cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯული უოლტერსი
მონაწილეობა აქვს მიღებული მრავალ ფილმში, მათ შორისაა: ბრიტანული კომედია „პირადი მომსახურება“ (1987), მიუზიკლი-კომედია „Stepping Out“ (1991), „დაიკო ჩემო და“ (1994), დრამა „ბილი ელიოტი“ (2000), ჰარი პოტერის ფილმების სერია (2001-2011), ბრიტანული კომედია „გოგონები კალენდრიდან“ (2004), კომედიური-დრამა „მართვის გაკვეთილები“ (2006), 2007 წლის ბრიტანულ-ირლანდიური ბიოგრაფიული რომანტიკული დრამა, „გახდე ჯეინი“, მიუზიკლი „მამა მია“ (2008) და მისი გაგრძელება „მამა მია 2“, ამერიკული ანიმაცია „მამაცი“ (2012), „პადინგტონი“ (2014) და მისი გაგრძელება „პადინგტონის თავგადასავალი 2“, რომანტიკული დრამა „ბრუკლინი“ (2015), ბიოგრაფიული რომანტიკული დრამა „კინოვარსკვლავები ლივერპულში არ კვდებიან“ (2017) და 2018 წლის მიუზიკლი, „მერი პოპინსი ბრუნდება“. 2001 წელს ითამაშა სამ აქტიან პიესაში, „ყველა ჩემი ვაჟი“ და მოიგო ლაურენს ოლივიეს ჯილდო საუკეთესო მსახიობისთვის.
სატელევიზიო გადაცემებში უოლტერსი ხშირად გამოჩენილა ამერიკელ მსახიობთან, ვიქტორია ვუდთან ერთად. მათ ერთად მონაწილეობა აქვთ მიღებული სხვადასხვა სატელევიზიო სერიალებში, მათ შორის არის: „ვუდი და უოლტერსი“ (1981), „პატი და მარგარეტი“ (1994), „Dinnerladies“ (1998-2000) და სხვა. სხვა მსახიობებთან შედარებით, უოლტერს ყველაზე მეტჯერ აქვს მოგებული ბრიტანული აკადემიის სატელევიზიო ჯილდო, საუკეთესო მსახიობისთვის. 2009 წელს მონაწილეობა მიიღო ბრიტანულ ფილმში, „მოკლე დროით დარჩენა შვეიცარიაში“. ამ როლის შესრულებისთვის, ჯული დაჯილდოვდა საერთაშორისო ემის ჯილდოთი.
ადრეული ცხოვრება
ინგლისელი მსახიობი ჯული მერი უოლტერსი დაიბადა 1950 წლის 22 თებერვალს, ბირმინგემში, ინგლისში. არის მერი ბრიჯეტის და ირლანდიელი კათოლიკე კლერკის, თომას უოლტერსის ქალიშვილი. მამის მხრიდან, მისი ბაბუა ტომას უოლტერსი იყო ბურების მეორე ომის ვეტერანი, რომელიც 1915 წელს, პირველ მსოფლიო ომში მოკლეს. უოლტერსი ოჯახთან ერთად სტეფორდშირში ცხოვრობდა. არის ხუთი შვილიდან ყველაზე უმცროსი. დაწყებითი განათლება მიიღო „წმინდა პოლის გოგონების სკოლაში“, ხოლო შემდეგ ისწავლა „ჰოლი ლოდჯის გოგონების გრამატიკის სკოლაში“. 18 წლის ასაკში ექთნად მუშაობდა „დედოფალი ელისაბედის საავადმყოფოში“. მოგვიანებით შეწყვიტა ექთნობა და სწავლა დაიწყო „მანჩესტერის პოლიტექნიკურ დრამის სკოლაში“ (ახლა მანჩესტერის თეატრის სკოლა). 1970-იან წლებში მუშაობდა ლივერპულის ერთ-ერთი თეატრის კომპანიაში.
პირადი ცხოვრება
უოლტერსი 2018 წელს დიაგნოზირდა მსხვილი ნაწლავის კიბოს მესამე სტადიით. დასჭირდა ქირურგიული ჩარევა, ჩაუტარდა ქიმიოთერაპია. რაც იმას ნიშნავდა, რომ 2020 წლის ფანტაზიური დრამის, „მწვანე ბაღის“ რამდენიმე ეპიზოდში ვერ მიიღებდა მონაწილეობას და გამოტოვებდა „მამა მია 2“-ის პრემიერას.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:ინგლისელი ქალები კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი კატეგორია:XXI საუკუნის ადამიანები კატეგორია:XXI საუკუნის ქალები კატეგორია:XXI საუკუნის მსახიობები
ზამჩოჯი
ზამჩოჯი (Zamciogi) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 75 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 082 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტრეშენის რაიონის სოფლები
პეტრისბერგი
პეტრისბერგი (გერმ. Petrisberg, ან Der Petrisberg zu Trier - ტრირის პეტრისბერგი) — ქალაქ ტრირის ნაწილი.
მდებარეობა და სახელის ისტორია
პეტრისბერგი მდებარეობს ტრირის შიდაცენტრის აღმოსავლეთით 265 მ. სიმაღლეზე. პეტრისბერგი, ქართ. იგივე „პეტრეს მთა“ წარმოადგენს ქალაქის ერთ-ერთ ხალხმრავალ ნაწილს ტრირში. პეტრეს მთიდან ქვემოთ იშლება 100 მეტრის სიღრმეზე მდებარე ქალაქ ტრირის დანარჩენი ნაწილები.
ყველაზე მცირე 1823 წლიდან პეტრისბერგს უნდა რქმეოდა „მარტინსბერგი“. სახელი „პეტრისბერგი“ ამ მთას დაერქვა მას შემდეგ, რაც დღევანდელი „ზიკინგენშტრასე“ დაგრძელდა კერძო საგლეხო მეურნეობის ფართობის ხარჯზე, რომლის მფლობელიც ყოფილა გვარად ვინმე პეტერსი.
პეტრისბერგზე მდებარეობს ტრირის უნივერსიტეტის სასწავლო-კვლევითი კომპლექსი და სტუდენტთა ქალაქი.
ივანო-კუვალატი
ივანო-კუვალატი (Ивано-Кувалат; Иван-Ҡыуәлат) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ივანო-კუვალატის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 57 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 100 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 430 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
ევრიკრატესი
ევრიკრატესი — სპარტის მეფე. ევრიკრატესი სამეფო ტახტზე პოლიდორუსის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 665 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 640 წელს. ევრიკრატესის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე ანაქსანდრე ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
ამან ქექილოვი
ამან ქექილოვი (დ. 9 მაისი, 1912 — გ. 13 დეკემბერი, 1974, თბილისი) — თურქმენი პოეტი და ლიტერატურათმცოდნე, თურქმენეთის სსრ სახალხო მწერალი (1967), თურქმენეთის სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1969), თურქმენეთის სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1972).
ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1927 წლიდან. ავტორია თურქმენეთის სსრ-ის სახელმწიფო ჰიმნის ტექსტისა. ქექილოვის ნამუშევრებია პოეტური კრებულები „წინ“ (1935), „უკანასკნელი შეხვედრა“ (1940), „სიყვარული“ წიგნი I და II (1947-1957). ავტორია ლიტერატურული გამოკვლევებისა „მხატვრული ნაწარმოების ენა“ (1942), „მხატვრული ნაწარმოების ფორმა და შინაარსი“ (1947), „მოლანეფესი“ (1957), „ლიტერატურის თეორია“ (1961).
მილტაუნი (გოლუეის საგრაფო)
მილტაუნი (Milltown; Baile an Mhuilinn) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ელდარ კულიევი
ელდარ ტოფიგ ოღლუ კულიევი (Eldar Tofiq oğlu Quliyev; დაიბადა 1941 წლის 18 იანვარს, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) - საბჭოთა და აზერბაიჯანული კინორეჟისორი, სცენარის ავტორი და მსახიობი. აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1978), აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1982).
