cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰანს კრისტიან ანდერსენი
ბიოგრაფია
1835 წელს გამოვიდა ანდერსენის რომანი იმპროვიზატორი და ძალიან დიდი წარმატება მოიპოვა. ამავე წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი ზღაპრები, რომელთა მნიშვნელობა თავიდანვე არ იქნა აღიარებული და არც კი იყიდებოდა. 1840-1841 წლებში ანდერსენმა იმოგზაურა გერმანიაში, იტალიაში, მალტასა და საბერძნეთში. ეს მოგზაურობა აღწერა თავის ნაწარმოებში პოეტის ბაზარი (1842).
1838 წელს გამოვიდა ზღაპრების მეორე სერია, 1845 წელს კი - მესამე. მიუხედავად იმისა, რომ ზღაპრები ანდერსონს ბავშვებისთვის არ დაუწერია, ისინი სწორედ მოზარდებში გახდა პოპულარული. ამ პერიოდისთვის იგი უკვე მთელს ევროპაში იყო ცნობილი. 1857 წელს გამოსცა ნოველა ყოფნა თუ არყოფნა. 1872 წელს გამოვიდა ანდერსენის ბოლო ზღაპრები. ამავე წელს მან ტრავმა მიიღო, რის შედეგადაც გარდაიცვალა 1875 წლის 4 აგვისტოს. იგი დაკრძალულია ასისტენის სასაფლაოზე, კოპენჰაგენში.
სქოლიო
კატეგორია:დანიელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1805 კატეგორია:გარდაცვლილი 1875
ოქონის მონასტერი
ოქონის მონასტერი — ისტორიული მონასტერი გურიაში, სოფელ აცანაში, ოქონის მთაზე.
ისტორია
გადმოცემის თანახმად ოქონა დასავლეთ საქართველოს პატრიარქ მალაქია გურიელის დროს აიგო. ის მოხსენიებული იყო მონასტრის კედლებზე. თუმცა არქეოლოგიური კვალი მონასტერში IX საუკუნიდან ჩანს. კედლებზე აგრეთვე ნაპოვნია ჭანუყვაძეების, ბერიძეების და ორატაძეების (ურატაძე) საგვარეულო წარწერები. ცნობილია ისიც, რომ გურიელის შემდგომ მონასტრის მართვა კობალაძეებმა გააგრძელეს.
ოქონის მამათა მონასტერი მოიცავდა მაცხოვრის სახელზე აგებულ ეკლესიასა და გალავანს. გალავანში სათოფურები იყო დატანებული. ეკლესიამდე გალავნიდან გრძელი ქვის კიბე მიდიოდა. ძველი ეკლესიის სიგრძე 6,4, სიგანე კი 3,5 მეტრი იყო. აგებული იყო ნაცრისფერი თლილი კვადრებით. საკურთხევლის მარჯვენა ნიშში იყო წარწერა, რომელიც გვამცნობდა, რომ ტაძრის ძვირფასი ნივთები ქრისტეფორე კობალაძემ მოაჭედინა. ტაძარი შიგნით მოხატული იყო, ორი ფრესკიდან ერთი სწორედ ქრისტეფორე კობალაძისა. როგორც ჩანს, მონასტერი სწორედ სივიწროვის გამო მიუტოვებიათ. 1873 წელს ის უკვე მიტოვებული იყო. ეს იყო ბაზილიკა (პროფესიონალების ვარაუდით XVII საუკუნისა), ხოლო 1897 წელს ადგილობრივი მღვდლის, სილიბისტრო ჩხაიძის თაოსნობით წირვა-ლოცვაც აღადგინეს და ძველი შენობა საფუძვლიანად გადააკეთეს, გააგუმბათიანეს, მაგრამ ზოგი ნახატი და წარწერა გაანადგურეს. მაშინ აცანის მამასახლისი იყო ხოსო ჩხაიძე. ამაზე დიდი საზოგადოებრივი უკმაყოფილება გამოიხატა მაშინდელ პრესაში (მაგ., გაზეთი “კვალი„ 30-ე ნომერი). ამავდროულად ხელახლა ააშენეს დასავლეთის მხარე და შეაკეთეს სხვა კედლები, ხოლო საკურთხევლის მხატვრობა ხელუხლებელი დატოვეს. მსგავსი „რემონტი“ იმავე ხანებში ჩაუტარეს აკეთის დიდ ტაძარს ისე, რომ არანაირი კვალი ქართული კულტურისა შიგ არ დატოვეს. მაშინდელი მოძღვარი დიომიდე ჩხაიძე გაზეთ „კვალში“ გულმოკლული წერდა ამის შესახებ. სულ 35 წელი იარსება 1897 წელს გარემონტებულმა ოქონას ეკლესიამ და იგი 1932 წელს ააფეთქა საბჭოთა ხელისუფლებამ.
თანამედროვეობა
აფეთქების შემდეგ ძეგლი უკვე იმდენად იყო დაზიანებული, რომ მხოლოდ ფუნდამენტის დონეზე იკითხებოდა. 2005 წელს დაიწყო ადგილობრივი ძალებით მისი გაწმენდა-გათხრები, აღმოჩნდა ღვთისმშობლის ფრესკა (ახლა ტაძარშია), სახედრის თავის ქანდაკების ფრაგმენტი (ამჟამად ჭიშკრის ბოძზეა), მაგრამ მაშინ საქმე შეჩერდა. 2010 წელს დაიწყო ძველ ნაეკლესიარზე ახალი, ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძრის მშენებლობა. ძველი გალავნის მხოლოდ ერთი სვეტია შემორჩენილი. 2016 წლის ზაფხულში აცანელებმა ოფიშტიის ხიდიდან გამოასვენეს ოთხკუთხედი, გათლილი ქვა, რომელზეც ამოკვეთილია: ჯვარი, ორი კედარი-სიცოცხლის ხე, მზის სხივები და სავარაუდოდ მაშინდელი ქტიტორის (ალბათ გურიელ-ცაიშელის) გერბი.
დობირსკო
დობირსკო (Добърско) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 664 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
სიურრეალისტური მანიფესტი
სიურრეალისტური მანიფესტები (ფრანგ.: Le Manifeste du Surréalisme) გამოცემულ იქნა სიურრეალიზმის მიმდინარეობის წევრების მიერ 1924 და 1929 წლებში.
პერშოტრავნევე (ჰენიჩესკის რაიონი)
პერშოტრავნევე (Першотравневе) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 733 კაცს შეადგენდა.
სიურრეალისტური მანიფესტი
კატეგორია:სიურრეალიზმი
პერშოტრავნევე (ჰენიჩესკის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰენიჩესკის რაიონის სოფლები
უანკაველიკის პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|პროვინციის მდებარეობა უანკაველიკას რეგიონში უანკაველიკა — პროვინცია პერუში, უანკაველიკის რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია უანკაველიკა. პროვინციის ფართობია 4 215,56 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 136 975 ადამიანს.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 19 რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის პროვინციები
ანგოლა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანგოლამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ანგოლა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბირთვი
ბირთვი შეიძლება იყოს:
ერუშეთი
ისტორიული გეოგრაფია
მოიცავდა ტერიტორიას ერუშეთის ქედსა და მტკვარს შორის. სახელი ეწოდა მხარის ცენტრალური პუნქტის მიხედვით. ქართლის სამეფოს უძველესი ადმინისტრაციული დანაწილებით, ერუშეთი არტაანთან ერთად წუნდის საერისთავოში შედიოდა.
ვახუშტი ბატონიშვილს ერუშეთი აღწერილი აქვს როგორც რეგიონი მდებარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე. ხოლო მის მოსაზღვრე რაიონებად მოჰყავს: სამცხე, შავშეთი და არტაანი. საგულისხმოა ის რომ ვარძია და მიმდებარე ძეგლები ვახუშტის აღწერილი აქვს სამცხეში, თუმცა როდესაც სამცხის საზღვრებზე საუბრობს, იქ ერუშეთსა და სამცხეს შორის საზღვრად ერუშეთის მთები მოჰყავს. ანალოგიურად ვარძია ვახუშტის რუკებზე გაფერადებულია იმავე ფრად როგორიც სამცხეა, თუმცა ვარძია ცნობილია როგორც ჯავახეთის ძეგლი. მინი|ერუშეთი ვახუშტის რუკაზე
XVI საუკუნის დოკუმენტის, სამცხე-საათაბაგოს მღვდელმთავართა ნუსხის, ცნობაც იმეორებს ვახუშტისეულ ერუშეთის განმარტებას. აღნიშნული საბუთის საფუძველზე ერუშნელის საეპისკოპოსო იწყებოდა ტოლოშიდან, ადგილი სადაც სრულდება სამცხე.
ისტორია
ძველი ქართული ტრადიის თანახმად, საქართველოში პირველი ქრისტიანული ტაძარი ერუშეთში ააგეს (IV ს.). შემდგომში (V ს.) ვახტანგ გორგასალს აქ საეპისკოპოსო კათედრა დაუარსებია. XVI საუკუნეში ერუშნელი ეპისკოპოსის ეპარქიაში ერუშეთის გარდა არტაანის მხარის მტკვრის მარცხენა სანაპიროც შედიოდა. XVI საუკუნიდან ერუშეთი სამხრეთ საქართველო სხვა პროვინციებთან ერთად ოსმალთა მფლობელობაში გადავიდა. რუსეთ-ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომის შემდეგ, სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულების (1878) და ბერლინის კონგრესის (1878) თანახმად, ერუშეთი რუსეთის იმპერიას გადაეცა, შემდგომში მას კვლავ ოსმალეთი დაეუფლა. XX საუკუნის დასაწყისში ერუშეთში იმოგზაურა და ისტორიული ძეგლები შეისწავლა ე. თაყაიშვილმა. მიკვლეულ იქნა ადრინდელი ფეოდალური ხანის სამნავიანი ბაზილიკის ნანგრევები, სადაც შეინიშნებოდა მომდევნო პერიოდების ფრესკათა ნაკვალევი. იქვე ყოფილა სასახლის ნაშთებიც.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები კატეგორია:ერუშეთი
იულენურმეს მუნიციპალიტეტი
იულენურმეს მუნიციპალიტეტი (Ülenurme vald) — ყოფილი სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ტარტუმაას მაზრაში. გაუქმდა 2017 წლის 21 ოქტომბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარტუმაას მუნიციპალიტეტები
უჯრედის ბირთვი
thumb ბირთვი — ეუკარიოტული უჯრედის ძირითადი კომპონენტი. გამონაკლისი მხოლოდ მცენარეთა საცრისებრი მილების უჯრედები და ძუძუმწოვარი ცხოველების სისხლის ზრდასრული წითელი უჯრედები ანუ ერითროციტებია.
დახასიათება
უჯრედების უმეტესობას ერთი ბირთვი აქვს. არსებობს ორ და მრავალბირთვიანი უჯრედებიც. მაგალითად, ორი ბირთვი აქვს ერთუჯრედიან ცხოველ - ქალამანას და ღვიძლის ზოგ უჯრედს, მრავალბირთვიანი ზოგიერთი კუნთოვანი უჯრედი. სხვადასხვა ტიპის უჯრედთა ბირთვი, ძირითადად, მრგვალი ან ოვალურია, თუმცა, არსებობს უჯრედები უჩვეულო ფორმის ბირთვით - სისხლის თეთრი უჯრედები ანუ ლეიკოციტები.
ბირთვის ძირითადი კომპონენტებია:
ბირთვის გარსი ორი მემბრანისგან შედგება, თითოეულ მათგანს პლაზმური მემბრანის მსგავსი აგებულება აქვს. ბირთვის გარსის მემბრანებს შორის არსებული ვიწრო სივრცე ნახევართხევადი ნივთიერებით არის ამოვსებული. ბირთვის გარსის გარე მემბრანა უშუალოდ ენდოპლაზმური ბადის მემბრანებთანაა დაკავშირებული და მის ზედაპირზეც რიბოსომებია განლაგებული. ბირთვის გარსს მრავალრიცხვოვანი ნასვრეტები, ანუ ბირთვის ფორები აქვს. მათი მეშვეობით ხდება სხვადასხვა ნივთიერების ციტოპლაზმიდან ბირთვში გადასვა და პირიქით.
ბირთვის შიგთავსი ამოვსებულია წვენით. მასში არის ქრომატინი და ერთი ან რამდენიმე ბირთვაკი. ბირთვის წვენის ძირითადი ნაწილი წყალია, რომელშიც მრავალი ქიმიური ნივთიერებაა გახსნილი.
ქრომატინი ბირთვის უმნიშვნელოვანესი ნაწილია. სიტყვასიტყვით ქრომატინი ქართულად შეღებილ მასალას ნიშნავს და მიუთითებს იმაზე, რომ სინათლის მიკროსკოპში გამოსაკვლევად უჯრედების დამუშავების დროს ქრომატინი ადვილად იღებება მკვეთრ ფერებად. ქრომატინი შედგება ერთმანეთში გადახლართული უწვრილესი ძაფებისაგან. ყოველი ძაფის დიამეტრი 14 ნმ-ია, სიგრძე კი ერთ მილიმეტრზე მეტიც შეიძლება იყოს. სინჯათლის მიკროსკოპში ქრომატინი, ძირითადად, წვრილი მარცვლების სახით ჩანს.
ქრომატინი შედგება დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავას (დნმ) გრძელი მოლეკულისა და მასთან დაკავშირებული ცილების მოლეკულებისაგან.
წყარო
კატეგორია:ციტოლოგია კატეგორია:უჯრედი
ტაიბეი
ტაიბეი (ჩინ. 臺北市) — ტაივანის დედაქალაქი და ქვეყნის პოლიტიკური, კულტურული და ეკონომიკური ცენტრი. ამავე დროს, წარმოადგენს ტაიბეი–კეელუნგის მეტროპოლიური არეალის ცენტრს. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ კიდეზე, მდინარე დანშუიზე, ქალაქ კეელუნგიდან 25 კმ–ით სამხრეთ დასავლეთით. ქალაქი ამავე დროს ნავსადგურია წყნარ ოკეანეზე. 2010 წლის მონაცემებით, ტაიბეის მოსახლეობა 2 618 772 ადამიანს შეადგენს, ხოლო მეტროპოლიის, რომელშიც მასთან ერთად წარმოდგენილია ქალაქები ახალი ტაიბეი და კეელუნგი – 6 900 273 ადამიანს.
როდესაც ჩინეთის სამოქალაქო ომის დროს კომუნისტებს გამოქცეულმა გომინდანის მთავრობამ თავი ტაივანს შეაფარა და 1949 წელს, ტაიბეი ჩინეთის რესპუბლიკის დედაქალაქად გამოაცხადა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაივანის ქალაქები
1489
თარიღი უცნობია
*
Lasioglossum notescens
Lasioglossum notescens — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1930 წელს.
სქოლიო
notescens
დოლენი (ბლაგოევგრადის ოლქი)
დოლენი (Долен) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 410 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ურუბამბის პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|პროვინციის მდებარეობა კუსკოს რეგიონში ურუმბამბა — პროვინცია პერუში, კუსკოს რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია ურუმბამბა. პროვინციის ფართობია 1 439,43 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 56 941 ადამიანს.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 7 რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის პროვინციები
ანდორა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანდორამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
ტიმოფიივკა (ჰენიჩესკის რაიონი)
ტიმოფიივკა (Тимофіївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 196 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰენიჩესკის რაიონის სოფლები
ლეა სედუ
ლეა ელენ სედუ-ფორნიე დე კლოსონი (Léa Hélène Seydoux-Fornier de Clausonne, ცნობილი, როგორც ლეა სედუ, ; დ. 1 ივლისი, 1985) — ფრანგი მსახიობი.
მისი კარიერა დაიწყო 2007 წელს, ფილმით „უკანასკნელი მფლობელი“. მსახიობისთვის ასევე წარმატებული იყო ფილმი „ომში“ (2008). ფილმ „მშვენიერში“ შესრულებული როლისთვის მან კანის კინოფესტივალზე ტროპე შოპარის ჯილდო მოიპოვა. მსოფლიო პოპულარობა მოუტანა „ადელის ცხოვრებაში“ (2013) ლესბოსელი მოზარდის, ემას როლმა. აგრეთვე ითამაშა 2014 წლის ფილმში „მზეთუნახავი და ურჩხული“. 2015 წელს შეასრულა ბონდის გოგონას როლი ჯეიმზ ბონდის ფილმების მორიგ ნაწილში „სპექტრი“.
სედუ ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ თანამედროვე ფრანგ მსახიობად ითვლება. მას სხვადასხვა საპრიზო კატეგორიებში 38 ნომინაცია, აქედან 14 გამარჯვება აქვს მოპოვებული.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:ფრანგი მსახიობები
მჰერ აბეღიანი
მჰერ მანუკის ძე აბეღიანი (Մհեր Աբեղյան; დ. 26 იანვარი, [ ძვ. სტ. 13 იანვარი ], 1909, ეჩმიაძინი — გ. 20 ნოემბერი, 1978, ერევანი) — სომეხი ფერმწერი და გრაფიკოსი, უმთავრესად პეიზაჟისტი. სომხეთის სახალხო მხატვარი (1960).
ბიოგრაფია
სწავლობდა ერევნის სამხატვრო-საწარმოო ტექნიკუმში (1922–1927), მოსკოვის უმაღლეს სამხატვრო-ტექნიკურ ინსტიტუტსა (1927–1930) და ლენინგრადის სამხატვრო აკადემიაში (1930–1931). 1939–1945 წლებში იყო სომხეთის მხატვართა კავშირის თავმჯდომარე. 1958 წლიდან ერევნის სამხატვრო-თეატრალური ინსტიტუტის პროფესორია. მთავარი ნამუშევრები: „შუადღე“ (1956, სომხეთის სურათების გალერეა, ერევანი), „სომხეთის ბაღებში“ (1945, აღმოსავლეთ ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი), „ზაფხული“ (1959, ტრეტიაკოვის გალერეა), „დავით სასუნცის“ ილუსტრაციები (1939). დაჯილდოებულია 2 ორდენითა და მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 1978
აკეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
წმინდა გიორგის სახელზე 1899 წ. აშენებული ეკლესიის ნანგრევები დგას სოფლის სასაფლაოსთან. დარბაზული ეკლესია ნაგებია კარგად დამუშავებული ქვებით. ამჟამად ჭერი ჩამონგრეულია, ასევე მთლიანად ჩამოქცეულა სამნაწილიანი აბსიდიც. შემორჩენილია მხოლოდ გარე კედლები თავისი შესასვლელებითა და სარკმელებით. სამხრეთის კედელზე, შესასვლელის თავზე შემორჩენილია ჩუქურთმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
დები ბუნი
დებორა ენ ბუნი (Debby Boone; დაიბადა 22 სექტემბერი, 1956. ნიუ-ჯერსი, აშშ) - ამერიკელი მომღერალი, ავტორი და მსახიობი. იგი ყველაზე ცნობილია 1977 წელს შესრულებული ჰიტით, "You Light Up My Life", რომელმაც ათი კვირა გაატარა Billboard Hot 100 ჩარტის პირველ ნომერზე. შემდეგ წელს დებიმ მოიგო გრემის ჯილდო საუკეთესო ახალი შემსრულებლისთვის. მოგვიანებით ბუნმა მუსიკალური კარიერა ქანთრი მუსიკას დაუთმო, რის შედეგადაც 1980 წელს "Are You on the Way to Lovin 'Me Again"- მა No 1 ქვეყნის ჰიტობას მიაღწია. 1980-იან წლებში მან ჩაწერა ქრისტიანული მუსიკა, რომლითაც ის შევიდა ტოპ 10 Contemporary Christian მუსიკაში და ასევე მოიპოვა კიდევ ორი გრემი. მთელი თავისი მოღვაწეობის განმავლობაში, ბუნი მონაწილეობდა მუსიკალურ თეატრის რამდენიმე სპექტაკლში და მის მეუღლე, გაბრიელ ფერერთან თანაავტორობით შექმნა მრავალი საბავშვო წიგნი.
ადრეული წლები
დები ბუნი დაიბადა ჰეკენსაკში, ნიუ ჯერსი, მომღერალ და მსახიობ პეტ ბუნის და შერლი ფოლის ოჯახში. ის ოთხი ქალიშვილიდან მესამეა. როდესაც ბუნი 14 წლის იყო, მან დაიწყო ტური თავის მშობლებთან და სამ დასთან ერთად: ჩერი, ლინდა და ლორი. დებმა ჯერ თავიანთ მშობლებთან ჩაწერეს Pat Boone Family, შემდეგ კი Boones ან Boone Girls. მათ პირველ რიგში ჩაწერეს გოსპელის მუსიკა, თუმცა დებმა გამოუშვეს სინგლები Motown და Curb ეტიკეტისთვის, რომლებიც იყო საერო პოპ მუსიკის რიმეიკები, რომელშიც დები მთავარ ვოკალისტად გამოირჩეოდა.
Boones– მა ორჯერ შეაღწია Billboard– ის AC ჩარტებში 1975 წელს შესრულებული ფილმით "When the Lovelight Starts Shining Through His Eyes" (No 25), Supremes– ის პირველი ტოპ 40 ჰიტის რიმეიკი და 1977 წლის "Hasta Maastana" (No 32) ABBA-ს ალბომის Waterloo-ს ქავერი.
კარიერა
ბუნის ეკრანული სამსახიობო დებიუტი შედგა 1978 წელს, ო. ჰენრის ფილმის "The Gift of the Magi " ორიგინალ სატელევიზიო მუსიკალურ ადაპტაციაში, ჯონ რუბინშტეინის როლში. ბუნმა ასევე დაწერა The Same Old Brand New Me (1980) [16] და One Step Closer (1982). 1984 წელს ბუნმა ითამაშა სატელევიზიო ფილმში „წარსული ცოდვები“, როგორც კლარისა ჰოუპი, ზარის გოგონა, რომელიც კვლავ იბადება და ხდება ევანგელური მომღერალი: ასევე ითამაშეს კირსტი ალეიმ, ბარბარა კარერამ, კიმ კატრალმა და ენტონი გერიმ. რაც შეეხება Sins of the past გახდა ნილსენის ტოპ 10 ჰიტი. ამის შემდეგ, ბუნმა სტუმრად მიიღო მონაწილეობა რამდენიმე სატელევიზიო შოუში, მათ შორის Step by Step და Baywatch Nights და მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო ფილმებში Come on, Get Happy: The Partridge Family Story და Treehouse Hostage.
1981 წელს, ბუნის დებიუტი შედგა, როგორც სცენის მუსიკალური მსახიობის ფილმში Seven Brides for Seven Brothers, რასაც მოჰყვა თვრამეტ თვიანი ტური 1981 წლის დეკემერში ფოქსის თეატრის მონაწილეობით. ტურნეს კრიტიკული და კომერციული წარმატება ხვდა წილად.
ბუნი ზოგჯერ სცენაზე მსახიობად ძირითადად რეგიონალურ თეატრალურ სპექტაკლებში რჩებოდა, თუმცა მან ითამაშა მარიას მთავარი როლი 1990 წელს ლინკოლნის ცენტრში დამონტაჟებული The Sound of Music-ში, მანამდე1987, ისე 1988 წლებში მან ითამაშა  Sacramento Music Circus (premiere), the O'Keefe Centre (Toronto), the Starlight Theater in Kansas City (Missouri), და the Westbury (New York) Music Fair, Fox Theatre (Atlanta) (პრემიერა), Benedum Center (Pittsburgh), Fair Park Music Hall (Dallas), Hilton U. Brown Theater at Butler University (Indianapolis), და სხვა.
პირადი ცხოვრება
ბუნი გაბრიელ ფერერზე დაქორწინდა 1979 წლის 1 სექტემბერს. იგი ხელდასხმულია მღვდლად საეპისკოპოსო ეკლესიაში. [30] ბუნის მსგავსად, ფერერიც ცნობილი ჰოლივუდური ოჯახის წევრია: ის არის ხოსე ფერერისა და როზმარი კლუნის ვაჟი, მსახიობთა მიგელ ფერერის და რაფაელ ფერერის ძმა, ჟურნალისტ ნიკ კლუნის ძმისშვილი და მსახიობ ჯორჯ კლუნის ბიძაშვილი. წყვილს ოთხი შვილი ჰყავს: ვაჟი ჟორდანია (დაიბადა 1980 წლის 8 ივლისს), ტყუპი ქალიშვილები გაბრიელი და დასტინი (დაიბადა 1983 წლის 17 სექტემბერს) და ქალიშვილი ტესა (დაიბადა 1986 წლის 30 მარტს).
ჰაასლავის მუნიციპალიტეტი
ჰაასლავის მუნიციპალიტეტი (Haaslava vald) — ყოფილი სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ტარტუმაას მაზრაში. გაუქმდა 2017 წლის 24 ოქტომბერს.
ავტოტროფული ორგანიზმები
ავტოტროფული ორგანიზმები (ავტო... და ბერძნ. trophe — საკვები) — ორგანიზმები, რომელთაც არაორგანული ნივთიერებებისაგან ორგანული ნივთიერებების სინთეზირების უნარი აქვთ. ავტოტროფული ორგანიზმებია ყველა უმაღლესი მცენარე. პარაზიტებისა და საპროფიტების გარდა. წყალმცენარეები და ზოგი ბაქტერია. ქლოროფილის მარცვლებიანი მწვანე მცენარეები ორგანულ ნივთიერებებს (ნახშირწყლები, ცილები, ცხიმები) ქმნიან მარტივი არაორგანული ნივთიერებებისაგან (ნახშირორჯანგი და წყალი) მზის სინათლის ენერგიის მონაწილეობით, ე. ი. ფოტოსინთეზის მეშვეობით. ფოტოსინთეზის უნარი აქვს ზოგ პიგმენტოვან ბაქტერიასაც (მწვანე და მეწამული გოგირდოვანი ბაქტერიები). ავტოტროფული ბაქტერიების უმრავლესობა (ნიტრიფიკაციის ბაქტერიები, თიობაქტერიები, უფერო გოგირდოვანი ბაქტერიები) ორგანული ნივთიერების სინთეზს ახდენს ზოგი არაორგანული ნივთიერების (გოგირდწყალბადი, ამიაკი და სხვა) დაჟანგვის შედეგად გამოყოფილი ენერგიის ხარჯზე, ე. ი. ქემოსინთეზით. ავტოტროფული ორგანიზმების როლი ბუნებაში დიდია — ისინი ქმნიან სიცოცხლისათვის აუცილებელ ყველა ორგანულ ნივთიერებას. შეადარეთ ჰეტეროტროფული ორგანიზმები.
ჰაასლავის მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარტუმაას მუნიციპალიტეტები
ავტოტროფული ორგანიზმები
ლიტერატურა
კატეგორია:ორგანიზმები კატეგორია:ციტოლოგია კატეგორია:უჯრედი კატეგორია:კვების ეკოლოგია
Lasioglossum novascotiae
სქოლიო
novascotiae
ვენერა-13
მინი|ვენერა-13-ის საფოსტო მარკა. ვენერა-13 (Венера-13) — სსრკ-ის მიერ პლანეტა ვენერის გამოკვლევისათვის გაგზავნილი უპილოტო კოსმოსური ხომალდი.
„ვენერა-13“ გაშვებულ იქნა 1981 წლის 30 ოქტომბერს ბაიკონურის კოსმოდრომიდან რაკეტა-მატარებლით „პროტონი“. ხომალდების მასა იყო 760 კგ.
„ვენერა-13“ დაყენებული იყო სამეცნიერო ხელსაწყოები, რომლის შექმნაშიც მონაწილეობას იღებდნენ საბჭოთა, ავსტრიელი და ფრანგი სპეციალისტები. „ვენერა-13“ გაშვებიდან, 5 დღის შემდეგ, კოსმოსში გაშვებული იქნა კოსმოსური ხომალდი „ვენერა-14“, ეს დრო მეტად ხელსაყრელი იყო ვენერისკენ გასაფრენად. ოთხი თვის შემდეგ, „ვენერა-13“-მა მიაღწია პლანეტა ვენერას. კოსმოსურ ხომალდს გამოეყო დასაშვები აპარატი, რომელიც 1982 წლის 1 მარტს რბილად დაეშვა ვენერის ზედაპირზე. თვითონ „ვენერა-13“ განაგრძობდა მოძრაობას ჰელიოცენტრულ ორბიტაზე.
დამუხრუჭების შედეგად დასაშვები აპარატი შევიდა ვენერის ატმოსფეროში, მისი სიჩქარე შემცირდა ბგერის სიჩქარემდე და ამის შემდეგ გაიხსნა სამუხრუჭე პარაშუტი. 47 კმ სიმაღლეზე პარაშუტი ჩამოშორდა დასაშვებ აპარატს, რომელმაც ამის შემდეგ დაშვება გააგრძელა აეროდინამიკური დამუხრუჭების ხარჯზე. იგი დაეშვა ვენერის ზედაპირზე სამხრეთ განედის 7°30’ და აღმოსავლეთ გრძედის 303°, დაშვების ადგილს სახელად „ფობე რეჯიო“ (Phoebe Regio) ეწოდებოდა. რაც შეეხება „ვენერა-14“ დასაშვებ აპარატს, იგი „ვენერა-13“ დასაშვები აპარატისგან 950 კილომეტრში ჩრდილო-აღმოსავლეთში დაეშვა. „ვენერა-13“ დასაშვები აპარატის დაშვების ადგილას დახვდა გაშიშვლებული კლდოვანი ქანები, რომელიც გარშემორტყმულნი იყვნენ წვრილმარცვლოვანი მუქი ფერის ნიადაგით.
დაშვების შემდეგ „ვენერა-13“ დასაშვებმა აპარატმა პლანეტა ვენერის ზედაპირის პანორამული სურათები გადმოსცა. სპეციალური მოწყობილობების საშუალებით აღებული იქნა ვენერის ზედაპირის სინჯები, რომლებიც შემდეგ გამოსაკვლევად საგანგებო კამერაში მოთავსდნენ, რომელშიც წნევა 0,05 ატმოსფეროს, ხოლო ტემპერატურა 30°C აღწევდა. ვენერის ზედაპირის გრუნტის ნიმუშების ქიმიური შემადგენლობა გამოკვლეულ იქნა რენტგენული ფლუორესცენციული სპექტრომეტრის მეშვეობით.
„ვენერა-13“ დაყენებულ იქნა ხმისჩაწერი მოწყობილობა, რომელმაც ჩაიწერა ქუხილის ხმა, ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა სხვა პლანეტაზე ქუხილი ხმა ჩაიწერეს.
„ვენერა-13“ დასაშვები მოწყობილობა მოქმედებდა 127 წუთის განმავლობაში (თავდაპირველად დაგეგმილი იყო, რომ მას 32 წუთის განმავლობაში უნდა ემოქმედა) 84 ატმოსფერო წნევის და 457°C ტემპერატურის პირობებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოსმოსური ხომალდები კატეგორია:პროგრამა ვენერა
პოლ მაკ-კარტნი
სერ ჯეიმზ პოლ მაკ-კარტნი (Sir James Paul McCartney; დ. 18 ივნისი, 1942 ) — ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის მფლობელი, მუსიკის სამეფო აკადემიისა და მუსიკის სამეფო კოლეჯის საპატიო წევრი, ინგლისელი მუსიკოსი, სიმღერების ავტორი და კომპოზიტორი. ჯონ ლენონთან, ჯორჯ ჰარისონთან და რინგო სტართან ერთად მან სახელი გაითქვა ჯგუფ The Beatles-ით და ჩამოაყალიბა XX საუკუნის ერთ-ერთი განთქმული შემოქმედებითი პარტნიორობა. The Beatles-ის დაშლის შემდგომ მან დაიწყო სოლო კარიერა, მოგვიანებით კი ჩამოაყალიბა ჯგუფი Wings, რომელშიც შედიოდნენ მისი პირველი მეუღლე ლინდა ისტმენი და სიმღერების ავტორი/ვოკალისტი დენი ლეინი.
მაკ-კარტნი გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნის მიერ აღწერილია, როგორც „ყველა დროის ყველაზე წარმატებული კომპოზიტორი და მუსიკოსი“, რომელსაც მიღებული აქვს ოქროს სტატუსის მქონე 60 დისკი და გაყიდული აქვს 100 მილიონზე მეტი ალბომი და 100 მილიონზე მეტი სინგლი. ბრიტანეთის ჩარტების ისტორიაში იგი ითვლება სიმღერების ყველაზე წარმატებულ ავტორად. მის მიერ The Beatles-ისთვის დაწერილი სიმღერა „Yesterday“ 2.200-ზე მეტი შემსრულებლის მიერ იქნა ინტერპრეტირებული, რაც უფრო მეტია, ვიდრე ჩაწერილი მუსიკის ისტორიაში რომელიმე სხვა სიმღერის შემთხვევაში. Wings-ის 1977 წლის სიმღერა „Mull of Kintyre“, რომელიც ლეინთან ერთად დაიწერა, იყო ბრიტანეთის მუსიკის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე გაყიდვადი სინგლი. მაკ-კარტნი არის 31-ზე მეტი ისეთი სიმღერის ავტორი ან თანაავტორი, რომელიც მოხვედრილა ბილბორდის ცხელი ასეულის პირველ პოზიციებზე. 2012 წლისათვის აშშ-ში პოლს RIAA-ს თანახმად გაყიდული აქვს 15.5 მილიონზე მეტი ალბომი.
მაკ-კარტნი არის კინო, კლასიკური და ელექტრონული მუსიკის ავტორი. სოლო-შემსრულებლის სახით გამოცემული აქვს სიმღერების დიდი კატალოგი. მიღებული აქვს მონაწილეობა სხვადასხვა საერთაშორისო საქველმოქმედო ორგანიზაციის მუშაობაში, რომლებიც გამოირჩევიან ცხოველთა უფლებების დაცვით, ვეგეტარიანელობის პროპაგანდით ან მუსიკალური განათლების სფეროთი. მაკ-კარტნი მონაწილეობდა სელაპებზე ნადირობისა და ფუგასების აკრძალვის კამპანიებში. იგი აგრეთვე მხარს უჭერდა ორგანიზაციის Make Poverty History მუშაობას.
პოლის კუთვნილი კომპანია MPL Communications ფლობს 25.000-ზე მეტ სიმღერაზე უფლებას - მაგალითად, ბადი ჰოლის მიერ დაწერილი სიმღერების ან მიუზიკლების. მაკ-კარტნი ითვლება ბრიტანეთის ერთ-ერთ ყველაზე მდიდარ პიროვნებად, რომლის შემოსავალი 2010 წლისათვის 475 მილიონ გირვანქა სტერლინგს შეადგენდა. იგი სამჯერ იყო დაქორწინებული და ხუთი შვილის მამაა.
ბავშვობა
პოლი დაიბადა უოლტონის ჰოსპიტალში, ლივერპულში (ინგლისი), სადაც მისი დედა, მერი (მოენი), სამშობიარო განყოფილებაში პრაქტიკას ექთნის სახით გადიოდა. პოლის მამა, ჯიმი მეორე მსოფლიო ომის დროს მოხალისე მეხანძრედ მუშაობდა. პოლს ჰყავს ერთი ძმა, მაიკ მაკ-კარტნი (დ. 1944 წლის 7 იანვარს). მაკ-კარტნი მონათლეს კათოლიკურ ეკლესიაში, თუმცა მისი დედა იყო კათოლიკე, ხოლო მამა - პროტესტანტი, რომელიც აგნოსტიკოსი გახდა, ვინაიდან თვლიდა, რომ კათოლიკური სკოლები ბავშვების განათლებას ნაკლებ ყურადღებას აქცევდნენ, ვიდრე რელიგიურ აღზრდას.
1947 წელს მაკ-კარტნი შევიდა სტოკტონ ვუდ როუდის სკოლაში. 1952 წლისათვის იგი ჯოზეფ უილიამსის ყმაწვილთა სკოლაში სწავლობდა. შემდეგ წელს მან 11 პლუს ტიპის გამოცდა წარმატებით გაიარა (დანარჩენ სამთან ერთად, რომლებმაც ზღვარი გადალახეს, 90 მოსწავლიდან) და დაშვებული იქნა ბიჭების ლივერპულის ინსტიტუტის სკოლაში. 1954 წელს, სპეკის გარეუბნიდან შინ ავტობუსით სასწავლებლისაკენ მგზავრობისას მან გაიცნო ჯორჯ ჰარისონი, რომელმაც ასევე წარმატებით გაიარა გამოცდა. ეს ნიშნავდა, რომ ორივეს შეეძლო გრამატიკულ და არა უბრალოდ საშუალო სკოლაში ჩაბარება (რომელშიც მოსწავლეთა ძირითადი ნაწილი დადიოდა, სანამ მუშაობის უფლება ექნებოდა)
thumb|right|250px|მაკ-კარტნის ყოფილი სახლი, 20 Forthlin Road
მაკ-კარტნის მამა საყვირზე და ფორტეპიანოზე უკრავდა და 1920-იან წლებში უძღვებოდა ბენდს „Jim Mac's Jazz Band“. მისი გავლენით პოლი მუსიკით დაინტერესდა. სახლის შემოსასვლელში იდგა ფორტეპიანო ცაციებისთვის, რომელიც ჰარი ეპსტაინის მუსიკალურ მაღაზიებში იქნა შეძენილი
მეთოთხმეტე დაბადების დღეზე პოლმა მამისგან ნიკელით დაფარული საყვირი მიიღო, მაგრამ როდესაც როკ-ენ-როლი რადიო ლუქსემბურგის ეთერში პოპულარული გახდა, პოლმა იგი 15 გირვანქა სტერლინგად ნაყიდ Framus Zenith-ის (მოდელი 17) აკუსტიკურ გიტარაზე გაცვალა, ვინაიდან თვლიდა, რომ „პირში საყვირით სიმღერა რთული იქნებოდა“. ვინაიდან თავად ცაცია იყო, ჩვეულებრივ გიტარებზე დაკვრა მისთვის სირთულეს წარმოადგენდა. მაგრამ როდესაც სლიმ უიტმენის კონცერტის სარეკლამო პოსტერი იხილა, მიხვდა, რომ უიტმენი ცაცია იყო, მაგრამ ჩვეულებრივ გიტარაზე უკრავდა, რომელიც შებრუნებული იყო. მან გადააწყო თავისი გიტარა და, რამდენიმე მცდელობის შემდეგ, გაიმარტივა შესრულების პროცესი. პირველი სიმღერა, „I Lost My Little Girl“ მან Zenith-ზე დაკვრისას დაწერა. ამავე პერიოდში მან ფორტეპიანოზე მოიგონა მელოდია, რომელიც შემდგომში „When I'm Sixty-Four“-ის საფუძვლად იქცა. მამის მითითების მიუხედავად, იგი მხოლოდ ფორტეპიანოს რამდენიმე გაკვეთილს დაესწრო და გადაწყვიტა, დაკვრა სმენით ესწავლა. დიდი გავლენა მასზე მოახდინა ამერიკულმა რიტმ-ენდ-ბლუზმა. იგი აღნიშნავდა, რომ სკოლის პერიოდში მისი კერპი ლიტლ რიჩარდი იყო. პოლის მიერ საჯაროდ შესრულებული პირველი სიმღერა იყო „Long Tall Sally“, რომელიც ბატლინზის საზაფხულო ბანაკის ნიჭიერთა კონკურსზე შეასრულა.
1957–1960: The Quarrymen
15 წლის ასაკში მაკ-კარტნიმ გაიცნო ჯონ ლენონი და მისი ჯგუფი „The Quarrymen“, რომელიც უკრავდა სკიფლის ჟანრის მუსიკას. შეხვედრას ადგილი ჰქონდა 1957 წლის 6 ივლისს, წმინდა პეტრეს საეკლესიო დარბაზში, ვულტონში, სადაც კონცერტი გაიმართა. პოლი მოგვიანებით ჯგუფს შეუერთდა და ლენონთან აქტიური შემოქმედებითი ურთიერთობა ჩამოაყალიბა. ჰარისონი 1958 წელს წამყვანი გიტარისტის სახით გამოჩნდა. 1960 წელს ჯგუფს ბას-გიტარისტის სახით სამხატვრო სკოლის პერიოდის ლენონის მეგობარი, მხატვარი სტიუარტ სეტკლიფი დაემატა. 1960 წლის მაისისთვის კოლექტივმა რამდენიმე სახელი შეიცვალა, რომელთა შორის იყო „Johnny and the Moondogs“ და „The Silver Beetles“. ჯონი ჯენტლის მხარდაჭერი ჯგუფის სახით მათ ჩაატარეს კონცერტები შოტლანდიაში. 1960 წლის აგვისტოს შუა პერიოდში ჯგუფის სახელწოდება შეიცვალა და გახდა „The Beatles“ (The Beatles). მუსიკოსი პიტ ბესტი (დასარტყმელი საკრავები) ჯგუფს დაემატა ჰამბურგში (გერმანია) გამგზავრებამდე.
1960–1970: The Beatles
thumb|right|250px|მაკ-კარტნი (მარცხნივ) 1964 წელს ჯგუფის წევრებთან, ჰარისონთან და ლენონთან ერთად
1960 წლის აგვისტოდან The Beatles-ისათვის ალან უილიამსის ინიციატივით დაიგეგმა კონცერტები ჰამბურგში. შემდგომი 2 წლის მანძილზე იქ გამართული კონცერტების ფარგლებში ისინი რეგულარულად გამოდიოდნენ ბრუნო კოშმიდერის კლუბებში, კლუბში Indra, Kaiserkeller-ში, ხოლო ლივერპულში დაბრუნებისას - კლუბში Cavern. 1961 წელს ჯგუფი დატოვა სეტკლიფმა და მაკ-კარტნი გახდა წამყვანი ბას-გიტარისტი პირველი პროფესიონალური ჩანაწერი ჯგუფის მიერ ჰამბურგში მომზადდა, ტონი შერიდანის მხარდამჭერი ჯგუფის სახით, სინგლით „My Bonnie“. ჩანაწერმა მოგვიანებით მიიქცია ბრაიან ეპსტაინის ყურადღება, რომელმა მთავარი როლი ითამაშა მათ შემდგომ განვითარებასა და კომერციულ წარმატებაში, გახდა რა ჯგუფის მენეჯერი 1962 წლის იანვარში. ლეიბლ Parlophone-თან მაისში მისი ინიციატივით გაფორმებული იქნა კონტრაქტი. მას შემდეგ, რაც აგვისტოში პიტ ბესტს რინგო სტარი ჩაენაცვლა, ჯგუფმა 1963 წელს ბრიტანეთში და 1964 წელს აშშ-ში დიდ პოპულარობას მიაღწია. ჯგუფის მოყვარულთა გააფთრებული პირმოთნეობა ცნობილი გახდა, როგორც „ბიტლომანია“ და მაკ-კარტნიმ შეიძინა „საყვარელი ბიტლის“ სტატუსი. 1965 წელს ჯგუფის ოთხივე წევრს მიენიჭა ბრიტანეთის იმპერიის ორდენები.
1965 წელს The Beatles-მა ჩაწერა პოლის საავტორო სიმღერა „Yesterday“, რომელშიც გამოყენებული იქნა სიმებიანი კვარტეტი. ეს იყო ჯგუფის მიერ კლასიკური მუსიკის ელემენტებით ჩაწერილი პირველი კომპოზიცია და პირველი სიმღერა, რომელშიც ჯგუფის ერთ წევრზე მეტს მონაწილეობა არ მიუღია. სიმღერის ჩაწერის შემდეგ მაკ-კარტნი დაუკავშირდა მეიდა ვეილში (ლონდონი) მდებარე BBC-ს რადიოფონურ სახელოსნოს, რათა ეთხოვა სიმღერის ელექტრონული ვერსიის ჩაწერა, მაგრამ ეს იდეა არ განხორციელებულა. ანიმატორ ჯონ დანბარის ლონდონში მონახულებისას მას თან ჰქონდა ფირები, რომლებიც მეგობარი გოგონას, ჯეინ ეშერის სახლში შეაგროვა. მათზე წარმოდგენილი იყო სხვადასხვა ხმოვანი ეფექტი, გიტარა და ბონგოს ხმები. ჩანაწერი შეიქმნა ჯონ კეიჯის ავანგარდული შემოქმედების გავლენით, Brenell-ის ხმის ჩამწერზე, სხვადასხვა ფირის ერთმანეთზე გადაბმით. პოლმა ეს ფირები შეაბრუნა, ააჩქარა და შეანელა, რათა მიეღო სასურველი ეფექტები, რომელთა ნაწილი მოხვდა The Beatles-ის ჩანაწერებში (მაგალითად, 1966 წლის სიმღერაში „Tomorrow Never Knows“). იგი ამ ფირებს „ელექტრონულ სიმფონიებს“ უწოდებდა. გულდი მაკ-კარტნის „Eleanor Rigby“ (რომელიც შეიცავდა სიმებიან ოქტეტს) აღწერს, როგორც „ნეოკლასიკურ ტურ დე ფორსს“, „ნამდვილ ჰიბრიდს, რომელიც შეუძლებელია შევადაროთ სიმღერის ცნობად სტილსა თუ ჟანრს“. გარდა რამდენიმე ბეკ-ვოკალისა, სიმღერა ჟღერს მხოლოდ მაკ-კარტნის წამყვანი ვოკალი და ორმაგი კვარტეტი, არანჟირებული პროდიუსერ ჯორჯ მარტინის მიერ. მაკ-კარტნის წვლილი ჯგუფის ადრეული ჰიტების სახით მოიცავს სიმღერებს Can't Buy Me Love (1964), Yesterday (1965), Paperback Writer და Eleanor Rigby (1966). თითქმის ოთხწლიანი პერიოდის დაუსრულებელი ტურნეს და მსოფლიო მასშტაბით 1400-ზე მეტი კონცერტის გამართვის შემდეგ ჯგუფი უკანასკნელი კომერციული კონცერტით გამოვიდა 1966 წლის აშშ-ს ტურნეს დროს.
1967 წელს ბრაიან ეპსტაინის გარდაცვალების შემდეგ ჯგუფი გაურკვეველ მდგომარეობაში იმყოფებოდა და შიშობდა თავის მომავალზე. ლენონი ამბობდა: „ჯგუფი დაინგრა. ვიცოდი, რომ უსიამოვნებაში მოვყევით. მე ნამდვილად არ წარმომედგინა, თუ მუსიკის მიღმა სხვა რამით დავკავდებოდით და მეშინოდა. ვფიქრობდი, რომ დასრულდა“. მაკ-კარტნი, რომელიც ეპსტაინის გარდაცვალებით შექმნილ სიცარიელეს ავსებდა, იქცა დე ფაქტო ლიდერად და ბიზნეს მენეჯერად ჯგუფისა, რომელსაც უწინ ლენონი მართავდა. ისინი განაგრძობდნენ სტუდიაში მუშაობას და The Beatles-ის დაშლამდე (1970) გამოსცეს ალბომები, რომლებსაც ბევრი მათ საუკეთესო მასალად თვლის - Revolver (1966), Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967), The Beatles (1968) და Abbey Road (1969). . 1963-1970 წლებში ჯგუფმა გამოსცა 22 ბრიტანული სინგლი და 12 ალბომი. 17 სინგლი და 11 ალბომი მოხვდა ბრიტანეთის ჩარტის პირველ პოზიციებზე. ჯგუფი ბილბორდის ცხელი ასეულის პირველ პოზიციაზე 12-ჯერ მოხვდა და აშშ-ში ლიდერობდა 14 პირველ ადგილზე მოხვედრილი ალბომით. ლენონისა და მაკ-კარტნის თანამშრომლობა XX საუკუნის სიმღერების ავტორობის ერთ-ერთ აღსანიშნავ პარტნიორობად მიიჩნევა. მაკ-კარტნი იყო ჯგუფის 6 უკანასკნელი აშშ #1 სინგლის ავტორი. ესენია Hello, Goodbye (1967), Hey Jude (1968), ჯგუფის ყველაზე წარმატებული სინგლი, Get Back (1969), Let It Be და The Long and Winding Road (1970).
1969 წლის მარტში მაკ-კარტნიმ იქორწინა ლინდა ისტმენთან, რომელიც მან 1967 წლის მაისში გაიცნო. წყვილის პირველ შვილს, მერის (დაბადებულს 1969 წლის აგვისტოში), სახელი პოლის დედის პატივსაცემად დაარქვეს. 1969 წლის ოქტომბერში გავრცელდა ჭორი, თითქოს პოლი დაიღუპა ავტოავარიაში, მაგრამ ნოემბერში ჟურნალ Life-ის გარეკანზე ის თავის ოჯახთან ერთად გამოჩნდა, სათაურით „პოლი კვლავ ჩვენთან არის“.
ალბომისთვის Abbey Road, რომელიც The Beatles-ის მიერ ჩაწერილ უკანასკნელ სტუდიურ ალბომად იქცა (მიუხედავად იმისა, რომ ქრონოლოგიურად Let It Be იყო უკანასკნელი გამოცემული სტუდიური ალბომი), ჯორჯ მარტინმა ჯგუფს შესთავაზა „ენერგიული მუსიკალური ხანგრძლივი პიესა“ შეექმნათ, სიმფონიური განხრით. მაკ-კარტნისგან განსხვავებით, ლენონი წინააღმდეგი იყო. თუმცა ორივე დათმობაზე წავიდა. მაკ-კარტნის შემოთავაზებით გადაწყდა, რომ გარდა ხანგრძლივი პიესებისა, ალბომზე იქნებოდა ცალკეული სიმღერებიც. თუმცა, მათ შორის არსებულმა უთანხმოებებმა პოლი აიძულა, 1970 წლის 10 აპრილს ჯგუფის დატოვების შესახებ განცხადება გამოექვეყნებინა. ამ მიზნით მან 1970 წლის 31 დეკემბერს სასამართლოში თხოვნა შეიტანა. ამას მოჰყვა უფრო მეტი იურიდიული უთანხმოება. მაკ-კარტნი და მისი ქვისლები, ისტმენები, ლენონის, ჰარისონისა და სტარის ბიზნეს მენეჯერ ალენ კლაინს ედავებოდნენ ჰონორარსა და მუსიკალური პროექტების შემოქმედებით კონტროლს. 1975 წლის 9 იანვარს ჯგუფი ფორმალურად დაიშალა, თუმცა სასამართლო პროცესები კომპანია EMI-ს, კლაინისა და სხვათა წინააღმდეგ 1989 წლამდე გრძელდებოდა. როდესაც ჯგუფი 1988 წელს შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში, მაკ-კარტნი ცერემონიაზე არ გამოჩენილა, განაცხადა რა, რომ „საქმიან სფეროში უთანხმოებათა გამო იგი თავს იგრძნობდა ფარისევლად, რომელიც ყალბ გაერთიანებაზე ხელს დაუქნევდა და გაუღიმებდა თავის კოლეგებს“.
მაკ-კარტნი იყო The Beatles-ის უკანასკნელი ექვსი აშშ #1 სინგლის ავტორი. ესენია სიმღერები „Hello, Goodbye“ (1967), „Hey Jude“ (1968), „Get Back“ (1969), „Let It Be“ და „The Long and Winding Road“ (1970).
1970–1981: Wings
ჯგუფის 1970 წელს დაშლის შემდეგ მაკ-კარტნიმ მუსიკალური კარიერა განაგრძო პირველი სოლო ალბომით, McCartney, რომელიც აშშ-ში #1 გახდა. გარდა ლინდას რამდენიმე ვოკალური ჩანაწერისა, იგი ერთი ადამიანის ალბომია - პოლი არის სიმღერების ავტორი, შემსრულებელი და ვოკალისტი. 1971 წელს მან ლინდასთან და დრამერ დენი საიველთან ერთად იმუშავა მეორე ალბომზე Ram. Ram, ბრიტანული #1 და აშშ-ს ხუთეულში მოხვედრილი, შეიცავდა ჰიტ-სინგლს "Uncle Albert/Admiral Halsey". წლის ბოლოს ჯგუფის The Moody Blues ყოფილი გიტარისტი დენი ლეინი შეუერთდა მაკ-კარტნებსა და საიველს და შეიქმნა ჯგუფი Wings. მაკ-კარტნი ამბობდა: „Wings ყოველთვის რთული ჩანაფიქრი იყო...ყოველი ჯგუფი, რომელიც The Beatles-ის წარმატების გამეორებას შეეცდებოდა, სირთულეს შეხვდებოდა...მე ასე ვიგრძენი თავი. თუმცა, უნდა ამერჩია, გამეგრძელებინა თუ შემეწყვიტა, მუსიკაზე კი ზედმეტად შეყვარებული ვიყავი და ვერ შევჩერდებოდი.“ 1971 წლის სექტემბერში დაიბადა მაკ-კარტნების შვილი სტელა, რომელსაც სახელი დაარქვეს ლინდას ბებიების პატივსაცემად (ორივეს სტელა ერქვა).
thumb|220პქ|პოლ მაკ-კარტნი, იანვარი 26, 1980
გიტარისტ ჰენრი მაკ-კალოუს დამატების შემდეგ ჯგუფის პირველი კონცერტები 1972 წელს შედგა. ტურნე დაიწყო ნოტინგემის უნივერსიტეტის კონცერტით. ამას დაემატა კიდევ 10 თარიღი, ჯგუფის ტურნეს ფარგლებში, რომელიც წინასწარ არ იყო რეკლამირებული. ტურნემ ბრიტანეთი მოიცვა. ჯგუფი მოგზაურობდა ფურგონით და მოკრძალებულ პირობებში ცხოვრობდა. ანაზღაურება მან მიიღო მონეტებით, რომლებსაც აგროვებდა კონცერტზე მოსული სტუდენტებისგან - თუმცა, კონცერტებზე არ სრულდებოდა The Beatles-ის სიმღერები. ტურნეს დაემატა შვიდკვირიანი, 25 კონცერტიანი სერია. ამ პერიოდში სრულდებოდა ჯგუფისა და მაკ-კარტნის სოლო მასალა, თუმცა პროგრამაში შეტანილი იყო ლიტლ რიჩარდის „Long Tall Sally“ - ერთადერთი სიმღერა ამ პროგრამაში, რომელიც რამენაირად უკავშირდებოდა The Beatles-ს. მაკ-კარტნის არ სურდა ამ ტურნეზე დიდ სცენებზე გამოსვლა. დარბაზების დიდი ნაწილი 3000 ადამიანზე ნაკლებს იტევდა. მუსიკოსი ამ პირველ ტურნეებზე, რომლებიც The Beatles-იდან წასვლის შემდეგ ჩაატარა, ამბობდა: „მე ყველაზე მეტად არ მსურდა სცენაზე გასვლა, ხუთრიგიან ხალხთან პირისპირ შეხვედრა, რომელიც იტყოდა „ისეთი კარგი აღარ არის, როგორიც იყო“. ამიტომ გადავწყვიტეთ იმ საუნივერსიტეტო ტურნეს ჩატარება, რაც ნაკლებად მაღელვებდა...ტურნეს დასასრულს უკვე მზად ვიყავი სხვა რამისთვის, ამიტომ ევროპაში გავემგზავრეთ.“
1973 წლის მარტში Wings-მა მიაღწია პირველ დიდ წარმატებას სინგლით „My Love“, რომელიც შეტანილი იქნა მეორე ალბომში, Red Rose Speedway და აშშ-ში #1 იყო, ხოლო ბრიტანეთში ხუთეულში მოხვდა. მაკ-კარტნის თანამშრომლობა ლინდასთან და The Beatles-ის ყოფილ პროდიუსერ მარტინთან აღინიშნა სიმღერით „Live and Let Die“, რომელიც ჯეიმზ ბონდი სერიის ფილმის „იცოცხლე და სიკვდილი აცადე“ თემად იქცა. იგი ნომინირებული იქნა აკადემიის ჯილდოზე და მოხვდა აშშ-ს #2, ხოლო ბრიტანეთში - #9 პოზიციაზე. მარტინს მან მოუტანა გრემის ჯილდო ორკესტრული ნამუშევრის გამო. მუსიკის პროფესორი და მწერალი ვინსენტ ბენიტესი სიმღერას აღწერდა, როგორც „სიმფონიურ როკს საუკეთესო ფორმაში“.
1973 წელს ჯგუფი მაკ-კალოუმ და სეიუელმა დატოვეს და მაკ-კარტნიმ, მისმა მეუღლემ და ლეინმა ჩაწერეს Band on the Run. ეს იყო პირველი ჯგუფის შვიდი პლატინის მქონე სტატუსის ალბომების სერიიდან. ბრიტანეთსა და აშშ-ში იგი #1 იყო, ჯგუფის პირველი ალბომი, რომელიც ორივე ქვეყანაში პირველ პოზიციაზე მოხვდა და პირველი, რომელიც ბილბორდის ჩარტში სხვადასხვა დროს მოხვდა. ათწლეულის ერთ-ერთი ყველაზე გაყიდვადი ეს ალბომი ბრიტანეთის ჩარტში 124 კვირის განმავლობაში დარჩა. Rolling Stone-მა იგი 1974 წლის ალბომად დაასახელა, ხოლო 1975 წელს მან მიიღო გრემის ჯილდო საუკეთესო თანამედროვე/პოპ-ვოკალის და საუკეთესო ხმის ინჟინერის კატეგორიაში. 1974 წელს ჯგუფს აშშ-ში რიგით მეორე #1 სინგლი ჰქონდა - სასათაურო კომპოზიცია ალბომში აგრეთვე შეტანილია საუკეთესო ათეულში მოხვედრილი „Jet“ და „Helen Wheels“. მთლიანობაში ჩანაწერმა Rolling Stone-ის ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის სიაში 413-ე ადგილი მოიპოვა.
thumb|right|upright=.75|მაკ-კარტნი Wings-ის კონცერტის დროს, 1976
Band on the Run-ის წარმატებას მოჰყვა კვლავ ჩარტების სათავეში მოხვედრილი Venus and Mars (1975) და Wings at the Speed of Sound (1976). 1975 წელს დაიწყო ჯგუფის 14 თვიანი ტურნე Wings Over the World Tour, რომელშიც შედიოდა კონცერტები ბრიტანეთში, ავსტრალიაში, ევროპასა და აშშ-ში. ტურნეს ფარგლებში მაკ-კარტნი პირველად ასრულებდა The Beatles-ის სიმღერებს. 2 საათიანი პროგრამის მსვლელობისას ასეთი იყო ხუთი - „I've Just Seen a Face“, „Yesterday“, „Blackbird“, „Lady Madonna“ და „The Long and Winding Road“. ტურნეს მეორე ევროპული ეტაპისა და ლონდონში რეპეტიციების შემდეგ ჯგუფმა დაიწყო ამბიციური აშშ ტურნე დიდ დარბაზებში, რომლის ჩანაწერები გამოვიდა სამმაგი გრამფირფიტის Wings over America სახით.
London Town-იდან (1978) გამოიცა სინგლი „With a Little Luck“, რომელიც აშშ-ში #1 პოზიციაზე მოხვდა. ეს იყო Band on the Run-ის დროიდან ჯგუფის ყველაზე გაყიდვადი ალბომი. იგი აშშ-სა და ბრიტანეთში საუკეთესო ხუთეულში მოხვდა. კრიტიკოსთა აზრები უარყოფითი იყო და მაკ-კარტნიც ალბომით უკმაყოფილი დარჩა. Back to the Egg (1979) წარმოადგენდა მაკ-კარტნის თანამშრომლობას სუპერჯგუფთან და „The Rockestra“ ეწოდა. Wings-ის სახელის ქვეშ გაერთიანდნენ პიტ ტაუნსენდი, დეივიდ გილმორი, გერი ბრუკერი, ჯონ პოლ ჯოუნსი და ჯონ ბონემი. მიუხედავად იმისა, რომ ალბომმა პლატინა დაიმსახურა, კრიტიკოსებმა იგი უარყოფითად შეაფასეს. Wings-ის უკანასკნელი საკონცერტო ტურნე 1979 წელს გაიმართა. მის ფარგლებში პირველად შესრულდა ცოცხლად The Beatles-ის სიმღერები „Got to Get You into My Life“, „The Fool on the Hill“ და „Let it Be“.
1980 წელს მაკ-კარტნიმ გამოსცა მეორე სოლო ალბომი, McCartney II, რომლის პროდიუსერი თავად იყო. იგი ბრიტანეთის ჩარტის #1 პოზიციაზე მოხვდა, ხოლო აშშ-ში - #3-ზე. ისევე, როგორც პირველი ალბომის შემთხვევაში, ეს ალბომიც მხოლოდ მაკ-კარტნის მიერ დაიწერა და შესრულდა. ალბომში შეტანილია „Coming Up“, რომლის საკონცერტო ვერსია, ჩაწერილი გლაზგოში (შოტლანდია) 1979 წელს Wings-ის მიერ, წარმოადგენს ჯგუფის უკანასკნელ #1 ჰიტს. 1981 წლისთვის მაკ-კარტნი თვლიდა, რომ Wings-თან შემოქმედებითად ყველაფერს მიაღწია და ცვლილება იყო საჭირო. ჯგუფი 1981 წლის აპრილში დაიშალა, ჰონორარებისა და ხელფასების შესახებ უთანხმოების შემდგომ.
1982–1990
1982 წელს მაკ-კარტნის მიერ სტივი უანდერის მონაწილეობით და ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით ჩაიწერა #1 ჰიტი "Ebony and Ivory", რომელიც შეტანილი იქნა პოლის ალბომში Tug of War. მაიკლ ჯექსონთან ერთად მან ჩაწერა "The Girl Is Mine", რომელიც მოხვდა ალბომში Thriller. შემდეგ წელს მან ჯექსონმა იმუშავეს სიმღერაზე "Say Say Say", რომელიც 2012 წლისთვის რჩებოდა პოლის უკანასკნელ აშშ #1 ჰიტად. ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში პირველი #1 პოზიცია პოლმა მოიპოვა ალბომით Pipes of Peace და ამავე სახელწოდების სიმღერით. 1984 წელს მაკ-კარტნი მონაწილეობდა მიუზიკლში „მომიკითხეთ ბროუდ სტრიტი“, რომლის სცენარისტი თავად იყო. ფილმში მონაწილეობს რინგო სტარიც. Variety-მ მას უწოდა „უხასიათო, უენერგიო და უაზრო“. როჯერ ებერტის მიერ ფილმი ერთი ვარსკვლავით შეფასდა. იგი წერდა: „მშვიდად შეგიძლიათ გააცდინოთ ეს ფილმი და მოისმინოთ მისი საუნდტრეკი“. ალბომს უფრო მეტი წარმატება ხვდა წილად. იგი ბრიტანეთის ჩარტში #1 ადგილზე მოხვდა, ხოლო აშშ-ის საუკეთესო ათეულში მოხვდა სინგლი "No More Lonely Nights", წამყვან გიტარაზე დეივიდ გილმორის მონაწილეობით. 1985 წელს Warner Brothers-ის ინიციატივით მაკ-კარტნიმ დაწერა სიმღერა კომედიური ფილმისთვის „ჩვენისთანა ჯაშუშები“ - „Spies Like Us“, ფილ რემოუნის პროდიუსერობით. მაკ-კარტნიმ მონაწილეობა მიიღო Live Aid-ში, სადაც შეასრულა "Let it Be". თუმცა, ტექნიკური პრობლემების გამო მისი ვოკალი და ფორტეპიანო პირველ ორ სტროფში არ ისმოდა. პრობლემების აღმოფხვრის შემდეგ სცენაზე მას შეუერთდნენ დეივიდ ბოუი, ელისონ მოიე, პიტ ტაუნსენდი და ბობ გელდოფი.
ერიკ სტიუარტის მონაწილეობით მაკ-კარტნიმ 1986 წელს ჩაწერა ალბომი Press to Play. 1988 წელს მან მხოლოდ საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე გამოსცა Снова в СССР, სხვადასხვა სიმღერის ქავერ-ვერსიით, რომლებიც ორ დღეში ჩაწერა. 1989 წელს მან ჯერი მერსდენისა და ჰოლი ჯონსონის თანამონაწილეობით ჩაწერა „Ferry Cross the Mersey“-ს ვერსია. სინგლის შემოსავალი გადაირიცხა 1989 წელს ჰილზბოროს სტადიონზე მომხდარი უბედურების შედეგად დაზარალებულთა ფონდში. იმავე წელს გამოვიდა ალბომი Flowers in the Dirt, ჩაწერილი ელვის კოსტელოს თანამონაწილეობით, დეივიდ გილმორისა და ნიკი ჰოპკინზის, როგორც მოწვეული მუსიკოსების, დამატებით. ამას მოჰყვა მაკ-კარტნის მიერ მცირე ჯგუფის ჩამოყალიბება, რომელშიც შედიოდნენ თავად და ლინდა, აგრეთვე ჰემიშ სტიუარტი და რობი მაკინტოში (გიტარები), პოლ „უიქს“ უიკენსი (კლავიშებიანები) და კრის უიტენი (დასარტყმელი საკრავები). 1989 წლის სექტემბერში დაიწყო პოლ მაკ-კარტნის მსოფლიო ტურნე, პირველი უკანასკნელი ათწლეულის განმავლობაში. შემდეგ წელს გამოვიდა სამმაგი საკონცერტო ალბომი Tripping the Live Fantastic, ტურნეს ჩანაწერებით. 1990 წელს აშშ გამოცემამ Amusement Business მაკ-კარტნის გადასცა ჯილდო წლის ყველაზე შემოსავლიანი კონცერტისთვის - მუსიკოსს კალიფორნიის უნივერსიტეტში გამართულმა ორმა კონცერტმა საერთო ჯამში 3.5 მილიონის ოდენობის შემოსავალი მოუტანა. 1990 წლის 21 აპრილს მაკ-კარტნი გამოვიდა იმ დროისთვის მუსიკის ისტორიაში ყველაზე მეტი, 184.000 მაყურებლის წინაშე, მარაკანას სტადიონზე, რიო-დე-ჟანეიროში (ბრაზილია).
1991–2000
1991 წელს მაკ-კარტნიმ ლივერპულის სამეფო ფილამონიული საზოგადოების მიმართვით, კომპოზიტორ კარლ დეივისთან ერთად, იმუშავა მუსიკალურ პიესაზე, რომელიც გამოვიდა Liverpool Oratorio-ს სახელწოდებით. ჩაწერაში მონაწილეობდნენ კირი ტე კანავა, სელი ბერჯესი, ჯერი ჰედლი და უილარდ უაიტი, ლივერპულის სამეფო ფილარმონიულ ორკესტრთან და ლივერპულის კათედრალურ გუნდთან ერთად. მიმოხილვები უარყოფითი იყო. The Guardian გამორჩეულად კრიტიკულად საუბრობდა: „მუსიკას ეშინია სწრაფი ტემპების“. მიმომხილველი აღნიშნავდა, რომ „პიესაში საერთოდ არ არის იდეები, რომლებიც მას ერთიან ნაწარმოებად აქცევს.“ გამოცემაში გამოქვეყნდა მაკ-კარტნის პასუხიც, რომელშიც იგი ხაზს უსვამს ნაწარმოების რამდენიმე სწრაფტემპიან მონაკვეთს და ამატებს, რომ „საბედნიეროდ, ისტორია გვიჩვენებს, რომ უამრავი მუსიკალური ნაშრომი კრიტიკოსებს არ მოსწონებიათ, ამიტომ მსმენელს სიამოვნებით ვაძლევ საშუალებას, თავად განსაჯოს ამ ნამუშევრის დამსახურებები.“ The New York Times მეტად გულუხვი იყო: „არის ამ დრამატულ ნაირფეროვნებაში მშვენიერება და სიამოვნება...მუსიკის გულუბრყვილო გულახდილობას მისივე ამბიციები ვერ ჩრდილავს.“ ლონდონში პრემიერის შემდეგ Liverpool Oratorio შესრულებული იქნა მსოფლიოს სხვა ქვეყნებშიც და ბრიტანეთის მუსიკალურ ჩარტში #1 პოზიცია დაიკავა.
1991 წელს მაკ-კარტნი გამოვიდა MTV Unplugged-ის სერიის გადაცემაში და შეასრულა რამდენიმე აკუსტიკური სიმღერა, მოგვიანებით კი გამოსცა საკონცერტო ალბომი Unplugged (The Official Bootleg). 1990-იან წლებში მაკ-კარტნიმ ორჯერ იმუშავა Youth-თან (Killing Joke), ელექტრონული დუეტ The Fireman-ის ფარგლებში. 1993 წელს მათ გამოსცეს ალბომი Strawberries Oceans Ships Forest. იმავე წელს მაკ-კარტნიმ გამოუშვა ახალი როკ ალბომი Off the Ground. შემდგომი ტურნე, New World Tour ნაწილობრივ აისახა საკონცერტო ალბომში Paul Is Live, რომელიც წლის ბოლოს გამოვიდა.
1994 წლიდან მაკ-კარტნიმ დროებით შეისვენა სოლო კარიერისგან და მუშაობდა Apple-ის სერიაზე Beatles Anthology. ეს იყო პროექტი ჰარისონთან, სტართან და ჯორჯ მარტინთან ერთად. 1995 წელს მან ამერიკული რადიოარხისთვის Westwood One (რომელსაც ფართომასშტაბიან რადიოს უწოდებდა) ჩაწერა გადაცემის სერია Oobu Joobu. 1995 წელს პრინცმა ჩარლზმა მას მიანიჭა მუსიკის სამეფო კოლეჯის საპატიო დოქტორის წოდება - „გამაოგნებელია მისი მინიჭება პიროვნებისთვის, რომელმაც ნოტების კითხვა არ იცის“, განაცხადა მაკ-კარტნიმ.
1997 წელს პოლმა გამოსცა ახალი სტუდიური ალბომი, Flaming Pie. მის ჩაწერაში მონაწილეობდა სტარიც, რომელმაც დაუკრა დასარტყმელი საკრავებზე და შეასრულა ბეკ-ვოკალები სიმღერაში "Beautiful Night". წლის ბოლოს მან გამოსცა კლასიკური მუსიკის ალბომი Standing Stone, რომელიც ბრიტანეთის და აშშ-ის კლასიკური ჩარტების სათავეში მოხვდა. 1998 წელს გამოვიდა Rushes, The Fireman-ის მეორე სტუდიური ალბომი. 1999 წელს მაკ-კარტნიმ გამოსცა ალბომი Run Devil Run. იგი ჩაიწერა ერთ კვირაში, იენ პეისისა და დეივიდ გილმორის მონაწილეობით და ძირითადად წარმოადგენს ქავერ-ვერსიების კომპილაციას, მაკ-კარტნის სამი ორიგინალური სიმღერით. ამ ალბომის ჩაწერას იგი მრავალი წლის განმავლობაში გეგმავდა, ძირითადად, ლინდას შთაგონებით, რომელიც 1998 წლის აპრილში კიბოთი გარდაიცვალა.
1999 წელს პოლმა განაგრძო ექსპერიმენტები ორკესტრულ მუსიკასთან ალბომის Working Classical სახით. 2000 წელს გამოვიდა ელექტრონული ალბომი Liverpool Sound Collage, რომელიც მან Super Furry Animals-თან და Youth-თან ერთად ჩაწერა, სხვადასხვა ხმოვანი კოლაჟებისა და კონკრეტული მუსიკის ტექნოლოგიისა გამოყენებით, რომელიც მას 1960-იანებიდან აინტერესებდა. 2000 წელს გამოვიდა ლინდასადმი მიძღვნილი ალბომი A Garland for Linda, რომელშიც კლასიკური და გუნდური კომპოზიციები შევიდა. მაკ-კარტნიმ ამ ალბომისთვის ჩაწერა სიმღერა "Nova".
2000–2010
thumb|left|220პქ|პოლ მაკ-კარტნი, დუბლინი, 2010
11 სექტემბრის ტრაგედიის ჯონ ფიცჯერალდ კენედის სახელობის საერთაშორისო აეროპორტიდან ხილვის შემდეგ მაკ-კარტნი იყო ერთ-ერთი იმ მუსიკოსებიდან, რომლებმაც მონაწილეობა მიიღეს სპეციალურ საქველმოქმედო კონცერტში. ნოემბერში გამოვიდა მისი ახალი სტუდიური ალბომი Driving Rain, სიმღერით "Freedom", რომელიც ამ ტრაგედიას მიეძღვნა. შემდეგ წელს მან ჩამოაყალიბა საკონცერტო ჯგუფი, რომელშიც შევიდნენ გიტარისტები რასტი ანდერსონი და ბრაიან რეი, აგრეთვე კლავიშისტი პოლ „უიქს“ უიკენსი და დრამერი ეიბ ლებორიელ უმცროსი. მათი ტურნე Driving World Tour 2002 წლის აპრილში დაიწყო და მოიცვა აშშ, მექსიკა, იაპონია და სხვა ქვეყნები. ტურნეს შემაჯამებელი ორმაგი საკონცერტო ალბომი Back in the U.S. მსოფლიო მასშტაბით აგრეთვე გამოიცა Back in the World-ის სახით. ცნობილი იყო, რომ ტურნემ მუსიკოსს მოუტანა 126.2 მილიონი აშშ დოლარის შემოსავალი, ანუ დღეში დაახლოებით 2 მილიონი. Billboard-მა კონცერტების ამ სერიას წლის ტურნე უწოდა.
2002 წლის ივლისში მაკ-კარტნიმ ჰიზერ მილზთან იქორწინა. ნოემბერში, ჯორჯ ჰარისონის გარდაცვალების წლისთავზე იგი გამოვიდა ღონისძიებაზე Concert for George. სუპერ-ბოულის 2002 წლის სერიის წინ მან შეასრულა "Freedom" და გამოვიდა თამაშების ამ სერიის 2005 წლის ეტაპის წინ. 2002 წელს ინგლისის ჰერალდიკის კოლეჯმა მას პირადი ჰერალდიკა გადასცა, რომელზეც გამოსახული იქნა ლივერპულის ჩიტი, ლივერპულის სიმბოლო, რომელსაც ნისკარტით უკავია გიტარა. ჰერალდიკაზე აგრეთვე წარმოდგენილია ოთხი სიმბოლო ხოჭოების გამოსახულებით. ჰერალდიკის მთავარი ფრაზაა Ecce Cor Meum. 2003 წელს პოლს და ჰიზერს შეეძინათ შვილი, ბეატრის მილი.
2005 წლის ივლისში მაკ-კარტნი გამოვიდა ლონდონის ჰაიდ-პარკში, Live 8-ზე და მარათონი გახსნა სიმღერით "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" (რომელიც U2-სთან ერთად შეასრულა), ხოლო დახურა სიმღერებით "Drive My Car" (ჯორჯ მაიკლის მონაწილეობით), "Helter Skelter" და "The Long and Winding Road". სექტემბერში გამოვიდა მისი ახალი როკ ალბომი Chaos and Creation in the Backyard, რომლისთვისაც პოლმა თითქმის ყველა ინსტრუმენტზე დაუკრა. 2006 წელს გამოვიდა პოლის კლასიკური ალბომი Ecce Cor Meum. როკ ალბომი Memory Almost Full 2007 წელს გამოიცა. 2008 წელს The Fireman-მა დღეისთვის უკანასკნელი ალბომი Electric Arguments გამოუშვა. 2008 წელს იგი გამოვიდა ლივერპულში, ამ ქალაქის ევროპის კულტურის დედაქალაქის წლის აღსანიშნავად. 2009 წელს, ოთხწლიანი პაუზის შემდეგ მაკ-კარტნი დაუბრუნდა ტურნეებს და 80-ზე მეტი კონცერტით გამოვიდა. The Beatles-ის ედ სალივანის შოუში გამოჩენიდან 45-ზე მეტი წლის შემდეგ იგი დაუბრუნდა ნიუ-იორკს და დაუკრა Late Show with David Letterman-ში. 2009 წლის 9 სექტემბერს EMI-მ გამოსცა The Beatles-ის ძირითადი სტუდიური კატალოგი, რომელიც შემუშავდა ოთხწლიანი რემასტერინგის შედეგად. აგრეთვე გამოვიდა მუსიკალური ვიდეო თამაში The Beatles: Rock Band.