cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვიქტორია ბრიტანელი
მარტოობა
ამ ყველაფრის გამო, დაქვრივებული ვიქტორია საჯაროდ აკრიტიკებდა თავისი ვაჟის პოლიტიკასა და ქმედებებს. როდესაც ვილჰელმმა მიუნხენში სტუმრობისას განაცხადა, რომ „მეფის სიტყვა უზენაესი კანონია“, აღშფოთებულმა ვიქტორიამ მას ასეთი რამ მისწერა:
მინი|348x348პქ|ქვრივი დედოფალი ვიქტორია 1900 წელს
უკანასკნელი წლები და გარდაცვალება
ვიქტორიამ უკანასკნელი წლები ხატვასა და კრონბერგის ხელოვნების მუზეუმში ვიზიტებს დაუთმო, სადაც იგი ხშირად ხვდებოდა მხატვარ ნორბერტ შროიდლს. სიცოცხლის უკანასკნელ დღეებში იგი დილით ადრე დგებოდა, რათა ბაღში ესეირნა, დანარჩენ დროს კი ძველი წერილების კითხვასა და თავისი აშენებული სასახლის დათვალიერებაში ატარებდა.
1898 წელს, ტკივილებით გატანჯულ ვიქტორიას ექიმებმა არაოპერირებადი მკერდის სიმსივნის დიაგნოზი დაუსვეს. ამის გამო, მას აიძულებდნენ საწოლში დიდი დრო გაეტარებინა. 1900 წლის შემოდგომისთვის კიბო მის ხერხემალზეც გავრცელდა. სიმსივნის საოცარი სისწრაფით პროგრესირებას მის ნერვიულობას მიაწერენ. იგი გამუდმებით ღელავდა, რომ ვილჰელმი მის წერილებს ჩაიგდებდა ხელში. ამის გამო მან მთელი თავისი წერილები ბრიტანეთში, თავის ძმას, ედუარდს გაუგზავნა. 1901 წლის იანვარში ვიქტორიას მიუვიდა ცნობა, რომ იმა წლის 22 იანვარს დედამისი, დედოფალი ვიქტორია გარდაიცვალა, 81 წლის ასაკში, ტახტი კი ედუარდ VII-მ დაიკავა.
დედის დაკარგვამ საშინელი გავლენა იქონია ვიქტორიაზე, რომელიც მალევე, 1901 წლის 5 აგვისტოს, 60 წლის ასაკში გარდაიცვალა, ქალაქ დარმშტადტში.
იგი გადაასვენეს და 1901 წლის 13 აგვისტოს დაკრძალეს პოტსდამში, მეუღლის გვერდით. მის საფლავზე განთავსებულია ვიქტორიასა და ფრიდრიხის გამოსახულებიანი უზარმაზარი მარმარილოს სკულპტურები. მათი ორი ნაადრევად გარდაცვლილი ვაჟი: სიგიზმუნდი და ვალდემარი, მათ გვერდით არიან დაკრძალულნი.
კონსტანტინე სტანისლავსკის ქუჩა
კონსტანტინე სტანისლავსკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე); რაფიელ აგლაძის ქუჩიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში და კონსტანსტინე სტანისლავსკის სახელი ეწოდა. ქუჩაზეა „დიდუბის წისქვილქარხანა“.
=ლიტერატურა=
სტანისლავსკი
თაქდამი
თაქდამი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტიპიკონი
ტიპიკონი (Τυπικόν — ნიმუში, ფორმულა, დაფუძნება) — ღვთისმსახურების გარკვეული და სავალდებულო წესის შემცველი ლიტურგიკული წიგნი, რომელიც განსაზღვრავს წლის ყოველი დღის ღმრთისმსახურების შემადგენლობას, რიგსა და წესს. აგრეთვე, მასში მითითებულია დღესასწაულები, მარხვები, მსგეფსები მთელი წელიწადისათვის და ამათ გარდა, რამდენიმე წესი მონაზვნური ცხოვრებისა. თუმცა, ყველა ღმრთისმსახურებას არ განსაზღვრავს ტიპიკონი, არამედ ზოგიერთი ღმრთისმსახურების განგება სხვადასხვა საღმრთისმსახურო წიგნებში არის მოცემული. მაგალითად: ლიტურგიის განგება და წესი (მისი სამი სახესხვაობით) გადმოცემულია კონდაკში; შუაღამიანის, ჟამნებისა და სერობების – ჟამნში; საიდუმლოთა შესრულების, მიცვალებულის დამარხვის, წყლის კურთხევის, ტაძართა კურთხევის, მონაზვნად აღკვეცის – კურთხევანში. ტიპიკონის მთავარი დანიშნულება კი მდგომარეობს შემდეგში: შეაერთოს თვენი პარაკლიტონთან, ან თვენი ტრიოდიონთან მწუხრისა და ცისკრის ღმრთისმსახურებებზე. სხვა მსახურებებს ის მხოლოდ იმ შემთხვევაში ეხება, როდესაც დღესასწაულისა თუ მარხვის მოთხოვნით ამ მსახურებათა წესი რომელიმე ნაწილში იცვლება.
ცნობილია ორი სახის წესი: ტიპიკონი სამრევლო და სამონასტრო. საქართველოში მოქმედებდა ორნაირი სამრევლო წესი: იერუსალიმის ანუ ქრისტეს საფლავისა და კონსტანტინოპოლის წმინდა სოფიოს ტაძრის, ანუ დიდი ეკლესიისა. სამონასტრო წესებიდან აღსანიშნავია სამი: საბა წმიდისა (პალესტინაში), სტულიტეს მონასტრისა (კონსტანტინოპოლი) და ათანასე დიდის ლავრისა (ათონის მთაზე); ტიპიკონი მღვდელთმსახურთა წიგნისა, რომელიც შეიცავს ღვთისმსახურების შესრულების წესებსა და მითითებებს, უძრავ და მოძრავ დღესასწაულთა განლაგების შესახებ, ამას ემატება დისციპლინური წესები მონაზონთათვის და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქრისტიანული ლიტერატურა
რასვეტი (სტრეშენის რაიონი)
რასვეტი (Rassvet) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 129 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 345 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტრეშენის რაიონის სოფლები
გიუნყიშლახი
გიუნყიშლახი (Günqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ტიბეტური ვიკიპედია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
ირაკლი წერეთელი
ირაკლი (კაკი) გიორგის ძე წერეთელი (დ. 20 ნოემბერი, 1881, გორისა — გ. 20 მაისი, 1959, ნიუ-იორკი) — ქართველი პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი, ორატორი, სოციალ-დემოკრატი, მენშევიკების ერთ-ერთი ლიდერი, საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
ირაკლი (კაკი) წერეთელი დაიბადა 1868 წლის 14 იანვარს ქუთაისში, ცნობილი ქართველი მწერლის, პუბლიცისტისა და საზოგადო მოღვაწის, გიორგი წერეთლისა და ასევე ცნობილი საზოგადო მოღვაწის, ნიკო ნიკოლაძის დის, ოლიმპიადა ნიკოლაძის ოჯახში. ჰყავდა უფროსი და-ძმა ელენე (1877-1950) და ლევანი (1879-1918). ორი წლის ასაკში დაკარგა დედა და გაიზარდა მამისა და ბიძის – ნიკო ნიკოლაძის, ასევე დედინაცვლის, ანასტასია თუმანიშვილ-წერეთელის მეურვეობის ქვეშ. მათ დიდი გავლენა მოახდინეს ირაკლი წერეთლის პიროვნებად ჩამოყალიბებაზე. მშობლიური ქართულის გარდა, იცოდა რუსული, ფრანგული, გერმანული და ინგლისური ენები. ოქროს მედალზე დაამთავრა თბილისის №2 გიმნაზია და სწავლა განაგრძო მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, სადაც გახდა სტუდენტური მოძრაობის ლიდერი, რის გამოც 1901-1903 წლებში დაპატიმრებული და გადასახლებული იყო ციმბირში.
სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ გახდა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, ტფილისის კომიტეტის თავმჯდომარე და ათი წლის წინ მამამისის მიერ დაფუძნებული გაზეთ „კვალის“ ფაქტობრივი რედაქტორი. ამ დროს „კვალი“ ქართველი მარქსისტების ლეგალური ორგანო იყო. „ყვირილელის“ ფსევდონიმით გამოაქვეყნა სტატიები „მამულიშვილობა, ეროვნება თუ ხალხის სამსახური“, „აკაკანებული მამულიშვილები“, „თქვა და გაიქცა“ „ბ. ფ. გოგიჩაიშვილი და საზოგადო მოღვაწეობა“, „თეატრს რას ვუწუნებთ“. მისმა რამდეიმე წერილმა გამოიწვია „ივერიის“ და „ცნობის ფურცლის“ მხრიდან ცხარე კამათი. 1904 წელს მთავრობამ „კვალი“ აკრძალა. დაპატიმრების შიშის გამო წერეთელი 1904 წლის გაზაფხულზე წავიდა ემიგრაციაში, დასახლდა ბერლინში და შევიდა ბერლინის უნივერსიტეტში. 1905 წლის მაისში ჟენევაში მონაწილეობა მიიღო მენშევიკთა კონფერენციაში. 1905 წელს ბერლინში მძიმედ დაავადდა ტუბერკულოზით და მისმა დამ, ელენემ მატარებლით, საკაცეზე მწოლიარე ჩაიყვან სამშობლოში, ქუთაისში.
პოლიტიკური კარიერა რუსეთში
1906 წლის შემოდგომაზე აირჩიეს რუსეთის იმპერიის II მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ქუთაისის გუბერნიიდან. დუმა მოწვეულ იქნა 1907 წლის მარტში. წერეთელი გაწევრიანდა სოციალურ-დემოკრატიულ ფრაქციაში და აგრარულ კომიტეტში. 6 მარტის სხდომაზე ის სიტყვით გამოვიდა პეტრე სტოლიპინის წინააღმდეგ. ამ გამოსვლამ ახალგაზრდა წერეთელი აქცია ოპოზიციის აღიარებული ლიდერი დუმაში. წერეთელი არჩეულ იქნა სოციალ-დემოკრატიული ფრაქციის თავმჯდომარედ. 1907 წლის 3 ივნისს იმპერატორმა დუმა დაითხოვა, წერეთელს კი ჯერ 5 წლით კატორღა, შემდეგ კი 12 წლიანი გადასახლება მიუსაჯეს ირკუტსკის გუბერნიაში, სოფელ უსოლიეში. გადასახლებაში ყოფნისას აქტიურობდა პოლიტიკურად. თეოდორ დანთან ერთად გააერთიანა გადასახლებული სოციალ-დემოკრატები, მის ჯგუფს „ციმბირელი ციმერვალდისტების“ სახელით იცნობდნენ. თებერვლის რევოლუციას ციმბირში შეხვდა. 19 მარტს ჩავიდა პეტროგრადში და შევიდა პეტროგრადის საბჭოს აღმასკომის შემადგენლობაში, რომლის თავმჯდომარე იყო კარლო ჩხეიძე. აკრიტიკებდა ლენინის „აპრილის თეზისებს“. მაისში გახდა რუსეთის დროებითი კოალიციური მთავრობის წევრი და დაიკავა ფოსტა–ტელეგრაფის მინისტრის პოსტი. იბრძოდა რუსეთის ერთიანობისათვის – ყველა გზით ცდილობდა, არ დაეშვა ქვეყნის რღვევა და სამოქალაქო ომი.
1917 წლის 4 ივნისს, სრულიად რუსეთის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოების პირველი ყრილობის სხდომაზე სიტყვით გამოსვლისას, ხმამაღლა განაცხადა: „ამჟამად რუსეთში არ არის ისეთი პოლიტიკური პარტია, რომელიც ამბობდეს: „მოგვეცით ძალაუფლება, წადით თქვენ და ჩვენ დავიჭერთ თქვენს ადგილს!“. წერეთელს უპასუხა ლენინმა რეპლიკით „არის ასეთი პარტია! ეს არის ბოლშევიკების პარტია!“. დარბაზიდან წამოსროლილი ლენინის რეპლიკა ისტორიულ ფრაზად იქცა.
წერეთელმა კორნილოვის ამბოხი შეაფასა, როგორც დემოკრატიულ ძალთა გამარჯვება. 8–24 ივლისს ასრულებდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს მმართველის მოვალეობას. პეტროგრადის საბჭოს მიერ 31 აგვისტოს ბოლშევიკური რეზოლუციის მიღების გამო აღმასკომის პრეზიდიუმის სხვა წევრებთან ერთად გადადგა 14 სექტემბერს. რსდმპ-ის მენშევიკური ფრაქციის სიით არჩეულ იქნა რუსეთის დამფუძნებელ კრებაში. 1917 წლის 5 ოქტომბერს ჩავიდა საქართველოში, სადაც წაიკითხა ლექცია „ომი და რევოლუცია“. იქ გაიგო ოქტომბრის გადატრიალების შესახებ და დაბრუნდა პეტროგრადში. 1918 წლის 5 იანვარს გამოვიდა სიტყვით დამფუძნებელი კრების ბოლო სხდომაზე, დაგმო მომხდარი და გააფრთხილა მოძალადენი: „დამპყრობთა პოლიტიკა განუხრელად მიიყვანს მათ ძალაუფლების დაკარგვასთან“. 6 იანვარს დამფუძნებელი კრების გარეკვის შემდეგ იძულებული გახდა საქართველოში ჩასულიყო.
მოღვაწეობა საქართველოში
საქართველოში დაბრუნებული წერეთელი სათავეში ჩაუდგა სოციალ-დემოკრატიულ ფრაქციას ჯერ ამიერკავკასიის სეიმში, ხოლო შემდეგ საქართველოს ეროვნულ საბჭოში. 1918 წლის 26 მაისს გამოვიდა სიტყვით ამიერკავკასიის სეიმის უკანასკნელ სხდომაზე. 1919 წელს გახდა საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, სადაც ასევე სოციალ-დემოკრატიულ ფრაქციას ჩაუდგა სათავეში. 1919 წელს იყო ქართული დელეგაციის ერთ–ერთი ხელმძღვანელი პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე. 1923 წელს იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო და თავი პარიზს შეაფარა. ემიგრაციაში მყოფი მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად გამოდიოდა საერთაშორისო კონფერენციებზე და იცავდა საქართველოს ეროვნულ ინტერესებს. მისი სტატიები იბეჭდებოდა ქართულ, ფრანგულ, რუსულ, სკანდინავიურ და გერმანულ გამოცემებში. იყო მეორე ინტერნაციონალის აღმასკომის წევრი. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. 1926 წელს შევიდა სორბონის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც წარმტებით დაასრულა და ადვოკატობით ირჩენდა თავს. 1940 წელს საცხოვრებლად ნიუ-იორკში გადავიდა. იქ კოლუმბიისა და ჰარვარდის უნივერსიტეტების თხოვნით მუშაობდა ორტომიან თხზულებაზე „მოგონებანი თებერვლის რევოლუციაზე“, რომლის დასრულება არ დასცალდა. ნაშრომი გამოქვეყნდა პარიზში 1963 წელს ორ ტომად, რუსულ ენაზე. გარდაიცვალა ნაწლავების კიბოთი 1959 წელს. 1973 წლის 17 ნოემბერს მისი ფერფლი გადასვენებული იქნა პარიზში, ლევილის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959 კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები ირაკლი (კაკი) კატეგორია:რუსეთის იმპერიის II მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები
სოლანა (კაგაიანი)
სოლანა (ოფიციალურად სოლანას მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Solana) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 88 445 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 38 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
მონტეროს რაიონი
მონტეროს რაიონი (Distrito de Montero) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის აიაბაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 062 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 665 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 130.57 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიაბაკის პროვინციის რაიონები
პერლისი
პერლისი (Perlis, ჯავი: يرلس) — მალაიზიის სასულთნო. მალაიზიის 13 შტატიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კანგარი. მდებარეობს მალაკის ნახევარკუნძულის ცენტრალურ და მალაიზიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში.
საერთო მონაცემები
პერლისი — მალაიზიის 13 შტატიდან ყველაზე პატარაა. სახელმწიფო წყობილებაა — რაჯანატი (კონსტიტუციური მონარქია). შტატის მეთაური ატარებს რაჯას ტიტულს. ამჟამად სახელმწიფოს მეთაურია — რაჯა ტუანტკუ საიედ სურაჰუდინი.
შტატის ფართობი არის 795 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 204 450 ადამიანი (2000 წ.). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 257 ად./კმ². შტატის უმეტესობას წარმოადგენენ მალაიელები (78 %), ჩინელები — 17 %, დაახლ. 2 % ინდიელები. ქალაქის მოსახლეობა — 34,3 %. შტატის მთავარი ქალაქი და ადმინისტრაციული ცენტრია — კანგარი. ასევე მნიშვნელოვანი ქალაქებია პადანგ-ბესარი დ კუალა-პერლისი.
პერლისის შტატის ეკონომიკის ძირითადი დარგებია სოფლის მეურნეობა და მეთევზეობა.
გეოგრაფია
პერლისის შტატი მდებარეობს დასავლეთ მალაიზიაში, მალაკის ნახევარკუნძულზე. შტატის ჩრდილოეთი და ჩრდილო-აღმოსავლეთი საზღვარი ასევე არის მალაიზიისა და ტაილანდის სახელმწიფო საზღვარი. სამხრეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება მალაიზიის შტატი კედაჰი. დასავლეთიდან ესაზღვრება ინდოეთის ოკეანე.
ისტორია
წარსულში შტატი წარმოადგენდა კედაჰის სამთავროს ნაწილს. 1821 წელს კედაჰი დაიპყრო სიამმა (ამჟამად ტაილანდი). 1826 წელს ინგლისსა (რომელიც გაძლიერდა მალაკის ნახევარკუნძულის სამხრეთში) და ტაილანდს შორის დაიდო ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც ახალი საზღვარი საერთაშორისოდ აღიარებული გახდა. კედაჰის სულთანი აჰმედი, რომელიც 12 წლის განმავლობაში ეწინააღმდეგებოდა სიამის სამეფოს, იძულებული გახდა დანებებოდა. ამ პერიოდში კედაჰის სამთავროს ტერიტორიის ნაწილზე ჩამოყალიბდა პერლისის სამეფო, რომელსაც სათავეშიც რაჯას ტიტულით 1843 წელს ჩაუდგა აჰმედის შვილიშვილი საიდ ჰუსაინი. 1909 წელს სიამი იძUლებული გახდა კედაჰზე და პერლისზე უარი ეთქვა დიდი ბრიტანეთის სასარგებლოდ. 1910 წელს პერლისი გახდა ბრიტანეთის პროტექტორატი. მეორე მსოფლიო ომის დროს ინფგლისელები 1942 წელს გააძევეს იაპონელმა ოკუპანტებმა, რომლებმაც 1943 წელს პერლისი გადასცეს სიამის სამეფოს, თუმცა მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ პერლისი კვლავ ინგლისელებს დაუბრუნდათ.
1957 წელს პერლისი მალაიის ფედერაციის შემადგენლობაში შევიდა, ხოლო 1963 წლიდან მალაიზიის შემადგენლობაშია.
მოსახლეობა
პერლისის შტატის ეროვნული შემადგენლობა 2000 წლისათვის ასეთია: მალაიები (174 805 ან 79.74%), ჩინელები (21 058 ან 9.6%), ინდოელები (2 658 ან  1.21%) და სხვა  (20 690 ან 9.45%).
2010 წლისათვის პერლისის შტატის მოსახლეობის რელიგიური შემადგენლობა ასეთია: 87.9% არის მუსლიმი, 10.0% ბუდისტი, 0.8% ჰინდუ, 0.6% ქრისტიანი, 0.2% ტაოისტი ან  ჩინური რელიგიის მიმდევარი, 0.3% სხვა რელიგიის მიმდევარი, ხოლო 0.2% რელიგიის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მალაიზიის შტატები
ლიკანის ქუჩა
ლიკანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილის ქუჩიდან ეროსი მანჯგალაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე სამხრეთის ქუჩა ერქვა. დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. 50-იან წლებში ლიკანის ქუჩა ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
ერაყის რევოლუცია
300px|მინიატიურა|გადატრიალების მეთაურები: [[აბდულ სალამ არეფი, აბდ ალ-ქარიმ კასიმი, მუჰამედ ნაჯიბ ალ-რუბაიფი, მიშელ აგლიაკი.]] ერაყის რევოლუცია 14 ივლისის რევოლუცია — შეიარაღებული გადატრიალება ერაყში, 1958 წლის 14 ივლისს. დასრულდა სამეფო ოჯახის წევრების დახვრეტით და მონარქიის გაუქმებით.
ერაყი იყო კონსტიტუციური მონარქია, რომელსაც სათავეში ედგა ჰაშიმიტების დინასტია. ახალგაზრდა მეფე ფეისალ II ჩამოაცილეს ქვეყნის მართვის სადავეებს. ერაყის საგარეო და საშინაო პოლიტიკას სასახლის ელიტა განაგებდა რეგენტ აბდ ალ-ილაჰის ხელმძღვანელობით.
1957 წლის დასაწყისში ეროვნულ-დემოკრატიულმა, დამოუკიდებლობისა და კომუნისტურმა პარტიებმა მიიღეს გადაწყვეტილება გაერთიანებულიყვნენ ეროვნული ერთიანობის ფრონტში.
1958 წლის 13 ივლისს სამეფო სასახლეში მეფის გასაცილებლად ბანკეტი მიმდინარეობდა. მეფე ფაისალ II სტამბოლში, ბაღდადის პაქტის ქვეყნების სამიტზე მიემგზავრებოდა. 14 ივლისის დილას სასახლე ალყაში იყო. სასახლეს ცეცხლი წაუკიდეს. ალმოდებული სამეფო სასახლიდან 14 კაცი გამოვიდა, ყველა სამეფო ოჯახის წევრი, მათ თავზე ყურანი ედოთ შეწყალების ნიშნად.
სამეფო ოჯახის წევრები კედელთან დააყენეს. ამის შემდეგ რა მოხდა უცნობია. ერთ-ერთი ვერსიით მათ ცეცხლი გაუხსნეს და დახვრიტეს. გადარჩა მხოლოდ სამეფო ოჯახის ერთი წევრი პრინცესა ჰაიამი. იგი შეთქმულებმა მიცვალებულად ჩათვალეს და დააწვინეს სამეფო ოჯახის წევრების გვამებზე, თუმცა მოგვიანებით გადაიყვანეს ალ-რაშიდის ჰოსპიტალში და სიცოცხლე შეუნარჩუნეს. გარდაცვლილი მეფის სხეული ოჯახის სხვა წევრების სხეულებისაგან განსხვავებით აბუჩად არ აუგდიათ, საიდუმლოდ მიაბარეს მიწას. პრემიერ-მინისტრ ნური ალ-საიდის სხეული მისსავე სავარძელზე ესვენა შუა ქუჩაში. მოგვიანებით წაიყვანეს და დაკრძალეს უცნობ ადგილზე.
15 ივლისს დილის 6 საათზე რადიო ეთერით გამოაცხადეს მონარქიის წინააღმდეგ შეიარაღებული აჯანყების შესახებ. პირველ რესპუბლიკურ ხელისუფლებას სათავეში ჩაუდგა ორგანიზაცია „თავისუფალი ოფიცრების“ ლიდერი აბდ ალ-ქარიმ კასიმი. მისი მმართველობის დროს ერაყი გამოვიდა ბაღდადის პაქტიდან. გაუქმდა დიდი ბრიტანეთის სამხედრო ბაზები, სსრკ-სთან დადო სამხედრო და ტექნიკური დახმარების ხელშეკრულება. გააგრძელა მონარქიული ელემენტების დევნა. 1963 წელს სამხედრო გადატრიალების შედეგად კასემი დაამხეს და სიკვდილით დასაჯეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცივი ომი კატეგორია:ერაყის ისტორია
ყვავისაყდარას ეკლესია
ყვავისაყდარას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ტბეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესია მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 1,5 კმ. მისი აშენების შესახებ არსე-ბობს ლეგენდა: ეკლესია დგას უზარმაზარ მინდორზე, რომელიც ოდითგანვე საყანე იყო (ასეა ახლაც). ერთხელ, მკისას, მომკელებისათვის სადილი იხარშებოდა მინდორში. როდესაც დადგა სადილობის დრო და მუშები მოგროვდნენ ქვაბთან, მათ თავზე დაიწყო ტრიალი ყვავმა. იგი ჩხაოდა, დასტრიალებდა ქვაბს და ხალხს. მუშებმა მას ქვის სროლა და მოგერიება დაუწყეს. მაშინ ყვავი მიფრინდა ქვაბთან და ადუღებულ კერძში ჩავარდა. როდესაც წახდენილი საჭმელი გადაღვა-რეს, ყვავთან ერთად შიგ აღმოაჩინეს გველიც. გადარჩენილმა ხალხმა იმ ადგილას ააგო ეკლესია და სახელად უწოდეს „ყვავისაყდარა“.
აღწერა
ეკლესია დარბაზულია. იგი მთლიანადაა გაძარცული საპირე ქვებისაგან. შემო-რჩენილია მხოლოდ პერანგის რამდენიმე ქვა, საიდანაც ჩანს, რომ მოპირკეთებუ-ლი ყოფილა კარგად დამუშავებული, დიდი ზომის, რუხი ფერის ქვის კვადრებით. გადახურვა და კონქი მთლიანად დაღუპულია. აღმოსავლეთით იკითხება ნახევარწ-რიული აბსიდა. მას გვერდებზე ჰქონდა მაღალი, დიდი ზომის ნიშები. შესასვლელების კონტურები იკითხება სამხრეთის და დასავლეთის კედლებში. ჩრდილოეთ კედლიდან შემორჩა დასავლეთის მცირე ფრაგმენტი. სამხრეთი კედლის მთელი ცენტრალური ნაწილი და დანარჩენი კედლების ზედა ნაწილები კი თითქმის მთლიანად მორღვეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მამაკაცი ოქროს პისტოლეტით (საუნდტრეკი)
ჯეიმზ ბონდის სერიის ფილმის „მამაკაცი ოქროს პისტოლეტით“ (The Man with the Golden Gun) საუნდტრეკი გამოვიდა 1974 წელს. მასში შეტანილი მუსიკის კომპოზიტორი არის ჯონ ბარი. ფილმის მთავარ თემას „The Man with the Golden Gun“ ასრულებს მომღერალი ლულუ.
ჯგუფ The Prodigy-ს „Mindfields“ (ალბომიდან The Fat of the Land) შეიცავს ამ საუნდტრეკის კომპოზიციის „Hip's Trip“ ნაწყვეტს.
სიმღერების სია
ყველა კომპოზიციის კომპოზიტორი, გარდა მითითებულის – ჯონ ბარი.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეიმზ ბონდის საუნდტრეკები
კატეგორია:1974 წლის საუნდტრეკები კატეგორია:ფილმების საუნდტრეკები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1947
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1947 (1947 World Snooker Championship) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა უოლტერ დონალდსონი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ფრედ დეივისი ანგარიშით 82:63.
ფინალი
უოლტერ დონალდსონი 82:63 ფრედ დეივისი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1947 წელი სნუკერში
ნორვეგიის კონსორტების სია
მინი|ნორვეგიის ამჟამინდელი დედოფალ კონსორტ სონია ჰარალდსენის სამეფო გერბი ნორვეგიის კონსორტების სიაში წარმოდგენილია იმ ადამიანების სია, რომლებიც დაქორწინებულნი იყვნენ ნორვეგიის მონარქებზე. მსგავსად საფრანგეთისა, ნორვეგიის ისტორიაშიც ყველა კონსორტი ქალი იყო. აღსანიშნავია, რომ კალმარის უნიის (1397-1523) პერიოდში, ნორვეგიას, შვედეთსა და დანიას საერთო კონსორტები ჰყავდათ, მისი დაშლის თანავე კი შეიქმნა დანია-ნორვეგიის თანამეგობრობა, სადაც აშკარა უპირატესობას დანია ფლობდა. ამრიგად, 1523-1818 წლებში ნორვეგიასა და დანიას საერთო კონსორტები ჰყავდათ, რის შემდეგაც ნორვეგია დაუყოვნებლივ მიიერთა შვედეთმა. ამრიგად, 1818-1905 წლებში უკვე ნორვეგიასა და შვედეთს ჰყავდათ საერთო კონსორტები, რაც საბოლოოდ 1905 წელს ნორვეგიის დამოუკიდებლობის აღდგენით დასრულდა. დღეისათვის ნორვეგიის დედოფალ-კონსორტია სონია ჰარალდსენი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნორვეგიის ისტორია კატეგორია:ნორვეგიის დედოფლები კატეგორია:მმართველთა სიები
ემერკინგენი
ემერკინგენი (Emerkingen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 7,4 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 817 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
გრიგოლი (კაცია)
ეპისკოპოსი გრიგოლი (ერისკაცობაში — გიორგი ვლადიმერის ძე კაცია; დ. 26 აგვისტო, 1972, სოხუმი) — წალკელი ეპისკოპოსი. საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის მღვდელმთავარი 2013 წლიდან.
ბიოგრაფია
ეპისკოპოსი გრიგოლი (გიორგი კაცია) დაიბადა 1972 წლის 26 აგვისტოს ქალაქ სოხუმში, ექიმების — ვლადიმერ კაციასა და ლუდმილა რუხაიას ოჯახში. 1982 წელს მოინათლა სოხუმის საკათედრო ტაძარში. 1989 წელს დაამთავრა ქალაქ სარატოვის (რუსეთი) საშუალო სკოლა. იმავე წელს ჩაირიცხა ქალაქ სარატოვის სამედიცინო უნივერსიტეტში, რომელიც წარმატებით დაამთავრა 1995 წელს. 1997 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის სისხლძარღვთა და გულის ქირურგიის სამეცნიერო ცენტრში ასპირანტურაზე. 2000 წლის 29 ოქტომბერს გრიგოლმა წარმატებით დაიცვა დისერტაცია თემაზე „გულის იშემიური დაავადებების ქირურგიული მკურნალობა“ რისთვისაც მიენიჭა მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 2004 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია და მიენიჭა მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორის წოდება.
2005 წლიდან ბრუნდება საქართველოში, ამავე წლიდან 2010 წლის ჩათვლით სწავლობს თბილისის სასულიერო აკადემიაში. 2010 წელს საკუთარ დაბადების დღეზე 26 აგვისტოს სიონის ტაძარში აღიკვეცა ბერად და ეწოდა სახელად გრიგოლი. 2010 წლის 28 აგვისტოს მარიამობის დღესასწაულზე აკურთხეს დიაკვნად და განმწესდა სამების ტაძრის ლავრაში. 2010 წლის 14 ნოემბერს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქმა ილია II-მ მღვდლად დაასხა ხელი.
2013 წლის 11 ოქტომბერს შედგა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის სხდომა, სადაც სინოდის განჩინებით ეპარქიათა რეორგანიზაციის შედეგად შეიქმნა 5 ახალი ეპარქია. ახლად შექმნილი მარტყოფისა და გარდაბნის ეპარქიის ეპისკოპოსად გამოარჩიეს მღვდელ-მონაზონი გრიგოლი (კაცია). 2013 წლის 3 დეკემბერს თბილისის სიონის საპატრიარქო ტაძარში მოხდა მღვდელ-მონაზონ გრიგოლის წარდგინება, ხოლო 4 დეკემბერს სვეტიცხოვლის ტაძარში სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ მღვდელ-მონაზონ გრიგოლს ეპისკოპოსად დაასხა ხელი.
2015 წლის 13 იანვრიდან გრიგოლი აგარაკ-წალკის ეპისკოპოსად გადაიყავანეს. საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის 2019 წლის 31 ოქტომბრის განჩინებით აგარაკ-წალკის ეპისკოპოსი გრიგოლი გადაიყვანეს ჭყონდიდის საეპისკოპოსო კათედრაზე დროებით მმართველად.
2021 წელს 11 თებერვალს გამართულ სინდოდის სხდომაზე ეპისკოპოსი გრიგოლი კვლავ აგარაკ-წალკის ეპისკოპოსად გადაიყვანეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები
ვეძინის ქუჩა
ვეძინის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში. დიმიტრი ყიფიანის ქუჩიდან კოტე მესხის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ერქვა ხევის I შესახვევი, 1900 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ვეძისის ქუჩა ამავე სახელწოდების ექვსი გასასვლელით. თბილისის ქუჩების 1926 ცნობარში შეტანილია როგორც ვეძინის ქუჩა (ექვსი გასასვლელით), 1972 წელს ცნობარში ვეჯინის ქუჩად იხსენიება. აქვს ოთხი გასასვლელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
წორბისის კოშკის ნანგრევი
წორბისის კოშკის ნანგრევი — საფორტიფიკაციო-თავდაცვითი ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ წორბისში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. მდებარეობს სოფ. წორბისიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 6 კმ-ზე, ტყეში.
კოშკიდან შემორჩენილია ჩრდილოეთი კედელი დაახლ. 9-10 მეტრის სიმაღლეზე. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით, სქელ დუღაბზე. იკითხება ჩრდილო-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხის მცირე ნაწილი. დანარჩენი კედლები დანგრეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აბრის პროვინცია
აბრის პროვინცია (ილოკ: Probinsia ti Abra; ტაგ: Lalawigan ng Abra) — ფილიპინების პროვინცია კორდილიერის ადმინისტრაციულ რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია ბანგედის მუნიციპალიტეტი. ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრება ჩრდილოეთი ილოკოსი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — აპაიაო, აღმოსავლეთით — კალინგა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — მთიანი პროვინცია, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთით — სამხრეთი ილოკოსი.
წინაკოლონიური ხანა
აბრის პირველი მოსახლეები ბონტოკები და იფუგაოები იყვნენ. ეს ტომები შემდეგში მთიანი პროვინციის ნაწილებში დასახლდნენ. პირველმოსახლეებს შორის იყვნენ ტინგიანებიც.
ესპანური ხანა
1598 წელს ქრისტიანი ილოკანების ტინგიანების თარეშისგან დასაცავად ბანგედში ესპანური გარნიზონი ჩააყენეს. თავდაპირველად ამ ტერიტორიას El Abra de Vigan-ს უწოდებდნენ. ბრიტანელების მიერ ფილიპინების ოკუპაციის დროს გაბრიელა სილანგმა და მისმა არმიამ ილოკოსის რეგიონიდან უკან დახევისას აბრას შეაფარა თავი და წინააღმდეგობა აქედან გააგრძელა. 1763 წელს იგი ესპანელებმა შეიპყრეს და ჩამოახრჩვეს.
1818 წელს ილოკოსის რეგიონი, რომლის შემადგენლობაში აბრაც შედიოდა, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებად გაიყო. 1846 წელს აბრა ლეპანტოსთან ერთად ქვეპროვინციად ჩამოყალიბდა, როგორც პოლიტიკურ-სამხედრო პროვინცია.
1899 წელს აბრაში რევოლუციური მთავრობა ჩამოყალიბდა, რომელსაც დონ ბლას ვილამორი მეთაურობდა. აბრის პროვინციული გუბერნატორი ლეოკადიო ვალერა გახდა.
ამერიკული ხანა
სამოქალაქო მთავრობა აბრაში 1901 წელს ჩამოყალიბდა, მაგრამ 1905 წლის თებერვალში ფილიპინების კომისიამ აბრის ფინანსური სირთულეების გადასაჭრელად პროვინცია კვლავ სამხრეთ ილოკოსის შემადგენლობაში შეიყვანა. 1909 წელს აბრაში ამერიკის სამოქალაქო მმართვლეობა დამყარდა. 1917 წლის 9 მარტს ფილიპინების ყრილობამ აბრა ხელახლა პროვინციად გამოაცხადა.
იაპონელების მიერ ფილიპინების ოკუპაციისას პარტიზანთა დაჯგუფებები აბრაშიც ჩამოყალიბდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს პროვინციამ დიდი დარტყმა მიიღო. ინდუსტრიები და საკუთრებები განადგურდა. ომის დასრულების შემდეგ მმართველობის ახლებური სისტემა ჩამოყალიბდა, რომელსაც პროვინციაში სოციალური, რელიგიური და ეკონომიკური ცვლილებები მოჰყვა.
თანამედროვე ისტორია
მარქსისტმა რევოლუციონერმა მღვდელმა, კონრადო ბალვეგმა კორდილიერის ტომების უფლებათა დასაცავად ბრძოლა აბრადან დაიწყო. წარმატებული სამშვიდობო მოლაპარაკებების შემდეგ 1987 წელს ფილიპინების მთავრობის გადაწყვეტილებით შეიქმნა კორდილიერის ადმინისტრაციული რეგიონი, რომლის შემადგენლობაში აბრაც შევიდა.
გეოგრაფია
აბრა მდებარეობს კუნძულ ლუსონზე, კორდილიერის ადმინისტრაციული რეგიონის დასავლეთ ნაწილში. მას ჩრდილოეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება ჩრდილოეთი ილოკოსი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — აპაიაო, აღმოსავლეთით — კალინგა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — მთის პროვინცია, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთით — სამხრეთი ილოკოსი. აბრას ფართობი 4,165.25 კმ²-ია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
აბრა შედგება 27 მუნიციპალიტეტისგან, რომლებიც ერთ საკანონმდებლო რაიონში ერთიანდება.
დემოგრაფია
2015 წლის აღწერის მიხედვით, აბრის პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა 241 160 ადამიანია, ხოლო მოსახლეობის სიმჭიდროვის მაჩვენებელი 58 ადამიანი/კმ².
აბრის მოსახლეობა ილოკანოსა და ტინგიანის ტომების შთამომავლები არიან. 2000 წლის გამოკითვის მიხედვით, ილოკანოები პროვინციის მოსახლეობის 71.94%-ს შეადგენენ (209 146 ადამიანი), ტინგიანები — 18.7%-ს (39,115). ეთნიკურ უმიცრესობებს შორის არიან იბანაგები (4.46%) და ტაგალები (0.42%).
აბრის მოსახლეობის უმრავლესობა რომის კათოლიკური ეკლესიის მიმდევარია. ტაიუმის მუნიციპალიტეტში მდებარე დიდმოწამე ეკატერინეს საკათედრო ტაძარი 2001 წელს ფილიპინების ეროვნულმა მუზეუმმა ეროვნულ კულტურულ საგანძურად გამოაცხადა.
ეკონომიკა
1990 წლისთვის აბრაში 743 კოტეჯი იყო, რომელთაგანაც 208 ფილიპინების ვაჭრობისა და მრეწველობის დეპარტამენტის მიერ იყო რეგისტრირებული. მათგან 59%-ში ბამბუკისა და აკაციისგან დეკორატიულ ნივთებს აწარმოებდნენ, რომლებიც პროვინციაში მრეწველობის წამყვანი დარგებია. პროვინციის ეკონომიკაში წამყვანი ადგილი უკავია სოფლის მეურნეობას. მთავარი მარცვლეულება ბრინჯი და სიმინდი. კომერციულ პროდუქტებს მიეკუთვნება: ყავა, თამბაქო და ქოქოსი. დიდი მინდვრები მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის მოსაშენებლად გამოიყენება. აბრის პროვინცია ჩრდილოეთ ლუსონისა და კორდილიერის ადმინისტრაციულ რეგიონში ცხენებითაა ცნობილი. ესპანური მმართველობის პერიოდში ცხენები გადაადგილების მთავარი საშუალება იყო.
ტურიზმი
აბრის პროვინციაში არაერთი ბუნებრივი ღირსშესანიშნაობა მდებარეობს: მდინარე აბრა, მძინარე მზეთუნახავის მთა, აუნგუნგანის გამოქვაბული, ვისიოლა კიმკიმაის ტბა და სხვ. პროვინციის ცნობილი ანთროპოგენური ღირსშესანიშნაობებია: გაბრიელა სილანგის ძეგლი, კასამატის ბორცვი, აბრის კაპიტოლიუმის შენობა და ა.შ.
სქოლიო
კატეგორია:აბრა (პროვინცია) კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:1846 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:კორდილიერის ადმინისტრაციული რეგიონის პროვინციები კატეგორია:1846 წელს დაარსებულები ფილიპინებში კატეგორია:ფილიპინების ყოფილი ქვეპროვინციები
ღვრიის პირველი ზურგიანი კოშკი
ღვრიის პირველი ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, თავდაცვითი ნაგებობა, მდებარეობს გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღვრიაში, მაღალ მთაზე. აგებულია შუა საუკუნეებში.
კოშკი დგას მაღალ მთაზე და ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით სქელ დუღაბზე. წყობა სწორხაზოვანია.
კედლების სიმაღლე დაახლოებით 12-13 მეტრს აღწევს.
კოშკი სამხრეთით ზურგიანია. შესასვლელი აღმოსავლეთით, მეორე სართულიდანაა. დასავლეთით კედელში ნალისებრი ნიშია; აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში სწორკუთხა სარკმლები და სამ-სამი სათოფურია. კოშკის შიგნით ამოსულია დიდი ზომის ხეები. ამდენად სართულიანობის დადგენა შეუძლებელია. კედლებს ბზარები აქვს გაჩენილი. ტერიტორია სავსეა ჩამონაშალი ქვებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ჰაჯალი (ზანგილანი)
ჰაჯალი (Hacıalılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
პოლ ადელშტეინი
მინი|პოლ ადელშტეინი ([[2008)]] პოლ ადელშტეინი (ინგლ. Paul Adelstein; დ. 29 აპრილი, 1969) — ამერიკელი მსახიობი. გარდა ამისა, ის ასევე არის მომღერალი, კომპოზიტორი, პიანისტი და გიტარისტი. იგი ცნობილია პოლ კელერმანის როლით Fox - ის სატელევიზიო სერიალში "Prison Break". ასევე პოლი მონაწილეობდა ABC - ის სამედიცინო დრამაში "Private Practice", პედიატრის - კუპერ ფრიდმენის როლში. 2004 წელს პოლი გამოჩნდა ფილმში "Intolerable Cruelty". 2018 წელს მან დაიწყო მონაწილეობა NBC - ს კომედიურ სერიალში "I Feel Bad", რომლის პროდიუსერია ემი პოელერი.
ადრეული წლები
პოლი დაიბადა ჩიკაგოში, ილინოისის შტატში, 1969 წლის 29 აპრილს.
პოლი თავისი ბავშვობის შესახებ იმფორმაციას მალავს და იგი სოციალურ მედიას არ უზიარებს ინფორმაციას მშობლებისა და ეთნიკური წარმომავლობის შესახებ.
მსახიობობის პროფესიონალური კარიერის დაწყებამდე ადელშტეინი დადიოდა პროგრესულ ფრენსი პარკერის სკოლაში, შემდეგ კი მან სწავლა განაგრძო ბოუდინის კოლეჯში. მან თავისი კარიერა დაიწყო თეატრში. შემდეგ პოლი თანამშრომლობდა ჯონ კუსაკის მიერ დაარსებულ კომპანიასთან New Crime Productions - თან და მოგვიანებით Steppenwolf Theatre Company - თან.
პირადი ცხოვრება
პოლ ადელშტეინი რამდენიმე პროექტში შეხვდა მსახიობ ლიზა ვეილს. მათ დაიწყეს შეხვედრა და 2006 წლის ნოემბერში იქორწინეს. ქორწილის ცერემონია ებრაული რწმენით აღინიშნა. მათ 2010 წლის 20 აპრილს შეეძინათ გოგონა, ჟოზეფინა ელიზაბეტ ვეილ-ადელშტაინი.
ათწლიანი ხანგრძლივი ქორწინების შემდეგ, სამწუხაროდ წყვილი დაშორდა. 2016 წლის მარტში ლიზამ შეიტანა განცხადება განქორწინების შესახებ.
კარიერა
პოლ ადელშტეინის სამსახიობო კარიერა დაიწყო 1990 წელს. საწყის ეტაპზე ის თეატრში მუშაობდა. ამ დროს ის თანამშრომლობდა New Crime Productions– სა და Steppenwolf Theater Company– სთან. მან პირველი კინოროლი მიიღო 1990 წელს, ფილმში - "The Grifters".
7 წლიანი ხანგრძლივი შესვენების შემდეგ, მან იმონაწილევა ფილმში - "Peoria Babylon". ამის შემდეგ, მან უკვე აქტიურად დაიწყო მუშაობა სამსახიობო სფეროში. 1998 წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმებში და სერიალებში. მისი პირველი სატელევიზიო შოუ არის -. იგი "Cupid" - ის რამდენიმე ეპიზოდში გამოჩნდა. ამის შემდეგ პოლმა განაგრძო მუშაობა მთავარი როლებისთვის.
2005 წელს მან მიიღო მთავარი როლები სერიალებსა და ფილმებში, კერძოდ ფილმში - "Memoir of a Geisha" და სერიალში - "Prison Break". ამ როლებმა მას დიდი პოპულარობა მოუტანა.
პოლის მთავარი პროექტები არის - "Private Practice" და "Scandal". 2007 წლიდან 2011 წლამდე მან ითამაშა კუპერ ფრიდმენის როლი სერიალ "Private Practice" - ის 111 ეპიზოდში. გარდა ამისა, პოლ ადელშტეინმა გააკეთა მრავალი სხვა პროექტი, როგორიცაა - "Be Cool", "Girlfriends’ Guide to Divorce", "Hack", "Return to Zero" და სხვა.
პოლის ქონება დაახლოებით 2 მილიონ დოლარად არის შეფასებული. მისი საშუალო ხელფასი წელიწადში 19 ათასი დოლარიდან 210 ათას დოლარამდე მერყეობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 29 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი პიანისტები
ტუაო
ტუაო (ოფიციალურად ტუაოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Tuao) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 63 970 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 32 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
რეჩა (სტრეშენის რაიონი)
რეჩა (Recea) — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 127 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 633 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტრეშენის რაიონის სოფლები
მასგარაბინა
მასგარაბინა (Masqarabinə) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
მეხსიერების ბარათი
მეხსიერების ბარათი (Memory card) — ელექტრონული მოწყობილობა, რომელიც გამოიყენება ციფრული ინფორმაციის შენახვისა და გამოყენებისთვის. ზოგადად, მეხსიერების ბარათი გამოიყენება პორტატულ ელექტრონულ მოწყობილებებში, როგორებიცაა ციფრული კამერები, მობილური ტელეფონები, კომპიუტერები, პლანშეტები, MP3-ფლეიერები და სათამაშო კონსოლები. thumb|სათამაშო კონსოლ PlayStation 2-ის მეხსიერების ბარათი thumb|SD ტიპის მეხსიერების ბარათები thumb|PCI ტიპის მეხსიერების ბარათები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიდეო თამაშის აპარატული უზრუნველყოფა
ჟუან ფელიში
ფელიშმა პროფესიული კარიერა დაიწყო „ბენფიკა B“-ში. 2018 წელს იგი ძირითად გუნდში მოხვდა. 2018–19 წლის სეზონზე დაეხმარა კლუბს პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის მოგებაში, რისთვისაც დასახელდა ჩემპიონატის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელად. იგი აგრეთვე გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი, რომელმაც შეასრულა ჰეთრიკი უეფა-ს ევროპა ლიგაზე, 19 წლის ასაკში.
ფელიშის ტალანტმა მიიპყრო რამდენიმე ევროპული კლუბის ყურადღება. საბოლოოდ, 2019 წელს, იგი 126 მილიონი ევროს სანაცვლოდ გადავიდა ესპანურ კლუბ „ატლეტიკო მადრიდში“, რითაც იქცა მესამე ყველაზე ძვირადღირებულ ფეხბურთელად ისტორიაში.
მისი დებიუტი პორტუგალიის ეროვნულ ნაკრებში შედგა უეფას ერთა ლიგის ფინალში შვეიცარიის ნაკრების წინააღმდეგ მატჩში, სადაც პორტუგალიის ნაკრებმა გაიმარჯვა ანგარიშით 3-0.
საკლუბო
ბენფიკა
სანაკრებო
პორტუგალია
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი კატეგორია:პორტუგალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუგალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუგალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუს ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგაპროს ფეხბურთელები კატეგორია:ბენფიკა B-ის ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ფი-სიუ
250px|მინი|ფი-სიუ ფი-სიუ (貔貅) — ჩინური მითოლოგიური ჰიბრიდული არსება, ფენგშუის ხელოვნებაში ის ითვლება ძლევამოსილ არსებად. ის ჰგავს ფრთიან ლომს. ფი-სიუ არის დედამიწისა და ზღვის ცვლილება, განსაკუთრებით თვლიან სიმდიდრის მომტან არსებად. ამბობენ, რომ ამ არსებას მიდრეკილება არქვს მხოლოდ ოქროსთან და ვერცხლთან. აქედან გამომდინარე, ტრადიციულად ჩინელებისთვის, ფი-სიუ მუდად ითვლებოდა კეთილშობილ არსებად, რომელიც ფლობს მისტიურ ძალას ხატოს ცაი ცი (財氣 სიმდიდრე) ყველა მხრიდან.
ფი-სიუ მრისხანე, მაგრამ ბედნიერების მომტანი ცხოველი, დრაკონის შვილი იყო. მას ჰქონდა დრაკონის თავი, ცხენის ტანი, ცილინის ფეხები, გრძელი წვერი და ფრთები. ფენგშუის ხელოვნებაში ის ასევე განასახიერებდა არასასურველი ზეგავლენისაგან გათავისუფლებას. სწორედ ამიტომ მასპინძლებს აუცილებლად უნდა ჰქონოდათ ავეჯზე ფი-სიუს ქანდაკება ან გამოსახულება. მიიჩნევა, რომ ნეფრიტისაგან დამზადებული ფი-სიუს ქანდაკება სწორედ საფრთხის თავიდან აცილებას ემსახურება.
არსებობს ორი განსხვავებული სახის ფი-სიუ. განსხვავება მათ რქებშია. ერთს, რომელსაც აქვს ორი რქა უწოდებენ ფი-იას (辟邪) და მეორეს ერთი რქით თიან ლუს (天祿) (ფი ჩენი).
დღესდღეობით, ფი-სიუ არის ნეფრიტის სამკაულების პოპულარული დიზაინი.
მახასიათებლები
ალტ=|მარცხნივ|მინი|250x250პქ|ფი-სიუ ფი-სიუ დაფარულია მოთეთრო-ნაცრისფერი ბეწვით, აქვს ჩინური დრაკონის თავი, მაგრამ ჩვეულებრივ გამოსახულია მხოლოდ ერთი რქით. უძველეს ჩინურ ნახატებში ფი-სიუ ერთი რქით გამოსახავდა კაცს, ხოლო ორი რქით ქალს. დღესდღეობით სურათებში, როგორც ჩინური ფენიქსი, ფი-სიუც წარმოდგენილია მხოლოდ ერთი სქესის. ფი-სიუს აქვს წინ წამოწეული თვალები და მახვილი კბილები. მას აქვს ლომის სხეული და ცილინის ფეხები. ფი-სიუს პოზის დანახვისას, ამ არსებაზე გექმნება ელეგანტურობის, სიძლიერისა და არამუდმოვობის განწყობა. მისი აშკარა დამახასიათებელი არის მისი ცხიმი, რომელიც მიუთითებს სავსე მუცელზე, რაც მიანიშნებს შეუზღუდავი რაოდენობის წარმატებაზე. მას თავზე აქვს ერთი რქა და წყვილი ფრთები. ანალოგიურად მას აქვს დიდი ღია პირი, რომელიც მზადაა ხარბად დაეწაფოს ბედნიერებას. სწორედ ამიტომ, ხშირად ფი-სიუს ქანდაკება აქვთ სახლებში, რათა მიიღონ და შეინარჩუნონ წარმატება და ბედნიერება.
ზოგადად სჯერათ, რომ უფრთო ფი-სიუ ეხმარება სიმდიდრის ძიებაში, როდესაც ფრთოსანი ფი-სიუ ეხმარება სტუდენტებს სწავლის გაღრმავებაში.
მათი მსგავსი შეხედულებების გამო, ფი-სიუ ხშირად ერევათ ცილინში და ფუ ძაღლებში.
მითოლოგია
ფი-სიუ არის სასტიკი არსება. დიდ ეშვებს იყენებს დემონებისა და ბოროტი სულების თავდასხმისთვის. ფი-სიუ ასევე იცავს დაავადებებისგან, რომელიც გამოწვეულია ბოროტი სულების ზემოქმედებით. 250px|მინი|ერთ-ერთი ფი-სიუ კამაროვანი გასასვლელის მცველი, ლინგუს სასცენო არეა,ნანძინგი ფი-სიუს მრისხანე და ძლევამოსილი ბრძოლის გამო, ის უძველეს ჩინეთში იყო არმიის სინონიმი.
ფენგ შუი
ფი-სიუ არის ზეციური ვარიანტით განსაკუთრებით ძლიერი და ბედნიერების ხელშემწყობი არსება. ამბობენ, რომ მას აქვს ძალა დაეხმაროს ცუდი ფენშუის მქონე ადამიანებს, რომლებმაც გაანაწყენეს დიდებული ჰერცოგი იუპიტერი (თაი სუი). 2005 წელს დიდებული ჰერცოგი ცხოვრობდა დასავლეთში, ასე რომ კურდღლის წელში დაბადებულებს ექნებათ კონფლიქტი მასთან. ფენგ შუის პრაქტიკოსებმა უნდა უზრუნველყონ ფი-სიუს დანახვა დასავლეთში, რომ დააწყნარონ თაი სუი. ფი-სიუ ასევე უნდა იყოს სახლებში, რომელებმაც გადაიტანეს უიღბლობის პერიოდი სახლის გამოცვლის გამო. 2006 წელს თაი სუიმ გადაინაცვლა ჩრდილო-დასავლეთით. მისი ზუსტი პოზიცია 2006 წელს იყო ჩრდილო-დასავლეთი.
ჩინეთის ისტორიის განმავლობაში, ფი-სიუ ხშირად გამოიყენებოდა უძველეს არქიტექტურაში, რათა განედევნათ ინ ცი (陰氣) და გამოეყენებინათ ხელშემწყობი ცი. ფი-სიუს ქანდაკებები ჩვეულებრივ მნიშვნელოვანი ადამიანების სახლების სახურავის ოთხ კუთხეში დგას, როგორიცაა მაგალითად იმპერატორის სასახლე. ძველ ჩინეთში ფი-სიუს ქანდაკებები ასევე გამოიყენებოდა საფლავის მფარველად.
არასდროს უნდა შეეხოთ ფი-სიუს პირს, რადგან შეხება პირზე დაანდგრევს მთელ სიმდიდრეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინური მითოლოგია კატეგორია:ჩინეთის ისტორია
გენადი კვიკვინია
გენადი კვიკვინია (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2016, ბლაგოევგრადი, ბულგარეთი, +110 კგ), მსოფლიო ჩემპიონატი (2015, კუალა ლუმპური, მალაიზია, +110 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ემერინგენი
ემერინგენი (Emeringen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 7,54 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 131 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
აკაკი სურგულაძის ქუჩა
ლიტერატურა
სურგულაძე
თიდიგინი
თიდიგინი — მთა ჩრდილოეთ მაროკოში. წარმოადგენს ელ-რიფის ქედის უმაღლეს წერტილს. სიმაღლე 2456 მ. მაროკოს გეოგრაფიული ცენტრიდან ჩრდილოეთით განლაგებულია 320 კმ-ში და დედაქალაქ რაბატიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 232 კმ-ში. ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროდან გაწოლილია დაახლოებით 50 კმ-ში.
სქოლიო
კატეგორია:მაროკოს მთები
კარლო ბუონაპარტე
კარლო მარია ბუონაპარტე (შარლ მარი ბუონაპარტი (Carlo Maria Buonaparte; Charles Marie Bonaparte; დ. 27 მარტი, 1746 — გ. 24 თებერვალი, 1785) — კორსიკელი აზნაური, ადვოკატი და პოლიტიკოსი. ნაპოლეონ ბონაპარტის მამა.
ბიოგრაფია
კარლო ბუონაპარტე დაიბადა 1746 წლის  27 მარტს ქალაქ აიაჩოში იურისტ ჯუზეპე ბონაპარტეს ოჯახში. თავდაპირველად კარლო მამის კვალს გაჰყვა და იურიდიული განათლება მიიღო პიზანსკის უნივერსიტეტში. როდესაც კარლო 17 წლის იყო, ნათესავებმა იგი 14 წლის ლეტიცია რამოლინოზე დააქორწინეს.
1764 წელს კარლო ბუონაპარტე მსახურობდა რევოლუციონერების ლიდერის, პასკალ პაოლის ასისტენტად, რომელმაც იგი გაგაზავნა დიპლომატიური დავალებით პარიზში (ლუდოვიკო XV-სთან) და რომში (რომის პაპ კლემენტ XIII-სთან მოსალაპარაკებლათ). კარლო ხელგაშლილად ცხოვრობდა და იყო აზარტული მოთამაშე.
კარლო ბუონაპარტე გარდაიცვალა მონპელიეში მოგზაურობის დროს და თავისი ოჯახი შემოსავლის გარეშე დატოვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი დიპლომატები კატეგორია:ბონაპარტები კატეგორია:დაბადებული 27 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1746 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1785
პაკაიპამპის რაიონი
პაკაიპამპის რაიონი (Distrito de Pacaipampa) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის აიაბაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 967 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 788 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 981.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიაბაკის პროვინციის რაიონები
უკანასკნელი სამურაი
უკანასკნელი სამურაი (The Last Samurai) — 2003 წლის ამერიკული ეპიკური ფილმი სამურაების შესახებ.
როლებში
მოქმედება ხდება იაპონიაში, მეცხამეტე საუკუნის 70-იანი წლების მეორე ნახევარში. ამერიკელი სამხედრო პირი, კაპიტანი ნაიტონ ოლგრენი ჩადის იაპონიაში. მას ქირაობენ, რათა გაწვრთნას იაპონიის არმია და შეაძლებინოს მას ამბოხებული სამურაების დამარცხება. პირველივე ბრძოლის შემდეგ ოლგრენი ტყვედ ვარდება. ის ერთ წელიწადს სამურაების ტყვედ გაატარებს, მათ კულტურას ახლოს გაეცნობა და შეხედულებებს შეიცვლის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2003 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:იაპონურენოვანი ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები კატეგორია:ედვარდ ცვიკის ფილმები
მაზიხი
მაზიხი (Mazıx, მაწეხი) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 796 კაცი. XX საუკუნის დასაწყისში ცხოვრობდა 507 ადამიანი. სოფლის წინ, გორაზე, შემორჩენილი იყო დიდი ციხის ნანგრევები, რომელსაც მოსე ჯანაშვილი აიგივებდა მაჭის ციხესთან.
სქოლიო
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ეკატერინე ხერხეულიძე
ეკატერინე (ეკა) ხერხეულიძე (დ. 13 ივნისი, 1972, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1972 წლის 13 ივნისს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ქართული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით, აგრეთვე — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 1998-1999 წლებში იყო სინთეზურ ნაკეთობათა ფაბრიკის საწარმოო სტაჟირების დეტალების დამკომპლექტებელი. 2004-2008 წლებში იყო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს წევრი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2015-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით (ჩაანაცვლა დავით საყვარელიძე), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ეკატერინე კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები
ალექსანდრე სუვოროვის ქუჩა
ლიტერატურა
სუვოროვი
ლომების ხიდი (სანქტ-პეტერბურგი)
ლომების ხიდი (Львиный мост) — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს ყაზანისა და სპასკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 22,44 მეტრი, ხოლო სიგანე — 2,2 მეტრი. წარმოადგენს XIX საუკუნის ხიდმშენებლობის გამორჩეულ არქიტექტურულ ძეგლს. სამიდან ერთ-ერთი დღემდე შემონახული ჯაჭვიანი ხიდი ბანკისა და ფოსტის ხიდებთან ერთად.
მდებარეობა
ლომების ხიდი აკავშირებს მცირეპოდიაჩესკის ქუჩასა და ლომების შესახვევს.
დინების ზემოთ მდებარეობს პოდიაჩესკის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ხარლამოვის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურებია (1 კმ) „სადოვაია“, „სენის მოედანი“ და „სპასკაია“.
სახელწოდება
ხიდმა სახელწოდება მიიღო ოთხი თუჯის ლომის ქანდაკებისაგან, რომელიც არის პავლე სოკოლოვის ნამუშევრები და მდებარეობენ ხიდის კუთხეებში.
ისტორია
ხიდის აშენების აუცილებლობა გამოიწვია ქალაქის ამ რაიონში მოსახლეობის მატებამ.
ხიდის პროექტი შეიმუშავეს ინჟინრებმა ვასილი ტრეტერმა და ვ. ა. ხრისტიანოვიჩმა. ლომების ხიდთან ერთად შეიმუშავეს მეორე ბანკის ხიდის პროექტი. 1825 წლის 18 თებერვალს ორივე პროექტი დაამტკიცეს და ამავე წლის ზაფხულში დაიწყო მათი მშენებლობა. იგეგმებოდა სამუშაოების დასრულება ამავე წლის ოქტომბერში, მაგრამ ხიდის მეტალის ნაწილების დამზადების გაჭიანურების გამო, მათი მშენებლობა დასრულდა 1826 წელს. თუჯისა და მეტალის სამშენებლო მასალები დაამზადეს ბერდის ქარხანაში. 1826 წლის 1 ივლისს ხიდი გაიხსნა ფეხით მოსიარულეებისათვის. ლომების ქანდაკება შეასრულა პავლე სოკოლოვმა.
1948 წელს ინჟინერ ა. მ. იანოვსკის პროექტის მიხედვით წარიმართა ხიდის კაპიტალური რემონტი. 1954 წელს ხიდზე დააყენეს ახალი მოაჯირები და ფანრები. კიდევ ერთი სარესტავრაციო სამუშაოები წარიმართა 2000 წელს ინსტიტიტ „მშენპროექტის“ მიერ.
1838 წელს ხიდის შემცირებული კოპიო ააგეს ბერლინში დიდი ტირგარტენის პარკში და ლომების ხიდი გახდა ბერლინის პირველი დაკიდული ხიდი.
კონსტრუქცია
ხიდი ამჟამად ერთმალიანია, გამოიყენება ფეხით მოსიარულეებისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1948
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1948 (1948 World Snooker Championship) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ფრედ დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა უოლტერ დონალდსონი ანგარიშით 81:64.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1948 წელი სნუკერში
მეწ-პარნი
მეწ-პარნი (Մեծ Պարնի) — სოფელი სომხეთში, მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, სპიტაკთან ახლოს. 1988 წლის სპიტაკის მიწისძვრამ გაანადგურა მთელი სოფელი, დაინგრა ყველა სახლი.
სოფელში დაიბადნენ სომეხი მწერალი რაზმიკ დავოიანი და სახელმწიფო მოღვაწე ვაჰან მელქონიანი.
ალექსანდრ მილიერანი
ალექსანდრ ეტიენ მილიერანი (დ. 10 თებერვალი, 1859, პარიზი — გ. 6 აპრილი, 1943, ვერსალი) — ფრანგი პოლიტიკოსი. 1890-იანი წლების დამდეგს მიემხრო სოციალისტურ მოძრაობას, შევიდა ვალდეკ-რუსოს „რესპუბლიკური თავდაცვის“ კაბინეტში როგორც ვაჭრობის მინისტრი. ეს იყო სოციალისტების ბურჟუაზიულ მთავრობაში მონაწილეობის პირველი შემთხვევა. 1920-1924 წლებში იყო საფრანგეთის პრეზიდენტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:საფრანგეთის პრეზიდენტები
აფონსუ პორტუგალიელი (კარდინალი)
კარდინალ-ინფანტი აფონსუ პორტუგალიელი (Cardeal-Infante Afonso de Portugal; დ. 29 აპრილი, 1509 — გ. 21 აპრილი, 1540) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, მარია არაგონელის უმცროსი ვაჟი. კათოლიკე კარდინალი, ლისაბონის არქიეპისკოპოსი, გუარდას, ევორას, ვიზეუს, სან-ხოსეს, სან-პაულოსა და სანტა-ლუსიას ეპისკოპოსი. იგი გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო, ლისაბონში.