cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ეტელბრიუკი
ეტელბრიუკი (Ettelbréck, Ettelbruck, Ettelbrück) — ქალაქი და კომუნა ლუქსემბურგში. მდებარეობს დიკირხის კანტონის დიკირხის ოლქში. 2016 წელს ქალაქის მოსახლეობა 8 544 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლუქსემბურგის ქალაქები
უზუნლაროვო
უზუნლაროვო (Оҙондар) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
მერაბ ბალარჯიშვილი
მერაბ ბალარჯიშვილი (დ. 16 ოქტომბერი, 1947, თელავი — გ. 23 ოქტომბერი, 2008 ) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი    2008 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
წვეროსანასებრნი
წვეროსანასებრნი (Capitonidae) — ფრინველთა ოჯახი კოდალასნაირთა რიგისა. მოიცავს 2 (ან 3) გვარის 15 (ან 16) სახეობას. გავრცელებულნი არიან ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. გააჩნიათ მოკლე კისერი, დიდი თავი და მასიური ნისკარტი. უმეტესი მათგანი შეფერილია კაშკაშა ფერით და ბინადრობს ტროპიკულ ტყეებში. ბუდეს აკეთებენ ხეებზე, რომელშიც დებენ 2–4 კვერცხს. მიგრაცია არ ახასიათებთ. ახლოს ენათესავებიან ტუკანებს.
სქოლიო
* კატეგორია:კოდალასნაირნი
დანმორი
2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 614 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ნეპალის გერბი
ნეპალის გერბი (नेपालको निशान छाप) — ნეპალის ეროვნული სიმბოლო. შეიცვალა ნეპალის სამოქალაქო ომის შერიგების პერიოდის შემდეგ. 2008 წლის 28 მაისს, დაინერგა ახალი ემბლემა, სოციალისტური ჰერალდიკის სტილში. იგი შეიცავს ნეპალის დროშას, ევერესტს, მწვანე მთებს, რომელიც ახასიათებს ნეპალის მთიან რეგიონებს და ყვითელი ფერი, რომელიც ახასიათებს სიმბოლურად ტერაის ნაყოფიერ რეგიონებს, ხოლო კაცის და ქალის ხელები, გენდერული თანასწორობის სიმბოლოა და შქერი (ქვეყნის ეროვნული ყვავილი). მასზე არის ნეპალის რუკის ფორმის თეთრი სილუეტი.
სქოლიო
კატეგორია:ნეპალის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:გერბები მთების გამოსახულებით კატეგორია:სახელმწიფო გერბები
სერანუ-დუ-მარანიანი
სერანუ-დუ-მარანიანი (Serrano do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-ოსიდენტალ-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 940 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.06 კმ²-ზე. ფართობი 1 207 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალ-სურის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ჯონ პულმანი
ჯონ პულმანი (John Pulman; დ. 12 დეკემბერი, 1923, ინგლისი, დევონშირი — გ. 25 დეკემბერი, 1998, ქალაქი, ინგლისი) — ინგლისელი პროფესიონალი სნუკერისტი.
ბიოგრაფია და კარიერა
დაიბადა დევონშირში (ინგლისი). 1964 წელს გახდა ინგლისის სნუკერის ჩემპიონატის მოყვარულთა შორის ყველაზე ახალგაზრდა გამარჯვებული და ამის შემდეგ მალევე მიიღო პროფესიონალის სტატუსი. პირველად სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატზე გამოვიდა 1947 წელს, მაგრამ წააგო საკვალიფიკაციო რაუნდში ალბერტ ბრაუნთან, რომელიც ერთი წლით ადრე ჯონმა დაამარცხა სამოყვარულო პირველობის ფინალში. პალმენი ორჯერ გამოჩნდა ჩემპიონატის ფინალში, 1955 და 1956 წლებში, მაგრამ ორივეჯერ ტიტული დაუთმო ფრედ დეივისს. თავისი პირველი ჩემპიონის ტიტული ინგლისელმა მიიღო 1957 წელს, როდესაც ფინალში დაამარცხა ჯეკი რი ანგარიშით 39:34. მიუხედავად იმისა, რომ მსოფლიო პირველობა არ ტარდებოდა შემდეგი ექვსი წლის განმავლობაში, პალმენმა შეძლო თავისი წოდების შენარჩუნება განახლებულ, „ჩელენჯის“ ტურნირზე 1964 წელს — მან თავის კარიერაში მეორედ მოუგო დეივისს, 19:16. ჯონი კიდევ ექვსჯერ გახდა ჩემპიონის თასის მფლობელი (უკანასკნელი — 1968 წელს), მანამ, სანამ თავისი წოდება 1969 წელს სასტარტო მატჩში არ დაკარგა — მაშინ ის დამარცხდა თავის თანამემამულე ჯონ სპენსერთან — ანგარიშით 18:25. აღსანიშნავია, რომ ეს იყო პულმანის პირველი მარცხი 1957 წლიდან.
უსაკლი (ბაშკირეთი)
უსაკლი  (Уҫаҡлы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 217 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
ჯონ პულმანი
ბიოგრაფია და კარიერა
ბოლო თამაში მსოფლიო ჩემპიონატზე პულმანმა ჩაატარა 1980 წელს — მაშინ ის პირველ წრეზე დამარცხდა ჯიმ ვიჩთან, 5:10. ორი წლის შემდეგ ჯონი წავიდა პროფესიონალებიდან, რის შემდეგაც სნუკერის მატჩების კომენტატორი გახდა ტელეარხ ITV-ზე
გარდაიცვალა სახლში, კიბიდან ჩამოვარდნის შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები სნუკერში კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:სნუკერის კომენტატორები კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები
ანზორ მექვაბიშვილი
ანზორ მექვაბიშვილი (დ. 5 ივნისი, 2001, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ფეხბურთელი. თბილისის „დინამოსა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
ალჩალი (ქალბაჯარის რაიონი)
ალჩალი (Alçalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
გრევენმახერი
გრევენმახერი (Gréiwemaacher, Grevenmacher, Grevenmacher) — ქალაქი და კომუნა ლუქსემბურგში. მდებარეობს გრევენმახერის კანტონის გრევენმახერის ოლქი. 2016 წელს ქალაქის მოსახლეობა 4 794 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუქსემბურგის ქალაქები
დურანი (ტომი)
ძველად ამ ხალხს ერქვა აბდალი, მაგრამ დურანის სახელმწიფოს დამაარსებლის აჰმად-შაჰ დურანის მმართველობის დროიდან (1747 წლიდან) ასევე ეწოდებათ დურანი. მიახლოებითი შეფასებით, დურანის ხალხის რაოდენობა შეადგენს ავღანეთის მოსახლეობის დაახლოებით 16 %-ს, ანუ 5 მილიონ ადამიანს. ასევე დაახლოებით 2 მილიონამდე ცხოვრობს დასავლეთ პაკისტანში. დურანის ხალხი ორენოვანია. ისინი ლაპარაკობენ როგორც სპარსულ ენაზე (დარი), ასევე პუშტუს ენაზე. დურანის ხალხის წარმომადგენლებს შორის ქალაქის მოსახლეობის ყველაზე უფრო მეტი პროცენტული რაოდენობაა. ისინი ასევე ავღანეთში ყველაზე უფრო მეტად განათლებული ხალხია.
სქოლიო
კატეგორია:პუშტუნები კატეგორია:ავღანეთის ხალხები კატეგორია:პაკისტანის ხალხები
თავსურები
თავსურები — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ზემო სურების თემში (სოფლები: ზემო სურები, თავსურები, ტობახჩა, შველაურ-ციციბაური, ჩაკიტაური, წითელგორა, ჭალა-ქადაგაური). მდებარეობს მდინარე სუფსის ხეობაში, ზღვის დონიდან 720 მ., ჩოხატაურიდან 30 კმ., ზემო სურებიდან 6 კმ. XIX საუკუნეში სოფელში იდგა წმინდა გიორგის ეკლესია. საბჭოთა პერიოდში გავრცელებული იყო მეჩაიეობა და მეცხოველეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფურბო (ირლანდია)
ფურბო (Furbo; Na Forbacha) — გელტახტი სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 175 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები კატეგორია:გელტახტი ადგილები გოლუეის საგრაფოში
ალიბეილი (ქალბაჯარი)
ალიბეილი (Alıbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
მთვარის შუქი (2016 წლის ფილმი)
მთვარის შუქი (ინგ. Moonlight) — 2016 წლის დრამატული ფილმი, რომლის ავტორი და რეჟისორია ბარი ჯენკინსი. ფილმი დაფუძნებულია ტარელ ელვინ მაკკრენის გამოუქვეყნებელ ნახევრად ავტობიოგრაფიულ პიესაზე „მთვარის შუქზე შავი ბიჭები ლურჯად გამოიყურებიან“. ფილმში მონაწილეობენ ტრევანტე როდესი, ანდრე ჰოლანდი, ჯანელ მონაი, აშტონ სანდერსი, ჯჰარელ ჯერომი, ნაომი ჰარისი და მაჰერშალა ალი.
