cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლერნაპატი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
ვერეშმარტი-ტერი (ბუდაპეშტის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
ჯიმითის პირველი ეკლესია
ჯიმითის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითში, გეთიანთსაყდრებად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
აღწერილობა
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით. ინტერიერში შემორჩენილია ნალესობის კვალი. დაზიანებულია: ჩმოშლილია საბურავი და ლავგარდანი, მონგრეულია სამხრეთ-დასავლეთი კუთხე და ჩრდილო-დასავლეთ კუთხის ზედა ნახევარი. ეკლესია გეგმით ასიმეტრიულია. სამხრეთი კედელი ჩრდილოეთ კედელზე ოდნავ მოკლეა. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი თაღოვანია. აღმოსავლეთით ღრმა ნალისებრი აფსიდია, რომელშიც სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ჩრდილოეთით ორი, სამხრეთით კი ერთი ოთკუთხა ნიშაა, აფსიდს ერთსაფეხურიანი ჩამოსაჯდომი შემოუყვება. დარბახის სახმრეთ კედელში ერთი ოთკუთხა ნიშაა. შიგნით ეკლესიას ცილინდრული კამარითაა გადახურული. დასავლეთ კედელში ოთკუთხა სარკმელია გაჭრილი.
ოლიაჩეის რაიონი
ოლიაჩეის რაიონი (Distrito de Ollachea) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის კარაბაიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 785 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 128 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 595.79 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კარაბაიის პროვინციის რაიონები
ნანდუსებრნი
ნანდუსებრნი (Rheidae) — ფრინველთა ოჯახი ნანდუსნაირთა რიგისა. მოიცავს ერთი თანამედროვე გვარის ორ სახეობას, რომლებიც გავრცელებულნი არიან სამხრეთ ამერიკაში, კერძოდ არგენტინაში, ჩილეში, პარაგვაიში, ურუგვაიში, ბრაზილიასა და ბოლივიაში, მცირედ — პერუშიც. მათი სიმაღლე საშუალოდ 1,4–1,5 მ-მდე, ხოლო წონა 30–50 კგ-მდეა. ბინადრობენ როგორც დაბლობებზე, ასევე მაღალ მთაში, მათ შორის ანდებში. აღწევენ ზღვის დონიდან 4500 მ-მდე. ფორმით სირაქლემებს წააგვანან. პოლიგამები არიან. ცხოვრობენ ჯგუფებად, სადაც ერთი მამალი და 5–7 დედალია. დებენ 15–40 კვერცხს. იკვებებიან მცენარეებით, მათი ფესვებითა და ნაყოფით, თესლით, მწერებითა და მცირე ხერხემლიანებით.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ნანდუსნაირნი
ნინოწმინდის სვეტიცხოვლის ეკლესია
ნინოწმინდის სვეტიცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ნინოწმინდის სამხრეთ-დასავლეთით, დაახლოებით, 5 კილომეტრზე, ქვემო სამგორის წყალშემკრები კაშხლის დასავლეთით, 1 კილომეტრზე, პატარა ბორცვზე. თარიღდება XIX საუკუნით. 2002 წელს ეკლესია თვითნებურად გაურემონტებიათ. რემონტის დროს ინტერიერი გაჯით შეულესავთ, აღუდგენიათ გარეთა კედლების საპირე წყობის ჩამოშლილი ნაწილები და შენობა მოთუთიავებული თუნუქით დაუბურავთ.
ეკლესია დარბაზულია. აქვს შვერილი აფსიდი, რომელიც დარბაზის გრძივი კედლებიდან, როგორც შიგნით, ისე გარედანაც, მოკლე მხრებითაა გამოყოფილი.
შენობის კედლები, ძირითადად, უხეშად დამუშავებული ქვიშაქვითა და კირის ხსნარითაა ამოყვანილი. ქვები მეტწილად მოზრდილი ზომისაა, რომელთა შორის ალაგ-ალაგ დარჩენილი არეები, წვრილი, ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბითაა ამოვსებული. სარკმლები სუფთად ნათალი ქვებითაა გამოყვანილი.
შესასვლელი დასავლეთიდანაა, კარი გარედან თარაზულადაა გადახურული, შიგნიდან კი ნახევარწრიულთაღოვანია. ეკლესიის დარბაზი გეგმით კვადრატულია, აღმოსავლეთით მას ერთვის ოდნავ ნალისებრი აფსიდი, რომელშიც გარეთკენ შევიწროებული, ნახევარწრიული, თაღოვანი ნიშაა. ნიშები თითქმის სარკმლის სიმაღლისაა და მის ორივე მხარეს, სარკმლის ძირის დონეზე, სიმეტრიულად არის განლაგებული. აფსიდი კონქითაა გადახურული. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. იგი ქვიშაქვის მაღალ იმპოსტებს ეყრდნობა, რომელთა პროფილს თარო და დახრილი სიბრტყე შეადგენს. ნახევარწრიულია კამარაც. ეკლესიის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში, ერთმანეთის მოპირდაპირედ, თითო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. აფსიდის სარკმლის მსგავსად, ისინი გარეთკენ მკვეთრად ვიწროვდება და ძლიერ დახრილი რაფა აქვთ. გარედან ყველა სარკმელი ოთხკუთხაა.
ფასადები სადაა. შესასვლელის არქიტრავზე გამოსახულია ორსაფეხურიან პოსტამენტზე დატრდნობილი ჯვარი, რომლის კონტური ვიწრო, ოდნავ ამოკვეთილი ზოლითაა გამოყვანილი. არქიტრავის თავზე მოწყობილი იყო ოდნავ შეღრმავებული, ტიმპანისებრი არე, რომელიც რემონტის დროს ამოუშენებიათ. ფრონტონის წყობაში ჩასმულია მოგრძო ფილა, რომელზეც ამოტვიფრულია: ეკლესიის სახელწოდება და აღდგენის თარიღი.
საკურთხეველს ადრე დამოუკიდებელი სახურავი ეხურა. ამჟამინდელი სახურავი ერთიანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შეტლანდიური ნაგაზი
შეტლანდიური ნაგაზი (Shetland Sheepdog) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთში XVIII საუკუნეში.
როგორც ჩანს, ეს ჯიში გაჩნდა გრძელბალნიანი კოლისა და შოტლანდიაში შეტლანდიის კუნძულის ძაღლების შეჯვარებით. შეტლანდიური ნაგაზი, რომელსაც ასევე შელტის ეძახიან - ერთ-ერთი პოპულარული ჯიშია იაპონიაში. ის ფართოდაა გავრცელებული, ასევე, დიდ ბრიტანეთსა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. მიუხედავად იმისა, რომ შელტი იშვიათად გამოიყენება როგორც მუშა ძაღლი, მან შეინარჩუნა მოდარაჯის და მწყემსის ინსტინქტები და წარმატებით იცავს ხალხს. ოდესღაც შელტის ჯუჯა შოტლანდიურ ნაგაზს უწოდებდნენ, მაგრამ ის არ არის მოკლეფეხება, როგორც ტაქსა, არამედ შეიძლება ჩაითვალოს კლასიკურ მინიატურულად.
შელტი - შოტლანდიური მუშა ნაგაზების უფრო პატარა ფორმაა. მინიატურიზაციამ გამოიწვია ფეხების ძვლების მოტეხილობის რისკის ზრდა, საჭმლის მონელებასთან და მხედველობასთან დაკავშირებული პრობლემები. შეტლანდიურ ნაგაზს აქვს ძალიან სქელი ბალანი კისერზე, პატარა, დაცვეტილი ყურები. მთელ სხეულს ფარავს გრძელი, უხეში ბალანი. ის კარგად ეგუება სიცივეს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ადვილად იწვრთნება, კარგად ეწყობა ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
მარკ იანკო
მარკ იანკო (Marc Janko დ. 29 ივნისი, 1983, ვენა) — ავსტრიელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს შვეიცარიის სუპერლიგის კლუბ „ლუგანოსა“ და ავსტრიის ეროვნულ ნაკრებში. 2008 წელს გახდა ავსტრიის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელი, 2009 წელს კი საუკეთესო ბომბარდირი. 2015 წელს გახდა ავსტრალიის ჩემპიონატის ბომბარიდი.
ახალციხის ბრძოლა (1853)
ახალციხის ბრძოლა — ყირიმის ომის ერთ-ერთი ეპიზოდი, რომელშიც ძირითადად ქართველი კავალერისტებისაგან შემდგარმა რუსულმა ჯარმა ოსმალები ქალაქ ახლაციხესთან გამართულ ბრძოლაში დაამარცხა.
1853-1856 წლებში ერთი მხრივ რუსეთის იმპერიას, ხოლო მეორე მხრივ ოსმალეთსა და მის მოკავშირეებს შორის მიმდინარე ომის უმთავრესი თეატრი ყირიმის ნახევარკუნძული იყო. თუმცა საბრძოლო მოქმედებებმა სხვა რეგიონებიც მოიცვა, მათ შორის იყო სამხრეთ კავკასიაც. 1853 წლის 15 ოქტომბერს ოსმალები თავს დაესხნენ გურიას, შეუტიეს შეკვეთილის საგუშაგოს და დაამარცხეს იქ გამაგრებული გარნიზონი. ამის შემდეგ თურქები 18000 ლაშქრით შეიჭრნენ მესხეთში და იერიში მიიტანეს ახალციხეზე, რომელიც 1828 წელს რუსულ-ქართულმა ჯარმა აიღო, ხოლო 1829 წელს ადრიანოპოლის ზავით რუსეთის იმპერიას ოფიციალურად გადაეცა.
საქართველოში შემოჭრილმა ოსმალებმა ალყაში მოაქციეს ახალციხის რუსული გარნიზონი. კავკასიის მეფისნაცვალმა მიხეილ ვორონცოვმა გარნიზონის გამოსახსნელად 7000 მოლაშქრისაგან შემდგარი კონტიგენტის სარდლობა გენერალ-ლეიტენანტ ივანე ანდრონიკაშვილს ჩააბარა. 1853 წლის 14 (26) ნოემბერს ძირითადად ქართველთა არარეგულარული კავალერიული ნაწილებისაგან შემდგარმა რუსულმა ჯარმა ქალაქში გამაგრებულ გარნიზონთან ერთად გადაწყვეტი ბრძოლა გაუმართა ოსმალებს, დაამარცხა ისინი და იმპერიის საზღვრებს მიღმა განდევნა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:ყირიმის ომის ბრძოლები
ერაყი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ერაყმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ერაყი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კლაუდიო აბადო
მინი|კლაუდიო აბადო, [[2012.]] კლაუდიო აბადო (Claudio Abbado; დ. 26 ივნისი, 1933, მილანი, — გ. 20 იანვარი, 2014, ბოლონია) — იტალიელი დირიჟორი და პიანისტი.
სწავლობდა მილანის ჯუზეპე ვერდის სახელობის კონსერვატორიაში. 1969 წლიდან იყო მილანის თეატრ „ლა სკალას“ დირიჟორი, შემდეგ კი — სამხატვრო ხელმძღვანელი (1986 წლამდე). ამავდროულად, 1971 წლიდან იყო ვენის ფილარმონიის, ხოლო 1979 წლიდან ლონდონის სამეფო ორკესტრის მთავარი დირიჟორი. 1989-2002 წლებში ბერლინის ფილარმონიის მთავარი დირიჟორისა და სამხატვრო ხელმძღვანელის პოზიციაზე ჩაანაცვლა ჰერბერტ ფონ კარაიანი. ცნობილი იყო თამამი მუსიკალური ინტერპრეტაციებით, მათ შორის, თანამედროვე მუსიკის ელემენტების უხვი გამოყენებით. მიღებული ჰქონდა არაერთი მუსიკალური და სახელმწიფო ჯილდო, მათ შორის, კომოდორის ორდენი იტალიის რესპუბლიკის წინაშე დამსახურებისთვის (1992), საპატიო ლეგიონის ორდენის დიდი ჯვარი (1986) და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:იტალიელი დირიჟორები კატეგორია:იტალიელი მუსიკოსები კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერები
გორისყანის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ანრი I დე გიზი
1576 წელს ანრიმ დააარსა კათოლიკური ლიგა, რათა თავიდან აეცილებინა ჰუგენოტი ანრი დე ბურბონის, ნავარის მეფის, საფრანგეთის ტახტზე ასვლა. ანრი  საფრანგეთის რელიგიური ომების  დროს ერთ-ერთი უმთავრესი ფიგურა იყო. 1584 წელს ჩაება საფრანგეთის ტახტისათვის ბრძოლაში, რომელსაც სამი ანრის ბრძოლა ეწოდა. იგი იყო საფრანგეთის დედა დედოფალ ეკატერინე მედიჩის ერთ-ერთი უდიდესი მოწინააღმდეგე. 1588 წელს ეკატერინეს ვაჟმა, საფრანგეთის მეფე ანრი III დე ვალუამ ანრი დე გიზი მოკლა.
კათოლიკური ლიგა
მინი|218x218პქ|[[მარგარიტა დე ვალუა|მარგარიტა ვალუა]] 1563 წელს ბრძოლაში გარდაიცვალა ანრის მამა - ფრანსუა დე გიზი. როგორც უფროსმა ვაჟმა ამავე წელს მიიღო გიზის ჰერცოგის ტიტული. 1565 წელს დიდი წარმატებით იბრძოდა უნგრეთში ოსმალების წინააღმდეგ. უნგრეთიდან დაბრუნების შემდგომ ჩაება '' საფრანგეთის რელიგიურ ომებში", და მალე მისი ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა გახდა. 1567 წელს მან სენ-დენთან ბრძოლის დროს იარნაკთან ბრძოლაში დაამარცხა პუატიეს ჰერცოგი, ასევე იბრძოდა მონკონტურის ბრძოლაში. 1570 წელს გახმაურდა მისი სასიყვარულო ურთიერთობა საფრანგეთის პრინცესა, მარგარიტა დე ვალუასთან. მარგარიტა იყო დედა დედოფალ ეკატერინე მედიჩის ასული და მეფე შარლ IX დე ვალუას უმცროსი და.  ამით ძალიან შეურაცყოფილნი დარჩნენ მარტარიტას ოჯახის წევრები ვინაიდან ანრი  მათზე დაბალი ფენიდან იყო თუმცა იგი მათზე დიდ ძალაუფლებას ფლობდა. ამ ეჭვების გასაფანტად ანრიმ ცოლად კატრინ კლეველი მოიყვანა.
არსებობდა მოსაზრება იმის შესახებ, რომ 1563 წელს ანრის მამა - ფრანსუა დე გიზი, ორლეანთან ჰუგენოტმა, ადმირალმა გასპარ დე კოლინმა მოკლა. ხოლო 1572 წელს  წმინდა ბართლომეს ღამის დროს ანრიმ შური იძია მასზე და როგორც განსხვავებული რელიგიის ადამიანი მოკლა იგი. ამ ღამეს ანრიმ სხვა მრავალი ჰუგენოტიც გამოასალმა სიცოცხლეს. როგორც ამბობენ იგი ძალიან განრისხდა როცა მარგარიტა ვალუა ცოლად ჰუგენოტთა ბელადს, ნავარის მეფეს, ანრი დე ბურბონს მიათხოვეს 1572 წელს. მინი|203x203პქ|ეკატერინე კლეველი, ანრის მეუღლე 1575 წლის 10 ოქტომბერში მონაწილეობა მიიღო ჰუგენოტთა წინააღმდეგ გამართულ დორმანსის ბრძოლაში. ანრი ამ ბრძოლაში დაიჭრა, თუმცა ამ ფაქტმა მის რეპუტაციაზე დადებითად იმოქმედა. საფრანგეთის კათოლიკურ მოსახლეობაში ანრის ძალიან კარგი რეპუტაცია ჰქონდა.
1576 წელს ჩამოაყალიბა კათოლიკური ლიგა რათა საფრანგეთის სამეფო ტახტი დაეცვა ანრი დე ბურბონის გამეფებისაგან. ანრის თანდაყოლილი ჰქონდა დიპლომატიური მონაცემები და ამასთან იგი შესანიშნავი მებრძოლიც იყო. ამიტომაც ანრი ხალხში ბევრად უფრო დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ვიდრე თავად საფრანგეთის სუსტი მეფე ანრი III დე ვალუა. როგორც ვიცით ანრის დიდი პაპა ლუი XII დე ვალუა იყო ამიტომაც ფორმარულად მასაც ჰქონდა საფრანგეთის ტახტზე უფლებები. თუმცა იყო ტახტის კიდევ ორი მემკვიდრე — თავად მეფის ძმა ფრანსუა დე ვალუა და მეფის სიძე ანრი დე ბურბონი, რომლის ბებიაც ასევე ვალუა იყო და იგივე უფლებები ჰონდა ტახტზე როგორიც ანრის. თმცა უნდა ითქვას, რომ 1584 წელს აშკარად არცერთი არ აცხადებდა პრეტენზიას, ამ წელს კი გარდაიცვალა ფრანსუა დე ვალუა რომელიც დოფინი იყო, ამიტომაც ახლა უკვე ორივე ანრიმ წამოიწყო ტახტისათვის ბრძოლა რომელზეც ანრი III იჯდა. ამრიგად დაიწყო რელიგიური ომების ახალი ეტაპი რომელიც  სამი ანრის ბრძოლის სახელითაა ცნობილი.
მკვლელობა
ფრანსუა დე ვალუას გარდაცვალების შემდგომ ანრი დე გიზმა ესპანეთის მეფე ფილიპე II-სთან გააფორმა იონვილის ხელშეკრულება. ამ ხელშეკრულებით ცხადდებოდა, რომ ანრი III-ის უშვილოდ გარდაცვალების შემთხვევაში ანრი დე ბურბონს ტახტზე არავითარი უფლება არ ჰქონდა და მეფე ანრი დე გიზი გახდებოდა. ანრი III-მ დაამყარა მეგობრობა ჟან დე ლა ბარიერესთან და  1587 წელს აუშენა ეკლესია მათი მეგობრობის უკვდავსაყოფად. 1588 წლის 12 მაისს ანრი III იძულებული გახდა დაეტოვებინა  პარიზი, როდესაც ქალაქი გუისის ჰერცოგის ჯარმა აიღო. იმავე წლის 23 დეკემბერს ანრი დე გიზი ჩავიდა ბლუას სასახლეში, სადაც მას ელოდებოდა თავისი ძმა ლუი II, გიზის კარდინალი. ჰერცოგს უთხრეს, რომ მას პირადად ელოდებოდა მეფე სამეფო საძინებელში, სადაც მცველებმა მოკლეს ანრი დე გიზი, შემდეგ მისი ძმა კარდინალი. იმისათვის, რათა სამეფო გვირგვინის მოცილე არ გამოსჩენოდა, მეფემ ჰერცოგის შვილი დააპატიმრებინა. გიზის ჰერცოგი ხალხში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. მისმა მკვლელობამ კი მოქალაქეები ანრის წინააღმდეგ განაწყო. პარლამენტმა კრიმინალში დაადანაშაულა მეფე, რომელმაც დატოვა  პარიზი.
ოჯახი
1570 წლის 4 ოქტომბერს ანრი დე გიზმა ცოლად შეირთო ეკატერინე კლეველი (1548-1633), რომელთანაც 14 შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1550 კატეგორია:გარდაცვლილი 1588 კატეგორია:გიზის ჰერცოგები კატეგორია:გიზები კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 23 დეკემბერი
Gakken Compact Vision TV Boy
სისტემა გამოვიდა მესამე თაობის დასაწყისში, მაგრამ ფერების ნაკლებობისა და ეკრანის დაბალი გაფართოების გამო ითვლება მეორე თაობის კონსოლად. მისი ფასი შეადგენდა 8800 იაპონურ იენს.
Compact Vision TV Boy გამოვიდა Nintendo Famicom-ისა და Sega SG-1000-ის გამოცემიდან ერთი თვის შემდეგ, რომლებიც გამოირჩეოდნენ მძლავრი აპარატული უზრუნველყოფით. ამას გარდა, იაპონიაში კომპანია Epoch-მა გამოსცა ახალი კონსოლი Cassette Vision Jr. ამ და კიდევ სხვა ფაქტორებმა განაპირობეს მისი წარუმატებლობა ბაზარზე.
თამაშები
სულ კონსოლზე გამოვიდა ექვსი თამაში:
სქოლიო
კატეგორია:1983 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:მეორე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:1980-იანების სათამაშოები კატეგორია:1983 წელი ვიდეო თამაშებში
ალისტერ კარტერი
ალისტერ კარტერი (Allister Carter; დ. 25 ივნისი 1979, კოლჩესტერი; ინგლისი) — ინგლისელი პროფესიონალი სნუკერისტი, 2008 და 2012 წლების სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალისტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი
ჭერემის კვირიკეს ეკლესია
300px|მინი ჭერემის კვირიკეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭერემის ჩრდილო–დასავლეთით 2 კილომეტრზე, გორაზე. ითვლება ჭავჭავაძეების საგვარეულო სალოცავად. ადგილობრივი მოსახლეობის გადმოცემით აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს.
შენობა გეგმით სწორკუთხაა (4,85x3,8 მეტრი), აფსიდით და უსარკმლო. ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. შესასვლელი მოწყობილი აქვს ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კიდეში. კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთ კედელში ორი ოთხკუთხა ნიშაა. ერთი მსგავსი ნიშა ჩრდილოეთ კედელშიცაა. ჩრდილო–აღმოსავლეთ კუთხეში დგას ტრაპეზი.
ეკლესია გადახურულია ხის ორფერდა სახურავით, რომელიც კრამიტითაა დაბურული. სახურავის კეხის დასავლეთ ბოლოში ხის დიდი ჯვარია აღმართული.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჩეჩნური ვიკიპედია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
აბას I (ეგვიპტე)
მინი|აბას I აბას I (عباس الأول, I. Abbas Hilmi Paşa; დ. 1813, ჯიდა, ახლანდ. საუდის არაბეთი, — გ. 13 ივლისი, 1854, ბანჰა, ეგვიპტე) — ეგვიპტის მმართველი (ვალი) 1848-1854 წლებში, მუჰამედ ალი-ფაშას შვილიშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1813 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1854 კატეგორია:ეგვიპტის მმართველები
ტანეევკა (ბაშკირეთი)
ტანეევკა  (Танеевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
კონსტანტინე კანდელაკი
300პქ|მინი|კონსტანტინე კანდელაკი კონსტანტინე (კოწია) კანდელაკი (დ. 14 მაისი, 1883, სამტრედია, ქუთაისის მაზრა — გ. 11 ოქტომბერი, 1958, ლოზანა) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოციალ-დემოკრატი, მეცნიერი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი, ფინანსთა და ვაჭრობა-მრეწველობის მინისტრი.
ბიოგრაფია
დაიბა და აზნაურის ოჯახში. მისი წინაპერბი სასულიერო პირები იყვნენ. მშობლები იყვნენ პლატონ იოანეს ძე კანდელაკი და ნატალია ქაჯაია. ჰყავდა ოთხი წლით უმცროძი ძმა სიმონი. 1891 წელს ბავშვები დაავადდნენ ქუნთრუშით. ავადმყოფობა გადაედო მათ დედას, რომელიც გარდაიცვალა. ბავშვებს ზრდიდა მამა, რომელსაც მეორე ქორწინებიდან ორი ქალიშვილი შეეძინა.
1890-იან წლებში სწავლობდა ქუთაისის სემინარიაში. უმაღლესი განათლება მიიღო მოსკოვში. სტუდენტობის დროს მიემხრო რევოლუციურ და სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობას. 1904 წელს გახდა რსდმპ-ის წევრი. უმაღლესი კომერციული სასწავლებლის დასრულების შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში. საქართველოში ჩაება კოოპერატიულ მოძრაობაში და ახალგაზრდა ასაკში გახდა მისი ლიდერი. 1909 წელს თბილისში გამოიცა მისი პირველი წიგნი – „კოოპერაცია, თეორია, ისტორია და პრაქტიკა”. პრესა მოწონებით შეხვდა წიგნს. 1914 წელს გამოქვეყნდა კონსტანტინე კანდელაკის მეორე წიგნი – „ანგარიშთა და საქმეთა წარმოება წვრილ კრედიტის საკოოპერაციო დაწესებულებაში“.
კონსტანტინე კანდელაკი 1918-1919 წლებში ფინანსთა და ვაჭრობა–მრეწველობის მინისტრის მოადგილე იყო, 1919 წლის 21 მარტიდან კი მინისტრი. მის სახელს უკავშირდება ქართული ფულის ერთეულის გამოშვება. ეროვნული ვალუტის შექმნისთვის მზადება, მისი უშუალო მონაწილეობით, ჯერ კიდევ 1918 წლის მაისის მიწურულიდან დაიწყო. 1918 წლის ივნისში დაარსდა „ქართული ფულის ფონდი“. ფულის ნიშნების შესარჩევ კონკურსში გაიმარჯვა მხატვარ იოსებ შარლემანის ესკიზებმა. 1919 წლის ივლისში გამოშვებულ ქართულ ბონებს სწორედ ისინი დაედო საფუძვლად. ქართული ფულის ერთეულის განმტკიცებისათვის საჭირო იყო რომელიმე ევროპული ქვეყნიდან კრედიტის აღება. 1920 წლის მეორე ნახევარში კონსტანტინე კანდელაკი ნიკო ნიკოლაძე და ზურაბ ავალიშვილი ეკონომიკური მისიით გაემგზავრნენ ევროპაში და საქართველოსთვის კრედიტი ინგლისიდან მოიპოვეს.
1921 წლის მარტიდან, დამფუძნებელი კრების გადაწყვეტილებით, კონსტანტინე კანდელაკი ეროვნული მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად, ემიგრაციაში წავიდა. პირველ ხანებში იგი სტამბულში დარჩა, რადგან დაინიშნა სამთავრობო კომისიის ხელმძღვანელად. განაგებდა მთავრობის მიერ საქართველოდან გატანილ ქონებას, მეთვალყურეობას უწევდა ლტოლვილთა კომისიას. მოგვიანებით საფრანგეთში გადავიდა. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია.
უცხოეთში კონსტანტინე კანდელაკი ეწეოდა აქტიურ პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. ემიგრაციის პერიოდულ ორგანოებში – „ბრძოლა“, „ბრძოლის ხმა“, „დამოუკიდებელი საქართველო“, „ჩვენი დროშა“ – გამოქვეყნებულია მისი ეკონომიკური და პოლიტიკური ხასიათის წერილები. მაგრამ იგი არ შემოფარგლულა მხოლოდ ჟურნალ–გაზეთებში გამოქვეყნებული სტატიებით. მას, როგორც მეცნიერსა და ეკონომიკის თეორეტიკოსს, სხვადასხვა ენაზე გამოქვეყნებული აქვს ნაშრომები, რომლებიც როგორც საქართველოს ეკონომიკას, ასევე გლობალურ თემებს ეძღვნება:
გარდა წმინდა ეკონომიკური ხასიათის შრომებისა კონსტანტინე კანდელაკს ეკუთვნის მეტად მნიშვნელოვანი ისტორიულ–პოლიტიკური შინაარსის მქონე ინგლისურენოვანი ფუნდამენტური გამოკვლევა „The Georgian Question before The Free World“ - „ქართული საკითხი თავისუფალი სამყაროს წინაშე“. წიგნი პირველად 1953 წელს პარიზში გამოიცა და საქართველოს ისტორიის ისეთ უმნიშვნელოვანეს პერიოდებს ასახავს, როგორიცაა 1921 წელს საბჭოთა არმიის მიერ ჩვენი ქვეყნის ოკუპაცია, საქართველოს ხელისუფლების მიერ ქვეყნის დატოვება, ემიგრირებულთა შემდგომი ცხოვრება და პოლიტიკური მოღვაწეობა უცხოეთში. 2012 წელს კონსტანტინე კანდელაკის ეს ნაშრომი ქართულ ენაზე გამოიცა თბილისში. წიგნში ასახული დოკუმენტური მასალა წარმოადგენს საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის საკითხთან დაკავშირებული ფაქტების, პუბლიკაციების, მაღალი ტრიბუნიდან წარმოთქმული სიტყვების, საერთაშორისო კონფერენციებისა და ერთა ლიგის მიერ მიღებული რეზოლუციების კომპილაციას.
კონსტანტინე კანდელაკი ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას. იგი იყო საქართველოს პირველი მთავრობის არქივის შემნახველი სამთავრობო კომისიის წევრი, რომლის შემადგენლობაში მასთან ერთად ნოე ჟორდანია, აკაკი ჩხენკელი, ევგენი გეგეჭკორიც შედიოდნენ; მონაწილეობდა „ქართველ ინჟინერთა და ტექნიკოსთა ასოციაციის“ სხდომებში; კითხულობდა ლექციებს ქართველთა კოლონიებში; გაწევრიანებული იყო 1929 წელს აკ. ჩხენკელის ინიციატივით შექმნილ „ტუბერკულოზით ავადმყოფ ქართველთა დამხმარე კომიტეტში“, რომელიც შემოწირულობებისა და საქველმოქმედო საღამოების მეშვეობით შეკრებილი თანხით ეხმარებოდა დაავადებულ ემიგრანტებს; კანდელაკი იყო 1952 წელს დაარსებული რადიო „თავისუფლების” ერთ–ერთი პირველი დიქტორი, გრიგოლ რობაქიძესთან, ვიქტორ ნოზაძესთან, მიხაკო წერეთელთან, ნოე ჟორდანიასა და აკაკი ჩხენკელთან ერთად.
აღსანიშნავია კონსტანტინე კანდელაკის ღვაწლი ქართველი ებრაელების გადარჩენაში საფრანგეთის ნაცისტური ოკუპაციის დროს. ის ადგენდა შესაბამის დოკუმენტებს გადახვეწილობაში მყოფი დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობის უფლებამოსილობით, რისი მეშვეობითაც საკონცენტრაციო ბანაკებიდან დაიხსნა არა მარტო ქართველი, არამედ სხვა ერებთან მიკედლებული ებრაელებიც.
საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში ინახება კონსტანტინე კანდელაკის მიმოწერა რაჟდენ არსენიძესთან, ალექსანდრე (სანდრო) კორძაიასთან, აკაკი პაპავასა და პავლე სარჯველაძესთან. წერილების შინაარსი ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის საქმიანობის 1956–1958 წლებს შორის პერიოდს შეეხება. მიმოწერის გეოგრაფიული არეალია პარიზი –მიუნხენი და პარიზი – ბუენოს აირესი. წერილებიდან ნათლად ჩანს, რომ ქართველი ემიგრანტები მათი უკვე ხანდაზმული ასაკისა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის მიუხედავად, კვლავ აქტიურად არიან ჩაბმული მიმდინარე საკითხების გადაწყვეტაში. მიმოწერის ავტორები ქართული ემიგრაციის ამოცანებზე მსჯელობისას ხაზგასმით აღნიშნავენ, რომ ემიგრაციამ საერთაშორისო საზოგადოებას უფრო აქტიურად უნდა გააცნოს საქართველოს საკითხი, რათა მეტი მხარდამჭერი და დამცველი ჰყავდეს იმ წრეში, რომელსაც სამომავლოდ საქართველოს დამოუკიდებლობის საკითხის გადაწყვეტა ხელეწიფება.
გარდაიცვალა 1958 წლის 11 ოქტომბერს, შვეიცარიაში (ლოზანაში), სადაც ის სამკურნალოდ იმყოფებოდა. რამდენიმე დღის შემდეგ მისი ნეშტი გადმოასვენეს ლევილში, საფრანგეთი, და 18 ოქტომბერს იქვე დაკრძალეს, როგორც ქართველი, ისე უცხოელების დიდძალი საზოგადოების თანდასწრებით.
ოჯახი
კონსტანტინე კანდელაკის უმცროსი ძმა იყო სიმონ კანდელაკი (1887 –1946), გამოჩენილი ტროპიკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. 1913 წელს დაამთავრა იურიევის (ტარტუს) უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. დახელოვნდა რომში, ლონდონში, პარიზსა და ჰამბურგში. იგი იყო ტროპიკულ სნეულებათა მუზეუმისა და ტროპიკულ ავადმყოფობათა საწინააღმდეგო პროფილაქტიკურ-სამკურნალო დაწესებულებების ორგანიზატორი თბილისში და საერთოდ საქართველოში, სამედიცინო პარაზიტოლოგიის და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1958 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი კატეგორია:საქართველოს ფინანსთა მინისტრები კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ნანდუ
ნანდუ (Rhea) — ფრინველთა გვარი ნანდუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 2 თანამედროვე და 4 ამომწყდარ სახეობას. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ ამერიკაში. წააგვანან სირაქლემებს. არ შეუძლიათ ფრენა. სრაფად დარბიან, დაახლოებით 60 კმ/სთ სიჩქარით. ნაირმჭამელები არიან.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ნანდუსებრნი
ერაყი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ერაყმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ერაყი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
პატარა ჩაილურის ნამოსახლარი
პატარა ჩაილურის ნამოსახლარი — სამოსახლო ბორცვი, არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა ჩაილურის სამხრეთ-დასავლეთით, თბილისი-გურჯაანის საავტომობილო გზის მახლობლად, ბორცვზე. განეკუთვნება ძველი წელთაღრიცხვით l ათასწლეულის l ნახევარს. ბორცვი ერთტერასიანია. ბორცვის აღმოსავლეთ ნაწილში, ბორცვისა და საავტომობილო გზას შორის, მიწის დამუშავების დროს, დაზიანდა ორმოსამარხები, რომლებშიც აღმოჩნდა ბრინჯაოს ეგრეთ წოდებული კახური ტიპის, მთლიანადსხმული მახვილები და სატევრები, რკინისა და ბრინჯაოს შუბისპირები, ბრინჯაოს სხვადასხვა სამკაული, თხელფირფიტოვანი სარტყლების ფრაგმენტები, ორთითები, სამთითები და სხვა. მასალა ინახება საგარეჯოს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმშიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხონდაკარ მოშტაქ აჰმედი
ხონდაკარ მოშტაქ აჰმედი (খন্দকার মোশতাক আহমেদ, დ. 1918 — გ. 5 მარტი, 1996) — დამოუკიდებელი ბანგლადეშის ერთ-ერთი დამაარსებელი. ბანგლადეშის პრეზიდენტი 1975 წლის 15 აგვისტოდან 6 ნოემბრამდე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1918 წელს სოფელ დასპარაში, რომელიც მდებარეობს ბრიტანეთის ინდოეთის კომილის ოლქის, ბენგალიის პროვინციაში. სწავლობდა დაკის უნივერსიტეტში და მიიღო ბაკალავრის ხარისხი სამართალში.
1942 წლიდან დაკავებულია პოლიტიკით. იყო სრულიად ინდოეთის მუსლიმთა ლიგის ერთ-ერთი წამყვანი აქტივისტი. მონაწილეობდა პაკისტანის ჩამოყალიბებისათვის მოძრაობაში, შემდეგ შეუერთდა ავამი ლიგას. ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდიდან გახდა მუჯიბურ რაჰმანის ახლო მოკავშირე.
1954 წელს აირჩიეს აღმოსავლეთი პაკისტანის პროვინციულ ასამბლეაში, როგორც აღმოსავლეთ პაკისტანის გაერთიანებული ფრონტის კანდიდატი. მას შემდეგ, რაც ცენტრალური პაკისტანის ხელისუფლებამ 1954 წელს დაშალა ერთიანი ფრონტი, დააპატიმრეს ბენგალიის სხვა ლიდერებთან ერთად. 1955 წელს გაათავისუფლეს, მაგრამ 1958 წელს, მუჰამად აიუბ-ხანის რეჟიმის დამყარების შემდეგ, კვლავ დაპატიმრეს. 1966 წელს კვლავ დაპატიმრეს მუჯიბურ რაჰმანის ექვსპუნქტიანი პროგრამის მხარდაჭერის გამო. 1970 წელს აირჩიეს პაკისტანის ეროვნულ ასამბლეაში.
1971 წელს, როდესაც მუჯიბურ რაჰმანი დაპატიმრეს და დაიწყო ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა, ავამი ლიგის ლიდერებმა მუჯიბნაგარში გამოაცხადეს ბანგლადეშის დამოუკიდებლობა. პრეზიდენტად გამოაცხადეს პატიმრობაში მყოფი მუჯიბურ რაჰმანი, ხოლო პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებას შეუდგა საიდ ნაზრულ ისლამი, ხოლო პრეზიდენტი გახდა ტაჯუდინ აჰმედი, ხოლო სგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა დაიკავა ხონდაკარ მოშტაქ აჰმედმა. მოგვიანებით ხონდაკარ მოშტაქ აჰმედმა დაიკავა ენერგეტიკის, ირიგაციისა და წყალდიდობასთან ბრძოლის მინისტრის თანამდებობა.
ხონდაკარ მოშტაქ აჰმედმა სასწრაფოდ დაამყარა კონტროლი მთავრობაზე და თავი გამოაცხადა პრეზიდენტად. გადატრიალებაში მონაწილე ყველა სამხედრო პიროვნება და წინა ხელისუფლების ყველა მონაწილე დააწინაურეს და მოუმატეს 2-3 სამხედრო წოდება (მათ შორის გადატრიალების ორგანიზატორი საიედ ფარუკ რაჰმანი, რომელიც დააწინაურეს მაიორიდან პოლკოვნიკის წოდებამდე). მუჯიბურ რაჰმანის მკვლელებმა მიიღეს სასამართლო იმუნიტეტი, ხოლო მუჯიბურ რაჰმანის ოთხი მომხრე მთავრობის წევრები:ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტი საიდ ნაზრულ ისლამი, ქვეყნის პირველი პრემიერ-მინისტრი, ყოფილი ფინანსთა მინისტრი ტაჯუდინ აჰმედი, მრეწველობის ყოფილი მონისტრი ა. ხ. მ. კამარუზამანი და ყოფილი პრემიერ-მინისტრი მანსურ ალი გადაიყვანეს დაკის ცენტრალურ ციხეში (1975 წლის 3 ნოემბერს აღნიშნული პირები დახვრიტეს ციხეში). მუჯიბურ რაჰმანის გოგოებს აუკრძალეს სამშობლოში დაბრუნება.
1975 წლის 6 ნოემბერს საპასუხო სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად ჩამოაშორეს ხელისუფლებას და 1978 წლამდე გამოკეტეს ციხეში. გათავისუფლების შემდეგ ცდილობდა პოლიტიკაში დაბრუნებას, დააარსა მემარჯვენე დემოკრატიული ლიგა, თუმცა რაიმე მნიშვნელოვანი წარმატება არ ქონია.
ცხოვრების უკანასკნელი წლები გაატარა დაკაში და გარდაიცვალა 1996 წლის 5 მარტს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბანგლადეშის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
დელი-პაიაუდვარი (ბუდაპეშტის მეტრო)
დელი-პაიაუდვარი (Déli pályaudvar) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-2 ხაზზე (წითელი) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
ქაან ურგანჯიოღლუ
ქაან ურგანჯიოღლუ (Kaan Urgancıoğlu, დ. 8 მაისი, 1981) — თურქი მსახიობი, პროფესიით ეკონომისტი.
ბიოგრაფია
2002 წელს, როდესაც ჯერ კიდევ უნივერსიტეტში სწავლობდა, შეაბიჯა სამსახიობო კარიერაში თურქ მსახიობ დემეთ აქბაღის (ოჯახის მეგობრის) რეკომენდაციით. ამავე წელს აბდულაჰ ოღუზმა ქაანს შესთავაზა, მოესინჯა ძალები სერიალში. ქაანი მსახიობთა შერჩევაზე მივიდა და როლზეც დაამტკიცეს. მიიღო პირველი მთავარი როლი და განასახიერა ქარაოღლანი, ამავე სახელწოდების სერიალში, რომელიც Kanal D TV-ზე გადიოდა. ამ სერიალმა ქაანს სამსახიობო სფეროში სტარტი ააღებინა. „Kampüsistan“-ში მონაწილეობით მან განაგრძო ტელეკარიერა და ყველაზე მეტად ცნობილი გახდა სერიალ „შავ სიყვარულში“ განსახიერებული როლით. საერთო ჯამში, მონაწილეობა აქვს მიღებული 40-მდე პროექტში, აქედან 30 სერიალია, დანარჩენი კი – მხატვრული ფილმი.
2017 წელს ქაანმა მიიღო საუკეთესო ღიმილის მქონე და საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებლის ჯილდო.
პირადი ცხოვრება
ქაან ურგანჯიოღლუ ხვდებოდა აზრა აქინს, რომელთან ერთანაც მონაწილეობდა ფილმში „პირველი სიყვარული“. 2012 წელს იგი ხვდებოდა დერინ მერმერჯის, მაგრამ დიდხანს არც ეს ურთიერთობა გაგრძელებულა. 2013 წელს აგრეთვე ჰქონდა ურთიერთობა ბერაკ თიუზუნათაჩთან. ამჟამად ხვდება ზეინეფ ოიმაქს.
ქაანი ფლობს თურქულ და ინგლისურ ენებს და დაინტერესებულია ექსტრემალური სპორტით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი
მარგაჰოვიტი
მარგაჰოვიტი (Մարգահովիտ) — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 760 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 777 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 49 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 77.25 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
პირველი ფრონტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
პირველი ფრონტი — შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს ჩამოთვლილთაგან:
შამილ გოგოჭური
შამილ გოგოჭური (დ. 20 დეკემბერი, 1997, დუშეთი) — ქართველი სპორტსმენი (სუმო), 18-წლამდელებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი, 18-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი და ვერცხლის პრიზიორი, 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სუმოისტები
ნაკაიძეები
ნაკაიძეები — ქართული გვარი.
ნაკაიძეების (ნაკაშიძეების) საგვარეულო მოდის გვარ ნაკანიდან. ნაკანი შუა საუკუნეებში გადაკეთდა ნაკაშიდ, გვიან შუა საუკუნეებში კი ნაკაშიძედ. ნაკაშიძეები შუა გურიაში ცხოვრობდენ და მათი ერთი შტო თავადები იყვნენ. XII საუკუნეში ,თავადის წოდების მიღების შემდეგ, გავრცელებული წესის წინააღმდეგ ნაკაშიძეებმა გვარი არ გამოიცვალეს, არამედ ნათესავებს აიძულებს, გვარიდან „შ“ ამოიღონ და ნაკაიძეები გამხდარიყვნენ. ეს პროცესი მიმდინარეობდა XVII საუკუნემდე. ნაკაიძეები ნაკაშიძეთა აზნაურები იყვნენ. გვიან შუა საუკუნეებში აზნაური ნაკაიძეები ასევე თავდგირიძეებს ემსახურებოდნენ. ეს შტო გელაურა-ხუცუბანში ცხოვრობდა. ხუცუბნის თემში დღესაც არსებობს სოფელი ნაკაიძეები.
ნაკაიძეები მხედრები იყვნენ და მათი მფარველი წმინდანი წმინდა გიორგი იყო.
ერაყი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ერაყმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ერაყი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სან-გაბანის რაიონი
სან-გაბანის რაიონი (Distrito de San Gaban) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის კარაბაიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 580 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 243 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 029 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კარაბაიის პროვინციის რაიონები
ბისტრიცა
ბისტრიცა (Bistrița) — ქალაქი რუმინეთში, მდინარე ბისტრიცის ნაპირზე, ტრანსილვანიის ისტორიული ოლქის ტერიტორიაზე, ზღვის დონიდან 356 მ სიმაღლეზე. ბისტრიცა-ნესეუდის ჟუდეცის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 70,493 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
ყიტაანის მოდველაურის ეკლესია
ყიტაანის მოდველაურის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყიტაანის აღმოსავლეთით 2 კილომეტრზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
შემორჩენილია აფსიდის ნაწილი (სიმაღლე დაახლოებით 3 მეტრი), ისიც შუაში გარღვეულია. ეკლესია დარბაზული ყოფილა ნაგები რიყის ქვითა და კირის ხსნარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პირველი არმიის კორპუსი (მრავალმნიშვნელოვანი)
პირველი არმიის კორპუსი  — შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს ჩამოთვლილთაგან:
ჩირდილელიანთკარის ეკლესია
ჩირდილელიანთკარის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩირდილელიანთკარის განაპირას, აღმოსავლეთით. განეკუთვნება XlX საუკუნეს. ეკლესია დარბაზულია (8 x 6,4 მეტრი), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით, ტლანქად. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია. კარი თარაზულადაა გადახურული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული ღრმა აფსიდია. აფსიდის ღერძზე უჩვეულოდ დაბალი სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის სამხრეთით, იატაკის დონეზე, ფართო თაღოვანი ნიშია. ეკლესიის სამხრეთ კედელში ორი თაღოვანი სარკმელია, დასავლეთ კედელში - ერთი. ეკლესიის დარბაზი შესამჩნევად მოკლეა. გადახურულია ნახევარწრიული კამარით, რომელიც ერთ შეკიდებულ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. ინტერიერი შელესილი და შეთეთრებულია. ფასადები დასრულებული იყო თაროსებრი ლავგარდნით (შემორჩენილია მცირე ნაწილი). ეკლესია გადახურული იყო ღარიანი კრამიტით.
სკოტ მორისონი
სკოტ ჯონ მორისონი (Scott John Morrison, დ.19 მაისი, 1968, სიდნეი) — ავსტრალიელი პოლიტიკოსი, ავსტრალიის ლიბერალური პარტიის წევრი, ავსტრალიის პრემიერ-მინისტრი 2018 წლის 24 აგვისტოდან 2022 წლის 23 მაისამდე.
ჩირდილელიანთკარის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სკოტ მორისონი
ბიოგრაფია
სკოტ მორისონი დაიბადა სიდნეის გარეუბან უევერლიში. 1970-იან წლებში მონაწილეობდა სატელევიზიო რეკლამებში. ცხრა წლის ასაკში აქტიურად მონაწილეობდა მამის საარჩევნო კამპანიაში, რომელიც იყო პოლიციის ოფიცერი და შემდეგ აირჩიეს მერად.
დაამთავრა ახალი სამხრეთ უელსის უნივერსიტეტი, სადაც შეისწავლა გეოგრაფია და ეკონომიკა, შემდეგ კი დაკავდა ტურისტული ბიზნესით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ავსტრალიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ავსტრალიელი პოლიტიკოსები
ფრადიკე დე მენეზეში
ფრადიკე დე მენეზეში (Fradique Bandeira Melo de Menezes; დ. 21 მარტი, 1942) — სან-ტომე და პრინსიპის პრეზიდენტი 2001-2011 წლებში.
ბიოგრაფია
ფრადიკე მენეზეში დაიბადა 1942 წლის 21 მარტს, სან-ტომეში, პორტუგალია. დაამთავრა პორტუგალიის ერთ-ერთი უმაღლესი სკოლა, ხოლო შემდეგ, ლისაბონში, Instituto Superior de Psicologia Aplicada-ში და ბრიუსელის თავისუფალ უნივერსიტეტში სწავლობდა.
მენეზეში წარმატებული ბიზნესმენია. 1986-1987 წლებში, იგი სან-ტომე და პრინსიპის საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობაზე იმყოფებოდა. 2001 წლის ივლისში გამართულ საპრეზიდენტო არჩევნებში, მან ხმათა 55.2%-ის მოპოვებით, მანუელ პინტუ და კოშტა დაამარცხა (მოიპოვა ხმათა 40%) და ქვეყნის პრეზიდენტი გახდა. თანამდებობა დაიკავა 2001 წლის 3 სექტემბერს. მისი არჩევნებში მონაწილეობის უფლებამოსილება დავის საგანი გახდა, რადგან მენეზეში პორტუგალიის მოქალაქეც იყო, მაგრამ მან უარი თქვა ორმაგ მოქალაქეობაზე, რის შემდეგაც, მისი კანდიდატურა ოფიციალურად დამტკიცდა. 2003 წლის 16 ივლისს, როცა იგი ნიგერიაში იმყოფებოდა, ფერნანდო პერეირამ, სამხედრო პუტჩი მოაწყო, თუმცა, შეთანხმების მიხედვით, 2003 წლის 23 ივლისს, მენეზეშმა კვლავ დაიკავა პრეზიდენტის თანამდებობა.
2006 წლის 30 ივლისს გამართულ საპრეზიდენტო არჩევნებში, ფრადიკე მენეზეშმა, ხმათა 60.58 პროცენტი მოიპოვა, დაამარცხა მიგელ ტროვოადას შვილი — პატრის ტროვოადა და მეორედ გახდა სან-ტომე და პრინსიპის პრეზიდენტი.
გურამ გაბუნია
გურამ გაბუნია (დ. 5 აგვისტო, 1936) — ქართველი ექიმი, ბავშვთა ქირურგიის საზოგადოების წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1936 წლის 5 აგვისტოს, მარტვილის რაიონის სოფელ ბანძაში.
1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1962-1963 წლებში იყო მარტვილის რაიონის საავადმყოფოს ქირურგი. 1966-1969 წლებში ბავშვთა ქირურგიის კათედრის ასპირანტი, ხოლო 1969 წლიდან აღნიშნული კათედრის დოცენტი.
გამოცემული აქვს 22 სამეცნიერო ნაშრომი, არის ექიმი-ქირურგი და მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მწვავე ჰემატოგენური ოსტეომიელიტის ადრეული დიაგნოსტიკა და მკურნალობის საკითხისათვის ბავშვთა ასაკში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
სელ-კალმან-ტერი (ბუდაპეშტის მეტრო)
სელ-კალმან-ტერი (Széll Kálmán tér) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-2 ხაზზე (წითელი) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1972 წელს.
პამბაკი (ლორე)
პამბაკი (Փամբակ) — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 376 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 101 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.74 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
სელ-კალმან-ტერი (ბუდაპეშტის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
უდაბნოს შავი კლდის ნამოსახლარი
უდაბნოს შავი კლდის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოს აღმოსავლეთით 1 კილომეტრზე, აღმოსავლეთ-დასავლეთის ხაზზე გადაჭიმული, ვიწროთხემიანი სერის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში, თავმრგავალ ბორცვზე. განეკუთვნება ძვ. წ. II-I ათასწლეულების მიჯნას.
ნამოსახლარი ციტადელითურთ (სიგრძე — 90 მეტრი, სიგანე — 30 მეტრი) აღმოაჩინა კაე-მ ( ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური) XX საუკუნის 80-იანი წლების არქეოლოგიური დაზვერვების დროს. ციტადელის სამხრეთ ფერდობი ციცაბოა და გაუმაგრებული. დანრჩენი მხარეები გამაგრებულია ხელოვნური თხრილით. სამხრეთ ფერდობზე დაფიქსირდა ნაცრიანი ბუდეები, ქვის მშრალი წყობით, ერთრიგად ამოშენებული კედლები. ნამოსახლარის ჩრდილოეთით სამი ბუნებრივი ტერასაა. ქვედა, პირველ ტერასაზე გამართულია სახელოსნო, სადაც ხდებოდა რკინის პირველადი გამოდნობა ( ამჟამად განადგურებულია). მეორე ტერასა სტერილურია. მესამე ტერასა მთლიანდან დასახლებული ყოფილა.
მასალა დაცულია სიღნაღის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
პირველი საარტილერიო ბრიგადა (მრავალმნიშვნელოვანი)
პირველი საარტილერიო ბრიგადა — შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს ჩამოთვლილთაგან:
ტიურიუშლია
ტიურიუშლია (Турешлө) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 917 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 38 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (44%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ფრანსისკუ-აირისი
ფრანსისკუ-აირისი (Francisco Ayres) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 125 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
გორის დილას სეზონი 2014-2015
გორის დილას სეზონი 2014-15, საფეხბურთო კლუბ „დილას“ სამოცდამეხუთე სეზონი ისტორიაში, ხოლო დამოუკიდებელი საქართველოს ჩემპიონატებში (უმაღლესი ლიგა, პირველი ლიგა, მეორე ლიგა) 25-ე სეზონი. ამ სეზონში „დილა“ დაეუფლა საქართველოს ჩემპიონის ტიტულს, ხოლო საქართველოს თასის გათამაშებაში 1/4 ფინალურ ეტაპზე დამარცხდა „დინამო თბილისთან“, ორი მატჩის ჯამში 0:1. ჩემპიონთა ლიგის გათამაშების მე-2 საკვალიფიკაციო ეტაპზე ასპარეზობას გამოეთიშა ბელგრადის „პარტიზანთან“, ორი მატჩის ჯამში 0:3.
უმაღლესი ლიგა
პირველი ოთხეული:
თ = ჩატარებული შეხვედრა; მ = მოგებული; ფ = ფრე; წ = წაგებული; გტ = გატანილი გოლი; გშ = გაშვებული გოლი; გს = გატანილ და გაშვებულ გოლთა სხვაობა; ქ = ქულა
მოვიდნენ
* — იჯარით
** — იჯარიდან
წავიდნენ
* — იჯარით
მუქი შრიფტით — ტრანსფერები, რომლებიც განხორციელდა ზამთრის სატრანსფერო ფანრჯისას.
2014-15
უსიკაიოსის რაიონი
უსიკაიოსის რაიონი (Distrito de Usicayos) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის კარაბაიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 778 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 757 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 644.04 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კარაბაიის პროვინციის რაიონები
სალიქოკოს სამაროვანი
სალიქოკოს სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხახმატის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 300 მეტრზე, მდინარე გუდანისჭალის მარცხენა ტყიან ფერდობზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. 1973 წელს ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ჩაატარა მცირე გათხრები. აღმოჩნდა ერთი ქრისტიანული ქვისსამარხი, რომელშიც ჩონჩხი და ინვენტარი არ დადასტურდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სტეფან მაზროცისი
სტეფან მაზროცისი (Stefan Mazrocis; დ. 18 აპრილი, 1967, ნიდერლანდები) — ნიდერლანდელი პროფესიონალი სნუკერისტი. ითვლება ერთ-ერთ საუკეთესო სნუკერისტად ევროპაში. აღსანიშნავია, რომ ის დაიბადა ლატვიურ-ინგლისურ ოჯახში, მაგრამ აქვს ნიდერლანდების მოქალაქეობა. სტეფან მაზროცისი ცნობილია იმითაც, რომ ერთ დღეში სავარჯიშო მატჩებზე სამჯერ შეძლო მაქსიმალური ბრეიკის გაკეთება.
კარიერა
მაზროცისის ადრეული კარიერა ინგლისში მიმდინარეობდა, იქვე თამაშობდა იგი მოყვარულის დონეზეც. 1991 წელს მაზროცისი პროფესიონალი გახდა. 1996 წელს მან კარიერაში თავის საუკეთესო შედეგს — Asian Classic-ის მეოთხედფინალს მიაღწია. 1997 წელს სტეფანი გავიდა მსოფლიო ჩემპიონატის 1/8 ფინალში, როცა პირველ რაუნდში პიტერ ებდონს სძლია. შემდეგ ნიდერლანდელს კარიერაში ჩავარდნა დაეწყო და მან მეინ-ტური დატოვა, მაგრამ, 2008 წლის ევროპის ჩემპიონატის წყალობით, დაბრუნდა პროფესიონალურ სნუკერში.
სქოლიო
კატეგორია:ჰოლანდიელი სნუკერისტები კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1967
პირველი ბარონი რედასდეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
პირველი ბარონი რედასდეილი — შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს ჩამოთვლილთაგან:
უძო (ეკლესია)
უძო (ეკლესია) — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ნინოწმინდის ჩრდილოეთით, დაახლოებით 0,7 კილომეტრზე, ტყეში. სავარაუდოდ, თარიღდება XVIII საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდო. ნაგებია რიყის ქვითა და კირის დუღაბით, ტლანქად. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია ოთხივე კედელი, რომელთა შორის, შედარებით დიდ სიმაღლეზე, აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლები დგას. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარის გადახურვის ფორმა არ დგინდება. აღმოსავლეთ კედლის შუაში გარეთკენ შევიწროებული სარკმელია გაჭრილი, რომელსაც ზედა ნაწილი მონგრეული აქვს.
2009 წელს ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესიის ინტერიერი ნანგრევებისა და ნაყარი მიწისგან გაუწმენდია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვერონიკა როთი
ვერონიკა როთი (Veronica Roth, დ. 19 აგვისტო 1988) — ამერიკელი მწერალი და მოთხრობების ავტორი. ცნობილია HarperCollins-ის მიერ გამოცემული ტრილოგიით „დივერგენტის“ სამყაროს შესახებ, რომელშიც შედის „დივერგენტი“, „ინსურგენტი“ და „ელიგენტი“.
როთი დაიბადა ნიუ-იორკში და გაიზარდა ბარინგტონში (ილინოისის შტატი). დედამისი, ბარბარა როსი, ამავე ქალაქში ცხოვრობს და მხატვარია. ვერონიკა ყველაზე უმცროსის სამ დედმამიშვილს შორის. მისი მშობლები მაშინ განქორწინდნენ, როცა იგი 5 წლის იყო. ამის შემდეგ დედამისი დაქორწინდა ფინანსურ კონსულტანტ ფრენკ როსზე.
2005 წელს როთმა ბარიგნტონის საშუალო სკოლა დაამთავრა. 1 წლის შემდეგ კარლტონის კოლეჯში შევიდა, შემდეგ კი ჩრდილო-დასავლეთის უნივერსიტეტში, სადაც წერითმა შემოქმედებითმა პროგრამამ დააინტერესა. 2011 წელს ის დაქორწინდა ფოტოგრაფ ნელსონ ფიჩზე. ამჟამად წყვილი ჩიკაგოში ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ამერიკელი მწერლები
ნიკოლოზ ბასოვი
ნიკოლოზ ბასოვი (Никола́й Генна́диевич Ба́сов; დ. 14 დეკემბერი, 1922, უსმანი — გ. 3 ივლისი, 2001, მოსკოვი) — რუსი ფიზიკოსი, კვანტური ელექტრონიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, 1964 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ალექსანდრე პროხოროვთან და ჩარლზ ტაუნზთან ერთად.
ადრეული ცხოვრება
ნიკოლოზ გენადის ძე ბასოვი დაიბადა 1922 წლის 14 დეკემბერს სოროჟენის ოლქის ქალაქ უსანში, ვოროჟენის სატყეო ინსტიტუტის პროფესირის ოჯახში. ბასოვმა 1940 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა, ხოლო შემდგომ იგი ჯარში გაიწვიეს, რომელიც დაასრულა 1943 წელს, სამედიცინო სამსახურის უფროსი ლეიტენანტის წოდებით. დიდი სამამულო ომის პრეიოდში იგი იბრძოდა უკრაინის ფრონტზე და გერმანიაში.
მოღვაწეობა
ნიკოლაი ბასოვმა 1950-იანი წლების დასაწყისში ბასოვმა დაიწყო ელექტრომაგნიტური გამოსხივების იმ ნივთიერებებთან ურთიერთქმედების შესწავლას, რომლებმაც შემდგომში მოგვცეს პირველი წარმოდგენა კვანტურ გენერატორებსა და გამაძლიერებლებზე.
1957 წელს ბასოვი იწყებს ლაზერთა გამოკვლევას ფიზიკური პირობების ანალიზით, რაც აუცილებელია უწონასწორო მდგომარეობის რეალიზაციისათვის ნახევრადგამტარებში. ეს გამოკვლევა მეტად რთული აღმოჩნდა იმდოის ტექნოლოგიის ფონზე, თუმცა, მიუხედავად ამისა, 1962 წელს შესაძლებელი გახდა ისეთი ტიპის ლაზერის შექმნა, რომელმაც იმთავადვე ფართო გამოყენება პოვა.
1961 წელს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის სხდომაზე მოხსენებისას ბასოვმა ყურადღება მიაქცია ლაზერების გამოყენებაზე თერმობირთვული სინთეზის მართვად რეაქციებში. შემდგომში ამ სფეროში განხორციელებულმა ბასოვის გამოკვლევებმა მიგვიყვანა ლაზერის საშუალებით განხორციელებული თერმობირთვული სინთეზის მეთოდების დამუშავებამდე.
1963 წელს ბასოვმა აგრეთვე დაასაბუთა ლაზერთა თერმული აღგზნების ახალი მეთოდები, რომელთა თეორიულმა დამუშავებამ მიგვიყვანა გაზოდიმანიკური ლაზერების შექმნამდე. მომდევნო წლებში მისი ხელმძღვანელობით დაიწყეს ქიმიური კვანტური გენერატორების შექმნა.
1970 წლიდან დაწყებული ბასოვი ხელმძღვანელობდა მთელ რიგ ნაყოფიერ გამოკვლევებს მაღალი წნევის აირულ ლაზერებში — ეგრეთ წოდებულ ელექტრო-იონიზირებულ ლაზერებში. მომდევნო 3 წლის განმავლობაში ბასოვი დიდ ყურადღებას აქცევდა ინფორმაციის ოპტიკური მეთოდების დამუშავების განვითარებას, რომლებიც არსებითად ეყრდნობოდა ნახევრადგამტარი ლაზერის გამოკვლევებისას მიღებულ შედეგებს.
ნიკოლოზ ბასოვი იყო საერთაშორისო მეცნიერებათა აკადემიის (მიუნხენი) პრეზიდენტი და საპატიო წევრი. აგრეთვე იგი იყო ლებედევის ფიზიკურ ინსტიტუტის ლაბორატორიაში კვანტური რადიოფიზიკის კათედრის გამგე. იგი ამ პოზიციას სიკვდილამდე იკავებდა.
ნიკოლოზ ბასოვი გარდაიცვალა 2001 წლის 3 ივლისს, მოსკოვში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ფიზიკოსები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ლენინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ნიკოლო დელ აბატე
სწავლობდა მშობლიურ მოდენაში, საბოლოოდ კი მისი შემოქმედებითი ხედვა კორეჯოსა და პარმიჯანინოს ზეგავლენით ჩამოყალიბდა ბოლონიაში (1544-1552). აქ აბატე ხატავდა პორტრეტებს, ასევე ფრესკებს მანიერიზმის სტილში შესრულებული პეიზაჟებითა და ფიგურული კომპოზიციებით. 1522 წელს საფრანგეთის მეფე ანრი II-ის მიწვევით შეუერთდა პრიმატიჩოს ხელმძღვანელობით ფონტენბლოს სასახლის გაფორმებაზე მომუშავე მხატვართა ჯგუფს. მის მიერ ფონტენბლოში შესრულებული ფრესკების დიდი ნაწილი დაკარგულია. საფრანგეთში აბატე სიცოცხლის ბოლომდე დარჩა. მისმა მითოლოგიური სიუჟეტებით სავსე პეიზაჟებმა დიდი გავლენა მოახდინა კლასიკური ფრანგული ფერწერის ტრადიციებზე, მათ შორის, კლოდ ლორენისა და ნიკოლა პუსენის შემოქმედებაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1510-იანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1571 კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
კლდეკარი (ჟურნალი)
„კლდეკარი“ — ქალაქ გორის სალიტერატურო-პუბლიცისტური ჟურნალი. გამოდიოდა 1991-2004 წლებში. ჟურნალის რედაქტორი იყო ოთარ ჩხეიძე.
„კლდეკარი“ იყო მემკვიდრე გორის სალიტერატურო ალმანახების „მერანისა“ და „ლიახვისა“, რომლებიც 1956-1990 წლებში გამოდიოდა.
„კლდეკარი“ არც ავტორთა და არც თემატიკის თვალსაზრისით არ შემოიფარგლებოდა ქალაქ გორითა და მისი შემოგარენით. ჟურნალში ქვეყნდებოდა აგრეთვე ცნობილი ქართველი მწერლების ნაწარმოებები და თარგმანები საზღვარგარეთის ლიტერატურიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
იმატრა
იმატრა (Imatra) — ქალაქი ფინეთში, სამხრეთ კარელიას რეგიონში (ადრე ქალაქი შედიოდა სამხრეთ ფინეთის შემადგენლობაში, რომელიც 2010 წელს გაუქმდა).
2007 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 29,3 ათას კაცს შეადგენს.