თსუ ნევროლოგიის და ნეიროქირურგიის კათედრის გამგე, 1995 წელს იყო საუნივერსიტეტო კლინიკური მედიცინის ცენტრის დირექტორი. 1996 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ნევროლოგიის კათედრის გამგე. 1999–2004 წლებში სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის რექტორი და ნეირომედიცინის ცენტრის ხელმძღვანელი. ის არის აქგრეთვე არაერთი საქართაშორისო სამეცნიერო საზოგადოების და სამეცნიერო ჟურნალის სარედაქციო საბჭოს წევრი. არის 600-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, 10 მონოგრაფიისა და 2 სახელმძღვანელოს ავტორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „სისხლძარღვოვანი ეტიოლოგიის ეპილეფსიის კლინიკო–დიაგნოსტიკური და პათოფიზიოლოგიური ასპექტები“, დაიცვა 1973 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ნერვული სისტემის ზეჟანგ ლიპიდურ დაზიანებათა კლინიკო–დიაგნოსტიკური და თერაპიული ასპექტები“, დაიცვა 1988 წელს მოსკოვში.
მოღვაწეობა
რომან შაქარაშვილი მეცნიერული კვლევა მოიცავს ანგიონევროლოგიის, ეპილეფტოლოგიის, ნეიროგერონტოლოგიის, ნეიროონკოლოგიის, თავის ტვინის ცირკულაციის პათოზიოლოგიისა და დემენტოლოგიის საკითხებს. იგი ითვლება საქართველოში ცენტრალური ნერვული სისტემის თავისუფალრადიკლაოვანი პათოლოგიის შესწავლის ფუძემდებლად. დღეისათვის მისი ხელმძღვანელობით ტარდება არაერთი კვლევა ცერებრული ინსულტის ეპიდემიოლოგიის და პათოფიზიოლოგიის, თავის ტვინის მიკროცირკულაციის რეოლოგიური მექანიზმების და შემეცნებითი დარღვევების მექანიზმების და მკურნალობის საკითხებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია: დაბადებული 1944 კატეგორია: ქართველი ექიმები კატეგორია: აკადემიკოსები კატეგორია: შაქარიშვილები კატეგორია: საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2017)
ეროვნული მუზეუმი (პრაღა)
პრაღის ეროვნული მუზეუმი (Národní muzeum v Praze; 1848 წლიდან ჩეხეთის მუზეუმი, 1854 წლიდან 1919 წლამდე ბოჰემიის სამეფოს მუზეუმი ) — ყველაზე მნიშვნელოვანი ჩეხეთის სამუზეუმო დაწესებულება. დაარსდა 1818 წელს, როგორც პატრიოტული მუზეუმი ფრანც II-ის მეფობის დროს. მაშინდელი ჩეხეთის თავადაზნაურობის კერძო კოლექციებიდან. ბოლო მნიშვნელოვანი რეკონსტრუქცია დასრულდა 2018 წლის ოქტომბერში, ჩეხოსლოვაკიის დაარსებიდან ასი წლისთავზე.
მუზეუმი ასრულებს კოლექციების შემქმნელ, სამეცნიერო, საგანმანათლებლო და მეთოდურ ფუნქციას. ის ორიენტირებულია ისეთ სამეცნიერო საკოლექციო სფეროებზე, როგორიცაა საბუნებისმეტყველო (მინერალოგია, ზოოლოგია), ისტორიული (არქეოლოგია, ნუმიზმატიკა) და ხელოვნების. მუზეუმი მართავს და გამოფენს თავის კოლექციებს რიგ შენობებში პრაღასა და ჩეხეთის სხვა ქალაქებში. 1891 წლიდან ეროვნული მუზეუმი განთავსებულია მონუმენტურ ნეორენესანსის ისტორიულ მთავარ შენობაში, ვაცლავის მოედნის ზედა ნაწილში (პრაღა). ეროვნული მუზეუმი ასევე მოიცავს უამრავ სხვა გამოფენას.
