cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rubber Soul
ჩაწერა
მიუხედავად იმისა, რომ Rubber Soul-ის სტერეო ვერსია ჯგუფის ადრეული ალბომების ტიპის იყო - მარჯვენა არხში ვოკალებით და მარცხენაში - ინსტრუმენტებით, მისი ჩაწერა არ ჰგავდა ამ ალბომებზე მუშაობის პროცესს. ადრეული ალბომები ორ ფირიან მაგნიტოფონებზე იწერებოდა, რაც განკუთვნილი იყო მხოლოდ მონო ვერსიების გამოსაცემად, ამიტომ ვოკალი და ინსტრუმენტები ამ შემთხვევაში ცალ-ცალკე იწერებოდა, იმისთვის, რომ მოგვიანებით მათი ზუსტი მონტაჟი გაეკეთებინათ. მაგრამ Rubber Soul-ის ჩაწერის დროს ისინი უკვე ოთხტრეკიან ჩამწერებზე მუშაობდნენ, რითაც, სტერეო მასტერ-ფირის შემთხვევაში, ვოკალი თავსდებოდა ცენტრში, ხოლო ინსტრუმენტები ორივე მხარეს (ასეთია ალბომები Beatles for Sale და Help!). იმისთვის, რომ მარტივად შეექმნა სტერეო ალბომი, რომელიც მონო ვერსიაშიც კარგი ჟღერადობით გამოირჩეოდა, მარტინმა ოთხტრეკიანი მასტერ-ფირი გადაიტანა სტერეოში - მარჯვნივ ვოკალებით, მარცხნივ - ინსტრუმენტებით და შუაში - არაფრით, მიუხედავად იმისა, რომ "What Goes On"-ში სტარის ვოკალის მარჯვენა არხის მაგივრად მარცხენაში ჟღერს, ხოლო ლენონის და მაკ-კარტნის ჰარმონიული ვოკალები მარჯვნივ არის. ამავე დროს, "Think for Yourself"-ში ჰარისონის ორმაგი წამყვანი ვოკალი ორ არხს შორის არის გადანაწილებული.
ეს იყო The Beatles-ის უკანასკნელი ალბომი, რომელზეც იმუშავა ხმის ინჟინერმა ნორმან სმითმა - მოგვიანებით EMI-მ მას უფრო მაღალი თანამდებობა შეურჩია, პროდიუსერის სახით.
გარეკანი
Rubber Soul არის The Beatles-ის პირველი ალბომი, რომლის გარეკანის წინა მხარეს არ არის გამოტანილი ჯგუფის სახელწოდება - 1965 წელს ეს არატრადიციული ტაქტიკა იყო. გარეკანის ფოტოს "გაწელილი" ეფექტი მიღებული იქნა, როდესაც ფოტოგრაფმა რობერტ ფრიმენმა გადაიღო ზამშეს კოსტიუმებში გამოწყობილი წევრების სურათები, ლენონის სახლში. ფრიმენმა მოგვიანებით მათ ეს სურათები პროექციების სახით უჩვენა. გაწელილი ეფექტის იდეა დაეიბადა, როდესაც ერთ-ერთი სლაიდი გადაიხარა, რითაც გამოსახულებაც გაიწელა. ჯგუფის წევრებს ეს იმდენად მოეწონათ, რომ გახარებულებმა ფრიმენს ჰკითხეს, შეეძლო თუ არა იგივე ეფექტის შექმნა საბოლოო გარეკანზე, რაზეც იგი დათანხმდა. შრიფტი შეიქმნა ჩარლზ ფრონტის (მსახიობი რებეკა ფრონტის მამის) მიერ, ხოლო ორიგინალური გარეკანი მოგვიანებით Bonhams-ის აუქციონზე გაიტანეს, თანდართული რობერტ ფრიმენის წერილით, რომელიც აუთენტურობას ადასტურებდა.
Capitol Records-მა აშშ-ის გამოცემისთვის ფერების სხვა გამა გამოიყენა, რითაც ბრიტანული გამოცემის ნარინჯისფერი წარწერა სხვადასხვა ფერებად აისახებოდა. ჩრდილოეთ ამერიკაში გამოცემულ სხვადასხვა ფირფიტაზე ფერებია ყავისფერი ან ოქროსფერი. 1987 წლის CD გამოცემაზე წარწერა მკვეთრი მწვანეა, ხოლო 2009 წლის გამოცემა იყენებს Parlophone Records-ის ორიგინალური ლოგოს ფერს.
პოლ მაკ-კარტნიმ ჯგუფს ალბომის სახელწოდება შესთავაზა მას შემდეგ, რაც შეიტყო, რომ მიკ ჯეგერის სიმღერის სტილს აშშ-ში უწოდებდნენ "პლასტმასის სოულს". ლენონმა დაადასტურა ეს თეორია 1970 წელს Rolling Stone-თან საუბრისას: "ეს პოლის შემოთავაზებული სახელწოდება იყო, რომელიც "სულს" აღნიშნავდა. უბრალოდ სიტყვების თამაშია". ფრაზა "plastic soul, man, plastic soul ...", რომელსაც მაკ-კარტნი ასრულებს, ჟღერს "I'm Down"-ის ვერსიაში, რომელიც Anthology 2-ში შეიტანეს.
შეფასება
Rubber Soul კომერციულად წარმატებული იყო. 1965 წლის 12 დეკემბრიდან იგი ბრიტანეთის ჩარტში 42 კვირის განმავლობაში იმყოფებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ ჩარტის სათავეებში იგი გამოცემიდან მეორე კვირაში მუსიკის ჰანგების საუნდტრეკმა ჩაანაცვლა, საერთო ჯამში ალბომი პირველ ადგილზე რვა კვირის განმავლობაში იმყოფებოდა. 1987 წლის 9 მაისს, როდესაც CD-ზე გამოვიდა, Rubber Soul ალბომების ჩარტში კიდევ სამი კვირი დაბრუნდა, ცხრა წლის შემდეგ კი კვლავ დაუბრუნდა ჩარტს.
ალბომის კრიტიკული შეფასება ასევე დადებითი იყო. 1967 წელს Esquire-ში რობერტ კრისტგოუ აღნიშნავდა ალბომის "ნოვატორულ მხარეს, სიმკვრივეს და საზრიან ტექსტებს", რაც ორჯერ უკეთესი იყო ყველაფერთან შედარებით, რაც მანამდე გაუკეთებია თავად The Beatles-ს ან რომელიმე სხვა შემსრულებელს (როლინგ სტოუნზის გარდა). მოგვიანებით იგი წერდა, რომ "სწორედ მაშინ The Beatles პირველად იქცა ხელოვნებად". Rolling Stone: "მათ მიაღწიეს ახალ მუსიკალურ დახვეწილობას და უფრო დიდ თემატურ სიღრმეს, საკუთარი პოპულარობის შეწირვის გარეშე". Pitchfork Media: "ალბომი The Beatles-ის კარიერის ყველაზე მნიშვნელოვანი შემოქმედებითი ნახტომია - ნიშანი, რომელმაც აღნიშნა ბიტლომანიისგან და ახალგაზრდული პოპ-მუსიკის რთული მოთხოვნებისგან მოშორება, უფრო ინტროსპექტიულისკენ, სრულწლოვანების თემებისკენ". 2001 წლიდან ალბომი მოხვდა მრავალი გამოცემის "საუკეთესოთა" სიებში.
უოლტერ ევერეტი, წიგნის The Beatles as Musicians: Revolver through the Anthology ავტორი, Rubber Soul-ს უწოდებს მნიშვნელოვანს და აღნიშნავს მის მდიდრულ მრავალნაწილიან ვოკალებს, რომლებიც ესაზღვრება გამოხატულ დისონანსურ ვოკალებს, გიტარების ღრმა შესწავლას...".
2012 წელს Rubber Soul-ის "ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის" სიაში #5 ადგილს იკავებდა.
ალბომის აშშ ვერსიამ მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ბრაიან უილსონის (The Beach Boys) შემოქმედებაზე. მისი აზრით, მაშინ პოპულარულ მუსიკაში პოპულარული სინგლებიდან ყურადღება პირველად გადაიტანეს ნამდვილი ალბომის შექმნაზე, ტრადიციული "შემავსებელი" სიმღერების გარეშე. 1966 წელს ამ ალბომის ერთგვარ "პასუხად" იქცა The Beach Boys-ის Pet Sounds.
"What Goes On" არის ჯგუფის პირველი სიმღერა, რომლის ავტორად მითითებულია რინგო სტარი. ლენონი მოგვიანებით იხსენებდა, რომ სწორედ ეს იყო პირველი ალბომი, რომელზეც The Beatles სრული შემოქმედებითი მართვით მუშაობდა, ჰქონდათ საკმარისი სტუდიური დრო იდეების მოსაძიებლად და ახალი ჟღერადობის დასახვეწად. დაღლილმა თითქმის ხუთწლიანი ტურნეებით, ჩაწერით და ფილმებზე მუშაობით, ჯგუფმა მოგვიანებით, 1966 წლის პირველ ნახევარში, შეისვენა სამი თვით და გამოიყენა ეს პერიოდი იმ ახალი მიმართულებების აღმოსაჩენად, რომლებმაც მათი შემდგომი მუსიკალური შემოქმედება განსაზღვრეს. ეს აისახა უკვე შემდეგ ბრიტანულ ალბომში, Revolver.
