cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საქართველოს საგარეო ურთიერთობები
ურთიერთობები ევროპის ქვეყნებთან
კავკასიის და შავი ზღვის რეგიონით ავსტრიის რესპუბლიკის დაინტერესება კარგ შესაძლებლობას იძლევა კიდევ უფრო გაღრმავდეს არსებული თანამშრომლობის დინამიკა და გამოიძებნოს ახალი სფეროები სამომავლო ურთიერთობებისთვის. ხელი ეწყობა ავსტრიასთან ურთიერთობების არსებული დინამიკის შენარჩუნებას, სავაჭრო-ეკონომიკური და საინვესტიციო პოტენციალის ამოქმედებას, ასევე კულტურის სფეროში თანამშრომლობის კიდევ უფრო გაღრმავებას.
აქტიურდება ურთიერთობა სამხრეთ ევროპის ქვეყნებთან, განსაკუთრებით პოლიტიკურ, ეკონომიკურ, კულტურულ და სამეცნიერო სფეროებში. მნიშვნელოვანია ესპანეთის სამეფოსა და პორტუგალიის რესპუბლიკის მხარდაჭერის განმტკიცება ესპანურენოვან და ლუზოფონურ ქვეყნებთან კონტაქტების დამყარებისა და განვითარების, ასევე არაღიარების პოლიტიკის განხორციელების პროცესში.
საქართველო აღრმავებს ეკონომიკურ, სავაჭრო და კულტურული სახის კავშირებს სკანდინავიის სახელმწიფოებთან. ენერგოსფეროში სკანდინავიის რეგიონის მდიდარი პოტენციალის გათვალისწინებით, მნიშვნელოვანია მათი გამოცდილების გაზიარება და ამ სექტორში სკანდინავიის ქვეყნებიდან ინვესტიციების მოზიდვა.
ბოლო ათწლეულში ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის მიმართულებით გადადგმული ნაბიჯების გათვალისწინებით, ბალკანეთის რეგიონის ქვეყნები აქტუალურ მნიშვნელობას იძენს საქართველოსთვის. აღნიშნული ქვეყნების ევროპული და ევროატლანტიკური მისწრაფებებიდან და ამ სტრუქტურებში მათი სტატუსიდან (წევრი, გაწევრიანების კანდიდატი ან ასპირანტი ქვეყანა) გამომდინარე, მნიშვნელოვანია შემდგომი დიალოგის წარმართვა, გამოცდილების გაზიარებისა, თუ ურთიერთმხარდამჭერი პოზიციების მოპოვების თვალსაზრისით.
საქართველოს ორმხრივი დიპლომატიური ურთიერთობები
საქართველოს საგარეო პოლიტიკის პრიორიტეტები დაფუძნებულია თანამედროვე ცივილიზებულ სამყაროში აღიარებულ ფასეულობებზე, რაც უმთავრესი პრიორიტეტების განხორცილების თვალსაზრისით საერთაშორისო მხარდაჭერის მოპოვების საშუალებას იძლევა. აღნიშნულიდან გამომდინარე, განისაზღვრება, როგორც დიპლომატიური სამსახურის მისია, ასევე ის ფასეულობები და პრინციპები, რომელიც აუცილებელია მისიის განხორციელებისათვის.
საგარეო პოლიტიკის განხორციელებისთვის ორმხრივი დიპლომატია წარმოადგენს ერთ-ერთ ქმედით ინსტრუმენტს საერთაშორისო პარტნიორებთან პოზიტიური დღის წესრიგის ფორმირებისა და ურთიერთობებში არსებული პოტენციალის მაქსიმალური რეალიზების თვალსაზრისით. ორმხრივი დღის წესრიგის სხვა აქტუალურ საკითხებთან ერთად, განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა ცირკულარული მიგრაციის ხელშეწყობასა და პარტნიორ ქვეყნებთან აღნიშნული მიმართულებით თანამშრომლობის გაღრმავებას.
ორმხრივი ურთიერთობების დღის წესრიგში განსაკუთრებული აქცენტები კეთდება სავაჭრო-ეკონომიკურ სფეროში არსებული პოტენციალის მაქსიმალურად გამოყენებაზე, სატრანზიტო-სატრანსპორტო დერეფნების განვითარებაზე, ენერგოუსაფრთხოების უზრუნველყოფის საკითხებზე, სამართლებრივი ბაზების სრულყოფაზე და კულტურულ-საგანმანათლებლო პროექტების განხორციელებაზე.
საქართველოს აქვს სამოცდაათზე მეტი დიპლომატიური წარმომადგენლობა (საელჩო, მისია და გენერალური საკონსულო), რომლებიც მსოფლიოს უმეტეს ნაწილს ფარავს.
დიპლომატიური ურთიერთობების ქრონოლოგია
1992 წლიდან საქართველომ ორმხრივი დიპლომატიური ურთიერთობები დაამყარა გაეროს წევრ 186 ქვეყანასთან, წმინდა საყდართან და მალტის სუვერენულ სამხედრო ორდენთან. დიპლომატიური ურთიერთობები საქართველოსა და მალტის ორდენს შორის დამყარდა 1998 წლის 24 ივლისს. 2010 წლიდან, მალტის ორდენის გადაფარვა ხორციელდება წმინდა საყდართან საქართველოს საელჩოს მიერ.
2014
საქართველოს მოქალაქეებისთვის გაუქმდა ისრაელში შესვლაზე სავიზო მოთხოვნა. მნიშვნელოვანი ნაბიჯები გადაიდგა ურთიერთობების შემდგომი გაღრმავების მიმართულებით აღმოსავლეთი და სამხრეთი აზიის სახელმწიფოებთან, მათ შორის იაპონიასთან, ჩინეთთან, ინდოეთთან, კორეის რესპუბლიკასთან და ავღანეთის ისლამურ რესპუბლიკასთან. ოკეანეთის რეგიონთან მიმართებაში განხორციელდა საქართველოს დიპლომატიური დაფარვის არეალის გაფართოება და ქვეყნის ცნობადობის კიდევ უფრო გაზრდა.
ტუვალუმ უარყო საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიების ე.წ. დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად აღიარების ადრე მიღებული უკანონო გადაწყვეტილება და ხელახლა დაამყარა საქართველოსთან დიპლომატიური ურთიერთობები საერთაშორისო სამართლის პრინციპების სრული დაცვით. ურთიერთობები კიდევ უფრო განმტკიცდა საქართველოს პარტნიორ სახელმწიფოებთან, ავსტრალიასთან და ახალ ზელანდიასთან.
განხორციელდა ძალისხმევა აფრიკის კონტინენტის ქვეყნების დიპლომატიური გადაფარვისა და ურთიერთობების განვითარების მიმართულებით. დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა აფრიკის კონტინენტის კიდევ 4 სახელმწიფოსთან — ტოგოსთან, ჩადთან, ბენინთან და სან-ტომე და პრინსიპთან.
ზენაიშვილი
საკუთარი სახელი ზენაიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ფიჩორი (გალის მუნიციპალიტეტი)
ფიჩორი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში, სამურზაყანოს დაბლობზე. თემის ცენტრი (სოფლები:ნაკარღალი, ნაჭკადუ). ზღვის დონიდან 3 მ, გალიდან 40 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ბათმანი (ქალაქი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
პლიმუთი (მონსერატი)
პლიმუთი (Plymouth) — დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიის მონსერატის დე-იურე დედაქალაქი. ეს დასახლებული პუნქტი მდებარეობს კარიბის ზღვის სანაპირო ზოლში.
1995 წელს ქალაქის სიახლოვეს არსებულმა ვულკანმა სუფრიერ-ჰილსმა გააქტიურება დაიწყო, ვულკანურმა ფერფლმა და ლავამ ქალაქის ტერიტორია სრულიად დაფარა, აქ მცხოვრები ყველა მოსახლე დაიღუპა. პლიმუთში ამჟამადაც არავინ არ ცხოვრობს.
კატეგორია:მონსერატის ქალაქები კატეგორია:კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნების დედაქალაქები
Neivamyrmex vicinus
Neivamyrmex vicinus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Virgin Records
Virgin Records — ბრიტანული ხმისჩამწერი კომპანია, რომელიც 1972 წელს რიჩარდ ბრენსონის მიერ დაარსდა. პირველი ალბომი, გამოცემული ამ ლეიბლზე, იყო მაიკ ოლდფილდის Tubular Bells. ლეიბლის მშობელი კომპანიაა EMI.
კლიენტები
ლეიბლის კლიენტებს შორის არიან:
სქოლიო
კატეგორია:ხმისჩამწერი კომპანიები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კომპანიები
ახალკახათი
ახალკახათი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს ოდიშ-გურიის ვაკე-დაბლობზე, მდინარე ჩხოუშის მარჯვენა სანაპირო, ზღვის დონიდან 20 მეტრი, ზუგდიდიდან 16 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1170 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
არმუდლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)
არმუდლუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩესტერ ბენინგტონი
ჩესტერ ჩარლზ ბენინგტონი (Chester Charles Bennington, დ. 20 მარტი, 1976 — გ. 20 ივლისი, 2017) — ამერიკელი მომღერალი, ლინკინ პარკის წევრი.
დაიბადა ფინიქსში, არიზონას შტატში. ჩესტერის მამა იყო დეტექტივი არიზონის პოლიციაში, დედა - მედდა. 1987 წელს ჩესტერის მშობლები დაშორდნენ, დედამ თან წაიყვანა უმცროსი ძმა ბრაიანი, და ერთ-ერთი და, ხოლო ჩესტერს დაუტოვა მეორე და. ჩესტერი სწავლობდა ნახევარსაუკუნოვან და გრინუეის სკოლებში, შემდეგ კი ჩაირიცხა ვაშინგტონის უმაღლეს სკოლაში. მისივე თქმით, უმაღლეს სკოლაში სწავლისას იყო ჩხუბისთავი. პირველი ინსტრუმენტი, რომელსაც შეეხო, იყო პიანინო. წლების განმავლობაში იგი მუშაობდა უამრავ სხვადასხვა ჯგუფთან ერთად და უკრავდა სხვადასხვა ინსტრუმენტზე, თუმცა თავის მოწოდებად ვოკალს თვლიდა. 1993 წელს შევიდა ჯგუფში Grey Daze და მასში 1998 წლამდე დარჩა. ჯგუფმა სამი ალბომი ჩაწერა - Demo (1993), Wake/ Me (1994) და ...no sun today (1997). Grey Daze ბენინგტონმა 1998 წელს დატოვა, მაგრამ სხვა ჯგუფი ვერ იპოვა. მოგვიანებით ლინკინ პარკის წამყვანი ვოკალისტი გახდა.
ჯერ კიდევ Grey Daze-ში ყოფნის დროს გაიცნო მომავალი მეუღლე სამანთა, რომელთანაც 1996 წელს იქორწინა, 20 წლის ასაკში. მათ ეყოლათ შვილი, დრეივენ სებასტიანი. ქორწინება დიდხანს არ გაგრძელდა და ისინი ცხრა წლის შემდეგ დაშორდნენ. ამის შემდეგ ბენინგტონი 2005 წლის 31 დეკემბერს დაქორწინდა თავის მეგობარ გოგონა ტალინდა ბენტლიზე. ერთად მათ ეყოლათ შვილები, ტაილერ ლი და ტყუპები, ლილი და ლილა.
ჩესტერ ბენინგტონმა 2017 წლის 20 ივლისს 41 წლის ასაკში სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
სანტა-ბარბარას დეპარტამენტი
სანტა-ბარბარას დეპარტამენტი (Departamento de Santa Bárbara) — ჰონდურასის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია სანტა-ბარბარა.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 368 298 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 5 115 კმ²-ია.
სანტა-ბარბარას დეპარტამენტი 28 ადმინისტრაციულ მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონდურასის დეპარტამენტები
Neivamyrmex walkerii
Neivamyrmex walkerii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნატალი პორტმანი
ნატალი პორტმანი (נטלי פורטמן, დაბადების სახელი ნატალი ჰერშლაგი; დ. 9 ივნისი, 1981) — ამერიკელი ებრაელი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ნატალი პორტმანი დაიბადა იერუსალიმში, ისრაელი. მამამისი, ავნერ ჰერშლაგი ებრაელი ექიმია, დედამისი, ამერიკელი შელი სტივენსი კი ახლა მის აგენტად მუშაობს. დედის მხრიდან მისი წინაპრები იყვნენ ებრაელი ემიგრანტები ავსტრიიდან და რუსეთიდან, მამის მხრიდან კი ემიგრანტები პოლონეთიდან და რუმინეთიდან. მამის მხრიდან ნატალის პაპა, ვისი მშობლებიც ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკში დაიღუპნენ, იყო პროფესორი ეკონომიკურ კათედრაზე ისრაელსი და მისი რუმინელი დიდი ბებია კი მეორე მსოფლიო ომის დროს დიდი ბრიტანეთისთვის მომუშვე ჯაშუში.
მისი დებიუტი შედგა 1994 წელს ფრანგულ ფილმ „ლეონში“, სადაც მსახიობი განასახიერებს ობოლ ბავშვს. 1990–იან წლებში მას წილად ხვდა მთავარი როლები ისეთ ფილმებში, როგორიცაა „ლამაზი გოგონები“ და „ყველგან, მაგრამ არა აქ“. შემდეგ კი შეასრულა პადმე ამიდალას როლი „ვარსკვლავური ომების“ ახალ ტრილოგიაში. 1999 წელს მან ჩააბარა ჰარვარდის უნივერსიტეტში ფსიქოლოგიის ფაკულტეტზე. 2003 წელს მან მიიღო ბაკალავრის ხარისხი.
2001 წელს პორტმანმა მონაწილეობა მიიღო ნიუ-იორკის სახალხო თეატრის სპექტაკლში „თოლია“ მერილ სტრიპთან, კევინ კლაინთან და ფილიპ სეიმორ ჰოფმანთან ერთად. 2005 წელს ის ნომინირებული იყო ოსკარზე და მოიგო ოქროს გლობუსი ფილმში „სიახლოვე“ განსახიერებული მეორეხარისხოვანი როლისთვის. მან გადაიპარსა თავი და ისწავლა ბრიტანული აქცენტით საუბარი ფილმისთვის „V ანუ ვენდეტა“ (2006), რისთვისაც მან დაიმსახურა Constellation Award for Best Female Performance და  Saturn Award for Best Actress. მან ითამაშა ისტორიულ დრამებში „გოიას ლანდები“ (2006) და „კიდევ ერთი ბოლეინის გვარიდან“ (2008). 2008 წლის მაისში ის გახდა კანის კინოფესტივალის ჟიურის ყველაზე ახალგაზრდა წევრი რიგით 61-ე დაჯილდოებაზე. პორტმანის სარეჟისორო დებიუტმა, „ივი“, გახსნა ვენეციის კინოფესტივალის 65-ე დაჯილდოების მოკლემეტრაჟიან ფილმთა კონკურსი.
სქოლიო
კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
შუქრუთი
შუქრუთი — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (პერევისას თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ჭიათურიდან 6 კილომეტრი.
სოფელში მოიპოვება მანგანუმის მადანი. სოფლის ტერიტორიაზე კლდოვანი ეხი – თარო კლდე. სოფელში არის კვარციანი ქვიშის კარიერი.
1924 წელს სოფელ შუქრუთში დაიწყო ანტისაბჭოთა აჯანყება
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 559 ადამიანი.
1913
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნები 2015
ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნები 2015 — რიგით მე-5 საპრეზიდენტო არჩევნები ბელარუსში, რომელიც 2015 წლის 15 ოქტომბერს. ბელარუსის მაშინდელმა პრეზიდენტმა, ალექსანდრე ლუკაშენკომ არჩევნებში მე-5 ვადით პრეზიდენტად გასახდომად იყარა კენჭი. 1991 წელს მოპოვებული დამოუკიდებლობის შემდეგ ლუკაშენკომ ყველა საპრეზიდენტო არჩევნებში გაიმარჯვა. 2015 წელს კი, ოფიციალური მონაცემებით, მის კანდიდატურას მოსახლეობის 84%-მა დაუჭირა მხარი. ხმების განაწილების მიხედვით ყველაზე მეტი ხმა „ჩამოთვლილთაგან არცერთმა“ მიიღო (ამომრჩევლებმა არცერთი კანდიდატი არ შემოხაზეს).
2010 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების მსგავსად საერთაშორისო საზოგადოებამ არჩევნები არადემოკრატიულად ცნო. რჩევნების შემდგომ მოხსენებაში, მიკლოშ ჰარაშტიმ, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ადამიანის უფლებათა საკითხების სპეციალურმა მომხსენებელმა ბელარუსში, დაადგინა, რომ შედეგები არ იყო თავისუფალი და სამართლიანი და რომ „საარჩევნო პროცესი იყო ორგანიზებული და შედეგი წინასწარ იყო განსაზღვრული“. მან ასევე განაცხადა, რომ არჩევნების დღეს შეინიშნებოდა ადამიანთა უფლებების უხეში დარღვევის ფაქტები და ყალბდებოდა ხმები.
