cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guns N' Roses
2009-დღემდე - ტურნე Chinese Democracy და სხვა ფაქტები
2010 წლის 14 ოქტომბერს, ლონდონის დარბაზში O2 ჯგუფს შეუერთდა დაფ მაკ-კეგენი. ერთად მათ დაუკრეს You Could Be Mine, Nice Boys, Knockin' On Heaven's Door და Patience. მოგვიანებით ცნობილი გახდა, რომ ეს შეხვედრა მხოლოდ იმიტომ გაიმართა, რომ დაფიც და ექსლიც ერთ სასტუმროში გაჩერდნენ.
2011 წლის 5 თებერვალს ექსლმა განაცხადა, რომ ჯგუფის კლასიკური შემადგენლობით გაერთიანება შეუძლებელია. მან ასევე დაადასტურა, რომ დონ მაკგი, ჯგუფის მენეჯერი, მათთან აღარ თანამშრომლობდა.
2009-დღემდე
2006 წლის ინტერვიუში ჟურნალთან როლინგ სტოუნი ექსლმა განაცხადა, რომ ჯგუფის სტუდიურ არსენალში 32 სიმღერა იყო. 2008 წელს ცნობილი გახდა მათი ნაწილის სამუშაო სათაურები: Elvis Presley and the Monster of Soul (Soul Monster, რომელიც ასევე ცნობილი იყო სახელით Leave Me Alone), Atlas Shrugged, Seven, The General, Thyme, Ides of March, Berlin (მანამდე -  Oklahoma), Zodiac, Quick Song და Down by the Ocean (რომელიც იზი სტრედლინთან ერთად შეიქმნა.). ინტერნეტ-კონფერენციის მსვლელობისას ექსლმა აღნიშნა, რომ Soul Monster-ის ნაწილი არის ჯგუფისათვის ყველაზე „Black Sabbath-ური“ და ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ, რაც მას უმღერია ცხოვრებაში. 2007 წლის ინტერვიუში ექსლის მეგობარი სებასტიან ბახი საუბრობდა, რომ The General-ის ჟღერადობა მძიმეა და იგი 1991 წლის ბალადის Estranged ერთგვარი გაგრძელებაა. ბახის თქმით, Chinese Democracy არის მხოლოდ ნაწილი ახალი ალბომების ტრილოგიისა. მისი თქმით, როუზი 2012 წლისათვის აპირებდა ახალ, ჯერ კიდევ უსათაურო ალბომის გამოცემას.
Plagiolepis plagiolepis
Plagiolepis plagiolepis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Plagiolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
Guns N' Roses
2009-დღემდე
დიჯეი ეშბას თქმით, მიმდინარეობდა საუბარი შემდეგი ალბომის გამოცემაზე. ჯგუფს, მისი თქმით, მრავალი იდეა ჰქონდა ამის შესახებ და ალბომის გამოცემა დიდი ხნით არ გადაიდებოდა. მიუხედავად ამისა, 2015 წლის 17 ივლისს ეშბამ ჯგუფი დატოვა, დაასახელა რა მიზეზად ოჯახი და მეორე ჯგუფი, Sixx:A.M., რომელშიც უკრავდა. სპეციალურ განცხადებაში მან ხაზი გაუსვა, რომ მნიშვნელოვანი იყო ამ საკითხებისთვის ყურადღების მიქცევა. რამდენიმე დღის შემდეგ ჟურნალისი გერი გრაფი წერდა, რომ კოლექტივი რონ თალმაც დატოვა, თუმცა ოფიციალურად ამის შესახებ არავის უთქვამს. ჯგუფის მდგომარეობა ფრენკ ფერერმა განმარტა, განაცხადა რა, რომ Guns კვლავ არსებობდა და ყველაფერი წინ მიდიოდა.
Plagiolepis plagiolepis
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Guns N' Roses
2009-დღემდე
სხვადასხვა წყაროს მიხედვით, კოაჩელას 2016 წლის ფესტივალზე გამოვა ჯგუფის შემადგენლობა ექსლ როუზის და სლეშის შემადგენლობით.
მუსიკალური სტილი
Guns N' Roses-ის მუსიკაში შერწყმულია მძიმე მეტალი და კლასიკური როკ-ენ-როლი. მათ დღევანდელ მუსიკაში იგრძნობა ისეთი მუსიკალური სტილის ელემენტები, როგორიც Nine Inch Nails-სა და მსგავს ჯგუფებს აქვთ. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ Nine Inch Nails-ის ყოფილი გიტარისტი, რობინ ფინკი დღეს Guns N' Roses-შია.
Guns N' Roses-ის იმიჯსა და მუსიკალურ სტილზე დიდი გავლენა იქონია ჯგუფმა Hanoi Rocks. ექსლ როუზის თქმით, ჯგუფზე ასევე უდიდესი გავლენა იქონია Queen-ის, როლინგ სტოუნზისა და AC/DC-ს შემოქმედებამ. 1987 წლის ალბომზე, მისი თქმით, აეროსმითის გავლენაც იყო.
ჯგუფის სიმღერების ტექსტების დიდი ნაწილის ავტორები არიან ექსლ როუზი და იზი სტრედლინი.
გავლენა
1980-იან წლებში Guns N' Roses-მა მეტალში შემოიტანა უფრო სერიოზული, ემოციური, ხანდახან კი პოლიტიკური დატვირთვის მქონე მუსიკა. ჯგუფის როკ-ენ-როლური სტილი სრულიად განსხვავდებოდა იმდროინდელი ამერიკული ახალგაზრდობის გემოვნებისგან, რომელიც ორიენტირებული იყო ალტერნატივაზე, ელექტრონულ მუსიკასა და ჰიპ-პოპზე.
ჯგუფზე ყოველთვის განსაკუთრებულად საუბრობდნენ სხვა ცნობილი მუსიკოსები და კოლექტივები. ოზი ოსბორნმა Guns N' Roses-ს  მეორე  როლინგ სტოუნზი უწოდა. 2002 წელს ჟურნალმა Q შეადგინა სია 50 ჯგუფი, რომელიც უნდა ნახო მანამ, სანამ მოკვდები. მათ შორის Guns N' Roses-იც არის ნახსენები. მუსიკალურმა ტელევიზიამ VH1 100 უდიდეს მძიმე-როკ ჯგუფს შორის  Guns N' Roses-ს მე-9 ადგილი დაუმკვიდრა, ხოლო 50 საუკეთესო ჯგუფს შორის - მე-11. ჟურნალ როლინგ სტოუნის ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომს შორის მოხვდა Guns N' Roses-ის დისკიც Appetite for Destruction.
ჯგუფი კრიტიკისგან თავისუფალი არ ყოფილა. მედია ხშირად აკრიტიკებდა მათ ნარკოტიკებისა და სასმელის ხშირად მიღების გამო, ასევე იმ მიზეზით რომ ექსლი ხშირად იცმევს მაისურებს ჩარლზ მენსონის გამოსახულებით. კრიტიკის საფუძველი ხდებოდა ალბომების გამოცემებს შორის დიდი შუალედებიც.
2012 წლის დასაწყისში Guns N' Roses წარდგენილი იქნება როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში. კრიტიკოსები და ფანები მიიჩნევენ, რომ ამის შემდეგ შესაძლებელი იქნება ჯგუფის თავდაპირველი შემადგენლობის აღდგენა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:Guns N' Roses კატეგორია:1980-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1985 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ნინი ჩილაჩავა
ნინი ჩილაჩავა- 16 წლის ზუგდიდელი გოგონა რომელმაც ემინემის გამოწვევა მიიღო. ის სწავლობს N2 საჯარო სკოლაში. დედამისმა ბავშვობიდან აღმოაჩინა რომ მას სიმღერის ნიჭი ჰქონდა. როგორც ემინენი ნინი 30 წამში 229 სიტყვას ამბობს. მისი ყველაზე ცნობილი ვიდეოა ,,Godzilla '' რომელსაც ძალიან ბევრი ნახვა აქვს. მისი სურვილია რომ ემინემს შეხვდეს. მას ასევე ცეკვის ნიჭი აქვს მან და თავის მეგობრებმა სკოლაში წარმოდგენა დადგეს.
ვლადისლავ I ჰერმანი
ვლადისლავ I ჰერმანი (Władysław I Herman; 1043 — 4 ივნისი 1102) — პოლონეთის მთავარი (1079—1102 წლები), პიასტების დინასტიის წარმომადგენელი.
