cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იუხარი-სალაჰლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახის რაიონის სოფლები
კალაურის მთავარანგელოზთა ეკლესია
კალაურის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კალაურის სამხრეთ-დასავლეთით 2 კილომეტრზე, ბალვენასხევის მარჯვენა ნაპირზე, ტყეში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია ნაგებია რიყის მსხვილი ქვითა და ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია.თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია საკურთხევლის ნაწილი და დასავლეთ კედელი, დანარჩენი კედლების მხოლოდ კვალიღაა შემორჩენილი. ეკლესიას შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთთ ნახევარწრიული აფსიდია,რომელიც შუაში განგრეულია. აფსიდის ორივე გვერდში თითო პატარა ოთხკუთხა ნიშაა. შემორჩენილია კონქის თაღის მხოლოდ ჩრდილოეთ ქუსლი. ეკლესიას რიყის ქვით ნაგები სწორკუთხა მოხაზულობის გალავანი აქვს შემოვლებული, რომლის მცირე ნაწილებიღაა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფეთიჰ I გირეი
ფეთიჰ I გირეი (١ فتح كراى‎, I Fetih Geray; დ. 1557 — გ. 1597, ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო,) — ყირიმის ხანი 1596–1597 წლებში, დევლეთ I გირეის მე-11 ვაჟი.
ბიოგრაფია
ახალგაზრდობაში მამამისის უამრავ ლაშქრობაში მიიღო მონაწილეობა. მისი უფროსი ძმების ომის დროს მხარი დაუჭირა ისლამ II გირეის. 1588 წელს ილაშქრა პოლონეთში. მისი ძმის, გაზი II გირეის მმართველობის დროს გახდა კალგა. 1591 წელს ილაშქრა რუსეთის სამეფოში. მოსკოვის სიახლოვეს რუსებმა, ბორის გოდუნოვის სარდლობით გაანადგურეს ყირიმელი თათრების 35 000 კაციანი არმია. 1592 წელს ფეთიჰმა მარბიელი ლაშქრობები მოაწყო რიაზანზე, ალყაში მოაქცია ასტრახანი, მაგრამ ვერ აიღო.
1596 წელს ძმებთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ოსმალების ლაშქრობაში უნგრეთში, რომლის დროსაც წარმატებით გამოიჩინა თავი და სულთნის ქება დაიმსახურა. უფრო მეტიც, მეჰმედ III-მ დიდ ვეზირ ქოჯა სინან-ფაშას რჩევით გაზი გირეი გადააყენა და ყირიმის ხანის ტიტული სწორედ ფეთიჰს უბოძა. მისი მმართველობა მხოლოდ 3 თვემდე გაგრძელდა. ყირიმის სახანოში დაბრუნებიდან მალევე, გაზი II გირეი აუჯანყდა ფეთიჰს, ტახტიდან ჩამოაგდო და 1597 წლის 5 თებერვალს თავის 4 ვაჟთან ერთად სიკვდილით დასაჯა. ამ ფაქტმა ოსმალების აგრესია გამოიწვია და მალევე მათ ყირიმის ხანის ძალაუფლება შეზღუდეს იმპერიაში და სახანოს მემკვიდრეობითი კანონიც კი შეცვალეს. მოგვიანებით, ფეთიჰ გირეის გადარჩენილი უკანონო ვაჟის, ჩობან-დევლეთ გირეის შვილმა, ადილ გირეიმ შეძლო ხანის ტიტულის მიღება, მაგრამ სახანოს მმართველთა დინასტია საბოლოოდ სელამეთ გირეის შთამომავლებმა გააგრძელეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1557 კატეგორია:გარდაცვლილი 1597 კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:მოკლული მონარქები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ე. ახვლედიანის 17)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ელენე ახვლედიანის ქუჩაზე (№ 17), თარიღდება XIX საუკუნის I ნახევრით.
სახლი ეზოს სიღრმეში, ახვლედიანის ქუჩისა და მისი ჩიხის კუთხეში დგას ნაგებია ძველი აგურით, ძლიერ სახეშეცვლილია. ავთენტურ ნაწილებიდან შემორჩენილია მრგავლი, მასიური ბოძები. რომლებსაც მეორე სართულის აივნები ეყრდნობა. აივნები გადაკეთებულია შუშაბანდებად მოაჯირების რიკულები ძველია, ოსტატურად გაჩარხული კარ-სარკმელების ზღუდარები აგურის წყობით, რკალურად არის გამოყვანილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
პირანგინიუ
პირანგინიუ (Piranguinho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 016 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 64.23 კმ²-ზე. ფართობი 124 803 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ასონიანთ ეკლესია
ასონიანთ ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფხოველში, სოფლის სამხრეთ აღმოსავლეთით ორიოდე კილომეტრზე, ტყეში. მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია აფსიდის სამხრეთ გვერდის კვალი. ეკლესია ნაგები ყოფილა მოზრდილი ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით.
სამეფო საყვარელი
სამეფო საყვარელი — მეფის ან მისი მემკვიდრის ოფიციალური საყვარელი. ზოგ სამეფო საყვარელს საკმაოდ დიდი ძალაუფლებაც ჰქონდა. მსგავსი ძალაუფლების მქონე საყვარლები ცნობილნი იყვნენ როგორც "სამეფო ტახტის უკანა მდებარე ძალა". სამეფო საყვარლებისგან შობილი შვილები არ ითვლებოდნენ ტახტის მემკვიდრეებად, მათ ეწოდებოდათ "სამეფო ნაბიჭვრები". ყველაზე ცნობილ სამეფო საყვარლად მადამ დე პომპადური ითვლება.
ასონიანთ ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სამეფო საყვარელი
ლიტერატურა
კატეგორია:ინტიმური ურთიერთობები
წიფთაურის ეკლესია
წიფთაურის ეკლესია -- არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიფთაურში, ადგილი კაპარაანზე, მდინარე ქსნის მარჯვენა ნაპირზე. აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში.
ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. წყობაში დაცულია სწორხაზოვნება. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია ასევე სწორკუთხა, საფეხურებიანი სარკმელი. ჩრდილოეთით ორი, ხოლო სამხრეთით ერთი ნიშაა მოწყობილი. აბსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით. საკურთხეველში დგას ტრაპეზის ქვა. არქიტრავული შესასვლელი დასავლეთ კედელშია გაჭრილი. შესასვლელის თავზე სწორკუთხა სარკმელია. ნაგებობის კედლები შემორჩენილია 2-3 მეტრის სიმაღლეზე, ზოგან უფრო ნაკლებია. ეკლესიას დასავლეთიდან გეგმით სწორკუთხა მინაშენი აქვს, რომელშიც ნაოთხალი შესასვლელი სამხრეთ კედელშია მოთავსებული. კედლების სიმაღლე 1 მეტრს აღწევს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ის კვლავ აქ არის (წიგნი)
ის კვლავ აქ არის (Er ist wieder da, ) — გერმანელი ჟურნალისტის, ტიმურ ვერმესის სატირული რომანი მესამე რაიხის ფიურერ ადოლფ ჰიტლერზე. 2015 წელს მოხდა ნოველის ეკრანიზაცია. ქართულ ენაზე წიგნი 2015 წელს გამოვიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანულენოვანი ნოველები კატეგორია:2012 წლის რომანები კატეგორია:გერმანულენოვანი რომანები
დიმიტრი კორძაია
დიმიტრი კორძაია (დ. 11 ნოემბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1981-1982 წლებში იყო რესპუბლიკის ც/ს საავადმყოფოს I ქირურგიული განყოფილების ექიმი-ინტერნი. 1983-1991 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ოპერაციული ქირურგიისა და ტოპოგრაფიული ანატომიის კათედრის ასისტენტი. 1992-1996 წლებში იყო დოცენტი და პროფესორი. 1988-1991 წლებში კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელია, 1991 წლიდან უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992 წლიდან კლინიკური და ტრადიციული მედიცინის აკადემიის (ჩინური მედიცინის ინსტიტუტის) რექტორი. 1983-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ოპერაციული ქირურგიის და ტოპოგრაფიული ანატომიის კათედრის ასისტენტი, დოცენტი და პროფესორი. 2005 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტის პროფესორი, კლინიკური ანატომიისა და ოპერაციული ქირურგიის კათედრის ხელმძღვანელი. 2011 წლიდან არის სადოქტორო პროგრამის „კლინიკური და ტრანსლაციური მედიცინის“ ხელმძღვანელი, ერთსაფეხურიანი საგანმნათალებლო პროგრამების „მედიცინა“ (ქართულენოვანი) და „მედიცინა“ (ინგლისურენოვანი) ხელმძღვანელი. 2017 წლიდან არის მედიცინის ფაკულტეტის დეკანი. სამეცნიერო ნაშრომების, 8 რაციონალიზატორული წინადადების ავტორი. მისი სახელი უკავშირდება საქართველიში ინტეგრაციული მედიცინის დანერგვას, უმაღლესი სამედიცინო განათლების ქართულენოვანი სახელმძღვანელოების შექმნას. კლინიკური ანატომიისა და ოპერაციული ქირურგიის კათედრის ხელმძღვანელი და მედიცინის ფაკულტეტის დეკანია. მიღებული აქვს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ღვიძლშიდა ნაღვლის კალაპოტის თავისებურებანი ნორმულად და ნაღვლის საერთო სადინარის ოკლუზიის პირობებში“, დაიცვა 1987 წელს, სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ნაღვლის გზების პლასტიკურობა, ნაღვლის შეგუბების მკურნალობის ტაქტიკისა და ოპერაციული ქირურგიის თავისებურებათა დაფუძნება“, დაიცვა 1994 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
ფშაველის საწნახლები
ფშაველის საწნახლები — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს სოფელ ფშაველის ჩრდილოეთ განაპირას. განეკუთვნებიან შუა საუკუნეებს. ერთი მათგანი წაგრძელებული სწორკუთხედია ნაგებია რიყის ქვით კირის ხსნარზე მისგან მოცილებით მეორე საწნახელის ნანგრევია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
დავით აბაშიძე (პოლიტიკოსი)
1982 წელს დაამთავრა მოსკოვის მ. ვ. ლომონოსოვის სახელობის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სრულიად საქართველოს აღორძინების კავშირი“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტი
thumb|right|180px|აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტი აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტი (AUAC; Azərbaycan Memarlıq və İnşaat Universiteti) — სახელმწიფო უნივერსიტეტი, მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. უნივერსიტეტი სპეციალიზებულია სამოქალაქო ინჟინერიასა და არქიტექტურაში. დაარსდა 1975 წელს, აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტისგან გამოყოფის შემდეგ და თავდაპირველად აზერბაიჯანის სამოქალაქო ინჟინერიის ინსტიტუტი ეწოდა.
ისტორია
აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტის ისტორია იწყება 1920 წელს ბაქოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში მშენებლობის ფაკულტეტის ჩამოყალიბებით. 1930-1934 წლებში აამუ ფუნქციონირებდა, როგორც მშენებლობისა და არქიტექტურის დამოუკიდებელი ინსტიტუტი, 1934 წლიდან როგორც აზერბაიჯანის სამრეწველო ინსტიტუტის ფაკულტეტი, ხოლო 1951 წლიდან როგორც აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტის ფაკულტეტი.
1975 წელს აზერბაიჯანის სს-იმა საბჭოს გადაწყვეტილებით აზერბაიჯანის სამოქალქო ინჟინერიის ინსტიტუტი ჩამოყალიბდა. ინსტიტუტმა უნივერსიტეტის სტატუსი 1992 წელს მიიღო. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ჰეიდარ ალიევის 2000 წლის 13 ივნისის ბრძანების შესაბამისად უნივერსიტეტს აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტი ეწოდა.
ზოგადი ინფორმაცია
უნივერსიტეტის პერსონალი შედგება 700 პროფესორისა და მასწავლებლისგან, რომელიც ინჟინერ სპეციალისტებს ამზადებენ. მათგან 100 მეცნიერებათა დოქტორია, ხოლო 400-ზე მეტი მეცნიერებათა კანდიდატი, უფროსი ლექტორი და ხელმძღვანელი მასწავლებელი. სასწვალო პროცესში ჩართული არიან სახელმწიფო სამშენებლო კომპლექსის წამყვანი სპეციალისტები. უნივერსიტეტს 42 დეპარტამენტი აქვს: სოციალ-პოლიტიკური, ჰუმანიტარული, ზოგადი მეცნიერებების, ტექნიკური და სპეციფიკური დეპარტამენტები. დეპარტამენტთა უმრავლესობა თანამედროვე აღჭურვილობით, კომპიუტერებითა და ლაბორატორიებითაა უზრუნველყოფილი. უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს ჭადრაკის კლუბები, სპორტული სტადიონი, საკონცერტო დარბაზი და კაფეები. უნივერსიტეტს აქვს საკუთარი გაზეთი. აამუს აქვს თანამედროვე ბიბლიოთეკა, რომელის 2 დარბაზის, 3 სამკითხველო დარბაზის, არქიტექტურის კაბინეტისა და უცხოელ სტუდენტთა კაბინეტისგან შედგება.
საერთაშორისო ურთიერთობები
აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობები სამ სტრუქტურას მოიცავს: უცხოელ სტუდენტთათვის დეკანატს, ფაკულტეტს უცხოელ სტუდენტთა მომზადებისთვის და საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენს.
აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტში უცხოელ სტუდენტთათვის დეკანატი 1977 წელს დაარსდა უცხო ქვეყნებში გასაგზავნად სპეციალისტთა მომზადეისთვის. უნივერსიტეტში 40-ზე მეტი ქვეყნის 1000-მდე სტუდენტმა მიიღო განათლება. ამჟამად უნივერსიტეტში 15 ქვეყნის 400-მდე ასპირანტი სწავლობს.
აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტის უცხოელი სტუდენტები საერთო საცხოვრებლებში ცხოვრობენ. უნივერსიტეტის უცხოელი სტუდენტების დეკანატი უცხოეთის უნივერსიტეტების შესაბამის დეპარტამენტებთან და სხვა ორგანიზაციებთან თანამშრომლობს. უნივერსიტეტი ურთიერთთანამშრომლობს ალჟირის, ტუნისის, მალის, სენეგალის, გვინეის, ირანის, იაპონიის, იემენის, ინგლისის, ავღანეთის, კამბოჯის, ინდოეთის, ეთიოპიის, თურქეთისა და სხვა ქვეყნების უნივერსიტეტებთან.
უნივერსიტეტი არის კავკასიის უნივერსიტეტთა ასოციაციის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის უნივერსიტეტები კატეგორია:1975 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექქტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტი
Xəzər TV
ხაზარ TV (Xəzər TV) — აზერბაიჯანის ეროვნული ტელეარხი. მაუწყებლობს 2009 წლიდან აზერბაიჯანის მასშტაბით. დააფუძნა თურქმა მეწარმე აჰმედ გიულიმ 2007 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტატიების ესკიზები ტელევიზიის შესახებ კატეგორია:სატელევიზიო არხები
Blackstar (დეივიდ ბოუის ალბომი)
Blackstar (სტილიზებული, როგორც ★) — ინგლისელი მუსიკოს დეივიდ ბოუის 25-ე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2016 წლის 8 იანვარს, მომღერლის 69-ე დაბადების დღეს. ალბომში შეტანილია შვიდი სიმღერა. სასათაურო სიმღერა წამყვანი სინგლის სახით გამოვიდა 2015 წლის 20 ნოემბერს. სიმღერა აგრეთვე გამოყენებულია სერიალის The Last Panthers თემის სახით
ალბომის გარეკანი Facebook-ზე 2015 წლის 18 ნოემბერს გამოქვეყნდა, ხოლო სიმღერის მუსიკალური ვიდეო გამოჩნდა ბოუის YouTube-ის არხზე შემდეგ დღეს. მოგვიანებით სიმღერა ხელმისაწვდომი გახდა iTunes-ის მაღაზიაში. აგრეთვე ხელმისაწვდომი გახდა ალბომის წინასწარი შეკვეთის ბმული.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ალბომები კატეგორია:დეივიდ ბოუის ალბომები კატეგორია:ალბომები ტონი ვისკონტის პროდიუსერობით
ბალიზა
ბალიზა (Baliza) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 342 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაგარსასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 714 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.08 კმ²-ზე. ფართობი 1 782 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტრიუნის სამეფო
მინი|სამივე ხორვატიული სამეფოს გერბი იყო გამოსახული [[ხორვატიისა და სლავონიის სამეფოს გერბზე, მიუხედავად იმისა, რომ დალმაციის სამეფო მის შემადგენლობაში არ შედიოდა.]]
ტრიუნის სამეფო (Trojedna kraljevina) — ხორვატული ნაციონალური მოძრაობის ლიდერების მიერ ადვოკატირებული იდეა. მეორე ათასწლეულის მანძილზე სამი ხორვატული სამეფო: ხორვატია, სლავონია და დალმაცია ძირითადად დამოუკიდებლები იყვნენ. გაერთიანებული ხორვატია მხოლოდ ერთი მეფის, მეფობის დროს არსებობდა.
1848 წლამდე ჰაბსბურგების მმართველობი დროს იდეის ადვოკატირებას ხორვატები ახორციელებდნენ, თუმცა ტერიტორიის დიდი ნაწილი წარმოადგენდა უნგრეთსა და ავსტრიას შორის დავის საგანს. 1848 წლის რევოლუციების დროს, ტრიუნის სამეფოს ცნებას ატარებდნენ ხორვატი ნაციონალისტები. ხორვატი პოლიტიკოსები იმპერატორთან იცავდნენ იდეას და ითხოვდნენ სამი სამეფოს გაერთიანებას.
ავსტრია–უნგრეთის კომპრომისის და 1868 წლის ხორვატულ-უნგრული აქტის საფუძველზე, ავსტრიამ და უნგრეთმა ტერიტორიულ პრეტენზიებზე ოფიციალურად თქვეს უარი. შედეგად წმინდა იშტვანის გვირგვინის მიწების ქვეშ გაერთიანდა ხორვატია და სლავონია, ხოლო დალმაცია ისევ რჩებოდა ცალკე სამეფოდ.
XIX საუკუნის ბოლოსთვის ხორვატიის და დალმაციის სახალხო პარტიების მთავარი მიზანი იყო ტრიუნის სამეფოს იდეის ხორცშესხმა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური ტერმინები
ვირჟინია (მინას-ჟერაისი)
ვირჟინია (Virgínia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 945 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 623 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.41 კმ²-ზე. ფართობი 326 515 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფირაზა
ფირაზა (Pirəzə) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 461 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
შავი ყუთი
შავი ყუთი — ტერმინი მეცნიერებაში, კომპიუტერულ ტექნოლოგიასა და ინჟინერიაში, რომლითაც აღინიშნება მოწყობილობა, სისტემა ან ობიექტი, რომელიც აღქმულია მასში შემავალი (საწყისი) და გამომავალი (გადამუშავებული) ინფორმაციის ჭრილში, მუშა პროცესის ცოდნის ან გაგების გარეშე, მისი სირთულიდან ან დასახულის ამოცანისთვის უმნიშვნელოობიდან გამომდინარე. ამ გაგებით, ტრანზისტორს, ალგორითმს, ან სულაც ადამიანის თავის ტვინს შეიძლება ვუწოდოთ შავი ყუთი, რადგან ინფორმაციის დამუშავება ბუნდოვანია (შავია).
შავი ყუთის სისტემა, როგორც წესი გამოისახება ინფორმაციული ნაკადების დიაგრამის სახით, შავი ყუთით ცენტრში. შავი ყუთის საპირისპირო სისტემას, სადაც შიდა კომპონენტები ან მუშა პროცესის ლოგიკა დამკვირვებლისთვის ცნობილია ან გასაგებია, უწოდებენ თეთრ ყუთს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კიბერნეტიკა კატეგორია:სამეცნიერო სისტემები კატეგორია:მეცნიერების მეტათეორია
ბეჟაანთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია
ბეჟაანთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბეჟაანთკარში. აგებულია XVI-XVII საუკუნეებში.
ეკლესია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითაა ნაგები. ალაგ-ალაგ გამოყენებულია შირიმის ქვა. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით აქვს ნახევარწრიული აბსიდი, რომელშიც გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დგას; ჩრდილოეთით ერთი სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხევლის კონქი სფერულია. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ მოწყობილია ქვის კანკელი.
ნახევარცილინდრული კამარის დასავლეთის საბრჯენი თაღი, კუთხის პილასტრებს ეყრდნობა. დარბაზს ხარისხი შემოუყვება. არქიტრავული შესასვლელი ჩრდილოეთ კედელშია გაჭრილი. სამხრეთის კედელზე შემორჩენილია თაღოვანი სარკმლის კვალი.
ძეგლი დაზიანებულია, კამარა და კონქი მრავალ ადგილასაა ჩამონგრეული, აყრილია საპირე ქვა, სახურავზე და კედლებზე მოდებულია მცენარეები. მიწის დონე საგრძნობლადაა აწეული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბადრი აბზიანიძე
1985 წელს დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
ყვავის საყდარი (ფშაველი)
ეკლესია დარბაზულია ნაგებია რიყის და ნატეხი ქვით კირის ხსნარზე. წყობა ქაოსურია შესასვლელი დასავლეთითაა. ეკლესია უაფსიდო, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია ქვის ტრაპეზი. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში მცირე, ოთხკუთხა ნიშაა. მსგავსი ნიშა სამხრეთ კედელშიცაა მოწყობილი. საკურთხეველი დარბაზისგან არ არის გამოყოფილი და ორივეს ერთიანი კამარა ხურავს. ეკლესიას დასავლეთიდან მიდგმული აქვს ორსართულიანი სამრეკლო, რომლის პირველი სართული ოთხწახნაგაა, მეორე _ ცილინდრული. პირველ სართულს შესასვლლი სამხრეთიდან აქვს. მეორე სართულზე, ერთმანეთის პირდაპირ, გაჭრილია ოთხი, ვიწრო, მაღალი, თაღოვანი სარკმელი. სამრეკლოს ზედა ნაწილი თაროსებრი ლავგარდნითაა დასრულებული და კონუსისებრი სახურავი ხურავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ზემო ბოლის კვირაცხოვლის ეკლესია
ზემო ბოლის კვირაცხოვლის ეკლესია — საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ბოლში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ტიპის ეკლესიიდან შემორჩენილია კედლები 80 სმ-ს სიმაღლეზე. ეკლესიას სწორკუთხა საკურთხეველი ჰქონდა. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ყორექვა. ეკლესიაში მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თომას ჰიუზი (მწერალი)
თომას ჰიუზი (Thomas Hughes), დ. 20 ოქტომბერი, 1822 – გ. 22 მარტი, 1896) — ინგლისელი მწერალი და ადვოკატი.
ლიტერატურის სამყაროში სახელი გაითქვა რომანით „ტომ ბრაუნის სკოლის წლები“ (Tom Brown's School Days, 1856), სადაც რაგბის სკოლაში არსებული წესრიგია აღწერილი. რომანს აგრეთვე მოჰყვა გაგრძელება, „ტომ ბრაუნი ოქსფორდში“ (Tom Brown at Oxford, 1861) – ნაკლებად პოპულარული.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი ადვოკატები
შიმშილის თამაშები: ცეცხლის ალში
ფილმის გადაღებები დაიწყო 2012 წლის 10 სექტემბერს ატლანტაში, ჯორჯიის შტატში. პრემიერა გაიმართა 2013 წლის 15 ნოემბერს ლონდონში. ფილმის შემოსავალმა შეადგინა 865 მილიონი აშშ დოლარი, რითაც გახდა 2013 წლის ყველაზე შემოსავლიანი ფილმი. საუნდტრეკული ალბომის გამოცემამდე გამოვიდა პირველი სინგლი, Coldplay-ს მიერ ფილმისთვის შექმნილი „Atlas“, რომელიც ნომინირებული იყო გრემისა და ოქროს გლობუსზე.
იუხარი-ასქიფარა
იუხარი-ასქიფარა (Yuxarı Əskipara) — სოფელი ამიერკავკასიაში. აზერბაიჯანის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის თანახმად შედის ყაზახის რაიონის შემადგენლობაში. სომხეთის ადმინსტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით სოფელი შედის ტავუშის პროვინციაში. სოფელს ფაქტობრივად აკონტროლებს სომხური მხარე.
შიმშილის თამაშები: ცეცხლის ალში
ფილმმა მიიღო დადებითი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისგან. საერთო განხილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე ფლობს 89% (275 მიმოხილვაზე დაყრდნობით). აგრეთვე გადაეცა რამდენიმე ჯილდო.
იუხარი-ასქიფარა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახის რაიონის სოფლები
მადამ დე პომპადური
ჟანა ანტუანეტა პუასონი მარკიზა დე პომპადური ცნობილი როგორც მადამ დე პომპადური (დ. 29 დეკემბერი, 1721 — გ. 15 აპრილი 1764) — ლუი XV-ის ცნობილი სამეფო საყვარელი 1745 წლიდან მის გარდაცვალებამდე. იგი მართავდა მეფის განრიგს და იყო მისი მრჩეველი, რაც ფრანგულ სამეფო კარზე კრიტიკის საგნად იქცა, რამაც მას ბევრი მტერი გაუჩინა. პომპადურმა მონარქისგან მისთვის და მისი ნათესავებისათვის თავადური წოდება და სტატუსიც მოიპოვა. იგი პატრონობდა არქიტექტურასა და დეკორატიულ ხელოვნებას, განსაკუთრებით კი უყვარდა ფაიფური. აქტიურად უჭერდა მხარს ფილოსოფიასა და განმანათლებლობას. განსაკუთრებულ ყურადღებას იჩენდა ვოლტერის მიმართ. სწყალობდა დომენიკ ვივან დენონს. იგი ფრანგული სიამაყის ერთ-ერთი თვალსაჩინო სიმბოლოა. გარდაიცვალა ტუბერკულოზით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული  29 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1721 კატეგორია:გარდაცვლილი  15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1764 კატეგორია:გარდაცვლილი  15 აპრილი კატეგორია:სამეფო საყვარლები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
ბონ-ჟარდინ-დი-გოიასი
ბონ-ჟარდინ-დი-გოიასი (Bom Jardim de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 386 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაგარსასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 423 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.43 კმ²-ზე. ფართობი 1 899 კმ²-ია.
ბოლშინკის ქრისტეს შობის ეკლესია
ბოლშინკის ქრისტეს შობის ეკლესია (Церковь Рождества Христова) — მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის ხუტორ ბოლშინკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ტარასოვის რაიონი, ხუტორი ბოლშინკა.
ისტორია
1789 წელს სოფელ ბოლშინკაში ღვთისმშობლის შობის სახელზე ააშენეს ხის ეკლესია, რომელსაც ასევე ხის სამრეკლო ჰქონდა. XIX საუკუნის შუა წლებში ეკლესია საკმაოდ მოძველდა და დასახლებაში დაიწყეს ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა. პოლკოვნიკის ქვრივის ევდოკია აკიმის ასულისა და პოდპოლკოვნიკ ნიკოლოზ სტეფანეს ძე ეფრემოვების სახსრებით 1857 წელს დაიწყო ახალი ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესიის მთელი ქონება გადაიტანეს ძველი ეკლესიიდან ახალ ეკლესიაში. 1862 წლის 14 მარტის დონის კონსისტორიის ბრძანებით და მრევლის თხოვნით ეკლესიაში რამდენიმე სასულიერო პირს მისცეს ღვთისმსახურების ჩატარების უფლება. 1884 წლის 1 ნოემბერს ძველი ხის ეკლესია მთლიანად დაიწვა.
1857 წელს აგურის ეკლესია გადახურეს თუნუქის ფირფიტებით. ეკლესიის გარშემო გააკეთეს აგურის გალავანი. ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხეს ქრისტეს შობის სახელზე.
1930-იანი წლების დასაწყყისში ეკლესია დახურეს, მოხსნეს გუმბათი, ჯვარი, ზარი. დატოვეს მხოლოდ პატარა საყარაულო, რომელიც 1950-იან წლებში ასევე დახურეს.
მეორე მსოფლიო ომი წლებში 1942 წლის 12 ივლისს დაბომბვების დროს ეკლესია დაზიანდა. ომის შემდეგ ეკლესიაში განათავსეს ხორბლის საწყობი. მოგვიანებით ეკლესიაში ინახავდნენ შხამ-ქიმიკატებსა და სასუქს.
როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მიტროპოლიტ მერკურის ინიციატივით XXI საუკუნის დასაწყისში მიიღეს გადაწყვეტილება ტაძრის აღდგენის შესახებ. პირველ რიგში ეკლესია გაასუფთავეს ნაგვისაგან. 2014 წლის დასაწყისში დაიწყო ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
თხოთის მთა
თხოთის მთა — მთა საქართველოში, მდინარე მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე, კვერნაქების (კვერნაქის ქედი) ერთ-ერთი მონაკვეთი. მდებარეობს რეხულისა და ქსნის ხეობებს შორის და ერთმანეთისგან ყოფს მუხრანის ველსა და მტკვრისპირა ვაკეს — აშურიანს; სიმაღლე ზღვის დონიდან 845 მეტრამდე.
ისტორიულად თხოთის მთაზე მდებარეობდა კასპისკენ გადასასვლელი. „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ და ლეონტი მროველის მატიანეს მიხედვით, მცხეთაში წმინდა ნინოს მოღვაწეობის დროს, მუხრანისკენ სანადიროდ წასულ მეფე მირიანს თხოთის მთაზე მზე დაუბნელდა და გზა ვეღარ გაიგნო. მირიანმა თავდაპირველად თავის ღმერთებს მიმართა; შველა რომ ვერ მიიღო, ნინოს ღმერთს შეევედრა ხსნას. მართლაც, მაშინვე განათდა და მეფემ იწამა ქრისტე. მცხეთელთა მონათვლის შემდეგ წმინდა ნაძვის ხისაგან გამოთლილი სამი ჯვარი აღმართეს თხოთის მთაზე, ქალაქ უჯარმასა და იმ ბორცვზე, სადაც ახლა მცხეთის ჯვრის მონასტერია. ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით, „თხოთის მთასა ზედა მოიქცა მეფე მირიან ქრისტიანედ. აწ არს მუნ ნიში ჯუარისა, რომელი აღმართა წმიდამან ნინომ, სუეტისაგან გამოკუეთილი“. თხოთის მთაზე შემორჩენილია VII–VIII საუკუნეების ჯვრის ფორმის წმინდა ნინო ეკლესია — აღაიანის ნინოწმინდის ეკლესია.
ლიტერატურა
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის მთები
ტეტუმი ენა
ტეტუმი ან ტეტუნი — კუნძულ ტიმორზე გავრცელებული ავსტრონეზიული ენა, ამ ენაზე საუბრობენ ინდონეზიურ აღმოსავლთ ტიმორში, სადაც ის ოფიციალური ენაა. აღმოსავლეთ ტიმორში ტეტუნ დილი და ტეტუნ პრასა დიალექტები აქტიურად გამოიყენება როგორც მეორე სასაუბრო ენა. რადგან ტეტუნ დილში მრავლად გამოიყენება პორტუგალიური სიტყვები ამ ორ დიალექტზე მოსაუბბრეებს ხშირად ერთმანეთის არ ესმით.
ისტორია და დიალექტები
მინი|300პქ|კუნძულ [[ტიმორის ენები, ტეტუმი მონიშნულია ყვითლად.]] ტეტუმს აქვს ოთხი დიალექტი:
ტეტუნ-ტერიკი და ტეტუნ-ბელუ მხოლოდ მათი წარმოშობის ტერიტორიაზე გამოიყენება. ტეტუნ-პრასა ტეტუნის ფორმაა, რომელიზეც მთელ აღმოსავლეთ ტიმორში საუბრობენ. პორტუგალიურ ტიმორში 1975 წლამდე ასევე პორტუგალიურიც იყო ოფიციალური ენა. ტეტუნ-პრასა ყოველთვის წარმოადგენდა კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილის ლინგუა ფრანკას.
XV საუკუნეში, პორტუგალიელების გამოჩენამდე, ტეტუმი გავრცელებული იყო ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ტიმორში, როგორც საკონტაქტო ენა. ის წარმოადგენდა კუნძულის ყველაზე გავლენიანი სამეფოს ვეჰალის სალაპარაკო ენას. პორტუგალიელებმა (1556 წლიდან} დასახლებების უმეტესობა კუნძულის დასავლეთ ნაწილში შექმნეს, სადაც უფრო მეტად დავანზე საუბრობდნენ. 1769 წელს, როდესაც დედაქალაქი ოკუსიდან დილში გადაიტანეს, პორტუგალიელებმა ტეტუმს ხელი შეუწყვეს, რომ კოლონიაში როგორც რეგიონალური ენა ისე დამკვიდრებულიყო. ტიმორი წარმოადგენდა იმ იშვიათ პორტუგალიურ კოლონიას სადაც ლინგუა ფრანკას ადგილობრივი ენა წარმოადგენდა და არა პორტუგალიური. ამის ძირითადი მიზეზი ის იყო, რომ პორტუგალიური მმართველობა იყო არაპირდაპირი, ევროპელები მმართველობას ადგილობრივი მეფის დახმარებით ახორციელებდნენ. რომელმაც კათოლიციზმი მიიღო და თავი პორტუგალიის მეფის ვასალად აღიარა.
1975-1999 წლებში აღმოსავლეთ ტიმოორის ინდონეზიის ოკუპაციის დროს ინდონეზიამ ის თავის 27-ე პროვინციად გამოაცხადა. აკრძალა პორტუგალიურის გამოყენება და ერთადერთ ოფიციალურ ენად ინდონეზიური გამოაცხადა. მიუხედავად ამის ტიმორის კათოლიკურმა ეკლესიამ ტეტუმი მიიღო თავის ოფიციალურ ენად და ის ეროვნულ და კულტურულ იდონტობის საგნად აქცია. როდესაც 2002 წლის 20 მაისს აღმოსავლეთ ტიმორმა დამოუკიდებლობა მოიპოვა ტეტუმი და პორტუგალიური გამოცხადდა ოფიციალურ ენებად.
ტეტუმში რეგიონალური განსხვავებების გარდა არის პორტუგალიურის და ინდონეზიურის გავლენით გამოწვეული დიალექტური სხვაობებიც, გამოთქმაში და სიტყვების მნიშვნელობებში. პორტუგალიაში და ავსტრალიაში მცხოვრები მიგრანდების უმეტესობა საუბრობს ტეტუმზე, რომელსაც აქვს პორტუგალიურის ძლიერი გავლენა. მათ უმეტესობას არ მიუღია ინდონეზიური განათლება.
ორთოგრაფია და ფონოლოგია
ცხრილში, ფრჩხილებში მოცემული ყველა თანხმოვანი მხოლოდ ნასესხებ სიტყვებში გამოიყენება.
ტეტუმს პორტუგალიური ან ინდონეზიური მმართველობის დროს არანაირი აღიარება ან სახელწიფო დონეზე დახმარება არ ქონია. მხოლოდ ბოლო დროს შეიქმნა სტანდარტიზებული ორთოგრაფია ტიმორის ლინგვისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მიერ. ამის მიუხედავად ასევე არსებობს წერის სხვა და სხვა გავრცელებული ფორმები, ერთი მაგალითია სიტყვა bainhira რომლის მნიშვნელობაცაა როდის. ის ასევე შეიძლება იწერებოდეს როგორც: ain-hira, wainhira, waihira ან uaihira. ასევე Tetun-Terik-ის ზოგიერთ დიალექტზე "w" და "u"-ს გამოყენება დამოკიდებულია გამოთქმაზე.
დღევანდელი ორთოგრაფია სათავეს 1974 წელს ფრეტილინის (აღმოსავლეთ ტიმორის დამოუკიდებლობის რევოლუციური ფრონტი) მიერ ჩატარებული რეფორმებიდან იღებს, როდესაც მათ დაიწყეს აღმოსავლეთ ტიმორში წერა კითხვის გავრცელების მოძრაობა. ასევე მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა კათოლიკურმა ეკლესიამ, როდესაც მან ინდონეზიის ოკუპაციის პერიოდში აღმოსავლეთ ტიმორში ლიტურგიის ჩატარების ენად ტეტუმი მიიღო. ამან გამოიწვია ბევრი პორტუგალიური სიტყვის ტრანსკრიფცია, რომლებიც მანამდე თავისი საწყისი (პორტუგალიური) ფორმით იწერებოდნენ. მაგალითად: educação → edukasaun "education", და colonialismo → kolonializmu "კოლონიალიზმი".
ტიმორის ლინგვისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მიერ 1996 წელს განხორციელებული ბოლო რეფორმების მიხედვით დიგრაფული პორტუგალიურიდან ნასესხები "nh" და "lh" ბასკური ენის მსგავსად ჩანაცვლდა "n̄" და "l̄" -ით. შედეგად senhor "ბატონი" გახდა sen̄ór და and trabalhador "მუშა" გახდა trabal̄adór. 2002-ში, "n̄" და "l̄" ესპანურის მსგავსად შეიცვალა "ñ" და "ll"-ით. ამდენად, sen̄ór "ბატონი" გახდა señór, და trabal̄adór "მუშა" გახდა traballadór. ზოგიერთი ლინგვისტი თვლიდა, რომ ამ ხმოვანებისთვის კატალანურის და ფილიპინურის მსგავსად "ny"-ს და "ly"-ს გამოყენება ჯობდა, თუმცა ამის მიღება არ მომხდარა.
წინანდლის სამაროვანი
წინანდლის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ წინანდლის ჩრდილოეთით. ძეგლი მრავალფენიანია. თარიღდება გვიანდ. ბრინჯაოს ხანის დასასრულით, ძვ. წ. V-III და III-I საუკუნეებით. სამარხები გამოვლინდა 1925 წელს გზის გაყვანის დროს. მიწის ინტენსიური დამუშავების გამო სამარხების კომპლექსები დაზიანებული და არეული იყო. აღმოჩნდა სხვადასხვა დანიშნულების თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოს სამაჯურები. საკინძები, მშვილდსაკინძი, ძეწკვები. რკინის საბრძოლო და სამეურნეო იარაღები, სამაჯური და სხვა. 1971 წელს იაე ინ-ტის კაე-ს რაზმმა ამ ადგილას ჩაატარა მცირე, სადაზვერვო გათხრები.
სამაროვანს და ნამოსახლარს, სავარაუდოდ, 10-15 ჰა ეჭირა, რომლის დანგრეულ, ინჰუმაციურ სამარხებში, მიწის ზედაპირიდან 0,6-0,7 მეტრის სიღრმეზე, მხოლოდ თიხის ჭურჭლის ნატეხები გამოვლინდა. მათ შორის ჭარბადაა კარგად განლექილი თიხის, მოყვითალოდ გამომწვევი და ფართო ზოლებით შემკული ჭურჭლის ფარაგმენტები. ნამოსახლარზე დადასტურდა კრამიტის ნატეხები, ქვის დანგრეული კედლები, სხვადასხვა ზომის ორმოები, რომლებიც ამოვსებულია ნაცროვან-ნახშიროვანი მასით, ქვით და თიხის ჭურჭლის ნახატებით. არქეოლოგიური მასალა ინახება საქართველოს ეროვნულ მუზეუმსა და თელავის სახელმწიფოს ისტორიულ მუზეუმებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მარტიანის კვირაცხოვლის ეკლესია
მარტიანის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელი მარტიანის მიდამოებში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძეგლი მდებარეობს სოფლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 2 კმ-ზე, ნასოფლარ ყველდაბაში. ეკლესია დიდი ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. შემორჩენილია დასავლეთი კედელი, რომლის სიმაღლე 1,5 მეტრს აღწევს და სამხრეთ-დასავლეთი კუთხე. ოდნავ უკეთეს მდგომარეობაშია ეკლესიის ჩრდილოეთი მინაშენი. აქ შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 2 მეტრია. მინაშენში შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. კარი ნაოთხალია. აღმოსავლეთ კედელში მოთავსებულია სარკმელი. მინაშენის და ეკლესიის აღმოსავლეთი და სამხრეთი კედლები დანგრეულია. ეკლესიის ჩრდილოეთით შემორჩენილია სამრეკლოს მასიური ოთხკუთხა ფორმის სამი სვეტი. ძეგლს გარშემო მაღალი გალავანი შემოუყვებოდა. გალავნის აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლების კვალი არ იკითხება.
Aquarium (Aqua-ს ალბომი)
Aquarium — დანიურ-ნორვეგიული ჯგუფ Aqua-ს სადებიუტო სტუდიური ალბომი. იგი სკანდინავიაში 1997 წლის 26 მარტს, ხოლო აშშ-ში - 1997 წლის 9 სექტემბერს გამოვიდა. ალბომი ცნობილია სინგლებით Barbie Girl, Doctor Jones და Turn Back Time, თუმცა Barbie Girl-ის გამოცემამდე აგრეთვე გამოვიდა ორი სინგლი, Roses Are Red და My Oh My, რომლებიც 1998 ხელახლა გამოიცა.
სიმღერების სია
ამ გამოცემას ახლავს სხვადასხვა რემიქსი, აგრეთვე:
სქოლიო
კატეგორია:Aqua-ს ალბომები კატეგორია:1997 წლის სადებიუტო ალბომები
ვენსესლაუ-ბრასი
ვენსესლაუ-ბრასი (Wenceslau Braz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 005 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.91 კმ²-ზე. ფართობი 102 487 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფირქექა
ფირქექა (Pirkəkə) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 090 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ხეირიმლი
ხეირიმლი (Xeyrimli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ყაზახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახის რაიონის სოფლები
რობ ზომბი
რობ ზომბი (ნამდვილი სახელი რობერტ ბარტლ კამინგზი, Robert Bartleh Cummings; დ. 12 იანვარი, 1965) — ამერიკელი მუსიკოსი, კინორეჟისორი და სცენარისტი, რომელმაც სახელი გაითქვა მძიმე მეტალ ჯგუფ White Zombie-ში მოღვაწეობით, ვისთან ერთადაც გამოსცა ოთხი სტუდიური ალბომი. იგი არის ამერიკული როკ ჯგუფ Powerman 500-ის ვოკალისტის, სპაიდერ უანის უფროსი ძმა.
1996 წელს ზომბიმ ელის კუპერთან ერთად ჩაწერა პირველი სოლო სიმღერა „Hands of Death (Burn Baby Burn), რომელიც ნომინირებული იქნა გრემიზე. 1997 წელს მუშაობა დაიწყო პირველ სოლო ალბომ Hellbilly Deluxe-ზე, რომელიც გამოვიდა 1998 წლის აგვისტოში და მსოფლიოს მასშტაბით გაიყიდა სამ მილიონამდე ასლი. მომდევნო წელს გამოსცა რემიქს-ალბომი, ალბომი შეიცავდა სიმღერებს Hellbilly Deluxe-დან. 2000 წელს მან გადაიღო ფილმი „1000 გვამის სახლი“, მაგრამ პროექტმა მზის შუქი იხილა 2003 წელს. The Sinister Urge (2001) აშშ-ში იქცა ზომბის მეორე პლატინის ალბომად. 2003 წელს წარმოადგინა კომპილაციური ალბომი Past, Present, & Future.
2005 წელს ზომბიმ გადაიღო ფილმის, „1000 გვამის სახლი“ პირდაპირი გაგრძელება სახელწოდებით „ეშმაკის განდევნილები“, რომელსაც წინამორბედთან შედარებით დადებითი შეფასებები ჰხვდა წილად. 2006 წელს გამოსული ალბომი Educated Horses მოხდა Billboard 200-ის საუკეთესო ათეულში. რობიმ გადაწყვიტა ფოკუსირება მოეხდინა სარეჟისორო კარიერაზე და 2007 წელს გადაიღო 1978 წლის საშინელებათა ფილმის „ჰელოუინი“ „რიმეიკი, რომელიც იქცა მის ყველაზე შემოსავლიან ფილმად და მიიღო დადებითი შეფასებები მიმოხილველებისგან. 2009 წელს ამას მოჰყვა გაგრძელება „ჰელოუინი II“ და ანიმაციური ფილმი „ელ სუპერბისტოს მოჩვენებითი სამყარო“. ცოტა ხნის შემდეგ ზომბი კვლავ დაუბრუნდა მუსიკას და გამოუშვა მეოთხე სტუდიური ალბომი Hellbilly Deluxe 2 (2010), ალბომმა აშშ-ში მეათე ადგილს მიაღწია და ამავე რეგიონში გაიყიდა 200,000 ასლი.
2012 წელს გამოსცა მეორე რემიქს-ალბომი Mondo Sex Head და გადაიღო ფილმი „სალემის მბრძანებელი“, ხოლო მომდევნო წელს გამოაქვეყნა მეხუთე სტუდიური ალბომი Venomous Rat Regeneration Vendo. მუსიკალური კარიერის დაწყებიდანვე ზომბის მუსიკა და ლირიკა გამოირჩეოდა საშინელებათა და სამეცნიერო ფანტასტიკური თემებით. ცოცხალი შოუების შესრულებისთვის კრიტიკოსებმა მას მაღალი შეფასებები მისცეს. კარიერის განმავლობაში, მსოფლიოს მასშტაბით გაყიდული აქვს 15 მილიონამდე ალბომი.
სქოლიო
კატეგორია:რობ ზომბი კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ალტერნატიული მეტალის მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი მძიმე მეტალის მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი სიმღერების ავტორები კატეგორია:ამერიკელი როკ-მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი გამხმოვანებლები კატეგორია:საშინელებათა ფილმების რეჟისორები კატეგორია:ინდუსტრიული მეტალის მუსიკოსები კატეგორია:ნიუ-მეტალის მომღერლები კატეგორია:White Zombie-ის წევრები
გურამ ადამაშვილი
გურამ ადამაშვილი (დ. 10 ოქტომბერი, 1948, თბილისი) — ქართველი  მეცნიერი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ფიზიკოსი.
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საინჟინრო ფიზიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
მედიჩის ვილები
მედიჩის ვილები — სოფლის შენობების კომპლექსი ფლორენციის მახლობლად, იტალიაში, რომლებიც ეკუთვნოდათ მედიჩის საგვარეულოს წარმომადგენლებს XV-XVII საუკუნეებში. მედიჩის ვილები ასრულებდნენ რამდენიმე ფუნქციას: ის, რომ მედიჩის ვილები მიმოფანტულია თითქმის მთელი ქვეყნის ტერიტორიაზე, მიუთითებს მედიჩების საგვარეულოს სიძლიერესა და სიმდიდრეზე. მედიჩები მათ იყენებდნენ რეკრეაციული დანიშნულებით. ისინი იღვწოდნენ მიმდებარე ტერიტორიების სოფლის მეურნეობის განვითარებისათვის.
2013 წელს მედიჩის 12 ვილა და 2 ბაღი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
ჩვეულებრივი ნაძვი
ჩვეულებრივი ნაძვი ან ევროპული ნაძვი (Picea abies, ადრე Picea excelsa) — წიწვოვანი მცენარე ფიჭვისებრთა ოჯახისა. ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილო-აღმოსავლეთ ევროპაში, მცირედ — ალპებში, კარპატებში, ბალკანეთის ნახევარკუნძულის მთიან ნაწილებში, აგრეთვე საქართველოშიც. სიმაღლეში 30 მ-ს აღწევს (იშვიათად 50 მ-ს). აქვს კონუსისებური ფორმა. წიწვები (ფოთლები) სიგრძეში 1–2,5 სმ-მდეა, რომელთა სიცოხლე ექვს და მეტ წელს გრძელდება. გირჩა 15 სმ სიგრძისა და 4 სმ სიგანისაა, თესლი კვერცხისებური-წამახვილებული ფორმისა და 4 მმ სიგრძისაა. ჩვეულებრივი ნაძვი თესლს იძლევა 20–60 წლის ასაკიდან, 4–5 წელიწადში ერთხელ. ცოცხლობს საშუალოდ 250–300 წელი, მაგრამ არსებობს უფრო ხნიერი ნაძვებიც (მაგ. 468 წლის).
სქოლიო
კატეგორია:ნაძვი
ტარიელ მკლავაძის მკვლელობის საქმე
ტარიელ მკლავაძის მკვლელობის საქმე — 1925 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ივანე პერესტიანის მიერ ეგნატე ნინოშვილის ნაწარმოების მიხედვით.
გადაღება
სცენარისტმა შალვა დადიანმა შეცვალა ნინოშვილისეული თხრობის ქარგა და სცენარი პერსონაჟების მოგონებებზე, ე.წ. ფლეშბეკებზე ააგო, რაც უცხო იყო იმდროინდელ ქართულ კინოში. პერესტიანმა აქცენტი გააკეთა მსხვილ ხედებზე, მონტაჟურ ცვლებზე და დეტალიზაციის მეშვეობით შესანიშნავ ეფექტს მიაღწია. მშვენივრად იყო ნაჩვენები ყოფითი დეტალები, იმდროინდელი პროვინციული ქალაქი და სოფელი, ქეიფები, ცეკვა ხანჯლური და ხორუმი. ფილმის ავტორებმა მნიშვნელოვანი ფუნქცია დააკისრეს ტიტრებს, რომელთა მეშვეობით გადმოსცემდნენ ცალკეული გმირის ვინაობას, ხასიათს, საქმისადმი დამოკიდებულებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:სსრკ-ის მუნჯი ფილმები კატეგორია:1925 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ივანე პერესტიანის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ეგნატე ნინოშვილის რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
აზერბაიჯანის მასწავლებელთა ინსტიტუტი
აზერბაიჯანის მაწავლებელთა ინსტიტუტი (Azərbaycan Müəllimlər İnstitutu) — უმაღლესი საგანმანათლებლო ინსტიტუტი, რომელიც უზრუნველყოფს მასწავლებელთა მომზადებასა და ხელახლა გადამზადებას. მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში.
ისტორია
1920-იან წლებში განათლების სახალხო კომისარიატმა სკოლის მასწავლებელთა მომზადების მოკლე კურსები (2-6 თვე) უზრუნველყო. იმავე პერიოდში კომისარიატმადაგოგიკური ტექნიკური სკოლების შექმნა გადაწყვიტა. ტექნიკური სკოლები (მათში 1500 მწავლებელი იყო ჩართული) სპეციფიკანათლების მქონე მასწავლებელთა მოსამზადებლად 1927 წელს დაარსდა.
1929 წლის 1 ოქტომბერს აზერბაიჯანის სსრ-ის განათლების სახალხო კომისარიატის საბჭოს გადაწყვეტილებით საჯარო განათლების პერსონალის მოწინავე კვლევების აზერბაიჯანის ინსტიტუტი გაიხსნა. ინსტიტუტი მოიცავდა პედაგოგიკურ ტექნიკურ სკოლებს და ყოფილ პედაგოგიკის ფაკულტეტს. თავდაპირველად ინსტიტუტი მხოლოდ პედაგოგთა გადამზადებაზე იყო სპეციალიზებული, რომელსც მოკლევადიანი კურსებით ახორციელებდა. 1939 წელს აღნიშნულკი ინსტიტუტი მასწავლებელთა მოწინავე კვლევების რესპუბლიკურმა ინსტიტუტმა ჩაანაცვლა. 1972 წელს აზერბაიჯანის მასწავლებელთა მოწინავე კვლევების ცენტრალური ინსტიტუტის რეორგანიზება მოხდა. 1989 წელს ინსტიტუტს უმაღლესი განათლების I კატეგორია მიენიჭა. ინსტიტუტი კათედრალური სისტემიდან საფაკულტეტო სისტემაზე გადავიდა.
2000 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანების შესაბამისად აზერბაიჯანის მასწავლებეთა ინსტიტუტის 12 ფილიალი შეიქმნა: ნახიჩევანში, სუმგაითში, განჯაში, მინგეჩაურში, ყაზახსა და სხვა ქალაქებში. საწრთვნელი და სამრჩევლო ცენტრი ქალაქ ლენქორანში მდებარეობს. შემდეგში ნახიჩევანის ფილიალი მასწავლეელთა დამოუკიდებელი ინსტიტუტი გახდა.
სტრუქტურა
აზერბაიჯანის მასწავლებელთა ინსტიტუტი მოიცავს პედაგოგიკისა და ფილოლოგიის, სამომავლო წვრთნისა და მასწავლებელთა გადამზადების, ფსიქოლოგიის, ლიტერატურისა და სასწავლო მეთოდების, აზერბაიჯანული ენისა და მისი სსასწავლო მეთოდების, უცხო ენების, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებისა და მათი სწავლების მეთოდების, მათემატიკისა და მისი სწავლების მეთოდების, სოციალური მეცნიერებბის, ინფორმაციული ტექნოლოგიებისა და მათი სწავლების მეთოდების, საგანმანათლებლო მენეჯმენტისა და პროფესიული წვრთნის, საბაზისო და სკოლამდელი განათლების მეთოდებისა და სამოქალაქო თავდაცვის, სამედიცინო ცოდნისა და ფიზიკური განათლების საფუძვლების ფაკულტეტებს.
აზერბაიჯანის მასწავლებელთა ინსტიტუტი მოიცავს შემდეგ ფილიალებს: დაწყებითი საფეხურის მასწავლებელთა ტრენინგები, მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ფილიალი, მასწავლებელთა პროფესიული გადამზადების ფილიალი და მასწავლებელთა ხელშეწყობის ფილიალები. ამჟამად ფილიალებში 1079 ადამიანია დასაქმებული, მათგან 533 ფაკულტეტის წევრია. ინსტიტუტში 260 ადამიანია დასაქმებული. ინსტიტუტს 3 ფაკულტეტი, 12 დეპარტამენტი, ბიბლიოთეკა და კომპიუტერულირი აქვს.
საერთაშორისო ურთიერთობები
2011 წლის 27 აგვისტოს აზერბაიჯანის მასწავლებელთა ინსტიტუტსა და პაკისტანის პენჯაბის უნივერსიტეტს შორის ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმი გაფორმდა. MoU კონფერენციების გეგმის მიხედვით, ინსტიტუტის სტუდენტთა გამოცდილების გასაზრდელად ისშეხვედრების, სემინარებისა და სხვა ღონისძიებებია ორგანიზებული.
იმავე წლის 23 ივნისს აზერბაიჯანის მასწავლებელთა ინსტიტუტსა და თურქეთის ათათურქის უნივერსიტეტს შორის მასწავლებელთა და სტუდენტთა ტრენინგების, გაცვლითი პროგრამებისა და ერთობლივი საერთაშორისო ტრენინგების შესახებ შეთანხმებას მოეწერა ხელი.
რესურსები ინტერნეტში
მასწავლებელთა კატეგორია:2000 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
ირენე დუკაინა
ირენე დუკაინა (Εἰρήνη Δούκαινα; დ. 1066 — გ. 19 თებერვალი, 1138) — დუკების დინასტიის წარმომადგენელი. ბიზანტიის დედოფალი 1081-1118 წლებში როგორც ალექსი I კომნენოსის მეუღლე. ბიზანტიის იმპერატორ იოანე II-ისა და მსოფლიო ისტორიაში ერთ-ერთი პირველი ქალი ისტორიკოსის, ანა კომნენეს დედა.
წარმომავლობა
ირენე დაიბადა 1066 წელს კონსტანტინეპოლში. იგი იყო ბიზანტიის იმპერატორ კონსტანტინე X-ის ძმიშვილ ანდრონიკე დუკასა და მისი ცოლის, ბულგარეთის მეფე ივან ვლადისლავ კომეტოპულის შვილიშვილ მარია ბულგარელის ასული. გარდა ამისა, მამამისი ბიზანტიის იმპერატორ მიხეილ VII-ს ბიძაშვილად ერგებოდა.
ალექსის ტახტზე ასვლა
1078 წელს 11 წლის ირენე ცოლად გაჰყვა კაპადოკიელ პრინც ალექსი კომნენოსს. 1081 წელს კომნენოსებმა ალექსის მეთაურობითა და დედოფალ მარიამ ალანელის დახმარებით დაამხეს იმპერატორი ნიკიფორე III. ამის შემდეგ ბიზანტიის იმპერატორი მისი ქმარი ალექსი I ხდება, ირენე კი დედოფლად გვევლინება. აქვე აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ ალექსის დედა, დედა-დედოფალი ანა დალასენე კატეგორიულად სთხოვდა ვაჟს ირენესთან განქორწინებასა და ნიკიფორეს ქვრივ მარიამ ალანელზე დაქორწინებას. მართალია ალექსიმ უარი განაცხადა განქორწინებაზე, თუმცა ირენე მაინც დიდ შევიწროვებას განიცდიდა როგორც დუკების, ისე კომნენოსების მხრიდან, მის დედამთილზე რომ აღარაფერი ვთქვათ. მაგრამ, მიუხედავად ამისა, ტახტზე ასვლიდან ერთ კვირაში შედგა ირენეს ბიზანტიის დედოფლად კორონაცია, რა დროსაც მას გვირგვინი კონსტანტინეპოლის პატრიარქმა კოსმას I-მა დაადგა თავზე.
დედოფალი
ალექსის დედამ, დედა-დედოფალმა ანამ სამეფო სასახლეში ცხოვრება გარდაცვალებამდე განაგრძო და მომდევნო 20 წლის მანძილზე იგი აქტიურად ერეოდა შვილის საქმეებში. მარიამ ალანელიც სამეფო კარზე ცხოვრებას განაგრძობდა, მთელი თავისი დედოფლის პრივილეგიებით. შესაძლოა ითქვას, რომ ზოგიერთ საკითხში მარიამს უფრო დიდი ძალაუფლება ჰქონდა ვიდრე ირენეს. ამას მოჰყვა ჭორები, იმის თაობაზე, თითქოსდა მარიამს რომანი ჰქონდა ალექსთან. ცხადია დედოფალი ირენე თავს ძალიან დამცირებულად გრძნობდა, რის გამოც იგი კატეგორიულად მოითხოვდა მარიამის სამეფო კარიდან გაძევებას. მისი მოთხოვნა იმპერატორმა ცხადია არ დააკმაყოფილა, მეტის მარიამის ვაჟი, კონსტანტინე ალექსიმ თავის თანამმართველად დაინიშნა და მალე გამოაცხადა კიდეც კონსტანტინესა და თავისი ქალიშვილის, პრინცესა ანა კომნენეს მომავალი ქორწინების ამბავი. ირენეს ერთადერთ მფარველად დედამისი მარია ბულგარელი გვევლინება, რომელსაც დედოფალი ყველაფერს დაწვრილებით სწერდა, სადაც განსაკუთრებულ ადგილს მის მოცილე მარიამ ალანელს უთმობდა:
აქვე ვიგებთ, რომ თავად დედოფალი ირენეც საოცარი გარეგნობისა და გონიერების მფლობელი ქალი ყოფილა, რაზეც ანა კომნენეს ჩანაწერებიდან ვიგებთ:
დედა-დედოფალი
1118 წელს იმპერატორი ალექსი I გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტზე მისი და ირენეს უფროსი ვაჟი იოანე II ავიდა. ქმრის გარდაცვალებამ ირენე დიდად დაამწუხრა და დარჩენილი ცხოვრების მანძილზე იგი სამგლოვიარო ტანისამოსით დადიოდა. მატიანე აღნიშნავს, რომ ამ დროს დედასთან ერთად სამგლოვიარო სამოსი ეცვა მის ქალიშვილ ევდოკიასაც, რომელიც ასევე ახალი დაქვრივებული იყო. ცნობილია, რომ ირენესა და მის ქალიშვილ ანას არ სურდათ იოანე II-ის გამეფება, რის გამოც მათ შეთქმულების მოწყობა დაიწყეს, რომელიც საბოლოოდ ჩაიშალა და იმპერატორმა იოანემ დედა-დედოფალი ირენე სამეფო კარიდან გააძევა, რის შემდგომაც იგი იძულებით აღკვეცეს მონაზვნად კეკარიტონის მონასტერში. ამის შემდეგ იგი მშვიდად ცხოვრობდა და აქტიურად მფარველობდა ბიზანტიელ მწერლებს. იგი გარდაიცვალა 1138 წელს, 71-72 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1066 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1138 კატეგორია:დუკები კატეგორია:ბიზანტიის დედოფლები
იკოთის წმინდა გიორგის ეკლესია
იკოთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა  ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ იკოთში. აგებულია გარდამავალ ხანაში.