ძირითადად იკვლევს ახალგაზრდა თაობის პერსონაჟების ჩამოყალიბებას. 1977 წელს ფილმისთვის "სიხარულის სრუტე" მიიღო აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემია. 1983 წელს მას მიენიჭა ერთიან საკავშირო ფესტივალის პრემია ფილმისთვის "ნიზამი". 1987 წელს გახდა ექსპერიმენტული ახალგაზრდული კრეატიული სტუდიის "დებიუტის" ხელმძღვანელი, სადაც მან ცოდნა და გამოცდილება გადასცა ახალგაზრდა კინორეჟისორებს. აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტის კინოს კათედრის პროფესორი. მას მიენიჭა შრომის წითელი დროშის ორდენი, აზერბაიჯანული „ღირსებისა“ და „ დიდებაის“ ორდენები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კინორეჟისორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის მსახიობები
ჷ̄
ჷ̄ — დამატებითი ასო ქართული დამწერლობისათვის. წარმოადგენს ქართული ასო „ჷ“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება სვანურ ენაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ასოები
იამაზაკი
იამაზაკი — ერთ-ერთი ყველაზე განთქმული იაპონური ვისკი.
აღნიშნული ვისკი ერთ სახდელ ქარხანაში გამოხდილი ქერისა და ალაოს ვისკთა კატეგორიას მიეკუთვნება, რომელიც ცნობილი როგორც - Single Malt Whisky. იამაზაკის ვისკს საკმაოდ რბილი, ძირითადად ხილის ტონებით მდიდარი და ტკბილ-მწარე არომატი ახასიათებს. იამაზაკის სახდელ ქარხანაში ვისკისთვის იაპონური მუხის კასრებს (მიძუნარა) იყენებენ, რომელიც შოტლანდიური ვისკისგან განსხვავებით ოდნავ ვანილისა და ქოქოსის არომატსაც მატებს სასმელს. უნდა აღინშნოს, რომ იამაზაკი ყველაზე იდეალური "პირველი იაპონური ვისკია". ასეთი დაბალსებული ვისკი ძალიან ბევრ, ბევრად უფრო გამოცდილ შოტლანდიურ სახდელ ქარხანასც კი არ გააჩნია. ნებისმიერი დაძველების იამაზაკი ძალიან სასიამოვნო დასალევია — 12 და 25 წლის დაძველებით საზღვარგარეთ იყიდება. მათ გარდა არსებობს უთარიღო (6-8 წელი), 18, 35 და 50 წლის დაძველებული ვერსიებიც, თუმცა მათი შოვნა იაპონიის საზღვრებს გარეთ ძალზედ ძნელია და ძირითადად ლიმიტირებული სპირტებია.
იაპონური ვისკის უმრავლესობა შოტლანდიური ინგრედიენტებით და მეთოდებით მზადდება, ამის გამო მას განიჯვისას და პრესაში სკოჩს (Scotch) ადარებენ ხოლმე.
სადისტილაციო ქარხანა
იამაზაკი ერთ-ერთი პირველი სადისტილაციო ქარხანაა. იაპონური ვისკის ქარხანა, მდებარეობს იაპონიაში, შიმამოტოში, ოსაკას პრეფექტურაში. ვისკის ქარხანა გაიხსნა 1923 წელს. დაახლოებით შვიდი ათასი ბოთლი ალაოს ვისკი გამოფენილია მის "ვისკის ბიბლიოთეკაში".
სახეობები
აღნიშნული ვისკის ოთხი ძირითადი ვარიანტი არსებობს, რომელიც ყველაზე პოპულარულია:
იამაზაკის ერთ ალაოიანი ვისკი სხვა დაძველებითაც გვხვდება, როგორიცაა 10, 25, 35 და 50 წლის ვისკი. ზოგიერთი შეთავაზება დათარიღებულია წლებით, მაგალითად, 1980, 1984, 1993 წლებით.
ჯილდოები
იამაზაკი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და ტიტულოვანი ვისკია, მთელ იაპონიაში. იამაზაკის 25 წლის ვისკს მოპოვებული აქვს "საუკეთესო იაპონური სინგლი" 2013 წლის მსოფლიო ვისკის კონკურსზე. ჯიმ მურის ვისკის ბიბლიაში 2015 წელს იამაზაკის ერთ ალაოიანი ხერესის კასრში დაძველებულ ვისკს მიენიჭა წლის მსოფლიო ვისკის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონური სასმელები კატეგორია:იაპონური ბრენდები
საბუის კოშკი
საბუის კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, სოფელ საბუის ჩრდილოეთით, 2-2,5 კმ-ზე, მდინარე ბოდალხევის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
კოშკი ოთხსართულიანია. გეგმით კვადრატული (5,5 X 5,5 მ). ნაგებია ნატეხი ქვით. ძეგლი დაზიანებულია: ჩანგრეულია სართულშუა გადახურვები და მეოთხე სართულის კამარა. პირველი სართული ნანგრევებითაა ამოვსებული.
კოშკში შესასვლელი მეორე სართულზეა, დასავლეთით (შემორჩენილია კარის ჩრდილოეთ წირთხლი და თაღის ნაწილი). პირველი სართულის აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე, სათოფურია, ხოლო სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში - სწორკუთხა ნიში. მეორე სართულზე, აღმოსავლეთ კედლის ზედა ნაწილში ერთი სარკმელია. მესამე სართულზე, იატაკის დონეზე, ჩრდილოეთით, სამხრეთით და სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში თითო ღრმა ნიშია, ხოლო აღმოსავლეთ, დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში - თითო სწორკუთხა სარკმელი, რომელთა ბრტყელი გადახურვა ჭერის დონეზეა. მეოთხე სართულის კედლები ყრუა. ეს სართული ცილინდრული კამარით ყოფილა გადახურული (შემორჩენილია ქუსლის ნაწილები აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებზე). კოშკის სართულშუა გადახურვები ხის ძელებზე ყოფილა გამართული (შემორჩენილია ძელების ბუდეები).
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ზუბრეშტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტრეშენის რაიონის სოფლები
ოჟიოს კოშკები
ოჟიოს კოშკები — კოშკები მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ოჟიოში.
პირველი კოშკი
კოშკი დგას ალაზნის ვაკეზე, ახმეტიდან 17 კილომეტრზე, სოფელში, საჯარო სკოლის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით კვადრატს მიახლოვებული სწორკუთხედია (4,5 X 4 მ), ნაგებია სწორხაზოვან რიგებად დაწყობილი. თითქმის თანაბარი ზომის რიყის ქვით. კედლები შიგნით შელესილია. გარედან შელესილობის მხოლოდ კვალიღაა შემორჩენილი. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ პირველი სართული. შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა. კარი თაღოვანია. შესასვლელის წირთხლები და თაღი კვადრატული აგურითაა გამოყვანილი. შიგნით, შესასვლელის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია, ხოლო მათ ზემოთ - თითო სწორკუთხა სარკმელი. მსგავსი ნიშები და სარკმლები დანარჩენ კედლებშიცაა. მათ გარდა სართულზე რამდენიმე სათოფურიცაა.
სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში, კედლის სისქეში, მოწყობილია II სართულზე ასასვლელი კიბე. სართული გადახურულია ცილინდრული ფორმის სხმული კამარით.
მეორე კოშკი
კოშკი დგას სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით 300 მეტრზე, ანდრონიკაშვილების ნასახლარად წოდებულ ადგილზე. თარიღდება XVIII საუკუნის მეორე ნახევრით. კოშკი გეგმით მრგვალია, ზემოთკენ ოდნავ შევიწროვებული. შეიცავს სხვადასხვა პერიოდის ორ სამშენებლო ფენას. ორივე ფენა რიყის ქვითაა ნაგები, მაგრამ შენების ხასიათით ერთმანეთისგან მკვეთრად განსხვავდებიან. კოშკის პირველი სართული რიყის წვრილი ქვითაა ნაშენი და გარედან მობათქაშებულია. ზედა სართულებიც რიყის ქვისაა - ბათქაშის გარეშე. ძეგლი დაზიანებულია: შემორჩენილია ორი სართული და მესამე სართულის კედლის მცირე ნაწილი.
