cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბოლონია (საფეხბურთო კლუბი)
ჩემპიონები: 1920-იანი და 1930-იანი წლები
პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, „ბოლონიამ“ უფრო წარმატებულად დაიწყო ასპარეზობა. ჩრდილოეთ იტალიის ჩემპონატში პირველად შეძლო ნახევარფინალში გასვლა, 1919-20 წლების სეზონში. მათ ასევე ჩაატარეს ერთი უკეთესი სეზონი, როდესაც შეძლეს ჩრდილოეთის ლიგის ფინალში გასვლა, სადაც „პრო ვერჩელისთან“ დამარცხდნენ, ანგარიშით 2-1. 1923-24 წლების სეზონში შეძლეს შედეგის გამეორება, ამჯერად ეროვნულ ჩემპიონ „ჯენოასთან“ დამარცხდნენ.
„ბოლონია“ ჩრდილოეთის და ეროვნული ლიგის ჩემპიონი პირველად 1924-25 წლების სეზონში გახდა, 5 რთული მატჩის მოგების შემდეგ „ჯენოას“ დამარცხებაც შეძლეს, რამაც ლიგურიელი გულშემატკივარის გაღიზიანება გამოიწვია. რამდენიმე სეზონის შემდეგ, 1928-29 წლების სეზონში „ბოლონია“ მეორედ გახდა იტალიის ჩემპიონი. ამ სეზონის შემდეგ იტალიის უმაღლესი ლიგის ფორმატი შეიცვალა და სახელად სერია A ეწოდა.
მეორე მსოფლიო ომამდე ჩემპიონის ტიტული „ბოლონიამ“ კიდევ 4-ჯერ მოიპოვა: 1935-36, 1936-37, 1938-39 და 1940-41 წლების სეზონებში.
მე-2 მსოფლიო ომის შემდეგ
1970-იან წლებში კლუბი ორჯერ გახდა იტალიის თასის მფლობელი, მე-2 ტიტული, რომელშიც „პალერმო“ დაამარცხა, სადავო იყო. ძირითადი დრო 1-1 დასრულდა, ხოლო პენალტების სერიაში „ბოლონიამ“ იმარჯვა, ანგარიშით 4-3.
დაქვეითება და აღზევება
1981-82 წლების სეზონის დასაწყისში, კლუბმა უკანსვლა დაიწყო. პირველ რიგში დაქვეითდა სერია A-დან, გადარჩენისთვის ბრძოლა წააგო „კალიარითან“ და „ჯენოასთან“. შემდეგ სეზონშივე კლუბი სერია C1-ში დაქვეითდა. მომავალ წელს „ბოლონიამ“ შეძლო სერია B-ში დაბრუნება, ხოლო 4 წლის შემდეგ, 1988-89 წლების სეზონისთვის სერია A-შიც აღზევდა.
უმაღლეს ლიგაში დიდი ხანი არ დარჩენილა, 1991 წელს „ბოლონია“ ისევ დაქვეითდა, ხოლო 1993 წლისთვის სერია C1-ში დაბრუნდა. 1996 წელს კლუბი კვლავ სერია A-ში აღზევდა. 2 წლის შემდეგ, „ბოლონიამ“ შეძლო ევროტურნირებზე მიეღწია წარმატეას, გახდა ინტერტოტოს თასის გამარჯვებული და უეფა-ს თასზე ასპარეზობის უფლება მოიპოვა. სერია A-ში იასპარეზა 2004-05 წლების სეზონამდე, სადაც დასაქვეითებელ პლეი-ოფში „პარმასთან“ დამარცხდა.
სერია B
მიუხედავად რამდენიმე მნიშვნელოვანი მოთამაშის წასვლისა, „ბოლონიამ“ გადაწყვიტა 2005-06 წლების სეზონში უმაღლეს ლიგაში აღზევებისთვის ებრძოლა. მიუხედავად ამბიციისამ კლუბმა სეზონი სუსტად დაიწყო, რაც გამოცდილი მწვრთნელის, რენცო ულივიერის წასვლით იყო განპირობებილი, მისი ადგილი მილანის „ინტერის“ ყოფილმა ფეხბურთელმა, ანდრეა მანდორლინიმ დაიკავა.
ამ დროისთვის კლუბი ჯუზეპე გაძონი გრასკარასგან შეიძინა ადგილობრივმა მეწარმემ, ალფრედო კაძოლამ. მიუხედავად იმისა, რომ მანდორლინიმ კლუბს კარგი შედეგები მოუტანა, იგი 2006 წლის 5 მარტს გაათავისუფლეს. მწვრთნელად დაბრუნდა ულივიერი. 2005-06 წლების სერია B-ს გათამაშებაში „ბოლონიამ“ მე-8 ადგილი დაიკავა. 2006-07 წლების სეზონში კი მე-7 ადგილი. პრეზიდენტ კაძოლას და მწვრთნელ ულივიერის შორის არაერთი დაპირისპირება მოხდა, შედეგად 2007 წლის 14 აპრილს ულივიერი დაითხოვეს. მისი ადგილი დროებით მისმა თანაშემწემ, ლუკა კეჩონიმ დაიკავა. 2007-08 წლების სეზონისთვის, კლუბი ჩაიბარა დანიელე არიგონიმ, რომლის დახმარებითაც წითელ-ლურჯებმა სერია B-ში მე-2 ადგილი დაიკავეს და აღზევდნენ უმაღლეს ლიგაში.
სერია A
2008 წლის ზაფხულში, კლუბის შეძენა ამერიკულ კონსორციუმს სურდა, თუმცა მხარეებს შორის შეთანხმება არ შედგა და კლუბი გაიყიდა ადგილობრივ ჯგუფზე, რომელსაც მეთაურობდა პრეზიდენტი ფრანჩესკა მენარინი. იგი გახდა მე-2 ქალი პრეზიდენტი სერია A-ში. მწვრთნელად დაინიშნა არიგონი, რომლის მოღვაწეობა შთამბეჭდავად დაიწყო, „ბოლონიამ“ სან სიროზე 1-2 დაამარცხა „მილანი“, გამარჯვების გოლი ფრანჩესკო ვალიანიმ გაიტანა. მომავალ ტურებში კლუბი ლიგაში ადგილის შესანარჩუნებლად იბრძოდა, „კალიარისთან“ 5-1 წაგებული მატჩის შემდეგ, 2008 წლის 3 ნოემბერს, მთავარმა მწვრთნელმა დანიელე არიგონიმ პოსტი დატოვა. მისი ადგილი სინიშა მიხაილოვიჩმა დაიკავა.
2009 წლის 14 აპრილს, მთავარ მწვრთნელად დაინიშნა ჯუსეპე პაპადოპულო, მისი დახმარებით კლუბმა შეინარჩუნა ადგილი სერია A-ში, შეძლო სეზონის ბოლო მატჩის მოგება. 2009-10 წლების სეზონში, „ბოლონიამ“ 65-ე სეზონი ჩაატარა უმაღლეს ლიგაში და მიუხედავად ფინანსური პრობლემებისა, ახალი მწვრთნელის, ფრანკო კოლომბას დახმარებით აირიდა სერია B-ში დაქვეითება.
2010 წლის ივნისში, მენარინის ოჯახმა კლუბის აქციები მიჰყიდა სარდინიელ მეწარმეს, სერგიო პორკედას. 2010-11 წლების სეზონის დაწყებისას, ფრანკო კოლომბა მთავარი მწვრთნელის პოსტიდან დაითხოვეს, მიუხედავად მისი წვლისისა დაქვეითების აცილებაში. კლუბის პრეზიდენტმა, სერგიო პორკედამ განაცხადა, რომ გადაწყვეტილება მიიღო გუნდის სკეპტიკური განწყობის გამო.
ეროვნული
სერია A
იტალიის თასი
საერთაშორისო
მიტროპის თასი
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:ბოლონია (საფეხბურთო კლუბი)
რომის პაპების სია
300px|thumb|პაპების სია რომის წმინდა პეტრეს ტაძარში
იხილეთ აგრეთვე
*
Pave
ავსტრია 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავსტრიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეჩვიდმეტედ 1976 წელს, კანადის ქალაქ მონრეალში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ავსტრია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფრეამუნდე
ფრეამუნდე (Freamunde) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს პასუშ-დე-ფერეირის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 7452 კაცს.
ნორვეგიის ეკონომიკა
ნორვეგია მაღალგანვითარებული, ინდუსტრიული ქვეყანაა. ხასიათდება ექსპორტზე ორიენტირებული ღია ეკონომიკით. არის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი ქვეყანა მსოფლიოში. ეკონომიკის ძირითადი დარგებია: ნავთობისა და გაზის მოპოვება-წარმოება, გემთმშენებლობა, ქაღალდი, მეტალურგია, ქიმიკატები, საფეიქრო და მსუბუქი მრეწველობა, სამთო მრეწველობა, თევზაობა.
ნორვეგიის ეკონომიკას ჩვეულებრივ უწოდებენ შერეული ეკონომიკას - ის წარმოადგენს კაპიტალისტურ საბაზრო ეკონომიკას სახელმწიფოს როლის ნათლად გამოხატული მონაწილეობით. ისევე, როგორც დასავლეთ ევროპის სხვა ქვეყნებში, ნორვეგიის ინდუსტრიის განვითარება ძირითადად განხორციელდა კერძო საკუთრების შესახებ კანონით და კერძო სექტორის მეშვეობით.
ეკონომიკის განვითარება
ინდუსტრიულ რევოლუციამდე ნორვეგიის ეკონომიკა უმეტესწილად დაფუძნებული იყო სოფლის მეურნეობაზე, მეტყევეობაზე და მეთევზეობაზე. ნორვეგიელები ჩვეულებრივ ცხოვრობდნენ მნიშვნელოვანი დეფიციტის პრობებში, თუმცა შიმშილი იშვიათი იყო. გარდა რამდენიმე ნაყოფიერი მიწისა ხედმაკში და ესტფოლდში, ისეთი მარცვლეული კულტურები, როგორიცაა შვრია, ჭვავი და ქერი შეზღუდული იყო.
ეკონომიკური აღმავლობა ნორვეგიაში დაიწყო XVII საუკუნეში, როდესაც ნორვეგიელმა ვაჭრებმა დაიწყეს ხე-ტყის თავისუფლად გატანა ინგლისში საკუთარი გემებით. ამან გამოიწვია ფლოტის გაფართოება, გაიზარდა ტყის დამუშავება, შეიქმნა ხის საამქროები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიის ეკონომიკა კატეგორია:ევროპის ეკონომიკა ქვეყნის მიხედვით
ნოჯიკეთი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
ნოჯიკეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ლაფანაანთკარის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პერუს ვიცე-სამეფო
პერუს ვიცე-სამეფო (Virreinato del Perú) შეიქმნა 1542 წელს და წარმოადგენდა ესპანეთის კოლონიას სამხრეთ ამერიკაში, დედაქალაქი იყო ლიმა. პერუს ვიცე-სამეფო ერთ-ერთი იყო XVI-XVII საუკუნეებში ამერიკის კონტინენტზე არსებული ესპანეთის ორი ვიცე-სამეფოდან.
ესპანელები არ შეეწინააღმდეგნენ პორტუგალიელების ექსპანსიას ბრაზილიაში, როდესაც ისინი მერიდიანს გადასცდნენ. ამას კი კრძალავდა ტორდესილასის ხელშეკრულება, რომელიც დაიდო 1580 წელს ესპანეთსა და პორტუგალიას შორის და განსაზღვრავდა სამხრეთ ამერიკული კოლონიების განაწილებას. ახალი გრანადისა და რიო-დე-ლა პლატის ვიცე-სამეფოების შექმნამ, ლიმის გავლენა დააქვეითა და სარფიანი ანდური ვაჭრობის ცენტრი გადავიდა ბუენოს-აირესში. დაეცა ვაჭრობა საფეიქრო ნაწარმზე, რამაც საბოლოოდ პერუს ვიცე-სამეფოს დაკნინება გამოიწვია. საბოლოოდ, ვიცე-სამეფო, სხვა ესპანური კოლონიების მსგავსად აქტიურ ცხოვრებას შეუდგა XIX საუკუნის დასაწყისში, როდესაც დაიწყო კოლონიების მოსახლეობის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა. ამ მოძრაობამ კი საბოლოოდ წარმოშვა თანამედროვე სახელმწიფოები: პერუ, ჩილე, კოლუმბია, ეკვადორი, ბოლივია, პარაგვაი, ურუგვაი და არგენტინა.
გამოკვლევა და კოლონიზაცია
ესპანელების მიერ პერუს დაპყრობის შემდეგ, 1542 წელს შექმნეს ახალი კასტილიის ვიცე-სამეფო, რომელსაც სულ ცოტა ხნის შემდეგ პერუს ვიცე-სამეფო ეწოდა. 1544 წელს, საღვთო რომის იმპერატორმა კარლოს V-მ, ვიცე-სამეფოს პირველ ვიცე-მეფედ დაასახელა ბლასკო ნუნიეს ველა. მაგრამ ვიცე-სამეფოს არ ჰქონდა ორგანიზებული სახე, სანამ 1572 წელს ვიცე-მეფე არ გახდა ფრანსისკო დე ტოლედო. ამ უკანასკნელმა შემოიღო ფართო ინსპექცია მთელი კოლონიის ტერიტორიაზე. thumb|left|px|ფრანსისკო დე ტოლედო ფრანსისკო დე ტოლედომ, "კაცობრიობის ისტორიაში უდიდესმა მმართველმა" გამოსცა კანონები, რომელიც თანაბარ პირობებში აყენებდა ესპანელ ახალმოსახლეებს და ინდიელებს. მან გაზარდა უაფრთხოების სისტემა ვიცე-სამეფოში, უამრავი ახალი ხიდით, საფორტიფიკაციო ნაგებობითა და "სამხრეთის ფლოტით", რომელიც მეკობრეებს ებრძოდა. მან ასევე ბოლო მოუღო ინკების ბოლო სახელმწიფოებრივ წარმონაქმნს – ვილკაბამბას, სიკვდილით დასაჯა რა მათი იმპერატორი ტუპაკ ამარუ I. ხელი შეუწყო ეკონომიკის განვითარებას მინერალების საბადოების, განსაკუთრებით ვერცხლისა და პოტაშის, ამოქმედების საფუძველზე.
XVI საუკუნეში, ესპანელთა ხომალდებმა მოინახულეს წყნარი ოკეანის არაერთი კუნძული, მაგრამ არ უცდიათ არც მათი კოლონიზაცია, არც რაიმე სავაჭრო ურთიერთობების დამყარება. მათ შორის იყო ახალი გვინეა (1545), სოლომონის კუნძულები (1568), მარკიზის კუნძულები (1595), 1609 წელს დაარსდა პირველი კათოლიკური ორდენი, რომელსაც ევალებოდა სამხრეთ ამერიკის ადგილობრივი მოსახლეობის "გაცივილიზებულობა", რასაც დიდი წინააღმდეგობა შეხვდა პორტუგალიელების მხრიდან, რადგან ესპანელები მათ კუთვნილ ბრაზილიის კოლონიებშიც შედიოდნენ. პირველი სერიოზული შეტაკება ესპანურ მისიას 1628 წელს შეხვდა, რაც საბოლოოდ 60 000 ადგილობრივი ინდიელის დამონებით დამთავრდა.
1617 წელს ფრანსისკო დე ბორხა არაგონმა, რიო-დე-ლა პლატას მმართველობა ორად გაყო, ერთი ბუენოს-აირესში, მეორე პარაგვაიში და ორივე დაუქვემდებარა პერუს ვიცე-სამეფოს. ვიცე-მეფე ბორახ არაგონმა დააარსა სპეციალური ტრუბუნალი tribunal del conculado, რომელიც სავაჭრო საქმიანობებს განიხილავდა.
უკანასკნელი ესპანელი ჰაბსბურგები (1643-1713)
thumb|px|კოლონიზებული ტერიტორია 1650 წლისთვის (მუქი მწვანე) და ვიცე-სამეფო 1816 წლისთვის (მუქი ყავისფერი) ვიცე-მეფეები იცავდნენ წყნარი ოკეანის სანაპიროს ფრანგული კონტრაბანდისა და ინგლისელი თუ ჰოლანდიელი მეკობრეებისაგან. მათ გააძლიერეს საზღვაო ძალები, გაამაგრეს და უფრო დაცული გახადეს ვალდივიას, ვალპარაისოს, არიკოს და კოლაოს პორტები. ვიცე-სამეფოს საზღვაო ძალებს შეიარაღებული დაპირისპირება მოუხდათ ინგლისელებთან, როდესაც მათ აიღეს ქალაქი პანამა.
ამასობაში დაიწყო აჯანყებებიც. 1656 წელს, პედრო ბორკესმა, რომელიც თავს ინკად მიიჩნევდა, ადგილობრივები აჯანყებისკენ წააქეზა. 1665-1668 წლებში, უმსხვილესი მაღაროების მფლობელები, ხოსე და გასპერ სალსედოები აჯანყდნენ კოლონიური მთავრობის წინააღმდეგ.
ბალთასარ დე ლა კუევა ენრიკესის ადმინისტრაციის დროს, შეადგინეს კანონები ინდიელთათვის. 1664 წელს, დიეგო დე ბენავიდეს დე ლა კუევამ გამოსცა "განკარგულება წარმოების შესახებ". 1683 წელს, მელჩორ დე ნავარა როკაფულმა ხელახლა დააფუძნა ლიმის ზარაფხანა, რომელიც 1572 წლის შემდეგ აღარ მოქმედებდა. დასრულდა ლოს დესამპარადოსისა და ლა ბუენა მუერტესის ტაძრებისა და მინიმოსისა და სან-ფრანსისკო დე პაულას მონასტრების მშენებლობა. დედაქალაქ ლიმაში ასევე აშენდა ესპირიტუ სანტოს და სან ბართლომეს საავადმყოფოები.
ბურბონთა რეფორმები (1713-1806)
1717 წელს, ბოგოტას, კიტოსა და პანამას გარემო შეიქმნა ახალი გრენადის ვიცე-სამეფო. 1776 წელს, დღევანდელი ბოლივიის, არგენტინის, ურუგვაისა და პარაგვაის ტერიტორიებზე შეიქმნა რიო-დე-ლა-პლატის ვიცე-სამეფო. 1750 წელს, ტორდესილასის ხელშეკრულება ჩაანაცვლა ახალმა – მადრიდის ხელშეკრულებამ, რომელმაც პორტუგალიას დაუკანონა დიდი აღმოჩენების დროს სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე ოკუპირებული ტერიტორიები.
თითოეულ ვიცე-სამეფოს, ჰქონდა მნიშვნელოვანი სამეცნიერო, პოლიტიკური თუ ეკონომიკური ძვრები. მანუელ დე ამატ ჯუნიეტმა გაგზავნა ექსპედიცია კუნძულ ტაიტიზე. ფრანსისკო გილ დე ტაბოადამ ხელახლა შემოუერთა პუნოს რეგიონი პერუს ვიცე-სამეფოს.
1746 წლის მიწისძვრამ დაანგრია ლიმა და კოლაო. ვიცე-მეფე ამატ ჟუნიეტმა შემოიღო სახალხო სამუშაოები ქალაქის აღსადგენად.
ვიცე-სამეფოს დასასრული (1806-1824)
ვიცე-მეფე, ხოსე ფერნანდო დე აბასკალ სოუსამ გაატარა განათლებისა და სამხედრო რეფორმები, აღკვეთა ადგილობრივთა აჯანყებები. მისივე ადმინისტრაციისას, ესპანეთის სასამართლო სისტემაში გატარებული რეფორმის შედეგად, ლიმას სასამართლო დროებით გაუქმებულ იქნა. როდესაც 1810 წელს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლა დაიწყო, პერუ წარმოადგენდა მეფის მომხრე რეაქციული ნაწილის ცენტრს. ვიცე-მეფე აბასკალმა პერუს ვიცე-სამეფოს ხელახლა შემოუერთა კორდობა, ჩილე, ლა-პასი, ჩარკასი და კიტო. 1812 წელს გუაკილში მომხდარმა დიდმა ცეცხლიანმა შეტაკებამ ნახევრად დაანგრია ქალაქი.
1820 წლის 8 სექტემბერს, ჩილეში ორგანიზებული expedicion libertadora el Peru, გადავიდა პერუში, პარაკასის სანაპიროზე, ქალაქ პისკოსთან ახლოს. ამ რაზმს ხელმძღვანელობდა ხოსე სან-მარტინი. ვიცე მეფესთან უნაყოფო მოლაპარაკების შემდეგ, 1821 წლის 21 ივლისს, სან მარტინმა მოახდინა ვიცე-სამეფოს დედაქალაქის, ლიმის ოკუპაცია. 1821 წლის 28 ივლისს, გამოცხადდა პერუს დამოუკიდებლობა. ვიცე-მეფე ხოსე დე ლა სერნამ, რომელიც ჯერ კიდევ საკმაოდ დიდი ძალის მქონე სამხედრო ძალების მთავარსარდლად რჩებოდა, უკან დაიხია ჯერ ხაუხაში, შემდეგ კუსკოში.
1822 წლის 26 ივლისს, სან-მარტინი და სიმონ ბოლივარი ერთმანეთს შეხვდნენ ქალაქ გუაიაკილში, რათა შეემუშავებინათ სტრატეგია დანარჩენი პერუს გასათავისუფლებლად. შეხვედრა აბსოლუტურად გასაიდუმლოებული იყო. ამის შემდეგ, სან-მარტინი დაბრუნდა არგენტინაში, ბოლივარმა კი პერუს ქალაქ ალტოში განახორციელა გამანადგურებელი შეტევა დარჩენილ ესპანელ მმართველებზე. 1823 წელს, ბოლივარი ანტონიო ხოსე სუკრესთან ერთად ჩადის ლიმაში შემდგომი შეტევების დასაგეგმად.
1824 წლის თებერვალში, მეფის მომხრეებმა დროებით დაიბრუნეს ლიმაზე კონტროლი. ივნისში, ბოლივარმა ქალაქ ტრუხილიოში შეკრიბა აჯანყებულები და დაძრა ესპანელთა წინააღმდეგ. 1824 წლის 6 აგვისტოს, პერუელებმა, რომლებიც ცეცხლსასროლი იარაღის გარეშე იბრძოდნენ, ბრწყინვალე გამარჯვება მოიპოვეს. ესპანელთა ძალებმა ლიმას შეაფარეს თავი.
დიდი კოლუმბიის კონგრესის დეკრეტის საფუძველზე, 1824 წლის 7 ოქტომბერს, აჯანყებულთა მთავარსარდლობა სუკრეს გადასცა. thumb|350|px|[[აიაკუჩოს ბრძოლა]] მეფის მომხრეები ამ დროისათვის მხოლოდ სამხრეთში მდებარე პატარა ქალაქ აიაკუჩოს შემოგარენსღა აკონტროლებდნენ. სწორედ ეს იყო ის ადგილი, სადაც პერუს საბოლოოდ გათავისუფლების უკანასკნელი შეტაკება მოხდა. 1824 წლის 9 დეკემბერს, აიაკუჩოს შეტაკება დაიწყო. ეს იყო ახლო მდებარე პატარა ქალაქ კუინუაში. ამ ბრძოლამ, ესპანელებსა და აჯანყებულებს შორის, საბოლოოდ დაუსვა ბეჭედი პერუს, და მთლიანად სამხრეთ ამერიკის დამოუკიდებლობას. როგორც უკვე აღვნიშნეთ, გამარჯვებულებს ხელმძღვანელობდა ბოლივარის ლეიტენანტი ანტონიო ხოსე სუკრე. ვიცე-მეფე სერნა დაიჭრა და ტყვედ ჩავარდა. ესპანელებს ჰყავდათ 2 000 დაღუპული, უამრავი დაჭრილი და დაკარგული, 3 000 ტყვედ ჩავარდნილი, ხოლო დარჩენილი არმია მთლიანად გაფანტული. ბრძოლის შემდეგ, ტყვედ ჩავარდნილმა სერნამ დაუყოვნებლივ მოაწერა ხელი საბოლოო კაპიტულაციას და ითხოვა ევროპაში დაბრუნება, რაც აჯანყებულებმა შეუსრულეს.
ესპანეთი ამაოდ შეეცადა დაებრუნებინა დაკარგული კოლონიები, ამას მოწმობს კალაოს ბრძოლა, მაგრამ 1879 წელს, საბოლოოდ აღიარა პერუს დამოუკიდებლობა.
პოლიტიკა
ქალაქი ლიმა, 1535 წელს დააარსა ფრანსისკო პისარომ და უწოდა სიუდად დე ლოს რეიესი. ხდება რა ახალი ვიცე-სამეფოს დედაქალაქი, ლიმა საგრძნობლად იზრდება და მშვენდება. XVI, XVII და ნაწილობრივ XVIII საუკუნის განმავლობაში, მთელი კოლონიური სამხრეთ ამერიკის კეთილდღეობა დამოკიდებული იყო ვერცხლის საბადოებზე. მოპოვებულ ვერცხლს აუცილებლად უნდა გაევლო ლიმაზე, საიდანაც შემდეგ პანამაში მიდიოდა და საბოლოოდ ესპანეთში. ლიმას როლი მთელს სამხრეთ ამერიკაში, დღესაც უზომოდ დიდია.
ვიცე-სამეფოს მართვაში განსაკუთრებით დიდი როლი ჰქონდათ ე.წ. აუდიენციებს, რომლებიც წარმოადგენდნენ უმაღლეს სააპელაციო სასამართლოებს ესპანეთსა და მის კოლონიებში, მაგრამ ვიცე-სამეფოში ამ ინსტიტუტს ადმინისტრაციული და საკანონმდებლო ფუნქციებიც ჰქონდა. თითოეული აუდიენცია ანგარიშვალდებული იყო ვიცე-მეფის წინაშე.
ეკონომიკა
ერთ-ერთი, რაზეც პერუს ვიცე-სამეფო იყო დაფუძნებული, ეს იყო ანდების ოქრო-ვერცხლი, რომლითაც საოცრად გამდიდრნენ კონკისტადორები და რომელზეც ფაქტობრივად დამყარდა მთელი ესპანეთის კეთილდღეობა. ფაქტობრივად პერუ იქცა ესპანეთის ძალაუფლების დასაყრდენი მთელს სამხრეთ ამერიკაში. პერუსათვის მოჭრილი პირველი მონეტები გამოჩნდა 1568-1570 წლებში. ლუის ხერონიმო ფერნანდეს დე კაბრერამ აკრძალა პერუს პირდაპირი ვაჭრობა ახალ ესპანეთთან (მექსიკა) და ქვეყნიდან განდევნა პორტუგალიელი ებრაელები, რომლებიც ლიმას უმსხვილეს ვაჭრებს წარმოადგენდნენ.
დემოგრაფია
ვიცე-სამეფოს დაარსების პირველ წლებში ჩატარებული აღწერის მიხედვით, ცხოვრობდა 12 მილიონი ინკა, ხოლო 45 წლის შემდეგ, ვიცე-მეფე ტოლედოს დროს ჩატარებული აღწერისას მხოლოდ 1 100 000 ინდიელი იყო. ინკების ქალაქებს გადაერქვა ესპანური სახელები, მათ ბაზაზე ააშენეს ახალი ქალაქები. თითოეული მათგანი გაშენდა ცენტრალური მოედნისა და იქ მდებარე ეკლესიის გარშემო. ზოგიერთმა ქალაქმა, მაგალითად კუსკომ, შეინარჩუნა ადგილობრივი მოსახლეობა და დასახელება.
კულტურა
ვიცე-მეფე ფრანსისკო დე ბორხა არაგონმა გახსნა სან-მარკოსის უნივერსიტეტი, ხოლო ლუის ხერონომო ფერნანდეს დე კაბრერამ დააფუძნა მედიცინეს ორი კათედრა. 1710 წელს, ვიცე-მეფე დიეგო ლარგონ დე გუევარამ გახსნა ანატომიის კათედრა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:პერუს ისტორია
ანურადჰა კოილარა
ანურადჰა კოირალა (ნეპალ. अनुराधा कोइराला დაბ. ანურადჰა გურუნგი, დ. 14 აპრილი, 1949, რუმჯათარი, ნეპალის აღმოსავლეთ რეგიონი) — ნეპალის არაკომერციული ორგანიზაცია Maiti Nepal-ის დამფუძნებელი, რომლის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენს სექსუალური ექსპლუატაციის მიზნით  ადამიანებით ვაჭრობის მსხვერპლთა დახმარება. 2018 წლის 17 იანვარიდან   2019 წლის 3 ნოემბერამდე იგი გახლდათ ბაღმათის პროვინციის პირველი გუბერნატორი.
იოჰან გოტფრიდ გალე
იოჰან გოტფრიდ გალე (Johann Gottfried Galle; დ. 9 ივნისი, 1812, რადისი — გ. 10 ივლისი, 1910, პოტსდამი) — გერმანელი ასტრონომი. ბერლინისა და ბრესლაუს (ვროცლავი) უნივერსიტეტების პროფესორი და ობსერვატორიის დირექტორი (1851-1895).
ანურადჰა კოილარა
ანურადჰა განათლებული ოჯახიდან იყო. მან დაწყებითი განათლება წმ. იოსების სახელობის სკოლაში მიიღო. Maiti Nepal  დაარსებამდე იგი 20 წლის განმავლობაში მუშაობდა მასწავლებლად, ასწავლიდა ინგლისურს კატმანდუს სხვადასხვა სკოლებში.
იოჰან გოტფრიდ გალე
აღმოაჩინა სატურნის შიდა რგოლი (1838), 3 კომეტა (1839-40); იპოვა ლევერიეს მიერ მითითებული პლანეტა ნეპტუნი (1847). დააზუსტა მზის პარალაქსი, შეადგინა კომეტების ვრცელი ცხრილი (1847). დაადგინა (1872), რომ ანდრომედიდების მეტეორული ნაკადის ბიელას დაშლილი კომეტაა.
ანურადჰა კოილარა
ამჟამად  Maiti Nepal  ხელმძღვანელობს სარეაბილიტაციო სახლს კატმანდუში და ასევე სატრანზიტო სახლებს ინდო-ნეპალის სასაზღვრო ქალაქებში, პრევენციის სახლებს სოფლებში  და აკადემიას კატმანდუში.
იოჰან გოტფრიდ გალე
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი ასტრონომები
ანურადჰა კოილარა
Maiti Nepal  ასევე მუშაობს გადარჩენილი ქალების ოჯახებთან გაერთიანებაზე, პატრულირებს ინდოეთ-ნეპალის სასაზღვრო პოლიციასთან  და სხვა სამართალდამცავ ორგანოებთან ერთად  და  ტრეფიკინგის მსხვერპლ ქალებს დახმარებას უწევს თავი დააღწიონ ინდოეთის ბორდელებს ინდოეთის ხელისუფლების დახმარებით.
თავისი საქმიანობისთვის ანრადჰას უწოდეს ნეპალის "დედა ტერეზა".
2017 წლის ნოემბერში კოირალა შეუერთდა ნეპალის კონგრესის პარტიას.
ჯილდოები და აღიარება
1998 წელს კოირალამ მიიღო წლის საუკეთესო სოციალური მუშაკის ჯილდო (ნეპალი), 1999 წელს — გურკას მარჯვენა ხელის ორდენი (ნეპალი), 2002 წელს — ტრიშაქტიპატას ჯილდო, 2006 წელს მშვიდობის სააბატო ფონდისგან — სინდისის გამბედაობის ჯილდო. 2007 წელს —  UNIFEM-ის გერმანიის პრემია და იმავე წელს — დედოფალ სოფიას ვერცხლის მედალი.
მას მიენიჭა 2010 CNN Heroes Award ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია. ის სცენაზე წარადგინეს   დემი მურმა და ეშტონ კაჩერმა. მან მიიღო $100,000  Maiti Nepal -ის მუშაობის გასაგრძელებლად, გარდა ამისა,  მადლობის ნიშნად   CNN-გან მიიღო $25,000.
2014 წელს მან მიიღო დედა ტერეზას სახელობის ჯილდო.
ანურადჰა კოირალას 2014 წელს Akhil Bhartiya Terapanth Mahila Mandal -გან  გადაეცა ჯილდო Acharya Tulsi Kartritva Puraskar.
2017 წლის აპრილში პრეზიდენტმა პრანაბ მუხერჯიმ  კოირალა დააჯილდოვა ინდოეთის მეოთხე უმაღლესი სამოქალაქო პადმა შრის ორდენით. 2018 წელს კოირალამ მიიღო G.O.D ჯილდო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ნეპალელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ნეპალელი ქალი პოლიტიკოსები კატეგორია:ნეპალელი საზოგადო მოღვაწეები
ბლასკოსანჩო
ბლასკოსანჩო (Blascosancho) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 	23 კმ². მოსახლეობა — 101 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ფუნდანი
ფუნდანი (Fundão) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს ფუნდანის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 8957 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
კოჟევნიკოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
კოჟევნიკოვო (Кожевниково) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ნიკოლსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რიპიდი
მინი|მარჯვნივ|120 პქ|რიპიდები (სამწერობელი) რიპიდი — (სამწერობელი) ტარზე მიმაგრებული ლითონის წრიული ფირფიტები ქერუბიმთა გამოსახულებით. იგი დიაკვნებს უჭირავთ ძღვენის (წმ. ნაწილების) კურთხევისას. ძველად მას ამზადებდნენ ფარშევანგის ბუმბულისაგან, რათა საღვთო ძღვენი მწერთაგან დაეცვათ. ამჟამად მას მხოლოდ სიმბოლური მნიშვნელობა აქვს და გამოხატავს ციურ ძალთა მონაწილეობას წმ. ზიარების საიდუმლოში. იგი ასევე, გამოიყენება სამღვდელმთავრო მსახურებისა და საეკლესიო დღესასწაულებზე ჯვრით მსვლელობისას.
ლიტერატურა
მინი|მარცხნივ|120 პქ
სანტა-რიტა (სამარი)
სანტა-რიტა (ოფიციალურად სანტა-რიტას მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Santa Rita; Bayan ng Santa Rita) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 384 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 38 ბარანგაის. სანტა-რიტა კუნძულ ტაკლობანთან და ლეიტესთან სან-ხუანიკოს ხიდითაა დაკავშირებული.
სქოლიო
კატეგორია:სამარის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
სამხრეთი ფინეთი
პროვინცია შეიქმნა 1997 წელს, რამდენიმე პროვინციის შეერთების შედეგად. თავის მხრივ იყოფოდა ექვს რეგიონად. მაგრამ 2010 წლის 1 იანვარს, ფინეთის ექვსივე პროვინცია გაუქმდა.
ჩამოყალიბებული იყო ადმინისტრაციული რეფორმის მიერ 1997 წელს, მოიცავდა უუსიმაას, კიუმის, პიაიატ-ჰიამეს და კანტა-ჰიამეს გუბერნიებს, ასევე ქალაქ ჰეინოლას, რომელიც მიკელის გუბერნიის შემადგენლობიდან იყო გამოცალკევებული.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის გეოგრაფია კატეგორია:ფინეთის პროვინციები
სახალინის ოლქი
სახალინის ოლქი (Сахалинская область) - ოლქი რუსეთში. შედის შორეული აღმოსავლეთის ფედერალური ოკრუგში. დაარსდა 1932 წლის 20 ოქტომბერს. ადმინისტრაციული ცენტრი - იუჟნო–სახალინსკი.
გეოგრაფია
სახალინის ოლქს სახმელეთო მეზობლები არა ჰყავს. ზღვით ესაზღვრება პრიმორიეს, კამჩატკისა და ხაბაროვსკის მხარეები, აგრეთვე იაპონია.
მოსახლეობა
2002 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის ოლქები
სამხრეთ ტიპერარის საგრაფო
სამხრეთ ტიპერარი (South Tipperary; Tiobraid Árann Theas) — ადმინისტრაციული საგრაფო ირლანდიის სამხრეთით. შედის ტიპერარის საგრაფოში (მანსტერის პროვინცია). დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი — კლონმელი. მოსახლეობა — 88,433 ადამიანი (2011 წლის აღწერის მონაცემები).
The Verve
The Verve (თავდაპირველად ცნობილი, როგორც Verve) — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომელიც 1990 წელს უიგენში, ვოკალისტ რიჩარდ ეშკროფტის, გიტარისტ ნიკ მაკ-კეიბის, საიმონ ჯოუნსის (ბას-გიტარა) და პიტერ სოლსბერის (დასარტყმელი საკრავები) მიერ იქნა ჩამოყალიბებული. ჯგუფის წევრებმა ერთმანეთი უინსტენლის კოლეჯში გაიცნეს. თავდაპირველად ისინი უკრავდნენ ფსიქოდელიურ როკს, რასაც სპეის როკის ელემენტებიც დაემატა. გამოიცა ჯგუფის ორი EP და ორი ალბომი. 1997 წელს მათ ისტორიაში მკვეთრი გარდატეხა მოხდა, ალბომით Urban Hymns და ცნობილი სინგლით „Bitter Sweet Symphony“. თუმცა, კომერციული წარმატების შემდეგ, 1999 წლის აპრილში ჯგუფი დაიშალა (შიდა კონფლიქტების გამო). 2007 წელს შეკრების შემდეგ, 2008 წლის აგვისტოში მან გამოსცა კიდევ ერთი სტუდიური დისკი, Forth და დაიშალა ერთი წლის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფები კატეგორია:ბრიტპოპ ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:The Verve კატეგორია:1990 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1995 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:1997 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:1999 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:2007 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:2009 წელს დაშლილი ჯგუფები
ძვ. წ. 801
'''ძვ. წ. 801''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
ხუნჯულაური
ხუნჯულაური — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ნაბაკევის თემში. მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 30 მეტრი, სამტრედიიდან 8 კილომეტრი. სოფელს ემსახურება დაბა კულაშის სკოლა. სოფელში დგას XVII საუკუნის მაცხოვრის შობის ტაძარი. სოფელი შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში. სოფელში მოიპოვება ინერტული მასალა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 285 ადამიანი.
ლუჟინო (ვოლოგდის ოლქი)
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბრაბოსი
ბრაბოსი (Brabos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,35 კმ². მოსახლეობა — 42 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ავსტრია 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავსტრიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთვრამეტედ 1980 წელს, სსრკ-ის დედაქალაქ მოსკოვში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ავსტრია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მოკეგუის რეგიონი
მოკეგუა — რეგიონი პერუში. მისი ფართობია 15 733.97 კმ². მოსახლეობა - 163 757 (2004 წლის მონაცემებით). რეგიონის დედაქალაქია მოკეგუა, რეგიონში მოსახლეობით ყველაზე დიდი ქალაქია ილო. მონკეგა იყოფა 3 პროვინციად და 20 მხარედ. მონკეგას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე და პერუს შემდეგი რეგიონები: ჩრდილოეთიდან - არეკიპა, სამხრეთიდან - ტაკნა, ხოლო აღმოსავლეთით - პუნო.
რეგიონის მთავარი ბუნებრივი რესურსებია: სპილენძი, ზეთისხილი და ავოკადო. რეგიონის ერთ-ერთი მთავარი მდინარეა ტამბო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს რეგიონები კატეგორია:მოკეგუის რეგიონი
ჩანჩხალო
ჩანჩხალო — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, შუახევის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 486 კაცი. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის ხეობაში, ზღვის დონიდან 850 მ., დაბა შუახევიდან 7 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა და მეცხოველეობა.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბილიარდი
thumb|250px ბილიარდი (billard, სიტყვიდან bille - ბურთულა) — ბურთულებით თამაში სპეციალურ მაგიდაზე (მაგიდასაც „ბილიარდი“ ჰქვია). ბილიარდის სამშობლოდ ინდოეთი და ჩინეთი ითვლება, ევროპაში შემოვიდა XVI საუკუნეში, რუსეთში – პეტრე I-ის დროს. მაუდგადაკრულ მაგიდას ბორტებზე დატანებული აქვს 6 ხვრელი (ლუზა, ფრანგულ ბილიარდს ლუზები არ აქვს), რომლებსაც ბადის პარკები ჰკიდია. თამაშობენ 3, 5 ან 16 პლასტმასის ან სპილოს ძვლის ბურთულებით. ბურთულები დანომრილია 1-დან 15-მდე, მე-16 უნომროა. ბურთულებს მაგიდაზე აგორებენ საგანგებოდ დამზადებული ხის ჯოხით (კიი). კიის სიგრძეა 1,5 მ.
ყოფილ საბჭოთა კავშირში გავრცელებული იყო ბილიარდის თამაში – „ამერიკული“ (იგებს ის, ვინც პირველი ჩააგდებს ლუზებში 8 ბურთულას) და „პირამიდა“ (იგებს ის, ვინც პირველი დააგროვებს 71 ქულას).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამაგიდო თამაშები
OnePlus 2
ოპერაციული სისტემა
OnePlus 2 გამოიშვებოდა OxygenOS 2.0-ის საფირმო გაჭოლვით, რომელიც იყო აგებული Android 5.1 Lollipop-ის ბაზაზე.
OxygenOS 3-ის განახლება Android 6.0.1-ის ბაზაზე გამოშვებულ იქნა 2016 წლის მაისში.
OnePlus 2-მა არ მიიღო ოფიციალური განახლება Android 7 "Nougat"-ის ბაზაზე. არაოფიციალურად OnePlus 2 შეიძლება განახლდეს Android 8.0 Oreo-მდე LineageOS 15-ის გაჭოლვაში.
OnePlus 2-ში პირველად გაჩნდა სპეციალური ცოცია "Alert Slider", მდებარე ხმის დონის დარეგულირების ღილაკის გვერდით. ცოცია იძლევა მომხმარებლის მიერ სამ წინასწარ შერჩეულ რეჟიმში სმარტფონის გადართვის შესაძლებლობას, ნაგულისხმევად ეს არის „უხმო რეჟიმი“, „ვიბრაცია“ და „ზარი“.
გაყიდვები
White Basic ვერსია 16 გბ ჩამონტაჟებული მეხსიერებით ღირდა 329$, ხოლო ვერსია Sandstone Black Premium 64 გბ-ით - 389$. კევლარის ან ბამბუკის საფირმო უკანა პანელები ღირდა 27$.
OnePlus 2 გავიდა გაყიდვაში ევროპაში, აშშ-ში და ინდოეთში აგვისტოს შუა რიცხვებში. როგორც OnePlus One-ის შემთხვევაშიც, გაყიდვები ხორციელდებოდა მხოლოდ მოწვევით. გაყიდვების დაწყებიდან პირველი 72 საათის განმავლობაში დაიჯავშნა 1 OnePlus 2. ერთ კვირაში გაკეთდა 2 მილიონი წინასწარი შეკვეთა. 2015 წლის სექტემბერში წინასწარი შეკვეთების საერთო ციფრი შეადგენდა 5 მილიონს.
2015 წლის 12 ოქტომბერს OnePlus ყიდიდა OnePlus 2-ს თავის საიტზე 12:00-დან 13:00 საათამდე HKT/CEST/PDT მოსაწვევების გარეშე.
საინტერესო ფაქტი
კომპანია OnePlus მოელაპარაკა Netflix-ს OnePlus 2 და OnePlus X მოდელების რეკლამაზე. ამიტომ სერიალი „ბანქოს სახლი“ მეოთხე სეზონში პირველი ლედი იყენებს OnePlus 2-ის სმარტფონს.
სქოლიო
კატეგორია:მობილური ტელეფონები კატეგორია:სმარტფონები
იანძი
იანძი (長江 — „გრძელი მდინარე“;  ) — მდინარე ჩინეთში, ყველაზე გრძელი მდინარე აზიაში და მესამე მსოფლიოში. მისი სიგრძე 6 418 კმ-ია. სათავეს იღებს ტიბეტის მთიანეთში და ჩაედინება აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვაში, ქალაქ შანხაის სიახლოვეს. იანძი ასევე მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე წყალუხვი მდინარეა. მის აუზში ჩინეთის მოსახლეობის ერთი მესამედი ცხოვრობს.
მდინარე ხუანხესთან ერთად, უდიდესია იანძის მნიშვნელობა ჩინეთის ისტორიაში, კულტურასა და ეკონომიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის მდინარეები
გაფანია-და-ნაზარე
გაფანია-და-ნაზარე (Gafanha da Nazaré) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს ილიავუს მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 14021 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1954
4 - 25 სექტემბერი 1954 ამსტერდამი, ნიდერლანდები
იბერიონი
იბერიონი — მუსიკალური ჯგუფი, შეიქმნა 2001 წლის ზაფხულს.
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1954
ტურნირი ისევ ორ ეტაპად ჩატარდა. პირველ ეტაპზე ყველაფერი ისე დამთვრდა, როგორც მოსალოდნელი იყო. ფავორიტები უპრობლემოდ გავიდნენ მთავარ ფინალში. საბჭოთა კავშირის გუნდი რაღა თქმა უნდა უპირველესი ფავორიტი იყო. მხოლოდ პირველი ოთხი ტური მიყვნენ იუგოსლავიელები საბჭოელებს, მერე და მერე კი სხვაობა ყოველ ტურში იზრდებოდა და პრაქტიკულად მეშვიდე ტურის შემდეგ გამარჯვებულის ვინაობა ცნობილი იყო. სამაგიეროდ დიდი ბრძოლა გაჩაღდა მეორე ადგილისათვის. იუგოსლავიის და არგენტინის გუნდები მონაცველეობით იკავებდნენ ადგილს სატურნირო ცხრილში საბჭოთა გუნდის შემდეგ. საბოლოოდ მეორე ადგილი სამხრეთამერიკელებს დარჩათ, რომლებმაც მხოლოდ ბოლო ტურში აჯობეს მეტოქეს ნახევარი ქულით.
იბერიონი
ჯგუფმა პირველი კონცერტი შექმნიდან რამდენიმე თვის შემდეგ 2001 წლის 25 დეკემბერს გამართა, ხოლო პროექტის ოფიციალური პრეზენტაცია კი 2002 წლის 10 თებერვალს ჩატარდა. იბერიონი პირველი ჯგუფია, რომელმაც ორი ისეთი დიდი ქვეყნების ფოლკლორული მუსიკის სინთეზი შექმნა როგორებიცაა საქართველო და შოტლანდია. ჯგუფი მუსიკაში იყენებს როგორც ქართულ ასევე შოტლანდიურ ნაციონალურ საკრავებს. აღსანიშნავია ისიც, რომ ამ სინთეზს ემატება თანამედროვე რითმიკა, რომელსაც ავსებს აფრიკული, ლათინური და ქართული პერკუსიები.
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1954
ტექნიკური შედეგები
პირველი ეტაპი
იბერიონი
ალბომები
იბერიონი (2002)
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1954
ტექნიკური შედეგები
მეორე ეტაპი
იბერიონი
ალბომები
გზა მთისკენ (2003)
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1954
ტექნიკური შედეგები
13.🇨🇭 - 37 14.🇨🇦 - 36  15.🇦🇹 - 36  16. - 34,5  17.🇮🇹 - 28,5  18.🇨🇴 - 27,5  19.🇧🇪 - 27  20.🇫🇮 - 26,5  21.🇫🇷 - 26  22.🇩🇪 (საარი) - 24  23.🇳🇴 - 22  24.🇬🇷 - 21  25.🇮🇪 - 11  26.🇱🇺 - 7
იბერიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ქართული ფოლკ ჯგუფები
ოქრუაანი
ოქრუაანი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჭონქაძის თემში. სოფელი მეწყერსაშიშ ზონაში იმყოფება.
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1954
ტექნიკური შედეგები
I-XII ადგილები
ოქრუაანი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1954
ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგები
მიხეილ ბოტვინიკი 8,5 (+6=5-0), ვასილი სმისლოვი 9 (+8=6-0), დავიდ ბრონშტეინი 10,5 (+7=7-0), პაულ კერესი 13,5 (+13=1-0), ეფიმ გელერი 5 (+4=2-1), ალექსანდრე კოტოვი 4 (+4=0-2)
ოქრუაანი
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1954
ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგები
მიგელ ნაიდორფი 10,5 (+7=7-1), ხულიო ბოლბოჩანი 11,5 (+8=7-0), ოსკარ პანო 6,5 (+3=7-3), კარლოს ენრიკე გიმარი 4 (+3=2-1), ნესტორ დეკიუ როსეტო 4,5 (+3=3-2), ჰერმან პილნიკი 4 (+3=2-2)
ვასია პირცი 7,5 (+3=9-1), სვეტოზარ გლიგორიჩი 8 (+4=8-2), პეტარ ტრიფუნოვიჩი 7 (+3=8-1), ბრასლავ რაბარი 3 (+1=4-3), ანდრია ფუდერერი 8,5 (+6=5-1), ალექსანდრ მატანოვიჩი 6,5 (+5=3-1)
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|პირველი დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მესამე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეოთხე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|პირველი სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
რესურსები ინტერნეტში
11
ძვ. წ. 802
'''ძვ. წ. 802''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
802 av. J.-C.
პიუს I
thumb|150px|პიუს I პიუს I (Pius) (დ. თარიღი უცნობია, აქვილეა, იტალია — გ. 155, რომი, იტალია) — რომის პაპი 140–155 წლებში.
ბიოგრაფია
გადმოცემის თანახმად პიუსი მონად დაბადებულა ქ. აქვილეაში ვინმე რუფინუსის ოჯახში. მასვე მიეწერება რომის უძველესი მონასტრის სანტა პრუდენციანას აშენება. იგი მოგვიანებით წამებულად შერაცხეს, თუმცა მისი მოწამეობრივი სიკვდილი ისტორიული ფაქტებით არ დასტურდება.
პიუს I კათოლიკური ეკლესიის მიერ წმინდანადაა შერაცხილი. მოსახსენებელი დღეა 11 ივლისი.
სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:გარდაცვლილი 155 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
კვერთხი
მინი|მარჯვნივ|150 პქ|კვერთხი კვერთხი — სპეციალური ჯოხი. უმაღლესი იერარქის რეგალია, სამწყემსო მსახურების ნიშანი, რომელიც ეპისკოპოსებს ხელთ უპყრიათ. ამზადებენ ძვლის, ხის ან ლითონისაგან. სასულიერო პირები კვერთხს ატარებდნენ, ძველი აღთქმის პერიოდშიც და იგი მიიჩნეოდა მნიშვნელოვან აქსესუარად.
მღვდელმთავარი კვერთხით სიმბოლურად მწყემსს გამოხატავს, ვინაიდან ისე ზრუნავს თავის სამწყსოზე, როგორც მწყემსი ფარაზე. სახარებაში თავად მაცხოვარი ამბობს: „მე ვარ მწყემსი კეთილი“. მღვდელმთავარს კვერთხი გადაეცემა ეპისკოპოსად კურთხევის დროს, ლიტურგიის დამთავრების შემდეგ. იგი ეძლევა აგრეთვე არქიმანდრიტსა და იღუმენს.
სამღვდელმთავრო კვერთხი ორნაირია, ყოველდღიური და საღვთისმსახურო: ყოველდღიური კვერთხი უფრო სადაა და უმეტესად შავი ფერის, რომელსაც ეკლესიის გარეთ ატარებს მღვდელმთავარი. ხოლო ტაძარში შესვლისთანავე გამოართმევენ ყოველდღიურ კვერთხს, შემოსავენ მანტიით და მისცემენ განსხვავებულ, გამშვენებულ საღვთისმსახურო კვერთხს, რომელიც ლიტურგიის დროს გამოიყენება.
სამღვდელმთავრო კვერთხს აქვს ღუზის ფორმის მსგავსი თავი, რომელსაც ჯვარი აგვირგვინებს. ღუზა სამღვდელმთავრო კვერთხზე მორწმუნეთა გადარჩენასა და სარწმუნოების მტრების განდევნას ნიშნავს, ხოლო ჯვარი ქრისტეს რწმენისა და გადარჩენის სიმბოლოა.
ბულაროსი
ბულაროსი (Bularros) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32 კმ². მოსახლეობა — 63 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
თენგიზ ჭიქაბერიძე
თენგიზ ჭიქაბერიძე (დ. 6 აგვისტო, 1956, ტყიბული) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
1985 წელს დაამთავრა არხანგელსკის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ტყიბულის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ლუკაჩევო
ლუკაჩევო (Лукачево) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ნიკოლსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სანტო-ნინიო (სამარი)
სანტო-ნინიო (ოფიციალურად სანტო-ნინიოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Santo Niño; Bayan ng Santo Niño) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 519 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამარის პროვინციის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ფილიპინების კუნძულოვანი მუნიციპალიტეტები
ჩრდილოეთ ტიპერარის საგრაფო
ჩრდილოეთ ტიპერარი (North Tipperary; Tiobraid Árann Thuaidh) — ადმინისტრაციული საგრაფო ირლანდიის სამხრეთით. შედის ტიპერარის საგრაფოში (მანსტერის პროვინცია). დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი — ნინა. მოსახლეობა — 70,322 ადამიანი (2011 წლის აღწერის მონაცემები).
ტაკიძეები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)
ტაკიძეები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, ჭვანის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 270 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ძვ. წ. 803
'''ძვ. წ. 803''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
ჯიქთუბანი
ჯიქთუბანი — სოფელი საქართველოში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ეწერის თემი).
მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 35 მეტრი, სამტრედიიდან 7 კილომეტრი.
ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVII საუკუნის I ნახევარში. შუა საუკუნეებში აქ დასავლეთ საქართველოს კათალიკოსის ერთ–ერთი სასახლე იყო. სოფელი დგას XV საუკუნის ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 208 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პასკოს რეგიონი
რეგიონის მთავარი ბუნებრივი რესურსებია: ტყვია, თუთია და ვერცხლი.
პროვინციები
პასკოს პროვინციების სია:
სქოლიო
კატეგორია:პერუს რეგიონები კატეგორია:პასკოს რეგიონი
ურბან I
thumb|right|ურბან I ურბან I (Urbanus; დ. უცნობია — გ. 230, რომი, იტალია) — რომის პაპი 222 — 230 წლებში.
ბიოგრაფია
thumb|მარცხნივ|150px|ურბან I ურბანის მამა ყოფილა ვინმე პონტიანუსი. მისი ცხოვრენის შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი. მას მოიხსენიებს ევსებიუს კესარიელი თავის „ეკლესიის ისტორიაში“. ურბანის სახელს მიეწერება ურიცხვი წარმართის გაქრისტიანება, მათ შორის წმინდა ცეცილიას მეუღლის, ვალერიანის და მისი ძმის, ტიბერიუსის. გადმოცემის თანახმად ურბანი მოწამეობრივი სიკვდილით აღესრულა და დაკრძალულია რომის ქრისტიანულ კატაკომბაში „Coemetarium Praetextatus“.
ურბანი კათოლიკური ეკლესიის მიერ წმინდანადაა შერაცხილი და ითვლება ვალენსიის, მაასტრიხტის, ტოლედოს და ტრუას მფარველად. იგი ასევე მფარველია ვენახის, ღვინის, მეღვინეების და მეკასრეების.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 230 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
მიგდალ-ჰაემეკი
მიგდალ-ჰაემეკი (ებრ. מִגְדַּל הָעֶמֶק‎, არაბ.مجدال هاعيميك) — ქალაქი ისრაელში, ჩრდილოეთის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 2007 წელს 24.800 კაცი იყო. მდებარეობს ნაზარეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით რამდენიმე კილომეტრში.
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
სეტუბალის ნახევარკუნძული
ფართობი შეადგენს 1,729კმ², პოპულაცია 2001 წლის მონაცემებით 714,589 კაცს.
მუნიციპალიტეტები
ქვერეგიონი დაყოფილია ცხრა მუნიციპალიტეტად.
ქალაქები
ალმადა, სეტუბალი, ამორა, ბარეირო, სეიშალი, მონტიჟო, კოშტა-და-კაპარიკა.
ძირითადი დასახლებული პუნქტები
სესიმბრა, მოიტა, პალმელა, ალკოშეტე, კოროიუში, პინალ-ნოვუ, მონტე-დე-კაპარიკა, შარნეკა-და-კაპარიკა, ტრაფარია, ლავრადიო, ბაიშა-და-ბანეირა
ბედიის ჭედური თასი
thumb|250px|ბედიის ბარძიმი ბედიის ჭედური თასი ან ბედიის ოქროს ბარძიმი — ქართული ოქრომჭედლობის ძეგლი, ოქროს ბარძიმი. თარიღდება X-XI საუკუნეებით.
აღწერილობა
ბედიის ბარძიმი ბურთის მსგავსი უძირო თასია, გამოჭედილია ხალასი ოქროს (92%-იანი) ერთი მთლიანი მკვრივი ზოდისაგან (წონა — 752 გრ., სიმაღლე — 12,5 სმ, პირის დიამეტრი — 13.5-14 სმ, ძირი — 9.5-10 სმ); თასი ოდნავ მოდრეკილია. პირის კიდეებზე გარედან გამოყოფილია გლუვი ოლე (დაახლოებით 1 მმ სიგანის), სადაც მაცხოვრის გამოსახულების ოდნავ მარჯვნივ მთელ სიგანეზე ერთსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერაა: აფხაზეთის მეფე ბაგრატი და მისი დედა გურანდუხტი ბარძიმს სწირავენ მათ მიერვე ახლად აშენებულ ბედიის ეკლესიას.
მისი ზედაპირი სვეტებიანი თაღედით 12 არედაა დაყოფილი. თითოეული კამარის ქვეშ ანფასით განთავსებულია თითო ფიგურა. ორ კომპოზიციურ ჯგუფში არიან გაერთიანებული მჯდომარე და მდგომარე ფიგურები. ერთ მხარეს „საყდარსა ზედა მჯდომი“ ქრისტეა გამოსახული, მეორეზე კი — მჯდომარე ღვთისმშობელი ჩვილით. მათ შორის, მარჯვნივ და მარცხნივ, თაღედით შეკრულ წრეებში, ანფასში გამოსახული არიან ხუთ-ხუთი ფეხზე მდგომი მოციქულისა და მახარებლის ფიგურები. თითოეულ ფიგურას, ღვთისმშობლის გარდა, დართული აქვს მარცხნიდან მარჯვნივ  გაყოლებული წარწერა. ყველა მდგომი ფიგურა კომპოზიციურად გაერთიანებულია მჯდომარე ფიგურასთან. ეს მიღწეულია თავების ოდნავი დახრილობით შუა ფიგურისკენ — ფეხთა ტერფების მიმართულებითა და ხელების მოძრაობით. ღვთისმშობლისგან მარჯვნივ და მარცხნივ გამოსახული არიან წმ. პეტრე და წმ. პავლე, ქრისტეს გვერდით კი — წმ. იოანე და წმ. იაკობი. გამოსახულებები მაღალ რელიეფშია გამოყვანილი. თავისა და პირისახის ნაკვთები ისეა გადმოცემული, როგორც თითქმის მრგვალ ქანდაკებაში. სწორედ ამიტომ ბედიის ბარძიმის ხანდაზმულობისა და მისი ხშირი ხმარების გამო ზოგან ნაკვთები გადახეხილია. მიუხედავად ამისა, მთლიანი ზოდიდან გამოჭრილი ბარძიმი არაჩვეულებრივი სიმკვრივისაა. გამორჩეული ოსტატობით არის შესრულებული მაცხოვარი, ღვთისმშობელი და ყრმა. უფალს, სამყაროს მეუფეს, მედიდური გამომეტყველება აქვს, ღვთისმშობელს კი — მწუხარე. დანარჩენი ფიგურები მოკლებული არიან ინდივიდუალობას.
ბედიის ბარძიმის რელიეფში აშკარად იგრძნობა მონუმენტის ძიებანი. ოსტატი დიდი მონდომებით და მხატვრულად გადმოსცემს ფიგურების სამოსს. ქრისტეს, ღვთისმშობლისა და ყრმის ჩაცმულობა გადმოცემულია მტკიცედ დადგენილი ხატწერით – მუდამ და უცვლელად გამეორებული ტრაფარეტით. სხვა შემთხვევაში ოქრომქანდაკებელი წარმოადგენს მოძრაობას, რომელიც მიჰყვება სამოსის ნაოჭების თავისუფალ დენას. ბარძიმის ზედაპირზე განთავსებული 12 ფიგურა (ოსტატმა არ გამოჭედა ორი მოციქული — ურწმუნო თომა და იუდა ისკარიოტელი) დეკორაციულად თაღედითაა გაერთიანებული. კამარები ეყრდნობა ორმაგ გრეხილ სვეტებს, ორივე მთავარი რგოლის კამარები კი – დამსხვილებულ ერთმაგ სვეტებს, რომლებიც ორნამენტირებულია ნაირნაირი სახეებით. ორნამენტული მორთულობა შესრულებულია ქანდაკებისებური და არა გრავირებული ან სევადით გამოყვანილი ნახატით. ასე რომ, ბედიის ბარძიმის შემსრულებლის ხელოვნებაში უკვე თავს იჩენს ოქრომქანდაკებლობის ახალი პრინციპები. ბედიის ბარძიმი X საუკუნის ერთ-ერთი ბრწყინვალე ნიმუშია ქართული ჭედური ხელოვნების განვითარების ისტორიაში.
ისტორია
ბედიის ბარძიმი შესრულებულია 999 წელს. იგი ბედიის ტაძარს შესწირა აფხაზეთის მეფე ბაგრატმა და მისმა დედამ გურანდუხტმა.
ბოლო დრომდე თასი ინახებოდა ილორის სალოცავში, რადგან ბედიის ტაძარი ძლიერ იყო დაზიანებული. ამჟამად ბედიის ბარძიმისგან გადარჩენილია მხოლოდ ზედა ნაწილი (სადგარი აღარ აქვს, როგორც ჩანს, ბარძიმის პირვანდელი სადგარი დამოუკიდებლად ყოფილა დამუშავებული და მერე მიმაგრებული. გვიანდელი სადგარი XVI საუკუნეში მიუმატებიათ).
ცნობილმა ქართველმა ისტორიკოსმა, არქეოლოგმა და ეთნოგრაფმა დიმიტრი ბაქრაძემ 1865 წელს, ილორის ეკლესიაში, ნახა ბედიის ბარძიმი და გამოაქვეყნა მისი აღწერილობა, მათ შორის ბარძიმის სადგარზე განთავსებული განმარტებითი წარწერა:
თუმცა მეცნიერს არ გამოუქვეყნებია ბარძიმის სადგარის აღწერილობა. 1883 წელს დ. ბაქრაძე ხელმეორედ ესტუმრა ილორის ეკლესიას. ეკლესიის საგანძურის დათვალიერებისას მას ბედიის ბარძიმი ნაკლული სახით დახვედრია: „ჩემდა სამწუხაროდ, ამ ბარძიმს, როგორც 1883 წ. ადგილობრივ დავრწმუნდი, ახლა ფეხი მოკვეთილი აქვს და მის წარწერაც დაკარგულია“.
იმერეთის ეპიკოპოსი გაბრიელი, რომელიც ილორის წმიდა გიორგის სახელობის ეკლესიაში 1868 წლის 27 (28) მაისს იმყოფებოდა, მეტად ღირებულ ცნობებს გვაწვდის ტაძარში დაცული საგანძურის შესახებ: „ნაშუადღევს დავათვალიერე ძველი ხატები, რომლებზეც ბევრი ისტორიული წარწერაა ქართულ ენაზე. პატარა, ვიწრო და ნესტიან ეკვდერში, ჩრდილოეთის მხრიდან, რკინით შემოჭედილ სკივრში დაცულია ვერცხლისა და ოქროს სრულიად სხვადასხვა სახისა და წარმოშობის უამრავი ნივთი და ქვა. აქ არის უიშვიათესი ფორმის წარწერებიანი უძველესი საეკლესიო ჭურჭელი, არის ძეწკვები, ბეჭდები, ადამიანებისა და ფრინველების ვერცხლის ფიგურები. ზოგიერთი ნივთი იმდენად ორიგინალურია, რომ არქეოლოგიური მიზნებისთვის ღირს მისთვის სურათის გადაღება და აღწერა“. ეპისკოპოსმა გაბრიელმა დეკანოზ დავით მაჭავარიანს ილორის საგანძურის ნუსხის შედგენა და ხატებსა თუ ძვირფას ნივთებზე არსებული წარწერების გადმოწერა დაავალა. უცნობია დეკანოზმა დავით მაჭავარიანმა დავალება შეასრულა თუ არა, რადგან მის მიერ შედგენილი ილორის სიწმინდეების ნუსხასა და გადმოწერილ წარწერებს ჩვენამდე არ მოუღწევია. მინი|250 პქ|1881 წლის ექსპედიციისას კარლა სერენას მიერ გადაღებული ფოტოს რეპროდუქცია 1876-1881 წლებში საქართველოს სტუმრობდა იტალიელი მოგზაური კარლა სერენა. კ. სერენამ 1882 წელს ფრანგულ ჟურნალ „Le Tour du monde“-ში გამოაქვეყნა სტატია სახელწოდებით: „Excursion au Samurzakan et en Abkhazie — მოგზაურობა სამურზაყანოსა და აფხაზეთში“, სადაც ვეცნობით მის შთაბეჭდილებებს ილორის ტაძარში სტუმრობის შესახებ: „1881 წლის ნოემბერში ილორის ეკლესიისთვის სარესტავრაციო სამუშაოები ჩაუტარებიათ. როდესაც მე იქ მივედი, მიწაზე მობნეული ეკლესიის საგანძური ვიხილე. მღვდელი ზოსიმე ხელაია დამეხმარა მათ აკრეფაში. რარიგ გაოცდა ის, როდესაც იხილა თუ როგორ ვალაგებდი ამ ძღვენს სამრეკლოს მომიჯნავე გალავნის კედლის თავზე და ვთხოვდი მას საგანძურთან ერთად ფოტოს გადაღებას. თქვენ აქ ხედავთ ამ ფოტოს რეპროდუქციას. როდესაც მე დავასრულე ფოტოგადაღება, მღვდელმა მისდამი რწმუნებული ეკლესიის საგანძური შეინახა. მის გაოცებას საზღვარი არ ჰქონდა, ოდეს იხილა თუ რარიგ დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებდი საგანძურის აღბეჭდვას, რომელიც ჩემთვის უბრალოობისა და გულუბრყვილო ორიგინალობის ძვირფას ნიმუშს წარმოადგენდა“.