ფილმში წარმოდგენილია მთავარი პერსონაჟის ცხოვრების სამი ეტაპი: მისი ბავშვობა, მოზარდობა და ადრეული ზრდასრულობის პერიოდი. იგი იკვლევს სირთულეებს, რომელსაც აწყდება სექსუალობასა და იდენტურობასთან დაკავშირებით, მათ შორის, ფიზიკურ და ემოციურ შეურაცხყოფას. ფილმი გადაღებულია მაიამიში, ფლორიდაში, 2015 წელს. მთვარის შუქის პრემიერა ტელურიდის კინოფესტივალზე, 2016 წლის 2 სექტემბერს შედგა.
მთვარის შუქი 21-ე საუკუნის ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმად მოიხსენიება. ფილმმა მოიპოვა ჯილდოებიც, მათ შორის ოქროს გლობუსის პრემია საუკეთესო დრამისთვის და ოსკარი საუკეთესო სურათისთვის, ალიმ მოიპოვა ოსკარი საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობის კატეგორიაში და ჯენკინმა და მაკკრენმა საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის. მთვარის შუქი ოსკარებზე სულ რვა ნომინაციით იყო წარდგენილი. ეს გახდა პირველი ფილმი, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო მთლიანად შავკანიანმა სამსახიობო ჯგუფმა და მეორე ყველაზე დაბალ შემოსავალიანი ფილმი, რომელმაც ოსკარი მოიპოვა საუკეთესო სურათისთვის (მეორე ასეთი ფილმი არის ქარიშხლის მბრძანებელი ). ჯო მაკმილონი გახდა პირველი შავკანიანი ქალი, რომელიც ნომინირებული იყო ,,ოსკარების" ჯილდოზე მონტაჟისთვის, ხოლო ალი გახდა პირველი მუსლიმი, რომელმაც მოიგო ოსკარი.
ფილმის შექმნის პროცესი
ალტ=Tarell Alvin McCraney at the 2016 Toronto International Film Festival|მინი|246x246პქ| ტარელ ელვინ მაკკრეინი 2016 წლის ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე|მარცხნივ 2003 წელს ტარელ ალვინ მაკკრენმა დაწერა ნახევრად ავტობიოგრაფიული პიესა „მთვარის შუქზე შავი ბიჭები ლურჯად გამოიყურებიან“, რათა გამკლავებოდა დედის გარდაცვალებით გამოწვეულ ტკივილს (დედამისი შიდსს ემსხვერპლა). თეატრალური პიესა დაახლოებით ათწლეულის განმავლობაში თაროზე იყო განთავსებული, სანამ მთვარის შუქის საფუძველი გახდებოდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ორიგინალური პიესა სამ ნაწილს მოიცავდა, ისინი ძალიან დინამიკურად გადადიოდნენ ერთმანეთში. ამის ნაცვლად, ჯენკინსმა ორიგინალური ნაწარმოების სამი ნაწილი ერთმანეთისგან გამოყო და სამი თავი შექმნა, და პერსონაჟებიდან შირონის ისტორიაზე ფიკუსირდა.
შედეგად შეიქმნა სცენარი, რომელიც ასახავდა ჯენკინსისა და მაკკრენის ხედვის ნაზავს. ხუანის პერსონაჟს საფუძვლად უდევს მაკკრენის ძმის მამა, რომელიც ასევე მაკკრენის ბავშვობის ,,დამცველი" იყო, როგორც ხუანი იყო შირონისთვის. ანალოგიურად, პაულა იყო ჯენკინსისა და მაკკრენის დედების პროტოტიპი, რომლებიც ნარკოტიკზე დამოკიდებულებას ებრძოდა. მაკკრენი და ჯენკინსი ასევე გაიზარდნენ მაიამის თავისუფლების მოედანზე, სადაც ფილმში მთავარი მოქმედებებია.
ჯენკინსი ფილმის დაფინანსებას 2013 წლის განმავლობაში ეძებდა და წარმატება მიაგნო მას შემდეგ, რაც ფილმი ტელურიდის წლის ფესტივალზე Plan B Entertainment- ს ხელმძღვანელებს სცენარი გაუზიარეს. დიდი გარდნერი და ჯერემი კლაინერი ფილმის პროდიუსერები გახდნენ ხოლო A24-მა ფილმის მსოფლიოში გავრცელებაზე აიღო პასუხისმგებლობა.
ჯილდოები
მთვარის შუქმა ბრიტანეთის აკადემიის 70 – ე კინო დაჯილდოებაზე მოიპოვა ოთხი ნომინაცია: საუკეთესო ფილმი, მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო მსახიობი, მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო მსახიობი ქალი და საუკეთესო ორიგინალური სცენარი.
სქოლიო
კატეგორია:Plan B Entertainment-ის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2016 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
ალუბლების ქუჩა 12
„ალუბლების ქუჩა 12“ — ქართული სიტკომ-კომედიური ჟანრის სერიალი, რომელიც „კომედი გრუპმა“ გადაიღო 2012 წელს რუსთავი 2-ის დაკვეთით. სერიალში მონაწილეობდნენ ყველაზე რეიტინგული სერიალის შუა ქალაქშის მსახიობები, ამიტომ ფიქრობდნენ, რომ სერიალი წარმატებული იქნებოდა, თუმცა 1 სეზონის გადაღების შემდეგ გადაღებები შეწყდა, რადგან სერიალმა ვერ მოიპოვა რეიტინგი. სერიალი ასევე გავიდა PIK TV-ზე რუსული გახმოვანებით 2012 წელს.
სიუჟეტი
ნიკა და მარი ახალგაზრდა წყვილია ისინი ნინოს ნიკას დის სახლში მარის მამასთან ერთად ბედნიერად და მხიარულად ცხოვრობენ. ნიკა ახალ სამსახურ იწყებს დისტრიბუციაში ამით მისი მეუღლე არ არის კმაყოფილი თუმცა მაინც აღიარებს ამას, მარი ბრენდულ მაღაზიაში „ტატა სტაილში“ მუშაობს. ნინოს თავისი პატარა ბიზნესი აქვს, უჩა ნიკას თანამშრომელი და სარეცხი საშუალებების დისტრიბუტორია, ბატონი შალვა კი კარგად უკრავს ვიოლინოზე.
გადაღება
კომედი გრუპი სერიალისთვის ქმნიდა დეკორაციას, გადაღებები კი მიმდინარეობდა პავილიონში ოთხ სხვადასხვა ლოკაციაში, ნიკასა და მარის სახლში, საძინებელში, ნიკას სამუშაოზე, მარის სამუშაოზე და ბარში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2012 წლის ქართული ტელესერიალები
აბდ ალ-კადირის აჯანყება
აბდ ალ-კადირის აჯანყება — სახალხო აჯანყება ალჟირში ფრანგ ოკუპანტთა წინააღმდეგ 1832-1847 წლებში აბდ ალ-კადირის მეთაურობით. ორანის პროვინციის აჯანყებულმა არაბულ-ბერბერულმა ტომებმა რამდენიმეჯერ დაამარცხეს ფრანგები და აიძულეს დაედოთ ზავი (დემიშელის ხელშეკრულება, 1834 წლის თბერვალი). საფრანგეთმა ცნო აჯანყებულთა მიერ დასავლეთ ალჟირში შექმნილი სახელმწიფო (საამირო). 1835 წელს ომი განახლდა. 1835 წლის ივნისში მაქტასთან და 1836 წლის აპრილში ტაფნასთან დამარცხებამ გენერალი ბიუჟო აიძულა 1837 წლის მაისში ხელი მოეწერა ტაფნის საზავო ხეშეკრულებისათვის, რომლის ძალითაც საამიროს ტერიტორია საგრძნობლად გაიზარდა. საამირო დაიყო პროვინციებად, შეიქმნა რეგულარული არმია, დაიწყო იარაღის წარმოება. საფანგეთმა დაარღვია ტაფნის ხელშეკრულება და 1838 წელს საფრანგეთის 100-ათასიანმა არმიამ ხელთ იგდო მსხვილი ფეოდალების ღალატით დასუსტებული საამირო. აბდ ალ-კადირი მაროკოში გაიხიზნა და არაბებს დამპყრობთა წინააღმდეგ საღვთო ომისკენ მოუწოდა. 1844 წლის სექტემბერში ისლის ბრძოლაში დამარცხებული მაროკოს სულთანი იძულებული გახდა ზავი დაედო. 1845 წელს აბდ ალ-კადირი დაბრუნდა ალჟირში და 1845-1846 წლებში ისევ აჯანყებას ჩაუდგა სათავეში. 1847 წელს აჯანყებულები დამარცხდნენ. აბდ ალ-კადირი ფრანგებმა ტყვედ ჩაიგდეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:აჯანყებები ალჟირში
უსპენკა (არხანგელის რაიონი)
უსპენკა  (Успенка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 87  ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 42 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
იმრან გასიმოვი
იმრან გასიმოვი (İmran Qasımov; დ. 25 ნოემბერი, 1918 — გ. 20 აპრილი, 1981) — აზერბაიჯანელი დრამატურგი და სცენარისტი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის მდივანი (1967-1981) და წევრი 1939 წლიდან.
