cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაია დობორჯგინიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ნასერ მოყადამი
სამხედრო კარიერა
ნასერ მოყადამი დაიბადა 1921 წელს თეირანში. სწავლობდა სამხედრო ლიცეუმში, რის შემდეგაც შევიდა სამხედრო სკოლაში. 1930-იანი წლების ბოლოს მოყადამი სამართალს სწავლობდა თეირანის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე.
„ინფორმაციის სპეციალური ბიურო“ და სავაქის მე-3 განყოფილების უფროსი
1958 წელს, საიდუმლო სამსახურის "ინფორმაციის სპეციალური ბიუროს" ("Daftar-e Vijeh") შექმნის დროს,   ჰოსეინ ფარდუსთმა  ოფიცერთა წრიდან აირჩია ნასერ მოყადამი  ხსენებული ორგანიზაციის ხელმძღვანელობაში შესაყვანად.
1963 წელს, რუჰოლა ხომეინის მეთაურობით ანტიმონარქისტული აჯანყების ჩახშობის შემდეგ, გენერალ ფარდუსთის თანხმობით, გენერალი მოყადამი დაინიშნა „სპეციალური ინფორმაციის ბიუროს“ დირექტორად. ნასერ მოგადამი პარალელურად აგრძელებდა სავაქის კონტრდაზვერვის განყოფილებაში მსახურობას, ფაქტობრივად გახდა სავაქის მეორე პირი. პარალელურად შაჰმა დანიშნა „III განყოფილების“ დირექტორად, რომელიც პასუხისმგებელი იყო შიდა ოპოზიციის საქმიანობაზე და აკონტროლებდა ირანის შიდაპოლიტიკური ცხოვრების ყველა ასპექტს. 1971 წელს გენერალი ნასერ მოყადამი შაჰის არმიის დაზვერვისა და კონტრდაზვერვის მე-2 ბიუროს უფროსი გახდა.
მოყადამი სავაქის სათავეში (1978 წლის ივნისი —1979 წლის თებერვალი)
1978 წლის აპრილში გენერალ-ლეიტენანტმა ნასერ მოყადამმა (ირანის არმიის გენერალური შტაბის II ბიუროს უფროსმა) გაუგზავნა კონფიდენციალური წერილი შაჰს, რომელშიც ის მოუწოდებდა:
დაძაბული სიტუაციის განმუხტვის მიზნით შაჰი დათმობაზე წავიდა ირანის საზოგადოებასთან (ვაშინგტონის გადაუდებელი მოთხოვნით) და 1978 წლის ივნისში ყოვლისშემძლე ნემათოლა ნასირი გადააყენა სავაქის დირექტორის პოსტიდან. შაჰმა საიდუმლო პოლიციის ახალ უფროსად დანიშნა გენერალ-ლეიტენანტი ნასერ მოყადამი, რომელსაც კარგი კავშირები ჰქონდა ოპოზიციური ბანაკის რიგებში, მათ შორის შიიტ სასულიერო პირებთან.
გენერალი მოყადამი ადრე სამხედრო კონტრდაზვერვის მეთაური იყო, წამების მოწინააღმდეგედ ითვლებოდა და მისი დანიშვნაანამდებობაზე უზრუნველყოფდა ჯარის საიდუმლო სამსახურთან  უკეთეს ინტეგრაციას.
1978 წლის ივნისამდე გენერალი მოყადამი მეთვალყურეობდა "III განყოფილება" სავაქს (შიდა დაზვერვის და უშიშროების სამსახური).
1978 წლის აგვისტოდან, როდესაც ირანი უკვე რევოლუციის ქარცეცხლში გაეხვა, სავაქელები  მძვინვარებდნენ ძირითადად ქვეყნის დიდ ქალაქებში — თეირანში, ქერმანშაჰში, ისპაანში, მეშჰედში, თავრიზში, შირაზში, აჰვაზში და ა.შ., გაანადგურეს ათობით ისლამისტი აქტივისტი და აგიტატორი.
1978 წლის 20 აგვისტოს აბადანში, სადაც გიგანტური ნავთობგადამამუშავებელი ქარხანა მდებარეობდა, კინოთეატრ „რექსში“ მომხდარი ხანძრის დროს 500-მდე ადამიანი დაიღუპა. სავაქის ოფიციალური პირების მიერ ჩატარებულმა გამოძიებამ გამოავლინა შიიტი სასულიერო პირების კავშირი ამ ინციდენტთან. თუმცა, ეს განცხადება ფართო საზოგადოებამ არ მიიღო, იმის გამო, რომ იმ დროისთვის შაჰის სისტემისადმი უნდობლობა ძალიან მაღალი იყო.
1978 წლის 29 დეკემბერს შაჰმა მუჰამედ რეზა ფეჰლევმა ბურჟუაზიული ეროვნული ფრონტის ერთ-ერთ ლიდერს შაპურ ბახთიარს დაავალა მთავრობის შექმნა. 31 დეკემბერს 6 ნოემბერს ხელისუფლებაში მოწვეული გენერალ აზჰარის სამხედრო მთავრობა გადადგა.
შაჰმა თავის გენერლებს შაპურ ბახთიარის მთავრობის მორჩილებისა და მხარდაჭერისკენ მოუწოდა.
11 იანვარს შირაზში მშვიდობიანი დემონსტრაციები გაიმართა. შემდეგ ატმოსფერო დაიძაბა: დემონსტრანტებმა კვარცხლბეკებიდან შაჰის ქანდაკებების სროლა დაიწყეს, თავს დაესხნენ სავაქის ადგილობრივ შტაბს. სავაქის შტაბიდან საპასუხო ცეცხლი გახსნეს, თავდამსხმელებს შორის იყვნენ დაიღუპულები და დაჭრილები, მაგრამ ბრბო მაინც შეიჭრა შენობაში და ცეცხლი წაუკიდა. იქიდან გამოიტანეს ტელექსი, ფოტო და რადიოკამერები, ამოიღეს დოსიეების გროვა — ეს ყველაფერი მოედანზე დაწვეს. ასევე დაიწვა 19 მანქანა. სავაქის სამხარეო ოფისის უფროსის მოადგილე   ბრბომ  ნაკუწებად აქცია. სასულიერო პირებმა ხალხს წესრიგისკენ მოუწოდეს, მაგრამ მძვინვარე ხალხის შეჩერება ვერ შეძლეს.
1979 წლის 16 იანვარს შაჰმა ოჯახთან ერთად ირანი დატოვა. 1 თებერვალს ხომეინი დაბრუნდა გადასახლებიდან და პირადად ხელმძღვანელობდა რევოლუციურ პროცესს. მთლიანობაში (9 თებერვალს შეიარაღებული აჯანყების დაწყების მომენტიდან) ისლამისტებს ძალაუფლების ხელში ჩასაგდებად რამდენიმე დღე დასჭირდათ. სამი დღის განმავლობაში აიათოლას მომხრეები იბრძოდნენ  შაჰის იმპერიული გვარდიის „უკვდავების“, სავაქელების და მონარქის ერთგული სამხედრო ნაწილების წინააღმდეგ.
შაჰის რეჟიმის დამხობაში ირანელი მემარცხენეებმა, უპირველეს ყოვლისა, მემარცხენე რადიკალებმა ირანელი ხალხის მოჯაჰედების ორგანიზაციიდან და ისლამის ფედაინებიდან, ითამაშეს არანაკლები (და უფრო პირდაპირ თეირანში) როლი, ვიდრე ისლამისტებმა.
1979 წლის 12 თებერვალს ირანში მთელი ძალაუფლება გადავიდა დროებითი რევოლუციური მთავრობის ხელში, რომლის უკან იდგა რუჰოლა მუსავი ხომეინი.
12 თებერვალს, დილით ადრე, ირანის რადიომ გამოაცხადა ისლამური რევოლუციის გამარჯვების შესახებ. ავტორიტარული მონარქია ჩაანაცვლა „თურბანის ტირანიამ“. გამარჯვებულებმა დაიწყეს ნადირობა ყოფილი რეჟიმის მხარდამჭერებზე. რევოლუციურმა კომიტეტებმა და ტრიბუნალმა მოკლე დროში ათიათასობით სასიკვდილო განაჩენი გამოიტანეს. ქალები, რომლებიც ბედავდნენ ჩადრის გადაგდებას, საჯარო დაცინვას, წამებასა და სიკვდილით დასჯას ექვემდებარებოდნენ. მუსლიმური ტრადიციის თანახმად, ისინი ჩაქოლეს. დააპატიმრეს შაჰთან დაახლოებული ცნობილი წარჩინებულები, მათ შორის სავაქის ყოფილი დირექტორი გენერალი ნასერ მოყადამი.
სიკვდილით დასჯა
1979 წლის 11 აპრილს გენერალი ნასერ მოყადამი, ისლამური რევოლუციური ტრიბუნალის გადაწყვეტილებით, სადექ ხალხალის თავმჯდომარეობით, დახვრიტეს (მასთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს შაჰის გენერლებისა და პოლიტიკოსების ჯგუფი, მათ შორის სავაქის ყოფილი დირექტორი ჰასან ფაქრავანი, ყოფილი მეთაური, შაჰის მცველი ალი ნეშატი, საგარეო საქმეთა ყოფილი მინისტრი აბას-ალი ხალათბარი, თეირანის ყოფილი მერი ღოლამ რეზა ნიკპეი). სავაქის ყველა ლიდერი (ჰასან ფაქრავანი, ნემატოლა ნასირი და ნასერ მოყადამი) სიკვდილით დასაჯეს. ბევრი ირანელი ემიგრანტი გენერალ მოყადამს ფეჰლევების დინასტიის გამყიდველად და მოღალატედ მიიჩნევს, რომელმაც ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ ირანში ისლამისტები მოეყვანა ხელისუფლებაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:ირანის ისლამური რევოლუციის მოწინააღმდეგეები კატეგორია:ირანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ირანელი გენერლები კატეგორია:ირანელი სამხედრო მეთაურები კატეგორია:სიკვდილით დასჯა ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი სამხედროები კატეგორია:ირანის სპეცსამსახურები კატეგორია:სავაქი
პერიკლე არგიროპულო
პერიკლე ემანუილის ძე არგიროპულო (დ. 24 ივლისი [ ძვ. სტ. 12 ივლისი], 1839  — გ.   30 დეკემბერი [ ძვ. სტ. 18 დეკემბერი] , 1862) — რუსი რევოლუციონერი, წარმოშობით ბერძენი.
1859 წლიდან „ყაზანის სტუდენტთა ბიბლიოთკის“ წრის მონაწილე. 1860–1861 წლებში პეტრე ზაიჩნევკისთან ერთად ხელმძღვანელობდა სტუდენტთა წრეს, რომელიც თარგმნიდა და ავრცელებდა აკრძალულ წიგნებს (ლუდვიგ ანდრეას ფოიერბახს, ალექსანდრე გერცენს, ნიკოლოზ ოგარიოვს და სხვა), მასწავლებლობდა საკვირაო სკოლებში, სადაც ეწეოდა რევოლუციურ პროპაგანდას. 1861 წლის 22 ივნისს დააპატიმრეს, დაკითხვებზე არ დაფარა თავისი შეხედულებები. გარდაიცვალა განაჩენის გამოცხადებამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი რევოლუციონერები კატეგორია:დაბადებული 24 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1839 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1862
Paramore
Paramore — პოპ-პანკ-ჯგუფი,რომელმაც არსებობა დაიწყო ფრანკლინში, როდესაც ვოკალისტმა ჰეილი უილიამსმა გაიცნო ძმები ჯოშ და ზაკ ფაროები, მისისიპიში გადასვლის შემდეგ. ბიჭებს უკვე ჰქონდათ ჯგუფი ასე რომ მალევე შესთავაზეს გოგონას რომ შემოერთებოდა მათ. 13 წლის გოგონას პოვნის შემდეგ, რომელიც U2, The Cure, Sparta და Failure უსმენდა, ბავშვებმა დაიწყეს მუშაობა Paramore-ს სახელით, ხოლო სულ მალე მათ შეუერთდათ გიტარისტი ჯეისონ ბაინამი და ბასისტი ჯერემი დეივისი. ისინი აჩვენებდნენ თავის ტალანტს სკოლაში, მანამ სანამ დაიწყებდნენ გამოსვლას ადგილობრივ როკ-კლუბებში.კვინტეტის სასიამოვნო მელოდიებმა და სერიოზულმა ქარიზმამ, საბოლოოდ მიიქცია ყურადღება Florida Fueled-ის Ramen label-იდან, რომელმაც ხელი მოაწერა კონტრაქტს ჯგუფთან 2005 წლის აპრილში. ჯეიმზ ვისნერთან და მაიკ გრინთან მუშაობისას Paramore-მ ჩაწერა თავისი მთლიანი სადებიუტო ალბომი: All We Know Is Falling. ალბომი იყო გამოშვებული მოგვიანებით 2005 წლის ივლისში და Paramore მაშინვე ჩაჯდა თავის ფურგონში, მსოფლიო ტურნეში წასასვლელად.
New Jersey's Bamboozle Festival-ზე დასწრების და უამრავი გამოსვლის გარდა, ისინი ასევე უკრავდნენ ისეთ ჯგუფებთან ერთად როგორების არიან Simple Plan და Straylight Run. ასევე 2005 წლის დეკემბერში ჰანტერ ლემბმა შეცვალა გიტარისტი ბაინამი. შემდეგი წლის დასაწყისი მათ გაატარეს ტურნეში Halifax, So They Say, და Bayside-სთან ერთად. როგორც უმეტესობა მათმა მუსიკალურმა კონკურენტებმა, 2006 წლის ზაფხულში ისინი გაემგზავრნენ ყოველწლიურ Warped Tour-ზე. ლემბი აგრძელებდა მათთან დაკვრას, 2007 წლის დასაწყისამდე, სანამ ის ცოლს არ მოიყვანდა. Paramore-მ გააგრძელა გამოსვლა და ახალი მასალის ჩაწერა როგორც კვარტეტმა. შემდეგ ზაფხულს (2007) მათ გამოუშვეს მათი მეორე ალბომი Riot!, პროდიუსერ დეივიდ ბენდეზთან თანამშრომლობით, და მოაწერეს ხელშეკრულებას ლეიბლზე Atlantic.2009 წელს კი გამოუშვეს მესამე სტუდიური ალბომი Brand New Eyes.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:2004 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ფრიც შტრასმანი
ფრიც შტრასმანი (დ. 22 თებერვალი, 1902 წ. ბოპარდი — გ. 22 აპრილი,1980 წ.მაინცი) — გერმანელი ფიზიკოსი, ქიმიკოსი.
ფრიცი დაიბადა 1902 წლის 22 თებერვალს ბოპარდში. 1924 წელს დაამთავრა უმაღლესი ტექნიკური სკოლა ჰანოვერში. 1929 წლიდან მუშაობდა ბერლინის ქიმიის ინსტიტუტში ოტო ჰანთან და ლიზე მეიტნერთან. 1946–1970 წლებში მაინცის უნივერსიტეტის პროფესორი და არაორგანული და ატომური ქიმიის ინსტიტუტის დირექტორია. ფრიც შტრასმანის შრომები ეხება ბირთვულ ქიმიას, ბირთვის დაყოფას, ურანისა და თორიუმის რადიოაქტიური იზოტოპების შესწავლას. ოტო ჰანთან ერთად აღმოაჩინა ურანის ბირთვის დაშლა მისი ნეიტრონებით დაბომბვის შედეგად. გააანალიზა ქიმიური მტკიცება დაყოფის პროცესისა. ფრიც შტასმანი გარდაიცვალა 1980 წლის 24 აპრილს.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ქიმიკოსები კატეგორია:გერმანელი ფიზიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1980
ვეგაეინი
ვეგაეინი ანუ ვეგას არქიპელაგი (ნორვ Vegaøyan) — მდებარეობს ნურლანის ფიულკში, პოლარულ წრესთან ახლოს. არქიპელაგი 2004 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაშია შეტანილი. არქიპელაგის მთავარ კუნძულს ვეგას მცირე კუნძულთა ჯგუფები არტყია გარს, მათი რაოდენობა 6500-ია. ობიექტის საერთო ფართობი 103,7 ათა ჰა-ა, მათ შორის 6,9 ათასი ჰა ხმელეთისა. thumb|250პქ|Eidem-ის პლაჟი კუნძულ ვეგაზე. არქეოლოგიური აღმოჩენები ცხადყოფს, რომ ეს ადგილები ჯერ კიდევ ქვის ხანაში იყო დასახლებული. 1500 წლის განმავლობაში აქ მცხოვრებმა ხალხმა, რომლებიც სოფლის მეურნეობითა და მეთევზეობით იყვნენ დაკავებულნი, განუმეორებელი ლანდშაფტი შექმნა.
IX საუკუნეში არქიპელაგი სუსხურის ბუმბულის მნიშვნელოვანი მიმწოდებლები გახდა. ეს ბიზნესი ადგილობრივებისთვის შემოსავლების მესამედს წარმოადგენდა. არქიპელაგამდე მიღწევა შესაძლებელია როგორც ბორნით ასევე სწრაფმავალი კატერით ბრიონიოისუნიდან (ნორვ. Brønnøysund).
აზოტის ციკლი
აზოტის ჩაკეტილი ციკლით ხდება სიცოცხლისათვის აუცილებელი აზოტის ნაერთების წრებრუნვა ორგანიზმში. ამ წრებრუნვაში გადამწყვეტ როლს ბაქტერიები ასრულებს. აზოტის ციკლი არის გზა რომლის საშუალებითაც ხდება აზოტის გარდასახვა რამდენიმე ფორმაში, რა ფორმებითაც აზოტს ცოცხალი ორგანიზმები იყენებენ. ჰაერი აზოტის ყველაზე დიდ მარაგს წარმოადგენს (78%). აზოტი აუცილებელია ცოცხალისთვის, რადგან ინფორმაციული მოლეკულების, დნმ-ს და რნმ-ს შემადგენლობაში მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს .აზოტი შედის ცილების შემადგენლობაშიც. მცენარეებში, აზოტი საჭიროა ფოტოსინთეზის განსახორციელებლად და ზრდისათვის. აზოტის ფიქსაცია არის პროცესი, რომლის დროსაც აზოტი აირის ფორმიდან N2 გადადის სხვადასხვა ფორმებში მაგალითად, ნიტრატებსა და აზოტის დიოქსიდში. ნიტროგენის ფიქსაცია უმეტესად ხორციელდება ბაქტერიების მიერ. ბაქტერიებს აქვთ ენზიმი, რომელიც აკომბინირებს N2-ს H2თან რომ წარმოქმნას ამიაკი NH3. ზოგი ასეთი ბაქტერია არსებობს მცენარეების ფესვებში. ასეთ მცენარეებს ბაქტერიები ამარაგებენ ამიაკით, ხოლო სანაცვლოდ იღებენ კარბოჰიდრატებს.
აზოტი ცხოველებში მცენარეების ჭამის გზით ხვდება. ამონიუმი NH4 ნიადაგში ხვდება ბაქტერიისა და სოკოების დახმარებით. ამ პროცესს ამონიფიკაცია ჰქვია. თუ NH4-ის დონე მაღალია, ნიტრიფიკაცია უნდა მოხდეს. ნიტრიფიკაცია ეწოდება პროცეესს, რომლის დროსაც ამიაკი და ამონიუმი იშლებიან ნიტრიტებად და შემდეგ ნიტრატებად ისევ ბაქტერიის მიერ. იმის გამო რომ NO2 და NO3 უარყოფითად არიან დამუხტულები, არ უერთდებიან ადვილად ნიადაგს და წვიმისა და მორწყვის დროს ირეცხებიან ნიადაგიდან. ნიტრატების დიდი რაოდენობა სასმელ წყალში საშიშია, განსაკუთრებით ბავშვებისათვის და იწვევს მეთემოგლობინემიას. (ნიტრატი მომნელებელ სისტემაში გადაიქცევა ნიტრიტად, ნიტრირტი რეაქციაში შევა ჟანგბადის მატარებელ ცილასთან, ოქსიჰემოგლობინთან და წარმოქმნის მეტეგლობინს, რომელიც ჟანგბადს ვეღარ ატარებს. თუ მეტეგლობინის დიდი რაოდენობა აღმოჩნდება სისხლში, ვითარდება ჟანგბადის ნაკლებობა.) ნიტრატების დიდი რაოდენობა წყალში ხელს უწყობს წყალქვეშა მცენარეების გაზრდას, რაც წყალქვეშა მცხოვრებლებისთვის შესაძლოა საშიში აღმოჩნდეს, რადგან მცენარეები იმ ანგბადს იყენებენ, რაც მათ სჭირდებათ, მათი რაოდენობის გაზრდის შემთხვევაში კი ართმევენ ცოცხალ ორგანიზმებს ჟანგბადს. (სასუქის შემადგენლობაში აზოტი დიდი რაოდენობით შედის.) სადაც ჟანგბადი არ არსებობს, ბაქეტრია ნიტრატს გადააქცევს N2-ად, რაც მთელი ამ ციკლის თავიდან დაწყებას განაპირობებს, ამ პროცესს დენიტრიფიკაცია ჰქვია.
კატეგორია:ეკოლოგია კატეგორია:მეტაბოლიზმი კატეგორია:ბიოგეოგრაფია
ერიხ მარია რემარკი
ერიხ მარია რემარკი (Erich Maria Remarque ნამდვილი სახელი ერიხ პაულ რემარკი (Erich Paul Remark; დ. 22 ივნისი, 1898, ოსნაბრიუკი— გ. 25 სექტემბერი, 1970, ლოკარნო) — გერმანელი მწერალი. მისმა ანტიფაშისტურმა რომანებმა დიდი გავლენა მოახდინა და დღესაც ახდენს მრავალ თაობასა თუ საზოგადოებაზე. მის რომანებში უმეტესად ასახულია ომის შემდგომი (როგორც პირველი, ასევე მეორე მსოფლიო ომი) გერმანიის ცხოვრება და საოცარი რეალიზმით არის გადმოცემული მაშინდელი მძიმე სოციალური მდგომარეობა. რემარკის საუკეთესო ნაწარმოებებად ითვლება: „დასავლეთის ფრონტი უცვლელია“, „სამი მეგობარი“ და „ტრიუმფალური თაღი“.
ბიოგრაფია
ერიხ პაულ რემარკი პროვინციულ ქალაქ ოსნაბრიუკეში კათოლიკე მუშების ოჯახში დაიბადა. ბავშვობაში მისი ოჯახი ხშირად იცვლიდა ბინას. ორი და და ერთი ძმა ჰყავდა, თუმცა ძმა ადრევე გარდაეცვალა.
1904-1912 წლებში რემარკი სახალხო სკოლაში სწავლობდა, სკოლის დამთავრების შემდეგ კი – 3 წელი კათოლიკურ სამასწავლებლო სემინარიაში, სადაც სახალხო სკოლების მასწავლებლებს ამზადებდნენ.
1915 წელს ახალგაზრდულ წრეში „სიზმრების მანსარდა“ გაწევრიანდა. იმავე წელს დაამთავრა სამასწავლებლო სემინარიის მოსამზადებელი კურსი და სამეფო სამასწავლებლო სემინარიაში ჩაირიცხა. 1916 წლის 21 ნოემბერს რემარკი ჯარში გაიწვიეს. 1917 წლიდან კი უკვე ფრონტზე გადაიყვანეს. ომის დროს რამდენიმეჯერ დაიჭრა. ამავე წელს გარდაიცვალა მისი დედა ანა მარია რემარკი. 1918 წელს იგი რკინის ჯვრის ორდენით დააჯილდოვეს.
პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ რემარკი მშობლიურ ქალაქში დაბრუნდა. რემარკების ოჯახი ხაკენშტრასეს ქუჩაზე ცხოვრობდა, სადაც მისი რომანების მოქმედებები ვითარდება. 1919 წლიდან სამასწავლებლო სემინარიაში აგრძელებს სწავლას და მოსწავლეთა გაერთიანების მდივანი ხდება. ამავე წელს ჯარიდან დაეთხოვა და ჯილდოებზეც უარი თქვა.
სახალხო სკოლის მასწავლებლის დიპლომის მიღების შემდეგ 1920 წელს ჯერ მასწავლებლად მუშაობს, მაგრამ ამ საქმეს მალევე ანებებს თავს და საფლავის ქვებით სავაჭრო კომპანიაში ბუღალტრად იწყებს მუშაობას; შემდეგ ფორტეპიანოზე დაკვრას ასწავლიდა და ორღანისტადაც მუშაობდა. ამ პერიოდში დაიწყო რემარკმა თავისი ჩანახატების გამოცემა ფსევდონიმით ერიხ მარია რემარკი.
1925 წლიდან რემარკი საცხოვრებლად ბერლინში გადადის, სადაც გაზეთის რედაქტორად იწყებს მუშაობას. იმავე წლის 14 ოქტომბერს ილზა ჯინ ცამბიზე იქორწინა. 1927 წელს ცოლთან ერთად კათოლიკური ეკლესიიდან გამოდის. ამავე წლის შემოდგომაზე იწყებს მუშაობას თავის პირველ რომანზე „დასავლეთის ფრონტი უცვლელია“ (Im Western nichts Neues). რომანი ჯერ გაზეთში დაიბეჭდა 1928 წელს, და მხოლოდ შემდეგ წელს გამოვიდა წიგნად.
გერმანული საზოგადოება ამ რომანს არაერთგვაროვნად შეხვდა, ზოგი თვლიდა, რომ ის საუკეთესოდ აღწერდა პირველ მსოფლიო ომს, ხოლო სხვები ამ რომანს გერმანიის ღალატად მიიჩნევდნენ. ამ წლიდან გავრცელდა პრესაში მისი თითქოს და ებრაული წარმოშობის შესახებ ჭორები. რემარკს ჭორების არ შეშინებია და რომანზე „გზა შინისაკენ“ (Der Weg Zurück) იწყებს მუშაობას.
1930 წელს რემარკი რუტ ალბუს რჩევით სურათებსა და ხელოვნების ნიმუშებს ყიდულობს. ამავე წელს იგი გაეყარა პირველ ცოლს. 1931 წელს ხდება ნაწარმოების „დასავლეთის ფრონტი უცვლელია“ პირველი ეკრანიზაცია. მის პრემიერაზე ბერლინში მოეწყო ნაციონალ-სოციალისტების აქცია ფილმის აკრძალვის მოთხოვნით, საბოლოოდ ფილმი გერმანიაში აიკრძალა. რემარკი მშობლიურ ქალაქში ბრუნდება ,სადაც მუშაობას დაბრუნებაზე აგრძელებს. წლის ბოლოს გაზეთში „გზა შინისაკენ“ გამოქვეყნდა.
1931 წელს გერმანიაში გაიმართა ფართომასშტაბიანი ბატალიები რემარკის მომხრეებსა და მოწინააღმდეგეებს შორის. რემარკმა გამოსცა პუბლიკაცია „რემარკი და სინამდვილე“ სადაც ასახა თავისი პოზიცია. იმავე წელს რუთ ალბუს ინიციატივით მან იყიდა შვეიცარიაში ვილა, სადაც მალევე გადასახლდა. 1932 წლიდან მან დაიწყო რომან „პატზე“ მუშაობა, რომელიც შემდგომ „სამი მეგობარის“ სახელწოდებით გამოვიდა.
1933 წლიდან, როდესაც გერმანიაში ნაციონალ-სოციალისტები მოვიდნენ ხელისუფლებაში, რემარკის ვილაში შვეიცარიაში თავს აფარებენ გერმანიიდან დევნილები. ამ დროს გერმანიაში მოხდა მისი რომანის „დასავლეთის ფრონტი უცვლელიას“ საჯარო დაწვა და მისი რომანების გაყიდვიდან ამოღება. 1935 წელს მას მოსთხოვეს გერმანიაში დაბრუნება, რაზეც რემარკმა უარი განაცხადა. იგი ამ პერიოდში ხშირად მოგზაურობდა პარიზში, სადაც მონაწილეობა მიიღო დევნილ მწერალთა კონფერენციაში.
1936 წელს პირველად გამოვიდა რომანი „სამი მეგობარი“ დანიურ ენაზე კოპენჰაგენში. 1937 წელს მოხდა „გზა შინისაკენ“ ეკრანიზაციაც. ამავე წელს რემარკმა და მისმა პირველმა ცოლმა მიიღეს პანამის რესპუბლიკის პასპორტი. ამავე დროს რემარკსა და მარლენ დიტრიხს შორის დაიწყო რომანი.
1938 წელს რემარკი და მისი პირველი ცოლი ხელმეორედ დაქორწინდნენ, მიუხედავად ამისა მისი რომანები მარლენ დიტრიხთან და რუთ ალბუსთან გრძელდებოდა. იმავე წელს მან დაიწყო მუშაობა რომანებზე „შეიყვარე მოყვასი შენი“ და „ტრიუმფალური თაღი“. „სამი მეგობარის“ პირველი ეკრანიზაცია მოხდა პარიზში. გერმანიის მთავრობამ კი ცოლ-ქმარ რემარკებს მოქალაქეობა ჩამოართვა.
1939 წელს, როდესაც ევროპა ომის ალში გაეხვა, რემარკი, როგორც ბევრი სხვა გერმანელი, აშშ-ში წავიდა ემიგრაციაში, სადაც პირველად გამოიცა მისი „გიყვარდეს მოყვასი შენი“ ინგლისურ ენაზე, რომანის ეკრანიზაცია კი 1941 წელს მოხდა სახელით „ასე სრულდება ჩვენი ღამე“. 1942 წელს რემარკი აშშ-ში აქტიურ ანტინაცისტურ მოღვაწეობას ეწევა, იგი ასევე ყველაფრით ცდილობს გერმანიიდან ემიგრანტებისთვის დახმარებას. 1943 წელს რემარკი იტყობს, რომ მისი და ელფრიდა გერმანიაში გაასამართლეს და სიკვდილით დასაჯეს. შემდეგ წელს იგი აქტიურად მუშაობს ამერიკის სახელმწიფო სტრუქტურებთან გერმანიაში ნაციზმის დაცემის შემდეგ ჩასატარებელ აღმზრდელობით სამუშაოებზე.
შემდეგი წლები დატვირთული იყო მოგზაურობებითა და ახალ რომანებზე მუშაობით. 1952 წელს გამოვიდა მისი რომანი „სიცოცხლის ნაპერწკალი“. ამ პერიოდში იგი უშედეგოდ ცდილობს გერმანიის მოქალაქეობის აღდგენას. 1953 წელს იგი პირველად ომის შემდეგ ჩავიდა მშობლიურ ქალაქში, სადაც და და მამა მოინახულა. 1954 წელს გამოვიდა რომანი „ჟამი სიცოცხლისა, ჟამი სიკვდილისა“. ამ დროს იგი იწყებს მუშაობას რომანზე „შავი ობელისკი“.
1958 წელს რემარკმა და პოლეტ გოდარდმა იქორწინეს. ნანატრი მოქალაქეობა რემარკს მხოლოდ გარდაცვალების წელს მისცეს. 1970 წელს რემარკი აორტის ანევრიზმით გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:დაკარგული თაობის მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები
Up (პიტერ გებრიელის ალბომი)
Up — ინგლისელი როკ-მუსიკოს პიტერ გებრიელის მეშვიდე სტუდიური ალბომი. დღეისთვის იგი არის მუსიკოსის უკანასკნელი სტუდიური ალბომი ორიგინალური მასალით (შემდგომში გამოცემული Scratch My Back და New Blood შეიცავენ სხვა შემსრულებლების სიმღერების საკუთარ ვერსიებს ან გებრიელის სიმღერების ორკესტრულ ვარიანტებს).
ისტორია
ალბომის Us (1992) და ტურნეს Secret World Live შემდეგ გებრიელმა დაიწყო მუშაობა ახალ სტუდიურ დისკზე. თავდაპირველად მისი სახელი იყო Up, შემდეგ -I/O. 1998 წელს გებრიელი ამბობდა, რომ ალბომი თითქმის დასრულებულია, მაგრამ დისკი არ გამოსულა 2002 წლის სექტემბრამდე. მის გამოცემამდე რამდენიმე თვით ადრე მუსიკოსის საიტზე გამოჩნდა მოკლე ვიდეორგოლები, რომლებშიც გებრიელი თავად საუბრობდა მომავალ სიმღერებზე.
ალბომის ტექსტებში საუბარია დაბადებასა და სიკვდილზე. Darkness მოგვითხრობს შიშებზე. Growing Up დაბადებასა და ცხოვრებაზეა. Sky Blue-ზე გებრიელი მუშაობდა 20 წელიწადი. No Way Out-ში პიტერი პირველად ახსენებს სიკვდილს. I Grieve-ის ადრინდელი ვერსია შეტანილი იყო ფილმში ანგელოზების ქალაქი. ალბომისთვის გებრიელმა იგი სპეციალურად ჩაწერა ახლებურად.
ალბომიდან გამოსული პირველი სინგლია The Barry Williams Show, რითმული სიმღერა, რომელშიც გებრიელი დასცინის თოქ-შოუებს. მეორე სინგლი More Than This ასევე არის რითმული სიმღერა, რომელშიც განიხილება ცხოვრების აზრი. „Signal to Noise“ იწერებოდა ნუსრატ ფატე ალი ხანთან ერთად, რომელიც გარდაიცვალა ალბომის გამოცემამდე. „The Drop“, ალბომის ბოლო სიმღერა, აგებულია მხოლოდ გებრიელის ვოკალსა და ბოსენდორფერის ფორტეპიანოზე.
ალბომის სიმღერების რემიქსები შექმნა რამდენიმე მუსიკოსმა. მათ შორის იყვნენ ტრენტ რეზნორი და ჯგუფი Elbow. რემიქსები შეტანილია ალბომის სინგლების B-გვერდებზე.
სქოლიო
კატეგორია:პიტერ გებრიელის ალბომები კატეგორია:2002 წლის ალბომები კატეგორია:Geffen Records-ის ალბომები კატეგორია:Real World Records-ის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები პიტერ გებრიელის პროდიუსერობით კატეგორია:არტ-როკ ალბომები
ცაბაურთა
ცაბაურთა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, უკანაფშავის თემში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1980 მ სიმაღლეზე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხატია ჭყონია
ხატია ჭყონია (დ.1989) — ქართველი ფეხბურთელი, ქალთა საფეხბურთო კლუბ „ლანჩხუთის“ და საქართველოს ქალთა ნაკრების თავდამსხმელი.
კარიერა
ფეხბურთის მიმართ სიყვარულს ხატია ადრეული ბავშვობიდან ავლენდა. ჯერ კიდევ მაშინ, როცა გოგონათა გუნდები არ არსებობდა, იგი ბურთის კენწვლით იყო გატაცებული. თამაში ქობულეთში მან ჩამოყალიბებულ ქალთა გუნდში დაიწყო. რამდენადაც საქართველოში ქალთა ჩემპიონატი ჯერ კიდევ არ იმართებოდა, 2009 წელს ის ჩაირიცხა თურქულ კლუბ ტრაბზონსპორში. ტრანსფერი განხორციელდა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის საკვალიფიკაციო რაუნდზე კლუბის გამოსვლის წინ. სლოვენური გუნდის „კრკას“ წინააღმდეგ სადებიუტო მატჩში ხატიამ გოლით გამოიჩინა თავი. მომდევნო სეზონში იგი გადავიდა ტრაპიზონში არსებულ მეორე გუნდში „ტრაბზონ იდმანოჩაღში“, სადაც ორი წელი დაჰყო. ყველაზე დიდი ხნით ხატია ჭყონია თამაშობდა ყარადენიზში - სამ სეზონში ჩატარებულ 55 თამაშში მან 31 გოლი გაიტანა.
2018 წელს მან კონტრაქტი გააფორმა ქალთა თურქული ლიგის ყველაზე ტიტულოვან კლუბთან იზმირის „ქონაქ ბელედიესპორთან“, რომელმაც 2012-2017 წლებში ზედიზედ ხუთჯერ მოიპოვა ქვეყნის ჩემპიონის ტიტული. 2019 წლის ივლისში იგი სამშობლოში დაბრუნდა და საფეხბურთო კლუბ "ლანჩხუთს" შეუერთდა.
იენს ფინკ-იენსენი
ბიოგრაფია
იენს ფინკ-იენსენის დებიუტი, როგორც მხატვრული ნაწარმოების ავტორის, შედგა 1975 წლის 4 ივნისს, როდესაც მისი მოკლე მოთხრობა " Juni 1995 " ("1995 წლის ივნისი") გამოქვეყნდა ყოველდღიურ გაზეთში "Information" (ინფორმაცია), ხოლო როგორც პოეტის - 1976 წლის მაისში, როდესაც მისი ოთხი ლექსი გამოქვეყნდა ლიტერატურული ჟურნალის - "Hvedekorn" 76/1 ნომერში.
ხატია ჭყონია
კარიერა
საერთო ჯამში თურქეთში ჩატარებულ 168 თამაშში მან 87 გოლი გაიტანა.
2019 წელს საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის მიერ ორგანიზებულ ყოველწლიური დაჯილდოების ცერემონიალზე ხატია ჭყონიამ ქალთა ლიგის საუკეთესო ფეხბურთელის პრიზი მოიგო.
იენს ფინკ-იენსენი
ბიოგრაფია
მისი პირველი წიგნი, ლექსების კრებული სახელწოდებით "Verden i et øje "(სამყარო თვალის ერთი შევლებით) გამოქვეყნდა 1981 წლის 19 ოქტომბერს, ხოლო მისი პირველი პროზაული ნაწარმოებები მოკლე მოთხრობების კრებული, სახელწოდებით "Bæsterne" (მხეცები) გამოქვეყნდა 1986 წლის 5 ივნისს. 1994 წლის 18 მარტს მან გამოაქვეყნა საბავშვო წიგნი "Jonas og konkylien "(იონასი და ლოკოკინას ნიჟარა).
ხატია ჭყონია
კარიერა
კოვიდპანდემიით გამოწვეული ხელისშემშლელი გარემოებების მიუხედავად, მისი კარიერა 2020 წელსაც წარმატებული აღმოჩნდა. ოქტომბერში ხატიამ ქართული ფეხბურთის რეკორდი დაამყარა ჩემპიონატის ერთ თამაშში გატანილი 15 გოლით.
იენს ფინკ-იენსენი
ბიოგრაფია
იენს ფინკ-იენსენმა სკოლის დამამთავრებელი გამოცდა 1976 წელს ჩააბარა თანამედროვე ენებში ჰერლუფშოლმის სკოლა-ინტერნატში, შემდეგ გაიარა სავალდებულო სამხედრო სამსახური და სამეფო ლეიბ-გვარდიაში სათანადო მომზადებისთანავე მიიღო სერჟანტის წოდება. 1986 წელს, კოპენჰაგენში დანიის სახვითი ხელოვნების სამეფო აკადემიის დამთავრების შემდეგ, იგი გახდა არქიტექტორი, ხოლო 1997 წელს კი მულტიმედიური დიზაინერი, იგივე აკადემიიდან.
ხატია ჭყონია
კარიერა
2020 წლის შემოდგომაზე „ლანჩხუთმა“ დიდი სენსაცია მოახდინა, როცა უეფას ქალთა ჩემპიონთა ლიგაზე დებიუტანტის რანგში გამოსვლისას ორი ეტაპი გადალახა და 32 გუნდს შორის მოხვდა. აღსანიშნავია, რომ კლუბის მიერ ჩატარებულ ოთხ მატჩში ხატია ჭყონიამ სამჯერ აიღო მეტოქეთა კარი, რუმინული "ოლიმპიას" კარში მის მიერ გატანილი გამარჯვების გოლი კი წლის საუკეთესოდ გოლად აღიარა ფეხბურთის ფედერაციამ. ეს პირველი შემთხვევა იყო, როცა აღნიშნული პრიზი გოგონათა გუნდის წევრს მიენიჭა.
ჭყონიამ ასევე ზედიზედ მეორედ გაიმარჯვა წლის საუკეთესო ფეხბურთელი ქალის ნომინაციაში.
იენს ფინკ-იენსენი
ბიოგრაფია
როგორც ჰვედეკორნის რედაქტორის ფილ ბორუმის ჯგუფის 1980-იანი წლების პოეტების ორიგინალური წრის ერთ-ერთმა წევრმა, იენს ფინკ-იენსენმა, თავის კოლეგასთან, მაიქლ სტრუნგთან თანამშრომლობით (1958-1986) და სხვებთან ერთად, კოპენჰაგენში, 1980 წელს მოაწყო მანიფესტაცია "NÅ!!80".
ხატია ჭყონია
კარიერა
პირველი საერთაშორისო სანაკრებო მატჩი ხატიამ მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ რაუნდში ითამაშა 2011 წელს საბერძნეთის წინააღმდეგ. მან 27-ჯერ აქვს მიღებული მონაწილეობა ნაკრების თამაშებში, რომლებშიც 7 გოლი გაიტანა.
იენს ფინკ-იენსენი
ბიოგრაფია
1999 წელს მისი ლექსების კოლექცია "Nær afstanden" (დისტანციასთან ახლოს), რომელიც გადათარგმნილი იქნა ჯამალ ჯუმას მიერ (Alwah publishers, madridi) გამოქვეყნდა არაბულ ენაზე. რამდენიმე ამ ლექსთაგანი მანამდე იქნა გამოქვეყნებული "Al-Quds Al-Arabi" -ში (ლონდონი, 1996) და "Nizwa" პერიოდულ გამოცემაში (ომანის სულთანატი, 1999).
იენს ფინკ-იენსენი სხვადასხვა მუსიკალურ თუ ლიტერატურულ ფესტივალებში, სკოლებსა და ბიბლიოთეკებში იღებს მონაწილეობას თავისი მულტიმედიური წარმოდგენებით, რომლებშიც ლექსების კითხვა შერწყმულია მუსიკასა (სინთეზატორი და საქსოფონი) და სლაიდების ჩვენებასთან.
ხატია ჭყონია
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები
იენს ფინკ-იენსენი
ფოტოგრაფია და გამოფენები
იენს ფინკ-იენსენმა შემდეგი ფოტოგამოფენები მოაწყო დანიაში, ნორვეგიასა და შვედეთში:
კვანტალიანი
საკუთარი სახელი კვანტალიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იენს ფინკ-იენსენი
რესურსები ინტერნეტში
Jens Fink-Jensen Online
იოსებ ფლავიუსი
იოსებ ფლავიუსი (Φλάβιος Ἰώσηπος, ; დ. დაახლ. 37, იერუსალიმი — გ. დაახლ. 100, რომი) — ცნობილი ებრაელი ისტორიკოსი. წარმოშობით მაღალი სამღვდელოების წრიდან. აქტიურად მოღვაწეობდა იუდეის სამეფოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. იუდეველთა ომში (66-73 წწ.) რომის წინააღმდეგ იბრძოდა როგორც მხედართმთავარი, შემდეგ რომაელთა მხარეზე გადავიდა და მმართველი დინასტიის – ფლავიუსების – პატივსაცემად ფლავიუსი დაირქვა. იერუსალიმის გარემოცვისა და დანგრევის დროს, როგორც თარჯიმანი, რომაელთა ბანაკში იყო. შემდეგ რომში დასახლდა და რომის მოქალაქეობა მიიღო. აქვე დაწერა ისტორიული თხზულებები: „იუდეველთა ომი“, „იუდეის სიძველენი“, „იუდეის ხალხის ძველი წარმოშობის შესახებ. აპიონის წინააღმდეგ“ — პოლემიკა I საუკუნის ეგვიპტელ მწერალ აპიონთან ან „ცხოვრება“. იოსებ ფლავიუსის თხზულებები ძვირფასი წყაროა ძველი აღმოსავლეთისა და ხმელთაშუა ზღვის ხალხების ისტორიის შესასწავლად. მათი ავტორი გვევლინება პრორომაული ორიენტაციის მიმდევრად და იუდეველთა აპოლოგეტად.
იენს ფინკ-იენსენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიელი პოეტები კატეგორია:დანიელი ფოტოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:დაბადებული 19 დეკემბერი
იოსებ ფლავიუსი
იოსებ ფლავიუსი (ფლავიოსი) იუდეველთა სასულიერო წრეს ეკუთვნოდა; იყო ფარისეველი და, მაშასადამე, მამაპაპეული ადათ-წესების ერთგული; პოლიტიკურ სარბიელზეც აქტიურად იღვწოდა, თუმცა ამ სივრცეში რთულსა და წინააღმდეგობებით სავსე გზაზე იდგა. იგი, ძე მატათიასი, 37 წელს იერუსალიმში დაიბადა. მიიღო ბრწყინვალე სასულიერო და საერო განათლება; დაეუფლა როგორც ბიბლიასა და ბიბლიურ, უფრო სწორედ, - ძველი აღთქმის იუდეურ ტრადიციას, ისე ბერძნულ-რომაულ კულტურას: ანტიკური ცივილიზაციის მიღწევებს მეცნიერების სხვადასხვა დარგში.
იოსები ებრაელი ხალხის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობაში ადრიდანვე ჩაება და 66-73 წლების ანტირომაული აჯანყების ინიციატორთა და ორგანიზატორთა გვერდით დადგა; იგი გალილეის ფრონტის მხედართმთავრად დაინიშნა, მაგრამ მოულოდნელად, აჯანყების დაწყებიდან ერთი წლის შემდეგ 67 რომაელების მხარეზე გადავიდა და, იმპერიის მმართველი დინასტიის — ფლავიუსების — პატივისცემისა თუ მათი გულის მოგების მიზნით, ფლავიუსი დაირქვა.
კონსტიტუსიონის დეპარტამენტი
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 83 045 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 225 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვილია-კონსტიტუსიონი.
იოსებ ფლავიუსი
მართალია, იოსებ ფლავიუსი თანამემამულე ებრაელებმა მოღალატედ გამოაცხადეს და, ერთი შეხედვით, ასეთადაც გამოიყურება, მაგრამ მთელი მისი ლიტერატურული მემკვიდრეობა, რომელიც „მოღალატეობის“ პერიოდში შეიქმნა, განმსჭვალულია თანამემამულეთა სიყვარულითა და მათი ისტორიის, კულტურის, ტრადიციებისა და რელიგიის აპოლოგიით.
კონსტიტუსიონის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-ფეს პროვინციის დეპარტამენტები
იოსებ ფლავიუსი
ლიტერატურა
კატეგორია:ებრაელი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 37
თბილისის თოჯინების მუზეუმი
თბილისის თოჯინებისა და სათამაშოების მუზეუმი — თბილისში მდებარე მუზეუმი, რომელიც 1937 წელს საბავშვო მწერლისა და პედაგოგის თინათინ თუმანიშვილის თაოსნობით და საქართველოს მთავრობის სპეციალური გადაწყვეტილებით დაარსდა.
ისტორია
საბავშვო მწერლისა და პედაგოგის თინათინ თუმანიშვილის თაოსნობით, 1937 წელს ყოფილი ათარბეგოვის (ამჟამად ძმები ზუბალაშვილების) ქუჩაზე, პირველი საბავშვო ბაღის შენობაში დაარსდა საბავშვო სათამაშოების მუზეუმი. მუზეუმს საფუძვლად დაედო მისი დამფუძნებლის თინათინ თუმანიშვილის თოჯინებისა და სათამაშოების კოლექცია, საგვარეულო ნივთები და ბიბლიოთეკა, რომელიც მან სახელმწიფოს უსასყიდლოდ გადასცა.
1958 წელს მუზეუმი გადავიდა პიონერთა სასახლეში, ხოლო 1986 წლიდან ბინა დაიდო შავთელის ქუჩაზე მდებარე შენობაში.
თინათინ თუმანიშვილმა აღმოაჩინა და ერთი იდეის ქვეშ გააერთიანა იმ პერიოდის ახალგაზრდა ნიჭიერი მხატვრები და ინჟინერ-მექანიკოსები. იმ დროს, როდესაც საქართველოში ფიზიკურად არ არსებობდა არც ერთი ქართული თოჯინა, საფუძველი ჩაეყარა ეროვნული ხასიათის დედოფალას, რაც დღემდე მუზეუმის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი და წამყვანი თემაა.
ნინო ბრაილაშვილი, ნ. ბელიაევა, ნ. გილჩევსკაია, ი. ფრანგულოვი, რ. ბეგთაბეგიშვილი, გ. ალექსანდროვი, ნ. ანთაძე და დ. ჭუბაბრია ის მხატვრებია, რომელთა მიერაც შეიქმნა თოჯინური ხელოვნების მნიშვნელოვანი ნიმუშები, რომლებიც დღეს თბილისის თოჯინების მუზეუმის ექსპონატებს წარმოადგენენ.
მუზეუმის დაარსებას და მის არსებობას მხარს უჭერდნენ ისეთი ხელოვანები და საზოგადო მოღვაწეები როგორებიც არიან: ლადო გუდიაშვილი, ელენე ახვლედიანი, ვალერიან სიდამონ-ერისთავი, მოსე თოიძე, უჩა ჯაფარიძე, ნიკო მუსხელიშვილი, ილია ვეკუა, გიორგი ჩუბინაშვილი, სიმონ ყაუხჩიშვილი, დიმიტრი უზნაძე, სიმონ ჯანაშია, ვერა ბარდაველიძე, ევგენი ხარაძე, შ. დადიანი, ი. გრიშაშვილი. ლეო ქიაჩელი და საზოგადოების სხვა თვალსაჩინო წარმომადგენლები.
ექსპონატები
წლების განმავლობაში მუზეუმის ფონდებში თავი მოიყარა 2000-ზე მეტმა უნიკალურმა ექსპონატმა: ქართულმა ხალხურმა და მხატვრულმა დედოფალამ, სათამაშომ, მოძრავ-მუსიკალურმა სათამაშოებმა, ლიტერატურული პერსონაჟების მიხედვით შექმნილმა თოჯინებმა. მუზეუმში წარმოებული მეცნიერული კვლევების შედეგად დაგროვდა მნიშვნელოვანი ეთნოგრაფიული მასალები, ბავშვთა ესთეტიკური კუთხით აღზრდის, სათამაშოს განვითარების ისტორიულ გზებსა და ქართული ხელოვნების ისტორიის საკითხებთან დაკავშირებული მეცნიერული ნაშრომები. ფონდში განსაკუთრებული ადგილი უკავია საზღვარგარეთის 40 ქვეყნიდან ჩამოტანილ და შეძენილ მხატვრულ ორიგინალურ ექსპონატს, სახსოვარ-შემოწირულობებს.
გაძარცვა
საქართველოში, 1990-იან წლებში მიმდინარე უარყოფითი მოვლენები მტკივნეულად აისახა მუზეუმის ისტორიაშიც. 1996 წელს მუზეუმის გაძარცვისას დაიკარგა მე-18 და მე-19 საუკუნეების უნიკალური ფრანგული მოძრავი-მუსიკალური სათამაშოები და მათთან ერთად ბევრი ძვირადღირებული ექსპონატი, რაც მუზეუმისთვის მძიმე დანაკლისი გამოდგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის მუზეუმები კატეგორია:თოჯინების მუზეუმები კატეგორია:თბილისის მუზეუმების გაერთიანება
ჯოზეფ პულიცერი
thumb|right|ჯოზეფ პულიცერი ჯოზეფ პულიცერი- (Joseph Pulitzer; დ. 10 აპრილი, 1847, მაკო, უნგრეთი — გ. 29 ოქტომბერი, 1911, ჩარლსტონი, სამხრეთი კაროლინა) — უნგრელ-ამერიკელი ჟურნალისტი, გაზეთის გამომცემელი და რედაქტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1847 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1911
Formica fossilabris
Formica fossilabris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
22 იანვარი
22 იანვარი — გრიგორიანული კალენდრის 22-ე დღე. წლის ბოლომდე დარჩენილია 343 დღე (ნაკიან წელში - 344).
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0122
ფულის მუზეუმი
ეროვნულ ბანკთან არსებული ფულის მუზეუმი საქართველოში ერთადერთია, რომელიც მთლიანად მხოლოდ ფულს ეძღვნება და, თანაც, ფულს არა მხოლოდ ისტორიულ ჭრილში. მუზეუმის გამოფენაზე თვალსაჩინოდ არის წარმოდგენილი საქართველოში ფულის მიმოქცევის მრავალსაუკუნოვანი ისტორია ძველი წელთაღრიცხვის VI საუკუნიდან დღემდე და აქვეა წარმოდგენილი თანამედროვე მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნის ვალუტა.
კატეგორია:თბილისის მუზეუმები
წყლის პერი
წყლის პერი, ლემნა (Lemna) — მცენარეთა გვარი წყლისპერისებრთა ოჯახისა. მეტისმეტად პატარა მრავალწლოვანი ბალახებია. მათი მომრგვალო თუ მოგრძო ფოთლისებრი მწვანე სხეული წყლის ზედაპირზე ტივტივებს ან წყალშია მოქცეული. ყვავილობს მეტად იშვიათად, ძირითადად მრავლდება ვეგეტატიურად.
ცნობილია 10 სახეობა, რომლებიც გვარცელებულია მთელ დედამიწაზე, იზრდება დამდგარსა და მდოვრე მტკნარ წყლებში. საქართველოში მხოლოდ 3 სახეობა გვხვდება ველისა და ტყის სარტყლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერთლებნიანები
მუზები
9 მუზა
მნემოსინეს 9 ქალიშვილი იშვიათად თამაშობდა მთავარ ძირითად როლს მითოლოგიურ სიუჟეტებში, მაგრამ ისინი ყოველთვის ფიგურირებენ ღმერთების ტრაპეზებზე, სადაც თავიანთი ლამაზი მელოდიური ხმებით ართობდნენ ყველას.
ისინი ადიდებდნენ ოლიმპიური ღმერთების გამარჯვებას ტიტანებზე.
მუზათა სიები სხვა ვარიანტებით
კრატეტის მიხედვით მუზები იყვნენ რვანი. მეფიმნელი მირთილიუსის მიხედვით -შვიდი ან ცხრა. ცეცუსი ასახელებს 9 მუზას: ტერპსიქორა და ევტერპე ემთხვევა გესიოდეს მიერ დასახელებულ მუზებს. დანარჩენნი კი არიან: გელიკა, დია, ევნიკე, კალიქორა, ფელქსინოა, ენკელადა, '''ენოპა’’’.
მრისხანე შურისმაძიებელნი
მუზები რომლებიც ჰესიოდეს მიხედვით აძლევდნენ რჩევას მეფეებს, ართობდნენ ხალხს ასევე მათ შესწევდათ ძალა მრისხანე შურისძიებისათვის. ისინი არ იღებდნენ არავითარ კრიტიკას თავიანთი ხელოვნების მიმართ. როდესაც ტბილხმოსანმა სირინოზებმა გამოწვევა სცადეს, მუზებმა შური იძიეს მათზე და ფრთები წაართვეს, სირცხვილის დასამალად სირინოზები წყალში ჩაცვივდნენ და წყლის ბინადარნი გახდნენ. ასევე მაკედონიის მეფის პიეროსის ცხრა მოკვდავმა ქალიშვილმა (მათ პიერიდები უწოდეს) სცადეს მათი გამოწვევა რადგან ისინიც ცხოვრობდნენ ჰელიკონის ფერდობებზე, და ისეთივე სახელები ჰქონდათ როგორც მუზებს. ოვიდიუსის გადმოცემით შეჯიბრის დროს პიერიდების სიმღერამ არავიზე არ იმოქმედა ხოლო როცა გაისმა მუზების წმინდა წკრიალა ხმა მაშინ მთელი კოსმოსი გაჩერდა, გაწბილებული პიერიდები წაგებას არ შეურიგდნენ და მუზების ცემა განიზრახეს, ამ დროს ჩაერია აპოლონი და ისინი კაჭკაჭებად გადააქცია. მათი კულტი პრაქტიკულად გაქრა ელინური ეპოქის დასაწყისში და ვერ ჰპოვა გაგრძელება რომაულ მითოლოგიაში. მაგრამ ზევსის 9 ქალიშვილის არსებობა ყოველთვის ახდენენ ზეგავლენას პოეტების წარმოდგენაზე
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:მითოლოგია კატეგორია:მუზები
მშვიდობის მტრედი (აზერბაიჯანი)
მშვიდობის მტრედი (Sülh göyərçini) — ალეგორიული ქანდაკება ნასიმის სახელობის კულტურისა და დასვენების პარკში, აზერბაიჯანის ქალაქ სუმგაითში. ქანდაკება ქალაქის სიმბოლოა და გამოსახულია მის გერბზე.
ძეგლის ავტორებია — სუმგაითის მთავარი მხატვარი ვაგიფ ნაზიროვი და არქიტექტორი ასიმ გულიევი. ძეგლის დამზადებისას გამოყენებული მასალა — მონოლითური ბეტონი. ძეგლი გაიხსნა 1978 წელს ახალ საზოგადოებრივ პარკში, რომელიც მდებარეობს კასპიის ზღვის სანაპიროზე.
ქანდაკება მონუმენტური სტილის, თეთრი ფერის, რამდენიმე მეტრის სიმაღლეზე და სტილიზებული გამოსახულების, სადაც მტრედი გაშლილი ფრთებით ემზადება გაფრენისთვის. განთავსებული დაბალ კვარცხლბეკზე, ძეგლის გარშემო ფართობი გაფენილია ფირფიტებით. 2008 წელს, პარკი და ძეგლი რესტავრაცია გაიარა.
საფოსტო მარკები
ქანდაკება არაერთხელ აისახა აზერბაიჯანის მარკებზე, რომელიც მიეძღვნა სუმგაითს.
მარიამ ჯოლოგუა
მარიამ ჯოლოგუა (დ. 11 თებერვალი, 1980) — ქართველი კინომსახიობი. დამთავრებული აქვს თბილისის თეატრალური ინსტიტუტი. პოპულარობა მოუტანა სერიალმა „შუა ქალაქში“, რომელიც ტელეკომპანია „იმედზე“ გადიოდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი ქალები
რაჰულ სანკრიტიანი
რაჰულ სანკრიტიანი (ჰინდ. राहुल सांकृत्यायन 9 აპრილი, 1893, პანდაჰა, ჩრდ -დას. პროვინციები - 14 აპრილი, 1963, დარჯილინგი, დასავლეთ ბენგალი) — ინდოელი მწერალი, მთარგმნელი, მეცნიერი, საზოგადო მოღვაწე და მოგზაური, რომელსაც ინდური ტრაველოგიის (მოგზაურის ჩანაწერები) მამას უწოდებენ. იგი გახლდათ ინდოეთის ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური მეცნიერი,  რომელმაც თავისი ცხოვრების ორმოცდახუთი წელი  მოგზაურობაში გაატარა. ის კარგად არის ცნობილი თავისი შთაბეჭდილებების ავთენტური გადმოცემით, მაგალითად ესეში "«Meri Laddakh Yatra»" ( "პილიგრიმობა ლადახში") სანკრიტიანი საინტერესოდ წარმოაჩენს ამ რეგიონის ზოგად რეგიონულ, ისტორიულ და კულტურულ სპეციფიკას. რაჰულ სანკრიტიანი თავდაპირველად გახდა ბუდისტი ბერი (Bauddha Bhikkhu), ბოლოს სოციალისტური მარქსიზმის იდეებს იზიარებდა. სანკრიტრიანი ასევე იყო ინდოელი ნაციონალისტი და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის წევრი, იგი ანტი-ბრიტანული თხზულებებისა და გამოსვლებისთვის  დააპატიმრეს და სამი წელი  ციხეში გაატარა. იგი გახლდათ ერუდიტი და პოლიგლოტი  (საუბრობდა 36 ენაზე). 1963 წელს   ინდოეთის მთავრობამ იგი პადმა ბჰუშანის ორდენით დააჯილდოვა.
შეხედულება ცხოვრებაზე
თავდაპირველად, რაჰულ სანკრიტიანი ინდოელი თეოლოგის დაიანანდა სარასვატის არია-სამაჯის სწავლების დიდი მიმდევარი გახლდათ. სანკრიტიანს არ სჯეროდა ღმერთის არსებობის, თუმცა მას მაშინვე არ დაუკარგავს  რეინკარნაციისადმი რწმენა. მხოლოდ უფრო მოწიფულ ასაკში  მისი შეხედულებები მარქსიზმისკენ გადაიხარა, რის შემდეგაც სანკრიტიანმა უარყო როგორც რეინკარნაციის კონცეფცია, ასევე სიკვდილის შემდგომ სიცოცხლის რწმენა. მწერლის ფილოსოფიის შესახებ უფრო დეტალური ინფორმაცია გადმოცემულია მის ორტომეულში «Darshan-Digdarshan», რომელიც ეძღვნება მსოფლიო ფილოსოფიის ისტორიას.
მოგზაურობა
რაჰულ სანკრიტიანმა ინდოეთის სრულიად განსხვავებულ მხარეები მოიარა. მათ შორის, ლადაქი, კინნაური და ქაშმირი. მან  იმოგზაურა ბევრ სხვა ქვეყანაში, მათ შორის, ნეპალში, ტიბეტში, შრი -ლანკაში, ირანში, ჩინეთსა და საბჭოთა კავშირში. რამდენიმე წლის განმავლობაში ის ცხოვრობდა ბიჰარის სარანის რაიონის სოფელ Parsa Gadh-ში, რის შემდეგაც ამ სოფელის შესასვლელ კარიბჭეს "რაჰულის კარიბჭე" უწოდეს.
სანკრიტიანი ძირითადად სახმელეთო ტრანსპორტით მოგზაურობდა. ის ზოგიერთ ქვეყანას არალეგალურად ეწვია; მაგალითად, ტიბეტს ერთხელ  ბუდისტი ბერის სახით შენიღბული ესტუმრა სანკრიტიანმა რამდენჯერმე იმოგზაურა ამ ქვეყანაში, საიდანაც ინდოეთში გაიატანა ძვირფასი ნახატები, სანსკრიტულ და პალიზე შესრულებული  ხელნაწერები. მის მიერ გატანილი ძვირფასი ნივთების უმეტესობის საშუალებით  მოხდა ნაწილობრივ ვიკრამაშილას და ნალანდას უნივერსიტეტების ბიბლიოთეკების ჩამოყალიბება. ამ საგანძურის უმეტესობა ტიბეტში გაქცეული ბუდისტი ბერების წყალობით მოხვდა მე -12 და მომდევნო საუკუნეებში, როდესაც დამპყრობელ მუსლიმთა ჯარებმა გაანადგურეს ბუდისტური უნივერსიტეტები ინდოეთში. ზოგიერთი წყარო ირწმუნება, რომ ერთხელ, ტიბეტიდან მასალების გადასატანად, სანკრიტიანმა დაიქირავა ოცდაორი ჯორი. პატნას მუზეუმში ცალკე გამოფენილია საგანძურის მთელი  ექსპოზიცია   რომელიც  რაჰულ სანკრიტიანმა ჩამოიტანა.
შემოქმედება
მარცხნივ|მინი|რაჰულ სანკრიტიანის სახელობის საფოსტო მარკა – 1993 წ. რაჰულ სანკრიტრიანი ასევე გახლდათ ლინგვისტი. იგი კარგად ფლობდა მრავალ ენასა და დიალექტს, მათ შორისაა: ჰინდი, სანსკრიტი, პალი, ბოჯპური, ურდუ, სპარსული, არაბული, ტამილური, კანადა, ტიბეტური, სინჰალური, ფრანგული, ქართული, უკრაინული და რუსული. გარდა ამისა, ის იყო იდეოლოგი, მარქსიზმის თეორეტიკოსი და მწერალი. მან წიგნების წერა ოცი წლის ასაკში დაიწყო. მას ეკუთვნის  ასზე მეტი ნამუშევარი, რომლებიც  თემების ფართო სპექტრს მოიცავს, მათ შორის სოციოლოგიას, ისტორიას, ფილოსოფიას, ბუდიზმს, ტიბეტოლოგიას, ლექსიკოგრაფიას, გრამატიკას, ფოლკლორს, მეცნიერებას, დრამას და პოლიტიკას. რაჰულ სანკრიტიანმა პრაკრიტიდან ჰინდიზე თარგმნა ბუდისტური ტექსტი „მაჯჰიმა-ნიკაია“.
მისი ერთ -ერთი ყველაზე ცნობილი წიგნია ჰინდიზე დაწერილიVolga Se Ganga („მოგზაურობა ვოლგიდან განგამდე“)— ნამუშევარი შესრულებულია ისტორიული ფანტასტიკის ჟანრში, რომელიც აღწერს არიელთა მიგრაციას აზიური სტეპებიდან ვოლგის რეგიონებამდე. შემდეგ მათ გადაადგილებას ჰინდუქუში და ჰიმალაის გავლით, დასახლებას   აზიის სუბკონტინენტზე ინდო-განგის დაბლობზე.
წიგნი იწყება ძვ.წ. 6000 წელს და მთავრდება 1942 წელს, როდესაც მაჰათმა განდიმ დააარსა მოძრაობა „შორს ინდოეთიდან“. წიგნი ითარგმნა სხვადასხვა ენაზე. ტამილური თარგმანის სახელია Valgavil irundu gangai varai და  დღემდე ბესტსელერად ითვლება. ნაწარმოები ძალიან პოპულარულია  კერალაში ახალგაზრდა ინტელექტუალებს შორის, სადაც ის კვლავ რჩება თავისი დროის ერთ -ერთ ყველაზე  წაკითხვად წიგნად. ასევე კრიტიკოსთა მოწონებას იმსახურებს ბენგალური ვერსია.
სანკრიტიანის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე  სხვა ცნობილი წიგნები მოგზაურობის შესახებ : «Tibbat me Sava varsha», «Meri Europe Yatra», «Athato Ghumakkad Jigyasa», «Asia ke Durgam Bhukhando Mein», «Yatra Ke Panne» и «Kinnar Desh Mein». მისი პირველი სათავგადასავლო რომანი „დავიწყებულ ქვეყანაში“ ასევე ასახავს ავტორის ლტოლვას მოგზაურობისადმი. ნაწარმოები   მოგვითხრობს ინდოელ ეგვიპტოლოგ პროფესორზე, რომელიც აღმოჩნდა გამოგონილ დაკარგულ აფრიკულ ქვეყანაში, სადაც  შენარჩუნებულია ძველი ეგვიპტური კულტურა.
პირადი ცხოვრება და ოჯახი
რაჰულ სანქრიტანი ოფიციალურად დაქორწინდა ძალიან ადრეულ ასაკში, მაგრამ მან არაფერი იცოდა სანტოშის, მისი "ბავშვობის ცოლის" შესახებ. თავის ავტობიოგრაფიაში «Meri Jivan Yatra» ("ჩემი ცხოვრების მოგზაურობა") სანკრიტიანი წერს, რომ იგი მხოლოდ ერთხელ ნახა ორმოცი წლის ასაკში.
სსრკ -ში პირველი ვიზიტის დროს იგი შეხვდა ტიბეტოლოგ ელენა ნორბერტოვნა კოზეროვსკაიას.
ისინი ერთად მუშაობდნენ ტიბეტურ - სანსკრიტულ ლექსიკონზე, 1937 წელს მათი ერთობლივი მუშაობა დასრულდა ქორწინებით. წყვილს შეეძინა ვაჟი იგორი 1938 წელს, რომელმაც დედასთან ერთად გამოიარა   ლენინგრადის ბლოკადა  და შემდგომში ბიბლიოგრაფი გახდა... როდესაც სანკრიტრიანი სსრკ -დან გაემგზავრა,  ელენა და მისი ვაჟი ვერ გაჰყვნენ, რადგან მათ  უცხოური პასპორტების გაცემაზე უარი  უთხრეს.
მოგვიანებით  რაჰულმა  მესამედ იქორწინა მწერალსა და ფილოლოგ კამალა სანკრიტიანზე. მესამე ქორწინებაში რაჰულ სანკრიტიანს ორი შვილი შეეძინა.
სიცოცხლის ბოლოს რაჰულ სანკრიტიანი მიიწვიეს  შრი -ლანკის უნივერსიტეტში, სადაც  პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა. ამ დროს იგი მძიმედ დაავადდა. შაქრიანმა დიაბეტმა და მაღალმა არტერიულმა წნევამ  საბოლოოდ ინსულტი გამოიწვია. ყველაზე ტრაგიკული მოვლენა  მეხსიერების დაკარგვა იყო. რაჰულ სანკრიტიანი  გარდაიცვალა დარჯლინგში 1963 წელს.
ჯილდოები
სანსკრიტის სფეროში მოღვაწეობისთვის რაჰულ სანკრიტიანს ინდოეთში მიენიჭა წოდება "მაჰაფანდიტი" (სიტყვასიტყვით "დიდი მეცნიერი").
1963 წელს რაჰული დაჯილდოვდა   პადმა ბჰუშანის ორდენით.
მისი სახელობის პრემიები
1989 წელს ჰინდის ცენტრალურმა ინსტიტუტმა ((Kendriya Hindi Sansthan)) დააწესა მაჰაფანდი რაჰულ სანკრიტიაიანის სახელობის ლიტერატურული პრემია, რომელიც ინდური ტრაველოგიის მამის სახელს ატარებს, მას ასევე  უწოდებენ რაჰულ სანკრიტიაიანის ეროვნულ პრემიას. ერთ -ერთი პირველი, 1993 წელს, მიიღო მისმა მესამე ცოლმა, მწერალმა და ფილოლოგმა კამალა სანკრიტიანმა.
ადამიანური რესურსების განვითარების სამინისტრო და  ჰინდის ცენტრალური ინსტიტუტი  ამ პრემიით  ყოველწლიურად აჯილდოებს მეცნიერებს ჰინდურ ენაზე ტრაველოგიის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:ინდოელი მწერლები კატეგორია:ინდოელი ლინგვისტები
ფოსფორის ციკლი
მინერალებისა და ცხოველთა ძვლების შედგენილობაში ფოსფორი ძირითადად კალციუმის ფოსფატის სახით შედის. ფოსფატური ქანებიდან ფოსფორს მცენარე მხოლოდ მჟავა ნიადაგებიდან იტვისებს. მჟავას მოქმედებით ნიადაგში არსებული წყალში უხსნადი ფოსფატები წყალში ხსნად დიჰიდროფოსფატებად გარდაიქმნება და მცენარის ფესვებით შეიწოვება. კვებითი ჯაჭვით მცენარეთა ორგანიზმებიდან ორგანული ფოსფორი ცხოველთა ორგანიზმებში გადაადგილდება. მოხმარებისა და ორგანიზმების სიკვდილის შემდეგ ფოსფორი ისევ მთის ქანებსი დაილექება ან გრუნტის წყლით წყალსატევებში ჩაედინება. წყალმცენარეების მიერ შთანთქმული ფოსფორი ისევ კვებით ჯაჭვში ერთვება და ილექება.
Obieg fosforu w wodzie
აბდულ ბარადარი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1968
Formica fragilis
Formica fragilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
ყირიმ გირეი
ყირიმ გირეი (Qırım Geray, قريم كراى‎; დ. ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო, 1717 — გ. 1769, კეუშენი, მოლდავეთი) — ყირიმის ხანი ორჯერ: 1758–1764 და 1768–1769 წლებში, დევლეთ II გირეის უმცროსი ვაჟი, სელიმ I გირეის შვილიშვილი.
ბიოგრაფია
ყირიმ გირეი იყო ხან დევლეთ II-ის უმცროსი შვილი. აღიზარდა უფროსი ძმის, არსლან გირეის ოჯახში. ყირიმი 1748–1750 წლებში ბუჯაკის ურდოს მმართველად იყო დანიშნული, ამავდროულად ნურედინის თანამდებობას იკავებდა. ჯერ კიდევ 1750-იანების დასაწყისში ყირიმ გირეიმ დამოუკიდებელი საგარეო პოლიტიკის გატარება დაიწყო, პირადად ელჩები გაუგზავნა პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II-ს. გაცნობიერებული რუსეთის მხრიდან მზარდი საფრთხის შესახებ, ის ცდილობდა მოკავშირეების მოძებნას ერთობლივი თავდაცვის ორგანიზებისთვის. 1756 წელს მოუწია ყირიმის დატოვება და დასახლდა მცირე აზიაში, სადაც არ შეუწყვეტია პოლიტიკური მოღვაწეობა. მხარს უჭერდა ყირიმის ხანით, ჰალიმ გირეით უკმაყოფილო ედისან ნოღაებს. პირადად შემოიკრიბა დიდი ჯარი და ყირიმზე სალაშქროდ გაემართა. მისი სიძლიერისა და პოპულარობის გათვალისწინებით, 1758 წელს ოსმალეთის სულთანმა გადაწყვიტა ყირიმისთვის ხანის წოდების მინიჭება.
ტახტის დაკავების შემდეგ, ყირიმ გირეიმ საკმაოდ წარმატებული საშინაო პოლიტიკა გაატარა. უდიდესი წვლილი შეიტანა ქვეყნის ეკონომიკური და კულტურული ცხოვრების განვითარებაში. ხელი შეუწყო სოფლის მეურნეობის განვითარებას. მარცვლეულის წარმოების მოცულობა იმდენად გაიზარდა, რომ ხანმა დაისვა მარცვლეულის ექსპორტზე საკითხი დნეპრზე სპეციალური პორტის აშენების შესახებ. სახანოს ეკონომიკური დამოუკიდებლობის გზების ძიებაში მან ბრძანა გეოლოგიური კვლევების ჩატარება ყირიმის და კავკასიის მთებში მინერალებისა და ძვირფასი ლითონების მოსაძებნად.