cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pocket Gamer
2009 წელს The Guardian-მა Pocket Gamer შეიყვანა სიაში, "100 ყველაზე მნიშვნელოვანი საიტი", ხოლო The Sunday Times-მა თავის სიაში, "ხუთი საუკეთესო სათამაშო საიტი" მას მეხუთე ადგილი მიუჩინა.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები კატეგორია:საიტები დაარსებული 2005 წელს
ედგარ ლუნგუ
ედგარ ჩაგვა ლუნგუ (Edgar Chagwa Lungu; დ. 11 ნოემბერი 1956, ნდოლა, ჩრდილოეთი როდეზია) — ზამბიელი სახელმწიფო მოღვაწე, სხვადასხვა დროს ეკავა შინაგან საქმეთა, თავდაცვისა და იუსტიციის მინისტრის თანამდებობები. ზამბიის პრეზიდენტი 2015 წლის 25 იანვრიდან 2021 წლის 24 აგვისტომდე.
დაიბადა 1956 წელს ნდოლაში. 1981 წელს დაამთავრა ზამბიის უნივერსიტეტი, სამართლის ბაკალავრის ხარისხით. 2012 წლიდან შინაგან საქმეთა მინისტრია. 2013 წლის 24 დეკემბრიდან თავდაცვის მინისტრი ხდება, ხოლო 2014 წლის 28 აგვისტოდან იუსტიციის მინისტრად დაინიშნა.
28 ოქტომბერს გარდაიცვალა პრეზიდენტი მაიკლ სატა, საპრეზიდენტო არჩევნებში ედგარ ლუგუმ მიიღო ხმების 48,33% და 25 იანვარს დაიკავა ზამბიის მე-6 პრეზიდენტის თანამდებობა.
დაქორწინებულია ესტერ ლუნგუზე, მათ ჰყავთ 6 შვილი და რვა შვილიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:ზამბიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი
სანდრო ბაზაძე
სანდრო ბაზაძე (დ. 29 ივლისი, 1993, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ფარიკაობა), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2013), 23 წლამდელებს შორის ევროპის ორგზის ჩემპიონი (2014, 2016).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოფარიკავეები
გურამ გრიგოლია (ისტორიკოსი)
გურამ კონსტანტინეს ძე გრიგოლია (დ. 13 მარტი, 1932, თბილისი, — გ. 25 ივნისი, 2020) — ქართველი ისტორიკოსი, არქეოლოგი; ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1992), პროფესორი (1994).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი არქეოლოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
არუნდატი როი
არუნდატი როი (अरुन्धती रॉय; დ. 24 ნოემბერი, 1961) — ინდოელი ავტორი. მისი ყველაზე გახმაურებული ნამუშევარია „წვრილმანების ღმერთი“, რომლისთვისაც 1997 წელს ბუკერის პრემია მიენიჭა. როი აგრეთვე პოლიტიკური აქტივისტია ადამიანის უფლებებისა და გარემოს დაცვის საკითხებში.
ადრეული ცხოვრება
როი მეგჰალაიის შტატის ქალაქ შილონგში დაიბადა. მისი დედა, მარი როი, სირიელ ქრისტიან ქალთა უფლებების დამცველი აქტივისტი იყო კერალიდან, ხოლო მამა, რეჯიბ როი კალკუტელი იყო და ბენგალელ ინდოელთა ჩაის პლანტაციას მართავდა. როცა როი ორი წლის იყო, მისი მშობლები განქორწინდნენ, რის შემდეგაც გოგონა დედასთან და ძმასთან ერთად კერალას შტატში გადავიდა საცხოვრებლად. გარკვეული დროის მანძილზე, ოჯახი ქალაქ ტამილნადუს შტატში როის ბაბუასთან ცხოვრობდა. როცა გოგონა ხუთი წლის გახდა, მისი ოჯახი კერალაში დაბრუნდა, სადაც დედამისმა სკოლა გახსნა.
ფლორენი
ფლორენი (Floreni) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 97 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 713 ადამიანს შეადგენდა.
არუნდატი როი
ადრეული ცხოვრება
სკოლაში როი ჯერ კერალაში, შემდეგ კი ტამილნადუში დადიოდა. საშუალო განათლების მიღების შემდეგ მან სწავლა ნიუ-დელის დაგეგმარებისა და არქიტექტურის სკოლაში გადაგრძო, სადაც იგი თავის პირველ მეუღლეს, არქიტექტორ ჯერარდ დე კუნიას შეხვდა. ისინი ერთად ცხოვრობდნენ ჯერ დელიში, შემდეგ კი გოაში, თუმცა ერთმანეთს მალევე დაშორდნენ.
ფლორენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
არუნდატი როი
პირადი ცხოვრება
განქორწინების შემდეგ როი დელიში დაბრუნდა, სადაც ეროვნულ ინსტიტუტში დაიწყო მუშაობა. 1984 წელს მან გაიცნო დამოუკიდებელი კინორეჟისორი პრადიპ კიშენი, რომელმაც მას თავის ფილმში როლი შესთავაზა. როი მალევე მასზე დაქორწინდა. წყვილი ერთად მუშაობდა სატელევიზიო სერიებზე და სხვადასხვა ფილმებზე. როიმ კინოსამყაროში საკუთარი ადგილი ვერ იპოვა, რის შემდეგაც საკუთარ თავს სხვადასხვა სფეროში სცდიდა. იგი მეუღლეს დაშორდა. საბოლოოდ როიმ მყარი ფინანსური მდგომარეობა 1997 წელს პირველი რომანის, „წვრილმანების ღმერთის“ გამოქვეყნების შემდეგ მოიპოვა.
ადრეული კარიერა: სცენარები
როიმ კარიერა სცენარების წერით დაიწყო. იგი სატელევიზიო სერიებსა და ფილმებზე მუშაობდა. კრიშენთან ქორწინების პერიოდში მან დაწერა სცენარები მისი შემდეგი ფილმებისთვის: „ელექტრო მთვარე“ და „In Which Annie Gives It Those Ones“, რომელშიც მთავარ როლს თამაშობდა. აღსანიშნავია, რომ ეს უკანასკნელი მის სტუდენტურ გამოცდილებას ეყრდნობა. 1988 წელს როიმ საუკეთესო სცენარისთვის ეროვნული კინემატოგრაფიული ჯილდო მიიღო.
„წვრილმანების ღმერთი“
როიმ პირველი რომანი, „წვრილმანების ღმერთი“ 1992-1996 წლებში დაწერა. რომანი ნახევრად ავტობიოგრაფიულია და მისი ძირითადი ნაწილი მწერლის ბავშვობის შესახებ მოგვითხრობს.
„წვრილმანების ღმერთის“ გამოქვეყნებამ როის საერთაშორისო ცნობადობა და აღიარება მოუტანა. 1997 წელს მან რომანისთვის ბუკერის პრემია მიიღო. ამავე წელს ნიუ-იორკ ტაიმზმა „წვრილმანების ღმერთი“ წლის მნიშვნელოვან წიგნებს შორის დაასახელა. რომანი ასევე ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერების სიაში მეოთხე ადგილზე მოხვდა.
სადებიუტო რომანმა ავტორს დიდი კომერციული წარმატება მოუტანა: ავანსის სახით როის ნახევარი მილიონი გირვანქა სტერლინგი გადაუხადეს. „წვრილმანების ღმერთი“ მაისში გამოქვეყნდა, ხოლო ივნისის ბოლო უკვე 18 ქვეყანაში იყიდებოდა.
კარიერის მომდევნო პერიოდი
როის კალამს თანამედროვე პოლიტიკისა და კულტურის შესახებ არერთი ესე ეკუთვნის, რომლებიც 2014 წელს გამომცემლობამ Penguin India 5 ნაწილად გამოაქვეყნა.
2017 წელს როის ახალი რომანი, „უზეშთაესი ნეტარების სამინისტრო“ გამოქვეყნდა, რომელიც ბუკერის პრემიის გრძელ სიაში მოხვდა და 50-ზე მეტ ენაზე ითარგმნა.
ინდოეთის ბირთვული პოლიტიკა
ინდოეთში, რაჯასტანის შტატის ქალაქ ფოხრანში ჩატარებული ბირთვული იარაღის ტესტირების საპასუხოდ როიმ 1998 წელს კრიტიკული წერილი „წარმოსახვის დასასრული“ დაწერა, რომელიც 1999 წელს მის კრებულში „ცხოვრების ფასი“ გამოქვეყნდა. წერილში როიმ ინდოეთის ბირთვულ პოლიტიკასთან ერთად ქვეყნის ცენტრალურ შტატებში ჰიდროელექტრო კაშხლების აგების ფართომასშტაბიანი პროექტები გააკრიტიკა.
ჯილდოები
1997 წელს როიმ სადებიუტო რომანისთვის, „წვრილმანების ღმერთი“ ინგლისურენოვანი ლიტერატურის ყველაზე პრესტიჟული ჯილდო, ბუკერის პრემია მიიღო. პრიზის სახით მიღებული 30 ათასი ამერიკული დოლარი მწერალმა ქველმოქმედებაში დახარჯა.
1989 წელს როიმ მიიღო ეროვნული კინემატოგრაფიული ჯილდო საუკეთესო სცენარისთვის ფილმისთვის „In Which Annie Gives It Those Ones“. 2015 წელს ინდოეთში გაზრდილი რელიგიური არატოლერანტობისა და მემარჯვენეთა ძალადობის მიმართ პროტესტის ნიშნად მან ჯილდო უკან დააბრუნა.
2004 წელს როიმ სოციალურ კამპანიებში მონაწილეობისა და ძალადობასთან ბრძოლაში გაწეული დამსახურებისთვის სიდნეის მშვიდობის პრემია მიიღო.
2011 წელს მწერალს ნორმან მეილერის სახელობის პრემია გადაეცა.
2014 წელს როი ჟურნალმა ტაიმმა წლის 100 ყველაზე გავლენიან გავლენიან ადამიანს შორის დაასახელა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი კატეგორია:არუნდატი როი კატეგორია:ბენგალელები კატეგორია:ბუკერის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:XX საუკუნის ინდოელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ინდოელი ესეისტები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ინდოელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი კატეგორია:ქალი ტელესცენარისტები კატეგორია:ინდოელი ქალი სცენარისტები კატეგორია:XX საუკუნის ინდოელი ქალი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინდოელი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინდოელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ინდოელი რომანისტები კატეგორია:ინდოელი ქალი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ინდოელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინდოელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინდოელი ესეისტები კატეგორია:ინდოელი ქალი ესეისტები კატეგორია:ანტიკონსუმერისტები
ბეტელუ
ბეტელუ (Betelu) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ნორტე-დე-არალარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6,9 კმ². მოსახლეობა — 374 კაცი (2020 წ.).
იტალიური სასახლე
იტალიური სასახლე (Итальянский дворец) — სასახლე კრონშტადტის ცენტრში. მდებარეობს მაკაროვსკის ქუჩაზე. ქალაქის ერთ-ერთი უძველესი ნაგებობა. აგებულია 1720-1724 წლებში იოჰან ბრაუნშტეინის პროექტის მიხედვით.
XIX საუკუნის დასაწყისში მისი სახელი იყო მენშიკოვის სასახლე. ედუარდ ანერტისა და ალექსი აკუტინის გადაკეთების შემდეგ სასახლის ხედი ძალიან შეიცვალა. ინტერიერშიც არაფერი შემორჩენილა თავდაპირველი პეტრესეული ბაროკოს გაფორმებისაგან.
სახელწოდება
1740-იანი წლების შუა წლებამდე სასახლეს ერქვა მისი საიმპერატორო უდიდებულესობის საკუთარი სახლი სტუმრების სასახლეში.
᠖
— მონღოლური ვერტიკალური დამწერლობის ასო. აღნიშნავდა ციფრ 6 (ექვს).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონღოლური ასოები
იტალიური სასახლე
XVIII საუკუნე
სასახლე ააგეს 1720-1724 წლებში არქიტექტორ იოჰან ბრაუნშტეინის პროექტის მიხედვით. თავდაპირველად აშენდა გენერალ-ადმირალ ფიოდორ აპრაქსინისთვის საკუთარი დიზაინის მიხედვით. 1724 წელს იგი სამეფო ოჯახის მფლობელობაში აღმოჩნდა. 1720-იანი წლების ბოლოს შენობა ძლიერ გადააკეთეს, მისაღები დარბაზი საუკეთესო იტალიური მარმარილოთი გააფორმეს. 1764 წელს შენობა გადავიდა საადმირალო კოლეგიის ხელში.
1771 წლიდან შენობაში განთავსებულია კადეტთა საზღვაო კორპუსი, რომელიც აქ გადაიტანეს პეტერბურგიდან მათი შენობის ხანძრის შემდეგ. სასახლე კვლავ გადააკეთეს, მას დაადგეს კოშკი ასტრონომიული დაკვირვებისთვის. ამ პერიოდს ეკუთვნის შენობის პირველი გამოსახულება. 1783 წლის ხანძრის შემდეგ პეტერბურგის ადმირალიტეტი გადაიტანეს კრონშტადტში. საზღვაო კადეტთა კორპუსი გადაიყვანეს ახალ შენობაში კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მაგრამ ამას ხელი შეუშალა შვედებთან ომმა. უკანასკნელმა კადეტმა სასახლე დატოვა 1798 წელს, ხოლო შენობა გადაეცა შტურმანთა სასწავლებელს, რომელიც აქ განთავსებული იყო 1872 წლამდე.
XIX საუკუნე
1843-1848 წლებში შტურმანის სასწავლების განსათავსებლად შენობას ახალი რესტავრაცია ჩაუტარდა. შენობა ძლიერ გადააკეთეს არქიტექტორ ალექსი აკუტინის პროექტის მიხედვით. მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ვასილი სტასოვის რეკომენდაციებმა. ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებში მიაშენეს ორსართულიანი ნაგებობები, ახალი სამსართულიანი დერეფანი, რომელიც აკავშირებდა აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კორპუსებს. 1845-1846 წლებში სამხრეთის კორპუსს დააშენეს მეოთხე სართული და რვაკუთხა ხის კოშკი საზღვაო ტელეგრაფისათვის. მთავარი შესასვლელი გადაიტანეს სამხრეთის კორპუსში. 1847-1849 წლებში გადააკეთეს სამერნეო ეზო, იქ მოაწყეს აბანო, თავლა, ქვის გალავანი და ა. შ.
1870 წლის 15 თებერვალს შენობაში საზეიმოდ გაიხსნა საზოგადოებრივი საბავშვო ბიბლიოთეკა.
XX-XXI საუკუნეები
შემდეგი მნიშვნელოვანი გადაკეთება შენობამ 1898-1900 წლებში განიცადა, როდესაც საზღვაო საინჟინრო სასწავლებლისთვი შენობა მნიშვნელოვნად გაფართოვდა არქიტექტორ ლ. ნოვიკოვის პროექტის მიხედვით.
ერთი პეროდი შენობაში განთავსებული იყო კრონშტადტის სახალხო განათლების განყოფილება, ცენტრალური ბიბლიოთეკა. 1922 წელს შენობის მნიშვნელოვანი ნაწილი გაურკვეველი მიზეზის შედეგად დაიწვა.
პიტერ კორნელის ჰოფტი
პიტერ კორნელის ჰოფტი (დ. 16 მარტი, 1581, ამსტერდამი — გ. 21 მაისი, 1647, ჰააგა) — ნიდერლანდელი პოეტი, დრამატურგი და პროზაიკოსი. თაოსნობდა მწერალთა და კულტურულ მოღვაწეთა მეიდენის წრეს, რამაც დიდი როლი შეასრულა ჰუმანისტური აზროვნებისა და ეროვნული კულტურის განვითარებაში. აღსანიშნავია მისი პასტორალი „გრანიდა“ (1605), ყოფითი კომედია „სულელი“ (1616). ჰოფტმა სრულყო სონეტის ჟანრი. წერდა ტრაგედიებს, ისტორიულ შრომებს. მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი თხზულებაა „ნიდერლანდის ისტორიები“ (წგნ. 1-20, 1642, სრულად გამოქვეყნდა 1656 წელს). 1947 წლიდან დაწესებულია ჰოფტის პრემია — უმაღლესი სახელმწიფო ლიტერატურული პრემია.
იტალიური სასახლე
XX-XXI საუკუნეები
1921 წლის 2 მარტს კორპუსის ერთ-ერთ დარბაზში გაიმართა კრება, რომელზეც შეიქმნა დროებითი რევოლუციური კომიტეტი. 1926 წლის რემონტის შემდეგ შენობაში მუშაობა დაიწყო წითელი არმიისა და ფლოტის სახლმა. 1947 წელს სახლს ეწოდა კრონშტადტის ოფიცერთა სახლი.
1993 წელს ოფიცერთა სახლის ადგილი დაიკავა მატროსთა კლუბმა. 1994 წელს პირველ სართულზე განათავსეს კრონშტადტის სახელმწიფო ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი. მეორე სართულზე ვ. ვიშნევსკის სახელობის ბალტიის ფლოტის თეატრი.
2011 წლის 1 დეკემბრიდან შენობა გადაეცა სამზხედროსაზღვაო მუზეუმს „კრონშტადტის ციხესიმაგრეს“, სადაც რემონტის შემდეგ განათვასეს სამუზეუმო ექსპოზიცია.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სასახლეები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ანდრო ბარნოვი
ბიოგრაფია
ანდრო ბარნოვი დაიბადა 1974 წლის 8 ივნისს, თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის ფაკულტეტი, შემდეგ კორპორაცია "რენდის" მიერ ორგანიზებული საჯარო პოლიტიკის უმაღლესი კურსები. აშშ-ში მიიღო თავდაცვის ანალიზისა და ეროვნული უსაფრთხოების ორმაგი მაგისტრის ხარისხი.
სხვადასხვა დროს მუშაობდა თსუ ხმელთაშუა ზღვის კულტურათა კვლევის ცენტრში; თავდაცვის სამინისტროს საგარეო ურთიერთობათა დეპარტამენტში აღმოსავლეთ ევროპისა და ბალკანეთის მიმართულებით; იყო შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის სტრატეგიული დაგეგმვის მთავრი სამმართველოს განყოფილების უფროსი; პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის აპარატის უფროსი; კითხულობდა ლექციებს ანთროპოლოგიასა და კონფლიქტოლოგიაში, იყო ეროვნული თავდაცვის აკადემიის რეფორმის ავტორი და განახლებული აკადემიის პირველი რექტორი; თავდაცვის მინისტრის მოადგილე, თსუ სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი, შიდა ქართლის გუბერნატორი; პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი; არასამთავრობო ორგანიზაციის - სტრატეგიისა და განვითარების ინსტიტუტის გამგების თავმჯდომარე; საპრეზიდენტო ბიბლიოთეკის გამგეობის თავმჯდომარე. ექსპერტი ეროვნული უსაფრთხოების საკითხებში.
სქოლიო
კატეგორია:პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსები კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ჩალაუბნის წმინდა გიორგის ეკლესიის კომპლექსი
ჩალაუბნის წმინდა გიორგის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩალაუბანის ჩრდილო–დასავლეთით 3,5 კილომეტრზე, ნასოფლარ ჩალაუბანში, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
კომპლექსი შედგება ერთმანეთზე მიდგმული, სხვადასხვა ზომისა და პერიოდის ორი ეკლესიისგან და მომდევნო ხანების მინაშენებისგან. თავდაპირველად აქ მდგარა წმინდა გიორგის სახელობის პატარა, დარბაზული ეკლესია (6,2x4,6 მეტრი), რომლისთვისაც მოგვიანებით სამხრეთიდან მიუდგამთ მასზე ბევრად უფრო მოზრდილი (გარეთა ზომები ღერძებზე: სიგრძე – 13,1 მეტრი, სიგანე – 5,7 მეტრი) დარბაზული ეკლესია. შემდგომ ამ უკანასკნელისთვის სამხრეთიდან მიუშენებიათ ეგვტერი (9,4x3,3 მეტრი), ხოლო თავდაპირველად ეკლესიისათვის (ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან) – სწორკუთხა სათავსები.
ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ორივე ეკლესიას ჩამოშლილი აქვს ლავგარდანი და აქა–იქ კედლების ზედა ნაწილები; თითქმის მთლიანადაა დანგრეული მინაშენები.
1990–იანი წლების ბოლოს ადგილობრივმა მოსახლეობამ ორივე ეკლესია თუნუქით გადახურა.
წმინდა გიორგის ეკლესია, განეკუთვნება განვით შუა საუკუნეებს. ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით. აქა–იქ გამოყენებულია მოზრდილი ლოდებიც და შირიმიც. წყობა ირეგულარულია, ტლანქი.
აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც ბტყლად გადახურული, ზემოთკენ შევიწროებული სარკმელი და ორი მცირე ზომის ნიშაა. სარკმლის ქვემოთ კედელზე, მიდგმულია გეგმით ნახევარწრიული ტრაპეზი. აფსიდი გადახურულია კონქით. კონქის თაღი ნახევარწრიული ფორმისაა. თაღის, ისევე როგორც კონქის წყობაში შირიმის დაუმუშავებული ქვებია ჩართული. საკურთხევლის მხრების ხაზზე დგას რიყის ქვით ტლანქად ნაშენი და კირით შელესილი კანკელი, რომლის შუაში ნახევარწრიული თაღით დასრულებული აღსავლის კარია, მის გვერდებზე კი, თითო თაღოვანი ღიობი. თაღები დაყრდნობილია მრგვალ სვეტებზე.
დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია.
დარბაზი გადახურულია ცილინდრული ფორმის კამარით.
სამხრეთიდან მდგარი ეკლესიაც დარბაზულია, სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ნაგებია წვრილი რიყის ქვით – ტლანქად. ალაგ–ალაგ გამოყენებულია კნადრატული აგურიც. ეკლესიის შიდა სივრცე აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული მოხაზულობის შვერილი აფსიდით, რომელიც დარბაზისგან, როგორც შიგნით, ისე გარედან მხრებითაა გამოყოფილი. შესასვლელი (მოგვიანებით დაუვიწროებიათ) სამხრეთიდანაა – ეგვტერიდან. კარი თარაზულადაა გადახურული. საკურთხეველი დარბაზისგან გამიჯნული რიყის ქვით ნაშენი და კირით შელესილი კანკელით, რომელშიც ორი თაღოვანი კარი (შუაში და ჩრდილოეთ ნაწილში) და განიერი, მშვილდისებრი თაღით დასრულებული ნიშაა. კიდევ ერთი საკმაოდ მცირე ზომის კვადრატული ნიშაა კანკელის ჩრდილოეთ კიდესთან. საკურთხეველი განათებულია განიერი, გარეთკენ მკვეთრად შევიწროებული სარკმლით. იგი აფსიდის ღერძიდან ოდნავ ჩრდილოეთითაა გადაადგილებული და შიგნიდან სამკუთხა თაღი ხურავს. გარედან სარკმელი სწორკუთხაა. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ტრაპეზია მიდგმული. აფსიდის გვერდებში (კიდეებთან ახლოს) თითო განიერი ნიშაა. აფსიდი გადახურულია დადაბლებული პროპორციების სხმული კონქით, რომლის თაღს გაბრტყელებული, თითქმის სწორი გვერდები აქვს. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. კამარა სამხრეთით კედელზეა დაყრდნობილი, ჩრდილოეთით კი – თავდაპირველ ეკლესიაზე მიშენებულ თაღედზე, კვადრატული ბოძებით თაღებს შორის. ბოძებს დარბაზის მხარეს მოწყობილი აქვთ ერთსაფეხურიანი პილასტრები: მათ პირდაპირ, სამხრეთ კედელზე, მსგავსი პილასტრებია გამოყვანილი. პილასტრებზე გამოყვანილია კამარის საბჯენი თაღები, რომელთა ნაწილი კამარის წყობაშია მოქცეული.
ინტერიერი კირით ყოფილა შელესილი.
ეგვტერი თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია აფსიდის სამხრეთ გვერდი, სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილი და დასავლეთ კედლის ნაშთი. კედლების დანარჩენი ნაწილები მიწითაა დაფარული.
თავდაპირველი ეკლესიის ჩრდილოეთ მინაშენი გეგმით სწორკუთხაა, უაფსიდო, შემორჩენილია აღმოსავლეთ კედელი (სიმაღლე – 1,5 მეტრი) და ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი (თითქმის მთელ სიგრძეზე). შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთ კედელში გარეთკენ და დავიწროებული, შიგნიდან და გარედან თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი.
თავდაპირველი ეკლესიის დასავლეთ მინაშენი თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შესასვლელი მას დიდი ეკლესიიდან ჰქონია.
გარედან ნაგებობების შემორჩენილი კედლები სადაა, მოკლებულია მორთულობას. ორივე ეკლესია გადახურული იყო ორფერდა სახურავით (მეტ–ნაკლებად შემორჩენილი აქვს დიდ ეკლესიას). დიდი ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია ლავგარდნის ნაწილი, რომელიც შედგება ჩვეულებრივად დაწყობილი და კუთხით შვერილი აგურის თითორიგიანი შრეების მონაცვლეობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სომხეთის წყლის რესურსები
მინიატიურა|300პქ|სომხეთის მდინარეებისა და მათი აუზების რუკა სომხეთი წყლის რესურსებით მდიდარი ქვეყანაა. აქ დაახლოებით 9480 მდინარეა, საიდანაც 379-ის სიგრძე 10 კილომეტრს აჭარბებს და 100-ზე მეტი ტბა, რომელთა ნაწილიც ზაფხულობით შრება; სომხეთს მთელი მისი არსებობის მანძილზე „მდინარეებისა და ტბების მიწას“ ეძახდნენ. სომხეთის ზედაპირული წყლების რაოდენობა 4,7 %-ს შეადგენს.
სომხეთის ზედაპირული წყლების მარაგი 7.7 მილიარდი მ³-ით ფასდება, მათ შორის 940 მილიონი მ³ დამატებითი ტრანსსასაზღვრო წყლებია.
მდინარეები
მინიატიურა|მდინარე [[აზატი (მდინარე)|აზატი|300პქ]]
სომხეთის ტერიტორიაზე დაახლოებით 9480 მცირე და დიდი მდინარე არსებობს, რომელთა საერთო სიგრძე 23000 კილომეტრია, ხოლო 379 მათგანის სიგრძე 10 კილომეტრს აჭარბებს. სომხეთში მიწისქვეშა წყლებით მოსაზრდოვე მდინარეებს განეკუთვნებიან: მეწამორი, შაქი, ლიჩქი, ზედაპირული — დებედა, აღსთაფა, ახუმი, მეღრი, ვოღჯი.
სომხეთის მდინარეები სამხრეთ კავკასიის ორი უდიდესი მდინარის არაქსისა და მტკვრის შენაკადებია. სომხეთის უდიდესი მდინარეა — არაქსი, რომელიც სომხეთ-ირანისა და სომხეთ-თურქეთის საზღვარზე გაედინება. მისი მთავარი შენაკადებია — ახურიანი, ქასაღი, რაზდანი, აზატი, არფა, ვოროტანი და ვოღჯი. ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარე შედარებით დიდი მდინარეებია — დებედა და აღსთაფა, შედარებით მცირე — ძორაგეტი და ფამბაკი.
ამ ცხრილში მოცემულია სომხეთის ტერიტორიაზე გამდინარე 50 კილომეტრზე უფრო გრძელი მდინარეების სია:
ტბები
სომხეთის ტერიტორიაზე 100-ზე მეტი მცირე ტბაა, რომელთა ნაწილიც მშრალ სეზონზე შრება. სიდიდითა და სასოფლო-სამეურნეო მნიშვნელობის მხრივ ყველაზე მნიშვნელოვანი ტბებია სევანი და არფი. დანარჩენ ტბებს მხოლოდ ადგილობრივი მნიშვნელობა აქვთ. ფართობის მიხედვით სომხეთის უდიდესი ტბაა სევანი, მას მოჰყვენიან არფილიჭი, სევლიჭი და აკნალიჭი. სომხეთის ტბების წყლის რესურსების საერთო მარაგი 39,3 მილიარდი მ³-ით ფასდება.
ამ ცხრილში მოცემულია სომხეთის უდიდესი ტბების სია:
წყალსაცავები
მინიატიურა|300პქ|[[აზატის წყალსაცავი]]
სომხეთში 74 წყალსაცავია, რომელთა საერთო მოცულობა 988 მილიონი მ³-ია. კიდევ 13 მშენებლობის პროცესშია. სომხეთის ტერიტორიაზე ყველაზე დიდი წყალსაცავია — ახურიანის, მისი მოცულობა 525 მილიონ მ³-ს შეადგენს. აღნიშნული წყალსაცავები გამოიყენება სარწყავად, ენერგეტიკაში, თევზჭერისა და რეკრეაციისთვის.
მიწისქვეშა წყლები
სომხეთის მიწისქვეშა წყლების მარაგი 4.017 მილიარდი მ³-ით ფასდება და არათანაბრად არის განაწილებული. დაახლოებით 70% არარატის ვაკისკენ მიედინება, რომელთა წყლის რესურსები 40-დან 300 მეტრ სიღრმეზე მდებარეობენ. სომხეთში მიწისქვეშა წყლები წყლის ბალანსის კუთხით მნიშვნელოვან როლს თამაშობს. სომხეთის სასმელი წყლის დაახლოებით 96 %, მიწისქვეშა წყაროების შედეგად წარმოიქმნება. ეს წყალი ძალიან სუფთა და მაღალი ხარისხით ხასიათდება. წლის განმავლობაში წარმოიქმნება დაახლოებით 3 მილიარდი მ³ მიწისქვეშა წყალი, საიდანაც დაახლოებით 1,6 მილიარდი მ³ წყაროების სახით წარმოიქმნება, 1,4 მილიარდი მ³ ტბებისა და მდინარეების სახით გამოიყენება.
წყაროები
სომხეთის ტერიტორიაზე სულ დაახლოებით 8000-მდე წყაროა.
ჩანჩქერები
მინიატიურა|300პქ|[[ქასაღის ჩანჩქერი]]
ქვემოთ მოცემულია სომხეთის ჩანჩქერებისა და მათი სიმაღლეების სია.
ჭაობები
მდინარე არაქსის ხეობაში ბევრი დაჭაობებული ტერიტორიაა. სომხურ მხარეს აღსანიშნავია ხორ-ვირაპის ჭაობი, რომელიც მდინარე არაქსის ისტორიულ კალაპოტში მდებარეობს, ასევე მეწამორის ჭაობიანი სისტემა, რომელშიც შედის აიგრლიჭის ტბა, მდინარე სევჯური და მისი მიმდებარე ჭაობიანი ადგილები.
სომხეთის ტერიტორიაზე ჭაობები აგრეთვე გვხვდება ლორეს ქვაბულში, მასრიკის ვაკეზე. , სევანის ნახევარკუნძულიდან სამხრეთ-დასავლეთით 1,5 კილომეტრში, სომხური სამოციქულო ეკლესიის მონასტერ — ხორ-ვირაპის სიახლოვეს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის გეოგრაფია
აზიის კულტურა
მინი აზიის კულტურა - აზიის რეგიონის სხვადასხვა ქვეყნის და ეთნიკური ჯგუფის მრავალფეროვანი ტრადიციების ერთობლიობა. აერთიანებს აზიის ხალხების ლიტერატურას, არქიტექტურას, მუსიკას, ფილოსოფიას, პოლიტიკას, რელიგიას და ზოგად ცხოვრების წესს, რომელთა ჩამოყალიბება და განვითარება საუკუნეეების მანძილზე ხდებოდა. გეოგრაფიული მდებარეობის და კულტურის მიხედვით რეგიონი ხშირად იყოფა ჩრდილოეთ, სამხრეთ, აღმოსავლეთ, სამხრეთ-აღმოსავლეთ, ცენტრალურ და დასავლეთ აზიად.
როგორც მოსახლეობით და ტერიტორიით ყველაზე დიდი კონტინენტი აზია რამდენიმე უძველესი ცივილიზაციის წარმოშობის ადგილია, სამშობლოა მსოფლიოს უძველესი და უმსხვილესი რელიგიების და უძველესი ჩაწერილი მითების, მაგრამ აქ წარმოქმნილი კულტურები ერთმანეთისგან დაყოფილები იყვნენ დიდი დისტანციებით და ბუნებრივი ბარიერებით, მაგ. უდაბნოები და ქედები. მათ შექმნეს სავაჭრო გზების და ინფრასტრუქტურის შექმნის საჭიროება, რომელიც შედეგად აზიაში ისტორიულად საკმაოდ განვითარებული იყო.
ენები
აზია გამოირჩევა ენების მრავალფეროვნებით, კონტინენტზე გვხვდება თითქმის ყველა ძირითადი ენობრივი ოჯახის წარმომადგენლები. ქვეყნების უმრავლესობაში ერთზე მეტი ენაა გავრცელებული, მაგ. ინდონეზიაში გავრცელებულია ექვსასამდე ენა, ინდოეთში - ათასამდე, ფილიპინებში - ასამდე, ამავე დროს კორეაში მხოლოდ ერთი ენაა გავრცელებული.
რელიგიები
აზია მსოფლიოს უმსხვილესი რელიგიების (ისლამი, ქრისტიანობა, ბუდიზმი, ინდუიზმი, სინთოიზმი, ზოროასტრიზმი, კონფუციანიზმი და სხვა) სამშობლოა. დღეს აზიაში ყველაზე გავრცელებულია ისლამი და ინდუიზმი, ორივე მიახლოებით მილიარდი მიმდევრით. აზიაში ცხოვრობს მსოფლიო მუსულმანების 60%, ქვეყნების მიხედვით მუსულმანების უდიდესი რაოდენობა ინდონეზიაში ცხოვრობს. მიუხედავად იმის, რომ მუსულმანების და ინდუისტების რაოდენობა თითქმის ერთნაირია, ინდუისტების უმეტესობა ინდოეთის სუბკონტინენტზეა კონცენტრირებული, მუსულმანები კი უმრავლესობას ბევრ ქვეყანაში წარმოადგენენ.
აღმოსავლეთ და სამხრეთ აზიაში გავრცელებულია ბუდიზმი - ინდოეთის ტერიტორიაზე წარმოშობილი მსოფლიოს უძველესი რელიგია. ის ხშირად შერწყმულია ქვეყნის ბუდიზმის გავრცელებულ არსებულ ხალხურ რელიგიებთან. ქრისტიანობა (კათოლიციზმი) დომინანტური რელიგიაა ფილიპინებში. მიუხედავად იმის, რომ ქრიატიანობა აზიაში წარმოიშვა, დღეს ქრისტიანების უმეტესობა დანარჩენ კონტინენტებზე ცხოვრობს. ისრაელის დომინანტური რელიგია იუდაიზმია - ისრაელი ერთადერთი ქვეყანაა, სადაც იუდაიზმი დომინანტური რელიგიაა.
ფილოსოფია
აზიური ფილოსოფიის მთავარი სკოლები ჩამოყალიბდა ინდოეთში და ჩინეთში. მათ ერთობლივად აღმოსავლურ ფილოსოფიას უწოდებენ - ეს ტერმინი აერთიანებს უამრავ მიმდინარეობას აზიის სხვადასხვა კუთხიდან. მათ აერთიანებს არამატერიალური სამყაროს არსებობის და არამატერიალური ბედნიერების პოვნის იდეები.
აღმოსავლურ მსოფლმხედველობაში განსაკუთრებულად დიდი ადგილი უკავია ოჯახს. ოჯახი ითვლება სიამაყის საგნად და პიროვნების ჩამოყალიბების საფუძვლად, რომლის მიმართ ერთგულება და პატივისცემაა აუცოლებელი. აუცილებელია ასევე უფროსების პატივისცემა და დამორჩილება, ზოგ კულტურაში ბავშვებს ევალებათ მოხუცებზე ზრუნვა. ეს კონცეპტი ჩამოყალიბდა ჩინეთში როგორც კონფუციანიზმის ფილოსოფიის ნაწილი. მნიშვნელოვანია ასევე საკუთარი თავის და ემოციების მართვის იდეა, მეტყველება და ჟესტები უნდა გამოხატავდეს პატივისცემას.
სამზარეულო
აზიის ზოგი რეგიონის ტრადიციით საკვებს ხელებით ჭამენ, მაგრამ ბოლო ათწლეულებში სულ უფრო გავრცელდა ევროპაში მიღებული დანა-ჩანგალი. კორეაში, ჩინეთში, იაპონიაში, ტაივანში და ვიეტნამში ხმარობენ ჯოხებს, რომლების ფორმა და მატერიალი სხვადასხვაა ქვეყნის მიხედვით. აზიის ბევრ ქვეყანაში ყველაზე გავრცელებული ინგრედიენტი ბრინჯია, რომელსაც ხარშავენ ან წვნიანში ამატებენ. ჩინეთი მსოფლიოში ბრინჯის უდიდესი წარმოებელი და მომხმარებელია. აღმოსავლეთ აზიაში, განსაკუთრებით იაპონიაში და ჩინეთში, გავრცელებულია უმი თევზეული. უმი თევზის ყველაზე გავრცელებული კერძებია სუში და საშიმი. ინდოეთის სამზარეულო გამოირჩევა დიდი რაოდენობებით სუნელების დამატებით, რადგან სუნელების უმეტესობა წარმოიშვა ინდოეთის სუბკონტინენტზე. ინდოეთში ასევე მიღებულია ხელებით ჭამა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აზია კატეგორია: კულტურა
განის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
განის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები აგრეთვე ცნობილი როგორც შავი ვარსკვლავები 1950 წლიდან წარმოდგენილია როგორც განის ეროვნული ნაკრები. — აფრიკის კონფედერაციისა და ფიფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. ნაკრები იმყოფება განის ფეხბურთის ფედერაციის, განის ფეხბურთის მართველი ორგანოს და ერთ-ერთი ყველაზე ძველი აფრიკული გაერთიანების კონტროლის ქვეშ (დაარსდა 1920 წელს). 1957 წელს ნაკრებმა ითამაშა, როგორც ოქროს ნაპირი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:განის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები კატეგორია:განის ეროვნული სპორტული ნაკრებები
შუახმელეთის ელფების სია
აქ წარმოდგენილია ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმის ელფების სია.
კუზიანოვო
კუზიანოვო (Кузяново; Көҙән) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. კუზიანოვის სოფსაბჭოს ადმინისტრაციული ცენტრი. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 44 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 43 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 847 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
᠗
— მონღოლური ვერტიკალური დამწერლობის ასო. აღნიშნავდა ციფრ 7 (შვიდს).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონღოლური ასოები
ჭინჭარაულების მეორე ციხე-სახლი
ჭინჭარაულების მეორე ციხე-სახლი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კისტნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ნასოფლარ ჭეჭყეთის დასავლეთ ნაწილში, ფერდობზე. ძეგლი განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ციხე-სახლი გეგმით ტრაპეციულია, სამსართულიანი. ნაგებია ნატეხი ქვით. ძეგლის სახურავი და სართულშუა გადახურვა არის ჩაქცეული. პირველი სართულის შესასვლელი დასავლეთ კედელშია გაჭრილი, მიწის დონეზე. სამხრეთ კედელში ვხვდებით ორ ნიშს და ერთ სათოფურს. როგორც ჩანს, პირველ სართულს საქონლის სადგომად იყენებდნენ, მეორე სართული კი ოჯახის საცხოვრებელს წარმოადგენდა. შესასვლელი, მეორე სართულს აქვს დასავლეთიდან. დასავლეთ კედელში ოთხხვრელიანი სათოფურია, სამხრეთ კედელში - სარკმელი, სათოფური და ორი ნიში, ხოლო აღმოსავლეთ კედელში ერთი ნიში და ერთი სათოფური. მესამე სართულის ჩრდილოეთ კედელში ნიშია, აღმოსავლეთ კედელში - ორი სათოფური, სამხრეთ კედელში კი ორი სალოდე და ერთი დიდი ღიობი. როგორც ჩანს, სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე იყო გამართული. სართულები ერთმანეთს სართულშუა გადახურვაში მოწყობილი საძრომი ხვრელებით უკავშირდებოდა. ციხე-სახლს მიწურ-ბანიანი სახურავი ჰქონია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
გოისუეტა
გოისუეტა (Goizueta) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ნორტე-დე-არალარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8,86 კმ². მოსახლეობა — 689 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ულტრაბგერითი თერაპია
ულტრაბგერითი თერაპია — ულტრაბგერის გამოყენება სამკურნალო მიზნით; ფიზიოთერაპიის მეთოდი. მედიცინაში იყენებენ 800–900 კჰც სიხშირის რხევებს. ულტრაბგერის ფიზიოლოგიურ მოქმედებას საფუძვლად უდევს მექანიკური და სითბური ფაქტორები, რომლებიც იწვევენ ფიზიკურ და ქიმიურ ცვლილებებს ცოცხალ ორგანიზმში. ქსოვილებისა და ორგანოების რეაქცია დამოკიდებულია ულტრაბგერის ინტენსივობასა და ზემოქმედების ხანგრძლივობაზე. ულტრაბგერით თერაპიას იყენებენ ნევრალგიის, რადიკულიტის, სახსრების, კანის, გინეკოლოგიური, ანთებითი დაავადებების, თვალის ზოგიერთი დაავადების დროს. ხოლო სიმსივნის, მწვავე ინფექციის, გულ-სისხლძარღვთა მკაფიოდ გამოხატული დარღვევების შემთხვევაში ულტრაბგერის ზემოქმედება არ არის რეკომენდებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:მკურნალობა
ხოხლოვი
საკუთარი სახელი ხოხლოვი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ყოდმანი
ყოდმანი (Qodman) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1255 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ფლორეშტი (ანენი-ნოის რაიონი)
ფლორეშტი (Floreşti) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 123 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 216 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
გიორგი ბარბაქაძე
გიორგი ბარბაქაძე (დ. 23 იანვარი, 1997, გარდაბანი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2017, სასარი, იტალია, 96 კგ).
კევინ კარტერი
კევინ კარტერი (Kevin Carter; დ. 13 სექტემბერი, 1960 — გ. 27 ივლისი, 1994) — სამხრეთ აფრიკელი ფოტოკორესპონდენტი, პულიცერის პრემიის ლაურეატი. „Bang-Bang Club“-ის სახელით ცნობილი ფოტოჟურნალისტების გაერთიანების წევრი.
მოშიმშილე ბავშვის ფოტო
კევინ კარტერი ფართო საზოგადოებისათვის ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც 1993 წლის 25 მარტს სუდანში გადაიღო შიმშილით დასუსტებული გოგონას ფოტო, რომლის უკანაც მოსჩანს ფასკუნჯი, რომელიც ელოდა მის სიკვდილს. ამ ფოტოსთვის კევინ კარტერმა 1994 წლის აპრილში მიიღო პულიცერის პრემია. ფოტო შეიძინა „New York Times“-მა, რომლის გამოქვეყნების შემდეგ საზოგადოება შოკში აღმოჩნდა. კევინ კარტერი მასობრივი საინფორმაციო საშუალებების თავდასხმის ობიექტი გახდა, რომლებიც მას ადანაშაულებდნენ სიმკაცრესა და არაჰუმანურობაში. ფლორიდაში გამომავალი გაზეთი „St. Petersburg Times“ წერდა:
სამხედრო ფოტოგრაფის ჟოაო სილვას მოგონებების მიხედვით, რომელიც ასევე იყო „Bang-Bang Club“-ის ყოფილი წევრი, სუდანში ამ მოგზაურობის დროს კარტერი გახდა მასობრივი შიმშილის მოწმე და შოკირებული იყო ამ სიტუაციით. ფოტოზე აღბეჭდილი ბავშვის მშობლები ამ პერიოდისათვის დაკავებულიები იყვნენ თვითმფრინავის ჩამოტვირთვით, რომელსაც ჰუმანიტარული დახმარება ჰქონდა ჩამოტანილი და სულ მცირე ხნის წინ დატოვეს მარტო ღონემიხდილი ბავშვი, ამ პერიოდში მის სიახლოვეს დაჯდა ფასკუნჯი. მას შემდეგ რაც ორივე, ბავშვიც და ფასკუნჯიც მოაქცია ობიექტივში, კარტერი ნელ-ნელა მიუახლოვდა გოგონას, ცდილობდა არ დაეფრთხო ფრინველი, გადაიღო ფოტოების სერია დაახლოებით 10 მეტრის მანძილზე, რის შემდეგაც გააგდო მტაცებელი ფრინველი.
ორმა ესპანელმა ფოტოგრაფმა ხოსე მარია ლუის არანსანამ და ლუის დავილამ, ისე, რომ არ იცოდნენ კარტერის ფოტოს შესახებ, ამავე ადგილზე გადაიღეს მსგავსი კადრები. მათი აზრით მსგავსი კადრის გადაღება არ არის რთული, რადგან აქ ფასკუნჯი საკმაოდ გავრცელებული ფრინველია და ბავშვებიც იმდენად არიან შიმშილისაგან ღონემიხდილნი, რომ ისინი ცხედრებისაგან არც კი განსხვავდებიან.
საბოლოოდ გაირკვა, რომ გოგონაზე (რომელიც ბიჭი აღმოჩნდა, სახელად კონგ ნიონგი) ზრუნავდა გაეროს სასურსათო დახმარების სამსახური. კონგ ნიონგი მათი ოჯახის წევრების სიტყვებით გარდაიცვალა 2008 წელს.
გარდაცვალება
პულიცერის პრემიის მიღებიდან სამ თვეში 33 წლის ასაკში კევინ კარტერმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. 1994 წლის 27 ივლისს ჩაჯდა თავის პიკაპში, შლანგის ერთი ნაწილი წამოაცვა გამონაბოლქვის მილს, ხოლო მეორე ნაწილი პიკაპის კუთხის ფანჯრის გავლით სალონში შეაცურა და მანქანა დაქოქა. კარტერი გარდაიცვალა გამონაბოლქვით მოწამვლის შედეგად. სიკვდილის წინ დაწერა წერილი, რომელიც ადასტურებს, რომ აღნიშნული ამბების შედეგად იგი ღრმა დეპრესიაში იყო.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ფოტოგრაფები კატეგორია:პულიცერის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივლისი
ქოროღოს ცეცხლისჯვრის კომპლექსი
ქოროღოს ცეცხლისჯვრის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქოროღოს სამხრეთ-დასავლეთით 3-4 კილომეტრზე, მაღალ მთაზე, კომპლექსში შედის მიჯრით განლაგებული ეკლესია, ზურგიანი კოშკი და საცხოვრებელი ნაგებობა. ეკლესია დარბაზულია, განეკუთვნება IX-X საუკუნეებს. სამხრეთიდან სწორკუთხა მინაშენი ეკვრის. ნაგებია ტლანქად დამუშავებული ნატეხი ქვითა და მოყვითალო ფერის კირხსნარით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა, დანგრეულია ჩრდილოეთ კედლის დიდი ნაწილი და განიბი კედლების ზედა ნაწილები. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. უაფსიდო ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, ბრტყლად გადახურული სარკმელი, რომლის გარეთა ღიობი ზემოთკენ მკვეთრად ვიწროვდება და დასრულებულია ერთ ქვაში გამოკვეთილი, თითქმის წრის ფორმის თაღით. მეორე, შიგნით სწორკუთა და გარედან თაღოვანი სარკმელი დასავლთ კედელშია. ორივე სარკმლის რაფა საფეხურებიანია. გრძივ კედლებზე ორ-ორი დეკორატიული თაღია. კამარა ეყრდნობოდა შია და დასავლეთ კედლის მიმდებარე საბჯენ თაღს. ინტერიერი შელესილია.
კედლებზე შემორჩენილია XVI-XVII მოხატულობის ფრაგმენტები. ეკლესიის ფასადები სადაა, აღმოსავლეთის სარკმლის თავზე გამოყვანილია ნახევარწრიული სადა წარბი. მინაშენი ეკლესიის თანდართულია და ეკლესიაზე ოდნავ უფრო გრძელია. შესასვლელი მას სამხრეთ-დასავლეთიდან, ეკლესიის შესასვლელის პირდაპირ ჰქონდა. მოგვიანებით მინაშენის დასავლეთ ნაწილში ტიხარი ჩააშენეს და ვიწრო ტალანი მოაწყვეს. მინაშენში შესასვლელი ტალანიდანაა. აღმოსავლეთით შიგნით სწორკუთხა და გარედან თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის სამხრეთით ერთი სწორკუთხა ნიშია. მსგავსი, მიჯრით განლაგებული ოთხი ნიშია სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმელს რელიეფური წარბი ამკობს. შესასვლელის არქიტრავის ქვაზე ბოლოებაზნექილი სადა ლილვით ცრუ ტიმპანია მოსაზღვრული, რომელზეც ბოლოებგაშლილი ჯვარია ჩაკვეთილი. შემორჩენილია ეკლესიის და მინაშენის თაროსებრი ლავგარდნის ფრაგმენტები. იგი ნახევარწრიული თაღების მწკრივითაა მორთული. ზურგიანი კოშკი ეკლესიის მინაშენს დასავლეთიდან ეკვრის.
აგებულია X-XI საუკუნეში. ექვსსართულიანია და ზემოთ თანდათან ვიწროვდება. ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: მონგრეულია VI სართულის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ჩამოშლილია სართულშუა გადახურვები. კოშკის ქვედა ნაწილი ყრუა. შესასვლელი ტრაპეციის ფორმისაა, გაჭრილია აღმოსავლეთ სწორ კედელში. მიწიდან 3 მეტრ სიმაღლეზე. ამავე მხარეს II, III, IV და V სართულებზე თითო ვიწრო სარკმელია. V სართულს ერთი სარკმელი სამხრეთითაც აქვს. ბოლო VI სართული აღმოსავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით ხისმოაჯირიანი ფართო თაღებით იყო გახსნილი. კოშკის სართულშუა გადახურვისათვის გამოყენებული იყო ქვის ფილები. სართულები ერთმანეთს ოთხკუთხა საძრომებით უკავშირდებოდა. საცხოვრებელი ნეგებობა კოშკსა და მინაშენზე სამხრეთიდანაა მიდგმული. ორსართულიანია, გეგმით ტრაპეციული, განეკუთვნება გვიანდელ სუა საუკუნეებს. ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია. შემორჩენილია I და II სართულის კედლების მცირე ნაწილი. სართულშუა გადახურვა ჩამოშლილია. შესასვლელი აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ კიდესთანაა. კარი არქიტრავითაა გადახურული. მასზე ცრუ ტიმპანია ამოკვეთილი. დასავლე კედელი ყრუა. სამხრეთ კედლეში ორი სწორკუთხა სარკმელია, აღმოსავლეთში - ერთი.
᠘
— მონღოლური ვერტიკალური დამწერლობის ასო. აღნიშნავდა ციფრ 8 (რვას).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონღოლური ასოები
ისაბელა არაგონელი
ისაბელა არაგონელი (ესპ. Isabella de Aragón; ფრანგ. Isabelle d'Aragon) (დ. 1248 - გ. 28 იანვარი 1271) — ბარსელონას დინასტიის წარმომადგენელი. არაგონის მეფე ხაიმე I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ვიოლანტ უნგრელის ასული. საფრანგეთის დედოფალი 1270-71 წლებში როგორც ფილიპ III-ის ცოლი. საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV-ისა და ვალუას დინასტიის დამაარსებელ შარლ კაპეტის დედა.
ბიოგრაფია
ისაბელა იყო არაგონის მეფე ხაიმე I- ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ ვიოლანტ უნგრელის ასული.
1262 წლის 28 მაისს ქალაქ კლერმონში, ისაბელა დაქორწინდა საფრანგეთის მომავალ მეფეზე, ლუი IX-ისა და მარგარიტა პროვანსელის ვაჟ ფილიპ კაპეტზე.1270 წელს მისი მამამთილი ტუნისში ლაშქრობისას გარდაიცვალა, ფილიპ III საფრანგეთის მეფე გახდა, ხოლო ისაბელა დედოფალი.
ტუნისში ლაშქრობისას იგი თავის ქმარს თან ახლდა. ბრძოლის დასრულების შემდეგ ფილიპი და ექვსი თვის ორსული ისაბელი კვლავ საფრანგეთში დაბრუნდნენ. 1271 წლის 11 იანვარს, ორსულ ისაბელს ცხენზე შეჯდომა და მისით ხანგრძლივი მგზავრობა მოუხდა, რის გამოც მას ნაადრევი მშობიარობა დაეწყო. 28 იანვარს ისაბელამ მკვდარი ბავშვი გააჩინა და თავადაც ამ მშობიარობას გადაჰყვა. მისი ქმრის ბრძანებით იგი დაკრძალეს სენ დენის ბაზილიკაში. 1793 წელს საფრანგეთის რევოლუციის დროს, ისევე როგორც სხვა უამრავი მონარქის საფლავი, ისაბელას სამარხით შეურაცხჰყვეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1248 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1271 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები კატეგორია:ბარსელონის დინასტია კატეგორია:არაგონის ინფანტები
გიორგი ოლთისარი
გიორგი ოლთისარი — XI საუკუნის ქართველი სასულიერო მოღვაწე, ათონელი ბერი, წარმოშობით ოლთისიდან. ცნობები მის შესახებ დაცულია „გიორგი მთაწმიდელის ცხოვრებაში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
ლა-სილიის ობსერვატორია
ლა-სილიის ობსერვატორია — ასტრონომიული ობსერვატორია ჩილეში, რომელსაც მართავს ევროპის სამხრეთული ობსერვატორია (ESO). აღჭურვილია რამდენიმე ტელესკოპით. ობსერვატორია ერთ-ერთი უდიდესია სამხრეთ ნახევარსფეროში და პირველი ჩილეში, რომელიც ESO-მ ააშენა.
ლა-სილიის ტელესკოპები და ინსტრუმენტები მდებარეობს ქალაქ ლა-სერენიდან 150 კილომეტრით ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ატაკამის უდაბნოს ჩილეური ნაწილის კიდესთან, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე მშრალი და იზოლირებული ადგილია მთელ დედამიწაზე.
ამ გეოგრაფიული არეალის სხვა ობსერვატორიების მსგავსად, ლა-სილია შორს მდებარეობს ნებისმიერი სახის სინათლის წყაროსგან; მათ შორისაა პარანალის ობსერვატორია, სადაც განთავსებულია ძლევამოსილი Very Large Telescope. არეალის ცა ერთ-ერთი ყველაზე ბნელია დედამიწაზე.
ისტორია
1963 წელს ESO-მ ჩილე თავისი მომავალი ობსერვატორიის ადგილად შეარჩია და შესაბამისი ჯგუფები სხვადასხვა ადგილის დასაზვერად გაგზავნა, რათა განესაზღვრათ შესაბამისობა. საბოლოოდ, შეირჩა ადგილი ატაკამის უდაბნოს სამხრეთ ნაწილში, დედაქალაქ სანტიაგოდან 600 კილომეტრით ჩრდილოეთით, ზღვის დონიდან 2400 მეტრზე. ადგილი მართლაც იდეალური იყო — მშრალი, ბრტყელი და ადვილად მისადგომი, იზოლირებული და მოშორებული ყველანაირი ხელოვნური სინათლისა და მტვრის წყაროსგან. თავდაპირველად მას ჩინჩადო უწოდეს, შემდეგ კი ლა-სილია, რაც ესპანურად უნაგირს ნიშნავს; ადგილის მოყვანილობა მართლაც წააგავს უნაგირს. 1964 წლის 30 ოქტომბერს, კონტრაქტებს ხელი მოეწერა და უკვე მომდევნო წელს, ESO-მ ჩილესგან 245 კვადრატული მილის ფართობის ტერიტორია იყიდა. 1965 წელს აშენდა დროებითი ობიექტები, მათ შორის საცხოვრებელი შენობები, სასემინარო და საკუჭნაო არეალები. ადგილის მწვერვალამდე გზის გაყვანა 1966 წელს დასრულდა.
1969 წლის 25 მარტს, ლა-სილია ოფიციალურად გახსნა ჩილეს პრეზიდენტმა ედუარდო ფრეი მონტალვამ. დასრულდა მუდმივი საცხოვრებლები, სამუშაო არეალები, სასტუმროები, ტელესკოპები — ობსერვატორია სრული დატვირთვით ამუშავდა. 1960-იანი წლების ბოლოს დაყენდა ESO-ს 1,5 და 1-მეტრიანი ტელესკოპები, 1968 წელს კი დაემატა დიდი პრიზმის ობიექტივით აღჭურვილი ტელესკოპი, რომელსაც მანამდე სამხრეთ აფრიკაში იყენებდნენ.
1976 წელს ფუნქციონირება დაიწყო უმსხვილესმა, 3,6 მეტრიანმა ტელესკოპმა § ESO-მ. 1984 წელს დამონტაჟდა 2,2 მეტრიანი ტელესკოპი, 1989 წელს კი ახალი ტექნოლოგიების ტელესკოპის (NTT) პირველი შუქი შედგა. პროგრამამ პიკს 1987 წელს მიაღწია, როდესაც დამონტაჟდა ტელესკოპი SEST (ESO-ს შვედური სუბმილიმეტრული ტელესკოპი), ერთადერთი სუბმილიმეტრული ტელესკოპი სამხრეთ ნახევარსფეროში, რომელიც ESO-სა და შვედეთის ბუნების მეცნიერებათა კვლევის საბჭოს ერთობლივი პროექტი იყო. მეოცე საუკუნის მიწურულს დაიხურა ზოგიერთი მოძველებული ტელესკოპი, მათ შორის შმიდტი 1998 წელს და 1,5 მეტრიანი ტელესკოპი 2002 წელს. თუმცა, ობსერვატორიას შეემატა სხვა ობსერვატორიების კუთვნილი ტელესკოპები — 1998 წელს გაიხსნა მარსელის ობსერვატორიის 1-მეტრიანი ტელესკოპი, 2000 წელს კი ჟენევის ობსერვატორიის კუთვნილი 1,2-მეტრიანი ტელესკოპი.
ტელესკოპები
ლა-სილიაში ESO ამუშავებს სამ ძირითად ოპტიკურ ინფრაწითელ ტელესკოპს: ახალი ტექნოლოგიების ტელესკოპს (NTT), 3,6 მეტრიან ტელესკოპ §ESO-ს და 2,2-მეტრიან მაქს პლანკის ტელესკოპს (MPG/ESO Telescope). გარდა ამისა, ობსერვატორიაში ფუნქციონირებს სხვადასხვა ეროვნული თუ კონკრეტული პროექტის ტელესკოპები, რომლებიც ESO-ს დაქვემდებარებაში არაა.
ტელესკოპი ESO 3,6 მ
3,6-მეტრიანმა ტელესკოპმა ფუნქციონირება 1976 წელს დაიწყო და მას შემდეგ ის მუდმივად ახლდება; დაემატა ახალი, მეორე სარკე, რის შედეგადაც ტელესკოპი ერთ-ერთი ყველაზე მძლავრი და პროდუქტიული გახდა ასტრონომიულ კვლევებში. ამ ტელესკოპს გააჩნია HARPS-ი (მაღალი სიზუსტის რადიალურად მბრუნავი პლანეტების მძებნელი) — პლანეტებზე მონადირე მსოფლიოში სახელგანთქმული ხელსაწყო. HARPS-ი არის სპექტროგრაფი შეუდარებელი სიზუსტით და დაბალმასიანი ეგზოპლანეტების დღემდე უკონკურენტო და წარმატებული მაძიებელი. 2008 წლიდან, HARPS-ი ერთადერთი ხელსაწყოა, რომელიც 3,6-მეტრიან ტელესკოპს გააჩნია.
ახალი ტექნოლოგიების ტელესკოპი
ESO-ს ახალი ტექნოლოგიების ტელესკოპი (NTT) წარმოადგენს Alt-Az, 3,58-მეტრიან Richey-Chretien ტელესკოპს, რომელიც მოწინავეა აქტიური ოპტიკის გამოყენებით. ტელესკოპი და მისი აღჭურვილობა რევოლუციურია ოპტიმალური სურათის ხარისხის თვალსაზრისით. NTT-ს პირველი შუქი 1989 წლის მარტში შედგა. იდეალურადაა მოწყობილი ტელესკოპის შენობის ვენტილაცია. გადახურების თავიდან ასაცილებლად, ტელესკოპის ყველა ძრავს გააჩნია წყლის გაგრილება. არსებობს ყველა პირობა იმისათვის, რომ გადაღებული ფოტოები გამოვიდეს ბრწყინვალე ხარისხის.
2,2-მეტრიანი ტელესკოპი MPG/ESO
1984 წლიდან, ლა-სილიაში ფუნქციონირებს 2,2-მეტრიანი ტელესკოპი, რომელიც ESO-ს განუსაზღვრელი ვადით გადასცა გერმანულმა მაქს პლანკის საზოგადოებამ. ტელესკოპის გამოყენების დროს ინაწილებენ ESO და მაქს პლანკის საზოგადოება, თუმცა მისი ოპერირება და მოვლა ESO-ს პასუხისმგებლობის ქვეშაა. ტელესკოპი აღჭურვილია სამი ინსტრუმენტით: 67 მეგაპიქსელიანი Wide Field Imager-ით, რომელსაც გადაღებული აქვს ცის ობიექტების მრავალი გასაოცარი ფოტო; GROND-ით — გამა-გამოსხივების ოპტიკურ-ინფრაწითელი დეტექტორით, რომელიც სამყაროს ყველაზე დიდი აფეთქებების სიგნალებზე ნადირობს და მაღალი რეზოლუციის მქონე სპექტროგრაფ FEROS-ით, რომელიც ვარსკვლავების შესწავლის დეტალიზაციას ახდენს. ლა-სილიის 2,2-მეტრიანი ტელესკოპის ტყუპი ტელესკოპი განთავსებულია სამხრეთ ესპანეთში, კალარ-ალტოს ობსერვატორიაში.
სხვა ტელესკოპები
ლა-სილიაში ასევე განთავსებულია რამდენიმე სახელმწიფო და ცალკეული პროგრამებისათვის განკუთვნილი ტელესკოპი, რომლებიც ESO-ს მიერ არ ოპერირებს. მათ შორისაა შვეიცარიული ეულერის ტელესკოპი, დანიის ეროვნული ტელესკოპი და REM, TRAPPIST და TAROT ტელესკოპები.
ESO-ს შმიტდის ტელესკოპი
ESO-ს შმიდტის 1-მეტრიანი ტელესკოპი თავის დროზე იმისათვის შეიქმნა, რომ ცის ფართოველიანი ხედი მიეღოთ — დაახლოებით 64 მთვარის ზომის ექვივალენტი. აშენდა 1971 წელს და ერთ-ერთი პირველი ტელესკოპი იყო ლა-სილიაში; ჯერ კიდევ იყენებდა ფოტოფირს. 2009 წელს იგი იელის უნივერსიტეტის ასტრონომიის დეპარტამენტის დისტანციურად კონტროლირებადი პროექტის ტელსკოპი გახდა და მას შემდეგ ემსახურება ასტრონომიულ კვლევებს, რომლებიც მიმართულია კოპიერის სარტყლის ახალი ობიექტების აღმოჩენისკენ, პერიოდული ცვალებადი ვარსკვავებისა და სუპერნოვების შესწავლისკენ. მასში ჩამონტაჟებულია იელის 160 მეგაპიქსელიანი კამერა.
ეულერის ტელესკოპი
1,2-მეტრიანი ეულერის ტელესკოპი დაამზადა და ეკუთვნის შვეიცარიის ჟენევის ობსერვატორიას. რადიალური მოძრაობის მეთოდით, მაღაი სიზუსტის გაზომვებისთვის იგი იყენებს სპექტროგრაფ CORALIE-ს; გაზომვის ეს გზა დოპლერის მეთოდითაა ცნობილი. ძირითადად მიმართულია სამხრეთ ნახევარსფერის ცის ეგზოპლანეტების საძიებლად. მისი პირველი აღმოჩენა იყო 35 სინათლის წლის მოშორებით მდებარე ვარსკვლავ Gliese 86-ის გარშემო მოძრავი პლანეტა. ტელესკოპი ასევა აკვირდება ცვალებად ვარსკვლავებს, ასტეროსეისმოლოგიას, გამა-გამოსხივებას, აქტიურ გალაქტიკათა ბირთვებსა და გრავიტაციულ ლინზირებას.
დანიის დიდი ტელესკოპი
1,54-მეტრიანი დანიის ეროვნული ტელესკოპი Grubb-Parsons-მა ააშენა და ლა-სილიაში 1979 წლიდან ფუნქციონირებს. იყენებს Off-axis-ის ოპტიკური სისტემას.
REM ტელესკოპი
Rapid Eye Mount (REM) ტელესკოპი პატარა სწრაფი რეაქციების ავტომატური ტელესკოპია 60 სანტიმეტრიანი სარკით. ტელესკოპმა ალტ-აზიმუტური მეთოდით ფუნქციონირება 2002 წელს დაიწყო. მისი ძირითადი დანიშნულება გამა-გამოსხივებაზე დაკვირვებაა.
TAROT
სწრაფი მოქმედების ტელესკოპი TAROT (Télescope à Action Rapide pour les Objets Transitoires) განკუთვნილია გარდამავალი ობიექტებისათვის და წარმოადგენს ძალიან სწრაფად მოძრავ ოპტიკურ-რობოტულ ტელესკოპს, რომელსაც შეუძლია დაწყებისთანავე დააფიქსიროს გამა-გამოსხივების იმპულსები. ტელესკოპს მართავს საფრანგეთის ზემო პროვანსის ობსერვატორია.
ყოფილი ტელესკოპები
ტელესკოპები, რომლებიც ლა-სილიაში ხმარებიდან ამოიღეს:
სამეცნიერო აღმოჩენები
ობსერვატორიის მუშაობასთანდ აკავშირებით, წელიწადში დაახლოებით 300 რეფერირებული პუბლიკაცია გამოიცემა; რის შედეგადაც ლა-სილია ასტრონომიული საქმიანობის მოწინავე ხაზზე რჩება. ობსერვატორიას ეკუთვნისმრავალი უდიდესი სამეცნიერო აღმოჩენა, რომელთა შორის რამდენიმე ისტორიაში პირველიც იყო. სპექტროგრაფი HARPS-ი უკონკურენტო ჩემპიონია დაბალი მასის მქონე ეგზოპლანეტების ძიებაში. მან აღმოაჩინა პლანეტური სისტემა ვარსკვლავ Gliese 581-ის გარშემო, სადაც მდებარეობს პირველი ცნობილი კლდოვანი პლანეტა მზის სისტემის მიღმა, რომელიც საცხოვრებელ ზონაშია განთავსებული. ლა-სილიის რამდენიმე ტელესკოპმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა გამა-გამოსხივების იმპულსების შესწავლაში, რაც წარმოადგენს ყველაზე ენერგიულ აფეთქებებს სამყაროში დიდი აფეთქების შემდეგ, რასაც მასიური ვარსკვლავების აფეთქებები განაპირობებს. 1987 წლიდან, ESO-ს ლა-სილიის ობსერვატორიამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ბოლო დროის უახლოესი სუპერნოვის — SN 1987A-ის შესწავლაში.
2011 წლის 2 თებერვალს, 2,2-მეტრიანი ტელესკოპის Wide Field Imager-ის გამოყენებით, ასტრონომებმა აღმოაჩინეს უჩვეულოდ მკაფიო დისკოსებრი გალაქტიკა NGC 3621.
სქოლიო
კატეგორია:ასტრონომიული ობსერვატორიები
50 (რიცხვი)
ორმოცდაათი — ორმოცდამეათე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდაცხრის მომდევნო და ორმოცდათერთმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 50. 50 არის მეხუთე ათეულის პირველი ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ორმოცდაათი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და ათი (იგულისხმება ორმოცზე ათი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ქერანის ამაღლების ეკლესია
ქერანის ამაღლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქერანაში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (11,4 x 5,8 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, სარკმლის კვალია შემორჩენილი, ჩრდილო კედელზე კი - პილასტრის მცირე ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლარაუნი
ლარაუნი (Larráun; Larraun) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ნორტე-დე-არალარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 107,08 კმ². მოსახლეობა — 928 კაცი (2020 წ.).
ჰვასონი
ჰვასონი — ქალაქი კიონგიდოს პროვინციაში, სამხრეთი კორეა.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს პროვინციის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვება ქალაქები: ანიანი, ანსანი და სიჰინი; აღმოსავლეთით - ოსანი, სუვონი და იონინი; სამხრეთით - პჰიონტჰეკი. დასავლეთით ესაზღვრება ყვითელი ზღვა. ქალაქის ლანდშაფტი ჩრდილო-აღმოსავლეთით მაღლობით, ხოლო დასავლეთში დაბლობით გამოირჩევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კიონგიდოს პროვინციის ქალაქები კატეგორია:სამხრეთ კორეის ქალაქები