cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზიის საუკუნე
სქოლიო
კატეგორია:21 საუკუნე კატეგორია:აზია
პრიმორკა II
პრიმორკა II (Приморка II) — ბრინჯაოს ხანის დასახლება, რომელიც არსებობდა ოქროს ურდოს დრომდე. მდებარეობს ნეკლინოვის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. აღმოაჩინეს 2007 წელს. როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის მეთაურის 1994 წლის 14 მარტის № 69 დადგენილების თანახმად იგი შეიტანეს რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ისტორია
როსტოვის ოლქის ტერიტორია ძველ დროში მჭიდროდ იყო დასახლებული. ოლქის ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორია, სადაც აღმოჩენილია დასახლება პრიმორკა II, დასახლებულია ბრინჯაოს ხანიდან, ასევე დასახლება ჩანს ხაზართა სახაკანოს პერიოდშიც და შემდეგ საუკუნეებშიც.
დასახლების ტერიტორიაზე გათხრები დაიწყო 2007 წელს. არქეოლოგიური გათხრები მიმდინარეობდა 1440 კვ. კმ.-ზე. ამ უნიკალური დასახლების ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ოთხი კულტურული ფენა. არქეოლოგების უმეტესობა, რომლებმაც აღმოაჩინეს პრიმორკა II, დაინტერესებულები არიან ბრინჯაოს ხანის კულტურული ფენით. დასახლებაში გვიანი ბრინჯაოს ხანის რამდენიმე ორმოა გათხრილი.
ძვ. წ. 2000 წელს დონის ტერიტორიაზე გავრცელებული იყო ძელური კულტურა, რომელიც სავარაუდოდ აქ გავრცელდა ციმბირიდან. თანდათანობით მომთაბარე მეცხოველეობიდან გადავიდნენ ბინდარ მეცხოველეობაზე. როსტოვის ტერიტორიაზე გაჩნდა დიდი დასახლებები. მოსახლეობაში საკმაოდ პოპულარული გახდა მიწათმოქმედება და ბრინჯაოს მეტალურგია. ძელური კულტურის პერიოდის ფენებში აღმოაჩინეს ოთხი ქვის ნაგებობა. მოსახლეობა ბრინჯაოს ხეობაში სახლებს აშენებდა ქვისგან, ხოლო სალტოვო-მაიაკის კულტურის პერიოდში ნახევრად მიწით დაფარული ნაგებობები შენდებოდა. ეს შეიძლება განპირობებული იყო მკაცრი, ცივი კლიმატით.
ყველაზე ქვედა ფენა არის გარდამავალი პერიოდი შუა და გვიანი ბრინჯაოს ხანებს შორის. აქ აღმოჩენილია სწორკუთხა ფორმის ნაგებობები, რომლებიც გარშემოტყმული იყო თხრილით, აქვე აღმოაჩინეს ბრინჯაოს ხანის კულტურის ქვისა და ძვლის ნივთები.
ხაზრების პერიოდის კულტურული ფენა (650—969 წწ.) მიეკუთვნება სალტოვო-მაიაკის კულტურას. ამ პერიოდის ნივთებიდან აღმოჩენილია: თიხის ქოთნები, ყირიმული ამფორები, საყოფაცხოვრებო ნივთები, კერამიკული ნივთები. 2007 წლის არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მეცნიერებმა აღმოაჩინეს ხაზარების პერიოდის 14 საყოფაცხოვრებო ორმო.
დასახლების ყველაზე ზედა ფენა მიეკუთვნება ოქროს ურდოს პერიოდს (XIV საუკუნე). აქ აღმოჩენილია უამრავი თიხის ჭურჭელი, ამფორების ნაშთები და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის არქეოლოგიური ძეგლები
ამალგამა
ამალგამა ქიმიაში — ლითონთა შენადნობი, რომელთაგანაც ერთ-ერთი აუცილებლად ვერცხლისწყალია. შეიძლება იყოს თხევადი, რბილი პლასტიკური ან მყარი, ვერცხლისწყლის შემცველობის მიხედვით. წარმოიქმნება მეტალური ბმებით.
თითქმის ყველა ლითონს შეუძლია ვერცხლისწყალთან ამალგამას წარმოქმნა, გამონაკლისებია რკინა, პლატინა, ვოლფრამი და ტანტალი. ვერცხლისა და ვერცხლისწყლის ამალგამა მნიშვნელოვანია სტომატოლოგიაში. ვერცხლისწყლისა და ოქროს ამალგამს იყენებენ ოქროს მადნისაგან გამოყოფის დროს. სტომატოლოგიაში ვერცხლისწყლის ამალგამები გამოყენებულია ისეთ ლითონებთან, როგორებიცაა ვერცხლი, სპილენძი, ინდიუმი, კალა და თუთია.
გიუმრის მაცხოვრის ეკლესია
გიუმრის მაცხოვრის ეკლესია (Սուրբ Ամենափրկիչ Եկեղեցի — XIX საუკუნის ტაძარი გიუმრიში, სომხეთი. ეკლესიის მშენებლობა 1858-1872 წლებში მიმდინარეობდა, არქიტექტორ თადეოს ანდიკიანის მიერ. იგი 1873 წელს აკურთხეს . დიზაინი ანისის საკათედრო ტაძრის არქიტექტურიდან გამომდინარეობს, თუმცა გიუმრის მაცხოვრის ეკლესიის უფრო დიდია. იგი გადაურჩა 1926 წლის მიწისძვრას. 1932 წელს, ტაძრის სამრეკლო დაინგრა, რომლის რესტავრაციაც 32 წლის შემდეგ - 1964 წელს განხორციელდა. 2002 წლიდან მიმდინარეობს ტაძრის რესტავრაცია. ვარაუდობენ, რომ იგი უახლოეს მომავალში აღდგება.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
გიორგი შერაზადიშვილი
გიორგი შერაზადიშვილი (დ. 18 თებერვალი, 2001) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2018, 81 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები გიორგი
დედოფლის ლითონი
დედოფლის ლითონი — შენადნობი, რომელიც შედგება 90% კალასგან (Sn); დანარჩენი შემადგენელი ლითონებია სტიბიუმი (Sb), თუთია (Zn) და ტყვია (Pb) ან სპილენძი (Cu). შენადნობი პირველად მიიღეს XVI საუკუნეში. რეცეპტი თავდაპირველად საიდუმლოს წარმოადგენდა, შექმნილი იყო ინგლისის სამეფო ოჯახისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები კატეგორია:შენადნობები
ვან-ჩაი (სადგური)
ვან-ჩაი — სადგური ჰონგ-კონგში, კუნძულის ხაზზე. მდებარეობს ვან-ჩაიში, ვან-ჩაის რაიონში. სადგური გაიხსნა 1985 წლის 31 მაისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნძულის ხაზი
ველიკი-მოსტი
ველიკი-მოსტი (Великі Мости) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 6037 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები
ჩათახი (თოუზი)
ჩათახი (Çatax) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 310 კაცი (2009 წელი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
კასაცია
კასაცია (cassation, cassation, kassation, cassasio — გაუქმება, განადგურება) — პროცესუალური მოქმედება სამართალში, რომელიც გამოიხატება სააპელაციო სასამართლოს მიერ მიღებული განაჩენის ან გადაწყვეტილების გასაჩივრებასა და გადასინჯვაში ზემდგომ სასამართლო ინსტანციაში. კასაცია ასევე მოიაზრებს არჩევნების ჩათვლას არანამდვილ არჩევნებად და მათ გაუქმებას კონსტიტუციის ან საარჩევნო კანონის დარღვევის გამო.
კინჩია
კინჩია (Quinchía) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, რისარალდის დეპარტამენტში.
კასაცია
სქოლიო
კატეგორია:სასამართლო სისტემა კატეგორია:პროცესუალური სამართალი
კინჩია
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31.996 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 149.8 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რისარალდის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ფილფილი
ფილფილი (Filfilli) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 768  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოღუზის რაიონის სოფლები
ბობა ფეტი
ბობა ფეტი (Boba Fett; ) — გამოგონილი პერსონაჟი, თავებზე მონადირე „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროში, კოსმოსური ხომალდ „მონა I“-ის პილოტი. „ეპიზოდი V: იმპერიის საპასუხო დარტყმაში“ (1980) დართ ვეიდერმა იგი ჰან სოლოს დასაჭერად დაიქირავა. ბობა ფეტი აგრეთვე ჩნდება ჰატი ჯაბას სასახლეში „ეპიზოდი VI: ჯედაის დაბრუნებაში“ (1983). „ეპიზოდი II: კლონების თავდასხმაში“ ნათქვამია, რომ იგი არის ჯანგო ფეტის ერთ-ერთი კლონი, რომელიც პირადად როგორც მამამ ისე აღზარდა. აგრეთვე ირკვევა, რომ ჯანგო ფეტი იყო „მონა I“-ის პირველი მფლობელი. ბობა ფეტი აგრეთვე ჩნდება 2008 წლის ტელესერიალ „ვარსკვლავური ომები: კლონების ომების“ რამდენიმე ეპიზოდში.
პერსონაჟი პირველად გამოჩნდა 1978 წლის დეკემბერში, სატელევიზიო ფილმში „The Star Wars Holiday Special“, როგორც იდუმალი პიროვნება, რომელიც გიგანტური მონსტრისგან გადაარჩენს ლუკ სკაიუოკერს, R2-D2-ს, ჩუბაკასა, და C-3PO-ს. შემდგომში ირკვევა, რომ იგი არის დართ ვეიდერის დაქირავებული თავებზე მონადირე.
ბობა ფეტი მიჩნეულია ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ პერსონაჟად „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროში. 2008 წელს ჟურნალმა „Empire“ ბობა ფეტს სიაში „100 ყველა დროის უდიდესი კინოპერსონაჟი“ 79-ე ადგილი მიუჩინა.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური ომების პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟი
მაგნალიუმი
მაგნალიუმი — შენადნობი, რომელიც შეიცავს 5% მაგნიუმს და 95% ალუმინს. მაგნიუმის მცირე რაოდენობით შენადნობები გამოირჩევა უფრო დიდი სიმაგრით, კოროზიის მიმართ უფრო დიდი მდგრადობითა და ალუმინთან შედარებით უფრო დაბალი სიმკვრივით. ამგვარი შენადნობები უფრო მარტივად მუშავდება და უფრო ადვილია შედუღება სუფთა ალუმინისაგან განსხვავებით. მაგნიუმის მაღალშემცველი შენადნობები (დაახლოებით 50%) არის მყიფე და უფრო მგრძნობიარეა კოროზიის მიმართ, ვიდრე ალუმინი.
სქოლიო
კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები კატეგორია:შენადნობები
აპელაცია
აპელაცია (appeal, appellatio — მიმართვა, მოწოდება) — პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების გასაჩივრება ზემდგომი ინსტანციის სასამართლოში, რომელსაც აქვს უფლება არსებითად გადასინჯოს საქმე და გამოიტანოს თავისი გადაწყვეტილება. საქართველოში სააპელაციო სასამართლოებში (თბილისი, ქუთაისი), აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების უმაღლეს სასამართლოებში მოქმედებს სააპელაციო პალატები, რომლებიც სააპელაციო წესით განიხილავენ საქალაქო/რაიონული სასამართლოების მიერ მიღებული გადაწყვეტილებების საჩივრებს.
სქოლიო
კატეგორია:სასამართლო სისტემა კატეგორია:პროცესუალური სამართალი
ჯალილი (თოუზი)
ჯალილი (Cəlilli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1811 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ტუტრაკანის თემი
ტუტრაკანის თემი (Община Тутракан) — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის სილისტრის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 16 350 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 448.35 კმ²-ს. მოიცავს 15 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტუტრაკანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სილისტრის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ჰალავარი (ოღუზი)
ჰალავარი (Hallavar) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 92  კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ოღუზის რაიონის სოფლები
დეჰალოგენაზა
დეჰალოგენაზა — ფერმენტის ტიპი, რომელიც ახდენს ჰალოგენის ატომის მოხლეჩას ნაერთიდან.
მოცემულია მაგალითები:
სქოლიო
კატეგორია:ფერმენტები
რელიგია ტაილანდში
მინი რელიგია ტაილანდში - რელიგიური პრაქტიკების ერთობლიობა ტაილანდში. ტაილანდის უმსხვილესი რელიგია ბუდიზმია,, მას მისდევს მოსახლეობის 95%. ტაილანდის კონსტიტუციაში არ არის დასახელებული ოფიციალური სახელმწიფო რელიგია და აღიარებულია რელიგიური თავისუფლების უფლება, თუმცა კანონით მეფე თერავადის მიმდინარეობის ბუდისტი უნდა იყოს. ბუდიზმთან ერთად იგრძნობა ინდუიზმის დიდი გავლენაც. ტაილანდელი ჩინელი მოსახლეონა ჩინურ ხალხურ რელიგიებს იცავს, მათ შორის დაოსიზმს და კონფუციანიზმს. მიუხედავად იმის, რომ ეს პრაქტიკები თავისუფლად არსებობს, მათ არ აქვთ ოფიციალური აღიარდბა და სტატისტიკაში მათ ბუდისტებად თვლიან. ჩინური რელიგიური მოძრაობა იგუანდაო (ტაი. ანუტჰარატამი) ტაილანდში 1970-იან წლებში გავრცელდა და ბოლო ათწლეულებში დიდი პოპულარობა მოიპოვა. 2009 წლის მონაცემებით ყოველწლიურად 200,000 ტაილანდელი ახალ რელიგიას იღებს. მრავალი ეთნიკური ჯგუფი ტაილანდის ხალხურ რელიგიებს იცავს. ტაილანდელი მალაიზიელების მოსახლეობა მუსულმანობას მისდევს, განსაკუთრებით ტაილანდის სამხრეთ რეგიონებში.
ბუდიზმი
ტაილანდში ძირითადად ბუდიზმის თერავადას სკოლას მისდევენ. ტაილანდის მოსახლეობის 90% -ზე მეტი ბუდიზმს იცავს. ტაილანდში მსოფლიოში მესამე უდიდესი ბუდისტური მოსახლეობაა ჩინეთისა და იაპონიის შემდეგ, დაახლოებით 64 მილიონი ბუდისტით. ბუდიზმის ეროვნული ოფისის ბოლო მონაცემებით ტაილანდში სულ 41 205 ბუდისტური ტაძარია, რომელთაგან ამჟამად 33 902 გამოიყენება. ტაილანდის ბუდისტური ტაძრები ხასიათდება მაღალი ოქროსფერი ანძებით. ტაილანდის ბუდისტური არქიტექტურა სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის სხვა ქვეყნების, განსაკუთრებით კამბოჯას და ლაოსის მსგავსია, რომლებიც ტაილანდთან კულტურულ და ისტორიულ მსგავსებებს იზიარებენ.
ითვლება, რომ ბუდიზმი ახლანდელ ტაილანდში დაახლ. ძვ. წ. 250 წელს გაჩნდა ინდოეთის იმპერატორ აშოკას დროს. მას შემდეგ ბუდიზმმა მნიშვნელოვანი ადგილი დაიკავა ტაილანდურ კულტურასა და საზოგადოებაში. ბუდიზმი და ტაილანდის მონარქია განუყოფელი იყო, ტაილანდის მეფეები ისტორიულად ბუდიზმის მფარველები იყვნენ. ისტორიულად ტაილანდში პოლიტიკა და რელიგია ერთმანეთისგან გამიჯნული იყო, მაგრამ XIX საუკუნის შუა წლებში მეფე მონგკუტის რეფორმების შემდეგ ბუდიზმის კავშირი სახელმწიფოსთან გაიზარდა, რაც შემდგომ წლებშიც გაგრძელდა.
ჩინური და ტაილანდური ხალხური რელიგიები
ტაიილანდელი ჩინელების მოსახლეობაში ბევრი იცავს სხვადასხვა ჩინურ რელიგიას, მათ შორისაა ღმერთების და წინაპრების სულების თაყვანისცემა, დაოსიზმი, კონფუციაიზმი. ერთ-ერთი ახალი ჩინური რელიგის იგუანდაო ტაილანდში 1970-იანი წლებში გავრცელდა და იმდენად პოპულარული გახდა, რომ ბუდიზმთან კონფლიქტშიც მოვიდა; 2009 წლის მონაცემებით ქვეყანაში 7000-ზე მეტი იგუანდოოს ეკლესია მოქმედებს და მას ყოველწლიურად დაახლოებით 200,000 ადამიანი იღებს. მიმდევრებისა და ტაძრების დიდი რაოდენობის მიუხედავად, ამ რელიგიებს სახელმწიფო აღიარება არ აქვთ, მათი ტაძრები სტატისტიკურად არ ითვლება სამლოცველოებად, მათი მიმდევრები კი სტატისტიკაში "თერავადის სკოლის ბუდისტებად" ითვლებიან. ტაილანდურ ენაზე ჩინურ ტაძრებს "სანჩაო" ეწოდება.
ტაილანდის ჩინურმა ხალხურმა რელიგიებმა ადგილობრივი ნიშნებიც მიიღეს, მათ შორის დაიწყო ტაილანდური  ღმერთების თაყვანისცემა. დიდ ქალაქებში აღინიშნება რიგი ჩინური დღესასწაულები.
რელიგიური თავისუფლება
ტაილანდის კონსტიტუცია რელიგიურ თავისუფლებას ითვალისწინებს და მას პრაქტიკაშიც იცავენ. რელიგიური მრწამსის გამო ძალადობის ფაქტები თითქმის არ არის დაფიქსირებული, თუმცა სეპარატისტების ძალადობამ ქვეყნის სამხრეთით გამოიწვია უნდობლობა ბუდისტური და მუსლიმური მოსახლეობის შორის. ასევე არ ხდება ახალი რელიგიების და მიმართულებების დარეგისტრირება, მაგრამ პრაქტიკაში ეს მათ წარმომადგენლებს ხელს არ უშლით რელიგიის პრაქტიკაში და ახალი რელიგიები არ იდევნება. ასეთივე სიტუაციაა უცხოერი მისიონერების მიმართაც - ახალი მისიონერების დარეგისტრირება იშვიათად ხდება და მკაცრად კონტროლდება, მაგრამ დაურეგისტრირებელი მისიონერი ძალიან ბევრია და სახელმწიფო მათ არ დევნის.
წყაროები
კატეგორია:რელიგია ტაილანდში
სანტა-როსა-დე-კაბალი
სანტა-როსა-დე-კაბალი (Santa Rosa de Cabal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, რისარალდის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 67.410 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 486 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რისარალდის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნუვარა-ელიას ოლქი
ნუვარა-ელიას ოლქი (නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කය, நுவரேலியா மாவட்டம்) — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის ცენტრალური პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნუვარა-ელია. ოლქის ფართობია 1 741 კმ². მოსახლეობა — 731 415 ადამიანი (2013).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შრი-ლანკის ოლქები
The Alan Parsons Project
გარდა ცვალებადი შემადგენლობის, ჯგუფის ძირითად ბირთვს წარმოადგენდნენ პარსონსი და ვულფსონი. ალანი პროფესიით არის ხმის ინჟინერი და პროდიუსერი, თუმცა ამავე დროს მუსიკოსი და კომპოზიტორია. ვულფსონი ასევე იყო კომპოზიტორი, პიანისტი და მომღერალი. ჯგუფის თითქმის ყველა სიმღერის ავტორებად მითითებულები არიან „ვულფსონი/პარსონსი“.
სქოლიო
კატეგორია:Arista Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Charisma Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1975 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1990 წელს დაშლილი ჯგუფები
ქაზმალარი (ოღუზი)
ქაზმალარი (Kazmalar) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ოღუზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოღუზის რაიონის სოფლები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1150
საქართველომ და აფხაზეთმა მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის წინადადებას, რაც გაეროს სამშვიდობო პროცესში ჩართულობისა და მისი განხორციელების გაძლიერებას გულისხმობდა. გარდა ამისა, ადამიანის უფლებები უნდა იყოს გარანტირებული ორივე მხარის მიერ. იმავდროულად, საბჭომ შეშფოთება გამოხატა გალის რაიონში არსებული მდგომარეობის გამო, სადაც მიწის დანაღმიანება, კრიმინალი, გატაცების ფაქტები, მკვლელობები და შეიარაღებული დაჯგუფებების დანაშაულებრივი მოქმედებები გრძელდებოდა, რაც ხელს უშლიდა სამშვიდობო პროცესს და ლტოლვილების დაბრუნებას.
უშიშროების საბჭომ კმაყოფილება გამოთქვა, რომ დასრულდა სამშვიდობო პროცესის საფუძველის მომზადება, მაგრამ აღინიშნა, რომ აფხაზეთში არსებული კონფლიქტის მნიშვნელოვანი ასპექტები ჯერ კიდევ არ მოგვარებულა. ხაზგასმით აღინიშნა მხარეებს შორის პირდაპირი დიალოგი და კონფლიქტის შედეგად განვითარებული დემოგრაფიული ცვლილებების მიუღებლობა და ლტოლვილების უსაფრთხო დაბრუნება. საბჭომ დაგმო გალის რაიონში შეიარაღებული ჯგუფების საქმიანობა, რაც გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატს საფრთხეს უქმნიდა.
სქოლიო
1150 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:1998 წელი საქართველოში
გოიგოლის ნაკრძალი
გოიგოლის ნაკრძალი (Göygöl Dövlət Təbiət Qoruğu) — პირველი ნაკრძალი აზერბაიჯანში, რომელიც შეიქმნა 1925 წელს. ნაკრძალის სტატუსი რამდენიმეჯერ იქნა ლიკვიდირებული, ხოლო 1965 წელს საბოლოოდ იქნა აღდგენილი. ნაკრძალის ძირითად ტერიტორიას, 6739 ჰექტარს, შეადგენს ხეების მასივი. ცხოველისებური სამყარო შედგება უამრავი ცხოველებისა და მფრინველებისგან.
შექმნის მიზანი
ნაკრძალის შექმნის ძირითად  მიზანს  წარმოადგენს  მცირე  კავკასიის~ ჩრდილო დამრეცების  ტერიტორიაზე  სუბალპური ზონების შენარჩუნება. ძირითადად დასაცავ ობიექტებს წარმოადგენენ ბუნებრივი მთის კომპლექსები, ტყეები, სუბალპური ზონები მცირე კავკასიის ჩრდილო დამრეცებზე, ასევე ტბები გიოიგიოლი, ზალიგიოლი, მარალგიოლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის ნაკრძალები კატეგორია:IUCN კატეგორია Ia
ჩეშმალი (თოუზი)
ჩეშმალი  (Çeşməli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 849 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
სანტუარიო (რისარალდა)
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.736 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 226 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რისარალდის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
საქართველოს ეროვნული ჩემპიონატის რეგიონული ლიგა
რეგიონული ლიგა — საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ჩემპიონატის რანგით მეხუთე დივიზიონი (ეროვნული ლიგის, ეროვნული ლიგა 2-ის, ლიგა 3-ის და ლიგა 4-ის შემდეგ). ატარებს საქართველოს პროფესიული ფეხბურთის ლიგა. რეგიონული ლიგა გაყოფილია სამ ზონად - „ა“, „ბ“ და „გ“ ჯგუფებად, სულ 39 კლუბი.
კატეგორია:საქართველოს ეროვნული ჩემპიონატის რეგიონული ლიგა კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო ტურნირები კატეგორია:საქართველოს ფეხბურთი
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ანას ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ანას ეკლესია (Церковь Святой Анны) —   ლუთერანული ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. ეკლესია აგებულია 1775-1779 წლებში. ეკლესია არის რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
დაარსება
სანქტ-პეტერბურგში პირველი ხის ლუთერანული ეკლესია ააგეს 1704 წელს (სხვა მონაცემებით 1705 წელს) პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ტერიტორიაზე, სანქტ-პეტერბურგის ობერ-კომენდანტის რომან ბრიუსის მიერ. ეკლესია ააშენეს წმინდა ანას სახელზე. მოგვიანებით, ერთი ვერსიით 1710 წელს ან, მეორე ვერსიით 1720 წელს ეკლესია გადაიტანეს პეტროვსკის კუნძულზე.
ლუთერანები დროებით სალოცავად იყენებდნენ სამთო მრეწველობის კოლეგიის დარბაზს. ამ შეკრებების პასტორი იყო იოჰან შატნერი. გერმანელების სიახლოვეს აქ 1715 წლიდან ლოცულობდნენ ტყვე შვედებიც. 1720 წელს დაიწყეს და 1722 წელს აკურთხეს ცალკე ეკლესის შენობა, რომელმაც მომავალში მიიღო წმინდა პეტრეს სახელწოდება. მოგვიანებით წმინდა პეტრეს კირხე ეწოდა ნევის პროსპექტზე აგებულ ლუთერანულ ეკლესიას.
1740 წელს ძველი ეკლესია შეცვალა ახალმა, რომელსაც 16 ოქტომბერს ეწოდა წმინდა ანას ეკლესია. ეკლესიის ასაშენებელი თანხა გამოყო იმპერატორმა ანა იოანეს ასულმა, პროექტი შეიმუშავა არქიტექტორმა პეტრე ეროპკინმა. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1735 წლის 3 მაისს და მშენებლობა დასრულდა ხუთი წლის შემდეგ. ტაძარი საზეიმოდ აკურთხეს 1740 წლის 26 ოქტომბერს, ეროპკინის სიკვდილით დასჯიდან ოთხი თვის შემდეგ. ეკლესიის პასტორი კვლავ იოჰან შატნერი გახდა. ეკლესიის ფასადი შეამკეს პილასტრებით.
ფელტენის დაპროექტებული ტაძარი
ეკატერინე II-ის მეფობის პერიოდში 1775 წლის 20 ივლისს ააგეს ახალი ტაძარი არქიტექტორ იური ფელტენის პროექტის მიხედვით. ეკლესიის კურთხევა შედგა 1779 წლის 24 ოქტომბერს.
1850 წელს წმინდა ანას ეკლესიაში დაამონტაჟეს ორღანი, რომელიც გერმანულმა ფირმამ დაამზადა.
ავსტრალიური ნაგაზი
ეს ჯიში გამოიყვანეს კალიფორნიაში XIX საუკუნეში. მის წინაპრებს შორის არიან ახალი ზელანდიიდან და ავსტრალიიდან ჩამოყვანილი ნაგაზები. ავსტრალიური ნაგაზი, რომელსაც ცოტა ვინმე თუ იცნობს შეერთებული შტატების გარეთ, დღესდღეობით პოპულარობას იძენს. ეს არის მისი კარგი ხასიათის, კეთილგანწყობის და გარეგნობის დამსახურება. ავსტრალიური ნაგაზის თავდაპირველი დანიშნულება იყო ცხვრების მწყემსვა კალიფორნიის ცვალებად კლიმატში, თუმცა მოგვიანებით ის გამოსადეგი აღმოჩნდა როგორც ოჯახში საცხოვრებლად, ასევე, მეძებრის და მაშველი ძაღლის სახით.
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ანას ეკლესია
XX საუკუნე
XX საუკუნის დასაწყისში ეკლესიის მრევლი მოითვლიდა 12 000 ადამიანს, მათ შემადგენლობაში შედიოდა სმოლნის ინსტიტუტის ლუთერანული სარწმუნოების მიმდევარი სტუდენტები. ეკლესიასთან მოქმედებდა, თავშესაფარი, საბავშვო სახლი, საავადმყოფო. ერთ-ერთი უკანასკნელი პასტორი იყო არტურ მალმგრენი, რომელიც 1891 წლიდან 1935 წლამდე ედგა ეკლესიას სათავეში. იგი 1920 წლიდან ხელმძღვანელობდა გერმანულ-შვედურ კონსისტორიას პეტროგრადოს ოლქში.
ავსტრალიური ნაგაზი
ამ ცხოველის ხასიათი ოქროსფერ რეტრივერს და ლაბრადორ რეტრივერს ჰგავს, ალერსიანი და თამაშის მოყვარულია, თუმცა შენარჩუნებული აქვს მუშა თვისებები. ავსტრალიურ ნაგაზს აქვს ზომიერად უხეში ბალანი, რომელიც განსაკუთრებით ხშირია კისერსა და მკერდზე. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ჟღალი თეთრით, ღვიძლისფერი, მარმარილოსებრი, შავი და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. სხეული ზომიერი სიგრძისაა. ის კარგად უძლებს სიცივეს, ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ადვილად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. ადვილად იწვრთნება.
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ანას ეკლესია
XX საუკუნე
1935 წელს ეკლესია დახურეს, ხოლო 1939 წელს არქიტექტორებმა ალექსანდრე გეგელომ და ლევ კოსვენმა იგი კინოსტუდიად გადააკეთეს, რომელსაც უწოდეს „სპარტაკი“.
ავსტრალიური ნაგაზი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ავსტრალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ანას ეკლესია
XX საუკუნე
1992 წელს ეკლესიაში აღსდგა საკვირაო ღვთისმსახურება, რომელიც გაგრძელდა 1997 წლის სექტემბრამდე, პირველი პასტორი პოსტსაბჭოთა პერიოდში გახდა ფრანკ ლოტიჰიუსი.
XXI საუკუნე
2010 წელს მიმდინარეობდა ტაძრის ფასადის რესტავრაცია. 2013 წლის 24 დეკემბერს ხანძრის შემდეგ პირველად გაიმართა ღვთისმსახურება. 2014 წელს ტაძრის წინამძღვარი გახდა ალექსანდრე კუდრიავცევი. 2016 წლისათვის წმინდა ანას კირხეს მრევლი მოითვლიდა მხოლოდ 20 ადამიანს. ღვთისმსახურება მიმდნარეობს ყოველ კვირას 9:30 საათიდან ინგლისურ ენაზე და 15:00 საათზე რუსულ ენაზე.
2017 წლიდან მოქმედებს ლექტორიუმი, სადაც კითხულობენ ლექციებს ფილოსოფიაზე, ისტორიაზე და ფსიქოლოგიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ჩუხურთალა
ჩუხურთალა (Chukhurtala) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში.
კარლ აბრაჰამი
მინი|კარლ აბრაჰამი კარლ აბრაჰამი (Karl Abraham; დ. 3 მაისი, 1877, ბრემენი, გერმანია, — გ. 25 დეკემბერი, 1925, ბერლინი) — გერმანელი ფსიქოანალიტიკოსი, ზიგმუნდ ფროიდის მიმდევარი და თანამშრომელი.
დაიბადა ებრაულ ოჯახში. 1910 წელს მონაწილეობდა ფროიდის მიერ საერთაშორისო ფსიქოანალიზური ინსტიტუტის პირველი ფილიალის დაარსებაში. აბრაჰამი იყო ბიპოლარული აშლილობის (მანიაკურ-დეპრესიული ფსიქოზი) ფსიქოანალიზური მკურნალობის პიონერი. სწავლობდა ადამიანის ხასიათის ჩამოყალიბებასა და ფსიქიკური აშლილობების განვითარებაში ბავშვის სექსუალობის როლს. აბრაჰამი თვლიდა, რომ სქესობრივი ლტოლვა ვითარდება ექვს სტადიად, ხოლო განვითარების შეწყვეტა რომელიმე ადრეულ სტადიაზე იწვევს ფიქსაციას ამ დონეზე და, შემდგომში, მენტალურ დარღვევებს. აბრაჰამის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაშრომია „ლიბიდოს განვითარების მოკლე ნარკვევი“ (1924).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1925 კატეგორია:გერმანელი ფსიქიატრები
შპაიერი
შპაიერი (Speyer, ) — ქალაქი გერმანიაში, რაინლანდ-პფალცის ფედერალურ მხარეში. მდებარეობს მდინარე რაინზე (რაინ-ნეკარის რეგიონი). მოსახლეობა — დაახლოებით 50 ათასი ადამიანი (2010 წლის აღწერის მონაცემები). ქალაქის ფართობი შეადგენს 42,58 კმ²-ს. ქალაქი შედგება 4 საქალაქო რაიონისგან.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები კატეგორია:თავისუფალი საიმპერიო ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
ქარიმლი (ოღუზი)
ქარიმლი (Kərimli) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3473 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოღუზის რაიონის სოფლები
ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი 2019-20
ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი 2019-20 — ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასის 36-ე გათამაშება რომელიც შეცვლილი ფორმატით გაიმართა. მასში მონაწილეობა მიიღო ოთხმა გუნდმა, ესენი არიან: „ბარსელონა“, „ვალენსია“, მადრიდის „ატლეტიკო“ და მადრიდის „რეალი“, ფინალი შედგა 2020 წლის 12 იანვარს. მასში ერთმანეთს მადრიდის „რეალი“ და მადრიდის „ატლეტიკო“ დაუპირისპირდნენ. ტურნირს საუდის არაბეთის ქალაქმა ჯიდამ უმასპინძლა. ძირითადი და დამატებითი დროები უგოლო ფრით დასრულდა. პენალტების სერიაში გამარჯვება მოიპოვა მადრიდის „რეალმა“, ანგარიშით 4-1. გუნდი მე-11-დ დაეუფლა ესპანეთის სუპერთასს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი
ღაზარავანი
ღაზარავანი (Ղազարավան) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 595 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 96.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ერევნის სუბ-სარქისის ეკლესია (ნორ-ნორქი)
ერევნის სუბ-სარქისის ეკლესია (Սուրբ Սարգիս Եկեղեցի, Surp Sarkis Yekeghetsi) — სომხური სამოციქულო ეკლესია ნორ-ნორქის რაიონში, სომხეთი. ეკლესიის მშენებლობა 1998 წელს დაიწყო სომეხი მოღვაწის სარქის გაბრელიანის დაფინანსებით ნიუ-იორკიდან. მთავარი გუმბათის სიმაღლე 23 მეტრია, სამლოცველო დარბაზის ფართობი კი - 328 კვ.მ. სურბ-სარქისის ეკლესია პირველია სომხეთის ეკლესიებს შორის, რომელიც მარმარილოს იატაკის ქვემოთ დამონტაჟებული გამათბობელი სისტემით თბება.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
როლანდ გილიგაშვილი
როლანდ გილიგაშვილი (დ. 18 მარტი 1952, არაშენდა, ახლანდ. გურჯაანის მუნიციპალიტეტი, — გ. 13 ივნისი, 2023) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი.
1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1978-1983 წლებში მუშაობდა თბილისის პროკურატურის სასამართლოებში სისხლის სამართლის საქმეებზე ზედამხედველობისა და საგამოძიებო განყოფილების პროკურორად. 1983-1986 წლებში იყო თბილისის კალინინის რაიონის პროკურორი. 1986-1997 წლებში მუშაობდა საქართველოს პროკურატურის საგამოძიებო სამმართველოს უფროსის მოადგილის თანამდებობაზე. 1987-1999 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 1999 -2001 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “ და საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის თავმჯდომარეა. 2001-2003 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.
ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს იუსტიციის მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2023 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი იურისტები
საბირის სახელობის ბაღი
საბირის სახელობის ბაღი (Sabir bağı) — ქალაქ ბაქოს ერთ-ერთი ბაღი. განლაგებულია ქალაქის საბაილის რაიონში. ატარებს აზერბაიჯანელი პოეტ-სატირიკოსის მირზა ალექპერ საბირის სახელს. სამხრეთით ბაღი ესაზღვრება იჩერი-შეჰერის ციხის კედელს, ჩრდილოეთით გადის ისტიგლალიატის ქუჩაზე, აღმოსავლეთით საკონსტიტუციო სასამართლოს ესაზღვრება, დასავლეთი მხარე კი აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის შენობას ესაზღვრება. ბაღში აგრეთვე დგას პოეტის ძეგლი.
ისტორია
ბაღი გაშენდა 1922 წელს არქიტექტორ გ. ალესკეროვის მიერ ტიპოგრაფია „კასპიას“ ნაცვლად. მისი ფორმირება ხდებოდა ეტაპობრივად. 1922 წელს ძველი კედლის გვერდით დაიდგა მწერლის ძეგლი (მოქანდაკე იაკოვ კეილიხისი, არქიტექტორი ი. სირიშჩევი). 1950-იან წლებში ბაღი საგრძნობლად გაფართოვდა და გამწვანება გაიზარდა. ამის გამო 1958 წელს აღიმართა ახალი ძეგლი (მოქანდაკე ჯალალ ქიარაღდი, არქიტექტორი გ. ალიზადე და ე. ისმაილოვი) ბაღის ცენტრში.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ფთორძმარმჟავა
ფთორძმარმჟავა — ქიმიური ნაერთი ფორმულით CH2FCOOH. ნატრიუმის მარილი, ნატრიუმის ფთორაცეტატი გამოიყენება როგორც პესტიციდი. თრგუნავს აკონიტაზას, ლიმონმჟავას ციკლში. . ფთორძმარმჟავა ბუნებრივად გვხვდება ავსტრალიაში, ბრაზილიასა და აფრიკაში, სულ მცირე 40 მცენარეში. არის ერთ-ერთი ცნობილი ნაერთი ფთორის ხუთი სხვა ბუნებრივი ორგანული ნაერთებიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ორგანული ნაერთები კატეგორია:ფთორორგანული ნაერთები კატეგორია:პესტიციდები
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ეკატერინეს ლუთერანული ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ეკატერინეს ლუთერანული ეკლესია (Лютеранская церковь Святой Екатерины) —   ლუთერანული ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში, ვასილევსკის კუნძულზე. ეკლესია აგებულია 1768-1771 წლებში. ეკლესია არის რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
ისტორია
ევანგელისტურ-ლუთერანული საზოგადოება ჩამოყალიბდა 1728 წელს. თავდაპირველად მორწმუნეები იკრიბებოდნენ ქვის სახლში ვასილევსკის კუნძულზე. მოგვიანებით ამ ნაგებობის ფუნდამენტზე ააგეს ეკლესია, რომელიც 1744 წლის 29 სექტემბერს აკურთხეს პეტრე მოციქულის სახელზე.
მონტმორილონიტი
მონტმორილონიტი — თიხოვანი მინერალი, რომელიც ეკუთვნის შრეებრივი მინერალების ქვეკლასს. აქვს ძლიერ გაჯირჯვების უნარი და მკვეთრად გამოხატული სორბციული თვისებები. გამოირჩევა ფენების დასტის სიმეტრიული აგებულებით მსგავსად პიროფილიტისა. წარმოქმნის მჭიდრო თიხოვან მასებს. მონოკლინური სისტემის კრისტალები მოჩანს მხოლოდ ელექტრონული მიკროსკოპის ქვეშ, გვხვდება იშვიათად. ფერი თეთრიდან ვარდისფრამდეა ნაცრისფერ-ლურჯი ელფერით, წაბლისფერი, წითელი, მომწვანო (მინარევების შესაბამისად).
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ეკატერინეს ლუთერანული ეკლესია
ისტორია
თანამედროვე ნაგებობის მშენებლობა დაიწყეს 1768 წლის 22 ივნისს. ეკლესიის არქიტექტორი იყო იური ფელტენი. ეკლესია აკურთხეს 1771 წლის 26 იანვარს. კაპიტალური რემონტი მიმდინარეობდა 1852-1859 წლებში არქიტექტორ ვლადიმირ ლანგვაგენის მონაწილეობით. ეკლესია გადააკეთეს 1902-1903 წლებში, მათ შორის გაადიდეს 200 ადგილით არქიტექტორ ლ. მარშნერის ხელმძღვანელობით.
მონტმორილონიტი
სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 1-1,5. სიმკვრივე 1,8 კგ/მ³. მონტმორილონიტი ტუტე გარემოს პირობებში ალუმინსილიკატების გამოფიტვის ტიპური პროდუქტია. ბენტონიტის მთავარი შემადგენელი კომპონენტი; შედის აგრეთვე ნიადაგის, თიხნარი კაჭარის და სხვა დანალექი ქანების შემადგენლობაში. მონტმორილონიტის მსგავსი ქანები ნაპოვნია პლანეტა მარსზე. სახელწოდება „მონტმორილონიტი“ წარმოსდგება საფრანგეთის არონდისმან — მონმორიიონის სახელიდან. მონტმორილონიტი სასარგებლო წიაღისეულია. გვხვდება საქართველოშიც. აღსანიშნავია, რომ მონტმორილონიტი თიხოვანი მინერალის — გუმბრინის მთავარი ქანმაშენი მინერალია.
სქოლიო
კატეგორია:თიხოვანი მინერალების ჯგუფი კატეგორია:მაგნიუმის მინერალები კატეგორია:ნატრიუმის მინერალები კატეგორია:კალციუმის მინერალები კატეგორია:დესიკანტები კატეგორია:გეოტექნიკური ინჟინერია კატეგორია:სამკურნალო თიხა კატეგორია:მღვიმური მინერალები კატეგორია:ლუმინესცენციური მინერალები
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ეკატერინეს ლუთერანული ეკლესია
ისტორია
1917 წლისათის სამრევლოს შემადგენლობაში შედიოდა: თავშესაფარი ქვრივებისათვის, საბავშვო სახლი, სასწავლებელი ყმაწვილთათვის, ქალთა გიმნაზია, დაწყებითი სკოლა ბიჭებისა და გოგონებისათვის. 1930-იან წლებში თემი ხელისუფლებამ დაშალა.
1990 წელს იჯარის ფორმით ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს, 1995 წელს გუმბათზე აღმართეს ჯვარი, ხოლო 1999 წელს დაამონტაჟეს ორღანი. 1991-1996 წლებში თემი შედიოდა რუსეთის ერთიან ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესიის შემადგენლობაში, ხოლო შემდეგ გადავიდა ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესიების კავშირის დაქვემდებარებაში.
არქიტექტურა
ეკლესიის შენობა დამახასიათებელია იური ფელტენის შემოქმედებისათვის, რომელიც პეტერბურგში ქმნიდა ანალოგიურ შენობებს.
შენობის სამხრეთ ნაწილში შენობას ადგას მცირე ზომის გუმბათი, რომელიც წარმატებითაა ჩართული მთავარ ფასადში. მთავარი ფასადი ოთხკოლონიანი დორული სვეტებით ტიპიურია ადრეული კლასიციზმის არქიტექტურისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
პულსი
მინი მინი|პულსის გასინჯვა მაჯაზე
პულსი (pulsus— დარტყმა, ბიძგი) — სისხლძარღვის კედლის პერიოდული რიტმული გაფართოება, რომელიც ჩანს თვალით და მკაფიოდ შეიგრძნობა, თუ ძვლის ზედაპირზე მდებარე არტერიას მსუბუქად დავაჭერთ თითს (არტერიული პულსი). პულსს იწვევს გულის მარცხენა პარკუჭის სისტოლისას სისხლის ტალღის გადასვლა არტერიებში და სისხლის დაწოლა არტერიის კედლებზე. პულსი გულის შეკუმშვათა თითქმის სინქრონულია. ჩვეულებრივ პულსს სინჯავენ მაჯის არტერიაზე, საფეთქლის ზედაპირულ არტერიაზე და ტერფის დორსალურ არტერიაზე. მოზრდილი ადამიანის პულსი 60-80 დარტყმაა წუთში. პულსის დარტყმათა შორის ინტერვალი დარღვეულია არითმიის დროს. ვენური პულსი განისაზღვრება კისერზე საუღლე ვენების პულსაციაზე დაკვირვებით. პულსის გამოკვლევას დიდი დიაგნოსტიკური მნიშვნელობა აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გულ-სისხლძარღვთა სისტემა
ლანკაშირული ჰილერი
ლანკაშირული ჰილერი (Lancashire Heeler) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთში XVII საუკუნე/1960-იანი წლებში.
ჰილერები, რომლებიც შინაური ცხოველების გადასარეკად მათ ფეხებში კბენდნენ, ყველგან იყვნენ, სადაც ნახირ ბაზრობებზე მიერეკებოდნენ. ლანკაშირელი ჰილერები XX საუკუნის დასაწყისამდე გაქრნენ. თანამედროვე ჯიში, რომელიც 1960-იან წლებში გაჩნდა, მიიღეს უელშ კორგი პემბროკის და მანჩესტერული ტერიერის შეჯვარების გზით. მექანიზებული ტრანსპორტის გაჩენასთან ერთად ჰილერების ყოლის აუცილებლობა შემცირდა. დიდ ბრიტანეთში გაქრნენ ისეთი ძაღლები, როგორიცაა იორქშირული და ნორფოლკური ჰილერები, დრევერ ქერი და სმიტფილდის ლონდონური კოლი. თანამედროვე ლანკაშირული ჰილერი, მიუხედავად იმისა, რომ საწყისი ჯიშისგან დიდად არ განსხვავდება, იშვიათად გამოიყენება პირვანდელი დანიშნულებით და მისთვის არასოდეს უსწავლებიათ ამგვარად მუშაობა.
ლანკაშირული ჰილერი ცოცხალი ცხოველია და სიხარულით იჭერს ვირთხებს და კურდღლებს. ეს თვისებები მას მონათესავე ტერიერებისგან ერგო. ასევე კარგი კომპანიონია. ლანკაშირული ჰილერის წინა თათები დაფარულია ღია-ყავისფერი ბალნით. სხეულის ზომებთან შედარებით ფეხები მოკლე ჩანს. კუდი ზურგისკენაა დახვეული. დრუნჩზე არსებული ბალანი სხეულის სხვა ნაწილებთან შედარებით უფრო ადრე იცვლის შეფერილობას ასაკის მატებასთან ერთად. მკერდი და მუცელი გრძელი და ღრმაა. ზურგი ძლიერია. უკანა ფეხებზე მუსკულატურა კარგადაა განვითარებული. აქვს დიდი, სუფთა თვალები. ლანკაშირული ჰილერი ადვილად იტანს სიცივეს. ძნელად იწვრთნება. ძნელად ეგუება ბავშვებს. კარგი მოდარაჯეა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ლიანა გოგიაშვილი
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი 1968 წელს. 1972 წელს დაიწყო მუშაობა ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში (ამჟამად თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მორფოლოგიის ინსტიტუტი): იყო ციტოლოგიის განყოფილების უმცროსი, უფროსი (1976–1986 წწ.) და მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი (1986–2005 წწ.), ადამიანის ზოგადი პათოლოგიისა და ადამიანის ეკოლოგიის განყოფილების გამგე (2005–2006 წწ.), კლინიკური და ექსპერიმენტული პათოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი (2006 წლიდან). გოგიაშვილის სამეცნიერო შრომები ეძღვნება გულ-სისხლძარღვთა და სასუნთქი სისტემის პათოლოგიებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ექიმები ლიანა კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
სუკრეს დეპარტამენტი
სუკრეს დეპარტამენტი (Departamento de Sucre) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს კოლუმბიის კარიბის რეგიონში. მოიცავს 10 670 კმ²-ს და ფართობის მხრივ კოლუმბიის დეპარტამენტებს შორის 27-ე ადგილზეა, 772 010 მცხოვრებით კი 21-ე. ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება კარიბის ზღვა, აღმოსავლეთით — ბოლივარის დეპარტამენტი, დასავლეთით კი კორდობის დეპარტამენტი.
სახელი ეწოდა დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლი გმირის — ანტონიო ხოსე დე სუკრეს პატივსაცემად.
დეპარტამენტის ეკონომიკა ეფუძნება სოფლის მეურნეობას. მოჰყავთ იუკა, ბანანი, სიმინდი, თამბაქო, სორგო, იამსი, ბამბა. გარდა ამისა, მოიპოვება ნავთობი და გაზიც.
სუკრეს დეპარტამენტი 26 მუნიციპალიტეტისგან შედგება.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტები
ნამდემუნი
300px|მინი ნამდემუნი — სეულის ერთ-ერთი უძველესი არქიტექტურული ძეგლი, ციხესიმაგრის კარიბჭე. აგებულია 1389 წელს. კარიბჭე მდებარეობს იუნგის რაიონში, სეულის სადგურსა და სეულის პლაზას შორის, კარიბჭის გვერდითაა განთავსებული ასევე ისტორიული 24-საათიანი ნამდემუნის ბაზარი.
XIV საუკუნეში აგებული კარიბჭე, ისტორიული პაგოდის სტილის კარიბჭეა და სამხრეთ კორეის რიგით პირველ ეროვნულ საგანძურად ითვლება. ეს იყო ერთ-ერთი კარიბჭე სეულის გალავნის სამი ძირითადი კარიბჭიდან. ნამდემუნი არის პირველი შენობა ჩოსონის მეფის მეფე თაეჯოს მეფობის ბოლო წლებში აშენებული. აღდგენილია 1447 წელს.
2008 წელს კარიბჭის ხის პაგოდა მძიმედ დაზიანდა ხანძრის შედეგად. კარიბჭეზე აღდგენითი სამუშაოები დაიწყო 2010 წლის თებერვალში და დასრულდა 2013 წლის 29 აპრილს. კარიბჭე ხელახლა გაიხსნა 2013 წლის 5 მაისს.
სახელწოდება
სამხრეთ კორეის მთავრობა ძეგლს ოფიციალურად უწოდებს სუნგნიემუნს (კარიბჭე ამაღლების ცერემონიალისთვის), მიუხედავად იმისა, რომ იგი ჩოსონის დინასტიიდან მოყოლებული უფრო ცნობილია ნამდემუნის (დიდი სამხრეთის კარიბჭე) სახელით. ხალხის უმრავლესობა ფიქრობს, რომ ნამდემუნი შეიცვალა იაპონიის იმპერიის მიერ, რომელიც ამტკიცებდა, რომ მისი პირვანდელი სახელი არ უნდა ყოფილიყო გამოყენებული.
სხვა კარიბჭისგან განსხვავებით, სუნგნაემუნს თავისი სახელი ვერტიკალურად აწერია. სუნგნაემუნი, ეს სახელი ნიშნავს „ცეცხლს“, რომელიც ხუთ ელემენტთან ჰარმონიაშია და ასევე ვერტიკალურადაა დაწერილი, ჩინური ხასიათის „ცეცხლი“ აღნიშნავს, რომ იგი უზრუნველყოფს დაცვას.
2008 წლის ხანძრამდე
2008 წლის ხანძრის წინ ნამდემუნი იყო უძველესი ხის სტრუქტურა სეულში. ქალაქის კარიბჭე შედგებოდა ხისა და ქვის წყობებისაგან და პაგოდისაგან რომლის სახურავის მშენებლობა, დასრულდა 1398 წელს და თავდაპირველად გამოიყენებოდა უცხოელი ემიგრანტებისათვის მოსალოცად, სწორედ ამ ტერიტორიაზე ბინადრობდენ ციმბირული ვეფხვები, რომლებმაც დიდი ხნის წინ დატოვეს ეს ადგილი. მშენებლობა დაიწყო 1395 წელს მეფე თაეჯოს მეფობის მეოთხე წელს და 1398 წელს დასრულდა. კონსტრუქცია 1447 წელს მეფე სეჯონგის მეფობის 29-ე წელს არაერთხელ განახლდა და გადაკეთდა.
XX საუკუნის დასაწყისში ქალაქის კედელი, რომელიც გარს ეკრა ქალაქს, განაანადგურე სატრანსპორტო სისტემის ეფექტიანად გამართვისთვის. იაპონიის პრინცის სეულში ვიზიტის გამო იძულებულები იყვნენ ნამდამუნის ირგვლივ არსებული კედლები დაენგრიათ, რადგანაც ითვლებოდა, რომ პრინცი კარიბჭეში გასასვლელად ძალიან დიდი იყო. კარიბჭე დაიხურა საზოგადოებისათვის 1907 წელს, მას შემდეგ, რაც ხელისუფლებამ ააშენა ელექტროტრამვაი მიმდებარე ტერიტორიაზე. 1938 წელს, ნამდემუნი კორეის გუბერნატორის მიერ კორეის ნომერ პირველ საგანძურად გამოცხადდა.
ნამდემუნი კორეის ომის დროს ძალიან დაზიანდა. მნიშვნელოვანი აღდგენითი სამუშოები 1961 წელს დაიწყო და 1963 წლის 14 მაისს დასრულდა. მას 1962 წლის 20 დეკემბერს ნომერ პირველი ეროვნული საგანძური სტატუსი მიანიჭეს. კარიბჭე კიდევ ერთხელ აღადგინეს 2005 წელს. 2006 წლის 3 მარტს კი კიდევ ერთხელ გახსნეს საზოგადოებისთვის.
2008 წლის ხანძარი
2008 წლის 10 თებერვალს დაახლოებით 8:50 საათზე, ცეცხლი გაუჩნდა და მძიმედ დააზიანა ნამდამუნის კარიბჭის თავზე მდებარე ხის სტრუქტურა. ცეცხლი კონტროლს არ ექვემდებარებოდა და შუაღამის შემდეგ, მიუხედავად 360-ზე მეტი მეხანძრის ძალისხმევისა საბოლოოდ გაანადგურა სტრუქტურა. ბევრი მოწმე იტყობინებოდა, რომ ხანძრის დაწყებამდე საეჭვო ადამიანი დაინახეს და ორი ერთჯერადი ნათება დაინახეს. 69 წლის მამაკაცი, ჩაე ჯონგ-გი (Chae Jong-gi) დააკავეს ხანძრის გაჩენის ბრალდებით და მოგვიანებით მან თავისი დანაშაული აღიარა. პოლიციის კაპიტანი იტყობინებოდა, რომ ჩაე ხატავდა საღებავით იატაკზე და შემდეგ ცეცხლი გაუხსნეს.
რესტავრაცია
სამხრეთი კორეის კულტურული მემკვიდრეობის ადმინისტრაციამ განაცხადა, რომ იგი სამწლიან პროექტს განახორციელებდა, რომლის ღირებულებაც 20 მილიარდ ვონს შეადგენდა (დაახლოებით 14 მილიონი დოლარი), რათა აღადგინოს ისტორიული კარიბჭე, სამხრეთ კორეაში ყველაზე ძვირადღირებული პროექტით. პრეზიდენტმა ლი მიუნგ-ბაკმა დაიწყო შემოწირულობის კამპანია, რათა დაეფინანსებია სტრუქტურის აღდგენა.
2010 წლის იანვრისთვის პავილიონის 70 %, პირველი სართული და ციხე კედელის 80 % დასრულდა. კედლისა და ძირითადი ჩარჩოების დასრულება დაიგეგმა აპრილში და მაისში. სვეტები უნდა ყოფილიყო დახვეწილი, ორნამენტული ნიმუშებითა და ფერებით.
2013 წლის იანვარში ოფიციალურად გამოაცხადეს, რომ კარიბჭის აღდგენა 2013 წლის მაისში დასრულდებოდა. სეულში მკაცრი ამინდის პირობების გამო მშენებლობა ხუთი თვით გადაიდო. 2013 წლის 17 თებერვალს სამუშაოების 96 % დასრულდა და ყველა ფოლადის საყრდენი მოიხსნა. 2013 წლის 29 აპრილს დასრულდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები, ხოლო გახსნა 2013 წლის 4 მაისს დაიგეგმა ბავშვთა დღის წინა დღეს. იგი ოფიციალურად გაიხსნა 2013 წლის 5 მაისს, ხუთწლიანი რესტავრაციის შემდეგ. აღდგენის დასრულებიდან მხოლოდ ექვსი თვის შემდეგ, საღებავმა დაიწყო ძრობა და ხემ ტყდომა. პრეზიდენტმა პაკ კინ ჰემ ბრძანა ამ საკითხის გამოძიება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ კორეის არქიტექტურა კატეგორია:სამხრეთ კორეის ძეგლები
Generation „პ“
Generation „პ“ — რუსი მწერლის, ვიქტორ პელევინის, მესამე რომანი, გამოქვეყნდა 1999 წელს. წიგნში მოქმედება 1990-იანი წლების მოსკოვში ხდება, მთავარი პერსონაჟია ლიტერატურის ინსტიტუტის ახალგაზრდა სტუდენტი ვავილენ ტატარსკი, რომელიც რეკლამისა და კომპიუტერული ტექნოლოგიების სამყაროში ამოყოფს თავს. ავტორი ტექსტში იკვლევს ისეთ თემებს, როგორებიცაა პოსტსაბჭოთა რუსეთი, კონსუმერიზმი, რეკრეაციული ნარკოკულტურა და მესოპოტამიური მითოლოგია.
სიუჟეტი
რომანში მოქმედება მოსკოვში, 1990-იან წლებში, ყოვლისმომცველი ქაოსისა და კორუფციის პერიოდში ხდება. პროტაგონისტი, ვავილენ ტატარსკი, ლიტერატურული ინსტიტუტის სტუდენტი და პოეტი, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ქუჩაში აღმოჩნდება, სადაც იპოვის თავის ჭეშმარიტ მოწოდებას: შექმნას დასავლური რეკლამების რუსული ვერსიები. რაც უფრო იზრდება მისი წარმატება სარეკლამო სფეროში, იგი უფრო და უფრო ცდილობს იპოვოს საზრისი იმ კულტურაში, რომელიც მატერიალური ქონებითა და საკუთარი თავის განებივრებით განისაზღვრება. ტატარსკი ცდილობს, აღმოაჩინოს ძალები, რომლებიც ინდივიდუალურ სურვილებს განსაზღვრავს და პოსტსაბჭოთა სამყაროში კოლექტიურ რწმენას ქმნიან. ამ ძიებაში პოულობს დამთხვევებს, რომლებიც ცხოვრების ქაოსის მიღმა დაფარულ საზრისის ძიებაში ეხმარება. იგი ეცნობა მესოპოტამიის რელიგიურ პრაქტიკას, იღებს ჰალუცინოგენურ სოკოებს, კოკაინსა და არაყს.
მალევე ტატარსკი იწყებს გარკვეული ჭეშმარიტებების გაცნობიერებას, მაგალითად, იმას, რომ ყოველგვარი პოლიტიკა და ტელევიზიით გადმოცემული „ნამდვილი“ ამბები ციფრულ შემოქმედებას წარმოადგენს. როცა საბოლოოდ კორპორაციული პირამიდის მწვერვალს აღწევს, იგი იგებს, რომ მისი ფირმის წევრები ქალღმერთ იშთარის მსახურები არიან, რომელთა ხორციელი ფორმა მთლიანად სარეკლამო სურათებისგან შედგება. ფირმის მთავარი მოვალეობაა, არ გააღვიძოს იშთარის მტერი, ძაღლი ფუკუპი, რასაც ქაოსი და დესტრუქცია მოჰყვება. რიტუალური მსხვერპლშეწირვის შემდეგ ტატარსკი ქალღმერთის ახალი რეგენტი ხდება. რომანის დასასრულს, მისი ელექტრონული ორეული ტელევიზიაში საყოველთაო ცნობადობას მოიპოვეს. ტატარსკი, რომელიც ცდილობდა, ტელევიზიით წარმოდგენილი ყალბი რეალობისთვის ფარდა აეხადა, თავად იქცა ილუზიად.
კატეგორია:1999 წლის რომანები
ჩაინატის პროვინცია
ჩაინატი ( ชัยนาท) — ტაილანდის ცენტრალური პროვინციებიდან ( ჩანვატი ) ერთ- ერთი. მეზობელი პროვინციებია (ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით) ნახონ სავანი, სინგ ბური, სუფჰან ბური და უთაი თანი. ქალაქი ჩაინატი ტაილანდის დედაქალაქ ბანგკოკიდან 188 კილომეტრით ჩრდილოეთით მდებარეობს.
გეოგრაფია
ჩაინატი მდებარეობს ტაილანდის ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე ჩაო ფრაიას ხეობაში. პროვინციის სამხრეთით მდებარეობს ჩაო ფრაიას კაშხალი (ყოფილი ჩაინატის კაშხალი), რომელიც მდინარე ჩაო ფრაიაზე მდებარეობს. კაშხალს ორი დანიშნულება აქვს: მისი საშუალებით თავიდან იცილებენ ბუნებრივ სტიქიებს, როგორიცაა წყალდიდობა და მეორე, მდინარე ბრინჯის პლანტაციების მორწყვისთვის ერთ- ერთ ყველაზე ეფექტურ ხერხს წარმოადგენს. კაშხალი, დიდი ჩაო ფრაიას პროექტის ნაწილია, რომელიც დასრულდა 1957 წელს. ჩაო ფრაიას კაშხალი ტაილანდისთვის პირველი კაშხალია.
ისტორია
ჩაინატი პირველად აიუტაიას პერიოდში შეიქმნა და ის ბირმელი არმიის წინააღმდეგ ბაზას წარმოადგენდა. ბაზის სტრატეგიული მდებარეობის წყალობით ყოველ ბრძოლაში რომელიც აქ გაიმართა, ტაილანდელებმა მოიგეს და შესაბამისად აგილს ჩაინატი ანუ ,,გამარჯვების ადგილი" ეწოდა.
სიმბოლოები
პროვინციის გერბზე გამოსახულია დჰამაჩაკკა, უკანა ფონზე კი - მთა. გერბი ასახავს დჰამაჩაკკის ბუდას გამოსახულებას, რომელიც ვატ დჰამამოენშია განთავსებული. თვითონ ეს ადგილი კი მთის ფერდობზეა აშენებული.
პროვინციული ხე არის ბაელის ხილის ხე ( Aegle marmelos ), ხოლო პროვინციული ყვავილი ცისარტყელის წვთების ხე ( Cassia javanica ). ბლეკერის თევზი ( Phalacronotus bleekeri ) - პროვინციული თევზის სახეობაა.
პროვინციის მთავრობა
ჩაი ნატი დაყოფილია რვა ოლქად ( ამფოები ). ოლქები შემდგომ იყოფა 53 ქვე-ოლქად ( ტამბონები ) და 503 სოფლად ( მუბანები ). მინი|232x232px| ჩაინატის რუკა|მარცხნივ
ცნობილი ადგილები
ჩაო ფრაიას კაშხლის გარდა, ჩაინატსს ასევე აქვს სხვადასხვა მნიშვნელოვანი ადგილები, როგორიცაა:
საპფაიას ძველი პოლიციის განყოფილება: საპფაიას რაიონის უძველესი პოლიციის განყოფილებაა, რომელიც აშენდა მეფე რამა V- ის პარიოდში. ამ შენობის ასაკი 100 წელზე მეტია.
ჩაინატის პროვინციული სტადიონი, ასევე ცნობილი როგორც ხაო პლონგის სტადიონი: არის ჩაინატის პროვინციული სტადიონი და Chainat Hornbill FC- ის მშობლიური სტადიონი.
ჩაინატში დაბადებულები
პუმპუანგ დუანჯგანი (დ. 1961– 1992): ლუკ ტუნგის მომღერალი
კაპოლ თონგპლუბი (დ. 1967): დიჯეი, ტელეწამყვანი
მუანგჩაი კიტტაკასემი (დ. 1968): მსოფლიო კლასის პროფესიონალი მოკრივე
2017 წლის ადამიანის განვითარების ინდექსი
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვე-ეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე (NESDB) პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
ბიშარა ელ-ხური
ბიშარა ელ-ხური (بشارة الخوري; დ. 10 აგვისტო, 1890 — გ. 11 იანვარი, 1964) — ლიბანის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ლიბანის პირველი პრეზიდენტი 1943-1952 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა რეშმაიაში 1890 წელს მთიან ლიბანში, მარონიტი ქრისტიანის ოჯახში. განათლებით და პროფესიით იურისტია. როგორც ადვოკატი ცნობილი გახდა 1935 წლის სასამართლო პროცესიდან, როდესაც მან მოახერხა ლიბანის მომავალი პრემიერ-მინისტრის აბდულ ჰამიდ ქარამეს უდანაშაულობის დამტკიცება, რომელსაც ბრალად სდებდნენ მვლელობაში მონაწილეობას.
1920-იანი წლების შემდეგ დაკავებული იყო პოლიტიკური საქმიანობით. 1927 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ აირჩიეს ლიბანის პარლამენტის წევრად. საფრანგეთის მანდატის დროს ორჯერ ეკავა ლიბანის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა, 1927 წლის 5 მაისიდან 1928 წლის 10 აგვისტომდე და 1929 წლის 9 მაისიდან 11 ოქტომბრამდე. იყო ლიბანის დამოუკიდებლობის აქტიური მომხრე და პარტია ად-დუსტურის პარტიის დამაარსებელი.
1943 წლის 23 სექტემბერს აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად. 8 ნოემბერს ლიბანის პარლამენტმა ქვეყნის კონსტიტუციიდან ამოიღო მუხლი შეზღუდული სუვერენიტეტის შესახებ, ამის საპასუხოდ საფრანგეთის ხელისუფლებამ 11 ნოემბერს ბიშარა ელ-ხური ლიბანის დამოუკიდებლობის სხვა მომხრეებთან ერთად დააპატიმრეს (პრემიერ-მინისტრი რიად ალ-სოლხი, პიერ ჟმაიელი, ქამილ შამუნი და სხვ.), დაშალეს პარლამენტი და შეაჩერეს კონსტიტუციის მოქმედება. საფრანგეთის ხელისუფლების მოქმედებამ აღშფოთება გამოიწვია ქვეყანაშიც და არაბულ სამყაროშიც. ლიბანში დაიწყო მასობრივი საპროტესტო აქციები. ამან აიძულა საფრანგეთის ხელისუფლება 1943 წლის 22 ნოემბერს გაეთავისუფლებინა პატიმრები, მათ შორის ბიშარა ელ-ხური. აქედან მოყოლებული აღნიშნული თარიღი ითვლება ლიბანის დამოუკიდებლობის დღედ და აღინიშნება როგორც ეროვნული დღესასწაული.
ბიშარა ელ-ხური დაუბრუნდა პრეზიდენტის თანამდებობას 1943 წლის 22 ნოემბერს და იგი ეკავა 1952 წლის 18 დეკემბერს. მისი პრეზიდენტობის ერთ-ერთი ძირითადი მიღწევა იყო ეროვნული პაქტის შემუშავება, ლიბანის ქრისტიანი და მუსულმანი ლიდერების შეთანხმება, რომელიც დე-ფაქტო ქვეყნის კონსტიტუციური მოწყობის საფუძველი გახდა.
ბიშარა ელ-ხურის პრეზიდენტობა ქვეყანაში აღინიშნა მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ზრდით, მაგრამ ლიბანის მონაწილეობამ 1947-1949 წლების არაბეთ-ისრაელის პირველ ომში, რომლის შედეგადაც ქვეყნის ტერიტორიაზე შევიდა 100 000 პალესტინელი ლტოლვილი, მნიშვნელოვნად შეარყია ქვეყნის ეკონომიკა. ამ ფაქტორმა და კიდევ ბიშარა ელ-ხურის ადმინისტრაციის წევრების კორუფციაში დადანაშაულებამ, ქვეყანაში მასობრივი დემონსტრაციების პროვოცირება გამოიწვია, რამაც აიძულა ბიშარა ალ-ხური გადამდგარიყო ქვეყნის მეთაურის თანამდებობიდან 1952 წლის 18 სექტემბერს.
თანამდებობიდან გადადგომის შემდეგ, გარდაცვალებამდე იყო პარტია ად-დუსტურის ლიდერი. გარდაიცვალა 1964 წლის 11 იანვარს.
ბიშარა ელ-ხურის შვილი მიშელ ელ-ხური ასევე ლიბანელი პოლიტიკოსი იყო და 1960-იან წლებში ეკავა რიგი მინისტრების თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ლიბანის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 10 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1964