წინაპირობა
არჩევნებამდე მცირე ხნით ადრე ბელარუსის მოქმედმა პრეზიდენტმა, ალექსანდრე ლუკაშენკომ ექვსი ოპოზიციონერი პატიმარი შეიწყალა. ამ ნაბიჯს ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაცია მიესალმა და მისიას დელეგაციის ხელმძღვანელმა, კენტ ჰერსტედტმა განაცხადა: „პოლიტმაპტიმრების გათაბისუფლება და სადამკვირვებლო მისიის წარმომადგენლების მიღება ძალიან პოზიტიური სიახლეები იყო, თუმცა იმედი იმის შესახებ, რომ ამან უფრო ფართომასშტაბიანი არჩევნების საშუალება მოგვცა გაგვიცირუვდა“. ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო ფედერაციამ აღნიშნა, რომ სავარაუდოდ, ბელარუსში გათავისუფლებულ პოლიტპატიმრებს კვლავ ბევრი უფლება აქვთ შეზღუდული, მაგალითად, მთავრობაში მუშაობის არ შეუძლიათ ან სახელმწიფო თანამდებობებზე ვერ დასაქმდებიან, ასევე მათ ხშირად სტუმრობენ პოლიციელები და მოგზაურობა აქვთ აკრძალული. ამ საპრეზიდენტო არჩევნების დროს შედარებით ნაკლები საპროტესტო აქცია გაიმართა, ვიდრე წინა არჩევნებისას, რაც უკრაინაში მომხდარ ევრომაიდანის საპროტესტო აქციებს უკავშირდება. ბელარუსის მთავრობასა და ოპოზიციონერ ლიდერებსაც კი არ სურდათ საპროტესტო აქციების მოწყობა.
კამპანია
ბელარუსის მთავრობამ საზოგადოებას დედაქალაქ მინსკში საპროტესტო აქციების ჩატარების ნებართვა მისცა არჩევნების წინა დღეებში და მათ პოლიციის ჩაურევლობას დაპირდა, მაგრამ ლუკაშენკომ ხალხი გააფრთხილა, რომ არჩევნების შემდგომ საპროტესტო აქციებს არ შეეგუებოდა. იმავე დღეს, 2015 წელს ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემიის მფლობელმა, სვეტლანა ალექსიევიჩმა ევროპა გააფრთხილა, რომ ლუკაშენკოს მთავრობას, როგორც „რბილ დიქტატურას“ ისე მოკიდებოდა.
ეკონომიკის შემცირების ფონზე (ბელარუსული რუბლის დევალვაციისა და რუსეთში ექსპორტის შემცირების ჩათვლით), ლუკაშენკომ შეცვალა თავისი საარჩევნო ლოზუნგი ეკონომიკურიდან („აყვავებული და ძლიერი ბელარუსისთვის“, რომელიც გამოიყენებოდა 2010 წლის კამპანიაში) და დამოუკიდებელზე („დამოუკიდებელი ბელარუსის მომავლისთვის“) ფოკუსირებული გახდა.
ქიქინეთის ღვთისმშობლის ეკლესია
ქიქინეთის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქიქინეთში.
ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნები 2015
შედეგები
ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მონაცემებით, ამომრჩეველთა 36% -ზე მეტმა გამოიყენა ვადამდელი კენჭისყრის პროცესი, რაც უფრო მეტია, ვიდრე წინა წლების შედეგები. ამომრჩეველთა აქტივობამ 87.22% შეადგინა, ყველაზე მაღალი აქტივობა ვიტებსკის ოლქში (91.08%), ყველაზე დაბალი კი - მინსკში (74.38%) იყო. ალექსანდრე ლუკაშენკომ არჩევნებში საერთო ხმების 83,47% მოიპოვა და პრეზიდენტი გახდა.
ადგილობრივი
ცენტრალური საარჩევნო კომისიის ხელმძღვანელმა ლიდია ერმოშინამ განაცხადა, რომ „საარჩევნო კამპანია იყო ცივილიზებული, კულტურული და მშვიდი“.
ოპოზიციის ლიდერებმა ულაძიმირ ნიაკლიევმა, ანატოლი ლებედკომ და მიკოლა სტატკევიჩმა განაცხადეს, რომ ისინი არ აღიარებენ შედეგებს.
საერთაშორისო
გერმანია — საგარეო საქმეთა მინისტრმა, ფრანკ-ვალტერ შტაინმაიერმა განაცხადა, რომ ოპოზიციის მიმართ რეპრესიების არარსებობამ შეიძლება ხელი შეუწყოს ქვეყნის წინააღმდეგ სანქციების შემსუბუქებას ოთხი თვის განმავლობაში. „ბელარუსში გასულ ორ არჩევნებთან შედარებით ცვლილებები მოხდა. თუ ქვეყანა ამ გზაზე დარჩება, არსებობს სურვილი რომ ბელაურსთან ურთიერთობა დადებითობისკენ შეიცვალოს.“
საფრანგეთი — ევროპულ საქმეთა მინისტრმა არლემ დეზირმა თქვა, რომ ადამიანის უფლებების გაუარესებამ ბელარუსში, შეიძლება ქვეყნის მიმართ სანქციების ხელახალი დაწესება გამოიწვიოს.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის არჩევნები კატეგორია:ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნები
ქიქინეთის ღვთისმშობლის ეკლესია
ტაძრის ფასადები ტჟფის სამრიგიან წყობით იწყება და შემდეგ დეკორატიული აგურითაა მოპირკეთებული. ტაძრის ფასადებზე აგურის წყობით თითო ჯვარია გამოყვანილი. ტაძარი და კარიბჭე გადახურულია კრამიტის ორქანობიანი სახურავით.
გადახურვის კეხის დასავლეთ ნაწილში, სწორკუთხა ფილა დგას და ზედ ქვის ჯვარია აღმართული. ფილაზე ამოკვეთილია შვიდსტრიქონიანი სამშენებლო წარწერა: „ჩემი ერის კეთილდღეობისათვის აღვაშენე ტაძარი ღვთისმშობლის მიძინების. 2008 წ. დიანოსაშვილი გოჩა“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Gnamptogenys aculeaticoxae
Gnamptogenys aculeaticoxae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
1972
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
კაზაკთა დიდების ყორღანი (ძეგლი)
კაზაკური დიდების ყორღანი (Курган казачьей славы) — სკულპტურული კომპოზიცია ქალაქ ვოლგოდონსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ისტორია და აღწერა
მემორიალური კომპლექსი გაიხსნა 2008 წლის 4 ნოემბერს. მდებარეობს ქალაქ ვოლგოდონსკის შესასვლელში, სუხო-სოლონოვის ყურის ნაპირზე. კომპლექსი მდებარეობს ყურის ნაპირზე, რომელიც ქალაქს ჰყოფს ძველ და ახალ ნაწილებად. კომპლექსის ავტორები არიან მწერალი ვლადიმერ კარპენკო და მოქანდაკე, რუსეთის მხატვართა კავშირის წევრი ეგორ დერდიაშჩენკო.
მემორიალურ კომპლექსში ცენტრალური ადგილი უკავია კავკასიის ომების გენერალს იაკობ ბალკანოვს, რომელმაც თავისი ცხოვრების 30 წელი ლაშქრობებში გაატარა.
ლეგენდარული კაზაკი გენერალი იაკობ ბალკანოვი ეროვნული გმირია, რომელიც მამაცობისათვის დააჯილდოეს ოქროს იარაღით და მიანიჭეს წმინდა ანას ორდენი.
არქიტექტურულ-სკულპტურული თვალსაზრისით კომპოზიცია მიწაყრილი ყორღნის ფორმისაა, რომლის სიმაღლეც 10 მეტრია. ყორღანი ორ ნაწილადაა გაყოფილი, როგორც კაზაკების შეტევის ერთი მეთოდი. ასეთ შეტევის ფორმას ეწოდება „ბაკლანოვისებური“. ყორღანის ორი ნაწილი ასევესიმბოლურად დაკავშირებულია სამოქალაქო ომში რუსების თეთრებად და წითლებად დაყოფასთან.
