cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კრასნოკუტსკი
კრასნოკუტსკი (Краснокутськ) — დაბა უკრაინაში, ხარკივის ოლქში, კრასნოკუტსკის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე მერლაზე (ვორსკლის მარცხენა შენაკადი). რკინიგზის სადგურ გუტიდან (სუმი — ხარკივის ხაზი) 22 კილომეტრი. მოსახლეობა — 7455 კაცი (2018). ქალაქში მოქმედებს ერბო-კარაქის ქარხანა და სხვ.; საბჭოთა დროს ფუნქციონირებდა სამშენებლო მასალათა ქარხანა და ავეჯის ფაბრიკა.
სქოლიო
კატეგორია:ხარკივის ოლქის დაბები
განძასარი კაპანი (საფეხბურთო კლუბი)
განძასარი კაპანი (Ֆուտբոլային Ակումբ Գանձասար Կապան) — საფეხბურთო კლუბი, რომელიც თამაშობს სომხეთის პრემიერ-ლიგაში. კლუბის სამწვრთნელო ბაზა მდებარეობს კაპანში, სიუნიქის პროვინციაში. კაპანი 2002 წელს დაარსდა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის საფეხბურთო კლუბები
ჩხუტუნეთის (მაჭახლის) მუზეუმი
მინი|მაჭახელას ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი ჩხუტუნეთის (მაჭახლის) მუზეუმი, მაჭახლის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი — მდებარეობს ზედა ჩხუტუნეთში.
უნიკაჩის რაიონი
უნიკაჩის რაიონი (Distrito de Unicachi) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის იუნგუიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 841 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 571 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 320 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.1 კმ²-ია.
ჩხუტუნეთის (მაჭახლის) მუზეუმი
გაიხსნა 1984 წლის 9 ივნისს. მუზეუმის გახსნის ინიციატორი და დამაარსებელია სოფელ ზედა ჩხუტუნეთის მკვიდრი ზურაბ ნაგერვაძე, რომელიც მუზეუმს ხელმძღვანელობდა დაარსების დღიდან გარდაცვალებამდე (1995 წ .), ხოლო 1995 წლიდან მუზეუმს ხელმძღვანელობს მისი ვაჟი მალხაზ ნაგერვაძე.
უნიკაჩის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:იუნგუიოს პროვინციის რაიონები
ჩხუტუნეთის (მაჭახლის) მუზეუმი
მუზეუმი განთავსებულია ყოფილი მეჩეთის შენობაში. იგი სამსართულიანია. პირველი სართული არის ქვით ნაშენები, ხოლო მეორე და მესამე სართული ხით. თვით ეს შენობა თავისი ხუროთმოძღვრული ორნამენტებით სამუზეუმოა. მუზეუმი მისი დაარსებიდან დღემდე დაათვალიერა დაახლოებით 23000-მა დამთვალიერებელმა.
2007 წლიდან მუზეუმი გადავიდა ხელვაჩაურის კულტურის ცენტრის დაქვემდებარებაში და შეეცვალა სახელწოდება. ამჟამად იწოდება ჩხუტუნეთის (მაჭახლის) მუზეუმად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
იეზერენი-ვეკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
ომარ გოგიაშვილი
ომარ გიორგის ძე გოგიაშვილი (დ. 22 ოქტომბერი, 1941, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკის მეცნიერი; ისტორიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1987), პროფესორი (1988), საქართველოს განათლების აკადემიის წევრი და დამფუძნებელი (1996).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1964 წელს. 1964-1973 წლებში ეწეოდა კომკავშირულ საქმიანობას; 1973 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე; 1975-1979 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტოლოგიის კათედრის გამგე; 1998-2006 წლებში მეცნიერებათა კვლევის ცენტრის დირექტორი; 1984-2005 წლებში საქართველოს ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის აკადემიის რექტორი; 2007-2009 წლებში ი. ჭავჭავაძის სახელობის თბილისის უნივერსიტეტის პროფესორი; 2009 წლიდან საქართველოს საპატრიარქოს ქართული უნივერსიტეტის პროფესორი; იკვლევს შრომის ორგანიზაციის, სოციალურ, პოლიტიკისა და ქართული პოლიტიკის მეცნიერების აზროვნების საკითხებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკის მეცნიერები ომარ
მორავა (სერბეთი)
მორავა — მდინარე სერბეთში, დუნაის მარჯვენა შენაკადი. წარმოიქმნება სამხრეთ მორავისა და დასავლეთ მორავის მიერთებით. სიგრძე 217 კილომეტრი. აუზის ფართობი 37,500 კმ². მიედინება მჭიდროდ დასახლებულ მორავის ვაკეზე. წყალმოვარდნები ახასიათებს გაზაფხულზე. წლის საშუალო ხარჯი შესართავიდან 260 მ³/წმ. მორავაზეა გაშენებული ჰიდროელექტროსადგური. მდინარის ხეობაშია ქალაქები პარაჩინი, ჩუპრია.
ლიტერატურა
კატეგორია:სერბეთის მდინარეები
გიიიხლი
გიიიხლი (Qıyıqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  340  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია
ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია — საქართველოს სახელმწიფო პრემია ლიტერატურის დარგში, რომელიც დაარსდა საქართველოს პრეზიდენტის 2018 წლის 23 მარტის № 104 ბრძანებულებით. (შოთა რუსთაველის სახელობისა და საქართველოს ეროვნულ პრემიებთან ერთად).
ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია გაიცემა ორ წელიწადში ერთხელ, არაუმეტეს ერთისა. პრემია პირს ენიჭება ლიტერატურის დარგში (პროზა, პოეზია, პუბლიცისტიკა) უმნიშვნელოვანესი ნაწარმოებისათვის, რომელიც მხატვრულ ღირსებათა გამო საერთო ეროვნულ აღიარებას მოიპოვებს და განმსჭვალულია თავისუფლების, ჰუმანიზმისა და პატრიოტიზმის ზოგადსაკაცობრიო იდეალებით. პირს, რომელიც მოიპოვებს ლიტერატურის დარგში ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემიას, მიენიჭება ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემიის ლაურეატის წოდება, გადაეცემა ლაურეატის დიპლომი, სამკერდე ნიშანი და შესაბამისი ფულადი გასაცემელი.
ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია გაიცემა 5 000 (ხუთი ათასი) ლარის ოდენობით.
ლაურეატები
ჟიური: ნინო გედევანიშვილი, მანანა ბერიკაშვილი, მანანა დოიჯაშვილი, მანანა კორძაია, დავით ანდრიაძე, გოგი გვახარია, დავით ბუხრიკიძე, ზურაბ კიკნაძე, ზაალ ჩხეიძე.
ცეტინიე
ცეტინიე — ჩერნოგორიის ისტორიული და კულტურული ცენტრი. დააარსა თავადმა ივან ჩერნოევიჩმა 1482 წელს.
მოსახლეობა
2003 წლის აღწერის მონაცემებით, ცეტინიეს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 18 482 ადამიანი, აქედან ქალაქ ცეტინიეში — 15 137.
მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის რაოდენობა:
1981 წლის მარტი — 14 088
1991 წლის მარტი — 15 946
ბოლო აღრიცხვით, მოსახლეობის 90%–ზე მეტი ჩერნოგორიელია, ხოლო დაახლოებით 5% — სერბი
რელიგია
ცეტინიეში არის მონტენეგრო–ზღვისპირეთის მიტროპოლიტის რეზიდენზია. ასევე აქ ფუნქციონირებს სასულიერო აკადემია.
არაერთ მართლმადიდებლურ ტაძარს შორის ცეტინიეში არის წმ.ანტონ პადუელის კათოლიკური ეკლესია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონტენეგროს ქალაქები
ზაქარია გულისაშვილი
ზაქარია (შაქრო) მიხეილის ძე გულისაშვილი (დ. 1857, სოფ. ჯიმითი, ახლანდ. გურჯაანის მუნიციპალიტეტი, — გ. 24 იანვარი, 1914, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი.
სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, საიდანაც გარიცხეს მოსწავლეთა არალეგალურ წრეში მონაწილეობისათვის. ჩაება ხალხოსნურ მოძრაობაში და „გავიდა ხალხში“ — მასწავლებლობდა კახეთის სოფლებში. 1897 წელს მღვდლად ეკურთხა. მისი პირველი თხზულება „ორიოდე სურათი მოთხრობიდან“ 1879 წელს გამოქვეყნდა („ივერია“, №3). გ-ის მოთხრობებში გამოყენებულია საინტერესო ფოლკლორულ-ეთნოგროგრაფიული მასალები. მისი მოთხრობები („მარტიაანთ პაპა“, 1879; „მეტივე", „ბედნიერი კუნჭული“, ორივე 1881), ნარკვევები („მგზავრის შენიშვნები", 1882; „აწინდელ კახეთზე და ქართლზე", 1884; „რკინიგზით განჯისაკენ", 1900), ისტორიულ-ეთნოგრაფიული წერილები („გარდაბანისა და გაჩიანის საერისთაონი და მათნი ნაშთნი", 1900; „ჩვენი ხალხის ზნე-ჩვეულებანი", „ქორწილი ქვემო ქართლში") იბეჭდებოდა ჟურნალ-გაზეთებში („ივერია", „იმედი", „დროება", „თეატრი" და სხვ.). გულისაშვილი ხალხოსნური პოზიციებიდან აშუქებდა ეპოქის საჭირბოროტო საკითხებს. იგი ავტორია აგრეთვე წიგნებისა: „ანბანი მშობლიურ ენის" და „საქართველოს ძველი დროის მეფეებზედ" (1886). მისი წინასიტყვაობით გამოიცა პეტრე ლარაძის თხზულება „დილარიანი" (1903).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1857 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1914 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
იპორან-დუ-უესტი
იპორან-დუ-უესტი (Iporã do Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 557 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 409 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.1 კმ²-ზე. ფართობი 199 715 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ბარდენუტი
ბარდენუტი (Բարդենուտ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს არარატის პროვინციაში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1595 მეტრია და წარმოადგენს გეღამის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
მამია გოგოლიშვილი
მამია ალექსის ძე გოგოლიშვილი (დ. 16 სექტემბერი, 1914, სოფ. ბობოყვათი, ახლანდ. ქობულეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 6 აგვისტო, 2006, თბილისი) — ქართველი აგრონომი. საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი (1992). სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), პროფესორი (1962), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1979).
ბიოგრაფია
1938 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის სუბტროპიკული ფაკულტეტი. 1938-1954 წლებში ეკავა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობა, მ.შ. 1947-1953 წლებში იყო აჭარის ასსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე. 1953-1989 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ცენტრის ბოტანიკური ბაღის დირექტორი და ამიერკავკასიის ბოტანიკური ბაღების საბჭოს თავმჯდომარე, 1989-1994 წლებში – ბოტანანიკური ბაღის დირექციის მრჩეველი, 1958-1989 წლებში – ბოტანიკური ბაღების მსოფლიო ასოციაციის წევრი, 1962-1994 წლებში – საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მეხილეობის კათედრის გამგე, 1994-1998 წლებში – საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადადემიის აჭარის რეგიონალური სამეცნიერო ცენტრის თავმჯდომარე. 1994-2004 წლებში იყო საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის ბათუმის სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგრობიოლოგიის ფაკულტეტის სუბტროპიკული და მრავალწლოვანი კულტურების კათედრის გამგე. გოგოლაშვილმა გამოიკვლია მულჩის გავლენა ციტრუსებისა და ყურძნის მოსავლიანობაზე. ავტორია რამდენიმე მონოგრაფიული ნაშრომისა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მ. შ. ღირსების ორდენი (1999).
ლუსაკის პროვინცია
გეოგრაფია
პროვინციის ფართობი შეადგენს 21 896 კმ²-ს. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალური ნაწილის სამხრეთში. ესაზღვრება ზიმბაბვეს (სამხრეთით), მოზამბიკს (აღმოსავლეთით), ცენტრალურ პროვინციას (ჩრდილოეთით), სამხრეთის პროვინციას (სამხრეთ-დასავლეთით) და აღმოსავლეთის პროვინციას (ჩრდილო-აღმოსავლეთით).
მოსახლეობა
2010 წლის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 2 191 225 ადამიანს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|right|300px|ლუსაკის პროვინციის რაიონები ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ლუსაკის პროვინცია დაყოფილია 4 რაიონად:
სქოლიო
კატეგორია:ზამბიის პროვინციები
ვილჰელმინა (ნიდერლანდები)
ვილჰელმინა (Wilhelmina; დ. 31 აგვისტო, 1880, ჰააგა, ნიდერლანდები — გ. 28 ნოემბერი, 1962, ჰეტ ლო, ნიდერლანდები) — ორან-ნასაუს დინასტიის წარმომადგენელი. ნიდერლანდების მეფე ვილემ III-ისა და დედოფალ ემა ცუ ვალდეკ უნდ პირმონტის ერთადერთი შვილი. ნიდერლანდების დედოფალი 1898-1948 წლებში.
მისი მმართველობის პერიოდში ნიდერლანდები მონაწილეობდა როგორც პირველ, ისე მეორე მსოფლიო ომში, რა დროსაც გერმანიამ ორჯერ განახორციელა მისი ოკუპაცია. ოკუპაციის პერიოდში დედოფალი და მისი მთავრობა ემიგრაციაში იმყოფებოდა ბრიტანეთში. ომის დასრულებიდან მალევე იგი თავისი ქალიშვილის, იულიანას სასარგებლოდ გადადგა ტახტიდან, დარჩენილი წლები კი ჰეტ ლოში გაატარა.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|ვილჰელმინა 1898 წელს ვილჰელმინა დაიბადა 1880 წლის 31 აგვისტოს ჰააგაში. იგი იყო ნიდერლანდების მეფე ვილემ III-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ ემა ცუ ვალდეკ უნდ პირმონტის ერთადერთი საერთო შვილი. მას სახელი დიდი ბებიის, ნიდერლანდების დედოფალ ვილჰელმინა პრუსიელის პატივსაცემად დაარქვეს.
მამამისს პირველი ცოლის, დედოფალ სოფია ვიურტემბერგელისაგან სამი ვაჟი ჰყავდა დარჩენილი, რომელთაგან ორი მის დაბადებამდე გარდაიცვალა უშვილოდ, ხოლო მესამეს, ალექსანდერს ორანის პრინცის, ანუ ტახტის მემკვიდრის წოდება ჰქონდა. პრინცი ალექსანდერი იმდენად იყო გაღიზიანებული ხანში შესული მამის მეორე ქორწინებით, რომ თავის სიცოცხლეში არ უღიარებია ვილჰელმინა საკუთარ დად. ალექსანდერი 1884 წელს, ასევე უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც 4 წლის ვილჰელმინა ნიდერლანდების ტახტის მემკვიდრე გახდა.
დედოფლობა
მარცხნივ|მინი|დედოფალი ვილჰელმინა 1948 წელს, ტახტიდან გადადგომამდე ცოტა ხნით ადრე მამამისი, მეფე ვილემ III 1890 წლის 23 ნოემბერს გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი 10 წლის დედოფალმა ვილჰელმინამ დაიკავა, რომელსაც მცირეწლოვანების გამო რეგენტად დედამისი, დედოფალი ემა დაენიშნა. ამ სტატუსით დედამისი ქვეყანას შემდეგი რვა წლის განმავლობაში მართავდა, რა დროსაც ვილჰელმინა განათლებას იღებდა. როდესაც მას 16 წელი შეუსრულდა დედოფალმა ემამ იგი თანამმართველად დაინიშნა, რათა ქვეყნის მართვა ესწავლა. 1898 წელს ემას რეგენტობა დასრულდა, ვილჰელმინა სრულწლოვანი გახდა და დამოუკიდებლად დაიწყო მმართველობა.
იგი ნიდერლანდების ისტორიაში პირველი ქალი მონარქი იყო, თუმცაღა მის ტახტზე ასვლას დიდი რეაქცია არ მოჰყოლია, რადგან მსოფლიო უკვე შეგუებული იყო იმას, რომ ქალებსაც შეეძლოთ ტახტზე ასვლა.
ვილჰელმინას ნიდერლანდების მართვა მეტად არასახარბიელო პერიოდში მოუხდა. მმართველობის დაწყებიდან რამდენიმე წელიწადში დაიწყო პირველი მსოფლიო ომი. დედოფალი ვილჰელმინა საკმაოდ ენერგიულად და წარმატებულად უჭერდა მხარს ომში ნიდერლანდების ნეიტრალიტეტის შენარჩუნებას. მიუხედავად მცდელობისა, გერმანიის იმპერატორმა ვილჰელმ II-მ ნიდერლანდების ოკუპირება მოახდინა. ამ ამბიდან ორ დღეში იმპერატორი კომპრომისზე წავიდა და ვილჰელმინას ქვეყანაში დარჩენისა და წოდების შენარჩუნების უფლება მისცა. 1918 წელს ომი გერმანიის მარცხით დასრულდა და ნიდერლანდებშიც დასრულდა საოკუპაციო რეჟიმი, რითაც ქვეყანა ძველ რიტმს დაუბრუნდა, მაგრამ 1939 წლიდან იწყება რიგით მეორე მსოფლიო ომი, რომელშიც პირველის მსგავსად ნიდერლანდები ჩათრეული აღმოჩნდა. ბრიტანეთის, საფრანგეთისა და გერმანიის სახელმწიფო მეთაურებს შორის შუამავლობა და სამშვიდობო მოლაპარაკებები ბელგიის მეფე ლეოპოლდ III-მ ითავა, თუმცა არაფერი გამოუვიდა. ამ ამბიდან მალევე, 1940 წლის მაისში ნაცისტურმა გერმანიამ მოახდინა მთელი ნიდერლანდების, ბელგიისა და ლუქსემბურგის ოკუპაცია, შემდეგ კი საფრანგეთშიც შეიჭრა. ჰიტლერი ვილჰელმინასთან დათმობაზე არ წავიდა, რის გამოც დედოფალმა და მისმა მთავრობამ დატოვა ნიდერლანდები და დიდ ბრიტანეთში, კერძოდ კი ლონდონში გაიქცა, სადაც ჩამოაყალიბეს „გადასახლებული მთავრობა“, რომელიც ნიდერლანდების ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის სიმბოლოდ იქცა.
1945 წელს, მეორე მსოფლიო ომი გერმანიის მარცხითა და გადანაწილებით დასრულდა, რის შემდეგაც ნიდერლანდებში ძველი რეჟიმი აღსდგა. ამგვარ პირობებში დედოფალი ვილჰელმინა და მისი მთავრობა დაბრუნდა კონტინენტზე და ბელგიიდან გადავიდა ნიდერლანდებში. აღსანიშნავია, რომ დედოფალმა სახელმწიფო საზღვარი ფეხით გადაკვეთა. ამგვარ პირობებში ნიდერლანდებში რესპუბლიკური იდეები გაქარწყლდა და მონარქიას ახალი მომხრეები გამოუჩნდნენ. ამის პარალელურად, 1945 წელს ინდონეზიამ ნიდერლანდებისაგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, რასაც მოჰყვა ოთხწლიანი ომის დაწყება, რაც საბოლოოდ ინდონეზიის განთავისუფლებით დასრულდა.
1948 წლის 4 სექტემბერს დედოფალი ვილჰელმინა ოფიციალურად გადადგა ტახტიდან თავისი ერთადერთი ქალიშვილის — დედოფალი იულიანას სასარგებლოდ. ამის შემდეგ მან ბინა ჰეტ ლოს სასახლეში დაიდო, სადაც გაატარა უკანასკნელი წლები და გარდაიცვალა 1962 წელს, 82 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები კატეგორია:ვიქტორიასა და ალბერტის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
დარიო შიმიჩი
დარიო შიმიჩი (Dario Šimić დ. 12 ნოემბერი, 1975, ზაგრები) — ხორვატი ვეტერანი ფეხბურთელი, ხორვატიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში ითამაშა ექვს დიდ სანაკრებო ტურნირზე და ასჯერ იასპარეზა ნაკრების რიგებში. არის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1998).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორვატი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი
შრატისმიერი დაავადება
მკურნალობა
ანტიჰისტამინური პრეპარატები (დიმედროლი და სხვა), თბილი აბაზანები, ტანის დაზელა სალიცილის სპირტით, მძიმე მიმდინარეობის დროს — კორტიკოსტეროიდები; მსუბუქ შემთხვევაში მკურნალობას არ მიმართავენ.
პროფილაქტიკა
ცილისადმი მგრძნობელობაზე კანშიგა სინჯის შემდეგ ჰეტეროგენული შრატის შეყვანის მეთოდიკის დაცვა; ტეტანუსის საწინააღმდეგო შრატის გამოყენების შეზღუდვა (მოსახლეობის ტეტანუსის საწინააღმდეგო იმუნიზაციისა და ტრავმის დროს მხოლოდ ტეტანუსის ანატოქსინის შეყვანის გზით); ჰეტეროგენული შრატის ნაცვლად ადამიანის სისხლიდან დამზადებული იმუნოგლობულინის გამოყენება. ჰეტეროგენული შრატის განმეორებით შეყვანამდე ჰისტამინური პრეპარატების დანიშვნა.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმუნოლოგია
გლაუბერ როშა
გლაუბერ დე ანდრადე როშა (პორტ. Glauber de Andrade Rocha; დ. 14 მარტი, 1939, ვიტორია-და-კონკისტა, ბაიას შტატი, ბრაზილია — 22 აგვისტო, 1981, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — ცნობილი, როგორც გლაუბერ როშა — ბრაზილიელი კინორეჟისორი, მსახიობი და სცენარისტი. ბრაზილიური კინოს ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი და „ Cinema Novo “-ს წამყვანი ფიგურა.
მის ფილმებში მნიშვნელოვანია პოლიტიკური საკითხები. როშამ 1969 წელს კანის კინოფესტივალზე გაიმარჯვა საუკეთესო რეჟისორის კატეგორიაში, ფილმისთვის „ანტონიო დას მორტეს“. როშას სამი ფილმი ნომინირებული იყო ოქროს პალმის რტოზე, მათ შორის „ტანჯული მიწა“, რომელმაც ლოკარნოს კინოფესტივალზე გრან პრი მიიღო.
ადრეული ცხოვრება
როშა ვიტორია-და-კონკისტაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიაში დაიბადა. 9 წლის მისი ოჯახი სალვადორში გადავიდა, სადაც ის პრესვიტერიანულ სკოლაში სწავლობდა.
16 წლის ასაკში იგი ადგილობრივი გაზეთისათვის ფილმების განხილვებს წერდა. შემდგომში, ორი წლის განმავლობაში, სამართლის სკოლაში სწავლობდა. 1959 წელს გადაიღო თავისი პირველი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, „ტერასა“. როშამ ბაიაში მალევე გაითქვა სახელი თავისი რეცენზიებითა და შემოქმედებითი საქმიანობით და გადაწყვიტა, კოლეჯიდან წამოსულიყო, გაეგრძელებინა ჟურნალისტური საქმიანობა კინო-კარიერასთან ერთად.
კინო-კარიერა და სტილი
როშას ავანგარდული ფილმები ხშირად ეხება ბრაზილიის ისტორიას, აჩვენებს ქვეყანაში მომხდარ სოციალურ და პოლიტიკურ მოვლენებს. 1961 წელს გადაიღო თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, „ტალახიანი“, მას მოჰყვა 1964 წელს გადაღებული ფილმი „შავი ღმერთი, თეთრი ეშმაკი“ და სხვ. ყველა მათგანი ბრაზილიის პრობლემებს ასახავდა.
1969 წელს როშა მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის წევრი იყო. იგივე წელს ის მსახიობის როლში გამოჩნდა ძიგა ვერტოვის ჯგუფის მიერ გადაღებულ ფილმში, „ აღმოსავლეთის ქარი“.
როშა თავის ქვეყანაში არ დაბრუნებულა იქამდე, სანამ ფილტვის ინფექციის გართულებების გამო მისი მდგომარეობა არ დამძიმდა. როშა ლისაბონიდან, სადაც იგი კლინიკურ დახმარებას იღებდა, რიო-დე-ჟანეიროში ჩამოიყვანეს, თუმცა იგი რამდენიმე დღეში, 1981 წლის 22 აგვისტოს, 42 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
ფილმოგრაფია
დოკუმენტური, მხატვრული და მოკლემეტრაჟიანი ფილმები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიელი კინორეჟისორები კატეგორია:ბრაზილიელი მსახიობები კატეგორია:ბრაზილიელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1981
სერგი ჯაფარიძე
სერგი ჯაფარიძე (დ. 5 იანვარი, 1871, ღარი, რაჭის მაზრა, (ახლანდ. ონის მუნიციპალიტეტი) — გ. 10 ოქტომბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5  იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ს კატეგორია:რუსეთის იმპერიის I მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
არუაზისი
არუაზისი (Aroazes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 779 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.03 კმ²-ზე. ფართობი 821 663 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
დონა ჯილიოტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 1955
ყუშჩუ-ქიორფიუსიუ
ყუშჩუ-ქიორფიუსიუ (Quşçu körpüsü) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
ტაივანის მთავრობა და პოლიტიკა
მინი|ცაი ინგ-ვენი პრეზიდენტი ჩინეთის რესპუბლიკის მთავრობა დაარსდა ROC(ჩინეთის რესოუბლიკა)- ის კონსტიტუციითა და მისი ხალხის სამი პრინციპით, სადაც ნათქვამია, რომ ROC "უნდა იყოს ხალხის დემოკრატიული რესპუბლიკა, რომელსაც მართავს ხალხი ". მთავრობა იყოფა ხუთ შტოდ (იუანი): აღმასრულებელი იუანი (კაბინეტი), საკანონმდებლო იუანი (კონგრესი ან პარლამენტი), სასამართლო იუანი, საკონტროლო იუანი (აუდიტორული სააგენტო) და გამოცდის იუანი (საჯარო სამსახურის საგამოცდო სააგენტო). კონსტიტუცია შედგენილი იყო, როდესაც ROC კვლავ მართავდა ჩინეთის მატერიკას. KMT– მ შექმნა მისი პრეტენზიული ტერიტორიის, ტაივანის ჩათვლით, მიუხედავად იმისა, რომ კომუნისტურმა პარტიამ ბოიკოტი გამოუცხადა კონსტიტუციის შემუშავებას. კონსტიტუცია ძალაში შევიდა 1947 წლის 25 დეკემბერს. ROC საომარ მდგომარეობაში რჩებოდა 1948 წლიდან 1987 წლამდე და კონსტიტუციის დიდი ნაწილი მოქმედი არ იყო. 1970-იანი წლების ბოლოს დაწყებული და 90-იანი წლების დასაწყისში მიმდინარე პოლიტიკური რეფორმები მრავალპარტიულ დემოკრატიად გადაიქცა. საომარი მდგომარეობის გაუქმების შემდეგ, ჩინეთის რესპუბლიკამ მოახდინა დემოკრატიზაცია და რეფორმა, შეაჩერა კონსტიტუციური კომპონენტები, რომლებიც თავდაპირველად მთელი ჩინეთისთვის იყო გათვლილი. შესწორების პროცესი გრძელდება. 2000 წელს დემოკრატიულმა პროგრესულმა პარტიამ (DPP) მოიგო პრეზიდენტობა, რითაც დასრულდა KMT– ს მთავრობის მუდმივი კონტროლი. 2005 წლის მაისში არჩეულ იქნა ახალი ეროვნული ასამბლეა პარლამენტის ადგილების რაოდენობის შესამცირებლად და რამდენიმე საკონსტიტუციო რეფორმის განსახორციელებლად. ეროვნულმა ასამბლეამ არსებითად დაუჭირა მხარი საკუთარი თავის გაუქმებას და საკონსტიტუციო რეფორმის ძალაუფლების გადაცემას სახალხო კენჭისყრაზე.
სახელმწიფოს მეთაური და შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი არის პრეზიდენტი, რომელსაც ირჩევს ხალხის ხმა მაქსიმუმ ოთხწლიანი ვადით იმავე ბილეთით, როგორც ვიცე-პრეზიდენტი. პრეზიდენტს აქვს უფლებამოსილება იუანზე. პრეზიდენტი ნიშნავს მინისტრთა კაბინეტის აღმასრულებელ წევრებს, მათ შორის პრემიერ მინისტრს, რომელიც ოფიციალურად არის აღმასრულებელი იუანის პრეზიდენტი; წევრები პასუხისმგებელნი არიან პოლიტიკაზე და ადმინისტრაციაზე.
მთავარი საკანონმდებლო ორგანოა ერთპალატიანი საკანონმდებლო იუანი 113 ადგილით. ოცდათოთხმეტი აირჩევა ქვეყნის მასშტაბით მიღებული ხმების პროპორციის საფუძველზე, პარტიის ცალკეულ სიაში მონაწილე ბიულეტენებში; ხოლო ექვსი აირჩევა ორი სამწევრიანი აბორიგენი საარჩევნო ოლქიდან. წევრები ოთხწლიან ვადას ასრულებენ. თავდაპირველად, ერთპალატიან ეროვნულ ასამბლეას, როგორც მუდმივმოქმედ კონსტიტუციურ კონვენციასა და საარჩევნო კოლეგიას, ჰქონდა საპარლამენტო ფუნქციები, მაგრამ 2005 წელს ეროვნული ასამბლეა გაუქმდა, საკონსტიტუციო ცვლილებების მიცემით, რომელიც გადაეცა საკანონმდებლო იუანს და რესპუბლიკის ყველა უფლებამოსილ ამომრჩეველს რეფერენდუმის გზით.
პრემიერ-მინისტრს ირჩევს პრეზიდენტი საკანონმდებლო ორგანოსგან დამტკიცების საჭიროების გარეშე, მაგრამ საკანონმდებლო ორგანოს შეუძლია მიიღოს კანონები პრეზიდენტის გათვალისწინების გარეშე, რადგან არც მას და არც პრემიერ მინისტრს არ აქვს ვეტოს უფლება. ამრიგად, პრეზიდენტისა და საკანონმდებლო ორგანოს მცირე მოტივაცია აქვთ მოლაპარაკებების შესახებ კანონმდებლობაზე, თუ ისინი დაპირისპირებულ მხარეებს წარმოადგენენ. 2000 წელს პან-გრინის ჩენ შუი-ბიანის პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ, კანონმდებლობა არაერთხელ ჩერდებოდა საკანონმდებლო იუანთან ჩიხის გამო, რომელსაც პან-ლურჯი უმრავლესობა აკონტროლებდა. ისტორიულად, ROC– ში დომინირებდა ძლიერი პარტიის ერთპარტიული პოლიტიკა. ამ მემკვიდრეობამ გამოიწვია აღმასრულებელი უფლებამოსილების კონცენტრირება პრეზიდენტის აპარატში და არა პრემიერ მინისტრზე, მიუხედავად იმისა, რომ კონსტიტუციაში არ არის მითითებული პრეზიდენტის აღმასრულებელი ხელისუფლების მასშტაბები.
სასამართლო იუანი უმაღლესი სასამართლო ორგანოა. იგი განმარტავს კონსტიტუციას და სხვა კანონებსა და დადგენილებებს, განიხილავს ადმინისტრაციულ სარჩელებს და ასრულებს დისციპლინებს. სასამართლო იუანის პრეზიდენტი, ვიცე-პრეზიდენტი და დამატებით ცამეტი მართლმსაჯულება ქმნის დიდ მართლმსაჯულების საბჭოს. ისინი კანდიდატებს დანიშნავენ პრეზიდენტის მიერ, საკანონმდებლო იუანის თანხმობით. უმაღლესი სასამართლო, უზენაესი სასამართლო, შედგება მრავალი სამოქალაქო და სისხლის სამართლის განყოფილებისაგან, რომელთაგან თითოეული იქმნება თავმჯდომარე მოსამართლისა და ოთხი ასოცირებული მოსამართლის მიერ. 1993 წელს შეიქმნა ცალკე საკონსტიტუციო სასამართლო, რომელიც გადაწყვეტს კონსტიტუციურ დავებს, არეგულირებს პოლიტიკური პარტიების საქმიანობას და დააჩქარებს დემოკრატიზაციის პროცესს. ნაფიც მსაჯულთა მიერ სასამართლო განხილვა არ მიმდინარეობს, მაგრამ სამართლიანი საჯარო განხილვის უფლება დაცულია კანონით და პატივს სცემს პრაქტიკულად; ბევრ საქმეს მრავალი მოსამართლე ხელმძღვანელობს.
ძირითადი ბანაკები
პოლიტიკური სცენა ზოგადად იყოფა ორ მთავარ ბანაკად იმ თვალსაზრისით, თუ რა დამოკიდებულება უნდა ჰქონდეს ტაივანს ჩინეთთან ან PRC- სთან, რომელსაც უწოდებენ ტრანს-სრუტის ურთიერთობებს. ეს არის მთავარი პოლიტიკური განსხვავება ორ ბანაკს შორის: პან-ლურჯი კოალიცია, რომელიც შედგება გაერთიანების მომხრე კუომინტანგისგან, ხალხის პირველი პარტია (PFP) და ახალი პარტია, რომლებიც თვლიან, რომ ROC არის "ჩინეთის" ერთადერთი ლეგიტიმური მთავრობა ( ტაივანის ჩათვლით) და მხარს უჭერს ჩინეთის საბოლოო გაერთიანებას. ოპოზიციური პან-მწვანე კოალიცია შედგება დამოუკიდებლობის მომხრე DPP და ტაივანის სოლიდარობის კავშირისგან (TSU). იგი ტაივანს განიხილავს როგორც დამოუკიდებელ, სუვერენულ სახელმწიფოს, ROC სინონიმი, ეწინააღმდეგება განმარტებას, რომ ტაივანი არის "ჩინეთის" ნაწილი და ეძებს ფართო დიპლომატიურ აღიარებას და ტაივანის ოფიციალური დამოუკიდებლობის საბოლოო დეკლარირებას. პან – მწვანე ბანაკი ემხრობა ჩინეთის რესპუბლიკის ხაზგასმას, როგორც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკისგან განსხვავებულ ქვეყანას. ამრიგად, 2007 წლის სექტემბერში, მაშინდელმა მმართველმა დემოკრატიულმა პროგრესულმა პარტიამ დაამტკიცა რეზოლუცია ჩინეთისგან ცალკეული პირადობის დამტკიცების შესახებ და მოითხოვა "ნორმალური ქვეყნის" ახალი კონსტიტუციის ამოქმედება. იგი ასევე მოითხოვდა "ტაივანის" ზოგადად გამოყენებას, როგორც ქვეყნის სახელს, მისი ოფიციალური სახელწოდების, "ჩინეთის რესპუბლიკის" გაუქმების გარეშე. კოალიციის ზოგიერთი წევრი, როგორიცაა ყოფილი პრეზიდენტი ჩენ შუი-ბიანი, ამტკიცებს, რომ დამოუკიდებლობის გამოცხადება ზედმეტია, რადგან "ტაივანი უკვე დამოუკიდებელი, სუვერენული ქვეყანაა".
პან-ლურჯი წევრები ჩინეთის საბოლოო გაერთიანებას ემხრობიან. პან -ლურჯის– ის უფრო ზომიერი პოზიციაა საინვესტიციო შეზღუდვების მოხსნა და PRC– სთან მოლაპარაკებების გაგრძელება პირდაპირი სატრანსპორტო კავშირების დაუყოვნებლად გახსნის მიზნით. დამოუკიდებლობასთან დაკავშირებით, პან-ლურჯის ზომიერი პოზიციაა სტატუს კვოს შენარჩუნება, ხოლო დაუყოვნებელ გაერთიანებაზე უარის თქმა. პრეზიდენტმა მა იინგ-ჯეუმ განაცხადა, რომ მისი პრეზიდენტობის პერიოდში არ მოხდება გაერთიანება და დამოუკიდებლობა. 2009 წლის მონაცემებით, Pan-Blue- ის წევრები, როგორც წესი, ცდილობენ გააუმჯობესონ ურთიერთობა მატერიკალურ ჩინეთთან, აქცენტი გაკეთებულია ეკონომიკური კავშირების გაუმჯობესებაზე.
აქტუალური პოლიტიკური საკითხები
ტაივანში დომინანტი პოლიტიკური საკითხია მისი ურთიერთობა PRC- სთან. თითქმის 60 წლის განმავლობაში არ არსებობდა პირდაპირი სატრანსპორტო კავშირები, მათ შორის. ეს იყო პრობლემა ტაივანის მრავალი ბიზნესისთვის, რომლებმაც გახსნეს ქარხნები ან ფილიალები ჩინეთში. DPP– ის ყოფილი ადმინისტრაცია შიშობდა, რომ ასეთი კავშირები გამოიწვევს ჩინეთის მატერიალურ ეკონომიკურ და პოლიტიკურ ინტეგრაციას და 2006 წლის მთვარის საახალწლო გამოსვლაში პრეზიდენტმა ჩენ შუი – ბიანმა მოითხოვა კავშირების მართვა. პირდაპირი ფრენები ტაივანსა და ჩინეთის მატერიკას შორის 2008 წლის ივლისში დაიწყო KMT მთავრობის მმართველობით და პირველი პირდაპირი ჩარტერული ფრენები განხორციელდა 2008 წლის დეკემბერში.
სხვა მთავარ პოლიტიკურ საკითხებში შედის იარაღის შესყიდვების შესახებ კანონპროექტის მიღება, რომელიც შეერთებულმა შტატებმა 2001 წელს მიიღო. 2008 წელს, შეერთებულ შტატებს ერიდებოდა მეტი იარაღის გაგზავნა ტაივანში იმის შიშით, რომ ეს ხელს შეუშლიდა PRC- სა და ROC- ს შორის კავშირების ბოლოდროინდელ გაუმჯობესებას. კიდევ ერთი მთავარი პოლიტიკური საკითხია კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის შექმნა, რომელიც მიიღებს მთავრობის ინფორმაციის ოფისს, რომლის სარეკლამო ბიუჯეტი დიდ კონტროლს ახორციელებს მედიასაშუალებებზე.
პოლიტიკოსები და მათი პარტიები თავად გახდნენ მთავარი პოლიტიკური საკითხები. DPP-ს ადმინისტრაციის ზოგიერთ წარმომადგენელს შორის კორუფცია გამოიკვეთა. 2006 წლის დასაწყისში პრეზიდენტი ჩენ შუი-ბიანი დაკავშირებულია შესაძლო კორუფციასთან. პოლიტიკური გავლენა პრეზიდენტ ჩენ შუი-ბიანზე დიდი იყო, რამაც გამოიწვია განხეთქილება DPP- ის ხელმძღვანელობაში და მომხრეებში. ამან საბოლოოდ გამოიწვია პოლიტიკური ბანაკის შექმნა, რომელსაც DPP- ს ყოფილი ლიდერი შიჰ მინგ-ტეჰ ხელმძღვანელობდა, რომელიც თვლიდა, რომ პრეზიდენტი უნდა გადადგეს. 2006 წლის ბოლოსთან დაკავშირებით, KMT- ის თავმჯდომარეს მა იინგ-ჯეუსაც მოჰყვა კორუფციული დაპირისპირებები, თუმცა მას შემდეგ სასამართლოებმა გაასუფთავეს ნებისმიერი დანაშაულისგან. პრეზიდენტად მეორე ვადის დასრულების შემდეგ, ჩენ შუი-ბიანს ბრალი დასდეს კორუფციასა და ფულის გათეთრებაში. ნასამართლობის შემდეგ, იგი ტაიპეის ციხეში იხდის 17 წლიან სასჯელს.
ეროვნული თვითმყოფადობა
ტაივანის მოსახლეობის დაახლოებით 84% არის ჩინელი ემიგრანტების შთამომავლები 1661-1895 წლებში. კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი მოდის ჰან ჩინელებთან, რომლებიც გადასახლდნენ ჩინეთიდან 1940-იანი წლების ბოლოს და 1950-იანი წლების დასაწყისში. საერთო კულტურული წარმოშობა, შერწყმული რამდენიმე ასეული წლის გეოგრაფიული გამიჯვნით, ასი წლის პოლიტიკური გამიჯვნით და უცხოური გავლენებით. ასევე მეტოქე ROC– სა და PRC– ს შორის მტრობამ გამოიწვია ეროვნული იდენტურობის სადავო საკითხი პოლიტიკური ნიშნით. დემოკრატიული რეფორმების და საომარი მდგომარეობის მოხსნის შემდეგ, ტაივანური მკაფიო იდენტობა ხშირად პოლიტიკური დებატების ცენტრშია. მისი მიღებით კუნძული განსხვავდება მატერიკული ჩინეთისაგან და, შესაბამისად, შეიძლება შეფასდეს, როგორც ნაბიჯი ტაივანის დამოუკიდებელი კონსენსუსის ჩამოყალიბებისკენ. მწვანე ბანაკი მხარს უჭერს ტაივანურ მკაფიო იდენტურობას, ხოლო ლურჯი ბანაკი მხარს უჭერს მხოლოდ ჩინურ იდენტობას. KMT- მ ბოლო წლების განმავლობაში უარყო ეს პოზიცია და ახლა მხარს უჭერს ტაივანურ იდენტობას, როგორც ჩინური იდენტურობის ნაწილს.
2009 წლის მარტში ჩატარებული გამოკითხვის თანახმად, გამოკითხულთა 49% თავს ტაივანელად თვლის, ხოლო გამოკითხულთა 44% თავს ტაივანელ და ჩინელად თვლის. 3% თავს მხოლოდ ჩინურად თვლის. ტაივანში ჩატარებულმა სხვა გამოკითხვამ, რომელიც ჩატარდა 2009 წლის ივლისში, აჩვენა, რომ გამოკითხულთა 82,8% თვლის, რომ ROC და PRC ორ ცალკეულ ქვეყანას წარმოადგენს, რომელთაგან თითოეული თავისით ვითარდება. 2009 წლის დეკემბერში ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ გამოკითხულთა 62% თავს მხოლოდ ტაივანელად თვლის, ხოლო გამოკითხულთა 22% თავს ტაივანელ და ჩინურ მოსახლეობად თვლის. 8% თავს მხოლოდ ჩინელად თვლის.
პლატონ გოგორიშვილი
ბიოგრაფია
1928 წელს დაამთავრა თსუ. 1930 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პ. მელიქიშვილის სახ. ფიზიკისა და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტში (1934 წლიდან – ლაბორატორიის გამგე). 1929-1972 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. იყო თბილისის სტომატოლოგიური ინტსტიტუტის არაორგანული ქიმიის კათედრის გამგე (1935-1948). საფუძველი ჩაუყარა საქართველოში კომპლექსნაერთთა კვლევას, დაამუშავა და წარმოებაში დანერგა ნაბურღი წყლებიდან იოდის მიღების ახალი მეთოდი, შეიმუშავა მადნეულის სპილენძის სულფიდური მადნების გადამუშავების ავტოკლავურ-ჰიდრომეტალურგიული მეთოდი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1977 პლატონ კატეგორია:საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქიუვანილი
ქიუვანილი (Küvənil) (ძველი სახელი „გიუვანილი“ Güvənil) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,205 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
გავრილოვკა (სინჯერეის რაიონი)
გავრილოვკა (Gavrilovca) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 119 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
იუნგუიოს რაიონი
იუნგუიოს რაიონი (Distrito de Yunguyo) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის იუნგუიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 826 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 772 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 190 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 170.59 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:იუნგუიოს პროვინციის რაიონები
აბსაროკის ქედი
აბსაროკის ქედი (Absaroka Range) — კლდოვანი მთების ერთ-ერთი შტოქედი ამერიკის შეერთებული შტატებში. გადაჭიმულია 280 კილომეტრზე მონტანის სამხრეთიდან უაიომინგის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილამდე. გადაკვეთს გალატინის, შოშონის და კასტერის ეროვნულ ტყეებს, ასევე იელოუსტოუნის ეროვნულ პარკს. უმაღლესი მწერვალია ფრენკს-პიკი (4009 მ)
ლიტერატურა
კატეგორია:აშშ-ის ქედები
კონსტანტინე ჯაფარიძე
კონსტანტინე (კოწია) იასონის ძე ჯაფარიძე (დ. 12 იანვარი, 1884, შარდომეთი, ახლანდ. ონის მუნიციპალიტეტი — გ. 1940) — ქართველი  პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
კონსტანტინე ჯაფარიძე დაიბადა 1884 წლის 12 იანვარს, რაჭის მაზრის სოფელ შარდომეთში. დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის იურდიული ფაკულტეტი.
1905 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის „მენშევიკების“ ფრაქციის წევრი. 1910-იან წლებში მუშაობდა ადვოკატად თბილისში. 1917 წელს აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების აქტს. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი. 1919 წლის 12 მარტიდან აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო გარეშე საქმეთა და საკონსტიტუციო კომისიების წევრი. ასრულებდა საქართველოს დამფუძნებელი კრების უფროსი მდივნის მოვალეობას. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დარჩა საქართველოში, ცხოვრობდა მშობლიურ სოფელში და ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში. დააპატიმრეს 1923 წლის დასაწყისში. 1926 წლის 31 ივლისს გაერთიანებული სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველოს განსაკუთრებულმა სათათბირომ 3 წლით გადასახლება მიუსაჯა. გადასახლებული იყო ენისეისკში. 1933 წლის 22 თებერვალს კვლავ დააპატიმრეს, ხოლო ამავე წლის 29 ოქტომბერს გაათავისუფლეს პატიმრობიდან. მცირე ხნის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 1940 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კ
ნიში (სერბეთი)
ნიში (Ниш / Niš ) — ქალაქი სერბეთში, ნიშავის ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ქალაქი ნიში თავისებური კულტურული ხიდია, რომელიც აღმოსავლეთ და დასავლეთ ევროპას, სლავურ და ისლამურ სამყაროს აერთიანებს. ნიშის მახლობლად ქრისტიანული კულტის ადგილებია: 11 ს. ლათინური ეკლესია, 15 ს. გაბროვაცის ტაძარი და სხვა მართლმადიდებლური ეპარქიის ძეგლები.
რესურსები ინტერნეტში
705px
კატეგორია:სერბეთის ქალაქები
მოლეკულური ფიზიკა
მინი|250პქ|მოლეკულის ნაერთი მოლეკულური ფიზიკა — ფიზიკის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის სხეულთა ფიზიკურ თვისებებს სხვადასხვა აგრეგატულ მდგომარეობაში მათი მიკროსკოპული აღნაგობის განხილვის საფუძველზე. მოლეკულური ფიზიკის ამოცანების გადაწყვეტა ხდება სტატისტიკური ფიზიკის, თერმოდინამიკის და ფიზიკური კინეტიკის მეთოდებით. ძველი დროის ფილოსოფოსთა ნივთიერების აღნაგობის შესახებ ატომისტიკური წარმოდგენები წარმატებით გამოიყენეს XIX საუკუნის დასაწყისში ქიმიაში, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა მოლეკულური ფიზიკის განვითარებაზე. მოლეკულური ფიზიკის პირველი ჩამოყალიბებული დარგი იყო აირთა კინეტიკური თეორია, შემდეგ ჯეიმზ კლარკ მაქსველის, ლუდვიგ ბოლცმანის და უილიარდ ჯოიშა გიბზის შრომების შედეგად შეიქმნა სტატისტიკური ფიზიკა.
მოლეკულათშორისი ურთიერთქმედების შესახებ რაოდენობრივმა წარმოდგენებმა განვითარება დაიწყეს კაპილარული მოვლენების თეორიაში პიერ სიმონ ლაპლასის, ტ. ლუნგის, ს. პუასინის და უილიარდ ჯოიშა გიბზის და სხვა, შრომებმა საფუძველი ჩაუყარეს ზედაპირულ მოვლენათა თეორიას. მოლეკულათშორისი ურთიერთქმედებები გაითვალისწინა ვან-დერ-ვაალსმა რეალური აირებისა და სითხეების თვისებათა ახსნისას (1873).
მოლეკულური ფიზიკის განვითარების ახალი პერიოდი, XX საუკუნის დასაწყისი, ხასიათდება იმის მტკიცებით, რომ სხეულები მოლეკულური აღნაგობისაა. ამ მიზნისათვის რენტგენის სხივების, შემდეგ კი ელექტრონებისა და ნეიტრონების დიფრაქციის გამოყენებამ მყარ კრისტალურ სხეულთა და სითხეთა აგებულების შესახებ ზუსტ მონაცემთა მიღების საშუალება მოგვცა. კვანტური მექანიკის წარმოდგენების საფუძველზე მოლეკულათშორისი ურთიერთქმედებების შესახებ მოძღვრება განვითარდა მაქს ბორნის (1937-1939), პ. დებაის, ფ. ლონდონისა და ვალტერ ჰაიტლერის შრომებში. ერთი აგრეგატული მდგომარეობიდან მეორეში გადასვლის თეორია, რომელიც ვან-დერ-ვაალსმა და უილიამ ტომსონმა შეიმუშავეს და რომელიც განვითარდა უილიარდ ჯოიშა გიბზის, ლევ ლანდაუს, მაქს ფოლმერისა და მათი მიმდევრების შრომებში, გარდაიქმნა ახალ ფაზათა წარმოქმნის თანამედროვე თეორიად.
მოლეკულური ფიზიკა შეისწავლის აირების, სითხეებისა და მყარი სხეულების აღნაგობას, გარე პირობების გავლენით მათი თვისებების ცვლილებას და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცნიერება კატეგორია:მოლეკულური ფიზიკა კატეგორია:მოლეკულები
რიზენშნაუცერი
რიზენშნაუცერი (დიდი შნაუცერი) (Riesenschnauzer) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში შუა საუკუნეებში.
გერმანული შნაუცერებიდან ყველაზე ძლიერი ეს საიმედო ძაღლები მიიღეს მიტელშნაუცერების ზომების გაზრდის გზით. ოდესღაც რიზენშნაუცერი სამხრეთ გერმანიის ჩვეულებრივი მეცხვარე ძაღლი იყო თუმცა რთულ პერიოდში ამ ძაღლის პოპულარობა შემცირდა, რადგან ბევრი საკვები სჭირდებოდა. XIX საუკუნის ბოლოს რიზენშნაუცერის პოპულარობამ კვლავ მოიმატა, ამასთან მას იყენებდნენ როგორც მონადირესაც. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ჯიშის ძაღლები ძლიერი და ამტანები არიან, მათ ხშირად აქვს მხრის და მენჯ-ბარძაყის სახსრების ართრიტი.
მათ არ სჭირდებათ დიდი ფიზიკური დატვირთვა, რაც ქალაქის პირობებისთვის მისაღებს ხდის. საკუთარი ტერიტორიის დაცვისას რიზენშნაუცერს შეუძლია დაუფიქრებლად გამოიყენოს ძალა. ის კარგად ეგუება სიცივეს, ადვილად იწვრთნება და კარგი მოდარაჯეა, თუმცა ცუდად ეგუება სხვა ძაღლებს. აქვს ძლიერი წინა ფეხები, უხეში და გრძელი წვერი. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს შავი-ნაცრისფრით ან შავი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:გერმანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ლაჟი
ლაჟი (Ləj) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,596 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ბარდუთაღქი (მთა)
ბარდუთაღქი (Բարդութաղք) — მთა აზერბაიჯანსა და სომხეთში. მდებარეობს სიუნიქის პროვინციისა და აზერბაიჯანის საზღვარზე, სოფელ ნრნაძორიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 7 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2270 მეტრია და წარმოადგენს მეღრის ქედის ნაწილს.
კონსტანტინე IX მონომახი
კონსტანტინე IX მონომახი (Κωνσταντῖνος Θ΄ Μονομάχος; დ. დაახლ. 1000 — გ. 11 იანვარი, 1055) — ბიზანტიის იმპერატორი 1042 წლის 11 ივნისიდან 1055 წლის 11 იანვრამდე. მიხეილ V-მ მის წინააღმდეგ მოწყობილ შეთქმულებაში მონაწილეობის გამო კონსტანტინე კუნძულ ლესბოსზე გადაასახლა. 1042 წელს დედოფალ ზოიასთან ქორწინების შედეგად გახდა  მისი თანაიმპერატორი და ერთად მართავდნენ იმპერიას 1050 წელს ზოიას გარდაცვალებამდე. 1055 წელს კონსტანტინეს გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა კონსტანტინე VIII-ის ქალიშვილი და ზოიას და თეოდორა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაკედონელთა დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1000 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1055 კატეგორია:XI საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
მაიკლ ლევიტი
მაიკლ ლევიტი (Michael Levitt; დ. 9 მაისი, 1947, პრეტორია, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) — დიდ ბრიტანელი, ებრაელი და ამერიკელი ბიოფიზიკოსი. 2013 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიის დარგში მარტინ კარპლუსთან და არე ვერშელთან ერთად „ქიმიური სისტემის კომპიუტერული მოდელირებისათვის“. აშშ-ის ეროვნული აკადემიის წევრი და სტენფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი 1987 წლიდან.
ბიოგრაფია
მაიკლ ლევიტი დაიბადა ებრაელების ოჯახში. დედა — გერტრუდა ლევიტი (დაბადებით შტერნი, დაიბადა 1915 წელს), მისი ოჯახი ბოჰემიიდან საცხოვრებლად გადავიდა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, ხოლო იქიდან დიდ ბრიტანეთში, სადაც მაიკლმა განათლება მიიღო ლონდონის სამეფო კოლეჯში, რომელიც დაასრულა 1967 წელს ფიზიკის მეცნიერებათა ბაკალავრის ხარისხით. 1967-1968 წლებში სტაჟირებზე იყო შნეურ ლიფსონის ლაბორატორიაში. 1971 წელს ჰონვილ-ენდ-კიზის კოლეჯში მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი ბიოლოგიის დარგში. შემდეგ კი განაგრძო სადოქტოროს შემდგომი სტაჟირება შნეურ ლიფსონთან ვეიცმანის ინსტიიტუტში (1972-1974 წლები) და 1974 წლის ოქტომბერში გახდა კემბრიჯში მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორიის მეცნიერ-თანამშრომელი. 1979-1987 წლებში მაიკლ ლევიტი ისრაელში ვეიცმანის ინსტიტუტის დოცენტია, ხოლო 1984 წლიდან ქიმიური ფიზიკის პროფესორი. 1980-1983 წლებში ამავე ინსტიტუტის ქიმიური ფიზიკის დეპარტამენტის ხელმძღვანელია. 1987 წლიდან სტენფორდის უნივერსიტეტის მედიცინის სკოლის სტრუტურული ბიოლოგიის დეპარტამენტის პროფესორია, 1993-2004 წლებში კი ამ დეპარტამენტის ხელმძღვანელი.
2016 წელს გაუგზავნა წერილი საერთაშორისო ორგანიზაციებს გრინპისსა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციას, მსოფლიოს ყველა ქვეყნის მტავრობებს, რომ შეეწყვიტათ ბრძოლა ორგანიზმის გენეტიკური მოდიფიცირების წინააღმდეგ.
მაიკლ ლევიტი იყო ერთ-ერთი პირველი, რომელმაც გამოიყენა კლასიკური მოლეკულური დინამიკის მეთოდი დნმ-ის მოლეკულებთან და შეიმუშავა პროგრამული უზრუნველყოფა ამ მიზნისთვის. ლევიტმა ასევე შეიმუშავა მაკრომოლეკულური სტრუქტურის პროგნოზირების მეთოდები, მიიღო მონაწილეობა „CASP“-ის მასშტაბურ ექსპერიმენტში.
იგი იყო ისეთი მეცნიერების სამეცნიერო ხელმძღვანელი, როგორებიცაა: მარკ ბენდერ გერშტეინი და რამ სამუდრალა. მაიკლ ლევიტი ასევე თანამშრომლობდა საირუს ჩოტიასთან.
ჯილდოები და დამსახურება
1983 წელს ლევიტი აირჩიეს მოლეკულური ბიოლოგიის ევროპული ორგანიზაციის წევრად. 2002 წელს კი აშშ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრად. 2013 წელს მიიღო ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. მარტინ კარპლუსთან და არიე ვარშელთან ერთად. 2014 წელს აირჩიეს გამოყენებითი ბიოლოგიის საერთაშორისო საზოგადოების წევრად.
პირადი ცხოვრება
მაიკლ ლევიტი ერთდროულად არის ამერიკის შეერთებული შტატების, დიდი ბრიტანეთისა და ისრაელის მოქალაქე. მისი მეუღლე რინა, რომელიც იყო მოქანდაკე და მხატვარი გარდაიცვალა 2017 წლის 23 იანვარს. მათ ყავდათ 3 შვილი. მაიკლ ლევიტი მეექვსე ებრაელია, რომელსაც ახალი ათასწლეულის განმავლობაში გადაეცა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ბრიტანეთიდან კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ისრაელიდან კატეგორია:ამერიკელი ბიოფიზიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი ბიოფიზიკოსები კატეგორია:ებრაელი ბიოფიზიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
სოლომონ გულისაშვილი
სოლომონ თევდორეს ძე გულისაშვილი (დ. 1874, სოფ. გიორგიწმინდა, ახლანდ. საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი, — გ. 20 მაისი, 1952, იქვე) — ქართველი პედაგოგი, საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1939).
დაამთავრა ნოვოროსიის (ოდესა) უნივერსიტეტის ბუნებისმეტყველების ფაკულტეტი (1901). მუშაობდა ბაქოს ნავთის სარეწებზე. 1907–1923 წლებში საბუნებისმეტყველო საგნებს ასწავლიდა თბილისის ქართულ გიმნაზიაში. შემდეგ იყო საგარეჯოს სკოლის ხელმძღვანელად და საბუნებისმეტყველო საგნების მასწავლებლად. 1918 წლიდან ხელმძღვანელობდა საგარეჯოს განათლების განყოფილებას, პედაგოგიურ კაბინეტებს და სხვადასხვა პედაგოგიურ-მეთოდურ სექციას. აქტიურად მონაწილეობდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მუშაობაში. მისი რედაქციით ქართულ ენაზე პირველად გამოვიდა სასწავლო გეოგრაფიული ატლასი და ნახევარსფეროების რუკა. ჟურნალ „ნაკადულში" განაგებდა საბუნებისმეტყველო განყოფილებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
იტაპირანგა (სანტა-კატარინა)
იტაპირანგა (Itapiranga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 206 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 409 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 54.51 კმ²-ზე. ფართობი 282 708 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
კრასნოზავოდსკი
კრასნოზავოდსკი (Краснозаводск) — ქალაქი (1940 წლამდე — დაბა) რუსეთში, მოსკოვის ოლქში. მდებარეობს მდინარე კუნიაზე (ვოლგის აუზი), სერგიევ-პოსადიდან ჩრდილოეთით 18 კილომეტრში, რკინიგზის სადგურ ბუჟანინოვოდან 7 კილომეტრში. 12 927 მცხოვრები (2019). ქალაქში მუშაობს ქიმიური ქარხანა, განვითარებულია სამშენებლო მასალათა წარმოება, კვების მრეწველობა. საბჭოთა პერიოდში ქალაქში მოქმედებდა პურის ქარხანა. კრასნოზავოდსკში მდებარეობს კრასნოზავოდსკის კოლეჯი (ადრე ქიმია-ტექნოლოგიური ტექნიკუმი).
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ოლქის ქალაქები
ფრენკ დარაბონტი
ფრენკ არპად დარაბონტი (Frank Árpád Darabont; დ. 28 იანვარი, 1959) — უნგრული წარმოშობის ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარსტი და პროდიუსერი.
ფრენკ დარაბონტი დაიბადა ქალაქ მონბელიარის ლტოლვილთა ბანაკში. იგი ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, როდესაც ოჯახი გადასახლდა ჯერ ჩიკაგოში, ხოლო შემდეგ ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის შტატში. 1977 წელს დარაბონტმა დაამთავრა ჰოლივუდის საშუალო სკოლა. მისი პირველი ფილმი იყო სტივენ კინგის ნაწარმოების „ქალი პალატაში“ ადაპტაცია.
ადრეულ ასაკში დაწერა სცენარი სხვადასხვა საშინელებათა ფილმებისთვის, მათ შორის: „საშინელება თელების ქუჩაზე 3“, „წვეთი“ და „ბუზი 2“. როგორც რეჟისორი ცნობილია სტივენ კინგის ნაწარმოებების ადაპტაციებით, ისეთების როგორებიცაა „გაქცევა შოუშენკიდან“, „მწვანე მილი“ და „ბურუსი“.
დარაბონტი, აგრეთვე იყო AMC-ის ტელესერიალ „მოსიარულე მკვდრების“ პირველი სეზონის შემქმნელი და აღმასრულებელი პროდიუსერი, ისევე როგორც TNT-ის ნეო-ნუარული სერიალ „განგსტერების ქალაქის“ შემქმნელი. მიღებული აქვს ოსკარის სამი და ოქროს გლობუსის ერთი ნომინაცია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი ტელერეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ტელესცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი ტელეპროდიუსერები კატეგორია:საშინელებათა ფილმების რეჟისორები
ჰაინრიხ მეკლენბურგ-შვერინელი
ჰაინრიხ მეკლენბურგ-შვერინელი (Heinrich zu Mecklenburg, Hendrik van Mecklenburg-Schwerin; დ. 19 აპრილი, 1876, მეკლენბურგ-შვერინი, გერმანიის იმპერია — გ. 3 ივლისი, 1934, ჰააგა, ნიდერლანდების სამეფო) — გერმანელი მთავარი. ნიდერლანდების კონსორტი პრინცი 1901-1934 წლებში როგორც დედოფალ ვილჰელმინას მეუღლე. ნიდერლანდების დედოფალ იულიანას მამა. იგი ნიდერლანდების ისტორიაში ყველაზე დიდი ხნის განმავლობაში იყო კონსორტი.
ბიოგრაფია
ჰაინრიხი დაიბადა 1876 წლის 19 აპრილს შვერინში. იგი იყო მეკლენბურგ-შვერინის დიდი ჰერცოგის, ფრიდრიხ ფრანც II-ისა და მისი მესამე მეუღლის, პრინცესა მარია შვარცბურგ-რუდოლშტადტელის ნაბოლარა ვაჟი.
1901 წლის 7 თებერვალს, ჰააგაში იგი ნიდერლანდების დედოფალ ვილჰელმინაზე დაქორწინდა, რის შემდეგაც მიენიჭა ნიდერლანდების კონსორტი პრინცის წოდება. მიუხედავად მათი ქორწინების ხანგრძლივობისა, ის საკმაოდ უიღბლო იყო. მას შემდეგ, რაც 1909 წელს დედოფალმა ქალიშვილი, პრინცესა იულიანა გააჩინა წყვილს სარეცელი აღარ გაუყვია და მთელი დარჩენილი ცხოვრება ცალ-ცალკე ცხოვრობდნენ. აღსანიშნავია, რომ 1948 წელს ჰაინრიხის ერთადერთი ქალიშვილი ნიდერლანდების რიგით მეორე ქალი მონარქი გახდა.
ჰაინრიხი გარდაიცვალა 1934 წლის 3 ივლისს ჰააგაში, სამეფო კარიდან მოშორებით, 58 წლის ასაკში. ამის შემდეგ დედოფალი ვილჰელმინა აღარ გათხოვილა.
შვილები
დედოფალ ვილჰელმინასთან შეეძინა ერთი ქალიშვილი:
გარდა ამისა, მას თავისი უამრავი საყვარლისგან ჰყავდა დაახლოებით ათი შვილი, რომელთაგან ყველაზე არაა ცნობები, ამიტომაც მათი ზუსტი რაოდენობა დღემდე სადავოა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1934 კატეგორია:ნიდერლანდების კონსორტები
ჰომო ერგასტერი
ჰომო ერგასტერი — არხანტროპები, ბოლო მოსაზრებებით, ყველაზე ადრე გვევლინება აფრიკის კონტინენტზე. ასაკი ყველაზე ძველი ფორმის აღწევს 2 მილიონ წელს. პირველი პიტეკანტროპები იყვნენ თანამედროვენი ავსტრალოპიტეკების. დაახლოებით 1,8 მილიონი წლის წინ ჰომო ჰაბილისის ახალი სახეობა ჰომო ერგასტერი წარმოიშვა.(ადამიანი მშრომელი). აფრიკული სახეობები ჰომო ერექტუსისა ნანახია ეთიოპიასა და კენიაში.