cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ენდრიუ ტანენბაუმი
დაიბადა ნიუ-იორკში, ებრაულ ოჯახში. 1971 წელს, კალიფორნიის უნივერსიტეტში (ბერკლი) დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ფიზიკის დარგში. მოგვიანებით საცხოვრებლად გადავიდა ნიდერლანდებში.
ტანენბაუმი ყველაზე მეტად ცნობილია როგორც Unix-ის სგავსი ოპერაციული სისტემის MINIX-ის ავტორი — უფასო ოპერაციული სისტემა, რომელიც სასწავლო მიზნებისთვისაა გათვლილი. იგი აგრეთვე არის რამდენიმე წიგნის ავტორი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:პოლიტიკური მწერლები კატეგორია:ამერიკელი პროგრამისტები კატეგორია:მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ნიდერლანდების მეცნიერებისა და ხელოვნების სამეფო აკადემიის წევრები კატეგორია:კალიფორნიის უნივერსიტეტის (ბერკლი) კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები
გურჯაანის სამარხი
ტერმინი გურჯაანის სამარხი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ანტონივკა (ოკნის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის ოკნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 809 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნის რაიონის სოფლები
Curious Corn
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის ალბომები კატეგორია:Ozric Tentacles-ის ალბომები
სხვენის მართლმადიდებელი ეკლესია
სხვენის მართლმადიდებელი ეკლესია — მართლმადიდებლური დაჯგუფება საქართველოში, რომელიც სქიზმაში იმყოფება საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიასთან. სახელწოდება პირობითია და გამოიყენება, რადგან ეკლესიის წინამძღვარი ქრისტეფორე (წამალაიძე) ღვთისმსახურებას საკუთარი სახლის სხვენზე ატარებს. ეკლესია განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს ქადაგებას, წმინდა წერილი იკითხება თანამედროვე ქართულ ენაზე. მიმდევრების რიცხვი დაახლოებით ათას ადამიანს აღწევს. სამრევლოები თბილისის გარდა მოქმედებს მარნეულში, გორსა და თერჯოლაში. „სხვენის ეკლესია“ თავს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ნაწილად მიიჩნევს და ცალმხრივად ინარჩუნებს კავშირს მასთან, ლოცევებში იხსენიებს ილია II-ს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქრისტიანობა საქართველოში კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წარმომადგენლობა გერმანიაში
საქართველოს პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკის დე ფაქტო და დე იურე აღიარებამ ევროპის, ამერიკის და აზიის წამყვან სახელმწიფოთა მიერ, ერთი მხრით, თბილისში უცხო სახელმწიფოთა საელჩოების, საკონსულოების და დიპლომატიური წარმომადგენლობის, ხოლო მეორე მხრივ, უცხო ქვეყნების დედაქალაქებში საქართველოს ანალოგიურ უწყებათა გახსნა გამოიწვია. მართალია, მსოფლიო ომში განცდილი დამარცხების შემდეგ გერმანიასა და საქართველოს შორის ინტენსიური სამხედრო და ეკონომიკური თანამშრომლობა ვეღარ განვითარდა, მაგრამ ორი ქვეყნის დიპლომატიური ურთიერთობა არ შეწყვეტილა.
გერმანიის ხელისუფლებამ საქართველოს დამოუკიდებლობა 1918 წლის 10 ივნისს დე ფაქტო, ხოლო 1920 წლის 24 სექტემბერს დე იურე აღიარა. დამოუკიდებელი საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი გერმანიაში იყო ვლადიმერ ახმეტელაშვილი. ბერლინში საქართველოს საელჩო ბრუკენ ალეეზე მდებარეობდა. იგი მაშინ იყო ქართული საზოგადოებრივი მოძრაობისა და ქართველ მოღვაწეთა, ასევე ახალგაზრდობის ცენტრი გერმანიაში. საქართველოს გასაცნობად იქ უცხოელები ხშირად მიდიოდნენ, კითხულობდნენ მოხსენებებს, იმართებოდა ქართული საღამოები და სხდომები. ყოველივე ამის ინიციატორი გერმანიაში საქართველოს ელჩი იყო. 1918 წელს ბერლინში კულტურის ატაშედ კონსტანტინე გამსახურდია მუშაობდა. ქართული საელჩოს ინიციატივით ხელი ეწყობოდა ლიტერატურულ საქმიანობასაც. საელჩოს თავზე ფრიალებდა საქართველოს დროშა. საელჩოში თავს იყრიდნენ ცნობილი მოღვაწეები. ამიტომ ყველასთვის მოულოდნელი აღმოჩნდა, როდესაც გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა, რატენაუმ, ვლადიმერ ახმეტელი მიიწვია და მას საბჭოთა რუსეთთან ხელშეკრულების გაფორმება აუწყა, რასაც შედეგად გერმანიაში საქართველოს საელჩოს გაუქმება მოჰყვა. მიუხედავად ამისა, საელჩოს ამის გამო საქმიანობა არ შეუჩერებია და მის ხელთ არსებული საშუალებით საქართველოს უფლებებისთვის ბრძოლას მაინც აგრძელებდა. რაც შეეხება ვლადიმერ ახმეტელის ჰუმანურობას, მის ქართველობას და ყოველი ქართველი ემიგრანტის ბედზე დაუღალავ ზრუნვას, ქართული ემიგრაციის მემატიანის, თამარ პაპავას გადმოცემით:
ვლადიმერ ახმეტელი ასევე იბრძოდა გასაბჭოებულ საქართველოში დარჩენილ თანამოაზრეთა გადასარჩენად. საქართველოს პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ საქართველოს ხელისუფლებაში მოსულმა ბოლშევიკებმა დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლი არაერთი პატრიოტი დააპატიმრეს და ციხეებში გამოამწყვდიეს. მათ შორის, განსაკუთრებით გამოირჩეოდა ექვს ათეულზე მეტი პოლიტპატიმარი, რომლებიც მეტეხის ციხეში იყვნენ დატუსაღებული და მათ ჯერ რუსეთში გადასახლება, ხოლო შემდეგ იქ დახვრეტა ემუქრებოდათ. როგორც კი ეს ვლადიმერ ახმეტელმა შეიტყო, ბერლინში მყოფი დიპლომატიური კორპუსის დახმარებით, მთელი მსოფლიო ფეხზე დააყენა და საბჭოთა ხელისუფლება აიძულა, ქართველი პოლიტპატიმრებისთვის, რომლებიც უკვე რუსეთში იყვნენ გადაგზავნილი და ფაქტობრივად, დასაღუპად განწირული, გერმანიაში წასვლის უფლება მიეცათ, სადაც მათ პოლიტიკურ თავშესაფარს ჰპირდებოდნენ. ასე გადაარჩინა ვლადიმერ ახმეტელმა სამოცზე მეტი ქართველი პატრიოტი დახვრეტას, მათ შორის მომავალი დიდი ქართველი ემიგრანტი პოლიტიკოსები და მეცნიერები, კალისტრატე სალია და გიორგი ნაკაშიძე, აგრეთვე ცნობილი ფრანგი მსახიობის მარია-მერიკოს მამა ვანო ალიხანაშვილი. ვლადიმერ ახმეტელი სრულიად მოულოდნელად, უეცრად ბერლინის ერთი პატარა ბაღის სკამზე მჯდარი გარდაიცვალა 1942 წლის 12 აგვისტოს, როცა გერმანია-სსრკ-ის ომი ახალი დაწყებული იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ლენცის წესი
მინი|ლენცის წესი: B>0 — მაგნიტური ველის მიმართულება მიმართულია ქვემოდან ზემოთ, მაშინ ხვეულაში აღიძვრება ინდუქციური დენი მმიმართული საათის ისრის გასწვრივ, თუ B<0 მაშინ — საწინააღმდეგოდ. ლენცის წესი — წესი რომლის თანახმად ჩაკეტილ კონტურში აღძრული დენი ისეა მიმართული, რომ მის მიერ შექმნილი მაგნიტური ინდუქციის ნაკადი, რომელიც კონტურით შემოსაზღვრულ ფართობში გადის, მიისწრაფვის წინააღმდეგობა გაუწიოს მოცემული დენის აღმძვრელ ნაკადის ცვლილებას. ლენცის წესი ენერგიის შენახვის კანონის შედეგია. დაადგინა ე. ლენცმა 1833 წელს.
დეაგოლი
დეაგოლი — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში. სმეაგოლის მეგობარი და ერთი ბეჭდის მპოვნელი, რასით - ჰობიტი. მისი გვარი მომდინარეობდა სტურებიდან, რომლებიც ერიადორიდან ანდუინის ნაპირებთან გადასახლდნენ.
2463 წელს დეაგოლი და მისი მეგობარი სმეაგოლი თევზაობდნენ ზამბახის ველებთან ახლოს. დეაგოლმა დაიჭირა დიდი თევზი, რომელმაც იგი წყალში ჩაითრია. იქ მან შეამჩნია, რომ რაღაც ბრწყინავდა და მიუახლოვდა - ეს იყო ოქროს ბეჭედი. დეაგოლმა არ იცოდა, რომ ეს ის ბეჭედი იყო, რომლითაც საურონი აპირებდა შუახმელეთის დამონებას.
მან ბეჭედი ნაპირზე ამოიტანა. სმეაგოლმა შეამჩნია იგი და სთხოვა დეაგოლს, მისთვის დაბადების დღის საჩუქრის სახით მიეცა. დეაგოლმა უარი უთხრა, თან მოიმიზეზა ის, რომ სმეაგოლმა უკვე მიიღო თავისი საჩუქარი. მაგრამ სმეაგოლმა იგი მოკლა და მიითვისა ბეჭედი. დეაგოლის გვამი მან დამალა, თავად კი გაქრა. არავინ იცოდა, რა მოუვიდა დეაგოლს. სმეაგოლი კი გაუჩინარდა და საუკუნეების განმავლობაში მისი გარეგნობა იცვლებოდა, საზარელ არსებამდე.
სახელები და ეტიმოლოგია
დეაგოლი სახელის „ნაჰალდ“ (Nahald) ინგლისური ვარიანტია. ორივე „საიდუმლოს“ ნიშნავს. „ნაჰალდ“ - ასე ჟღერდა დეაგოლის სახელი ანდუინის იმ ნაპირებთან, სადაც მისი ხალხი ცხოვრობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუახმელეთის ჰობიტები კატეგორია:ბეჭდების მბრძანებლის პერსონაჟები
აგიტატორ
„აგიტატორ“ («Агитатор») — სკკპ ცკ ორკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა 1923 წლიდან რუსულ ენაზე მოსკოვში. თავდაპირველად იყო რკპ (ბ) ცკ, რკპ (ბ) მოსკოვის კომიტეტისა და მთავარპოლიტგანათლების ორგანო, ეწოდებოდა „პამიატკა აგიტატორა“ (აგიტატორის სამახსოვრო), 1925 წლიდან — „სპუტნიკ აგიტატორა“ (აგიტატორის თანამგზავრი). 1925–1936 წლებში გამოდიოდა ორ ვარიანტად — ქალაქისა და სოფლისათვის. 1956 წლიდან გამოდიოდა „აგიტატორის“ სახელწოდებით. აშუქებდა სკკპ და საბჭოთა მთავრობის საშინაო და საგარეო პოლიტიკურ საკითხებს, განაზოგადებდა მასობრივ-პოლიტიკური მუშაობის გამოცდილებას, აქვეყნებდა სსრკ პოლიტიკურ, ეკონომიკურ კულტურული ცხოვრებისა და საერთაშორისო მდგომარეობის ამსახველ ინფორმაციებს. პოპულარიზაციას უწევდა შრომის მოწინავე მეთოდებს მრეწველობასა და სოფლის მეურნეობაში. ბეჭდავდა კრიტიკულ-ბიბლიოგრაფიულ სტატიებს, საცნობარო მასალასა და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ჟურნალები
ალექსანდრე დალაქიშვილი
ალექსანდრე დალაქიშვილი (დ. 1 სექტემბერი, 1981, რუსთავი ) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. იკავებდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის უფროსის მოადგილის თანამდებობას. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
დამთავრებული აქვს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 2002-2003 წლებში მუშაობდა ქვემო ქართლში პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებულის აპარატში. 2004-2005 წლებში იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ფინანსური პოლიტიკის საგამოძიებო დეპარტამენტის ქვემო ქართლის სამმართველოს ოპერატიული თანამშრომელი, უფროსი ოპერატიული თანამშრომელი. 2005-2007 წლებში იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ფინანსური პოლიტიკის საგამოძიებო დეპარტამენტის ქვემო ქართლის სამმართველოს უფროსის მოადგილე. 2007-2009 წლებში იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის ქვემო ქართლის სამმართველოს უფროსის მოადგილე. 2009-2011 წლებში იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის ქვემო ქართლის სამმართველოს უფროსის მოადგილე. 2011-2013 წლებში იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის ქვემო ქართლის სამმართველოს უფროსი. 2013 წელს – საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის საბაჟო წესების დარღვევის წინააღმდეგ ბრძოლის სამმართველოს უფროსი. ამავე წელს იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის თბილისის მთავარი სამმართველოს უფროსი. 2013-2014 წლებში იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე. 2014-2017 წლებში იყო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის უფროსის მოადგილე. 2018-2020 წლებში იყო შპს „ჯი ეფ ეს“-ის კონსულტანტი. 2019-2020 წლებში იყო შპს „ჯორჯიან მანგანეზის“ სპეციალური მმართველის მრჩეველი ეკონომიკური უსაფრთხოების საკითხებში. 2020 წელს იყო შპს „ჯი ენ ერ მენეჯმენტის“ კონსულტანტი ეკონომიკური უსაფრთხოების საკითხებში. 2020 წელს იყო შპს „ჯი ეფ ეს“-ის იურისტი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო“.
მატიე ამალრიკი
მატიე ამალრიკი (Mathieu Amalric დ. 25 ოქტომბერი, 1965, ნეიი-სიურ-სენი) — ფრანგი მსახიობი და რეჟისორი. არის სეზარისა და ლუმიერების პრემიის ლაურეატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:სეზარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი
იტაპორანი
იტაპორანი (Itaporã) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 390 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დორადუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 865 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.79 კმ²-ზე. ფართობი 1 321 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანტონივკა (კროლევეცის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის კროლევეცის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 16 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კროლევეცის რაიონის სოფლები
ხოსე რისალი
ხოსე პროტასიო რისალ-მერკადო ი ალონსო-რეალონდა (José Protasio Rizal Mercado y Alonso Realonda; დ. 19 ივნისი 1861 — გ. 30 დეკემბერი 1896) — ფილიპინელი განმანათლებელი და მეცნიერი, ესპანურენოვანი პოეტი და მწერალი, პოლიგლოტი, მხატვარი და სკულპტორი. წარმოშობით იყო ტაგალურ-ჩინური ოჯახიდან. სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიის ხალხების აღორძინებისა და ფილიპინების ნაციონალიზმის იდეოლოგი. მარსელო დელ პილართან ერთად ფილპინების ესპანურ ნაწილში რეფორმატორული მოძრაობის ერთ-ერთი დამაარსებელი, მოძრაობისა რომელმაც მოამზადა ფილიპინების რევოლუცია. რისალის ბიოგრაფები მას „მალაიელი ხალხის სიამაყეს“ და „პირველ ფილიპინელს“ უწოდებენ.
მიღებული ჰქონდა კარგი განათლება. იცოდა 20-ზე მეტი ენა. იგი თვლიდა, რომ მრავალეროვანი ფილიპნელი ხალხი ჯერ კიდევ არ იყო მზად დამოუკიდებლობისათვის, რადგან კოლონიზატორებმა მასებში დანერგეს ფსიქოლოგიური მონობა, აუცილებელი იყო სწორედ აქედან დაწყებულიყო გათავისუფლება. ხოსე რისალი თვლიდა, რომ მონის ფსიქოლოგიიდან გამომდინარე, რევოლუციონერების სწრაფი გამარჯვების შემთხვევაში ისინი ტირანებად იქცეოდნენ „რა საჭიროა დამოუკიდებლობა, თუკი დღევანდელი მონა ხვალ გადაიქცევა ტირანდ?“. მოგვიანებით ფილიპინების რევოლუციის მძიმე ბრძოლებმა დაადასტურა მწერლის წინასწარმეტყველური ნააზრევი.
გრიგოლ I (მთავარეპისკოპოსი)
გრიგოლ I — ქართლის ეპისკოპოსი V საუკუნის 20–30-იან წლებში. „ქართლის ცხოვრების“ („ცხოვრება ვახტანგ გორგასლისა“) მიხედვით ეპისკოპოსად იჯდა მეფე არჩილ I-ის დროს. მოხსენიებულია მხითარ აირივანეცის ქართლის ეპისკოპოსთა სიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მღვდელთმთავრები
ხოსე რისალი
ბიოგრაფია
დაწყებითი განათლების შემდეგ, მან სწავლა განაგრძო ანტონეო-დე-მანილის უნივერსიტეტში აგრარულ ფაკულტეტზე. ამავე დროს იგი ისმენდა სან-ტომასის უნივერსიტეტის კურსს სამართალში. როდესა მან გაიგო რომ დედამისი ნელ-ნელა ბრმავდებოდა იგი ამავე უნივერსიტეტის მედიცინისა და ქირურგიის ფაკულტეტზე გადავიდა და შეისწავლა ოფთალმოლოგია.
ხოსე რისალი იყო პოლიგლოტი, თავისუფლად შეეძლო ესაუბრა 10 ენაზე. კერძოდ, ესპანურად, ფრანგულად, ლათინურად, ბერძნულად, გერმანულად, პორტუგალიურად, იტალიურად, ინგლისურად, დანიურად და იაპონურად. თავისუფლად თარგმნიდა არაბულიდან, შვედურიდან, რუსულიდან, ჩინურიდან, ებრაულიდან და სანსკრიტიდან.
1888 წლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ესპანეთში ფილიპინელთა რეფორმატორულ მოძრაობაში. ამავე წელს იმოგზაურა იაპონიასა და აშშ-ში.
1892 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და ჩამოაყალიბა სამოქალაქო მოძრაობა ფილიპინური ლიგა და ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში. 1896 წელს კაპიტუნანის მიერ დაწყებული აჯანყება გადაიზარდა ფილიპინების რევოლუციაში. ხოსე რისალი გაემგზავრა კუბაზე მოხალისე ექიმად, ესპანელების დასახმარებლად ყვითელი ცხელების წინააღმდეგ საბრძოლველად. იგი დააპატიმრეს კუბაში მიმავალი ესპანეთში, ბარსელონაში 1896 წლის 6 ოქტომბერს. იგი დააბრუნეს მანილაში კატიპუნანის წევრებთან კავშირის ბრალდებით. მთელი გზის მანძილზე მას არ ჰყოლია მუდმივი დაცვა, შეეძლო გაქცეულიყო, მაგრამ მან ეს არ გააკეთა. სამხედრო ტრიბუნალმა რისალი დაადანაშაულა აჯანყების მცდელობაში და შეთქმულებთან კავშირში და მიუსაჯეს დახვრეტა. განაჩენი შეასრულეს 1896 წლის 30 დეკემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინელი მწერლები კატეგორია:ფილიპინელი პოეტები კატეგორია:ფილიპინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:პოლიგლოტები კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 1896
ბერთა ჰოლანდიელი
ბერთა ჰოლანდიელი (Bertha van Holland, Berthe de Hollende; დ. 1055 — გ. 1094) — გერულფინგების დინასტიის წარმომადგენელი. ჰოლანდიის გრაფ ფლორენ I-ისა და გერტრუდა საქსონიელის ასული. 1072 წელს მისი მამინაცვლის, ფრიზიისა და ფლანდრიის გრაფ რობერის სამშვიდობო მოლაპარაკებების გასამყარებლად იგი ცოლად შერთეს საფრანგეთის მეფე ფილიპ I-ს. ცხრაწლიანი უშვილობის შემდეგ სამეფო წყვილს ჯერ გოგონა, შემდეგ კი საფრანგეთის მეფე ლუი VI შეეძინათ. 1090 წლიდან მეფე-დედოფალს შორის დიდი უთანხმოება წარმოიშვა, რაც 1092 წელს მათი განქორწინებით დასრულდა. ფილიპმა ბერთა ჩრდილოეთ საფრანგეთში გამოკეტა, თავად კი ბერტრადა დე მონტფორტზე იქორწინა. ორწლიანი ტყვეობის შემდეგ ბერთა ჰოლანდიელი გარდაიცვალა.
ადრეული ცხოვრება
ბერთა დაიბადა 1055 წელს. როგორც მემატიანეები გადმოგვცემენ, იგი იყო ფრიზიის დასავლეთით მდებარე ჰოლანდიის გრაფ ფლორენ I-ისა და მისი ცოლის, გერტრუდა საქსონიელის შუათანა ქალიშვილი, რომელსაც ექვსი ძმა და რამდენიმე და ჰყავდა. ბერთას ბავშვობის შესახებ ბევრი რამ ბუნდოვანია, თუმცა ცნობილია, რომ იგი სამხრეთ ჰოლანდიაში იზრდებოდა თავის დიდ ოჯახთან ერთად. 1061 წელს ფლორენ I მოკლეს, ორ წელიწადში კი დედამისი გერტრუდა ცოლად გაჰყვა ფლანდრიისა და ფრიზიის გრაფ რობერ I-ს. ცნობილია, რომ რობერი საკმაოდ კარგად ექცეოდა გერტრუდას შვილებს და მათზე მეურვეობაც აიღო. 1070 წელს ფლანდრიის სუვერენიტეტის მინი|მარცხნივ|ბერთა ჰოლანდიელისა და ფილიპ I-ის ქორწინება მოსაპოვებლად რობერი საფრანგეთის სამეფოს წინააღმდეგ ბრძოლაში ჩაება, რომელიც საბოლოოდ 1072 წელს რობერსა და მეფე ფილიპ I-ს შორის დადებული სამშვიდობო ხელშეკრულებით დაგვირგვინდა, რომლის გასამყარებლადაც რობერმა ფილიპს ცოლად თავისი გერი, ბერთა შერთო. 1072 წელს ფილიპზე ქორწინებით ბერთა ჰოლანდიელი საფრანგეთის დედოფალი ხდება.
დედოფლობა
ამ დროისათვის, ბერთა საფრანგეთის ისტორიაში ყველაზე დაბალი წარმომავლობის მქონე დედოფალი გახდა, ვინაიდან ყველა მისი წინამორბედი დედოფალი მეფის ან იმპერატორის ასული იყო, ის კი უბრალო გრაფის, თუმცა ფრანგებმა ეს იმიტომ დაუშვეს, რომ სხვა პრინცესა ვერ იპოვნეს ფილიპისთვის. ბერთას წინაპრებში არცერთი მეფე არ ჰყავდა, რაც სამეფო ოჯახის წარმომადგენლებში ასე თუ ისე უკმაყოფილებას იწვევდა. თუმცა ამ დროს ფრანგებს კუდაბზიკობის დრო არ ჰქონდათ, რადგან ქვეყანაში მძიმე მდგომარეობა იყო, რასაც საგარეო შემოჭრებიც ერთვოდა. საფრანგეთის მეფის სამეფო დომენი ძალიან პატარა მიწებს წარმოადგენდა, რომელიც მხოლოდ პარიზიდან ორლეანამდე არსებულ ტერიტორიებს მოიცავდა, დანარჩენ ქვეყანას კი ადგილობრივი დიდგვაროვნები მართავდნენ. ამიტომაც, საფრანგეთის დედოფლობა იმ დროს მხოლოდ იმ მცირე მიწების დედოფლობას ნიშნავდა და არა სრულიად საფრანგეთისას, რადგან ქვეყნის სხვა რეგიონებში მეფეს ძალაუფლება თითქმის არ ჰქონდა.
უშვილობა
ქორწინების პირველი ექვსი წლის მანძილზე მეფე ფილიპი და დედოფალი ბერთა უშვილობას განიცდიდნენ. მათ მამრობითი სქესის მემკვიდრე კი არა, გოგონაც კი არ უჩნდებოდათ, რაც ზოგადად ძალიან უჩვეულო იყო კაპეტის დინასტიის წარმომადგენელთათვის, რომლებიც ყოველთვის მრავალშვილიანობით გამოირჩეოდნენ. საბოლოოდ, დედოფალი დაფეხმძიმდა და 1078 წელს მან გოგონა გააჩინა, სახელად კონსტანსია. ცხადია, ქალიშვილის გაჩენამ უკმაყოფილება გამოიწვია, მაგრამ იმედიც გააჩინა, რომ ბერთა ვაჟის გაჩენასაც შესძლებდა. 1081 წელს მან ვაჟი, სახელად ლუი გააჩინა, რასაც 1083 წელს ანრის დაბადება მოჰყვა. ანრი ჯერ კიდევ ჩვილობაში დაიღუპა, თუმცა ვინაიდან მათ ორი შვილი უკვე ჰყავდათ და კაპეტინგების დინასტიის გაგრძელებას საფრთხე აღარ ემუქრებოდა, ფილიპს ამაზე დიდად არც უდარდია. იმ ფაქტს, რომ დედოფალმა შვილების გაჩენა შესძლო, ყველა ღვთიურ სასწაულად თვლიდა და თვეების მანძილზე სამეფო კარზე ვაჟის დაბადების იმედით წირვა-ლოცვა აღევლინებოდა.
უარყოფა
მინი|შუა საუკუნეების დროინდელი ფრანგული მინიატურა, რომელზეც გამოსახულია მეფე ფილიპისა და ბერტრადა დე მონტფორტის ქორწინება, რომელთაც უყურებთ გამოკეთილი ბერთა ჰოლანდიელი სამი შვილის დაბადების შემდეგ, მათმა ქორწინებამ გახლეჩვა დაიწყო. მაშინდელი ისტორიკოსები ამის მრავალ მიზეზს გვთავაზობენ. ინგლისელი მემატიანე გვამცნობს, რომ ფილიპი ბერთას ორსულობის დროს წონის მკვეთრი მომატების გამო იწუნებდა, თუმცა ამ დროს თავად მეფეც საკმაოდ მსუქანი იყო და ცხენზეც კი ვეღარ ჯდებოდა. 1092 წელს ფილიპი ოფიციალურად გასცილდა ბერთას და ცოლად ანჟუს გრაფ ფულკ IV-ის ქვრივი ბერტრადა დე მონტფორტი შეირთო, ბერთა ჰოლანდიელი კი ჩრდილო საფრანგეთში მდებარე ციხე-სიმაგრეში გამოკეტა. ამ ამბიდან სულ ორ წელიწადში, 1094 წლის 15 ოქტომბერს ბერთა გარდაიცვალა, ფილიპი კი 1108 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტზე მათი ვაჟი ლუი VI ავიდა, რომელსაც ხალხმა მეტსახელად "სქელი" შეარქვა, მისი ჭარბწონიანობის გამო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1055 კატეგორია:გარდაცვლილი 1094 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები
ჰომბორი
სქოლიო
კატეგორია:მალის მთები
RPGamer
RPGamer არის ვებსაიტი ვიდეო თამაშების შესახებ, რომელიც, ძირითად, ორიენტირებული არის როლურ თამაშებზე. იგი აქვეყნებს სიახლეებს, მიმოხილვებს, პრევიუებსა და ინტერვიუებს. დაარსდა 1995 წელს ენდრიუ ვესტალის მიერ და თავდაპირველი სახელწოდება იყო UnOfficial SquareSoft HomePage (UOSSHP). 1997 წელს საიტმა იცვალა სახელი და დაერქვა Square.Net. მოგვიანებით დაიხურა გარკვეული მიზეზების გამო, ხოლო 1998 წლის 11 მარტს საიტი კვლავ აღდგა RPGamer-ის სახელწოდებით და ძირითად თემად იქცა როლური თამაშები.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები კატეგორია:1995 წელს დაარსებული ვებსაიტები
აფაგ მასუდი
აფაგ მასუდი (Afaq Məsud; დ. 3 ივნისი, 1957, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მწერალი და დრამატურგი. აზერბაიჯანის თარგმანის ცენტრის სამეურვეო საბჭოს თავმჯდომარე, „დიდების“ ორდენის კავალერი (2017), აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი (2019), აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (2005), პეტროვსკის მეცნიერების და ხელოვნების აკადემიის წევრი, ჟურნალ „ხაზარი“-ს მთავარი რედაქტორი.
შემოქმედება
აფაგ მასუდი ცნობილია როგორც რომანებისა და მოთხრობების ავტორი. ავტორია პიესების: „ზღურბლზე“, „გზაზე“, „როლი გამომშვიდობებისას“, „ქერბელა“, „მანსურ ხალაჯი“. პიესების „ზღურბლზე“ და „მე მას ვუყვარვარ“ მიხედვით, აზერბაიჯანის სახელმწიფო თეატრ „იუხ“-ის სცენაზე დადგმულია სპეტქტაკლები, ხოლო პიესა „როლი გამომშვიდობებისას“ მიხედვით, დაიდგა სპექტაკლი აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეროვნულ დრამატულ თეატრში.
აფაგ მასუდის წიგნები თარგმნილი და გამოცემულია მსოფლიოს სხვადსხვა ენაზე.
არის „პატრიარქის შემოდგომა“ (გაბრიელ გარსია მარკესი), „დედამიწის აბლაბუდა“ (თომას ვულფი), მ. ნასაფის უძველესი სუფისტური ხელნაწერის „ჭეშმარიტება ყოფიერების შესახებ“, იბნ-ალ არაბის „მექური გამოცხადების“, ჯალალედინ რუმის და სხვა სუფი მოაზროვნეების ნაწარმოებების თარგმანების ავტორი.
2000 წელს ვენის უნივერსიტეტში აფაგ მასუდის შემოქმედების შესახებ დაცულ იქნა სადოქტორო დისერტაცია (ს. დოგანი „ქალთა სახეები ევროპულ აღმოსავლეთმცოდნეობაში“).
ჯილდოები
თეატრალურ ხელოვნებაში შეტანილი წვლილისათვის არერთხელ იქნა დაჯილდოებული შესაბამისი მედლით.
2015 წელს გახდა თურქეთის კულტურის სამინისტროსა და ევრაზიის მწერალთა კავშირის მიერ დაწესებული „სასცენო ნაწარმოებების საერთაშორისო კონკურსის“ გამარჯვებული.
2017 წელს აზერბაიჯანში მთარგმნელობითი საქმიანობის განვითარებისათვის პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის მიერ დაჯილდოებულ იქნა „დიდების“ ორდენით.
2019 წელს პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განკარგულებით აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში შეტანილი დამსახურებისათვის „სახალხო მწერლის“ საპატიო წოდება მიენიჭა.
Discothyrea
Discothyrea — ჭიანჭველათა გვარი Proceratiinae-ს ქვეოჯახისა.
გავრცელება
გავრცელების არეალი პანტროპიკები.
სისტემატიკა
ცნობილია დაახლოებით 30 სახეობა. ადრე შეყვანილი იყო Ponerinae-ს ქვეოჯახში.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ივან ატალი
ივან ატალი (Yvan Attal დ. 4 იანვარი, 1965, თელ-ავივი) — ფრანგი მსახიობი და რეჟისორი. დაიბადა თელავივში ებრაულ-ფრანგულ-ალჟირულ ოჯახში. არის სეზარისა და ლუმიერების პრემიის ლაურეატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:სეზარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 4 იანვარი
კრასნოფლოტის ხიდი
კრასნოფლოტის ხიდი (Краснофлотский мост) — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე, საადმირალოს რაიონში. აკავშირებს ყაზანისა და საადმირალოს მეორე კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 29,8 მეტრი, სიგანე - 2,8  მ.
მდებარეობა
ხიდი მდებარეობს კრიუკოვის არხის მარცხენა სანაპიროზე, № 2 და № 4 სახლებს შორის. ქმნის ანსამბლს კრიუკოვს არხზე, ახლოს მდებარე მატვეევის ხიდთან. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ახალი ჰოლანდიის კომპლექსი და ცენტრალური სამხედრო-საზღვაო მუზეუმი.
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს პოცელუევის ხიდი, ხოლო ქვემოთ კი - ხრაპოვიცკის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურებია „სადოვაია“, „სენის მოედანი“ და „სპასკაია“.
სახელწოდება
კრასნოფლოტის ხიდს 1870-იანი წლებიდან 1930-იან წლებამდე ოფიციალური სახელი არ ჰქონია. 1915 წელს უწოდებდნენ პონტონის ხიდს, ასევე არსებობდა სახელწოდება სტარო-კონოჩნის ხიდი. 1960 წელს აგებულ საფეხმავლო ხიდს უწოდეს კრასნოფლოტის ხიდი, შორიახლოს მდებარე სამხედრო ყაზარმების გამო, სადაც 1920-1930-იან წლებში ცხოვრობდნენ საბჭოთა კავშირის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის მატროსები - წითელფლოტელები.
ისტორია
1876 წელს ამ ადგილზე ააგეს ახალი ხიდი, რომელიც გათვალისწინებული იყო კონკას სასიარულოდ, ფეხით გადასვლა აკრძალული იყო. 1910-იან წლებში პოცელუევის ხიდზე ტრამვაის ხაზის გაყვანის შემდეგ ხიდმა სატრანსპორტო დანიშნულება დაკარგა და 1930-იან წლებში დაშალეს.
ამჟამად მოქმედი ხიდი ააგეს 1959-1960 წლებში მდინარე მოიკაზე სათბობის მილების გაყვანასთან დაკავშირებით. ხიდის პროექტი შეადგინა ლენენერგოს ინჟინერმა ა. ა. კულიკოვმა და არქიტექტორმა ლევ ნოსკოვმა. ხიდი ერთმალიანია და მეტალისგანაა აგებული. სავალი ნაწილი მოასფალტებულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
იური ბარამიძე
იური (იურა) შერმადინის ძე ბარამიძე (დ. 26 აპრილი, 1931, სოფ. ზემო სურები, დღ. ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 10 დეკემბერი, 2019, თანიანთკარი) — ქართველი დოკუმენტური კინოს ოპერატორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1979).
სკოლის დამთავრების შემდეგ თბილისში გადავიდა. 9 თვე სწავლობდა პლეხანოვზე არსებულ კინოსტუდიაში. 1953 წლიდან მუშაობდა კინოში. მისი გადაღებული ფილმებიდან აღსანიშნავია: „დარტყმა ღრუბლებზე“ (1961; მიიღო ლომონოსოვის პრემია), „ობსერვატორია მთებში“ (1962), „ჯიხვი იცვლის ბილიკს“ (1964), „ვარძია“ (1967), „კლდის ვეფხვი“ (1968), „საქართველოს ფლორა და ფაუნა“ (1970), „აბრეშუმი“ (1972), „არ დაიდარდო, დედაო...“ (1975), „კაცობრიობის გაზაფხული“ (1975), „მირზა გელოვანი“ (1976), „ბასკთა ქვეყანაში“ (1976), „კვალი ნათელი“ (1978), ფილმი-დილოგია („ფურცლები ფრანგული დღიურიდან“ და „პირველად იყო სიტყვა“, 1983, გენო რეხვიაშვილთან ერთად), „საქართველოს მეჭურჭლეთუხუცესი“ (1985), „ნაძარცვის კვალდაკვალ“ (1987, გენო რეხვიაშვილთან ერთად), „შორიელთა სიახლოვე“ (1987, გენო რეხვიაშვილთან ერთად).
სიცოცხლის ბოლო წლებში დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თანიანთკარში ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 10 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქართველი ოპერატორები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები იური
Waterfall Cities
Waterfall Cities — ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფ Ozric Tentacles-ის მერვე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1999 წელს. იგი გამოსცა ლეიბლმა Stretchy Records.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ალბომები კატეგორია:Ozric Tentacles-ის ალბომები
ფარისებრი ჯირკვლის კიბო
ფარისებრი ჯირკვლის კიბო — კარცინომა ავთვისებიანი სიმსივნის გავრცელებულ ფორმად ვერ ჩაითვება, თუმცა ბოლო ხანს ის რამდენადმე გახშირდა, განსაკუთრებით - ბავშვთა ასაკში. ფარისებრი ჯირკვლის კიბოთი უფრო მეტად მოხუცები ავადდებიან. 40 წელს გადაცილებულ ადამიანებს შორის კიბოს კვანძებს რეგისტრირების სიხშირე ყოველი ათი წლის შემდეგ 10%-ით იმატებს. ფარისებრი ჯირკვლის კეთილთვისებიანი კვანძები და კიბო უმთავრესად ქალებს უვითარდებათ, კვანძის გაავთვისიანება კი უფრო მამაკაცებს შორის შეიმჩნევა. ფარისებრი ჯირკვლის ზოგიერთი კარცინომა მემკვიდრეობითი ბუნებისაა.
მიზეზები
დაავადებულთა უმრავლესობას კიბოს განვითარებამდე აღენიშნება ფარისებრი ჯირკვლის კეთილთვისებიანი წარმონაქმნები (ჩიყვი, ადენომა, პროლიფერაციული ცისტადენომა). კიბო უფრო ხშირად აღირიცხება გავრცელებული ენდემური ჩიყვის გავრცელების რაიონებში.
გაავთვისებიანებისკენ განსაკუთრებული მიდრეკილება აქვს პროლიფერაციულ პაპილარულ ცისტადენომას.
ფორმები
ფარისებრი ჯირკვლის ავთვისებიანი სიმსივნე შენების მიხედვით მეტად ვარიაბელურია. ავთვისებიანობის ხარისხის მიხედვით გამოყოფენ სიმსივნეთა სამ ჯგუფს. ნაკლებად ავთვისებიანი ანუ პოტენციურად ავთვისებიანია პაპილარული ცისტადენომა, რომელსაც, მიუხედავად კეთილთვისებიანი შენებისა, აქვს მიდრეკილება განმეორებითი რეციდივებისა და სისხლძარღვებში ჩაზრდისკენ. მისი გაავთვისებიანების შემთხვევაში ყალიბდება პაპილარული ადენოკარცინომა და ავთვისებიანი ადენომა, რომლებსაც საშუალო ხარისხის ავთვისებიანი სიმსივნეების ჯგუფს მიაკუთვნებენ. უკანასკნელ ჯგუფში შედის ფარისებრი ჯირკვლის სხვადასხვა შენების სარკომა, მათ შორის - ლიმფოსარკომაც.
სიმპტომები და მიმდინარეობა
მინი|ლიმფური კვანძის მეტასტატიკური დამარცხება, ფარისებრი ჯირკვლის პაპილარული კიბოს დროს. ფრისებრი ჯირკვლის კიბოს საწყის სტადიაში კლინიკური სიმპტომატიკა თითქმის შეუმჩნეველია. გასათვალისწინებელია, რომ ხშირად ავთვისებიანი სიმსივნე ვითარდება ხანგრძლივი კეთილთვისებიანი ჩიყვის ფონზე. წარმონაქმნის კარცინომად ქცევის ერთ-ერთ პირველ ობიექტურ სიმპტომს წარმოადგენს უკვე არსებული კვანძის სწრაფი ზრდა, გამკვრივება და ზედაპირის ხორკლიანობა.
ხშირად გასინჯვისას ავადმყოფს ფარისებრ ჯირკვალში უსიმპტომო პროგრესირებად კვანძს აღმოუჩენენ. ასეთ შემთხვევაში ეჭვობენ კარცინომას (მიუხედავად იმისა, რომ ფარისებრი ჯირკვლის ერთეული კვანძი უმეტესად კეთილთვისებიანი ბუნებისაა).
ჯანმრთელ ჯირკვალში სიმსივნური კვანძი ერთ-ერთ წილში, უმეტესად მის ქვედა პოლუსში ვითარდება. სიმსივნე იშვიათად ვრცელდება ორივე წილში. წარმონაქმნი თავდაპირველად მრგვალი, გლუვი და ფარისებრი ჯირკვლის ქსოვილზე მკვრივი კონსისტენციისაა. ზრდის კვალდაკვალ იგი ხორკლიანი ხდება, კარგავს მკვეთრ საზღვრებს და იპყრობს ერთ ან ორივე წილს. ხშირად სიმსივნე უკან, კაფსულაში იზრდება, აწვება შებრუნებით ნერვსა და ტრაქეას, იწვევს ხმის ჩახლეჩას, სუნთქვის გაძნელებასა და ქოშინს ფიზიკური დატვირთვის დროს. საყლაპავის მიჭყლეტის შემთხვევაში ვითარდება დისფაგია (ყლაპვის პროცესის დარღვევა). შემდგომში სიმსივნურ პროცესში ერთვება კისრის კუნთებბი და სისხლძარღვები. ჯანზე ჩნდება ვენური ქსელი.
დაზიანების მხარეს ლიმფური კვანძების ზრდა წარმონაქმნის გაავთვისებიანებაზე მიუთითებს. ათიდან 5 შემთქვევაში ბავშვებს კიბო დიაგნოზს სწორედ კისრის ლიმფური კვანძების გადიდების შემდეგ უსვამენ.
კვანძის მხარეს ხმის იოგების დამბლა იმაზე მიუთითებს, რომ კიბო ინფილტრირებულია ხორხის შებრუნებით ნერვში. ვინაიდან ხმის იოგების დამბლა შვსაძლოა ხმის ცვლილებათა გარეშე მიმდინარეობდეს, ხმის ნაპრალი პირდაპირი ლაპარასკოპიით უნდა დათვალიერდეს.
მეტასტაზები
ჩვეულებრივ, სიმსივნე მეტასტაზერებას არ განიცდის. მხოლოდ ფარისებრი ჯირკვლის მაღალდიფრნცირებული კიბო (ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს წვრილუჯრედოვანი და ანაპლაზიური ფორმები და სხვადასხვა შენების სარკომა) იწვევს მეტასტაზებს — თანაც საკმაოდ ადრე — ფილტვებში, ღვიძლში, თირკმლებში, პლევრაში, ტვინსა და სხვა ორგანოებში. ზომიერი ავთვისებიანობის სიმსივნემ შვსაძლოა მხოლოდ კისრის ლიმფური კვანძების მეტასტაზირება გამოიწვიოს.
დიაგნოსტიკა
ფარისებრი ჯირკვლის ავთვისებიანი სიმსივნის (უპირველეს ყოვლისა — კარცინომის) დასადგენად უნდა ჩატარდეს კვლევათა მთელი წყება.
კიბოზე ეჭვის დროს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის კვლევა არცთუ ისე ინფორმაციულია, ვინაიდან ამ ჯირკვლის ავთვისებიან სიმსივნეთა უმრავლესობას ჰორმონული ატრიურობა არ ახასიათებს. ჰორმონულად აქტიურია თირეოიდული სიმსივნეების მხოლოდ 1%.
ადრეულ სტადიაში დიაგნოზი დაისმის ჯირკვლის ერთ-ერთ წილში სიმსივნური წარმონაქმნის (ან ადრე არსებული ჩიყვის) ზრდის, მისი ზედაპირის ხორკლიანობის, შეზღუდული მოძრაობის, ფარისებტ ჯირკვალში დაჭიმულობისა და მოხრჩობის შეგრძნების საფუძველზე.
დიაგნოსტიკაში დიდი ადგილი უკავია ფარისებრი ჯირკვლის რადიაქტიური იოდით განხორციელებულ რადიოიზოტოპურ სკანირებას, რომლის დროსაც სიმსივნის კერა გამოისახება იზოტოპის ავსების დეფექტის სახით (ავსების დეფექტი — კონტრასტული ნივთიერებით საკვლევი არის არაერთგაროვანი ავსება), მაგრამ რადიოიზოტოპური სკანირება არ იძლევა კეთილთვისებიანი ცივი კვანძის ავთვისებიანისგან დიფერენცირების საშუალებას. არანაკლებ მნიშვნელობას იძენს ის მეთოდი ფარისებრი ჯირკვლის მეტასტაზების დიაგნოსტირებასას, ოღონდ მხოლოდ მაშინ, როდსაც მათ შესწევთ იოდშემცველი პრეპარატების დაგროვების უნარი ან პაციენტს გადატანილი აქვს ოპერაცია და ამოკვეთილი აქვს ფარისებრი ჯირკვლის ქსოვილი.
ფარისებრი ჯირკვლის კვანძების კეთილთვისებიანობისა და ავთვისებიანობის დიფვრენციული დიაგნოსტიკის ყველაზე უტყუარი გზაა პუნქციური ბიოფსია. მორფოლოგიური დიაგნოზი დაისმის სიმსივნის ან კისრის მეტასტაზური კვანძების პუნქციის შემდეგ — ვს მანიპულაცია იძლევა ნათელ წარმოდგენას სიმსივნის ჰისტოლოგიური ფორმისა და გავრცელების ხარისხის შვსახებ. როდესაც კიბოს ზუსტი დიაგნოსტირება შეუძლებელია (მკვეთრი სიმპტომების არარსებობა, წარუმატებელი ციტოლოგიური კვლევა), ჰისტოლოგიური კვკლევა უშუალოდ ოპრერაციის მსვლელობის დროს ტარდება და მისი შედეგის მიხედვით განისაზღვრება ქირურგიული ჩარევის მასშტაბურობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებები
დ’ანტრკასტოს კუნძულები
დ'ანტრკასტოს კუნძულები (D'Entrecasteaux Islands) — არქიპელაგი სოლომონის ზღვაში, წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. არქიპელაგი გადაჭიმულია 160 კმ-ზე სიგრძეში, ამასთან ხმელეთის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 3100 კმ²-ს. ჩრდილოეთ ნაწილში კუნძულ ახალი გვინეიდან გამოყოფილია უარდ ჰანტის სრუტით, ხოლო სამხრეთ ნაწილში — გოშენის სრუტით. ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება რეგიონ პაპუას პროვინცია მილნ-ბეის.
გეოგრაფია
thumb|left|250px|არქიპელაგის რუკა thumb|left|250px|არქიპელაგის ტოპოგრაფიული რუკა დ'ანტრკასტოს კუნძულები წარმოადგენს კუნძულთა ჯგუფს, რომლებიც მდებარეობენ სოლომონის ზღვაში კუნძულ ახალი გვინეის აღმოსავლეთ დაბოლოებასთან, პაპუის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთი სანაპიროს გასწვრივ. არქიპელაგი ჩრდილოეთ ნაწილში კუნძულ ახალი გვინეიდან გამოყოფილია უორდ-ჰანტის სრუტით, სიგანით დაახლოებით 30 კმ, სამხრეთ ნაწილში — გოშენის სრუტით, სიგანით 18 კმ. გეოლოგიურად არქიპელაგი წარმოადგენს ნაწევებით დანაწევრებულ ოუენ-სტენლის ჰორსტ-ანტიკლინორიულ დაბოლოებას. კუნძულების ჯგუფი გაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ 160 კმ-ზე.
ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ ძირითადი კუნძულებია: გუდენაფი (ანუ ნიდულა ; 687 კმ²); ფერგუსონი (ანუ მორატაუ ; 1437 კმ²), არქიპელაგის ყველაზე დიდი კუნძული, რომელიც გუდენაფიდან გამოყოფილია მორზბის სრუტით, სიგანით 4 კმ და ნორმანბის კუნძულიდან — დოუსონის სრუტით, სიგანით 3 კმ; და ნორმანბი (ანუ დუაუ ; 1040 კმ²). ამ სამი კუნძულის გარდა, კუნძულების ჯგუფის შემადგენლობაში შედიან მრავალი ფართობით უფრო მცირე კუნძულები და რიფები. მათ შორის ყველაზე დიდებია — სანაროა, დობუ, უაგიპა, ნეკუმარა, კუაიოპე, ამფლეტის კუნძულები (18 მომცრო კუნძული). კუნძულების რელიეფი — მთიანია, მწვერვალებით 2000 მეტრზე მეტი (მაქსიმალური სიმაღლე — 2566 მეტრი, ვინეუოს პიკი კუნძულ გუდენაფზე).
გეოლოგიური თვალსაზრისით, დ'ანტრკასტოს კუნძულების უმრავლესობას აქვთ ვულკანური წარმოშობა (ისინი ვუდლარკის აუზის რიფტული სისტემის დასავლეთი ნაწილია და ჩამოყალიბდა დაახლოებით 5 მილიონი წლის წინ წყნარი ოკეანისა და ინდო-ავსტრალიური ფილაქნების შეჯახების შედეგად ), და ზოგიერთ მათგანში დღემდე გრძელდება ვულკანური აქტივობა (ვულკანები კუნძულ ფერგუსონის სამხრეთში და კუნძულ ნორმანბიზე აქტიური იყო პლიოცენის და პლეისტოცენის დროს ) და არსებობს გეოთერმალური წყაროები, მაგალითად, გუდენაფზე ან ფერგუსონზე. ყველაზე ცხელი გეოთერმალური წყაროები მდებარეობენ სოფელ დეიდეისთან კუნძულ ფერგუსონზე. ფერგუსონსა და ნორმანბის კუნძულებს შორის მდებარეობს კუნძულების პატარა ჯგუფი რამდენიმე ვულკანური ცენტრებით, რომლებიც შეიძლება იყვნენ ერთ-ერთი ადგილობრივი ვულკანის ჩაძირული კალდერის ნაწილი. გეოლოგიურად დ'ანტრკასტოს კუნძულები ავსტრალიური ტექტონიკური ფილაქნის ნაწილია.
ისტორია
1793 წელს ჟან-ფრანსუა ლაპერუზის დაკარგული გემის ძებნის დროს კუნძულები ევროპელთაგან პირველმა აღმოაჩინა ფრანგმა მოგზაურმა ჟოზეფ ბრუნი დ'ანტრკასტომ. შემდგომში მის პატივსაცემად დაერქვა კუნძულს ეს სახელი. თითქმის ასი წლის გასვლის შემდეგ, 1874 წელს, დ'ანტრკასტოს კუნძულების დასავლეთი ნაწილი გამოიკვლია კაპიტანმა ჯონ მორზბიმ, რომელიც გახდა პირველი ევროპელი, რომელიც გადაჯდა არქიპელაგზე. 1888 წელს მოხდა დ'ანტრკასტოს კუნძულების ფორმალური ანექსია ბრიტანეთის იმპერიის მიერ, რომელიც გახდა ბრიტანეთის ახალი გვინეის ნაწილი (1904 წლიდან — პაპუა ავსტრალიის მმართველობის ქვეშ).
1891 წელს კუნძულ დობუზე, რომელიც შედის არქიპელაგის შემადგენლობაში, დაარსდა მეთოდისტების ქრისტიანული მისია ავსტრალიიდან. დაახლოებით ამავე დროს დაიწყო კუნძულელების დაქირავება ოქროს საბადოებზე და ქოქოსის პალმის პლანტაციებში სამუშაოდ. მეორე რელიგიური მისია დაარსდა 1898 წელს გუდენაფის კუნძულის სამხრეთ სანაპიროზე.
მეორე მსოფლიო ომის წლებში 1942 წელს, იაპონიის არმიამ დროებით დაიპყრო კუნძული გუდენაფი, მაგრამ შემდგომში იძულებული გახდა დაეტოვებინა იგი ავსტრალიელებთან დამარცხების გამო. 1943 წელს ამ კუნძულზე ავსტრალიის სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალებმა ააშენეს აეროდრომი ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლით 1829 მეტრი, ასევე ინფრასტრუქტურის სხვა ობიექტები. 1943 წლის ივნისიდან 1944 წლის აგვისტომდე პერიოდში აეროდრომი მოკავშირეების მიერ გამოიყენებოდა სამხედრო ოპერაციების მოსამზადებლად, რომლებიც ტარდებოდა იაპონელთა წინააღმდეგ კუნძულ ახალ გვინეაზე და მეზობელ კუნძულებზე. 1963 წლიდან აეროდრომი გაიხსნა კომერციული გადაზიდვებისთვის. 1942 წლის ივნისში კუნძულ ფერგუსონზე ასევე შეიქმნა ამერიკული ბაზა სატორპედო კატერებისათვის.
1975 წლიდან დ'ანტრკასტოს კუნძულები დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის ნაწილია.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
ქუჰი-ბაბა
ქუჰი-ბაბა, ბაბა — ქედი ჰინდუქუშის სისტემაში, ავღანეთის ცენტრალურ ნაწილში. სიგრძე დაახლოებით 60 კილომეტრი. სიმაღლე 5143 მეტრამდე (მთა შაჰფულადი). წარმოადგენს ჰიდროგრაფიულ კვანძს, სადაც მდებარეობს მდინარეების — ჰარირუდის, ჰილმენდის, სურჰაბის (ამუდარიის მარცხენა შენაკადი), ქაბულის (ინდის მარჯვენა შენაკადი) — სათავეები. ჭარბობს მთის, უდაბნოსა და სტეპის ლანდშაფტები.
აფიფე ჟალე
აფიფე ჟალე (Afife Jale; დ. 1902, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 24 ივლისი 1941, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი, რომელიც ცნობილია, როგორც პირველი მაჰმადიანი თეატრის მსახიობი თურქეთში.
ბიოგრაფია და კარიერა
ჟალე დაიბადა 1902 წელს სტამბოლში, ჰიდაიეთის და მისი მეუღლის მეთიეს ოჯახში. ჰყავდა და ბეჯიე და ძმა სალაჰი.
აფიფე სწავლობდა სტამბოლის გოგონათა სამრეწველო სკოლაში, თუმცა, მას მსახიობობა სურდა. ოსმალეთის იმპერიაში მაჰმადიან თურქ ქალებს, შინაგან საქმეთა სამინისტროს განკარგულებით, უფლება არ ჰქონდათ ეთამაშად სცენაზე. ამის უფლება მხოლოდ არამუსლიმ ქალებს, — ბერძნებს, სომხებს და ებრაელებს ანუ უმცირესობებს ჰქონდათ.
აფიფეს მამა წინააღმდეგი იყო ქალიშვილის თეატრალური კარიერის, რადგან ის თვლიდა, რომ ეს უსაფუძვლო იყო. ამ მიზეზით, აფიფე გაიქცა თავისი მშობლების სახლიდან. პრაქტიკანტად შევიდა ქალაქში ახლადშექმნილ თეატრალურ კონსერვატორიაში (Darülbedayi). კონსერვატორია გაიხსნა, რა თქმა უნდა მაჰმადიანი ქალი მსახიობების მოსამზადებლად, რომლებიც მხოლოდ ქალთა აუდიტორიის წინაშე გამოდიოდნენ.
აფიფეს დებიუტი სცენაზე 1920 წელს შედგა, სადაც მან „ემელის“ როლი შეასრულა თეატრულ პიესა „Yamalar“-ში, რომელიც დაიწერა ჰუსეინ სუათის მიერ. როლი მას შემდეგ გახდა ვაკანტური, რაც სომეხი ელიზა მინემეჯიანი საზღვარგარეთ წავიდა. ამ პიესისთვის სასცენო სახელი „ჟალე“ მიიღო, რის შემდეგაც მას შერჩა აფიფე ჟალეს სახელი. ქადიქიოის „აპოლოს თეატრში“ გამოსვლით, აფიფე ჟალე გახდა ქვეყნის პირველი მაჰმადიანი თურქი მსახიობი. მას მინიმუმ ორჯერ მოუწია დამალვა საპოლიციო შემოწმებისგან პიესის მიმდინარეობისას. კონსერვატორიის მმართველობა გააფრთხილეს შეზღუდვების თაობაზე, რამაც 1921 წელს ჟალეს გარიცხვა გამოიწვია. ამის შემდეგ, სხვადასხვა სახელებით თამაშობდა სხვადასხვა თეატრში.
საოჯახო ცხოვრება
თეატრის დატოვების შემდეგ ჟალე გაღატაკდა. 1928 წელს, როდესაც აფიფე ესწრებოდა თურქული კლასიკური მუსიკის კონცერტს, შეხვდა სელაჰათინ ფინარს (1902-1960), რომელიც მუსიკალური ინსტრუმენტის ტამბურის ვირტუოზი იყო. 1929 წელს დაქორწინდნენ და საცხოვრებლად გადავიდნენ სტამბოლის ფათიჰის რაიონში. ქორწინება არ შედგა და 1935 წელს წყვილი დაშორდა ერთმანეთს, რაზეც აფიფეს მორფინზე დამოკიდებულებამ მოახდინა დიდი როლი. ერთად ყოფნისას, სელაჰათინ ფინარმა თავიანთ ცხოვრებაზე დაწერა რამდენიმე მუსიკალური ნაწარმოები, რომლებიც მოგვიანებით კლასიკური მუსიკის ნაწარმოებად იქცა.
შეშფოთებული მისი ნივთიერებისადმი დამოკიდებულებით, მეგობრებმა კონსერვატორიდან, ჟალე წაიყვანეს ბაქირქიოის ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში თერაპიისათვის. თავისი სიცოცხლის ბოლო წლები ჟალემ გაატარა საავადმყოფოში, სადაც 1941 წლის 24 ივლისს გარდაიცვალა. მისი სამარხი დავიწყებულია.
მემკვიდრეობა
1987 წელს, ჟურნალისტმა ნეზიჰე არაზმა (1922-2009) დაწერა პიესა სათაურით „აფიფე ჟალე“, რომელიც დაიდგა სცენაზე, გადაიღეს ფილმიც.
აფიფე ჟალეს ტრაგიკული ცხოვრება ორჯერ ასახეს კინოში, პირველად 1987 წელს რეჟისორმა შაჰინ ქაიჰუნმა, ხოლო მოგვიანებით ჯეიდა ასლი ქილიჩქირანმა 2008 წელს ფილმით „Kilit“, ორივე ფილმში მთავარი როლი მიუჟდე არმა შეასრულა.
2000 წელს გამოვიდა მუსიკალური ალბომი „Afife“, რომელიც შეიცავს კლასიკურ მუსიკას შესრულებულს სოპრანო სელვა ერდენერის მიერ, რომელსაც აკომპანემენტს უწევდა რადიო „მოსკოვის“ ჩაიკოვსკის სიმფონიური ორკესტრი.
ჯან დიუნდარის მიერ მიერ გადაღებული დოკუმენტური ფილმი „ასწლეულის სიყვარული: აფიფე და სელაჰათინი“, რომელიც CNN Türk-ის ეთერში 2004 წელს გავიდა, ასახავს აფიფეს ქორწინებას სელაჰათინ ფინართან.
სტამბოლის ბეშიქთაშის რაიონის ორთაქიოის მიკრორაიონში, მის პატივსაცემად ეწოდა სახელები კულტურულ ცენტრს „აფიფე ჟალეს კულტურის ცენტრი“ და თეატრს „აფიფეს ჟალეს სცენა“.
1997 წლიდან, დაწესებულია ყოველწლიური ჯილდო „აფიფე ჟალეს თეატრალური ჯილდო“, რომელიც ენიჭება გამორჩეულ თეატრის მსახიობებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1941 კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:თურქი თეატრის მსახიობები
ბესიკ დეკანოიძე
ბესიკ დეკანოიძე (დ. 1 მარტი, 1992) — ქართველი ფეხბურთელი, საჩხერის „ჩიხურას“ შემტევი ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი ბესიკ კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
მიქაელ სირიელი
მიქაელ სირიელი (ცნობილი როგორც მიქაელ დიდი; ; დ. 1126, მელიტენე — გ. 7 ნოემბერი, 1199, ბარ საუმას მონასტერი) — სირიელ იაკობიტთა მართლამადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი 1166-1199 წლებში, სირიულ ენაზე დაწერილი შუასაუკუნეების ქრონიკების ავტორი.
დაიბადა სასულიერო პირის ოჯახში. მამამისი ელია (ელისა) კინდასი იყო მღვდელი.
ჩვენს დრომდე მოღწეულია მისი რამდენიმე ნაშრომი, მაგრამ ისტორიოგრაფიაში ის ცნობილია როგორც „ქრონიკების“ ავტორი, რომელიც მოიცავს პერიოდს სამყაროს შექმნიდან XII საუკუნემდე. ქრონიკა მნიშვნელოვანია ასევე იმ თვალსაზრისითაც რომ ის მოიცავს ჩვენამდე არ მოღწეული ნაწარმოებების ფრაგმენტებს.
„ქრონიკა“ მოიცავს ფლავიუსის მოწმობას, ასევე ადასტურებს ფრანკ-კათოლიკების შემწყნარებლობას მონოფიზიტების მიმართ. ქრონიკებში არაა აღწერილი ქრისტიანებს შორის არცერთი რელიგიური დაპირისპირება.
ჩვენამდე მოღწეულია 1598 წელს სირიულ ენაზე გადაწერილი ასლი. ხელნაწერი ინახება ხალების (ალეპო) ეკლესიაში და მისი შესწავლა შეუძლებელია. ფრანგა მეცნიერმა ჟან ბატისტ შაბომ შექმნა ხელნაწერი ასლი და გადათარგმნა ფრანგულად. ასევე არსებობს 1246 წლის მოკლე ძველსომხური თარგმანი აღნიშნული ხელნაწერისა, რომელიც 1868 წელს ფრანგულ ენაზე გამოსცა ვიქტორ ნალგლუამ.
საინტერესო ფაქტები
მიქაელ სირიელის გადმოცემით „536 წელს მზე გამუქდა და ეს სიბნელე გაგრძელდა 18 თვე ისე რომ ნაყოფიც ვერ დამწიფდა“. აღნიშნული მონაცემები გამოყენებულ იქნა ნასა-ს მეცნიერების მიერ კლიმატური ცვლილებების ანგარიშთან დაკავშირებით, რომელიც დაკავშირებული იყო ვულკანის ამოფრქვევასთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1126 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1199 კატეგორია:სირიელი ისტორიკოსები კატეგორია:სირიელ იაკობიტთა მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქები
გრიგოლ I (აფხაზეთის კათოლიკოსი)
გრიგოლ I (გ. 1639) — აფხაზეთის (დასავლეთ საქართველო) კათოლიკოს-პატრიარქი დაახლოებით 1639 წელს. ამ პერიოდის საბუთებში გრიგოლი არსად არ იხსენიება. ცნობილია გელათის გულანიდან, რომლის მიხედვით გრიგოლი კათოლიკოსად 1639 წლის რომელიღაც მონაკვეთში უნდა ყოფილიყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 1639
ნიბელუნგები
ნიბელუნგები (გერმანულად Nibelungen, სკანდინავიურად Neflheim, ბნელი ნისლოვანი მხარე) — მიწაში დაფარული განძის მფლობელი მითოლოგიური ხალხი ჩრდილოურ მითოლოგიაში. ძველი რწმენით ამ განძისთვის იბრძოდნენ ჯუჯა ძმები — ალბები და ცვერგები. მათი დავის გადაწყვეტა მიენდო მითურ გმირს ზიგფრიდს. მასვე ერგო განძი, დამატებით ჯუჯებმა აჩუქეს ჯადოსნური ხმალი — ბალმუნგი და უჩინმაჩინის მოსასხამი ან ქუდი (ტარნაკაპპე). მეორე ვერსიით, განძს დარაჯობდა დრაკონი, რომელიც ზიგფრიდმა მოკლა. მესამე ვერსია ხალხური ზღაპრის მსგავსია: კლდეზე დგას ციხე, ციხეში ქალწული და იცავს დრაკონი. გერმანულ ვერსიებში ზიგფრიდი ტანს იბანს ურჩხულის სისხლში (ან ტყეშივე კლავს დრაკონს და მის ქონში განიბანება, ხდება უწყლვადი). მისი დაჭრა შეიძლება მხოლოდ მხარზე, სადაც დაეკრა ცაცხვის ფოთოლი და ურჩხულის სისხლი არ მოხვდა. სკანდინავიური თქმულებით ზიგფრიდმა დრაკონის გული შეიწვა.
მითურ დევგმირული ეპოსის ოსტატურად შეკრული სიუჟეტი გადმოცემულია 39 სიმღერაში და შეთხზულია უცნობი პოეტის მიერ 1190-1200 წლებში. ესაა ზიგფრიდის მითური ამბავი და შურისძიების ამბავი, რაც მისმა ერთგულმა ცოლმა კრიმჰილდემ განახორციელა ჰუნთა ქვეყანაში, ჰაგენის მახვილით ზიგფრიდის ვერაგულად მოკვლიდან 13 წლის შემდეგ. ზიგფრიდი ჯერ ნიბელუნგების მბრძანებელი იყო, მერე თავად ხდება ნიბელუნგი და ბოლოს ნიბელუნგებად იწოდებიან თვით ბურგუნდიელები, რომელთაც მისი საგანძური ჰაგენის მუხანათობის შედეგად ხელთ იგდეს. ამ ნიადაგზე მოხდა ბურგუნდიის მზის ჩასვენება ჰუნეთში. ამრიგად, საკრარული ნიბელუნგები — ჯუჯათა ტომია, რომლის განძი მეფეებს შელბუნგსა და ნიბელუნგს ერგოთ და გუშაგად ჯუჯა ალბერიხი დააყენეს, რომელიც „ნიბელუნგ ზიგფრიდის“ ერთგულ მსახურად იქცა. „სიმღერა ნიბელუნგებზე“ ანუ „ნიბელუნგების გასაჭირი“ მსოფლიო ლიტერატურის შედევრია. პოეტურად სრულყოფილ ეპოსს ტრადიცია უწოდებს „სიმღერას“ (სიმღერა ნიბელუნგებზე), მაგრამ მისი ნამდვილი სახელია „დერ ნიბელუნგე ნოტ“ (ნიბელუნგების გასაჭირი).
ხრაპოვიცკის ხიდი
ხრაპოვიცკის ხიდი (Храповицкий мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე, საადმირალოს რაიონში. აკავშირებს კოლომენისა და საადმირალოს მეორე კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 45,4 მეტრი, სიგანე - 20,5  მ.
მდებარეობა
ხიდი აკავშირებს საადმირალოსა და ნოვო-საადმირალოს არხებს პისარევის ქუჩით. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ახალი ჰოლანდიის კომპლექსი და დიდი თავადის ალექსი ალექსანდრეს ძის სასახლე.
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს კრასნოფლოტის ხიდი, ხოლო ქვემოთ კი - გემების ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურებია „სადოვაია“, და „საადმირალო“.
ისტორია
1737 წლიდან აქ მოქმედებდა მრავალმალიანი ხის ხიდი, შუაში მვებარე გასახსნელი მალით. ხის ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს (1875, 1894, 1907 წლებში). 1935 წელს მორიგი რემონტის დროს გასახსნელი მალა მუდმივი მალით ჩაანაცვლეს. 1965-1967 წლებში ინჟინერ ე. ა. ბოლტუნოვისა და არქიტექტორ ლევ ნოსკოვის პროექტის მიხედვით ხიდი გადააკეთეს და გახდა ერთმალიანი. ააგეს რკინა-ბეტონით. ხიდის სავალი ნაწილი მოასფალტებულია. მოაჯირები თუჯისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ვესტიმერლანის მუნიციპალიტეტი
ვესტიმერლანის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ჩრდილოეთ იუტლანდიის რეგიონში, იუტლანდიის ნახევარკუნძულზე. მუნიციპალიტეტის ფართობი შეადგენს 768,14 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა — 37 399 ადამიანს (2015). ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ორსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ იუტლანდიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
არტემ სიმონიანი
არტემ სიმონიანი (Արտյոմ Սիմոնյան; დ. 20 თებერვალი, 1995, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი) — სომეხი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს შვეიცარიაში, საფეხბურთო კლუბ „ციურიხის“ შემადგენლობაში. არტემი არის მარჯვენა გარემარბი.
არტემი დაიბადა 1995 წლის 20 თებერვალს, სანქტ-პეტერბურგში. მისი საფეხბურთო კარიერა სანქტ-პეტერბურგის „ზენიტის“ აკადემიაში დაიწყო და 2012 წელს „ზენიტის“ ძირითად შემადგენლობაში გადაიყვანეს. მისი დებიუტი შედგა რუსეთის პრემიერლიგის მატჩში ყაზანის „რუბინის“ წინააღმდეგ. 2015 წელს ის საფეხბურთო კლუბ „ციურიხში“ გადაბარგდა, სადაც ჯერჯერობით ერთი გოლი აქვს გატანილი.
არტემი თამაშობდა სომხეთის ნაკრების 17 წლამდელთა და 19 წლამდელთა ნაკრებებში. 2013 წლიდან თამაშობს სომხეთის 21 წლამდელთა ნაკრებში. 2014 წლის 14 ოქტომბერს მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ შეხვედრაში შედგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ზენიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ციურიხის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი
ალინა ლი
ალინა ლი (Alina Li; დ. 8 სექტემბერი, 1993, შანხაი, ჩინეთი) — ჩინური წარმოშობის ამერიკელი პორნომსახიობი. ნომინირებული იყო 14 ჯილდოზე, რომელთაგანც ვერცერთის მოგება ვერ შეძლო.
ჩო იუნ სონი
ჩო იუნ სონი (조윤선, დ.22 ივლისი, 1966, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი იურისტი, მწერალი და პოლიტიკოსი. იკავებდა კულტურისა და გენდერული თანასწორობის მინისტრის თანამდებობებს.
ალინა ლი
ფილმოგრაფია
პორნოგრაფიული კარიერა დაიწყო 2013 წელს და დაასრულა 2018 წელს. მონაწილეობა მიღებული აქვს 135 ფილმში.
ჩო იუნ სონი
ჩოს დაწერილი აქვს პუბლიკაცები სამხრეთ კორეის კულტურის შესახებ, გამოცემული აქვს ორი წიგნი, ასევე წერდა სტატიებს ჟურნალებისთვის.
ალინა ლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი კატეგორია:ამერიკელი პორნო მსახიობები