cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პურანები
პურანა (სანსკრ. पुराण, „გარდასულ ჟამთა მოთხრობა“) — ძვ. ინდურ ტექსტთა ორი დიდი კრებული, "დიდი პურანა" (18) და "მცირე პურანა", რომელშიც მოთხრობილია მითურ გმირთა და მეფეთა, ღმერთთა (დევთა), განსაკუთრებით კი ვიშნუს ორი დიდი გამოცხადების — რამას და კრიშნას ამბავი. ტექსტების დიდი ლიტერატურული გადამუშავება ახალი წელთაღრიცხვის საწყისს ემთხვევა. მთლიანად პურანა დიდი კანონიკური წიგნია ვიშნუიზმის, ინდუიზმის და შივაიზმისა, თავისებური კოსმოგონიის შემცველი. დგას რამაიანას და მაჰაბჰარატას გვერდით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდუისტური ტექსტები
იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესია
thumb|200px|იერუსალიმის საპატრიარქოს დროშაიერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესია (Πατριαρχείον Ιεροσολύμων; كنيسة القدس الأرثوذكسية; הכניסייה האורטודוקסית של ירושלים) — ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია, უკავია მე–4 ადგილი მართლმადიდებელ ეკლესიათა დიფტიქში. მართავს იერუსალიმის პატრიარქი და წმინდა სინოდი. მისი იურისდიქცია ვრცელდება ისრაელის, იორდანიისა და პალესტინის ტერიტორიებზე, მისი ავტონომიური ნაწილია სინაის საარქიეპისკოპოსო, წმინდა დიდმოწამის ეკატერინეს მონასტრით სინაის მთაზე, ეგვიპტეში. იერუსალიმის პატრიარქის სრული ტიტულია — უწმინდესი და უნეტარესი პატრიარქი წმინდისა ქალაქისა იერუსალიმისა და სრულიად პალესტინისა, სირიისა, არაბეთისა, იორდანიისა, გალილეისა და წმინდა სიონისა.
ისტორია
ქრისტიანული ეკლესია იერუსალიმში დაფუძნებულა მოციქულებზე სულიწმინდის გადმოსვლის მომენტში და ითვლება დედა ეკლესიად, რადგან აქედან გავრცელდა ქრისტიანობა მთელ მსოფლიოში. მას სიონის ეკლესიასაც უწოდებენ. მართლმადიდებელი იერუსალიმის პირველ ეპისკოპოსად ითვლება მოციქული იაკობი. იუდეველების ომის დროს (66–70 წწ.) იერუსალიმის ეკლესია საკმაოდ დაზარალდა და თავისი პირველობა დაუთმო რომს. IV საუკუნიდან ხდებოდა თანდათანობით აღდგენა. 451 წელს იერუსალიმის ეპისკოპოსს, მსოფლიო საეკლესიო კრების დადგენილებით უბოძეს პატრიარქის ტიტული და ეკლესიამ დაიკავა მეხუთე ადგილი დიფტიქში რომის, კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიის და ანტიოქიის ეკლესიების შემდეგ (1054 წელს რომის ეკლესიასთან განხეთქილების შემდეგ გადაინაცვლა მეოთხე ადგილზე). VII საუკუნეში კვლავ დაეცა არაბთა ლაშქრობების გამო. 1099 წელს ჯვაროსნული ლაშქრობების შემდეგ ხდებოდა მართლმადიდებლების განდევნა მონასტრებიდან, იერუსალიმის პატრიარქები იძულებულნი იყვნენ ეკლესია კონსტანტინოპოლიდან ემართათ.
XIII-XV სს. პალესტინა დაიკავეს მამლუქებმა, რომლებიც ანგრევდნენ ტაძრებს და ანადგურებდნენ სამღვდელოებას იმ მიზნით,რომ ამოეძირკვათ ქრისტიანობა, განსაკუთრებით გაუარესდა მდგომარეობა 1453 წელს ბიზანტიის იმპერიის დაცემის შემდეგ.
1517 წელს თურქების მიერ პალესტინის დაპყრობამ საწყისი დაუდო შედარებით მშვიდ პერიოდს იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესიის ცხოვრებაში. ოტომანთა იმპერიის ბატონობის ქვეშ მართლმადიდებელმა პატრიარქმა გაიმაგრა თავისი პოზიციები წმინდა მიწაზე.
თანამედროვე მდგომარეობა
იერუსალიმის ეკლესია შედგება ორი ეპარქიისაგან (ფთოლემაიდისა და ნაზარეთისა) და ერთი ავტოკეფალური საარქიეპისკოპოსოსაგან (სინაის ეკლესია). აქვს 37 ტაძარი და ერთი მონასტერი იორდანიაში, 17 ტაძარი – ისრაელში, 11 – პალესტინაში. იერუსალიმის ეკლესია ითვლის 130 ათას მორწმუნეს (ძირითადად არაბებს), თვითონ იერუსალიმში 8 ათასამდე მართლმადიდებელია. წირვა–ლოცვა წარევლინება ბერძნულ და არაბულ ენაზე. 2005 წელს პატრიარქად აიჩიეს თეოფილე III. პატრიარქის რეზიდენცია არის იერუსალიმში, საპატრიარქო კათედრალური ტაძარი არის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიები
აბუსალათინის ზეთი
სქოლი
კატეგორია:მცენარეული ზეთები
Drepanopterus
Drepanopterus — ნამარხი გვარი, ევრიპტერიდების რიგისა. ამჟამად შეიცავს 2 სახეობას. Drepanopterus pentlandicus ცნობილია პენტლენდის გორაკების (შოტლანდია) სილურული პერიოდის ნალექებიდან, მეორე სახეობა Drepanopterus abonensis კი სომერსეტის (ინგლისი) ზედა დევონური ნალექებიდან. თავდაპირველად მათ ევრიპტერიდებისაგან დამოუკიდებელ რიგში აერთიანებდნენ, თუმცა დღეისათვის ცხადია, რომ Drepanopterus მიეკუთვნება ქვერიგს Stylonurina, მონათესავე გვართან Hibbertopterus ერთად, რომელიც ასევე ერთიანდება ზეოჯახში Hibbertopteroidea.
სახეობები
კატეგორია:ევრიპტერიდები
იოსებ ხოძკო
იოსებ ხოძკო, იუზეფ ხოჯკო (Józef Chodźko; დ. 6 დეკემბერი, 1800, კრივიჩი, ლიტვის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 21 თებერვალი, 1881, თბილისი, თბილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია) — რუსეთში მოღვაწე, წარმოშობით პოლონელი გეოდეზისტი და კავკასიის ტრიანგულაციის ფუძემდებელი. არის სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი გეოდეზიის, ასტრონომიისა და ფიზიკური გეოგრაფიის დარგში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1800 წლის 6 დეკემბერს კრივიჩში. სრულიად ახალგაზრდა ჯერ კიდევ 16 წლის იოსებ ხოძკო ცნობილი ასტრონომისა და გეოდეზისტის, პოლკოვნიკ კარლ ტენერის (1783-1860) მიერ ვილნოს გუბერნიის ტრიანგულაციისათვის ორგანიზებულ პირველ გეოდეზიურ აზომვებში მონაწილეობდა. 1830-იანი წლების დასაწყისამდე იოსებ ხოძკო კ. ტერნერის თანაშემწე იყო ვილნოს, მინსკისა და კურლანდიის გუბერნიების გეოდეზიური და ასტრონომიული განსაზღვრებების მერიდიანის რკალის გრადუსული გაზომვების ჩატარებაში.
მისი მრავალი ექსპედიციებიდან ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო, დერპტის ობსერვატორიის იმდროინდელი დირექტორის, აკადემიკოს ფრიდრიხ გეორგ ვილჰელმ სტრუვეს ხელმძღვანელობით ჩატარებული ექსპედიციები. მისი ხელმძღვანელობით 1816-1855 წლებში ჩატარებული ტრიანგულაციური აზომვის შედეგები საფუძველად დაედო ეგრეთ წოდებულ სტრუვეს გეოდეზიურ რკალს. ეს დედამიწის მერიდიანის, საკმაოდ დიდი, ათი ქვეყნის (ნორვეგიიდან შავ ზღვამდე) მომცველი ფრაგმენტის 2820 კილომეტრის ზუსტი ტოპოგრაფიული მონაცემებია, რომელიც საფუძვლად დაედო დედამიწის ზუსტი ზომებისა და ფორმის დადგენას, რასაც დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა დედამიწის შემსწავლელი მეცნიერებების განვითარებისა და ტოპოგრაფიული რუკების შედგენისათვის.
1847-1853 წლამდე იოსებ ხოძკო კავკასიის ტრიანგულაციის პროექტის ხელმძღვანელად დაინიშნა და თავის ჯგუფთან ერთად, კავკასიის ტრიანგულაციის საველე სამუშაოებს ატარებდა კავკასიონის შიშველ კლდეებსა თუ თოვლიან მწვერვალებზე. კავკასიის ტრიანგულაციის პროექტის ნაწილი იყო იოსებ ხოძკოს მიერ 1850 წელს დიდ არარატზე, მისი სიმაღლის დასადგენად და ასაგეგმად მოწყობილი ექსპედიციაც, რომელშიც არნოლდ მორიციც მონაწილეობდა.
არარატის მთაზე ექსპედიციის კულმინაცია 22 აგვისტოს მისი წევრების მიერ მწვერვალზე დიდი ჯვრის აღმართვა-დამაგრება იყო, რომელზეც ეწერა:
1850 წელს 6 აგვისტოს იოსებ ხოძკო ფერმწერ ფეოდორ ბაიკოვთან ერთად პატარა არარატის მთაზეც ავიდა, რომლის დროსაც მხატვარმა დიდი არარატის ფერწერული ტილო შექმნა.
1853 წელს იოსებ ხოძკომ გენერალ-მაიორის წოდება მიიღო. 1854 წელს კავკასიაში სატრიანგულაციო აზომვითი სამუშაოები დაასრულა; განსაზღვრულ იქნა 1386 პუნქტის გეოგრაფიული მდებარეობა და ზღვის დონიდან სიმაღლე, რის შედეგადაც შესაძლებელი გახდა კავკასიის ზუსტი აგეგმვა და საზღვრების დატანაც.
1858 წელს იოსებ ხოძკომ დიდ არარატზე კიდევ ერთი ექსპედიცია მოაწყო, რომლის მიზანიც მხოლოდ გეოდეზიური სამუშაოები იყო. ამავე წელსვე ხოძკო კავკასიის არმიის მთავარი შტაბის სამხედრო-ტოპოგრაფიული განყოფილების, 1860 წლიდან კი ჩრდილოეთ კავკასიის უფროსად დაინიშნა, რომლის დროსაც ურთულეს საველე პირობებში მთიანი დაღესტანი და მიმდებარე ტერიტორიები შეისწავლა. 1864 წლიდან კი დასავლეთ კავკასიონის მთები დაიპყრო. ჩრდილოეთ კავკასიაში ჩატარებული საველე სამუშაოების დასრულებამ ხოძკოს საშუალება მისცა კავკასიისა და რუსეთის საკმაოდ დიდი ტერიტორიის ტრიანგულაციის ერთიანი სურათი მიეღო. შემდგომში მის ნაშრომს დაეყრდნო კავკასიის კარტოგრაფიაც.
1868 წელს მიენიჭა რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების კონსტანტინეს დიდი მედალი. გარდაიცვალა თბილისში 1881 წლის 21 თებერვალს.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონელი გეოდეზისტები კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1800 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1881
ენერგეტიკული სასმელი
ენერგეტიკული სასმელი — მატონიზირებელი, რომელიც ადამიანს აძლევს ენერგიის მცირეხნიან მოზღვავებას. მისი ზემოქმედებით ადამიანის შინაგანი რესურსები მობილიზდება, თუმცა ენერგეტიკული სასმელის მუდმივმა სტიმულირებამ ადამიანის ორგანიზმში შეიძლება გამოიწვიოს საპირისპირო შედეგი: სიფხიზლისა და ენერგიის მოზღვავების მაგივრად ადამიანი შეიძლება მოითენთოს და დაიღალოს, სასმელმა მის ორგანიზმში შეიძლება გამოიწვიოს გულისცემის აჩქარება (ტაქიკარდია), მაღალი წნევა, უძილობა, საშინელი დეპრესიული მდგომარეობა.
ენერგეტიკული სასმელების შემცველობა:
უკუჩვენებები
ყველა ენერგეტიკული სასმელი შეიცავს კოფეინს ან კოფეინის შემცველ ზრდად ექსტრაქტებს, ისეთს, როგორიცაა გუარანი. ერთი ქილა ასეთი სასმელი შეიცავს საშუალოდ 90 მილილიტრ კოფეინს — შესაბამისად დიდ ფინჯან მუქ ყავაში არის 100 მილილიტრი კოფეინი.
კოფეინი და მატონიზირებელი ზრდადი ექსტრაქტები (გუარანი, ჟენშენი), სამკურნალო კვების სპეციალისტების თქმით, უკუჩვენებადია ადამიანებზე რომლებსაც აქვთ სუსტი ნერვები, ასევე მათთვის, ვინც დაავადებულია გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებებით (გულის იშემიური დაავადებები, არითმია და ა.შ.).
იზოტონიკი
ზემოთხსენებული ენერგეტიკული სასმელების გარდა არსებობს სპორტსმენებისთვის შემუშავებული ენერგეტიკული სასმელები, მათ უწოდებენ იზოტონიკებს. იზოტონიკები არ არის გაზირებულები და სხვა ენერგეტიკული სასმელებისგან განსხვავებით არ შეიცავს კოფეინისა და გუარინის მსგავს გამოსაფხიზლებელ ნივთიერებებს. მათ შემადგენლობაში შედის ელკარინი, რომელიც ეხმარება ცხიმის დაწვასა და კუნთების ტონუსის შენარჩუნებას, ამასთანავე აუმჯობესებს გულის კუნთის მუშაობას, ფიზიკური დატვირთვის შემდეგ აღადგენს ვიტამინებსა და მინერალებს. იზოტონიკებს არ გააჩნია აღსანიშნავი უკუჩვენებები. ერთადერთი — ეს არის ინდივიდუალური შეუთავსებლობა რომელიმე კომპონენტთან, რომელიც სასმელის შემადგენლობაში შედის.
კახაბერ კაჭარავა
კახაბერ „კახა“ კაჭარავა (დ. 19 სექტემბერი, 1966, სენაკი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა თავდამსხმელისა და ნახევარმცველის პოზიციაზე. სხვადასხვა დროს იცავდა საქართველოს, კვიპროსის, თურქეთის, გერმანიის საფეხბურთო კლუბებისა და საქართველოს ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1989–1992 წლებში თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში ჩატარებულ 96 შეხვედრაში 54 გოლი გაიტანა.
2002–2003 წლებში მწვრთნელად მუშაობდა თბილისის „დინამოს“ აკადემიაში. 2003–2004 წლებში წვრთნიდა თბილისის „ლოკომოტივს“, ხოლო 2006 წელს სამუშაოდ გადავიდა თბილისის „დინამოში“, სადაც მთავარი მწვრთნელის პოსტი 2009 წლის მარტში დაიკავა, პოსტიდან რაინერ ცობელის გათავისუფლების შემდეგ. 2010 წლის ნოემბერში კაჭარავამ პოსტი საკუთარი სურვილით დატოვა. მაგრამ მალევე, დინამოს ახალმა პრეზიდენტმა რომან ფიფიამ გუნდში დააბრუნა. საბოლოოდ, 2011 წლის ივნისში, კაჭარავა ალექს გარსიამ შეცვალა. მას შემდეგ მოღვაწეობდა „ზესტაფონსა“ და საქართველოს 19 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში, 2013 წლიდან 2017 წლამდე კი ცხინვალის „სპარტაკის“ მწვრთნელი იყო.
2017 წლის თებერვლიდან 2018 წლის ნოემბრამდე კვლავ თბილისის „დინამოს“ ედგა სათავეში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ტრაბზონსფორის ფეხბურთელები კატეგორია:ჰომბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის დინამოს მწვრთნელები კატეგორია:ზესტაფონის მწვრთნელები კატეგორია:ცხინვალის მწვრთნელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
ვიკიპედია
ვიკიპედია (Wikipedia) — მრავალენოვანი, თავისუფალი ვიკი-ენციკლოპედია. გაიშვა 2001 წლის 15 იანვარს, როგორც ინგლისურენოვანი პროექტი ონლაინ-ენციკლოპედიისა, რომელშიც ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია შეიტანოს ცვლილებები და დამატებები. პროექტს მართავს ამერიკული არამომგებიანი ფონდი ვიკიმედია.
პროექტის მიზანია შეიქმნას სრული, მიუკერძოებელი, საავტორო უფლებებისაგან თავისუფალი ენციკლოპედია მსოფლიოს ყველა ენაზე. ვიკიპედიამ ინტერნეტის მომხმარებელთა შორის პოპულარობა მოიპოვა და შემდეგ, გაჩნდა მისი ვარიანტები სხვა ენებზე, მათ შორის ქართულ ენაზეც. ამ დროისთვის ქართულ ვიკიპედიაში სტატიაა.
ინგლისურენოვანი განყოფილება დღეისათვის ყველაზე დიდია და შეიცავს 6 მილიონზე მეტ სტატიას. მას მოჰყვებიან: ნიდერლანდური, გერმანული, შვედური, ფრანგული, იტალიური, რუსული, ესპანური, პოლონური, იაპონური და ვიეტნამური ვიკიპედიები მილიონზე მეტი სტატიით, პორტუგალიური, ჩინური და უკრაინული ვიკიპედიები ნახევარ მილიონზე მეტი სტატიით. სულ ვიკიპედია 299 ენაზე მუშავდება.
პროექტის მონაწილენი
პროექტის თავდაპირველი ორგანიზატორები იყვნენ ჯიმი უელსი (Jimmy Wales), ფირმა Bomis-ის აღმასრულებელი დირექტორი და ლარი სენგერი (Larry Sanger). პირველი 13 თვის განმავლობაში კომპანია Bomis აფინანსებდა ლ.სენგერს ვიკიპედიის პირველი სტატიების შესაქმნელად.
