cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბაზალეთი (მხარე)
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
ხმალკბილა (პერსონაჟი)
ხმალკბილა (ინგ. Sabretooth) ვიქტორ კრიდი - გამოგონილი პერსონაჟი, Marvel Comics-ის სუპერბოროტმოქმედი. შექმნილია მწერალი კრის კლერმონისა და ილუსტრატორი ჯონ ბირნის მიერ. პირველად გამოჩნდა რკინის მუშტის მე-14 ნომერში (1977 წლის აგვისტო). მუტანტი ხმალკბილა ფლობს ზეადამიანურ მხეცურ შესაძლებლობებს, სწრაფად განკურნების უნარს, ბასრ ეშვებსა და ბრჭყალებს, ზეადამიანურ მგრძნობელობას. იგი სასტიკი მკვლელია, რომელმაც ანგარების მოტივითა და პირადი სიამოვნების საფუძველზე უამრავი ადამიანი იმსხვერპლა. სამურავი მისი დიდი ხნის მეტოქეა. ორთავე ცივი ომის ზეჯარისკაცის შემქმნელი პროგრამის, ე.წ. იქს-იარაღის მსხვერპლია. სამურავისგან განსხვავებით, რომელიც ცხოველური ბუნების დაფარვას ცდილობს, ხმალკბილა ყოველ წამს ამჟღავნებს მას. იგი მრავალჯერ გამოჩნდა იქს-ადამიანების ანიმაციურ სერიებსა და ვიდეო თამაშებში. მსახიობი ტაილერ მეინი ანსახიერებს პერსონაჟს 2000 წლის სრულმეტრაჟიან ფილმში ’იქს-ადამიანები’, სადაც ხმალკბილა მაგნეტოს ერთ-ერთი მსახურია. პერსონაჟი 2009 წელს გამოჩნდა ფილმში იქს-ადამიანების წარმოშობა: სამურავი (ამ ფილმში იგი სამურავის ძმაა), ამჯერად მას ლივ შრაიბერი ანსახიერებს.
2008 წლის მაისში, ჟურნალი Wizard-ის კომიქსების ყველა დროის 200 საუკეთესო პერსონაჟს შორის ხმალკბილამ 193-ე ადგილი დაიკავა. 2009 წელს იგი IGN-ს ყველა დროის 44-ე საუკეთესო კომიქსის სუპერბოროტმოქმედად დასახელდა.
რიფტ-ველის პროვინცია
რიფტ-ველის პროვინცია (Rift Valley Province, Bonde la Ufa) — კენიის რვა პროვინციიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქი — ნაკურუ. შედგება 14 ოლქისაგან.
2009 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 10 006 805 კაცს. მისი ფართობია 183 383 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:კენიის პროვინციები
1339
თარიღი უცნობია
*
კინოსტუდია „არმენფილმის“ ფილმები
კინოსტუდია „არმენფილმის“ ფილმები — კინოსტუდიაში გადაღებული ფილმების სია ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით, დაარსებიდან დღემდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კინოსტუდია „არმენფილმი“ კატეგორია:სომხური კინო
კრისტიან ელდიაურნი
კრისტიან ელდიაურნი ან ქრისტიან ელდიაურნი (Kristján Eldjárn;  დ. 6 დეკემბერი, 1916 — გ. 13 სექტემბერი, 1982) — ისლანდიის მესამე პრეზიდენტი 1968-1980 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1916 წლის 6 დეკემბერს. კოპენჰაგენის უნივერსიტეტში სწავლობდა არქეოლოგიას, ასწავლიდა ისლანდიის უნივერსიტეტში. 1957 წელს დოქტორის ხარისხი მიიღო ისლანდიაში კერპთაყვანისმცემლობის შესწავლისთვის. 1947-1968 წლებში ისლანდიის ეროვნული მუზეუმის დირექტორია.
1966-1968 წლებში ისლანდიის ტელევიზიით საგანმანათლებლო გადაცემები მიჰყავდა, სადაც ისტორიული მუზეუმის ექსპონატებს უჩვენებდა და მათ შესახებ ჰყვებოდა ისტორიულ კონტექსტში. ამ გადაცემებმა მაყურებელთა დიდი ყურადღება და სიმპათია დაიმსახურა, ხოლო გადაცემის წამყვანი ქვეყანაში ერთ-ერთ ყველაზე ცნობად სახედ გადაიქცა.
1968 წელს საარჩევნო კამპანია რომ დაიწყო, საგრძნობლად ჩამორჩებოდა თავის მეტოქეს გუნარ ტროდსენს, თუმცა, საბოლოოდ არჩევნები 65,6%-იანი შედეგით მოიგო. 1972-76 წლებში ავტომატურად იქნა ხელახლა არჩეული სხვა კანდიდატების არარსებობის გამო. 1980 წელს უარი განაცხადა მორიგ არჩევნებში მონაწილეობაზე, რათა თავისი სამეცნიერო ნაშრომები დაესრულებინა.
ოჯახი
ვაჟი — მწერალი, ქალიშვილი — საბავშვო წიგნების ავტორი და ილუსტრატორი.
The Centre of the Heart
The Centre of the Heart — შვედური პოპ-როკ დუეტ როქსეტის სიმღერა და სინგლი. წარმოდგენილია ალბომზე Room Service. გამოსცა ლეიბლმა EMI.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როქსეტის სიმღერები კატეგორია:2001 წლის სიმღერები
ბრანდენბურგი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარ სახელს ბრანდენბურგი აქვს შემდეგი მნიშვნელობები:
პავლე I
პავლე I შეიძლება იყოს:
საუბარა
საუბარა (Saubara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება სალვადორის აგლომერაციის მეზორეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ბიოგეოცენოლოგია
ბიოგეოცენოლოგია (ბერძნ. βίος — სიცოცხლე γῆ — მიწა, κοινός — საერთო და λόγος — მოძღვრება) — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის ცოცხალი და არაცოცხალი ბუნების ურთიერთკავშირსა და ურთიერთქმედებას ბიოგეოცენოზსა და ბიოგეოსფეროში. ბიოგეოცენოლოგია მჭიდროდ არის დაკავშირებული ფიზიკურ გეოგრაფიული მეცნიერების დარგებთან (ლანდშაფტმცოდნეობასთან, ნიადაგთმცოდნეობასთან, კლიმატოლოგიასთან); და ასევე ბიოცენოლოგიასთან და ბიოგეოქიმიასთან. ბიოგეოცენოლოგიის ფუძემდებელია რუსი მეცნიერი ვლადიმერ სუკაჩოვი, რომელმაც განსაზღვრა ბიოგეოცენოლოგიის ძირითადი დებულებები, მისი თეორიული და პრაქტიკული ამოცანები; დასახა ბიოგეოცენოლოგიური კვლევის პროგრამა და მიმართულებები (1940-ის შემდეგ). ბიოგეოცენოლოგიის განვითარებაში დიდი როლი ითამაშეს ვასილი დოკუჩაევის, გიორგი მოროზოვისა და ვლადიმერ ვერნადსკის შრომებმა.
ბიოგეოცენოლოგია იკვლევს ბიოგეოცენოზის კომპონენტების სტრუქტურას, თვისებებსა და ფუნქციებს, მათი ურთიერთკავშირის მექანიზმებს; ენერგიისა და ნივთიერების ნაკადს ბიოგეოცენოზში, აგრეთვე მისი კომპონენეტების როლს ბიოლოგიურ პროდუქტიოლობასა და ბიოგეოცენოზების მატერიალურ-ენერგეტიკულ მეტაბოლიზმში; ერთი კომპონენტის მიერ სხვა კომპონენტების მდგომარეობისა და თვისებების გარდაქმნას, ბიოგეოცენოზის მდგრადობასა და მისი მარეგულირებელი ფაქტორების მექანიზმებს, მეზობელი და დაშორებული ბიოგეოცენოზების ურთიერთკავშირსა და ურთიერთგავლენას.
ბიოგეოცენოლოგიის ამოცანების წარმატებით გადაწყვეტაზეა დამოკიდებული ბუნებრივი პროცესების მსვლელობაში ადამიანის მოქმედების შედეგთა პროგნოზირების სიზუსტე, ბიოგეოცენოზის კომპონენტების კავშირებისა და ურთიერთქმედების რეგულაცია მაღალი სამეურნეო ეფექტის მისაღებად, ბიოგეოსფეროს და მისი კომპონენტების მატერიალურ-ენერგეტიკული რესურსების სამეურნეო გამოყენების გზების შერჩევა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეკოლოგია
ინტერნეტის საზოგადოება
ინტერნეტის საზოგადოება (ISOC) (Internet Society) — საერთაშორისო პროფესიონალური ორგანიზაცია, რომელიც მუშაობს ინტერნეტის ქსელის განვითარებასა და ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფაზე. ორგანიზაციაში შედის 100-ზე მეტი წევრი-ორგანიზაცია მსოფლიოს 180 ქვეყნიდან და 20 ათასზე მეტი ინდივიდუალური წევრი.
