cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანტისემიტიზმის ისტორია
ანტისემიტიზმი თანამედროვე ევროპაში
ევროპაში ებრაელთა საზოგადოებისგან გარიყვამ გააძლიერა მათი რელიგიური იდენტობა და თავისებური სათემო ინსტიტუტები, რომელიც სასამართლო და კვაზი-ადმინისტრაციულ ფუნქციებს ასრულებდა. 1789 საფრანგეთის რევოლუციამ ებრაელებს მოქალაქეობის უფლება მოუპოვა, თუმცა სამოქალაქო უფლებებით სარგებლობა დამოკიდებული იყო ებრაელის მზაობაზე დაეთმო ტრადიციული წეს-ჩვეულებები და თემური იდენტობა. ეს მიდგომა აისახა იმდროინდელ ლოზუნგში: „ებრაელს, როგორც ინდივიდს — ყველაფერი, ებრაელებს, როგორც ხალხს — არაფერი“. საფრანგეთის კვალდაკვალ, ებრაელების მიმართ სამოქალაქო და ლეგალური თანასწორობის პრინციპები გავრცელდა ნაპოლეონის ომების დროს საფრანგეთის კონტროლქვეშ მყოფ გერმანულ ტერიტორიებზე. ებრაელების საბოლოო და სრული ემანსიპაცია გერმანიაში მხოლოდ გერმანული სახელმწიფოების გაერთიანების შემდეგ მოხდა 1871 წელს.
რუსეთის იმპერიაში ებრაული მოსახლეობის წილი 1790-იან წლებში პოლონეთის ტერიტორიების ანექსიის შემდეგ გაიზარდა. რუსეთის მთავრობა ებრაელებს მოსახლეობის უფლებას აძლევდა იმპერიის დასავლეთ რეგიონებში გამოყოფილ არეალში, რომელსაც „დასახლების ზღვარი“ (რუს. Черта́ осе́длости) ეწოდებოდა. 1881 წელს ამ ტერიტორიაზე ადგილი ჰქონდა ებრაელების მასობრივ პოგრომებს, რასაც მომდევნო წელს ე. წ. მაისის კანონების გამოქვეყნება მოჰყვა. ახალი კანონმდებლობით ებრაელებს ეკრძალებოდათ ქალაქების გარეთ ცხოვრება და ეზღუდებოდათ სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობა, ურბანული დასახლებების გარეთ ვაჭრობა და ხელოსნობა. ამან მომდევნო ოთხი ათწლეულის განმავლობაში გამოიწვია მილიონზე მეტი ებრაელის ემიგრაცია რუსეთის იმპერიიდან ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ემიგრაციის უფრო მცირე ტალღამ მიაშურა დასავლეთ ევროპას, სადაც ებრაელებს მზარდი ანტისემიტური განწყობები დახვდათ.
XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე საფრანგეთის პოლიტიკურ ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი იყო ე. წ. დრეიფუსის საქმე. 1894 წელს ებრაული წარმოშობის ფრანგ ოფიცერს, ალფრედ დრეიფუსს ბრალი დასდეს ღალატში. მის საბოლოო გამართლებას, რომელიც 1906 წელს მოხდა, ხელს უშლიდა სამხედრო ხელმძღვანელობა და ანტისემიტური პრესა. ინციდენტმა და მასთან დაკავშირებულმა სკანდალმა საფრანგეთის პოლიტიკას ხანგრძლივი დაღი დაასვა.
XX საუკუნის პირველ ათწლეულში ევროპაში ანტისემიტური განწყობების გარკვეული დაღმასვლა იყო. დასავლეთ ევროპისგან განსახვავებით, ებრაელების მიმართ ძალადობა გრძელდებოდა რუსეთში. 1903 და 1905 წლებში მასშტაბური პოგრომები მოხდა კიშინიოვში (ახლანდ. მოლდოვა). რუსეთის საიდუმლო პოლიციამ გამოაქვეყნა ნაყალბევი დოკუმენტი „სიონელი ბრძენკაცების პროტოკოლები“ (რუს. Протоколы сионских мудрецов), რომელიც თითქოს ებრაელების მსოფლიო ბატონობისკენ სწრაფვის სამოქმედო გეგმა იყო. ამან საფუძველი ჩაუყარა ანტისემიტური შინაარსის შეთქმულების თეორიების მთელს რიგს, რომელიც დღემდე გრძელდება.
პირველი მსოფლიო ომის თანმხლებმა ეკონომიკურმა და პოლიტიკურმა კატაკლიზმებმა ევროპაში ანტისემიტური ტენდენციების გაძლიერება გამოიწვია. ამას თან დაერთო რუსეთის 1917 წლის რევოლუციაში ებრაელი ბოლშევიკი ლიდერების წამყვანი როლი, რამაც ახალი ცრურწმენა გააჩინა „ებრაული ბოლშევიზმის“ საფრთხის სახით. ომისშემდგომ გერმანიაში ანტისემიტური ელემენტები შეუკავშირდნენ რევანშისტურ ნაციონალისტურ ძალებს და ებრაელებს ბრალი დასდეს ომში მათი ქვეყნის მარცხში. ანტისემიტიზმი ფართოდ გავრცელდა ასევე აღმოსავლეთ ევროპაში — პოლონეთში, უნგრეთსა და რუმინეთში.
ნაცისტური ანტისემიტიზმი და ჰოლოკოსტი
მინი|„უკანასკნელი ებრაელი ვინიცაში“. უცნობი ფოტოგრაფი, [[1941.]] ადოლფ ჰიტლერის მმართველობის პერიოდში ნაცისტურ გერმანიაში ანტისემიტური ძალადობის ქარიშხალი (1933-1945) ებრაელი ხალხის უდიდეს ტრაგედიად იქცა. გერმანიაში დისკრიმინაციისა და ძალადობის უპრეცედენტო მასშტაბებმა ანტისემიტური ორგანიზაციები სხვა ქვეყნებშიც შთააგონა; საფრანგეთში ესენი იყვნენ კაგულარები, უნგრეთში — „ჯვარედინი ისრების“ პარტია, ინგლისში — ფაშისტთა ბრიტანული კავშირი, ამერიკის შეერთებულ შტატებში — გერმანულ-ამერიკული კავშირი და „ვერცხლისფერი პერანგები“.
ნაცისტურ გერმანიაში ანტისემიტიზმს მძლავრი რასობრივი სარჩული დაედო. თუ შუა საუკუნეების ევროპელი ქრისტიანები ებრაელებს რელიგიის გამო დევნიდნენ და მათი გაქრისტიანება ჰქონდათ მიზნად, ნაცისტები ებრაელებს ადამიანთა არასრულფასოვან მოდგმად და „მსოფლიო კიბოდ“ თვლიდნენ, რომელიც გერმანელ ხალხს განადგურებას უქადდა. ამიტომ ნაცისტი იდეოლოგების დღის წესრიგში იდგა „ებრაული საკითხის საბოლოო გადაწყვეტა“ — ყველა ებრაელის ფიზიკური განადგურება და კაცობრიობის მოდგმიდან ამოძირკვა. ნაცისტები ებრაელობას ბიოლოგიურ ფენომენად თვლიდნენ და მისი საბოლოო განადგურებით გერმანელი ერის განწმედასა და ხსნას ისახავდნენ მიზნად. ანტისემიტიზმის ნაცისტური ინტერპრეტაციის ახალი ელემენტი იყო კლასობრივი სხვაობის უარყოფა: ის თანაბრად ეხებოდა მასებსაც და ელიტასაც. ჰიტლერის გერმანიაში ანტისემიტიზმი ოფიციალური პოლიტიკა იყო — ისწავლებოდა სკოლებში, იხვეწებოდა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტებში და ხდებოდა მისი გავრცელება კარგად ორგანიზებული საერთაშორისო პროპაგანდისტული მანქანით. 1941 წელს ნაცისტურ პარტიამ ოფიციალურ პოლიტიკად აქცია ევროპელი ებრაელობის ლიკვიდაცია. მეორე მსოფლიო ომის დროს მიზანმიმართული გენოციდის (ჰოლოკოსტი) პირობებში დაახლოებით 5.7 მილიონი ებრაელი შეეწირა ნაცისტების მობილურ „სიკვდილის დანაყოფებს“, მასობრივ საკონცენტრაციო ბანაკებს აუშვიცში, ხელმნოში, ბელჟეცში, მაიდანეკსა და ტრებლინკაში, მძიმე იძულებით შრომით სამუშაოებს, შიმშილსა და ავადმყოფობას.
ანტისემიტიზმი და ისლამი
საუკუნეების განმავლობაში მუსლიმური საზოგადოებები ებრაელების მიმართ ტოლერანტულები იყვნენ. ისლამი ებრაელებს „წმინდა წერილის ხალხად“ მიიჩნევდა და ანიჭებდა „ზიმის“ (არაბ. ذمي‎ ḏimmī) სტატუსს, რაც დაქვემდებარებულ, მაგრამ უფლებაშენარჩუნებულ თემს აღნიშნავდა. მუსლიმების დამოკიდებულება ებრაელების მიმართ ძირითადად არ განსხვავდებოდა მათ მიდგომაში აღმსარებლობით განსხვავებული სხვა თემების მიმართ. არაბული ანტისემიტიზმი XIX საუკუნეში ჩაისახა, თუმცა ბევრი მკვლევარი მას არაბი ქრისტიანების ნაციონალისტურ წრეებში წარმოშობილად და შემდეგ მუსლიმურ გარემოში „იმპორტირებულად“ მიიჩნევს.