კოშკის პირველი სართული გუმბათოვანი კამარით გადახურული რვაწახნაგა ოთახია. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარი შეისრულთაღოვანია და ორივე მხრიდან სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. კარის წირთხლები და თაღი აგურისაა. კარის პირდაპირ, მცირედ შეღრმავებულ სწორკუთხა არეში ჩასმული თაღოვანი ბუხარია. დანარჩენი ექვსი წახნაგიდან. ხუთში თითო ღრმა და მაღალი შეისრულთაღოვანი ნიშია. მათ შორის სამში, სხვადასხვა მხარეს მიმართული ორ-ორი სათოფურია, დანარჩენ ორში, მოგვიანებით (როგორც ჩანს XX საუკუნეში) მოწყობილი თითო თაღოვანი კარი ამჟამად ამოშენებულია. სამხრეთით (კამარაში) ერთი სარკმელია, რომელიც გარეთკენ მკვეთრად მაღლდება. პირველი სართული მეორეს უკავშირდება კედლის სისქეში მოწყობილი კიბით. კიბის უჯრედი ფართო და მაღალია, მასში ორი სათოფურია. უჯრედში შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთ წახნაგშია. კარს აგურით ნაწყობი შეისრული თაღი ხურავს.
მეორე სართული კვადრატული (6,2 X 6,2 მ) ოთახია, რომელსაც დასავლეთით აივანზე გასასვლელი თაღოვანი კარი აქეს (შემორჩენილია აივნის საყრდენი ძელების ბუდეები). კარის გვერდებზე ორ-ორი სათოფურით აღჭურვილი თითო თაღოვანი ნიშია. მსგავსი ორი ნიში სამხრეთ კედელშია, ხოლო ერთი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში. ამავე კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში I სართულზე ჩასასვლელი კიბის შესასვლელია,. რომელსაც გადახურვა და წირთხლების უმეტესი ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. აღმოსავლეთ კედლის შუა ნაწილში, შეღრმავებულ სწორკუთხა არეში ჩასმული თაღოვანი ბუხარია, ბუხრის ორივე მხარეს ფიცრებით ბრტყლად გადახურული თითო ღრმა ნიშია, რომლებშიც მოწყობილია თითო თაღოვანი სარკმელი და თითო ცალმაგი სათოფური. თითო ცალმაგი სათოფურია სართულის ოთხივე კუთხეში. სართულის სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეში მესამე სართულზე ასასვლელი კიბის შესასვლელია (შემორჩენილია წირთხლების ნაწილი). სართულს ხის კოჭებზე გამართული ბრტყელი გადახურვა ჰქონია.
გარედან II სართულის აივნის კარი აგურით გამოყვანილ, სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული, რომელსაც ზემოდან ხერხულა ფრიზი აგვირგვინებს. კარის თავზე, შემორჩენილია შეღრმავებული ჯვრის საფეხუროვანი პოსტამენტი და ქვედა მკლავის ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
პუნჩანის რაიონი
პუნჩანის რაიონი (Distrito de Punchana) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის მაინასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 105 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 78 446 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 50 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 573 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მაინასის პროვინციის რაიონები
მონივეი
მონივეი (Monivea; Muine Mheá) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 337 ადამიანს შეადგენს.
იჟბულდი
იჟბულდი (Ижбулды; Ишбулды) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება კაშკაროვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 30 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 88 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 77 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
ვილჰელმ ედუარდ ვებერი
ვილჰელმ ედუარდ ვებერი (დ. 24 ოქტომბერი 1804, ვიტენბერგი — გ. 23 ივნისი 1891 ლაიფციგი) — გერმანელი ფიზიკოსი.
ბიოგრაფია
გერმანელი ფიზიკოსი ვილჰელმ ედუარდ ვებერი დაიბადა 1804 წლის 24 ოქტომბერს ქალაქ ვიტენბერგში. მამა ღვთისმეტყველების პროფესორი იყო და შვილსაც ამ გზით სიარულს ურჩევდა, მაგრამ ვილჰელმს სულ სხვა რამ მოსწონდა. ჰალეს უნივერსიტეტში, სადაც იგი სწავლობდა, ფიზიკამ და მათემატიკამ უფრო დააინტერესა, ვიდრე ღვთისმეტყველებამ. 22 წლის ვილჰელმმა დაამთავრა უნივერსიტეტი და მიიღო მეცნიერებათა დოქტორის გერმანული ხარისხი. იგი დატოვეს ჰალეს უნივერსიტეტში საპროფესორო წვრთნის გასავლელად. აქ იგი დაუახლოვდა მსოფლიო სახელის მქონე გერმანელ მათემატიკოსს კარლ ფრიდრიხ გაუსს. მათი მეცნიერული დაახლოების შედეგად ფიზიკამ მრავალი ახალი გამოკვლევა შეიძინა. ვებერი 1843-1849 წლებში ლაიფციგის უნივერსიტეტის პროფესორად მუშაობდა. ვებერისა და გაუსის ერთიერთობა და მათი ერთობლივი მეცნიერული პროდუქცია იმდენად დიდი და მნიშვნელოვანი იყო, რომ მადლიერმა ხალხმა ამ ორ დიდ მეცნიერს ერთი საერთო ძეგლი დაუდგა.
ვილჰელმ ვებერის შრომები
პირველი მეცნიერული შრომები ვებერმა მექანიკაში გამოაქვეყნა (1825). მან ექსპერიმენტულად შეისწავლა წყლის ტალღისებრი მოძრაობა. ათი წლის შემდეგ დრეკადი სხეულების დეფორმაციის შესწავლის პროცესში აღმოაჩინა მნიშვნელოვანი მოვლენა „დრეკადი მერმექმედება" და მისი სწორი ახსნა თვითვე მოგვცა, რომ სხეულზე მადეფორმირებელი ძალის მოქმედების შედეგად იცვლება სხეულის ყველა მოლეკულა, რაც იწვევს დრეკად მერმექმედებას. 1833-1835 წლებში ვებერისა და გაუსის თაოსნობით გეტენგენში შექმნა პირველი მაგნიტური ობსერვატორია, სადაც მათ აღმოაჩინეს და ზოგადად შეისწავლეს დედამიწის მაგნიტიზმი დღეღამური რხევა. ამ დარგში გაუსსა და ვებერის ერთობლივი მუშაობის შედეგად შეიქმნა პირველი „დედამიწის მაგნიტიზმის ატლასი“. ვებერის ძირითადი შრომები ელექტრობას ეხება. გაუსთან ერთად მან შექმნა ერთეულთა ელექტრული და მაგნიტული აბსოლუტური სისტემა. ამ სისტემის შექმნაზე მისმა ავტორმა ათი წელი იმუშავეს.
ელექტრომაგნიტურ ერთეულთა სისტემის შემოღებით შესაძლებელი გახდა ელექტრული, მაგნიტური და მექანიკური ძალების ზუსტი რაოდენობრივი შედარება. ვებერმა გააგრძელა და გააღრმავა ამპერის ელექტროდინამიკური თეორეა. 1846 წელს ვებერმა ფიზიკაში შეიტანა ელემენტარული ელექტრობის რაოდენობათა ურთიერთქმედების ზოგადი კანონი, რომელსაც შემდეგში ვებერის კანონი ეწოდა. ამ კანონში პირველად იყო გათვალისწინებული ურთიერთმოქმედ ელექტრობის რაოდენობათა ფართობითი მოძრაობა. ამ კანონს ვებერმა საფუძველი დაუდო ამპერის ემპირიული კანონის ელექტროდენების ურთიერთქმედებისთვის. ვებერი ელექტრულ დენს იხილავდა როგორც ურთიერთსაწინააღმდეგოდ მოძრავი დადებითი და უარყოფითი ელექტრობის ელემენტარულ რაოდენობას. ამ მოვლენის ანალიზის შედეგად ვებერმა მიიღო ზოგადი კანონი, რომლის მიხედვით ელექტრობის ელემენტარულ რაოდენობათა ერთიერთქმედების ძალა დამოკიდებულია არა მარტო ელექტრობის არამედ რაოდენობაზე და მათ შორის მანძილზე, არამედ მათ ფართობით მოძრაობაზეც, სახელდობრ ამ მოძრაობის სიჩქარესა და აჩქარებაზე. ვებერის კანონი მოიცავდა როგორც ელექტრობის ელექტრულ რაოდენობათა ერთიერთქმედებას, ისე დენებისა და მაგინიტების ერთიერთქმედებას.
ვებერის კანონმა ძირითადად ცვლილება შეიტანა მიზიდვისა და განიზიდვის ძალების ბუნების აგებაში. ნიუტონის დროიდან მიღებული იყო, რომ ეს ძალები დამოკიდებული იყო ურთიერთმოქმედი სხეულების მასებზე (ან — უფრო გვიან — ურთიერთმოქმედე მუხტების სიდიდეზე) და მათ შორის მანძილზე. ახლა კი გამოირკვა, რომ ეს ძალები დამოკიდებულია აგრეთვე ურთიერთმოქმედი ობიექტების ფარდობითი მოძრაობის სიჩქარესა და აჩქარებაზე. ვებერის ეს კანონი რამდენიმე ათეული წლის განმავლობაში ელექტროდინამიკის ძირითად კანონად ითვლებოდა. აქვე ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ საერთო თეორიული პოზიციები, რომელზეც ვებერი იდგა, სწორი არ იყო, ელექტრული მუხტების მანძილზე მოწმედების დაშვება რაიმე საშუალო გარემო მონაწილეობის გარეშეარ გამართლდა. ამ წარმოდგენას ვებერი იქამდე მიყავდა, რომ მნიშვნელოვანი ნაწილი ელექტრომაგნიტური მოვლენებისა, რომელიც დაკავშირებული იყო ელექტრომაგნიტური ველის ცვლილებასთან, მკვლევარებს მხედველობის გარეშე რჩებოდათ.
ვილჰელმ ედუარდ ვებერი გარდაიცვალა 1891 წლის 23 ივნისს გეტინგენში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1804 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1891 კატეგორია:გერმანელი ფიზიკოსები
ფერმიუმი
ფერმიუმი (Fermium; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეშვიდე პერიოდის, ჯგუფგარეშე (ძველი კლასიფიკაციით მესამე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIIბ) ხელოვნურად მიღებული რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. განეკუთვნება აქტინოიდების ოჯახს. მისი ატომური ნომერია — 100, tდნ — 1527 °C, სიმკვრივე — 9.7 გ/სმ3. სტაბილური იზოტოპები არ გააჩნია. ცნობილია ფერმიუმის 15-ზე მეტი იზოტოპი, რომელთა მასური რიცხვები 244-დან 258-მდე. 1953 წელს ფერმიუმი პირველად იდენტიფიცირებულია ა. გიორსოსა და სხვათა მიერ (T1/2=20.07 სთ) იზოტოპის სახით.
ისტორია
პირველად ფერმიუმი მიიღეს 1952 წლის ბოლოს ამერიკელი ალბერტი გიორსოსა და სხვა მეცნიერების მიერ ლოს-ალამოსის ლაბორატორიაში იზოტოპ 255Fm სახით რომლის ნახევარდაშლის პერიოდია Т1/2
მიღება
ფერმიუმს მიიღებენ თორიუმის, ურანის ან პლუტონიუმის მიზნის ციკლოტრონში ნეონის, ჟანგბადის ან ნახშირბადის იონების მეშვეობით დასხივების შედეგად. ფერმიუმის მიღების მეორე მეთოდს წარმოადგენს ბირთვულ რეაქტორში პლუტონიუმის, კიურიუმის ან კალიფორნიუმის იზოტოპების ნარევის ნეიტრონებით დასხივების მეთოდი. ყველაზე მეტს მიახლოებით 109 ატომს წელიწადში მიიღებენ იზოტოპ  257Fm.
თვისებები
რადგანაც წონადი რაოდენობით ფერმიუმი არ ყოფილა მიღებული, თვისებების ძირითადი კვლევები ჩატარდა 257Fm (T1/2
= 100,5 დღე)-ის და უფრო ნაკლებად მდგრადი 255Fm (T1/2
= 20,07 საათი რადიონუკლიდის მცირე კონცენტრაციებზე. ყველაზე მდგრადია Fm+3 (ვალენტობა III), მაგრამ ძლიერი აღმდგენების ზემოქმედებით წყლის ხსნარებში მიიღებენ Fm+2. ქიმიური თვისებებით ფერმიუმი ბევრად ჰგავს სხვა სამვალენტიან აქტინოიდებს.
გამოყენება
ფერმიუმის ატომების მიზანს გამოიყენებენ ბირთვულ ფიზიკაში უფრო მძიმე ელემენტების ბირთვების მისაღებად.
ბიოლოგიური როლი
ფერმიუმის ყველა ცნობილი იზოტოპი რადიოტოქსიკურია.
ნეპალის ჰიმნი
საიაუნ თჰუნგა ფჰოოლ კა (सयौं थुँगा फूलका; "დამზადებულია ასობით ყვავილისგან") — ნეპალის ეროვნული ჰიმნი. ოფიციალურად გამოცხადდა, როგორც ნეპალის ჰიმნი 2007 წლის 3 აგვისტოს, რომლის ცერემონია გაიმართა ეროვნული დაგეგმვის კომისიის საკონფერენციო დარბაზში, სინგხა დურბარის სასახლეში, დროებითი საპარლამენტო სპიკერის სუბაშ ჩანდრა ნემვანგის მიერ. წინა ჰიმნი, რასტრია გაანი, მიღებულ იქნა 1962 წელს.
ეროვნული ჰიმნის სიმღერა დაწერეს პოეტებმა პრადეეპ კუმარ რაიმ და ბიაკულ მაილამ. მუსიკა შეადგინა ამბერ გურუნგმა. ნეპალის ეროვნული ჰიმნი უბრალოდ ფორმულირდება, რომელიც აქებს ნეპალის სუვერენიტეტს, ერთიანობას, გამბედაობას, სიამაყეს, სილამაზეს, პროგრესს, მშვიდობას, კულტურულ და ბიოლოგიურ მრავალფეროვნებას და პატივისცემას.
სქოლიო
კატეგორია:ნეპალის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები
მელს ბდოიანი
მელს ბდოიანი (დ. 25 აპრილი, 1947, ნინოწმინდა) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
1971 წელს დაამთავრა სსრკ შინაგან საქმეთა სამინისტროს ერევნის  სპეციალური სკოლა   და  სსრკ  შინაგან საქმეთა სამინისტროს როსტოვის მილიციის სკოლა. 1973-1989 წლებში მუშაობდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს სისტემაში, სხვადასხვა დროს იყო ნინოწმინდის რაიონის შინაგან საქმეთა განყოფილების უფროსი, სახალხო დეპუტატთა ნინოწმინდის რაიონის აღმასკომის თავმჯდომარე, ნინოწმინდის რაიონის გამგებელი; იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: ბოგდანოვკის საარჩევნო ოლქიდან, თავდაცვის, ეროვნული უშიშროებისა და მართწესრიგის კომისიის წევრი (1990-1991); ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1995-1999 წლებში საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის მაჟორიტარი დეპუტატი N41 ნინოწმინდის საარჩევნო ოლქიდან, საკონსტიტუციო, იურიდიულ საკითხთა და კანონიერების კომიტეტის წევრი. დაჯილდოებულია I, II, III ხარისხის მედლებით „უმწიკვლო სამსახურისთვის“ და „ხანძრის დროს თავდადებისთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:ნინოწმინდაში დაბადებულები
ო̄̈
ო̄̈ — დამატებითი ასო ქართული დამწერლობისათვის. წარმოადგენს ქართული ასო „ო“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების მაკრონისა და უმლაუტის ერთობლიობას. გამოიყენება სვანურ ენაში.
კირიანკა
კირიანკა (Chirianca) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 105 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 203 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტრეშენის რაიონის სოფლები
სანამ დაღამდება (ფილმი)
სანამ დაღამდება (Before Night Falls) — ჯულიან შნაბელის 2000 წლის ფილმი. ფილმი დაფუძნებულია კუბელი ჰომოსექსუალი პოეტისა და რომანისტის, რეინალდო არენას ამავე სახელწოდების ავტობიოგრაფიულ წიგნზე, რომელიც 1993 წელს გამოქვეყნდა ფილმი გახდა 2000 წლის ვენეციის კინოფესტივალის 2 ჯილდოს მფლობელი. ფილმი გარეთვე გახდა ხავიერ ბარდემის წარმატების საწინდარი. მან შესრულებული როლისთვის ოსკარის ნომინაცია და ვოლპის თასი მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:2000 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ესპანურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები ჰომოსექსუალიზმის შესახებ კატეგორია:ავტობიოგრაფიებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ჯულიან შნაბელის ფილმები
რიურიკ ბიომე
რიურიკ ლევის ძე ბიომე (Рюрик Львович Бёме; დ. 25 აგვისტო, 1927, ვლადიკავკაზი — გ. 5 ივნისი, 2000, მოსკოვი) — რუსი და საბჭოთა ორნითოლოგი. ცნობილ ორნითოლოგ — ლევ ბიომეს (1895–1954) ვაჟი. 1953 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიური ფაკულტეტი. 1953–1964 წლებში მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზოოლოგიური მუზეუმის უფროსი მკვლევარის თანაშემწედ მუშაობდა. 1958 წელს მიიღო ბიოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. კანდიდატობის დისერტაციის თემად აირჩია „ცენტრალური კავკასიის ფრინველები“. 1972 წელს გახდა ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი ზოოლოგიის სპეციალობით. დისერტაციის თემა იყო „პალეარქტიკის მთების ფრინველები“. 1990 წელს მიიღო პროფესორის წოდება. 1976–2000 წლებში ხელმძღვანელობდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ორნითოლოგიურ ლაბორატორიას.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი ორნითოლოგები
იან მარეკ მარცი
იან მარეკ მარცი (დ. 13 ივნისი, 1595, ლანშკროუნი — გ. 10 აპრილი, 1667, პრაღა) — ჩეხი ფიზიკოსი. იმპერატორის პირადი ექიმი.
ბიოგრაფია
იან მარეკ მარცი დაიბადა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩეხეთში 1595 წელს. დაამთავრა პრაღის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი და მიიღო ფილოსოფიისა და მედიცინის დოქტორის ხარისხი, იქვე აირჩიეს მედიცინის პროფესორად. მთელი თავისი ცხოვრება მარციმ პრაღაში გაატარა; იგი ჯერ პრაღის უნივერსიტეტის დეკანი იყო, ხოლო 1662 წელს ამ უნივერსიტეტის რექტორადაც დანიშნეს. მარცი ქვეყანაში ცნობილია როგორც „ჩეხეთის სამეფო ფიზიკოსი“ და იმპერატორის პირადი ექიმი. მარცის სამეცნიერო შრომებით ფიზიკაში, მათემატიკაში, მედიცინასა და ფილოსოფიაში დაინტერესებული ყოფილა ინგლისი, საფრანგეთი, გერმანია და ესპანეთი ჯერ კიდევ მარცის სიცოცხლეში. მეცნიერული დამსახურებისთვის მას აზნაურის დე კრონლანდის ტიტული მისცეს, ხოლოლონდონის სამეფო საზოგადოებამ იგი თავის წევრად აირჩია. მარცი გარდაიცვალა 1667 წელს პრაღაში.
მარცის ცდები
მარცი აკვირდებოდა ვიწრო ხვრელში თუ ხვრელების სისტემაში სხივის გავლისას, აგრეთვე წვრილ მავთულთან სხივის შეხებისას სპექტრული ფერების წარმოშობას. ამ სისტემას მან „მესერი“ უწოდა. 1648 წელს იან მარეკ მარციმ გამოაქვეყნა შრომა, რომელშიც პირველმა აღწერა დიფრაქციის მოვლენა. ფიზიკის ისტორიაში დიფრაქციის მოვლენის აღმოჩენას ადრე იტალიელ ფიზიკოსსა და ასტრონომს ფრანჩესკო მარია გრიმალდის მიაწერდნენ. გრიმალდის შრომა - „ფიზიკა-მათემატიკური ტრაქტატი სინათლის ფერებისა და ცისარტყელას შესახებ“ გამოქვეყნდა მისი გადაცვალების შემდეგ 1665 წელს. მარციმ პრაღაში გამოაქვეყნა ოთხი წიგნი ცისარტყელასა და ფერების შესახებ. მისი აზრით, სპექტრული ფერებისა და ცისარტყელას წარმოშობას ერთი და იგივე მიზეზი აქვს. მან დაწვრილებით გამოიკვლია სინათლის გავლა მინის პრიზმაში და აღმოაჩინა სხივების ზოგიერთი თვისება, რაც შემდეგში გააღრმავა და გამოაქვეყნა ნიუტონმა „ტრაქტატში სინათლის შესახებ“. მარციმ შეამჩნია, რომ სპექტრის შემადგენელი მონოქრომატული სხივი მეორე პრიზმაში გავლისას ფერს აღარ იცვლის და რომ სხვადასხვა ფერის სხივი სხვადასხვა კუთხით ტყდებოდა.
პირველ წიგნში იგი აღწერს ცისარტყელას წარმოშობას წვიმის წვეთებში სინათლის სხივის გარდატეხასა და არეკვლის დროს. მეორე წიგნში — „ატმოსფეროს შესახებ“ ავტორი ცისარტყელას წარმოშობას აღწერს ატმოსფეროს სარტყელში სხივის გავლის დროს. აქვე აღნიშნულია, რომ ატმოსფეროს სხვადასხვა სარტყელს სხვადასხვა სიმკვრივე აქვს, რაც ცისარტყელას წარმოშობას იწვევს. 1650 წელს იან მარციმ კიდევ ერთი შრომა გამოაქვეყნა ცისარტყელას შესახებ - „დე ნატურა ირიდის“. მარცის ხელნაწერებიდან ირკვევა, ზემოჩამოთვლილი შრომებიდან იგი მხოლოდარისტოტელეს შრომებს იცნობდა. მარცი არ იცნობდა დეკარტის შრომას, რომელიც 1639 წელს გამოქვეყნდა. უფრო მეტიც, მარცის წარმოდგენა არ ჰქონდა სინათლის გარდატეხაზე. ეს აშკარად ჩანსჰიუგენსისა და მისი თანამედროვის — კინერის მიმოწერიდან. კინერი ჩამოთვლის იმ ფიზიკოსთა შრომებს, რომლებიც მის დროს იყო ევროპაში გავრცელებული, ხოლოდეკარტის შრომას ცისარტყელას შესახებ არ აღნიშნავს. იან მარეკ მარცის შრომები მხოლოდ ლათინურ ენაზეა გამოქვეყნებული.
1968 წელს ჩეხოსლოვაკიელმა ხალხმა იან მარეკ მარცის გარდაცვალების 300 წლისთავი აღნიშნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1595 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1667 კატეგორია:ჩეხი ფიზიკოსები კატეგორია:კარლის უნივერსიტეტის რექტორები
მაუნტბელიუ
სქოლიო
კატეგორია:გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ქვაბებიჰირაქსი
ქვაბებიჰირაქსი (Kvabebihyrax) — ნამარხი დამანების წარმომადგენელი პლიოჰირაციდების ოჯახისა. თანამედროვე დამანებთან შედარებით იყვნენ გიგანტურები (საშუალო სიდიდის ცხენისოდენა). ჰქონდათ დიდი თავი, პატარა თვალები, შესაძლოა პატარა ხორთუმი. ქვაბებიჰირაქსი ბინადრობდა დაჭაობებულ ადგილებში, წყალსატევებთან ახლოს, იკვევებოდა მცენარეებით. ცნობილია აღმოსავლეთ საქართველოს გვიან პლიოცენური (დაახლოებით 3 მილიონი წლის წინანდელი) ნალექებიდან.
სქოლიო
კატეგორია:პლიოცენი
უფლისწულ აჰმედის თავგადასავლები
„უფლისწულ აჰმედის თავგადასავლები“ (Die Abenteuer des Prinzen Achmed) — 1926 წლის გერმანულია ანიმაციური ფილმი, რომლის რეჟისორია ლოტე რაინიგერი. ეს არის დღემდე გადარჩენილი უძველესი სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ნამუშევარი – კიდევ ორი ეკუთვნის არგენტინელ კურინო კრისტიანის, მაგრამ ორივე ამჟამად დაკარგულია. „უფლისწულ აჰმედის თავგადასავლებში“ გამოყენებულია სილუეტური ანიმაციის ტექნიკა, რომელიც შეიმუშავა რაინიგერმა. ეს ტექნიკა გულისხმობს მუყაოსგან ამოჭრილი მართვადი ფიგურების გამოყენებას. კამერის მუშაობისას გამოყენებულია ტექნიკა, რომელიც ახლოს არის ვაიანგის ჩრდილის თოჯინებთან, მიუხედავად იმისა, რომ ლოტეს ვერსიაში ანიმაცია გადაღებულია კადრების მიყოლებით და არ წარმოადგენს ცოცხალ წარმოდგენას. ფილმის ორიგინალურ ვერსიაში გამოიყენება ტონირებული ფირიც.
რაინიგერთან ფილმზე მუშაობდა რამდენიმე ავანგარდი ანიმატორი, მათ შორის – ვალტერ რუტმანი, ბერტოლდ ბარტოში და კარლ კოხი.
სქოლიო
კატეგორია:1926 წლის ფილმები კატეგორია:1926 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1920-იანი წლების ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ალადინზე დაფუძნებული ნამუშევრები კატეგორია:სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმები კატეგორია:საბავშვო ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ათას ერთ ღამეზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ლოტე რაინიგერის ფილმები კატეგორია:გერმანული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:გერმანული საბავშვო ფილმები კატეგორია:გერმანული ფენტეზი ფილმები კატეგორია:გერმანული სრულმეტრაჟიანი მუნჯი ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:გერმანული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:სილუეტები
ოუშენის რვა მეგობარი
„ოუშენის რვა მეგობარი“ (Ocean's 8) — 2018 წლის ამერიკული კომედიური კრიმინალური ფილმი, რომლის რეჟისორია გერი როსი, სცენარსიტები არიან ოლივია მილჩი და გერი როსი, ხოლო პროდიუსერები — სტივენ სოდერბერგი და სიუზენ ეკინზი, დისტრიბუცია გაუწია Warner Bros. Pictures-მა. ეს არის სტივენ სოდერბერგის 2001 წლის ფილმის „ოუშენის თერთმეტი მეგობარი“ სპინოფი, სადაც მონაწილეობენ: სანდრა ბულოკი, კეიტ ბლანშეტი, ენ ჰეთეუეი, მინდი კალინგი, სარა პოლსონი, კავაფინა, რიანა და ჰელენა ბონემ კარტერი. ფილმის სიუჟეტი ვითარდება ქალთა ჯგუფის გარშემო, რომელიც, დები ოუშენის მეთაურობით (დენი ოუშენის და), გეგმავს 150 მილიონი დოლარის ღირებულების სამკაულის მოპარვას მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმიდან.
„ოუშენის ცამეტი მეგობრის“ გამოსვლის შემდეგ 2007 წელს, სოდერბერგმა განაცხადა, რომ იგი არ გეგმავდა მეოთხე ფილმის გადაღებას. მიუხედავად ამისა, 2015 წელს დაანონსდა რიგით მეოთხე ფილმი სერიიდან. გადაღებები მიმდინარეობდა 2016 წლის 25 ოქტომბრიდან 2017 წლამდე მანჰეტენის ტერიტორიის გარშემო.
ფილმის პრემიერა გაიმართა 2018 წლის 5 ივნისს Alice Tully Hall-ში, ნიუ-იორკში. აშშ-ის თეატრებში გამოვიდა პრემიერიდან სამი დღის შემდეგ. ფილმს წილად ხვდა დადებითი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისგან. იგი აგრეთვე წარმატებული აღმოჩნდა კომერციულადაც, რომლის შემოსავალმა 297.7 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. საერთო განხილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე მისი საერთო რეიტინგია 69% (323 მიმოხილვაზე დაყრდნობით). 2018 წლის 11 სექტემბერს ფილმი გამოვიდა DVD, Blu-ray და 4K UHD ფორმატებში.
სქოლიო
კატეგორია:2018 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების კრიმინალური თრილერი ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების კრიმინალური კომედიური ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების ფილმები ძარცვის შესახებ კატეგორია:ამერიკული კომედიური თრილერი ფილმები კატეგორია:ამერიკული კრიმინალური თრილერი ფილმები კატეგორია:ამერიკული კრიმინალური კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები ძარცვის შესახებ კატეგორია:ფილმი-სპინოფები კატეგორია:გერი როსის ფილმები კატეგორია:ოუშენის თერთმეტი მეგობარი კატეგორია:Smoke House Pictures-ის ფილმები კატეგორია:Village Roadshow Pictures-ის ფილმები კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები კატეგორია:ჯორჯ კლაიტონ ჯონსონის ნამუშევრებზე დაფუძნებული ფილმები
კონსტანტინე ბერიძე
კონსტანტინე ბერიძე (დ. 5 აპრილი, 1958, დვაბზუ, მახარაძის რაიონი — გ. 19 სექტემბერი, 2013) — ქართველი მათემატიკოსი, პოლიტიკოსი, თანამდებობის პირი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1958 წლის 5 აპრილს, სოფელ დვაბზუში. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1984 წელს — მოსკოვის კვების მრეწველობის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ასპირანტურა.
1979–1982 წლებში იყო ჩაის მრეწველობის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ინჟინერი, ხოლო 1985–1986 წლებში — ჩაის მრეწველობის სამეცნიერო საწარმოო გაერთიანების ინჟინერი, 1986-1992 წლებში ამავე საწარმოს გაერთიანების მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992 წელს გურიის მხარეში სახელმწიფო საბჭოს რწმუნებული იყო. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ოზურგეთის მაჟორიტარი) № 60 ოზურგეთის ერთმანდატიანი საარჩევნო ოლქიდან.
1996-1997 წლებში იყო შპს „მარტინ ბაუერ თბილისის“ მენეჯერი, 1997-1998 წლებში იგივე შპს-ის გურიის ბიუროს უფროსი, ხოლო 1998-1999 წლებში დირექტორი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები“, რეგიონალური პოლიტიკის, მაღალმთიანი რეგიონებისა და თვითმმართველობის კომიტეტის წევრი.
გარდაიცვალა 2013 წლის 19 სექტემბერს, 55 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი კატეგორია:დვაბზუში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 19 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქეჩი კალე
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
მოსკოვის მაცხოვრის კვართის ტაძარი (დონი)
მოსკოვის მაცხოვრის კვართის ტაძარი  (Храм Ризоположения) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციული ოლქის დონის რაიონში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მაცხოვრის კვართის სახელზე, ეგვტერები კი იაკობ ალფესისა და წმინდა ბარბარეს სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ეკლესია ააგეს ჯერ კიდევ 1690 წელს, იმ ადგილზე სადაც ერთმანეთს შეხვდნენ 1625 წელს სპარსეთის შაჰის აბას I-ის ელჩობა და რუსეთის სასულიერო საზოგადოება, რომელთაც მეფე მიხეილ თევდორეს ძესა და პატრიარქ ფილარეტს გადასცეს, ქისტიანული სამყაროს სიწმინდე ქრისტეს კვართი, იმ ტანსაცმლის ნაწილი, რომელიც ქრისტეს გოლგოთისკენ მიმავალ გზაზე ეცვა. ქრისტეს კვართი დააბრძანეს კრემლის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარში. შეხვედრის ადგილზე ააგეს ხის ტაძარი, მოგვიანებით - ობელისკი, რომელიც შემონახულია დღემდე. ამ პერიოდიდან საეკლესიო კალენდარში გაჩნდა ახალი ჩანაწერი: „მაცხოვრის წმინდა კვართის მდებარეობა მოსკოვში (1625)“. ამ დრესასწაულს მხოლოდ ერთი, რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს.
ქვის ეკლესია ააგეს ძველი ხის ეკლესიის ადგილზე 1701-1716 წლებში მოსკოვური ბაროკოს სტილში. 1886-1889 წლებში ააგეს მოციქულ იაკობ ალფესის სახელობის ეგვტერი, ხოლო დაახლოებით 1894 წელს ზემოდან დააშენეს სამრეკლო. ეკლესიის ინტერიერში შემნახულია XVIII საუკუნის პერიოდის გაფორმება, ამავე პერიოდს მიეკუთვნება ბაროკოს სტილის საუკეთესო ნიმუში, ეკლესიის კანკელი.
