cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუ ვენი
კარიერა
2009 წელს ლუ გახდა პირველი ჩინელი მოდელი, რომელმაც Victoria's Secret Fashion Show-ზე გაიარა. ასევე მონაწილეობა მიიღო იგივე შოუზე 2010-2012 წლებშიც. ლუ ვიქტორია სეკრეტის  ჩვენებებს 2016, 2017 და 2018 წლებშიც შეუერთდა.
2014 წლის ოქტომბერში ლუ ვენი გახდა პირველი ადამიანი მსოფლიოში, რომელმაც   Apple Watch პირველად წარადგინა საზოგადოების წინაშე ჟურნალ   Vogue China's November 2014 ნომერში.
პირადი ცხოვრება
ლუ ფიქრობს, რომ სამოდელო კარიერის შემდეგ, შესაძლოა, იმუშაოს სტილისტად ან გარდაიქმნას მსახიობად, რადგან თვლის, რომ სამოდელო და სამსახიობო სფეროს ბევრი საერთო რამ აქვთ, მაგრამ ის ამჟამად მხოლოდ მოდელობითაა დაკავებული. ლუმ ასევე განაცხადა, რომ სანამ გადაწყვეტილებას მიიღებდა კარიერის არჩევაზე, იცოდა რომ მოდის დიზაინერად ან სტილისტად მუშაობა შრომატევადი საქმე იქნებოდა, მაგრამ ის ახლა უფრო სერიოზულად ფიქრობს სტილისტი გახდეს, რადგან უნდა რომ გაუზიაროს მსოფლიოს საკუთარი ვინტაჟური და კომფორტული სტილი.
ლუმ პრესასთან არაერთხელ ახსენა, რომ შეყვარებული არ ჰყავს და ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა: „დედაჩემიც კი მეკითხება, თუ სად არის ჩემი შეყვარებული, მაგრამ ამისთვის ზედმეტად დაკავებული ვარ... ჩემი სამუშაო ბევრ მოგზაურობას მოითხოვს, ამიტომ არ შემიძლია შეყვარებულს ვუთხრა... „გთხოვ, დამელოდე, სამუშაოდ უნდა წავიდე“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ჩინელი მოდელები
ჟოზე ვილკერი
ჟოზე ვილკერ დე ალმეიდა (José Wilker de Almeida; დ. 20 აგვისტო, 1947 — გ. 5 აპრილი, 2014) — ბრაზილიელი მსახიობი და რეჟისორი, პროდიუსერი, ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1947 წლის 20 აგვისტოს, ქალაქ ჟუაზეირუ-დუ-ნორტიში. კარიერა და იწყო როგორც რადიოწამყვანმა, სეარის შტატის რადიოში. შემდეგ იგი რესიფეში გადასახლდა და მუშაობს დაიწყო თეატრში. თეატრალური მოძრაობა, რომლის წევრიც ის იყო, გაკვეთილებს ატარებდა კულტურაში, წერა-კითხვასა და პოლიტიკაში. 1960-იანი წლების სამხედრო რეპრესიების დროს აღნიშნული თეატრალური ჯგუფი აიკრძალა და ჟოზე რიო-დე-ჟანეიროში გადავიდა.
რიოში მან მუშაობა კინოში დაიწყო. 1965 წელს მისი დებიუტი შედგა ფილმში „მიცვალებული“ (A Falecida), სადაც მან ფერნანდა მონტენეგროსთან ერთად ითამაშა. ამ დროს ჟოზე 19 წლის იყო. პარალელურად ბევრს წერდა თეატრისთვის, 1971 წლიდან კი რეგულარულად თამაშობს ტელენოველებში, რისი წყალობითაც მისი თაობის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ მსახიობად იქცა.
გარდაცვალებამდე იყო ოსკარის დაჯილოდების ცერემონიალების ოფიციალური კომენტატორი Globo TV-ზე.
ჟოზე ვილკერი გარდაიცვალა 2014 წლის 5 აპრილს, გულის შეტევით, რიო-დე-ჟანეიროში.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიელი მსახიობები კატეგორია:ბრაზილიელი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
ჭრიჭინა მეჩალია
ჭრიჭინა მეჩალია (Locustella) — ფრინველთა გვარი ჭრიჭინა მეჩალიასებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 12–16 სმ. შეფერილია მურა ან ზეთისხილისფერ ტონებში, მკერდი და ზურგი ზოგჯერ აჭრელებული აქვს. აერთიანებს 20 სახეობას. გავრცელებული არიან ევროპაში, აზიასა (სამხრეთი ნაწილის გარდა) და ჩრდილოეთ აფრიკაში. იზამთრებენ აფრიკასა და სამხრეთ აზიაში. ბინადრობენ ტყისპირების ბუჩქნარებში და მაღალ ბალახში, უმეტესად ნესტიან ადგილებში. ბუდეს იკეთებენ მიწაზე ან ბუჩქებზე ძალიან დაბლა. დებენ 4–6 წინწკლებიან თეთრ ან ვარდისფერ კვერცხს. იკვებებიან მწერებით, ობობებით. ზოგიერთი სახეობის გალობა წააგავს ჭრიჭინის ან კუტკალიის ხმას (აქედან სახელწოდება).
სქოლიო
*
დელტის ოლქი (ტეხასი)
დელტის ოლქი (Delta County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კუპერი. შეიქმნა 1870 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ვარდენიკი
ვარდენიკი (Վարդենիկ) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 990 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 669 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
ნოდარ ბიძინაშვილი
ნოდარ ბიძინაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი. ჩემპიონატი ჩატარდა 2019 წელს, ლატრაკში, საბერძნეთში.
ძირითადი შედეგები
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ნაღველა სოკო
ნაღველა სოკო (Tylopilus felleus) — ტილოპილუსის გვარის არასაჭმელი სოკო ბოლეტუსისებრთა ოჯახისა, რომელსაც ახასიათებს მწარე გემო. მომზადებისას სიმწარე კიდევ უფრო ძლიერდება.
გავრცელების არეალი მოიცავს აზიას, ევროპას, აღმოსავლეთ ჩრდილოეთ ამერიკასა და ცენტრალურ ამერიკას.
სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა მიკოლოგმა პიერ ბიულიარმა 1788 წელს როგორც Boletus felleus. მიმდინარე ბინომიალური სახელი მიანიჭა ფინელმა მიკოლოგმა პიტერ ადოლფ კარსტენმა 1881 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების ცხრილი ქვეყნების მიხედვით
1 052 ძეგლიდან 814 არის კულტურული, 203 ბუნებრივი, ხოლო 35 შერეული ტიპის. ქვეყნები იყოფიან შემდეგ გეოგრაფიულ ზონებად: აფრიკა, არაბული ქვეყნები, აზია-ოკეანეთი, ევროპა-ჩრდილოეთი ამერიკა და ლათინური ამერიკა-კარიბები.
შენიშვნები
<references group="შ"/>
ნაღველა სოკო
აღწერა
რბილობი თეთრია, გაჭრისას წითლდება ან საერთოდ არ იცვლის ფერს. გემოზე მწარეა, განსაკუთრებული სუნის გარეშე. თითქმის არასდროს ჭიანდება.
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების ცხრილი ქვეყნების მიხედვით
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის სია
ნაღველა სოკო
აღწერა
ჰიმენოფორი შეზრდილია ფეხთან, მილები თეთრია, მოგვიანებით ვარდისფერი ან ჭუჭყისფერ-ვარდისფერი. ფორები მომრგვალებული ან კუთხოვანია, წახნაგოვანი, წვრილი, დაჭერისას წითლდება ან მურა შეფერილობას იღებს.
ფეხის სიგრძე — 3-12,5 სმ, სისქე — 1,5-3 სმ, წაგრძელებულ-ბოლქვისებრია, ბოჭკოვანი, ფერი — კრემისფერ-ჟანგმიწისფერი მოყვითალო, ჟანგმიწისფერ-ყვითელი, ან ყვითელ-ყავისფერი, ზედა ნაწილი მოთეთრო ან ნაღებისფერ-ყვითელი, ფეხზე ახასიათებს მურა, მუქი-კრემისფერი ან შავი ფერის ბადე.
სპორების ფხვნილი — მოვარდისფრო, ვარდისფერი, მოვარდისფრო-ყავისფერი. სპორები 10—15×4—5 მკმ, ელიფსურ-თითისტარისებრი, უფერო ან ცოტათი ნაცრისფერ-მოვარდისფრო, გლუვი.
მსგავსი სახეობები
ნაღველასოკო წააგავს დათვისსოკოს და ასევე ბოლეტუსის გვარის სხვა სახეობებს, მათ შორის ბადისებრ და ბრინჯაოსფერ დათვისსოკოს. ზოგჯერ ეშლებათ Leccinum-ის გვარის სოკოებში, რომელთაგან განსხვავდება ფეხზე ქერცლების არქონით, ხოლო ბოლეტუსისაგან — მუქი ბადით.
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელების არეალი მოიცავს აზიას, ევროპას, აღმოსავლეთ ჩრდილოეთ ამერიკას და ცენტრალურ ამერიკას. ნაღველა სოკო არის ტილოპილუსის ტიპური სახეობა და ერთადერთი წარმომადგენელი გვარიდან, რომელიც გავრცელებულია ევროპაში. საქართველოში იშვიათი სოკოა.
მიკორიზას ქმნის ფოთლოვან და წიწვოვან ხეებთან. განსაკუთრებით ხარობს წიწვივან ტყეებში მჟავე ნაყოფიერ ნიადაგზე, ხშირად წიფლისა და მუხის ძირებში. იშვიათად დამპალ ჯირკებზე. იზრდება ერთეულებად ან ჯგუფებად.
გამოყენება
მიუხედავად იმისა, რომ არაშხამიანი სოკოა, ახასიათებს მეტად მწარე გემო. სიმწარე კიდევ უფრო ძლიერდება მომზადებისას. ერთ ეგზემპლარს შეუძლია სხვა სოკოებისგან მომზადებული მთლიანი კერძის გემოს გაფუჭება. ზოგ ქვეყანაში მისგან დამზადებულ ფხვნილს კერძებისთვის არომატის მისაცემად იყენებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლეტუსისებრნი კატეგორია:არასაჭმელი სოკოები
პტოლემე VIII
მინიატიურა|პტოლემე VIII-ის ვერცხლის დიადრაქმა პტოლემე VIII ევერგეტ II ფისკონი — ეგვიპტის მმართველი პტოლემეების დინასტიიდან. ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. 145-116 წწ. პტოლემე V-ისა და კლეოპატრა I-ის უმცროსი შვილი. პტოლემე VI-ის ძმა.
გარდაიცვალა ძვ. წ. 116 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
ჰათ-ჩაო-მაის ეროვნული პარკი
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული პარკები კატეგორია:IUCN კატეგორია II კატეგორია:1981 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
გერმანიის საფეხბურთო ბუნდესლიგა 2017-2018
გერმანიის საფეხბურთო ბუნდესლიგა 2017-2018 — გერმანიის საფეხბურთო ბუნდესლიგის 55-ე გათამაშება. ტურნირის გამარჯვებული ზედიზედ მეექვსედ გახდა მიუნხენის „ბაიერნი“.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის საფეხბურთო ბუნდესლიგის სეზონები
ჟარაგუა (გოიასი)
ჟარაგუა (Jaraguá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 666 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 870 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.64 კმ²-ზე. ფართობი 1 849 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
დავით აღმაშენებლის ანდერძი გელათისადმი
დავით აღმაშენებლის ანდერძი გელათისადმი — ძველი ქართული დიპლომატიკური ძეგლი.
ანდერძი დაუთარიღებელია. სავარაუდოდ შექმნილია 1125 წლის მომდევნო წლებით (ნ. შოშიაშვილი, ვ. სილოგავა, თ. ენუქიძე). დოკუმენტის მიხედვით, იგი დაწერილია საქართველოს მეფის დავით IV აღმაშენებლის ბრძანებით მეფის მოძღვრის — არსენის მიერ დავითის გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე. თუმცა არსენ ბერი საბუთის შემდგენლად მოხსენიებულია მხოლოდ სათაურში, ხოლო სათაური გვიანდელია. ანდერძის შემდგენლად ტექსტში მოხსენიებულია მეფის „მლოცველი ბერი“, რომლიც ვინაობაც უცნობია.
ანდერძით დავით აღმაშენებელი თავის ძეს დემეტრეს ტახტის მემკვიდრედ აცხადებს და უბარებს რიგი საქმეების აღსრულებას. საქმე ეხება თავისი ოჯახის, დედოფლის და შვილების პატრონობას, გელათისა და იქ არსებული საგვარეულო საძვალის კურთხევას. ამავე დროს მეფე თავის მემკვიდრეს ანდერძად უბარებს სხვა მონასტრებისა და მამულებისათვის სამეფო ხაზინიდან შესაწირავების გაცემას. დავითი თავის ანდერძში უფალს შესთხოვს მიწიერი ცოდვების მონანიებას და შენდობას, ხოლო დემეტრესათვის ამ დანაბარების შესრულებაში თანადგომას სთხოვს თავის მოძღვარს არსენ ბერსა და ქართლის კათოლიკოსს.
Scandinavian Nights
Scandinavian Nights — მძიმე როკ ჯგუფ Deep Purple-ს 1988 წლის საკონცერტო ალბომი. იგი ეფუძნება ჯგუფის მიერ სტოკჰოლმში 1970 წლის 12 ნოემბერს გამართულ კონცერტს. მასალა, შეტანილი ალბომში, ჩაიწერა შვედეთის ეროვნულმა რადიომ.
დავით აღმაშენებლის ანდერძი გელათისადმი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხელნაწერები
ტაგანროგის ლუთერანული ეკლესია
ტაგანროგის ლუთერანული ეკლესია (Лютеранская церковь Таганрога) — რელიგიური ნაგებობა, რომელიც დაარსდა ტაგანროგში 1864 წელს და არსებობდა 1923 წლამდე.
ისტორია
ტაძრის გახსნისას ტაგანროგში ცხოვრობდა პროტესტანტული სარწმუნოების 84 ადამიანი, მათგან 53 მამაკაცი და 31 ქალი. ისინი იყვნენ საელჩოების მსახურები, ქარხანაში მომუშავეები, მოვაჭრეები და ოსტატები. ტაძარში დადიოდნენ ტაგანროგის დაწესებულებების დირექტორები მეუღლეებთან და შვილებთან ერთად, მათ შორის ტაგანროგის ლუდსახარშის დამაარსებელი, ქრისტიან ფრიდრიხის ძე ბილე ოჯახით, ტყავის ქარხნის დირექტორი ემილ ფეიტი მეუღლესთან ოლგა ტოსენთან ერთად.
ყოფილ სახელოსნოს მუდმივად ამარაგებდნენ ღვთისმსახურების ჩასატარებელი საშუალებებით. ამისთვის სამუშაოები მიმდინარეობდა მუდმივად. 1887 წლისთვის შენობა გადააკეთეს. შეიცვალა ეზოს ბევრი შენობის ფასადიც, ხოლო სადურგლო-საამქროს სახელოსნოს შენობა გაარემონტეს: შენობის ფასადი დაფარეს თუჯის კარიბჭით. ტაძრიდან მარჯვენა მხარეს მდებარეობდა სამრევლო სკოლის შენობა - მისი ნახვა შესაძლებელია XXI საუკუნეშიც. ლითონის რკინის ბოძი გოთურ სტილში იყო გაკეთებული, ასევე შენარჩუნებულია და მისი დანახვა შეიძლება არსებული ფეხსაცმელების ფაბრიკის ახლოს.
1879 წელს, ბევრი ცვლილება მოხდა ლუთერანული ტაძრის შენობაში, როცა წინამძღვარი გახდა ნიკოლაი შტრაული. ამ პერიოდში მხატვარმა შკიტკომ დახატა და ტაძარს შესწირა ხატი „წყლებზე სიარული“. ნიკოლაი შტრაუსი ტაძარში მსახურებას XX საუკუნეშიც აგრძელებდა. იგი მსახურებას ატარებდა არა მხოლოდ ტაგანროგის მცხოვრებთათვის, ასევე ახლო დასახლებების მაცხოვრებლებისთვისაც, რადგან ტაგანროგის ლუთერანური ტაძარი ერთადერთი იყო ამ მხარეში. 1923 წელს ტაძარმა არსებობა შეწყვიტა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
მარილანდია-დუ-სული
მარილანდია-დუ-სული (Marilândia do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 758 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აპუკარანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 863 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.06 კმ²-ზე. ფართობი 384 424 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტორვაიეკუდლი
სქოლიო
კატეგორია:ისლანდიის მყინვარები კატეგორია:ისლანდიის ვულკანები
ანდრო ბიწკინაშვილი
ანდრო ბიწკინაშვილი (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (კარატე). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2017, სოფია, ბულგარეთი). ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის ოქროს მედლის პრიზიორი (2015, თბილისი, საქართველო).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კარატისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
სალია (მეიოს საგრაფო)
სალია (Salia ან Saula ; Sáile) — გელტახტი სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კუნძულ აკილზე, კონაქტის პროვინციაში. სოფელში მოქმედებს სკოლა, რომელიც 1910 წელს გაიხსნა.
სქოლიო
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები კატეგორია:გელტახტი ადგილები მეიოს საგრაფოში
მელაანის პირველი კოშკი
მელაანის პირველი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ მელაანის ჩრდილოეთით კოშკებად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
კოშკი გეგმით ოთხკუთხაა, ნაგები ყოფილა ნატეხი და რიყის ქვით, ძლიერ დაზიანებულია მიწითა და მცენარეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის კოშკები
დი-ქარის მუჰაფაზა
დი-ქარის მუჰაფაზა მოიცავს შვიდ რაიონს. მას ესაზღვრება საკუთარი ქვეყნის ხუთი მუჰაფაზა: ვასიტი, მაისანი, კადისია, მუთანა და ბასრა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერაყის მუჰაფაზები
სიმონი (ბაღდავაძე)
ბერი სიმონი (ერისკაცობაში სოლომონ ბაღდავაძე; დ. 1857 — გ. 1942) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, დიდსქემოსანი მღვდელმონაზონი, ბერი. ათონის ივერთა მონასტრის უკანასკნელი ქართველი ბერების მეთაური.
ბავშვობა
მღვდელსქემმონაზონი სიმონი (ერისკაცობაში სოლომონი) დაიბადა 1857 წელს, სოფელ ჭყვიშში (ამჟამინდელი ვანის რაიონი), ივანე ბაღდავაძის ოჯახში. რამდენიმე წლის შემდგომ ადიდებულმა რიონმა საშინლად წალეკა სოფელი ჭყვიში. დაზარალებული ოჯახები გადმოსახლდნენ სამტრედიის მახლობლად. ახლად დასახლებულ ადგილს ქოსნათი (ამჟამინდელი ახალსოფელი) ეწოდა. ყმაწვილი სოლომონი ყურადღებას იჩენდა ღვთისმსახურებისადმი, ხშირად სტუმრობდა გელათისა და მოწამეთას მონასტრებს. თანატოლებისაგან გამოირჩეოდა ნიჭითა და სწავლის სურვილით.
მოწიფულ ასაკში იგი დაოჯახდა, მაგრამ მალევე ეწვია დიდი განსაცდელი - მისი მეუღლე მშობიარობისას გარდაიცვალა, ვერ მოხერხდა ბავშვის გადარჩენაც. დაქვრივებული სოლომონი რწმენით შეხვდა მწუხარებას და ბერად შედგომა გადაწყვიტა. მისი გადაწყვეტილება ერთმა გარემოებამ შეაფერხა, უეცრად გარდაეცვალა ერთადერთი ძმა, რომელსაც დარჩა მცირეწლოვანი ვაჟი - ივანე. ობოლი ძმისშვილის აღზრდა სოლომონმა იტვირთა. წლების მანძილზე ზრუნავდა იგი ყმაწვილის კეთილდღეობაზე. სოლომონმა მახლობელი სოფლებიდან შემოკრიბა სწავლას მოწყურებული პატარები და დააარსა საშინაო სკოლა, სადაც თავად ასწავლიდა ქართულ წერა-კითხვას, ისტორიას, არითმეტიკას, გეოგრაფიასა და სხვა საგნებს. ამასთანავე, დიდ ყურადღებას უთმობდა ზნეობრივ აღზრდას, ზრდილობას, უფროსისადმი პატივისცემასა და ქართული სუფრისა და მოლხენის სათანადო წესრიგს. ის პატარები, რომლებიც შორეული სოფლებიდან იყვნენ, ხშირად სოლომონის სახლში ცხოვრობდნენ და მხოლოდ შაბათ-კვირას ბრუნდებოდნენ მშობლებთან. გონების გაწვრთნასთან ერთად, სოლომონი ბავშვებს შრომისადმი სიყვარულს უნერგავდა. მეცადინეობის შემდგომ ყველა შრომობდა, ზოგი შეშას ჭრიდა, ზოგს წყალი მოჰქონდა, საქონელს უვლიდა, მიწას ამუშავებდა. სოლომონი დიდი სიყვარულითა და ზომიერი სიმკაცრით გამოირჩეოდა, არ უყვარდა უშნო ცელქობა და ღლაბუცი. ყოველდღიურ საზრუნავში გადიოდა დრო, ყმაწვილები გაიზარდნენ. ბევრმა მათგანმა ზედმიწევნით იცოდა „ვეფხისტყაოსანი “, „თამარიანი “. ბიჭებმა დაასრულეს სწავლა და ოჯახებს მოეკიდნენ.
სასულიერო ცხოვრების დასაწყისი
ათონის მთაზე სამოღვაწეოდ მიმავალი ქართველები უპირველესად იერუსალიმს მოილოცავდნენ. მამა სიმონმა აისრულა სანუკვარი ოცნება და მოინახულა პალესტინის უწმიდესი ადგილები. შემდეგ გემით გაემგზავრა ქალკედონის ნახევარკუნძულისაკენ. რამდენიმე დღეში გემმა ათონის მთას მიაღწია. მამა სიმონმა კითხვა-კითხვით მიაგნო წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის ქართველთა სავანეს, რომელიც ივერთა მონასტრის შორი-ახლოს მდებარეობდა. ქართველთა სავანეში ნებისმიერი თანამემამულის ხილვა დიდ სიხარულს იწვევდა, მაგრამ საძმო განსაკუთრებით გაახარა მღვდელმონაზვნის შემომატებამ. ათონზე იმ დროისთვის ქართველ ძმათა რიცხვი 50-ს აღწევდა. ივერთა მონასტრის ბერძენი არქიმანდრიტების მხრიდან შევიწროების მიუხედავად, ქართველთა სავანეში სანიმუშო წესრიგი სუფევდა. ყოველდღე აღესრულებოდა ლიტურგია, ღამისთევის მსახურება ძველი ქართული რვა ხმათა გალობით სრულდებოდა. წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის სავანის გამგებელი მღვდელსქემმონაზონი იონა (ხოშტარია) თითქმის ყოველდღე იყო მწირველი. საძმოს სულიერ მოძღვრობას უწევდა იმ დროის ერთ-ერთი უდიდესი მამა, მღვდელსქემმონაზონი თეოდოსი (ერისთავი - ღირსი მამის ალექსი შუშანიას სულიერი მოძღვარი) - აღზრდილი და განსწავლული გელათის მონასტერში.
მღვდელსექმმონაზონი ათანასეს (ალექსი ბაქრაძე) დიდი ღვაწლით მონასტერში აღორძინდა მწიგნობრობა, კალიგრაფია. ათეულობით დამზადდა ივერთა მონასტრის ბიბლიოთეკაში დაცული უძველეს ხელნაწერთა ასლები. მამა სიმონს ძირითად მორჩილებად მზარეულობა განუწესეს. პერიოდულად იგი იყო მწირველი სავანის ეკლესიაში.
ქართული და ბერძნული მხარის დაპირისპირება
წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის სავანის არსებობა ივერთა მონასტრის ბერძენ ბერებს ძლიერ აშფოთებდათ. ერთი მხრივ, სინდისი ამხილებდათ, როდესაც ქართველებს ქართულ მონასტერში არ უშვებდნენ, მეორე მხრივ, მონასტრის მმართველობისა და მისი უზარმაზარი შემოწირულობების დაკარგვის შიში ჰქონდათ. ყოველივე ამას ხელს უწყობდა თავად მონასტრის გადაგვარებული შინაგანაწესი. ივერთა მონასტრის დამაარსებელ წმინდა მამათა მიერ განწესებული ტიპიკონი უკანონოდ იყო შეცვლილი ახალი განაწესით ე.წ. იდიორითმით. მონასტერს აღარ ჰყავდა წინამძღვარი, მის ნაცვლად რამდენიმე არქიმანდრიტი-„ეპიტროპოსი“ რიგრიგობით განაგებდნენ მონასტრის საქმეებს. ასევე ერთმანეთში ინაწილებდნენ მდიდარ შემოსავალს. იმ დროისათვის მონასტრის საძმო 150 კაცს ითვლიდა, რომელთა უმეტესობა თავისი სურვილისამებრ ცხოვრობდა. იმის გამო, რომ აღარ იმართებოდა საზოგადო ტრაპეზი, ყველა თავის სენაკში იმზადებდა საჭმელს. არსებობდა უკიდურესად უპოვარიც და ასევე ფუფუნებაში მცხოვრები ბერები. ზოგიერთ არქიმანდრიტს მოსამსახურეებიც კი ჰყავდა. ხშირი იყო უთანხმოებანი დაპირისპირებული ბერების ჯგუფებს შორის. ერთსულოვანნი მხოლოდ ქართველთა წინააღმდეგ იყვნენ. ბერძნებთან მორიგებას აფერხებდა ქართველი ბერების მოთხოვნა: აღმდგარიყო ივერთა მონასტრის დამაარსებელი წმინდა მამების წესი. რადგან ქართველ მამებს აშინებდათ წმინდა მამათა შეჩვენება მათი განწესებულის დამრღვევისადმი. ეს მოთხოვნა ბერძენი არქიმანდრიტებისათვის წარმოსადგენადაც ძნელი იყო. რომ არა რუსეთის იმპერიის შიში, რომლის მოქალაქეებადაც ითვლებოდნენ ქართველი ბერები, დაუყოვნებლივ მოიშორებდნენ აბეზარ ქართველებს. მანამდე კი შესაფერის ვითარებას ელოდნენ. მათ განრისხებას ზრდიდა ის ფაქტიც, რომ რუსეთის მთავრობამ საქმის მოგვარებამდე, მცირე ნაწილი რუსეთიდან შემავალი შემოსავლისა ქართველთა სავანეს მიაკუთვნა.
წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის სავანის სამართლებრივი სტატუსი ფრიად არამყარი იყო. სავანე ოფიციალურად ირიცხებოდა, როგორც ივერთა მონასტრის დაქვემდებარებაში მყოფი სენაკი. ქართველთა სავანის წინამძღვარმა, იღუმენმა ბენედიქტე ბარკალაიამ ეს სენაკი 1860-იან წლებში დროებით თავშესაფრად შეიძინა. ვინ წარმოიდგენდა მაშინ, რომ ქართველებს, ნამდვილ ივერიელებს, ივერთა მონასტერში არ შეუშვებდნენ და ეს სამარცხვინო დავა ამდენ ხანს გაგრძელდებოდა. ათონის მთაზე მოქმედი კანონით კი სენაკში მოღვაწე ბერების უფლებები შეზღუდული იყო, დედა მონასტრის ნებართვის გარეშე ძმათა რიცხვის გაზრდა, ან, თუნდაც, რაიმე შენობის აგება მკაცრად ეკრძალებოდათ. ამ უფლებრივ მდგომარეობას ბერძენი ბერები ბოროტად იყენებდნენ. ქართველთა ეკლესიას მოანგრიე გუმბათი, არ აძლევდნენ ზარის დარეკვის ნებას. სასმელი წყლის მილებით გაყვანას და შეშით სარგებლობას უკრძალავდნენ. თავს იმით იმართლებდნენ, რომ იცავდნენ ათონის მთის განაწესს, ქრისტიანი მოღვაწის უპირველესი მოვალეობა კი სრულად ავიწყდებოდათ. ქართველ ბერებს აკვირვებდათ ამგვარი სისასტიკე, მაგრამ ითმენდნენ უკეთესი მომავლის იმედით.
გადიოდა წლები. მამა სიმონი ყოველდღიური მსახურებით იყო დაკავებული. პერიოდულად ლოცვა-კურთხევით აღსავსე წერილებს უგზავნიდა ძმისშვილ ივანეს (სამწუხაროდ, ამ წერილებმა ჩვენამდე ვერ მოაღწია). ახარებდა მისი ოჯახის გამრავლება. მამა სიმონი ყურადღებას არ აკლებდა მშობლიურ სოფელს. მისივე დახმარებით აშენდა ეკლესია, რომელსაც ძმისშვილი ივანე პატრონობდა, ეხმარებოდა მოძღვარს და უვლიდა ეკლესიას. შემდგომ წლებში მამა სიმონმა ეკლესიას გამოუგზავნა ულამაზესი, ცისფერი მღვდლის სრული შესამოსელი, ასევე ვერცხლის ბარძიმი, ფეშხუმი, ჯვარი და ღვთისმსახურებისათვის საჭირო სხვა ნივთები.
1905 წლის მაისში ღვთივგანისვენა მღვდელსქემმონაზონმა თეოდოსიმ (ერისთავი), რაც განსაკუთრებული დანაკლისი იყო როგორც მამა სიმონისათვის, ასევე მთელი საძმოსათვის. იმავე წლის ოქტომბერში მამა სიმონი ათონის მთაზე მომხდარ არნახულ მიწისძვრას შეესწრო, რომლის შედეგად ძლიერ დაზიანდა ათონის მონასტრები, მათ შორის, განსაკუთრებით ივერთა მონასტერი. ნახევრად დაინგრა ათსაუკუნოვანი წმინდა ექვთიმეს კოშკი, გაიპო გუმბათები, თითქმის ბოლომდე დაინგრა წმინდა იოანე ნათლისმცემლის ტაძარი, კარის ღვთისმშობლის ეკლესიას გუმბათი მოერღვა. საკვირველად გადარჩა ქართველთა სავანე. მღვდელსქემმონაზონმა იონამ მძიმე მარხვა განუწესა საძმოს. მწარე დღეების გარდა, ხშირი იყო სამახსოვრო დღეებიც. ათონს ხშირად სტუმრობდნენ მოღვაწეები საქართველოდან, ასევე ევროპის უმაღლესი სასწავლებლების ქართველი სტუდენტები. საქართველოდან იგზავნებოდა სასულიერო და საერო შინაარსის ჟურნალ-გაზეთები.
ბერძენი ბერების უსამართლობით განაწამები ქართველები თავის დასაცავ გზებს ეძებდნენ. ივერთა მონასტრის არქიმანდრიტები ყოველ ოთხ წელიწადში ცვლიდნენ მოსკოვის მეტოქის მმართველს. სწორედ ამ მეტოქიდან შემოსდიოდათ უზარმაზარი შემოწირულობანი. ყოველი ახალი მმართველი უნდა დაემტკიცებინა სულთანს და რუსეთის საელჩოს (ქალკედონის ნახევერკუნძული, სადაც მდებარეობს ათონის მთა, 1913 წლამდე ოსმალეთის შემადგენლობაში შედიოდა).
შემდგომ წლებში, პოლიტიკური ვითარება ბალკანეთში მკვეთრად შეიცვალა. დაიწყო ჯერ ბალკანეთის, ხოლო შემდეგ პირველი მსოფლიო ომები. ევროპა სისხლისღვრამ მოიცვა. ათონის მთაზე ვითარებას ისიც ძაბავდა, რომ მრავალეროვანი ათონის მაცხოვრებლების მშობლიური ქვეყნები ომში დაპირისპირებული აღმოჩნდა. რუსეთის 1917 წელს მომხდარმა რევოლუციამ რადიკალურად შეცვალა ვითარება. ათონზე შეწყდა შემოწირულობანი, რომელზეც მთელი ათონის მთა მნიშვნელოვანწილად იყო დამოკიდებული. მსოფლიო ომის გამო, გაუარესდა ეკონომიკური ვითარება, ჩამოვარდა შიმშილობა.
ათონის ივერთა მონასტრიდან ქართველთა გამოდევნა
1918 წელს ნოე ჟორდანიას მთავრობის ანტიეკლესიური რეფორმების შედეგად, ეკლესია-მონასტრებს კუთვნილი მიწები ჩამოერთვა. ბუნებრივია, მათ შორის იყო ივერთა მონასტრის მამულებიც, რომლებსაც ბერძენი ბერები განაგებდნენ. საქართველოს მთავრობაზე განრისხებულმა არიქმანდრიტებმა ათონელ ქართველებზე იყარეს ჯავრი. 1918 წლის მიწურულს, მღვდელსქემმონაზონი იოანს (ხოშტარიას) გარდაცვალების შემდეგ ქართველებს წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის სავანის დატოვება მოსთხოვეს. მამა სიმონი ძმობამ გამოირჩია ქართველი ბერების დროებით მმართველად. დიდი სადარდებელი და საფიქრალი დაეკისრა მამა სიმონს. მრავალჯერ ეახლა იგი, მღვდელმონაზვნებთან - იოანე (მაისურაძე) და მელეტისთან (თოფურია) ერთად, ივერთა მონასტრის არქიმანდრიტებს, მრავალჯერ ევედრა ქართველი ძმების სახელით, მაგრამ ბერძნებს ქართველთა მოშორება მტკიცედ ჰქონდათ გადაწყვეტილი. 1919 წლის 9 მარტს ივერთა მონასტრის მმართველი ბერები ჯარისკაცების თანხლებით მივიდნენ იოანე ღვთისმეტყველის სავანეში. მამა სიმონს ძალით წაართვეს გასაღებები და დაეპატრონენ სავანესა და მის ქონებას. ქართველ ბერებს მიეცათ უფლება, გაეტანათ პირადი ნივთები და ბიბლიოთეკის ნაწილი, ხოლო დანარჩენი ქონება, სურსათის მარაგის ჩათვლით, მიითვისეს. ქართველები დარჩნენ უბინაოდ, ყოველგვარ ნუგეშს მოკლებულნი. მამა სიმონი გაეშურა წმინდა პანტელეიმონის მონასტრის წინამძღვართან - არქიმანდრიტ მისაილთან თავშესაფრის სათხოვნელად. რუს ბერებთანაც გართულებულიყო ურთიერთობა, რადგან ზოგიერთი რუსი ბერი 1917 წლის საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდენას „რასკოლს“ უწოდებდა. არქიმანდრიტმა მისაელმა ქართველ ბერებს შესთავაზა სტეფანე პირველმოწამის სკიტში დაბინავება. ეს სენაკი ხევში, მეტად მოუხერხებელ და ნესტიან ადგილზე მდებარეობდა. რამდენიმე ბერმა უარი განაცხადა იქ ცხოვრებაზე, მაგრამ არჩევანი არ იყო. ქართველი ბერების ნაწილმა გადაწყვიტა ათონის მთის დატოვება და სამშობლოში დაბრუნება. მძიმე და ცრემლიანი იყო განშორება, მამები თითქოს გრძნობდნენ, რომ ვეღარ ნახავდნენ ერთმანეთს.
ბოლო წლები
1920 წელს 9 ქართველი ბერი მღვდელსქემმონაზონ სიმონის წინამძღვრობით დასახლდა წმინდა სტეფანე პირველმოწამის სავანეში. მუხლჩაუხრელი შრომით ცდილობდნენ მოღვაწეები საარსებო საკვების მოპოვებას. ცხრა ბერიდან სამი ღრმადმოხუცი იყო და, ბუნებრივია, ფიზიკური შრომა აღარ შეეძლოთ. შრომას ნაჩვევი მამა სიმონი გაორმაგებული ძალით იღვწოდა. ბერები თიბავდნენ ბალახს, აგროვებდნენ კაკალს, შემდგომ ყიდდნენ და ასე, წვალებით ცხოვრობდნენ. მძიმე შრომამ და ცუდმა პირობებმა მამა სიმონი დააავადა. 1926 წელს იგი შეუძლოდ შეიქნა და იძულებული გახდა, პანტელეიმონის მონასტრის საავადმყოფოში ემკურნალა. მამა სიმონი უკვე 69 წლის იყო, ამიტომაც აღარ მოსდევდა ჩვეული ჯანმრთელობა. პანტელეიმონის მონასტრის ბერებმა მამა სიმონს დარჩენა შესთავაზეს, რადგან სტეფანე პირველმოწამის სავანეში დაბრუნება მოუსწრაფებდა სიცოცხლეს. ქართველმა ძმებმაც სთხოვეს საავადმყოფოში დარჩენილიყო და დაჰპირდნენ, რომ ხშირად ინახულებდნენ მას. რამდენიმე თვეში მამა სიმონი მომჯობინდა და უკვე შეძლო პანტელეიმონის მონასტრის სატრაპეზოში წამუშავება. რუსმა ბერებმა სენაკიც დაუთმეს სატრაპეზოსთან ახლოს. ყველამ შეიყვარა კეთილი, სათნო, მლოცველი და დარდიანი მოხუცი ტრაპეზარი. წმინდა სტეფანე პირველმოწამის სენაკში მომხდარმა 1932 წლის ხანძარმა და ბერი ბართლომეს დაღუპვამ გული მოუკლა მოხუცს. ბოლო წლებში სენაკიდან იშვიათად გამოდიოდა. 1942 წელს პანტელეიმონის მონასტრის საავადმყოფოში მშვიდობით მიაბარა სული უფალს მღვდელსქემმონაზონმა სიმონმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ბერები კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბოდავის კოშკები
ბოდავის კოშკეში — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ ბოდავის დასავლეთით, 0,3 კილომეტრის მანძილზე, ერთმანეთთან ახლოს. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით.
ერთი კოშკი სწორკუთხაა, ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: კედლების ზედა ნაწილი და ხის სართულშუა გადახურვა ჩამოშლილია. შემორჩენილია კოშკის ოთხი სართული. შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა, პირველი სართულის დონეზე. მომდევნო სართულების აღმოსავლეთ კედელში თითო სწორკუთხა, პატარა სარკმელია. მეორე კოშკი ზურგიანია. დგას სწორკუთხა კოშკიდან აღმოსავლეთით, 25 მეტრის მანძილზე. ნაგებია კლდის ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია.
ცრურწმენა
მინი|მარჯვნივ|გავრცელებული ცრურწმენა: „შავ კატას, რომელიც გზას გადაგირბენთ, უბედურება მოაქვს“ ცრურწმენა — ცრუ შეხედულება, რომელიც წარმოადგენს რწმენას რაიმე ზებუნებრივ, იდუმალ, იმქვეყნიურ ძალებში. მოიცავს ვარაუდს, ხშირ შემთხვევაში გაუცნობიერებელს, რომ ამ ძალებისგან შესაძლებელია თავდაცვა ან ადამიანისთვის მისაღები კომპრომისის მიღწევა. როგორც წესი, გამოვლინდება გამარტივებული რიტუალური ფორმებით: თილისმების გამოყენება, ტატუირება, მაგიური ჟესტები და სხვა. განსაკუთრებულ ადგილს იკავებენ ნიშნები: გარკვეულ მოვლენებს მიაწერენ პროგნოსტიკურ მნიშვნელობებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოპულარული ფსიქოლოგია * კატეგორია:წარმართობა კატეგორია:რელიგია
ჯამბალის წმინდა გიორგის ეკლესია
ჯამბალის წმინდა გიორგის ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი, დგას გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარდანახის დასავლეთით 7 კილომეტრზე. ტყეში, მაღალ მთაზე, ჯამბალად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ნაგებია რიყის ქვის ლოდებითა და კირის დუღაბით. გარე კუთხეები ამოყვანილია დიდი ზომის ფოროვანი შირიმის გათლილი კვადრატებით. წყობა ირეგულარულია. ქვებს შორის დარჩენილი არეები წვრილი ქვით არის ამოვსებული. ინტერიერი კირითაა შელესილ-შეთეთრებული. ძლიერ დაზიანებულია: ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხის ზედა ნაწილი და გრძივი კედლების პერანგის ზედა ნაწილები ჩამოშლილია, სახურავზე აყრილია შირიმის საფარი და ზედ მცენარეულობაა ამოსული. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებზე შემორჩენილია შირიმის თაროსებრი ლავგარდნის მხოლოდ რამდენიმე ქვა. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთი მხრიდანაა:კარი სწორკუთხააა, გარედან შირიმის ქვითაა გადახურული. მოგვიანებით ღიობში აგურის თაღი ჩაუშენებიათ და კარი რამდენადმე დაუწვრილებიათ. ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით, რომელშიც ერთი მაღალი, გარეთკენ დავიწროებული ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშააა. ნიშებს ზემოთ თითო პატარა მრგვალი ხვრელია. სარკმლის ქვემოთ კედელზე, ქვითკირის ტრაპეზია მიშენებული. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, რომლის ნახევარწრიული, ოდნავ შემაღლებული პროპორციების თაღი მარტივი პროფილის თაროსებრ იმპოსტებს ეყრდნობა. აფსიდის მხრებთან და გრძივი კედლების დასავლეთ ნაწილში, კამარის ქუსლის დონეზე, თითო პატარა სწორკუთხა ხვრელია ხის ქარგილის ძელების ჩასამაგრებლად. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში შიგნიდან გარეთ დავიწროებული და ქვის ფილით თარაზულად გადახურული თითო სარკმელია გაჭრილი. დარბაზი გადახურულია ნახევარწრიული კამარით, რომლის სამხრეთ გვერდიც ოდნავ გაბრტყელებულია, კამარა ეყრდნობა გრძივ კედლებსა და კონქის თაღს, იატაკი კი მიწატკეპნილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დენტონის ოლქი
დენტონის ოლქი (Denton County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. დენტონი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
შუა საუკუნეების მედიცინა
შუა საუკუნეების მედიცინა — შუა საუკუნეებში უმეტესწილად განვითარებული იყო პრაქტიკული მედიცინა, რომლითაც დაკავებულნი იყვნენ მეაბანოე-დალაქები. ისინი ხსნიდნენ ვენებს, ახდენდნენ სახსრების ჩაგდებას, ამპუტირებას. მეაბანოეს პროფესია საზოგადოებრივ ცნობიერებაში ასოცირდებოდა „უსუფთაო“ პროფესიებთან, რომლებიც დაკავშირებული იყო ადამიანის ავადმყოფ სხეულთან, სისხლთან, გვამებთან; დიდი ხნის განმავლობაში საზოგადოება მათ არ იღებდა. გვიან შუა საუკუნეებში მეაბანოე-დალაქების, როგორც პრაქტიკული მკურნალების, ავტორიტეტი გაიზარდა, ხშირ შემთხვევაში სწორედ მათ მიმართავდნენ ავადმყოფები. მეაბანოე-მკურნალის ოსტატობისთვის მაღალი მოთხოვნები არსებობდა: რვა წლის განმავლობაში მას უნდა გაევლო მოსწავლეობის პერიოდი, ჩაებარებინა გამოცდა მეაბანოოე უხუცესების ამქრის, საქალაქო საბჭოს წარმომადგენლისა და მედიცინის დოქტორის წინაშე. ევროპის ზოგიერთ ქალაქში XV საუკუნის მიწურულს მოაბანოეებისგან იქმნებოდა ექიმი-ქირურგების ამქარი (მაგალითად, კელნში).
შუა საუკუნეებში გავრცელებული იყო ტუბერკულოზი, მალარია, ყვავილი, ყივანახველა, სკაბიესი, სხვადასხვა სიმახინჯეები, ნერვული დაავადებები. ყველა ომის ჩვეული თანხმლებები იყო დიზენტერია, ტიფი და ქოლერა, რომელთაგანაც XIX საუკუნის შუა ხანებამდე იმაზე მეტი ჯარისკაცი იღუპებოდა, ვიდრე ბრძოლებისგან. თუმცა შუა საუკუნეების ნამდვილი უბედურება იყო ბუბონური შავი ჭირი. პირველად ის გაჩნდა ევროპაში VIII საუკუნეში. 1347 წელს შავი ჭირი აღმოსავლეთიდან ევროპაში შეიტანეს გენუელმა მეზღვაურებმა. მომდევნო სამი წლის განმავლობაში დაავადება მთელ კონტინენტზე გავრცელდა. 1354 წლისთვის შავმა ჭირმა მოიცვა აგრეთვე ნიდერლანდები, ჩეხური, პოლონური, უნგრული მიწები და რუსი.
ლიტერატურა
მედიცინა კატეგორია:მედიცინის ისტორია
Assassin's Creed Origins
Assassin's Creed Origins — მოქმედებითი-სათავგადასავლო ვიდეო თამაში, რომელიც შექმნა Ubisoft Montreal-მა და გამოსცა Ubisoft. ეს არის რიგით მეათე ძირითადი თამაში „Assassin's Creed“-ის სერიიდან. ის მსოფლიოს მასშტაბით გამოვიდა 2017 წლის 27 ოქტომბერს Microsoft Windows-ის, PlayStation 4-სა და Xbox One-ის პლატფორმებისთვის.
სიუჟეტი მიმდინარეობს ძველ ეგვიპტეში, პტოლემეების სამეფოს ხანაში, და მოგვითხრობს გამოგონილ ისტორიას რეალურ სამყაროში, რასაც თან სდევს საუკუნოვანი ბრძოლა ასასინებსა და ტამპლიერებს შორის.
„Origins“ არის მოქმედებითი-სათავგადასავლო და სტელსის ჟანრის თამაში, სადაც მოთამაშე აკონტროლებს პერსონაჟ ბაიეკს. მასში ვირტუალური კამერა წარმოდგენილია მესამე პირის პერსპექტივით. მოთამაშემ უნდა შეასრულოს როგორც ძირითადი დავალებები, ასევე მეორეხარისხოვანი ქვესტები, რის შემდეგაც იღებს გამოცდილების ქულებს და ეუფლება ახალ უნარ-ჩვევებს. მოთამაშეს კომპანიონობას გაუწევს არწივი სახელად სენუ. თამაში, აგრეთვე მოიცავს საზღვაო ომებს და წყალქვეშა გამოკვლევებს. რაც შეეხება ბრძოლის სისტემას, განიცადა სრული სახეცვლილება.
პროექტზე მუშაობა დაიწყო 2014 წლის დასაწყისში. და მის შესახებ საზოგადოებისთვის ოფიციალურად ცნობილი გახდა 2017 წლის 11 ივნისს. შემქმნელებმა დაიქირავეს ეგვიპტოლოგები, რათა თამაშის სამყარო და ატმოსფერო მაქსიმალურად დამსაგავსებოდა იმ პერიოდის ეგვიპტეს. საბოლოოდ მზის შუქი იხილა 2017 წლის 27 ოქტომბერს.
„Origins“-მა მიიღო დადებითი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისგან. შექება ძირითადად წილად ჰხვდა სიუჟეტს, გახმოვანებას, ეგვიპტის მიმზიდველ გარემოს და ვიზუალურ ეფექტებს. საერთო განხილვების საიტ Metacritic-ზე XONE-ის ვერსია ფლობს 85/100,, PC ვერსია 86/100 , ხოლო PS4-ის ვერსია 84/100.
სქოლიო
კატეგორია:Ubisoft-ის თამაშები კატეგორია:Assassin's Creed კატეგორია:მოქმედებითი-სათავგადასავლო თამაშები კატეგორია:ღია სამყაროს ვიდეო თამაშები კატეგორია:სტელსი ვიდეო თამაშები კატეგორია:2017 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:კანადაში შემუშავებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation 4-ის თამაშები კატეგორია:Xbox One-ის თამაშები
ჯავიდაბადი
ჯავიდაბადი (Cavidabad) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
ვარსერი
ვარსერი (Վարսեր) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 017 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 121 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.8 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
ნოვო-ანდრეევსკის ხიდი
მდებარეობა
უახლოესი მეტროს სადგურია „პრიმორსკაია“.
სახელწოდება
ხიდის აგების პერიოდისათვის ქალაქში უკვე არსებობდა ანდრეევსკის ხიდი. ორი მსგავსი ტოპონიმის თავიდან აცილების მიზნით, მდინარე სმოლენკაზე არსებულ ხიდს უწოდეს ნოვო-ანდრეევსკის ხიდი, აღნიშნული დადგენილება მიიღეს 2010 წლის 28 ივლისს.
ისტორია
პირველი ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1960-იან წლებში, ჯერ კიდევ მაშინ, როცა დეკაბრისტების კუნძულის განაშენიანება ახალი დაწყებული იყო. ახლოს მდებარე სახლების მაცხოვრებლებმა შეაგროვეს თანხა და ააგეს აუცილებელი გადასასვლელი. ამის შემდეგ ხიდს უწოდეს კოოპერატიული ხიდი, ან რკინის ხიდი. ასევე არსებობდა სახელწოდება ანდრეევსკის ხიდი, რომელიც ეწოდა ხიდის შემქმნელის იგორ ანდრეევის გვარის მიხედვით. ანდრეევი იყო ბალტიის ქარხნის ინჟინერი, რომელმაც ხიდი ააგო პრაქტიკულად თვითნებურად, ამისათვის მიიღო საკუთარი ქარხნის არასაჭირო მეტალის ძელები და დაუკვეთა მისი ტრანსპორტირება და დამონტაჟება.
2005 წლის გაზაფხულზე გავრცელდა განცხადება, რომ ხიდი დაიკეტებოდა სამი თვით სმოლენკის კალაპოტის გასუფთავების მიზნით, ხოლო მოხდებოდა ხიდის დემონტაჟი. სანაპირო ზოლის გაწმენდისა და მშენებლობის სამუშაოების დასრულების შემდეგ, ხიდი არ დუმონტაჟებიათ და 2006 წლის შემოდგომაზე დაიკრაგა. იგი არ ირიცხებოდა „ხიდტრესტის“ ბალანსზე.
2009 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება ხიდი აღედგინათ. მშენებლობა დაიწყო 2009 წლის სექტემბრის დასაწყისში. ხიდი ოფიციალურად გაიხსნა 2009 წლის 17 დეკემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ჟეზუსპოლისი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 300 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.78 კმ²-ზე. ფართობი 122 475 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მასტოპათია
250px|მინი მასტოპათია — მკერდის კიბო, ქალებში განვითარებულ ავთვისებიან სიმსივნეებს შორის ყველაზე ხშირი. კიბოსწინარე დაავადებებიდან ძალიან დიდი მნიშვნელობა ენიჭება მასტოპათიას — სარძევე ჯირკვლის სხვადასხვა პათოლოგიას, რომლებიც 4-5 ჯერ ზრდიან კიბოს წარმოქმნის რისკს.
ქალის სარძევე ჯირკვალი ასაკობრივი თუ ფიზიოლოგიური ფაქტორების გამო მთელი სიცოცხლის მანძილზე განიცდის გარდაქმნას. მას განსხვავებული აგებულება აქვს ბავშვობის, გარდატეხის, რეპროდუქციულ (ნაყოფიერების) ასაკში, ასევე მენოპაუზის შემდეგ. ჯირკვალი პერიოდულად, მენსტრუალურ ციკლთან დაკავშირებითან, ცვალებადობს, მის სტრუქტურაზე მნიშვნელოვნად მოქმედებს ქალის ცხოვრების ბუნებრივი მოვლენები (ორსულობა, ძუძუს წოვება).
განვითარების მექანიზმი
ყველა ხსენებულ ეტაპზე სარძევე ჯირკვალში განვითარებულ ცვლილებებს განაპირობებს შინაგანი სეკრეციის ჯირკვლებში გამომუშავებული ჰორმონები. ჯანმრთელი ქალის ორგანიზმში ჰორმონული წონასწორობა- ჰომეოსტაზი უნდა იყოს დამყარებული.
ზოგიერთი პროცესი(აბორტები, საკვერცხეებისა და მათი დანამატების ანთებები, ნერვული სისტემის დაავადებანი და სხვ.) ჰორმონული დისბალანსის განვითარებას იწვევს, ანუ ჰორმონები ნორმაზე მეტი ან ნაკლები რაოდენობიტ გამომუშავდება. დროთა განმავლობაში ამ მდგომარეობამ შესაძლოა არა მხოლოდ კეთილთვისებიანი წარმონაქმნების (მასტოპათია, ადენომა), არამედ ზოგჯერ ავთვისებიანი სიმსივნის ჩამოყალიბებაც გამოიწვიოს.
რისკფაქტორები
მასტოპათიის განვითარება ბევრადაა დამოკიდებული სოციალურ ფაქტორებზე, ის უფრო ხშირია ეკონომიკურად ნაკლებადგანვითარებულ ქვეყნებში. ამ პათოლოგიის განვითარების რისკფაქტორებს მიეკუთვნება: დადგენილი, რომ ქალებს, რომლებიც ადრეულ ასაკში თხოვდებიან, აბორტებს არ მიმართავენ, ბევრ შვილს აჩენენ და პატარებს 1 წლამდე მაინც ძუძუთი კვებავენ, მასტოპათიისა და მკერდის კიბოს საფრთხე ნაკლებად ემუქრება.
კლინიკური ფორმები
მასტოპათია ძირითადად ახალგაზრდა (20-40 წლის) ასაკში ვითარდება. დაავადება, როგორც წესი, სარძევე ჯირკვალში გამკვრივებით ვლინდება და შეიძლება ცალ ან ორივე ჯირკვალში ჩამოყალიბდეს ერთეული თუ მრავლობითი წარმონაქმნის სახით. მასტოდინია- ზოგჯერ სარძევე ჯირკვალში არანაირი ცვლილბა არ ფიქსირდება, მაგრამ ქალი ძუძს ტკივილს უჩივის. ტკივილი ძლიერია, შესაძლოა, ბეჭსა და მხარსაც გადაეცემოდეს. ფიბროადენომატოზი — სარძევე ჯირკვალში კვანძების გაჩენა, რომლებიც მთელ ჯირკვალშია გავრცელებული (დიფუზური ფიბროადენომატოზი), ან მხოლოდ მის რომელიმე უბანში (კვანძოვანი ფიბროადენომატოზი) ფიბროადენომა- სარძევე ჯირკვალში კვანძების გაჩენა, რომლებიც ძირითადად 20-25 წლის ქალებში ვითარდება. ცისტები- შეიძლება იყო სხვადასხვა ზომის, კონსისტენციის, რაოდენობის. ზოგჯერ აღინიშნება დვრილიდან გამონადენი (გამჭვირვალე, მღვრიე, მომწვანო, რძისფერი ან სისხლიანი); გამოიყოფა თავისთავად, ან დვრილზე თითის დაჭერის შედეგად. მასტოპათიის ყველა ჩამოთვლილი ფორმის დროს ჩივილები (მტკივნეულობა, წარმონაქმნი ზომაში მატება) განსაკუთრებით ძლიერდება მენსტრუაციის წინა და მენსტრუაციის წერიოდში.
დიაგნოსტიკა
მასტოპათიის ამოცნობა თვითონ ქალს შეუძლია. თვით განსიჯვად წოდებული პროცედურა რეგულარულად, თვეში ერთხელ, ერთსა და იმავე დროს უნდა ჩატარდეს.
ქალმა ყურადღება უნდა მიაქციოს სარძევე ჯირკვლების სიმეტრიულობას, კანის ფერს, გამონადენს დვრილიდან, გამკვირვებულ, მტკივნეულ უბნებს, აგრეთვე იღლიის, ლავიწზედა და ლავიწქვედა არეებს.
მასტოპათიის კიბოდ გადაგვარების მომენტის დაჭერა ძალზე რთულია, თუმცა არსებობს სიმპტომები, რომლებიც ავთვისებიანი პროცესის დაწყებამდე მიუთითებს. ესენია: ფიქსაცია (კვანძი არ მოძრაობს), დვრილის გასქელება, სიმსივნის თავზე კანის ჩაზნექა, იღლიის ფოსოში ჯირკვლების გაჩენა, დვრილიდან სისხლიანი გამონადენი.
ამგვარი სიმპტომების გაჩენისთანავე ქალმა სასწრაფოდ მიმართოს მამოლოგს (ან ოჯახის თუ პოლიკლინიკის ექიმს, რომელიც მას შემდგომში მოქმედების გზას უჩვენებს). დიაგნოზის დასაზუსტებლად გამოიყენება სარძევე ჯირკვლის ულტრაბგერითი გამოკვლევის მეთოდი და რენტგენოგრაფია, საჭიროების შემთხვევაში კი- ციტოლოგიური გამოკვლევა. ბოლო წლებში იმუნოლოგიურ ტესტირებასაც მიმართავენ. ამ შემთხვევაში სპეციალური მარკერები მიუთითებს სიმსივნის არსებობაზე.
მკურნალობა
მასტოპათიის სხვადასხვა ფორმა განსხვავებულ მკურნალობას მოითხოვს, უმეტესად, საჭირო ხდება ჰორმონული ჩარევა. ჰორმონული ჰომეოსტაზის (წონასწორობის) აღდგენაში ახალგაზრდა ქალებს შესაძლოა ორსულობა, მშობიარობა და ძუძუს წოვება დაეხმაროს.
გინეკოლოგიური დაავადებების დროს აუცილებელია ამ სფეროს მოწესრიგება. ქირურგიულ მკურნალობას მხოლოდ ზოგიერთ შემთხვევაში მიმართავენ, მაგ., ფიბრო-ადენომის არსებობას, რადგანაც ხშირია მისი კიბოდ გადაგვარება. ოპერაცია მარტივია, კეთდება ადგილობრივი ანესთეზიით. ამ დროს ქალის სტაციონარში დაწოლაც კი არ არის საჭირო.
პროფილაქტიკა
პროფილაქტიკის მიზნით უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება თვითგასინჯვასა და ექიმის მიერ ჩატარებულ კონსულტაციას, რაც, წესით, წელიწადში ერთხელ მაინც უნდა ხდებოდეს.
სქოლიო
კატეგორია:სიმსივნური დაავადებები
ფრანჩესკო I სფორცა
ფრანჩესკო I სფორცა (Francesco I Sforza; დ. 23 ივლისი, 1401 — გ. 8 მარტი, 1466) — იტალიელი კონდიტიერი, სფორცას დინასტიის წარმომადგენელი და დამაარსებელი. მილანის ჰერცოგი 1450-66 წლებში როგორც ჰერცოგ ფილიპო მარია ვისკონტის ასულ ბიანკა მარიას მეუღლე. მილანის ორი ჰერცოგის: გალეაცო მარიასა და ლუდოვიკო სფორცების მამა.
ბიოგრაფია
ფრანჩესკო დაიბადა 1401 წლის 23 ივლისს, პიზასთან ახლოს. იგი იყო მდიდარი იტალიელი კონდიტიერის, მურციო ატენდოლო სფორცასა და ლუჩია და ტორზანოს არალეგიტიმური ვაჟი. 1424 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ ქონება მან და მისმა ძმამ გადაინაწილეს. ახალგაზრდობაში იგი ცნობილი იყო, როგორც დიდი ჩხუბისთავი. მას შიშველი ხელებით შეეძლო ეცემა რკინის აბჯარ ასხმული კაცი, თუმცა ასაკის მატებასთან ერთად იგი მეტად ტაქტიან და დახვეწილ კაცად იქცა.
ფრანჩესკო სფორცა აქტიურად მონაწილეობდა მილანელი ვისკონტებისა და პაპის მხარეს, ვენეციის წინააღმდეგ. სწორედ ამ ბრძოლებში გაითქვა მან სახელი და გამოჩნდა მილანის სამეფო კარზე, სადაც 1418 წლის 19 ოქტომბერს დაქორწინდა მონალტოს გრაფის ასულ პოლიზენა რუფოზე. 1420 წელს მათ გოგონა შეეძინათ, რომელიც დაბადებისთანავე დაიღუპა, მის მშობიარობას კი გადაჰყვა თავად პოლიზენაც. ამ ყველაფერმა ფრანჩესკოზე დიდი გავლენა იქონია, თუმცა 1441 წელს იგი დაქორწინდა თვით მილანის ჰერცოგ ფილიპო მარიას ერთადერთ ასულ ბიანკა მარია ვისკონტზე (1424-1468). ამ ქორწინებით მან მიიღო არა მხოლოდ ახალგაზრდა და ჯანმრთელი მეუღლე, რომელიც მემკვიდრეებს უჩენდა, არამედ პონრემოლისა და კრემონას საგრაფოებიც, ამასთან ერთად იგი გახდა მილანის საჰერცოგოს ტახტის მემკვიდრეც. მისი სიმამრის გარდაცვალების შემდეგ, 1447 წელს, მილანში ამბროსიელთა რესპუბლიკა დამყარდა. 1450 წლის 25 მარტს, ფრანჩესკო სფორცა ტრიუმფით შევიდა მილანში, დაამხო რესპუბლიკა და ჰერცოგად ეკურთხა, რის შემდეგაც დამყარდა სფორცას დინასტიის მმართველობა. 1454 წელს, მისი მმართველობა აღიარა ვენეციამაც. ფრანჩესკომ დიდი წარმატებით ჩაახშო პიაჩენცას აჯანყება და ევროპის ორი უდიდესი მონარქი — საფრანგეთის მეფე ლუი XI და ფლორენციის სენიორი კოზიმო მედიჩი თავის მოკავშირეებად აქცია. ამის შემდეგ, მილანი მთელს ჩრდილო იტალიაში დომინირებდა, გენუის რესპუბლიკა კი ფაქტიურად მთლიანად მის დაქვემდებარებაში მოექცა.
ფრანჩესკო I-მა პორტა ჯოვიოს ციხე-სიმაგრე ააშენა, სადაც სულ მალე უდიდესი ჰოსპიტალი განათავსა, ამასთან, მილანში გაიყვანა პირველი სარწყავი არხები. იგი გულთბილად იღებდა ოსმალების მიერ შევიწროვებულ გამოქცეულ ბერძნებს და მათ მიწებსაც აძლევდათ, რათა დაემუშავებინათ, თუმცა აქ მოყანილი პროდუქტის ნახევარი მილანელებს რჩებოდათ. მიუხედავად ამისა, სწორედ ამ დროს აღორძინდა მილანში სოფლის მეურნეობა, რამეთუ ბერძნები ამით კმაყოფილებიც კი იყვნენ. სულ მალე, იგი დინასტიურ ქორწინებებში ერთვება და თავისი ასულს, განათლებით სახელგანთქმულ ანა სფორცას მოდენასა და ფერარას ჰერცოგზე აქორწინებს, ელიზაბეტას კი მონფერატოს მარკიზზე. მისი გავლენები რომშიც არანაკლები იყო, რამეთუ მისი ვაჟი ასკანიო კარდინალი და კონსისტორიის წევრი იყო.
მაკიაველი არაერთხელ აღნიშნავდა ფრანჩესკოს თავის ნაწარმოებებში, სადაც საუბრობდა და აქებდა მის პოლიტიკურ ნიჭსა და სიფრთხილეს. მისი ვაჟი ლუდოვიკო, შემდგომში მსოფლიოს ყველაზე ცნობილი მხატვრის — ლეონარდო და ვინჩის მფარველი გახდა. ფრანჩესკო გარდაიცვალა 1466 წლის 8 მარტს, მილანში, მის შემდეგ ტახტზე მისი ვაჟი გალეაცო მარია ავიდა.
შვილები
ფრანჩესკოს თავის მეორე ცოლთან, ბიანკა მარია ვისკონტთან შვიდი ვაჟი და ორი ასული შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1401 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1466 კატეგორია:სფორცები კატეგორია:XV საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:მილანის ჰერცოგები კატეგორია:ედემით გარდაცვლილები
ტაგანროგის ყველა წმინდანის ეკლესია
ტაგანროგის ყველა წმინდანის ეკლესია (Церковь Всех Святых) — მართლმადიდებლური ტაძარი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1810-1824 წლებში.
ისტორია
ყველა წმინდანის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1810 წელს. სამშენებლო სამუშაოები დიდხანს გაგრძელდა და დასრულდა 1824 წელს. მშენებლობის დასრულებისთანავე ეკლესია აკურთხეს და მიაწერეს ტაგანროგის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარს. ცნობილია, რომ 1826 წელს იმპერატრიცა ელისაბედ ალექსის ასულმა მეუღლის, იმპერატორ ალექსანდრე I-ის გარდაცვალების შემდეგ 1 000 რუბლი შესწირა ეკლესიას.
1837 წელს ეკლესია გადააკეთეს და მისცეს ის სახე, რა სახითაც ჩვენამდეა მოღწეული. 1860 წელს ეკლესია გაარემონტეს, მიაშენეს სატრაპეზო და სამრეკლო.
1910 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა საეკლესიო სამრევლო სკოლა.
1922 წელს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ეკლესია დახურეს და გაძარცვეს. მიუხედავად ამისა, ეკლესია იმ 25 რელიგიურ შენობას შორისა არის, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია თავდაპირველი სახით და არ დაანგრიეს საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ვერმახტის ძალების მიერ ქალაქის ოკუპაციის პერიოდში ეკლესია კვლავ აღადგინეს.
ეკლესიაში დკრძალულია რამდენიმე ცნობილი ადამიანი. კერძოდ აქ განისვენებსკონტრ-ადმირალის, ტაგანროგის მე-13 ქალაქის თავის, ლევ კულჩიტსკის ნეშტი.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
ConIFA
ConIFA (Confederation of Independent Football Associations) — საფეხბურთო ორგანიზაცია, რომელიც აერთიანებს ფიფა-ს მიერ უარყოფილ საფეხბურთო ასოციაციებს. დაარსდა 2013 წლის 7 ივნისს. ორგანიზაციის სათავო ოფისი მდებარეობს შვედეთის ქალაქ ლულეოში. ConIFA-მა ფაქტობრივად ჩაანაცვლა N.F.-Board, რომელიც ფუნქციონირდება 2003 წლიდან 2013 წლამდე.
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო საფეხბურთო ორგანიზაციები
ამბატო
ამბატო (Ambato) — ქალაქი ეკვადორში, ცენტრალური ანდების ხეობაში, მდინარე ამბატოს ნაპირებზე. წარმოადგენს ტუნგურაუას პროვინციის დედაქალაქს და მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 577 მეტრზე. ზშირად, ზედმეტსახელად „ყვავილებისა და ხილის ქალაქსა“ და „ეკვადორის ბაღს“ უწოდებენ.
ისტორიის მანძილზე, ძლიერი მიწისძვრის გამო, ქალაქი რამდენიმეჯერ დაინგრა სრულიად ან ნაწილობრივ, მათ შორის, ყველაზე ბოლოს 1949 წლის 5 აგვისტოს, როდესაც სრულიად განადგურდა კათედრალი. მომდევნო ორ წელიწადში, ქალაქი სრულად აღადგინეს. თებერვალში, კარნავალის დროს, ადგილობრივები ყვავილებისა და ხილის ფესტივალს აწყობენ.
ქალაქი 1698 წელს დაარსდა.
ამბატო მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძია, მასზე გაივლის პანამერიკული მაგისტრალი.
ქალაქიდან კარგად მოჩანს რამდენიმე ვულკანი, მათ შორის კოტოპახი, ტუნგურაია, კარიგუარაისო და ჩიმბორასოს მთა. საშუალო წლიური ტემპერატურა 13 — 15 °C-ია, ყველაზე თბილი თვეებია ნოემბერი და დეკემბერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორის ქალაქები
მაუა-და-სერა
მაუა-და-სერა (Mauá da Serra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 020 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აპუკარანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 555 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 78.98 კმ²-ზე. ფართობი 108 324 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
კარდანახის ღვთისმშობლის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (103 x 63 მეტრი) ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით გვიანდ, შეკეთების დროს გამოუყენებიათ აგური. ძლიერ დაზიანებულია კედლები დაახლოებით 2-2,2 მ სიმაღლეზეა შემორჩენილი. კარ-სარკმლებს გადახურვები აღარ აქვთ. ეკლესიაში შესავლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის შუაში სარკმელიცაა გაჭრილი. აფსიდის გვერდებში სხავადასხვა ზომის ორ-ორი ნიშაა, მათგან მოზრდილები თაღოვანია და იატაკის დონიდან იწყება. მომცრო ნიშნები კი სწორკუთხაა. სარკმლის ქვემოთ კედელზე ნახევარწრიული ტრაპეზია მიდგმული. აფსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით, გძრივ კედლებზე შემორჩენილია პილასტრის ფრაგმენტი. სამხრეთ კედელში ერთი სარკმელია გაჭრილი. XX საუკუნეში ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესია კრამიტით გადაუხურავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შვაბიის ალბის მღვიმეები და გამყინვარების პერიოდის ხელოვნება
შვაბიის ალბის მღვიმეების შემადგენლობაში შედის ექვსი მღვიმე, რომელიც მდებარეობს სამხრეთ გერმანიაში, რომელსაც იყენებდნენ გამყინვარების პერიოდის ადამიანები 33-43 ათასი წლის წინ თავშესაფრად. გამოქვაბულები მდებარეობს ლონისა და აჩის ხეობებში. გამოქვაბულებში აღმოჩენილია ქალის ფიგურები, ცხოველების ფიგურები (მათ შორის გამოქვაბულის ლომები, მამონტები, ცხენები), მუსიკალური ინსტრუმენტები. ზოგიერთი ფიგურა ნახევრად ცხოველია, ნახევრად ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში კატეგორია:გერმანიის არქეოლოგიური ძეგლები