cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შაშვი
გავრცელება
ცნობილია დაახლოებით 65–80 სახეობა. გავრცელებული არიან როგორც ძველ, ისე ახალ სამყაროში; 2 სახეობა შეყვანილია ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაზე. უპირატესად ტყის ფრინველები არიან, თუმცა რამდენიმე სახეობა ღია ლანდშაფტებშიც ბინადრობს. ჩრდილოეთში მცხოვრებ სახეობებს სეზონური გადაფრენები ახასიათებთ; მათი ნაწილი დიდ გუნდებს ქმნის. რიგ ქვეყნებში, ძირითადად კი სამხრეთ ევროპაში, შაშვები სანადირო ფრინველებს მიეკუთვნებიან.
ქცევა და კვება
ცქვიტი და მყვირალა ფრინველებია; ხშირად მიწაზე იკვებებიან. საკვებად იყენებენ მწერებს, ობობებს, ჭიაყელებს და მოლუსკებს, აგრეთვე ნაყოფებს (ძირითადად კენკრას). ზოგჯერ ზიანი მოაქვთ ხილისა და კენკროვანი კულტურების პლანტაციებისათვის.
გამრავლება
მონოგამიური ფრინველებია. ბუდობენ ცალკეულ წყვილებად ან პატარა კოლონიებად ხეებზე, ბუჩქებსა და მიწაზე. ბუდე მასიური და ჯამისებურია. მისი მშენებლობის დროს მასალებს ჩვეულებრივ თიხით ან მიწით ამაგრებენ. სეზონზე 1–2 (იშვიათად 3) ბუდეს აკეთებენ და თითოეულში 4–7 კვერცხს დებენ.
სქოლიო
* კატეგორია:შაშვისებრნი
პაატა გოგოხია
პაატა გოგოხია (დ. 10 მაისი, 1967) — ქართველი მრეწველი და პოლიტიკოსი. საქართველოს პარლამენტის წევრი 2019 წლის 13 დეკემბრიდან 2020 წლის 11 დეკემბრამდე.
ბიოგრაფია
პაატა გოგოხია დაიბადა 1967 წლის 10 მაისს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მრეწველობის დაგეგმვის ფაკულტეტი. 2002-2019 წლებში იყო შპს „ენგურის“ დირექტორი, 2018-2019 წლებში კი იყო ქართულ-ესპანურის სამშენებლო კომპანიის დირექტორის მოადგილე და უსაფრთხოების სამსახურის უფროსი. 2019-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:ქართველი მრეწველები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ჯემი
ჯემი (jam) — ხილის სქელი მურაბა, რომელიც წარმოადგენს მთლიან მასას. არსებობს სხვადასხვა ხილის ჯემი. მაგ: ატმის, გარგარის, ქლიავის, საზამთროს და სხვა.
ჯემის მომზადება
ჯემის დასამზადებლად კენკრის სეზონი წლის საუკეთესო დროა.
ის გამოიყენება კულინარიაში როგორც დამოუკიდებელი საჭმელი, ასევე ჯემის გამოყენებით ტკბილეულის მაგ: ბლინების, ტოსტების, კექსების და სხვადასხვა ნამცხვრების, ასევე ხილისგულიანი კანფეტების მოსამზადებლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ტკბილეული
სონა ახუნდოვა
სონა ახუნდოვა-ბაღირბაიოვა (Axundova-Bağırbəyova Sona Əbdül qızı; დ. 23 აგვისტო, 1896, შემახა — გ. 27 იანვარი, 1982, ბაქო) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა სამეურნეო, სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1952), აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1964) და ექიმი (1960).
ბიოგრაფია
1970 წელს წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის ინსტიტუტის თვალის დაავადებათა კათედრის საპატიო სამეცნიერო მრჩევლად. იყო სსრკ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი; დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული ექიმები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
წაფათაღი
წაფათაღი (Ծափաթաղ) — სოფელი სომხეთში. მდებარეობს გეღარქუნიქის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 429 ადამიანს შეადგენდა.
ყიზილქენდი
ყიზილქენდი (Qızılkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	3,337 კაცი.
წაფათაღი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
ყიზილქენდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
კუკის ოლქი (ტეხასი)
კუკის ოლქი (Cooke County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. გეინსვილი. შეიქმნა 1848 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ზამთრის აზიური თამაშების ყველა დროის მედლების ცხრილი
ქვემოთ არსებულ ცხრილში მოცემულია ზამთრის აზიური თამეშების მედლების სტატისტიკა 1986 წლის ზამთრის თამაშებიდან 2017 წლის თამაშების ჩათვლით (ორივე გაიმართა ქალაქ საპოროში, იაპონია).
ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტები მედლების გარეშე
და მონაწილეობის მისაღებად მიწვეულნი იყვნენ 2017 წლის თამაშებზე, თუმცა ამ ათლეტებს არ ჰქონდათ უფლება, რომ მიეღოთ რომელიმე მედალი, რამდენადაც ისინი ითვლებოდნენ სტუმარ მონაწილეებად.
სქოლიო
კატეგორია:აზიური თამაშების მედლების ცხრილები კატეგორია:ზამთრის აზიური თამაშების მედლების ცხრილები
ბრიანსკი
ბრიანსკი — ქალაქი რუსეთის ფედერაციაში, ბრიანსკის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ბრიანსკი მდებარეობს შუა რუსეთის მაღლობის დასავლეთ მხარეზე, მდინარე დესნას ორივე ნაპირას; მდინარეების, ბოლვასა და სნეჟეტის შესართავთან.
რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის, დიმიტრი მედვედევის 2010 წლის 25 მარტის ბრძანებით ბრიანსკს მიენიჭა საპატიო წოდება „სამხედრო დიდების ქალაქი“.
ისტორია
ბრიანსკის დაარსების ზუსტი თარიღი უცნობია. 1976-1979 წლების ჩაშინის ყორღანის გათხრებიდან მიღებული არქეოლოგიური მონაცემები გვიჩვენებს, რომ ბრიანსკის ტერიტორიაზე ქალაქი არსებობდა X საუკუნის ბოლო მეოთხედში. ამ მონაცემებიდან გამომდინარე, ბრიანსკის დაარსების პირობით თარიღად ითვლება 985 წელი.
1356 წელს ლიტვის მთავარმა ოლგერდმა დაიპყრო ბრიანსკი და ლიტვის დიდ სამთავროს შეუერთა. 1500 წელს ქალაქი ივანე III-მ აიღო და რუსულ სახელმწიფოს მიუერთა. XVI საუკუნეში დაიწყო ახალი ომი ლიტვასთან, რომლის მსვლელობისასაც ბრიანსკი რუსული ძალების საყრდენი წერტილი იყო. მრავალი წლის განმავლობაში ბრიანსკი განხეთქილების ვაშლი იყო პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობასა და რუსეთის სამეფოს შორის.
1607 წელს ქალაქს ორჯერ დაესხა ცრუდიმიტრი II. მიუხედავად გამუდმებული სამხედრო საფრთხისა, ქალაქი იზრდებოდა, ხოლო მოსახლეობა მრავლდებოდა.
XVIII საუკუნიდან ბრიანსკზე გადიოდა მნიშვნელოვანი სავაჭრო გზები, რომლებიც მალოროსიას აკავშირებდნენ მოსკოვთან; ამ პერიოდიდან იწყება ვაჭრობის აღმავლობა. პეტრე I-ის დროს ქალაქი ხელახლა გამაგრდა. 1783 წელს ბრიანსკში დაარსდა არსენალი, სადაც საალყო და საველე არტილერია მზადდებოდა.
1709 წელს ქალაქი კიევის გუბერნიის შემადგენლობაში შევიდა, 1727 წელს სევის პროვინციაში შემავალი ბრიანსკი გადავიდა ბელგოროდის გუბერნიაში, ხოლო 1778 წლიდან შევიდა ახლადჩამოყალიბებულ ორლოვის სანაცვლოში. XIX საუკუნეში ბრიანსკი ბრიანსკის სამრეწველო რაიონის ცენტრი გახდა; 1873 წელს შეიქმნა ბრიანსკის მანქანათმშენებლობის ქარხანა, XIX საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედში კი ბრიანსკი მსხვილ სარკინიგზო წერტილად ჩამოყალიბდა.
1920—1929 წლებში ქალაქი ბრიანსკის გუბერნიის ცენტრი იყო.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1941 წლის 6 ოქტომბერს ქალაქი გერმანულმა ჯარებმა დაიკავეს. ბრიანსკის ტყეებში მოქმედებდა პარტიზანული დანაყოფი, რომელიც ჯამში 60 ათას მებრძოლს ითვლიდა. მშვიდობიანი მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი კი საკონცენტრაციო ბანაკებში იმყოფებოდა.
1943 წლის 17 სექტემბერს ბრიანსკი საბჭოთა ჯარებმა გაათავისუფლა, დღესდღეობით ეს თარიღი აღინიშნება, როგორც ქალაქის დღე.
1944 წლის 5 ივლისს ჩამოყალიბდა ბრიანსკის ოლქი; ბრიანსკი კი მისი ადმინისტრაციული ცენტრი გახდა.
1950 წელს ბრიანსკის შემადგენლობაში შევიდა მუშათა დასახლება ურიცკი და სოფელი ყარაჩიჟი, ხოლო 1956 წელს — ქალაქი ბეჟიცა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბრიანსკი დაყოფილია 4 საქალაქო რაიონად. ესენია: ბეჟიცის (შედის დასახლება რადიცა-კრილოვკა), ვოლოდარის (შედის დასახლება დიდი პოლპინო), საბჭოთა და ფოკინის.
მოსახლეობა
2012 წლის 1 იანვრის მონაცემებით, ბრიანსკმა მოსახლეობის რაოდენობით 41-ე ადგილი დაიკავა რუსეთის ქალაქებს შორის. დღესდღეობით ქალაქში 405 ათასი ადამიანი ცხოვრობს.
მრეწველობა
ბრიანსკი მსხვილი სამრეწველო ცენტრია. მრეწველობის ძირითადი სფეროებია: მანქანათმშენებლობა და მეტალის გადამუშავება. აგრეთვე ვითარდება ქიმიური, ელექტროტექნიკური, ელექტრონული, ხისგადამამუშავებელი, ქსოვილებისა და კვების მრეწველობა.
ტრანსპორტი
thumb|240px|ბრიანსკ-ორლოვსკის სადგური ბრიანსკი მსხვილი სარკინიგზო კუთხეა: სარკინიგზო ხაზები ქალაქის გავლით გადის მოსკოვამდე, კიევამდე, ხარკოვამდე, სმოლენსკამდე და ვიაზმამდე, სადაც ხორციელდება მგზავრების გადაყვანა და ტვირთის გადატანა. იგეგმება სწრაფმავალი მატარებლის ამოქმედება კიევამდე.
ბრიანსკზე გადის ფედერალური ავტოსტრადა: მოსკოვი — კიევი, ბრიანსკი — ნოვოზიბკოვი — კობრინი.
ქალაქში მდებარეობს სარკინიგზო სადგურები: ბრიანსკი-ორლოვსკი და ბრიანსკი-ლგოვსკი (შესაბამისად, ბრიანსკი-I და ბრიანსკი-II), ორჯონიკიძეგრადი; ავტობუსების სადგური პერესვეტის ქუჩაზე და ავტობუსების სადგური ბეჟიცაში. ქალაქის დასავლეთით 14 კილომეტრში მდებარეობს ბრიანსკის საერთაშორისო აეროპორტი.
მგზავრთა გადაყვანა სრულდება სამარშრუტო ტაქსებით (1400 მანქანაზე მეტი 54 მუდმივ მარშრუტზე), ტროლეიბუსებით (10 რეგულარული მარშრუტით), ავტობუსებით (36 მარშრუტი) და ასევე ქალაქისპირა ელექტრომატარებლებით. საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მგზავრობა (ტროლეიბუსი, ავტობუსი) ღირს 12 რუბლი, სამარშრუტო ტაქსებით — 14 რუბლი, ხოლო 23:00 საათის შემდეგ — 16 რუბლი (2014 წლის მაისის მონაცემებით).
განათლება
5 უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება:
მათ გარდა ბრიანსკში გახსნილია 18 უმაღლესი სასწავლებლის ფილიალები:
თეატრები, კინოთეატრები, საკონცერტო დარბაზები
thumb|240px|დრამატული თეატრი
ტელევიზია
ორ ციფრულ საეთერო თანამგზავრთან და ანალოგური ეთერის რამდენიმე ათეულ ფედერალურ არხთან ერთად, ბრიანსკში მოქმედებს ადგილობრივი ტელეკომპანიები:
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქში რამდენიმე დანგრეული არქიტექტურული ძეგლია.
ტურვოლანდია
ტურვოლანდია (Turvolândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სანტა-რიტა-დუ-საპუკაის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
რატი წითელაძე
რატი წითელაძე  (დ. 7 ნოემბერი, 1987, ბათუმი) ― ქართველი აღმოსავლური ორთაბრძოლების წარმომადგენელი, კინო რეჟისორი, მსახიობი და პროდიუსერი.
ბიოგრაფია
2008 წელს, მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული კინგბოქსინგში WK1-ის წესებით, ეგვიპტეში. აგრეთვე იყო საერთაშორისო "Budo" სპორტის ფედერაციის მთავარი ინსტრუქტორი და საქართველოს ეროვნული ნაკრების კაპიტანი.
იყო სატელევიზიო შოუ „ცეკვავენ ვარსკვლავების“ 2013 წლის სეზონის მონაწილე.
2014 წელს, დააარსა კინოკომპანია ArtWay Film. მას შემდეგ მან გადაიღო რამდენიმე მოკლემეტრაჟია ფილმი, მათ შორის "დედა" რომელის 100-მეტ საერთაშორისო ფესტივალზე 40-ზე მეტ ქვეყანაში იქნა ნაჩვენები. ფილმა მოიპოვა პრიზები, ამერიკის, ინგლისის, მექსიკის, ბანგლადეშის, არგენტინის და მაკედონიის საერთაშორისო კინოფესტივალებზე.
2015 წელს მან მთავარი როლი შეასრულა ქართულ-უკრაინულ სერიალიში ,,პარადოქსი “.
2018 წელს, მისი მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური ფილმი "სოციუმის პატიმარი" 50-მდე საერთაშორისო პრიზი მოიპოვა, მათ შორის არა-ერთი ოსკარის კვალიფიცირებული ფესტივალის გამარჯბეული გახდა და ასევე ევროპული კინო აკადემიის ნომინაცია მოიპოვა. ფილმი იქნა ნაჩვენები 200-ზე მეტ საერთაშორისო კინოფესტივალზე, მათ შორის ჰონგ კონგის, მელბრუმის, ლიდსის და ლოკარნოს ფესტივალებზე.
ამავე წელს ბერლინალეზე სრულმეტრაჟიანი ფილმის პროექტიდ "ცარიელი სახლი" 10 შორის იქნა შერჩეული ბერლინალეს კოპროდუქციის მარკეტზე. და ასევე მოიპოვა საინაუგურაციო ევრიმაჟის პრიზი საუკეთესო ფილმის პროექტისათვის.
2019 წელს, ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალიზე, რატიმ ჰოლივუდის უცხოური პრესის ასოციაციის ოქროს გლობუსის "HFPA Awards Residency Prizes" ჯილდო მოიპოვა.
სქოლი
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი
გაბრიელა რივადენეირა
2011 წელს, 28 წლის ასაკში იგი გახდა იმბაბურის პროვინციის პირველი ქალი გუბერნატორი, იგი ასევე იყო გუბერნატორებს შორის ყველაზე ახალგაზრდაც. თანამდებობიდან გადადგა 2012 წელს, რათა მონაწილეობა მიეღო 2013 წლის არჩევნებში. 2013 წლის 14 მაისს 107 ხმით აირჩიეს ასამბლეის პრეზიდენტად.
სქოლიო
კატეგორია:ეკვადორის ეროვნული ასამბლეის პრეზიდენტები კატეგორია:ეკვადორელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი
გიმნაზია
პირველი გიმნაზია 1526 წელს ბავარიის ქ. ნიურნბერგში დააარსა ცნობილმა თეოლოგმა და პედაგოგმა ფილიპე მელანხტონმა. 1528 წელს გიმნაზია გაიხსნა საქ­სონიაში, ხოლო 1538 წელს — ქ. სტრას­ ბურგში. XVI–XVIII საუკუნეებში. გიმნაზიები აღმოცენდა გერმანიის მრავალ ქა­ლაქში, ასევე რუსეთშიც (პეტერ­ ბურგში – 1725 წელს, მოსკოვში – 1755 წელს); XIX საკუნე­ში ავსტრია­უნგრეთში, ბულგარეთში, ჰოლანდიაში, სა­ბერძნეთში, დანიაში, სერბეთსა და შვეიცარიის გერმ. კანტონებ­ში. გიმნაზია ეწოდებოდა ვაჟებისათვის განკუთვნილ საშ. სკოლებს. XIX ს. შუა ხანებიდან ევროპის სხვა­ დასხვა ქვეყანაში დაარსდა რეა­ლური სასწავლებლები, სადაც დაინერგა ბუნებისმეტყველებისა და მათემატიკის გაძლიერებული სწავლება. შეიქმნა საშ. სასწავლო დაწესებულებების ახალი, გარ­დამავალი ტიპი – რეალური გ., სადაც ბერძნ. ენა აღარ ისწავლე­ ბოდა. XIX–XX სს. მიჯნაზე კლა­სიკურ გ­ებში ნაკლები ყურადღება ეთმობოდა ძვ. ენების სწავლებას, მაგრამ გ­ის ეს ტიპი მაინც რჩე­ბოდა ძირითად საშ. სასწავლო დაწესებულებად ევროპაში.
საქართველოში პირველი გიმნაზია — თბილისის პირველი გიმნაზია – გაიხსნა 1830 წელს. 1864­ წლიდან რუსეთის იმპერიაში, შესაბამისად, საქართ­ველოშიც, გატარდა საგანმანათ­ ლებლო რეფორმა. დაარსდა სამი ტიპის გიმნაზია: ბერძნული ენის გაძლიერებუ­ლი სწავლებით, ლათინური ენის გაძ­ლიერებული სწავლებითა და რეა­ლური გიმნაზია – საბუნებისმეტყველო დისციპლინებისა და თანამედროვე ენების გაძლიერებული სწავლებით. გიმნაზიადამთავრებულებს ჰქონ­დათ სწავლის გაგრძელების უფლება. პირველი ორი ტიპის გიმნაზიის დამ­თავრების შემდეგ ახალგაზრდებს უფლება ეძლეოდათ, განეგრძოთ სწავლა უნ­ივერსიტეტებსა და სხვა უმაღლეს სასწავლებლებში, რეალური გიმნაზი­ის დამთავრების შემდეგ კი – მხოლოდ უმაღლეს ტექნიკურ სასწავლებლებში. XIX საუკუნის 60-­იან წლებში გაიხსნა ქალთა გიმნაზი­ებიც. XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში საქართველოში არსებობდა შემდეგი გიმნაზი­ები: თბილისში – თბილისის ქართული გიმნაზია (1879), სათავადაზნაურო გიმნაზია (1918–21 – ვაჟთა VII გ.), ვაჟთა II (1887–1921), ვაჟთა III (1894– 1921), თბილისის ვაჟთა ქართული (1900–21), ვაჟთა IV (1905–21), ვაჟ­ თა V (1908–21), ვაჟთა VI (1912– 20), ქალთა I (1872–1921), ქალთა II (1874–1921), ქალთა III (1884– 1921), ქალთა IV (1903–21), ქალთა V (1906–21), ქალთა VI (1910–21), ქალთა VII (1863–1919), ქალთა VIII (1892–1919) და ქალთა ქართუ­ლი (1906–19) გიმნაზიები. გიმნაზი­ები გაიხსნა საქართველოს სხვა ქალაქებშიც: ქუთაისში – ვაჟთა (1850–1921), ქუთაისის სათავადაზნაურო ვაჟთა ქართული (1880–1921) და ქალთა (1903–21) გიმნაზიები; ფოთში – ვაჟთა (1906–21), ქალთა (1902–21); ბა­თუმში – ქალთა (1900–21); გორში – ქალთა (1915–21); ხონში – ვაჟთა (1916–21); ხაშურში – ვაჟთა (1916– 21) გიმნაზი­ები. სოხუმში გაიხსნა ქალთა პროგიმნაზიაც. გიმნაზი­ების უმრავლე­სობა 1921 წლის შემდეგ გადაკეთდა სახელმწიფო განათლების სისტემის სასწავლო დაწესებულებებად. ამჟამად გიმნაზია არ­სებობს მხოლოდ კერძო სექტორში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სკოლის ტიპები
მოტლავა
მოლტავა (Mottlau) — მდინარე პომერელიაში, პოლონეთი. მდინარე სათავეს იღებს ტბა რივალდსკოედან, სტაროგრად–გდანსკიდან ჩრდილო–აღმოსავლეთით. ის გაივლის ტბა როკიკის და ჩაედინება ვისლას შენაკდ ლენივკაში. მისი სიგრძეა 64,7 კმ, ხოლო აუზის ფართობი 1511.3 კმ².
ქალაქი გდანსკი მდებარეობს მისი და ლენივკას შესართავთან. გდანსკში მდინარეზე 1687 წლიდან მოქმედებს ბორანი მოლტავა. სახელი მოლტავა მომდინარეობს პრუსიული ენიდან. გერმანულად მდინარეს ეწოდება მოტლაუ. არსებობს მოსაზრება, რომ ქალაქების გდანსკის და გდინიას სახელები მომდინარეობს ამ მდინარის ძველი პოლონური და კაშუბური სახელიდან გდანია (Gdania).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის მდინარეები
Apache Software Foundation
Apache Software Foundation, ასევე ASF, ფონდი Apache (IPA:, პროგრამული უზრუნველყოფის ფონდი Apache) — ამერიკული არაკომერციული კორპორაცია, რომელიც ემსახურება Apache-ის ღია და თავისუფალი პროგრამული უზრუნველყოფის მხარდაჭერას. ფონდი ჩამოყალიბდა Apache Group-ისგან და დარეგისტრირდა კორპორაციად 1999 წლის 25 მარტს.
Apache Software Foundation არის ღია საწყისი კოდის მქონე პროგრამული უზრუნველყოფის შემმუშავებელთა დეცენტრალიზებული საზოგადოება. მათ მიერ წარმოებული პროგრამული უზრუნველყოფა ვრცელდება Apache-ის ლიცენზიით და არის თავისუფალი და ღია საწყისი კოდით. პროექტები, რომელსაც უძღვება Apache, ხასიათდებიან კოლაბორაციულობით, კონსენსუსზე დაფუძნებული შემუშავების პროცესითა და ღია და პრაგმატული პროგრამული ლიცენზიით. თითოეული პროექტი იმართება ტექნიკური ექსპერტების თვითარჩეული ჯგუფის მიერ, რომლებსაც აქტიურად შეაქვთ წვლილი პროექტში. ფონდი მერიტოკრატიულია, რაც ნიშნავს იმას, რომ ფონდის შეუძლია მხოლოდ მოხალისეებს, ვისაც აქტიურად შეაქვს წვლილი Apache-ის პროექტებში. ASF მიიჩნევა მეორე თაობის ღია საწყისი კოდის ორგანიზაციად, რაშიც იგულისხმება, რომ მისგან მიღებული კომერციული მხარდაჭერა არ იწვევს პლატფორმაზე დამოკიდებულების ეფექტის რისკს.
ფონდის ამოცენებს შორისაა, Apache-ის პროექტებზე მომუშავე მოხალისეების სამართლებრივი დაცვა და Apache-ის საფირმო სახელის სხვა ორგანიზაციების მიერ არამართლზომიერი და უნებართვო გამოყენების აღკვეთა.
ყოველწლიურად ფონდი Apache ატარებს რამდენიმე კონფერენციას ApacheCon, რომელზეც განიხილავენ Apache-ის პროექტებსა და მასთან დაკავშირებულ ტექნოლოგიებს.
ისტორია
ფონდი აცხადებს, რომ სახელი „Apache“ არჩეულ იქნა „ამერიკის მკვიდრი აპაჩის ხალხის საპატივცემულოდ, რომლებიც განთქმულნი არიან მათი უპირატესი მეომრული სტრატეგიითა და ამოუშრეტელი გამძლეობით“.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წელს დაარსებულები კატეგორია:1999 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
გუჯარები
მინი|გუჯარი ბავშვები ავღანეთში, 1984. გუჯარები ან გურჯარები — პასტორალური სოფლის მეურნეობაში დასაქმებული ეთნიკური ჯგუფი, რომელიც ძირითადად ცხოვრობს ინდოეთსა და პაკისტანში, ასევე მცირე რაოდენობით ჩრდილო-აღმოსავლეთ ავღანეთში. გუჯარებს აქვთ საკუთარი ენა გუჯარი. რელიგიური თვალსაზრისით ისინი იყოფიან ინდუსებად, მუსლიმებად და სიქებად. ინდოეთის ზოგიერთ შტატში ისინი შეყვანილი ყავთ სხვა ჩამორჩენილ კლასში (კასტობრივ დაყოფაში ეკონომიკურად ჩამორჩენილი და გაუნათლებელი კასტების ერთიანი კლასი). ინდუსი გუჯარები ასიმილირებული არიან რამდენიმე ვარნაში (ინდუისტური კასტა).
ოთარ არშბა
ოთარ არშბა (დ. 12 აპრილი, 1955, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი, პარტია „ერთიანი რუსეთის“ წევრი.
ბიოგრაფია
არშბა დაიბადა ქართულ-აფხაზურ ოჯახში, 1968 წლამდე ცხოვრობდა ბათუმში, შემდეგ მოსკოვში, 1978 წელს დაამთავრა „ФСБ“-ს აკადემია, არის პოლიტიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი. მუშაობდა „ФСБ“-სა და „КГБ“-ში. 1998-2003 წლებში იყო „ევრაზის“ ვიცე პრეზიდენტი. 2003 წლიდან არის რუსეთის დუმის წევრი. 2003-2011 წლებში კემეროვოს ოლქიდან, ხოლო 2011 წლიდან — სვერდლოვსკის ოლქიდან.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი: ინგა (დ. 1980) და ირაკლი (დ. 1982).
ჰარანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჰარანი  შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფრანკა პოტენტე
ფრენკა პოტენტე (Franka Potente დ. 22 ივლისი, 1974, მიუნსტერი) — გერმანალი მსახიობი და მომღერალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:გერმანელი მსახიობები
თურჩუს მღვიმე
თურჩუს მღვიმე — კარსტული მღვიმე ხონის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, თურჩუს ქვაბულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. გამომუშავებულია ზედაცარცულ შრეებრივ კირქვებში. სიღრუის სიგრძე 10 მ-მდეა, შესასვლელის სიგანე – 5,6 მ. სიმაღლე – 0,8–1,0 მ. ფსკერის ფართობი – 20 მ². საერთო მოცულობა – 40 მ³. მღვიმე აღმოჩენილი და გამოკვლეულია ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სპელეოექსპედიციის (შ. ყიფიანი) მიერ 1959 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები
ქერი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქერი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ყულუბეილი
ყულუბეილი (Qulubəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,463 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
შუა ერმანის მეექვსე აკლდამა
შუა ერმანის მეექვსე აკლდამა - არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ერმანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
აკლდამა ნაშენია საშუალო ზომის ფლეთილი ქვითა და კირის დუღაბით. გადახურვა მონგრეული აქვს. ღიობი გაჭრილია აღმოსავლეთით. დასავლეთი კედელი შეჭრილია მიწაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სასრული მანქანა
სასრული მანქანა ან სასრული ავტომატი — კომპიუტერული მეცნიერებების მათემატიკური მოდელი, რომელიც გამოიყენება როგორც კომპიუტერულ პროგრამებში, ასევე ალგორითმებსა და სხვადასხვა ლოგიკური სქემებში. ეს არის აბსტრაქტული მანქანა რომელსაც გააჩნია მდგომარეობები (states). ავტომატი არის მოცემულ დროს შესაბამის მდგომარეობაში. ის შეიძლება გადავიდეს ერთი მდგომარეობიდან მეორეში გარკვეულ დროს და ამას ეწოდება გარდამავლობა.
სასრული ავტომატების მოდელების გამოყენებით შესაძლებელია სხვადასხვა, უამრავი პრობლემების გადაჭრა, რომელთა შორისაა კომუნიკაციის პროტოკოლის დიზაინი, ენის დამუშავება (parsing) და სხვა საინჟინრო პროგრამები. ასევე დიდი გამოყენება აქვს ბიოლოგიისა და ხელოვნური ინტელექტში.
სასრული ავტომატის აბსტრაქტული მოდელი არის შედარებით სუსტი და არ გააჩნია ისეთივე შესაძლებლობა, როგორიც აქვთ სხვა მოდელებს, მაგალითად, ტურინგის მანქანას. უფრო რომ დავაზუსტოთ, არსებობს ამოცანები, რომელიც არ შეუძლია ამოხსნას სასრულმა ავტომატმა, მაგრამ ეს შეუძლია ტურინგის მანქანას, გამომდინარე იქიდან, რომ სასრულ ავტომატს აქვს შეზღუდული მეხსიერება.
მაგალითი: ტურნიკეტი
right
ტურნიკეტს აქვს ძალიან მარტივი მექანიზმი. მას გააჩნია სამი მოძრავი მხარი თანაბარ სიმაღლეზე. თავიდან არც ერთი არ მოძრაობს, ჩაკეტილ მდგომარეობაშია. როდესაც ხურდას ჩავაგდებთ მხარი გაიხსნება და აძლევს გამსვლელს საშუალებას დაატრიალოს 1/3-ით. ამის შემდეგ ტურნიკეტი ისევ დგება ჩაკეტილ მდგომარეოაბში და ელოდება ახალ გამსვლელს სანამ არ ჩააგდებს ხურდას.
ტურნიკეტს აქვს ორი მდგომარეობა(state): გახსნილი და დაკეტილი. მასზე მოქმედებს ორი შემავალი ინფორმაცია (input): ვაგდებთ ხურდას მხარი იხსნება, ხოლო დაკეტილი მდგომარეობაში კი არ რეაგირებს. ასევე არ აქვს მნიშვნელობა თუ რამდენჯერ მოხდება მხარის დატრიალება. როცა ხურდას ვაგდებთ, მანქანას შემავალი ინფორმაცია არის coin, ანუ დაკეტილიდან იცვლება გახსნილზე. ასევე გახსნილ მდგომარეობაში არ აქვს მნიშვნელობა დავამატებთ თუ არა ხურდას, ანუ დამატებითი ხურდა არც ცვლის მანქანის მდგომარეობას, ხოლო დატრიალების შემდეგ უბრუნდება ჩაკეტილ მდგომარეობას. ტურნიკეტის მანქანა შეიძლება წარმოვადგინოთ ცხრილის სახით: ეს ასევე შეიძლება წარმოვადგინოთ მიმართული გრაფით. თოთოეული მდგომარეობა იქნება გრაფის წვერო. წიბო გვიჩვენებს რომელი მდგომარეობდან რომელში გადადის. ფაილი:Turnstile state machine colored.svg
კლასიფიკაცია
მანქანის მდგომარეობა შეიძლება დავყოთ ოთხ ძირითად სტადიად Transducers, Acceptors, Classifiers და Sequencers.
ენის მიღება და მისი ამოცნობა (Acceptors)
Acceptors - ანუ მიმღები სტადია, გვაძლევს ორ პასუხს დიახ ან არა, იმისდა მიხედვით იღებს თუ არა მანქანა შემოსულ ინფორმაციას (input). ყველა სასრული მანქანა ამბობს შესაძლებელია თუ არა შემოსული ინფორმაციის მიღება, როცა შემოსული ინფორმაცია პროცესირდება ანუ დასრულდება, თუ მანქანის მდგომარეობა არის მიმღები (accepting state,) მაშინ იღებს მოცემულ ინფორმაციას, წინააღმდეგ შემთხვევაში უარყოფს ანუ აკეთებს reject-ს. როგორც წესი შემოსული ინფორმაცია ეს არის სიმბოლოები. თვალსაჩინოებისთვის განვიხილოთ (სურათი 2).
ფაილი:Fsm parsing word nice.svg
მანქანა გვიჩვენებს რომ იღებს მხოლოდ ერთ სიტყვას „nice”. ანუ მიმღები სტადია ეს არის მხოლოდ ნომერი 7.
მანქანას ასევე შეუძლია განსაზღვროს ენა, რომლის შემცველ ყველა სიტყვას იღებს და უარყოფს ყველა დანარჩენს რომელიც არ შედის ამ ენაში. ამ შემთხვევაში ჩვენ ვამბობთ რომ მანქანამ ეს ენა მიიღო. ყველა ენა რომელსაც სასრული მანქანა იღებს არის რეგულარული ენა - ენა არის რეგულარული თუ არსებობს რაღაც სასრული მანქანა რომელიც იღებს ამ ენას.
დამწყები სტადია
დამწყები სტადია დიაგრამაზე გამოისახება მიმართული ისრით
საბოლოო სტადია
მიმღები სტადია ან იგივე საბოლოო სტადია (final state or accepting state) გვაწვდის ინფორმაციას შემოსულ სტრინგზე და გვეუბნება, რომ ეს სტრინგი შედის თუ არა მოცემულ ენაში. ის ძირითად წარმოდგენილია ორი წრის საშუალებით. მაგალითისთვის განვიხილოთ დიაგრამა (სურათი 3):
ფაილი:DFAexample.svg
დეტერმინისტული სასრული მანქანა ამოწმებს შემოსული ორობითი სტრიქონი შეიცავს თუ არა ლუწი რაოდენობის 0-ებს. S1 არის საწყისი მდგომარეობა, რომელიც გვიჩვენებს, რომ მოცემულ სტადიაში არის ლუწი რაოდენობის 0-ები. S1 ამასთანვე არის მიმღები სტადიაც. ეს მანქანა მიიღებს შემოსულ სტრიქონს მაშინ, როდესაც შემოსული ორობითი სტრიქონი შეიცავს ლუწ რაოდენობის 0-ებს (იღებს ასევე, თუ საერთოდ არ შედის 0). მაგალითად, ეს მანქანა მიიღებს შემდეგის სახის სტრიქონებს: 1, 111, 1111..., 00, 010, 1011101, და ა.შ.
დეტერმინისტული მანქანები
დეტერმინისტულ მანქანაში თითოეულ სტადიას აქვს მხოლოდ და მხოლოდ ერთი გადასვლა (transition) ყველა შესაძლო შემოსულ ინფორმაციაზე, ხოლო არა-დეტერმინისტულ მანქანაში, შემოსულმა ინფორმაციამ შეიძლება გამოიწვიოს ერთი ან ერთზე მეტი ან საერთოდ არანაირი გადასვლა მოცემული სტადიისათვის. განსხვავება უფრო თვალსაჩინოა პრაქტიკაში და არა თეორიაში. არსებობს ალგორითმი, რომლის საშუალებითც, ნებისმიერი არა-დეტერმინისტული მანქანა შესაძლებელია გარდაიქმნას უფრო რთულ დეტერმინისტულ მანქანაზე.
მათემატიკური მოდელი
ფორმალური განმარტება: დეტერმინისტული სასრული მანქანას შედგება ხუთი ძირითადი ნაწილისაგან (Σ, S, s0 ,δ, F) სადაც :
როგორც დეტერმინისტულ ასევე არა-დეტერმინისტულ მანქანებში, ჩვეულებრივ δ არის ნაწილობრივი ფუნქცია ანუ δ(Q,X) არ არის განსაზღვრული Q Є S და X Є ∑ ამათი ყველა კომბინაციისათვის. თუ რაღაც სასრული მანქანა M არის Q სტადიაში, შემდეგი სიმბოლო არის X და δ(Q,X) არ არის განსაზღვრული, M მანქანა უარყოფს შემოსულ ინფორმაციას (ანუ მოცემულ input-ს აკეთებს reject-ს). ეს ნაკლებად გამოყენებადია როდესაც გვაქ მანქანის ტრანსფორმაცია, უფრო გამოიყენება ზოგად მანქანებში.
BPMN - ბიზნეს პროცესების მოდელი და ნოტაცია
BPMN (Business Process Model and Notation, ბიზნეს პროცესების მოდელი და ნოტაცია) — ბიზნეს პროცესების მოდელირებისთვის გამოყენებულ პირობითი აღნიშვნების (notation) სისტემა, რომელიც შეიმუშავა Business Process Management Initiative-მა უახლესი ვერსია BPMN 2.0 (2.0.2), წინა ვერსია — 1.2. მარჯვნივ|მინი|500x500პქ|BPMN ნოტაციით1.1- ით წარმოდგენილი ბიზნეს-პროცესის მოდელირების მაგალითი: პროდუქციის შეკვეთის მოთხოვნის დამუშვება
აღწერა
BPMN მთავარი მიზანია, სტანდარტული სიმბოლოების გამოყენებით, შეიქმნას ბიზნეს პროცესის აღმწერი დიაგრამა, რომელიც გასაგები იქნება ყველა ბიზნეს-მომხმარებლისთვის. ბიზნესის მომხმარებლები არიან:
ელემენტები
მინი|სახის ღონისძიებები BPMN 1.1 მოდელირება BPMN-ში ხორციელდება დიაგრამებით, რომლებშიც გამოიყენება გარკვეული რაოდენობის გრაფიკული ელემენტები. ასეთი ვიზუალიზაცია უადვილებს მომხმარებლებს ბიზნეს ლოგიკის გაგებას. არსებობს ელემენტების ოთხი ძირითადი კატეგორია:
ელემენტების ეს ოთხი კატეგორია გვაძლევს მარტივი დიაგრამების ბიზნეს პროცესების შექმნის საშუალებას.
პროცესის ნაკადის ობიექტები და მაკავშირებელი ობიექტები
ნაკადის ობიექტების კონტროლი იყოფა სამ ძირითად ტიპად: მოვლენები (events), მოქმედება (საქმიანობა) და ლოგიკური ოპერატორები (გეითვეი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მენეჯმენტი კატეგორია:სამეცნიერო მოდელირება
ნიკ კასავეტესი
ნიკ კასავეტესი (Nick Cassavetes; დ. 21 მაისი, 1959) — ამერიკელი კინორეჟისორი და სცენარისტი. კასავეტისი ბერძნული წარმოშობისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ნიუ-იორკელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:ვალიელ-ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
ნიკოლოზ ბარათაშვილის აღმართი
ნიკოლოზ ბარათაშვილის აღმართი — აღმართი თბილისში, ისნის რაიონში (რიყისა და ავლაბრის მიჯნა). ნიკოლოზ ბარათაშვილის ხიდიდან ღვინის აღმართამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ეს იყო ვიწრო ბილიკი, რომელიც 1803, 1845 და 80-იან წლებში თანდათან გააფართოვეს. 50-იან წლებში უწოდეს პავლე ციციანოვის, 1923 წელს — ივანე კალიაევის, 1945 წელს — ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელი.
1935 წელს ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია და მიიღო დღევანდელი სახე. დღეს იგი ქალაქის ერთ-ერთი ულამაზესი ქუჩაა. ცალ მხარეს გასდევს კლდეზე გადმოკიდებული სახლები, მეორე მხარეს ქალაქის ხედი ძველი უბნების მომხიბლავი პანორამით. პლატონ იოსელიანის ცნობით ციციანოვის აღმართის კლდის წვერზე გაშენებული ყოფილა 2 სასახლე, რომელთაგან ერთი გურიის, მეორე — სამეგრელოს მთავარს ეკუთვნოდა. ეს სასახლეები აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევის დროს დაუნგრევიათ.
წოვაგიუღი
წოვაგიუღი (Ծովագյուղ) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 208 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 78 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 53.74 კმ²-ია.
ნიკოლოზ ბარათაშვილის აღმართი
ნიკოლოზ ბარათაშვილის აღმართი ქალაქის ცენტრს ნიკოლოზ ბარათაშვილის ხიდით უკავშირდება. აღმართის დასაწყისში დგას ნიკოლოზ ბარათაშვილის ძეგლი (მოქანდაკე ბ. ციბაძე. არქიტექტორი შოთა ყავლაშვილი). პოეტ იოსებ გრიშაშვილის „ლიტერატურულ ნარკვევებში“ (1957) გამოთქმულია მოსაზრება, რომ აღმართი ატარებდა არა მთავარმმართველ პავლე ციციანოვის, არამედ ფარსადან თეიმურაზის ძე ციციშვილის (1786–1845) სახელს, რომელსაც ამ მიდამოებში საკუთარი მამულები ჰქონია და პირველი ბილიკიც მას გაუყვანია. იგივე მოსაზრებაა გამოთქმული ისტორიკოს მაქსიმე ბერძნიშვილის წიგნში „მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის“ (თბ., 1983).
წოვაგიუღი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
ნიკოლოზ ბარათაშვილის აღმართი
ლიტერატურა
ბარათაშვილი
აბა, თინა
„აბა, თინა“ — ძველი ქართული ხალხური სატრფიალო-სახუმარო სიმღერა. ქალაქური ფოლკლორის დასავლური შტოს თვალსაჩინო ნიმუში. სრულდება უმთავრესად გიტარის თანხლებით სამ ხმაში. ჩაიწერა დიმიტრი არაყიშვილმა. შესულია კრებულში „ერთხმიანი ქალაქური და გუნდური სიმღერა“. ოდნავ გასხვავებული ტექსტით („ნინა, ნინა“) დღესაც პოპულარულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სიმღერები
იემენის ჰიმნი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იემენის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები
კორიელის ოლქი
კორიელის ოლქი (Coryell County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. გეიტსვილი. შეიქმნა 1854 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
გელა ბოლქვაძე
გელა ბოლქვაძე (დ. 16 თებერვალი, 1995, ბათუმი) — ქართველი მოჭიდავე (ბერძნულ-რომაული სტილი). საქართველოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2019, -82 კგ) და 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2016, -75 კგ), მსოფლიოს და ევროპის ჩემპიონატების  ვერცხლის პრიზიორი (2017, -75 კგ). ასევე ახალგაზრდებს შორის მსოფლიოს ჩემპიონი (2015, -74 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2014, -74 კგ). ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2014, -74 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2015, -74 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები
უილიამ პაუელი
უილიამ პაუელი (William Powell დ. 29 ივლისი, 1892 — გ. 5 მარტი, 1984) — ამერიკელი მსახიობი. განასახიერებდა თვითდარწმუნებულ, იუმორის გრძნობის მქონე პერსონაჟებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
თენგიზ გელოვანი
თენგიზ გელოვანი (დ. 25 ნოემბერი, 1947, თბილისი — გ. 4 სექტემბერი, 1993) — ქართველი გეოგრაფი, პოლიტიკოსი.
აკვამენი (ფილმი)
„აკვამენი“ (Aquaman) — ამერიკული სუპერგმირული ჟანრის ფილმი, რომელიც ეფუძნება DC Comics-ის ამავე სახელის მქონე პერსონაჟის ისტორიებს. ფილმის დისტრიბუტორია Warner Bros. Pictures. ის არის რიგით მეექვსე DC-ის გაფართოებული სამყაროს ფილმების სერიაში. მისი რეჟისორია ჯეიმზ ვანი, სცენარის ავტორი – უილ ბილი, ვანის და ჯეფ ჯოუნსის ისტორიაზე დაყრდნობით, ხოლო მთავარ როლებს ასრულებენ ჯეისონ მომოა, ემბერ ჰერდი, პატრიკ უილსონი, უილემ დეფო, იაჰია აბდულ-მატინ II, ტემუერა მორისონი, დოლფ ლუნდგრენი და ნიკოლ კიდმანი.
მთავარი გმირი ამ ფილმში ჩნდება მეორედ, 2017 წლის „სამართლიანობის ლიგაში“ დებიუტის შემდეგ. სიუჟეტის მიხედვით, ართურ კარი, წყალქვეშა ატლანტიდის სამეფოს მემკვიდრე, ეხმარება თავის ხალხს და უნდა გახდეს გმირი.
ფილმის გადაღებები დაიწყო 2017 წლის 2 მაისს, ავსტრალიაში, ძირითადად მიმდინარეობდა Village Roadshow Studios-ში (კუინზლენდი) და დასრულდა 21 ოქტომბერს. გამოვიდა 2D, 3D და IMAX 3D ფორმატებში 2018 წლის 21 დეკემბერს.
თეიმურაზ ბუტიკაშვილი
თეიმურაზ ბუტიკაშვილი (დ. 29 აგვისტო, 1961) — ქართველი რეჟისორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1961 წლის 29 აგვისტოს თბილისში. 1979–1981 წლებში სწავლობდა თბილისის სერგო ზაქარიაძის სახელობის კულტურულ საგანმანათლებლო სასწავლებელში თეატრის რეჟისურის ფაკულტეტზე. 1983–1988 წლებში კიევის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კინოფაკულტეტზე – კინო–ტელე რეჟისურის სპეციალობით. 1978–1979 წლებში მოღვაწეობდა თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში — რეკვიზიტორად, მხატვარ–დეკორატორის ასისტენტად. 1990 წლიდან სტუდია „ქართული ტელეფილმის“  რეჟისორია, 1997 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ჰუმანიტარული ინსტიტუტის აუდიო–ვიზუალურ ხელოვნებათა კათედრაზე შემოქმედებითი სახელოსნოს ხელმძღვანელი. საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი (1996).
ყვითელთავა ნარჩიტა
ყვითელთავა ნარჩიტა (Regulus regulus) — ფრინველი ნარჩიტასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 10 სმ-მდე, იწონის 5–6 გ-ს. შეფერილია მორუხო-ყვითლად; თხემი მამლებს ნარინჯისფერი, დედლებს კი ყვითელი გვერდებზე შავი ზოლებით აქვს. ბინადრობს ნაძვიან ან ფიჭვიან ტყეებში. ფართოდაა გავრცელებული ევრაზიის მრავალ რეგიონში, მათ შორის აზორისა და კანარის კუნძულებზე. საქართველოშიც მრავლად გვხვდება. თითქმის მრგვალ ბუდეს ხეების ზედა ტოტებზე იკეთებს, რომელშიც 5–10 კვერცხს დებს. ზამთარში მომთაბარეობს გუნდებად, ხშირად გვხვდება წივწივებთან ერთად. იკვებება მწერებით.
სქოლიო
კატეგორია:ნარჩიტა
ღუზის მოედანი
300px|მინი|ღუზის მოედანი ღამით ღუზის მოედანი (Якорная площадь) 1993 წლამდე რევოლუციის მსხვერპლთა მოედანი (площадь Жертв Революции) — ცენტრალური მოედანი ქალაქ კრონშტადტში. მდებარეობს ქალქის ისტორიულ ცენტრში საბჭოთა ქუჩასა და შემოვლით არხს შორის. მოედანს დასავლეთიდან ესაზღვრება კრონშტადტის საადმირალოს კედელი, აღმოსავლეთიდან - კრონშტადტის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძარი. ღუზის მოედანს საბჭოთა ქუჩის მხრიდან უკავშირდება საბჭოთა ხიდი, ხოლო მანეჟის შესახვევის მხრიდან მაკაროვსკის ხიდი და ზედა დოკის ხიდი.
ღუზის მოედანზე შემონახულია უნიკალური თუჯის ქვაფენილი, რომელიც თითქმის ერთადერთია რუსეთში. თუჯის ქვაფენილიანი ღუზის მოედანი გადაჭიმულია 200 მეტრზე (15 ათასი თუჯის კენჭი). 2012-2013 წლებში მიმდინარეობდა რესტავრაცია.
ისტორია
ითვლება, რომ ღუზის მოედანი აღნიშნულ ადგილზე დაარსდა 1754-1898 წლებში და სახელიც ეწოდა აქ არსებული ღუზების საწყობის შედეგად. 1861 წელს მისი ტერიტორია დანარჩენი საადმირალოს ადგილისაგან გამოიყო გრძელი ქვის კედლით - ამ ქმედებით ჩამოყალიბდა ტერიტორიის დასავლეთი ნაწილი. მოედანს ოფიციალურად როდის ეწოდა ღუზის მოედანი არაა ცნობილი. ისტორიულ ესსეში, რომელიც მიჩმანმა დოროგოვმა გამოსცა 1908 წელს, ეს სახელი ფიგურირებს, მაგრამ 1912 წლის დოკუმენტებში, ადმირალ მაკაროვის ძეგლის დადგმისას მას ეწოდება „გასაყარი მოედანი“. 1918 წელს კი უკვე ოფიციალურად ეწოდა რევოლუციის მსხვერპლთა მოედანი (1993 წლამდე ზოგჯერ ოფიციალურადაც კი გამოიყენებოდა ტერმინი - რევოლუციის მოედანი), თუმცა მოსახლეობა მას მაინც ღუზის მოედანს უწოდებდა, ისევე როგორც ლენინგრადელები 25 ოქტომბრის პროსპექტს უწოდებდნენ ნევის პროსპექტს და ა. შ.
თებერვლის რევოლუციის პერიოდში ღუზის მოედანზე დახოცეს რამდენიმე ათეული ოფიცერი, მათ შორის სამხედრო გუბერნატორი და კრონშტადტის ნავსადგურის მთავარი ხელმძღვანელი ვიცე-ადმირალი რობერტ ვირენი. 1917 წლის მარტში მოედანზე ძმათა სასაფლაოზე დაკრძალეს 1906 წლის კრონშტადტის აჯანყების დროს დაღუპულები. აქვე დაკრძალეს 1917, 1919 და 1921 წლებში დაკრძალულები, სულ 600 ადამიანი, თუმცა ძეგლზე მითითებულია მხოლოდ 40 გვარი. სულ ბოლოს 1980-იან წლებში აქ დაკრძალეს ბალტიის ფლოტის მთავარი კომისარი ივან ფლეროვსკი (1888-1959 წწ.). 1974 წლის 3 ნოემბერს ძმათა სასაფლაოს ტერიტორიაზე გაიხსნა რევოლუციის მსხვერპლთა ძეგლი, ხოლო 1980 წლის 6 ნოემბერს მუდმივი ცეცხლი აანთეს.
ღუზის მოედანი ყოველთვის იყო მოსახლეობის და ქალაქის სტუმრების დასვენების, სამხედრო აღლუმებისა და მიტინგების ადგილი. სწორედ აქ გაიმართა 15-ათასიანი მიტინგი, რასაც შემდეგ მოჰყვა 1921 წლის კრონშტადტის აჯანყება, როდესაც ქალაქის გარნიზონი და მოსახლეობის გარკვეული ნაწილი გამოვიდა მოწოდებით „საბჭოთა ხელისუფლებისათვის ბოლშევიკების გარეშე!“ აღნიშნულ მიტინგზე გამოვიდა სრულიად რუსეთის აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარე მიხეილ კალინინი, თუმცა მისი გამოსვლა ჩაიშალა და იგი იძულებული გახდა დაეტოვებინა მიტინგი და შემდეგ კრონშტადტიც.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში მოედანზე განთავსებული იყო საარტილერიო ნაწილები. სამამულო ომის ამბებზე მოგვითხრობს ხაზის გემი „ოქტომბრის რევოლუცია“ და დიდების კედელი (გაიხსნა 2009 წელს).
საზღვაო ეკლესია
thumb|250px|მუდმივი ცეცხლი და საზღვაო ტაძარიღუზის მოედანზე კრონშტადტის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძრის მშენებლობის საკითხი დგას ჯერ კიდევ 1830-იანი წლებიდან, თუმცა მისი მშენებლობის შესახებ თანხმობა მხოლოდ 1897 წლისთვის მიიღეს.
ტაძრის მშენებლობა გადაწყვიტეს ღუზის მოედანზე, სადაც ადრე იდო ძველი ღუზა. აქ შესაძლებელი გახდა ტაძრის გარშემო პარკის შექმნა და ადგილის გამოყოფა ლიტანიობისთვის. მშენებლობის პირობა იყო ის, რომ ტაძარი უნდა ყოფილიყო იმ სიმაღლე, რომ მეზღვაურებს პირველი სწორედ მისი ჯვარი დაენახათ.
1901 წელს მიიღეს არქიტექტორ ვასილი კოსიაკოვის პროექტი, რომელიც დაამტკიცეს 1901 წლის 3 ივნისს. ტაძრის დაპროექტებაში ასევე მონაწილეობდნენ სამოქალაქო ინჟინრები ვლადიმირ შავერნოვსკი და ალექსანდრე ვიქსელი.
1902 წლის 14 სექტემბერს დაწყო ტაძრის მშენებლობა, რომლის დროსაც ლოცვა აღავლინა იოანე კრონშტადტელმა და მონაწილეობდა ვიცე-ადმირალი სტეფან მაკაროვი.
1903 წლის 21 მაისს შედგა ტაძრის საზეიმო მშენებლობის აწყება, რომელშიც მონაწილეობდა იმპერატოი ნიკოლოზ II, დედოფლები ალექსანდრა თედორეს ასული და მარია თედორეს ასული, დიდი თავადი მიხეილი, ალექსი და ვლადიმირ ალექსანდრეს ძეები. ლოცვის დასრულების შემდეგ მოხდა ტყვიამფრქვევების 31-ჯერ გასროლა.
1907 წლისათვის ტაძარი თითქმის მზად იყო, დაიწყო შიდა სამუშაოები. ტაძრის მშენებლობის ღირებულებამ შეადგინა 1 876 000 რუბლი. ტაძრის კურთხევა შედგა 1913 წლის 23 ივნისს. ტაძარი აკურთხა სამხედრო საზღვაო სასულიერო პირმა გიორგი შაველსკიმ, დიაკვან ალექსი სტავროვსკის დახმარებით. ტაძარში ღვთისმსახურება მიმდინარეობდა 1927 წლამდე.
1929 წლის 1 ივნისს ლენინგრადის ოლქის აღმასკომის პრეზიდიუმმა მიიღი გადაწყვეტილება ტაძრის დახურვის შესახებ. 1929 წლის 14 ოქტომბერს ტაძარი საბოლოოდ დაიხურა. ტაძრის სიმდიდრე გადაეცა სახელმწიფო ფონდს.
1930 წლის 14 თებერვალს ღუზის მოედანზე გაიმართა ანტირელიგიური მიტინგი. ტაძარს საზემოდ მოხსნეს ზარები და ჯვრები.
2002 წელს ტაძრის გუმბათზე აღმართეს ჯვარი და გაგრძელდა მისი რესტავრაცია. ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 19 ნოემბერს რელიგიური ფასეულობებიც დაუბრუნდა ეკლესიას.
2012 წლის 19 აპრილს პატრიარქმა კირილმა აკურთხა ტაძარი. ცერემონიალში მონაწილეობდა რუსეთის პრეზიდენტი დიმიტრი მედვედევი.
ადმირალ მაკაროვის ძეგლი
1910 წელს კრებაზე, რომელიც ეძღვნებოდა ვიცე-ადმირალ ს. მაკაროვის ხსოვნას, დაარსდა კომიტეტი, რომელსაც უნდა შეეგროვებინა ფინანსები ძეგლის ასაშენებლად. მოიწონეს მოქანდაკე ლეონიდ შერვუდის პროექტი, ხოლო ძეგლის დამონტაჟების ადგილად შეარჩიეს კრონშტადტის ღუზის მოედანი საზღვაო ტაძრის წინ მდებარე ტერიტორია.
ს. მაკაროვის ქანდაკება ჩამოასხეს ბრინჯაოსაგან სანქტ-პეტერბურგში კარლ რობეკის ქარხანაში. აქვე დაამზადეს ძეგლის ბარელიეფები.
გრანიტის კლდე, რომელზეც აღმართეს ვიცე-ადმირალის სკულპტურული პორტრეტი, განკუთვნილი იყო პავლე I-ის ძეგლისათვის, მაგრამ ბარჯა, რომელსაც კლდე მიჰქონდა ვიბორგიდან სანქტ-პეტერბურგში, ჩაიძირა ვიბორგის ყურეში. ასსამოცწლიანი კლდე, რომელიც ასი წელი ზღვის ფსკერზე იყო, 1911 წელს წყლიდან ამოიღეს ნიკოლოზ II-ის ბრძანებით. 1913 წელს იგი დადგეს კრონშტადის პეტრეს პარკში.
კვარცხლბეკის დასამონტაჟებლად მოამზადეს ბაზა, მოპირკეთებული მარმარილოთი.
1913 წლის 24 ივლისს (ახ. სტილით 6 აგვისტო) ძეგლი გახსნეს ნიკოლოზ II-ის მონაწილეობით.
სქოლიო
კატეგორია:კრონშტადტის მოედნები
ებიგეილ ბრესლინი
ებიგეილ ბრესლინი (Abigail Breslin; 14 აპრილი, 1996, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი მსახიობი. ის ერთ-ერთი ყველაზე ახალგაზრდა მსახიობია, რომელმაც ოსკარის ნომინაცია დაიმსახურა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1996
იოსებ ვატოპედელი
იოსებ ვატოპედელი (ერისკაცობაში სოკრატე; დ. 1 ივლისი, 1921, კვიპროსი, პაფოსის რაიონი — გ. 1 ივლისი, 2009) — ათონელი ბერი.
ბიოგრაფია
იოსებ ვატოპედელი დაიბადა 1 ივლისს, კვიპროსზე, უვერცხლო მკურნალთა სახელობის მონასტრის ეზოში.
25 წლის, ასაკში მივიდა მთაწმიდაზე წმიდა ანას გამოქვაბულში და შეუერთდა ბერის იოსებ ისიქასტის საძმოს.
იოსებ ვატოპედელის საძმო გადადის ვატოპედის წმიდა და დიდ სავანეში, სადაც ააღორძინეს კინოვიური წყობილება.
ბერი იოსებ ვატოპედელი გარდაიცვალა 2009 წლის 1 ივლისს, ვატოპედის მონასტერში.
ბერი იოსების მიძინებიდან საათნახევრის შემდეგ, მას სახეზე აღებეჭდა ღიმილი, და იგი ყველასათვის დიდ ნუგეშად იქცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
ბოსნია და ჰერცეგოვინის რესპუბლიკის არმია
ფორმირება
ბოსნიის ომის დასაწყისს რესპუბლიკა რეგულარული არმიის გარეშე შეხვდა. მისი შეიარაღებული ძალები ძირითადად ტერიტორიული თავდაცვის ძალების საფუძველზე შექმნილი არარეგულარული ფორმირებებისგან შედგებოდა. ბოსნიის პოლიტიკურ ხელმძღვანელობას იმედი ჰქონდა, რომ ეს ძალები შეძლებდნენ სტატუს ქვოს შენარჩუნებას მანამ, სანამ გაეროს სამშვიდობო ძალები ბოსნიის ტერიტორიაზე განლაგდებოდნენ. ბოსნიის შეიარაღებული ძალების ბირთვს შეადგენდა პატრიოტული ლიგა (Patriotska liga), რომელიც სანჯაყელმა ოფიცერმა, სეფერ ხალილოვიჩმა დააარსა 1991 წლის 2 მაისს. პატრიოტული ლიგა შეიარაღდა ტერიტორიული თავდაცვის საწყობებში არსებული მსუბუქი იარაღით და შეადგინა არმიის ბირთვი. რესპუბლიკის არმიას შეუერთდნენ ასევე ფედერალური არმიის დეზერტირები, სხვადასხვა კრიმინალური დაჯგუფებების წევრები და სხვა. არმია იარაღისა და საჭურვლის დიდ დეფიციტს განიცდიდა, ხოლო მძიმე ტექნიკა თითქმის არ გააჩნდა.
არმიის პირველი რეალურად ბრძოლისუნარიანი დანაყოფი იყო მწვანე ბერეტები (Zelene beretke). 1991 წლის 10 ივნისს ჩამოყალიბდა ორგანიზაცია ბოსნა, სადაც ძირითადად სხვადასხვა საბრძოლო გამოცდილების მქონე მოხალისეები შევიდნენ. სარაევოს ალყის დაწყებისას ბოსნას შვიდი ლიდერიდან ერთ–ერთმა ემინ შვრაკიჩმა პირველმა შეკრიბა ამ მოხალისეთა 465 კაციანი შენაერთი სერბთა იერიშისგან დასაცავად, რომლებიც მწვანე ბერეტებს ატარებდნენ. სწორედ მათ ადგილობრივ კრიმინალებთან ერთად მოახერხეს სერბთა პირველი იერიშის უკუგდება სარაევოდან. მწვანე ბერეტები მოქმედებდნენ ფრონტის რთულ უბნებზე, მათ შორის იუგოსლავიის სახალხო არმიის წინააღმდეგ. 1992 წლის დასასრულს მწვანე ბერეტების ფორმირებები დაშალეს და რესპუბლიკის არმიის შემადგენლობაში გადაიყვანეს. მწვანე ბერეტების გამოცდილი და პროფესიონალი მებრძოლებიდან ახალი ელიტური დაჯგუფება, არმიის სპეცრაზმი შავი გედები Crni labudovi ჩამოყალიბდა.
საბრძოლო ისტორია
ომის დასაწყისისთანავე არმია მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდა მომარაგების მხრივ. ბოსნიის ტერიტორიის დიდ ნაწილს აკონტროლებდა იუგოსლავიის სახალხო არმია, რომლის შტაბიც ბელგრადში იყო. მათ ბოსნიაში მყოფ სამხედრო ნაწილებში გადმოიყვანეს ბოსნიელი სერბები, ხოლო როდესაც ბოსნიის დამოუკიდებლობა გამოცხადდა, იუგოსლავიის სახალხო არმიამ დატოვა ბოსნიის ტერიტორია, მაგრამ იქ დარჩნენ ბოსნიელი სერბები, რომლებსაც დარჩათ არმიის საჭურველი და ტექნიკა. ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის რესპუბლიკის არმია გარსშემორტყმული აღმოჩნდა მცირე ანკლავებში დასავლეთ ბოსნიაში (ბიჰაჩი), აღმოსავლეთ ბოსნიაში (სრებრენიცა, ჟეპა, გორაჟდე) და სარაევოში.
კონფლიქტი ხორვატებთან
ბოსნიის ხორვატები, თუმცა მხარს უჭერდნენ ბოსნიელების დამოუკიდებლობისკენ სწრაფვას, მალე აღმოჩნდნენ სერბების აბსოლუტური რიცხობრივ-ტექნიკური უპირატესობის წინაშე.ამიტომ მათმა ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა კარაჯორჯევოს შეთანხმების თანახმად ემოქმედათ. უპირველეს ყოვლისა, ხორვატიის მთავრობის ზეწოლის ქვეშ ხორვატთა დემოკრატიული გაერთიანების ლიდერობიდან გადააყენეს სტეპან კლუიჩი და მის ნაცვლად აირჩიეს მათე ბობანი. 1992 წლის 6 მაისს სერბთა რესპუბლიკის პრეზიდენტი რადოვან კარაჯიჩი და ბობანი ხვდებიან ერთმანეთს გრაცში, სადაც თანხმდებიან გაიყონ ბოსნია და ჰერცეგოვინა. ხორვატულ და სერბულ ნაწილებს შორის რჩებოდა მცირე ბუფერი, რომელსაც "ალიას საფაშო" უწოდეს. შეთანხმების მიხედვით, ბოსნიელების კონცენტრაცია აქ უნდა მომხდარიყო მას შემდეგ, რაც სერბები და ხორვატები თავის ტერიტორიებს გაწმენდდნენ მათგან. შეხვედრაზე ბობანმა განაცხადა: სერბები ჩვენი ძმები არიან ქრისტეში, ხოლო მუსლიმები კი – არაფერი! გარდა იმისა რომ ასწლეულების განმავლობაში აუპატიურებდნენ ჩვენს დედებსა და დებს! კარაჯიჩმა კვერი დაუკრა მას და განაცხადა: ხორვატებსა და სერბებს გასაყოფი არაფერი აქვთ, 1918 წლამდე ჩვენ არასდროს გვქონია კონფლიქტი. როდესაც ჩვენი ტერიტორიების გამიჯვნა მოხდება, ჩვენ აღარასდროს გვექნება კონფლიქტი. ბოსნიის ხორვატების ნაწილი კვლავ აგრძელებდა თანამშრომლობას ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის რესპუბლიკასთან და მის არმიასთან, მაგრამ დიდი ნაწილი სეპარატისტებს მიემხრო. ახალგამოცხადებული ბოსნიის ხორვატული სახელმწიფო ორი ძირითადი ნაწილისგან შედგებოდა – ჰერცეგოვინისა და ლაშვის ხეობისგან. მათ შორის კი ბოსნიელთა დასახლებები მდებარეობდა, სეპარატისტებმა ამ ორი ანკლავის ერთმანეთთან დაკავშირების მიზნით სცადეს დაეკავებინათ ლაშვას მთელი ხეობა და გაეწმინდათ ის ბოსნიელებისგან. ბოსნიელები უმძიმეს მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ – ისინი სრულიად მოწყვეტილი აღმოჩნდნენ სამყაროს და გარემოცული ერთი მხრივ სერბებისა და მეორე მხრივ ხორვატებისგან. ამ დროს თავდაცვითი ოპერაციების ჩატარებაც ძალიან ჭირდა საჭურველის დეფიციტის გამო. პაკისტანის უწყებათაშორისი დაზვერვის სამსახური გაეროს სამშვიდობო ძალების პაკისტანური კონტიგენტის საშუალებით ახერხებდა მიეწოდებინა ჯავშანსაწინაღო იარაღი ბოსნიელებისთვის.
მოგვიანებით, როდესაც ხორვატულმა ხელმძღვანელობამ გააცნობიერა, რომ სერბებთან ალიანსი მეტად მყიფე იყო და ეთნიკური წმენდის კამპანიის გაგრძელება მათ დასავლური მხარდაჭერის დაკარგვას უქადდა, რაც პრაქტიკულად მოასწავებდა მათ დამარცხებას სერბებთან ომში, ხელი მოაწერეს ვაშინგტონის შეთანხმებას, რომლის თანახმადაც ბოსნიელებისა და ხორვატების კონფლიქტი დასრულდა.
ოპერაცია ვეფხვი 94
ომის დროს, დასავლეთ ბოსნიაში, ბიჰაჩის ალყაში მოქცეულმა მეხუთე კორპუსმა ჩაატარა ერთ–ერთი კარგად დაგეგმილი ოპერაცია სერბებისა და მათი მოკავშირე ფიქრეთ აბდიჩის წინააღმდეგ.
აბდიჩი 1992 წლიდან გამოეყო დემოკრატიული მოქმედების პარტიას, როდესაც მის ნაცვლად იზეთბეგოვიჩმა ვიცე–პრეზიდენტად აიუბ ღანიჩი დანიშნა. იგი წავიდა მშობლიურ ველიკა კლადუშაში, სადაც სერბებისა და ხორვატების დახმარებით შეძლო თავისი ხელისუფლების დამყარება. თავის კონტროლირებად ტერიტორიას დასავლეთ ბოსნიის ავტონომიური პროვინცია უწოდა. ხორვატებსა და სერბებს აწყობდათ ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის ცენტრალური მმართველობის შესუსტება დასავლეთ ბოსნიაში, ამიტომ ისინი აბდიჩს დაუზავდნენ (1993 წლის 14 სექტემბერს ხორვატები და 22 ოქტომბერს სერბები). დაზავების შემდეგ აგროკომერცს (თავად აბდიჩი იუგოსლავიის დაშლამდე ამ კომპანიის დირექტორი იყო, რომელიც უბრალო აგროკომპანიიდან თანამედროვე საკვებისა და მსუბუქი მრეწველობის კორპორაციად აქცია)თავისუფალი ვაჭრობის ნებას აძლევდნენ როგორც ხორვატები, ასევე სერბები, რის შედეგადაც ამ კომპანიას აბდიჩის მინი–სახელმწიფოსთვის საკმარისი დოვლათის მოტანა შეეძლო.
1994 წლის 2 ივნისს დაიწყო შეტევა ველიკა კლადუშას მიმართულებით, მაგრამ ოპერაცია გარდამავალი წარმატებით მიმდინარეობდა, რადგან აბდიჩი შეუფერხებლად იღებდა იარაღსა და საბრძოლო მასალას სერბებისგან, ხოლო რესპუბლიკის არმია ამ მხრივ მძიმე მდგომარეობაში იყო. აბდიჩის მომხრეებმა მეხუთე კორპუსი ქალაქ პეჩიგრადთან შეაჩერეს.