cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რამირო I (არაგონი)
ოჯახი
1036 წლის 22 აგვისტოს რამირომ ბერნარ როჟე დე ფუას ქალიშვილზე, გილბერგა ფუაზე იქორწინა და მასთან 5 შვილი შეეძინა.
დაახლოებით 1054 წელს რამირო I დაქორიწნდა გილომ IV-ის ქალიშვილზე, აგნესა აკტივანელზე. ამ ქორწინებიდან მათ შვილე არ ეყოლათ.
რამირო I საყვერლ მუნიასგან ჰყავდა ერთი ვაჟი, აიბარის სენიორი სანჩო რამირესი.
ლიტერატურა
კატეგორია:არაგონის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1008 კატეგორია:გარდაცვლილი 1063 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მაისი კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
გიორგი ხაჭაპურიძე
გიორგი ხაჭაპურიძე (დ. 6 ივნისი, 1892, ჭანიეთი — გ. 1 ოქტომბერი, 1957) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1935), სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1939), საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1941). ძირითადად იკვლევდა XIX საუკუნისა და საბჭოთა პერიოდის საქართველოს ისტორიას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
იგორ აშურბეილი
იგორ რაუფოვიჩ აშურბეილი (İqor Rauf oğlu Aşurbəyli; Игорь Рауфович Ашурбейли; დ. 9 სექტემბერი, 1963) — აზერბაიჯანელი-რუსი მეცნიერი, ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი. Asgardia-ს ხელმძღვანელი. რუსეთის აღოძინების პარტიის ლიდერი 2016 წლიდან.
ბიოგრაფია
იგორ აშურბეილი დაიბადა 1963 წლის 9 სექტემბერს, ბაქოში, აზერბაიჯანელი წარჩინებული ოჯახის, აშურბეიოვების შთამომავალთა ოჯახში. 1985 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის ნავთობის სახელმწიფო აკადემია.
1988 წელს იმჟამინდელი საბჭოთა ახალი ეკონომიკური პოლიტიკის შესაბამისად დააფუძნა Socium, პატარა პროგრამული კომპანია, რომელიც მთავარ მენეჯერს ემსახურებოდა. შემდეგში Socium Socium Holding-ად გარდაიქმნა და დღეისთვის კომპანიას 30-ზე მეტ კომპანიაში 10 000-ზე ადამიანი ჰყავს დასაქმებული. აშურბეილი საბჭოს დირექტორია.
1990 წელს აშურბეილი მოსკოვში გადასახლდა. 1994 წლიდან მას SPA Almaz-ის მთავარი მენეჯერის პირველი მოადგილისა და საბჭოს დირექტორის თანამდებობა ეკავა,ხ ოლო 2000 წლიდან 2011 წლამდე უმაღლესი აღმასრუებელი დირექტორი იყო. 2011 წელს აშურბეილიმ კომპანია დატოვა. იმავე წელს იგი ერთ-ერი კომპანია KB-1-ის საბჭოს თავმჯდომარედ და სამეცნიერო ზედამხედველად დაინიშნა.
2004 წელს აშურბეილი არამომგებიანი არასამთავრობო ექსპერტთა საზოგადოების საბჭოს თავმჯდომარედ დაინიშნა. 2015 წელს მან გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ეკონომიკურ და სოციალურ საბჭოსთან სპეციალური საკონსულტაციო გრანტი მოიპოვა.
2009 წელს დაჯილდოვდა რუსეთის ფედერაციის მთავრობის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების პრიზით. 2016 წლის 5 თებერვალს იუნესკოს შტაბში, პარიზში გამართულ ცერემონიაზე ნანომეცნიერებასა და ნანოტექნოლოგიების განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის აშურბეილი გაერთიანებული ერების განათლების, მეცნიერების, განათლებისა და კულტურის ორგანიზაციის მედლით დაჯილდოვდა.
2013 წელს აშურბეილიმ ვენაში (ავსტრია) დააარსა საჰაერო სივრცის საერთაშორისო კვლევითი ცენტრი. 2014 წელს ცენტრმა საერთაშორისო კოსმოსური ჟურნალის, ROOM, გამოშვება დაიწყო, რომლის მთავარი რედაქტორიც აშურბეილია. 2018 წლის ივლისში საჰაერი სივრცის საერთაშორისო კვლევით ცენტრს Asgardia Independent Research Center ეწოდა.
გენადი სელეზნიოვის გარდაცვალების შემდეგ, 2016 წლის 17 ივნისს, აშურბეილი რუსეთის აღორძინების პარტიის ლიდერად აირჩიეს.
2016 წლის 12 ოქტომბერს, საფრანგეთში, პარიზში გამართულ პრეს-კონფერენციაზე აშურბეილმა „ახალი კოსმოსური ერის - Asgardia-ს დაბადების შესახებ განაცხადა. პროექტს ოფიციალურად „Asgardia-ს კოსმოსური სამეფო“ ეწოდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი კატეგორია:რუსი ბიზნესმენები
ფილიპს ვაუერმანი
ფილიპს ვაუერმანი (დ. 24 მაისი, 1619 — გ. 23 მაისი, 1668) — ჰოლანდიელი ფერმწერი. სწავლობდა ფ. ჰალსთან, მუშაობდა ჰარლემში. არის პეიზაჟების და ჟანრული სურათების ავტორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნიდერლანდელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1619 კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 23 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1668 კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპელები
ხოსროვ II
ხოსროვ II (Խոսրով Բ) — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. ხოსროვ II სამეფო ტახტზე არტავაზდ IV-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 272 წელს და დასრულდა 287, მის შემდეგ კი ტახტზე თრდატ III ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
ამსტერდამის რაიონები
ამსტერდამის რაიონები (stadsdelen) — ნიდერლანდების დედაქალაქი ამსტერდამი იყოფა 8 ძირითად რაიონად. თითოეულ რაიონს მართავს პირდაპირი წესით არჩეული რაიონული კომიტეტი (bestuurscommissie). ამსტერდამში პირველი რაიონი დაარსდა 1981 წელს. ბოლო რაიონი, რომელსაც 2002 წელს მიენიჭა რაიონის სტატუსი იყო ამსტერდამ-სენტრუმი. რაიონების არსებული სისტემა მოიცავს ამსტერდამის მთელ ტერიტორიას. რაიონების მოსახლეობა არის დაახლოებით 80 000-დან 140 000 მოსახლემდე.
რაიონების სია
2010 წლიდან ამსტერდამში არის რვა რაიონი:
სქოლიო
კატეგორია:ამსტერდამი კატეგორია:ამსტერდამის რაიონები
ედიშერ ყიფიანი
ედიშერ ლავრენტის ძე ყიფიანი (დ. 21 ნოემბერი, 1924, თბილისი — გ. 29 დეკემბერი, 1972, იქვე) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
1949 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ინჟინერ-ჰიდროლოგიის სპეციალობით. ლიტერატურაში მისი სამწერლო დებიუტი ამავე ხანებში შედგა. პირველი ნაწარმოებები გამოაქვეყნა ახალგაზრდულ გაზეთებსა და „ნიანგში“. 1951 წელს ჟურნალ „დროშაში“ დაიწყო მუშაობა. ჟურნალების ფურცლებზე აქვეყნებდა ნარკვევებსა და მოთხრობებს. მუშაობდა ჟურნალ „მნათობში“ პასუხისაგებ თანამდებობებზე.
მისი ნაწარმოებებია „მაღალი ჭერი“, „ათფურცლიანი რვეულები“, „გოგონა რომელსაც ზღვა უყვარს“, „მწვანე ფარდა“, „მეცხრე კარი“ და სხვა. მისი ბოლო ორ რომანია „ცაში ასროლილი ქუდები“ და „წითელი ღრუბლები“.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ავტორიტეტისადმი მიკერძოება
ავტორიტეტისადმი მიკერძოება — მიდრეკილება უფრო მეტი წონა მიანიჭო ავტორიტეტის აზრს (მიუხედავად მისი შინაარსისა) და უფრო მეტად იყო მისი აზრის გავლენის ქვეშ. ეს ცნება მიეკუთვნება ე.წ. სოციალურ კოგნიტურ მიკერძოებებს, ან კოლექტიურ კოგნიტურ მიკერძოებებს. მილგრემის 1961 წლის კლასიკურმა ექსპერიმენტმა დაასაბუთა ამ მიკერძოების არსებობა.
