cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფერდინანდ I (ნეაპოლი)
ადრეული ცხოვრება
ფერდინანდი დაიბადა 1423 წლის 2 ივნისს ვალენსიაში. იგი იყო არაგონის ალფონსო V-ისა და მისი საყვარლის, ჯირალდონა კარლინოს უკანონო შვილი. 1442 წელს ალფონსო ნეაპოლის მეფე გახდა და თავის მემკვიდრედ ფერდინანდი დაასახელა. ვინაიდან მას ცოლთან, დედოფალ მარია კასტილიელთან შვილები არ ჰყავდა, ალფონსომ არაგონის მემკვიდრედ თავისი ძმა დაასახელა, ნეაპოლისად კი ფერდინანდი. ამის გამო 1444 წელს მან იგი ფრანგ დიდგვაროვან იზაბელა კლერმონელზე დააქორწინა, რათა მომავალი მემკვიდრე მალე გაჩენილიყო.
მეფობა
მარცხნივ|მინი|336x336პქ|ფერდინანდის კორონაცია 1458 წელს, ანდერძის თანახმად, ალფონსოს გარდაცვალების შემდეგ ნეაპოლის ტახტი ფერდინანდ I-მა დაიკავა. ამ დროს იგი 35 წლის იყო. მალევე რომის პაპმა კალიქსტუს III-მ იგი კანონიერ მემკვიდრედ აღიარა და გამოაცხადა ტრასტამარას დინასტიის ნეაპოლის შტოს სუვერენულობა. აღსანიშნავია, რომ კალიქსტუსი ჯერ კიდევ მის კორონაციამდე გარდაიცვალა, თუმცა ახალმა პაპმა, პიუს II-მ იგი მალევე აღიარა სუვერენულ მონარქად.
1459 წელს ნეაპოლში ბარონების აჯანყებამ იფეთქა, რამაც მის მმართველობას საფრთხე შეუქმნა. ამბოხებულთა შორის იყო ტარანტოს პრინციც, ანუ ფერდინანდის ცოლის ბიძა. აჯანყებულებმა მალევე მეფობა შესთავაზეს წინამორბედი მეფის, რენეს ვაჟ ჟან ანჟუელს, ვალუას დინასტიიდან. გენუელების დახმარებით ჟანი მალევე შეიჭრა იტალიაში და რამდენიმე დღეში აიღო ქალაქი ნოჩერა. 1460 წლის 7 ივლისს ფერდინანდი ჟანმა ვეზუვის სამხრეთით მდებარე სარნოსთან გამართულ ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხა. იგი კინაღამ ტყვედ ჩავარდა, თუმცა დაახლოებული მებრძოლების დახმარებით ამას გადაურჩა. სულ მალე ფერდინანდს მილანის ჰერცოგმა და რომის პაპმა ურბინოს ჰერცოგ ფედერიკო მონტეფელტროსა და კონდიტიერ ალესანდრო სფორცას მეთაურობით დამხმარე ჯარები გაუგზავნეს, თუმცა ჟანმა მათი დამარცხებაც მოახერხა. მარცხნივ|მინი|224x224პქ|ფერდინანდის გამოსახულებიანი ნეაპოლიტანური ოქროს მონეტა ამ გამარჯვებების შემდეგ ჟანმა კამპანიის რეგიონი მთლიანად დაიკავა, თუმცა ნეაპოლზე თავდასხმას აჭიანურებდა, რითაც ფერდინანდმა ისარგებლა და მოასწრო ძალების აღდგენა. ფერდინანდის ცოლმა, დედოფალმა იზაბელამ მოახერხა რომ თავისი ნათესავი ორსინები და გენუის დოჟი გადმოებირებინა, რამაც ჟანს ძირითადი დასაყრდენი ხელიდან გამოაცალა. ამასთან, ფერდინანდს მალევე მიეშველა რომის პაპის, მილანის ჰერცოგისა და ალბანეთის მთავარ გეორგ კასტრიოტის ჯარები. მათ 1462 წლის 18 აგვისტოს მოახერხეს ჟანის სახმელეთო ძალების განადგურება ტროიასთან. 1465 წლის ივლისში ფერდინანდის ბიძაშვილის, არაგონის მეფე ხუან II-ის დახმარებით გაანადგურეს ჟანის საზღვაო ძალებიც, რის შემდეგაც იგი იძულებული გახდა ტახტზე უარი ეთქვა და ლოთარინგიაში დაბრუნებულიყო. ამის შემდეგ მართალია ფერდინანდმა შეინარჩუნა ტახტი, თუმცა ბარონების მხრიდან მისდამი გარკვეული ანტიპათია კვლავ იგრძნობოდა. მინი|345x345პქ|ფერდინანდ I 1473 წელს 1478 წელს მან რომის პაპ სიქსტუს IV-თან ერთად ალიანსი გააფორმა ფლორენციის გაძლიერებული მმართველის, ლორენცო მედიჩის წინააღმდეგ, თუმცა ამ უკანასკნელმა ნეაპოლში დიდი ელჩობა მიავლინა და მოლაპარაკებების გზით ომის თავიდან აცილება მოხერხდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ტარანტოს პრინცი მეორედ აღარ აჯანყებულა, ფერდინანდისათვის იგი მაინც დიდ საფრთხეს წარმოადგენდა, თუმცაღა 1463 წელს მისმა ცოლმა, დედოფალმა იზაბელამ ბიძის დაღუპვის შემდეგ ტარანტოს სამთავრო მემკვიდრეობით მიიღო, რის გამოც ეს საფრთხე გაქრა.
1480 წელს ოსმალეთის სულთანმა მეჰმედ II-მ დაიპყრო ტარანტო და ამოხოცა მისი მოსახლეობის უმეტესობა, თუმცა მომდევნო წელს ფერდინანდის ძემ, ალფონსომ მოახერხა მისი გამოხსნა. 1482 წელს ფერდინანდ I რომის პაპ სიქსტუსთან, ასევე მილანისა და ფერარის ჰერცოგებთან ერთად ალიანსს ქმნის გაძლიერებული ვენეციის რესპუბლიკის წინააღმდეგ.
ფერდინანდის რეპრესიულმა მმართველობამ 1485 წელს ბარონების მეორე აჯანყება გამოიწვია. ამჯერად ამბოხებას ფრანჩესკო კოპოლა და სალერნოს მმართველი ანტონელო სანსევერინო ხელმძღვანელობდნენ, რომელთაც მხარს თავად რომის პაპი ინოკენტი VIII უჭერდა. საბოლოოდ ფერდინანდმა უსასტიკესად ჩაახშო აჯანყება, მიუხედავად იმისა, რომ მან ხელი მოაწერა ამბოხებულთა საყოველთაო ამნისტიის დოკუმენტს, მისივე ბრძანების ყველა აჯანყებული სიკვდილით დაისაჯა.
იმავდროულად, 1493 წლიდან მილანის ჰერცოგ ლუდოვიკო სფორცას წაქეზებით საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-მ ნეაპოლის მეფობაზე გამოთქვა პრეტენზია და იტალიაში შეჭრისთვის დაიწყო მზადება. იგი ცდილობდა, რომ ფრანგებს მომზადებული დახვედროდა, თუმცა მილანის ჰერცოგმაც და რომის პაპმა ალექსანდრე VI-მაც უარი თქვეს მასთან თანამშრომლობაზე.
ფერდინანდი 1494 წლის 25 იანვარს, 70 წლის ასაკში გარდაიცვალა ნეაპოლში. ცნობილია, რომ მისი გარდაცვალების მიზეზი დიდი შფოთვა იყო, რამეთუ იგი ძალიან ნერვიულობდა ფრანგების მოსალოდნელი შემოჭრის გამო, რომელთან გამკლავებასაც რთულად თუ მოახერხებდა. მის შემდეგ ტახტს მისი ძე, ალფონსო II იკავებს, რომელიც დროებით მართლაც დაამხეს ფრანგებმა, თუმცა მან საბოლოოდ მაინც მოახერხა ტახტის დაბრუნება.
ქორწინებები და შვილები
1444 წელს ფერდინანდი დაქორწინდა ფრანგ დიდგვაროვან იზაბელა კლერმონელზე, კოპერტინოს გრაფ ტრისტან კლერმონელისა და კატერინა ორსინის ქალიშვილზე, რომელიც 1465 წელს გარდაიცვალა. მასთან ფერდინანდს სულ ექვსი შვილი შეეძინა:
1476 წლის 14 სექტემბერს ფერდინანდი მეორედ დაქორწინდა ინფანტა ხუანა არაგონელზე, თავისი ბიძაშვილის, არაგონის მეფე ხუან II-ისა და დედოფალ ხუანა ენრიკესის ქალიშვილზე, მეფე ფერდინანდ II არაგონელის ნახევარ-დაზე, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 2 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1423 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1494 კატეგორია:ტრასტამარის დინასტია კატეგორია:ნეაპოლის მეფეები კატეგორია:XV საუკუნის ევროპის მონარქები
ქერჩი - დაკარგული გმირები
ქერჩი - დაკარგული გმირები — ქართული სატელევიზიო სერიალი, რომელიც GDS Production-მა და ტელეკომპანია GDS-მა გადაიღო 2015 წელს. სერიალი დაფუძნებულია რეალურ ფაქტებზე. რამდენიმე ეპიზოდი შეიცავს ბატალურ სცენებს საბრძოლო ქორეოგრაფიაზე, სადაც განსაკუთრებული დატვირთვა მოდის გამოსახულებაზე, ამიტომ სერიალში ხშირად არის გამოიყენებული კომპიუტერული გრაფიკა.
ქუთაისის უნივერსიტეტი
ქუთაისის უნივერსიტეტი — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ქუთაისში. დაარსდა 1991 წელს, ვალერიან ქელბაქიანისა და რევაზ ლაღიძის მიერ. იგი დასავლეთ საქართველოში პირველი კერძო უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება იყო. 2022 წლისთვის 2 ფაკულტეტი: სოციალურ მეცნიერებათა, ბიზნესისა და სამართლის და მედიცინის ფაკულტეტი ფუნქციონირებს. უნივერსიტეტის ამჟამინდელი რექტორია გოჩა თუთბერიძე.
ქერჩი - დაკარგული გმირები
შინაარსი
1942 წელი. ყირიმის ნახევარკუნძული. საბჭოთა ჯარები, ქერჩში დესანტირებენ. მათი მთავარი ამოცანა, ფეოდოსიისკენ მიმავალი გზის გერმანელებისგან გაწმენდაა. ეს ისტორია ეძღვნება ყველა ქართველ ჯარისკაცს და გმირს, რომელიც იბრძოდა და დღემდე იბრძვის საქართველოსთვის.
ქუთაისის უნივერსიტეტი
ისტორია
უნივერსიტეტი დაფუძნდა 1991 წელს, როგორც „ქუთაისის სამართლისა და ეკონომიკის ინსტიტუტი“. იგი დასავლეთ საქართველოში პირველი კერძო უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება იყო. 1992 წელს „ქუთაისის სამართლისა და ეკონომიკის უნივერსიტეტი“ ეწოდა, ხოლო 2010 წელს — „ქუთაისის უნივერსიტეტი“.
ქერჩი - დაკარგული გმირები
ეპიზოდები
სერიალი 1 სეზონსა და 7 ეპიზოდს მოიცავს, ერთი ეპიზოდის ხანგრძლივობა 60 წუთს შეადგენს
ქუთაისის უნივერსიტეტი
ისტორია
ქუთაისის უნივერსიტეტი საქართველოს კერძო უნივერსიტეტების ასოციაციის წევრია. 2021 წლის 29 ოქტომბრიდან არის ევროპის უნივერსიტეტების ასოციაციის ინდივიდუალური ასოცირებული წევრი.
ქერჩი - დაკარგული გმირები
რესურსები ინტერმეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:2015 წლის ქართული ტელესერიალები კატეგორია:GDS TV
ქუთაისის უნივერსიტეტი
ისტორია
უნივერსიტეტს აქვს რექტორის მიერ დამტკიცებული ლოგო, ბეჭედი და ტიტულოვანი ფურცელი.
სასწავლო პროგრამები
ქუთაისის უნივერსიტეტში 2 ფაკულტეტი ფუნქციონირებს: სოციალურ მეცნიერებათა, ბიზნესისა და სამართლის ფაკულტეტი და მედიცინის ფაკულტეტი, რომელთა ფარგლებში 8 საგანმანათლებლო პროგრამა ხორციელდება. უნივერსიტეტში როგორც ქართული, ისე ინგლისურენოვანი პროგრამები ფუნქციონირებს.
მედიცინის ფაკულტეტზე დიპლომირებული მედიკოსის ერთსაფეხურიანი ინგლისურენოვანი საგანმანათლებლო პროგრამა ფუნქციონირებს, რომელიც სამედიცინო განათლების მსოფლიო ფედერაციის (WFME) სტანდარტებს ეფუძნება. მედიცინის ფაკულტეტის დეკანია თამარ პერტაია. ფაკულტეტს აქვს სიმულაციის ცენტრი.
უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს კლინიკური უნარ-ჩვევების განვითარების ცენტრი, ბიოქიმიური და ჰისტოლოგიური, ფიზიოლოგიური და მიკრობიოლოგიური/იმუნოლოგიური ლაბორატორიები.
ორგანიზაცია და მართვა
2020 წლის 2 ივლისიდან 29 დეკემბრამდე უნივერსიტეტის რექტორი ლაშა კანდელაკიშვილი იყო. 2022 წლისთვის უნივერსიტეტის რექტორი გოჩა თუთბერიძეა. საერთაშორისო ურთიერთობების მიმართულებით ვიცე-რექტორის მოვალეობას თამარ ზარგინავა ასრულებს, სასწავლო პროცესის ადმინისტრირების მიმართულებით ― ნინო ტალიაშვილი, ხოლო ხარისხის განვითარების მიმართულებით ― სოფიო ხუნდაძე.
უნივერსიტეტის მართვის კოლეგიური ორგანოა ქუთაისის უნივერსიტეტის მმართველი საბჭო, რომელსაც რექტორი თავმჯდომარეობს.
სამეცნიერო საქმიანობა
ქუთაისის უნივერსიტეტის სოციალურ მეცნიერებათა, ბიზნესისა და სამართლის ფაკულტეტზე ფუნქციონირებს ეკონომიკის კვლევითი ინსტიტუტი, რომლის ფარგლებშიც საერთაშორისო რეფერირებადი ჟურნალი „ეკონომიკური პროფილი“ გამოიცემა. უნივერსიტეტის სტრუქტურული ერთეულია ბიბლიოთეკა, რომლის ფონდის კატალოგი ელექტრონულ საბიბლიოთეკო პროგრამაში, Openbiblio, არის ასახული.
საერთაშორისო ასოციაციები
ქუთაისისი უნივერსიტეტი ევროპის უნივერსიტეტების ასოციაციის ინდივიდუალური ასოცირებული წევრია. საქართველოს მასშტაბით, იგი მეხუთე კერძო უნივერსიტეტია, რომელიც ასოციაციაში გაწევრიანდა. უნივერსიტეტი ინოვაციების გლობალური საუნივერსიტეტო ქსელის მუდმივი ინსტიტუტციური წევრი, Businet გლობალური ქსელისა და ევროპის სამედიცინო განათლების ასოციაციის (AMEE) წევრია.
საერთაშორისო პარტნიორები
ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმების ფარგლებში ქუთაისის უნივერსიტეტი 15 სახელმწიფოს 27 უნივერსიტეტთან თანამშრომლობს.
საერთაშორისო პროექტები
ქუთაისის უნივერსიტეტი ჩართულია ევროკავშირის ერაზმუს+ პროექტებში: „უნივერსიტეტების როლი რეგიონის განვითარებაში“ (RURD) და „სტუდენტთა ფსიქოლოგიური კონსულტაციის ცენტრების შექმნა საქართველოს უმაღლეს სასწავლებლებში“ (E-PSY).
სინძიანის სამედიცინო უნივერსიტეტთან თანამშრომლობის ფარგლებში ქუთაისის უნივერსიტეტში შექმნილია „კონფუცის კლასი“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს უნივერსიტეტები კატეგორია:ქუთაისის უნივერსიტეტები კატეგორია:1991 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები კატეგორია:ქუთაისის არქიტექტურა კატეგორია:ქუთაისის განათლების ცენტრები
ალაჰმადათლი
ალაჰმადათლი (Allahmədətli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 383 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
სინდარული
მინი|„A Elbereth Gilthoniel“, ვარდასადმი მიძღვნილი ელფური ჰიმნი, რომელიც ჟღერს „[[ბეჭდების მბრძანებელი|ბეჭდების მბრძანებელში“. ეს არის პირველი სიმღერის სამი ვერსიიდან, ყველაზე ხანგრძლივი სინდარულენოვანი ტექსტი, რომელიც წარმოდგენილია ამ რომანში.]]
ტოლკინმა ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში გადაწყვიტა განევითარებინა ენა, რომელიც ჟღერადობით ახლოს იქნებოდა ვალიურთან და სხვა კელტურ ენებთან, ისევე, როგორც ძველ სკანდინავიურთან . თავდაპირველად მან ჩამოაყალიბა გოლდოგრინი. შემდეგ ნოლდორულიდან შექმნა სინდარული.
წარმოშობა
სინდარული განვითარდა ტელერულისაგან და ითვლებოდა შუახმელეთის საერთაშორისო ენად, განსაკუთრებით ბელერიანდში. დიდი ლაშქრობისას, როდესაც ელფები დასავლეთში გადადიოდნენ ვალართა მოწვევით, ტელერებს გზადაგზა აკლდებოდათ ხალხი. მაგალითად, ნანდორები პირველები იყვნენ, ვინც მთავარ შტოს დასცილდა, რადგან ნისლიანმა მთებმა ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ელფები დააფრთხო.
ტელერების საერთო ენა იყო ტელერული, მაგრამ კლანის ტომებად დაშლამ გამოიწვია საერთო ენის განშტოება. ამანელი ტელერები იყენებდნენ უცვლელ ამანიარულ ტელერულს, მწვანე ელფების ენას ეწოდებოდა ნანდორული და იყოფოდა დიალექტებად - ოსირიანდულ, ლოთლორიენულ და ტყის სამფლობელოს დიალექტად. ამ უკანასკნელ ორს ეწოდებოდა სილვანი. ნოლდორთა მოსვლამდე, ბელერიანდის მთავარი ენა იყო სინდარული და იყოფოდა სანაპიროს დიალექტად, ჩრდილო დიალექტად და დორიათის დიალექტად.
მეორე და მესამე ეპოქა
სინდარული წარმოადგენდა ლინგუა ფრანკას, ელფებსა და მათ მომხრეებს შორის, მაგრამ თანდათან ზღუდავდა ვესტრონი. ნანდორულთან შერევის გამო, ლოთლორიენის დიალექტი საკმაოდ გაუგებარი იყო სინდარულის მცოდნისთვის, ხოლო შუაველში ქუენიურს დიდი გავლენა ჰქონდა, განსხვავებით ლინდონისაგან, სადაც მან თავისი ძველი ფორმა მეტნაკლებად შეინარჩუნა.
სუხიშვილის სასწავლო უნივერსიტეტი
სუხიშვილის სასწავლო უნივერსიტეტი — საგანმანათლებლო დაწესებულება შიდა ქართლში, გორში. სუხიშვილის სასწავლო უნივერსიტეტი დაფუძნდა 1995 წლის იანვარში სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორის, პროფესორ ვალერი სუხიშვილის მიერ თავის მეუღლესთან რუსუდან გოხელაშვილთან და შვილთან ეკატერინე სუხიშვილთან ერთად. თავდაპირველად საქართველოს აგრარულ მეცნიერებათა აკადემიის ფილიალი იყო, 2003 წლიდან დამოუკიდებელი უნივერსიტეტია.
ავგუსტ მალმსტრემი
იუჰან ავგუსტ მალმსტრემი (Johan August Malmström, 14 ოქტომბერი 1829, მუტალა — 18 ოქტომბერი 1901, სტოკჰოლმი) — შვედი ისტორიული და ჟანრობრივი ფერმწერი.
ბიოგრაფია
იუჰან ავგუსტ მალმსტრემი დაიბადა 1829 წელს. თავდაპირველად თავის მამასთან სწავლობდა ხეზე გრავირებას, 1850-56 წლებში ესწრებოდა სტოკჰოლმის სამხატვრო აკადემიის სემინარებს, შემდეგ კი გაემგზავრა დიუსელდორფსა და პარიზში, სადაც სწავლობდა თომა კუტიურის სახელოსნოში. შვედეთის ხელისუფლების სტიპენდიამ მას იტალიაში მოგზაურობის შესაძლებლობა მისცა.
მინი|მარცხნივ|მალმსტრემი, „მოცეკვავე ფერიები“, 1866 1867—1894 წლები მალმსტრემმა სტოკჰოლმში, ხელოვნებათა სამეფო სკოლაში, გაატარა, ხოლო 1887—1893 წლებში მისი დირექტორი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1829 კატეგორია:გარდაცვლილი 1901
ლევან დავითაშვილი
ბიოგრაფია
2002-2003 წლებში იყო MIP (მილანი) ბიზნესის მართვის მაგისტრი; 1999-2001 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნესის მართვის მაგისტრი. 1995-1999 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ბაკალავრი.
2016 წლის 9 სექტემბრიდან 2017 წლის 15 დეკემბრამდე იყო საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი; 2014 წლის 5 ნოემბრიდან 2016 წლის 8 სექტემბრამდე სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოადგილე; 2012 წლის 4 დეკემბრიდან – საქართველოს ღვინის ეროვნული სააგენტოს ხელმძღვანელი; 2010-2011 წლებში საქართველოს ღვინის მწარმოებელთა კავშირის გამგეობის თავმჯდომარე; 2010-2011 წლებში — საქართველოს ღვინის მწარმოებელთა კავშირის გამგეობის წევრი; 2009 წლიდან 2012 წლის დეკემბრამდე — შპს „SCHUCHMANN WINES GEORGIA“-ის გაყიდვებისა და მარკეტინგის დირექტორი. 2007-2009 წლებში — USAID-ის სოფლის მეურნეობის განვითარების პროექტის Ag Vantage-ის მარკეტინგის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი; 2002-2007 წლებში – შპს „წინანდლის ძველი მარნის“ გენერალური მენეჯერი; 1999-2001 წლებში — მსოფლიო ბანკის საწარმოთა რესტრუქტურიზაციისა და მართვის დახმარების ცენტრის მთავარი ბიზნეს-კონსულტანტი; 1999 წლის ივნისიდან 1999 წლის სექტემბრამდე იყო შემოსავლების სამინისტროს სოციალური გადასახადების დეპარტამენტის უფროსი; 1997-1999 წლებში — საქართველოს დაზღვევის სახელმწიფო ზედამხედველობის სამსახურის სადაზღვევო რეგულაციებისა და სტანდარტების დეპარტამენტის უფროსი.
ლევან დავითაშვილი ფლობს ინგლისურ, რუსულ, იტალიურ ენებს. ჰყავს მეუღლე და 2 შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრები ლ კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრები კატეგორია:საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრები
აპერანატი
აპერანატი — ძველი ეგვიპტელი მეფე (ფარაონი) მეთხუთმეტე ან მეთექვსმეტე დინასტია, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. ფონ ბეკერათის მიხედვით აპერანატი მეთექვსმეტე დინასტიის მეორე ფარაონი და მეთხუთმეტე დინასტიის ჰიქსოსი მეფეების ვასალი იყო. თუმცა ამ მოსაზრებას არ იზიარებდა კიმ რაიჰოლტი, რომლის აზრითაც აპერანატი იყო მეთექვსმეტე დინასტიის წევრი და მართავდა თებეს დამოუკიდებელ სამეფოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტიის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტიის ფარაონები
ბუბნი (ჩორნუხის რაიონი)
ბუბნი (Бубни) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჩორნუხის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 318 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩორნუხის რაიონის სოფლები
ლეოპოლდო ლუგონესი
ლეოპოლდო ლუგონესი (Leopoldo Lugones; დ. 13 ივნისი 1874, ვილია-დე-მარია, არგენტინა — გ. 18 თებერვალი 1938, ტიგრე, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი პოეტი, მწერალი და ჟურნალისტი. ლათინოამერიკული ლიტერატურული მოდერნიზმის წარმომადგენელი. ითვლება მეოცე საუკუნის არგენტინული ლიტერატურის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან წარმომადგენლად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:XX საუკუნის მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის პოეტები კატეგორია:არგენტინელი მწერლები კატეგორია:არგენტინელი პოეტები კატეგორია:არგენტინელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:არგენტინელი სოციალისტები კატეგორია:მოდერნისტი მწერლები
მოჰსენ მაკმალბაფი
მოჰსენ მაკმალბაფი (დ. 29 მაისი, 1957) — ირანელი კინორეჟისორი, მწერალი, სცენარისტი, მემონტაჟე და პროდიუსერი. კინოკარიერის მანძილზე მან გადაიღო 20-ზე მეტი მხატვრული ფილმი, მოიპოვა 50-ზე მეტი ჯილდო და 15-ზე მეტი კინოფესტივალის ჟიური იყო. მისი ყველაზე წარმატებული ნამუშევრებია „ყანდაარი“, „მებაღე“ და „პრეზიდენტი“. რეჟისორის შემოქმედება ირანის სახელმწიფოსა და ირანელი ხალხის ისტორიულ პროგრესს ასახავს.
მაჰმალბაფი ირანულ კინოში ახალი ტალღის მიმდინარეობის წარმომადგენელია. 2001 წელს მისი ფილმი „ყანდაარი“ ჟურნალი ტაიმის ყველა დროის 100 საუკეთესო ფილმის სიაში მოხვდა. 2006 წელს რეჟისორი ვენეციის კინოფესტივალის ჟიური იყო.
2005 წელს მაკმალბაფმა ირანი დატოვა. 2009 წლის ირანის საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ რეჟისორი პარიზში ცხოვრობს.
ბიოგრაფია
1980-იანი წლების დასაწყისში მაკმალბაფმა რომანების, ზღაპრების და პიესების წერა დაიწყო. იმავე პერიოდში დააარსა „ისალამური აზროვნებისა და ხელოვნების გამავრცელებელი ცენტრი“. სარეჟისორო საქმიანობა მან ყოველგვარი კინოგანათლების მიღების გარეშე, კულტურის ფართო საზოგადოებაში გავრცელების მიზნით დაიწყო. 2005 წელს, მაჰმუდ აჰმედინეჟადის პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ, მაკმალბაფმა ირანი დატოვა.
კარიერა
მაკმალბაფი ირანული კინოს წამყვან ფიგურად მიიჩნევა. მისი ფილმები ინდივიდსა და სოციო-პოლიტიკურ გარემოს შორის არსებულ ურთიერთობას იკვლევენ და ირანის სახელმწიფოსა და ირანელი ხალხის ისტორიულ პროგრესს ასახავენ. მაკმალბაფს სხვადასხვა ჟანრებში უმუშავია. მის შემოქმედებაში გვხვდება როგორც რეალიზმი, ისე ფენტეზი და სიურეალიზმი, როგორც მინიმალიზი, ისე ყოველდღიური ცხოვრების დაწვრილებითი აღწერა.
მაკმალბაფის შემოქმედებაში განსაკუთრებული ადგილი უკავია 1987 წლის ფილმს „ველოსიპედისტი“, რომელიც ირანში მცხოვრები ავღანელი ლტოლვილის შესახებ მოგვითხრობს. ფილმში სასოწარკვეთილი ადამიანის გამძლეობაა ასახული.
1989 წელს ირანელმა რეჟისორმა აბას კიაროსტამმა გაზეთში წაიკითხა, რომ თეირანელმა მამაკაცმა, ჰოსეინ საბზიანმა, ერთ-ერთი ოჯახში თავი მაკმალბაფად გაასაღა. ამ შემთხვევის შესახებ კიაროსტამმა 1990 წელს დოკუმენტური ფილმი სახელწოდებით „მიახლოება“ გადაიღო, რომლის უკანასკნელ სცენაშიც თავად მაკმალბაფი გამოჩნდება. დღესდღეობით, „მიახლოება“ მსოფლიო კინოშედევრად ითვლება. 2012 წლის ჟურნალ Sight & Sound-ის გამოკითხვაში „მიახლოება“ ყველა დროის 50 საუკეთესო ფილმს შორის დასახელდა.
1991 წელს მაკმალბაფმა მეცხრე მხატვრული ფილმი „სიყვარულის დრო“ გადაიღო. ფილმი რომანტიკული ტრილოგიაა, რომელიც ერთი ისტორიის სამ სხვადასხვა ვერსიას გვთავაზობს.
1996 წელს მაკმალბაფმა დროებით შეწყვიტა სარეჟისორო საქმიანობა, რათა ახალგაზრდა რეჟისორთათვის კინოსკოლა დაეარსებინა, რომელიც მალევე კერძო კინოწარმოების კომპანიად გადაიქცა. 1997 წელს მისმა ქალიშვილმა სამინამ პირველი ფილმი სახელწოდებით „ვაშლი“ გადაიღო, რომლიც სცენარისტი და მონტაჟიორი მაკმალბაფი იყო. მას ასისტენტობას ცოლი, მარზიე მეშკინი უწევდა, რომელმაც მალევე თავადაც სარეჟისორო საქმიანობა დაიწყო.
2001 წელს მაკმალბაფმა „ყანდაარი“ გადაიღო, რომელშიც მოქმედება თალიბანის მმართველობის პერიოდის ავღანეთში ხდება. ფილმი 11 სექტემბრის ტერაქტამდე ავღანეთში რეალურად განვითარებული მოვლენებითაა შთაგონებული. „ყანდაარის“ პრემიერა 2001 წლის კანის კინოფესტივალზე შედგა.
2011 წელს მაკმალბაფს შოტლანდიის წმინდა ანდრიას უნივერსიტეტისგან ლიტერატურაში საპატიო დოქტორის ხარისხი მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:დაბადებული 29 მაისი კატეგორია:ირანელი კინორეჟისორები კატეგორია:ირანელი მწერლები
ადიღეს თემბოთ კერაშის სახელობის ჰუმანიტარული კვლევების რესპუბლიკური ინსტიტუტი
ადიღეს თემბოთ კერაშის სახელობის ჰუმანიტარული კვლევების რესპუბლიკური ინსტიტუტი (Адыгейский республиканский институт гуманитарных исследований имени Т. М. Керашева - «АРИГИ») — სახელმწიფო სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება.
ინსტიტუტის ძირითადი სპეციალიზაცია — ადიღეელი ეთნოსის კვლევა. ჰუმანიტარული კვლევების რესპუბლიკური ინსტიტუტი ადიღეური ენის, ლიტერატურისა და ისტორიის კვლევაში დამსახურებისათვის, ადიღეს ავტონომიური ოლქის განათლებისა და კულტურის განვითარებაში 1979 წელს დაჯილდოებული იქნა „ღირსების მედლით“.
ადიღეს თემბოთ კერაშის სახელობის ჰუმანიტარული კვლევების რესპუბლიკური ინსტიტუტი წარმოადგენს კავკასიოლოგიის ერთ-ერთ ცენტრს ადიღეური ენების კვლევის საქმეში.
სამეცნიერო საქმიანობა
ადიღეს თემბოთ კერაშის სახელობის ჰუმანიტარული კვლევების რესპუბლიკური ინსტიტუტის მთავარ სამეცნიერო მიზანს წარმოადგენს სამეცნიერო შრომებისა და ისტორიული წყაროების გამოქვეყნება, კონფერენციებისა და სხვა სამეცნიერო ღონისძიებების ჩატარება, მეცნიერთა საბჭოს გამართული მუშაობა.
ადიღურის, адыгабзэ-ს კვლევა და მისი სოციოლინგვისტური სურათი
ადიღური ენის ან ადიღური ენობრივი ვარიანტების სოციოლინგვისტური სურათი ასეთია:
ადიღეურად ლაპარაკობს დაახლოებით 500 000 კაცი, მათ შორის რუსეთის ფედერაციაში 125 000 (1993 წელი), თურქეთში 278 000 (2000 წელი), იორდანიაში 44 300 (1986 წელი), სირიაში 25 000 (2000 წელი).
აქვს ოთხი დიალექტი: ჭემგუური, აბძახური, ბჟედუღური და შაფსუღური.
სალიტერატურო ენის საფუძველია ჭემგუური დიალექტი, რომელსაც შედარებით მარტივი კონსონანტური სისტემა ახასიათებს.
ადიღეური ეთნოსის წარმომადგენლები ყველა ქვეყანაში (რუსეთი, თურქეთი, იორდანია, სირია) ცხოვრობენ დიგლოსიის ან ბილინგვალიზმის პირობებში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:რუსეთის უნივერსიტეტები კატეგორია:კავკასიოლოგია
არჩილ ხარაძე
არჩილ კირილეს ძე ხარაძე (დ. 21 აპრილი, 1895, სოფელი წიფა, ახლანდელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი — გ. 17 დეკემბერი, 1976, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1944).
ბიოგრაფია
1912 წელს დაამთავრა თბილისის ვაჟთა მესამე გიმნაზია. და შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის მათემატიკურ განყოფილებაზე. 1918 წელს მიიწვიეს მათემატიკური ანალიზის კათედრაზე ასისტენტად ახლად დაარსებულ თბილისის უნივერსიტეტში. აღსანიშნავია რომ არჩილ ხარაძემ პირვემა წაიკითხა ქართულად ლექცია მათემატიკაში. 1922 წელს ჩააბარა სადოქტორო გამოცდები და დატოვეს დოცენტად მათემატიკური ანალიზის კათედრაზე, რომელსაც განაგებდა ანდრია რაზმაძე. მისი გარდაცვალების შემდეგ უნივერსიტეტის სამეცნიერო საბჭობ ა. ხარაძე აირჩია პროფესორად და დაამტკიცა კათედრის გამგედ. ერთხანს იყო დეკანიც, ხოლო 1938–1944 წლებში უნივერსიტეტის პრორექტორი. 1947-1952 წლებში სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორია.
გამოჩენილი მეცნიერი და პედაგოგი წლების მანძილზე ხელმძღვანელობდა რესპუბლიკის მათემატიკურ საზოგადოებას. დაჯილდოვებული იყო ლენინის, შრომის წითელი დროშის და საპატიო ნიშნის ორდენებით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — ელისაბედ ერმის ასული ვოზდვიჟენსკაია (დ. 22 ოქტომბერი, 1895, ასტრახანი — გ. 13 თებერვალი, 1989, თბილისი).
ერმიტაჟის თეატრი
მდებარეობა
თეატრი ააშენეს პეტრე I-ის ყოფილი ზამთრის სასახლის ადგილზე. თეატრის შენობა დგას ცალკე და მისი ფასადი გადის მდინარე ნევის სასახლის სანაპიროზე (სახლი № 32). იგი სასახლის ძირითად კომპლექსთან დაკავშირებულია თაღოვანი გასასვლელით (აშენებულია 1780-იან წლებში; არქიტექტორი ი. მ. ფელტენი), რომელიც გადებულია მდინარე მოიკისა და ნევის დამაკავშირებელ ზამთრის არხზე.
თეატრში შესასვლელი მაყურებლებისათვის ხდება დიდი ერმიტაჟის სადარბაზოდან (სახლი № 34).
უახლოესი მეტროს სადგურებია: „საადმირალო“ (1 კმ), „ნევის პროსპექტი“ (1,2 კმ) და „გოსტინი-დვორი“ (1,2 კმ).
ისტორია
არქიტექტორმა გამოიყენა წინა შენობის საფუძველი, რომელიც ამ ადგილზე იყო აგებული პეტრე I-ის ზამთრის სასახლემდე ადრე. თეატრის გახსნა შედგა 1785 წლის 16 ნოემბერს ალექსანდრე აბლესიმოვის კომიკური ოპერის „მეწისქვილე, კუდიანი, თაღლითი და მაჭანკალი“-ს პრემიერით, რომლის მუსიკის ავტორი იყო მიხეილ სოკოლოვსკი.
თეატრმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა XVIII საუკუნის დასასრულის რუსული თეატრალურ-მუსიკალური კულტურის განვთარების საქმეში. ამ შენობაში იმართებოდა ბალ-მასკარადები. ამჟამად შენობა იმყოფება ერმიტაჟის დაქვემდებარებაში.
1992 წელს შენობის პირველ სართულზე გაიხსნა ექსპოზიცია პეტრე I-ის ზამთრის სასახლე, რომლის შესასვლელიც სასახლის სანაპიროდანაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის თეატრები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ნიტოკრისი
ნიტოკრისი (Νίτωκρις) — ძველი ეგვიპტის დედოფალი და ფარაონი (დაახლ. ძვ. წ. 2152-2150 წწ.). VI დინასტიის და ეგვიპტის ძველი სამეფოს უკანასკნელი ფარაონი.
ზოგიერთი სპეციალისტი თვლის, რომ ნიტორისი არის ძველი ეგვიპტის და მთლიანად მსოფლიოს პირველი ქალი მმართველი (თუ მხედველობაში არ მივიღებთ I დინასტიის მმართველს მერნეიტს). იგი იყო ეგვიპტის იმ ქალბატონებს შორი პირველი (ნიტოკრისი, ნეფრუსებეკი, ჰატშეფსუტი, ტაუსერტი და კლეოპატრა) ვინც მიიღო ფარაონის ტიტული და მართავდა დამოუკიდებლად.
სახელწოდება ნიტოკრისი გვხვდება ჰეროდოტეს ისტორიაში და მანეთონის თხზულებებში. ჰეროდოტეს მიხედვით მან ხელისუფლება მიიღო მას შემდეგ, რაც შეთქმულებმა მოკლეს მისი ფარაონი-ძმა. მანეთონი, თავის მხრივ, ნიტოკრისს მიაწერს გიზის მესამე პირამიდის მშენებლობას, რომელიც რეალურად ფარაონ მენკაურას მმართველობისას ააშენეს.
თანამედროვე მკვლევრები თვლიან, რომ რეალური ნიტოკრისი იყო ძველი სამფოს ერთ-ერთი ტახტის მემკვიდრე არეულობის პერიოდში, რომელიც მოჰყვა პეპი II-ის 94 წლიან მმართველობას.
ნიტოკრისი მოხსენიებული არაა არცერთ ეგვიპტურ წყაროში, ამიტომ ზოგიერთ ეგვიპტოლოგს მის რეალურობაში ეჭვი შეაქვს და გამოგონილ პერსონაჟად მიიჩნევს. დიდი ხნის განმავლობაშI მიიჩნევდნენ, რომ ამ დედოფლის სახელი მოიხსენიებოდა ტურინის პაპირუსში, თუმცა უახლესმა მიკროსკოპიულმა ანალიზმა აჩვენა, რომ ფარაონი ამ სახელით მეექვსე დინასტიის მმართველებს შორის არ მოიხსენიება.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის მეექვსე დინასტიის ფარაონები კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ქალი ფარაონები
ბერნბურგის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები
ალაჰგულუბაღი
ალაჰგულუბაღი (Allahqulubağı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 518 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
ლოტრეამონი
გრაფი ლოტრეამონი (comte de Lautréamont, ფსევდონიმი; ნამდვილი სახელი — იზიდორ ლუსიენ დიუკასი, Isidore Lucien Ducasse; დ. 4 აპრილი, 1846, მონტევიდეო — გ. 24 ნოემბერი, 1870, პარიზი) — ფრანგი პროზაიკოსი და პოეტი, გვიანდელი რომანტიკოსი, სიმბოლიზმისა და სიურრეალიზმის წინამორბედი.
ახალგაზრდობა
დიუკასი დაიბადა მონტევიდეოში, ფრანგი საკონსულო დაწესებულების მუშაკის - ფრანსუა დიუკასისა და მისი მეუღლის — ჟაკეტ-სელესტინ დევზაკის ოჯახში. იზიდორის ბავშვობის შესახებ ბევრი რამ არაა ცნობილი: ის მონათლეს 1847 წლის 16 ნოემბერს მონტევიდეოს ეკლესიაში, ამის შემდგომ მისი დედა მალევე გარდაიცვალა (სავარაუდოდ, ეპიდემიის დროს). დიუკასი ფლობდა სამ ენას: ფრანგულს, ესპანურსა და ინგლისურს.
1859 წლის ოქტომბერში, როდესაც 19 წლისა იყო, მამამ იზიდორი საფრანგეთის სკოლაში სასწავლებლად გაგზავნა. დიუკასმა მიიღო კლასიკური ფრანგული განათლება ტარბის საიმპერატორო ლიცეუმში. 1863 წელს მან სწავლა განაგრძო ლიცეუმში, რომელსაც ამჟამად ლუი ბარტუ ეწოდება, ქალაქ პოში, სადაც რიტორიკასა და ფილოსოფიას სწავლობდა. ცნობილია, რომ მან კარგად აითვისა არითმეტიკა და ხატვა, რომელთა მეშვეობითაც მან თავისი აზროვნებისა და სტილის ექსტრავაგანტულობა გამოავლინა.
იზიდორს უყვარდა ედგარ ალან პოს, შელის, ბაირონის, ადამ მიცკევიჩის, ჯონ მილტონის, რობერტ საუტის, მიუსესა და ბოდლერის კითხვა. სკოლაში იგი აღფრთოვნანებული დარჩა სპექტაკლით, რომელიც სოფოკლეს ტრაგედიის ოიდიპოსის მიხედვით დადგეს. ინსტიტუტის დასრულების შემდგომ მწერლობა გადაწყვიტა; ცხოვრობდა ტარბში, მეგობრობდა ჟორჟ დაზთან - მისი აღმზრდელის შვილთან.
პარიზში ცხოვრება
მამასთან ერთად მონტევიდეოში არახანგრძლივი ცხოვრების შემდგომ, დიუკასი 1867 წლის ბოლოს პარიზში გადასახლდა, სადაც მან პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში განაგრძო სწავლა და ერთ წელიწადში მიატოვა. მამის მხრიდან მუდმივი ფინანსური მხარდაჭერა ხელს უწყობდა დიუკასს, რათა საკუთარი თავი ხელოვნებისთვის მიეძღვნა. იგი ცხოვრობდა „ინტელექტუალურ კვარტალში“, ოტელში ნოტრ-დამ-დე-ვიქტუარის ქუჩაზე, სადაც ის ინტენსიურად მუშაობდა „მალდორორის სიმღერების“ პირველ სიმღერაზე. სავსებით შესაძლებელია, რომ მასზე მუშაობა ჯერ კიდევ პარიზში დასახლებამდე, მონტევიდეოში დაიწყო, და შემდგომ განაგრძო.
დიუკასი ხშირი სტუმარი იყო ადგილობრივ ბიბლიოთეკებში, სადაც ის რომანტიკულ ლიტერატურას, მეცნიერულ ნამუშევრებსა თუ ენციკლოპედიებს კითხულობდა. გამომცემელი ლეონ გონონსომ იგი ასე აღწერა: „დიდი მოღუშული ახალგაზრდა მამაკაცი, უწვერო, მოძრავი, აკურატული და შრომისმოყვარე“.
1868 წლის ბოლოს დიუკასი ანონიმურად და თავისი ხარჯებით აქვეყნებს პირველ სიმღერას „მალდორორის სიმღერებიდან“: 32-გვერდიან ბუკლეტს.
1868 წლის 10 ნოემბერს იზიდორმა მწერალ ვიქტორ ჰიუგოს წერილი გაუგზავნა პირველი სიმღერის ორი ეგზემპლარის სახით და მომდევნო გამოქვეყნებისთვის რეკომენდაციების სთხოვა. პირველი სიმღერის ახალი რედაქცია გამოქვეყნდა 1869 წლის იანვრის ბოლოს - კრებულში „Parfums De L'Ame“ ბორდოში. აქ დიუკასმა პირველად გამოიყენა თავისი ფსევდონიმი - „ლოტრეამონი“. შერჩეული სახელი ეკუთვნის ეჟენ სიუს ცნობილი ფრანგული გოთიკური რომანის - „Latréaumont“-ის პერსონაჟს, რომელიც ქედმაღალი და ღვთის მგმობი ანტიგმირი იყო; ეს უკანასკნელი გარკვეულწილად იზიდორის მალდორორის ანალოგია.
სახელი სავარაუდოდ პერიფრაზირებულია, როგორც L'Autre Amon (სხვა Amon-ი), თუმცა ასევე შეიძლება ნიშნავდეს „L'Autre Amont“-ს(მდინარის სხვა მხარე).
ექვსივე სიმღერა უნდა გამოქვეყნებულიყო 1869 წლის ბოლოს ბრიუსელში ალბერტ ლაკრუას მიერ, რომელმაც თავის დროს ეჟენ სიუს ნამუშევარი გამოაქყვეყნა. როდესაც წიგნი უკვე დაბეჭდილი იყო, ლაკრუამ უარი თქვა მისი წიგნების მაღაზიებში გავრცელებაზე, რათა დევნისგან აერიდებინა თავი. დიუკასის აზრით, ამის მიზეზი ის იყო, რომ „სიმღერებში ცხოვრება ერთობ მკაცრი ფერებითაა შეღებელი“ (წერილი ბანკირ დარასას 1870 წლის 12 მარტს).
გარდაცვალება
თავისი წიგნის გავრცელების ლოდინის პარალელურად დიუკასი ახალ ტექსტზე მუშაობდა, რომელიც უნდა დაერთო „ბოროტების ფენომენოლოგიური აღწერას“, რომელშიც მას სიკეთის აღწერა სურდა. ორი ნამუშევარი, მისი ჩანაფიქრის მიხედვით, ქმნის ერთ მთლიანს, სიკეთისა და ბოროტების დიქოტომიას. თუმცა ნამუშევარი დაუსრულებელი დარჩა.
1870 წლის აპრილსა და ივნისში დიუკასმა გამოაქვეყნა პირველი ორი ნაწილი, რომელიც, სავარაუდოდ, წარმოადგენს ნამუშევარ „სიკეთის საგალობელის“ წინასიტყვაობას, - Poésies I და II. ამჯერად მან გაასაჯაროვა თავისი ნამდვილი სახელი, ფსევდონიმი კი უკუაგდო. თავის ნამუშევრებში დიუკასი გამოყოფდა ორ ნაწილს: ფილოსოფიურსა და პოეტიკურს, და გამოაცხადა, რომ ბოროტების წინააღმდეგ ბრძოლა დაიწყო (რაც მისი წინარე ნამუშევრების შეცვლას გულისხმობს):
„მე ვანაცვლებ მელანქოლიას მამაცობით, ეჭვს - სიმტკიცით, იმედგაცრუებას - იმედით, გაბოროტებას - სიკეთით, ვაებას - მოვალეობის გრძნობით, სკეპტიციზმს - რწმენით, სოფიზმებს - ცივი სიმშვიდით და სიამაყეს - თავმდაბლობით“.
დიუკასი გარდაიცვალა 24 წლის ასაკში, 1870 წლის 24 ნოემბერს დილის 8:00-ზე სასტუმროში. მისი გარდაცვალების მოწმობაში არ იყო მოცემული დამატებითი ინფორმაცია. ვინაიდან ბევრს ეპიდემიის ეშინოდა, დიუკასი მომდევნო დღეს დაასაფლავეს. 1871 წლის იანვარს იგი სხვა ადგილას გადაასვენეს.
თავის „ლექსებში“ ლოტრამონი ამბობს: „მე არ დავტოვებ მოგონებებს“, ამიტომ „მალდორორის სიმღერების“ ავტორის ცხოვრება მეტცილად უცნობი რჩება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1846 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1870 კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი პოეტები კატეგორია:ფრანგულენოვანი პოეტები კატეგორია:ფრანგი სიურრეალისტი მწერლები კატეგორია:სიმბოლისტი პოეტები კატეგორია:სიმბოლისტი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი პოეტები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
დემეთ ევგარი
დემეთ ევგარი (დ. 18 მაისი, 1980, მანისა, თურქეთი) — თურქი მსახიობი, რომელიც ცნობილია მხატვრული ფილმებისა და სერიალების როლებით. დემეთ ევგარი სამსახიობი კარიერას ეწევა თეატრშიც. მან დააფუძნა ისეთი თეატრალური ინსტიტუტები, როგორიცაა „პანგარი„, „ჰატა იაპემი ატილიესი“, „მუშტერეკი“, „მულტი არტ პროდაქშენი“.
ბიოგრაფია
პოპულარობა მას მას შემდეგ მოიპოვა, რაც კომედიურ სერიალში „კაცი და ქალი“ მე-8 სეზონში ითამაშა. აღნიშნული სერიალი 2012 წელს რუსულად ითარგმნა. დემეტ ევგარის საუკეთესო ნამუშევრად ითვლება სერიალი „შენ ხარ ჩემი სამშობლო“, რომელიც გამოვიდა 2018 წელს.
ამჟამად თურქი მსახიობი დემეთ ევგარი აქტიურად მუშაობს სერიალზე „ავლუ“ (ეზო), სადაც ის თამაშობს არაერთ ცნობილ მსახიობთან ერთად. მან ითამაშა „Kara Fatma“ (სტუმარი ვარსკვლავი) როლი „Vatanım Sensin“-ში.
მინი|დემეთ ევგარი
1990 წელს გამოვიდა სერიალი, სადაც მსახიობი თამაშობს საკუთარ თავს - ეს არის სერიალი „შოუ ბაიაზი“.
2010 წელს მან მიიღო ჯილდო საუკეთესო ქალი კომედიის შემსრულებელი (ფილმში „კაცი და ქალი“).
2012 წელს მან მიიღო ანტალიის სატელევიზიო ჯილდო საუკეთესო ქალი კომედიის მოთამაშე (ფილმში „კაცი და ქალი“).
თურქულმა GQ-მ 2018 წლის ქალ მსახიობად - დემეთ ევგარი, სერიალ „Avlu“-ს (ეზო) ვარსკვლავი დაასახელა. ფილმში მოვლენები ხდება ციხეში, დემეთ ევგარი კი მთავარ როლს ასრულებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:XXI საუკუნის მსახიობი ქალები
ავივას სტადიონი
ავივას სტადიონი (Aviva Stadium Staid Aviva) — სტადიონი ირლანდიაში, ქალაქ დუბლინში. ტევადობა 51 700 ადამიანი. შენობა მდებარეობს ყოფილი Lansdowne Road-ს სტადიონის ადგილას, რომელიც დაანგრიეს 2007 წელს და შემდეგ აღადგინეს. მას შემდეგ სტადიონი ირლანდიის რაგბის კავშირისა და ირლანდიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მთავარ არენად იქცა. რეკონსტრუქციის გადაწყვეტილება მას შემდეგ მიიღეს, რაც „Stadium Ireland“-ისა და „Eircom Park“-ის მშენებლობის გეგმები ჩავარდა. 2009 წელს Aviva Group Ireland-მა 10 წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი და მოიპოვა უფლება მოედნის სახელის დარქმევაზე.
სტადიონი მდებარეობს „Lansdowne Road“-ის რკინიგზის სადგურის მახლობლად.ოფიციალურად გაიხსნა 2010 წლის 14 მაისს. ავივას სტადიონი არის ირლანდიის პირველი და უეფას ერთ-ერთი ელიტარული სტადიონი. 2011 წელს მან ევროპა ლიგის ფინალს უმასპინძლა. სტადიონმა ასევე უმასპინძლა პირველი ეროვნული თასის გათამაშებას. მოედანზე რეგულარულად იმართება რაგბისა და ფეხბურთის ეროვნული ნაკრებების საშინაო შეხვედრები. 2010 წლიდან ავივაზე მართავს მნიშვნელოვან საშინაო შეხვედრებს ლენსტერიც.
განსხვავებით წინამორბედისა, რომლის ერთპიროვნული მმართველი ირლანდიის რაგბისა და ფეხბურთის კავშირი (IRFU) იყო, დღევანდელი სტადიონი IRFU-სა და ირლანდიის ფეხბურთის ასოციაციის (FAI) მიერ კონტროლდება 50/50-ზე. ერთობლივი მფლობელობა ცნობილია „Lansdowne Road“-ის სტადიონის განვითარების კომპანიის (LRSDC) სახელით. ირლანდიის ფეხბურთის ასოციაციას 50%-იანი წილი 60 წლის ვადით იჯარით აქვს აღებული. ვადის გასვლის შემდეგ კი სტადიონი თავის ძველ მფლობელობაში დაბრუნდება.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის სტადიონები
Drones (Muse-ის ალბომი)
Drones — ინგლისური ალტერნატიულ როკ-ჯგუფ Muse-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2015 წლის 5 ივნისს ბრიტანეთში, ლეიბლებზე Warner Bros. Records და Helium-3. Drones არის კონცეპტუალური ალბომი, რომლის პერსონაჟი გადის განვითარების ეტაპს მიტოვებულიდან ცოცხალ დრონამდე. ჯგუფს ჩაფიქრებული ჰქონდა ადრეული ალბომების უფრო მარტივ ჟღერადობასთან დაბრუნება - გიტარაზე, ბასზე და დასარტყმელი საკრავებზე ორინტირებული როკით. ალბომს შერეული მიმოხილვები ახლდა, კრიტიკოსები დადებითად აფასებდნენ მუსიკას, თუმცა არა ტექსტებს.
Drones იწერებოდა 2014 წლის ოქტომბრიდან 2015 წლის აპრილამდე, სტუდიაში The Warehouse Studio (ვანკუვერი, ბრიტანეთის კოლუმბია), ჯგუფის და რობერტ ჯონ „მეტ“ ლანგის პროდიუსერობით. გარეკანი შექმნა ამერიკელმა მხატვარმა მეტ მაჰურინმა.
სქოლიო
კატეგორია:Muse-ის ალბომები კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები რობერტ ჯონ ლანგის პროდიუსერობით
კონსტანტინე დიოგენე
კონსტანტინე დიოგენე (გ. 1032, ვლაქერნი, კონსტანტინეპოლი) — ბიზანტიელი მხედართმთავარი, თესალონიკის დუკა.
მოღვაწეობდა ბალკანეთში. თავი გამოიჩინა ბულგარელების წინააღმდეგ ომის დასვნით ეტაპზე, შემდეგ იბრძოდა პაჭანიკების წინააღმდეგ. 1029 წელს ბრალი დასდეს იმპერატორ რომანოზ III-ის წინააღმდეგ შეთქმულებაში მონაწილეობაში; დააპატიმრეს, აწამეს და აიძულეს ბერად აღკვეცილიყო. მასთან ერთად ბრალდებულთა შორის იყო ათონის ივერთა მონასტრის წინამძღვარი გიორგი მაშენებელი. შემდგომი ძიების პროცესში კონსტანტინემ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა კონსტანტინეპოლში, ვლაქერნის სასახლეში ყოფნისას.
კონსტანტინე დიოგენეს ცოლად ჰყავდა რომანოზ III-ის ძმის, ბასილ არგიროსის ქალიშვილი. ბასილის სხვა ქალიშვილი, ელენე ცოლად ჰყავდა საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-ს. კონსტანტინეს ვაჟი რომანოზ IV დიოგენე შემდგომში ბიზანტიის იმპერატორი გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1032 კატეგორია:ბიზანტიელი მხედართმთავრები
ვინაროსი
ვინაროსი (Vinaroz, Vinaròs) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ბახო-მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 95,5 კმ². მოსახლეობა — 28 833 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ბუჰაივკა (ჰლობინეს რაიონი)
ბუჰაივკა (Бугаївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰლობინეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1448 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰლობინეს რაიონის სოფლები
ბუკლოკი
სქოლიო
კატეგორია:აბრის მუნიციპალიტეტები
პაულეტა
პაულეტა (Pauleta; დ. 28 აპრილი, 1973, ლისაბონი) — პორტუგალიელი ფეხბურთელი. 2002, 2006 და 2007 წლებში გახდა საფრანგეთის ჩემპიონატის ბომბარდირი, ხოლო 2002 და 2003 წლებში საფრანგეთის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელი. მონაწილეობა აქვს მიღებული ევროპის (2000, 2004) და მსოფლიოს (2002, 2006) ჩემპიონატებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:პორტუგალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი
ფელეშტი
ფელეშტი (Făleşti) — ქალაქი მოლდოვაში ფელეშტის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2014 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 000 ადამიანს შეადგენდა. მეორე მსოფლიო ომამდე აქ მთლიანი მოსახლეობის 51% ეროვნებით ებრაელი ცხოვრობდა. თუმცა მათი უმეტესობა დახოცეს.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
საბჭოთა ოკუპაციის დღე
მინი|300პქ|[[საბჭოთა ოკუპაციის მუზეუმი თბილისში]] საბჭოთა ოკუპაციის დღე 2011 წლიდან აღინიშნება საქართველოში ყოველი წლის 25 თებერვალს.
ისტორია
1921 წლის 15 თებერვალს საქართველოში წითელი არმიის ნაწილები შეიჭრა, დაიწყო საბჭოთა რუსეთ-საქართველოს ომი. 25 თებერვალს წითელი არმიის დანაყოფებმა თბილისი აიღეს და ქვეყანაში კომუნისტური მმართველობა დამყარდა, ჩამოყალიბდა საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა. საქართველოს საბჭოთა რესპუბლიკის ჩამოყალიბების ინიციატორი იყო ფილიპე მახარაძე, რომელმაც წითელი არმიის მიერ საქართველოს დაპყრობის შემდეგ დაიკავა საქართველოს სსრ-ის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის (ცაკ-ის) თავმჯდომარის, სახალხო კომისართა საბჭოსა და შემდეგ ამიერკავკასიის სოციალისტური ფედერაციული საბჭოთა რესპუბლიკის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარის თანამდებობები.
თანამედროვეობა
საქართველოს პარლამენტმა კანონი „საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შესახებ“ მიიღო 2010 წლის 21 ივლისს (მომხრე 87 დეპუტატი 110-დან ). ოკუპაციის დღე პირველად აღინიშნა 2011 წლის 25 თებერვალს. ამ დღეს საქართველოში ეშვება ყველა სახელმწიფო დროშა და ცხადდება წუთიერი დუმილი. საქართველოს გარდა ოკუპაციის დღე აღინიშნება ლატვიასა და მოლდოვაში (ინიციატივა უარყვეს).
2006 წლიდან თბილისში მოქმედებს საბჭოთა ოკუპაციის მუზეუმი. მუზეუმში დაცულია დამოუკიდებელი საქართველოს ბოლშევიკური რუსეთის მიერ ოკუპაცია-ანექსიისა (1921 წლის თებერვალი-მარტი) და ანტისაოკუპაციო, ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის (1921-1990) ისტორიის ამსახველი მნიშვნელოვანი დოკუმენტური და ფოტომასალა, აგრეთვე, აღნიშნული მოძრაობის თვალსაჩინო მოღვაწეთა მემორიალური ნივთები და მათ მოღვაწეობასთან დაკავშირებული მასალა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:საქართველოს სამხედრო ისტორია კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკა
თეიმურაზ ბერიძე (ისტორიკოსი)
თეიმურაზ ბერიძე (დ. 1932 — გ. აპრილი, 2015) — ქართველი ისტორიკოსი, თბილისის ისტორიის მკვლევარი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2008).
ბიოგრაფია
თეიმურაზ ბერიძემ 1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1958–1962 წლებში მუშაობდა სხვადასხვა მუზეუმში, 1980–1987 წლებში ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის დირექტორი იყო. 1989 აირჩეს ს. ჯანაშიას სახელობის სახელმწიფო მუზეუმის შუა საუკუნეების არქეოლოგიური გათხრების გამგის თანამდებობაზე. 1990 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „საქართველოს დედაქალაქის აგლომერაციული გარემოს ფორმირებების ისტორიული პროცესები (ძველი თბილისის გარეუბნების ისტორია)“ ბერიძის კვლევის საგანია თბილისის (IV-XX სს.) ისტორიის, ყოფისა და კულტურის საკითხები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2008)
წარჩეს ციხე
წარჩეს ციხე — ციხესიმაგრე აფხაზეთში. მდებარეობს გალის მუნიციპალიტეტის სოფელ წარჩეში.
ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერა
სოფელ წარჩესთან, მთის ქედზე დგას ციხე რომლის კედლები თითქმის დანგრეულია. ციხის გალავანი ქედის რელიეფს მიჰყვება, ამიტომ მისი გეგმა უწესო ფორმის ელიფსურია. როგორც ირკვევა, სამხრეთის მხარეზე გალავანი კლდის ზოლს მიჰყვებოდა და ბევრგან ძირი გამოცლია და ჩანგრეულა. თითქმის ისევეა აღმოსავლეთით. ერთადერთი ჩრდილოეთის რკალია 7-8 მეტრის სიმაღლეზე შერჩენილი. შუაში ქვის ვიწრო კიბეა, გალავანზე გამავალ საბრძოლო ბილიკზე ასასვლელად. ორ მეტრამდე სისქის კედელზე მეციხოვნეთა სასიარულო ბილიკია გაყვანილი, სადაც ორი ადამიანი თავისუფლად აუვლიდა ერთმანეთს გვერდს.
ციხის ორივე ბოლო ძლიერ დარღვეულია, ამიტომ ფორმებზე გარკვეული წარმოდგენა არა გვაქვს. აღმოსავლეთის ბოლოში რაღაც სათავსი აშკარად მდგარა, მაგრამ კოშკი იყო თუ სხვა რამ ნაგებობა ამ ადგილის გაწმენდამდე ვერაფერს ვიტყვით.
ციხის დასავლეთის ბოლოში ნანგრევის დიდი მასაა შერჩენილი, მაგრამ დაზიანების გამო, აქაც გაურკვევლობაა. ციხის ამ წვეტში დიდი მასაა, რომლის ზემოთ, 6-7 მეტრის სიმაღლეზე, დადგმულია ტრაპეციული გეგმის მქონე კოშკის მაგვარი ნაგებობა, ამჟამად მისი ქვედა ნაწილია შერჩენილი. არის კიდევ ერთი დეტალი, ესაა წყლის აუზი, რომელიც მდებარეობს ეზოს სამხრეთ-აღმოსავლეთის მონაკვეთში. იგი თითქმის ამოვსებულია. მისი კედლები კარგად, მკვრივად არის შელესილი.
ციხე დაზიანებულია, მაგრამ ყველა მისი დეტალი იმაზე მეტყველებს, რომ იგი ადრეულია და ძველ ციხეთა ჯაჭვის ერთ-ერთ რგოლს წარმოადგენს.
ამჟამინდელი მდგომარეობა
ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ციხის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ციხის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
სქოლიო
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
დიდი გასეირნება (ფილმი)
დიდი გასეირნება (La Grande Vadrouille) - ფრანგულ-ბრიტანული კინოკომედია, გადაღებული 1966 წელს. ფილმის რეჟისორი ჟერარ ური, მთავარ როლებში ლუი დე ფიუნესი და ბურვილი.
სიუჟეტი
1942 წლის ზაფხულში ბრიტანელების ბომბდამშენს, რომელიც დავალებიდან ბრუნდებოდა, გერმანულების გაშვებული საზენიტო რაკეტა მოხვდა და პარიზის თავზე ჩამოვარდნა დაიწყო. მფრინავებმა პარაშუტები მოირგეს და გადმოხტომამდე შეთანხმდნენ რომ, თუ დაიკარგებიან ყველანი პარიზის თურქულ აბანოში შეხვდნენ. პაროლი კი ამერიკული სიმღერა «Tea for Two» იქნება, რომელსაც სტვენით შეასრულებენ. ხუთიდან ორ მფრინავს გერმანელთა პატრული დაიჭერს, სამი კი ქალაქში დაიფანტება. პირველი გადარჩენილი მფრინავი, დიდულვაშა სერ რეჯინანდ ბრუკი პარაშუტით პარიზის ზოოპარკში ჩავარდება, მას დარაჯი გადაარჩენს, დამალავს და უსაფთხოების მიზნით ულვაშების მოპარსვას ურჩევს. მეორე მფრინავი, დაჭრილი პიტერ კანინგემი, კორპუსების კედლების მღებავ ოგუსტენ ბუვესთან (ბურვილი) ჩახტება, რომელიც პარიზის გესტაპოს შტაბის მაღლა მუშაობს. გერმანელები შეამჩნევენ, სროლას აუტეხავენ და ოგუსტენი იძულებული იქნება მასთან ერთად სახურავით გაიქცეს. ისინი ახალგაზრდა პარიზელ გოგო ჟულიეტასთან დაიმალებიან. მესამე მფრინავი ალან მაკინტოში პაირიზის დიდ ოპერაში ჩავარდება და ბუზღუნა დირიჟორ სტანისლავ ლეფორთან (ლუი დე ფიუნესი) დაიმალება. პარიზის კომენდატურის გერმანელი მაიორი აშბახი გაჩხრეკს მთელ ოპერას, მაგრამ ვერაფერს იპოვნის და იქვე დარჩება, რადგანაც საღამოს წარმოდგენაზე გერმანელი მაღალჩინოსანი სამხედროები უნდა დაესწრონ. პარიზის „წინააღმდეგობის მოძრაობის“ წევრები დანაღმავენ ერთ ადგილს, სადაც გერმანელი ოფიცრები უნდა დასხდნენ. პიტერი ოგუსტენს სთხოვს აბანოში წავიდეს და იპოვნოს მისი ინგლისელი მეგობრები. იგივეს თხოვს ალანი სტანისლავს. აბანოში რეჯინანდი, სტანისლავი და ოგუსტენი შეხვდებიან ერთმანეთს და ყველაფერს მოუყვებიან. დირიჟორი ოპერაში დაბრუნდება, სტანისლავი და რეჯინანდი კი გერმანელი ოფიცრების ფორმას გადაიცვავენ და ჟულიეტასთან მივლენ. მისი ბაბუა ინგლისელებს პარიზიდან გაქცევაში და ვიშის ტერიტორიაზე გადასვლაში დაეხმარება. მანამდე კი ბურგუნდიის ქალაქ მერსოში უნდა ჩავიდნენ. ამასობაში აშბახი ალანის სამალავს მიაგნებს და დირიჟორს დააკავებს, მფრინავს კი წინააღმდეგობის მოძრაობის ხალხი დამალავს. სტანისლავს საღამოს სპექტაკლის ჩატარების უფლებას მისცემენ, ალანის გადასარჩენად შესულ გადაცმულ ოგუსტენს და რეჯინანდს, გერმანელ ოფიცრებად მიიღებენ და დანაღმულ ადგილას დასვავენ. მღებავი შემთხვევით გააფუჭებს ნაღმს და აფეთქებაც სუსტი გამოვა. არეულობაში წინააღმდეგობის მოძრაობის ხალხი სტანისლავს, ოგუსტენს და ორ მფრინავს გააპარებს თეატრიდან. პიტერი და ჟულიეტა მათ სადგურზე, ბურგუნდიის მატარებელზე ელოდებიან, მაგრამ ოთხეული ვერ მისუწრებს და ისინიც მარტო გაემგზავრებიან. მატარებელში გერმანელები ინგლისელს გემოიჭერენ და დააკავებენ. ოთხეული მოპარული მანქანით წავა ბურგუნდიაში, მაგრამ გზად გაუფუჭდებათ და ახალს მონაზონს მოპარავენ. მონაზონი მარი-ოდილი როცა გაიგებს, მათ ვინაობას დახმარებას შესთავაზებს. ოგუსტენი და სტანისლავი მარსოში წავლენ, მღებავს ჟულიეტა შეუყვარდა და მისი ნახვა სურს, რომელიც სასტუმრო „გლობუსში“ ელოდება. იქ მისულებს გერმანელები დახვდებიან. ჟულიეტა მათ სასტუმროდან გაქცევაში დაეხმარება, მაგრამ ტყეში გერმანელების პატრულს ჩაუვარდებიან და ქალაქის კომენდატურაში წაიყვანენ, სადაც ასევე პიტერი ყავთ დაკავებული. მონაზონი ალანს და რეჯინანდს კომენდატურაში შესვლაში და იქიდან მეგობრების გათავისუფლებაში დაეხმარება. ექვსივე საზღვრისკენ გაიქცევა, საიდანაც ორი პლანერით ვიშის ტერიტორიაზე გადავლენ.
საინტერესო ფაქტები
თვითმფრინავში მფრინავები სტვენით ასრულებენ 1924 წელს გამოსულ მუსიკას ამერიკულ სიმღერას «Tea for Two».
რესურსები ინტერნეტში
https://www.imdb.com/title/tt0060474/
https://web.archive.org/web/20070402133239/http://www.web-yan.com/louis/rus/60/vadro.shtml
კატეგორია:კომედია კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:1966 წლის ფილმები
ბუჰაივკა (პოლტავის რაიონი)
ბუჰაივკა (Бугаївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 212 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლტავის რაიონის სოფლები
ბიტერფელდის რაიონი
ბიტერფელდის რაიონი (Landkreis Bitterfeld) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბიტერფელდი. რაიონი შედის საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებს 509,96 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 99 078 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 196 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 1 54.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები