cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მონაკოს დემოგრაფია
დემოგრაფიული სტატისტიკა
ახალშობილთა სიკვდილიანობა: 1.8 სიკვდილი/1,000 ცოცხლად შობილზე (2012 წლის მიხედვით)
ეთნიკური ჯგუფები: ფრანგი 47%, მონაკოელი 16%, იტალიელი 16%, სხვა 21%
ენა: ფრანგული (ოფიციალური), ინგლისური, იტალიური, მონეგასკური
სქოლიო
კატეგორია:მონაკო კატეგორია:დემოგრაფია ქვეყნების მიხედვით
პუენტე-დე-ხენავე
პუენტე-დე-ხენავე (Puente de Génave) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის სიერა-დე-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38 კმ². მოსახლეობა — 2159 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
სათუთი ირმა (ფილმი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1963 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ბილი უაილდერის ფილმები კატეგორია:რომანტიკული კომედიები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები
ურალ-ბატირი
ურალ-ბატირი (Урал батыр; წარმოსდგება: ურალ + თურქული: ბატირ - "გმირი, მამაციადამიანი") — ბაშკირების ყველაზე ცნობილი ეპოსი. ეპოსში აღწერილია ლეგენდარულ ქმნილებები და საგმირო საქმეები. ის არის სკანდინავიული ბეოვულფის, გერმანული ნიბელუნგების და მესოპოტამიური გილგამეშის მსგავსი ნაწარმოები. პოემა ნაციის მუდმივობის და ადამიანის მიერ ეშმაკიდ დამარცხების შესაძლებლობის იდეას უსვამს ხაზს.
ურალ-ბატირის მოტივები გვხვდება სხვა ისეთ ბაშკირულ ეპოსებში როგორიცაა მაგალითად - ალპამისი, ხოლო აკბუზატი და ბაბსაკი და კუსეკი ურალ-ბატირის სიუჟეტს აგრძელებენ.
ისტორია
პოემა არსებობდა მხოლოდ ზეპირსიტყვიერად სიმღერის ფორმით, ის პირველად 1910 წელს ხალხურმა მოლექსემ მუხამედშა ბურანგულოვმა ჩიწერა. პოემაში ნახსენებია პრე-ბაბილონური ისტორიები. პოემაში იკვეთება ირანული და თათრული კულტურების კავშირები.
თარგმანები
ურალ-ბატირის ინგლისურად სრულად 1999 წელს ბაშკირეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორმა საგიკ საფიკოვმა თარგმნა. ტარგმანის გაუმჯობესებული ვერსია 2001 წელს გამოიცა. პოემის საბოლოო ვარიანტი, ბაშკირულ და ინგლისურ ენებზე 2003 წელსს სასაჩუქრე ფორმატით გამოსცეს. 2013 წელს ახალი თარგმანი შეასრულეს დავით და ანასტასია ანდრესენებმა და გამოსცეს ამერიკის შეერთებულ შტატებში „ურალ მამაცის“ (Ural the Brave) სახელით.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთი
სუმბატ კიურეღიანი
სუმბატ კიურეღიანი (დ. 8 მარტი, 1969, ბოგდანოვკა ) — ქართველი პედაგოგი და პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1969 წლის 8 მარტს. დაამთავრა ერევნის სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტი, აგრონომის სპეციალობით. 1994-2005 წლებში იყო გორელოვკის საშუალო სკოლის პედაგოგი. 2005-2006 წლებში იყო ამავე სკოლის დირექტორი. 2006-2010 წლებში იყო ნინოწმინდის საკრებულოს წევრი. 2010-2012 წლებში იყო საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილე. 2012-2020 წლებში იყო ნინოწმინდის საკრებულოს თავმჯდომარე.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:დაბადებული 8 მარტი კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ნინოწმინდაში დაბადებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ჰუსეინგულულარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჰუსეინგულულარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დიუნკერკის ბრძოლა
დიუნკერკის ბრძოლა — მეორე მსოფლიო ომის ბრძოლა მოკავშირეებისა და გერმანიის ძალებს შორის. მიმდინარეობდა 1940 წლის 26 მაისიდან 4 ივნისამდე, ვერმახტის ფრანგული კამპანიის დროს.
უცნაური ომის შემდეგ ეს იყო საფრანგეთისათვის პირველი რეალური ბრძოლა მეორე მსოფლიო ომის განმავლობაში. გერმანიის ძალებმა ნიდერლანდების დაპყრობის შემდეგ გეზი ბელგიისკენ დაიძრნენ. ფრანგი მხედართმთავრის, მორის გამელენის აზრით, გერმანელები შეჩერდებოდნენ მაჟინოს ხაზის მახლობლად. გერმანიის ძალებმა გადალახეს საფრანგეთის საზღვრები სედანთან, ხოლო შემდეგ გაემართნენ ჩრდილო-დასავლეთით ლა-მანშისაკენ. მოკავშირეების ძალები ფაშისტთა რაზმებს 20 მაისს მდინარე სომის ოკეანესთან შეერთების ადგილზე დახვდნენ. მათ შეძლეს ბრიტანელების დამარცხება, თუმცა ჰიტლერის ბრძანების მიხედვით შეჩერდნენ. 4 ივნისს მოკავშირეებმა მოახდინეს ძალების ევაკუაცია ბრიტანეთის კუნძულებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:გერმანიის ბრძოლები კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები
მინახორლუ
მინახორლუ (Minaxorlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 920 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღჯაბადის რაიონის სოფლები
სორიუელა-დელ-გუადალიმარი
სორიუელა-დელ-გუადალიმარი (Sorihuela del Guadalimar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ლას-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 54 კმ². მოსახლეობა — 1098 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
ცივაძე
საკუთარი სახელი ცივაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ჰამილტონი (უისკონსინი)
ჰამილტონი (Hamilton) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ლა-კროსის ოლქში.
2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2 580 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19,4 კაცი/კმ². ფართობი 132,4 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის ქალაქები
მარტინ იდენი
„მარტინ იდენი“ (Martin Eden) — ამერიკელი მწერალ ჯეკ ლონდონის რომანი, რომელიც შეეხება ახალგაზრდა თვითნასწავლ მუშას, რომელიც ცდილობს გახდეს მწერალი. დაიწერა 1909 წელს. პირველად გამოქვეყნდა ჟურნალ „Pacific Monthly-ში“ 1908 წლის სექტემბრიდან 1909 წლის სექტემბრამდე. წიგნის სახით გამოქვეყნდა 1909 წელს გამომცემლობა „Macmillan-ის“ მიერ.
იდენი წარმოადგენს გამომცემელთა სპეკულირებით იმედგაცრუებულ მწერალს. ის გამომცემლობიდან გამომცემლობამდე უშედეგოდ აგზავნის თავის ნაშრომების მათი დაბეჭდვის იმედით.
იდენი ჯეკ ლონდონისგან იმით განსხვავდება, რომ ის უარყოფს სოციალიზმს, თავს ესხმის „მონურ მორალს“ და ეყრდნობა ნიცშესეულ ინდივიდუალიზმს. „აპტონ სინკლერში“ ჯეკ ლონდონი წერს: „ამ წიგნში ერთ-ერთი ჩემი მოტივი იყო ინდივიდუალიზმზე თავდასხმა (მთავარ გმირზე). მე ავურ-დავურიე, რაც ვერც ერთმა რეცენზენტმა აღმოაჩინა.“
სიუჟეტი
მოქმედება მიმდინარეობს მე-20 საუკუნის დასაწყისში, ოკლენდში. მარტინ იდენი ცდილობს გაჭირვებიდან თავის დაღწევას თვითგანათლების გზით. მას იმედი აქვს, რომ დაიმკვიდრებს თავის ადგილს ელიტაში. მისი მთავარი მოტივია არისტოკრატი ქალწულის გულის მოგება. მან იცის, რომ ამას თავისი მეზღვაურობით, ტლანქი აზროვნებით და გაუნათლებლობით ვერ შეძლებს, ამიტომაც საკუთარი თავის შეცვლის სურვილი იპყრობს. მარტინი ახალ ცხოვრებას იწყებს, რადგან მორზეები არიან ბურჟუაზიული წრის წარმომადგენლები და შეუძლებელი იქნება მათ შორის კავშირი სიმდიდრის და განათლების გარეშე.
მარტინი დაუღალავი შრომის შედეგად ახერხებს არისტოკრატებთან ცოდნით გატოლებას. ის ხელს მიჰყოფს მწერლობას. იგი ღამეებს ათენებს და წიგნების კითხვის საშუალებით ცდილობს, რომ საკუთარი შემოქმედებითი უნარი კიდევ უფრო დახვეწოს, მსოფლმხედვლობა განივითაროს და თავის შემოქმედებაში წარმოაჩინოს. პროცესს თან ახლავს უკიდურესი სიდუხჭირე, თუმცა არც ამ დროს ივიწყებს სიკეთეს და გულუხვობას. მას საკუთარი ძალის რწმენა ეხმარება. შემდეგ იგი ნამუშევრების რედაქციებში გადაგზავნას იწყებს და თითქოს მარტივად მოიპოვებს წარმატებას, მაგრამ ასე არ ხდება. მას ნაშრომებს რედაქტორები უწუნებენ. იგი არ შედრკება მაინც და იმდენად არის წარმატებებში დარწმუნებული, რომ არ წყვეტს ნაშრომების სხვადასხვა გამომცემლობებში დაგზავნას.
ორი წარუმატებელი წლის განმავლობაში, როდესაც მის ნაშრომებს არ აქვეყნებენ, საკმაოდ ბევრი რამ იცვლება მარტინის აზროვნებაში. მარტინი ხედავს ადამიანებს, რომელთაც მისი საუბრები ბოდვად, ხოლო მისი ნაწერები დაბალი დონის ნაშრომებად მიაჩნიათ. საკმაოდ დიდი ბზარი ჩნდება მას და სხვა ადამიანებს შორის.
მარტინ იდენი სიცოცხლით ტკბობის სურვილს ჰკარგავს. სწორედ ამ დროს მოდის წარმატება. ნელ-ნელა იწყებენ მისი ნაშრომების ბეჭდვას სხვადასხვა გამომცემლობები. მათი დაბეჭდვის მიზეზია იდენის პირველი წარმატებები და ფულის შოვნის სურვილი. მარტინი ნელ-ნელა დიდებას მოიპოვებს, მის მიმართ დადებითად განეწყობიან და ჩნდება საპირისპირო აზრი.
იდენს იწვევენ დიდებულ სადილებზე, მაგრამ ბრბოს ფსიქოლოგიას ჩამწვდარ მარტინს ეს ყველაფერი გულს ურევს.
რომანი მთავრდება მარტინ იდენის თვითმკვლელობით. მკვლევარი კლარის სტაში ამბობს, რომ ეს არის „ბიოგრაფიული მითი“ და ჯეკ ლონდონმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.
მარტინ იდენი
ყოფილი მეზღვაური მუშათა კლასიდან, რომელსაც უყვარდება ახალგაზრდა, ბურჟუაზიული წრის წარმომადგენელი რუთი და იწყებს სწავლას, რათა გახდეს მწერალი და სურს დაქორწინდეს მასზე.
რუთ მორზი
ახალგაზრდა სტუდენტი, ბურჟუაზიული წრის წარმომადგენელი, რომელიც მოიხიბლება მარტინ იდენით, როდესაც მას ასწავლის ინგლისურ ენას, მიუხედავად იმისა, რომ მარტინი მუშათა კლასის წარმომადგენელია. მათ უყვარდებათ ერთმანეთი, მაგრამ დაქორწინება არ შეუძლიათ იქამდე, სანამ მარტინი არ აჩვენებს რუთის მშობლებს, რომ აქვს ფული და სოციალური სტატუსი.
ლიზი კონოლი
ლიზი მუშაობს საკონსერვო ქარხანაში, უყვარს მარტინი. მაგრამ მარტინი უარს ამბობს მასზე იმის გამო, რომ უყვარს რუთი. მიუხედავად ამისა, მაინც უყვარს მარტინი ბოლომდე ისეთივე, როგორიც არის, და არა ფულის გამო, რუთისგან განსხვავებით.
ჯო დოუსონი
მარტინის მეგობარი და მეწყვილე სამრეცხაოში. ის დაეხმარა იდენს სამსახურის შოვნაში, არ გააჩნია თვითგანვითარების არანაირი მოტივაცია. ბოლოს იღლება მუშაობით და ხდება მაწანწალა.
ძირითადი თემები
რომანის ძირითადი თემა არის მარტინ იდენის მიერ აღქმული სოციალური კლასი. მარტინ იდენი არის მეზღვაური, მუშათა კლასის წარმომადგენელი, რომელსაც უსიამოვნო შეგრძნება ეუფლება, მაგრამ ამასთანავე შთაბეჭდილებების ქვეშ რჩება მორზეების ოჯახში სტუმრობის შემდეგ, რომლებიც ბურჟუაზიული წრის წარმომადგენლები არიან. ის ცდილობს ცოდნის მიღებას, მაგრამ ამჩნევს, რომ შორდება მის კლასს და გარშემომყოფებს. როდესაც მარტინი აღმოაჩენს, რომ ის განათლებით აღემატება ბურჟუაზიული წრის წარმომადგენლებს, ის თავს გრძნობს მარტოსულად და გარიყულად, როგორც არასდროს.
ინდივიდუალიზმი სოციალიზმის წინააღმდეგ
მიუხედავად იმისა, რომ ჯეკ ლონდონი სოციალისტი იყო, მან წარმოადგინა ნახევრად-ბიოგრაფიული გმირი მარტინ იდენის სახით, ძლიერი ინდივიდუალიზმით. მიუხედავად იმისა, რომ იდენი მუშათა კლასის წარმომადგენელია, მას აქვს თვითგანვითარების ისეთი მოტივაცია, რომელიც მისი კლასის წარმომადგენლებს არ აქვთ ერთად აღებული. ფრიდრიხ ნიცშეს და ჰერბერტ სპენსერის ციტირებით, ის გმობს სოციალიზმის „მონურ მორალს“, თუნდაც სოციალურ შეხვედრებზე. მიუხედავად ამისა, ლონდონი ხაზს უსვამს, რომ ეს ინდივიდუალიზმი საბოლოო ჯამში იწვევს იდენის თვითმკვლელობას. მან აღნიშნა, რომ რომანი არის იგავი კაცზე, რომელმაც თავი მოიკლა „არა ღვთისადმი რწმენის ნაკლებობის გამო, არამედ ადამიანისადმი რწმენის ნაკლებობის გამო“.
ისტორია
როდესაც ჯეკ ლონდონმა დაწერა „მარტინ იდენი“ 33 წლის ასაკში, მას უკვე ჰქონდა მოპოვებული საერთაშორისო აღიარება „წინაპართა ძახილის“, „ზღვის მგელის“ და „თეთრი ეშვის“ წყალობით. მიუხედავად აღიარებისა, ლონდონი მალე გახდა იმედგაცრუებული და გაცურა წყნარ ოკეანეში მის მიერ შექმნილი კეჩით, რომელსაც ერქვა „სნარკი“. ორწლიანი მგზავრობის დროს, როდესაც ის ებრძოდა დაღლილობას და ნაწლავების დაავადებას, დაწერა „მარტინ იდენი“, სადაც ჩააქსოვა მისი იმედგაცრუებები. რუთ მორზის პერსონაჟის შექმნისას შთაგონების წყარო იყო მისი პირველი შეყვარებული, მეიბლ ეფლგარტი.
ლონდონმა ბრისენდენის პერსონაჟი შექმნა მისი მეგობრის, ჯორჯ სტერლინგის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეკ ლონდონის ნაწარმოებები კატეგორია:სოციალური რომანები კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:1909 წლის რომანები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკული რომანები
ტარტუსი
ტარტუსი (طرطوس) — ქალაქი სირიაში. მდებარეობს ტარტუსის მუჰაფაზის ტარტუსის მინტაკაში. 2004 წელს ქალაქის მოსახლეობა 115 769 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ქალაქები
კუ ნინძები (1987 წლის სერიალის ეპიზოდების სია)
აქ წარმოდგენილია 1987 წელს გამოსული ანიმაციური ტელესერიალის „კუ-ნინძები“ ეპიზოდების სია. მთლიანობაში, 1996 წლამდე გამოვიდა 193 ეპიზოდი. პირველი სამი სეზონი სატელევიზიო სინდიკაციის ფორმატში გავიდა, ხოლო დარჩენილი - შაბათობით, CBS-ზე.
2012 წლის 14 აგვისტოსთვის ათივე სეზონი DVD-ზე იქნა გამოცემული, აშშ-ში, Lionsgate Home Entertainment-ის მიერ.
99 ფრანკი (ფილმი)
სიუჟეტი
ოქტავი მუშაობს უმსხვილეს სარეკლამო სააგენტოში. მისთვის „ადამიანი — ისეთივე პროდუქტია, როგორც სხვა დანარჩენი“. მას უამრავი ფული აქვს, ქალები და კოკაინი, მაგრამ, მაინც არ არის კმაყოფილი თავისი ცხოვრებით. ოქტავის ცხოვრებას საფუძვლიანად ორი რამ შეცვლის: რომანი სოფისთან, სააგენტოს ყველაზე ლამაზ თანამშრომელთან, და კრება გიგანტური რძის ნაწარმის კონცერნში „მადონი“, რომელიც სარეკლამო რგოლებითაა დაკავებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2007 წლის ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები
ყარადოლაქი (აღჯაბადი)
ყარადოლაქი  (Qaradolaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 746 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღჯაბადის რაიონის სოფლები
თოლია ჯონათან ლივინგსტონი
„თოლია ჯონათან ლივინგსტონი“ — ამერიკელი მწერლის, რიჩარდ ბახის იგავის ტიპის ნოველა. ნაწარმოები თოლიის შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც ფრენის სხვადასხვა ტექნიკების შესწავლის საშუალებით სრულყოფილების მიღწევას ცდილობს. ნოველა წიგნის სახით პირველად 1970 წელს გამოქვეყნდა და 37 კვირის მანძილზე ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერების სიაში იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკული რომანები
გურული მოჯირითეები ამერიკაში
გურული მოჯირითეები ამერიკაში — რუსეთის იმპერიიდან წასული ქართველების ჯგუფი, რომელიც მონაწილეობდა 1892 წლიდან ამერიკის შეერთებულ შტატებში გამართულ ველური დასავლეთის შოუებში (Wild West Shows). სულ 1892-1917 წლებში ამერიკაში წავიდა 150-მდე მხედარი.
ისტორია
თავდაპირველად გემით გურულები მარსელში ჩავიდნენ, იქიდან პარიზში, შემდეგ ჰავრში. იქიდან კი ინგლისში. იმ დროს ლონდონის Earl's Court-ში მიმდინარეობდა საერთაშორისო მებაღეობის გამოფენა, სადაც სხვადასხვა ღონისძიებებთან ერთდ გაიმართა ბუფალო ბილის შოუს წარმოდგენები. სწორედ მას შეუერთდა ქართველთა ჯგუფი. ლონდონში გურულების, კაზაკების, როგორც მაშინ მოიხსენიებდნენ, გამოჩენამ დიდი ინტერესი გამოიწვია. დედოფალმ ვიქტორიამ მათი ნახვა უინძორის სასახლეში მოისურვა. 1892 წლის 25 ივნისს ქართველი მხედრები ივანე მახარაძის მეთაურობით ინგლისის სამეფო ოჯახისა და სხვა არისტოკრატების წინაშე წარდგნენ. აღტაცებულმა დედოფალმა წარმოდგენის ამსახველი ფოტოების მოოქროვილი ალბომი გადასცა მათ.
ამერიკაში გურულები პირველად აღნუსხულნი არიან ადამ ფორეპას და იმავე ბუფალო ბილის შოუში. გურულები ამერიკაში ჩავიდნენ 29 მარტს გემით „ჩესთერი“. ესენი იყვნენ: პრინცი ერისთავი, ალექსანდრე ცინცაძე, გიორგი მაქსიმენიშვილი, რაფიელ თვალაძე, გასტონ მათითაშვილი, დიმიტრი და ფრიდა მგალობლიშვილები (ისინი საიმიგრაციო დეკლარაციაში აღნიშნულნი არიან როგორც პრინცი და პრინცესა დიმიტრი) და კიდევ რამდენიმე პიროვნება. გრაფაში „პროფესია“ გურულების გვარების გასწვრივ წერია მითითებული იყო მხედარი, შემდგომ დეკლარაციებში კი იწერებოდა არტისტი. მეორე ჯგუფი მხედრებისა დაახლოებით ორი კვირის შემდეგ ჩავიდა ნიუ-იორკში. 1893 წლის 10 აპრილს გემით „სპარსეთის მონარქი“ ამერიკაში ჩასულ გურულთა შემადგენლობა ასეთი იყო: პრინცი ივანე მახარაძე, ლუკა ჩხარტიშვილი, ქიშვარდ მახარაძე, ყარამან კალანდარიშვილი, ივანე (პატარა) მეტსახელად „ჩოხაგრძელა“ მახარაძე, ს. დგებუაძე, სილიბისტრო მახარაძე, გიორგი კალანდარიშვილი, იოსებ ტალახაძე და პავლე მახარაძე.
ამის შემდეგ ყოველ წელს, დაახლოებით ორი ჯგუფი მემგზავრებოდა ამერიკაში. ემიგრაციისას გურულების საშუალო ასაკი 25-ს არ აღემატებოდა. ემიგრაციის ძირითადი მოტივი ანაზღაურება იყო. ცხენოსნების ყოველთვიური ხელფასი 40-50 დოლარს აღემატებოდა (დაახლოებით 100 რუბლი), მაშინ როდესაც ქუთაისის გუბერნიაში ერთი ძროხა 3-4 რუბლი ღირდა. წასვლა იმდენად სარფიანი იყო, რომ ყოფილა შემთხვევები, გუნდის მეთაურებს თანასოფლელები ქრთამსაც სთავაზობდნენ წაყვანის სანაცვლოდ. მოჯირითეები 30-წელზე მეტი ხნის განმავლობაში გამოდიოდნენ ბაფალო ბილის ცირკსა და სხვა არენებზე. ყველა შოუს მფლობელი მიიჩნევდა აუცილებლობად, ჰყოლოდა კაზაკების ერთი ჯგუფი.
ქართველებს ამერიკაში „რუსი კაზაკების“ სახელით მოიხსენიებდნენ. რამდენიმე ადგილობრივი გამოცემა დაინტერესდა მათი წარმომავლობით და დაწერა, რომ ისინი არ არიან კაზაკები. ზოგი გაზეთი ვერსიით ისინი იყვნენ კავკასიელი ებრაელები, კავკასიელი ქართველები, კავკასიური ტომი ქუთაისიდან. მაგრამ ამ ცალკეულ შემთხვევებს ქართველების იდენტიფიკაციაზე გავლენა არ მოუხდენიათ და მათ მაინც კაზაკებად იხსენიებდნენ. ეს არ იყო შეცდომის ნაყოფი, არამედ კომერციული ტრიუკი. გურულებს კაზაკობის თამაში არ უჭიდათ, რადგან კარგად იცნობდნენ რუსებს და კონკრეტულად კაზაკებსაც, რომელთა 50-მდე კომლი გურიაშიც სახლობდა. საკუთრივ თომას ოლივერი პრესაში ავრცელებდა ინფორმაციას, რომ ეს ჯგუფები იყვნენ ზაპოროჟიელი კაზაკები, რომლებიც უკვდავყო ბაირონმა თავის პოემაში „მაზეპა“, რომ ისინი პირადად რუსეთის იმპერატორის ნებართვით არიან ქვეყნიდან წამოსულები და რომ მათ უამრავი საბძოლო ჯილდო აქვთ მოპოვებული. თავად მხედრებიც ყვებოდნენ საკუთარი გამოგონილი გმირობების შესახებ. გურულებს ჭრელ ფერებში შეკერილი ჩოხები ეცვათ. ესეც შოუს კომერციული ნაწილი იყო. ხშირად მოჯირითეებს პრინცებად და პრინცესებად მოიხსენიებდნენ.
საჯირითო სეზონი მარტიდან ოქტომბრის ჩათვლით გრძელდებოდა. ზამთარში მოჯირითეები ან შინ ბრუნდებოდნენ, ან ამერიკაში რჩებოდნენ, თუმცა უხელფასოდ. გურული მხედრები აკეთებდნენ იშვიათ ტრიუკებს ჯირითის დროს და დიდი პოპულარობით სარგებლობდნენ. მათი შოუს აუცილებელი ატრიბუტი იყო ცეკვები, სიმღერა, იარაღი და ტანისამოსი. მათ დიდი გავლენა მოახდინეს ადგილობრივ კოვბოებზე. ამ შოუების აქტიური მაყურებლები იყვნენ აშშ-ის პრეზიდენტები, ვუდრო ვილსონი და თეოდორ რუზველტი. ამ უკანასკნელმა ერთ-ერთ ქართველ მოჯირითეს, გიორგი ჩხაიძეს, საჩუქრად ლანგარი და ბეჭედი გადასცა. სამშობლოში დაბრუნებულ ჩხაიძეს საბჭოთა ხელისუფლებისგან პატიმრობა ემუქრებოდა და იძულებული გახდა, ბეჭედი გაეყიდა. ქართველ ცხენოსნებს თეთრ სახლშიც ეპატიჟებოდნენ. ალექსი გოგოხია-ჯორჯიანი მიიღო პრეზიდენტმა უილიამ მაკ-კინლიმ, დიმიტრი და ფრიდა მგალობლიშვილები კი გროვერ კლივლენდმა.
პირველმა მსოფლიო ომმა წერტილი დაუსვა გურული მოჯირითეების მოღვაწეობას აშშ-ში. ომის გამო დაიკეტა საზღვრები და როგორც ამერიკაში წასვლა, ასევე ევროპაში მოგზაურობა შეუძლებელი შეიქნა. გურულები, რომლებიც დარჩნენ ამერიკაში, სამშობლოში მხოლოდ ომმის შემდეგ დაბრუნდნენ. ბევრმა მოჯირითემ ამერიკული ოჯახი შექმნა და სამუდამოდ იქ დარჩა. 1917 წლის რუსეთის რევოლუციის შემდეგ ამერიკას მიაწყდა ნამდვილი კაზაკების დევნილი ჯგუფები. მათ ჩაანაცვლეს შოუებში გურულები, რომლებიც უკვე ასაკში იყვნენ შესულები და აღარ ჰქონდათ ძველებური ენერგია და სიჩაუქე.
მცირე ჯგუფი, რომელიც სამშობლოში დაბრუნდა, საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლი გახდა. უკანასკნელი ჯგუფი საქართველოში 1924 წელს დაბრუნდა. ამერიკაში ნამყოფი მოჯირითეები ამერიკელ ჯაშუშებად შერაცხეს და დააპატიმრეს, ბევრი მათგანი იძულებული გახდა, საზღვარგარეთ ყოფნის დამადასტურებელი ყველა სამხილი გაენადგურებინა. რეპრესიების მსხვერპლი გახდნენ ივანე მახარაძე, პავლე მახარაძე, ივანე ბარამიძე. საბჭოთა ხელისუფლებამ კონფისკაცია გაუკეთეს ამერიკიდან მათ მიერ ჩამოტანილ ნივთებს. დაბრუნებულთაგან ბევრმა თვითმკვლელობით დაისრულა სიცოცხლე.
ცნობილი მხედრები
ცნობილი მოჯირითეები იყვნენ: ივანე მახარაძე იგივე მათრახა (1866-1921 წწ), პავლე მახარაძე, ქიშვარდ მახარაძე, პატარა ივანე მახარაძე (ჩოხაგრძელა), გიორგი და ყარამან კალანდარიშვილები, ირაკლი ჭყონია, მელიტონ ცინცაძე, მოსე გიგინეიშვილი, ვასო ჭყონია, სიკო მსხალაძე, იოსებ ცეცხლაძე, ლუკა ჩხარტიშვილი, ანდრო იორაშვილი, ლევან შალიკავა, მალხაზ ანთაძე, ნიკოლა ანთაძე, ფრიდა მგალობლიშვილი, ქრისტინე ცინცაძე, მარო და ბარბალე ზაქარეიშვილები.
პოპულარულ კულტურაში
გურული მხედრების ამერიკაში მოღვაწეობის შესახებ ნინო ნაკაშიძემ დაწერა პიესა „ვინ არის დამნაშავე?“, რომლის მიხედვით გადაღებულია მხატვრული ფილმი ვინ არის დამნაშავე? (1925, რეჟ, ალექსანდრე წუწუნავა)
სქოლიო
კატეგორია:გურია კატეგორია:აშშ-ის ისტორია
ონალასკა (უისკონსინი)
ონალასკა (Onalaska) — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ლა-კროსის ოლქში.
2012 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 5 720 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 54,4 კაცი/კმ². ფართობი 116,3 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის დასახლებები
სოსო პაიჭაძე
სოსო ნესტორის ძე პაიჭაძე (დ. 21 აგვისტო, 1943, ბათუმი, საქართველოს სსრ — გ. 30 აგვისტო, 1994, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
სოსო ნესტორის ძე პაიჭაძე დაიბადა 1943 წლის 21 აგვისტოს, ქალაქ ბათუმში. 1965 წელს დაამთავრა თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმში“ რეჟისორის ასისტენდად, საქართველოს ტელევიზიისა და რადიო მაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტში ლიტერატურული გადაცემების უმცროს რედაქტორად, რედაქტორად, პასუხუსმგებელ მდივნად, მთავარ რედაქტორად. მრავალი წლის მანძილზე ჟურნალ „მნათობის“ მთავარი რედაქტორის მოადგილე იყო.
ლიტერატურული მოღვაწეობა 1969 წელს დაიწყო, როცა გაზეთ „ლიტერატურულ საქართველოში“ გამოქვეყნდა მწერლის პირველი ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატია. მისი პირველი მოთხრობა „მეთევზე“ 1970 წელს დაიბეჭდა ჟურნალ „ცისკარში“. 1977 წელს გამომცემლობა „მერანმა“ მისი მოთხრობების პირველი კრებული „უკანასკნელი დუბლი“ გამოსცა.
1984 წელს გამომცემლობა „მერანმა“ გამოსცა დინარა კონდახსაზოვას მიერ რუსულად თარგმნილი მისი მოთხრობების კრებული.
1985 წელს გამოვიდა მწერლის მეორე კრებული. 1990 წელს ჟურნალ „მნათობში“ გამოქვეყნებული მოთხრობისათვის „თბილი, გრძნეული წვიმა“ მწერალთა კავშირის პრემია მიენიჭა. 1995 წელს, სიკვდილის შემდეგ დაიბეჭდა მწერლის ბოლო წიგნი „სადაით დაეცი“.
სოსო პაიჭაძის მოთხრობები თარგმნილია რუსულ, უკრაინულ, უნგრულ, ჩეხურ, გერმანულ , სერბულ ენებზე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბათუ კრავეიშვილი
ბიოგრაფია
მინი თავდაპირველად თბილისში პროფესორ ვ. ვრონსკისთან ეუფლებოდა ვოკალს, მაგრამ ისე მოხდა, რომ 1935 წელს დაამთავრა მოსკოვის სამედიცინო ინსტიტუტი, თუმცა სცენაზე ფიქრი არ განელებია. საბოლოოდ სასწორმა ხელოვნებისაკენ გადასძლია. 1937 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია და იმავე წელს დებიუტი ჰქონდა თბილისის საოპერო სცენაზე, დაისში შეასრულა კიაზოს პარტია. 1939 წელს გაიმარჯვა კონკურსში და ჩაირიცხა მოსკოვის დიდი თეატრის დასში, სადაც წარმატებით იმღერა ჟერმონის, ელეცკის და სხვა პარტიები.
1941 წლიდან ბათუ კრავეიშვილი კვლავ თბილისშია მან განვლო დიდი და ნაყოფიერი შემოქმედებითი გზა — შექმნა მრავალი დასამახსოვრებელი საოპერო სახე. შეასრულა 42 წამყვანი საოპერო პარტია : კიაზო, მურმანი, აბდუშაჰილი, გოჩა, თავადი იგორი, ელეცკი, ონეგინი, რობერტი, ჟერმონი, ამონასრო, სკარპია, ვალენტინი და სხვა.
ბ. კრავეიშვილმა კინოში სულ რამდენიმე სახე შექმნა: ლაზარია „დაკარგულ სამოთხეში“ და კოტე „ქეთო და კოტეში“.
დაჯილდოებულია ლენინის, შრომის წითელი დროშის, საპატიო ნიშნის ორდენებით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ანა სოლოღაშვილი
ანა (ოლა) სოლოღაშვილი (დ. 1882, მეჯვრისხევი, გორის მაზრა — გ. 1937) — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული საბჭოსა და დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
1917 წლიდან მონაწილეობდა საქართველოს ეროვნული საბჭოს მუშაობაში. 1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის აქტს. 1919 წელს აირჩიეს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად სოციალ-დემოკრატების სიით. იყო სარედაქციო, საპენსიო და საარჩევნო კომისიების წევრი, საბიბლიოთეკო კომისიის მდივანი. იმავე წელს აირჩიეს თბილისის საქალაქო საბჭოს ხმოსნად.
საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ ანტისაბჭოთა არალეგალურ მოძრაობაში ჩაება. იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ქალთა კომიტეტის წევრი, რომელიც არალეგალურად მუშაობდა პოლიტიკური პატიმრების და მათი ოჯახების დასახმარებლად. 1922 წლიდან კომიტეტი გარდაიქმნა „პოლიტიკურ წითელ ჯვრად“. 1925 წლიდან პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში. 1937 წლის 27 ნოემბერს შინსახკომმა დააპატიმრა ანტისაბჭოთა და ანტისაკოლმეურნეო პროპაგანდის, შოვინისტური განწყობების, ასევე ნოე რამიშვილთან კავშირის ბრალდებით. ანა სოლოღაშვილს დახვრეტა მიუსაჯეს და განაჩენი აღასრულეს 1937 წლის 28 ნოემბრის ღამეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები
გურამ კორძახია
გურამ ვლადიმერის ძე კორძახია (დ. 21 ივნისი, 1923, თბილისი — გ. 23 ოქტომბერი, 1970, იქვე) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი.
ბიოგრაფია
გურამ კორძახიას სხვა ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია ნ. ბარათაშვილის პორტრეტი (ხე), „გოგონა ყვავილი“ (მარმარილო, დაიდგა სასტუმრო „ივერიის“ ეზოში) და სხვა. მოქანდაკე სისტემატურად მონაწილეოდა რესპუბლიკურ თუ საკავშირო გამოფენებზე. 1954 წლიდან ნაყოფიერ პედაგოგიურ მოღვაწეობას ჯერ სამხატვრო სასწავლებელში, ხოლო 1966 წლიდან სამხატვრო აკადემიაში.
მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში, დაჯილდოვებული იყო წითელი დროშისა და დიდების ორდენებით, მედლით „მამაცობისათვის“.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გ
უელმა
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
ივანე გუგუნავა
ივანე (ჩითან) გუგუნავა (დ. 24 მარტი, 1860, ლიტვინოვო — გ. 8 თებერვალი, 1919, მოსკოვი) —  ქართველი  მხატვარი, ფერმწერი, პეიზაჟისტი, პორტრეტისტი.
ბიოგრაფია
მისი მამა, გიორგი ჩითანის ძე გუგუნავა იყო საიმპერატორო არმიის ოფიცერი, გრენადერების პოლკის პრაპორშჩიკი,  დედა კი  — სოფიო ნიკოლოზის ასული ანდრეევსკაია — წარმოშობით ლიტველი იყო. 1865 წელს გიორგი გუგუნავა არმიიდან დაითხოვეს თავისუფალი შეხედულებების გამო. ოჯახი საქართველოში გადავიდა საცხოვრებლად და ძიმითში, წინაპრების ოჯახში დასახლდა. გიორგი გუგუნავამ სასიყვარულო ურთიერთობა გააბა თავადის ქალ მაკა შალიკაშვილთან, რაც განქორწინებით დასრულდა. 1872 წელს სოფიო და ივანე რუსეთში გადავიდნენ. 12 წლის შეიყვანეს პეტერბურგის სამხედრო სასწავლებელში, შემდეგ კი უგამოცდოდ ჩარიცხეს პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. 1875-1880 წლებში სწავლობდა მოსკოვის ფერწერის, ქანდაკებისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში. 1876 და 1877 წლებში სასწავლებელში მოწყობილ გამოფენაზე გუგუნავამ წარადგინა საქართველოს ბუნების ამსახველი პეიზაჟები და ეტიუდები. 1881–1886 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში სტუდენტობის პირველ წელს მიიღო ვერცხლის მედალი ნატურიდან შესრულებული ეტიუდისთვის. 1888 წელს მიიღო კლასგარეშე (თავისუფალი) მხატვრის წოდება. 1886-1887 წლებში თანამშრომლობდა ჟურნალთან „მსოფლიო ილუსტრაცია“. 1891 წლამდე ცხოვრობდა პეტერბურგში. 1892 წელს გადავიდა მოსკოვში. იყო მოსკოვის მხატვართა ამხანაგობის წევრი, ასწავლიდა მე-5 ვაჟთა გიმნაზიაში. 1897–1901 წლებში მამის გარდაცვალების გამო ცოლ-შვილთან ერთად დაბრუნდა საქართველოში. 1901 წლიდან სიკვდილის ბოლომდე ცხოვრობდა მოსკოვში. მონაწილეობდა მოსკოვის მხატვართა ამხანაგობის (1901-1913, 1910, 1916, 1918), მხატვართა ახალი საზოგადოების (1910), მხატვრული დაჯგუფება „სრედას“ (1918) და სხვა გამოფენებში, 1911 წელს მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო გამოფენაზე რომში.
დახატული აქვს საქართველოს ბუნების ამსახველი 100–ზე მეტი სურათი; მისი ძირითადი ნამუშევრებია: „შემოდგომის დილა“ (1886), „ოკაზე“ (1888), „წმიდა ეგორის დღეობა“ (1890), „გურული ოდა“ (1893, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი), „ჩონგურზე დამკვრელი ქართველი ქალი“ (1893, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი), „სალომეს პორტრეტი“ (1893, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი), „პატარა სიმონ ჯახუტაშვილი“ (1892–1893, ოზურგეთის ისტორიული მუზეუმი), „შემოღამება ბახვისწყალზე“ (საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი); „პატარა მაკას პორტრეტი“ (ოზურგეთის ისტორიული მუზეუმი);
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 24 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
ვახტანგ ფალიაშვილი
ბიოგრაფია
დაიბადა მუსიკოსების ოჯახში. მამა — ლევან ფალიაშვილი იყო კომპოზიტორი, მუსიკათმცოდნე, კონსერვატორიის პროფესორი, ბიძები: ზაქარია ფალიაშვილი — ქართული საოპერო ხელოვნების ფუძემდებელი, ივანე ფალიაშვილი — გამოჩენილი დირიჟორი, პიანისტი და ორღანისტი.
საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1939 წელს შევიდა მოსკოვის კონსერვატორიაში. აქ იგი ოსტატობას იმაღლებდა გამოჩენილი დირიჟორის ალექსანდრე გაუკის ხელმძღვანელობით. დაბრუნდა თბილისში და 1943 წელს დაამთავრა ვ. სარაჯიშვილის სახელიობის კონსერვატორია. ამის შემდეგ ახალგაზრდა ხელოვანი მიიწვიეს თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში, სადაც ერთხანს მთავარი დირიჟორიც იყო. მის რეპერტუარში შედიოდა ქართველ რუს და უცხოელ კომპოზიტორთა 70-ზე მეტი ოპერა და ბალეტი. ვახტანგ ფალიაშვილის მუსიკალური ხელმძღვანელობით დაიდგა ზ. ფალიაშვილის ოპერები „დაისი“ და „აბესალომ და ეთერი“, პ. ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“, პუჩინის „ტოსკა“, ბიზეს „კარმენი“, ბალეტი „შოპენიანა“ და სხვა. მისივე დირიჟორობით გრამფირფიტაზე ჩაწერეს ზ. ფალიაშვილის ოპერა „დაისი“, ვ. გოკიელის „წითელქუდა“, ს. ცინცაძის ბალეტი „ცისფერი მთის საუნჯე“. გამოჩენილმა მუსიკოსმა უდირიჟორა 50-ზე მეტ ოპერასა და ბალეტს. მისი შესრულება გამოირჩეოდა მაღალი პროფესიული კულტურით.
ადრევე დაიწყო ვ. ფალიაშვილმა ნაყოფიერი, შემოქმედებითი მოღვაწეობა საქართველოს სიმფონიურ ორკესტრთან, რომლის გასტროლებს დიდი წარმატება ხვდა წილად მოსკოვში, ლელნინგრადში, კიევში და სსრ კავშირის სხვა ქალაქებში. განსაკუთრებით მოწოენება დაიმსახურა ვ. ფალიაშვილმა, როგორც შესანიშნავმა დირიჟორმა, ბუნებრივი ნიჭით დაჯილდოვებულმა ხელოვანმა, მსოფლიო მუსიკალური კლასიკის ორიგინალურმა ინტერპრეტატორმა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ინგლისში, საფრანგეთში, უნგრეთში, პოლონეთში, ეგვიპტეში გასტროლების დროს. გარდაცვალებამდე სულ ცოტა ხნით ადრე იგი იაპონიაში ახლდა დიდი თეატრის კოლექტივს, რომლის წარმატება სამართლიანად გაიზიარა ქართველმა ხელოვანმაც.
ვ. ფალიაშვილი ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც, მისი აღზრდილები არიან ცნობილი დირიჟორები: თენგიზ სანაია, გივი მუნჯიშვილი, ავთანდილ მამაცაშვილი. ერთხანს იყო თბილისის პირველი მუსიკალური სკოლის პედაგოგი, შემდეგ, 1944 წლიდან თბილისის კონსერვატორიის დოცენტი, პროფესორი და ბოლოს საგუნდო-სადირიჟორო კათედრის გამგე. ფასდაუდებელია მისი ამ დარგში მოღვაწეობდა ჩვენი მუსიკალური ხელოვნების განვითარებასა და ახალგაზრდა კადრების მომზადებაში. ამ საქმეს მან უშურველად შეალია თავისი ცოდნა, ნიჭი და ენერგია. ვახტანგ ფალიაშვილის აღზრდილები არიან ცნობილი დირიჟორები: გივი მუნჯიშვილი და ჯანსუღ კახიძე და სხვ.
გარდაიცვალა კონსტერვატორიაში, საქართველოს საგუნდო მუსიკის საიუბილეო ზეიმზე. როცა დირიჟორმა დაასრულა „აბიო მეფის“ ბოლო აკორდები, თავისი თაყვანისმცემლებისა და კოლეგების თვალწინ შეწყდა მისი ლამაზი სიცოცხლე.
დაჯილდოვებული იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემიით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენის და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი დირიჟორები კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ვ
ჩანდრა უილსონი
ჩანდრა დეინეტ უილსონი (Chandra Wilson; დ. 27 აგვისტო, 1969) — ამერიკელი მსახიობი. მისი ყველაზე ცნობილი როლი არის ABC-ის სამედიცინო დრამატული სერიალ „გრეის ანატომიის“ პერსონაჟი ექიმი მირანდა ბეილი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ქარახანლი (აღჯაბადი)
ქარახანლი  (Qaraxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 900 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღჯაბადის რაიონის სოფლები
Power, Corruption & Lies
სქოლიო
კატეგორია:New Order-ის ალბომები კატეგორია:1983 წლის ალბომები კატეგორია:Factory Records-ის ალბომები
ავთანდილ ენუქიძე
ავთანდილ ენუქიძე (დ. 13 დეკემბერი, 1954 ) — ქართველი პოლიტიკოსი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი“. პარტიის მიერ პარლამენტის ბოიკოტის მიუხედავად, 2021 წლის იანვარში პარტიული სიის პირველი სამი ნომრის (ირმა ინაშვილი, გიორგი ლომია, გოჩა თევდორაძე) ადგილმონაცვლე დეპუტატებთან ერთად (ფრიდონ ინჯია, დავით ზილფიმიანი, გელა მიქაძე) შევიდა პარლამენტში, რითაც გაემიჯნა პატრიოტთა ალიანსს და სხვებთან ერთად გამოაცხადა ახალი პარტიის, „ევროპელი სოციალისტების“ შექმნის შესახებ.
ბიოგრაფია
1971-1972 წლებში იყო თბილისის ტყავსაგალანტერო ფაბრიკის მუშა. 1973-1978 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სტუდენტი. 1978-1983 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კათედრის თანამშრომელი, კომკავშირის მდივანი. 1983 წელს იყო კომკავშირის ცკ-ის კომისარი. 1983-1985 წლებში იყო კომკავშირის ლენინის რაიკომის პირველი მდივანი. 1985-1988 წლებში იყო სალოკომოტივო დეპოს პარტიული კომიტეტის მდივანი. 1988-1990 წლებში იყო რკინიგზის თბილისის კვანძის პარტიული კომიტეტის მდივანი. 1990-2003 წლებში მუშაობდა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
სარირი
სარირი ანუ სერირი — შუა საუკუნეების ვრცელი ქრისტიანული სამეფო ჩრდილოეთ კავკასიაში. მოიცავდა თვრამეტი ათასს სოფელს დაღესტნის მთიანეთში. მდებარეობდა ალ-ლანსა (ოსეთი) და ბაბ-ალ-აბვაბს (დარუბანდი) შორის, სემენდერიდან ორ ფარსანგში. იაკუთის ცნობით აქვე გადიოდი ორი მთავარი სავაჭრო გზა ხაზართა და არმინიის (იგულისხება ქართული სამეფო-სამთავროები) ქვეყნების მიმართულებით. სახელწოდება მომდინარეობს არაბული სიტყვიდან რომელიც ქართულად ითარგმნება როგორც „ტახტი“ და უკავშირდება ოქროს ტახტს რომელიც სამეფო ხალისუფლების სიძლიერის სიმბოლოდ აღიქმებოდა. გადმოცემის თანახმად ის სპარსთა მეფეს ეკუთვნოდა.
წარმოშობა
სარირი როგორც პოლიტიკური ერთეული წერილობით დაფიქსირებულია ახ.წ. V საუკუნის დოკუმენტში. მისი დაარსების ისტორია ზეპირსიტყვიერად გადადიოდა ხუნძების თაობებს შორის. ერთ-ერთი ლეგენდის თანახმად სამეფო-სამთავრო დააარსა სპარსელმა გენერალმა, რომელიც აქ სასანიდი შაჰის მიერ ყოფილა გამოგზავნილი კავკასიის გასაკონტროლებლად. იაკუთის ცნობების თანახმად სამეფოს ბაჰრამ ჯურის შთამომავლები მმართვადნენ.
ისტორია
V-XII საუკუნეებში რეგიონში ქრისტიანობის გავრცელება ქართულ ქრისტიანულ ეკლესიას უკავშირდება. VII და VIII საუკუნეების არაბულ-ხაზარულ ომების დროს, სარირის მეფეები ხაზართა მოკავშირეებად ითვლებოდნენ. მურვან ყრუს 737-739 წლების წარმატებული ლაშქრობის შედეგად იგი არაბთა სახალიფოს დამორჩილდა. ის იხდიდა ხარკს და ადამიანური რესურსით უზრუნველყოფდა დარუბანდის ციხიონს IX საუკუნემდე, მანამ სანამ სამხრეთში მომხდარი ძვრებით გულმოცემულმა ხუნძებმა განავრცეს თავიანთი სუვერენიტეტი ჩრდილოეთ კავკასიის უფრო ვრცელ ტერიტორიებზე, მათ შორის ყუმუხსა და ფილანზე.
უკანასკნელად სარირი მოხსენიებულია მე-13 საუკუნის მატიანეში და მისი მიხედვით იგი ესაზღვრება „აფხაზს“ ანუ საქართველოს სამეფოს. საქართველოს ამგვარად მოხსენიების მთავარი მიზეზი ის არის, რომ მისი მეფის ტიტულატურა სწორედ „აფხაზთა მეფის“ სახელით იწყებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაღესტნის ისტორია კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები
შელბი (უისკონსინი)
შელბი (Shelby) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ლა-კროსის ოლქში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 4 715 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 70,8 კაცი/კმ². ფართობი 75,4 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის ქალაქები
ქუთაისის ტორპედოს სეზონი 2014-2015
ქუთაისის ტორპედოს სეზონი 2014-15, იყო საფეხბურთო კლუბ „ტორპედოს“ სამოცდამეცხე სეზონი ისტორიაში, ხოლო უმაღლეს ლიგაში ოცდამესამე სეზონი (3 სეზონი დაქვეითებული იყო პირველ ლიგაში). ამ სეზონში „ტორპედომ“ ეროვნულ ჩემპიონატში დაიკავა მე-8 ადგილი, ხოლო საქართველოს თასის გათამაშებაში 1/4 ეტაპზე გამოეთიშა „სამდრედიასთან“ (2 მატჩის ჯამში 2-1).
უმაღლესი ლიგა
თ = ჩატარებული შეხვედრა; მ = მოგებული; ფ = ფრე; წ = წაგებული; გტ = გატანილი გოლი; გშ = გაშვებული გოლი; გს = გატანილ და გაშვებულ გოლთა სხვაობა; ქ = ქულა
მოვიდნენ
* — იჯარით
** — იჯარიდან
წავიდნენ
* — იჯარით
** — იჯარიდან
მუქი შრიფტით — ტრანსფერები, რომლებიც განხორციელდა ზამთრის სატრანსფერო ფანრჯისას.
სქოლიო
2014-15
Tracker (ალბომი)
Tracker — მარკ ნოპფლერის მომავალი, მერვე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2015 წლის 16 მარტს (17 მარტს - აშშ-ში). ალბომის გამოცემის შესახებ ცნობილი გახდა 2014 წლის 16 სექტემბერს.
ალბომში შეტანილია 11 სიმღერა. გამოიცა მისი სტანდარტული СD, ორმაგი გრამფირფიტის, დელუქს CD-ის (4 დამატებითი სიმღერით) და ბოქს-სეტის ფორმატის ვერსიები (CD დამატებითი 6 სიმღერით, DVD დოკუმენტური მასალით). ალბომის ანოტაციები დაიწერა ამერიკელი ავტორ რიჩარდ ფორდის მიერ.
სიმღერები, შეტანილი ალბომში, მოიცავს სხვადასხვა თემას. მათი ნაწილი შთაგონებულია ბერილ ბეინბრიჯისა და ბეიზილ ბანტინგის შემოქმედებით.
გამოცემა და რეკლამა
2015 წლის 16 იანვარს გამოქვეყნდა ალბომის ერთ-ერთი სიმღერა, „Beryl“.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - მარკ ნოპფლერი, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:მარკ ნოპფლერის ალბომები კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მარკ ნოპფლერის პროდიუსერობით
არიჰა
არიჰა (أريحا) — ქალაქი სირიაში. მდებარეობს იდლიბის მუჰაფაზის არიჰის მინტაკაში. 2004 წელს სოფლის მოსახლეობა 39 501 კაცს შეადგენდა.
კამიანეც-პოდილსკი
სქოლიო
კატეგორია:ხმელნიცკის ოლქის ქალაქები
აფრინი
აფრინი (عفرين) — ქალაქი სირიაში. მდებარეობს ალეპოს მუჰაფაზის აფრინის მინტაკაში. 2004 წელს ქალაქის მოსახლეობა 36 562 კაცს შეადგენდა.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მუჰაფაზის ჩრდილო-დასავლეთ ნაილში, მდინარე აფრინის ორივე ნაპირზე, ზღვის დონიდან 215 მეტრზე.
ქალაქი აფრინი ალეპოდან ჩრდილო-დასავლეთით მვებარეობს 38 კილომეტრში, ხოლო დევაქალაქ დამასკიდან ჩრდილოეთით 332 კილომეტრში. უახლოესი აეროპორტი მდებარეობს ქალაქ ააზაზში.
მოსახლეობა
1981 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 11 914 ადამიანი. მოსახლეობის დინამიკ წლებბის მიხედვით კი ასეთია : ქალაქის მოსახლობის ეროვნული შემადგენლობის თვალსაზრისით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ სუნიტი ქურთები.
ისტორია
რომაული მმართველობის დროს ქალაქზე გადიოდა გზა. ოსმალების მმართველობის დროს კი ქალაქში იყო საფუნდუკე.
1922 წელს ქალაქი გადავიდა საფრანგეთის მმართველობაში, ხოლო 1946 წელს გახდა დამოუკიდებელი სირიის ნაწილი.
2018 წლის იანვრიდან მიმდინარეობს თურქეთის ოპერაცია „ზეთისხილის რტო“.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ქალაქები
ვაშინგტონი (უისკონსინი)
ვაშინგტონი (Washington) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ლა-კროსის ოლქში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის ქალაქები
მუჰამედ II (გრანადა)
აბუ აბდულაჰ მუჰამედ იბნ მუჰამედი (أبو عبد الله محمد بن محمد), მეტსახელად ალ-ფაკიხი (الفقيه; დ. 1235, არხონა, ხაენის პროვინცია — 7 აპრილი 1302, გრანადა, ალ-ანდალუსია) — გრანადის მეორე ამირა 1273 წლიდან 1302 წლამდე.
ბიოგრაფია
მუჰამედ II დაიბადა 1235 წელს ხაენის პროვინციის ქალაქ არხონაში. მამამისის მმართველობის დროს ის ითვლებოდა ვეზირად, ხოლო 1273 წელს გახდა მისი მემკვიდრე. მანვე გააგრძელა არქიტექტურული სამუშაოები ალჰამბრაში.
მუჰამედ II-ის მმართველობის დროს მიმდინარეობდა სამოქალაქო ომი მის ოჯახს და მათ კონკურენტ კლანს, აშკილულებს შორის. 1278 წელს მუჰამედ II-მ მალაგა აიღო, რომელიც აშკილულების კლანის ხელში იყო. მალაგის გუბერნატორად მისი ბიძაშვილი, აბუ საიდა ფარაჯი დანიშნა. მალაგის აღების შედეგად აშკილულების კლანის ყველაზე მნიშვნელოვანი წარმომადგენლები მაროკოში გაიქცნენ.
მუჰამედ II ალ ფაკიხი გარდაიცვალა 1302 წლის 7 აპრილს. გარდაცვალების სავარაუდო მიზეზი მოწამვლა იყო.
ოჯახი
მუჰამედ II იყო მუჰამედ I ალ-ჰალიბის შვილი და მემკვიდრე. მუჰამედს ჰყავდა სამი ვაჟი: ფარაჯი, მუჰამედ III და ნასრ I. მუჰამედ II-ის ქალიშვილი ფატიმა დაქორწინებული იყო მის ბიძაშვილზე, აბუ საიდ ფარაჯზე.
სქოლიო
კატეგორია:გრანადის ამირები კატეგორია:დაბადებული 1235 კატეგორია:გარდაცვლილი 1302
ჯეიმზ პიკენს უმცროსი
ჯეიმზ პიკენს უმცროსი (James Pickens Jr; დ. 24 ოქტომბერი, 1954) — ამერიკელი მსახიობი. მისი გამორჩეული როლი არის ABC-ის სამედიცინო დრამატული სერიალ „გრეის ანატომიის“ პერსონაჟი ექიმი რიჩარდ უებერი. იგი აგრეთვე ასრულებს ელვინ კერშის როლს სერიალ „საიდუმლო მასალებში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1954
კანადური სამზარეულო
ისტორია
კანადური სამზარეულოს წარმოშობის ისტორიის გამო გარკვეულ კერძებს რთულია ეწოდოს "კანადური", უფრო რთულია განისაზღვროს კანადური სამზარეულოს უკიდურესი სტილი. ზოგიერთი კანადელი, მაგალითად კანადის ყოფილი პრემიერ მინისტრი ჯო კლარკი თვლის, რომ კანადური სამზარეულო არის კერძების კოლაჟი სხვა კულტურების სამზარეულოდან. კლარკი ამბობდა, რომ: ”კანადა არის სამზარეულოს სამზარეულო. არა ქვაბი, არამედ შვედური მაგიდა.”
მიუხედავად იმისა, რომ კანადის უზარმაზარი ზომა და მისი მოსახლეობის მრავალფეროვნება ართულებს კონკრეტული კანადური კვების იდენტურობის იდენტიფიკაციას, ჰერშ ჯეიკობსი აცხადებს, რომ ჰეგემონური განსაზღვრების არარსებობა არ გამორიცხავს კანადური სამზარეულოს არსებობას. ლენორე ნიუმენი ამტკიცებს, რომ არსებობს მკაფიოდ კანადური კრეოლური სამზარეულო. იგი განსაზღვრავს ხუთ ძირითად თვისებას, რომლებიც ერთად განსაზღვრავს კანადურ სამზარეულოს, კერძოდ, მისი დამოკიდებულება სეზონურობაზე, მულტიკულტურალიზმზე, ველურ საკვებზე, რეგიონალურ კერძებზე და ინგრედიენტების უპირატესობაზე რეცეპტებზე.
კანადურ სამზარეულოში განსაკუთრებული როლი უკავია მეტისების საჭმელს, რადგან მეტისები განსაკუთრებით მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ კანადისა და კანადური სამზარეულოს წარმოშობაში. ისეთი საკვები, როგორიცაა ბანნოკი, ლოსი, ირემი, ბიზონი, პემმიკანი, ნეკერჩხლის სიროფი, ქერის ქათამი ტრადიციული ძირძველი საკვებია ან წარმოშობილია კანადაში ძირძველი სამზარეულოს ფესვებით და მიირთმევენ მთელ ქვეყანაში. პემლის ბეკონი, კაჟუნის სუნელი და ნანაიმოს ბარები კანადური წარმოშობისაა. ასევე არსებობს არა კანადური წარმოშობის ზოგიერთი საკვები, რომელსაც ძალიან ხშირად მიირთმევენ. პიეროგი ( დამპლინგები ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპიდან) ეს ხდება იმის გამო, რომ აქ არიან დიდი რაოდენობით უკრაინელი და პოლონელი ემიგრანტები.
კულტურული წვლილი
მარჯვნივ|მინი| 1908 წლის ფოტო, სადაც [[ოჯიბვე ქალი ასხამს ხის წვენს, რომელსაც ამზადებენ ნეკერჩხლის სიროფად . ]] კანადურ საკვებს აყალიბებს და მასზე გავლენას ახდენს საიმიგრაციო უწყვეტი ტალღები. კანადის სხვადასხვა რეგიონიდან და პერიოდებიდან მიღებული საკვები ასახავს ამ იმიგრაციას.
მკვიდრი მოსახლეობა
კანადის ტრადიციული ძირძველი სამზარეულო ემყარებოდა ველური ცხოველების, საკვები პროდუქტებისა და სოფლის მეურნეობის პროდუქტების ნარევს. კანადის თითოეულ რეგიონს თავისი პირველი ერებისა და ინუიტების ხალხი იყენებდა ადგილობრივ რესურსებს და საკუთარი სამზარეულოს საჭმლის მომზადების ტექნიკას.
ნეკერჩხლის სიროფი პირველად შეაგროვეს და გამოიყენეს აღმოსავლეთ კანადისა და აშშ-ს ჩრდილო-აღმოსავლეთის აბორიგენმა მოსახლეობამ. კანადა არის ნეკერჩხლის სიროფის მსოფლიოში უდიდესი მწარმოებელი. ნეკერჩხლის სიროფის წარმოქმნის საფუძველი არ არის გასაგები, თუმცა პირველი სიროფები დამზადდა შეგროვებული ნეკერჩხლის წვენის განმეორებით გაყინვით და ყინულის მოცილებით, დარჩენილი წვენიდან შაქრის კონცენტრაციისთვის. ნეკერჩხლის სიროფი აბორიგენული წარმოშობის ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად მოხმარებული კანადური საკვებია.
გამხმარი ხორცის პროდუქტებს, როგორიცაა pânsâwân და pemmican, ჩვეულებრივ მოიხმარენ ბარის მკვიდრი მოსახლეობას.
კანადის დასავლეთ სანაპიროსა და წყნარი ოკეანის ჩრდილო–დასავლეთის უმეტეს ნაწილში წყნარი ოკეანე მნიშვნელოვანი საკვები რესურსი იყო პირველი ერების ხალხებისთვის, გარკვეულ საზღვაო ძუძუმწოვრებთან ერთად.
კანადის ეროვნული საკვები
ჩვეულებრივ კანადის ეროვნულ კერძებად მიჩნეულ საკვებში შედის პოუტინი  და კარაქის ტარტები.
The Globe and Mail– ის მიერ ჩატარებული არაფორმალური გამოკითხვის თანახმად, რომელიც Facebook– მა ჩაატარა შეგროვილი კომენტარებიდან, მომხმარებლები კანადის ეროვნულ კერძად მიიჩნევენ შემდეგს, რომლის გათვალისწინებით, ნეკერჩხლის სიროფი, ალბათ, ყველა სხვა საკვებზე მეტია:
2012 წლის ზაფხულში კანადის სამაუწყებლო კორპორაციის მიერ ჩატარებულ გამოკითხვაში კანადის ყველაზე "თვალსაჩინო" საკვებად დასახელდა:
რეგიონალური
მიუხედავად იმისა, რომ კანადაში მრავალი ინგრედიენტი გვხვდება, თითოეულ რეგიონში საკუთარი ისტორია და ადგილობრივი მოსახლეობა უნიკალურ ინგრედიენტებს ქმნის, რომლებიც უნიკალური კერძების შესაქმნელად გამოიყენება.
ტკბილეული
მინი| ნანაიმოს ტრადიციული ბარები მინი| კარაქის ტარტები
ალკოჰოლი
მინი| ასაკოვანი კანადური ვისკის ბოთლი
სქოლიო
კატეგორია:კანადური სამზარეულო
ეკა სეფაშვილი
ეკატერინე (ეკა) სეფაშვილი (დ. 1 ივლისი, 1973, თბილისი ) — ქართველი პოლიტიკოსი. იკავებდა საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის მოადგილის თანამდებობას.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ქიიამადინლი
ქიიამადინლი  (Qiyaməddinli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღჯაბადის რაიონის სოფლები
ნეტიშინი
ნეტიშინი (Нетішин) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ხმელნიცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 36844 კაცს შეადგენდა.
იტალიური სამზარეულო
მინი|200px|რიზოტო იტალიური სამზარეულო აპენინის ნახევარკუნძულზე განვითარებული ინგრედიენტების, რეცეპტებისა და კულინარიული ტექნიკისგან შედგება. ის ანტიკური დროიდან იღებს სათავეს, მოგვიანებით კი იტალიური დიასპორის ტალღებით მთელს მსოფლიოს მოედო.
ნეტიშინი
სქოლიო
კატეგორია:ხმელნიცკის ოლქის ქალაქები
იტალიური სამზარეულო
მნიშვნელოვანი ცვლილებები მოხდა ამერიკის კონტინენტის კოლონიზაციის შემდეგ, რადგან ამ დროიდან იტალიურ სამზარეულოს დაემატა ისეთი პროდუქტები როგორებიცაა: კარტოფილი, პომიდორი, წიწაკა, სიმინდი და შაქრის ჭარხალი. ეს უკანასკნელი მხოლოდ მე-18 საუკუნიდან გამოიყენება. იტალიური სამზარეულო ცნობილია რეგიონული სახესხვაობებით, განსაკუთრებით ჩრდილოეთსა და სამხრეთს შორის. ის გვთავაზობს გემოთა ისეთ სიუხვეს, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარულია მთელს მსოფლიოში. მისითაა შთაგონებული რამდენიმე სამზარეულო მსოფლიოში, რომელთაგანაც განსაკუთრებით აღსანიშნავია ამერიკული სამზარეულო.
იტალიური სამზარეულო ძირითადად ხასიათდება მისი სიმარტივით. მასში შემავალი უამრავი კერძი მხოლოდ 2-4 ინგრედიენტისაგან შედგება. იტალიელი მზარეულები უფრო მეტად ინგრედიენტების ხარისხს ეყრდნობიან და არა საგულდაგულო მომზადების პრინციპს. კერძები რეგიონების მიხედვით განსხვავებულია. უამრავი კერძი რომელიც ერთ დროს რეგიონულად ითვლებოდა, დღესდღეობით მთელი ქვეყნის მასშტაბითაა გავრცელებული.
სადილის სტრუქტურა
ტრადიციული სადილი იტალიაში როგორც წესი 4 ან 5 კურსს ანუ ე.წ "თავ" საკვებს შეიცავს. განსაკუთრებით უქმეებზე სადილი მიიჩნევა ოჯახის წევრებთან და მეგობრებთან გასატარებელ დროდ და არა როგორც საარსებო მოთხოვნილება. შესაბამისად სადილობა სხვა კულტურებთან შედარებით იტალიაში უფრო ხანგრძლივია. შობასა და ახალ წელს სუფრასთან მოლხენა შესაძლოა საათები გაგრძელდეს.
სასმელები
მინი|200px|თანამედროვე ესპრესოს აპარატი
ყავა
იტალიური ყავა, ასევე ცნობილი როგორც ესპრესო ყავის მარცვლების შერევით მიიღება. ესპრესოს მარცვლები ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში საშუალო დონეზე იხალება, სამხრეთისკენ კი უფრო ძლიერად და მუქად.
ესპრესოს პატარა ყავის ჭიქებით მიირთმევენ, სწორედ ისეთით როგორითაც თურქულ ყავას. ყავა მაკიატოს თავს რძე ან ქაფი უმშვენებს. რისტრეტო ნაკლებ წყალს შეიცავს და უფრო ძლიერია. კაპუჩინო ქაფიან რძეს შეიცავს, რომელიც ან მასშია გარეული ან ზემოდან აქვს მოსხმული. ის დილის სასმელად ითვლება და როგორც წესი კაპუჩინოს ჭამის შემდეგ არ მიირთმევენ. ყავა ლატე ესპრესოსა და რძის თანაბარი რაოდენობით მზადდება და როგორც წესი დიდი ფინჯნით მიირთმევენ. ლატე მაკიატო რძით სავსე ჭიქაა, რომელსაც ცოტაოდენი ყავა აქვს დამატებული.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიური სამზარეულო
ელ-ატარიბი
ელ-ატარიბი (الأتارب) — ქალაქი სირიაში. მდებარეობს ალეპოს მუჰაფაზის ელ-ატარიბის მინტაკაში. 2004 წელს სოფლის მოსახლეობა 10 657 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ქალაქები