ნებისმიერ საზოგადოებაში, მრავალფეროვანი და ფართოდ მიღებული ავტორიტეტის სისტემა დახვეწილი სტრუქტურების განვითარების საშუალებას იძლევა. როგორიცაა, მაგალითად, რესურსების წარმოება, ვაჭრობა და სოციალური კონტროლი. რადგან საპირისპირო არის ანარქია, ყველას ბავშვობიდან ასწავლიან სჯეროდეთ, რომ ავტორიტეტისადმი მორჩილება კარგია. ლეგიტიმური მმართველობისადმი მორჩილება და ლოიალურობა არის საერთო ღირებულება სკოლის, კანონის, სამხედრო და პოლიტიკური სისტემებისთვის. ლეგიტიმური ავტორიტეტის ფიგურისადმი მორჩილების მიკერძოების სიძლიერე გამომდინარეობს სისტემური სოციალიზაციის პრაქტიკებიდან, რომლებიც მიზნად ისახავენ ხალხში აზრის ჩანერგვას, რომ ასეთი მორჩილება სწორი ქცევაა. სხვადასხვა საზოგადოებებში ეს სხვადასხვა გვარად ხდება. ასაკის მატებასთან ერთად ვსწავლობთ, რომ ჩვენთვის სასარგებლოა დავემორჩილოთ სარწმუნო ავტორიტეტული პირების ბრძანებებს, რადგან ასეთი ადამიანები, როგორც წესი, ფლობენ მეტ ცოდნას, სიბრძნესა და ძალაუფლებას. როგორც წესი, ჩვენ იმას ვაკეთებთ რასაც ჩვენი ექიმი გვეუბნება. აქედან გამომდინარე, ავტორიტეტის დაცვა შეიძლება დაუფიქრებლადაც მოხდეს, როგორც, ასე ვთქვათ, გადაწყვეტილების მიღების ევრისტიკა.
ავტორიტეტისადმი მიკერძოება ვლინდება ასევე „ყველაზე მაღალი ხელფასის მქონე პირების“ (highest paid persons' opinion — HIPPO) გავლენაში. ეს გავლენა აღწერს, თუ როგორ ხდება, რომ გადაწყვეტილების მიღების პროცესში თანამშრომლები მიდრეკილი არიან დაეთანხმონ იმ ადამიანების მოსაზრებებს ვისაც ყველაზე მაღალი ხელფასი აქვს კომპანიაში.
სქოლიო
კატეგორია:კოგნიტიური გადახრები კატეგორია:ხელისუფლება
პუერტო-რიკო (მეტა)
პუერტო-რიკო (Puerto Rico) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17.404 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3.431 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აიდაგულოვო
აიდაგულოვო (Айҙағол; Айдагулово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 39 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აქსენიოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 6 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას უკრაინელები შეადგენენ (100%).
სქოლიო
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ოძრხე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ოძრხე შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:
ვორონინი
ვორონინი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სან-ხუან-დე-არამა
სან-ხუან-დე-არამა (San Juan de Arama) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9.172 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 163 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Xen (ალბომი)
Xen — ელექტრონული მუსიკის პროდიუსერის, Arca-ს, პირველი სტუდიური ალბომი, გამოშვებული 2014 წლის ნოემბრის პირველ კვირაში. წარმოშობით ვენესუელელი Arca (იგივე ალეხანდრო გერსი) ცხოვრობს ლონდონში, გრაფიკოს ჯესი კენდასთან ერთად. ისინი ტანდემში მუშაობდნენ სხვადასხვა პროექტზე, როდესაც გერსი ასევე იყო ბიორკის და კანიე ვესტის კო-პროდიუსერი. ალბომი, რომლის მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო იმპროვიზებული, ჩაიწერა ექვსი კვირის განმავლობაში 2014 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:Mute Records-ის ალბომები კატეგორია:2014 წლის ალბომები კატეგორია:ელექტრონული ალბომები კატეგორია:ალბომები არკას პროდიუსერობით
განის გერბი
განის გერბი —  განის ეროვნული სიმბოლო დროშასთან და ჰიმნთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:გერბები არწივის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ჯვრის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ლომის გამოსახულებით
ჰალაჰურივკა
ჰალაჰურივკა (Галагурівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 13 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კობელიაკის რაიონის სოფლები
რიკ ვაუტერსი
რიკ ვაუტერსი (დ. 21 აგვისტო, 1882, მეხელენი — გ. 11 ივლისი, 1916, ამსტერდამი) — ბელგიელი ფერმწერი და მოქანდაკე. მუშაობდა ბელგიასა და ჰოლანდიაში. მისი მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია „უგუნური ქალწული“ (1911), „გაკვეთილი“ (1912), „ოჯახური საზრუნავი“ (1913).
ლიტერატურა
კატეგორია:ბელგიელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1916 კატეგორია:ბელგიელი მოქანდაკეები
თაბაშირ-მუყაო
მინიატიურა|თაბაშირმუყაოს შტაბელი თაბაშირ-მუყაო (იგივე ე.წ. „გიფს(ო)კარტონი“ < რუს. Гипсокартон) — შემავსებელი/შემომზღუდავი დანიშნულების სამშენებლო მასალა, დამზადებული თაბაშირისგან და მუყაოს ფურცლებისგან. მეტწილად გამოიყენება შენობების ინტერიერში (თაბაშრის შემცველობის გამო არ არის წყალმედეგი მასალა) ტიხრების მოსაწყობად, კედლების და ჭერის მოსაპირკეთებლად. თაბაშირ-მუყაო მზადდება თაბაშირის დუღაბისგან (შეიცავს სხვადასხვა დანამატებს), რომელსაც მუყაოს (ან სქელი ქაღალდის) ფურცლებს შორის პრესში ატარებენ და აშრობენ. აქვს მართკუთხა ფილის / პანელის ფორმა და სრულტანიანი, ან ღრუტანიანი მოცულობა, გამოდის რამდენიმე სტანდარტული ზომის სახით, მათ შორის ყველაზე გავრცელებულია: 2500x1200x12,5 მმ.
განასხვავებენ ჩვეულებრივს, ნესტ და ცეცხლეგამძლე თაბაშირ-მუყაოს ფილებს. ნესტგამძლე ფილები განკუთვნილია სათავებისთვის/სამყოფებითვის, სადაც მაღალი ტენიანობაა ჰაერში (მაგალითად, სააბაზანოებში). ცეცხლგამძლე ფილები გამოიყენება ბუხრის პირების და სხვა, ცეცხლის წყაროსთან ახლომყოფი კვანძების მოსაპირკეთებლად. არსებობს აგრეთვე თაბაშირბოჭკოვანი ფილები, რომლებიც მაღალი სიმტკიცით გამოირჩევიან, და მაღალი ბგერაიზოლაციის აკუსტიკური თაბაშირ-მუყაო.
ჯან იუჯელი
ჯან იუჯელი (Can Yücel; დ. 1926, სტამბოლი — გ. 12 აგვისტო, 1999, დატჩა) — XX საუკუნის თურქი პოეტი და მთარგმნელი, ჟურნალისტი.
მამამისი ჰასან ალი იუჯელი 1938-1946 წლებში თურქეთის განათლების მინისტრი იყო. მან გაატარა რამდენიმე მნიშვნელოვანი რეფორმა თურქეთის განათლების სისტემაში და იყო პირველი სასოფლო სკოლის დამაარსებელი. მამის მინისტრად დანიშვნის გამო ჯან იუჯელი 10 წლის ასაკში ოჯახთან ერთად ანკარაში გადავიდა საცხოვებლად. ამ ასაკში დაწერა თავისი პირველი ლექსი.
თაბაშირ-მუყაო
სქოლიო
კატეგორია:სამშენებლო მასალები
ჯან იუჯელი
სწავლობდა ანკარის უნივერსიტეტის ენისა და ისტორიის ფაკულტეტზე. სადაც შეისწავლა ბერძნული და ლათინური ენები. ახალგაზრდობაში დაინტერესდა მარქსიზმით, შვილის ეს გადაწყვეტილება არ მოეწონა მამმისს და სასწავლებლად გააგზავნა ლონდონში.
თურქეთში დაბრუნდა 1953 წელს. გაიწვიეს არმიაში და იბრძოდა კორეის ომში. ომიდან დაბრუნების შემდეგ ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობას. მეუღლესთან ერთად გაემგზავრა ლონდონში, მუშაობდა თარჯიმნად რამდენიმე საელჩოში და BBC-ის რადიოარხის ახალი ამბების თურქულენოვან განყოფილებაში. 1960-იანი წლების დასაწყისში მიეძალა ალკოჰოლს, რის გამოც ხშირად უწევდა სამსახურის გაცდენა. საბოლოო ჯამში სამსახურის გარეშე დარჩა. თურქეთში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა ქალაქ მარმარისის ტურისტულ სააგენტოში. მალევე გახდა თურქეთის შრომის პარტიის წევრი. 1971 წლის სამხედრო გადატრიალების შემდეგ ახალმა ხელისუფლებამ პარტიის მოქმედება აკრძალა და მისი წევრები, მათ შორის ჯან იუჯელიც დააპატიმრეს. გაატავისუფლეს 1974 წელს ამნისტიის შედეგად.
გარდაიცვალა 1999 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 1999
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 18
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 18 მიიღეს 1947 წლის 16 თებერვალს. რეზოლუცია შეიქმნა გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 41-ის საპასუხოდ, რომლის მიხედვითაც მსოფლიოში მშვიდობის დასამყარებლად აუცილებელია შეიარღებისა და შეიარაღებული ძალების კონტროლი და შემცირება.
რეზოლუცია მიიღეს 10 ხმით. საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
0018 კატეგორია:შეიარაღების კონტროლი
ვაფდი
ვაფდი — პოლიტიკური პარტია ეგვიპტეში 1919-1952 წლებში. დააარსა ზაღლულმა 1918 წლის ნოემბერში. 1927 წლიდან მისი თავმჯდომარე იყო მუსტაფა ნაჰას-ფაშა. წარმოადგენდა მემარჯვენე ეროვნულ-დემოკრატიული მიმართულების პარტიას, მასში შედიოდნენ ინტელიგენციის, მემამულეების, წვრილი ბურჟუაზიის წარმომადგენლები. პარტიის მიზანი იყო ეგვიპტის დამოუკიდებლობის მიღწევა. სათავეში ედგა ეგვიპტის ხელისუფლებას 1924, 1928-1930, 1936-1937, 1942-1944, 1950-1952 წლებში. არ მიიღო მონაწილეობა 1952 წლის რევოლუციაში და გაუქმდა. „ვაფდის“ წევრების ნაწილი უშედეგოდ იბრძოდა გამალ აბდელ ნასერის მთავრობის წინააღმდეგ 1954, 1957 და 1961 წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეგვიპტის პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:გაუქმებული პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:მემარჯვენე პარტიები
ხოსროვ III
ხოსროვ III (Խոսրով Դ) — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. ხოსროვ III სამეფო ტახტზე თრდატ III-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 330 წელს და დასრულდა 338, მის შემდეგ კი ტახტზე ტიგრან VII ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
გიორგი თავაძე
საკუთარი სახელი გიორგი თავაძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვისტა-ერმოსა (მეტა)
ვისტა-ერმოსა (Vista Hermosa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21.194 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 084 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კარლო ემანუელე I (სავოია)
კარლო ემანუელე I (Carlo Emanuele I; დ. 12 იანვარი, 1562 — გ. 26 ივლისი, 1630), აგრეთვე ცნობილი როგორც დიდი — სავოიის ჰერცოგ ემანუელე ფილიბერტ I-ისა და მისი ცოლის, მარგარიტა დე ვალუას ვაჟი. სავოიის ჰერცოგი 1580-1630 წლებში. ცდილობდა სავოიის დამოუკიდებლობის დაცვას მეზობელი, აგრესიულად განწყობილი საფრანგეთისა და ესპანეთისგან.
ბიოგრაფია
კარლო ემანუელე დაიბადა 1562 წლის 12 იანვარს რივოლის სასახლეში, იგი იყო სავოიის ჰერცოგ ემანუელე ფილიბერტ I-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის პრინცესა მარგარიტა დე ვალუას ერთადერთი შვილი. 1574 წელს გარდაეცვალა დედა, ხოლო 1580 წლის 30 აგვისტოს, მამის გარდაცვალების შემდეგ კარლო ემანუელე სავოიის ჰერცოგი გახდა.
კარგად განათლებულსა და ინტელექტუალს, მშობლიური პიემონტურის გარდა, შეეძლო იტალიურ, ფრანგულ, ესპანურ და ლათინურ ენებზე გამართული საუბარი. იგი იყო უბადლო მეომარი და მხედართმთავარი. იგი ასევე ძალიან ამბიციური და თავდაჯერებული კაცი იყო, ცდილობდა სავოიის მეზობელი ქვეყნების ხარჯზე გაფართოებას. 1588 წელს მას შემდეგ რაც საფრანგეთის მეფე ანრი III-ს ტახტისთვის ბრძოლა გაუმართეს, კარლო ემანუელემ ისარგებლა ფრანგების დასუსტებით და მათ სალუზოს სამარკიზო წაართვათ. 1589 წელს საფრანგეთის ტახტზე ანრი IV ავიდა, რომელმაც კარლო ემანუელეს ტერიტორიების დაბრუნება მოსთხოვა, რაზეც მან უარი განაცხადა, ამან კი ომის დაწყება გამოიწვია. ომი საბოლოოდ 1598 წელს დასრულდა უშედეგოდ. ამის შემდეგ სავოიის ჰერცოგმა ესპანეთის მეფესთან მოლაპარაკებები დაიწყო, რაზეც ანრი IV დაემუქრა, რომ თუ ესპანელებთან მოლაპარაკებებს არ გაწყვეტდა ომს განაახლებდა. კარლო ემანუელემ ცხადია ახლად არ დაუჯერა ფრანგებს და 1601 წელს ომი განახლდა, რომელიც მალევე დასრულდა. სამშვიდობო ხელშეკრულების თანახმად, სალუზო სავოიას რჩებოდა, სამაგიეროდ სავოიელები ფრანგებს მთელს ალპებს გადაღმა მდებარე მიწებს უთმობდნენ. ამ მიწებზე სულ პროტესტანტები ცხოვრობდნენ და კარლო ემანუელეს მისი მოშორება აწყობდა კიდეც.
1602 წელს კარლო ემანუელე ქალაქ ჟენევას დაესხა თავს. 11 დეკემბერს, ღამით სავოიელებმა ალყაში მოაქციეს ჟენევის გალავნები. საბოლოოდ ჟენევას კედლები ვერ დაანგრიეს, დიდხნიანი შტურმის შემდეგ სავოიელებს ტყვიაწამალი გამოელიათ. სანამ ახალ მარაგს მიიღებდნენ, ქალაქიდან შვეიცარიელი ჯარისკაცები გამოცვივდნენ და სავოიელები სასტიკად დაამარცხეს. სავოიელთა მხარეს დაიღუპა 54, ხოლო მძიმედ დაშავდა უამრავი ჯარისკაცი, მაშინ როცა არცერთი შვეიცარიელი არ დაღუპულა ბრძოლაში. სავოიელები პანიკაში ჩაცვივდნენ და უკან გაბრუნდნენ. ტყვედ ჩაგდებული სავოიელები კი შვეიცარიელებმა სასტიკად აწამეს და შემდეგ დახოცეს.
კარლო ემანუელემ შვეიცარიაში განცდილი მარცხის შემდეგ კარგად ზრუნავდა სავოიელი ჯარისკაცების ჯავშნის დახვეწაზე, ხოლო შვეიცარიელები ამ საოცარი გამარჯვების დღეს დღემდე აღნიშნავენ.
1610 წლის 25 აპრილს დაიდო ბრუცოლოს ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც სავოია საფრანგეთისა და ესპანეთის მოკავშირე ხდებოდა. 14 მაისს მეფე ანრი IV მოკლეს, ხოლო ტახტზე მისი მცირეწლოვანი ვაჟი ლუი XIII ადის, რეგენტად კი დედამისი, დედოფალი მარია მედიჩი დაინიშნა, რომელიც წარმოშობით ასევე იტალიელი იყო. მარია მედიჩი ძლიერ დაეხმარა სავოიას. 1617 წელს ფრანგული ჯარების დახმარებით კარლო ემანუელემ დაამარცხა ესპანელები, 1619 წელს კი კარლო ემანუელეს უფროსი ვაჟი, პიემონტის პრინცი ვიტორიო ამადეო დააქორწინეს საფრანგეთის პრინცესაზე, მარია მედიჩისა და ანრი IV-ის შუათანა ქალიშვილ კრისტინა მარია დე ბურბონზე.
1625 წელს დაიწყო სავოია-გენუის ომი, რომელშიც კარლო ემანუელეს ფრანგების დახმარებით იმედი ჰქონდა, რომ გენუის რესპუბლიკას ხმელთაშუა ზღვაზე მნიშვნელოვან გასასვლელს წაართმევდა. თუმცა მონკონის ხელშეკრულების დადების შემდეგ სტატუს-კვო შენარჩუნდა.
1628 წელს დაიწყო ომი მანტუას მემკვიდრეობისათვის, რომელშიც ყველასდა გასაკვირად კარლო ემანუელემ ესპანელების მხარი დაიჭირა. ამას მოჰყვა კარდინალი რიშელიეს განრისხება, ფრანგების პიემონტში შეჭრა და სუზას დაპყრობა. ამან აიძულა სავოიის ჰერცოგი კვლავ საფრანგეთის მომხრეთა ბანაკში გადასულიყო. ცხადია ამით დიდად უკმაყოფილო დარჩა ესპანეთის მეფე ფილიპე IV, რომელმაც სავოიას ქალაქი კომო წაართვა. თავდაცვის მიზნით კარლო ემანუელემ სავოია ნეიტრალურად გამოაცხადა, რასაც რიშელიეს კიდევ ერთი შემოჭრა და პინეროლოსა და ავიჯრიალას დაკავება მოჰყვა.
XVII საუკუნის დასაწყისში დაიწყო სერბეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა, რომელსაც თავად სერბეთის პატრიარქი ხელმძღვანელობდა და მოითხოვდა ოსმალეთისაგან სერბეთის გამოყოფასა და მის დამოუკიდებელ სამეფოდ ჩამოყალიბებას. სერბები მათ მომავალ მეფედ კი სწორედ სავოიის ჰერცოგ კარლო ემანუელეს ასახელებდნენ. ცხადია სერბეთის განთავისუფლება ერთიანი ევროპული ჯვაროსნული ლაშქრობის გარეშე ვერ მოხერხდებოდა. 1608 წელს შედგა სერბი არისტოკრატებისა და სასულიერო პირების საიდუმლო შეკრება, რომლებმაც თავიანთ მეფედ კარლო ემანუელე აირჩიეს. კარლო ემანუელე ამ შეხვედრას ესწრებოდა. სერბებმა მას კათოლიციზმიდან მართლმადიდებლობაზე დაგასვლა და მისი დაცვა მოსთხოვეს, რაზეც იგი დათანხმდა. თუმცა ევროპელები მათ არ დაეხმარნენ. ამრიგად ბალკანელი ქრისტიანების თურქების წინააღმდეგ განმათავისუფლებელი აჯანყება არ მომხდარა, რამაც ოსმალების ევროპიდან განდევნა საუკუნეებით გადადო. კარლო ემანუელეს არ ჰქონდა იმის ფინანსური შესაძლებლობა, რომ დაშლილი სერბეთი გაეერთიანებინა და მარტოს მაინც ებრძოლა. ამრიგად სერბეთი კვლავ ოსმალთა ტყვეობაში რჩებოდა, ხოლო კარლო ემანუელე კვლავ კათოლიკე იყო.
ცოლები, საყვარლები და შვილები
1584 წელს კარლო ემანუელე დაქორწინდა ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ისა და მისი მესამე ცოლის, დედოფალ ელიზაბეტ ვალუას უმცროს ქალიშვილზე — ინფანტა კატალინა მიკაელა ესპანელზე, რომელთანაც შეეძინა ათი შვილი, მეათე მშობიარობას კი თავადვე გადაჰყვა:
1629 წელს ცოლად შეირთო თავისი საყვარელი მარგერიტა დე როსილონი, რათა მასთან გაჩენილი შვილები კანონიერად ეცნოთ. კარლო ემანუელესა და მარგერიტას ოთხი საერთო შვილი ჰყავდათ:
ქორწინების გარეშე, სხვადასხვა საყვარელთან ჰყავდა 7 უკანონო შვილი:
— არგენტინა პროვანასთან ჰყავდა ერთი ვაჟი:
— ანა ფელიჩიტა კუზანთან ჰყავდა ერთი ვაჟი:
— უცნობ საყვარელთან ჰყავდა ერთი გოგონა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1562 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1630 კატეგორია:სავოიის ჰერცოგები კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:იერუსალიმის მეფეები კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 29
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 29 მიიღეს 1947 წლის 12 აგვისტოს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ ალბანეთის, მონღოლეთის, ტრანსიორდანიის, ირლანდიის, პორტუგალიის, უნგრეთის, იტალიის, რუმინეთის, ავსტრიის, იემენის, ბულგარეთისა და პაკისტანის განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას იემენისა და პაკისტანის გაწევრიანების შესახებ.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
რესურსები ინტერნეტში
0029 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები იემენის შესახებ‎ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები პაკისტანის შესახებ‎ 0029 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები იორდანიის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ალბანეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები მონღოლეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ირლანდიის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები პორტუგალიის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები უნგრეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები იტალიის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები რუმინეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ავსტრიის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ბულგარეთის შესახებ
IQ (ჯგუფი)
IQ — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული მაიკ ჰოლმსისა და მარტინ ორფორდის მიერ 1981 წელს. ჯგუფი ჩამოყალიბდა მას შემდეგ, რაც დაიშალა ამ მუსიკოსების თავდაპირველი კოლექტივი The Lens. მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფს არ ჰქონია მნიშვნელოვანი კომერციული წარმატება და რამდენიმე შემადგენლობაც შეიცვალა, იგი კვლავ აქტიურია.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1981 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ანდრია ყარაშვილი
ანდრია ნიკოლოზის ძე ყარაშვილი (დ. 30 ნოემბერი, 1857, თბილისი — გ. 15 მარტი, 1925, იქვე) — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის პირველ გიმნაზიაში, 1873 წელს განათლების მისაღებად გაემგზავრა იტალიაში. 1877 წელს სწავლა განაგრძო კონსტანტინოპოლის სასულიერო სასწავლებელში, სადაც სხვა საგნებთან ერთად ეუფლებოდა ორგანზე დაკვრას და კომპოზიციას. 1878 წელს ჩავიდა პეტერბურგში და ჩაირიცხა კონსერვატორიის სავიოლინო კლასში. 1881 წელს იმპერატორ ალექსანდრე II-ის მოკვლასთან დაკავშირებით დაწყებული რეაქციების დაწყების გამო დატოვა პეტერბურგი და ვარშავაში გაემგზავრა. აქ იგი შევიდა კონსერვატორიაში და მეცადინეობდა პროფესორ ისიდორ ლოტოს კლასში, რომელიც წარმატებით დაამთავრა 1885 წელს და იქვე დატოვეს პროფესორის ასისტენტად.
ვარშავაში დაიწყო ა. ყარაშვილის შემოქმედებითი, საშემსრულებლო და პედაგოგიური მოღვაწეობა. ამიტომაცაა, რომ მის პირველ ნაწარმოებებში იგრძნობა პოლონური მუსიკის გავლენა. ა. ყარაშვილმა დიდი ამაგი დასდო მევიოლინეთა ქართული კადრების აღზრდას. მეოცე საუკუნის დამდეგს თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზიაში დააარსა მოწაფეთა პირველი სიმებიანი კვარტეტი, რომელმაც შეასრულა კომპოზიტორის კვარტეტი „ლოთებო“, ალექსანდრე ჭავჭავაძის ტექსტზე „ლოთებო, ნეტავი ჩვენა“. მასვე ეკუთვნის სავიოლინო პიესები, საგუნდო სიმღერები — „პატარა მურია“, „მრავალჟამიერი“. საფორტეპიანო პიესა „საზანდარი“ (გუნდისთვის დაამუშავა ზ. ჩხიკვაძემ, შემდეგ — ზ. ფალიაშვილმა. გავრცელდა „სამშობლოს“ სახელწოდებით). მასვე ეკუთვნის პოპულარული რომანსები: „ისევ შენ“, „დავრდომილი“, „სნეული“ და სხვა.
ღვაწლმოსილ კომპოზიტორსა და საზოგადო მოღვაწეს ჩაფიქრებული ჰქონდა დაეწერა ოპერა „ვეფხისტყაოსანი“, მაგრამ არ დასცალდა — შემორჩენილია ნაწყვეტები ამ დაუმთავრებელი ოპერიდან. იგი იყო საქართველოს ფილარმონიული საზოგადოების ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1857 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1925 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ჰალი-ჰორბატკი
ჰალი-ჰორბატკი (Галі-Горбатки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 96 კაცს შეადგენდა.
კრასნი-სულინის ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია
კრასნი-სულინის ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია (Церковь Андрея Первозванного) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ კრასნი-სულინში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ეკლესია აგებულია 1888 წელს, ხოლო დაანგრიეს 1966 წელს.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, კრასნოსულინის რაიონი, ქალაქი კრასნი-სულინი, კრონშტადტის ქუჩა № 5.
ისტორია
1870-იან წლებში დასახლება სულინოვის მახლობლად ააშენნეს ქარხანა, რის გამოც სოფლის მოსახლეობა საკმაოდ გაიზარდა. იმისათვის, რომ მორწმუნეებს სულიერი საზრდო მიეღოთ, საჭირო იყო მართლმადიდებელი ეკლესიის მშენებლობა.
ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია ააგეს 1872 წელს ანდრეი სულინის შვილიშვილის, ვერა ანდრეის ასული იუდინაიას სახსრებით, რომელმაც საგვარეულო სახლი გადასცა სულინის გლეხთა საზოგადოებას ანდრია პირველწოდებულის ეკლესიის ასაშენებლად. ამ ფინანსებით სულინში ააგეს ქვის ეკლესია. 1882 წელს ეკლესიას მიაშენეს სამრეკლო. ახალ ეკლესიას ჰქონდა ქვის კედლები და ხის გუმბათი, რკინის სახურავი სამი გუმბათით, რომლებზეც აღმართული იყო სამი რკინის, მართლმადიდებლური ჯვარი. ეკლესიის გარშემო გალავანი იყო. კანკელზე გამოსახული იყო მაცხოვარი, ღვთისმშობელი და სხვა წმინდანები.
ეკლესიაში იყო სამი საკურთხეველი. მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს მოციქულ ანდრია პირველწოდებულის სახელზე, სამხრეთისა (რომელიც ააშენეს 1898 წელს) - წმინდა პანტელეიმონის სახელზე, ხოლო ჩრდილოეთისა (ააგეს 1898 წელს) - ღვთისმშობლის დიდების სახელზე.
წმინდა სინოდის დადგენილების მიხედვით ეკლესიის შტატში შედიოდა ორი მღვდელი, დიაკვანი, ორი მეფსალმუნე. ანდრია პირველწოდებულის ეკლესიის პირველი მღვდელი იყო პეტრე პოპოვი.
1910წელს ეკლესია გაარემონტეს, გარს შემოავლეს რკინის მესერი, რომელიც იდგა ქვის საძირკველზე.
ეკლესიასთან მუშაობდა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა, ასევე ბიბლიოთეკაც.
1963 წლის 4 აგვისტოს ეკლესია დახურეს და მასში ღვთისმსახურება აღარ გაგრძელებულა. მისი საეკლესიო ჭურჭელი და ხატები გადაიტანეს ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიაში სოფელ კაზაჩიში. 1966 წელს ეკლესიაში გაჩნდა ხანძარი, რის შედეგადაც იგი დაინგრა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ახმეროვსკის ტყე
220px|მინი|ახმეროვსკის ტყეში ახმეროვსკის ტყე (Ахмеровский)— ფოთლოვანი ტყის მასივი რუსეთში. განლაგებულია იშიმბაის რაიონში ჩრდილო-აღმოსავლეთით ქალაქ იშიმბაიდან 21 კმ. და აღმოსავლეთით სტერლიტამაკიდან 18 კმ. (ბაშკოტროსტანი).
აღწერა
220px|მინი|მარცხნივ|ტყის სიახლოვეს მდებარეობს პრისნოვის მთების სამხრეთ-დასავლეთით. აქვს სწორკუთხოვანი ფართობი დაახლოებით 5 კმ სიგრძით და 4 კმ. სიგანით. ახმეროვსკის ტყის ფართობი დაახლოებით 15კმ². ტყის მასივი მდებარეობს ზღვის დონიდან 180-დან 310 მ-მდე. ტყის მასივს სხვადასხვა მხარეს ჩამოუდის რამდენიმე პატარა, ნაკლებად ცნობილი მდინარე.
ტყის მასივის სამხრეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 295 მ. სიმაღლეზე მდებარეობს გეოდეზიური პუნქტი.
ტყის ჩრდილოეთით გადის ავტოსტრადა, რომლის სიახლოვეს მდებარეობს სოფელი ახმეროვო.
ტყეს კვეთს ელექტროგადამცემი ხაზი, ასევე, ახმეროვო-პეტროვსკის გრუნტის გზა.
ფლორა
ტყის მასივში იზრდება ფოთლოვანი მუხისა და ცაცხვის ხეები. 1983 წლის მონაცემებით, ხეების სიმაღლე საშუალოდ იყო 17 მ. სიმაღლე და 20 სმ. სიგანე. ტყის მასივი დაყოფილი 9 სექტორად. სამხრეთ ნაწილის სიახლოვეს იზრდება მდელოს მცენარეულობა. ჩრდილოეთით გვხვდება, მეჩხერი საშუალო ზომის ტყის მცენარეულობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტყეები კატეგორია:ტყეები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:მუხნარი კატეგორია:ხეები კატეგორია: რუსეთის ტყეები კატეგორია:ბაშკირეთის ტყეები
ტიგრან VII
ტიგრან VII (Տիրան Բ) ასევე ტირანი — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. ტიგრან VII სამეფო ტახტზე ხოსროვ II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 338 წელს და დასრულდა 350, მის შემდეგ კი ტახტზე არშაკ II ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
ემანუელე ფილიბერტო I (სავოია)
ემანუელე ფილიბერტო I (Emanuele Filiberto I; დ. 8 ივლისი, 1528 — გ. 30 აგვისტო, 1580) — სავოიის ჰერცოგი და ესპანური ნიდერლანდების შტატჰალტერი. იერუსალიმისა და კილიკიის სომხეთის ტიტულარული მეფე. ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ის ნაბოლარა ასული, პრინცესა მარგარიტა ფრანგი, რომელთანაც შეეძინა ერთადერთი შვილი და მემკვიდრე, სავოიის ჰერცოგი კარლო ემანუელე I.
ბიოგრაფია
ემანუელე ფილიბერტო დაიბადა 1528 წლის 8 ივლისს, ქალაქ კამბრიში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ კარლო III-ისა და მისი ცოლის, ინფანტა ბეატრიჩე პორტუგალიელის ერთადერთი გადარჩენილი შვილი. დედამისი იყო საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ის დეიდაშვილი და ამიტომ ემანუელეს ახლო ურთიერთობა ჰქონდა კარლთან. იგი იტალიური ომების დროს კარლთან ერთად ებრძოდა საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ს. 1553 წლის 17 აგვისტოს, მას შემდეგ რაც მამამისი გარდაიცვალა, იგი სავოიის ჰერცოგი ხდება. თუმცა მას მხოლოდ წოდებაღა ჰქონდა შერჩენილი, ვინაიდან მთლიანად სავოია 1536 წლიდან მოყოლებული ფრანგების მიერ იყო ოკუპირებული. ამიტომაც ემანუელე განაგრძობდა კარლთან და ჰაბსბურგებთან თანამშრომლობას, იმ იმედით, რომ ისინი სავოიის დაბრუნებაში დაეხმარებოდნენ. სანამ მას ქვეყანას დაუბრუნებდნენ, 1555-9 წლებში იგი ესპანური ნიდერლანდების შტატჰალტერად დანიშნეს, სადაც იგი ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის (კარლ V-ის ვაჟი) პოლიტიკის გამტარებელი იყო.
ამ დროს მან 1557 წლის 10 აგვისტოს მოახერხა ჩრდილოეთიდან საფრანგეთში შეჭრა და სენ-კუენტინთან ბრწყინვალე გამარჯვების მოპოვება. იგი ასევე განიხილებოდა ინგლისისა და ირლანდიის მეფე ჰენრი VIII-ის შუათანა ქალიშვილის, პრინცესა ელიზაბეთ ტიუდორის საქმროდ. თუმცა, 1559 წელს საფრანგეთსა და ესპანეთს შორის დაიდო კატო კამბრეზის ზავი, რითაც დასრულდა იტალიური ომები. ამის აღსანიშნავად საფრანგეთის პრინცესა ელიზაბეტ ვალუა ცოლად მიჰყვებოდა ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ს, ელიზაბეტის და, პრინცესა კლაუდია ცოლად მიჰყვებოდა ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ს, ხოლო ელიზაბეტის და კლაუდიას მამიდა, პრინცესა მარგარიტა ცოლად მიჰყვებოდა სავოიის ჰერცოგ ემანუელე ფილიბერტო I-ს. ამავე წლის დასაწყისში კლაუდია და შარლი დაქორწინდნენ, ამას მოჰყვა ივნისში ელიზაბეტის და ფილიპეს ქორწინება, რომელშიც საფრანგეთის მეფე ანრი II გარდაიცვალა, მიუხედავად ამისა ემანუელი და მარგარიტა მაიც დაქორწინდნენ 1559 წლის 9 ივლისს, რის გამოც სავოიას დამოუკიდებლობა მიენიჭა და მისი ტერიტორიებიდან ფრანგული ჯარები გავიდნენ.
1580 წლის 31 იანვარს პორტუგალიის მეფე ენრიკო I უმემკვიდრეოდ გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტზე ემანუელმა განაცხადა პრეტენზია, ვინაიდან დედამისიც პორტუგალიის პრინცესა იყო, თუმცა მას დაასწრო და პორტუგალიაში ესპანეთის მეფე ფილიპე II გამეფდა, რომლის დედას ასევე პორტუგალიის პრინცესა იყო. ამრიგად შეიქმნა იბერიის უნია.
ემანუელ ფილიბერტომ მთელი თავისი მმართველობა სავოიის დაბრუნებასა და გამთლიანებას შესწირა. მან შეძლო და დაიბრუნა ყველა სავოიური მიწა, რომლებიც ფრანგებსა და ესპანელებს ჰქონდათ მიტაცებული. მაქ ქვეყნის დედაქალაქი კამბრიდან ტურინში გადაიტანა და სავოიის სახელმწიფო ენად ლათინური გამოაცხადა. იგი ცდილობდა შემოეერთებინა დაკარგული სალუზოს სამარკიზო, რაც შემდგომში მისი ვაჟის მმართველობისას მოხდა. იგი გარდაიცვალა 1580 წელს, 52 წლის ასაკში, დაკრძალეს ტურინის საკათედრო ტაძარში, ცოლის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1528 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1580 კატეგორია:სავოიის ჰერცოგები კატეგორია:იერუსალიმის მეფეები კატეგორია:კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფეები კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
ურედოსპორა
ურედოსპორა (ლათ.   uredo — ჟანგი და სპორა)   — ჟანგა სოკოების ზაფხულის სპორა, რომლის საშუალებითაც მრავლდებიან და ვრცელდებიან ისინი.
ვანდალური ომი
V საუკუნეში დასავლეთ რომის იმპერიის ტერიტორიაზე გერმანულმა ტომებმა ბარბაროსული სახელმწიფოები შექმნეს. ვანდალები ალანებთან ერთად თავდაპირველად ესპანეთის ტერიტორიაზე დამკვიდრდნენ, მაგრამ შემდეგ ვესტგუთებისაგან შევიწროვებულებმა (ამას დაერთო ბონიფაციუსის მიერ მათი დასახმარებლად მოწვევა; ამ დროს იგი აფრიკის მმართველი იყო და დასავლეთ რომის იმპერატორს აუჯანყდა) 429 წელს გეიზერიხის მეთაურობით გადალახეს გიბრალტარის სრუტე და აფრიკაში შეიჭრნენ.
523–533 წლებში ვანდალთა მეფე იყო ჰილდერიხი, რომელიც კარგ ურთიერთობაში იმყოფებოდა აღმოსავლეთ რომის იმპერატორ იუსტინიანე I-თან. 530 წელს მას აუჯანყდა გელიმერი, რომელმაც შეძლო მისი დამარცხება და ტახტის დასაკუთრება. სახელმწიფო რელიგიად არიანელობა აღადგინა, რამაც იუსტინიანეს უბიძგა დაპყრობითი ომისკენ. თავდაპირველად იმპერატორმა ჰილდერიხის ტახტზე აღდგენა ან მისი კონსტანტინოპოლში გაგზავნა მოითხოვა, მაგრამ გელიმერმა ეს მოთხოვნა არ შეასრულა. ამ დროს აღმოსავლეთ რომმა სტაბილური საზღვარი აღადგინა სპარსეთთან, ჩაახშო აჯანყება დედაქალაქში და შეძლო 533 წელს ველისარიუსის მეთაურობით არმიის გაგზავნა აფრიკაში.
ველისარიუსმა ვანდალთა სამეფოსკენ ფლოტით გაცურა და კართაგენის სამხრეთით გადავიდა ხმელეთზე. 13 სექტემბერს ად-დეციმიუმის ბრძოლაში დაამარცხა ვანდალთა მთავარი არმია და 15 სექტემბერს კართაგენიც აიღო. მალე გელიმერის არმიას მისი ძმის ცაზოს სამხედრო ნაწილებიც შეუერთდნენ, რომლებმაც სარდინიაზე ჩაახშვეს გოდას აჯანყება და კუნძულზე ვანდალთა მმართველობა აღადგინეს. გელიმერი კონტრშეტევაზე გადავიდა და კართაგენს მიადგა. ტრიკამარუმის ბრძოლაში რიცხვობრივი უპირატესობის მიუხედავად რომაელებმა შეძლეს ვანდალთა არმიის დამარცხება, რითაც საბოლოოდ დამთავრდა ომი. აფრიკაში, სარდინიაზე, კორსიკასა და სიცილიის ნაწილზე კვლავ რომის მმართველობა აღდგა. ველისარიუსი კონსტანტინოპოლში ტრიუმფით შევიდა.
ლიტერატურა
* კატეგორია:530-იანების კონფლიქტები კატეგორია:VI საუკუნე აფრიკაში კატეგორია:ალჟირის სამხედრო ისტორია კატეგორია:ლიბიის სამხედრო ისტორია კატეგორია:ტუნისის სამხედრო ისტორია
ვიქტორ ბორჩხაძე
ვიქტორ ბორჩხაძე (დ. 10 აპრილი, 1921, ბაღდადი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეციერებათა კანდიდატი, დოცენტი (1965).
ბიოგრაფია
1941 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სამასწავლებლო ინსტიტუტის ბუნებისმეტყველება-გეოგრაფიის ფაკულტეტი. 1941-1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1948 წელს წარჩინებით დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის გეოგრაფიის ფაკულტეტი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მდინარეების მზიმთასა და სოჭის აუზის ფიზიკურ-გეოგრაფიუი დახასიათება“, დაიცვა 1955 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
დაკარგული ხელოვნების ნიმუშები
დაკარგულ ხელოვნების ნიმუშებად მიიჩნევა ისეთი ნამუშევრები, რომლების არსებობაც დასტურდება გარკვეული წყაროებით, თუმცა დღეისთვის ისინი აღარ მოიძებნება მუზეუმებსა და კერძო კოლექციებში, ანაც ისინი განზრახ, შემთხვევით ან უცოდინრობის გამო განადგურდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:დაკარგული ხელოვნების ნიმუშები
აიტუგანი (ალშეევის რაიონი)
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 58 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აქსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 23 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (63%).
სქოლიო
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ვალერიან ვაშაკიძე (რევოლუციონერი)
ვალერიან ათანასეს ძე ვაშაკიძე (ფსევდონიმი — ლაზი) (დ. 5 დეკემბერი, 1882, სოფ. დიდი ჯიხაიში, — გ. 1938) — ქართველი რევოლუციონერი, ბოლშევიკი.
ბიოგრაფია
მუშაობდა ამიერკავკასიის რკინიგზის მთავარ სახელოსნოში. 1905-1907 წლებში მონაწილეობდა რევოლუციურ მოძრაობაში. რეაქციის (1908-1910) დროს იყო თბილისის ბოლშევიკური კომიტეტის წევრი. იბრძოდა მენშევიკების წინააღმდეგ. 1911 წელს დააპატიმრეს და ჩასვეს მეტეხის ციხეში. 1913 წელს გადაასახლეს ირკუტსკის გუბერნიაში, საიდანაც 1915 წელს გაიქცა; არალეგალურად მუშაობდა ირკუტსკის მაღაროს მუშებში, მონაწილეობდა ჩერემხოვოს მუშათა დეპუტატების საბჭოს შექმნაში. 1917 წელს დაბრუნდა თბილისში, სადაც აირჩიეს ამიერკავკასიის რკინიგზელთა პროფკავშირის ცკ-ის, 1918 წელს რსდმპ(ბ) თბილისის საგუბერნიო კომიტეტის, 1919 წელს რკპ(ბ) ქუთაისის საგუბერნიო კომიტეტის წევრად. 1920 წელს იყო კომინტერნის II კონგრესის დელეგატი საქართველოდან. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების გამარჯვების შემდეგ ხელმძღვანელი თანამდებობები ეკავა. იყო ამიერკავკასიის სფსრ და საქართველოს სსრ კაცის წევრი, საქართველოს სსრ სოციალური უზრუნველყოფის სახალხო კომისარი. 1937 წლის რეპრესიების დროს დააპატიმრეს. გარდაიცვალა დაკითხვის დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:ბოლშევიკები ვ კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ურემა
ურემა — ჭალის ხშირი ფოთლოვანი ტენიანი ტყე თავისი მაღალბალახეულით და ლერწმით, აგრეთვე ტაიგის ჭალის ტყე. დასავლეთ ციმბირში — სფაგნუმიანი ტყის ჭაობი ფიჭვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტყეები
თვითმკვლელი ქალწულები
თვითმკვლელი ქალწულები (The Virgin Suicides) — ამერიკელი ავტორის, ჯეფრი იუჯინიდისის სადებიუტო რომანი, გამოქვეყნდა 1993 წელს. ნაწარმოები, რომელშიც მოქმედება 1970-იან წლებში, მიჩიგანის შტატის ქალაქ გროს-პოინტში მიმდინარეობს, ლისბონების ოჯახის ხუთი დის შესახებ მოგვითხრობს. რომანი ანონიმი თინეიჯერი ბიჭების პერსპექტივიდანაა მოთხრობილი, რომლებიც ცდილობენ გოგონების სიკვდილს ახსნა მოუძებნონ.
წიგნის პირველი თავი 1990 წელს ჟურნალში The Paris Review გამოქვეყნდა. 1999 წელს რომანის მიხედვით რეჟისორმა სოფია კოპოლამ ამავე სახელწოდების ფილმი გადაიღო, რომელშიც მთავარ როლს კირსტენ დანსტი ასრულებს.
სქოლიო
კატეგორია:1993 წლის რომანები კატეგორია:თვითმკვლელობა მხატვრულ ლიტერატურაში კატეგორია:ფილმებად ადაპტირებული რომანები
მარკო ბელტრამი
მარკო ედვარდ ბელტრამი (Marco Edward Beltrami; 7 ოქტომბერი, 1966) — ამერიკელი კინოკომპოზიტორი და დირიჟორი, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილია საშინელებათა ფილმების მუსიკის შექმნით, ისეთების როგორებიცაა „კივილი“ (1996), „ფაკულტეტი (1998), „ბოროტების სავანე“ (2002), „ნუ გეშინია სიბნელის“ (2010), „ქალი შავებში“ (2012). მას დიდხნიანი მეგობრობა და თანამშრომლობა აკავშირებდა რეჟისორ უეს კრეივენთან. ბელტრამმა შექმნა კრეივენის 7 ფილმისთვის მუსიკა, მათ შორის „კივილის“ მთლიანი ფრენჩაიზის მუსიკა (1996-2011). გარდა ამისა, იგი თანამშორმლობდა სხვადასხვა რეჟისორებთან, მათ შორისაა ოსკაროსანი გილერმო დელ ტორო.
ბელტრამს მიღებული აქვს ოსკარის ორი ნომინაცია და სატელიტის ერთი ჯილდო. მას აგრეთვე შექმნილი აქვს მუსიკა ფილმებისთვის: „ჰელბოი (2004), „მსოფლიო ომი Z“ (2013), „სამურავი“ (2013), „ლოგანი“ (2017) და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ამერიკელი კინოკომპოზიტორები კატეგორია:ამერიკელი დირიჟორები კატეგორია:ბერძენი ამერიკელები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები
მიმარ ქემალედინი
მიმარ ქემალედინი (Mimar Ahmet Kemaleddin Bey; დ. 1870 — გ. 1927) — თურქი არქიტექტორი. მოღვაწეობდა გვიანი ოსმალეთის იმპერიისა და ადრეული თურქეთის რესპუბლიკის პერიოდში. ითვლება პირველი თურქული ეროვნული არქიტექტურული სტილის შემქმნელად.
დაიბადა კონსტანტინოპოლში საზღვაო ოფიცრის ოჯახში. სკოლის დასრულების შემდეგ მიიღო უმაღლესი ტექნიკური განათლება და გახდა გერმანელი არქიტექტორის ავგუსტ იაჰმუნდის დამხმარე. 4 წელიწადში გახსნა საკუთარი არქიტექტურული ბიურო. 1895 წელს სულთან აბდულ-ჰამიდ II-ის დახმარებით გაემგზავრა სტაჟირებაზე ბერლინში.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 1927
ზორო ზოროიანცი
ზორო ზოროიანცი (დ. 1885, ცხანი — გ. 1943, თბილისი) — სომეხი პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
განათლება ჯერ თბილისის გიმნაზიაში მიიღო, შემდეგ — კი რუსეთში, პოლიტექნიკუმში გააგრძელა სწავლა, მაგრამ მისი დამთავრება ვერ შეძლო უსახსრობის გამო.
მისი ოჯახი გაჭირვებაში ცხოვრობდა. მუშაობა ბურღულეულის ფაბრიკაში დაიწყო. 1917 წლიდან იწყებს პოლიტიკურ მოღვაწეობას და ერთიანდება დაშნაკცუთიუნის პარტიაში. ამ წელსვე მას ახალციხის ქალაქისთავად ნიშნავენ. სომხეთ-საქართველოს ომის დროს ის რამდენჯერმე დააპატიმრეს, თუმცა მალევე გაათავისუფლეს. მოგვიანებთ ზოროიანცი ჯერ საქართველოს პარლამენტის, მოგვიანებით კი დამფუძნებელი კრების წევრი ხდება დაშნაკცუთიუნის პარტიიდან. საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ ახალციხის რევკომში შევიდა. 1927 იგი დააკავეს საბჭოთა რეჟიმისადმი არაკეთიგანწყობისათვის და გადაასახლეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები
უნგრელების შეჭრა ესპანეთში (942)
მინი|ევროპაში უნგრელების შემოსევების რუკა
უნგრელების შეჭრა ესპანეთში — მოხდა 942 წლის ივლისში. ეს იყო ყველაზე შორეული დასავლეთი, რომელიც უნგრელებმა დაარბიეს ცენტრალურ ევროპაში მათი მიგრაციის პერიოდში; თუმცა, 924–25 წლების დიდი დარბევის დროს, უნგრელებმა დაარბიეს ნიმი და შესაძლოა პირენეებამდეც მიაღწიონ.
ერთადერთი თანამედროვე ცნობა უნგრელების მიერ პირენეების ესპანეთში შეჭრის შესახებ არის ალ-მასუდიში, რომელიც წერდა, რომ „მათი თავდასხმები ვრცელდება რომის მიწებზე და თითქმის ესპანეთამდე“. 942 წლის დარბევის ერთადერთი დეტალური აღწერა შემოინახა იბნ ჰაიანმა თავის „Kitāb al-Muqtabis fī tarīkh al-Andalus“ (ის, ვინც ეძებს ცოდნას ალ-ანდალუსის ისტორიის შესახებ), რომელიც დასრულდა მის სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე, 1076 წელს. მისი მონათხრობი უნგრელების შესახებ ეყრდნობა დაკარგულ მეათე საუკუნის წყაროს. იბნ ჰაიანის მიხედვით, უნგრელებმა გაიარეს ლომბარდების სამეფო (ჩრდილოეთ იტალია) და შემდეგ სამხრეთ საფრანგეთი, გზაზე შეტაკებებით. შემდეგ ისინი შეიჭრნენ თაგრ ალ-აქსას („მომავალი მარში“), კორდობის სახალიფოს ჩრდილო-დასავლეთის სასაზღვრო პროვინციაში. 942 წლის 7 ივლისს მთავარმა არმიამ დაიწყო ლეიდას (ლერიდა) ალყა. ქალაქებს ლეიდა, უესკა და ბარბასტრო, მართავდნენ ბანუ შავილის ოჯახის წევრები. პირველ ორს მართავდა მუსა იბნ მუჰამედი, ხოლო ბარბასტრო იყო მისი ძმის, იაჰია იბნ მუჰამედის, კონტროლის ქვეშ. ლეიდას ალყაში მოქცევისას უნგრეთის კავალერია შეიჭრა უესკასა და ბარბასტროსში, სადაც 9 ივლისს შეტაკების დროს დაატყვევეს იაჰია."ვინც მოახსენა მათ საკითხები, თქვა, რომ მათი მიწა შორეულ აღმოსავლეთშია და, რომ პაჭანიკები მათ აღმოსავლეთით ემეზობლებიან, რომ რომის მიწა მათგან მექას მიმართულებით არის და, რომ კონსტანტინოპოლის მიწა - ცოტათი აღმოსავლეთით. მათ ჩრდილოეთით არის ქალაქი მორავია და სლავების სხვა ქალაქები. მათგან დასავლეთით არიან საქსები და ფრანკები. ანდალუსიის მიწამდე მისასვლელად მათ გაიარეს დიდი მანძილი [რომლის ნაწილიც] უდაბნოა ... მარშის დროს მათმა გზამ გადაკვეთა ლომბარდია, რომელიც მათ ესაზღვრება. მათ და ლომბარდიას შორის რვა დღის სავალია. მათი საცხოვრებელი ადგილები მდინარე დუნაიზეა და ისინი მომთაბარეები არიან, როგორც არაბები ქალაქებისა და სახლების გარეშე, რომლებიც ცხოვრობენ თექის კარვებში მიმოფანტულ ადგილებზე. ... გამოდიოდა ფრანკების ქვეყნიდან, დაამარცხა ვინც იპოვეს გავლისას, მიაღწიეს სიმაღლეს ლერიდამდე, მარტის ბოლოს, ხუთშაბათს. შავალის თვეში; მათი კავალერიის წინსვლამ ისინი დააყენა ენას ხეობაში, სერატანიას და ქალაქ უესკას ხეობის ვაკეზე; და შაბათს, მათი დაბანაკების მესამე დღეს, ტყვედ აიყვანეს იაჰია იბნ მუჰამად იბნ ათ-თავილი, ბარბასტროს მბრძანებელი."იბნ ჰაიანი ასევე ასახელებს შვიდ უნგრელ „ლიდერს“ - სიტყვა ამირ არის მმართველის ან გუბერნატორის ზოგადი ტერმინი: „მათ გააჩნდათ შვიდი ბელადი. მათ შორის ყველაზე დიდს ჯილა ერქვა. ეკსერი მას გაჰყვა, მის შემდეგ ბულცუდი, შემდეგ ბაშმანი,, გლადი და ბოლოს ჰარჰადი.“ მაგრამ ბევრად უფრო სავარაუდოა, რომ იბნ ჰაიანმა მხოლოდ უნგრეთის ტომების შვიდი ბელადი ჩაიწერა. ის ალბათ ეყრდნობა ბიზანტიურ წყაროს. მოგვიანებით, ალპარი და გლადი ახსენეს, როგორც უნგრელების დამარცხებული მტრები. გიორგი გიორფი ამტკიცებს, რომ 942 წლის შემდეგ „ძალაუფლების შეცვლამ“ გამოიწვია მათი გახსენება ამ გზით.
მინი| უნგრეთის კამპანია იტალიაში, ბურგუნდიაში, სამხრეთ საფრანგეთსა და ესპანეთში 942 წელს
ინფორმაცია უნგრეთის მდებარეობის, მისი ლიდერების და დამპყრობელი ჯარის მარშრუტის შესახებ შეიძლება მომდინარეობდეს ხუთი დატყვევებული უნგრელისაგან, რომლებმაც, იბნ ჰაიანის თქმით, მიიღეს ისლამი. იაჰიამ დიდი გამოსასყიდი გადაიხადა და 27 ივლისს გაათავისუფლეს. შემდეგ ის გაემგზავრა კორდობაში ხალიფა აბდ არ-რაჰმან III ან-ნასირთან:"შემდეგ ისინი [ტყვეები] გახდნენ მუსლიმები და მან ისინი თავის სამსახურში ჩართო. შორიდან ტორტოზამ შეამჩნია მომდევნო წლიდან 331 წელს, მუჰარამის თვის პირველ დღეს [942 წლის 14 სექტემბერი] იაჰია იბნ მუჰამად იბნ ათ-თავილის გადარჩენის შესახებ თურქების ხელიდან დიდი თანხის მეშვეობით. რადგან მან გადაიხადა, ღმერთმა შეუმსუბუქა მისი მდგომარეობა ოთხშაბათს, დულ-ყადაჰის მეათე დღეს [942 წლის 27 ივლისს], [რის შემდეგაც] იგი გაემგზავრა დედაქალაქში ან-ნასირისადმი თაყვანისცემის განახლებისთვის."საკვების მაღაზიების ნაკლებობისა და არასაკმარისი საკვების პოვნის გამო, უნგრელები უკან გაბრუნდნენ გადავიდნენ რამდენიმე დღის შემდეგ. იბნ ჰაიანის თანახმად, სწორედ ამ დარბევის შესახებ და მუსლიმებში გავრცელებულმა შიშმა შთააგონა ლეონის მეფე რამირო II-მ, გაეუქმებინა ის ხელშეკრულება, რომელიც მან დადო ხალიფასთან 941 წელს:"როდესაც ღვთის მტერმა, რამირო ორდონესმა, შეიტყო ლერიდაში თურქების გამოჩენის შესახებ და ამ რეგიონის მუსლიმების შიშის შესახებ, მან სცადა სარგებელი მიეღო - დაარღვია დაპირებები, რომლებიც საზეიმოდ დადო ეპისკოპოსებისა და ბერების წინაშე, [ამგვარად] ზღუდავს საბაბებს, რომლებიც მას შეეძლო ჰქონოდა საკუთარი რელიგიის წარჩინებულების წინაშე - გაგზავნა კასტილიის მბრძანებელი [ქაშტლია] ფერნან გონსალესი [იბნ გუნდიშალბი] გაწვრთნილი ჯარით თავისი სიძის, გარსია სანჩესის (პამპლონის მბრძანებელი) მხარდასაჭერად, მუსლიმების წინააღმდეგ ომში."სინამდვილეში, გრაფი ფერნან გონსალესი, რომელიც მეთაურობდა კასტილიის სასაზღვრო რეგიონს, თანამშრომლობდა პამპლონის მეფე გარსია სანჩეს I-თან ამ უკანასკნელის ომში ხალიფასთან, ჯერ კიდევ აპრილში, უნგრელების ჩამოსვლამდე თვით ადრე. რამიროს ნამდვილი მოტივაცია იყო, ალბათ, თავიდან აეცილებინა ღირსების დაკარგვა, რადგან ის დაქორწინებული იყო ურრაკაზე, გარსიას დაზე.
939-943 წლებში ერმენგოლი, ბარსელონას გრაფის, სუნიერის უფროსი ვაჟი, „მოკვდა ბრძოლაში ბალტარგაში უშვილო“ (apud Baltargam bello interfectus sine filio) XVI საუკუნის Gesta Comitum Barchinonensium-ის (ბარსელონელების საქმეთა თვლა) მიხედვით. ისტორიკოსი ალბერტ ბენეტ ი კლარა ვარაუდობს, რომ ეს ბრძოლა, რომელიც სხვაგვარად უცნობია, უნდა ყოფილიყო უნგრელების წინააღმდეგ.
შენიშვნები
კატეგორია:942 კატეგორია:უნგრეთის ბრძოლები კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები
ნევინ ჩოქაი
250px|მინიატიურა ნევინ ჩოქაი (Nevin Çokay; დ. 1930 — გ. 24 ივლისი, 2012, სტამბოლი) — თურქი მხატვარი.
1947–1954 წლებში სწავლობდა სახვითი ხელოვნების ეროვნულ აკადემიაში. 1950-იან წლებში მღეროდა ფოლკლორულ ანსამბლში. პირველი პერსონალური გამოფენა გამართა 1953 წელს. 1954 წიდან ფერწერაშია.
1979 წელს მიიწვიეს ნიდერლანდში. მისი ნამუშევრები გამოფინეს ჰააგაში, დევენტერში, როტერდამში.
მაურო იკარდი
thumb|right|267პქ| მაურო იკარდი, 21 ნოემბერი, 2012. მაურო ემანუელ იკარდი რივერო (Mauro Emanuel Icardi Rivero, დ. 19 თებერვალი, 1993, როსარიო, არგენტინა) — იტალიური წარმოშობის არგენტინელი ფეხბურთელი. „პარი სენ-ჟერმენისა“ და არგენტინის ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი.
საკლუბო კარიერა
2012–2013 წლებში „სამპდორიას“ ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 33 შეხვედრას თამაშობს და 11 გოლი გააქვს.
2013–2019 წლებში მილანის „ინტერში“ თამაშობდა, სადაც სერია A-ს 188 შეხვედრაში 111-ჯერ შეძლო მეტოქეთა კარის აღება.
2019 წლიდან მილანის „ინტერიდან“ იჯარის წესით ასპარეზობს „პარი სენ-ჟერმენის“ შემადგენლობაში.
სანაკრებო კარიერა
2013 წლიდან არგენტინის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 8 შეხვედრა ჩაატარა და ერთი ბურთი გაიტანა.