cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
წყლისსუროსებრნი
ოჯახში 15 გვარია (100-მდე სახეობა); გავრცელებულია ტროპიკულ, სუბტროპიკულ და ზომიერი ჰავის ქვეყნებში. ინდოეთის და წყნარი ოკეანის, იშვიათად ატლანტიკის სანაპიროებზე ალაგ-ალაგ ზოგი გვარის სახეობები წყალქვეშა შალდამებს ქმნის. საქართველოში გვხვდება 3 გვარის 3 სახეობა, მათგან 2 მეტად იშვიათია. Elodea densa გზადმოყოლილია სამხრეთ ამერიკიდან, ნაპოვნია სოხუმის მიდამოებში, ხოლო Vallisneria spiralis - ბებისერის ტბაში. ზოგ სახეობას აკვარიუმში აშენებენ.
კრომინია
კრომინია (Cromínia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 694 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მეია-პონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 555 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.76 კმ²-ზე. ფართობი 364 105 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანასტასია გრიშინა
2010
აპრილში გრიშინამ ბირმინგემში (გაერთიანებული სამეფო) გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე იასპარეზა. „All-round“ ღონისძიებაში გრიშინამ მეორე ადგილი დაიკავა (56,950), ინდივიდუალურ ჩათვლაში კი ორი ოქროს მედალი მოიპოვა („uneven bars“, 15,375; „floor exercise“, 14,275).
ზურგის ტკივილის გამო გრიშინას მთელი წელი აღარ უასპარეზია. წლის ბოლოს მან ტანვარჯიშის საერთაშორისო ჟურნალს განუცხადა: „2010 წელს საუკეთესო რამ ევროპის ჩემპიონატზე კარგად ასპარეზობა და სკოლაში პირველი სემესტრის კარგად დასრულება იყო. ამ წელს მეცხრე კლასის გამოცდები უნდა ჩავაბარო და კარგი იქნება, თუ არ ჩავიჭრები. მინდა, რომ ევროპის ახალგაზრდული ზაფხულის ოლიმპიური ფესტივალისთვის თურქეთში გავემგზავრო და კარგად გამოვიდე. ამჟამად ყველაფერი წესრიგში მაქვს (ჯანმრთელობაც) და თუკი ყველაფერი ასე გაგრძელდება, რუსეთის ჩემპიონატზე ვიასპარეზებ“.
2011
აპრილში გრიშინა პენზაში გამართულ რუსეთის ეროვნულ ჩემპიონატზე გამოვიდა. ორი დღის კომბინირებული ქულით (117,775) ანასტასიამ „all-around“ ღონისძიებაში გაიმარჯვა.
მაისში კიევში (უკრაინა) გამართულ ზახაროვას თასზე გრიშინამ 59,950 ქულით „all-around“ ღონისიებაში გაიმარჯვა.
ივლისში ტრაპიზონში ევროპის ახალგაზრდულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე აპირებდა გამოსვლას, მაგრამ მყესის დაზიანების გამო შეჯიბრზე გასვლა ვერ მოახერხა.
2012
thumb|left|გრიშინა „floor exercise“ ღონისძიების პროგრამის შესრულებისას, 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ტესტურის ღონისძიება, ლონდონი, 2012 წლის იანვარი იანვარში გრიშინამ ლონდონში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების სატესტო ღონისძიებაში მიიღო მონაწილეობა. „All-around“ ღონისძიებაში რუსმა მეათე ადგილი დაიკავა (55,091). ფინალურ ღონისძიებებში გრიშინამ მეშვიდე („vault“, 12,633) და პირველი („uneven bars“, 15,033) ადგილები დაიკავა.
მარტში პენზაში გამართულ რუსეთის ეროვნულ ჩემპიონატზე „all-around“ ღონისძიებაში გრიშინამ მესამე ადგილი დაიკავა (57,699). ინდივიდუალურ ღონისძიებებში გრიშინამ ოთხი მედალი მოიპოვა: ერთი ოქრო („floor exercise“, 14,640), ორი ვერცხლი („vault“, 14,340; „balance beam“, 14,480) და ერთი ბრინჯაო („uneven bars“, 14,240).
მარტის ბოლოს გრიშინამ იტალიაში გამართულ ჯესოლოს თასზე იასპარეზა და 57,850 ქულით კვლავ მეხუთე ადგილი დაიკავა. thumb|გრიშინას „floor exercise“ ღონისძიების პროგრამა ჯესოლოს თასზე, ჯესოლო, იტალია
ივნისში გრიშინამ პენზაში გამართულ რუსეთის თასზე იასპარეზა და „uneven bars“ ღონისძიებაში 15,450 ქულით ვერცხლის მედალი მოიპოვა.
ოლიმპიური თამაშები
ივლისის ბოლოს გრიშინამ 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში (ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო) მიიღო მონაწილეობა. საკვალიფიკაციო ეტაპზე „all-around“ ღონისძიებაში გრიშინამ მეთორმეტე ადგილი დაიკავა (57,332), მაგრამ ფინალურ ეტაპზე გამოსვლის შესაძლებლობა არ მიეცა „ორი-ყოველი ქვეყნიდან“ წესის გამო. გუნდური ღონისძიების ფინალში 14,700 („uneven bars") და 14,266 („floor exercise“) ქულებით რუსეთის ეროვნულ გუნდს ვერცხლის მედლის მოპოვებაში დაეხმარა.
2013
იანვარში გრიშინამ ვიქტორ რაზუმოვსკისთან და ირინა რაზუმოვსკაიასთან დაიწყო ვარჯიში.
მარტში პენზაში გამართულ რუსეთის ეროვნულ ჩემპიონატზე გრიშინამ „all-around“ ღონისძიებაში ვერცხლის მედალი მოიპოვა (57,400). გუნდურ ჩათვლაში მან მოსკოვის გუნდს 55,650 ქულა მოუტანა და მეორე ადგილზე გასვლაში დაეხმარა. ინდივიდუალურ ღონისძიებებში გრიშინამ ერთი ოქროს მედალი მოიპოვა („uneven bars“, 15,100).
21-24 მარტს კოტბუსში ჩატარებულ 37-ე მსოფლიო თასზე გრიშინამ საკვალიფიკაიო ეტაპზე პირველი ადგილები დაიკავა „uneven bars“ (14,900) და „balance beam“ (14,050) ღონისძიებებში. ფინალურ ეტაპზეც იმავე ღონისძიებებში პირველი ადგილები დაიკავა (შესაბამისად — 14,375, 14,600) და ორი ოქროს მედალი მოიპოვა.
აპრილში მოსკოვში (რუსეთი) ჩატარებულ ევროპის ჩემპიონატზე საკვალიფიკაციო ეტაპზე „all-around“ ღონისძიებაში გრიშინამ მესამე ადგილი დაიკავა (56,065). ფინალურ ღონისძიებაზე რუსმა შედეგი გააუმჯობესა (57,932), თუმცა მაინც მესამე ადგილზე გავიდა და ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ინდივიდუალურ ღონისძიებებში გრიშინამ ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა („balance beam“, 14,366),, „floor exercise“ ღონისძიებაში კი მეოთხე ადგილი დაიკავა (14,233).