ცხოვრება
იმრან გასიმოვი დაიბადა 1918 წლის 25 ნოემბერს ბაქოში, ინტელექტუალურ ოჯახში. მამამისი ჰაშიმ გასიმოვი, განათლებას პეტერბურგში მიიღო, ხოლო დედამისი მელექი საკმაოდ განათლებული ქალბატონი იყო. იგი პირველი ქალი ინჟინერი იყო აზერბაიჯანში.
1934 წელს საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, იმრანი სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე, შემდეგ კი მოსკოვში გააგრძელა განათლების მიღება - კინორეჟისორად.
სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა აზერბაიჯანის კინემატოგრაფიის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ. ასევე ისეთი თანამდებობები ეკავა, როგორიცაა „აზერბაიჯანის ლიტერატურული ჟურნალის“ მთავარი რედაქტორი და აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის მწერალთა კავშირის პირველი მდივნის პოზიცია 1975-1981 წლებში. მიენიჭა სახალხო მწერლის საპატიო წოდება. დაჯილდოებულია აზერბაიჯანის სახელმწიფო პრემიით, „ლენინის“, „შრომის წითელი დროშის“, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით.
იმრან გასიმოვი ერთ–ერთი იმ მწერალთაგანია, რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა აზერბაიჯანული ლიტერატურის განვითარებაში. მას აქვს მდიდარი ლიტერატურული და მხატვრული მემკვიდრეობა. ის იყო შესანიშნავი პროზაიკოს, დრამატურგი და სცენარისტი.
მწერალ ჰასან სეიდბეილისთან თანამშრომლობით, მისი რომანი „შორეულ ნაპირებზე“ მისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ნამუშევარია. ზღვის თემატიკას განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს მის შემოქმედებაში. ამის მაგალითებია „ლეგენდა კასპიის მენავთობეების შესახებ“, „ზღვა უყვარს მამაცნი“ (ჰ. სეიდბეილისთან ერთად), „ადამიანი მკვიდრდება“, „სურვილი“, „გარიჟრაჟი კასპიის ზღვაზე“ და სხვა. მან თავის ლიტერატურულ ნაწარმოებებში ასახა თავისი თანამედროვეების სულიერი სიმდიდრე. ზუსტად ამიტომ შეიყვარეს მისი ნამუშევრები.
იმრან გასიმოვი ასევე ნიჭიერი სცენარის ავტორი იყო. მრავალი ფილმი იქნა გადაღებული მისი სცენარების საფუძველზე. ფართო პოპულარობა მოიპოვა ფილმმა „შორეულ ნაპირებზე“, რომელიც ჰასან სეიდბეილის მიერ ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით დაწერილი სცენარის მიხედვითაა გადაღებული. ფილმი მთელს მსოფლიოში 25 ენაზე ითარგმნა. პირველი ადგილი მოიპოვა აზიურ და აფრიკულ ფესტივალებში და მიენიჭა პრიზი კანადაში.
თავისებურება და ხასიათი ის თვისებებია, რომლებიც ახასიათებს იმრან გასიმოვის შემოქმედებას. ეს ნათლად ასახავს მისი გმირების სულიერებას, ზრუნვასა და სიხარულს. ის მიჰყვება გმირის ცხოვრების წესს, აკვირდება და სწავლობს მას დიდი ყურადღებით.
ის იყო არა მხოლოდ ლიტერატურის შემქმნელი, არამედ საზოგადო მოღვაწე. ის ხშირად მოგზაურობდა საზღვარგარეთ. მან დაწერა მემუარები შეხვედრების, დიდი ერების, საინტერესო ადამიანების შესახებ, რომლებიც მას ცხოვრებისეულ გზაზე შეხვდნენ..
იმრან გასიმოვი 62 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში მან მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა აზერბაიჯანულ ლიტერატურასა და კინოში. მწერალი გარდაიცვალა 1981 წლის 20 აპრილს.
დეირ-ელ-ზორის ნაჰია
დეირ-ელ-ზორი (არაბ. ناحية دير الزور) — სირიის დეირ-ელ-ზორის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით დეირ-ელ-ზორის პროვინციაში დაახლოებით 239 196 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 4 012 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ალბანია (ლა-გუახირა)
ალბანია (Albania) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ლა-გუახირის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 89 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 429 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 45.72 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 425 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-გუახირის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტრირის სათემო კავშირი
ტრირის სათემო კავშირი (გერმ. Verbandsgemeinde Trier-Land), იგივე ტრირ-ლანდის ადმინისტრაცია, ან სამმართველო რაინლანდ-პფალცის მხარეში, გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში. შედგება 11 დასახლებული პუნქტისაგან. ამ დასახლებებს თემებსაც უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრირი
მონღოლეთის პოლიტიკური სისტემა
მონღოლეთის პოლიტიკური სისტემა განისაზღვრება 1992 წლის 12 თებერვალს მიღებული კონსტიტუციით და მმართველობითი ფორმით წარმოადგენს უნიტარულ სახელმწიფოს. სახელმწიფო წარმოადგენს მრავალპარტიულ წარმომადგენლობით-დემოკრატიულ რესპუბლიკას ნახევრადსაპრეზიდენტო ფორმით.
ძირითადი კონსტიტუციური წყობა
კონსტიტუციის მესამე მუხლის თანახმად, მონღოლეთის ხელისუფლება ხალხის ხელშია, რომელსაც ის ახორციელებს სახელმწიფო და ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენელთა მეშვეობით. არავის არ აქვს უფლება მიითვისოს ხელისუფლება. ხელისუფლების დამხობის ან მითვისების მცდელობა უკანონოა და აღიკვეთება კანონის შესაბამისად.
სახელმწიფო ხელისუფლება
სახელმწიფო ხელისუფლება მონღოლეთში ხორციელდება ხელისუფლების დანაწილების პრინციპით. მონღოლეთის სახელმწიფო დიდი ხურალი და მონღოლეთის მთავრობა წარმოადგენს სახელმწიფოს უმაღლეს საკანონმდებლო და აღმასრულებელ ხელისუფლებას. აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებს მთავრობა. სასამართლო ხელისუფლება დამოუკიდებელი ორგანოა. სხვა ორგანოთა მიერ სასამართლო ხელისუფლების განხორციელება არ დაიშვება.
ხურალი წარმოადგენს მრავალპარტიულ საკანონმდებლო ორგანოს ანუ პარლამენტს.
1996 წლის ივლისიდან 2000 წლამდე ქვეყანას მართავდა ახალი პარტიების კოალიცია, რომლებმაც გამარჯვება მოიპოვეს 1996 წლის ივლისის არჩევნებში. კოალიციაში უმსხვილეს პარტიას წარმოადგენდა მონღოლეთის ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია (ედპ), რომელიც 1992 წელს წარმოიქმნა მთელი რიგი ლიბერალური და კონსერვატიული პარტიებისა და ჯგუფების შერწყმის შედეგად. 2001 წელს ედპ გარდაიქმნა დემოკრატიულ პარტიად. კოალიციაში შევიდა აგრეთვე, მონღოლეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტია, რომელიც 1990 წელს შეიქმნა. კოალიციაში ასევე შედის 1990 წელს დაარსებული მონღოლეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტია,  მონღოლეთის მწვანეთა (ეკოლოგიური) პარტია  და  მონღოლეთის რელიგიურ-დემოკრატიული პარტია  (სასულიერო-ლიბერალური, დაარსდა 1990 წელს).