ეროვნული მუზეუმი შედგება ხუთი სპეციალიზებული, გარკვეულწილად დამოუკიდებელი ინსტიტუტისაგან: ბუნების ისტორიის მუზეუმი, ისტორიის მუზეუმი, ჩეხეთის მუსიკის მუზეუმი, აზიური, აფრიკული და ამერიკული კულტურის მუზეუმი და ეროვნული მუზეუმის ბიბლიოთეკა. თითოეულ მათგანს აქვს რამდენიმე სპეციალიზებული განყოფილება და კოლექცია, რომლებიც ერთად შეიცავს 13 მილიონზე მეტ ექსპონატს. 2002 წლიდან ეროვნული მუზეუმის გენერალური დირექტორი არის მიხალ ლუკეში.
ისტორია
მარცხნივ|მინი| ბეჭედი ჩეხეთის სამეფოს მუზეუმის დაარსების დღესთან დაკავშირებით (1818 წ.) მუზეუმი დაარსდა 1818 წელს, სახელწოდებით „პატრიოტული მუზეუმი ბოჰემიაში“. იმდროინდელი ჩეხეთის აკადემიური საზოგადოების წარმომადგენლები და უპირველეს ყოვლისა, თავადაზნაურობა იდგნენ სათავეში, ხოლო დე ფაქტო დამფუძნებლები იყვნენ გრაფი ფრანტიშეკ იოზეფი კლებელსბერგი და მისი ბიძაშვილი კაშპარ მარია შტერნბერკი, მსოფლიო მნიშვნელობის პალეონტოლოგი. გრაფმა შტერნბერკმა მუზეუმს შესწირა თავისი პალეონტოლოგიური კოლექციები და ევროპული ჰერბარიუმი 20000-ზე მეტი ნივთით, გრაფმა იოზეფ კრაკოვსკი კოლოვრატმა კი — ბიბლიოთეკა ბრჟეზნიცეს ციხიდან ასი შუასაუკუნეების პერიოდის ხელნაწერით, გრაფმა ფრანც ჰარტიგმა თავისი 600 ფიტულიანი კოლექცია. ეს კოლექციები გახდა მუზეუმის კოლექციების საფუძველი.
იყო ასევე შტერნბერის სასახლე პრაღის ჰრადჩანიში, სადაც 1821-1847 წლებში ინახებოდა პირველი სამუზეუმო კოლექციები. მუზეუმის ადრეული პერიოდის სხვა პიროვნებებს შორის იყვნენ, ფრანტიშეკ პალაცკი, გრაფი იან დეტმარი ნოსტიკიდან, ჟ. ტ. ლინდაჩეკი, ფრანც ხავიერ ზიპე, (ჩეხური მინერალოგიის დამფუძნებელი), ბოტანიკოსები თადეუშ ჰაენკე და კარელ და იან პრესლები. იან პურკინე, ფრანგი პალეონტოლოგი იოაჰიმ ბარანდე (რომელმაც ეროვნული მუზეუმი მსოფლიოში ცნობილი გახადა), მათემატიკოსი ბერნარდ ბოლზანო.
მუზეუმის დამფუძნებლებსა და მფარველებს შორის იყვნენ ასევე მნიშვნელოვანი ჩეხური დიდგვაროვანი ოჯახის წევრები. ერთ-ერთი მათგანია გრაფი ფრანც ანტონი II. მუზეუმის დაარსებისას მან უანდერძა 35000 ტომიანი წიგნის ბიბლიოთეკა და მინერალების კოლექცია. გარდა ამისა, გრაფი იან ნეპომუქ კარელი ესწრებოდა დაარსებას და ანდერძით უბოძა თავისი კოლექციების ნაწილი და ბრეზნიცის ბიბლიოთეკა. მრავალი იშვიათი პირველი ნაბეჭდებითა და ხელნაწერებით. შემდგომში მუზეუმს მხარი დაუჭირა გრაფმა იოზეფ მარიამ. სხვა პიროვნებებს შორის იყვნენ მოგზაურები ემილ ჰოლუბი, ვოიტა ნაპრსტეკი, სლავისტი პაველ იოზეფ შაფარიკი, ისტორიკოსი კარელ იარომირ ერბენი და ა.შ.
საკუთარი შენობის აშენებამდე
მუზეუმის საკუთარი შენობის აშენებამდე, რომელსაც ახლა ისტორიულს ან მთავარს უწოდებენ, მუზეუმი დროებით მდებარეობდა შტერნბერგის სასახლეში ჰრადჩანიში (1821–1846 წწ.), შემდეგ კი ნოსტიკის სასახლეში (1846–1892) ნოვე მესტოში. მის საქმიანობასთან დაკავშირებული იყო სხვა ინსტიტუტებიც, განსაკუთრებით Matice česká, რომელიც ორიენტირებული იყო პუბლიკაციების ჩეხურ ენაზე გამოცემაზე.
ისტორიული შენობა
ეროვნული მუზეუმის ნეორენესანსის ისტორიული შენობა, რომელიც დომინირებს მთელ ვაცლავის მოედანზე, აშენდა არქიტექტორ იოზეფ შულცის პროექტის მიხედვით. პანთეონის ცენტრალური სივრცე. პროექტი გამარჯვებული გამოვიდა 27 მონაწილის კონკურსიდან, რადგან მან ხაზი გაუსვა მონუმენტურობას, ნაწილობრივ ფუნქციონალურობის ხარჯზე (მუზეუმის, როგორც მეცნიერების და ხელოვნების თანამედროვე ტაძრის იდეა) და გაიხსნა 1891 წელს.
2011 წლის 8 ივლისიდან 2018 წლის 28 ოქტომბრამდე მთავარი შენობა დაკეტილი იყო სარემონტო სამუშაოებისთვის. ნაწილობრივი გახსნა შედგა ჩეხოსლოვაკიის დაარსებიდან 100 და ეროვნული მუზეუმის დაარსებიდან 200 წლისთავზე. იგი მოიცავდა ჩეხურ-სლოვაკური/სლოვაკიურ-ჩეხური გამოფენის გახსნას და შენობის ექსტერიერის ვიდეო რუკებს. შენობის გარე და ინტერიერის მთლიანი შეკეთების გარდა, ეზო გადახურული იყო, გუმბათი სანახავად ხელმისაწვდომი გახდა და ეროვნული მუზეუმის ახალ შენობასთან (ყოფილი ფედერალური ასამბლეა) მიწისქვეშა დამაკავშირებელი გვირაბი აშენდა 42 თვის განმავლობაში. რეკონსტრუქცია. რეკონსტრუქციის სავარაუდო ხარჯებმა შეადგინა 4,5 მლრდ. ჩეხური კრონი.
ახალი შენობა (ფედერალური ასამბლეა)
2009 წელს მუზეუმის ადმინისტრაციას გადაეცა ყოფილი ფედერალური ასამბლეის მოპირდაპირე შენობა, რომელშიც რადიო თავისუფალი ევროპა მუშაობდა. შენობის მუზეუმისთვის გადაცემის საზეიმო აქტში იმავე წლის ივნისში მონაწილეობა მიიღო თავისუფალი ევროპის მიუნხენის რედაქციის ყოფილმა რედაქტორმა და მაშინდელი კულტურის მინისტრმა მარტინ შტეპანეკმა. შენობაში გადავიდა ეკონომიკური ადმინისტრაციის ოფისები, ისტორიული მუზეუმი და ეროვნული მუზეუმის ბიბლიოთეკის ნაწილი. შენობა გამოიყენება მოკლევადიანი გამოფენების გასამართად. 2019 წელს შენობა მიწისქვეშა გვირაბით დაუკავშირდა მუზეუმის მთავარ ისტორიულ შენობას. ეს კავშირი ქმნის ახალ სამუზეუმო კომპლექსს, მიწისქვეშა დამაკავშირებელ დერეფანში 3D ვიზუალიზაციისა და შუქით თამაშების შესაძლებლობით.
2018 წელს ნოეს კიდობნის ზოოლოგიური გამოფენა გაიხსნა ახალ შენობაში, მაგალითად, დიდი ამარგაზავრის ჩონჩხის გამოფენით.
2015-2018 წლების რეკონსტრუქცია
ამავდროულად, მუზეუმმა აღადგინა კოლექციები, შეიტანა არაერთი ცვლილება და ახალი ინსტალაცია. შენობაში ყველაზე დიდ ჩარევად შეიძლება ჩაითვალოს გათბობის სისტემის რეკონსტრუქცია (სითბოს აღდგენით) და ასევე მუზეუმის ეზოს მინაშენი, რომელმაც შექმნა სივრცე კულტურული ღონისძიებებისთვის, კონცერტებისთვის და უზარმაზარი ინსტალაციებისთვის. იოზეფ შულცის ორიგინალური იდეების შესანარჩუნებლად არქიტექტურული კონკურსის ახალი რეალიზაცია არ მომხდარა.
2021 წლის 1 სექტემბრიდან მუზეუმის ჭერიდან ჩამოკიდებული ფინვალის (ვეშაპი) ცნობილი ჩონჩხი (4 ტონა, 22,5 მეტრი) კვლავ ჩანს. იგი მიეძღვნა მოგზაურს ანტონინ ფრიჩს (ასევე ცნობილ ვოიტეჩ ფრიჩის ძმას).
სხვა ობიექტები
ისტორიული და ახალი შენობების გარდა, ეროვნულ მუზეუმში ასევე შედის შემდეგი ობიექტები:
პროფესიული საქმიანობა, პროექტები და კვლევები
დღეს ეროვნული მუზეუმის დანიშნულება მისი პროფესიული საქმიანობაა. ორგანიზაცია აერთიანებს 300 პროფესიონალ მუშაკს, რომლებიც მუშაობენ პროექტებზე და ინდივიდუალურად. მუზეუმს ამჟამად აქვს 300-ზე მეტი პუბლიკაცია წელიწადში.
კოლექციების მოძრაობების დროს 2015-დან 2018 წლამდე ინტენსიური რემონტის დროს, გადახედვამ გამოიწვია მსოფლიოში უძველესი სისხლძარღვოვანი მიწის მცენარის, Cooksonia Barrandien-ის აღმოჩენა, შედეგები გამოქვეყნდა ჟურნალში „Nature“.
მუზეუმის საჯარო კოლექციები
მუზეუმის კოლექციებში 20 მილიონი ნიმუშია დაცული. ქვები, ძვირფასი ქვები, მეტეორიტები მხოლოდ შერჩევით შეიძლება აღინიშნოს. მიკოლოგია, ჰერბარია, ბოტანიკა, მცენარეები. ცხოველები, რაც შეეხება ნამარხებს, აღმოჩენებს, აღმოჩენებს და ახალ პრეპარატებს და ახალ გამოფენებს. თევზები, ამფიბიები, მწერები, ფრინველები, ძუძუმწოვრები და ა.შ. ნუმიზმატიკა, ისტორიული დოკუმენტები და ანაბეჭდები. ადამიანის ანთროპოლოგია, მისი ტანსაცმელი, ცხოვრების ისტორია და სიცოცხლისთვის ბრძოლა. მუზეუმის მთავარი შენობის რეკონსტრუქციის შემდეგ შეიქმნა მე-20 საუკუნის ომის პერიოდის ექსპოზიცია, ისევე როგორც პანელის საცხოვრებელ კომპლექსში ცხოვრების კომუნისტური ერთფეროვნების ეფექტი.
ეროვნული მუზეუმის ბიბლიოთეკა
ეროვნულ მუზეუმში შედის აგრეთვე ბიბლიოთეკა. ბიბლიოთეკაში ინახება ძველი ხელნაწერები. ისტორიული და თანამედროვე გაზეთები და ჟურნალები. 1957 წლიდან 2014 წლამდე ბიბლიოთეკა ასევე ფუნქციონირებდა წიგნის მუზეუმში ჟდიარ-საზავოუზეს ციხეში.
ეროვნული მუზეუმის არქივი
მუზეუმის არქივი შეიქმნა ხელნაწერი ნაწილის ბიბლიოთეკიდან გამოყოფით. ასევე მნიშვნელოვანია ბეჭდების კოლექცია.
სქოლიო
კატეგორია:არქეოლოგიური მუზეუმები კატეგორია:ეროვნული მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ჩეხეთის მუზეუმები კატეგორია:1818 წელს დაარსებულები
დელიტეს ეკლესია
დელიტეს ეკლესია — ხუროთმოძღვრული ძეგლი მთიან ინგუშეთში (რუსეთის ფედერაცია), ცეი-ლამის ქედის ძირში, ნასოფლარ ქართის ნანგრევებთან.
ძეგლი მდებარეობს მდ. ასისა და დარიალის ხეობების დამაკავშირებელი გზის ახლოს. ინგუშურ ენაზე „დელიტე“ (დოლტე) ნიშნავს „ღმერთისკენ“ (მიმავალ გზას). საკულტო ნაგებობა ქვითა და დუღაბით ნაგები შენობაა, გადახურული ფიქლის საფეხურებიანი ორფერდა სახურავით. სამხრეთიდან აქვს თაღოვანი შესასვლელი. შიგა სივრცე თაღით ორ მონაკვეთად არის გაყოფილი. კედლებს შემოუყვება ქვისავე დაბალი საფეხურები. აღმოსავლეთ კედელზე შიგნიდან მიშენებულია სვეტი-საკურთხეველი, რომელშიც სიმაღლეზე 3 ნიშია განლაგებული. შუა ნიშის სიღრმეში ჯვარია გამოკვეთილი. დიდი ზომის გოლგოთიანი ჯვრებია გამოყვანილი აგრეთვე დასავლეთ და აღმოსავლეთ ფასადების ქვის წყობაში. წყაროების მიხედვით, ნაგებობაზე ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში აღმართული იყო რკინის ჯვრები. მდ. ასის ზემო წელზე, დელიტეს ეკლესიის მახლობლად შემორჩენილია ვაინახთა (ჩაჩნები და ინგუშები) რამდენიმე ციხესიმაგრე, რომელთა საბრძოლო კოშკებზე გოლგოთიანი ჯვრებია გამოსახული (გოლგოთიანი ჯვრების გამოსახულებანი საქართველოში ეკლესიებისა და ციხესიმაგრეების ფასადებზე XVI საუკუნიდან გაჩნდა). ისინი XVII–XVIII საუკუნეებით თარიღდება. მსგავს გამოსახულებათა მოტივი შემონახულია ინგუშეთის სხვა ძეგლებზეც (მიატარ-დელა, მაგოერდა და სხვ.). მიუხედავად აზრთა სხვადასხვაობისა, მკვლევართა გარკვეული ნაწილი ფიქრობს, რომ დელიტეს ეკლესია ქრისტიანული ეკლესიაა და ქართველთა და ვაინახთა პოლიტიკური და კულტურული ურთიერთობის დამადასტურებელი მაგალითია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ინგუშეთი
ჰალკი (კომიქსები)
ჰალკი (დოქტორი ბრუს ბანერი; ინგლ. Hulk, Dr. Robert Bruce Banner) — სუპერგმირი Marvel Comics-ის მსოფლიოში. პირველად გამოჩნდა კომიქსში გასაოცარი ჰალკი (The Incredible Hulk) №1 (1962 წ. მაისი). შექმნილია მწერალი სტენ ლისა და მხატვარი ჯეკ კიბრის მიერ. იგი Marvel Comics-ის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობადი პერსონაჟია.
ჰალკი ცნობილია არა მარტო კომიქსებიდან, არამედ სატელევიზიო სერიებიდან, სრულმეტრაჟიანი ფილმებიდან: ჰალკი Hulk (2003) და  გასაოცარი ჰალკი The Incredible Hulk (2008). ტელე-სერიალებში სუპერგმირს ლუ ფერიგნო ანსახიერებს. რაც შეეხება ფილმებს, პირველად, 2003 წელს ჰალკის როლი ერიკ ბანამ შეასრულა, 2008 წელს გადაღებული ფილმის მეორე სერიაში კი ედვარდ ნორტონმა. ჰალკი ასევე ცნობილია ანიმაციური სერიებიდან და ვიდეო-თამაშებიდან.
ჰალკის დაბადება
საკუთარი ხელებით შექმნილი ბომბის აფეთქების შემდგომ, სასწაულით გადარჩენილი ბრუს ბანერი საშინელ მონსტრად - ჰალკად გადაიქცა. მისი ქმედებები უკონტროლო და ძნელად გამოსათვლელია. ჰალკის კანის ფერი დროდადრო იცვლებოდა სხვადასხვა გამოცემებში, თუმცა საბოლოოდ ავტორებმა მწვანე ფერი ამჯობინეს.
ძალის გამოვლენა
* კატეგორია:1962 წლის კომიქსების პერსონაჟები კატეგორია:Marvel Comics-ის სუპერგმირები
წრიული ხაზი
წრიული ხაზი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აპრილი 2013
აპრილი - 2013 წლის მეოთხე თვე. დაიწყო ორშაბათს და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ, სამშაბათს.
პორტალი:ახალი ამბები
04
წრიული ხაზი (ლონდონის მეტროპოლიტენი)
წრიული ხაზი (Circle Line) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი ხაზია. მეტროპოლიტენის სქემაზე იგი ყვითლადაა აღნიშნული. ხაზზე განლაგებული 27 სადგურიდან თითქმის ყველა მიწის ქვეშაა განლაგებული. ხაზი ლონდონის ცენტრის გარშემო რკალს ქმნის და მდინარე ტემზას ჩრდილოეთით მდებარეობს. დატვირთვის მიხედვით, იგი მერვეა ქალაქში.
კატეგორია:ლონდონის მეტროპოლიტენის ხაზები
მერი პიკფორდი
მერი პიკფორდი (Mary Pickford; დ. 8 აპრილი, 1892 — გ. 29 მაისი, 1979) — ოსკარის მფლობელი კანადელ-ამერიკელი კინოვარსკვლავი, კინოსტუდია „United Artists“-ის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ასევე ერთ-ერთი მათგანი იმ 36 პიროვნებიდან, რომლებმაც დააარსეს „კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერებების აკადემია“.
ის ასევე ცნობილია როგორც „ამერიკის შეყვარებული“ („America's Sweetheart“), „პატარა მერი“ („Little Mary“) და „გოგონა კულულებით“ („The girl with the curls“). მერი პიკფორდი იყო ერთ-ერთი პირველი კანადელი პიონერი ადრეულ ჰოლივუდში და ზოგადად, კინოს ერთ-ერთი უდიდესი პიონერი.
მან მოახდინა დიდი გავლენა ფილმებში თამაშის განვითარებაზე. მას, როგორც მუნჯი კინოს ერთ–ერთ უდიდეს მსახიობსა და პროდიუსერს, დიდი წვლილი მიუძღვის ჰოლივუდის ინდუსტრიის ფორმირებაში. ამერიკულ კინოში შეტანილი წვლილის გამო ამერიკული კინოს ინსტიტუტმა „ყველა დროის უდიდესი ქალი კინოვარსკვლავების“ სიაში ის 24-ე ადგილზე დაასახელა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
Cryptopone fusciceps
Cryptopone fusciceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cryptopone-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
ვატიკანის ბიბლიოთეკა
მინი|მარჯვნივ|250px|ვატიკანის ბიბლიოთეკის სიქსტის სალონი ვატიკანის ბიბლიოთეკა (Bibliotheca Apostolica Vaticana) – ბიბლიოთეკა ვატიკანში. ფლობს შუა საუკუნეებისა და აღორძინების ეპოქის ხელნაწერების უმდიდრეს კოლექციას. ბიბლიოთეკა დაარსებულია XV საუკუნეში, რომის პაპ ნიკოლოზ V-ის მიერ. ამჟამად მისი ფონდი მოითვლის 1 600 000 დაბეჭდილ წიგნს, 150 000 მანუსკრიპტს, 8 300 ინკუნაბულას, 100 000 მეტ გრავიურას და გეოგრაფიულ რუკას, 300 000 მონეტასა და მედალს.
კატეგორია:ვატიკანის მუზეუმები
ჩანდირი
ჩანდირი — მდინარე ირანსა და თურქმენეთში. სუმბარის შენაკადი. სათავე აქვს ქოფეთ-დაღის მთების სამხრეთ კალთებზე. სიგრძე 120 კმ, აუზის ფართობი დაახლოებით 1820 კმ². შრობადი ტიპის მდინარეა. ზაფხულში რამდენადმე შრება. უმეტესწილად იკვებება მიწისქვეშა და წვიმის წყლით, შედარებით ნაკლებად თოვლის წყლით. წყლის საშუალო ხარჯი 422 მ³/წმ. ადგილ-ადგილ მდინარის ხეობა წარმოადგენს საზღვარს ირანსა და თურქემენთს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანის მდინარეები კატეგორია:თურქმენეთის მდინარეები
გრიგოლ ლაღიძე (პუბლიცისტი)
გრიგოლ ერმალოზის ძე ლაღიძე (დ. 1887, სოფ. გოდოგანი, ახლანდ. თერჯოლის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1937) — ქართველი პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე.
აქტიურად მონაწილეობდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების საქმიანობაში. 1912 წელს მოსკოვში მოხსენება წაიკითხა ილია ჭავჭავაძის 75 წლის იუბილეს აღსანიშნავად გამართულ საღამოზე ილიას პოეზიის შესახებ. თანამშრომლობდა ქუთაისში გამომავალ სოციალისტ-ფედერალისტური მიმართულების პრესაში („მეგობარი“, „ჩვენი მეგობარი“, „ხალხის მეგობარი“) და იყო სოციალისტ-ფედერალისტების ქუთაისის საგუბერნიო კომიტეტის ერთ-ერთი ლიდერი. დააპატიმრეს და დახვრიტეს საბჭოთა რეპრესიების დროს 1937 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
არგენტინა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არგენტინამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეოთხედ იასპარეზა 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:არგენტინა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
უსანეთის ეკლესია
thumb|250px|უსანეთის ეკლესიის სამრეკლო უსანეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალის ჩრდილო-დასავლეთით. ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკაა (15,2X10,6 მ) ნაგებია ნატეხი ქვით, ზოგან ნახმარია თლილი ქვა. დაზიანებულია - ჩამონგრეულია სახურავისა და კედლის დიდი ნაწილი, ლავგარდანი. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნავები ერთმანეთისაგან გამოყოფილია ორი წყვილი ბოძითა და მათზე გადაყვანილი სამ-სამი თაღით. კამარები, კონქები და თაღები ყველგან ისრულია. თლილი ქვით გამოყვანილი თაღები პილონების მარტივ ქვის იმპოსტებს ეყრდნობა. საკურთხეველი ამაღლებულია. ნახევარწრიულ აფსიდში დიდი სწორკუთხა სარკმელია. აფსიდის გვერდებზე სამკვეთლო და სადიკავნეა, რომლებიც აფსიდს ღიობით უკავშირდება, ხოლო დარბაზს მაღალი თაღებით. ეკლესიის შუა ნავის დასავლეთ კედელში ერთი ოთხკუთხა სარკმელია. სამხრეთ ნავში და შუა ნავის ზედა ნაწილში - სამ-სამი. სამკვეთლოსა და სადიაკვნეს თითო სარკმელი აქვს. ჩრდილოეთი კედლის ნიშში სანათლავია.