cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Are You Experienced
სიმღერების სია
Are You Experienced-ის 1967 წელს გამოცემის შემდეგ, გამოვიდა ალბომის ექვსი ვერსია, სიმღერების სხვადასხვა სიებით. 1997 წლისთვის აშშ და ბრიტანულ ვერსიებში შედიოდა 17 სიმღერა, მათ შორის, ისეთები, რომლებიც არ გამოსულა ალბომის ორიგინალური ბრიტანულ/საერთაშორისო გამოცემებზე ან ჩრდილოეთ ამერიკაში გამოცემულ ვერსიებში. ამ გამოცემებში აგრეთვე შეტანილია The Experience-ის პირველი სამი სინგლი - "Stone Free", "51st Anniversary" და "Highway Chile".
სქოლიო
კატეგორია:1967 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Barclay Records-ის ალბომები კატეგორია:MCA Records-ის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:ფსიქოდელიური როკ-ალბომები კატეგორია:The Jimi Hendrix Experience-ის ალბომები კატეგორია:Track Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჩეს ჩენდლერის პროდიუსერობით
ალფოუთი (ბარდა)
ალფოუთი  (Alpout) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 323 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ვდნხ (მოსკოვის მეტრო)
ვდნხ (ВДНХ) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალუჟსკო-რიჟსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1958 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
სნიატინის რაიონი
სნიატინის რაიონი (Снятинський район) — რაიონი უკრაინაში, ივანო-ფრანკივსკის ოლქში. მისი ფართობია 602 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 68 971 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 115 კაცს კმ²-ზე. სნიატინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სნიატინი.
სქოლიო
კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის რაიონები
ასფოდელინე
ასფოდელინე (Asphodeline) — მცენარეთა გვარი ასფოდელოსებრთა ოჯახისა. სახელი ეწოდება ასფოდელოსთან (Asphodelus) მსგავსების გამო, თუმცა ქართული წყაროების დიდ ნაწილში ამ გვარის მცენარეებსაც ასფოდელო ეწოდება. უმეტესად მრავალწლიანი ბალახებია, აქვთ სქლად შეფოთლითი, ზოგჯერ დატოტვილი ღერო. ფოთლები ხაზურია. ყვავილები თეთრი ან ყვითელი, შეკრებილია მტევნისებრ ყვავილედში. ცნობილია 15–16 სახეობა. გავრცელებული არიან აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთში, ყირიმში, დასავლეთ აზიაში. იზრდებიან მთებსა და ვაკეებზე, მშრალ ქვიან ან ღორღიან ადგილებში, სტეპის ფერდობებზე, მშრალ ნათელ ტყეებში. საქართველოში გვხვდება სამი სახეობა, განსაკუთრებით აღსანიშნავია ყვითელი (A. lutea) და ყირიმული (A. taurica). კარგი თაფლოვანი მცენარეებია. ყვითელი ასფოდელო გამოიყენება როგორც დეკორატიული მცენარე. ყირიმული ასფოდელო შეტანილი იყო საქართველოს „წითელ ნუსხაში“ (2003 წლის რედაქცია).
სქოლიო
კატეგორია:ასფოდელოსებრნი
ელდათის წმინდა გიორგის ეკლესია
ელდათის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუხურაში. აგებულია X-XV საუკუნეებში.
დანგრეული ეკლესია (9,7×5,6 მ) დარბაზული ნაგებობების ტიპს განეკუთვნება. საამშენებლო მასალად გამოყენებულია კარგად დამუშავებული რუხი და მუქი წითელი ფერის ქვაა. კედლები შემორჩენილია 1 მ-ის სიმაღლეზე. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომლის ცენტრალური და სამხრეთ ნაწილები უკეთ ჩანს, დანარჩენი მიწითაა დაფარული. ეკლესიის გეგმა ცუდად იკითხება, ჩანს რომ ის დარბაზული ეკლესიაა, მაგრამ საფუძვლიანი გაწმენდის გარეშე შეუძლებელია დადგენა აქვს თუ არა მას მინაშენები. იკითხება ორი შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ჩრდილოეთით პილასტრის ფრაგმენტია. ინტერიერი მთლიანად დაფარულია მიწით, კედლების ნანგრევებით და დიდტანიანი ხეებით. ნანგრევებში ტუფთან ერთად შირიმის კვადრებიც განირჩევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გოგოლაშვილების კოშკი
გოგოლაშვილების კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფელ კურსებში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში.
კოშკი მდებარეობს ქვედა კურსების ტერიტორიაზე. იგი აგებულია ნატეხი ქვისაგან და კირხსნარისაგან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ტისმენიციის რაიონი
ტისმენიციის რაიონი (Тисменицький район) — რაიონი უკრაინაში, ივანო-ფრანკივსკის ოლქში. მისი ფართობია 736 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 85 400 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 120 კაცს კმ²-ზე. ტისმენიციის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტისმენიცია.
სვიბლოვო (მოსკოვის მეტრო)
სვიბლოვო (Свиблово) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალუჟსკო-რიჟსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1978 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
სორაკა
სორაკა (Soracá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.998 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 805 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 101.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 57 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჰაჯილარი (ბარდა)
ჰაჯილარი  (Hacılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 555 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ომი ბრეტონული მემკვიდრეობისათვის
მარჯვნივ|მინი|300x300პქ| ჯონ III- ის, ბრიტანეთის ჰერცოგის პანაშვიდი, რომელიც გამოსახულია ჟან ფროისარტის ქრონიკებში. ომი ბრეტონული მემკვიდრეობისათვის — კონფლიქტი ბლუას გრაფებსა და მონტფორტებს, ბრეტონის ჰერცოგებს შორის, რომელშიც შემდგომ ჩაერთი საფრანგეთის სამეფო. ომი მიმდინარეობდა 1341-დან 1365 წლის 12 აპრილის ჩათვლით.
ომი წარმოადგენდა ადრეული ასწლეულის ომის განუყოფელ ნაწილს კონფლიქტში საფრანგეთისა და ინგლისის მთავრობების მონაწილეობის გამო; ფრანგებმა მხარი დაუჭირეს ბლუას (ქალი მემკვიდრე), ხოლო ინგლისელებმა მხარი დაუჭირეს მონფორტს (მემკვიდრე ვაჟი). საბოლოოდ, გაიმარჯვა მონფორტმა აურეას ბრძოლის შემდეგ, 1364 წელს.
ფონი
ჯონ III-ს საერთოდ არ მოსწონდა მამის მეორე ქორწინება და უმცროსი ნახევარ-ძმის გაჩენა. მან თავისი მეფობის პირველი წლები გაატარა, ამ ქორწინების ბათილად ცნობასა და თავისი ნახევარძმის დამცირებას, რითაც ცდილობდა, რომ ჯონის საჰერცოგო ვერ დაეკავებინა. რადგან ჯონ III იყო უშვილო, მისი რჩეული მემკვიდრე გახდა ჯოან პენტჰეველი, la Boiteuse, მისი უმცროსი ძმის — გაის ქალიშვილი. 1337 წელს იგი დაქორწინდა ჩარლზზე ბლუადან, საფრანგეთის ძლიერი სათავადაზნაურო სახლის მთავარი წარმომადგენლის — საფრანგეთის მეფის ფილიპ VI-ის დისშვილის მეორე ვაჟზე. 1340 წელს, ჯონ III შერიგდა თავის ნახევარ-ძმასთან და აღასრულა ანდერძი, რომლის მიხედვითაც მონფორტელი ჯონი ბრეტანის მემკვიდრედ დანიშნა. 1341 წლის 30 აპრილს გარდაიცვალა ჯონ III. მემკვიდრეობის შესახებ მისი ბოლო სიტყვები იყო:
ომის პირველი ეტაპი
ბრეტანის თავადაზნაურობის უმეტესი ნაწილი მხარს უჭერდა ჩარლზ დე ბლუას, ასე რომ, თუ ჟან დე მონფორტს საჰერცოგოს მართვა სურდა, მაშინვე უნდა ემოქმედა. აგვისტოს შუა რიცხვებამდე, ჟან დე მონფორტმა ბრეტანის უმეტესი ნაწილი საკუთარი კონტროლის ქვეშ მოაქცია, მათ შორის სამი ძირითადი ქალაქი — ნანტი, რენი და ვანი.
იმ მომენტამდე, მემკვიდრეობის კრიზისი დარჩა სახელმწიფოს შინაგან საქმედ. როდესაც ფილიპ VI-მ შეიტყო ინგლისელი აგენტების ურთიერთობაზე ჟან დე მონფორტთან, საფრანგეთის გვირგვინოსანმა, ბუნებრივია, დაიწყო სიტუაციაში მზარდი ინტერესის გამოხატვა. თავის მხრივ, ედვარდ III-მ თავი საფრანგეთის მეფედ გამოაცხადა და ჟან დე მონფორტი დაბეგრა.
ედვარდ III შეზღუდული იყო ცეცხლის შეწყვეტის პირობებით და არ შეეძლო რაიმე შემტევი მოქმედების განხორციელება საფრანგეთში. 1341 წლის ნოემბერში, ხანმოკლე ალყისა და დამარცხების შემდეგ, შამტოკოს ბრძოლაში, ჟან დე მონფორტი საფრანგეთში იქნა ექსტრადირებული ნანტის მკვიდრთა მიერ. მას შესთავაზეს უსაფრთხო მოლაპარაკება კარლ დე ბლუასთან, მაგრამ ამის ნაცვლად ციხეში ჩასვეს.
სანამ ჟანი ტყვეობაში იმყოფებოდა, მონფორტული ფრაქციის ლიდერი იყო მისი ცოლი, ჟოანა დე დამპიერი (ფლანდრიელი). პარიზში შიშობდნენ, რომ ედუარდ III–ს დაეშვებოდა კალაში ცეცხლის შეწყვეტის მოლოდინის გარეშე, ამიტომ საფრანგეთის არმიის დიდი ნაწილი იქ წავიდა, ჩარლზ დე ბლუა კი მხარდაჭერის გარეშე დარჩა. თუმცა, კარლმა დაამტკიცა, რომ უნარიანი მეთაური იყო, რადგან მისმა ჯარებმა რენი და ვანი დაიკავეს.
ჟან დე მონფორტი ციხეში იმყოფებოდა, მის შვილს გაუჩნდა მემკვიდრე, ხოლო ცოლი, ჟოან ფლადრიელი გაგიჟებულიყო, ამიტომ, ბრიტანს დროებით ისევ მართავდა შარლ დე ბლუა.
ზავი ორ მეფეს და მათ მიმდევრებს აკავშირებდა, მაგრამ კარლ დე ბლუა ირწმუნებოდა, რომ იგი აწარმოებდა თავის ცალკეულ ომს და, შესაბამისად, არ იყო შეზღუდული რაიმე ზავით. ამგვარად, ომი გაგრძელდა.
პარიზში, ჟან დე მონფორტი, 1343 წლის 1 სექტემბერს, გათავისუფლდა ციხიდან უზარმაზარი ფულადი გადასახდელის სანაცვლოდ. მას აგრეთვე აიძულეს აღეთქვა დაპირება, რომლის მიხედვითაც იგი დარჩებოდა აღმოსავლეთში, თავის ტერიტორიაზე. ზოგადი სტრატეგიული გეგმის მიხედვით, მან ჯარი გაგზავნა ნორთჰემპტონის ერლის და ჟან დე მონფორტის ერთობლივი ხელმძღვანელობით ბრეტანში. ივნისში ჩამოსვლიდან შემდეგ ერთი კვირის განმავლობაში ბრეტანებმა მიაღწიეს პირველ გამარჯვებას: სერ თომას დაგვორტი, ნორთჰემპტონის ერთ-ერთი ლეიტენანტი, ჯარებით შეიჭრა ცენტრალურ ბრეტანში და დაამარცხა შარლ დე ბლუა კადორში, ჯოსელინის მახლობლად.
შემდეგი ოპერაციები გადაიდო ივლისამდე, როცა მონფორტმა სცადა ქუიმპერში დაბრუნება. ნორთჰემპტონის ჯარი დაითხოვეს, რადგან ჩრდილოეთ ბრეტანში მათ დიდ წარმატებას ვერ მიაღწიეს. შედეგად, საბოლოოდ, ედვარდმა გადაწყვიტა ნორმანდიაში დაბანაკება თავისი 1346 წლის კამპანიის წამოსაწყებად. ინგლისის არმიის სარდლობა დაევალა სერ თომას დაგვორტს, რომელმაც მოაწყო რეიდი ფრანგების პოზიციებზე და ჩარლ დე ბლუას არმიას შეებრძოლა 1346 წელს, სენ-პოლ-დე-ლეონში. ფრანგებმა ეფექტურად მოიგერიეს ყველა შეტევა დაღამებამდე, თუმცა შემდეგ იძულებულები გახდნენ უკან დაეხიათ და უამრავი დაჭრილი დაეტოვებინათ.
ომის მეორე ეტაპი
მინი|შარლ ბლუას დატყვევება ამ ეტაპზე ბრეატანის ოლქის გარეთ განვითარებულმა მოვლენებმა გავლენა მოახდინეს ომზე. ფრანგებმა დიდი მარცხი განიცადეს კრესის ბრძოლაში 1346 წელს, ხოლო კალასში კი 1347 წელს. საფრანგეთის მხარდაჭერის გარეშე შარლ ბლუამ თანდათანობით დაიწყო ინგლისის კაპიტნებთან დამარცხება და მიწების დაკარგვა. წარსულში ქუიმპეზე მოწყობილმა ხოცვა-ჟლეტამ გაზარდა მისი არაპოპულარობა, ხოლო ბრეტან მოვაჭრეებს ეკონომიკური ურთიერთობების გაძლიერების ინტერესი გაუჩნდათ ინგლისის მიმართ, ატლანტის ოკეანესა და ლა-მანშის სრუტეს შორის სტრატეგიული პოზიციის გამო. 1347 წელს ლა როშე-დერიენის ბრძოლაში, შარლი ტყვედ აიყვანეს, რადგან ის ქალაქის დაბრუნებას ცდილობდა, რომელიც სულ ახლახან ინგლისელებს ჰქონდათ აღებული. იგი ხუთი წლის განმავლობაში ციხეში იმყოფებოდა ლონდონის კოშკში. ინგლისელები აკონტროლებდნენ ბრესტს, ქუინპერს და ვანს.
პაპი ინოკენტი VI-ის ზეწოლის შედეგად ინგლისელებმა, ფრანგებმა და ბრეტანებმა მოლაპარაკება გამართეს და მიაღწიეს მშვიდობას — ორივე ფრაქციამ შეინარჩუნა ძალაუფლების არათანაბარი წონასწორობა საჰერცოგოში. სწორედ ამ პერიოდში მოხდა „ოცდაათის ბრძოლა“, ცნობილი ეპიზოდი ბრეტონული მემკვიდროების ომში. ბრძოლა შედგა ფრანგების და ინგლისელების კონტროლირებად ციხესიმაგრეებს — ჯოსელინის და პლოიორმელის შორის ტერიტორიაზე, 1351 წლის 26 მარტს. მასში მონაწილეობდა ოცდაათი მეომარი თითოეული ფრაქციიდან. დაღამებამდე ანგლო-ბრეტანმა მონტფორტისტებმა დაკარგეს ცხრა მებრძოლი, ხოლო პრო-ფრანგულმა რაინდებმა ექვსი წარმომადგენელი. გადარჩენილი მონტფორტისტები იძულებულნი იყვნენ, დანებებულიყვნენ. თუმცა, ამ ბრძოლას ომზე არანაირი გავლენა არ ჰქონია.
დასკვნითი ეტაპი
ომი განახლდა 1363 წელს, როდესაც შარლ დე ბლუამ, რომელსაც დახმარებას უწევდა ბერტრან დუ გუესლინი, გარკვეულ წარმატებას მიაღწია, მაგრამ როდესაც ბერტრანდი გაემგზავრა ნავარასა და ნორმანდიის სიმაგრეებზე კონტროლის დასამყარებლად, შარლის წინსვლა შეჩერდა ბეკერელის წარუმატებელი ალყის დროს. ხელშეკრულების მოლაპარაკების კიდევ ერთი შესაძლებლობა გაჩნდა, მაგრამ შარლის ცოლმა, ჯოანამ ჩაშალა მოლაპარაკება. მონფორტმა ალყაში მოაქცია ქალაქი აურეა ახალი ინგლისელი ჯარის ლიდერის — ჯონ ჩანდოსის მეთაურობით. შარლ დე ბლუასა და ბერტრან დუ გუცკლი მოვიდა ალყაში მოქცეული ქალაქის გადარჩენაში, მაგრამ ისინი გადამწყვეტად დაამარცხეს აურეის ბრძოლაში 1364 წლის 29 სექტემბერს. ამ ბრძოლამ ამ გრძელი კონფლიქტის დაასრულა: შარლ ბლუა მოკლეს, ხოლო ბერტრან დუ გუესლინი დაიჭირეს და გამოსასყიდის სახით 100000 ფრანკი დაუწესეს.
სამშვიდობო ხელშეკრულება
სამშვიდობი ხელშეკრულება დაიდო 1365 წლის 12 აპრილს, რომელმაც ჯონ მონტფორტს ბრეტანის ჰერცოგის ტიტული მიანიჭა. მან ბრეტანული მემკვიდრეობის ახალი კანონი შემოიღო, რომლის მიხედვითაც, ბრეტანის მფლობელობა მემკვიდრეობით გადაეცემოდა მონფორტის ოჯახის მამაკაც წევრს.
|შარლ V — საფრანგეთის მონარიი, არ დაუპირისპირდა ჯონის ჰერცოგობას, იმის შიშით, რომ მისთვის ინგლისს შესაძლოა გადასახადები დაეწესებინა. გარდა ამისა, საფრანგეთი აშკარად იყო დასუსტებული იყო ასწლეულების ომის გამო. მან მან აღიარა ჰერცოგი და ამ მოქმედებით დაიმსახურა ბრეტანელი დიდგვაროვნების და მონფორტის კეთლგანწყობა.
აბრამივკა (ვიშჰოროდის რაიონი)
აბრამივკა (Абрамівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს კიევის ოლქის ვიშჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 214 კაცს შეადგენდა.
ომი ბრეტონული მემკვიდრეობისათვის
სქოლიო
კატეგორია:შუასაუკუნეების სამოქალაქო ომები კატეგორია:შუა საუკუნეების სამხედრო ისტორია კატეგორია:ბრეტონი კატეგორია:ასწლიანი ომის ბრძოლები კატეგორია:ასწლიანი ომი კატეგორია:ასწლიანი ომის მონაწილეები კატეგორია:მემკვიდრეობითი ომები
აბრამივკა (ვიშჰოროდის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიშჰოროდის რაიონის სოფლები
მუგადას ნეიმატოვი
მუგადას ნეიმატოვი (დ. 22 სექტემბერი, 1948,   გარდაბანი — გ. 2 სექტემბერი, 1997) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1970 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1995-1997 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. უფლებამოსილება შეუწყდა გარდაცვალების გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი  1997 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
V.Smile
V.Smile — მეექვსე თაობის საგანმანათლებლო ვიდეო თამაშების კონსოლი, შემუშავებული და გამოცემული VTech-ის მიერ 2004 წლის 4 აგვისტოს. კონსოლი გათვლილი იყო სამიდან შვიდ წლამდე ბავშვებისთვის.
სისტემის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 59 აშშ დოლარს. მასში განთავსებული იყო SunPlus-ის SPG2xx ცენტრალური პროცესორი და გააჩნდა კლავიატურის და მაუსის მხარდაჭერა. ის დაფუძნებული იყო სპრაიტულ გრაფიკაზე და ძირითად მედია საშუალებად გამოიყენებდა სათამაშო კარტრიჯებს, რომელსაც ერქვა „სმარტრიჯი“ (Smartridge).
შემდგომში გამოვიდა V.Smile-ის რამდენიმე ვარიანტი, მათ შორის პორტატიული ვერსია V.Smile Pocket. აგრეთვე გამოიცა V-Motion - V.Smile-ის ერთ-ერთი ძირითადი ვერსია, რომელსაც გააჩნდა საკუთარი პროგრამული უზრუნველყოფის ხაზი და თან მოიხმარდა მოძრაობის დეტექტორ კონტროლერს. V-Motion და სმარტრიჯები უკუთავსებადი იყო V.Smile-ის სხვა ვარიანტებთან და სმარტრიჯებთან. V-Motion-ის სმარტრიჯები, აგრეთვე თავსებადი იყო V.Smile-ის კოსოლურ და პორტატიულ ვერსიებთან, თუმცა ახასიათებდა გარკვეული შეზღუდვები.
სქოლიო
კატეგორია:VTech კატეგორია:საგანმანათლებლო სათამაშოები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მეექვსე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები კატეგორია:2004 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
ყუნდუზი
ყუნდუზი ( ყონდუზი, کندوز) — ქალაქი ავღანეთის ჩრდილოეთ ნაწილში. მდებარეობს ყუნდუზის პროვინციაში და წარმოადგენს მისსავე ადმინისტრაციულ ცენტრს. ქალაქის მოსახლეობა 2006 წლის მონაცემებით შეადგენს 250 000 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავღანეთის ქალაქები
ლატვიის ცენტრისტული პარტია
ლატვიის ცენტრისტული პარტია — ცენტრისტული პარტია ლატვიაში. დაფუძნდა 2005 წელს. მისი ლიდერია ნორმუნდს გროსტინში. 2018 წლის საპარლამენტო არჩევნებში 897 ხმა (0,10%) მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ლატვიის პოლიტიკური პარტიები
ტლუმაჩის რაიონი
ტლუმაჩის რაიონი (Тлумацький район) — რაიონი უკრაინაში, ივანო-ფრანკივსკის ოლქში. მისი ფართობია 683 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 52 835 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 77 კაცს კმ²-ზე. ტლუმაჩის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტლუმაჩი.
სქოლიო
კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის რაიონები
ბაბუშკინსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ბაბუშკინსკაია (Бабушкинская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალუჟსკო-რიჟსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1978 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ქოლაირი (ბარდა)
ქოლაირი  (Kolayır) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	328 კაცი.
მუსტაფა (შეჰზადე)
შეჰზადე მუსტაფა (დ. 1515, მანისა — გ. 6 ოქტომბერი 1553, კონია) — სულეიმან დიდებულის და მისი ხარჭის, მაჰიდევრან სულთნის ვაჟი და მისი ერთ-ერთი მემკვიდრე. მანისის გუბერნატორი 1533 წლიდან 1541 წლამდე და ამასიის გუბერნატორი 1541 წლიდან 1553 წლამდე.
ქოლაირი (ბარდა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
მუსტაფა (შეჰზადე)
ბიოგრაფია
მუსტაფა დაიბადა 1515 წელს მანისაში. ის იყო მემკვიდრე შეჰზადე. თუმცა ზოგიერთი ისტორიკოსის ვარაუდით სულთან სულეიმანს უნდოდა, რომ ტახტზე ჰიურემ სულთნის უფროსი ვაჟი მეჰმედი ასულიყო. 1541 წელს სულეიმანმა მუსტაფა ამასიაში გაგზავნა, ხოლო მეჰმედი კი — მანისაში. ოსმალების ტრადიციების მიხედვით მემკვიდრე შეჰზადე დედაქალქთან ახლო პროვინცია უნდა ემართა და რადგანაც ამასია დედაქალქიდან უდრო შორს იყო ვიდრე მანისა, შესაბამისად მეჰმედს უფრო დიდი შანსი ჰქონდა ტახტზე ასასვლელად. 1544 წელს მეჰმედის მოულოდნელი გარდაცვალების შემდეგ სულეიმანმა მანისის მმართველად მისი ვაჟი შეჰზადე სელიმი გაუშვა. სულთნის მეორე ვაჟი შეჰზადე ბაიაზიდი ჯერ კონიას, ხოლო შემდეგ ქუთაჰიას მართავდა, რომლებიც დედაქალაქთან ასევე უფრო ახლოს იყვნენ ვიდრე ამასია. .
ბაიაზიდისა და სელიმის დედა, ჰიურემ სულთანი, ყოველმხრივ ცდილობდა დახმარეობდა თავის შვილებს, რომ გამხდარიყვნენ შემდეგი სულთნები. მუსტაფა თითქმის 12 წელი წარმატებით მართავდა ამასიის პროვინციას. ირან-ოსმალეთის ომის დროს სულეიმანმა შეხვედრები გამართა თავის ვაჟებთან სელიმთან, ბაიაზიდსა და მუსტაფასთან, სადაც მათთან ერთად განიხილა იმპერიის პოლიტიკური სიტუაცია.
ვინაიდან და რადგანაც ტახტის 2 პრეტენდენტი ჰიურემ სულთნის შვილები იყვნენ, მუსტაფას სიცოცხლე საფრთხის ქვეშ იყო, ამიტომ მუსტაფას დედა მაჰიდევრან სულთანი მუდმივად თვალ-ყურს ადევნებდა და იცავდა შვილს მოწამვლისაგან.
შეთქმულება
ჰიურემ სულთანს ძალიან უნდოდა, რომ ტახტზე მისი ერთ-ერთი შვილი ასულიყო. ისტორიკოსების აზრით, სწორედ მან მოაწყო შეთქმულება შეჰზადე მუსტაფას წინააღმდეგ. ამაში მას ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი და მისი სიძე რუსტემ-ფაშა დაეხმარა.
არსებობს ვერსია, რომ რუსტემ-ფაშამ სულეიმანთან გაგზავნა თავისი სანდო ადამიანი, რომელმაც შეატყობინა მას, რომ სულეიმანი არ იყო არმიის სათავეში, რადგან ჯარისკაცებს გადაწყვეტილი ჰქონდათ, რომ ტახტზე შეჰზადე მუსტაფა აეყვანათ. ამ ამბავმა სულეიმანის განრისხება გამოიწვია.
სიკვდილით დასჯა
thumb|left|შეჰზადე მუსტაფას სიკვდილით დასჯა თურქეთ-სპარსეთის პირველი ომის დროს სულეიმანის არმია ერეღლიში გაჩერდა. რუსტემ-ფაშამ მუსტაფას შესთავაზა მამის არმიას შემოერთებოდა და ამასთან ერთად სულეიმანს ამცნო, რომ მუსტაფა მის მოსაკვლელად მოდიოდა. .
სულეიმანმა დაიჯერა, რომ მის სიცოცხლეს საფრთხე ემუქრებოდა და მუსტაფას სიკვდილით დასჯა ბრძანა. როდესაც მუსტაფა მამის კარავში მის შესახვედრად შევიდა, სულეიმანის მცველებმა იგი შეიპყრეს და მოკლეს.
შეჰზადე მუსტაფა დაკრძალულია ბურსას მურადიეს კომპლექსში, სადაც სულთან სელიმ II-ის ბრძანებით აკლდამა აშენდა. იქვე დაკრძალულია მუსტაფას დედა, მაჰიდევრან სულთანი.
გარდაცვალების შემდეგ
შეჰზადე მუსტაფას გარდაცვალების შემდეგ იანიჩარებმა და ანატოლიის ჯარისკაცებმა სულეიმანის გადაწყვეტილება გააპროტესტეს. მუსტაფას არმია მიიჩნევდა, რომ ყველაფერი ჰიურემ სულთნისა და რუსტემ-ფაშას პოლიტიკური ინტრიგების გამო მოხდა. არმიის პროტესტის შემდეგ სულეიმანმა რუსტემ-ფაშა თანამდებობიდან გაათავისუფლა და უკან სტამბოლში გაუშვა.
სულეიმანის უმცროს შვილს, შეჰზადე ჯიჰანგირს განსაკუთრებით უყვარდა მუსტაფა და მას უჭერდა მხარს. ჯიჰანგირი იმ დროს მამასთან ერთად იმყოფებოდა ლაშქრობაში და შესაბამისად, ნახა, როგორ დასაჯეს მუსტაფა სიკვდილით. ის თვლიდა, რომ სულეიმანი შეცდა და შიმშილობა გამოაცხადა. ჯიჰანგირი 27 ნოემბერს ალეპოში გარდაიცვალა.
მუსტაფას სიკვდილმა გამოიწვია არეულობა ანატოლიაში, განსაკუთრებით ამასიაში, რადგან უბრალო ხალხს მუსტაფა ძალიან უყვარდა და სულეიმანის ერთადერთ მემკვიდრედ მიიჩნევდნენ. ერთ-ერთი აჯანყების დროს აჯანყებულთა რიცხვი ძალიან გაიზარდა და ისინი უკვე სერიოზულ საფრთხეს წარმოადგენდნენ, მაგრამ სოკოლუ მეჰმედ-ფაშამ ამ აჯანყების ჩახშობა მოახერხა.
იანიჩარები განსაკუთრებით განიცდიდდნენ მუსტაფას გარდაცვალებას და აცხადებდნენ, რომ ოსმალეთის ტახტის ერთადერთი მემკვიდრე მუსტაფას რომელიმე ვაჟი იყო. როდესაც ეს სულეიმანმა გაიგო, ბრძანა, რომ მისი ვაჟები სიკვდილით დაესაჯათ. 10 დეკემბერს მუსტაფას 4 ვაჟი სიკვდილით დასაჯეს.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1515 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1553 კატეგორია:შეჰზადეები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა
სოტაკირა
სოტაკირა (Sotaquira) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.573 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 303 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 28.73 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 289 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იმამყულუბეილი (ბარდა)
იმამყულუბეილი (İmamqulubəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 624 კაცი. ზღვის დონიდან 102 მეტრი.
საქართველოს თავდაცვის ძალების გენერალური შტაბი
საქართველოს თავდაცვის ძალების გენერალური შტაბი — საქართველოს თავდაცვის ძალების მთავარი სამხედრო შტაბი. ის არის საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სტრუქტურული ქვედანაყოფი და ექვემდებარება საქართველოს თავდაცვის მინისტრს და თავდაცვის ძალების უფროსს. გენერალური შტაბის ძირითადი პასუხისმგებლობაა დაეხმაროს თავდაცვის უფროსს სამხედრო მართვისა და თავდაცვის ძალების ოპერატიული კონტროლის სხვადასხვა ამოცანებში. გენერალურ შტაბს ხელმძღვანელობს საქართველოს თავდაცვის ძალების გენერალური შტაბის უფროსი, რომელიც არის თავდაცვის ძალების უფროსის მოადგილე. მას ნიშნავს საქართველოს თავდაცვის მინისტრი.
მედვედკოვო (მოსკოვის მეტრო)
მედვედკოვო (Медведково) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალუჟსკო-რიჟსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1978 წელს.
საქართველოს თავდაცვის ძალების გენერალური შტაბი
ისტორია
საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის თანამდებობა შემოღებულ იქნა 1991 წელს. მას ეწოდა საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბი 2008 წლამდე, საქართველოს შეიარაღებული ძალების გაერთიანებული შტაბი 2008 წლიდან 2013 წლამდე, კვლავ საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბი 2018 წლიდან, როდესაც ამჟამინდელი სახელწოდება - თავდაცვის ძალების გენერალური შტაბი მიღეs.
მედვედკოვო (მოსკოვის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
საქართველოს თავდაცვის ძალების გენერალური შტაბი
ფუნქციები
საქართველოს თავდაცვის ძალების გენერალურ შტაბს, ძირითადად, ევალება დაეხმაროს საქართველოს თავდაცვის ძალების უფროსს სხვადასხვა ფუნქციებში. ამრიგად, გენერალური შტაბი პასუხისმგებელია:
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს შეიარაღებული ძალები
ბაბრაქ ქარმალი
ბაბრაქ ქარმალი (ببرک کارمل, დაბადებით სულთან ჰუსეინი; დ. 6 იანვარი, 1929, ქაბული, ავღანეთი — გ. 3 დეკემბერი, 1996, მოსკოვი, რუსეთი) — ავღანეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის რევოლუციური საბჭოს თავმჯდომარე (სახელმწიფოს მეთაური) 1979-1986 წლებში. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 1979–1981 წლებში. სახალხო დემოკრატიული პარტიის წევრი 1965 წლიდან.
აპრილის რევოლუციის შემდეგ რევოლუციური საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილეა, ხოლო იმავე წლის ზაფხულიდან ავღანეთის ელჩი ჩეხოსლოვაკიაში. 1978 წლის შემოდგომაზე ბრალი დასდეს ანტისამთავრობო შეთქმულების ორგანიზებაში და გადააყენეს თანამდებობიდან. დარჩა ემიგრაციაში. 1979 წელს, ავღანეთში საბჭოთა ჯარების შესვლის შემდეგ გახდა სახალხო დემოკრატიული პარტიის ცკ-ს გენერალური მდივანი, რევოლუციური საბჭოს და მინისტრთა კაბინეტის თავმჯდომარე. 1986 წელს გადააყენეს ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო და შეუნარჩუნეს პოლიტბიუროს წევრობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:ავღანეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ავღანელი პოლიტიკოსები
სუსაკონი
სუსაკონი (Susacón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.696 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 550 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 193 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
The Basement Tapes
The Basement Tapes — ამერიკელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ბობ დილანის და ჯგუფ The Band-ის ალბომი. გამოვიდა 1975 წლის 26 ივნისს, ლეიბლზე Columbia Records. იგი არის დილანის მეთექვსმეტე სტუდიური ალბომი. მასში შეტანილი სიმღერები ჩაწერილია 1967 წელს, ალბომის გამოცემამდე რვა წლით ადრე, ვუდსტოკში (ნიუ-იორკი), სადაც დილანი და The Band ცხოვრობდნენ. ოფიციალურ გამოცემამდე ჩანაწერი ბუტლეგური სახითაც ვრცელდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბობ დილანის ალბომები კატეგორია:1975 წლის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:The Band-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ბობ დილანის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები გართ ჰადსონის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ლევონ ჰელმის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები რიჩარდ მანუელის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები რიკ დანკოს პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები რობი რობერტსონის პროდიუსერობით
გელები
ლიტერატურა
კატეგორია:ეთნიკური ჯგუფები გაერთიანებულ სამეფოში კატეგორია:კელტი ხალხი
ლეიტეს ბრძოლა
ლეიტეს ბრძოლა — მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში აშშ-ის არმიისა და ფილიპინელი პარტიზანების შეჭრა ფილიპინებში, ლეიტეს ყურეში. ამერიკელებისა და ფილიპინელი პარტიზანების ერთობლივ ძალებს მეთაურობდა გენერალი დაგლას მაკართური, ხოლო იაპონიის სამეფო არმიას გენერალი ტომოიუკი იამასიტა. ბრძოლა მიმდინარეობდა 1944 წლის 20 ოქტომბრიდან 31 დეკემბრამდე. ოპერაციის კოდური სახელწოდება იყო „მეფე ორი“. აღნიშნული ბრძოლით დაიწყო 1944-1945 წლების ფილიპინების ოპერაცია და დასრულდა ფილიპინების არქიპელაგის სამწლიანი იაპონური ოკუპაცია.
წინარე ისტორია
ამერიკისათის კი ფილიპინების ხელში ჩაგდება მეტად სტრატეგიული ნაბიჯი იყო, რათა იზოლაციაში მოექცია იაპონიის სამფლობელოები ჩინეთსა და წყნარ ოკეანეში. გარდა ამისა ეს იყო გენერალ დაგლას მაკართურის პირადი ღირსების საკითხი. 1944 წელს ამერიკელებმა დაიკავეს მარიანის კუნძულები და ახალი გვინეის დასავლეთი ნაწილი. ცხადი ხედებოდა, რომ ამერიკის შეერთებული შტატების შემდეგი სამიზნე ფილიპინები გახდებოდა. არქიპელაგის დაცვის მიზნით იაპონელებმა კუნძულებზე განალაგეს 14-ე ფრონტი გენერალ სიგენორი კუროდას ხელმძღვანელობით, რომელიც ამ პერიოდში იაპონიის სამხედრო გუბერნატორი იყო ფილიპინებში.
ბრძოლის მიმდინარეობა
1944 წლის 17 ოქტომბერს ამერიკის ძალები გადასხდნენ ლეიტეს ყურეში მდებარე პატარა კუნძულ სულუანზე. დიდი სტრატეგიული მნიშვნელობა აღნიშნული კუნძულის დაკავებას არ ჰქონია და ამიტომ მომდევნო ორი დღის განმავლობაში მოწინააღმდეგის მხრიდან არანაირი გამოხმაურება არ მოჰყოლია. იაპონელებმა ეს მოქმედება სერიოზულად ვერ აღიქვეს და დაიწყეს თავდაცვითი პოზიციების გაძლიერება.
1940 წლის 20 ოქტომბერს კუნძულ ლეიტეზე, პალო—ტანაუანისა და სან-ხოსე—დულაგის რაიონებში გადასხეს მე-6 არმიის ძირითადი ძალები: მე-10 საარმიო კორპუსი, 1 და 24-ე ქვეითთა დივიზიით, ასევე 24-ე საარმიო კორპუსი მე-7 და 96-ე ქვეითთა დივიზიით. მათ წინააღმდეგ დადგა იაპონიის მხოლოდ ერთი, მე-16 დივიზია, რომელსაც ბუნებრივია არ შეეძლო ამერიკული ჯარის შეკავება. გააცნობიერეს რა, რომ სწორედ ამ ადგილზე მოხდებოდა გადამწყვეტი დარტყმა მათ არმიაზე, იაპონელებმა სასწრაფოდ დაიწყეს კუნძულ ლუსონიდან 1-ლი, 23-ე და 26-ე და 41-ე არმიების გადმოსხმა.
ნოემბრის ბოლოს ამერიკელების ხელში იყო კუნძულის აღმოსავლეთი და სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი. დეკემბრის დასაწყისში ამერიკელებმა დამატებით გადასხეს კუნძულებზე 11-ე, 32-ე და 77-ე დივიზიები. იაპონელთა მე-16 დივიზიამ, მიუხედავად 1-ლი და 26-ე დივიზიების დახმარებისა ვერ შეძლო მათი შეკავება. 21 დეკემბერე ამერიკელებმა დაიკავეს ორმოკი, რის შედეგადაც იაპონელებმა დაკარგეს კავშირი ლეიტესთან. დეკემბრის ბოლოს ლეიტე მთლიანად დაიკავეს ამერიკელებმა.
შედეგი
ფილიპინების არქიპელაგის ცენტრში სტრატეგიული დასაყრდენის დაკავებამ აშშ-ის ჯარს გაუადვილა მთელი ფილიპინების გათავისუფლება.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:ფილიპინების ისტორია კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები კატეგორია:აშშ-ის ბრძოლები კატეგორია:ფილიპინების ბრძოლები
ნეფერირკარა კაკაი
ნეფერირკარა კაკაი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეხუთე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ძველი სამეფოს პერიოდში. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 2475 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 2455 წელს. ნეფერირკარას პრენომენი (სამეფო სახელი) ითარგმნება, „როგორც რას ლამაზი სული“. მისი ჰორის სახელია უსერხაუ, ოქროს ჰორის სახელია სეხემუნებუ, ხოლო ნებთის სახელია ხაიემნებთი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეხუთე დინასტიის ფარაონები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 2455
არტ დე გელდერი
ლიტერატურა
კატეგორია:ნიდერლანდელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1645 კატეგორია:დაბადებული 26 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1727
V.Flash
V.Flash (აგრეთვე ცნობილი როგორც V.Smile Pro) — მეშვიდე თაობის საგანმანათლებლო სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი V.Smile-ის კონსოლების სერიიდან, რომელიც შექმნა და გამოსცა ამერკულმა კომპანია VTech-მა 2006 წელს ჩრდილოეთ ამერიკაში.
V.Smile-ისგან განსხვავებით, V.Flash გამოიყენებს 3D კომპიუტერული გრაფიკას და შექმნილია ხუთი წლის ზემოთ ბავშვებისთვის. მასში განთავსებულია 32 ბიტიანი LSI Logic-ის ARM9 ცენტრალური პროცესორი და სათამაშო კარტრიჯის ნაცვლად ძირითად მედია საშუალებად მოიხმარს CD-ROM მოწყობილობას.
V.Flash-ის თამაშების რაოდენობა ძალიან მწირია, საერთო ჯამში მასზე ხელმისაწვდომი არის 9 ერთეული თამაში, ხოლო გრაფიკა არ აღემატება მეხუთე თაობის კონსოლებისას, მაგალითისთვის როგორებიცაა PlayStation და Nintendo 64.
სქოლიო
კატეგორია:მეშვიდე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:2006 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები
ცენტრალური ლუსონი
ცენტრალური ლუსონი (ასევე ცნობილი როგორც I რეგიონი; პანგ: Pegley na Luzon; ტაგ: Gitnang Luzon; ილოკ: Tengnga a Luzon) — ადმინისტრაციული რეგიონი ფილიპინებში. ძირითადად მოიცავს კუნძულ ლუსონის ცენტრალურ ვაკეებზე მდებარე პროვინციებს: აურორა, ბატაანი, ბულაკანი, ნუევა-ესიხა, პამპანგა, ტარლაკი, სამბალესი. რეგიონი ფილიპინების მასშტაბით ბრინჯის უმსხვილესი მწარმოებელია, რის გამოც ხშირად „ფილიპინების ბრინჯის ბეღელს“ უწოდებენ.
ეტიმოლოგია
რეგიონის სახელწოდება დაკავშირებულია კუნძულ ლუსონზე მის მდებარეობასთან. ტერმინი ამერიკელმა კოლონიზატორებმა ფილიპინების პირველი რესპუბლიკის დამხობის შემდეგ შემოიღეს. არსებობს დღევანდელი რეგიონის სახელის გადარქმევის ვერსიებიც. ერთ-ერთი ვერსიით, რეგიონს ლუსონესის რეგიონი შეიძლება ეწოდოს, რაც კუნძულ ლუსონის ძველ სახელწოდებასთანაა (Luções) დაკავშირებული. ლუსონესს თავდაპირველად მთელ ლუსონს უწოდებდნენ, შემდეგ კი კუნძულის ცენტრალურ ნაწილს, ჩრდილოეთით პანგასინანიდან სამხრეთით პამპანგისკენ.
მიმოხილვა
ცენტრალური ლუსონის რეგიონი მდებარეობს მანილიდან ჩრდილოეთით. რეგიონს ჩრდილოეთიდან ილოკოსის რეგიონი და კაგაიანის ხეობა ესაზღვრება, სამხრეთით — ეროვნული დედაქალაქის რეგიონი, კალაბარსონი და მანილის ყურის წყლები, დასავლეთით — სამხრეთ ჩინეთის ზღვა, აღმოსავლეთით — ფილიპინის ზღვა. ისტორიულად, კულტურულად და გეოგრაფიულად პანგასინანი რეგიონის ნაწილი იყო, თუმცა 1973 წლის 22 ივნისს, ფერდინანდ მარკოსის გადაწყვეტილებით ილოკოსის რეგიონის შემადგენლობაში შევიდა.
რეგიონის შემადგენლობაში თოთხმეტი ქალაქი შედის: ბალანგა ბატაანში; მალოლოსი, მეიკაუაიანი და სან-ხოსე-დელ-მონტე ბულაკანში; კაბანატუანი, გაპანი, მუნიოსი და სან-ხოსე ნუევა-ესიხაში; ანხელესი, მაბალაკატი და სან-ფერნანდო პამპანგაში; ტარლაკი ტარლაკში და ოლონგაპო სამბალესში.
რეგიონი ფილიპინების მასშტაბით ბრინჯის ყველაზე მსხვილი მწარმოებელია. ჭარბი ბრინჯი ფილიპინების სხვა რეგიონებში გააქვთ.
ცენტრალური ლუსონის რეგიონული ცენტრის ფუნქციას პამპანგის პროვინციული დედაქალაქის სან-ფერნანდო ასრულებს. 2002 წლის მაისში N103 აღმასრულებელი ბრძანების შესაბამისად აურორის პროვინცია სამხრეთ ტაგალოგის რეგიონიდან ცენტრალური ლუსონის რეგიონის შემადგენლობაში გადავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური ლუსონი კატეგორია:ფილიპინების რეგიონები კატეგორია:ლუსონი
მოლალარი (40° 15' ჩ. გ. 47° 29' ა. გ.)
მოლალარი (Mollalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
უზუმლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)
უზუმლუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბოტანიკური ბაღი (მოსკოვის მეტრო)
ბოტანიკური ბაღი (Ботанический сад) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალუჟსკო-რიჟსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1978 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
სუ-47
სუ-47 „ბერკუტი“ (Су-47 Беркут) — სუხოის საკონსტრუქტორო ბიუროს მიერ შექმნილი ექსპერიმენტარული ზებგერითი გამანადგურებელი თვითმფინავი. თვითმფრინავს განასხვავების მისი ფრთების მოყვანილობა, რომელიც მას შესანიშნავ მანევრულობას სძენს. მიუხედავას იმისა, რომ თვითმფრინავი არასდროს ჩაშვებულა სერიულ წარმოებაში, ის იყო მაღალტექნოლოგიური პროტოტიფი, რომლის ტექნოლოგიებიც მოგვიანებით გამოიყენეს 4.5 თაობის სუ-35 მრავალფუნქციური საბრძოლო თვითმფრინავში და 5 თაობის სუხოის საკონსტრუქტორო ბიუროს მიერ წარმოებულ პაკ-ფა ტიპის სტელსის მრაფალფუნქციურ გამანადგურებელში.
ნაილია ასკერზადე
ნაილია ასკერზადე (დ. 13 დეკემბერი, 1987, ბაქო) — რუსი ჟურნალისტი. „России-1“-ს ტელეწამყვანი. 2018 წელს გახდა „ТЭФИ-2018“-ის პრემიის ლაურეატი. კორესპონდენტად მუშაობდა გაზეთებში „Коммерсантъ“ (2007—2010) და „Ведомости“ (2010—2011).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:რუსი ჟურნალისტები
ანა მუზიჩუკი
სლოვენიის მოქალაქეობა
2004-დან სლოვენიის ჭადრაკის ფედერაციასთან 10 წლიანი კონტრაქტი გააფორმა. ჯერ ახალგაზრდულ შეჯიბრებებში გამოდიოდა, შემდეგ დიდებში ლიუბლიანის გუნდში თამაშობდა და ნაკრებს ოლიმპიადაზეც ეხმარებოდა. იგი სლოვენიელებთან უკრაინულ სტრიში დაბრუნებულიც თამაშობდა. 2005 წელს 16 წლამდელებში მსოფლიოს ჩემპონი გახდა. მომდევნო წელს უკვე დიდებში ევროპის ქალთა ჩემპიონატზე მე-7 ადგილს დასჯერდა. 2006-ში უნგრეთის ქალთა საერთაშორისო ჩემპიონატზე მეორე იყო. 2007-ში ქალთა ევროპის ჩემპიონატზე 46-ე იყო, სამაგიეროდ სწრაფში მეორე, ხოლო ბლიცში ოქრო მოიგო. იმ წელს საერთაშორისო ოსტატის წოდება მიიღო. 2008-ში მოსკოვში „აეროფლოტ ოპენი“ და Scandinavian Ladies Open მოიგო, ხოლო  Scandinavian Rapid Open-ში მესამეზე გავიდა. მე-10 იყო ევროპის ქალთა პირველობაზე, ხოლო მსოფლიოს ჩემპიონატზე მეორე ეტაპიდან გამოვარდა. მე-17 იყო ევროპის ქალთა პირველობაზე მომდევნო წელს, ხოლო 2010-ში ვეიკ-ან ზეს სუპერტურნირზე 15 მონაწილეს შორის მე-10 ადგილს დასჯერდა. პირველი ადგილი აიღო მაია ჩიბურდანიძეის თასზე და 20 წლამდელ გოგონათა მსოფლიო პირველობაც მოიგო. შეჯიბრს პოლონურმა ხოტოვმა აგვისტოში უმასპინძლა, სადაც ანამ 80 მონაწილეს შორის 13 პარტიიდან 10 მოიგო, 2 ყაიმით დაასრულა და ერთი წააგო. 2010-ში მსოფლიოს ჩემპიონატზე ორი ეტაპი გაიარა, ხოლო 2011-ში ევროპის ქალებში მე-10 იყო. იმავე წელს ფიდეს ქალთა გრან-პრის გათამაშებაში ჩაება. 2012 წელს გაზიანთეფში ქალთა ევროპის ჩემპიონატზე ლიდერობდა ცხრილს, თუმც ბოლო ტურში დამარცხდა და ბრინჯაო ერგო. ACP Women Cup-ზე მე-4 ადგილზე გავიდა სწრაფში, ხოლო ACP Golden Classic-ზე მე-5-ზე. ამ წელს დიდოსტატის წოდება მიიღო.
საკლუბო კარიერა
მუზიჩუკი მონტე-კარლოს Cercle d’Echecs ქალთა კლუბში გამოდიოდა. 2011 წელს ევროპის ქალთა საკლუბო თასზე გუნდი მე-4 ადგილზე გავიდა, ხოლო 2012 და 2013-ში პირველზე.
სლოვენიის ნაკრები
სლოვენიის ნაკრების შემადგენლობაში ოლიმპიადებზე 2004 წლიდან გამოდის და 2012 წლამდე ყველაზე იასპარეზა, თუმც დიდი შედეგისთვის არ მიუღწევია. ყველაზე კარგი შედეგი 2006-ში მე-9 ადგილი იყო. 2011 წელს ევროპის გუნდურ პირველობაზე მე-10 ადგილს დასჯერდა.
მსოფლიო ინტელექტუალური თამაშები
მსოფლიო ინტელექტუალური თამაშებზე 2011-ში სწრაფში მე-5 ადგილს დასჯერდა, ბლიცში მე-4-ს, ხოლო თვალდახუჭულში მე-10. 2012-ში სწრაფში მე-4 ადგილი ერგო, ბლიცში მე-2-ს, ხოლო თვალდახუჭულში მე-6. 2013-ში სწრაფში მე-16 ადგილი იყო, ხოლო ბლიცში მე-3. thumb|[[ჟუჟა პოლგარი ანას გადასცემს საჭადრაკო ოსკარს "კაისას"]]
უკრაინის მოქალაქეობა
2014-ში უკრაინის მოქალაქეობა დაიბრუნა და ქალთა ოლიმპიადაზეც იასპარეზა. პირველ დაფაზე იჯდა და ნაკრებს ბრინჯაო მოუტანა. 2015-ში ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზე მეორე დაფაზე მოთამაშემ ვერცხლი მოუნაგრა ნაკრებს, ხოლო 2016 წლის ოლიმპიადაზე პირველ დაფაზე მოთამაშემ უკრაინას ბრინჯაო მოაგებინა, ხოლო თვითონ საკუთარ დაფაზე საუკეთესო იყო და ინდივიდუალური ოქროც მოიგო. 2018 წელს ბათუმში ოლიმპიადაზე პირველ დაფაზე მოათამაშემ ვერცხლი მოაგებინა ნაკრებს, ხოლო ფიდემ როგორც 2016 წლის საუკეთესო მოჭადრაკე ქალს საჭადრაკო Caissa award 2016 ოსკარი გადასცა. 2017-ში ევროპის ქალთა ACP ჩემპიონატზე ოქრო მოიგო. იმავე წლის დეკემბერში უარი თქვა საუდის არაბეთში გასამართ მსოფლიოს ბლიცის და სწრაფ ჭადრაკის ჩემპიონატში მონაწილეობაზე, იმ ქვეყანაში ქალთა დისკრიმინაციის გამო.
2006
მსოფლიოს ჩემპიონატზე პირველად 2006 წელს ეკატერინბურგში გამოვიდა. გათამაშება ნოკაუტ-სიისტემით გაიმართა და 64 მონაწილეს შორის ანა 38-ე ნომრად იყო განთესილი. პირველ წრეში რუსი ეკატერინა კორბუტი 3:1 დაამარცხა, თუმც მეორეში ქსუ იუჰუასთან დამარხდა 0,5:1,5.
2008
მეორე წლიდან გამოეთიშა ასპარეზობას 2008-შიც. პირველში ბულგარელი მარინა ველჩევა დამარცხა 2:0, ხოლო მეორში ინდოელ ჰარიკა დრონავალთან დამარცხდა 1,5:2,5
2012
მეორე რაუნდიდან გამოეთიშა ასპარეზობას 2012-ში. ალჟირელი ამინა მეზიოდის 1,5:0,5 ძლევის შემდეგ, უკრაინელ ანა უშენინას მიერ იქნა ძლეული 1:3.
2015
მე-3 ნომრად იყო განთესილი და მეოთხედფინალამდე მივიდა 2015-ში. პირველ წრეში მეზიოდი დაამარცხა 1,5:0,5, მეორეში რუსი ალეკსანდრა გორიაჩკინა 1,5:0,5, მესამეში ქართველი ლელა ჯავახიშვილი 1,5:0,5, მაგრამ მეოთხეში შვედ პია კრამლინგთან 2,5:3,5 გამოვარდა.
2018
სამი ეტაპი გაიარა 2018-ში. პირველში ბანგლადეშელი რანი ჰამიდი დაამარცხა 2:0, მეორეში რუსი ანასტასი ბოდნარუკი, მესამეში სტეფანოვა 2,5:1,5, თუმც მეოთხეში კოსტენიუკთან დამარცხდა 1,5:2,5 thumb|დებ მუზიჩუკებზე მიძღვნილი 2015 წელს გამოშვებული უკრაინული საფოსტო მარკა
ფიდეს გრან-პრი
ფიდეს ქალთა გრან-პრის 2011-2012-ის გათამაშებაზე ოთხ ტურნირზე დაგროვილი ქულებით მესამეზე გავიდა და მსოფლიოს ჩემპიონთან, ტიტულისთვის, შესახვედრად ცოტა დააკლდა. მეოთხე ადგილი ხვდა წილად 2013-2014 წლის შეჯიბრში. აღსანიშნავია რომ გათამაშებათა სერიის დაწყებამდე სლოვენიის მოქალაქე იყო, დასასრულს უკრაინის. მე-8 ადგილზე გავიდა 2015-2016 წლებში.
ჯილდოები
•	Орден княгини Ольги III ხარისხი (2017)
განათლება
სწავლობდა სტრიშის გიმნაზიაში, რომლის დასრულების შემდეგ ლვოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ფიზკულტურის ფაკულტეტზე ჩააბარა.
ოჯახი
მამა - ოლეგ მუზიჩუკი დედა - ნატალია მუზიჩუკი და - მარია მუზიჩუკი მსოფლიოს მე-15 ჩემპიონი ჭადრაკში ქალთა შორის ამჟამად ცხოვრობს, ლვოვის ოლქში, ქალაქ სტრიში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ჩემპიონატი ჭადრაკში კატეგორია:უკრაინელი მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:28 თებერვალი კატეგორია:1990 წელი სპორტში კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
ნეფერეფრა
ნეფერეფრა (ასევე რანეფერეფი)— ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეხუთე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ძველი სამეფოს პერიოდში. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 2460 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 2458 წელს. ნეფერირკარას პრენომენი (სამეფო სახელი) ითარგმნება, როგორც „ლამაზია რა“.
სუტამარჩანი
სუტამარჩანი (Sutamarchán) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.125 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 624 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55.14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 102 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მოლალარი (40° 27' ჩ. გ. 47° 11' ა. გ.)
მოლალარი (Mollalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
აბრამივკა (მაშივკის რაიონი)
აბრამივკა (Абрамівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მაშივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 430 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაშივკის რაიონის სოფლები
არტურ მას ი გავარო
არტურ მას ი გავარო (Artur Mas i Gavarró; Artur Mas i Gavarró; დ. 31 იანვარი 1956) — კატალონიელი პოლიტიკოსი. კატალონიის მთავრობის პრეზიდენტი 2010 წლის 27 დეკემბრიდან, გაიმარჯვა პარლამენტის არჩევნებში 2010 წელს. არის ლიბერალურ-ნაციონალური პარტიის — კატალონიის დემოკრატული კონვერგენციის ლიდერი. განათლება მიიღო ბარსელონის უნივერსიტეტში. პროფესიით არის ეკონომისტი. ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ, ესპანურ და კატალანურ ენებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ესპანელი ეკონომისტები კატეგორია:კატალონიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი
ვადიმ მელერი
ვადიმ მელერი (Вадим Георгиевич Меллер; უკრ: Вади́м Георгі́йович Ме́ллер; დ. 26 აპრილი, 1884 — გ. 4 მაისი, 1962) — უკრაინელი, საბჭოთა მხატვარი-ავანგარდისტი (კუბისტი, ფუტურისტი, კონსტრუქტივისტი და ექსპრესიონისტი), თეატრის მხატვარი, ილუსტრატორი და არქიტექტორი. 1925 წელს პარიზში გამართულ თანამედროვე დეკორატიული და ინდუსტრიული ხელოვნების საერთაშორისო გამოფენაზე ბერეზილის თეატრის სასცენო გაფორმებისთვის მელერმა ოქროს მედალი მიიღო.
ადრეული წლები და განათლება
ვადიმ მელერი სანქტ-პეტერბურგში 1884 წელს დაიბადა. მამამისი, ჯორჯ მელერი წარმოშობით შვედი, ხოლო დედა, ელენა კარუზო ნახევრად იტალიელი და ნახევრად ბერძენი იყო.
1903-1908 წლებში მელერი კიევის უნივერსიტეტში სწავლობდა. 1905 წელს მელერი ჟენევას ეწვია და ფრანც რუბოს კერძო სკოლაში ხელოვნების გაკვეთილებს ესწრებოდა. 1908 წელს, რუბოს რეკომენდაციით, სწავლა განაგრძო ჰაინრიხ კნირის კერძო სამხატვრო სკოლაში, მიუნხენში, გერმანიაში. აქ ყოფნისას მელერი პაულ კლეეს შეხვდა, რომელმაც მას ლურჯი მხედრის ჯგუფი წარუდგინა. 1908-1912 წლებში მელერი მიუნხენის სახვითი ხელოვნების აკადემიაში სწავლობდა.
კარიერა
1912-1914 წლებში მელერი საფრანგეთში ცხოვრობდა, სადაც ემილ ანტუან ბურდელის სტუდიაში სწავლობდა და დამოუკიდებელთა სალონს დაუახლოვდა. ამ პერიოდში მელერი კაზიმირ მალევიჩთან, ალექსანდრა ექსტერთან და სხვებთან ერთად პარიზულ სალონებში იღებდა მონაწილეობას.
1915 წელს კიევში დაბრუნების შემდეგ მელერი გრაფიკულ და კოსტიუმების დიზაინერად და ძეგლების მხატვრად მუშაობდა. რევოლუციის შემდეგ პერიოდში მელერმა სცენოგრაფიაში გადაინაცვლა. 1918-1921 წლებში მელერი ბრონისლავა ნიჟინსკაიას (ვაცლავ ნიჟინსკის და) საბალეტო სტუდიაში სცენოგრაფად მუშაობდა. ამ პერიოდში იგი არქიტექტურისა და ვიზუალური ხელოვნების ეროვნული აკადემიის პროფესორი გახდა.
1922 წელს ლეს კურბასმა მელერი ახლად დაარსებულ ბერეზილის თეატრში მიიწვია. 1925 წელს ვადიმ მელერმა ალექსანდრა ექსტერთან, სონია ტერკთან და ანათან ალტმანთან ერთად პარიზში გამართულ თანამედროვე დეკორატიული და ინდუსტრიული ხელოვნების საერთაშორისო გამოფენაში მიიღო მონაწილეობა, სადაც მელერმა ბერეზილის თეატრის სასცენო დიზაინისთვის ოქროს მედალი დაიმსახურა. იმავე წელს მელერმა ნიუ-იორკში გამართულ ''თეატრის საერთაშორისო ექსპოზიციაში“ მიიღო მონაწილეობა.
ვადიმ მელერი 1962 წლის 4 მაისს, კიევში გარდაივალა. დაკრძალულია ბაიკოვეს სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მხატვრები კატეგორია:რუსი მამაკაცი მხატვრები კატეგორია:კონსტრუქტივიზმი კატეგორია:უკრაინული ავანგარდი კატეგორია:მოდერნისტული თეატრი კატეგორია:მოდერნისტი მხატვრები კატეგორია:რუსული ავანგარდი კატეგორია:საბჭოთა მხატვრები
ხოსტის პროვინცია
ხოსტის პროვინცია (პუშტუ خوست‎, დარი خوست Xōst) — ავღანეთის 34 პროვინციიდან ერთ–ერთი. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი ხოსტი. ტერიტორია 4152 კმ² 545 800 მცხოვრებით 2007 წლის აღწერის მონაცემებით.
ავღანეთის მთიანი ოლქი პაკისტანის საზღვართან. (აღმოსავლეთით)
ადმინისტრაციული დაყოფა
ხოსტის პროვინცია მოიცავს 13 რეგიონს. რეგიონების ცენტრებია:
კატეგორია:ავღანეთის პროვინციები
სოლომონ ხუციშვილი
სოლომონ ხუციშვილი (დ. 20 იანვარი, 1908, გორი, საქართველოს სსრ — გ. 1995, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, პედაგოგი და ფილოლოგი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი. პროფესორი. საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1977), შრომის წითელი დროშის ორდენი კავალერი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1908 წლის 20 იანვარს გორში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტის ენისა და ლიტერატურის განყოფილება 1930 წელს.
1938 წლიდან კითხულობდა ლექციებს თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში; 1939 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სოხუმის მაქსიმ გორკის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტსა და გორის ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. 1943-1950 წლებში მუშაობდა ბარათაშვილის ინსტიტუტის ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის გამგედ. შემდეგ იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალი ქართული ლიტერატურის კათედრის პროფესორი.
პარალელურად ეწეოდა აქტიურ პედაგოგიურ და საზოგადოებრივ მოღვაწეობას. მრავალი სამეცნიერო და ლიტერატურულ — კრიტიკული გამოკვლევის ავტორი, მათ შორისაა წიგნები: „ქართული ლიტერატურის კრიტიკის ისტორიისათვის“ (I, 1954; II, 1957), „ილია ჭავჭავაძე“ (1957), „ქართველ საზოგადო მოღვაწეთა ნეკროპოლი“ (1961), „ლიტერატურულ-კრიტიკული ნარკვევები“ (1969), „მიხეილ ზანდუკელი“ (1973), „ლევან გოთუა“ (1976), “ვაჟა-ფშაველა" (ე. ლუნდბერგთან და ე. ღოღობერიძესთან ერთად, 1977), „ქართული პუშკინიანა" (1979), „მანათობელი“ (1980) და სხვა. გამოცემული აქვს ს. დოდაშვილის, ს. აბაშიძის, ნ. ლომოურის, ე. ბოსლეველის და სხვა. აგრეთვე XIX საუკუნის ქართველი კრიტიკოსების კრებულები.
გარდაიცვალა 1995 წელს თბილისში. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები ს
დავით ჭოჭუა
thumb|დავით ჭოჭუა დავით ჭოჭუა (დ. 11 აგვისტო, 1982 — გ. 10 დეკემბერი, 2015 ) — ქართველი დიპლომატი, ფონდ „ბილივის“ თანადამფუძნებელი და „ალექსანდრე ქართველის საზოგადოების“ ბორდის წევრი. 2012 წლის სექტემბრიდან ეკავა საგარეო საქმეთა სამინისტროს ამერიკის დეპარტამენტის დირექტორის თანამდებობა. სხვადასხვა პერიოდში მუშაობდა პარლამენტის თავმჯდომარის კაბინეტის უფროსის მოადგილედ, პარლამენტის თავმჯდომარის თანაშემწედ, ეროვნული უშიშროების საბჭოს აპარატის პროექტის ანალიტიკოსად. ასევე მუშაობდა ეუთოს გენერალური სამდივნოს ანტი-ტერორისტულ განყოფილებაში.
საჯარო სექტორის გარდა, დავით ჭოჭუა მუშაობდა არასამთავრობო ორგანიზაციებში (2006-2007 წლებში იყო საქართველოს ატლანტიკური საბჭოს გენერალური მდივანი და საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდის პროექტის ოფიცერი) და მასმედიაში (2003-2004 წლებში იყო „24 საათის“ ინგლისური ვერსიის რედაქტორი.)
დავით ჭოჭუას ჰქონდა ბაკალავრის ხარისხი საერთაშორისო ურთიერთობებში (თსუ), მაგისტრის ხარისხი ევროკავშირის პოლიტიკაში (ლუნდის უნივერსიტეტი, შვედეთი) და მაგისტრის ხარისხი საერთაშორისო ურთიერთობებში (ვენის დიპლომატიური აკადემია/ვენის უნივერსიტეტი). იყო საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტის დოქტორანტი. გაიარა არაერთი სასწავლო კურსი (აშშ, გერმანია, ისრაელი). გამოქვეყნებული აქვს პუბლიკაციები როგორც საქართველოში, ისე საზღვარგარეთ (ჰოლანდია, ნორვეგია).
დავით ჭოჭუას დაწერილი აქვს ერთი რომანი ფენტეზის ჟანრში – „ალდენორი“ (2015). დავით ჭოჭუას „ალდენორი“ დაგეგმილი „სინათლის ორდენის ქრონიკების“ პირველი წიგნი იყო, რომელსაც ბოროტ ძალასთან დაპირისპირებული ადამიანების ამბავი უნდა მოეთხრო. არარეალური სამყარო, სადაც მოქმედება ვითარდება, ყოველი ფეხის ნაბიჯზე ჩასაფრებულ საფრთხეს, შიშს, ღალატს, ერთგულებას, მეგობრობასა და სიყვარულს იტევს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი დიპლომატები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 დ
საქართველოს მთის კურორტების განვითარების კომპანია
საქართველოს მთის კურორტების განვითარების კომპანია — შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება საქართველოში. დაარსდა 2013 წელს საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს სსიპ „სახელმწიფო ქონების ეროვნული სააგენტოს“ მიერ. 2014 წლამდე გუდაურის განვითარების სააგენტო ეწოდებოდა, რადგან მხოლოდ გუდაურის სამთო-სათხილამურო კურორტის მართვას ახორციელებდა.
დაარსებიდან მთის კურორტების განვითარების კომპანიას ყველა კურორტზე მსხვილი ინფრასტრუქტურული პროექტები აქვს განხორციელებული, რამაც ხელი შეუწყო ვიზიტორთა რაოდენობის ზრდას.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო უწყებები კატეგორია:2013 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
რუმინეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა
რუმინეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა (Biblioteca Naţională a României) — რუმინეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა. ის წარმოადგენს რუმინეთში გამოცემული ნებისმიერი ნაბეჭდი წიგნის საცავს.