cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თამარ მარჯანიშვილი
ბიოგრაფია
კოტე მარჯანიშვილი ყოველ ღონეს ხმარობდა დის გასათავისუფლებლად, მაგრამ მის თხოვნას ხელისუფლება მუდმივად უგულვებელყოფდა. კოტე მარჯანიშვილის გარდაცვალების შემდეგ მისმა მეგობრებმა მაქსიმ გორკიმ და მხატვარმა პავლე კორინმა შეუძლებელი შეძლეს და სქიმიღუმენი თამარი 1934 წლის შემოდგომაზე ვადაზე ორი წლით ადრე დააბრუნეს გადასახლებიდან.
დედა თამარს საქართველოში ცხოვრების უფლება არ მისცეს. დასახლდა მოსკოვთან ახლოს რკინიგზის სადგურ „პიონერსკაიასთან" მდებარე პატარა სახლში. იგი უკვე მძიმე ავადმყოფი იყო, გადასახლებაში სამხრეთელი ადამიანისათვის უჩვეულო კლიმატს ვერ გაუძლო და ტუბერკულოზით დაავადდა.
დედა თამარი 1936 წლის 10 ივნისს 67 წლის ასაკში გარდაიცვალა. წესი სერპუხოვის მთავარეპისკოპოსმა მეუფე არსენმა (ჟადანოვსკი) აუგო. დაკრძალულია მოსკოვში ვედენის მთაზე. მის საფლავზე არის წარწერა: „რომელი მრწმენა, ცხონდესვე უკუნისამდე".
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1869 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
მელქისედეკ კედია
მელქისედეკ (მექი) მიხეილის ძე კედია (დ. 1878 — გ. 25 ნოემბერი, 1945, პარიზი; დაკრძალულია ლევილის სასაფლაოზე) — საქართველის რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს განსაკუთრებული რაზმის უფროსი (1918-1921). 1921 წლიდან პოლიტიკური ემიგრანტი. საქართველოს მე-5 პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის პაპა (დედის მხრიდან).
რუსეთის 1917 წლის რევოლუციამდე ჟანდარმერიაში უბნის ინსპექტორად მუშაობდა. 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროში. 1918 წლის 17 აგვისტოტს მინისტრმა ნოე რამიშვილმა კედია ახლადშექმნილი განსაკუთრებული რაზმის უფროსად დანიშნა, მის მოადგილედ (ამხანაგად) კი — პლატონ ფაჩულია. რაზმი თავდაპირველად 6 თვის ვადით შეიქმნა, შემდგომში ვადა 1920 წლის იანვრამდე გაგრძელდა, საბოლოოდ კი 1921 წლის მარტამდე მოქმედებდა. კედიას დაქვემდებარებაში არსებული რაზმი 131 შტატიანი და 16 შტატგარეშე თანამშრომლისგან შედგებოდა. კედიასა და მისი რაზმის საქმიანობის ძირითად მიმართულებას ბოლშევიკთა წინააღმდეგ ბრძოლა, მოსალოდნელი ამბოხისა თუ ტერორისტული აქტის გამოვლენა და აღკვეთა, სპეკულაციების აღკვეთა, ბოლშევიკთა და სპეკულიანტთა შეპყრობა წარმოადგენდა. 1918 წლის ბოლოს განსაკუთრებით აქტიურად მოქმედებდა სომხეთთან ომის მიმდინარეობის პირობებში თბილისში არსებულ ფარულ სომხურ ორგანიზაციებთან მიმართებაში. 1918-1921 წლებში კედიას თანამშრომლებმა ათეულობით ფაქტი გამოაშკარავეს და დააკავეს სპეკულაციაში მხილებული დამნაშავეები, ასობით ბოლშევიკი იქნა დაპატიმრებული საქართველოს წინააღმდეგ აგიტაციისა და ანტისახელმწიფოებრივი მოქმედებების ბრალდებით.
1919 წელს კედიას რაზმმა შეიპყრო სამხედრო სამინისტროს თანამშრომელი პავლე ნიკიტინი სამხედრო სამინისტროდან საქართველოს ტოპოგრაფიული მასალების ჩრდილოეთ კავკასიაში გატანის მცდელობის დროს. იმავე წელს დააპატიმრეს პანაიტ აკრიტოსი, რომელიც ბერძენ მოსახლეობაში საქართველოს რესპუბლიკის წყობილების საწინააღმდეგო აგიტაციას ეწეოდა. 1920 წელს კედიამ დააკავა ბოლშევიკი ლავრენტი ბერია, რომელსაც დაკითხვის დროს ცრემლმორეულს გაუთქვია თავისი თანამონაწილეები, რის შემდეგაც ის გაუთავისუფლებიათ. 1920 წლის დეკემბერში შინაგან საქმეთა მინისტრმა რამიშვილმა ოფიციალური ბრძანებით მადლობა გამოუცხადა მექი კედიას მოვალეობის პირნათლად შესრულებისათვის. 1921 წლის მარტიდან კედია ემიგრაციაში იყო საფრანგეთში. ინარჩუნებდა კავშირს მთავრობასთან და მთავრობის დავალებით აწარმოებდა დაზვერვით საქმიანობას.
მექი კედიას ცოლად ჰყავდა აგრაფინა თავართქილაძე (დ. 1888 — გ. 1968). მათი შვილები იყვნენ: მიხეილ კედია და ზეინაბ კედია-ზურაბიშვილისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1945 კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
ბაილო
ბაილო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 164,40 კმ². მოსახლეობა — 261 კაცი (2020 წ.).
ეკლესია ნაწერი
ეკლესია ნაწერი — არქიტექტურული ძეგლი თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვანთიდან დაახლოებით 6-7 კილომეტრზე. ტყეში, მთის წვერზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია არაწესიერი ფორმის სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვით, რიყის ქვით და კირის ხსნარით. წყობა ქაოსურია. გარედან კედლების ზედაპირი, გასწორებულია ბათქაშით, შიგნით კი შელესილია.
შესასვლელი სამხრეთითაა. კარის გადახურვა და მის ზემოთ კედელი დანგრეულია. ჩამონგრეულია კამარაც. ეკელსიის შემორჩენილ კელებზემცენარეულობაა ამოსული.
აღმოსავლეთ ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ცენტრში ვიწრო, ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ჩრდილოეთით და სამხრეთით მოწყობილია თითო, ოთხკუთხა ნიშა. ერთი, პატარა ნიშა დასავლეთის კედლის შუაშიცაა. აფსიდში, სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია კუბური ფორმის ტრაპეზი. ეკლესია მოხატული ყოფილა. აფსიდში იკითხება ორნამენტის მკრთალი ნახატი, დასავლეთის კედლის ზედა ნაწილში კი ღვთისმშობლისა და ყრმის გამოსახულების ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მელეიეშტი (ორჰეის რაიონი)
მელეიეშტი (Mălăieşti) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 37 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 148 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორჰეის რაიონის სოფლები
დავით ცივაძე
დავით ცივაძე (დ. 24 აპრილი, 1960) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
სიმოლანდია
სიმოლანდია (Simolândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 514 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.72 კმ²-ზე. ფართობი 347 976 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-სებასტიან-დე-ბუენავისტა
სან-სებასტიან-დე-ბუენავისტა (San Sebastián de Buenavista) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17.362 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 420 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ქურთის კვირაცხოვლის ეკლესია
ქურთის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქურთაში. აგებულია ადრე შუა საუკუნეებში.
ბილიასუვარი (სოფელი)
ბილიასუვარი (Biləsuvar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში.
ქურთის კვირაცხოვლის ეკლესია
ხრიკულთუბანის დარბაზული ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. მარკანტულ ნაწილებში გამოყენებულია შირიმი. ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით შემორჩენილია მკვეთრად ნალისებრი ფორმის აბსიდის სამხრეთი ნაწილი, რომელსაც მძლავრი, ორსაფეხურიანი მხარი გააჩნია. ჩრდილოეთი კედელი ნაწილობრივ ჩამონგრეულია, საძირკველიც კი არ იკითხება. ეკლესიის გრძივ კედლებზე გადადის შირიმის ქვის კედლის თაღები. თაღები პილასტრებს და კრონშტეინებს ეყრდნობა. დასავლეთის ფართე შესასვლელი არქიტრავულია. შესასვლელის თავზე მაღალი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. ინტერიერი ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვით. ეკლესიას გარშემოსავლელი ჰქონდა, რომელიც ამაჟამად დაზიანებულია. ჩანს მხოლოდ მისი საძირკველი. ეკლესიის ტერიტორიაზე ვიპოვეთ თიხის მოწითალო ფილა, რომელზედაც წმინდანების ფიგურებია გამოსახული. ფილა რამდენიმე ნაწილადაა გატეხილი. იგი გადაეცა მხარეთმცოდნეობის მუზეუმს.
ბილიასუვარი (სოფელი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
ქურთის კვირაცხოვლის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კრაინიცი (ჩაშკის თემი)
კრანიცი (Крајници) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ჩაშკის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 601 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩაშკის თემის სოფლები
ბორაუ
ბორაუ  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,70 კმ². მოსახლეობა — 70 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ჯეფრი დამერი
ჯეფრი ლაიონელ დამერი (Jeffrey Lionel Dahmer; დ. 21 მაისი, 1960 — გ. 28 ნოემბერი, 1994) — ამერიკელი სერიული მკვლელი, სექსუალური მოძალადე, ასევე ცნობილია მეტსახელებით „მილუოკელი მონსტრი“, „მილუოკელი კანიბალი“. მან 1978-1991 წლებში გააუპატიურა, მოკლა და დაანაწევრა 17 ადამიანი, მათ შორის 4 არასრულწლოვანი. მკვლელობების უმრავლეს შემთხვევაში ადგილი ჰქონდა ნეკროფილიას, კანიბალიზმს და სხეულის ნაწილების შენახვას.
ციხის ფსიქიატრების და ფსიქოლოგების დიაგნოზით მას აღენიშნებოდა მოსაზღვრე პიროვნული აშლილობა. სასამართლოს გადაწყვეტილებით დამერი ცნობილ იქნა შერაცხადად, 1992 წლის 15 თებერვალს დამნაშავედ იქნა ცნობილი 16-დან 15 მკვლელობაში და მიესაჯა სამუდამო პატიმრობა 15 ვადით. მოგვიანებით, 1978 წელს ოჰაიოში ჩადენილი მკვლელობისთვის დაემატა მე-16 სამუდამო პატიმრობა.
1994 წლის 28 ნოემბერს, თანასაკნელი კრისტოფერ სკარვერი დამერს ფიზიკურად გაუსწორდა, რა დროსაც მიღებული მძიმე თავის ტრავმის გამო მილუოკელი სერიული მკვლელი საავადმყოფოში მიყვანამდე გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი სერიული მკვლელები კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994
თეთრი
თეთრი — ყველაზე ღია ფერი. ამ ფერისაა რძე, თოვლი, ყინული და ა. შ. მის მოწინააღმდეგე ფერად ითვლება შავი. კომპიუტერებსა და ტელევიზორებში ის შედგენილია ლურჯი, წითელი და ღია მწვანე ფერების შერევის შედეგად. დაბერებისას ადამიანის თმა თეთრდება. აღსანიშნავია ისიც, რომ რომის პაპის ტრადიციული სამოსელი თეთრი ფერისაა. დაოსიზმში თეთრი და შავი ითვლება ერთმანეთის მოწინააღმდეგედ, მაგრამ ისეთ ფერებად, რომელთაც ერთად ყოფნა (კავშირი) შეუძლიათ. თეთრი დროშა ითვლება დანებებისა და იარაღის დაყრის სიმბოლოდ. თეთრი და შავი ფერი ხშირად მოიხსენიება ერთმანეთის მოწინააღმდეგე ფერებად, მათ ადარებენ ნათელსა და ბნელს, დღესა და ღამეს, კარგსა და ცუდს. ძველ ქრისტიანულ ხანაში რომის ეკლესია აქტიურად იყენებდა თეთრ ფერს, ეს ფერი ითვლებოდა სათნოების ფრად, ამ ფერის სამოსელი ჰქონდათ მღდვლებს, თუმცა მოგვიანებით იგი შავმა ჩაანაცვლა. XVIII და XIX საუკუნეებში (ბაროკოს ეპოქა) ეს ფერი იყო დომინანტი. საფრანგეთის რევოლუციის შემდეგ ეს ფერი იქცა მეტად მოდურად ფრანგი ქალებისათვის. ამავე საუკუნეებში კაცისა და ქალისათვის ამ ფერის ტანსაცმელი იყო სრულიად ნეიტრალური. XX საუკუნეში თეთრი მოძრაობა იყო ბოლშევიკების მთავარი მოწინააღმდეგე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფერები
ნეკულეიეუკა (ორჰეის რაიონი)
ნეკულეიეუკა (Neculăieuca) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 115 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 223 ადამიანს შეადგენდა.
კანალ-დე-ბერდუნი
კანალ-დე-ბერდუნი (Canal de Berdún, A Canal de Berdún) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 133,30 კმ². მოსახლეობა — 323 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ლია ცინდელიანი
ლია ცინდელიანი (დ. 1 ოქტომბერი, 1964) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მესტიის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
სანტა-ანა (მაგდალენა)
სანტა-ანა (Santa Ana) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24.468 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 120 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კისისხევის ღვთაების ეკლესია
კისისხევის ღვთაების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფელ კისისხევის სამხრეთით, 1 კილომეტრზე. აგებულია 1806 წელს, მდივანბეგ სვიმონ ქობულოვის მიერ. ამ ფაქტს გვამცნობდა ამავე სოფელში, ნათლისმცემლის შობის ეკლესიასთან მდგარ კოშკი აღმოჩენილ ზარზე არსებული წარწერა. ა. სოღულაშვილის მიხედვით
ეკლესია დარბაზულია ნაგებია ნატეხი ქვით, აფსიდის კედლის ქვემოთა ნაწილი, კარ-სარკმლების წირთხლები და თაღები აგურით. კედლები შიგნიდან და გარედან შელესილია და შეთეთრებულია.
შენობას ორი შესასვლელი აქვს სამხრეთით და დასავლეთით ორივე კარი სწორკუთხაა და გარედან საფეხურით შეღრმავებულ, შეისრულთაღოვან არეშია ჩასმული, მათ შორის დასავლეთ არე, აღმოსავლეთით ღრმა, დარბაზის იატაკის მიმართ საფეხურით შემაღლებული, ნახევარწრიული აფსიდია, აფსიდში, იატაკიდან 1.1 მეტრ სიმაღლეზე, გაჭრილია მაღალი, ნახევარწრიულთაღოვანი სარკმელი, მსგავსი, თითო სარკმელი შენობის დანარჩენ კედლბშიცაა ფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში მცირე, თაღოვანი ნიშაა, შუაში. კი აგურით ნაწყობი, ოთხწახნაგა ტრაპეზი დგას.
დარბაზი გადახურულია ნახევარწრიული ფორმის კამარით მასგავსი ფორმისაა კონქის თაღიც. შენობის ფასადები სადაა, დასავლეთით ფასადის თითქმის მთელ სიბრტყეზე, გამოყვანილია საფეხურით შეღრმავებული, თაღოვანი არე, ისე, რომ ფასადის კიდეებში პილასტრისებრი შვერილებია დარჩენილი, ეკლესია გადახურულია ჩარისებრი კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კორინთის კვირაცხოვლის ეკლესია
კორინთის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კორინთაში. აგებულია გარდამავალ ხანაში.
მდ. ალეურას ხეობაში მდებარე დარბაზული ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით კოლოფა საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია შიგნით სწორკუთხა - გარეთ თაღოვანი სარკმელი. ჩრდილოეთით ერთი წყვილი სწორკუთხა ნიშაა. ეკლესიის კედლები შემორჩენილია 2-3 მეტრის სიმაღლეზე, ზოგან უფრო მეტია. დასავლეთ კედელში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. არქიტრავული შესასვლელი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია მოთავსებული. შესასვლელთან კარიბჭის კედლებია შემორჩენილი, ეკლესიის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია. ნაგებობის კამარა და კონქი ჩამოქცეულია, კედლები დეფორმირებული, სარკმლების ღიობები დაზიანებულია, ინტერიერი ამოვსებულია ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აბო თბილელის წამება
აბო თბილელის წამება („წამებაჲ წმიდისა და ნეტარისა მოწამისა ქრისტესისა ჰაბოჲსი“) — ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულება, რომელიც გაქრისტიანებული არაბი აბოს მოწამეობრივ აღსასრულზე მოგვითხრობს.
შედგენილობა
თხზულება ოთხი თავისგან შედგება. პირველი თავი წარმოადგენს თავისებურ შესავალს, რომელშიც ავტორი, აღნიშნავს თუ როგორი ცვალებადობა და რყევა დაიწყო არაბთა ბატონობის გამო ქართლში, მოუწოდებს მსმენელს — ყური დაუგდონ მის სიტყვებს და გაითვალისწინონ იმ ადამიანის პიროვნება, რომელიც „უცხო უცხოჲთა სჯულითა მოვიდა“ და ქრისტიანობა მიიღოო. მეორე თავი მოგვითხრობს აბოს ქართლში შემოსვლას, მის გადაადგილებას ნერსე ერისთავთან ერთად და მის გაქრისტიანებას. მესამე თავი აგვიწერს აბოს გასამართლებასა და წამებას. მეოთხე თავი, „ქება წმიდისა მოწამისა ჰაბოჲსი“, წარმოადგენს აბოს შესხმას ან ხოტბას, რომელშიც ავტორი აზოგადებს თავის აზრებს და ცდილობს გაარკვიოს აბოს ღვაწლის და მარტვილობის მნიშვნელობა.
ავტორი
ამ თხზულების ავტორი არის იოანე საბანისძე, რომელიც თანამედროვე და თვითმხილველი, ამასთან დაახლოებული მეგობარი ყოფილა აბოსი. თავისი თხზულების დაწერა შემდეგ პირობებში დაუწყია: თანამედროვე ქართლის კათოლიკოსს სამოელს (780–790) აღძვრია სურვილი დაიწეროს აბოს მარტვილობა და დაიდოს ეკლესიაში შემდგომი თაობისათვის სახსოვრად. ამ საქმეს, მისი რწმენით, მხოლოდ იოანე საბანისძე შეასრულებდა, რომლის „მეცნიერება და გულმოდგინება“ მას კარგად სცოდნია. ამიტომ გაუგზავნია მისთვის ეპისტოლე და უთხოვია — იკისროს აღნიშნული შრომის დაწერა. იოანეს, ერთგვარი ყოყმანის შემდეგ, დაუწერია შეკვეთილი შრომა და გაუგზავნია სამოელისათვის. მას თან დაურთავს წერილი, რომელშიც მადლობას სწირავს სამოელს ასეთი საპატიო დავალებისათვის და უმატებს: თუმცა ეს საქმე ჩემს ძალებს აღემატებოდა, მაგრამ ურჩობა ვერ გავბედე და, მსგავსად ჭიანჭველისა, რომელიც თავის თავზე უფრო დიდ ტვირთს მოიდებს ხოლმე ზურგზე და მიათრევს, ხელი მოვკიდე ამ საქმესო. ამრიგად, თხზულება იოანეს დაუწერია კათოლიკოს სამოელის შეკვეთითა და თხოვნით, მაშასადამე 786 წელს, როდესაც აბო აწამეს, და 790 წელს, როდესაც დასრულდა სამოელის კათოლიკოსობა, შორის. იოანე საბანისძის ვინაობა დაზურსტებით არ ვიცით. არც ისაა დანამდვილებით ცნობილი სასულიერო პირი იყო იგი თუ საერო. მკვლევართა აზრით, იმ გარემოების გათვალისწინებით, რომ სამოელი ისეთი მორიდებით, კრძალვითა და პატივისცემით მიმართავს იოანეს, როგორითაც ის სასულიერო პირს, მით უმეტეს ბერს, არ მიმართავდა, იოანე მიჩნეულია საერო პირად, რომელიც „საღმრთოთა წიგნთა მეცნიერიც“ ყოფილა.
ისტორიული ფონი
თხზულება არ წარმოადგენს შაბლონურ ჰაგიოგრაფიულ ნაწარმოებს, რომელიც სავსეა ბიბლიური ტექსტებით, განყენებული ასკეტიკურ-მორალური და რელიგიურ-დოგმატიკური მსჯელობით, არამედ გარკვეული გეგმით დაწერილ მხატვრულ ნაწარმოებს; ამ ნაწარმოებში ავტორს იმდენად არ აქვს მიზნად აბოს პიროვნება დაგვიხატოს, მისი თავგადასავალი და გასამართლება-წამება აგვიწეროს (თუმცა, ცხადია, ამასაც მოიცავს), რამდენადაც – თვალწინ გადაგვიშალოს აზრი და მნიშვნელობა აბოს მარტვილობისა იმდროინდელ ქართველთათვის. ამასთან ერთად ის იძლევა მკვეთრ სურათს მაშინდელი საქართველოს პოლიტიკურ-ეკონომიკური და სარწმუნოებრივ-ზნეობრივი მდგომარეობისას.
მთავარი იდეა
იოანე საბანისძე მკვეთრად ჩამოყალიბებული რელიგიური იდეოლოგიის გამტარებელია. მისი მსოფლმხედველობა პროვიდენციულია: ამქვეყნიური ცხოვრების ყველა მოვლენაში ის ღვთის ხელს ხედავს, ყველაფერი, მისი რწმენით, ხდება ღვთის ნებითა და სურვილით, მისი განგებით; ცოდნა, მეცნიერება, რომელიც ადამიანს აქვს, „ღვთივმიმადლებულია“. ამ მეცნიერების საფუძველს შეადგენს სარწმუნოება, ქრისტიანობა. აბო არის „მეოხი ყოვლისა ამის სოფლისა ჩუენისა ქართლისათჳს“. ამ პოზიციაზე მდგომი ავტორი არაფერს ამბობს, სოციალურ წინააღმდეგობათა შესახებ, რომელთაც ადგილი ჰქონდა იმდროინდელ ცხოვრებაში, ის სოციალური ზავის მქადაგებელია; აბო, მისი თხზულებით, სიმბოლოა „ყოვლისა ქართლისა“, ესე იგი – მთლიანი, ერთიანი ქართლისა, არა მარტო ეროვნულად, სოციალურად გაგებულისაც. მის პიროვნებაში სარწმუნოებრივ ნიადაგზე, ქართლის „გაერთიანებას“ ეროვნულად და სოციალურად ხელს უწყობდა არაბთა ბატონობის სიმძიმე და სისასტიკე.
იოანე თავგამოდებული მქადაგებელია ეროვნული იდეისა. ის, შეიძლება ითქვას, პირველი ქართველია, რომელიც მწერლობაში გამოდის ასე მკვეთრად გამოთქმული ლოზუნგით. ამასთან, ავტორს ძალზე აშინებს და აფიქრებს ერთი გარემოება: „აღვერიენით ერსა უცხოსა“, – არაბებს – ამბობს ის, „რომელთაგან ვისწავენით საქმენი მათნი“. ეროვნული გადაგვარება, ფიქრობდა ის, აუცილებელი შედეგია სარწმუნოებრივად გადაგვარებისა. საჭიროდ თვლიდა შესაფერის პროპაგანდას, რისთვისაც მას გამოუყენებია აბოს მიერ ქრისტიანობისათვის თავდადების ფაქტი. ამ ფაქტში მას განუჭვრეტია იდეური შინაარსი. „შენ, ახალი ეგე ქრისტჱს მორწმუნე“, მიმართავს ის აბოს, „მოძღუარ ჩვენდა იქმენო“. ავტორს მიზნად აქვს აბოს მაგალითით ქართველებში გამოიწვიოს შესაფერისი განწყობილება. ამ მაგალითით ის თითქოს არცხვენს ზოგიერთი მათგანის მერყეობას. აბო თავიდანვე არ ყოფილა ჩვენთან, ეუბნება ის თანამემამულეთ, თავიდან არავინ იცოდა მისი ვინაობა და სადაურობა, ეროვნული და რელიგიური წარმომავლობა. მიუხედავად ამისა, მან სისხლიც კი დაღვარა ქრისტიანობისათვის არაბებისაგან, რომელთაგან მას შეეძლო დიდი „ნიჭი და პატივი“ მიეღო. თუ ასე მოიქცა აბო, „თესლი არაბიელთა მამულად და დედულად“, რაღა გვეთქმის ჩვენ, ქართველებს, რომელთაც ხუთას წელზე მეტია ქრისტეს რჯული გვიპყრია, ნუთუ ჩვენ მეტი სიმტკიცე და თავდადება არ გვმართებს, იმ რჯულისათვის, რომელსაც აბო მსხვერპლად შეეწირაო? აი იდეური მხარე იოანე საბანისძის თხზულებისა, რომლითაც, მისივე სიტყვით, „შერყეულნი განმტკიცდებოდნენ, განმტკიცებულნი გამხიარულდებოდნენ“.