სახელმწიფოს მეთაური
სახელმწიფოს მეთაურია პრეზიდენტი. პრეზიდენტობის კანდიდატი უნდა აკმაყოფილებდეს შემდეგ პირობებს:
საპრეზიდენტო არჩევნები ტარდება 4 წელიწადში ერთხელ. მოსახლეობა პრეზიდენტს ირჩევს 4 წლის ვადით საყოველთაო, ფარული და პირდაპირი კენჭისყრის საფუძველზე. ერთი და იგივე პირი შეიძლება არჩეულ იქნეს მხოლოდ ორი ვადით.
ადგილობრივი თვითმმართველობა
კონსტიტუციის მე-4 თავის 59-ე მუხლი განსაზღვრავს ადგილობრივი თვითმმართველობის სტრუქტურას. ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოაებს მონღოლეთში წარმოადგენს აიმაკის, დედაქალაქის, სომონის და საოლქო ხურალები, რომლებიც დაკომპლექტებულია ადგილობრივი მოქალაქეებით. ისინი დამოუკიდებლად წყვეტენ ადგილობრივი ეკონომიკური და საზოგადოებრივი განვითარების საკითხებს.
კატეგორია:მონღოლეთი კატეგორია:პოლიტიკური სისტემები
ალირზალარი
ალირზალარი (Alırzalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ხორენიის ეკლესია
ხორენიის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ხოსპიოს თემის სოფელ ხორენიაში.
ტაძარი აგებულია X საუკუნეში, თუმცა შემდგომ რამდენჯერმეა განახლებულ-აღდგენილი. ნაგებობაზე ერთ დროს არსებული ექვსი წარწერიდან დღეს გარკვევით არცერთი არ იკითხება, თუმცა სხვადასხვა ავტორებთან გვხვდება ცნობები მათ შესახებ. ტაძრის რელიეფური შემკულობა სხვადასხვა პერიოდისაა — რელიეფურ სახეთა შორის განსაკუთრებით საინტერესოა ქტიტორთა ორი გამოსახულება, რომლებიც ერთმანეთისაგან მრავალმხრივ განსხვავდება.
ტაძრის ერთ-ერთი წარწერა ჯერ კიდევ ივანე როსტომაშვილსა და ექვთიმე თაყაიშვილს მოჰყავთ: "'ოდეს თათართა ყოველი ქუჱყანაჲ წაგუართო, მისგან დაუმთავრებელნი კარის ბჭენი და მე, ჩოგა გავათავენ. ვინცა ამას ნახვიდეთ მოგჳგონებდეთ. ოცდა ჩჳდმეტი ათასი თეთრი კათალიკოზისა და მეფისა ვახმარეთ'". აღსანიშნავია, რომ ნიკო ბერძენიშვილს ეს წარწერა 1933 წელსაც კი სახურავის ქვეშ დახვედრია.
ეკლესიის ფასადები მოპირკეთებულია მოწითალო ფერის ბაზალტით, მოგვიანებით ჩართულია ნაცრისფერიც. ფასადები უხვად არის შემკული ბარელიეფებით. მოჩუქურთმებულ წნულში ჩასმულია ბოლნური ჯვარი. ფასადის ზედა მხარეზე ორი მამაკაცის გამოსახულებაა შუაში ხეზე შემოხვეული გველით. სარკმლის თავზე ორივე მხარეზე გეომეტრიული ფიგურებია. სხვადასხვა ფიგურებითაა შემკული სამხრეთის ფასადიც. ჩუქურთმებისა და ბარელიეფების ფრაგმენტები ყორის ქვებში არის ჩართული. ეკლესიაზე მოგვიანო პერიოდში პატარა კარიბჭე მიუშენებიათ, რომელიც უკანასკნელ წლებში ორჯერ გაუდიდებიათ ; ეკლესიის ეზოში დიდი რაოდენობით არის ძველი საფლავის ქვები.
ეკლესიას 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
გლენამადი
გლენამადი (Glenamaddy; Gleann na Madach) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
სქოლიო
კატეგორია:გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ლაოსის სამეფო
ლაოსის სამეფო (ພຣະຣາຊອານາຈັກລາວ) — ისტორიული სახელმწიფო თანამედროვე ლაოსის ტერიტორიაზე. იგი 1947 წელს ჩამოყალიბდა ფრანგული ინდოჩინეთის დაშლის შედეგად და 1975 წელს, ლაოსის სამოქალაქო ომის შედეგად შეწყვიტა არსებობა, რის შემდეგაც შეიქმნა ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკა.
ისტორია
XIX საუკუნის 80-იანი წლებიდან მოყოლებული ლაოსი ფრანგული ინდოჩინეთის დაქვემდებარებაში შედიოდა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ინდოჩინეთის ოკუპაცია იაპონიამ მოახდინა, რომლის მარცხის შემდეგაც ფრანგებმა პოზიციები აღიდგინეს, მაგრამ არა დიდი ხნით. ინდოჩინეთში დაიწყო ანტიფრანგული და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობები, რასაც 1947 წელს ლუანგპრაბანგის დინასტიის წარმომადგენელმა სისავანგ ვონგის მიერ თავის ლაოსის დე ფაქტო მეფედ გამოცხადება მოჰყვა. მიუხედავად ამისა, სახალხო გამოსვლები გრძელდებოდა, რის შედეგაცად ფრანგებმა 1949 წელს ლაოსს ავტონომია მიანიჭეს. ამან დროებით მოაგვარა პრობლემა, მაგრამ შინა არეულობა მალევე განახლდა.
1953 წლის 22 ოქტომბერს საფრანგეთმა ლაოსის სამეფოს დამოუკიდებლობა მიანიჭა, რასაც მოჰყვა ვიეტნამისა და კამბოჯის გამოყოფაც, რის შედეგადაც ფრანგულმა ინდოჩინეთმა არსებობა შეწყვიტა. ამრიგად, ლაოსში ძალაუფლება ხელში ადგილობრივმა მთავრობამ აიღო. ლაოსში მალევე დამყარდა კონსტიტუციური მონარქია და რეალურად ქვეყანას პარლამენტი მართავდა.
1958 წელს, პრინც სოვანა ფუმას ხელმძღვანელობით შეიქმნა „ეროვნული ერთიანობის მთავრობა“, რომელიც მიზნად ისახავდა ლაოსის პოლიტიკური პარტიების გაერთიანებას. პარალელურად, სამეფო კარი სულ უფრო უახლოვდებოდა კომუნისტებს, რასაც ლაოსში 1,500 კომუნისტი ჯარისკაცის ჩასვლა მოჰყვა.
1960 წლიდან ქვეყანაში ვითარება სერიოზულად დაიძაბა. რიგი აჯანყებები მალევე გადაიზარდა ლაოსის სამოქალაქო ომში. ძირითადად დაპირისპირება სამეფო ოჯახსა და რესპუბლიკელებს შორის მიმდინარეობდა. 1962 წელს, პრინცი ფუმას მიერ დაარსდა მეორე ეროვნული დროებითი მთავრობა, რომელმაც ცოტა ხნით მოახერხა წესრიგის აღდგენა. სიტუაცია ხელახლა მას შემდეგ აირია, რაც ლაოსი ცივი ომის მხარეთა ინტერესების სფეროში მოექცა.
ლაოსში კომუნიზმის დამყარებით შეშინებულმა ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა, ჯერ კიდევ 1953 წლიდან დაიწყო ლაოსელი რესპუბლიკელების წაქეზება. აშშ-ს როლი ლაოსის სამოქალაქო ომში განსაკუთრებით მას შემდეგ გაიზარდა, რაც საბჭოთა კავშირმა ლაოსის ხელისუფლების მოპოვება სცადა. ამის საპასუხოდ, ამერიკელებმა ლაოსში ცივი ომი შეიტანეს. ამრიგად, აშშ ლაოსელ რესპუბლიკელებს ძლიერ სამხედრო მხარდაჭერას უცხადებდა, თუმცა არაოფიციალურად.
1975 წლის აპრილში რესპუბლიკელება დედაქალაქი აიღეს, რასაც ამავე წლის 2 დეკემბერს მოჰყვა ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის გამოცხადება. ამის გამო, სამეფო ოჯახი იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლაოსის ისტორია კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
გარსევან კურდღელაიძე
გარსევან კურდღელაიძე (დ. 11 ნოემბერი, 1920, ქვემო ალვანი, ახმეტის რაიონი — გ. 12 ოქტომბერი, 1983) — ქართველი გეოგრაფი. ანტარქტიდის მკვლევარი პირველი ქართველი მეცნიერი. იყო თვითმოქმედ ხელოვანთა რამდენიმე გამოფენის მონაწილე.
ბიოგრაფია
გარსევან კურდღელაიძემ სა­შუ­ალო გა­ნათ­ლე­ბა მი­იღო ახმეტის რაიონის სოფელ ქვე­მო ალ­ვან­ში, რო­მე­ლიც 1938 წელს და­ამ­თავ­რა და მუ­შა­ობა და­იწყო მშობ­ლი­ურ რაიონში. მეორე მსოფლიო ომის პერი­ოდ­ში იგი გა­მა­ნად­გუ­რე­ბე­ლი ბა­ტა­ლი­ონ­ის წევ­რი იყო თელავის რაიონში. 1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის სპეციალობით. უნ­ივ­ერ­სი­ტე­ტის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ თუ­შეთს და­უბ­რუნდა, სა­დაც ორი წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ჰიდ­რო­მე­ტე­ორ­ოლოგი­ური სად­გუ­რის უფ­რო­სი იყო.
1957 წელს გარსევან კურდღელაიძე მიიწვიეს ანტრაქტიდის მე-3 საბჭოთა ექსპედიციის მუშაობაში მონაწილეობის მისაღებად, სადაც ორი წელი დაჰყო. შემდეგ ანტრაქტიდის სამეცნიერო-კვლევით სადგურ „კომსომოლსკაიაზე“. აღნიშნული მუშაობის შედეგად გამოაქვეყნა წიგნი „ანტრაქტიდის დღიური“. 1970 და 1971 წლებში ორჯერ იყო მიწვეული სსრკ ჰიდრომეტსამსახურის ოკეანოლოგიურ ექსპედიციებში გემ „მუსონზე“, რომელიც ატლანტის ოკეანეს იკვლევდა. მისი უშუალო მონაწილეობით სრულდებოდა ბათიმეტრიული და ჰიდრომეტეოროლოგიური დაკვირვებანი.
1959 წლი­დან გარ­სე­ვან კურ­დღე­ლა­იძ­ემ მუ­შა­ობა და­იწყო სა­ქარ­თვე­ლოს მეც­ნი­ერ­ებ­ათა ეროვნული აკ­ად­ემი­ის ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტ­ში, სა­დაც პრო­ფე­სორ და­ვით წე­რეთ­ლის თა­ოს­ნო­ბით იწყე­ბო­და გლა­ცი­ოლ­ოგი­ური გამოკვლევები კავკასიონის მყინ­ვა­რებ­ზე. გა­მოც­დი­ლი მკვლე­ვა­რი გარ­სე­ვან კურ­დღე­ლა­იძე სა­თა­ვე­ში ჩა­უდ­გა ქარ­თველ გლაციოლოგთა ექ­სპე­დი­ცი­ებს და წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში დი­დი მონ­დო­მე­ბით მუ­შა­ობ­და მთის მყინ­ვა­რებ­ზე და მდინარეებზე. ამ სა­მუ­შა­ოთა სა­ფუძ­ველ­ზე შექ­მნა 50-ზე მე­ტი ნაშ­რო­მი, რო­მელ­თა დი­დი ნა­წი­ლი გა­მოქ­ვეყ­ნე­ბუ­ლია. მო­ნა­წი­ლე­ობა მი­იღო საქართველოს მყინვართა კა­ტა­ლო­გის შედ­გე­ნა­ში, რო­მე­ლიც 1975 წელს სან­ქტ-პე­ტერ­ბურ­გში გა­მო­იცა.
სწავლობდა აგრეთვე აფხაზეთ-სამეგრელოს მღვიმეებს. მუშაობდა გეოგრაფიის ინსტიტუტის სიონის ექსპერიმენტულ ლაბორატორიაში, სადაც აწარმოებდა კომპლექსურ დაკვირვებებს, რის საფუძველზეც გამოაქვეყნა რამდენიმე ნაშრომი. გარდა ამისა, იგი საინტერესო წერილებს ბეჭდავდა ჟურნალ-გაზეთებში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები
კარნეთის ეკლესია
კარნეთის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ხოსპიოს თემის სოფელ ხორენიაში. ტაძარის კედელზე შემორჩენილია წარწერები.
ტაძარი დარბაზული ტიპის ყოფილა, რომელსაც აქვს სამხრეთის მინაშენი. ეკლესია აგებულია XI საუკუნეში, რასაც ადასტურებს შესასვლელის თავზე წარწერიანი ქვა:
ეს წარწერა 1033-1048 წლებით თარიღდება, ხოლო მინაშენი XIV საუკუნეს მიეკუთვნება. წარწერაში მოხსენიებულია ცნობილი მოღვაწე ქართლის კათალიკოსი იოანე ოქროპირი. იგი იხსენიება აგრეთვე ჯავახეთის სხვა ეკლესიების (ყაურმის, ფოკას) წარწერებშიც. მეცნიერთა ვარაუდით ეს წარწერა მიგვანიშნებს, რომ აქ ყოფილა საკათალიკოსო სოფელი — კათალიკოსის საგამგებლო.
ეკლესიას 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
რემიხი
რემიხი (Réimech, Remich, Remich) — ქალაქი და კომუნა ლუქსემბურგში. მდებარეობს რემიხის კანტონის გრევენმახერის ოლქი. 2016 წელს ქალაქის მოსახლეობა 3 482 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლუქსემბურგის ქალაქები
ზიბანის ნაჰია
ზიბანი (არაბ. ناحية ذيبان‎‎) — სირიის დეირ-ელ-ზორის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ზიბანის პროვინციაში დაახლოებით 65 079 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 384 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ნიმესულიდი
ნიმესილი (სავაჭრო სახელი: Aulin (CH) / Nisulid (CH)) — ანტიბაქტერიული, ანთების საწინააღმდეგო და ტკივილგამაყუჩებელი პრეპარატი. აქტიური ნივთიერება მიეკუთვნება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს.
იგი ამცირებს ოქსიდანტების ფორმირებას, როგორიცაა თავისუფალი ჟანგბადის რადიკალები ან ჰიპოქლოზური მჟავა. ეს ეფექტი ხელს უწყობს ანთების საწინააღმდეგო ეფექტს, რადგან გარკვეული რადიკალები იწვევენ პირდაპირი უჯრედების დაზიანებას და პროტეაზას ინჰიბიტორების ინაქტივას. ნიმესილი ასევე აფერხებს ჰისტამინის გათავისუფლებას მათ უჯრედებსა და ბაზოფილებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანალგეტიკები
ალიქენდი (ქალბაჯარი)
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ალექსანდრა ოგილვი
ალექსანდრა ოგილვი (Alexandra Ogilvy; სრული სახელი: ალექსანდრა ჰელენ ელიზაბეტ ოლგა კრისტაბელი; დ. 25 დეკემბერი, 1936) — ბრიტანეთის სამეფო ოჯახის წევრი.
კენტის ჰერცოგის, პრინც ჯორჯისა და საბერძნეთისა და დანიის პრინცესას, მარინას ქალიშვილი. ბრიტანეთის ამჟამინდელი მონარქის, დედოფალ ელისაბედ II-ის პირველი ბიძაშვილი.
ალექსანდრა არის ბიზნესმენის, სერ ანგუს ოგილვის ქვრივი, რომელზეც ის იყო დაქორწინებული 1963 წლიდან 2004 წლამდე, მის გარდაცვალებამდე.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი| ალექსანდრა 11 წლის ასაკში პრინცესა ალექსანდრა დაიბადა 1936 წლის 25 დეკემბერს ლონდონში, ბელგრევის მოედანზე. მისი მამა იყო პრინცი ჯორჯი, კენტის ჰერცოგი, მეფე ჯორჯ V-ისა და დედოფალ მარიამის მეოთხე ვაჟი, ხოლოდ დედამისი მარინა ბერძენი, პრინცი ნიკოლოზისა და დიდი ჰერცოგინია ელენა ვლადიმირის ქალიშვილი იყო. მას დაარქვეს დიდი ბებიის, ალექსანდრა დანიელის სახელი; ბებიამისი იყო რუსეთის დიდი ჰერცოგინია ელენა ვლადიმეროვნა; ხოლო მისი დეიდები იყვნენ ელისაბედ ბერძენი და ოლგა ბერძენი. მისი მეორე სახელია კრისტაბელი, რადგან იგი დაიბადა შობის დღეს, ისევე როგორც მისი დეიდა ალისა გლოსტერელი.
მისი დაბადების დროს იგი მეექვსე იყო ბრიტანეთის ტახტის მემკვიდრეობის რიგში, მის წინ იდგნენ მისი ბიძაშვილები ელისაბედი და მარგარეტი, მისი ბიძა ჰენრი, მამამისი და მისი უფროსი ძმა პრინცი ედვარდი. იგი დაიბადა ბიძის, მეფე ედუარდ VIII- ის ტახტიდან გადადგომიდან ორი კვირის შემდეგ.
პრინცესა მოინათლა ბაკინგემის სასახლის კერძო სამლოცველოში, 1937 წლის 9 თებერვალს, ხოლო მისი ნათლიები იყვნენ: მეფე ჯორჯ VI და ელისაბედ ბოუზ-ლაიონი (ბიძა და დეიდა); მაუდ უელსელი (მისი ბებია); ელენა ვლადიმირის ასული (მისი ბებია); ოლგა ბერძენი (მისი დეიდა); ბეატრის ბრიტანელი (დიდი ბიცოლა); ატლონის გრაფი (მისი დიდი ბიძა); და გრაფი კარლ თეოდორ ტორინგ-იტენბახი (მისი ბიძა). თუმცა, მის ნათლობას მხოლოდ მეფე, დედოფალი და ლორდი ატლონი ესწრებოდნენ.
პრინცესა ალექსანდრამ ბავშვობის უმეტესი ნაწილი გაატარა თავისი ოჯახის აგარაკზე, კოპინსში, ბუკინგემშირში. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, ბადმინტონში, ცხოვრობდა ბებიასთან, მარია ტეკელთან ერთად, რომელიც ჯორჯ V-ის ქვრივი იყო. მამამისი 1942 წლის 25 აგვისტოს შოტლანდიაში, კეიტნესის მახლობლად ავიაკატასტროფაში დაიღუპა სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალებში მსახურობისას. იყო პირველი ბრიტანელი პრინცესა, რომელიც სწავლობდა სკოლა-პანსიონში, ჰითფილდის სკოლაში, ასკოტის მახლობლად. შემდეგ სწავლობდა პარიზში.
ქორწინება და პირადი ცხოვრება
მარჯვნივ|მინი| კენტის პრინცესა ალექსანდრა ნიდერლანდებში ვიზიტისას, 1961 წლის ივნისი 1963 წლის 24 აპრილს, იგი დაქორწინდა ანგუს ჯეიმზ ბრიუს ოგილვიზე (1928–2004), დევიდ ოგილვის, აირლის მე-12 გრაფისა და ლედი ალექსანდრა კოკის მეორე ვაჟზე, მათი ქორწილი გაიმართა ვესტმინსტერის სააბატოში. ალექსანდრას ნიშნობის ბეჭედი დამზადებული იყო კაბოშონისგან, იყო ოქროში ჩასმული და ორივე მხრიდან ბრილიანტებით გარშემორტყმული. საქორწილო ცერემონიას ესწრებოდა სამეფო ოჯახი, ხოლო ტელევიზიით მთელი მსოფლიოს მასშტაბით უყურებდა დაახლოებით 200 მილიონი ადამიანი.
პატარძალს ეცვა ვალენსინიეს მაქმანიანი კაბა, რომლის დიზაინერიც იყო ჯონ კავანა. მის მეჯვარეებს შორის იყვნენ პრინცესა ანა, ავსტრიის ერცჰერცოგინია ელისაბედი და პერეგინ ფეირფაქსი. ღვთისმსახურება კენტერბერის მთავარეპისკოპოსმა მაიკლ რამზიმ აღავლინა.
ანგუს ოგილვის 1988 წელს მიენიჭა რაინდის წოდება. პრინცესა ალექსანდრას და სერ ანგუსს ჰყავდათ ორი შვილი ჯეიმზი და მარინა და ოთხი შვილიშვილი:
აქტივობები
მარჯვნივ|მინი| პრინცესა ალექსანდრა ავსტრალიის ტურნეზე 1959 წელს მინი|პრინცესა ალექსანდრა ოსეტში 1977 წელს 1950-იანი წლების ბოლოდან პრინცესა ალექსანდრა დედოფალი ელისაბედ II-ის მხარდასაჭერად ახორციელებდა ფართო პროგრამებს, როგორც გაერთიანებულ სამეფოში, ასევე მის გარეთაც. პრინცესა ალექსანდრა სამეფო ოჯახის ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური წევრი იყო. დღესაც ესწრება მრავალ საზეიმო და საქველმოქმედო ღონისძიებას.
1959 წელს ავსტრალიაში იმყოფებოდა. 1961 წელს პრინცესა ალექსანდრა გაემგზავრა ჰონგ კონგში და ეწვია აბერდინის თევზის ბაზარს, ლოკ მა ჩაუს პოლიციის განყოფილებას და So Uk Estate-ს, საჯარო საცხოვრებელ კომპლექსს. მის პატივსაცემად ერთ-ერთი საავადმყოფო ბრისბენში ატარებს მის სახელსა და გვარს.
მისი ხელმძღვანელობით ჰარლოუში, ესექსში გაიხსნა საავადმყოფო, რომელიც მისი სახელობისაა.
უსტიე-ბასი
უსტიე-ბასი (Баҫыутамаҡ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
ალექსანდრა ოგილვი
აქტივობები
1964 წლიდან 2004 წლამდე იყო ლანკასტერის უნივერსიტეტის კანცლერი. ასევე იყო მავრიკის უნივერსიტეტის პირველი კანცლერი. ის ასევე არის გლაზგოს ექიმთა და ქირურგთა სამეფო კოლეჯის, ინგლისის ქირურგთა სამეფო კოლეჯის, მეან-გინეკოლოგთა სამეფო კოლეჯის, და ექიმების სამეფო კოლეჯის საპატიო თანამშრომელი. 2011 წლამდე იყო ბუნების მსოფლიო ფონდის პრეზიდენტი.
უსტიე-ბასი
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 22 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 2 კმ-ით.
ალექსანდრა ოგილვი
სქოლიო
კატეგორია:უინძორები კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:ბრიტანელები კატეგორია:დაბადებული 25 დეკემბერი კატეგორია:ინგლისის პრინცესები
უსტიე-ბასი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
ტობახჩა
ტობახჩა — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ზემო სურების თემში (სოფლები: ზემო სურები, თავსურები, ტობახჩა, შველაურ-ციციბაური, ჩაკიტაური, წითელგორა, ჭალა-ქადაგაური). მდებარეობს მდინარე სუფსის ხეობაში, ზღვის დონიდან 720 მ., ჩოხატაურიდან 30 კმ., ზემო სურებიდან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში გავრცელებული იყო მეჩაიეობა და მეცხოველეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გორტი (ირლანდია)
გორტი (Gort; An Gort) — ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 2 734 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
მხოლოდ შეყვარებულები გადარჩებიან
მხოლოდ შეყვარებულები გადარჩებიან — 2013 წლის კომედიურ-დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორი და სცენარის ავტორია ჯიმ ჯარმუში. კინოსურათი ორი ვამპირის სასიყვარულო ურთიერთობაზე მოგვითხრობს. მთავარ როლებს ასრულებენ ტომ ჰიდლსტონი და ტილდა სვინტონი, ხოლო მეორეხარისხოვან როლებში გვევლინებიან მსახიობები: მია ვასილოვსკა, ანტონ იელჩინი, ჯეფრი ვრაითი და ჯონ ჰარტი. ფილმი დიდი ბრიტანეთისა და გერმანიის საერთაშორისო თანაწარმოებას წარმოეადგენს. კანის კინოფესტივალის ფილმმა ოქროს პალმის რტოს ნომინაცია მოიპოვა.
2016 წელს „მხოლოდ შეყვარებულები გადარჩებიან“ 2000 წლის შემდგომ გადაღებულ 100 საუკეთესო ფილმს შორის დასახელდა. 2019 წლის მიწურულს The Hollywood Reporter-ის მთავარმა კინოკრიტიკოსმა, ტოდ მაკ-კარტიმ, ფილმი 2010-იანი წლების საუკეთესო კინოსურათებს შორის მეოთხე ადგილზე დაასახელა.
მიმოხილვა
ფილმში აღწერილია შეყვარებული ვამპირების ისტორია, რომლებმაც საუკუნეების წინ გადაწყვიტეს უარი ეთქვათ ადამიანთა მოკვლაზე და სისხლს ადგილობრივი სისხლის ბანკიდან ყიდულობენ. ადამი მუსიკით არის გატაცებული და დეტროიტში ცხოვრობს, ხოლო ევა ტანგერინში და გატაცებულია ლიტერატურით.
ფილმის გადაღება
2010 წლის აგვისტოში ჯარმუშმა თქვა რომ მაიკლ ფასბენდერი, მია ვასილოვსკა და ჯონ ჰარტი დათანხმდნენ ფილმში მონაწილეობას, რომლის გადაღებებიც უნდა დაწყებულიყო 2011 წელს სათაურით "კრიპტო-ვამპირების სასიყვარულო ისტორია", მაგრამ ვერ მოხერხდა ფინანსების მოძიება.
ჯარმუში უშედეგოდ ეძებდა დამფინანსებელს, სვინტონმა ამაზე მას უთხრა :"კარგია, რომ სახსრების მოძიებას ვერ ახერხებ, რადგან ეს ნიშნავს, რომ ფილმს გადაიღებ მაშინ როცა ეს საჭირო იქნება." ბოლოს დაბოლოს ჯარმუშმა მიიღო 7 მილიონი ამერიკული დოლარი გერმანული კომპანიისგან "NRW Filmstiftung". პროდიუსერმა ჯერემი ტომასმა მოგვიანებით თქვა, რომ ჯიმ ჯარმუში არის უდიდესი ამერიკელი რეჟისორი.
2012 წლის იანვარში ტომ ჰიდლსტონმა ჩაანაცვლა ფასბენდერი. ფილმის გადაღებები 2012 წლის ივნისში დაიწყო სხვადასხვა ადგილებში: ბუჩქის პარკში (დეტროიტის რაიონი), მიჩიგანში, ტანგიერში, მაროკოსა და ჰამბურგში.
მუსიკალური გაფორმება
ფილმს ხიბლს მატებს მუსიკა, რომელიც არაჩვეულებრიცად არის შეხამებული სიუჯეტთან.ფილმი იწყება ვანდა ჯექსონის 1961 წლის სიმღერით "Funnel of Love." აგრეთვე ფილმში ვხვდებით ლიბანელ ვოკალისტს იასმინ ჰამდანს, რომლის ცოცხლად შესრულებულ მუსიკას მოისმენს ადამი და დიდ შთაბეჭდილებას მოახდენს მასზე. ფილმს  საოცრებას მატებს უჩვეულო სიმებიანი საკრავი lute, რომელზეც არაჩვეულებრივ კომპოზიციებს გვთავაზობს მუსიკოსი იოზეფ ვან ვისემი.
სიმღერების სია:
ფილმის შეფასება
ფილმმა კრიტიკოსთაგან დადებითი გამოხმაურება მოიპოვა. Rotten Tomatoes-ზე მას 85%-იანი რეიტინგი აქვს. საიტის კრიტიკული კონსესუსის მიხედვით, რომელიც აღნიშნავს, რომ „ფილმის ნახვა მხოლოდ სვინტონისა და ჰინდლტონის შესრულების გამოც ღირს“, ამ ფილმით „ჯიმ ჯარმუშმა სრულიად ახალი სიტყვა თქვა ვამპირულ ჟანრში.“ Metacritic-ზე ფილმი 100-დან 77 ქულითაა შეფასებული.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის ფილმები კატეგორია:არაბულენოვანი ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები
ნაისის ეკლესია
ნაისას ტაძარი — ეკლესია საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩუნჩხაში.
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
კვავლოს კოშკი
250პქ|thumb|right|კვავლოს კოშკი 2018 წელს. კვავლოს კოშკი — კოშკი კახეთის მხარის ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ კვავლოს განაპირას, ჩრდილოეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
კოშკი ხუთსართულიანია, ზემოთკენ შევიწროვებული. ნაშენია ფიქლით. წყობა მშრალია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამოშლილია მეორე, მესამე და მეოთხე სართულების გადახურვა, მთელ სიმაღლეზე დაბზარულია აღმოსავლეთ კედელი. კოშკში შესასვლელი I სართულზეა (5,8 X 5,8 მ) სამხრეთიდან. კარი თაღოვანია. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სათოფურია. სართული გადახურულია შეკრული კამარით, რომელშიც მოწყობილია მეორე სართულზე ასაძრომი ხვრელი. მეორე სართულის სამხრეთ კედლის შუაში განიერი და მაღალი სარკმელია გაჭრილი. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების ჩრდილო კიდესთან თითო სათოფურია. ორი სათოფურია ჩრდილო კედლის დასავლეთ ნაწილში. მესამე სართულის სამხრეთ კედელში მცირე ზომის თაღოვანი სარკმელია, აღმოსავლეთ და ჩრდილო კედლებში – თითო სათოფური. კოშკის მეოთხე სართულის არქიტექტურული გადაწყვეტა მესამის ანალოგიურია. მეხუთე სართულის ოთხივე კედელში თითო შეისრულთაღოვანი მაღალი სარკმელია, რომელთა ქვედა ნახევარი, გარედან, ფიქლის კრონშტეინებზე დაყრდნობილი სწორკუთხა მაშიკულია მიდგმული. სართული გადახურულია შეკრული კამარით.
მეორე, მესამე და მეოთხე სართულების გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა გამართული, შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები. გარედან კოშკს პირამიდისებრი საფეხუროვანი სახურავი ხურავს.
საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად კოშკს 2006 წელს მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ხაშამის ნაჰია
ხაშამი (არაბ. ناحية خشام) — სირიის დეირ-ელ-ზორის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ხაშამის პროვინციაში დაახლოებით 28 718 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 114,57 კმ².
ალმალიყი
ალმალიყი (Almalıq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ნეპალის გეოგრაფია
ნეპალი სამხრეთ აზიაში მდებარეობს. ქვეყნის ტერიტორია მთიანია. ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ გადაჭიმულია ერთმანეთისგან ხეობებითა და ქვაბულებით გამოყოფილი მთების ორი ზოლი. ჩრდილოეთის ზოლს ქმნის ჰიმალაის ცენტრალური ნაწილის სამხრეთი კალთები. ნეპალის ჩრდილო და აღმოსავლეთ საზღვართან აღმართულია ჯომოლუნგმა (8 848 მ) და კანჩენჯანგა (8 585 მ). მეწინავე ქედები შედარებით დაბალია (მაჰაბჰარატი, სიმაღლე 2 959 მ-მდე). მთათაშუეთი ბორცვიანი და დაბალმთიანია. სამხრეთით მდებარეობს ინდ-განგის ვაკის ჩრდილოეთი კიდე.
სასარგებლო წიაღისეული
ნეპალში სასარგებლო წიაღისეულიდან მოიპოვება:
ჰავა
ნეპალში უმთავრესად სუბეკვატორული მუსონური ჰავაა. მკვეთრადაა გამოხატული სიმაღლებრივი სარტყულობა. სამხრეთში იანვრის საშუალო ტემპერატურაა 15°C, მთათაშუა ქვაბულებში 0 — 10°C. 4 000 მეტრზე მაღლა წლის უმეტეს დროს უარყოფითი ტემპერატურაა. სამხრეთში ივლისის საშუალო ტემპერატურა 30°C-მდეა, მთათაშუა ქვაბულებში 20°C-მდე, 4,5 — 5 ათას მ-ზე 10°C-მდე ეცემა. სამხრეთ მთისძირსა და მთის კალთებზე ნალექები 2 000 მმ-ზე მეტია წელიწადში, ქვაბულებში — 1 500 მმ-ზე ნაკლები.
ფაუნა
ჯუნგლებში ბინადრობს სპილო, ვეფხვი, ჯიქი, მარტორქა, გარეული ღორი, მაიმუნები, ფრინველებიდან - თუთიყუში, ფარშევანგი; მთაში — ჰიმალაის დათვი, ირბისი, ნიამორი და სხვა. ნეპალში რამდენიმე ეროვნული ნაკრძალია.
82 (რიცხვი)
ოთხმოცდაორი — ოთხმოცდამეორე ნატურალური რიცხვი. არის ოთხმოცდაერთის მომდევნო და ოთხმოცდასამის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 82. 82 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოთხმოცდაორი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოთხი ოცი და ორი (იგულისხმება ოთხმოცზე ორი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
აზერ თურანი
აზერ თურან    კრიტიკოსი, პუბლიცისტი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი 2010, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის დამსახურებული მოღვაწე 2005. აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირისა და აზერბაიჯანის ჟურნალისტთა კავშირის წევრი, ლიტერატურის გაზეთის მთავარი რედაქტორი (2015 წლიდან).
ცხოვრება
აზერ თურანი დაიბადა 1963 წლის 16 სექტემბერს ნეფტჩალაში. სწავლობდა ნეფტჩალაშის 1No საშუალო სკოლაში (1970-1980). დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო ინსტიტუტი 1984. მან სხვადასხვა თანამდებობა დაიკავა ნეფჩალას აღმასრულებელ ხელისუფლებაში. იგი იყო გაზეთის იენი აზერბაიჯანის ჰუმანიტარული განყოფილების ხელმძღვანელი და იყო ლიტერატურის დამოკიდებულების რედაქტორი (2001-2003). მუშაობდა რედაქტორის მოადგილედ 2004 და მთავარი რედაქტორის მოადგილე 2014 ლიტერატურის გაზეთში. ის არის ლიტერატურის გაზეთის მთავარი რედაქტორი (2015 წლის იანვარი). ის არის ფილოსოფიის დოქტორი 2010. მან დაიცვა დისერტაცია თემაზე: ”ჰუსეინ ჯავიდის შემოქმედების ლიტერატურული და ფილოსოფიური წყაროები” (სამეცნიერო ხელმძღვანელი აკადემიკოსი ბეკირ ნაბიევი). "ჰუსეინი ჯავიდი" 2000, რომელიც აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის მიერ დაარსდა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის და მწერალთა კავშირთან, არის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს ოქროს მედლის ლაურეატი 2015. მას 2000 წელს მიენიჭა პრეზიდენტის სტიპენდია. მას მიენიჭა საიუბილეო მედალი "აზერბაიჯანის რესპუბლიკის 100 წლის იუბილე (1918-2018)" აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით, 2019 წლის 27 მაისით. 2015 წლის 22 იანვარს დაინიშნა ლიტერატურული გაზეთის მთავარ რედაქტორად.
შემოქმედება
მან კარიერა დაიწყო 1980-იანი წლების დასაწყისში. მისი პირველი სტატიები გამოიცა გაზეთ ლიტერატურა და ხელოვნება. გამოქვეყნებულია 40-ზე მეტი წიგნი. აზერ თურანი, რომელიც ცნობილია როგორც ალი ჰუსეინდაძისა და ჰუსეინ ჯავიდის მემკვიდრეობის მკვლევარი, ძირითადად სწავლობს თურქული აზროვნების ისტორიას, თურქულ ლიტერატურაში მოდერნიზმის ტენდენციას და მის გამოვლინებებს. მაჰმუდ კაშგარლი, აჰმედ იესავი, ისმაილი კასპირალი, ალი ჰუსეინაძე, აჰმედ აგაოღლუ, ჯამალდადინი აფგანი, იუსიფ აკურა, მეჰმედ აკიფ არსოი, ჰუსეინ ჯავიდი, იაჰია კამალ ბაათლი, ფუდის ხიდი, ნიჰალდი ბ-ნი შაჰაბადინი, აჰმედ ჰაშიმი, ნაჯიბ ფაზილ კისაკურეკი, ნაზიმ ჰიკმეტ, ორჰან ველი, ედიპ კანსივერი, კაჰიტ სატკი ტარანჩი, ჯემალ სურიეტა, ჩინგიზ დაგიჩი, ჩინგიზ აიტმატოვი და სხვები. გამოქვეყნდა სტატიების სერია სერიის შესახებ აზერბაიჯანში და მის ფარგლებს გარეთ. ის სიტყვით გამოვიდა სტამბოლში, ანკარაში, მოსკოვში, თბილისში, ბაქოში, ალმათში, ტაშკენტში ჩატარებულ სამეცნიერო კონფერენციებზე. 1997 წლიდან ის არის აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირისა და აზერბაიჯანელ ჟურნალისტთა კავშირის წევრი.
ფილმოგრაფია
ალიფ ლამ რა. (რეჟისორი ტარიელ ველიევი, 1992 წ. Az TV) (სცენარის ავტორი), ცის პოეტი (ფილმი, 2003) (სცენარის ავტორი), ჩვენი შუქი არ გამოვა (ფილმი, 2003 წ.) ომარ ფაიგ ნემანადეს (სცენარის ავტორი), პირველი თურქოლოგიური კონგრესი (სცენარის ავტორი). ფილმი, 2006 წ.), გენოციდი კურაში. 1918 წლის მოვლენების შესახებ (სცენარის ავტორი. ფილმი, 2008), ჯავიდის ცხოვრება (ფილმი, 2007)
წიგნები
"სიკვდილის სასულიერო" 1994, "მშვიდობის მომლოცველი" 1995 , "კავკასიის ისლამური არმია სალიანში" 1999 , "ჰუსეინ ჯავიდი" ჰუსეინ ჯავიდი 1999 , "მარადიული თურანი" 2002 "(ნობელის პრემიის ლაურეატი აბდუსალამი) 2002," ირფან მწყემსი " 2003 ," კავკასიის ისლამური არმია მუღანში " 2004 ," ჯავიდ ეფენდი " 2004 ," თურან ჯავიდის ბოლო საუბარი, ბოლო დღე " 2005 , "თაჰირ რასიზადე"  2005 , "გუსეინ ჯავიდ" 2007 , "მსოფლიო არის თურქული ენა"  2007 , "1918 წლის 31 დღე"  2008 , "ალი ალი გუსეინოვი". მოსკოვი, 2008 . , მოსკოვის "ალი ბეკ ჰუსეინზეძე" 2008 , "მექადან მედინამდე" (1997 წ.), "თურქული სამყაროს ეზელ-აჰირ სამყარო" ანკარაში (თურქეთი ნიზამედინდ ონკი 2009), "ხალიდ საიდ ხოჯაევი - მოწამებრივი თურქულენოვანი კვლევები ” 2009 ,” დაღლილი ქალაქის ოცნება ”(აზერბაიჯანულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე) სტამბულში (2007 წ.),” ალი ჰუსეინადე თურანში ” 2009. (თანაავტორობითა ქ. ფაშაევასთან), "ჯავიდნი" 2010, "დარილმენი" 2012 , "ალი ჰუსეინზადე თურანი" სტამბოლი, 2012, "ალი ჰუსეინზაძე". ცხოვრება, ბრძოლა, შემოქმედება, გენეალოგია. 2014 წელი, "მეოცე საუკუნე - მრისხანების მეტაფიზიკა". 2017 წელი ერწუგროლი ჯავიდის ყველა ნამუშევარი ("ნაშრომები, ნახატები, კომპოზიციები, წერილები" (ბაქო, 2005 წ.), მიშკინაზ ჯავიდის "ჯავიდის მოგონებები" (ბაქო, 2005 წ.), ალი ჰუსეინდაძის ყველა ლექსი - "მარადიული სილამაზე" 2007 მისი ნამუშევრები ”(აღმოსავლეთ-დასავლეთი 2007), პირველი თურქული გამოცემა, რომელიც მოიცავს ჰუსეინ ჯავიდის ყველა ნაშრომს (ჰუსეინ ჯავიდი. ნარკვევები, სტამბოლი, კუსენა პუბლიკაციები, 2013 წ.), ტეკეზაძე მ. სადის„ ზურუბის კოეფიციენტი თურქეთი ან მამათა სიტყვა ” 2005 აზერ თურანმა ასევე დაწერა წიგნები "ეროვნული იდეის მამა" 2014, რომელშიც შედის მისი თანამედროვეების მიერ დაწერილი სტატიები ალი ჰუსეინდაძის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
ჩიკ-ელგა
ჩიკ-ელგა (Сикйылға) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 63 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 27  კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები