cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სახალხო გვარდია
დუშეთის მაზრის აჯანყება
27 ივნისს გვარდიის დანაყოფები სამი კოლონით (ა. ფურცელაძე, ა. კონიაშვილი, ვ. ჯუღელი) დაიძრნენ დუშეთის მაზრაში აჯანყებული კომუნისტების წინააღმდეგ. აღსანიშნავია რომ პარალელურად გამოსვლები დაიწყო ლეჩხუმსა და საჩხერეში რომლებიც სწრაფადვე ჩაახშეს. 28 ივნისს კომუნისტების მეწინავე რაზმი არტილერიის გამოყენებით დაფანტეს მცხეთასთან და უკუაგდეს დუშეთისკენ. 4-6 ივლისის ბრძოლაში გვარდიამ შემოვლითი მანევრით დაამარცხა კომუნისტები და უკვე 8 ივლისს გაანთავისუფლა ფასანაური, სადაც დახვრიტეს რამდენიმე კომუნისტი. გვარდიას შემოუერთდნენ შეიარაღებული ხევსურები და მოხევეები. 13 ივლისს ალყაშემორტყმული კომუნისტები მთლიანად განადგურდნენ სოფელ ცდოსთან, პირველივე შეტაკებაში მოკლეს „ამიერკავკასიის სოციალისტური ჯარების მთავარსარდალი“ კ. ჭავჭავაძე, რამაც მტერი საბოლოოდ არია. გვარდიამ ალაფის სახით ჩაიგდო 2 ქვემეხი, 4 ნაღმმტყორცნი, ტყვიამფრქვევები, ასეულობით კარაბინი და 200 ტყვე. 15 ივლისის შეტაკების შემდეგ კომუნისტების ბოლო რაზმიც გაიქცა რუსეთში და საღამოს 9 საათზე გვარდიის დანაყოფები სოსო გედევანიშვილის მეთაურობით გავიდნენ ლარსთან.
ზღვისპირეთის ლაშქრობა
1918 წლის 31 აგვისტოს გვარდიის ნაწილები თბილისიდან დაიძრნენ ტუაპსეს მიმართულებით. გზად მოუწიათ სამეგრელოში მოქმედი კომუნისტური ბანდების განიარაღების ოპერაცია, რასაც წარმატებით გაართვეს თავი, ზუგდიდთან ახლოს შეტაკებაში დაიღუპა ოფიცერი ა. საყვარელიძე. 10 სექტემბერს სამეგრელოს ოპერაცია დასრულდა. 14 სექტემბერს გვარდიამ უკუაგდო კომუნისტების რაზმი სოფელ რეპთან. 15-ში სოფელ ბედიასთან გვარდიას ტყვედ ჩაბარდა თურქი მედესანტეების 100 კაციანი რაზმი. 18 სექტემბერს რაზმი შევიდა სოხუმში. ხოლო 20-ში სოჭში გაიმართა სამხედრო საბჭოს სხდომა, რომელმაც მაზნიაშვილის მოხსენება მოისმინა. სახალხო გვარდიის დანაყოფებმა დაიკავეს ფრონტის ხაზი.
ომი სომხეთთან. კატერინენფელდის ბრძოლა
1918 წლის ოქტომბერში დაიძაბა მდგომარეობა ლორეს რაიონში, სადაც სომხებმა დაიწყეს შეიარაღებული გამოსვლები საქართველოს ხელისუფლების წინააღმდეგ. ლოკალური შეტაკებები 12 დეკემბერს გადაიზარდა ფართომასშტაბიან ომში. გვარდიის დაჯგუფება (დაახლ. 800 კაცი, ჯუღელის, ახმეტელის და ჯიჯიხიას მეთაურობით) 17 დეკემბერს დილით ჩავიდა სოფელ სადახლოში სადაც თავს იყრიდნენ ბამბაკის ხეობიდან ბრძოლით გამოსული გენერალ გ. წულუკიძის დაჯგუფების ნარჩენები, ოპერატიული ვითარების დამძიმების გამო გვარდიის დაჯგუფება გადაისროლეს კატერინენფელდთან (ბოლნისი). 19 დეკემბერს გამთენიისას სომხების 2.000 კაციანი დაჯგუფება მოულოდნელად თავს დაესხა გვარდიას, - მარშით გადაღლილებს ეძინათ და არ დააყენეს საკმარისი ოდენობით დაცვა, დაიკავა არტილერიის პოზიციები. მძიმე ბრძოლაში გვარდიამ შეძლო მოწინააღმდეგის განადგურება, დაიღუპა 40-მდე გვარდიელი, მათ შორის მთავარი შტაბის წევრი ს. მაისურაძე, არტილერია მთლიანად დავიბრუნეთ უკან. თავი გამოიჩინეს ცხენოსნებმა (გ. ხიმშიაშვილი და ქ. ჩოლოყაშვილი) და მეტყვიამფრქვევეთა ასეულმა, რომელმაც ღვინის ქარხანასთან გამართულ შეტაკებაში დიდი დანაკარგი მიაყენა მტერს. სომხებმა მოკლულების სახით დაკარგეს 100-ზე მეტი ჯარისკაცი, 120 ტყვედ ჩავარდა, მათ შორის ბატალიონის მეთაური. გვარდია გაძლიერდა 500 კაცით და 21 დეკემბერს დაიწყო სოფლების დაგეთ-ხაჩინის და სამშვილდეს აღების ოპერაცია, რომელიც 25 დეკემბერს დასრულდა მოწინააღმდეგის დამარცხებით.
30 დეკემბერს გვარდიამ შეუტია სოფელ ბოლნის-ხაჩინს. შეტევაში მონაწილეობდნენ მარჯვენა ფლანგზე სამტრედიის და ფედერალისტების ბატალიონები (ალ. დგებუაძე), ცენტრში თბილისის ორი ბატალიონი (იაკობ ხარაში), მარცხნიდან ცხენოსანი დივიზიონი და გურიის ბატალიონი. 31 დეკემბერს სამთო არტილერიამ (ი. ცაგურია) ზუსტი ცეცხლით ჩაახშო მტრის არტილერია და დაჯგუფებამ აიღო სოფელი. რითაც დაასრულა ვორონცოვკა-ბოლნისის მიმართულებაზე მოქმედება. შეტაკებებში 70-ზე მეტი გვარდიელი დაიღუპა.
სხვა გვარდიული დანაყოფები იბრძოდნენ მაზნიაშვილის დაქვემდებარებაში და მოქმედებდნენ შულავერ-სადახლოს მიმართულებაზე.
ახალციხე-არდაგანის ოპერაცია
1919 წლის თებერვალში აჯანყდა მესხეთის მუსულმანური მოსახლეობა სერვერ ბეგის მეთაურობით, რომლებმაც დაამარცხეს ახალციხის მაზრაში მდგარი სამთავარობო ძალები და აწყურამდე დაახევინეს. 5 მარტს დაიწყო დიდი შეტევა აჯანყებულებზე, გიორგი კვინიტაძემ გვარდიას თავი მოუყარა შეტევის მარცხენა ფრთაზე, ბორჯომ-ახალციხის გზის გასწვრივ, რომლებსაც გვარდიის მთავარი შტაბის გადაწყვეტილებით მეთაურობდა გენერალი ახმეტელი. სულ დაჯგუფებაში იყო 5.000 გვარდიელი, აქედან 3.200 ე.წ. „აქტიური ხიშტი“. გვარდიამ ერთი დარტყმით აიღო აწყური და უკუაქცია მოწინააღმდეგე. 7 მარტს გვარდიის ჯავშანმანქანები შევიდნენ ახალციხეში. 12 მარტს თითქმის მთლიანად განთავისუფლდა ახალქალაქის მაზრა. 13 მარტს გვარდია შეასვენეს და გვარდიის შტაბის ბრძანებით ჯარისკაცებს ჩამოართვეს ალაფი, რამაც დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია. 22 მარტს გვარდიელების დაჟინებული თხოვნის გამო, ისინი მოხსნეს ფრონტიდან და დასასვენებლად გაუშვეს სახლებში. საბრძოლო მოქმედებები საარმიო ნაწილებმა გააგრძელეს და 20 აპრილს გაანთავისუფლეს ქალაქი არდაგანი.
გვარდიის სოჭის დაჯგუფების განადგურება
1919 წლის 7 თებერვალს თეთრგვარდიელები მოულოდნელად გადმოვიდნენ შეტევაზე, ტყვედ აიყვანეს სახალხო გვარდიის 700 კაციანი რაზმი, ა. კონიაშვილის მეთაურობით, 10 თებერვალს აიღეს გაგრა და გამაგრდნენ მდინარე ბზიფის ნაპირზე. სახალხო გვარდიის მობილიზებული დანაყოფები დაიძრნენ ახალ მტერთან საომრად. 19 თებერვალს ინგლისელების ჩარევით შედგა მოლაპარაკება და მოწინააღმდეგეები დროებით დარჩნენ დაკავებულ პოზიციებზე. კომუნისტების სწრაფი წინსვლის გამო დენიკინის არმიის მდგომარეობა დამძიმდა, რის გამოც 17 აპრილს სახალხო გვარდიის დანაყოფები შეტევაზე გადავიდნენ გაგრის მიმართულებით, მარჯვენა ფლანგს მეთაურობდა პოლკოვნიკი კარგარეთელი, მარცხენას გ. ხიმშიაშვილი, თბილისის საგანგებო ბატალიონი (ს. ხუხუნაშვილი) მარჯვნიდან იწყებს შემოვლით მანევრს მთებში. ინგლისელების პიკეტებმა გაატარეს ქართული დანაყოფები. დღის 2 საათზე გვარდიის მესამე ბატალიონი ბრძოლით შევიდა გაგრაში. მოწინააღმდეგე პანიკურად უკუიქცა, ბოლო მათი დანაყოფი ტყვედ აიყვანა ს. ბაგრატიონ-მუხრანელის ცხენოსანმა რაზმმა ადლერის გადასასვლელთან. გვარდიას დაეღუპა რამდენიმე ჯარისკაცი, მტერმა მოკლულების სახით დაკარგა 87 ოფიცერი და ჯარისკაცი, ტყვედ ჩავარდა 240. გაგრის ჰოსპიტალში ტყვედ ავიყვანეთ 25 ოფიცერი და 360 ჯარისკაცი, რომლებიც ავად იყვნენ და ვერ მოახერხეს გაქცევა. მინი|ვ. ჯუღელი. სახალხო გვარდიის მეთაური, 1918 წ
მოხალისეთა უკანდახეული დანაყოფების განიარაღება
1920 წლის 24 მარტიდან აღმოსავლეთ საქართველოს გვარდიის ნაწილები მონაწილეობას იღებენ წითელი არმიის მიერ დამარცხებული მოხალისეთა არმიის განიარაღებაში, რომლებმაც თავი საქართველოს შეაფარეს და დარიალის უღელტეხილით შემოვიდნენ. სულ საქართველოში შემოვიდა 10.000 -მდე დევნილი ოფიცერი, ჯარისკაცი და სამოქალაქო პირი.
რუსეთის თავდასხმა 1920 წ. მაისი
1920 წლის აპრილის ბოლოს ცხადდება სახალხო გვარდიის საყოველთაო მობილიზაცია რუსეთის წითელი არმიის სავარაუდო შემოჭრასთან დაკავშირებით, რომლებმაც დაიკავეს აზერბაიჯანი და მოუახლოვდნენ საქართველოს საზღვრებს. საბრძოლო მოქმედებები დაიწყო 1 მაისს თბილისის სამხედრო სკოლაზე კომუნისტი ტერორისტების და ფოილოს ხიდზე წითელი არმიის 2 ჯავშანმატარებლის და ქვეითების თავდასხმით. ორივე შეტევა მოგერიებულ იქნა, ხოლო ხიდი აფეთქებული. რუსებმა 4 მაისს შეუტიეს წითელ ხიდს, რომელსაც გვარდიის კახეთის II ბატალიონი და ცხენოსანი ესკადრონი იცავდა. ქვეითებმა უარი განაცხადეს კომუნისტებთან ომზე და სანდარის (მარნეული) მიმართულებით წამოვიდნენ, ნაწილი გაიქცა. ადგილზე დარჩა გვარდიის ცხენოსანი ესკადრონი გოგი ხიმშიაშვილის მეთაურობით, რომელიც ჩაება ბრძოლაში. 7 მაისს ყაზახის მიმართულებაზე დაგროვდა გვარდიის მსხვილი ძალები. 10 მაისს სახალხო გვარდია შეტევაზე გადავიდა მთელ ფრონტზე. სენაკის (სამეგრელოს II ბატალიონი) და თბილისის საგანგებო ბატალიონებმა განსაკუთრებით გამოიჩინეს თავი. აქტიურად იბრძოდა ცხენოსანი დივიზიონი და კახეთის II ბატალიონის ნაწილი. ჯამში 6 ქვეითი ბატალიონი. სადახლოდან გასულმა ნაწილებმა დაიკავეს ბაბაქიარის ქედი და ჩაებნენ სროლაში რუს ცხენოსნებთან. ფრონტის მეთაურად დაინიშნა ა. ჯიჯიხია.
12 მაისს ხიმშიაშვილის და ცომაიას დაჯგუფებებმა დაიწყეს მეორე იერიში სიმაღლეზე გამაგრებულ მტერზე. გვარდიელები ძლიერ წვიმაში, ჩუმად და გაშლილი მწკრივით მიდიოდნენ ღია ადგილას. რუსებმა ვერ გაუძლეს შეტევას და გაიქცნენ წითელი ხიდისკენ, სადაც ჭყლეტა დაიწყო და ბევრი რუსი ადგილზე მოკლეს. მტერმა სცადა შიხილის სიმაღლეზე დამაგრება, მაგრამ გვარდიის საარტილერიო დივიზიონმა ზუსტი ცეცხლით არ მისცა ამის საშუალება. ბრძოლაში მძიმედ დაზარალდა წითელი არმიის 32-ე ქვეითი დივიზია.
13 მაისს შეტევა გაგრძელდა, რუსებმა კიდევ უფრო ღრმად დაიხიეს უკან. გვარდიის წინსვლა საშუალებას აძლევდა გიორგი კვინიტაძეს საარმიო რეზერვებისთვის მოეყარა თავი და მოეგო როგორც სივრცე, ასევე დრო.
14-15 მაისს გადაწყდა დაღლილი ჯარების შეჩერება. ფრონტის ხაზი გახდა მდინარე ინჯასუ. მწყობრში დარჩა მხოლოდ 2.000 გვარდიელი, მაგრამ 15 მაისი რუსები შეტევაზე გადმოვიდნენ და სცადეს მდგომარეობის აღდგენა, თუმცა გვარდიამ კონრტშეტევით 13-14 კილომეტრით უკან დაახევინა.
სპეცოპერაცია ცხინვალის რეგიონში
გორის გვარდიის ნაწილებმა დაიკავეს მტკვარის ყველა გადმოსასვლელი, ჯავშანმატარებლები დადგნენ რეიდზე და გორის სამხრეთით მცხოვრებ ოსებს მოუსპეს აჯანყებაში მონაწილეობის საშუალება.
ბათუმის ოლქის დაკავების ოპერაცია
ბათუმში საიდუმლოდ შეიქმნა სახალხო გვარდიის ბათუმის ბატალიონი, რომელიც 500 კაცისგან შედგებოდა და მზად იყო მოქმედების დასაწყებად ქალაქში. საარმიო დანაყოფები მზად იყვნენ შეტვაზე გადასასვლელად გოდერძის უღელტეხილის და გურიის მხრიდან. საქართველოს შეიარაღებული ძალების წინააღმდეგ იდგნენ აჭარელთა დანაყოფები. 1 ივლისს ჯავშანმატარებლებმა გადაკვეთეს ოკუპირებული ზონის საზღვარი და დაიძრნენ ქობულეთისკენ. აჭარლებმა ცეცხლი არ გახსნეს და 1920 წლის 7 ივლისს ქართული დანაყოფები შევიდნენ ბათუმში, ხოლო მომდევნო დღეებში დაიკავეს ართვინი, ბორჩხა და ხულო.
არმიის მეექვსე პოლკის აჯანყება
1920 წლის მაისში ლაგოდეხის რაიონში რუსების წინააღმდეგ განლაგდა თელავის VI პოლკი, კახეთის გვარდიის ბატალიონი და მოხალისეთა ცხენოსანი ასეული, რომლებიც უნდა შეჭრილიყვნენ ზაქათალის ოლქში გენერალ სუმბათაშვილის მეთაურობით. გვარდიის ნაწილმა უარი განაცხადა კომუნისტების წინააღმდეგ ომზე და დაუმორჩილებლობაში გახვია არმიის მეექვსე პოლკის ჯარისკაცთა ნაწილიც, რომლებმაც 15 ივლისს მიატოვეს პოზიციები და დაემუქრნენ შტაბს. სიტუაცია დროებით განმუხტეს არტილერისტებმა და სადაზვერვო რაზმმა, რომლებიც ფიცის ერთგულნი დარჩნენ და მეთაურები დაიცვეს.
კვინიტაძემ აჯანყებულთა წინააღმდეგ დაძრა სამხედრო სკოლის შერეული ბატალიონი, სახალხო გვარდიის თბილისის ბატალიონი და საგანგებო ბატალიონის ნაწილი. როდესაც სამხედრო სკოლის და გვარდიის მოახლოების შესახებ გაიგეს, დაუმორჩილებაში მონაწილე რაზმებმა წინააღმდეგობა არ გაწიეს და დაემორჩილნენ მეთაურობას. მოთავეები დააპატიმრეს და 9 კაცი დახვრიტეს. დანარჩენები სხვადასხვა ნაწილებში გადაიყვანეს.
რუსეთ-საქართველოს 1921 წლის ომი
მინი|266x266პქ|სახალხო გვარდიის რაზმი ქუთაისი პოლკის განიარაღების შემდეგ 1918 წ 1921 წლის 12 თებერვალს რუსეთის და სომხეთის წითელი არმიის ნაწილები თავს დაესხნენ ქართულ ქვედნაყოფებს. გვარდიული ნაწილები თავმოყრილნი იყვნენ შემდეგ მიმართულებებზე: 1). მარჯვენა ფლანგზე გვარდიის 3 ბატალიონი, სამთო ბატარეა და ცხენოსანი რაზმი, პოლკოვნიკ ჩხეიძის მეთაურობით, შტაბით ვორონცოვკაში. 2). გვარდიის ერთი ბატალიონი წითელ ხიდთან. 3). მარნეულის სამხრეთით რეზერვში იდგა გენერალ ჯიჯიხიას დაჯგუფება გვარდიის რამდენიმე ბატალიონით და არტილერიით და 4). გვარდიის ორი ბატალიონი ფოილოს ხიდთან. მტერმა ბრძოლით უკუაგდო ქართული ფორმირებები და 16 თებერვალს გავიდა მდინარე ხრამთან. 18 თებერვალს ფონიჭალის ბრძოლაში გორის გვარდიის და თბილისის სადარაჯო ბატალიონმა შეძლეს 58-ე ბრიგადის შეჩერება, ხოლო გამთენიისას დასახმარებლად მოსულმა გვარდიის იმერეთის და თბილისის ბატალიონებმა ერთობლივი იერიშით მთლიანად გაანადგურეს მოწინააღმდეგე, რომელმაც 540 კაცი მოკლულების და 1000 ტყვეების სახით დაკარგა. გვარდიელებმა 20 თებერვლის ბრძოლაში დაიკავეს კოჯორი და გაწმინდეს სიმაღლეები ტაბახმელას, თუმცა მათი ძირითადი მასა იდგა ლილოს ფრონტზე (გენ. ჯიჯიხიას სექტორი), სადაც მათ შეძლეს 23-24 თებერვალს რუსების ძლიერი შეტევების მოგერიება. 25 თებერვალს უკანდახევის დროს არმიის და გვარდიის ნაწილები დემორალიზდნენ და მათი საკმაოდ დიდი ნაწილი სახლში წავიდა. გვარდიის დარჩენილი ნაწილების მოწესრიგება მხოლოდ 3 მარტისთვის მოხერხდა ხაშურთან, სადაც მათ მონაწილეობა მიიღეს ოსიაურის კონტრშეტევაში, მაგრამ თვითნებურად მიატოვეს წარმატებით დაწყებული ოპერაცია, რამაც მოგების შანსი აღარ დაუტოვა საქართველოს არმიას. მინი|268x268პქ|სახალხო გვარდიის ტელეფონისტთა რაზმი სოჭის რაიონში. 1919 წ
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა კატეგორია:საქართველოს სამხედრო ისტორია
ალ-ნაშაბიის ნაჰია
ალ-ნაშაბია (არაბ. ناحية النشابية‎‎) — სირიის რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ნაშაბიის პროვინციაში დაახლოებით 76 814 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 277,76 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
სოტილიოს მუნიციპალიტეტი
სოტილიოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მონაგასის შტატში, წარმოადგენს მონაგასის შტატის 13 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ბარანკასი, ფართობი 1 939 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2008 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოტილიოს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 27 482 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 10,5 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მონაგასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ოპერაცია გომორა
250პქ|მინი|[[ჰამბურგი დაბომბვის შემდეგ]] ოპერაცია გომორა — ჰამბურგის საჰაერო დაბომბვების სამხედრო-კოდური სახელწოდება, რომელსაც ახორციელებდა სამეფო სამხედრო-საჰაერო და აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალები 1943 წლის 25 ივლისიდან 3 აგვისტომდე, მეორე მსოფლიო ომის დროს. ეს იყო ისტორიაში ყველაზე მასშტაბური საჰაერო დაბომბვა. დაბომბვას მეთაურობდა ბრიტანელი ართურ ჰარისი. ავიადაბომბვის შედეგად დაიღუპა 45 000 ადამიანი, 125 ათასმა მიიღო ჭრილობები, დაახლოებით მილიონი ადამიანი იძულებული გახდა ქალაქი მიეტოვებინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები
გვინეა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გვინეამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გვინეა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სტეატორეა
სტეატორეა — ჭარბი ცხიმის გამოყოფა დეფეკაციით. განავალი ხასიათდება ძლიერ არასასიამოვნო სუნით და სითხის ზედაპირზე ტივტივით, რაც შეიძლება ასევე გამოწვეული იყოს ექსკრემენტულ მასაში ჭარბი გაზების არსებობით. პაციენტებს შეიძლება აღენიშნებოდეთ ცხიმოვანი გამონადენი ყითადან (ანუსი) ან თვითნებური დეფეკაცია. ცხიმების გაზრდილი ექსკრეციის დაფიქსირება შესაძლებელია განავალში მისი დონის განსაზღვრით. ჯერჯერობით არ არის მიღებული სტანდარტული მაჩვენებელი იმისა თუ რა რაოდენობით გამოყოფილი ცხიმის შემთხვევაში შეიძლება ჩაითვალოს მდგომარეობა სტეატორეად.
გამომწვევი მიზეზები
გამომწვევი მიზეზი შეიძლება იყოს ნაღვლის მჟავების ნაკლებობა (ღვიძლის დაზიანების, ჰიპოლიპიდემიური პრეპარატების, ან ნაღვლის ბუშტის ამოკვეთის (ქოლეცისტექტომია) შედეგად, პანკრეასული ფერმენტების დეფიციტი, ლორწოვანის დეფექტური უჯრედები, ზოგიერთი მედიკამენტი, რომელიც ბლოკავს ცხიმების აბსორბციას, ან უბრალოდ მოუნელებადი და ჭარბი ცხიმების არსებობა საკვებში. ნაღვლის მავას არარსებობის გამო განავალს ღია ფერი აქვს (მონაცრისფრო). სომატოსტატინის ანალოგი პრეპარატების: ოქტრეოტიდის ან ლანრეოტიდის (რომელიბიც გამოიყენება აკრომეგალიის სამკურნალოდ), მიღება იწვევს სტეატორეას, როგორც გვერდით ეფექტს.
დაკავშირებული დაავადებები
პაცენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ სტეატორეა შეიძლება ასევე ჰქონდეთ ძვლის შემცირებული სიმკვრივე, მხედველობის დაქვეითება დაბალი განათებისას, და შენელებული სისხლის შედედების დრო.ეს სიმპტომები დაკავშირებულია ცხიმში ხსნადი ვიტამინების დაკარგვასთან.
მედიკამენტები
ორლისტატი (სავაჭრო დასახელება ქსენიკალი) არის გასახდომი პრეპარატი, რომელიც ბლოკავს ცხიმების მომნელებელი ფერმენტების აქტივობას, შედეგად ცხიმების ნაწილი არ აბსორბირდება ნაწლავებიდან და შესაბამისად არ განიცდის მეტაბოლურ გარდაქმნებს და გამოიყოფა დეფეკაციისას განავალთან ერთად. ეზეტიმიბის/სიმვასტატინის მიღება შეიძლება გახდეს სტეატორეის მიზეზი ზოგიერთ ინდივიდში.
ბუნებრივი ცხიმები
დამტკიცებულია, რომ ჟოჟობას ზეთის მოხმარება იწვევს სტეატორეას, რადგან ის ვერ მოინელება საჭმლის მომნელებელ ტრაქტში.
ესკოლარისა და ruvettus pretiosus-ის სახეობის თევზების მოხმარება ხშირად იწვევს სტეატორეას,მდგომარეობას ასევე ცნობილია,როგორც გემპილოტოქსიზმი (კერიორეა). თევზის ეს სახეობები ხშირად გამოიყენება დელიკატური არომატისა და ხელმისაწვდომობის გამო.
ხელოვნური ცხიმები
ცხიმის შემცვლელის ოლესტრას, (გამოიყენება მონელებადი ცხიმის შესაცვლელად ზოგიერთ საკვებში) მოხმარება უკავშირდება სტეატორეის განვითრებას ინდივიდებში. ამერიკის შეერთებული შტატების საკვებისა და წამლის ადმინისტრაციამ გამოაქვეყნა გაფრთხილება იმის შესახებ, რომ ოლესტრას გადაჭარბებულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს განავლის გათხიერება.
მკურნალობა
მკურნალობა ძირითადად ეფუძნება გამომწვევი მიზეზის (რომელიც ძალიან მრავალფეროვანია) კორეგირებას და მომნელებელი ფერმენტების ხელოვნურად მიწოდებას.
რუსუდან კერვალიშვილი
რუსუდან კერვალიშვილი (დ. 15 ივლისი, 1955,  ონი)  —  ქართველი რეპროდუქტოლოგი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის სამგორის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ონში დაბადებულები რ
ჟუარა
ჟუარა (Juara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 292 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არინუსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
გვინეა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გვინეამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გვინეა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლაშა ხმალაძე
ლაშა ხმალაძე (დ. 20 იანვარი, 1988 წელი, თბილისი, საქართველო) — საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წევრი, თამაშობს მგეზავის პოზიციაზე. დღევანდლამდე საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში 47 კეპი და 43 ქულა აქვს მოპოვებული. ხმალაძის სანაკრებო დებიუტი 2008 წლის 11 ივნისს შედგა სამხრეთ აფრიკის რესბუბლიკის „ა“ ნაკრებთან, იმ მატჩში საქართველო 11-3 დამარცხდა.
რაგბის 2011 წლის ჩემპიონატში საქართველოს მაისურით ლაშამ სამი მატჩი ჩაატარა. 2 ოქტომბერს არგენტინასთან 25-7 წაგებულ მატჩში ლელო გაიტანა. ხმალაძე 2015 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზეც საქართველოს ღირსებას იცავდა.
1996-იდან დღემდე ლაშა სარაგბო კლუბ „ლელოს“ წევრია. აღნიშნულ კლუბთან ერთად მიღწეული წარმატებებია :
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ქართველი მორაგბეები
ნანიადი
ნანიადი (Наняды; Нәнәҙе) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება სტაროვარიაშის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 34 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ სტარი-ვარიაშიდან 4 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 34 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 171 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას უდმურტები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
აპოლონიოს ეფესელი
მარჯვნივ|მინი|250x250პქ| [[ეფესოს ტაძარი|არტემისის ტაძრის ადგილი ეფესოში. ]] აპოლონიოს ეფესელი (Ἀπολλώνιος; მოღვ. 180–210 წწ.) — ანტიმონტანისტი ბერძენი საეკლესიო მწერალი. სავარაუდოდ, მცირე აზიიდან. აპოლონიოსი საფუძვლიანად გაეცნო ეფესოს ქრისტიანულ ისტორიასა და ფრიგიელი მონტანისტების საქმეებს. პრედესტინატუსის უცნობი ავტორი ამბობს, რომ იგი იყო ეფესოს ეპისკოპოსი.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი III საუკუნე კატეგორია:დაბადებული II საუკუნე კატეგორია:ძველი ბერძენი მწერლები
ნიტრო ჯგუფი
150px|მინი|მარჯვნივ|ნიტრო ჯგუფის აგებულება
ნიტრონაერთები ორგანულ ნივთიერებებს წარმოადგენენ, რომლებიც ერთ ან მეტ ნიტრო ფუნქციურ ჯგუფს შეიცავენ (-NO2). ისინი ხშირად ფეთქებად ნივთიერებებს წარმოადგენენ. ეს განსაკუთრებულად ეხება დაბინძურებულ ნიმუშებს, რომლებიც ერთზე მეტ ნიტროჯგუფს შეიცავენ. ნიტროჯგუფი ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ექსპლოსოფორია (ფუნქციური ჯგუფი, რომელიც ლიც ნივთიერებას ფეთქებადობის უნარს ანიჭებს). ნიტრო და ნიტრატული ჯგუფებისს ეს თვისება აიხსნება მათი თერმული დაშლისას აირ აზოტის (N2) გამოყოფით დიდი რაოდენობის ენერგის თანხლებით. ეს აზოტის მოლეკულაში ატომთაშორისი სამმაგი ბმის უნიკალური სიძლიერით აიხსნება
ნიტრო ჯგუფი ასევე ძალიან ძლიერი ელექტრონის გამაძევებელი ჯგუფია. ეს კი ალფა მდგომარეობაში მყოფ C-H კავშირებს მჟავა თვისებებს ანიჭებს. ნიტრომეთანისა და იზოპროპილის ნიტრატის pKa, შესაბამისად მათიუსისა და ბორდველის მიხედვით, 17.2 და 16.9-ა.
არომატული ნიტრონაერთები ჩვეულებრივ ორგანულ მოლეკულაზე აზოტმჟავისა და გოგირდმჟავის ნარევის მოქმედებით მიიღება. ნიტრონაერთი, რომელიც ყველაზე დიდი მასშტაბებით მიიღება ნიტრობენზოლია. ასაფეთქებელი ნივთიერებების უმრავლესობა ნიტრირებით მიიღება. მაგალითად ტრინიტროფენოლი(პიკრიკის მჟავა), ტრინიტროტოლუოლი (TNT) და ტრინიტრორესორსინოლი (სტიფნიკის მჟავა).
ბუნებაში გავრცელება
ბუნებაში ნიტრონაერთები ძალიან იშვიათია. 3-ნიტროპროპიონის მჟავა, რომელიც ზოგიერთ სოკოებსა და მცენარეებში (ინდიგოფერა). ნიტროპენტადესინი ტერმიტების თავდაცვით იარაღს წარმოადგენს. ნიტროფენილეთანი კი Aniba canelilla-ში იქნა ნაპოვნი'. ნიტროფენილეთანი ასევე აღმოაჩინეს ისეთი ჯგუფის მცენარეებში, როგორებიცაა Annonaceae, Lauraceae და Papaveraceae.
მიღება
ორგანული სინთეზში ნიტრონაერთების მიღების მრავალი ხერხი არსებობს.
არომატული ნიტრონაერთები
კლასტიკურ ელექტროფილური ჩანაცვლების რეაქციაში აზოტმჟავა და გოგირდმჟავა წარმოქმნიან ნიტრონიუმის იონს, რომელიც ურთიერთქმედებს არომატულ ნივთიერებებთან არომატული ნიტრირების რეაქციით. განსხვავებულ მეთოდს წარმოადგენს ცინკეს ნიტრირება, რომლის საწყისიც ჰალოგენირებული ფენოლებია.
რეაქციები
ნიტრონაერთები რამდენიმე ორგანულ რეაქციაში მონაწილეობენ, რომელთაგანაც ყველაზე მნიშვნელოვანი მათი ამინებამდე აღდგენაა: შეგვიძლია ჩავთვვალოთ, რომ ყველა არომატული ამინი (ანილინები) ნიტროარომატული ნაერთებიდან მიიღება.
სქოლიო
კატეგორია:აზოტის ნაერთები კატეგორია:ჟანგბადის ნაერთები კატეგორია:ორგანული ნივთიერებები
ლაგამარი
ლაგამარი (Lagamar) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 860 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარაკატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 600 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.15 კმ²-ზე. ფართობი 1 474 562 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
შეიხ ზაიედის მეჩეთი
შეიხ ზაიედის დიდი მეჩეთი (არაბ. جَامِع ٱلشَّيْخ زَايِد ٱلْكَبِيْر) — მდებარეობს არაბთა გაერთიანებული საამიროების დედაქალაქ აბუ დაბიში. ის ქვეყნის ყველაზე დიდი მეჩეთია და ერთ-ერთია მსოფლიოს ექვსი უდიდესი მეჩეთიდან. სახელი ეწოდა არაბთა გაერთიანებული საამიროების დამფუძნებლის და პირველი პრეზიდენტის შეიხ ზაიედ იბნ სულთან ალ-ნაჰიანის პატივსაცემად, რომელიც იქვეა დაკრძალული. მეჩეთი ოფიციალურად გაიხსნა 2007 წლის რამადანის თვეში.ის საკულტო ადგილია ყოველდღიური, პარასკევის და სადღესასწაულო ლოცვებისთვის. 41000-ზე მეტ ადამიანს შეუძლია ეწვიოს მას ეიდის დღესასწაულის დროს შეიხ ზაიედის მეჩეთში, ისევე როგორც დუბაის ჯუმეირას მეჩეთში, ყველა მსურველს უშვებენ (არა მხოლოდ მუსლიმებს). რე­ლი­გი­უ­რი რი­ტუ­ა­ლე­ბის დროს ტუ­რის­ტე­ბი შე­ნო­ბას ტო­ვე­ბენ.ტურიზმის სამინისტრომ გამოაცხადა, რომ მეჩეთის ექსკურსიები ტარდება მუსლიმებისა და არამუსლიმებისთვის 2008 წლის მარტის შუა რიცხვებიდან. იქ შესვლა და ექსკურსიები უფასოა.
ისტორია
დიდი მეჩეთი აშენდა 1996 - 2007 წლებში. მისი მშე­ნებ­ლო­ბა 600 მლნ ევრო დაჯ­და.იგი შეიქმნა სირიელი არქიტექტორის იუსეფ აბდელკის მიერ. სამშენებლო კომპლექსი დაახლოებით 290 420 მ (950 1380 ფუტია და მოიცავს 12 ჰექტარზე მეტ ტერიტორიას, გარე კეთილმოწყობისა და პარკირების გამოკლებით. შენობის ძირითადი ღერძი მოქცეულია დასავლეთიდან დაახლოებით 11 ° –ით სამხრეთით, აქვს სწორება ქააბის, მექის -საუდის არაბეთი-მიმართულებით.
პროექტი დაიწყო არაბთა გაერთიანებული საამიროების გარდაცვლილმა პრეზიდენტმა შეიხ ზაიედ ბინ სულთან ალ ნაჰიანმა. მას სურდა შეექმნა სტრუქტურა, რომელიც გააერთიანებდა ისლამური სამყაროს კულტურულ მრავალფეროვნებას არქიტექტურისა და ხელოვნების ისტორიულ და თანამედროვე ღირებულებებთან. 2004 წელს შეიხ ზაიედი გარდაიცვალა. ის დაკრძალეს მეჩეთის ეზოში.
შეიხ ზაიედის მეჩეთის  ცენტრალური ოფისი მდებარეობს დასავლეთ მინარეთებზე და განაგებს ყოველდღიურ საქმიანობას, ემსახურება  სასწავლო  კერას და ვიზიტორების პროგრამას  საგანმანათლებლო, კულტურული ღონისძიებების საშუალებით. ჩრდილო – აღმოსავლეთის მინარეთში მდებარე ბიბლიოთეკა საზოგადოებას ემსახურება კლასიკური წიგნებით და პუბლიკაციებით, რომლებიც მოიცავს ისლამურ თემებს: მეცნიერება, ცივილიზაცია, კალიგრაფია, ხელოვნება და ნუმიზმატიკა, იშვიათი პუბლიკაციები, რომლებიც 200 წლით თარიღდება. კოლექციაში შედის მასალები მრავალ ენაზე, მათ შორის არაბულ, ინგლისურ, ფრანგულ, იტალიურ, ესპანურ, გერმანულ და კორეულ ენებზე. ზედიზედ ორი წლის განმავლობაში TripAdvisor- მა იგი მსოფლიოს მეორე საყვარელ ღირსშესანიშნაობად დაასახელა.
დიზაინი და კონსტრუქცია
მარცხნივ|მინი|ფასადის დეტალები შეიხ ზაიედის მეჩეთის დიზაინის შთაგონების წყაროები გახდა: ირანის მეჩეთი, მოგოლთა მეჩეთი, ალექსანდრიის აბუ ალ-აბას ალ-მურსის  მეჩეთი, ეგვიპტეში, აგრეთვე ინდო-ისლამური  მეჩეთი, კერძოდ ბადშაჰის მეჩეთი ლაჰორში, პაკისტანში, რომელმაც უშუალო გავლენა მოახდინა. გუმბათის განლაგება და მეჩეთის იატაკის გეგმა შთაგონებულია ბადშაჰის მეჩეთისგან. მისი თაღები ტიპურად მავრიტანულია, ხოლო მინარეთი კლასიკური არაბული სტილისაა.
.წამყვანი კონტრაქტორის იმპრეგილოს (იტალია) ხელმძღვანელობით 3000-ზე მეტი მუშა და 38 ქვეკონტრაქტორი მონაწილეობდა მშენებლობაში. მეჩეთის მშენებლობა დასრულდა მეორე კონტრაქტით, Joint Venture ACC- სა და Six Construction- ის მიერ 2004 და 2007 წლებში. ბუნებრივი მასალები შეირჩა მისი დიზაინისა და კონსტრუქციის უმეტესი ნაწილისთვის მათი გამძლეობის მიხედვით: მარმარილო, ოქრო, ნახევრად ძვირფასი ქვები, კრისტალები და კერამიკა. მასალები მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან ჩავიდა, მშენებლობასა და გაფორმებაზე მონაწილეობდნენ ხელოსნები მსოფლიოს ქვეყნებიდან მათ შორის: ინდოეთიდან, იტალიიდან, გერმანიიდან, ეგვიპტედან, თურქეთიდან, მაროკოდან, პაკისტანიდან, მალაიზიაიდან, ირანიდან, ჩინეთიდან, გაერთიანებული სამეფოდან, ახალი ზელანდიიდან, ჩრდილოეთ მაკედონიიდან და არაბეთის გაერთიანებული საამიროებიდან.
მეჩეთს ერთდროულად შეუძლია 40 ათასი ადამიანის განთავსება. მთავარი სალოცავი დარბაზი გათვლილია 7 ათას მორწმუნეზე. მთავარ სალოცავი დარბაზის გვერდით ორ ოთახში 1500 ადამიანის განთავსებაა შესაძლებელი. ორივე ეს ოთახი მხოლოდ ქალებისთვისაა განკუთვნილი. ეზოს ოთხივე კუთხეში ოთხი მინარეთია, რომელთა სიმაღლე დაახლოებით 107 მეტრია. მთა­ვა­რი შე­ნო­ბის გარ­შე­მო არ­სე­ბულ კე­დელ­ზე 57 მარ­მა­რი­ლოს გუმ­ბა­თია გან­თავ­სე­ბუ­ლი. დაახლოებით 17,000 მ 2 (180,000 კვ.მ.) მე­ჩე­თის ყვავილების ეზო მარ­მა­რი­ლო­თია და­ფა­რუ­ლი, მას­ზე სხვა­დას­ხვა ფე­რის ყვა­ვი­ლე­ბის მო­ზა­ი­კაა და­ტა­ნი­ლი. ის უდიდესია მსოფლიოში. ალტ=ჭაღი შეიხ ზაიდის მეჩეთში|მარცხნივ|მინი|ჭაღი შეიხ ზაიდის მეჩეთში ხალიჩა, რომელიც გადაჭიმულია უზარმაზარ ფართობზე, მსოფლიოში ყველაზე დიდი ხალიჩაა. ის დამზადდა ირანული ხალიჩების კომპანიის მიერ ირანელი მხატვრის ალი ხალიკის ნახატის მიხედვით ხალიჩის ფართობი 5,627 კვადრატული მეტრია და მასზე მუშაობდა დაახლოებით 1200 ფეიქარი, 20 ტექნიკური პერსონალი და 30 მუშა. ამ ხალიჩის წონაა 47 ტონა - 35 ტონა მატყლი (უპირატესად გამოყენებულია ახალი ზელანდიის და ირანის მატყლი) და 12 ტონა ბამბა. ხალიჩის სტრუქტურაში 2 268 000 კვანძია.მის დასრულებას დაახლოებით ორი წელი დასჭირდა. ინ­ტე­რი­ე­რის დი­ზა­ინ­ში მარ­მა­რი­ლოს გარ­და, 24 კა­რა­ტი­ა­ნი ოქრო და სხვა­დას­ხვა თვლე­ბია გა­მო­ყე­ნე­ბუ­ლი. მათ შო­რის, ამეთ­ვის­ტო, მთის ბრო­ლი და ბუ­ნებ­რი­ვი მარ­გა­ლი­ტი.
მეჩეთის დარბაზებში განთავსებულია მიუნხენში( გერმანია) კომპანია ფაუსტაგის მიერ წარმოებული შვიდი ჭაღი. გაფორმებულია ავსტრიული წარმოების ოქროს ფოთლებით და მილიონობით სვაროვსკის კრისტალით. მეჩეთის მთავარი ჭაღი ყველაზე დიდი რჩებოდა მსოფლიოში (10 მეტრი დიამეტრი, 15 მეტრი სიმაღლე, წონა დაახლოებით 12 ტონა) 2010 წლის 26 ივნისამდე, ვიდრე მეზობელ კატარში კიდევ უფრო დიდი ჭაღი არ დამონტაჟდა. ამასთან, ის მსოფლიოს მეჩეთებში დამონტაჟებული.ჭაღებიდან უდიდესია.
არქიტექტურა
მეჩეთის ოთხ კუთხეში ოთხი მინარეთია, რომლებიც დაახლოებით 107 მეტრის სიმაღლეზეა. მთავარი შენობის გარე რიგი დაფარულია 82 გუმბათით. გუმბათები მორთულია თეთრი მარმარილოთი, ინტერიერი ასევე მარმარილოთია გაფორმებული. ეზო, რომლის ფართობი დაახლოებით 17 400 კვადრატული მეტრია, მოპირკეთებულია ფერადი მარმარილოთი.
არკადების გასწვრივ აუზებში მეჩეთის სვეტები ირეკლება, რომლებიც ღამით განათებულია. უნიკალური განათების სისტემა შეიმუშავეს არქიტექტორებმა Speirs- მა და Major Associates- მა მთვარის ფაზების ასახვის მიზნით. ულამაზეს მოლურჯო-ნაცრისფერი ღრუბლები გამოისახება გარე კედლებზე და მთვარის ფაზის მიხედვით უფრო ნათელი და მუქი ხდება.მთავარ სალოცავ დარბაზში მდებარე 96 სვეტი მარმარილოთია მოპირკეთებული და ინკრუსტირებულია პერლამუტრით. ეს ერთ-ერთი იშვიათი ადგილია, სადაც ასეთი ოსტატობის ნახვაა შესაძლებელი. ღმერთის (ალაჰის) 99 სახელი (თვისება ან ატრიბუტი) გამოსახულია კიბლას კედელზე ტრადიციული ქუფიური კალიგრაფიით, რომელიც შექმნა არაბთა გაერთიანებული საამიროების ცნობილ კალიგრაფმა, მუჰამედ მანდი ალ-ტამიმიმ. ამავე კედელზე არის დახვეწილი ბოჭკოვანი განათება, რომელიც ორგანული დიზაინის ნაწილია.საერთო ჯამში, მეჩეთი კალიგრაფიის სამ სტილს იყენებს - ნასხი, თულუთი და კუფიკი. ისინი შეიმუშავეს მოჰამედ მანდი ალ-ტამიმიმ არაბთა გაერთიანებული საამიროებიდან, ფარუკ ჰადდადიმ სირიიდან და მოჰამედ ალამმა იორდანიიდან.
ინციდენტი
2013 წელს ამერიკელმა მომღერალმა რიანამ კრიტიკა დაიმსახურა კერძო ვიზიტის დროს  მეჩეთის  ფონზე გადაღებების  გამო. გავრცელებული ინფორმაციით, ის ინციდენტის დროს შეურაცხმყოფელი და პროვოკაციული ფორმით პოზირებდა. მომხდარის შემდეგ თანამშრომლებმა სთხოვეს ადგილის დატოვება.
სქოლიო
კატეგორია:მეჩეთები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:სუნიტური მეჩეთები კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროები კატეგორია:აბუ დაბი
კაიმიტო (სუკრე)
კაიმიტო (Caimito) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 69 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 960 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 26.93 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 407 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ურაკოის მუნიციპალიტეტი
ურაკოის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მონაგასის შტატში, წარმოადგენს მონაგასის შტატის 13 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ურაკოა, ფართობი 2 105 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ურაკოის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 11 251 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 6,86 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მონაგასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბაკოლოდი
ბაკოლოდი (ოფიციალურად ქალაქი ბაკოლოდი; ჰილ: Dakbanwa/Syudad sang Bacolod) — პირველი კლასის მაღალურბანიზებული ქალაქი ფილიპინებში, დასავლეთ ვისაიასის (VI რეგიონი) რეგიონში. მდებარეობს კუნძულ ნეგროსზე. ქალაქი გეოგრაფიულად დასავლეთ ნეგროსის პროვინციაში მდებარეობს და მისი დედაქალაქია, თუმცა ადმინისტრაციულად მისგან დამოუკიდებელია.
2015 წლის აღწერით ბაკოლოდის მოსახლეობა 561 875 ადამიანია. იგი დასავლეთ ვისაიასის ყველაზე მრავალრიცხოვანი ქალაქია, ხოლო ვისაიასის მასშტაბით მეორეა სებუს შემდეგ. მდებარეობს ბაკოლოდის მეტროპოლიურ სივრცეში, რომელიც ქალაქებს: სილაისა და ტალისაისაც მოიცავს. მეტროპოლიტური სივრცის მოსახლეობის რაოდენობა 791 019-ს უტოლდება, ხოლო ფართობი 578.65 კმ²-ია.
ქალაქი ცნობილია მასკარის ფესტივალით, რომელიც ოქტომბრის მესამე კვირაში ტარდება. ბაკოლოდს „ღიმილის ქალაქსაც“ უწოდებენ. ქალაქი ცნობილია ადგილობრივი დელიკატესებითაც: პიაიათი და ინასალით.
ესპანური კოლონიური ხანა
1889 წელს, მას შემდეგ რაც ნეგროსის პროვინცია პოლიტიკურად დამოუკიდებელ, დასავლეთ (Negros Occidental) და აღმოსავლეთ (Negros Oriental) პროვინციებად დაიყო, ბაკოლოდი ამ დასავლეთ ნეგროსის დედაქალაქად გამოცხადდა.
ფილიპინების დამოუკიდებლობა
1984 წლის 27 სექტემბერს ბაკოლოდს მაღალურბანიზებული ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. 1985 წლის იანვარში ხისა და მარჯნებისგან აგებული სტრუქტურა Palacio Episcopal ხანძარმა მთლიანად გაანადგურა. ხანძარმა ისტორიული ღირებულების მქონე ნაგებობების დააზიანა. Palacio Episcopal-ის რეკონსტრუქცია 1990 წელს დასრულდა.
გეოგრაფია
ბაკოლოდი მდებარეობს კუნძულ ნეგროსის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე. ქალაქს ჩრდილოეთით ესაზღვრება ტალისაი, აღმოსავლეთით — მურსია, ხოლო სამხრეთით — ბაგო. ბაკოლოდი სანაპირო ქალაქია, დასავლეთიდან მას გიმარასის სრუტე ესაზღვრება და კუნძულ ნეგროსის რეგიონსა და დასავლეთ ვისაიასს შორის ბუნებრივი საზღვრის ფუნქციას ასრულებს.
ბაკოლოდის ფართობი 16 267 ჰექტარია, სრუტეებისა და წყლის შენაკადების ჩათვლით. ქალაქი შედგება 61 ბარანგაისა და 639 პუროკისგან. ქალაქამდე მისვლა შესაძლებელია ბანაგოს პორტის მეშვეობით. ქალაქში მოხვედრა შესაძლებელია ბაკოლოდ-სილაის საერთაშორისო აეროპორტიდანაც, რომელიც ქალაქის ცენტრიდან 13 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკოლოდი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციული ქალაქები
ჭიკვარა
ჭიკვარა, სტვენია იხვი (Anas crecca) — ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა.
ბუდობს ევრაზიის ჩრდილოეთ ნაწილში, აღწევს არქტიკის სანაპიროებს, ფართოდ გვხვდება რუსეთში, მცირე პოპულაციების სახით — ისლანდიაზე, ფარერის კუნძულებზე, კორსიკაზე, ალეუტის, კომანდორის, კურილის კუნძულებზე, სახალინზე, ჰოკაიდოზე, ჩრდილოეთ ჰონსიუზე, აგრეთვე მცირე აზიაში, ამიერკავკასიაში, ყაზახეთში, ჩრდილოეთ მონღოლეთში.
იზამთრებენ სამხრეთით, უმთავრესად ხმელთაშუაზღვისპირეთის რეგიონში, სამხრეთ აზიაში, ნილოსის ხეობაში და სხვ.
ჯანდარის ტბას მიგრაციისას და საზამთროდ 800–1500 ჭიკვარა იყენებს.
მცირე რაოდნობით ბინადრობს ტყეებში, ბუდობისას — ტუნდრასა და ტყეტუნდრაში, აგრეთვე ტყესტეპში. გამრავლების პერიოდში მტკნარწყლიან და მეზოფიტი მცენარეულობით მდიდარ ნაპირებიან წყალსატევებს იყენებენ. სხვა დროს ჩვეულებრივ გვხვდება სხვადასხვა წყალსატევში: მარილიანი წყლების სანაპიროზე, ესტუარებში, დელტებში და სხვ.; ყველა შემთხვევაში საცხოვრებლად ირჩევს მაღალი მცენარეულობის მქონე ადგილებს, სადაც საკვებიც ბევრია და მტაცებლებისაგანაც დაცულია. 220პქ|მინი|მარცხნივ|დედალი გაზაფხულზე და ზაფხულში ჭიკვარას კვების რაციონში ძირითადად ცხოველური საკვები შედის, შემოდგომასა და ზამთარში კი — მცენარეული. ცხოველურ საკვებს შეადგენს მოლუსკები, ჭიაყელები, მწერები და კიბოსნაირები, მცენარეულისას კი — წყლის მცენარეთა თესლები, ბალახები, ისლი, მარცვლოვანი კულტურები (მათ შორის პურეული და ბრინჯი).
მონოგამები არიან. ბუდეს აკეთებენ წყალთან ახლოს, მაგრამ ზოგჯერ შეიძლება მასზე 500 მ-ით მაღლა. დედალი ბუდეში ფეხებით აკეთებს ორმოს, რომელშიც ფაფუკ ბუმბულს აწყობს. ბუდის ზომებია: დიამეტრი 150–180 მმ, გვერდების სიმაღლე — 70–90 მმ. დედალი ჩვეულებრივ დებს 8–11 (საერთოდ 5-დან 16-მდე) თეთრ, მცირედ მოყვითალო კვერცხს. კვერცხის ზომებია 41–49 х 30–38 მმ. ინკუბაცია გრძელდება 21–23 დღე-ღამე. ახალგამოჩეკილი ბარტყები დაფარული არიან ზევიდან ზეთისხილისფერ-მურა, ხოლო ქვევიდან — გოგირდისფერ-მოყვითალო ღინღლით. ისინი პირველივე დღეებიდან კარგად ყვინთავენ, დარბიან და დამოუკიდებლად მოიპოვებენ საკვებს. საფრთხის შემთხვევაში დედა საგანგაშო სიგნალებით აფრთხილებს მათ და ბალახებში მალავს. 25–30 წლის ასაკში ბარტყები ფრთიანდებიან. ევროპაში დაფიქსირებული უდიდესი ასაკია 21 წელი და 3 თვე.
სქოლიო
კატეგორია:იხვი
ლეო სიროტა
ლეო სიროტა (დ. 4 მაისი, 1885 — გ. 25 თებერვალი, 1965 ) — ებრაული წარმოშობის საბჭოთა და ამერიკელი ვირტუოზი პიანისტი.
ბიოგრაფია
ლეო სიროტა დაიბადა კამენეც-პოდოლსკში (პოდოლსკის გუბერნია, რუსეთის იმპერია, ამჟამად უკრაინა). მან ფორტეპიანოზე დაკვრა ხუთი წლის ასაკში დაიწყო. ცხრა წლისა უკვე ატარებდა კონცერტებს, ხოლო  11 წლის ასაკში უკვე  უფროსი კლასის მოსწავლეები ჰყავდა და დადიოდა საკონცერტო ტურნეებში. კიევში სწავლობდა გრიგორი ხოდოროვსკის კლასში. 1904 წელს გაემგზავრა ვენაში, სადაც მისი მასწავლებელი  გახლდათ ფერუჩიო ბუსონი, რომლის ძალისხმევით გაიმართა პიანისტის სადებიუტო კონცერტი. მათ სადაც ერთად შეასრულეს ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის რე მაჟორი ორი პიანინოსთვის. ბერლინში დაიწყო სიროტას საკონცერტო ტური ევროპაში სერგეი კუსევიცკის ორკესტრთან ერთად. მოგვიანებით, ახალგაზრდა მუსიკოსის მასწავლებელი გახდა ალექსანდრე გლაზუნოვი.
ლეო სიროტას რეპერტუარში შედიოდა ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის ყველა ნაწარმოები, ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის ყველა სონატა, ფერენც ლისტის, რობერტ შუმანის ნაწარმოებების უმეტესობა, სერგეი პროკოფიევის, იგორ სტრავინსკის, ბუსონის, შენბერგის და პიანისტის თანამედროვე კომპოზიტორების მუსიკა.
მოსკოვში გამართული გასტროლების დროს ლეო სიროტამ მიიღო მოწვევა მანჯურიის მთავრობისგან. ჰარბინში მის გამოსვლას ესწრებოდა წამყვანი იაპონელი კომპოზიტორი კოსაკუ იამადა. მან მაშინვე მიიწვია პიანისტი ტოკიოში კონცერტის გასამართად. ამგვარად, 1928 წელს ლეო სიროტა პირველად ჩავიდა იაპონიაში.
1946 წელს წყვილი საცხოვრებლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადავიდა. ლეო სიროტამ სამსახური დაიწყო სენტ-ლუისის მუსიკალურ ინსტიტუტში.
2008 წლის 25 მაისს, კიევის VII საერთაშორისო დოკუმენტური ფილმების ფესტივალის "კინოლეტოპისის" გახსნის ფარგლებში გაიმართა იაპონელი კინემატოგრაფისტების მიერ შექმნილი ფილმის "ლეო სიროტას ოჯახი და მე-20 საუკუნე" მსოფლიო პრემიერა (რეჟისორი ფუჯივარა ტომიტა).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:დაბადებული 4 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 25 თებერვალი კატეგორია:XX საუკუნის პიანისტები
ალ-ღიზლანიის ნაჰია
ალ-ღიზლანია (არაბ. ناحية الغزلانية‎‎) — სირიის რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ღიზლანიის პროვინციაში დაახლოებით 36 715 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 388,02 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
რენე კასინი
რენე სემუელ კასინი (დ. 5 ოქტომბერი, 1887 – 20 თებერვალი, 1976) — ფრანგი იურისტი, ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის თანაავტორი, ნობელის მშვიდობის პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
კასინი პირველ მსოფლიო ომში ფრანგულ არმიაში მსახურობდა. ომის შემდეგ მან დააარსა ფრანგული ფედერაცია ინვალიდი ომის ვეტერანებისთვის, რომელსაც 1940 წლამდე ხელმძღვანელობდა.
1924-1938 წლებში კასინი ერთა ლიგაში საფრანგეთის დელეგატი იყო. 1932-1934 წლებში იგი მონაწილეობდა განიარაღების საყოველთაო კონფერენციაზე ჟენევაში. მან ხელი შეუწყო იმ ინსტიტუციების განვითარებას, რომლებიც საერთაშორისო კონფლიქტების მოგვარებაზე მუშაობენ.
კასინი მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ლონდონში შარლ დე გოლს შეუერთდა. იგი ემიგრირებული საფრანგეთის მთავრობის მნიშვნელოვან ფიგურად მიიჩნეოდა. 1940-1941 წლებში კასინი უშიშროების საბჭოს მდივანი, 1941-1943 წლებში თავდაცვის ეროვნული კომისარი, ხოლო 1943-1945 წლებში დროებითი მთავრობის იურიდიული კომიტეტის პრეზიდენტი იყო.
ომის შემდეგ კასინი საფრანგეთის სახელმწიფო საბჭოს და უმაღლესი ადმინისტრაციული სასამართლოს პრეზიდენტი გახდა.
კასინი დაუღალავად იღწვოდა ადმიანის უფლებათა საყოველთაო დაცვის განვითარებისთვის, იგი ითხოვდა საერთაშორისო სასამართლოს შექმნას, რომელიც პასუხს აგებინებდა ქვეყნებს ომის დანაშაულებანზე. 1943-1945 წლებში კასინი გაეროს კომისიის წევრი იყო, რომელიც სწორედ ომის დანაშაულებებს იძიებდა.
კასინი 1945-1952 წლებში საფრანგეთის დელეგატი იყო იუნესკოში, რომლის დაარსებაში თავადაც გარკვეული წვლილი მიუძღვის.
1946 წელს კასინი გაეროს ადამიანის უფლებათა კომისიას ხელმძღვანელობდა. იგი პასუხისმგებელი იყო საყოველთაო დეკლარაციის პირველი სრული ესკიზის შექმნაზე. გაწეული ღვაწლისთვის 1968 წელს მაას ნობელის მშვიდობის პრემია მიენიჭა. ამავე წელს გაეროს გენერალური ანსამბლეისგან გადაეცა პრემია ადამიანის უფლებათა განმტკიცებისთვის.
1950-1960 წლებში კასინი ჰააგის საარბიტაჟო სასამართლოს პრეზიდენტი იყო.
1959-1965 წლებში კასინი ევროპის ადამიანის უფლებათა სასამართლოს წევრი, ხოლო 1965-1968 წლებში პრეზიდენტი იყო. ამჟამად სასამართლოს შენობა სტრასბურგში, მისივე სახელობის ქუჩაზე მდებარეობს.
კასინი 1976 წლის 20 თებერვალს პარიზში გარდაიცვალა. იგი მონპარნასის სასაფლაოზე დაკრძალეს. 1987 წელს მისი ნეშტი პარიზის პანთეონში გადაასვენეს.
მემკვიდრეობა
2001 წელს დარსდა რენე კასინის სახელობის არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც ებრაელთა პერსპექტივიდან ხელს უწყობს ადამიანის საყოველთაო უფლებათა დაცვას. ორგანიზაციის სახელით რენე კასინის სახელობის მედალი გადაეცემათ მათ, ვინც გამორჩეული გლობალური წვლილი შეიტანეს ადამიანის უფლებათა დაცვაში.
2003 წელს, ბასკეთის ხელისუფლებამ რენე კასინის სახელობის ჯილდო დააწესა, რომელიც ყოველწლიურად 10 დეკემბერს, ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო დღეს გაიცემა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:ფრანგი იურისტები კატეგორია:ფრანგი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ებრაელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ფრანგი ებრაელები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ელჩი
მინი| სპარსეთის ელჩი დაუდ ზადური ელჩი — ოფიციალური დესპანი, განსაკუთრებით მაღალი რანგის დიპლომატი, რომელიც წარმოადგენს სახელმწიფოს და ჩვეულებრივ არის აკრედიტირებული სხვა სუვერენულ სახელმწიფოში ან საერთაშორისო ორგანიზაციაში, როგორც საკუთარი მთავრობის ან სუვერენის რეზიდენტი წარმომადგენელი ან დანიშნული სპეციალურ და ხშირად დროებით დიპლომატიურ დავალებაზე.
ერთა თანამეგობრობის წევრებს შორის გაცვლილი ელჩის ექვივალენტი ცნობილია როგორც უმაღლესი კომისარი. წმიდა საყდრის „ელჩები“ ცნობილები არიან როგორც პაპები ან სამოციქულო ნუნციები.
მიზნები
პირველ რიგში უცხოეთის მთავრობამ უნდა დაამტკიცოს ელჩი. ზოგიერთ შემთხვევაში, შესაძლოა მასპინძელმა მთავრობამ არ მიიღოს ეს ადამიანი ელჩად, რის შემდეგაც, ელჩი თავის სამშობლოში ბრუნდება. 1815 წლის ვენის კონგრესისა და 1961 წლის დიპლომატიური ურთიერთობების შესახებ ვენის კონვენციის შესაბამისად, ელჩს და საელჩოს თანამშრომლებს საზღვარგარეთ ცხოვრებისას დიპლომატიური იმუნიტეტი და პირადი უსაფრთხოება აქვთ.
მოქალაქეების დაცვა
თანამედროვე ტექნოლოგიების განვითარების შედეგად, ყველა ერს ჰყავს თავისი ხალხი სხვადასხვა ქვეყნებში, როგორც საგარეო სამსახურის ოფიცერი, ელჩის მოვალეობაა დაიცვას საკუთარი ქვეყნის მოქალაქეები მასპინძელ ქვეყანაში.
კეთილდღეობის მხარდაჭერა
უცხო ქვეყნებში ხალხის მოგზაურობის კიდევ ერთი შედეგია ერებს შორის ვაჭრობის გაზრდა. უმეტეს ქვეყნებში ეროვნული ეკონომიკა ახლა გლობალური ეკონომიკის ნაწილია. როდესაც ორი ქვეყანა ვაჭრობას ახორციელებს, როგორც წესი, ორივე მხარისთვის ხელსაყრელია ელჩის და, შესაძლოა, მცირე პერსონალის არსებობა სხვა ქვეყანაში, სადაც ისინი კოოპერატიულ ბიზნესებს შორის შუამავლის როლს ასრულებენ.
თანამედროვე დიპლომატიის ზრდა
მინი| თანამდებობის დაკავებამდე მასპინძელმა ქვეყანამ უნდა მიიღოს ელჩის რწმუნებათა სიგელები, მაგალითად, როდესაც სამხრეთ აფრიკის ელჩმა [[ჰარი შვარცი|ჰარი შვარცმა თავისი სიგელები 1991 წელს გადასცა აშშ-ს პრეზიდენტს ჯორჯ ბუშს.]] თანამედროვე დიპლომატიური სისტემის აღმავლობა იტალიური რენესანსის პროდუქტი იყო (დაახლოებით 1300 წლიდან). ელჩების გამოყენება მე-15 საუკუნის პოლიტიკურ სტრატეგიად იქცა იტალიაში. იტალიაში განხორციელებულმა პოლიტიკურმა ცვლილებებმა შეცვალა ელჩების როლი დიპლომატიურ საქმეებში. იმის გამო, რომ იტალიაში ბევრი სახელმწიფო მცირე ზომის იყო, ისინი განსაკუთრებით დაუცველნი იყვნენ უფრო დიდი სახელმწიფოების წინააღმდეგ. საელჩო სისტემას იყენებდნენ დაუცველი ქვეყნების დასაცავად.
ეს პრაქტიკა იტალიური ომების დროს ევროპაშიც გავრცელდა. მე-15 საუკუნეში იტალიაში ელჩების არსებობამ დიდი გავლენა მოახდინა ევროპასა და, თავის მხრივ, მსოფლიოს დიპლომატიურ და პოლიტიკურ პროგრესზე. ევროპა კვლავ იყენებს ელჩის უფლებების იგივე პირობებს, რაც XVI საუკუნეში დააწესეს, მასპინძელ ქვეყნებში ელჩების უფლებებთან და სათანადო დიპლომატიურ პროცედურებთან დაკავშირებით. ყოველივე ეს მიზნად ისახავდა ხალხებთან მშვიდობიანი ურთიერთობების შენარჩუნებას და რთულ პერიოდებში ალიანსების შექმნას.
დღეს ელჩების როლი ფართოდ არის გავრცელებული. სახელმწიფოები დიპლომატიურ წარმომადგენლების მეშვეობით აგვარებენ საერთაშორისო სისტემის შიგნით წარმოქმნილ პრობლემებს. ელჩები ახლა ჩვეულებრივ ცხოვრობენ სხვადასხვა ქვეყნებში, მათ მოვალეობა კი ადგილობრივი მოსახლეობის და კულტურის გაცნობაა. ამ გზით ისინი უფრო პოლიტიკურად ეფექტური და სანდოები არიან, რაც მათ საშუალებას აძლევს შეასრულონ ის მიზნები, რომელიც მათ მასპინძელ ქვეყანას სურს.
გვინეა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გვინეამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გვინეა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბოლივარის მუნიციპალიტეტი
საკუთარი სახელი ბოლივარის მუნიციპალიტეტი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ გეოგრაფიულ ობიექტს:
პუშკინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
პუშკინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (Церковь Рождества Пресвятой Богородицы) — კარის  მოქმედი მართლმადიდებლური ეკლესია პუშკინში, სანაპიროს ქუჩაზე. ეკლესია აგებულია 1870-1872 წლებში, ეკლექტიკის სტილში. ტაძარი მიწერილია სოფიას ტაძარზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ცარსკოესელოს ნიკოლაევსკის გიმნაზია ააშენეს იპოლიტ მონიგეტისა და არქიტექტორ ალექსანდრე ვიდოვის პროექტის მიხედვით. პროექტი ითვალისწინებდა ტაძრის მშენებლობას, მაგრამ გიმნაზია გაიხსნა 1870 წლის 20 სექტემბერს, ეკლესია კი ჯერ კიდევ არ იყო ნაკურთხი, არ ჰქონდა საეკლესიო ჭურჭელი, არ იყო შიგნით აღჭურვილობა, მხოლოდ კანკელი იდგა ეკლესიაში.
ამ დღეს ტაძარში ლოცვა აღავლინა რაველის ეპისკოპოსმა პავლე ლებედევმა, რომელშიც მონაწილეობდა იმპერატორი ალექსანდრე II.
იმისათვის, რომ ეკლესიის მშენებლობა სწრაფად წარმართულიყო გიმნაზიის პედაგოგიურმა საბჭომ 1870 წლის 16 ნოემბერს გამოყო თანხა 300 რუბლი, ხოლო დირექტორმა ი. პისკარიოვმა პირადად გამოყო 240 რუბლი. გიმნაზიისა და საზოგადოების წარმომადგენლებმა შექმნეს საკონსულტაციო კომიტეტი. კომიტეტის მოღვაწეობის შედეგად შეაგროვეს 15 000 რუბლი ტაძრის მშენებლობისთვის.
1872 წლის 14 იანვარს საზეიმოდ შედგა ქალაქის ჰოსპიტალის სამლოცველოდან საკურთხევლის გადატანა გიმნაზიის ეკლესიაში, რომელიც გაარემონტეს და მოამზადეს კურთხევისთვის.
1872 წლის 10 ნოემბერს ეკლესია აკურთხეს ღვთისმშობლის შობის სახელზე. კურთხევის ცერემონიალი შეასრულა მიტროპოლიტმა ისიდორე ნიკოლსკიმ ეპისკოპოს პალადი რაევის თანამონაწილეობით. ტაძრის კურთხევა შედგა ღვთისმშობლის შობის სახელზე და არა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, როგორც ადრე იყო ჩაფიქრებული.
ტაძრის კურთხევიდან 1878 წლამდე ეკლესია მიწერილი იყო პუშკინის ეკატერინეს ტაძარზე. 1878 წლიდან ტაძარს საკუთარი სასულიერო პირების გუნდი ჰყავს. პირველი წინამძღვარი იყო ალექსანდრე როჟდესტვენსკი, პოეტ ვსევოლოდ როჟვეტვენსკის მამა.
ეკლესიაში ღვთისმსახურება მიმდინარეობდა კვირაობით და დღესასწაულის დღეებში.
1909 წლის 17 დეკემბერს გიმნაზიის ეკლესიაში დაკრძალეს გიმნაზიის დირექტორი ინოკენტი ანენსკი.
ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1922 წელს. საეკლესიო ღირებულების ნაწილი გააგზავნეს გატჩინოში, ხოლო მეორე ნაწილი კანკელის ჩათვლით სკოლის ადმინისტრაციას გადაეცა.
1988 წელს შენობაში განთავსდა თოჯინების თეატრი, შემდეგ კი საწყობი.
2006 წლის 19 ოქტომბერს ეკლესიის დაბრუნების შესახებ სანქტ-პეტერბურგის პუშკინის რაიონის ადმინისტრაციამ მიიღო ეკლესიის დაბრუნების გადაწყვეტილება.
2007 წლის იანვარში ტაძრის გუმბათზე დაამონტაჟეს ჯვარი, ხოლო 27 იანვარს შედგა პირველი ლიტურგია.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
მურაპტალი
მურაპტალი (Мураптал; Мураптал) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 41 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მურაპტალოვო, რომელიც დაშორებულია 0 კმ-ით.
გვინეა 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გვინეა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ნოვა-მარინგა
ნოვა-მარინგა (Nova Maringá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 370 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არინუსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ნიჟნი-ჩატი
ნიჟნი-ჩატი (Нижний Чат; Түбәнге Сат) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება მესიაგუტოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 41 კილომეტრში, ხოლო სოფსაბჭოს ცენტრ მესიაგუტოვოდან 4 კილომეტრში,. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 219 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები და თათრები შეადგენენ.