XX საუკუნეში ეკლესია არ დაუხურავთ. 1930-იან წლებში მისი წინამძღვარი იყო მღვდელმოწამე ალექსანდრე ხოტოვიცკი. 1944-1960 წლებში ეკლესიაში მდებარეობდა მოჟაისკის მთავარეპისკოპოსის მაკარი დაევის კათედრა. 1949-1963 წლებში ეკლესიაში მსახურობდა წინამძღვარი ნიკოლა გოლუბცოვი. 2011 წლიდან ტაძრის საპატიო წინამძღვარია მიტროპოლიტი იობ ტივონიუკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
უ̄̈
უ̄̈ — დამატებითი ასო ქართული დამწერლობისათვის. წარმოადგენს ქართული ასო „უ“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების მაკრონისა და უმლაუტის ერთობლიობას. გამოიყენება სვანურ ენაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ასოები
საბადურის ქედი (მცხეთა-მთიანეთის მხარე)
საბადურის ქედი — ქედი საქართველოში, თიანეთისა და მცხეთის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე, ქართლის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთი მონაკვეთი. საბადურის ქედზეა მწვერვალები: ზაქარიასთავი (1433 მ), საბადური (1582 მ).
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის ქედები
საგირთის კოშკი
საგირთის კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ საგირთის განაპირას, ჩრდილო-დასავლეთით მთის ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
პუტუმაიოს რაიონი
პუტუმაიოს რაიონი (Distrito de Putumayo) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის მაინასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 110 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 822 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 34 942 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მაინასის პროვინციის რაიონები
მოიკალენი
2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 1 237 ადამიანს შეადგენს.
რამაზ ნოზაძე
რამაზ ნოზაძე (დ. 16 ოქტომბერი, 1983, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა, 96 კგ). ათენის ოლიმპიური თამაშების მეორე პრიზიორი (2004), მსოფლიოს ჩემპიონი (2007) და მესამე პრიზიორი (2003), ევროპის ორგზის ჩემპიონი (2003, 2007) და მესამე პრიზიორი (2008), მსოფლიოს თასის ორგზის (2003, 2004) და ევროპის თასის მფლობელი (2004). მსოფლიოსა (2003) და ევროპის (2003) ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები რამაზ
ბარბეტი
ბარბეტი (Barbet) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში შუა საუკუნეებში.
ბარბეტი არის წყლის ძაღლების ერთ-ერთი უძველესი ევროპული ჯიში და შესაძლოა პუდელის წინაპარიც, ბარბეტი გამოიყვანეს მონადირისთვის წყალში ჩაცვენილი ისრების და მოკლული ფრინველის ამოსატანად. ეს მამაცი ძაღლი უძველესი წარმომავლობისაა. გარეგნულად ის მოგვაგონებს დღეს გადაშენებულ ინგლისურ წყლის ძაღლს და, შესაძლოა, გამოიყენეს ბრიარის, ფრანგული გრიფონის და სხვა, უფრო ახალგაზრდა ჯიშების გამოსაყვანად. ბარბეტის ხსენების და ნახატებზე მისი სიხშირის მიხედვით უნდა ვივარაუდოთ, რომ ეს ძაღლი ერთ დროს ძალიან პოპულარული იყო ევროპაში.
ბარბეტს წყალგაუმტარი ბალანი იცავს გაცივებისგან ყინულივით ცივ წყალშიც კი. როგორც კომპანიონი ბარბეტი იშვიათია, შესაძლოა იმის გამო, რომ მისი ბალნის მოვლა საკმაოდ რთულია. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს თეთრი, ნაცრისფერი, შავი, წაბლისფერი, ხორბლისფერი. აქვს გრძელი ყურები. წინა თათები დაკუნთულია, მსხვილი ძვლებით. კუდი დაფარულია ხშირი ბალნით. ადვილად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. კარგად იტანს სიცივეს. ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:ფრანგული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ქვემო რაინის დაბლობი
ქვემო რაინის დაბლობი — შუა ევროპის ვაკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილი, მდინარე რაინის აუზის ქვემოთში, გერმანიაში. სამხრეთით იჭრება რაინის ფიქლოვანი მთების მთისწინეტში, ჩრდილოეთით თანდათანობით გადადის გერმანიის ჩრდილოეთ ნაწილის ძველ მყინვარულ ვაკეებში. უკავია რაინის და მისი შენაკადების ფხვიერი ნალექებით ამოვსებული ტექტონური ქვაბული. ზედაპირი ბრტყელია. სიმაღლე 50-180 მ. არის სასოფლო-სამეურნეო ნათესები. ქვემო რაინის დაბლობზეა დიდი ქალაქები კელნი, ბონი, დიუსელდორფი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანიის გეოგრაფია
დიდი სამსარის საეკლესიო კომპლექსი
დიდი სამსარის საეკლესიო კომპლექსი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალქის მუნიციპალიტეტში, სოფელ დიდ სამსარში. გამოქვაბულთა კომპლექსი მდებარეობს მდ. სამსარის მარჯვენა ნაპირზე, კანიონის კლდის მასივში.
გამოქვაბულები ორ-სამ იარუსადაა გაშლილი. რამდენიმე ნაწილადაა დაჯგუფებული. შედგება სამლოცველოების, სატრაპეზოს, სენაკების, სამეურნეო დანიშნულების ქვაბულების, გვირაბების და მთავარი ეკლესიისგან. დასავლეთით მდებარეობს სამი ერთნაირი გამოქვაბული დარბაზი, რომელთაც შესასვლელი კარის გარდა სამხრეთის მხარეს აქვს პატარა ღიობები, ჭერში გაკეთებული აქვთ საკვამლე ხვრელი გვერდითა და უკანა კედლებზე კი თაღჩები და გვირაბები. პირველი გამოქვაბულის აღმოსავლეთის კედელზე მხართეძოზე წამოწოლილი კაცის რელიეფია გამოკვეთილი. მესამე გამოქვაბული მცირე სამლოცველოა, რომელსაც ოთხივე მხარეს კელდებზე დეკორატიული თაღები აქვს ამოკვეთილი. ჭერი კამაროვანი აქვს. კომპლექსის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს მთავარი ეკლესია, რომელიც წარწერის თანახმად ღვთისმშობლის სახელობის ყოფილა. ესაა კლდეში ნაკვეთი ცენტრალურგუმბათიანი ნაგებობა. აფსიდა ნახევარწრიულია. ტაძრის სივრცე ორი წყვილი სვეტით სამ ნაწილადაა გაყოფილი. კლდეში გაკეთებული ნამდვილი გუმბათი ეყრდნობა აფსიდისა და აღმოსავლეთით ორ თავისუფლად მდგარ ბუჯრს. საკურთხეველს ქვის კანკელი ქონია, რომლის ფრაგმენტებიღაა ახლა შემორჩენილი. ტაძრის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხიდან კარით გასასვლელია მცირე სამლოცველოში, მასაც ნახევარწრიული აფსიდა აქვს. ტაძარი მოხატული ყოფილა. მხატვრობა აღარაა შემორჩენილი. ტაძრის თავზე, სამხრეთ ფასადზე კლდეზე შესრულებული ასომთავრული წარწერაა:
ერთ-ერთ საფასადო ქვაზე მეორე წარწერაა:
დიდი სამსარის საეკლესიო კომპლექსს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
თენგიზ ბეჟაშვილი
თენგიზ ბეჟაშვილი (დ. 19 თებერვალი, 1948, სიღნაღი — გ. 28 აპრილი, 2022) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1966 წლიდან სხვადასხვა ორგანიზაცია-დაწესებულებებში იყო დამხმარე მუშა, დურგალი, მღებავი; 1977 წლიდან სიღნაღის რაიონის სოფლის მეურნეობის სამმართველოს იურიდიული ჯგუფის უფროსი, 1978 წლიდან ამავე რაიონის იურიდიული კონსულტაციის ადვოკატი. საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წერი: მაჟორიტარი, სიღნაღის საარჩევნო ოლქი, საქართველოს სახალხო ფრონტი, იურიდიული კომისიის, თავდაცვის, ეროვნული უშიშროებისა და მართლწესრიგის კომისიის წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 2003–2004 წლებში იყო სიღნაღის საკრებულოს თავმჯდომარე. როგორც საუკეთესო ადვოკატი დაჯილდოებულია ლუარსაბ ანდრონიკაშვილის სახელობის ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:სიღნაღში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ვოიაჯერი (პროგრამა)
პროგრამა ვოიაჯერი (Voyager program) — ამერიკული სამეცნიერო პროგრამა, რომლის საფუძველზეც 1977 წელს ნასამ კოსმოსში გაუშვა ორი იდენტური ავტომატური კოსმოსური ზონდი ვოიაჯერ 1 და ვოიაჯერ 2 მზის სისტემის მიღმა მდებარე სივრცის შესწავლის მიზნით.
2012 წლის 25 აგვისტოს „ვოიაჯერ 1“ ადამიანის მიერ შექმნილი პირველი მოწყობილობა გახდა, რომელიც მზის სისტემას გასცდა. რობოტები აღჭურვილნი არიან მრავალი სამეცნიერო ინსრუმენტით, ფოტო და რადიო დანადგარებით, ინფრაწითელი და ულტრაიისფერი სპექტომეტრებით და სხვა მრავალი მოწყობილობით. „ვოიაჯერების“ მიერ დედამიწაზე გამოგზავნილი ინფორმაციით ბევრი ახალი აღმოჩენა მოხდა და ნათელი მოეფინა ბევრ კითხვას.
ორივე ზონდზე მიმაგრებულია ოქროს ფირფიტა, რომელზეც ჩაწერილია დედამიწის სურათები, ბუნების ხმები, მისალმება 55 ენაზე, აგრეთვე მრავალი ჟანრის  მუსიკალური კოლექცია და დედამიწის სხვადასხვა კულტურათა ხალხური სიმღერები — მათ შორის ქართული ხალხური სიმღერა „ჩაკრულო“. ფირფიტის მეორე მხარეს ამოტვიფრულია კოსმოსური რუკა დედამიწის მდებარეობის ზუსტი კოორდინატებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოსმოსური ხომალდები კატეგორია:ხელოვნური თანამგზავრები კატეგორია:ნასას პროგრამები
ბელარუსის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ბელარუსის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (Нацыянальная зборная Беларусi па футболе) წარმოადგენს ბელარუსს საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს ბელარუსის ფეხბურთის ფედერაცია.
ფორმა
2012 წლიდან ბელარუსის ნაკრების ფორმებს კერავს გერმანული ფირმა Adidas-ი.
ამჟამინდელი შემადგენლობა
შემადგნლობა მოცემულია 2015 წლის 9 ოქტომბერს სლოვაკეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ გამართული მატჩის მიხედვით.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:ბელარუსის ეროვნული სპორტული ნაკრებები კატეგორია:ბელარუსის ფეხბურთი
ივანე დვიგუბსკი
ივანე დვიგუბსკი (Ива́н Двигу́бский; დ. 24 თებერვალი, 1771, კოროჩა — გ. 30 დეკემბერი, 1839, კაშირა) — რუსი ფიზიკოსი.
ბიოგრაფია
ივანე დვიგუბსკი დაიბადა 1771 წლის 24 თებერვალს კურსკის გუბერნიის ქალაქ კოროჩაში, მღვდლს ოჯახში. მშობლები ივანეს სასულიერო მოღვაწეობისთვის ამზადებდნენ. 7 წლის ივანე დვიგუბსკი უკვე ლათინურად ლაპარაკობდა. დაწყებითი განათლება მან მშობლიურ ქალაქში მიიღო, რის შემდეგ ხარკოვის კოლეგიურში შევიდა, სადაც დიდი ინტერესი გამოიჩინა ბუნებისმეტყველების მიმართ. კოლეგიუმის დამთავრების შემდეგ დვიგუბსკი იქვე დატოვეს ლათინური ენის მასწავლებლად, მაგრამ ცოტა ხნის მუშაობის შემდეგ თავი „ავადმყოფად" გამოაცხადა და 1793 წელს განთავისუფლდა სამუშაოდან. 1792 წლიდან დვიგუბსკი მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის სტუდენტია. II კურსიდან უკვე იწყებს მთარგმნელობით მუშაობას - გერმანულიდან რუსულ ენაზე თარგმნის სხვადასხვა სამედიცინო ლიტერატურას. აღსანიშნავია რომ XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში რუსულ ენაზე თითქმის არ მოიპოვებოდა სამედიცინო ლიტერატურა, ამიტომ დვიგუბსკის ამ თარგმნებით რუსული სამედიცინო ტერმინოლოგიის დამუშავებაც. მიუხედავად იმისა, რომ იგი საექიმო მოღვაწეობისთვის ემზადებოდა, ძალზე დაინტერესდა ფიზიკის საკითხებით, რაც გამოწვეული იყო მისი მასწავლებლის, პროფესორ პეტრე სტრახოვის გავლენით.
ივანე დვიგუბსკის შრომები
1798-1808 წლებში დვიგუბსკი მოსკოვის უნივერსიტეტში ფიზიკას ასწავლიდა. 1808 წელს მან გადმოთარგმნა ფრანგი ავტორის ჟაკოტოს „ფიზიკის სახელმძღვანელო". ეს წიგნი შეიცავლა ფიზიკის კანონების მოკლე შინაარსს და ძირითადი ფიზიკური მოვლენების ახსნას. 1814 წელს გამოვიდა მისი მეორე გამოცემა. ეს გადამუშავებული და შევსებული სახელმძღვანელო უკვე საუნივერსიტეტოდ იყო განკუთვნილი.
დვიგუბსკის ფიზიკის ორტომეული მესამედ გამოიცა 1824-1825 წლებში. ეს წიგნი სრულიად ახალი სახელმძღვანელო იყო რომელშიც ავტორმა ბევრ იმ ახალ აღმოჩენას მოუყარა თავი, რომელიც პირველიდან მეორე გამოცემამდე შეიქმნა მოწინავე იდეებით არის გაჟღენთილი სახელმძღვანეოს ბოლო თავი - ოპტიკა. 1912 წლის სამამულო ომის პერიოდში დვიგუბსკი აქტიური მონაწილეობა მიიღო მოსკოვის უნივერსიტეტის ევაკუაციის საქმეში. 1813 წელს დვიგუბსკის ირჩევენ მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკის კათედრის გამგედ, 1818 წელს კი ფიზიკა - მათემატიკის ფაკულტეტის დეკანად. დვიგუბსკის დიდი დამსახურება მიუძღვის ახალი ფიზიკური ლაბორატორიების მოწყობაში, მეტეოროლოგიური დაკვირვებების განახლებაში და სხვ.
ივანე დვიგუბსკი გარდაიცვალა 1839 წლის 30 დეკემბერს მოსკოვში.
ატონუევო
ატონუევო (Hatonuevo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ლა-გუახირის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 225 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 796 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59.42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 249 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-გუახირის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ავღანეთის საამირო
ავღანეთის საამირო (د افغانستان امارت) — ისტორიული სახელმწიფო თანამედროვე ავღანეთის ტერიტორიაზე, რომელიც შეიქმნა 1823 წელს და არსებობა შეწყვიტა 1926 წელს, როდესაც ამანულა ხანმა ავღანეთის სამეფოს შექმნის შესახებ გამოაცხადა. თავისი არსებობის პერიოდში იგი აქტიურად ებრძოდა ბრიტანეთის იმპერიასა და სიქების იმპერიას, რის გამოც მან დაკარგა მცირე ტერიტორიები, თუმცაღა არსებობა არ შეუწყვეტია.
ისტორია
დურანის სახელმწიფოს დაშლის შემდეგ, მის ტერიტორიაზე 1823 წელს დოსთ მოჰამედ ხანმა დააარსა ავღანეთის საამირო, რომლის პირველი ამირაც თავადვე გახდა. დაარსებიდან რამდენიმე წელიწადში, 1837 წელს ავღანეთი დიდი ბრიტანეთისა და რუსეთის იმპერიათა ინტერესის სფეროში მოექცა. დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის დედოფალმა ვიქტორიამ, სრულიად ინდოეთისა და პაკისტანის დაპყრობის შემდეგ მოქმედება გადაწყვიტა, რასაც 1839 წელს ბრიტანეთ-ავღანეთის პირველი ომი მოჰყვა. ომი 1842 წელს დასრულდა, რა დროსაც ბრიტანელებმა მოახდინეს მთელი ავღანეთის ოკუპაცია, რათა რუსებს არ დაესწროთ მისი დაპყრობა. ვიქტორიასთვის ომი მხოლოდ ცოტა ხანს გამოდგა წარმატებული, რადგანაც მალევე ხელისუფლებაში დაბრუნდა მოჰამედ ხანი, რომელმაც ქვეყნიდან ბრიტანული ჯარები გააძევა.