სკულპტურული კომპოზიციის უკან დგას 5 მეტრი სიმაღლის, ბეტონისაგან დამზადებული ყორღანი, რომელზეც რელიეფურად დატანილია კადრები კაზაკების ცხოვრებიდან. ბეტონის ფილაზე გამოსახულია ხუთი ცნობილი დონელი ატამანის ბარელიეფი. ფილაზე ასევე ჩამოთვლილია ის ტომები, რომლებიც ოდესმე ცხოვრობდნენ დონის ტერიტორიაზე: სკვითები, სარმატები, ჰუნები, ალანები და სხვა. ასევე ნაჩვენებია ისტორიული თარიღები, დანგრეული ეკლესიების ფოტოები და სხვა.
აქვე შეიძლება ციტატების წაკითხვა მიხეილ შოლოხოვის „წყნარი დონიდან“.
გარდა ამისა, სკულპტურული კომპოზიცია მოიცავს ცალკე მდგომ შენობას, სადაც განთავსებულია სურათების გალერეა და დონის კაზაკების მუზეუმი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
The Ladder
The Ladder — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის მე-18 სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1999 წლის 20 სექტემბერს. ამ დროისთვის ჯგუფის ერთ-ერთი წევრი ოფიციალურად იყო იგორ ხოროშევი.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ალბომები კატეგორია:Yes-ის ალბომები კატეგორია:Eagle Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით კატეგორია:ალბომები ბრიუს ფერბერნის პროდიუსერობით
პინკ ფლოიდის ვიდეოგრაფია
აქ წარმოდგენილია ინფორმაცია ჯგუფ პინკ ფლოიდის ვიდეოგრაფიაზე. მისი ისტორიის განმავლობაში გამოვიდა ექვსი ოფიციალური ვიდეოკრებული/DVD და 15 პრომო-ვიდეო/მუსიკალური კლიპი.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდი კატეგორია:ვიდეოგრაფიები კატეგორია:ბრიტანელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები კატეგორია:როკ-ჯგუფების დისკოგრაფიები
ციხისუბანი (კასპის მუნიციპალიტეტი)
ციხუსუბანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, კავთისხევის თემში. კასპის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2010 წლის 9 სექტემბრის №17 დადგენილების მიხედვით შეყვანილია კავთისხევის თემის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ურავლის ფერისცვალების ეკლესია
ურავლის ფერისცვალების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ ურაველში.
კშიშტოფ კესლევსკი
კშიშტოფ კესლევსკი (Krzysztof Kieślowski ([ˈkʂɨʂtɔf kʲɛɕˈlɔfskʲi]) დ. 27 ივნისი, 1941, ვარშავა — გ. 13 მარტი, 1996, ვარშავა) — გავლენიანი პოლონელი კინორეჟისორი და სცენარისტი. მიღებული აქვს რამდენიმე ევროპული ჯილდო და ოსკარის ნომინაცია.
ურავლის ფერისცვალების ეკლესია
დარბაზული ეკლესიის კედლები თითქმის მთელ სიმაღლეზე, ფროტონის დასაწყისამდეა ამოყვანილი. ნაგებია ფლეთილი ქვით. კუთხეები, შესასვლელისა და სარკმლის წირთხლები, ამოყვანილია გათლილი ბაზალტის ქეით. საკურთხევლის სარკმლის თავზე ერთ სწორკუთხა ქვაზე ამოკვეთილი ჯვარია აღმართული. მარტივი სწორკუთხა გეგმის დარბაზული ეკლესიას ოთხი სარკმლი აქვს ერთი აღმოსავლეთითა და ერთი დასავლეთით, ორი სარკმელი გრძივ კედელშია გაჭრილი. ეკლესიის ფასადები მარტივი პროფილის კარნიზებით სრულდება. დასავლეთის ფასადის კეხზე ქვის ჯვარია აღმართული. ეკლესია ეკურთხა 2011 წელს.
კშიშტოფ კესლევსკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 27 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
ურავლის ფერისცვალების ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ინტურისტ-პალასი (სასტუმრო)
ინტურისტ-პალასი – სასტუმრო საქართველოს ქალაქ ბათუმში. მდებარეობს ქალაქის ცენტრში, შავი ზღვის სანაპიროზე. აშენდა 1940-იან წლებში. სასტუმროში უცხოვრია 450,000-ზე მეტ უცხოელ ტურისტს, პოლიტიკოსს, დიპლომატს, ბიზნესმენს და სპორტსმენს. სასტუმროში ასევე გამართულა საერთაშორისო კონფერენციები და ფორუმები.
სასტუმროს აქვს კაზინო, ორი რესტორანი, ღია აუზი, საუნა, თურქული აბანო, ფიტნეს-ცენტრი და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:ბათუმის სასტუმროები
სათიხარი
სათიხარი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე ჭარებულის (აძურის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 960 მეტრი, ცხინვალიდან 12 კილომეტრი. სოფელში შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების 2 ძეგლი - საუკუნის ეკლესია და გვიანდელი შუა საუკუნეების ციხე.
ისტორია
1921 წელს შედიოდა გორის მაზრის ტყვიავის რაიონის მერეთის თემში. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (Сатихъар).
ზემო ღუმურიში
ზემო ღუმურიში — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში, აფხაზეთის მთისწინეთში, მდინარე ოქუმის მარცხენა მხარეს. ღუმურიშის თემის ცენტრი (სოფლები: ფართოღალი, ქვემო ღუმურიში). ზღვის დონიდან 240 მ, გალიდან 10 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:ღუმურიშის თემის სოფლები
Gnamptogenys acuminata
Gnamptogenys acuminata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იაჰია
იაჰია იბნ ზაქარია (يحيى ابن زكريا‎; იაჰია ზაქარიას ძე) — ყურანში მოხსენიებიული მაცნე და წინასწარმეტყველი.
მას სიბრძნე ბავშვობის ასაკიდან მიეცა. იაჰია ყურანში ხუთგზისაა მოხსენიებიული.
იაჰიას ასევე დიდი პატივი ენიჭება სუფიზმში, ისევე როგორც ისლამურ მისტიკაში. უპირველეს ყოვლისა, ყურანში აღწერილი მისი სიწმინდისა და სიკეთის გამო.
ყურანი 19:7-12
يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَىٰ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا „ჰეი, ზაქარია, უეჭველად, ჩვენ გახარებთ ძეს, რომლის სახელიცაა იაჰია. მის უწინარეს ეს სახელი არავის უტარებია!“ (19:7)
قَالَ كَذَٰلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئًا უთხრა: „სწორედ ასე ბრძანა შენმა ღმერთმა: „იგი ჩემთვის იოლია! თავდაპირველადაც ხომ მე გაგაჩინე, როცა არაფერი იყავი?“ (19:9)
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً ۚ قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا უპასუხა: „ღმერთო ჩემო! დამიდგინე მე ნიშანი!“ უთხრა: „შენი ნიშანი ის იქნება, რომ არ დაელაპარაკო ხალხს სამი ღამის განმავლობაში, სრულიად ჯანმრთელმა!“ (19:10)
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَىٰ إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ამის შემდეგ გამოვიდა მიჰრაბიდან თავის ხალხთან და მათ ანიშნა: „რომ ელოცათ დილით და საღამოს!“ (19:11)
يَا يَحْيَىٰ خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ ۖ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا „ჰეი, იაჰია, აიღე წიგნი მტკიცედ!“ ჯერ კიდევ ბავშვს, ჩვენ მივჰმადლეთ სიბრძნე (19:12)
სქოლიო
კატეგორია:ყურანის წინასწარმეტყველები
საკვირეთი
საკვირეთი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ღრომის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე მეჯუდის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 960 მეტრი, ცხინვალიდან 37 კილომეტრი.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (...).
სქოლიო
კატეგორია:ღრომის თემის სოფლები
არმუდლუ (გუბადლი)
არმუდლუ  (Armudlu) — სოფელი აზერბაიჯანში,    გუბადლის რაიონში.
1993 წლიდან სომხეთის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების მიერ ოკუპირებულია.
მიხეილ შუფუტინსკი
მიხეილ შუფუტინსკი (Михаил Шуфутинский; დ. 13 აპრილი, 1948, მოსკოვი) — რუსი პოპ და რუსული შანსონის მომღერალი, ამჟამად აშშ-ის მოქალაქეა.
ბიოგრაფია
დაიბადა ზაქარია შუფუტინსკის ებრაულ ოჯახში, 1948 წლის 13 აპრილს, მოსკოვში. დაამთავრა იპოლიტოვა-ივანოვას სახელობის მუსიკალური კოლეჯი.