XX საუკუნეში ებრაელების მასობრივმა გადასახლებამ პალესტინაში და აქამდე არაბულად მიჩნეულ ტერიტორიაზე ისრაელის სახელმწიფოს შექმნამ (1948) არაბულ სამყაროში ებრაელების მიმართ მტრული დამოკიდებულების განსაკუთრებული აღმავლობა გამოიწვია. მას პოლიტიკური, იდეოლოგიური (ანტი-სიონისტური) და რელიგიური სარჩული ჰქონდა და არა რასობრივი. XX საუკუნის მეორე ნახევარში ებრაელების შევიწროებამ მუსლიმურ ქვეყნებში გამოიწვია მათი თითქმის სრული გადასახლება ისრაელში. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი ისლამს არ მიიჩნევს თავისთავად ანტისემიტურად, მუსლიმურ სამყაროში კვლავ ძლიერია ღიად ანტისემიტური და ისრაელისადმი მტრული განწყობები.
ანტისემიტიზმი ჰოლოკოსტის შემდეგ
მეორე მსოფლიო ომში ნაცისტების განადგურებას დასავლეთ ევროპაში და აშშ-ში ანტისემიტიზმის მკვეთრი დაღმავლობა და ანტისემიტური ელემენტების მარგინალიზაცია მოჰყვა. აშშ-ში მოხდა ქვეყნის საზოგადოებრივ და კულტურულ ცხოვრებაში ებრაელების სრულფასოვანი ინტეგრაცია, ანტისემიტიზმი იშვიათ ექსტრემისტულ ფენომენად იქცა და ძირითადად ცალკეული სიძულვილით მოტივირებული დანაშაულების სახით ვლინდება. სახეცვლილი ანტისემიტიზმი შენარჩუნდა საბჭოთა კავშირში და რუსეთში. ომის შემდეგ ებრაელებს ავიწროებდნენ სტალინის მმართველობის დროს, დიქტატორის გარდაცვალებამდე 1953 წელს. ანტისემიტური განწყობები სსრკ-ში გამოვლინდა ექვსდღიანი ომის დროს 1967 წელს, ასევე მთავრობის მცდელობაში შეწინააღმდეგებოდნენ საბჭოთა ებრაელების ემიგრაციას. ანტიებრაულ რეპრესიებს ადგილი ჰქონდა კომუნისტურ პოლონეთში 1956-1957 და 1968 წლებში.
პაპ იოანე XXIII-ის ზეობის დროს ვატიკანის მეორე კრებამ (1962-1965) იუდაიზმი ლეგიტიმურ რელიგიად აღიარა და ებრაელებს მოუხსნა იესო ქრისტეს მკვლელობაში თანამონაწილეობის ბრალდება. Nostra aetate-ის სახელით ცნობილი დოკუმენტის ძალით შეიცვალა წითელ პარასკევს აღვლენილი ლიტურგიის შინაარსი, რომელიც უარყოფითად ეხებოდა ებრაელებს; გარკვეული ცვლილებები მოხდა ასევე რომაულ-კათოლიკურ კატეხიზმოში. ძველი ლიტურგია და შესაბამისი ლოცვა აღადგინა პაპმა ბენედიქტე XVI-მ 2007 წელს, თუმცა ებრაელების მხრიდან უარყოფითი გამოხმაურების შემდეგ ის გარკვეულწილად კვლავ შეიცვალა 2008 წელს. ანტისემიტიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში გადამწყვეტი როლი ითამაშა პაპმა იოანე პავლე II-მ, რომელიც ახალგაზრდობისას თავად იყო ჰოლოკოსტის მომსწრე იყო პოლონეთში. 1986 წელს ის ისტორიული მნიშვნელობის ვიზიტით ეწვია რომის სინაგოგას, 1993 წელს მისი თაოსნობით ვატიკანმა დიპლომატიური ურთიერთობები დაამყარა ისრაელის სახელმწიფოსთან. 2000 წლის მარტში იოანე პავლე II თავად ეწვია ისრაელს, იად-ვაშენის ჰოლოკოსტის მემორიალთან სიტყვით გამოსვლისას დაგმო ანტისემიტიზმი, როგორც ანტიქრისტიანული მოვლენა და ქრისტიანების მხრიდან ებრაელთა დევნის გამო ბოდიში მოიხადა, შესაბამისი ლოცვა კი წარწერის სახით მოათავსა ებრაელთა წმინდა ადგილას — დასავლეთის კედელზე.
კომუნისტური ბლოკის დაშლამ 1990-იან წლებში და რომაულ-კათოლიკური და სხვა ქრისტიანული ეკლესიების შემრიგებლურმა პოზიციამ ებრაელების მიმართ რადიკალურად დაასუსტა ანტისემიტიზმი ევროპაში, თუმცა ცალკეული გამოვლინებები კვლავ გრძელდებოდა. მაგალითად, ანტისემიტური განწყობების გარკვეული ზრდა შეინიშნებოდა 1980-იან და 1990-იან წლებში ავსტრიასა და შვეიცარიაში, რაც ამ ქვეყნებში ნაციზმის მემკვიდრეობის საკითხის განხილვასთან დაკავშირებულ საერთაშორისო სკანდალს მოჰყვა. 1986 წელს ავსტრიის პრეზიდენტობის გამარჯვებული კანდიდატის, კურტ ვალდჰაიმის წარსული ნაცისტური კავშირების გამო გამოთქმულმა შეშფოთებამ მისი ზოგიერთი მომხრის მხრიდან ანტისემიტური რეაქციები გამოიწვია. 1990-იანი წლების მიწურულს გამოვლინდა, რომ მეორე მსოფლიო ომის დროს შვეიცარიულმა ბანკებმა მოახდინეს სავარაუდოდ ებრაელებისთვის ნაცისტების მიერ ჩამორთმეული ოქროს „გათეთრება“, შემდეგ კი ებრაელების ანაბრებზე თანხა არ დაუბრუნებიათ. საერთაშორისო კრიტიკას და რესტიტუციის მოთხოვნას შვეიცარიაში ანტისემიტური განწყობების ზრდა მოჰყვა. სხვადასხვა მიზეზის (მათ შორის, ძლიერ ოლიგარქიაში ებრაელების არაპროპორციულად დიდი წილის) გამო ხშირი იყო ასევე ებრაელების საწინააღმდეგო მოწოდებები პოსტსაბჭოთა რუსეთში.
სიონიზმის ფუძემდებლები და ისრაელის სახელმწიფოს შემქმნელები იმედოვნებდნენ, რომ ებრაული სახელმწიფოებრიობა, მისი მიღწევები და მასთან დაკავშირებული სიმბოლოები ანტისემიტიზმის პოზიციებს დაასუსტებდა. თუმცა 1973 წლის იომ-ქიფურის ომის დროიდან მოყოლებული ისრაელის სახელმწიფოს არსებობას საპირისპირო ეფექტი ჰქონდა და XXI საუკუნის პირველ ათწლეულში მსოფლიოში ანტისემიტური განწყობების მნიშვნელოვანი ზრდა გამოიწვია. ამას ხელი შეუწყო ახლო აღმოსავლეთში მუდმივად დაძაბულმა პოლიტიკურმა გარემომ და ძალადობის აფეთქებებმა, რეგიონიდან ემიგრირებული მუსლიმური მოსახლეობის წილის მატებამ ევროპაში და ინტერნეტისა და თანამედროვე კომუნიკაციების სხვა საშუალებებით ანტისემიტური ჯგუფების მზარდმა კოორდინაციამ. ამასთან, ისრაელის წინააღმდეგ მიმართული პოლიტიკურად მოტივირებული შეტევები და ძალადობა ხშირად არ ასხვავებს სახელმწიფოსა და ეთნიკურად ებრაელებს, მათ შორის, მშვიდობიან მოსახლეობას.
ანტისემიტიზმი საქართველოში
ებრაელთა ისტორია საქართველოში ტრადიციულად 26 საუკუნით თარიღდება. საქართველოში ანტისემიტიზმს ფართოდ გავრცელებული, აშკარა და ორგანიზებული ხასიათი არასდროს ჰქონია. ცალკეულ გამოვლინებებს და ინციდენტებს ადგილი ჰქონდა XIX საუკუნის მეორე ნახევარში, როდესაც საქართველო რუსეთის იმპერიის ნაწილი იყო და რუს საერო და სასულიერო მოხელეთა შორის ანტისემიტური განწყობები მძლავრობდა. 1852, 1878, 1881, 1882, 1883, 1884 წლებში იყო „სისხლის ცილისწამების“ შემთხვევები. ამათგან ყველაზე მეტად გახმაურდა 1878 წლის „ქუთაისის პროცესი“, რომლის დროსაც 9 საჩხერელ ქართველ ებრაელს ბრალი დასდეს პასექის დღეებში 9 წლის ქრისტიანი გოგონას, სარა მოდებაძის რიტუალური მიზნით მკვლელობაში. 1879 წლის 13 მარტს ბრალდებულები უდანაშაულოდ სცნეს (მათ იცავდნენ ცნობილი ადვოკატები პეტრე ალექსანდროვი და ლევ კუპერნიკი). მიუხედავად ამისა, მოსახლეობის ერთი ნაწილის აზრი იმის შესახებ, რომ იუდეველები მაცის დასამზადებლად ქრისტიანთა სისხლს იყენებენ, ერთხანს ურყევად დარჩა. „ქუთაისელი ებრაელების“ დანაშაულში დარწმუნებული იყო და მათმა გამართლებამ აღაშფოთა რუსი მწერალი თედორე დოსტოევსკიც. 1895 წელს ქუთაისში იყო ადგილობრივი ებრაელების დარბევის მცდელობა. 1913 წელს ქუთაისის გუბერნატორის თანაშემწის მიერ შექმნილი ჯგუფი სისტემატურად სძალავდა ფულს ებრაელებს; რამდენიმე დაუმორჩილებელი მოკლეს.
ნოდარ ვეფხვაძე
ნოდარ ვეფხვაძე (დ. 21 მარტი, 1968, ორჯონიკიძე) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენრბლო ფაკულტეტი. მუშაობდა ხარაგაულის რაიონის გამეობის თავმჯდომარის მრჩევლად. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხარაგაულის მაჟორიტარი), საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ჩაის ფოთლის საღნობ-საფიქსაციო მანქანა
ჩაის ფოთლის საღნობ-საფიქსაციო მანქანა — კომბინირებული აგრეგატი, რომლითაც შეიძლება ჩაის] ფოთლის გადამუშავება როგორც მწვანე, ისე შავი ბაიხაოს ჩაის მისაღებად. მწვანე ბაიხაოს ჩაის წარმოებისას ერთდროულად მიმდინარეობს მწვანე ფოთლის ფიქსაცია (დაორთქვლა), შეშრობა და დაყოვნება 138 წთ-ის განმავლობაში. ჩაის ფოთოლი დახრილი კონვეიერით ფიქსაციისთვის გადაეცემა 3 მ სიგრძის ჰერმეტულ საკანს, რომელიც მოწყობილია პირველადი კონვეიერის ზონაში. საორთქლავი კამერა იზოლირებულია ფარებით. საორთქლავი კამერიდან გამოსული ფოთოლი პირველ, მეორე და მესამე კონვეიერებზე შეშრება (ტენიანობა 60-62 %), ხოლო მეოთხე და მეხუთე კონვეიერებზე დაყოვნდება, რის შემდეგ შეიძლება ფოთლის გრეხა. აგრეგატში ჩაის ფოთლის ღნობის ჩასატარებლად საკმარისია ორთქლის ვენტილის ჩაკეტვა, საიზოლაციო ფარების მოხსნა და პირველი კონვეიერის ცამეტკბილიანი ვარსკვლავას შეცვლა ოცდაათკბილიანი ვარსკვლავათი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეჩაიეობა
ჭიანჭველაჭამიასებრნი
ჭიანჭველაჭამიასებრნი (Myrmecophagidae) — ძუძუმწოვრების ოჯახი არასრულკბილიანების რიგისა. გაერთიანებულია 3 გვარის 3 სახეობა: დიდი ჭიანჭველაჭამია (ლათ. Myrmecophaga tridactyla), რომლის სხეულის სიგრძე 120 სმ, კუდისა — 90 სმ, მასა 23 კგ აღწევს; ტამანდუა (ლათ. Tamandua tetradactyla), რომლის სხეულის სიგრძეა დაახლოებით 55 სმ. ასეთივე სიგრძისაა კუდიც, მასა 3-5 კგ-მდე; ჯუჯა ჭიანჭველაჭამია (ლათ. Cyclopes didactylus), რომლის სხეულის სიგრძე 18 სმ, კუდისა — 20 სმ აღწევს. ჭიანჭველაჭამიასებრნთა დინგი მილისებურია. კბილები არა აქვთ. ტამანდუასა და ჯუჯა ჭიანჭველაჭამიას კუდი სატაცადაა მომარჯვებული. მრავლდებიან წელიწადში ერთხელ. შობენ თითო ნაშიერს, რომელსაც დედალი ზურგით ატარებს. იკვებებიან ჭიანჭველებით. გავრცელებული არიან სამხრეთ მექსიკიდან პარაგვაიმდე. უმრავლესობა ტროპიკული ტყეების ბინადარია, ზოგი — ველებისა. ჰყავთ ზოოპარკებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:არასრულკბილიანები
ლევან ვარდოსანიძე
ლევან ვარდოსანიძე (დ. 5 ნოემბერი, 1925, ტყიბული  — გ. 6 იანვარი, 1996)  — ქართველი ინჟინერი, ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. საქართველოს სსრ დამსახურებული ინჟინერი, საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
1949 წელს დაამთავრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტის ექსპლუატაციის ფაკულტეტი. 1949 წლიდან მუშაობდა ამიერკავკასიის რკინიგზის სისტემაში. 1980-1985 წლებში იყო ამიერკავკასიის რკინიგზის უფროსი. საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ტყიბულის მაჟორიტარი).
როზენაუს კირხე
როზენაუს კირხე (Кирха Розенау; Rosenaukirche) ამჟამად კალინინგრადის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (Храм Покрова Пресвятой Богородицы) — ყოფილი ევანგელისტური კირხე კალინინგრადში, 1990 წლიდან მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც აგებულია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1914-1926 წლებში, რაც იყო XX საუკუნის დასაწყისის კენიგსბერგისათვის საკმაოდ უჩვეულოდ ხანგრძლივი მშენებლობის პროცესი.
მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კალინინგრადის ეპარქიას.
მისამართი: კალინინგრადი, კ. ნაზაროვის ქუჩა, 24.
ისტორია
1908 წელს გარეუბანი როზენაუ შევიდა ქალაქის შემადგენლობაში. 1914 წელს სკოლასთან ახლოს დაიწყო ახალი კირხეს მშენებლობა. მაგრამ პირველმა მსოფლიო ომმა შეაჩერა სამშენებლო სამუშაოები. კირხეს მშენებლობა გაგრძელდა მხოლოდ 1926-1928 წლებში, როდესაც გაუმჯობესდა პრუსიის „თავისუფალი სახელმწიფოს“ - ვაიმარის რესპუბლიკის ფინანსური მდგომარეობა.
იმის გამო, რომ სწრაფად იზრდებოდა სავაჭრო კავშირები აღმოსავლეთთან როზენაუ სწრაფად გაიზარდა და განვითარდა, აშენდა სამრეწველო ნაგებობები, ახალი საცხოვრებელი კვარტლები. 1926 წლისათვის როზენაუს მოსახლეობისათვის ააგეს კირხე გოთიკურ სტილში ა. პფლაუმის პროექტის მიხედვით.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში საბჭოთა კავშირის თავდასხმის დროს კირხე პრაქტიკულად არ დაზიანებულა. საბჭოთა პერიოდში მას გამოიყენებდნენ როგორც სასაწყობე დანიშნულების ნაგებობას.
1990 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება კირხეს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიისათვის გადაცემის შესახებ. 1990-1992 წლების რემონტის შემდეგ კირხე აკურთხეს როგორც ღვთისმშობლის კვართის სახელობის ტაძარი.
ლომამი
ლომამი — მდინარე კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, მდინარე კონგოს მთავარი შენაკადი. სიგრძე დაახლოებით 1 280 კილომეტრია.
სათავეს იღებს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, ქალაქ კამინის სიახლოვეს, კონგო-ზამბეზის აუზთა გზაგასაყარზე. შემდეგ მიედინება ჩრდილოეთით; გაივლის ქალაქებს: ლუბაოს, ტშოფას, კომბეს, ბოლაიტის, ოპალას და ირემას, საბოლოოდ კი ქალაქ ისანგის სიახლოვეს ერწყმის მდინარე კონგოს.
1877 წლის 6 იანვარს, ორი მდინარის შესართავს ამერიკელი მკვლევარი ჰენრი მორტონ სტენლი მიადგა. მისი აღწერის მიხედვით, კონგოს უერთდებოდა „დაბალი ნაპირების მქონე და გაუვალი ტყეებით დაფარული სწრაფი ნაკადის მდინარე“.
1889 წლის ოქტომბერში, ლომამის იკვლევდა კონგოს გენერალ-გუბერნატორი მ. ჯენსენი.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მდინარეები
ვარჟენ-ბონიტა (მინას-ჟერაისი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 163 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.28 კმ²-ზე. ფართობი 409 888 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პიტერ ჰუკი
პიტერ ვუდჰედი, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც პიტერ ჰუკი (Peter Hook, დ. 1956, 13 თებერვალი) — ინგლისელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი, კომპოზიტორი, მულტი-ინსტრუმენტალისტი და მუსიკალური პროდიუსერი. მუსიკოსმა ბერნარდ სამნერთან, იენ კერტისსა და სტივენ მორისთან ერთად დააარსა პოსტ-პანკ ჯგუფი Joy Division. კერტისის გარდაცვალების შემდეგ მოხდა ჯგუფის რეფორმირება და ჩამოყალიბდა ახალი ჯგუფი – New Order. მან ჩაწერა ალბომი One True Passion ჯგუფ Revenge-თან ერთად, აგრეთვე ორი ალბომი ჯგუფთან Monaco-სთან (Music for Pleasure და Monaco) და ერთი ალბომი (It's A Beautiful Life) ჯგუფ Freebass-თან.
ადრეული წლები
პიტერ ჰუკი (ვუდფორდი) დაიბადა 1956 წლის 13 თებერვალს, სელფორდში, მანჩესტერში(ინგლისი). ირენ ექტონის (1928–2000) და ჯონ ვუდფორდის ოჯახში. 1959 წელს, როდესაც პიტერი 3 წლის იყო, მისი მშობლები დაშორდნენ. პიტერისა და მისი ძმის აღზრდა კი ბებიამ ალისია ექტონმა (1896–1968) ითავა. 1962 წელს მუსიკოსის დედა ხელახლა გათხოვდა ერნესტ ჰუკზე. იმის გამო, რომ მუსიკოსი მამინაცვალთან მუშაობდა, ბავშვობის გარკვეული წლები იამაიკაზე გაატარა, შემდეგ კი დაბრუნდა სელფორდში.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი როკ-მომღერლები კატეგორია:ინგლისელი როკ ბას-გიტარისტები კატეგორია:ინგლისელი ახალი ტალღის მუსიკოსები კატეგორია:ინგლისელი დიჯეები კატეგორია:Joy Division-ის წევრები კატეგორია:New Order-ის წევრები კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
დაგეროტიპია
მინი|ლუი დაგერი დაგეროტიპია (daguerréotype) — ფოტოგრაფიის თავდაპირველი წესი, როდესაც ორიგინალის პოზიტიური გამოსახულება გადადიოდა ვერცხლის იოდიდის თხელ ფირფიტაზე. გამოიგონა ლ. ჟ დაგერმა XIX საუკინის 30-იან წლებში ნ. ნიეფსის ცდების საფუძველზე. პირველად დაგეროტიპიის ფოტოგრაფირების პროცესი საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიაში 1839 წელს წარადგინეს. ეს წელი ითვლება ფოტოგრაფიის დაბადების წლად.
დაგეროტიპაში გამოიყენებოდა კარგად გაპრიალებული ვერცხლის ფირფიტები, ექსპოზიციისას გადაღების ობიექტი უძრავად უნდა მდგარიყო 30-40 წუთის განმავლობაში, რის შემდეგადაც ვერცხლის ფირფიტა მუშავდებოდა ვერცხლისწყლის ორთქლით. აღნიშნულმა პროცესმა მიუხედავად მისი სიძვირისა, მოუხერხებლობისა და საფრთხის შემცველობისა იარსება ორი ათეული წელი, სანამ არ გამოიდევნა უფრო იაფი, სწრაფი და უსაფრთხო ფოტოგრაფიული პროცესების მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფოტოგრაფიული პროცესები
ბენ-ნევისი
ბენ-ნევისი (Ben Nevis) — კუნძულ დიდი ბრიტანეთის უმაღლესი მწვერვალი გრამპიანის მთების დასავლეთ ნაწილში. მდებარეობს შოტლანდიაში. სიმაღლე 1344 მ. აგებულია გრანიტებით, ანდეზიტებითა და ფიქლებით. აქვს ბრტყელი ზედაპირი, რომელიც დაფარულია მთის მდელოებით. მწვერვალი ხშირად ღრუბლებში და ნისლშია გახვეული.
ბენ-ნევისი ძველი გიგანტური ვულკანის ნაშთია. წარსულში მოქმედი, ამჟამად კი ჩამქრალი ვულკანია. სამხრეთი კალთები დამრეცია, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე არის ფლატე, რომლის სიმაღლეა დაახლოებით 460 მ. ფერდობების დაჩრდილულ ნაპრალებში მთელი წლის განმავლობაში თოვლნარია. ბენ-ნევისის სიახლოვეს კლიმატი მკაცრია. მწვერვალზე არის მეტეოროლოგიური ობსერვატორია. პირველად მწვერვალი დაიპყრო ჯეიმზ რობერტსონმა 1771 წლის 17 აგვისტოს.
ბენ-ნევისი შოტლანდიურ-გელურ ენაზეა „Beinn Nibheis“. ამავე დროს, „Beinn“ გელური სიტყვაა და „მთას“ ნიშნავს, ხოლო „Nibheis“ სხვადასხვაგვარად აღიქმება, მაგრამ ჩვეულებრივ, ითარგმნება როგორც „ბოროტი“ ან „შხამიანი“. „Beinn Nibheis“ ალტერნატიული ინტერპრეტაციის მიხედვით წარმოსდგება „beinn nèamh-bhathais“-გან, სადაც „nèamh“ „ზეცებს“, „ღრუბლებს“, ხოლო „bathais“ „ადამიანის თავის მწვერვალს“ ნიშნავს. კელტურად ბენ-ნევისი „თოვლიან მთას“ ნიშნავს. ადგილობრივი მოსახლეობა მთას შემოკლებით „ბენს“ უწოდებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს მთები
ნინო წილოსანი
ნინო წილოსანი (დ. 19 თებერვალი, 1982, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
განათლება
2002 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, საერთაშორისო ეკონომიკურ ურთიერთობათა ფაკულტეტი, მასტერის ხარისხი. 2007 წელს გაიარა აუდიტის სასწავლო კურსი (Association of Chartered Certified Accountants); 2015 წელს ოქსფორდის უნივერსიტეტში შეისწავლა პოლიტიკის საწყისები.
სამუშაო გამოცდილება
2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლანჩხუთისა და ჩოხატაურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ფრაქცია „ქართული ოცნების“ მდივანი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ალინა ზაგიტოვა
ალინა ზაგიტოვა (Алина Загитова; დ. 18 მაისი, 2002, იჟევსკი, უდმურტეთი, რუსეთი) — რუსი მოციგურავე, რომელიც გამოდის ქალთა ციგურაობის ერთეულთა პროგრამაში. 2018 წლის ზამთრის ოლიმპიური ჩემპიონი პირად ჩათვლაში, ხოლო ვერცხლის მედალოსანი გუნდურ ჩათვლაში. ფიგურულ სრიალში ევროპის ჩემპიონი 2018 წელს. ფიგურულ სრიალში 2017-2018 წლების გრან-პრის გამარჯვებული. ფიგურულ სრიალში მსოფლიო ჩემპიონი იუნიორთა შორის (2017 წწ., რუსეთის ჩემპიონი (2018 წელს).
2018 წლის იანვრის მონაცემებით მოციგურავეთა საერთაშორისო კავშირის მსოფლიო რეიტინგში იკავებს მე-5 ადგილს.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მოციგურავეები კატეგორია:რუსეთის სპორტის ოსტატები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფიგურულ სრიალში კატეგორია:დაბადებული 2002 კატეგორია:დაბადებული 18 მაისი კატეგორია:2018 წლის ზამთრის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონები
სუბლიმაცია (ფიზიკა)
სუბლიმაცია — ნივთიერების მყარი მდგომარეობიდან აირად ფაზაში გადასვლა პირდაპირ, თხევადი მდგომარეობის გამოტოვებით. სუბლიმაციის საპირისპირო პროცესი არის დეპოზიცია, იგივე დესუბლიმაცია. ამ პროცესის დროს ნივთიერება, აირიდან პირდაპირ გადადის მყარ მდგომარეობაში. სუბლიმაცია არის ზოგადი ტერმინი და გამოიყენება, რათა აღიწეროს მყარიდან აირადში გადასვლის პროცესი (სუბლიმაცია), რასაც ტემპერატურის შემცირების შემდგომ აუცილებლად მოჰყვება აირიდან მყარში გადასვლა (დელუბლიმაცია). მიუხედავად იმისა, რომ თხევადიდან აირადში გადასვლას ეწოდება აორთქლება, იგი მოიცავს თხევად ფაზასაც, ანუ აორთქლებისას ნივთიერება მყარი მდგომარეობიდან, ჯერ თხევადში, ხოლო შემდეგ აირად ფაზაში გადადის, რაც განასხვავებს მას სუბლიმაციისგან.
ნორმალური წნევის დროს, ქიმიური ნაერთებისა და ელემენტების უმეტესობა გვხვდება სხვადასხვა აგრეგატულ მდგომარეობაში. ამ შემთხვევებში კი, მყარიდან აირად მდგომარეობაში გადასვლა საჭიროებს შუალედურ თხევად მდგომარეობას. აღნიშნული წნევა წარმოადგენს ნივთიერების პარციალურ წნევას და არა მთლიანი სისტემისას (მაგ. ატმოსფერული წნევა). ზოგიერთი ნივთიერებისთვის, როგორებიცაა მაგალითად ნახშირბადი და დარიშხანი, მათთვის სუბლიმაცია ბევრად უფრო ადვილია, ვიდრე გადნობა და შემდეგ აორთქლება.
ტერმინი სუბლიმაცია გულისხმობს ნაერთის ფიზიკურ ცვლილებას და არ გამოიყენება ქიმიური რეაქციით გამოწვეული მოვლენის აღსაწერად, რაც მყარიდან აირადში გადაქცევას გულისხმობს, ანუ სუბლიმაციისას ნივთიერება არ იცვლება. მაგალითად, მყარი ამონიუმის ქლორიდის კრისტალების გაცხელებისას იგი იშლება წყალბადის ქლორიდად და ამიაკად, ეს არ არის სუბლიმაცია, ვინაიდან ნივთიერება დაიშალა და მაშასადამე შეიცვალა, რაც ქიმიური რეაქციაა.
სუბლიმაცია გამოწვეულია სითბოს მიღებით, რაც უზრუნველყოფს ზოგიერთ მოლეკულას, რათა მიიღონ საჭირო ენერგია და მეზობელი მოლეკულების მიზიდვის ძალები დაძლიონ და გადავიდნენ ორთქლის ფაზაში. ვინაიდან პროცესს დამატებითი ენერგია ესაჭიროება, ეს ნიშნავს რომ იგი ენდოთერმულია. სუბლიმაციის ენთალპია, შეიძლება გამოითვალოს შერწყმის ენთალპიისა და აორთქლების ენთალპიის ჯამით.
ნახშირბადის დიოქსიდი
მყარი ნახშირბადის დიოქსიდი, იგივე მშრალი ყინული, სუბლიმაციას განიცდის ჩვეულებრივ გარემოში, თუმცა მაღალი წნევასა და სპეციალურ პირობებში იგი ჩვეულებრივად გადადის მყარიდან თხევადში.
ნაფთალინი
ნაფთალინი, ორგანული ნაერთი, რომელიც ჩვეულებრივ გვხვდება პესტიციდებში. ვინაიდან იგი არაპოლარული ნაერთია, ამიტომაც მისი მოლეკულები ერთმანეთს ვან დერ ვაალსის ძალით უკავშირდებიან. ნაფტალინი ჩვეულებრივ პირობებში არის მყარი ნივთიეება, რომელიც 80 °C-ზე სუბლიმაციის გზით გადადის აირად მდგომარეობაში. მისი ორთქლის წნევა საკმაოდ მაღალია და დაახლოებით უდრის 1 კოლოპასკალს 80 °C-ზე. აირად მდგომარეობაში გადასვლის შემდგომ, როდესაც იგი გრილ ზედაპირზე მოხვდება გამყარდება და ზედაპირს ჩამოეკიდება ნემსის ფორმის კრისტალების სახით.
სხვა ნივთიერებები
იოდი წარმოქმნის იასამსინფერ ორთქლს გაცხელებისას. თუმცა თხევადი იოდი წარმოიქმნება სპეციალურ ატმოსფერულ წნევასა და პირობებში, რაც მოიცავს ტემპერატურის ზუსტ რეგულირებას. სასამართლო მეცნიერებაში, სუბლიმირებულ იოდს იყენებენ, რათა ფურცელზე არსებული ანაბეჭდი თვალსაჩინო გახადონ. სუბლიმაცია ასევე ახასიათებს დარიშხანს, მენთოლსა და კოფეინს.
სუბლიმაციური ბეჭდვა
„Dye-sub ბეჭდვა“ არის ციფრული ბეჭდვის ერთ-ერთი ტექნოლოგია, რომელიც მუშაობს პოლიესტერითა და პოლიმერული სუბსტრატებით. მას ასევე უწოდებენ ციფრულ სუბლიმაციას, ამ პროცესს ჩვეულებრივ იყენებენ ტანსაცმლის, ნიშნებისა და აფიშების გაფორმებაში, ასევე სხვა ნივთებს, როგორებიცაა მობილური ტელეფონის საფარი, ფირფიტები, ყავის ჭიქები და სხვა საგნები, რომლებსაც სუბლიმირებული ზედაპირი აქვთ. იმისათვის, რომ სურათი ქაღალდიდან სასურველ ზედაპირზე გადავიდეს, საჭიროა სითბო და დაპრესა, რომელიც ნიშნავს ტემპერატურისა და წნევის ერთობლიობას. ამ პროცესის საშუალებით გადატანა ხდება მოლეკულურ დონეზე.
სქოლიო
კატეგორია:ალქიმია კატეგორია:თერმოდინამიკა კატეგორია:ქიმიური პროცესები კატეგორია:აირები კატეგორია:ქიმიური ნივთიერებები კატეგორია:ფიზიკური ქიმია კატეგორია:მოვლენები კატეგორია:ფიზიკური მოვლენები
პაჩასის რაიონი
პაჩასის რაიონი (Distrito de Pachas) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის დოს-დე-მაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 452 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 538 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 264.74 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:დოს-დე-მაიოს პროვინციის რაიონები
ჰილდა კროცოლი
ჰილდა კროცოლი (Hilda Crozzoli; დ. 16 აგვისტო, 1900, ზალცბურგი, ავსტრია — გ. 10 აგვისტო, 1972, ზალცბურგი, ავსტრია) — ერთ-ერთი პირველი ქალი არქიტექტორი და ინჟინერი ავსტრიაში.
მურთაზ ზანკალიანი
მურთაზ ზანკალიანი (დ. 14 დეკემბერი, 1939) — ქართველი პოლიტიკოსი.
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე (Кирха Святого Адальберта; St.Adalbertkirche) — ყოფილი კათოლიკური კირხე კალინინგრადში. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1902-1904 წლებში. აგებულია ადალბერტ პრაღელის სახელზე, არქიტექტორ ფრიდრიხ ჰაიტმანის მიერ.
ჰილდა კროცოლი
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ჰილდა იოჰანა კროცოლი დაიბადა 1900 წლის 16 აგვისტოს ზალცბურგში, ავსტრია. მისი მამა იყო ამბროჯიო (ამბროს) კროცოლი (1870-1925), ხოლო დედა გახლდათ ლუსია ანტონია სანტაროსა (1871-1957).
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე
ისტორია
მშენებლობა დაიწყო 1902 წლის 16 ივლისს ქალაქის ახალ რაიონ ამალიენაუში. კირხე მდებარეობდა იმ ადგილზე სადაც ლავსკერის ხეივანი ქმნიდა მოსახვევს. აქვე მთავრდებოდა თავად ხეივანიც, რომელიც იწყებოდა დედოფალ ლუიზას სახელობის კირხედან. ჰუფენი და ამალიენაუ აღიქმებოდა, როგორც ქალაქის დამოუკიდებელი ნაწილები. 1901 წელს ევანგელისტურმა საზოგადოებამ მიიღო დედოფალ ლუიზას სახელობის კირხე, ხოლო კათოლიკეებმა 1904 წელს შეიძინეს აღნიშნული კაპელა.
მურთაზ ზანკალიანი
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“.
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე
ისტორია
კირხე ააშენა კენიგსბეგის უძრავი ქონებისა და მშენებლობის საზოგადოებამ. მშენებლობის ღირებულებამ შეადგინა 60 ათასი მარკა, შიდა აღჭურვილობა, საკურთხეველი და ზარი - კიდევ 40 ათასი მარკა.
ჰილდა კროცოლი
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ჰილდა წარმოშობით ჩრდილოეთ იტალიელი ოსტატ-მშენებელთა და არქიტექტორთა ოჯახიდან იყო, რომლებმაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს ზალცბურგის განვითარებაში. ამბროსი კროცოლიმ დადო მოქალაქეობის ფიცი 1907 წლის 12 თებერვალს და მისმა ოჯახმა მიიღო მოსახლეობის (ჰეიმატრეხტის) უფლება 1915 წლის 5 იანვარს (ჰეიმატრეხტი არის 1849 წელს ავსტრიაში შემოღებული ტერიტორიაზე დასახლების უფლება, რომელიც იძლეოდა უსაფრთხო საცხოვრებელი ადგილისა და კარგი ცხოვრების გარანტიას). ჰილდას დედამ მხოლოდ იტალიური იცოდა და არასდროს უსწავლია გერმანული.
მურთაზ ზანკალიანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე
ისტორია
1921 წელს ეკლესიის სასაფლაოზე დაკრძალეს კირხეს არქიტექტორი ფრიდრიხ ჰაიტმანი.
ჰილდა კროცოლი
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ჰილდა შვიდი შვილიდან მეოთხე იყო, მაგრამ მისი ორი უფროსი ძმა ბავშვობაში გარდაიცვალა და მშობლებს ხუთი გოგონა დარჩათ. დაწყებითი და საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, მან დაასრულა ზალცბურგის სახელმწიფო სავაჭრო სკოლაში მშენებლობის ოთხწლიანი კურსი და ფინალური გამოცდის წარმატებით ჩაბარების შემდეგ, 1921 წელს გახდა ავსტრიის პირველი არქიტექტორი. ის იყო პირველი ქალი კურსდამთავრებული ზალცბურგის სახელმწიფო სავაჭრო სკოლის სამშენებლო განყოფილების ისტორიაში. 1921 წლის კლასის გამოსაშვებ ფოტოზე ის ერთადერთი ქალია ოც მამაკაცს შორის.
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე
ისტორია
1932 წელს კაპელას მიაშენეს დამატებითი ნაგებობა ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან, ასევე მიაშენეს თანამედროვე კარიბჭე. მის კუთხეებში განთავსებული იყო დიდი მრგვალი ფანჯრები. ამავე წელს კაპელამ მიიღო წმინდა ადალბერტის კირხეს სტატუსი, რომელიც ითვლებოდა პრუსიის მფარველად.
1939 წელს საკურთხეველი გადააკეთეს.
ჰილდა კროცოლი
კარიერა
ჰილდამ 1926 წლის 1 ივლისს მუშაობა დაიწყო Universale Baugesellschaft-ში ზალცბურგში. 1927 წელს მან ჩააბარა გამოცდები და გახდა ბაუმეისტერი (არქიტექტორი და სამოქალაქო ინჟინერი, რომელსაც ტრადიციულად უწოდებდნენ ოსტატ მშენებელს) კლაგენფურტში. ეს ფართოდ გაშუქდა და ავსტრიელი ინჟინრების ასოციაციამ მილოცვაც გაუგზავნა ჰილდას. 1928 წელს ჰილდა გახდა თავისუფალი არქიტექტორი და სამოქალაქო ინჟინერი.
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე
ისტორია
1945 წლის აპრილში კენიგსბეგის შტურმის დროს კირხე დაზიანდა. ძირითადად დაზიანდა ახალი მინაშენები და კოშკის წვეტი. ომის შემდეგ შენობა გადაეცა ნ. პუშკოვის სახელობის ხმელეთის მაგნეტიზმის, იონოსფეროსა და რადიოტალღების გავრცელების ინსტიტუტს. შენობა შიგნიდან გადააკეთეს და ამოიყვანეს სამი სართული.
ჰილდა კროცოლი
კარიერა
1929 წლიდან ის მუშაობდა არქიტექტორ რიჩარდ ბანდიანთან. ისინი მოგვიანებით, 1934 წლის 1 თებერვალს დაქორწინდნენ. 1934 წელს ჰილდა კროცოლიმ და მისმა სამშენებლო კომპანიამ შეიცვალეს მისამართი და გადავიდნენ Reichenhallerstraße-ის 19-ში.
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე
ისტორია
ამჟამად შენობაში განთავსებულია ხმელეთის მაგნეტიზმის, იონოსფეროსა და რადიოტალღების გავრცელების ინსტიტუტის ადმინისტრაცია.
ჰილდა კროცოლი
კარიერა
ცნობილია, რომ 65 შენობა აშენდა მისი ხელმძღვანელობით კომპანია Crozzoli-Bandian-ის მიერ 1928-1966 წლებში. განსაკუთრებით აღსანიშნავია 1927/28 წლებში Fürsorge-Siedlung-ის, ე.წ. ზალცბურგის ტერიტორია. მეორე მსოფლიო ომის დროს 15 საჰაერო თავდასხმამ გაანადგურა ქალაქის შენობების 46 პროცენტი და კომპანია Crozzoli-Bandian ჩართული იყო ომის შემდგომი აღდგენის პროცესში.
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კალინინგრადის ოლქში კატეგორია:რუსეთის კათოლიკური ტაძრები
ჰილდა კროცოლი
კარიერა
კროცოლიმ 1945 წელს რესტავრაცია გაუკეთა Schloss Leopoldskron-ს, რომელიც ომის დროს ნაცისტებს ჰქონდათ დაკავებული. მისმა კომპანიამ აღადგინა სასტუმრო zum Goldenen Hirschen (1945/46) და ჩაატარა Wallistraktes der Residenz-ის რემონტი ზალცბურგის უნივერსიტეტისთვის 1965 წელს. ჰილდა კროცოლი-ბანდიანი გარდაიცვალა 1972 წლის 10 აგვისტოს ზალცბურგში ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ. იგი დაკრძალეს მაქსგლანის სასაფლაოზე.
დღესდღეობით ჰილდას მიერ აშენებული მრავალი ნაგებობა ითვლება ზალცბურგის ღირსშესანიშნაობად და მრავალი დამთვალიერებელი ჰყავს. 2013 წელს ზალცბურგში ჩატარდა გამოფენა, სადაც პატივი მიაგეს პირველ ავსტრიელ არქიტექტორს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:ავსტრიელები კატეგორია:ავსტრიელი არქიტექტორები კატეგორია:ავსტრიელი ინჟინრები კატეგორია:ავსტრიელი ქალები კატეგორია:დაბადებული XX საუკუნე
მიჯანი
მიჯანი (Mican) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	2,996 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ზემგალე
thumb|390px|ლატვიის რეგიონების რუკა. ზემგალე აღნიშნულია მწვანედ. ზემგალე (Zemgale), ზემგალია (ისტორიულ ლიტერატურაში ასევე სემიგალია) — ისტორიული რეგიონი ლატვიაში, სახელწოდება მიიღო ბალტიისპირეთის ძველი მაცხოვრებლების ზემგალებისაგან. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში მდინარე დაუგავის მარცხენა ნაპირზე.
ისტორია
შუა საუკუნეებში ზემგალია შედიოდა კურზემეს შემადგენლობაში. XIII საუკუნეში დაიპყრეს გერმანელმა რაინდებმა და გახდა ლივონიის შემადგენელი ნაწილი. 1561 წლიდან კურლანდიის საჰერცოგოს შემადგენლობაშია. 1795-1917 წლებში კურლანდიის საჰერცოგოს აღმოსავლეთი ნაწილი რუსეთის იმპერიის კუთვნილებაა.
ღირსშესანიშნაობა
რეგიონის მთავარი ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა რუნდალის სასახლე, რომელიც აშენებულია რასტრელის პროექტის მიხედვით. ყოველწლიურად ივლისის სამი კვირის განმავლობაში აქ მიმდინარეობს ძველი მუსიკის ფესტივალი.
ელგავაში - კურლანდიის საჰერცოგოს დედაქალაქში მდებარეობს ჰერცოგის სასახლე, რომელიც ასევე რასტრელის მიერაა აგებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიის ისტორიული რეგიონები
ჩაის ფოთლის საჭრელი მანქანა
ჩაის ფოთლის საჭრელი მანქანა — უწყვეტი ქმედების მანქანა, რომლის დანიშნულებაა ჩაის ფოთლის ქსოვილ-უჯრედოვანი სტრუქტურის დარღვევა და მისი შემდგომი დაქუცმაცება. ჩაის ფოთლის საჭრელი მანქანის ძირითადი ნაწილებია ბუნკერი, შნეკების საკანი, ორი ურთიერთსაწინააღმდეგო მიმართულებით მბრუნავი შნეკი, რომელთაგან ერთი ფრთიანია, ხოლო მეორეს აქვს 45°-ით ალესილი სამკუთხა ხვიები. ისინი დანების როლს ასრულებენ. შნეკები ბრუნვით მოძრაობას ღებულობენ ელექტროძრავადან ღვედური გადაცემის, რედუქტორისა და ქუროს საშუალებით და ურთიერთსაწინააღმდეგო მიმართულებით ბრუნავენ.
ბუნკერში ჩატვირთული ჩაის ფოთოლი გადაეცემა შნეკების საკანს. შნეკების ხვიებს შორის მოხვედრილი ფოთოლი გადაადგილების პროცესში იგრიხება და ქუცმაცდება. შნეკის დაწოლის გამო ჩაის მასა გადის დიაფრაგმის ნახვრეტებში, დამატებით იჭყლიტება და შნეკების კამერიდან გადმოიტვირთება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეჩაიეობა
ლაივ-ოკის ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ტრუბეცკის ბასტიონი
პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ტრუბეცკის ბასტიონი (Трубецкой бастион Петропавловской крепости) — პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ორი დასავლეთის ბასტიონიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, ვასილევსკის კუნძულის მხარეს. დასავლეთიდან ხურავს პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ალექსეევკის რაველინს.
ისტორია
ტრუბეცკის ბასტიონი არის ხუთკუთხა საფორტიფიკაციო ნაგებობა. საფუძველი ჩაუყარეს 1703 წელს ინჟინერ ვ. ა. კირშტენშტეინის ხელმღვანელობით, სავარაუდოდ ინჟინერ ჟოზეფ გასპარ ლამბერ დე გერენის პროექტის მიხდვით, რომლის მიღებაშიც აქტიურად მონაწილეობდა პეტრე I. მშენებლობაზე ზედამხედველობას ახორციელებდა პეტრე I-ის თანამოაზრე ი. ი. ტრუბეცკი, რომლის სახელიც მიიღო ბასტიონმა.
თავდაპირველად, ისევე როგორც მთელი ციხესიმაგრე, ტრუბეცკის ბასტიონიც იყო ხისგან და მიწისაგან აგებული. 1708 წლის 13 მაისს პეტრე I-ის მონაწილეობით საფუძველი ჩაუყარეს ქვის ბასტიონს. მისი მშენებლობა არქიტექტორ დომენიკო ტრეზინის პროექტის მიხედვით მიმდინარეობდა 1709 წლამდე.
XVIII საუკუნის პირველ მეოთხედში ტრუბეცკის კაზემატები გამოიყენებოდა, როგორც საიდუმლო კანცელარიის საპატიმრო კამერები. 1718 წელს აქ იყო გამოკეტილი პეტრე I-ის შვილი ალექსი პეტრეს ძე, რომელიც დაადანაშაულეს სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობაში. 1826 წლისათვის კამერების უმეტესობა ერთკაციან საკნებად გადააკეთეს 1825 წლის 14 დეკემბრის სენატის მოედნის აჯანყების მონაწილეებისათვის. ტრუბეცკის ბასტიონის საპატიმრო ერთ-ერთი მთავარი ციხე იყო როგორც იმპერიის, ასევე თებერვლის რევოლუციის შემდგომ ეტაპზეც.
ბოლშევიკების მიერ ხელისუფლების ხელში ჩაგდებიდან ძალიან მალევე ციხეში გამოკეტეს დროებითი მთავრობის მინისტრები.
1924 წელს ბასტიონი გადაეცა რევოლუციის მუზეუმს, ხოლო 1954 წელს ლენინგრადის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მინგა
მინგა (Mingə) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —    240  კაცი.
ნოდარ ასათიანი
ნოდარ ასათიანი (დ. 8 იანვარი, 1931, თბილისი — გ. მარტი, 2013) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1989 წ.), პროფესორი (1986 წ.).
იკვლევდა ფეოდალური საქართველოს სოციალური, ეკონომიკური და პოლიტიკური ისტორიის საკითხებს, საქართველოს საგარეო–პოლიტიკურ ურთიერთობებს, მონაწილეობდა საქართველოს ისტორიის საუნივერსიტეტო სახელმძღვანელოს მომზადებაში. არის საქართველოს ისტორიის სასკოლო სახელმძღვანელოს ავტორი. ორჯერ არის დაჯილდოებული ივანე ჯავახიშვილის მედლით.
პნევმოკოკი
მინი|მარჯვნივ|S. pneumoniae-ის უჯრედები [[ელექტრონული მიკროსკოპის ქვეშ]] პნევმოკოკი (სინ.: დეისკელბაუმის დიპლოკოკი, ფრენკელის დიპლოკოკი, Diplococcus pneumoniae, Micrococcus pneumoniae) — უძრავი ლანცეტისებრი დიპლოკოკი, რომლის სიგრძეა 0,5—1,25 მკმ.
იგი წარმომადგენელია Streptococcus-ის გვარისა, რომელშიც შედის გრამდადებითი, კატალიზო- და ოქსიდაზოუარყოფითი სფეროსებრი ბაქტერიები (კოკები), რომლებიც არიან ფაკულტატიური ანაერობები, რომელთა ზრდაც ძლიერდება ინკუბაციის ატმოსფეროში ნახშირორჟანგის 5—7 %-მდე გაზრდის შემთხვევაში.
ჩაის შემრევი მანქანა
ჩაის შემრევი (საკუპაჟე) მანქანა — ჩაის ერთგვაროვანი ნარევის მისაღები მანქანა. ჩაის შემრევი მანქანა ხისტი ჩარჩოა, რომელზეც დამაგრებულია მზიდი გორგოლაჭები. მათზე სალტეებით დაყრდნობილია დოლი, რომელიც ლენტური ტრანსპორტიორით იტვირთება. საკუპაჟე მასალას ყრიან ტრანსპორტიორის ბუნკერში, საიდანაც იგი ტრანსპორტიორით გადაეცემა საკუპაჟე დოლის ზედა ნაწილს, აქედან კი გახსნილი ჩასატვირთი კრიჭით დოლში იყრება. საკუპაჟე პარტიების ჩაის გარკვეული ულუფების ჩაყრის შემდეგ ხუფს ხურავენ და ამძრავს ჩართავენ. დოლი 2 წთ-ის განმავლობაში ბრუნავს ერთი მიმართულებით, ხოლო შემდეგი 2 წთ-ის განმავლობაში საწინააღმდეგო მიმართულებით, რის შემდეგ ხსნიან კრიჭის ხუფს, დოლს ჩატვირთვის მხრიდან საათის ისრის მიმართულებით აბრუნებენ, რის შედეგად შერეული ჩაი გადმოიტვირთება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეჩაიეობა
კორიტიბა (საფეხბურთო კლუბი)
thumb|right|320 პქ| ესტადიო კოუტო პერეირა, 2008. კორიტიბა (Coritiba Foot Ball Club) — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ კურიტიბადან. ჩამოყალიბდა 1909 წლის 12 ოქტომბერს. პარანაენსეს ჩემპიონატის სახელით ცნობილი პარანას შტატის საფეხბურთო პირველობისა და ბრაზილიის სერია A-ს მონაწილე. „ატლეტიკო პარანაენსესთან“ და „პარანასთან“ ერთად შედის პარანას შტატის ტრადიციული საფეხბურთო გრანდების სამეულში.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო კლუბები
ბადრი ბასიშვილი
ბადრი ბასიშვილი (დ. 20 იანვარი, 1977, სოფ. კეხვი, ახლანდ. ქურთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკური მოღვაწე. ღირსების ორდენი კავალერი (2013).
2004 წელს დაამთავრა „ლეგია და კომპანიას“ უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი.
2004-2005 წლებში საქართველოს პრეზიდენტის რწმუნებულის მრჩეველი, ქართულ-ოსური კონფლიქტის პრობლემების მოწესრიგების სამსახურის მრჩეველი; 2006–2008 წლებში ქურთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარე; 2008-2012 წლებში საქართველოს მე-7 მოწვევის მაჟორიტარი დეპუტატი №85 ლიახვის საარჩევნო ოლქიდან (საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსათვის“), პარლამენტის სპორტისა და ახალგაზრდულ საქმეთა კომიტეტის, რეგიონული პოლიტიკის, თვითმმართველობისა და მაღალმთიანი რეგიონების კომიტეტის, ტერიტერიული მთლიანობის აღდგენის საკითხთა დროებითი კომისიის წევრი. 2012-2013 წლებში შიდა ქართლში პრეზიდენტის რწმუნებულის მოადგილე. 2020 წლის 17 იანვრიდან 2020 წლის დეკემბრამდე იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩაანაცვლა ნიკა მელია ), პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“, აგრეთვე პარლამენტის აგრარულ საკითხთა კომიტეტის წევრი.
2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ გორი-კასპის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 27,96% (20790) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
მოჯადოებული (ტელენოველა)
მოჯადოებული (Sortilegio) — „ტელევისას“ 2009-2010 წლების ტელენოველა. საქართველოში სერიალი გადიოდა ტელეკომპანია იმედი-ის ეთერში მთავარ როლს ასრულებენ ჟაკლინ ბრაკამონტესი და უილიამ ლევი.
სერიალის შინაარსი
ვიქტორია ცნობილი მწერლის სამუელ ალბენისის მეუღლეა მაგრამ უყვარს მისივე მეუღლის საუკეთესო მეგობარი ანტონიო ლომბარდო. ანტონიო ლომბარდოსაც ჰყავს ცოლი. მაგრამ პრობლემა ისაა, რომ ანტონიოს ცოლიც და ვიქტორიას ქმარიც უშვილოები არიან. ამ ყველაფრის ფონზე კი ვიქტორია და ანტონიო დაახლოვდებიან და ერთმანეთი შეუყვარდებათ. ვიქტორია ანტონიო ლომბარდოსგან ფეხმძიმედაა ამას იგებს სამუელი და გადაწყვეტს ვიქტორია ქვეყნიდან წაიყვანოს. ანტონიოს ეს არ უნდა მაგრამ სამუელი თავისას გაიტანს და ცოლთან ერთად ევროპაში მიდის. ანტონიო ვიქტორიას და მის შვილს ყველგან ეძებს მაგრამ ვერსად პოულობს. ვიქტორია ტყუპებს გააჩენს: რაკელს და ბრუნოს.
გადის 2 წელი და ანტონიოს მეუღლე იგებს რომ მკურნალობამ შედეგი გამოიღო და ორსულადაა. მათ ბიჭი უჩნდებათ რომელსაც ალეხანდროს არქმევენ თუმცაღა ანტონიოს ცოლი მშობიარობას გადაყვება. 6 წლის შემდეგ სამუელი დაავადდება და კვდება. ის ვიქტორიას სიკვდილის წინ დაუბარებს რომ ანტონიო მოძებნოს და მასთან ბედნიერი ოჯახი შექმნას. ამის გამო ვიქტორია მექსიკაში, მერიდაში ბრუნდება. ამას ანტონიო იგებს და ვიქტორიას სანახავად მიდის. ისინი შერიგდებიან და გადაწუვეტენ ოჯახი შექმნან. მაგრამ ვიქტორიას შვილებმა არ იციან ვინ არის მათი ნამდვილი მამა. თუმცა ეს არ მოსწონს ვიქტორიას შვილებს. დრო გადის და ბრუნო ალეხანდროსთვის არც ისე კარგი ძმა აღმოჩნდება. ის ყოველთვის ცდილობს ალექსი დაამციროს და შეურაცყოს, რადგანაც ჰგონია რომ ალექსი მას ოჯახს და დედის სიყვარულში ეცილება.
ბავშვები იზრდებიან და ერთ დღესაც ანტონიო იგებს რომ ბრუნო უნივერსიტეტიდან გამოაგდეს და გადაწყვეტს მთელი ქონება ალექს დაუტოვოს ის ასეც იქცევა. ვიქტორია და ანტონიო ქუჩაში ჩხუბობენ როდესაც ანტონიოს მოტოციკლი დაარტყამს და კვდება. როცა ბრუნო გაიგებს რომ მამამისმა მთელი ქონება ალექსს დაუტოვა გადაწყვეტს ეს ქონება ხელში ჩაიგდოს რისთვისაც გაიცნობს ღარიბ გოგონას სახელად მარია ხოსეს რომელსაც მოატყუებს რომ ალეხანდრო ლომბარდოა. პარალელურად კი ალეხანდროს მოკვლას გეგმავს რომ მისი სიკვდილის შემდეგ ალეხანდროს ცოლს დარჩეს ყველაფერი. ის ასეც იქცევა. მარია ხოსეს გაეცბნობა როგორც ალეხანდრო ლომბარდო და ცოლად მისი სახელით ირთავს.
სწორედ იმ დღეს ალეხანდროს ავარიას უწყობს და ის კლდეში იჩეხება. მარია ხოსე გაიგებს რომ ალეხანდრო დაიღუპა და თავზარდაცემულია. ის ლომბარდოების სახლში ჩადის და ალექსის ოჯახს გაიცნობს. მეორე ღამით ბრუნო ლომბარდოების სახლში ბრუნდება და მარია ხოსეს ემუქრება რომ მხარი დაუჭიროს და ქონება ხელში ჩაიგდონ თუ არადა მას ბრალს დასდებს საბუთების გაყალბებაში და ციხეში ჩასვამს. მარია ხოსე გულუბრყვილო გოგოა და ბრუნოსი შეეშინდება და დასთანხმდება თუმცაღა ამის გაკეთება არ უნდა. ალექსი გადარჩება და რამდენიმე დღეში მას სახლში აბრუნებენ. ბრუნოს თავზარი დაეცემა როცა გაიგებს რომ ალეხანდრო გადარჩა. ალექს კი ვერ გაუგია საიდან აღმოჩნდა მის სახლში მარია ხოსე, რის გამოც მეხსიერების დაკარგვას იგონებს, რომ გამოარკვიოს რატომ ატყუებს მარია ხოსე.
რამდენიმე ხნის მერე ის ყელაფერს ჩუმად გაარკვევს და მარია ხოსეს პასუხს თხოვს. მარია მას ყველაფერს უყვება რომ ბრუნომ მოატყუა და დააშანტაჟა. ალექსი მას უჯერებს რის მერეც ისინი დაახლოვდებიან და ერთმანეთი სიგიჟემდე შეუყვარდებათ თუმცა ყველაფერი აქ არ მთავრდება მათ სიყვარულს წინ ბევრი გამოცდა ელის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2009 წლის ტელესერიალები კატეგორია:მექსიკური ტელესერიალები კატეგორია:ტელევისას ტელესერიალები
მეტეხის ნამოსახლარი
მეტეხის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ მეტეხის რკინიგზის სადგურის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 200-300 მეტრზე, აგურის ქარხნის ნომერ პირველი თიხის კარიერის ტერიტორიაზე. თარიღდება ადრინდელი ბრინჯაოს ხანით.
ნამოსახლარზე შემორჩენილია კარგად მოსწორებული 0,05 მეტრი სისქის მოპრიალებული თიხატკეპნილი იატაკი, თიხის ბათქაშის ზედაპირზე აღმოჩენილი წნულის ანაბეჭდები მოწმობს, რომ ნაგებობას კედლები მოწნული და შელესილი ჰქონია. იატაკის ცენტრში იყო ძირგახვრეტილი მრგვალი უშვერილო კერა, ასეთი კერა შედარებით იშვიათად გვხვდება ამავე ხანის სხვა ძეგლებში. იატაკზე და კერაზე აღმოჩნდა სამყურა მოზრდილი ჭურჭელი, სწორპირიანი და მრგვალ მუცლიანი, ყურიანი ქოთანი, რელიეფური ორნამენტით შემკული მოზრდილი დერგის, კვერცხისებრი ქილისა და სხვა ჭურჭლის ნამტვრევები. მასალა დაცულია კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
სელია
მინი|390პქ|ლატვიის რეგიონების რუკა. სელია აღნიშნულია ბორდოსფრად სელია (Sēlija) — ისტორიული რეგიონი ლატვიაში, ქვეყნის ისტორიული რეგიონის, ზემგალის აღმოსავლეთ ნაწილში. რეგიონის მთავარი ქალაქი და კულტურული ცენტრი არის იეკაბპილსი. სახელწოდება მიიღო ბალტიისპირეთის ძველი მაცხოვრებლების სელებისაგან.
მეტეხის ნამოსახლარი
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სელია
სელიური ენა გადაშენდა, თუმცა მოსახლეობის მცირე ნაწილი მაინც საუბრობს ლატგალიურ დიალექტზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიის ისტორიული რეგიონები
მარტა ლუსია რამირესი
მარტა ლუსია რამირესი (Marta Lucia Ramirez ; დ. 4 ივლისი 1954, ბოგოტა) — კოლუმბიელი ადვოკატი, მწერალი და პოლიტიკოსი. ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტი 2018 წლიდან 2022 წლამდე. კოლუმბიის ვაჭრობის, მრეწველობისა და ტურიზმის მინისტრი (1998-2002 წწ.) კონსერვატორ ანდრეს პასტრანას მმართველობის დროს. კოლუმბიის ელჩი საფრანგეთში 2002 წლის 1 თებერვლიდან ამავე წლის 25 ივლისამდე. კოლუმბიის ეროვნული თავდაცვის მინისტრი 2002-2003 წლებში, ერთადერთი ქალი ამ თანამდებობაზე. 2006 წელს აირჩიეს კოლუმბიის სენატის წევრად ეროვნული ერთიანობის პარტიის რიგებიდან, მოგვიანებით წავიდა სენატიდან და პარტიიდან, რადგან გახდა ალვარო ურიბეს მესამე ვადით არჩევის მოწინააღმდეგე. 2009 წელს გაწევრიანდა კოლუმბიის კონსერვატიულ პარტიაში.
ბიოგრაფია
მარტა ლუსია რამირესი დაიბადა 1954 წლის 4 ივლისს სიპაკირაში, კოლუმბია, ალვარო რამირეს სუარესისა და ალბა ბლანკო ვენტუროლის ოჯახში, ოთხ შვილს შორის ერთადერთი და უფროსი ქალიშვილი. 1974 წელს ცოლად გაყვა ალვაროი რინკონს, კოლუმბიელ არქიტექტორს, რომელთანაც შეეძინა ერთი გოგო მარია ალეხანდრა. დედის მხრიდან არის იტალიური წარმოშობის.
2002 წელს გახდა კოლუმბიის თავდაცვის სამინისტროს პირველი და ერთადერთი ქალი ხელმძღვანელი. იგი ლათინურ ამერიკაში მეორე ქალბატონია ამ პოზიციაზე, მანამდე მიშელ ბაჩელეტი (შემდეგში პრეზიდენტი) იყო ჩილეს თავდაცვის მინისტრი. საკუთარი ნებით გადადგა ერთი წლის შემდეგ. ამ თანამდებობაზე დანიშვნის დროს, კოლუმბიელები მას მიიჩნევდნენ ერთ-ერთ ყველაზე კარგად მომზადებულ სამთავრობო მოხელედ: ადრე მარტა ლუსია იყო საგარეო ვაჭრობის მინისტრი.
2006 წელს აირჩიეს კოლუმბიის სენატში, სადაც იგი გახდა საერთაშორისო საქმეებისა და თავდაცვის საკითხების კომიტეტის წევრი. სენატორობის დროს მიიღო კანონები კოლუმბიის კონკურენტუნარიანობის შესახებ, ასევე მეცნიერების ინოვაციებისა და ტექნოლოგიების კანონი. მოგვიანებით რამირესი გახდა ალვარო ურიბეს მესამე ვადით არჩევის მოწინააღმდეგე, ამის გამო, პროტესტის ნიშნად იგი წავიდა პარტიიდან და სენატიდან.