სტილი
იოანე საბანისძის წერის მანერა მკვლევრებს აფიქრებინებს, რომ იგი გამოცდილი მწერალი უნდა იყოს; მისი თხზულება მხატვრული პროზის ერთ-ერთი ადრინდელი ნიმუშია. ავტორი თავის შრომას გარკვეული გეგმით წერს. ავტორი მოგვითხრობს მარტივად, გულწრფელად და თანმიმდევრულად, მის თხრობაში არ ვლინდება არსებული ხაზიდან გადახვევის მაგალითი, რაც ჰაგიოგრაფიულ შრომებში ხშირი შემთხვევაა. ის გაურბის ბიბლიის ციტირებას, მაგრამ თუ მაინც ციტირებს, მხოლოდ მკვეთრი სურათის შესაქმნელად, როგორიცაა, მაგალითად, ზურგზე ტვირთაკიდებული ჭიანჭველა, მეთერთმეტე ჟამის მუშაკი, თავის ქვეყნიდან მოწოდებული აბრაამი და სხვა. ავტორი, რომელიც გვპირდება გადმოგვცეს „ჭეშმარიტი და უტყუელი“ მოთხრობა, გაურბის სასწაულებისა და დაუჯერებელი ამბების გადმოცემას, რასაც შაბლონურ ჰაგიოგრაფიულ თხზულებაში წამყვანი ადგილი უკავია ხოლმე. ავტორის სიტყვიერი მარაგი მდიდარია, მის თხზულებაში თითქმის ყოველ ნაბიჯზე გამოყენებულია შედარებები, მეტაფორები, ეპითეტები.
თხზულების მეოთხე თავი, „ქებაჲ ჰაბოჲსი“, მჭევრმეტყველებითი სიტყვის ნიმუშია; მას ახასიათებს მეტაფორული თქმების მთელი არსენალი, როგორც, მაგალითად, „ჵ უგუნურებაჲ და უმეტჱს უგუნურებაჲ იგი მათი! ვინაჲ ანუ ვისგან ისწავე ქრისტჱსთჳს ესოდენი ცნობაჲ, რომელმან საკჳრველებამან აღგიყვანა შენ დიდებასა სასუფევლისასა? აწ ვინმე ღირსად გაქებდეს შენ, ჭეშმარიტად საქებარსა? ვითარმე გაქებდე შენ, ჭეშმარიტად საქებარსა?“
ავტორის სტილი გამართულია. ის მიჩნეულია კლასიკური ქართული ენის ნიმუშად უძველეს პერიოდში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ჰაგიოგრაფია
კაია კანეპი
კაია კანეპი (Kaia Kanepi; დ. 10 ივნისი, 1985 წელი, ტალინი, ესტონეთი) — ესტონელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი. 2012 წლის 20 აგვისტოს მსოფლიოს რეიტინგში ის 15-ე პოზიციას იკავებდა, რაც მისი ყველაზე მაღალი ნიშნული იყო კარიერის განმავლობაში და მოიგო ოთხი ჯილდო WTA Tour- ზე.
კანეპიმ პირველი ფინალი ითამაშა 2006 წელს და გახდა პირველი ესტონელი მოთამაშე Gaz de France Stars– ში, თუმცა მან წააგო კიმ კლაისტერთან. შემდეგ მან 2010 წელს მოიგო პირველი ტიტული პალერმოში, რითაც გახდა პირველი ესტონელი მოთამაშე, რომელმაც ეს ტიტული მოიგო. მან ასევე მიაღწია გრანდ სლემის ექვს მეოთხედფინალს სამ ჩემპიონატში (საფრანგეთის ღია პირველობა 2008 და 2012 წლებში, უიმბლდონი 2010 და 2013 წლებში და აშშ-ის ღია პირველობა 2010 და 2017 წლებში). იგი იყო პირველი ესტონელი, ვინც მსოფლიოს 20 საუკეთესოთა რიცხვში მოხვდა. კანეპის მრავალმა მიღწევამ იგი გახადა ესტონეთის ისტორიაში ყველაზე ცნობილი და წარმატებული პროფესიონალი ჩოგბურთელი.
კარიერა
მინი|კაია კანეპი [[2007 წელს]] კაია კანეპი დაიბადა ჰააპსალუში. მამამისი, ჯააკი (უძრავი ქონების ბროკერი) და დედა ანე (სახლის მეურნე) ჩოგბურთის მოთამაშეები იყვნენ. მათ ასევე ჰყავთ ქალიშვილები კადრი (რომელმაც მოიპოვეს ჩოგბურთის სტიპენდია შეერთებულ შტატებში) და კარინი (მხედარი). კაიამ, რომელიც ყოველთვის უყურებდა მშობლებისა და დების თამაშს, ჩოგბურთისადმი სიყვარული ადრეულ ასაკშივე გაუღვივდა. მან თამაში რვა წლის ასაკში დაიწყო. მისი ოჯახი ყოველთვის მხარს უჭერდა კაიას პროფესიონალური ჩოგბურთის თამაშის სურვილს.
ზოდეხის წმინდა გიორგის ეკლესია
ზოდეხის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზოდეხში. აგებულია გარდამავალ ხანაში.
კაია კანეპი
კარიერა
მან მიაღწია მსოფლიოს პირველ ნომერს ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაციის (ITF) იუნიორთა რეიტინგში, სანამ პროფესიონალი ჩოგბურთელი გახდებოდა 2000 წელს. 1994– 2003 წლებში კაიას ავარჯიშებდა ტიიტ კივისტიკი. 2003 წლიდან 2007 წლის შემოდგომამდე კაიას მწვრთნელი ანდრეი ლუჟგინი იყო. ლუჟგინის შემდეგ მისი მწვრთნელი გახდა ფრედრიკ ლოვენი შვედეთიდან, მაგრამ მათი პარტნიორობა დასრულდა 2008 წლის თებერვალში. კანეპის შემდეგი მწვრთნელი (2008 წლის სექტემბრამდე) იყო პაბლო გიაკოპელი. 2008 წლის ნოემბრიდან მისი მწვრთნელი იყო ლუკა აპინო. 2009 წლის ნოემბრის შემდეგ, კანეპის ავარჯიშებდა ესტონელი მეგობარი მაიტ კუნაპი. აპრილში მან დაიწყო მუშაობა სილვერ კარჯუსთან, რომელიც მისი მწვრთნელი იყო 2012 წლის მარტამდე. 2013– 2014 წლებში მისი მწვრთნელი იყო მურტენ ტამლა.
ზოდეხის წმინდა გიორგის ეკლესია
ეკლესია სხვადასხვა ზომის დამუშავებული ქვითაა ნაგები. წყობა სწორხაზოვანია. დარბაზულ ეკლესიას ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან თანადროული მინაშენები აქვს. კარნიზი მარტივპროფილიანია, საბურავად გამოყენებულია ფიქალი. ეკლესიას გარშემო გალავანი შემოუყვება. იმის გამო, რომ ეკლესია დაკეტილია, მისი შიდა აღწერა და აზომვა არ ხერხდება.
კაია კანეპი
2014
კაიამ 2014 წელი Brisbane International- ში ასპარეზობით დაიწყო. მან მეოთხედფინალამდე მიაღწია, ალექსანდრა პანოვას და კარლა სუარესის დამარცხების შემდეგ. მან მეოთხედფინალური მატჩი წააგო მარია შარაპოვასთან.
ზოდეხის წმინდა გიორგის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კაია კანეპი
2014
Apia International Sydney- ში, იგი დამარცხდა მეორე რაუნდში ანჟელიკ კერბერთან. ავსტრალიის ღია პირველობაზე 24-ე ადგილი დაიკავა და მან პირველ წრეში წააგო გარბიჩე მუგურუზასთან. კანეპიმ Qatar Open- ის პირველ რაუნდში დაამარცხა ვარვარა ლეპჩენკო, მაგრამ მეორე ტურში სიმონა ჰელეპსთან დამარცხდა. დუბაის ჩემპიონატზე კანეპიმ პირველ წრეში წააგო შესარჩევი ტური ფლავია პენეტასთან. აბიერტო მექსიკანოს მესამე ადგილზე მყოფი კანეპი დამარცხდა მეოთხედფინალში ქრისტინა მაკჰეილმა.
ნაგომევის ეკლესიის ნანგრევი
ნაგომევის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაგომევში. ნანგრევი დათარიღებულია გვიანი შუა საუკუნეებით.
სოფლიდან სამხრეთ-დასავლეთით 4 კმ-ზე, ტრიალ მინდორში დგას დარბაზული ეკლესია. ძეგლი შორიდანაც კარგად მოჩანს. ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით. ეკლესია გეგმით უაბსიდო, სწორკუთხა მოხაზულობისაა, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. კედლების სიმაღლე 2-2,5 მეტრს აღწევს, ზოგან უფრო ნაკლებია. აღმოსავლეთ კედელზე შემორჩენილია ნალესობის ფრაგმენტები. შესასვლელის კვალი დასავლეთ კედელში იკითხება. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია, ინტერიერი ამოვსებულია მიწითა და ქვით. აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონში გამოსახულია წყობაში ჩაძირული ჯვარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სიტიუ-დ’აბადია
სიტიუ-დ’აბადია (Sítio d'Abadia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 748 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 825 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.77 კმ²-ზე. ფართობი 1 598 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიჰელეშენი
მიჰელეშენი (Mihălăşeni) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 212 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 362 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნიცის რაიონის სოფლები
ჩინარლი (ბილიასუვარი)
ჩინარლი  (Çinarlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
თამაზ ცინცაძე
თამაზ ცინცაძე (დ. 6 აპრილი, 1936) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხელვაჩაურის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
მიქელ პარეხელის ცხოვრება
მიქელ პარეხელის ცხოვრება — ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულება, მიქელ პარეხელის შესახებ. თხზულება არ შემონახულა, თუმცა მისი დაწერის თარიღად ვარაუდობენ IX საუკუნის მეორე ნახევარს, გამომდინარე იქედან, რომ მიქელ პარეხელი მოხსენიებულია „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებასა“ და „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“. იგი სერაპიონ ზარზმელის უფროსი თანამედროვე ყოფილა. თხზულება ხელთ ჰქონია ბასილი ზარზმელს, როდესაც ის „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებას“ წერდა და, როგორც ჩანს, იქიდან რამდენიმე ცნობა ამოუღია; ასევე, ხელთ ჰქონია ის გიორგი მერჩულესაც, როდესაც „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებას წერდა“. მკვლევართა ვარაუდით, უდაოა, რომ გრიგოლ ხანძთელისა და სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრების მიქელი ერთი და იგივე პიროვნებაა: ორივე თხზულების მიქელს ჰყავს მოწაფე ბასილი, ორივე მიქელი აშენებს პარეხს, სადაც სიკვდილის შემდეგ იმარხება კიდეც. ამას არ ეწინააღმდეგება ის მცირეოდენი განსხვავება, რომელიც ამ ორი ცხოვრების თხრობათა შორისაა: „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრების“ მიხედვით, მიქელი პირველად მოღვაწეობდა ოპიზაში და აქედან დაემკვიდრა იგი პარეხში, „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“ კი ოპიზა ამ შემთხვევაში სულაც არაა ნახსენები – მიქელი მიძნაძორს შემდგარა ბერად, იქიდან ხანძთაში მისულა გრიგოლთან, რომლის განზრახვით და რჩევით პარეხში დამკვიდრებულა. „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრების“ ავტორი მოგვითხრობს იმას, რაც მას სხვებისაგან გაუგონია – „ესე სიტყუაჲ მამათა მიერ მოვალს ჩუენდაო“, ამბობს ის, და ამ შემთხვევაში, შესაძლოა, გადმოცემით თხზულებაში შესაძლოა, ისეთი ანაქრონიზმებიც შერეულიყო, როგორიცაა ცნობა მიქელის შიო მღვიმელის მოსწავლეობაზე. გიორგი მერჩულეს, გრიგოლ ხანძთელის ბიოგრაფს, როგორც ხანძთის მოღვაწეს, უფრო ნამდვილი ცნობები ჰქონია. მკვლევართა ვარაუდით, მიქელი სერაპიონზე ადრე უნდა გარდაცვლილიყო, არა უადრეს IX საუკუნის 70-იანი წლების დასაწყისისა. „სწავლანი, ნიშნი და სასწაულმოქმედებანი მისნი“, ესე იგი მისი ცხოვრება, ამბობს ბასილი ზარზმელი, „აღწერეს მოწაფეთა მისთა“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ჰაგიოგრაფია
ნოროჩენი
ნოროჩენი (Noroceni) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 89 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 524 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორჰეის რაიონის სოფლები
უკანაუბნის ზურგიანი კოშკი
უკანაუბნის ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ უკანუბანში. აგებულია IX-X საუკუნეებში.
კოშკი ადგილობრივი წარმოშობის სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. ძეგლი შემორჩენილია სამი სართულის დონეზე. აქედან პირველი სართული ამოვსებულია მიწით, ხოლო მესამე სართულის დიდი ნაწილი ჩამონგრეულია. შესასვლელი მეორე სართულის დასავლეთ კედელშია გაჭრილი. სამხრეთ კედელში ჩანს სარკმლის კვალი. კოშკის ზურგი ჩრდილოეთისკენ არის მიმართული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
მარია ანა საქსონიელი (1728-1797)
მარია ანა საქსონიელი (Maria Anna von Sachsen; დ. 29 აგვისტო, 1728, დრეზდენი, საქსონია, გერმანია — გ. 17 თებერვალი, 1797, მიუნხენი, ბავარია) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. პოლონეთის მეფე ავგუსტ III-ისა და დედოფალ მარია იოზეფა ავსტრიელის ქალიშვილი. ბავარიის კურფიურსტი 1747-1777 წლებში როგორც მაქსიმილიან III იოზეფის მეუღლე.
ბიოგრაიფა
მარია ანა დაიბადა 1728 წლის 29 აგვისტოს დრეზდენში, საქსონიაში. იგი იყო საქსონიის, პოლონეთისა და ლიტვის მეფე ავგუსტ III საქსონიელისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია იოზეფა ავსტრიელის შუათანა ქალიშვილი. მისი მრავალი და-ძმიდან აღსანიშნავია ესპანეთის დედოფალი მარია ამალია საქსონიელი და საფრანგეთის დოფინი მარია იოზეფა საქსონიელი, რომელთა ხაზითაც იგი დეიდად ერგებოდა ევროპის შემდეგ მონარქებს: საფრანგეთის მეფე ლუი XVI-ს, საფრანგეთის მეფე ლუი XVIII-ს, საფრანგეთის მეფე შარლ X-ს, სარდინიის დედოფალ მარი კლოტილდას, ესპანეთის მეფე კარლოს IV-ს, ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-სა და საღვთო რომის იმპერატრიცა მარია ლუისა ესპანელს.
1777 წლის 30 დეკემბერს მაქსიმილიან III უშვილოდ გარდაიცვალა, თუმცა არც მარია ანას და არც კარლ თეოდორის გეგმა არ მოსულა სისრულეში, რადგან 1778 წლიდან დაიწყო ომი ბავარიის მემკვიდრეობისათვის. ფრიდრიხ II-მ ჩაშალა იოზეფ II-ის გეგმები ავსტრიული ნიდერლანდების კარლ თეოდორისათვის გადაცემასთან დაკავშირებით, რის საპასუხოდაც კარლმა ავსტრიას აღარ დაუთმო ქვემო ბავარია, ამის გამო კი ავსტრია მოწინააღმდეგეთა მხარეს გადავიდა და ასე სცადა ბავარიული მიწების დაპყრობა. ბოლოს ისე მოხდა, რომ იოზეფმა თავად განაცხადა ტახტზე პრეტენზია, რადგან ცოლად მარია ანა საქსონიელის მული, პრინცესა მარია იოზეფა ბავარიელი ჰყავდა, რომელსაც გარკვეულწილად ეკუთვნოდა ბავარიის ტახტი.
1742 წელს ომი კარლ თეოდორის გამარჯვებით დასრულდა, რის შემდეგაც იგი მთლიანი ბავარიის კურფიურსტი გახდა. დარჩენილი ცხოვრება მარია ანამ მიუნხენში, ფიურშტენრიედის სასახლეში გაატარა. იგი საკმაო პატივსა და ფუფუნებაში ცხოვრობდა, რადგან ახალი კურფიურსტი დიდად ემადლიერებოდა მას ომში გაწეული დახმარებისათვის, რის გამოც მან იგი ყველაფრით უზრუნველყო. საბოლოოდ ისე მოხდა, რომ კარლ IV თეოდორმა თავის უფროს ვაჟს სახელი მარია ანას გავლენით დაარქვა მისი განსვენებული ქმრის, მაქსიმილიან იოზეფის პატივსაცემად, რომელიც მოგვიანებით ბავარიის პირველი მეფე გახდა, თუმცა მარია ანა ამას ვეღარ მოესწრო, რადგან იგი კარლ თეოდორამდე ორი წლით ადრე, 1797 წლის 17 თებერვალს, 68 წლის ასაკში გარდაიცვალა მიუნხენში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1728 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1797 კატეგორია:ვეტინები კატეგორია:ბავარიის კურფიურსტების მეუღლეები
სან-სენონი
სან-სენონი (San Zenón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.998 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 238 კმ²-ია.
კანფრანკი
კანფრანკი (Canfranc, Canfrán) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 71,60 კმ². მოსახლეობა — 558 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ტუამასინა
ტუამასინა (Toamasina) ყოფილი ტამატავე (Tamatave) — ქალაქი მადაგასკარში. მდებარეობს კუნძულის აღმოსავლეთით, ინდოეთის ოკეანის სანაპიროზე. 2001 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენდა 179 045 ადამიანს. იგი ტუამასინის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია. სარკინიგზო და საავტომობილო გზებით უკავშირდება მადაგასკარის დედაქალაქ ანტანანარივუს. ტუამასინა ქვეყნის მთავარი საპორტო ქალაქია. მუშაობს ლითონგადასამუშავებელი და კვების მრეწველობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მადაგასკარის ქალაქები კატეგორია:რეგიონალური დედაქალაქები მადაგასკარში
საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკა
საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკა — ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) მიერ მოთხოვნილი პრინციპები, რომელიც მოითხოვს რომ, საწარმომ უნდა შეიმუშაოს სააღრიცხვო პოლიტიკა და ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოებისა და ფინანსური ანგარიშგების შედგენის დროს იხელმძღვანელოს სააღრიცხვო პოლიტიკაში აღწერილი დებულებებით.
საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევა ხდება საწარმოს საფინანსო-ეკონომიკური და იურიდიული სამსახურების მონაწილეობით ან მომსახურე საკონსულტაციო ფირმის მიერ. ამავე დროს პასუხისმგებლობა სააღრიცხვო პოლიტიკაზე ეკისრება საწარმოს ხელმძღვანელს.
ფასს-ის ძირითადი დაშვებები
სააღრიცხვო პოლიტიკის საფუძველია ფასს-ის შემდეგი ძირითადი დაშვებები:
ფინანსური ანგარიშგების ხარისხობრივი მახასიათებლები
სააღრიცხვო პოლიტიკის შესამუშავებლად აუცილებელია რომ საწარმოს ანგარიშგებები ეყრდნობოდეს შემდეგ ობიექტურ მახასიათებლებს:
ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპები
ბუღალტრული აღრიცხვა ეფუძნება შემდეგ პრინციპებს:
სქოლიო
კატეგორია:საბუღალტრო აღრიცხვა
მილანკოვიჩის ციკლები
მილანკოვიჩის ციკლები არის დედამიწის მოძრაობაში იმ პერიოდული ცვლილებების ერთობლიობა, რომლებიც ათასწლეულების განმავლობაში გავლენას ახდენენ დედამიწის კლიმატზე. ამ მოვლენებს სახელი, სერბი გეოგრაფი და ასტრონომის მილუტინ მილანკოვიჩის საპატივცემლოდ დაერქვა. მან 1920-იან წლებში ივარაუდა, რომ დედამიწის მოძრაობა მზის გარშემო ვარირებდა. ამის შედეგად დედამიწა განსხვავებული რაოდენობით და კუთხით იღებდა მზის სინათლეს, რაც, თავის მხრივ, კლიმატზე ახდენდა გავლენას. დიდი ხნის განმავლობაში ეს მხოლოდ ვარაუდად რჩებოდა, რადგან ვერ ხერხდებოდა ჰიპოთეზის დამტკიცება. დღეს ყინულის მუდმივი ფენების, კლდეების, ქვებისა და ოკეანის სიღრმეების შესწავლით შეგვიძლია ვთქვათ, რომ მილანკოვიჩის ჰიპოთეზა ემთხვევა რეალურ მონაცემებს.
ორბიტის ექსცენტრიულობა
მინი|წრიული ორბიტა. ექსცენტრიულობა - 0. მინი|ელიფსური ორბიტა. ექსცენტრიულობა - 0.5 დედამიწის ორბიტას მზის გარშემო არ აქვს მუდმივი ფორმა. იგი იცვლება და მეტ-ნაკლებად წრიულსა და ელიფსურს შორის მერყეობს. რაც უფრო წაგრძელებული ფორმა აქვს ორბიტას, მით უფრო დიდია წლის სხვადასხვა დროს მიღებულ მზის გამოსხივებას შორის განსხვავება, ხოლო უფრო წრიულ ორბიტაზე მთელი წლის განმავლობაში დედამიწა დაახლოებით ერთსა და იმავე მანძილზეა მზისგან და, შესაბამისად, თანაბარი რაოდენობით იღებს გამოსხივებას. დედამიწის ორბიტის ექსცენტრიულობას ორი განსხვავებული რითმი აქვს - 100,000 წლიანი ციკლი და 400,000 წლიანი ციკლი. ამ მოვლენას, ძირითადად, იუპიტერისა და სატურნის მიზიდულობის ძალა განაპირობებს.
ექსცენტრიულობის გავლენა კლიმატზე ყოველთვის მცირეა. ის თითქმის შეუმჩნეველია სეზონურ ცვლილებებზე დაკვირვებით. დედამიწის ღერძის დახრილობა ბევრად დიდ გავლენას ახდენს სეზონურ ცვლილებებზე.
წლის დროები დედამიწის ორბიტის მეოთხედებია, რომლებიც ერთმანეთისაგან ორი ბუნიობითა და ორი დღეღამსწორობითაა გამოყოფილი. დედამიწის სიჩქარე ამ ორბიტის გასწვრივ არაა თანაბარი - პერიჰელიონის სიახლოვეს სიჩქარე იზრდება, აპჰელიონთან მიახლოვებისას კი - მცირდება, რაც ნიშნავს, რომ დედამიწა მზის სიახლოეს ნაკლებ დროს ატარებს, ვიდრე მზისგან შორს. ეს, თავის მხრივ, ნიშნავს რომ წლის დროები დედამიწაზე არაა ზუსტად თანაბარი - მათი ხანგრძლიობა იცვლება ექსცენტრიულობასთან ერთად. ამჟამად, ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში, ზაფხული 4.66 დღით უფრო გრძელია, ვიდრე ზამთარი, ხოლო გაზაფხული 2.9 დღით გრძელია შემოდგომაზე. რაც უფრო ელიფსურია დედამიწის ორბიტა, მით უფრო დიდია წელიწადის დროებს შორის განსხვავებაც. რადგან ამჟამად ექსცენტრიულობა მცირდება, სეზონები სულ უფრო თანაბარი სიგრძის იქნება.
ღერძის დახრილობა
დედამიწის ღერძი დახრილია ორბიტის მიმართ. დახრის კუთხე იცვლება 22.1°-დან 24.5°-მდე. ღერძის დახრილობას 41,000 წლიანი ციკლურობა ახასიათებს. დედამიწის ღერძი ამჟამად 23.44°-ით არის დახრილი. უკანასკნელი მაქსიმუმი ძვ.წ. 8,700 წელს აღინიშნა. დღეს დახრის კუთხე მცირდება და მინიმუმს 11,800 წელს მიაღწევს.
რაც უფრო დახრილია დედამიწის ღერძი, მით უფრო დიდია სეზონური ვარიაცია პლანეტაზე. მეტად დახრილი ღერძი ნიშნავს, რომ ნახევარსფეროები ზაფხულში მეტ მზის გამოსხივებას მიიღებენ, ზამთარში კი - ნაკლებს. თუმცა ეს პროცესი დედამიწის მთელ ზედაპირზე თანაბრად არ მოქმედებს. მეტი დახრილობა ნიშნავს მეტ წლიურ მზის გამოსხივებას მაღალ განედებზე და ნაკლებს - ეკვატორთან. ამჟამად დედამიწის ღერძის დახრილობა მცირდება, რაც უგრო გრილ ზაფხულსა და უფრო თბილ ზამთარს მოგვიტანს. ითვლება, რომ დახრის კუთხის შემცირებამ ასევე ხელი უნდა შეუწყოს ზოგადად ტემპერატურის ვარდნასაც. რადგან პლანეტაზე არსებული ყინულისა და თოვლის საფარი, ძირითადად, მაღალ განედებზეა განლაგებული, არსებობს ორი მიზეზი, თუ რატომ გამოიწვევს ღერძის დახრის შემცირება პლანეტაზე დემპერატურის ვარდნას - ზაფხულის განმავლობაში მიღებული ჯამური მზის გამოსხივება ნაკლებია და ამავდოულად მაღალ განედებზე კიდევ უფრო ნაკლები მზის გამოსხივება იქნება. ეს, თავისთავად, დნობას უშლის ხელს.
ღერძის პრეცესიულობა
ღერძის პრეცესიულობა აღნიშნავს დედამიწის ღერძის დახრის მიმართულებას უძრავი ვარსკვლავების მიმართ. ამ მოვლენას 25,771.5 წლიანი პერიოდულობა ახასიათებს. დედამიწის ღერძის დახრის მიმართულების ცვლილება ნიშნავს, რომ ადრე თუ გვიან ჩვენ ვეღარ შევძლებთ ორიენტირებისთვის პოლარისის - ჩრდილოეთის ვარსკვლავის - გამოყენებას, რადგან ის აღარ დაემთხვევა პლანეტის მაგნიტურ პოლუსს. ამ პროცესს იწვევს მზისა და მთვრის მიზიდულობის ძალა. მათ დაახლოებით თანაბარი გავლენა აქვთ პლანეტაზე.
ყვავიჭამია
„ყვავიჭამია“ — ეკლესია, არქიტექტურული ძეგლი სოფელ კურდღელაურის ჩრდილოეთით 2-3 კილომეტრზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით.
ძეგლი საშუალო ზომის, დარბაზული ეკლესიაა, ჩრდილოეთის მინაშენით. შემორჩენილია ნანგრევის სახით. აგებული იყო რიყის ქვითა და კირის დუთღაბით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სიტიონუევო
სიტიონუევო (Sitionuevo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29.515 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 967 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჯიმშერ ციციშვილი
ჯიმშერ ციციშვილი (დ. 15 მაისი, 1930) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ხალხთა მეგობრობისა და სამართლიანობის პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
შალვა ბერიშვილი
შალვა ბერიშვილი (დ. 1898, სურები — გ. 1989, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
შალვას მამა — ნესტორ ბერიშვილი შეძლებული გლეხი იყო. დედა — მართა რამიშვილი დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობის პირველი თავმჯდომარის ნოე რამიშვილის და გახლდათ. ცხრა და-ძმაში შალვა მესამე ყოფილა. მისი უმცროსი ძმა — მამია ბერიშვილი მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დარჩა ემიგრაციაში და ქართული სათვისტომოს თვალსაჩინო წარმომადეგენელი იყო საფრანგეთში. სათანადო განათლების მიღების შემდეგ შალვა ერთგული სოციალ-დემოკრატი და მხურვალე პატრიოტი დადგა. მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს სახალხო აჯანყებაში და მისი დამარცხების შემდეგ, იმავე წლის დეკემბერში, იძულებული გახდა, ემიგრაციაში გახიზნულიყო.
პარიზში ჩასვლისთანავე შალვა ბერიშვილი აქტიურად ჩაება ახალგაზრდა ქართველ სოციალ-დემოკრატთა ემიგრანტული ორგანიზაციის მუშაობაში. იგი გახლდათ ჟურნალ „ახალგაზრდა სოციალ-დემოკრატის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი და წამყვანი ავტორ-თანამშრომელი. 1930 წლის ზაფხულში შალვა ბერიშვილი, სტამბოლის გავლით, პოლიტიკური დავალებით ჩამოსულა საქართველოში და საქმეების დამთავრების შემდეგ უკან მშვიდობით გაბრუნებულა. ეს მისი პირველი არალეგალური ჩამოსვლა იყო, რაც შემდგომში ბევრჯერ განმეორდა და რის გამოც, მისი ოჯახის წევრები მუდმივად განიცდიდნენ რეპრესიებს. ნოე რამიშვილის მკვლელობის შემდეგ შალვა ბერიშვილი საზღვარგარეთ ფარული ანტისაბჭოთა საქმიანობის ერთ-ერთი წამყვანი ფიგურა გახდა. ყველაზე რთულ დავალებებს ნოე ჟორდანია მას ანდობდა, როგორც უშიშარ და სამშობლოზე შეყვარებულ ახალგაზრდას. შალვა ბერიშვილისა და სანდრო მენაღარიშვილის მეშვეობით, საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის საზღვარგარეთის ბიუროს დამყარებული ჰქონდა ოფიციალური კონტაქტები პოლონეთის, ინგლისის, საფრანგეთისა და თურქეთის სპეცსამსახურებთან, რომელთა მეშვეობითაც ანტისაბჭოთა ღონისძიებანი იგეგმებოდა და ხორციელდებოდა.
1938 წელს გაჩნდა მეორე მსოფლიო ომის დაწყების საშიშროება. ამ დროისთვის, ანტისაბჭოთა საქმიანობის ცენტრად კვლავ საფრანგეთი, კერძოდ, პარიზი რჩებოდა. აქტიურობით გამოირჩეოდა ქართული ემიგრაცია, რომლის ავანგარდშიც დევნილი მთავრობის ლიდერები იდგნენ. მათ ინტენსიური კონტაქტები ჰქონდათ ანტისაბჭოთა საქმიანობით დაინტერესებულ ქვეყნებთან. საქართველოს დევნილმა მთავრობამ საფრანგეთის ხელისუფლებას ოფიციალურად გადასცა ნოე ჟორდანიას, ევგენი გეგეჭკორისა და აკაკი ჩხენკელის ხელმოწერილი, მათდამი სრული მხარდაჭერის ამსახველი მემორანდუმი. ამის შემდეგ ანტისაბჭოთა საქმიანობის თვალსაზრისით წინა პლანზე გამოდის შალვა ბერიშვილი. ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის ლიდერებს მიაჩნდათ, რომ ინგლის-საფრანგეთის სამხედრო-პოლიტიკური ალიანსი გერმანია-საბჭოთა კავშირს დაამარცხებდა და ეს პროცესი დადებითად წაადგებოდა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენას. ერთობლივი ანტისაბჭოთა საქმიანობის დაგეგმვისა და საერთო კოორდინაციისთვის, ა. მარკემ 1939 წლის სექტემბრის შუა რიცხვებში ნოე ჟორდანიას ბინაში შეხვედრა მოაწყო, რომელსაც ნოე ჟორდანიას, შალვა ბერიშვილსა და ა. მარკესთან ერთად, ინგლისისა და პოლონეთის გენერალური შტაბების წარმომადგენლები ესწრებოდნენ. შეხვედრაზე ითქვა, რომ მეკავშირეები გენერალ ვეიგანის მეთაურობით გაერთიანებულ არმიას აყალიბებდნენ. სამხედროები იმედოვნებდნენ, რომ აუცილებლად ჩაერთვებოდა თურქეთიც. ნოე ჟორდანიამ განაცხადა, რომ ქართველები ითანამშრომლებდნენ მათთან იმ პირობით, თუკი მოკავშირეები აღიარებდნენ საქართველოს დევნილ მთავრობას და მომავალში ქვეყნის დამოუკიდებლობის აღდგენაში დაეხმარებოდნენ. ქართველებმა ასევე მოითხოვეს, რომ როცა გაერთიანებული არმია, მათ შორის თურქეთის სამხედრო დანაყოფები, საქართველოში შევიდოდა, წინა ფლანგზე აუცილებლად ფრანგები უნდა ყოფილიყვნენ. შტაბების წარმომადგენლებმა ნოე ჟორდანია და შალვა ბერიშვილი დაპირებებით აავსეს. იქვე გადაწყდა, რომ შალვა ბერიშვილი, როგორც მრჩეველი კავკასიის საკითხებში, მივლინებული იქნებოდა თურქეთში დისლოცირებულ მეკავშირეთა არმიის შტაბში. კონკრეტულ ოპერატიულ დავალებებს იგი თურქეთში საფრანგეთის საელჩოს სამხედრო ატაშესგან მიიღებდა.
1939 წლის 16 სექტემბერს შალვა ბერიშვილი სტამბოლში ჩავიდა, შეხვდა თურქეთში საფრანგეთის საელჩოს სამხედრო ატაშეს და მათ ერთად დასახეს სამომავლო გეგმები. მან ოფიციალური კონტაქტები დაამყარა თურქეთის სპეცსამსახურებთანაც. 1940 წლის მარტის ერთ-ერთ შეხვედრაზე შალვა ბერიშვილმა შეიტყო, რომ საბჭოთა კავშირზე თავდასხმა მეკავშირეთა მხრიდან პრაქტიკულად გადაწყვეტილი იყო. მზადდებოდა გეგმა ბაქოს, თბილისისა და ბათუმის დასაბომბად და საავიაციო დესანტის გადასასხმელად სამხრეთ კავკასიაში. რაც შეეხებოდა ქართულ ანტისაბჭოთა ემიგრაციას, მეკავშირეთა აზრით, ომის დაწყებისთანავე, მას უნდა აემოქმედებინა ანტისაბჭოთა იატაკქვეშა ცენტრები საქართველოში, ხოლო თვით შალვა ბერიშვილი კი, სადაზვერვო პუნქტების მომზადების მიზნით, სასწრაფოდ უნდა გამგზავრებულიყო საბჭოთა კავშირ-თურქეთის საზღვრის სიახლოვეს. 1940 წლის მაისის დასაწყისში შალვა ბერიშვილმა მოახერხა, შექმნილი ვითარების თაობაზე, ნოე ჟორდანიასთვის სასწრაფოდ ინფორმაციის მიწოდება და მისგან მიიღო დავალება, რომ ყველა მის ხელთ არსებული საშუალებით წინააღმდეგობა უნდა გაეწია ამ პროცესისთვის. ხოლო, თუ საჭირო გახდებოდა, როგორმე ინფორმაცია მიეწოდებინა საბჭოთა სპეცსამსახურებისთვის. ნოე ჟორდანიას ამგვარმა პოზიციამ შალვა ბერიშვილი გააოგნა, თუმცა დავალება უნდა შესრულებულიყო. როგორც ჩანს, ნოე ჟორდანიას გადაწყვეტილებაზე იმანაც იმოქმედა, რომ დიდი დაპირებების მიუხედავად, საფრანგეთი არ ჩქარობდა საქართველოს დევნილი მთავრობის აღიარებას. იმავდროულად, თურქეთის გეოსტრატეგიულ მისწრაფებათა გათვალისწინებით, მოკავშირეები მას საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ საომარი მოქმედებების დასაწყებად აქეზებდნენ და ჰპირდებოდნენ, სამომავლოდ, კავკასიის რეგიონის მათი გავლენის სფეროდ აღიარებას. ეს კი ნიშნავდა, რომ ასეთ ვითარებაში, საომარი მოქმედებები კავკასიაში თურქეთის მონაწილეობით გამოიწვევდა იქ მცხოვრები ერების ფიზიკურ განადგურებას. შალვა ბერიშვილი იმ დასკვნამდე მივიდა, რომ საქართველო კვლავ საერთაშორისო ღალატის მსხვერპლი ხდებოდა. მან ისარგებლა საზღვრის გასწვრივ დაუბრკოლებელი გადაადგილების უფლებით და 1940 წლის 9 ივნისს არალეგალურად გადალახა თურქეთ-საბჭოთა კავშირის საზღვარი და კურორტ აბასთუმანს ეწვია. იქიდან მან მოსკოვში, საბჭოთა კავშირის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის სახელზე, ჩვეულებრივი ფოსტით, გააგზავნა წერილი, რომელშიც გადმოცემული იყო მის ხელთ არსებული ინფორმაცია უახლოეს მომავალში ბაქოს, თბილისისა და საბჭოთა კავშირის სხვა ქალაქების შესაძლო დაბომბვისა და სხვა საინტერესო ოპერატიული ცნობები. მეორე დღესვე შალვა ბერიშვილი თურქეთში დაბრუნდა.
1940 წლის 14 ივნისს გერმანელები პარიზში შევიდნენ. თუმცა საფრანგეთის საელჩო თურქეთში თავის საქმიანობას მაინც განაგრძობდა. მეკავშირეთა გეგმების ჩაშლის შემდეგ თურქებს ეშინოდათ, რომ საბჭოთა კავშირი მათთან ომს დაიწყებდა და ცდილობდნენ, რაც შეიძლება მეტი ინფორმაცია მოეპოვებინათ საზღვრის გასწვრივ ბოლშევიკთა სამხედრო მზადების თაობაზე. თურქებმა დახმარებისათვის შალვა ბერიშვილს მიმართეს, რომელიც საქართველოში არალეგალურ გადასვლას დათანხმდა. 1940 წლის აგვიტოს ბოლოს, საქართველოში ანტისაბჭოთა საქმიანობის ორგანიზების მიზნით, შალვა ბერიშვილმა ქართველ ემიგრანტებთან — დავით ერქომაიშვილსა და შალვა კალანდაძესთან ერთად, გამყოლთა მეშვეობით, არალეგალურად გადაკვეთა თურქეთ-საბჭოთა კავშირის საზღვარი და ბათუმისკენ გაეშურა. ათდღიანი მომქანცველი მგზავრობის შემდეგ, პირველი სექტემბრისთვის, ისინი ბათუმის სიახლოვეს, დასახლება ახალშენთან, დაბურულ ტყეში დაბინავდნენ. ერქომაიშვილმა და კალანდაძემ ახალშენის ტყეში ერთი ხანობა დაჰყვეს და შემდეგ კვლავ თურქეთში დაბრუნდნენ, ხოლო შალვა ბერიშვილი საქართველოში დარჩა. მან მეორედ დაწერა წერილი საბჭოთა კავშირის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის, ლავრენტი ბერიას სახელზე. რომელშიც იგი საბჭოთა სპეცსამსახურებთან აუცილებელ შეხვედრას მოითხოვდა. წერილი კვლავ ფოსტით გააგზავნა, თვითონ კი ტყეში დაბრუნდა. 1940 წლის 21 სექტემბერს, დათქმული პირობების შესაბამისად, შალვა ბერიშვილი ქობულეთის რკინიგზის სადგურთან შეხვდა საქართველოს შინსახკომის პასუხისმგებელ მუშაკ ირაკლი ნიბლაძეს, რომელმაც ის ერთ-ერთ სამთავრობო აგარაკზე ფარულად შეახვედრა საქართველოს შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარს ავქსენტი რაფავასა და საბჭოთა კავშირის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის მაღალი რანგის თანამშრომელს ილინს, რომელთა თანხლებით, იმავე დღეს, მოსკოვში გაემგზავრა. ლავრენტი ბერიამ ყურადღებით მოუსმინა შალვა ბერიშვილს და ამ უკანასკნელის სადაზვერვო შესაძლებლობები იმდენად საინტერესოდ მიიჩნია, რომ იქვე, ბერიას კაბინეტშივე გადაწყდა მისი ჩართვა საბჭოთა საგარეო დაზვერვის სასარგებლოდ მეტად სარისკო და სპეციფიკურ საქმიანობაში. შალვამ მოსკოვიდან თბილისამდე მატარებლით, ხოლო ბათუმამდე ავტომობილით იმგზავრა. იქიდან ჩეკისტებმა ღამით ტყემდე მიაცილეს. ეს მოხდა დაახლოებით 10-15 ოქტომბერს. მოკლე ხანში, იგი კიდევ ერთხელ აღმოჩნდა მოსკოვში, სადაც საბჭოთა საგარეო დაზვერვის ხელმძღვანელ მუშაკებს შეხვდა. ამის შემდეგ შალვა ბერიშვილი კვლავ ბათუმში ჩამოიყვანეს, ხოლო 1940 წლის 13 ნოემბერს, ჩეკისტების დახმარებით, მან არალეგალურად გადაკვეთა საბჭოთა კავშირ-თურქეთის საზღვარი და თურქეთში დაბრუნდა. აქ მან უმოკლეს დროში წარუდგინა თურქეთის დაზვერვის წარმომადგენელს ანგარიში საქართველოში გაწეული არალეგალური საქმიანობის შესახებ.