cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ქვემო ნიჩბისი
წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
სოფლის განაპირას დგას წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესია. ეკლესიას ჯვარ-გუმბათოვანი ფორმა აქვს, თუმცა გუმბათი არ ადგას. ლეგენდის თანახმად, ეკლესიის მშენებელი მცხეთის ეპისკოპოსმა მოაკვლევინა, რის გამოც ეკლესია დაუმთავრებელი დარჩა. ეკლესია აშენებულია XVI-XVII საუკუნეებში. ეკლესიის პერანგი XVIII საუკუნეს მიეკუთვნება. პერანგი მხოლოდ დასავლეთ ფასადზეა შემორჩენილი. ამავე ფასადზე გამოსახულია ჩუქურთმები.
სოფლიდან 10 კმ. დაშორებით მდებარეობს არქეოლოგიური ძეგლი ნატბეური.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იორი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
იორი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჭონქაძის თემში. მდებარეობს ალევის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1120 მ. დუშეთიდან 7 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ანიელოს დეპარტამენტი
ანიელოს დეპარტამენტი (Departamento Añelo) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 7 554 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 11 655 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეუკენის პროვინციის დეპარტამენტები
კარპუნინო (ვოლოგდის ოლქი)
კარპუნინო (Карпунино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ციცხვარი
ციცხვარი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტულუს ჰოსტილიუსი
მინი|ტულუს ჰოსტილიუსი ტულუს ჰოსტილიუსი (Tullus Hostilius) — რომის მესამე მეფე. (ძვ. წ. 710 † ძვ. წ. 641)
წარმოშობა და მეფედ არჩევა
ტულუს ჰოსტილიუსის ბაბუა რომულუსის თანამებრძოლი იყო და დაიღუპა საბინელებთან ბრძოლაში, როდესაც ისინი რომში შევიდნენ. ხასიათით იგი თავის მეომარ ბაბუას და რომულუსს ჰგავდა. ნუმა პომპილიუსის სიკვდილის შემდეგ სახალხო კრებამ იგი აირჩია მეფედ.
მმართველობა
ახალ მეფეს მიაჩნდა, რომ ხანგრძლივი მშვიდობის პერიოდი ხელს არ უწყობს რომაელთა საბრძოლო შემართებას, ამიტომ მან გადაწყვიდა ალბა ლონგასთან ომის დაწყება. მიზეზი მარტივი იყო - დრო და დრო ალბა ლონგელი და რომაელი მწყემსები ერთმანეთს პარავდნენ საქონელს. ორივე მეფემ ერთდროულად გააგზანა ერთმანეთთან ელჩები, რათა ზარალის ანაზღაურება მოეთხოვათ, ხოლო უარის შემთხვევაში ომი უნდა დაეწყოთ. ტულუსმა თავის ელჩებს უბრძანა ყურადღება არ გაეფანტათ, პირდაპირ მისულიყვნენ მეფესთან და განეცხადებინათ მისთვის პრეტენზიები, უარის შემთხვევაში კი ომი გამოეცხადებინათ და მაშინვე უკან დაბრუნებულიყვნენ. ელჩები სწორედ ასე მოიქცნენ.
ხოლო ალბა ლონგელი ელჩები მეფემ კარგად მიიღო, გამართა ნადიმები და იქამდე არ ათქმევინა სათქმელი სანამ მისი ელჩები არ დაბრუნდნენ. ამის შემდეგ მან დაიბარა ალბა ლონგელი ელჩები და ათქმევინა მათი პრეტენზიები, როდესაც ჩამოსულებმა სიტყვა დაასრულეს, ტულუსმა განუცხადა რომ მისი ელჩები პირველები მივიდნენ ალბა ლონგას მეფესთან და მან ომი უკვე გამოაცხადა.
ორივე მხარე საგულდაგულოდ მოემზადა საომრად. ალბა ლონგელთა ჯარი პირველი შემოიჭრა რომის მიწებზე და ქალაქის მახლობლად დაბანაკდა. მათი მეფე ამ ბანაკში გარდაიცვალა და მათ დიქტატორი აირჩიეს. მეფის სიკვდილი ტულუსმა ღმერთთა ნიშნად მიიღო. ერთ ღამეს იგი ჩუმად გავიდა ქალაქიდან ჯართან ერთად, გაცდა ალბა ლონგელთა ბანაკს და მათ ქალაქისკენ დაიძრა, როდესაც დიქტატორმა ეს გაიგო, იგი იძულებული გახდა დადევნებოდა რომაელებს. როდესაც ორი ჯარი შეხვდა ერთმანეთს ალბა ლონგელმა დიქტატორმა შესთავაზა ტულუსს ტყუილად არ დაეღვარა სისხლი, რადგან მათ ერთმანეთის გარდა უფრო ძლიერი მტერი - ეტრუსკები ჰყავდათ, ხოლო გამოეყვანა სამი მეომარი თავისი ჯარიდან რომლებიც მოწინააღმდეგის სამ მეომარს შეერძოლებოდნენ, ვინც გაიმარჯვებდა, მისი ქალაქი იქნებოდა გამარჯვებული და იბატონებდა დამარცხებულ ქალაქში. მინი|ჰორაციუსების ფიცი
სამი რომაელი მეომრიდან ორნი დაიღუპნენ, ხოლო მესამემ სძლია დაჭრილ ალბა ლონგელ მეომრებს და გაიმარჯვა. ალბიელთა დიქტატორი უსიტყვოდ დაემორჩილა ტულუსს. მაგრამ მშვიდობა ხანგძლივი არ იყო.
დიქტატორი მეტიუსი ხალხის უკმაყოფილებამ აიძულა რომის წინააღმდეგგ დაეწყო მოქმედებები, იგი ხვდებოდა რომ საომარი რესურსები არ გააჩნდა, ამიტომ მან ყველანაერად სცადა გადაემტერებინა რომისთვის ფიდეას მოსახლეობა. როდესაც ეს კონფლიქტი ჩაცხრა, ტულუსმა მოუხმო მეტიუსს ჯარით გამოსულიყო ეტრუსკების წინააღმდეგ.
ალბა ლონგელები ბრძოლის ველიდან გაიქცნენ, მიუხედავად ამისა რომაელებმა ბრძოლა მოიგეს და მტრის არმია სასტიკად დაამარცხეს. ბრძოლის შემდეგ მეტიუსი ლაშქარითურთ დაბრუნდა რომაელთა ბანაკში და მოულოცა მეფეს გამარჯვება. მეორე დილას ტულუსმა ბრძანა ორივე ჯარი შეკრებილიყო მის მოსასმენად, წინ ალბა ლონეგელები დააყენეს ხოლო მათ გარშემო რომაელები. აქ მან წარმოთქვა სიტყვა, რომლითაც მეტიუსის ღალატი ამხილა და გასცა მისი მოკვლის ბრძანება, ხოლო ალბელებს მოუწოდა რომში გადმოსახლებისკენ, რათა შეექმნათ საერთო სახელმწიფო. ამრიგად ქალაქი დაინგრა და რომს ახალი მოსახლეობა შეემატა.
ალბა ლონგელი უხუცესები სენატს მიემატნენ, ტულუსმა სენატის სხდომებისთვის კურია ააშენა. რომი კი გაიზარდა და გაფართოვდა. ალბალონგელი მხედრებისგან 30 რაზმი ჩამოყალიბდა.
ამ ძალებზე დაყრდნობით რომაელებმა საბინელებს გამოუცხადეს ომი. ორივე მხარე საგულდაგულოდ მოემზადა საომრად და რომაელებმა გაიმარჯვეს.
შემდგომი დამპყრობლური პოლიტიკის განხორციელებაში მეფეს ხელი ავადმყოფობამ შეუშალა. ტულუსმა ჩათვალა, რომ ღმერთები განარისხა და ამიტომ გახდა ავად. ნუმა პომპილიუსის წმინდა ჩანაწერების მიხედვით მან დაიწყო რიტუალების შესრულება, მან ან სწორად ვერ აღასრულა რიტუალი ან საერთოდ არასწორ რიტუალს ასრულებდა, მაგრამ მის სასახლეს მეხი დაეცა და იგი დაიწვა. მისი მეფობა 32 წელი გრძელდებოდა.
