cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ზანზიბარი
სპორტი
ფეხბურთი ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობაა ზანზიბარის ნახევრადავტონომიურ რეგიონში, რომელიც ზანზიბარის ფეხბურთის ასოციაციის განკარგულებაში შედის. ზანზიბარის რეგიონი აფრიკის ფეხბურთის კონფედერაციის (აფკ) ასოცირებული წევრია. ეს ნიშნავს, რომ ზანზიბარის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები ვერ მიიღებს მონაწილეობას აფრიკის ფეხბურთის კონფედერაციის მიერ ჩატარებულ ტურნირებში, მაგალითად როგორიცაა აფრიკის ერთა თასი, მაგრამ ზანზიბარის რეგიონის საფეხბურთო კლუბებს შეუძლიათ მიიღონ მონაწილეობა აფკ-ს კონფედერაციის თასის და აფკ-ს ჩემპიონთა ლიგის ტურნირებში.
ნაკრები მონაწილეობას იღებს ფიფა-სგან დამოუკიდებელი საერთაშორისო ფეხბურთის ტურნირებში, როგორებიცაა FIFI Wild Cup, და ELF Cup. რადგანაც ზანზიბარი არ არის ფიფას წევრი, შესაბამისად ნაკრებიც ვერ იღებს მონაწილეობას მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატში.
ზანზიბარის რეგიონში საფეხბურთო ასოციაციას ტოპ კლუბებისათვის ასევე აქვს ზანზიბარის პრემიერ-ლიგა, რომელიც შეიქმნა 1981 წელს.
1992 წლიდან დაწყებული, ზანზიბარის რეგიონში შეიმჩნევა ძიუდოს აღმავლობა. მისმა დამფუძნებელმა, ბატონმა ცუესი შიმაოკამ შექმნა ძლიერი გუნდი, რომელიც მონაწილეობას იღებს ეროვნულ და საერთაშორისო შეჯიბრებებში. 1999 წელს, ზანზიბარის ძიუდოს ასოციაცია (Z.J.A.) დარეგისტრირდა და გახდა ტანზანიის ოლიმპიური კომიტეტის და ძიუდოს საერთაშორისო ფედერაციის აქტიური წევრი.
2013 წლის მარტში ზანზიბარის შიტოკან კარატეს ფედერაცია (ZASHOKA) შეუერთდა შიტოკან კარატეს საერთაშორისო ფედერაციას (ISKF).
სქოლიო
კატეგორია:პორტუგალიის ყოფილი კოლონიები კატეგორია:სუაჰილის ქალაქი-სახელმწიფოები კატეგორია:ნახევრადავტონომიური ერთეულები
ტიტანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელწოდება ტიტანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თახჩა (ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი)
თახჩა — სოფელი საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, კარტიკამის თემში. მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, ზღვის დონიდან 1960 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ახალქალაქიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 47 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ისრაფილი
მინი|ისრაფილი ჰბერავს საყვირს ისრაფილი (إِسْـرَافِـيْـل) — ანგელოზი, რომელიც ჩაჰბერავს საყვირს განკვითხვის დღის მოახლოების ნიშნად. მიუხედავად იმისა რომ ყურანში მისი სახელი მოხსენიებული არაა, ის ერთ-ერთია ოთხ მთავარნაგელოზს შორის (ჯიბრაილი, მიქაილი, იზრაილი). „სიკვდილის წიგნი“ იხსენიებს ისრაფილს როგორც უძველეს მთავარანგელოზსს.
მუსლიმთა რწმენის მიხედვით ისრაფილი საყოველთაო განკვითხვისა და აღდგომის დღის მოახლოების ნიშნად იერუსალიმის წმინდა კლდეზე საყვირს ჩაჰბერავს. ის ხშირად ითვლება იუდაიზმისა და ქრისტიანობის მთავარანგელოზ რაფაელის მსგავსად.
ისრაფილი კალმით (ქალამ) წერს ადამიანთა ბედს და ღმერთის მიერ მთავარანგელოზთათვის გაცემულ ყველა ბრძანებას. მეორე ფრთით კი ისრაფილი ფარავს სახეს, რადგან არ ძალუძს შეხედოს ღმერთს.
სქოლიო
კატეგორია:მთავარანგელოზები ისლამში კატეგორია:ისლამური ესქატოლოგია
ჟორჟ ბიუფონი
ჟორჟ ლუი ლეკლერკ დე ბიუფონი (Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon; დ. 7 სექტემბერი 1707, მონბარი, ბურგუნდია — გ. 16 აპრილი 1788, პარიზი) — ფრანგი ბუნებისმეტყველი და მწერალი. მოღვაწეობდა ბიოლოგიასა და მათემატიკაში.
ბიოგრაფია
1739 წლიდან პარიზის ბოტანიკური ბაღის დირექტორი. ნაშრომში „ბუნებისმეტყველება“ (36 ტომად, 1749-1788 წწ.) აღწერა მრავალი ცხოველი და წამოაყენა მოსაზრება მცენარეთა და ცხოველთა სამყაროს ერთიანობის შესახებ.
კარლ ლინეს საწინააღმდეგოდ, რომელსაც სახეობები უცვლელად მიაჩნდა, ბიუფონმა გამოთქვა პროგრესიული აზრი გარემო პირობების გავლენით სახეობათა ცვალებადობის შესახებ.
მან წამოაყენა დედამიწის განვითარების ფანტასტიკური ჰიპოთეზა, რომლის მიხედვითაც მზეს დატაკებულმა კომეტამ აახლიჩა მას ნაწილი. ეს ნაწილი — დედამიწა — ზედაპირიდან თანდათან ცივდებოდა („დედამიწის თეორია“ 1749). დედამიწის განვითარების ისტორია ბიუფონმა 7 პერიოდად დაყო, ხოლო ასაკი 75 ათ. წლით განსაზღვრა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ბიოლოგები კატეგორია:ფრანგი მათემატიკოსები
Lasioglossum punctatoventre
Lasioglossum punctatoventre — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1907 წელს.
სქოლიო
punctatoventre
ფიჯის ზღვა
ფიჯის ზღვა — კუნძულთშორისი ზღვა წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მის ჩრდილოეთით მდებარეობს კუნძული ფიჯი, აღმოსავლეთით — კერმადეკის კუნძულები, სამხრეთით — ახალი ზელანდია და ტასმანიის ზღვა, დასავლეთით — მარჯნის ზღვა.
ზღვის ფართობია 3177 კმ². საშუალო სიღრმეა 2741 მ, მაქსიმალური 7633 მ. წყალქვეშა რელიეფი საკმაოდ რთულია, ბევრია ვულკანი. ზღვაზე მთავარი პორტია ფიჯის დედაქალაქი სუვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
სანჩარო
სანჩარო — უღელტეხილი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე 2992 მ. აგებულია მეზოზოური ასაკის გრანიტებით, აპლიტებითა და პეგმატიტებით. დამახასიათებელია სუბალპური და ალპური ლანდშაფტი. გადადის საცალფეხო გზა მდინარე ბზიფის ხეობიდან (აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა) მდინარე დიდი ლაბის ხეობაში (ყარაჩაი-ჩერქეზეთი).
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უღელტეხილები კატეგორია:აფხაზეთის კავკასიონის უღელტეხილები კატეგორია:კავკასიონის უღელტეხილები
ოულუს ქვერეგიონი
ოულუს ქვერეგიონი ― ფინეთის ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 257 355 ადამიანს შეადგენს.
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები კატეგორია:ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის გეოგრაფია
რენლი ბარათეონი
რენლი ბარათეონი (Renly Baratheon) — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. იგი წარდგენილია 1996 წელს გამოცემულ წიგნ „სატახტოთა თამაშში“ და „მეფეთა ჯახი“ (1998). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ინგლისელმა მსახიობმა გეთინ ენტონიმ.
რენლი ბარათეონი არის ბარათეონთა ძმებიდან ყველაზე უმცროსი და გრიგალის კიდის ლორდი.
ტარგარიენთა სახლის დამხობისა და რობერტის გამეფების შემდეგ ის გახდა გრიგალის კიდის ლორდი, მიუხედავად მისი ასაკისა. რობერტის მცირე საბჭოში ის იკავებდა სამართლის ოსტატის ადგილს, მაგრამ ეს თანამდებობა მიატოვა რობერტის სიკვდილის შემდეგ, რადგან მან გამოთქვა პრეტენზია ტახტზე.
ბიოგრაფია
ლორდი რენლი ბარათეონი არის ლორდ სტეფონ ბარათეონის და ლედი კასანა ესტერმონტის უმცროსი ვაჟი. სტეფონი იყო ბარათეონთა სახლის ხელმძღვანელი და გრიგალის კიდის ლორდი. გრიგალის კიდე არის 7 სამეფოდან ერთ-ერთი კონსტიტუციური რეგიონი. რენლის ჰყავს ორი უფროსი ძმა რობერტი და სტანისი. როდესაც პატარები იყვნენ სტეფონი და კასანა დაიღუპნენ ამიტომაც რობერტმა მემკვიდრეობით მამის ტიტული მიიღო.
როებრტი ლიდერობდა აჯანყებას მეფე ეირის II ტარგარიენის წინააღმდეგ, აჯანყებულებს მიზნად ჰქონდათ დასახული შლეგი მეფის ტახტიდან ჩამოგდება და ანდალთა და პირვეყოფილთა მეფე რობერტი გახმდარიყო. რობერტმა რენლი გრიგალის კიდის ლორდად აქცია გამარჯვების შემდეგ, მიუხედავად იმისა რომ ის ძალიან პატარა იყო და ომში არ უბრძოლია.
რენლი ემსახურებოდა რობერტს მცირე საბჭოში როგორც სამართლის ოსტატი მეფის საბიჯელში. ის იყო მეოთხე ტახტის მემკვიდრეებში მის წინ მოდიოდნენ მისი ძმისშვილები ჯოფრი და ტომენი ასევე მისი ძმა სტანისი. რენლი პოპულარულია ხალხში მისი მეგობრული თვისებებით და კარგი მანერებით.
რენლი წლების განმავლობაში ჰომოსექსუალურ ურთიერთობაში იყო სერ ლორას ტაირელთან. მაგრამ ისინი ამ ყველაფერს საიდუმლოდ ინახავდნენ თავიანთი რელიგიის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:სატახტოთა თამაში კატეგორია:ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
ქართველი მწერლების სია
ჰ
*
მეგალითური კულტურები
მეგალითური კულტურები, ენეოლითისა და ბრინჯაოს ხანის არქეოლოგიური კულტურების კრებითი საერთო სახელი. დამახასიათებელი ელემენტია მეგალითური ნაგებობების აშენება. ზოგი მკვლევარის ვარაუდით, მეგალითები აუგიათ მონათესავე ტომებს, რომლებიც თავდაპირველად დასავლეთ ევროპაში ზღვის სანაპიროზე ცხოვრობდნენ და შემდეგ განსახლდნენ სხვა ტერიტორიაზე. უახლესი გამოკვლევებით, ეს მოსაზრება უარყოფილია. როგორც ჩანს, მეგალითების აგების ტრადიცია გავრცელდა არა მხოლოდ ტომთა განსახლების (გადასახლების) შედეგად, არამედ დამოუკიდებლად აღმოცენდა მსგავს სოციალურ და გეოგრაფიულ პირობებში (მაგ., შეუძლებელია უშუალო კავშირის მოძებნა ევროპულ. ევროპის სამხრეთ რაიონების მეგალითური კულტურები უფრო ძველი (ძვ. წ. 2500-2400) და მდიდრულია, ვიდრე ჩრდილოეთისა (ძვ. წ. 2000-14000). ევროპაში მეგალითური კულტურები მეგალითური კულტურები გავრცელდა სამხრეთიდან ჩრდილოეთისკენ. მეგალითური კულტურების პრობლემა ჯერ კიდევ სრულყოფილად არ არის შესწავლილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:არქეოლოგია
ძვ. წ. 127
გარდაიცვალნენ
*
Lasioglossum punctatum
Lasioglossum punctatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1858 წელს.
სქოლიო
punctatum
მალიქი
მალიქი (مالك) — ისლამური რწმენის მიხედვით ჯოჯოხეთის მცველი ანგელოზი, რომელსაც ახლავს ცხრამეტი მითიური მცველი (სურა 74:30). ყურანში მალიქი მოხსენიებულია 43:77-ში, როგორც ჯოჯოხეთის ანგელოზთა უფროსი.
ენგელსბერგის რკინისგადამამუშავებელი ქარხანა
ენგელსბერგის რკინისგადამამუშავებელი ქარხანა (შვედ. Engelsbergs bruk) — ქარხანა შვედეთის ვასტმანლანდის პროვინციის სოფელ ენგელსბერგში. იგი 1681 წელს ლარსენ გილენბიოკმა ააშენა და სულ მალე XVII-XVIII საუკუნეების მსოფლიოს სუპერთანამედროვე რკინისგადამამუშავებელ ქარხნად აქცია. ის მაღალი ხარისხის რკინას აწარმოებდა, რაც შვედეთს ამ მხრივ რეგიონში ლიდერად აქცევდა. ქარხანა 1919 წელს დაიხურა. 1993 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
მალიქი
გადმოცემის თანახმად ისრას და მირაჯის დროს მუჰამადი თავისი მოგზაურობისას მალიქსაც შეხვდა. როდესაც მუჰამადი სამოთხეში მივიდა, მას ყველა ანგელოზი ღიმილით შეეგება, გარდა მალიქისა. როდესაც მუჰამადმა ჰკითხა მთავარანგელოზ ჯიბრაელს, თუ რატომ შეინარჩუნა ამ ანგელოზმა ასეთი სიჩუმე, ჯიბრაილმა უპასუხა რომ ეს იყო ჯოჯოხეთის მცველი, რომელიც არასდროს იღიმოდა. ამის შემდგომ მუჰამადმა სთხოვა მალიქს ეჩვენებინა მისთვის ჯოჯოხეთი, ხოლო მალიქმა გააღო ჯოჯოხეთის კარიბჭე და მუჰამადმა იქ მყოფთა ტანჯვა იხილა.
სქოლიო
კატეგორია:ჯაჰანამი კატეგორია:ანგელოზები ისლამში
ბეზანსონი
ბეზანსონი (Besançon) — ქალაქი ფრანშ-კონტის რეგიონში, აღმოსავლეთ საფრანგეთში. იგი არის ამ რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა – 115 400 (2006).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
ვან გოგის მუზეუმი
ვან გოგის მუზეუმი (Van Gogh Museum) — ხელოვნების მუზეუმი, რომელშიც გამოფენილია ვინსენტ ვან გოგისა და მისი თანამედროვე ნიდერლანდელი მხატვრების სამუშევრები. მდებარეობს ნიდერლანდებში, ამსტერდამში, ქალაქის სამხრეთ ნაწილში. საქალაქო მუზეუმსა და კონცერტგებაუსთან ახლოს.
მუზეუმი გაიხსნა 1973 წლის 2 ივნისს. მდებარეობს შენობებში, რომლის არქოტექტორებიც იყვნენ გერიტ რიტველდი და კიშო კუროკავა. მუზეუმში გამოფენილია ვინსენტ ვან გოგის ყველაზე მეტი ნამუშევარი.
2015 წელს მუზეუმმა 1,9 მილიონ სტუმარს უმასპინძლა, გახდა მე-2 ყველაზე ხშირად მონახულებადი მუზეუმი ჰოლანდიაში და 31-ე მუზეუმი მსოფლიოში.
ვან გოგის გაუყიდავი ნამუშევრები
thumb|left|upright|[[ჯოანა ვან გოგ-ბონგერი (1925)]] 1890 წელს ვინსენტ ვან გოგის სიკვდილის შემდეგ მის ნახატებზე ზრუნვა ძმამ თეო ვან გოგმა იკისრა, თუმცაღა 6 თვის შემდეგ ისიც გარდაიცვალა. ნამუშევრების გაყიდვას და პოპულარიზაციას ამის შემდეგ ქვრივი ჯოანა ვან გოგ-ბონგერი შეუდგა, მან მოახერხა საკუთარი კოლექციაც კი შეექმნა.
კოლექციამემკვიდრეობით მიიღო მისმა შვილმა ვინსენტ ვილემ ვან გოგმა წელს, რომელმაც ისინი ასესხა სამოქალაქო მუზეუმს ამსტერდამში სადაც ისინი დიდი ხნის მანძილზე ინახებოდა, შემდეგ კი გადაესა სახელმწიფოს მიერი ინიცირებული 1962 წელს.
მუზეუმისათვის გადაცემული ნამუშევრები
thumb|upright|Vincent van Gogh - ავტოპორტრეტი ჩიბუხით, 1886, ვან გოგის მუზეუმი ვან გოგის მუზეუმის დიზაინი შემუშავებული იქნა ნიდერლანდების მთავრობის მიერ 1963 წელს არქიტექტირ გერიტ რიტველდის მიერ.. რომელიც ერთი წლის შემდეგ გარდაიცვალა, მშენებლობა კი საბოლოოდ 1973 ეწლს დასრულდა, და მისი კარიც გაიღო.
2012 წლის ბოლოდან მუზეუმი 6 თვით კვლავ დაიკეტა გასაახლებლად. ამ პერიოდის განმავლობაში 75 ექსპონატი გამოიფინა ერმიტაჟის მუზეუმში.
2013 წლის 9 სექტემბერს, მუზეუმმა გამოისყიდა დიდი ხნის განმავლობაში დაკარგული ნამუშევარი, რომელსაც სხვა ნიდერლანდელი არტისტის სახელი მიეწერებოდა. ეს აიყო პირველი სრული ზომის ტილო რომელიც 1928 წლის შემდეგ იპოვნეს.მზის ჩასვლა მონმაჟურში ასახავს ხეებს, ბუჩქებს, ცას, დახატულია ვინსენტისათვის დამახასიათებელი ფუნჯის მონასმების სტილით. ის შეგვიძლია ზუსტად დავათარიღოთ ის რადგან ავტორი ნახატზე ძმისადმი, თეო ვან გოგისადმი მიწერილ წერილში საუბრობს და ამბობს, რომ ის 1888 წლის 4 ივლისს დახატა. 2013 წლის 9 სექტემბერს ვან გოგის მუზეუმმა ოფიციალურად გამოაცხადა, რომ ნამუშევარი ვინსენტ ვან გოგს ეკუთვნის.