ინტერნეტის საზოგადოება (ISOC) დაარსდა 1992 წელს და წარმოადგენს სხვა მრავალი კონსულტანტებისა და გამოკვლევების ჯგუფების საორგანიზაციო საფუძველს, რომლებიც მუშაობენ ინტერნეტის განვითარებაზე (როგორიცაა მაგ. IETF, IAB და სხვა). იურიდიული თვალსაზრისით, ისინი წარმოადგენენ საკმაოდ არაფორმალურ ორგანიზაციებს, მაგრამ საჭიროებენ ფინანსურ მხარდაჭერას და გარკვეულ უფლებრივ სტატუსს. სწორედ ამ მიზნისთვის შეიქმნა „ინტერნეტის საზოგადოება“.
ორგანიზაცია თავის ამოცანად თვლის ინტერნეტის განვითარების ხელშეწყობას, ახალი ინტერნეტ-ტექნოლოგიების შემუშავებას და მსოფლიო ქსელის საერთაშორისო მასშტაბით ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფას. ოფიციალურად ISOC არის არაკომერციული საგანმანათლებლო ორგანიზაცია, რომელსაც ოფისები აქვს ვირჯინიაში (აშშ) და ჟენევაში (შვეიცარია).
ინტერნეტის საზოგადოებას ოფიციალური უფლება აქვს ყველა RFC დოკუმენტზე და ძალისხმევას არ ზოგავს მასში აღწერილი ინტერნეტის სტანდარტების პრაქტიკაში დასანერგად. საზოგადოება ასევე აქვეყნებს ანგარიშებს ინტერნეტის გლობალურ პრობლემებზე და ინტერნეტის გამოყენების გასაუმჯობესებლად ქმნის ინსტრუმენტებს, კოდებს, რეკომენდაციებს; მხარს უჭერს საზოგადოების ქსელებისა და ინფრასტრუქტურების შესაქმნელ პროექტებს, მარშრუტიზაციის პროტოკოლების დაცვას და დაშიფვრის გამჭოლ პროპაგანდას.
2012 წელს (ISOC-ის 20 წლისთავზე) ინტერნეტის საზოგადოებამ დააფუძნა ინტერნეტის დიდების დარბაზი. ეს გაკეთდა იმ ლიდერთა რჩეული ჯგუფის საჯაროდ აღიარებისთვის, რომლებმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს გლობალური ქსელის განვითარებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტი კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები კატეგორია:საინფორმაციო ტექნოლოგიების მართვა კატეგორია:საინფორმაციო ტექნოლოგიური ორგანიზაციები
რკინის პაგოდა
1847 წელს მდინარე ხუანხეზე მოხდა ძლიერი წყალდიდობა, რომელმაც დააზიანა ახლო მდებარე ყველა ნაგებობა. რკინის პაგოდამ სხვადასხვა დროს 38 მიწისძვრას გაუძლო. 1994 წელს იგი გამოჩნდა ჩინურ საფოსტო მარკაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინური პაგოდები კატეგორია:ჩინეთის არქიტექტურა
ჩეჩნეთის პირველი ომი
thumb|300px|[[ჩრდილოეთ კავკასია]]
ჩეჩნეთის პირველი ომი — შეიარაღებული კონფლიქტი, რომელსაც ადგილი ჰქონდა რუსეთის ფედერაციის ერთ–ერთ სეპარატისტულ ანკლავში — ჩეჩნეთში. 1994 წელს დაწყებული კონფლიქტი, 1996 წელს გაფორმებული ცეცხლის შეწყვეტის ხელშეკრულებით დასრულდა. ჩეჩნეთი დე–ფაქტო დამოუკიდებელი რესპუბლიკა გახდა.
რუსული წყაროების მიხედვით, კონფლიქტში 5,500 რუსი ჯარისკაცი დაიღუპა. ზოგიერთი წყაროებით კი იგი 14,000 აღწევს. რაც შეეხება ჩეჩნების დანაკარგს, იგი რუსეთის მტკიცებით 15,000–ს, ხოლო ჩეჩნეთის მტიცებით — 3,000 უტოლდება. 50,000-100,000 მშვიდობიანი მოსახლე დაიღუპა, 200,000 დაიჭრა და 500,000 დევნილად იქცა.
აღათონ მეგვიპტელი
აღათონ მეგვიპტელი (გ. 435) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 2 მარტი, ახალი სტილით — 15 მარტი. წმინდანი მაკარი დიდის (ხს. 1 თებერვალს) თანამედროვე იყო. ის ეგვიპტის ერთ-ერთ უდაბნოში მოღვაწეობდა, თავს უდიდეს ცოდვილად თვლიდა და საოცარი მორჩილებით გამოირჩეოდა. ერთხელ ღირს აღათონთან მივიდნენ ბერები და ჰკითხეს:
ჩეჩნეთის პირველი ომი
კონფლიქტის დასაწყისი
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, 1991 წელს ჩეჩნეთმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. იგი მხოლოდ საქართველომ აღიარა.
1992 წელს, ბორის ელცინის მიერ შეთავაზებულ ხელშეკრულებაზე, რომელიც რუსეთის ფედერაციაში შემავალ ავტონომიურ რეგიონებს ფართო ავტონომიის უფლებას აძელვდა, 88 რეგიონიდან მხოლოდ ორმა, ჩეჩნეთმა და თათრეთმა არ მოაწერეს ხელი. თუმცა თათრეთმა მას 2 წლის შემდეგ, 1994 წელს მოაწერა ხელი.
აღათონ მეგვიპტელი
როდესაც ღირს აღათონს ჰკითხეს რომელი ღვაწლია უმჯობესი ცხონებისათვის – გარეგნული თუ შინაგანი, მან მიუგო: „ადამიანი ხეს ჰგავს. გარეგან, ხორციელ საქმიანობას გამოაქვს ფოთლები, სულიერს _ ნაყოფი. წმიდა წერილი გვასწავლის: „ყოველმან ხემან, რომელმან არა გამოიღოს ნაყოფი კეთილი, მოეკუეთოს და ცეცხლსა დაედუას”. აქედან ცხადია, რომ უპირველესია ნაყოფი, სულიერი ღვაწლი, მაგრამ ხეს ამ ნაყოფის დასაცავად ფოთლებიც სჭირდება”.
ჩეჩნეთის პირველი ომი
კონფლიქტის დასაწყისი
რუსეთი ინტესნიურად ამარაგებდა ოპოზიციურ ძალებს ჩეჩნეთში. მათ 1992 წლის მარტში ჩეჩნეთის მთავრობის ჩამოგდებაც სცადეს, თუმცა უშედეგოდ.
1994 წლის 30 ოქტომბერს რუსულმა ავიაციამ გროზნო დაბომბა. შეტევას მხარი აუბეს ჩეჩნეთის ოპოზიციურმა ძალებმაც. მეორე ფართომასშტაბიანი შეტევა გროზნოზე 26-27 ნოემბერს განხორციელდა. ორივე შეტევა, ჯოხარ დუდაევის მებრძოლების მიერ მოგერიებულ იქნა.
აღათონ მეგვიპტელი
ღირსი აღათონი გარდაიცვალა 435 წელს. უკანასკნელი 3 დღის განმავლობაში მდუმარე და ჩაფიქრებული იჯდა, თითქოს რაღაცას უთვალთვალებსო. ბერებს უთხრა, საკუთარ თავს ვხედავო უფლის სამსჯავროზე.
ჩეჩნეთის პირველი ომი
კონფლიქტის დასაწყისი
1994 წლის 29 ნოემბერს რუსეთის პრეზიდენტმა ბორის ელცინმა ჩეჩნეთის მთავრობას ულტიმატუმი წაუყენა და იარაღის დაყრა და დანებება მოსთხოვა. ჯოხარ დუდაევმა ულტიმატუმი არ მიიღო.
1994 წლის 11 დეკემბერს რუსეთის შეიარაღებული შენაერთები ჩეჩნეთში შეიჭრნენ. მიზეზად „კონსტიტუციური წესრიგის დამყარება და ტერიტორიული მთლიანობის შენარჩუნება“ დასახელდა. რუსეთის მაშინდელმა თავდაცმის მინისტრმა პაველ გრაჩევმა განაცხადა, რომ „უსისხლო ბლიცკრიგი“ მაქსიმუმ 20 დეკემბრამდე გასტანდა.
უშუალო კონფლიქტი
11 დეკემბერს რუსეთის არმიამ დედაქალაქ გროზნოზე შეტევა 3 მხრიდან დაიწყო. ერთ–ერთი ფრონტი კოლონელ–გენერალის, ედუარდ ვორობიოვის მიერ შეჩერებულ იქნა. მან პროტესტი გამოხატა „ჯარის გაგზავნაზე საკუთარი ხალხის წინააღმდეგ“. მას ბევრმა სამხედრო თუ პოლიტიკურმა ფიგურამ მიბაძა. მათ შორის ბორის ელცინის მრჩეველმა - ემილ პაინმა.
აღათონ მეგვიპტელი
სქოლიო
კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 435
ჩეჩნეთის პირველი ომი
უშუალო კონფლიქტი
ბორის ელცინის განზრახვა, გროზნო ბლიცკრიგით აეღო, ამაო გამოდგა. რუსი ჯარისკაცების ჟინი უმდაბლესი იყო. ისინი ვერ აცნობიერებდნენ თუ რისთვის გაგზავნეს ომში.
ინგუშეთში საპროტესტო აქციის მონაწილეებმა შეაჩერეს რუსული კოლონა, რომელიც ჩეჩნეთისკენ მიიწევდა. მათ 30 ჯავშანმანქანა ცეცხლში გახვიეს. 1995 წლის იანვრამდე რუსეთის საარტილერიო და ხალიჩურ დაბომბვებს ათასობით მშვიდობიანი მოსახლის დაღუპვა მოჰყვა.
ჩეჩენი მებრძოლები გროზნოში ბუნკერბსა და სანგრებს თხრიდნენ და გამალებით ემზადებოდნენ თავდაცვისთვის.
29 დეკემბერს ჩეჩენმა მებრძოლებმა უშედეგო იერიში მიიტანეს გროზნოს აღმოსავლეთით მდებარე სტრატეგიულ წერტილზე - ხანკალაზე (იხ. ხანკალას ბრძოლა).
გროზნოს ბრძოლა
1994-1995 წლების დეკემბერ-იანვარში რუსეთის საავიაციო და საარტილერიო შეტევებს გროზნოზე ათასობით მშვიდობიანი მოსახლის სიკვდილი მოჰყვა.
„ახალი წლის ღამის“ ბრძოლას 1,000-2,000 რუსი ჯარისკაცი შეეწირა. 60-საათიან ბრძოლას მაიკოპის მოტორმსროლელი ბრიგადის ყველა დანაყოფი შეეწირა. მათგან მხოლოდ 230 ჯარისკაცი გადარჩა ცოცხალი (1/3 ჩეჩნების მიერ დატყვევებული).
მიუხედავად ჩეჩენი მებრძოლების გმირული წინააღმდეგობისა, რუსეთის არმიამ გროზნოს აღება შეძლო. 19 იანვარს რუსეთის არმიამ პრეზიდენტის სასახლე აიღო. ბრძოლა ქალაქის სამხრეთ რაიონებში კი 1995 წლის 6 მარტამდე გაგრძელდა.
რუსეთის ადამიანის უფლებათა დამცველმა, სერგეი კოვალიოვმა განაცხადა, რომ შეტაკებებს გროზნოში 27,000 უდანაშაულო მოსახლის სიკვდილი მოჰყვა. დმიტრი ვოლკოგონოვის თქმით კი - 35,000, მათგან 5,000 ბავშვი. რაც შეეხება ჯარისკაცებს, რუსეთის მტკიცებით, კონფლიქტის პირველ 5-კვირიან შეტაკებებში, მხოლოდ 2,000 სამხედრო მოსამსახურე დაიღუპა.
შეტევის გაგრძელება
thumb|180px|ჩეჩენი მებრძოლი [[ბორზი|ბორზით ხელში.]] 1995 წლის 15 აპრილს რუსულმა კოლონებმა ჩეჩნეთის სამხრეთით იწყეს სვლა. 1995 წლის ივლისში ჩეჩენმა აჯანყებულებმა, შამილ ბასაევის მეთაურობით ქ.ბუდიონოვსკში (სტავროპოლის რაიონი) 1,500 ეთნიკური რუსი აიყვანეს ტყვედ. რუსეთი დროებით ულტიმატუმს დათანხმდა და დროებით შეაჩერა სამხედრო ოპერაციები. ამით ისარგებლეს ჩეჩნებმა და სამხედრო გადაჯგუფებები მოახდინეს. ამ დროს ჩეჩენი მებრძოლები პარტიზანულ ბრძოლას აწარმოებდნენ რუსების წინააღმდეგ.
ახმად კადიროვმა რუსეთის წინააღმდეგ ჯიჰადი გამოაცხადა და არა–ჩეჩენ ხალხს მოუწოდა ჩართულიყვნენ ომში. ამას, 5,000 მოხალისის ჩასვლა მოჰყვა ჩეჩნეთში. უმეტესობა კავკასიელი ხალხი: 1,500 დაღესტნელი; 1,000 ქართველი; 500 ინგუში; 200 აზერბაიჯანელი; 300 თურქი; 400 სლავი უკრაინიდან და ბალტიის ქვეყნებიდან. ასევე 100-მდე არაბი და ირანელი.
ჩეჩნეთის კონტრშეტევა
1996 წლის 6 მარტს 1,500-2,000-მა ჩეჩენმა მებრძოლმა მოულოდნელი იერიში მიიტანა დედაქალაქზე. გროზნოში ბრძოლები 3 დღე მიმდინარეობდა, რის შედეგადაც ჩეჩნებმა იარაღის უდიდესი მარაგი და ამუნიცია ჩაუგდეს ხელთ. 1 თვეში, 16 აპრილს, არაბი მხედართმთავრის, იბნ ალ–ხატაბის მეთაურობით ჩეჩენმა მებრძლებმა სოფელ შატოისთან რუსული სამხედრო კოლონა გაანადგურეს. შეტაკების შედეგად 53 რუსი ჯარისკაცი დაიღუპა.
1996 წლის 21 აპრილს ჩეჩნეთის პრეზიდენტი ჯოხარ დუდაევი რუსეთის დაბომბვებს შეეწირა.
გროზნოს მესამე ბრძოლა
thumb|250px|ჩეჩენი მებრძოლი დამწვარი რუსული ტანკის უკან იმალება. 6 აგვისტოს 1,500–მა ჩეჩენმა მებრძოლმა, შამილ ბასაევის, ასლან მასხადოვისა და ჰამზატ გელაევის მეთაურობით დედაქალაქზე იერიში მიიტანა. ამ დროისთვის, ქალაქში 12,000-მდე რუსი ჯარისკაცი იყო თავმოყრილი. ჩეჩნების შეტევა წარმატებით მიმდინარეობდა. 19 აგვისტოს რუსეთის მხედარმთავარმა, კონსტანტინ პულიკოვსკიმ ქალაქში მყოფ ჩეჩენ მებრძოლებს ულტიმატუმი წაუყენა და 48 საათის განმავლობაში იარაღის დაყრა უბრძანა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ქალაქი აღიგვებოდა პირისაგან მიწისა. პულიკოვსკის განცხადების შემდეგ, ქალაქი პანიკამ მოიცვა. მოსახლეობა ცდილობდა სწრაფად დაეტოვებინათ ქალაქი სანამ რუსეთი მის დაბომბვას დაიწყებდა. რუსულმა ავიაციამ და არტილერიამ ლტოლვილთა კოლონების დაბომბვა დაიწყო, რასაც უამრავი უდანაშაულო ადამიანის სიკვდილი მოჰყვა. 22 აგვისტოს ულტიმატუმი სამშვიდობო ხელშეკრულებამ შეცვალა, რომლის ინიციატივაც, ბორის ელცინის მრჩევლისგან, ალექსანდრ ლებედისაგან იყო წამოსული. ამ უკანასკნელმა, პულიკოვსკის ულტიმატუმს - „ცუდი ხუმრობაც“ კი უწოდა.
ხასავიურტის შეთანხმება
1996 წლის 31 აგვისტოს, 8 საათიანი მოლაპარაკებების შემდეგ, რომელიც ალექსანდრ ლებედსა და ასლან მასხადოვს შორის მიმდინარეობდა, ხასავ–იურტის ხელშეკრულების დადების გადაწყვეტილებით დასრულდა. შეთანხმება შემდეგს ითვალისწინებდა:
მოსკოვის სამშვიდობო ხელშეკრულება
ხასავ იურტის შეთანხმებიდან 9 თვის შემდეგ, 1997 წლის 12 მაისს ახლადარჩეული ჩეჩნეთის პრეზიდენტი, ასლან მასხადოვი მოსკოვში ჩავიდა, სადაც ბორის ელცინთან ერთად სამშვიდობო ხელშეკრულებას მოაწერა ხელი.
მასხადოვი იმედოვნებდა, რომ რუსეთსა და ჩეჩნეთს შორის ურთიერთობები გაღრმავდებოდა, თუმცა ამაოდ. 2 წლის შემდეგ, 1999 წლის ზაფხულში, ჩეჩენი მებრძოლები, შამილ ბასაევისა და იბნ ალ-ხატაბის მეთაურობით დაღესტანში შეიჭრნენ. რამაც რუსეთში ახლად არჩეულ პრეზიდენტს, ვლადიმერ პუტინს ხელ–ფეხი გაუხსნა, რათა მსხვილ მასშტაბიანი კამპანია წამოეწყო ჩეჩნური სეპარატიზმის საბოლოო განადგურებისთვის.
კრასნოდარ-1 რკინიგზის სადგური
კრასნოდარ-1 (Краснодар-1) — ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის საკვანძო სარკინიგზო სადგური. ეს არის ქალაქ კრასნოდარის მთავარი სარკინიგზო სადგური.
ისტორია
რკინიგზის სადგურის გარდა, ა.ნ.დუშკინის პროექტის მიხედვით, რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა რკინიგზის სადგურის მოედანს, გაჩნდა ავტოსადგური და ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის ადმინისტრაციის სამსართულიანი შენობა. საგრძნობლად გაზრდილი სამგზავრო ტარიფის გათვალისწინებით, კრასნოდარ-1 სადგურს გაფართოება სჭირდებოდა.
2000-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო სადგურის რეკონსტრუქცია. რეკონსტრუქციის შემდეგ სადგურში მგზავრთა ტევადობა გაიზარდა 2 ათასამდე, ხოლო შენობის საერთო ფართობი 11 მ²-მდე გაიზარდა. კრასნოდარ 1-ის სადგური აღიარებულია რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტად, კერძოდ მისი შემდეგი ნაწილები: პრივოკზალნაიას მოედანი (სამხრეთ მხარე), 1956 წლის რკინიგზის სადგური (არქიტექტორი ა. ნ. დუშკინი), ავტოსადგური (1950-იანი წლები), ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის კრასნოდარის ოლქის ადმინისტრაცია (1950 წ.)
მგზავრთა მოძრაობა
კრასნოდარ-1 სადგური წარმოადგენს სარკინიგზო ხაზის ხუთი მიმართულების საკვანძო ადგილს: უსტ-ლაბინსკი (კავკასიის სადგური), კორენოვსკამი (ტიხორეცკაის სადგური), ტიმაშევსკაია-1 (სტარომინსკაიას სადგური, ბატაისკი), ენემ-1 (გორიაჩი კლიუჩის სადგური) კრივენკოვსკაია (ტუაფსეს სადგური), აბინსკაია (კრიმსკაიას სადგური).
მგზავრთა მოძრაობის ინდიკატორები
2018 წლის იანვარ-თებერვალში კრასნოდარ-1-ის რკინიგზის სადგურით 242 ათასმა მგზავრმა იმგზავრა.
საზოგადოებრივი ტრანსპორტი
ავტობუსი: No. 2e, 20, 45. ტრამვაი: No1, 11.15. ტროლეიბუსი: Nos. 2, 4, 6, 7, 8, 15, 20.
სქოლიო
კატეგორია:რკინიგზის სადგურები ანბანის მიხედვით კატეგორია:რკინიგზის სადგურების სიები კატეგორია:რუსეთის რკინიგზის სადგურები
Lasioglossum papuarum
Lasioglossum papuarum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1910 წელს.
სქოლიო
papuarum
Real Sugar
— შვედური პოპ-როკ დუეტ როქსეტის სიმღერა და სინგლი. წარმოდგენილია ალბომზე Room Service. გამოსცა ლეიბლმა EMI.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როქსეტის სიმღერები კატეგორია:2001 წლის სიმღერები
ალრუნები
ალრუნები — გერმანულ და სკანდინავიურ მითოლოგიაში მდედრობითი სქესის ალქაჯები ან დემონები, რომელთაც შეეძლოთ შეეცვალათ თავიანთი იერი. მათ თვლიან „ჰუნების“ დედებად. ზოგიერთ სოფლებში მათ თითქმის XIX საუკუნის ბოლომდე გამოსახავდნენ მცირე ზომის ქანდაკებების სახით, რომელთაც სახლში ინახავდნენ. მათ ტანსაცმლით მოსავდნენ და სწირავდნენ საჭმელს და სასმელს. არსებობს რწმენა იმის შესახებ, რომ ალრუნებს შეუძლიათ მომავლის წინასწარმეტყველება კითხვებზე თავის მოძრაობით. ამბობენ, რომ თუ ქანდაკებების მიმართ წყვეტენ ყურადღების მიქცევასა და პატივისცემას, ისინი იწყებენ ტირილს, რასაც ოჯახში დიდი უბედურებები მოაქვს.
კატეგორია: სკანდინავიური მითოლოგია კატეგორია: დემონოლოგია
ვარზედუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 109 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 167.003 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 54.54 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
კოლუვიონი
მინი|მასების მოძრაობა ალასკაში მინი|ჩამონაშალის აკუმულაცია კოლუვიონის მაგალითია კოლუვიონი, კოლუვიური დანალექები (colluvio — დაგროვება, უწესრიგო გროვა) — ფერდობზე და მის ძირში დაგროვებული გამოფიტული პროდუქტები, რომელიც წარმოიქმნება სხვადასხვა დიამეტრის ჩამონაშალი და ჩამონაზვავი მასალით. კოლუვიონი შეიცავს დანალექების 5 გენეტიკურ ტიპს: ჩამონაშალს, ჩამონაზვავს, მეწყრულს, სოლიფლუქციურს და დელუვიურს.
ჩამონაზვავი კოლუვიონი ანუ დერუფციუმი დამახასიათებელია მთიანი რაიონებისთვის. ძირითადად განლაგებულია ტექტონიკური საფეხურების საფუძველში. აგებულია სხვადასხვა ზომის უწესრიგოდ ნარევი მახვილკუთხა ან სუსტადდამრგვალებული ნატეხი ქანებით. დამახასიათებელია ქვიშიანი და ხვინჭიანი მასალის დეფიციტი. ნატეხების შედგენილობა შეესაბამება ფერდობის ქანებს. ჩამონაშალი და ჩამონაზვავი ნატეხების ცემენტაციის შედეგად წარმოიქმნება ბრექჩიები. მეწყრული კოლუვიონი ანუ დელაფსიუმი განვითარებულია მთებსა და ვაკეებზე. წარმოიქმნება მსხვილი ბლოკების დაცურების ან ქანების დანგრეული მასების შედეგად. განარჩევენ ქანების მსხვილი ბლოკებით აგებულ ბლოკურ დელაფსიუმს, რომელიც ინარჩუნებს ფერდობის შემადგენლობასა და შიდა აგებულების თვისებებს და უმეტესწილად, ქვიშიან-თიხოვანი შედგენილობის ნაკადურ დელაფსიუმს, რომელშიც ფიქსირდება ფერდობის მკვიდრი ქანების შიდა აგებულების თვისებების უქონლობა. წყალქვეშ ჩამონაშალი, ჩამონაზვავი და მეწყრული მასები გროვდება შუაოკეანური ქედების რიფტული ხეობების, ტექტონიკური საფეხურებისა და ციცაბოკალთებიანი ღარების ფერდობების საფუძველში.
სოლიფლუქციური და დელუვიური კოლუვიონი კონტინენტური დანალექებია; მათი სიმძლავრე რამდენიმე მეტრიდან რამდენიმე ათეულ მეტრამდეა. სოლიფლუქციური კოლუვიონი ანუ სოლიფლუქციუმი წარმოიქმნება ბლანტ-პლასტიკური დინების პროცესის შედეგად დამრეც კალთებზე. მეტად დამახასიათებელია დედამიწის სუბარქტიკული და სუბანტარქტიკული კლიმატური სარტყლებისათვის, სადაც ფერდობზე ქვის ზღვებისა და ქვის მდინარეების და აგრეთვე მათ საფუძველში ლოდის ქვიშრობის შლეიფების ამგებელია. წარმოქმნილია უწესრიგოდ ნარევი ლოდნარ-ღორღნარი ან თიხოვან-თიხნარი მასალით. ტროპიკულ, სუბტროპიკულ და ეკვატორულ სარტყლებში სოლიფლუქციუმი აგებულია ძირითადად თიხოვანი მასალით. სოლიფლუქციურ დანალექებში ფართოდაა გავრცელებული ნაკადური და დაჭმუჭნული ტექსტურები. დელუვიური კოლუვიონი წარმოიქმნება წვიმისა და მდნარი თოვლის წყლებით გამოფიტვის ფხვიერი პროდუქტების სიბრტყითი წარეცხვის შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:გეომორფოლოგია კატეგორია:სედიმენტოლოგია
სკალარია
სკალარია (Pterophyllum) — თევზების გვარი ციქლასებრთა ოჯახისა. სხეული დისკოსებრი ფორმის და გვერდებიდან შებრტყელებულია; სიგრძე 15 სმ-მდეა, სიმაღლე 25 სმ-მდე. ძირითადად შეფერილი არიან მომწვანო-რუხიდან ზეთისხილისფრამდე მოვერცხლისფრო ელფერით. ქერცლი წვრილია. მუცლის ფარფლები ძაფის მსგავსია, ზურგისა და ანალური — წაგრძელებული, კუდისა და მკერდის — წამახვილებული. ბინადრობენ სამხრეთ ამერიკაში, ამაზონის, ორინოკოსა და ესეკიბოს აუზებში, ტბებსა და მდინარეთა ნელ დინებებში, წყალმცენარეებსა და წყლის მცენარეულობას შორის. სამი სახეობაა: (ყველაზე დიდი),,. ქმნიან მონოგამურ წყვილებს. დედალი ფოთლებზე ან მოფარებულ ადგილებში დებს 300–700 ცალ ქვირითს. ჰყავთ აკვარიუმებში.
440 იტალიელი მოწამე
წმინდა 440 იტალიელი მოწამე (გ. 579) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 2 მარტი, ახალი სტილით — 15 მარტი. იტალიელი წმინდანები ლანგობარდებმა (გერმანელთა ტომი) დახოცეს იმის გამო, რომ მათ თაყვანი არ სცეს კერპებს. წამებულთაგან მხოლოდ პრესვიტერ სანკტულის და გოსპიცი განდეგილის სახელებია ცნობილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 579
1340
თარიღი უცნობია
*
ხაფანგი (1992 წლის ფილმი)
ხაფანგი — 1992 წლის ქართული მხატვრული ფილმი. რეჟისორი — ალექსანდრე (ალეკო) ნინუა.
სიუჟეტი
ფილმი ასახავს მილიციის პენსიონერი პოდპოლკოვნიკის და ასევე „პენსიაზე“ გასული პროფესიონალი თაღლითის ჩახლართულ ურთიერთობებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:1992 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ალეკო ნინუას ფილმები
სოპოჩანის მონასტერი
სოპოჩანი (სერბ. Сопоћани) — მართლმადიდებლური მონასტერი სერბეთში. აშენებულია XIII საუკუნის მეორე ნახევარში, სერბეთის მეფე სტეფან უროშ I-ის მიერ, მდინარე რაშკას სათავეში, რასის რეგიონში, შუა საუკუნეების სერბული სახელმწიფოს შუაგულში. 1979 წლიდან, სტარი-რასთან ერთად შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1265 წელს და აგებულია წმინდა სამების სახელზე. ინტერიერის დეკორირება ოდნავ გვიანდელია. საკურთხევევლში, გამოსახულია არქიეპისკოპოსი სავა II, რომელიც 1263 წელს სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაური გახდა. სოპოჩანის ფრესკები, ზოგიერთ შუა საუკუნეების სერბული ხელოვნების მკვლევარს, იმ პერიოდის ნიმუშებს შორის ყველაზე მშვენიერად მიაჩნია. დასავლეთის კედელზე გამოსახულია ღვთისმშობლის მიძინების სცენა. XVI საუკუნეში, ოსმალებისგან მომდინარე საფრთხის გამო, ბერებმა მონასტერი დროებით დატოვეს. საბოლოოდ, 1689 წლის თავდასხმისას, თურქებმა მონასტერი ცეცხლს მისცეს, ეკლესიის სახურავში გამოყენებული ტყვია კი თან წაიღეს. მონასტრიდან გაქცევისას, საძმომ ზოგიერთი მნიშვნელოვანი რელიკვია კოსოვოში წაიღო, რომელიც სოპოჩანს აღარასდროს დაბრუნებია. ორასი წლის მანძილზე, XX საუკუნემდე, მონასტერი მიტოვებული, უდაბური რჩებოდა. ეკლესია თანდათან დაიშალა: კამარები ამოითხარა, გუმბათი ჩამოინგრა, ხოლო გარემომცველი შენობების ნანგრევები ლოდებითა და მიწით დაიფარა.
XX საუკუნის განმავლობაში, მონასტერი აღგა და დღეს აქ სამონასტრო ცხოვრება ყვავის. მიუხედავად მრავალი ვარამისა და ორსაუკუნოვანი დაუცველობისა, ფაქტია, რომ სოპოჩანის ფრესკების უმრავლესობა დღესაც უწინდელ მშვენიერებასა და ბრწყინვალებას ინარჩუნებს. ზოგიერთს ეს ღვთაებრივ სასწაულად მიაჩნია.
1979 წელს, სოპოჩანის მონასტერი გაფორმდა როგორც განსაკუთრებული კულტურული მნიშვნელობის მონუმენტი, რომელსაც სერბეთის სახელმწიფო იცავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერბეთის მონასტრები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სერბეთში
დადვაძე
საკუთარი სახელი დადვაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვინ გაყიდა კურდღელი როჯერი
ვინ გაყიდა კურდღელი როჯერი (Who Framed Roger Rabbit) — 1988 წლის ფენტეზის ჟანრის ამერიკული კომედიური ფილმი , რომლის რეჟისორია რობერტ ზემეკისი, ხოლო სცენარის ავტორები - ჯეფრი პრაისი და პიტერ სიმენი. ფილმში შერწყმულია ნახატი ანიმაცია და ცოცხალი კადრები. იგი ეფუძნება გერი კ. ვულფის რომანს „ვინ გაატარა ცენზურაში კურდღელი როჯერი?“, რომელშიც მოქმედება მიმდინარეობა ანიმაციური გმირებით დასახლებულ რეალურ სამყაროში.
დადვაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
ვინ გაყიდა კურდღელი როჯერი
Walt Disney Productions-მა ფილმის გადაღების უფლება 1981 წელს შეიძინა. გადაღებამდე ჯეფრი პრაისისა და პიტერ სიმენის მიერ დაიწერა სცენარის ორი ვერსია. ამის შემდგომ ისინი წარუდგინეს სტივენ სპილბერგსა და მის კომპანიას Amblin Entertainment, რათა დაფინანსება მოეპოვებინათ.
ზემეკისი ფილმის გადასაღებად აიყვანეს კანადელ ანიმატორ რიჩარდ უილიამსთან ერთად, რომელსაც უნდა ეზრუნა ანიმაციურ სცენებზე. წარმოება ლოს-ანჯელესიდან სტუდიაში Elstree, ინგლისში გადაიტანეს. გადაღებისას ბიუჯეტი გაიზარდა და ძირითად სცენებს უფრო ხანგრძლივი დროის განმავლობაში იღებდნენ, ვიდრე დაგეგმილი იყო.
როდესაც ფილმი გამოვიდა 1988 წლის 22 ივნისს, ფინანსური წარმატებისა და დადებითი მიმოხილვების გამო, მან გამოიწვია დაინტერესება ამერიკული ანიმაციის ოქროს ხანით და ამერიკულ ანიმაციაში ახალი ეპოქა დაიწყო, კერძოდ - დისნეის რენესანსი.
2016 წელს ფილმების ეროვნულმა რეესტრმა „კურდღელი როჯერი“ აირჩია კონგრესის ბიბლიოთეკაში შესატანად, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად ან ესთეტიკურად მნიშვნელოვანი ნამუშევარი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1988 წლის ფილმები კატეგორია:ნეო-ნუარის ჟანრის ფილმები კატეგორია:რობერტ ზემეკისის ფილმები კატეგორია:Touchstone Pictures-ის ფილმები კატეგორია:Touchstone Pictures-ის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:გადაკვეთილი ანიმაცია კატეგორია:1988 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური სერიალები
აუსგეირ აუსგეირსონი
აუსგეირ აუსგეირსონი (Ásgeir Ásgeirsson; დ. 13 მაისი, 1894 — გ. 15 სექტემბერი, 1972) — ისლანდიელი პოლიტიკოსი, 1932—1934 წლებში ისლანდიის პრემიერ-მინისტრი, 1952—1968 წლებში ისლანდიის მეორე პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1894 წლის 13 მაისს. 1915 წელს ფრიადზე დაამთავრა ისლანდიის უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტი რეიკიავიკში, მაგრამ, მეტისმეტად ახალგაზრდა ასაკის გამო პასტორი ვერ გახდა. 1917 წელს ისლანდიის ეპისკოპოსის ქალიშვილზე - დორა ტორჰალსდოტირზე დაიწერა ჯვარი. დორას ძმა ტრიგვი ტორჰალსსონი 1927—1932 ისლანდიის პრემიერ-მინისტრის პოსტს იკავებდა.
1923-1952 წლებში ალთინგის დეპუტატია „პროგრესული პარტიიდან“, რომლის თავმჯდომარეც 1932-33 წლებში თვითონვე იყო. 1931-34 წლებში ფინანსთა მინისტრია, 1932-34 წლებში კი სოციალ-დემოკრატებისა და პროგრესისტების კოალიციური მთავრობის პრემიერ-მინისტრია. 1952 წლის 25 იანვარს ისლანდიის პირველი პრეზიდენტის სვეინ ბიერნსსონის გარდაცვალების შემდეგ, იმავე წლის 1 აგვისტოდან ქვეყნის პრეზიდენტია. ხელახლა იქნა არჩეული 1956, 1960 და 1964 წწ. სამივეჯერ ავტომატურად გახდა პრეზიდენტი სხვა კანდიდატების არარსებობის გამო. მეოთხე ვადის დაწყებიდან მოკლე ხანშივე მისი მეუღლე ლეიკემიით გარდაიცვალა. აუსგეირსსონმა მიიღო გადაწყვეტილება მეხუთეჯერ აღარ ეყარა კენჭი. 1968 წლის არჩევნებზე ის საპრეზიდენტო კანდიდატ გუნარ ტროდსსონს უწევდა მხარდაჭერას, რომელმაც თავის სიძე კრისტიან ელდიაურნთან წააგო არჩევნები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის პრეზიდენტები კატეგორია:ისლანდიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
მიგ-1
მიგ-1 იყო საბჭოთა კავშირის გამანადგურებელი თვითმფრინავი მეორე მსოფლიო ომში. მიუხედავად სირთულეებისა მისი დაპროექტება მოხდა მიგ-3-ს ბაზაზე, რომელიც მაღალი რეპუტაციით სარგებლობდა, როგორც გადამტაცი თვითმფრინავი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბრძოლო თვითმფრინავები
Milk and Toast and Honey
— შვედური პოპ-როკ დუეტ როქსეტის სიმღერა და სინგლი. წარმოდგენილია ალბომზე Room Service. გამოსცა ლეიბლმა EMI.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როქსეტის სიმღერები კატეგორია:2001 წლის სიმღერები
Lasioglossum paradmirandum
Lasioglossum paradmirandum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1966 წელს.
სქოლიო
paradmirandum
პელოპონესის ნახევარკუნძული
მინი|250პქ პელოპონესი (Πελοπόννησος) — ნახევარკუნძული და გეოგრაფიული რეგიონი საბერძნეთის სამხრეთ ნაწილში. 1893 წლიდან, მას შემდეგ რაც გაიყვანეს კორინთოს არხი, იგი ტექნიკურ კუნძულად იქცა. გვიანდელი შუა საუკუნეების საბერძნეთში ოტომანთა ბატონობის დროს, ნახევარკუნძული ცნობილი იყო როგორც მორეა (Μωρέας). ეს დასახელება სასაუბრო თურქულში დღემდე გამოიყენება.
ნახევარკუნძული 1987 წლის რეფორმამდე საბერძნეთის ადმინისტრაციული რეგიონი იყო, ამჟამად კი მისი ტერიტორია სამი პერიფერიის შემადგენლობაშია მოქცეული: უდიდესი ნაწილი ეკუთვნის პელოპონესის პერიფერიას, ხოლო დანარჩენი ნაწილები დასავლეთ საბერძნეთის და ატიკას პერიფერიებს.
გეოგრაფია
პელოპონესის ნახევარკუნძულის ფართობი შეადგენს 21 549.6 კმ²-ს და წარმოადგენს საბერძნეთის ყველაზე სამხრეთით მდებარე ნაწილს. ნახევარკუნძული დანარჩენ საბერძნეთს ორი სახმელეთო გზით უკავშირდება, ერთი — კორინთოს ყელით და მეორე — რიო-ანტირიოს ხიდით (აგებულია 2004 წელს).
ნახევარკუნძულის შიდა ნაწილი მთებითაა დაფარული, ხოლო სანაპირო საკმაოდ ღრმაა და დაკბილული. უმაღლესი მწვერვალია ტაიგეტუსი (2 409 მეტრი). ნახევარკუნძული თავისმხრივ მოიცავს ოთხ სამხრეთისკენ მიმათულ ნახევარკუნძულს: მესენიას ნახევარკუნძული, მანის ნახევარკუნძული, მალეას კონცხი და არგოლიდის ნახევარკუნძული.
ისტორია
ნახევარკუნძულის ტერიტორია, ჯერ კიდევ პრეისტორიული ხანიდანაა დასახლებული. მისი თანამედროვე სახელი მომდინარეობს ბერძნული მითოლოგიიდან, კონკრეტულად მითიდან გმირ პელოპის შესახებ, რომელმაც მთლიანი ნახევარკუნძული დაიპყრო. სახელი Peloponnesos ნიშნავს „პელოპის კუნძულს“.
პირველი ბერძნული ცივილიზაცია, აქ ბრინჯაოს ხანაში, ნახევარკუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში გამოჩნდა. სავარაუდოდ, ეს იყო ეგეის ან მიკენის კულტურა. ანტიკურ ხანაში, პელოპონესი ძველი საბერძნეთის გულს წარმოადგენდა. აქ მდებარეობდა ისეთი ქალაქ-სახელმწიფოები, როგორებიცაა სპარტა, კორინთო, არგოსი და მეგალოპოლისი. ნახევარკუნძული ჩართული იყო ბერძენ-სპარსელთა ომებში. სწორედ აქ მიმდინარეობდა ძვ.წ. 431-404 წლებში პელოპონესის ომები. ძვ.წ. 146 წელს, პელოპონესმა ვერ გაუძლო რომის იმპერიას და მისი გაფართოების მსხვერპლი გახდა, გადაიქცა რა მის ერთ-ერთ, აქაიას პროვინციად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახევარკუნძულები ანბანის მიხედვით კატეგორია:საბერძნეთის ნახევარკუნძულები
სვეინ ბიერნსონი
სვეინ ბიერნსონი (Sveinn Björnsson; დ. 27 თებერვალი, 1881 — გ. 25 იანვარი, 1952) — დამოუკიდებელი ისლანდიის პირველი პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1881 წლის 27 იანვარს კოპენჰაგენში. 1912 წელს რეიკიავიკის საქალაქო საბჭოს წევრი გახდა. 1914-1916 წლებში და 1920 წელს ისლანდიის პარლამენტ - ალთინგის წევრი იყო. ისლანდიის მიერ 1918 წელს ავტონომიის მოპოვების შემდეგ რეიკიავიკის საქალაქო საბჭოს პრეზიდენტი გახდა (1920 წლამდე). იმავე წლებში ხელმძღვანელი პოსტები ეკავა ისლანდიის სხვადასხვა კომპანიასა და საბანკო დაწესებულებებში. 1920-24 და 1926-40 წლებში ისლანდიის დესპანია დანიაში - ისლანდიის რეგენტი.
1944 წლის 25 მაისს ისლანდიაში დანიისგან დამოუკიდებლობის რეფერენდუმი ჩატარდა. რეფერენდუმზე დადებითი პასუხი იქნა მიღებული და 1944 წლის 17 ივლისს ალთინგმა იგი ისლანდიის პირველ პრეზიდენტად აირჩია 1 წლის ვადით.
1945 წელს ხელახლა აირჩიეს საერთო-სახალხო კენჭისყრით, 1949 წელს კი კიდევ ერთხელ გახდა პრეზიდენტი. გარდაიცვალა 1952 წლის 25 იანვარს მორიგი საპრეზიდენტო ვადის დროს. მისი გარდაცვალების შემდეგ ქვეყანას ტრიუმვირატი მართავდა ალთინგის თავმჯდომარის, ისლანდიის პრემიერ-მინისტრისა და უმაღლესი სასამართლოს მთავარი მოსამართლის შემადგენლობით ახალი პრეზიდენტის არჩევამდე.
კატეგორია:ისლანდიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952
ღების უღელტეხილი
ღების უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის კავკასიონზე. სიმაღლე 3461 მ. მიდამოები აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. მდინარე რიონის ზემოთს აკავშირებს მდინარე ურუხის აუზთან. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები კატეგორია:კავკასიონის უღელტეხილები
Seasons End
Seasons End (სეზონის დასასრული) — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის მეხუთე სტუდიური ალბომი, რომლის ჩაწერაშიც მონაწილეობა მიიღო ახალმა ვოკალისტმა სტივ ჰოგართმა. შეუერთდა ჯგუფს მას შემდეგ, რაც კოლექტივი დატოვა ვოკალისტმა ფიშმა (1988 წლის ბოლოს). გარდა ორიგინალური ვოკალისა, აღმოჩნდა, რომ სტივი კარგად ფლობს კლავიშებს. Marillion-ამდე მან, ჯგუფთან The Europeans ერთად გამოუშვა ორი ალბომი, Vocabulary და Recurring Dreams. აგრეთვე, მან ჩამოაყალიბა საკუთარი ჯგუფი How We Live და გამოუშვა ერთი ალბომი Dry Land. მას შემდეგ, რაც მსმენელმა ამ ჩანაწერს განსაკუთრებული ყურადღება არ მიაქცია, ჰოგართი მოვიდა Marillion-ში.
ახალ ალბომზე სტივს ეკუთვნოდა სულ რამდენიმე სიმღერა, მათ შორის: „Easter“ და „The Space“. ალბომიდან აგრეთვე გამოიცა სამი სინგლი: „Hooks In You“ (1989), „The Uninvited Guest“ (1990) და „Easter“ (1990).
ამ ალბომის მხარდამჭერი ტურნე ითვლება ყველაზე მასშტაბურად, რომელიც მოეწყო სტივ ჰოგართის მონაწილეობით.
ისტორია
მას შემდეგ, რაც ჯგუფი ფიშმა დატოვა, კოლექტივი ლიდერისა და იდეოლოგის გარეშე დარჩა. ამასთან, უკვე მზად იყო მომავალი ალბომის სიმღერების დიდი რაოდენობა. გადაწყდა, რომ Marillion არ დაიშლებოდა, მაგრამ უპირველეს ყოვლისა, აუცილებელი იყო ახალი ვოკალისტი.
მომავალი ალბომის სიმღერების შექმნისას ჩაიწერა სიმღერების King of Sunset Town, Seasons End და Berlin ინსტრუმენტული ვერსიები. The Uninvited Guest და The Space ასევე თითქმის დასრულებული იყო. პრობლემას წარმოადგენდა ის, რომ ეს სიმღერები ტექსტების გარეშე იყო. აშკარა იყო, რომ ჯგუფის არც ერთი წევრი არ ბედავდა ტექსტების წერას. მარკ კელი იხსენებდა, რომ Bonzo Dog Doo Dah Band-ის წევრი ვივ სტენშოლი იყო ტექსტების შექმნის ერთ-ერთი კანდიდატი, მაგრამ კელის თქმით, „მათ სიღრმე აკლდა“. მაშინ ეს ადგილი დაიკავა ჯონ ჰელმერმა (The Piranhas). იგი გახარებული იყო ახალი მოვალეობით, თუმცა ფიშის ტექსტების გადახედვის შემდეგ მიხვდა, რომ რთული სამუშაო ელოდა.
ჯგუფი ამასობაში კვლავ მუშაობდა. კონცერტებზე დროებით მღეროდა პიტ ტრევავასი, რომელსაც მთლიანი დარბაზი ეხმარებოდა. ლივერპულში გამოსვლისას Rage-ის ვოკალისტი დეივ ლოიდი გამოჩნდა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი შესრულების მანერით ყველა კმაყოფილი დარჩა, მუდმივად დატოვებაზე არავის უფიქრია.
1988 წლის ზამთარში სტივ როზერი შეხვდა ჯონ ჰელმერს ჰამერსმითის ერთ-ერთ ბარში. ამის შემდეგ მათ დაიწყეს სიმღერის Berlin ტექსტზე მუშაობა (კომპოზიციაზე გავლენა იქონია ჯგუფის 1985 წლის ვიზიტმა გერმანიაში). ჯონი, რომელიც ამავე დროს ჯგუფ კინგ კრიმსონის დიდი მოყვარულიც იყო, დაკავდა ახალი საქმით. პრობლემა იმაში იყო, რომ იგი ბერლინში ჯერ ნამყოფი არ იყო. როზერი იხსენებდა, რომ ჯონის სტილი ფიშისგან მკვეთრად გამოირჩეოდა, მაგრამ ლირიკა იყო ნათელი და ემოციური. მუსიკოსებმა მას მიაწოდეს სხვა სიმღერების დემო ვერსიებიც. საშობაო დღეების შემდეგ ჰელმერი დაბრუნდა ახალი ტექსტით სიმღერისათვის Seasons End.
ნოემბრის ბოლოს Marillion-მა გამოაქვეყნა განცხადება ახალი ვოკალისტის ძიების შესახებ. მოსმენა გაიმართა სტუდიაში Nomis, მაგრამ მუსიკოსებს არავინ მოეწონათ. მოგვიანებით იენ მოსლი იხსენებდა, რომ ტრევავასის სახლში მოისმინეს კასეტაზე სტივ ჰოგართის ვოკალი, რომელიც მათთვის იდეალური აღმოჩნდა. აღმოჩნდა, რომ ჩანაწერი გამოაგზავნა მისმა გამომცემელმა კომპანიიდან Rondor Publishing - თანაც ჰოგართის ნებართვის გარეშე.
შეხვედრა ჰოგართთან გაიმართა ტრევავასის სახლში. სტივს დააგვიანდა, ვინაიდან წინა დღეს მისი მანქანა მოიპარეს. მას ჰქონდა ალერგია (რაც გამოიხატა ადგილზევე, ტრევავასის კატების გამო). სტივი იხსენებდა, რომ მას უბრალოდ უთხრეს - ’ჩვენ ისეთები ვართ, როგორიც ვართ, მაგრამ შენ უნდა იყო ის, რაც ხარ. ვნახოთ, რა გამოვა’. რეპეტიციების შემდეგ გადაწყდა, რომ ჰოგართი მისაღები ვოკალისტი იყო. მან შეიტანა საკუთარი კორექტივები რამდენიმე სიმღერაში. თუმცა, ჯგუფის წევრებმა გადაამოწმეს იგი, დაუკავშირდნენ რა ყველა ნაცნობს, რომელსაც მასთან რამე შეხება ჰქონია. საცდელი ვადით აყვანის შემდეგ Marillion-ს შეუერთდა პროდიუსერი ნიკ დეივისი.
სქოლიო
კატეგორია:Marillion-ის ალბომები კატეგორია:1989 წლის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ნიკ დეივისის პროდიუსერობით
ჩვეულებრივი ღვია
ჩვეულებრივი ღვია (Juniperus communis) — წიწვოვანი მცენარე კვიპაროზისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ევროპისა და აზიის (ციმბირი) ზომიერ სარტყელში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში. საქართველოში მთის შუა სარტყლის ტყეებში ფართოდ (ყოფ. J. oblonga ), ასევე აჭარაში სუბალპურ და ალპურ სარტყლებში კლდეებზე (ყოფ. J. pygmaea ) გავრცელებულია ვარიაცია Juniperus communis var. saxatilis.
Shape Of My Heart
ბრიტანეთში სინგლი, სხვა სიმღერებთან შედარებით, წარუმატებელი აღმოჩნდა და 50 პოპულარული კომპოზიციის სიაშიც ვერ მოხვდა. მიუხედავად ამისა, სტინგი მას 1993/1994 წლების და შემდგომ ტურნეებში ასრულებდა. ლონდონურ კონცერტებს ესწრებოდა ლარი ადლერი, რომელიც სტუდიურ ვერსიაში ტუჩის ჰარმონიკაზე უკრავს.
ჩვეულებრივი ღვია
მარადმწვანე ბუჩქია. ფოთლები (წიწვები) ტოტებზე სამ-სამად სხედან რგოლებად. მცენარე ორსახლიანია. გაზაფხულზე მდედრობით ეგზემპლარებზე ვითარდება მცირე ზომის სათესლე გირჩები, რომლებიც განაყოფიერების შემდეგ იბერებიან, ხორციანები ხდებიან და წარმოქმნიან წვნიან ნაყოფისებრ გირჩებს ან გირჩანაყოფებს. განვითარების პროცესში ისინი თავიდან მწვანეა, სიმწიფეში მუქდებიან. დამწიფება ნელა მიმდინარეობს და მხოლოდ მეორე წელს სრულდება, ამიტომ ღვიაზე ერთდროულადაა შესაძლებელი ახალგაზრდა მწვანე და შარშანდელი შავი გირჩანაყოფების ხილვა.
Shape Of My Heart
სიმღერა ასევე მოხვდა ფილმში „ლეონი“ (თუმცა არ იქნა შეტანილი ოფიციალურ საუნდტრეკში).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტინგის სიმღერები კატეგორია:1993 წლის სიმღერები კატეგორია:1993 წლის სინგლები
ჩვეულებრივი ღვია
მწიფე გირჩანაყობს სფეროსებრი ფორმა აქვს, სიგანეში 6–9 მმ-ია. თავზე სამსხივიანი ნაღარი ეტყობა. ფერად მურა-შავი ან იისფერ-შავია, ბრჭყვიალა, ზოგჯერ ვეჟანი ნაფიფქით. ფაშარი მომწვანო-მურა რბილობის შიგნით 3 მაგარგარსიანი თესლია მოთავსებული. გირჩანაყოფს ტკბილ-სასიამოვნო გემო აქვს, რადგან 13–40% შაქარს შეიცავს. ეთერის ზეთის შემცველობის გამო არომატული სუნი ასდის.
გირჩანაყოფს აგროვებენ შემოდგომით — მცენარის ქვეშ შლიან რაიმე ქსოვილს ან მისთანას და არხევენ; მწიფე ნაყოფი ადვილად სცვივა, მკვახე კი ხეზე რჩება. ამის შემდეგ მიმდინარეობს დახარისხება, აშორებენ წიწვებს, ტოტებს და შემოუსვლელ ნაყოფებს. საბოლოოდ აშრობენ პირდაპირ ჰაერზე ან სხვენში, ღუმელში გამოშრობისას ფუჭდება. ნაყოფს ზიანს აყენებენ ბალახის მწვანე ბაღლინჯოები, რომლებიც ნაყოფებთან შეგროვების დროს ხვდებიან; მიუხედავად იმისა, რომ შრობის დროს შეიძლება დაიღუპნონ, მაინც არასასიამოვნო სუნს ტოვებენ.
ხალხურ მედიცინაში ღვიის გირჩანაყოფები გამოიყენება როგორც შარდსადენი და საჭმლის მონელების ხელშემწყობი საშუალება. შედიან შარდსადენი ჩაების შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ღვია
ვარაზაშვილი
საკუთარი სახელი ვარაზაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
მიხეილ საბაშვილი
მიხეილ ნიკოლოზის ძე საბაშვილი (დ. 7 აგვისტო 1900, ბათუმი — გ. 9 ივლისი 1979, თბილისი) — ქართველი ნიადაგთმცოდნე. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1944). საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1961). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1955). სკკპ წევრი 1953 წლიდან.
ბიოგრაფია
1925 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის აგრონომიული ფაკულტეტი. 1930—1942 წლებში სუბტროპიკული კულტურების საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტისა და საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის დოცენტი იყო; 1936 წლიდან სხვადასხვა დროს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ნიადაგთმცოდნეობის, ხოლო შემდეგ ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის და ნიადაგთმცოდნეობის, ხოლო შემდეგ კათედრის გამგე და პროფესორი; 1945—1958 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ნიადაგთმცოდნეობის, აგროქიმიის და მელიორაციის ინსტიტუტის დირექტორი; 1963—1976 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ბიოლოგიის განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი. მიხეილ საბაშვილმა შეისწავლა საქართველოს ნიადაგების გენეზისი, შედგენილობა-თვისებები, გავრცელება, კლასიფიკაცია, აგროსაწარმოო მაჩვენებლების თეორიული და პრაქტიკული საკითხები. მის მიერ და მისი ხელმძღვანელობით შედგენილია სხვადასხვა მასშტაბიანი ნიადაგური რუკები და სხვა.
სტუდენიცის მონასტერი
სტუდენიცის მონასტერი (სერბ. Манастир Студеница) — XII საუკუნის მართლმადიდებლური მონასტერი ცენტრალურ სერბეთში, ქალაქ კრალევოდან 39 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. წარმოადგენს სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთ-ერთ უდიდეს და უმდიდრეს მონასტერს.
მიხეილ საბაშვილი
ბიოგრაფია
სამეცნიერო-კვლევით მოღვაწეობასთან ერთად, მიხეილ საბაშვილი განუწყვეტლივ ეწეოდა პედაგოგიურ მუშაობას. მისი შრომები ფართოდ იყო გამოყენებული საბჭოთა მეურნეობებისა და კოლმეურნეობების, საირიგაციო და სამელიორაციო მშენებლობების დაპროექტების, სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისათვის ახალი ფართობების ათვისებისა და გაუმჯობესების საქმეში. მიხეილ საბაშვილის ხელმძღვანელობით დიდი სამუშაოები იყო ჩატარებული სასუქებისა და ნიადაგთმცოდნეობის საკავშირო ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის მიერ 1932—1934 წლებში დასავლეთ საქართველოს სუბტროპიკული ზონის ნიადაგების გამოსაკვლევად, სოფლის მეურნეობის სპეციალიზაციის საკითხებთან დაკავშირებით. 1937—1938 წლებში მისი ხელმძღვანელობით, ჩატარდა საქართველოს მარცვლეული კულტურების ჯიშთა გამოდცის ნიადაგების დაწვრილებითი შესწავლა-დახასიათება. 1940 წელს დეტალურად იქნა გამოკვლეული წალკის ქვაბულის ნიადაგები, რომლის შედეგები გაითვალისწინეს ამ წყალსაცავის მშენებლობის პროექტის შედგენისას. მეორე მსოფლიო ომის დროს დიდი მუშაობა გასწია სამხედრო რუკების შედგენაზე.
მისივე ხელმძღვანელობით იქნა შესწავლილი ყაზბეგის რაიონის ჩრდილო ნაწილის, სამგორის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილის, შირაქისა და ტარიბანის ველებისა და კახეთის ნათელი ტყეების ნიადაგები. არაერთი ნაშრომი მიეძღვნა საქართველოს მევენახეობის რაიონებისა და ვენახისათვის გამოსადეგი ნიადაგების მიმოხილვას. 1957 წელს შეადგინა საქართველოს ნიადაგების რუკა საშუალო სკოლებისათვის. მიხეილ საბაშვილი აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ნიადაგთმცოდნეთა საერთაშორისო კონგრესების, საკავშირო ყრილობების, სიმპოზიუმების, კონფერენციებისა და სხვათა საქმიანობაში.
დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 2 შრომის წითელი დროშის ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენით და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ნიადაგთმცოდნეები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები მიხეილ
სტუდენიცის მონასტერი
1979 წელს, სტუდენიცის მონასტერი გაფორმდა როგორც განსაკუთრებული კულტურული მნიშვნელობის მონუმენტი, რომელსაც სერბეთის სახელმწიფო იცავს. 1986 წელს კი ის იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერბეთის მონასტრები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სერბეთში კატეგორია:კუპელჰალე სერბეთში
არიმა
არიმა (Arima) — ქალაქი ტრინიდადი და ტობაგოში, კუნძულ ტრინიდადზე. ქალაქი ქვეყნის სიდიდით მეოთხე საქალაქო გაერთიანებაა, მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 34 389 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრინიდადი და ტობაგოს ქალაქები
ფინანსური კრიზისი
„ფინანსური კრიზისი“ ყოველდღიურ მეტყველებაში — შემოსავლის ან ნაღდი ფულის სიმცირე (მაგ. სალიკვიდაციო კრიზისი).
ისტორია
ოქსფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი, ისტორიკოსი ფილიპ ქეი თვლის, რომ მსოფლიო ისტორიაში პირველმა ფინანსური კრიზისმა, ძვ. წ. 88 წელს რომის რესპუბლიკა დააზარალა.
ფინანსური ბერკეტი
ფინანსური ბერკეტი საშუალებას იძლევა ისეთი ბიზნესის წარმოებისა, რომელიც სახსრების სიმცირის დროს ავტომატურად ჩამოიშლება. ეს ყველაფერი დომინოს ეფექტით ხასიათდება, რადგან თუნდაც მცირე უსახსრობა ბიზნესის მეწილეების უმრავლესობის ბანკროტს იწვევს.
ბრბოს ეფექტი
ბრბოს ეფექტი დაკავშირებულია სპეკულანტების ქმედებებთან, აქტივების მასიურ ყიდვები ან გაყიდვები და ამის გამო პროდუქტის შემცირება ან გაზრდა და ფასების ზრდა ან დაცემა, ბაზრის დესტაბილიზაციას იწვევს.
ანტიკრიზისული ზომები
ამ ეტაპზე ანტიკრიზისული ღონისძიებებს კოორდინაციას საერთაშორისო საფინანსო ინსტიტუტები: საერთაშორისო სავალუტო ფონდი, საერთაშორისო ანგარიშსწორების ბანკი და ფინანსური სტაბილურობის ფორუმი უწევენ.
სქოლიო
კატეგორია:ეკონომიკური კრიზისი
დასავლეთი პროვინცია (კენია)
დასავლეთი პროვინცია (Western Province, Mkoa wa Magharibi) — კენიის რვა პროვინციიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქი — კაკამეგა. შედგება 4 ოლქისაგან.
2009 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 4 334 282 კაცს. მისი ფართობია 8309 კმ².
გეოგრაფია
ბუნგომის ოლქში მდებარეობს კენიაში სიმაღლით მეორე მთა — ელგონის მთა (Mount Elgon, 4321 მეტრი). დასავლეთ პროვინციაში ასევე მდებარეობს კაკამეგას ტყის ეროვნული ნაკრძალი.
მოსახლეობა
პროვინცია დასახლებულია ძირითადად ლუჰიას ეთნიკური ჯგუფით. ამ პროვინციაში ფართედაა გავრცელებული კვაკერობა.
სქოლიო
კატეგორია:კენიის პროვინციები
გიორგი სიკსეკი
გიორგი სიკსეკი (დ. 12 ივლისი, 1887 — გ. 1971, იერუსალიმი) — იერუსალიმში მცხოვრები ქართველი პედაგოგი, მთარგმნელი და საზოგადო მოღვაწე.
განათლება
დაწყებითი განათლება მიიღო ბერძნულ მართლმადიდებლურ სკოლაში, შემდეგ კი წმინდა დიმიტრის სახელობის სასწავლებელში, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1905 წელს. გიორგი ფლობდა: არაბულ, ბერძნულ, ინგლისურ, ფრანგულ და თურქულ ენებს.
მოღვაწეობა
1905 წელს მასწავლებლად დაიწყო მუშაობა რამლას მართლმადიდებლურ სკოლაში. ამის შემდეგ არაბულის მასწავლებლად იერუსალიმის საპატრიარქოს გიმნაზიაში. 1909—1914 წლებში გიორგი სიკსეკი მუშაობდა აღდგომის ტაძრის ტიპოგრაფიის სახლში არაბულად ნაბეჭდი პუბლიკაციების ინსპექტორად. სიკსეკს ურთიერთობა ჰქონდა იერუსალიმის მართლმადიდებლურ საპატრიარქოსთან და პალესტინა-იორდანიის მართლმადიდებლურ სკოლების ქსელთან. 1922 წელს დაინიშნა ბერძნული მართლმადიდებლური საპატრიარქოს სკოლების გენერალურ ინსპექტორად პალესტინა-იორდანიაში, სადაც ერთდროულად 32 სკოლას კურირებდა. მან ძველი ბერძნულიდან თარგმნა ბიზანტიური საოჯახო სამართალი, რომელიც 1930 წლის შემდეგ ხუთჯერ გამოიცა. ბერძნულიდან თარგმნა 695-გვერდიანი ლოცვანის წიგნი, რომელიც ორჯერ — 1914 და 1940 წლებში დაიბეჭდა.
1921 წელს იგი ხელმძღვანელობდა აბრეშუმის ხარისხის დამდგენ ექსპერტებს ენტონი ბირამის საკონსულტაციო ჯგუფში, 1926 წელს გახდა იერუსალიმის საარჩევნო შტაბის წევრი, 1931 წელს კი იერუსალიმის საქალაქო სასამართლოში საპატიო მოსამართლედ აირჩიეს. იმავე წელს 25 ნოემბერს გიორგი სიკსეკი დაინიშნა ბრიტანეთის უმაღლესი კომისრის თანამდებობაზე, რვა წლის განმავლობაში. 1948 წელს ის ასრულებდა იერუსალიმის პატრიარქის არაბი მდივნის მოვალეობას.
პირადი ცხოვრება
გიორგი სიკსეკის პაპა ჯორჯი (გიორგი) (1788-1836 წწ.) და მამა — ჰანნა (იოანე) სიკსეკი (1834-1889 წწ.) მღვდლები ყოფილან. სწორედ მათი ნაწერებისგან შეიტყო გიორგი სიკსეკმა თავისი ქართული წარმომავლობის შესახებ. ცნობილია მისი შორეული წინაპრის სახელი — „სიმონი“.