პირადი ცხოვრება
2016 წლის იანვარში გრიშინა ტანვარჯიშიდან გადადგა. ის დაქორწინებულია და მოსკოვში უნივერსიტეტში ჟურნალისტიკას სწავლობს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:რუსი ქალი სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:რუსი ოლიმპიური სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:სპორტული ტანმოვარჯიშეები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:რუსი ოლიმპიური ვერცხლის მედალოსნები კატეგორია:2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
სამრეკლოს ენამთის გორასამარხი
სამრეკლოს ენამთის გორასამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ სამრეკლოში. მდებარეობს სოფლის სავარგულებში, ალაზნის ველზე, წნორი-სამთაწყაროს გზის მარჯვენა მხარეს, ენამთად წოდებულ ადგილზე. თარიღდება ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევრით. აღმოჩნდა 1984 წელს მიწის დამუშავების დროს. ძეგლი, რომელსაც ქვამიწაყრილი უკვე გადაცლილი ჰქონდა, გაითხარა 1985 წელს, არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის შირაქის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ (ხელმძღვანელი ბ. მაისურაძე). მიწის ზედაპირიდან 0,85 მ სიღრმეზე გამოვლინდა უსწორმასწორო კედლების მქონე კოლექტიური სამარხი ორმო (4x4 მ). ძეგლის იატაკის დონე მდებარეობდა 1,9 მ სიღრმეზე სამარხის ცენტრალურ ნაწილში. აღმოჩნდა ძირითადი მიცვალებულის ჩონჩხი, რომელიც დაკრძალული იყო მარცხენა გვერდზე, თავით დასავლეთით. ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში კი მიხვეტილი იყო ხუთი მიცვალებულის თავის ქალა და ძვლები. სამარხში გამოვლინდა ოქროს ხვია, პასტის მრგვალი რვა მძივი, ცრემლისებრი სამი მძივსაკიდი, ძვლის სამკუთხა გულსაკიდი, ბრინჯაოს ოთხწახნაგა ბიპირამიდული ისპირი და ოთხწახნაგა სადგისი (ისპირი); ხელით ნაძერწი 16 თიხის ჭურჭელი, დერგი, ხელადა, ორი ტოლჩა, სამ-სამი ჯამი და ქოთანი, ხუთი ბადია და თიხის ჭურჭლის პირ-გვერდის მცირე ფრაგმენტები. ხელადა მკვრივი, წვრილი თეთრმინარევიანი თიხით არის ნაძერწი. დანარჩენი ჭურჭლები — უხეში, ქვიშის ან ქვიშის და წვრილი თეთრმინარევიანი თიხით. კერამიკა არათანაბრადაა გამომწვარი. უმრავლესობა მოყავისფრო-მონაცრისფროა. ჭურჭელს ალაგ-ალაგ შავი, რუხი და ყვითელი ფერის ლაქები აქვს. ზოგიერთი ჭურჭლის ზედაპირი პრიალაა, ზოგიერთი - სუსტადაა ნაპრიალები. სამარხეული დერგის მხარზე, ერთმანეთის საპირისპიროდ, ორი მცირე შვერილია დაძერწილი. მსგავსი შვერილები მიძერწილია ჯამისა და ბადიის პირზეც, უყუროა ორი ჯამი და ბადია. იმ ჭურჭლებს სამარხის სხვა ფართოპირიანი ჭურჭლებისგან განსხვავებით ოდნავ შიგნით გადახრილი პირი აქვს. სამ ბადიას, პირზე და მხარზე, ერთმანეთის მოპირდაპირედ, ზემოდან მომრგვალებული და შიგნიდან ბრტყელი, მცირე ზომის ორი ყური აქვს მიძერწილი. ასეთივე ოღონდა ცოტა მოზრდილი ყურები აქვს სამარხის ქოთნებსაც. ტოლჩებსა და ხელაზე ყური ძირს ქვემოთ და მხარზე დაძერწილი ორ ჭურჭელზე (ქოთანზე და ტოლჩაზე) შეინიშნება შედრეკილი ძირი. სამარხში გამოვლინდა აგრეთვე მსხვილფეხა საქონლის ძვლები და ხარის მთლიანი თავის ქალა.
მასალა ინახება ქალაქ დედოფლისწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ასკარტი
ასკარტი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, წვირმის თემი (სოფლები: ასკარტი, აცი, იელი, ჩობანი, წვირმი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 39 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დათა წულაია
დათა წულაია (დ. 31 ივლისი, 1994) — ქართველი ფეხბურთელი, მარტვილის „მერანის“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:ხარაგაულის ჩხერიმელას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 31 ივლისი
ჰელენ კროლერ-მიულერი
ჰელენ კროლერ-მიულერი (დ. 11 თებერვალი 1869 – გ. 14 დეკემბერი 1939) — გერმანული ხელოვნების კოლექციონერი. ის იყო ერთ-ერთი პირველი ევროპელი ქალი, რომელმაც შექმნა ხელოვნების ძირითადი კოლექცია და ითვლება ერთ-ერთ პირველ კოლექციონერად, რომელმაც აღიარა ვინსენტ ვან გოგის გენიალურობა. ჰელენ მიულერმა მთელი თავისი კოლექცია საჩუქრად ნიდერლანდელ ხალხს გადასცა, მისი და მისი მეუღლის ანტონ კროლერის , დიდი ტყიანი აგარაკი. აღნიშნული მუზეუმი დღეს მოიცავს კროლერ-მიულერის მუზეუმს და სკულპტურულ ბაღსა  და Hoge Veluwe ეროვნული პარკის, რომელიც უდიდესი ეროვნული პარკია ნიდერლანდებში.
ცხოვრება და კარიერა
ჰელენ ემა ლორა ჯულიან მიულერში, დაიბადა ესენიში, გერმანიაში, მდიდარი მრეწველის ოჯახში. მისი მამა, ვილჰელმ მიულერი, ფლობდა Wm. H. Müller & Co-ს, ნედლეულის მიმწოდებელი სამთო და ფოლადის მრეწველობებს. იგი 1888 წელს დაქორწინდა ჰოლანდიელ გემებისა და სამთო მაგნატზე და თავისუფალ მასონზე, ანტონ კროლერზე.
მიულერი 1906-1907 წლებში სწავლობდა ჰენკ ბრემერის ხელმძღვანელობით. ვინაიდან ის იმ დროისათვის  ნიდერლანდების ერთ-ერთი უმდიდრესი ქალი იყო, ბრემერმა ურჩია ხელოვნების კოლექციის შექმნა. 1907 წელს მან თავისი კოლექცია დაიწყო პოლ გაბრიელის ნახატით მატარებელი პეიზაჟში. შემდგომში, ჰელენ კროლერ-მიულერი გახდა ხელოვნების მოყვარული კოლექციონერი და ერთ-ერთი პირველი ადამიანი, ვინც აღიარა ვინსენტ ვან გოგის გენიალურობა. მან საბოლოოდ შეაგროვა ვან გოგის 90-ზე მეტი ნახატი და 185 სხვა მხატვარის ნახატი და შექმნა ხელოვნების ნამუშევრების ერთ-ერთი უდიდესი კოლექცია მსოფლიოში,  ვან გოგის მუზეუმის შემდეგ. მიულერმა ასევე შეისყიდა ჰოლანდიელი მხატვრის, ბარტ ვან დერ ლეკის 400-ზე მეტი ნამუშევარი. მინი|239x239პქ| [[ჟორჟ სერა|ჟორჟ სეურა, 1889–90, Le Chahut, ზეთი ტილოზე, 171,5 x 140,5 სმ (66 7/8 x 54 3/4 დუიმი), კროლერ-მიულერის მუზეუმი, ოტერლო, ნიდერლანდები]] კროლერ-მიულერმა ასევე შეაგროვა თანამედროვე მხატვრების ნამუშევრები, როგორებიცაა: პიკასო, ჟორჟ ბრაკი, ჟან მეტცინგერი, ალბერ გლაიზესი, ფერნანდ ლეჟე, დიეგო რივერა, ხუან გრისი, პიეტ მონდრიანი, ჯინო სევერინი, ჯოზეფ კასკი, ოგიუსტ ვალმიერი, ჟორჟ ბლამიერი, ჟორჟ ბლამიერი, ლეოპოლდ სურვაჟი და ტობინი. ბრემერმა მას ურჩია, არ ეყიდა ჟორჟ სეურატის A Sunday Afternoon on Island of La Grande Jatte, რომელიც შემდეგში აღმოჩნდა მე-20 საუკუნის ხელოვნების უმნიშვნელოვანესი ხატი. აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ მიულერი შორს იდგა მშობლიური გერმანიის მხატვრებისგან, რომელთა ნამუშევრები მას "არასაკმარისად ავტორიტეტული" მიაჩნია.
1910 წლის ივნისში ფლორენციაში მოგზაურობისას მას გაუჩნდა იდეა დაეარსებინა მუზეუმ-სახლი. 1913 წლიდან მოყოლებული მისი კოლექციის ხილვა ნებისმიერ მსურველს შეეძლო. 1930-იანი წლების შუა ხანებამდე მისი საგამოფენო დარბაზი ჰააგაში იყო ერთ-ერთი იშვიათი ადგილი, სადაც შეიძლება თანამედროვე ხელოვნების რამდენიმე ნამუშევრის ნახვა. 1928 წელს ანტონმა და ჰელენმა შექმნეს კროლერ-მიულერის ფონდი კოლექციისა და მამულების დასაცავად. 1935 წელს მან და მისმა მეუღლემ ჰოლანდიელებს გადასცეს მთელი თავიანთი კოლექცია, დაახლოებით 12000 ექსპონანტი, იმ პირობით, რომ დიდი მუზეუმი აშენდებოდა მისი პარკის ტერიტორიაზე. 1938 წელს გაიხსნა კროლერ-მიულერის მუზეუმი. .
კროლერ-მიულერის მუზეუმი განლაგებულია 75 ჰექტარზე (300,000 მ 2 ) კროლერ-მიულერის ტყიან აგარაკზე და დღესდღეობით წარმოადგენს უდიდესი ეროვნული პარკი ნიდერლანდებში. ომის საფრთხის გამო მათი გეგმები არასოდეს განხორციელებულა მათ სიცოცხლეში, მაგრამ როგორც კი ომი დასრულდა დიდი ტყის სკულპტურული ბაღი და ღია გამოფენა გაიხსნა, სადაც განთავსებული იყო როდენის ქანდაკებები და ვან გოგის ნახატების სიდიდით მეორე კოლექცია მსოფლიოში, მათ შორის.იყო ცნობილი ნახატი მზესუმზირები.
