cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარია ლუიზა დ’ორლეანი
ესპანეთის დედოფალი
ფრანგული დელეგაცია მარია ლუიზას დამცირებაში მეფესა და მის ოჯახს ადანაშაულებდა. არეულობა და ანარქია მთელს ესპანეთს მოედო. ვინაიდან ქორწინებაში ბავშვი არ იყო, ეს ნიშნავდა, რომ ესპანეთში ჰაბსბურგების დინასტია შეწყდებოდა, რასაც დიდი ომი მოჰყვებოდა. თუმცა უშვილობაში ყველა დედოფალს ადანაშაულებდა და არა მეფეს, მათ შორის დედა დედოფალი მარიანა ავსტრიელიც რომელიც რძალს ყოველთვის უხეშად ეპყრობოდა. საფრანგეთში არსებული ვერსალის, ფონტენბლოსა და სენ-კლოდის მოდური და მდიდრული სასახლეებისაგან განსხვავებით, ესპანეთში ასეთი სასახლეები არ იყო. თუმცა მარია ლუიზამ ბინა ალკაზარის სასახლეში დაიდო, რომელიც მის რეზიდენციად იქცა და ფრანგულ სასახლეს დაემსგავსა. დედოფლის ბრძანებით ალკაზარი გაარემონტეს ფრანგული დიზაინით, ჩამოიტანეს ფრანგული ავეჯი და აგრეთვე ფრანგული ცხენები. შესაძლოა ითქვას, რომ მარია ლუიზამ ესპანეთში თავისი პატარა საფრანგეთი შექმნა. სულ მალე ანალოგიურად მოიქცა არანხუესის სამეფო სასახლეშიც.
სიცოცხლის ბოლო წლებში დედოფალი სასოწარკვეთაში იყო, რის გამოც იგი ძალიან გასუქდა. 1689 წლის 11 თებერვალს ცხენით სეირნობის შემდეგ მან გუსაძლისი ტკივილი იგრძნო მუცლის არეში, რამაც მთელი საღამო და ღამე გასტანა. მომდევნო დღეს კი დედოფალი მარია ლუიზა 26 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
ტიტულები
მინი|მარია ლუიზას გერბი
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1662 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1689 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:სიცილიის დედოფლები კატეგორია:სარდინიის დედოფლები კატეგორია:ნეაპოლის დედოფლები კატეგორია:ესპანეთის დედოფლები კატეგორია:მილანის ჰერცოგინიები კატეგორია:ესკორიალის ინფანტების პანთეონში დაკრძალულები
პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი
პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი (Polyxena von Hessen-Rotenburg, Polissena d'Assia-Rotenburg; დ. 21 სექტემბერი, 1706, დარმშტადტი, გერმანია — გ. 13 იანვარი, 1735, ტურინი, იტალია) — გერმანელი პრინცესა. სარდინიის დედოფალი 1730-1735 წლებში როგორც მეფე კარლო ემანუელე III-ის მეორე მეუღლე. მომდევნო მეფის, ვიტორიო ამადეო III-ის დედა.
ბიოგრაფია
პოლიქსენა დაიბადა 1706 წლის 21 სექტემბერს დარმშტადტში. იგი იყო ჰესენ-რაინფელდზ-როტენბურგის ლანდგრაფ ერნესტ ლეოპოლდისა და მისი მეუღლის, ლანდგრაფინია ელეონორა ლოივენშტაინ-ვერთაიმ-როხეფორდელის შუათანა ქალიშვილი. მარცხნივ|მინი|284x284პქ|დედოფალი პოლიქსენა თავის შვილებთან ერთად 1729 წელს 1723 წელს სარდინიის ტახტის მემკვიდრის, კარლო ემანუელე სავოიელის პირველი ცოლი, პრინცესა ანა კრისტინა ზულცბახელი გარდაიცვალა, რომლისგანაც პრინცს მხოლოდ ერთი ვაჟი დარჩა, რომელიც მალევე გარდაიცვალა. ამის გამო, მემკვიდრის გასაჩენად მან მეორე ცოლის შერთვა გადაწყვიტა და ამჯერადაც გერმანელის, თუმცაღა მისი კატეგორიული მოთხოვნა იყო, რომ საპატარძლო კათოლიკე უნდა ყოფილიყო.
ამგვარ პირობებში, პიემონტის პრინცისათვის ყველაზე შესაფერის საცოლედ პოლიქსენა მოიაზრებოდა, რადგანც იგი კათოლიკეც იყო, გერმანელიც და თანაც ჰესენელების ძლევამოსილი საგვარეულოს წარმომადგენელიც. საქორწინო მოლაპარაკებები ძალიან მალე, თანაც წარმატებულად დასრულდა, რასაც 1724 წლის 23 ივლისს მარიონეტული, ხოლო 20 აგვისტოს ნამდვილი ქორწინება მოჰყვა ტურინში.
ნოდარ ამაღლობელი
ნოდარ ამაღლობელი (დ. 24 აგვისტო, 1930, თბილისი — გ. 9 აპრილი, 2004) — ქართველი ფიზიკოსი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1988).
პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი
ბიოგრაფია
ცოლის გარდაცვალებიდან მალევე, მეფე ვიტორიო ამადეო II-მ მეორე ქორწინება გადაწყვიტა ანა კანალის დი კუმიანაზე, რომელზეც მალევე იქორწინა, რის შემდეგაც 1730 წელს ტახტიდან თავისი ნებით გადადგა კარლო ემანუელე III-ის სასარგებლოდ, რითაც პოლიქსენა სარდინიის დედოფალი გახდა.
ნოდარ ამაღლობელი
დაამთავრა ი. სტალინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი, რომლის დასრულების შემდეგ, 1953 წელს, ჩაირიცხა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტის ასპირანტურაში და 1957 წელს წარმატებით დაამთავრა იგი. ასპირანტურის კურსის გასავლელად მივლინებული იყო ქალაქ დუბნის ბირთვული კვლევების გაერთიანებული ინსტიტუტის ბირთვული პრობლემების ლაბორატორიაში. 1985-1991 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი. მისი ხელმძღვანელობით 1988 წელს ფართოდ აღინიშნა უნივერსიტეტის დაარსების 70 წლისთავი.
არის ელემენტარული ნაწილაკების და ატომბირთვის ექსპერიმენტული ფიზიკის აღიარებული მკვლევარი. ავტორია 150-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომელთაგან ბევრი დაიბეჭდა უცხოეთის პრესტიჟულ სამეცნიერო გამოცემებში. 1992 წლიდან იყო საქართველოს სრულუფლებიანი წარმომადგენელი იყო ქალაქ დუბნის ბირთვული კვლევების გაერთიანებულ ინსტიტუტში.
პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი
ბიოგრაფია
დედოფალ პოლიქსენას ძალიან უყვარდა ხელოვნება, რის გამოც თავის სამეფოში ხელს უწყობდა ხელოვანი ადამიანების განვითარებას.
ნოდარ ამაღლობელი
1989-1990 წლებში იყო სსრკ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. პარლამენტის მეცნიერების, განათლებისა და კულტურის კომიტეტის თავმჯდომარე.
პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი
ბიოგრაფია
1734 წლის ივნისიდან მოყოლებული პოლიქსენა მძიმედ ავადმყოფობდა, რის გამოც 1735 წლის 13 იანვარს, 28 წლის ასაკში გარდაიცვალა კიდეც. მის შემდეგ კარლო ემანუელე მალევე მესამედ დაქორწინდა საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I-ის დაზე, პრინცესა ელიზაბეტ ტერეზა ლოთარინგიელზე, რომელიც მისი ბოლო მეუღლე გახდა.
ნოდარ ამაღლობელი
1976 წელს მიენიჭა პეტრე მელიქიშვილის სახელობის პრემია, ხოლო 1985 წელს — საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია. დაჯილდოებულია მეგობრობის ორდენით.
შოტოკუ
პრინცი შოტოკო (聖徳太子, შოტოკუ-ტაისი;) — ასუკას პერიოდის იაპონელი დროებითი-პრინცი. დაბადების სახელი — უმაიადო (厩戸皇子, უმაიადო-ტაისი, უმაიადო-მიკო).
პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1706 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1735 კატეგორია:სარდინიის დედოფლები
ნოდარ ამაღლობელი
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები ნოდარ
შოტოკუ
შოტოკუს პორტრეტი გამოსახულია იაპონურ ვალუტაზე 10 000, 5 000, 1 000 და 100 იენზე.
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ მისი შემდეგი სახელი შოტოკუ ნიშნავს „მორალურს“. ლეგენდის თანახმად პრინცს გააჩნდა უნარი მის მიმართ ათი მიმართვისთვის მოეხდინა რეაგირება. იაპონელი ბუდისტები დიდ პატივს სცემენ მას, ასევე არსებობს ბუდისტური სკოლა შოტოკუ-სიუ, მიძღვნილი პრინცისადმი და რამდენიმე ტაძრის მიერ წარდგენილი იკარუგაში.
შოტოკუ იყოს ბუდიზმის მხარდაჭერი, მან დააფუძნა ტაძრები შიტენო-ჯი ნანივას რაიონში (ოსაკას პრეფექტურა) და ჰორიუ ჯი იკაუგაში,იამატოს რაიონში (ნარას პრეფექტურა).
ქვეყანაში ბუდიზმის მიღებამ გამოიწვია ომი იაპონიის უძლიერეს კლანებს შორის. ტრადიციული რწმენების მცვლელები, მონონობეს რასა, დამსხვრეული იყო სოგა რასას მიერ, რომელსაც აქტიურად შეჰქონდა წვლილი საზღვარგარეთ სწავლებაში. უკანასკნელის დამარცხებამ ხელი შეუწყო პოლიტიკური ლიდერების გაძლიერებას. სოგამ დაიწყო მეუღლეების მიყვანა იმპერატორების მოდგმასთან და ფაქტობრივად უზრუნველყვეს თავიანთი მართველობა ქვეყანაში. მათი ძალაუფლების პიკი გადის სოგა ნო უმაკოს ცხოვრების წლებზე (551—626), რასა სოგას ლიდერის და ზეგვალენიანი პოლიტიკოსის, რომელიც ცვლიდა იაპონიის იმპერატორებს საკუთარი სურვილის მიხედვით. მისი დახმარებით პირველად დაიკავა ტახტი ქალმა — იმპერატორმა სუიკომ (593—628), პრინცის დეიდა.
შოტოკუს რეფომრმები
სოგა რასის დიქტატურის პერიოდში ვხვდებით შოტოკუს რვაწლს. მან დიდი რაოდენობის რეფორმა გაატარა, რომლებიც მიმართული იყო ცენტრალიზებული აღმასრულებელ ვერტიკალის შექმნასა და ბუდიზმის გავრცელებაზე. პრინცმა ასევე 604 წელს დაწერა „პირველი იაპონური კანონები“, რომელთაც უწოდებდნენ „წესდება ჩვიდმეტ სტატიაში“.
შოტოკუმ შემოიტანა ჩინური კალენდარი, დაალაგა სატრანსპორტო გზა, დაწერა პირველი იაპონური ისტორიული ქრონიკები, რომელიც არ ინახებოდა დღვენადელ დღემდე, და ააშენა ბევრი ბუდისტური ტაძარი. ის ასევე ხშირად აგზავნიდა საელჩოს ჩინურ იმპერია სუიში. ერთ-ერთ წერილში ძველი სახელის იამოტოს ნაცვლად, პრინცი პირველად იყენებს სიტყვა იაპონიას (日出 „ჰინომოტო“, მოგვიანებით 日本 „ნიპონ“) — ამომავალი მზის ქვეყანა.
შოტოკუს ეგიდით იაპონიაში გავრცელდა ნიღბიანი წარმოდგენა გიგაკუ.
კითხვა „პირველი იაპონელი მწერლის“ შესახებ
90px|მინი ტრადიციულად პრინც შოტოკუს აწერენ ბუტისტური სუტრასთან დაკავშირებულ სამ კომენტარს, ჩვენამდე ხელნაწერის სახით შემონახული. ეს სამი კომენტარი ერთობლივ სახელს „სამი სუტრას მნიშვნელობის ინტერპეტაციას“ ატარებს („სანგიო-გისიო“ 三経義疏). ესენია
შოტოკუს ნაწარმოებების მნიშვნელობით ისინი თარიღდება 610 წლით და დიდხანს ითვლებოდნენ „პირველ იაპონურ წიგნებად“. იმის დამტკიცების შემთხვევაში, რომ შოტოკუ იყო მათი ავტორი, ის გახდებოდა „პირველი იაპონელი მწერალი“ რომლის სახელიც ცნობილია.
თუმცა ამ კომენტარების ტექსტის დიდი ნაწილის დასაბუთებით დგინდება ჩინური ორიგინალები, დინასტია ლიანის მმართველობის ეპოქიდან, ხელნაწერების კალიგრაფია ემთხვევა ჩინურ ნიმუშებს სუის დინასტიიდან, ხოლო პრინცი შოტოკუს ხსენება დოკუმენტებში ჩნდება პრინცის გარდაცვალებიდან 100 წლის შემდეგ, როდესაც მისი ფიგურა რელიგიური ლეგენდების საგანძური გახდა.
ოჯახი
სულ შოტოკუს 14 შვილი ჰყავდა სამი ცოლისგან:
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები კატეგორია:იაპონიის მმართველები კატეგორია:ბუდიზმი ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:იაპონური კულტურა კატეგორია:იაპონიის ისტორია
ანტიპივკა
ანტიპივკა (Антипівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერკასის ოლქის ზოლოტონოშის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 865 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზოლოტონოშის რაიონის სოფლები
მხარსხივის კუნთი
მხარსხივის კუნთი (Musculus brachioradialis) — წინამხრის ერთ-ერთი კუნთი, რომელიც მონაწილეობს წინამხრის მოხრაში. წინამხრის პოზიციის მიხედვით, მას აგრეთვე შეუძლია მიიღოს მონაწილეობა პრონაციასა და სუპინაციაში. იგი დაკავშირებულია ორ წერტილთან: სხივის ძვლის სადგისისებურ მორჩთან (მხარსხივის მყესის საშუალებით) და მხრის ძვლის ზედაროკის ლატერალურ ქედთან.
ინერვაცია
მას აინერვირებს სხივის ნერვი. იგი წინამხრის კუნთების ისეთ რიგს მიეკუთვნება, რომელიც პირდაპირ ინერვირდება სხივის ნერვის მიერ, და არა მისი ღრმა ტოტით (ასეთებია აგრეთვე ტრიცეპსი (m. triceps, იდაყვის კუნთი (m. anconeus) და მაჯის გრძელი გამშლელი სხივისკენ (m extensor carpi radialis longus).)
ფუქნცია
მინი|პრონაცია და სუპინაცია მხარსხივის კუნთი წინამხრის მოხრას უზრუნველყოფს. როდესაც წინამხარი პრონაციის მდგომარეობაშია, მხარსხივის კუნთი სუპინაციას უზრუნველყოფს და პირიქით.
მხარსხივის კუნთის მოქმედება გაძლიერებულია, როდესაც წინამხარს შუალედური პოზიცია უკავია პრონაციასა და სუპინაციას შორის სხივიდაყვის პროქსიმალური სახსარის მიმართ. მხარსხივის კუნთი უფრო აქტიურია იდაყვის მოხრაში, როდესაც წინამხარი პრონაციის მდგომარეობაშია.
ეს კუნთი მონაწილეობს იდაყვის სახსრის დინამიკურ სტაბილიზაციაში ჩქარი მოძრაობების დროს, როდესაც იდაყვი ზემოთ ხსენებულ შუალედურ მდგომარეობაში იმყოფება. მხარსხივის კუნთის სინერგისტებია მხრის კუნთი (m. brachialis) და ბიცეპსი (m. biceps); ანტაგონისტები — ტრიცეპსი (m. triceps) და იდაყვის კუნთი (m. anconeus).
სქოლიო
კატეგორია:ადამიანის ანატომია
ანტონენკოვე
ანტონენკოვოე (Антоненкове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ლიპოვა-დოლინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 38 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიპოვა-დოლინის რაიონის სოფლები
Pristomyrmex
გავრცელება
გავრცელებულია ძველი სამყაროს ტროპიკებში: აზია, აფრიკა, ავსტრალია.
სქოლიო
კატეგორია:მირმიცინები
შოტლანდიური ტერიერი
შოტლანდიური ტერიერი (Scottish Terrier) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია შოტლანდიაში XIX საუკუნეში.
თავდაჭერილი და ოდნავ ამაყი, შოტლანდიური ტერიერი შესანიშნავი მოდარაჯეა. კარგად ეგუება სიცივეს, ძნელად იწვრთნება. აქვს ძალიან ძლიერი უკანა ფეხები, გრძელი ბანჯგვლიანი წარბები. ბოლოსკენ შევიწროებული კუდი მუდამ ვერტიკალურად დგას. ბალანი უხეშია, შეიძლება იყოს ხორბლისფერი, ჟღალი თეთრით, ჟღალი შავით, შავი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერიერები კატეგორია:ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
Crash (ჟურნალი)
Crash იყო ყოველთვიური ინგლისური ბეჭდვითი ჟურნალი, რომელიც, ძირითადად, ეძღვნებოდა ZX Spectrum-ის კომპიუტერებს და ასევე იმ დროინდელ პოპულარულ პლატფორმებს. პირველი ნომერი გამოიცა 1984 წლის თებერვალს, ხოლო უკანასკნელი - 1992 წლის აპრილს. მთლიანობაში გამოვიდა 98 ნომერი. 1991 წლამდე ჟურნალი გამოიცემოდა Newsfield publicattions Ltd.- ის მეირ, ხოლო 1991-1992 წლებში - Europress-ის მეშვეობით.
ისტორია
1991 წლის აგვისტოსა და დეკემბრის თვეებში აქვეყნებდა ZX Spectrum-ის 100 საუკეთესო თამაშს - CRASH Top 100.
CRASH უკანასკნელი ნომერი Newsfield-ის მიერ გამოვიდა 1991 წელს.ამავე წელს Europress-მა ჟურნალის გამოცემა აღადგინა, რამაც 1992 წლის აპრილამდე გასტანა. ამის შემდეგ, CRASH შეიძინა კომპანია EMAP-მა - ჟურნალ Sinclair User-ის გამომცემი, რომელმაც ეს ორი ჟურნალი ერთში გააერთიანა.
CRASH Readers Award
1984 წლიდან ჟურნალი მომხმარებლებთან გამოკითხვის ჩატარების საფუძველზე თამაშებს ანიჭებდა CRASH Readers Award-ის ჯილდოს.
გამარჯვებულები კატეგორიების მიხედვით:
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:გაუქმებული ბრიტანული კომპიუტერული ჟურნალები კატეგორია:ZX Spectrum-ის ჟურნალები კატეგორია:1984 წელს დაარსებული ჟურნალები კატეგორია:1992 წელს გაუქმებული ჟურნალები კატეგორია:ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალები
არისტიპუსი
მინი|მარჯვნივ|200პქ|არისტიპუსი არისტიპუსი (Ἀρίστιππος, Aristippos; დ. ძვ. წ. 435 — გ. ძვ. წ. 355) — ძველბერძენი ფილოსოფოსი, კირენაიკის (ან ჰედონისტური) ფილოსოფიური სკოლის დამაარსებელი. სოკრატეს მოსწავლე.
არისტიპუსი თვლიდა, რომ ცხოვრების მიზანს წარმოადგენს სიამოვნების მიღება. სიამოვნების ანტითეზაა ტკივილი. ტკბობა და ტკივილი არის სულის ორი შესაძლო მდგომარეობა. გზა ბედნიერებისკენ, არისტიპუსის აზრით, მდგომარეობს სიამოვნების გაზრდასა და ტკივილისგან თავის დაღწევაში. არისტიპუსი პირველმა დაიწყო ძველ საბერძნეთში ფულის აღება ლექციებში. მოწაფეებში იგი ცნობილი იყო სიმხდალით, ფუფუნების სიყვარულით და ჰეტერებთან ურთიერთობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 435 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 355 კატეგორია:ძველი ბერძენი ფილოსოფოსები
დასავლეთი ბერლინი
250px|მინიატიურა|დასავლეთი ბერლინი დასავლეთი ბერლინი (West Berlin, Berlin-Ouest, West-Berlin) — განსაკუთრებული პოლიტიკური გაერთიანება, რომელიც არსებობდა 1949-1990 წლებში. ჩამოყალიბდა მეორე მსოფლიო ომის დროს წარმოქმნილ ამერიკულ, ფრანგულ და ბრიტანულ საოკუპაციო ზონებში. დასავლეთი ბერლინი იყო ანკლავი, ყოველი მხრიდან გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა ერტყა გარს, რომელიც აღმოსავლეთ ბერლინს ფლობდა.
1961 წელს აღმოსავლეთი და დასავლეთი ბერლინი გაიმიჯნა გდრ-ის მთავრობის მიერ აგებული თავდაცვითი კედლით. ბერლინის კედელი ცივი ომის სიმბოლო გახდა.
1990 წლის 12 სექტემბერს მოსკოვში ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას 2+4 (გდრ, გფრ + სსრკ, აშშ, დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი), რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა გერმანიის გაერთიანებას, დასავლეთ გერმანიის წარმომადგენლებს ხელშეკრულების მიღებაში მონაწილეობა არ მიუღიათ.
გაყოფილი ბერლინი ოფიციალურად გაერთიანდა 1990 წლის 3 ოქტომბერს. მოგვიანებით ერთიანი ბერლინი გერმანიის დედაქალაქად გამოცხადდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცივი ომი კატეგორია:ბერლინი კატეგორია:გერმანიის ისტორია
ზაიდიტები
ზაიდიტები — რელიგიური მიმდინარეობა ისლამში. ზაიდიტების სახელი უკავშირდება შიიტთა მეხუთე იმამის მუჰამად ალ ბაკირის ძმას, ზაიდს. 739 წელს ამ უკანასკნელმა დაიწყო შეიარაღებული აჯანყება უმაიანთა წინააღმდეგ, მაგრამ დამარცხდა ამ ბრძოლაში და მოკლეს. მისი სიკვდილის შემდგომ მისმა მომხდრეებმა შექმნეს რელიგიურ-პოლიტიკური დაჯგუფება, რომელიც მიზნად ისახავდა თეოკრატიული სახელმწიფობას დაფუძნებას ალის მემკვიდრეთა მეთაურობით.
ზაიდიტების თქმით ალი, მორალური და პოლიტიკური თვალსაზრისით მოციქულის ჭეშმარიტი მემკვიდრეა. ზაიდიზმი შიიზმის ყველაზრ ზომიერ ფრთად ითვლება. საერთოდ რელიგიური თვალსაზრისით, ისინი საკმაოდ შემწყნარებლები იყვნენ სუნიტთა მიმართ, ისინი საერთოდ არ წყევლიდნენ პირველ ორ ხალიფას აბუ ბაქრსა და უმარს, თუმცა უსმანის მიმართ კი მათი აზრი იყოფა. ისინი უარყოფდნენ შიიტთა მიერ აღიარებულ დროებითი ქორწინების ინსტიტუტს. ასევე დასაშვებად მიიჩნევენ მუსლიმურ ქვეყანაში ერთდროულად რამდენიმე იმამის არსებობასაც. მათ რელიგიურ წარმოდგენებზე, საკმაოდ დიდი გავლენა მოახდინა მუთაზილიტთა რაციონალიზმაც.
ამ მიმდინარეობიდან რამდენიმე თემი, რომელთა შორის ყველაზე ცნობილია ჯარუდიტები და ბუტრიტები. მათ პოლიტიკურ საქმიანობას მართალი, რომ ვთქვათ საერთოდ არ ჩაუვლია უკვალოდ. შრიწმნა რამდენიმე სახელმწიფო: იდრისიანების - ჩრდილოეთ აფრიკაში (789-926), ასევე ტაბარისტანსა.
შეიძლება ითქვას, რომ ზაიდებს უჭირთ პასიურად დარჩენა უსამართლო სამყაროში, სწორედ თანამედროვე გავლენიანი ზაიდი ლიდერის, ჰუსეინ ბადრედდინ ალ-ჰუთის სიტყვებით, რომ "ზაიდი ვერ დაჯდება მის სახლში".
2004 წლიდან, იემენში, ზაიდის მებრძოლები აჯანყებას ეწევიან ქვეყანაში სუნიტური უმრავლესობის ჯგუფების კუთვნილ ფრაქციების წინააღმდეგ. ჰუტები, როგორც მათ ხშირად უწოდებენ, ირწმუნებოდნენ, რომ მათი ქმედებები მათი საზოგადოების დაცვა მთავრობისა და დისკრიმინაციისგან ხდება, თუმცა იემენის მთავრობა, თავის მხრივ, მათ ადანაშაულებდა, რომ სურდათ მისი ჩამოგდება და რელიგიური კანონის დაწესება.
ზაიდის სასულიერო ლიტერატურა აქცენტს აკეთებს სამართლიანობასა და ადამიანის პასუხისმგებლობაზე და მის პოლიტიკურ გავლენას, ანუ მუსლიმებს აქვთ რელიგიური ეთიკური და სამართლებრივი ვალდებულება აღდგეს და დააკავონ უსამართლო ლიდერები, მათ შორის უსამართლო სულთნები და ხალიფები.
აღსანიშნავია, რომ ზაიდები 2014 წლის მდგომარეობით, მსოფლიოში მუსლიმი მოსახლეობის დაახლოებით 0,5% -ს შეადგენენ.
ამჟამად ზაიდიტები ძირითადად ცხოვრობენ ჩრდილოეთ იემენში, სადაც ისინი შეადგენენ მოსახლეობის თითქმის ნახევარზე მეტს. ზაიდიტების ცნობილი თემებია აგრეთვე სამხრეთ იემენში, საუდის არაბეთში, პაკისტანსა და სხვა ქვეყნებში.
ლიტერატურა
კატეგორია: ისლამი
Demon Days Live
Demon Days: Live at the Manchester Opera House — ჯგუფ Gorillaz-ის გრემის ჯილდოზე ნომინირებული საკონცერტო DVD. იგი გამოვიდა 2006 წლის 27 მარტს. ვიდეოში შეტანილია ჯგუფის მიერ მანჩესტერის ოპერის სახლში 2005 წლის 1-5 ნოემბერს ჩატარებული კონცერტების ჩანაწერები. კონცერტები გაიმართა ალბომ Demon Days-ის მხარდასაჭერად და მოიცავდა მთელი ალბომის მასალის შესრულებას. ვიდეოს რეჟისორები არიან დევიდ ბერნარდი და გრანტ ჯი.
სქოლიო
კატეგორია:Gorillaz-ის ალბომები კატეგორია:2006 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2006 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ვიდეო ალბომები
მანიერუ
მანიერუ (Mañeru) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ესტელია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13 კმ². მოსახლეობა — 426 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
დარუბანდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დარუბანდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აბჰა
აბჰა (أبها) — ქალაქი საუდის არაბეთის სამხრეთ-დასავლეთში. ასირის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
სქოლიო
კატეგორია:საუდის არაბეთის ქალაქები
ბაჩო კვირტია
მინი|391x391პქ ბაჩო კვირტია (დ. 8 ნოემბერი, 1974, ზუგდიდი) — ქართველი მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი.
ბიოგრაფია
1994 წლიდან იბეჭდება ქართულ ლიტერატურულ ჟურნალ-გაზეთებში („ლიტერატურული საქართველო“, „მნათობი“, „კარი“, „არილი“, „პარნასი“, „24 საათი“, „ლიტერატურული პალიტრა“, „ლიტერატურა – ცხელი შოკოლადი“, „ფოკუსი“, „საქართველოს რკინიგზა“, „ლიტერატურული გაზეთი“, „გალაკტიონი“ და სხვა).
1994-2004 წწ. მონაწილეობდა ახალგაზრდა დრამატურგთა ყოველწლიურ სემინარებში;
2003-2010 წწ. მონაწილეობდა ყოველწლიურ ლიტერატურულ კონკურსში „Pen-მარათონი“;
2011-2013 წწ. მონაწილეობდა საქართველოში ბრიტანეთის საბჭოს, მ.თუმანიშვილის ფონდისა და ლონდონის Royal Court Theatre-ის ორგანიზებით განხორციელებულ 2-წლიან პროექტში New Writing Workshop.
2011 წლიდან ქართული Pen-კლუბის წევრია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
DOI
DOI — შეიძლება ნიშნავდეს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი
GeForce 20 სერიის ვიდეოდაფები
GeForce 20 სერიის ვიდეოდაფები — ენვიდიას მიერ წარმოებული ვიდეოდაფების განშტოება, რომელიც პირველად საზოგადოებამ 2018 წლის 20 აგვისტოს იხილა, 2018 წლის 20 სექტემბერს კი ჩაეშვა წარმოებაში; მოგვიანებით 2019 წლის 2 ივლისს გამოვიდა GeForce RTX Super ვერსიები, რომლებიც მათ ადრინდელ ვერსიებზე უფრო სწრაფია. GeForce 20 სერიის ვიდეოკარტები წინამორბედების, GeForce 10 სერიის, წარმატებული გაგრძელებაა.
მახასიათბლები
RTX 20 სერიის ვიდეოდაფები აგებულია უახლეს მიკროარქიტექტურულ ტექნოლოგიაზე და შეიცავს სინათლის სწრაფი დაცემა-არეკვლის გამომთვლელ ფუნქციას (Ray tracing). ვიდეოდაფები აგებულია 16 ნმ-ის სისქსის ტექსტალიტზე. მათი უახლესი ფუნქცია ენვიდიამ ახალი RT ბირთვების დამატებით შეძლო, რომელიც შექმნილია გამოთვლის პროცესის დასაჩქარებლად.
RTX 20 სერიის ახალი ფუნქციის საშუალებით გამოსახულებაში შეგვიძლია ჩავრთოთ ისეთი ეფექტები როგორიცაა, სხივის დაცემა, არეკვლა, შთანთქმა, გაფანტვა და ასე შემდეგ. სხივების ტყორცნის ძველი ტექნიკის ჩანაცვლების მაგივრად, ვიდეოდაფა გვთავაზობს RT ბირთვების მიერ შეგროვებული ინფორმაციის გამოყენებასა და ამ ტექნიკის გაუმჯობესებას. უკეთესი, ფოტო-რეალისტური გამოსახულების მისაღებად.
ტენზორის ბირთვების ასეთი შესაძლებლობები, სუპერკომპიუტერებზე დაკვირვების და შესწავლის შედეგია. იმისათვის რომ გაეგოთ მისი მუშაობისა და შესაძლებლობების მაქსიმუმი, გამოიყენეს სუპერკომპიუტერი, რომელსაც წინასწარ ჩაუნერგეს დავალება განსახორციელებლად, კომპიუტერმა კი ამ ბირთვების მეშვეობით სასურველ შედეგს მიაღწია. სწორედ ამ პროცესის დაკვირვებისა და შესწავლის შემდეგ, საბოლოოდ მიიღეს უახლესი ტექნოლოგია, რომელიც მომხმარებლებს ვიდეოდაფის მეშვეობით მიაწოდეს.
მახასიათებლები:
ჩიპსეტის ცხრილი
ამ სერიის ყველა დაფა PCIe 3.0 x16-ის ვიდეოდაფაა, რომელიც აგებულია 12 ნანომეტრიან ტექნოლოგიაზე, და იყენებს GDDR6 ტიპის მეხსიერებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენვიდიას ვიდეოდაფები
მენდასა
მენდასა (Mendaza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ესტელია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,77 კმ². მოსახლეობა — 291 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
აზიის განვითარების ბანკი
აზიის განვითარების ბანკი (Asian Development Bank) — დაფუძნდა 1966 წელს. მიზნად ისახავს აზიისა და შორეული აღმოსავლეთის ეკონომიკური ზრდის სტიმულირებას, ამ რეგიონებში პირდაპირი სესხების გაცემასა და ტექნიკური დახმარების გაწევას.
ბანკის სათაო ოფისი მანილაში (ფილიპინები) მდებარეობს. მისი პრეზიდენტი 2013 წლის 28 აპრილიდან იაპონელი ტაკეჰიკო ნაკაოა.
ისტორია
საერთაშორისო ორგანიზაციის შექმნის ინიციატორი იყო გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია. 1965 წლის 21-ე სესიაზე დამტკიცდა შესაბამისი გადაწყვეტილება. აზიის განვითარების ბანკი, პირველ რიგში, აზია-წყნარი ოკეანის ზონაში სიღარიბესთან ბრძოლის ინსტრუმენტი გახდა. უკვე 1966 წლის ბოლოს ფინანსურმა ორგანიზაციამ მუშაობა დაიწყო.
აზიის განვითარების ბანკმა თავიდანვე გააერთიანა 31 ქვეყანა. მასში გაერთიანების უფლება აქვთ გაეროს წევრ ქვეყნებს. აზიის განვითარების ბანკის პირველი პრეზიდენტი იყო თაკეში ვატანაბე.
როდესაც მსოფლიომ პირველი ნავთობის ფასის შოკი განიცადა, აზიის განვითარების ბანკმა ხელი შეუწყო ენერგეტიკული პროექტების მხარდაჭერას, განსაკუთრებით იმ ქვეყნებში, რომლებიც ხელს უწყობენ ქვეყნის ენერგორესურსების განვითარებას.
მეორე ნავთობის კრიზისის ფონზე ADB განაგრძობს მხარდაჭერას ინფრასტრუქტურის განვითარებაზე, განსაკუთრებით ენერგეტიკულ პროექტებზე.
1982 წელს აზიის განვითარების ბანკმა გახსნა პირველი საველე ოფისი ბანგლადეშში, რათა საჭიროებისამებრ უზრუნველყოს თანამშრომლობა. ათწლეულის შემდეგ ბანკმა დაიწყო არასამთავრობო ორგანიზაციებთან თანამშრომლობა.
1995 წელს აზიის განვითარების ბანკმა გახდა პირველი მრავალმხრივი ორგანიზაცია, რომელსაც დაამტკიცა მმართველობითი პოლიტიკა ღარიბი ფენის დასახმარებლად.
ADB- ის გაწევრიანება გაფართოვდა ცივი ომის დასრულების შემდეგ რამდენიმე ცენტრალური აზიის ქვეყნების დამატებით.
1997 წლის შუა პერიოდში, სერიოზული ფინანსური კრიზისი მოხვდა რეგიონში. ბანკმა პროექტებისა და პროგრამების დახმარებით გააძლერა ფინანსური სექტორი და შექმნა სოციალური დაცვის ქსელი ღარიბი ფენის დასახმარებლად. ADB-მ დაუმტკიცა ყველაზე დიდი სესხი 4 მილიარდი დოლარის ოდენობით კორეის რესპუბლიკას და ამავე წელს დააფუძნა აზიის ვალუტის კრიზისის დახმარების დაწესებულება.
2003 წელს მწვავე რესპირატორული სინდრომი (SARS) ეპიდემიამ იფეთქა რეგიონში. აზიის განვითარების ბანკმა დაიწყო დახმარება ეროვნულ და რეგიონულ დონეზე, რათა დახმარებოდა ქვეყნებს.
2004 წელს მომხდარი ცუნამის შედეგად ინდოეთში, ინდონეზიაში, მალდივებზე და შრი ლანკაში აზიის განვითარების ბანკმა გამოყო თანხა სტიქიური უბედურების ზარალის დასაფარად, რამაც შეადგინა $850 მილიონი.
2005 წელს პაკისტანში მომხდარი მიწისძვრის შედეგად დაზარალებულთათვის დახმარების აღმოჩენისთვის ბანკმა გამოყო 1 მილიარდი დოლარი.
2014 წლის აპრილში აზიის განვითარების ბანკმა დააარსა ოფისები მიანმარის ორ ქალაქში ნაი პი ტაუში და იანგონში. 2014 წლის მაისში დაგეგმილი იყო ADB-ის ორი ძირითადი ფონდის, აზიის განვითარების ფონდისა და მისი კაპიტალის რესურსების ერთანეთთან დაკავშირება.
საქმიანობა
2015 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით აზიის განბითარების ბანკის წილის კაპიტალი 147.55 მილიარდი დოლარი იყო. ყველაზე მსხვილი აქციონერები იყვნენ: იაპონია (15,51%), აშშ (15.51%), ჩინეთი (6.45%), ინდოეთი (6.34%), ავსტრალია (5.79%), ინდონეზია (5,45 %), კანადა (5.24%), სამხრეთი კორეა (5.04%) და გერმანია (4.33%).
2014 წლისთვის სესხების საერთო რაოდენობამ 22.9 მილიარდი დოლარი შეადგინა.
ინვესტირების პრიორიტეტული სფეროებია — ტრანსპორტი და კავშირგაბმულობა, მრეწველობა, ენერგეტიკა, სოფლის მეურნეობა, საფინანსო სექტორი.
სესხები გაიცემა ორი ფონდიდან: ჩვეულებრივი და განსაკუთრებული. პირველი განკუთვნილია კომერციულ პირობებზე და მოკლევადიანი პერიოდისთვის კრედიტის გაცემაზე, ძირითადად 15-25 წლის განმავლობაში. სპეციალური ფონდი განკუთვნილია გრძელვადიანი კრედიტებისთვის — 25-40 წელზე, შეღავათიანი საპროცენტო განაკვეთით (1-3%). საშემოსავლო ფონდიდან სესხის საშეღავათო პერიოდი 3-5 წელია, ხოლოსპეციალური ფონდიდან 10 წელი.
2006 წელს ბანკმა გადაწყვიტა შექმნას „აზიის სავალუტო ერთეული“ AMU, რომელიც ასახავს რეგიონის 13 ქვეყნის ფულადი ერთეულების აქციებს და, შესაძლოა, დროის განმავლობაში, ევროს აზიური ანალოგიც გახდეს.
პრეზიდენტები
ორგანიზაციის არსებობის მანძილზე მისი პრეზიდენტები იაპონელები იყვნენ. აღსანიშნავია, რომ მათ დიდი როლი ეკისრებათ აზიის განვითარების ბანკში.
სქოლიო
კატეგორია:ბანკები კატეგორია:ბანკები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:კომპანიები კატეგორია:კომპანიები დაარსების წლების მიხედვით კატეგორია:კომპანიები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:დაარსებულები აზიაში კატეგორია:დაარსებულები 1966 წელს
მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი (პეჩატნიკი)
მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი (Храм Успения Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტერიტორიაზე. ტაძარს აქვს არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ტაძარი ააგეს სრეტენის კარიბჭის წინ ბელი-გოროდში 1631 წელს. ადგილმა სახელწოდება პეჩატნიკი მიიღო სიტყვისაგან „Печатник“ - მბეჭდავი, რადგან აქ ცხოვრობდნენ მბეჭდავები.
1725 წლის ბოლოს ეკლესიის მრევლმა სინოდს გადასცა თხოვნა ცივ ტაძარში თბილი ეგვტერის მშენებლობის შესახებ. ამავე წლის 17 დეკემბერს მიიღეს გადაწყვეტილება. 1727 წლის 3 ოქტომბერს ააშენეს თბილი ეგვტერი სატრაპეზოს მარჯვენა მხარეზე, ხოლო 18 ოქტომბერს აკურთხეს იოანე ნათლისმცემლის თავისკვეთის დღის სახელზე. 1763 წელს სატრაპეზოს მეორე მხარეზე მიაშენეს მეორე ეგვტერი მირონ-ლუკიის ეპისკოპოსის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 1775 წელს სამხრეთის ფასადთან მიაშენეს სამლოცველო. 1795 წელს ეკლესია მოხატეს. 1812 წელს ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი გაძარცვეს და გადაწვეს ნაპოლეონის ფრანგმა ჯარისკაცებმა. დაიწვა ტაძრის მსახურთა სახლი და ყველა საეკლესიო ნაგებობა. 1813 წელს ტაძრისათვის გააკეთეს და აკურთხეს კანკელი. 1897-1902 წლებში სატრაპეზო და სამლოცველო მთლიანად გადააკეთეს მიხაილ ალადინის პროექტის მიხედვით.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ტაძარი მოქმედებდა 1938 წლამდე. მისი უკანასკნელი წინამძღვარი დაპატიმრებამდე იყო ობნოვლენცების მიტროპოლიტი ტიხონი (პოპოვი). დახურვის შემდეგ ეკლესიას მოხსნეს ჯვარი, მოანგრიეს გალავანი, შიდა ხედი სრულიად გადაგეგმეს. შენობა გადაეცა არტიკპროექტის ტრესტს, 1950 წლიდან შენობაში განთავსებული იყო მუზეუმი „საბჭოთა არქტიკა“, 1960 წლიდან საბჭოთა კავშირის საზღვაო ფლოტის გამოფენა, რომელიც 1989 წელს გადაკეთდა მუზეუმად.
1991 წელს ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1994 წელს იგი ხელახლა აკურთხეს. ტაძრის წინამძღვარი გახდა მამა გიორგი კოჩეტკოვი, რომელიც 1997 წლის 28 ივნისის კონფლიქტურ სიტუაციამდე იკავებდა ამ თანამდებობას. ამის შემდეგ წინამძღვარი გახდა დეკანოზი ოლეგ კლემიშევი, რომელიც დღესაც მსახურობს ტაძარში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ტაძრები
Лъ
Лъ, лъ — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. გამოიყენება ხუნძური, ადიღეური, ყაბარდოული ენებში.
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
სტავიშჩეს რაიონი
სტავიშჩეს რაიონი (Ставищенський район) — რაიონი უკრაინაში, კიევის ოლქში. მისი ფართობია 674 კმ². 2006 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 23 841 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 42 კაცს კმ²-ზე. სტავიშჩეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სტავიშჩე.
სქოლიო
კატეგორია:კიევის ოლქის რაიონები
Gameplanet
Gameplanet — ვიდეო თამაშების საიტი, რომელიც აქვეყნებს სიახლეებს, მიმოხილვებსა და პრევიუებს ვიდეო თამაშების შესახებ. იგი არის ყველაზე მსხვილი ვებსაიტი ახალ ზელნდიაში. Gameplanet დაარსდა 2000 წლის 13 სექტემბერს საიმონ გარნერისა და საიმონ ბარტონის მიერ.
GamePlanet-ს გააჩნია სათამაშო სერვერები სხვადასხვა მრავალმოთამაშიანი თამაშებისთვის, როგორებიც არის Counter-Strike და Call of Duty.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების ინტერნეტ ფორუმები კატეგორია:ახალზელანდიური საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები კატეგორია:2002 წელს დაარსებული საიტები
დართლოს ეკლესია
დართლოს ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ დართლოს განაპირას. აგებულია XIX საუკუნეში კავკასიაში მართლმადიდებელი ქრისტიანობის აღდგენის საზოგადოების მიერ.
ძეგლის აღწერა
ეკლესია დარბაზულია (12,5 X 8,5 მ), ნაგებია ქვიშაქვით. შიგნიდან შელესილია. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია სამხრეთის კედელი, აღმოსავლეთის კედლის სამხრეთ ნახევარი და დასავლეთ კედლის მნიშვნელოვანი ნაწილი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. სწორკუთხა საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში ფართო და მაღალი სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის სამხრეთ კედლის შუა ნაწილში გაჭრილი სარკმელი შედარებით დაბალია. სამხრეთ კედელზე ორი წყვილი პილასტრია, რომელთა მარტივ იმპოსტებზე კედლის თაღებია გადაყვანილი. გრძივ კედლებზე, პილასტრების ზემოთ, თითო კონსოლია, რომლებსაც კამარის საბჯენი თაღები ეყრდნობა.
დასავლეთ ფასადი ერთსაფეხურიან ცოკოლზე დგას და დასრულებულია ფრონტონით. ფრონტონის არეში ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფია. ტიმპანიანი კარის ორივე მხარეს თითო მაღალი თაღოვანი ნიშია. ჯვრის რელიეფია აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონის არეშიც. სამხრეთ ფასადის განაპირა ნაწილებში ბრტყელი ნიშებია.
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Ль
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
ზარნა
ზარნა (Zərnə) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 762 კაცი. სოფელში არსებობს ძველი ქრისტიანული ტაძარი — ზარნის ეკლესია.
გეოგრაფია
სოფელი მდებარეობს კავკასიონის ძირში, კახიდან 18 კმ-ის მოშორებით, ზაქათალის ძველ გზაზე და სამი მხრიდან გარშემორტყმულია მთებით.
ისტორია
XII საუკუნეში იხსენიება ციხე-სიმაგრე ძერნა, რომელიც დავით აღმაშენებელმა აიღო. ზარნის (ზარის) ეკლესია იხსენიება 1310 წლით დათარიღებულ წყაროში. 1607 წელს ოსმალეთის სულთანმა აჰმედ I-მა სოფელი ზარნა დაუმტკიცა ელისუს სულთანს ალი-სულთან ბეგს.
XVIII საუკუნის 20-იან წლებში სოფელში დაღესტნიდან და შაქიდან წამოსული წახები დასახლდნენ, რომლებიც აქ ბრინჯის მოყვანი იყვნენ დაკავებული. ზოგიერთი ცნობით, სოფლის სახელწოდება მოდის არაბული სიტყვა zər-იდან, რაც ნიშნავს დარგვას, ხოლო -nə დამატებით აღნიშნავს „დარგვის ადგილს“.
სქოლიო
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
რადიოტალღები
მინი|მარჯვნივ|[[რადიოლოკაციური სადგურის ანტენა]] რადიოტალღები — ელექტრომაგნიტური გამოსხივება, რომლის ტალღის სიგრძეებიც ელექტრომაგნიტურ სპექტრში ინფრაწითელ გამოსხივებაზე უფრო გრძელია. რადიოტალღებს აქვს სიხშირე 3 კჰც-დან 300 გჰც-მდე, და შესაბამისი ტალღის სიგრძე 100 კილომეტრიდან 1 მილიმეტრამდე. როგორც ყველა სხვა ელექტრომაგნიტური ტალღა, რადიოტალღებიც სინათლის სიჩქარით ვრცელდება. რადიოტალღების ბუნებრივ წყაროებს წარმოადგენს ელვა და ასტრონომიური ობიექტები. ხელოვნურად შექმნილი რადიოტალღები გამოიყენება სტაციონარული და მობილური რადიოკავშირისთვის, რადიომაუწყელობისთვის, რადიოლოკაციებისა და სხვა სანავიგაციო სისტემებისთვის, საკომუნიკაციო თანამგზავრებისთვის, გამოთვლითი ქსელებისა და სხვა მრავალი მოწყობილობისთვის. რადიოტალღების სხვადასხვა სიხშირე სხვადასხვაგვარად ვრცელდება დედამიწის ატმოსფეროში: გრძელ ტალღებს დედამიწის ნაწილის დაფარვა შეუძლიათ ძალიან თანმიმდევრულად, უფრო მოკლე ტალღებს შეუძლიათ იონოსფეროდან არეკლვა და მთელ მსოფლიოში გავრცელება, ხოლო კიდევ უფრო მოკლე სიგრძის რადიოტალღები იდრიკება ან ირეკლება ძალიან სუსტად და ვრცელდება პირდაპირი ხედვის საზღვრებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ელექტროდინამიკა კატეგორია:ელექტრომაგნიტური გამოსხივება კატეგორია:ელექტრომაგნიტური მოვლენები კატეგორია:რადიოტექიკა  კატეგორია:რადიოფიზიკა
ЛӀ
ЛӀ, лӀ — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. გამოიყენება ადიღეური, ყაბარდოული ენებში.
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
ბუს ნისლეული
ბუს ნისლეული (აგრეთვე ცნობილი როგორც მესიე 97, M97 ან NGC 3587) — პლანეტური ნისლეული დედამიწიდან 2030 სინათლის წლის მანძილზე, დიდი დათვის თანავარსკვლავედის მიმართულებით. 1781 წელის 16 თებერვალს აღმოაჩინა ფრანგმა ასტრონომმა პიერ მეშენმა. 1848 წელს ნისლეულს ინგლისელ-ირლანდიელი ასტრონომი უილიამ პარსონსი აკვირდებოდა; შემდეგ, მის მიერ ხელით დახატული ილუსტრაცია ბუს თავს წააგავდა. ამის შემდეგ, ობიექტს ბუს ნისლეული შეარქვეს.
ნისლეულის ასაკი დაახლოებით 8 000 წელია. ჩამოყალიბდა ცენტრალური ვარსკვლავის მიერ ვარსკვლავური ქარების შედეგად დაკარგული მატერიის საფუძველზე. ნისლეული ჩამწკრივებულია სამ კონცენტრულ ფენად, რომელთაგან გარეთა 20–30%-ით დიდია შიდა ფენაზე. ბუს მსგავსი მოხაზულობა შიდა ფენის დამსახურებაა, რომელიც ცირკულარულად სიმეტრიული არაა.
ნისლეულის მასა დაახლოებით 0.13 მზის მასის ტოლია და შედგება წყალბადის, ჰელიუმის, აზოტის, ჟანგბადისა და გოგირდისგან ისეთი სიმჭიდროვით, რომ ყოველ კუბურ მეტრში ამ ნივთიერებათა 100 ნაწილაკი მოდის. ნისლეულის გარე რადიუსი 0,91 სინათლის წელია; მიმდებარე ვარსკვლავთშორის სივრცეში ფართოვდება 27–39 კმ/წმ სიჩქარით.
მის ცენტრში დარჩენილი ვარსკვლავის ვარსკვლავიერი სიდიდი 14-ია და იგი ამჟამად თავისი ევოლუციის ბოლო ეტაპზეა — აქტიურად კონდენსირდება, რის შემდეგაც თეთრ ჯუჯად გადაიქცევა. მას მზის მასის 55–60% აქვს დარჩენილი, მასზე 41–148-ჯერ კაშკაშაა ეფექტიანი ტემპერატურა კი 123 000 კელვინია. როგორც სპიტცერის კოსმოსური ტელესკოპით დაკვირვებისას დადგინდა, ეს ვარსკვლავი გადამეტებულ ინფრაწითელგამოსხივებას არ გამოყოფს.
სქოლიო
კატეგორია:მესიეს ობიექტები კატეგორია:ნისლეულები კატეგორია:დიდი დათვის თანავარსკვლავედი
მირაფუენტესი
მირაფუენტესი (Mirafuentes) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ესტელია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3 კმ². მოსახლეობა — 55 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
სემიკარაკორსკი
სემიკარაკორსკი (Семикаракорск) — რაიონული დაქვემდებარების ქალაქი რუსეთში, როსტოვის ოლქში. სემიკარაკორსკის რაიონისა და სემიკარაკორსკის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. დაარსდა 1632 წელს, ქალაქის სტატუსი მიიღო - 1972 წელს. ქალაქის მოსახლეობა 2016 წლის მონაცემებით შეადგენს 22 307 კაცს.
ეტიმოლოგია
მოსახლეობას შორის გავრცელებული ლეგენდის თანახმად, ქალაქს სახელი ეწოდა შვიდი ძმა კარაკორსკების პატივისცემის ნიშნად, რომლებმაც დააარსეს ქალაქი. ასევე არსებობს ვერსია, რომლის მიხედვითაც სახელი ეწოდა სემიონ კარაკორსკის სახელის მიხედვით.
განსხვავებული ვერსია დომინირებს მეცნიერებს შორის. მეცნიერული ეტიმოლოგიის მიხედვით ქალაქის სახელწოდება შედგება ორი სიტყვისაგან: რიცხვითი სახელი „семь“ და თათრული სიტყვა „коркор“, რომელიც სიტყვასიტყვით ითარგმნება, როგორც „ბანაკი“, „სადგომი“. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის, არქეოლოგ სვეტლანა პლეტნიოვას აზრით სახელწოდებაში გამოიყოფა სამი თურქული სიტყვა: „სემიზ“ - ძლიერი, „კარა“ - შავი და „კალა“ - ციხესიმაგრე. ამ თვალსაზრისით მისი სახელწოდება ითარგმნება როგორც „ძლიერი შავი ციხესიმაგრე“. მსგავსი ახსნა შედარებით უფრო დამაჯერებელია.
ციხის არსებობა დასტურდება ქალაქის მახლობლად. იქ სადაც უერთდება მდინარე სალი და დონი არსებობდა VII-IX საუკუნეების ხაზარული ციხესიმაგრე ე. წ. ნაქალაქარი.
გეოგრაფია
ქალაქი სემიკარაკორსკი მდებარეობს როსტოვის ოლქის ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე დონის მარცხენა ნაპირზე. ქალაქზე გაივლის „დონის როსტოვი-ვოლგოდონსკის“ საავტომობილო გზა. დონის როსტოვიდან დაშორებულია 129 კმ-ით.
ისტორია
პირველად ქალაქი მოიხსენიება 1594 წელს, როგორც კაზაკთა დასახლება სემიკარაკორი. მეორედ ქალაქი მოხსენიებულია სოფლის ატამან ფროლ მინაევის ჩვენებებში, რომელიც წარადგინა მოსკოვში ელჩების საბჭოზე 1672 წლის 7 დეკემბერს, ხოლო შემდეგ სამხედრო სიაში, რომელიც გაიგზავნა მოსკოვში ატამან ალექსი ნაუმოვის მიერ. ეს თარიღი ითვლება ქალაქის დაარსების ათვლის წერტილად.
დასახლებულმა პუნქტმა რამდენიმეჯერ გამოიცვალა თავისი მდებარეობა, რადგან გაზაფხულის წყალდიდობის დროს იტბორებოდა დასახლება მდინარე დონის ადიდების შედეგად. თავდაპირველად სტანიცა მდებარეობდა მდინარე დონის მარცხენა ნაპირზე, მდინარე დონსა და შენაკად სალს შორის. შემდეგ იგი გადავიდა იმავე მხარეს ბუნების ძეგლ „ჩერშავის“ ტერიტორიაზე. წყალდიდობის შედეგად დასახლება კვლავ დაზარალდა. მოსახლეობა გადასახლდა მდინარის მარჯვენა სანაპირზე, აქედან კი 1776 წელს ცოტა ჩრდილოეთით წაიწიეს, მაგრამ მოსახლეობა XIX საუკუნის დასაწყისში კვლავ დაუბრუნდა მდინარის მარცხენა სანაპიროს. 1822 წელს მდინარის სანაპროზე მდებარე ათ ხუტორში კაზაკებმა ააშენეს 292 ხის სახლი. 1843 წელს სოფელში სულ მოითვლებოდა 90 კომლი, 500 კომლი გადასახლდა მდინარის მეორე მხარეს. ამჟამინდელ ადგილზე სემიკარაკორსკი მდებარეობს 1895 წლიდან.
1897 წლისათვის სემიკარაკორსკში ცხოვრობდა 6 588 კაცი. მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი მისდევდა მემინდვრეობასა და მეცხოველეობას. მისდევდნენ ასევე მებაღეობასა და მეხილეობას. მთავარ როლს ასრულებდა სოფლის მეურნეობა და ვაჭრობა მდინარე დონის ნაპირებზე, საიდანაც პროდუქცია იგზავნებოდა რუსეთში და საზღვარგარეთის ქვეყნებში. 1911 წელს მდინარე დონმა შეიცვალა კალაპოტი და დასახლება დარჩა წყლის გარეშე. 1915 წელს დასახლებაში იყო 1 180 კომლი, ანუ 2840 კაცი და 4029 ქალი. დასახლებაში მდებარეობდა ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანო, სამი ეკლესია, სამი სასწავლებელი და საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.
საბჭოთა ხელისუფლება დამყარდა 1920 წელს. 1922 წელს მუშაობა დაიწყო პირველმა ელექტროსადგურმა. 1935 წელს კოლექტივიზაციის პერიოდში შეიქმნა კოლმეურნეობა „წითელი დონი“.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში ომში გაიწვიეს მამაკაცი მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი. 1942 წლის გაზაფხულზე გერმანელებმა დაიკავეს ქალაქის ტერიტორია. სოფელი გაათავისუფლეს 1943 წლის 4 იანვარს.
ომის შემდეგ პერიოდში სემიკარაკორსკის რაიონი ერთ-ერთი სწრაფად განვითარებადი რაიონი გახდა. აშენა საკონსერო და ზეთსახდელი ქარხნები. სამოცდათიან წლებში აშენდა კულტურის სახლები, მეთევზეთა სახლი, სასადილოები, რამდენიმე მაღაზია, უნივერმაღი, მუსიკალური სკოლა და ცენტრალური რაიონული საავადმყოფო.
ქალაქის სტატუსი მიიღო 1972 წლის 25 მაისს.
განათლება
ქალაქ სემიკარაკორსკში მოქმეებს სამი ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა, პროფესიული სასწავლებელი, თანამედროვე ჰუმანიტარული აკადემია და სემიკარაკოსრსკის სასწავლო-საკონსულტაციო ცენტრი.
კულტურა
ქალაქში მუშაობს ვიტალი ზაკრუტკინის სახელობის ცენტრალური ბიბლიოთეკა, ორი კულტურის სახლი, ისტორიულ-მხარეტმცოდნეობით მუზეუმი. ყოველწლიურად აღნიშნავენ დღესასწაულს „ბორის კულიკოვის გულუხვი აგვისტო“, „ქალაქ სემიკარაკორსკის დღე“.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ქალაქები
ღვთისმშობლის ეკლესია (ბაქო)
ღვთისმშობლის ეკლესია (სომხ. Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) —  სომხური სამოციქულო ეკლესია იჩერი-შეჰერის კვარტალში აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. იგი მდებარეობდა ქალწულის კოშკიდან არც ისე შორს, ხაგიგატ რზაევას ქუჩის გადასახვევთან ნეფთიანიკოვის გამზირამდე. იგი 90–იან წლებში დაანგრიეს. დღეისათვისა ტერიტორიაზე დაცულია ეკლესიის სამრეკლოს ქვედა ნაწილი.
ისტორია
უნდა აღინიშნოს, რომ სურბ ასტვაცაცინის სომხური ეკლესიის შესახებ, რომელიც ღვთისმშობლის სახელობის იყო დღეისათვის თითქმის არანაირი ინფორმაცია არ შემორჩენილა ან თუ არის შემორჩენილი ეს ინფორმაცია საკმაოდ მწირია. ზოგიერთი ცნობით, იგი აშენდა 1797-1799 წლებში ბაქოს ძველ ნაწილში, იჩერი-შეჰერის კვარტალში, სომხეთის ქარვასლის მახლობლად, ქალწულის კოშკის მარცხენა მხარეს.
გარდა ამისა, არსებობს მოსაზრება, რომ ბაქოს ციხის ტერიტორიაზე კიდევ ერთი და იგივე სახელწოდების ეკლესია დანგრეულია ჯერ კიდევ გასული საუკუნის 30-იან წლებში, ხოლო სომხური ეკლესია, რომელიც ქალწულის კოშკის ძირში იყო, უფრო ძველი იყო და შესაძლოა ეს იყოს ის ეკლესია, რომელსაც ჰამადალა კაზვინი ახსენებს. XIX საუკუნის ბოლოს სომეხმა მღვდელმა მარკარ ბარხუდარიანტმა, რომელიც ბაქოში ვიზიტით იმყოფებოდა, აღნიშნა, რომ ბაქოს სომხებს ორი ქვის ეკლესია აქვთ: დიდი წმინდა გრიგოლ განმანათლებლის სახელობისა და პატარა სურბ ასტვაცაცინის (წმიდა ღვთისმშობლის სახელობის). ეს უკანასკნელი მისთვის დამახასიათებელი იყო როგორც ძალიან ძველი, რასაც მოწმობს არქიტექტურული სტრუქტურის შიდა და გარე ფორმები.
ვინაიდან იჩერი-შეჰერის რეგიონში არც ისე ბევრი სომეხი ცხოვრობდა ბაქოს დანარჩენ ნაწილთან შედარებით, ეკლესიას დიდი სამრევლო არ ჰქონია. ამავე მიზეზით, მის შესახებ მცირე ინფორმაციაა დაცული. ტერიტორია, რომელზეც ეკლესია აშენდა, თაყვანისმცემლობის ადგილი იყო, ამიტომ თითოეული აღმსარებლობის წარმომადგენელი ცდილობდა აქ საკუთარი სიწმინდეების არსებობას. გარდა ამისა, ბაქოს მკვიდრთა შორის არსებობდა ლეგენდა, რომლის თანახმადაც ტაძარი აღმართეს ცეცხლთაყვანისმცემელთა უძველესი წარმართული ტაძრის ადგილზე.
გამოჩენილი ბრიტანელი ჟურნალისტი, ექსპერტი კავკასიის საკითხებში, თანამედროვე ამიერკავკასიის შესახებ გამოკვლევის ავტორი თომას დე ვაალი აღნიშნავს, რომ ერთ-ერთი ცნობილი დიპლომატის თქმით, რომელიც ბაქოში 1992 წელს მუშაობდა, 1992 წელს ყარაბაღის კონფლიქტის გაღვივების შემდგომ, ეკლესია დაანგრიეს.
სქოლიო
კატეგორია: აზერბაიჯანის სომხური ეკლესიები კატეგორია: ბაქოს ღირსშესანიშნაობები კატეგორია: განადგურებული ეკლესიები კატეგორია: ბაქოს ეკლესიები კატეგორია: აზერბაიჯანის რელიგიური მნიშვნელობის ძეგლები
Нг
Нг, нг — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. გამოიყენება ბალყარული, კუმიკური ენებში.
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
ირაკლი ჟორდანია
ირაკლი ჟორდანია (დ. 17 სექტემბერი, 1931, თბილისი — გ. 29 აპრილი, 2018) — ქართველი მეტალურგი.
1955 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საინჟინრო ფაკულტეტი. 1955–1976 წლებში იყო რუსთავის მეტალურგიული კომბინატის ინჟინერ-მკვლევარი, მუშა, ოსტატი, ცვლის უფროსი, საამქროს უფროსი, ცენტრალური ლაბორატორიის უფროსი; 1976–1984 საქართველოს სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის მეცნიერებისა და ტექნიკის განყოფილების უფროსი, თავმჯდომარის მოადგილე; 1977–1989 საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე, მინისტრთა საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი; 1985–1996 საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ლითონთა წნევით დამუშავების კათედრის პროფესორი; 1989–2018 საქართველოს  მეტალურგიისა და მასალათმცოდნეობის ინსტიტუტში ლითონების უწყვეტი ჩამოსხმის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი, დირექციის კონსულტანტი; 1990 წელს — საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე. მისი ხელმძღვანელობით 1990 წლის 28 ოქტომბერს ჩატარდა პირველი დემოკრატიული არჩევნები საქართველოში; 1990–1993 საქართველოს მეცნიერებისა და ახალი ტექნოლოგიების მინისტრი; 1996–2002 საქართველოს ჰოლდინგური კომპანია „საქსამთომეტალურგის“ პრეზიდენტი; 1997–2005 რუსთავის მეტალურგიული კომბინატის გენერალური დირექტორი; 2006 წლიდან 2018 წლამდე საქართველოს საწარმოო ძალებისა და ბუნებრივი რესურსების შემსწავლელი ცენტრის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი, სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარე. 103 სამეცნიერო სტატიისა და 14 მონოგრაფიის ავტორია.
სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ახალი მეტალურგიული პროცესები“, დაიცვა 1984 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018
ზემო ხალაწნის ბზიანის ეკლესია
ზემო ხალაწნის ბზიანის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ხალაწნის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მთის ფერდობზე, ტყეში. განეკუთვნება ადრინდელ შუა საუკუნეებს. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შენობა თითქმის მთლიანად მიწაშია ჩაფლული და გარედან ბზის ხეებითაა დაფარული.
ეკლესიის გეგმის გარეგან სწორკუთხედში (6 X 5 მ) დარბაზული ეკლესია და სამხრეთ მინაშენია ჩაწერილი. შენობა ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით და კირის დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. კედლები შიგნიდან და გარედან მობათქაშებულია. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა, მინაშენიდან. კარი მინაშენის მხრიდან თაღოვანია, შიგნიდან - სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით, ღრმა ნალისებრი აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. მსგავსი ერთი სარკმელია სამხრეთ კედელშიც, რომელიც მინაშენში გადის. აფსიდი გადახურულია დადაბლებული პროპორციების კონქით, დარბაზი - ცილინდრული კამარით.
მინაშენი აღმოსავლეთით სწორი კედლით დასრულებული და ცილინდრული კამარით გადახურული ვიწრო სათავსია. ერთადერთი თაღოვანი შესასვლელი მას სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში აქვს. მინაშენი ორი სწორკუთხა სარკმლითაა განათებული. მათგან ერთი აღმოსავლეთ კედლის ღერძზეა, მეორე — სამხრეთ კედელში. შენობის გარშემო ქვევრებია ჩაყრილი. აქა-იქ შეიმჩნევა გალავნის ნაშთი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ირინე იმერლიშვილი
ირინე იმერლიშვილი (დ. 29 იანვარი, 1971) — ქართველი ბიოლოგი, თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლე 2016 წლის 24 ოქტომბრიდან, საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივანი 2013-2016 წლებში. საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის იურიდიული და ჟურნალისტიკის ფაკულტეტები, 1994 წელს — ასპირანტურა, ხოლო 2019 წელს — დოქტურანტურა. 1988 წელს იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პეტრე მელიქიშვილის სახელობის ფიზიკისა და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტის პრეპარატორი. 1988-1989 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში იყო მიკრობიოლოგიისა და ვირუსოლოგიის ლაბორანტი. 1994-1995 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკოლოგიის ფაკულტეტის ლაბორანტი.
1993-1996 წლებში — საქართველოს პარლამენტის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების კომისიის საქმისმწარმოებელი. 1996-1997 წლებში მუშაობდა საქართველოს პარლამენტის საორგანიზაციო დეპარტამენტში. იყო სხდომების მომზადებისა და უზრუნველყოფის სამმართველოს უფროსი. 1997-1998 წლებში საქართველოს პარლამენტის საორგანიზაციო დეპარტამენტის დარბაზის სამსახურის უფროსი;
1999-2000 წლებში საქართველოს პარლამენტის საორგანიზაციო დეპარტამენტის უფროსი. 2000 წელს გახდა საქართველოს პარლამენტის აპარატის უფროსის მოადგილე, საკანონმდებლო საქმიანობის საკითხებში. 2000-2003 წლებში საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 2006-2012 წლებში საქართველოს რესპუბლიკური პარტია-რეგიონალური სამსახურის უფროსი. 2012-2013 წლებში მ.პ.გ. „ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო“, პოლიტიკური საბჭოს წევრი, პოლიტიკური საბჭოს მდივანი. 2012-2013 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“, საპროცედურო საკითხთა დაწესების კომიტეტის თავმჯდომარე.
2013 წელს გახდა საქართველოს პრეზიდენტის თანაშემწე ეროვნული უშიშროების საკითხებში, უშიშროების საბჭოს მდივანი. ირინე იმერლიშვილი ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი