cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სერგეი შოიგუ
ბიოგრაფია
სერგეი შოიგუ დაიბადა 1955 წლის 21 მაისს ტუვას ავტონომიურ ოლქში, პატარა ქალაქ ჩადანში. მამამისი, კუჟუგეტ შოიგუ იყო რაიონული გაზეთის რედაქტორი, ხოლო დედა, ალექსანდრა შოიგუ (დაბადებული კუდრიავცევა) — ზოოტექნიკოსი.
სასწრაფო სამხედრო სამსახური არ გაუვლია.
განათლება
1962 წლიდან 1972 წლამდე სწავლობდა ადგილობრივ სკოლაში. 1972 წლიდან 1977 წლამე სწავლობდა კრასნოიარსკის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში, დაამთავრა ინჟინერ-მშენებლის სპეციალობით.
1996 წელს დაიცვა დისერტაცია თემაზე „სახელმწიფო მართვის ორგანიზება საგანგებო სიტუაციების პროგნოზირების დროს სოციალურ-ეკონომიკური ზარალის შემცირებისთვის“, მიიღო ეკონომიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის წოდება.
რუსეთის საგანგებო სიტუაციების სამინისტრო
1991 წლიდან გახდა რუსეთის მაშველთა კორპუსის თავმჯდომარე. რსფსრ-ს და რუსეთის ფედერაციის სტიქიური მოვლენების შედეგების ლიკვიდაციის, საგანგებო სიტუაციების და სამოქალაქო თავდაცვის საკითხების სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე (1991-1994).
1992 წელს დაინიშნა ჩრდილოეთ ოსეთის და ინგუშეთის დროებითი ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მოადგილედ, ოსურ-ინგუშური კონფლიქტის დროს. 1993 წლიდან 2003 წლამდე იყო რუსეთის ფედერაციის ეროვნული კომისიის თავმჯდომარე, რომელსაც უნდა ჩაეტარებინა სტიქიური მოვლენების საფრთხის შემცირებისთვის მიძღვნილი გაეროს ათწლეული.
1994 წლიდან 2012 წლამდერუსეთის ფედერაციის სტიქიური მოვლენების შედეგების ლიკვიდაციის, საგანგებო სიტუაციების და სამოქალაქო თავდაცვის საკითხების მინისტრი (ამავე დროს, 2000 წლის 10 იანვრიდან 7 მაისამდე იყო რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილე). არაერთხელ, რუსეთის მოქალაქეებმა დაასახელეს როგორც „ყველაზე პოპულარული მინისტრი, რომლის მოღვაწეობაც მოსწონს რუსების უმრავლესობას“.
1996 წელს იყო პრეზიდენტ ბორის ელცინის საარჩევნო კამპანიის კურატორი რუსეთის ფედერაციის სუბიექტებში.
1996 წლიდან იყო რუსეთის უშიშროების საბჭოს წევრი (2012 წლიდან არის საბჭოს მუდმივი წევრი).
2000 წლიან სათავეში ჩაუდგა პარტია „ერთიანობას“, რომელმაც პარტიებთან „სამშობლო“ და „მთელი რუსეთი“ ჩამოაყალიბა პარტია „ერთიანი რუსეთი“.
გუბერნატორი
2012 წლის 4 აპრილს პარტია „ერთიანმა რუსეთმა“ შესთავაზა რუსეთის პრეზიდენტს შოიგუს კანდიდატურა მოსკოვის ოლქის გუბერნატორის პოსტზე. 2012 წლის 5 აპრილს შოიგუს კანდიდატურას მხარი დაუჭირა მოსკოვის საოლქო დუმას. 2012 წლის 11 მაისს, მას შემდეგ რაც წინა გუბერნატორს, ბორის გრომოვს შეუჩერდა უფლებამოსილების ვადა, შოიგუმ დაიწყო გუბერნატორობა.
თავდაცვის მინისტრი
2012 წლის 6 ნოემბერს არმიის გენერალი სერგეი შოიგუ დაინიშნა რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის მინისტრად, ანატოლი სერდიუკოვის მაგივრად. მთავრობის თავმჯდომარის პრეს-მდივნის, ნატალია ტიმაკოვას თქმით, შოიგუს დანიშვნას რეკომენდაცია დიმიტრი მედვედევმა გაუწია. ამასთან ერთად, დაინიშნა უწყებათშორისი სამუშაო ჯგუფის ხელმძღვანელის მოადგილედ. ჯგუფის მოვალეობა იყო შეიარაღების სახელმწიფო პროგრამის რეალიზაციის და სახელმწიფო თავდაცვითი შეკვეთის შესრულების კონტროლი.
სისხლის სამართლის საქმე უკრაინაში
2014 წლის 22 ივლისს უკრაინის შინაგან საქმეთა სამინისტროს საგამოძიებო სამართველომ დაიწყო სისხლის სამართლის საქმე რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის მინისტრის, სერგეი შოიგუს და ბიზნესმენ კონსტანტინე მალოფეევის წინააღმდეგ, სამხედრო შენაერთების შექმნის და დაფინანსების ბრალდებით. დუმას პროფილური კომიტეტების ხელმძღვანელობაში თვლიან, რომ ეს არის შურისძიება უკრაინის მხრიდან, რუსეთის მიერ არსენი ავაკოვის და იგორ კოლომოისკის საერთაშორისო ძებნაში გამოცხადებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი სამხედრო მოღვაწეები
ბენისუერა
ბენისუერა (Benisuera, Benissuera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 2,12 კმ². მოსახლეობა — 185 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ეფემია მესხი
ეფემია სიმონის ასული მესხი (დ. 11 ივლისი,1862, ქ. ქუთაისი — გ. 28 თებერვალი, 1941, თბილისი, დიდუბის პანთეონი) — ქართველი მსახიობი და საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1922).
ოჯახი
ეფემია მესხი სიმონ მესხისა და მაგდანა მარჯანიშვილის ცამეტშვილიანი ოჯახის  მეათე შვილი იყო. ამ ოჯახმა ქართულ კულტურას შესძინა რამდენიმე მსახიობი, საზოგადო მოღვაწე, ჟურნალისტი და მწერალი: გიორგი მესხი (პედაგოგი, მისი შვილიშვილი იყო მსახიობი ვერიკო ანჯაფარიძე), სერგეი მესხი (მწერალი, პუბლისცისტი, საზოგადო მოღვაწე), ივანე მესხი (მთარგმნელი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი), ანა მესხი (მსახიობი, მთარგმნელი), კოტე მესხი (მსახიობი, რეჟისორი), დავით მესხი (მთარგმნელი, ჟურნალისტი), მარიამ მესხი (მსახიობ ბარბარე გამრეკელის და რეჟისორ ნინო გამრეკელის დედა). მაგდანა მარჯანიშვილი იყო მსახიობ კოტე მარჯანიშვილის მამიდა.
განათლება
პირველდაწყებითი განათლება ეფემიამ ქუთაისის ქალთა გიმნაზიაში მიიღო. 1877 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, გიმნაზიის მეოთხე კლასის მოსწავლე, თბილისში უფროს ძმასთან, სერგეისთან გადავიდა საცხოვრებლად. სერგეი მესხი ამ დროს გაზეთ „დროების“ რედაქტორი იყო და რედაქციაც ბინაზე ჰქონდა. „დროების“ რედაქციაში ხშირად იკრიბებოდნენ იმდროინდელი საქართველოს ცნობილი მწერლები, პოეტები და მიუხედავად იმისა რომ ეფემიამ ვერ მოახერხა გიმნაზიის დამთავრება, ეს საზოგადოებრივი წრე შესანიშნავი სკოლა იყო მისთვის. თბილისში ეფემიას სიმღერას ფილიმონ ქორიძე ასწავლიდა. ეფემიამ თავისი ნიჭი ლიტერატურაშიც სცადა, მაგრამ იმდენად დიდი იყო მისი სიყვარული თეატრის მიმართ, რომ უარი თქვა ყველაფერზე და თავისი ცხოვრება სცენას დაუკავშირა.
თეატრალური კარიერა
ეფემია 1882 წლის 13 იანვარს, პირველად გამოვიდა სცენაზე თბილისის პროფესიულ თეატრში. შეასრულა ლუიზას როლი კომედიაში „პარიზელი ბიჭი“. ეფემია მესხის დებიუტი სცენაზე განსაკუთრებული აღმოჩნდა და დაიწყო მისი წარმატებული და ხანგრძლივი გზა ქართულ თეატრში. ამავე წელს ეფემიამ მონაწილეობა მიიღო კოტე ყიფიანის ბენეფისში, შეასრულა შვილის როლი (ო. ვაკერის „ჟან ბოდრი“). მინი|ქუთაისის დრამატული დასი. 1902 წელი. ფოტოზე ცენტრში — ეფემია მესხი|369x369px
1885 წელს კოტე მესხმა ქუთაისში ჩამოაყალიბა მუდმივი პროფესიული ქართული დასი და ეფემიაც თან წაიყვანა. კვირაში ორჯერ მართავდნენ წარმოდგენებს ხარაზიშვილის ძველ თეატრში, სადაც იდგმებოდა კომედიები, დრამები, მელოდრამები, ალექსანდრე სუმბათაშვილ–იუჟინის, ავქსენტი ცაგარელის, გიორგი ერისთავის, პიესები. ქუთაისის სცენაზე ეფემია მესხის მიერ შესრულებული პირველი საპასუხისმგებლო როლი იყო პეპოს დედის შუშანას როლი „გაბრიელ სუნდუკიანის“ პიესაში „პეპო“ (1886). სწორედ ქუთაისის სცენაზე ყალიბდება ეფემია დრამატული როლების შესანიშნავ შემსრულებლად, რომელმაც შექმნა მარგარიტა გოტიეს, მედეას, კატრინ იუბშეს, დალილას დაუვიწყარი სახეები.
1893 წელს თბილისის დრამატული საზოგადოების მოწვევით კოტე და ეფემია მესხები საგასტროლოდ თბილისში ჩადიან. იმდროინდელ გაზეთებში რეცენზენტები ერთხმად აღნიშნავდნენ, რომ ეფემია მესხი ქართული თეატრის დიდი შენაძენია და ულოცავდნენ ქართულ სცენას მის გამოჩენას.
1898 წელს ეფემია მესხი მეუღლესთან, ივანე გეპნერთან ერთად ქ. ბაქოში გადავიდა საცხოვრებლად. 1900–1902 წლებში ბაქოში დაარსდა დრამატული წრე, მოგვიანებით კი ქართული თეატრი, რომლის დაარსების ერთ-ერთი ინიციატორი ეფემია იყო. ემსახურებოდა რა ქართულ თეატრს, ეფემია მესხი მოგზაურობდა ბაქოდან თბილისში, შემდეგ ქუთაისში, ბათუმში და ისევ ბაქოში.
1908 წელს ეფემია მესხი ოჯახთან ერთად თბილისში დაბრუნდა და ექვსი წლის განმავლობაში  ზუბალაშვილების სახალხო სახლში  მუშაობდა. 1910 წელს მიიწვიეს თბილისის დრამატულ თეატრში, რომლის დაწვის შემდეგ, მოღვაწეობდა ქუთაისისა და ბათუმის თეატრებში. 1913–1914 წლის სეზონში ბათუმის თეატრში ითამაშა შალვა დადიანის რეჟისორობით განხორციელებულ სპექტაკლებში: მედეა (ა. სუვორინის, ვ. ბურენინის „მედეა“),  მადამ სანჟენი (ვ. სარდუს, ა. მოროს „მადამ სან-ჟენი“), ბეატრიჩე (ოსკარ უაილდის „პადუის დედოფალი“) და სხვ.
1917 წლიდან ეფემია მესხი ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა თბილისში. 1922 წელს მას სასცენო მოღვაწეობის 40 წლის იუბილე გადაუხადეს და ერთ–ერთ პირველთაგანს მიანიჭეს საქართველოს დამსახურებული არტისტის წოდება. მსახიობის იუბილე აღინიშნა თბილისში, ბათუმში, ქუთაისსა და ჭიათურაში. ქართული თეატრის სცენაზე ეფემია მესხმა 50 წელი იღვაწა, რომელიც დავით მესხმა ასე შეაფასა: „კოტემ და ფეფიკომ ქართული თეატრის ეპოქა შექმნეს, ეპოქა მომხიბლავი თამაშისა, რაც მანამდის ქართულ სცენას არ ენახა. ფეფიკომდე და არც მის შემდეგ უკეთესი ზეინაბის ამსრულებელი არ უხილავს ჩვენს სცენას. ქართულ თეატრში არც ადრე და არც შემდეგ სცენიდან არ მსმენია მე ასეთი ტკბილი, მომაჯადოებელი ხმა, როგორც ფეფიკოს ჰქონდა“.
საზოგადოებრივი მოღვაწეობა
ასევე დიდი იყო ეფემია მესხის წვლილი საქართველოში სინემატოგრაფიის ჩამოყალიბების საქმეში. ეფემია მესხის ხელშეწყობით ქუთაისელმა ვასილ ამაშუკელმა მოსკოვში შეისწავლა კინომატოგრაფია და მოსკოვიდან დაბრუნებულმა ჯერ ბაქოში დაიწყო მიკრო დოკუმენტური ფილმების გადაღება და საბოლოოდ – ქართული დოკუმენტური კინოხელოვნების უნიკალური ძეგლი „აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში“ შექმნა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:დაბადებული 11 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი
ჯონ ნორთროპი
ჯონ ჰოვარდ ნორთროპი (John Howard Northrop; დ. 5 ივლისი, 1891 — გ. 27 მაისი, 1987) — ამერიკელი ბიოქიმიკოსი. 1946 წელს ჯეიმზ სამნერთან და უენდელ მერედით სტენლისთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. ჯილდო გადაეცათ კრისტალიზაციისა და ფერმენტების, ცილების და ვირუსების გამოკვლევისთვის. კალიფორნიის უნივერსიტეტში (ბერკლი) იყო ბაქტერიოლოგიის და სამედიცინო ფიზიკის პროფესორი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ბიოქიმიკოსები
მარია ელიზაბეთ ავსტრიელი (1743-1808)
მარია ელიზაბეთ ავსტრიელი (Maria Elisabeth von Österreich; დ. 13 აგვისტო, 1743, ვენა, ავსტრია — გ. 22 სექტემბერი, 1808) — ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I შტეფანისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას შუათანა ქალიშვილი. საღვთო რომისა და ავსტრიის ორი იმპერატორის: იოზეფ II-ისა და ლეოპოლდ II-ის, ასევე საფრანგეთის დედოფალ მარი ანტუანეტის და, ავსტრიის იმპერატორ ფრანც II-ის მამიდა.
ბიოგრაფია
მარია ელიზაბეთი დაიბადა 1743 წლის 13 აგვისტოს ვენაში. იგი იყო ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიასა და მისი მეუღლის, საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I შტეფანის შუათანა ქალიშვილი. ოჯახურ წრეში მას მოფერებით „ლაისლს“ უწოდებდნენ.
თავის დებთან შედარებით იგი ყოველთვის უფრო ლამაზად მიიჩნეოდა, თუმცა მას გარკვეული პრობლემები ჰქონდა ფსიქიკასთან დაკავშირებით. იგი თითქმის არაფრისადმი ამჟღავნებდა ინტერესს და ხშირად არაადეკვატური ქცევებიც ახასიათებდა, თუმცა გარეგნული მომხიბლავობის გამო დედამისი, დედოფალი მარია ტერეზია იმედოვნებდა, რომ მაინც მოახერხებდა მის გამოყენებას თავის პოლიტიკურ თამაშებში და მარია ელიზაბეთის დაქორწინებით კიდევ ერთ მოკავშირეს გაიჩენდა. თავდაპირველად მარია ტერეზია აპირებდა, რომ იგი პოლონეთის დაქვრივებული მეფის, ავგუსტ III-თვის მიეთხოვებინა, თუმცა ეს ქორწინება რუსეთის იმპერატორის ჩარევის გამო არ შედგა. აღსანიშნავია, რომ ავგუსტის მარია ელიზაბეთზე 47 წლით უფროსი კაცი იყო და მანამდე ცოლად ჰყავდა მარია ტერეზიას ბიძაშვილი, დედოფალი მარია იოზეფა ავსტრიელი.
მას შემდეგ, რაც 1768 წელს საფრანგეთის დედოფალი მარია ლეშჩინსკა გარდაიცვალა, მარია ტერეზია მის ახლადდაქვრივებულ მეფე ლუი XV-სათვის მითხოვებას აპირებდა. ამავე წელს მარია ელიზაბეთს ჩუტყვავილა შეეყარა, რამაც გაანადგურა მისი სილამაზე. ამის გამო ფრანგებთან მოლაპარაკებები ჩაიშალა და მისი გათხოვებაც შეუძლებელი გახდა. აღსანიშნავია, რომ მარია ტერეზიამ საფრანგეთთან ალიანსი მაინც შექმნა, ოღონდ მარია ელიზაბეთისა და ლუი XV-ის ნაცვლად მან თავისი უმცროსი ქალიშვილი, მარია ანტუანეტა მიათხოვა ლუი XV-ის შვილიშვილს, დოფინ ლუი ავგუსტს (შემდგომში ლუი XVI).
ვინაიდან იგი ვეღარ გათხოვდებოდა, მარია ტერეზიამ გადაწყვიტა, რომ იგი თავის მეორე ქალიშვილ მარია ანასთან ერთად, რომელსაც ასევე ვერ ათხოვებდა, გაეგზავნა მონასტერში. ამრიგად, ორი და თავიდან ერთად აღიკვეცა მონაზვნად, თუმცა მომავალში დაშორდნენ ერთმანეთს, რადგანაც ორივე მათგანი საკმაოდ პრესტიჟული მონასტრების აბატისები გახდნენ.
1805 წელს მარია ელიზაბეთმა საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ I-ის შემოჭრის გამო დატოვა ინსბრუკი და ჯერ ვენაში, შემდეგ კი ლინცში გაიქცა. იგი სწორედ აქ, 1808 წლის 22 სექტემბერს გარდაიცვალა 65 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს ლინცის იეზუიტთა მონასტერში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1743 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1808 კატეგორია:ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
ჯეიმზ სამნერი
ჯეიმზ სამნერი (James Sumner; დ. 19 ნოემბერი, 1887 — გ. 12 აგვისტო, 1955) — ამერიკელი ქიმიკოსი. მან აღმოაჩინა რომ ფერმენტები შესაძლოა კრისტალიზდეს, რის გამოც ჯონ ნორთროპთან და უენდელ მერედით სტენლთან ერთად, 1946 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. იგი პირველი იყო, რომელმაც აღნიშნა რომ ფერმენტები ცილები არიან.
ბიოგრაფია
1915 წლის 10 ივლის დაქორწინდა ბერტა ლუის რიკეტზე, წყვილს მოგვიანებით ეყოლა 4 ბავშვი. ისინი 1930 წელს განქორწინდნენ. 1931 წელს სამნერი დაქორწინდა აგნეს ლუნდკვისტზე, თუმცა წყვილის ურთიერთობა 1943 წელს განქორწინებით დასრულდა. მოგვიანებით ჯეიმზმა იქორწინა მერი ბეიერზე, რომელთანაც მას 2 შვილი ეყოლა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ქიმიკოსები
მოსკოვს ცრემლების არ სჯერა
„მოსკოვს ცრემლების არ სჯერა“ (Москва́ слеза́м не ве́рит) — საბჭოთა მხატვრული ორსერიიანი მელოდრამის ჟანრის ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ვლადიმირ მენშოვის მიერ, კინოსტუდია „მოსფილმში“. გამოვიდა 1979 წელს. ცნობილია, რომ 1980 წელს იგი 90 მილიონამდე მაყურებელმა იხილა. სურათში მთავარ როლებს ასრულებენ ვერა ალენტოვა, ალექსეი ბატალოვი, ირინა მურავიოვა და რაისა რიაზანოვა.
1981 წელს ფილმს მიენიჭა ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის, ისევე, როგორც სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია.
სქოლიო
კატეგორია:1979 წლის ფილმები კატეგორია:ვლადიმირ მენშოვის ფილმები კატეგორია:მოსფილმის ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატიული ორგანიზაცია
ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატიული ორგანიზაცია — ორგანიზაციის შექმნის საკითხი სტუდენტთა ქუთაისის 1917 წლის 25 აპრილის კონფერენციაზე დაისვა. ამ ფორუმს, სხვადასხვა ქალაქებიდან (თბილისი, ქუთაისი, გორი, ზესტაფონი, ფოთი და სხვა.) 39 დელეგატი დაესწრო. კონფერეცის თავმჯდომარედ მიხეილ ხუნდაძე იქნა არჩეული. მოადგილედ -კ. დგებუაძე-მდივნებად-ს. ხოფერია, კუპრაშვილის ასული, და ვეფხვაძე. რამდენადაც ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატიული ორგანიზაციების ამ კონფერენციამ ერთიანი ორგანიზაციის ფორმირება ვერ მოახერხა. საკითხი ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიისა და ახალგაზრდობის საერთო კონფერენციისათვის გადაიდო. ამ კონფერენციაზე გასაგზავნ კანდიდადებათდ მ. ხერხეულიძე და კ. მირაბიშვილი იქნენ არჩეული. ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიისა და ახალგაზრდობის საერთო კონფერენცია 1917 წლის 4 ივნისს გაიმართა. მის მუშაობაში 164 დელეგატი ღებულობდა მონაწილეობას. ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის შიგნით წარმოქნილმა წინააღმდეგობამ და პარტიიდან რადიკალურ-დემოკრატების(1917 წლის ოქტომბერი)და „კლდის“ ჯგუფის (1918 წლის სექტემბერი) გამოყოფამ გარკვეული ზემოქმედება იქონია ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატებზედაც. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეროვნულ-დემოკრატ სტუდენტთა 1918 წლის 14 ნოემბრის კრებაზე მიღებული დადგენილებით დამოუკიდებელ ეროვნულ-დემოკრატ ორგანიზაციის დაფუძნება ოფიციალურად იქნა გაცხადებული. ამავე კრებამ ახლად შექმნილი ორგანიზაციის დროებითი კომიტეტი შემდეგი შემადგენლბით აირჩია: ი. ცხადაძე, ვ. იაშვილი, პ. ნემსაძე ლ. მაჭავარიანი და პ. ქებაძე.
1918 წლის ნოემბერი გამოვიდა ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატიული ორგანიზაციების ორკვირეული ჟურნალი „ახალი ძალა“ ჟურნალში გამოქვეყნდა ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატიული ორგანიზაციების ინსტრუქცია. ეს დოკუმენტი 9 მუხლისა და სამი შენიშვნისგან შედგებოდა და ორგანიზაციის წესდების მოვალეობას ასრულებდა. ამ დოკუმენტის მიხედვით, ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატიული ორგანიზაციის მმართველობა ორგანოს კონფერენციის მიერ არჩეული მთავარი მთავარი კომიტეტი წარმოადგენდა დასავლეთ საქართველოს ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატიული ორგანიზაციის ცენტრად ქუთაისის კომიტეტი ითვლებოდა ინსტრუქცია ორგანიზაციაში გაწევრიანებისა და თითოეული წევრის უფლება-მოვალეობასაც განსაზღვრავდა.
1919 წლის 16 ივნისს, ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატიული ორგანიზაციების კონფერენცია გაიმართა. ორგანიზაციის ძირითადი საპროგრამო დებულებების შესახებ მოხსენება ნ. დგებუაძე, ხოლო მომენტისა და ტაქტიკის შესახებ იასონ ჯავახიშვილმა გააკეთეს. მიღებული რეზოლუციით, კონფერენცია ამ საქართველოს სახელმწიფოს აღმშენებლობის საქმეში მმართველ პოლიტიკურ პარტიას თანადგომა გამოუცხადა და ქვეყნის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის საკითხიც დააყენა. 29 ივნისს ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატთა ორგანიზაციის კომიტეტი იქნა არჩეული მის შემადგენლობაში შევიდნენ: ვ. ცხადაძე, ი. დოლიძე, პ. ნემსაძე, ა. ანთაძე, ს. ჟღენტი, ლ. მაჭავარიანი. ამ ორგანიზაცას ძირითად მიზანს თბილისისა და ქვეყნის განაპირა რეგიონების  სასწავლებელბში ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატთა ორგანიზაციების სექციების მოწყობა. წარმოადგენდა. ასეთი პირველი სექცია თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში შეიქმნა, რომლის ბიუროს შემადგენლობაში აირჩიეს: ვ. ცხადაძე, პ. ნემსაზე კ. კელენჯერიძე ა. კანდელაკი და ჯ. ეგნარაძე ახალგაზრდა ეროვნულ-დემოკრატები საქართველოს სახელმწიფოებრიობის გადარჩენის რეალურ გზას ევროპულ სახელმწიფოების მხარდაჭერაში ხედავდნენ.
ჰაფელი
ჰაფელი (Havel) — მდინარე ჩრდილო-აღმოსავლეთ გერმანიაში, რომელიც გადის პომერანიის, ბრანდენბურგის, ბერლინის, საქსონია-ანჰალტის ტერიტორიებს. წარმოადგენს მდინარე ელბის მარჯვენა შენაკადს და შეადგენს 325 კილომეტრს სიგრძეში. თუმცა, სათავიდან შესართავამდე პირდაპირი დაშორება მხოლოდ 94 კილომეტრს შეადგენს.
ჰაფელი, სიგრძის დიდ ნაწილზე სანაოსნოდ ვარგისია და იგი მნიშვნელოვან საკავშირო ფუნქციას ასრულებს გერმანიის აღმოსავლეთსა და დასავლეთს შორის, აგრეთვე მის ფარგლებს გარეთ.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის მდინარეები კატეგორია:ბერლინის მდინარეები კატეგორია:ბრანდენბურგის მდინარეები
ფრენსის კრიკი
მინი|მარჯვნივ|200პქ|ფრენსის კრიკი ფრენსის კრიკი (Francis Crick; დ. 8 ივნისი 1916, ნორტჰემპტონი, ინგლისი — გ. 28 ივლისი 2004, სან-დიეგო, კალიფორნია, აშშ) — ბრიტანელი მოლეკულური ბიოლოგი, ბიოფიზიკოსი და ნეირობიოლოგი. 1962 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი მედიცინაში ჯეიმზ უოტსონსა და მორის უილკინსთან ერთად „ნუკლეინის მჟავების მოლეკულური სტრუქტურისა და ცოცხალ ორგანიზმში მათი ინფორმაციის გადაცემის ფუნქციის აღმოჩენისთვის“.
კრიკი აგრეთვე ცნობილია მოლეკულური ბიოლოგიის ცენტრალური დოგმის ჩამოყალიბებით.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი მედიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი ნეირობიოლოგები კატეგორია:მოლეკულური ბიოლოგები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში კატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრები კატეგორია:აშშ-ის ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის წევრები და წევრი-კორესპონდენტები კატეგორია:საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ჩერტეგასე (ვენის მეტრო)
ჩერტეგასე (Tscherttegasse) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
იულია ფაილოძე
მინი|იულია ფაილოძე იულია ფაილოძე (დ. 1919, დიდღვაბუნა — გ. 2000, ბათუმი) — შორეული ნაოსნობის პირველი ქართველი მეზღვაური ქალი, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე.
ბავშვობა და სტუდენტობა
იულია ფაილოძე 1919 წელს, ხონის რაიონის სოფელ დიდღვაბუნაში დაიბადა. მალე მისი ოჯახი საცხოვრებლად აფხაზეთში, აგუძერაში გადავიდა. 7 კლასის დასრულების შემდეგ იულია ბათუმის საზღვაო ტექნიკუმში, ჰიდროტექნიკურ ფაკულტეტზე ჩაირიცხა. მასთან ერთად კიდევ 3 გოგო სწავლობდა: ნინო კალანდაძე, შუშანა თუმანიშვილი და ვაიდე გვარიშვილი. იულიას სწავლა თავიდანვე გემთწამყვანობაზე უნდოდათ, მაგრამ გოგოობის გამო არ მიიღეს, თუმცა მოგვიანებით მან თავისი სურვილის ასრულება მაინც მოინდომა და გემთწამყვანობაზე გადავიდა.
მოღვაწეობა
სწავლის დასრულების შემდეგ იულია ფაილოძე შორეული ნაოსნობის შტურმანი გახდა.
"თუ წასვლაა, წასვლა იყოს. მე შორეულ აღმოსავლეთში წავიდოდი, ქვეყანას ვნახავდი, საზღვარგარეთ ვიცურავებდი. მთელი ქვეყანა უნდა მოვიაროთ", — ამბობდა იულია.
იულია ვლადივასტოკის სანაოსნოში გაანაწილეს. ოჯახმაც მაშინ გაიგო, რომ ის სინამდვილეში გემთწამყვანობაზე სწავლობდა. იულიამ თბომავალ „არქტიკაზე“ კაპიტნის მეოთხე თანაშემწედ დაიწყო მუშაობა. მალე უფრო დიდ გემზე „მინსკზე“ გადაიყვანეს. სწორედ მის საჭესთან იდგა და ამერიკისკენ მიემართებოდა, როცა რადისტმა მეორე მსოფლიო ომის დაწყების ამბავი ამცნო. მიუხედავად იმისა, რომ „მინსკი“ სავაჭრო გემი იყო, ამიერიდან მისი ეკიპაჟიც საომარ რეჟიმზე გადავიდა.
1945 წელს იულია უდიდეს გემ „ვოიკოვზე“, კაპიტნის მეორე თანაშემწად დაინიშნა. საბოლოოდ იულია ოდესის სანაოსნოში გადავიდა. 1948 წელი საბჭოთა კავშირში ხელისუფლების განკარგულებით, ქალ მეზღვაურებს ფლოტში სამსახური აეკრძალათ. იულია საქართველოში ისე დაბრუნდა, რომ კაპიტანი ვერ გახდა. იულია ფაილოძეს პროფესიასთან კავშირი ბოლომდე მაინც არ გაუწყვეტია. 1949 წლიდან ბათუმის საზღვაო სასწავლებელში, ხელმძღვანელის მოადგილედ მუშაობდა.
იულია ფაილოძე ბათუმში 2000 წელს გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 2000 კატეგორია:ქართველი მეზღვაურები კატეგორია:ქართველი მეზღვაური ქალები კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ერაყის ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|right|ერაყის მუჰაფაზები ერაყის ადმინისტრაციული დაყოფა — ერაყი ადმინისტრაციულად იყოფა 18 მუჰაფაზად (محافظة). თანამედროვე დაყოფა მიიღეს 1979 წელს. მუჰაფაზები იყოფიან ოლქებად (qadha), ხოლო ოლქები ქვეოლქებად.
გარდა ამოს ერაყის შემადგენლობაშიგამოიყოფა ატონომიური ერთეული ერაყის ქურთისტანი, რომლის საზღვრებიც არ ემთხვევა მუჰაფაზების საზღვარს.
სქოლიო
კატეგორია:ერაყის ადმინისტრაციული დაყოფა
დევლეთ I გირეი
დევლეთ I გირეი (I Devlet Geray, ۱دولت كراى‎; დ. 1512 — გ. 1577, ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო) — ყირიმის ხანი 1551–1577 წლებში, მუბარექ გირეის ვაჟი, მენლი I გირეის შვილიშვილი, ოსმალეთის სულთნის, სულეიმან I-ის ბიძაშვილი დედის მხრიდან.
ბიოგრაფია
დევლეთ გირეი ყირიმის ტახტის მემკვიდრედ არ განიხილებოდა, მაგრამ სარგებლობდა სულთანთან კარგი ურთიერთობით. 1551 წელს ოსმალების დახმარებით ბიძამისი, საჰიბ I გირეი გადააყენა და თავად გახდა ყირიმის ხანი. 26 წლიანი მმართველობის პერიოდში არაერთხელ გაძარცვა, დაარბია და გადაწვა რუსეთის სამეფოს ქალაქები.
1552 და 1556 წლებში რუსეთის ცარმა, ივანე მრისხანემ ყაზანისა და ასტრახანის სახანოები დაიპყრო და გირეის დინასტიის წევრები განდევნა რუსეთიდან. საპასუხოდ, დევლეთ გირეიმ ალყა შემოარტყა კიევს. მართალია მან ქალაქის აღება ვერ მოახერხა, მაგრამ დიდი ზარალი მიაყენა სლავებს და მთლიანად რუსეთის სამეფოს.
მონაწილეობა მიიღო რუსეთ-ოსმალეთის 1568-1570 წლების ომში, რომლის მსვლელობის დროსაც მდინარე თერგი დაიკავა და რუსები აიძულა თავიანთი პორტი გაენადგურებინათ. 1571 წელს 45 000 კაციანი რაზმით ჩრდილოეთით დაიძრა, მოსკოვს შეუტია, გაძარცვა და დაარბია ქალაქი. თუმცა რუსეთში მისი გამანადგურებელი მარბიელი ლაშქრობები საბოლოოდ წარუმატებელი აღმოჩნდა. 1572 წელს, მოლოდის ბრძოლაში ყირიმელი თათრების 27 000 კაციანი არმია გაანადგურა 6000-მა რუსმა ჯარისკაცმა.
დევლეთ გირეის მმართველობა გამოირჩეოდა ხშირი აჯანყებებითა და ტახტისათვის გაჩაღებული ბრძოლებით, რომელთა ჩასახშობად უსასტიკეს მეთოდებს მიმართავდა. მიუეხადავად იმისა, რომ მისი ლაშქრობები არც თუ ისე წარმატებული იყო, მან მაინც მოახერხა მცირე ხნით სახანოზე სრული კონტროლის დამყარება. 1573-1576 წლებში მან საკუთარი ნათესავები სიკვდილით დასაჯა და კალგად (მემკვიდრედ) უფროსი ვაჟი, მეჰმედ II გირეი დაასახელა.
გარდაიცვალა 1577 წელს, 65 წლის ასაკში, ბახჩისარაიში. დევლეთ გირეის შემდეგ ყირიმის სახანო საგრძნობლად დაასუსტა მის შვილებს შორის გამართულმა ომებმა. დევლეთის 5 ვაჟი გახდა ყირიმის ხანი: მეჰმედ II გირეი 1577-1584 წ.წ, ისლამ II გირეი 1584-1588 წ.წ, გაზი II გირეი 1588-1596 და 1597-1607, ფეთიჰ I გირეი 1596-1597 და სელამეთ I გირეი 1608-1610 წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:დაბადებული 1512 კატეგორია:გარდაცვლილი 1577
რაინის ბრძოლა
რაინის ბრძოლა, ლეხის ბრძოლა — ოცდაათწლიანი ომის ბრძოლა შვედეთის არმიასა და საღვთო რომის იმპერიას შორის. გაიმართა 1632 წლის 15 აპრილს, მდინარი რაინის შენაკად ლეხზე. შვედეთის არმიას ხელმძღვანელობდა გუსტავ II ადოლფი, ხოლო კათოლიკური ლიგის არმიას იოჰან ცერკლას ტილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოცდაათწლიანი ომის ბრძოლები კატეგორია:შვედეთის ბრძოლები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერიის ბრძოლები
ბავრა (სომხეთი)
ბავრა (Բավրա) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 150 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 554 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 326 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.7 კმ²-ია.
ბოკაირენტე
ბოკაირენტე (Bocairente, Bocairent) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 96,98 კმ². მოსახლეობა — 4142 კაცი (2020 წ.).
სარანგი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|სარანგი სარანგი (सारंगी) — ინდური ხემიანი მუსიკალური ინსტრუმენტი. აქვს 3–4 ძირითადი და 11–15 რეზონანსული სიმი. არსებობს რამდენიმე სახესხვაობა. ყველაზე მეტად გავრცელებულია სარანგი ხის კორპუსითა (უშუალოდ ვიწრო ყელში გარდამავალი) და ტყავის დეკათი. ძირითადი სიმები აწყობილია კვარტასა და კვინტაში, რეზონანსული — დიატონიკური ბგერათრიგის ტონებში.
სქოლიო
კატეგორია:ხემიანი საკრავები კატეგორია:ინდური მუსიკალური ინსტრუმენტები
ბარა-დი-სან-მიგელი (პარაიბა)
ბარა-დი-სან-მიგელი (Barra de São Miguel) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 486 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 611 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.43 კმ²-ზე. ფართობი 595 211 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზავალას ოლქი
ზავალას ოლქი (Zavala County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კრისტალ-სიტი. შეიქმნა 1858 წელს და მოგვიანებით რეორგანიზდა (1884). ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ანდრის ბერზინში (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ანდრის ბერზინში შეიძლება აღნიშნავდეს:
სესეო
სესეო, ანუ სესეოს ვარიანტები — ესპანური ენის ორი ფონოლოგიური ვარიანტი.
სესეოს თვითონ ესპანურში გრაფიკულად აღნიშნავენ ორი სიტყვით - Seseo და Ceceo, რომელთაგან პირველი /s/-ფონემას გამოხატავს, ხოლო მეორე - /θ/-ფონემას. /s/-ფონემა ყრუ ალვეოლარული სპირანტია, ხოლო /θ/-ფონემა კი ყრუ დენტალური ფრიკატივი. სესეოს ამ ორი ვარიანტის, Ceceo-სა და Seseo-სა გამო მნიშვნელობრივი გარჩევადობა ისეთ მინიმალურ წყვილში როგორიცაა ⟨casa⟩ (ქართ. ‚სახლი‘) და ⟨caza⟩ (‚ნადირობა‘) შეუძლებელი ხდება.
კოცენის მხარე
კოცენის მხარე (Kocēnu novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 5 თემს, ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი კოცენი.
ესაზღვრება ლიმბაჟის, ალოიის, ბურტნიეკის, ბევერინისა და პრიეკულეს მხარეები და ქალაქი ვალმიერა.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ვალმიერის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე და 2010 წლის 28 იანვრამდე ეწოდებოდა ვალმიერის მხარე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 7 018 კაცს. მხარის ფართობია 498,1 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ამ-შეპფვერკი (ვენის მეტრო)
ამ-შეპფვერკი (Am Schöpfwerk) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს.
ამბავი ბერენის და ლუთიენისა
„ამბავი ბერენის და ლუთიენისა“, მოთხრობილი ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის რამდენიმე ნაშრომში — ადამიან ბერენის და უკვდავ ელფ ლუთიენის სიყვარულის ამბავი. ადრეულ ხელნაწერებში ბერენი აღწერია, როგორც ნოლდორელი ელფი.
ტოლკინმა ამბის რამდენიმე ვერსია დაწერა. ერთ-ერთი დასრულებული გამოქვეყნებულია „სილმარილიონში“, ხოლო ნახსენებია „ბეჭდების მბრძანებელში“. ამბის მოქმედება მიმდინარეობს შუახმელეთის პირველ ეპოქაში, „ბეჭდების მბრძანებლის“ მოვლენებამდე დაახლოებით 6500 წლით ადრე.
ბერენი, ძე ბარაჰირისა, მორგოთის გვირგვინიდან ლუთიენისთვის, ელფთა მეფე თინგოლის და მელიანის ასულითვისთვის იპარავს სილმარილს. იგი სასიკვდილოდ არის დაჭრილი კარხაროთის, ანგბანდელი მგლის მიერ. ბერენი ელრონდის და ელროსის და ნუმენორის მეფეთა წინაპარია. მას შემდეგ, რაც იგი თინგოლის დავალებას ასრულებს, ლუთიენი გადაწყვიტავს, გაიზიაროს მოკვდავთა ბედი და დარჩეს ბერენთან.
სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის წიგნები ამბავი ბერენის და ლუთიენისა კატეგორია:უკვდავობა ლიტერატურაში
გონძაგას დინასტია
გონძაგას დინასტია (Casa di Gonzaga, Maizon de Gunzague) — იტალიური არისტოკრატიული საგვარეულო შუა საუკუნეებში, რომელიც 1100 წელს დააფუძნა ლუიჯი I გონძაგამ. მისი უკანასკნელი წარმომადგენელი, ფერდინანდო კარლო გონძაგა გარდაიცვალა 1708 წელს უშვილოდ, რითაც საბოლოოდ შეწყდა დინასტია. მიუხედავად იტალიური ფესვებისა, გონძაგებს დიდი გავლენა და დიდი მამულები და ძალაუფლება ჰქონდათ საფრანგეთშიც. ისინი მართავდნენ მანტუას, მონფერატოსა და გუასტალას იტალიაში, ხოლო ნევერსა და მაინს საფრანგეთში. სხვადასხვა პერიოდში გონძაგას დინასტიის ორი წარმომადგენელი ქალი იყო საღვთო რომის იმპერატრიცა, ხოლო ერთიც პოლონეთის დედოფალი. გარდა საერო პირებისა, ამ საგვარეულოს წარმომადგენელი იყო ერთი წმინდანი, თორმეტი კარდინალი და თოთხმეტი ეპისკოპოსი.
ისტორია
გონძაგას ოჯახი სათავეს ჩრდილო იტალიაში მდებარე გელფის სააბატოდან იღებს და უკვე XII საუკუნის დამდეგს იგი დომინანტი ძალა ხდება მანტუაში. გონძაგებმა იმდენად დიდი სიმდიდრე და ძალაუფლება შეიძინეს, რომ მათ შეძლეს მოკავშირეთა გაჩენა და თავიანთი მთავარი მეტოქის, სენიორ კაზალოდის დამარცხება. ამის შემდეგ, 1328 წელს ლუიჯი I გონძაგამ მარტივად მოახერხა მანტუაში თავისი სენიორობის დამტკიცება, რითაც იწყება გონძაგების ოთხასწლოვანი მმართველობა მანტუაში. მისი მმართველობა მალევე აღიარა საღვთო რომის იმპერატორმა ლუდვიგ IV-მაც, რომელმაც მას „ხალხის წინამძღოლი“ უწოდა. მარცხნივ|მინი|323x323პქ|ლუიჯი III თავის ცოლ-შვილთან ერთად 1470 წელს ლუიჯი გონძაგა მისმა ვაჟმა, გუიდომ ჩაანაცვლა 1360 წელს. 1369 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ ტახტს ლუიჯი II იკავებს, რომელმაც მოახერხა და დაიკავა ნოველარასა და რეჯოს ტახტები, თუმცა რეჯო 1371 წელს დაკარგა ფერარას ჰერცოგთან. 1382 წელს მანტუას ტახტზე ადის მისი ვაჟი ფრანჩესკო I, რომელმაც გაწყვიტა მილანელ ვისკონტებთან არსებული ალიანსი და ვენეციის რესპუბლიკას მიემხრო.
1433 წელს, ჯანფრანჩესკო I გონძაგამ მოახერხა და ამაღლდა მანტუას მარკიზის რანკში, რომელიც მას იმპერატორმა სიგიზმუნდ I-მა უბოძა. ამაში მას დიდად დაეხმარა ფერარას ჰერცოგი ლეონელო დ’ესტე, რომელსაც 1435 წელს სანაცვლოთ თავისი ასული, მარგერიტა მიათხოვა. უკვე 1530 წელს, იმპერატორმა კარლ V-მ ფედერიკო II გონძაგას უბოძა მანტუას ჰერცოგობა. ასევე ფედერიკომ, 1531 წელს ცოლად შეირთო მონფერატოს მარკიზა მარგერიტა პალეოლოგინა, რითაც გონძაგები მონფერატოშიც გამეფდნენ. აღსანიშნავია, რომ მარგერიტა იყო ბიზანტიის იმპერატორ ანდრონიკე II პალეოლოგოსის შთამომავალი იყო, რითაც გონძაგები გარკვეულწილად პალეოლოგოსების შთამომავლები გამოდიან.
ფედერიკო II-ის უმცროსი ვაჟის, ლუიჯი გონძაგას ქორწინებით ნევერის ჰერცოგინია ანრიეტა კლეველზე, შეიქმნა გონძაგას დინასტიის ნევერული შტო, რომელიც საფრანგეთში მმართველობდა. მას შემდეგ, რაც მანტუას ჰერცოგ ვინჩენცო I-ის სამივე ვაჟი უშვილოდ გარდაიცვალა და გონძაგას დინასტიის ძირითადი შტო შეწყდა, დაიწყო ომი მანტუას მემკვიდრეობისათვის, სადაც სწორედ ნევერელმა კარლო I გონძაგამ გაიმარჯვა, რომელმაც ცოლად შეირთო ვინჩენცო I-ის შვილიშვილი მარია გონძაგა.
მოგვიანებით, ფრანჩესკო II-ის უმცროსმა ვაჟმა, ფერანტე გონძაგამ დააარსა გონძაგა-გუასტალას დინასტია, რომლის შთამომავალი ფერანტე II აქტიურად იბრძოდა მანტუის მემკვიდრეობის ომში. გონძაგას დინასტიას ჰქონდა კიდევ ერთი, საბიონეტას შტოც, რომელიც ლუიჯი III-ის ვაჟმა ჯანფრანჩესკომ დააარსა. საბოლოოდ, გონძაგას დინასტია 1708 წელს, ფერდინანდო კარლო გონძაგას უშვილოდ დაღუპვით შეწყდა, რის შემდეგაც მანტუა ჰაბსბურგთა მონარქიას მიუერთდა, ხოლო მონფერატო სავოიის საჰერცოგომ მიიერთა.
მანტუისა და მონფერატოს მმართველები
მინი|353x353პქ|გონძაგების რეზიდენცია მანტუაში მანტუას სენიორები:
მანტუას მარკიზები:
მანტუას ჰერცოგები და მონფერატოს მარკიზები:
მანტუისა და მონფერატოს ჰერცოგები:
ლიტერატურა
კატეგორია:არისტოკრატიული საგვარეულობები კატეგორია:იტალიელი დიდგვაროვნები კატეგორია:ევროპის სამეფო დინასტიები კატეგორია:იტალიის ისტორია კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:გონძაგა
რაპალო
რაპალო ცნობილია 964 წლიდან, როგორც გენუის რესპუბლიკის სასაზღვრო სოფელი. XVI საუკუნეში მეკობრეებისაგან თავდასაცავად სანაპიროზე პირველი ციხესიმაგრე ააშენეს. 1917 წელს რაპალოში გაიმართა ანტანტის ქვეყნების კონფერენცია. 1920 წელს რაპალოში იტალია და იუგოსლავია შეთანხმდნენ ტერიტორიული დავის დარეგულირებაზე, ხოლო 2 წლის შემდეგ აქვე დამყარდა დიპლომატიური ურთიერთობა რსფსრ-სა და გერმანიას შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ქალაქები
ბუფალი
ბუფალი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3,19 კმ². მოსახლეობა — 156 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ჩრდილოეთ ირლანდიის ტროფეი
ვადები: აგვისტოს შუა რიცხვები — კვალიფიკაცია. ფინალური შეჯიბრება — აგვისტოს მიწურული
ადგილი: The Waterfront Hall, ბელფასტი, ჩრდილოეთი ირლანდია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ ირლანდიის ტროფეი
ყარაქიშილარი
ყარაქიშილარი (Qarakişilər) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
საქართველოს სსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების სია
საქართველოს სსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭო (1963–1966)
სქოლიო
*
ბაიანდური
ბაიანდური (Բայանդուր) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 480 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 703 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ნუცა ღოღობერიძე
მინი|ნუცა ღოღობერიძე|250პქ ნუცა (ნინო) ღოღობერიძე (ქალიშვილობის გვარი — ხუციშვილი; დ. 25 ოქტომბერი, 1902, კახი, რუსეთის იმპერია — გ. 31 ოქტომბერი, 1966, თბილისი, საქართველოს სსრ) — პირველი რეჟისორი ქალი საქართველოში და პირველი ქალი რეჟისორი საბჭოთა კავშირში, რომელმაც მხატვრული ფილმი გადაიღო.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
გერმანიიდან დაბრუნებული, 25 წლის ასაკში ნუცა ღოღობერიძე გახდა პირველი რეჟისორი ქალი საქართველოში და მხატვრული ფილმების დამდგმელი პირველი ქალი საბჭოთა კავშირში. სულ სამი ფილმის გადაღება მოასწრო. პირველი დოკუმენტური ფილმი მან გადაიღო მიხეილ კალატოზიშვილთან ერთად, სახელწოდებით „მათი სამეფო“, რომელშიც გამოყენებული იყო იმდროინდელი ნოვატორული „კონტრასტული მონტაჟის“ სტილი. ნუცას მეორე ფილმი იყო „ბუბა“. ფილმის მხატვარი იყო დავით კაკაბაძე. ეს იყო იმ დროისათვის გავრცელებული დოკუმენტურ-პროპაგანდისტული ფილმი ნათამაშები სცენებით, რასაც მაშინ „კულტურფილმს“ უწოდებდნენ და რაც თავისი სააგიტაციო და საგანმანათლებლო ფუნქციის გამო, მეორე მსოფლიო ომის ბოლომდე საოცრად პოპულარული ჟანრი იყო კინოში. 1928 წლის ივნისში შედგენილ სახკინმრეწვის თანამშრომელთა სიაში, ნუცა ღოღობერიძე ერთადერთი ქალია. მას თანარეჟისორის შტატი ჰქონდა და 160 მანეთი ხელფასი, მაშინ როდესაც მიხეილ კალატოზიშვილს ოპერატორის შტატი და 350 მანეთი ხელფასი, ალექსანდრე დიღმელოვს კი, როგორც დამსახურებულ და უძველეს თანამშრომელს — 600 მანეთი. მხოლოდ ამ ციფრებიდანაც კარგად ჩანს, რომ საბჭოთა კავშირის 20-იან წლებშიც კი, ქალის შრომა უფრო დაბალანაზღაურებადი იყო, ვიდრე მამაკაცის, შესაბამისად, თანასწორობის იდეა უკვე დასაწყისშივე ეფემერული რჩებოდა.
1932–33 წლებში, ნუცა ღოღბერიძემ გადაიღო მხატვრული ფილმი „უჟმური“, რომლის სცენარმაც ცეკას 1933 წლის დადგენილების საფუძველზე, ინტენსიური გადაკეთება-გადმოკეთება განიცადა (სცენარზე მუშაობაში ჩართულნი იყვნენ ეიზენშტეინი, დოვჟენკო და შკლოვსკი). საქმე ის არის, რომ 1932 წლის 23 აპრილს, საკავშირო კომუნისტური პარტიის (ბოლშევიკების) ცენტრალური კომიტეტის პოლიტბიურომ, მიიღო დადგენილება „ლიტერატურული სამხატვრო ორგანიზაციების გარდაქმნის შესახებ“. დადგენილებამ დიდი დაბნეულობა გამოიწვია ხელოვანთა წრეებში. მხოლოდ 1934 წელს მოხერხდა მწერალთა პირველი საკავშირო ყრილობის მოწყობა, სადაც „სოციალისტური რეალიზმი“ ოფიციალურ დოქტრინად იქნა გამოცხადებული (ტერმინი „სოციალისტური რეალიზმი“ პირველად ზემოთ ნახსენები 1932 წლის დადგენილების შესაბამისად, საბჭოთა კავშირის მწერალთა კავშირის შექმნის საორგანიზაციო კომიტეტის თავმჯდომარე, ივან კრონსკის ეკუთვნის და პირველად 1932 წლის მაისში ჩნდება). მომხდარი სტალინის უშუალო დაკვეთა იყო, რომელსაც ხელისუფლების კონსოლიდაციის ამ ეტაპზე აღარ სჭირდებოდა პრიმიტიული აგიტპროპი და უფრო მაღალმხატვრულ და „იდეოლოგიურად სწორ“ ხელოვნებას მოითხოვდა. 1933 წლის 7 ივნისს, პარტიის ცეკამ დაადგინა, რომ არცერთი თემა ცკ-ს წინასწარ სანქციის გარეშე არ უნდა ყოფილიყო მუშაობაში ჩაშვებული და არცერთი სურათი გაშვებული ამ დადგენილებით შექმნილი კომისიის გარეშე. 1933 წლის ბოლოს, 21 ოქტომბერს შესდგა ნუცა ღოღობერიძის მხატვრული ფილმის „უჟმურის“ განხილვა, რომლის სხდომაზეც ითქვა, რომ:
აგიტპროპის სიტყვიერი გმობის მიუხედავად, კომისია, რომლის თავმჯდომარეც ჩეკისტი მერკულოვი იყო, ფაქტობრივად კვლავაც სააგიტაციო ფილმს ითხოვდა. ამაზე თავად ნუცა ღოღობერიძემაც გაამახვილა ყურადღება თავის სიტყვაში:
„უჟმური“ 1934 წლის ბოლოს გამოვიდა ეკრანებზე, რომელიც პირველი ქართული და ამავე დროს პირველი საბჭოთა მხატვრული ფილმი გახდა, გადაღებული რეჟისორი ქალის მიერ.
მინი|ნუცა ღოღობერიძე|397x397პქ 30-იანი წლების შუა ხანებიდან, იწყება ნუცას შევიწროვება ქმრის, ცნობილი საბჭოთა პარტმუშაკის, ლევან ღოღობერიძის ფაქტორის გამო, რომელიც 1937 წლის 21 მარტს დახვრიტეს, რადგან იგი ბერიას მოწინააღმდეგეთა ბანაკში იყო. ნუცა კინოდან გააძევეს და მეგობრებმაც მიატოვეს. კეთილდღეობისას, ღოღობერიძეთა ოჯახის ხშირი სტუმრები იყვნენ კოტე მარჯანიშვილი, პეტრე ოცხელი, ტიციან ტაბიძე, პაოლო იაშვილი და გერონტი ქიქოძე.
QBittorrent
qBittorrent — უფასო, მრავალ-პლატფორმული BitTorrent კლიენტი. პროგრამა დაფუძნებულია libtorrent-rasterbar ბიბლიოთეკაზე.
qBittorrent დაწერილია C++ პროგრამირების ენაში (ასევე იყენებს Boost C++ ბიბლიოთეკებს) და, ამდენად, არის ადგილობრივი პროგრამა. ის ასევე იყენებს Qt framework-ის მე-4 ან მე-5 ვერსიას. პროგრამის დამატებითი საძიებო სისტემა დაწერილია Python პროგრამირების ენაში; მომხმარებლებს, რომელთაც არ სურთ Python-ის დაყენება, შეუძლიათ საძიებო სისტემა არ გამოიყენონ.
ნუცა ღოღობერიძე
ცხოვრება და მოღვაწეობა
დაპატიმრებულმა ლევანმა ციხიდან მისწერა ნუცას, დაეწერა, რომ დაშორებული იყო მასთან და დაჭერას გადარჩებოდა, მაგრამ ნუცამ ასეთი საქციელი სულმდაბლობად მიიჩნია. ნუცა ღოღობერიძე, 1937 წლის მიწურულს დააპატიმრეს და 10 წლით გადაასახლეს საკონცენტრაციო ბანაკში „პოტმა“-ში, შემდეგ ვორკუტის ქალთა საკონცენტრაციო ბანაკში, სადაც თავშეყრილი იყო ათასობით ქალი, სახელწოდებით „ჩესეირი“ (член cемьи изменника рoдины), რომლებიც უბრალოდ მილიონობით „ხალხის მტრებად“ წოდებულთა ცოლები იყვნენ და სასამართლოს განაჩენის გარეშე ექვემდებარებოდნენ დაპატიმრებას. საბჭოთა საკონცეტნრაციო ბანაკში ცხოვრების გამოცდილება ასახავს მოგვიანებით დაწერილი მისი სიტყვები:
QBittorrent
ფუნქციები
qBittorrent-ში წარმოდგენილი რამდენიმე ფუნქცია:
ნუცა ღოღობერიძე
ცხოვრება და მოღვაწეობა
საკონცენტრაციო ბანაკიდან 10 წლის შემდეგ საქართველოში დაბრუნებულ ნუცას, აღარ უცდია კინოში მუშაობის გაგრძელება. დაიწყო ენათმეცნიერების ინსტიტუტში ლექსიკოლოგიის განყოფილებაში მუშაობა და რამდენიმე წელიწადში სამ აკადემიკოსთან ერთად, არნოლდ ჩიქობავას ინიციტივით, განმარტებითი ლექსიკონის რვატომეულის ერთ-ერთი შემდგენელი გახდა.
QBittorrent
სქოლიო
კატეგორია:ლინუქსის BitTorrent პროგრამები
ნუცა ღოღობერიძე
ცხოვრება და მოღვაწეობა
ნუცა ღოღობერიძე არაა მოხსენიებული არც ქართულ საბჭოთა ენციკოპედიაში და არც რომელიმე სხვა ცნობარში, გარდა ქართული კინოს ფილმოგრაფიებისა.
2011 წელს, გამომცემლობა „ინტელექტი“-მ გამოსცა ნუცა ღოღობერიძის მოთხრობების კრებული „ბედნიერების მატარებელი“, რომელსაც დართული აქვს რეჟისორის ქალიშვილის, ლანა ღოღობერიძის წინათქმა. ნუცა ღოღობერიძის შვილიშვილია ქართველი რეჟისორი ნუცა ალექსი-მესხიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1966 კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:ქართველი ქალები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ბოკეირანი
ბოკეირანი (Boqueirão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 355 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ორიენტალის შემადგენლობაში.
რობერტ რობინსონი
ბიოგრაფია
დაიბადა ჩესტერფილდის მახლობლად. იყო ჯეიმზ რობინსონის და მისი მეუღლის, ჯეინ დევინპორტის ვაჟი.
ბოკეირანი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 888 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.4 კმ²-ზე. ფართობი 371 984 კმ²-ია.
რობერტ რობინსონი
ბიოგრაფია
სწავლობდა „ჩესტერფილდის გრამატიკის სკოლასა“ და „ფულნიკის სკოლაში“. ქიმია შეისწავლა მანჩესტერის უნივერსიტეტში. 1907 წელს მოიგო სტიპენდია, რომელმაც მას საშულება მისცა რომ მანჩესტერის უნივერსიტეტში კვლევების ჩატარება გაეგრძელებინა. 1912 წელს, სიდნეის უნივერსიტეტში დაინიშნა გამოყენებითი ორგანული ქიმიის პირველ პროფესორად. 1930 წლიდან იყო ოქსფორდის უნივერსიტეტის ქიმიის პროფესორი და „მაგდალინას კოლეჯის“ წევრი.
ბოკეირანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
რობერტ რობინსონი
ბიოგრაფია
რობინსონმა ორჯერ იქორწინა. 1912 წელს ის დაქორწინდა გერტრუდ ვოლშზე. მისი მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, 1957 წელს იქორწინა ქვრივვ მისის სტერნ სილვია ჰილსტრომზე.
რაპალოს ხელშეკრულება (1922)
რაპალოს ხელშეკრულება — ხელშეკრულება ბოლშევიკურ რუსეთსა და ვაიმარის რესპუბლიკას შორის. დაიდო 1922 წლის 16 აპრილს, გენუის კონფერენციის მიმდინარეობის დროს იტალიის ქალაქ რაპალოში. რუსეთის მხრიდან ხელს აწერდა გიორგი ჩიჩერინი, ხოლო გერმანიის მხრიდან ვალტერ რატენაუ. მისი თავისებურება მდგომარეობდა იმაში, რომ მიზეზად და საფუძვლად მას დაედო ვერსალის ხელშეკრულების მიუღებლობა, რომელსაც ორივე ქვეყანა იზიარებდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:რუსეთის ისტორია კატეგორია:გერმანიის ისტორია
ალტერლაა (ვენის მეტრო)
ალტერლაა (Alterlaa) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
სოსო მახალდიანი
სოსო მახალდიანი (დ. 17 ივნისი, 1950)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ამბროლაურის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
განის იმპერია
განის იმპერია (დაახ. 300 - 1200 წლები) — ცნობილია როგორც ავკარი, განა მისი მმართველის ტიტული იყო. მდებარეობდა დღევანდენი მავრიტანიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ და მალის დასავლეთ ნაწილში. მისი ეკონომიკა აწყობილი იყო ოქროთი და მარილით ტრანსსაჰარულ ვაჭრობაზე. იმპერია აკონტროლებდა სხვა და სხვა სავაჭრო გზებს.
განის იმპერია პირველად 830 წელს მუჰამად ბენ მუსა ალ-ხვარაზმის ჩანაწერებშია მოხსენიებული. XI საუკუნეში, კორდობელმა სწავლულმა ალ-ბაკრიმ, მოგზაურთა მონაყოლების მიხედვით შეადგინა სამეფოს დეტალური აღწერა. მისი მტკიცებით, განის შეეძლო 200 000 ათასი მეომრის გამოყვანა რომელთაგანაც 40 000 მშვილდოსანი იქნებოდა და მათ ასევე ცხენოსანი ჯარიც ჰყავდათ.
საბოლოოდ განის XIII საუკუნეში გახდა მალის იმპერიის ვასალი. როდესაც 1957 წელს ოქროს ნაპირმა ბრიტანეთისგან დამოუკიდებლობა მიიღო მან სახელად აიღო განა, რადგან ითვლებოდა, რომ განის იმპერიის ხალხის აკანების შთამომავლები ამ ტერიტორიაზე მიგრირდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ყოფილი ქვეყნები კატეგორია:აფრიკის ყოფილი იმპერიები
კარიკოლა
კარიკოლა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,60 კმ². მოსახლეობა — 99 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
კაბასეირასი
კაბასეირასი (Cabaceiras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 035 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.12 კმ²-ზე. ფართობი 452 922 კმ²-ია.
კიია
სავარაუდოდ, ჰყავდა ქალიშვილი, რომელსაც პირობითად ერქვა კიია-ტაშერიტი, ანუ კიია უმცროსი, რადგან გოგონას სახელი არ არის შემონახული. ეხნატონის მმართველობის მესამე ნაწილის წარწერები იყო ძლიერ გაფუჭებული, თუმცა იყო შემორჩენილი სახელის დაბოლოვება „-ატონ“ და არის მოსაზრება, რომ გოგონას სრული სახელია - ბაკეტატონი. პრინცესა ბაკეტატონი არის მოხსენიებული ასევე, როგორც ეხნატონის და. შესაძლოა, სახელი იყო მითითებული ეხნატონის აკლდამაზე, სადაც არის გამოსახული სამეფო პირების ორი სიკვდილის სცენა. ერთ-ერთ რელიეფზე ძიძას უჭირავს ჩვილი. წარწერა განადგურებულია, ამიტომ აქამდე ეს იწვევს დავას, მაგრამ ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად აკლდამის კედელზე გამოსახულია კიიას სიკვდილი და მისი ბავშვის დაბადება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ედით რუზველტი
ედით კერმიტ კაროუ რუზველტი (Edith Kermit Carow Roosevelt; დ. 6 აგვისტო, 1861, ნორუიჩი, კონექტიკუტი, აშშ — გ. 30 სექტემბერი, 1948, ოუსტერ-ბეი, ნიუ-იორკი, აშშ) — აშშ-ის პრეზიდენტის თეოდორ რუზველტის მეორე ცოლი და აშშ-ის პირველი ლედი მისი პრეზიდენტობის დროს 1901 წლის 14 სექტემბრიდან 1909 წლის 4 მარტამდე. იგი ასევე იყო აშშ-ის მეორე ლედი 1901 წლის 4 მარტიდან 14 სექტემბრამდე.
ბიოგრაფია
ედით რუზველტი დაიბადა 1861 წლის 6 აგვისტოს კონექტიკუტის შტატის ქალაქ ნორუიჩში, ვაჭარ ჩარლზ კაროუსა და ჰერტრუდა ელიზაბეთ ტაილერის ოჯახში. იყო აშშ-ის სამოქალაქო ომის გენერლის დენიელ ტაილერის შვილიშვილი. ნიუ-იორკში ედითი ცხოვრობდა რუზველტთან და იყო მისი იმცროსი დის კორინის მეგობარი. იგი კარგად ცნობდა თეოდორ რუზველტს.
მისის კომსტოკის სკოლაში ედითმა თავისი დროის ახალგაზრდა ლედისათვის დამახასიათებელი შტრიხები შეიძინა. წყნარი გოგონა, რომელსაც უყვარდა წიგნების კითხვა, იყო თეოდორ რუზველტის მუდმივი თანამგზავრი ოუსტერ-ბეის საზაფხულო პიკნიკების დროს ლონგ-აილენდში. ეს ყველაფერი დასრულდა როდესაც იგი ჰარვარდის კოლეჯში იწყებს სწავლას. ედითი დაესწრო თეოდორისა და ელის ჰეტაუეი ლის ქორწინებას 1880 წელს. წყვილი ერთმანეთს დაშორდა 1885 წელს.
პირველი მეუღლის გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ თეოდორ რუზველტი ედითს შეხვდა ტავისი დის ოჯახში. ისინი ერთმანეთს კვლავ ხედავდნენ და ხვდებოდნენ. 1885 წელს თეოდორმა შესთავაზა ედითს ცოლად გაყოლა, რაზეც დადებითი პასუხი მიიღო. მაგრამ ახალგაზრდა კაცი დაელოდა ნიშნობის გამოცხადებას.
28 წლის რუზველტი 1886 წლის 2 დეკემბერს მეორედ დაქორწინდა ედით კაროუზე, რომელიც ამ დროისათვის 25 წლის იყო. ქორწინება შედგა ლონდონში წმინდა გიორგის ეკელსიაში. ქორწინების დღეს გაიმართა წყნარი ცერემონია, სტუმრებიც ძალზედ ცოტა იყო, ლონდონის ნისლი კი ისეთი სქელი იყო მთლიანად მოიცვა ეკლესია. ედითის მეჯვარე იყო სესილ არტურ სპრინგ-რაისი, პირველი მსოფლიო ომის დროს დიდი ბრიტანეთის ელჩი აშშ-ში.
ევროპაში 15-კვირიანი თაფლობის ტუირ შემდეგ ახალგაზრდა წყვილი დასახლდა საგამორ-ჰილის სახლში, ოუსტერ-ბეიში. მისის რუზველტი იცავდა და ეფექტურად მართვდა ოჯახის ბიუჯეტს. თეოდორ რუზველტის აქტიური კარიერის განმავლობაში, ოჯახური ცხოვრება რჩებოდა ძლიერად და იყო სრულყოფილი.
აშშ-ის პრეზიდენტის უილიამ მაკ-კინლის მკვლელობის შემდეგ რუზველტები ახალი მოვალეობის შესრულებას შეუდგნენ. ედითი იცავდა პირად ცხოვრებას და ცდილობდა თავი დაეღწია რეპორტიორებისაგან. საზოგადოებამ ძალზედ ცოტა იცოდა მის ენერგიულ ბუნებაზე, საღ აზროვნებაზე და მის ეფექტურ დიასახლისობაზე.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალური ბანკი
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალური ბანკი (Azərbaycan Respublikasının Mərkəzi Bankı) — ცენტრალური ბანკი აზერბაიჯანში. წარმოადგენს საბანკო რეგულირებისა და ზედამხედველობის ორგანოს. სათავო ოფისი მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქ ბაქოში.
ედით რუზველტი
ბიოგრაფია
1919 წლის 6 იანვარს გარდაიცვალა თეოდორ რუზველტი, რის შემდეგაც ედითი საზღვარგარეთ გაემგზავრა, თუმცა ყოველთვის ბრუნდებოდა საგამორ ჰილის სახლში. მან თავისი სიცოცხლის ბოლომდე შინარჩუნა ინტერესი ხელოსანთა გილდიის, საქველმოქმედო ორგანიზაციების მიმართ, რომლებიც ამზადებდნენ ტანსაცმელს ღარიბებისათვის. მისის რუზველტი პენსიაში გავიდა 1932 წელს და წარმოთქვა მცირე სიტყვა ჰერბერტ ჰუვერის სახელით, ამრიგად იგი საპრეზიდენტო კამპანიის დროს წავიდა ფრანკლინ დელანო რუზველტის წინააღმდეგ. იგი არასოდეს არ ზრუნავდა თავის მაზლის შვილზე, ელეონორა რუზველტზე და არასოდეს არ უნდოდა ეხილა იგი პირველი ლედის ტიტულით.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალური ბანკი
ისტორია
1918 წლის 28 მაისს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე თავდაპირველად მუშაობას კვლავ რუსეთის სახელმწიფო ბანკის განყოფილება აგრძელებდა. 1919 წლის 16 სექტემბერს მიიღეს აზერბაიჯანის სახელმწიფო ბანკის დადგენილება, ხოლო იმავე წლის 30 სექტემბერს ბანკმა თავისი საქმიანობა დაიწყო.
1921 წელს ახალი ეკონომიკური პოლიტიკის დაწყებით საბანკო სისტემის აღდგენის აუცილებლობა გახდა საჭირო. აზერბაიჯანის საბჭოთა სახალხო კომიტეტის 1921 წლის 16 ოქტომბრის დადგენილებით შეიქმნა სახელმწიფო ბანკი.