რეკომენდებული ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939 კატეგორია:დაბადებული 1869
აბილი
აბილი (Əbil) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 887 კაცი.
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
თემი (ჩრდილოეთი მაკედონია)
თემი — ჩრდილოეთ მაკედონიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის პირველი დონის ერთეული. 2013 წლის თებერვლიდან ჩრდილოეთ მაკედონიაში არსებობს 80 თემი; კიდევ 10 თემი მდებარეობს ქალაქ სკოპიეში (ან დიდი სკოპიე). თემების დიდი ნაწილი შეიქმნა 1996 წლის სექტემბერში დაარსებული 123 თემის დიდი ნაწილის გაერთიანების შემდეგ; სხვები შეიქმნენ თემების საზღვრების ცვლილებების შემდეგ. თემები შესულები არიან სტატისტიკურ რეგიონებში.
დედაქალაქ სკოპიეს აქვს საერთო ადმინისტრაციული ცენტრის — თემის სტატუსი, ასევე მოიცავს 10 საქალაქო თემს: აეროდრომი, ბუტელი, გაზი-ბაბა, გიორჩე-პეტროვი, კარპოში, კისელა-ვოდა, სარაი, ცენტარი, ჩაირი და შუტო-ორიზარი.
თემების სია
top|thumb|center|650px|ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
ნიკოლოზ ტაგანცევი
ნიკოლოზ ტაგანცევი (დ. 19 თებერვალი, 1843, პენზა — გ. 1923) — რუსი იურისტი, კრიმინალისტი, სისხლის სამართლის კლასიკური სკოლის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
1867-1882 წლებში ასწავლიდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში. 1881 წლიდან მუშაობდა რუსეთის იმპერიის იუსტიციის სამინისტროში, შემდეგ იყო სისხლის სამართლის საკასაციო დეპარტამენტის თავმჯდომარე, 1887 წლიდან სენატორი. 1903 წელს შეადგინა სისხლის სამართლის სჯულდების პროექტი. 1906 წლიდან იყო სახელმწიფო საბჭოს წევრი. 1915-1917 წლებში იყო რუს კრიმინალისტთა ჯგუფის საპატიო თავმჯდომარე. მონაწილეობდა მთელი რიგი საკანონმდებლო აქტების შემუშავებასა და მიღებაში. იყო ლიბერალი, გამოდიოდა სიკვდილით დასჯის წინააღმდეგ. ყურადღებას უთმობდა ბავშვთა დანაშაულთან ბრძოლას.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი იურისტები კატეგორია:კლასიკური ლიბერალები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1843 კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1923
გამარჯვების წმინდა გიორგის ეკლესია
გამარჯვების წმინდა გიორგის ეკლესია, ზღმურდლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ გამარჯვების ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 1.5 კილომეტრზე. ბორცვზე. თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით. ადგილობრივი მოსახლეობის რწმენით ეკლესიას ზღმურდლისგან განკურნების ძალა შესწევდა.
ძეგლის აღწერა
ეკლესია დარბაზულია (7.5 x 5.2 მეტრი). ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით კირის ხსნარზე. გარეთა კუთხეებში გამოყენებულია აგური. ინტერიერი შელესილია. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა, ორივე კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან - სწორკუთხა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, ნახევარწრიული თაღით გადახურული სარკმელი. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია რიყის ქვით ნაგები ტრაპეზი. აფსიდის იატაკის დონე, დარბაზის იატაკის მიმართ, სამი საფეხურითაა ამაღლებული, საკურთხეველი დარბაზისგან გამიჯნული ყოფილა კანკელით (შემორჩენილია ნაწილი). საკურთხევლის გარდა, თითო სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. დასავლეთ სარკმელი იმდენად მაღლაა „ატანილი“, რომ მისი გადახურვა კამარის წვეროს დონეზეა. ეკლესიის შიდა სივრცე აზიდული პროპორციებისაა, დარბაზი გადახურულია ნახევარწრიული კამარით. ეკლესიის კედლები თაროსებრი ლავგარდნით იყო დასრულებული (მცირე ნაწილი შემორჩენილია აღმოსავლეთ ფასადზე).
ტარიბნის ტაფობის პირველი ნამოსახლარები
ტარიბნის ტაფობის პირველი ნამოსახლარები — არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. ერთი ნამოსახლარი მდებარეობს ტარიბნის ტაფობის სამხრეთაღმოსავლეთით, კოწახურის ქედის აღმოსავლეთ მონაკვეთში. მეორე — ჩრდილო-დასავლეთით, დაბალ სერზე. მესამე კი, იქვე — მაღალ სერზე. თითოეული მათგანი თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულის ბოლო და I ათასწლეულის დასაწყისით.
ძეგლი აღმოჩენილია 2009 წელს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ ჩატარებული არქეოლოგიური დაზვერვების დროს (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). პირველი ნამოსახლარი (სიგრძე — 150 მ, სიგანე — 50 მ.) დამხრობილია აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით. გარშემოუყვება დაბალი სათავდაცვო ზღუდე. მეორე ნამოსახლარი ოვალურია (სიგრძე — 80 მ, სიგანე — 30 მ.), წაგრძელებულია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთით. სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან გასდევს ფლატე. დანარჩენ მხარეს სათავდაცვო ზღუდე გარშემოუყვება. აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებითაა დამხრობილი III ნამოსახლარი (სიგრძე — 45 მ, სიგანე — 20 მ.). ძეგლის სამხრეთ მხარე მთლიანად ფლატეა დანარჩენი კი — ციცაბო ფერდობი, რომელსაც გარშემოუყვება მაღალი თავდაცვითი ზღუდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სომხეთის ეროვნული ისტორიული მუზეუმი
სომხეთის ეროვნული ისტორიული მუზეუმი (Հայաստանի Պատմության Թանգարան) — მთავარი ისტორიული მუზეუმი სომხეთში. მდებარეობს ქალაქ ერევანში. მუზეუმი დაარსდა 1919 წელს სომხეთის სურათების გალერეასთან ერთად. გალერეა და მუზეუმი განთავსებულია რესპუბლიკის მოედანზე მდებარე ერთ შენობაში. ეროვნულ მუზეუმს უკავია კომპლექსის ორი ქვედა სართული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მუზეუმები
სავალანი
სავალანი (Savalan) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —    	294 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ალი ტაგი-ზადე
ალი ტაგი-ზადე (დ. 1889, ტფილისი — გ. 1966, ბაქო) — აზერბაიჯანელი რევოლუციონერი, საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1903 წელს მონაწილეობდა თბილისის მუშათა გამოსვლებში. 1906 წლიდან იყო რსდმპ-ის წევრი. მონაწილეობდა ორგანიზაცია ჰუმეთის ჩამოყალიბებაში. 1908 წელს დააპატიმრეს. 1918-1920 წლებში ორჯერ იყო დაპატიმრებული საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში სახელმწიფოს წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების გამო. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ მუშაობდა საქართველოს კომპარტის თბილისის რაიკომის მესამე მდივნად, ბორჩალოს მაზრის კომიტეტის მდივნად, იყო სომხეთის სსრ-ის სოციალური უზრუნველყოფის სახეალხო კომისარი, აზერბაიჯანის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე.
ლაილიის რაიონი
ლაილიის რაიონი (Distrito de Llaylla) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის სატიპოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 100 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 444 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 180.39 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სატიპოს პროვინციის რაიონები
ლევან მაისაშვილი
ლევან მაისაშვილი (დ. 9 ივლისი, 1950, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი სამშენებლო ნაკეთობათა და კონსტრუქციების წარმოების სპეციალობით, ინჟინერ-ტექნოლოგის კვალიფიკაციით.