მოსკოვისა და მაგადანის რესტორნებში მღეროდა სხვადასხვა ჯგუფში, შემდეგ კი გახდა ვია „ლეისია პესნია”-ს ხელმძღვანელი. ანსამბლი ვიაჩესლავ დობრინინის სიმღერებს ასრულებდა.
1981 წელს ოჯახთან ერთად ემიგრაციაში აშშ-ში წავიდა. 10 წლის განმავლობაში ის კვლავ სხვადასხვა რესტორანში მღეროდა და შექმნა საკუთარი შოუ „Ataman-band” (რესტორნის სახელის მიხედვით). მიხეილი რუსეთსაც რეგულარულად სტუმრობდა. 1990 წელს დათანხმდა მიწვევას და რუსეთში 75 კონცერტი ჩაატარა.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:XXI საუკუნის რუსი მომღერლები
მაგნიტუდა
მიწისძვრის მაგნიტუდა — ერჭეული, ენერგიის მახასიათებელი, რომელიც მიწისძვრის დროს გამოიყო სეისმიური ტალღების სახით. მაგნიტუდის პირველი სკალა 1935 წელს წარადგინა ამერიკელმა სეისმოლოგმა ჩარლზ რიხტერმა, ამიტომ ჩვეულებრივ მაგნიტუდას „რიხტერის სკალას“ უწოდებენ.
გავრცელებული მცდარი აზრი
რიხტერის სკალა მოიცავს პირობით ერთეულებს (1-დან 9-ს ჩათვლით) - მაგნიტუდებს, რომლებიც სეისმოგრაფის მიერ რეგისტრირებული ძვრით გამოითვლება. ამ სკალას ხშირად მიწისძვრის ძალის შეფასების სკალას აიგივებენ (12 ბალიანი), რომელიც დაფუძვნებულია მიწისძვრის გარე გავლენით (ადამიანზე გავლენა, შენობებზე, ცხოველებზე, საგნებსა და სხვა ობიექტებზე). როდესაც მიწისძვრა ივლენს თავს, ჯერ რეგისტრირდება მისი მაგნიტუდა, რომელიც სეისმოგრაფის მიერ იზომება, და არა ინტენსივობა, რომელიც გაირკვევა მოგვიანებით, როდესაც მიიღებენ ინფორმაციას მოვლენებზე.
ძველი გამოყენება: „მიწისძვრა 6 ბალის სიმძლავრით რიხტერის შკალით“.
რიხტერის სკალა
რიხტერმა მიწისძვრის სიძლიერს (მის ეპიცენტრში) ათვლისთვის მეცნიერებს შესთავაზა ნემსას გადაადგილების ათობითი ლოგარითმი (მიკრომეტრებში) სტანდარტულ სეისმოგრაფში, რომელიც ეპიცენტრიდან 600 კილომეტრამდეა დაშორებული: სადაც
f
— მაკორექტირებელი ფუნქცია, რომელიც გამოითვლება ცხრილით, ეპიცენტრიდან დაშორებასთან დამოკიდებულებაში. მიწისძვრის ენერგია დაახლოებით პროპორციულია A^{3/2},, ე.ი. მაგნიტუდის გაზრდა 1 ნიშნულით შეესაბამება ამპლიტუდის ზრდას 10-ჯერ და ენერგიის გაზრდას 32-ჯერ.
ამ სკალას გააჩნდა მნიშვნელოვანი ნაკლები:
რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში რიხტერის სკალა დაიხვეწა. ამ მომენტისთვის არსებობს რამდენიმე შკალის წარმოშობილი, უმთავრესები მათ შორის არიან:
სივრცული ტალღების მაგნიტუდა
სადაც A — მიწის რხევის ამპლიტუდა (მიკრომეტრებში), T — ტალღის პეროიდი (წამებში), და Q — კორექცია, რომელიც ეპიცენტრიდან მანძილს D და კერის სირღმეს h ასახავს.
სეისმური მომენტი და კანამორის სკალა
ასე რომ, სი-ს ერთეულებში სეისმური მომენტის ზომა Pa × м² × м = Н × м.
მაგნიტუდა კანამორის მიხედვით განისაზღვრება როგორც
კანამორის სკალა კარგად ეხამება ადრინდელ შკალებს, როდესაც 3 < M < 7 და საუკეთესოა ძლიერი მიწისძვრების შესაფასებლად.
მიწისძვრის ენერგია
გაზომვის რამდენიმე განსხვავებული სახეობა გვაძლევს იდეალურთან მიახლოვებულ ენერგეტიკულ სკალას:
სადაც E — მიწისძვრის ენერგია ჯოულებში.
სეისმური ენერგია, რომელიც 1 მეგატონის ბირთვული აფეთქებისას გამოიყოფა, 7,2 მაგნიტუდის მიწისძვრის ექვივალენტურია. აღსანიშნავია რომ აფეთქების ენერგიის მცირე ნეწილი გარდაიქმნება სეისმურ რხევებში.
განსხვავებული მაგნიტუდის მიწისძვრების სიხშირე
ერთი წლის განმავლობაში დაახლოებით:
სქოლიო
კატეგორია:სეისმოლოგია
შავი გედი (ფილმი)
„შავი გედი“ (Black Swan) — 2010 წლის ამერიკული ფსიქოლოგიური თრილერი, რომლის რეჟისორია დარენ არონოფსკი. მასში მონაწილეობენ ნატალი პორტმანი და ვენსან კასელი. ფილმის პრემიერა გაიმართა ვენეციის 67-ე კინოფესტივალზე 2010 წლის 1 სექტემბერს. 3 დეკემბერს ამერიკაში მისი შეზღუდული ჩვენება დაიწყო. კრიტიკოსებმა განსაკუთრებით აღნიშნეს ნატალი პორტმანის თამაში, რომელმაც ქალის საუკეთესო როლისთვის ოსკარის, BAFTA-სა და ოქროს გლობუსის ჯილდოები მიიღო.
მარია ანა პორტუგალიელი
მარია ანა პორტუგალიელი (Maria Ana de Bragança, Maria Ana vu Portugal; დ. 13 ივლისი, 1861, შტუტგარტი, გერმანიის კონფედერაცია ― გ. 31 ივლისი, 1942, ნიუ-იორკი, ამერიკის შეერთებული შტატები) — პორტუგალიელი პრინცესა ბრაგანსის დინასტიიდან. პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ის ასული. ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგინია 1905-1912 წლებში როგორც დიდ ჰერცოგ ვილჰელმ IV-ის მეუღლე. თავისი ქმრის რეგენტი 1908-1912 წლებში. ლუქსემბურგის ორი მონარქის: მარია ადელაიდასა და შარლოტას დედა.
შავი გედი (ფილმი)
სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება ნიუ-იორკის ერთ-ერთ პრესტიჟულ საბალეტო სტუდიაში წამყვანი ბალერინას, ნინას, გარშემო. მან გედების ტბაში მთავარი როლი უნდა შეასრულოს, თუმცა კონკურენტი გამოუჩნდება ლილის სახით. ორ ბალერინას შორის დაძაბულობა მატულობს პრემიერის მოახლოებასთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2010 წლის ფილმები კატეგორია:დარენ არონოფსკის ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები ბალეტის შესახებ
მარია ანა პორტუგალიელი
ადრეული ცხოვრება
მარია ანას და-ძმები იყვნენ: სან-ხაიმეს ჰერცოგინია მარია დას ნევესი, ბრაგანსის ჰერცოგი მიგელი, ავსტრიის ერცჰერცოგინია მარია ტერეზა, ბავარიის ჰერცოგინია მარია ჟუზეფა, ბარდის გრაფინია ადელგუნდეში და პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგინია მარია ანტონია, რომლის ხაზითაც მარია ანა დეიდად ერგებოდა ავსტრია-უნგრეთის იმპერატრიცა ზიტა დე ბურბონ-პარმელს.
მიუხედავად არასახარბიელო პოზიციისა და დამხობისა, მიგელი და ადელაიდა ახერხებდნენ თავიანთი შვილების სარფიანად და წარმატებულად დაქორწინებას, რაც უმეტესად განპირობებული იყო მათი სამეფო წარმომავლობითა და კათოლიკური აღმსარებლობით, რადგანაც ევროპაში კათოლიკე გასათხოვარი პრინცესები არც ისე ბევრნი იყვნენ დარჩენილნი. ამიტომაც, მათ მოახერხეს და ყველა ქალიშვილი ევროპის სხვადასხვა სამეფო კარზე გაათხოვეს.
ქორწინება
უფროსი ქალიშვილების წარმატებულად გათხოვების შემდეგ დადგა მარია ანას ჯერიც. თავდაპირველად თავად ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორმა ფრანც იოზეფ I-მა ითხოვა მარია ანას ხელი თავისი ერთადერთი ძის, კრონპრინც რუდოლფისათვის, თუმცა თავად რუდოლფს არ მოეწონა იგი და ბელგიის პრინცესა სტეფანიაზე ქორწინება არჩია, რის გამოც მარია ანას ქორწინება შემდეგი ექვსი წლის განმავლობაში შეფერხდა.
საბოლოოდ 1893 წლის 21 ივნისს მარია ანა შლოს-ფიშჰორნში დააქორწინეს ლუქსემბურგის კრონპრინც ვილჰელმზე, დიდ ჰერცოგ ადოლფისა და ადელჰაიდ მარია ანჰალტ-დესაუელის ძეზე. მართალია ვილჰელმი პროტესტანტი იყო, თუმცა საქორწინო კონტრაქტში დათანხმდა, მათი შვილები დედის კათოლიკური რწმენით აღზრდილიყვნენ. ეს ერთი მხრივ თავად ვილჰელმის ოჯახის მომავლის გარანტიაც იყო, რადგან ლუქსემბურგი კათოლიკური სახელმწიფო იყო და დიდად არ მოსწონდათ პროტესტანტების მმართველობა.
ცხრამეტწლიანი ქორწინებიდან მარია ანასა და ვილჰელმს სულ ექვსი ჯანმრთელი გოგონა შეეძინათ.
დიდი ჰერცოგინია და რეგენტი
მარცხნივ|მინი|280x280პქ|მარია ანა ქალიშვილებთან ერთად, 1920 წელი 1905 წლის 17 ნოემბერს, ადოლფის გარდაცვალების შემდეგ ლუქსემბურგის ტახტი ვილჰელმ IV-მ დაიკავა და მარია ანაც დიდი ჰერცოგინია ხდება. იმის გამო, რომ წყვილს ვაჟი არ უჩნდებოდა, მარია ანამ თავიდანვე დაარწმუნა ვილჰელმი და 1907 წლის 10 ივლისს მან ოფიციალურად გამოაცხადა თავისი უფროსი ქალიშვილი, პრინცესა მარია ადელაიდა ტახტის ლეგიტიმურ მემკვიდრედ.
მოგვიანებით ვილჰელმის ჯანმრთელობის მდგომარეობა საგრძნობლად დამძიმდა და ქვეყნის მართვას ვეღარ ახერხებდა, რის გამოც 1908 წლის 19 ნოემბერს ფაქტობრივ მმართველად მარია ანა დაინიშნა და მიენიჭა რეგენტის სტატუსი. აღსანიშნავია, რომ ვილჰელმი აღარც გამოკეთებულა და მისი სიცოცხლის ბოლომდე მარია ანა მართავდა ქვეყანას, როგორც რეგენტი. 1912 წლის 15 თებერვალს ვილჰელმ IV აღესრულა და ტახტი მათმა ქალიშვილმა, მარია ადელაიდამ დაიკავა. იმის გამო, რომ იგი ჯერ კიდევ არასრულწლოვანი იყო, მის სრულწლოვანებამდე მარია ანას რეგენტის სტატუსი შეუნარჩუნდა და მხოლოდ 1912 წლის 18 ივნისს შეუჩერდა.
ქვრივობა და გარდაცვალება
პირველი მსოფლიო ომის გადავლის შემდეგ, 1919 წელს მარია ადელაიდა ოფიციალურად გადადგა ტახტიდან და რადგანაც მას მეუღლე და შვილები არ ჰყოლია, ტახტი მარია ანას მეორე ქალიშვილმა, შარლოტამ დაიკავა. აღსანიშნავია, რომ შარლოტა მარია ანას დის, პარმის ჰერცოგინია მარია ანტონიას ვაჟზე, პრინც ფელიჩეზე დაქორწინდა.
უკვე მეორე მსოფლიო ომის დრო სიტუაცია მკვეთრად გაუარესდა. ნაცისტური გერმანიის მიერ ლუქსემბურგის ოკუპაციის პირობებში სამეფო ოჯახმა თავს საფრანგეთში გაქცევით უშველა, თუმცა ვინაიდან ნაცისტები 1940 წელს იქაც შევიდნენ, სამეფო ოჯახმა საბოლოოდ დატოვა ევროპა და ნიუ-იორკში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში წავიდნენ. თავად ხანში შესული მარია ანა ვეღარ მოესწრო ომის დასრულებას და 1942 წლის 31 ივლისს 82 წლის ასაკში გარდაიცვალა ნიუ-იორკში. ომის შემდეგ, როცა ლუქსემბურგი გათავისუფლდა, სამეფო ოჯახიც დაბრუნდა, რის შემდეგაც მარია ანა პორტუგალიელი გადაასვენეს და დაკრძალეს ლუქსემბურგში, ქმრის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგინიები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
კოლაუ ნადირაძე
ნიკოლოზ (კოლაუ) გალაქტიონის ძე ნადირაძე (დ. 8 მარტი, 1895, ქუთაისი — გ. 28 ოქტომბერი, 1990, იქვე) — ქართველი პოეტი, „ცისფერყანწელთა ორდენის“ წევრი.
ბიოგრაფია
1985 წელს საუკუნეს მიღწეული პოეტი გაკრიტიკებული იქნა პოეტურ კრებულში ლექსის „25 თებერვალი 1921 წელს“ დაბეჭდვის გამო, რომელსაც მკაცრი „პარტიული“ შეფასება მისცეს და მონათლეს „დიდი ოქტომბრის რევოლუციის შეურაცხყოფად“. ავტორია პოემებისა („თვრამეტი წელი“, „ფრონტებზე“, „როალდ ამუნდსენ“), მოთხრობებისა და ნარკვევებისა, წერილებისა ქართველ, რუს, სომეხ მწერლებზე, მხატვრებზე, თეატრალურ მოღვაწეებზე. ნათარგმნი აქვს ალექსანდრე  პუშკინის, ივანე ბუნინის, კონსტანტინე ბალმონტის,  ალექსანდრე ბლოკის, შარლ ბოდლერის, პოლ ვერლენის, ავეტიქ  ისააკიანის ნაწარმოებები.
დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:ცისფერყანწელები კოლაუ კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
მაიოტა
რეგიონი 1976 წლიდან სადავო ტერიტორიაა საფრანგეთსა და კომორის კუნძულების კავშირს შორის, რომლის კონსტიტუციის თანახმადაც მაიოტას აქვს ავტონომიური კუნძულის სტატუსი. გაეროს გენერალური ასამბლეა აღიარებს კომორის კუნძულების კავშირის უფლებებს კუნძულ მაიოტაზე (მაორე).
ზღვისიქითა დეპარტამენტი შედგება მთავარი კუნძულისაგან — მაიოტა (მაორე), პატარა კუნძულებისაგან — პამანზი (ანუ პტი-ტერი) და მზამბორო, ასევე რამდენიმე სხვა მომცრო კუნძულებისაგან. გეოგრაფიულად ეკუთვნის კომორის არქიპელაგს.
ევკომია
ევკომია (Eucommia) — მცენარის გვარი ევკომიასებრთა ოჯახისა. ერთადერთი სახეობაა თელისფოთოლა ევკომია (Eucommia ulmoides). 15-20 მ სიმაღლის ორსახლიანი ხეა. მოგრძო ელიფსური ფოთლები ტოტებზე მორიგეობითაა განლაგებული. ყვავილი წვრილია, ნაყოფი ერთბუდიანი.
მაიოტა
გეოგრაფია
thumb|300px|კუნძულის რუკა thumb|300px|კუნძულის გეოგრაფიული რუკა მთავარი კუნძული — მაიოტა (მაორე), გეოლოგიურად უძველესია კომორის არქიპელაგის შემადგენლობაში, სიგრძე — 39 კმ, სიგანე — 22 კმ, ზღვის დონიდან უმაღლესი წერტილია — მთა ბენარა (Mont Bénara, 660 მეტრი). ვულკანური წარმოშობის გამო ზოგიერთ რაიონში ნიადაგი საკმაოდ ნაყოფიერია. მარჯნის რიფი, რომელიც გარს ეკვრის კუნძულის დიდ ნაწილს, უზრუნველყოფს მას თევზით და იცავს ადგილობრივ გემებს.
ქალაქი ძაუძი (Dzaoudzi), რომელიც მდებარეობს კუნძულ პამანზიზე, იყო კომორის კუნძულების კავშირის დედაქალაქი 1968 წლამდე. მაიოტა კომორის კუნძულების კავშირისგან დამოუკიდებლად ინდოეთის ოკეანის კომისიის წევრია (Indian Ocean Commission (COI)).
კლიმატი
მაიოტას აქვს ზღვის ტროპიკული კლიმატი. გამოიყოფა 2 სეზონი: ნოტიო და თბილი — ნოემბრიდან აპრილის ჩათვლით, და მშრალი და გრილი — დანარჩენ თვეებში. ჰაერის საშუალო ტემპერატურა მერყეობს +24 °С-დან +27 °C-მდე, ხოლო სიცხეში აღწევს +36 °С ნიშნულს. ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა — ცენტრში 1100 მმ-დან 3000 მმ-მდე მთების კალთებზე და სანაპირო დაბლობებში. ჰაერის ფარდობითი ტენიანობაა — 85 %-მდე.
ისტორია
კომორის არქიპელაგზე დაახლოებით 1500 წელს დაფუძნებულმა არაბებმა დააარსეს სულთანატი მაორე ანუ მაუტი (შემდგომში ფრანგების მიერ ინტერპრეტირებული, როგორც მაიოტა).
1503 წელს მაიოტაზე გადავიდნენ პორტუგალიელი მოგზაურები, მაგრამ კოლონია იქ მათ ვერ დააარსეს.
1832 წელს არქიპელაგი დაიპყრო მადაგასკარის მეფემ; 1833 წელს კი მეზობლად არსებულმა მვალის სასულთნომ; 1835 წლის 19 ნოემბერს იგი გადავიდა ნძუანის სასულთნოს მმართველობაში, მაგრამ 1836 წელს, ადგილობრივი უკანასკნელი სულთანის მეთაურობით, ხელახლა მოიპოვა დამოუკიდებლობა.
მაიოტა საფრანგეთის პროტექტორატი გახდა 1843 წელს — გაცილებით უფრო ადრე, ვიდრე დანარჩენი კომორის არქიპელაგის კუნძულები (1886-1892 წლებში).
1909 წლიდან კომორის არქიპელაგი გახდა საფრანგეთის კოლონია (1912 წლიდან — მადაგასკარის კოლონიის შემადგენლობაში).
1946 წელს მადაგასკარიდან გამოყოფილმა კომორის არქიპელაგმა მიიღო საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიის სტატუსი.
1961 წელს შეიქმნა დეპუტატების პალატა (ადგილობრივი პარლამენტი), სამთავრობო საბჭო (ადგილობრივი მთავრობა), რომლებიც ჩამოაყალიბეს ადგილობრივმა მაცხოვრებლებმა. შეიქმნა ადგილობრივი პარტიები. მაიოტაზე 1962 წლიდან მოქმედებდა მაორეს ხალხის მოძრაობა, რომელიც კუნძულისთვის ითხოვდა საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტის სტატუსს.
1968 წლიდან საფრანგეთის დაქვემდებარებაში დარჩა მხოლოდ კომორის კუნძულების ფინანსური, თავდაცვის და საგარეო ურთიერთობის საკითხები.
1974 წლის დეკემბერში კომორის არქიპელაგის დამოუკიდებლობის რეფერენდუმზე, არქიპელაგის მოსახლეობის უმრავლესობამ გამოხატა დადებითი შეხედულება. მათ შორის, ნძუანის (ანჟუანი), ნგაზიჯას (გრანდ-კომორი) და მვალის (მოჰელი) კუნძულების მოსახლეობის 96 %-მა ხმა მისცა საფრანგეთიდან გამოყოფას, ხოლო მაიოტას კუნძულის მოსახლეობის 64 %-მა კი არა. 1975 წლის 6 ივლისს ადგილობრივმა დეპუტატების პალატამ ერთპიროვნულად გამოაცხადა კომორის კუნძულების რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა, რომელიც სამ კუნძულს აკონტროლებდა: ნძუანის (ანჟუანი), ნგაზიჯას (გრანდ-კომორი) და მვალის (მოჰელი). პრეზიდენტი გახდა სამთავრობო საბჭოს თავმჯდომარე აჰმედ აბდალაჰი. ეს საბჭო გაუქმდა, ჩამოყალიბდა პარლამენტი, მიღებული იქნა კონსტიტუცია და აღდგენილი იქნა კუნძულების არაბულენოვანი დასახელებები.
1975 წლის ნოემბერში კომორის კუნძულები მიიღეს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში ოთხი კუნძულის შემადგენლობით, როგორც ერთიანი სახელმწიფო. საფრანგეთმა, რომელმაც აღიარა კომორის კუნძულების რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა, ცალმხრივად კუნძულ მაიოტას მიანიჭა საკუთარი „ტერიტორიული ერთეულის“ სტატუსი.
1976 წელს კომორის კუნძულების დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ საფრანგეთმა ვეტო დაადო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოს რეზოლუციას მაიოტისთვის დამოუკიდებლობის მინიჭების თაობაზე, რაც მან ახსნა მაიოტაზე რეფერენდუმის შედეგებით. მაიოტაზე ჩატარებული რეფერენდუმის შედეგები გარკვეულ ფარგლებში დაკავშირებული იყო მაიოტას კუნძულის მოსახლეობის, განსაკუთრებით ადგილობრივი ქრისტიანების შიშთან, რომ კუნძული გახდებოდა ისლამური სახელმწიფოს ნაწილი, რომლის გამოცხადებასაც ელოდებოდნენ კომორის არქიპელაგზე (შედგა 1978 წლის ოქტომბერში). დამოუკიდებელი კომორის პოზიცია ეფუძნებოდა რეფერენდუმის ჯამურ მაჩვენებელს მთელ არქიპელაგზე. 1979 წლის 6 დეკემბერს გაეროს გენერალური ასამბლეამ აღიარა კომორის კუნძულების სახელმწიფოს უფლებები მაიოტას (მაორე) კუნძულზე.
2009 წლის 9 მარტს მაიოტას (მაორე) კუნძულის მოსახლეობამ რეფერენდუმზე ხმათა უმრავლესობით მხარი დაუჭირეს მას, რომ კუნძული გახდა საფრანგეთის დეპარტამენტი. „დიახ“ გამოთქვა 95,2 %-მა ამომრჩეველმა მაიოტას მოსახლეობის 61 %-დან, რომლებმაც ხმის მიცემაში მიიღეს მონაწილეობა.
ევკომია
ევკომიის ბუჩქის ქერქიდან ამზადებენ წამლებს ჰიპერტონიული დაავადების სამკურნალოდ. ევკომია სწრაფმზარდი, სინათლისა და სითბოს მოყვარული, შედარებით ყინვაგამძლე მცენარეა. მრავლდება თესლითა და ევგეტატიურად. მოსავალს დარგვიდან მეოთხე წელს იღებენ.
მაიოტა
ისტორია
მაიოტას დეპარტამენტმა საბოლოო სტატუსი მიიღო 2011 წლის 31 მარტს და შედეგად გახდა საფრანგეთის 101 დეპარტამენტი.
ევკომია
ლიტერატურა
კატეგორია:ევკომიასებრნი
მაიოტა
ისტორია
„დეპარტამენტალიზაცია“ ითვალისწინებს სოციალური და საგადასახადო სისტემების გაერთიანებას, მიწის კადასტრის შექმნას, მაიოტის სამოქალაქო კოდექსის კორექციას და გადახედვას. ზღვისიქითა ტერიტორიების სახელმწიფო მდივნის — ივ ჟეგოს (Yves Jego) შეფასებით, სრულ ინტეგრაციას დასჭირდება 20-25 წელი და დაჯდება 200 მილიონი ევრო. საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტად გადაქცევა გამოიწვევს კარდინალურ ცვლილებებს კუნძულის მოსახლეობის ცხოვრებაში. მათ მოუწევთ უარი თქვან მრავალცოლიანობაზე, გარდა ამისა, მნიშვნელოვნად შემცირდება მუსლიმი მსაჯულების, ანუ „ყადების“ უფლებამოსილება.
კომორის კუნძულების კავშირის ხელისუფლების წარმომადგენლები ფრთხილად მოეკიდნენ მაიოტაზე ჩატარებულ რეფერენდუმს, რომელიც ფაქტობრივად ართმევს მათ კომორის ყველა კუნძულისაგან ერთიანი სახელნწიფოს შექმნის შესაძლებლობას. მათ ბრალი დასდეს საფრანგეთს კოლონიალური პოლიტიკის გატარებაში.
პოლიტიკური მოწყობა
მაიოტას მართავს პრეფექტი, რომელსაც ნიშნავს საფრანგეთის პრეზიდენტი.
არსებობს გენერალური საბჭო (19 წევრი, რომელსაც ირჩევს მოსახლეობა სამ წელიწადში ერთხელ).
მაიოტას მოსახლეობა ირჩევს საფრანგეთის 1 სენატორს და საფრანგეთის ეროვნული კრების 1 დეპუტატს.
პოლიტიკური პარტიები:
გენერალურ საბჭოში ასევე 1 დამოუკიდებელი მემარცხენე წევრია.
გენერალურ საბჭოში არ არიან წარმოდგენილი პარტიები — სოციალისტური პარტია (საფრანგეთის სოციალისტური პარტიის ადგილობრივი განყოფილება), ალიანსი დემოკრატიისათვის, დემოკრატიული ფრონტი, კავშირი საფრანგეთის დემოკრატიისათვის.
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|250px|მაიოტას კომუნები ადმინისტრაციულად მაიოტა იყოფა 17 კომუნად:
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობა — 256 518 ადამიანი (2017 წლის აღწერა).
მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 685,88 ად./კმ²;
წლიური ზრდა — 3,2 % (8-ე ადგილი მსოფლიოში);
შობადობა — 38,8 ბავშვი 1000 ქალზე (ფერტილობის დონე — 5,4 დაბადებული ერთ ქალზე);
სიკვდილიანობა — 7,1 1000 ადამიანზე;
სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა — 61 წელი მამაკაცებში, 66 წელი ქალებში.
ენა — შიკომორი (სუაჰილი ენის განშტოება არაბულ ენასთან დიდი ნარევით); ფრანგულ ენაზე (ოფიციალური) საუბრობს მოსახლეობის დაახლოებით 35 %.
რელიგია — ძირითადად მუსლიმი-სუნიტები 97 %, ქრისტიანები (ძირითადად კათოლიკები) 3 %.
ეკონომიკა
ძირითადი ეკონომიკური საქმიანობა მიმდინარეობს სოფლის მეურნეობისა და თევზჭერის სფეროში. მაიოტა ვერ უზრუნველყოფს საკუთარ თავს საკვები პროდუქტებით და აწარმოებს მის იმპორტს, ისევე როგორც საწარმოო საქონლის, საწვავის და სხვების. ექსპორტი საკმაოდ უმნიშვნელოა — ძირითადად არომატიზატორები (ვანილი და ილანგ-ილანგი), კოპრა, ქოქოსი. ტურისტული ბიზნესის განვითარება გაძნელებულია კუნძულის სიშორის გამო. მაიოტას ბიუჯეტს ეხმარება მნიშვნელოვანი ფინანსური დოტაციები საფრანგეთიდან. ფულადი ერთეულია — ევრო.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის სადავო ტერიტორიები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:კომორის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:მაიოტას კუნძულები
მაიკოპის რაიონი
მაიკოპის რაიონი (ადიღ. Мыекъуапэ район) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და მუნიციპალიტეტის ფორმირება რუსეთის ფედერაციის ადიღეს რესპუბლიკაში. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ტულსკი.
გეოგრაფია
მაიკოპის რაიონი მდებარეობს რესპუბლიკის სამხრეთ ნაწილში. რაიონის მთლიანი ფართობია 3667.43 კმ². იგი მოიცავს 10 სოფლის დასახლებას.
ესაზღვრება მუნიციპალიტეტების მიწებს: ჩრდილოეთით მაიკოპის საქალაქო ოლქი და გიაგინსკის ოლქი, აგრეთვე კრასნოდარის ტერიტორიის მუნიციპალიტეტი, აღმოსავლეთით მოსტოვსკის რაიონი, სამხრეთით სოჭის საკურორტო ქალაქი, დასავლეთით აფშერონსკის რაიონი და ჩრდილო-დასავლეთით ბელორეჩენსკის რაიონი.
რეგიონის უმეტესი ნაწილი მთიანი ზონაა, რომელიც ჩრდილოეთით მთისწინეთად იქცევა. რელიეფი ძირითადად ბორცვიანია ჩრდილოეთით და მთიანი სამხრეთით. მაღალი მთათა ტერიტორიები დაფარულია მყინვარებით. რეგიონისა და მთელი რესპუბლიკის უმაღლესი წერტილია მთა ჩუგუში (3237 მეტრი). ტურისტებს შორის ყველაზე პოპულარულია ლაგო-ნაკის პლატო და ფიშტ-ოშტენის მთა.
რაიონის მთავარი წყალსადენია მდინარე ბელაია, რომელიც რაიონის ცენტრალურ ნაწილში გადის. რაიონის უდიდესი შენაკადებია მდინარეები: კურძიპები, დეგუაკო, ბზიხა, ფორტეპიანკა და სხვები (მარცხენა შენაკადები), მოლჩეპა, კიშა, სიუკი, დახ, მეშოკო, ხაძოხი, ფიუნტვი და სხვები (მარჯვენა შენაკადები). რეგიონში იღებს სათავეს მდინარეები ულკა, კუჟორა, სერალი და სხვა, რომლებიც სხვა მდინარის ქვე-აუზებს მიეკუთვნებიან.
კლიმატი
რეგიონის კლიმატი არის ნოტიო, ზომიერი და შავი ზღვის სიახლოვე მნიშვნელოვან როლს ასრულებს და გარდამავალი მდგომარეობა ზომიერიდან სუბტროპიკული კლიმატიდან. ჰაერის საშუალო ტემპერატურა ივლისში + 23.0 ° С- დან იანვრის -1.0 ° С- მდე. საშუალო წლიური ტემპერატურა + 11.0 ° C. საშუალო წლიური ნალექი დაახლოებით 1000 მმ. ნალექების უდიდესი რაოდენობა მოდის გაზაფხულზე.
ისტორია
მაიკოპის რაიონი ცენტრში ქალაქ მაიკოპში, შეიქმნა 1924 წლის 2 ივნისს, სამხრეთ-აღმოსავლეთის რეგიონის მაიკოპის რაიონის შემადგენლობაში. თავდაპირველად, აქ შედიოდა 19 სასოფლო საბჭო.
1924 წლის 16 ნოემბერს რეგიონი გადაეცა ჩრდილოეთ კავკასიის ტერიტორიას.
1928 წლის 29 თებერვალს გაუქმებული დონდუკოვსკის რაიონის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი ოლქში შედიოდა.
1934 წლის 10 იანვარს ტერიტორია გადაეცა აზოვ-შავი ზღვის ტერიტორიას.
1934 წლის 31 დეკემბერს გიაგინსკის მხარე გამოიყო მაიკოპის რეგიონიდან.
1993 წელს შეწყდა სოფლის საბჭოების საქმიანობა და სოფლის ადმინისტრაციების ტერიტორიები გადაკეთდა სოფლად.
2005 წელს მაიკოპის რაიონში გაუქმდა სოფლის რაიონები და ჩამოყალიბდა 10 მუნიციპალიტეტი: 8 სოფლის დასახლება და 2 ურბანული დასახლება - ტულა და კამენომოსტკი.
2011 წელს ჩატარდა რეფერენდუმები ურბანული ტიპის დასახლებების ტულასა და კამენომოსტკის სოფლის დასახლებებად გარდაქმნის შესახებ.
ტურიზმი
მაიკოპის მხარე ერთ–ერთი მთავარი კურორტია ჩრდილო–დასავლეთ კავკასიაში და წარმოადგენს რესპუბლიკის მთავარ ტურისტულ ცენტრს, დიდი ბუნებრივი და ტურისტული პოტენციალით.
რეგიონში ყველაზე განვითარებული იყო: სპორტული ტურიზმი, ეკოლოგიური ტურიზმი, ლაშქრობა, წყლის ტურიზმი, მთის ტურიზმი, ალპინიზმი, ავტო ტურიზმი, ეთნო ტურიზმი, აგრეთვე რელიგიური შენობების პილიგრიმობა. რეგიონისა და მთლიანად რესპუბლიკის ტურიზმის სექტორში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი საინვესტიციო პროექტია - ტურისტული და რეკრეაციული კასეტური ლაგო-ნაკის კარიბჭე, რომელიც ითვალისწინებს ურთიერთდაკავშირებული ტურისტული და ექსკურსიული ობიექტების მშენებლობას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაიკოპის რაიონი
მეორე ლიგა 2005-2006
რესურსები ინტერნეტში
2005-2006