ტახტისათვის ბრძოლა
თავისი წინამორბედებთან შედარებით ვლადისლავ I არ იყო ძლიერი და ავტორიტეტული მმართველი და მთლიანად დამორჩილდა დიდ არისტოკრატიას. წმინდა რომის იმპერიასთან მშვიდობიანი ურთიერთობისათვის სწრაფვით, ვლადისლავ ჰერმანი მზად იყო დამოუკიდებელი სახელმწიფოს უარსაყოფად, რომელიც მძიმედ მოიპოვეს მისმა წინამორბედებმა: მან არ მიიღო მეფის ტიტული და მთელი მისი მმართველობის განმავლობაში იწოდებოდა როგორც პოლონეთის მთავარი. საგარეო პოლიტიკაში მას სულ თანდევდა მარცხი: სრული მარცხით დასრულდა პოლონეთის ლაშქრობები პომერანიაში. ამასთან ერთად მკვეთრად მოიმატა ფეოდალური დაქუცმაცების ტენდენციამ: პროვინციალური არისტოკრატია გამოდიოდა მთავრის ხელისუფლებიდან, ომებში გამოიყენებოდა მხოლოდ საზღვრისპირა მიწების შეიარაღებული ძალები. თვითონ მთავარი მალე მოექცა ერთ-ერთი პოლონეთის არისტოკრატიის ლიდერის ვოევოდის სეცეხის გავლენის ქვეშ. შედარებით ძლიერ სეპარატისტულ ტენდენციებს ამჟღავნებდა სილეზია. ადგილობრივი არისტოკრატიის სათავეში ჩადგა ვლადისლავ I-ის უფროსი ვაჟი ზბიგნევი. ჩეხეთის სამხედრო დახმარებით, ზბიგნევმა 1092 წელს დაიპყრო ვროცლავი და სილეზიაში შექმნა ნახევრად დამოუკიდებელი სამთავრო. ვოევოდ სეცეხმა, რომელიც ცენტრალური ხელისუფლების ინტერესებს წარმოადგენდა, შეძლო ბოლოს შერიგებოდა ჩეხეთს (1096 წ). დაემარცხებინა ზბიგნევი. მაგრამ ვლადისლავ ჰერმანი იძულებული იყო პოლონეთის სახელმწიფოს დაყოფაზე წასულიყო: 1097 წ. მთავარმა ზბიგნევს გადასცა დიდი პოლონეთის ნაწილი, ხოლო ბოლესლავ III-ს სილეზია. თვითონ ვლადისლავ I დარჩა უზენაეს მთავრად, პოლონეთის ჯარების მთავარსარდლად, საგარეო პოლიტის ხელმძღვანელად და სახელმწიფო ადმინისტრაციის მეთაურად. მაგრამ უკვე 1098 წ. მთავრის ომი თავის შვილებთან განახლდა. ზბიგნევმა და ბოლესლავმა შეძლეს ვლადისლავ ჰერმანის არმიის დამარცხება და 1099 წ. მამა აიძულეს ქვეყნის შემდეგ გაყოფაზე: ზბიგნევს შეხვდა დიდი პოლონეთის დარჩენილი ტერიტორია, კუიავია და სერაძი-ლენჩიცის მიწები, ხოლო ბოლესლავს მცირე პოლონეთი კრაკოვთან ერთად. შედეგად მთავარ ვლადისლავის მფლობელობაში დარჩა მხოლოდ მაზოვია. ძმების ძალისხმევით გადაყენებულ იქნა ვოევოდი სეცეხი, ცენტრალისტური პარტიის ლიდერი. გარდაიცვალა და დაკრძალულია პლოცკის საკათედრო ტაძარში
იჯახი და შვილები
ვლადისლავი იყო სამჯერ დაქორწინებული 1070 ქრისტინა პრავძივეცკისაგან: დედამისი ან გარდაიცვალა ან დაცილდა სავარაუდოდ 1080 წლამდე
1080 იუდიტა ჩეხისაგან, ჩეხეთის მეფის ვრატისლავ II-ის ქალიშვილი
სქოლიო
კატეგორია:პიასტები კატეგორია:პოლონეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1043 კატეგორია:გარდაცვლილი 1102
ნიალას მეჩეთი
ნიალას მეჩეთი — არქიტექტურული ძეგლი ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზედა თმოგვში. აგებულია XIX-XXI საუკუნეებში.
მეჩეთი ქვისგან ნაგები შენობაა, რომელსაც შესასვლელი აქვს ჩრდილოეთის მხრიდან და კედლებში დატანილი აქვს სარკმლები. შესასვლელი არის თაღოვანი და შეისრული, რომელშიც ჩატანებული არის ორნამენტირებული ქვები. მეჩეთი შიგიდან გადახურრულია ხის ფიცრულით, რომელსაც იჭერს ასევე ხის რამდენიმე ბოძი. მეჩეთის კედლებზე შემორჩენილი არის მოხატულობის ნაწილები. ძირითადად დომინირებს ლურჯი და წითელი ფერი. სამხრეთის მხარეს არის ორნამენტირებული ნიში, რომელზეც შემორჩენილი არის ლურჯი საღებავის კვალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მეჩეთები
მეხიკოს აგლომერაცია
thumb|მეხიკოს აგლომერაცია და ქალაქი [[მეხიკო]] მეხიკოს აგლომერაცია (ასევე დიდი მეხიკო) — აგლომერაცია მეხიკოს გარშემო. მოიცავს 16 ადმინისტრაციულ რაიონს და 41 მუნიციპალიტეტს. მეხიკოს აგლომერაცია 2009 წლის მონაცემებით ჩრდილოეთ ამერიკაში პირველი, ხოლო მსოფლიოში სიდიდით მესამეა. აგლომერაციის მთლიანი მოსახლეობა 21 163 226 ადამიანს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეხიკო კატეგორია:აგლომერაციები
ალი-ფაშა
„ალი-ფაშა“ — ქართული ხალხური (გურული) სიმღერა. პოლიფორნიური საგუნდო შემოქმედების კლასიკური ნიმუში, ფართოდ განვითარებული მელოდიით, მდიდარი რიტმით, სამივე ხმის კონტრაპუნქტული მოძრაობის რთული ტექნიკით. სიმღერაში ასახულია 1877-1878 წლებში რუსეთ-ოსმალეთის ომის ერთი ეპიზოდი, ალი-ფაშა თავდგირიძის მიერ ოსმალეთისადმი ღალატის ამბავი.
სიმღერა თავდაპირველად შეიქმნა და გავრცელდა ქობულეთის მხარეში. XIX საუკუნეში სიმღერა, შესრულებული ხუცუბნელების მიერ მოისმინეს გიგო ერქომაიშვილის გუნდის წევრებმა სოფელ ქაქუთში, ქორწილის დროს, დაიმახსოვრეს და შემდეგ გურიაში გაავრცელეს. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ სიმღერის ტექსტი შეიცვალა, ამოიღეს სიტყვა „რუსი“ და ხელისუფლებისთვის მიუღებელი სხვა სტრიქონები.
ტექსტი
ხვანთქარი და რუსი ჩხუბობს, იგივ არის ორივ ეში
ალიფაშამ გვიღალატა ჩაგვიყვანა კვირიკეთში
იმან ფულები აიღო ჩვენ ჩაგვყარა რუსის ხელში
მისი ყვირილი ისმოდა სუფსას გაღმა ბაილეთში
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხალხური სიმღერები
პონუი
კუნძული დაუსახლებელია, ფართობი 18 კმ²-ს შეადგენს. გავრცელებულია ვირი და ფრინველი კივი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
ახალი ველის მუჰაფაზა
ახალი ველი (الوادى الجديد, ეგვიპტური არაბული:El Wadi el Gedid) — ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთ-ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის სამხრეთ დასავლეთ ნაწილში, ნილოსსა და ლიბიას შორის მდებარე ტერიტორიაზე. პროვინციას ესაზღვრება 6 ეგვიპტიური საგუბერნატორო, მარსა-მატრუჰი , ელ-მინია, ასიუტი, ასუანი, კენა.
ეგვიპტის საგუბერნატოროებს შორის ფართობით ყველაზე დიდი სწორედ ახალი ველია. საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ელ-ხარგაა. ახალი ველის მოსახლეობა შეადგენს - 187,256 ადამიანს.
დემოგრაფია
ტერიტორიის სიდიდის მიუხედავად, პროვინციაში მოსახლეობა ძალზედ ცოტაა მოსახლეობის საეთო რაოდენობა 2006 წლისთვის 187,256 ადამიანს შეადგენს. ხოლო სიმჭიდროვე 0.5 ადამიანი კმ²-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ეგვიპტის მუჰაფაზები
გამოცხადებული სიკვდილის ქრონიკა
რომანი მოგვითხრობს საზოგადოებაზე, რომელმაც არაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ ნაწარმოების მთავარი გმირი წინასწარ დაგეგმილი მკვლელობისგან გადაერჩინა. ანხელა ვიკარიოს ცოლად შერთვა გადაწყვიტა ბაიარდო სან რომანმა, რომელიც შეძლებული ოჯახიდან იყო. ქორწილის ღამეს ანხელა ბაიარდომ სახლში მიუყვანა მშობლებს, შერცხვენილმა ოჯახმა ანხელას მოსთხოვეს დაესახელებინა ის, ვინც მისი ღირსება შელახა. ანხელამ სანტიაგო ნასარი დაასახელა, ძმებმა შერცხვენილი სახელის აღსადგენად მისი მოკვლა განიზრახეს. დანით ხელში მოსიარულე ძმებს არავინ აჩერებდა, ძმები თითქოს ითხოვდნენ ვინმეს ხელი შეეშალა. ყველამ იცოდა რომ ნასარს მოსაკლავად მოსდევდნენ ძმები, მაგრამ არავის მოუძენია სანტაიგო და არ შეუჩერებია ისინი. ხალხის ბრბო საჯარო სასაკლაოზე შეკრებილიყო და სეირს უყურებდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგიური რომანები
კრისტიან IV
კრისტიან IV (Christian 4.; დ. 12 აპრილი, 1577 — გ. 28 თებერვალი, 1648 ) — დანიისა და ნორვეგიის მეფე 1588 წლის 4 აპრილიდან, ფრედერიკ II-ის ვაჟი.
ადრეული წლები
ჯერ კიდევ სამი წლის კრისტიანი ოფიციალურად სცნეს მემკვიდრედ. მეფემ პირადად შეადგინა ვაჟის აღზრდის გეგმა და განსაკუთრებული ყურადღება გაამახვილა ირგვლიმყოფთა ცუდი ზეგავლენისგან ბიჭის დასაცავად. მამის გარდაცვალებამ, 11 წლის კრისტიანის მომავალ აღზრდაზე ცუდად იმოქმედა. მას სახელმწიფო საბჭოდან ოთხი მზრუნველი დაენიშნა. დანიის სამეფო კარის პარტიამ, უკმაყოფილომ იმით, რომ უფლისწულს გერმანელი ზრდიდა, მიაღწია თავისას და დანიელი დიდებულით შეაცვლევინა ეს უკანასკნელი. ამ ქმედებამ კი დედა-დედოფალ სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველთან ურთიერთობა გააფუჭა სახელმწიფო საბჭოსთან.
მმართველობა
ამ ყოველივემ კრისტიან IV-ის გონებრივ განვითარებაზე უარყოფითი ზეგავლენა იქონია. მისი მდიდარი ბუნებრივი მონაცემების მიუხედავად, რაც სწავლისა და ახლის შექმნის დაუოკებელი სურვილით გამოიხატებოდა, ამით კი, რუსეთის იმპერატორ პეტრე დიდსაც შეიძლება შევადაროთ, კრისტიან IV მეფობის წლები შეიძლება დახასიათდეს როგორც ბოლომოუბმელობის გამოხატულება მონარქის მხრიდან, რადგან იგი ბევრ რამეს იწყებდა და აღარ ამთავრებდა.
19 წლისამ ხელი კაპიტულაციას მოაწერა და გვირგვინიც დაადგეს 1596 წელს. მეფობის პირველ წლებში მან მკვეთრი სურვილი გამოხატა ნორვეგიის პოლიტიკური მდგომარეობის ასამაღლებლად, ასევე სახმელეთო და საზღვაო ჯარების გასაძლიერებლად და კალმარის უნიის აღსადგენად.
სამეფო კართან კრისტიან IV-ს კარგი ურთიერთობა ჰქონდა, მხოლოდ ერთხელ დაფიქსირდა აზრთა მკვეთრი სხვაობა სახელმწიფო საბჭოსთან როდესაც დანიის ოცდაათწლიან ომში ჩართვის საკითხი იყო გადასაწყვეტი. ეს ჩარევაც მისი რელიგიური გრძნობებით და განსაკუთრებით დიდი სურვილით იყო გაპირობებული, როგორმე განერღვია შვედეთისა და დასავლეთის სახელმწიფოების კავშირი და ჩრდილოეთ გერმანიაზე გაეძლიერებინა დანიის კონტროლი. მაგრამ მეფე კვლავ შეცდა გათვლებში. ლუბეკში ზავის დადების შემდეგ (1629) კრისტიან IV-მ არაერთი შიდარეფორმის გახორციელებას მიჰყო ხელი, თუმცა, ფინანსური სიძნელეების გამო, რეფორმების სრულად გატარება ვერ მოხერხდა.
იმის გამო, რომ ლუბეკის ზავით შვედეთმა პომერანიაზე ვერ დააწესა კონტროლი, ორ ქვეყანას შორის ახალი ომი დაიწყო და დანიისთვის არახელსაყრელი ბრიომსებოს ზავით დასრულდა 1654 წელს. ამ ომის დროსაც, ხანდაზმული ასაკის მიუხედავად, კრისტიან IV-მ არნახული სიმამაცე გამოიჩინა. 1644 წლის 1 ივლისს საზღვაო შეტაკებისას ჭურვის აფეთქების შედეგად თვალში დაჭრილი მეფე მაინც განაგრძობდა ჯარების სარდლობას, რამაც მისი სახელი უკვდაჰყო სიმღერებსა და თქმულებებში.
შვედეთთან ზავის მძიმე პირობებმა და ოჯახურმა აშლილობამ მეფის ჯანმრთელობაზე უარყოფიდად იმოქმედა და სამი წლის შემდეგ კრისტიან IV გარდაიცვალა.
წარუმატებელმა ომებმა კრისტიანის მიერ წამოწყებული ვაჭრობისა და მრეწველობის აღდგენა ამაო გახადა. მან გლეხების მდგომარეობის საგრძნობი გაუმჯობესება ვეღარ მოახერხა. განსაკუთთრებით მძიმე მდგომარეობა კუნძულ ზელანდიაზე სუფევდა, სადაც კრისტიან IV-ს ყველაზე მეტად სურდა თვალწარმტაცი ციხესიმაგრეების აგება.
პირადი ცხოვრება
კრისტიან IV ორჯერ იყო დაქორწინებული (მეორედ მორგანეტულად), შვილები კი ხუთი სხვადასხვა ქალისგან ჰყავდა; ეს კი საშინელ ოჯახურ ვითარებას აყალიბებდა. მისი მემკვიდრე მეორე ცოლისგან შეძენილი უფროსი ვაჟი ფრედერიკი გახდა, რომელიც ფრედერიკ III იწოდა, რადგან უკვე მემკვიდრედ გამოცხადებული სხვა ვაჟი თვით კრისტიან IV გარდაცვალებამდე წავიდა ამ ქვეყნიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიის მეფეები კატეგორია:ნორვეგიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1577 კატეგორია:გარდაცვლილი 1648 კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:ოლდენბურგები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები
რები ჯექსონი
მორინ რეილეტ „რები" ჯექსონ-ბრაუნი (Maureen Reillette "Rebbie" Jackson-Brown; დ. 1950 წლის 29 მაისი, გარი, ინდიანა, აშშ) — ამერიკელი მომღერალი. იგი პირველად გამოვიდა სცენაზე თავის და-ძმებთან, ჯექსონებთან, ერთად ლას-ვეგასში, ნევადაში, MGM Grand Hotel and Casino-ში 1974 წელს. ის შემდგომში გამოჩნდა სატელევიზიო სერიალში The Jacksons. 34 წლის ასაკში ჯექსონმა გამოუშვა თავისი სადებიუტო ალბომი Centipede (1984). ალბომში შედიოდა სმოკი რობინსონის, პრინსისა და ჯექსონის უმცროსი ძმის, მაიკლის, მიერ დაწერილი სიმღერები. 1980-იანი წლების ბოლოს მომღერალმა ზედიზედ კიდევ ორი ​​ალბომი გამოუშვა: Reaction (1986) და R U Tuff Enuff (1988).
7-წლიანი პაუზის შემდეგ, ჯექსონი შოუბიზნესში დაბრუნდა ახალი კომპოზიციით „Forever Young“, რომელიც არის ბობ დილანის ამავე სახელწოდების სიმღერის ქავერი. ამის შემდეგ, მან დაიწყო ახალ ალბომზე, Yous Faithfully, მუშაობა. მან ითანამშრომლა ისეთ არტისტებთან და პროდიუსერებთან, როგორებიცაა Men of Vizion's Spanky Williams, Keith Thomas და Eliot Kennedy. 2011 წელს რებიმ დაიწყო Pick Up the Phone-ის ტური. ის ეძღვნებოდა მოზარდებს მთელ აშშ-ში, რომლებმაც სიცოცხლე სუიციდით დაასრულეს.
ადრეული ცხოვრება
მორინ რეილეტ „რები" ჯექსონ-ბრაუნი დაიბადა ჯექსონის ქუჩაზე, გარიში, ინდიანაში, 1950 წლის 29 მაისს. ის არის ჯოზეფ უოლტერისა (1928 წლის 26 ივლისი - 2018 წლის 27 ივნისი) და კეტრინ ესთერის (ქალიშვილობის გვარი სკრუზი, 1930 წლის 4 მაისი) პირველი ქალიშვილი. ის მათი 10 შვილიდან ყველაზე უფროსია. მისი და-ძმები არიან ჯეკი, ტიტო, ჯერმეინი, ლა ტოია, მარლონი, ბრენდონი (დ. 12 მარტი, 1957), მაიკლი (დ. 2009 წლის 25 ივნისი), რენდი და ჯენეტი.
კარიერა
რები ჯექსონმა კარიერა 1974 წელს დაიწყო ლას-ვეგასში, სადაც თავის და-ძმებთან ერთად მღეროდა.
1976 წელს მათ ხელი მოაწერეს კონტრაქტს CBS Records-სთან და დაირქვეს The Jacksons. გარდა ამისა, მათ ხელი მოაწერეს CBS-TV-სთან ხელშეკრულებას და დაიწყეს ახალი სატელევიზიო შოუ The Jacksons. შოუს პრემიერა შედგა 1976 წლის ივნისში და მასში მონაწილეობდა ყველა და-ძმა ჯექსონი, ჯერმეინის გარდა. თავიდან შოუ მხოლოდ 4 კვირის განმავლობაში გავიდა ეთერში, თუმცა მან მალევე მოიპოვა პოპულარობა, რის გამოც შოუ კიდევ რამდენიმე წელი გაგრძელდა.
ჯექსონის სადებიუტო ალბომი, Centipede, გამოვიდა 1984 წლის ოქტომბერში ლეიბლ Columbia Records-ის ლიცენზიის ქვეშ. ალბომს კომერციული წარმატება ხვდა წილად და მოხვდა ბილბორდის ტოპ R&B/Hip-Hop ალბომების ჩარტში.
მუსიკოსის ახალი ალბომი, Reaction, გამოვიდა 1986 წლის ოქტომბერში. ის ჩაიწერა პროდიუსერ ტიტო პონდეროსას სტუდიაში, ლოს ანჯელესში, კალიფორნია. ალბომში შედის დუეტები, მათ შორის ერთი Cheap Trick-ის წამყვან ვოკალისტ რობინ ზანდერთან და მეორე აიზაკ ჰეისთან. ზანდერთან დუეტი, „You Send the Rain Away", გამოვიდა სინგლის სახით და R&B სინგლების ჩარტში 50-ე ადგილზე გავიდა. ჯექსონისა და ჰეისის დუეტი, „Tonight I'm Yours", არ გამოსულა სინგლის სახით. ალბომის ყველაზე პოპულარული ჰიტი Reaction იყო, რომელმაც მიაღწია მე-16 ადგილს R&B სინგლების ჩარტში.
The Singles Collection Volume 1
Queen: The Singles Collection Volume 1 — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის სინგლების კრებული, გამოცემული 2008 წელს. ეს არის რიგით პირველი ყუთი, რომელიც შეიცავს ჯგუფის ყველა სინგლს, გამოცემულს 1971-1978 წლებში.
რები ჯექსონი
კარიერა
1998 წლის ივლისში გამოვიდა მუსიკოსის ახალი ალბომი R U Tuff Enuff. ალბომი კომერციულად წარუმატებელი გამოდგა და მისი მხოლოდ 300 ათასი ასლი გაიყიდა მსოფლიო მასშტაბით. ამის შემდეგ მუსიკოსმა დროებით პაუზა აიღო.
The Singles Collection Volume 1
სინგლები
დისკი 1
დისკი 2
რები ჯექსონი
კარიერა
7-წლიანი პაუზის შემდეგ ჯექსონი შოუბიზნესში დაბრუნდა ბობ დილანის კომპოზიციის, „Forever Young“, ქავერით, რომელიც მან ჩაწერა 1995 წლის ფილმისთვის Free Willy 2: The Adventure Home. მოგვიანებით მან ხელი მოაწერა კონტრაქტს თავისი ძმის, მაიკლ ჯექსონის, ლეიბლთან MJJ Music. მუსიკოსის ახალი ალბომი Yous Faithfully, გამოვიდა 1998 წლის 31 მარტს.
The Singles Collection Volume 1
სინგლები
დისკი 3
დისკი 4
რები ჯექსონი
კარიერა
რების ძმა, მაიკლ ჯექსონი, გარდაიცვალა 2009 წლის 25 ივნისს. მისი დაკრძალვის ცერემონია გაიმართა 12 დღის შემდეგ, 7 ივლისს, სადაც მუსიკოსმა შეასრულა კომპოზიციები „We Are the World" და „Heal the World".
The Singles Collection Volume 1
სინგლები
დისკი 5
დისკი 6
რები ჯექსონი
კარიერა
2011 წელს რებიმ დაიწყო Pick Up the Phone-ის ტური, რომელიც ეძღვნებოდა მოზარდებს მთელ აშშ-ში, რომლებმაც სიცოცხლე სუიციდით დაასრულეს.
The Singles Collection Volume 1
სინგლები
დისკი 7
დისკი 8
დისკი 9
დისკი 10
დისკი 11
დისკი 12
დისკი 13
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Queen-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის კომპილაციური ალბომები
მონკადას ყაზარმა
მინი|მარცხნივ||250პქ|მონკადას ყაზარმა მონკადას ყაზარმა — სამხედრო ყაზარმა კუბის ქალაქ სანტიაგო-დე-კუბაში. სახელი ეწოდა კუბის დამოუკიდებლობისათვის ომის გმირის, გენერალ გილერმო მონკადას პატივსაცემად. 1953 წლის 26 ივლისს ყაზარმა გახდა რევოლუციონერების თავდასხმის ობიექტი, რომელთაც ხელმძღვანელობდა ფიდელ კასტრო. ეს თავდასხმა საფუძვლად დაედო კუბის რევოლუციას. თავდასხმის თარიღი - 26 ივლისი - ეწოდა რევოლუციურ მოძრაობას, რომელმაც 1959 წელს დაამხო ფულხენსიო ბატისტას რეჟიმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუბის ისტორია კატეგორია:კუბის რევოლუცია
ბასტილიის აღება
300პქ|მინი|„ბასტილიის აღება“, ჟან-პიერ-ლუი-ლორან ჰუელის ნახატი. ბასტილიის აღება— 1789 წლის 14 ივლისს მნიშვნელოვანი სიმბოლური ეტაპი საფრანგეთის რევოლუციაში. მიუხედავად იმისა, რომ ამ დროისთვის ბასტილიის ციხეში მხოლოდ შვიდი ტუსაღი იმყოფებოდა, ეს აქტი გახდა მეფის წინააღმდეგ ღია აჯანყების დასაწყისის სულისჩამდგმელი. ამ მოვლენის პირველი წლისთავი აღნიშნული იყო, როგორც Fête de la Fédération (ფედერაციის დღესასწაული). ამჟამად 14 ივლისი საფრანგეთის ეროვნული დღესასწაულია და მას ასევე „ბასტილიის დღეს“ უწოდებენ.
წინაპირობა
ლუი XVI-ის მეფობის დროს საფრანგეთი დიდი ეკონომიკური კრიზისის წინაშე აღმოჩნდა. ეს კრიზისი ნაწილობრივ გამოწვეული იყო ამერიკის რევოლუციაში ჩარევის ხარჯებით და გამწვავდა რეგრესიული დაბეგვრის სისტემით. 1789 წლის 5 მაისს მოიწვიეს გენერალური შტატების წარმომადგენლები, რომლებმაც დაიწყეს ზრუნვა ამ საკითხის მოსაგვარებლად. ამ ძველ, არქაულ სათათბირო ინსტიტუტზე დიდ იმედებს ამყარებდნენ. მეორე შტატის წევრები წარმოადგენდნენ თავადაზნაურობას, რომლებიც შეადგენდნენ საფრანგეთის მოსახლეობის 2%-ზე ნაკლებს.
პარიზი აჯანყებასთან ახლოს იყო და ფრანსუა მიგეტის სიტყვებით რომ აღვწეროთ, „მოწამლული იყო თავისუფლებით და ენთუზიაზმით“, რომელმაც ფართო მხარდაჭერა გამოავლინა ასამბლეის მიმართ. პრესამ გამოაქვეყნა ასამბლეის დებატები. პოლიტიკური დებატები თავად ასამბლეის მიღმა გავრცელდა დედაქალაქის საზოგადოებრივ მოედნებსა და დარბაზებში. სამეფო სასახლე და მისი საფუძველი გახდა მიმდინარე შეხვედრების ადგილი. ეს იყო გადამწყვეტი რევოლუციური აქტი, რითაც შტატების წარმომადგენლები გაემიჯნენ ძველ სახელმწიფოებრივ წყობას და პირველი ნაბიჯი გადადგეს „ხალხის სუვერენიტეტისა“ და „საერთო ნების“ პრინციპების დასამკვიდრებლად. ეროვნულ-საკანონმდებლო ასამბლეას თავადაზნაურობის ნაწილი შეუერთდა. ხალხმა, სამეფო სასახლეში შეხვედრის უფლებამოსილებით, ჩატეხეს აბბის ციხეების ფანჯრები, რათა გაეთავისუფლებინათ საფრანგეთის გვარდიის წევრი გრენადიერები, რომლებიც ციხეში ჩასვეს ხალხის წინაღმდეეგ ცეცხლის გახსნაზე უარის თქმის გამო. ასამბლეამ პატიმრების მცველებს ურჩია მეფის სახელით მოწყალება გაეღოთ. ამიტომ ციხეში მყოფმა გრენადიერებმა შეწყალება მიიღეს. ისინი ადრე პოპულარულ და სანდო პიროვნებებად მიიჩნეოდნენ.
ნეკერის გათავისუფლება
1789 წლის 11 ივლისს ლუი XVI-მ სამსახურიდან გაათავისუფლა ფინანსთა მინისტრი ჟაკ ნეკერი, რომელიც კეთილგანწყობილი იყო მესამე შტატის მიმართ. ასევე, მან სამინისტროს სრული რეკონსტრუქცია მოახდინა. ნეკერის გათავისუფლების შესახებ ინფორმაცია 12 ივლისს, კვირას, შუადღით გავრცელდა. პარიზელები ძალიან შეაწუხა ამ ამბავმა და აჯანყების საწყისმა ელემენტებმაც იჩინა თავი. ლიბერალი პარიზელები ძალიან განარისხა სამეფო გარნიზონის მობილიზებამ ვერსალის შესასვლელთან. შეიკრიბა ხალხი მთელი პარიზიდან სასახლის ირგვლივ. კამილ დემულემ მოუწოდა შეკრებილ საზოგადოებას:
აღნიშნული შვეიცარიული და გერმანული პოლკები იყო დაქირავებული ჯარები, რომელიც რევოლუციამდელი სამეფო ჯარების დიდ ნაწილს შეადგენდნენ. ისინი ფრანგი ჯარისკაცებისგან განსხვავებით ნაკლებად იაზიარებდნენ ხალხის სენტიმენტებს. საჯარო დემონსტრაციები დაიწყო 12 ივლისს. ამასთანავე, გახშირდა პარიზელ მოქალაქეთა შეტევები ხელისუფლების წარმომადგენლებზე, ხალხი მათ ადანაშაულებდა საჭმელსა და ღვინოზე ფასების ზრდის გამო. ისინი ძარცვავდნენ ყველაფერს, სადაც შეიძლებოდა საკვებისა და იარაღის მომარაგება. ღამით გავრცელდა ჭორები, რომ წმინდა ლაზარეს სამღვდელოებას ჰქონდა დიდძალი ქონება, საავადმყოფო და სკოლა. გაბრაზებულმა ბრბომ ალყა შემოარტყა შენობას და გაძარცვა ისინი. წამოიღეს 52 ვაგონი ხორბალი, რომელიც გაყიდეს. გაძარცვეს სხვა ადამიანები, მათ შორის იარაღის არსენალი. სამეფო ჯარები უძლურები იყვნენ ამ ქაოსის შეჩერებაში.
შეიარაღებული კონფლიქტი
13 ივლისს დილით კვლავ შეხვდნენ ერთმანეთს დემონსტრაციის მონაწილეები და 48,000 კაციანი 'ბურჟუაზიული მილიციის' რეკრუტირება მოახერხეს პარიზის 60 ოლქიდან რათა აღედგინათ წესრიგი. ისინი ერთმანეთს ცნობდნენ ლურჯი და წითელი კოკარდებით, რაც საფრანგეთის ფერებს წარმოადგენდა. ლაფაიეტი აირჩიეს ჯგუფის მეთაურად 14 ივლისს. ჯგუფმა მალევე შეიცვალა სახელი და ეწოდა ეროვნული გვარდია. მათ დაამატეს თეთრი, მეფის ფერი, რის შედეგადაც საფრანგეთი ასოცირდება ამ სამ ფერთან.
ბასტილიის აღება
17 ივლისს მეფე ლუი XVI იძულებული გახდა პარიზში ჩასულიყო და ხალხის რევოლუცია ეღიარებინა. მან მოიხმო ჟაკ ნეკერი და დაბრუნდა ვერსალის სასახლეში. პარიზის ახალმა ქალაქის თავმა „ერისა და გვირგვინის ერთობის“ ნიშნად მას სამფეროვანი კოკარდა გადასცა: ლურჯი და წითელი პარიზისა და თეთრი სამეფო გვარის (ბურბონების) ფერი იყო. ლურჯი, თეთრი და წითელი შემდგომში სამფეროვანი ეროვნული დროშის ფერებად აირჩიეს.
შედეგები
როდესაც აშკარა გახდა, რომ რევოლუციის შემდეგ მეფე და ხალხი შერიგდნენ, დიდებულებმა, რომლებსაც აშკარა საფრთხე ემუქრებოდათ, დაიწყეს ქვეყნიდა გაქცევა, როგორც ემიგრანტებმა. პირველთა შორის, ვინც დატოვა ქვეყანა, იყვნენ საფრანგეთის მომავალი მეფე შარლ X და მისი ორი ვაჟიშვილი, კონდეს პრინცი და კონტის პრინცი, იოლანდ დე პოლასტრონის ოჯახი და (ოდნავ მოგვიანებით) შარლ ალექსანდრე დე კალონი, ყოფილი ფინანსთა მინისტრი. ისინი დასახლდნენ ტურინში, სადაც კალონმა, როგორც დამრიგებელმა აგენტმა და კონდეს პრინცმა, დაიწყეს სამეფოს წინააღმდეგ შეთქმულების მზადება და საფრანგეთის წინააღმდეგ მიმართული ევროპული კოალიციის აგიტაცია.
პარიზში წარმატებული აჯანყების ამბები მთელ საფრანგეთში გავრცელდა. ხალხის სუვერენიტეტის პრინციპის შესაბამისად და სამეფო ხელისუფლების პრეტენზიების სრული უგულებელყოფის შედეგად, ხალხმა შექმნა მუნიციპალიტეტების პარალელური სტრუქტურები სამოქალაქო მმართველობაში და სამოქალაქო უფლებების დამცველი მილიციელები. ივლისში პარიზში განვითარებული მოვლენების ზეგავლენით მასობრივი მღელვარება დაიწყო პროვინციებშიც. გლეხები არბევდნენ, წვავდნენ და ძარცვავდნენ ადგილობრივი ბატონების მამულებსა და სასახლეებს, ინაწილებდნენ მათ მიწებსა და ტყეებს. ყოფილი ყმების მრისხანე შურისძიებამ „დიდი შიში“ აღძრა თავადაზნაურობაში. დიდგვაროვნები მასობრივად გარბოდნენ ქვეყნიდან. საყოველთაო პანიკამ მოიცვა სოფლის მოსახლეობის დაბალი ფენებიც. ხალხს ქვეყნის გარედან (ავსტრიის, პრუსიისა და ინგლისის) შეიარაღებული ინტერვენციის ეშინოდა. ამიტომ ყველგან იქმნებოდა მოხალისეთა შეიარაღებული რაზმები.
იყო არგუმენტები, რომ ბასტილია უნდა შემონახულიყო, როგორც ძეგლი თავისუფლებისთვის, ან როგორც ახალი ეროვნული გვარდიის საცავი, მაგრამ პარიზის საქალაქო დარბაზში მუნიციპალიტეტის ამომრჩეველთა მუდმივმა კომიტეტმა მიიღო გადაწყვეტილება, რომ დაეშალათ შენობა და მშენებლობის მეწარმეს პიერ-ფრანსუა პალოის მისცეს შენობის დაშლის მითითება. პალოიმ დაუყოვნებლად დაიწყო მუშაობა. თავად ციხესიმაგრის დანგრევა და ოთხი ქანდაკების დაშლა, ხუთი თვის განმავლობაში ხორციელდებოდა.
1789 წლის 16 ივლისს, ბასტილიის შტურმიდან ორი დღის შემდეგ, ჯონ ფრედერიკ საქვილი, რომელიც ელჩად მსახურობდა საფრანგეთში, საგარეო საქმეთა სახელმწიფო მინისტრს ფრანსის ოსბორნს განუცხადა:
1790 წელს ლაფაიეტმა აშშ-ს პრეზიდენტ ჯორჯ ვაშინგტონს გადასცა ბასტილიის რკინის გასაღები. ვაშინგტონი მუდმივად წარადგენდა სამთავრობო დაწესებულებებში, ნიუ – იორკსა და ფილადელფიაში ჩატარებულ შეხვედრებში, პენსიაზე გასვლამდე, 1797 წლამდე. გასაღები კვლავ რჩება ვაშინგტონის რეზიდენციასთან, ვერნონის მთაზე.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუცია კატეგორია:ევროპის ისტორია კატეგორია:რევოლუციები კატეგორია:საფრანგეთის პირველი რესპუბლიკა კატეგორია:საფრანგეთის მთავრობა კატეგორია:საფრანგეთის პოლიტიკა კატეგორია:საფრანგეთის დინასტიები
გაერთიანებული სახალხო თავისუფლების ალიანსი
გაერთიანებული სახალხო თავისუფლების ალიანსი-იყო პოლიტიკური ალიანსი შრი-ლანკაში, რომელიც დააარსა შრი-ლანკის ყოფილმა პრეზიდენტმა ჩანდრიკა კუმარატუნგამ 2004 წელს და დაშალა შრი-ლანკის ყოფილმა პრეზიდენტმა მაიტრიპალა სირისენამ 2019 წელს.
ისტორია
გაერთიანებული სახალხო თავისუფლების ალიანსი წარმოიშვა შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიის (SLFP) და ჯანათა ვიმუკტი პერამუნას (JVP) მიერ 2004 წელს ხელმოწერილი ურთიერთგაგების მემორანდუმის შედეგად. შეთანხმება იყო ორ მხარეს შორის ერთწლიანი მოლაპარაკების შედეგი. გამოიკვეთა საერთო მიზნები ეკონომიკის, ეთნიკური ჰარმონიის, დემოკრატიის, კულტურისა და საგარეო პოლიტიკის სფეროებში, რომლებშიც ორივე პარტიას საერთო უთანხმოება ჰქონდა იმ დროს ხელისუფლებაში მყოფი მმართველი ერთიანი ნაციონალური პარტიის (UNP) ხელმძღვანელობით, ერთიან ნაციონალურ ფრონტთან.
შეთანხმებაში არ იყო საუბარი კონკრეტულად იმაზე, თუ როგორ გადაიჭრებოდა უთანხმოება ორ მხარეს შორის, განსაკუთრებით მათი განსხვავებული ხედვების საკითხში ქვეყნის ეთნიკური პრობლემის გადაწყვეტის შესახებ. ფუნდამენტურად, მემორანდუმი გამოიყენებოდა როგორც კოალიციის დეკლარაცია მომავალი საპარლამენტო არჩევნებისთვის და 2001 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ კოალიციის წარუმატებელი მცდელობის გადახედვა იყო. კოალიცია, ფაქტობრივად, იყო მმართველი პარტიის განდევნის მცდელობა, რომელიც ეფუძნება უარყოფით საზოგადოებრივ აზრს შრი-ლანკის სამოქალაქო ომთან დაკავშირებით.
მემარცხენე პოლიტიკური პარტიები შევიდნენ ალიანსში 2004 წლის იანვრის შემდეგ ურთიერთგაგების მემორანდუმებით. ეს პარტიები შედიოდნენ შრი-ლანკა მაჰაჯანა პაკშაია, დეშა ვიმუქთი ჯანათა პაკშაია, მაჰაჯანა ექსათ პერამუნა, ეროვნული კონგრესის პარტია, მუსლიმთა ეროვნული ერთიანობის ალიანსი, შრი-ლანკის კომუნისტური პარტია და ლანკას სამა სამაჯა პარტია. 2004 წლის აპრილის არჩევნებში გაერთიანებულმა სახალხო თავისუფლების ალიანსმა მოიპოვა ხალხის ხმების 45,6% და 225 ადგილიდან 105, რითაც ერთიანი ნაციონალური პარტია მხოლოდ 82 მანდატით შეზღუდა. მიუხედავად იმისა, რომ ელამის სახალხო დემოკრატიული პარტიის დუგლას დევანანდა (პარტიის ერთადერთი დეპუტატი) შეუერთდა ალიანსს არჩევნების შემდეგ მალევე, ალიანსმა ჩამოაყალიბა უმცირესობის მთავრობა, რომელსაც აკლდა 7 ადგილი სრული უმრავლესობისთვის. 2004 წლის 9 აგვისტოს შრი-ლანკის მუსლიმთა კონგრესის სამი დეპუტატი გადავიდა გაერთიანებული სახალხო თავისუფლების ალიანსში, ხოლო ცეილონის მუშათა კონგრესი (CWC) შეუერთდა ალიანსს 3 სექტემბერს რვა დეპუტატით, რამაც დაასტაბილურა ალიანსის პოზიცია. ცეილონის მუშათა კონგრესის კიდევ ერთი დეპუტატი, ვადიველ სურეში, გადავიდა 2005 წლის 14 დეკემბერს. მიუხედავად ამისა, ალიანსს შეექმნა სირთულეები პარლამენტში კონტროლის ან გავლენის განხორციელების პროცესში, განსაკუთრებით სპიკერის კენჭისყრის დროს, სადაც მან ვერ შეძლო საკუთარი რიგების მოპოვება საკუთარი კანდიდატისთვის.
გარდა ამისა, ალიანსმა მოახერხა კონტროლის მოპოვება ცხრა პროვინციული საბჭოდან რვაზე 2008-2009 წლებში. ითვლება, რომ 2009 წლის მაისში შრი-ლანკის სამოქალაქო ომის დასრულებამ გააძლიერა გაერთიანებული სახალხი თავისუფლების ალიანსის ძალაუფლება. მაჰინდა რაჯაპაქსემ კვლავ იბრძოდა საპრეზიდენტო არჩევნებში 2010 წლის იანვარში, როგორც გაერთიანებული სახალხი თავისუფლების ალიანსის კანდიდატი და გაიმარჯვა არჩევნებში. სხვა კანდიდატებმა უარყვეს არჩევნების შედეგი, ხოლო საარჩევნო კომისიამ წარმოადგინა წინააღმდეგობრივი ანგარიშები არჩევნების გამჭვირვალობის შესახებ. ალიანსის მთავრობამ უარყო ბრალდებები და დააპატიმრა ფონსეკა ღალატისა და ამბოხების ბრალდებით.
საპარლამენტო არჩევნები ჩატარდა 2010 წლის აპრილში და კვლავ გაიმარჯვა ალიანსმა ხმების 45,60%-ით (105/225 მანდატი). ალიანსმა ვერ შეასრულა თავისი კამპანიის მიზანი ორი მესამედის უმრავლესობის (საკონსტიტუციო რეფორმისთვის საჭირო), თუმცა ოპოზიციური განდგომების შემდგომმა სერიამ ხელი შეუწყო ალიანსს ამ უმრავლესობის მოპოვებაში და რამდენიმე საკონსტიტუციო შესწორების განხორციელებაში, მათ შორის საპრეზიდენტო ვადის მოხსნის შესახებ. შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიაში გაღრმავებული განხეთქილება წარმოიშვა 2010-2015 წლებში. მთავრობამ დაიწყო ინფრასტრუქტურის განვითარება 2010-2015 წლებში, პროექტებს შორის არის ქვეყნის პირველი ჩქაროსნული მაგისტრალების ქსელი და დედაქალაქის კეთილმოწყობა.
შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიაში გაღრმავებული განხეთქილება წარმოიშვა 2010-2015 წლებში. ალიანსმა ძალაუფლება დაკარგა პარლამენტში. სირისენამ გაიმარჯვა ვადამდელ არჩევნებში 51,28%-იანი უმრავლესობით და დანიშნა ერთიანი ნაციონალური პარტიის პრემიერ მინისტრად.
პარლამენტი დაითხოვა სირისენამ 2015 წლის ივნისში ახალი საპარლამენტო არჩევნებისთვის. 2015 წლის 17 აგვისტოს გამართულ არჩევნებზე პარტიამ მოიპოვა 95 ადგილი და ხელი მოაწერა ურთიერთგაგების მემორანდუმს ერთიან ნაციონალურ პარტიასთან ოთხი დღის შემდეგ. მემორანდუმში მოყვანილია ეკონომიკური განვითარება, თავისუფლებისა და დემოკრატიის უზრუნველყოფა, კორუფციის შემცირება, ჯანდაცვისა და განათლების სექტორების განვითარება, საგარეო ურთიერთობების გაუმჯობესება, ქალებისა და ბავშვების უფლებების დაცვა, ხელოვნებისა და კულტურის მხარდაჭერა და განვითარება და საერთო ურთიერთთანამშრომლობა ალიანსსა და ერთიან ნაციონალურ პარტიას შორის. თუმცა 2017 წელს არ მოქმედებდა. ალიანსის წევრებმა დაასახელეს მიმდინარე ობლიგაციების ემისიის თაღლითური გამოძიების შედეგები, რაც ორ პოლიტიკურ სუბიექტს შორის დაპირისპირების მთავარი წერტილია.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სახალხი თავისუფლების ალიანსი კატეგორია:შრი-ლანკის პოლიტიკური პარტიები
ჟერარ დეპარდიე
ჟერარ ქსავიე მარსელ დეპარდიე (Gérard Xavier Marcel Depardieu, CQ; დ. 27 დეკემბერი, 1948) — ფრანგი კინომსახიობი. თამაშობს ფართო სპექტრის როლებს განსხვავებული ჟანრების ფილმებში: კომედიებში („მამა - ჩემი საყვარელი“), მელოდრამებში („მთვარე საკანალიზაციო თხრილში“), კოსტიუმირებულ ისტორიულ ფილმებში („დანტონი“, „ვატელი“, „ვიდოკი“), კლასიკურ დრამატულ რეპერტუარში („სირანო დე ბერჟერაკი“), აბსურდულ ექსპერიმენტებში („ცივი საუზმე“). საბჭოთა კავშირში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული უცხოელი მსახიობი იყო ჟან-პოლ ბელმონდოსა და ალენ დელონთან ერთად. პოპულარობა ძირითადად სამმა ფილმმა მოუტანა, სადაც კომედიურ დუეტშია პიერ რიშართან: „უბედონი“ (1981), „მამიკოები“ (1983), „გაქცეულები“ (1986).
პირადი ცხოვრება
დეპარდიე 1970 წელს ელიზაბეთ გინიოზე დაქორწინდა. მას გინიოსგან ორი შვილი ეყოლა — გიიომი და ჟული — ორივე მათგანი მსახიობი გახდა. 1992 წლის 28 იანვარს, გინიოსთან განქორწინების პერიოდში, მას მოდელ კარინ სილასგან (კინოპროდიუსერ ვირჟინი ბესონ-სილას და) ასული, როქსანი შეეძინა. 1996 წელს, ის გაცილდა გინიოს და ურთიერთობა მსახიობ კაროლ ბუკესთან დაიწყო, რომელიც მისი პარტნიორი 1997-2005 წლებში იყო.
2006 წლის 14 ივლისს, მას ფრანგ-კამბოჯელი ელენ ბიზოსგან (ფრანსუა ბიზოს ასული, არ შეგეშლოთ მსახიობ ელენ ბიზოსთან) ვაჟი, ჟანი შეეძინა. 2005 წლიდან, დეპარდიე ცხოვრობს კლემენტინ იგუსთან ერთად. მან 200 წლის ივლისში გადაიტანა გულის ოპერაცია.
2008 წლის 13 ოქტომბერს, დეპარდიეს ვაჟი, გიომი, 37 წლის ასაკში პნევმონიისგან გარდაიცვალა. გიიომის გულს ზიანი ნარკოტიკებზე დამოკიდებულებამ და 1995 წელს მოტოციკლეტზე მომხდარმა ავარიამ მიაყენა — ამ შემთხვევის გამო მას 2003 წელს მარჯვენა ფეხის ამპუტაცია მოუწია. ჟერარს და გიიომს რთული ურთიერთობა ჰქონდათ, მაგრამ ამ უკანასკნელის გარდაცვალებამდე ისინი შერიგდნენ.
2020 წლის სექტემბერში, დეპარდიემ პარიზის ალექსანდრე ნეველის ტაძარში აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობა მიიღო.
განხილვადი ფაქტები
2011 წლის 16 აგვისტოს, დეპარდიემ Cityjet-ის პარიზი-დუბლინის თვითმფრინავში ყოფნისას, როდესაც ეს უკანასკნელი ჯერ კიდევ ასაფრენ ბილიკზე მოძრაობდა, ბოთლში მოშარდა. ინციდენტი პროსტატის პრობლემით გამოწვეულ შარდის შეუკავებლობას მიაწერეს და იმას, რომ ბორტგამცილებელმა არ მისცა ამდგარიყო და საპირფარეშოში გასულიყო, რადგან თვითმფრინავი უკვე მოძრაობდა. 2012 წლის აგვისტოში, იგი პარიზში მოტიციკლისტის ცემის გამო თავდასხმასა და ფიზიკურ შეურაცხყოფაში დაადანაშაულეს. 2014 წელს მან განაცხადა, რომ დღეში 14 ბოთლი ღვინის დალევა შეეძლო, თუმცა 2016-ში მან განაცხადა, რომ ალკოჰოლს თავი დაანება.
2012 წლის 7 დეკემბერს ის ბელგიის ქალაქ ნეშაინის ოფიციალური მკვიდრი გახდა. საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრმა ჟან-მარკ ერომ მისი ეს გადაწყვეტილება გააკრიტიკა. 2012 წლის 15 დეკემბერს, დეპარდიემ საჯაროდ განაცხადა, რომ უარს ამბობდა საფრანგეთის მოქალაქეობაზე. 2013 წლის 3 იანვარს, რუსეთის პრეზიდენტმა, ვლადიმერ პუტინმა, ხელი მოაწერა ბრძანებას დეპარდიესთვის რუსეთის მოქალაქეობის მინიჭების შესახებ. მის შემდგომ ინტერვიუში, დეპარტიემ პუტინის მოწინააღმდეგეებს "ხედვის არქონა" დაუწუნა. მის ავტობიოგრაფიაში, დეპარდიე წერს, რომ "პუტინს მაშინვე მოეწონა მისი ხულიგნური მხარე". 2013 წლის იანვარში, ის მონტენეგროს კულტურის ელჩად გაამწესეს, იმავე წლის თებერვალში კი, ის სარანსკის მკვიდრად დარეგისტრირდა. 2015 წლის ზაფხულში, რუსულ-უკრაინული პოლიტიკური საკითხების გარშემო გაკეთებული განცხადებების გამო, დეპარდიეს ფილმები უკრაინულ ტელევიზიასა და კინოთეატრებში აკრძალეს.
სექსუალური შევიწროვების ბრალდებები
2018 წლის აგვისტოში, დეპარდიე 22 წლის მსახიობმა და მოცეკვავემ სექსუალურ შევიწროვებასა და გაუპატიურებაში დაადანაშაულა. მსახიობი საუბრობდა დეპარდიეს მხრიდან სექსუალური შევიწროვების ორ შემთხვევაზე მის სახლში, რეპეტიციის დროს. ანონიმურმა მსახიობმა შემთხვევის შესახებ სამხრეთ საფრანგეთის ქალაქ ლამბესკში განაცხადა, რის შემდეგაც შემთხვევა დედაქალაქის პროკურატურას გადაეცა. დეპარდიემ უარყო ბრალდებები. 2019 წელს, პოლიციის ცხრათვიანი გამოძიების შემდეგ, ბრალდებები გაუქმდა. თუმცა, მას შემდეგ, რაც 2020 წლის ოქტომბერს მისმა ბრალმდებელმა საჩივარი ხელახლა შეიტანა, საქმე ხელახლა გაიხსნა. 2021 წლის თებერვალს, საფრანგეთის სამართალდამცავმა უწყებებმა დეპარდიეს 2020 წლის დეკემბერში ჩადენილი გაუპატიურებისთვის ბრალი დასდეს, რომელიც, თავის მხრივ, 2018 წლის აგვისტოს მომხდარი ინციდენტიდან იღებდა სათავეს. დეპარდიეს ადვოკატმა, ერვე ტემიმმა,მონდთან საუბრისას განაცხადა, რომ მსახიობი ბრალდებებს უარყოფს.
ჯილდოები
დეპარდიე 15-ჯერ იყო წარდგენილი სეზარის ჯილდოზე მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის და ორჯერ მოიგო ის 1980 და 1990 წლებში. მიღებული აქვს კანისა და ვენეციის კინოფესტივალების ჯილდოები, ოქროს გლობუსი. 1990 წელს აგრეთვე მიიღო ოსკარის ნომინაცია ფილმისთვის „სირანო დე ბერჟერაკი“.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:სეზარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი
Plagiolepis pontii
Plagiolepis pontii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Plagiolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
თამარ მეარაყიშვილი
თამარ მეარაყიშვილი (დ.1976 წელს) - დაბა ახალგორში მცხოვრები სამოქალაქო აქტივისტი, მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლის ყოფილი ხელმძღვანელი, რომელიც ადგილობრივი ხელისუფლების მხრიდან დევნა-შევიწროების ობიექტად იქცა.
ბიოგრაფია
დაწყებითი განათლება თამარ მეარაყიშვილმა მიიღო ახალგორის (1934-1990 წწ. - ლენინგორი) სკოლაში. შემდეგ მან ჩააბარა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური უნივერსიტეტის კინომცოდნეობის ფაკულტეტზე. რაიონში დაბრუნების შემდგომ იგი დაინიშნა მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლის დირექტორის მოადგილედ, რამდენიმე თვეში კი - დირექტორის თანამდებობაზე, სადაც 16 წლის განმავლობაში მუშაობდა.
2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ საქართველომ დაკარგა იურისდიქცია ახალგორის რაიონის აღმოსავლეთ ნაწილზე, რასაც ადგილობრივ მცხოვრებთა უმრავლესობის მხრიდან რეგიონის დატოვება და დევნილის სტატუსი მიღება მოჰყვა. თამარმა ახალგორში დარჩენა ამჯობინა.
2014 წლის 3 იანვარს მისი ინტერვიუ გადაიცა რადიო "თავისუფლება/თავისუფალი ევროპის" შვილობილი რადიოსადგურის "ეხო კავკაზას" ეთერში. "ჩვენთან არ არის სპორტი, კულტურა, ცივილიზაცია... ჩვენ თითქოს სხვა პლანეტაზე ვცხოვრობთ. იმის მიუხედავად, რომ საავადმყოფოში არსებობს სამშობიარო, ხუთი წლის განმავლობაში არც ერთი ბავშვი არ დაბადებულა. არის ქირურგიული განყოფილება, მაგრამ ბრმანაწლავის ოპერაციაც კი არ ჩატარებულა. ჯერჯერობით აქ არც ხელისუფლებაა და არც მოსახლეობა". ამ და სხვა აზრების წარმოთქმის გამო დაიწყო მისი შევიწროება, რომელიც ჯერ თანამდებობიდან დათხოვნით გამოიხატა, რასაც მოგვიანებით ძალოვანი სტრუქტურების მხრიდან სხვადასხვა საქმეების აღძვრა მოჰყვა.
გოიმამედლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შამქორის რაიონის სოფლები
თამარ მეარაყიშვილი
ბიოგრაფია
თამარი იძულებული გახდა, ქსოვა დაეწყო და მოქსოვილის გაყიდვით ერჩინა თავი. სოციალურ ქსელში მან გააგრძელა რაიონში კორუფციის, უკანონობის და ძალმომრეობის ფაქტების მხილება. მის წინააღმდეგ სისხლის სამართლის საქმე ცილისწამების ბრალდებით ადგილობრივი ჩინოსნის საჩივრის საფუძველზე აღიძრა. ჩხრეკას და დაკითხვას მისი პირადობის მოწმობის და პირადი ნივთების (მზის სათვალე, საქსოვი ჩხირები, ჩანთა, საღეჭი რეზინა და ა.შ.) ჩამორთმევა მოჰყვა. 2016 წლის მაისში თამარ მეარაყიშვილს ბრალდება გაყალბებული დოკუმენტის საფუძველზე ოსური პასპორტის უკანონოდ მიღების და გამოყენების მუხლით წაუყენეს. მომდევნო წლის აგვისტოში კი გამომძიებელმა ის დააკავა შესაბამისი ორდერის და დაკავების მიზეზის ახსნის გარეშე. 2019 წლის აგვისტოში დაიწყო "წნელისის კრიზისი". სოფ.წნელისის მახლობლად ქართული საპოლიციო საგუშაგოს განთავსების საპასუხოდ ცხინვალის ფაქტობრივმა ხელისუფლებამ ჩაკეტა ახალგორიდან დანარჩენ საქართველოსთან დამაკავშირებელი ერთადერთი გზა, რითაც მკვეთრად დაამძიმა ჰუმანიტარული ვითარება რეგიონში. გამყოფი ზოლის ორ მხარეს მყოფი ოჯახის წევრები ერთმანეთისგან იზოლირებული აღმოჩნდნენ. სამედიცინო კლინიკებში გეგმიური მკურნალობის გავლა ახალგორელებისთვის შეუძლებელი გახდა ისევე, როგორც კუთვნილი პენსიის მიღება. გაჩნდა მედიკამენტების და კვების პროდუქტების დეფიციტი. სამედიცინო მომსახურების არარსებობას 2020 წლის აპრილისთვის ახალგორის 13 მცხოვრები შეეწირა. ახალგორის იზოლირება უშუალოდ შეეხო მეარაყიშვილის ოჯახს, რადგან თამარის სტუდენტი შვილი თბილისში დარჩა. თავისუფალი გადაადგილების ზოგად შეზღუდვასთან ერთად, პირადი დოკუმენტების ჩამორთმევის გამო თამარი პრაქტიკულად შინაპატიმრობაში აღმოჩნდა. 2019 წლის სექტემბერში თამარმა განაცხადა, რომ ყურადღების მიპყრობის მიზნით შიმშილობის აქციას იწყებდა. მან მოითხოვა შეხვედრა ჟენევის საერთაშორისო დისკუსიის თანათავმჯდომარეებთან, რათა მათი ინფორმირება მოეხდინა რეგიონში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით. მისი კრიტიკა პრობლემების უგულებელყოფის და ინერტულობის გამო ეხებოდა საქართველოს ხელისუფლებასაც.
2019 წლის 16 ოქტომბერს თამარ მეარაყიშვილი ახალგორის რაიონულმა სასამართლომ გაამართლა ორივე საქმეზე, თუმცა პროკურატურამ გადაწყვეტილება ზემდგომ ინსტანციაში გაასაჩივრა. ამ უკანასკნელმა 2021 წლის იანვარში ცილისწამების ბრალდება დაუშვებლად სცნო, თუმცა ყალბი დოკუმენტების საქმის პირველ ინსტანციაში დაბრუნების გადაწყვეტილება მიიღო.
საერთაშორისო უფლებადამცველმა ორგანიზაციებმა უყურადღებოდ არ დატოვეს მეარაყიშვილის საქმე. 2020 წლის აპრილში "ემნესტი ინტერნეშნლმა" კონკრეტული სისხლის სამართლის საქმეების შეწყვეტა და თამარის მიმართ სიტყვის თავისუფლების სრული უზრუნველყოფა მოითხოვა.
ოჯახური მდგომარეობა
თამარ მეარაყიშვილი ცხოვრობს განცალკავებით ეთნიკურად ოსი მეუღლისგან, რომელიც საქართველოს ხელისუფლების მიერ კონტროლირებულ ტერიტორიაზე დაფუძნდა.
რესურსები ინტერნეტში
პირადი გვერდი ფეისბუკზე
ალკანა
აერთიანებს 40-მდე სახეობას. გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთის ქვეყნებში, სირიაში, ერაყსა და ირანში. Alkana tinctoria-ს ფესვები მურა-იისფერ საღებავს შეიცავს.
ალკანას ფესვების სპირტიანი ნაყენი (ალკაინი) იხმარება მიკროსკოპიაში (რეაქტივად), ზოგჯერ - შალისა და აბრეშუმის საღებავად, აგრეთვე ღვინისა და საკვები პროდუქტებია შესაფერავად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლაშქარასებრნი
პაფოსი
საკუთარი სახელი პაფოსი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სპეცრაზმი (ტელესერიალი)
სპეცრაზმი (The Unit) — ამერიკული ტელესერიალი, რომლის პრემიერა 2000 წელს შედგა, ტელეარხ CBS-ზე.
სიუჟეტი
სერიალი ეხება სპეცრაზმის "დელტა"–ს დავალებებს. სერიალში მოქმედება ხდება "ფორტ გრიფიტში". სპეცრაზმის წევრები არიან: ჯონას ბლეინი,  ბობ ბრაუნი,  მაკ გრეგჰარტი. მათი უფროსი კი არის ტომ რაიანი. ყოველ სერიაში ჯონასი ბობი და მაკი საზღვარგარეთ მიდიან, რადგან დაიცვან ამერიკის შეერთებული შტატების უსაფრთხოება. სერიალი არ განეკუთვნება ე.წ. soup opera–ს. სერიალს აქვს მეორე მხარე. ყველა ზემოთ ჩამოთვლილ სპეცრაზმელს ჰყავს ცოლი. სერიალში არის აღწერილი მათი ცოლების ცხოვრება. ამან გაზარდა სერიალის რეიტინგი, რადგან იგი იზიდავს როგორც მამაკაცების ასევე ქალბატონების ყურადღებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები
Live Printemps de Bourges 2002
Live Printemps de Bourges 2002 — ფრანგი ელექტრონული მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის 2006 წლის საკონცერტო ალბომი. მასში შეტანილია მუსიკოსის ოთხი იშვიათი კომპოზიცია, რომელიც შესრულდა 2002 წელს საფრანგეთში (კონცერტი გაიმართა 100 სპეციალური სტუმრისათვის).
დისკი არ გამოიცა ოფიციალური ალბომის სახით და ვრცელდებოდა მხოლოდ მაღაზიის iTunes მეშვეობით.
სქოლიო
კატეგორია:ჟან-მიშელ ჟარის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2006 წლის საკონცერტო ალბომები
მონასტირის ვილაიეთი
მონასტირის ვილაიეთი (ولاية المنستير) — ვილაიეთი ტუნისის ჩრდილო-აღმოსავლეთით.
გეოგრაფია
დასავლეთით ესაზღვრება სუსის ვილაიეთი, სამხრეთით მაჰდია. ჩრდილო-აღმოსავლეთით საზღვრავს ხმელთაშუა ზღვა (ტუნისის ყურე).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუნისის ვილაიეთები
იზაბელ აჯანი
იზაბელ იასმინ აჯანი (Isabelle Yasmine Adjani; კაბ.: izabel yasmin ağani; დ. 27 ივნისი, 1955, პარიზი) — ფრანგი კინომსახიობი და მომღერალი. წარმოშობით ალჟირელ-გერმანელი. ამერიკის კინოაკადემიის ოსკარის ჯილდოზე წამოყენებულია ორჯერ, ხოლო სეზარი მიღებული აქვს ხუთჯერ. 1981 წელს კანის კინოფესტივალზე პრიზი გადაეცა ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის ერთდროულად ორი ფილმის გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:სეზარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 27 ივნისი
გიორგი პაპუაშვილი
გიორგი პაპუაშვილი (დ. 26 დეკემბერი 1972, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს იუსტიციის მინისტრი 2004-2005 წლებში, საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრი 2005-2006 წლებში, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარე 2006-2016 წლებში.
ბიოგრაფია
1995 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი. მინიჭებული აქვს იურიდიულ მეცნიერებათა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხი. 1996-1997 წლებში სწავლობდა ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტში (ქ. ბუდაპეშტი) პოლიტოლოგიის ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ მას მიენიჭა მაგისტრის ხარისხი. 1999 წელს ჩაირიცხა ამერიკის უნივერსიტეტის (ქ. ვაშინგტონი) იურიდიულ მეცნიერებათა მაგისტრატურაში, რომელიც დაამთავრა 2000 წელს მაგისტრის ხარისხით. სხვადასხვა დროს გავლილი აქვს სტაჟირება ევროპის საბჭოს, ევროპის კავშირსა და აშშ განვითარების სააგენტოს ინსტიტუტებში (აშშ, საფრანგეთი, ბელგია). 1996-1999 წლებში მუშაობდა საქართველოს პარლამენტის იურიდიული კომიტეტის აპარატში ჯერ უფროს სპეციალისტად, შემდეგ წამყვან სპეციალისტად და აპარატის უფროსად. პარალელურად, 1995-2004 წლებში იგი იყო ფონდ „ღია საზოგადოება-საქართველოს“ კანონის უზენაესობის პროგრამის დირექტორი. 2004, იანვარი — დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტთან არსებული საჯარო სამართლის იურიდიული პირის - განვითარებისა და რეფორმების ფონდის დირექტორად. 2004-2005 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრი, ხოლო 2005-2006 წლებში საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის მინისტრი. 2006-2016 წლებში იყო საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს იუსტიციის მინისტრები კატეგორია:საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარეები კატეგორია:საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრები კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენის კავალრები გიორგი
ატიფეტე იაჰიაგა
ატიფეტე იაჰიაგა (დ. 20 აპრილი 1975, ჯიაკოვიცა, სერბეთი) — კოსოვოელი პოლიტიკოსი და პოლიციის ოფიცერი. . კოსოვოს მეოთხე პრეზიდენტი.
დაამთავრა პრიშტინის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. ქვეყნის პრეზიდენტობამდე ასრულებდა რესპუბლიკის პოლიციის გენერალური დირექტორის მოადგილის მოვალეობას. 2000 წლიდან აქვს პოლკოვნიკის სამხედრო წოდება.
22 თებერვალს კოსოვოს პარლამენტმა ქვეყნის პრეზიდენტად ალბანელი ბიზნესმენი ბეგჯეტ პაკოლი აირჩია, რომელიც პარტიას "ალიანსი ახალი კოსოვოსთვის" ხელმძღვანელობს და რუსეთთან მყარი საქმიანი კავშირები აქვს. კოსოვოს საკონსტიტუციო სასამართლომ ოპოზიციის სარჩელი განიხილა და განაცხადა, რომ პაკოლი კანონის დარღვევით აირჩიეს. სწორედ ამის შემდეგ 4 აპრილს პაკოლიმ თანამდებობა დატოვა, ხოლო 7 აპრილიდან მოვალეობის შესრულებას შეუდგა კოსოვოს პირველი ქალი პრეზიდენტი ატიფეტე იაჰიაგა, რომელიც პარლამენტის მიერ იქნა არჩეული.
სქოლიო
კატეგორია:კოსოვოელები კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:კოსოვოს პრეზიდენტები კატეგორია:ქალი პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი