cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მორგოთი
ისტორია
ამანიდან წასვლის შემდეგ მელკორსა და ელფებს შორის პირველ ეპოქაში დაიწყო ხანგრძლივი ბრძოლებისა და ომების პერიოდი. თავდაპირველად ელფები მომგებიან პოზიციაში იმყოფებოდნენ და ანგბანდიც კი აიღეს. მაგრამ დაგორ ბრაგოლახის ბრძოლაში ადამიანთა და ელფთა გაერთიანება დამარცხდა. მელკორმა დაიმორჩილა ბელერიანდის დიდი ნაწილი, გაანადგურა ნოლდორთა დიდი ლაშქარი (ფინგოლფინთან და ფინარფინის ვაჟებთან ერთად). ბელერიანდში მისი ბატონობა რისხვის ომმა დაასრულა, რომელზეც დიდი გავლენა იქონია ეარენდილმა. მან, თავის ცოლ ელუინგთან ერთად დიდი გმირობა ჩაიდინა - გაცურა ამანისკენ და ვალარებს მიტევება და დახმარება სთხოვა. შედეგად ამანისა და შუახმელეთის ხალხებმა დაიწყეს უკანასკნელი ბრძოლა მელკორთან. მისი ჯარები განადგურდა, ანგბანდი და თანგოროდრიმის ციხესიმაგრეები დაემხო. მელკორი შეიპყრეს და მოისროლეს არდის ზღვარს მიღმა, ბელერიანდი კი ჩაძირული იქნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სილმარილიონის პერსონაჟები კატეგორია:შუახმელეთის ვალარები კატეგორია:ჰურინის შვილების პერსონაჟები
Figuren in Tolkiens Welt
სიონის აკლდამები
სიონის აკლდამები — არქეტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ სიონის ეკლესიის ეზოში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. 1972 წელს ჟინვალის არქეოლოგიური ექსპედიციის ყაზბეგის რაზმმა გათხარა ორი აკლდამა. ორივე დამხრობილია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისკენ. ორივე გეგმით წაგრძელებული ოთხკუთხედია. ნაგებია ნატეხი ქვით. გამოყენებულია დუღაბიც და მშრალი წყობაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხრისტინივკა
ხრისტინივკა (Христи́нівка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერკასის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 7904 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერკასის ოლქის ქალაქები
ვიშნევე (პირიატინის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პირიატინის რაიონის სოფლები
სინანო
სინანო, სინანო-გავა (信濃川) — იაპონიის უგრძესი მდინარე. სიგრძე 367 კმ, აუზის ფართობი 11 900 კმ². წარმოიქმნება მდინარეების საისა და ძიკუმის შეერთების შედეგად. მიედინება ჩრდილოეთ-ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ და ქალაქ ნიიგატის სიახლოვეს ერთვის იაპონიის ზღვას. სანაოსნოა დაახლოებით 75 კილომეტრზე მცირე გემებისათვის. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 624 მ³/წმ, წყალმცირობისას — 340 მ³/წმ, ხოლო წყალდიდობისას — 5000 მ³/წმ-მდე. ქვემოთში ვაკეა, რომელიც მეტად ნაყოფიანია. აქვე მოჰყავთ ბრინჯი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონიის მდინარეები
თბილისის საბავშვო რკინიგზა
საბავშვო რკინიგზა — შპს საქართველოს რკინიგზის ფილიალი. 1935 წლის 24 ივნისს სერგო ორჯონიკიძის სახელობის კულტურისა და დასვენების პარკში (მუშთაიდი) საზაფხულო სეზონის დაწყებასთან ერთად გაიხსნა მსოფლიოში პირველი საბავშვო რკინიგზა. მატარებელი შედგებოდა ორთქლმავლის და სამი (მაგარი, სააგარაკო და საერთაშორისო) ვაგონისგან. რკინიგზა ააშენეს თბილისის რკინიგზის სკოლის მოსწავლეებმა და ახალგაზრდა რკინიგზელებმა. შემდეგ ისინი თვითონვე ემსახურებოდნენ მას. ამ მოვლენამ ფართო გამოხმაურება პოვა საბჭოთა კავშირში და მის ფარგლებს გარეთ (პოლონეთი, ჩეხოსლოვაკია, მონღოლეთი და სხვა). მის მაგალითზე სსრ კავშირის სხვა ქალაქებშიც შეიქმნა საბავშვო რკინიგზები. მისი დირექტორია ა. რამაზაშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს რკინიგზა კატეგორია:თბილისის ტრანსპორტი
უნგრეთი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:უნგრეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ვოლინტირი
ვოლინტირი (Volintiri) — სოფელი მოლდოვაში, შტეფან-ვოდეს რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 75 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 057 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შტეფან-ვოდეს რაიონის სოფლები
ეფქან ალა
ეფქან ალა (Efkan Ala; დ. 21 თებერვალი 1965, ოლთისი, ერზურუმი, თურქეთი) — თურქი პოლიტიკოსი, ბიუროკრატი და თურქეთის ყოფილი შინაგან საქმეთა მინისტრი. იგი ამ თანამდებობას 2013-2015 წლებში იკავებდა, ხოლო 2015 წლის საპარლამენტო არჩევნებში რომ მიეღო მონაწილეობა, დატოვა. 2015 წლის ნოემბრის არჩევნების შემდეგ თავიდან გახდა შინაგან საქმეთა მინისტრი. 2003-2004 წლებში ბათმანის პროვინციის, ხოლო 2004-2007 წლებში დიარბაქირის პროვინციის გუბერნატორი იყო.
ბიოგრაფია
ალა დაიბადა 1965 წლის 21 თებერვალს ერზურუმის პროვინციის ქალაქ ოლთისში, გიონულ და თემელ ალას ოჯახში. 1987 წელს დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის საჯარო ადმინისტრირების ნაწილი.
ეფქან ალა დაოჯახებულია გიულსერენ ალასთან და ჰყავთ ორი შვილი.კარგად იცის ინგლისური ენა.
ლუკა ბერულავა
ლუკა ბერულავა (დ. 27 დეკემბერი, 2002) — ქართველი სპორტსმენი (ფიგურული ციგურაობა), ზამთრის ახალგაზრდული ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი და ოლიმპიური ოქროს მფლობელი (2020, ლოზანა, შვეიცარია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 2002 კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები ლ
დივაღაჯი
დივაღაჯი (Divağac) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 123 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
პატრიარქი ხეები
თბილისში ასეთი ბევრია, მათ შორის აღსანიშნავია ჭალის (გრძელყუნძა) მუხა, რომლის ექვსასწლიანი ეგზემპლარი (სიმაღლე დაახლოებით 15 მ, სიმსხო 1,7 მ) არის ზემო ავჭალაში, გლდანის მეცხოველეობის მეურნეობაში, ამავე სახეობის 550 წლის ხე (სიმაღლე 20 მ, სიმსხო — 1,5 მ) დგას მოსწავლე ახალგაზრდობის რესპუბლიკური სასახლის ბაღში.
რცხილაფოთოლა ძელქვის 200 წლოვანი ეგზემპლარი (სიმაღლე 25 მ, სიმსხო 1 მ) დგას „მუშთაიდის“ ბაღში (აქვე იზრდება 5 დიდი და 18 შედარებით პატარა ძირი). 250 წელს მიღწეული ერთი კავკასიური აკაკი (სიმაღლე 24 მ, სიმსხო 86,4 სმ) არის საქართველოს მეცნიერთა მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ბოტანიკურ ბაღში, ხოლო მეორე (სიმაღლე 22 მ, სიმსხო 82 სმ) – „მუშთაიდის“ ბაღში. გინკგოს 150 წლის წვერხმელი ეგზემპლარი (სიმაღლე 28 მ, სიმსხო 1,0 მ) ბოტანიკურ ბაღშია. თბილისში ინტროდუცირებულია აგრეთვე 180 წლის ბიჭვინთის ფიჭვი (სიმაღლე 25 მ, სიმსხო 1,49 მ), 150 და 180 წლის აღმოსავლური ჭადრისა და სამეკალა გლედიჩიის რამდენიმე ეგზემპლარი, 150 წლის ჰიმალაიური კედარი და სხვა.
ლიტერატუა
კატეგორია:მცენარეები
ნოროდომ სიამონი
ნოროდომ სიამონი (នរោត្ដម សីហមុនី; დ. 14 მაისი 1953) — კამბოჯის მეფე 2004 წლის 14 ოქტომბრიდან. ნოროდომ სიამონი დაიბადა 1953 წლის 14 მაისს. იგი არის ერთადერთი ვაჟი მეფე სიანუკისა და მისი მეუღლის, დედა-დედოფალ ნოროდომ მონინეათ სიანოუკისა. მან გვირგვინი 2004 წელს მიიღო მამამისის ტახტიდან გადადგომის შემდეგ. იგი 1994 წლის 1 თებერვლიდან ატარებდა „დიდი პრინცის“ ტიტულს. გამეფებამდე ცნობილი იყო, როგორც „კულტურის ელჩი“ ევროპაში და კლასიკური ცეკვების მასწავლებელი. გამეფების შემდეგ მიიღო ტიტული „მისი უდიდებულესობა კამბოჯის სამეფოს მეფე ნოროდამ სიამონი“. ის არის ერთადერთი მონარქი მსოფლიოში, რომელიც თავისუფლად საუბრობს ჩეხურ ენაზე. მეფეს 12 ნახევარ და-ძმა ჰყავს. მისი ღვიძლი ძმა გარდაიცვალა 2003 წელს. 1962 წელს პატარა პრინცი მამამისმა გაგზავნა ჩეხოსლოვაკიაში, სადაც მან მიიღო როგორც დაწყებითი, ასევე საშუალო და უმაღლესი განათლება - დაამთავრა პრაღის ეროვნული კონსერვატორია და პრაღის მუსიკალური ხელოვნების აკადემია. მოგვიანებით პრინცი დაეუფლა კინემატოგრაფიას ჩრდილოეთ კორეაში. ის თავისუფლად საუბრობს ჩეხურ, ფრანგულ, ინგლისურ და რუსულ ენებზე. 1981 წლიდან 20 წლის განმავლობაში ცხოვრობდა საფრანგეთში, სადაც შეისწავლა ბალეტის ხელოვნება და მოგვიანებით გახდა კიდეც ქჰმერული ცეკვის ასოციაციის პრეზიდენტი. მომავალი მონარქი 1992 წელს აირჩიეს კამბოჯის მუდმივ წარმომადგენლად გაეროში, შემდეგ დაინიშნა ქვეყნის ელჩად იუნესკოში. სასტიკი წინააღმდეგი იყო გამხდარიყო სამეფოს ელჩი საფრანგეთში.
სქოლიო
კატეგორია:კამბოჯის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი
აზიის ოლიმპიური საბჭო
აზიის ოლიმპიური საბჭო (აოს) (Olympic Council of Asia, OCA) — სპორტული ფედერაცია აზიაში, რომელიც დღეისათვის აერთიანებს 45 წევრი ქვეყნის ეროვნულ ოლიმპიურ კომიტეტებს. ოლიმპიური საბჭოს შტაბ-ბინა მდებარეობს ქუვეითის დედაქალაქ ელ-ქუვეითში. აზიის უძველესი ოლიმპიური კომიტეტებია იაპონიისა და ფილიპინებისა, რომლებიც საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა 1911 წელს აღიარა. ყველაზე ახალგაზრდა კი აღმოსავლეთი ტიმორია, რომლის ოლიმპიური კომიტეტი 2003 წელს შეიქმნა და ფედერაციასაც ამავე წელს შეუერთდა.
ისტორია
1948 წელს, ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების დროს, აზიის ეროვნულმა ოლიმპიურმა კომიტეტებმა გადაწყვიტეს მოეწყოთ აზიური თამაშები. მომდევნო წელს შეიქმნა აზიური თამაშების ფედერაცია.1982 წლის 16 ნემბერს ნიუ-დელიში იგი აზიის ოლიმპიურ საბჭოდ (აოს) გადაკეთდა. იგი ამავე წელს აღიარა საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა.
წევრები
ცხრილში მოცემულია ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტების შექმნისა და საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის მიერ აღიარების წლები. მაკაოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი აღიარებულია აზიის ოლიმპიური საბჭოს მიერ, თუმცა საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტი მას არ სცნობს და იგი არ იღებს მონაწილეობას ოლიმპიურ თამაშებზე. აზიის ოლიმპიური საბჭო ასევე მოიცავს ჩინეთის ტაიბეის, ჰონგ-კონგისა და პალესტინის ოლიმპიურ კომიტეტებს.
აზიის ოლიმპიური საბჭო მოიცავს ტრანსკონტინენტურ ქვეყანა ყაზახეთს, თუმცა მასში არ შედიან ისეთი ქვეყნები, რომლებიც სრულად ან ნაწილობრივ მდებარეობენ აზიაში (საქართველო, სომხეთი, აზერბაიჯანი, თურქეთი); ორგანიზაციის წევრი არ არის აგრეთვე რუსეთი, რომლის უდიდესი ნაწილი ასევე აზიაში მდებარეობს. ეს ქვეყნები ევროპის ოლიმპიური კომიტეტის წევრები არიან.
ყოფილი წევრები
ისრაელი აზიური თამაშების ფედერაციის წევრი იყო, მაგრამ 1981 წელს, ფედერაციის გადაკეთების დროს, გარიცხეს აზიის ოლიმპიური საბჭოდან, არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტის გამო. ამის ნაცვლად, ისრაელი არის ევროპის ოლიმპიური კომიტეტის წევრი.
სქოლიო
* კატეგორია:აზიის სპორტული ფედერაციები კატეგორია:ოლიმპიური ორგანიზაციები
ედესის ხატი
thumb|256px|ედესის ხატის კარედის რეკონსტრუქცია ედესის ხატი, მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი, მანდილიიონი, კერამიკონი — იესო ქრისტეს „ხელთუქმნელი“ ხატი ქალაქ ედესიდან.
ისტორია
thumb|ედესის ხატის კარედის კარებები. [[სინას მთა, ენკაუსტიკა, X საუკუნე.]] მაცხოვრის „ხელთუქმნელი“ ხატის იკონოგრაფიული ტიპი და მასთან დაკავშირებული თქმულებები, IV-V საუკუნეებში გავრცელებული იყო აღმოსავლეთში, განსაკუთრებით სირიასა და პალესტინაში. შედარებითი შესწავლა ყველა არსებული წყაროებისა ამ გამოსახულების წარმოშობის შესახებ, რომელიც დაკავშირებულია ქალაქ ედესის მეფის ავგაროზისა და იესო ქრისტეს აპოკრიფულ მიწერ-მოწერასთან, და რომელიც დაცულია სირიულ, ბერძნულ, სომხურ და არაბულ რელიგიურ მწერლობაში, არკვევს, რომ III საუკუნეში ეს აპოკრიფი უკვე ჩამოყალიბებული ყოფილა. აღნიშნული აპოკრიფული ტექსტი კარგადაა ცნობილი ქართულ საეკლესიო მწერლობაშიც. კორნელი კეკელიძის აზრით, აპოკრიფი ავგაროზ მეფისა (ანუ მთავრისა) და მაცხოვრის მიწერ-მოწერის შესახებ ქართულად უნდა გადმოთარგმნილიყო X-XI საუკუნეებამდე რომელიმე აღმოსავლური ენიდან. ჩვენამდე, მოღწეულია აღნიშნული აპოკრიფის ორი განსხვავებული რედაქცია: ერთი მათგანი დაცუილია XI საუკუნის გელათის სახარებაში, და წარმოადგენს გიორგი მთაწმინდელის თარგმანს, მეორე კი დაცულია ალავერდის სახარებაში (1050-1054) და წარმოადგენს ექვთიმე მთაწმინდელის თარგმანს. ორივე ტექსტი დასურათებულია.
ორივე ქართული ტექსტი წარმოადგენს აპოკრიფის სხვადასხვა რედაქციას. კორნელი კეკელიძის აზრით, მათ შორის შეიმჩნევა შემდეგი სხვაობები: მისი აზრით გიორგის რედაქცია უფრო მოკლეა ვიდრე ექვთიმესი, გამოტოვებულია ზოგიერთი ადგილები და ფაქტები, განსხვავდება მეჭედთა ნიშნების ახსნა-განმარტება, იმ ადგილას სადაც ავგაროზი მოინათლა, გიორგის რედაქცია უწოდებს კერასანს, ექვთიმესი კი ვერის წყაროს.
ლ. მელიქსეთ-ბეგი თავის წერილში, რომელიც ეხება „ავგაროზის“ ქართულსა და სომხურ რედაქციებში მოყვანილ ბეჭდების ნიშნების განმარტებას, მიდის შემდეგ დასკვნამდე: გელათის ვერსია წარმოადგენს ბერძნული ტექსტის უშუალო თარგმანს, რადგანაც, მისი აზრით, შვიდივე ბეჭედი ამ ტექსტში მოცემულია იმავე ასოებით, რომელიც ემთხვევა ვენის ბიბლიოთეკის ბერძნულ ხელნაწერს (Cod. theol. graec. 315, XIII).
რაც შეეხება ექვთიმე მთაწმინდელის თარგანის ტექსტს, იგი უნდა წარმოადგენდეს მეორე ბერძნული რედაქციის თარგმანს, რომელიც დაცულია პარიზის ნაციონალური ბიბლიოთეკისა (ms. 548) და ვენის ბიბლიოთეკის (Cod. theol. graec. XLV) ხელნაწერში.
განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა თქმულებას მაცხოვრის ხელთუქმნელი გამოსხულების შესახებ, რომლის წარმოშობის ცენტრს წარმოადგენდა ქალაქი ედესა. ყველა არსებული თქმულება და ბიზანტიური საისტორიო ლიტერატურის მიხედვით, მაცხოვარი შეეხო თავის სახით ტილოს, რომელზედაც მხატვარი, ედესის მეფის (ანუ მთავრის) ავგაროზის დავალებით, ამაოდ ცდილობდა მაცხოვრის სახის გამოხატვას, და ტილოზე აღიბეჭდა მაცხოვრის სახე. მაცხოვრის ხელთუქმნელი გამოსახულება დაცული იყო ქალაქ ედესაში და მასთან დაკავშირებული იყო მთელი რიგი სასწაულთმოქმედება. აკვიტანელი მორწმუნე ქალის მოგზაურობა ახლო აღმოსავლეთში, რომელიც ცნობილია სილვიას სახელით (379-395) გვაწვდის ცნობებს ქალაქ ედესაში დაცული მაცხოვრისა და ავგაროზ მეფის მიწერ-მოწერისა, ხელთუქმნელი ხატის შესახებ და სხვა. ხელთუქმნელი ხატის შესახვე ცნობები მოჰყავს ევსევი კესარიელს (340), პროკოპი კესარიელს (565), ევაგრეს (593), იოანე დამასკელს (760), გიორგი სინკელს (VII საუკუნის დასასრული), თეოდორე სტუდიტს (826), მოსე ხორანელს (470), ფსევდო-კონსტანტინე პორფიროგენეტს (906-959) და სხვა. ბიზანტიელი ისტორიკოსი ევაგრე და პროკოპი გადმოგვცემენ, რომ 544 წელს სპარსეთის მეფემ ხუასრო I-მა ამაოდ სცადა ქალაქ ედესის აღება. ქრისტიანებმა, რომლებიც იყვნენ „ხელთუქმნელი მაცხოვრის ხატით“ გამხნევებულები, ცეცხლის მფრქვეველი იარაღებით დაწვეს სპარსელების კოშკი და განდევნეს მტერი. ამ ამბავს მოგვითხრობს ანტონ მარტმყოფელის ცხოვრების ისტორიაც: „შემდგომად უკანასკნელთა დღეთა და ჟამთა ხუასრო, სპარსთა მეფე მოადგა ედესია ქალაქსა და უწყო თხრა ქუეშე ზღუდესა“. მან ქალაქი ვერ გაიგო, ვინაიდან ქალაქის მცველებმა „გარდააწუეთეს ზეთი (ხელთუქმნელი ხატის) კანდელისა მბრძოთა ზედა მის ქალაქისათა და მეყსეულად, ვითარცა მოახლდა, მოედვა და დაიწვნეს და, ვითარცა მტუერი, განიბნივნეს და უჩინო იქმნეს“.
გარდა ედესის ხატისა შესრულებული ტილოზე, ძველადვე თაყვანს სცემდნენ ორ „კეცზე“ აღბეჭდილ მაცხოვრის გამოსახულებას (როდესაც ტილოს ხელთუქმნელი ხატი — მანდილიონი, ედესის გალავანში დაფარული იყო ორ თიხის კეცს შუა), რომელთაგან ერთი იყო თვით ქალაქ ედესაში, მეორე კი იერაპოლში.
thumb|250px|944 წელს ხელთუქმნელი ხატის კონსტანტინოპოლში გადატანა. მარიდის სკილიაც მინიატურა (XII—XIII საუკუნეები). 944 წელს კონსტანტინე VII პორფიროგენეტისა და რომანოზ ლეკაპენის მმართველობის დროს ბიზანტიის იმპერია გაძლიერდა აღმოსავლეთში და ავიწროვებს არაბებს. ქალაქი ედესა, რომელიც არაბების ხელში იყო, გარემოცული იყო ბიზანტიელების მიერ. ბიზანტიელების მოთხოვნის თანახმად, ედესა იძულებული იყო, გადაეცა ბიზანტიელებისათვის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი, რომელიც დიდი ტრიუმფით გადაიტანეს კონსტანტინოპოლის კარის ეკლესიაში. ამ მოვლენის აღსანიშნავად 16 აგვისტოს ეკლესია უქმობს. არსებობს მოსაზრება, რომ ედესის ხატი (მანდილიონი) დაიღუპა კონსტანტინოპოლში 1204 წელს ჯვაროსანთა მიერ ქალაქის დარბევის დროს.
კლარჯეთში კერძოდ ანჩაში ედესის ხატის შემოტანასთან დაკავშირებით ორი წყარო არსებობს: ანჩელ მთავარეპისკოპოსის იოანე რკნაელის, საგალობლის ავტორის აზრით, მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი ანდრია მოციქულმა მოიტანა იეროპოლიდან კლარჯეთში.
აღნიშნული ხატი იყო მისივე სიტყვებით „მფარველი მტერთაგან“, „ლომებრ გუექადიან მტერნი ჩუენნი და გუეცინიან, არამედ შენ ხატო საშინელო, მკლავითა შენითა შემუსრენ, რომელ ცნან ყოველთა ვითარმედ შენ ხარ ძალი ჩუენი და სიმტკიცე ჩუენი“.
ანჩისხატი, რომელიც მაცხოვრის ხელთუქმნელ ხატად ითვლება, ზედ არსებული 1715 წლის წარწერა განსხვავებულ ინფორმაციას შეიცავს:
ტექსტიდან ჩანს რომ ხატი ჯერ კონსტანტინოპოლში, ხოლო შემდეგ VIII საუკუნეში ლეონ III ისავრელის ხატმებრძოლეობის დროს კლარჯეთში, კერძოდ კი ანჩის მონასტერში გადაუტანიათ.
საქართელოში ძელადვე არსებობდა გადმოცემა, რომ ანტონ მარტმყოფელს ქალაქ ედესიდან საქართველოში ჩამოუტანია მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი. ანტონ მარტყმყოფელის ცხოვრებაში აღნიშნულია:
სქოლიო
კატეგორია:ხელთუქმნელი ხატები
ვიშნევე (ხოროლის რაიონი)
ვიშნევე (Вишневе; 2016 წლამდე - პეტრივკა Петрівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ხოროლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 623 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხოროლის რაიონის სოფლები
გიმარის ჩრდილოეთი კოშკი
გიმარის ჩრდილოეთი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ გიმარის განაპირას, ჩრდილოეთით, ციცაბო კლდის ბაქანზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. კოშკი გეგმით თითქმის კვადრატია (6x6,4 მ), ზემოთ შევიწროვებული. ნაგებია ფითქლის მოზრდილი ქვებით. ძლიერ დაზიანებულია, სადაც შემორჩენილია მხოლოდ ორი სართული. შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან, მეორე სართულის დონეზე, მიწიდან 4,5 მეტრზე. კარის გადახურვა ჩამოშლილია, გვერდები გამოყვანილია არაწესიერი ზომის მოზრდილი ქვებით. დასავლეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. სამხრეთ ფასადზე, ცოლოკის თავზე, კრდლის წყობაში ჩატანებულია გრძელი (1,3 მ სიგრძის) ქვა, რომელზეც სამი ტოლმკლავა ჯვარია ამოყვანილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ხმელნიკის რაიონი (1923-2020)
ხმელნიკის რაიონი (Хмільницький район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიცის ოლქში. მისი ფართობია 1250 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 37 217 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 31 კაცს კმ²-ზე. ხმელნიკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ხმელნიკი.
2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონს შეუერთდა კაზატინის რაიონი, ასევე, ნაწილობრივ კალინოვკის რაიონი, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა ხმელნიკის რაიონი.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის რაიონები
ერმოკლია
ერმოკლია (Ermoclia) — სოფელი მოლდოვაში, შტეფან-ვოდეს რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 128 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 240 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შტეფან-ვოდეს რაიონის სოფლები
კლოდ ლელუში
კლოდ ლელუში (Claude Lelouch; დ. 30 ოქტომბერი, 1937, პარიზი) — ფრანგი კინორეჟისორი, სცენარისტი, ოპერატორი და პროდიუსერი. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმია „ქალი და მამაკაცი“, რომლისთვისაც ლელუშმა რამდენიმე მნიშვნელოვანი პრემია დაიმსახურა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:დაბადებული 30 ოქტომბერი
დარინა ბარიხაშვილი
დარია ვლადიმერის ასული ბარიხაშვილი (Дар‘я Володимирівна Баріхашвілі; დ. 5 აგვისტო, 1992, პრივოლიე, უკრაინა) — ქართული წარმოშობის უკრაინელი კინოსა და თეატრის მსახიობი ქართული წარმოშობით. მას ნათამაშები აქვს 12 კინოროლი. 17 წლის ასაკში ჩააბარა კიევის ეროვნული თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის უნივერსიტეტში. პოპულარობა მოუპოვა 2018 წელს სერიალ „ბეჭედში“ შესრულებულმა ანიას/იანას როლმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:უკრაინელი მსახიობები კატეგორია:ქართველი მსახიობები
სირაჯხანა
სირაჯხანა, სირაჩხანა [სპარსულად სირაჩ (სირაჯ)- ღვინო და ნახე- სახლი] — ღვინის გასაყიდი სახლი, ადგილი.
თბილისში ორი სირაჯხანა იყო: დიდი და პატარა. პატარა სირაჯხანა დიდზე ძველია, მდებარეობდა ძველ თბილისში, მტკვრის მარჯვენა სანაპიროსთან, ახლანდელი სიონის, ჟან შარდენისა (ძველი ბნელი რიგის) და კონსტანტინე ლესელიძის ქუჩათა შესაყარზე, პატარა აღმართზე. როდესაც იოანე ბატონიშვილი და მისი თანმხლები ბერი იქ მივიდნენ, ნახეს: XIX-XX  საუკუნეებში თბილისში განთქმული დიდი სარაჯხანა მდებარეობდა მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე, მეტეხის უბანში, ახლანდელი, ღვინის აღმართი, იწყება მეტეხის ხიდთან და მთავრდება ნიკოლოზ ბარათაშვილის აღმართთან (მოედანთან ახლოს). სარაჯხანას ღვინის სარდაფები და დუქნები მარაგდებოდა კახეთიდან შემოტანილი ღვინითა და არყით. ძველ თბილისში გავრცელებული იყო ასეთი გამოთქმა: შენ რომ მოდიოდი, მე სირაჯხანაში უკვე ტიკზე ვიჯექიო.
ელანსკაიის კაზაკების სამუზეუმო-მემორიალური კომპლექსი
ელანსკაიის კაზაკების სამუზეუმო-მემორიალური კომპლექსი (Еланский Казачий Музейно-мемориальный комплекс) — მემორიალური კომპლექსი როსტოვის ოლქის სტანიცა ელანსკაიაში.
ისტორია
ელანსკაიის კაზაკების სამუზეუმო-მემორიალური კომპლექსი გაიხსნა 2006 წელს, შოლოხოვის რაიონის სტანიცა ელანსკაიაში.
ელანსკაია დააარსეს კაზაკებმა XVII საუკუნეში დონის მარცხენა ნაპირზე, სტანიცა ვეშენსკოეს მახლობლად. რევოლუციამდე სტანიცაში ცხოვრობდა 10 000 ადამიანი. ამჟამად სტანიცაში ცხოვრობს მხოლოდ 100 კაცი, მათი ნაწილი გადასახლდა ვეშენსკოეში.
სამუზეუმო-მემორიალური კომპლექსი მდებარეობს კაზაკ ვლადიმერ მელიხოვის ეზოში. კომპლექსის შემადგენლობაში შედის: მუზეუმი, კაზაკი დედის ძეგლი, გენერალ პეტრე კრასნოვის ქანდაკება, ჯვარი, თეთრების სამხედრო მეთურების ე. ვოლოშინოვის, ა. ჩერნეცოვისა და ი. პოლიაკოვის ბარელიეფები. მემორიალის ავტორია მოქანდაკე კ. ჩერნიავსკი.
მუზეუმი უკავშირდება თეთრგვარდიელი კაზაკების ხსოვნას. ისტორიული მუზეუმის ექსპოზიცია შეადგენს კაზაკების ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპის მასალებს, რომლებიც ასახავს მათ კულტურას, სამხედრო სამსახურს, ისტორიის ფურცლებს. მათ შორისაა: ფოტოები, პირადი ნივთები, წიგნები, პირადი დღიურები, დონელი კაზაკის გენერალ-ლეიტენანტ ევგენი ბალაბინის დოკუმენტები, ძველი სკივრები, პლაკატები და სხვა. მუზეუმის მახლობლად დგას სამხედრო ფორმაში გამოწყობილი კაზაკის ბრინჯაოს ქანდაკება.
მუზეუმის შესასვლელთან დგას დონელი ატამანის, რუსეთის საიმპერატორო არმიის გენერლის პეტრე კრასნოვის ბრინჯაოს ძეგლი. გენერალი გამოსახულია მაღალ ბეტონის კვარცხლბეკზე ფეხზე მდგომი, სამხედრო ფორმაში. კაზაკი-დედის ძეგლი არის ახალგაზრდა კაზაკი ქალის ძეგლი, რომელიც ასევე მაღალ კვარცხლბეკზე დგას. მასთან ახლოს დგას ორი სხვადასხვა ასაკის ბავშვის ძეგლი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
გლეხთა კომიტეტები
გლეხთა კომიტეტები — გლეხთა მასობრივი ორგანიზაციები რუსეთის 1905–1907 წლების რევოლუციის დროს.
1904 წლის გურიის თითქმის ყველა სოფლის გლეხობამ ბოიკოტი გამოუცხადა მთავრობის დაწესებულებებს, მემამულეებს, სამღვდელოებას, წლის ბოლოს პარალიზებული იყო მაზრის მთელი ხელისუფლება. საზოგადოებრივი ცხოვრების ყველა საკითხს გლეხთა კომიტეტები წყვეტდნენ. ზოგიერთ სოფელში მოქმედებდა შეიარაღებული „წითელი რაზმები“. მემამულეთა ნაწილი თავს ან ოზურგეთს აფარებდა, ან ქუთაისს. 1904 წლის ბოლოს გლეხთა კომიტეტები, სახალხო სასამართლოები და „წითელი რაზმები“ შეიქმნა სენაკის მაზრის ზოგიერთ სოფელშიც.
პეტერბურგის 1905 წლის 9 იანვრის სისხლიანი ამბების შემდეგ გლეხთა კომიტეტები საქართველოს სხვა მაზრებშიც დაარსდა. 1904 წლის ბოლოსა და 1905 იანვარ-მარტში მრავალი გლეხთა კომიტეტი ითხოვდა მემამულეთა მთელი მიწების კონფისკაციასაც და ზოგჯერ მიზანსაც აღწევდა. დეკემბრის შეიარაღებული აჯანყების დროს საქართველოში წარმოიშვა პატარ-პატარა „რესპუბლიკები“ (სენაკის, გორის, გურიის და სხვ.), რომელთა სათავეში გლეხთა კომიტეტები იდგნენ. გლეხთა კომიტეტები ქმნიდნენ საკუთარ ადმინისტრაციას, „წითელ რაზმებს“, სასამართლოებს, იარაღის სახელოსნოებს, სტამბებს, განაგებდნენ სასკოლო განათლებას, აწესებდნენ გადასახადებს, ფასებს და ა. შ. შეიარაღებული აჯანყების დამარცხების შემდეგ გლეხთა კომიტეტებმა არსებობა შეწყვიტეს.
ფრედი ჰაიმორის ჯილდოების და ნომინაციების სია
ქვემოთ მოცემულია ინგლისელი მსახიობის, ფრედი ჰაიმორის ჯილდოების და ნომინაციების სია. ფილმებისთვის „ჯადოსნური ქვეყანა“ (2004) და „ჩარლი და შოკოლადის ქარხანა“ (2005) მან მოიპოვა კრიტიკოსთა არჩევანის ჯილდო საუკეთესო ახალგაზრდა შემსრულებლისთვის. ჰაიმორი ხუთი წლის განმავლობაში ასრულებდა ნორმან ბეიტსის როლს A&E-ის დრამა-თრილერის ჟანრის სერიალში „ბეიტსის მოტელი“ (2013–2017), რისთვისაც იგი სამჯერ წარდგა ნომინაციაზე — კრიტიკოსთა არჩევანის ჯილდო საუკეთესო მსახიობისთვის დრამატულ სერიალში. ჰაიმორის სცენარის ავტორის დებიუტი ამავე სერიალში შედგა და 2017 წელს მოიპოვა ხალხის არჩევანის ჯილდო თავისი შესრულებისთვის. იმავე წელს მან დაიწყო ექიმი შონ მერფის როლის შესრულება ABC-ის სამედიცინო დრამაში „კარგი ექიმი“, რომლის პროდიუსერიც თავადაა. ამ როლისთვის მან მიიღო თავისი პირველი ოქროს გლობუსის ნომინაცია.
სქოლიო
ჰაიმორი, ფრედი
მთაწმინდის საბაგიროს ტრაგედია (1990)
მთაწმინდის საბაგიროს 1990 წლის ტრაგედია — 1990 წლის 1 ივნისს მომხდარი საბაგირო უბედური შემთხვევა, საქართველოს დედაქალაქ თბილისში, რომლის შედეგადაც 42 ადამიანი დაშავდა და 19 გარდაიცვალა. უბედური შემთხვევა ორი კაბინის მონაწილეობით მოხდა, რომლებიც რუსთაველის გამზირისა და მთაწმინდის დამაკავშირებელ საბაგიროზე მოძრაობდნენ. წითელი კაბინა ნომერი 2 მთაწმინდის პარკისკენ მიემართებოდა და სულ რამდენიმე მეტრი აშორებდა ზედა ანძას, ასევე წითელი კაბინა ნომერი 1 რუსთაველისკენ ეშვებოდა და ქვედა სადგურს უახლოვდებოდა როდესაც საწევი ბაგირი გაწყდა ზემოთ მიმავალი კაბინის ქუროში. ორივე კაბინა პარალელურად დაგორდა (არ იმოქმედა საავარიო სამუხრუჭე სისტემამ). ქვევითა კაბინა ქვედა სადგურის კედელს შეეჯახა, რა დროსაც დაიღუპა 4 და ბევრი ადამიანი დაშავდა. ზევითა კაბინამ მაღალი სისწრაფის აკრეფა დაიწყო (საავარიო სამუხრუჭე სისტემამ არც აქ იმუშავა). რაც უფრო უახლოვდებოდა კაბინა საყრდენს, მის ქუროზე ქვემოთა მხრიდან ჩაბმული კუდის ბაგირი მოეშვა და ქვედა საყრდენის გორგოლაჭებზე ჩამოეკონწიალა. ქვედა საყრდენთან ვაგონის ქურო და ურიკა დაკონწიალებულ კუდის ბაგირს და საყრდენის გორგოლაჭებს ძლიერად შეეჯახა, რომელიც იმდენად ძლიერი აღმოჩნდა რომ კუდის ბაგირმა კაბინა ორ ნაწილად გადაჭრა, ხოლო მზიდი ბაგირი საყრდენი ანძის ღარიდან გადმოვარდა. ბაგირზე შერჩენილმა გაგლეჯილმა კაბინის ნახევარმა დაგორება განაგრძო და 6 სართულიანი საცხოვრებელი სახლის სახურავთან გაჩერდა. კაბინის გაგლეჯისას დაახლოებით 20 მეტრის სიმაღლიდან ადამიანები 6 სართულიანი შენობის სახურავზე, მის ეზოში და დაკიდებულ ბაღებზე ჩამოცვივდნენ. 15 ადამიანი ადგილზე დაიღუპა, 4 კი მოგვიანებით, საავადმყოფოში. 42 ადამიანმა მძიმე დაზიანებები მიიღო. მგზავრების ნაწილი ახალციხიდან №5 სკოლის მოსაწავლეები იყვნენ, რომლებიც მთაწმინდის პარკის დასათვალიერებლად ექსკურსიაზე ჩამოვიდნენ და „ბავშვთა დღეს“ აღნიშნავდნენ. მცირე ნაწილი ჯარისკაცები, დანარჩენი კი უბრალო მოქალაქეები იყვნენ. ავარიის დღეს ქვემოთ მომავალ კაბინაში 46 ადამიანი იმყოფებოდა, ხოლო ზემოთ მიმავალში 47.
ავბედითი რეკონსტრუქცია
საბაგირო 1958 წელს აიგო ვახტანგ ლეჟავას პროექტის მიხედვით, რომელიც 3 კოშკურა საყრდენს მოიცავდა (20, 10 და 12 მეტრის სიმაღლით). მგზავრების მომსახურება 1959 წლის 1 მაისს დაიწყო. 1987 წელს გადაწყდა რომ საბაგირო თითქმის 30 წლიანი მსახურობის შემდეგ რეკონსტრუქციას საჭიროებდა, რეკონსტრუქციის პროექტი მოამზადა კვლავაც პირველი ვერსიის დაპროექტებელმა ვახტანგ ლეჟავამ, მთავარი სიახლე იყო სამი საყრდენიდან 2 საყრდენზე გადასვლა. შეიცვალა ქვედა საყრდენი, 20 მეტრიანის მაგივრად დაიდგა 25 მეტრიანი. ზედა ორი დაბალი საყრდენის (10 და 12 მეტრის სიმაღლის) მაგივრად რომელზეც საბაგირო მცირე თანაბარი ტეხილი კუთხით გადადიოდა, დაიდგა მაღალი (20 მეტრიანი) საყრდენი რის შედეგადაც ახალი კაბინები ზედა სადგურიდან ჰორიზონტალურად მიემართებოდნენ ანძისკენ შემდეგ კი ძალიან მახვილი კუთხით და მოწყვეტით ეშვებოდნენ. სტანდარტული ქართული „თბილავიამშენის“ წარმოების ოვალური კაბინები (თითოეული 25 ადამიანის ტევადობით) შეცვალეს, თუმცა მოგვიანებით გაირკვა რომ ეს პროექტით გათვალისწინებული არ იყო და რომ განახლებულ საბაგიროზე კვლავაც ქართულ კაბინებს უნდა ემოძრავა. ახალი კაბინები მართკუთხა ფორმის იყო (ტევადობა 40 ადამიანი) წარმოებული იტალიაში „კაროცერია ნარდოს“ მიერ და მოგვაწოდა ასევე იტალიურმა კომპანია „ჩერეტი & ტანფანიმ“ ეს ცვლილება განხორციელდა მგზავრთბრუნვის გაზრდის მიზნით, რადგან საბაგიროზე მუდამ დიდი რიგები იყო. ეს ცვლილება საბაგიროს რეკონსტრუქციის პროექტის ავტორ ვახტანგ ლეჟავასთან შეთანხმებული არ ყოფილა. რეკონსტრუქციის პროცესში არ შეცვლილა გამწევი და კუდის ბაგირები რომლებიც უკვე 18 წელი იყო გამოყენებაში. ასევე ცნობილია, რომ ქართველმა სპეციალისტებმა ვერ შეძლეს ახალი კაბინების საავარიო სამუხრუჭე სისტემის დარეგულირება და მოქმედებაში მოყვანა, ამის მიუხედავად საბაგირო მაინც ჩაეშვა ექსპლოატაციაში უმოქმედო მუხრუჭებით, რომელთა გამართულობის შემთხვევაში, გამწევი ბაგირის გაწყვეტისას ორივე კაბინა მყისიერად გაჩერდებოდა მუხრუჭების მზიდ ბაგირზე ჩაჭერის შედეგად და მსხვერპლის თავიდან აცილება გარანტირებული იქნებოდა. რატომ არ მოხდა იტალიელი სპეციალისტების მოწვევა მუხრუჭების გასამართავად გაურკვეველია. ვახტანგ ლეჟავა საბაგიროს არსებული დარღვევებით და პროექტისგან გადახვევებით მონტაჟს და ექსპლოატაციაში გაშვებას ეწინააღმდეგებოდა, საბაგიროს მიღება ჩაბარების აქტისთვის მას ხელი არასდროს მოუწერია.
სპეციალურად შექმნილმა კომისიამ ტრაგედიის გამომწვევ მიზეზად საწევი ბაგირის გაწყვეტა და დამჭერი მოწყობილობის პრობლემა დაასახელა, საქმის გამოძიების მიმდინარეობისას დაიკარგა ზემოთ მიმავალი კაბინის ქურო რომლეშიც ჩატყდა გამწევი ბაგირი. ჭიათურელი სპეციალისტების დაკითხვისას აღმოჩნდა რომ ვაგონების ქუროებიც დარღვევით იქნა ჩასხმული. საბჭოთა ხელისუფლების აგონიის პირობებში და ქვეყანაში მიმდინარე მძიმე პოლიტიკური პროცესების გამო საქმის გამოძიება და დამნაშავეების გამოვლენა არ მოხდა ჯეროვნად. მხოლოდ რამდენიმე ადამიანის გათავისუფლებით შემოიფარგლნენ. ნამდვილი დამნაშავეები და მცდარი გადაწყვეტილების მიმღები ჩინოვნიკები კი დაუსჯელნი დარჩნენ.
ტრაგედიიდან 3 წელიწადში დეფორმირებული კაბინები და გამწევი ბაგირი ჩამოხსნეს. მზიდი ბაგირის დემონტაჟი ეტაპობრივად განხორციელდა 2005 წლიდან 2010 წლამდე პერიოდში. საყრდენი და სადგურები შენარჩუნდა.
ახალი საბაგირო
2014 წელს იგეგმებოდა საბაგიროს აღდგენა გადანაცვლებული ქვედა სადგურით ვარდების მოედანზე, სასტუმრო „რედისონის“ წინ. საბაგირო იქნებოდა წრიული გონდოლებინი ტიპის 21 გონდოლით. განხორციელდა ზედა ძველი სადგურის დემონტაჟი, რომლის ადგილასაც ახლის განთავსება იგეგმებოდა. ძველი საბაგიროს ორივე საყრდენი ანძაც გადაიჭრა. გონდოლებიანი საბაგიროს მშენებლობა ითვალისწინებდა გამომავალი ანძის დადგმას ვარდების მოედანზე ასევე ანძებს გრიბოედოვისა და ჭონქაძის ქუჩებზე რაც ისედაც ვიწრო ქუჩებს უფრო ტვირთავდა და ავიწროებდა. საბაგიროს ამ სახით მშენებლობას საზოგადოების უმეტესი ნაწილი წინ აღუდგა, ასევე შეცვლილი მუნიციპალური ხელისუფლების პირობებში მისი მშენებლობა შეჩერდა მანამ სანამ არ მიიღებოდა გადაწყვეტილება, აშენდებოდა თუ არა საბაგირო ამ ფორმით თუ აღდგებოდა ძველი სადგურიდან, ამ უკანასკნელ ვარიანტს მოსახლეობაც ემხრობოდა.
2019 წლის თებერვლის მდგომარეობით, მიმდინარეობს მოსახლეობის გამოსახლება და ადგილმონაცვლეობა ძველი სადგურის უკან მდებარე საცხოვრებელი სახლიდან. ქვედა სადგური იგივე შენობაში დარჩება, ზედა სადგური კი თავიდან აშენდება ძველის ადგილას, რომელიც 2014 წელს დაანგრიეს. ინფრასტრუქტურის დანარჩენი ნაწილი სრულიად ახალი იქნება (გონდოლების ჩათვლით). რეკონსტრუქციას დოპელმაირ გარავენტას ჯგუფი ჩაატარებს. საბაგიროს გახსნა 2022 წელს იგეგმება.
ტრაგედიის 19 მსხვერპლი
კაბინა №1 (რომელიც ქვედა სადგურს დაეჯახა)
მგზავრები:
კაბინა №2 (რომელიც კუდის ბაგირმა გაგლიჯა ჰაერში)
საბაგირო კაბინის გამცილებელი:
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის ისტორია
ვიშნევე (შიშაკის რაიონი)
ვიშნევე (Вишневе) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის შიშაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 57 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შიშაკის რაიონის სოფლები
კეტრისის კოშკი
კეტრისის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას თერგის მარცხენა ნაპიზე. ძველ კეტრისში. აგებულია XVII-XVIII საუკუნეებში, კოშკი გეგმით კადრატულია (5,6x5,7 მ) ექვსსართულიანი (სიმაღლე 13 მეტრი), ზემოთკენ ვიწროვდება. ნაგებია ფიქლის დიდი ქვებით. აქა-იქ გამოყენებულია ტუფის კვადრატებიც. კოშკის სართულშუა ხის გადახურვები ჩაქცეულია,
პირველი სართული ყრუკედლებიანია. კოშკში შესასვლელი, სამხრეთიდანაა მეორე სართულზე. კარი გადახურულია ორი მოზრდილი ქვით. წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. კარის ქვემოთ გამოშვერილია სამი ფიქლის ქვა, რომლებსაც ხის კიბე ეყრდნობოდა. კარის თავზე მცირე ოთხკუთხა ნიშია. აღმოსავლეთით მდებარე კედელში ორი სათოფურია, სამხრეთით და დასავლეთით კედლებში — თითო-თითო.
მესამე სართულის სამხრეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში სამ-სამი სათოფურია, აღმოსავლეთისაში — ერთი. მეოთხე სართულზე, სამხრეთ კედელში, სამი სათოფურია, აღმოსავლეთისაში — ორი, ჩრდილოეთ კედელში — ერთი. მეხუთე სართულის ოთხივე კედლის ღერძზე სალოდეებია მოწყობილი. აღმოსავლეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ სალოდეების გვერდებზე ორ-ორი სათოფურია. ერთი სათოფური სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეშია. მეექვსე სართული ბანია, რომლის კედელზე დაწყობილი ფიქლის ფილები გარედან თროსებრ შვერილს ქმნის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ენდი უირი
ენდი უირი (Andy Weir) (დ. 	16 ივნისი,  1972) — ამერიკელი მწერალი. პოპულარული გახდა რომანით — „მარსელი“.
ბიოგრაფია
ენდი უირი დაიბადა ქალაქ დეივისში და გაიზარდა ქალაქ ლივერმორში. საშუალო სკოლაში მან დაიწყო კომპიუტერის შესწავლა. 15 წლის ასაკში პროგრამისტად მოეწყო სანდიის ეროვნულ ლაბორატორიებში, ლივერმორში.
შეისწავლიდა ინფორმატიკას კალიფორნიის უნივერსიტეტში სან-დიეგოში, მუშაობდა მრავალ პროგრამულ კომპანიაზე, მათ შორის AOL-სა და Blizzard-ზე (უირი იყო „Warcraft 2-ის“ ერთ-ერთი პროგრამისტი). ამჟამად ცხოვრობს მაუნტინ-ვიუში, მუშაობს ფირმა MobileIron-ში.
გატაცებულია რელატივისტური ფიზიკის, ორბიტული მექანიკისა და პილოტირებადი კოსმონავტიკის ისტორიის შესწავლით.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები
ოპტიკური სამიზნე
მარჯვნივ|მინი|იხილეთ მეშვეობით 4× თოფი ფარგლებში. ოპტიკური სამიზნე — ოპტიკური ხედვის მოწყობილობა, რომელიც ეფუძნება ლინზებიან ტელესკოპს. იგი აღჭურვილია გრაფიკული გამოსახულების სისტემით (დანაყოფებიანი ხაზების სისტემა), რომელიც ოპტიკურად შესაფერის პოზიციაზეა ოპტიკურ სისტემაში, რათა უზრუნველყოს მიზნის სიზუსტე. ოპტიკური სამიზნეები გამოიყენება ყველა ტიპის სისტემებში, რომლებიც საჭიროა ზუსტი დამიზნებისათვის, თუმცა ყველაზე ხშირად გამოიყენება ცეცხლსასროლ იარაღებში. სხვა სახის სამიზნეებია რკინის, ამრეკლავი და ლაზერული სამიზნეები. ოპტიკური კომპონენტებისა და ოპტოელექტრონიკის შერწყმით შესაძლებელია ღამით ხედვის ხელსაწყოს მიღება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამიზნეები
კარაჰასანი
კარაჰასანი (Carahasani) — სოფელი მოლდოვაში, შტეფან-ვოდეს რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 127 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 012 ადამიანს შეადგენდა.
მამედ ჩირაგოვი
მამედ ჩირაგოვი (Məmməd Çıraqov; დ. 21 ივნისი, 1938, ჭაპალა) — აზერბაიჯანელი გეოლოგი, გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერება დოქტორი, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. რუსეთის მედიცინის მეცნიებრებათა აკადემიკოსი (2000 წლიდან).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:საქართველოს აზერბაიჯანელები კატეგორია:აზერბაიჯანელი გეოლოგები
მონასტირიშჩე
მონასტირიშჩე (Монастирище) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერკასის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 9142 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერკასის ოლქის ქალაქები
საბაჰ ალ-აჰმედ ალ-ჯაბერ ალ-საბაჰი
საბაჰ ალ-აჰმედ ალ-ჯაბერ ალ-საბაჰი (დ. 16 ივნისი 1929 — გ. 29 სექტემბერი, 2020) — ქუვეითის ამირა 2006 წლის 29 იანვრიდან. მისი წინამორბედი საად ალ-აბდულაჰ ალ-სალიმ ალ-საბაჰი ათდღიანი მმართველობის შემდეგ პარლამენტმა 2006 წლის 24 იანვარს გადააყენა ავადმყოფობის გამო და ხუთი დღის შემდეგ ფიცი დადო დღევანდელმა ამირამ. ის დამოუკიდებელი ქუვეითის მეხუთე ამირაა და ქუვეითთან ერთად სათავეში უდგას ალ-საბაჰთა საგვარეულოს.
ამირას განსაკუთრებული გამოცდილება აქვს საგარეო ურთიერთობაში, იგი 40 წლის განმავლობაში (1963-2003) მეთაურობდა ქვეყნის საგარეო საქმეთა სამინისტროს, 2003-2006 წლებში კი პრემიერ-მინისტრის პოსტი ეკავა.
ამირა ქვრივია, მისი მეუღლე ჯერ კიდევ ერაყ-ქუვეითის ომამდე გარდაიცვალა. მას ორი ვაჟი ჰყავს, უფროსი, შეიხი ნასერი, მინისტრია და ისლამური ხელოვნების ნიმუშთა მსოფლიოში უდიდესი კოლექციის მფლობელია. მეორე - შეიხ ჰამედი ბიზნესმენია და საბანკო-საფინანსო ბიზნესში მოღვაწეობს. ამირას ჰყავდა ასევე სხვა ორი შვილიც. ქალიშვილი - შეიხა სალვა 2002 წელს მკერდის სიმსივნით გარდაიცვალა. მამას ძალიან უყვარდა თავისი ქალიშვილი და სასახლეს, სადაც ცხოვრობს, „დარ სალვა“ - „სალვას სასახლე“ უწოდა. მონარქის მეოთხე შვილი 1969 წელს ბავშვობისას ავტოკატასტროფაში დაიღუპა. ამირას განსაკუთრებით იტაცებს ფოტოგრაფია და თევზაობა.
დღევანდელი მონარქის მემკვიდრეა მისი ნახევარძმა ამირა ნაუფ ალ-აჰმედ ალ-ჯაბერ ალ-საბაჰი. იგი მემკვიდრედ ოფიციალურად გამოცხადდა 2006 წლის 7 თებერვალს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქუვეითის ამირები კატეგორია:დაბადებული 16 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
Phallus Dei
Phallus Dei — გერმანული ჯგუფ Amon Düül II-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. სახელწოდება ლათინურიდან ითარგმნება, როგორც „ღმერთის პენისი“. ალბომი ჩაიწერა Amon Düül-ის დაშლის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:1969 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Amon Düül II-ის ალბომები
მონარქიები ოკეანეთში
მონარქიები ოკეანეთში — ავსტრალიისა და ოკეანეთის მონარქიული ქვეყნები. ამჟამად ამ რეგიონში ექვსი მონარქიული ქვეყანაა, რომელთაგან ერთს (ტონგას) საკუთარი მონარქი ჰყავს, ხუთი კი თავიანთი სახელმწიფოს მეთაურად აღიარებს გაერთიანებული სამეფოს მონარქს, ჩარლზ III-ს. ეს ხუთი ქვეყანაა: ავსტრალია, ახალი ზელანდია, პაპუა-ახალი გვინეა, სოლომონის კუნძულები და ტუვალუ.
ლიტერატურა
კატეგორია: მონარქია კატეგორია:ოკეანეთის ისტორია
ორბელიანთუბანი
ორბელიანთუბანი — გარეთუბნის მიკროუბანი გიორგი ათონელის ქუჩასა და მტკვრის მარჯვენა სანაპიროს შორის.
როგორც ტოპონიმი XVIII საუკუნის II ნახევრიდან გაჩნდა, როცა ქართლის მეფემ თეიმურაზ II-მ სარდალ რევაზ ორბელიანს სამეფო სახლისადმი დიდი დამსახურებისთვის გარეთუბანში უბოძა სახასო, სამეფო ნასახლარი: XVIII საუკუნის II ნახევრიდან ორბელიანებს ეს ადგილი არ მიუტოვებიათ XIX საუკუნის ბოლომდე. ორბელიანების სასახლე იდგა დაახლოებით იმ ადგილას, სადაც დღეს აშშ საელჩოა. ყაბახს-ასპარეზს ორბელიანების ბაღს უწოდებდენ, სადაც ცხოვრობდენ ვახტანგ და მაიკო ორბელიანები. ამჟამად ორბელიანების ნამოსახლარიდან შემორჩენილია გალავნის კოშკი და XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები. ტოპონიმი ორბელიანთ უბანი დღესაც არსებობს. 1985 წელს დასრულდა ამ უბნის რეკონსტრუქცია აღებული იქნა ზედმეტი ნაგებობანი, რომლებიც არ წარმოდგნენ ისტორიულ ღირებულებას. ნაწილი მოსახლეობისა შეასახლეს ახალ ბინებში დანარჩენი ბინები კეთილ მოწყობილია. პირველ სართულზე განლაგებული სათავსების ნაწილი ადაპტირებული იქნა მცირე რესტორნებად, კაფეებად, მაღაზიებად, დუქნებად, სახელოსნებად. მოეწყო მცირე სკვერები და საყრდები კედლები. ერთ-ერთ სკვერში დაიდგა მემედ აბაშიძის მონუმენტი.
ვიშნიაკი (კოზელშჩინის რაიონი)
ვიშნიაკი (Вишняки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 116 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოზელშჩინის რაიონის სოფლები
მირთა ვასკესი
მირთა ვასკესი (Mirtha Vásquez; დ. 31 მარტი, 1975, კახამარკა, პერუ) — პერუელი ადვოკატი და პოლიტიკოსი. პერუს კონგრესის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელი. 2020 წლის 16 მარტიდან არის კონგრესის წევრი.
მართა ვასკესი იყო კახამარკის უნივერსიტეტის დოცენტი.
2020 წლის 16 ნოემბერს აირჩიეს კონგრესის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ. მომდევნო დღეს, პერუში მიმდინარე პოლიტიკური კრიზისის ფონზე დაიკავა კონგრესის თავმჯდომარის თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:პერუელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:პერუს კონგრესის თავმჯდომარეები
ჰაფიზ ბახიში
ჰაფიზ ბახიში (ბახიშოვი ჰაფის ბახიშის ძე; დ. 1932 – გ. 1989) – აზერბაიჯანელი პოეტი.
ბიოგრაფია
ჰაფიზ ბახიში დაიბადა 1932 წელს 15 ოქტომბერს ზანგაზურის მხარის გაფანის რეგიონის სოფელ იუხარი გირათაღში, მასწავლებლის ოჯახში. საჯარო სკოლა 1950 წელს გაფანის რაიონის სოფელ შაჰარჯიქში დაამთავრა.
1950–1952 წლებში სოფელ გაოვშუდში დაწყებითი განათლების მასწავლებლად მუშაობდა, 1952–1956 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის თეატრისა და კინოს სამსახიობო ფაკულტეტზე. სწავლისას 1954 წელს აზერბაიჯანის მხატვრული კინოს გაერთიანების ხელმძღვანელი იყო. 1956–1961 წელს ქალაქ სუმგაითის პიონერთა სახლისა და კულტურის სასახლის დირექტორის პოზიციაზე მუშაობდა.
1961 წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფოს რადიოსა და ტელევიზიის კომიტეტში სხვადასხვა პოზიციაზე მუშაობდა. პირველი ლექსი გამოქვეყნდა გაზეთ „სოციალისტ სუმგაითში“. ოცამდე კომპოზიციის ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 7 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოეტები
ქიმიური ეკოლოგია
ქიმიური ეკოლოგია — შეისწავლის ცოცხალ ორგანიზმებსა და მათ გარემოს შორის ქიმიური ურთიერთქმედებების როლს და ეთიოლოგიასა და ორგანიზმების ევოლუციაზე ამ ურთიერთქმედებათა შედეგებს. არის ფართო დისციპლინათაშორისი ველი. ქიმიური ეკოლოგია აქცენტს აკეთებს ეკოლოგიის ბიოქიმიაზე და სპეციფიკურ მოლეკულებსა და მოლეკულათა ჯგუფებზე, რომლებიც სხვადასხვა ბიოლოგიური პროცესის სიგნალებად ფუნქციონირებენ. მოლეკულები, რომლებიც მსგავს როლს ასრულებენ, ჩვეულებრივ მცირემოლეკულური მასის ადვილად დიფუზირებადი ორგანული ნივთიერებებია და მეორეული მეტაბოლიზმის მეშვეობით მიიღება და პეპტიდებსაც შეიცავს. ქიმიური ეკოლოგიური პროცესები შეიძლება იყოს ინტრასპეციფიკური (სახეობებს შიგნით) და ინტერსპეციფიკური (სახეობებს შორის).
ქიმიური ეკოლოგია იყენებს ანალიტიკურ და სინთეზურ ქიმიას, ცილების ქიმიას, გენეტიკას, ნეირობიოლოგიას, ეკოლოგიასა და ევოლუციას.
მიკროორგანიზმებს შორის ურთიერთქმედება
მცენარეები ურთიერთქმედებენ მიკროორგანიზმებთან. ურთიერთქმედებისთვის მიკრობები მათსა და მცენარეებს შორის ინტერფეისს შეიმუშავებენ, მცენარეთაზედაპირის მეშვეობიით მცენარეებში ზრდით. ამისთვის მიკრობებს მცენარეთა დამცავი ზედაპირის ჰიდროფობური ცვილის ფენის გადალახვა უწევთ. მიკროორგანიზმები სპეციალურ სითხეებს გამოყოფენ,რისი მეშვეობითაც მცენარეთა დამცავ გარე საფარში აღწევენ.
მცენარეებში ზრდა
მცენარეთა უმრავლესობაში ჰორმონები მათ წვერზეა კონცენტრირებული. აუქსინის ჰორმონები მცენარეთა ზრდაზე არიან პასუხისმგებელი დაისეთი სტიმულებით სტიმულირდებაინ, როგორიცაა სინათლე. ამ ფენომენს ფოტოტროპიზმი ეწოდება, რაც სინათლის წყაროსკენ ან მისგან მოშორებით მოძრაობას გულისხმობს. ამგვარი ზრდა მცენარეებს სასიცოცხლო მნიშვნელობის ელემენტების შენარჩუნების საშუალებას აძლევს, როგორიცაა მზის სხივებ, რომელიც აუცილებელია ფოტოსინთეზისთვის.
მცენარე-მწერი ურთიერთქმედება
ქიმიური ეკოლოგიის მნიშვნელოვანი სუბველია მცენარეებისადა მწერების ურთიერთქმედების ქიმიური ეკოლოგია. განსაკუთრებით, მცენარეები და მწერები ქიმიურ ვოლუციურ რბოლაში არიან ჩართული. მცენარეებს მტრებისგან (მწერებისგან) თავდასაცავად ქიმიური დამცავი საშუალებები უვითარდებათ, ხოლო მწერებს მცენარეების შხამის წინააღმდეგ იმუნიტეტი, ზოგიერთ შემთხვევაში კი მცენარეთა შხამებს მათი მტაცებლების წინააღმდეგ ქიმიური თავდაცვის საშუალებად ხელახლა იყენებენ. ამის ნათელი მაგალითია მონარქი პეპელას მუხლუხი, რომელიც Asclepias-ით იკვებება. Asclepias-ები კარდენოლიდის ტოქსინებს შეიცავენ, მაგრამ მონარქი პეპელას მუხლუხზე ეს ტოქსინები ვერ მოქმედებენ. სამაგიეროდ ამ ტოქსინებს მუხლუხი ლარვულ სტადიაზე ინახავს და შემდეგ მტაცებებისთვის უგემოვნო ხდება.
საზღვაო ქიმიური ეკოლოგია
საზღვაო ქიმიური ეკოლოგია აღნიშნავს იმას თუ ზღვის ორგანული სამყარო როგორ იყენებსიმიურ ელემენტებს კვების, ურთიერთქმედების, რეპროდუქციისა და გადარჩენისთვის, დაწყებული მიკროსკოპული ზომის ფიტოპლანქტონებიდან, დამთავრებული ღრუბლებით, ღია წყლის თევზებითა და კიბოსნაირებით. ზღვის ორგანიზმები გადასარჩენად ხშირად ქიმიურ თვისებებს იყენებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ქიმიური ეკოლოგია კატეგორია:ეკოლოგიის დარგები
ბჰუტანის დროშა
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
გლოსოლალიები
რელიგია
გლოსოლალია, როგორც თითქოსდა უცხო ენაზე საუბრის ფენომენი ან ლოცვის დროს ექსტაზში წარმოთქმული უაზრო სიტყვები („განყოფა ენათა“), გვხვდება ზოგიერთ რელიგიურ რიტუალში. ანტიკურ ხანაში ცნობილია ძველ საბერძნეთში. ლოცვის დროს უცხო ენაზე მეტყველების ნიმუშები გვხვდება ასევე ებრაულ ბიბლიაში. „ახალი აღთქმაში“ გლოსოლალიის მაგალითია სულიწმიდის გარდამოსვლის შემდეგ მოციქულთა სხვადასხვა ენაზე ამეტყველება. თანამედროვე რელიგიებს შორის გლოსოლალია განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი რიტუალია ორმოცდაათიანელთა ეკლესიის და ე.წ. „ქარიზმატული“ ქრისტიანობის პრაქტიკაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ხალხური მუსიკა კატეგორია:რელიგიური რიტუალები
პატრიკ მაკ-ჰეილი
პატრიკ „პეტ“ მაკ-ჰეილი (დ. 17 ნოემბერი, 1983) — მწერალი, კადრირებების ავტორი, ანიმატორი და დამოუკიდებელი რეჟისორი. იგი უფრო მეტად ცნობილია, როგორც ყოფილი მწერალი და სერიალის „Adventure Time“ შემოქმედებითი რეჟისორი. იგი აგრეთვე არის მინი-სერიალის „ღობის მიღმა“ ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:თავგადასავლების დრო კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ანიმატორები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები
შპოლა
სქოლიო
კატეგორია:ჩერკასის ოლქის ქალაქები
კეი ბეილი ჰატჩინსონი
კეი ბეილი ჰატჩინსონი (Kay Bailey Hutchison, დაბადებით კეტრინ ენ ბეილი Kathryn Ann Bailey; დ. 22 ივლისი 1943, გალვესტონი, ტეხასი, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის მუდმივი წარმომადგენელი ნატოში 2017 წლის 28 აგვისტოდან. აშშ-ის სენატის წევრი ტეხასის შტატიდან 1993—2013 წლებში, რესპუბლიკური პარტიის წევრი.
ბიოგრაფია
კეი ბეილი ჰატჩინსონი დაიბადა 1943 წლის 22 ივლისს გალვესტონში, ტეხასის შტატი. იგი გაიზარდა და დაასრულა გალვესტონის ახლოს მდებარე ქალაქ ლა-მარკის საშუალო სკოლა, ხოლო შემდეგ სწავლობდა ოსტინში მდებარე ტეხასის უნივერსიტეტში, რომელიც 1967 წელს დაასრულა.
1972 წლიდან 1976 წლამდე იყო ტეხასის წარმომადგენელთა პალატის წევრი. 1976 წლიდან 1978 წლამდე ტრანსპორტის უსაფრთხოების ეროვნული საბჭოს ვიცე-პრეზიდენტია.
1982 წელს მონაწილეობა მიიღო აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის არჩევნებში ტეხასის მესამე ოლქიდან, მაგრამ პრაიმერიზში წააგო სტივ ბარტლეტთან. 1990 წლიდან 1993 წლამდ იყო ტეხასის შტატის ხაზინადარი.
1993 წელს ტეხასიდან აშშ-ის სენატში გათავისუფლდა ადგილი, რადგან წინა სენატორმა ლოიდ ბენტსენმა მიიღო შეთავაზება დაეკავებინა აშშ-ის ფინანსთა მინისტრის თანამდებობა. მის დროებით შემცვლელად დანიშნეს დემოკრატი რობერტ კრიუგერი, მაგრამ გაიმართა არჩევნები, რათა გადაეწყვიტათ ვინ დაიკავებდა სენატორის ადგილს წინა სენატორის უფლებამოსილების ვადის გასვლამდე.
ვადამდელი არჩევნები გაიმართა 1993 წლის 6 ივნისს. კანდიდატები იყვნენ რობერტ კრიუგერი (დემოკრატიული პარტია) და კეი ბეილ ჰატჩინსონი (რესპუბლიკური პარტია). გაიმარჯვა ჰატჩინსონმა და მიიღო ამომრჩეველთა ხმების 67,34 %. ამრიგად, იგი გახდა პირველი ქალი სენატორი ტეხასის შტატიდან. სენატორის უფლებამოსილების შესრულებას შეუდგა 1993 წლის 14 ივნისიდან.
ჰატჩინსონი აღნიშნულ თანამდებობაზე კიდევ სამჯერ აირჩიეს 1994, 2000 და 2006 წლებში. 2012 წლის არჩევნებში მას მონაწილეობა არ მიუღია და მის შემცვლელად აირჩიეს ტედ კრუზი, ასევე რესპუბლიკური პარტიის წარმომადგენელი, რომელმაც ოფიციალურად კეი ბეილ ჰატჩინსონი შეცვალა 2013 წლის 3 იანვარს.
2013 წლის თებერვლიდან კეი ბეილი ჰატჩინსონი მუშაობს დალასში მდებარე იურიდიული ფირმის Bracewell & Giuliani-ის უფროს ადვოკატად.
პირადი ცხოვრება
კეი ბეილ ჰატჩინსონი 1982 წელს მეორედ გათხოვდა და ცოლად გაჰყვა დალასელ პროკურორსა და პოლიტიკოსს რეი ჰატჩინსონს (მისი პირველი ქორწინება მხოლოდ 2 წელი გაგრძელდა 1967 წლიდან 1969 წლამდე).
ჰატჩისნონების წყვილს შეეძნათ 2 შვილი (ჰიუსტონ ტეილორი და კეტრინ ბეილი), გარდა ამისა რეი ჰატჩინსონს ჰყავს ორი შვილი წინა ქორწინებიდან ბრენდა და ჯულია.
გლენგადი
გლენგადი (Glengad; Gleann an Ghad) — გელტახტი სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, კონაქტის პროვინციაში. 1999 წელს, სოფელთან ახლოს, კაუბინის მთაზე დაამონტაჟეს რადარი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები კატეგორია:გელტახტი ადგილები მეიოს საგრაფოში
ვიშნიაკი (ხოროლის რაიონი)
ვიშნიაკი (Вишняки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ხოროლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 2108 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხოროლის რაიონის სოფლები
კოპჩაკი (შტეფან-ვოდეს რაიონი)
კოპჩაკი (Copceac) — სოფელი მოლდოვაში, შტეფან-ვოდეს რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 65 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 577 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შტეფან-ვოდეს რაიონის სოფლები
კობის კოშკი
კობის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ კობის მოპირდაპირე მხარეს. თერგის გაღმა. თარიღდება XVII საუკუნის II ნახევრით.
კოშკი გეგმით სწორკუთხაა (8,8x8,2 მ). ზემოთკენ შევიწროებული. ნაგებია ნატეხი ქვით. ქვედა სართულებისა და კუთხეების ქვები უკეთაა დამუშავებული. შემორჩენილია კოშკის სამხრეთი ნაწილი, რომლის მიხედვითაც ჩანს, რომ შენობა ხუთსართულიანი ყოფილა. ოთხი სართული საცხოვრებელიც იყო და სათავდაცვოც. მეხუთე — საბრძოლო ბანი. შემორჩენილ კედლებში, პირველ და მეორე სართულზე, სამხრეთით თაღოვანი შესასვლელებია. პირველი სართულის დანარჩენი კედლები ყრუა. მეორე სართულის სამხრეთ კედელში ორი სათოფურია, აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში კი — თითო-თითო. აღმოსავლეთ კედელში ერთი მცირე სარკმელიცაა. მას საფეხურებად დამუშავებული რაფა აქვს. სათოფურების რაოდენობა ზედა სართულებში მატულობს. მესამე სართულზე ხუთი სათოფურია. მ. შ. სამი სამხრეთ კედელშია, თითო-თითო — აღმოსავლეთით და დასავლეთით მდებარე კედლებში. სამხრეთ კედლის ზედა ნაწილში მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია. მეოთხე სართულის სამხრეთ კედელში ექვსი სათოფურია, ერთი აღმოსავლეთ კედელში. სამხრეთ კედლის შუაში მოზრდილი ოთხკუთხა ნიშია, ნიშს გარედან სწორკუთხა შვერილი აქვს, რომლის იატაკშ მოწყობილია თოფის გასაყოფი წვრილი ხვრელები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის კოშკები
გმირი
მინი|თარგამოსი და მისი შვილები. „ვახტანგისეული ქართლის ცხოვრება“ (XVIII ს.) გმირი — ფიზიკური და სულიერი ღირსებებით გამორჩეული პიროვნება, მიახლოებითი შესატყვისი ბერძნულ-ლათინური ცნებისა hērōs.
„ქართლის ცხოვრებაში“ გმირებად იწოდებიან ქართველ და კავკასიელ სხვა ხალხთა ეპონიმები: თარგამოსი, ქართლოსი, ჰაოსი და მათი შთამომავლები. გმირად იწოდებიან აგრეთვე ბიბლიური პერსონაჟი ნებროთი („მსგავსი ნებროთ გმირისა გამოგაჩინა წინამძღურად ჩუენდა“), სპარსთა მითიური მეფე ფერეიდუნი (აფრიდონი; „და გამოჩნდა ნათესავთა შორის ნებროთისთა კაცი ერთი გმირი, რომლისა სახელი აფრიდონ“), ქართველთა მეფე თრდატი („ეკლესია დიდი აღაშენა თრდატ ზურგითა თჳსითა, რამეთუ იყო იგი გმირი“).