წყაროები
ტიტუს ლივიუსი "რომის ისტორია ქალაქის დაარსებიდან
კატეგორია:რომის მეფეები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 710 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 641 კატეგორია:ძვ. წ. VII საუკუნის რომაელები
დეივ მასტეინი
დეივიდ სკოტ „დეივ“ მასტეინი (დ. 13 სექტემბერი, 1961, ლა მესა, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკული თრეშ მეტალ ჯგუფ Megadeth-ის დამაარსებელი, მთავარი/რიტმული გიტარისტი, ვოკალისტი და სიმღერების ძირითადი ავტორია. მასტეინი იყო ასევე მეტალიკის პირველი მთავარი გიტარისტი. 2009 წელს იგი დასახელდა №1 გიტარისტად ჯოელ მაკლევერის წიგნში 100 უდიდესი მეტალ გიტარისტი. მასტეინი ასევე მერვე-მეცხრე პოზიციაზეა Hit Parader-ის სიაში ყველა დროის 100 უდიდესი მეტალ ვოკალისტი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი გიტარისტები კატეგორია:მეტალიკა კატეგორია:Megadeth კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი
აგედა
აგედა (Águeda) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს აგედის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 11357 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
მოლომა
მოლომა (Молома) — მდინარე რუსეთში, ძირითადად კიროვის ოლქში (სათავეები ვოლოგდის ოლქში); მდ. ვიატკის (ვოლგის აუზი) მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 419 კმ, აუზის ფართობი 12,7 ათ. კმ². სათავეს იღებს ჩრდილოეთ უვალების ჩრდილოეთ კალთებზე და ფართო ხეობით კვეთს მათ. იკვებება უპირატესად თოვლის წყლებით. წყლის საშუალო წლიური ხარჯი სოფელ შჩეტინენკისთან 79,1 მ³/წმ. გაყინულია ნოემბრის დასაწყისიდან აპრილის ბოლომდე. დასაცურებელია. სანაოსნოა შესართავიდან 302 კმ-ზე (წყალდიდობის დროს). მოლომის აუზში 115 მცირე ზომის ტბაა საერთო ფართობით 3,6 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:კიროვის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ვოლოგდის ოლქის მდინარეები
ეფა
ლიტერატურა
კატეგორია:გველგესლასებრნი
Пясъчна усойница
სახოჭოლავო
სახოჭოლავო — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, ზემო ქვალონის თემი (სოფლები: ზემო ქვალონი, საალანიო-საფაჩულიო, სახოჭოლავო). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 70 მეტრზე, ხობიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 298 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
უზბეკური სამზარეულო
მინი|236x236პქ|უზბეკური ფლავი უზბეკური სამზარეულო (Oʻzbek oshxonasi) — ტრადიციული უზბეკური კერძების ერთობლიობა, რომელსაც მრავალი საერთო აქვს თურქულ, რუსულ და შუააზიურ სამზარეულოებთან და რომელიც საუკუნეების განმავლობაში ყალიბდებოდა. ვინაიდან უზბეკეთში მარცვლეული კულტურები კარგად ხარობს, მათ გასტრონომიაში დიდი ადგილი უკავია პურსა და ფლავს, ამის გამო ხშირად უზბეკურ სამზარეულოს „ფლავით მდიდარს“ უწოდებენ. სხვა ისლამური გასტრონომიების მსგავსად, უზბეკურშიც აქტიურად გამოიყენება ცხვრის ხორცი.
ზოგადი დახასიათება
მინი|255x255px|სამსა უზბეკეთის ეროვნული კერძია ადგილობრივი, ე.წ. „უზბეკური ფლავი“, რომელიც მზადდება ბრინჯის, ცხვრის ხორცის, სტაფილოსა და ხახვის გამოყენებით. ჩვეულებრივ იგი ყაზანზე ან ღია ცეცხლზე მზადდება. ვარიაციისათვის მას ხანდახან უმატებენ წიწიბურას, ქიშმიშს, კოწახურს ან ხილეულს. უზბეკურ ფლავს ამზადებენ როგორც ოჯახის დიასახლისები, ასევე რესტორნების შეფ-მზარეულები ეროვნული დღესასწაულებისა და ისეთი მნიშვნელოვანი ღონისძიებებისას, როგორიცაა მაგალითად ქორწილი. აღსანიშნავია ისიც, რომ ხშირად მთელს სუფრაზე მხოლოდ ფლავი მიაქვთ და იგი საშუალოდ 100 კაცზე მაინცაა ხოლმე გათვლილი. სუფრაზე იგი როგორც სპეციალური ლანგრით, აგრეთვე შეიძლება პირდაპირ ქვაბით იყოს წარმოდგენილი.
სხვა ნაციონალური კერძებია: შურპა (ბოსტნეულთან ერთად მომზადებული ცხვრის ხორცის ცხიმიანი ნაწილის ბულიონი), ასევე ნორინი და ლაგმანი, რომელთაც როგორც ცივად, თეფშით მიირთმევენ, ასევე ცხლად, წვნიანის სახით. ასევე პოპულარული უზბეკური კერძებია: მანტი, ჟოშპარა (ატრიის უზბეკური ვარიაცია), სამსა. ეს საჭმელები ხშირად მთავარი კერძების როლშია წარმოდგენილი სუფრაზე და მზადდება დღესასწაულებისას. აღსანიშნავია უზბეკური ქაბაბი და დიმლამაც (ხორცისა და ბოსტნეულის წვნიანი). მინი|261x261px|უზბეკური მანტი|ალტ=|მარცხნივ უზბეკეთის ეროვნული სასმელია მწვანე ჩაი, რომლის მირთმევაც დღის ნებისმიერ მონაკვეთშია შესაძლებელი. ჩაიხანებს აქ კულტურული მნიშვნელობები აქვს, მაგალითად: ტაშკენტში შავ ჩაის მიირთმევენ, რძისა და შაქრის გარეშე. როგორც წესი, ჩაი თან ახლავს ყველა ტრაპეზს, თუმცა იგი ასევე არის სტუმრისათვის შესათავაზებელი განსაკუთრებული სასმელიც. ტრადიციულად, უზბეკეთში შავ ან მწვანე ჩაის მიირთმევენ. ასევე პოპულარული საზაფხულო სასმელია აირანი, რომელიც ძალიან ჰგავს იოგურტს.
დასავლეთისაგან განსხვავებით უზბეკეთში ალკოჰოლური სასმელები არც ისე პოპულარულია. მთელს უზბეკეთში მხოლოდ 14 ღვინის ქარხანაა, მათგან ყველაზე ძველი კი სამარყანდში მდებარეობს და იგი 1927 წელსაა დაარსებული. სამარყანდის ქარხანა ტკბილ, სადესერტო ღვინოებს აწარმოებს. მიუხედავად იმისა, რომ დიდი რაოდენობით არ იწარმოება, უზბეკური ღვინო საზღვარგარეთ პოპულარობით სარგებლობს და მიღებული აქვს ღვინოების საერთაშორისო ჯილდოებიც. იგი ექსპორტზე მხოლოდ რუსეთსა და შუა აზიაში გააქვთ.
უზბეკური გასტონომია დესერტებით მდიდარი არაა. როგორც წესი, ტრაპეზი სრულდება თხილეულის, ხილის კომპოტის, ან ჰალვისა და ჩაის მირთმევით.
ლიტერატურა
კატეგორია:უზბეკური სამზარეულო
პატარა ჯიხაიშის განძი
პატარა ჯიხაიშის განძი — ვერცხლის მონეტებისა და ნივთების განძი. აღმოჩნდა 1946 წელს სოფელ პატარა ჯიხაიშში. ჩვენამდე მოაღწია 18 მონეტამ. განძის დიდი მეცნიერული მნიშვნელობა ისაა, რომ მასში შედის იმერეთის მეფის გიორგი II-ის (1565-1585) სახელით მოჭრილი 5 ქართული მონეტა, რომელთა ზუსტი ატრიბუცია შესაძლებელი გახდა ამ განძის აღმოჩენის შემდეგ.
აღნიშნული მონეტები 3 ტიპად იყოფა:
ლიტერატურა
ჯიხაიშის განძი
ბორის კუფტინი
ბორის ალექსის ძე კუფტინი (Борис Алексеевич Куфтин; დ. 2 თებერვალი [ ძვ. სტ. 21 იანვარი], 1892, სამარა — გ. 2 აგვისტო, 1953, იურმალა) — რუსი არქეოლოგი და ეთნოგრაფი. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1946).
ბიოგრაფია
1911 წელს ბორის კუფტინი გარიცხეს მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტიდან სტუდენტურ რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობის გამო. 1913 წლამდე იმყოფებოდა ემიგრაციაში და ცხოვრობდა დასავლეთ ევროპაში.
1919 წლიდან მოსკოვის უნივერსიტეტის პედაგოგი. კუფტინი კითხულობდა კურსებს ეთნოგრაფიის შესახებ პრაქტიკულად სსრკ-ის თითქმის ყველა რეგიონში, ასევე ლექციებს თეორიულ ეთნოგრაფიაზე, სამუზეუმო მუშაობის მეთოდებზე, ატარებდა საველე სემინარებს და ა. შ. 1919 წლის გაზაფხულზე დიმიტრი ანუჩინმა კუფტინს შესთავაზა კუფტინს, რომელმაც უკვე ჩააბარა გამოცდები მაგისტრის ხარისხისათვის, წაეკითხა კურსები ეთნოლოგიაში. ანუჩინის გარდაცვალების შემდეგ მას განყოფილებაში მთელი ეთნოლოგიური ციკლის მართვა დაევალა.
1930 წლის 27 სექტემბერს დააპატიმრეს კონტრრევოლუციური საქმიანობის ბრალდებით და სამი წლის ვადით გადაასახლეს ჩრდილოეთში, ვოლოგდაში.
1933 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. კუფტინის პირველი შრომები ეხება რსფსრ და უკრაინის სსრ ხალხთა ეთნოგრაფიასა და არქეოლოგიას. 1933 წლიდან ძირითადად საქართველოს არქეოლოგიურ ძეგლებს იკვლევდა. წარმატებით მუშაობდა საქართველოს და კავკასიის ნივთიერი კულტურის ისტორიულ პერიოდიზაციისა და ქრონოლოგიის საკითხებზე. აღმოაჩინა და 1936-1940 წლებში შეისწავლა თრიალეთის კულტურა, შედეგები გამოაქვეყნა ნაშრომში „არქეოლოგიური გათხრები თრიალეთში“ (ტ. 1, 1941), რომელსაც 1942 წელს სახელმწიფო პრემია მიენიჭა. დასავლეთ საქართველოს არქეოლოგიური ძეგლების შესწავლის შედეგები აისახა კუფტინის ორტომიან ნაშრომში „მასალები კოლხეთის არქეოლოგიისათვის“ (1949–1950).
1944 წელს აირჩიეს საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად, ხოლო 1946 წლიდან საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსია. მუშაობდა ე. წ. სამხრეთ ოსეთში, იმერეთში, სწავლობდა აფხაზეთის დოლმენებს. მან პირველად გამოყო და აღწერა კავკასიის ორი უმნიშვნელოვანესი, თრიალეთისა და მტკვარ-არაქსის კულტურა. 1952 წელს, სამხრეთ-თურქმენული კომპლექსური არქეოლოგიური ექსპედიციის შემადგენლობაში მუშაობისას, მიიღო მნიშვნელოვანი მონაცემები ცენტრალური აზიის უძველესი ისტორიის გასარკვევად (ანაუ, ნამაზგა-თეფე, აქ-თეფე).
პირადი ცხოვრება
მეუღლე იყო უკრაინელი საბჭოთა პიანისტი, მასწავლებელი, ფოლკლორისტი, მუსიკალური მოღვაწე ვალენტინა სტეშენკო-კუფტინა (1904-1953 წწ).
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:რუსი პედაგოგები კატეგორია:რუსი არქეოლოგები კატეგორია:რუსი ეთნოგრაფები კატეგორია:უცხოელი არქეოლოგები საქართველოში
გორისა
გორისა — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი: გამოღმა არგვეთი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ფრონის (ყვირილის აუზი) სათავეში. ზღვის დონიდან 820 მეტრი, საჩხერიდან 10 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. წერილობით წყაროებში გორისა პირველად XVII საუკუნეში მოიხსენიება.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1087 ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადნენ:
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პატარა რიწა
სანაპირო ხაზი სუსტადაა შეჭრილ-შემოჭრილი. აქვს ციცაბო და მაღალი ნაპირები. ტბის ფსკერის რელიეფი სწორია, წყალქვეშა კალთები მეტად ციცაბოა. საზრდოობს თოვლის, წვიმის და მიწისქვეშა წყლით. გამდინარეა მიწისქვეშა გზით. დონე მაღალია მაისში, დაბალი — მარტში. ზაფხულში წყლის ტემპერატურა ზედაპირზე აღწევს დაახლოებით 18–20 °C-ს, მაშინ როდესაც 70 მ სიღრმეზე ეს მაჩვენებელი უტოლდება 4,2 °C-ს. ტბა იყოფა ვერტიკალურ თერმულ ზონებად. მცირე ხნით იფარება ყინულით. წყალი მუქი ლურჯი ფერისაა. გამჭვირვალობა შეადგენს 18 მ-ს. ტბაში არის კალმახი.
პირველად პატარა რიწა გამოიკვლიეს 1913 წელს, როდესაც ტბა მოინახულა გეოლოგმა ლეონიდ კონიუშევსკიმ. 1914 წელს პატარა რიწა გამოიკვლია გეოგრაფ ევგენია მოროზოვა-პოპოვას მიერ ორგანიზებულმა ექსპედიციამ, რომლის შედეგებით შესწორდა რუკაზე ტბის ადგილმდებარეობა, გატარდა სიღრმის პირველი გაზომვა და შეიქმნა ბათიმეტრიული რუკა.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ტბები
წვირმი
წვირმი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში. წვირმის თემის ცენტრი (სოფლები: ასკარტი, აცი, იელი, ჩობანი, წვირმი). XX საუკუნის დასაწყისში შედიოდა იფარის თემში.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შარლ გლეირი
მარკ გაბრიელ შარლ გლეირი (ფრანგ. Marc Gabriel Charles Gleyre; დ. 2 მაისი, 1806 — გ. 5 მაისი, 1874) — შვეიცარიელი მხატვარი და პედაგოგი, აკადემიზმის წარმომადგენელი.
დაიბადა შევილიში. ცხრა წლის ასაკში დაობლებული გლეირი ბიძამ ლიონში წაიყვანა ფაბრიკის სკოლაში სასწავლებლად. 1820-იან წლებში ის პარიზში ჩადის და ინტენსიურად სწავლობს ფერწერას, შემდეგ კი თითქმის ათი წლით ტოვებს საფრანგეთს. რამდენიმე წელს იტალიაში ატარებს, სადაც ის ორას ვერნესა და ლუი-ლეოპოლდ რობერს უახლოვდება. ახლო აღმოსავლეთში მოგზაურობის შემდეგ 1830-იან წლებში გლეირი ისევ პარიზში ბრუნდება და ინტენსიურ მუშაობას უდგება. მისი პირველი ფერწერული ტილო, რომელმაც საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო, გამოჩნდა 1840 წელს ("წმინდა იოანეს გამოცხადება"). მოს მოჰყვა "საღამო" (1843) — მასშტაბური ალეგორია, რომელმაც პარიზის გამოფენაზე ვერცხლის მედალი მიიღო (შემდგომში ცნობილი, როგორც "დაკარგული ილუზიები").
მიუხედავად გარკვეული წარმატებისა, გლეირს შემდგომ გამოფენებში აქტიური მონაწილეობა არ მიუღია. ის საკუთარი თავის მიმართ უკიდურასად მომთხოვნი იყო და თითო ტილოს დიდ დროს უთმობდა. შესაბამისაც, საერთო ჯამში, მისი გარდაცვალების შემდეგ შედგენილი კატალოგის მიხედვით, მას 683 ნაშრომი აქვს შექმნილი, მათ შორის ეტიუდები და ფერწერული ტილოები. მათ შორისაა, კერძოდ, ჰეინეს პორტრეტი, რომლის ჟურნალში «Revue des deux mondes» გრავიურისთვის გამოიყენეს (1852). მის ყველაზე მნიშვნელოვან ნაწარმოებთა შორისაა ტილოები "მიწიერი სამოთხე", "წარღვნა", "ოდისევსი და ნავსიკაია", "ცოდვილი შვილი" და სხვა ნამუშევრები ანტიკურ და ბიბლიურ თემებზე.
ფერწერის გარდა გლეირი ასევე ცნობილი იყო, როგორც პედაგოგი, რომელსაც პოლ დელაროშმა 1840-იან წლებში საკუთარი მოწაფეები გადასცა. გლეირის სტუდიაში სხვადასხვა დროს მუშაობდნენ ალფრედ სისლეი, პიერ ოგიუსტ რენუარი, კლოდ მონე, ჯეიმზ უისტლერი და სხვა გამოჩენილი მხატვრები.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიელი მხატვრები კატეგორია:შვეიცარიელი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1806 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1874
მეტეორიტული რკინა
რკინის მეტეორიტის გაპრიალებული და აზოტის ან სხვა რომელიმე მჟავათი დამუშავებული ზედაპირი რთულ ნახაზს უჩვენებს, რომელსაც ვიდმანშტეტენის ფიგურები ეწოდება. ამ ფიგურების წარმოშობა იმით აიხსნება, რომ ნიკელიანი რკინა შედგება ორი ფაზა-მინერალისაგან — კამასიტისა და ტენიტისაგან, რომლებზეც მომწამვლელი მჟავა სხვადასხვანაირად მოქმედებს. კამასიტის ზოლები რვაწახნაგა ფიგურას — ოქტაედრს ქმნის. იშვიათია რკინის მეტეორიტი, რომელთა შიდა კრისტალური სტრუქტურა კუბსა ჰგავს. მათ ჰექსაედრებს უწოდებენ. ასევე იშვიათია უნახატო რკინის მეტეორიტები (ატაქსიტები).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინერალოგია კატეგორია:მეტეოროლოგია
ლუზიტანია (რომის პროვინცია)
thumb|250px|ლუზიტანიის რუკა ლუზიტანია (Lusitania) — ძველრომაული პროვინცია, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე პორტუგალიის უდიდეს ნაწილზე და სამხრეთ-დასავლეთ ესპანეთში (ესპანეთის დღევანდელი ავტონომიური რეგიონი ესტრემადურა, ასევე სალამანკის პროვინცია და ავილა). ლუზიტანიის დედაქალაქი იყო  მერიდა.
გეოგრაფია
ლუზიტანიას ჩრდილოეთიდან საზღვრავდა მდინარე დორუ, აღმოსავლეთიდან ესაზღვრებოდა ტარაკონის ესპანეთი, ხოლო სამხრეთიდან – ბეტიკა. სახელწოდება მოდის იბერიის ნახევარკუნძულის ძველი მაცხოვრებლების ლუზიტანების სახელიდან, რომლებმაც განიცადეს ძლიერი რომანიზაცია კლასიკურ ანტიკურ პერიოდში. შემდეგ კი შევიდნენ თანამედროვე პორტუგალიელების შემადგენლობაში.
ლუზიტანია დაარსდა ძვ. წ. 15 წელს, მას შემდეგ რაც გამოეყო ესპანეთის პროვინციას. მათი ეკონომიკური სიძლიერე დაფუძნებული იყო ვერცხლისა და რკინის მდიდარ საბადოებზე, რომლებზეც ძალიან მაღალი მოთხოვნა იყო რომაელთა მხრიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის პროვინციები კატეგორია:პორტუგალიის ისტორია კატეგორია:ესპანეთის ისტორია
კატან-ლილის დეპარტამენტი
კატან-ლილის დეპარტამენტი (Departamento Catán Lil) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 2 469 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 5 490 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლას-კოლორადასი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეუკენის პროვინციის დეპარტამენტები
იური ჩიხრაძე
იური ჩიხრაძე (დ. 1 ნოემბერი, 1960, ამბროლაური) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1983 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკისა და სანტექნიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ამბროლაურის მაჟორიტარი). 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1983) კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
პიერ მარტენი
ლიტერატურა
კატეგორია:მეტალურგია
კიხტი (სოფელი)
კიხტი (Кихть) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მარტენის ფოლადი
მარტენის ფოლადი — მარტენის ღუმელში გამოდნობილი ფოლადი. მიიღება მარტენის ღუმელში ჩატვირთული რკინის შემცველი მასალების (თუჯის, ფოლადის ჯართის, რკინის მადნისა და ფლუსების) ჟანგვითი დნობით. აწარმოებენ XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან. XX საუკუნის 60-იანი წლებიდან ფოლადის მიღების ჟანგბად-კონვენტერული ხერხის განვითარების გამო პრაქტიკულად შეწყდა მარტენის საამქროების მშენებლობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეტალურგია
ვამარა სანოგო
ვამარა სანოგო (დ. 22 აპრილი, 1995) — ფრანგი ფეხუბურთელი. მალტური „მარსაშლოკის“ თავდამსხმელი.
კარიერა
„მეცის“ სარეზერვო გუნდში თამაშის შემდეგ, 2015 წლის მაისში სანოგო ინგლისურ „ფლიტვუდ ტაუნს“ შეუერთდა. 2016 წლის მარტში გუნდიდან იჯარით „ნანიტონ ტაუნში“. 2016 წლის აგვისტოში შეუერთდა პოლონურ „ზაგლებიეს“. 2017 წლის 21 იანვარს კონტრაქტი გააფორმა ვარშავის „ლეგიასთან“. 2017 წლის აგვისტოში იჯარის წესით დაბრუნდა „ზაგლებიეში“. 2020 წლის დეკემბერში მისი კონტრაქტი „ლეგიასთან“ შეწყდა.
2021 წლის იანვარში შეუერთდა ბათუმის „დინამოს“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ვარშავის ლეგიას ფეხბურთელები კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
პატარძალა
პატარძალა (Anchusa azurea) — ორ- ან მრავალწლოვანი მცენარე ლაშქარასებრთა ოჯახისა. აქვს 40-100 სმ სიგრძის სწორი ღერო, ოვალურ- ან წაგრძელებულ-ლანცეტა ფოთლები (ქვედა ფოთლები ყუნწიანია, ზედა – მჯდომარე ) და საკმაოდ დიდი მოლურჯო ცისფერი ყვავილები, რომლებიც შეკრებილია ფარჩხატ ხვეულებად. ხახა სქლად არის მოფენილი თეთრი ბეწვით. მცენარე შებუსულია უხეში ჯაგრით. ყვავის აპრილში, ნაყოფმსხმოიარობს ივლისში.
გავრცელებულია კავკასიაში, მცირე აზიაში, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში, ირანში, შუა აზიაში. სპორადულად გვხვდება მთელ საქართველოში. იზრდება მშრალ ადგილებში, გზისპირებსა და ნათესებში. ნათესების, სათიბისა და საძოვრის სარეველაა.
სქოლიო
კატეგორია:პატარძალა
ნიკოლოზ გელაშვილი
ნიკოლოზ გელაშვილი (დ. 5 აგვისტო, 1985, თელავი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „დინამო თბილისისა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი.
2008-2009 და 2010-2011 წლების სეზონებში იყო საქართველოს უმაღლესი ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები კატეგორია:თელავის კახეთის ფეხბურთელები კატეგორია:ზესტაფონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოხუმის ფეხბურთელები კატეგორია:აღდამის ყარაბაღის ფეხბურთელები კატეგორია:ფლამურტარის ფეხბურთელები კატეგორია:პაფოსის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:თელავში დაბადებულები ნიკოლოზ კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
Yellow Submarine
Yellow Submarine — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის მიერ ანიმაციური ფილმისთვის „ყვითელი წყალქვეშა ნავი“ შექმნილი სიმღერების ალბომი. საგულისხმოა, რომ ფილმს დიდი წარმატება ხვდა წილად, მაგრამ ამასთან შედარებით, ალბომი ითვლება ჯგუფის ყველაზე სუსტ ნამუშევრად. The Beatles მას არ თვლიდა სტუდიურ დისკად, მიუხედავად იმისა, რომ სიმღერების ნაწილი სწორედ მათი დაწერილი იყო. დანარჩენი მუსიკალური თემები შექმნილია ჯორჯ მარტინის მიერ.
შინაარსი
ალბომის ერთი მხარე მოიცავს The Beatles-ის მიერ შესრულებულ ექვს სიმღერას, აქედან ოთს — მანამდე გამოუცემელს. სიმღერა Yellow Submarine 1966 წელს გამოვიდა სინგლის სახით და შევიდა ალბომში Revolver. All You Need Is Love ასევე გამოვიდა სინგლის სახით 1967 წელს. ალბომის მეორე მხარე მოიცავს კინომუსიკას, რომელიც ეკუთვნის ჯორჯ მარტინს. მასში გამოყენებულია The Beatles-ის სიმღერების თემები. კომპოზიციების ორკესტრული სტილის არის.
All You Need Is Love გამოვიდა როგორც მონო, ასევე ფსევდო-სტერეო სახით აშშ დისკზე Magical Mystery Tour. Yellow Submarine-ზე წარმოდგენილია მისი ნამდვილი სტერეო ვერსია. ამერიკულ კასეტებსა და 8 ფირიან კარტრიჯებზე გამოვიდა მეორე მხარეს დამატებითი სიმღერის სახით წარმოდგენილია Lucy in the Sky with Diamonds.
Yellow Submarine - EP
ალბომის გამოცემაზე არაერთგვაროვანი რეაქციის შემდეგ ჯგუფმა გადაწყვიტა Yellow Submarine ხუთსიმღერიანი EP მონო დისკის სახით გამოეცა - ფილმის ინსტრუმენტული კომპოზიციების გარეშე, მაგრამ ჯერ გამოუცემელი სიმღერით Across the Universe. EP-მ მასტერინგი გაიარა, მაგრამ არ გამოცემულა. ბრიტანულ ბაზარზე ჯგუფმა მანამდე უკვე გამოუშვა პოპულარული სიმღერები ალბომებიდან.
მოგვიანებით, 2009 წელს, ეს სიმღერები შევიდა კრებულში Mono Masters.
სერტიფიცირებები
† BPI-ს სერტიფიცირება შეეხო მხოლოდ 1994 წლიდან გაყიდულ დისკებს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის ალბომები კატეგორია:The Beatles-ის საუნდტრეკები კატეგორია:1969 წლის საუნდტრეკები კატეგორია:Apple Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:ანიმაციური ფილმების საუნდტრეკები
კუხოსი
ლეონტი მროველი ქართლის ცხოვრებაში წერს:
მეჰმედ VI
მეჰმედ VI (თურქ.: Mehmed Vahideddin ან Mehmet Vahdettin; დ. 14 იანვარი, 1861 — გ. 16 მაისი, 1926) — ოსმალეთის იმპერიის 36-ე და ბოლო სულთანი (1918–1922). ტახტზე მან შეცვალა საკუთარი ძმა მეჰმედ V, როგორც ოსმანთა გვარის უხუცესმა წევრმა 1916 წელს აბდულაზიზის ვაჟის, იუსუფ იზლეტინის მკვლელობის შემდეგ, რომელიც ტახტის მემკვიდრედ ითვლებოდა. 1918 წლის 4 ივლისს ის ოსმანის ხანჯლით 36-ე ფადიშაჰად აკურთხეს.
კუხოსი
კუხოსის წილი
და იქვე დასძენს რომ ნაგებს (რუსთავი) ქვემოთ წილი ჰეროსისაა, ხოლო ნაგებს ზემოთ კუხოსის.
დავით მუსხელიშვილი ეთანხმება ვახუშტისეულ მოსაზრებას და დასძენს: „...უფრო ძველად, ნაგებს ქვეითი მხარე — ყარაია და გარეჯის მთა ჰერეთს ეკუთვნოდა; უფრო გვიან კი ყარაია კუხეთს შეუერთდა, რუსთავ-ნაგების „ქვეყნის“ ერთ ნაწილად იქცა, ხოლო გარეჯის მთა — მის აღმოსავლეთ საზღვრად“.
შემდგომ, იმავე ლეონტი მროველის „ქართლის ცხოვრების“ მიხედვით მისმა ძმამ კახოსმა დაუთმო თავისი წილი ერწოში და კუხოსის დროსვე მისი წილი ჩრდილო-აღმოსავლეთით გაფართოვდა ივრის ხეობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველთა ეთნარქები
ალბუფეირა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
საბაჟო (ხობის მუნიციპალიტეტი)
საბაჟო  (ყოფილი ჭალადიდი) — სოფელი საქართველოში, ხობის მუნიციპალიტეტში, ჭალადიდის თემის ცენტრი (სოფლები: საქორქიო, საღვამიჩავო, საჭოჭუო). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 3 მეტრზე, ხობიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
სოფელში გადის სენაკი–ფოთის სარკინიგზო ხაზი და მდებარეობს რკინიგზის სადგური — ჭალადიდი. ასევე სოფელზე გადის საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს2. სოფელში ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა მეცხოველეობის მეურნეობა, ლიმონათის ქარხანა, საავადმყოფო.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1448 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პატრახუწა (მრავალმნიშვნელოვანი)
პატრახუწა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩოს-მალალის დეპარტამენტი
ჩოს-მალალის დეპარტამენტი (Departamento Chos Malal) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 14 185 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 330 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეუკენის პროვინციის დეპარტამენტები
იუხო
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სურენ ასლამაზაშვილი
სურენ არტემის ძე ასლამაზაშვილი (დ.3 მარტი, 1914, სოფ. კავთისხევი, ახლანდელი კასპის რაიონი ― გ. 22 ნოემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი, საბჭოთა კავშირის გმირი (22 თებერვალი, 1944 ). გვარდიის სერჟანტი
სქოლიო
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვალკამონიკის ხეობის კლდის ნახატები
ვალკამონიკის ხეობის კლდის ნახატები (Incisioni rupestri della Val Camonica) — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი (1979 წლიდან) იტალიაში, ვალ-კამონიკეს დაბლობის ტერიტორიაზე, სამხრეთ ალპურ რეგიონებში, ლომბარდიის, ბრეშის და ბერგამოს პროვინციებს შორის.
აქ მდებარეობს პეტროგლიფების უდიდესი ნაკრები ევროპაში — სულ დაახლოებით 300 ათასი. დაბლობის სახელწოდება წარმოდგება კამუნების ტომისაგან, რომლებიც აქ რომაელების მოსვლამდე მცირე ხნით ადრე ცხოვრობდნენ. მათთან დაკავშირებულია მხოლოდ პეტროგლიფების მცირე ნაწილი: ქრონოლოგიურად ისინი მიეკუთვნებიან პერიოდს ზედა პალეოლითიდან (6000 წელი ჩვენს ერამდე) ახ.წ. XIX საუკუნემდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
ბაჯითი
ბაჯითი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (სარეკის თემი). მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთი შტოქედის დაბოლოებაზე, საჩხერის ქვაბულის დასავლეთ კიდეზე. მდინარე ჯრუჭულის (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, საჩხერიდან 5 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 520 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფელში არის შუა საუკუნეების სამების ერთნავიანი ეკლესია. ეკლესიაზე არის ცხრასტრიქონიანი ლაპიდარული წარწერა, რომელიც ნუსხურითაა შესრულებული.
thumb|250px|მარცხნივ|სოფელ ბაჯითის უბანი გაღმამთა
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კლენოვო (ვოლოგდის ოლქი)
კლენოვო (Кленово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პატრონიკე
პატრონიკე — მეორე სართულის დონეზე მოთავსებული ზედა გალერეა. ჩვეულებრივ ეწყობოდა ქრისტიანულ ეკლესიებსა და საზეიმო დარბაზებში, ძირითადად შენობის დასავლეთ ნაწილში, ზოგჯერ მიეკვროდა ნავს სამხრეთის,  დასავლეთის და ჩრდილოეთის მხრიდან. პატრონიკე თავდაპირველად საზოგადოების მაღალი წრის წარმომადგენელთათვის იყო განკუთვნილი, მოგვიანებით კი — მგალობელთა, მუსიკოსთა და ორგანისათვის. პატრონიკე ქართულ ხუროთმოძვრებაში ცნობილია VII საუკუნიდან (წრომის ტაძარი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქრისტიანული არქიტექტურა
ჭერი (მესტიის მუნიციპალიტეტი)
ჭერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯეინ ეარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1847 წლის რომანები კატეგორია:ინგლისური რომანები
ჰაკაინდე ჰიჩილემა
ჰაკაინდე ჰიჩილემა (Hakainde Hichilema; დ. 4 ივნისი, 1962) — ზამბიელი პოლიტიკოსი და ბიზნესმენი. ზამბიის პრეზიდენტი 2021 წლის 24 აგვისტოდან. ხუთ წინა არჩევნებში მონაწილეობის შემდეგ (2006, 2008, 2011, 2015, 2016 წწ.) 59 %-ით გაიმარჯვა 2021 წლის არჩევნებში და დაამარცხა მოქმედი პრეზიდენტი ედგარ ლუნგუ. 2006 წლიდან ოპოზიციური ეროვნული ერთიანობის გაერთიანებული პარტიის ლიდერი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:ზამბიის პრეზიდენტები
ლამბაიეკეს რეგიონი
ლამბაიეკე — რეგიონი პერუში. მისი ფართობია 14 231.3 კმ². მოსახლეობა 1 091 535 (2004 წლის მონაცემებით). რეგიონის დედაქალაქია ჩიკლაიო. ლამბაიეკეს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე და პერუს შემდეგი რეგიონები: ჩრდილოეთიდან პიურა, სამხრეთიდან ლა-ლიბერტადი, ხოლო აღმოსავლეთით კახამარკა.
რეგიონის მთავარი ბუნებრივი რესურსებია: ბრინჯი, შაქრის ლერწამი და ნაყოფი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს რეგიონები
სიმონ ფხაკაძე
სიმონ ივანეს ძე ფხაკაძე (დ. 1894 — გ. 1937) — ქართველი ოფიცერი. სხვადასხვა დროს მსახურობდა რუსეთის, საქართველოს, აზერბაიჯანის და წითელ არმიებში.
დაამთავრა ნიკოლოზის საკავალერიო სასწავლებელი (1915). უნტერ-ოფიცრად მსახურობდა ნიჟეგოროდის დრაგუნთა მე-17 პოლკში. იბრძოდა I მსოფლიო ომის დასავლეთის ფრონტზე. ოთხჯერ დაიჭრა. დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის I, II, III და IV ხარისხის ჯვრებით (1916). 1918 წლიდან იყო ამიერკავკასიის, შემდეგ საქართველოს რესპუბლიკის არმიის ოფიცერი. როტმისტრი ფხაკაძე მეთაურობდა ცხენოსანთა განსაკუთრებული ასეულს („ფხაკაძის რაზმი“). თავი გამოიჩინა ოსმალებთან ბრძოლაში ბათუმში ფორტ ანარიის დაცვისას (1918 წლის 1 აპრილი). 1918 წლის 17 ივლიის საქართველოს სამხედრო მინისტრის ბრძანებით დაჯილდოვა წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით. მონაწილეობდა სომხეთთან ომში (1918 წლის დეკემბერი). საბრძოლო დამსახურებისთვის 1918 წლის დეკემბერში პოდპოლკოვნიკის წოდება მიიღო. შემდეგ, ზოგიერთი ცნობით, დენიკინელების მიმართ კეთილგანწყობის გამო სამსახურიდან დაითხოვეს.
1919 წლის ივნისში ფხაკაძემ სამსახური დაიწყო აზერბაიჯანის რესპუბლიკის არმიაში. ასწავლიდა განჯის სამხედრო სკოლაში, ირიცხებოდა თათართა 1-ლ ცხენოსან პოლკში. 1920 წელს აზერბაიჯანის გასაბჭოების შემდეგ წითელ არმიაში გადავიდა. დაინიშნა შაქის მე-3 ცხენოსანი პოლკის უფროსის თანაშემწედ, შემდეგ — კავალერიის ინსპექტორად, ივნისში კი მე-11 წითელი არმიის რევოლუციური სამხედრო საბჭოს უფლებამოსილ პირად „სპარსეთის ფრონტზე ქართველი მოხალისეების რეკრუტირების“ საკითხში. ე. წ. სპარსეთის საბჭოთა რესპუბლიკის ხანმოკლე არსებობის პერიოდში დაინიშნა რეშტის გარნიზონის უფროსად, შემდეგ სპარსეთის წითელი არმიის კავალერიის სარდლად. 1921 წლის იანვარში შტაბის რეზერვში ჩაირიცხა საგანგებო დავალებების ოფიცრად. დახვრიტეს სტალინური რეპრესიების დროს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები სიმონ კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ანკუს მარციუსი
ანკუს მარციუსი (ლათ. Ancus Marcius - მარსის მსახური) — რომის მეოთხე მეფე. (* ძვ. წ. 675 - გ. ძვ. წ. 617)
ბიოგრაფია
ტულუს ჰოსტილიუსის სიკვდილის შემდეგ სენატორებმა მეფედ ნუმა პომპილიუსის შვილიშვილი ანკუს მარციუსი აირჩიეს. მან გამეფებისთანავე სცადა ბაბუის ადათ-წესების და პოლიტიკის აღორძინება. პონტიფიკუსებს უბრძანა ნუმა პომპილიუსის დარიგებები სახალხო რიტუალების შესახებ გამოექვეყნებინათ.
მეზობელმა ლათინებმა ახალი მეფის მშვიდობისკენ მისწრაფება სისუსტედ აღიქვეს და შემოესივნენ რომის მიწებს. ანკუსი მიხვდა რომ ამ სიტუაციაში ნუმასეულ ქცევაზე უფრო გამართლებული იქნებოდა ტულუსის და რომულუსისნაერი ქცევა, მაგრამ მიუხედავად ამ გადაწყვეტილებისა, მან იზრუნა საომარი დროისთვისაც შემოეღო ისეთი რიტუალები, როგორიც მისმა ბაბუამ მშვიდობიანობისთვის შემოიღო.
ამ რიტუალის თანახმად ელჩი როდესაც გადაკვეთდა იმ ქვეყნის საზღვრებს, რომელთანაც უთანხმოება იყო, თავზე შალის თავსაფარს იხურავდა და ამბობდა: „ისმინე იუპიტერო, ისმინეთ ამ ქვეყნის (სახელი) საზღვრებო, დაე შემისმინოს უზენაესმა სამართალმა. მე ვარ მთელი რომაელი ერის მაუწყებელი და პატივის დასაცავად მოვედი ელჩად, დაე დაიჯერეთ ჩემი სიტყვები!“. შემდეგ იგი ჩამოთვლიდა ყველა პრეტენზიებს და მოწმედ იუპიტერს მოუხმობდა. იგივეს უმეორებდა იგი პირველ შემხვედრსაც, ქალაქის კარიბჭესთანაც და ქალაქის მთავარ მოედანზე და თუ 30 დღეში მისი პრეტენზიები არ კმაყოფილდებოდა, მაშინ იგი უკვე უცხადებდა ომს, მოწმეებად კი ყველა ღმერთებს უხმობდა. ამის შემდეგ ელჩი ბრუნდებოდა რომში.
რომში კი მეფე იწვევდა სენატს და ეკითხებოდა სენატორებს თუ რითი უნდა ეპასუხებინათ რომის პრეტენზიების დაუკმაყოფილებლობაზე და პასუხი იყო რომ ომი უნდა დაწყებულიყო, ამგვარად სენატი ადასტურებდა ომის გამოცხადებას. ბოლოს კი ადამიანი მიდიოდა მტრის საზღვრებთან და ომის გამოცხადების სიტყვებით ოთხი მოწმის თანხლებით სტყორცნიდა შუბს მტრული სახელმწიფოს საზღვრებში.
ანკუსმა აიღო ლათინთა ქალაქი პოლიტორიუმი და მოსახლეობა რომში გადმოასახლა. მოგვიანებით რომაელებმა აიღეს ტელენი და ფიკანუსი. ბოლოს ლათინებს მხოლოდ ერთი გამაგრებული ქალაქი დარჩათ - მედულიუსი. ამ ქალაქისთვის ბრძოლები დიდხანს გაგრძელდა. საბოლოო ბრძოლა კი ანკუსმა მოიგო და რომში დიდძალი ნადავლით დაბრუნდა. ამ მოვლენების შედეგად რომის გაზდამ მისი ტიბრის მეორე ნაპირზე განფენაც გამოიწვია. მარციუსმა ააშენა ხის ხიდი ტიბრზე და გაამაგრა დასავლეთ ნაპირი.
მოსახლეობის ზრდასთან ერთად გაუარესდა კრიმინალური მდგომარეობაც, ამასთან საბრძოლველად მეფემ ციხე ააგო. მისი მმათველობის დროს გაიზარდა არა მარტო ქალაქი, არამედ რომის მიწებიც. მეფემ ტიბრის შესართავთან ქ. ოსცია - რომის ნავსადგური ააშენა.
მისი მმართველობის პერიოდში რომში მდიდარი ეტრუსკი ლუციუს ტარკვინიუსი, რომის მომავალი მეფე ჩამოვიდა. იგი მალე გახდა ანკუსის დაახლოვებული პირი და მრჩეველი.
რესურსები ინტერნეტში
ტიტუს ლივიუსი "რომის ისტორია ქალაქის დაარსებიდან"
კატეგორია:რომის მეფეები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 675 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 617 კატეგორია:ძვ. წ. VII საუკუნის რომაელები
ილია კანდელაკი
ილია კანდელაკი (დ. 26 დეკემბერი, 1981, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, თამაშობს მცველის პოზიციაზე. ამჟამად საფეხბურთო კლუბ ბოლნისის „სიონის“ ფეხბურთელი.
საკლუბო
კარიერა დაიწყო 2000 წელს თბილისის „დინამოში“. ილია იმ დინამოს გამორჩეული ფიგურა იყო, რომელმაც უეფა-ს თასის ჯგუფურ ეტაპზე ითამაშა. 2005 წლის ზაფხულში „დინამოს“ რიგებში ჩემპიონთა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზეც მოსინჯა ძალები, შემდეგ ოდესის „ჩერნომორეცში“ გადავიდა. მას ენდობოდა, როგორც გია გეგუჩაძე, ასევე კახაბერ ცხადაძე და უკრაინაში მოთამაშე ფეხბურთელი იქაურ მწვრთნელებშიც დაფასებული იყო. მის მიმართ უკრაინელი ჟურნალისტები დიდ ყურადღებას იჩენდნენ და აცხადებდნენ, რომ ილია კანდელაკის სახით მათი ქვეყნის ჩემპიონატს სერიოზული ძალა შეემატა. ილიამ „ჩენომორეცთან“ ჯერ ერთწლიანი კონტრაქტი გააფორმა, შემდეგ კი კლუბის ხელმძღვანელებმა ახალი კონტრაქტი შესთავაზეს და ისიც უყოყმანოდ დათანხმდა — ნამდვილად არ ვნანობ, რომ „ჩერნომორეცში“ მოვხვდი... ჩემს კარიერაზე უკრაინის ჩემპიონატში წასვლამ დადებითად იმოქმედა. ეს ცალსახად შემიძლია დავაფიქსირო. ვგრძნობ, რომ წინ წვედი და იქ თამაში წამადგა — განაცხადა ილია კანდელაკმა ქართველ ჟურნალისტებთან საუბარში. 2005 წლის მიწურულს ქართველი ლეგიონერი უკრაინელმა ჟურნალისტებმა ამ წელს ჩარიცხულ ლეგიონერებს შორის საუკეთესოდ დაასახელეს.
2006–2007 წლების სეზონის მეორე წრეში კანდელაკი ძალიან ხშირად იჯდა სათადარიგოთა სკამზე და მოკლებული იყო სათამაშო პრაქტიკას. ფორმაში შესვლის მიზნით 2007 წლის ზაფხულში გერმანიაში, „კარლ ცაისში“ გადავიდა. ილია თავდაპირველად ვერ ხვდებოდა ძირითად გუნდში, მაგრამ მეორე წრეში სისტემატურად ხვდებოდა გუნდის ძირითად შემადგენლობაში. თუმცა იმ სეზონში მისი გუნდი გერმანიის მეორე ბუნდესლიგიდან გავარდა და ქართველმა ფეხბურთელმაც უკეთესი კლუბი ნახა, გრაცის „შტურმი“. იგი კლუბს თავდაპირველად ინტერტოტოს თასზე დაეხმარა, უნგრულ „ჰონვედთან“ მატჩში, მაგრამ გრაცელები მაინც დამარცხდნენ ორმატჩიან ორთაბრძოლაში. ქართველი მცველი აქაც კარგად შეეწყო გუნდს და უპრობლემოდ დაიმკვიდრა ძირითადში ადგილი. „შტურმის“ კაპიტანმა ილიას აღმოჩენა უწოდა. მალე მან გერმანული გუნდების ყურადღება მიიპყრო, მაგრამ ტრანსფერი არ შედგა. 2009 წელს მონაწილეობა მიიღო ევროპის ლიგის ჯგუფური ეტაპის მატჩებში. 2010-2013 წლებში თამაშობდა ბაქოს „ინტერში“. 2013 წლიდან 2014 წლამდე იცავდა „ზესტაფონის“ ღირსებას, ამჟამად კი ბოლნისის „სიონის“ ფეხბურთელია.
სანაკრებო
ილია კანდელაკმა საქართველოს 21 წლამდე ნაკრებში 11 თამაში ჩაატარა.კლუბში კარგი და საიმედო თამაშის გამო მან ეროვნული ნაკრებიდანაც მიიღო გამოძახება და ბულგარეთის ნაკრების წინააღმდეგ შეცვლაზე შევიდა, ხოლო იორდანიასთან გაიოზ დარსაძემ ძირითად შემადგენლობაში დააყენა. მას შემდეგ არაერთხელ მიიღო სანაკრებო მატჩებში მონაწილეობა, ხშირად ერთვებოდა შეტევებშიც. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ ციკლში მონაწილეობა არ მიუღია, მხოლოდ ერთი ამხანაგური მატჩი ითამაშა რუმინეთთან. სულ ნაკრებში ჩატარებული აქვს 14 თამაში, გოლი არ აქვს გატანილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ოდესის ჩერნომორეცის ფეხბურთელები კატეგორია:იენის კარლ ცაისის ფეხბურთელები კატეგორია:გრაცის შტურმის ფეხბურთელები კატეგორია:ბაქოს ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ზესტაფონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი
არანი
thumb|350px|კავკასიის რუკა თამარის მეფობის პერიოდში არანი, არ-რანი (ქართული წყაროებით — რანი, არანი; Arran,, Ռան რანი, ܐܪܶܢ, Αρηανηα) — კავკასიის ალბანეთის ტერიტორიის აღმნიშვნელი არაბიზებული სახელწოდება. IX-X საუკუნეების და მომდევნო საუკუნეების წყაროების მიხედვით არანი მოიცავდა მდ. მტკვრისა და მდ. არაქსის შუამდინარეების ველის რაიონს (ახლანდელი მილის ველი), ქალაქებით: ბარდა, განჯა, ბელაქანი (ფაიტაკარანი).
„არანიდან“ წარმოდგება ადგილობრივი მმართველთა დინასტიური ტიტული „არანშაჰი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:არაბული სიტყვები და ფრაზები კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:კავკასიის ალბანეთი კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:სომხეთის ისტორია
მელაშვილები
მელაშვილი — ქართული გვარი. გავრცელებულია რაჭაში (სოფლები სადმელი, კვაცხუთი, კვაშხიეთი).
ლიტერატურა
*
საალანიო-საფაჩულიო
საალანიო–საფაჩულიო — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, ზემო ქვალონის თემი (სოფლები: ზემო ქვალონი, საალანიო-საფაჩულიო, სახოჭოლავო). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 40 მეტრზე, ხობიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 99 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
1842
თარიღი უცნობია
*
ალკასერ-დუ-სალი
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
ვლადიმერ ლენინის ქუჩა
ვლადიმერ ლენინის ქუჩა ან ლენინის ქუჩა (რუსი რევოლუციონერის, ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის პატივსაცემად) შეიძლება აღნიშნავდეს:
დაკავშირებული სახელების ქუჩები
ქუჩა
პატრონყმობა
პატრონყმობა — ფეოდალური ურთიერთობის აღმნიშვნელი უნივერსალური ტერმინი X-XVIII საუკუნეების საქართველოში. მიღებულია ორი სიტყვისაგან: პატრონი და ყმა. აღნიშნავდა ურთიერთობას ფეოდალებსა და ყმა გლეხებს შორის (საწარმოო ურთიერთობა), აგრეთვე ურთიერთობას თვით ფეოდალთა შორის, ფეოდალური კლასის შინაპოლიტიკურ ორგანიზაციას. X საუკუნემდე პატრონყმობის შესატყვისი ცნება იყო „უფალ-მონობა“, ხოლო XV საუკუნიდან — ბატონყმობა.
ჯეიმზ ბონდი
ჯეიმზ ბონდი — მწერალ იენ ფლემინგის რომანების პერსონაჟი. კოდური ნომრის „007“ მატარებელი ეს გამოგონილი პერსონაჟი არაერთი წიგნისა თუ ეკრანიზაციის გმირად იქცა. ძირითადად ცნობილია 23 ფილმი მისი თავგადასავლების შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯეიმზ ბონდი
კოლონ-კურის დეპარტამენტი
კოლონ-კურის დეპარტამენტი (Departamento Collón Curá) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 4 395 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 5 730 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პიედრა-დელ-აგილა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეუკენის პროვინციის დეპარტამენტები
კლიმუშინო (ზადნესელსკოეს სასოფლო დასახლება)
კლიმუშინო (Климушино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 2 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ენ ვოიჩიცკი
ენ ვოიჩიცკი (ინგლ. Anne Wojcicki; დ. 28 ივლისი, 1973) — ამერიკელი ანტრეპრენერი, კომპანია 23andMe-ს თანადამფუძნებელი და აღმასრულებელი დირექტორი.
2020 წელს, „Forbes“-ის სიაში „მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიანი ქალი“ 93-ე ადგილი დაიკავა.
ადრეული ცხოვრება
ვოიჩიცკი დაიბადა პალო ალტოში, კალიფორნიაში. ჰყავს ორი და: სიუზან ვოიჩიცკი — YouTube-ის აღმასრულებელი დირექტორი, და ჯანეტ ვოიჩიცკი — ანთროპოლოგი და ეპიდემიოლოგი. დედა — ესთერ ვოიჩიცკი, ებრაული წარმოშობის პედაგოგი და მამა — პოლონეთში დაბადებული სტენლი ვოიჩიცკი, სტენფორდის უნივერსიტეტის ფიზიკის პროფესორი.
განათლება
ვოიჩიცკი სწავლობდა Gunn High School-ში, პალო ალტოში, კალიფორნიაში, სადაც გამოსცემდა სკოლის გაზეთს, მან სპორტული სტატიებისთვის მოიპოვა სტიპენდია. 1996 წელს მიიღო იელის უნივერსიტეტის მეცნიერების ბაკალავრის ხარისხი ბიოლოგიაში. ჯანმრთელობის ეროვნულ ინსტიტუტსა და კალიფორნიის უნივერსიტეტში ხელმძღვანელობდა კვლევას მოლეკულურ ბიოლოგიაში.
კარიერა
ვოიჩიცკი ფართოდ ცნობილია, როგორც კერძო კომპანია 23andMe-ს თანადამფუძნებელი და აღმასრულებელი დირექტორი. კომპანია მიმართულია დნმ ტესტირებაზე, იგი შესაძლებლობას აძლევს მომხმარებელს გაიგოს თავისი წარმომავლობა და მიიღოს ინფორმაცია ჯანმრთელობის შესაძლო გაუარესების შესახებ. კომპანია დაფუძნდა დიდი მიზნით — ბევრი ადამიანისთვის გადაეჭრა თავიანთ გენეტიკურ ინფორმაციაზე წვდომის პრობლემა, რამაც შეიძლება ხელი შეუწყოს დაავადებათა მკურნალობას. ენი დიდად დაინტერესებულია, რომ დნმ ტესტირებით მოხდეს რევოლუცია ჯანდაცვაში, რომლის შედეგად პოტენციური გენეტიკური დაავადებების პროგნოზი შესაძლებელი გახდება.
2015 წლიდან აშშ-ს საკვებისა და წამლების ადმინისტრაციის მიერ მოწონებას იმსახურებს 23andMe-ს ჯანმრთელობის ტესტები — კისტური ფიბროზის, ნამგლისებრუჯრედოვანი ანემიის; სიმსივნის, ალცჰაიმერის დაავადების, პარკინსონის დაავადების, ცელიაკიის დაავადების გარკვეული ნაწილის.
პირადი ცხოვრება
წყვილი ერთმანეთს 2013 წელს დაშორდა და 2015-ში განქორწინდნენ. ისინი კვლავ ერთად განაგრძობენ The Brin Wojcicki ფონდის მართვას.
სასხორი
სასხორი — სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარე ნიჩბისისწყლის ხეობაში, ნიჩბისის სერის ძირას. სოფელში გადის სასხორი-დიდგორის შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზა. სოფელი არის ძეგვის რკინიგზის სადგურიდან რამდენიმე კილომეტრში. სოფელში მდებარეობს კირქვის საბადო.
ისტორია
მარჯვნივ||thumb|200px|სოფელში მდებარე [[წმინდა გიორგის ნიში]] სასხორი მოხსენიებულია 1441 წელს, სიგელში „სიგელი ალექსანდრე მეფისა სვეტიცხოვლისადმი სასხორის შეწირვის თაობაზე“. აგრეთვე 1467 წლის საბუთში I.21. - მამულის წყალობის წიგნი ბაგრატ მეფისა ჯვარისმტვირთველ დანიელ ელიოზისძისადმი, 1503 წლის საბუთში „აღთქმის წიგნი კოსტანტინე მეფისა კათალიკოს დოროთეოსისადმი“.
„1720 წლის თბილისის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ მიხედვით ვიგებთ რომ სოფელი იხდიდა 5760 ისფენჯს. უმბრის გადასახადი იყო 2400. მარცვლელულის გასახადები, ქილებით იყო 470, ხოლო ახჩებით – 8550. ღორსა და სკაზე გადასახადი იყო 120–120. გასახადი ცხვარზე იყო 250. თიზე გადასახადი იყო 90. ხილზე გადასახადი – 120. გადასახადი წისქვილზე იყო 60, დეშთიბანი და მიწაზე თაფუს გადასახადი – 120. არუსანე-საქორწინო იყო 180, ყველა დანარჩენი გადასახადი კი – 150. გადასახადების ჯამი ახჩებში იყო 18 190.
სასხორი მოსახლე სოფლის სახელით მოხსენიებულია იოანე ბაგრატიონის 1794-1799 წლების აღწერაში. 1886 წლის 18 მაისის გაზეთ „ივერიის“ მიხედვით, ილია, ნიკო და ლუარსაბ მერაბის ძე გედევანოვებს (გედევანიშვილები) თბილისის სათავადაზნაურო-საადგილმამულო ბანკში დაგირავებული ჰქონდათ თბილისის გუბერნიასა და გორის მაზრაში, ქვემო ნიჩბისსა და სასხორში მდებარე სახნავი, საბოსტნე ადგილები, 53 დესეტინა და 1555 ოთხკუთხი საჟენი მიწა, რომლებსაც ჰყიდდა ბანკი გადასახადის გადაუხდელობის გამო.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 332 ადამიანი (161 კაცი და 171 ქალი). მოსახლეობის 16,9% არის 0-14 წლამდე, 15-64 წლამდეა მოსახლეობის 60,2%. მოსახლეობის 22,9% არის 65 წელს ზემოთ. სოფელში არის 100 კერძო შინამეურნეობება.
ღირსშესანიშნაობები
thumb|სასხორის ეკლესიები, [[2011]] სოფლის ტერიტორიაზე რამდენიმე ისტორიული ძეგლი დგას. მათ შორის ღვთისმშობლის სახელობის დარბაზული ეკლესია; წმინდა გიორგის სახელობის დარბაზული ეკლესია, სასხორის იოანე მახარებლის ეკლესია, მთავარანგელოზის სახელობის დარბაზული ეკლესია. ეს უკანასკნელი სამშენებლო წარწერის თანახმად ააშენა ნიკოლოზ მაღალაძემ 1704 წელს მისი დის, ხვარაშანის საფლავზე. სოფლის ტერიტორიაზე დგას საბრძოლო კოშკი. სოფლის გასასვლელთან მდებარეობს წმინდა გიორგის ნიში.