cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვილჰელმ ვინი
ადრეული წლები
ვილჰელმ ვინი დაიბადა 1964 წლის 13 იანვარს გაფკენში, პრუსიის პროვინციაში (ახლანდელი პრიმორსკი, რუსეთი). მამამისი, კარლ ვინი მიწათმოქმედი იყო. 1866 წელს მისი ოჯახი საცხოვრებლად რასტენბურგში გადავიდა (ახლანდელი კენტშინი, პოლონეთი). 1879 წელს ვინი სწავლობდა რასტენბურგის, ხოლო 1880-1882 წლებში — ჰაიდელბერგის სკოლაში.
დანიის მონარქების სია
მინი|დანიის მონარქთა გერბი დანიის მონარქების სიაში წარმოდგენილია იმ ადამიანთა სია, რომლებიც მართავდნენ დანიას. მიუხედავად იმისა, რომ ისტორიაში დანიის თითქმის ყველა მონარქი მამაკაცი იყო, არსებობს ორი გამონაკლისი, როდესაც მონარქი ქალი გახდა. ეს იყო XIV საუკუნეში მარგარეტე I და ასევე დანიის დღევანდელი მონარქი, მარგარეტე II. ასევე უნდა აღინიშნოს, რომ კალმარის უნიის დროს (1397-1523) დანიას, ნორვეგიასა და შვედეთს საერთო მონარქები ჰყავდათ, თუმცა მისი დაშლისთანავე შეიქმნა დანია-ნორვეგიის კავშირი, რომელიც 1814 წლამდე გაგრძელდა, რა დროსაც დანიასა და ნორვეგიას ერთი მონარქი ჰყავდათ. ასევე საინტერესოა, რომ დანიის მეფე კნუტ დიდმა მოახერხა და დროებით ინგლისის სამეფო ტახტიც დაიკავა. გარდა ამისა, 1380-1944 წლებში დანიის მონარქები ასევე იყვნენ ისლანდიის, ხოლო 1380-დღემდე გრენლანდიისა და ფარერის კუნძულთა მონარქები.
ვერხნეარმეტოვო
ვერხნეარმეტოვო (Верхнеарметово; Үрге Әрмет) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება არმეტოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 49 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 47 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 382 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
მიშქამი
მიშქამი (Mişkəmi) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 574 კაცი.
ტანენ-ტაუნჯი
ტანენ-ტაუნჯი, თანონ-თონგ-ჩაი — ქედი ჩრდილოეთ ტაილანდში. მცირე მონაკვეთი ვრცელდება მიანმარის ტერიტორიაზე. წარმოადგენს შანის მთიანეთის სამხრეთ გაგრძელებას. სიგრძე 170 კმ, სიგანე 80 კმ. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 2565 მ (მთა დოი-ინთანონი). უმეტესწილად აგებულია გრანიტებით, კირქვებითა და ქვიშაქვებით. ქედი ღრმა გასწვრივი ხეობებით გაყოფილია პარალელურად გაჭიმული მთის მასივებით, განსაკუთრებით დასავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. გაბატონებულია ფოთოლმცვივანი ტროპიკული ხეები ტექის ხის მინარევით, 1200 მ ზემოთ მარადმწვანე ტყეებია. ქედის ფარგლებშია მრავალი ეროვნული პარკი, რომელთაგან აღსანიშნავია: დოი-ინთანონის ეროვნული პარკი, დოი-სუთეფი-პუის ეროვნული პარკი და სხვა. დასავლეთ შტოქედებზეა თუთიისა და ვოლფრამის მადანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტაილანდის ქედები კატეგორია:მიანმარის ქედები
ველისციხის ქუჩა
ველისციხის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ზღვისუბანი), 67-ე ქუჩიდან ჩარგლის ქუჩამდე. ადრე თემქის დასახლების 58-ე ქუჩა ერქვა. 1968 წელს ველისციხის ქუჩა ეწოდა.
სისურ-მაიორი
სისურ-მაიორი (Zizur Mayor; Zizur Nagusia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის კუენკა-დე-პამპლონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 5,6 კმ². მოსახლეობა — 15 088 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
სახელმწიფო ხალხისთვის
სახელმწიფო ხალხისთვის — პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომლის დამაარსებელი არის ცნობილი საოპერო ბანი პაატა ბურჭულაძე.
2016 წელს პარტია მონაწილეობდა იმავე წლის საპარლამენტო არჩევნებში. არჩევნებში პარტიამ ვერ გადალახა 5%-იანი ბარიერი და პარლამენტის მიღმა დარჩა.
კოალიციამ მიიღო მონაწილეობა 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებშიც, სადაც მონაწილეობდა, როგორც საერთო ბლოკი. კოალიციამ პარლამენტში 36 დეპუტატი გაიყვანა, მათ შორის არიან „სახელმწიფო ხალხისთვის“ წევრებიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კონსერვატიული პარტიები საქართველოში
მაქს ვერტჰაიმერი
მაქს ვერტჰაიმერი (Max Wertheimer; დ. 15 აპრილი, 1880, პრაღა — გ. 12 ოქტომბერი, 1943, ნიუ-იორკი) — გეშტალტფსიქოლოგიის ერთ-ერთი შემქმნელი.
1933 წლის მარტში ვერტჰაიმერმა დატოვა გერმანია და უკვე ჩეხოსლოვაკიაში მიიღო მიწვევა ელვინ ჯონსონისაგან ნიუ-იორკის სოციალურ გამოკვლევათა ახალი სკოლის მასწავლებლობაზე, სადაც ის ათი წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა ფსიქოლოგიის კათედრას, რომელსაც შემდგომში მისი მოწაფე სოლომონ აში ჩაუდგება სათავეში.
ვერტჰაიმერის თეორიის ერთადერთი მეტ-ნაკლებად სრული გადმოცემა მოცემულია მის წიგნში „პროდუქტიული აზროვნება“, რომელიც მან გარდაცვალებამდე რამდენიმე კვირით ადრე, 1943 წელს გამოსცა. წიგნის დასაბეჭდად მომზადებაზე მეცნიერი დაახლოებით ოცი წელი მუშაობდა.
პროდუქტიული აზროვნება
პროდუქტიული აზროვნებას, მიმართულს ამოცანების გადაწყვეტისკენ, ვერთჰაიმერი შემდეგნაირად წარმოადგენს. სახეზეა საწყისი და საბილოო სიტუაცია. შემდგომ ამისა შესაძლებელია ორი ვარიანტი - საწყის სიტუაციას საბოლოოსთან მიმართებაში: a) აქვს სტრუქტურული დარღვევები ანუ წყვეტები (სტრუქტურული დაუსრულებლობა), ან b) „მეტისმეტად რთულია, მოუწესრიგებელია, ანდა აქვს მარტივი, მაგრამ გარეგნულ ნიშნებზე დაფუძნებული სტრუქტურა“. საწყისი სიტუაციის სტრუქტურული თავისებურებები განსაზღვრავენ მისი რესტრუქტურიზაციისათვის საჭირო მოქმედებებს (ქმნიან „ვექტორებს... მიმართულს სიტუაციის გაუმჯობესებისაკენ“). საბოლოო სიტუაცია - „ეს ისეთი მდგომარეობაა, რომელშიაც კარგი სტრუქტურა ეყრდნობა შინაგან ძალებს, რომელშიაც არსებობს ურთიერთმოთხოვნების ჰარმონია და რომელშიაც ნაწილები განსაზღვრავენ მთელის სტრუქტურას, მთელი კი - ნაწილების სტრუქტურას“. „აზროვნება მდგომარეობს სტრუქტურული თავისებურებებისა და სტრუქტურული მოთხოვნების განჭვრეტაში, გაცნობიერებაში; მოქმედებებში, რომლებიც განისაზღვრებიან მათ მიერ და მათ შეესაბამებიან მათ, რათა შეცვალონ სიტუაცია მისი სტრუქტურის გაუმჯობესების მიმართულებით...“. გადასვლა საწყისი სიტუაციიდან საბოლოოზე მხოლოდ ფარდობითად არის დახურული (იზოლირებული) პროცესი. „ეს ველის მხოლოდ ნაწილია შემეცნებისა და გაგების საერთო პროცესის საზღვრებში, ისტორიული განვითარების საერთო კონტქსტში, სოციალურ სიტუაციის შიგნით, აგრეთვე ცდისპირის პირად ცხოვრებაში“. საწყისი სიტუაცია მხოლოდ ფარდობითად არის საწყისი, საბოლოო კი - ფარდობითად საბოლოო. ზოგადი სახით ვერტჰაიმერი ამოცანების ასეთ კლასიფიკაციას გვაძლევს (S1 - საწყისი სიტუაცია, S2 - საბოლოო სიტუაცია): ვერთჰაიმერი შენიშნავს, რომ არსებობს პროდუქტიული პროცესების მესამე სახეც, რომელიც შეიძლება შემდეგნაირად გამოისახოს: ამ სახეს მიეკუთვნება, მაგალითად, მხატვრული შემოქმედება. შემოქმედის წარმოდგენაში აქ S2 (შედეგი) თავდაპირველად არსებობს მხოლოდ უზოგადესი სახით და თვით მთელის სტრუქტურის   გაშლა ხდება შემოქმედების (ქმნის) პროცესში.
ციტატები
მთელი უფრო მეტი რამ არის, ვიდრე მისი ნაწილების ჯამი.
დიდიმ მირცხულავას ქუჩა
დიდიმ მირცხულავას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ვაკე); ილია ჭავჭავაძის გამზირიდან ირაკლი აბაშიძის ქუჩამდე. ყოფილი ზაქარია ფალიაშვილის II შესახვევი. დიდიმ მირცხულავას სახელი 2001 წელს ეწოდა.
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი 2016-2017
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი 2016-2017 — ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის 86-ე გათამაშება. სეზონი დაიწყო 2016 წლის 19 აგვისტოს „მალაგას“ და „ოსასუნას“ მატჩით, ხოლო დასრულდა შემდეგი წლის 21 მაისს. ტურნირის გამარჯვებული გახდა მადრიდის „რეალი“, რომელმაც ტიტული ოცდამეცამეტედ მოიგო. მეორე ადგილი დაიკავა კატალონიის „ბარსელონამ“, რომელიც ჩემპიონს სამი ქულით ჩამორჩა.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის სეზონები
მიანქუ
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
კურდღელი ჯოჯო
კურდღელი ჯოჯო (ინგ. Jojo Rabbit) —2019 წლის კომედიური დრამატული ფილმი, რომლის ავტორი და რეჟისორია ტაიკა ვაიტიტი. ფილმი დაფუძნებულია ქრისტინე ლეუნენსის 2008 წლის წიგნზე გალიაში ჩაკეტილი ცანი. რომან გრიფინ დევისი თამაშობს ტიტულოვანი პერსონაჟის, იოჯანეს ,,ჯოჯო" ბეტცლერის როლს, რომელიც ჰიტლერის ახალგაზრდა მომხრეების წევრია. ის შეიტყობს შეიტყობს, რომ მისი დედა (სკარლეტ იოჰანსონი ) მალავდა ებრაელ გოგონას ( ტომასინ მაკკენზი) სხვენში. შემდეგ მან ეჭვქვეშ უნდა დააყენოს თავისი მრწამსი, ხოლო გაუმკლავდეს თავისი წარმოსახვითი მეგობრის, ადოლფ ჰიტლერის (ვაიტიტი) შეხედულებებს. ფილმში ასევე მონაწილეობენ მეამბოხე ვილსონი, სტივენ მერჩანტი, ალფი ალენი და სემ როკველი.
ფილმი ერთობლივად გადაღებულია შეერთებულ შტატების, ახალ ზელანდიასა და ჩეხეთის მხარდაჭერით. მისი მსოფლიო პრემიერა შედგა ტორონტოს 44-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 2019 წლის 8 სექტემბერს, სადაც მან მოიგო მთავარი პრიზი, გროლშის ხალხის არჩევნის ჯილდო (Grolsch People Choice Award). კურდღელი ჯოჯო კინოთატრებში გამოვიდა შეერთებულ შტატებში 2019 წლის 18 ოქტომბერს, ხოლო ახალ ზელანდიაში 2019 წლის 24 ოქტომბერს. ფილს განსაკუთრებით აქებდნენ შესრულების, რეჟისურის, სცენარის, ვიზუალური სტილის, მუსიკალური ნაწარმოებებისა და საპროდიუსერო ფასეულობებისთვის. ფილმს აკრიტიკებდნენ ნაცისტების კომედიური სახით წარმოდგენისთვის.
ჯოჯო კურდღელი აირჩია მიმოხილვის ეროვნულმა საბჭომ და ამერიკის კინო ინსტიტუტმა, როგორც წლის ათი საუკეთესო ფილმიდან ერთ-ერთი. ოქროს გლობუსის 77-ე დაჯილდოებაზე ფილმი იყო ნომინირებული ორ კატეგორიაში: საუკეთესო ფილმი - მიუზიკლი ან კომედია და საუკეთესო მსახიობი კაცი - მიუზიკლი ან კომედია დევისისთვის. ოსკარის 92-ე დაჯილდოებაზე მან მიიღო ექვსი ნომინაცია, მათ შორის საუკეთესო სურათის და საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი ქალი იოჰანსონისთვის და მოიგო საუკეთესო ადაპტირებული სცენარის ნომინაცია. მან ასევე გაიმარჯვა საუკეთესო ადაპტირებული სცენარის კატეგორიაში ამერიკის 72-ე მწერალთა გილდიის ჯილდოებზე და ბრიტანეთის აკადემიის 73-ე კინო პრემიაზე.
სამსახიობო ჯგუფი
მარცხნივ|მინი|თომასინ მაკკენზი
წარმოება
2018 წლის მარტში გაირკვა, რომ ტაიკა ვაიტიტი ფილმში რეჟისორის, ავტორის, თანამწარმოებლის და და მსახიობის როლებს მოირგებდა.მან შეასრულა ჯოჯოს წარმოსახვითი მეგობრის, ადოლფ ჰიტლერის როლი. როლის კონტექსტზე საუბრისას, ვაითტიმ თქვა: „ ეს არის ჩემი ვერსია თუ როგორ წარმოუდგენია ახალგაზრდა, მარტოსულ ბიჭს თავისი გმირის ვერსია, რომელიც ნამდვილად მისი მამაა ". ფილმის მთავარი გმირი, ათი წლის ბიჭი, სასოწარკვეთილია რის გამოც შეუერთდა ჰიტლერის რიგებს მეორე მსოფლიო ომის დროს. ამავე პერიოდში სკარლეტ იოჰანსონი შეუერთდა მსახიობების ჯგუფს ბავშვის დედის როლისთვის, რომელიც ფარულად ანტი-ნაცისტია. 2018 წლის აპრილში სემ როკველი შეუერთდა ჯგუფს, როგორც ,,ნაცისტების კაპიტანი, რომელიც მართავს ჰიტლერის ახალგაზრდულ ბანაკს". 2018 წლის მაისში რებელ ვილსონი აირჩა, და მან ითამაშა „სასტიკი ინსტრუქტორი ჰიტლერის ახალგაზრდულ ბანაკში". მალევე გადაღებები დაიწყო პრაღაში ხოლო ექსტერიერის კადრები შედგა ჟატეკსა და უშტეკში. მაისის ბოლოს, ახალბედა რომან გრიფინ დევისი ოფიციალურად აირჩიეს მთავარ როლში, იოჰანსონის პერსონაჟის ვაჟისთვის, ხოლო ახალზელანდიელი თომასინ მაკკენზი სამსახიობო ჯგუფს დაემატა ელზა კორრის, ებრაელი გოგონას როლით, რომელსაც იოჰანსონის პერსონაჟი როზი თავის სახლში მალავდა. 2018 წლის ივნისში ალფი ალენი შეირჩა ფინკელის როლში, რომელიც კაპიტანი კლენზენდორფის მეორე წარმომადგენელია, ხოლო სტივენ მერჩანტი - გესტაპოს აგენტი კაპიტანი დეერცი გახდა.
ძირითადი წარმოება დაიწყო 2018 წლის 28 მაისს. ხელმეორე გადაღებები კი დასრულდა 2019 წლის თებერვალში.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმები მეორე მსოფლიო ომზე კატეგორია:Fox Searchlight Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ფილმები ანტისემიტიზმის შესახებ კატეგორია:ჩეხური ფილმები კატეგორია:BAFTA-ს გამარჯვებულები (ფილმები) კატეგორია:ამერიკული სატირული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიურ-დრამატული ფილმები გარდატეხის ასაკში მყოფი პერსონაჟების შესახებ კატეგორია:ამერიკული შავი კომედიური ფილმები კატეგორია:2019 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
გოილიარისკისგის რაიონი
გოილიარისკისგის რაიონი (Distrito de Goyllarisquizga) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 170 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 356 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 23.17 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პასკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინციის რაიონები
ყაყაჩოები (ვან გოგი)
ყაყაჩოები (აგრეთვე ცნობილი როგორც ვაზა და ყვავილები) — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული 1887 წელს, ზეთის საღებავებით ტილოზე. ნამუშევარი, რომელიც შეფასდა $50, შემდეგ კი $55 მილიონად, მოპარული იქნა კაიროდან, მოჰამედ მაჰმუდ კალის მუზეუმიდან, მისი პოვნა მხოლოდ 2010 წლის აგვისტოში შეძლეს. they were freed on bail of about $1,750.
სქოლიო
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1887 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
კალიუმიანი სასუქი
კალიუმიანი სასუქი — მინერალური ნივთიერება რასაც იყენებენ ნიადაგის გასანოყიერებლად. კალიუმის სასუქის ძირითადი წყაროა კალიუმის მარილების ბუნებრივი საბადოები. ყოფილ სსრკ-ში კალიუმის წარმოება დაიწყო 1929 წლიდან — ჩრდილოეთ ურალში (სოლოკამსკი, ბერეზნიკი) კალიუმის საბადოების აღმოჩენის (1925) შემდეგ. კალიუმის სასუქი ორგვარია: კალიუმის ნედლი მარილები რასაც იღებენ ბუნებრივი კალიუმის მარილების — სილვინიტის, კაინტის და სხვა გადამუშავებით და სხვა. (დახარისხებით, დაფხვნით, დაფქვით) და კონცენტრილებული კალციუმ ქლორიდი, კალიუმ სულფატი 30%-იანი და 40%-იანი კალიუმის მარილები (კალიუმის, ქლორიდისა და წმინდად დაფხვნილი ბუნებრივი კაინიტის ამ სილვინიტის ნარევი), აგრეთვე პოტაში, კალიუმმაგნეზია, ნაცარი და სხვ.
კალიუმიანი სასუქებს ჩვეულებრივ ფოსფორიან ან აზოტიან და ფოსფორიან სასუქებთან ერთად იყენებენ ამით კალიუმი ღარიბ ნიადაგებზე მოსავლიანობა მნიშვნელოვნად იზრდება. მცენარისათვის კალიუმიანი სასუქის საჭიროება უფრო მეტად შეიმჩნევა ტყის რუხ-ყავიფერ, გაეწრებულ ნიადაგებს გამოტუტვილ შავმიწებზე, ტენიანის სუბტროპიკების წითელ მიწებზე, მეტადრე, როცა ჩაისა და ციტრუსების პლანტაციებზე ხანგრძლივად ანოყიერებენ მხოლოდ აზოტ-ფოსფორით. შედარები დიდი რაოდენობითაა საჭირო კალიუმი კარტოფილის, ბოსტნეულის, შაქრის ჭარხლის, ძირხვენების, თამბაქოსა და სხვ. გასანოყიერებლად უკეთეს შედეგს იძლევა კალიუმმაგნეზია, აგრეთვე კალიუმის სულფატი, კალიუმის გვარჯილა.
კალიუმიანი სასუქების დოზა დამოკიდებულია ნიადაგულ პირობებზე, მცენარის თავისებურებაზე, სასუქის ფორმაზე და მერყეობს 45 კილოგრამიდან 150 კილოგრამამდე ჰექტარზე. კალიუმიანი სასუქით განოყიერებისას იზრდება მოსავლიანობა (საშუალო ც/ჰა-ზე): შაქრის ჭარხლისა 35–40-ით კარტოფილისა, 20–33-ით, საშემოდგომო მარცვლეულის 3–5-ით, საგაზაფხულო მარცვლეულისა 2–3-ით, თივისა (ნათესი ბალახის) 20–33-ით, ბუნებრივი მდელოს თივისა 8–18-ით და სხვ. კალციუმიანი სასუქების შემდგომქმედება გრძელდება 3–4 წელი.
საქართველოს ნიადაგები კალიუმით უფრო მდიდარია ვიდრე აზოტით და ფოსფორით. საქართველოს სს რესპუბლიკური ზონალური აგრო ქიმიური ლაბორატორიების მონაცემებით, კალიუმით საშუალო და ძლიერ მდიდარ ნიადაგები შადგენენ სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების მთელი ფართბის 43,4%, მაგრამ როცა ნიადაგს სისტემატურად მხოლოდ აზოტ-ფოსფორით ანოყიერებენ, დროთა განმავლობაში ნიადაგში ადვილადმოძრავი კალიუმის რაოდეონბა კლებულობს და საჭირო ხდება კალიუმიანი სასუქების დამატება. ამის შესახებ სათანადო ინფორმაციას იძლევა აგროქიმიური კარტოგრამა რომლის საფუძველზე ადგენენ ნიადაგის კალიუმით (ასევე ფოსფორით) განოყიერების დოზას. მაგალითად, თუ ნიადაგში გაცვლით კალიუმის შემცველობა 100 გრამზე 6–8 მილიგრამს უდრის, მაშინ ჩაის პლანტაცია აზოტ-ფოსფორთან ერთად კალიუმიანი სასუქითაც უნდა განოყიერდეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სასუქი კატეგორია:კალიუმი
დაისის გასასვლელი
დაისის გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობდა ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); დაისისა და კნოლევის ქუჩებს შორის (ამჟამად აღარ არსებობს, ჩაიკარგა ახალ განაშენიანებაში).
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ყოფილი ქუჩები
ზელიმ კოცოიევი
ზელიმ კოცოიევი (დ. 9 აგვისტო, 1998) — აზერბაიჯანელი ძიუდოისტი. ასპარეზობს -100კგ წონით კატეგორიაში. 2018, 2020 და 2021 წლებში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე.
რესურები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:აზერბაიჯანელი ძიუდოისტები
მოლოლონი
მოლოლონი (Mololon) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 431 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
Anoplolepis
Calomyrmex — ჭიანჭველასებრნთა გვარი Formicinae-ს ქვეოჯახიდან.
გავრცელება
გავრცელების არეალებია სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია, ავსტრალია, ოკეანეთი, აფროტროპიკის ოლქი.
კლასიფიკაცია
ცნობილია დაახლოებით 20 სახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ფორმიცინები
კრატერული ტბა
კრატერული ტბა ან ვულკანური ტბა — ტბა, წარმოქმნილი ვულკანური კრატერის, კალდერის, მაარის ან დარტყმითი კრატერის წყლით შევსების გზით. რადგანაც კრატერს, როგორც წესი, აქვს წრის ფორმა და მაღალი კედლები, კრატერულ ტბას აქვს ცოტა შენაკადი და თითქმის არ აქვს მდინარეული ჩამონადენი. კრატერი ჩვეულებრივ ივსება წვიმის წყლით (მაარები - გრუნტის წყლებით) და წონასწორობას აღწევს შეღწევადობისა და აორთქლების შედეგად. დროთა განმავლობაში ეროზიის გამო შეიძლება წარმოიშვას მიწისზედა დინება ან შედინებაც კი, როგორც მაგალითად ტაუპოს ტბა ახალ ზელანდიაში, რომელზეც მიედინება მდინარე უაიკატო.
ზოგიერთი კრატერული ტბა
დედამიწა:
მარსი:
სქოლიო
კატეგორია:კრატერული ტბები კატეგორია:ტბები ტიპების მიხედვით
განძანის ეკლესია
განძანის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, წალკის მუნიციპალიტეტში, სოფელ განძანში. აგებულია X-XI საუკუნეებში.
განძანის ეკლესიას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ფრიდრიხ V (პფალცის კურფიურსტი)
მინი|მარჯვნივ|ფრიდრიხ V ფრიდრიხ V (Friedrich V, დ. 26 აგვისტო, 1596 — გ. 29 ნოემბერი, 1632) — პცალფის კურფიურსტი 1610—1623 წლებში, ჩეხეთის მეფე (ფრიდრიხ I) 1619—1620 წლებში, პფალცის კურფიურსტის, ფრიდრიხ IV-ისა და ვილჰელმ I ორანელისა და შარლოტ მონპანსიე დე ბურბონის ქალიშვილის, ლუიზა იულიანა ორანელის ვაჟი და მემკვიდრე.
ბიოგრაფია
ფრიდრიხ V-მ პფალცის საკურფიურსტო მიიღო მემკვიდრეობით მამის გარდაცვალების შემდეგ, 1610 წლის 19 სექტემბერს. 1618 წელს დაიწყო ჩეხური აჯანყება იმპერატორ ფერდინანდ II-ის წინააღმდეგ (ე.წ. ჩეხური წარჩინებული ფენების აჯანყება). ეს აჯანყება გადაიზარდა ოცდაათწლიან ომში. 1618 წლის 28 სექტემბერს მეამბოხეებმა ფრიდრიხს ჩეხეთის გვირგვინი შესთავაზეს, როგორც ლიდერს ევანგელისტური უნიისა, რომელიც მამამისმა დააარსა საღვთო რომის იმპერიაში პროტესტანტიზმის დასაცავად.
ფრიდრიხმა მიიღო შემოთავაზება და გვირგვინი დაიდგა 1619 წლის 4 იანვარს, თუმცა მალევე დამარცხდა თეთრი მთის ბრძოლაში (1620 წლის 8 ნოემბერი), სადაც მიიღო ზედმეტსახელი ზამთრის მეფე. იგი ნომინალურად რჩებოდა ბოჰემიის მეფედ 1620 წლის 13 ნოემბრამდე. ამის შემდეგ იმპერიის ჯარი შეიჭრა მის მთავარ სამფლობელოში — პფალცში. საიმპერიო ედიქტით 1623 წელს მას ჩამოერთვა სამფლობელოები და ტიტული. სიცოცხლის ბოლომდე იგი ოჯახთან ერთად განდევნაში იმყოფებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ისტორია კატეგორია:ჩეხეთის ისტორია კატეგორია:ოცდაათწლიანი ომი კატეგორია:ვიტელსბახები კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1596 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1632 კატეგორია:პფალცის კურფიურსტები
პურის ყანა ტოროლით
პურის ყანა ტოროლით — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული ზეთის სათებავებით ტილოზე. ნამუშევარი შექმნილია 1887 წელს, იმ პერიოდში, როდესაც ვინსენტი პარიზში ცხოვრობდა.
ნახატის შუაგულში გამოსახულია შეკუმშული, ცოტათი დამჭკნარი პურის ყანა ცის ქვეშ, რომელზეც თეთრი მკრთალი ღრუბლები ჩანან, რომლის გასწვრივაც ტოროლა დაფრინავს.
ტილოს ზომა 54 x 65.5 სმ-ია და ინახება ამსტერდამში, ვან გოგის მუზეუმში.
რესურსები ინტერნეტში
van gogh gallery
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1887 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
კამპოო-დე-ენმედიო
კამპოო-დე-ენმედიო (Campoo de Enmedio) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის კამპოო-ლოს-ვალიესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 	91,05 კმ². მოსახლეობა — 3696 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
მოლაჰასანლი (მასალი)
მოლაჰასანლი (Mollahəsənli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 852 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
განძანის ტაძარი
განძანის ტაძარი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, წალკის მუნიციპალიტეტში, სოფელ განძანში. აგებულია XIII საუკუნეში.
განძანის ტაძარს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ზაალ უდუმაშვილი
ზაალ (ზალიკო) უდუმაშვილი (დ. 27 თებერვალი, 1971, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
ზაალ უდუმაშვილი დაიბადა 1971 წლის 27 თებერვალის, ქალაქ თბილისში. 1989–1994 წლებში სწავლობდა თბილისის ზოოვეტერინალურ ინსტიტუტში, ზოოინჟინერის ფაკულტეტზე. 1992–1998 წლებში იყო ტელეკომპანია „მეორე არხის“ წამყვანი, 1998–2001 წლებში ტელეკომპანია „იბერიას“ საინფორმაციო გამოშვების წამყვანი, 2001–2003 წლებში „პირველი არხის“ ალიონის და მოამბის წამყვანი, 2003–2017 წლებში სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი 2“-ის საინფორაციო გამოშვება „კურიერის“ წამყვანი და ამავე კომპანიის გენერალური დირექტორის პირველი მოადგილე. 2017–2022 წლებში პოლიტიკაში იყო. იყო ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის წევრი. ზაალ უდუმაშვილი იყო 2017 წლის თბილისის მერობის კანდიდატი, სადაც მესამე ადგილი დაიკავა. 2020–2022 წლებში იყო საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
მასტერსი 2010 (სნუკერი)
მასტერსი 2010 (Masters 2010, აგრეთვე ცნობილია, როგორც Pokerstars.com Masters 2010 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით ) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდებოდა 2010 წლის 10 იანვრიდან 17 იანვრამდე უემბლი არენაზე, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა მარკ სელბი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა რონი ო’სალივანი ანგარიშით 10:9. ეს მისი მეორე გამარჯვებაა ზედიზედ სამ ფინალში.
უაილდკარდ რაუნდი
შესარჩევ რაუნდში ითამაშეს რეიტინგის მე-15 და მე-16 ნომრებმა და უაილდკარდის მფლობელებმა: რორი მაკლაუდმა, როგორც კვალიფიკაციის გამარჯვებულმა, და ჯიმი უაიტმა, რომელმაც ტურნირის ორგანიზატორებისგან სპეციალური მოსაწვევი მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:მასტერსი (სნუკერი) კატეგორია:2010 წელი სნუკერში
გიორგი ერისთავის ქუჩა
გიორგი ერისთავის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); გიორგი ჩიტაიას ქუჩიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ერისთავის ქუჩა. 1923 წლიდან გიორგი ერისთავის სახელი ჰქვია.
ლიტერატურა
ერისთავი
სან-პედრო-დე-პილიაოს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პასკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინციის რაიონები
ნატო ვაჩნაძის და ნიკოლოზ შენგელაიას ქუჩა
ნატო ვაჩნაძის და ნიკოლოზ შენგელაიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (გარეთუბანი); ლადო გუდიაშვილის ქუჩიდან რევაზ თაბუკაშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის დასაწყისში. ქუჩა შედგება ორი მონაკვეთისაგან. ერთ მონაკვეთს ერქვა გრაფის ქუჩა (შეტანილია 1841 წელს შედგენილ თბილისის შედგენილ ქუჩების სიაში), მეორეს — ნიკოლოზის შესახვევი. 1827 წელს გენერალმა ივანე პასკევიჩმა ერევნის აღებისათვის გრაფის წოდება მიიღო და ქუჩის სახელიც აქედან მომდინარეობს, ნიკოლოზის შესახვევის სახელწოდებით კი — იქვე მდებარე ყოფილი ნიკოლოზის მოედნიდან. გაერთიანებულ ქუჩას 1922 წელს მუზეუმის ქუჩა დაერქვა, 1953 წელს კი ნატო ვაჩნაძის სახელი ეწოდა. 2015 წელს სახელი კვლავ შეეცვალა და ნატო ვაჩნაძის და ნიკოლოზ შენგელაიას ქუჩა დაერქვა. შემონახულია XIX საუკუნის II ნახევრის საცხოვრებელი სახლები.
სქოლიო
ვაჩნაძე და შენგელაია
Anonychomyrma
Anonychomyrma — ჭიანჭველასებრნთა გვარი Dolichoderinae-ს ქვეოჯახიდან.
გავრცელება
გავრცელების არეალებია სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია და ავსტრალია.
კლასიფიკაცია
ცნობილია დაახლოებით 20 სახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Dolichoderinae
კამპოო-დე-იუსო
კამპოო-დე-იუსო (Campoo de Yuso) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის კამპოო-ლოს-ვალიესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 		89,72 კმ². მოსახლეობა — 670 კაცი (2020 წ.).
ფრანკო მოდილიანი
ფრანკო მოდილიანი (18 ივნისი, 1918 — გ. 24 სექტემბერი, 2003) იტალიელ-ამერიკელი ეკონომისტი და 1985 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკის დარგში. ის იყო ურბანა-შამპეინის ილინოისის უნივერსიტეტის, კარნეგი მელონის უნივერსიტეტისა და მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის სლოუნის მენეჯმენტის სკოლის პროფესორი.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
მოდილილიანი დაიბადა 1918 წლის 18 ივნისს, იტალიაში, რომში, პედიატრი მამის და სოციალური მუშაკის ებრაულ-იტალიურ ოჯახში.
მან ჩვიდმეტი წლის ასაკში ჩააბარა უნივერსიტეტში და ჩაირიცხა რომის საპიენცის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. საპიენცის უნივერსიტეტში სწავლის მეორე წელს, მისმა პროექტმა რომელიც სახელმწიფოს სტუდენტური ორგანიზაციის მიერ იყო დაფინანსებული, გაიმარჯვა საქვეყნო კონკურსში და პირველი პრემია მოიპოვა, ხოლო მოდილილიანმა ჯილდო მიიღო ბენტო მუსოლინის ხელით. იგი წერს რამდენიმე ნარკვევს ფაშისტური ჟურნალისთვის „სახელმწიფო” ფაშისტურ იტალიაში მის ადრეულ ნაშრომებს შორის იყო სტატია სოციალისტურ ეკონომიკაში წარმოების ორგანიზებისა და მართვის შესახებ, რომელიც დაწერილი იყო იტალიურად და ეყრდნობოდა ადრეული ბაზრის სოციალისტებს, როგორებიც იყვნენ აბბა ლერნერი და ოსკარ ლანჟი.
იტალიაში რასობრივი წესების დაკანონების შემდეგ, 1938 წელს, მოდილიანიმ თავის მაშინდელ შეყვარებულთან, სერენა კალაბთან ერთად, დატოვა იტალია და პარიზში, მშობლებთან გაემგზავრა. რომში დაბრუნების შემდეგ, ქალაქის უნივერსიტეტში ლაურეას თეზისის განხილვის შემდეგ, მან დიპლომი მიიღო 1939 წლის 22 ივლისს და დაბრუნდა პარიზში.
იმავე წელს, ყველა მათგანი ემიგრაციაში წავიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ხოლო ფრანკო ჩაირიცხა ახალი სკოლის სოციალური კვლევის ჩამბარებელ ფაკულტეტზე. მისი დოქტორის ხარისხის სადისერტაციო ნაშრომი, რომელიც ჯონ ჰიქსის IS-LM მოდელის შემუშავებას და გაფართოებას ეხებოდა, დაიწერა 1944 წელს ჯაკობ მარშაკისა და აბბა ლერნერის მეთვალყურეობის ქვეშ და ითვლება ინოვაციურად.
კარიერა
1942 წლიდან 1944 წლამდე მოდილიანი ასწავლიდა კოლუმბიის უნივერსიტეტსა და ბარდის კოლეჯში, როგორც ეკონომიკისა და სტატისტიკის ინსტრუქტორი. 1946 წელს, იგი გახდა ამერიკის შეერთებული შტატების ნატურალიზებული მოქალაქე. 1948 წელს, იგი შეუერთდა ილინოისის უნივერსიტეტის ერთ-ერთ ფაკულტეტს ურბანა-შამპეინში. 1952 წლიდან 1962 წლამდე იყო კარნეგი-მელონის უნივერსიტეტის ფაკულტეტის წევრი.
1962 წელს შეუერთდა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის ფაკულტეტს ინსტიტუტის პროფესორის რანგში.
წვლილი ეკონომიკურ თეორიაში
მოდილიანი, 1950-იანი წლებიდან, არის სასიცოცხლო ციკლის ჰიპოთეზის შემქმნელი, რომელიც ცდილობს ეკონომიკაში დაზოგვის დონის ახსნას. ჰიპოთეზში შემოთავაზებულია, რომ მომხმარებლები მიზნად ისახავენ მოხმარების სტაბილურ დონეს მთელი ცხოვრების განმავლობაში (მაგალითად, სამუშაო წლების განმავლობაში დაზოგვით, შემდეგ კი პენსიაზე გასვლის შემდეგ ხარჯვით).
ეკონომისტების ნაწილის აზრით, რაციონალური მოლოდინების ჰიპოთეზა სათავეს იღებს მოდილიანის და ემილ გრუნბერგის სტატიაში, რომელიც დაიწერა 1954 წელს და რომელმაც მოგვიანებით საკმაოდ დიდი გავლენა იქონია ეკონომიკის დარგში. .
როდესაც ის იყო კარნეგი-მელონის უნივერსიტეტის ფაკულტეტის წევრი, მან 1958 წელს, მერტონ მილერთან ერთად ჩამოაყალიბა მოდილიანი-მილერის თეორემა კორპორატიული ფინანსების შესახებ. თეორემა ამტკიცებს, რომ გარკვეული ვარაუდების თანახმად, ფირმის საერთო ღირებულებაზე არ ახდენს გავლენას დაფინანსების სხვადასხვა ტიპი — იქნება ეს კაპიტალი (აქციების გაყიდვა) თუ დავალიანება (ნასესხები თანხა), რაც ნიშნავს, რომ დავალიანება-კაპიტალის თანაფარდობა უმნიშვნელოა კერძო ფირმებისათვის.
ქავთაროღლის ეკლესია
ქავთაროღლის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის  მუნიციპალიტეტში, სოფელ განძანში, სოფლიდან სამხრეთ-დასავლეთით 3-4 კილომეტრში. აგებულია X საუკუნე-XI საუკუნეებში.
ფრანკო მოდილიანი
წვლილი ეკონომიკურ თეორიაში
1960-იანი წლების დასაწყისში, მისმა პასუხმა მილტონ ფრიდმანის და დევიდ მეისელმანის 1963 წლის სტატიაზე, რომელიც ალბერტ ანდოსთან თანაავტორობით დაწერა, წამოიწყო ე.წ. „ფულადი/ფისკალური პოლიტიკის დებატები“ ეკონომისტთა შორის, რაც სამოც წელზე მეტი ხნის განმავლობაში გაგრძელდა.
ქავთაროღლის ეკლესია
განძანის ქავთაროღლის ეკლესიას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ფრანკო მოდილიანი
წვლილი ეკონომიკურ თეორიაში
1975 წელს მოდილილიანმა, ნაშრომში, რომლის თანაავტორი იყო მისი ყოფილი სტუდენტი ლუკას პაპადემოსი, გააცნო მკითხველს „NAIRU”-ს კონცეფცია, უმუშევრობის არაინფლაციური მაჩვენებელი, რომელიც „უმუშევრობის ბუნებრივი მაჩვენებლის კონცეფციის“ აშკარა გაუმჯობესება იყო. კონცეფციის პირობები ეხება უმუშევრობის დონეს, რომლის ქვემოთაც იზრდება ინფლაცია.
1997 წელს მოდილილიანმა და მისმა შვილიშვილმა, ლეა მოდილილიანმა შეიმუშავეს ის, რასაც ახლა „მოდილიანის რისკის რეგულირებად შესრულებას“ უწოდებენ. იგი არის რისკების კორექტირებადი ინვესტიციის პორტფოლიოს საზომი, რომელიც გამომდინარეობს შარპის კოეფიციენტიდან.
ჯილდოები
1985 წლის ოქტომბერში მოდილიანს მიენიჭა ყოველწლიური ნობელის პრემია ეკონომიკაში „დაზოგვისა და ფინანსური ბაზრების პიონერული ანალიზისთვის“.
1985 წელს მოდილილიანმა მიიღო მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის ჯეიმზ რ. კილიანის ფაკულტეტის მიღწევების ჯილდო. 1997 წელს მან მიიღო საპატიო ხარისხი მართვის მენეჯმენტში ნეაპოლის ფედერიკო II-ის სახელობის უნივერსიტეტისგან.
გვიან ცხოვრებაში, მოდილილიანი გახდა „ეკონომისტები მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის“ ორგანიზაციის, (ყოფილი „ეკონომისტების გაერთიანება იარაღის შემცირებისთვის“) რწმუნებული და ითვლებოდა „გავლენიან მრჩეველად“. 1960-იანი წლების ბოლოს, ფედერალურ რეზერვთან ხელშეკრულების საფუძველზე მან შეიმუშავა „მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტისა და პენსილვანიის სოციალური მეცნიერების კვლევის საბჭოს“ მოდელი, ინსტრუმენტი, რომელიც "ხელმძღვანელობდა მონეტარულ პოლიტიკას ვაშინგტონში მრავალი ათწლეულის განმავლობაში."
მოდილილიანის ნაშრომების კოლექცია განთავსებულია დიუკის უნივერსიტეტის რუბენშტეინის ბიბლიოთეკაში.
კრიტიკა
მოდილიანის ნაშრომებს ფისკალური პოლიტიკის თემაზე და მის NAIRU-ს კონცეფციას აკრიტიკებდნენ პოსტ-კეინესიური ეკონომიკის მიმდევრები. მიუხედავად ამისა, ისინი ეთანხმებოდნენ მის აზრს XX საუკუნის უმუშევრობის პრობლემის შესახებ.
პირადი ცხოვრება
1939 წელს, პარიზში ყოფნისას, იტალიის დატოვების შემდეგ, მოდილიანი დაქორწინდა სერენა კალაბზე. მათ ორი შვილი ეყოლათ, ანდრე და სერხიო მოდილიანები. მათი შვილიშვილები იყვნენ ლეა, ჯულია, დევიდი და ამელია, ხოლო მათი შვილთაშვილები მიქაელა, სოფია, სერენა და კიარა. როდესაც ფრანკო მოდილიანმა მუშაობა დაიწყო მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში (MIT), წყვილმა იყიდა სახლი ჩრდილოეთ გზაზე, ვენახების ხედით, ჩილმარკის მახლობლად, სადაც ისინი მთელი ცხოვრების განმავლობაში ცხოვრობდნენ.
მოდილიანი გარდაიცვალა 2003 წელს, კემბრიჯში, მასაჩუსეტსი. ჯერ კიდევ მასაჩუსეტსის უნივერსიტეტში მუშაობდა და ასწავლიდა სიცოცხლის ბოლო თვეებამდე. სერენა მოდილილიან-კალაბი, რომელიც იყო საკმაოდ აქტიური პროგრესულ პოლიტიკაში, განსაკუთრებით კი ამომრჩეველ ქალთა ლიგასთან მუშაობდა და მონაწილეობითი დემოკრატიის აშკარა მორწმუნე იყო. იგი გარდაიცვალა 2008 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკის ეკონომიკური ასოციაციის პრეზიდენტები კატეგორია:იტალიელი ანტიფაშისტები კატეგორია:იტალიელი ეკონომისტები კატეგორია:ამერიკელი ანტიფაშისტები კატეგორია:ებრაელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:დაბადებული 1918
სომხეთი სპარსეთის იმპერიაში
სომხეთი სპარსეთის იმპერიაში (Հայկական մարզպանություն) — სპარსეთის იმპერიის ნაწილი, რომელშიც ცხოვრობდნენ სომხები, სანამ სასანიანების მმართველობის დასრულებამდე. პროვინციის ტერიტორია დროთა განმავლობაში იცვლებოდა. 387 წელს სომხეთის ორ: ბიზანტიურ და სპარსულ ნაწილებად გაყოფის გამო, ხანდახან პროვინცია იწოდებოდა როგორც აღმოსავლეთ სომხეთი. სომეხი ისტორიკოსი გიორგი ბურნუტიანის თქმით „III საუკუნეში ირანს ყველაზე დიდი გავლენა ჰქონდა სომხურ კულტურაზე, სხვა მეზობლებთან შედარებით“.
სომხები და აქემენიანთა იმპერია
ძვ. წ. 550 წელს მიდიის სამეფოს დაცემის შემდეგ, სპარსეთის მეფე კიროს II დიდმა დაიპყრო მცირე აზია და მესოპოტამია. კიროსის შვილმა განაგრძო მამის კამპანია ეგვიპტეში. ძლევამოსილი იმპერიის კონტროლის ქვეშ აღმოჩნდა სომხეთიც.
სომხურმა ცხენოსნებისა და ქვეითების კონტიგენტმა მონაწილეობა მიიღო კიროს დიდის მიერ ლიდიისა და ბაბილონის დაპყრობაში, შესაბამისად ძვ. წ. 546 და ძვ. წ. 539 წლებში.
ბეჰისთუნის წარწერა
წარწერის ავტორად დარიოს I მიიჩნევა. ერთ-ერთ წარწერაში დარიოსი თანამიმდევრულად აღწერს კიროს II დიდისა და კამბისე II-ის სიკვდილს და შემდგომ განვითარებულ მოვლენებს, რომლებთანაც დარიოსმა ერთ წელში ცხრა ბრძოლა გამართა მათი ხელმძღვანელობით იმპერიაში მიმდინარე აჯანყებების ჩასახშობად.
სომხეთი სპარსეთის იმპერიის კონტროლის ქვეშ ძვ. წ. 519 — ძვ. წ. 330 წლებში რჩებოდა. ეს წლები მშვიდობიან, ვაჭრობის განვითარების პერიოდადაა მიჩნეული.
ძვ. წ. 190 წელს ალექსანდრე მაკედონელმა დაიპყრო აქემენიანთა იმპერია და დამოუკიდებელი სომხეთის მმართველად არტაშესიანთა დინასტია დანიშნა.
სომხეთი და სასანიანთა იმპერია
301 წელს სომხეთმა ოფიციალურ რელიგიად ქრისტიანობა აირჩია. 387 წელს სომხეთი ორ ნაწილად გაიყვეს ბიზანტიელებმა და სპარსელებმა. 428 წელს არშაკუნიანების დინასტიის გაუქმების შემდეგ, აღმოსავლეთ ნაწილზე კონტროლი სასანიანებმა დაამყარეს.
ვარდან მამიკონიანი
ქრისტიანობამ სომხეთში ბევრი მიმდევარი პოვა, სპარსელებმა კი მათი ზოროასტრიზმისკენ გადადრეკა სცადეს. ამ პროცესებმა მოსახლეობა აღაშფოთა და 66 000 სომეხი, ვარდან მამიკონიანის ხელმძღვანელობით სპარსელებს დაუპირისპირდა ავარაირის ბრძოლაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:სპარსეთის ისტორია
Jamie xx
ჯეიმი სმითი ( Jamie Smith, ცნობილი სასცენო სახელით Jamie xx; დ. 28 ოქტომბერი, 1988) — ინგლისელი მუსიკალური პროდიუსერი, რემიქსების ავტორი და DJ, ცნობილია როგორც სოლო კარიერით, ისე ინდი–პოპ ჯგუფ The xx-ში მონაწილეობით. 2016 წლის გრემის დაჯილდოვებაზე იყო ნომინირებული კატეგორიაში საუკეთესო საცეკვაო/ელექტრონული ალბომი მისი ალბომისთვის In Colour.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მუსიკალური პროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 28 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:XL Recordings-ის შემსრულებლები
ევგენი მიქელაძის ქუჩა
ევგენი მიქელაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიღმის მასივი); აკაკი ბელიაშვილის ქუჩასა და დავით აღმაშენებლის ხეივანს შორის. ქუჩას ევგენი მიქელაძის სახელი ეწოდა 1963 წელს.
ლიტერატურა
მიქელაძე
დოდო ჯიბუტი
დოდო ჯიბუტი (დ. 24 ივნისი, 1937 — გ. 16 სექტემბერი, 2017) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრფიის მასწავლებელი.
ბიოგრაფია
მონაწილეობდა გეოგრაფიის მისაღები გამოცდების პროგრამისა და გეოგრაფიის სასწავლო პროგრამის შედგენაში; მონაწილეობდა სტუდენტ-პრაქტიკანტთა და სკოლის მოსწავლეებს შორის ერთობლივ კონფერენციებსა და ექსკურსიებში. იყო ქალაქის მეთოდკომისიის და განათლების სამინისტროს გეოგრაფიის მეთოდგაერთიანების საბჭოს წევრი.
მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. მათ შორის: თბილისის წლის საუკეთესო მასწავლებელი (1983, 1984, 1986), თბილისის საპატიო მასწავლებელი (1996), უმაღლესი კატეგორიის მასწავლებელი (1997). მიღებული აქვს ღირსების მედალი (1997) და სახალხო განათლების წარჩინებულის სამკერდე ნიშანი (1983).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
მაქსიმილიან I (ბავარიის კურფიურსტი)
მაქსიმილიან I (Maximilian I. Kurfürst von Bayern; დ. 17 აპრილი, 1573 — გ. 27 სექტემბერი, 1651) — ბავარიის ჰერცოგი 1587 წლიდან, პფალცის კურფიურსტი 1623—1648 წლებში, ბავარიის კურფიურსტი 1648 წლიდან.
ბიოგრაფია
ჰერცოგ ვილჰელმ V-ის ვაჟი. აღიზარდა იეზუიტების მიერ, ღრმა სიძულვილით იყო გამსჭვალული პროტესტანტიზმის მიმართ. 1597 წელს მამამ მას მმართველობა გადასცა. მაქსიმილიან I შეეცადა წესრიგი დაემყარებინა საკმაოდ გაუმართავ საქმეებში. მან განახორციელა რეფორმები მმართველობაში, სასამართლოსა და ჯარში. განსაკუთრებული ყურადღება მიაქცია ფინანსებს, მნიშვნელოვნად გაზარდა მთავრის ძალაუფლება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბავარიის ჰერცოგები კატეგორია:ბავარიის კურფიურსტები კატეგორია:ვიტელსბახები კატეგორია:ოცდაათწლიანი ომი კატეგორია:პფალცის კურფიურსტები კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1573 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1651
The Man in Number 9
The Man in Number 9 — ბეიტსის მოტელის პირველი სეზონის მეშვიდე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 2013 წლის 29 აპრილს გავიდა.
სიუჟეტი
frameless|right|200px რომერო მოტელში მიდის და დილანის დაკავების ნაცვლად მას, ნორმას და ნორმანს სახლში შეიყვანს და ყველაფრის მოყოლას სთხოვს. ნორმა მას უამბობს ყოველივეს, რაც გადმოსვლის დღიდან მოხდა, ამასობაში კი დილანს ჭრილობას შეუხვევენ. რომერო უცნობი მიზეზების გამო გადაწყვეტს, რომ ამბავი შეცვალოს და ოჯახს აფრთხილებს, რომ სიმართლე არავის უთხრან. მისი ვერსიის მიხედვით, შელბი თავად მოკლა მასთან შეიარაღებული დაპირისპირების დროს. ნორმა დამშვიდდება, მაგრამ დილანი აღშფოთებულია, რომ შელბის მოკვლაში მისი სახელი არ ფიგურირებს.
frameless|left|200px მომდევნო დილით ნორმანს გააზრებული სიზმარი აქვს, რომ ბრედლისთან წევს, რითაც ნათელი ხდება, რომ მასთან ინტიმური ურთიერთობის გაგრძელება უნდა. ბრედლი შიშობს, რომ ნორმა მათ ხმას გაიგებს, თუმცა ნორმანი გადაარწმუნებს და ეუბნება, რომ ენდოს. მათ აწყვეტინებთ ნორმა, რომელიც კარებს აღებს და ნორმანს ეკითხება, თუ რას აკეთებს. ამ დროს ირკვევა, რომ ეს სიზმარი იყო, თანაც საკმაოდ საინტერესო სიზმარი, რადგანაც როცა ნორმა ჩიტებით აღფრთოვანებას გამოხატავს და ფანჯრებს აღებს, ნორმანი ერექციას საბნის ქვეშ მალავს. ისინი ჩვეულ საუბარს აგრძელებენ.
frameless|right|200px დილანი ნორმას ეუბნება, რომ ხელის მორჩენის შემდეგ საცხოვრებლად სხვაგან გადავა და უნდა, რომ ნორმანიც თან წაიყვანოს. ნაგვის გადაყრისას ის შეხვდება ჯეიკ აბერნატს, რომელიც კით სამერსის შესახებ ეკითხება. დილანი მას ეუბნება, რომ კითი მკვდარია, რის შემდეგაც ჯეიკი გზას აგრძელებს. მოგვიანებით იგი მოტელში ბრუნდება და მეცხრე ოთახში შესვლას ცდილობს, თუმცა გასაღების არქონის გამო ვერ ახერხებს. ნორმა მას შეამჩნევს და ეტყვის, რომ მოტელი ისევ განახლების პროცესშია, თუმცა გასაღებს მაინც აძლევს და მოტელის პირველ სტუმრად მიიღებს, თუკი რემონტი ხელს არ შეუშლის. ჯეიკი თანხმდება.
ემას ნორმანის ნახვა უნდა, თუმცა ნორმანი ნორმას ეუბნება, რომ ახლა მასთან ლაპარაკი არ უნდა და სთხოვს ემას გადასცეს, რომ თავს კარგად არ გრძნობს. ნორმა საბოლოოდ დათანხმდება და ემა იმედგაცრუებული დარჩება. ნორმა მის გასამხიარულებლად გადაწყვეტს, რომ მასთან ერთად მანქანით წავიდეს. ემა ნორმას ბრედლის უხსენებს, რის გამოც ის აფორიაქდება და მის შესახებ მეტ ინფორმაციას ითხოვს. ემა ბრედლის შესახებ მოუყვება, თუმცა ნორმა ჩათვლის, რომ ემას გადამეტებული რეაქცია აქვს და ამბობს, რომ ბრედლი „უბრალო თინეიჯერი გოგონაა, სულ ასეთიც ვერ იქნება“. ემა ამბობს, რომ ბრედლის იმავე დღეს ქალაქში იოგას კლასი აქვს და ნორმა მის ნახვას გადაწყვეტს. ის განცვიფრდება როცა გაიგებს, რომ ბრედლი იგივე გოგოა, რომელიც გადმოსვლის მომდევნო დღეს მათთან მივიდა და ნორმანის წაყვანას აპირებდა. ნორმა ვიზუალურად წარმოიდგენს, რომ ბრედლის და ნორმანს სექსი აქვთ. ბოლოს ნორმა ემას მოტელში სამუშაოდ დაიქირავებს.
ნორმანი მაწანწალა ძაღლს იპოვის, რომელსაც მალევე დაუახლოვდება და „ჯუნოს“ დაარქმევს. ნორმა და ნორმანი ძაღლებზე დაიწყებენ საუბარს, რაც უფრო სერიოზულ თემაში გადაიზრდება. ამ კამათით გაბრაზებული ნორმანი ბრედლისთან მიდის და სიყვარულში გამოუტყდება, თუმცა ბრედლი ეუბნება, რომ ისინი ერთად ვერ იქნებიან და მის მიმართ იგივეს არ გრძნობს. ნორმანში სიბრაზე აშკარად იმატებს და ის უკან ბრუნდება. ბრედლი მას აედევნება და ჩაეხუტება. ნორმანი სახლში ბრუნდება და მის თვალწინ ჯუნოს მანქანა კლავს. ნორმანი სასოწარკვეთაში ჩავარდება და ნორმა მის დამშვიდებას ცდილობს. ნორმანი დედამისს ეუბნება, რომ ემასთან მიიყვანოს, რადგან მისი მამა, უილ დეკოდი ტაქსიდერმისტია. ნორმა დათანხმდება და მანქანის გამოსაყვანად გაიქცევა, ხოლო ნორმანს მკვდარი ჯუნო ხელში ჰყავს და ტირის.
სქოლიო
1.7
სომხური კინო
სომხური კინოს ისტორია იწყება 1923 წლის 16 აპრილს, როდესაც მთავრობის დეკრეტით სომხეთის კინოს სახელმწიფო კომიტეტი დაარსდა.
1924 წლის მარტში ერევანში დაარსდა პირველი სომხური კინოსტუდია არმენფილმი (Հայֆիլմ „ჰაიფილმი“, Арменкино „არმენკინო“), რომელიც გაიხსნა პირველი სომხური დოკუმენტური ფილმის, საბჭოთა სომხეთის (1924 წ.).
„ნამუსი“ იყო პირველი სომხური შავ-თეთრი მუნჯი ფილმი (1925 წ.). იგი გადაიღო ამო ბეკნაზარიანმა და ეფუძნება ალექსანდრე შირვანზადეს პიესას, რომელიც აღწერს ორი შეყვარებულის შავ ბედს, რომლებიც მათი ოჯახების მიერ ბავშვობიდან იყვნენ დანიშნულები, მაგრამ „ნამუსის“ (ღირსების) დარღვევის გამო, გოგონა მამამ სხვაზე დააქორწინა. პირველი ხმოვანი ფილმი, „პეპო“ 1935 წელს გადაიღო ამო ბეკნაზარიანმა.
სხვა ცნობილი რეჟისორები არიან:
სქოლიო
კატეგორია:სომხური კინო
ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტრის აღდგომის ტაძარი
ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტრის აღდგომის ტაძარი (Воскресенский собор Воскресенского Новодевичьего монастыря) —  მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს მოსკოვის პროსპექტზე, სანქტ-პეტერბურგის მოსკოვის რაიონში, ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტრის ტერიტორიაზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ხუთთავიანი, ორსართულიანი აღდგომის ტაძარი ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტრის არქიტექტურული დომინანტია. ტაძრის სიმაღლეა დაახლოებით 50 მეტრი.
ტაძარი შენდებოდა 1849-1861 წლებში არქიტექტორების ნიკოლაი ეფიმოვისა და ნიკოლაი სიჩიოვის პროექტის მიხედვით რუსულ-ბიზანტიურ სტილში და ჩამოჰგავს XV საუკუნის ვლადიმირ-სუზდალის ტაძრებს. ტაძარში შესასვლელი მდებარეობს მაღალ თაღოვან კარიბჭეში, რომელიც გადის მოსკოვის პროსპექტზე. ტაძრის ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ფასადები გაფორმებულია დეკორაციული თაღებით. ტაძარს ამშვენებს მოოქროვილი ხახვისებური ხუთი გუმბათი. ოთხ პატარა გუმბათზე განთავსებულია ზარები.
ტაძრის შიგნით განთავსებულია ხუთი საკურთხეველი: ცენტრალური საკურთხეველი ნაკურთხია ქრისტეს აღდგომის სახელზე, მარჯვენა ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე, მარცხენა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე, ქოროს მარჯვენა ყველაწმინდის სახელზე, ხოლო მარცხენა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
1874-1875 წლებში არქიტექტორ გ. კარპოვის პროექტის მიხედვით ტაძრის სარდაფში ამოაშენეს კიდევ ერთი საკურთხეველი, რომელიც აკურთხეს თეოდოსი იღუმენისა და გრიგოლ საკვირველთმოქმედის სახელზე. მოხატულობა შეასრულეს მონასტრის მხატვრებმა და მონაზვნებმა. ღვთისმშობლის მიძინების ეგვტერში დაცულია სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატი, რომელიც მოხატა იღუმენია თეოფანიამ და ითვლება სასწაულმოქმედად.
ტაძარი დახურეს 1932 წელს. 1996 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ამჟამად მიმდინარეობს ტაძრის რეკონსტრუქცია.
განის რეფორმები
განის რეფორმები მიზნად ისახავდა რუსეთის იმპერიის პოლიტიკური და ეკონომიკური პოზიციების განმტკიცებას, ადმინისტრაციული და სასამართლო დაწესებულებებიდან ადგილობრივი მოსახლეობის ჩამოშორებას, ადგილობრივი იურიდიული აქტების გაუქმებასა და რუსიფიკატორული პოლიტიკის გაძიერებას. ამიერკავკასიის ახალი ადმინისტრაციულ-პოლიტიკური დაყოფა უგულვებელყოფდა ადგილობრივთა ისტორიულ-ეკონომიკურ და კულტურულ თავისებურებებს.
პავლე განის რეფორმების მიხედვით ამიერკავკასია დაიყო ორ ადმინისტრაციულ ერთეულად: საქართველო-იმერეთის გუბერნიად და კასპიის ოლქად. საგუბერნიო, საოლქო და სამაზრო მმართველობა რუსულ ყაიდაზე მოეწყო. მხარის მართვის სადავეები მთავარმართებლის ხელში იყო. 1842 წლის 10 აპრილს დებულებების ცხოვრებაში გატარებამ გამოიწვია ადგილობრივების მკვეთრი რეაქცია. საქართველოს მტელ რიგ რეგიონებში ადგილი ჰქონდა შეიარაღებულ გამოსვლებს. განის რეფორმება შეავიწროვა ცარიზმის სოციალური ბაზა ამიერკავკასიაში. იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა ამიერკავკასიაში შექმნილი რთული ვითარების შესასწავლად 1842 წელს გამოაგზავნა სამხედრო მინისტრი მიხეილ პოზენი, რომელმაც უარყოფითი შეფასება მისცა პავლე განის საკანონმდებლო საქმიანობას. მთავრობა იძულებული გახდა დათმობაზე წასულიყო. ამ პერიოდიდან მოყოლებული ცარიზმი ცვლის პოლიტიკას ამიერკავკასიაში და ცდილობს მჭიდრო კავშირი დაამყაროს ადგილობრივ მოსახლეობასთან. ამის ნათელი დადასტურებაა მეფისნაცვალ მიხეილ ვორონცოვის მოღვაწეობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:რუსეთის იმპერია
გრიგოლ გურიელი
გრიგოლ გურიელი (დ. 1812, ოზურგეთი — გ. 20 ოქტომბერი, 1891) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, მეცენატი, ბიბლიოფილი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი. ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
გრიგოლ გურიელის მამა, დავით გურიელი, გიორგი V გურიელის შვილი იყო. დავით გურიელი გურიის სამთავროს რუსეთთან შეერთების შემდეგ სტამბოლში წავიდა და იქ დარჩა. მამის ემიგრაციის შემდეგ პატარა გრიგოლ გურიელი კინტრიშის ხეობაში იზრდებოდა ახლო ნათესავ ჯაშის ოჯახში. 1818 წლიდან დააბრუნეს ოზურგეთში. ოჯახში შეისწავლა წერა-კითხვა და გურიის სამთავროს რუსეთის იმპერიასთან შეერთების შემდეგ შევიდა რუსეთის არმიის სამსახურში.
1850 წელს მას უკვე მიღებული ჰქონდა პორუჩიკის წოდება. მონაწილეობდა ყირიმის ომში. შემდეგ გახდა პოლკოვნიკი. 1860-იან წლებში იყო გურიის მილიციის უფროსი, 1877-78 წლის რუსეთ-ოსმალეთის ომამდე იყო ჩოლოქის მონაკვეთზე რუსეთ-ოსმალეთის სასაზღვრო, ე. წ. საკორდონო ჯარის უფროსი. 1873 წელს მხარში ედგა დიმიტრი ბაქრაძეს, რომელიც გურიაში მოგზაურობდა არქეოლოგიური და ეთნოგრაფიული მიზნებით. 1874 წელს გაგზავნილ იქნა აჭარაში მის ნათესავ და მეგობარ შერიფ-ბეგ ხიმშიაშვილთან მოსალაპარაკებლად. გურიელის ამალას საიდუმლოდ თან ახლდა რუსეთის არმიის გენშტაბის პოლკოვნიკი გიორგი ყაზბეგი, რომლის მიზანი იყო შეეგროვებინა სამხედრო და სტატისტიკური ცნობები ოსმალეთის შესახებ. 1877 წელს აწარმოებდა მოლაპარაკებებს ხიმშიაშვილთან და აჭარის მმართველ სხვა ბეგებთან. გურიელი ბეგებს სთხოვდა რუსეთის არმიისთვის წინააღმდეგობა არ გაეწიათ და ბრძოლა არ გაემართათ. მათ შორის იყო ალი-ფაშა თავდგირიძეც. 1877-1878 წლებში მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში, სადაც ორი ორდენი დაიმსახურა. 1878-1880 წლებში იყო ბათუმის ოლქში შემავალი ბათუმის ოკრუგის უფროსი. ამ პერიოდში მიიღო გენერალ-მაიორის ჩინი. ბათუმის ოკრუგის უფროსობის დროს ცდილობდა, ხელი შეეშალა მუჰაჯირობისთვის, უშუალოდ ხვდებოდა მოსახლეობას და არწმუნებდა, დარჩენილიყვნენ საცხოვრებლად სამშობლოში. 1879 წლის 18 მარტს ერთ-ერთ ასეთ შეხვედრაზე სოფელ ფერიაშ დაუპირისპირდა ვინმე მაჰმუდ-ოღლის. იმავე წლის 27 ოქტომბერს მას შეხვდა ბათუმის ოლქის პირველი გენერალ-გუბერნატორი კომაროვი და მოსთხოვა, ყურადღება მიექცია ოკრუგის მოწესრიგებისთვის და ომისგან დაზარალებული მხარის აღდგენისთვის, ნაცვლად მუჰაჯირობასთან ბრძოლისა. ადგილობრივი მაჰმადიანი მოსახლეობა დიდი პატივს სცემდა და აფასებდა გურიელს. როდესაც 1880 წლის 13 აპრილს ტოვებდა ოკრუგის უფროსის პოსტს, მას მისტიროდა ადგილობრივი მოსახლეობა.
ჰქონდა უნიკალური ბიბლიოთეკა სოფელ ორაგვეში. ჰქონდა არქეოლოგიური და ხელნაწერთა კოლექცია. 1886 წელს გურიელის ხარჯით ილია ჭყონიამ გამოსცა „ქილილა და დამანა“, რომლის მთელი ტირაჟი გრიგოლმა გადასცა წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას. გარდა ქილილა და დამანასი გრიგოლ გურიელის გამოცემული წიგნებია: „სიბრძნე სოლომონ მეფისა“; „წიგნი ეკლესიასტე მეფე სოლომონ ბრძენისა“, „ქართველ მაჰმადიანთა ლოცვები“. იცოდა რუსული, თურქული და ინგლისური ენები. 1887-1888 წლებში მის ბიბლიოთეკაში მდივნად მუშაობდა ეგნატე ნინოშვილი. 1890 წელს მოსკოვის საარქეოლოგიო საზოგადოებისგან მიიღო მადლობის წერილი. 1891 წელს მისი ხელშეწყობით მუსლიმი ქართველების ერთო ოჯახი ოსმალეთიდან რუსეთის იმპერიაში გადასახლდა, ხოლო კიდევ ერთი ახალგაზრდა ქართველ მუსლიმს სწავლა დაუფინანსა. ფლობდა მამულებს ომფარეთში, სადაც ცდილობდა ნავთობის მოპოვებას. 1894 წელს გამოქვეყნდა მისი წერილი „ცნობები გურიის ძველ ნანგრევთა და სიძველეთა შესახებ“. ოზურგეთის სტამბაში დააბეჭდვინა ქართული ლოცვები, რომლებიც შემდეგ ზაქარია ჭიჭინაძემ გაავრცელა.
შთამომავლობა არ დარჩენია. ანდერძის თანახმად დაკრძალეს ოზურგეთის წმინდა მარინეს ეკლესიის გალავანში.
ნათესავები
მისი ძმა, ლევან დავითის ძე გურიელი იყო გენერალ-ლეიტენანტი. მონაწილეობდა ყირიმის ომში 1853–1855 წლებში. იბრძოდა კავკასიის ფრონტზე. მონაწილეობდა ნიგოითის ბრძოლასა და ჩოლოქის ბრძოლაში. სარდლობდა გურიის ჯარში შემავალ გურიისა და იმერეთის რაზმებს. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსამლეთის 1877–1878 წლების ომში. გარდაიცვალა 1888 წლის 12 მაისს, თბილისში. ლევან გურიელი მონაწილე იყო ტყვეთა სყიდვისა, ხშირად ცდილობდა არა მარტო საკუთარი, არამედ მისი ძმის ყმებიც გაყიდვასაც, რასაც გრიგოლ გურიელი არ ანებებდა. ამის გამო ლევან გურიელს 1860 წელს გლეხები სიკვდილითაც ემუქრებოდნენ.