cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლაჩინის დერეფანი
ისტორია
2022 წლის აგვისტოში აზერბაიჯანმა ააგო გზის თავისი ნაწილი ლაჩინის გარშემო, სომხეთმა კი — არა. 2 აგვისტოს სომხეთის ადგილობრივმა ხელისუფლებამ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ აზერბაიჯანულმა მხარემ მათ გადასცა მოთხოვნა სომხეთთან კომუნიკაცია სხვა გზით, არსებულის გვერდის ავლით მოეწყოთ. ლაჩინის ირგვლივ განახლებული შეტაკების შემდეგ, სომხეთის უშიშროების საბჭოს მდივანმა არმენ გრიგორიანმა განაცხადა, რომ აზერბაიჯანის მოთხოვნა ლაჩინის დერეფნის შესახებ უკანონოა, რადგან სომხური მხარე ჯერ არ დათანხმებია ახალი გზის მშენებლობის რაიმე გეგმას. აზერბაიჯანმა სომხეთი გზის მისი ნაწილის მშენებლობის გაჭიანურებაში დაადანაშაულა. 4 აგვისტოს სომხეთის ტერიტორიული ადმინისტრაციისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრმა გნელ სანოსიანმა განაცხადა, რომ ლაჩინის ალტერნატიული გზის მშენებლობა აქტიურად მიმდინარეობს და 2023 წლის გაზაფხულზე დასრულდება. 5 აგვისტოს სომხეთის ადგილობრივმა ხელისუფლებამ ლაჩინის, ასევე ზაბუხისა და სუსის მცხოვრებლებს უთხრა, რომ 25 აგვისტომდე დაეტოვებინათ სახლები, რის შემდეგაც ქალაქები აზერბაიჯანს გადაეცემოდა. ზოგიერთმა სომეხმა მაცხოვრებელმა დაწვა საკუთარი სახლი. 26 აგვისტოს მდგომარეობით აზერბაიჯანმა დაიბრუნა კონტროლი ლაჩინის დერეფნის დასახლებებზე, მათ შორის ლაჩინზე, სუსზე და ზაბუხზე. მალევე გაიხსნა ახალი ალტერნატიული გზა, რომელიც გადის სამხრეთით მდებარე სოფლებზე ბოიუქ-ყალადარასი (მეწშენი) და ქიჩიქ-ყალადარასი (ჰინშენი). 2022 წლის დეკემბერში აზერბაიჯანმა გადაკეტა დერეფანი, რამაც ჰუმანიტარული კატასტროფა შექმნა მთიანი ყარაბაღის სომხებისთვის. აზერბაიჯანის ქმედებები დაგმეს გაეროს გენერალურმა მდივანმა, საფრანგეთმა, საბერძნეთმა, ნიდერლანდებმა, რუსეთმა, კანადამ და სხვა ქვეყნებმა.
ვიქტორ სანეევი
სპორტული კარიერა
გარდაიცვალა 2022 წლის 3 იანვარს 76 წლის ასაკში, ქალაქ სიდნეიში. 13 იანვარს დაკრძალეს სიდნეიშივე. დაკრძალვის წინ გამართულ სამგლოვიარო ცერემონიას თან ახლდა ორი ქართული სიმღერა — „ზამთარი“ და „საქართველოო ლამაზო“ „ცისფერი ტრიოს“ შესრულებით.
საინტერესო ფაქტები
1970 წელს საქართველოს სპორტულ ჟურნალისტთა ფედერაციამ მოაწყო ტრადიციული საახალწლო ანკეტა რესპუბლიკის ათი საუკეთესო სპორტსმენის გამოსავლენად. გამოკითხვის შედეგად ვიქტორ სანეევი საქართველოს მეშვიდე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა.
საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული ფიზიკური კულტურისა და სპორტის კომიტეტის კოლეგიამ თავის სხდომაზე დაამტკიცა რესპუბლიკის საუკეთესო სპორტსმენთა ათეული 1976 წლის შედეგების მიხედვით, სადაც ვიქტორ სანეევი 1976 წლის საქართველოს საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა.
საბჭოთა კავშირის სპორტულ ჟურნალისტთა ფედერაციამ და საკავშირო სპორტკომიტეტის პროპაგანდის სამმართველომ ჟურნალ-გაზეთების, დეპეშათა სააგენტოების, ტელევიზიისა და რადიოს მუშაკთა შორის მოაწყვეს ტრადიციული წინასაახალწლო გამოკითხვა წლის საუკეთესო სპორტსმენთა ათეულის დასადგენად. გამოკითხვის შედეგად ვიქტორ სანეევი 1976 წლის საბჭოთა კავშირის მეორე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მძლეოსნები კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2005) კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 იანვარი კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
აჰმეტ ერტეგუნისადმი მიძღვნილი კონცერტი
აჰმეტ ერტეგუნისადმი მიძღვნილ კონცერტზე, რომელიც ლონდონის დარბაზში O2, 2007 წლის 10 დეკემბერს შედგა, გამოვიდა ჯგუფი ლედ ზეპელინი. ეს იყო ერტეგუნის, როგორც ლეიბლის Atlantic Records დამაარსებლის, ხსოვნის კონცერტი და ლედ ზეპელინის პირველი სრულყოფილი კონცერტი, მისი წევრის, ჩატარებული ჯონ ბონემის გარდაცვალების შემდეგ. კონცერტის დროს დასარტყამ ინსტრუმენტებზე უკრავდა ჯეისონ ბონემი, ჯონის შვილი. იგი ასევე ორ სიმღერაში ვოკალურ პარტიებს ასრულებდა.
კონცერტის შემდეგ ბევრი მითქმა-მოთქმა იყო მუსიკოსთა შესაძლო ერთობლივი ტურნეს შესახებ, მაგრამ რობერტ პლანტმა ყველა ჭორი უარყო და თავის გადაწყვეტილებას ხაზი გაუსვა ელისონ კრაუსთან ერთად ტურნეს გაგრძელებით.
ისტორია
2007 წლის 12 სექტემბერს ჯგუფის პრომოუტერმა ჰარვი გოლდსმიტმა გამოაქვეყნა ოფიციალური პრეს რელიზი, რომელშიც ნათქვამი იყო, რომ ლედ ზეპელინის დარჩენილი სამი წევრი, ჯეისონ ბონემთან ერთად გამოვიდოდა აჰმეტ ერტეგუნისადმი მიძღვნილ საქველმოქმედო კონცერტზე. ბილეთები ამ კონცერტზე გათამაშდა სპეციალური ლატარიის მეშვეობით. მთელი შემოსავალი გადაირიცხა აჰმეტის სახელობის ფონდში. საიტი, რომელზეც თამაშდებოდა ბილეთები, გადაიტვირთა ერთდროულად მრავალი ათასი მომხმარებლის ვიზიტის გამო და გაითიშა. 20.000 ბილეთზე გამოჩნდა ერთი მილიონი მსურველი. ამასობაში, პეიჯმა გაზარდა ჯგუფის მიმართ ინტერესი და ახსენა, რომ სავსებით შესაძლებელია, ლედ ზეპელინმა დაიწყოს მუშაობა ახალ მასალაზე. ამასთან, მან არ გამორიცხა, რომ მოეწყობა მსოფლიო ტური.
2007 წლის 1 ნოემბერს ცნობილი გახდა, რომ ჯიმი პეიჯმა მოიტეხა მარცხენა ხელის შუა თითი და გაერთიანება გადაიდო 10 დეკემბრამდე.
მუსიკალურმა კრიტიკოსებმა ერთხმად აღიარეს, რომ ის, რაც მათ დღეს აქ მოაწყვეს, კვლავაც გვიჩვენებს, რომ მათ შეუძლიათ ისეთი დონეზე დაკვრა, რომ ლეგენდების სტატუსი შეინარჩუნონ New Musical Express. იმედია, მათ უკანასკნელად არ ვხედავთ.
მიუხედავად იმისა, რომ პლანტმა არ დაადასტურა, რომ მსოფლიო ტურნე ნამდვილად მოეწყობოდა, მან აღნიშნა, რომ ერთობლივი კონცერტები დრო და დრო არც ისე ცუდი იქნებოდა.
სეტლისტი
ბისზე: მეორე ბისზე:
სიმღერების უმეტესობა შესრულდა სხვა, უფრო დაბალ რეგისტრში, რობერტ პლანტის ვოკალის გამო. სიმღერების ნაწილი ორიგინალური ტონალობით შესრულდა.
გამოცემა
ხმის მიქსზე მუშაობდა მეტალიკას ინჟინერი ბიგ მიკი. ჩანაწერის გამოცემის შესახებ ჯიმი პეიჯმა ამაზე შემდეგი კომენტარი გააკეთა:
მიუხედავად ყველაფრისა, ინტერნეტ-ქსელში გავრცელდა ორი სხვადასხვა არალეგალური აუდიო და სხვადასხვა ვიდეოჩანაწერი.
სქოლიო
კატეგორია:ლედ ზეპელინი კატეგორია:საქველმოქმედო კონცერტები
იშვიათ მიწათა ელემენტები
იშვიათ მიწათა ელემენტები — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მესამე ჯგუფის ქიმიური ელემენტები: სკანდიუმი, იტრიუმი , ლანთანი და ლანთანოიდები. თავისუფალ მდგომარეობაში იშვიათ მიწათა ელემენტები ლითონებია. სახელი „იშვიათ მიწათა“ უწოდეს იმის გამო, რომ იშვიათად გვხვდება დედამიწის ქერქში, ამასთან მათი ჟანგეულები წყალში პრაქტიკულად უხსნარია, რისთვისაც ადრე „მიწებს“ უწოდებდნენ.
ახალი ზელანდიის ტე პაპა ტონგარევას მუზეუმი
ახალი ზელანდიის ტე პაპა ტონგარევას მუზეუმი — ახალი ზელანდიის ეროვნული მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს უელინგტონში, ახალ ზელანდიაში. გაიხსნა 1998 წელს ეროვნული მუზეუმისა და ეროვნული სამხატვრო გალერეის გაერთიანების შემდეგ. მსოფლიოში მე-17 ყველაზე მონახულებული სამხატვრო გალერეას, საშუალოდ ყოველწლიურად 1,5 მილიონზე მეტი ადამიანი სტუმრობს.
Te Papa Tongarewa სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც „საგანძურის კონტეინერი“. ტე პაპას ფილოსოფია ხაზს უსვამს მისი კულტურული საგანძურის მიღმა არსებულ ცოცხალ სახეს, რომელთაგან ბევრი ინარჩუნებს ღრმა საგვარეულო კავშირებს ძველ მაორელ ხალხთან.
კოლონიური მუზეუმი
მარცხნივ|მინი|210x210პქ| სერ ჯეიმზ ჰექტორი თე პაპას პირველი წინამორბედი იყო კოლონიური მუზეუმი, რომელიც დაარსდა 1865 წელს, მუზეუმის დამფუძნებელი დირექტორი იყო სერ ჯეიმზ ჰექტორი. მუზეუმი აშენდა დღევანდელი მუზეუმის ქუჩაზე, თავდაცვის სახლის საოფისე შენობის ადგილას.
მუზეუმმა პრიორიტეტი მიანიჭა სამეცნიერო კოლექციების შეგროვებას, თუმცა აქ ასევე ინახება სხვა კოლექციებიც, რომლებიც უმეტესად შემოწირულობებიდან არის. მათ შორისაა ნაბეჭდები და ნახატები, ასევე ანტიკური ნივთები.
1907 წელს კოლონიურ მუზეუმს დაარქვეს დომინიონის მუზეუმი. უელინგტონში საზოგადოებრივი სამხატვრო გალერეის შექმნის იდეამ მოიპოვა მხარდაჭერა და 1913 წლის მეცნიერებისა და ხელოვნების აქტმა გზა გაუხსნა იმავე შენობის ეროვნულ სამხატვრო გალერეად გარდაქმნას.
დომინიონის მუზეუმი
მინი|ახალი ზელანდიის დომინიონის მუზეუმი 1936 წელს, ახალი შენობა დომინიონის მუზეუმისა და ახალი ზელანდიის ახლადშექმნილი ეროვნული სამხატვრო გალერეა გაიხსნა ბალკის ქუჩაზე, ახლად აშენებული ეროვნული ომის მემორიალის ნაწილად. მასში შედიოდა ახალი ზელანდიის სახვითი ხელოვნების აკადემია, რომლის გაყიდვის შემდეგაც, მოპოვებული თანხა შემოწირულობის სახით გადაეცა ახალ ორგანიზაციას.
ეროვნული სამხატვრო გალერეა
ეროვნული სამხატვრო გალერეა გაიხსნა 1936 წელს და დაიკავა ეროვნული ხელოვნების გალერეისა და დომინიონის მუზეუმის შენობის პირველი სართული ,უელინგტონში, ბალკ-სტრიტზე. მასში თავდაპირველად ინახებოდა სამხატვრო აკადემიის მიერ შემოწირული კოლექციები. გალერეა შეიქმნა 1930 წელს ეროვნული სამხატვრო გალერეისა და დომინიონის მუზეუმის აქტის მიღების შემდეგ.
დომინიონის მუზეუმს და გალერეას ზედამხედველობდა ერთი სამეურვეო საბჭო. ეროვნული სამხატვრო გალერეა ოფიციალურად გაიხსნა გენერალური გუბერნატორის მიერ, 1934 წელს.
1936 წლიდან გარდაცვალებამდე, 1948 წლამდე, მუზეუმის მდივანი-მენეჯერი იყო ერუ დ. გორი, მისი გარდაცვალების შემდეგ, სტიუარტ მაკლენანი დაინიშნა მუზეუმის პირველ დირექტორად. გალერეის ყოფილი დირექტორები არიან:
ტე პაპა
ტე პაპა დაარსდა 1992 წელს ახალი ზელანდიის მუზეუმის მიერ.
ოფიციალური გახსნა მოხდა 1998 წლის 14 თებერვალს, ცერემონიაზე, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ პრემიერ მინისტრი ჯენი შილი, სერ პიტერ ბლეიკი და მათი ორი შვილი. მუზეუმის პირველი აღმასრულებელი დირექტორი იყო შერილ სოტერანი.
მუზეუმს მართავს საბჭო, რომელსაც ნიშნავს ხელოვნების, კულტურისა და მემკვიდრეობის მინისტრი. საბჭოს წევრები იყვნენ: ვირა გარდინერი, ფიონა კემპბელი, სი პაიპერი, ჯუდიტ ტიზარდი, ჯონ ჯაჯი, მირია პომაერი, მაიკლ ბასეტი, კრისტოფერ პარკინი, სანდრა ლი, ნგატათა ლოვი, რონ ტროტერი, გლენის კაფლანი, ჯუდიტ ბინი, ფილიპ კარტერი და ვენდი ლაი.
მუზეუმს მუშაობის პირველი ხუთი თვის განმავლობაში ჰყავდა ერთი მილიონი ვიზიტორი, ხოლო ყოველ მომდევნო წელს საშუალოდ 1-დან 1.3 მილიონამდე მნახველი. 2004 წელს მუზეუმში გაიმართა გამოფენა, სახელწოდებით Toi Te Papa: Art of the Nation. კინორეჟისორებმა გეილენ პრესტონმა და ანა კოტრელმა დააფიქსირა თე პაპას მუზეუმი მათ ფილმში, სახელწოდებით მოხვედრა ჩვენს ადგილას.
კოლექციები
ისტორიის კოლექცია მოიცავს ბევრ კაბასა და ქსოვილს, რომელთაგან უძველესი თარიღდება მეთექვსმეტე საუკუნით. ისტორიის კოლექციაში ასევე შედის ახალი ზელანდიის ფოსტის არქივი, დაახლოებით 20,000 მარკა. ასევე მუზეუმის ნაწილია წყნარი ოკეანის კოლექცია დაახლოებით 13,000 ისტორიული და თანამედროვე ნივთით.
არსებობს ნამარხებისა და არქეოზოლოლოგიის მნიშვნელოვანი კოლექციები; კოლექციაშია დაახლოებით 70,000 ახალი ზელანდიის ფრინველების ნიმუში; მნიშვნელოვანი ამფიბიები, ქვეწარმავლები და ძუძუმწოვრები.
მუზეუმს აქვს მსოფლიოში უდიდესი ეგზემპლარი იშვიათი კოლოსალური კალმარისა (Mesonychoteuthis hamiltoni). ის იწონის 495 კილოგრამს და სიგრძეში არის 4.2 მეტრის. კალმარი მუზეუმში 2007 წლის მარტის შემდეგაა, მას შემდეგ რაც ახალ ზელანდიელმა მეთევზემ როსის ზღვაში, ანტარქტიდაზე დაიჭირა.
ბიბლიოთეკა
თე აკა მატუას ბიბლიოთეკა, ადრე საჯაროდ ხელმისაწვდომი ბიბლიოთეკა, ახლა ღიაა მხოლოდ მკვლევარებისთვის დილის 10 საათიდან საღამოს 5 საათამდე, ორშაბათი-პარასკევი. ბიბლიოთეკა არის მთავარი კვლევითი რესურსი, ახალ ზელანდიაში. მდებარეობს მთავარი შენობის მეოთხე სართულზე.
ფულ-ბერგი
ფულ-ბერგი (Ful Berg) — მთა პლესურის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის კანტონში, ქალაქ კურის აღმოსავლეთით. აღმართულია ქედზე, რომელიც პრეტიგაუს ხეობასა და პლესურის რაიონს ყოფს ერთმანეთისაგან, მდინარე რაინის აღმოსავლეთით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
.nz
რესურსები ინტერნეტში
nz კატეგორია:კომუნიკაციები ახალ ზელანდიაში
Toppdomän
უბაჟარის ეროვნული პარკი
უბაჟარა (Parque Nacional de Ubajara) – ეროვნული პარკი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. უმცირესი ბრაზილიის 35 ეროვნულ პარკს შორის 5.63 კვ.კმ ფართობით. უბაჟარის საგანძურს წარმოადგენს გროტები. ქალაქ ფორტალეზადან 320 კილომერტრის მოშორებით, იბიაპაბის მთის ფერდობებზე, მდებარეობს შთამბეჭდავი გროტი, რომელიც სავსეა სტალაქტიტებითა და სტალაგმიტებით. ისინი ათასობით წლის მანძილზე ფორმირდებოდა კირქვისა და წყლის მოქმედებით.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბრაზილიის ეროვნული პარკები
სტარიე-ბოგადი
სტარიე-ბოგადი (Иҫке Боғаҙы; Старые Богады) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 547 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 11 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (70 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
აკასაჟი
აკასაჟი (Акасыжь ) — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა, წაგრძელებული, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე მხოლოდ ძარღვების გასწვრივაა დაფარული ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ზომისაა, კონუსური ფორმის, საკმაოდ კუმსი. მარცვალი მცირე ზომისაა, მრგვალი, თეთრი ფერის, რომელსაც მონაცრისფრო ელფერი დაჰკრავს. კანი თხელი და მკვრივი აქვს, რბილობი — წვნიანი.
ჯიში უხვმოსავლიანია. აკასაჟი სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის.
მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
XVII საზონათაშორისო ტურნირი
XVII საზონათაშორისო ტურნირი
1995 კიშინიოვი
საზონათშორისო ტურნირი მესამედ ჩატარდა შვეიცარიული სისტემით. 52 მოჭდრაკე 13 ტურში არკვევდა პრეტენდენტთა ტურნირის შვიდი საგზურის ბედს. კარგად ითამაშეს ქართველმა მოჭადრაკეებმა. სულ 10 ქართველი ასპარეზობდა კიშინიოვში და მათგან ოთხმა (ქეთევან არახამია, ქეთევან კახიანი, ნანა იოსელიანი და ნინო გურიელი) პრეტენდენტის საგზური მიიღო. დანარჩენი სამი საგზური ალისა გალიამოვამ, ფენ ჭაოფინმა და ალისა მარიჩმა მიიღს.
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|9 ! s! style="background: #ddffdd;"|10 ! s! style="background: #ddffdd;"|11 ! s! style="background: #ddffdd;"|12 ! s! style="background: #ddffdd;"|13 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
7,5 ქულა 7 ქულა 6,5 ქულა 6 ქულა 5,5 ქულა 5 ქულა 4,5 ქულა 3 ქულა 0,5 ქულა
შენიშვნა: მოთამაშის გასწვრივ მოცემულია პარტიის შედეგი მოცემულ ტურში. ფრჩხილებში ნაჩვენებია იმ მეტოქის ნომერი, რომელსაც ეთამაშა ამ ტურში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
უინსტონ ჩერჩილი
უინსტონ ჩერჩილი (Winston Churchill), სრული სახელი - სერ უინსტონ ლეონარდ სპენსერ ჩერჩილი (Sir Winston Leonard Spencer-Churchill, დ. 30 ნოემბერი 1874 — გ. 24 იანვარი 1965) — ბრიტანელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, სამხედრო, ორატორი და მწერალი. გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრი მეორე მსოფლიო ომის დროს 1940—1945 წლებში და მეორედ - 1951—1955 წლებში. „დიდი სამეულის“ ერთ–ერთი წევრი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში (1953).
უინსტონ ჩერჩილი გაერთიანებული სამეფოს ისტორიაში შევიდა, როგორც XX საუკუნის ერთ-ერთი გამოჩენილი პოლიტიკოსი, რომელიც ხელისუფლებაში 6 მონარქის მმართველობის პერიოდში მოღვაწეობდა დაწყებული დედოფალ ვიქტორიადან, დამთავრებული ელისაბედ მეორეთი. მონაწილეობდა ანგლო-სუდანის ომში. პერიოდულად მისი ნახატები სამეფო აკადემიის დარბაზებში იფინებოდა. ჩერჩილი იყო თავისი დროის უდიდესი ორატორი.
<!--(30 November 1874 – 24 January 1965) was a British politician, army officer, and writer. He was Prime Minister of the United Kingdom from 1940 to 1945, when he led the country to victory in the Second World War, and again from 1951 to 1955. Apart from two years between 1922 and 1924, Churchill was a Member of Parliament (MP) from 1900 to 1964 and represented a total of five constituencies. Ideologically an economic liberal and imperialist, he was for most of his career a member of the Conservative Party, as leader from 1940 to 1955. He was a member of the Liberal Party from 1904 to 1924.
--Early life and career prior to the Second World Wa Of mixed English and American parentage, Churchill was born in Oxfordshire to a wealthy, aristocratic family. He joined the British Army in 1895, and saw action in British India, the Anglo-Sudan War, and the Second Boer War, gaining fame as a war correspondent and writing books about his campaigns. Elected an MP in 1900, initially as a Conservative, he defected to the Liberals in 1904. In H. H. Asquith's Liberal government, Churchill served as President of the Board of Trade, Home Secretary, and First Lord of the Admiralty, championing prison reform and workers' social security. As First Lord during the First World War, he oversaw the Gallipoli Campaign; after it proved a disaster, he resigned from government and served in the Royal Scots Fusiliers on the Western Front. In 1917, he returned to government under David Lloyd George and served successively as Minister of Munitions, Secretary of State for War, Secretary of State for Air, and Secretary of State for the Colonies, overseeing the Anglo-Irish Treaty and British foreign policy in the Middle East. After two years out of Parliament, he served as Chancellor of the Exchequer in Stanley Baldwin's Conservative government, returning the pound sterling in 1925 to the gold standard at its pre-war parity, a move widely seen as creating deflationary pressure and depressing the UK economy.
--Later life, the Second World War, and Cold War Out of office during the 1930s, Churchill took the lead in calling for British rearmament to counter the growing threat of militarism in Nazi Germany. At the outbreak of the Second World War he was re-appointed First Lord of the Admiralty. In 1940 he became prime minister, replacing Neville Chamberlain. Churchill oversaw British involvement in the Allied war effort against the Axis powers, resulting in victory in 1945. After the Conservatives' defeat in the 1945 general election, he became Leader of the Opposition. Amid the developing Cold War with the Soviet Union, he publicly warned of an "iron curtain" of Soviet influence in Europe and promoted European unity. Re-elected Prime Minister in 1951, his second term was preoccupied with foreign affairs, especially Anglo-American relations and, despite ongoing decolonisation, preservation of the British Empire. Domestically, his government emphasised house-building and developed a nuclear weapon. In declining health, Churchill resigned as prime minister in 1955, although he remained an MP until 1964. Upon his death in 1965, he was given a state funeral.
--Reception and legacy Widely considered one of the 20th century's most significant figures, Churchill remains popular in the UK and Western world, where he is seen as a victorious wartime leader who played an important role in defending Europe's liberal democracy from the spread of fascism. Also praised as a social reformer and writer, among his many awards was the Nobel Prize in Literature. Conversely, his imperialist views and comments on race have generated controversy. He has been widely criticised for some wartime events, notably the 1945 bombing of Dresden and the perceived inadequacy of his government's response to the Bengal Famine of 1943. --->
ბავშვობა და ახალგაზრდობა
უინსტონ ჩერჩილი 1874 წლის 30 ნეომბერს ჰერცოგ მალბოროს საგვარეულო მამულში, ბლენჰეიმების სასახლეში დაიბადა. ჩერჩილის მამა - ლორდ რენდოლფ სპენსერ-ჩერჩილი, მე-7 ჰერცოგ მალბოროს მე-3 შვილი, ცნობილი პოლიტიკოსი, თემთა პალატის დეპუტატი იყო კონსერვატიული პარტიიდან, ეკავა ფინანსთა კანცლერის თანამდებობა. დედა - ლედი რენდოლფ ჩერჩილი, ქალიშვილობაში ჯენი ჯერომი (ინგლ. Jennie Jerome), მდიდარი ამერიკელი ბიზნესმენის შვილი იყო.
მამა გატაცებული იყო პოლიტიკური ცხოვრებით. დედა აქტიურად იყო ჩაბმული მაღალი საზოგადოების ცხოვრებაში. მშობლები შვილს არასათანადო ყურადღებას აქცევდნენ. 1875 წლიდან ბავშვის აღზრდა ძიძას, ელიზაბეტ ენ ევერესტს (ინგლ. Elizabeth Anne Everest), მიანდეს. მას ძლიერ უყვარდა უინსტონი და ჩერჩილისათვისაც იგი ყოველთვის ერთ-ერთი უახლოესი ადამიანი იყო.
როდესაც ჩერჩილს 8 წელი შეუსრულდა, იგი სენტ-ჯორჯის მოსამზადებელ სკოლაში გაგზავნეს. სკოლაში მოქმედებდა ფიზიკური სასჯელი და უინსტონი, რომელიც მუდმივად არღვევდა დისციპლინას, ხშირად ხდებოდა სასჯელის მსხვერპლი. მას შემდეგ, რაც მისმა ძიძამ, რომელიც რეგულარულად აკითხავდა, აღმოაჩინა ბავშვის ტანზე დალურჯებები, მაშინვე აცნობა დედას და უინსტონი, ბრაიტონში, დები ტომსონების სკოლაში გადაიყვანეს. გადასვლის შემდეგ მისი წარმატებები სწავლაში გაუმჯობესდა, მაგრამ ყოფა-ქცევის ატესტაცია შემდეგნაირად ჟღერდა: „მოსწავლეთა რაოდენობა კლასში — 13. ადგილი — მე-13“.
1886 წელს, მან მძიმე ფილტვების ანთება გადაიტანა. სუსტი ჯანმრთელობისა და სწავლაში საეჭვო მიღწევების გამო, მშობლებმა იგი არა იტონში (სადაც მალბოროების მრავალი თაობა აღიზარდა), არამედ ჰაროუს სკოლაში (ინგლ. Harrow School) გაგზავნეს. 1889 წელს იგი „სამხედრო კლასში“ გადავიდა, სადაც საერთოსაგანმანათლებლო საგნების შესწავლასთან ერთად, მოსწავლეებს სამხედრო კარიერისთვის ამზადებდნენ. სკოლა მან იმ 12 მოსწავლესთან ერთად დაამთავრა, რომლებმაც შეძლეს და ჩააბარეს გამოცდა ყველა საგანში, უინსტონმა განსაკუთრებულ წარმატებას ისტორიის საგანში მიაღწია. ჰეროუში ის ფარიკაობით დაკავდა და 1892 წელს სკოლის ჩემპიონიც გახდა.
1893 წლის 28 ივნისს, ჩერჩილი მესამედ ცდილობს ჩააბაროს გამოცდები სამეფო სამხედრო სასწავლებელში სენდჰიორსტში (სირთულეები ლათინურის წერით სამუშაოებთან ჰქონდა), ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ სამხედრო სასწავლებელში დიდ ბრიტანეთში, მაგრამ დაბალი შედეგის გამო (92 102-დან) ის ხდება კურსანტი-კავალერისტი და მხოლოდ მას შემდეგ გადადის უფრო პრესტიჟულ ფეხოსანთა კლასში, როდესაც რამდენიმე კონკურსანტი უარს აცხადებს ჩაბარებაზე. სენდჰიორსტში ის 1893 წლის სექტემბრიდან 1894 წლის დეკემბრამდე სწავლობს და ამთავრებს რეიტინგით მე-20 130 სტუდენტიდან (სხვა ცნობებით მე-8 150-დან). 1895 წლის 20 თებერვალს ჩერჩილს უმცროსი ლეიტენანტის ჩინს ანიჭებენ.
იმავე წელს მან რამდენიმე მძიმე დანაკლისი განიცადა: იანვარში კვდება მამამისი, ხოლო ივლისში პერიტონიტისგან მისი საყვარელი ძიძა.
ამერიკული სამსახური და პირველი ლიტერატურული გამოცდილება
მარცხნივ|frame|ჩერჩილი სამხედრო ფორმაში ჩინის მიღების შემდეგ ჩერჩილი მისი უდიდებულესობის ჰუსართა პოლკში ირიციხება. შესაძლებელია, სწორედ მაშინ გააცნობიერა მან, რომ სამხედრო კარიერა მას არცთუ ძალიან იზიდავდა: „რაც უფრო დიდ ხანს ვმსახურობ, მით უფრო მეტად ვრწმუნდები იმაში, რომ ეს ჩემთვის არაა“, - წერდა იგი ლედი რენდოლფს 1895 წლის 16 აგვისტოს.
1895 წელს, დედის ფართო სანაცნობო ხაზის დახმარებით ჩერჩილი კუბაში გაგზავნეს, გაზეთ „დეილი გრაფიკის“ (ინგლ. Daily Graphic) სამხედრო კორესპონდენტის რანგში, რათა გაეშუქებინა ადგილობრივი მოსახლეობის აჯანყება ესპანელების წინააღმდეგ, მაგრამ ამას მოჰყვა რეალური საქმე. ესპანელთა მეთაურობის ქვეშ, იგი პირველად მოხვდა ცეცხლის ხაზში. გაზეთმა მისი 5 სტატია გამოაქვეყნა, რომელთაგან რამდენიმე „ნიუ-იორკ ტაიმსმაც“ დაბეჭდა. სტატიებმა მკითხველის მოწონება დაიმსახურა და ჰონორარმაც 25 გინეა შეადგინა, რაც იმ დროსითვის ჩერჩილისთვის საკმაოდ დიდ თანხას წარმოადგენდა. ესპანეთის მთავრობამ კი ის "წითელი ჯვრის" მედლით დააჯილდოვა და ამან დაუდო ჩერჩილის, როგორც სკანდალური პიროვნების, პოპულარობას სათავე, ვინაიდან ბრიტანული პრესა დაეჭვდა კორესპონდენტის ნეიტრალურობაში. ჯილდოებთან და ლიტერატურულ სახელთან ერთად, მან კუბაში ორი ჩვევა შეიძინა, რომელიც მას ცხოვრების ბოლომდე გაჰყვა: კუბური სიგარების სიყვარული და სადილის შემდგომი დასვენება - სიესტა. ბრიტანეთისკენ უკანა გზაზე, ჩერჩილი პირველად ჩადის ამერიკაში.
1896 წლის ოქტომბერში პოლკი მიემგზავრება ინდოეთში და ბინას იდებს ბენგალურუში. ჩერჩილი ბევრს კითხულობს, ცდილობს რა ამით აინაზღაუროს უნივერსიტეტის განათლების არ ქონის დანაკლისი და ასევე ხდება პოლოს ერთ-ერთი საუკეთესო მოთამაშე პოლკში. თანაპოლკელებთა თქმით, ის კეთილსინდისიერად ეპყრობოდა ოფიცრის მოვალეობებს და დიდ დროს უთმობდა ჯარისკაცებთან და სერჟანტებთან ერთად მუშაობას, მაგრამ სამსახურის რუტინა მისთვის ძალიან დამღლელი იყო, ორჯერ აიღო შვებულება ინგლისში (მათ შორის დედოფალ ვიქტორიას 60 წლიანი მმართველობის აღსანიშნავად), მოგზაურობდა ინდოეთში, მოინახულა კალკუტა და ჰაიდარაბადი.
1897 წლის შემოდგომაზე ჩერჩილს, კვლავ დედის სანაცნობო წრის შუამდგომლობით, გზავნიან მალაკანდის მთიან ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სადაც საექსპედიციო კორპუსი ცდილობს ჩაახშოს პუშტუნების (უპირველეს ყოვლისა მოჰმანდების) ტომების აჯანყება. ეს კამპანია კუბურ კამპანიაზე სახიფათო და მკაცრი აღმოჩნდა. ოპერაციის მსვლელობის დროს ჩერჩილმა დიდი სიმამაცე გამოავლინა, მიუხედავად იმისა, რომ რისკი უმეტეს შემთხვევაში გამოწვეული იყო ბრავადოს მიერ და არა აუცილებლობით. ის სწერდა დედას: „ყველაფერზე მეტად ამ ცხოვრებაში მე მივისწრაფვი, რომ მოვიპოვო მამაცის რეპუტაცია“.
ბებიისათვის, ჰერცოგინია მალბოროსადმი, მიწერილ წერილში, ის თანაბრად აკრიტიკებს ორივე მხარის სისასტიკეს და თვითონ კამპანიის უაზრობას: „პუშტუნების ტომები დაჭრილებს აწამებენ და მკვდრებს კი ასახიჩრებენ. ჯარისკაცები არასდროს ტოვებენ ტყვედ ჩავარდნილ მოწინააღმდეგეს ცოცხლად, მიუხედავად იმისა, დაჭრილია თუ არა. ფრონტის საავადმყოფოები და ავადმყოფებით დატვირთული კონვოები მტრისთვის განსაკუთრებულ სამიზნეებს წარმოადგენენ, ვანადგურებთ რეზერვუარებს, რომლებიც წყლის ერთადერთი წყაროა ზაფხულში და მათ წინააღმდეგ ახალ, „დუმ-დუმის“ ტყვიებს ვიყენებთ, რომელთა გამანადგურებელი ეფექტი უბრალოდ საშინელია... ფინანსურად ეს დამანგრეველია, მორალურად გაუმართლებელი, სამხედრო თვალსაზრისით კამპანიის აზრი კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას და პოლიტიკურად კი დიდი შეცდომაა“.
წერილი პირველად „დეილი ტელეგრაფში“ გამოაქვეყნეს, კამპანიის დასრულების შემდეგ კი 8500 ეგზემპლარით გამოსცეს მისი წიგნი მალაკანდის საველე კორპუსის ისტორია (ინგლ. The Story of the Malakand Field Force). წიგნის დაჩქარებული გამოცემის გამო, გაიპარა უამრავი ტიპოგრაფიული შეცდომა, ჩერჩილმა სულ 200–მდე დაითვალა და შემდეგ ყოველთვის მოითხოვდა მათ შესწორებას გამომცემლობის მიერ.
მალაკანდიდან მშვიდობიანად დაბრუნების შემდეგ, ჩერჩილი ცდილობს მოიპოვოს საგზური ჩრდილოეთ აფრიკისკენ, რათა გააშუქოს მაჰდისტის აჯანყება სუდანში. სურვილს, წასულიყო მორიგ ჟურნალისტურ მისიაზე, მეთაურთა კეთილი ნება არ ხვდომია წილად, ამიტომ ჩერჩილი პრემიერ–მინისტრ ლორდ სოლსბერს სწერს, სადაც გულახდილად ამბობს, რომ წასვლის მიზანი არ არის მხოლოდ ჟურნალისტური სურვილი გააშუქოს ისტორიული მომენტი, არამედ ეს შემთხვევა მისთვის არის საშუალება, რომ აღიდგინოს ფინანსური წონასწორობა, რომელიც წიგნის გამოცემამ საგრძნობლად შეარყია. შედეგად მისი თხოვნა კმაყოფილდება, მას მაღალშტატიან ლეიტენანტის თანამდებობაზე ნიშნავენ, მხოლოდ დაჭრის ან სიკვდილის შემთხვევაში მატერიალურ ხარჯებს სამინისტრო არ უზრუნველყოფს.
მიუხედავად იმისა, რომ აჯანყებულთა მხარეს იყო რიცხვობრივი უპირატესობა, ანგლო–ეგვიპტური კავშირის არმია მაინც ერთი ნაბიჯით წინ იყო, ვინაიდან იგი უახლესი ტექნიკით იყო აღჭურვილი – მრავალჯერიანი სასროლი იარაღი, არტილერია, კანონიური ნავები და იმ დროინდელი ტექნიკის უკანასკნელი გამოძახილი – მაქსიმის ტყვიამფრქვევი. გენერალურ ბრძოლაში, ამდურმანში, ჩერჩილმა პირადად მიიღო მონაწილეობა ბრიტანეთის არმიის კავალერიის შეტევაში. მან თავად აღწერა ეს ეპიზოდი:
„შევმართე ცხენი ჩორთზე და გავჭენდი მოწინააღმდეგისკენ პისტოლეტის სროლით, რამდენიმე მოვკალი – 3 ნამდვილად – 2 საეჭვოა – 1 ძალიან საეჭვოა“. (ინგლ. I pulled to a trot and rode up to individuals firing my pistol in their faces and killing several — 3 for certain — 2 doubtful — one very doubtful)
რეპორტაჟში ის ინგლისის ჯარების მეთაურს, მომავალ კაბინეტის კოლეგას გენერალ კიტჩენერს აკრიტიკებს, ტყვეებისა და დაჭრილების მკაცრი მოპყრობისა და ადგილობრივი ჩვეულებების უპატივცემულობის გამო. „ის დიდი გენერალია, მაგრამ არავის იგი აქამდე დიდ ჯენტლმენობაში არ დაუდანაშაულებია“ – თქვა მის შესახებ ჩერჩილმა კერძო საუბარში. მისი კრიტიკის სიზუსტე მალე გახდა საზოგადოების ყურადღების საგანი. თუმცა კრიტიკა მეტწილად სამართლიანი იყო, მასზე საზოგადოების რეაქცია ერთმნიშვნელოვანი არ ყოფილა, პუბლიცისტის პოზიცია და გულახდილობა უმცროსი ოფიცრის სამსახურეობრივ მოვალეობას ვერ შეეწყო.
კამპანიის დასრულების შემდეგ ჩერჩილი ბრუნდება ინდოეთში, რათა მონაწილეობა მიიღოს საერთონაციონალურ პოლოს ტურნირში. მოკლევადიანი შესვენების დროს ის რამდენიმეჯერ ჩნდება კონსერვატორების მიტინგზე ინგლისში. პრაქტიკულად ტურნირის დასრულებისთანავე, სადაც მისმა გუნდმა დაძაბულ ფინალში გაიმარჯვა, 1899 წლის მარტში ის სამხედრო საქმეს თავს ანებებს.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|297x297პქ|კლემენტინ ჰოზიერი ჩერჩილი თავის მომავალ მეუღლეს, კლემენტინ ჰოზიერს, 1904 წელს წვეულებაზე შეხვდა. 1908 წლის 12 სექტემბერს მან იქორწინა. „ჩემი ყველაზე წარმატებული გარიგება ჩემს მეუღლესთან შედგა, როცა ის ცოლობაზე დავითანხმე“ - წერს ჩერჩილი. ჩერჩილს 5 შვილი ჰყავდა: დიანა, რანდოლფი, სარა, მერიგოლდი, მერი. მერიგოლდი 3 წლის ასაკში სეფსისის დაავადებით დაიღუპა. ჩერჩილი მრავალშვილიანობის მომხრე იყო და ამბობდა, რომ „ოჯახს უნდა ჰყავდეს სულ მცირე 4 შვილი: 1 დედისთვის, 1 მამისთვის, 1 სამშობლოსთვის და 1 უბედური შემთხვევისთვის.“
დებიუტი პოლიტიკაში
სამხედრო სამსახურის თავის დანებების პერიოდში, ჩერჩილმა გარკვეულ წრეებში მოიპოვა სახელი, როგორც ჟურნალისტმა, მისი წიგნი კი, სუდანურ კამპანიაზე, „ომი მდინარეზე“ (ინგლ. The River War) ბესტსელერი გახდა.
1899 წლის ივლისში მან წინადადება მიიღო კენჭი ეყარა პარლამენტში კონსერვატიული პარტიიდან ოლდჰემში. პირველი მცდელობა დაეკავებინა ადგილი თემთა პალატაში წარუმატებელი აღმოჩნდა, მაგრამ არა ჩერჩილის მიზეზით: ოლქში ნონკონფორმისტები მომძლავრდნენ და ამომრჩევლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ კონსერვატორების ინიციატივით მიღებული ახალი კანონით „კანონი საეკლესიო წილზე“ (ინგლ. The Clerical Tithes Bill), რომლის მიხედვითაც ანგლიკანური ეკლესია ადგილობრივი გადასახადებიდან ფინანსდებოდა. ჩერჩილმა წინასაარჩევნო კამპანიაში განაცხადა, რომ ის ამ კანონს არ ეთანხმებოდა, მაგრამ მისმა განცხადებამ არ იქონია გავლენა შედეგზე და ორივე მანდატი ოლდჰემიდან ლიბერალებს დარჩათ.
1900 წელს ჩერჩილი შევიდა პარლამენტში, როგორც პატარა მანჩესტერული ქალაქის ოლდჰემის კონსერვატიული პარტიის წევრი. ის პოლიტიკოს მამასთან იზიარებდა არა მარტო პროფესიას, არამედ მის სწრაფვას დამოუკიდებლობისაკენ, რის შედაგადაც ის გახდა სოციალური რეფორმის მომხრე. ჩერჩილი არ თვლიდა, რომ კონსერვატიული პარტია საკმარის ყურადღებას აქცევდა სოციალურ სამართალს და ამიტომ 1904 წელს ის ლიბერალი გახდა. ის მალევე, 1908 წელს მეორედ შევიდა პარლამენტში, მან ამ დროს ასევე დაიკავა ვაჭრობის განყოფილების პრეზიდენტის პოსტი პრემიერ-მინისტრის კაბინეტში. ამ ახალ თანამებობაზე იგი შეურთდა ახალ დანიშნულ კანცლერ ლოიდ ჯორჯს ბრიტანული საზღვაო ფლოტის გაფართოების წინააღმდეგ პროტესტის გამოთქმაში. ასევე 1908 წელს მან გაატარა ციხეების სისტემის რამდენიმე ახალი რეფორმა. ჩერჩილმა მონაწილეობა მიიღო ახალი საბიუჯეტო სისტემის შექმნაში, რომელიც მდიდრების მეტად, ხოლო ღარიბების ნაკლებად დაბეგრვას გულისხმობდა. თუმცა ამ რეფორმას დიდი წინააღმდეგობა შეხვდა ლორდთა პალატის მხრიდან. 1913 წელს მან ასევე შექმნა სულიერად ავადმყოფი ადამიანებისათვის უდანაშაულობის შემნარჩუნებელი სადავო დოკუმენტი. დროთა განმავლობაში ამ დებულებამ ორივე პალატისგან მიიღო ლეგიტიმაცია მინიმალური უთანხმოების პირობებში.
1911 წელს, ჩერჩილმა საკუთარი ძლიერი სახე გამოაჩინა, როდესაც ის ეწვია ლონდონში პოლიციის ალყას. პოლიციას ალყა შემოერტყა იმ სახლისთვის, რომელშიც ორი მძარცველი იმყოფებოდა. ჩერჩილის როლი ამ პროცესში დღესაც გაურკვეველია. ერთადერთი, რაც ცალსახად ცნობილია არის ის, რომ ალყის დროს სახლს ცეცხლი წაეკიდა და ჩერჩილმა მეხანძრეებს მისი ჩაქრობა აუკრძალა, რადგან მას ერჩივნა ხალხი დამწვარიყო, ვიდრე ოკუპანტების გადასარჩენად უდანაშაულო მოქალაქეების სიცოცხლები საფრთხეში ჩაეგდო. მძარცველების უსიცოცხლო სხეულები დამწვარი სახლის ნანგრევებში იპოვეს.
საზღვაო საქმეების სასამართლოში მუშაობისას ჩერჩილმა გაატარა შემდეგი რეფორმა: მან ბრძანა სამხედრო გემების აწყობა ზეთზე მომუშავე ძრავის ნაცვლად ნახშირზე მომუშავე ძრავით, რითაც მოახერხა ფლოტის მოდერნიზაცია. მისი დამსახურებით შეიქმნა სამხედრო ავიაცია და დაარსდა სამეფო საზღვაო და სახმელეთო მიმოსვლის სერვისი. ის ისეთი აღფრთოვანებული იყო ავიაციასთან დაკავშირებით, რომ მან გაიარა რამდენიმე გაკვეთილი, რათა თავად გაეგო სამხედრო ფლოტის პოტენციალი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი პირდაპირ არ იყო ჩართული გალიპოლის საშინელ ბრძოლში, ჩერჩილი გადადგა, რადგან თავს დამნაშავედ გრძნობდა მოლოდინების ვერ გამართლების გამო. მოკლე პერიოდში, ის კვლავ უერთდება ბრიტანეთის არმიას და ხდება „Royal Scots Fusiliers“-ის მეთაური დასავლეთ ფრონტზე. 1917 წელს, ომის ბოლო პერიოდში, ის დაინიშნა სამხედრო მომარაგების მინისტრად და განაგებდა სამხედრო საქონლის წარმოებას.
1919-დან 1922-წლამდე, ის იყო პრემიერ-მინისტრის, დევიდ ლოიდ ჯორჯის, კოლონიური მდივანი. როგორც კოლონიური მდივანი, ჩერჩილი გაერია კიდევ ერთ დაპირისპირებაში, როდესაც მან ბრძანა საჰაერო ძალების გამოყენება აჯანყებული ქურთი ტომების წინააღმდეგ, რომლებიც იმყოფებოდნენ ერაყში, ბრიტანელების მიწებზე. ერთ მომენტში, მან გამოთქვა ვარაუდი, რომ გამოეყენებინათ მომწავლავი გაზი მეამბოხეების წინააღმდეგ, ეს იდეა არ განხორციელებულა, მიუხედავად იმისა, რომ დაბომბვამ ვერ შეძლო აჯანყების დამთავრება.
ანგლო–ბურული ომი
1899 წლის შემოდგომისთვის ბურის რესპუბლიკებთან ურთიერთობა მკვეთრად გაუარესდა და როდესაც სექტემბერში ტრანსვაალმა და ნარინჯისფერმა რესპუბლიკამ, ინგლისის წინადადებაზე, ოქროს საბადოზე მომუშავე ინგლისელ მუშებს ჰქონოდათ საამომრჩევლო უფლებები, განაცხადეს უარი, ნათელი გახდა რომ ომი გარდაუვალი იყო.
18 სექტემბერს „დეილი მეილის“ მფლობელებმა ჩერჩილს შესთავაზეს წასულიყო სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში სამხედრო კორესპონდენტის რანგში. ჩერჩილმა „დეილი მეილს“ პასუხი არ დაუბრუნა და ამ წინადადებით „მორნინგ პოსტის“ რედაქტორს მიმართა, რომელთანაც სუდანის კამპანიის დროს მუშაობდა. პასუხად რედაქტორმა თვიური ხელფასი 250 ფუნტის სახით და ყველანაირი ხარჯის დაფარვა შესთავაზა. ეს იყო დიდი თანხა (თითქმის 8 ათასი ფუნტი თანამედროვე ექვივალენტით), ყველაზე მეტი ვიდრე ოდესმე შეუთავაზებიათ ჟურნალისტისთვის და ჩერჩილიც უყოყმანოდ დასთანხმდა. ის ინგლისიდან 14 ოქტომბერს გაემგზავრა, ომის დაწყებიდან ორი დღის შემდეგ.
15 ნოემბერს ჩერჩილი გაჰყვა დაზვერვით რეიდს ჯავშნიანი მატარებლით, რომელსაც კაპიტანი ჰოლდეინი (ინგლ. Haldane) მეთაურობდა, ნაცნობი მალაკანდიდან. ცოტა ხანში მატარებელი ბურების არტილერიამ დაცხრილა. ცეცხლიდან სწაფად თავის დახსნის მცდელობისას, მატარებელი უკანა სვლით დიდი სიჩქარით შეასკდა რიყის ქვებს, რომლითაც გადაკეტილი იყო რკინიგზა.
ჩერჩილი გზის გაწმენდის სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა, ჰოლდეინი ცდილობდა უზრუნეველყო თავდაცვა მომუშავეთათვის. თვითმხილველთა გადმოცემით, ჩერჩილი უშიშრად მოქმედებდა ცეცხლის ქვეშ, მაგრამ როდესაც გზა გაიწმინდა, გამოირკვა, რომ წამყვანი ვაგონის გზა გადაჭრილი იყო ტყვიამფრქვევით და ერთადერთი რაც ჰოლდეინს შეეძლო გაეკეთებინა - ეს მძიმედ დაჭრილებით ორთქმავლის დატვირთვა და უკან გაგზავნა იყო. დაახლოებით 50 ინგლისელი დარჩა მტრის შეუჩერებელი ძალის წინააღმდეგ. ბურებმა ჰოლდეინი ჯარისკაცებთან ერთად ტყვედ აიყვანეს. ჩერჩილი გაქცევას შეეცადა, მაგრამ იგი მტრის კავალერისტებმა შეაჩერეს. ტყვეები ომის ტყვეთა საერთო ბანაკში მოათავსეს, რომელიც სახელმწიფო სკოლა პრეტორიაში იყო მოწყობილი.
მეორე მსოფლიო ომი და მისი შემდგომი პერიოდი
1933 წელს, როდესაც ადოლფ ჰიტლერი კანცლერად ინიშნება, ჩერჩილი ბრიტანეთის ხელახლა შეიარაღების იდეით გამოდის. 1938 წლისთვის, გერმანია ითხოვს სუდეტის ოლქის გადაცემას: ბრიტანეთის პრემიერი, ნევილ ჩემბერლენი, აგრესორის დაშოშმინების პოლიტიკის ფარგლებში ჰიტლერის მოთხოვნებს აკმაყოფილებს, რასაც ჩერჩილი სასტიკად ეწინააღმდეგება. 1939 წლის სექტემბერში ჩერჩილი საადმირალოში პირველ ლორდად დანიშნეს. 1939 წლის პირველ სექტემბერს იწყება მეორე მსოფლიო ომი. გერმანია თავს ესხმის პოლონეთს, 17 სექტემბერს მას აღმოსავლეთიდან უერთდება საბჭოთა კავშირი. ამის შემდეგ სსრკ იწყებს ომს ფინეთთან, ხოლო 1940 წელს იერთებს ბალტიისპირეთის ქვეყნებს და ბესარაბიის ოლქს. ინგლისი და საფრანგეთი ომს უცხადებს გერმანიას, თუმცა აქტიურ საბრძოლო მოქმედებებს არ აწარმოებენ: მიმდინარეობს ე.წ „უცნაური ომი“. ამ პერიოდში ჩერჩილი აირჩიეს საზღვაო მინისტრად და ომის კაბინეტის წევრად. 1940 წლის აპრილისთვის, იგი გახდა სამხედრო საკოორდინაციო კომიტეტის თავმჯდომარე. იმავე თვეში გერმანია შეიჭრა ნორვეგიაში და დანიაში. ვითარება ჩემბერლენის საწინააღმდეგოდ მოქმედებდა, რამდენადაც მან უარყო ჩერჩილის წინადადება, რომ ბრიტანეთს გერმანიის აგრესიისთვის ეპასუხა ნორვეგიული რკინის საბადოების რესურსების მიწოდებისა და საზღვაო პორტების გამოყენების შესაძლებლობის შეზღუდვით.
პრემიერ-მინისტრობა პირველი ვადით (1940-45)
1940 წლის მაისში, პარლამენტში გამართულმა დებატებმა ნორვეგიული კრიზისის შესახებ ჩემბერლენისადმი ნდობის შერყევა გამოიწვია. 1940 წლის 10 მაისს, მეფე ჯორჯ VI-მ, ჩერჩილი პრემიერ მინისტრად და თავდაცვის მინისტრად დანიშნა. მეტად სენტიმენტალურად აღწერს ამ ფაქტს ჩერჩილი თავის ნაშრომში „მეორე მსოფლიო ომი“: „10 მაისის ღამეს მე მივიღე უმაღლესი ძალაუფლება სახელმწიფოში, იმ ღამით 3 საათზე დავიძინე, საოცარად იმედიანად ვგრძნობდი თავს, ისე მიმაჩნდა თითქოს მთელი განვლილი ცხოვრება იყო მზადება ამ მომენტისათვის. ჩემი გაფრთხილებები ბოლო 6 წლის განმავლობაში იმდენად გამართლდა, რომ ახლა ვერავინ შემეწინააღმდეგება.“ თავდაპირველად მინისტრები მას სკეპტიკურად უყურებდნენ, მაგრამ ჩერჩილმა ეს ეჭვები თავისი შრომისუნარიანობით მალევე გაფანტა.
ჩერჩილმა სასწრაფოდ ჩამოაყალიბა კოალიციური კაბინეტი, რომელშიც გააერთიანა ლიდერები ლეიბორისტული, ლიბერალური და კონსერვატიული პარტიებიდან. მან წამყვან პოზიციებზე ინტელიგენტი და ნიჭიერი ადამიანები დანიშნა. ჩერჩილი ნაცისტების დომინირებას წარმატებით უმკლავდებოდა, მან საფუძველი დაუდო ბრიტანეთი-აშშ- საბჭოთა კავშირის ალიანსს. 1930-იან წლებში ჩერჩილს ჰქონდა ურთიერთობა ამერიკის პრეზიდენტთან, ფრანკლინ რუზველტთან, რომელიც 1941 წლის მარტში ლენდ-ლიზის პროგრამაში ჩაერთო, რაც ამერიკის მიერ ბრიტანეთისათვის საბრძოლო საქონლის მიწოდებას გულისხმობდა. 350x350px|ჩერჩილი, [[ფრანკლინ რუზველტი|რუზველტი, სტალინი, იალტის კონფერენცია|მინი]] 1941 წლის დეკემბერს, მეორე მსოფლიო ომში ამერიკის შეერთებული შტატების ჩართვის შემდეგ, ჩერჩილი დარწმუნდა, რომ ალიანსი ომს მოიგებდა. მომდევნო თვეებში იგი აქტიურად მუშაობდა ამერიკის პრეზიდენტ რუზველტთან და საბჭოთა კავშირის ლიდერ იოსებ სტალინთან ერთად. თეირანის (1943 წელი), იალტის (1945 წლის თებერვალი) და პოტსდამის (1945 წლის ივლისი) შეხვედრებზე, ჩერჩილი შეხვდა მოკავშირეთა ლიდერებს, რათა მათთან ერთად განეხილა გაერთიანებული სტრატეგია ღერძის სახელმწიფოების წინააღმდეგ, ემსჯელა ომგამოვლილი სამყაროს შემდგომ მიზნებზე, კერძოდ კი გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის (ინგლ. United Nations - UN) შექმნის პერსპექტივებზე. მას შემდეგ, რაც ომი დაწყნარდა, ჩერჩილმა წამოაყენა წინადადება ბრიტანეთში სოციალური რეფორმების გატარების საკითხთან დაკავშირებით, მაგრამ ვერ მოახერხა საზოგადოების დარწმუნება. იგი დამარცხდა საყოველთაო არჩევნებში 1945 წლის ივლისში.
ოპოზიციაში (1945-51)
შემდგომი 6 წლის განმავლობაში ჩერჩილი ოპოზიციაში იყო. მიუხედავად ამისა, მას კვლავ ჰქონდა გავლენა საერთაშორისო ურთიერთობებზე. 1946 წლის მარტში, როდესაც  ამერიკაში იმყოფებოდა, იგი გამოვიდა სიტყვით, ეს იყო გამაფრთხილებელი სიტყვები, რომელიც ეხებოდა „რკინის ფარდას“ და  საბჭოთა კავშირის გავლენას აღმოსავლეთ ევროპაზე.
პრემიერ-მინისტრობა მეორე ვადით (1951-55)
1951 წლის საყოველთაო არჩევნების შემდეგ, ჩერჩილი დაუბრუნდა ხელისუფლებას. იგი დაინიშნა თავდაცვის მინისტრად, ხოლო 1951 წლის ოქტომბერში პრემიერად. 1953 წელს ჩერჩილს მიენიჭა რაინდის წოდება დედოფლის, ელისაბედ II-ს მიერ.
1954 წელს ჩერჩილმა „Mines and Quarries“ აქტი, ხოლო 1955-ში განსახლებისა და საცხოვრებლების აღდგენის რეფორმები წარმოადგინა. პირველი მათგანი მიზნად ისახავდა საბადოებში სამუშაო პირობების გაუმჯობესებას. თუმცა ეს საშინაო რეფორმები გადაფარა კოლონიებში კრიზისულმა ვითარებებმა, კერძოდ კი, კენიასა და მალაიზიაში, სადაც ჩერჩილმა ბრძანა პირდაპირ სამხედრო მოქმედებებზე გადასვლა. მიუხედავად აჯანყებების წარმატებით ჩახშობისა, ცხადი გახდა, რომ დიდი ბრიტანეთი დიდხანს ვეღარ შეინარჩუნებდა კოლონიებზე გამგებლობას.
ორატორობის ნიჭი
მარცხნივ|frameless|309x309px უინსტონ ჩერჩილს კარგად ჰქონდა გააზრებული  სიტყვის ძალა. ჯერ კიდევ 22 წლის ასაკში წერს: „კაცისათვის მომადლებულ ნიჭთაგან, არცერთი არაა ისეთი ძვირფასი, როგორც ნიჭი ორატორობისა, ის ვინც მას ფლობს, აქვს ძალაუფლება უფრო მტკიცე ვიდრე მეფეს“. სახალხო გამოსვლებში წარმატების მისაღწევად ბევრი შრომა და წინააღმდეგობის გადალახვა მოუწია. განსხვავებით სხვა მრავალი თანამდებობის პირისაგან, ტექსტს ის თავად წერდა, შემდგომ კი საათების განმავლობაში ემზადებოდა, სწავლობდა და გამოთქმას ამუშავებდა. მისი გადმოცემის სტილი ხშირად ზედმეტად მაღალფარდოვნად და მოძველებულადაც კი მოიაზრებოდა, თუმცა მეორე მსოფლიო ომში განვითარებულ დრამატულ მოვლენებს შესანიშნავად შეესაბამებოდა ჩერჩილის ხატოვანი მეტაფორები და ინტონაცია. ის ახალგაზრდობიდან წერდა სტატიებს ჟურნალებისათვის, წიგნებს საკუთარ გამოცდილებიდან გამომდინარე. მისი ნიჭის კიდევ ერთი მტკიცებულებაა 1953 წლის ნობელის პრემია ლიტერატურის დარგში.
1940 წლისთვის გერმანულმა არმიამ დაიპყრო ნიდერლანდები, ბელგია და ლუქსემბურგი. ორი დღის შემდეგ გერმანელები საფრანგეთში შეიჭრნენ. დიდი ბრიტანეთი მარტო დარჩა. ამ ვითარებაში კი ხალხი გადაწყვეტილებას ჩერჩილისაგან ელოდა 18 ივნისს, 1940 წელს, ჩერჩილმა თემთა პალატაში წარმოთქვა ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სიტყვები, იგი აფრთხილებდა დამსწრე საზოგადოებას, რომ „ბრიტანეთის ბრძოლა“ სულ მალე დაიწყებოდა. მოხსენებას საკმაოდ ბეჯითად ამზადებდა ჩერჩილი, არქივში შემონახული მოხსენების ტექსტი სავსეა მისი ხელნაწერი ჩანიშვნებით, შესწორებებით. ამ გამოსვლამ ხალხს მოტივაცია, ხოლო ჩერჩილს პოპულარობა, აღიარება და ივლისში ჩატარებული გამოკითხვის (Gallup poll) ხმათა 88 % მოუტანა.
ბოლო წლები და გარდაცვალება
ჩერჩილის ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესება ცხადი ჯერ კიდევ 1941 წელს, მისი თეთრ სახლში ვიზიტის დროს, გახდა. მას ჰქონდა მსუბუქი გულის შეტევა, რომელიც 1943 წელს კვლავ გაუმეორდა. 1953 წლის ივლისში, 78 წლის ასაკში, მას შეტევები გაუმეორდა საკუთარ ოფისში ყოფნის დროს. იგი დროებით ჩამოშორდა საქმიანობას, რათა ჯანმრთელობის მდგომარეობისთვის მიეხედა და მხოლოდ ოქტომბრისთვის დაუბრუნდა პრემიერ-მინისტრის პოსტს. ჩერჩილი ამჩნევდა, რომ იგი ფიზიკურად და მენტალურად გამოფიტული იყო. მან პრემიერ-მინისტრის პოსტი დატოვა 1955 წელს, თუმცა იგი კვლავ რჩებოდა პარლამენტის წევრად იქამდე, სანამ ახალი არჩევნები არ ჩატარდა 1964 წელს, რომელშიც მას მონაწილეობა აღარ მიუღია.
საზოგადოებაში ვრცელდებოდა ხმები, რომ ჩერჩილი იტანჯებოდა ალცჰაიმერით სიცოცხლის ბოლო წლებში, მაგრამ ბევრი სამედიცინო ექსპერტის აზრით, მისი მდგომარეობა განპირობებული იყო გულის შეტევებით. მინი|286x286პქ|ჩერჩილის საფლავი, ვუდსტოკი პოლიტიკიდან წასვლის შემდეგ, ჩერჩილი პენსიონერის ცხოვრებით ცხოვრობდა. სვამდა საყვარელ კონიაკს და გაუთავებლად ეწეოდა კუბურ სიგარებს. ჩერჩილი მთელი ცხოვრება, ომის დროსაც კი, ყიდულობდა კუბიდან სიგარებს. სახლში მათ ერთი სპეციალური ოთახი ჰქონდათ დათმობილი. ეს იყო ნამდვილი საწყობი. თუ სიგარების რაოდენობა 3 ათასს ჩამოსცილდებოდა, მარაგის შესავსებად ჩერჩილი სასწრაფოდ ახალ პარტიას იძენდა.
როდესაც მას სთხოვეს აეხსნა, თუ როგორ მიაღწია ასეთ ხანდაზმულ ასაკს, მისი არაჯანსაღი ცხოვრების წესისა და ინტენსიური პოლიტიკური საქმიანობის გათვალისწინებით, ჩერჩილმა ასეთი პასუხი გასცა: „ჭამეთ, სვით და მოწიეთ სიგარა რამდენიც გნებავთ. და ყველაზე მთავარი - არავითარი სპორტი!“
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურაში კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები კატეგორია:ისლამის კრიტიკოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ინგლისელი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ინგლისელი ისტორიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:XX საუკუნის ბიოგრაფები კატეგორია:კონგრესის ოქროს მედლის მფლობელები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კონსერვატიული პარტიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ინგლისელი ბიოგრაფები კატეგორია:ინგლისელი რაინდები კატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კონსერვატიული პარტიის ლიდერები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს თემთა პალატის ლიდერები კატეგორია:ბელგიის სამეფო აკადემიის წევრები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ბრიტანეთიდან კატეგორია:აბერდინის უნივერსიტეტის რექტორები კატეგორია:ედინბურგის უნივერსიტეტის რექტორები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი ისტორიკოსები
50
თარიღი უცნობია
*
50er
Meranoplus montanus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Meranoplus mucronatus
Meranoplus mucronatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იერუსალიმის გერბი
იერუსალიმის გერბი — ისრაელის ქალაქ იერუსალიმის გერბი, რომელიც შექმნა 1950-1950 წლებში ელია კორენმა, ენრეალთა ეროვნული ფონდის გრაფიკული განყოფილების დირექტორმა. გერბზე დახატული ლომი გამოხატავს იუდას ლომს, უკანა ფონი გამოხატავს დასავლეთ კედელს, ხოლო ოლივის ტოტი მშვიდობის ნიშანია. ზემოთაა ჩანაწერი, რომელიც სიტყვა „იერუსალიმის“ ებრაული ჩანაწერია (იერუშალაიმი).
სქოლიო
კატეგორია:იერუსალიმი კატეგორია:ისრაელის გერბები
127 საათი
127 საათი (127 Hours) — 2010 წლის ბიოგრაფიული, სათავგადასავლო ფილმი, რომლის რეჟისორია დენი ბოილი. სიუჟეტი მოგვითხრობს ნამდვილ ისტორიას ალპინისტ აარონ რალსტონის შესახებ, რომელსაც 2003 წლის აპრილში კანიონლენდსში, იუტაში, ველოსიპედით მოგზაურობისას ლოდი დაეცა და ხუთ დღეზე მეტის განმავლობაში იქ გაიჭედა. ფილმის სცენარი, რომელიც დაფუძნებულია რალსტონისვე ავტობიოგრაფიულ წიგნზე „ლოდსა და მაგარ ადგილს შორის“, ეკუთვნით ბოილსა და საიმონ ბეფოს, რომელიც ასევე მუშაობდა ბოილის წინა სარეჟისორო ნამუშევარზე „ღარიბი მილიონერი“. ფილმში მთავარ როლს ასრულებს ამერიკელი მსახიობი ჯეიმზ ფრანკო.
სურათის პრემიერა გაიმართა 4 სექტემბერს, 5 ნოემბერს კი ნიუ-იორკისა და ლოს-ანჯელესის შეზღუდული რაოდენობის კინოთეატრებში დაიწყო მისი ჩვენება. 12 ნოემბერს კინოთეატრების რიცხვი 22-მდე გაიზარდა, 19 ნოემბერს 108-მდე, 24 ნოემბერს კი 279-მდე. მსოფლიოს კინოთეატრებში ფილმის სრული გამოსვლა 2011 წლის 28 იანვრისთვისაა დაგეგმილი. ფილმს პოზიტიური გამოხმაურებები მოჰყვა. Rotten Tomatoes-ის მიხედვით სურათის შეფასებათა 93% დადებითია.
სიუჟეტი
აარონ რალსონი 27 წლის მოგზაურია. ის იუტას შტატში, კანიონლენდსში ბლუჯონ კანიონში მოგზაურობს. მას 800 ფუტიანი ლოდი დაეცემა ხელზე, რის გამოც აარონი ვეღარ გადაადგილდება. პრობლემას ის ემატება, რომ აარონს არავისთვის დაუბარებია, თუ სად მიდიოდა.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ავტობიოგრაფიებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:დენი ბოილის ფილმები
ფლორიან კრინგე
ფლორიან კრინგე (Florian Kringe; დ. 18 აგვისტო, 1982, ზინგენი, დასავლეთ გერმანია) — გერმანელი ფეხბურთელი, გერმანიის ბუნდესლიგის კლუბ „დორტმუნდის ბორუსიას“ ნახევარმცველი.
კარიერა
კრინგემ კარიერა დაიწყო 1994 წელს „დორტმუნდის ბორუსიას“ საფეხბურთო სკოლაში. 1994-2002 წლებში ის თამაშობდა „ბორუსიას“ სხვადასხვა ასაკობრივ გუნდებში, სანამ გადავიდოდა „კელნში“ იჯარით ორი წლით.
2004 წელს ის დაბრუნდა თავის კლუბში, ხოლო 2009 წლის 31 აგვისტოს შეუერთდა „ჰერტას“ ერთწლიანი იჯარით.
გადილი
გადილი — მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, სვანეთის კავკასიონზე. სიმაღლე 4162 მ. გადილი აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. მთის კალთაზე არის თანამედროვე გამყინვარება.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
Rule the World
Rule the World — ჯგუფ Take That-ის სინგლი. იგი ჟღერს ფილმში „ვარსკვლავური მტვერი“ (2007).
სიმღერა დაიწერა სპეციალურად ფილმისათვის, 2007 წელს. იგი ასევე სრულდებოდა ჯგუფის 2009 წლის ტურის მსვლელობისას.
სიმღერის ოფიციალური მუსიკალური ვიდეო გადაღებულია ები როუდის სტუდიაში. მისი პრემიერა გაიმართა 2007 წლის 22 სექტემბერს.