რელიგია_პრეისტორიულ_ხანაში
ტოტემიზმი
ყველაზე ძველ და ცნობილ გრაფიკული ხელოვნების მაგალითებშიც კი ცოხველების კულტი თამაშობს ძლიან დიდ როლს, ხალხი გამსოახულია ძლიან იშვიათად ან როცა გამსოახავენ ცხოველური სიმბოლოებით ანდაც ცხოველისა და ადამიანის შერეული ფიგურებით. არსებობს მოსაზრება რომ ეს იყო მხოლოდ ორნამენტები ანდაც ემსახუებოდნენ მხოლოდ ხელოვნების მოთხოვნილებებს. ნათელია რომ ცოხველები თამაშობენ გადამწყვეტ როლს მენტალურ სამყაროში ზედა პალოლითისა და ეს როლი პოვებს საკუთარ გამოხატულებას ამ პეიოდის ხელოვნებაშიც. ყველაზე მთავარი მახასაითებელი არის ცხოველისა და ნადირობის კავშირი. ეს მიუთითებს განსაკუთრებულ და ახლო ურთიერთობებზე ადამიანსა და ცხოველს შორის, რომელიც სცდება თანამედროვე გაგებისა და აზროვნების კონცეფციების საზღვრებს. პალეოლითის შემდეგ, ზოგიერთ ნეანდეტანელთა(პირველყოფილი ადამიანის ერთ-ერთი სახე, რომელიც შედარებით დიდხანს ცოცხლობდა და არა 18 წელი) საზოგადოებაში შეიმჩნეოდა ტოტემიზმის ადრეული ფორმა. მათ ჰქონდათ რიტუალები რომლებიც როგროც წესი მკვლელობას უკავშირდებოდა მაგრამ რომელიმე ცხოველის პატივსაცემად ეწყობოდა. ამის დამადასტურებელი მასალა არაერთ არქეოლოგს აქვს ნაპოვნი განსხვავებულ ტერიტორიებზე. ანიმალიზმი, კალ ნარის ნაშრომში- „პრეისტორიული რელიგია“ ხასიეთდება მჭიდრო მაგიური და მისტიური კავშირით ადამიანბესა და ცხოველებს შორის, განსაკუთრებით კი გარეულ ცხოველებს შორით. ყველაზე ძველ და ცნობილ გრაფიკული ხელოვნების მაგალითებშიც კი ცოხველების კულტი თამაშობს ძლიან დიდ როლს, ხალხი გამსოახულია ძლიან იშვიათად ან როცა გამსოახავენ ცხოველური სიმბოლოებით ანდაც ცხოველისა და ადამიანის შერეული ფიგურებით. არსებობს მოსაზრება რომ ეს იყო მხოლოდ ორნამენტები ანდაც ემსახუებოდნენ მხოლოდ ხელოვნების მოთხოვნილებებს. ნათელია რომ ცოხველები თამაშობენ გადამწყვეტ როლს მენტალურ სამყაროში ზედა პალოლითისა და ეს როლი პოვებს საკუთარ გამოხატულებას ამ პეიოდის ხელოვნებაშიც. ყველაზე მთავარი მახასაითებელი არის ცხოველისა და ნადირობის კავშირი. ეს მიუთითებს განსაკუთრებულ და ახლო ურთიერთობებზე ადამიანსა და ცხოველს შორის, რომელიც სცდება თანამედროვე გაგებისა და აზროვნების კონცეფციების საზღვრებს. ამასგარდა, პრეისტორიულ გამოქვებულების მოხატვაში დიდი როლი მიუძღვით ცხოველებს, რადგან ნახატების უმრავლესობაში სწორედ ცხოველები არიან გამოსახულნი, და არა მხოლოდ ასევე გვხვდება ადამიანისა და ცხოველის სხეულების არაბუნებრივი შეთავსება , მაგალითად ადამიანი-მგელი და ასე შემდეგ. ამ რიტუალისათვის ერთ-ერთ ცოხველად გამოიყენებოდა, დათვი. ამისმტკიცებულებას იძლევა რამდენიმე არქეოლოგიური ნაპოვნი ობიეკტები ზედა პალეოლითის ხანიდან. ტყავზე მიმაგრებული თავი რომელიც მოგდებული იყო ტანზე. თავის ქალას და დათვის გრძელ ძვლებს მარხავდნენ ცალკე. დათვს კლავდნენ მშვილიდან გასროლილი ისრით, ან შუბის ფილტვებში დარტყმით. შემდეგ მას გარსს უვლიდნენ მოცეკვავეები. მსგავსი სმთხვევები ასევე აღწერილია უფრო გვიან პერიდოებშიც, მაგალითად სიბირიის ნეოლითიურ ხანაში მონადირეების კულტურაში. ასეთი ტრადიციები სეიძლება ადვილად გამოიყენონ პრაქტიკაში. რომელიც დრეისათვისაც კი გამოიყენება ჩრდილოეთ ევრაზიის კონტინენტზე. როგორც ვხვდედავთ, პირველყოფილი ტოტემიზმის უტყუარი ნიშნები მხატრობაშიც მოიპოვება და ეს კიდევ ერთხელ ამტკიცებს პრეისტორიულ ეპოქაში რელიგიის არსებობას.იმის კითხვა იყვნენ თუ არა მხოლოდ და მხოლოდ ცხოველები ამ კულტის პირდაპირი სამიზნეები ძნელი სათქმელია. ნეოლითის დასაწყისში. ეს ქმედებები ცხოველებთა მიმართებაში ჩნდება ამ ხანაში, რომელიც ცდება იმ სარზვარს რომ ეს ცხოველები გამოიყენება მხოლოდ როგორც მსხვერპლი ან სიმბოლო. ყველაზე მეტად ეს ეხება მგლებისა და ხარებს. ყველაზე ხშირად გამოიყენებოდა მათი სიმბოლოები. მაგალითად ხარის თავი ან რქები. სიტყვა „ტოტემი“ წარმოიშვა სიტყვისგან „ოტოტემან“, რომელიც ნიშნავდა და-ძმურ ნათესაობას და არის ჩრდილოეთ ამერიკაში დიდი ტბების რეგიონში მცხოვრები ოჯიბვას ხალხის ენიდან. სიტყვის გრამატიკული ფუძე „ოტე“ გამოხატავს სისხლით ნათესაობას დასა და ძმას შორის, რომელთაც საერთო დედა ჰყავთ და შესაბამისად არ შეიძლება მათი ქორწინება. სიტყვა ტოტემი ინგლისურად პირველად 1791 წელს გამოიყენა ინგლისელმა ვაჭარმა და მთარგმნელმა, რომელმაც არასწორი მნიშვნელობა მიანიჭა. მას ეგონა,რომ ეს სიტყვა გამოხატავდა ინდივიდუალის მფარველ სულს, რომელსაც ცხოველის ფორმა ჰქონდა - იდეა, რომელსაც ოჯიბვური კლანი მართლაც გამოხატავდა ცხოველების ტყავის სამოსით. მე-18 საუკუნის ბოლოს გაირკვა, რომ ოჯიბველები თავიანთ კლანებს იმ ცხოველების სახელებს არქმევდნენ, რომლებიც იმავე ტერიტორიაზე ცხოვრობდნენ, ეს ცხოველები შესაძლოა მეგობრულიც ყოფილიყო და მტრულიც. პირველი ზუსტი მოხსენება ჩრდილოეთ ამერიკის ტოტემიზმზე დაწერა მეტოდისტმა მისიონერმა, პიტერ ჯონესმა, რომელიც თავად ოჯიბვადან იყო, ეს ნაშრომი კი მხოლოდ მისი სიკვდილის შემდეგ გამოქვეყნდა. ჯონესის მიხედვით, ტოტემები ოჯიბვას კლანებს დიდმა სულმა მიანიჭა, ამის გამო ხალხს არასდროს უნდა დაევიწყებინა, რომ ისინი ნათესაურ კავშირში იყვნენ და შესაბამისაც არ შეიძლებოდა მათ შორის ქორწინება.