cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბურგგასე-შტადტჰალე (ვენის მეტრო)
ბურგგასე-შტადტჰალე (Burggasse-Stadthalle) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1989 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
ტირსტენიკი
სქოლიო
კატეგორია:როსომანის თემის სოფლები
როსომანი
ტოპონიმი როსომანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბენიაჯარი
ბენიაჯარი (Beniatjar, Beniatjar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,37 კმ². მოსახლეობა — 219 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ნაიბლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნაიბლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Reggaeon
„REGGAEON“ („რეგიონი“) — ქართული, რეგის მიმდინარეობის მუსიკალური ჯგუფი.
ისტორია
ჯგუფი „რეგიონი“ 2008 წლის აგვისტოში, ქალაქ რუსთავში ჩამოყალიბდა. ჯგუფი ერთ-ერთ პირველია ამიერკავკასიაში, რომელიც რეგის ასრულებს. 2014 წელს ფონდი „ღია საზოგადოება - საქართველოს“ დაფინანსებით ჯგუფმა რეგიონმა, ახალგაზრდული ინიციატივების რეგიონალურ ასოციაცია „აირასთან“ ერთად შექმნა, პირველი რეგი ინტერნეტ რადიო საქართველოში და ამიერკავკასიაში. რადიოს ჰქვია „REGGAEAIR“ და ის 24 საათის განმავლობაში გადის ეთერში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული მუსიკალური ჯგუფები
ტირანის უნივერსიტეტი
ტირანის უნივერსიტეტი (Universiteti i Tiranës) — უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ალბანეთში. დაარსდა 1957 წელს მეცნიერებათა ინსტიტუტისა და კიდევ 4 უმაღლესი საწავლებლის ბაზაზე. 1985-დან 1992 წლამდე ატარებდა ენვერ ხოჯას სახელს (Universiteti i Tiranës „Enver Hoxha“).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანეთის უნივერსიტეტები
ნამირლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნამირლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
VG-lista
VG-lista — გაზეთ VG-ში ყოველკვირეულად გამოქვეყნებადი, ასევე ნორვეგიული ტელერადიოსამაუწყებლო კომპანია NRK-ს პროგრამა Topp 20-ით ტრანსლირებული ნორვეგიული ჰიტ-აღლუმი. იგი წამყვანი ნორვეგიული ჩარტია, რომელშიც წარმოდგენილია ალბომებიც და სინგლებიც.
მონაცემები შეგროვებულია კომპანია Nielsen SoundScan International-ის მიერ ნორვეგიის ასი მაღაზიის გაყიდვების საფუძველზე.
სინგლების ჩარტი დაიწყო, როგორც 1958 წლის 42-ე კვირის ტოპ-10; სია გაფართოვდა 20-ე პოზიციამდე 1995 წლის მეხუთე კვირას. ალბომური ჩარტი, რომელიც დაიწყო ტოპ-20-ით 1967 წლის პირველ კვირას, მოგვიანებით გაფართოვდა 40-ე პოზიციამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიული მუსიკა კატეგორია:მუსიკალური ჰიტ-აღლუმები
ნოვრუზლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნოვრუზლუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
იოჰან III (ჰერცოგი ფონ კლევი)
იოჰან III მშვიდობისმოყვარე (Johann der Friedfertige, დ. 10 ნოემბერი, 1490 — გ. 6 თებერვალი, 1539) — იულიხ-ბერგის ჰერცოგი 1511 წლიდან, კლევის ჰერცოგი და მარკის გრაფი 1521 წლიდან. მარკის გრაფების საგვარეულო სახლის წარმომადგენელი.
ბენიკოლეტი
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
იოჰან III (ჰერცოგი ფონ კლევი)
ბიოგრაფია
კელვის ჰერცოგის, იოჰან II-ისა და მატილდა ფონ ჰესენის შვილი. მისი წინაპარი იყო ჟან უშიშარი.
ოჯახი
1509 წელს, მომავალი პრინცი იოჰანი დაქორწინდა მარია ფონ იულიხ-ბერგზე, იულიხ-ბერგის ჰერცოგ ვილჰელმის ქალიშვილსა და მემკვიდრეზე. ქორწილი შედგა ბურგის ციხესიმაგრეში.
მათ ოთხი შვილი ეყოლათ:
მამის გარდაცვალების შემდეგ მან მიიღო კლევის ჰერცოგისა და მარკის გრაფის ტიტული.
იოჰანმა ჩამოაყალიბა იულიხ-კლევ-ბერგის საჰერცოგო და გახდა ევროპული პოლიტიკის მთავარი მოთამაშე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლამარკების საგვარეულო კატეგორია:ბერგის ჰერცოგები კატეგორია:იულიხის ჰერცოგები კატეგორია:კლევის ჰერცოგები კატეგორია:მარკის გრაფები კატეგორია:რავენსბერგის გრაფები კატეგორია:რეგენტები კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1490 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1539
გუმპენდორფერ-შტრასე (ვენის მეტრო)
გუმპენდორფერ-შტრასე (Gumpendorfer Straße) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1989 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
ყავა და ლუდი
„ყავა და ლუდი“ — ქართული მრავალეპიზოდიანი კრიმინალური კომედია, რომელიც ტელეკომპანია იმედმა გადაიღო 2003 წელს.
გადაღება
მოქმედებები და გადაღებები მიმდინარეობდა თბილისის ქუჩებში. ნინო ბურდულმა სერიალი 3-ე სეზონში დატოვა მთავარი როლი კი ქეთი ჩხეიძემ მოირგო, ეს იყო ახალი პერსონაჟი ამ სერიალში მთავარი გმირის წასვლის შემდეგ.
ეპიზოდები
სერიალი სულ ოთხ სეზონს მოიცავს სერიების რაოდენობა დაახლოებით 40-ს შეადგენს.
ფუზული
ბიოგრაფია
ფუზული დაიბადა აყ-ყოიუნლუს სახელმწიფოში ქალაქ ქარბალაში თანამედროვე ერაყის ტერიტორიაზე. ითვლება, რომ ის დაიბადა 1494 წელს, თუმცა არსებობს რამდენიმე მკვლევარის აზრი, რომ ის უფრო ადრე დაიბადა 1480 წელს. ენციკლოპედია ბრიტანიკას მიხედვით, პოეტის ოჯახი რელიგიური მოღვაწეები იყვნენ.
პოეტის თანამედროვე სადიხ ბეგი საკუთარ ბიოგრაფიულ მემუარებში წერდა, რომ ფუზული თურქ ოღუზთა (აზერბაიჯანელები) ტომიდან იყო. სხვა პოეტი ნიდაი ჩელები წერდა, რომ ფუზული აყ-ყოიუნლუს თურქმანებს მიეკუთვნოდა.
1922 წელს პოეტის სპარსულ წარმოშობაზე წერდა ლიტერატურის მცოდნე რეზა თევფიგი. მე-20 საუკუნის დასაწყისში ფუზულის ქურთულ წარმოშობაზე საუბრობდა დ.ჰიუარტი და ა.კრიმსკი, თუმცა ამ ავტორების მტკიცებულებები განმარტებებსა და ფაქტებს მოკლებულია. თურქული ლიტერატურის მცოდნე ჰამიდე დემირელის კვლევების მიხედვით, სპარსულ „დივანის“ წერისას წინასიტყვაობიდან ჩანს, რომ ფუზულის მშობლიური ენა თურქულია.
რელიგიის მიხედვით ფუზული იყო შიიტი-მუსულმანი. ამასთანავე ზოგი მკვლევარი თვლის, რომ ფუზული იყო სუნიტი, ხურუფიტი, ალევიტი. თურქული ლიტერატურის მცოდნეს აბდულკადირ კარაჰანის მიხედვით, პოეტი საკუთარი რელიგიური მხედველობით სექტანტობაზე და რომელიმე რელიგიურ მიმდივრებაზე მაღლა იდგა.
ფუზულის ბავშვობიდან ჰქონდა მიდრეკილება პოეზიისკენ. თუმცა იგი ასევე თვლიდა, რომ პოეზიაში მეცნიერებისა და სიბრძნის ნაკლებობა იყო და ამიტომ სწავლობდა საერო მეცნიერებასა და რელიგიას, ასევე არაბულ და სპარსულ ენებს, რაც მტკიცდება მისი ტრაქტატით „მათლა ულ-ითიკად“ და სამი დივანით, რომელიც მან დაწერა აზერბაიჯანულ, არაბულ და სპარსულ ენებზე.
ბაღდადში პოეტი შეისწავლიდა მედიცინას, ასტრონომიას, ლოგიკას, მათემატიკას და ასევე ძველ ბერძნულ და აღმოსავლურ ფილოსოფიებს. იგი ასევე იცნობდა არისტოტელესა და პლატონის შრომებს. გარდა ამისა ფუზულის კარგად ჰქონდა შესწავლილი ხაკანის, ნიზამის, ჰაბიბისა და ნასიმის შემოქმედებები.
პოეტმა თავისთვის საოკმაოდ უჩვეულო პსევდონიმი აიღო. ფუზული სპარსულად ნიშნავს „კადნიერს“, „თავხედს“. სპარსული დივანის წინასიტყვაობაში ამას იმით ხსნის, რომ ამით უნიკალური სახელის აღება უნდოდა, რომლის გამეორება არავის მოესურვებოდა.
ავტორის პირველი კასიდის ლექსი მიღძვნილი იყო ალვენდისთვის, რომელიც იყო აყ-ყოიუნლუს სახელმწიფოს უზუნ-ჰასანის შვილიშვილი.
1508 წელს, როდესაც სეფიანთა მმართვლემა შაჰ ისმაილ ხათაიმ ბაღდადი შეიპყრო ფუზული უკვე საკმაოდ პოპულარული პოეტი იყო. შაჰ ისმაილ პირველს მან მიუძღვნა პირველი ალეგორიულ-სატირული პოემა ბანგუ-ბადე (ოპიუმი და ღვინო). სეფევიდთა მმართველობის პერიოდში პოეტს მფარველობდნენ ადგილობრივი მმართველები. ეს გრძელდებოდა ოსმალთა მიერ ბაღდადის შეპყრობამდე, 1534 წელს.
მოგვიანებით, პოეტმა რამდენიმე კასიდი მიუძღვნასულეიმან ბრწყინვალეს, ისევე როგორც  ოსმალეთის დიდგვაროვანთათვის: მთავარ ვეზირს იბრაჰიმ ფაშა პარგელის, ყადი ასკერ ჩელბის, ჯალალ ზადე მუსტაფა ჩელების. ამგვარად, პოეტმა მოიპოვა ოსმალეთის სულთანის განწყობა დაიმსახურა და დაიწყო ბაღდათის ოსმალეთის მმართველებისგან მატერიალური შეღავათების მიღება. იმ დროს, როდესაც სულთანი ბაღდადში იმყოფებოდა, პოეტს ყოველდღიური პენსია მიეცა ოსმალეთის სახსრებიდან 9 აქჩეს ოდენობით. სიცოცხლეში, ფუზულიმ დიდი მატერიალური სირთულეები განიცადა.
ცნობილია, რომ მას ჰყავდა ვაჟი - ფადილ ჩელები. ფუზული 1556 წელს შავი ჭირისგან გარდაიცვალა ქოლერის ეპიდემიის დროს.
შემოქმედება
მინი|ფუზულის პორტრეტი წერდა აზერბაიჯანულ, სპარსულ და არაბულ ენებზე. მიიღო ღრმა და მრავალმხრივი განათლება. ცხოვრობდა ბაღდადში. ფუზულს მდიდარი მემკვიდრეობა მოიცავს 3 ლირიკულ კრებულს (ღაზალები, კასიდები), პოემებს, პროზაულ თხზულებებს. მისი მაღალმხატვრული პოეზია გამოირჩეოდა უშუალობით, ემოციურობით, ღრმა ლირიზმით. ფუზულის ლირეკა რელიგიურ, ფილოსოფიურ და საზოგადოებრივ საკითხებსაც ეხება. ამ ლექსებმა ფუზულს „აღმოსავლური პოეზიის მზის“ სახელი დაუმკვიდრა. ფუზულს ავტობიოგრაფიული პროზაული თხზულება „საჩივრის წიგნი“ XVI საუკუნის სოციალურ სატირის გამორჩეული ნიმუშია. ამ ნაწარმოებით მან აზერბაიჯანულ ლიტერატურაში საფუძველი ჩაუყარა პროზის ჟანრს. ფუზულის შემოქმედებაში უმნიშვნელოვანესია ლირიკულ-ეპიკურუ პოემა „ლეილი და მაჯნუნი“ (1536-1537), რომელიც სიუჟეტის ტრადიციულობის, სუფიურ-მისტიკური მსოფლმხედველობის მიუხედავად დღემდე დიდი ინტერესით იკითხება. მარცხნივ|მინი|ლეილი და მაჯნუნი. მინიატურა „სობჰატულ-ასმარი“ და „ბანგუ-ბადე“ პოეტის პირველი ეპიკური შემოქმედების ნიმუშებია. თავისი შემოქმედებეის მანძილზე ფუზული მხარს უჭერს ადამიანის მიწიერ ბედნიერებას. მის ალეგორიულ ნაწარმოებში „საგინამე“ მუსიკალური ინსტრუმენტები საუბრობენ ადამიანის ბიწიერებაზე. ასევე მისი სხვა ალეგორიული ნაწარმოებები „საჰათ-ნამე“ და „რინდუ ზაჰიდ“ შეესაბამება მსოფლიო ლიტერატურის ნიმუშებს. ნაწარმოები „რინდუ ზაჰიდი“ კრიტიკის ქარცეცხლში ატარებს რელიგიას.
აღსანიშნავია, რომ ფუზულის შემოქმედებამ დიდი გავლენა მოახდინა ახლო აღმოსავეთის ერების ლიტერატურაზე. XVII საუკუნიდან პოეტის ლექსები მუსიკალურ ინსტრუმენტებზე გადააქვთ და აშუღები მას საზზე ასრულებენ.
ნაწარმოებების ხელნაწერები
მარცხნივ|მინი|ფუზულის "დივანი" აზერბაიჯანის ისტრორიის მუზეუმში დღესდღეობით ცნობილია ფუზულის 16 ნაწარმოებები აზერბაიჯანულ, სპარსულ და აარბულ ენებზე. პოეტის სიცოცხლეში და საუკუნეების მანძილზე მისი ნაწარმოებების გაზიარება ხდებოდა ხელნაწერებით. მკვლევარ ბერტელსის თანახმად, პოეტის შვიდი ნამუშევრის ორმოცდა ერთი ხელნაწერი ევროპაში იყო დაცული. მაგრამ აქედან ცამეტი იყო დეფექტური და მხოლოდ ცხრა იყო დათარიღებული. ამრიგად, სამი მათგანი XVI საუკუნეს, სამი XVII საუკენეს, ერთი XVIII საუკუნესაა და ორი XIX საუკუნეს ეკუთვნის. მე -16 საუკუნეში დათარიღებული სამი ხელნაწერი, მჭიდროდ უკავშირდება პოეტის ცხოვრების წლებს, მისი ნაწარმოებების პატარა ნაწილებს, როგორიცაა თურქული „დივანი“, „ბანგუ-ბადა“ და „ჰადიკატ ალ-სუუდა“ („ბედნიერთა ბაღი“).
ფიზულის ლირიკული ლექსების პირველი ლითოგრაფიული „დივანი“ გამოქვეყნდა 1828 წელს თავრიზში. 1831 წელს ეგვიპტეში „დივანი“ ხელახლა იქნა გამოქვეყნებული. მე -19 საუკუნეში, პოეტის ხელნაწერები არაერთხელ გამოქვეყნდა აზერბაიჯანში, თურქეთში, ერაყში, ცენტრალურ აზიაში და მე -20 საუკუნის დასაწყისში ფუზულის დაახლოებით 40 სხვადასხვა ნამუშევარი კაიროში, სტამბოლში, ხივასა და ტაშკენტში გამოქვეყნდა.
1944 წელს მისი პირველი ტომი გამოაქვეყნა აზერბაიჯანული ლიტერატურული კრიტიკოსის, გ. არასლის მიერ. ეს გამოცემა ეფუძნებოდა 1572 წლის ბაქოს ხელნაწერს. სამეცნიერო კრიტიკული ტექსტები ასევე გამოიცა თურქული ტექსტოლოგების მიერ. 1948 წელს ფუზულის „დივანი“ გამოიცა სტამბოლში, რომელიც თურქი ლიტერატურული კრიტიკოსის აბდულაბაკი გელპინარლის მიერ იყო მომზადებული.
XX საუკუნის შუა წლიდან, საბჭოთა სივრცეში, ძირითადად, აზერბაიჯანის სსრ-ში გამოიცა ფუზულის ნაშრომები.
ხსოვნა
სსრკ-სა და აზერბაიჯანში გამოცემულ იქნა საფოსტო მარკები, რომელიც ფუზულის ეძღვნებოდა. მისი ნაწარმოებები შეტანილი იყო შია აზიის სასწავლო პროგრამებში XVI — XX საუკუნეებში. ფიზულის პატივსაცემად 1962 წელს დამონტაჟდა მისი ძეგლი ბაქოს თეატრალურ მოედანზე. ასევე თეატრალურ მოედანსაც მისი სახელი დაერქვა. გარდა ამისა, აზერბაიჯანაის ქალაქებში და ბაქოს ცენტრში რამდენიმე ქუჩა ფიზულის სახელს ატარებს. აზერბაიჯანში რაიონსა და ქალაქს მიანიჭეს ფუზულის სახელი. დედაქალაქში ფუნქციონირებს ფუზულის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტი. ყაზახეთის ქალაქ ალმათიში თურქსიბის რაიონის ერთ-ერთი ქუჩა ფუზულის სახელს ატარებს.
1995 წელს იუნესკოს ეგიდით საზეიმოდ აღინიშნა ფუზულის 500 წლის იუბილე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1494 კატეგორია:გარდაცვლილი 1556 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოეტები კატეგორია:აზერბაიჯანული ლიტერატურა კატეგორია:სპარსელი პოეტები
ლიჩელი
ლიჩელი — ქართული გვარი, რომელიც გავრცელებულია ცენტრალურ საქართველოში, ქართლში.
ანა ლისტერი
ადრეული წლები
ანა ლისტერი 1791 წელს იორკშირის საგრაფოში, ბრიტანეთის არმიის ვეტერანი ოფიცრის ოჯახში დაიბადა. განათლება ძირითადად შინ მიიღო. დაინტერესებული იყო კლასიკური ლიტერატურით. 1836 წელს დეიდას გარდაცვალების შემდეგ მემკვიდრეობით მიიღო შიბდენ-ჰოლის სახლი და მამული, რომელიც მისი შემოსავლის მნიშვნელოვანი წყარო გახდა. ლისტერი ფლობდა წილებს იორკშირის საირიგაციო და სარკინიგზო სისტემებში და ადგილობრივ საბადოებში. გამოირჩეოდა უპირატესად შავი ფერის სამოსით და იმდროინდელი ქალისთვის უჩვეულო მანერებით, არ მალავდა მის სასიყვარულო ურთიერთობებს ქალებთან. იორკშირელებს შორის ზოგჯერ „ჯენტლმენ ჯეკის“ მეტსახელით მოიხსენიებდნენ. 1820-იანი წლების ბოლოს დაუახლოვდა მდიდარი იორკშირელი მემამულის მემკვიდრეს, ენ უოლკერს. 1834 წლის 30 მარტს მათ იორკში, გუდრამგეიტის წმინდა სამების ეკლესიაში იქორწინეს და მას შემდეგ შეუღლებულებად თვლიდნენ თავს, თუმცა მათი კავშირი სამართლებრივად არ იყო აღიარებული. ლისტერი და უოკერი ძირითადად ცხოვრობდნენ შიბდენ-ჰოლში, რომელიც მათ მნიშვნელოვნად განაახლეს და მიუშენეს გოთიკური კოშკი, სადაც ლისტერმა ვრცელი კერძო ბიბლიოთეკა მოაწყო. ლისტერი იყო მტკიცე ანგლიკანური აღმსარებლობის, პოლიტიკური მსოფლმხედველობით კი ახლოს იდგა ტორიზმთან.
ბასენი
ბასენი (Բասեն) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 645 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 798 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 383 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.3 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ლიჩელი
გავრცელება
გვარი „ლიჩელი“ გვხვდება აგარაში, ატოცში, ახმაჯში, ბროწლეთში, გორში, დიდ მეჯვრისხევში, თამარაშენში და ხაშურში. დღევანდელი მონაცემებით, საქართველოში 276 ლიჩელია.
ანა ლისტერი
მოგზაურობა
მინი|შიბდენ-ჰოლი ჰალიფაქსში, ანა ლისტერის მამული. 1819 წლიდან ანა ლისტერი ხშირად მოგზაურობდა დიდი ბრიტანეთის სხვადასხვა მხარეში და კონტინენტური ევროპის ქვეყნებში. დალაშქრული ჰქონდა პირენეების მთების მწვერვალები: მონტე-პერდიდო (1830) და ვინმალი (1834). 1839 წელს ენ უოლკერთან ერთად დაიწყო ლისტერის ყველაზე ხანგრძლივი და მისი უკანასკნელი მოგზაურობა. საკუთარი კარეტით მათ განვლეს საფრანგეთი, დანია, შვედეთი და ჩავიდნენ რუსეთში. მოსკოვიდან წყვილი სამხრეთი გაემართა, გადალახეს გაყინული მდინარე ვოლგა და კავკასიონი. კავკასიის მთიანეთში მიმდინარე ბრძოლების გამო ხშირად მათ სამხედრო ესკორტის თანხლებით უხდებოდათ გადაადგილება. ადგილობრივი მთიელები ორ მოგზაურ ქალბატონს, ლისტერისვე თქმით, ისე აკვირდებოდნენ, როგორც „უცხო ცხოველებს“.
ლიჩელი
სქოლიო
*
ანა ლისტერი
მოგზაურობა
საქართველოში ლისტერი და მისი თანამგზავრები დარიალის ხეობით შემოვიდნენ და სამხედრო გზით 1840 წლის 12 აპრილს თბილისში ჩამოვიდნენ. კავკასიის მთავარმართებლის, ევგენი გოლოვინის ცოლმა სტუმრები თბილისის არისტოკრატიას წარუდგინა. ლისტერმა გაიცნო ალექსანდრე ჭავჭავაძე და მისი ქალიშვილები — ეკატერინე და ნინო, სომეხი მწერალი ხაჩატურ აბოვიანი, ინტელიგენციის და სამხედროების სხვა წარმომადგენლები. ჭავჭავაძეების ოჯახს მოგზაურზე დიდი შთაბეჭდილება მოუხდენია. ლისტერმა მრავალი სალოცავი და ხუროთმოძღვრული ძეგლი დაათვალიერა, მათ შორის, ანანური, სვეტიცხოველი და გელათის მონასტერი. მონახულებული ადგილების აღწერილობას ხშირად ურთავდა კალმით შესრულებულ ჩანახატებს.
დღიურები
ლისტერის დღიურები 4 მილიონამდე სიტყვისგან შედგება. ანამ მისი წერა 1806 წელს დაიწყო და სიცოცხლის ბოლომდე არ შეუწყვეტია. პირადი ცხოვრების ამსახველ ნაწილს, სადაც დაწვრილებითაა გადმოცემული ლესბოსური იდენტობისა და ურთიერთობების დეტალები, ლისტერი მის მიერვე შექმნილი კოდით, ალგებრული და ბერძნული ანბანის სიმბოლოების კომბინაციით წერდა (გაშიფრეს 1930-იან წლებში). 2011 წელს ანას პირადი ცხოვრების დღიურები გაეროს მსოფლიო მეხსიერების სიაში შეიტანეს, როგორც „ყოვლისმომცველი და უკიდურესად გულახდილი მონათხრობი ლესბოსური ცხოვრების შესახებ და რეფლექსია მის ბუნებაზე“. ლისტერის საქართველოში მოგზაურობის დღიურები (ისტორიკოს დეივიდ ლენგის ცნობით სულ 400 ფურცელი) ჯერაც ბოლომდე შეუსწავლელი და გამოუქვეყნებელია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1791 კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1840 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 სექტემბერი კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:დღიურები კატეგორია:ინგლისელი მოგზაურები კატეგორია:ლგბტ ადამიანები კატეგორია:მწერალი ქალები კატეგორია:ევროპელი მოგზაურები საქართველოში კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
ირენ კონდაჩი
კარიერა
სწავლის დამთავრების შემდეგ ირენ კონდაჩი მალტაზე დაბრუნდა, სადაც  ვალეტაში, მალტის უნივერსიტეტის მეანობა-გინეკოლოგიის პროფესორის ჯოზეფ ელულის ასისტენტად დაიწყო მუშაობა. 1938 წელს იგი დაიქირავეს სამედიცინო ოფიცერად სამთავრობო სკოლაში და დასახლდა ვია ლუსიოზე, სლიმაში. ომის დაწყებისთანავე, ბევრი მამაკაცი შეუერთდა მებრძოლთა რიგებს, ქალები უფრო მეტად ჩაერთნენ კუნძულის დაცვაში. ოფთალმოლოგთან და სტომატოლოგთან ერთად კონდაჩი ემსახურებოდა სკოლებს. სატრანსპორტო საშუალების არარსებობის გამო, ის ფეხით გაემგზავრა კუნძულის სხვადასხვა სკოლების მოსანახულებლად, 1941-დან 1942 წლამდე 20000-ზე მეტი სკოლის მოსწავლისთვის იმუნიზაციისა და სამედიცინო გამოკვლევების ჩასატარებლად. იგი გახლდათ პასუხისმგებელი საჯარო სკოლებში მუნის აღმოფხვრაზე ზეთის შემცველი მალამოებით.
ირენ კონდაჩის რთულ და სახიფათო პირობებში უწევდა მუშაობა, ვინაიდან 1941 წელს საჯარო სკოლები გადაკეთდა საავადმყოფოებად და ლტოლვილთა ცენტრებად. კორმის სამთავრობო სკოლაში საავადმყოფოს მონიტორინგის დროს დაწესებულება დაიბომბა და კონდაჩიმ, მისმა თანამშრომლებმა, ლტოლვილებმა და სტუდენტებმა ძლივს მოახერხეს  გოგონათა სკოლის ქვეშ არსებულ მიწისქვეშა თავშესაფარში გაქცევა. მეორე მსოფლიო ომის დროს მალტაზე მხოლოდ ორი პრაქტიკოსი ქალი ექიმი იყო და კონდაჩი მათგან ერთ-ერთი გახლდათ. მან განაგრძო მუშაობა განათლების სამინისტროში სამედიცინო ოფიცრად 1959 წლამდე. ის თავის დროზე ყველაზე მაღალანაზღაურებადი ქალი იყო საჯარო სამსახურში.
გარდაცვალება და ხსოვნა
ირენ კონდაჩი გარდაიცვალა 1970 წელს. 2014 წელს საიმონ კუზენსმა დაასრულა სამაგისტრო დისერტაცია „პირველი აკადემიური ნაშრომი“ მალტელი ქალების ისტორიაზე მეორე მსოფლიო ომის დროს. კვლევის დროს მან აღმოაჩინა კონდაჩის ისტორია, რომელიც 2016 წლის სახელმძღვანელოში უნდა შესულიყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:მალტელი ექიმები კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მეცნიერები კატეგორია:გარდაცვლილი 3 სექტემბერი
იანგის ოლქი (აშშ)
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ვალტერ პოგოსიანი
ვალტერ პოგოსიანი (Վալտեր Պողոսյան; დ. 16 მაისი, 1992, ერევანი, სომხეთი) — სომეხი ფეხბურთელი. პოზიციით ნახევარმცველი. ამჟამად თამაშობს სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებსა და სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგის კლუბ ბანანცში.
საკლუბო კარიერა
ვალტერ პოგოსიანმა ფეხბურთისადმი ინტერესი ადრეულ ბავშვობაში გამოავლინა და უკვე 7 წლის ასაკში ამ სპორტის თამაშიც დაიწყო. იგი თავდაპირველად პიუნიკ ერევანის საფეხბურთო სკოლაში შევიდა, თუმცა მოგვიანებით ბანანცი ერევანის საფეხბურთო სკოლაში გადავიდა. 13 წლის ასაკში მან კლუბის სელექციონერების ყურადღება მიიპყრო. ამ პერიოდში კლუბმა მას კონტრაქტი შესთავაზა და პოგოსიანი მას დასთანხმვდა. 2008 წელს პოგოსიანი ბანანცის ახალგაზრდულ კლუბ პატანში თამაშობდა. მან სომხეთის თასის 2 თამაშში მიიღო მონაწილეობა. მომდევნო წელს, იგი სათამაშოდ პირველ გუნდში გადავიდა და აღნიშნულ სეზონში 6 თამაში ჩაატარა. 2010 წლის სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგაში მან მეტი გამოცდილება მიიღო: იგი ყოველ თამაშში ახალ უნარს აჩვენებდა. სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის დაჯილდოების ცერემონიაზე, რომელიც გაიმართა 24 დეკემბერს, პოგოსიანმა მიიღო ჯილდოები "ყველაზე პერსპექტიული მოთამაშისთვის" და "წლის აღმოჩენა".
საერთაშორისო კარიერა
2010 წლის დასაწყისში პოგოსიანით სომხეთის ეროვნული 21-წლამდელთა ნაკრების მმწვრთნელი დაინტერესდა. მისი პირველი თამაში შედგა, სომხეთში, საქართველოს 21-წლამდელთა ნაკრების წინააღმდეგ; თამაში სტუმრების გამარჯვებით, ანგარიშით 2:3 დასრულდა. სომხეთის 19-წლამდელთა ნაკრებში გამართულ ორ შეხვედრაში, მან ორი გოლი გაიტანა. მოგვიანებით პოგოსიანი მიიწვიეს სომხეთის საფეხბურთო ეროვნულ ნაკრებში, თუმცა ტრავმის გამო ასპარეზობა ვერ შეძლო; აღნიშნული ტრავმა მან მოწვევისთანავე მიიღო. ახალგაზრდულ ნაკრებში მისი მესამე თამაში შედგა 2013 წლის უეფას ევროპის 21-წლამდელთა საფეხბურთო ჩემპიონტის საკვალიფიკაციო ეტაპზე, მატჩში, რომელშიც სომხეთის ახალგაზრდული ნაკრები მონტენეგროს ნაკრებს დაუპირისპირდა; აღნიშნულ შეხვედრაში სომხეთი ანგარიშით 1:4 დამარცხდა.
2012 წლის 28 თებერვალს, პირველად ნაკრებში გამოძახებიდან დიდი პერიოდის შემდეგ, იგი კვლავ მოიხმეს და მისი დებიუტი ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში სერბეთის წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში შედგა. თამაში ლიმასოლში, კვიპროსში გაიმართა. შეხვედრა მეგობრული იყო და სომხეთის ნაკრების შემადგენლობა ძირითადად ახალგაზრდებისგან შედგებოდა. პოგოსიანს გოლის გატანის შესაძლებლობა ჰქონდა, თუმცა მან ეს შემთხვევა ხელიდან გაუშვა. სომხეთმა მატჩი ანგარიშით 0:2 წააგო. 2 მარტს გამართულ პრესკონფერენციაზე, სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტმა რუბენ ჰაიატაპეტიანმა უკმაყოფილება გამოთქვა პოგოსიანის თამაშთან დაკავშირებით, რომელიც, მისი აზრით, საკუთარ სრულ პოტენციალს არ იყენებდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები
ბარის მუნიციპალიტეტი
ბარის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბარი.
დემოგრაფია
ბარის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2013 წელს შეადგენდა 40 037 ადამიანს. . ფართობი 598 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
ტრანსკრიფცია (ბიოლოგია)
მინი|მარჯვნივ|250px|ტრანსკრიფცია (ფოტოსურათი [[ტრანსმისიური ელექტრონული მიკროსკოპის ქვეშ). Begin — ტრანსკრიფციის დასაწყისი, End — ტრანსკრიფციის დასასრული, DNA — დნმ.]]
ტრანსკრიფცია (-დან — გადაწერა) — მატრიცის როლში დნმ-ის გამოყენებით რნმ-ის სინთეზის პროცესი, რომელიც ხორციელდება ყველა ცოცხალი ორგანიზმის უჯრედებში. სხვა სიტყვებით, ტრანსკრიფცია არის გენეტიკური ინფორმაციის გადატანა დნმ-დან რნმ-ზე.
ტრანსკრიფციისას კატალიზატორს წარმოადგენს დნმ-დამოკიდებული ფერმენტი რნმ-პოლიმერაზა. რნმ-ის სინთეზი მიმდინარეობს 5'-დან 3'-ბოლოს მიმართულებით, ანუ დნმ-ის მატრიცულ ჯაჭვზე რნმ-პოლიმერაზა მოძრაობს 3' → 5' მიმართულებით.
ტრანსკრიფცია შედგება სამი სტადიისგან. ესენია: ინიციაცია, ელონგაცია და ტერმინაცია.
სქოლიო
კატეგორია:გენთა ექსპრესია კატეგორია:მოლეკულური ბიოლოგია
ტაგანროგის პალესტინელთა საზოგადოების ეგვტერი
ტაგანროგის პალესტინელთა საზოგადოების ეგვტერი (Часовня Палестинского общества) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. წარმოადგენდა საიმპერატორო პალესტინელთა მართლმადიდებელი საზოგადოების სამლოცველოს.
მისამართი: როსტოვის ოლქი, ქალაქი ტაგანროგი, კომკავშირის ბულვარზე მდებარე სახლ № 39-ის ადგილზე.
ისტორია
left|thumb|ტაგანროგი. ივაშჩენკოვის სახლი|220px საიმპერატორო მართლმადიდებლური პალესტინელთა საზოგადოება დაარსდა 1882 წელს. მისი ძირითადი მოვალეობა იყო მომლოცველობა წმინდა მიწაზე, სამეცნიერო პალესტინათმცოდნეობა, აღმოსავლეთმოცდნეობა და ჰუმანიტარული თანამშრომლობა ახლო აღმოსავლეთის ხალხთან.
ტაგანროგში საიმპერატორი მართლმადიდებლური პალესტინელთა საზოგადოების წარმომადგენლობა გაიხსნა 1882 წელს. საზოგადოების ხელმძღვანელი იყო გენერალ-მაიორი, კომპოზიტორ პეტრე ჩაიკოვსკის ძმა იპოლიტე ჩაიკოვსკი (1843-1927 წწ.). საზოგადოება დახმარებას უწევდა მომლოცველებს. თავის დროზე ტაგანროგიდან მორწმუნეები გაიგზავნენ წმინდა მიწაზე და ათონის წმინდა მთაზე. გემის გასვლამდე მათ სადმე უნდა მოენახათ თავშესაფარი. პალესტინის საზოგადოების წევრის, პოგრებენკოს, რჩევით, ტაგანროგის მკვიდრმა, ვარვარა ანდრეის ასული იშჩენკომ საზგადოებას აჩუქა საკუთარი სახლი მასში თავშესაფრის მოწყობის პირობით. ვარვარა ანდრეის ასულის საჩუქარი საზოგადოებამ მადლიერებით მიიღო. იგი აირჩიეს საზოგადოების წევრად, თუმცა თავშესაფარი ააშენეს სხვა ადგილზე. თავშესფარში მისთვის გამოყვეს ოთახი. ქალბატონი იშჩენკოს შენახვისა და დაკრძალვის ხარჯები საზოგადოებამ თავის თავზე აიღო.
იპოლიტე ჩაიკოვსკმა მიმართა ქალაქის დუმას, რათა ეგვტერისა და თავშესაფრისათვის მიეზომათ მიწის ნაკვეთი. 1988 წლის 22 მარტს საკრებულომ გამოყო 293 კვ. საჟენი ადგილი ვორონცოვის აღმართში. შეგროვდა შემოწირულობები და ამავე წელს ააგეს ერთსართულიანი სახლი ეგვტერით.
თავშესაფარში შესაძლებელი იყო ერთდროულად 20 ადამიანისათვის აღმოეჩინათ სამედიცინო დახმარება. თავშესაფრის ოთახებში იყო 10 საწოლი მამაკაცებისათვის და 10 საწოლი ქალებისათვის. ესაულის ქვრივმა ტ. ვოლგინამ ეგვტერს საჩუქრად გადასცა ღვთისმშობლისა და მაცხოვრის ხატი, სახარება და ჯვარი. თავშესაფრის მდგომარეობა 1890 წლამდე იყო კარგი. ამ დროისათვის მასში 40 კაცი ცხოვრობდა. ეგვტერთან გააშენეს ბაღი. იპოლიტე ჩაიკოვსკის წასვლის შემდეგ თავშესაფარს ხელმძღვანელობდა მღვდელი იაკობ დოსიჩევი. 1890-იან წლებში ტაგანროგის პალესტინელთა საზოგადოების თავმჯდომარე გახდა ა. მილერი.
საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში თავშესაფარი აიხურა, შენობა გადააკეთეს საცხოვრებელ სახლად. მოგვიანებით მის ადგილზე ააგეს ახალი ხუთსართულიანი საცხოვრებელი სახლი.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:ტაგანროგის დაკარგული ეკლესიები
გიორგი გიორგანაშვილი
გიორგი გიორგანაშვილი (დ. 11 იანვარი, 1980, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) ― ქართველი  თეატრისა და კინოს მსახიობი, ტელეწამყვანი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1980 წლის 11 იანვარს ქალაქ თბილისში. დაამთავრა ვირსალაძის სახელობის ხელოვნების სკოლა. შემდეგ სწავლობდა მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის ექსპერიმენტულ ჯგუფში, სადაც მისი პედაგოგები იყვნენ ნანა კვასკვაძე და ქეთი დოლიძე. სხვადასხვა კინოფესტივალებზე ყოველწლიურმა გასტროლებმა, როგორც თავად მსახიობი ამბობს, დიდი როლი ითამაშა მის პროფესიულ გაზრდაში. შემდეგ, 3 წლის განმავლობაში, მიჰყავდა გადაცემა „იმღერე რამე“. ამ გადაცემამ ბახალას დიდი პოპულარობა მოუტანა, თუმცა თავად ფიქრობს, რომ ხალხის თვალში, როგორც მსახიობი, დაიშტამპა და მაყურებელი მხოლოდ მუსიკალური შოუს წამყვანად აღიქვამდა. თამაშობდა თბილისის სხვადასხვა თეატრებში, ხშირად ჩნდებოდა ცისფერ ეკრანზეც, ამჟამად კი მხოლოდ ფილმებსა და სერიალებში მონაწილეობს და აქ თავს ყველაზე კომფორტულად გრძნობს. თავის პროფესიაში სპონტანურობა მოსწონს და უყვარს საკუთარი ყოველდღიურობა. მამა, გრიგოლ გიორგანაშვილი ინჟინერია, დედა, ნანა ჩხიკვიშვილი — მუსიკოსი. ჰყავს ერთი ძმა — მხატვარი ვახტანგ გიორგანაშვილი. მისი ბიძა რეზო ჩხიკვიშვილი მსახიობია და თეატრშიც დიდ დროს ატარებდა. მსახიობობის სურვილი და ინტერესი კი სწორედ აქედან დაებადა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
პატარა ხარაგაულის მაცხოვრის ეკლესია
პატარა ხარაგაულის მაცხოვრის ეკლესია — ეკლესია ხარაგაულში. მდებარეობს ხარაგაულის უბან პატარა ხარაგაულში, ზღვის დონიდან 355 მეტრზე, პატარა ხარაგაულის სასაფლაოზე. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ნაგებია დამუშავებული ქვის კვადრებით. ზოგჯერ-გამოყენებულია ყორე ქვაც.
ეკლესია დარბაზული ყოფილა. ამჟამად შემორჩენილია ნანგრევების სახით. პატარა ხარაგაულის მაცხოვრის ეკლესია მეორე მსოფლიო ომის დროს დაუნგრევიათ და ამჟამად მხოლოდ ტაძრის საძირკველია შემონახული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შავი ყვავი
შავი ყვავი (Corvus corone) — ფრინველი ყორნისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 44–56 სმ. ბინადრობს ევროპასა და აზიაში; საქართველოში იშვიათად გვხვდება მიმოფრენისას. გავრცელების არეალის ჩრდილოეთში შავი ყვავი გადამფრენი ფრინველია, სამხრეთში — მობინადრე. ბუდობს ტყეებში, პარკებში, ჭალის კორომებში; ჩვეულებრივ იზამთრებს ქალაქებსა და სხვა დასახლებებში. ბუდეს ხეზე აკეთებს, მისი უქონლობის შემთხვევაში კი — ბუჩქებზე და ლერწმნარებში. მარტის ბოლო–მაისის დასაწყისში დედალი 4–5 კვერცხს დებს. ყოვლისმჭამელია. ალაგ-ალაგ აზიანებს და ანადგურებს სანადირო ფრინველების ბუდეებს, უმთავრესად იხვისას.
სქოლიო
კატეგორია:ყორანი
განდია
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ნინო ბოლქვაძე
ნინო ბოლქვაძე (დ. 26 აგვისტო, 1979, თბილისი) — ნატოსა და ევროკავშირის შესახებ საინფორმაციო ცენტრის დირექტორი 2017-2019 წლებში.
ბაკალავრის ხარისხი მიიღო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ინგლისურ ენასა და ლიტერატურაში, ამავე უნივერსიტეტში მიენიჭა მაგისტრის ხარისხი ამერიკანისტიკაში. ფლობს მაასტრიხტის უნივერსიტეტის (ნიდერლანდები) მაგისტრის ხარისხს ევროკავშირის საჯარო პოლიტიკაში.
2004 - 2009 წლებში უძღვებოდა ეუთოს ეროვნულ უმცირესობათა დარგში უმაღლესი კომისრის კონფლიქტების პრევენციისა და ინტეგრაციის პროგრამებს საქართველოში. მოგვიანებით, მუშაობა გააგრძელა ეუთოს ვენის სათაო ოფისში პროგრამების შეფასებისა და აუდიტის მიმართულებით.
2012 - 2015 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს გაეროს ასოციაციისა და აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს ერთობლივი პროექტის სახალხო დამცველის აპარატის გაძლიერების კომპონენტს. 2015- 2017 წლებში იყო საქართველოსა და სომხეთში ნიდერლანდების საელჩოს ოფიცერი პოლიტიკის საკითხებში და მართავდა საელჩოს ადამიანის უფლებებისა და კანონის უზენაესობის საგრანტო პროგრამებს.
სხვადასხვა დროს გავლილი აქვს პროფესიული და საკვალიფიკაციო კურსები ავსტრიის გრაცისა და სტამბოლის ბილგის უნივერსიტეტებში, სტრასბურგში ევროსაბჭოს უმცირესობათა დაცვის ჩარჩო კონვენციის სეკრეტარიატში. არის ფონდ ღია საზოგადოების სტიპენდიანტი.
ფლობს ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკური მოსამსახურეები კატეგორია:ქართველი ქალები ნინო კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ვეცუმნიეკის მხარე
ვეცუმნიეკის მხარე (Vecumnieku novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, ზემგალეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 6 თემს, მხარის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ვეცუმნიეკი.
ესაზღვრება ბაუსკის, იეცავის, ბალდონეს, კეგუმსის, იაუნპიებალგისა და ნერეტის მხარეები ლატვიაში და პანევეჟისის მაზრა ლიეტუვაში.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ბაუსკის და აიზკრაუკლის რაიონების ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 9 708 კაცს. მხარის ფართობია 844 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ვეცუმნიეკის მხარე კატეგორია:ლატვიის მხარეები
კრისტოფერ I (დანია)
კრისტოფერ I (Christoffer 1.; დ. 1219 — გ. 29 მაისი, 1259) — ესტრიდსენთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ვალდემარ II-ისა და დედოფალ ბერენგარია პორტუგალიელის ვაჟი. ტახტზე ავიდა თავისი სამი უფროსი ძმის გარდაცვალების შემდეგ და იყო დანიის მეფე 1252-59 წლებში.
ბიოგრაფია
კრისტოფერი დაიბადა 1219 წელს. იგი იყო დანიის მეფე ვალდემარ II-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ ბერენგარია პორტუგალიელის ნაბოლარა ვაჟი. 1241 წელს, მამის სიკვდილის შემდეგ ტახტზე მისი ძმა, ერიკ IV ავიდა, რომელმაც კრისტოფერს სამართავად ფალსტერისა და ლოლანდის კუნძულები უბოძა. მიუხედავად ამისა, იგი მხარს უჭერდა თავის მეორე ძმას, შლეზვიგის ჰერცოგ აბელს ერიკის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
1250 წელს აბელმა ერიკი მოკლა და დანიის მეფე გახდა. 1252 წელს აბელი აჯანყებულებმა მოკლეს, რის შემდეგაც ტახტის უზურპაცია კრისტოფერმა მოახდინა. იგი დიდებულებმა მალევე აღიარეს დანიის მეფედ და მისი კორონაციაც შედგა. კრისტოფერმა სასწრაფოდ გააძევა სამეფო კარიდან აბელის ინტრიგების მოყვარული ქვრივი, რომელიც მალევე შვედეთში მეორედ გათხოვდა. მან ასევე აბელის ვაჟს, ვალდემარს უბოძა შლეზვიგის ჰერცოგის წოდება. 1257 წელს, ვალდემარის გარდაცვალების შემდეგ მან ეს წოდება მის უმცროს ძმას გადაულოცა.
ქორწინება და შვილები
1248 წელს კრისტოფერმა ცოლად შეირთო პომერანიის ჰერცოგ შამბორ II-ის ასული მარგარეტ სამბირია, რომელთანაც შეეძინა შვილები:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1219 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1259 კატეგორია:დანიის მეფეები
ნიდერჰოფშტრასე (ვენის მეტრო)
ნიდერჰოფშტრასე (Niederhofstraße) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1989 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
იზაბელ გლოსტერელი
იზაბელ გლოსტერელი — ინგლისელი არისტოკრატი. ჯონ უმიწაწყლოს პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
იზაბელ გლოსტერელი დაიბადა 1173 წელს. იგი იყო გლოსტერის გრაფ უილიამ ფიზტ რობერტისა და მისი ცოლის, ჰეუის დე ბეაუმონტის ქალიშვილი. 1176 წლის 28 სექტემბერს იგი დაინიშნა ჰენრი II - ის ვაჟ ჯონ უმიწაწყლოზე. 1183 წელს იზაბელის მამა გარდაიცვალა, რის გამოც ის გლოსტერის გრაფინია გახდა. 1189 წლის 29 აგვისტოს, ნიშნობიდან 13 წლის შემდეგ, იზაბელი სწორედ ჯონზე დაქორწინდა, რომელიც უკვე ირლანდიის მეფე იყო. შესაბამისად, იზაბელი ირლანდიის დედოფალი გახდა. 1199 წელს გარდაიცვალა იზაბელის მაზლი რიჩარდ I. მაგის გამო ჯონი ინგლისის მეფე გახდა, ხოლო იზაბელი - დედოფალი. მათი კორონაცია იმავე წლის 27 მაისს შედგა. თუმცა იზაბელის გადედოფლებიდან რამდენიმე თვეში ჯონი მას განშორდა, რის გამოც იზაბელმა ინგლისის და ირლანდიის დედოფლების სტატუსი დაკარგა. ჯონმა გლოსტერის გრაფად აუმრეი დე მონტფორტი დანიშნა, რის გამოც იზაბელმა თავისი ტიტულიც დაკარგა. 1213 წელს აუმრეი უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც 40 წლის იზაბელი ხელმეორედ გახდა გლოსტერის გრაფინია. 1214 წლის 20 იანვარს ის ხელმეორედ დაქორწინდა უესექსის გრაფ გეოფრეი დე მანდევილზე, რის გამოც ის უესექსის გრაფინია გახდა. 1216 წელს გეოფრეი მოულოდნელად გარდაიცვალა, რის გამოც იზაბელი დაქვრივდა. 1217 წლის სექტემბერში ის მესამედ დაქოეწინდა ჰუბერტ დე ბურჰზე. მესამე ქორწინებიდან ერთ თვეში, 14 ოქტომბერს იზაბელი 43-44 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
საერთაშორისო ურთიერთობების თეორია
საერთაშორისო ურთიერთობების სამეცნიერო კვლევის ძირითადი დისციპლინა შეისწავლის სახელმწიფოებსა და სხვა სუბიექტებს შორის მიმდინარე პროცესებს, რომლებიც საზღვრების გადაკვეთით ხორციელდება. საერთაშორისო ურთიერთობების, როგორც ცალკე დარგის სამეცნიერო შესწავლა დაიწყო 1919 წელს, როდესაც უელსში, აბერისთვითის უნივერსიტეტში საერთაშორისო ურთიერთობების პირველი კათედრა დაარსდა.
საერთაშორისო ურთიერთობების ერთიანი თეორია არ არსებობს. არსებობს რამდენიმე სკოლა და პარადიგმა, რომელთა შორის მიმდინარე დებატები საერთაშორისო ურთიერთობების თეორიის ბირთვს შეადგენს. თეორიის ერთ-ერთმა ფუძემდებელმა, მარტინ უაიტმა, შეიმუშავა საერთაშორისო ურთიერთობების შესახებ ნააზრევის სამი კლასიკური ტრადიცია: რეალიზმი, რაციონალიზმი და რევოლუციონიზმი. XX საუკუნეში საერთაშორისო ურთიერთობების გავლენიანი სკოლებიდან ერთმანეთს ცვლიდა რეალიზმი, ბიჰევიორიზმი, ნეორეალიზმი, ნეოლიბერალიზმი, საერთაშორისო საზოგადოების თეორია, მსოფლიო სისტემების თეორია, კრიტიკული თეორია და პოსტმოდერნიზმი. ხოლო ძირითადი, გადამწყვეტი პარადიგმატული დებატები მიმდინარეობდა ჯერ იდეალიზმსა და რეალიზმს, ხოლო შემდეგ რეალიზმსა და ბიჰევიორიზმს შორის. თანამედროვე საერთაშორისო ურთიერთობების თეორიაში ძალას იკრებს ნორმატიული მიდგომები, რომელთა განვითარება საერთაშორისო ურთიერთობების ტრადიციულ მიმდინარეობთან ახალ პარადიგმატულ დებატებს მოასწავებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობების თეორია კატეგორია:პოლიტიკური რეალიზმი კატეგორია:ლიბერალიზმი
კარლ კლაუზევიცი
მინიატიურა|კარლ ფონ კლაუზევიცი
კარლ ფონ კლაუზევიცი (Carl von Clausewitz; დ. 1 ივნისი, 1780, ბურგი, მაგდებურგის მახლობლად — გ. 16 ნოემბერი, 1831, ბრესლაუ, ახლანდელი ვროცლავი, პოლონეთი) — გერმანელი  სამხედრო თეორეტიკოსი და ისტორიკოსი, პრუსიელი გენერალი. მონაწილეობდა საფრანგეთთან ომში (1806–1807). დაწერა „სამხედრო სწავლების მიმოხილვა (ომის უმნიშვნელოვანესი პრინციპები)“. ავტორია პატრიოტული დოკუმენტისა „რწმენის სამი სიმბოლო“, რომელშიც წამოაყენა ნაპოლეონის ბატონობის წინააღმდეგ სახალხო ომის გაჩაღების იდეა რუსეთთან ერთად. 1812 წლიდან რუსეთის არმიაში იყო, 1814 — ისევ პრუსიის არმიაში. პროგრესული იდეებთან და ფეოდალური სამხედრო სისტემის კრიტიკასთან ერთად კლაუზევიცის ნაშრომებში გამოსჭვივის რეაქციული შეხედულებები, პრუსიული ნაციონალიზმი და ანტიდემოკრატიზმი. მან ღრმად შეისწავლა 130-ზე მეტი ლაშქრობა და ომი 1566 წლიდან 1815 წლამდე და დაწერა სამხედრო-ისტორიული შრომები. მთავარი ნაშრომია 3-ტომიანი გამოკვლევა „ომის შესახებ“. კლაუზევიცის სამხედროთეორიის მემკვიდრეობამ მთელი ეტაპი შექმნა XIX საუკუნის სამხედრო აზროვნებია განვითარებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1780 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1831
მაილზ დეივისის დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია მუსიკოს მაილს დეივისის დისკოგრაფია.
აიდა მაკ-კინლი
აიდა საქსტონ მაკ-კინლი (Ida Saxton McKinley; დ. 8 ივნისი, 1847, კანტონი, ოჰაიო, აშშ — გ. 26 მაისი, 1907, კანტონი, ოჰაიო, აშშ) — აშშ-ის პრეზიდენტის უილიამ მაკ-კინლის მეუღლე და აშშ-ის პირველი ლედი 1897 წლის 4 მარტიფან 1901 წლის 14 სექტემბრამდე.
ბენიგანიმი
ბენიგანიმი (Benigánim, Benigànim) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,44 კმ². მოსახლეობა — 5779 კაცი (2020 წ.).
აიდა მაკ-კინლი
ბიოგრაფია
იდა საქსტონი დაიბადა 1847 წლის 8 ივნისს ოჰაიოს შტატის ქალაქ კანტონში, იყო ბანკირ ჯეიმზ საქსტონისა და კეტრინ დეუოლტ-საქსტონის ოჯახის უფროსი შვილი. მისმა პაპამ, ჯონ საქსტონმა, 1815 წელს დააარსა კანტონში პირველი და დღემდე ერთადერთი გაზეთი „The Repository“. აიდამ დაასრულა ბრუკ ჰოლის სემინარია და საშუალო სკოლა მედიაში, პენსილვანია. იდა ისეთი დახვეწილი, მომხიბვლელი და მიმზიდველი იყო უილიამ მაკ-კინლის შეუმჩნეველი არ დარჩენია 1867 წლის პიკნიკზე. აიდას პიროვნებით დაინტერესება მაკ-კინლიმ დაიწყო მას შემდეგ, რაც 1869 წელს აიდა დაბრუნდა ევროპული ტურნედან. მოგზაურობიდან დაბრუნების შემდეგ იგი მუშაობდა მამამისის ბანკში მოლარედ.
27 წლის უილიამ მაკ-კინლი დაქორწინდა იდა საქსტონზე, რომელიც ამ პერიოდისათვის 23 წლის იყო. ქორწინება შედგა 1871 წლის 25 იანვარს პირველ პრესვიტერიანულ ეკლესიაში, რომელიც ჯერ კიდევ მშენებლობის პერიოდში იყო. ქორწინების შემდეგ, რომელიც შეასრულეს ე. ბუკინგჰემმა და რევერენდ აინდსლიმ, წყვილი გაემგზავრა პატარძლის მშობლების სახლში და გაემგზავრა აღმოსავლეთ საქორწილო მოგზაურობაში.
ნერვიული ტემპერამენტის მქონე მისის მაკ-კინლი საბოლოოდ გატეხა და დააავადმყოფა დედისა და ორი მცირეწლოვანი შვილის გარდაცვალებამ. მას დაემართა ეპილეფსია და მთლიანად ქმარზე დამოკიდებული გახდა. ზოგჯერ მას არიდებდნენ საზოგადოებრივ ღონისძიებებს, მაგალითად მაკ-კინლის, როგორც გუბერნატორის პირველ ბალზე იგი არ იმყოფებოდა. სიცოცხლის ბოლომდე ინვალიდი იყო, მას უყვარდა ჩუსტების ქსოვა.
მაკ-კინლების წყვილს შეეძნათ ორი გოგო, მაგრამ ორივე გარდაიცვალა ბავშვობაშივე: კეტრინ მაკ-კინლი (25 დეკემბერი, 1871 - 25 ივნისი, 1875) გარდაიცვალა მუცლის ტიფისაგან. მეორე შვილი იდა მაკ-კინლი დაიბადა 1873 წლის 1 აპრილს და გარდაიცვალა ამავე წლის 22 აგვისტოს.
აშშ-ის პირველი ლედი
პრეზიდენტმა მაკ-კინკლმა სიფრთხილის ზომები მიიღო ცოლთან დაკავშირებით. ტრადიციის საწინააღმდეგოდ, ოფიციალურ სადილზე, ის მის გვერდით იჯდა და არა მაგიდის მეორე ბოლოს. აიდას ყველა პასუხისმგებლობა თავის თავზე აიღო ვიცე-პრეზიდენტ გარეტ ჰობარტის ცოლმა ჯენი ტატლ ჰობარტმა.
1901 წლის მაისში მისის მაკ-კინლი ქმართან ერთდ კალიფორნიაში გაემგზავრა, თუმცა ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო სან-ფრანცისკოში ტური გადაიდო.
უკანასკნელი წლები
1901 წლის სექტემბერში, ბუფალოში ლეონ ჩოლგოშის მიერ მისი ქმრის მკვლელობის შემდეგ აიდა მაკ-კინლმა დაკარგა ცხოვრების სურვილი. იგი ქმრის დაკრძალვაზე არ იმყოფებოდა. მისი ცხოვრების დარჩენილი ექვსი წელი მასზე ზრუნავდა მისი და.
აიდა საქსტონ მაკ-კინლი გარდაიცვალა 1907 წლის 26 მაისს ოჰაიოს ქალაქ კანტონში. დაკრძალეს კანტონში ქმრისა და ორი შვილის გვერდით მაკ-კინლის მემორიალურ მავზოლეუმში.
სახლი სადაც აიდამ გაატარა ბავშვობა, დღემდე შემორჩენილია. ასევე შემორჩენილია სახლი სადაც ცოლ-ქმარი ცხოვრობდა 1878 წლიდან 1891 წლამდე. იგი აღადგინეს ვიქტორიანულ სტილში და 1998 წელს გახდა პირველი ლედის ეროვნული ისტორიული მუზეუმის ნაწილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1847 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1907 კატეგორია:აშშ-ის პირველი ქალბატონები კატეგორია:აშშ-ის რესპუბლიკური პარტიის წევრები
ბენიგანიმი
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ალკანტილი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 239 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.15 კმ²-ზე. ფართობი 305 394 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ელაგინის პირველი ხიდი
ელაგინის პირველი ხიდი (1-й Ела́гин мост) — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე შუა ნევკაზე. აკავშირებს ელაგინისა და კამენის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 107,9 მეტრი, სიგანე - 11,53 მ, ხოლო სიმაღლე მდინარის ზედაპირიდან - 4,2 მ.
ისტორია
პირველი ხიდი ამ ადგილზე გადაჭიმეს 1817 წელს და გახდა მერვე ხიდი სანქტ-პეტერბურგში. 1828 წელს შუბერტის გეგმით აქ აღმართეს პლაშკოუტიანი ხიდი. მან ჩაანაცვლა მუდმივი ხის ხიდი, რომელიც აგებული იყო დაახლოებით 1831 წელს ინჟინერ ა. მალტესა ა პიერ-დპმინიკ ბაზენის პროექტის მიხედვით. 1880 წელს მოხდა ხიდის რეკონსტრუქცია, რომელსაც შეუნარჩუნეს წინანდელი ათი მალა. ხიდის სიგანე აღემატებოდა 14 მეტრს. 1908 წელს ხიდი კვლავ გადააკეთეს: დაამატეს ახალი ხიმინჯები. ხიდის შემდეგი კაპიტალური რემონტი, რომლის დროსაც ძველი ხიმინჯები შეინარჩუნეს, გაიმართა 1931 წელს. 1936 წელს ხიდის წინ მდებარე პატარა მოედანზე დადგეს სერგეი კიროვის ბრინჯაოს ბიუსტი, რომელიც შესრულებული იყო მოქანდაკე ნ. ტომსკის მიერ. 1951-1952 წლებში ინჟინერ ვ. ბლაჟევიჩის პროექტის მიხედვით ელაგინის პირველი ხიდი შეცვალეს მეტალის ხიდით. შეცვლის მიზეზი გახდა ხიდის ხის ელემენტების მოძველება და ცვეთა. მომდევნო სერიული პროექტების მიხედვით ხიდი პრაქტიკულად არ განსხვავდებოდა ელაგინის მესამე ხიდისაგან, რომელიც ააგეს 1951 წელს. ხიდს ჰქონდა ცხრა მალა, საიდანაც ორი სანაოსნო იყო. მალების ბურჯები იდგნენ მეტალის საყრდენებზე.
1975-1976 წლებში არქიტექტორ ვ. კოშკინის პროექტის მიხედვით მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. ხის ელემენტები შიეცვალა რკინით. საფეხნმავლო ტროტუარები უმაღლეს დონეზე მოეწყო.
2007 წლის 18 აპრილს სანქტ-პეტერბურგის მთავრობამ მიიღო 2015 წლამდე ქალაქის ნორმატიული მდგომარეობის განვითარების კონცეფცია, რომლის თანახმადაც ელაგინის პირველი ხიდის რეკონსტრუქცია უნდა მომხდარიყო და იგი გასახსნელი ხიდი აღარ იქნებოდა. დღეისათვის ხიდის გახსნა ხდება მხოლოდ სამუშაო დღეებში და მხოლოდ მაშინ, როცა მასში მცირე ზომის კატარღები გაივლიან.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ბრძანება და უწყება
„ბრძანება და უწყება“ (1763-1787), თბილისი) — პირველი ქართული გაზეთის „საქართველოს გაზეთის“ წინამორბედს, რომელიც, ზაქარია ჭიჭინაძის შეგროვილ ცნობებს თუ დავუჯერებთ, გამოდიოდა 1763 - 1787 წწ. შუა, სპორადიკულად, ერთეულ ფურცლებად, ერქვა ჯერ „ბრძანება და უწყება”, შემდე კი „ლეპორტი”; შეიცავდა მეფისა და პატრიარქის ბრძანებებს, განკარგულებებსა და სხვადასხვა ოფიციალურ აქტებს.
ერთადერთი ფაქტობრივი მასალა ამ გამოცემის შესახებ მხოლოდ ზაქარია ჭიჭინაძეს მოჰყავს თავის ბროშურაში. ზ. ჭიჭინაძე წერს: „საქართველოში გაზეთის მსგავსი ფურცლების ბეჭდვა 1760 წ. შემდეგ იწყეს, ანუ ქართლ-კახეთის დაკავშირებიდან, როცა ამ ორი კუთხის მეფედ ერეკლე II გამოცხადდა. 1763 წელს გამოიცა გაზეთის მსგავსად ერთი თაბახიან ქაღალდის ნაბეჭდი ფურცელი, რომელსაც სახელად „ბრძანება და უწყება” ეწერა. ამ „ბრძანებასა და უწყებაში“ იბეჭდებოდა სამეფო ცნობანი, მაგალითებრ სხვადასხვა მოურავთათვის საუწყებელი ცნობები, ბრძანება გვარიშვილობის აყრაზედ, მამულების ჩამორთმევაზედ, გვარიშვილობის ბოძებაზედ, სამეფო ბრძანება, მეფის მოწყალება, მოხმობა, მდევრის ძახილი და სხვანიც ამგვარნი საჭირო უწყებანი... შემდეგ პატრიარქის ბრძანება და განკარგულებანი“.
„ამ გამოცემის გარდა 1783 წ. გამოიცა მეორე ამგვარივე განცხადების ფურცელი კვალადვე მეფის ბრძანებით, რომელსაც სახელად „ლეპორტი“ ეწოდა. „ლეპორტიც“ ისევე გამოდიოდა, როგორც „ბრძანება და უწყება“. „ლეპორტი“ მდაბიოთ შორის ძლიერ გავრცელდა. ანდაზასავებ გარდაიქცა თქმულებაგლეხთ შორის, რომ „ლეპორტი“ მომივიდა,  „ლეპორტი“ მომერთოდა მრავალ ამ გვარი სხვანი. ჩვენმა მწიგნობარ მოხუცებულთა კარგად იცოდნენ და მასთან ხშირად ახსენებდნენ, რომ ლეპორტი გაზეთი იყოვო, ასევე სთქვა ქართველ ცენზორად ყოფილმა ლ.ს -ძე ისრალოვმა“
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები
ვიესიტეს მხარე
ვიესიტეს მხარე (Viesītes novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, სელიის რეგიონში. მხარე მოიცავს 4 თემს და ქალაქ ვიესიტეს, რომელიც არის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ესაზღვრება ნერეტის, იაუნელგავის, სალის, იეკაბპილსის, აკნისტეს მხარეები ლატვიაში და პანევეჟისის მაზრა ლიეტუვაში.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას იეკაბპილსის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 4 614 კაცს. მხარის ფართობია 650,5 კმ².
ბანჰოფ-მაიდლინგი (ვენის მეტრო)
ბანჰოფ-მაიდლინგი (Bahnhof Meidling) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1989 წელს.
სამხრეთი ელიუთერა
ზაფხულში ტემპერატურა 34ºC-ს აღწევს, ზამთარში კი 6ºC-ზე ჩამოდის.
ბანჰოფ-მაიდლინგი (ვენის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
სამხრეთი ელიუთერა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაჰამის კუნძულების რაიონები
Irish Masters
Irish Masters — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირი. შეიქმნა 1978 წელს, თუმცა რეიტინგული ტურნირის სტატუსი მხოლოდ 2002/03 წლების სეზონიდან მიიღო. 2000 წლამდე იმართებოდა Goffs, Co.Kildare-ში. მას შემდეგ, რაც კომპანია Benson & Hedges-მ 2001 წელს შეწყვიტა ტურნირის სპონსორობა, ტურნირმა ირლანდიის ხელისუფლების სახით ახალი სპონსორი შეიძინა და გადაინაცვლა The Citywest Hotel-ში, დუბლინში.
ბაშგიუღი
ბაშგიუღი (Բաշգյուղ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 020 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 56 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 28 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ზაპატის ოლქი
ზაპატის ოლქი (Zapata County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ზაპატა. შეიქმნა 1858 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ბენისოდა
ბენისოდა (Benisoda, Benissoda) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,04 კმ². მოსახლეობა — 432 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
სამსახურებრივი რომანი
ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ალისა ფრეინდლიხი, ანდრეი მიაგკოვი, სვეტლანა ნემოლიაევა, ოლეგ ბასილაშვილი და ლია ახეჯაკოვა.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1960
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1960 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ოცდამეორე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „ლოკომოტივი“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“. დაიწყო 9 აპრილს და დასრულდა 24 ოქტომბერს.
ბარა-დი-სანტანა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 206 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21.77 კმ²-ზე. ფართობი 376 912 კმ²-ია.
ზურაბ დავითაშვილი
ზურაბ ვახტანგის ძე დავითაშვილი (დ. 24 ივლისი, 1953, თელავი) — ქართველი პოლიტოლოგი, გეოგრაფი, მეცნიერი. პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (2003), პროფესორი (2004).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი სოციალურ-ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით (1976). იმავე უნივერსიტეტის საზოგადოებრივ პროფესიათა მეორადი ფაკულტეტი საერთაშორისო ურთიერთობათა ისტორიის სპეციალობით (1978). სხვადასხვა პერიოდში სწავლობდა და მოღვაწეობდა მოსკოვის მიხეილ ლომონოსოვის სახელობის, რაბატის (მაროკო), ჯონზ ჰოპკინზის და ტაფტის (აშშ) უნივერსიტეტებში. 1979 წლიდან მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. იყო საერათაშორისო ურთიერთობების კათედრის გამგე (1996–2005), მიმართულების ხელმძღვანელი (2005 წლიდან). 1987–2004 წლებში პარალელურად მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეროვნული ურთიერთობების კვლევების ცენტრის ეთნოსოციოლოგიის განყოფილების გამგედ (1991–1996) და პოლიტოლოგიის ინსტიტუტის გეოპოლიტიკის განყოფილების ხელმძღვანელად (2000–2004). 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები“. გამოქვეყნებული აქვს შრომები საერთაშორისო ურთიერთობების თეორიის, გეოპოლიტიკის, გლობალიზაციის, ნაციონალიზმის, ეთნიკური გეოგრაფიისა და ეთნოსოციოლოგიის პრობლემების შესახებ, რამდენიმე საუნივერსიტეტო და სასკოლო სახელმძღვანელო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:თელავში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკის მეცნიერები კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები ზურაბ
სერგეი შოიგუ
მინი|სერგეი შოიგუ სერგეი შოიგუ (Серге́й Кужуге́тович Шойгу́, ტუვ. Сергей Күжүгет оглу Шойгу; დ. 21 მაისი, 1955, ჩადანი, ტუვას ავტონომიური ოლქი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე. რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის მინისტრი 2012 წლის 6 ნოემბრიდან. არმიის გენერალი (2003), რუსეთის ფედერაციის გმირი (1999).
რსფსრ-ს და რუსეთის ფედერაციის სტიქიური მოვლენების შედეგების ლიკვიდაციის, საგანგებო სიტუაციების და სამოქალაქო თავდაცვის საკითხების სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე (1991-1994), რუსეთის ფედერაციის სტიქიური მოვლენების შედეგების ლიკვიდაციის, საგანგებო სიტუაციების და სამოქალაქო თავდაცვის საკითხების მინისტრი (1994-2012), მოსკოვის ოლქის გუბერნატორი (2012).
მოძრაობა „ერთობის“ რეგიონათშორისი ხელმძღვანელი (1999-2001), პარტია „ერთიანი რუსეთის“ თავმჯდომარე (2001-2002, იური ლუჟკოვთან და მინტიმერ შაიმიევთან ერთად), უმაღლესი საბჭოს წევრი და ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების პრეზიდენტი (2009 წლიდან).