1972-1976 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო გაერთიანება „მთავართბილმშენის“, N14 სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტის N2 სამშენებლო სამმართველოში, საწარმოო განყოფილების უფროს ინჟინრად, სამუშაოთა მწარმოებლად; 1976-1981 წლებში. იმავე ტრესტის წარმოების მომზადების ჯგუფის უფროსის მოადგილედ, შემდეგ განყოფილების უფროსად; 1981-1982 წლებში მუშაობდა N14 სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტის N9 სამშენებლო სამმართველოს მთავარ ინჟინრად; 1982-1983 წლებში სამშენებლო გაერთიანება „მთავართბილმშენის“ N1 სახლმშენებელი კომბინატის განყოფილების უფროსად; 1983-1987 წლებში იყო სამშენებლო-სარემონტო ტრესტ „საქკვებრემმშენის“ მცხეთის სამშენებლო-სარემონტო სამმართველოს მთავარი ინჟინერი; 1987-1992 წლებში მუშაობდა სამშენებლო ტრესტ „თბილრემმშენის“ სამშენებლო-სარემონტო სამმართველოს უფროსად; 1992-1996 წლებში იყო „მთავარმოსკოვმშენის“ კონტრაქტორი ფირმა „თეას“ დირექტორი; 1996-1998 წლებში იყო საქართველოს სოციალური ინვესტიციების ფონდის ტექნიკური დირექტორი; 1998-2010 წლებში საქართველოს მუნიციპალური განვითარების ფონდის პროექტის ხელმძღვანელი; 2010-2012 წლებში მუშაობდა ქ. თბილისის მერიის შპს „ლაბორატორიის“ ტექნიკური განყოფილების მთავარ სპეციალისტად; 2013-2014 წლებში საქართველოს მუნიციპალური განვითარების ფონდის დეპარტამენტის უფროს სპეციალისტად და საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს შპს „გაერთიანებული მელიორაციის კომპანიის“ პროექტის ხელმძღვანელად; 2015-2016 წლებში მუშაობდა საპროექტო ორგანიზაცია „გზამშენპროექტისა“ და კორეული ფირმა „Soosung“-ის ერთობლივი საზედამხედველო სამსახურის ლიდერის მოადგილედ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
აჰმედბაილი (საათლი)
აჰმედბაილი  (Əhmədbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 1347 კაცი.
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
ტაზი
ტაზი — მდინარე რუსეთში, იამალ-ნენთა ავტონომიური ოკრუგში. სიგრძე 1401 კმ, აუზის ფართობი 150 ათასი კმ². სათავე აქვს ციმბირის უვალებში, მიედინება დასავლეთ ცმბირის ვაკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჭაობიან ადგილებში, ჩადის კარის ზღვის ტაზის უბეში. საზრდოობს თოვლის და გრუნტის წყლით. იყინება ოქტომბერში, ყინულძღვრაა მაისის ბოლოს და ინვნისის დასაწყისში. სანაოსნოა ქვემოთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტიუმენის ოლქის მდინარეები
გოიატუბა
გოიატუბა (Goiatuba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 720 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მეია-პონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 492 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.13 კმ²-ზე. ფართობი 2 475 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლე-კატონი
ლე-კატონი (Le Catogne) — მთა მონბლანის მასივში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში, გადაჰყურებს სოფელ შამპეს. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 598 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
შანის შტატი
შანის შტატი (შანი: မိူင်းတႆ, ბირმული : ရှမ်းပြည်နယ်) — შტატი მიანმარში. შანის სახელმწიფო ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩინეთს ( იუნნანს ), აღმოსავლეთით ლაოსს ( ლუანგ ნამტას და ბოკეოს პროვინციებს) და სამხრეთით ტაილანდს ( ჩიანგ რაი, ჩიანგ მაი და მაი ჰონგონის პროვინციები ). მის დასავლეთით ბირმას ხუთი ადმინისტრაციული ნაწილი მდებარეობს. ის 14 რეგიონსა და შტატს შორის უდიდესია ფართობით, რომელის 155 800 კვადრატულ კილომეტრს მოიცავს, მიანმარის მთლიანი ფართობის ერთ-მეოთხედს. შტატმა თავისი სახელი მიიღო ტაი ხალხისთვის ბირმული სახელიდან: ,,შანის ხალხი ". ტაუნგგიი შტატის დედაქალაქია, და ის ქვეყნის დედაქალაქ ნაიფიიდოდან 150.7 კილომეტრით ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს.
შანის შტატში მრავალი ეთნიკური ჯგუფი ცხოვრობს. მიუხედავად იმისა, რომ სამხედრო ხელისუფლებამ ხელი მოაწერა ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმებას, აქ მაინც დაპირისპირებებია ეთნიკურ ჯგუფებს შორის.
გეოგრაფია
მარცხნივ|მინი| ტაჩილეიკის რაიონი, დაენ ლაოს ქედის ცენტრში შანის შტატის უმეტესი ნაწილი ბორცვიანი პლატოა, შანის პლატო, რომელიც ჩრდილოეთით და სამხრეთით მდებარე მაღალ მთებთან ერთად ქმნის შანის მთიანეთის სისტემას. მდინარე თანლვინის ხეობა ( სალვინი / ნამჰონგი) შტატს თითქმის შუაზე ჰკვეთს. პინდაიას მღვიმეები აუნგპანის მახლობლად არის უზარმაზარი კირქვის გამოქვაბულები, რომლებიც მოიცავს 6 226 ბუდას სურათს.
2011 წლის 24 მარტს 6,8 ბალიანი მიწისძვრა მოხდა ტარლეიში, ქალაქ ტაჩილეიკში, შანის შტატის აღმოსავლეთ ნაწილში. მან 70-ზე მეტი ადამიანი იმსხვერპლა და 100-ზე მეტი ადამიანი დაშავდა. დაზიანდა 390 სახლი, 14 ბუდისტური მონასტერი და ცხრა სამთავრობო შენობა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
დამატებითი ოლქი, ჰოპანგის ოლქი, ჩამოყალიბდა, როგორც შანის შტატის მე -12 ოლქი, ლაშოოს რაიონიდან მონგმაოს, პანგვუნის, ნამფანის და პანგსანგის ქალაქების შეერთებით.
აღმასრულებელი
შანის შტატის მთავრობა მართავს შანის შტატს.მინი| პაგოდა ტაჩილეიკში, შანის შტატი, [[მიანმარი|265x265პქ]]
საკანონმდებლო ორგანო
შანის შტატის საკანონმდებლო ორგანო ბირმაში, სახელწოდებით ჰლუტავია, ის შეიქმნა 2016 წლის 8 თებერვალს. ეს არის ერთპალატიანი ორგანო, რომელიც შედგება 137 წევრისგან - 103 არჩეული წევრისა და 34 სამხედრო წარმომადგენლისგან. 2016 წლის თებერვლის მდგომარეობით, საკავშირო სოლიდარობისა და განვითარების პარტიის (USDP) საი ლონგ ჰსენგი ხელმძღვანელობს ჰლუტავას.
დემოგრაფია
შანის შტატში მცხოვრები ხალხი შესაძლებელია ცხრა ეთნიკურ ჯგუფად დაიყოს: შანი, პა-ო, ინთა, ლაჰუ, ლისუ, ტაუნგიო, დანუ, შვე პალაუნგ ნგვე პალაუნგ, აჰკა და კაჩინი.
მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი ბუდისტია.
ეკონომიკა
არსებობს რამდენიმე სასაზღვრო სავაჭრო ცენტრი შანის შტატის საზღვრის გასწვრივ და მეზობელი ქვეყნების საზღვრებზე. მუზა ( მუზა, ბირმა ), უდიდესი სასაზღვრო სავაჭრო ცენტრია მიანმარისა და ჩინეთის საზღვრის გასწვრივ და ტაჩილეიკი, კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრია მიანმარსა და ტაილანდს შორის, რომელიც მდებარეობს შანის შტატში.
ჩინეთისა და ბირმას ნავთობსა და გაზის მილსადენების მშენებლობის პროექტი, რომელიც გადის შანის შტატის ჩრდილოეთ ნაწილში, დაიწყო 2010 წლის სექტემბერში და დასრულდა 2013 წლის ივნისში.
Განათლება
მიანმარში განათლების შესაძლებლობები შეზღუდულია იანგონისა და მანდალაის მთავარი ქალაქების გარეთ. ეს განსაკუთრებით პრობლემაა შანის შტატში, სადაც ტერიტორიის დიდი ნაწილი მთავრობის მიერ არ კონტროლდება. ოფიციალური სტატისტიკის თანახმად, შანის შტატში დაწყებითი სკოლის მოსწავლეების მხოლოდ 8% ასწავლობს საშუალო სკოლაში.
ჯანდაცვა
მიანმარში ჯანდაცვის ზოგადი მდგომარეობა ცუდია. სამხედრო მთავრობა ხარჯავს ქვეყნის მშპ-ს 0,5-დან 3% -მდე ჯანდაცვაზე, რაც მუდმივად წარმოადგენს მსოფლიოში ყველაზე დაბალ მაჩვენებლებს. მიუხედავად იმისა, რომ ჯანდაცვა ნომინალურად უფასოა, პაციენტებს მედიკამენტებისა და მკურნალობის საფასურის გადახდა უწევთ, თუნდაც საზოგადოებრივ კლინიკებსა და საავადმყოფოებში. საჯარო საავადმყოფოებს არ აქვთ ძირითადი აღჭურვილობა. ქვემოთ მოცემულია 2002–2003 წლებში შანის შტატში ჯანდაცვის სისტემის მდგომარეობა.
სქოლიო
კატეგორია:მიანმარის შტატები
ბუდაპეშტის ქუჩა
ბუდაპეშტის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (ვეძისი); გურამ ფანჯიკიძის ქუჩიდან ივანე ბერიტაშვილის ქუჩამდე. ყოფილი ლისის ქუჩის მონაკვეთი. ადრე ერქვა ტბის, შემდეგ — ლისის ქუჩა, XX საუკუნის 70-იან წლებში კი ბუდაპეშტის ქუჩა დაერქვა. იწყებოდა პეკინის ქუჩიდან. 1998 წელს ადრინდელი ბუდაპეშტის ქუჩის I მონაკვეთს გურამ ფანჯიკიძის ქუჩა ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბურთალოს რაიონის ქუჩები
პფანენშტოკი
პფანენშტოკი (Pfannenstock) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს შვიცის კანტონში, მოუტათალის მთის აღმოსავლეთით; აღმართულია მდინარე მოუტისა და ლინთს შორის არსებულ ხეობებაში, გლარუსის კანტონთან საზღვრის სიახლოვეს, ზღვის დონიდან 2 573 მეტრზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ხიბლა გერზმავა
მინი|271x271პქ|ხიბლა გერზმავა. ხიბლა გერზმავა (დ. 6 იანვარი, 1970 წელი, ბიჭვინთა) — აფხაზური წარმოშობის საოპერო მომღერალი, საერთაშორისო ვოკალური კონკურსების ლაურეატი, სტანისლავსკისა და ნემიროვიჩ-დანჩენკოს მოსკოვის მუსიკალური თეატრის სოლისტი. აფხაზეთის და რუსეთის სახალხო არტისტი.
ბავშვობა
ხიბლა გერზმავა დაიბადა აფხაზეთში, ბიჭვინთაში 1970 წლის 6 იანვარს ლევარს გერზმავას ოჯახში. მამა იყო მთარგმნელი და გერმანული ენის სპეციალისტი, დედა კი ბიჭვინთის პანსიონატის ხელმძღვანელი. ხიბლას ოჯახი არ იყო მუსიკალური, მაგრამ ცხოვრობდნენ ტაძართან, საიდანაც ისმოდა ორღანის მუსიკის ხმა, საეკლესიო მუსიკიდან დაიბადა ხიბლას ინტერესი ხელოვნებისადმი.
3 წლის ასაკში ხიბლამ გერმანიიდან მიიღო საჩუქარი — ფორტეპიანო. მასზე დაკრვის სწავლა რომ დაიწყო, ოჯახში ეჭვიც არ ეპარებოდათ, ხიბლა თავის ცხოვრებას მუსიკას დაუკავშირებდა. თავიდან მხოლოდ ორღანსა და ფორტეპოანოზე მუშაობდა, ამიტომ მას ხედავდნენ როგორც მომავალ პიანისტს ან ორგანისტს ბიჭვინთის XI საუკუნის ტაძარში.
ახლაგზარდობაში გერზმავაზე შთაბეჭდილება მოახდიანა აფხაზური ანსამბლის „შარატინისა“ და მევიოლინე ლიანა ისაკაძის შესრულებამ.
საშუალო განათლების მიღების პარალელურად, გერზმავამ გაგრის მუსიკალურ სკოლაში დაიწყო სწავლა. დაამთავრა საფორტეპიანო კლასი სოხუმის მუსიკალურ დაწესებულებაში, სადაც მასწავლებელმა კარლენ იავრიანმა შესთავაზა ჟოზეფინა ბუმბურიდის სავოკალო განყოფილებაში კონკურსის გავლა. შესარჩევ დღეს ჟოზეფინამ შენიშნა ვოკალური მონაცემები და შემდეგში უკვე ამეცადინებდა და მუშაობდა ხიბლასთან. მამამ ხიბლა სწავლის გასაგრძელებლად გააგზავნა  მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორიაში.
ახალგაზრდობა
16 წლის ასაკში ხიბლას დედა გარდაეცვალა, 18 წლის ასაკში გაერდაეცვალა მამაც. მშობლები დაკარგვა, მისი თქმით, მას მუსიკამ გადაატანინა: 1994 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორია, სავოკალო ფაკულტეტი, სამი წელიწადი სწავლობდა ორღანის კლასში. 1996 წელს - კონსერვატორიის სტაჟირება გაიარა.
პირველი ადამიანი, ვინც შენიშნა ხიბლას ნიჭი იყო ზურაბ სოტკილავა, რომელმაც დაპატიჟა თავის კონცერტზე და იქ ერთად იმღერეს. 1993 წელს ხიბლა გამოჩნდა პროგრამაში „მუსიკალური კიოსკი“. ამავე წელს პირველად მიიპყრო ყურადღება საზღვარგარეთ „ვერდის ხმების“ კონკურსზე იტალიაში, სადაც მესამე პრემია მიიღო.
1994 წელს მეორე ადგილი დაიკავა ვილიასის კონკურსში ესპანეთში და რიმსკი-კორსაკოვის კონკურსში სანქტ-პეტერბურგში. შემდეგი გრან-პრი, რომელიც გერზმავამ მოიგო მოსკოვში, გახლდათ ჩაიკოვსკის X საერთაშორისო კონკურსის პრემია. ჟიურის მაღალი შეფასება დაიმსახურა გერზმავას მიერ შესრულებულმა „როზინასა“ და ე. წ. „სნეგუროჩკას“ არიებმა.
კონსერვატორიის დამთავრების შემდეგ ხიბლა სტანისლავსკისა და ნემიროვიჩ-დანჩენკოს მოსკოვის მუსიკალური თეატრის სოლისტი გახდა.
ხელოვნება
1995 წლიდან ხიბლა გერზმავა იწყებს თავის შემოქმედებით მუშაობას სტანისლავსკისა და ნემიროვიჩ-დანჩენკოს მოსკოვის მუსიკალურ თეატრში, სადაც წამყვან პარტიებს ასრულებს სპექტაკლებში: სტანისლავსკისა და ნემიროვიჩ-დანჩენკოს თეატრმა შეუწყო ხელი მომღერლის საზღვაგარეთ წარმოჩენასაც, მომღერალმა კორეაში, შეერთებულ შტატებსა და სხვა ქვეყნებში წარმატებით შეასრულა თავისი პარტიები - იმღერა მარიინსკის თეატრში, ფლორენციის „თეატრო კომუნალე“-ში, ბარსელონას „გრანდ თეატრო დე ლისეო“-ში, სოფიას ეროვნულ ოპერაში, პარიზის თეატრებში, ლონდონის „კოვენტ გარდენის“ თეატრში, ვალენსიის „დე ლეზ არტს პალას“-ში, ტოკიოს ბუნკა კაიკანში და ა.შ. წლების განმავლობაში მან რამდენიმე დისკი ჩაწერა და მღეროდა კრემლში პრეზიდენტის პირადი მოწვევით.
კარიერის წინსვლის პერიოდი ხიბლასთვის იყო ზუსტად სტანისლავსკისა და ნემიროვიჩ-დანჩენკოს თეატრში მუშაობის დაწყების შემდეგ. 2001 წელს თავისი ყოველწლიური მუსიკალური ფესტივალი გახსნა აფხაზეთში „გიწვევთ ხიბლა გერზმავა“, რომლის წამყვანი დიდი დროის მანძილზე იყო მუსიკის მცოდნე სვიატოსლავ ბელზა, 2014 წლამდე მოსკოვში ტარდებოდა, სოხუმში კი პირველად 2019 წელს ჩატარდა „დინამოს“ სტადიონზე, კონცერტზე რესპუბლიკის ე.წ. პრეზიდენტიც იყო მოწვეული, რაულ ხაჯიმბა ღონისძიებას საპატიო სტუმრის რანგში დაესწრო.
მრავალი ფესტივალისა და სპექტაკლის ვარსკვლავი იყო ხიბლა გერზმავა. 2008 წელს მონაწილეობა მიიღო IV ყოველწლიურ საერთაშორისო მუსიკალურ ფესტივალში „კრეშჩენდოში“, ლონდონის სამეფო ოპერის თეატრში ტატიანას პარტია შეასრულა ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“-ს ოპერაში, პუჩინის სპექტაკლში „ბოჰემა“ შეასრულა მიმის პარტია.
2010 წელს ხიბლას ჰქონდა დებიუტი ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენ ოპერაში — შეასრულა ჟაკ ოფენბახის „ჰოფმანის ზღაპრების“ ანტონიას პარტია. იმღერა ოთხ სხვადასხვა ხმაში.
2010 წელს ლუჩიას როლის შესრულებამ „ლუჩია დი ლამერმურის“ ოპერაში ეროვნული თეატრის ჯილდო „ოქროს ნიღაბი“ მიენიჭა და კასტა დივას პრემია საუკეთესო მომღერლის ნომინაციაში, ასევე მოსკოვის პრემია ლიტერატურის და ხელოვნების სფეროში.
