cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტიმოთე გაბაშვილი
მეორე ელჩობა რუსეთში
ტიმოთეს რუსეთში დაყოვნება რუსეთ-ოსმალეთის ომის გახანგრძლივებამ გამოიწვია. ტიმოთეს იმედი ჰქონდა, რომ ომის მსვლელობაში ის რუსეთის მთავრობას იმერეთის ბედით დააინტერესებდა და ზავის დადების დროს რუსეთი ოსმალეთისაგან იმერეთს მოითხოვდა. მაგრამ, რუსის ჯარის საომარი წარმატებებისა, განსაკუთრებით ომის დასასრულს, 1739 წლის ბელგრადის ზავი რუსეთისათვის არახელსაყრელი პირობებით დაიდო. ომის დასასრულს ტიმოთეს სამშობლოში დაბრუნებაზე არ უჩქარია და დაბრუნება მისთვის სახიფათოდ მიუჩნევია და 1739 წლის ივლისის თვეში რუსეთში დარჩენის ნებართვა მოუთხოვია.
სამეფო კანცელარიამ შეიწყნარა ტიმოთეს თხოვნა, მას რუსეთში დარჩენის ნება დართო და საცხოვრებლად მოსკოვის დონის მონასტერი მიუჩინა, მაგრამ ტიმოთეს მოსკოვის დონის მონასტერში ცხოვრება წარმოუდგენლად მიაჩნდა, რადგანაც იქ ცხოვრობდნენ და მოღვაწეობდნენ მიგრანტები ვახტანგ VI-ის კოლონიიდან. ამიტომ დონის მონასტერში ცხოვრებაზე ტიმოთემ კატეგორიული უარი განაცხადა და საქართველოსაკენ სახიფათო გზა არჩია.
1740 წელს ტიმოთემ რუსეთის მთავრობისაგან მიიღო იმერთა მეფისათვის განკუთვნილი საპასუხო წერილი, საჩუქრები და გამოემგზავრა პეტერბურგიდან სამშობლოსაკენ. ტიმოთე ჯერ მოსკოვში ჩავიდა იქ 1740 წლის აპრილის თვეში მონაწილეობა მიიღო სომეხი მთავარეპისკოპოს მინასის მართლმადიდებლობაზე მოქცევის ცერემონიაში, რომელსაც ადგილი ჰქონდა კრემლის მიძინების ტაძარში.
იმავე წელს ტიმოთე ოთხ მხლებელთან ერთად მოსკოვიდან იმერეთისაკენ გამოემართა. მას თან მოჰქონდა ალექსანდრე იმერთა მეფესთან ანა იოანეს ასულის წერილი, ზეპირი დავალებები და საჩუქრები. სახიფათო გზის გამო ტიმოთეს მთელი ავლადიდება და საკუთარი ეკიპაჟი დაუტოვებია და ისე განუგრძია გზა. გზაში ტიმოთე მხლებლებითურთ ჩერქეზებს ჩავარდნია ხელში, სადაც 6 თვე დაუყვია ტყვეობაში, ხოლო შემდეგ ღამით გაპარულა და 3 დღის მგზავრობის შემდეგ ჩასულა ხრეიტას მაზრაში, საიდანაც ალექსანდრე იმერთა მეფისათვის სანდო კაცის ხელით წერილი გაუგზავნია.
ტიმოთეს 6 თვიანი არგამოჩენის გამო 1740 წლის სექტემბერში ქუთათელად ანტონი იკურთხა, რომელმაც 1742 წელს ტიმოთეს გამოჩენისთანავე დატოვა კათედრა და გარეჯის ნათლისმცემლის მონასტერში ბერად შედგა.
ამგვარად, რუსეთიდან დაბრუნებული ტიმოთე 1742 წლის მიწურულისთვის კვლავ უბრუნდება თავის ეპარქიას და განაგებს მას 1747 წლამდე. ოსმალთა მიერ იმერეთის დაპყრობის შემდეგ ტიმოთე მისი რუსეთში ელჩობის გამო იძულებული გახდა ქართლში გადახვეწილიყო. 1749 წელს ანტონ კათოლიკოსი ტიმოთეს ბოლნისის ეპარქიის მამულებს ღალასა და კულუხს უბოძებს.
მოსკოვიდან საქართველოში მომავალი ტიმოთე (1740) გზაში ჩერქეზებმა შეიპყრეს და ექვსი თვე ტყვეობაში გაატარებინეს. შემდეგ იგი გაიქცა და საქართველოში 40-იანი წლების დასაწყისში დაბრუნდა. სამშობლოში დაბრუნებული ტიმოთე თავის ეპარქიას 1747 წლამდე განაგებდა. 1753 იგი ქართლის მთავარეპისკოპოსად აკურთხეს. შემდეგ იგი აქტიურად ჩაება ერეკლე II-ისა და ანტონ I-ის კულტურულ საქმიანიობაში. მათი ხელშეწყობით ტიმოთე სამოგზაუროდ გაემგზავრა.
მოგზაურობა
ტიმოთე გაბაშვილის მოგზაურობანი საბოლოო ჯამში ოთხ წელიწადს (1755-1759) გაგრძელდა. მოგზაურობის მიზანი იყო იმ ადგილების დათვალიერება რომელიც განლაგებული იყო პალესტინაში, მ.შ. იერუსალიმში. ტიმოთეს აინტერესებდა ქართველთა მიერ აგებული ტაძრების ნახვა, ასევე მის ყურადღებას იპყრობდა სხვა წმინდა ადგილების დათვალიერება.
მინი|220პქ|ტიმოთე გაბაშვილი. იერუსალიმი
ტიმოთე გაბაშვილის მოგზაურობა დაიწყო ქალაქ თბილისიდან. აქედან იგი ახალციხეში მივიდა, საიდანაც მიაღწია საპორტო ქალაქ ბათუმს. ბათუმიდან მან ზღვით დაიწყო მოძრაობა და გასცურა შავი ზღვის სამხრეთი ნაწილის თურქეთის ნაპირები, სადაც მიაღწია ჯერ ტრაპეზუნტს, ხოლო შემდეგ უნიას. ამის შემდეგ ტიმოთე ხმელეთით იწყებას მოძრაობას და ღრმად იჭრება თურქეთის ტერიტორიაზე. ხანგრძლივი მოძრაობის შემდეგ მან მიაღწია ქალაქ კონიას, შემდეგ რამდენიმე ქალაქის გავლით ჩააღწია საზღვაო ქალაქს იზმირს (ეგეოსის ზღის სანაპირო). აქედან ტიმოთე ისევ ზღვით იწყებს მოძრაობას და გაივლის ეგეოსის ზღვაში მდებარე კუნძულებს. გარკვეული მანძილის გავლის შემდეგ, იგი ჩადის ქალკიდიკეს ნახევარკუნძულზე მდებარე ათონის მთაზე. აქედან ისევ ზღვით მოძრაობს და მიდის კონსტანტინეპოლში. ქალაქ კონსტანტინოპოლიდან გეზი იერუსალიმისაკენ აიღო და გაიარა მრავალი ათეული კილომეტრი (ზღვით). გზად ინახულა ეგეოსის ზღვის სანაპიროზე განლაგებული ქალაქები და კუნძულები. მოძრაობდა ძირითადად სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ (ე.ი. ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილში). შედეგად მიაღწია სახელგანთქმულ იერუსალიმს (პალესტინა).
შემდეგ მოძრაობს ჩრდილოეთისაკენ (ეგეოსის ზღვით) და ჩადის ათონში (მესამეჯერ). შემდეგ კი კონსტანტინეპოლში. კონსტანტინეპოლიდან ტიმოთე ზღვით მოძრაობს. გაივლის რა შავი ზღვის სანაპიროს რამდენიმე ქალაქს, იჭრება ხმელეთშიც (თურქეთის ტერიტორიაზე) და აღწევს მელიტენესს, შემდეგ ქალდეას, არზრუმს, ოლთისსა და ახალციხეს. ახალციხიდან კი მიდის ქართლში, სადაც ხვდება დაძაბული მდგომარეობა, ამ დროისათვის ტიმოთე გაბაშვილის მეგობარი და თანამოაზროვნე ანტონ I რუსეთში იყო გადახვეწილი (რადგან იგი „მწვალებლად აღიარეს“ და კათოლიკედ გამოაცხადეს). ტიმოთემ თავისი მეგობრის ბედი გაიზიარა და თვითონ ყიზლარში გაემგზავრა.
ტიმოთე გაბაშვილი გარდაიცვალა 1764 წელს ქალაქ — ასტრახანში.
„მიმოსლვა”
მინი|220პქ|ტიმოთე გაბაშვილი „მიმოსლვა“ ტიმოთე გაბაშვილმა დაწერა სამოგზაურო — მემუარული ჟანრის ნარკვევი, სახელწოდებით — „მიმოსლვა” (სათაურით „მოხილუა წმიდათა და სხუათა აღმოსავლეთისა ადგილთა“ - გამოსცა პლატონ იოსელიანმა 1852 წელს), სადაც უმთავრესი ყურადღება ეპყრობა ამა თუ იმ ტერიტორიაზე არსებული რელიგიური ობიექტების აღწერილობას. გარდა ამისა, ნაშრომში არის საყურადღებო გეოგრაფიული და ეთნოგრაფიული ცნობები. აღნიშნული ნაშრომი არის პირველი, რომელმაც სათავე დაუდო საზღვარგარეთ არსებული ქართული კულტურის კერების მეცნიერულ შესწავლას, თხზულება აგრეთვე მნშვნელოვანია გეოგრაფიული მეცნიერებისთვისაც. იგი განსაკუთრებით საინტერესოა ენის თვალსაზრისითაც, გაბაშვილი როგორც განსწავლული მწიგნობარი, კარგად ფლობდა ძველ ქართულ ენას და თავის თხზულებას ძირითადად არქაული ენით წერდა, მაგრამ იმდროინდელი სამწერლობო ენის გავლენის, რომელსაც გრამატიკული ფორმების ნაირგვარობა ახასიათებდა, ყოველთვის ვერ იცავდა ძველ ქართულ მორფოლოგიასა და სინტაქსის წესებს და მათ ცვლიდა ახალი ქართულის წესებით ან ზოგჯერ ფსევდოარქაული ფორმებით. ამგვარად აღნიშნულ ნაშრომში ერთმანეთის გვერდით იხმარება: არქაული, ახალი და ხელოვნური სიტყვაწარმოების ნიმუშები. უნდა აღინიშნოს აგრეთვე, რომ დიდი ნაირგვარობაა ტოპონიმების დაწერილობაშიც.
ტიმოთემ აღწერა გზად გავლილი დასახლებული პუნქტები: მიტილენი, იზმირი, ქიოსი, კონსტანტინეპოლი, კვიპროსი, ათონის მთა და სხვ. მას აინტერესებს აგრეთვე გეოგრაფიული სახელწოდების წარმოშობის ისტორია, ასევე აინტერესებს თუ რატომ ეწოდა ქართველებსა და ესპანელებს „იბერიელნი“ და რას ნიშნავს ქართველთა სახალწოდება „გეორგია“.
მოღვაწეობა
ტიმოთე გაბაშვილს მიეკუთვნება ასევე თხზულება „დღესასწაულისათვის ღმრთისმშობლისა მარიამისა“, რომელიც ასევე ანტიმაჰმადიანური სულისკვეთებითაა განმსჭვალული და ღვთისმშობლის დღესასწაულზე წარმოსათქმელ ქადაგებას წარმოადგენს.
მეტად საინტერესო და ცალკე აღსანიშნია ტიმოთეს ფილოსოფიისადმი დამოკიდებულება, როგორც მის თხზულებებში ჩანს, ის დიდად აფასებს ფილოსოფიას და იმასაც კი აღნიშნავს, რომ პროკლე დიადოხოსის წიგნის მართლმადიდებლური განაზრებით წაკითხვის შემთხვევაში მასში „ღვთისმეტყუელება მაღალი და ჭეშმარიტი გეპოვოს“. მისი ღრმა ფილოსოფიური განათლება იმ დიდ შრომაში ჩანს, რომელიც მან იოანე დამასკელის ნაბეჭდ წიგნზე გასწია. ტიმოთე გაბაშვილს თავისუფალ გვერდებსა და კიდეებზე არაერთი შენიშვნა და წარწერა გაუკეთებია, წიგნის რაობისა და მისი გამოცემის პრინციპების შესახებ.
ელენე მეტრეველის მიხედვით, ტიმოთე ფილოსოფიურ-დოგმატური და ისტორიულ-ლიტერატურული საკითხების კვლევის დროსაც კი კრიტიკულ-შედარებითი მეთოდით სარგებლობდა. მისივე თქმით, განათლებულ მღვდელმთავარს ცხოვრების უფრო მეტად ხელსაყრელი პირობები რომ ჰქონოდა, ის, XVIII საუკუნის საქართველოში, განათლებისა და მეცნიერების მეტად განვითარებასა და წინსვლას მოახერხებდა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მოგზაურები კატეგორია:ქართველი დიპლომატები კატეგორია:ქართველი კარტოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1703 კატეგორია:გარდაცვლილი 1764 კატეგორია:ქუთათელი მღვდელთმთავრები ტიმოთე
ნინო ქაჯაია (ჟურნალისტი)
thumb|250px|ნინო ქაჯაია საკუთარი გადაცემის ლოგოტიპზე ნინო ქაჯაია (დ. 23 ივნისი, 1975, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) —  ქართველი  ჟურნალისტი.
1995-2005 წლებში მუშაობდა სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი 2“-ში. 2006–2008 წლებში იყო საგარეო საქმეთა სამინტროს პრესისა და ინფორმაციის დეპარტამენტის დირექტორი.
არის პირველი არხის გადაცემის „ცხოვრება მშვენიერია“ ავტორი და წამყვანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ნ
პენსილვანიის სახვითი ხელოვნების აკადემია
thumb|right|300px|აკადემიის ისტორიული შენობა პენსილვანიის სახვითი ხელოვნების აკადემია (ინგ. Pennsylvania Academy of the Fine Arts, აკრ. PAFA) დაფუძნდა 1805 წელს ფილადელფიაში, პენსილვანია, მხატვარი და მეცნიერი ჩარლზ უილსონ პილის, სკულპტორი უილიამ რაშის და სხვა ხელოვანთა და ბიზნეს ლიდერთა მიერ. ეს უძველესი ხელოვნების მუზეუმი და სკოლაა აშშ-ში. აკადემიის მუზეუმი მსოფლიოში ცნობილია მე-19 და მე-20 საუკუნეების ამერიკული ფერწერის, სკულპტურისა და თაბახის ნამუშევრების უმდიდრესი კოლექციით. მის არქივებში დაცულია უმნიშვნელოვანესი მასალები ამერიკული ხელოვნების ისტორიის, მუზეუმებისა და ხელოვნების ტექნიკის შესასწავლად.
მუზეუმის ამჟამინდელი შენობა 1876 წელს გაიხსნა. შენობის პროექტი ეკუთვნით ამერიკელ არქიტექტორებს ფრენკ ფარნესსა და ჯორჯ ჰიუიტს და მას ეროვნული ისტორიული ლენდმარკის ტიტული აქვს მინიჭებული. შესაბამისად ის ამერიკისა და თავად ფილადელფიის არქიტექტურული მემკვიდრეობის უმნიშვნელოვანეს ნაწილად ითვლება. შენობას რესტავრაცია 1976 წელს ჩაუტარდა. მუზეუმის კოლექცია გამოფენილია ქრონოლოგიურ და თემატურ ფორმატში, და ამგვარად მნახველი ამერიკის ხელოვნების ისტორიას ეცნობა 1760 წლიდან დღემდე.
thumb|left|ჩარლზ უილსონ პილი (1741-1827) დაფუძნებიდან აკადემია აგროვებდა წამყვან ამერიკელ ხელოვანთა, ისევე როგორც თავად სკოლის გამოჩენილ კურსდამთავრებულთა ნამუშევრებს. 1811-1969 წლებში აკადემია ორგანიზებას უწევდა მნიშვნელოვან ყოველწლიურ გამოფენებს საიდანაც მნიშვნელოვან ახალ ნიმუშებს იძენდა. ამ საქმეში დიდი წვლილი მიუძღვის აკადემიის მმართველ დირექტორს 1892-1905 წლებში ჰარისონ მორისს. მის პერიოდში შეძენილ ხელოვნების ქმნილებათა შორისაა სესილია ბოს, უილიამ მერიტ ჩეიზის, ფრენკ დუვენეკის, თომას იკინსის, უინსლოუ ჰომერის, ჩაილდ ჰასამია და ედმუნდ ტარბელის ნამუშევრები.
1876 წელს აკადემიის ყოფილი სტუდენტი თომას იკინსი ინსტიტუტში დაბრუნდა მასწავლებლის სახით და სრულიად განაახლა სასწავლო კურიკულუმი, რომელიც სკოლას დღემდე შემორჩა. სტუდენტები სერტიფიცირების პროგრამაში სწავლობენ ხატვის, ხაზვის, სკულპტურისა და ლითოგრაფიის საფუძვლებს ორი წლის განმავლობაში, რის შემდეგაც ორი წელი თავისუფალ სწავლებაზე გადადიან ფაკულტეტის კრიტიკოსთა და ხელოვნებათმცოდნეთა ხელმძღვანელობით.
აკადემია დღესაც ინარჩუნებს აგრესიული კოლექციონიზმის ტრადიციას და განაგრძობს თანამედროვე ამერიკელ ხელოვანთა ნამუშევრების შეძენას.
აკადემიის კვალიფიცირებულ სტუდენტებს შესაძლებლობა აქვთ პარალელურად სახვითი ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი მიიღონ პენსილვანიის უნივერსიტეტში. ეს ორი სასწავლო დაწესებულება მჭიდროდ თანამშრომლობს ერთმანეთთან, რაც საშუალებას აძლევს სტუდენტებს აივი ლიგის ხარისხი მიიღონ აკადემიის დიპლომთან ერთად. აკადემია ასევე ცნობილია ძლიერი სამაგისტრო პროგრამით, ინტენსიური სწავლისშემდგომი დახელოვნების კურსებითა და ასევე სპეციალური პროგრამებით ბავშვებისა და ოჯახებისთვის. ხელოვნების განვითარებისთვის საკუთარი წვლილისთვის აკადემია 2005 წელს ეროვნული ხელოვნების მედალით დაჯილდოვდა აკადემიის ორასი წლის იუბილესთან დაკავშირებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფილადელფია კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:აშშ-ის უმაღლესი სასწავლებლები
Doggy Dogg World
„Doggy Dogg World“ — სნუპ დოგი დოგის მესამე სინგლი სადებიუტო სოლო ალბომიდან Doggystyle. იგი გამოვიდა 1994 წლის 26 ივნისს, ბრიტანეთში. ეს არის რეპერის პირველი მხოლოდ ევროპაში გამოსული სინგლი, რომლის ვიდეო ამავე დროს ამერიკულ ტელეეთერში გადაიცემოდა. სიმღერა ჩაწერილია The Dramatics-ის, Kurupt-ისა და Daz Dillinger-ის ვოკალებით. ბექ-ვოკალს ასრულებს ნენსი ფლეტჩერი. სიმღერაში გამოყენებულია რიჩარდ „დიმპლზ“ ფილდზის სიმღერის "If It Ain't One Thing, It's Another" სემპლი.
იაპონიის თავდაცვის სახმელეთო ძალები
, ან ითსძ, სამხედრო სახმელეთო შენაერთი იაპონიაში. შტაბ-ბინა მდებარეობს ტოკიოში. ამ მომენტისთვის ჯარს ხელმძღვანელობს გენერალი იოშიფუმი ჰიბაკო. ითსძ ითვლის 147 000 ჯარისკაცს.
იაპონიის ჯარის ეკიპირება
მინი|250px|იაპონელი კადეტები thumb|250px|90 ტიპის ტანკი thumb|250px|74 ტიპის ტანკი
სხვა იარაღები
right|thumb|250px|თეთრი მიცუბისი 73 - სამხედრო პოლიციის ტექნიკა. thumb|250px|88 ტიპის ჩაფხუტი
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის შეიარაღებული ძალები
დრაკონიდები
დრაკონიდები (აგრეთვე ცნობილია როგორც ჯაკობინიდები) — მეტეორთა ნაკადი, რომელიც დაკავშირებულია კომეტა ჯაკობინი-ცინერა. ნაკადი მოქმედებს ოქტუმბრის დასაწყისში, მეტეორთა პიკი რეგისტრირებულია 8-10 ოქტომბერს. დაკვირვებისთვის რეკომენდებულია დილამდელი საათები ღია და მუქ ცაზე. აქტივობა ცვალებადია; 1933 და 1946 წელს დაფიქსირდა მეტეორთა წვიმა რომოდენიმე ათასეული მეეტეორი საათში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტრონომიული ობიექტები კატეგორია:მეტეორული ნაკადები
ევგენი კრინოვი
ევგენი კრინოვი (Евгений Леонидович Кринов; დ. 3 მარტი 1906 — გ. 2 იანვარი 1984) — საბჭოთა ასტრონომი და გეოლოგი. გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1961). მრავალი სამეცნიერო საზოგადოების წევრი.
ბიოგრაფია
1926-1930 წლებში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მინერალოგიური მუზეუმის მეტეორიტულ განყოფილებაში. ლეონიდ კულიკის ხელმძღვანელობით აქტიურად აწარმოებდა ტუნგუსკის მეტეორიტის კვლევას. მონაწილეობდა ექსპედიციებში. მისი უმთავრესი შრომები შეეხება მეტეორიტების კვლევის საქმეს, მორფოლოგიური შედგენილობისა და სტრუქტურის, მათი დაცემის პირობებს დედამიწაზე. შეისწავლა ქანების, სხვადასხვა მინერალებისა და მეტეორიტების სპექტრული არეკვლის პირობები. ჩამოაყალიბა მათი სპექტროფოტომეტრიული კლასიფიკაცია.
ევგენი კრინოვმა შეიმუშავა ასევე მეტეორიტების მორფოლოგიური კლასიფიკაცია. შემოგვთავაზა ახალი მორფოლოგიური მეთოდი, რომელიც შეეხება მეტეორიტების ვარდნას დედამიწაზე. შეადგინა სიკაშკაშის სპექტრული კოეფიციენტის კატალოგი და ატლასი. კრინოვმა მონაწილეობა მიიღო ასევე სიხოტე-ალინის მეტეორიტის კვლევის საქმეში.
ავტორია მონოგრაფიებისა: „მეტეორიტები“ (1948), „ტუნგუსკის მეტეორიტი“ (1949), „მეტეორიტიკის საფუძვლები“ (1955) და სხვა. 1966 წელს ერთ-ერთ მეტეორიტულ მინერალს — უჩვეულო სილიკატს (Na,Mg,Cr) კრინოვის პატივსაცემად კრინოვიტი ეწოდა. მისი სახელობისაა აგრეთვე ასტეროიდი № 2887. სტალინური პრემიის ლაურეატი (1952). დაჯილდოებულია ამერიკის მეტეორიტული საზოგადოების ფ. ლეონარდის მედლით (1971).
ლიტერატურა
კატეგორია:საბჭოთა ასტრონომები კატეგორია:საბჭოთა გეოლოგები კატეგორია:რუსი ასტრონომები კატეგორია:რუსი გეოლოგები კატეგორია:გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები
სინტაქსი
სინტაქსი — გრამატიკის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის წინადადების ტიპებს, მასში სიტყვათა შეწყობა–შეკავშირების წესებს. იგი არკვევს, რა და რა სახის სიტყვები შეიძლება შეეწყოს ერთმანეთს, რა სახის ურთიერთობა შეიძლება დამყარდეს მათ შორის და რა დანიშნულება აქვს ამა თუ იმ სიტყვას წინადადებაში. სინტაქსური ერთეულებია: წინადადება, წინადადების წევრი და სინტაქსური წყვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გრამატიკა კატეგორია:სინტაქსი კატეგორია:სინტაქსი (ლოგიკა)
ორომიის რეგიონი
ორომიის რეგიონი (ორ. Oromiyaa, ኦሮሚያ ክልል) — ეთიოპიის რეგიონი. მისი დე-ფაქტო დედაქალაქია — ადამა, დე-იურე — ადის-აბება. მოსახლეობა — 32 815 995 ადამიანი (2014 წელი), რითაც პირველია ქვეყნის რეგიონებს შორის, ფართობი — 284 537,84 კმ². იგი გადაჭიმულია ქვეყნის დასავლეთ საზღვრიდან, სამხრეთ-დასავლეთ საზღვრამდე. რეგიონი ესაზღვრება ქვეყნის დანარჩენ ყველა რეგიონს, ტიგრაის რეგიონის გარდა, ხოლო მეზობელი ქვეყნებიდან ესაზღვრება კენიას და სამხრეთ სუდანს.
XXI საუკუნემდე ორომიის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ადის-აბება, რომლის დასახელებაც ორომოს ენაზე გამოითქმის, როგორც — ფინფინი. ორომიის ადმინისტრაციული ცენტრის გადატანამ ადამაში გამოიწვია მრავალრიცხოვანი კამათი. 2005 წლის 10 ივნისს ორომოს ხალხის დემოკრატიულმა ორგანიზაციამ, რომელიც ქვეყნის მმართველი კოალიციის ნაწილია, განაცხადა, რომ ის აპირებს გადაიტანოს ორომიის ადმინისტრაციული ცენტრი უკან ადის-აბებაში.
მოსახლეობა
2007 წლის მონაცემებით რეგიონის მოსახლეობა შეადგენს 27 158 471 ადამიანს, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს — 11,3 %-ს (3 370 040 ადამიანი). მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვეა 91,09 ად./კმ². რეგიონში აღრიცხულია 5 590 530 ცალკეული მეურნეობა, ასე რომ, საშუალოდ 4,8 ადამიანი მოდის ერთ მეურნეობაზე. ძირითადი ეთნიკური ჯგუფებია: ორომოები — 87,8 %, ამჰარები — 7,22 %, გურაგელები — 0,93 % და სხვა. დღეისათვის ორომოს ენის დამწერლობა ხდება ლათინური ასოებით და ეს არის ყველაზე უფრო გავრცელებული ენა რეგიონში, რაც შეადგენს რეგიონის მოსახლეობის სალაპარაკო ენის 83,5 %-ს. სხვა მსხვილი ენებია: ამჰარული ენა — 11 %, გურაგული ენა, ჰადიას ენა და გედეოს ენა — 0,98 % და ტიგრინიული ენა — 0,25 %. მოსახლეობის 47,5 % მუსულმანია; 30,5 % — ქრისტიანი-მონოფიზიტი; 17,7 % — პროტესტანტი; მოსახლეობის დაახლოებით 3,3 % მიეკუთვნება ტრადიციულ აფრიკულ რელიგიებს. რელიგიური სურათი ქალაქის რაიონებში მკვეთრად განსხვავებულია, აქ ქრისტიანი-მონოფიზიტები შეადგენენ 51,2 %-ს; მუსულმანები — 29,9 %-ს; პროტესტანტები — 17,5 %-ს; სხვა რელიგიური ჯგუფები — 1,5 %-ს.
1994 წლის აღწერის მონაცემებით რეგიონის მოსახლეობა შეადგენდა 18 732 525 ადამიანს, ქალაქის მოსახლეობა იყო დაახლოებით 14 %. რეგიონში ძირითადი ენაა — ორომო (რეგიონის მთლიანი მოსახლეობის დაახლოებით 83,5 %), დაახლოებით 11 % ლაპარაკობს ამჰარულ ენაზე.
CSA-ს 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის მხოლოდ დაახლოებით 32 %-ს აქვს შესაძლებლობა ისარგებლოს სუფთა სასმელი წყლით (23,7 % სოფლებში და 91 % ქალაქებში). განათლების დონე შეადგენს 61,5 %-ს მამაკაცებისათვის და 29,5 %-ს ქალებისათვის. ბავშვთა სიკვდილიანობა შეადგენს 76 ბავშვს 1000 დაბადებულიდან (რაც, ქვეყნის საშუალოზე მაჩვენებელს თითქმის უტოლდება — 77 ბავშვი 1000 დაბადებულზე).
სქოლიო
კატეგორია:ეთიოპიის რეგიონები
თხრობითი წინადადება
კატეგორია:წინადადება
Sentence (linguistics)
შხელდა
შხელდა — კლდოვანი მასივი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, იალბუზის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარეების დოლრისა (ენგურის მარჯვენა შენაკადი) და ადილსუს (ბაქსანის მარჯვენა შენაკადი) აუზში, უშბის მყინვარის სათავეებში. შხელდას აქვს ხუთი მწვერვალი: აღმოსავლეთის — 4322 მ, ცენტრალური — 4310 მ, დასავლეთის მე-3 — 4280 მ, დასავლეთის მე-2 — 4300 მ, დასავლეთის — 4129 მ. უმაღლესია ცენტრალური შხელდა. შხელდის დასავლეთით მდებარეობს შხელდის უღელტეხილი (3950 მ). აგებულია პალეოზოური გრანიტებითა და კრისტალური ფიქლებით. აქვს შვეული ქარაფები, კალთები ნაწილობრივ დაფარულია დაკიდებული მყინვარებით. ჩრდილოეთ ფერდობზე ეშვება მყინვარი შხელდა. საბჭოთა ალპინისტები შხელდაზე პირველად ავიდნენ 1936 წელს. 1977 წელს ცენტრალურ შხელდაზე ასვლისას დაიღუპა ალპინისტთა ჯგუფი ლენინგრადიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები კატეგორია:სვანეთის კავკასიონის მთები
კანოს შტატი
კანოს შტატი (Kano State) — შტატი ნიგერიის ჩრდილოეთით. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით პირველი შტატი ნიგერიაში.
ისტორია
კანოს შტატი შეიქმნა 1967 წლის 27 მაისს ნიგერიის ადმინისტრაციული დაყოფის რეფორმის დროს, როდესაც ქვეყანა დაიყო 12 შტატად. მანამდე შტატის ტერიტორია შედიოდა ჩრდილოეთის ოლქის შემადგენლობაში. 1991 წელს კანოს შტატის შემადგენლობიდან გამოიყო ჯიგავის შტატი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
კანოს შტატი დაყოფილია 44 თვითმმართველობის რაიონად.
ეკონომიკა
კანოს შტატი იღებს ფედერალური ხელისუფლების მიერ განაწილებული სუბსიდიების მნიშვნელოვან წილს, რომლის დიდი ნაწილი შექმნილია ნავთობის გაყიდვისგან მიღებული შემოსავლებით. 1990 წლიდან 1996 წლის ჩათვლით კანოს შტატი იღებდა შემოსავლების 10,9 %-ს, მაშინ როდესაც მის უკან მდგომი სოკოტოს შტატი — მხოლოდ 3,5 %-ს.
ოდესღაც კანოს შტატში განვითარებული სამრეწველო წარმოება დღეისათვის იმყოფება ვარდნის პროცესში, რომლის ერთ-ერთი ძირითადი მიზეზია ელექტროენერგიის მიწოდების არასტაბილურობა. არსებობს ატომური ელექტროსადგურის მშენებლობის გეგმები ნიგერიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. ნავარაუდებია, რომ ელექტროსადგური იმუშავებს ურანზე, რომელიც მოიპოვება გომბეს შტატში და ელექტროსადგურამდე რკინიგზით გადაიზიდება.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის შტატები
გაიოზ რექტორის სტამბა
გაიოზ რექტორის სტამბა, ქართული სტამბა, რომელიც გაიოზ რექტორის ინიციატივით დაარსდა მოზდოკში 1796 წელს. სტამბა გაუმართავს სასტამბო საქმის ცნობილ ოსტატს რ. ზუბაშვილს. 1797 წელს სტამბაში დაიბეჭდა ქართული ანბანი (ასომთავრული, ხუცური და მხედრული შრიფტით), რომელსაც ახლავს „ლოცვანი“ და „მოკლე საქრისტიანო სწავლა“ (ტირაჟი 600ც.). 1796-1800 წლებში ამავე სტამბაში დაიბეჭდა გაიოზ რექტორის ქართული „ღრამმატიკა“ (ტირაჟი 30 ც-ზე მეტი) და 1801 „განწესება შინაგანისა საქართველოჲსა მართვისა“. სტამბამ იარსება 1803 წლამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სტამბები
ანდრეი ჟოლდაკი
ანდრეი ვალერიევიჩ ჟოლდაკი (უკრ: Андрій Валерійович Жолдак; დ. 3 ნოემბერი, 1962, კიევი) ― უკრაინელი თეატრალური რეჟისორი, უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (2004), უკრაინის III ხარისხის ღირსების ორდენის კავალერი (2009).
ბიოგრაფია
ანდრეი ჟოლდაკი 1962 წლის 3 ნოემბერს კიევში დიაბადა. დაამთავრა ტარას შევჩენკოს სახელობის სამხატვრო სკოლა (კიევი). სარეჟისორო განათლება კიევის კინოს, თეატრისა და ტელევიზიის ეროვნულ უნივერსიტეტში მიიღო. 1989 წელს თეატრალური ხელოვნების რუსული ინსტიტუტი დაამთავრა. 1995 წლიდან არის საერთაშორისო ფონდის „უკრაინა-კულტურა-ევროპა“ პრეზიდენტი. 2006 წლიდან გერმანიაში ცხოვრობს.
სქოლი
კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:უკრაინელი რეჟისორები
სიმონოპეტრას მონასტერი
სიმონოპეტრას მონასტერი (Μονή Σιμωνόπετρα) - მამათა მონასტერი ათონის მთაზე.წმინდა მთის III ტიპიკონში სიმონოპეტრას ოცდამესამე ადგილი ეკავა მაშინდელი ათონის მონასტრებს შორის, ხოლო თანამედროვე იერარქიაში მეცამეტე ადგილზეა. მონასტერი 1257 წელს, ხილვის შემდეგ დააარსა ღირსმა სიმონმა, უდავოდ ყველაზე გაბედული არქიტექტურული კომპოზიციაა ათონის მთაზე. ის მყარად დგას 330 მეტრი სიმაღლის მთათა სისტემის მწვერვალზე.
1570 წლის ხანძარმა მოსპო უნიკალური დოკუმენტები, მათ შორის - ისინიც, რომლებიც მონასტრის ისტორიის ბიზანტიურ პერიოდს განეკუთვნებოდა.
1622 წლის ხანძარმა დიდი ზიანი მიაყენა მონასტრის ხელნაწერებს.
XVIII საუკუნეში, მღვდელმონაზონ იოსაფატ მიტილენელის უდიდესი ძალისხმევით ასიმოპეტრას (თურქული ბატონობის დროს ასე იწოდებოდა მონასტერი) სავანეს კვლავ დაუბრუნდა სიცოცხლე. XIX საუკუნეში მონასტრის სამხრეთ ნაწილში მრავალსართულიანი კორპუსი ააშენეს.
1891 წელს მორიგმა ხანძარმა მონასტრის ძველი ნაგებობები და საგანძური იმსხვერპლა.
XX საუკუნეში სიმონოპეტრას აღორძინებისა და აყვავების ხანა დაუდგა. განსაკუთრებით კეთილისმყოფელი გამოდგა პერიოდი, როდესაც ათონის წმინდა მთა თურქებისგან გაათავისუფლეს და მონასტერს განათლებული წინამძღვრები ნეოფიტე, იოანიკე და იერონიმე ჩაუდგნენ სათავეში.
XX საუკუნის შუა ხანებში, მეტადრე - 1963 წელს, როდესაც ათონი ათასწლოვან იუბილეს დღესასწაულობდა, სიმონოპეტრას არცთუ ნათელი პერსპექტივა ჰქონდა, თუმცა 70-იან წლებში მონასტერი თანდათან გამოცოცხლდა და აღორძინდა.
ოდესღაც სავანეს უამრავი საშემოსავლო სახლი და ფერმა ჰქონდა. მათგან უძველესია სიტონიაში მდებარე პეტრიოტიკო. დღეს მონასტერს საშემოსავლო სახლები აქვს სალონიკში, ათენში, ქალკიდაზე, საფრანგეთსა და რუმინეთში.
სიმონოპეტრას ტაძარი, რომელიც დაახლოებით 1600 წელს აიგო, მაცხოვრის შობის სახელზეა ნაკურთხი. ამჟამინდელი სახე მან 1891 წლის ხანძრის შემდეგ მიიღო. მონასტრის ტერიტორიაზე 4 ტაძარია, მის გარეთ - რვა.
მონასტრის არქივში დაცულია უამრავი ბერძნული, თურქული, რუმინული დოკუმენტი, საგალობელთა გრაგნილები, ნაბეჭდი წიგნები, თუმცა ყველა პოსტბიზანტიურ პერიოდს განეკუთვნება.
მონასტერში დაცულია ძვირფასი ხატები, შესამოსლები, ვერცხლის ნაკეთობანი, გრავიურები, ანტიმინსები, მაგრამ მისი უდიდესი განძია მარიამ მაგდალინელის მარჯვენა, რომელიც 2000 წელია უხრწნელად ინახება. ამჟამად მონასტერში 50 ბერი მოღვაწეობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები
სვანეთის ქედი
სვანეთის ქედი — მაღალმთიანი გასწვრივი ქედი საქართველოში, მესტიისა და ლენტეხის მუნიციპალიტეტებში, კავკასიონის სამხრეთი განშტოება, ენგურისა და ცხენისწყლის წყალგამყოფი. მთავარ ქედს გამოეყოფა მწვერვალ ნამყვამთან. სიგრძე 90 კმ, სიგანე 23 კმ. ცენტრალური ნაწილის მაქსიმალური სიმაღლეა 4008 მ (მწვერვალი ლაჰილი).
უღელტეხილებიდან ყველაზე ცნობილია ლატფარი (2830 მ). სვანეთის ქედი აგებულია ქვედაიურული ფიქლოვან-ქვიშქვოვანი ფლიშური წყებებით, ზედაიურული კარბონატული ნალექებით, ცენტრალური ნაწილი — პალეოზოური მეტამორფული ქანებით. უმთავრესად ახასიათებს ნაზი რელიეფი, ზოგან ციცაბო კლდოვანი მასივებია. ქედზე არის თანამედროვე მყინვარები (აღმოსავლეთი ლაჰილი, დასავლეთი ლაჰილი და სხვა), რომელთა საერთო ფართობი 32 კმ²-ია.
სვანეთის ქედზე ჰავის სიმაღლებრივი ზონალურობაა — დაწყებული ნოტიო ცივზამთრიანი და მოკლეზაფხულიანი ჰავიდან და დამთავრებული მაღალმთის ნოტიო მუდმივ უხვთოვლიან-მყინვარებიანი ჰავით. წელიწადში 1800-2000 მმ ნალექი მოდის. ქედი დასერილია მდინარეული ხეობებით. ქედიდან ჩამოედინება მდინარეების ენგურისა და ცხენისწლის შენაკადები: ხუმფრერი, ლასილი, ლაილჭალა, კასლეთი, ხელედულა, ლასკადურა და სხვა.
ქედის ტყის ყომრალ და გაეწრებულ ყომრალ ნიადაგებზე გავრცელებულია შერეული ფართოფოთლოვანი დაქ მუქწიწვოვანი ტყეები. ტყის ზონის ზემოთ მთის მდელოს ნიადაგებზე სუბალპური და ალპური მდელოებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ქედები
შენბრუნის სასახლე
ისტორია
1569 წელს, საღვთო რომის იმპერატორმა მაქსიმილიან II-მ, მდინარე ვენის დაბლობებზე, ბორცვის ძირას ადგილი იყიდა. მეფემ ბრძანა ეს ტერიტორია შემოეღობათ და სხვადასხვა ფრინველი მომემრავლებინათ, რომელიც სამეფო სანადირო ადგილი გახდებოდა.
მომდევნო საუკუნეში, ეს ტერიტორია სანადიროდ და რეკრეაციისთვის გამოიყენებოდა. განსაკუთრებით ბევრ დროს აქ დედოფალი ელეონორა გონძაგა ხარჯავდა, რომელსაც ნადირობა ძალიან უყვარდა. სიკვდილის წინ, მეფე ფერდინად II-მ ეს ადგილები მას უანდერძა. 1638 - 1643 წლებში მან აქ სასახლე ააშენა, რომელსაც შენბრუნი ეწოდა.
1918 წელს, მონარქიის დამხობის შემდეგ, სასახლის მფლობელი ახლადშექმნილი ავსტრიის რესპუბლიკა აღმოჩნდა და სასახლე მუზეუმად გადაკეთდა.
1961 წელს, შენბრუნის სასახლეში ჯონ კენედისა და ნიკიტა ხრუშჩოვის შეხვედრა გაიმართა.
1996 წელს, იუნესკომ სასახლე და მისი ბაღები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:ავსტრიული კულტურა კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში
წმინდა პავლეს მონასტერი
წმინდა პავლეს მონასტერი (Μονή Αγίου Παύλου) — სავანე ათონის მთის დასავლეთ ნაწილში, ნავსადგურთან ახლოს მდებარეობს. თანამედროვე იერარქიაში მეთოთხმეტე ადგილზეა წმინდა მთის მონასტრებს შორის. მონასტრის აღმშენებლად, გადმოცემით, X საუკუნის მოღვაწე ღირსი პავლე ქსიროპოტამელი მიიჩნევა.
ათონზე კატალონიელების თავდასხმის შემდეგ მონასტერმა დროებით დაკარგა დამოუკიდებლობა და ქსიროპოტამის მონასტრის სენაკებად იქცა. 1370 წელს, სერბეთის ბატონის გიორგი ბრანკოვიჩის წყალობით, მან დამოუკიდებლობა დაიბრუნა და გაძლიერდა. XV-XVII საუკუნეებში აქ ხალისით სახლდებოდნენ სლავი ბერები.
ხანძრებისა და სხვა უბედურებების, მათ შორის - 1911 წლის წყალდიდობის შედეგად მონასტერმა არაერთი ნაგებობა დაკარგა, რომლებიც დროთა განმავლობაში აღადგინეს. უფლის მირქმის სახელობის ტაძარი 1839-1844 წლებში ხელახლა აშენდა და მთლიანად მარმარილოთი მოპირკეთდა. ტაძრის კანკელი ათონის ხეზე კვეთის კლასიკური ნიმუშია. შემორჩენილ ნაგებობათაგან უძველესია XVI საუკუნის თავდაცვითი კოშკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები
კითხვითი წინადადება
კითხვითი წინადადება — წინადადების ერთ-ერთი სახე, რომელიც შეიცავს კითხვას. იგი ძირითადად ორგვარია: კითხვითსიტყვიანი და არაკითხვითსიტყვიანი. კითხვითსიტყვიანი წინადადება არის სამი სახის: კითხვითნაცვალსახელიანი, კითხვითზმნიზედიანი, კითხვითნაწილაკიანი.
კითხვითი წინადადების ბოლოს კითვის ნიშანი დაისმის.
კატეგორია:წინადადება
Fragesatz
არქელაე
საკუთარი სახელი არქელაე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Gin and Juice
„Gin and Juice“ — სნუპ დოგის მეორე სინგლი სადებიუტო ალბომიდან „Doggystyle“. გამოვიდა 1994 წლის 15 იანვარს. მისი პროდიუსერია Dr. Dre. 1994 წლის ბოლოს იგი ბილბორდის ცხელ ასეულში 52-ე პოზიციაზე იმყოფებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:1994 წლის სინგლები კატეგორია:სნუპ დოგის სიმღერები კატეგორია:1993 წლის სიმღერები
გაიოზ რექტორი
მინი|გაიოზ რექტორი გაიოზ რექტორი (დ. 1746, სოფ. მაღარო, ახლანდელი სიღნაღის რაიონი — გ. 21 თებერვალი, 1821, ასტრახანი) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, მეცნიერი, ლიტერატორი, პედაგოგი, მთარგმნელი, დიპლომატი.
ბიოგრაფია
მკვლევართა აზრით, გაიოზ რექტორი გვარად ბარათაშვილი, ბარათაშვილ-თაყაიშვილი, ან ვაგოშვილი იყო. 1765 წელს დაამთავრა თბილისის სემინარია. მისი მასწავლებელი იყვნენ 1765–1772 წლებში ანტონ I და ფილოსოფოსი ფ. ყაითმაზაშვილი. გაიოზ რექტორი მონაწილე იყო ანტონ I-სა და ლევან ბატონიშვილის დიპლომატიური მისიისა რუსეთში 1772 წელს, იქვე დარჩა და 1778 წელს დაამთავრა მოსკოვის სლავურ-ბერძნულ-ლათინური აკადემია. იმავე წელს დაბრუნდა საქართველოში და ერთხანს ხელმძღვანელობდა თბილისის სასულიერო სემინარიას. 1780–1782 წლებში სპეციალური დიპლომატიური მისიით იმყოფებოდა მოსკოვში. 1782 წლიდან იყო მისივე ინიციატივით გახსნილი თელავის სემინარიის რექტორი. გაიოზ რექტორმა აქტიური მონაწილეობა მიიღო გეორგიევსკის ტრაქტატის (1783) დადებაში. 1783 წელს გაემგზავრა რუსეთს და საქართველოში აღარ დაბრუნებულა. იყო ერეკლე II-ის პოლიტიკის მიმდევარი და რუსეთის მეფის კარზე საქართველოს ინტერესებს იცავდა. 1784–1793 წლებში გაიოზ რექტორი „ოსეთის სასულიერო კომისიის“ წევრია. 1793–1799 წლებში იყო მოზდოკის, 1799-1808 წლებში - სარატოვისა და პენზის ეპარქიების ეპისკოპოსი, 1808 წლიდან გარდაცვალებამდე - ასტრახანის მთავარეპისკოპოსი. გაიოზ რექტორი არის ავტორი სამასზე მეტი ნათარგმნი და ორიგინალური ნაშრომისა, რომელთაგან აღსანიშნავია ანტონ I-ის "წყობილსიტყვაობის" წინათქმა (იამბიკოდ), იმავე ავტორის „ღვთისმეტყველების“ საძიებელი, „ქრისტიანობრივი სწავლა ანუ ჭეშმარიტი სიტყვა ღმრთისა“ და სხვა.
გაიოზ რექტორის „ღრამმატიკა“ (დაიწერა 1789) წარმოადგენს ქართული ენის გრამატიკის პირველ ნაბეჭდ სახელმძღვანელოს ქართულ ენაზე. გაიოზ რექტორის გრამატიკა ძირითადად ანტონ I-ის „ქართული ღრამმატიკას“ მისდევს, მაგრამ მისგან განსხვავდება ნათელი სტილითა და ორიგინალური დაკვირვებით. იმ საკითხებს შორის, რომლის ორიგინალურად დამუშავება წილად ხვდა გაიოზ რექტორს, როგორც აღმზრდელსა და პედაგოგს, აღსანიშნავია: *ადამიანი და მისი დანიშნულება საზოგადოებაში;
გაიოზ რექტორმა საფუძველი ჩაუყარა ოსური ანბანის შექმნას. აღსანიშნავია გაიოზ რექტორის ორიგინალური ნაშრომი „საქართველოს ისტორის“ და მისი შესანიშნავი გამოსვლები თბილისსა და თელავში, რომლებიც ორატორული მჭერმეტყველების ნიმუშად არის მიჩნეული.
360
თარიღი უცნობია
*
ბენ-ჰური (1959 წლის ფილმი)
ბენ-ჰური — 1959 წლის ეპიკური ისტორიული ფილმი. ფილმი დაფუძნებულია ლიუ უოლასის ნოველაზე ბენ-ჰური: ქრისტეს ისტორია და 1925 წელს გამოსულ ამავე სახელწოდების მუნჯ ფილმზე. იმ ეპოქისთვის ფილმი უძვირესი კინოპროდუქცია იყო.
ჯილდოები
ფილმმა ოსკარზე რეკორდი დაამყარა, მიიღო რა 11 ჯილდო. ეს რეკორდული მაჩვენებელი იყო, სანამ ის „ტიტანიკმა“ არ გაიმეორა.
არქეგონიატები
არქეგონიატები (Archegoniatae), არქეგონიური მცენარეები — უმაღლესი მცენარეები, რომელთა მდედრობითი სასქესო ორგანო არქეგონიუმის ფორმისაა. 1876 წელს რუსმა ბოტანიკოსმა ივანე გოროჟანკინმა არქეგონიატები ცალკე ტიპად გამოყო და მასში გააერთიანა შიშველთესლოვანები, ხავსისნაირები და გვიმრასნაირები. ამჟამად მრავალი ბოტანიკოსი ამ ჯგუფებს სამ დამოუკიდებელ ტიპად ყოფს: ხავსისნაირნი, გვიმრანაირნი და შიშველთესლოვანნი.
ბენ-ჰური (1959 წლის ფილმი)
ჯილდოები
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1959 წლის ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები კატეგორია:უილიამ უაილერის ფილმები კატეგორია:აშშ-ის ფილმების ეროვნული რეესტრის ფილმები
პერსეიდები (ასტრონომია)
პერსეიდები — მეტეორთა ნაკადი, ყოველწლიურად ჩნდება აგვისტოში, პერსევსის თანავარსკვლავედიდან. წარმოიშვება დედამიწის კომეტა სვიფტ-ტატლის ორბიტის კვეთის დროს. მიკროსკოპიული ნაწილაკები იწვიან ატმოსფეროში და წარმოშობენ ვარსკვლავთა წვიმას. იწყებს დიდი ინტენსივობით, დროთა განმავლობაში - იკლებს.
ნაკადი ავლენს აქტივობას 17 ივლისიდან 24 აგვისტომდე, ხოლო მაქსიმუმს აღწევს 12 აგვისტოს, რომლის დროსაც საათში დაახლ. 120 მეტეორის დანახვაა შესაძლებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტრონომიული ობიექტები კატეგორია:მეტეორული ნაკადები
ივანე სტურუა
ივანე (ვანო) თედორეს ძე სტურუა (დ. 28 დეკემბერი [ძვ. სტ. 16 დეკემბერი], 1870, სოფ. კულაში, ქუთაისის მაზრა ―  გ. 13 აპრილი, 1931, თბილისი) — ქართველი ბოლშევიკი რევოლუციონერი, საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე, კომპარტიის წევრი 1896 წლიდან. რეჟისორ რობერტ სტურუას პაპა.
ბიოგრაფია
1889–1900 წლებში მუშაობდა ამიერკავკასიის რკინიგზის თბილისის მთავარ სახელოსნოებში. თბილისის სოციალურ-დემოკრატიული ორგანიზაციის ერთ-ერთი დამაარსებელი. ხელმძღვანელ როლს ასრულებდა 1898-1900 თბილისის მუშათა გაფიცვებსა და მაისობებში. 1900 სექტემბერში ბაქოში ჩაბმული იყო რევოლუციურ მუშაობაში. იყო რსდმპ ბაქოს კომიტეტის წევრი, ლენინური „ისკრის“ აგენტი. მუშაობდა რსდმპ ცკ-ის არალეგალურ სტამბებში ბაქოში, პეტერბურგსა და ვიბორგში. რამდენიმეჯერ იყო პატიმრობასა და გადასახლებაში. 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ხელმძღვანელობდა სამტრედიის ბოლშევიკურ ორგანიზაციას. იყო ბოლშევიკების დასავლეთ ამიერკავკასიის და ქუთაისის საგუბერნიო კომიტეტების (1918–1920), საქ. კპ(ბ) ცკ-ის წევრი (1920-1921). 1922–1924 წლებში — საქართველოს სსრ მიწათმოქმედების სახკომი, შემდეგ საკ. კპ(ბ) ამიერკავკასიის სამხარეო კომიტეტის პარტკოლეგიის საკონტროლო კომისიის თავმჯდომარე. არაერთხელ იყო საკავშირო კპ (ბ) ყრილობის დელეგატი. საკ. კპ (ბ) XIV - XVI ყრილობებზე აირჩიეს საკ. კპ (ბ) ცენტრალური საკონტროლო კომისიის წევრად. იყო საქართველოს სსრ, ამიერკავკასიის სფსრ და სსრკ ცაკის წევრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:დაბადებული 28 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1931 ი კატეგორია:ბოლშევიკები
ოდიშ-ოსმალეთის ხელშეკრულება
ოდიშ-ოსმალეთის ხელშეკრულება 1615, ხელშეკრულება, რომლითაც ოდიშის მთავარი ლევან II დადიანი ცნობდა ოსმალეთის ხონთქრის უზენაესობას და ხარკს კისრულობდა მის სასარგებლოდ. დაიდო გურია-ოსმალეთის შეთანხმების (1614) დადების შემდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
გალაგო
გალაგო (Galago) — ძუძუმწოვარი ცხოველების გვარი პრიმატების რიგისა. სხეულის სიგრძე 115—380 მმ, კუდისა — 150— 410 უკანა კიდურები წინაზე გრძელია. აქვთ მახვილი სმენა. ხეებზე 1,8 — 2,3 მ სიგრძის ნახტომებით მოძრაობენ, მიწაზე კენგურუს მსგავსად დახტიან. ცხოვრობენ აფრიკის ტროპიკულ ტყეებში საჰარის სამხრეთით. უმთავრესად ღამის ცხოველები არიან. იკვებებიან მწერებითა და მცირე ზომის ცხოველებით. ჭამენ აგრეთვე ფრინველის კვერცხსაც. შობენ ერთ ნაშიერს, ზოგჯერ კი ტყუპსაც. ადვილად ეგუებიან ტყვეობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:პრიმატები
საბერძნეთის ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები
საბერძნეთის ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები — წარმოადგენს საბერძნეთს საერთაშორისო საკალათბურთო შეჯიბრებებში. მოგებული აქვს ევროპის საკალათბურთო ჩემპიონატი ორჯერ, 1987 და 2005 წლებში. ამჟამად ნაკრები თამაშობს ევროპის ჩემპიონატის A დივიზიონში.
გლენსტოუნი
გლენსტოუნი - თანამედროვე ხელოვნების კერძო მუზეუმი პოტომაკში, მერილენდში. მდებარეობს ვაშინგტონის საქმიანი ცენტრიდან 24 კმ-ის დაშორებით. მუზეუმის კოლექციაში მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ შექმნილი 1 300-მდე ნამუშევარია დაცული. გლენსტოუნი ამერიკის შეერთებული შტატების მასშტაბით თანამედროვე ხელოვნების უდიდესი კერძო მუზეუმია.
მუზეუმი დაარსდა და განვითარდა ამერიკელი მილიარდერი ბიზნესმენი, მიტჩელ რეილესის დაფინანსებით. მუზეუმის კურატორი ემილი ვეი რეილესია. გლენსტოუნის კოლექციაში შესვლამდე, ხელოვნების ნიმუშები სულ ცოტა 15 წლის მანძილზე უნდა იყოს გამოფენილი. მუზეუმი 2006 წელს გაიხსნა ჩარლზ გეითმეის მიერ დაპროექტებულ შენობაში და რამდენჯერმე გაფართოვდა 2013-2018 წლებში. 2018 წლის 4 ოქტომბერს მუზეუმი საჯაროდ გაიხსნა გარე სივრცეში დადგმული ქანდაკებებით, ლანდშაფტებითა და ახალი სამუზეუმო კომპლექსით, რომელიც თომას პაიფერის დიზაინით შეიქმნა და პავილიონებს ეძახიან. 2019 წელს გლენსტოუნს გარემოსდაცვითი ცენტრი დაემატა, რომელშიც გადამუშვების, დაკომპოსტებისა და ტყის აღდგენის გამოფენებია მოწყობილი.
გლენსტოუნს სხვა კერძო მუზეუმებს ადარებენ, როგორებიცაა ფრიკის კოლექცია და ფილიპსის კოლექცია.
ისტორია
1986 წელს ამერიკელმა მილიარდერმა ბიზნესმენმა, მიტჩელ რეილესმა პოტომაკში, მერილენდში სახლსი ასაშენებლად საკუთრება შეიძინა. 1990 წლიდან რეილესმა სახლისთვის ხელოვნების ნიმუშების შეგროვება დაიწყო. რუსეთში ვერტმფრენით მოგზაურობისას მომხდარი ინციდენტის შემდეგ, რეილესმა ფილანტროპიული პროექტი წამოიწყო, რასაც თანამედროვე ხელოვნების კერძო მუზეუმის დაარსება მოჰყვა. გლენსტოუნი მელიებზე მონადირეთა კლუბის ტერიტორიაზე აშენდა და სახელი გლენ-როუდისა და ქვის კარიერების სიახლოვეს მდებარეობის გამო ეწოდა. მუზეუმი ვაშინგტონის საქმიანი ცენტრიდან 24 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. მოდერნისტულ სტილში კირქვისგან აგებული 2 800 კვ. მეტრის გალერეა 2006 წელს გაიხსნა და დამთვალიერებლებისთვის კვირაში ორი დღე იყო ღია. პირველ შვიდ წელიწადში მუზეუმი მხოლოდ 10 000-მა დამთვალიერებელმა მოინახულა.
გახსნის შემდეგ მუზეუმს მცირე რესტავრაცია რამდენჯერმე ჩაუტარდა. მუზეუმის გენერალური გაფართობა 2013 წელს დაიწყო და 2018 წელს დასრულდა. მუზეუმი 2018 წლის 4 ოქტომბერს საჯაროდ გაიხსნა. მუზეუმის გაფართოება 219 000 000$ დაჯდა, რის შედეგადაც მუზეუმის ზომა მნიშვნელოვნად გაფართოვდა და ლანდშაფტიც შეიცვალა. გაფართოების შემდეგ გლენსტოუნი აშშ-ის მასშტაბით თანამედროვე ხელოვნების უდიდესი კერძო მუზეუმი გახდა. 2019 წელს მუზეუმის გაფართოებას ჟურნალმა Appllo-მ „წლის გახსნა“ უწოდა.
გაფართოების შემდეგ გლენსტოუნის მოსანახულებლად ონლაინ უფასო ბილეთების აღება იყო საჭირო. გახსნიდან ერთი წლის განმავლობაში მუზეუმი 100 000-მა დამთვალიერებლმა ინახულა.
2018 წლის შემდეგ გლენსტოუნმა მიმდებარე საკუთრებების შეძენა გააგრძელა, მათ შორის, საცხოვრებელი სახლების. 2019 წელს კურატორმა ემილი ვეი რეილესმა სამომავლო გეგმების შესახებ ისაუბრა და განაცხადა, რომ მუზეუმის მნიშვნელოვანი გაფართოება არ იგეგმება და სამომავლო გაფართოება მხოლოდ „ერთი-ორი პატარა ნაგებობებით იქნება განსაზღვრული, რათა ხელოვნების ნიმუშები გამოიფინოს, შეიძლება ნაგებობები ტყეში ან მიმდებარე ტერიტორიაზეც დაემატოს“. რეილესმა კამპუსში კონსერვაციის ლაბორატორიის პოტენციური გეგმის შესახებაც ისაუბრა.
კოლექციები და გამოფენები
მუზეუმის კოლექციაში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შექმნილი 1 300-მდე ნამუშევარია დაცული. ნამუშევრებს შორისაა: ნახატები, ერთი ხელოვანი ინსტალაციები, ვიდეო ინსტალაციები, ხმოვანი ინსტალაციები და როგორც შიდა, ისე გარე ქანდაკებები, რომელთა აქტივების ღირებულებაც 1.4 მილიარდ აშშ დოლარს შეადგენს. კოლექციები იმ ხელოვანთა ნამუშევრებს მოიცავს, რომლებიც სულ ცოტა 15 წელია გამოფენილია. როგორც ხელოვნების კერძო მუზეუმს, გლენსტოუნს ხშირად ადარებენ ფრიკის კოლექციასა და ფილიპსის კოლექციას.
მუზეუმების დიდი გალერეების ნაწილი მხოლოდ ერთ ან ორ ნამუშევარს მოიცავს, მათთან საინფორმაციო დაფები არაა განთავსებული და ხალვათადაა მოწყობილი. ზოგიერთი გამოფენა მუდმივია, ნაწილი კი მოძრავია. კოლექციების ნიმუშების ნაწილი იჯარის წესითაა გაცემული როგორც ადგილობრივ, ისე საერთაშორისო ინსტიტუტებში.
გლენსტოუნში ყოველდღიურად მხოლოდ 450 დამთვალიერებელს შეუძლია შესვლა. რეილესის განმარტებით, დამთვალიერებლებზე დაწესებული შეზღუდვა იმისთვისაა, რომ „მათ უფრო მეტი სივრცე მიეცეთ და მეტი დრო გამოკვლევისა და სიამოვნებისთვის“. რეილესის განმარტებით, დამთვალიერებელთა მაქსიმალური რაოდენობა სპეციალური ფორმულით გამოითვალეს.
2018 წელს გახსნილ პავილიონებში ერთი ხელოვანის ინსტალაციების დებიუტი შედგა. პავილიონებში რობერტ გობერის, პიპილოტი რისტის, ჩარლზ რეის, ონ კავარას, მარტინ პურიეარის, მაიკლ ჰიზერის, ლიგია პეიპის, ბრაის მარდენის, ალექსანდრე კოლდერის, დევიდ ჰემონსისა და სხვათა ინსტალაციებია მოწყობილი.
შენობები
გლენსტოუნის პირველი შენობა 2006 წელს გაიხსნა და ამერიკელი არქიტექტორის, ჩარლზ გეითმეის დაპროექტებული იყო. 2 800 კვ. მეტრის ფართობის კირქვისგან აგებული მოდერნისტული სტილის შენობა 40 ჰექტარის ტერიტორიაზე მდებარეობდა. 2018 წელს თავადაპირველ გალერეას 4 600 კვ. მეტრის საგამოფენო სივრცე დაემატა, რომელთაც პავილიონებს ეძახიან და ამერიკელი არქიტექტორის, თომას პაიფერის მიერ იყო დაპროექტებული. მაიკლ და ემილი ვეი რეილესების თქმით, დიზაინზე სხვადასხვა შენობა-ნაგებობამ მოახდინა გავლენა, რომელთა შორისა: რიოან-ძი (კიოტო,იაპონია), მენილის კოლექცია (ჰისუტონ, ტეხასი), ბეიელერის ფონდის მუზეუმი (ბაზელი, შვეიცარია) და ლუიზიანის თანამედროვე ხელოვნების მუზუემი (დანია).
2019 წელს გლენსტოუნის კამპუსში 670 კვ. მეტრის გარემოსდაცვითი ცენტრი გაიხსნა. შენობაში გადამუშავების, დაკომპოსებისა და ტყის აღდგენის შესახებ გამოფენებია მოწყობილი.
სქოლიო
კატეგორია:თანამედროვე ხელოვნების გალერეები ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:მოდერნული ხელოვნების მუზეუმები ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები მერილენდში კატეგორია:2006 წელს დაარსებული ხელოვნების მუზეუმები კატეგორია:მერილენდის მოდერნისტული არქიტექტურა კატეგორია:ლანდშაფტური არქიტექტურა
ნინოწმინდის მონასტერი
ნინოწმინდა — გალავანშემოვლებული სამონასტრო კომპლექსი - ტაძარი, აგურის ოთხსართულიანი სამრეკლო (XVI ს.), მიტროპოლიტ საბა ტუსისშვილის ორსართულიანი სასახლე (1774-1777) და სხვა ნაგებობათა ნანგრევები, რომელიც შემორჩენილია კახეთის მხარის საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფ. ნინოწმინდაში.
ნინოწმინდის ტაძარი VI საუკუნის საყურადღებო ძეგლია. აშენებულია წმინდა ნინოს დროსვე ძველ საკერპო ადგილას. დიდი გუმბათქვეშა სივრცის შესაქმნელად ცენტრალური კვადრატის კუთხეებში ოთხ აფსიდს შორის დიაგონალურ ღერძებზე თითო დამატებითი მცირე სადგომია ჩასმული. გარედან ტაძარი გეგმით ვარსკვლავისებრი ნაგებობა იყო, სიდიდის მიხედვით მონაცვლეობით განლაგებული ნახევარწრიული მოხაზულობის შვერილი აფსიდებით. მხოლოდ საკურთხევლის აფსიდს შუა ნაწილში, სადაც სარკმლებია გაჭრილი, აქვს წახნაგოვანი ფორმა. შენობა წარმოადგენდა ტეტრაკონქის განვითარებულ სახეს და ჯვრის ტიპის ძეგლთა უშუალო წინამორბედს. ტაძარი მრავალჯერ შეუკეთებიათ საფუძვლიანად (XI-XII სს., XVI ს.). დაინგრა 1824 და 1848 წლების მიწისძვრების დროს.
ძეგლის შესწავლა
მინი 1920 წლის 30 აგვისტოს ძეგლი მოინახულა გიორგი ჩუბინაშვილმა. ძეგლი აზომილ იქნა არქიტექტორ მ. გ. კალაშნიკოვის მიერ. ძეგლი თავიდან აიზომა 1922 წლის 22 ივნისს არქიტექტორ ნ. პ. სევეროვის მიერ. იმავე წელსვეა შესრულებული ფოტო გადაღებებიც შესრულებული მხატვარი ტ. კიუნეს მიერ, ხოლო ტაძრის წარერები შესწავლილ იქნა პროფესორ აკაკი შანიძის მიერ.
სამრეკლო
მთავარი ტაძრის ჩრდილო-აღმოსავლეთით აღმართულია XVI-XVIII საუკუნეების აგურის სამრეკლო. ნინოწმინდის სამრეკლო სიდიდით ერთ-ერთი პირველთაგანია საქართველოში. ქვემო სამ სართულში თითო კამაროვანი ოთახია ისრული სარკმლებით, ნიშებითა და ბუხრებით. მეოთხე სართული საკუთრივ სამრეკლოა — რვაბოძიანი თაღებით გახსნილია ფანჩატური. ფასადები დამუშავებულია აგურის წყობით გამოყვანილი და სიმეტრიულად განლაგებული ისრული თაღებით, რომბებით, ჯვრებით.
ნოიზიდლერი
ნოიზიდლერი (Neusiedler See, უნგრ. Fertő tó) — მეორე უდიდესი სტეპის ტბა ცენტრალურ ევროპაში, ზღვის დონიდან 115 მეტრზე. მისი ფართობი 315 კმ²-ია, აქედან 240 კმ² ავსტრიის ტერიტორიაზე მდებარეობს, 75 კმ² უნგრეთის ტერიტორიაზე. ტბის აუზის ფართობი 1,120 კმ²-ს შეადგენს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ მისი სიგრძე 36 კმ-ია, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 6-12 კმ. საშუალო სიღრმე 1.8 მეტრია.
ნინოწმინდის მონასტერი
სამრეკლო
სამრეკლოს ჩრდილოეთიდან მიშენებული ჰქონდა ხის ორსართულიანი შენობა, რომელშიც ნინოწმინდელი ეპისკოპოსის რეზიდენცია იყო განთავსებული.
ნოიზიდლერი
ტბა გამოირჩევა ბიომრავალფეროვნებით. მის წყლებში ბინადრობს 15 სახეობის თევზი, მრავალი უხერხემლო, ხოლო ტბის მცენარეულობა იზიდავს არაერთ უიშვიათეს მწერს. ტბაზე თავს იყრის დაახლოებით 300 სახეობის გადამფრენი ფრინველი.
ნინოწმინდის მონასტერი
გალავანი
მონასტერში მდიდარი წიგნთსაცავი ყოფილა, რასაც მოქმობს ჩვენს დრომდე მოღწეული ხელნაწერები. აქ მოღვაწეობდნენ მწიგნობრები და პოეტები: მღვდელმტავრები — ათონის ლიტერატურული სკოლის მოღვაწე ექვთიმე მთაწმიდლის ახლო თანამშრომელი არსენ ნინოწმინდელი (X-XI სს.), მიტროფანე ნინოწმინდელი, იოანე ნინოწმინდელი (XVIIIს.), საბა ტუსისშვილი (XVIII საუკუნის II ნახევარი), ანტონ II (1784-1784) და სხვა.
ნოიზიდლერი
ნოიზიდლერი არაერთ ტურისტსა და უბრალოდ ბუნების მოყვარულს იზიდავს. სანაპიროებზე მოწყობილია პლაჟები.
ნინოწმინდის მონასტერი
გალავანი
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ნოიზიდლერი
ტბა და მისი შემოგარენი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგრეთის ტბები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უნგრეთში
ლეჩხუმის ქედი
ლეჩხუმის ქედი — ქედი ლენტეხის, ცაგერის, ამბროლაურის და ონის მუნიციპალიტეტებში, რაჭა-ლეჩხუმის კავკასიონის სამხრეთი განშტოება. წარმოადგენს ცხენისწყლისა და რიონის წყალგამყოფს. იწყება კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე ფასის მთასთან და მთავრდება დაბა ლენტეხთან. სიგრძე დაახლ. 60 კმ. ჩრდილოეთი კალთა ვიწროა და ციცაბო, სამხრეთი — განიერი, დატოტვილი. უმაღლესი ნაწილია ჭუთხაროს მასივი (მწვერვალი სამერცხლე, 3584 მ).
ქედი აგებულია ქვედაიურული ფიქლებითა და ქვიშაქვებით, შუაიურული პორფირიტული წყებით, უკიდურესი სამხრეთი მონაკვეთი — ცარცული კირქვებით. გაბატონებულია რელიეფის ეროზიული, სტრუქტურული და მყინვარული ფორმები. კალთების ქვედა ნაწილი შემოსილია მარადმწვანე ქვეტყიანი ფართოფოთლოვანი ტყით (მუხა, რცხილა, წიფელი). ზედა — მუქწიწვიანით (ნაძვი, სოჭი). თხემზე სუბალპური და ალპური მდელოებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ქედები
ბერნარდ კორნუელი
ბერნარდ კორნუელი (Bernard Cornwell, დ. 23 თებერვალი, 1944) — ინგლისელი მწერალი ისტორიული რომანების ჟანრში. ის ყველაზე მეტად ცნობილია წიგნების სერიით ნაპოლეონის ომების პერიოდის ინგლისელ ჯარისკაცზე, რიჩარდ შარპზე. წიგნების მიხედვით შეიქმნა სატელევიზიო ფილმების სერია, რომელშიც მთავარ როლს შონ ბინი თამაშობს. კორნუელის სხვა ისტორიული რომანები ეხება ისეთ პერიოდებს, როგორიცაა ართურისა და ალფრედის ბრიტანეთი, ასევე ასწლიანი ომი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:ინგლისელი მწერლები
ელ ბრუტო
ელ ბრუტო (El bruto) — ლუის ბუნიუელის 1953 წლის დრამატული ფილმი.
სიუჟეტი
მაღალ და ძლიერ კაცს, პედროს ახალგაზრდა გოგონა შეუყვარდება. პედროს მისი უხეში საქციელის გამო ელ ბრუტოს ეძახიან...
ჯილდოები და ნომინაციები
1954 — „არიელის“ ჯილდო:
გურგენის აჯანყება (523)
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს აჯანყებები
ჰარარის რეგიონი
ჰარარის რეგიონი (ሐረሪ) — ეთიოპიის რეგიონი. მისი დედაქალაქია ჰარარი. მას ადრე ერქვა რეგიონი 13. იგი მოიცავს ქალაქ ჰარარს და მის შემოგარენს. მდებარეობს ეთიოპიის აღმოსავლეთით. მოსახლეობა — 226 000 ადამიანი (2014 წელი), ფართობი — 333,94 კმ². ოფიციალური ენაა — ჰარარული. ადმინისტრაციულად იყოფა მხოლოდ ერთ ადმინისტრაციულ ზონად. რეგიონს ესაზღვრება მხოლოდ ერთი — ორომიის რეგიონი.
მოსახლეობა
2007 წლის მონაცემებით რეგიონის მოსახლეობა შეადგენს 183 415 ადამიანს, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს — 99 368 ადამიანს (54,18 %-ს), იგი ერთადერთი რეგიონია ეთიოპიაში, სადაც მოსახლეობის უმეტესობა ქალაქში ცხოვრობს. მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვეა — 589,05 ად./კმ². რეგიონში აღრიცხულია 46 169 ცალკეული მეურნეობა, ასე რომ, საშუალოდ 3,9 ადამიანი მოდის ერთ მეურნეობაზე. ძირითადი ეთნიკური ჯგუფებია: ორომოები — 56,41 %, ამჰარები — 22,77 %, ჰარარელები — 8,65 %, გურაგელები — 4,34 %, სომალელები — 3,87 %, ტიგრაი — 1,53 % და არგობელები — 1,26 %. ძირითადი ენებია: ორომოს ენა — 56,84 %, ამჰარული ენა — 27,53 %, ჰარარული — 7,33 %, სომალური ენა — 3,70 % და გურაგული ენა — 2,91 %. რეგიონის მთელი მოსახლეობის 68,99 % — მუსულმანია, 27,1 % — მართლმადიდებელი ქრისტიანი, 3,4 % — პროტესტანტი, 0,3 % — კათოლიკე და მოსახლეობის დაახლოებით 0,2 % მიეკუთვნება ტრადიციულ აფრიკულ რელიგიებს.
CSA-ს 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის მხოლოდ დაახლოებით 73,28 %-ს აქვს შესაძლებლობა ისარგებლოს სუფთა სასმელი წყლით (39,83 %-ს სოფლებში და 95,28 %-ს ქალაქებში).
სქოლიო
კატეგორია:ეთიოპიის რეგიონები
هرري
მიხეილ ქვლივიძე
მიხეილ ქვლივიძე (დ. 22 თებერვალი, 1925, თბილისი — გ. 25 ივლისი, 2005, თბილისი) — ქართველი პოეტი, ლიტერატორი და მთარგმნელი.
ცხოვრების ადრეული წლები
მარცხნივ|150px დაიბადა 1925 წლის 22 თებერვალს, თბილისში (დაბადების მოწმობაში 22 ივნისია ჩაწერილი, ამის მიზეზი მისი უფროსი ძმა, ორი წლის სანდრო იყო, რომელიც 23 ივნისს იყო დაბადებული და დედამ ჩათვალა, რომ უფრო მოსახერხებელი იქნებოდა დაბადების დღის ორივესთვის ერთად გადახდა).
პოეტის მამა იყო ქართველი ინჟინერი გიორგი ქვლივიძე, რომელსაც განათლება პეტერბურგში ჰქონდა მიღებული. პოეტის დედა, თამარ ჯინჭარაძე, დიასახლისი იყო. თამარის ძმა, ალექსანდრე, გერმანიაში წავიდა სასწავლებლად და საქართველოში გასაბჭოების შემდეგ აღარ დაბრუნებულა. მისი ბედი ოჯახისათვის სამოციანი წლების დასაწყისამდე არ იყო ცნობილი.