ქურდობები
1991 წელს მუზეუმიდან ოცი ნამუშევარი მოიპარეს, მათ შორის ვან გოგის ადრეული ნახატი კარტოფილის მჭამელები. ქურდებმა შენობიდან გაპარვა მოახერხეს მაგრამ ქურდობიდან 35 წუთის შემდეგ ყველა ექსპონატი მიტოვებულ მანქანაში იპოვნეს. სამი ნამუშევარი - პურის ყანა ყორნებით, მშვიდი ცხოვრება ბიბლიით და მშვიდი ცხოვრება ხილით - დაზიანდა ქურდობის პროცესში. ოთხი კაცი, მათ შორის მუზეუმის ორი მცველი, დანაშაულში მონაწილედ სცნეს და მიუსაჯეს 6-7 წლით თავისუფლების აღკვეთა. მიიჩნევა, რომ ეს ყველაზე მასშტაბური ქურდობაა ნიდერლანდებში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ.
2002 წელს მუზეუმიდან ორი ნამუშევარი მოიპარეს, კონგრეგაცია ტოვებს განახლებულ ტაძარს ნუენენში და ზღვის ხედი შევენინგენში. ორი ნიდერლანდელი დანაშაულში ბრალდებულად სცნეს და მიუსაჯეს 4 წლიანი თავისუფლების აღკვეთა, მაგრამ ნამუშევრების აღდგენას დიდი დრო დასჭირდა. მუზეუმმა დააწესა ჯილდო €100,000 ოდენობით ნამუშევრების აღდგენისათვის. FBI-ს ხელოვნებასთან დაკავშირებულ დამნაშავეებთან ბრძოლის ჯგუფმა ქურდობა ყველაზე მძიმე 10 დანაშაულში შეიტანა, და ორივე ნამუშევარი #30 მილიონად შეაფასა. 2016 წლის სექტემბერში, ორივე ნახატი ნაპოვნი იქნა ფინანსთა გვარდიის მიერ ნაპოლში, იტალიაში და დაუბრუნდა ვან გოგის მუზეუმს ამსტერდამში.
შენობები
thumb|მთავარი მისაღები შენობა მუზეუმი მდებარეობს მუზეუმპლეინში, ამსტერდამ-ზეიდის რაიონში, პაულუს პოტერსტრატის 7-ში, საქალაქო მუზეუმსა და რეიხსმუზეუმს შორის. მუზეუმი სედგება ორი ნაგებობისგან, პირველია რიტველდის შენობა რომლის არქიტექტორიც არის გერიტ რიტველდი, მეორე კი არის კიროკავას დარბაზი, არქიტექტორი კიშო კიროკავა. მუზეუმი მდებარეობს სტარდჰაუდერსკეიდის 55 ნომერში, ამსტერდამზეიდში.
რიტველდის შენობა
thumb|[[გერიტ რიტველდი|რიტველდის შენობა]] რიტველდის შენობა მუზეუმის მთავარი ნაგებობაა სადაც გამოფენილია მთავარი კოლექციები. შენობას არის ოთხ სართულიანი და აქვს მიწისქვეშა სართული. პირველსართულზე არის მაღაზია, კაფე და მისაღები სივრცე. მეორე სართულზე გამოფენილია ვან გოგის ნამუშევრები ქრონოლოგიურად. მეორე სართულზე გამოფენილია რესტავრირებული ნამუშევრები და ამასთან არის თანამედროვე ხელოვნების საგამოფენო სივრცეც. მეოთხე სართულზე კი გამოფენილია ვან გოგის თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშები.
ვან გოგის ნამუშევრები
250პქ|მინი|[[კარტოფილის მჭამელები]] 250პქ|მინი|[[ყვითელი სახლი]] ვან გოგის მუზეუმში გამოფენილია ვან გოგის ყველაზე მეტი ნამუშევარი მსოფლიოში. აქ ინახება ვინსენტის 200 ნახატი, 400 ჩანახატი და 700-მდე წერილი.
ვინსენტ ვან გოგის ნამუშევრების კოლექცია სხვადასხვა ფაზებად იყოფა მისი ცხოვრების ეტაპების მიხედვით.
ნეუნენში შესრულებული ნამუშევრები (1880–1885):
ანტვერპენში შესრულებული ნამუშევრები (1886):
პარიზში შესრულებული ნამუშევრები (1886–1888):
არლში შესრულებული ნამუშევრები (1888–1889):
ოვერში შესრულებული ნამუშევრები (1890):
მუზეუმის მუდმივი კოლექცია ასევე ინახავს ვინსენტის ავტოპორტრეტების მთელ სერიას და რამდენიმე ადრეულ ნამუშევარს, დატარიღებულს 1882 წლით.
მუზეუმის სერვისები
მუზეუმი სტუმრებს სხვადასხვა სერვისებს სთავაზობს, როგორიცაა ლექციები ვინსენტ ვანგოგის თუ მისი თანამედროვეების შესახებ, ვორქშოპებს, გიდ ტურებს. ასევე ტარდება აქტვიობები ბავშვებისთვის, რომლებიც ვინსენტის შემოქმედების შესწავლას უადვილებს მათ.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდების მუზეუმები კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები
გულისე ბირსელი
გულისე ბირსელი (დაბ. შენერი; დ. 11 მარტი, 1971) — თურქი მსახიობი, სცენარისტი და მიმომხილველი.
ბიოგრაფია
ჯერ კიდევ  უნივერსიტეტში მეორე კურსზე სწავლის პერიოდში, ბირსელმა დაიწყო მუშაობა ჟურნალ Aktüel-ში. 1996 წელს თურქეთში დაბრუნების შემდეგ, მუშაობდა ტელევიზია ATV- ში (შემოკლებით აქტუალურ ტელევიზიაში), სადაც მისი საქმიანობა საინფორმაციო ბიულეტენების დაწერას შეადგენდა.
ერთი წლის შემდეგ გულისე დაინიშნა ჟურნალის Esquire Turkey მთავარ რედაქტორად. 1997 წლის დეკემბრიდან 2003 წლამდე იყო Harper's Bazaar Turkey- ს მთავარი რედაქტორი. 2001-2002 წლებში მუშაობდა გაზეთ „საბაჰის“ მიმომხილველად. ამ პერიოდში იგი ასევე  გასართობი ჟურნალის FHM (For him Magazine) გენერალური კოორდინატორი იყო.
2002 წლის მარტში შედგა გულისეს სატელევიზიო დებიუტი მუსიკალური კლიპით. 2003 წლის მარტში მან გამოაქვეყნა ვიდეო სცენარი, სტატიებთან ერთად, რომლებიც მანამდე დაიბეჭდა წიგნში სათაურით Gayet Ciddiyim. 2004 წლის მარტამდე მუშაობდა მუსიკალური კლიპების წამყვანად და სცენარისტად.
2003 წლის მარტში, ლევენთ ოზდილეკთან ერთად, გულისე ბირსელმა ითამაშა ATV სერიალში "ეივა"! 2004 წლის თებერვალში მუშაობდა მსახიობად და სცენარისტად სერიალზე ATV Avrupa Yakası, რომელიც დასრულდა 2009 წლის ივნისში. 2004 წლის მაისში გამოიცა მისი მეორე წიგნი, Hâlâ Ciddiyim. გულისეს   კინოდებიუტი 2005 წელს შედგა ფილმით "Hırsız Var!". 2005 წლის აგვისტოში გამოიცა მისი მესამე წიგნი.
2009 წლის დეკემბერში გამოიცა მეოთხე წიგნი Velev ki Ciddiyim, შემდეგ კი 2011 წლის ივნისში დღის სინათლე იხილა მეხუთე წიგნმა "იაზლიკი". 2012 წლის იანვარში მან დაიწყო მსახიობობად და სცენარისტად მუშაობა სერიალ D Channel- ზე, რომელიც ოთხი წლის განმავლობაში გადიოდა.
2013 წლის მარტიდან გულისე Hürriyet- ის მიმომხილველი იყო. მისი მეექვსე წიგნი, Memleketi Ben Kurtaracağım! გამოქვეყნდა 2015 წლის ნოემბერში.
პირველი მხატვრული ფილმი Aile Arasında, სადაც გულისე სცენარისტისა და მსახიობის როლში მოევლინა მაყურებელს, 2017 წლის დეკემბერში დასრულდა. 2018 წლის თებერვალში დაიწყო მუშაობა სცენარისტად და წამყვან მსახიობად Star TV-ზე. 2019 წელს დატოვა გაზეთ Hürriyet-ის მიმომხილველის თანამდებობა.
პირადი ცხოვრება
გულისე ცოლად გაჰყვა ჟურნალისტსა და მსახიობს-მურად ბირსელს, რომელიც გაიცნო კანში 1999 წელს. წყვილს შვილი არ ჰყავთ. ისინი ცხოვრობენ იშანთაშიში. 2014 წლის აგვისტოში გარდაიცვალა გულისეს დედა სემიჰა შენერი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:თურქი ქალი მსახიობები კატეგორია:თურქი მწერალი ქალები კატეგორია:თურქი მწერლები კატეგორია:თურქი ჟურნალისტები კატეგორია:თურქი სცენარისტები
დონ ხუან მანუელი
მინი|დონ ხუან მანუელის პორტრეტი
დონ ხუან მანუელი (Don Juan Manuel; დ. 5 მაისი, 1282, ესკალონა — გ. 13 ივნისი, 1349, პენაფელი) — ესპანეთის მეფის ფერდინანდ III-ის შვილიშვილი, ალფონს X-ის დისწული და კასტილიის ერთ-ერთი დიდგვაროვანი სენიორი. იგი იყო სახელოვანი მეომარი, ჭკვიანი, წინდახედული პოლიტიკოსი და უაღრესად განათლებული ადამიანი.
დონ ხუან მანუელის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწარმოები „გრაფი ლუკანორი და პატრონიოა“, რომლის წერაც 1335 წელს დაამთავრა. წიგნი ოთხ ნაწილადაა დაყოფილი. ყველაზე დიდი პირველი ნაწილია, სადაც მოთავსებულია 51 ნოველა. მეორე, მესამე და მეოთხე ნაწილი აფორიზმებისა და ანდაზების კრებული არის იმავე თემებზე, რომლებზეც ნოველებია დაწერილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1282 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1349 კატეგორია:ესპანელი მწერლები კატეგორია:კასტილიის პრინცები კატეგორია:ესპანელი არისტოკრატები კატეგორია:XIV საუკუნის მწერლები კატეგორია:ესპანელი მამაკაცი მწერლები
თოთხამი
თოთხამი — სოფელი საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, არაგვის თემში. მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, ზღვის დონიდან 1700 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ახალქალაქიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 167 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
რიდოვო
რიდოვო (Ридово) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 21 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ დიჟდოვნიცის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის რიდოვო, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს გიულხაიატ არიფ ხალილი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
ძვ. წ. 128
გარდაიცვალნენ
*
ბაი (სოციალური ფენა)
ბაი (Bey) — ოქტომბრის რევოლუციამდელ შუა აზიაში, ყაზახეთში, ალთაისა და ნაწილობრივ კავკასიაში მდიდარი, მსხვილი მიწათმფლობელი, მესაქონლე, მევახშე. ბაების სოციალური კატეგორია წარმოიქმნა კაპიტალიზმამდელ პერიოდში. XX საუკუნის დამდეგისათვის გაიზარდა იმ ბაების ფენა, რომლებიც ქალაქის სავაჭრო და სამრეწველო ბურჟუაზიას განეკუთვნებოდნენ.
წყაროები
კატეგორია:არისტოკრატიული წოდებები კატეგორია:ოსმალეთის იმპერია კატეგორია:წოდებები
ბანუ აუსი
ბანუ აუსები (بنو أوس „აუსის შვილები“) ან აუსები (أوس) — ერთ-ერთი მთავარი მედინური არაბულ ტომი. კიდევ ერთ ტომთან, ბანუ ხაზრაჯთან ერთად შეადგენდნ „ანსარებს“ („მუჰამედის დამხმარენი“), ჰიჯრის შემდგომ.
მუჰამადი ჩავიდა მედინაში, როგორც შუამავალი რომელიც მიწვეული იყო ბანუ აუსისა და ბანუ ხაზრაჯის მტრობის მოსაგვარებლად. მან ეს საბოლოოდ გააკეთა იმით, რომ ორივე ტომი ისლამზე მოაქცია და მუსლიმთა შორის სისხლისღვრა აკრძალა.
სქოლიო
კატეგორია:არაბული ტომები
რადიკ ისაევი
რადიკ ისაევი (Əbdürrəhim Vələddinoviç İsayev; Радик Велединович Исаев; ლეზგიური: Исайрин Радик Велединан хва; დ. 26 სექტემბერი, 1989, დაღესტანი, რუსეთის სფსრ, სსრკ ) — რუსული წარმოშობის აზერბაიჯანელი სპორტსმენი (ტაეკვონდო). ამჟამად ასპარეზობს 87 კგ წონით კატეგორიაში. კარიერის მანძილზე აგრეთვე გამოდიოდა 80 კგ წონით კატეგორიაში. 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების გამარჯვებული. 2015 წლის ევროპული თამაშების გამარჯვებული. 2017 წელს გამართული ისლამის სოლიდარობის თამაშების გამარჯვებული. მსოფლიო თასისა და ევროპის ჩემპიონატის მრავალგზის გამარჯვებული. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
2014 წელს გახდა ევროპის ჩემპიონი 87 კგ წონით კატეგორიაში. 2015 წელს კი ამავე წონით კატეგორიაში მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი. 2016 წელს ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების 80 კგ წონით კატეგორიაში მოგების შემდეგ გახდა მეორე აზერბაიჯანი სპორტსმენი, ზემფირა მეფტაჰადინოვას შემდეგ რომელიც გახდა ოლიმპიური თამაშების, ევროპისა და მსოფლიო ჩემპიონატების გამარჯვებული. 2015 და 2016 წელს აზერბაიჯანის ნაკრებთან ერთად მოიგო ჭიდაობის მსოფლიო თასი.
2015 წელს 80 კგ წონით კატეგორიაში მოიგო ბაქოში გამართული პირველი ევროპული თამაშები. 2015 წელს გამართულ ევროპულ თამაშებზე მიღწეული წარმატების გამო დააჯილდოვეს აზერბაიჯანის დიდების ორდენით. 2016 წელს ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მოგების შემდეგ დაჯილდოვებული იქნა ღირსების ორდენი. 2017 წელს 87 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი, ტაიპეიში გამართულ უნივერსიადაზე. 2018 წელს მოიგო ყაზანში, რუსეთში გამართული ევროპის ჩემპიონატი, 87 კგ წონით კატეგორიაში. 2013 წელს მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი.
აზერბაიჯანის ახალგაზრდობისა და სპორტის სამინისტროს მიერ ისაევს სამჯერ მიენიჭა „წლის საუკეთესო სპორტსმენის“ წოდება (2013, 2015, 2016).
პირადი ცხოვრება
რადიკ ისაევს ჰყავს მეუღლე და ორი ქალიშვილი.
2022 წლის 10 ოქტომბრის სარაკეტო თავდასხმა უკრაინაზე
ბმული=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Kyiv_after_Russian_shelling%2C_2022-10-10_%2804%29.jpg/250px-Kyiv_after_Russian_shelling%2C_2022-10-10_%2804%29.jpg|მარჯვნივ|მინი|250x250პქ| კიევზე სარაკეტო თავდასხმის შედეგად დაღუპული მშვიდობიანი მოქალაქე. 2022 წლის 10 ოქტომბერს, რუსეთ-უკრაინის ომის დროს, რუსეთმა უკრაინის ტერიტორიაზე მასირებული სარაკეტო თავდასხმა განახორციელა. თავდასხმას მოგვიანებით რუსული ტერორისტული დაბომბვის კამპანია ეწოდა. ზოგიერთი რაკეტის სამიზნე უკრაინის კრიტიკული ინფრასტრუქტურული ობიექტები იყო, მათ შორის ელექტროსადგურები, ქვესადგურები, თბოელექტროსადგურები, ტრანსფორმატორები, ხიდები და ა.შ. რაკეტების ნაწილის სამიზნე იყო სამოქალაქო ინფრასტრუქტურა, მათ შორის - საბავშვო მოედნები. 10 ოქტომბრის დილის მდგომარეობით, აფეთქებები დაფიქსირდა უკრაინის ათობით რეგიონულ ცენტრსა და დედაქალაქ კიევში. Fox News-მა უკრაინაზე მასირებული სარაკეტო დაბომბვა „რუსეთის შურისძიებას ყირიმის ხიდზე თავდასხმას დაუკავშირა, თუმცა, უკრაინის დაზვერვის მთავარი სამმართველოს ცნობით, რუსულმა ჯარებმა მასირებული დაბომბვისთვის მოსამზადებელი ბრძანება 2 და 3 ოქტომბერს მიიღეს.
რაკეტები შავი და კასპიის ზღვიდან რამდენიმე ტალღად, Tu-95ms და Tu-22m 3 თვითმფრინავების გამოყენებით გაუშვეს. Ukrenergo-ს ცნობით, დაბომბვის შედეგად ქვეყნის ზოგიერთ ქალაქსა და დაბაში ელექტრომომარაგების მიწოდება შეფერხდა. დილის 11 საათისთვის დარტყმების შედეგად დაზიანდა 11 მნიშვნელოვანი ინფრასტრუქტურული ობიექტი 8 რეგიონსა და ქალაქ კიევში.
სარაკეტო თავდასხმის დროს დაიღუპა 2008 წლის აგვისტოს ომის მონაწილე და ქართული ლეგიონის წევრი ედიშერ კვარაცხელია.
სარგასოს ზღვა
მინი|250პქ|სარგასოს ზღვის მდებარეობა სარგასოს ზღვა — რეგიონი ჩრდილოეთ ატლანტის ოკეანის ცენტრალურ ნაწილში, შემოსაზღვრულია დინებებით. დასავლეთით გოლფსტრიმის დინებით, ჩრდილოეთით ჩრდილოატლანტიკური დინებით, აღმოსავლეთით კანარის დინებით, სამხრეთით ჩრდილოეკვატორული დინებით.
ზღვის სიგრძეა 3 200 კმ, სიგანე 1 100 კმ. გადაჭიმულია დასავლეთის 70 გრადუსი მერიდიანიდან დასავლეთის 40 გრადუს მერიდიანამდე და ჩრდილოეთის 25 გრადუსი პარალელიდან ჩრდილოეთის 35 გრადუს პარალელამდე. სარგასოს ზღვა ერთადერთი „ზღვაა“ პლანეტაზე, რომელსაც სანაპიროები არ გააჩნია. ოკეანის წყალი სარგასის ზღვაში განსაკუთრებით გამორჩეულია მისი ლურჯი ფერით და გამჭვირვალობით. წყალქვეშა მხედველობა აქ 61 მეტრს შეადგენს.
2022 წლის 10 ოქტომბრის სარაკეტო თავდასხმა უკრაინაზე
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022) კატეგორია:რუსეთ-უკრაინის ომი
სარგასოს ზღვა
სქოლიო
კატეგორია:ატლანტის ოკეანის ზღვები
ჟოზეფ დე ბაი
ამურ ოგიუსტ ლუი ჟოზეფ ბერტელო, ბარონ დე ბაი (Amour-Auguste-Louis-Joseph Berthelot; დ. 31 იანვარი, 1853, პარიზი  — გ. 3 ივნისი, 1931, იქვე) — ფრანგი არქეოლოგი. აღმოაჩინა პტი მორენის ველის მღვიმეები და გამოიკვლია მარნისა და კოტ-დ’ორის მრავალი ნევროპოლი. თავისი აღმოჩენები და გამოკვლევანი შეაჯამა ნაშრომში "პრეისტორიული არქეოლოგია" (1880).
ბიოგრაფია
ბარონ დე ბაის პირველი მოგზაურობა საქართველოში 1897 წლით თარიღდება, რასაც ციმბირის ორთვიანი მივლინებიდან მოსკოვში დაბრუნებული ფრანგი არქეოლოგი მეგობარმა გრაფმა სერგეი შერემეტიევმა, საქართველოში, კახეთში დაპატიჟა. აღნიშნული ასახულია გაზეთ „ივერიაში“, რომელშიც წერია: „ამ ჟამად ტფილისში იმყოფება საფრანგეთის საერო განათლების სამინისტროს მიერ გამოგზავნილი არქეოლოგი ბარონი დე-ბაი... “. ოქტომბრის შუა რიცხვებში ჩასული, კარდანახში რთველს დაესწრო. დასასრულს ის დასავლეთ საქართველოში გაემგზავრა. სულ მისი საქართველოში ყოფნა 2 თვე გაგრძელდა. მეორედ ის 1898 წლის სექტემბერში ჩამოვიდა. კახეთში დაესწრო ალავერდობის დღესასწაულს. თავის მეგობარ ჰუგო კრაფტთან ერთად გაემგზავრა და დაათვალიერა ეჩმიაძინი. საიდანაც დაბრუნებულმა მოიარა შიდა ქართლი. მესამედ ის 1899 წლის ივლისში ჩამოვიდა და გაატარა 2 თვე. გადაიღო ფოტოების სამი სერია: ტფილისში, სამტრედიასა და სალხინოში. მეოთხედ 1900 წელს ჩამოვიდა და ესტუმრა მცხეთას. 1901 წელს ჩამოსული ის დაესწრო რუსეთთან შეერთების 100 წლის იუბილეს. 1903 წელს ჩამოსული სოხუმში გაემართა სადაც მას თედო სახოკია ელოდებოდა. ბარონ დე ბაი საქართველოს უკანასკნელად 1904 წელს ესტუმრა.
დე ბაი არაერთხელ ესტუმრა საქართველოს და დაუახლოვდა ი. ჭავჭავაძეს, ა. წერეთლს და სხვა ქართველ მოღვაწეთ. პარიზში მრავალი ლექცია წაიკითხა საქართველოს შესახებ, გამოსცა წიგნები: "საქართველოში" (1898), "კავკასიონის ქედის სამხრეთით" (1899),"კავკასიონის ქედის ჩრდილოეთით" (1899),"თბილისი" (1900),"იმერეთში" (1902),"აფხაზეთში" (1904) და სხვა, რომლებშიც ასახა იმდროინდელი საქართველოს საზოგადოებრივი ცხოვრება, გადმოსცა თავისი შთაბეჭდილებანი და ეთნოგრაფიული დაკვირვებანი, გამოაქვეყნა აგრეთვე საქართველოსთან დაკავშირებული რამდენიმე თქმულება და გადმოცემა. ფრანგულად თარგმნა ქართული ზღაპარი-ლეგენდა "მშვენიერება" (1900) და რამდენიმე სხვა ნაწარმოები.
ფოტოშემოქმედება
ბარონი ჟოზეფ ბერ ტელო დე ბაი რუსეთის იმპერიაში კვლევით 1890 წლიდან დაინტერესდა, როდესაც მონაწილეობა მიიღო მოსკოვში ჩატარებულ არქეოლოგიის VIII საერთაშორისო ყრილობაში. 1897-1904 წლებში იგი ყოველ წლიურად არქეოლოგიურ და ეთნოგრაფიულ ექსპედიციებს აწყობდა და ორი-სამი თვით ჩამოდიოდა კავკასიაში. ყოველი მივლინების შემდეგ საფრანგეთში დაბრუნებული დე ბაი კონფერენციებს ატარებდა, სადაც საზოგადოებას მოგზაურობის დროს, მის მიერ გადაღებულ ფოტოებს წარუდგენდა და მივლინების შედეგებს აცნობდა. ამასთანავე, იგი მივლინების დროს შეძენილი არქეოლოგიური და ეთნოგრაფიული მასალის გამოფენებს აწყობდა. გამოფენის დასრულებისთანავე კოლექციებს უსასყიდლოდ გადასცემდა საფრანგეთის სახელმწიფო მუზეუმებს. დე ბაი ყოველ წელს გამოსცემდა წიგნებს, რომლებშიც დაწვრილებით აღწერდა თავის ყოველ სამეცნიერო მივლინებას. ეს წიგნები უხვად იყო ილუსტრირებული ფოტოებით. დღესდღეობით საფრანგეთის სხვადასხვა არქივებში, მუზეუმებსა და კერძო კოლექციებში ბარონ დე ბაის მიერ რუსეთის იმპერიაში 1895-1910 წლებში მოგზაურობისას გადაღებული 1700-ზე მეტი ფოტოა დაცული.
2006 წელს პარიზის კე ბრანლის – ჟაკ შირაკის მუზეუმმა აუქციონზე ბარონ დე ბაის ფოტოალბომები შეიძინა, რომლებიც ფრანგი მკვლევარის მიერ 1897-1910 წლებში რუსეთის იმპერიაში მოგ ზაურობისას გადაღებულ ფოტოებს მოიცავს. წითელ ყდაში ჩასმული „კოდაკის“ მარკის 14 ალბომში. ფოტოები გადაღებულია 1897-1901 და 1903 წლებში. ალბომებში მოთავსებულ ფოტოებს შორის საქართველოში გადაღებულია 541 ფოტო, რომელ თაგან 486 განსხვავებული კადრია, დანარჩენი კადრები კი მეორდება. კე ბრან ლის – ჟაკ შირაკის მუზეუმის ალბომების გარდა საფრანგეთის სხვადასხვა დაწესებულებაში დაცულია დე ბაის ფოტოკოლექციები, რომლებიც საქართველოში გადაღებულ ფოტოებს მოიცავს. სულ მოთავსებულია 1319 ფოტო. ამასთანავე, ზოგიერთ ალბომში ჩაკრულია საფოსტო ბარათები. ყველა ფოტო ბარონ დე ბაის მიერ არის გადაღებული, გარდა შუაზე გაჭრილი 5 სტერეოფოტოსი, რომლებიც ზედ დატანილი ნუმერაციითა და სათაურების მიხედვით ფოტოგრაფ დიმიტრი ერმაკოვს ეკუთვნის. ალბომის კიდეებზე და ზოგჯერ პირდაპირ ფოტოებზე ბარონ დე ბაის მიერ მელნით გაკეთებული მინაწერები გვაფიქრებინებს, რომ ეს ალბომები განკუთვნილი იყო მისი პირადი კოლექციისთვის, ოჯახურ და სამეგობრო წრეში საჩვენებლად და არა იმ კონფერენციებისთვის, რომლებსაც იგი ასე ხშირად მართავდა საფრანგეთში. ასეთი სულ რამდენიმე კოლექცია აღმოჩნდა.
მარნის დეპარტამენტის არქივში, ბარონ დე ბაის ფონდში, დაცულია ლურჯყდიანი გამოცემის ალბომი, რომელიც 64 ფოტოს შეიცავს, აქედან 60 ფოტო გადაღებულია საქართველოში 1897, 1903 და 1904 წლებში.
ბარონ დე ბაის მიერ საქართველოში გადაღებული ფოტოები ასევეაღმოჩნდა პარიზის სლავისტიკის ინსტიტუტში. 1920-იანი წლების ბოლოს დე ბაიმ თავისი პირადი არქივი საჩუქრად გადასცა პარიზში მდებარე წმინდა სერგი რადონეჟელის რუსულ მართლმადიდებლურ ეკლესიასა და თეოლოგიის ინსტიტუტს, სადაც მუზეუმის გახსნა იგეგმებოდა. ვინაიდან მუზეუმი არ გაიხსნა დღეს ეს არქივი პარიზის სლავისტიკის ინსტიტუტშია დაცული. არქივი წარმოადგენს 17 საარქივო კოლოფში გადანაწილებულ რამდენიმე ასეულ საბუთს. აქ არის ბარონ დე ბაის მიმოწერა მეგობრებთან და კოლეგებთან, მისთვის ნაჩუქარი ფოტოპორტრეტები მიძღვნითი წარწერებით, სხვადასხვა ფოტოგრაფების მიერ გადაღებული მდიდარი ფოტოკოლექცია და სხვ. აქ ასევე დაცულია დე ბაის მიერ საქართველოში 1897-1903 წლებ ში გადაღებული 164 ფოტო.
საფრანგეთში კერძო კოლექციონერებთან დაცული ფოტოებიდან საქართველოში გადაღებულია 28 ფოტო. რაც შეეხება, სენ-ჟერმენის არქეოლოგიის ეროვნულ მუზეუმში დაცულ ბარონ დე ბაის საარქი ვო მასალებს, მათ შორის საქართველოში მოგზაურობის ამსახველი ფოტოები არ არის. ხოლო საფრანგეთის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში (გეოგრაფიის საზოგადოების არქივი) დაცული საქართველოში გადაღებული ფოტოები არ წარმოადგენს ორიგინალებს – ეს ფოტოები დაბეჭდილია ცარცის ქაღალდზე, რომლებიც იმავე ფორმატისაა, რაც დე ბაის წიგნები და სავარაუდოდ, წიგ ნის მაკეტში მათი ჩანართის სახით გამოყენება იგეგმებოდა.
საბოლოო ჯამში, დღეისათვის ცნობილი ყველა კოლექციის შეჯერების შედეგად დადგინდა, რომ საფრანგეთის სხვადასხვა დაწესებულებებსა და კერძო კოლექციონერებთან დაცულია ბარონ დე ბაის მიერ 1897-1901 და 1903-1904 წლებში საქართველოში გადაღებული 793 ფოტო, რაც რამდენჯერმე დაბეჭდილი ერთი და იგივე კადრის გამოკლებით წარმოადგენს 609 განსხვა ვებულფოტოს. სავარაუდოდ, ეს რიცხვი მომავალში კიდევ გაიზრდება, ვინაიდან დე ბაის წიგნებში გამოქვეყნებული ზოგიერთი ფოტოს ორიგინალის შენახვის ადგილი ჯერ კიდევ უცნობია. როგორც ბარონ დე ბაის მიერ გადაღებული ფოტო კოლექციების შესწავლისას გამოჩნდა, ის ექსპედიციებში ფოტოების გადაღებას 1897 წლიდან იწყებს. საარქივო დოკუმენტებით დასტურდება, რომ ბარონი „ისტმან კოდაკის“ ფირ მის ფოტოაპარატს იყენებდა, რომლის ფირიც 12 კადრს იტევდა. თითოეული კადრის და, შესაბამისად, ფოტოს ზომა 9*9 სმ იყო.
თუ მანამ დე ფოტოს გადასაღებად მინის ფირფიტებს იყენე დნენ, 1888 წელს ფოტო ფირის გამოგონებამ ფოტოგრაფიაში რევოლუცია მოახდინა. ფოტოფირის კომერციალიზაცია „კოდაკის“ დამფუძნებელმა ჯორჯ ისტმანმა 1889 წლიდან დაიწყო და რამდენიმე წელიწადში ფირიან ფოტოაპარატებს ევროპის ბაზარი უკვე დაპყრობილი ჰქონდა. ასეთი ფოტოაპარატი გადასატანად მსუბუქი და მოსახერხებელი იყო, მოგზაურობისას აღარ არსებობდა მინის ნეგატივების დაზიანების საშიშროება. შესაძლებელია, სწორედ ამ მიზეზის გამო მიიქცია „ისტმან კოდაკის“ ფოტოაპარატმა ბარონ დე ბაის ყურადღება. ფოტოფირის გამოჩენასთან ერთად, გაყიდვაში გამოჩნდა ე. წ. არისტოტიპის ქაღალდი, რომელმაც ასევე დიდი პოპულარობა მოიპოვა 1890-იან წლებში. ეს იყო ინდუსტრიული წესით დამზადებული პირველი ფოტო-ქაღალდი, რომელიც ფოტოგრაფს ბევრად უადვილებ და სამუშაოს. ბარონ დე ბაის მიერ გადაღებული ფოტოები სწორედ ამ ტიპის ქაღალდზეა დაბეჭდილი. ფოტოები იბეჭდებოდა კონტაქ ტური მეთოდით: ნეგატივი – ფირიდან მოჭრილი კადრი, იდებოდა არისტოტიპის ქაღალდზე, მაგრდებოდა სპეციალურ ხის ჩარჩოში და განსაზღვრული დროით მზის სინათლეზე თავსდებოდა. სწორედ მზის სხივების მეშვეობით გადადიოდა ანაბეჭდი ფირიდან ქაღალდზე. პროცესის ბოლოს ფოტოს ზედაპირი „ირეცხებოდა“ მარილებისგან.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი არქეოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1853 კატეგორია:გარდაცვლილი 1931 კატეგორია:ევროპელი მოგზაურები საქართველოში
Lasioglossum puncticolle
Lasioglossum puncticolle — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1872 წელს.
სქოლიო
puncticolle
ქალწულის თანავარსკვლავედი
thumb|right|280px|ქალწული ქალწულის თანავარსკვლავედი (Virgo) — ზოდიაქოს ერთ-ერთი თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავის, სპიკას ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 1,0. ქალწულშია ჩვენს ეპოქაში შემოდგომის ბუნიობის წერტილი. დაკვირვებისათვის ყველაზე ხელსაყრელი პირობებია მარტ-აპრილში. ჩანს ყოფილი სსრკ ტერიტორიიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თანავარსკვლავედები კატეგორია:ეკვატორთან მდებარე თანავარსკვლავედები
ჯაიათუ-ყაენი
ჯაიათუ თუღ თემურ-ყაენი იგივე იმპერატორი ვენძონგი (დ. 16 თებერვალი, 1304 — გ.  2 სექტემბერი, 1332) — იუანის დინასტიის მე-8 იმპერატორი 1328–1332 წლებში, მონღოლთა ნომინალური ყაენი, ქულუგ-ყაენის ვაჟი, ყუბილაის შთამომავალი.
ჯაიათუმ ძალაუფლება ხელში ჩაიგდო მისი ნათესავის, რაგიბაღ-ყაენის გადაყენების შედეგად. 1328 წელს რამდენიმეჯერ დაამარცხა რეგენტ დავლათ-შაჰის არმია და ქალაქი შანდუ აიღო, რის შემდეგაც რაგიბაღ-ყაენი დაატყვევა და სიკვდილით დასაჯა.
მისმა მმართველობამ 4 წლამდეც ვერ გასტანა. 1329 წელს დროებით გადააყენა მისმა უფროსმა ძმამ, ხუთუღთუ-ყაენმა, თუმცა 6 თვეში ჯაიათუმ დაამხო ის და დაიბრუნა ტახტი. ჯაიათუს მმართველობის პერიოდში ჩინეთში დაიწყო კულტურის პროგრესი. ჯაიათუ-ყაენს უყვარდა ხელოვნება და პირადად იყო პოეტების, მხატვრებისა და სწავლულების მფარველი.
1332 წელს 28 წლის ჯაიათუ გარდაიცვალა. ის შეცვალა მისმა ძმისშვილმა, მცირეწლოვანმა რინჩინბალ-ყაენმა.
წყარო
კატეგორია:დაბადებული 1304 კატეგორია:გარდაცვლილი 1332 კატეგორია:იუანის იმპერატორები კატეგორია:მონღოლი ყაენები კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2 სექტემბერი
ლუვრის პირამიდა
გამოწვევები, ლუვრის პროექტთან დაკავშირებით უამრავი იყო. ეს იყო მსოფლიოში ხელოვნების ერთ – ერთი საუკეთესო კოლექცია, მაგრამ ისტორიული შენობები ავარიული იყო, გალერეები ერთმანეთთან დაშორებული იყო და ლაბირინთის დერეფნებში ვიზიტორებიც კი იკარებოდნენ მხოლოდ ორი საპირფარეშოს ძიებაში. გალერეები ქმნიდა ინტერიერის დიდ ნაწილს, კურატორებიკულისებს არ ტოვებდნენ სივრცის მიღმა ნამუშევრების მართვის, შენახვისა და მოვლისთვის.
პეიმ რამდენიმე საიდუმლო ვიზიტით იმოგზაურა პარიზში ლუვრის შესასწავლად, გალერეებისა და მოედნების თვალიერებით მან ასევე შეისწავლა ცნობილი ფრანგი დიზაინერის ანდრე ლე ნოტრეს ისტორიული ლანდშაფტის არქიტექტურა. პეიმ გამოსავალი ნახა: მას შეეძლო ახალი სადარბაზოს მოთავსება ხრეშით სავსე Cour Napoléon- ში, გარე ეზოში, რომელიც მუზეუმის არსებული შენობებით იყო მოცული. მიწისქვეშა ახალმა ინფრასტრუქტურამ შეიძლება შექმნას ფუნქციონალური და მისასალმებელი მისაღები ადგილი, ისევე როგორც საზოგადოებრივი სივრცეებისა და მიმოქცევის სისტემა, რომლითაც სტუმრებს შეუძლიათ მიიღონ კოლექციები. ახალი შესასვლელი ეზოს შუა ნაწილში იქნებოდა, რომელიც გამოირჩეოდა გამჭვირვალე სკულპტურული ჟესტით, რომელიც განსაზღვრავდა სტუმრის ჩამოსვლას და მიწისქვეშა დანამატს ანათებდა, რაც ისტორიული შენობების პატივისცემის ნიშნად იყო. პეი მიტერანში წავიდა და კომისია მიიღო.
როდესაც პეიმ თავისი დიზაინი წარმოადგინა. საერთაშორისო რეაგირება სწრაფი და სასტიკი იყო.ეგრედწოდებული "პირამიდის ბრძოლა" -ში  პეი და მიტერანი მკაცრად ისჯებოდნენ, 1985 წელს New York Times– ის ერთ-ერთ სტატიაში წერდნენ რომ,პირამიდა იყო "ხუროთმოძღვრული ხუმრობა,  ანაკრონული შეჭრა ეგვიპტის სიკვდილის სიმბოლიკის შუა პერიოდში "
ათწლიანი პროექტის ადრეულ წლებში პეი საჯაროდ დასცინოდნენ. ”როდესაც საზოგადოებას პირველად ვაჩვენე იდეა, მე ვიტყოდი, რომ 90 პროცენტი წინააღმდეგი იყო”, - თქვა პეიმ PBS დოკუმენტურ ფილმში. ”პირველი და ნახევარი წელი მართლაც საშინელი იყო. არ შემეძლო პარიზის ქუჩებში სიარული, ისე რომ ხალხი არ მიყურებდა, თითქოს მეუბნებოდა: ‘ისევ შენ წადი. Აქ რას აკეთებ? რას უკეთებ ჩვენს დიდ ლუვრს? ’”
დღეს ლუვრის პირამიდა კონკურენციას უწევს ეიფელის კოშკს
ოულუნკაარი
ოულუნკაარი ― ფინეთის ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 22 855 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები კატეგორია:ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის გეოგრაფია
ანდრია (გვაზავა)
მიტროპოლიტი ანდრია (ერისკაცობაში — ამირან ანატოლის ძე გვაზავა; დ. 24 აპრილი, 1968, სოხუმი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, გორისა და ატენის ეპარქიის მიტროპოლიტი; ანგელოზის დღე — 13 დეკემბერი [ძვ. სტ. 30 ნოემბერი] (წმინდა მოციქულ ანდრია პრიველწოდებეულის ხსენება); კათედრა და რეზიდენცია, გორსა და ატენში.
ბიოგრაფია
ამირანი 1974 წელს სოხუმის საშუალო სკოლაში შევიდა და 1985 წელს დაამთავრა. ამავე წელს სასწავლებლად ხარკოვის უმაღლესი სამხედრო საავიაციო-საინჟინრო სასწავლებელი აირჩია და იქ 1988 წლამდე სწავლობდა. 1989-1994 წლებში კი სოხუმის სუბტროპიკული მეურნეობის სახელმწიფო ინსტიტუტი დაამთავრა. 1995 წლის 15 აპრილს ბერად აღიკვეცა და ეწოდა ანდრია. დაახლოებით წელიწადნახევარში, 1996 წლის 17 სექტემბერს დიაკვნად აკურთხეს, 3 თვის შემდეგ, 13 დეკემბერს კი მღვდლად დაასხეს ხელი. 1997 წელს მიიღო იღუმენის წოდება და დავითგარეჯის მონასტრის წინამძღვარი გახდა. 1998 წლის 18 ოქტომბერს ეპისკოპოსად აკურთხეს და 2001 წლამდე საგარეჯოსა და გურჯაანის ეპისკოპოსი იყო. 2001 წლის 20 ოქტომბერს კი სამთავისისა და გორის ეპარქია ჩააბარეს. 2006 წლის 16 ნოემბერს მიიღო მთავარეპისკოპოსის, 2010 წლის 25 მაისს კი მიტროპოლიტის წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები
ჯაიანი
საკუთარი სახელი ჯაიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
დავით დონდუა
დავით დარისპანის ძე დონდუა (დ. 15 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 3 ოქტომბერი], 1898, ქუთაისი, — გ. 1 მაისი, 1958, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. საქართველოს სსრ სკოლის დამსახურებული მასწავლებელი (1945). ასწავლიდა ქუთაისისა და თბილისის სკოლებში.
ბიოგრაფია
1943 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიულ-გეოლოგიური ფაკულტეტი. დავით დონდუა სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს პედაგოგიკის სამეცნიერო-საკვლევ ინსტიტუტსა და მასწავლებელთა დახელოვნების ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, გეოგრაფიული კაბინეტის გამგედ, და ხელმძღვანელობდა გეოგრაფიის მასწავლებელთა გადასამზადებელ კურსებს. კითხულობდა გეოგრაფიული სწავლების მეთოდიკის კურსს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თელავისა და გორის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში. აქტიურად მონაწილეობდა სრულიად საქართველოს წერა-კითხვის უცოდინარობის სალიკვიდაციო საზოგადოების მუშაობაში.
იყო საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების თავმჯდომარის მოადგილე (1940–1954). გამოქვეყნებული აქვს გეოგრაფიის დაწყებითი კურსის პროგრამები, მეთოდური წერილები, მეცნიერული შრომები. ხელმძღვანელობდა სასწავლო გეოგრაფიული რუკების ქართულ ენაზე გამოცემას, გეოგრაფიული ნომენკლატურის ქართული ტრანსკრიფციის დადგენას.
1926 წლიდან ქართული სკოლის დაწყებით კლასებში მისი სახელმძღვანელოთი („წყარო“), ისწავლებოდა გეოგრაფია და ბუნებისმეტყველება. ავტორია საბავშვო ზღაპრების სერიისა „სურათები-ზღაპრები“ (1916–1924).
დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები დ
ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტა
ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტა (Triunvirato de Gobierno or Government Triumvirate) ნიკარაგუას მართავდა 1972 წლიდან 1974 წლამდე. თუმცა რეალური ძლაუფლება ეროვნული გვარდიის მეთაურის ანასტასიო სომოსა დებაილეს ხელში იყო.
ისტორია
1972 წელს დასრულდა ანასტასიო სომოსა დებაილეს საპრეზიდენტო ვადა. რადგანაც მას არ შეეძლო ზედიზედ მეორედ გაპრეზიდენტება. მოიფიქრა და 1971 წელს კონსერვატორების ლიდერ ფერნანდო აგუეროსთან ხელი მოაწერა "კუპია-კუმის პაქტს, რომლის საშუალებითაც შეეძლო 1972 წელს პრეზიდენტად არჩევა. ამ შეთანხმებით უმცირესობაში მყოფი კონსერვატორების კვოტა წარმომადგენლობით ორგანოში 40%-მდე გაიზარდა. 1974 წელს დანიშნულ არჩევნებამდე ხუნტას უხელმძღვანელებდნენ ერთი კონსერვატორი (აგუერო) და ორი ლიბერალი სომოსას ლიბერალური პარტიიდან- რობერტო მარტინეს ლაკაიო და ალფონსო ლოვო კორდერო. დანიშნულ არჩევნებში კი გაიმარჯვებდა ისვინსც იქნებოდა ეროვნული არმიის მეთაური. ეს პოსტი კი ანასტასიო სომოსა დებაილეს ჰქონდა. ამგვარად სომოსამ შემდეგ არჩევნებში მონაწილეობის მისაღები უფლება მოიპოვა. 1973 წელს ფერნანდოაგუიერომ ხუნტა დატოვა და იგი სხვა კონსერვატორმა ედმუნდო პაგაგა ირიასმა ჩაანაცვლა.
ხუნტა დაიშალა 1974 წელს, როცა მეორე ვადით გაპრეზიდენტდა ანასტასიო სომოსა დებაილე.
კატეგორია:ნიკარაგუის ისტორია
ახალბედისეულის მთავარანგელოზის ეკლესია
ახალბედისეულის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალბედისეულში, სოფლის სასაფლოზე. აგებულია XIX საუკუნეში.
დღეისათვის ფუნდამენტამენტამდეა დანგრეული. კედლები ნაგებია კარგად დამუშავებული სხავადასხვა ზომის საფასადე ქვებით. იატაკი შემორჩენილია საკურთხეველში. იატაკიდან 15-20 სმ-ით ამაღლებულ ამბიონზე შემორჩენილია კვადრატული ფორმის (75X75 სმ) კანკელის ორი სვეტი. გადმოცემის მიხედვით, ეკლესია 1937 წელს ანტირელიგიური კამპანიის დროს დანგრიეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ძვ. წ. 129
გარდაიცვალნენ
*
ნასერის წყალსაცავი
ნასერის წყალსაცავი (‏بحيرة ناصر‎) — ხელოვნური ტბა ეგვიპტის სამხრეთ ნაწილში, შექმნილია მდინარე ნილოსზე აგებული ასუანის კაშხლის შედეგად. ტბის სახელწოდება უკავშირდება კაშხლის მშენებლობისდროინდელ ეგვიპტის პრეზიდენტ გამალ აბდელ ნასერს. ტბის ნაწილი სუდანის ტერიტორიაზეა, სადაც მას ნუბიის ტბა ეწოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ტბები კატეგორია:ეგვიპტის წყალსაცავები კატეგორია:სუდანის ტბები კატეგორია:სუდანის წყალსაცავები კატეგორია:ეგვიპტის ტურიზმი
ალფონსო ლოვო კორდერო
ალფონსო ლოვო კორდერო იყო ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და გენერალი ნიკაარგუის ლიბერალური პარტიიდან. მხარს უჭერდა ანასტასიო სომოსა დებაილეს რეჟიმს და მისი ნდობით აღჭურვილი პირი იყო.
1971 წელს ანასტასიო სომოსა დებაილემ კონსერვატორების ლიდერ ფერნანდო აგუიეროსთან ხელი მოაწერა "კუპია-კუმის პაქტს და შეიქმნა ხუნტა, რომელიც სომოსას შემდგომ არჩევნებში მონაწილეობის მისღების საშუალებას მისცემდა. დებაილეს ინტერესებიდან გამომდინარე შევიდა ლიბერალ-კონსერვატორების ხუნტაში ლიბერალური პარტიის წარმომადგენლად. იგი ხუნტას მართავდა 1972-1974 წლებში კონსერვატორების ლიდერ ფერნანდო აგუიეროსა და რობერტო მარტინეს ლაკაიოთან ერთად. თუმცა, ალფონსო მაინც სომოსას მარიონეტი იყო.
ხუნტა დაიშალა 1974 წელს, როდესაც მეორე ვადით გაპრეზიდენტდა ანასტასიო სომოსა დებაილე.
კატეგორია:ნიკარაგუის პოლიტიკოსები
ბედიანი
ბედიანი — დაბა წალკის მუნიციპალიტეტში.
იურიდიული დახმარების სამსახური
იურიდიული დახმარების სამსახური — საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, რომელიც უფასო სამართლებრივ დახმარებას უწევს გადახდისუუნარო მოსახლეობას. სამსახური არის დამოუკიდებელი უწყება და ანგარიშვალდებულია მხოლოდ საქართველოს პარლამენტის წინაშე.
ბედიანი
მდებარეობა და ბუნებრივი პირობები
დაბა ბედიანი მდებარეობს ქვემო ქართლის რეგიონში, წალკის მუნიციპალიტეტის უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ხრამის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 850 მეტრის სიმაღლეზე. იგი განლაგებულია მდინარე ხრამის ვიწრო ხეობაში და გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით. ბედიანის ჰავა გამოირჩევა საკმაოდ ცივი ზამთრით (ტემპერატურა იანვარში აქ ზოგჯერ მინუს 20 გრადუსამდეც ეცემა) და შედარებით ცხელი ზაფხულით. ბედიანი და მისი მიდამოები უმეტესწილად ტყეებით არის დაფარული, რომელიც ძირითადად მუხით, რცხილით, კაკლით, ფიჭვით, არყით, თხილით არის წარმოდგენილი. ბევრია ასევე სხვადასხვა, ველურად მზარდი ხილი და კენკროვნები. ტყის ზედა ზონაში გვხვდება მარადმწვანე ფიჭვიც. მდიდარია ცხოველთა სამყაროც. ტყეებში გვხვდება შველი, გარეული ღორი, კურდღელი, მელა, ზღარბი, მხეცებიდან დათვი, მგელი და ფოცხვერი. მნიშვნელოვანია ბედიანისა და მისი მიდამოების რეკრეაციული პოტენციალი, რომელსაც ქმნის შესანიშნავი ბუნებრივი ლანდშაფტები და მრავალი ისტორიული ძეგლი. ბედიანი მუნიციპალიტეტის ცენტრიდან (წალკა) და ქ. თეთრიწყაროდან დაახლოებით ერთნაირი მანძილით, 30 კილომეტრით არის დაშორებული.
იურიდიული დახმარების სამსახური
სსიპ იურიდიული დახმარების სამსახური შეიქმნა 2005 წელს. 2005-2006 წლებში-ფუნქციონირებდა სსიპ „საზოგადოებრივი (სახაზინო) ადვოკატის სამსახურის“ სახით თბილისსა და ზესტაფონში. 2007 წელს მიღებულ იქნა საქართველოს კანონი „იურიდიული დახმარების შესახებ“ და ჩამოყალიბდა სსიპ იურიდიული დახმარების სამსახური, როგორც დამოუკიდებელი ორგანო.
ბედიანი
ისტორია
ბედიანის ტერიტორიაზე ისტორიულ წარსულში მხოლოდ სამონასტრო კომპლექსები არსებობდა, რომელთა ისტორია ადრეული შუა საუკუნეებიდან იღებს დასაბამს. კომუნისტურ ანექსიამდე ბედიანის საყდარი მოქმედი იყო, საბჭოთა წყობილების დამყარების შემდეგ კი მონასტერმა ფუნქციონირება შეწყვიტა. 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე სოფელი აღნიშნულ ტერიტორიაზე არ იძებნება. XX საუკუნის 50-იან წლებამდე აქ დასახლებული პუნქტი აღარ არსებობდა. 1954 წელს კი საფუძველი ეყრება ბედიანის დასახლებას, რომელიც ჩნდება ხრამჰესების კასკადის ბაზაზე. დაბის პირველ მოსახლეობას სწორედ ამ მშენებლობაზე მომუშავე ხალხი წარმოადგენდა. 1963 წელს ბედიანის ტერიტორიაზე ფუნქციონირება დაიწყო რესპუბლიკურმა ფსიქონერვოლოგიურმა საავადმყოფომ. საავადმყოფო გათვლილი იყო 800 ავადმყოფზე. დაბის გაჩენამ გამოიწვია სოციალური ინფრასტრუქტურების ჩამოყალიბება. გაიხსნა სამედიცინო ამბულატორია, რომელიც სადაბო საბჭოში შემავალ დასახლებულ პუნქტებს ემსახურებოდა. შეიქმნა 220 მოსწავლეზე გათვლილი სკოლა. სადაბო საბჭოს ტერიტორიაზე არსებობდა ორი პიონერთა ბანაკი, ხრამჰეს II (ჩათახი) და სოფელ პანტიანის ტერიტორიაზე, რომლებიც ყოველწლიურად ასობით დამსვენებელს მასპინძლობდნენ. 80-იანი წლების ბოლოსა და 90-იანების დასაწყისში ქვეყანაში განვითარებული ეკონომიკური და პოლიტიკური კრიზისი მთელი სიმკაცრით აისახა ბედიანის ცხოვრებაზე. ამ პროცესების შედეგად, 90-იანი წლების ბოლოსათვის დაბაში მოსახლეობის რიცხოვნობა კატასტროფულად შემცირდა.
იურიდიული დახმარების სამსახური
იურიდიული დახმარების  სამსახური  უფასო  მომსახურებას უზრუნველყოფს მოსახლეობისათვის ბიუროების,  საკონსულტაციო  ცენტრებისა და  მოწვეულ  საზოგადოებრივ  ადვოკატთა  რეესტრის  მეშვეობით.
სამსახური სახელმწიფო ბიუჯეტიდან ფინანსდება და მისი ყველა სერვისი ბენეფიციარებისთვის უფასოა.
ბედიანი
სქოლიო
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტის დაბები კატეგორია:ბედიანის სადაბო თემის სოფლები
იურიდიული დახმარების სამსახური
ძირითადი ფუნქციები
სამსახურის სერვისებია:
ქვეყნის მასშტაბით ფუნქციონირებს იურიდიული დახმარების 13 ბიურო: თბილისის, ქუთაისის, ბათუმის, თელავი, ზესტაფონის, გორის, ახალციხის, ფოთის, ზუგდიდი, რუსთავის, მცხეთის, სიღნაღის და ოზურგეთის იურიდიული დახმარების ბიუროები, ასევე 39 საკონსულტაციო ცენტრი: ამბროლაურის, მესტიის, საჩხერის. ახალქალაქის. წალკის, მარნეულის, დმანისის, დუისის, დუშეთის, ყვარლის. ლაგოდეხის, შუახევის, ხულოს, ქობულეთის, წალენჯიხის, აბაშის, ჩხოროწყუს, სენაკის, მარტვილის, ხობის, ბაღდათის, წყალტუბოს, ჭიათურის, ქედის ცაგერის დედოფლისწყაროს, ონის, ახმეტის, ხაშურის და ლენტეხის საკონსულტაციო ცენტრები. წეროვანის დევნილთა დასახლებაში ასევე ფუნქციონირებს დისტანციური მომსახურების 1 ოთახი.