cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი
საქპატენტის სასწავლო ცენტრი
სხვა მნიშვნელოვან ფუნქციებთან ერთად, საქპატენტის ერთ-ერთი მთავარი დანიშნულებაა ინტელექტუალური საკუთრების დარგში პროფესიონალთა კვალიფიკაციის ამაღლების ხელშეწყობა, ინტელექტუალური საკუთრების სფეროში საზოგადოების ცნობიერების ამაღლება, ინფორმაციის მაქსიმალური ხელმისაწვდომობა და ინოვაციის მხარდაჭერა. 2015 წელს, ზემოთ აღნიშნული ფუნქციების შესრულების მიზნით, საქპატენტში შეიქმნა საქპატენტის სასწავლო ცენტრი, რომელიც შექმნის დღიდანვე სარგებლობდა საერთაშორისო პარტნიორების აქტიური მხარდაჭერით. ურთიერთთანამშრომლობის შედეგად გაფორმდა მემორანდუმები, რომელთა საფუძველზე ჩატარდა სხვადასხვა სასწავლო-შემეცნებითი აქტივობები. 2020 წლიდან დამტკიცდა საქპატენტის სასწავლო ცენტრის, როგორც საქპატენტის სტრუქტურული ერთეულის დებულება. დებულებით განისაზღვრა ცენტრის საქმიანობის სამართლებრივი საფუძვლები, სტრუქტურა, ძირითადი ფუნქციები და უფლება-მოვალეობები.
ევროპის ინტელექტუალური საკუთრების უწყებასთან თანამშრომლობით, ქართულ ენაზე შემუშავებულია 5 კურსი, რომელთაგან ერთზე „IP as a valuable business asset“ (ინტელექტუალური საკუთრება, როგორც ღირებული აქტივი) გაიცემა საქპატენტისა და EUIPO-ს ერთობლივი სერტიფიკატები. კურსი ემსახურება ინტელექტუალური საკუთრების, როგორც ღირებული არამატერიალური აქტივის დაცვის მნიშვნელობისა და ეკონომიკური ზეგავლენის ობიექტის წარმოჩენას და ამ მიმართულებით საზოგადოების, მათ შორის ბიზნეს სექტორის წარმომადგენლების, ცნობიერების ამაღლებას.
ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის (WIPO) აკადემიასთან თანამშრომლობით, საქპატენტის მიერ ქართულ ენაზე ითარგმნა, შესაბამისობაში იქნა მოყვანილი საქართველოს კანონმდებლობასთან და უფასოდ ხელმისაწვდომი გახდა, აკადემიის დისტანციური სწავლების კურსი „ინტელექტუალური საკუთრების ზოგადი კურსი (DL 101 GE). DL101GE პირველი კურსია, რომელიც ერთობლივად ხორციელდება საქპატენტისა და ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის (WIPO) აკადემიასთან თანამშრომლობით. აღნიშნული კურსის წარმატებით განხორციელებამ საფუძველი ჩაუყარა მუშაობის დაწყებას WIPO-ს აკადემიის კიდევ ერთი პროგრამის „სასაქონლო ნიშნები, დიზაინი და გეოგრაფიული აღნიშვნებ; ქართულ ენაზე ადაპტირებისათვის. კურსის აკადემიურ მხარდაჭერას უზრუნველყოფენ WIPO-ს მიერ სერტიფიცირებუილი ტუტორები.
საქპატენტის ბიბლიოთეკა
საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრის ბაზაზე ფუნქციონირებს ინტელექტუალური საკუთრების ბიბლიოთეკა, სადაც დაცულია საპატენტო ინფორმაციის უნიკალური და მუდმივად განახლებადი ფონდი. ბიბლიოთეკაში არსებული ეროვნული საპატენტო ფონდი მოიცავს გამოგონებისა და სასარგებლო მოდელის პატენტების 6900-მდე აღწერილობას, რომლებიც ინახება ელექტრონულ მატარებლებზე, სამრეწველო საკუთრების ოფიციალური ბიულეტენებისა და საერთაშორისო კლასიფიკატორების შესაბამისად შედგენილი სისტემური და ნუმერაციული კატალოგების სახით.
მკითხველისთვის ხელმისაწვდომია 1000-ზე მეტი დასახელების ინტელექტუალური საკუთრების ლიტერატურა: ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის პუბლიკაციები, სხვადასხვა საერთაშორისო საპატენტო კლასიფიკატორები ქართულ და უცხოურ ენებზე, ნორმატიულ-მეთოდოლოგიური და სამეცნიერო-ტექნიკური ლიტერატურა, ენციკლოპედიები, ლექსიკონები, ცნობარები და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:საჯარო სამართლის იურიდიული პირები
Polyrhachis hookeri
Polyrhachis hookeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბაჰამის კუნძულები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბაჰამის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთის დიდი სამთავრო
thumb|320px|ფინეთის დიდი სამთავრო ფინეთის დიდი სამთავრო — ტერიტორია, რომელიც 1809 წლიდან 1917 წლამდე რუსეთის იმპერიაში შედიოდა. ფინეთის დასახელება (თავდაპირველად შვედეთის, ხოლო 1809 წლიდან რუსეთის შემადგენლობაში) 1581 წლიდან 1917 წლამდე.
ჰერალდიკა
გერბი თავიდან დაახლოებით 1580 წელს გუსტავ ვაზას სარკოფაგისთვის შეიქმნა. ეს გერბი იყო მიღებული ფინეთის დიდი სამთავროსთვისაც. გერბის საბოლოო სახე შემუშვდა IXX საუკეუნეში (შეიცვალა აღმოსავლური ხმალის მდებარეობა).
1860-იან წლებში, ფენომანურ მოძრაობაში დაიწყო ფინურ დროშაზე საუბარი. 1863 წელს ეროვნული დროშის კანდიდატად რამდენიმე ვარიანტი იყო წარდგენილი. (იხ: ). ორი ძირითადი ვარიანტი იყო დროშები წეთელი-ყვითელით და ცისფერი-თეთრით. თუმცა არც ერთი კანდიდატი ფინეთის პარლამენტში დასამტკიცებლად არ გატანილა, შესაბამისად 1918 წელს, რუსეთისგან თავისუფლების მოპოვებამდე (როდესაც მიღებული იქნა ფინეთის თანამედროვე დროშა) ხალხი იყენებდა ნებისმიერ მათგანს მათი შეხედულების მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთი კატეგორია:სკანდინავია კატეგორია:ევროპის ისტორია კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გუბერნიები კატეგორია:ფინეთის ისტორია
ვეშაპისებრი ზვიგენი
ვეშაპისებრი ზვიგენი (Rhincodon typus) — თევზი ზვიგენისნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 15 (ზოგი ცნობით 20) მ აღწევს, წონა 12-15 ტ. გავრცელებულია ყველა ოკეანეში. მრავლდება კვერცხებით. დღემდე მოპოვებულია ვეშაპისებრი ზვიგენის ერთადერთი კვერცხი (სიგრძე 67 სმ, დიამეტრი 40 სმ). აქვს 15 ათასამდე კბილი. იკვებება პატარ-პატარა თევზებით, კალმარებით და კიბოსნაირებით. სარეწაო მნიშვნელობა არ აქვს.
გიორგი ძიძარია
მინი|353x353პქ|გიორგი ძიძარია გიორგი ძიძარია (დ. 6 მაისი, ლიხნი, სოხუმის ოკრუგი — გ. 1 მაისი, 1988) — აფხაზი საბჭოთა მეცნიერი, ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპოდენტი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, საქართველოს სსრ და აფხაზეთის ასსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო პრემიისა და აფხაზეთის ასსრ-ის დ. ი. გულიას სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატის, საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აფხაზეთის დ. ი. გულიას სახელობის ენის, ლიტერატურისა და ისტორიის ინსტიტუტის დირექტორი, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს V, IX-XI მოწვვევების დეპუტატი, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე. სკკპ წევრი (1940).
ბიოგრაფია
გ. ძიძარიამ შრომითი საქმიანობა სტუდენტობის დროიდან დაიწყო. 1936-1938 წლებში მოსკოვის ერთ-ერთ საშუალო სკოლაში მუშაობდა ისტორიის მასწავლებლად.
1939 წელს უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მუშაობას იწყებს აფხაზეთის აკადემიკოს ნ. ი. მარის სახელობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1957 წელს დაინიშნა სოხუმის ა. მ. გორკის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორად. 1966 წლიდან სათავეში ჩაუდგა საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აფხაზეთის დ. ი. გულიას სახელობის ენის, ლიტერატურისა და ისტორიის ინსტიტუტს. დროთა განმავლობაში ინსტიტუტი, რომელსაც მეცნიერი ხელმძღანელობდა, აფხაზმცოდნეობის საყოველტაოდ აღიარებული აკადემიური ცენტრი გახდა.
გ. ძიძარიას კალამს ეკუთვნის 400-ზე მეტი პუბლიკაცია. იგი იყო მთელი რიგი სამეცნიერო გამოკვლევების ავტორი, რომლებმაც ფართო აღიარება დაიმსახურეს. 1979 წელს გ. ძიძარიას მონოგრაფია „მაჰაჯირობა და XIX საუკუნის აფხაზეთის ისტორიის პრობლემები“ აღინიშნა საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემიით. 1980 წელს აფხაზეთის დ. ი. გულიას სახელობის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა კვლევისთვის „რევოლუციამდელი აფხაზი ინტელიგენციის ჩამოყალიბება“.
გ. ძიძარიას ეკუთვნის კვლევები აფხაზი და ქართველი რევოლუციონერების ბრძოლის ისტორიის შესახებ. გამოქვეყნებული ჰქონდა კვლევები სერგო ორჯონიკიძის, ეფრემ ეშბას, ნიკოლოზ აქირთავას და სხვა რევოლუციონერ-ლენინელთა შესახებ.
გ. ძიძარია 50 წლის მანძილზე მონაწილეობდა ეროვნული კადრების მომზადებაში. კითხულობდა ლექციებს თბილისისა და აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტებსა და სხვა უმაღლეს სასწავლებლებში.
1974 წელს არჩეულ იქნა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპოდენტად, იყო საკავშირო საზოგადოება „ცოდნის“ გამგეობის წევრი.
გ. ძიძარია თავის სამეცნიერო მუშაობას წარმატებით უთავსებდა სახელმწიფო და საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ მოღვაწეობას. 1975 წლიდან იგი აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი და ასევე მისი თავმჯდომარე იყო არაერთი მოწვევა. ის ასევე არაერთგზის იქნა არჩეული საკავშირო დეპუტატად, საქართველოს კომპარტიის აფხაზეთის საოქო კომიტეტის წევრად, იყო სკკპ XXVII ყრილობისა და საქართველოს კომპარტიის XVII-XVIII ყრილობების დელეგატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:აფხაზი ისტორიკოსები
ფინეთის ტბები
მინი|ტბა საიმა ფინეთის ტერიტორიაზე 187,888 ტბაა, რომელთაც უკავიათ ქვეყნის ტერიტორიის დაახლოებით 10 %. მათი ძირითადი ნაწილი ქვეყნის ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ნაწილშია განლაგებული. ტბების მოლივლივე ზედაპირი წიწვოვანი ტყეების (მათზე ქვეყნის ტერიტორიის 78 % მოდის) ფონზე განუმეორებელ შთაბეჭდილებას ახდენს მნახველზე. ტბების უმრავლესობა პატარაა, მაგრამ 309 მათგანის ფართობი 10 კმ²-ზე მეტია. ტბების უმეტესობა ერთმანეთს ფშანებით უკავშირდება და ქმნის დიდ სისტემებს.
კამპეჩუელა
დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 577 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 46,092 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 79,9 ადამიანს კმ²-ზე.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
ფინეთის ტბები
ზედაპირის ფართობით ფინეთის უდიდესი ტბაა საიმა, რომელიც განლაგებულია ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. მისი ფართობია 4400 კმ², ხოლო მაქსიმალური სიღრმე 82 მ. სიდიდით მეორე ტბაა პიაიიანე, რომელიც ამასთანავე ფინეთის უღრმესი ტბის სტატუსსაც ატარებს. მისი მაქსიმალური სიღრმეა 95,3 მ, საშუალო სიღრმე 16,2–18 მ.
ჭარბობს მცირე ტბები, რომელთა საშუალო სიღრმე 5–20 მ შეადგენს. ტბიური პლატოს ფარგლებში, რომელიც ცენტრალურ ფინეთში მდებარეობს, წარმოდგენილია მეტად დიდი და ღრმა ტბებით.
ფინეთის ტბების აბსოლუტურ უმეტესობას აქვს მყინვარულ-ტექტონიკური წარმოშობა. პლეისტოცენის განმავლობაში, ტერიტორია, რომელსაც დღეს ფინეთი იკავებს მყინვარებით იყო დაფარული.
ფინეთში გვხვდება აგრეთვე მეტეორიტული წარმოშობის ტბებიც. ქვეყნის უდიდესი კრატერული ტბაა ლაპაიარვი, რომელიც მოქცეულია სამხრეთი ოსტრობოტნიის ტერიტორიაზე. კრატერის ასაკი შეფასებულია 77,85 მლნ. წლით.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ტბები
ათაბაგი
ათაბეგობა საქართველოში
1212 წელს იგი პირველად ებოძა ივანე მხარგრძელს (ერთი მოსაზრებით, ამ სახელოს მანამდე ფლობდა ივანე ახალციხელი). ათაბაგობა იმთავითვე დაუპირისპირდა მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდლის თანამდებობას. ათაბაგობასთან ხშირად შეთავსებული იყო ამირსპასალარის თანამდებობაც. 1334 წელს გიორგი V-მ ათაბაგობა უბოძა თავის ბიძას, სამცხის მთავარ სარგის ჯაყელს. საქართველოს პოლიტიკური დანაწილების შემდეგ ათაბაგობა როგორც ვეზირობა მოისპო. „ათაბაგი“ სამცხის მთავართა ტიტულად იქცა (აქედან — სამცხე-საათაბაგო).
ექვთიმე თაყაიშვილის თქმით საქართველოს ისტორიაში არსებობდა ორი საათაბაგო, ესენია: სომხეთისა (მხარგრძელები) და სამცხის საათაბაგოები (შემდგომში — სამცხე-საათაბაგო).
ბრავო, ალბერ ლოლიშ!
ბრავო, ალბერ ლოლიშ! — მერაბ თავაძის 1987 წლის ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება ვითარდება XIX ს-ის თბილისში, როდესაც აქ პირველად გამოჩნდება ავტომობილი და ველოსიპედი, ხოლო ექსპანსიური, ხალისიანი თბილისელები უმალ დაინტტერესდნენ ტექნიკური პროგრესის ამ სიახლითა და აგრეთვე ნიჭიერი ახალგაზრდა კაცით, რომელიც ქალაქურ ყოფას ამ პროგრესის პირველ შემომტანად მოევლინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1987 წლის ქართული ფილმები
ქაფრ-ელ-შაიხის მუჰაფაზა
300px|thumb|საგუბერნატოროს რუკა ქაფრ-ელ-შაიხი (كفر الشيخ) არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე ნილოსის დელტაში. ქაფრ-ელ-შაიხს გასასვლელი აქვს ხმელთაშუა ზღვაზე. პროვინციას ესაზღვრება 3 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : ბეჰეირა, გარბია და დაკაჰლია.
საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ქაფრ-ელ-შაიხი. საგუბერნატოროს ფართობი შეადგენს 3 748 კმ². 2006 წლის მონაცემებით ქაფრ-ელ-შაიხის მოსახლეობა 2 629 491 ადამიანიას შეადგენს. პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. საგუბერნატოროს მმართველია აჰმედ ზაკი აბიდინი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მუჰაფაზები
ბიძერები
ბიძერები (Byzeres), ძველი ტომი სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში. იხსენიებიან ძვ. წ. IX—XIII საუკუნეებში ურარტულ წყაროებში „უიტერუ(ხი)“-ის ან „უიტირუ(ხი)“-ის ფორმით. ებრძოდნენ ურარტუს. მეფე სარდურ II-მ ბიძერების ქვეყანა (შესაძლოა, მისი ერთი ნაწილი) თავისი სამეფოს პროვინციად აქცია (ააგო აქ ციხესიმაგრე და დანიშნა თავისი ნაცვალი). ძველი ბერძნული წყაროების მიხედვით, ბიძერები ცხოვრობდნენ შავი ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროს მახლობლად, მდინარე ჭოროხის სამხრეთით, ნაწილობრივ კი პონტოს მთებშიც. ამ ტომის სახელი შემორჩა ისტორიულ საქართველოს ერთ-ერთ ოლქს და მის ცენტრს — ოძრ(ა)ჴეს, რომელიც ახლანდელი დაბა აბასთუმნის მიდამოებში მდებარეობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:ქართული ტომები
ედიტ პიაფი
thumb|180px|ედიტ პიაფი პიესაში 1962 წელს ედიტ პიაფი (Édith Piaf), ნამდვილი სახელი და გვარი ედიტ ჯოვანა გასიონი (Édith Giovanna Gassion); (დ. 19 დეკემბერი, 1915, პარიზი — გ. 11 ოქტომბერი, 1963, პარიზი) — ფრანგი მსახიობი და მომღერალი, მსოფლიო ესტრადის ვარსკვლავი.
ბავშვობა
მიუხედავად მრავლად გამოცემული ბიოგრაფიისა, მრავალი ფაქტი და მოვლენა ედიტის ცხოვრებისა ბურუსით არის მოცული. გადმოცემით 1915 წლის სუსხიანი დეკემბრის ღამეს პოლიციელს, რომელიც უბნის პატრულირებას ახდენდა, ყვირილი შემოესმა. ადგილზე მისვლისას მან მშობიარე ქალი აღმოაჩინა. ახალშობილი დედამ პოლიციელის ლაბადაში შეახვია და ედიტი დაარქვა.
ედიტის დედა უიღბლო მსახიობი ანიტა მაიარი იყო, რომელიც სცენაზე ლინა მარსის ფსევდონიმით გამოდიოდა. მამამისი, ლუი გასიონი კი – ქუჩის აკრობატი. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ლუი ფრონტზე მოხალისედ წავიდა. პირველი ორდღიანი შვებულება ფრონტიდან ლუიმ 1915 წელს შვილის სანახავად გამოიყენა.
ორი წლის შემდეგ ლუიმ შეიტყო, რომ ცოლმა მიატოვა, ქალიშვილი კი თავის მშობლებს დაუტოვა. გარემო, რომელშიც პატარა ედიტი იზრდებოდა, საშინელი იყო და ლუიმ ედიტი დედამისთან გადაიყვანა, რომელიც ნორმანდიულ საროსკიპოში მზარეულად მუშაობდა.
ამავე დროს აღმოჩნდა, რომ ედიტი სრულიად ბრმა იყო. სიცოცხლის პირველსავე თვეებში ედიტს კატარაქტი განუვითარდა, რომელსაც მაიარების მოხუცმა ოჯახმა თავის დროზე ყურადღება არ მიაქცია. როცა გაირკვა, რომ სამედიცინო გზით ბავშვს არაფერი განკურნავდა, ბებიამ ქალაქ ლიზიეში წმინდა ტერეზას საფლავზე წაიყვანა, სადაც ათასობით მლოცველი იკრიბებოდა სრულიად საფრანგეთიდან. 1921 წლის 19 აგვისტოს ისინი საფლავთან მივიდნენ, 25 აგვისტოს ედიტს მხედველობა აღუდგა. იგი ექვსი წლის იყო.
იმავე წელს ედიტი სკოლაში წავიდა, თუმცა თანაკლასელების მშობლები აღშფოთებით შეხვდნენ იმ ფაქტს, რომ გოგონა საროსკიპოში ცხოვრობდა და ძალიან მალე მისი სწავლა დასრულდა. მაშინ მამამ ედიტი პარიზში წაიყვანა, სადაც მათ ერთად დაიწყეს მუშაობა – ლუი ქუჩაში სხვადასხვა სირთულის აკრობატულ ნახტომებს ასრულებდა, ედიტი კი მღეროდა. პატარა ედიტი ქუჩაში მღეროდა მანამდე, სანამ იგი კაბარე "ჟუან–ლე–პენში" არ აიყვანეს.
ახალგაზრდობა
მამაკაცები ედიტის ცხოვრებაში მალე გაჩდნენ – ფაქტობრივად, მამასთან დაშორების მერე. კაბარეში მან გაიცნო ლუი დიუპონი, რომელსაც მალევე გაჰყვა ცოლად, ერთი წლის მერე კი ქალიშვილი მარსელი შეეძინა. თუმცა ლუის არ მოსწონდა, რომ ედიტი ძალიან დიდ დროს უთმობდა სამსახურს და მოსთხოვა, კაბარე დაეტოვებინა. ედიტმა იუარა და წყვილი დაშორდა ერთმანეთს. თავდაპირველად მარსელი დედასთან ცხოვრობდა, მაგრამ ერთხელაც სახლში დაბრუნებულმა ედიტმა იგი ვერ იპოვა. ლუი დიუპონმა ქალიშვილი თავისთან წაიყვანა, ეგონა რა, რომ ამით დედამისს შეურიგდებოდა. ამ დროს ევროპაში ესპანური გრიპის ეპიდემია იყო, რომელსაც პატარა მარსელიც ვერ გადაურჩა. გოგონა საავადმყოფოში აღმოჩნდა, ედიტი, რომელმაც შვილი პალატაში მოინახულა, ასევე ამ სენით დაავადდა. საუკუნის დასაწყისში ამ ავადმყოფობას მედიკამენტებისა და ცოდნის ნაკლებობის გამო, შეიძლება ითქვას, ვერ კურნავდნენ, თუმცა საბოლოოდ ედიტი გამოჯანმრთელდა, მარსელი კი – გარდაიცვალა. ედიტს სხვა შვილი აღარ მისცემია.
1935 წელს, 22 წლის ედიტი ქუჩაში ლუი ლეპლემ შეამჩნია. ლეპლე ელისეს მინდვრებზე მდებარე პრესტიჟული კაბარე „ჟერნისის“ მეპატრონე იყო. მან ედიტს თავის პროგრამაში გამოსვლა შესთავაზა, რაზეც დადებითი პასუხი მიიღო. ლუი ლეპლემ ბევრი რამ ასწავლა ახალგაზრდა მომღერალს: აკომპანიატორთან რეპეტირება, სიმღერის ამორჩევა, არტისტის ჩაცმის თავისებურება, მიმიკისა და ჟესტების მნიშვნელობა. სწორედ ლეპლემ მისცა ედიტს სცენური გვარი – პიაფი, რაც პარიზულ არგოზე „ბეღურას“ ნიშნავს. „ჟერნისის“ აფიშებზე მისი სახელი დაიბეჭდა როგორც „გოგონა ბეღურა“, და პირველივე გამოსვლებს წარმატებაც უდიდესი მოჰყვა. 1936 წლის 17 თებერვალს ედიტ პიაფმა „მედრანოს“ ცირკში მონაწილეობა მიიღო დიდ კონცერტზე, სადაც იგი იმ დროის ისეთ დიდ მომღერლებთან ერთად გამოდიოდა, როგორებიც იყვნენ მორის შევალიე, მისტანგეტი, მარი დიუბუა. მაგრამ მალე ედიტის კარიერის წარმატებული წინსვლა ტრაგედიამ შეაჩერა: თავში ნასროლი ტყვიისგან ლუი ლეპლე დაიღუპა, და პიაფი ეჭვმიტანილთა შორის აღმოჩნდა, ვინაიდან გარაცვლილის ანდერძში მისთვის გარკვეული თანხა იყო მითითებული. გაზეთებმა გაამუქეს ეს ისტორია და კიდევ დიდი ხნის მანძილზე მომღერლის მიმართ მტრულად იყვნენ განწყობილნი.
აღმასვლა
მალე ედიტმა გაიცნო რეიმონ ასო, რომელმაც საბოლოოდ განსაზღვრა მომღერლის მომავალი. მას უდიდესი წვლილი მიუძღვის „დიდი პიაფის“ გამოჩენაში. მან ედიტს ასწავლა არამარტო პროფესიული ქცევები, არამედ ფართოდ აუხსნა ეთიკეტისა და ჩასმის თავისებურებები.
აიღო რა ედიტის ინდივიდუალურობა საწყისად, რეიმონ ასომ შექმნა „პიაფის სტილი“. მან დაწერა სიმღერები, რომლებიც მხოლოდ ედიტის ხმას მოუხდებოდა: „პარიზი – ხმელთაშუაზღვის სანაპირო“, „ის ცხოვრობდა პიგალის ქუჩაზე“, „ჩემი ლეგიონერი“.
რეიმონმა მიაღწია იმასაც, რომ ედიტმა შეძლო პარიზის სახელგანთქმული მიუზიკ–ჰოლის „АВС“–ის სცენაზე გამოსვლა. ეს უკვე დიდ აღიარებას და წარმატებას ნიშნავდა. ასევე რეიმონის თხოვნით მომღერალმა ფსევდონიმი „გოგონა პიაფი“ შეცვალა „ედიტ პიაფით“. „АВС“ გამოსვლის შემდეგ პრესა წერდა: გუშინ საფრანგეთში, „АВС“–ის სცენაზე, დიდი მომღერალი დაიბადა.
მეორე მსოფლიო ომი
მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ედიტი რეიმონ ასოს დაშორდა. მოგვიანებით მომღერალმა გაიცნო ფრანგი რეჟისორი ჟან კოკტო, რომელმაც შესთავაზა პიესაში „ლამაზი და გულგრილი მამაკაცი“ მონაწილეობა. დადგმას დიდი წარმატება ხვდა წილად. 1940 წელს კინორეჟისორმა ჟორჟ ლაკომბმა გადაწყვიტა პიესის ეკრანიზაცია და 1941 წელს ფილმში „მონმარტრი მდინარე სენაზე“ ედიტმა მთავარი როლი შეასრულა.
ედიტმა თავისი თავი იპოვა და დაეხმარა სხვა დამწყებ მომღერლებს – ივ მონტანს, ანსამბლს „კომპანიონ დე ლა შანსონ“, ედი კონსტანტენს, შარლ აზნავურს და მრავალ სხვას.
ტრიუმფი
ომის შემდგომი პერიოდმა უდიდესი წარმატება მოუტანა. მას აღფთოვანებით უსმენდა ფრანგი გლეხიცა და ინტელიგენციის წარმომადგენელიც, მუშები და ინგლისის დედოფალი.
მიუხედავად მსმენელთა სიყვარულისა, მისი ცხოვრება სულ უფრო მარტოობისკენ მიისწრაფოდა. ედიტი წერდა: ''პუბლიკა გულში გიკრავს, თავის გულს გიხსნის და მთლიანად გშთანთქავს. შენ ივსები მისი სიყვარულით, ის კი შენით. შემდეგ ჩამქრალ დარბაზში გესმის მიმავალი ნაბიჯების ხმა. ეს ჯერ კიდევ შენი ნაბიჯებია. ჯერ კიდევ კარგად გრძნობ თავს. შემდეგ გადიხარ ქუჩაში და ხვდები, რომ მარტო ხარ''.
1952 წელს ედიტი მიყოლებით ორ ავტოკატასტროფაში მოყვა. მოტეხილი ხელისა და ნეკნების ტკივილების შესამსუბუქებლად ექიმები მორფის ნემსებს უკეთებდნენ. ედიტი ნარკოტიკულ საშუალებებზე დამოკიდებული შეიქნა.
1954 წელს ედიტ პიაფმა ჟან მარესთან ერთად მთავარი როლი შეასრულა ისტორიულ ფილმში „მე თუ მომითხრობენ ვერსალის შესახებ“.
ბოლო წლები
thumb|200px|right|ედიტ პიაფის საფლავი [[პერ ლაშეზის სასაფლაოზე]] 1958 წელს ედიტმა დაიწყო „ოლიმპიის“ საკონცერტო დარბაზში გამოსვა, წარმატება ფანტასტიკური იყო. გამოსვლების დასრულების შემდეგ მან თერთმეტთვიანი ტურნე მოაწყო აშშ–ში, შემდგომ კი საფრანგეთშიც ჩაატარა კონცერტების სერია. ფიზიკურმა და ემოციურმა დატვირთვებმა მისი ჯანმრთელობა შეარყია, 1961 წელს 46 წლის ასაკში ედიტმა შეიტყო, რომ უკურნებელი სენით იყო ავად – ექიმებმა კიბოს დიაგნოზი დაუდგინეს.
1963 წლის 11 ოქტომბერს ედიტ პიაფი გარდაიცვალა.
პერ ლაშეზის სასაფლაოზე 40 ათასამდე ადამიანმა მოიყარა თავი, ბევრი ცრემლსაც ვერ იკავებდა, ყვავილმა კი მთლიანად დაფარა ედიტის ბოლო განსასვენებელი.
სიმღერები
thumb|წიგნის "პიაფი" გარეკანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 19 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონი (ბრაზილია)
მინი|250პქ|ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონი ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონი (Região Nordeste do Brasil) — ბრაზილიის ადმინისტრაციულ-სტატისტიკური რეგიონი. მოსახლეობა 51,065,275 კაცი (2007). ფართობი 1.558.196 კმ². სიმჭიდროვე – 32 ად./კმ².
რეგიონის შემადგენლობა
რეგიონის შემადგენლობაში შედის შემდეგი შტატები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის რეგიონები
მუსტაფა სუბჰი
მუსტაფა სუბჰი (დ. 1882, გირესუნი — გ. 28 იანვარი, 1921, ტრაპიზონი) — თურქი პოლიტიკოსი, თურქეთის კომუნისტური პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა მსხვილი მოხელის ოჯახში. 1906 წელს დაამთავრა იურიდიული სკოლა სტამბოლში, შემდეგ სორბონის სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი. 1910 წელს შევიდა ოსმალეთის სოციალისტურ პარტიაში. 1913 წელს დააპატიმრეს, ჩასვეს სინოპის ციხეში, საიდაინაც რუსეთის იმპერიაში გაიქცა. 1915 წელს შევიდა რსდმპ–შ, იყო ბოლშევიკების ფრაქციის წევრი. ეწეოდა რევოლუციურ მუშაობას თურქ სამხედრო ტყვეებს შორის. პარტიულ საქმიანობას ეწეოდა მოსკოვში, ყაზანში, ყირიმში, ტაშკენტში. თურქეთში დაბრუნების შემდეგ შეიპყრეს და ზღვაში დაახრჩვეს. მისი ინიციატივით თურქულად ითარგმნა კარლ მარქსის, ფრიდრიხ ენგელსის და ლენინის ზოგიერთი შრომა.
სქოლიო
კატეგორია:კომუნისტები კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1921 კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:თურქი პოლიტიკოსები კატეგორია:მოკლული პოლიტიკოსები
რუბ-ელ-ხალი
thumb|300px|რუბ-ელ-ხალი რუბ-ელ-ხალი (الربع الخالي‎) — არაბეთის ნახევარკუნძულის უდაბური ტერიტორია, რომელიც თითქმის უკაცრიელია. რუბ-ელ-ხალი მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი ქვიშიანი უდაბნოა (სიგრძე 1200 კმ, სიგანე 650 კმ), რომელიც ქარების ზემოქმედების გამო ბარხანების ფორმებს ხშირად იცვლის. უდაბნო პირველად ინგლისელმა ბერტრან თომასმა გაიარა 1930-1931 წლებში.
ელ-კანიო
ელ-კანიო (El Caño) — ქალაქი პანამაში, კოკლეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 390 ადამიანს შეადგენდა.
ბიჭვინთის განძი
ბიჭვინთის განძი, წარმოადგენს:
ლიტერატურა
კატეგორია:გაგრის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები
ქუთაის-გაენათის ეპარქია
ქუთაის-გაენათის ეპარქია — ეპარქია დასავლეთ საქართველოს ტერიტორიაზე. მდებარეობს ისტორიული ეგრის-აფხაზეთის სამეფოს ცენტრალურ ნაწილში. მოიცავს მდინარე რიონის ქვემო დინებასა და წყალწითელას ხეობას, ანუ ქალაქ ქუთაისსა და წყალტუბოს მუნიციპალიტეტს. ქუთაის-გაენათის ეპარქიას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მარგვეთის და უბისის, ჭიათურისა და საჩხერის, დასავლეთიდან - ხონისა და სამტრედიის, ჩრდილოეთიდან ნიკორწმინდის, ცაგერისა და ქვემო სვანეთის, სამხრეთიდან - ვანისა და ბაღდათის ეპარქია.
ისტორია
ქუთაისის სამღვდელმთავრო კათედრის დაწინაურება, განსაკუთრებით VIII საუკუნის ბოლო მეოთხედიდან, ლეონ II აფხაზთა მთავრის მიერ ეგრის-აფხაზეთის გაერთიანებული სამეფოს შექმნით დაიწყო. ახალშექმნილი სამეფოს პოლიტიკურ-ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ქუთაისი გახდა, რომლის ძალაუფლება მთელ დასავლეთ საქართველოზე, მათ შორის ზღვისპირეთზეც ვრცელდებოდა.
VI-VII საუკუნიდან დაწყებული დასავლეთ საქართველოს - ეგრის-აფხაზეთის საკათალიკოსოს ჩამოყალიბება X საუკუნის დამდეგს დასრულდა და იგი მცხეთის საკათალიკოსოს გავლენას დაექვემდებარა. გაერთიანებული ქვეყნის დაწინაურებულ კათედრად ქუთაისის საეპისკოპოსო ითვლებოდა, რომელიც გურიისა და აჭარის მნიშვნელოვან ნაწილსაც აერთიანებდა.
X საუკუნის ბოლო მეოთხედიდან, 978 წელს ქუთაისში გაერთიანებულ საქართველოს მომავალი მეფის ბაგრატ III-ის კურთხევის შემდეგ იგი ოფიციალურად საქართველოს დედაქალაქი, ხოლო „ქუთათელი - საქართველოს მეფეთა მაკურთხებელიცა და მესაფლავეც გახდა“. საქართველოს იმჟამინდელი დედაქალაქისთვის ახალი სამღვდელმთავრო კათედრალი 1003 წელს ააშენა მეფე ბაგრატმა. ქუთაისი 1122 წლამდე, დავით აღმაშენებლის მიერ თბილისის აღებამდე, საქართველოს დედაქალაქად ითვლებოდა და ამის შემდეგაც რუსუდანის, დავით ნარინისა და სხვათა მეფობისას იგი საქართველოს სახელმწიფოს ადმინისტრაციულ ცენტრს წარმოადგენდა.
დაწინაურებული საქუთათელო სამწყსოს მთლიანობამ XV საუკუნემდე გასტანა. XV საუკუნიდან კი, გურიის დამოუკიდებელ სამთავროდ ჩამოყალიბების შემდეგ, გურიელმა ერისთავმა ქუთათელს ეპარქიულად განაშორა ძველი სამწყსო და აქ მისგან დამოუკიდებელი სამი სამღვდელმთავრო კათედრა - შემოქმედის, ჯუმათი, ხინოწმინდა - შექმნა. XVI საუკუნის 30-იან წლებში კი იმერთა მეფემ ბაგრატ III - (1510-1565 წწ.) უშუალოდ იმერეთის (ვაკე, ოკრიბა,ზემო იმერეთი) ტერიტორიაზე, ქუთათელის სამწყსოში ორი ახალი ეპარქია - ხონი და გაენათი (გელათი) ჩამოაყალიბა.
XVII-XVIII სს. იმერეთის საერთო დაკნინების პერიოდი, ქუთათელის სამღვდელმთავროს დამცრობის ხანად ითვლება. კათედრა 1691 წელს, ბაგრატის კათედრალის ოსმალთა მიერ აფეთქების შემდეგ, დროებით გაუქმდა კიდეც. ქუთაისის გაპარტახებული ეპარქიის აღდგენა XVIII საუკუნის შუა წლებიდან იწყება. 1740 წელს სრულიად ახალგაზრდა - 20 წლის მიტროპოლიტი ანტონ ბაგრატიონი, მომავალში საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ანტონ I, ქუთაისის ეპარქიის მწყემსმთავრად დაადგინეს. იმერეთის მეფის სოლომონ I-ის ძალისხმევას უკავშირდება დამცრობილ-დაკნინებული ქუთაისისა და გელათის სამღვდელმთავროთა ტერიტორიის და ძველი მამულების მოძიება და განახლება.
1540-იან წლებში აფხაზეთის საკათოლიკოსო კათედრისა და რეზიდენციის გელათში გადმოტანის შემდეგ, კათოლიკოსად ხშირად ქუთათელს ან გაენათელს ნიშნავდნენ. კათოლიკოსი ზოგჯერ დასავლეთ საქართველოს სხვადასხვა კუთხის - იმერეთის, გურიის, სამეგრელოს... ტერიტორიაზე არსებულ სამღვდელმთავრო კათედრების ეპისკოპოსადაც იწოდებოდა.
thumb|250px|გელათის საკათედრო ტაძარი XVIII საუკუნის 70-იანი წლების ბოლოდან თითქმის ოთხი ათეული წლის მანძილზე, 1820 წლამდე, აღნიშნულ კათედრებს განაგებდნენ მიტროპოლიტები დოსითეოს წერეთელი და ექვთიმე შერვაშიძე. დასავლეთ საქართველოში, აღნიშნულ მღვდელმთავართა ძალისხმევით, გურიისა და სამეგრელოს მთავართა და იმერეთის სამეფოს ხალხისა და დიდებულების თანხმობის მოპოვების შემდეგ, მთელი საქართველოს ერთ სამეფოდ გაერთიანების საფუძველი მომზადდა. გაერთიანების მოსურნე უმრავლესობის სურვილის მიუხედავად, იმჟამად საქართველო ვერ გაერთიანდა. სამაგიეროდ, აღმოსავლეთ და დასავლეთ საქართველოს შორის „ივერიელთა ერთობის ტრაქტატი“ დაიდო.
1819-1920 წწ. იმერეთის ცნობილი აჯანყებისას, დოსითეოს ქუთათელი და ეფთვიმე გენათელი, აჯანყების შუაგულში აღმოჩნდნენ. იმერეთის აჯანყების ჩახშობის შემდეგ, 1821 წლის რუსეთის სინოდის 19 ნოემბრის ბრძანებით, იმერეთში არსებულ ეპარქიებიდან შეიქმნა მხოლოდ ერთი - იმერეთის ეპარქია, რომლის კათედრა ქუთაისში იყო. ეპარქიის მმართველობა, იმპერატორის ნება-სურვილით, მანამდე ნიკორწმინდელ მთავარეპისკოპოს სოფრომ წულუკიძეს მიანდეს. მას რუსეთის სინოდმა არქიეპისკოპოსის წოდება დაუტოვა.
1917 წლიდან
ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, 1917 წლის სექტემბერში, საქართველოს ეკლესიის პირველ კრებაზე განახლებულ 13 ეპარქიას შორის ქუთაისისა და გაენათის ეპარქიებიც აღდგა. კრებაზე ქუთათელ მღვდელმთავრად არჩეულ იქნა მიტროპოლიტი ანტონ გიორგაძე. მალე ქუთაისისა და გაენათის კათედრები ერთ სამწყსოდ გაერთიანდა და ქუთაის-გაენათის ეპარქია ეწოდა. 1917 წლიდან ქუთაის-გაენათის ეპარქიას მწყსიდნენ:
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები
გულხანდისის ეკლესია
გულხანდისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ გულხანდისში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა. ის დაუდევრადაა აღდგენილი. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვის ქვით კირ-დუღაბზე. ქვედა რიგებში და კუთხეებში შედარებით დიდი ზომის ქვებია გამოყენებული, აღდგენილი ნაწილი პატარა ქვებითაა ამოყვანილი. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. ამავე კედელში აღდგენის დროს ჩაუყოლებიათ სწორკუთხა სარკმელი. გადახურულია აზბესტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაჰამის კუნძულები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბაჰამის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ვეშაპი (არქეოლოგიური ძეგლი)
ვეშაპის მეგალითური ძეგლი პირველად სომხეთში გეღამის მთებში აღმოაჩინეს. იმ ადგილს სადაც მიაგნეს ამდაგვარ ძეგლებს, ადგილობრივი მოსახლეობა „ვიშაპნერ“-ს უწოდებს. შემდეგ ამგვარისახის ძეგლები საქართველოშიც აღმოჩნდა. ზემოთ აღნიშნულის გავლენით ესენიც ვეშაპებად არიან ცნობილნი ლიტერატურაში. ასეთივე სახის ძეგლები აღმოჩნდა ზიარეთის ტბასთან მდინარე ჭოროხის აუზში. გარდა ამისა ლიტერატურაში აღნიშნულია, რომ ვეშაპები გავრცელებული უნდა იყოს მდინარე არაქსის სამხრეთ რაიონებშიცო. ამ რიგის ძეგლები კაკასიის გარეთაც არის ცნობილი, მაგალითად, საიანის მთების ფერდობებზე ჩრდილოეთ მონღოლეთში. ეს ძეგლებიც ვეშაპთა რიცხვშია მოქცეული.
ეტიმოლოგია
ტერმინი ვეშაპი სულხან-საბა ორბელიანის ლექსიკონში ასეა განმარტებული: „ვეშაპი-თევზია დიდი ზღვასა შინა უკიანესა, რომელმან იონა შთანთქა. ვეშაპად ყოველთავე უფროსად დიდთა ცხოველთა წყალთასა უწოდეს“.
ნიკო ჩუბინიშვილის ლექსიკონის მიხედვით: „ვეშაპი /თევზ./ დიდი თევზი ანუ ცხოველი წყლისა“. აქვე არის განმარტებული გველეშაპი, გველვეშაპი-ფრთებიანი და ფეხებიანი გველი.
ივანე ჯავახიშვილი არკვევს რა ქართულ წარმართულ პანთეონს, აღნიშნავს: „ერთხელ ამირანს შავ გველეშაპთანაც კი მოუვიდა ომი. ეს შავი გველეშაპი იწოდება აგრეთვე „ქარცეცხლად“. სვანურ თქმულებაში ეს გველეშაპი (ზოგან დევად გადაკეტებული) კლდის თავსა ზის და მატყლს ართავს... ეს ის ვეშაპია, რომლებიც მზეს ჩაყლაპავს ხოლმე და სწორედ ამიტომ მოხდება ხოლმე მზის დაბნელება. ფშაური თქმულებისამებრ შავი ვეშაპის „ქარცეცხლის“ ბინა შავ ზღვაშია“.
შალვა ამირანაშვილი აღნიშნავს: „მეგალითების მეორე კატეგორიას მიეკუთვნება მონოლითები ე. წ. „აღმართული ქვები“ — მენჰირები და და თევზთა ქანდაკება-ვეშაპები“.
საყურადღებო აზრი აქვს გამოთქმული მიხეილ ჩიქოვანს: „დედამიწის ყველა ნაწილში მოიპოვება ისეთი შინაარსის თქმულებები, სადაც გველი ან გველეშაპი ქალს იტაცებს, ზოგჯერ მას თვითონ ადამიანები მიართმევენ ქალს მსხვერპლად. წყლის მფლობელ გველეშაპებისადმი ქალიშვილის მირთმევა, ადამიანის მსხვერპლად შეწირვის ერთ-ერთი სახეა, რომელსაც თავის დროზე სამეურნეო მნიშვნელობა ჰქონდა“.
გ. ჩიტაია ქვა-თევზების ვეშაპების სახელს ხურიტულ Vi-sti-i-sa-ap-hi-//Pi-sa-o-sa-ap-hi-l-ს ნაყოფიერების ღვთაებას უკავშირებს.
ნიკო მარის მიხედვით სიტყვა ვეშაპი უკავშირდება სირიულ Уušpā-ს და ქალდეველი ღმერთის Теiшба-ს სახელს. „მაშასადამე, Теisba მსგავსია მის პროტოტიპ Теишба-სი. იგი შედგენილი სიტყვაა te-სა და iшба-საგან ან და შედარებით ძველი ფორმაა ишба-სი. პირველი სიტყვა შედგენილობის თანახმად მეორორის განსაზღვრებაა...“ „მეორე ნაწილი iшба (არქაული ишба) ფორმით ამჟღავნებს ელამურ წარმომავლობას: ეს მრ. რიცხვი ba//pa იგივეა, რაც ав//ар არსებული ფორმა ელამური მრ. რიცხვისა სიტყვა iшба<ишба, როგორც ჩანს, წარმოადგენს ორეულს სომხური ხალხური სიტყვის иш-ар, ტოლია ош-ар ანდა ош-аl: იგი კარგადაა ცნობილი ჩვენთვის ძველი სომხური ლიტერატურის სახესხვაობით viш-ap და ქართული veш-ap“.
კომენტარები
<references group="კ"/>
სქოლიო
კატეგორია:სომხური მითოლოგია კატეგორია:დრაკონები
Polyrhachis horacei
Polyrhachis horacei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტორნბი
ტორნბი (Tårnby) — ქალაქი დანიაში, დედაქალაქის ოლქში, ტორნბის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2009 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 40 214 ადამიანს შეადგენს.
ისტორია
XV საუკუნეში, დანიის მეფე კრისტიან II-მ აქ ჰოლანდიელი ახალმოსახლეები მოიწვია. შედეგად, ტორნბისა და მის მეზობელ დრაგერის ისტორიასა და კულტურას მცირე ჰოლანდიური გავლენა ეტყობა.
უ
უ, ⴓ, Ⴓ (ႭჃ), Უ (უნი) — ქართული ანბანის მეოცე ასო (ძველ ქართულში ოცდამესამე იყო). თავდაპირველად, ძველ ქართულ სათვალავში მას რიცხვითი მნიშვნელობა არ ჰქონდა, რადგან იგი ასომთავრულში დამოუკიდებელი ასო-ნიშანი არ ყოფილა. მოგვიანებით, მე-11 საუკუნიდან აღნიშნავდა რიცხვ ოთხასს (400) ჳ|ჳიესთან ერთად.
მოხაზულობა
უ ასომთავრულში ორი გრაფიკული ნიშნის — ო-სა და ჳ-ს შეერთებითაა მიღებული. ნუსხურში მათი მოხაზულობანი შერწყმულია რკალურ ფორმებზე გადასვლის შედეგად. უ ნუსხურში მარჯვნივაა გადახრილი. მხედრულში იგი მომრგვალებულ ფორმას იღებს. ნუსხურსა და მხედრულში უ ქვედა სამ ხაზში იწერება.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ასოები
კემბრიჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კემბრიჯი (Cambridge)
ვეშაპისმაგვარი დელფინი
ვეშაპისმაგვარი დელფინი (Lissodelphis) — ძუძუმწოვრების გვარი დელფინისებრთა ოჯახისა. აქვთ წვრილი და წაგრძელებული სხეული, უფარფლო ზურგი, მკერდის ფარფლები პატარა და ნამგლისებრი. იკვებებიან თავფეხიანებით და თევზებით. ცნობილია ორი სახეობა: ჩრდილოური ვეშაპისებრი ზვიგენი (Lissodelphis borealis), რომლის სხეულის სიგრძე 2,5 მ-მდეა, ხოლო წონა 70 კგ-მდე. გავრცელებულია წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილში, კურილის კუნძულებთან; სამხრეთული ვეშაპისებრი ზვიგენი (Lissodelphis peroni), რომლის სხეულის სიგრძეა 2,5 მ, ხოლო წონა 60 კგ-მდე. გავრცელებულია სამხრეთ ნახევარსფეროს ზომიერი სარტყლის წყლებში ანტარქტიკამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დელფინისებრნი
პრინციპი
პრინციპი (Principium – საფუძველი) — სახელმძღვანელო იდეა, რომელსაც ემყარება ადამიანი თავის მოქმედებაში. პრინციპები სხვადასხვა სახის არსებობს: მეცნიერული, ზნეობრივი, რელიგიური, იურიდიული, პოლიტიკური და სხვა. პრინციპების გარეშე ადამიანთა მოქმედება არ არსებობს. სხვა საკითხია რამდენად სწორ პრინციპებს ემყარება ადამიანი თავის მოქმედებაში. ეს ფილოსოფიის მსოფლმხედველობრივ პრობლემას წარმოადგენს, ვინაიდან პრინციპები ადამიანთა ქცევისა და მოღვაწეობის საყრდენ დებულებებს წარმოადგენენ, ადამიანთა ცხოვრების წესსაც სწორედ ეს პრინციპები განსაზღვრავენ. ის, რაც ადამიანთა ცხოვრების წესს უდევს საფუძვლად ღირებულებას წარმოადგენს, ამიტომ პრინციპებს განსაზღვრავს არა მხოლოდ მათი ობიექტურობა და აუცილებლობა, არამედ მათი მნიშვნელობა ადამიანისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფილოსოფია კატეგორია:ფილოსოფიური ტერმინები
გიორგი IX
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის მეფეები კატეგორია:ქართლის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:დაბადებული 1486 კატეგორია:გარდაცვლილი 1534 კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
ვილჰელმ ოსტვალდი
ვილჰელმ ფრიდრიხ ოსტვალდი (დ. 2 სექტემბერი, 1853, რიგა — გ. 4 აპრილი, 1932, ლაიფციგი) — გერმანელი ქიმიკოსი და ფილოსოფოს-იდეალისტი. 1875 წელს დაამთავრა დერპტის (ტარტუს) უნივერსიტეტი. რიგის პოლიტექნიკური სასწავლებლისა (1882—1887) და ლაიფციგის უნივერსიტეტის (1887-1906) პროფესორი, პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1896).
ოსტვალდის შრომებმა დიდი როლი ითამაშა ელექტროლიტური დისოციაციის თეორიის განვითარებაში. მან დაადგინა ოსტვალდის განზავების კანონი (1888), მან ანალიზურ ქიმიაში რეაქციები განიხილა როგორც იონებს შორის ურთიერთქმედება (1894). სწავლობდა აგრეთვე ქიმიური კინეტიკისა და კატალიზის საკითხებს; შეიმუშავა ამიაკის კატალიზური ჟანგვის საფუძვლები. 1887 ოსტვალდმა იაკობ ჰენდრიკ ვანტ-ჰოფთან ერთად დააარსა „ფიზიკური ქიმიის ჟურნალი“. ოსტვალდი ენერგეტიზმის ფუძემდებელია. ნობელის პრემია ქიმიის დარგში (1909).
ხისკაირუმოკო
thumb|250px|არქეოლოგიური გათხრები ხისკაირომოკოში. 2002 წ. ხისკაირუმოკო — კოლუმბამდელი არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, ქალაქ პუნოდან სამხრეთით 54 კილომეტრზე. მდებარეობს ტიტიკაკას ტბის აუზში, ზღვის დონიდან 4 115 მეტრზე. ეს ტერიტორია დასახლებული იყო ძვ.წ. 3000-1400 წლებში. 1994 წელს იგი აღმოაჩინა მარკ ალდენდერფერმა, როდესაც ის ფეხით მიუყვებოდა მდინარე ილავეს სანაპიროებს.
ვილჰელმ ოსტვალდი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1853 კატეგორია:გარდაცვლილი 1932 კატეგორია:გერმანელი ქიმიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ხისკაირუმოკო
ობიექტის დასახელება მომდინარეობს კეჩუას სამი სიტყვის კომბინაციიდნ: "ხისკა" (პატარა), "ირუ" (ბალახის კონა), "მოკო" (პატარა ბორცვი).
ხისკაირუმოკო მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა კოლუმბამდელი პერუს ისტორიაში. აქ ამზადებდნენ უმაღლესი კლასის ნაკეთობებს, სარიტუალო ნივთებს, აქ გადიოდა მნიშვნელოვანი სავაჭრო გზები და ა.შ.
ბიჭვინთის კონცხი
ბიჭვინთის კონცხი — კონცხი შავი ზღვის სანაპიროზე, მდინარე ბზიფის შესართავის მახლობლად. აგებულია უმთავრესად მდინარის ალუვიური ნალექებით. უკავია ნაწილობრივ დაჭაობებული ვაკე-დაბლობი. სიმაღლე 1,5—3 მ. ვაკის ერთფეროვნებას არღვევს ქვიშის დიუნები, ბორცვები. კონცხზეა ტბა ინკითი, რომელსაც შავი ზღვის ყოფილ უბედ მიიჩნევენ.
კონცხის ტერიტორიაზე ხარობს რელიქტური ბიჭვინთის ფიჭვი და ბზის იშვიათი კორომი. კონცხზეა კურორტი ბიჭვინთა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კონცხები კატეგორია:შავი ზღვა
ბოშური სისხლი (ფილმი)
სიუჟეტი
ტრადიციულ დოღში გამარჯვებულმა ბოშამ ჯილდოდ მშვენიერი გოგონა მიიღო, რომელმაც არ ისურვა მისი გაყოლა და სატრფოსთან ერთად გაიპარა. იწყება შეურიგებელი მტრობა ორ ოჯახს შორის. მტრობა წამოზრდილ შვილებზეც გადადის, მაგრამ მოულოდნელად მათ ერთმანეთი შეუყვარდებათ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1928 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის მუნჯი ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
ცენტრალური-დასავლეთი რეგიონი (ბრაზილია)
მინი|მარჯვნივ|250პქ|ბრაზილიის ცენტრალური-დასავლეთი რეგიონი ცენტრალური-დასავლეთი რეგიონი (Região Centro-Oeste do Brasil) — ბრაზილიის ადმინისტრაციულ-სტატისტიკური რეგიონი. მოსახლეობა 13,04 მლნ. კაცი (2006). ფართობი 1.606.371 კმ². სიმჭიდროვე — 8,26 ად./კმ².
რეგიონის შემადგენლობა
რეგიონის შემადგენლობაში შედის შემდეგი შტატები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის რეგიონები
ლუის საენს პენია
ლუის საენს პენია (Luis Sáenz Peña; დ. 2 აპრილი, 1822, ბუენოს-აირესი — გ. 4 დეკემბერი, 1907, ბუენოს-აირესი) — არგენტინელი იურისტი და პოლიტიკოსი. არგენტინის კონფედერაციის პრეზიდენტი 1892–1895 წლებში. თანამდებობა ეკავა 1892 წლის 12 ოქტომბრიდან 1895 წლის 23 იანვრამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის პრეზიდენტები კატეგორია:არგენტინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1822 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1907
ფარსმან I
ფარსმან I — იბერიის მეფე 35-70 წლებში. მისი მეფობის დროს იბერია ძალიან გაძლიერდა და გაბატონდა სომხეთსა და კავკასიის ალბანეთზე.
ისტორია
გამეფდა 35 წელს. ძმის, მითრიდატეს გამეფების მიზნით, რომის მხარდაჭერით სომხეთში ილაშქრა, ხელთ იგდო სომხეთის დედაქალაქი არტაშატი. ამის საპასუხოდ პართიის მეფემ უფლისწული ოროდე გაგზავნა ლაშქრით იბერების წინააღმდეგ. ფარსმანმა თავსი ჯარი გააძლიერა დაქირავებული ალბანელებითა და სარმატებით, დაამარცხა პართიელები და მითრიდატე გაამეფა სომხეთში. გაიუს კალიგულას მმართველობის დროს რომაელებმა მითრიდატეს სომხეთის სამეფო ტახტი ჩამოართვეს; იმპერატორმა კლავდიუსმა 47 წელს სომხეთი კვლავ დაუბრუნა მითრიდატეს. სომხეთში მის ხელმეორედ გამეფებაში რომაელებთან ერთად იბერიის ჯარიც იღებდა მონაწილეობას. ფარსმანის ვაჟი რადამისტი ცნობილი იყო მისი ამბიციურობით და ხშირად გამოდიოდა მამის წინააღმდეგ, ამიტომ ფარსმანმა გადაწყვიტა, თავმოყვარე ვაჟი როგორმე თავიდან მოეშორებინა და სომხეთში გაემეფებინა. 51 წელს რომაელთა ინტერესების საწინააღმდეგოდ, ფარსმან I-მა ალყა შემოარტყა გარნისის ციხეში შემწყვდეულ მითრიდატეს და რომაელთა გარნიზონს და ხელთ იგდო გარნისი. ფარსმან I-მა მითრიდატე თავის ძეს რადამისტს მოაკვლევინა და სომხეთში რადამისტი გაამეფა. 52 წელს პართელთა შემოჭრის გამო რადამისტმა სომხეთში ფეხი ვერ მოიკიდა. იბერიელებმა უბრძოლველად მიატოვეს არტაშატი და ტიგრანაკერტი. მკაცრი ზამთრის გამო პართიელები გავიდნენ სომხეთიდან. ფარსმან I-მა სომხეთის დასაპყრობად კვლავ გაგზავნა რადამისტი. დროებითი წარმატების შემდეგ რადამისტი იძულებული გახდა დაეტოვებინა სომხეთი. საბოლოოდ 55 წელს ფარსმან I შეურიგდა პართიის გაბატონებას სომხეთში. სომხეთის დაკარგვის შემდეგ, 59 წელს, ანტირომაული მოღვაწეობის საბაბით ფარსმანმა მოაკვლევინა რადამისტი, რომელიც მას იბერიის სამეფო ტახტს ეცილებოდა. ამის შემდეგ ფარსმანის შესახებ არაფერია ცნობილი. 75 წელს ფარსმანი უკვე ცოცხალი აღარ იყო, რადგან იბერიის მეფედ იხსენიება მისი შვილი მითრიდატე II.
ფარსმან I არც ლეონტი მროველთან და არც „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს ფარნავაზიან წარმართ მეფეთა სიაში შესული არ არის.
სქოლიო
კატეგორია:იბერიის მეფეები კატეგორია:ფარნავაზიანები კატეგორია:ტირანის მკვლელები კატეგორია:შვილის მკვლელები
ავამი ლიგა
ავამი ლიგა (ბენგ. বাংলাদেশ আওয়ামী লীগ — ბანგლადეშის სახალხო ლიგა) — ბანგლადეშის  მემარცხენე ცენტრისტული პოლიტიკური პარტია. დაარსდა აღმოსავლეთ პაკისტანში 1949 წელს.
ისტორია
ავამი ლიგის დამფუძნებლებს შორის იყვნენ ბენგალელი ნაციონალისტები მოულანა აბდულ ჰამიდ ხან ბაშანი და შამსულ ჰუქი. ლიგას მოგვიანებით შეუერთდა ჰუსეინ შაჰიდ სუჰრავარდი (პაკისტანის ყოფილი პრემიერ მინისტრი 1956-1957 წლებში). ავამი ლიგა ჩამოყალიბდა დაკაში მუსლიმთა სახალხო ლიგის სახელწოდებით, როგორც ბენგალური ალტერნატივა დასავლეთ პაკისტანში დომინანტური მუსლიმური ლიგისა, რომელიც დისკრიმინაციას უწევდა აღმოსავლეთ პაკისტანის მოსახლეობას.
პარტიამ სწრაფად მოიპოვა დიდი სახალხო მხარდაჭერა აღმოსავლეთ პაკისტანში ბენგალური ენის სტატუსისადმი წარმოებული კამპანიით. 1953 წელს პარტიის სახელწოდებიდან   ამოიღეს სიტყვა "მუსლიმი", რათა არ დაეფრთხოთ ინდუსი  მოსახლეობა. 1954 წელს ავამის ლიგის გაერთიანებულმა ფრონტმა, ორ სხვა სოციალისტურ და ერთ მუსლიმურ პარტიასთან ერთად, დიდი გამარჯვება მოიპოვა პროვინციული საკანონმდებლო ასამბლეის არჩევნებში. მარცხნივ|მინი|[[შეიხ ჰასინა|შეიხ19 ჰასინა. პარტიის ლიდერი 1981 წლის 21 თებერვლიდან]] მემარჯვენე ფრთა, რომელიც ავამის ლიგის სათავეში იყო, შევიდა მთავრობის შემადგენლობაში, ჯერ აღმოსავლეთ პაკისტანში, ხოლო 1956 წლიდან მთელი ქვეყნის მასშტაბით. თუმცა, მისმა პოლიტიკამ არ დააკმაყოფილა პარტიაში მემარცხენე და დემოკრატიული ელემენტები და 1957 წელს მათ ჩამოაყალიბეს ეროვნული სახალხო პარტია ("ეროვნული ავამის ლიგა") აღმოსავლეთ ბენგალის სულიერი ლიდერის აბდულ ჰამიდ ბ(ჰ)აშანის ხელმძღვანელობით. სუჰრავარდი მალევე გადადგა ცენტრალური მთავრობის მეთაურის პოსტიდან, თუმცა აღმოსავლეთ პაკისტანში ავამი ლიგა დარჩა მმართველ პარტიად 1958 წლის ოქტომბრის სახელმწიფო გადატრიალებამდე, როდესაც ის, სხვა პარტიებთან ერთად, სამხედრო დიქტატურამ აკრძალა. ავამი ლიგამ განაახლა თავისი საქმიანობა 1962 წელს, პარტიების აკრძალვის მოხსნის შემდეგ, გამოეხმაურა მუჰამედ აიუბ ხანის რეჟიმის წინააღმდეგ. მინი|ავამი ლიგის ახალი ოფისი. [[ბანგლადეში, დაკა]] საბოლოოდ, ავამი ლიგა სათავეში ჩაუდგა ბენგალელთა ბრძოლას დამოუკიდებლობისთვის. მუჯიბურ რაჰმანის ხელმძღვანელობით ავამი ლიგამ მოიგო ომი ბანგლადეშის დამოუკიდებლობისთვის. ბანგლადეშის დამოუკიდებელი სახელმწიფოს ჩამოყალიბების შემდეგ, ავამი ლიგამ მოიგო პირველი საერთო არჩევნები 1973 წელს.
1975 წლის ივნისში ავამი ლიგა გაერთიანდა ერთ პარტიად კომუნისტურ და სახალხო პარტიებთან და ეწოდა ბასკალი (ბანგლადეშის კრიშაკ სრამიკ ავამი ლიგა). მისი საბოლოო მიზანი იყო ქვეყანაში სოციალისტური წყობის აშენება. 1975 წლის აგვისტოში მუჯიბურ რაჰმანის მკვლელობის შემდეგ ის ფაქტობრივად დაიშალა. ავამი ლიგის  წევრების მიმართ   რეპრესიები გატარდა. პარტიის ბევრი ლიდერი დახვრიტეს ან ციხეში ჩააგდეს. 1990 წელს დემოკრატიის აღდგენის შემდეგ, ავამი ლიგა კვლავ გახდა ბანგლადეშის პოლიტიკური ცხოვრების ერთ-ერთი მთავარი მოთამაშე.
1981 წლიდან პარტიის მეთაურია შეიხა ჰასინა ვაზედი, პრემიერ მინისტრი 1996-2001 წლებში და 2009 წლიდან. იგი ა ხელისუფლებაში დაბრუნდა 2008 წლის არჩევნების შემდეგ დიდი ალიანსის სათავეში, რომელშიც ასევე შედიოდნენ კონსერვატიული ნაციონალისტური  პარტია ჯატია, ნაციონალ-სოციალისტური პარტია, ბანგლადეშის მაოისტური მუშათა პარტია და ლიბერალ-დემოკრატიული პარტია.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ბანგლადეშის პოლიტიკური პარტიები
Polyrhachis horni
Polyrhachis horni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
გიორგი ოჩიაური
გიორგი (გოგი) ოჩიაური (დ. 10 იანვარი, 1927, შუაფხო, დუშეთის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 18 ოქტომბერი, 2017) — ქართველი მოქანდაკე. საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (2012-2016).
Polyrhachis horni
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გიორგი ოჩიაური
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ქანდაკების ფაკულტეტი 1953 წელს. იყო თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის პროფესორი, ქანდაკების ფაკულტეტის სამხატვრო კლასის ხელმძღვანელი; 1953 წლიდან მონაწილეობს რესპუბლიკურ, საკავშირო და საზღვარგარეთ გამართულ გამოფენებში. არის ავტორი ნამუშევრებისა: „ვაჟა-ფშაველა“ (1972), „ზღვა“, „შენ ხარ ვენახი“ (1964), „ქალის ტორსი“ (ადლერი, 1969), „სიცოცხლის ხე“ (ტექსელი, 1977), „რექვიემი“ (1981-1985); ალეგორიური ქანდაკებისა „მუსიკა“, „რესტავრაცია“ (მოსკოვი); არის დამდგმელი მხატვარი ფილმისა „ალავერდობა“; ავტორი სამენოვანი წიგნისა — „ევროპული ქანდაკების ბუნებისათვის“ (2002).
1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 2012-2015 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.
გარდაიცვალა 2017 წლის 18 ოქტომბერს, 90 წლის ასაკში. დარჩა მეუღლე და შვილები. მისი ძმა ირაკლი ოჩიაური აგრეთვე მოქანდაკე იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გოგი კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:ჩარგლის საპატიო მოქალაქეები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სახალხო მხატვრები
ელ-კოპე
ელ-კოპე (El Copé) — ქალაქი პანამაში, კოკლეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 314 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:კოკლეს დასახლებული პუნქტები
საპარიკმახერო
თმის შეჭრა|thumb|200px საპარიკმახერო — დაწესებულება, რომელიც სთავაზობს მოსახლეობას თმის მოვლის მომსახურებას (თმის კრაჭა, დახვევა, დავარცხნა, წვერისა და ულვაშის კრეჭა და გაპარსვა). სპეციალისტს, რომელიც მუშაობს საპარიკმახეროში, პარიკმახერი ჰქვია. ხშირად საპარიკმახერო არის სილამაზის სალონის განუყოფელი ნაწილი.
ჯოვანი ბატისტა ბონონჩინი
ბიოგრაფია
ბონჩინი დაიბადა იტალიის ქალაქ მონდეაში. ის იყო ყველაზე უფროსი სამი შვილიდან (მისი უმცროსი ძმა — ანტონიო მარია ბონონჩინიც კომპოზიტორი იყო). ჩელოზე დაკვრას ჯოვანი ბატისტა ბოლონიაში სწავლობდა. შემდეგ მუშაობდა, როგორც მაესტრო დი კაპელა სან ჯოვანიში, (მონტე) შემდეგ კი მილანში, რომში, ვენაში და ბერლინში. 1720-1732 წლებში ცხოვრობდა ლონდონში სადაც, ერთ დროს ჰენდელზე პოპულარული გახდა. ის წავიდა ლონდონიდან იმის შემდეგ, რაც მას პლაგიატობა დააბრალეს. ბონჩინი გარდაიცვალა სიღარიბეში, ქალაქ ვენაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1670 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1747
ბაჰამის კუნძულები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ 2 ოქროს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბაჰამის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბორანი (ფილმი)
ბორანი — 1975 წლის ქართული ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმის გმირები —– ხანდაზმული და ახალგაზრდა, ღვინის გასაყიდად ადრეც წასულან, მაგრამ ქალაქამდე ღვთაებრივი სითხის მიტანა ვერ მოუხერხებიათ. ვერც ამ ცხელ დღეს გაუძლეს ცდუნებას, ერთადერთი მანეთიანით ერთმანეთისაგან "იყიდეს" ღვინო და ტიკები გზაში დაცალეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1975 წლის ქართული ფილმები
სტოა
სტოა (ბერძნ. stoia, stoa ) ანტიკურ არქიტექტურაში, გრძელი გალერეა პორტიკი, რომელსაც ერთ-ერთ გრძივ მხარეს გასდევს სვეტების 1 ან 2 მწკრივი, ხოლო მეორე მხარეს — კედელი. სტოას ხშირად ამკობენ ქანდაკებებით ან მოხატულობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:არქიტექტურული ელემენტები