2013-2014 წლებში გერზმავამ პრაღის ფილარმონიაში შეასრულა სოპრანო ლ. იანაჩეკის „გლაგოლიკურ მესაში“ ირჟი ბელოჰლავიკის, გამოჩენილი ჩეხი დირიჟორის დადგმაში, ამავე წლებში გამოვიდა ლონდონის სამეფო ფესტივალის დარბაზის სცენაზე ვერდის „რეკვიემის“ სოპრანოს ნაწილით. 2014-2015 წლების სეზონზე მან შეასრულა დონა ანას პარტია მოცარტის „დონ ჯოვანიში“ ვენის სახელმწიფო ოპერაში, ასევე ჰოფმანის ზღაპრების ანტონია და სტელას როლები ოფენბახის ნაწარმოების მიხედვით (მეტროპოლიტენ - ოპერაში).
2014 წლის თებერვალში მონაწილეობა მიიღო სოჭის ზამთრის ოლიმპიური თამაშების დახურვის ცერემონიაში, სადაც შეასრულა სიმღერა „ოლიმპიური ვალსი“ მარიინსკის თეატრთან ერთად ვალერი გერგიევის ხელმძღვანელობით.
2015-2016 სეზონში მან შეასრულა ლიუ (ჯ. პუჩინის „ტურანდოტი“) და დეზდემონა (ჯ. ვერდის „ოტელო“) როლები მეტროპოლიტენ — ოპერაში.
2016 წელს, ჰიბლა გერზმავას ოპერა „მედეას“ მთავარი როლის შესრულებისთვის ეროვნული თეატრალური ჯილდო „ოქროს ნიღაბი“ მიენიჭა. 2017 დიმიტრი ხვოროსტოვსკის ხსოვნას ხიბლა გერმზავამ მიუძღვნა თავისი გამოსვლა მუსიკის სალხში მოსკოვში. 23 ნოემბერს შედგა ხიბლა გერზმავას და რუსეთის ნაციონალური ფილარმონიული ორკესტრის კონცერტი მუსიკის სახლში, სვეტლანოვკის დარბაზში IХ საერთაშორისო ფესტივალის ფარგლებში „ვლადიმირ სპივაკოვი გიწვევთ“.
2018 წელს ხიბლა გერზმავამ მაქსიმ ფადეევთან ერთად დაწერილი სიმღერა „ჩემი აფხაზეთი“ გამოაქვეყნა. სიმღერა შეასრულა აფხაზეთის დამოუკიდებლობის 25 წლისთავისადმი მიძღვნილ გალა კონცერტზე. ამავე წელს თათრეთის დედაქალაქში მსოფლიო საოპერო სცენაზე გაიმართა VIII საერთაშორისო საოპერო ფესტივალი „ყაზანის შემოდგომა“, რომელშიც გერზმავა საპატიო სტუმრის სტატუსით მონაწილეობდა. კონცერტში შედიოდა არიები ვინჩენცო ბელინის, ჯუზეპე ვერდის და ამილკარ პონჩიელის ოპერებიდან. უნგრელი კომპოზიტორის, ბუდეას "ნიცის ბუკეტი“ ხიბლა გერზმავამ შეასრულა „მაესტროს პოდიუმიდან“, კონცერტი ჯორჯ გერშვინის „პორგი და ბესი“-ს კლარას იავნანით დაასრულა.
2019 წელს 12 ოქტომბერს მოსკოვის კონსერვატორიის დიდ დარბაზში მსოფლიო ტურის ფარგლებში გამართა სოლო კონცერტი იმ პროგრამასთან, რომელთანაც უნდა გამოვიდეს პარიზის, ტორონტოს და ნიუ-იორკის სცენებზე.
პირადი ცხოვრება
ხიბლას ირგვლივ მყოფი ადამიანები სულ მუსიკასთან იყვნენ დაკავაშირებულნი. მან ურთიერთობა დაამყარა ისეთ არტისტებთან, როგორებიც არიან ანა ნეტრებკო და იუსიფ აივაზოვი, პიანისტი დენის მაცუევი, მაესტრო ვლადიმერ სპივაკოვი და მსახიობი ჩულპან ხამატოვა. დიდი ხანი მეგობრობდა აფხაზ მწერალთან ფაზილ ისკანდევორთან. მეგობრების და კოლეგების მონაწილეობით, გერზმავა აფხაზეთში საქველმოქმედო ღონისძიებებს ატარებს - ფინანსურად მხარს უჭერს ორკესტრს, მუსიკალურ სკოლებს, ბავშვთა სახლებს, პანსიონებს და მუზეუმებს და ეხმარება ახალგაზრდა ნიჭიერ შემსრულებლებს.
საზოგადოებრივ-პოლიტიკური პოზიცია
ხიბლა გერზმავა აფხაზეთის საქართველოდან გამოყოფას და დამოუკიდებლად გამოცხადებას უჭერს მხარს. აფხაზეთის რესპუბლიკის მთავრობასთან კარგ ურთიერთობას ინარჩუნებს. ფესტივალის და კონცერტების ფარგლებში იმართება ხშირი შეხვედრები მინისტრებთან და მთავრობის წარმომადგენლებთან.
რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმერ პუტინის პირადი მოწვევით ხიბლა გერზმავა მღეორდა და ასრულებდა თავის პარტიებს დელეგაციებისთვის.
2014 წელს 1 მარტს ხიბლამ ხელი მოაწერა მიმართვას რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმერ პუტინისადმი და მხარი დაუჭირა უკრაინასა და ყირიმში ფედერალური მთავრობის მიერ გატარებულ პოლიტიკას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:რუსი საოპერო მომღერლები კატეგორია:აფხაზი საოპერო მომღერლები კატეგორია:გაგრის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ჩორლულუ ალი-ფაშა
დაიბადა 1670 წელს, ჩორლუში. ალი ნიჭიერი დიპლომატი იყო და ეს სამეფო კარზე არ გამმოჰპარვიათ. საკუთარი ნიჭი მას ძალიან უწყობდა ხელს კარიერულ წინსვლაში. აჰმედ III-მ 1703 წელს იგი დანიშნა ალეპოს ბეგლარბეგად. 1704 წელს იგი ოსმალეთის ფლოტის მეთაური, ანუ კაპუდან-ფაშა გახდა, ხოლო 1706 წლის 3 მაისს, სულთან აჰმედმა იგი ბალთაჯი მეჰმედ-ფაშას ნაცვლად ოსმალეთის იმპერიის დიდ ვეზირად დანიშნა.
1708 წელს ჩორლულუ ალი-ფაშა დაქორწინდა ოსმალეთის იმპერიის ყოფილი სულთნის, მუსტაფა II-ის ქალიშვილ ემინე სულთანზე, რის შედეგადაც გახდა დამატი (სიძე) ოსმანების დინასტიისა.
შვედეთის მეფე კარლ XII-მ თავშესაფარი სთხოვა სულთან აჰმედ III-ს პოლტავის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ. რუსეთის მეფე პეტრე I ცდილობდა მის დატყვევებას ოსმალეთშიც კი. 1710 წელს კარლ XII-მ დაარწმუნა ოსმალები დაეწყოთ ომი რუსეთის წინააღმდეგ. ალი-ფაშამ ვერ მოახერხა კარგად ეხელმძღვანელა ოსმალეთის არმიისათვის. ამიტომ შვედებმა მას ბრალი დასდეს იმაში, რომ რუსეთისგან ქრთამი აიღო. 1710 წლის 15 ივნისს აჰმედმა იგი ამ პოსტიდან გაათავისუფლა და დანიშნა ფეოდოსიის მმართველად.
უფილტვო სალამანდრისებრნი
უფილტვო სალამანდრისებრნი (Plethodontidae) — კუდიანი ამფიბიების ოჯახი. მათი სხეულის სიგრძე 8-15 სმ აღწევს. ფილტვები არ გააჩნიათ. სუნთქავენ კანით და პირისა და ხახის ლორწოვანი გარსით. ოჯახში 24 გვარი და 175 სახეობაა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ-დასავლეთ ამერიკაში, 1 სახეობა — ევროპაში. ბინადრობენ წყალში, ზოგიერთი — ხმელეთზე. ხმელეთის ფორმები კვერცხებს დებენ ტენიან აგდილებში. კვერცხებიდან გამოდიან ლარვები (რომლებიც მეტამორფოზს წყალში ამთავრებენ) ან სავსებით ჩამოყალიბებული ნაშიერები. ზოგი ცოცხლადმშობია, ევროპული მღვიმის სალამანდრა (Hydromantes genei) ბინადრობს ჩრდილოეთ იტალიის მთებსა და კუნძულ სარდინიაზე. ღამის ცხოველია. იკვებება მწერებით.
