cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ენი ლეიბოვიცი
ურთიერთობები
1989 წლიდან ლეიბოვიცს ახლო ურთიერთობა ჰქონდა მწერალ და ესეისტს სიუზენ ზონტაგთან, რომელიც 2004 წელს ზონტაგის სიკვდილით დასრულდა. მისი სიცოცხლის პერიოდში, არც ერთ მათგანს ურთიერთობა არ გაუსაჯაროვებია. 2006 წელს ჟურნალმა Newsweek ზონტანგთან ლეიბოვიცის ურთიერთობის შესახებ დაწერა: „ისინი ერთმანეთს 1980-იანი წლების დასასრულს შეხვდნენ, როცა ლეიბოვიცი მას წიგნის გარეყდისთვის იღებდა. მათ ერთად არ უცხოვრიათ, რადგან ორივეს საკუთარი ბინა ჰქონდა.“ 2009 წელს The New York Times-მა ზონტაგს ლეიბოვიცის „კომპანიონი“ უწოდა, რის შესახებაც ლეიბოვიცმა თავის ბიოგრაფიაში ფოტოგრაფის ცხოვრება: 1990-2005 დაწერა: „ჩვენს ლექსიკონში არ არსებობდა ისეთი სიტყვები, როგორებიცაა ‘კომპანიონი’ და ‘პარტნიორი’. ჩვენ უბრალოდ ორი ადამიანი ვიყავით, რომლებიც ერთმანეთს ეხმარებოდნენ. ჩემთვის ყველაზე მიახლოებული მნიშვნელობის სიტყვა ‘მეგობარია’.“ იმავე წელს ლეიბოვიცმა აღნიშნა, რომ ზუსტი განსაზღვნება ‘საყვარელი’ იყო. მოგვიანებით მან გაიმეორა: „გვიწოდეთ ‘საყვარლები’. მომწონს ეს სიტყვა, რადგან რომანტიკულად ჟღერს. მინდა, ყველაფერი ცხადი იყოს. მე მიყვარს სიუზანი.“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:დაბადებული 2 ოქტომბერი კატეგორია:ამერიკელი ფოტოგრაფები კატეგორია:ქალი ფოტოგრაფები
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1952
10 - 31 აგვისტო 1952 ჰელსინკი, ფინეთი
ჰელსინკის ოლიმპიადა ბევრად აღემატებოდა თავის წინამორბედს. ჯერ ერთი ტურნირს დაუბრუნდნენ უნგრელები, ჩეხები და პოლონელები. მეორე და მთავარი: ჰელსინკში დებიუტი ჰქონდა საბჭოთა მოჭდრაკეებს. ყოველივე ამან დამატებითი ინტრიგა შესძინა ტურნირს. პირველ ეტაპზე განსაკუთრებული არაფერი მომხდარა, თუ არ ჩავთვლით იმას, რომ მესამე ქვეჯგუფში ფინელებმა შესძლეს ნიდერლანდელების და პოლონელების მთავარი ფინალის მიღმა დატოვება. ამავე ქვეჯგუფის ბოლო ტურში დიდი ინტერესი გამოიწვია სსრ კავშირისა და აშშ-ის მატჩმა. გუნდებმა თავისი ლიდერები დაასვენეს (სამუელ რეშევსკი და პაულ კერესი) და ისე შეებნენ ერთმანეთს. სმისლოვმა და ბოლესლავსკიმ გამარჯვება მოუტანეს თავის გუნდს.
საბჭოთა ნაკრების გამარჯვება კანონზომიერი იყო. მართლია კერესის შედეგი პირველ დაფაზე, სრულად არ შეესაბამებოდა მის კლასს, მაგრამ სამაგიეროდ ბრწყინვალედ გაისარჯნენ ვასილი სმისლოვი, დავით ბრონშტეინი, ეფიმ გელერი და ისააკ ბოლესლავსკი. სხვა მოჭადრაკეებიდან აღნიშვნის ღირსია მიგელ ნაიდორფი, რომელმაც დამაჯერებლად მოიგო პირველი დაფა.
ტექნიკური შედეგები
მონაწილეობდა 24 ქვეყნის 25 ნაკრები გუნდი (დასავლეთ გერმანია ორი გუნდით იყო წარმოდგენილი, გერმანია და საარი). ტურნირი ჩატარდა ორ ეტაპად. პირველ ეტაპზე გუნდები სამ ქვეჯგუფში არკვევდნენ ფინალისტთა ვინაობას. ქვეჯგუფებში პირველ-მესამე ადგილებზე გასული გუნდები თამაშობდნენ მთავარ ფინალში (I-IX ადგილები). დანარჩენები B და C ფინალურ ტურნირებში იბრძოდნენ X-XVIII და XIX-XXV ადგილებისათვის. ორივე ეტაპზე ტურნირი ჩატარდა წრიული სისტემით.
პირველი ეტაპი
მეორე ეტაპი
19.🇧🇷 - 18,5 20.🇬🇷 - 13,5  21.🇳🇴 - 13  22.🇨🇭 - 13  23.🇮🇸 - 12,5  24.🇩🇪 (საარი) - 12,5  25. 🇱🇺 - 1
10.🇳🇱 - 21 11.🇮🇱 - 19,5  12.🇵🇱 - 16,5  13. გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა - 16,5  14. - 16 15.🇨🇺 - 15  16.🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 - 14  17.🇦🇹 - 13  18.🇮🇹 - 12,5
I-XVI ადგილები
ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგები
პაულ კერესი 6,5 (+3=7-2), ვასილი სმისლოვი 10,5 (+8=5-0), დავიდ ბრონშტეინი 8 (+7=2-1), ეფიმ გელერი 10,5 (+8=5-1), ისააკ ბოლესლავსკი 7 (+6=2-0), ალექსანდრე კოტოვი 2 (+1=2-0)
მიგელ ნაიდორფი 12,5 (+11=3-2), ხულიო ბოლბოჩანი 9 (+4=10-0), ერიკ ელისკაზესი 6 (+4=4-2), ჰერმან პილნიკი 9,5 (+6=7-1), ნესტორ დეკიუ როსეტო 8 (+8=0-2)
სვეტოზარ გლიგორიჩი 9,5 (+6=7-2), ბრასლავ რაბარი 8 (+5=6-1), პეტარ ტრიფუნოვიჩი 7 (+3=8-2), ვასია პირცი 5,5 (+2=7-1), ანდრია ფუდერერი 3,5 (+2=3-0), ბორისლავ მილიჩი 4 (+3=2-0)
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
შენიშვნა: საუკეთესოები ვლინდებოდა მხოლოდ ფინალური (I-XVI ადგილები) ტურნირის მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|პირველი დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მესამე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეოთხე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
რესურსები ინტერნეტში
10
არგენტინული სამზარეულო
მინი|200px|არგენტინული ასადო არგენტინული სამზარეულო იტალიური და ესპანური გავლენის ნაზავია. ეს განაპირობა ამ ქვეყნებიდან მასობრივმა ემიგრაციამ ჯერ კოლონიალურ პერიოდში, შემდეგ კი XIX-XX საუკუნეებში. ამას ემატება კრიოლოებისა (ესპანელი კოლონიზატორები და მათი შთამომავლები) და აბორიგენი მოსახლეობის კულტურული ნაზავი. ქვეყანაში ჭარბადაა ფართო სპექტრის სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები. მე-19 საუკუნეში, ძროხის ხორცის მოხმარება ერთ სულ მოსახლეზე 180 კგ-ს შეადგენდა. ასადოს (არგენტინული ბარბექიუ) გარდა სხვა არცერთი კერძი ასე არ ემთხვევა ეროვნულ იდენტობას. მიუხედავად ამისა, არგენტინის დიდმა ფართობმა და კულტურულმა მრავალფეროვნებამ, ქვეყანა სხვადასხვა ლოკალური კერძების მქონე სამზარეულომდე მიიყვანა. ემიგრაციის განუწყვეტელმა ტალღებმა, ქვეყნის სამზარეულოს თავისი კვალი დაამჩნია, ბოლოს და ბოლოს არგენტინამ 6.6 მილიონი ემიგრანტი მიიღო, ჩამორჩა რა მხოლოდ აშშ-ს (27 მილიონი) და გაუსწრო ისეთ ემიგრანტთა ფართოდ მიმღებ ქვეყნებს, როგორებიც იყვნენ კანადა, ბრაზილია და ავსტრალია.
არგენტინული რესტორნები სამზარეულოებისა და ფასების ფართო სპექტრს მოიცავს. დიდ ქალაქებში შეხვდებით ყველაფერს, დაწყებული უმაღლესი დონის საერთაშორისო სამზარეულოთი და დამთავრებული ბოდეგონით, რომელიც იაფფასიანი ტრადიციული ტავერნაა.
ტიპური საკვები
მინი|200px|ტიპური პიცერია ბუენოს აირესში არგენტინის რეგიონთა უმეტესობა საქონლის ხორცზე ორიენტირებული რაციონითაა ცნობილი. მათ შორის მთავარია გრილზე შემწვარი ხორცი ასადოს (ბარბექიუს) დროს. განსაკუთრებით ხშირია სტეიკი და საქონლის ნეკნები. არგენტინელები ასევე ხშირად მიირთმევენ ისეთ პოპულარულ კერძებს, როგორებიცაა: ჩორისო (ღორის ხორცის სოსისი), ჩინჩულინესი (ღორის მსხვილი ნაწლავით მომზადებული კერძი), მოიეხასი (მზადდება ხბოს ან ბატკნის კუჭქვეშა ჯირკვლით) და სხვ. პატაგონიას რეგიონში საქონლის ხორცზე მეტად ბატკანსა და თხას მიირთმევენ. ამ ცხოველებს მთლიანად წვავენ ცეცხლზე მეთოდით, რომელსაც ასადო ა ლა ესტაკა ეწოდება.
ასადოს მთავარი საკაზმი ჩიმიჩურია, რომელიც სხვადასხვა მწვანილის, ნივრისა და ძმრისგან მზადდება.
ცნობილი იტალიური კერძები, როგორებიცაა პიცა და პასტა, ისევე ხშირად მოიხმარება როგორც საქონლის ხორცი.
დიდ ქალაქებში უამრავი დაწესებულება ახლად მომზადებულ ფეტუჩინისა და ტალიატელეს, ნიოკის, რავიოლის და სხვა იტალიურ კერძებს სთავაზობს მომხმარებელს.
სასმელი
მინი|200px|ტრადიციული მერიენდა ბუენოს აირესის კაფეში. Medialunas (კრუასანები), café en jarrito (ორმაგი ესპრესო) და პატარა ჭიქით მინერალური წყალი მიუხედავად იმისა, რომ ტრადიციულად არგენტინაში ყველაზე პოპულარული სასმელი ყოველთვის ღვინო (ესპ. ვინო) იყო, ბოლო ათწლეულებში მისთვის წინააღმდეგობის გაწევა ლუდმა (ესპ. სერვესა) დაიწყო. ლუდსახარშები არგენტინაში პირველად 1860-ანი წლებიდან გამოჩნდა, რაც ალზასელი კოლონისტების სახელს უკავშირდება. თავდაპირველად თითქმის ყველა ლუდსახარში ბუენოს აირესის ცენტრში იყო, თუმცა მალევე პოლონელებმა ლუდის ინდუსტრიული წარმოება დაიწყეს.
ლუდის მოხმარება ბოლო თაობაში მკვეთრად გაიზარდა. 1980 წელს, არგენტინელებმა 233 მილიონი ლიტრი ლუდი მიირთვეს, 2007 წელს კი იგივე მაჩვენებელმა 1.57 მილიარდი შეადგინა (ერთ სულ მოსახლეზე 40 ლიტრი).
კვების ჩვეულებები
საუზმე როგორც წესი მსუბუქია და ყავისა და საკონდიტრო ნაწარმისგან შედგება. არგენტინის უმეტეს ნაწილში, დღის მთავარი კერძი ლანჩია. თუ არ ჩავთვლით ბუენოს აირესსა და სხვა დიდ ქალქებს, დანარჩენ ქალაქთა უმეტესობა ლანჩის დროს "იკეტება". ამ დროს მოსახლეობა სამსახურებიდან სახლებში მიდის და გემრიელად მიირთმევს. ამას შემდეგ სიესტა მოსდევს, რაც ესპანურად მოკლე ძილს ნიშნავს. ის ესპანურენოვან ქვეყნებში ფართოდ გავრცელებული ტრადიციაა, ისევე როგორც ხმელთაშუაზღვისპირეთში, სამხრეთ ევროპასა და ჩინეთში. არგენტინელები საღამოობით ყავითა და ნამცხვრით მსუბუქად წაიხემსებენ ხოლმე, რასაც მერიენდა ეწოდება. რაც შეეხება სადილს, მას დაახლოებით საღამოს 9 საათზე მიირთმევენ, უქმე დღეებში კი უფრო გვიანაც.
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინული სამზარეულო
ვეფხვი ჩინურ კულტურაში
ვეფხვი ჩინურ კულტურაში ვეფხვი სავსეა სიცოცხლით და განასახიერებს სულს და სწრაფვას პროგრესისკენ. ჩინეთის ისტორიისა და ტაივანის ისტორიის განმავლობაში ვეფხვი აღძრავდა როგორც შიშის, ასევე აღფრთოვანების გრძნობას: მისი ძლევამოსილება, სისასტიკე, სილამაზე.
ვეფხვი გავრცელებული იყო სამხრეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთში და მას ჩინელები პატივს სცემენ, როგორც არსებას მრავალი სიმბოლური ატრიბუტით. კომპასის თითოეულ მიმართულებას, ტრადიციულად, მითიური არსება მართავს; თეთრი ვეფხვი არის დასავლეთის მმართველი. ვეფხვი ასევე ასოცირდება შემოდგომასთან, როდესაც ის ჩამოდის მთებიდან სოფლებში. მასთან ასოცირდება თანავარსკვლავედი ორიონი, რომელიც დაკავშირებულია შემოდგომასთან. ჩინურ ასტროლოგიაში დიდი დათვის თანავარსკვლავედის ვარსკვლავმა ალფამ პირველი ვეფხვი გააჩინა. ვეფხვი წარმოადგენს მამაკაცურ პრინციპს ბუნებაში და არის ყველა ცხოველის მეფე. ვეფხვი განიხილება, როგორც ოთხი სუპერინტელექტუალური არსებიდან ერთ-ერთი, დრაკონთან, ფენიქსთან და კუსთან ერთად; საუკუნეების განმავლობაში, ოთხივე იყო ჩინურ ხელოვნებაში დიზაინის მთავარი მოტივი.
სამხრეთ ჩინეთში, ვეფხვის დაბადების დღეზე, მთვარის კალენდრის მეორე მთვარეზე, რომელიც დასავლურ კალენდარში 6 მარტს არის დაფიქსირებული, ქალები თაყვანს სცემენ თეთრ ვეფხვს. ისინი საკუთარ სახლებში ათავსებენ ვეფხვის ქაღალდის სურათებს, რათა თავიდან აიცილონ ვირთხები, გველები და ჩხუბი. ამ თარიღზე, ვეფხვის ფიგურებს ასევე ათავსებენ ტაძრის შენობების წინ, რათა ხალხმა შესაწირი შესწიროს. სიმდიდრის ღმერთი, ჩაო გონგმინგი გამოსახულია შავ ვეფხვზე ამხედრებული და ხელში ვერცხლის ჯოხი უჭირავს. ჩინელები შეძლებულ გენერალს "ვეფხვის გენერალს" უწოდებენ, მამაც ჯარისკაცს "ვეფხვის მეომარს".
ჩინურ ხალხურ ზღაპრებში ვეფხვები კლავენ ბოროტ ადამიანებს და იცავენ კარგ ადამიანებს. ვეფხვის კულონი გამოიყენება დაავადებისა და ბოროტების თავიდან ასაცილებლად, ბავშვებს კი დაცვის მიზნით ჩუქნიან ფერად ნაქარგ ვეფხვის ფეხსაცმელს. ვეფხვის გამოსახულებები ხშირად ამშვენებს ბავშვთა ტანსაცმელს. ითვლება, რომ "ვეფხვის კლანჭის" (hu chao) ამულეტი აცილებს მოულოდნელ შიშს და აძლევს მფლობელს ვეფხვის გამბედაობას. იმის გამო, რომ ვეფხვი იცავს კატასტროფებისგან, ის პოპულარულია, როგორც ცხრა ღმერთიდან ერთ-ერთი, რომელსაც თაყვანს სცემენ საახალწლო ფესტივალზე. ვეფხვის გამოსახულებები დახატულია სახლებისა და ტაძრების კედლებზე, რათა თავიდან აიცილონ ბოროტი სულები. დრაკონ-ვეფხვის მთა არის დაოსიზმის მემკვიდრეობითი მეთაურის სასახლის სახელი, რომელიც მდებარეობს ძიანგსის პროვინციის დრაკონის ვეფხვის მთებში, დედაქალაქ ნანჩანის აღმოსავლეთით. ჩანგ ტაო-ლინგი, "ზეცის პირველი ოსტატი" დაოისტურ რელიგიაში, გამოსახულია ვეფხვზე ამხედრებული და დემონების გამფანტველი მახვილით ატარებს მიცვალებულებს საბოლოო დანიშნულების ადგილამდე. დაოსისტური ლეგენდა მოგვითხრობს ორ ძმაზე, რომლებმაც აიღეს ადამიანების დაცვის როლი დემონების დაჭერით და ეს გადასცეს ვეფხვებს.
როგორც ბოროტი სულების მტრები ვეფხვები გამოკვეთილია სამარხებსა და ძეგლებზე. ვეფხვი მესამე ცხოველია 12 წლიანი ცხოველის ზოდიაქოს შორის. ძველ ჩინელებს სჯეროდათ, რომ ვეფხვის სიკვდილის შემდეგ მისი სული დედამიწაზე შემოვიდოდა და ქარვისფერი გახდებოდა, ამ არქაულმა რწმენამ შთააგონა ქარვის ორიგინალური ჩინური ტერმინი, რომელიც იყო "ვეფხის სული".
ჩინური მითების მიხედვით, ვეფხვის ხუთი ტიპი აბალანსებს ენერგიას კოსმოსში და აფერხებს სამყაროს ქაოსისგან: შავი ვეფხვი მართავს წყლის ელემენტს და მართავს ზამთრის სეზონზე; ლურჯი ვეფხვი, მართავს დედამიწის ელემენტს გაზაფხულზე; წითელი ვეფხვი, მართავს ცეცხლის ელემენტს ზაფხულში; თეთრი ვეფხვი, მართავს ლითონის ელემენტს შემოდგომაზე; და ყვითელი ვეფხვი, მართავს ყველა სხვა ვეფხვს და განასახიერებს მზეს. ვეფხვი ისტორიულად ჩინეთის კულტურული სიმბოლოა. მან შთააგონა მათ მოთხრობები, ნახატები და პოეზია. ყველაზე ადრეული ვეფხვის ქანდაკება ნეოლითურ პერიოდში ჩინეთში 7000 წლის წინ აღმოაჩინეს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინური კულტურა კატეგორია:ვეფხვი
სერილიოსის დეპარტამენტი
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2010 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 35 789 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 640 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სერილიოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სალტის პროვინციის დეპარტამენტები
ამირან ცინცაძე
ამირან ცინცაძე (დ. 18 აპრილი, 1935,  თბილისი — გ. დეკემბერი, 1997) —  ქართველი პოლიტიკოსი.
1958 წელს დაამთავრა მოსკოვის ენერგეტიკული ინსტიტუტი. 1995-1997 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლაგოდეხის მაჟორიტარი). უფლებამოსილება შეუწყდა გარდაცვალების გამო.
Sqeezer
Sqeezer (ხოლმე Squeezer) — გერმანული ევროდენს-ჯგუფი. ცნობილია ჰიტ-სინგლით „Blue Jeans“ (1996). ამ სინგლის წარმატების გამო, საკმაოდ პოპულარული იყო ამავე წლის სტუდიური ალბომი „Drop Your Pants“ - ესპანურ ჩარტში ის #6 პოზიციაზე 4 კვირაზე მეტხანს იყო.
სინგლები
კატეგორია:გერმანული ჯგუფები კატეგორია:ევროდენს ჯგუფები
დარამი (სამარი)
დარამი (ოფიციალურად დარამის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Daram; Bayan ng Daram) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 608 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 58 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამარის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
მსოფლიო ექსპოზიცია
thumb|250px|ბროლის სასახლე მსოფლიო ექსპოზიცია (ფრანგ. Exposition Universelle Internationale, ან Exposition Mondiale (Expo) ან ინგლ. World’s Fair) — საერთაშორისო გამოფენა, რომელიც ინდუსტრიალიზაციის სიმბოლოდ და ტექნიკური და ტექნოლოგიური მიღწევების ღია მოედნად ითვლება.
პირველი მსოფლიო ექსპოზიცია ჩატარდა ჰაიდ-პარკში, ლონდონი, პრინცი ალბერტის ინიციატივით. მთავარ ღირშესანიშნაობად ამ გამოფენაზე ითვლებოდა ბროლის სასახლე, რომელიც იოზეფ პაქსტონმა ააგო მინით შემოსილი რკინის კონსტრუქციისგან.
მსოფლიო გამოფენები
მინი|[[ბრიუსელის გამოფენის პოსტერი.]] მინი|[[ვიკინგების გემის ასლი, ჩიკაგოს 1893 წის გამოფენაზე]] მინი|[[ჩინეთის პავილიონი 2010 წლის გამოფენაზე.]] ოფიციალური მსოფლიო ექპოზიციების სია:
სქოლიო
*
სხვა 48 დღე
სხვა 48 დღე ― ამერიკული სატელევიზიო შოუს, დაკარგულების მეორე სეზონის მეშვიდე და საერთო ჯამში 32-ე ეპიზოდი. ეპიზოდის რეჟისორია ერიკ ლანიოვილი, სცენარის ავტორები და აღმასრულებელი პროდიუსერები: დეიმონ ლინდელოფი და კარლტონ კიუზი. ეპიზოდი პირველად 2005 წლის 16 ნოემბერს აშშ-ში The American Broadcasting Company-ის ეთერში გაუშვეს.
წინა სერიებისგან განსხვავებით, სადაც ფლეშბექები თვითმფრინავის ჩამოვარდნამდე მომხდარ მოვლენებს ასახავს, „სხვა 48 დღე“ კუდის მგზავრების ამბებზეა ორიენტირებული, რომელიც ჩამოვარდნიდან „გარიყულის“ ეპიზოდში განვითარებულ მოვლენებამდე გრძელდება. ეპიზოდი აშშ-ში დაახლოებით 21.87 მილიონმა შინამეურნეობამ ნახა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაკარგულების (სეზონი 2) ეპიზოდები
ომელიკოვო
ომელიკოვო (Омеликово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
მანანა არჩვაძე-გამსახურდია
მანანა არჩვაძე-გამსახურდია — ქართველი პედიატრი, აქტივისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს პირველი ლედი 1991–1992 წლებში. საქართველოს პირველი პრეზიდენტის, ზვიად გამსახურდიას მეუღლე.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს პირველი ქალბატონები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ქართველი ექიმები
ნოღა
ნოღა — მღვიმე ოდიშის ვაკეზე, მდინარე შების (ცივის მარცხენა შენაკადი) სათავეებში, სოფელ ნოღის (მარტვილის მუნიციპალიტეტი) მიდამოებში, ზღვის დონიდან 310 მ-ზე. გამომუშავებულია კონგლომერატებში. შესასვლელის სიმაღლე 1,5 მ, სიგანე 4 მ. შესასვლელიდან 150 მ-ზე მღვიმე ორად იყოფა. გამოკვლეული მონაკვეთის სიგრძე 200 მ. მღვიმეში მიედინება წყლის ნაკადი, რომელიც გამოსასვლელთან ხვრელში იკარგება.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მღვიმეები
უდინეზე (საფეხბურთო კლუბი)
უდინეზე — იტალიის საფეხბურთო კლუბი, ქალაქ უდინედან. ამჟამად უდინეზე მონაწილეობას იღებს სერია A-ს გათამაშებაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო კლუბები
ვანი (შუახევის მუნიციპალიტეტი)
ვანი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, ბარათაულის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 85 კაცი.
Let There Be More Light
სიმღერა მთლიანად დაწერა როჯერ უოტერსმა. ის იწყება განმეორებადი ბასის პარტიით, ვოკალის შემოსვლამდე. პირველ, უფრო ნაზ ვოკალს ასრულებს რიჩარდ რაიტი, როჯერ უოტერსის ჩურჩულის პარალელურად, მისამღერს კი — დევიდ გილმორი. ბოლო ორ წუთში სრულდება პინკ ფლოიდის ალბომში შესული გილმორის პირველი გიტარის სოლო, მისთვის დამახასიათებელი სტილით.
სიმღერის ტექსტი შთაგონებული იყო სამეცნიერო ფანტასტიკით და ისტორიული პიროვნებებით. ასევე, ტექსტში არის მინიშნება The Beatles-ის სიმღერაზე „Lucy in the Sky with Diamonds“: „The outer lock rolled slowly back / The servicemen were heard to sigh / For there revealed in flowing robes / Was Lucy in the Sky“ (ნელა გაიღო საკეტი, სამხედროებმა ამოიოხრეს, რადგან ტალღოვან სამოსში გამოეცხადათ ლუსი ცაში).
სიმღერის ბას-პარტიამ შთააგონა ალტერნატიული როკ-ჯგუფი Placebo, დაეწერა „Taste in Men“.
სხვა ვერსიები
სიმღერის ბრუკ კლემენისეული შესრულება შესულია 2003 წლის პინკ ფლოიდისადმი მიძღვნილ ალბომზე A Fair Forgery of Pink Floyd.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1968 წლის სინგლები კატეგორია:1968 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
ბურჟუაზია
ბურჟუაზია — თანამედროვე მნიშვნელობით, მმართველი კლასი ფეოდალიზმის შემდგომ საზოგადოებაში.
შუა საუკუნეების ბოლოდან საფრანგეთში ბურჟუაზია აღნიშნავდა მესამე ფენას, ე.ი. ყველა ადამიანს ფეოდალებისა და სამღვდელოების გარდა. სიტყვამ მნიშვნელობა შეიცვალა საფრანგეთის რევოლუციის და აბსოლუტიზმის დამხობის შემდეგ.
კატეგორია:საზოგადოებრივი კლასები კატეგორია:მარქსიზმი კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუცია
საგაბესკირიო
საგაბესკირიო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, მენჯის თემი (სოფლები: ბათარია, პერტული, საგაბესკირიო, საწულეისკირიო, სახარბედიო, სკურია). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ცივის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 50 მ. სენაკიდან 7 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი.
ჩვეულებრივი მახრჩობელა
ქვესახეობები
thumb|ნომინალური ქვესახეობა (წითელ-კუდიანი მახრჩობელა) thumb|იმპერატორული მახრჩობელა thumb|არგენტინული მახრჩობელა
ცხოვრების წესი
ჩვეულებრივი მახრჩობელას ცხოვრების წესი მნიშვნელოვნადაა დამოკიდებული გეოგრაფიულ მდებარეობაზე, მაგ: ბრაზილიური ქვესახეობა (Boa constrictor constrictor) ხშირ ტყეებში ბინადრობს, კარგად დაცოცავს ხეებზე, ხშირად გვხვდება მდინარეებისა და ნაკადულების პირას, თუმცა წყალში არ ჩადის, შესაძლოა იმიტომაც, რომ ხსენებულ რაიონებში ბინადრობს და ნადირობს მწვანე ანაკონდა. საკვებს ძირითადად ხმელეთზე დაეძებს. იკვებება წვრილი ძუძუმწოვრებით, ხვლიკებითა და ფრინველებით. იმპერატორული მ. ბინადრობს როგორც ტყეებში, ისევე ბუჩქნარებში, მშრალ ადგილებში, მთების ფერდობებზე. არგენტინული მახრჩობელა კი საერთოდ არ ეკარება არც წყალს, არც ტყიან ტერიტორიებსა და უპირატესობას მშრალ, გაშლილ ლანდჩაპტებს ანიჭებს. ჩვეულებრივი მ. ხშირად გვხვდება ადამიანის საცხოვრებელთან ახლოს, სადაც მღრღნელებსა და ხვლიკებზე ნადირობს. ზოგიერთ რაიონში ეს გველი მოშინაურებულია და სახლში სპეციალურად ჰყავთ თაგვებისა და ვირთხების დასაჭერად.
საკვები
საკვები მეტად მრავალფეროვანია: ხვლიკები, მღრღნელები, ჩანთოსნები, ოპოსუმები, ფრინველები, მანგუსტები და სხვა წვრილი ცხოველები.
გამრავლება
მდედრი შობს 15-64 ცოცხალ ნაშიერს, თითოეული 50 სმ. სიგრძისაა. 2 წლის შემდგომ ისინი 3 მ-მდე იზრდებიან და უკვე შეუძლიათ გამრავლება.
სიცოცხლის ხანგრძლივობა
მახრჩობელები ბუნებაში მიახლ. 23 წლამდე ცოცხლობენ, ტყვეობაში კი - 10 წლამდე.
კატეგორია:მახრჩობელები
ჩიკოანის დეპარტამენტი
ჩიკოანის დეპარტამენტი (Departamento Chicoana) — დეპარტამენტი არგენტინაში, სალტის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2010 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 20 710 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 910 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩიკოანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სალტის პროვინციის დეპარტამენტები
1832
თარიღი უცნობია
*
კონჩა მიშელი
კონჩა მიშელი (დ. 1899 – გ. 1990) – მექსიკელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი, პოლიტიკური აქტივისტი, დრამატურგი და მკვლევარი, რომელმაც რამდენიმე პროექტი გამოაქვეყნა მკვიდრი თემების კულტურის შესახებ. იგი იყო ერთ-ერთი იმ მცირერიცხოვან ქალთაგან, ვინც მღეროდა კორიდოს სტილში. მან შექმნა ფოლკლორის ინსტიტუტი მიჩოაკანში და იყო ფოლკლორის ერთ-ერთი პირველი შემგროვებელი და მექსიკელი ხალხის ტრადიციების შემნახველი. ის იყო კულტურული სახე, რომელსაც ჰქონდა ურთიერთობა ორ პრეზიდენტთან და მექსიკის ყველაზე გამოჩენილ მხატვართა ფართო სპექტრთან, მათ შორის დიეგო რივერა, ფრიდა კალო, გვადალუპე მარინი, თინა მოდოტი, ელენა პონიატოვსკა, ანიტა ბრენერი და სხვები.
ადრეული ცხოვრება
კონსეპსიონ მიშელი დაიბადა 1899 წელს ვილა პურიფიკასიონში, ხალისკოში, მექსიკაში. მისი ბაბუა, ლუი მიშელი, იყო ხალისკოს სანაპიროს ერთ-ერთი ფეოდალი. მისი დაბადების შემდეგ ოჯახი გადავიდა სალინა კრუზში, ოახაკაში, სადაც მისი მამა მეზღვაურ გემებთან ვაჭრობით იყო დაკავებული. იგი ნაადრევად დაბადებული ბავშვი იყო და მშობლებმა შვიდი წლის ასაკში გაგზავნეს სკოლაში, წმინდა იგნატიუს ლოიოლას სახელობის კონვენტში, რომელიც ბაბუამ ააშენა სოფელ ეხუტლაში. იგი დარჩა ოთხი წელი და ისწავლა სიმღერა და გიტარაზე დაკვრა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც აიძულა სხვა ახალბედებს გაქცეულიყვნენ და სცადა ცეცხლი წაეკიდა ერთ-ერთი წმინდანისთვის, კონჩა გააძევეს. მიშელის და, ალბინა, იყო მთავარი ადამიანი, რომელიც ზრდიდა კონჩას. კონჩამ მიიღო სტიპენდია გვადალახარას კონსერვატორიაში ოპერის შესასწავლად. ამ პერიოდის მოვლენების თარიღები, ჯოსლინ ოლკოტის თქმით, ძნელია ზუსტად განისაზღვროს, მაგრამ კონჩას 15 წლის იუბილემდე ქალიშვილი შეეძინა; მცირე ხნით ცხოვრობდა ნიუ-იორკში; დაბრუნდა მექსიკაში; დაქორწინდა, შეეძინა ვაჟი და განქორწინდა.
აქტივიზმი
1918 წელს მიშელი შეუერთდა მექსიკის კომუნისტურ პარტიას და დაიწყო ცხოვრებისეული პარტნიორობა ერნან ლაბორდთან, პარტიის გენერალურ მდივანთან და პირველ მოადგილესთან. 1925 წლისთვის მან დააინტერესა მთავრობა ადგილობრივი სიმღერების დოკუმენტაციის პროექტით და 1925 წლიდან 1926 წლამდე კონჩა მოგზაურობდა ქვეყანაში ფოლკლორისა და სიმღერების მაგალითების განათლების სამდივნოსთვის შესაგროვებლად.
1932 წელს მიშელმა გადაწყვიტა გადასულიყო ნიუ-იორკში, სადაც სწავლობდა სოციალურ მეცნიერებათა სკოლაში დაახლოებით ერთი წლის განმავლობაში. ნიუ-იორკში ყოფნისას მან იმღერა ჯონ დ. როკფელერის დაბადების დღეზე, მისივე სახლში. ამასთანავე დაესწრო გახსნას, რომელიც გაიმართა ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში, სადაც მან 1200$ მოიგო. მან თავისი მოგება ევროპასა და საბჭოთა კავშირში სამოგზაუროდ გამოიყენა. იგი ფრიდა კალოსა და დიეგო რივერას მეგობარი იყო.
1936 წელს მიშელი ხელმძღვანელობდა დაახლოებით 250 ქალისგან შემდგარ ჯგუფს, რომელიც შეიჭრა პრეზიდენტ პლუტარკო ელიას კალესის ერთ-ერთ მამულში და ამტკიცებდა, რომ იგი უნდა გადაქცეულიყო ქალთა სასწავლო ცენტრად, რადგან რევოლუციამ სოფლის ქალებს არაფერი მისცა. კალესის მცველებმა ქალები გაყარეს, სანამ კონჩა მათთან მოლაპარაკებას აწარმოებდა. წარუმატებლობის მიუხედავად, მან მოიპოვა პოლისების შემქმნელებისა და კალესის მემკვიდრის, ლაზარო კარდენასის მხარდაჭერა. მას ლაზარომ უპასუხა, რომ კიდევ ერთ ფართს მისცემდა სასწავლო ცენტრის დასაარსებლად. მომდევნო რამდენიმე წელი დაეთმო ქალთა საკითხებს, რადგან კონჩამ ხელი შეუწყო დაშლილი ქალთა რევოლუციური ინსტიტუტის რეორგანიზაციას, დაიწყო მუშაობა Confederación Campesina Mexicana-ში (მექსიკის გლეხთა კონფედერაცია) მდივნად და აქტიურად იყო ჩართული ფედერალური პოლიტიკის შემუშავებაში.
რევოლუციური ხელოვნება
1921 წელს ხოსე ვასკონსელოსის დანიშვნა საჯარო განათლების სახელმწიფო მდივნად იყო ერთ-ერთი გადამწყვეტი მომენტი მექსიკის ხელოვნების სამყაროში. ვასკონსელოსმა გააჟღერა იდეა, რომ ქვეყნის საუკეთესო მხატვრები გამოეყენებინათ მექსიკის რევოლუციის ფილოსოფიისა და იდეალების გასავრცელებლად, ძირითადად გაუნათლებელი საზოგადოების წინაშე. მემარცხენე მხატვრები ამ წახალისებას ხედავდნენ, როგორც კომუნისტური იდეოლოგიის გამომხატველი ხელოვნების წარმოქმნის საშუალებას. მიშელმა უზრუნველყო ვოკალური აკომპანიმენტი ვიზუალური ჩანაწერებისთვის, რომელიც დარჩა მექსიკური მურალის მოძრაობის წარმომადგენლების: თინა მოდოტის, ავრორა რეიესის, ფრიდა კალოს და სხვების ფოტოგრაფიიდან. ამ პერიოდის ხელოვნებაში გავრცელებული თემები ადიდებს სოციალიზმს, კომუნიზმს, მუშებსა და მინიშნებებს ძირძველ კულტურაზე, როგორიცაა ბანდოლები, დროშები, გიტარები, ხელები, მაჩეტები, გლეხები და მოწინააღმდეგე კლასიზმი.
1929 წლის 3 დეკემბერს მოდოტიმ გახსნა შოუ მექსიკის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში, სადაც კონჩა მიშელი პერფორმანსით გამოვიდა. მიშელმა იმოგზაურა მთელ მექსიკაში პრეზიდენტ კარდენასთან ერთად, ესწრებოდა მასობრივ საორგანიზაციო შეხვედრებს, იყენებდა თავის მუსიკას პოლიტიკური იდეალების აგიტაციისთვის და რევოლუციის ისტორიების მოსაყოლად. მიშელმა დიეგო რივერა გააცნო მომავალ მეუღლეს, ლუპე მარინს და მარინი, მოდოტი და მიშელი იყვნენ მისი მოდელები სხვადასხვა ნამუშევრებისთვის. 1953 წელს კალოს ბოლო გამოფენაზე მიშელი მის გვერდით იყო.
გარდა საკუთარი სიმღერისა, კონჩამ დაწერა ათი პიესა. მიშელ კარდენასთან ერთად მოგზაურობისას ქვეყანაში, მან შეკრიბა ძირძველი სიმღერები და შეაგროვა დაახლოებით 5000 ნამუშევარი, თუმცა მათ გამოსაქვეყნებლად ინტერესის მოზიდვა გაუჭირდა. 1951 წელს გამოიცა მისი კოლექციის ნაწილი Cantos indígenas de México. მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში კონჩა მუშაობდა ქალების ცხოვრების გასაუმჯობესებლად. მისი ხედვა ფოკუსირებული იყო კაცობრიობის ორმაგობაზე და მან დაინახა, რომ არსებობდა საჭიროება მამაკაცებსა და ქალებს ერთად ემუშავათ თავიანთი როლების თანაბარი მნიშვნელობის აღიარებით.
1980-იან წლებში კონჩამ რვა სხვა ქალთან ერთად, ხელი მოაწერა დოკუმენტს, რომელსაც უწოდეს La Dualidad (ორმაგობა). ეს იყო დოკუმენტი, რომელიც მოუწოდებდა მსოფლიოს მოქმედებისაკენ, რათა აღიარებულიყო როგორც მამრობითი, ასევე ქალის ორმაგობა და მოუწოდებდა ქალებისა და მამაკაცების ჩართვას პატრიარქატთან ბრძოლაში.
დაახლოებით თხუთმეტი წლის ასაკში კონჩას შეეძინა შვილი, სამართლის სტუდენტთან, სახელად ფერნანდო კასარესთან. მიშელმა ბავშვი სპეციალურ სახლში მოათავსა, რათა თავად ემუშავა. მის ქალიშვილს დაემართა ბრონქული პნევმონია და გარდაიცვალა, როდესაც იგი ჩვიდმეტი თვის იყო. ჯერ კიდევ გლოვის დროს, კონჩა დაქორწინდა გერმანელ-ავსტრიელ კაცზე, რომელიც მასზე ოცი წლით უფროსი იყო. იგი იყო პაბლო რიდერი, რომელთანაც შეეძინა ვაჟი, გოდოფრედო. იგი და რიდერი შვილის დაბადებიდან მალევე განქორწინდნენ. 1918 წელს მიშელმა დაიწყო ურთიერთობა თავის პარტნიორთან, ერნან ლაბორდთან.
კონჩა მიშელი გარდაიცვალა 1990 წლის 27 დეკემბერს, მორელიაში, მიჩოაკანში, 93 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:მექსიკელი მუსიკოსები კატეგორია:აქტივიზმი ადამიანის უფლებების სფეროში კატეგორია:მექსიკელი მწერლები კატეგორია:მექსიკელი ფემინისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 27 დეკემბერი
პოლ ჯორჯი
პოლ ჯორჯმა კალათბურთის თამაში დაიწყო ნაიტის საშუალო სკოლაში. შემდეგ თამაში გააგრძელა კოლეჯის გუნდში და იცავდა Fresno State-ის ღირსებას. ორი წლის შემდეგ გავიდა 2010 NBA draft-ზე. ის აირჩია „ინდიანა პეისერსმა“ მე-10-ე ნომრად. პოლ ჯორჯი პირველივე სეზონში მოხვდა NBA All-Rookie Second Team-ის შემადგენლობაში. 2013 წელს დაასახელეს ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის საუკეთესო განვითარებულ მოთამაშედ (NBA Most Improved Player Award) და ზუსტად ამ წელსვე ითამაშა პირველად NBA-ის ყველა ვარსკვლავის მატჩში. ჯორჯმა მძიმე ტრავმა მიიღო 2014 წელს აშშს საკალათბურთო ნაკრების შესარჩევ საჩვენებელ მატჩზე. ის ფარის კონსტრუქციას დაეჯახა და მარჯვენა ფეხი მოიტეხა. ამის გამო მან გამოტოვა 2014-15 NBA-ის სეზონი და გუნდს მხოლოდ ბოლო 6-ს შეხვედრაში დაეხმარა. 2016 წელს კი ის სრულფასოვნად დაბრუნდა და მონაწილეობაც მიიღო NBA All-Star -ზე. ტრავმის შემდეგ ის ასევე დაუბრუნდა ეროვნულ ნაკრებსაც და გუნდთან ერთად რიოს ოლიმპიადაზე ოქროს მედალი მოიპოვა.
ბავშვობა
პოლ ჯორჯი დაიბადა 1990 წლის 2 მაისს კალიფორნიის ქალაქ პალმდელში, პოლ ჯორჯ უფროსისა და პაულეტა ჯორჯის ოჯახში. ის იზრდებოდა თავის უფროს დებთან ერთად ტეიოშასთან, რომელიც კალათბურთელია და პორტალა, რომელიც ფრენბურთელია. პოლი თაყვანს სცემდა და აღმერთებდა „ლოს-ანჯელეს ლეიკერსის“ ლეგენდა კობი ბრაიანტს. ის ითვისებდა კობის სამუშაო ეთიკას იმისთვის, რომ გამხდარიყო მისნაირად წარმატებული კალათბურთელი.
პენჯაბური ენა
მინი|პენჯაბურის გავრცელების არეალი პენჯაბური ენა (ਪੰਜਾਬੀ) — ინდოეთსა და პაკისტანში მცხოვრები პენჯაბელების ენა. მას ორი ძირითადი დიალექტი აქვს: აღმოსავლური - ინდოეთში (იგივე გურმუქი) და დასავლური - პაკისტანში (იგივე ლაჰნდა, ლაჰანდა, პენჯაბის პროვინციაში).
ზოგადი ცნობები
პენჯაბური ენის ლიტერატურული შემოქმედება XII-XIII სს-დან იწყება, მაგრამ მნიშვნელოვან განვითარებას მიაღწია სიქიზმის გავრცელების შემდეგ (XVI ს-ის დასაწყისი). თანამედროვე ლიტერატურული ენა ჩამოყალიბდა XIX ს-ის ბოლოს. ინდოეთში ის განიცდიდა ჰინდის, ხოლო პაკისტანში ურდუს ზეგავლენას.
სტატუსი
ოფიციალური ენა:
გავრცელების არეალი:
ინდოეთი, პაკისტანი
ლექსიკა
ფრაზები და სიტყვები
რიცხვები
მამერტო ურიოლაგოიტია
მამერტო ურიოლაგოიტია (Mamerto Urriolagoitía Harriague, დ. 5 დეკემბერი, 1895, სუკრე, ბოლივია — გ. 4 ივნისი, 1974, სუკრე, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1949–1951 წლებში. ბოლივიის პრეზიდენტი 1949 წლის 22 ოქტომბრიდან — 1951 წლის 16 მაისამდე.
პენჯაბური ენა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პენჯაბური ენა
რიფსიმეს ეკლესია
რიფსიმეს ეკლესია (Սուրբ Հռիփսիմէի եկեղեցի) — ეჩმიაძინში, სომხური გუმბათოვანი არქიტექტურის ძეგლი (618; გამოთქმულია მოსაზრება, რომ იგი IX საუკუნის ძეგლია), საქართველოსა და სომხეთში ცნობილი ე. წ. „მცხეთის ჯვრის ტიპის“ ნიმუში, წარმოადგენს ტეტრაკონქს 4 სადგომით აფსიდებს შორის და წრის 3/4 მოხაზულობის ნიშებით გუმბათის წრის დიაგონალზე. მოგვიანო ხანის 16-წახნაგა გუმბათი ტრომპებზეა დაფუძნებული. ეკლესია გარედან სწორკუთხედშია მოქცეული. გარეთ და შიგნით თლილი ქვითაა ნაგები. ტაძრის ფასადები სადაა, ისინი ტრაპეციისებრი ნიშებითა და სარკმლებისა და ნიშების თავსართებითაა დანაწევრებული. ეკლესიის ქვეშ დაცულია წმინდა რიფსიმეს სამარხი.
ლაგამი
ლაგამი — ცხენის აკაზმულობის (აღვირის) ნაწილი, რომელიც დასამორჩილებლად პირში ამოედება ცხენს. უძველეს ხანაში ამ მიზნით ტყავის თასმა ან თოკი იხმარებოდა. ბრინჯაოს ლაგამი გავრცელდა ძვ. წ. II ათასწლეულის ბოლოდან. ეს იყო ბრინჯაოს მთლიანი, შემდეგ კი ორნაწილიანი ღერო, რომელსაც ბოლოებზე სხვადასხვა ფორმის ფირფიტები ან ღეროები, ე. წ. საყბეურები ჰქონდა წამოცმული. საყბეურებით ლაგამი ცხენის პირში მაგრდებოდა და ავშარას უკავშირდებოდა. ძვ. წ. VII-VI საუკუნეებიდან რკინის ლაგმებიც გაჩნდა. გვიანდელი ანტიკური ხანიდან დღემდე ლაგამს არსებითი ცვლილება არ განუცდია.
საქართველოში აღმოჩენილი უძველესი ლაგმები ძვ. წ. XIII საუკუნეს განეკუთვნება. ესაა ბრინჯაოს ორნაწილედი ღერო, რომელსაც ბრინჯაოს ჭვირული დისკოს ფორმის ან საქონლის რქის საყბედურები აქვს. ძვ. წ. I ათასწლეულის I ნახევარში აკეთებდნენ ლითონის ღეროვან ორნახვრეტიან საყბეურებს. ძვ. წ. VII-V საუკუნეებში გავრცელდა ორნაწილიანი ლაგამი, რომლის თითოეული ნაწილი საყბეურთან ერთად იყო ჩამოსხმული. ძვ. წ. V საუკუნის ბოლოს შეიქმნა ე. წ. ახალგორული ტიპის ლაგამი, რომლის საყბეურები, ლაგმის ღეროვანი ნაწილები და მათზე წამოსაცმელი რგოლები ცალ-ცალკე იყო დამზადებული. ამ ტიპის ზოგიერთი ლაგამი რკინისაა. შუა საუკუნეების ლაგამი ორნაწილიანი ღეროა, რომლის ბოლოებზე რგოლებია წამოცმული. საქართველოს თანამედროვე ეთნოგრაფიულ ყოფაში გვხვდება ორგვარი ლაგამი: ერთი — ჩვეულებრივ სატარებელი, მეორე — სახორხე ლაგამი, რომელსაც ცხენის გახედვნის დროს იყენებენ.
ოსილკოვო
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბოსნიური ენა
ბოსნიური ენა — ბოსნიელების ენა, სერბულ-ხორვატული პლურიცენტრული ენის სტანდარტიზებული სახეობა. ბოსნიური არის ბოსნია-ჰერცეგოვინის ერთ-ერთი ოფიციალური ენა, დანარჩენი ორია — სერბული და ხორვატიული. ის ასევე აღიარებულია უმცირესობის ენად ხორვატიაში, სერბეთში, მონტენეგროში, ჩრდილოეთ მაკედონიასა და კოსოვოში.
ბოსნიური იყენებს როგორც ლათინურ დამწერლობას, ასევე კირილიცას, თუმცა პირველი უფრო ხშირად გამოიყენება. ბოსნიურში არაბული, ოსმალური და სპარსული სიტყვების დიდი რაოდენობაა, ძირითადად, ისლამის გამო.
ბოსნიური დაფუძნებულია სერბულ-ხორვატული ენის ყველაზე გავრცელებულ დიალექტზე, რომელსაც შტოკავური ეწოდება. აქედან გამომდინარე, დეკლარაცია ხორვატების, სერბების, ბოსნიელებისა და მონტენეგროელების საერთო ენის შესახებ 2017 წელს სარაევოში გამოიცა. 1990-იან წლებამდე საერთო ენას ერქვა სერბულ-ხორვატული და ეს ტერმინი ჯერ კიდევ გვხდება ინგლისურში, განსაკუთრებით დიპლომატიურ წრეებში.
ისტორია
ბოსნიური ელიტა მჭიდროდ იყო ინტეგრირებული ოსმალურ კულტურაში და წერდა, ძირითადად, თურქულ, არაბულ და სპარსულ ენებზე. ხალხური ლიტერატურა დაწერილი ბოსნიურ ენაზე არებიცით საკმაოდ მწირია.
თანამედროვე ბოსნიური სტანდარტი ჩამოყალიბდა 1990-იან და 2000-იან წლებში. უფრო ხშირია ისლამურ-აღმოსავლური ლექსიკა, ასევე, არის გარკვეული ცვლილებები გრამატიკაში, მორფოლოგიასა და ორთოგრაფიაში, რომლებიც ასახავს ბოსნიელთა არქაულ ლიტერატურულ ტრადიციას.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ენები კატეგორია:კოსოვოს ენები კატეგორია:მონტენეგროს ენები კატეგორია:სერბეთის ენები კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ენები კატეგორია:ალბანეთის ენები
იოსებ იმედაშვილი
ბიოგრაფია
ბავშვობა მწყემსობაში გაატარა. სწავლობდა თბილისის სახელოსნო სასწალებელში. 1890-იანი წლებიდან ეწეოდა რევოლუციურ აგიტაციას თბილისის ქარხნებსა და რკინიგზის სახელოსნოებში, ავრცელებდა არალეგალურ ლიტერატურას. 1903 წლიდან რსდმპ-ია წევრი იყო. 1906 წელს აირჩიეს I სახელმწიფო სათათბიროს ამომრჩევლად. 1905-1906 წლებში ხელმძღვანელობდა ივრის ხეობის, ე. წ. გარეკახეთის ერთობის, რევოლუციურ მოძრაობას, იყო სოფელ ხაშმის მამასახლისი. 1905 წელს თბილისში გლეხთა რაზმთან ერთად პროტესტით წარუდგა მეფის ნაცვლის მოადგილეს გურიაში აჯანყებისჯარით დათრგუნვის წინააღმდეგ. 1910 წელს რევოლიციურ-პროპაგანდისტული მუშაობისათვის 4 წლის კატორღა მიუსაჯეს, რაც ავადმყოფობის გამო მეტეხის ციხეში პატიმრობით შეუცვალეს. 1918 წელს მოხალისედ მონაწილეობდა სომხეთ-საქართველოს ომში.
იმედაშვილი ნაყოფიერად იღვწოდა ლიტერატურისა და კულტურის სარბიელზე. ბეჭდვა დაიწყო 1895 წლიდან. 1893 ავჭალის, ხოლო 1902 წელს ავლაბრის მუშათა თეატრების დამაარსებელთაგანი და პირველი რეჟისორი იყო. შეადგინა და გამოსცა ორიგინალური და თარგმნილი პიესების ორი კრებული — „ცხოვრების სარკე“ (1899, 1901). 1902 წელს გამოსცა მაქსიმ გორკის მოთხრობათა პირველი ქართული თარგმანების კრებული. 1903 წლიდან გამოაქვეყნა ურბანისტული შინაარსის მოთხრობები, სატირული რომანი „აახ-ვაახ“, ლექსთა რამდენიმე წიგნაკი („სიყვარულის ძალა“, 1904; „პროლეტარიატის ჰიმნი“, 1905; „წითელი დროშა“, 1904) და სხვა. 1904 წელს გამოსცა პირველი „უცხო სიტყვათა ლექსიკონი“ (II, III გამოც. 1918, 1928). რედაქტორობდა ჟურნალს „თეატრი და ცხოვრება“, გაზეთებს „ხალხის ერთობა“, შემდეგ „ხალხის თავისუფლება“. ავტორია რომანებისა „განახლებული სიცოცხლე“ (1919-1921) და „ციბრუტი“ (1940). 1920-იან წლებში ცალკე წიგნებად გამოიცა იმედაშვილის პიესები („ნამუსიანი ხალხი“, „ალების ცეკვა“, „მზე ჩაწსვება“ და სხვა) და პოემები („მზეთა-მზე“, „მშვენიერა“). მას ეკუთვნის აგრეთვე პიესები „იოსებ ლაღიაშვილი“ (1920), „უკანასკნელი დედოფალი“ (1929). ისტორიულ-ბიოგრაფიული ნარკვევები ლადო აღნიაშვილისა და ივანე როსტომაშვილზე. ლიტერატურული და თეატრალური წერილები, მოგონებები, თარგმანები სომხური და აზერბაიჯანული ენებიდან. შეადგინა „ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი“ (ძვ. წ. IV — ახ. წ. XX სს., გამოქვეყნება დაიწყო მხოლოდ 2019 წელს).
მეუღლესთან, ანა ჟურულთან (მსახიობი, საზოგადო მოღვაწე; დ. 1884 — გ. 1927) ერთად იოსებ იმედაშვილი დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები
გუაჩიპასის დეპარტამენტი
გუაჩიპასის დეპარტამენტი (Departamento Guachipas) — დეპარტამენტი არგენტინაში, სალტის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2010 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 3 187 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 785 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გუაჩიპასი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სალტის პროვინციის დეპარტამენტები
ლურჯი ჯადოსნები
ლურჯ ჯადოსნებში შედის ორი ისტარი იმ არსებებიდან, რომლებიც ვალარებმა შუახმელეთში მოავლინეს საურონთან საბრძოლველად. მათ ლურჯ ჯადოსნებს უწოდებენ ჩაცმულობის ფერის მიხედვით (ყოველ ისტარს განსხვავებული ფერის სამოსი ეცვა) და მათი ინდივიდუალური სახელების მიხედვით. დაუსრულებელ ამბებში მათ უწოდებენ ალატარსა და პალანდოს. ორივე გაგზავნილი იქნა შუახმელეთის შორეულ აღმოსავლეთში. აქედან გამომდინარე, შუახმელეთის ისტორიაში მათ დიდი როლი არ ითამაშეს, მეტიც - მათზე თითქმის არაფერია ცნობილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუახმელეთის ჯადოსნები
ორფოთოლა
ორფოთოლა (Platanthera bifolia) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. 30-35 სმ სიმაღლის. ფოთოლი ორია, ფართოოვალური, ბლაგვწვერიანი. ყვავილედი მეჩხერია, ცილინდრული ფორმის. ყვავილები თეთრია, წვერში ოდნავ მომწვანო, ძლიერ სურნელოვანი, განსაკუთრებით – ღამით. ყვავილსაფრის გარეთა ფოთლები ხუთძარღვიანია, შიგნითა – სამძარღვიანი. თანაყვავილები ლანცეტაა, ბლაგვი. ტუჩი ხაზურია ან ენისებური. იზრდება მთის ქვედა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე ტყეებში, ბუჩქნარებში, ტყის პირა ადგილებში. გავრცელებულია თითქმის მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს მთელ კავკასიას, ევროპას, ახლო აღმოსავლეთსა და ციმბირის ზოგიერთ რეგიონს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერთლებნიანები კატეგორია:ჯადვარისებრნი
ავსტრია 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ავსტრია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Coolio
არტის ლეონ აივი უმცროსი, აგრეთვე ცნობილი როგორც Coolio (დ. 1 აგვისტო, 1963 – გ. 28 სექტემბერი, 2022) )   — ამერიკელი რეპერი და მსახიობი. იგი ყველაზე მეტად ცნობილია 1995 წლის სინგლით „Gangsta's Paradise“, თუმცა წარმატება მოიპოვა სხვა სინგლებითაც — „Fantastic Voyage“ (1994), „1, 2, 3, 4 (Sumpin' New)“ (1996) და „C U When U Get There“ (1997). რეპერს აგრეთვე ეკუთვნის „Aw, Here It Goes!“, Nickelodeon-ის 1996 წლის ტელესერიალ „კენანი და კელის“ თემატური სიმღერა. 1996 წლიდან Coolio ალბომებს დამოუკიდებლად გამოსცემდა, საქმიანობდა როგორც მზარეული და გამოუშვა სერიალი „Cookin' with Coolio“, ისევე, როგორც რეცეპტების წიგნი. რეპერის კარიერის ადრეულ წლებში მას წარმატება ჰქონდა ჯგუფ WC and the Maad Circle-ის შემადგენლობაში, რომელშიც აგრეთვე შედიოდნენ WC და მისი ძმა, Crazy Toones.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი რეპერები კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:გარდაცვლილი 2022
ავთანდილ ებრალიძე
ავთანდილ ებრალიძე (დ. 3 ოქტომბერი, 1991; თბილისი, საქართველო) საყოველთაოდ ცნობილია როგორც ავთო — ქართველი ფეხბურთელი, პორტუგალიური „ჟილ ვისენტეს“ თავდამსხმელი.
საკლუბო
ავთომ კარიერა დაიწყო 2010 წელს, პორტუგალიის მეოთხე დონის ჩემპიონატის კლუბ „ესპერანსა დელ ლაგოსში“, სადაც ერთი სეზონი დაჰყო. შემდეგ გადავიდა „ჟუვენტუდე ევორაში“, რომელიც პორტუგალიის მესამე დონის ჩემპიონატში ასპარეზობს და 27 თამაშში 2 გოლი მითვალა.
2012 წლის ზაფხულში ავთო გადავიდა სეგუნდა ლიგის კლუბ „ოლივეირენსეში“. „ოლივეირენსეში“ ავთოს დებიუტი შედგა 2012 წლის 29 ივლისს „ბელენენსეს“ წინააღმდეგ სადაც მან 76 წუთი ითამაშა. ავთომ მისი პირველი გოლი გაიტანა 2012 წლის 16 სექტემბერს „საინტრენსეს“ წინააღმდეგ, მისმა გუნდმა 5-1 ანგარიშით გაიმარჯვა.
2013 წლის 2 სექმტემბერს, პორტუგალიის სატრანსფერო ფანჯრის ბოლო დღეს ავთო გადავიდა პრიმერა ლიგის გუნდს „ჟილ ვისენტეში“, თავისუფალი ტრანსფერით.
სანაკრებო
2013 წლის 6 ოქტომბერს ავთო პირველად გამოიძახეს საქართველოს ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. მისი სანაკრებო დებიუტი შედგა 15 ოქტომბერს ესპანეთის წინააღმდეგ, მან 70-ე წუთზე შეცვალა შოთა გრიგალაშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ხეტაფეს ფეხბურთელები კატეგორია:ჟილ ვისენტეს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
კალდაშ-და-რაინია
კალდაშ-და-რაინია (Caldas da Rainha) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს კალდაშ-და-რაინიის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 30006 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
საგვარამიო
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 481 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლუკას გროზურეკი
ლუკას გროზურეკი (დ. 22 დეკემბერი, 1991) — ავსტრიელი ფეხბურთელი. „ფიორსტის“ მარცხენა ნახევარმცველი. კარიერის დიდი ნაწილი გატარებული აქვს ავსტრიულ კლუბებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:ავსტრიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
ფიფა
ფეხბურთის ასოციაციათა საერთაშორისო ფედერაცია, შემოკლებით ფიფა (აკრონიმი Fédération Internationale de Football Association) — ფეხბურთის საერთაშორისო მმართველი ორგანო. ორგანიზაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს შვეიცარიის ქალაქ ციურიხში. ორგანიზაციის ამჟამინდელი პრეზიდენტია ჯანი ინფანტინო.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|300პქ|ფიფა-ს შტაბ-ბინა ციურიხში ფიფა დაარსდა 1904 წლის 21 მაისს პარიზში. ორგანიზაციის დამფუძნებელი წევრები იყვნენ ბელგია, დანია, საფრანგეთი, ნიდერლანდები, ესპანეთი, შვედეთი და შვეიცარია. იმავე დღეს, ტელეგრაფის საშუალებით, წევრობის სურვილი გამოთქვა გერმანიამ.
ფიფა-ს პირველი პრეზიდენტი გახდა ფრანგი რობერ გერენი, რომელიც 1906 წელს ინგლისელმა დანიელ ბარლი ვულფოლმა შეცვალა. პირველი შეჯიბრი, რომელიც ჩატარდა ფიფა-ს ორგანიზებით, იყო ფეხბურთი 1908 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე.
მალე ფიფა-ში გაწევრება დაიწყეს არაევროპულმა ქვეყნებმაც: სამხრეთ აფრიკამ 1908 წელს, არგენტინამ და ჩილემ 1912 წელს, კანადამ და აშშ-მა 1913 წელს.
პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, ორგანიზაციის აქტიურობამ იკლო, ვინაიდან ფეხბურთელთა უმეტესობა ფრონტის ხაზზე აღმოჩნდა. საფრთხის ქვეშ დადგა ორგანიზაციის არსებობის საკითხი. 1918 წელს გარდაიცვალა დანიელ ბარლი ვულფოლი; ფიფა-ს მესვეურობა გენერალურ მდივან კარლ ანტონ ვილჰელმ ჰირშმანს გადაეცა. ფიფა-მ არსებობა განაგრძო, თუმცა ორგანიზაციას გაეთიშა ინგლისის ფეხბურთის ასოციაცია, იმ მიზეზით, რომ არ სურდა იმ ქვეყნების გუნდებთან თამაში, რომელთანაც ისინი ომში იყვნენ ჩაბმული. მოგვიანებით, 1946 წელს, ინგლისი ხელახლა გაწევრიანდა ფიფა-ში.
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო საფეხბურთო ორგანიზაციები
გერმანული ენა
გერმანული ენა (Deutsch ) — გერმანიის, ავსტრიისა და ლიხტენშტაინის ოფიციალური და შვეიცარიის, ლუქსემბურგისა და ბელგიის ერთ-ერთი ოფიციალური ენა. გერმანული ინგლისურთან, ნიდერლანდურთან და ფრიზიულთან ერთად ინდოევროპული ოჯახის დასავლეთ-გერმანიკული ენების ჯგუფს მიეკუთვნება.
სათავეები
გერმანული ენის ისტორია იწყება VIII—IX სს-ში ძველი ზემოგერმანული (Althochdeutsch) დიალექტების საფუძველზე. XIII—XV სს-ში განაგრძობს განვითარებას საშუალო ზემოგერმანულის (Mittelhochdeutsch) სახელწოდებით, XV ს-დან კი სრულიად ახალი სალიტურატურო გერმანული (Neuhochdeutsch) ენა იწყებს ჩამოყალიბებას. უძველესი წერილობითი ძეგლებია: სანტ-გალენის ლათინურ-გერმანული გლოსარიუმი (VIII ს.), შესრულებული ალემანურ დიალექტზე, ისიდორეს ტრაქტატის თარგმანი რაინის ფრანკულ დიალექტზე (IX ს-ის დასაწყისი).
გერმანიის ტერიტორიაზე შუა საუკუნებში მრავლად იყო პატარ-პატარა ტერიტორიული წარმონაქმნები, რამაც განაპირობა საკმაოდ განსხვავებული დიალექტების წარმოქმნა. დიალექტთა მრავალფეროვნება ხელს უშლიდა საერთო გერმანული ენისა და კულტურის განვითარებას. ამის გამო, მე-13 საუკუნის დასაწყისში, გერმანელმა პოეტებმა და მწერლებმა თავის შემოქმედებაში დიალექტური სიტყვების ხმარება აიკრძალეს. სწორედ ეს დრო ითვლება საერთო გერმანული სამწერლობო, ლიტერატურული ენის შექმნის პირველ მცდელობად.
1521 წელს მარტინ ლუთერმა თარგმნა ახალი, ხოლო 1534 წელს ძველი აღთქმა, რითაც მან განვითარების სრულიად საფეხურზე აიყვანა გერმანული ენა.
ევროპის სხვა ქვეყნებისაგან განსხვავებით, სადაც სალიტერატურო ენა ძირითადად დედაქალაქის დიალექტს ეფუძნება, გერმანული სამწერლობო ენა შუალედურია ჩრდილოეთისა და სამხრეთის დიალექტებს შორის და ადგილობრივად ითვლება მხოლოდ ჰანოვერში. სალიტერატურო ენამ ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში სწრაფად ჩაანაცვლა ადგილობრივი დიალექტები, ხოლო სამხრეთ გერმანიაში ჯერ კიდევ უფრო მეტად განსხვავებულ დიალექტებზე საუბრობენ.
ანბანი
ხმოვნები: A|A, a; E|E, e; I|I, i; O|O, o; U|U; u; Y|Y y.
გერმანულ ენაში ბგერა ც-სთვის ორი ასო-ნიშანია: Z და C. თუკი Z, z გამოიყენება გერმანული სიტყვების დასაწერად, იკითხება როგორც „ც“, ხოლო თუ ინგლისური ან ფრანგული სიტყვები წერია ამ ასოთი — როგორც „ზ“. არის შემთხვევები როდესაც ეს ასო გვხვდება იტალიური, პორტუგალიური, ესპანური ენებიდან გადმოტანილ საკუთარ სახელებში. ამ შემთხვევაში ეს ასო შესაბამისი ენის ფონეტიკის მიხედვით წაიკითხება. არსებობს უცხოურ წარმოშობის საკუთარ სახელთა ლექსიკონი, სადაც მითითებულია ამ სახელთა წაკითხვის, წარმოთქმის შესამაბისი წესები.
ასო-ბგერა C დამოუკიდებლად არაგერმანულ, ნასესხებ სიტყვებში, ან უცხოურ საკუთარ სახელებში გვხვდება. გერმანულში მას გამოიყენებენ ასოთა შემდეგ შეთანხმებებში: Ch, ch; Sch, sch; Tsch, tsch; –, chs; –, ck. ამ ორ უკანასკნელს დიდი ვარიანტი არ გააჩნია, რადგან არ არსებობს სიტყვა, რომელიც ამ ასოთშეთანხმებაზე დაიწყებოდა.
ფონოლოგია
გერმანულ ენას მრავალი დიალექტი აქვს, თუმცა სტანდარტული გერმანულის (ზემოგერმანულის) ფონოლოგია განსხვავებულ დიალექტებზე ერთმანეთთან საკმაოდ ახლოსაა.
ასო V გერმანულ ენაში ორნაირად იკითხება: გერმანული წარმოშობის სიტყვებში იკითხება როგორც „ჶ“. მაგალითად, Vater, vier, viel, voll და ა.შ.; არაგერმანულ, ძირითადად ლათინურიდან შემოსული სიტყვებში იკითხება როგორ „ვ“. მაგალითად, Revolution, Evolution, Verb, Evaluation, Divergenz და ა. შ..
ლექსიკა
ფრაზები და სიტყვები
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ენები კატეგორია:ავსტრიის ენები კატეგორია:ლუქსემბურგის ენები კატეგორია:ლიხტენშტაინის ენები კატეგორია:შვეიცარიის ენები
სამცხე-ჯავახეთის ისტორიული მუზეუმი
ისტორია
სამცხე-ჯავახეთის კულტურული მემკვიდრეობის სიმძლავრემ ჯერ კიდევ XIX ს-ის 80-იან წლებში დააინტერესა ცნობილი მოძღვარი, მკვლევარი და საზოგადო მოღვაწე ივანე გვარამაძე ე.წ. „ვინმე მესხი“, რომელმაც მისივე შეგროვილი ექსპონატებით მოაწყო საოჯახო მუზეუმი.
ივანე გვარამაძის საოჯახო მუზეუმი ათწლეულების განმავლობაში შეუდარებელ სამსახურს უწევდა როგორც ქართველ მეცნიერებსა და მკვლევარებს, ასევე საზღვარგარეთიდან ჩამოსულ სწავლულებსა და მოგზაურებს.
აღსანიშნავია, რომ სწორედ ივანე გვარამაძის საოჯახო მუზეუმისა და გაუქმებულ ეკლესია-მონასტრებში შეკრებილი მასალები დაედო საფუძვლად 1921 წელს ახალციხეში სამაზრო მუზეუმის დაარსებას.
შენობის არარსებობის გამო აღნიშნული მუზეუმი 1924 წელს გაუქმდა და ექსპონატები ს. ჯანაშიას სახ. საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმს გადაეცა.
1937 წელს ივ. გვარამაძის ვაჟის, კონსტანტინე გვარამაძის უამრავი მცდელობის შემდეგ, სამაზრო მუზეუმის ბაზაზე ქ. ახალციხეში კვლავ გაიხსნა მუზეუმი, მხარეთმცოდნეობის პროფილით.
1972 წლიდან მუზეუმი ე. წ. „რაბათში“, ზედა ციხის ტერიტორიაზე, ორ შენობაში განთავსდა.
მუზეუმს ხშირად ეცვლებოდა სტატუსი. 2005 წლამდე სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ფილიალი იყო. 2005 წელს საქართველოში მოხდა მუზეუმების რეორგანიზაცია და საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმს საქართველოს ეროვნული მუზეუმი ეწოდა, ხოლო ახალციხის მუზეუმს - ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სამცხე-ჯავახეთის ისტორიული მუზეუმი.
ექსპოზიცია და ფონდები
ახალციხის მუზეუმში დაცულია უნიკალური ხელნაწერები და ძველნაბეჭდი წიგნები. XI-XIII-XV სს ეტრატები, XVI ს-ის ხელნაწერის ფრაგმენტები „ვეფხისტყაოსანიდან“, 1477 წელს იტალიაში დაბეჭდილი „საქრისტიანო მოძღვრება“, 1626 წელს გამოცემული ქართულ-იტალიური ლექსიკონი, 1709 წელს ვახტანგ VI-ის სტამბაში ნაბეჭდი ფსალმუნები და ა.შ.