CD გამოცემები
ალბომი CD-ზე პირველად გამოვიდა 1987 წლის 30 აპრილს, ბრიტანული ვერსიის 14 სიმღერიანი სიით. მანამდე იგი აშშ-ში მხოლოდ იმპორტირებული დისკის სახით იყო ხელმისაწვდომი, ამიტომ გრამფირფიტებმა და აუდიოკასეტებმა 1987 წლის 21 ივლისს ჩაანაცვლე ორიგინალური აშშ ვერსია.
ისევე, როგორც Help!-ის CD გამოცემის შემთხვევაში, Help!-ზეც მარტინის მიერ EMI-სთვის შემოთავაზებული სტერეო მიქსი გამოსცეს. მარტინი ამბობდა, რომ ორიგინალური მიქსი იყო "მეტად ბუნდოვანი და კარგი გამოცემა არ იქნებოდა". ამიტომ იგი დაუბრუნდა ორიგინალურ ოთხტრეკიან ფირებს და ისინი სტერეოში გადაიყვანა.
როდესაც ალბომი კანადაში პირველად გამოვიდა CD-ზე, იგი წარმოდგენილი იყო სხვა ქვეყნებიდან იმპორტირებული ვერსიების სახით. ეს იყო 1987 წლის ახალი მიქსი. თუმცა, როდესაც კანადაში Disque Améric-მა და Cinram-მა დაიწყეს ალბომის ბეჭდვა, შეცდომით გამოიყენეს 1965 წლის სტერეო მიქსი. ეს იყო 1965 წლის ერთადერთი სრული სტერეო მიქსი, 2009 წელს ჯგუფის მონო-კოლექციის გამოცემამდე.
2009 წლის 9 სექტემბერს გამოვიდა ჯგუფის სტერეო-რემასტერების ყუთი, ისევე, როგორც მონო-კოლექცია.
ჩრდილოეთ ამერიკული გამოცემა
ამერიკული გამოცემა განსხვავდება ბრიტანულისგან. ოთხი სიმღერა ორიგინალური ვერსიიდან ამოღებულია და შეტანილია მხოლოდ შემდეგ ამერიკულ ალბომში, Yesterday and Today. ესენია "Drive My Car", "Nowhere Man", "What Goes On" და "If I Needed Someone". მათ ჩაენაცვლა ორი სიმღერა ბრიტანული Help!-იდან: "I've Just Seen a Face" და "It's Only Love". ალბომის საერთოდ ხანგრძლივობაა 28:55, თითქმის 7 წუთით ნაკლები, ვიდრე ბრიტანულ ვარიანტში. Help!-ის სიმღერების მოთავსებით Rubber Soul გარდაიქმნა ერთგვარ "ფოლკ-როკ" ალბომად, რამაც გაამყარა The Beatles-ის, როგორც ამ ჟანრის წარმატების ერთ-ერთი მიზეზის სახე.
Capitol-ზე გამოცემული Rubber Soul-ის პირველ ასლებზე ჯგუფის სახელწოდება ალბომის სახელწოდებასა და The Beatles-ის წევრების სახელებს შორის ასახული არ არის. მოგვიანებით, სხვა ტირაჟებში ეს შეცდომა შესწორდა.
სტერეო მიქსი, რომელიც აშშ-ში ინგლისიდან გადააგზავნეს, ცნობილია, როგორც "შეცდომით დაწყება" - ეს "I'm Looking Through You"-ში შეიმჩნევა და 1965-1987 წლებში შეცდომა ყველა ამერიკულ გამოცემას ახლდა. აშშ-ში "The Word" შესამჩნევად განსხვავდება, ვინაიდან ჟღერს ლენონის ორმაგი ვოკალი, დამატებითი ფალსეტო მარცხენა არხში, პერკუსიის გადანაწილება მარჯვნივ და მარცხნივ. 1965 წლის ამერიკული და სტერეო მიქსები CD-ზე შეტანილია The Capitol Albums, Volume 2-ში. 2014 წელს Capitol-ის Rubber Soul კვლავ გამოვიდა CD-ზე, ამჯერად ბოქს-სეტში The U.S. Albums.
პერსონალი
მარკ ლუისონის, იენ მაკდონალდის და The Beatles Anthology-ს თანახმად.
სერტიფიცირებები
† BPI-ს სერტიფიცირება შეეხო მხოლოდ 1994 წლიდან გაყიდულ დისკებს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის ალბომები კატეგორია:1965 წლის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები
პატაგონია
მინი|250პქ მინი|250პქ|პატაგონიის პეიზაჟი პატაგონია — გეოგრაფიული რეგიონი, რომელიც მოიცავს სამხრეთ ამერიკის უკიდურესი სამხრეთის თითქმის მთლიან, საკმაოდ დიდ ნაწილს. მდებარეობს არგენტინასა და ჩილეში. მოიცავს ანდების მთების სამხრეთ ნაწილს. იწყება მდინარე რიო-კოლორადოს ნაპირებიდან და მიემართება სამხრეთისაკენ. ასევე მოიცავს ცეცხლოვანი მიწის არქიპელაგსაც.
რეგიონის სახელი მოდის სიტყვა „პატაგონიდან", რომელიც პირველად მას 1520 წელს მაგელანმა უწოდა თავისი მოგზაურობისას, აღწერა რა აქ მცხოვრები გიგანტური ზომის ხალხი პატაგონები. დღეისათვის დამტკიცებულია, რომ პატაგონები მაგელანმა უწოდა ტეუელჩეს ხალხს, რომლებიც იმ დროის ესპანელებთან (საშუალო სიმაღლე 155 სმ) შედარებით ბევრად მაღლები ყოფილან (საშუალო სიმაღლე 180 სმ).
პატაგონიის არგენტინის ნაწილი მოიცავს არგენტინულ პროვინციებს: ნეუკენის პროვინცია, რიო-ნეგროს პროვინცია, ჩუბუტის პროვინცია და სანტა-კრუსი, ასევე ცეცხლოვანი მიწის არგენტინის კუთვნილ აღმოსავლეთ ნაწილს.
პატაგონიის ჩილეს ნაწილი მოიცავს ვალდივიის სამხრეთ ნაწილს, ლოს-ლაგოსის რეგიონს, კუნძულ ჩილოეს, ქალაქ პუერტო-მონტს, არქეოლოგიურ ძეგლ მონტე-ვერდეს. ასევე სამხრეთის რეგიონების - აისენისა და მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონის ფიორდებსა და კუნძულებს, ცეცხლოვანი მიწის ჩილეს კუთვნილ ნაწილსა და ჰორნის კონცხს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის გეოგრაფია კატეგორია:არგენტინის გეოგრაფია კატეგორია:ჩილეს გეოგრაფია
ორალური სექსი
მინი|250პქ|[[ფელაცია, ედუარდ ანრი ავრილის ნახატი]] ორალური სექსი — სქესობრივი აქტი, რომელშიც სქესობრივი აღგზნება ან/და დაკმაყოფილება ხდება პარტნიორის სასქესო ორგანოების პირით (მათ შორის ტუჩებით, ენითა და კბილებით) და ყელით სტიმულაციით. კუნილინგუსი ეწოდება ვულვაზე ან ვაგინაზე შესრულებულ ორალურ სექსს, პენისზე შესრულებულს კი — ფელაცია (მინეტი). ანილინგუსი, ორალური სექსის კიდევ ერთი ფორმა, არის ანუსის ორალური სტიმულაცია. სხეულის სხვა ნაწილების ორალური სტიმულაცია, მაგალითად, კოცნა ან ლოკვა, არ მიიჩნევა ორალურ სექსად.
მინეტი
მინეტი (faire des minettes — ფერება, ჩქმეტა) — ორალური სექსის კრებითი სახელია, როდესაც სასქესო ორგანო აღიგზნება პირით, ენით, კბილებით ან ყელით.
სინონიმები: პენილიქცია, ფალატორიზმი, ( — სასქესო ასო).
სქოლიო
*
Ancistrosyrinx elegans
Ancistrosyrinx elegans — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჰელვეცია
ჰელვეცია — შვეიცარიის ეროვნული პერსონიფიკაცია, ოფიციალურად Confœderatio Helvetica - "ჰელვეციური კონფედერაცია".
ალეგორია ძირითადად გადმოცემულია ჩამოშვებულ რომაული ტონგით, შუბითა და შვეიცარიის დროშით მორთული ფარით. მას აქვს დაწნული თმა და დაფნის გვირგვინი როგორც კონფედერაციის სიმბოლო. ეთნონიმი მოდის გალური ტომის - ჰელვეტებისგან, რომლებიც შვეიცარიის ზეგანზე რომაელების შეჭრამდე ცხოვრობდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:შვეიცარიის კულტურა
ფერეიდუნ-შაჰრი
ფერეიდუნ-შაჰრი ან მარტყოფი — ქალაქი ირანში, ისპაჰანის ოსტანის დასავლეთ ნაწილში. ფერეიდუნ-შაჰრის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს ზაგროსის ქედთან. ქალაქი არის ეთნიკური ქართველების (ფერეიდნელების) ერთ-ერთი დიდი სამოსახლო ფერეიდანში. მოსახლეობა საუბრობს ქართული ენის ფერეიდნულ კილოზე, ანუ ქართულ-სპარსულ დიალექტზე სპარსულთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:ირანის ქალაქები
შასერალი
შასერალი (Chasseral) — მთა იურის მთებში, შვეიცარიის ბერნის კანტონში. გადაჰყურებს ბილის ტბას. ზღვის დონიდან 1 607 მ სიმაღლით, შასერალი ბერნის კანტონში ალპებს მიღმა მდებარე უმაღლესი მწვერვალია. მთის დასავლეთით მდებარეობს შასერალის უღელტეხილი, სადაც გაივლის საზღვარი ნევშატელის კანტონთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის მთები
პროკოფიევი
საკუთარი სახელი პროკოფიევი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
პერგამონი
thumb|right|300px პერგამონი (იგივეა, რაც პერგამოსი. Πέργαμος ან Πέργᾰμον) — ანტიკური ქალაქი მცირე აზიის სანაპიროზე, ისტორიულ მიზიაში (Μυσία), დღევანდელ თურქეთში, იზმირის პროვინციაში შემავალ ქ. ბერგამას ჩრდილო-დასავლეთით. მდებარეობს 26 კმ-ში ეგეოსის ზღვიდან, მდ. კაიკოსის, დღევანდელი ბაკირჩაის (Bakırçay) ჩრდილო სანაპიროზე.
ქალაქი დაარსდა ძვ. წ. XII საუკუნეში ბერძენი მოახალშენეების მიერ. ელინისტურ ხანაში, ძვ. წ. 283–133 წლებში იყო პერგამონის სამეფოს დედაქალაქი, ატალიდების დინასტიით სათავეში. პოლიტიკურ და ეკონომიკურ გაფურჩქვნას მიაღწია ევმენოს I-ს (ძვ. წ. 263–241) და ევმენოს II-ს (ძვ. წ. 197–159) მეფობის დროს. იყო ელინისტური სამყაროს ერთ-ერთი უდიდესი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი.
ელინისტურ ხანაში პერგამონს გარს ერტყა მძლავრი გალავანი ე. წ. ევმენეს კარიბჭით. ქალაქს გადმოჰყურებდა ტერასებად განლაგებული აკროპოლისი, ზედა ბაქანზე იყო მეფეთა სასახლეები, არსენალი და ტრაიანეუმი, ქვემოთ ათენა ნიკეფოროსის სამლოცველო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიკური ქალაქები
ოულუიარვი
ოულუიარვი (Oulujärvi) — ტბა ფინეთის ოულუს პროვინციაში. მისი ფართობი 928 კმ²-ია და ქვეყნის სიდიდით მეხუთე ტბას წარმოადგენს. ტბიდან გამოედინება მდინარე ოულუ, რომელიც ბოტნიის ყურეში ჩაედინება. ტბაში 500-მდე კუნძული მდებარეობს, რომელთა შორის უდიდესია მანამანსალო. წყალი ნოემბრის შუა რიცხვებიდან მაისის შუა რიცხვებამდე გაყინულია. სანაპირო დაფარულია ტყეებით.
ტბის 40% ვაალის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს.
მინი|250პქ|მარცხნივ|ტბის მდებარეობა ფინეთის ტერიტორიაზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფინეთის ტბები
ბიწაძე
საკუთარი სახელი ბიწაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
442
თარიღი უცნობია
კატეგორია:442
კაპოდიმონტეს მუზეუმი
კაპოდიმონტეს მუზეუმი (Museo di Capodimonte) - ხელოვნების მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს კაპოდიმონტეს სასახლეში, გრანდიოზული ბურბონის სასახლეში იტალიაში, ნეაპოლში. მუზეუმი არის ნეაპოლიტანური ფერწერისა და დეკორატიული ხელოვნების მთავარი საცავი, ასევე, აქ ინახება რამდენიმე მნიშვნელოვანი ნამუშევარი სხვა იტალიური ფერწერის სკოლებიდან და მნიშვნელოვანი ძველი რომაული ქანდაკება. ეს არის ერთ-ერთი უდიდესი მუზეუმი იტალიაში. მუზეუმი გაიხსნა 1957 წელს.
ისტორია
წლების განმავლობაში სასახლე გაფართოვდა და სავსე იყო ხელოვნების ნიმუშებით. 1787 წელს, იაკობ ფილიპ ჰაკერტის რჩევით, შეიქმნა ლაბორატორია ნახატების აღდგენისთვის.
როდესაც პართენოპეის რესპუბლიკა გამოცხადდა 1799 წელს, მეფე ფერდინანდ IV გაიქცა პალერმოში ნელსონის ბორტზე და თან წაიღო მუზეუმიდან ყველაზე ძვირფასი ნივთები. რაც დარჩა, გაძარცვეს გენერალ ჩემპიონის ფრანგმა ჯარებმა, რომლებიც იქ გადაიყვანეს 1799 წელს რესპუბლიკის ხანმოკლე სიცოცხლეში. მოგვიანებით საფრანგეთის ხელახალი ოკუპაციის ათი წლის განმავლობაში (1806-1815) ხელოვნების კოლექცია გადაეცა ნეაპოლის ეროვნულ არქეოლოგიის მუზეუმს. როდესაც მეფე ფერდინანდი სიცილიიდან დაბრუნდა 1815 წელს, მან დაასაქმა მრავალი მხატვარი და მოქანდაკე, რომ იმუშაონ სასახლის გადაკეთებაზე. იგი საბოლოოდ დასრულდა 1840 წელს და დაემატა გალერეა, სადაც განთავსებულია თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშები.
მას შემდეგ, რაც 1861 წელს სასახლე გადავიდა სავოიის სახლში, რამდენიმე ნამუშევარი დაემატა ხელოვნების კოლექციებს, რამაც დომენიკო მორელი დანიშნა კონსულტანტად ახალი შენაძენებისთვის. მათ ასევე დაამატეს ისტორიული ცეცხლსასროლი იარაღისა და სხვა იარაღის ფართო კოლექცია. 1866 წელს, საქსონიის მარია ამალიას ბუდუარი გადავიდა კაპოდიმონტეში პორტიჩის სასახლიდან, ხოლო 1877 წელს რომაული ეპოქის მარმარილოს იატაკი ჩამოიტანეს რომაული ვილიდან კაპრიზე.
მონარქიის დასრულების შემდეგ, სასახლე 1950 წელს გახდა წმინდა ეროვნული მუზეუმი, ბევრი ექსპონატი დაბრუნდა ეროვნული მუზეუმიდან.
2016 წლის მონაცემებით მუზეუმს 193 055 მნახველი ჰყავდა.
კოლექცია
პირველ და მეორე სართულებზე განთავსებულია Galleria Nazionale (ნაციონალური გალერეა), მე –13 – მე –18 საუკუნეების ნახატებით, მათ შორის კარავაჯოს, რაფაელის, ტიციანის, ელ გრეკოს, ჯოვანი ბელინის, სიმონ მარტინის, მასაჩიოს, ლორენცო ლოტოს, ჯორჯო ვასარის, იაკობ ფილიპ ჰაკერტი და მრავალი სხვა. მუზეუმი არის საუკეთესო ადგილი ნეაპოლიტანური სკოლის ნახატების სანახავად, რომელიც ხშირად არ არის შეფასებული ფართო სამყაროს მიერ, იუზეპე დე რიბერას, ლუკა ჯორდანოს, ნეაპოლიტანური კარავაგისტისა და მრავალი სხვა დიდი სამფლობელოებით. პირველი სართულის დიდ ნაწილს იკავებს კლასიკური, ძირითადად რომაული, მონუმენტური ქანდაკების ბრწყინვალე ფარნესული კოლექციის ნაწილი, რომელიც შემორჩენილია აქ და ნეაპოლის ეროვნულ არქეოლოგიურ მუზეუმში მეტწილად ხელუხლებელი.
სამეფო ბინები აღჭურვილია მე -18 საუკუნის ანტიკური ავეჯით და ფაიფურისა და მაჯოლიკის კოლექციით სხვადასხვა სამეფო რეზიდენციიდან.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები ევროპაში კატეგორია:იტალიის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები იტალიაში
სიმონიანთხევი
სიმონიანთხევი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: სიმონიანთხევი, გორანა, თოლენჯი და სხვა). მდებარეობს ერწოს ქვაბულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 258 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Anticomitas
Anticomitas — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
443
თარიღი უცნობია
*
პიჰლაიავესი
პიჰლაიავესი (Pihlajavesi) — ტბა ფინეთში. მისი ფართობი 712.59 კმ²-ია და წარმოადგენს ქვეყნის სიდიდით მეექვსე ტბას. პიჰლაიავესი მეორე უდიდესი აუზია საიმას ტბის კომპლექსში. ამ ტბაში ფინეთის ტბების მასშტაბით ყველაზე მეტი კუნძული მდებარეობს. პიჰლაიავესი მყინვარული წარმოშობის ტბაა.
ნუბიის ომი
ნუბიის ომი ძვ.წ. 25-22 — შეიარაღებული კონფლიქტი რომსა და მეროიტთა სამეფოს შორის ("ეთიოპია").
კონფლიქტის მიზეზები
უძველესი ავტორები   ნუბიელებს კონფლიქტის ინიციატორებად წარმოადგენდნენ, ხოლო სტრაბონის გადმოცემით, ისინი განაწყენებულნი იყვნენ რომაული ადმინისტრაციის ზოგიერთი მოქმედებით. არსებობს ვარაუდი, რომ შესაძლოა ეგვიპტის პირველ პრეფექტ, გაიუს კორნელიუს გალიუსს, შეეძლო ჩარეულიყო ნუბიელთა დინასტიურ ბრძოლაში და მხარი დაეჭირა ერთ-ერთი პრეტენდენტისთვის. 29 წლის 19 აპრილით დათარიღებულ წარწერაში კუნძულ ფილედან ადგილობრივი მმართველი იტყობინებოდა, რომ მან მიიღო ეთიოპიის მეფის ელჩები და მეფეს მფარველობას დაჰპირდა, თუმცა ნუბიაში პეტრონიუსის ლაშქრობის დროს ქვეყანას უკვე  კანდაკა ამანირენა მართავდა.
გარდა ამისა, არსებული მონაცემების მიხედვით,  „ეთიოპელებს“ ​​აშკარა მტრობაც რომ არ გამოევლინათ, რომაელთა ლაშქრობა ნუბიაში ნებისმიერ შემთხვევაში მოხდებოდა,  სტრაბონის ცნობით, კორნელიუსის ნაცვლად გაგზავნილ აელიუს გალიუსს დაევალა გადმოცემის მიხედვით აურაცხელი  სიმდიდრით განთქმული ნაყოფიერი არაბეთისა და ეთიოპიის  დაზვერვა და მათი დაპყრობა შესაძლებლობის შემთხვევაში. თავად ოქტავიანე ავგუსტუსი ანკირას მონუმენტის წარწერაში ადასტურებს, რომ მისი ბრძანებით განხორციელდა ორი თითქმის ერთდროული ლაშქრობა — არაბეთსა და ნუბიაში.
საომარი მოქმედებები
ისარგებლეს რომაული ჯარების უმეტესი ნაწილის არაბეთში გამგზავრებით, ნუბიელები ძვ.წ. 25 წლის შემოდგომაზე თავს დაესხნენ ფივაიდას, დაამარცხეს სამი კოჰორტისგან შემდგარი სიენის გარნიზონი,  დაიპყრეს სიენა,  ელეფანტინისა და ფილეს კუნძულები, ადგილობრივი მაცხოვრებლები მონებად წიყვანეს და ავგუსტუსის ქანდაკებები დაამტვრიეს. რომაელთა რეაქციამაც არ დააყოვნა:  უკვე 24 წლის გაზაფხულზე და ზაფხულში. ეგვიპტის ახალი პრეფექტი გაიუს პეტრონიუსი, არანაკლებ 10 000 ქვეითი და 800 ცხენოსანი არმიით, ლაშქრობაში გაემართა და მტერი ნუბიის ქალაქ ფსელჰიდსი მოაქცია, რის შემდეგაც მან მოითხოვა დატყვევებულების დაბრუნება დაავდასხმის მიზეზების ახსნა.
ვინაიდან მოლაპარაკებებმა შედეგები ვერ გამოიღო, პეტრონიუსმა შეუტია ნუბიელთა 30000-ე არმიას.
პეტრონიუსმა შეიპყრო დედოფლის რამდენიმე მეთაური,  გაგზავნა ისინი ალექსანდრიაში, აიღო ფსელქისი. შემდეგ იგი წავიდა პრემნიდას ციხესიმაგრეში (ახლანდელი კასრ იბრიმი), გაიარა ქვიშის დიუნები, სადაც ოდესღაც მტვრის ქარიშხალმა გაანადგურა სპარსეთის მეფის კამბისე II-ის არმია. პრემნიდა ქარიშხლით რომ აიღო, ადგილობრივი მმართველი დაუპირისპირდა ნაპატას —დედოფლის რეზიდენციას, სადაც იმ დროს მისი ვაჟი იმყოფებოდა. კანდაკამ პეტრონიუსს მეგობრობის ხელშეკრულების დადება შესთავაზა. მან პირობა დადო, რომ დააბრუნებდა პატიმრებს და სიენაში დატყვევებულ ქანდაკებებს, მაგრამ პრეფექტმა უარით გაისტუმრა, აიღო ნაპატა, ქალაქი გაანადგურა და მისი ყველა მცხოვრები მონებად აქცია. დედოფლის შვილმა ქალაქიდან გაქცევა მოახერხა. შემდეგ პეტრონიუსი დაბრუნდა ეგვიპტეში და "გადაწყვიტა, რომ შემდგომი რეგიონები არმიისთვის მიუვალი იყო".
ზავი
ვინაიდან ციხე ვერ დაიბრუნა, კანდაკამ  ელჩები გაგზავნა ავგუსტუსთან, რომელიც კუნძულ სამოსზე იმყოფებოდა. იმპერატორმა დააკმაყოფილა მათი ყველა მოთხოვნა და ზავი დადო, გაათავისუფლა ნუბიელები პეტრონიუსის მიერ დაკისრებული ხარკისგან.
ავგუსტუსის ასეთი საოცარი კეთილშობილების მიზეზი მდგომარეობდა იმაში, რომ იგი იმ დროს იყო ჩაფლული პართიელებთან დიპლომატიური დაპირისპირებით და შიდა პოლიტიკური კრიზისის დაძლევით. გარდა ამისა, გაჭიანურებული ომის პერსპექტივა ასეთ შორეულ და, როგორც ჩანდა, არც თუ ისე მდიდარ ქვეყანასთან მნიშვნელოვან ხარჯებს მოითხოვდა და არ იყო მომგებიანი. ამიტომ ავგუსტუსმა ადვილად გაცვალა უსარგებლო დაპყრობები ეგვიპტის სამხრეთ საზღვრის უსაფრთხოებაში.
ლე-შასერონი
ლე-შასერონი (Le Chasseron) — მთა იურის მთებში, შვეიცარიის ვოს კანტონში; გადაჰყურებს სენ-კრუას მუნიციპალიტეტს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 607 მეტრზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ასმერა
ასმერა (ტიგრ.: ኣስመራ ; არაბ.: أسمرا; Asmara) — ერიტრეის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. ქალაქის დასახელება ადრე წარმოითქმეოდა, როგორც «ასმარა», რაც ტიგრინიას ენაზე ნიშნავს აყვავებული ტყე. 2020 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 963,000 ადამიანი, ხოლო ასმერას აგლომერაციაში: 1,258,001. ასმერა მდებარეობს ზღვის დონიდან 2325 მეტრ სიმაღლეზე. ეს დასახლება მდებარეობს ტექტონიკურად ერთ-ერთ ყველაზე აქტიურ რეგიონში, რომელიც მიეკუთვნება აღმოსავლეთ აფრიკის რღვევის ხაზს.
ისტორია
ქალაქი ასმერა შეიქმნა აქ არსებული ოთხი დასახლების გაერთიანების შედეგად. XII საუკუნისთვის გაიზარდა ამ დასახლების სავაჭრო ფუნქციები. ეს ტერიტორია მოგვიანებით — 1889 წლიდან იტალიის კოლონიას წარმოადგენდა, ასმერა გახდა იტალიური კოლონიის ადმინისტრაციული ცენტრი 1897 წელს. იტალიელთა მმართველობის პერიოდში 1930-იან წლებში მნიშვნელოვნად შეიცვალა ქალაქის არქიტექტურა და აშენდა ახალი შენობები, სწორედ ამიტომ ასმერას ხშირად „პატარა რომსაც“ (Piccola Roma) უწოდებდნენ. უკვე მოგვიანებით ერიტრეა და მათ შორის ასმერაც ეთიოპიის შემადგენლობაში შევიდა, ეთიოპიელთა მმართველობის დროს ასმერამ თავისი მნიშვნელობა დაკარგა. ერიტრეის დამოუკიდებლობის ომში, ამ ქალაქზე ეთიოპიელთა არაერთი შეტევა განხორციელდა. ასმერის აეროპორტი ეთიოპელებისათვის მთავარ როლს ასრულებდა იარაღის მისაღებად. დამოუკიდებლობის ომის დროს ასმერა იყო ბოლო ქალაქი, რომელიც 1990 წელს ალყაში მოექცა და 1991 წლის 24 მაისს ეთიოპიის ჯარმა უბრძოლველად ჩააბარა ერიტრეის განთავისუფლების სახალხო ფრონტს.
მოსახლეობა
ასმერაში ძირითადი სალაპარაკო ენებია ინგლისური, იტალიური, არაბული და ტიგრინიული ენა.
ეკონომიკა
ქალაქში მდებარეობს ერიტრეაში პირველი ლუდსახარში ქარხანა — Asmara Brewery.
ღირსშესანიშნაობები
ასმერა გამოირჩევა თავისი არქტიტექტურით. ასმერაში მდებარეობს ერიტრეის ეროვნული მუზეუმი. ქალაქი ცნობილია XX საუკუნის დასაწყისის შენობებით, რომელთა შორისაა კინოთეატრი «იმპერო» (Cinema Impero) «არტ-დეკოს» სტილში, პანსიონატი «აფრიკა» (Africa Pension) კუბიზმის სტილში, ერიტრეის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეკლექტური მონასტერი (Eritrean Orthodox Tewahdo Church) და ოპერის ყოფილი შენობა (Opera House), «ფიატ ტალეროს» (Fiat Tagliero Building) შენობა ფუტურიზმის სტილში, ასმერის რომის კათოლიკური მონასტერი ნეორომანულ სტილში და გუბერნატორის სასახლე (Governor’s Palace) ნეოკლასიციზმის სტილში. ასმერის უნივერსიტეტის შორიახლოს დგას ალექსანდრე პუშკინის ბრინჯაოს ძეგლი, რომელიც მდებარეობს იმავე დასახელების მოედანზე. სხვა ღირსშესანიშნაობები მოიცავენ ბოულინგის ალეას და დიდ ბაზარს.
ასმერაში ასევე არსებობს ასმერის უნივერსიტეტი (University of Asmara) და XIX საუკუნის ციხესიმაგრე. ქალაქს ემსახურება ასმერის საერთაშორისო აეროპორტი. ერიტრეის რკინიგზა ასმერას აერთებს მასაუას პორტთან წითელი ზღვის სანაპიროზე.
ქალაქს ეძახიან «ახალ რომს» ან «იტალიურ ქალაქს აფრიკაში» რაც გამოიხატება არა მარტო არქიტექტურაში, არამედ ფართე ქუჩებში, მოედნებში და ყავახანებში. ასმერის ნებისმიერ ადგილას ადვილად მოიძებნება პიცა, ადამიანს ყველგან შეუძლია დალიოს ყავა, სადაც ასევე მიართმევენ კაპუჩინოს, ასევე ბევრია კაფე-სანაყინეები.
ასმერის კანდიდატურა წარდგენილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტების ჩამონათვალში შესვლაზე.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები კატეგორია:ერიტრეის ქალაქები
ბერტოლტ ბრეხტი
ბერტოლტ ბრეხტი (Bertolt Brecht; სრული სახელი Eugen Berthold Friedrich Brecht ოიგენ ბერტოლდ ფრიდრიხ ბრეხტი; დ. 10 თებერვალი, 1898, აუგსბურგი, ბავარია ― გ. 14 აგვისტო, 1956, ბერლინი) — გერმანელი პოეტი, პროზაიკოსი, რეჟისორი და დრამატურგი, თეატრის რეფორმატორი, თეატრ „ბერლინის ანსამბლის“ დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
ბურჟუაზიულ ოჯახში დაბადებული ბერტოლტ ბრეხტი წერას ძალიან ადრე იწყებს, მისი პირველი ნაწარმოები 1914 წელს ქვეყნდება. იგი ჯერ ფილოსოფიას ეუფლება, შემდეგ მედიცინის სწავლას იწყებს და პირველი მსოფლიო ომის დროს ექთნად მუშაობს. 1918 წელს ბრეხტი წერს თავის პირველ პიესას, ბაალი. ამას მოჰყვება პიესები დაფდაფები ღამეში (1919) და ქალაქთა ჯუნგლებში (1921). ეს სამი ნაწარმოები ავტორის ანარქისტულ მხარეს წარმოაჩენს.
1924 წელს ბრეხტის პიესები იდგმება ბერლინში, რეინჰარდტის მიერ. იმავე წელს ბრეხტის საყვარელი ხდება ელიზაბეტ ჰაუპტმანი. 1928 წელს ბრეხტი ქმნის სამგროშიან ოპერას, რომელიც მისი და საერთოდ გერმანული თეატრის ერთ-ერთი უდიდესი წარმატებაა.
thumb|left|230px|ბერტოლტ ბრეხტისა და ჰელენ ვეიგელის საფლავი. 1949 წელს დრამატურგი საბოლოოდ სახლდება აღმოსავლეთ ბერლინში, სადაც ხელმძღვანელობს თეატრს „ბერლინის ანსამბლი“ და გამოხატავს სოციალისტურ პოზიციებს. იგი აარსებს მარქსისტული მიმართულების „ეპიკურ თეატრს“. მხარს უჭერს კომუნისტურ დიქტატურას და, როცა 1953 წლის 17 ივნისს გერმანიის დემოკრეტულ რესპუბლიკაში ცხოვრების პირობების გაუმჯობესებისათვის მუშათა მასობრივი საპროტესტო გამოსვლები იწყება, ბრეხტი იმავე დღეს წერილს უგზავნის ვალტერ იულბრიხტს და აცნობებს, რომ მთლიანად მხარს უჭერს მთავრობას და საბჭოთა ჯარების შემოყვანას. ამ დროს წარმოთქვამს ბრეხტი თავის ცნობილ ფრაზას: „თუ ხალხი ცუდად ფიქრობს შევცვალოთ ხალხი!“. გდრ-ის რეჟიმის თითქმის ოფიციალურ ფიგურად ქცეული ბრეხტი 1955 წელს იღებს სტალინის საერთაშორისო პრემიას მშვიდობისათვის. ბერტოლდ ბრეხტი ინფარქტით გარდაიცვალა 1956 წელს.
სტილი
ბრეხტს სურდა დაემსხვრია თეატრალური ილუზია და მაყურებელი აეძულებინა დაფიქრებულიყო იმაზე, რაც სცენაზე ხდებოდა. აქედან გამომდინარე, მისი პიესები დიდაქტიკური ხასიათისაა: ხშირია სცენაზე დაფებზე დაწერილი ანდაზების, მაქსიმების გამოტანა, პუბლიკისადმი მიმართული აპარტეები, პიესის კომენტარები, სასიმღერო ჩანართები და ა.შ. იგი აიძულებს მაყურებელს კრიტიკულად შეხედოს ამბავს. ამ პროცესმა, რომელსაც ბრეხტი „დისტანციაციას“ (Verfremdung-Effekt) უწოდებს,დიდი გავლენა იქონია შემდგომი თაობის რეჟისორებზე.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი დრამატურგები კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:გერმანელი პოეტები კატეგორია:აუგსბურგელი მწერლები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:გერმანელი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:გერმანელი თეატრის კრიტიკოსები კატეგორია:მოდერნისტული თეატრი კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი სცენარისტები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი სცენარისტები
შრომა (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)
შრომა — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, თემის ცენტრი (სოფელი: კავშირი). ზღვის დონიდან 420 მეტრი, ლაგოდეხიდან 1,5 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1299 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გელასი კესარიელი
გელასი კესარიელი (გ. 395 წ.) — კესარიის ეპისკოპოსი (367–373, 379–395 წწ.) და საეკლესიო მწერალი.
373–379 წლებში, როგორც ნიკეის კრების მტკიცე მიმდევარს, არიანელებმა იძულებით დატოვებინეს საპისკოპოსო კათედრა.
მონაწილეობდა კონსტანტინოპოლის პირველ საეკლესიო კრებაში 381 წელს.
გელასი იყო კირილე იერუსალიმელის ძმისწული.
სქოლიო
კატეგორია:ეკლესიის ისტორია კატეგორია:ეკლესიის ისტორიკოსები კატეგორია:საეკლესიო მწერლობა კატეგორია:ბიზანტიური საეკლესიო მწერლობა
პორტრეტი
thumb|250px| [[ვინსენტ ვან გოგის ავტოპორტრეტი. ]] პორტრეტი (ფრანგ. portrait<portraire - გამოსახვა (მოძველებული) — რეალურად არსებული პიროვნების (ან გამოგონილი ლიტერატურული გმირის), ადამიანთა ჯგუფის გამოსახვა ან აღწერა (მაგ., ლიტერატურაში). პორტრეტი სახვითი ხელოვნების ერთ-ერთი ძირითადი ჟანრია (ფერწერა, ქანდაკება, გრაფიკა, ფოტოხელოვნება).
პორტრეტის საფუძველი მემორიალური საწყისია — კონკრეტული ადამიანის სახის უკვდავყოფა. ძირითადი კრიტერიუმია გამოსახულების მსგავსება მოდელთან, ორიგინალთან, მისი სულიერი არსის სწორად გახსნა, ინდივიდუალობის, ტიპური ნიშნების წარმოჩენა, პორტრეტი ძირითადად ნატურიდან იქმნება. არსებობს დაზგური (სურათი, ბიუსტი, გრაფიკული ფურცელი), მონუმენტური (სკულპტურული მონუმენტი, ფრესკა, მოზაიკა) პორტრეტი. სხვადასხვა ეპოქაში პორტრეტს ათავსებდნენ მონეტაზე, მედალზე (სამედალო ხელოვნება), გემაზე (გლიპტიკა). პორტრეტი შეიძლება იყოს ინდივიდუალური, წყვილი (ორმაგი) და ჯგუფური. პორტრეტის სპეციფიკური ტიპის ავტოპორტრეტი. პორტრეტული ჟანრის საზღვრები მერყევია. ზოგჯერ საკუთრივ პორტრეტი ერწყმის სხვა ჟანრს. პორტრეტში შეიძლება გაიხსნას მორალური სახე, გადმოიცეს მოდელის როგორც დადებითი, ისე ნეგატიური ხასიათი (კარიკატურა, შარჟი), აისახოს მნიშვნელოვანი მოვლენები.
პორტრეტული ჟანრი უძველეს პერიოდში ჩაისახა, მისი პირველი ნიმუშები ძველი აღმოსავლეთის, კერძოდ ძველი ეგვიპტის ხელოვნებაში ხვდება. როგორც ჩანს, პორტრეტი ძველ ეგვიპტეში დაკავშირებული იყო გარკვეულ კულტთან, იგი რელიგიურ-მაგიურ ხასიათს ატარებდა. მოდელის დუბლირება აუცილებელი იყო იმქვეყნიური ცხოვრებისათვის, ამიტომაც შეიქმნა კანონიზებული პორტრეტული ტიპი. დროთა განმავლობაში ძველეგვიპტური პორტრეტის ხასიათი შეიცვალა, გაღრმავდა მისი ფსიქოლოგიური შინაარსი (განსაკუთრებით ახალი სამეფოს, თლ-ელ-ამარნის, პერიოდში, ძვ. წ. XIV ს.). thumb|250px| ბიჭის სახელად ევტიხის [[ფაიუმის პორტრეტი. ]] ძველი საბერძნეთის ეპოქაში შეიქმნა განზოგადებულ-იდეალიზებული სკულპტურული პორტრეტის ტიპი. ძვ. წ. IV საუკუნიდან პორტრეტმა უფრო ინდივიდუალური სახე მიიღო. ელინისტურ ეპოქაში (ძვ. წ. III საუკუნიდან) პორტრეტს დრამატული ხასიათი მიეცა. პორტრეტულმა ხელოვნებამ მაღალ განვითარებას მიაღწია ძვ. რომში. ძველრომაულ პორტრეტის სტრუქტურის ძირითადი საფუძველია მოდელის დამახასიათებელი ნიშნების ზუსტი გამოსახვა, ინდივიდუალურისა და ტიპურის ერთიანობა, ძვ. რომის საუკეთესო პორტრეტებისათვის დამახასიათებელია ფსიქოლოგიზმი, მხატვრული სიზუსტე. ელინისტურსა და ძვ. რომის ეპოქაში ფართოდ გავრცელდა პორტრეტული ბიუსტები, სტატუები. განსაკუთრებით საინტერესოა ე. წ. ფაიუმის პორტრეტი (ეგვიპტე, I–IV სს.), რომლებიც, როგორც ჩანს, დაკავშირებულია ძვ. აღმოსავლეთის პორტრეტის რელიგიურ-მისტიკურ ტრადიციებთან, ამასთან, განიცადა ანტიკური ხელოვნების გავლენა. იგი უშუალოდ ნატურიდან იხატებოდა და ამიტომაც კონკრეტულ ადამიანთან მსგავსების ნიშნებს ატარებდა.
შუა საუკუნეების პორტრეტის განვითარებაზე განსაკუთრებით ძლიერად იმოქმედა სპირიტუალისტურ და სტიქიურ-მატერიალისტური ტენდეციების წინააღმდეგობებმა, მხატვრები იფარგლებოდნენ მკაცრი საეკლესიო კანონებით, იშვიათად მიმართავდნენ პიროვნებათა ხასიათების გადმოცემას. შუა საუკუნეებში პორტრეტი საეკლესიო არქიტექტურულ-მხატვრული ანსამბლის განუყოფელი ნაწილია. მხატვრები გამოსახავდნენ მხოლოდ მაღალი წოდების წარმომადგენელთა (მმართველები, მათი ოჯახის წევრები, დაახლოებული პირები, დონატორები) პორტრეტებს. დიდი კონკრეტულობით ხასიათდება შუა საუკუნეების ჩინური პორტრეტი (განსაკუთრებით სუნის პერიოდისა, X–XIII საუკუნეები); ასევე საინტერესოა იაპონელი ოსტატების მიერ შექმნილი ფსიქოლოგიური პორტრეტული ხელოვნების ნიმუშები.
ლიტერატურა
კატეგორია:სახვითი ხელოვნება კატეგორია:ხელოვნების ჟანრები
ბიჭაშვილი
საკუთარი სახელი ბიჭაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ორივესის ტბა
ორივესის ტბა (Orivesi) — ტბა სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფინეთში. მისი ფართობი 601.30 კმ²-ია და წარმოადგენს საიმას ტბის კომპლექსის მთავარ აუზს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 75,9 მეტრზე. ტბაში მდებარეობს მრავალი კუნძული (დაახლოებით 1500).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფინეთის ტბები
აშოტ IV კურაპალატი
thumb|frameless|აშოტ კურაპალატი, ვახუშტი ბაგრატიონის გენეალოგიაში. აშოტ IV კურაპალატი (გ. 954) — ქართველთა მეფის, ადარნასე II-ის ძე. კურაპალატი 923 წლიდან, ქართველთა ზედა მთავარი (მერჩული) 945 წლიდან.
ჩვენ ზემოთ (გვ. 34) უკვე გამოვარკვიეთ, რომ რასაც კონსტანტინე პორფიროგენეტი მოგვითხრობს თავისი დროის აშოტ კურაპალატისა და აგრეთვე მისი ძმების გამო, ეხება იმ აშოტ კურაპალატსა და მის ძმებს, რომელნიც იყვნენ შვილები ადარნასე II ქართველთა მეფისა და არა ადარნასე III კლარჯისა, მონაზვნობაში ბასილისა. სხვათა შორის, ამას საბოლოოდ ამტკიცებს იშხნის ეკლესიის ჩრდილო ეკვდერის შესანიშნავი წარწერა, რომელსაც ჩვენ ახლო მომავალში ვაქვეყნებთ ტაო-თორთუმის 1917 წ. არქეოლოგიური ექსპედიციის ანგარიშში. ამ წარწერაში ჩამოთვლილია ადარნასე II-ის ყველა შვილი და აღნიშნულია თითოეულის პატივი.
მერენესის ეკლესიის წარწერა
„კვლევის ცენტრის“ XXII ექსპედიციისას, 2017 წლის 11 ივლისს, ტაოში მიკვლეულ იქნა სოფელ მერენესის ასომთავრული წარწერა, რომლის ტექსტი შეიცავს ძალზე მნიშვნელოვან ინფრომაციას ამ რეგიონისა და აქ მოღვაწე პირების შესახებ. წარწერა შემდეგნაირად იკითხება:
როგორც ვხედავთ, წარწერის პირველი ნაწილი გვაუწყებს, რომ 954 წლის 25 იანვარს გარდაიცვალა „აშოტ კურაპალატი“ ანუ ტაო-კლარჯეთის ქართველთა სამეფოს ერთ-ერთი ხელმწიფე, ბაგრატიონთა სახლის ტაოს შტოს წარმომადგენელი, ოპიზის მონასტრის სახელგანთქმულ ქტიტორულ რელიეფზე გამოსახული ისტორიული პირი - კურაპალატი აშოტ II, რომლის შესახებაც რამდენიმე ქართული წერილობითი წყარო გვაწვდის ცნობებს. სუმბატ დავითის-ძის „ცხოვრება და უწყება ბაგრატონიანთა“ გვამცნობს, რომ კურაპალატი აშოტ II 954 წელს უშვილოდ მიიცვალა: „გარდაიცვალა აშოტ კურაპალატი, ძე ადარნასე ქართველთა მეფისა, ქრონიკონსა რ~ო~დ (174+780=954 წ.), და არა ესუა შვილი“. მერენესის ახლადმიკვლეული წარწერა, ერთი მხრივ, მთლიანად ადასტურებს სუმბატ დავითის-ძის ცნობის მართებულობას, ხოლო, მეორე მხრივ, კიდევ უფრო მეტად აზუსტებს ამ ცნობას და გვაუწყებს, რომ კურაპალატი აშოტ II 954 წლის 25 იანვარს გარდაიცვალა. მერენესის 954 წლის წარწერის წაკითხვა და ისოტირულ-პალეპგრაფიული ანალიზი ეკუთვნის თემურ ჯოჯუას. წარწერა დაახლოებით ერთი თვის წინ, სოფელში წყლის არხის გაყვანის დროს მიწაში იპოვეს. აქვე დასტურდება ეკლესიის ფრაგმენტები. შემორჩენილი ნაშთებიდან ჩანს, რომ ეკლესია ძალზე მასშტაბური იყო. აქვე ადგილობრივის სახლში ჩატანებულია ჯვრის ორნამენტიანი ქვა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაო-კლარჯეთის მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 25 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 954
იოანე XI (პაპი)
მინი|მარჯვნივ|იოანე XI იოანე XI (Johannes PP.. XI; დ. 910 — გ. დეკემბერი, 935) — რომის პაპი 931-935 წლებში, წარმოშობით რომაელი. პორნოკრატიის პერიოდის პაპი.
მაროზიას და სერგიუს III-ის უკანონო შვილი და კანონიერი პაპი, რომელიც დედამ 25 წლის აიყვანა ტახტზე. მერე ამბოხება მოუწყო დედით ნახევარძმამ, სენატორმა ალბერიხმა, შეიპყრო, გადააყენა და მაროზიასთან ერთად ჩასვა ციხეში, სადაც დაიღუპა კიდეც.
Microsoft Security Essentials
Microsoft Security Essentials (MSE) — ანტივირუსული პროგრამა, რომელიც უზრუნველყოფს დაცვას სხვადასხვა ტიპის ვირუსებისგან.
ის ინსტალირდება და მუშაობს Windows XP-ზე, Windows Vista-ზე და Windows 7-ზე, თუმცა არა Windows 8-ზე, რადგან მას ავტომატურად მოყვება ანტივირუსული პროგრამა. Windows-ის ოპერაციული სისტემების ლიცენზირება საშუალებას აძლევს მომხმარებლებს დააყენონ პროგრამა უფასოდ.
2008 წლის 18 ნოემბერს Microsoft-ის განცხადებას იმის შესახებ, რომ ის აპირებდა საკუთარი ანტივირუსული პროგრამის გამოშვებას, მოყვა დიდი გამოხმაურება. ცნობილი ანტივირუსული პროგრამების მწარმოებლების „ AVG Technology“-ის და „Avast Software”-ის განცხადებით Microsoft-ის ანტივირუსის ინტეგრაცია “Windows”-ის ოპერაციულ სისტემაში დაარღვევდა კანონს, რომელიც ითვალისწინებს კონკურენციის რეგულაციის წესებს და მათ დაცვას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტივირუსული პროგრამები კატეგორია:Microsoft-ის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:2009 წლის პროგრამული უზრუნველყოფა
სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს ფილიალი
სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს ფილიალი დაარსდა თბილისში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ამიერკავკასიის ფილიალის (1932) გაყოფის შედეგად სამ დამოუკიდებელ — აზერბაიჯანის, საქართველოსა და სომხეთის ფილიალად. ორგანიზაციულად საქართველოს ფილიალის წინამორბედი იყო ამიერკავკასიის ფილიალის საქართველოს განყოფილება (1933), რომელსაც გადაეცა პ. მელიქიშვილის სახელობის ქიმიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, თბილისის ბოტანიკური ბაღის სამეცნიერო-კვლევითი ქვედანაყოფები, თბილისის სეისმური სადგური, საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ნიადაგის ლაბორატორია, რომლებიც მალე გადაკეთდა ინსტიტუტებად. 1935 წლიდან ფილიალში შევიდა მათემატიკის ინსტიტუტი, აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორია (1932), ზოოლოგიის სექტორი (1932-1935 წლებში სხვადასხვა ორგანიზაციული სახით უშუალოდ შედიოდა ამიერკავკასიის ფილიალში), კავკასიისმცოდნეობის ინსტიტუტი, აფხაზეთის კულტურის ინსტიტუტი. 1939 წელს ფილიალთან დაარსდა ენერგეტიკის სექტორი, ხოლო 1940 — გეოფიზიკის ინსტიტუტში — ანტისეისმური მშენებლობის რესპუბლიკური ბიურო. სხვადასხვა დროს ამიერკავკასიის ფილიალის საქართველოს განყოფილებასა და საქართველოს ფილიალთან არსებობდა გეოლოგიისა და ბიოლოგიის სექტორები, საწარმოო ძალთა შემსწავლელი სექცია და სხვა. 1941 წელს ფილიალისა და თსუ-თან არსებული რამდენიმე სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულების (გეოლოგიისა და ფიზიოლოგიის ინსტიტუტები, ფსიქოლოგიისა და ყოფილი ფიზიკის ინსტიტუტის ლაბორატორიები) ბაზაზე ჩამოყალიბდა მეცნიერებათა აკადემია საქართველოს სსრ-ისა. ფილიალის გამოცემები იყო:„მეცნიერების მოამბე“ (1936, № 1), „სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს ფილიალის მოამბე“ (1940, ტ. 1, № 1—10). ფილიალის თავმჯდომარეები: 1933-34 წლებში ნიკო მარი (სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ამიერკავკასიის ფილიალის საქართველოს განყოფილება), 1935-1936 — ლევ პისაჟევსკი, 1936-1937 ნიკოლოზ გორბუნოვი, 1938—1941 ნიკოლოზ მუსხელიშვილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცნიერების ეროვნული აკადემიები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სამეცნიერო ორგანიზაციები
444
თარიღი უცნობია
*
საღოლაშენი
საღოლაშენი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში, ბრეთის თემში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე აღმოსავლეთ ფრონის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 650 მეტრი, ქარელიდან 6 კილომეტრი. სოფელში დგას საღოლაშენის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია. სოფელი მოხსენიებულია იოანე ბაგრატიონის 1794-1799 წლების აღწერაში.
ისტორია
ქართული საისტორიო წყაროებში იგი პირველად მხოლოდ XV საუკუნის „ამირეჯიბთა გვაროვნებათა სიგელში“ გვხვდება. XV საუკუნის დასაწყისში საღოლაშენში იმ დროის ცნობილმა ქართველმა სახელმწიფო და პოლიტიკურმა მოღვაწემ ქუცნა ამირეჯიბმა თავის შვილს რამინს უყიდა. XV საუკუნის II ნახევარში ამირეჯიბებმა სოფელი ულუმბის ღვთისმშობლის ეკლესიას შეწირეს, მაგრამ XVI-XVIII საუკუნეებში ამირეჯიბები საკუთრად ფლობდნენ საღოლაშენს. XVIII საუკუნის II ნახევარში სოფლის ყმა-მამულზე წილი დაიდეს თაქთაქიშვილებმაც. გვიანდელი ფეოდალური ხანის ისტორიული დოკუმენტებიდან ჩანს, რომ სოფელი ეკონომიურად საკმაოდ ძლიერი ყოფილა. საღოლაშენში განსაკუთრებით ბევრი ყოფილა წისქვილები.
დემოგრაფია
სოფელში ცხოვრობენ: შუბითიძეები, სომხიშვილები, ნახუცრიშვილები, ჯავახიშვილები, ძმორაშვილები, ხარაზიშვილები და სუხიტაშვილები.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბლიაძე
საკუთარი სახელი ბლიაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
სტივ როზერი
სტივ როზერი (Steve Rothery; დ. 25 ნოემბერი, 1959) — ინგლისური ჯგუფ Marillion-ის გიტარისტი. იგი დაიბადა ბრემპტონში, სამხრეთ იორკშირში. 6 წლის ასაკიდან ცხოვრობდა უითბიში, ჩრდ. იორკშირში.
კარიერა
როზერიმ დაიწყო გიტარაზე დაკვრა 15 წლის ასაკიდან. 1979 წელს ის გამოეხმაურა განცხადებას, რომელშიც ჯგუფი 'სილმარილიონი' ეძებდა გიტარისტს. 1979 წლის 19 აგვისტოს ის მიიღეს გიტარისტად. მოგვიანებით კოლექტივის სახელი Marillionთ შეიცვალა. როზერი დღემდე ჯგუფის უცვლელი წევრია. თუმცა, ისევე, როგორც სხვა წევრებმა, მან თავისი პროექტი, The Wishing Tree შექმნა. პროექტს გამოცემული აქვს ერთი ალბომი Carnival of Souls.
მუსიკას ასევე მიჰყვებამისი შვილები, ჯენიფერი. მისი მეორე შვილი, მაიკლი, ეილსბერის გრამატიკის სკოლის სტუდენტია.
სტილი
ჯგუფის ბევრი მსმენელი თვლის, რომ სწორედ როზერი ანიჭებს Marillion-ს მის უნიკალურ ჟღერადობას. მისი დაკვრის სტილი, როგორც ეტყობა, განიცდის დევიდ გილმორის გავლენას, თუმცა საყვარელ მუსიკოსებს შორის ასევე დასახელებული ჰყავს ჯეფ ბეკი და ლარ კარლტონი. ამასთან, ისევე როგორც დევიდ გილმორი, სტივი გააზრებულად უკრავს ყოველ ნოტს და აბსოლუტურად კონცენტრირებული ჟღერადობასა და არა შესრულების ტექნიკასა და ტემპზე.
ანტოფაგასტის პროვინცია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტოფაგასტის რეგიონის პროვინციები
ანატოლი პეტრიცკი
ანატოლი გალაქტიონოვიჩ პეტრიცკი (უკრ: Анатолій Галактіонович Петрицький; დ. 12 თებერვალი, 1895, კიევი, რუსეთის იმპერია ― გ. 6 მარტი, 1964, კიევი, უსსრ) ― უკრაინელი და საბჭოთა მხატვარი, გრაფიკოსი, სცენოგრაფი და პედაგოგი, სსრკ-ის სახალხო მხატვარი (1944), II ხარისხის სტალინური პრემიის ორგზის ლაურეატი (1949, 1951).
ბიოგრაფია
ანატოლი პეტრიცკი 1895 წლის 12 თებერვალს კიევში დაიბადა. 1912-1918 წლებში კიევის სამხატვრო სასწავლებელში სწავლობდა. ვასილ კრიჩევსკის მოწაფე. პარალელურად სწავლობდა ალექსანდრე მურაშკოს სტუდიაში. 1916 წლიდან სცენის დიზაინერად დაიწყო მუშაობა. 1927 წელს ვადიმ მელერთან, ლეონიდ სკრიპნიკთან, ალექსეი პოლტარაცკისთან და სხვებთან ერთად საფუძველი ჩაუყარა ფუტურისტულ ორგანიზაციას „ახალი თაობა“.
ანატოლი პეტრიცკის ვაჟი, ანატოლი ანატოლიევიჩ პეტრიცკი 1931 წელს დაიბადა. იგი ოპერატორი და რეჟისორი გახდა და 1969 წელს რსფსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1964 კატეგორია:უკრაინელი მხატვრები
მარკ კელი
მარკ კელი (დ. 9 აპრილი, 1961, დუბლინი, ირლანდია) — ინგლისელი მუსიკოსი, ჯგუფ Marillion-ის კლავიშისტი.
კარიერა
მარკი ჯგუფს 1981 წელს შეუერთდა, ბრაიან ჯელიმენის მაგივრად და დღემდე ჯგუფის წევრია. გარდა ამისა, ის უკრავდა ჯგუფთან Chemical Alice ერთად, მათ EP დისკზე Curioser and Curioser.
მარკი ასევე მონაწილეობდა ჯონ უესლის ალბომის Under the Red and White Sky ჩაწერაში, 1994 წელს და ჯგუფის Jump დისკის Myth of Independence (1995) შექმნაში, პროდიუსერის და მუსიკოსის სახით. იგი აგრეთვე უკრავდა კლავიშებიან საკრავებზე ჯგუფ Travis-თან ერთად, 2005 წლის ფესტივალზე Isle of Wight Festival და მარათონზე Live 8, ედინბურგში, 2005 წლის 6 ივლისს.
ამჟამად მარკი ცხოვრობს ოქსფორდშირში, თავის მეგობარ ენჯი მოქსჰემთან ერთად (რომელიც კომპანიის 3 Monkeys Communications დამაარსებელია). ერთად ჰყავთ სამი შვილი ჰყავთ: ტალულა (6), დელაილა (2) და პატარა ჯუდი. გარდა ამისა, მარკს წინა ქორწინებიდან ჰყავს ორი შვილი — ფრეია (25) და კეი (22).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:Marillion-ის წევრები კატეგორია:ინგლისელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი
ჰაუკივესი
ჰაუკივესი (Haukivesi) — ტბა სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფინეთში. მისი ფართობი 562.31 კმ²-ია და სიდიდით მერვეა ქვეყანაში. წარმოადგენს საიმას ტბის სისტემის ნაწილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფინეთის ტბები
ბოგვერაძე
საკუთარი სახელი ბოგვერაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ინდრა დევი
ინდრა დევი (ინგლ. Indra Devi, ნამდვილი სახელი - ევგენია ვასილიევნა პეტერსონი (ლატვ. Eiženija Pētersone); 12 მაისი, 1899, რიგა, რუსეთის იმპერია - 25 აპრილი, 2002, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) —ერთ-ერთი პირველი ქალი იოგა, რომელმაც მსოფლიო აღიარება მოიპოვა. იყო იოგას პოპულარიზატორი მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში.
ადრეული წლები
ინდრა დევი დაიბადა რიგაში შვედი წარმოშობის ბანკის მოხელის ვასილი პეტერსონისა და რუსი დიდგვაროვანი ოპერეტის მსახიობის ალექსანდრა ლაბუნსკაიას ოჯახში.
პირველი მსოფლიო ომის დროს ოჯახი გადავიდა რიგიდან პეტერბურგში. იქ მან ადაამთავრა საშუალო სკოლა. ამ დროს  გოგონა უკვე  ოცნებობდა მსახიობობაზე და შევიდა კომიზარჟევსკის თეატრალურ სტუდიაში. ბებიას წინააღმდეგობის მიუხედავად, ევგენია მყარად იდგა თავის პოზიციაზე. მალე მას მთავარი როლები მისცეს. 1915 წელს ევგენია ლაბუნსკაია-პეტერსონი საცხოვრებლად მოსკოვში გადავიდა. სწორედ მაშინ მიიპყრო მისი ყურადღება პირველმა  წიგნმა იოგას შესახებ. 1920 წელს ევგენია დედასთან ერთად ემიგრაციაში - ლატვიიდან გერმანიაში გაემგზავრა, სადაც დაიწყო თეატრალური მოღვაწეობა. იქ  შეუერთდა დიაგილევის რუსულ თეატრალურ დასს. მათთან ერთად ევროპის დედაქალაქებში იმოგზაურა. მის ცხოვრებაში გადამწყვეტი მომენტი იყო ჰოლანდიაში ჯიდუ კრიშნამურტის ლექციებზე  მოხვედრა. ევგენია დაინტერესდა ინდური კულტურით და რელიგიით.
ინდოეთი
1927 წელს ევგენია პიტერსონი ეწვია ინდოეთს, სადაც შეხვდა ჯავაჰარლალ ნეჰრუს, მაჰათმა განდის და რაბინდრანათ თაგორს. მან შეიცვალა სახელი და გახდა ინდრა დევი. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში თამაშობდა ბოლივუდის ფილმებში. პარალელურად, მან იოგა შეისწავლა ბომბეისა და მაისურში; მისი მასწავლებელი იყო ტირუმალაი კრიშნამაჩარია, იოგაშალის დამფუძნებელი მაისურის იაგანმოჰანი სასახლეში. გარკვეული პერიოდის შემდეგ ინდრა დევი დიპლომატ მეუღლესთან ერთად ჩინეთში გაემგზავრა, სადაც მან 1939 წლის თებერვალში შანხაიში გახსნა იოგის სტუდია; იოგას ენთუზიასტებს მფარველობდა დიქტატორ ჩანკაი შის მეუღლე სონგ მეილინგი. ჩინეთში სახელი გათქვა, როგორც ინდური ტაძრის ცეკვების შემსრულებელმა. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, ინდრა დაბრუნდა ინდოეთში. უფრო დაოსტატდა იოგას ხლოვნებაში. მალე გახდა პირველი ადამიანი დასავლეთიდან ვინც   იოგას ასწავლიდა ინდოეთში.
აშშ და მექსიკა
1947 წელს, მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, ინდრა დევი საცხოვრებლად გადავიდა ჰოლივუდში, სადაც მან იოგას პოპულარიზაცია დაიწყო კინოვარსკვლავებში. მის სტუდენტებს შორის იყვნენ   რამონ ნოვარო, ჯენიფერ ჯონსი, გრეტა გარბო, გლორია სვენსონი. ინდრა დევის ლექციები და წიგნები დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. მან დიდი წვლილი შეიტანა იოგას გავრცელებაში ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
არსებობს ინფორმაცია, რომ 1960 წელს ინდოეთის ელჩის მოწვევით იგი სსრკ- ში ჩავიდა და შეხვდა  საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწეებს: კოსიგინს, გრომიკოს, მიქოიანს. დასავლეთის პრესაში მას უწოდებდნენ "ქალს, ვინც კრემლში შეიტანა იოგა".
არგენტინა
1982 წელს იგი პირველად ეწვია არგენტინას, ხოლო 1985 წელს  გადაწყვიტა იქ დარჩენილიყო. ლათინური ამერიკისა და ევროპის სხვადასხვა ქალაქში კითხულობდა ლექციებსა და სემინარებს. 1988 წლის ივნისში მან დააფუძნა ფონდი „ინდრა დევი“, რომელიც ორგანიზებას უწევს იოგას ინსტრუქტორების შეხვედრებს და ხელს უწყობს იოგას სწავლების გავრცელებას მთელს მსოფლიოში.
1990 წლის მაისში ინდრა დევი  „ პერესტროიკის “ ეპოქაში კვლავ ეწვია საბჭოთა კავშირს და სხვა ქალაქებთან ერთად მოინახულა მშობლიური რიგა.
1999 წელს მან 100 წლის იუბილე აღნიშნა, რომელსაც 3000 ადამიანი ესწრებოდა.
ცხოვრების ბოლო 17 წელი არგენტინაში ცხოვრობდა. ინდრა დევი გარდაიცვალა ბუენოს-აირესში, 102 წლის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:რიგაში დაბადბულები კატეგორია:100 წელს გადაცილებულები კატეგორია:მსახიობები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:მსახიობები საუკუნისა და ქვეყნის მიხედვით
I Might Be Wrong: Live Recordings
I Might Be Wrong — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Radiohead-ის 2001 წელს გამოცემული საკონცერტო EP, რომელშიც შეტანილია ჯგუფის ევროპული და ჩრდილო ამერიკული ტურნეეის ჩანაწერები. აქ არის შვიდი სიმღერა ალბომიდან Kid A და Amnesiac, ხოლო ერთი, True Love Waits არის იშვიათი სიმღერა, რომელიც A Moon Shaped Pool-ამდე არც ერთ სტუდიურ ალბომში არ მოხვედრილა. იგი შესრულებულია ტომ იორკის მიერ, აკუსტიკური გიტარის თანხლებით.
სქოლიო
კატეგორია:2001 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Radiohead-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Radiohead-ის EP-ები კატეგორია:Capitol Records-ის EP-ები კატეგორია:Parlophone-ის EP-ები კატეგორია:Parlophone-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:ალბომები ნაიჯელ გოდრიჩის პროდიუსერობით
ჩადუნიანი
ჩადუნიანი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (ცოდნისკარის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 230 მეტრი, ლაგოდეხიდან 15 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 729 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ცისფერი ნილოსი
ზემო დინებას ეთიოპიის მთიანეთის საზღვრებში ეწოდება აბაი. 500 კმ მანძილზე მოედინება კანიონში 900—1200 მეტრ სიღრმეზე. ეთიოპიაში მას ბევრი წმინდა მდინარედ — გიჰონად მიიჩნევს, რომელიც ბიბლიაში ნახსენები ედემის ბაღიდან მეოთხე მდინარის სახით გამოედინება. ამასთან დაკავშირებით მას უძღვნიან საჩუქრებს პურის და სხვა პროდუქტების სახით.
სუდანის ტერიტორიაზე მდინარეს ჰქვია ბაჰრ-ელ-აზრაკი (არაბული ენიდან ბაჰრ — «ზღვა» და აზრაკი — «ცისფერი»). სუდანის ტერიტორიაზე აგებულია დიდი წყალსაცავი ქალაქ როსეირესთან.