cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბაიბაი
ადგილობრივი მმართველობა
ქალაქის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური მერია. საკანონმდებლო ორგანოს საქალაქო საბჭო წარმოადგენს, რომელიც ქალაქის სამართავ განკარგულებებს შეიმუშავებს. საბჭო ერთპალატიანი ორგანოა და 10 დეპუტატის, ex officio-ებისა და სექტორული წარმომადგენლებისგან შედგება. საქალაქო საბჭოს ვიცე-მერი თავმჯდომარეობს, რომელიც მერის დროებითი ვაკანსიის დროს მერის უფლებამოსილებებსაც ითავსებს.
კულტურა
ბაიბაი ლეიტეს დასავლეთ სანაპიროს ბიზნეს და ინდუსტრიული კერაა. ქალაქის სანაპირო პრომენადა ყველაზე ხშირად მონახულებადა ადგილია, განსაკუთრებით ღამით. ქალაქში არაერთი ფესტივალი იმართება: ტიგბავანონის ფესტივალი ყოველწლიურად იანვრის მეორე შაბათს პლარიდელის ბარანგაიში აღინიშნება და წმინდა ნინიოს ეძღვნება. სხვა ფესტივალების მსგავსად ტიგბავანონის ფესტივალზე პლარიდელის ბარანგაის ისტორია და ყოფითი სცენები ცოცხლდება. ჰალარანის ფესტივალი სანტო-როსარიოს ბარანგაიში ყოველი წლის ოქტომბერში იმართება. სირონგის ფესტივალი პომპონანის ბარანგაიში ივნისის მე-13 დღეს იმართება.
განათლება
ბაიბაიში მთავარი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ვისაიასის სახელმწიფო უნივერსიტეტია. უნივერსიტეტი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მოწინავე საგანმანათლებლო დაწესებულება სასოფლო-სამეურნეო კვლევების სფეროში. ვისაიასის რეგიონში იგი ერთადერთი უნივერსიტეტია, რომელსაც ფილიპინების ტურიზმის დეპარტამენტი ტურისტული ძეგლის სტატუსს ანიჭებს.
ბაიბაიში 71 დაწყებითი სკოლა მდებარეობს, რომელთაგანაც 3 პობლაკიონში, 68 კი სასოფლო-სამეურნეო სივრცეებში მდებარეობს. საშუალო სკოლებს შორის აღსანიშნავია: ბაიბაის ეროვნული საშუალო სკოლა, ბანაჰაოს, ბიტანჰუანის, ბუნგის, კარიდადის, სიაბუს, პლარიდელის, პომპონანის, მაილჰის, მაკინჰასის ეროვნული საშუალო სკოლები და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაიბაი კატეგორია:ლეიტეს პროვინციის ქალაქები
ახალსოფლის თუშის ციხე
ახალსოფლის თუშის ციხე — კოშკი, არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფლის ჩრდილოეთით, მდინარე ავანისხევის მარჯვენა ნაპირას. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. სავარაუდოდ, სახელი შეერქვა თუში მეცხვარეების გამო, რომლებიც ციხეს ახლაც იყენებენ ცხვრის საძოვრად.
თავდაპირველად ამ ადგილას მდგარა პატარა დარბაზული ეკლესია, რომლისთვისაც მოგვიანებით, გარედან, სქელი კედლები მიუშენებიათ და სათავდაცვო კოშკად გადაუკეთებიათ. კოშკი ორსართულიანია, შემორჩენილია 5 მეტრის სიმაღლეზე. ნაგებია ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი, კედლები დაბზარულია, დაზიანებულია გარეთა კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი.
ნაგებობა გეგმით სწორკუთხაა. გარედან კუთხეებმომრგვალებულია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედლებში თითო ნიშაა, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე — თითო პილასტრი, რომლებსაც ეყრდნობა ყალიბით გამოყვანილი შეისრული თაღი. სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლებში სათოფურებია გაჭრილი. დასავლეთ კედლის გასწვრივ, ჭერში — ბანზე გასასავლელი, ხოლო ჩრდილოეთი კედლის თავზე ორი ხვრელია.
ციხეს ქვის კედლით შემოღობილი პატარა ეზო აქვს, ეზოში და ციხის ირგვლივ 1969 წელს არქეოლოგიური გათხრები ჩაატარა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, რომელსაც დ. ჭილაშვილი ხელმძღვანელობდა. ეზოში აღმოჩნდა სქელკედლიანი, მომწვანო-მოყავისფროდ მოჭიქული, ხაზოვანი ორნამენტით შემკული, დიდი ზომის ჯამის ძირის ნატეხები.
თუშის ციხის ირგვლივ, მიწის ზედაპირზე, მიმობნეულია დანგრეული ნაგებობების ქვები, მათ შორის, თლილიც. სადაზვერვო შურფის გათხრით გამოვლინდა კულტურული ფენა, აღმოჩნდა რამდენიმე ქვევრის ნაშთი, მარნის ნაწილი სამი ქვევრით და ნასახლარი ქვის ყორეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის კოშკები
როშიცა
როშიცა (Roşiţa) — სოფელი მოლდოვაში, ტარაკლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 128 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 144 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარაკლიის რაიონის სოფლები
ბელგიის პოლიტიკური სისტემა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიის პოლიტიკა კატეგორია:პოლიტიკური სისტემები
ფერიყალა
მინი ფერიყალა (Pəriqala) ანუ ზღაპრული ციხე — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ნაკლებად ცნობილი, ლეგენდარული ციხე. ძეგლი მოიცავს კირქვის აგურისაგან ნაგებ სამ ოთახსა და ფანჯარას და განთავსებულია კლდის გვერდზე 300 მეტრის სიმაღლეზე, კავკასიონის მთისწინეთში, სოფელ იუხარი-ჩარდაღლარის მახლობლად.
მიიჩნევენ, რომ ფერიყალა აგებულია IV და VIII საუკუნეებს შორის. სტუმრობს ცოტა, რადგან მდებარეობს რესპუბლიკის შორეულ ნაწილში და იქ მოსახვედრად საჭიროა დიდი ძალისხმევა. ადგილზე არის მუხის კოჭებით გამაგრებული ორმოცსაფეხურიანი კიბე და დახურული ბილიკი. ადგილობრივმა გიდებმა ადგილზე მისასვლელად დადგეს ვერტიკალური კიბე, თუმცა მასზე ასვლას ფიზიკური სიძლიერე და ალპინიზმის უნარები სჭირდება. ძეგლი კარგ მდგომარეობაშია, მიუხედავად იმისა, რომ კიბის ზედა ნაწილი უკვე განცალკევდა კლდისაგან, რაც, სავარაუდოდ, მიწისძვრის შედეგი უნდა იყოს. გაცვეთილობა კირქვაზე, იმაზე მიუთითებს, რომ ნაგებობა დიდი ხნის მანძილზე საცხოვრებლად გამოიყენებოდა.
ძეგლის წარმომავლობა
ფერიყალა სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც ზღაპრული, ჯადოსნური ციხე. ამას გარდა „ფერი“ ქალის სახელიცაა. ლეგენდის მიხედვით ფარი, მშვენიერი ქალი ჩინგიზ ხანის ეპოქიდან, გახდა ერთი მონღოლი მხედართმთავრის რჩეული, რომელსაც ქალის თავის ჰარამხანაში წაყვანა ჰქონდა გადაწყვეტილი და ამისთვის ნებართვა მამამისისგანაც აეღო. ფერის სხვა გეგმები ჰქონდა. მას მონღოლისაგან გასაქცევად ეს ციხე აეგო, საიდანაც საბოლოოდ გადმოხტა კიდეც და ქვევით კლდეებზე დალია სული. ეს გადმოცემა გარკვეულ მსგავსებას ავლენს ბაქოს ქალწულის კოშკის ამბავთან.
უფრო რეალისტურად მიიჩნევა, რომ ფერიყალა შეიძლება ნაგები იყოს, როგორც მონასტერი ადრექრისტიანული ხანის განდეგილი ბერებისათვის. ყველაფრის მიუხედავად, იმისათვის, რომ ძეგლის ნამდვილი წარმომავლობა დადგინდეს, კვლავაც დიდი არქოლოგიური მოკვლევაა ჩასატარებელი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
ნაციონალ-სოციალისტთა პროგრამა
ნაციონალ-სოციალისტური გერმანული მუშათა პარტიის პროგრამა, ნაციონალ-სოციალისტთა პროგრამა (25 Punkte-Programm N.S.D.A.P.) — ნაცისტური პარტიის ოფიციალური პროგრამა 1920 წლის 1 აპრილიდან.
ისტორია
1919 წლის 5 იანვარს ანტონ დრაქსლერის დამოუკიდებელი მუშათა კომიტეტის და კარლ ჰარერის პოლიტიკურ-მუშათა კავშირის გაერთიანებით შეიქმნა „გერმანელ მუშათა პარტია“ („Deutsche Arbeiterpartei“; DAP), რომელსაც იმავე წლის სექტემბერში შეუერთდა ადოლფ ჰიტლერი.
1920 წლის 24 თებერვალს მიუნხენში შეკრებისას ადოლფ ჰიტლერმა წარადგინა გოთფრიდ ფედერომთან და ანტონ დრაქსლერთან ერთად შემუშავებელი „25 პუნქტის“ პროგრამა. ამავე დროს მიიღეს პარტიის სახელის შეცვლის გადაწყვეტილება — დასაწყისშ მას „ნაციონალ-სოციალისტური“ დაემატა. ამავე წლის 1 აპრილს „25 პუნქტი“ პარტიის ოფიციალური პროგრამა გახდა, 1926 წელს კი ის შეუცვლელად გამოცხადდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაციზმი კატეგორია:ადოლფ ჰიტლერი
სავლე წერეთელი
სავლე ბენედიქტეს ძე წერეთელი (დ. 1 თებერვალი, 1907, სოფ. ჯვარისა, (ამბროლაურის რაიონი) — გ. 9 აგვისტო, 1966, თბილისი) — ქართველი ფილოსოფოსი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.
ბიოგრაფია
დაწყებითი განათლება სოფელში მიიღო. 1930 წელს დამთვარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ხოლო 1934 წელს ასპირანტურა ფილოსოფიის ისტორიის სპეციალობით. ის 14 წლის მანძილზე სათავეში ედგა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტს, რომლის შექმნასა და ორგანიზაციაში დიდი წვლილი მიუძღვის. იგი იყო მრავალმხრივი მკვლევარი, ფართო დიაპაზონის მეცნიერი, მაგრამ მისი დამსახურება განსაკუთრებით მნიშვნელობანია დიალექტიკური ლოგიკის დარგში. მეცნიერის კაპიტალური ნაშრომი „დიალექტიკური ლოგიკა“ ერთადერთი სერიოზული გამოკვლევაა საბჭოთა ფილოსოფიურ ლიტერატურაში. იგი ქართულ მეცნიერებას 35 წელი ემსახურა. 1977 წელს ნაშრომისათვის „დიალექტიკური ლოგიკა“ მიენიჭა (გარდაცვალების შემდეგ) საქართველოს სახელმწიფო პრემია. დაჯილდოვებული იყო წითელი დროშის, წითელი ვარსკვლავის, სამამულო ომის მეორე ხარისხის ორდენებითა და ოთხი საბრძოლო მედლით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 1 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1966 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები ს
არსენ ავაკოვი
არსენ ავაკოვი (Арсен Борисович Аваков; Արսեն Բորիսի Ավագով; Арсен Борисович Аваков; დ. 2 იანვარი, 1964, ბაქო, სსრკ) — უკრაინელი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი, უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრი 2014 წლის 27 თებერვლიდან 2021 წლის 15 ივლისამდე.
მინისტრობამდე იყო უკრაინის სახალხო დეპუტატი (2012–2014), ხარკოვის ოლქის სახელმწიფო ადმინისტრაციის მდივანი (2005–2010), ხარკოვის საოლქო საბჭოს დეპუტატი, ადგილობრივი თვითმმართველობების და სახელმწიფო ორგანოების თანამშრომლობის საკითხების ეროვნული საბჭოს წევრი (2008–2010). ასევე იყო უკრაინის ნაციონალური თავდაცვის და უსაფრთხოების საბჭოს წევრი, (2007–2008), ევრო-2012-ის კომიტეტის წევრი და უკრაინის დამსახურებული ეკონომისტი (2007).
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრები კატეგორია:უკრაინელი ბიზნესმენები კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:უკრაინის მე-7 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:უკრაინის მე-8 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
ნოივიდის რაიონი
ნოივიდის რაიონი (Landkreis Neuwied) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ნოივიდი. რაიონი შედის რაინლანდ-პფალცის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 626,79 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 185 307 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 296 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 07 1 38.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინლანდ-პფალცის რაიონები
იოჰან გეორგ საქსონელი
მინი|იოჰან გეორგ საქსონელი იოჰან გეორგ პიი კარლ ლეოპოლდ მარია იანუარი ანაკლეტ საქსონელი (Johann Georg Pius Karl Leopold Maria Januarius Anacletus von Sachsen; დ. 10 ივლისი, 1869, დრეზდენი — გ. 24 ნოემბერი, 1938, ალტსხაუზენი) — საქსონიის სამეფოს პრინცი. საქსონიის უკანასკნელი მეფის ფრიდრიხ ავგუსტის ძმა, ხელოვნების ცნობილი ექსპერტი და კოლექციონერი.
ბიოგრაფია
იოჰანე დაიბადა საქსონიის მეფე გეორგის და მისი მეუღლის მარია ანა პორტუგალიელის ოჯახში, რომელიც იყო რვიდან მეექვსე შვილი და მეორე ვაჟი. პრინცი გაიზარდა დრეზდენში და მიიღო მკაცრი რომაულ-კათოლიკური განათლება.
თავდაპირველად განათლებას კერძი მასწავლებლებთან ღებულობდა. 1881 წლიდან იოჰანემ დაიწყო სამხედრო საქმის სწავლა. 1889-1890 წლებში მის უმცროს ძმასთან მაქსიმილიანე საქსონელთან ერთად სწავლა დაიწყო ფრაიბურგის უნივერსიტეტში სახელმწიფოწარმოებისა და უფლების სპეციალობით. შემდეგ გადავიდა ლეიფციგის უნივერსიტეტში, სადაც ისმენდა ლექციებს ისტორიასა და ხელოვნების შესახებ. სასწავლებლის დასრულების შემდეგ გაიკეთა სამხედრო კარიერა საქსონის არმიაში, რომელიც დაასრულა ინფანტერიის-გენერლის წოდებით. იყო მე-8 ფეხოსანტა ფოლკის შეფი. 1893 წელს წარმოადგენდა საქსონიის სამეფო სახლს საკსონის ლანგტაგის პირველ პალატაში.
იოჰანე ცნობილი იყო ხელოვნების მიმართ მხურვალე ინტერესით, რომელმაც განაპირობა მისი მოგზაურობები ევროპის სხვადასხვა ქვეყნებში, ახლო აღმოსავლეთსა და ეგვიპტეში. მოგზაურობისას ის იძენდა სხვადასხვა ხელოვნების ნიმუშებსა და ყოველდღიური ყოფის საგნებს.
მოგზაურობები
იოჰან გეორგ საქსონელმა იმოგზაურა შემდეგ ქვეყნებში, სადაც იძენდა სხვა დასხვა საკოლექციო მასალას:
იოჰანეს კოლექციაში იყო საკმაო რაოდენობა ეგვიპტური არტეფაქტებისა. მიუხედავად მისი მრავალფეროვანი კოლექციისა ის განსაკუთრებით მოხიბლული იყო ქრისტიანული ხატებით. მის კოლექციაში არსებული 150 ხატი ძირითადად XV-XIX საუკუნეს განეკუთვნება, რომლებიც მან რუსეთში, საბერძნეთში, კონსტანტინოპოლში, კრეტაზე, პალეტინაში, ეგვიპტესა და იტალიაში შეიძინა. მის კოლექციაში ასევე იყო მრავალი აკვარელით ნახატი და სხვადასხვა ცნობარები, რომლებიც მისი გარდაცვალების შემდეგ გაიყიდა.
იოჰანეს კოლექციონერობის გარდა მეცნიერულად იკვლევდა მის ხელთარსებულ მასალას. 1909 წლიდან ის აქვეყნებდა მისი მოგზაურობებს სხვადასხვა გამოცემებსა და წიგნებში. პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ და ძმასთან მისი დაცილების შემდეგ ის ფრაიბურგში გადავიდა და თავი მიუძღვნა მის მოგზაურობებსა და კერძო კვლევებს.
1938 წლის 23 ნოემბერს პრინცი იოჰან გეორგი გარდაიცვალა ვიურტერბერგში ალტსხაუზენის სასახლეში, დასაფლავებულია დრეზდენში ხოფკირხეში. 1949-50 წლებში რეინალდ-პფალცის კულტურის სამინისტრომ შეიძინა პრინც იოჰან გეორგის კოლექცია და გადასცა მაინცეს იოჰანეს გუტენბერგის უნივერსიტეტის ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტს. 1981 წლიდან კოლექცია გადაეცა მაინცის ლანდესმუზეუმს, რომლის მუდმივ ექსპოზიციის ნაწილს წარმოადგენს დღევანდელ დღემდე.
ოჯახი
იოჰან გეორგის პირველი ქორწინება ფილიპე ვიურტემბერგერის ასულ მარია იზაბელა ვიურტემბერგერზე შედგა 1894 წლის 5 აპრილს შტუდგარდში, ვიურტემბერგის სამეფოში; შვილები არ ყოლიათ. მარია გარდაიცვალა 1904 წელს დრეზდენში.
მეორე ქორწინება ალფონსო ბურბონ-სიცილიელის ასულ პრინცესა მარია იმაკოლატტა ბურბონ-სიცილიელზე, შედგა 1906 წლის 30 ოქტომბერს კანა, საფრანგეთი; შვილები არ ყოლიათ.
იოჰანს დარჩა ერთი ქორწინებისგარეშე შვილი — იოჰან ვილგელმი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი კოლექციონერები კატეგორია:ლეიფციგის დამსახურებული დოქტორები კატეგორია:დრეზდენის ხოფკირხეში დასაფლავებულები კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1869 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კოტე მარჯანიშვილის სახლ-მუზეუმი
კოტე მარჯანიშვილის სახლ-მუზეუმი — ისტორიული, არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის ქალაქ ყვარლის ცენტრში, კოტე მარჯანიშვილის ქუჩაზე. აგებულია XIX საუკუნის შუა წლებში სოლომონ ჭავჭავაძის (კოტე მარჯანიშვილის პაპა დედის მხრიდან) მიერ. დღეისათვის, მეტ-ნაკლებად, შენარჩუნებულია სახლის თავდაპირველი სტრუქტურა და მხატვრული სახე. სწორედ ამ სახლში 1872 წლის 8 ივნისს დაიბადა კოტე მარჯანიშვილი.
გასულ საუკუნეში სახლი სხვადასხვა დანიშნულებისთვის (ჰოსპიტალი — 1922-1938 წლები. სამხედრო კომისარიატი — 1938-1946 წლები) გამოიყენებოდა. 1956 წელს თავდაპირველი შენობის ერთ ოთახში გაიხსნა მარჯანიშვილის ბ-კა-მუზეუმი. 1957 წელს დაარსდა სახლ-მუზეუმი. 1959 წლის ივნისში კი გაიხსნა მემორიალური მუზეუმი, რომელსაც რეაბილიტაცია ჩაუტარდა 1980-იან წლებში. მუზეუმში დაცულია 3000 ექსპონატი. გამოფენის პირველ განყოფილებაში გამოფენილია ოჯახის წევრთა სურათები: პაპის (ს. ჭავჭავაძე), მშობლების - ელისაბედ სოლომონის ასულ ჭავჭავაძისა და ალექსანდრე ანდრიას ძე მარჯანიშვილის: დების - ნინოს, სოფიოს, თამარისა (გამოჩენილი სასულიერო მოღვაწე, რომელიც საეკლესიო წრეში ცნობილია იუვენალია (იუბენალია) II-ისა და დედა თამარის სახელით), ძმის - ვლადიმერის. მეორე განყოფილება ასახავს მარჯანიშვილის მსახიობობის პერიოდს (1894-1897 წლები) ქართულ თეატრში. მესამე განყოფილება - მის სარეჟისორო მოღვაწეობას რუსულ სცენაზე (1897-1922 წლები).
მუზეუმში არის განყოფილებები: მარჯანიშვილი (რუსთაველის თეატრის ხელმძღვანელი 1922-1926 წლები) მოწყობილია მარჯანიშვილის გარდაცვალებისა და ხსოვნისადმი მიძღვნილი სტენდი. რეჟისორის მემორიალური ნივთების გარდა, მუზეუმში დაცულია მისი ფილმისა (,,ამოკი”) და სპექტაკლების აუდიო და ვიდეო ჩანაწერები. ქართული თეატრისა და კინოს გამოჩენილი მოღვაწეების მიმიწერა და ფოტოები, პიესები, ფერწერული (ლადო გუდიაშვილი, ელენე ახვლედიანი, პ.ოცხელი და სხვ.), გრაფიკული და სკულპტურული ნამუშევრები. დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების ნიმუშები, ხელნაწერები, წერილები, XX საუკუნის დასაწყისის ანტიკვარული ავეჯი, ჭურჭელი და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
კუკოლნიკის სახლი
კუკოლნიკის სახლი (Дом Кукольника) — სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. განეკუთვნება რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიას. სახლი აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. შემონახულია XXI საუკუნემდე.
მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 74.
ისტორია
1857 წელს ტაგანროგში, ხის სახლში, რომელიც აგებული იყო ქვის საფუძველზე, ცხოვრობდა კუკოლნიკების ოჯახი: ნესტორ ვასილის ძე და მისი ცოლი ამალია ივანოვა. 1861 წელს მათ ააგეს ქვის ორსართულიანი სახლი, რომელიც შემონახულია ჩვენს დრომდე. 1860-იანი წლებიდან სახლი ითვლებოდა მათ კუთვნილებად. ნესტორ კუკოლნიკი ამს ახლში ცხოვრობდა 1859-1868 წლებში. ტაგანროგის ისტორიაში ნესტორი საკმაოდ ცნობილი პიროვნება იყო: იგი მუშაობდა ხარკივი-ტაგანროგის რკინიგზის პროექტზე. ამის შემდეგ იგი გაგრძელდა კავკასიისაკენ და ეწოდა ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზა. იგი იყო მუსიკალური საზოგადოების დამაარსებელი. 1865 წელს აირჩიეს საკრებულოს წევრად. გარდა აქტიური საზოგადოებრივი მოღვაწეობისა, ეწეოდა აქტიური შემოქმედებით მოღვაწეობასაც. იგი წერდა რომანსებს, რომლებზეც მიხაილ გლინკა ქმნიდა მუსიკას. მისი ერთ-ერთი რომანსი შეასრულა თევდორე შალიაპინმა. ნესტორ კუკოლკინის ნათლია იყო იმპერატორი ალექსანდერე I.
კუკოლნიკის სახლის ზედა სართულები იჯარით იყო გაცემული. ამავე სახლში ცხოვრობდა კოსტანტინ რაბოტინი, რომელიც დაკავებული იყო ნოტარიუსის საქმიანობით.
1898-1915 წლებში სახლი ეკუთვნოდა აზოვ-დონის კომერციულ ბანკს. 1920 წელს შენობაში განთავსდა ფინანსური განყოფილება და სახალხო განათლების განყოფილება. სახალხო განათლების განყოფილება მოიცავდა ოთხ ქვეგანყოფილებას: სკოლამდელი, სასკოლო, სკოლისშემდეგი და მუსიკალურ-თეაატრალური განყოფილებები. 1947 წელს შენობის პირველ სართულზე გაიხსნა საქალაქო არქივი, ხოლო იქვე გაიხსნა შემნახველი ბანკი, ცენტრალური სტატისტიკის სამმართველო და ლენინის რაიონის ფინანსური განყოფილება (ფინგანი).
1992 წლიდან დაცულია, როგორც კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. XXI საუკუნეში ნესტორ კუკოლნიკის სახლზე დაკიდეს მემორიალური დაფა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ხვართქლა
250-მდე სახეობა გავრცელებულია ორივე ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში. მთელს საქართველოში გავრცელებულია Convolvulus arvensis. ხვართქლა სარეველაა, იზრდება ნათესებში, გზის პირებზე, მთის შუა სარტყელამდე. შხამიანია, მაგრამ თივაში უვნებელი ხდება.
Convolvulus persicus ზღვისპირა ქვიშნარებზე იზრდება და დეკორატიულია, ხოლო უდაბნოს სახეობები (Convolvulus erinaceus, Convolvulus divaricatus) ძვირფას საკვებ მცენარეებს წარმოადგენს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხვართქლასებრნი
რაიონგის პროვინცია
რაიონგის პროვინცია (ระยอง) — ტაილანდის პროვინცია (ჩანგვათი). მეზობელი პროვინციებია (ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით): ჩონბური და ჩანთაბური. სამხრეთით ესაზღვრება ტაილანდის ყურე.
ისტორია
მეფე ტაქსინი (ტაილანდის) მოვიდა რაიონგში "აიუთაიას სამეფოს'' დაცემის შემდეგ. მისი მოკლე ყოფნის დროს რაიონგში ააშენა საზღვაო ფლოტი და შემდეგ გადავიდა ჩანთაბურიში, რომ შეიკრიბებინა სამხედრო ძალა ბურმელების წინააღმდეგ საბრძოლველად. რაიონგში არსებობს წმინდა ადგილი, სადაც ადგილობრივი მოსახლეობა პატივის მისაგებად მიდის მეფე ტაქსინისათვის.
გეოგრაფია
მიუხედავად იმისა, რომ ჩრდილოეთით პროვინცია არის მთიანი, პროვინცია ძირითადად შედგება დაბალი სანაპირო ვაკისგან. რამდენიმე კუნძული ტაილანდის ყურეში ეკუთვნის პროვინციას, მათ შორის ტურისტებისთვის პოპულარული კუნძულები: Ko Samet-ი, Koh Mun-ი და Ko Khud-ი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
200px|left|რაიონგის პროვინციის რაიონები
რაიონგის პროვინცია დაყოფილია 8 რაიონად (ამფხე), რომლებიც, თავის მხრივ, შედგება 58 ქვეზონისგან (ტამბონ) და 388 სოფლისგან (მუბანი).
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
იგორ შუვალოვი
იგორ შუვალოვი (Игорь Иванович Шувалов; დ. 4 იანვარი, 1967, ბილიბინო, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. რუსეთის ხელისუფლების მდივნის პირველი მოადგილე 2008 წლის 12 მაისიდან. რუსეთის ფედერაციის პირველი კლასის სახელმწიფო მრჩეველი. ადრე იკავებდა რუსეთის პრეზიდენტის დამხმარის (2003-2008), რუსეთის ფედერალური ქონების ფონდის მდივნის (1998-2000), რუსეთის სახელმწიფო ქონების მინისტრის მოადგილის (1998) პოსტებს. გარდა ამისა იყო სოვკომფლოტის დირექტორთა საბჭოს მდივანი 2010 წლამდე. არის იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 4 იანვარი
ჰევისაიდის დელფინი
ჰევისაიდის დელფინი (Cephalorhynchus heavisidii) — ძუძუმწოვარი ცხოველი დელფინისებრთა ოჯახისა. ბინადრობს ანგოლისა დაკეთილი იმედის კონცხის სამხრეთ სანაპიროსთან. ჩილეურ დელფინთან, ჰექტორის დელფინთან და კომერსონის დელფინთან ერთად მიეკუთვნება  Cephalorhynchus -ის გვარს. ჰევისაიდის დელფინი ოკეანის დელფინების 36 სახეობასა და ვეშაპისნაირთა 88 ზღვის ძუძუმწოვარს შორის ერთ-ერთია.
სახელწოდება
XIX საუკუნეში ბრიტანეთის აღმოსავლეთ ინდოეთის კომპანიის კაპიტანმა ჰევისაიდმა კეთილი იმედის კონცხის მახლობლად ეს დელფინი დაიჭირა და გაერთიანებულ სამეფოში ჩაიყვანა. ჰევისაიდის დელფინი ზოოლოგმაჯონ ედვარდ გრეიმ აღწერა თავის წიგნში Spicilegia Zoologica და კაპიტანი ჰევისაიდი ქირურგ ჯონ ჰივისაიდში აურია.
პოპულაცია და გავრცელება
მართალია ჰევისაიდის დელფინები ნამიბიაში, ჩონჩხის სანაპიროს მახლობლად ხშირად შეიმჩნევიან, მაგრამ მეცნიერებს სისტემატიკრადარ შეუსწავლიათ. ჰევისაიდის დელფინები ჩრდ. 17° პარალელიდან სამხრეთ აფრიკის სანაპიროებამდე ბინადრობენ. დიდი რაოდენობით ჯგუფებს ამჩნევენ კეიპ-თაუნისა და უოფიშ-ბეის მახლობლად. ლამბერტის ყურეში ჰევისაიდის დელფინების შემჩნევა სანაპიროებიდანაც შეიძლება და სანაოსნო ტურების დროსაც. ძირითადად სანაპიროებთან ახლოს ბინადრობენ, სადაც წყლის სიღრმე 100 მეტრზე ნაკლებია. ჰევისაიდის დელფინების ნახვა სხვადასხვა ტემპერატურის მქონე წყალშია შესაძლებელი თუმცა უმთავრესად 9-დან 15°C-მდე ტემერატურის მქონე წყლებში ბინადრობენ.
აღწერა
ჰევისაიდის დელფინი პატარა დელფინია, დაახლოებით 1.8 მეტრის სიგრძისაა და 75 კგ-ს იწონის. ზომისა და მოყვანილობის გამო ამ სახეობის დელფინებს ხშირად ზღვის ღორებში ურევენ. აქვს მუქი ნაცრისფერი თავი. სხეულის ზედა ნაწილის წინა ნახევარი ღია ნაცრისფერი აქვთ. ზურგის ფარფლი, უკანა ფარფი და ზურგი მუქი ნაცრისფერია, მუცელი კი თეთრი. თითო ყბაზე 24-დან 35-მდე კბილი აქვთ. აქვთ პატარა თვალები.
მამრები სექსუალურად 7-9 წლის ასაკშიმწიფდებიან. ქალებიც დაახლოებით იმავე ასაკში. ორსულობის პერიოდი 10 თვეს გრძელდება. შეჯვარების პერიოდი გაზაფხული და ზაფხულია. ჰევისაიდის დელფინის სიცოცხლის მაქსიმუმი 20 წელია. სიცოცხლის მოკლე ხანგრძლივობა პოპულაციის ზრდის ნელ ტემპს განაპირობებს.
ჰევისაიდის დელფინები იკვებებიან თევზებით, რვაფეხებით, მოლუსკებითა და კალმარებით.
კონსერვაცია
ჰევისაიდის დელფინი შეყვანილია ველური ცხოველების მიგრატორ სახეობათა კონსერვაციის კონვენციის II დანართში. ამ დამატების მიხედვით, ჰევისაიდის დელფინიs კონსერვაცია არ არის ხელსაყრელ მდგომარეობაში. ეს სახეობა ხშირად ხდება თევზჭერის მსხვერპლი. პოპულაციის ზუსტი რაოდენობა უცნობია, რის გამოც ამ სახეობის საფრთხესთან მიმართებით კლასიფიკაცია რთულია. ჰევისაიდის დელფინები სამხრეთ აფრიკის სანაპიროს 200 მილიან მონაკვეთსა და ნამიბიის 12 კილომეტრიან მონაკვეთზე დაცულები არიან.
ბიბლიოგრაფია
==სქოლიო==
კატეგორია:ანგოლის ძუძუმწოვრები კატეგორია:ნამიბიის ძუძუმწოვრები კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის ძუძუმწოვრები კატეგორია:1828 წელს აღწერილი ძუძუმწოვრები
უნივერსიტეტი (სადგური)
უნივერსიტეტი — სადგური ჰონგ-კონგში, ისტ-რეილის ხაზზე, ტა-პო-მარკეტსა და ფო-ტანს/რეისკურსს შორის. მდებარეობს მა-ლიუ-შუიში, შა-ტინის რაიონში ჰონგ-კონგის ჩინურ უნივერსიტეტთან ახლოს. ეს არის ომის შემდგომ პერიოდში ამ ხაზზე გახსნილი პირველი სადგური და გააჩნია სხვა სადგურებისაგან განსხვავებული ყველაზე მოხვეული რელსები.
სადგური აშენდა და გაიხსნა 1955 წელს. მისი თავდაპირველი სახელწოდება იყო „მა-ლიუ-შუი“ (馬料水), ხოლო დღევანდელი სახელი მიიღო 1966 წელს მას შემდეგ რაც მის სიახლოვეს გაიხსნა ჰონგ-კონგის ჩინური უნივერსიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტ-რეილის ხაზი
ნინო ბაგრატიონ-დადიანი
მინი|ნინო ბაგრატიონ-დადიანი ნინო ბაგრატიონ-დადიანი (დ. 15 აპრილი, 1772 — გ. 31 მაისი, 1847, პეტერბურგი) — სამეფო ოჯახის წევრი, ერეკლე II-ის შვილიშვილი და გიორგი XII–ის ასული. ისტორიული წყაროები ოდიშ-ლეჩხუმის დედოფლად მოიხსენიებენ.
ბიოგრაფია
1789 წელს მან იქორწინა ოდიშის მთავარ გრიგოლ კაციას ძე დადიანზე, რომელთანაც 6 შვილი: ორი ვაჟი და ოთხი ასული შეეძინა. ნინო გიორგის ასული გადედოფლებისთანავე მთავრის ცოლის უფლება–მოვალეობით შეიმოსა. 1790 წელს ერთ-ერთი საბუთის თანახმად, გრიგოლ დადიანმა თანამეცხედრეს მიუჩინა სადედოფლონი ადგილ–მამულნი, უბოძა თავისდა ნაწილად დედოფლობისად საჭილაო მამული საბატიოს კაცით. აზნაურით, გლეხით, საზღვრით-საზღვრამდე, შესავალ-გამოსავალით... ამასთან ხორგა, იქ მყოფის თავადის შვლიანად, აზნაურ–გლეხიანად.
მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, ნინო ბაგრატიონი შვილის, ლევანის სრულწლოვანებამდე რეგენტად გამოცხადდა და 1804–1811 წლებში სამეგრელოს მართავდა. მას ჰყავდა მრჩეველთა საბჭო, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდნენ მსაჯულთუხუცესი ნიკოლოზ დადიანი, სამეგრელოს ეპისკოპოსი ბესარიონ ჭყონდიდელი, სახლთუხუცესი გიორგი ჩიქვანი და ლეჩხუმის მოურავი ბერი გელოვანი. 1805 წელს მან რუსეთში გაგზვნა დეპუტაცია: დეპუტაციამ ალექსანდრე I-ს საჩუქრად მიართვა ვლაქერნის ღვთისმშობლის ხატი, 1806 წელს იმპერატორმა ძვირფასი თვლებით შეამკობინა ხატი და დეპუტაციას სამეგრელოში გამოატანა, ასევე მისცა მილიონი რუბლი ხატისთვის ეკლესიის ასაშენებლად.
1811 წელს ნინო ბაგრატიონ-დადიანი რუსეთში გაიწვიეს, როგორც ბაგრატოვანთა ოჯახის წარმომადგენელი, სამეფო ოჯახის წევრი. იგი პეტერბურგში ცხოვრობდა, როგორც პატიმარი.
1832 წლის შეთქმულების დროს სამეგრელოს დედოფალი ვორონეჟის მონასტერში იმყოფებოდა. მას ბრალად დასდეს შეთქმულებთან თანამოაზრეობა, მიმოწერა ფილადელფოს კიკნაძესთან. ნინოს სულიერად ამხნევებდა ერთგული მოძღვარი როსტომ იოსელიანი. სიცოცხლის ბოლოს ქალაქ რიაზანში ცხოვრობდა.
გარდაიცვალა პეტერბურგში, 75 წლის ასაკში, 1847 წლის 31 მაისს, დაკრძალულია ალექსანდრე ნეველის ლავრაში, წმინდა თევდორეს ეკლესიაში.
რაინ-ლანის რაიონი
რაინ-ლანის რაიონი (Rhein-Lahn-Kreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბად-ემსი. რაიონი შედის რაინლანდ-პფალცის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 782,31 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 125 477 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 160 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 07 1 41.
სქოლიო
კატეგორია:რაინლანდ-პფალცის რაიონები
ვანუატუს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ფიფაში გაწევრიანდა 1988 წელს, ხოლო 2017 წლის 6 ივლისის მონაცემით, ამავე ორგანიზაციის რეიტინგში იკავებდა 194-ე ადგილს.
სქოლიო
კატეგორია:ოკეანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:ვანუატუს ეროვნული სპორტული ნაკრებები‎
ბომა
ბომა (Boma) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დასავლეთში, მდინარე კონგოს ესტუარში, 75 კმ-ში მდინარე კონგოს ატლანტის ოკეანეში ჩადინების ადგილიდან.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 167 326 ადამიანს.
1886-1926 წლებში იყო ბელგიის კონგოს დედაქალაქი (შემდეგ დედაქალაქი გადატანილი იქნა ლეოპოლდვილში (დღეს ქალაქი კინშასა).
მსხვილი პორტი (სანაოსნოა საზღვაო გემებისათვის; კაკაოს, ბანანის, კაუჩუკის, მერქნის ძვირფასი ჯიშების გატანა). ქალაქში ფუნქციონირებს საკვები პროდუქტების (ლუდსახარში, თევზი), ქიმიური, ხისგადამამუშავებელი, ლითონგადამამუშავებელი, სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის გადამამუშავებელი და გემთმშენებლობის საწარმოები. არსებობს აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
ჯონ მაკინროი
ჯონ პატრიკ მაკინროი უმცროსი (John Patrick McEnroe Jr.; დ. 16 თებერვალი, 1959, ვისბადენი, დასავლეთი გერმანია) — ამერიკელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი. აღიარებულია ერთ-ერთ საუკეთესო ჩოგბურთელად ისტორიაში.
მაკინროის ერთეულთა თანრიგში მოგებული აქვს 7 დიდი სლემის ტურნირი – 4 აშშ-ის ღია პირველობა და 3 უიმბლდონი. მან ასევე მოიგო 3 წლის შემაჯამებელი ტურნირი. ჯამში მას ATP-ის 77 ტიტული აქვს ერთეულებში მოგებული. მაკინროი 170 კვირის განმავლობაში იკავებდა ერთეულთა რეიტინგში პირველ ადგილს. მისი 1984 წლის სეზონი სტატისტიკურად საუკეთესოა მამაკაცთა ჩოგბურთის ისტორიაში, როდესაც მან 85 მატჩიდან 82 მოიგო (96.5%).
ჯონ მაკინროი ასევე წარმატებული იყო წყვილთა თანრიგში. მან 9 დიდი სლემის ტურნირი მოიგო – 5 უიმბლდონი და 4 აშშ-ის ღია პირველობა. წლის შემაჯამებელ ტურნირზე, მან პიტერ ფლემინგთან ერთად 7-ჯერ გაიმარჯვა, რაც ტურნირის რეკორდია. მაკინროი 269 კვირის განმავლობაში იკავებდა წყვილთა რეიტინგში პირველ ადგილს, რაც მესამე საუკეთესო შედეგია. მან წყვილებში ATP-ის 78 ტურნირი მოიგო. ჯამში მაკინროის ერთეულებში და წყვილებში 156 ტურნირი აქვს მოგებული, რაც მამაკაცთა ჩოგბურთის რეკორდია. შერეულ წყვილებში ამერიკელმა ჩოგბურთელმა ერთხელ საფრანგეთის ღია პირველობა მოიგო.
სანაკრებო დონეზე, მან 5-ჯერ გაიმარჯვა დეივისის თასზე აშშ-ის ნაკრებთან ერთად. 1999 წელს, მაკინროი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს. იგი წლების განმავლობაში მუშაობდა კომენტატორად დიდი სლემის ტურნირებზე.
ერთეულები: 4 (3–1)
(დ) – დახურული კორტი
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ჩოგბურთელები კატეგორია:ჩოგბურთის კომენტატორები კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:უიმბლდონის ჩემპიონები კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი
ლაგოდეხის ქუჩა
ლაგოდეხის ქუჩა  — ქუჩა ისნის რაიონში (ავლაბარი). ნიკიფორე ირბახის ქუჩიდან ისააკ ალიხანიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ერქვა ლაიბ-გვარდიის ჰუსართა პოლკის როტმისტრის მიხეილ დიმიტრის ძე მასლოვის სახელი. დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ლაგოდეხის ქუჩა. აქვს I შესახვევი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
ახალსოფლის მეხუთე ეკლესია
ახალსოფლის მეხუთე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფლის სასაფლაოზე. დანგრეულია. შემორჩენილი სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კედლების ფრაგმენტების სიმაღლე 1.5 მეტრია. ეკლესია ნაგები იყო მოზრდილი ზომის რიყის ქვითა და ნაგები ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაქო (საფეხბუთო კლუბი)
ბაქო ("Bakı" Futbol Klubu) — აზერბაიჯანული საფეხბურთო კლუბი, რომელიც 2016 წლიდან სამოყვარულო კლუბადაა გადაქცეული. სამოყვარულო კლუბად ქცევამდე, 18 სეზონის განმავლობაში თამაშობდა აზერბაიჯანის პრემიერლიგაში; კლუბმა ორჯერ მოიგო ქვეყნის შიდა ჩემპიონატი და სამჯერ - ეროვნული თასი.
ადრეული წლები (1997–2004)
1997–1998 წლების სეზონში დინამომ მწვრთნელად რუსლან აბდულაევი დანიშნა. მისი ხელმძღვანელობით გუნდმა თავიდან ტურნირზე კარგად იასპარეზა, თუმცა მესამე ადგილი და 52 ქულა საკმარისი არ აღმოჩნდა ევროპულ თასებზე მონაწილეობისათვის; საბოლოოდ გუნდმა ცხრილში მეექვსე ადგილი დაიკავა. მომდევნო ორი სეზონი დინამომ კვლავ მეექვსე ადგილით დაასრულა. 2000 წელს გუნდის მართვა რუსლანის ვაჟმა, ელხან აბდულაევმა გადაიბარა. 2001–2002 წლების სეზონში ძალიან ცუდი შედეგის დაფიქსირების გამო, დინამო ბაქო აზერბაიჯანის პირველ დივიზიონში გადავიდა, თუმცა კლუბსა და AFFA-ს შორის კონფლიქტების შედეგად ორი სეზონის განმავლობაში გუნდს ტურნირში მონაწილეობა არ შეეძლო.
წარმატების ერა
2004 წელს, თავმჯდომარეს შეცვლის შემდეგ, კლუბმა სახელი შეიცვალა და ბაქო დაირქვა. ახალმა მმართველობამ გუნდში რადიკალური ცვლილებები გამოიწივია. მეორე კვირაში პირველად დამარცხების შემდეგ, ელხან აბდულაევი ასგარ აბდულაევმა ჩაანაცვლა. აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ყოფილმა მენეჯერმა შეძლო გუნდის სათამაშო სტილის ჩამოყალიბება. ბაქომ რამდენიმე შეხვედრაში მნიშვნელოვანი გამარჯვებები მოიპოვა; ამ გამარჯვებებით, 2005 წლის თებერვლამდე კლუბი მოწინავე პოზიციებს იკავებდა. სეზონის ბოლო პერიოდში ასგარ აბდულაევი აზერბაიჯანის თასზე კონცენტრირდა და მის ფინალამდე მისვლაც მოახერხა. 2004–05 წლების სეზონი ბაქომ მეხუთე პოზიციაზე დაასრულა.
მიუხედავად ქვეყნისშიდა წარმატებისა, კლუბის ევროთასებზე დაბრუნება წარუმატებელი გამოდგა. 2004–05 წლების უეფას თასის საკვალიფიკაციო მატჩში, ბაქო სლოვაკეთის „MSL ჟილინასთან“ ორი მატჩის ჯამში 2:3 დამარცხდა (საშინაო შეხვედრა 1:0 მოიგეს, თუმცა სტუმრად 1:3 დამარცხდნენ).
2008 წელს კლუბმა ჯეკო ხადჟუევსკისთან ერთად მეორე ტიტული მოიგო. მისი ხელმძღვანელობით, ბაქო გახდა პირველი აზერბაიჯანული გუნდი, რომელიც უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპზე მოხვდა.
ფერები და ლოგო
კლუბის ტრადიციული ფორმა მოიცავს: თეთერ და ლურჯ მაისურს, თეთრ შორტსა და ყავისფერ წინდებს. მათი საშინაო ფორმა მთლიანად მოყავიფსრო-ჟოლოსფერია. ბაქოს ფორმებს ამზადებს „Marcon“. კლუბის სრპოსორებია: „Baghlan Group“ და „ZQAN Holding“. კლუბის ლოგო ემყარება მაიდნის კოშკს, აღნიშნულ ღირშესანიშნაობას და აზერბაიჯანის ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ სიმბოლოს.
პიტერ დაიმონდი
პიტერ ართურ დაიმონდი (Peter Arthur Diamond; დ. 29 აპრილი, 1940) — ამერიკელი ეკონომისტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2010) „საძიებო დაბრკოლებებით ბაზრის ანალიზისთვის“. აშშ-ის უსაფრთხოებისა და სოციალური პოლიტიკისა და მუშაობის ანალიტიკოსი.
დაიმონდი დაიბადა ნიუ-იორკში, რუმინეთიდან და რუსეთიდან ემიგრირებული ებრაელების ოჯახში. მამა ადვოკატი იყო, ხოლო დედა — ბუღალტერი. სწავლობდა ბრონქსისა და ვუდმერის სკოლებში. მათემატიკის ბაკალავრის ხარისხი მიიღო 1960 წელს იელის უნივერსიტეტში, დოქტორის ხარისხი კი 1963 წელს მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში. ასწავლიდა კალიფორნიის უნივერსიტეტსა (ბერკლი) და მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:დაბადებული 29 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ხვართქლასებრნი
ხვართქლასებრნი (Convolvulaceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ბალახები, ნახევრად ბუჩქები, ბუჩქები, იშვიათად პატარა ხეებია. უმრავლესობა ხვიარაა. ყვავილები ხშირად დიდია, ორსქესიანი, მარტოული ან ყვავილედებში თავმოყრილი. ნაყოფი ჩვეულებრივ კოლოფია, იშვიათად კაკლისებრი. ზოგი მათგანი რძისებრ სითხეს ან ფისს შეიცავს.
ოჯახში 50-მდე გვარის 1500-მდე სახეობაა. უმთავრესად გავრცელებული არიან ორივე ნახევარსფეროს ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში. საქართველოში გავრცელებულია 2 გვარის (დიდი ხვართქლა და ხვართქლა) 7 სახეობა.
თოფალ ოსმან-ფაშა
თოფალ ოსმან-ფაშა (Topal Osman Paşa; დ. 1663, მორეა, საბერძნეთი — გ. 1733, ქირქუქი, ერაყი) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1731-1732 წლებში, სულთან მაჰმუდ I-ის მმართველობის პერიოდში. ბეილერბეის ტიტული ახალგაზრდობაშივე მიიღო და ოსმალეთის რამდენიმე სანჯაყის მმართველიც იყო. 1731 წელს დაინიშნა დიდ ვეზირად. პოსტიდან გადაყენების შემდეგ ხელმძღვანელობდა ოსმალეთის კამპანიებს ირანის წინააღმდეგ. 1732 წელს ნადირ-შაჰისგან გადაარჩინა ბაღდადი, თუმცა 1733 წელს ქირქუქის ბრძოლაში განიცადა მარცხი და თავადაც ამ ბრძოლას შეეწირა.
ბიოგრაფია
თოფალ ოსმან-ფაშა დაიბადა 1663 წელს, მორეაში (დღევანდელი პელოპონესის პერიფერია), საბერძნეთში, მაგრამ მისი ოჯახი წარმოშობით ანატოლიიდან, კერძოდ კონიიდან იყო. ახალგაზრდა ასაკიდანვე, იგი სულთნის სამსახურში ჩაირიცხა და 24 წლის ასაკში უკვე ბეილერბეის ტიტულიც დაიმსახურა. ოსმანი დაინიშნა ეგვიპტის მმართველად. გზაში, როცა იგი ეგვიპტისკენ მიემართებოდა, მის გემს თავს ესპანელი მეკობრეები დაესხნენ. ოსმან-ფაშა ტყვედ ჩაიგდეს. ბრძოლის დროს, მან ჭრილობა მიიღო ერთ ფეხში, რის გამოც სამუდამოდ დაკოჭლდა. სწორედ ამიტომ უწოდეს მას „თოფალ“, რაც თურქულდ კოჭლს ნიშნავს.
ოსმანი მალტაზე გადაიყვანეს, თუმცა მალევე გამოიხსნეს და სტამბოლში დააბრუნეს. შემდეგ მან მონაწილეობა მიიღო 1710-11 წლებში მდინარე პრუტის კამპანიაში. ცოტა ხანში, იგი რუმელიის მმართველად დაინიშნა. 1715 წელს იგი მეთაურობდა ვენეციის წინააღმდეგ ბრძოლას, რის შედეგადაც ოსმალებმა მორეა დაიბრუნეს. მიღწეული წარმატების გამო, ოსმანს ფაშას ტიტული უბოძეს და ტირჰალას სანჯაყის მმართველად დანიშნეს. ავსტრია-ოსმალეთის 1716-1718 წლების ომის დასაწყისში, ოსმანი იყო პასუხისმგებელი არმიის მომარაგებაზე, მაგრამ 1716 წლის ბოლოს იგი მორეაში დაბრუნდა, რათა ვენეციელთა შემოტევა მოეგერიებინა. თოფალ ოსმან-ფაშა სერასქერის, ანუ მთავარსარდლის ტიტულით იქნა დაჯილდოებული.
1720-1730 წლებში რამდენიმეჯერ იყო ბოსნიისა და რუმელიის მმართველი. სულთან მაჰმუდ I-ის აჯანყების შედეგად ტახტზე ასვლის შემდგომ, ოსმან-ფაშამ დაიჭირა აჯანყების მოთავის პატრინა ჰალილას მხარდამჭერები, რომელნიც თავს დასავლეთ ბალკანეთს აფარებდნენ. სწორედ ამიტომ, 1731 წლის 10 სექტემბერს თოფალ ოსმან-ფაშამ დიდი ვეზირის ბეჭედი მიიღო. თავისი ექვსთვიანი მმართველობის დროს, ოსმანი ცდილობდა რეფორმების გატარებას, დედაქალაქში სტაბილური მდგომარეობის დამყარებას, მისი საკვებით უზრუნველყოფას. აგრეთვე, ფაშა ცდილობდა საფრანგეთის დახმარებით არმიის რეორგანიზაციას, მის დასავლურ სტანდარტებზე გადაყვანას.
1732 წლის 12 მარტს მაჰმუდმა მის ნაცვლად დიდ ვეზირად ჰექიმოღლუ ალი-ფაშა დანიშნა. გადაყენების შემდეგ, ოსმანი დაინიშნა ტრაპიზონისა და ტიფლისის გამგებლად. როგორც იმპერიის ყველაზე გამოცდილი ჯარისკაცი, 1733 წელს ოსმანი დაინიშნა არმიის მთავარსარდლად, სპარსეთ-ოსმალეთის ომის დროს. ივლისში ნადირ-შაჰი ერაყში შეიჭრა და ალყა შემოარტყა ბაღდადს. უმნიშვნელოვანესი ბრძოლა გაიმართა ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში. თოფალ ოსმან-ფაშას ჭკვიანური სტრატეგიის შედეგად, ოსმალებმა მტერს 30,000-იანი დანაკარგი მიაყენეს, თუმცა თავადაც 20,000 მეომარი დაკარგეს. ნადირ-შაჰმა უკან დაიხია, თუმცა ცოტა ხანში კიდევ ერთხელ შეიჭრა ერაყში. ოსმალეთის არმია უკვე დასუსტებული იყო, გამომდინარე იქიდან, რომ ძლიერი და გამოცდილი მეომრები დასავლეთში ჰყავდათ გადაყვანილი. მიუხედავად ამისა, ოსმალები მაინც ფლობდნენ რიცხობრივ უპირატესობას. მომდევნო ბრძოლაში, რომელიც ქირქუქთან შედგა, თოფალ ოსმან-ფაშა მოკლეს, ხოლო ოსმალები დამარცხდნენ. სპარსელებმა მისი ნეშტი ოსმალებს გადასცეს. ოსმან-ფაშა დაკრძალეს იმამ ქასიმის მეჩეთში, ქირქუქში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:დაბადებული 1663 კატეგორია:გარდაცვლილი 1733
ვეჯინის მეორე ნაგებობა
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კონსტანტინე ხუციშვილი
კონსტანტინე ხუციშვილი (დ. 21 აგვისტო, 1914, თბილისი — გ. 17 ნოემბერი, 1980, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვარი (1962).
ბიოგრაფია
1927-1930 წლებში სწავლობდა თბილისში მოსე თოიძის სახელობის სამხატვრო სტუდიაში, 1930-1934 წლებში კი სწავლობდა სამხატვრო აკადემიაში. 1940 წელს დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა სამხატვრო აკადემიაში. ძირითადად მუშაობდა ნატურმორტის ჟანრში; ავტორია ისტორიულ თემატიკაზე შექმნილი ფერწერული ტილოებისა და პეიზაჟებისა. მისი ნამუშევრებაი: „ხოხბები და ხილი“ (1945, ტრეტიაკოვის გალერეა, მოსკოვი), „ხოხბები“ (1947, აღმოსავლეთ ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი), „ვარდები“ (1980, მხატვრის ოჯახის კუთვნილება, თბილისი), „შემოდგომა“ (1941, საქართველოს სურათების გალერეა, თბილისი), „რკინიგზელთა გაფიცვა, 1900“ (1940, ი. ბ. სტალინის სახლ-მუზეუმში, გორი) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კ
უბანგიური ენები
უბანგიური ენები — აერთიანებს დაახლოებით 70 ენას, რომლებიც ძირითადად გამოიყენება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ეთნიკური ჯგუფების მიერ. ამ ნებზე დაახლოებით 2–3 მილიონი ადამიანი საუბრობს. მათ შორის არის ერთი ეროვნული ენა სანგო. ეს ენათა ოჯახი მიეკუთვნება ნიგერ-კონგოს ენებს.
გარე კლასიფიკაცია
1963 წელს გრინბერგმა იმ დროისთვის ნაკლებად ცნობილი უბანგური ენების ოჯახი შეიყვანა ნიგერ-კონგოს ენებში და მიაკუთვნა ადამავას ენებს, როგორც "დასავლეთადამავური". უბანგური ენები მალევე გადაიტანეს ნიგერ-კონგოს სავანურ ენებში. 2008 წელს წარმოიშვა მოსაზრება, რომ უბანგური ენები შეიძლება საერთოდ არ ეკუთვნოდნენ ნიგერ-კონგოს ენებს და ცალკე ენათა ოჯახს წარმოადგენდნენ.
შიდა კლასიფიკაცია
ვილიამსონის და ბლენჩის 2000 წლის მიხედვით უბანგიური ენები იყოფა შემდეგნაირად:
მართა სტიუარტი
ადრეული ცხოვრება
მართა სტიუარტი დაიბადა ნიუ-ჯერსში, 1941 წლის 3 აგვისტოს. ის ექვსი შვილიდან მეორეა, სტიუარტის მშობლები ედვარდ კოსტირი (1912–1979) და მართა რუსზკოვსკი- კოსტირი (1914–2007) წარმოშობით პოლონეთიდან იყვნენ. როდესაც სტიუარტი სამი წლის იყო, ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ნუტლში. მან მიიღო სახელი "მადლი", თავისი კათოლიკური ნათლობის სახელი.
სტიუარტმა დაამთავრა ნაიტლის საშუალო სკოლა, ბარნარდის კოლეჯი. კოლეჯის სწავლის საფასურს მოდელობით იხდიდა Chanel– სთვის. ამ პერიოდის განმავლობაში მან გაიცნო ენდრიუ სტიუარტი, რომელიც პროფესიით იურისტი იყო. ისინი დაქორწინდნენ 1961 წლის ივლისში და იგი ქორწინებიდან ერთი წლის შემდეგ დაბრუნდა ბარნარდში, რომ დაამთავრებინა ორმაგი ისტორიის ფაკულტეტი.
კარიერა
1967 წელს, მართა სტიუარტმა დაიწყო მეორე კარიერა, როგორც საფონდო ბროკერი, მამამისის პროფესია. იმავდროულად, ენდრიუ სტიუარტმა დააარსა გამომცემლობა და რამდენიმე სხვა კომპანიის აღმასრულებელი დირექტორი იყო. ენდრიუ და მართა სტიუარტი საცხოვრებლად გადავიდნენ ვესტერპორტში, კონექტიკუტში, სადაც მათ შეიძინეს და აღადგინეს 1805 წლის ფერმა, რომელიც მოგვიანებით გახდა მოდელ Martha Stewart Living- ის სატელევიზიო სტუდია. 1976 წელს სტიუარტმა მეგობართან ერთად, სარდაფში დაიწყო კვების ბიზნესი. წამოწყება წარმატებით დასრულდა, მაგრამ შეირყა, როდესაც კოლიერმა თქვა, რომ სტიუარტს მუშაობა უჭირდა. სტიუარტმა მალე იყიდა ბიზნესის ნაწილი. სტიუარტი ასევე დაიქირავეს, როგორც გურმანთა კვების მაღაზიის მენეჯერი, Market Basket, მაგრამ სამარშრუტო დარბაზში მფლობელებთან უთანხმოების შემდეგ, იგი იძულებული გახდა გაეხსნა საკუთარი მაღაზია.
ვიტანცი
ვიტანცი (Витанци) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ჩაშკის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 239 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 0 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩაშკის თემის სოფლები
ნაგომრის ქუჩა
ნაგომრის ქუჩა — ქუჩა  ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე). ბოგვის ქუჩიდან მუხრანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნეში. ადრე საპროექტოს II ქუჩა ერქვა. 60-იან წლებში ნაგომრის ქუჩა ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
თამარ წერეთელი
თამარ სიმონის ასული წერეთელი (დ. 1 აგვისტო, 1900, სოფ. სვერი (ჭიათურის რაიონი) — გ. 5 აპრილი, 1968, მოსკოვი) — ქართველი მომღერალი, საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1958).
ბიოგრაფია
1917 წელს ქუთაისში დაამთავრა წმინდა ნინოს სასწავლებელი და ჩაირიცხა თბილისის კონსერვატორიაში, მაგრამ სწავლა არ დაუმთავრებია. 1923 წელს გაემგზავრა მოსკოვში, სადაც კონსერვატორიის მცირე დარბაზში ტრიუმფალურად დაიწყო კარიერა, სადაც ის ორმოცი წლის განმავლობაში იდგა.
მომღერლის შემოქმედებაზე დიდი გავლენა მოახდინაცნობილმა კომპოზიტორმა და პიანისტმა ბ. პროზოროვსკიმ, რომლის შესანიშნავ რომანსებს „ქარავანი“, „დამიბრუნდი“ და სხვა უბადლოდ ასრულებდა საესტრადო ხელოვნების გამოჩენილი ოსტატი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 თ კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
Tacata'
Tacata' (ალტერნატიული სახელწოდებები Tacatà და Tacatá) — იტალიური ჯგუფ Tacabro-სა და კუბელი მომღერალ მარტინ როდრიგესის ჰიტი. გამოვიდა იტალიაში, საფრანგეთსა და შვედეთში, და ასევე Sony Music Entertainment-ზე დანიაში. სიმღერა დაწერა იტალიელმა კომპოზიტორთა დუეტმა მარიო რომანომ და სალვატორე საპიენსამ, რომლებიც ცნობილია Romano & Sapienza-ს სახელით, ტექსტი ეკუთვნის რაულ-როდრიგეს მარტინესს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2010 წლის სინგლები კატეგორია:Tacabro-ს სიმღერები
ყაზანჩი (ჯულფა)
ყაზანჩი (Qazançı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ჯულფის რაიონის სოფლები
რაინ-პფალცის რაიონი
რაინ-პფალცის რაიონი (Rhein-Pfalz-Kreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი რაინის ლუდვიგსჰაფენი. რაიონი შედის რაინლანდ-პფალცის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 304,88 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 148 860 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 488 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 07 3 38.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინლანდ-პფალცის რაიონები
ტომიოკის აბრეშუმის ფაბრიკა
ტომიოკის აბრეშუმის ფაბრიკა — უძველესი აბრეშუმის ქარხანა იაპონიაში. მდებარეობს გუმის პრეფექტურის ისტორიულ ქალაქ ტომიოკაში, ტოკიოდან ჩრდილო-დასავლეთით 100 კმ-ზე. დაარსდა 1872 წელს. აშენდა იაპონიის მთავრობის მიერ საფრანგეთიდან ჩამოტანილი მასალებით. მთავრობამ ფაბრიკა გამოაცხადა ისტორიულ ძეგლად და ამან განაპირობა ის, რომ იგი დღემდე კარგადაა შემონახული.
ქარხანა შედგება ოთხი ობიექტისაგან:
ტომიოკის აბრეშუმის ფაბრიკა დაეხმარა იაპონიას გამხდარიყო მსოფლიოში აბრეშუმის წამყვანი ექსპორტიორი, განსაკუთრებით საფრანგეთსა და იტალიაში.
2014 წლის 21 ივნისს ტომიოკის აბრეშუმის ფაბრიკა შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იაპონიაში
კონდეს პრინცი
კონდეს პრინცი (Prince de Condé) — არისტოკრატიული წოდება XVI-XIX საუკუნეების საფრანგეთში, რომელიც 1546 წელს დააარსა საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ის ბიძამ, ლუი I ბურბონმა. აქედანვე ჩაეყარა საფუძველი ბურბონ-კონდეთა დინასტიასაც, რომელიც 1830 წლამდე მართავდა არა მხოლოდ კონდეს რეგიონს, არამედ ვენდომს, ბურბონს, სუასონსა და სხვა წვრილ სამთავროებს. კონდეს პრინცთა ბურბონული ხაზი ლუი ანრი II-ის გარდაცვალებით შეწყდა, თუმცა 1845 წელს საფრანგეთის მეფე ლუი-ფილიპ I-მა ეს წოდება თავის ვაჟს, ლუის გადასცა, რითაც კონდეს პრინცის წოდება დროებით კვლავ აღდგა, ოღონდ ამჯერად ორლეანელთა გვირგვინქვეშ, თუმცა პრინცი ლუი 1866 წელს უშვილოდ გარდაიცვალა, რითაც საბოლოოდ გაუქმდა ეს ტიტული.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:კონდეს პრინცები კატეგორია:არისტოკრატიული წოდებები კატეგორია:ორლეანები
ლასკინის სახლი
ლასკინის სახლი (Дом Ласкина) — სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში.
მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 39.
ისტორია
1833 წელს ტაგანროგში ჩადის პრაპორშჩიკი ალექსანდრე იაკოვლევის ძე ლასკინი თავის მშენებლებთან ერთად, რათ აეშენებინათ ტაგანროგის რამდენიმე ქუჩა. 1840-იან წლებში მან ააშენა ტაგანროგის წმინდა მიტროფანეს ეკლესია, რომლის ადგილზეც ამჟამად განთავსებულია ცენტრალური ბაზრის პავილიონი „Молоко“. სახელმწიფო მრჩეველი ალექსანდრე ლასკინი დაქორწინებული იყო ადელაიდა ლასკინაზე, რომელიც 1857 წლიდან (სხვა მონაცემებით 1860 წლის ბოლოდან) 1880 წლამდე იყო ლასკინის სახლის მფლობელი. ალექსანდრე ლასკინი გარდაიცვალა 1888 წელს, ხოლო 1890 წლიდან მისი სახლი მემკვიდრეობით ერგო მის შვილს კოლეჟის ასესორს გავრილ ალექსანდრეს ძე ლასკინს. გავრილი სახლს ფლობდა 1898 წლამდე. იგი იყო ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის საზოგადოების წევრი, რომელიც მუშაობდა ყაზანის უნივერსიტეტში. მუშაობდა ბიზანტიის იმპერიის საკითხებზე.
1900 წლიდან სახლი გადავიდა ნიკოლოზ კუზნეცოვის მფლობელობაში. 1915 წლიდან (სხვა მონაცემებით 1916 წლიდან) სახლი ეკუთვნოდა ფიოდორ სტეფანეს ძე გირსანოვსა და მის ოჯახს. ისინი სახლის მფლობელები იყვნენ 1925 წლამდე. ფიოდორ გირსანოვი მონაწილეობდა ტაგანროგის ნავსადგურის მშენებლობაში. XXI საუკუნეში შენობა საცხოვრებლად გამოიყენება.
აღწერა
ლასკინის სახლი ორსართულიანია, რომელიც აგებულია მაღალ ცოკოლზე. სახლის კუთხეები მომრგვალებულია. ფანჯრები სწორკუთხა ფორმისა. ასევე სწორკუთხა ნიშებია ფანჯრების ქვეშ. სახლის პირდაპირ მდებარეობს ალექსანდრე I-ის სასახლე.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ჯემალ ხუციშვილი
ჯემალ ხუციშვილი (დ. 18 აპრილი, 1938, თელავი) — ქართველი მხატვარი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვარი (1984).
ბიოგრაფია
მინი|„პურის მცხობელები“, 1956, [[თელავის სურათების გალერეა.]] სწავლობდა თბილისის ნ. ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელში 1955 წელს. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. მისი მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია: „თელავის პეიზაჟი“ (1954), „ნატურმორტი ქალამნებით“ (1955, ორივე მხატვრის კუთვნილებაა), „ნ. ფიროსმანაშვილი“ (1965, აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი), „ვაზო, შვილივით ნაზარდო“ (1975, საქართველოს სურათების გალერეა, თბილისი), „ხევსური გოგონა“ (1972, კერძო კუთვნილება, საფრანგეთი), „ძველი თბილისი“ (1969, კერძო კუთვნილება, იაპონია) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:თელავში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო ჯ
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის გეოგრაფია
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა მდებარეობს ცენტრალურ აფრიკაში, რომელიც ესაზღვრება კონგოს რესპუბლიკას, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას, სამხრეთ სუდანს, უგანდას, რუანდას, ბურუნდის, ტანზანიას, ზამბიას, ანგოლას, მათ შორის ანგოლის ანკლავ კაბინდის პროვინციას. მისი ფართობი შეადგენს 2 345 410 კმ²-ს.
სახელმწიფო საზღვრის საერთო სიგრძე შეადგენს 10 744 კმ-ს. სახელმწიფო საზღვრის სიგრძე ანგოლასთან შეადგენს — 2511 კმ-ს, ბურუნდისთან — 233 კმ-ს, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკასთან — 1577 კმ-ს, კონგოს რესპუბლიკასთან — 2410 კმ-ს, რუანდასთან — 217 კმ-ს, სამხრეთ სუდანთან — 628 კმ-ს, ტანზანიასთან — 473 კმ-ს, უგანდასთან — 765 კმ-ს და ზამბიასთან — 1930 კმ-ს. მინი|კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის რუკა თავის უკიდურეს დასავლეთში, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას აქვს გასასვლელი ატლანტის ოკეანესთან სანაპიროს მოკლე მონაკვეთზე ანგოლასა და მისი ანკლავის — კაბინდის პროვინციას შორის, მდინარე კონგოს ქვედა დინებაში. სანაპირო ხაზის სიგრძეა — 37 კმ.
ქვეყნის ტერიტორია მდებარეობს მდინარე კონგოს აუზში. აღმოსავლეთიდან ქვეყნის ტერიტორია შემოზღუდულია აღმოსავლეთ აფრიკის რიფტით. აღმოსავლეთის საზღვრის გასწვრივ გადის აღმოსავლეთ აფრიკის რიფტული სისტემის ღრმა გრაბენის ზოლი, გარშემორტყმული მთებით (რუვენზორის მასივი). ზღვის დონიდან ყველაზე მაღალი წერტილია — სტენლისმთა (5109 მეტრი). გრაბენის ხაზზე მდებარეობენ დიდი ტბები: ედუარდი, ალბერტი, კივუ, მვერუ, ტანგანიიკა. კივუს ტბიდან ჩრდილოეთით მდებარეობს ვულკანური ვირუნგის მთების მასივი (სულ დაახლოებით 100 ვულკანი, სიმაღლე ზღვის დონიდან 4507 მეტრამდე — კარისიმბის მთა) ნიამლაგირას და ნიირაგონგოს მოქმედი ვულკანებით. ამავე ტბაზე მდებარეობს მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დიდი, მტკნარ წყლებში არსებული, კუნძული — იჯვი.