ჩორლულუ ალი-ფაშა
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ოსმალეთის დიდი ვეზირები კატეგორია:დაბადებული 1670 კატეგორია:გარდაცვლილი 1711
უფილტვო სალამანდრისებრნი
ლიტერატურა
კატეგორია:უფილტვო ამფიბიები
ზემო ქედის ცისკარაანთ გორის ნამოსახლარი
ზემო ქედის ცისკარაანთ გორის ნამოსახლარი — არქოლოგიური ძეგლი მდებარეობს ზემო ქედის სოფლის სამხრეთით ყალადრის მთის სიახლოვეს, შირაქის ველზე. თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვით VIII-VII საუკუნეებით. 1996-1997 წლებში შეისწავლა არქეოლოგიური კვლევის ცენტრმა და კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ და ქალაქ ჰალეს მარტინ ლუთერის სახელობის უნივერსიტეტმა არქეოლოგთა ჯფუფმა ნამოსახლარი მრავალფენიანია. მისი ერთ-ერთი ფენა განადგურებული ჩანს ძველი წელთაღრიცხვით VII საუკუნის დასაწყისში შემოხევის შედეგად, გათხრისას აღმოჩნდა, რომ მშენებლობაში ფართოდ გამოიყენებოდა ალიზი ნამოსახლარზე ფიქსირებულია ქვით მოკირწყლული ქუჩები და კარგად განვითარებული საკანალიზაციო სისტემა რქოსანი ცხოველის კერამიკული ნიღაბები, რეებიც შეიძლება სამ ტიპად დაიყოს, ნიღაბები დადასტურდა სათავსების შიგნით და მის ფარგლებს გარეთაც. სავარუდუოდ მათ რელიგიურ-მაგიური დანიშნულება უნდა ჰქონოდა, გამოვლენილია ნაცრისფერი და მოყვითალო, კარგად გამომწვარი მრავალფეროვანი ორნამეტის მქონე კერამიკული ნაწარმი თიხის საბეჭდავები ქვის სანაყები, სასრესები, თოხები, მთელ ხელსაფქვავები და მისი ფრაგმენტები ოსტელოგიური მასალა.
მასალა დაცულია ქალაქ დედოფლისწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ალიაბადი (საათლი)
ალიაბადი  (Əliabad) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 1252 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
თავკომბალა კუ
თავკომბალა კუ, ზღვის თავკომბალა კუ, კარეტა ან ლოგერჰედი (Caretta caretta) — ზღვის კუების სახეობა, ერთადერთი თავის გვარში.
ზრდასრული კუ სიგრძეში 70–95 სმ აღწევს, მასა 80-დან 200 კგ-მდე მერყეობს. კარაპაქსი გულისებური ფორმისაა, ფერად ყავისფერი, მოწითალო ყავისფერი ან ზეთისხილისფერი. პლასტრონისა და ძვლოვანი ხიდის შეფერილობა კრემისფრიდან ყვითლამდეა. ზურგზე ხუთი წყვილი ნეკნის ფარია. მასიური თავი დაფარულია მსხვილი ფარებით. წინა კიდურებზე ბრჭყალები აქვს. იკვებება უპირატესად მოლუსკებითა და კიბოსნაირებით, აგრეთვე თევზებით, მედუზებით, ღრუბლებით.
დედალი კვერცხს ღამით დებს, 4–5-ჯერ სეზონზე, ზაფხულში და შემოდგომაზე. საერთო ჯამში მათი რაოდენობა 100–126 ცალს აღწევს, დაფარულია 4 სმ დიამეტრის კანისებრი გარსით. ნაშიერები 1–2 თვის შემდეგ იჩეკებიან, რამდენიმე საათს ბუდეში ატარებენ და შემდეგ, ყველანი ერთად ამოდიან ქვიშიდან და მიისწრაფიან ზღვისკენ. როგორც სხვა ზღვის კუებს, თავკომბალა კუსაც 56 დიპლოიდური ქრომოსომა აქვს კარიოტიპში: 32 მაკროქრომოსომა და 24 მიკროქრომოსომა. პირველი ქრომოსომა სტაბილური რჩება უკვე 66 მილიონი წლის განმავლობაში.
გავრცელებულია ინდოეთის, წყნარი და ატლანტის (ხმელთაშუა ზღვის ჩათვლით) წყლებში. ბუდობს სუბტროპიკულ და ზომიერ რაიონებში. უმსხვილესი ჯგუფი, რომელიც 30 000 დედალ კუს აერთიანებს, ბუდობს კუნძულ მასირაზე (ომანი). ფლორიდის სანაპიროზე მობუდარი კუების რაოდენობა 6–15 ათას ინდივიდს ითვლის. მსხვილი ბუდობები ცნობილია ავსტრალიაშიც.
თავკომბალა კუს ხორცი არ ითვლება ძალიან გემრიელად, ამიტომ იშვიათად გამოიყენება საკვებად. კვერცხი პირიქით, გემრიელ საჭმელად მიიჩნევა და დიდი რაოდენობით მოიპოვებენ და იყენებენ. კვერცხების განუსაზღვრელი რაოდენობით მოპოვება ცუდად მოქმედებს ამ კუების რაოდენობაზე. შეტანილია IUCN-ის საერთაშორისო წითელ ნუსხაში. დაცულია აშშ-ის, კვიპროსის, იტალიის, საბერძნეთისა და თურქეთის ეროვნული კანონმდებლობით.
სქოლიო
კატეგორია:თავკომბალა კუ
მასამარის რაიონი
მასამარის რაიონი (Distrito de Mazamari) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის სატიპოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 269 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4 33 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6530.24 კმ²-ია.
მიწის ნაკვეთის გეგმა
მიწის ნაკვეთის გეგმა (ასევე ცნობილი როგორც გენერალური გეგმა) — ადგილის გეგმის ნაირსახეობა, რომელიც ასახავს მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრებს, დაგეგმარებულ ობიექტს (შენობა ან ნაგებობა) და მის წარმოსახვითი ღერძების ხაზებს, გაბარიტულ და ღერძებსშორის ზომებს, აბსოლუტურ ჰორიზონტალურ და ვერტიკალურ ნიშნულებს (დადგენილ კოორდინატთა სისტემაში), მიწის ნაკვეთის გამწვანების და სხვა ასპექტებს.
მიწის ნაკვეთის გეგმა არქიტექტურული პროექტის განუყოფელი ნაწილია და სავალდებულოა შესადგენად მშენებლობის ნებართვის მისაღებად, როგორც სანებართვო დოკუმენტაციის ნაწილი. ის ასევე გამოიყენება გეოტექნიკურ კვლევებში, ნაკვლევი გრუნტის ლოკალიზებისთვის.
ტარიბნის ტაფობის მეორე ნამოსახლარი
ტარიბნის ტაფობის მეორე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს ღორისწყლისა და ალაზნის შესართავთან. საქართველოს სასაზღვრო პუნქტის სამხრეთით 600-700 მეტრ შემაღლებულ ბორცვზე თარიღდება ახალი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულის I ნახევრით.
აღმოჩნდა 2009 წელს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ ჩატარებული არქეოლოგიური დაზვერვების დროს. ძეგლი სამი მხრიდან შემოფარგლულია ღრმა ხეობებით. მხოლოდ ჩრდილოეთ-დასავლეთ მონაკვეთია ღია, რომელიც ვიწრო ზოლად დაბლდება და უერთდება ალაზნის ველს. აკრეფილ მასალაში ჭარბობს ყვითელი კერამიკა.
მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა დაცულია ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მწვანე მუშტი
250px|მინიატიურა|„მწვანე მუშტის“ ლოგო „მწვანე მუშტი“ — საქართველოში მოქმედი სოციალური მოძრაობა, რომელიც მემარცხენე და ეკოლოგიურ ღირებულებებზეა ორიენტირებული. მოძრაობა დაფუძნდა 2013 წელს. იგი ძირითადად სტუდენტებსა და ახალგაზრდებს აერთიანებს.
ისტორია
მოძრაობა „მწვანე მუშტის“ ჩამოყალიბება 2013 წლის ივლისში გადაწყდა. გაერთიანებაში 20 ივლისს „დედაენის ბაღში“ გამართული საპროტესტო აქციის მონაწილეები გაწევრიანდნენ. საპროტესტო აქციის მთავარი ლოზუნგი იყო „არა რესურსების მაქსიმალური ათვისების პოლიტიკას“. 2013 წლის შემოდგომიდან მოძრაობამ აქტიური კამპანია დაიწყო ხუდონის ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობის წინააღმდეგ. „მწვანე მუშტის“ ორგანიზებით სოფელ ხაიშსა და თბილისში რამდენიმე სტუდენტური გამოსვლა მოეწყო.
2013-2015 წლებში მოძრაობის წარმომადგენლები სამოქალაქო აქტივიზმის სხვადასხვა ფორმით მონაწილეობდნენ საპირველმაისო დემონსტრაციებში, მუშათა გაფიცვების მხარდამჭერ აქციებსა და შრომის უფლებების დასაცავად წარმოებულ კამპანიებში. ამასთანავე, „მწვანე მუშტი“ საყდრისის ოქროს მაღაროს არქეოლოგიური ძეგლის გადარჩენის მოძრაობის ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზატორი იყო და გამოდიოდა კაზრეთის საწარმოს ნაციონალიზაციის მოთხოვნით.
„მწვანე მუშტის“ ინიციატივით გაიმართა ნარჩენების დახარისხებისა თუ მდინარეების საერთაშორისო დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიებები
2015 წელს მემარცხენე-ეკოლოგიურმა ჯგუფმა მონაწილეობა მიიღო თბილისის კინოს მეთხუთმეტე საერთაშორისო ფესტივალშიც მოძრაობის ორი წევრი თსუ-ის წარმომადგენლობით საბჭოს დელეგატად არის არჩეული. „მწვანე მუშტის“ აქტივისტი ცოტნე ცხვედიანი კი 2015 წელს წარდგენილი იყო ლიტერატურულ პრემია „საბაზე“ ნომინაციაში „საუკეთესო დებიუტი“.
2014 წელს „მწვანე მუშტმა“ საკუთარი პოლიტიკური მანიფესტი გამოაქვეყნა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური მოძრაობები საქართველოში
დედოფლისწყაროს ეკლესია
დედოფლისწყაროს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დარბაზული ეკლესია. მდებარეობს ქალაქ დედოფლისწყაროს ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნის II ნახევრით.
ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია (ჯერ კიდევ 1980-იან წლებში ეკლესია მნიშვნელოვანი დანაკარგების გარეშე იყო შემორჩენილი). თითქმის მთლიანადაა დანგრეული სამხრეთი კედელი. დანარჩენი კედლებიდან მთელ სიგრძეზ ემხოლოდ დასავლეთი კედელი დგას. დროის განმავლობაში შენობა გამოიყენებოდა სამრეწველო საქონლის საწყობად, რის გამოც მან დიდი სახეცვლილებები განიცადა.
ძეგლის აღწერა
ეკლესია (15,1 მ X 8,7 მ) უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, ნაგებია მთლიანად აგურით, შიგნიდან შელესილი და შეთეთრებული ყოფილა. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში ტიხრით გამოყოფილია განცალკევებული სწორკუთხა სათავსი — შესასვლელით დასავლეთისკენ და სწორკუთხა სარკმლით აღმოსავლეთიდან. მსგავსი სათავსის კვალი ეკლესიის მოპირდაპირე, ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში არ ჩანს, ეკლესიის დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში მოწყობილია ხის ალათიანი, სწორკუთხა შესასვლელი. დასავლეთით, კარი შიგნიდან და გარედან მოქცეულია საფეხურით შეღრმავებულ თაღოვან არეში. ჩრდილოეთ შესასვლელი მოგვიანებით ამოუშენებიათ. მესამე შესასლელი (შემორჩენილია კვალი) სამხრეთ კედელში, ჩრდილოეთ შესასვლელის მოპირდაპირედ იყო მოწყობილი. შიგნიდან, დასავლეთ კარის ორივე მხარეს, თითო განიერი და მაღალი თაღია (ჩრდილოეთით მდებარე თაღის მნიშვნელოვანი ნაწილი განგრეულია) ზემოთ კი, ერთ ვერტიკალზე ორი სარკმელი, რომელთაგანაც ქვედა თაღოვანია, ხოლო ზედა — წრიული. ჩრდილოეთის შესასვლელის გვერდებზე თითო მოზრდილი ზომის, ოთხკუთხა სარკმელია (აღმოსავლეთით მდებარე მოგვიანებით ამოუშენებიათ) — ხის ალათებით და რკინის გისოსებით (ანალოგიური სარკემელები იყო მოწყობილი სამხრეთ შესასვლელის ორივე მხარეს). მსგავსი სამი სარკმელია აღმოსავლეთ კედელშიც, რომელთაგანაც შუა გვერდითებზე რამდენადმე განიერია. მათგან სამხრეთით მდებარე, სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხის სათვსს აშუქებდა.
ეკლესიის ოთხივე კედელი სადა პილასტრებითაა დანაწევრებული. აღმოსვლეთ და დასავლეთ კედლებზე ორ-ორი პილასტრია, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე კი — სამ-სამი. თითო პილასტრია გამოყვანილი კუთხეებშიც. პილასტრები, როგორც ჩანს, დაუსრულებელი იყო თითოული პილასტრის  შესაბამისად, იგივე სიგანის, ორსაფეხურიანი კაპიტელით დასრულებული პილასტრია გამოყვანილი გარეთა კედლებზეც.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფელაცია
thumb|250პქ|ფელაციის აქტი
ფელაცია ან მინეტი (fello — წოვა; minette — ფისუნია) — ორალური სექსის კრებითი სახელი, როდესაც მამაკაცის სასქესო ორგანო პასიურად აღიგზნება მიმღები პარტნიორის პირით, ენით, კბილებით ან ყელით ან პარტნიორის გარეშე მის მიერვე (იხ. ავტოფელაცია). სათესლის პარკის ორალური აღგზნება შეიძლება აღინიშნოს ასევე ტერმინ ფელაციით ან „ტიბეგინგით“ (Teabagging).
ფელაცია შესაძლებელია მამაკაცისთვისაც და ქალისთვისაც სექსუალური აღგზნების გამომწვევი იყოს, და შეიძლება მამაკაცის ორგაზმითა და სპერმის ეაკულაციით დამთავრდეს. მამაკაცის მიმართ მისი განხორციელება შესაძლებელია ორივე სქესის პარტნიორის მხრიდან, როგორც პრელუდია სხვა სექსუალურ აქტივობებამდე (როგორებიცაა ვაგინალური ან ანალური აქტები) სექსუალური აღგზნების გამოსაწვევად, ან როგორც თავისთავად ეროტიკული და ფიზიკური ინტიმური აქტი. ისევე როგორც სექსუალური აქტივობის უმეტესი ფორმა, ორალური სექსიც შესაძლებელია რისკიანი იყოს სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციებისთვის. თუმცა, ინფექციის, განსაკუთრებით აივ-ის, გადადების რისკი ორალური სექსის შემთხვევაში, საგრძნობლად დაბალია ვიდრე ვაგინალური ან ანალური სექსის დროს.
ორალური სექსი ხშირად განიხილება როგორც ტაბუ, მაგრამ ქვეყნების უმრავლესობას არ აქვს კანონი მის განხორციელებას რომ კრძალავდეს. ზოგადად, ადამიანები ფელაციას ან ორალური სექსის სხვა ფორმებს ორივე პარტნიორის „უმანკობაზე“ ზემოქმედად არ მიიჩნევენ, თუმცა მოსაზრებები ამ თემასთან დაკავშირებით შეიძლება განსხვავდებოდეს.See here and pages 47-49 for male virginity, how gay and lesbian individuals define virginity loss, and for how the majority of researchers and heterosexuals define virginity loss/"technical virginity" by whether or not a person has engaged in vaginal sex. ადამიანებს ასევე შეიძლება ნეგატიური გრძნობები ან სექსუალური კომპლექსი ჰქონდეთ ორალური სექსის „გაცემისას“ ან „მიღებისას“, ან შეიძლება უარი განაცხადონ მასში მონაწილეობაზე.
ფელაციის აქტი, ადამიანების გარდა, აღინიშნება პრიმატებში და ხელფრთიანებში.
ეტიმოლოგია
250პქ|thumb|მდედრი ღამურა, შერწყმის ხანგრძლივობის გასაზრდელად, აკეთებს ფელაციას. ღამურების ეს სახეობა, ერთადერთი არაპრიმატი არსებაა, რომელსაც ასეთი ქმედება ახასიათებს. სიტყვა ფელაცია ლათინური fellātus-დან მოდის, იგი ლათინური ზმნა fellāre-ს ნამყოს მიმღეობაა, რომელიც წოვას ნიშნავს.
ამ ლათინური ფესვიდან სხვა მსგავსი შინაარსის სიტყვებიც წარმოიშვა. ადამიანი რომელიც ფელაციას ახორციელებს წარმოადგენს ფელატორს (fellator), თუმცა ლათინური ენის გენდერული ბრუნვის გამო, ეს სიტყვა შეიძლება მამრობითი სქესის აქტორის აღმნიშვნელად მიიჩნიონ. იგივე ტერმინი მდედრობითი სქესის აქტორის აღსანოშნავად არის ფელატრიქსი (fellatrix).
ცხოველებში
ხილიჭამია ღამურა, Cynopterus sphinx, შერწყმის დროს ფელაციის განხორციელებაში იქნა შემჩნეული. ღამურების წყვილს შერწყმა უფრო დიდხანს გამოსდით, როდესაც მდედრი ღამურა ფელაციას აკეთებს ვიდრე მისი არ გაკეთების შემთხვევაში.
სქოლიო
კატეგორია:ორალური სექსი
ინასიულანდია
ინასიულანდია (Inaciolândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 442 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მეია-პონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 699 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.28 კმ²-ზე. ფართობი 688 404 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები