cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოლეგ სკრიპკა
ოჯახი
პირველი ცოლი — ფრანგი მარი რიბო. ერთმანეთი გაიცნეს 1990-იანი წლების დასაწყისში, სკრიპკას პარიზში ჩასვლის შემდეგ. შვიდი წელი იცხოვრეს ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი კატეგორია:უკრაინელი კომპოზიტორები კატეგორია:უკრაინელი მსახიობები კატეგორია:უკრაინელი პოეტები
რეგენსბურგის რაიონი
რეგენსბურგის რაიონი (Landkreis Regensburg) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი რეგენსბურგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო პფალცის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.395,92 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 182 400 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 129 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 3 75.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
ლიმატამბოს რაიონი
ლიმატამბოს რაიონი (Distrito de Limatambo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 554 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 615 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 512.92 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანტის პროვინციის რაიონები
რიო-ირო
რიო-ირო (Río Iró) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5.844 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 550 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჟერმენ დე სტალი
ან ლუიზ ჟერმენ დე სტალ-ჰოლშტაინი, მადამ დე სტალი, (Anne Louise Germaine de Staël-Holstein; ქალიშვილობაში — ნეკერი, Necker; დ. 22 აპრილი, 1766, პარიზი, — გ. 14 ივლისი, 1817, იქვე) — შვეიცარიელი ფრანგი მწერალი ქალი, ლიტერატურის თეორიტიკოსი და ისტორიკოსი, რომელიც მოღვაწეობდა საფრანგეთის დიდი რევოლუციისა და ნაპოლეონის ომების ეპოქაში. დაიბადა რევოლუციამდელი საფრანგეთის სახელმწიფო მოღვაწისა და მწერლის, ჟაკ ნეკერის ოჯახში. აქტიურად იყო ჩართული 1790-იანი წლების ფრანგულ პოლიტიკაში. შემდგომში იყო ნაპოლეონ I-ის ოპოზიციაში, რის გამოც იდევნებოდა. ჟენევის ტბის სანაპიროზე, საკუთარ მამულში ჰქონდა სალონი, სადაც ნაპოლეონის მოწინააღმდეგე ლიბერალური მოღვაწეები, მათ შორის, ბენჟამინ კონსტანტი, იკრიბებოდნენ. მადამ დე სტალის რომანებმა და მოგზაურობის ჩანაწერებმა მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია ევროპული რომანტიზმის განვითარებაზე. მისი თხზულება საფრანგეთის რევოლუციის შესახებ ეპოქის ერთ-ერთი პირველი ისტორიული შეფასებაა, სადაც ავტორი იცავს 1789 წლის მოვლენების პრინციპებს და შეზღუდული კონსტიტუციური მონარქიის იდეას.
ადრეული წლები და რევოლუცია
მადამ დე სტალი XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ქალი მწერალი და მოაზროვნე იყო. ის დაიბადა 1766 წელს პარიზში, ჟენეველი პროტესტანტების ოჯახში. მამამისი, ჟაკ ნეკერი იყო საფრანგეთის სამეფოს ფინანსთა კონტროლიორი და მწერალი, დედა, სიუზენ კურშო კი — პარიზის ცნობილი სალონის მეპატრონე. ჟერმენ ნეკერი ახალგაზრდობაშივე ეზიარა რევოლუციამდელი საფრანგეთის ინტელექტუალურ და პოლიტიკურ გარემოს. 1786 წელს იგი ცოლად გაჰყვა შვედ დიპლომატ ერიკ სტალ ფონ ჰოლშტაინს. ცოლ-ქმარს ახლო ურთიერთობა არ ჰქონია და ჟერმენი მალევე ახალი სასიყვარულო თავგადასავლების მონაწილე გახდა.
საფრანგეთის რევოლუციის დასაწყისშივე მადამ დე სტალის პარიზული სალონი პოლიტიკური შეხვედრების და განხილვების ადგილი გახდა. თავად დე სტალი ზომიერი ლიბერალური პოლიტიკური კურსის მომხრე იყო და მხარს უჭერდა კონსტიტუციური მონარქიის იდეას და კანონის წინაშე თანასწორობის პრინციპს. ამავდროულად, ცდილობდა ხელი შეეწყო თავისი საყვარლის, ლუი და ნარბონის პოლიტიკური კარიერისთვის. ნარბონს ხანმოკლე ვადით ეჭირა საფრანგეთის სამხედრო მინისტრის პოსტი 1791-1792 წლებში. რევოლუციური პროცესის რადიკალიზაციასთან ერთად მადამ დე სტალის ზომიერი პოზიცია და ერთგულება მონარქიის მიმართ მისთვის საფრთხედ იქცა. 1792 წლის სექტემბერში მან პარიზი დატოვა და მომდევნო ოთხი წელი ძირითადად კოპეტის მშობლებისეულ მამულში, ჟენევის ტბის მახლობლად გაატარა. აქაც განაგრძობდა პუბლიცისტურ მოღვაწეობას და პოლიტიკურ დებატებს, მწვავედ აკრიტიკებდა რევოლუციურ ტერორს საფრანგეთში. ამავე პერიოდში მისი ურთიერთობა ნარბონთან დასრულდა და დე სტალმა სასიყვარულო რომანი პოლიტიკურ აქტივისტთან და მწერალთან, ბენჟამინ კონსტანტთან გააბა. მათი მღელვარე ურთიერთობა ათწლეულზე დიდხანს გაგრძელდა.
ნაპოლეონის ეპოქა
მადამ დე სტალის ბიოგრაფიის ყველაზე მნიშვნელოვანი პერიოდი ნაპოლეონ ბონაპარტის კონსულობისა და იმპერიის წლებს დაემთხვა. XIX საუკუნის გარიჟრაჟი მწერალი ქალისთვის ასევე დიდი ლიტერატურული წარმატების მომტანი აღმოჩნდა. დე სტალის რომანები, „დელფინი“ (1802) და „კორინი ანუ იტალია“ (1807) მოგვითხრობს თავისუფლებისმოყვარე ქალი პერსონაჟების შესახებ, რომელთაც წილად ტანჯვა და განსაცდელი ხვდათ. მიუხედავად იმისა, რომ თავის თხზულებებში დე სტალი პირდაპირ არ ესხმოდა თავს საფრანგეთის მთავრობას, ნაპოლეონის რეჟიმი მას არასასურველად მიიჩნევდა ავტორიტარიანიზმის მხილების და მის თანამედროვე საზოგადოებაში თანასწორობის პრობლემების, მათ შორის, ქორწინებისა და განქორწინების საკითხების კრიტიკის გამო. 1803 წელს მთავრობამ აიძულა მადამ დე სტალი პარიზი დაეტოვებინა. შემდგომი ათწლეული მწერალმა იძულებით ემიგრაციაში და მოგზაურობაში გაატარა. სხვათა შორის ეწვია გერმანიას, იტალიასა და რუსეთს; ევროპის სამეფო და არისტოკრატულ წრეებში ის სამწერლობო ნიჭისა და ნაპოლეონის ოპოზიციაში ყოფნის გამო სასურველ სტუმრად ითვლებოდა. ამ პერიოდის საკუთარი შთაბეჭდილებები დე სტალმა გადმოსცა რომანში „გერმანიის შესახებ“ (1813) და მისი გარდაცვალების შემდეგ გამოქვეყნებულ „გადასახლების ათ წელში“ (1820).
ეს წლები მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა მადამ დე სტალის პირადი ცხოვრებისთვისაც: 1802 წელს გარდაიცვალა მისი ქმარი, 1804 წელს კი — მამა, რამაც მწერალს დიდი ტკივილი მიაყენა. 1816 წელს ჟერმენმა 6-წლიანი ურთიერთობის შემდეგ საიდუმლოდ იქორწინა შვეიცარიელ ოფიცერ ჟან როკაზე, რამაც საბოლოოდ დაასრულა მისი ურთიერთობა ბენჟამინ კონსტანტთან. ნაპოლეონის იმპერიის დამხობის შემდეგ, 1814 წელს დე სტალი პარიზში დაბრუნდა. სამი წლის შემდეგ, 1817 წლის თებერვალში თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მწვავე მოშლის ეპიზოდმა მისი ჯანმრთელობა ძლიერ შეარყია. იმავე წლის 14 ივლისს, ბასტილიის აღების დღეს, ჟერმენ დე სტალი გარდაიცვალა.
მემკვიდრეობა
მადამ დე სტალის იდეებმა ძირეული გავლენა მოახდინა XIX საუკუნის ლიტერატურასა და პოლიტიკურ ცნობიერებაზე. მისმა ამბიციურმა, ფართო თვალსაწიერის მქონე თხულებებმა, სადაც ხაზგასმული იყო პერსონაჟების ემოციური განცდები, ინდივიდუალურობა და გამოხატული იყო წინააღმდეგობა პოლიტიკური ძალმომრეობის მიმართ, დასაბამი მისცა რომანტიზმს ფრანგულ ლიტერატურაში. დე სტალის არაერთმა ნაშრომმა საფრანგეთის რევოლუციის შესახებ, სამოქალაქო უფლებებისა და პოლიტიკური თავისუფლების მისეულმა ხედვამ მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია ფრანგული ლიბერალიზმის განვითარებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1766 კატეგორია:დაბადებული 22 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1817 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივლისი კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:მწერალი ქალები კატეგორია:ფრანგი ისტორიკოსები კატეგორია:შვეიცარიელი მწერლები
ვიტვატერსრანდი
ვიტვატერსრანდი (Witwatersrand; ადგილობრივად რანდი ან, იშვიათად, რიფი) — ჩრდილოეთისაკენ წაგრძელებული 56 კილომეტრი სიგრძის ესკარპი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. აგებულია მყარი, ეროზიაგამძლე კვარციტული მეტამორფული ქანებით, რომელზედაც ჩრდილოეთური მიმართულების რამდენიმე მდინარე ქმნის ჩანჩქერს, რაც ხსნის სახელწოდება ვიტვატერსრანდს, რომელიც აფრიკაანსზე „თეთრი წყლების ქედს“ ნიშნავს.
აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმული ესკარპის ხილვა შესაძლებელია ერთ მოკლე შუალედში აღმოსავლეთით — ბედფორვიუდან (ტამბოს საერთაშორისო აეროპორტიდან დასავლეთით დაახლოებით 10 კმ) იოჰანესბურგისა და რუდეპურტის გავლით, დასავლეთით — კრიუგერსდორპამდე. ესკარპი ქმნის 7–10 კმ სიგანის პლატოს (ან ქედის) ჩრდილოეთ კიდეს, რომელიც აზევებულია ჰაიველდის მიდამოების ვაკეებიდან დაახლოებით 200 მ-ზე.
იოჰანესბურგის რიგი თვალწარმტაცი გარეუბანი, მათ შორის: ობსერვატორი, ლინკსფილდ-რიჯი და ზემო ჰაფტონი ქედის ფარგლებშია მოქცეული, ხედით — იოჰანესბურგის ჩრდილოეთ ნაწილზე. მთლიანად, სტრუქტურულ პლატოს აგრეთვე ხშირად უწოდებენ ვიტვატერსრანდს. პლატოს სიმაღლე ზღვის დონიდან უდრის 1700–1800 მ-ს.
ვიტვატერსრანდი ცნობილია იმით, რომ მისი წიაღიდან მოპოვებულია 48 000 ტონა ოქრო ან ადამიანის მიერ ოდესმე მოპოვებული ოქროს მთელი მარაგის დაახლოებით 40 %. გარდა ამისა, ვიტვატერსრანდში არის ურანის ბუდობები. ოქროს მოპოვება ამ რაიონში დაიწყო 1880-იანი წლებიდან. მრავალი ძველი შახტი უკვე დაკეტილია, თუმცა ოქროს მოპოვება მიმდინარეობს. ვიტვატერსრანდის მინერალურმა რესურსებმა ისეთი მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს, რომ მის პატივსაცემად სახელი ეწოდა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ვალუტას — სამხრეთაფრიკულ რანდს.
ჟილბუესი
ჟილბუესი (Gilbués) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 481 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-გურგეიას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 402 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.98 კმ²-ზე. ფართობი 3 494 959 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
გარიყულის სამაროვანი
გარიყულის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გარიყულაში, გარიყულას ხევის მარჯვენა ნაპირზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. აღმოჩნდა რამდენიმე ქვაყუთი, დიდრონი, უხეშად ნათალი ფილაქვებით შედგენილი ინდივიდუალური სამარხები. მიცვალებულები დაკრძალულია უინვენტაროდ, გაშოტილი, თავით დასავლეთისკენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ქვემო უელეს პროვინცია
ქვემო უელეს პროვინცია (Bas-Uele) — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთში. პროვინციის მოსახლეობა — 1 093 845 ადამიანი (2005 წელი). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბუტა.
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1929)
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1929) (IV Riigikogu valimised) — მეოთხე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1929 წლის 11-13 მაისს. სულ ხმის მიცემაში მონაწილეობა მიიღო 712 670-მა კაცმა.
ქვემო უელეს პროვინცია
გეოგრაფია
2005 წლის საკონსტიტუციო რეფორმამდე ქვემო უელეს პროვინცია იყო ყოფილი აღმოსავლეთის პროვინციის ნაწილი. ჩრდილოეთით ის ესაზღვრება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას, აღმოსავლეთით ზემო უელეს პროვინციას, დასავლეთით ეკვატორიალურ პროვინციას. პროვინციის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე უელე.
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1929)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნები კატეგორია:1929 წლის არჩევნები
პერდიგანი (მინას-ჟერაისი)
პერდიგანი (Perdigão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
ქვემო უელეს პროვინცია
ჯანდაცვა
პროვინციაში ჯანდაცვა ცუდ მდგომარეობაშია. 2005 წელს დაფიქსირდა ჭირის ეპიდემია, რის შედეგადაც გარდაიცვალა 57 ადამიანი.
პერდიგანი (მინას-ჟერაისი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 912 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.74 კმ²-ზე. ფართობი 249 322 კმ²-ია.
ქვემო უელეს პროვინცია
ტერიტორიები
პროვინცია მოიცავს შემდეგ ტერიტორიებს:
პერდიგანი (მინას-ჟერაისი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქვემო უელეს პროვინცია
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინციები
ეპიდემიოლოგია
მინი|[[ჯონ სნოუ (მეცნიერი)|ჯონ სნოუს მიერ შექმნილი რუკა, რომელიც ასახავს ლონდონის 1854 წლის ქოლერას ეპიდემიის ძირითად კერებს.]] ეპიდემიოლოგია (epidēmia — ხალხში გავრცელებული, logos — მოძღვრება) — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის ადამაინთა პოპულაციაში დაავადებათა აღმოცენების და გავრცელების კანონზომიერებებს და შეიმუშავებს პროფილაქტიკურ ღონისძიებებს მათ მიმართ.
ეპიდემიოლოგია, როგორც მეცნიერება, ჩაისახა ძვ. წ. IV საუკუნეში, საბერძნეთში. მის ფუძემდებლად ითვლება ჰიპოკრატე. თავდაპირველად, ეპიდემიოლოგიის შესწავლის საგანი იყო მხოლოდ ეპიდემიები. ტერმინი „ეპიდემია“ გულისხმობს ინფეცქიური დაავადებების (გადამდები) სწრაფ მატებას ან იმ ახალი დაავადებების გავრცელებას, რომლებიც მანამდე არ გვხვდებოდა მოცემულ ტერიტორიაზე.
კვლევითი მეთოდები
ეპიდემიოლოგიის კვლევის მეთოდებია: აღწერითი, ანალიზური და ექსპერიმენტული.
აღწერითი
აღწერითი მეთოდის საშუალებით ხდება ცალკეული ნოზოლოგიების ეპიდემიოლოგიური თავისებურებების დადგენა (რისკის ჯგუფები, პერიოდები და ტერიტორიები), რის საფუძველზეც შემუშავდება ჰიპოთეზა დაავადების რისკ-ფაქტორების შესახებ შემუშავებული ჰიპოთეზის შეფასება.
ანალიზური
ანალიზური მეთოდის საშუალებით ხდება რისკ-ფაქტორების შესახებ შემუშავებული ჰიპოთეზის შეფასება.
ისტორია
თავდაპირველად, ეპიდემიოლოგიის უმთავრესი მიზანი იყო ინფექციური დაავადებების წინააღმდეგ ბრძოლა. ჯერ კიდევ ადრეულ შუა საუკუნეებში კაცობრიობას გააჩნდა მთელი რიგი ღონისძიებები, რომელთა საშუალებითაც ხდებოდა გარკვეული პროფილაქტიკური და ეპიდემიის საწინააღმდეგო ღონისძიებების გატარება. ასეთ ღონისძიებებს, უპირველეს ყოვლისა, მიეკუთვნებოდა [[კარანტინი, ავადმყოფის იზოლაცია, ხელოვნური ვარიოლაცია და სხვ. თუმცა, მეცნიერულ დონეზე ეპიდემიოლოგია განვითარდა მხოლოდ XIX საუკუნეში. მის განვითარებას მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი ინგლისელი ექიმის, ჯონ სნოუს მიერ ლონდონში ქოლერის ეპიდემიის მიზეზების დადგენამ. იგი სამართლიანად ითვლებაპრაქტიკული ეპიდემიოლოგიის ფუძემდებლად, განსაკუთრებით ძლიერი ბიძგი მისცა ფრანგი მეცნიერიs ლუი პასტერის, გერმანელი ბაქტერიოლოგთა ჯგუფის და სხვათა მიერ მიკრობიოლოგიაში მიღწეულმა რევოლუციურმა აღმოჩენებმა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ეპიდემიოლოგის კვლევის მეთოდს ფართოდ იყენებდნენ არაგადამდებ დაავადებათა შესასწავლად. XX საუკუნის 50-იანი წლებიდან მოყოლებული ეპიდემიოლოგია შეისწავლის არა მარტო ინფექციურ, არამედ სხვა დაავადებათა პროფილაქტიკასაც. უფრო მეტიც, დღეისათვის, მსოფლიოში უპირველეს პრობლემას წარმოადგენს ქრონიკულ დაავადებათა (გულ-სისხლძარღვთა სისტემის, ონკოლოგიური, გენეტიკური, ენდოკრინული სისტემის) ეპიდემიოლოგიური შესწავლა და პრევენცია.
ეპიდემიოლოგია საქართველოში
საქართველოში შესწავლილია დიფთერიის, პარაზიტული ტიფების, დიზენტერიის, მუცლის ტიფის, ყივანახველას, სალმონელოზის, ლეპტოსპიროზის, მალარიის და სხვა ინფექციურ დაავადებათა ეპიდემიოლოგიისა და პროფილაქტიკის საკითხები, ქართველ მეცნიერთა დამსახურებით, ქვეყანაში ისეთი მძიმე დაავადებების ლიკვიდაცია ან მნიშვნელოვანი შემცირება, როგორიცაა: ნატურალური ყვავილი, პარტახტიანი ტიფი, დიფთერია, მალარია და სხვ. საქართველოში ეპიდემიოლოგიის განვითარებაში და ინფექციურ დაავადებებათ წინააღმდეგ ბრძოლაში დიდი წვლილი მიუძღვით ნ. იოვაშვილს, კ. მასხარაშვილს, ა. მთვარელიძეს და ნ. ნადარაიას.
ამჟამად, საქართველოში ეპიდემიოლოგიის დარგში კვლევითი მუშაობა მიდის, ძირითადად, თსსუში, დაავადებათა კონტროლის ეროვნულ ვენტრში, სამედიცინონ პარაზიტოლოგიის და ტროპიკული მედიცინის კვლევით ინსტიტუტში.
ლიტერატურა
კატეგორია: ბიოლოგია კატეგორია: მედიცინა კატეგორია: ეპიდემიოლოგია კატეგორია: ინფექციური დაავადებები
რენ-გრაბფელდის რაიონი
რენ-გრაბფელდის რაიონი (Landkreis Rhön-Grabfeld) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ზაალეს ბად-ნოიშტადტი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ქვემო ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.021,87 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 85 776 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 85 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 6 73.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
დაბრმავება
მინი|[[ისააკ II ანგელოსის დაბრმავება ძმების მიერ. XV საუკუნის მინიატურა.]] დაბრმავება — სამართლის ისტორიაში:
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი კატეგორია:სასჯელები
მუღამის ტრიო
შემადგენლობა
მუღამის ტრიო არის აზერბაიჯანული სახალხო მუსიკის მუღამის შემსრულებელი ჯგუფია და შედგება სამი მუსიკოსისგან და სამი მუსიკალური ინსტრუმენტისგან: ჰენანდე (ამავდროულად გავალისტი), თარის შემსრულებელი და ქემანჩის შემსრულებელი.
ჰენანდე
ჰენანდე  — მუღამის შემსრულებელი, რომელიც მუღამის ტრიოს შემადგენლობაშია. იმადროულად არის გავალის შემსრულებელი. ის მთავარი შემსრულებელია. გავალი — დასარტყამი ინსტრუმენტის ნაირსახეობაა. ეს არის მრგვალი ხის გერგვი, რომელზეც გაჭიმულია ზუთხის კანი (ხანდახან პლასტიკური გარსი), მეტალის საკიდებით, რომლებიც გამოსცემენ ხმას. ფოლკლორული მუსიკის მუღამის ჟანრის შესრულებაში აუცილებელი ელემენტია.
მეთარე
მეთარე— მუსიკალური ინსტრუმენტის თარის შემსრულებელი. თარი 11-სიმიანი ინსტუმენტია, რომელიც წარმოადგენს ამ სამი ინსტუმენტიდან საბაზოს აზერბაიჯანული მუღამის შესრულებისას. თარზე შესრულების აზერბაიჯანული ხელოვნება 2012 წელს შევიდა იუნესკოს ზეპირი და არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის შედევრების სიაში.
ქამანჩისტი
ქამანჩისტი — მუსიკალური ინსტრუმენტების ქემანჩის შემსრულებელი. ქამანჩა - სიმებიანი მუსიკალური ინსტრუმენტი, რომელიც მუღამის ტრიოს მესამე ძირითადი ელემენტია. 2017 წელს იუნესკოს ზეპირი და არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის შედევრების ნუსხაში შეტანილი იქნა ქემანჩის აზერბაიჯანული და ირანული ხელოვნების წარმოება და შესრულება.
ტრადიციებში
უძველესი ტრადიციებისა და წესების მიხედვით აზერბაიჯანულ ქორწილებში სამუღამო ტრიოს ყოფნა აზერბაიჯანულ ქორწილებში, განსაკუთრებით სამხრეთ რეგიონში, სავალდებულო იყო. როგორც წესი, შემსრულებლებს წინასწარ უსმენდნენ, ხოლო შემდეგ, როდესაც ისინი ქორწილის უფროსებისგან ღებულობდნენ თანხმობას, მათ ქორწილში პატიჟებდნენ. XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში საქორწილო მუღამის ტრიო გადაიზარდა კონცერტებში. თეატრის სცენებზე აწყობდნენ მუსიკალურ საღამოებს სხვადასხვა მუღამის ჯგუფების მონაწილეობით.
ხელოვნებაში
მუღამის ტრიო ასევე იყო ხშირი თემა აზერბაიჯანელი მხატვრებისა და მოქანდაკეების ნამუშევრებში. მაგალითად შეიძლება მოვიყვანოთ მხატვარი თოღრულ ნარიმანბეკოვის ნამუშევარი „მუღამი“, ასევე ზაქირ აჰმედოვის სკულპტურა. ამის გარდა წარმოებაში იყო ტანსაცმლის კოლექცია გავალის, თარისა და ქამანჩის სურათებით.
ეკონომიკაში
მუსიკალური ინსტრუმენტების მუღამის ტრიო — გავალი, თარი და ქემანჩა გამოსახულნი არიან 1 აზერბაიჯანულ მანათზე, რომელიც გამოიცა 2005 წელს ; ასევე 1 აზერბაიჯანულ კაპიკზე, რომელიც გამოიცა 2006 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური ტრიოები კატეგორია:ხალხური მუსიკა კატეგორია:მუღამი კატეგორია:ხალხური მუსიკალური ინტრუმენტები
მოლიეპატის რაიონი (ანტა)
მოლიეპატის რაიონი (Distrito de Mollepata) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 803 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 543 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 284.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანტის პროვინციის რაიონები
სანტა-მარია-ნოველა
სანტა-მარია-ნოველა — ტაძარი ფლორენციაში, აგებული XIII საუკუნეში. დგას ფლორენციის რკინიგზის ცენტრალური სადგურის მოედანზე. მოედანიცა და სადგურიც მის სახელს ატარებს. სანტა-მარია-ნოველა ფლორენციაში აგებული პირველი დიდი ბაზილიკაა. მასში გოტიკისა და ადრეული რენესანსის მნიშვნელოვანი ფრესკებია დაცული, მათ შორის მაზაჩოს „წმინდა სამება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორენციის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:ფლორენციის არქიტექტურა კატეგორია:იტალიის ტაძრები
რიო-კიტო
რიო-კიტო (Río Quito) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6.069 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 700 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აგნეს არბერი
აგნეს რობერტსონ არბერი (Agnes Arber; დ. 23 თებერვალი, 1879 — გ. 22 მარტი, 1960) — ბრიტანელი მცენარეთა მორფოლოგი და ანატომი, ბოტანიკის ისტორიკოსი და ბიოლოგიის ფილოსოფოსი. დაიბადა ლონდონში, თუმცა ცხოვრების დიდი ნაწილი კემბრიჯში გაატარა, მათ შორის ცხოვრების ბოლო 51 წელი. ის იყო პირველი ქალი ბოტანიკოსი, რომელიც აირჩიეს სამეფო საზოგადოების წევრად (1946 წლის 21 მარტი, 67 წლის ასაკში), რაც საერთო ჯამში სამმა ქალბატონმა შეძლო. ასევე იყო პირველი ქალი, რომელმაც მიიღო ოქროს მედალი ლონდონში ლონინის საზოგადოების მიერ (24 მაისი, 1948 წელი, 69 წლის ასაკში) თავისი წვლილისთვის ბოტანიკის დარგში. მისი სამეცნიერო კვლევები ძირითადად ფოკუსირებული იყო ერთლებნიან, ყვავილოვან მცენარეთა შესწავლაზე. აგნეს არბერმა ხელი შეუწყო მორფოლოგიური კვლევების განვითარებას ადრეულ XX საუკუნეში. მისი უკანასკნელი სამუშაო იყო ბოტანიკის ფილოსოფიის დარგი.
ბიოგრაფია
რვა წლის ასაკში არბერი დადიოდა ჩრდილოეთ ლონდონის კოლეგიარულ სკოლაში, რომელიც ფრანცეს ბუსმა დააარსა. სკოლის მეცნიერების მასწავლებლის, მის ედით აიტკენის ხელმძღვანელობით, არბერმა აღმოაჩინა საკუთარი სიმპათიები ბოტანიკის მიმართ, არბერმა თავისი კვლევები პირველად სკოლის გაზეთში გამოაქვეყნა 1894 წელს. აქ აბნერი შეხვდა ეთელ სარგანტს, მცენარეების მორფოლოგისტს, რომელიც მეცნიერებათა კლუბს რეგულარულად უტარებდა პრეზენტაციებს. სარგანტი მომავალში გახდა არბერის მენტორი და კოლეგა.
1897 წელს არბერმა დაიწყო სწავლა ლონდონის უნივერსიტეტულ კოლეჯში. ის დაქორწინდა ედუარდ ალექსანდერ არბერზე (1870-1918) მათ ეყოლათ 1 ბავშვი, მურიელ აგნეს არბერი, რომელიც დაიბადა 1913 წელს, გახდა ბიოლოგი და გარდაიცვალა 2004 წელს.
ლონდონის უნივერსიტეტლ კოლეჯში სწავლამდე ის მუშაობდა სარგანტთან ერთად მის პირად ლაბორატორიაში, სადაც სარგანტმა არბერს გააცნო მიკროტექნიკები, რომლებიც გამოიყენება მცენარეების შესამზადებლად მიკროსკოპული გამოკვლევებისთვის. ის მინიმუმ ერთხელ დაბრუნდა ამ ლაბორატორიაში ზაფხულის არდადეგების დროს. სერგანტმა არბერი დაიქირავა სადღაც 1902-1903 წლებში, როგორც მკვლევარი-ასისტენტი, მცენარეების თესლების სტრუქტურების შესასწავლად. ამ დროს არბერმა გამოაქვეყნა მისი პირველი სამეცნიერო ნაშრომი. მცენარეთა მორფოლოგიის და ფილოსოფიის შესწავლა მომავალში მისი კვლევების მთავარი მიმართულება გახდა.
აგნეს არბერი გარდაიცვალა 1960 წლის 22 მარტს კემბრიჯში (დიდი ბრიტანეთი).
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ბოტანიკოსები
ბოროტების სავანე: გადაგვარება
„ბოროტების სავანე: გადაგვარება“ (Resident Evil: Degeneration), იაპონიაში ცნობილია როგორც „Biohazard: Degeneration“ (バイオハザード：ディジェネレーション) — ბიოპანკური ანიმაციური საშინელებათა ფილმი, რომლის რეჟისორია მაკოტო კამია. ფილმი სრულად დაფუძნებულია იაპონური კომპანია Capcom-ის „Resident Evil“-ის ვიდეო თამაშების სერიაზე და შეიქმნა Capcom Studios-ის მიერ Sony Pictures Entertainment-თან თანამშრომლობით. მისი პრემიერა შედგა იაპონიაში, Tokyo Game Show-ზე, 2008 წლის 11 ოქტომბერს, ხოლო მსოფლიოს მასშტაბით გამოვიდა იმავე წლის 18 ოქტომბერს.
ფილმმა მიიღო შერეული შეფასებები კრიტიკოსებისგან. მიმოხილვების აგრეგატორ Rotten Tomatoes-ზე ფლობს 57%. მსოფლიოს მასშტაბით გაიყიდა ფილმის 1.6 მილიონი DVD ვერსია. 2008 წელს კომპნია Nokia-მ და Capcom-მა შექმნეს ფილმზე დაფუძნებული მობილური თამაში. 2012 წელს გამოვიდა ფილმის გაგრძელება „ბოროტების სავანე: წყევლა“.
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2000-იანი წლების სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:2008 წლის საშინელებათა ფილმები კატეგორია:იაპონური ფილმები კატეგორია:იაპონური ანიმაციური საშინელებათა ფილმები კატეგორია:იაპონური ანიმაციური სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:ფილმები Resident Evil-ზე კატეგორია:ვიდეო თამაშებზე დაფუძნებული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2008 წლის ანიმე ფილმები
ველიკა-მიხაილივკის რაიონი
ველიკა-მიხაილივკის რაიონი (Великомихайлівський район) — რაიონი უკრაინაში, ოდესის ოლქში. მისი ფართობია 1 436 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 31 098 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. ველიკა-მიხაილივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ველიკა-მიხაილივკა.
ბადრი ჯაფარიძე
ბადრი ჯაფარიძე (დ. 10 ივლისი, 1960, ქუთაისი) — ქართველი ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი.
1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფია-ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი, ხოლო 1985 წელს მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის ასპირანტურა. 1985 წლიდან იყო თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შრომისა და საინჟინრო ფსიქოლოგიის კათედრის ლაბორანტი, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, მეცნიერ-თანამშრომელი.
1990 - 1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი (ონის მაჟორიტარი), ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992 - 2019 წლებში იყო „თი-ბი-სი“ ბანკის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე, 1995-2019 წლებში დირექტორატის წევრი.
2004 წლიდან ამერიკის სავაჭრო პალატის დირექტორატის წევრი. გამოქვეყნებული აქვს 10 სამეცნიერო ნაშრომი.
2020 წლიდან არის პოლიტიკური გაერთიანება „ლელოს“ გენერალური მდივანი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ლელო საქართველოსთვის“.
2022 წლის 15 თებერვალს ბადრი ჯაფარიძეს შეუწყვიტეს სადეპუტატო უფლებამოსილება, რის მიზეზიც გახდა სასამართლოს გამამტყუნებელი გადაწყვეტილება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები ბ
გომის მარიდაშვილების მარანი
გომის მარიდაშვილების მარანი — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გომის მარიდაანთ უბანში, ვარდენ მარიდაშვილის ბაღში. თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია გადახურვა (სავარაუდოდ, ხის კოჭებს ეყრდნობა), ჩრდილოეთ კედლის ზედა ნაწილი და თაროები მაღალ ნიშებში; იატაკი მიწითაა დაფარული, მიწითაა ამოვსებული საწნახელიც.
მარანი (9,1X4,75 მეტრზე) ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. ერთადერთი თაღიანი შესასველი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. შენობის დასავლეთ ნაწილში, მთელი კედლის სიგრძეზე, მისგან 1,4 მეტრზე დაცილებით დაბალკედლებიანი (სიმაღლე 1 მეტრი) ყურძნის საწური აუზია. მის დასავლეთით, მთელი კედლის სიმაღლეზე, ღრმა ხისთაროებიანი ნიშია, აღმოსავლეთით სამი შედარებითი პატარა ნიშია, სამხრეთ კედელში კი - ორი დიდი ხისთაროებიანო ნიში. ასეთივე ნიში დასავლეთ კედელშიცაა. ნიშებს აგურის თაღი აქვს. შენობის დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები გარედან მიწაშია ჩამჯდარი, აღმოსავლეთ კედელი ყრუა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
პანკი
მინი|250პქ|ორი ბრიტანელი პანკი 1970-იანი წლების ბოლოს პანკი (Punk) — სუბკულტურა, რომელიც გაჩნდა 1960-იანი წლების ბოლოსა და 1970-იანი წლების დასაწყისში დიდ ბრიტანეთში, აშშ-ში, კანადასა და ავსტრალიაში. პანკი თავისთავში მოიცავს იდეოლოგიების და მოდის მრავალფეროვან მასივს, ასევე გამოხატვის სხვა ფორმებს — სახვით ხელოვნებას, ცეკვას, ლიტერატურასა და ფილმებს. ის დიდწილად ხასიათდება დადგენილი უფლებამოსილების წინააღმდეგობრივობით, პოლიტიკისა და საზოგადოების მიმართ კრიტიკული დამოკიდებულებითა და ინდივიდუალური თავისუფლების დაწესებით, რომელიც კონცენტრირებულია ხმამაღალ, აგრესიულ როკ მუსიკაზე — პანკ-როკზე. მისი მიმდევრები მოიხსენიბიან პანკებად.
არსებობს პანკური მოდის ფართო სპექტრი: განზრახ შეურაცხმყოფელი მაისურები, ტყავის ქურთუკები, Dr. Martens-ის ფირმის მძიმე ჩექმები, ფერადი „იროკეზული ვარცხნილობები, კოსმეტიკა, ტატუირება, საიუველირო ნაწარმები და სხეულის მოდიფიკაცია.
დღემდე შეიქმნილია დიდი რაოდენობით პანკური პოეტური და პროზაული ნაწარმოებები, პანკისადმი მიძღვნილი ჟურნალები და გაზეთები. აგრეთვე პანკურ თემებზე უამრავი ფილმი და სხვადასხვა სახის ვიდეოებია გადაღებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანკი კატეგორია:მუსიკალური სუბკულტურები კატეგორია:სუბკულტურები კატეგორია:სტერეოტიპები
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1992)
სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთის საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნები კატეგორია:1992 წლის არჩევნები
რიოსუსიო
რიოსუსიო (Riosucio) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჯავახური ბატი
ჯავახური ბატი — ბატის ადგილობრივი ჯიში. მისი წარმოშობის შესახებ მკვლევრებს განსხვავებული მოსაზრებები გააჩნიათ. მათ შორის უფრო პოპულარულია ვარაუდი, რომ ჯავახური ბატი ამ მხარეში მობინადრე გარეული ნაცარა (რუხი) ბატისგან შეიძლება იყოს წარმოშობილი. შინაური ბატი საქართველოში, ძირითადად, წარმოდგენილია ორი ნაირსახეობით: ჯავახური ჭრელი და ჯავახური ნაცარა (რუხი), თუმცა ზოგიერთი მკვლევარი გამოყოფს მესამე, ჯავახური თეთრი ბატების ჯგუფსაც. ქვეყნის სხვადასხვა გეოგრაფიული მხარის პოპულაციებში ამ ნაირსახეობათა ხვედრითი წილი განსხვავებულია: აღმოსავლეთ საქართველოში საერთო რაოდენობის 55–62% ჭრელია, 20–25% ნაცარა და 18–20% თეთრია, დასავლეთში შესაბამისად 45–55%, 25–30% და 20–25%.
ცნობილია, რომ შინაური ბატის მეორე ძირითად პროდუქტს, ხორცის შემდეგ, ფრთა-ბუმბული წარმოადგენს, რომლის ხარისხსაც განსაზღვრავს მასში ძვირფასი ნედლეულის — ღინღლის, ოდენობა. ლიტერატურული მონაცემებით, ბატის ფრთა-ბუმბულში ღინღლის ხვედრითი წილი, საშუალოდ, 25–30%-მდეა, ჯავახური ბატის ფრთა-ბუმბულში კი, როგორც მეცნიერული მოკვლევებით დადგინდა, 35–40%-მდე, რაც ძალიან მაღალია ბატის სხვა ჯიშებთან შედარებით, და ჯიშის დიდი პლუსად ითვლება.
სქოლიო
კატეგორია:ბატის ჯიშები
ჭადრაკი სომხეთში
ჭადრაკს სომხეთში ადრეული შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული თამაშობენ. იგი დღესდღეობითაც დიდი პოპულარობით სარგებლობს ქვეყანაში;  ჭადრაკმა ფართო აღიარება მოიპოვა 1960-იან წლებში, როდესაც საბჭოთა სომეხმა დიდოსტატმა, ტიგრან პეტროსიანმა ჭადრაკის მსოფლიო ჩემპიონატი მოიგო. სომხეთი, ქვეყანა რომელშიც დაახლოებით 3 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს, დღესდღეობით ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი საჭადრაკო ქვეყანაა.
ქვეყნის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, სომეხთა ჭადრაკის ნაკრებმა მოიგო ევროპის გუნდური ჩემპიონატი (1999), მსოფლიო გუნდური ჩემპიონატი (2011) და ჭადრაკის ოლიმპიადა (2006, 2008, 2012). აგრეთვე, ქალთა ნაკრებმა 2003 წლის ევროპის ჩემპიონატზე გამარჯვება მოიპოვა. 2016 წლის თებერვლის მდგომარეობით, მისი საუკეთესო მოთამაშეთა საშუალო შეფასების მაჩვენებლით, სომხეთი მსოფლიოში მეშვიდე ადგილზეა.
2011–12 სასწავლო წლიდან მოყოლებული, სომხეთის ყველა საჯარო სკოლაში სასწავლო პროგრამის ნაწილად ჭადრაკის გაკვეთილი იქცა. არგვარად, ამ მოვლენამ სომხეთი აქცია პირველ ქვეყნად სადაც ჭადრაკის სწავლა სავალდებულო გახდა.
სახელწოდება
მე-20 საუკუნის დასაწყისამდე, ჭადრაკი სომხურად ცნობილი იყო როგორც „čatrak“ (ճատրակ). დღეს ეს ტერმინი — გამოითქმის ჯადრაგ — მხოლოდ დასავლეთ სომხურ ენაზეა გამოყენებული. თანამედროვე აღმოსავლეთ სომხურ ენაში ჭადრაკი ცნობილია როგორც „šaxmat շახmat“ [ʃɑχmɑt]. იგი წარმოდგება რუსული „შახმატუ“-დან (шахматы), ხოლო თავად „შახმატუ“ წარმოსდგება სპარსული „âh mât“-უდან (شاه مات), რაც სიტყვასიტყვით "მეფეს დამარცხებას" ან "მეფე უმწეოას" ნიშნავს. ეს უკანასკნელი სპარსული ფრაზა ასევე წარმოადგენს ინგლისური „ჩექმეითის“ (Checkmate) ეტიმოლოგიას.
დაწესებულებები
ჭადრაკის ეროვნული მმართველი ორგანო, სომხეთის საჭადრაკო ფედერაცია, 1927 წელს დაარსდა. 2004 წელს სომხეთის მომავალი პრეზიდენტი (მოცემულ დროს იგი თავდაცვის მინისტრი იყო), სერჟ სარქისიანი, ამ ორგანიზაციის პრეზიდენტად აირჩიეს. იგი ამ პოსტს 2011 წლამე იკავებდა. ერთ დროს, სარქსიანმა განაცხადა "ჩვენ არ გვინდა, რომ ხალხმა სომხეთი მხოლოდ მიწისძვრის და გენოციდის გამო იცოდეს. ჩვენ გვირჩევნია იგი საკუთარი ჭადრაკით იყოს ცნობილი“.
მედია
1972 წელს გაგიუიკ ოგანეშენმა დააარსა ჟურნალი სახელად ჭადრაკი სომხეთში (Շախմատային Հայաստան Shakhmatayin Hayastan). იგი 1997 წლამდე ყოველთვიურად ქვეყნდებოდა, ხოლო შემდგომ პერიოდში იგი გახდა ყოველკვირეული ჟურნალი. 1972 წელს, სომხეთის საზოგადოებრივმა ტელევიზიამ ეთერში ახალი სატელევიზიო შოუ — ჭადრაკი-64 გაუშვა (თავდაპირველად გადაცემის სახელს ჭადრაკის სკოლა წარმოადგენდა). აგრეთვე, ახლახან შეიქმნა ახალი სატელევიზიო შოუ, სახელად ჭადრაკის სამყარო, და მისი ნახვა პირველი ახალი ამბების შემდეგ არის შესაძლებელი.
სქოლიო
კატეგორია:ჭადრაკი სომხეთში
ხოშატიანის ღვთისმშობლის ეკლესია
ხოშატიანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე სოფელ ხოშატიანში. ეკლესია დგას სასაფლაოზე. ტაძარი სამრეკლოსთან ერთად აშენებული უნდა იყოს XVI საუკუნეში. თუმცა, ჯერ ეკლესიაა აგებული, ხოლო შემდეგ მასზე მიდგმულია ორსართულიანი კარიბჭე-სამრეკლო.
მოსახლეობაში შემორჩენილი გადმოცემით, ტაძრის კარიბჭეში, გმირი ხოშატია დაკრძალული, რომელიც როგორც აღინიშნა, თქმულების მკვლევარს შაჰ-აბასის ლაშქრობებს შეწირული რეალური პიროვნება ჰგონია, რომლის საფლავზეც აიგო ხოშატის ეკლესია თუმცა, ეკლესიის სტილისტური ანალიზი ამ მოსაზრებას ნაკლებ დამაჯერებელს ხდის, გასათვალისწინებელია ისიც, რომ შაჰ-აბასის ლაშქრობების შემდეგ გაღმა მხრის ამ ნაწილში მშენებლობას ადგილი აღარ ჰქონია. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით და აგურით დუღაბზე. ქართული აგური გამოყენებულია კუთხეებში, არმირებისთვის, კარ-სარკმელთა გამოსაყვანად და კარნიზში.
დასავლეთიდან დაბალ და ფართო ცოკოლისებრ საფეხურზეა შემდგარი. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარის გარედან არქიტრავითაა დასრულებული შიგნიდან კი თაღოვანია. ყველა კედელში თითო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ნაგებობა აგურის ხერხულა ლავგარდნით სრულდება. გადახურულია კრამიტით. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც დარბაზისგან მხრებითაა გამოყოფილი. საკურთხევლის კონქი მხრებზე გადასულ თაღს ეყრდნობა. აფსიდის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი, რომლის ქვეშ აგურის ტრაპეზია კედელზე მიდგმული. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა და ღრმა ნიშაა. საკურთხეველი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. აფსიდის მხრებთან აგურის კანკელის ფრაგმენტია შემორჩენილი. დარბაზის გრძივი კედლების შუაში აგურის ფართო პილასტრია, რომელზეც კამარის საბჯენი თაღია გადაყვანილი. დასავლეთი კედლის კუთხეებში, იატაკის დონეზე საფეხურია გაკეთებული. იატაკი აგურისაა.
ტაძარში დაცულია XVI-XVII საუკუნეების მხატვრობა, რომელიც ე.წ. ხალხურ სტილს განეკუთვნება. მხატვრობა სამ რეგისტრადაა შესრულებული. კონქში გამოსახულია დეისუსი — ტახტზე დაბრძანებული უფალი, მარცხენა ხელში წიგნი უჭირავს, მარჯვენათი აკურთხებს. მის აქეთიქით ღვთისმშობლისა და მახარებლის ფიგურები უკვე აღარ იკითხება, ისევე როგორც აღარ იკითხება ქვედა რეგისტრის გამოსახულებები. დარბაზის მხატვრობიდან ჯერ კიდევ ჩანს პირველ რეგისტში მოცემული ჯვარცმის, ფერისცვალებისა და შობის სცენები, რომლებიც პილასტრებით დანაწევრებულ გრძივ კედლებზეა მოცემული.
ჩრდილოეთი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში, ქვედა რეგისტრში კი ორი ქტიტორის წელსქვევითა სილუეტია შემორჩენილი. ისინი საკურთხევლისკენ არიან მიმართულნი. პირველ რიგში მამაკაცია, მეორე კი ქალბატონი. ტაძარზე დასავლეთიდან მიდგმულია ორსართულიანი სამრეკლო, რომლის პირველი სართული რიყის ქვითა და აგურითაა ნაგები, მეორე სართული კი მთლიანად აგურისაა. სამრეკლო ტაძართან ჩაშენებული კედლებითაა გადაბმული. პირველი სართული კარიბჭისა და ეკვდერის როლს ასრულებს, ამიტომ ის კვადრატული კი არაა, არამედ ოდნავ წაგრძელებული დასავლეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით. ფართო და სწორკუთხა შესასვლელები ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდანაა.
დასავლეთ კედელში კარის თავზე, შეისრული სარკმელია დატანებული. გადახურვა კამაროვანია. იატაკის ცენტრალურ ნაწილში აგურის აკლდამაა გამართული, რომლის აგურისავე კამარის კეხი მთელს სიგრძეზეა ამოზიდული. სამრეკლოს მეორე სართული ექვსწახნაგა თაღოვანი ფანჩატურია. ნახევარწრიული თაღების კამარები დადაბლებულ არეშია ჩასმული. თაღების თავზე თითო ლაჟვარდისფრად მოჭიქული შორენკეცებია ჩასმული. ფანჩატური აგურისავე ხერხულა ლავგარდნით და ექვსწახნაგა პირამიდული სახურავით სრულდება
მშვილდოსნის ვარსკვლავური ღრუბელი
250px|მინი|მშვილდოსნის ვარსკვლავური ღრუბელი მშვილდოსნის ვარსკვლავური ღრუბელი (აგრეთვე ცნობილი როგორც მესიე 24, M24, IC 4715) — ვარსკვლავთგროვა მშვილდოსნის თანავარსკვლავედის მიმართულებით; განფენილია დაახლოებით 600 სინათლის წლის მანძილზე. 1764 წელს აღმოაჩინა ფრანგმა ასტრონომმა შარლ მესიემ. ხანდახან, მშვილდოსნის დიდი ვარსკვლავური ღრუბლისგან განსხვავების მიზნით, იხსენიებენ მშვილდოსნის მცირე ვარსკვლავური ღრუბლის სახელით.
მშვილდოსნის ვარსკვლავთგროვა და მისი შემადგენელი ობიექტები წარმოადგენს ჩვენი გალაქტიკის, „ირმის ნახტომის“ მშვილდოსნის მკლავის ნაწილს. მესიეს აღწერის მიხედვით, M24 ეს არის „დიდი ნისლიანობა, რომელიც მრავალ ვარსკვლავს შეიცავს“, ზომად კი ფრანგი ასტრონომი 1,5°-ს ასახელებდა.
ვარსკვლავთგროვის მოცულობა დაახლოებით 10 000-16 000 სინათლის წელია. წარმოადგენს ყველაზე მჭიდრო ვარსკვლავთგროვას ინდივუდუალური ვარსკვლავების თვალსაზრისით იმ გროვებს შორის, რომელთა დანახვაც ბინოკლითაა შესაძლებელი. მხოლოდ ერთი კუთხით შეხედვისას, შესაძლებელია დაახლოებით 1000 ვარსკვლავის ხილვა.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავთგროვები კატეგორია:მესიეს ობიექტები
სანტუ-ანტონიუ-დუ-მონტი
სანტუ-ანტონიუ-დუ-მონტი (Santo Antônio do Monte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 950 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 975 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.07 კმ²-ზე. ფართობი 1 125 780 კმ²-ია.
ბიანკა კაპელო
ბიანკა კაპელო (Bianca Cappello; დ. 1548 — გ. 20 ოქტომბერი, 1587) — იტალიელი დიდგვაროვანი, რომელიც იყო ჯერ საყვარელი, შემდეგში კი უკვე მეორე ცოლი, ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ისა. მისმა ქმარმა იგი ოფიციალურად გამოაცხადა ტოსკანის კონსორტად, მეტიც, მისი კორონაციაც კი მოაწყო, რაზეც ინგლისელმა მწერალმა ჰორაციო ვალპოლმა პოემაც კი დაწერა.
ბიოგრაფია
ბიანკა დაიბადა 1548 წელს ვენეციაში. იგი იყო ვენეციელი დიდგვეროვნის, მეტად პატივსაცემი ბართოლომეო კაპელოსა და მისი მეუღლის, პელეგრინა მოროსინის ასული. დედის ხაზით, იგი გავლენიანი ელიზაბეტა კორნაროს შვილიშვილი და მორისონთა ოჯახის შთამომავალი იყო.
1563 წელს ბიანკამ თავის შეყვარებულ პიეტრო ბონავენტურთან ერთად დატოვა ვენეცია და ფლორენციაში გაიქცა, სადაც პიეტრო სალვიატების ბანკში მოეწყო და სასწრაფოდ იქორწინა მასზე. ასეთი ქორწინების გამო, ბიანკას მშობლები რამდენიმე წლის განმავლობაში არ ელაპარაკებოდნენ. როგორც თავად ამბობდა, მართალია მას და პიეტროს ფინანსური პრობლემები ჰქონდათ და ღარიბულად ცხოვრობდნენ, თუმცა უბედური არ ყოფილა. ამ პერიოდში მან თავისი პირველი შვილი გააჩინა — ვირჯინია ბონავენტური. სწორედ ამ დროს შეხვდა ბიანკას პირველად ტოსკანის დიდმა ჰერცოგმა ფრანჩესკო I-მა, რომელსაც იმდენად მოეწონა იგი, რომ მისი ფინანსურად უზრუნველყოფა გადაწყვიტა. ამ ამბიდან სულ მალე ბიანკამ რომანი გააბა ცოლ-შვილიან ფრანჩესკო I-თან, რაც მალევე გახდა ხალხისთვის ცნობილი. 1570 წელს მისი ქმარი პიეტრო მევალეებმა მოკლეს, 1574 წელს კი ფრანჩესკო უკვე ოფიციალურად ხდება დიდი ჰერცოგი. ფრანჩესკოს 1565 წლიდან მოყოლებული ცოლად საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ის ნაბოლარა ასული, იოჰანა ავსტრიელი ჰყავდა, რომელთანაც მას მხოლოდ სამი გოგონა შეეძინა, რის გამოც ჰერცოგს მემკვიდრის პრობლემა აწუხებდა. მინი|მარცხნივ|ბიანკა კაპელო თავის ვაჟთან, ანტონიოსთან ერთად 1576 წელს ბიანკა კაპელომ ფრანჩესკოს ვაჟი გაუჩინა, სახელად ანტონიო. ვინაიდან მისი გაჩენა საიდუმლო გარემოებაში მოხდა და მისი ორსულობაც ეჭვ ქვეშ იყო, გავრცელდა ჭორები იმის თაობაზე, რომ ბიანკას სამი ორსული ქალბატონი ჰყავდა დაქირავებული, ხოლო რომელმაც ვაჟი გააჩინა მას ბავშვი გამოართვა და ჰერცოგს წარუდგინა, თუმცა ეს ისტორიულად დამტკიცებული არ არის. მიუხედავად ამისა, ვაჟის გაჩენით ბიანკამ სამუდამოდ დაატყვევა ფრანჩესკო, რომელსაც ამის შემდეგ მასზე ქორწინება სურდა.
1578 წლის 10 აპრილს იოჰანა ავსტრიელი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ჰერცოგმა სასწრაფოდ და სრულიად საჯაროდ დაიწყო ახალი ქორწილისთვის მზადება. 1579 წლის 10 ივნისს, ფრანჩესკო I და ბიანკა კაპელო დაქორწინდნენ. მხოლოდ ამის შემდეგ შეურიგდნენ ბიანკას მისი მშობლები. 1583 წელს ფრანჩესკომ თავის პირველ მემკვიდრედ ანტონიო გამოაცხადა, ვინაიდან მას თავისი განსვენებული ცოლისგან გოგონების გარდა მხოლოდ ერთი ვაჟი დარჩა, რომელიც სწორედ ამ წელს დაიღუპა. როგორც ჰერცოგინია, ბიანკა კაპელო მეტად აქტიური აღმოჩნდა. იგი კარგად მართავდა სამეფო კარს, ორგანიზებას უწყობდა მნიშვნელოვან ღონისძიებებს და თანამშრომლობდა უცხოელებთან.
1587 წლის 20 ოქტომბერს ბიანკა კაპელო გარდაიცვალა. მისი მოულოდნელი გარდაცვალების შესახებ რამდენიმე ვერსია არსებობს, რომელთაგან ყველაზე გავრცელებულია ორი: I. იგი მისმა მაზლმა ფერდინანდომ მოწამლა, რომელსაც სძულდა იგი და II. დიდი ჰერცოგინია მალარიამ შეიწირა. მის დაღუპვამდე სულ ერთი დღით ადრე, 19 ოქტომბერს გარდაიცვალა ფრანჩესკო I, ტახტზე კი არა მათი ვაჟი ანტონიო, არამედ ფრანჩესკოს ძმა, ფერდინანდო I ავიდა, ვინაიდან ხალხი თვლიდა, რომ ანტონიო არ იყო ჰერცოგის ნამდვილი ვაჟი. სწორედ ამიტომ ითვლება, რომ იგი ფერდინანდომ მოწამლა, რადგან ბიანკა ტახტზე თავისი ვაჟის უფლებების დაცვას ცდილობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1548 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1587 კატეგორია:ტოსკანის კონსორტები
როზენჰაიმის რაიონი
როზენჰაიმის რაიონი (Landkreis Rosenheim) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი როზენჰაიმი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.439,40 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 246 791 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 171 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 1 87.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
მონტი-ალეგრი-დუ-პიაუი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 345 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.28 კმ²-ზე. ფართობი 2 417 932 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბოტრანჟი
ბოტრანჟი (Signal de Botrange) — ბელგიის უმაღლესი წერტილი. მდებარეობს მაღალი ჭაობის (Hautes Fagnes, Hoge Venen) პლატოზე. ზღვის დონიდან მისი სიმაღლეა 694 მ. 1923 წელს მასზე ააშენეს 6 მეტრიანი კოშკი, რომელიც მნახველებს აძლევდა 700 მეტრის რადიუსზე ხედვის საშუალებას. 1934 წელს ააშენეს 24 მეტრიანი ქვის კოშკი.
პუკურის რაიონი
პუკურის რაიონი (Distrito de Pucyura) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 351 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 912 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 100 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 37.75 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანტის პროვინციის რაიონები
მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემა
მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემა (DBMS) — პროგრამული უზრუნველყოფა, რომელიც ურთიერთქმედებს საბოლოო მომხმარებლებთან, აპლიკაციებთან და თავად მონაცემთა ბაზასთან, მონაცემების აღებისა და გაანალიზების მიზნით. DBMS დამატებით შეიცავს მონაცემთა ბაზის ადმინისტრირებისთვის გათვალისწინებულ ძირითად შესაძლებლობებს. მონაცემთა ბაზის, DBMS და მათთან დაკავშირებული პროგრამების ერთობლიობას შეიძლება ეწოდებოდეს "მონაცემთა ბაზის სისტემა". მონაცემთა ბაზაც და მისი მართვის სისტემაც შეესაბამება მონაცემთა ბაზის კონკრეტული მოდელის პრინციპებს.
მონაცემთა ბაზის სისტემა ერთობლიობაში აღნიშნავს მონაცემთა ბაზის მოდელს, მონაცემთა ბაზის მართვის სისტემას და მონაცემთა ბაზას.
ხშირად ტერმინი "მონაცემთა ბაზა" ასევე გამოიყენება აგრეთვე DBMS-ის, მონაცემთა ბაზის სისტემის ან მონაცემთა ბაზასთან დაკავშირებული აპლიკაციის აღსანიშნავად.
მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემები უზრუნველყოფენ მონაცემთა ბაზებში არსებული მონაცემების დაცვას და უსაფრთხო შენახვას. მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემას შეუძლია ერთდროულად მოემსახუროს ათი ათასობით მომხმარებელს, ამასთან ერთად უზრუნველყოს ბაზებში არსებული მონაცემების საიმედო უსაფრთხოება და მთლიანობა.
სქოლიო
კატეგორია:მონაცემთა ბაზები კატეგორია:მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემა
სან-ხოსე-დელ-პალმარი
სან-ხოსე-დელ-პალმარი (San José del Palmar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3.998 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 940 კმ²-ია.
ბუხულა ჯაფარიძე
ბუხულა ჯაფარიძე (დ. 27 ივლისი, 1942, მესტია — გ. 21 დეკემბერი, 1990)  — ქართველი ინჟინერი.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1968-1970 წლებში იყო ჭიათურმარგანტრესტის ახალი ითხვისის მაღაროთა სამმართველოს ინჟინერ-ელექტრომექანიკოსი, ინჟინერი, 1970-1973 წლებში მესტიის ელქსელების ექსპლუატაციის ინჟინერი, მთავარი ინჟინერი, 1973-1990 წლებში კი მესტიის ელქსელების დირექტორი. 1990 წელს იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
როთის რაიონი
როთის რაიონი (Landkreis Roth) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი როთი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება შუა ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 895,18 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 128 238 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 149 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 5 76.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
სან-გონსალუ-დუ-პარა
სან-გონსალუ-დუ-პარა (São Gonçalo do Pará) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 750 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 398 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.13 კმ²-ზე. ფართობი 265 730 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1995)
ესტონეთის საპარლამენტო არჩევნები (1995) (1995. aasta Riigikogu valimised) — საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ მეორე საპარლამენტო არჩევნები ესტონეთში. არჩევნები გაიმართა 1995 წლის 5 მარტს. არჩევნებში დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა ესტონეთის კოალიციურმა პარტიამ.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთის საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნები კატეგორია:1995 წლის არჩევნები
სერგეი აქსეონოვი
მინი|აქსეონოვი [[2014 წელს.]] სერგეი აქსეონოვი (Серге́й Вале́рьевич Аксёнов, Сергі́й Вале́рійович Аксьо́нов; დ. 26 ნოემბერი, 1972, ბელცი, მოლდოვის სსრ, სსრკ) — რუსი სახელმწიფო მოღვაწე და პოლიტიკოსი. 2014 წლის 9 ოქტომბრიდან (რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის შემდეგ) იკავებს ყირიმის რესპუბლიკის ხელმძღვანელის პოსტს. იმავე წლის 17 მარტიდან — მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პოსტს. პარტია „ერთიანი რუსეთის“ წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:„ერთიანი რუსეთის“ წევრები კატეგორია:დაბადებული 26 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972
Dr. Martens
Dr. Martens — ბრიტანული ფეხსაცმელებისა და ტანსაცმელების სავაჭრო მარკა, რომელიც, აგრეთვე აწარმოებს რიგ აქსესუარებს – ფეხსაცმლისა და ტანსაცმელების მოვლის პროდუქტებს, ტანსაცმელებს, ჩანთებს და სხვა. ძირითადი სახელწოდების გარდა, მარკა ცნობილია როგორც Doctor Martens, Doc Martens, DMs  ან უბრალოდ Docs. Martens-ის ფეხსაცმელები გამოირჩევა რბილი საჰაერო ბალიშებით, ზედა ფორმითა და გარშემო ყვითლად შემოკერილი ძაფით. ჩექმები იქცა ბრიტანეთის კულტურის სხვადასხვა ჯგუფების განუყრელ ნაწილად: 1960-იანებში ფეხსაცმლის ტარება დაიწყეს სკინჰედებმა, 1980-იანების ბოლოს პოპულარული იყო პანკებს, ახალი ტალღის მუსკოსებსა და ახალგაზრდა სუბკულტურების წევრებს შორის, პირველ რიგში გრანჯ-მოდის პერიოდში ადრეულ 1990-იან წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:ფეხსაცმლის სავაჭრო მარკები კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ფეხსაცმლის კომპანიები კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ტანსაცმლის სავაჭრო მარკები კატეგორია:1947 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:1980-იანი წლების მოდა კატეგორია:1990-იანი წლების მოდა კატეგორია:2000-იანი წლების მოდა კატეგორია:2010-იანი წლების მოდა
Atari XEGS
Atari XE Video Game System, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც Atari XEGS — მესამე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი შემუშავებული კომპანია Atari Corporation-ის მიერ 1987 წელს.
ის დაფუძნებულია Atari-ს 8 ბიტიან 65XE კომპიუტერზე და მასზე თავსებადია Atari-ს 8 ბიტიანი კომპიუტერების პროგრამული ბიბლიოთეკა. დამატებით მას შეუძლია შეასრულოს როგორც სათამაშო კონსოლის, ასევე სრულყოფილი კომპიუტერის ფუნქცია. ის გამოიყენებს MOS Technology-ის 6502C-ის ცენტრალურ პროცესორს, ANTIC-ის გრაფიკულ პროცესორს და 67 კბ ოპერატიულ მეხსიერებას. კონსოლი, ასევე მოიხმარს ატარის კომპიუტერების თითქმის ყველა პერიფერიალს, მათ შორის მოდემსა და პრინტერს. ატარიმ კონსოლი გამოსცა ორი ფორმით: ერთი როგორც საბაზისო კომპლექტი, რომელსაც თან ახლდა მხოლოდ ჯოისტიკი და მეორე დელუქს კომპლექტი, რომელსაც მოჰყვებოდა კლავიატურა, ჯოისტიკი და სინათლის პისტოლეტი, რომელიც აგრეთვე თავსებადი იყო 7800 და Atari 2600-თან.
XEGS-ს ჩაშენებული ჰქონდა ვიდეო თამაში „Missile Command“ და გააჩნდა ახალი პროექტების, Barnyard Blaster-ის და „Bug Hunt“ მხარდაჭერა. საერთო ჯამში კონსოლზე ხელმისაწვდომი იყო 32 ერთეული თამაში.
გალერეა
<Gallery> File:Atari_XEGS.jpg|Atari XEGS File:Atari XEGS keyboard.jpg|XEGS-ის კლავიატურა File:Atari XE joystick (colour restored).jpg|XEGS-ის ჯოისტიკი File:Atari XG-1 light gun.jpg|XEGS-ის სინათლის პისტოლეტი
სქოლიო
კატეგორია:Atari-ს 8 ბიტიანი კომპიუტერები კატეგორია:Atari-ის კონსოლები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მესამე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:1980-იანების სათამაშოები კატეგორია:1987 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
სიპი
სიპი (Sipí) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3.500 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 196.55 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იგორი
იგორი (Игорь, Ігор; გ. 945) — კიევის დიდი მთავარი 912 წლიდან, რიურიკოვიჩთა დინასტიის ფაქტობრივი დამაარსებელი. მემატიანე მის წარმომავლობას ნახევრადლეგენდარულ რიურიკს უკავშირებს. აგრძელებდა თავისი წინამორბედის ოლეგის საქმიანობას, თავისი მმართველობის ქვეშ გააერთიანა დნესტრსა და დუნაის შორის მცხოვრები აღმოსავლეთსლავური ტომები; ჩაახშო დრევლიანების აჯანყება. იყო ადრინდელი ფეოდალური სახელმწიფოს ტიპური მთავარი. 913 წელს ილაშქრა კასპიისპირეთში, მიაღწია ბაქოს და აიღო ბარდავი. 941 წელს წარუმატებლად დაესხა თავს კონსტანტინოპოლს. 944 წელს კვლავ გაილაშქრა ბიზანტიაზე, იმპერატორმა მას გამოსასყიდი შესთავაზა, რის შედეგადაც რუსებსა და ბერძნებს შორის ხელშეკრულება დაიდო. პირველი იყო რუსი მთავრებიდან, რომელიც პაჭინიკებს შეეტაკა; მათთან გააფორმა 5-წლიანი საზავო ხელშეკრულება. მოკლეს დრევლიანებმა, როდესაც განმეორებით მოითხოვა მათგან ხარკი.
აგრეთვე მოიხსენიება როგორც იგორ მოხუცი, იგორ I და იგორ რიურიკოვიჩი (რიურიკის ძე).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 870-იანები კატეგორია:გარდაცვლილი 945 კატეგორია:კიევის დიდი მთავრები კატეგორია:ძველი რუსეთის მხედართმთავრები კატეგორია:რიურიკოვიჩები კატეგორია:მოკლული მონარქები