ვიკიპედიას არ ჰყავს რედაქტორთა ცენტრალიზებული შემადგენლობა, მთელი მასალა ივსება მონაწილეების, ვიკიპედიელების მიერ. ყველა მათგანს უფლება აქვს დაწეროს სტატია ნებისმიერ თემაზე და შეასწოროს სხვის მიერ უკვე დაწერილი სტატია. უფრო აქტიური ვიკიპედიელები შეიძლება გახდნენ ადმინისტრატორები, მაგრამ ეს თანამდებობა მას უფრო მეტ ვალდებულებებს აკისრებს, ვიდრე რაიმე უფლებებს ანიჭებს.
თავისებურებები
thumb|300px|ვიკიპედიის სტატიების რაოდენობა ექსპონენტურად იზრდება მის რამდენიმე მთავარენოვან გამოცემაში. ვიკიპედია სრულად პასუხობს ე.წ. „ვიკის“ პრინციპს. ეს ნიშნავს, რომ ნებისმიერ მონაწილეს შეუძლია ნებისმიერი სტატიის თავისუფალი რედაქტირება და მისი შინაარსის განვრცობა. ამ შესაძლებლობიდან გამომდინარეობს ვიკიპედიის ერთი მნიშვნელოვანი თვისება: საავტორო უფლებების არქონა. „GNU-ს საზოგადოებრივი ლიცენზიის“ თანახმად, არავის შეუძლია მოითხოვოს რაიმე უფლება ვიკიპედიის მასალებზე.
ვიკიპედიის პროექტის კრიტიკის ერთი უმთავრესი პუნქტი არის ის, რომ სტატიის რედაქტირება შეუძლია ნებისმიერ ადამიანს (მათ შორის არაპროფესიონალს!) და არავინაა პასუხისმგებელი ინფორმაციის სისრულესა და სიზუსტეზე. ამის საპირისპირო არგუმენტია აზრი იმის შესახებ, რომ ვიკიპედიის მოხმარების და მასში ცვლილებების შეტანის სიადვილე ხელს უწყობს მასალების სიზუსტისა და აქტუალობის ამაღლებას.
წარმოქმნილი გაურკვევლობები და სადავო მომენტები განხილულ უნდა იქნეს ძირითადი ტექსტის გარეთ, სპეციალურად ამ მიზნისთვის გამოყოფილ გვერდებზე, რომლებსაც ჰქვია განხილვა.
წესები
ვიკიპედიაში ცოტაა ისეთი წესები, რომელთა მკაცრად დაცვა სავალდებულო იყოს, მაგრამ არის რამდენიმე ძირითადი პრინციპი:
დობილი პროექტები
ფონდი ვიკიმედია, ვიკიპედიის ორგანიზატორი და მფლობელი კომპანია ასევე ახორციელებს ინტერნეტში პუბლიკაციის სხვა თავისუფალ პროექტებს:
სქოლიო
კატეგორია:ვიკიმედიის პროექტები კატეგორია:უფასო ონლაინ-ენციკლოპედიები
ჰაინრიხ ჰაინე
ჰაინრიხ ჰაინე (გერმ. Christian Johann Heinrich Heine; დ. 13 დეკემბერი, 1797, დიუსელდორფი — გ. 17 თებერვალი, 1856, პარიზი) — გერმანელი პუბლიცისტი და კრიტიკოსი, ჟურნალისტი და ერთ ერთი გამოჩენილი გერმანელი რომანტიკოსი პოეტი. მისი ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია ლირიკული ლექსები რომელთა უმეტესობა შემდგომში გერმანელი კომპოზიტორების მიერ სხვადასხვა დაუვიწყარ მუსიკალურ კომპოზიციაში აირეკლა.
ადრეული ცხოვრება
left|thumb|250 px|The Radspielerhaus — ჰაინრიხ ჰაინეს სახლი [[მიუნჰენი|მიუნჰენში 1827-1828 წლებში]] ჰაინე დაიბადა ასიმილირებული გერმანელი ებრაელის ოჯახში, დუსელდორფში, გერმანიაში, რომელიც იმ დროისათვის საფრანგეთის შემადგენლობაში იყო ( 1815 წელს გადავიდა პრუსიის შემადგენლობაში.) ჰაინეს მამა გახდლათ ვაჭარი, ხოლო დედა ექიმის ქალიშვილი, მეტად განათლებული და ერუდირებული მანდილოსანი. მას შემდეგ რაც ჰაინეს მამის ბიზნესი ჩავარდა, იგი ჰამბურგში ბიძასთან გააგზავნეს. ბიძა, სოლომონი, რომელსაც სურდა, ჰაინე მამის გზას გაჰყოლოდა, ცდილობდა იგი ბიზნესით დაეინტერესებინა, თუმცა ვაჟს ეს სფერო საერთოდ არ იზიდავდა. სამაგიეროდ 1819—1825 წლებში დიდი გულმოდგინებით სწავლობდა სამართალს გეტინგენის, შემდგომში ბერლინის და ბონის უნივერსიტეტებში და ამასთამავე ისმენდა გ. ჰეგელის ლექციებს ფილოსოფიის ისტორიის შესახებ. შემდგომში ჰაინემ გამოაქვეყნა მოკლე სატირული პოემების კრებული ჰეგელის ფილოსოფიური „დოქტრინის“ შესახებ. სტუდენტობის პერიოდში წევრი იყო კულტურული და მეცნიერული კვლევის საზოგადოებისა, რომელიც შეისწავლიდა იუდაიზმს. (გერმ) „Verein für Kultur und Wissenschaft des Judentumes“. ჰაინე საზოგადოების წევრი იყო სამი წლის განმავლობაში, ვიდრე 1824 წელს სამართლის შესწავლას დაასრულებდა. იმავე წელს ჰაინე ეზიარა ლუთერანიზმს, პროტესტანული ეკლესიის ერთ ერთ მიმდევრობას.
ებრაელები მუდმივი დევნის საგანს წარმოადგენდნენ გერმანიის ბევრ საგრაფოში. მათთვის შეუძლებელი იყო დაუფლებოდნენ შესაბამის განათლებას გერმანიის უნივერსიტეტების უმეტესობაში. როგორც ჰაინე აღნიშნავს: მისთვის იუდაიზმიდან ლუთერანულ სარწმუნოებზე გადასვლა იყო „ბილეთი ევროპის კულტურისაკენ“. ჰაინე ამბობს: „როგორც ჰენრი IV ამბობს: პარიზი მესად ღირს, მე ვამბობ: ბერლინი ღირსია ქადაგების.“ ჰაინე თავისი ცხოვრების მანძილზე ხშირად ებრძოდა მისი გერმანული და ებრაული წარმომავლობის შეუთავსებლობას.
შემოქმედება
180px|thumb|right|ჰაინრიხ ჰაინე ჰაინე ცნობილია თავისი ლირიკული პოეზიით. განსაკუთრებით მისი ადრინდელი ნამუშევრები დასაბამი გახდა სხვადასხვა კომპოზიტორების მიერ შექმნილი ნაწარმოებებისა. განსაკუთრებით მათ შორის აღსანიშნავია: რობერტ შუმანი, აგრეთვე ფრიდრიხ ზილჩერი, ფრანც შუბერტი, ფელიქს მენდელსონი, ფანი მენდელსონი, იოჰანეს ბრამსი, ჰიუგო ვოლფი, რიხარდ შტრაუსი და რიხარდ ვაგნერი; მეოცე საუკუნის კომპოზიტორებიდან აღსანიშნავია: ჰანს ენერ ჰენზე, ლორდ ბერნერსი, პოლ ლინკე და ჯოელ დაიმონდი.
ნაწარმოებების გამოქვეყნება 20-იან წლებში დაიწყო. ჯერ კიდევ სიჭაბუკეში ღრმად განცდილი საფრანგეთის ბურჟუაზიული რევოლუციის გავლენა ჰაინეს კიდევ უფრო გაუმძაფრა ევროპის რევოლუციური ტრადიციების აღორძინება-აღმავლობამ. ამ პერიოდის საუკეთესო ნაწარმოებები გაერთიანდა ლირიკული ლექსების კრებულში „სიმღერების წიგნი“ (გერმ)Buch der Lieder (გამოქვეყნდა 1827), რომელშიც პოეტის დემოკრატიული იდეები შეერწყა პოლიტიკურ და სოციალურ განთავისუფლების იდეებს. კრებულში მძლავრია გერმანიის ხალხური ლირიკის ინტონაცია; თითქმის ეპიგრამული ხასიათის „სიმღერები“ დიდ ემოციურ ზემოქმედებას ახდენს, იგი განტვირთულია არქაიზმებისაგან, ნაწილობრივ მიჰყვება გოეთეს ლირიკას. ამავე პერიოდის „მოგზაურობის სურათები“ (ნაწ. 1-4, 1826—1831) მიმართულია რესტავრაციის წინააღმდეგ; მასში ჰაინე — რეალისტი აღწევს ფართო პოლიტიკურ და სოციალურ ხასიათის განზოგადებას; ამავე დროს ნაწარმოებში იკვეთება მწერლის ლიტერატურული მანერა ― პროზა ლირიკულია, ასოციაციური, საგრძნობია მოულოდნელი იმპროვიზაციისა და გადახვევების სიჭარბე.
1832 წელს ჰაინემ გამოაქვეყნა ფრანგულ ენაზე „ფილოსოფიის ისტორიისა და რელიგიის მიმდევრობა გერმანიაში“. ფაქტობრივად არ არსებობს მეტად ექსტრაორდინალური წიგნი მსოფლიოში უფრო მეტად ორდინალური სათაურით; წიგნი სავსე ლამაზად გაფორმებული ლიტერატურული ნარკვევებით, ექსცენტრიული ანეგდოტებით, ისტორიული გამჭრიახობით, იტელექტუალური საზრიანობით და გამბედაობით ...ძნელად თუ მოეპოვება მისი ბადალი.."'' [1]
გერმანიის თვითმპყრობელობა, პოლიტიკა და ცენზურა ძალზე ავიწროებდა პოეტს, მისთვის ყველა კარი დახშული იყო. 1831 ჰაინე იძულებული გახდა საფრანგეთში წასულიყო, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე დარჩა პოლიტიკურ ემიგრანტად, რამდენადაც მიჩნეული იყო გერმ. ოპოზიციური ლიტერატურის მოთავედ. 1835 გერმანიის ბუნდესტაგმა აკრძალა ჰაინეს თხზულებები. 30-იან წლებიდან მოყოლობული იგი ჩაება გერმანელი ემიგრანტების პოლიტიკერ საქმიანობაში, დაუახლოვდა დიდ ფრანგ მწერლებს; მან თავად იკისრა საფრანგეთისა და გერმანიას შორის თავისებური იდეურ-კულტ. შუამდგომლობა, რაც აისახა ნაწარმოებებში: „ფრანგი მხატვრები“ (1831), „ფრანგული ვითარებანი“ (1832), „ფრანგული სცენის თაობაზე“ (1837), „რომანტიკული სკოლა“ (1833, 1836), „ფილოსოფიის ისტორიისა და რელიგიის მიმდევრობა გერმანიაში“ (გერმანულად 1834, ფრანგულად 1835), „ლუტეცია“ (1840—1847, ცალკე გამოქყვენდა 1855). ამავე ხანებში ჰაინემ წამოიწყო პოლემიკა ლ. ბერნესთან, რაც საფუძვლად დაედო მის პამფლეტს „ლუდვიგ ბერნე“ (1840) და პოემას „''ატა ტროლი. ზაფხულის ღამის სიზმარი''“ (1843). პარიზში ჰაინემ შეისწავლა ფრანგი სოციალისტების დოქტრინები; იგი გაიტაცა ფურიესა და სენ-სიმონის იდეებმა. 1843 აქვე გაიცნო და დაუახლოვდა კ. მარქსს, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა პოეტის შემდგომ პოლიტიკრ შეხედულებებზე. 1844 გამოაქვეყნა „თანამედროვე ლექსები“ და პოემა „''გერმანია. ზამთრის ზღაპარი''“, რომლებშიც უმაღლეს დონეზე მიაღწია პოლიტიკურ ლირიკამ.
გარდაცვალება
180px|thumb|right|ჰაინრიხ ჰაინეს საფლავი [[მონმარტრის სასაფლაოზე]] 1846 წლიდან ჰაინე დამბლამ სამუდამოდ მიაჯაჭვა საწოლს. ამ პერიოდის ლექსების კრებულში „რომანსერო“ (1851) და „აღიარებანი“ (1853—1854) ახლებულად აჟღერდა მისი პოლიტიკური ლირიკა. ჰაინე გარდაიცვალა პარიზში, დასაფლავებულია მონმარტრის სასაფლაოზე. მისი ბოლო სიტყვები იყო: "ღმერთი შემიწყალებს".
ჰაინრიხ ჰაინეს წიგნების უმეტესობა დაწვეს 1933 წელს ბერლინში, ოპერნპლატცის მოედანზე.
ჰაინეს გავლენა ქართულ ლიტერატურაში
ჰაინეს შემოქმედებას საქართველოში პირველად ი. ჭავჭავაძე და აკ. წერეთელი გამოეხმაურნენ. განსაკუთრებით აიტაცეს მისი პუბლიცისტურმა ნაწარმოებები, თარგმნეს რამდენიმე ლექსი „სიმღერების წიგნიდან“, შემდეგ კი სხვა კრებულებიდან. ჰაინეს სატრფიალო ლირიკული თარგმანები ეკუთვნის იოსებ ბაქრაძეს; მათგან განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა ლექსმა „ტურფავ, ტურფავ, რას უყურებ!“, რომელიც შემდეგ სიმღერად გავრცელდა. ქართულად თარგმნილია ჰაინეს შემოქმედების დიდი ნაწილი; მას ქართულ ენაზე მიეძღვნა მრავალი მონოგრაფია.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი პოეტები კატეგორია:დიუსელდორფელი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:გერმანელი სოციალისტები კატეგორია:ებრაელი პოეტები კატეგორია:ბონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კეილა ჰარისონი
კეილა ჯინ ჰარისონი (დ. 2 ივლისი, 1990) — ამერიკელი პროფესიონალი შერეული საბრძოლო ხელოვნების მებრძოლი და ყოფილი ოლიმპიური და მსოფლიო ჩემპიონი ძიუდოისტი, ამჟამად პროფესიონალი მებრძოლების ლიგის წევრი.
ჰარისონმა 78 კგ წონით კატეგორიაში იასპარეზა ძიუდოში. მან მოიგო 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი ძიუდოში, ოქროს მედლები 2012 და 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე და ოქრო 2011 და 2015 წლებში პანამერიკულ თამაშებზე.
2016 წლის ოლიმპიადის შემდეგ იგი გადავიდა შერეულ საბრძოლო ხელოვნებაზე და ამჟამად იბრძვის მსუბუქ წონაში.
ადრეული წლები
ჰარისონი დაიბადა მიდლთაუნში, ოჰაიოში. იგი ძიუდოთი ექვსი წლის ასაკში დაკავდა. მას ეს სპორტი დედამისმა გააცნო, რომელსაც შავი ქამარი ჰქონდა. კეილამ დაამთავრა მიდლთაუნის საშუალო სკოლა.
მან დაიწყო ვარჯიში მწვრთნელის, დანიელ დოილის, ხელმძღვანელობით და 15 წლის ასაკში მოიგო ორი ეროვნული ჩემპიონატი. იმ პერიოდში დოილი სექსუალურ ძალადობას ახორციელებდა ჰარისონზე, რომელმაც ამის შესახებ შეატყობინა სხვა ძიუდოისტს. მან, თავისმხრივ უთხრა ჰარისონის დედას, ხოლო შემდეგ პოლიციას. დოილი გაასამართლეს და ათწლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს. ძალადობის გამოვლენიდან ერთი თვის შემდეგ, იგი ოჰაიოში მდებარე სახლიდან ბოსტონში გადავიდა ჯიმი პედროსთან და მამამისთან ერთად სავარჯიშოდ.
ძიუდო
მან შეიცვალა წონითი კლასები 2008 წელს, −63 კილოგრამიდან გადავიდა 78 კგ წონით კატეგორიაში. მან ვერ იასპარეზა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, რადგან შეერთებულ შტატებს არ ჰქონდა კვალიფიკაცია ამ დივიზიონში. იმ წელს მოიგო იუნიორთა მსოფლიო ჩემპიონატი, ხოლო მომდევნო წელს დაიკავა მეორე ადგილი, გახდა პირველი ამერიკელი, რომელმაც იასპარეზა იუნიორთა მსოფლიო ჩემპიონატის ორ ფინალში.
მან -78 კგ კატეგორიაში ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატზე 2010 წელს ოქროს მედალი მოიპოვა და გახდა პირველი ამერიკელი, რომელმაც ეს გააკეთა 1999 წლის შემდეგ (როდესაც მისმა მწვრთნელმა, ჯიმი პედრომ ეს მოახერხა ბირმინგემში, გაერთიანებული სამეფოში). 2011 წელს პარიზში გამართულ ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატზე მან ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ჰარისონი ნახევარფინალში დამარცხდა საბოლოო გამარჯვებულთან, ფრანგ ოდრი ჩეუმეოსთან.
2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებამდე ლონდონში, მან ვარჯიშის დროს მყესი გაიწყვიტა და დაშავდა. 2012 წლის 2 აგვისტოს მან მოიგო ოლიმპიური ტიტული -78 კგ კატეგორიაში, დაამარცხა რა ბრიტანელი ჯემა გიბონსი და გახდა პირველი ამერიკელი, რომელმაც მოიპოვა ოლიმპიური ოქროს მედალი ძიუდოში. მან მეორე ოლიმპიური ოქროს მედალი იმავე წონაში მოიპოვა 2016 წელს რიოში, ფრანგი ოდრი ჩეუმეოს დამარცხების შემდეგ.
2015 წელს ჰარისონი შეიყვანეს შეერთებული შტატების ძიუდოს ფედერაციის დიდების დარბაზში და 2016 წლის 31 აგვისტოს, მისი მეორე ოლიმპიური ოქროს მედლის შემდეგ, შეერთებული შტატების ძიუდოს ასოციაციამ ჰარისონს როკუდანში (მეექვსე ხარისხის შავი ქამარი) უწოდა. იგი გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ადამიანი აშშ-ში, რომელსაც ოდესმე მიენიჭა ეს წოდება.
შერეული საბრძოლო ხელოვნება
ჰარისონმა, თანამემამულე ძიუდოისტ რონდა რუზის ყოფილმა პარტნიორმა, 2016 წლის ოქტომბერში გამოაცხადა, რომ მან ხელი მოაწერა ბრძოლის მსოფლიო სერიებთან. მიუხედავად იმისა, რომ იგი თავდაპირველად მუშაობდა კომენტატორად, მან ასევე მიუთითა, რომ მას ჰქონდა ბრძოლა, ალბათ ქალებში 145 lbs გაყოფა.
ჰარისონის შერეული საბრძოლო ხელოვნების დებიუტი იყო პროფესიონალი მებრძოლების ლიგა 2-ზე, 2018 წლის 21 ივნისს, ბრიტნი ელკინის წინააღმდეგ ქალთა მსუბუქ წონაში. მან თავის პირველ შეხვედრაში გაიმარჯვა.
მეორე ბრძოლაში, ჰარისონი დაუპირისპირდა ჯოზეტ კოტონს, პროფესიონალი მებრძოლების ლიგა 6-ზე, 2018 წლის 16 აგვისტოს. მან ბრძოლა ტექნიკური ნოკაუტით, მესამე რაუნდში მოიგო.
ჰარისონი იყო პროფესიონალი მებრძოლების ლიგის მთავარ ბარათზე 2018 წელს და დაამარცხა მორიელ ჩარნესკი; მისი გამარჯვების შემდეგ, აღმოჩნდა, რომ იგი ბოლომდე არ იყო კმაყოფილი საკუთარი ორთაბრძოლით.
მისი მწვრთნელია ფილ დარუ.
პროფესიონალი მებრძოლების ლიგის 2019 წლის სეზონი
მოსალოდნელი იყო, რომ ჰარისონი გახსნიდა ლიგის მეორე სეზონის პირველ ღონისძიებას სვეტლანა ხაუტოვას წინააღმდეგ 2019 წლის 9 მაისს. ხაუტოვა ორთაბრძოლას გამოეთიშა მის ნაცვლად დაინიშნა ლარისა პაჩეკო. ჰარისონმა ბრძოლა მსაჯების ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით მოიგო.
ჰარისონი დაუპირისპირდა მორგან ფრიერს 2019 წლის 11 ივლისს. მან ბრძოლა პირველ რაუნდში მოიგო. მოგვიანებით, ჰარისონმა ხელი მოაწერა ახალ გრძელვადიან კონტრაქტს პროფესიონალი მებრძოლების ლიგასთან.
წინასწარ რაუნდში მეორე ადგილზე გასვლის შემდეგ, ჰარისონმა პლეი ოფში ადგილი დაიმკვიდრა. თავდაპირველად დაგეგმილი იყო, რომ 2019 წლის 11 ოქტომბერს მე-3 რეიტინგის მქონე ჯინა ფაბიანს შეხვედროდა, მაგრამ ფაბიანი იძულებული გახდა, ორთაბრძოლა დაეტოვებინა. ჯინა ფაბიანი შეცვალა მე-5 ნომერმა, ბობი ჯო დალზიელმა. ჰარისონმა იგი პირველ რაუნდში დაამარცხა.
ჰარისონი დაუპირისპირდა ლარისა პაჩეკოს განმეორებით მატჩში ქალთა მსუბუქი წონის ფინალში, 2019 წლის 31 დეკემბერს. ყოველ რაუნდში დომინირების შემდეგ, ჰარისონმა მოიგო ბრძოლა ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით და 2019 წლის ქალთა მსუბუქ წონაში ჩემპიონი გახდა.
პროფესიონალი მებრძოლების ლიგის 2020 წლის სეზონი
მოსალოდნელი იყო, რომ ჰარისონი იასპარეზებდა 2020 წლის სეზონში, მაგრამ სრული სეზონი გაუქმდა COVID-19 პანდემიის გამო.
პროფესიონალი მებრძოლების ლიგის 2021 წლის სეზონი
კეილა მარიანა მორაისს დაუპირისპირდა 2021 წლის 6 მაისს, სეზონის გახსნაზე. მან ორთაბრძოლა ტექნიკური ნოკაუტის საშუალებით პირველ რაუნდში მოიგო.
კეილა სინდი დანდუას დაუპირისპირდა 2021 წლის 25 ივნისს. მან მოიგო ორთაბრძოლა პირველ რაუნდში.
კეილა დაუპირისპირდა ჯენა ფაბიანს ქალთა მსუბუქი წონის ტურნირის ნახევარფინალში, 2021 წლის 19 აგვისტოს. მან მოიგო ბრძოლა პირველ რაუნდში ტექნიკური ნოკაუტით.
კეილა დაუპირისპირდა ტეილორ გვარადოს ქალთა მსუბუქი წონის ტურნირის ფინალში, 2021 წლის 27 ოქტომბერს. მან ორთაბრძოლა მეორე რაუნდში მოიგო.
2022 წელი
ჰარისონი შეხვდა მარინა მოხნატკინას 2022 წლის 6 მაისს და ორთაბრძოლა ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით მოიგო.
ჰარისონი დაუპირისპირდა მარტინა ჯინდროვას ქალთა მსუბუქი წონის ტურნირის ნახევარფინალში, 2022 წლის 20 აგვისტოს. მან ორთაბრძოლა პირველ რაუნდში მოიგო.
ჰარისონი მესამედ დაუპირისპირდა ლარისა პაჩეკოს, ქალთა მსუბუქი წონის ტურნირის ფინალში, 2022 წლის 25 ნოემბერს. მან ბრძოლა ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით წააგო.
სხვა აქტივობები
2020 წლის პროფესიონალი მებრძოლების ლიგის სეზონის გაუქმების შემდეგ მან ხელი მოაწერა Invicta-ს საბრძოლო ჩემპიონატთან. კეილას დებიუტი მსუბუქი წონის დივიზიონში კორტნი კინგის წინააღმდეგ 2020 წლის 20 ნოემბერს შედგა. მან ბრძოლა ტექნიკური ნოკაუტით მეორე რაუნდში მოიგო.
პირადი ცხოვრება
2020 წელს ჰარისონმა მიიღო სრული მეურვეობა თავის ძმისშვილებზე, კაილასა და ემერზე, მას შემდეგ, რაც მათი მამინაცვალი - რომელიც იმ დროს ბავშვებს მეურვეობდა - მოულოდნელად გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალები კატეგორია:2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი კატეგორია:ამერიკელი ძიუდოისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი სპორტსმენები კატეგორია:ამერიკელი სპორტსმენები
ანტონოვკა (ბიჟბულიაკის რაიონი)
ანტონოვკა  (Антоновка; Антоновка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (55 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
Formica nana
Formica nana — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჯალალ ალ-აჰმადი
ჯალალ ალ-აჰმადი (სპარს. جلال آل احمد‎; დ. 3 დეკემბერი, 1923, თეირანი — გ. 9 სექტემბერი, 1969, ასალიმი, გილანი) — ირანელი მწერალი, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე, „ევროცენტრიზმის“ კრიტიკოსი.
ბიოგრაფია
ჯალალ ალ-აჰმადი დაიბადა 1923 წლის 3 დეკემბერს თეირანში, ცნობილი თეოლოგის სეიდ აჰმად ჰოსეინ ტალეკანის, აიათოლა მაჰმუდ ტალეკანის ბიძის ოჯახში. ჯალალ ალ-აჰმადის ბავშვობამ და მოზარდობამ გაიარა ძლიერი რელიგიური წნეხის ატმოსფეროში, რეზა-შაჰ ფეჰლევის მიერ ირანული საზოგადოების ევროპეიზაციის მიზნით, სასულიერო პირების დევნის დროს. მამა, როგორც უკიდურესად ფანატიკოსი მორწმუნე, ჯალალ ალ-აჰმადს არ აძლევდა საშუალებას  სწავლა გაეგრძელებინა საერო სკოლაში, ამიტომ, პატარაობიდანვე, ნახევარ განაკვეთზე მუშაობდა ბაზარში სახელოსნოებში, ხოლო საღამოობით, მამისგან მალულად, ესწრებოდა გაკვეთილებს დარ ალ-ფუნუნის საშუალო სკოლაში.
ჯერ კიდევ მაღალ კლასებში საღამოს კურსებზე სწავლისას, პოლიტიკური სწავლებების გააზრებისა და ამ სფეროში ცოდნის მიღების სურვილით, იგი გახდა ირანის სახალხო პარტიის (თუდე) აქტივისტი, რომელშიც იყო 1947 წლამდე. პარალელურად იყო რელიგიური განახლების წრის „ანჯომანე ესლაჰის“ წევრი. საღამოს კურსების დასრულების შემდეგ ჩაირიცხა თეირანის პედაგოგიური ინსტიტუტის ლიტერატურულ ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1946 წელს. უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ დაიწყო პედაგოგიური საქმიანობა. სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა მასწავლებლად სკოლაში.
ჯალალ ალ-აჰმადის პირველი რომანი "ზიარათი" ("მომლოცველობა") გამოქვეყნდა 1945 წელს ჟურნალ "სოჰანში", რომლის ხელმძღვანელი გახლდათ იყო სადექ ჰედაიათი. 1946 წლის თებერვალში გამოიცა მისი პირველი მოთხრობების კრებული „დიდო ბასდიდი“ (ვიზიტი). მისი მეორე კრებული სახელწოდებით "Az ranji ke mibarim" ("სიძნელეები, რომლებსაც ჩვენ განვიცდით") გამოიცა 1947 წლის შუა წლებში, ხოლო იმავე წლის ბოლოს, თუდეს პარტიაში არსებული განხეთქილების გამო, ჯალალ ალ- აჰმადი პოლიტიკურიდან პედაგოგიურ საქმიანობაზე გადავიდა. ამ პერიოდში, როგორც თავად აღნიშნავდა, „ფრანგული ენის დასაუფლებლად“ ფრანგულიდან სპარსულ ენაზე თარგმნა ა.ჟიდის, ა.კამიუს, ჟ.პ.სარტრის ნაწარმოებები და ფ.მ.დოსტოევსკის რომანი „მოთამაშე“. მოთხრობების მესამე კრებული „სეთარი“ მწერლის შემოქმედების ამავე პერიოდის შედეგია. 1948 წელს  დაქორწინდა სიმინ დანეშვარზე, ცნობილ ირანელ მწერალზე.
1950-იანი წლების დასაწყისში ირანში გაძლიერდა ბრძოლა ნავთობის ნაციონალიზაციისთვის. დოქტორ მოსადეყის ხელმძღვანელობით შეიქმნა ირანის ეროვნული ფრონტი და ჯალალ ალ-აჰმადი, როგორც მესამე ძალის პარტიის აქტივისტი,  გახდა მისი აქტიური წევრიდა ისევ პოლიტიკაშია ჩაერთო. ამ პერიოდში მონაწილეობდა ეროვნული ფრონტის იდეოლოგიური გამოცემების გამოშვებაში. 1953 წელს დოქტორ მოსადეყის დემოკრატიულად არჩეული მთავრობის დამხობის შემდეგ, ჯალალ ალ-აჰმადი დაშორდა პოლიტიკას და დაუბრუნდა პედაგოგიურ და შემოქმედებით მოღვაწეობას. ამ პერიოდში ეწეოდა ეთნოგრაფიულ კვლევასა და მთარგმნელობით საქმიანობას. ფრანგულიდან სპარსულ ენაზე თარგმნა   ანდრე ჟიდის „დაბრუნება სსრკ-დან“ და ჟ.პ სარტრის „ბინძური ხელები“. ამ პერიოდში გამოიცა მისი მოთხრობების მეოთხე კრებულიც „ზედმეტი ქალი“. ამავდროულად, ის შეხვდა ნიმა იუშჯს,  „ახალი პოეზიის“ გულმოდგინე მხარდამჭერს.
1954 წელს გამოქვეყნდა მისი რომანი "ფუტკრის ისტორია", რომელშიც ავტორმა მიმოიხილ ირანელების ბოლოდროინდელ ბრძოლა ნავთობის სიმდიდრისთვის. 1958 წელს — ლიტერატურული კრიტიკის კრებული. სტატიები "სამი ახალი სტატია" და მოთხრობა "სკოლის დირექტორი", სადაც გადმოცემულია სასკოლო სისტემის გამანადგურებელი კრიტიკა.
როგორც ანთროპოლოგი, ალ-აჰმადი მოგზაურობდა ირანის ღარიბ რეგიონებში, ცდილობდა შეესწავლა იქ მცხოვრები ხალხის ცხოვრება, კულტურა და გაჭირვება. ასეთი მოგზაურობის შედეგებზე დაყრდნობით დაწერა ეთნოგრაფიული და ფოლკლორული ესეების ციკლი: „ავრაზანი“, „თათი ზაჰრას ოლქში“, „კუნძული ხარგი, სპარსეთის ყურის უნიკალური მარგალიტი“.
50-იანი წლების ბოლოს ჯალალ ალე-აჰმედმა გამოსცა თავისი ლიტერატურული ნაწარმოებების კრებული „შვიდი სტატია“. 1958 წელს გამოქვეყნდა მისი ცნობილი მოთხრობა „სკოლის დირექტორი“, რომელიც გარდამტეხად ითვლება ალე-აჰმადის შემოქმედებაში.
ირანის სოციალური ცხოვრების შესანიშნავმა ცოდნამ, სხვადასხვა რეგიონის სოციოლოგიურმა და ეთნოგრაფიულმა შესწავლამ საშუალება მისცა  ჯალალ ალ-აჰმედს ყურადღება მიექცია ქვეყანაში არსებული ობიექტური და სუბიექტური სოციალურ წინააღმდეგობებისთვის. შედეგად შეიქმნა მისი ცნობილი სოციალურ-პუბლიცისტური  ნაწარმოების „მოწამვლა დასავლეთით (ვესტოქსიკაცია)“. როდესაც 1960 წელს ჟურნალ "Keihan-e mah"-ში ამ წიგნის პირველი თავი გამოჩნდა, ყოველთვიური ჟურნალი ნახევარი წლით აიკრძალა. წიგნი არალეგალურად გამოვიდა 1962 წელს. ნამუშევარს   დიდი გამოხმაურება მოჰყვა ინტელიგენციის და პროგრესული ახალგაზრდების მხრიდან. ამ ნაშრომის მთავარი იდეაა ხაზგასმით აღინიშნოს წინააღმდეგობები მდიდარ, ინდუსტრიულ დასავლეთსა და აგრარულ აღმოსავლეთს, ანუ მესამე სამყაროს ქვეყნებს შორის. ამ სოციალურ-ჟურნალისტურ ნაშრომში ავტორი მკაცრად აკრიტიკებდა ირანის ეკონომიკურ და კულტურულ დამოკიდებულებას დასავლეთის ექსპლუატატორ ქვეყნებზე, განსაკუთრებით ამერიკის შეერთებულ შტატებზე. თუმცა, ვინაიდან თავიდანვე იყო დაბრკოლებები სახელმწიფო აპარატის მხრიდან წიგნის გამოცემაში, ჯალალ ალ-აჰმედმა დატოვა ირანი. 1962 წ ლის მეორე ნახევარში ალ-აჰმადი განათლების სამინისტროდან დასავლეთ ევროპაში გაემგზავრა სახელმძღვანელოების გამოცემის გამოცდილების შესასწავლად.
1964 წლის გაზაფხულზე გაემგზავრა მექაში ქააბას მოსალოცად.ადამიანი, რომელიც თავის ნაწერებში დასცინოდა რელიგიურ ცრურწმენებს, პოლიტიკური კარიერის დასაწყისში, გაემიჯნა რელიგიურ ოჯახს და შეუერთდა მარქსისტულ პარტიას, კვლავ მიუბრუნდა რელიგიას.
1964 წლის ზაფხულში ჯალალ ალ-აჰმადი გაემგზავრა საბჭოთა კავშირში საერთაშორისო ეთნოგრაფიულ კონგრესში მონაწილეობის მისაღებად. კონგრესის დასასრულს იგი, წარჩინებულ სტუმრებს შორის, ერთ თვეზე მეტხანს დარჩა საბჭოთა კავშირში და ეწვია ლენინგრადს, ბაქოს, ტაშკენტს, სამარყანდს.
1965 წლის ზაფხულში, ჰარვარდის უნივერსიტეტის მიწვევით, მონაწილეობა მიიღო საერთაშორისო ლიტერატურულ და პოლიტიკურ სემინარში ამერიკის შეერთებულ შტატებში. შეერთებულ შტატებში მოგზაურობის შემდეგ ალ-აჰმადი მივიდა დასკვნამდე, რომ ირანელი ახალგაზრდები არ უნდა გაეგზავნონ სასწავლებლად ევროპასა და ამერიკაში, არამედ მხოლოდ ინდოეთსა და იაპონიაში, რადგან კაპიტალისტური იდეოლოგიაც და სოციალისტური სისტემაც უცხოა ირანული საზოგადოებისთვის.
ჯალალ ალ-აჰმადი მოულოდნელად გარდაიცვალა თავისი ლიტერატურული და სოციალური მოღვაწეობის ზენიტში. იგი გარდაიცვალა 1969 წლის 9 სექტემბერს, გულის შეტევით, გილანის პროვინციის სოფელ ასალიმში, საკუთარ აგარაკზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:ირანელი მწერლები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:ირანელი პოეტები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:ირანელი მთარგმნელები კატეგორია:ირანელი კომუნისტები
პენსილვანიის უნივერსიტეტი
პენსილვანიის უნივერსიტეტი (University of Pennsylvania, მოიხსენიება, როგორც პენი (Penn) ან იუპენი (UPenn)) — კერძო, არასექტარული კვლევითი უნივერსიტეტი ფილადელფიაში, პენსილვანია. დაფუძნდა ბენ ფრანკლინის მიერ 1749 წელს (თუმცა 1899 წლიდან უნივერსიტეტი დაარსების თარიღად აღიარებს 1840 წელს, რადგან ფრანკლინის მიერ პენსილვანიის უნივერსიტეტის გახსნამდე იქ უკვე არსებობდა სასწავლო დაწესებულება). სიძველით აშშ-ის მეოთხე უმაღლესი სასწავლებელი და ამერიკის პირველი უნივერსიტეტია. ასევე აივი ლიგის წევრია. პენი მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო აკადემიურ დაწესებულებად ითვლება.
პენის ძირითადი ფოკუსი ინტერდისციპლინარული კვლევითი პროგრამებია. თუმცა ისტორიულად პენის სიძლიერე მისი სამაგისტრო და პროფესიული სკოლები იყო, ბოლო წლებში მან მნიშვნელოვანი ინვესტიციები განახორციელა საბაკალავრო პროგრამებზეც. პენის სპეციალიზაცია გაერთიანებული ხარისხის პროგრამებია. აქ ასწავლიან ისეთ უნიკალურ საგნებს, როგორიცაა მაგ. ქცევის ბიოლოგიური ბაზისი; მეცნიერების ისტორია და სოციოლოგია; ლოგიკა, ინფორმაცია და გამოთვლითი პროცესები. პენის პოლიტიკით ბაკალავრიატის სტუდენტებს შეუძლიათ დაესწრონ ნებისმიერ სამაგისტრო და პროფესიული საგნების ლექციებსაც.
პენის წამყვანი სკოლებია ჰუმანიტარული მეცნიერებანი, იურისპრუდენცია, მედიცინა, განათლება, ინჟინერია და ბიზნესი. პენის ბიზნესის (ვარტონი), არქიტექტურის (დიზაინის სკოლა), კომუნიკაციების (ანენბერგი), მედიცინისა და საფერშლო სკოლები რანგით ამერიკის საუკეთესო ხუთეულშია. პენის იურიდიული, სოციალური პოლიტიკისა და განათლების სკოლები რანგით გამუდმებით საუკეთესო ათეულში ხვდებიან.
პენსილვანიის უნივერსიტეტი ქვეყნის ერთ-ერთ უდიდესი ფონდების მომზიდია. ამ მხრივ ის როგორც წესი უნივერსიტეტებში უდიდეს ხუთეულშია ხოლმე. ამასთან, პენს ამერიკაში ერთ-ერთი უმსხვილესი კვლევითი პროგრამების ბაზა გააჩნია, ხარჯავს რა 700 მილიონ ამერიკულ დოლარს ყოველწლიურად.
U.S. News & World Report-ის მიხედვით 2016 წელს პენი მეცხრეა შტატებში და ასევე ერთ-ერთი ყველაზე სასურველი სასწავლებელია, ამასვე ამბობს The Princeton Review. 2015 წელს USA Today-მ პენსილვანიის უნივერსიტეტს პირველი ადგილი მიანიჭა აშშ-ში. მსოფლიოს მასშტაბით პენი მე-18-ა QS World University Rankings-ზე დაყრდნობით, მე-17 Academic Ranking of World Universities-სა და Times Higher Education World University Rankings-ის მიხედვით.
პენსილვანიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულებს შორის არიან: უილიამ ჰენრი ჰარისონი, ნნამდი აზიკივე, კვამე ნკრუმა და ალასან უატარა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები კატეგორია:ფილადელფია
Stylonurus
Stylonurus ესაა ნამარხი გვარი პრეისტორიული ევრიპტერიდების რიგისა. ცხოვრობდა ადრინდელ დევონში.
სახეობები
კატეგორია:ევრიპტერიდები
გრეიტ-ბარიერის კუნძული
270px|მინიატიურა|კაიტოკეს პლაჟი კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში გრეიტ-ბარიერის კუნძული (Great Barrier Island) — მეოთხე უდიდესი კუნძული ახალი ზელანდიის მთავარ კუნძულთა ჯაჭვში და მეექვსე მთლიანად ქვეყანაში. მდებარეობს ქალაქ ოკლენდიდან 100 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ჰაურაკის ყურის განაპირას. ფართობი 285 კმ²-ს შეადგენს.
ეტიმოლოგია
თავისი თანამედროვე სახელი კუნძულმა მიიღო ბრიტანელი მოგზაურის ჯეიმზ კუკის გამო, რომელმაც იგი მას დაარქვა იმის გამო, რომ კუნძული იყო ბარიერი წყნარ ოკეანესა და ჰაურაკის ყურეს შორის. ამ კუნძულის ძირძველი, მაორის ხალხის დასახელებაა — მოტუ-აოტეა (Motu Aotea), რაც ითარგმნება, მაორის ენიდან როგორც «თეთრი ღრუბლების კუნძული».
გეოგრაფია
უკავია რა ფართობი 285 კმ², გრეიტ-ბარიერის კუნძული სიდიდით ითვლება ახალი ზელანდიის მეოთხე კუნძულად (თუ არ ჩავთვლით ჩრდილოეთ და სამხრეთ კუნძულებს) სტიუარტის, ჩატემის და ოკლენდის კუნძულების შემდეგ. უმაღლესი წერტილია ჰობსონის მთა, ზღვის დონიდან 621 მეტრზე. .
კუნძულის თანამედროვე სახელი, რომელიც ითარგმნება ინგლისური ენიდან როგორც «დიდი ბარიერი», ასახავს გრეიტ-ბარიერის გეოგრაფიულ მდგომარეობას, რომელიც მდებარეობს ჰაურაკის ყურის განაპირას. მაქსიმალური სიგრძით (ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ) 43 კმ კუნძული (როგორც კორომანდელის ნახევარკუნძული სამხრეთში) იცავს ყურეს შტორმებისაგან წყნარ ოკეანეში, რომელიც მდებარეობს კუნძულიდან აღმოსავლეთით. ასეთი მდებარეობის შედეგი გახდა სანაპირო პეიზაჟის დიდი მრავალფეროვნება. გრეიტ-ბარიერის აღმოსავლეთ ნაპირზე განლაგებულია გრძელი, სუფთა პლაჟები, ქარისაგან დაუცველი ქვიშის დიუნები. კუნძულის დასავლეთი სანაპირო გამოირჩევა სიწყნარით და არის ასობით მომცრო იზოლირებული უბეების ადგილი, რომელთაგან ბევრი იდეალურია დაივინგისათვის და ნავებით სეირნობისათვის. გრეიტ-ბარიერის ცენტრალურ ნაწილში განლაგებულია დაჭაობებული ადგილები, კლდოვანი ზეგნები და აგათისის ტყეები.
გეოლოგიის თვალსაზრისით კუნძულს აქვს კორომანდელის ნახევარკუნძულის მსგავსი სტრუქტურა. უძველესი სამთო ჯიშებია გრაუვაკა და არგილითი, რომლებიც შეიძლება აღმოჩნდეს გრეიტ-ბარიერის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში. მათ ზემოთ განლაგებულია, უკიდურეს შემთხვევაში, ვულკანური ჯიშის ორი ფენა, რომელთაგან ყველაზე გავრცელებულია ანდეზიტი. მჟავე ჯიშები, როგორებიცაა ლიპარიტი და ლიპარიტული ტუფი, შეიძლება მოიძებნოს ჰობსონის მთის შორიახლოს.
ისტორია
ადრინდელი ევროპული ინტერესი კუნძულისადმი უფრო მეტად გამოწვეული იყო სპილენძის საბადოს აღმოჩენის გამო კუნძულის უკიდურეს ჩრდილოეთში, სადაც 1842 წელს, მაინერის კონცხთან, გაიხსნა პირველი ახალზელანდიური შახტები. 1890-იან წლებში ოკუპუ/ფანგაპარაპარას რაიონში გაიხსნა ოქროს და ვერცხლის საბადოები.
სამთომომპოვებელი წარმოების გარდა კუნძულზე ასევე თითქმის XX საუკუნის შუამდე ვითარდებოდა ტყის დამამზადებელი წარმოება. მოჭრას უპირველეს ყოვლისა ექვემდებარებოდა ძვირადღირებული ხე აგათისი, რომელიც ხარობდა გრეიტ-ბარიერის კუნძულის ცენტრალურ რაიონებში. დღეისათვის კუნძულის დიდი ნაწილი დაფარულია აღდგენილი ნარგავებით, რომელთა შორის ჭარბობს კანუკა და აგათისი.
კუნძულის ისტორიაში და მტრედების ფოსტაში განსაკუთრებული ადგილი უკავია საფოსტო სამსახურს Great Barrier Island Pigeon-Gram Service, რომელიც არსებობდა ახალ ზელანდიაში XIX საუკუნის ბოლოს — XX საუკუნის დასაწყისში. ის აკავშირებდა ქვეყნის უდიდეს ქალაქ ოკლენდს გრეიტ-ბარიერთან, მაროტირის კუნძულებთან და კორომანდელის ნახევარკუნძულზე მდებარე ქალაქ პორტ-ჩარლზთან.
პირველი გზავნილი მიღებული იყო 1896 წლის 29 იანვარს მტრედით, მეტსახელად Arie'. თითოეულ მტრედს გადაჰქონდა ხუთამდე გზავნილი. გზავნილების რეკორდი დაამყარა მტრედმა მეტსახელად Velocity («სიჩქარე»), რომელმაც გადალახა მანძილი კუნძულ გრეიტ-ბარიერსა და ოკლენდს შორის 50 წუთში საშუალო სიჩქარით 125 კმ/სთ, რაც მხოლოდ 40 %-ით ნელია თანამედროვე თვითმფრინავზე.
1898 წლიდან 1908 წლამდე გამოდიოდა საფოსტო მარკა საფოსტო მტრედის გამოსახულებით, რომელიც შეიძლება განვიხილოთ, როგორც მსოფლიოში გამოცემული პირველი საჰაერო ფოსტის აღმნიშვნელი ნიშანი. ოკლენდი — გრეიტ-ბარიერის ხაზის მტრედების ფოსტის პირველი სპეციალური საფოსტო მარკა გამოიცა ტირაჟით 1800 ეგზემპლიარი. 1899 წელს ამავე მიმართულების კავშირისათვის გამოჩნდა სამკუთხა მარკები ორი ნომინალით: ლურჯი — 6 პენსი და წითელი — 1 შილინგი, ხოლო არქიპელაგ მაროტირისთან დასაკავშირებლად იმავე დასახელების სინდიკატის კომპანიამ გამოუშვა საკუთარი საფოსტო მარკა.
1908 წელს კავშირგაბმულობის კაბელის გაყვანის შემდეგ მტრედების ფოსტა დაიკეტა.
ამასთან ერთად გრეიტ-ბარიერის კუნძულზე იმყოფებოდა ახალ ზელანდიაში ბოლო ვეშაპების დამჭერი სადგური, რომელმაც დაიწყო მოქმედება მხოლოდ 1956 წელს. მან იმუშავა მხოლოდ 1962 წლამდე.
მოსახლეობა
2006 წლის აღწერის თანახმად, გრეიტ-ბარიერის კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 852 ადამიანს, მათი დიდი ნაწილი ცხოვრობდა სანაპირო ქალაქ ტრაიფენში, რომელიც მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ ნაწილში. სხვა დასახლებული პუნქტებია — ოკუპუ, ფანგაპარაპარა, პორტ-ფიცროი, კლარისი და კაიტოკე.
ეკონომიკა
თავიდან გრეიტ-ბარიერის კუნძულს ჰქონდა საჭირო სამეურნეო მნიშვნელობა: მასზე მოიპოვებდნენ მინერალებს, ასევე ხდებოდა აგათისის ხეების მოჭრა, თუმცა კუნძულზე სოფლის მეურნეობა იყო შეზღუდული. დღეისათვის გრეიტ-ბარიერის კუნძულზე მცხოვრები მოსახლეობა, უპირატესად დაკავებულია სოფლის მეურნეობით და ტურიზმით. კუნძულის მნიშვნელოვანი ნაწილი ნაირფეროვანი ბუნებრივი ლანდშაფტებით (საერთო ფართობის დაახლოებით 60 %) იმყოფება ახალი ზელანდიის გარემო პირობების დაცვის დეპარტამენტის მმართველობის ქვეშ, როგორც ბუნების დასაცავი ტერიტორია, ამასთან ადგილობრივი მმართველობის ორგანოა ოკლენდის საქალაქო საბჭო.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
ვენერა (მითოლოგია)
thumb|right|279პქ| ვენერას ქანდაკება ვენერა (Venus) — ძველ რომაულ მითოლოგიაში თავდაპირველად გაზაფხულის, ბაღებისა და ყვავილობის ქალღმერთი. ბერძნული კულტების რომში გავრცელების შემდეგ აფროდიტესთან გააიგივეს და თაყვანს სცემდნენ როგორც სიყვარულისა (უმთავრესად ცოლქმრული სიყვარულის) და სილამაზის ქალღმერთს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომაული ქალღმერთები
ფილოლოგების სიმღერები
„ფილოლოგების სიმღერები“ (Songs for the Philologists) — ე.უ. გორდონის და ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლექსების კრებული, რომელშიც ასევე შეტანილია ხალხური სიმღერები. ეს არის ჯონ ტოლკინის ყველაზე რთულად მოსაძიებელი გამოცემა, რომელიც გავრცელდა 1936 წელს.
კრებულში შეტანილია სულ 30 ლექსი, საიდანაც 13 ეკუთვნის ტოლკინს.
თავდაპირველად წარმოადგენდა გორდონის მიერ 1921-1926 წლებში შეგროვებულ ნაწერებს. ა. სმითის (ლონდონის უნივერსიტეტის კოლეჯი), ლიდსის უნივერსიტეტის ყოფილი სტუდენტის მიერ იგი 1935-1936 წლებში სტუდენტებს შეზღუდული რაოდენობით დაურიგდა.
ვინაიდან სმითს გორდონისა თუ ტოლკინის ნებართვა გამოცემაზე არ მიუღია, ფართო გავრცელებაში ეს კრებული არ გასულა. ასლების დიდი რაოდენობა განადგურდა, როდესაც უნივერსიტეტის კოლეჯი დაიბომბა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. ვარაუდობენ, რომ გადარჩა დაახლოებით 14 ასლი.
ელ-რეის ეროვნული პარკი
ელ-რეის ეროვნული პარკი (Parque Nacional El Rey) — ეროვნული პარკი არგენტინის ჩრდილო-დასავლეთში, სალტის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ სალტადან 80 კმ-ში. მისი ფართობია 441.62 კმ².
პარკი შეიქმნა ადგილობრივი ეკოსისტემის დაცვისა და გარემოს გაუმჯობესების მიზნით. კლიმატი თბილია. ნალექების საშუალო წლიური ჩამონადენი 500-700 მმ-ს შეადგენს.
ფლორა საკმაოდ მრავალფეროვანია, სიმაღლის ცვლასთან ერთად, მისი ხუთი დონე გამოიყოფა. რაც შეეხება ფაუნას, აღსანიშნავია ტაპირი, ყველაზე დიდი ძუძუმწოვარი სამხრეთ ამერიკაში (300 კგ).
ეს ტერიტორია წარსულში დასახლებული იყო ადგილობრივი ინდიელებით, ამიტომ ბევრია არქეოლოგიური ძეგლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის ეროვნული პარკები კატეგორია:ხუხუის პროვინციის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:სალტის პროვინციის დაცული ტერიტორიები
ლანდოლფია
55 სახეობა გავრცელებულია აფრიკის სავანებსა და ტროპიკულ ტყეებში, მადაგასკარზე და მასკარენის კუნძულებზე. 15-მდე სახეობა შეიცავს კაუჩუკს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქენდირისებრნი
ტაბოგონი
ტაბოგონი (ოფიციალურად ტაბოგონის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Tabogon; Bayan ng Tabogon) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სებუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 432 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სებუს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
მაიკ მენიო
მაიკ მენიო (დ. 3 ივლისი, 1995) — ფრანგი ფეხბურთელი. იტალიური „მილანისა“ და საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მეკარე. იყო ნაკრების წევრი 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. ნათამაშები აქვს საფრანგეთის 16, 17, 18, 19, 20 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში.
ტიტულები
ლილი: (1)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ლილის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სკოტის ნაპირი
სკოტის ნაპირი (Scott Coast) - ვიქტორიას მიწის (აღმოსავლეთი ანტარქტიდა) დასავლეთ სანაპიროს ნაწილი. სიგრძე 400 კმ. ესაზღვრება როსის ზღვა. დიდი ნაწილი უჭირავს პრინს-ალბერტის მთებს (2500 მ). სკოტის ნაპირი შემოსაზღვრულია შელფური და მთისპირა მყინვარებით. ადგილ-ადგილ თავისუფალია ყინულისაგან. სკოტის ნაპირზეა უდიდესი ოაზისი ვიქტორია, სადაც მდებარეობს ყინულით დაფარული ტბები, მათი წყლის ტემპერატურა ფსკერთან 20-25°C-ზე მეტია. სადგური ვანდა. სკოტის ნაპირს სახელი ეწოდა რობერტ სკოტის პატივსაცემად.
კატეგორია:ანტარქტიდის გეოგრაფია
მეინის შტატი
მეინი, მენი (Maine; ) — შტატი აშშ-ში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, ახალი ინგლისის რეგიონში, კანადის საზღვართან. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ოგასტა. უდიდესი ქალაქი და ნავსადგური — პორტლენდი. ტერიტორიის დიდი ნაწილი უჭირავს აპალაჩების შტოქედებს (სიმაღლე 1291 მ-მდე). ჰავა ზომიერი ნოტიო.
სახელი ეწოდა საფრანგეთის პროვინციის მიხედვით; 1623 წელს აქ დასახლდნენ ინგლისელები, 1652-დან - მასაჩუსეტსის ნაწილია; 1820 წელს შტატი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის შტატები
Formica nemoralis
Formica nemoralis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კარდიფ სიტი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი „კარდიფ სიტი“ (Cardiff City Football Club, Clwb Pêl-droed Dinas Caerdydd) — უელსის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ კარდიფიდან (უელსი, გაერთიანებული სამეფო). მონაწილეობს ინგლისის ჩემპიონშიპში.
დაარსდა 1899 წელს „რივერსაიდის“ (Riverside) სახელწოდებით. ამჟამინდელი სახელი დაერქვა 1908 წელს. „კარდიფი“ ერთადერთი არაინგლისური კლუბია, რომელსაც მოგებული აქვს ინგლისის ასოციაციის თასი (1926/27).