cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბოშინის ომი
ომი წარმოიშვა იაპონიის გახსნის შემდეგ წინა ათწლეულის განმავლობაში მრავალი დიდგვაროვანისა და ახალგაზრდა სამურაის უკმაყოფილების გამო შოგუნატის მიერ უცხოელებთან მოპყრობის მიზეზით. ეკონომიკაში დასავლური გავლენის მზარდმა კლებამ გამოიწვია იმდროინდელი აზიის სხვა ქვეყნების მსგავსი გავლენის შემცირება. დასავლური სამურაების ალიანსმა, განსაკუთრებით ჩოშუს, საცუმას და ტოსას დომენებმა და სასამართლოს წარმომადგენლებმა უზრუნველყო საიმპერატორო სასამართლოზე კონტროლი და გავლენა მოახდინეს ახალგაზრდა იმპერატორ მეიჯზე. ტოკუგავა იოშინობუ, მჯდომარე შოგუნი, რომელმაც გააცნობიერა თავისი მდგომარეობის ამაოება, გადადგა ტახტიდან და იმპერატორს გადასცა პოლიტიკური ძალაუფლება. იოშინობუ იმედოვნებდა, რომ ამით შეიძლებოდა ტოკუგავას სახლი შენარჩუნებულიყო და მონაწილეობა მიეღო მომავალ მთავრობაში.
კონფლიქტის დროს მობილიზებული იყო დაახლოებით 69000 კაცი და მათგან დაახლოებით 8200 დაიღუპა. საბოლოოდ, გამარჯვებულმა იმპერიულმა ფრაქციამ უარი თქვა იაპონიიდან უცხოელთა განდევნის მიზანზე და სანაცვლოდ მიიღო მოდერნიზაციის პოლიტიკა დასავლურ ძალებთან უთანასწორო ხელშეკრულებების შესახებ საბოლოო მოლაპარაკების მიზნით. იმპერიული ფრაქციის გამოჩენილი ლიდერის, საიგო ტაკამორის დაჟინებით, ტოკუგავას ერთგულები შეწყალებულნი იყვნენ და ბევრ ყოფილ შოგუნატის ლიდერს სამურაის ახალ მთავრობაში პასუხისმგებლობის თანამდებობები მიენიჭა.
როდესაც ბოშინის ომი დაიწყო, იაპონია უკვე მოდერნიზებული იყო და მიჰყვებოდა წინსვლის იმავე კურსს, როგორც ინდუსტრიული დასავლური ქვეყნები. მას შემდეგ, რაც დასავლური ქვეყნები, განსაკუთრებით გაერთიანებული სამეფო და საფრანგეთი, ღრმად იყვნენ ჩართულნი ქვეყნის პოლიტიკაში, იმპერიულმა ძალაუფლებამ უფრო მეტი ტურბულენტობა შემატა კონფლიქტს. დროთა განმავლობაში ომი რომანტიზირებული იყო, როგორც "უსისხლო რევოლუცია", რადგან დაღუპულთა რიცხვი მცირე იყო იაპონიის მოსახლეობის ზომასთან შედარებით. თუმცა, მალე წარმოიშვა კონფლიქტები დასავლურ სამურაებსა და მოდერნისტებს შორის იმპერიულ ფრაქციაში, რამაც გამოიწვია სისხლიანი საწუმას აჯანყება.
შედეგი
გამარჯვების შემდეგ, ახალმა მთავრობამ განაგრძო ქვეყნის გაერთიანება საიმპერატორო სასამართლოს ერთიანი, ლეგიტიმური და ძლიერი მმართველობით. იმპერატორის რეზიდენცია ფაქტობრივად გადაეცა კიოტოდან ედოს 1868 წლის ბოლოს და ქალაქს ეწოდა ტოკიო. დომენების სამხედრო და პოლიტიკური ძალაუფლება თანდათანობით შესუსტდა და თავად დომენები 1871 წელს გადაკეთდა პრეფექტურებად, რომელთა გუბერნატორებს ნიშნავდა იმპერატორი.
მთავარი რეფორმა იყო სამურაების კლასის გაუქმება, რამაც საშუალება მისცა ბევრ სამურაის გადასულიყო ადმინისტრაციულ ან სამეწარმეო თანამდებობებზე, მაგრამ ნაწილი სიღარიბეში დარჩა.
ყოფილი შოგუნის ზოგიერთი წამყვანი პარტიზანი დააპატიმრეს, მაგრამ სიკვდილის გადაურჩნენ. ორი-სამი წლიანი პატიმრობის შემდეგ მათი უმეტესობა ახალი მთავრობის სამსახურში გამოიძახეს და რამდენიმემ ბრწყინვალე კარიერა შეიქმნა.
უცხოელების მიმართ პოზიციის ცვლილება მოხდა სამოქალაქო ომის პირველ დღეებში: 1868 წლის 8 აპრილს კიოტოში (და მოგვიანებით მთელ ქვეყანაში) დაიდგა ახალი აბრები, რომლებიც კონკრეტულად უარყოფდნენ უცხოელების მიმართ ძალადობას. კონფლიქტის დროს იმპერატორმა მეიჯიმ პირადად მიიღო ევროპელი ელჩები ჯერ კიოტოში, შემდეგ კი ოსაკასა და ტოკიოში. ასევე უპრეცედენტო იყო იმპერატორ მეიჯის მიერ ედინბურგის ჰერცოგის ალფრედის მიღება ტოკიოში, "როგორც მისი ტოლფასი სისხლით".
გიორგი ხევიაშვილი
გიორგი ხევიაშვილი (დ. 5 მარტი, 1964, რუსთავი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს 3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (1995, 1999, 2004), ლტოლვილთა და განსახლების მინისტრი 2005-2007 წლებში.
ბოშინის ომი
შედეგი
მიუხედავად იმისა, რომ ადრეული მეიჯის ეპოქაში მოწმე იყო ურთიერთობების დათბობისა საიმპერატორო კარსა და უცხო ძალებს შორის, ურთიერთობა საფრანგეთთან დროებით დაიძაბა საფრანგეთის მიერ შოგუნის მხარდაჭერის გამო. თუმცა მალევე მეორე სამხედრო მისია გაიწვიეს იაპონიაში 1874 წელს და მესამე 1884 წელს. 1886 წელს საფრანგეთი დაეხმარა საიმპერატორო იაპონიის საზღვაო ფლოტის შექმნაში. ქვეყნის მოდერნიზაცია დაიწყო შოგუნატის ბოლო წლებში და მეიჯის მთავრობამ საბოლოოდ მიიღო იგივე პოლიტიკა.
სქოლიო
კატეგორია:ბოშინის ომი კატეგორია:იაპონია
გიორგი ხევიაშვილი
ბიოგრაფია
1984-1986 წლებში გაიარა სამხედრო სავალდებულო სამსახური. 1987-1989 წლებში მუშაობდა რუსთავის ფსიქონევროლოგიურ დისპანსერში. 1993-1995 წლებში იყო საიჯარო ფერმერული მეურნეობის მმართველი.
1994 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის ზოოსაინჟინრო ფაკულტეტი; 1995 წელს დაასრულა ისრაელის სინატკას საერთაშორისო სასოფლო-სამეურნეო კურსები. 1996-2000 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სამართალმცოდნეობის სპეციალობით.
1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 2004-2005 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა მინისტრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:რუსთავში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კავსაძე
საკუთარი სახელი კავსაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კაროლინა ვოზნიაცკი
კაროლინა ვოზნიაცკი (Caroline Wozniacki; დ. 11 ივლისი, 1990, ოდენსე, დანია) — დანიელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი.
ვოზნიაცკის მოგებული აქვს 1 დიდი სლემის ტურნირი – 2018 წელს, მან ავსტრალიის ღია პირველობის ფინალში რუმინელი სიმონა ჰალეპი სამ სეტში დაამარცხა. დანიელმა ასევე ერთხელ მოიგო წლის შემაჯამებელი ტურნირი. ჯამში მას WTA-ის 30 ტურნირი აქვს ერთეულებში მოგებული. 2010 წელს, ვოზნიაცკიმ რეიტინგში პირველი ადგილი დაიკავა და გახდა სკანდინავიური ქვეყნებიდან პირველი ქალი ჩოგბურთელი, რომელმაც აღნიშნულის მიღწევა შეძლო. ჯამში სხვადასხვა წლებში, იგი 71 კვირის განმავლობაში იკავებდა რეიტინგში პირველ ადგილს.
პირადი ცხოვრება
ვოზნიაცკი დანიის ქალაქ ოდენსეში პოლონელი ემიგრანტების – პიოტრ ვოზნიაცკის და ანა ვოზნიაცკას ოჯახში დაიბადა. დედა პოლონეთის ხელბურთელთა ნაკრების წევრი იყო, ხოლო მამა პროფესიონალი ფეხბურთელი. წყვილი დანიაში საცხოვრებლად მაშინ გადავიდა, როდესაც პიოტრმა საფეხბურთო კარიერა დანიაში გააგრძელა. კაროლინას ჰყავს უფროსი ძმა – პატრიკი, რომელიც პროფესიონალი ფეხბურთელი იყო. კაროლინამ ჩოგბურთის თამაში 7 წლის ასაკში დაიწყო. პიოტრი ყოველთვის მისი მთავარი მწვრთნელი იყო.
ვოზნიაცკის ჰობია ხელბურთი, ფეხბურთი, ცურვა, პიანინოზე დაკვრა და სხვა. კაროლინა ინგლისური საფეხბურთო კლუბის – „ლივერპულის“ გულშემატკივარია. იგი კარგად ფლობს დანიურ, პოლონურ და ინგლისურ ენებს. ასევე ესმის რუსული ენაც.
წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები: 2 (1–1)
(დ) – დახურული კორტი
სქოლიო
კატეგორია:დანიელი ჩოგბურთელები კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:დაბადებული 11 ივლისი
ახშანი
ახშანი — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ქისტაურის თემი). მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, მდინარე ღურულაზე (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი), თელავი-ახმეტის გზატკეცილზე. ზღვის დონიდან 550 მეტრ სიმაღლეზე, ახმეტიდან 11 კილომეტრი.
ღირსშესანიშნაობა
გორისჯვარი — IX საუკუნის II ნახევრის სამნავიანი ბაზილიკა სოფლიდან 1 კილომეტრზე. კომპლექსში შედის სამრეკლო და გალავანი. ბაზილიკა რიყის ქვებითაა ნაგები, ალაგ-ალაგ გამორეულია შირიმის ქვა, შეკეთებულია აგურით. სამრეკლო, დასავლეთის კედლის მხატვრობა და მოხატულობის ფრაგმენტები სავარაუდოდ ეკუთვნის XV-XVI საუკუნეებს.
სოფელში დღესდღეობით ცხოვრობენ შემდეგი გვარის წარმომადგენლები: მაისურაძეები, დუდაურები, ლაჩაშვილები, იმერლიშვილები, ფიცხელაურები...
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Polyrhachis debilis
Polyrhachis debilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვირშელ ქვენიფნეველი
ვირშელ ქვენიფნეველი ცხრაზმისხევის (ცხრაძმისხევის) ერისთავთერისთავი XI საუკუნის I ნახევარში, ძე ლარგველ ქვენიფნეველისა. განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი ქართლში ჩამომსხდარი ოსების წინააღმდეგ ბრძოლებში. გაათავისუფლა ქ. გორი ოსებისაგან. წყაროს ცნობით ქვენიფნეველი იყო გლახაკთა მოწყალე. მის დროს ქვენიფნევში ერისთავის ხარჯზე საზრდოობდა "უძლურთა და დავრდომილთა" 55 სახლი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქვენიფნეველები
ბილ კლინტონი
უილიამ ჯეფერსონ „ბილ“ კლინტონი (ინგლ. William Jefferson "Bill" Clinton, დაბ. William Jefferson Blythe III ; დ. 19 აგვისტო, 1946) — აშშ-ის 42-ე პრეზიდენტი (1993-2001) დემოკრატიული პარტიიდან. იგი აშშ-ის პირველი პრეზიდენტი იყო, ვინც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დაიბადა. მისი მეუღლეა ჰილარი კლინტონი, აშშ-ის 67-ე სახელმწიფო მდივანი.
კლინტონმა ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტი, ოქსფორდის საუნივერსიტეტო კოლეჯი და იელის სამართლის სკოლა დაამთავრა. იგი 12 წელი მსახურობდა როგორც არკანზასის 40-ე და 42-ე გუბერნატორი. 1992 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მან მოქმედი პრეზიდენტი ჯორჯ ბუში დაამარცხა.
თანამდებობის დატოვების დროს კლინტონის ნდობის რეიტინგი 66 % იყო, რაც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ პოსტიდან მიმავალი პრეზიდენტის ყველაზე მაღალი რეიტინგია. პრეზიდენტობის შემდეგ ის აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას ეწევა, 2004 წელს ავტობიოგრაფიული წიგნი გამოსცა.
იანგიტაუ
იანგიტაუ (Яңытау; Янгитау) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 107 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბირსკის რაიონის სოფლები
თემა
თემა — მხატვრულ ლიტერატურაში, დედააზრი ლიტერატურული ნაწარმოებისა, რომელიც მის შინაარსს აწესრიგებს და იდეურ-ემოციურ მთლიანობად აქცევს, ნაწარმოების ძირითად იდეაზე მიუთითებს. ისინი განუყოფელ კავშირშია, ხანდახან ერთმანეთს ემთხვევა, მაგრამ იგივეობას არ წარმოადგენს. თემა გულისხმობს მწერლის მიერ ნაწარმოებში წამოჭრილ პრობლემასაც. თემა, როგორც გამოხატვის საგანი, ნეიტრალურია, ამიტომ შესაძლებელია ერთი და იგივე თემა დაამუშაოს სხვადასხვა მსოფლმხედველობის მწერალმა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიტერატურული კონცეფციები კატეგორია:თხრობის ერთეულები
ფია
ფია — სოფელი საქართველოში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ნაქალაქევის თემში. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით, ხერთვისიდან 4-5 კმ. შემორჩენილია IX-X საუკუნეების წმინდა გიორგის ეკლესია, აგრეთვე 995 წელს აგებული წმინდა თევდორეს ეკლესია მოხატულობის ფრაგმენტებით. სოფლის მახლობლად გამოქვაბულთა დიდი ჯგუფია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 97 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კომნენოსები
200px|მინიატიურა|[[ალექსი I (ბიზანტია)|ალექსი I კომნენოსი – ბიზანტიის იმპერატორი]] კომნენოსები — ბიზანტიის იმპერატორთა დინასტია (1057-1059 და 1081-1185 წლებში). სავარაუდებელია, წარმოშობით მცირეაზიელ მსხვილ ფეოდალთა წრიდან იყვნენ. მამულები ჰქონდათ პაფლაგონიაშიც და მაკედონიაშიც. გამოხატავდნენ მსხვილი პროვინციული ფეოდალების ინტერესებს. კომნენოსების მიერ გატარებულ ღონისძიებათა წყალობით განმტკიცდა ფეოდალური ინსტიტუტები. გადახალისდა ადმინისტრაციული მმართველობა, პროვინციის მართვის უფლება გადაეცა სამხედრო ხელისუფლებას, მოხდა ფლოტის მართვის ცენტრალიზაცია, ჩატარდა სამხედრო რეფორმა - ფეოდალური ლაშქარი შეიცვალა ძირითადად უცხოელი დაქირავებული რაზმებით. ეკლესია ფაქტობრივად იმპერატორს დაემორჩილა. მოხდა ფეოდალური სახელმწიფოს კონსოლიდაცია.
კომნენოსებს საკმაო წარმატება ჰქონდათ საგარეო პოლიტიკაშიც: შეაჩერეს სელჩუკთა შემოტევა, შემოიერთეს ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთი ნაწილი. მთელი რიგი ოლქები მცირე აზიაში. ცალკეულ ქალაქთა მმართველები დაექვემდებარენ ბიზანტიის იმპერიას. კომნენოსებმა დიდი პრივილეგიები მიანიჭეს ლათინებს, რამაც ოპოზიცია და საერთო აღშფოთება გამოიწვია. განსაკუთრებით გამწვავდა ბიზანტიის საშინაო ვითარება ანდრონიკე I-ის დროს, რასაც მოჰყვა საგარეო მარცხი. 1185 წელს ანდრონიკეს მთავრობა დაამხეს აჯანყებულებმა, ხელისუფლება გადავიდა ანგელოსთა დინასტიის ხელში. ანდრონიკე I-ის შთამომავალნი „დიდი კომნენოსების“ სახელით მართავდნენ ტრაპიზონის იმპერიას 1204-1461 წლებში.
3 (რიცხვი)
სამი — მესამე ნატურალური რიცხვი. მისი წინამდგომი რიცხვია - ორი, ხოლო მომდევნო - ოთხი.არის მარტივი რიცხვი. აღინიშნება სიმბოლოთი — 3.
კომნენოსები
ლიტერატურა
* კატეგორია:ბიზანტიის დინასტიები კატეგორია:დინასტიები
დუმანგასი
დუმანგასი (ოფიციალურად დუმანგასის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Dumangas; Bayan ng Dumangas) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 73 899 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 45 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ილოილოს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
კუზიანი ცხენი (ფილმი)
კუზიანი ცხენი (Конёк-Горбунок) — რეჟისორ ივანე ივანოვ-ვანოს 1949 წლის მულტფილმი. იგი ეფუძნება პეტრე ერშოვის ცნობილ ზღაპარს, რომელიც პოემის სახეს ატარებს. სიუჟეტის მიხედვით, ბიჭუნას ჰყავს კუზიანი ცხენი, რომელიც, მიუხედავად თავისი გარეგნობისა, მას ბევრ სარგებელს მოუტანს.
ფილმი აღდგენილი სახით და დამატებითი ეპიზოდით გამოვიდა 1975 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1949 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1975 წლის ანიმაციური ფილმები
მიხეილ გოლიცინი
მიხეილ გოლიცინი (დ. 1 ნოემბერი, 1675 ― გ. 10 დეკემბერი, 1730) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-ფელდმარშალი (1725).
ბიოგრაფია
1687 წლიდან მსახურობდა გვარდიულ სემიონოვსკოეს პოლკში. მონაწილეობდა აზოვის ლაშქრობაში, ჩრდილოეთის ომში (1700–1721). 1702 წელს ხელმძღვანელობდა ნოტებურგის იერიშს. 1708 წელს დობრისთან დაამარცხა შვედები და თავი გამოიჩინა ლესნაიას ბრძოლაში. 1709 წელს პოლტავის ბრძოლაში ხელმძღვანელობდა გვარდიას და ა. მენშიკოვთან ერთად მეთაურობდა შვედების დევნას. 1711 წელს მონაწილეობდა პრუტის ლაშქრობაში. 1714 წლიდან ჯარის მეთაური იყო სამხრეთ ფინეთში, სადაც შვედები დაამარცხა ნაპოსთან. მონაწილეობდა საზღვაო ბრძოლაში განგუტთან. 1720 წელს მისი სარდლობით რუსეთის ფლოტმა გაიმარჯვა გრენგამთან. 1822–1723 წლებში ჯარს მეთაურობდა უკრაინაში. 1728 წლიდან იყო სამხედრო კოლეგიის პრეზიდენტი და უმაღლესი საიდუმლო საბჭოს წევრი. ანა ივანეს ასულის დროს შერისხეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1675 კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1730 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 დეკემბერი კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
შალვა ქვენიფნეველი
მინიატიურა| ქსნის ერისთავ შალვა ქვენიფნეველის სააღაპე გუჯარი ლარგვისის მონასტრისადმი. 1470 შალვა ვირშელის ძე ქვენიფნეველი — ცხრაზმისხევის (ცხრაძმისხევის) ერისთავი XIII საუკუნის მიწურულსა და XIV საუკუნის დასაწყისში. საქართველოში მონღოლების ბატონობის დროს შექმნილ რთულ პოლიტიკურ სიტუაციაში ქვენიფნეველი გამოვიდა მონღოლთა წინააღმდეგ მებრძოლი დავით VIII-ის მოწინააღმდეგედ და ვახტანგ III-ს გაჰყვა ურდოში. დავით VIII-მ ააოხრა ქვენიფნეველის მამული - ცხრაზმისხევი. ურდოდან მობრუნებულმა ქვენიფნეველმა და ვახტანგ III-მ ილაშქრეს დავით VIII-ის მომხრე ხევსა, მთიულეთსა და დვალეთში. ქვენიფნეველმა ხადის თემში დაარღვია 25 ციხე, ხოლო დვალეთში - ციხეები თრუსოდან აჩაბეთამდე. ვახტანგ III-მ ქვენიფნეველს ერთგულებისათვის უბოძა მამულები ქსანსა, არაგვსა და ლიახვზე. გიორგი VI-ის ბრძანებით ქვენიფნეველმა დაიპყრო ლოწობნის ციხე (1311).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქვენიფნეველები
ჯიბუტის სამზარეულო
საუზმე
საუზმე (ყურააქ) ჯიბუტის ხალხისთვის მნიშვნელოვან ნაწილს წარმოადგენს. ისინი ხშირად საუზმობენ სხვადასხვა ტიპის ჩაით ან ყავით. მთავარი კერძი ფენქეიქის ტიპის პურია, რომლეისაც ლაჰოჰს უწოდებენ. მას ხშირად აყოლებენ სუპებს, როგორიცაა ვუატი. ეს პურისებრი კერძი ეთიოპიური პურის, ინჯერას მსგავსია, მაგრამ მეტად თხელ და პატარა ნაწილს წარმოადგენს. ლაჰოჰთან ერთად მიირთმევენ სხვადასხვა ტიპის ხორცს (თხისა და ძროხის ხორცი) და სუპებს. საუზმეზე ლაჰოჰთან ერთად ჭამენ თაფლს და მიირთმევენ ჩაის.
ლანჩი და სადილი
ლანჩისა (ქადო) და სადილის (ყაშო) დროს ხშირად მიირთმევენ მთავარ კერძს, რომელსაც აქვს სხვადასხვა სტილი და არომატი. ბრინჯს ხშირად მიირთმევენ ხორცთან და / ან ბანანთან ერთად. ქალაქ ჯიბუტში ხშირად მიირთმევენ სტეიკსა და თევზს. მაკარონი ხშირად მომზადებულია მეტად მძიმე წვნიანის სახით, ვიდრე იტალიურ სამზარეულოში. მაკარონთან ერთად ხშირად მიირთმევენ შემწვარ ხორცს. მარცხნივ|მინი|315x315პქ|სამბუსი ჯიბუტურ კერძებში იყენებენ ახლო აღმოსავლეთის სანელებლებსა და ელემენტებს. ჯიბუტური ცხარე კერძები გამოირჩევა თავისი სიცხარით და დამატებული აქვს ცოცხალი ბოსტნეული და მწვანილები. სხვა პოპულარული ინგრედიენტებია ოსპი და ბრინჯი, რომლებსაც უმეტეს შემთხვევაში სოუსებს უმატებენს. სოუსი შეიძლება იყოს როგორც ბერბერი, ასევე კარაქიანი ნიტერ კიბეჰი.
ადგილობრივ კერძებში იყენებენ არაბული შინაური აქლემების ხორცსაც. საჭმელებს ამზადებენ გარეული აქლემებითაც. ამ ხორცით მომზადებული კერძები ძალიან პოპულარულია ჯიბუტის რესტორნებში. 250
ტკბილეული და წასახემსებლები
სამბუსა წასამხესებელ, სამკუთხა ფორმის სამოსას სომალური ვარიაციაა. მას მთელს ჯიბუტში მიითმევენ აფურის (იფტარის) დროს. ადგილობრივ ვარიანტს უმატებენ მწარე წიწაკას, რაც მას სიცხარეს სძენს. არომატისათვის მის შემადგენელ უმთავრეს კომპონენტს დაფქული ხორცი (მეტწილად თხის) და თევზი წარმოადგენს. ხალვა (გამოითქმის როგორც ,,ჰალვო") პოპულარული საკონდიტრო ნაწარმია, რომელსაც განსაკუთრებულ შემთხვევებში მიირთმევენ, მაგალითად, რელიგიურ დღესასწაულებზე ან ქორწილებში.
გარუბეი ჯიბუტური სამზარეულოსათვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი კერძია. ეს არის ფაფის სტილის საჭმელი, რომელსაც რძეში ალბობენ და არომატისთვის უმატებენ კუმინსა და სხვა სანელებლებს. ბაჯიოს ინდური პაკორას სომალური ვერსიაა, რომლებსაც ქუჩებში, ჩვეულებრივ დახლებსა და მაგიდებზე ამზადებენ და ყიდიან. ამ კერძის პოპულარულობა მეტწილად მარხვების დროს იზრდება. ბაჯოისები ჯიბუტური შუადღის ჩაის ტრადიციის ოთხ განუყოფელ ელემენტთაგან ერთერთია. ქვეყანაში პოპულარულია ხილი, როგორიცაა: მანგო (კამბო), გუავა (სეიტუუნი) და ბანანი (მოსი). ხილს მთელი დღის განმავლობაში მიირთმევენ როგორც წასახლემსებლებს.
სქოლიო
კატეგორია:ჯიბუტის სამზარეულო კატეგორია:აფრიკული სამზარეულო ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ჯიბუტის კულტურა
სულთან-სა-ბარონგისი
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
ედი ფოი
ბიოგრაფია
ფოის მშობლები, რიჩარდ და მერი ფიცჯერალდები, აშშ-ში ირლანდიიდან ჩავიდნენ 1855 წელს და ჯერ ნიუ-იორკის ბოვერის უბანში დასახლდნენ, შემდეგ კი გრინვიჩ-ვილიჯში გადავიდნენ, სადაც ედი დაიბადა. რიჩარდ ფიცჯერალდი შეშლილთა თავშესაფარში გარდაიცვალა 1862 წელს სიფილისით გამოწვეული გართულებით და მისმა ქვრივმა ოთხივე შვილი (ედი მეორე იყო) ჩიკაგოში წაიყვანა.
6 წლის ედიმ ქუჩაში და ადგილობრივ სალონებში დაიწყო ცეკვა-თამაში ოჯახისთვის სარჩოს მოსაპოვებლად. 15 წლისამ გვარი ფოით შეიცვალა და პარტნიორთან ერთად ბარებში დაიწყო ცეკვა აშშ-ის დასავლეთის შტატებში. მცირე ხანი თეატრალურ დადგმებშიც მოუწია მუშაობამ ჯგუფებში (მასოვკებში), სადაც ხშირად ისეთ წამყვან მსახიობებთან უწევდა სცენაზე ყოფნა, როგორებიც იყვნენ ედუინ ბუთი და ჯოზეფ ჯეფერსონი.
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ვოდევილის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1928
ერაზმუს როტერდამელი
დეზიდერიუსი ერაზმუს როტერდამელი  (ნამდვილი სახელი და გვარი გერჰარდ გერჰარდსი (Gerhard Gerhards); ზოგჯერ ცნობილი, როგორც ერასმუს როტერდამელი ან ერაზმ როტერდამელი) (დ. 28 ოქტომბერი, 1466/1469, როტერდამი — გ. 12 ივლისი, 1536, ბაზელი) — რენესანსის პერიოდის ნიდერლანდელი ჰუმანისტი კათოლიკე ქრისტიანი თეოლოგი, ფილოსოფოსი, ფილოლოგი, მთარგმნელი და მწერალი. წერდა ლათინურ ენაზე. ერაზმუს როტერდამელმა უარყო შუა საუკუნეების სწავლა–აღზრდის სისტემა. გამოსცა „ახალი აღთქმა“ ბერძნულ ენაზე, დაურთო საკუთარი ლათინური თარგმანი, რომელიც საფუძვლად დაედო ლუთერის ბიბლიის თარგმნას. გამოსცა ანტიკურ ავტორთა და ეკლესიის მამათა კრიტიკული ჟანრის თხზულებები. ჰუმანისტური იდეები ლიტერატურაში ყველაზე უფრო სრულყოფილად ერაზმუს როტერდამელმა გამოხატა.
შემოქმედება
ერაზმუს როტერდამელის ყველაზე მნიშვნელოვანი მხატვრული ნაწარმოებია სქოლასტიკის წინააღმდეგ მიმართული სატირა – „ქება სისულელისა“, რომელშიც იგი ამხელს გაბატონებული ეკლესიის მანკიერებას, შუასაუკუნეობრივ ჩამორჩენილობას, უმეცრებას, აკრიტიკებს მთავრებსა და ომისმოყვარე თავადებს. ერაზმუს როტერდამელის მიზანი იყო ანტიკურობის და ქრისტიანობის სინთეზით ქრისტიანული ჰუმანიზმის დაფუძნება. თავის თვალსაზრისს მან „ქრისტეს ფილოსოფია“ უწოდა. მისთვის უმთავრესი იყო ადრინდელი ქრისტიანობის აღორძინება და ამასთან დაკავშირებით ანტიკური მეცნიერებისა და ხელოვნების დაფასება. მასვე ეკუთვნის ანდაზების კრებულები („Adagia“, 1500), დიალოგები („შინაური საუბრები“, 1518), კომენტარები, ფილოლოგიური თხზულებანი. ფილოსოფიური თვალსაზრისით მნიშვნელოვანია ტრაქტატი „ქრისტიანი მეომრის ხანჯალი“ (1502).
მეტსახელი
მისი კოდირებული სახელი დესიდერიუს ერასმუს როტერდამელი, შეიცავს შემდეგ სამ ელემენტს: ლათინური არსებითი სახელი დესიდერიუმ („ლტოლვა“ ან „სურვილი“; ბერძნული ზედსართავი ἐράσμιος (erásmios) ნიშნავს „სურვილის მქონე“, და ასევე ერასმუს წმინდასაც ნიშნავს; და ბოლოს ლათინიზირებული ქალაქის სახელი როტერდამი (როტერდამუს = „როტერდამელი“).
ერასმუსი კლასიკური სწავლული იყო, ვისაც წმინდა ლათინური სტილით უყვარდა წერა და შერქმეულ მეტსახელს „ჰუმანისტების უფლისწულს“ სიამოვნებით ირგებდა. მას ასევე „ქრისტიანი ჰუმანისტების სამეფო დიდებასაც“ უწოდებდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ჰოლანდიელი ფილოსოფოსები კატეგორია:ჰოლანდიელი თეოლოგები კატეგორია:გარდაცვლილი 1536
ველტყევი
ველტყევი, კვეშლევი — მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედზე, მდინარეების ჯრუჭულისა (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი) და კრიხულის (რიონის მარცხენა შენაკადი) წყალგამყოფ მონაკვეთზე. სიმაღლე 1927 მ. აგებულია ცარცული ასაკის კირქვებითა და გადოლომიტებული კირქვებით. ველტყევის სამხრეთ-აღმოსავლეთი კალთა ციცაბოა, დანარჩენი — დამრეცი. ყველაზე დამრეცია ჩრდილო-დასავლეთი კალთა, რომელსაც ახასიათებს რელიეფის კარსტული ფორმები. ველტყევის ზედა ნაწილი შემოსილია სუბალპური ბუჩქნარითა და მდელოებით, ქვედა — სოჭისა და წიფლის ტყეებით.
ველური აბრეშუმხვევიები
ველური აბრეშუმხვევიები — კრებითი სახელწოდება პეპლების ჯგუფისა, რომელთა მუხლუხები დაჭუპრების წინ მათ მიერ გამოყოფილ აბრეშუმის ძაფს მეტნაკლებად იყენებენ პარკის ასახვევად.
სქოლიო
კატეგორია:მეაბრეშუმეობა
Polyrhachis decellei
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პასკოს პროვინცია
thumb|right|250px|პასკოს პროვინცია. პასკო — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ხუნინის რეგიონი, ჩრდილოეთიდან უანუკო, ხოლო დასავლეთიდან ლიმის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სერო-დე-პასკო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 147 126 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 39,9 ადამიანს. ფართობი 4 758,57 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 13 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პასკოს რეგიონის პროვინციები
კაკაბაძე
საკუთარი სახელი კაკაბაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:კაკაბაძეები კატეგორია:ქართული გვარები
იგავ-არაკი
იგავ-არაკი — ლირიკულ-ეპიკური ჟანრის ნაწარმოები, ზნეობრივ-დამრიგებლური ხასიათის თხზულება. მისი გმირები არიან ცხოველები, მცენარეები, საგნები, მაგრამ იგულისხმებიან ადამიანები (გაპიროვნება). საფუძვლად უდევს შედარება. ახასიათებს ნართაული თქმა, ალეგორიულობა, სატირულ-იუმორისტული, კომიკური და რაც მთავარია, მომართვა შეგონებისათვის ახლოს დგას იგავთან.
იგავი ერთ–ერთი უძველესი ჟანრია. ის აღმოცენდა აღმოსავლეთში, სადაც გამოცანებით ლაპარაკი უყვარდათ. იგავების ტექსტები ჯერ კიდევ უძველესი ხალხების, შუმერებისა და ბაბილონელების, წერილობით ძეგლებშია აღმოჩენილი. ჩამოყალიბებული სახე იგავმა ძველ საბერძნეთში მიიღო.
მთელ მსოფლიოში ცნობილია ძველი ბერძენი მეიგავის – ეზოპეს – იგავები. იგავურ მეტყველებას, ანუ შეფარვით თქმას, ზოგჯერ ეზოპეს ენასაც კი უწოდებდნენ.
კატეგორია:ტერმინები კატეგორია:ლიტერატურა
4 (რიცხვი)
ოთხი — მეოთხე ნატურალური რიცხვი. სამის მომდევნო და ხუთის წინამდგომი რიცხვი. აღინიშნება სიმბოლოთი - 4. არის ლუწი, დადებითი რიცხვი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:4 (რიცხვი) 4
წითელი წანაცვლება
right|thumb|200px|წითელი წანაცვლება წითელი წანაცვლება, წითელი ძვრა — ქიმიურ ელემენტთა სპექტრალური ზოლის ძვრა წითელ (გრძელტალღიან) მხარეს. ეს მოვლენა არის დოპლერის ეფექტის ანუ გრავიტაციული წითელი წანაცვლების გამოვლენა ან მათი კომბინაცია. სპექტრალური ზოლის ძვრას იისფერ (მოკლეტალღიან) მხარეს იისფერ ძვრას უწოდებენ.
წითელი წანაცვლების თეორია
ორივე შემთხვევაში, დოპლერის ეფექტის ან ფარდობითობის ზოგადი თეორიის, ძვრის პარამეტრი ~z გამოითვლება როგორც
წყაროს დოპლერისებრი ტალღის სიგრძის ძვრა მოძრაობის დროს სხივური სისწრაფით ~v_r და სრული სისწრაფით ~v უტოლდება
გრავიტაციული წითელი წანაცვლების არსებობა იწინასწარმეტყველა ალბერტ აინშტაინმა მის მიერ ფარდობითობის ზოგადი თეორიის დამუშავების დროს.
ხაზოვანში ნიუტონის პოტენციალის მიმართ ~V მიახლოვების, სადაც ~V_e და ~V_o გამოსხივების რეგისტრაციის და გამოსხივების წერტილში გრავიტაციული პოტენციალის შესაბამისია.
~z_G > 0 იმ შემთხვევაში, როცა გამოსხივების წერტილში პოტენციალი მოდულით მეტია.
მასიური კომპაქტური ობიექტებისთვის ძლიერი მიზიდულიობის ველით (მაგ. ნეიტრონული ვარსკვლავი და შავი ხვრელი) საჭიროა ზუსტი ფორმულების გამოყენება. კერძოდ, გრავიტაციული წითელი წანაცვლება სფერული სხეულის სპექტრში მასით ~M და რადიუსით ~R
(~R_G - გრავიტაციული რადიუსი, ~G - გრავიტაციული მუდმივა) გამოვლინდება შემდეგით
დაკვირვება წითელ წანაცვლებაზე
ყოველი ქიმიური ელემენტი შთანთქავს ან ასხივებს ელექტრომაგნიტურ ტალღას მკაცრად გარკვეულ სიხშირეზე. ამიტომ ყოველი ქიმიური ელემენტი სპექტრში ქმნის განუმეორებელ სურათს, რომელიც სპექტრალური ანალიზის დროს გამოიყენება. ასე რომ დოპლერის ეფექტის და/ან ფარდობითობის ზოგადი თეორიისას დაშორებული ობიექტების, მაგალითად ვარსკვლავების, გამოსხივების სიხშირე შეიძლება შეიცვალოს (მოიმატოს ან შემცირდეს), და ზოლები შესაბამისად იქნება დაძრული სპექტრის წითელ (გრძელტალღიან) ან იისფერ (მოკლეტალღიან) მხარეს, თავისი განუმეორებელი ფარდობითი მდებარეობის შენახვით. ზუსტად ზოლების ძვრას წითელ მხარეს (ჩვენს მიმართ ობიექტეის დაშორებით გამოვლენილი) უწოდებენ „წითელ წანაცვლებას“.
იუმორი
ველომრბოლელთა შორის ცნობილი რეკომენდაციაა: „შეიძინე წითელი ველოსიპედი, წითელი უფრო სწრაფია“. ეს „ეფექტი“ ხუმრობით აიხსნება წითელი წანაცვლების მოქმედებით: რაც უფრო სწრაფად გვშორდება ველოსიპედისტი, მით უფრო მეტად მისი ველოსიპედის ფერი იძვრის წითლისკენ, დოპლერის ეფექტის შედეგად. ეს ხუმრობა სხვა სატრანსპორტო საშუალებების მიმართაც გამოიყენება, აგრეთვე სპორტული ამუნიციის და ტანსაცმლის მიმართ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტროფიზიკა კატეგორია:კოსმოლოგია
ტახტ-ი სულეიმანი
ტახტ-ი სულეიმანი — არქეოლიგიური ძეგლი ირანის დასავლეთ აზერბაიჯანის პროვინციაში. მდებარეობს ურმიისა და ჰამადანის შუაში, თეირანიდან 400 კმ-ით დასავლეთით. თავის დროზე, ძეგლი თავდაცვითი დანიშნულების ყოფილა. 2003 წელს, ის იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
ციტადელი ზოროასტრიზმის ცეცხლის ტაძრის ნარჩენებსაც მოიცავს. თავდაპირველად ის სასანიდების პერიოდში აშენდა, ხოლო მოგვიანებით, ილხანთა იმპერიის დროს გადაკეთდა. დღეს არსებული სემიტური სახელი, მან არაბთა დაპყრობებისას მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ირანში
მერაბ ანთაძე
მერაბ ანთაძე (დ. 4 აგვისტო, 1952, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი მოლდოვის რესპუბლიკაში 2014 წლის მაისის თვიდან დღემდე.
ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გეოლოგიის ფაკულტეტი; 1991–1997 წლებში მუშაობდა საგარეო საქმეთა სამინისტროში სხვადასხვა დიპლომატიურ თანამდებობებზე; 1997–1998 წლებში მუშაობდა საქართველოს პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტში წამყვან სპეციალისტად; 1998 წლიდან 2006 წლის ივლისამდე იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 2002 წელს მიენიჭა საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის დიპლომატიური რანგი. 2006 წლის 21 ივლისს დაინიშნა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრად კონფლიქტების მოგვარების საკითხებში; 2007 წლის ივლისიდან კვლავ დაინიშნა საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილედ. 2007–2008 წლებში იყო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი უკრაინაში. 2009 წლის 1 იანვრიდან 2014 წლის 2 იანვრამდე საქართველოს მუდმივი წარმომადგენელი იყო დემოკრატიისა და ეკონომიკური განვითარების ორგანიზაცია „სუამში“.
ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
წყლის იელი
ყვავის მაისიდან ივლისის ჩათვლით. შეიცავს დიდი რაოდენობით ეთერზეთებს (1,5-იდან 7 %-მდე). ფოთლებში შედის ანდრომედოტოქსინი, მთრიმლავი ნივთიერებები, ფლავონიდები, ვიტამინი C და სხვ. იყენებენ მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტის და ტუბერკულოზის დროს, ენტეროკოლიტის და გრიპის წინააღმდეგ.
გამოიყენება როგორც ინსექტიციდი, აგრეთვე პარფიუმერულ წარმოებაში. შხამიანი მცენარეა.
აზმანა
აზმანა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ოკმის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტუარეგების ამბოხება (2012)
ტუარეგების ამბოხება— ამბოხება ჩრდილოეთ მალიში, დაიწყო 2012 წლის 17 იანვარს. მასში მონაწილეობენ ტუარეგის ტომი და აფრიკის სხვა ხალხებიც.
ტუარეგის მეომრებმა აჯანყება მას შემდეგ დაიწყეს, რაც მეზობელ ლიბიაში მომხდარი სამოქალაქო ომის დროს დიდი რაოდენობით იარაღი ჩაიგდეს ხელში.
ტუარეგის მეომრების გააქტიურება მალიში მომხდარმა სახელმწიფო გადატრიალებამ გამოიწვია, როდესაც აჯანყებულმა ოფიცრებმა დემოკრატიულად არჩეული პრეზიდენტი ამადუ ტუმანი ტურე დაამხეს, ხოლო ახალმა ხელისუფლებამ კი განაცხადა, რომ მათი მიზანი სეპარატისტული ამბოხების ეფექტიანი ჩახშობაა.
2012 წლის 6 აპრილს მეამბოხეებმა აზავადის დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს. ერთი დღით ადრე კი ტუარეგებმა გამოაცხადეს, რომ ცალმხრივად წყვეტდნენ ცეცხლს, აღნიშნეს რა, რომ ყველა მათი მიზანი მიღწეულია.
სქოლიო
კატეგორია:მალის ისტორია კატეგორია:XXI საუკუნის ომები
სტაროეჟოვო
სტაროეჟოვო (Иҫке Ежов; Староежово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 89 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 70 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (97 %).
5 (რიცხვი)
ხუთი — მეხუთე ნატურალური რიცხვი. ოთხის მომდევნო და ექვსის წინამდგომი რიცხვი. აღინიშნება სიმბოლოთი — 5.
წყაროები
5
XIX საუკუნის ქართული ქრონიკა
XIX საუკუნის ქართული ქრონიკა — 1978 წლის ქართული მხატვრული ფილმი, რომლის დამდგმელი რეჟისორია ალექსანდრე (საშა) რეხვიაშვილი. კომპოზიტორი	ვახტანგ კუხიანიძე.
სიუჟეტი
ფილმი თავის ჩარჩოებში თავისუფლად იტევს იმპროვიზაციებს, როგორც გასული საუკუნის ეროვნულგანმათავისუფლებელი მოძრაობის, ხალხთა მასების რევოლუციური გამოფხიზლების თემაზე, ასევე თანამედროვე ადამიანის სულიერი მდგომარეობის ტრაგიკულ სიმართლეს. ავტორები წვდებიან სამოქალაქო ომში ჩათრეული საზოგადოების საგანგაშო მდგომარეობის არსს, საზოგადოების, რომელშიც უნდობლობა, მტრობა და უიმედობა გამეფებულა.
სქოლიო
კატეგორია:1978 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1978 წლის ფილმები
ბრეი
ბრეი (Bray; Bré, ძველად Brí Chualann) — უიკლოუს საგრაფოს უდიდესი ქალაქი (ირლანდია, ლენსტერის პროვინცია). მდებარეობს ირლანდიის ზღვის სანაპიროზე, დუბლინიდან სამხრეთით 20 კმ-ში. მოსახლეობა — 31 901 ადამიანი.
ქალაქი მდებარეობს უიკლოუს საგრაფოსა და დუბლინის საზღვარზე. დუბლინთან სიახლოვე ბრეის მაცხოვრებლებს საშუალებას აძლევს, იმუშაონ დედაქალაქში. ქალაქში არის კინოსტუდია „Ardmore Studios“, რომელიც ცნობილია ფილმებით: „ექსკალიბური“, „მამაცი გული“ და „საუზმე პლუტონზე“.
ადგილობრივი სარკინიგზო სადგური გაიხსნა 1854 წლის 10 ივლისს.
ბრეის ჰყავს სამი დაძმობილებული ქალაქი: ვიურცბურგი,  დუბლინი და  ბეგლი.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 31 901 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 30 951 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
ქვემოთმოყვანილ დაფებში ყველა პასუხის ჯამი (სვეტი „ჯამი“), როგორც წესი, დასახლებული პუნქტის სრულ მოსახლეობაზე ნაკლებია (სვეტი „2006“).
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:უიკლოუს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
კორეული ფერწერა
კორეული ფერწერა-მოიცავს კორეაში ან საზღვარგარეთელი კორეელების მიერ შესრულებულ ნახატებს ყველა ზედაპირზე. ყველაზე ადრე შემორჩენილი კორეული ნახატები არის ფრესკები გოგურეოს სამარხებში, რომელთაგან მნიშვნელოვანი რაოდენობაა შემორჩენილი, უძველესი დაახლოებით 2000 წლის წინ არის შემორჩენილი(ძირითადად ამჟამინდელ ჩრდილოეთ კორეაში), მრავალფეროვანი სცენებით მოცეკვავეების, ნადირობისა და სულების ჩათვლით. მას შემდეგ, რაც კორეის ნახევარკუნძულზე დიდი გავლენა მოვიდა ჩინეთიდან სამი სამეფოს პერიოდში. ჯოსონის დინასტიამდე მთავარი გავლენა მოახდინა ჩინურმა მხატვრობამ, თუმცა შესრულებული იყო კორეული პეიზაჟებით, სახის თვისებებით, ბუდისტური თემებით და ციურ დაკვირვებაზე აქცენტით, კორეული ასტრონომიის სწრაფი განვითარების შესაბამისად.
გორიეოს პერიოდში (918–1392) მხატვრობაში დომინირებდა ბუდისტური გრაგნილი ნახატები, რომლებიც ადაპტირებდნენ ჩინურ სტილთან; დაახლოებით 160 ნამუშევარი გადარჩა ამ პერიოდიდან. ამ პერიოდში დაარსდა სამეფო მხატვრების სკოლა, აკადემია, დოჰვაზეო. ჯოსონის პერიოდის დასაწყისში (1392–1897) დაინერგა ძირითადად მონოქრომული მელნით სარეცხი ფერწერის ტრადიცია, რომელიც უკვე დიდი ხანია დამკვიდრებული იყო ჩინეთში და დარჩა კორეული და იაპონური მხატვრობის მნიშვნელოვან მიმართულებად. მთის ლანდშაფტის მხატვრობის სტილი ისეთივე მნიშვნელოვანია კორეაში, როგორც ჩინეთში.
კორეული მხატვრობა მოიცავს შავი ფუნჯის მონოქრომატულ ნამუშევრებს, ნაწილი მოყვარულების მიერ არის შესრულებული, ნაწილი არის ფერადი პროფესიონალური ნამუშევრები. მათზე ასახულია მრავალი ჟანრის სცენა, ცხოველთა და ფრინველებისა და ყვავილების მხატვრობა და ფერადი ხალხური ხელოვნება, სახელად მინჰვა. არსებობდა ბუდისტური ერთგული გრაგნილების ტრადიცია, რიტუალური ხელოვნება, საფლავების ნახატები და საფესტივალო ხელოვნება, რაშიც ფართოდ იყენებდნენ სხვადასხვა ფერს. ეს განსხვავება ხშირად კლასზე იყო დაფუძნებული: მკვლევარებმა, განსაკუთრებით კონფუცის ხელოვნებაში, თვლიდნენ, რომ მონოქრომატულ ნახატებში ფერის დანახვა შეიძლებოდა გრადაციების ფარგლებში. მიაჩნდათ, რომ ფერის ფაქტობრივი გამოყენება უხეში იყო ნახატებში და ზღუდავდა ფანტაზიას. კორეული ხალხური ხელოვნება და არქიტექტურული ჩარჩოების მხატვრობა განიხილებოდა, როგორც ხის გარე ჩარჩოების გამანათებელი, რომელიც ჩინური არქიტექტურის ტრადიციებს შეესაბამებოდა. მას ჰქონდა უხვად მდიდარი ჰალოების და პირველადი ფერების ადრეული ბუდისტური გავლენა, ინდური ხელოვნებით იყო შთაგონებული.
კორეელმა მხატვრებმა 1945 წლის შემდგომ პერიოდში აითვისეს დასავლეთის ზოგიერთი მიდგომა. ზოგიერთმა ევროპელმა არტისტმა სქელი იმპასტოს ტექნიკით და წინა პლანზე ფუნჯის შტრიხებით მიიპყრო კორეის ინტერესი. ისეთი მხატვრები, როგორებიცაა გოგენი, მონტიჩელი, ვან გოგი, სეზანი, პისარო და ბრაქი, ძალიან გავლენიანი იყვნენ, რადგან მათ ყველაზე მეტად ასწავლიდნენ სამხატვრო სკოლებში. წიგნებით ადვილად ხელმისაწვდომი და კორეულ ენაზე თარგმნილი იყო. აქედან შედგენილია თანამედროვე კორეელი მხატვრების ტონალური პალიტრები: ყვითელი ოხრა, კადმიუმის ყვითელი, ნეაპოლის ყვითელი, წითელი მიწა და სიენა. ყველა სქლად მოხატული, უხეშად მოვლილი და ხშირად ასახულია ძლიერ ტექსტურირებული ტილოები ან სქელი კენჭიანი ხელნაკეთი ქაღალდები.
სქოლიო
კატეგორია:კორეული ფერწერა კატეგორია:აზიური ფერწერა
როსტომ ლორთქიფანიძე
როსტომ ლორთქიფანიძე (დ. 16 დეკემბერი, 1943, თბილისი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმსახური დეკანოზის ხარისხში, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს პირველი მოწვევის დეპუტატი.
ბიოგრაფია
დეკანოზი როსტომ ლორთქიფანიძე დაიბადა თბილისში 1943 წლის 16 დეკემბერს. 1960–1964 წლებში სწავლობდა თბილისის თეატრალური ინსტუტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე. 1964–1970 წლებში მუშაობდა კინოსტუდიაში – „ქართული ფილმი“, რეჟისორის ასისტენტად. 1970–1973 წლებში იყო ხალხური შემოქმედების სახლის თეატრისა და კინოს განყოფილების უფროსი (სხვა ცნობით, მეთოდისტი). 1973 წელს კვლავ ჩააბარა თეატრალურ ინსტიტუტში, ამჯერად, სარეჟისორო ფაკულტეტზე, რომელიც 1978 წელს დაამთავრა. 1979–1984 წლებში იყო საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ს პირადი რეფერენტი (სხვა ცნობით, პირადი მდივანი). 1989 წლიდან არის ფურცელაძის ქუჩაზე მდებარე  თბილისის ყოვლადწმინდა სამების ეკლესიის დეკანოზი. 1991–1992 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი  კომუნისტური პარტიის სიით.
2009 წელს დეკანოზი როსტომ ლორთქიფანიძე დაჯილდოვდა მიტრით.
ანტიეკლესიური აზროვნების გამოვლინებები
წმინდა სინოდის განჩინება ეხებოდა გაზეთში – „ახალი თაობა“ გამოქვეყნებულ დეკანოზ როსტომის შემდგომ გამონათქვამებს:
საზოგადოებისთვის უცნობია სინოდალური კომისიის მიერ დეკანოზ როსტომის საკითხის შესწავლის შედეგები.
აღსანიშნავია, რომ მღვდელმსახურის ამ ინტერვიუდან რამდენიმე დღის შემდეგ, გაზეთმა — „საპატრიარქოს უწყებანი“, დეკანოზ როსტომ ლორთქიფანიძის მიტრით დაჯილდოების შესახებ ინფორმაცია გამოაქვეყნა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული  1943 კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ოთხმესდური
ოთხმესდური, ოთხმისდური, ოთხმაზური — მოხელე ძველ საქართველოში. გვხვდება XI-XIII საუკუნეების 3 საბუთში, რომლებიც დასავლეთ საქართველოს განეკუთვნება. ერთდროულად რამდენიმე ოთხმესდური არსებობდა. ცნობები ოთხმესდურთა ფუნქციების შესახებ არ მოიპოვება. ოთხმესდურნი დიდმოხელეთა (მაგ., ერისთავთერისთავთა) გვერდით იხსენიებიან, რაც იმის მაჩვენებელია, რომ ოთხმესდურობა მნიშვნელოვანი თანამდებობა უნდა ყოფილიყო. თვით სახელწოდება თითქოს ტერმინ „ოთხმეძლურს“ უკავშირდება (ოთხძალი ოთხსიმიან საკრავს ნიშნავს). „ოთხმეძლურის“ ხელობა-თანამდებობიდან მომდინარეობს გვარი ოთხმეზური.
დიდი სჯულისკანონის ქართული თარგმანში „ოთხმიზდური“ აღნიშნავს სახელმწიფოს მეოთხედის მმართველს ბიზანტიაში. სარგის კაკაბაძის ვარაუდით, საქართველოში ამ ტერმინით აღინიშნებოდა აზნაური მეომარი, რომელსაც სარგოდ („მიზდად“) 4 კომლის გადასახადი ეძლეოდა.
კალანდარიშვილი
საკუთარი სახელი კალანდარიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
იუმორი
250პქ|მარჯვნივ იუმორი (humour — ხასიათი, ზნე < — სითხე; ძველი მოძღვრებით — ადამიანის ორგანიზმში ოთხი სასიცოცოხლო სითხის ურთიერთ-მიმართებით განისაზღვრებოდა ოთხნაირი ხასიათი თუ ტემპერამენტი) — კომიკურის ერთ-ერთი სახე. იუმორი სიცილის საშუალებით ცდილობს ობიექტის სრულყოფას, განწმენდას ნაკლოვანებებისაგან და სრულქმნილი სახით მის განმტკიცებას. მისი აქტიური ფორმაა გონებამახვილობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერმინები
ნიკოლოზ გოლიცინი
ნიკოლოზ გოლიცინი (დ. 16 ივნისი, 1809 ― გ. 3 ივლისი, 1892, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი სამხედრო ისტორიკოსი, ინფანტერიის გენერალი (1880).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1809 კატეგორია:დაბადებული 16 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ივლისი კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
ესტადო-ნოვო (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ესტადო-ნოვო შეიძლება აღნიშნავდეს.
დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინცია
thumb|right|250px|დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინცია. დანიელ-ალსიდეს-კარიონი — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება უანუკოს რეგიონი, ხოლო დასავლეთიდან ლიმის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჯანაუანკა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 41 530 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 22 ადამიანს. ფართობი 1 887,23 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 8 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პასკოს რეგიონის პროვინციები
ჰოკონ VII
thumb|ნორვეგიის მეფე ჰოკონ VII ჰოკონ VII (Haakon VII, დ. 3 აგვისტო, 1872, შარლოტენლუნდის სასახლე, კოპენჰაგენთან ახლოს, დანია — გ. 21 სექტემბერი, 1957, ოსლო) — ნორვეგიის მეფე 1905 წლის 18 ნოემბრიდან (კორონაცია 1906, 22 ივნისი).
დაბადებით დანიის უფლისწული კარლი (კრისტიან ფრედერიკ კარლ გეორგ ვალდემარ აქსელი) გლუქსბურგების დინასტიიდან, კრისტიან IX-ის შვილიშვილი. მამამისი 1906 წელს დანიის ტახტზე ფრედერიკ VIII-დ წოდებული ავიდა, უფროსმა ძმამ კი ტახტი 1912 წელს გადაიბარა როგორც კრისტიან X-მ. ნორვეგიის მეფედ მას მერე აირჩიეს, რაც ქვეყანამ შვედეთთან დინასტიური კავშირი გაწყვიტა და მეფე ოსკარ II ტახტი დაატოვებინა. დედის მხრიდან ოსკარის უფროს ძმას კარლ XV-ს შვილიშვილად ერგებოდა, რომელსაც ვაჟები არ ჰყოლია, ამდენად, დედის ხაზით ნორვეგიის ტახტის მემკვიდრედ შეეძლო თავი მიეჩნია. ნორვეგიაში ჩასულმა სახელი ძველნორვეგიული ჰოკონით შეიცვალა, ხოლო ვაჟ ალექსანდრეს ულაფი დაარქვა (შემდგომში ულაფ V).
დაქორწინდა თავის მამიდაშვილ მაუდ უელსელზე, ედუარდ VII ქალიშვილზე. მის ბიძაშვილებს შორის არიან კრისტიან IX შვილიშვილები: ნიკოლოზ II, ჯორჯ V და კონსტანტინოს I. ჰოკონისა და მისი ოჯახის პატივსაცემად ანტარქტიდაზე არაერთი ობიექტი იქნა სახელდებული.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ნორვეგია ნაცისტების მიერ იყო ოკუპირებული. ქვეყანაში ვიდკუნ ქუისლინგის კოლაბორაციონული ხელისუფლება დამყარდა.
ჰოკონ VII ოჯახითურთ 1940 წლის 9 აპრილს ემიგრაციაში წავიდა და ლონდონში ჩაუდგა მთავრობას სათავეში, მისი ვენზელი - N7 - ნორვეგიაში წინააღმდეგობის სიმბოლოდ იქცა. ნორვეგიელთა შორის მეფე დიდი პოპულარობით სარგებლობდა, მისი 52-წლიანი მეფობა XX საუკუნეში ერთ-ერთი ყველაზე ხანგრძლივად არის მიჩნეული.
სამხედრო წოდებები
ჩინები: დანიის ადმირალი, ბრიტანეთის ადმირალი (1905, 25 ნოემბერი), გერმანიის ადმირალი (1906, 8 ივლისი).
კატეგორია:ნორვეგიის მეფეები კატეგორია:გლუქსბურგები კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1957
ტყის თაგვი
ტყის თაგვი (Apodemus sylvaticus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი მღრღნელების რიგისა. სხეულის სიგრძე დაახლოებით 8-10 სმ, წონა 20-30 გ აღწევს. კუდის სიგრძე დაახლოებით სხეულის სიგრძის შესატყვისია. ველურ ბუნებაში იკვებება მუხის, წიფლისა და ჭადრის თესლით. აქვს ყავისფერი ბეწვი; ქვემოდან შეფერილობა მოთეთროა. კისერზე აქვს პატარა მოყვითალო ფერის ლაქა. ტყის თაგვის ბუნებრივი მტერია: სახლისა და ტყის კატა, მელა, სხვადასხვა სახეობის ფრინველი და ქვეწარმავალი. ანადგურებენ ნორჩ ამონაყარს, რითაც საგრძნობი ზიანი მოაქვს ტყის მეურნეობისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თაგვისებრნი
ქოროღოს ღვთისმშობლის ეკლესია
ქოროღოს ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ისტორიულ მთიულეთში, ხადას ხეობაში, სოფელ ქოროღოს სამხრეთით, მაღალი მთის კალთაზე, კლდოვანი ქარაფის პირას. კომპლექსის შემადგენლობაში შედის ეკლესია, ზურგიანი კოშკი, მცირე სამლოცველო და ნანგრევებად ქცეული რამდენიმე ნაგებობა.
ეკლესიის სამალავებში აღმოჩენილია XI საუკუნის სპილოსძვლის ღვთისმშობლის ხატი, ჯვარი მაცხოვრის გამოსახულებით და ჭედური ფირფიტები, რომლებიც ინახება საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
ისტორია
1954 წელს სპეციალური სამეცნიერო–სარესტავრაციო სასწავლო სახელოსნომ კომპლექსზე ჩაატარა სარემონტო–სარესტავრაციო სამუშაოები (ხელმძღვანელი ლ. ხიმშიაშვილი).
ეკლესიას 2006 წელს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა  ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ეკლესია
ქოროღოს ღვთისმშობლის ეკლესია დარბაზულია (10,8X7,6 მ), აგებულია - X-XI საუკუნეების მიჯნაზე. ამ ტიპის ნაგებობებს შორის გამოირჩევა შიდა სივრცის სრულიად განსხვავებული, თავისებური გადაწყვეტით. ნაგებია ნატეხი ქვითა და ფიქლით. კონსტრუქციული ნაწილები (კამარები, კონქი, თაღები, ბურჯები), კარ-სარკმლის მოპირკეთება და ლავგარდანი თლილი ქვისაა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ეკლესია უაფსიდოა და აღმოსავლეთით სწორი კედლითაა დასრულებული. საკურთხევლის მხრების ხაზზე ორი კვადრატული ბურჯი დგას, რომლებსაც აღმოსავლეთის მიმართულებით გადაყვანილი ორსაფეხურიანი თაღები ეყრდნობა. ამ კონსტრუქციით საკურთხეველი სამ ნაწილადაა გაყოფილი. საკურთხევლის შუა ნაწილი გვერდითებზე ორჯერ უფრო მაღალია და წესიერი ფორმის კონქი ხურავს. კონქის ნახევარწრიული საფუძველი კუთხეებში გარდიგარდმო გადებული თითო მოზრდილი ქვითაა შექმნილი, რომლებზეც ტრომპისმაგვარი ელემენტია ამოკვეთილი. კონქისა და საკურთხევლის გვერდითი ნაწილების კამარების თავზე სამალავებია. დარბაზის აღმოსავლეთ ნაწილი დასავლეთ ნაწილთან შედარებით საგრძნობლად მაღალია და ერთიანი კამარითაა გადახურული. დარბაზის შუაში ორსაფეხურიან ბაზისზე დაყრდნობილი კვადრატული ბურჯია. ბურჯიდან დასავლეთით გადაყვანილია თაღი, რომელიც დარბაზის დასავლეთ ნახევარს ორ ტოლ ნაწილად ყოფს. თითოეულ მათგანს ცილინდრული კამარა ხურავს. კამარების ზემოთ აქაც სამალავია.
ინტერიერი განათებულია შვიდი თაღოვანი სარკმლით, მათგან სამი აღმოსავლეთითაა, თითო-თითო – სამხრეთით და ჩრდილოეთით, ხოლო ორი დასავლეთით. სარკმლებს საფეხურებიანი რაფები აქვს. დარბაზის კედლებზე ორსაფეხურიანი თაღებია, რომლებიც სამი ლილვისაგან შედგენილ მარტივ იმპოსტებზეა დაყრდნობილი. სამხრეთ კედელში, შესასვლელის არქიტრავის თავზე, ღრმა თაღოვანი ნიშია. ერთი ნიში საკურთხევლის ცენტრალური სარკმლის ქვემოთაა. ეკლესიის სამივე ბურჯი მასიური კაპიტელითაა დაგვირგვინებული, რომელთა პროფილს შეადგენს თარო, წრეთარგი და ლილვი. მათგან სამხრეთ–აღმოსავლეთით და დასავლეთით მდგარ ბურჯებს წიბოები ჩამოკვეთილი აქვს. ჩრდილო–აღმოსავლეთ წიბოები კი გრეხილი ლილვითაა შემკული. ეკლესიის ფასადები დასრულებულია მაღალი ლავგარდნით, რომელიც შედგენილია თაროსა და ლილვს შორის მოქცეული სიბრტყით.
აღმოსავლეთ ფასადზე მხოლოდ ცენტრალური და სამხრეთით მდებარე სარკმელია მორთული. ცენტრალური სარკმლის რელიეფურ წარბზე ჯვარია დადგმული, სამხრეთით მდებარე სარკმლის ზემოთ ჩაკვეთილია ნახევარწრიული თაღი, რომელსაც ბოლოებში ჰორიზონტალური გადანაკეცები აქვს.
სამხრეთის ფასადზე, კარის არქიტრავზე მარტივპროფილიანი თაღით შემოსაზღვრულ არეში, რელიეფური ჯვარია. კარის მარჯვნივ მდებარე სარკმელი, ეკლესიის სხვა სარკმელთაგან განსხვავებით, ერთ მთლიან ქვაშია გამოკვეთილი. სარკმლის თავზე სანახევროდ შემორჩენილი რელიეფური ჯვარია. ჩრდილოეთის ფასადზე სარკმელი დაგვირგვინებულია რელიეფური თაღით.
ფასადზე ლავგარდნის შუა ნაწილი გაფორმებულია თაღებით, რომლებშიც შიგადაშიგ ჯვრებია გამოსახული. ფასადის კიდეებზე, ისევე როგორც დასავლეთის ფასადის ჩრდილოეთ კიდეზე, ეკლესიის შეკეთებისა და გამაგრების დროს მიშენებულია კონტრფორსები.
გაფორმებით გამოირჩევა დასავლეთის ფასადი. ლავგარდნის შემადგენელი თორმეტი ფილა მართულია ეკლესიის მშენებლობის ამსახველი რელიეფური სცენებით, რომლებიც შესრულებულია თაროსა და ლილვს შორის მოქცეულ ფართო არეზე.
ლავგარდნის კეხის ქვაზე ღვთისმშობლის ფიგურაა. მის მარჯვივ და მარცხნივ ცალკეული სცენებია: ხარებშებმული მარხილით ტვირთის გადაზიდვა, დუღაბის შემზადება და მისი გადატანა, ქვის თლა, ლოდების ზურგით გადატანა, ქალების მიერ მშენებლებისათვის საგზლის მიტანა და ბოლოს მოსასხამიანი ქტიტორის გამოსახულება ეკლესიის მოდელით ხელში, რომელსაც იგი ღვთისმშობელს მიუძღვნის. ამავე ფასადზე, ჩრდილოეთით მდებარე სარკმლის თავზე, ერთსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერაა. ერთი წარწერაა ლავგარდნის ჩრდილოეთ ფერდის კიდურა ქვის თაროზეც. პალეოგრაფიული ნიშნებით ორივე წარწერა XII საუკუნით თარიღდება და ეკლესიის აგების შემდგომაა შესრულებული.
ზურგიანი კოშკი
200px|მინი|მარცხნივ|ქოროღოს ზურგიანი კოშკი ზურგიანი კოშკი (5,3X8,3 მ) დგას ეკლესიის სამხრეთით, 1 მეტრზე. კომპლექსის ნაგებობათაგან ყველაზე ადრეულია. განეკუთვნება X საუკუნეს. ნაშენია მოზრდილი ნაშენი ქვით. დაზიანებულია, შემორჩენილია ორი სართული და მესამე სართულის კედლების ნაწილი. კოშკს მთელ სიმაღლეზე ზურგის მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. კოშკი პირით აღმოსავლეთისკენ, ხეობისკენაა მიმართული, ხოლო ზურგით ჩართულია ზღუდის კედელში, რომელიც სამხრეთით ფერდობზე ეშვება და უკავშირდება საერთო დანიშნულების ნაგებობას. კოშკში შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა, მიწინად 5 მეტრისსიმაღლეზე. კარის არქიტრავზე ერთსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერაა (დაზიანებულია). შესასვლელის ზემოთ, მეორე სართულზე, მცირე ზომის სარკმელია. კოშკის ქვის ფილების სართულშუა გადახურვა ჩამოშლილია. ლოშკსა და ეკლესიას შორის ვიწრო გასასვლელია, რომელიც აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან კედლებითაა შემოზღუდული. ამ კედლებში ჩასმულია კაპიტელი, ბურჯი და ბაზისი, კაპიტელზე ერთმანეთის მიჯრით სამი ქტიტორის რელიეფური გამოსახულებაა, რომელთაგან ერთს ხელში უჭირავს ეკლესიის გეგმის გამოსახულებიანი სწორკუთხა ფილა. ბურჯი (სიმაღლე 1,2 მეტრი) ოთხ წახნაგაა. მის ოთხივე კუთხეს თითო ლილვი აუყვება. ერთი ლილვი გრეხილია. ბურჯის ერთ–ერთ წახნაგზე გამოსახულია გრძელსამოსიანი ფიგურა მაღალი სწორზედაპირიანი ქუდით.
საერო ნაგებობები
ზურგიანი კოშკის სამხრეთით, ფერდობზე, შემორჩენილია გეგმით ტრაპეციული (12,1X7,8 მ) საერო   ნაგებობების  კედლების ნაწილები და გვიანდელი შუა საუკუნეების ერთი პატარა  სამლოცველოს  და  აკლდამის  ნაშთი. ეკლესიის სამალავებში აღმოჩენილია XI საუკუნის სპილოსძვლის ღვთისმშობლის ხატი, ჯვარი მაცხოვრის გამოსახულებით და ჭედური ფირფიტები, რომლებიც ინახება საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
800px|მინი|ცენტრი|ქოროღოს ღვთისმშობლის ეკლესიის წარწერა, შესრულებულია დასავლეთის ფასადზე.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები