cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
როზა ტორეს გონსალესი
შემდგომი საქმიანობა
ტორე დაესწრო  ქალთა პირველ ინტერამერიკულ კონგრესს (Primer Congreso Interamericano de Mujeres), რომელიც გაიმართა 1947 წლის 27 აგვისტოს გვატემალაში. კონგრესის მიზანს წარმოადგენდა განეხილათ კაცთა და ქალთა თანასწორუფლებიანობის მიღწევის გზები, ასევე საყოველთაო ხმის უფლება ამერიკის ყველა ქვეყანაში. ტორეს თან ახლდა ჯუდიტ ჰორკასიტას დე ფორგერავი, რომელიც წარმოადგენდა მექსიკელ ქალთა სამთავრობო სამსახურს, ემილია ლოიოლა, მეხიკოს მასწავლებლების წარმომადგენელი და ელენა სანჩეს ვალენზუელა, კოაუილას განათლების მდივანი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:მექსიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:მექსიკელი ფემინისტები კატეგორია:მექსიკელი პედაგოგები
მაცა
მაცა — უმარილო ხმიადი, რომელსაც ებრაელები რელიგიური ჩვეულების მიხედვით აცხობენ სააღდგომოდ. მაცა უმარილოდ, ხორბლის ფქვილისა და წყლისაგან მომზადებული თხელი, ხმელი პურის. აღსანიშნავია, რომ მაცისგან დამზადებული ფქვილი მაცამელი, ებრაული სარიტუალო პურობის განუყოფელი ნაწილია. მას ებრაელები მიირთმევენ პასექის დღესასწაულზე, ვინაიდან ამ დროს აკრძალულია საფუარზე დამზადებული პროდუქტების მიღება. მაცის მომზადების დროს, ფირფიტებს დანამავენ მდუღარე წყლით, მოასხამენ კვერცხს,გამოაცხობენ და სწორედ ასეთ მომზადებულ მაცას პურის ნაცვლად მიირთმევენ. მაცამელს სხვადასხვანაირად იყენებენ. მას ბრინჯის ნაცვლად ამატებენ ხორცისა და ბოსტნეულის კერძებში, აცხობენ ნამცხვრებს და ღვეზელებს.
ისტორია
როგორც თორა მოგვითხრობს, ღმერთმა უბრძანა იუდეველებს შექმნათ ეს განსაკუთრებული უსაფუარო პური. პასექის დროს იგი იჭრება როგორც ბრტყელი, კრეკერის მსგავსი პური ან გამოიყენება კერძებში, როგორც პურის ტრადიციულ მატიოს ბურთულას სუპში.
მაცოს სიმბოლიზმის მიღმა უამრავი ახსნა არსებობს. ერთი ისტორიულია: პასექი არის ეგვიპტედან გამოსვლის ხსოვნის ხსენება. ბიბლიური მონათხრობი ნათქვამია, რომ ებრაელებმა ეგვიპტე დატოვეს ნაჩქარევად და სამწუხაროდ ვერ დაელოდნენ თავიანთ პურის ცომს.
ასევე, საფუარი სიმბოლოა კორუფციის და სიამაყის, როგორც საფუარი - "ტანჯვის პურის" ჭამა არის როგორც გაკვეთილზე თავმდაბლობა, ასევე მოქმედება, რომელიც თავისუფლებას აფასებს.
ელვია კარილო პუერტო
ელვია კარილიო პუერტო (ესპ. Elvia Carrillo Puerto; 6 დეკემბერი, 1878 —  15 აპრილი, 1968)  — მექსიკელი პოლიტიკოსი, სოციალისტური და ფემინისტური მოძრაობების აქტივისტი.
მაცა
ნაირსახეობები
მაცოს ორი ძირითადი ფორმა არსებობს. დასავლეთის ბევრ ქვეყანაში ყველაზე გავრცელებული ფორმაა მაცოს რთული ფორმა, რომელიც გარეგნულად და გემოვნებით არის კრეკერი და გამოიყენება ყველა აშკენაზურ და სეპარატისტულ ყველა საზოგადოებაში. იემენიელებმა და ერაყელმა ებრაელებმა ტრადიციულად შექმნეს რბილი მაცას ფორმა, რომელიც ბერძნულ პიტას ჰგავს ან ტანჯულას ჰგავს. რბილი მაცო მზადდება მხოლოდ ხელით და, ზოგადად, შამურა ფქვილით.
ელვია კარილო პუერტო
კარილიო 13 წლის ასაკში გაათხოვეს, 21 წლის ის უკვე დაქვრივდა. მან 1912 წლიდან მექსიკაში დააარსა პირველი ფემინისტური ლიგები, მათ შორის რიტა ცეტინა გუტიერესის ლიგა (ესპ. Liga Rita Cetina Gutierrez) 1919 წელს. ელვია კარილიო მისი თანამოაზრისა და თანამებრძოლის, როზა ტორეს გონსალესის კვალდაკვალ, 1923 წელს  აირჩიეს დეპუტატთა პალატაში და გახდა მექსიკის პარლამენტის პირველი ქალი დეპუტატი. კარილიოს თავისი ღვაწლის წყალობით ოფიციალურად მიენიჭა „რევოლუციის ვეტერანის“ წოდება. კარილიოს  რევოლუციისა და ქალთა მოძრაობისადმი დაუღალავი ერთგულებისთვის მეტსახელი "წითელი მონაზონი" (ესპ. La Monja Roja) შეარქვეს.
მაცა
ნაირსახეობები
მაზოს არომატიზებული ჯიშები იწარმოება კომერციულად, მაგალითად, ყაყაჩოს თესლი ან ხახვის არომატით. იწარმოება შვრიისა და დატრიალებული მაზოს კოზერული სერტიფიცირებით. შვრიის მაცო ზოგადად შესაფერისია მათთვის, ვისაც წებოვანა არ შეუძლია. ასევე ხელმისაწვდომია მთელი ხორბალი, ქატო და ორგანული მაზოზი. შოკოლადით დაფარული მაცო ბავშვებში ყველაზე საყვარელია, თუმცა ზოგი მიიჩნევს, რომ ის „გამდიდრებულია მაცოს“ და მას არ ჭამს პასექის დღესასწაულის დროს. შოკოლადისა და თხილის საკმაოდ განსხვავებულ ბრტყელ კონფიგურაციას, რომელიც წააგავს მაცოს, ზოგჯერ "შოკოლადის მაცოს" ეძახიან. მაცო შეიცავს, როგორც წესი, 111 კალორიას, დაახლოებით იგივეს, რასაც ჭვავის ხრაშუნა.
ელვია კარილო პუერტო
1912—1922
ელვია კირილიო პუერტოს სახელს მექსიკაში არაერთი   ფემინისტური ლიგის შექმნა უკავშირდება. მათგან  ყველაზე ცნობილია რიტა სეტინა გუტიერესის ლიგა, რომელსაც იუკატანის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული განმანათლებლის სახელი ეწოდა. ფემინისტურმა ლიგებმა ყურადღება გაამახვილეს  ისეთი საკითხების წამოწევაზე, რაც ხელს შეუწყობდა ქალთა უფლებების გაძლიერებას. პირველი  მათგანი დაარსდა 1912 წელს მერიდაში,  შემდეგ  ლიგები გავრცელდა სამხრეთ-აღმოსავლეთ მექსიკის გავლით ცენტრალურ მექსიკაში. ისინი აწარმოებდნენ კამპანიას პროსტიტუციის, ნარკოტიკების მოხმარების, ალკოჰოლიზმის, ცრურწმენისა და ფანატიზმის წინააღმდეგ. რიტა სეტინა გუტიერესის ლიგაში, რომელიც დაარსდა 1919 წელს, ხშირად ატარებდნენ მოხსენებებს  ბავშვების მოვლის, ღარიბი ქალების ეკონომიკისა და ჰიგიენის შესახებ. ლიგამ შეამოწმა სკოლები და საავადმყოფოები და მონაწილეობა მიიღო სახელმწიფო ბავშვთა სახლის  შექმნაში.
მაცა
ნაირსახეობები
ებრაელები, რომლებიც თავიდან აიცილებენ გემბროტების ჭამას, ჭამენ მაზოს კერძებს პასექის მერვე დღეს ისრაელის მიწის გარეთ, რადგან მერვე დღე არის რაბინული და არა თორას წარმოშობის.
ელვია კარილო პუერტო
1912—1922
კარილიოს მიერ დაარსებული ფემინისტური ლიგების მეშვეობით შეიქმნა პირველი   დასავლეთ ნახევარსფეროში   ოჯახის დაგეგმვის პროგრამები ლეგალიზებული შობადობის კონტროლით. ელვიას სჯეროდა, რომ ღარიბი ოჯახებისთვის მრავალშვილიანობა დაბრკოლებას წარმოადგენდა უკეთესი ცხოვრებისკენ მიმავალ გზაზე. იგი ავრცელებდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში   მარგარეტ სენგერის  აკრძალულ ლიტერატურას. სენგერმა   მოგვიანებით დააარსა შობადობის კონტროლის ამერიკული ლიგა. ლიგები  ასევე ორგანიზებას უწევდნენ  ქალების პრენატალურ და პოსტნატალურ მოვლას.
მაცა
ნაირსახეობები
მეორე მსოფლიო ომის დასასრულს, ებრაელთა კეთილდღეობის ეროვნულ საბჭოს ჰქონდა მაცოს ქარხანა. ამერიკული ებრაული ისტორიული საზოგადოების თანახმად, ეს იყო ნიუ ჯერსის მანიქისტიცის მაცოს ქარხანა.
ელვია კარილო პუერტო
1923—1925
კარილომ მთელი დრო დაუთმო სამხრეთ-აღმოსავლეთ მექსიკაში მოგზაურობას მაიას ქალების ლიგებში გაწევრიანებისა და სამოქალაქო ცხოვრებისთვის მომზადების, განსაკუთრებით ადგილობრივ ხელისუფლებაში არჩევითი პოზიციების დაკავების მიზნით. მას შემდეგ, რაც მისმა ძმამ, გუბერნატორმა ფელიპე კარილომ ქალებს ხმის მიცემის და თანამდებობის დაკავების უფლება მისცა, ელვია 1923 წელს აირჩიეს იუკატანის საკანონმდებლო ორგანოში და გახდა პირველი ქალი ასამბლეებში მექსიკის შტატების დონეზე. ამავდროულად, მან მოიგო არჩევნები აბსოლუტური უმრავლესობით 5115 ხმით. ადგილობრივ ხელისუფლებაში კარილომ ხელი შეუწყო აგრარული რეფორმის შესახებ საკითხის წამოწევას, შეიმუშავა გეგმები, რომელთა საშუალებითაც გლეხების მიწებითა და ფერმებით უზრუნველყოფა გახდებდა შესაძლებელი, რაც საშუალებას მისცემდა მათ გამოეკვებათ ოჯახები. ამავდროულად, კარილომ ორგანიზება გაუწია ადგილობრივი ქალთა განყოფილებების შექმნას  გუალბერტისტის ქალთა ცენტრალურ აგრარულ თემებში, რომელსაც სახელი  უწოდა მისი ძმის, გუალბერტოს, სენატორისა და მიწის რეფორმატორის პატივსაცემად.
მაცა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იუდაიზმი
ელვია კარილო პუერტო
1923—1925
1924 წელს ფელიპე მოკლეს. მისი სიკვდილმა მძიმე დარტყმა მიაყენა ქალთა უფლებებისთვის მებრძოლებს. იუკატანში ქალებისთვის თანაბარი უფლებების მინიჭების შეახებ საკითხის  მიღწევის  შემდეგ ფილიპემ ვერ შეძლო ამ უფლებების ასახვა მექსიკის კონსტიტუციაში. მისი გარდაცვალების შემდეგ ეს უფლებები ახალმა ხელმძღვანელმა ხუან რიკარდეს ბროკამ გააუქმა.
ახალი ხელისუფლების მოსვლისთანავე მუნიციპალურ და სახელმწიფო დაწესებულებებში ქალები მოხსნეს, გაუქმდა თავად ქალთა საარჩევნო უფლება და   ქალთა ლიგების  მეშვეობით წამოწეული სოციალური პროგრამები აღარ იყო მხარდაჭერილი. ძმის გარდაცვალების შემდეგ კარილო გადავიდა სან ლუის პოტოსიში,  სადაც ქალთა უფლებებისათვის მოძრაობის ახალი ცენტრი ფუნქციონირებდა.
1925 წელს იგი აირჩიეს დეპუტატთა ეროვნულ პალატაში სან ლუის პოტოსის წარმომადგენლად, თუმცა, მას ხსენებული ადგილის დაკავება აეკრძალა იმის გამო, რომ ხმის მიცემის და თანამდებობის დაკავების უფლება მხოლოდ მამაკაცებს ჰქონდათ ( ადგილობრივი ხელისუფლება ქალებს ამის უფლებას აძლევდა, მაგრამ ეს მაინც არ იყო აღიარებული ეროვნულ დონეზე).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:მექსიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:მექსიკელი ფემინისტები კატეგორია:მექსიკელი სუფრაჟისტები
კრუსიბლის თეატრი
მინი|300პქ|შენობის მთავარი ფასადი კრუსიბლის თეატრი (Crucible Theatre) — თეატრი ქალაქ შეფილდში, ინგლისში, აიგო 1971 წელს და განლაგებულია ქალაქის ცენტრში. ეს თეატრი გამოიყენება როგორც თეატრალური სპექტაკლებისთვის, ასევე სნუკერის მთავარი ტურნირის — მსოფლიო ჩემპიონატის გასამართადაც.
ესტონეთის კონსერვატიული სახალხო პარტია
ესტონეთის კონსერვატიული სახალხო პარტია (Eesti Konservatiivne Rahvaerakond) — მემარჯვენე ორიენტაციის ნაციონალისტური პოლიტიკური პარტია ესტონეთში. შეიქმნა 2012 წელს ესტონეთის სახალხო კავშირისა და ესტონეთის პატრიოტული მოძრაობის შერწყმით. მისი თავმჯდომარეა მარტინ ჰელმე. პარტიას ესტონეთის პარლამენტში 101-დან 17 მანდატი უკავია.
კრუსიბლის თეატრი
თეატრი
კრუსიბლში უმეტესწილად იდგმება ახალი სცენები ან პიესები, ასევე იმართება უკვე ცნობილი დადგმების რეპეტიციები. ახალი დადგმები ფასდება შეფილდის თეატრების წარმომადგენლების ჯგუფით.
ესტონეთის კონსერვატიული სახალხო პარტია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის პოლიტიკური პარტიები
კრუსიბლის თეატრი
სპორტული ღონისძიებები
ყველაზე მნიშვნელოვანი შეჯიბრი კრუსიბლში — სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატი. ის ტარდება ყოველწლიურად 30-ზე მეტი წლის განმავლობაში (1977 წლიდან). 2009 წელს მსოფლიო ჩემპიონატის გამართვის კონტრაქტი გახანგრძლივდა ხუთი წლით. შენობაში ასევე იმართება მაგიდის ჩოგბურთისა და სქუოშის პროფესიონალური ტურნირების მატჩები.
სქოლიო
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის თეატრები კატეგორია:სნუკერის ტურნირების გამართვის ადგილები
მარგარეტ საქსონიელი
მარგარეტ საქსონიელი (Margarete von Sachsen; დ. 24 მაისი, 1840, დრეზდენი, გერმანია — გ. 15 სექტემბერი, 1858, მონცა, იტალია) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის მეფე იოჰანისა და დედოფალ ამალია ავგუსტა ბავარიელის ქალიშვილი. ავსტრიის ერცჰერცოგ კარლ ლუდვიგის პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|295x295პქ|პრინცესა მარგარეტი 1856 წელს მარგარეტი დაიბადა 1840 წლის 24 მაისს დრეზდენში. იგი იყო საქსონიის მეფე იოჰანისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ამალია ავგუსტა ბავარიელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი პრინცი მაქსიმილიანისა და პრინცესა კაროლინა პარმელის, ხოლო დედის მხრიდან ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ისა და დედოფალ კაროლინა ბადენელის შვილიშვილი იყო.
1856 წლის 4 ნოემბერს, 16 წლის მარგარეტი დრეზდენშივე დააქორწინეს ერცჰერცოგ კარლ ლუდვიგ ავსტრიელზე, იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის ძმაზე, რომელიც მასზე შვიდი წლით უფროსი იყო. აღსანისნავია ისიც, რომ მარგარეტი და კარლ ლუდვიგი ღვიძლი დეიდაშვილები იყვნენ. მათი ქორწინება ბედნიერი, თუმცა ხანმოკლე და უნაყოფო იყო.
იტალიაში მოგზაურობისას მარგარეტი ტიფოიდური ცხელებით დაავადდა და 1858 წლის 15 სექტემბერს მონცაში, 18 წლის ასაკში გარდაიცვალა, უშვილოდ. ამის შემდეგ მისი ქმარი კიდევ ორჯერ დაქორწინდა და ორივე ცოლთან სულ ექვსი შვილი შეეძინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1840 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1858 კატეგორია:ვეტინები
კრიზოლიტა
კრიზოლიტა (Crisólita) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 047 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.26 კმ²-ზე. ფართობი 966 202 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ღორჯომისწყალი
ღორჯომისწყალი, საციხური — მდინარე საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში. წარმოადგენს მდინარე აჭარისწყლის მარჯვენა შენაკადს. სათავე აქვს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2165 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 13,4 კმ, მდინარის აუზის ფართობი 97 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზაფხულსა და ზამთარში, წვიმებით გამოწვეული წყალმოვარდნები — შემოდგომაზე. ღორჯომისწყლის საშუალო წლიური ხარჯია 3,6 მ³/წმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:აჭარისწყლის შენაკადები კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მდინარეები
შალვა აბზიანიძე
შალვა აბზიანიძე (დ. 8 აგვისტო, 1952, თბილისი — გ. 31 აგვისტო, 2015) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი.
1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი.
1974 წლიდან თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლაბორანტი, უფროსი ლაბორანტი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1981 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის სოციალური ფსიქოლოგიის კათედრის დოცენტი, ფსიქოლოგიისა და განათლების მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი და განახლებული ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის ერთ-ერთი დამფუძნებელი; პარლამენტის წევრი გახდა საარჩევნო ბლოკ „მრგვალი მაგიდა – თავისუფალი საქართველოს“, მაჟორიტარი; N9 ნაძალადევის თემქის საარჩევნო ოლქი, ეკონომიკური რეფორმების კომისიის მდივანი. 1990-1991 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო, წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
ჩვიბიანის მაცხოვრის ეკლესია
ჩვიბიანის მაცხოვრის ეკლესია (ჩვიბიანის ფუსდი) — ეკლესია საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტის უშგულის თემის სოფელ ჩვიბიანში. იგი დარბაზული ტიპისაა. ინტერიერს სამმალიანი ქვის კანკელი ამკობს. მასში დღემდე შემორჩენილია პატარა ვერცხლის ხატი წმინდა ნიკოლოზის გამოსახულებით, ჩარჩოზე სხვადასხვა დროის ცალკეული გამოსახულებებითა და სადა ნახევარსფეროებით. ქვედა ჩარჩოზე მოთავსებულია გაკრული ხელით შესრულებული ოთხსტრიქონიანი ნუსხური წარწერა, რომელშიაც ოსტატი მოხსენიებულია, როგორც მწერალი გაბრიელი. ტაძარი დათარიღებულია განვითარებული შუა საუკუნეებით. ნაგებია თლილი ქვით.
ტაძრის სიწმინდეები
1910 წელს ტაძარი მოინახულა ექვთიმე თაყაიშვილმა. ამ პერიოდში ეკლესიაში დაცული ყოფილა მაცხოვრის მცირე ზომის ვერცხლის ჭედური ხატი ხუცური წარწერით, წმინდა გიორგის XIX საუკუნის ხატი, ორი წარწერიანი (ერთი მხედრული, მეორე კი არაბული წარწერით) და ორი უწარწერო ჯამი. ექვთიმე თაყაიშვილი აღნიშნავს, რომ ის ხატები, რომელიც ამ ეკლესიაში დ. ბაქრაძეს უნახავს, გადაუტანიათ მურყმელის ეკლესიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
მთაწმინდის ხანძარი (2017)
მთაწმინდის ხანძარი — საქართველოს დედაქალაქ თბილისში, მთაწმინდის მთაზე მასშტაბური ხანძარი, რომელიც ძნელად მისადგომ ფერდობზე ბალახსა და ხეებს ეკიდა.
ხანძრის შესახებ პირველი ცნობები 22:29 საათზე გავრცელდა. ცეცხლი ვერის სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორიაზე ტყის მასივს გაუჩნდა, ხანძრის ფართობი სწრაფად გაიზარდა და მთაწმინდის ეშმაკის ბორბალს მიუახლოვდა.
ადგილზე მალევე მოხდა სახანძრო-სამაშველო ჯგუფების მობილიზება. პრესის ინფორმაციით, რთული რელიეფის პირობებში ხანძრის ლოკალიზება მეხანძრეებს უძნელდებოდათ.
ხანძრის ადგილზე მისული თბილისის მერის, დავით ნარმანიას თქმით, ხანძრის ჩაქრობის მიზნით საქართველოს თავდაცვის სამინისტროსთან მიმდინარეობდა მოლაპარაკებები ვერტმფრენების გამოყენების თაობაზე; მოგვიანებით, მისივე სიტყვებით, ხანძრის ჩაქრობაში მონაწილეობას სპეციალური ვერტმფრენი არ მიიღებს, რადგანაც „ღამის საათებში ვერტმფრენის გამოყენება არის ძალიან სარისკო.“
საგანგებო სიტუაციების მართვის სააგენტოს ინფორმაციით დამწვარია 2 ჰეტარის ფართობის მწვანე ნარგავები.
საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრომ ხანძარზე გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 188-ე მუხლით დაიწყო, რაც სხვისი ნივთის განზრახ დაზიანებას გულისხმობს.
სქოლიო
კატეგორია:ხანძრები კატეგორია:თბილისი
ფრანსუა I (ვენდომის გრაფი)
ფრანსუა I დე ბურბონი (François Ier de Bourbon; დ. 1470 — გ. 30 ოქტომბერი, 1495) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. გრაფ ჟან VIII-ის ვაჟი და ვენდომის გრაფი.
ბიოგრაფია და შვილები
ფრანსუა დაიბადა 1470 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ვენდომის გრაფ ჟან VIII-ისა და იზაბელ დე ბუვოს ვაჟი. მამის გარდაცვალების შემდეგ, შვიდი წლის ფრანსუა ვენდომის გრაფი ხდება. სრულწოვანებამდე, მის მაგივრად ადმინისტრაციულ მოვალეობებს ბიძამისი ასრულებდა.
ფრანსუა იყო საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-ისა და მისი რეგენტის, ანა ვალუას უერთგულესი ქვეშევრდომი.
1487 წელს ფრანსუამ ცოლად შეირთო სუასონის გრაფ პიერ II-ისა და მარგერიტა სავოიელის უფროსი ქალიშვილი, რომონის გრაფ ჟაკ სავოიელის ქვრივი მარი ლუქსემბურგელი. მას მზითვში მოჰყვა უამრავი საოცარი სასახლე და ადგილ-მამული, რომელთა შორისაც იყო სენ-პოლის, სუასონისა და პიკარდიის საგრაფოები და ასევე კონდეს სასახლე. სწორედ ამ კონდეს სასახლიდან წამოვიდა ბურბონთა განშტოება — კონდეები, რომელიც ფრანსუას შვილიშვილმა დააარსა.
ფრანსუასა და მარის სულ ექვსი შვილი ჰყავდათ:
გარდა ამისა, ფრანსუას ჰყავდა ერთი უკანონო ვაჟი:
ფრანსუა დაიღუპა 1495 წლის 30 ოქტომბერს, 25 წლის ასაკში, ჩრდილო იტალიურ ქალაქ ვერჩილში, ბრძოლისას.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1470 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1495 კატეგორია:ბურბონები
ელ-სუკაილაბიის მინტაკა
ელ-სუკაილაბია (არაბ.منطقة السقيلبية) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ჰამის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ელ-სუკაილაბიის პროვინციაში დაახლოებით 238 211 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 109 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
ალკის რაიონი
ალკის რაიონი (Distrito de Alca) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის ლა-უნიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.750 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2.263 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 193.42 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლა-უნიონის პროვინციის რაიონები
კიგალის პროვინცია
კიგალის პროვინცია (კინიარუანდა: Intara y'Umujyi wa Kigali, Province de Kigali) — რუანდის ხუთიდან ერთ-ერთი პროვინცია. შეიქმნა 2006 წლის იანვრის დასაწყისში, როგორც დეცენტრალიზაციის სამთავრობო პროგრამის ნაწილი, რომელმაც რეორგანიზება გაუკეთა ქვეყნის ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოების სტრუქტურებს. ესაზღვრება დანარჩენ ოთხივე პროვინციას. მოსახლეობის რაოდენობა 2012 წლის აღწერით შეადგენს 1 132 686 ადამიანს, ფართობი — 730 კმ². ადმინისტრაციული ცენტრია — რუანდის დედაქალაქი კიგალი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|left|200px|კიგალის პროვინციის რაიონები კიგალის პროვინციის რაიონები:
სქოლიო
კატეგორია:რუანდის პროვინციები
ქურთულ—თურქული კონფლიქტი (1978—დღემდე)
ქურთულ—თურქული კონფლიქტი — ეს არის შეიარაღებული კონფლიქტი თურქეთის რესპუბლიკასა და ქურთულ სხვადასხვა ამბოხებულ ჯგუფებს შორის, დაჯგუფებები, რომლებიც მოითხოვდნენ თურქეთისგან განცალკევებას დამოუკიდებელი ქურთისტანის შესაქმნელად ან მსგავსი ავტონომიის არსებობას. უფრო მეტიც, მათ სურდათ მიენიჭებინათ პოლიტიკური და კულტურული უფლებები, მმართველებს თურქეთის რესპუბლიკაში ქურთებისთვის.
აღნიშნულ კონფლიქტში, მთავარი აჯანყებული ჯგუფი არის ქურთისტანის მშრომელთა პარტია: ქარქერის ქურთისტანის პარტია. მიუხედავად იმისა, რომ ამბოხებულებმა განახორციელეს თავდასხმები თურქეთის ბევრ რეგიონში, ამბოხებები ძირითადად სამხრეთ-აღმოსავლეთ თურქეთში ხდება. კონფლიქტმა თურქეთის ეკონომიკა დააზარალა 300–დან 450 მილიარდ აშშ დოლარამდე, ძირითადად სამხედრო ხარჯები. მან ასევე იმოქმედა თურქეთში ტურიზმის სფეროზე.
ქურთული დაჯგუფება დაარსდა 1978 წელს სოფელ ფისში (ლაზების მახლობლად), ქურთი სტუდენტების ჯგუფის მიერ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა აბდულა ოჯალანი. პირველი მიზეზი, რატომაც აღნიშნული დაჯგუფება შეიქმნა, იყო ქურთების ჩაგვრა თურქეთში. ამ დროისთვის ქურთულ დასახლებული ტერიტორიებზე ქურთული ენის, ჩაცმულობის, ფოლკლორის და სახელების გამოყენება აკრძალული იყო. მათი არსებობის უარყოფის მცდელობისას, თურქეთის მთავრობამ ქურთები კატეგორიებად დაასახელა 1991 წლამდე "მთის თურქები". სიტყვები "ქურთები", "ქურთისტანი" ან "ქურთი" ოფიციალურად აკრძალეს თურქეთის მთავრობამ.
1980 წლის სამხედრო გადატრიალების შემდეგ, ქურთული ენა ოფიციალურად აიკრძალა საზოგადოებრივ და პირად ცხოვრებაში. ბევრი, ვინც ლაპარაკობდა, აქვეყნებდა, ან მღეროდა ქურთულად, დააპატიმრეს.
ამასთან, სრულმასშტაბიანი აჯანყება არ დაწყებულა 1984 წლის 15 აგვისტომდე, სანამ პარტიამ არ გამოაცხადა ქურთული აჯანყება. კონფლიქტის დაწყების შემდეგ დაიღუპა 40000-ზე მეტი, რომელთა უმეტესი ნაწილი იყო ქურთი მშვიდობიანი მოქალაქეები. ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ დაგმო თურქეთის მთავრობა ადამიანის უფლებების დარღვევისთვის. მრავალი განაჩენი უკავშირდება ქურთი მშვიდობიანი მოქალაქეების სისტემურ სიკვდილს, წამებას, იძულებით გადაადგილებას, მათი სოფლების და დასახლებების გაანადგურებას, თვითნებურ დაპატიმრებებს, ქურთი ჟურნალისტების, აქტივისტებისა და პოლიტიკოსების უგზოუკლოდ გაქრობასა და სიკვდილს.
თურქეთის მთავრობას პასუხისმგებლობა ეკისრება თურქეთის უფლებადამცველ ორგანიზაციებს მინიმუმ 3,438 მშვიდობიანი მოქალაქის დაღუპვის გამო 1987 და 2000 წლებში კონფლიქტში.
პირველი აჯანყება გაგრძელდა 1999 წლის 1 სექტემბრამდე, როდესაც გამოცხადდა ცალმხრივი ცეცხლი. შეიარაღებული კონფლიქტი მოგვიანებით განახლდა 2004 წლის 1 ივნისს, განაცხადა ქარქერის ქურთისტანის პარტიამ ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ. 2011 წლის ზაფხულიდან, კონფლიქტი უფრო ძალადობრივი გახდა ფართომასშტაბიანი საომარი მოქმედებების განახლებით. 2013 წელს თურქეთის მთავრობამ და ციხეში მყოფი პატიმრის ლიდერმა აბდულა ოჯულანმა მოლაპარაკებები დაიწყეს. 2013 წლის 21 მარტს, ოჯალანმა გამოაცხადა "შეიარაღებული ბრძოლის დასრულება" და მშვიდობიან მოლაპარაკებებთან ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ.
2015 წლის 25 ივლისს, საბოლოოდ გააუქმა 2013 წლის ცეცხლის შეწყვეტა მას შემდეგ, რაც ერთწლიანი დაძაბულობა მოხდა სხვადასხვა ღონისძიებების გამო, მათ შორის თურქები, რომლებიც ბომბავდნენ ქარქერის ქურთისტანის პარტიის პოზიციებს ერაყში. ძალადობის აღდგენის შედეგად დაიღუპა ასობით ეთნიკური ქურთი მშვიდობიანი მოქალაქე და მოხდა მრავალი ადამიანის უფლებების დარღვევა, მათ შორის წამების, გაუპატიურების და ფართოდ გავრცელებული ქონების განადგურებით.
თურქეთის ხელისუფლებამ გაანადგურა ქურთებით დასახლებული მრავალი ქალაქების მნიშვნელოვანი ნაწილი, მათ შორის: დიბირკი, მარდინი, კრებრი, ნუსაიბინი და იკსსკევა. ძირითადად ფარული მოლაპარაკებების შემდეგ, წარმატებით შეწყდა ცეცხლის შეწყვეტა. ცეცხლის შეწყვეტა მოხდა 2015 წლის ზაფხულში, პოლიტიკური დაძაბულობის გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: აზიის კონფლიქტები
ლავაში
მინი|ლავაში ლავაში (լավաշ, და lavaş; nanê loş; ) — ხორბლის ფქვილისგან დამზადებული თხელი უნაყოფო თეთრი პური. პური ამგვარი დასახელებით ფართოდ არის გავრცელებული კავკასიაში და მთელს წინა აზიაში.
ზოგადად სიტყვა „ლავაშს“ არ გააჩნია საერთო აღიარებული ეტიმოლოგია.
იუნესკოს სამთავრობათაშორისო კომიტეტის სხდომაზე, რომელიც ჩატარდა ეთიოპიის დედაქალაქ ადის-აბებაში 2016 წელს, არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის შესახებ კონვენციის საფუძველზე აზერბაიჯანის, ირანის, ყაზახეთის, ყირგიზეთისა და თურქეთის სახელით მიღებული იქნა გადაწყვეტილება იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ნუსხაში შეიტანონ შემდეგი პურის კვევრები - ლავაშის, ქათირის, ჟუპკის, იუფკის კულტურა.
კერძის წარმოშობა
ლავაში იყო ძველი შუმერების, ბაბილონელების, ეგვიპტელების, ასურელების, ეტრუსკანელების, ებრაელებისა და სპარსელების გამომცხვარი პური. სქელი მარცვლეულისგან მზადდებოდა უფუარი პური. ასეთივე მეთოდით დღეს აცხობენ ლავაშებს ამიერკავკასიაში.
ექსპერტ გილ მარქსის მიხედვით, ლავაშის წარმოშობის ადგილი ახლო აღმოსავლეთია.
ოქსფორდის უნივერსიტეტის სურსათის გზამკვლევი განსაზღვრავს ლავაშს, როგორც ანტიკვარული კერძი კავკასიასა და ირანის რეგიონში.
მომზადება
ლავაშს ამზადებენ ხორბლის ფქვილისგან. მომზადებულ ცომს შლიან, შემდეგ აცხობენ ტრადიციულ ღუმელებში.
აზერბაიჯანულ ტრადიციაში მას ამზადებენ „საჯზე“, რაც წარმოადგენს რგოლს 60-70 სმ, რომლის სიმაღლეა 3-4 სმ. მის ქვემოთ ცეცხლს ანთობენ და ისე ამზადებენ ლავაშს .230px|მინი|ქართული ლავაში თონეში
ქართული ლავაში
ქართული ლავაში აბსოლუტურად განსხვავდება აზიური ლავაშისგან, რომელიც გავრცელებულია სომეხ, ოსმალო, აზერბაიჯანელ, სპარს და ქურთ ხალხებში. აზიური ლავაში მზადდება უსაფუვრო ცომისგან, გრძელია და ძალზე თხელი, ქართული ლავაში კი საფუვრიანი ცომისგან მზადდება, გაცილებით სქელია და მრგვალი ფორმისაა. ქართული ლავაში თონეში ლაფათით (ტარიანი დაფა, რომელსაც ზედ ბალიში აქვს გადაკრული) ჩაიკვრება და მისი ვარიაციული სახელწოდებებია ფაფხაჭა, უდიერი, მუცელგანიერი, მადაური, იყალთოური, გარეჯული და სხვა.
ისევე როგორც შოთმა, ლავაშმაც დროთა განმავლობაში სარიტუალო დანიშნულება შეიძინა. მას აცხობდნენ მიცვალებულის სახელზე. იცოდნენ ლავაშის მკვდრის გულზე გადატეხვა და შემდეგ ღვინოში ჩამბალი ნატეხების შეჭმა, რაც აიხსნება ქრისტესთან ზიარების სიმბოლურ გარდასახვად.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული სამზარეულო კატეგორია:თონის პური კატეგორია:თურქული სამზარეულო კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო კატეგორია:კაცობრიობის ზეპირი და არამატერიალური მემკვიდრეობის შედევრები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის სია
ფრონტეირა-დუს-ვალისი
ფრონტეირა-დუს-ვალისი (Fronteira dos Vales) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 687 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.61 კმ²-ზე. ფართობი 320 757 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბორის ჯონსონი
ბორის ჯონსონი (Boris Johnson; დ. 19 ივნისი, 1964, ნიუ–იორკი, აშშ) — ბრიტანელი პოლიტიკოსი და მოქმედი 77-ე პრემიერ-მინისტრი 2019 წლის 24 ივლისიდან. კონსერვატიული პარტიის ლიდერი 2019 წლის 23 ივლისიდან. ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი (2016-2018), ქალაქ ლონდონის მერი (2008–2016).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები 21-ე საუკუნეში
დასავლეთი ვისაიასი
დასავლეთი ვისაიასი (ასევე ცნობილი როგორც VI რეგიონი; ტაგ: Kanlurang Kabisayaan ან Kanlurang Visayas) — ადმინისტრაციული რეგიონი ფილიპინებში. მოიცავს 6 პროვინციას: აკლანი, ანტიკე, კაპისი, გიმარასი, ილოილო და დასავლეთი ნეგროსი და 2 მაღალურბანიზებულ ქალაქს: ბაკოლოდი და ილოილო. რეგიონული ცენტრია ქალაქი ილოილო. რეგიონის მოსახლეობის უმრავლესობა ვისაიანურ ენებზე: ჰილიგაინონზე, აკლანონზე, კაპისნონსა და კინარაი-ა-ზე საუბრობს. რეგიონის ფართობია 20 794.18 კმ², ხოლო მოსახლეობის რაოდენობა 7 536 383 ადამიანს შეადგენს.
2015 წლის 29 მაისს რეგიონის საზღვრები შეიცვალა, როდესაც დასავლეთ ვისაიასის დასავლეთ ნეგროსის პროვიინცია და მაღალურბანიზებული ქალაქი ბაკოლოდი ახლად შექმნილ კუნძულ ნეგროსის რეგიონს შეუერთდა. შემდეგში რეგიონი დაიშალა და 2017 წლის 9 აგვისტოს დასავლეთი ნეგროსი და ბაკოლოდი კვლავ დასავლეთ ვისაიასის შემადგენლობაში დაბრუნდა.
ისტორია
რეგიონი სახელწოდება დაკავშირებულია ვისაიასის რეგიონში მის გეოგრაფიულ მდებარეობასთან.
დასავლეთ ვისაიასის რეგიონი 1972 წლის 24 სექტემბერს შეიქმნა, როდესაც პრეზიდენტმა ფერდინანდ მარკოსმა ხელი მოაწერა 1-ელ საპრეზიდენტო დეკრეტს და ინტეგრირებული რეორგანიზაციის გეგმის ფარგლებში ფილიპინები 11 პროვინციად დაიყო. აკლანის, ანტიკეს, კაპისის, ილოილოს (შეიცავდა ქვეპროვინცია გიმარასს) და დასვლეთ ნეგროსის პროვინციები დასავლეთ ვისაიასის რეგიონის შემადგენლობაში შევიდა.
2005 წლის 23 მაისს 429-ე აღმასრულებელი ბრძანების მიხედვით VI რეგიონს პალავანის პროვინციას მიეკუთვნა. შიდა და ადგილობრივი მმართველობის დეპარტამენტმა იმავე წლის ივნისში გამოაცხადა, რომ პროვინცია რეგიონის შემადგენლობაში შევიდა. თუმცა პალავანელები პროვინციის სხვა რეგიონისთვის მიკუთვნებას აკრიტიკებდნენ და კვლავ IV-B რეგიონში დაბრუნებას უჭერდნენ მხარს. შედეგად პალავანი კვლავ მიმაროპის რეგიონს მიეკუთვნა.
გეოგრაფია
დასავლეთ ვისაიასის რეგიონის მთავარი კუნძულია პანაი. რეგიონის შემადგენლობაში შედის კუნძული გიმარასი და გარშემო მდებარე კუნძულები. რეგიონი მოიცავს კუნძულ ნეგროსის დასავლეთ ნახევარს. ჩრდილოეთიდან სიბუიანის ზღვა ესაზღვრება, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — ვისაიანის ზღვა, აღმოსავლეთიდან — აღმოსავლეთ ნეგროსის პროვინცია, სამხრეთით — ილოილოს სრუტე და პანაის ყურე, ხოლო დასავლეთით — სულუს ზღვა
დასავლეთ ვისაიასის რეგიონი მოიცავს 6 პროვინციას, 2 მაღალურბანიზებულ ქალაქს, 14 შემადგენელ ქალაქს, 117 მუნციიპალიტეტს და 4 051 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთი ვისაიასი კატეგორია:ფილიპინების რეგიონები კატეგორია:ვისაიასი კატეგორია:სულუს ზღვა
თუდარი (აზერბაიჯანი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
შინუჰაირი
შინუჰაირი (Շինուհայր) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 500 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 898 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 95 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 30.56 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ღუნიბის პლატო
ღუნიბის პლატო (Гуниб) — პლატო რუსეთში, დაღესტანში. წარმოადგენს რუსეთის ერთ-ერთ თვალწარმტაც მაღალმთიან პლატოს. გაწოლილია შიგა დაღესტანში, ავარიის ყოისუსა და ყარაყოისუს ქვემო დინებათა მდინარეთაშუეთში. სიმაღლე 2354 მ-მდე. უმთავრესად აგებულია კირქვებით. ციცაბო კირქვული ფლატეები ღუნიბის პლატოს ანიჭებს ძნელმისადგომი ბუნებრივი ციხესიმაგრის იერს. მზიანი დღეების რაოდენობა წელიწადში 310 დღეა. აქაურ მაღალმთიან კლიმატს ახასიათებს უქარო ამინდები და ნისლიანობის უქონლობა. არის ჩანჩქერები, ბევრია წყარო. ღუნიბის პლატოს ფარგლებში, ზღვის დონიდან დაახლოებით 1550 მ სიმაღლეზეა კლიმატური კურორტი ღუნიბი, სადაც არის მუზეუმი და ბოტანიკური ბაღი. ღუნიბის პლატოდან მოჩანს დაღესტნის დიდი ნაწილი და კავკასიონის მწვერვალები. პლატოს ფარგლებში გუსტავ რადემ აღმოაჩინა აქამდე უცნობი არყის რელიქტური სახეობა, რომელმაც შემდგომში მიიღო სახელწოდება „რადეს არყი“. აული ღუნიბი შამილის უკანასკნელი თავშესაფარი იყო ცარიზმის წინააღმდეგ ბრძოლის დროს. 1859 წლის 25 აგვისტოს შამილი აქ ჩაბარდა ტყვედ რუსეთის ჯარებს.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის პლატოები
ჰამის მინტაკა
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
მარია ბურგუნდიელი
მარია ბურგუნდიელი (Maria von Burgund; დ. 13 თებერვალი 1457 — გ. 27 მარტი 1482), აგრეთვე ცნობილი როგორც მარია მდიდარი — ბურგუნდიისა და მისი დაქვემდებარებული სახელმწიფოების, ე.წ. 17 პროვინციის მმართველი 1477 წლიდან გარდაცვალებამდე. ჰერცოგ შარლ გულადისა და მისი ცოლის, იზაბელ დე ბურბონის ასული. საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ის პირველი ცოლი. კასტილიის მეფე ფილიპე I-სა და სავოიის ჰერცოგინია მარგარეტ ავსტრიელის დედა. მისი გარდაცვალების შემდეგ მისი სამფლობელოებისათვის საფრანგეთსა და ესპანეთს შორის დაიწყო ბრძოლა, რომელშიც საბოლოოდ ესპანეთმა გაიმარჯვა.
ადრეული წლები
მარია დაიბადა ბრიუსელში, კოუდენბერგის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ჰერცოგ შარლ მამაცისა და მისი ცოლის, იზაბელ ბურბონის ასული. მარიას ნათლია იყო საფრანგეთის დოფინი ლუი დე ვალუა. მას სახელი საფრანგეთის დედოფალ მარია ანჟუელის პატივსაცემად დაარქვეს. მამის მხრიდან მარიას ბებია-ბაბუა იყვნენ ჰერცოგი ფილიპ კარგი და ჰერცოგინია ისაბელა პორტუგალიელი.
მემკვიდრეობა
1467 წელს მარიას მამა, ჰერცოგი შარლი ნანსის ბრძოლაში გარდაიცვალა. იქიდან გამომდინარე, რომ შარლს მარიას გარდა სხვა შვილი არ ჰყავდა, ჰერცოგინია მარია გახდა. მარიამ მემკვიდრეობით არა მხოლოდ ბურგუნდია, არამედ მასზე დამოკიდებული უამრავი პატარა სახელმწიფო მიიღო. მსგავსმა უზარმაზარმა მემკვიდრეობამ, მარია ევროპაში ერთ-ერთ ყველაზე სასურველ საპატარძლოდ აქცია. მას პირველად ხელი სთხოვა არაგონის მეფე ფერდინანდ II-მ, ხოლო შემდეგ საფრანგეთის მეფე ლუი XI-ის უმცროსმა ძმამ, ბერის ჰერცოგმა შარლ დე ვალუამ, თუმცა მარიამ ორივეს უარი განუცხადა. ამის შემდეგ, საფრანგეთის მეფემ მოისურვა მარია და თავისი ვაჟი, ტახტის მემკვიდრე შარლი დაექორწინებინა და ამ გზით ჩაეგდო ხელში მისი სამფლობელოები. თუმცა მარია შარლზე 13 წლით უფროსი იყო, ამიტომაც მან უარი განაცხადა. ამის შემდეგ მისი ხელი ითხოვა ლოთარინგიის ჰერცოგ ნიკოლას I-მა. ნიკოლასის მიწები მარიას მეზობლად მდებარეობდა და მათ შემოერთებაზე ოცნებობდა, თუმცა 1473 წელს მარიამ მასაც უარი უთხრა.
მმართველობა
საბოლოოდ მარია იძულებული გახდა დათმობებზე წასულიყო. იგი დათანხმდა ლუის ვაჟზე ქორწინებას, რითაც არაფორმალურად უთმობდა მათ თავის მიწებს, ვინაიდან მარიას და შარლის შვილი აუცილებლად მიუერთებდა ბურგუნდიას საფრაგეთს. საფრანგეთში ელჩი გაგზავნეს, რომელსაც მარიასა და შარლს შორის ქორწინებაზე მოლაპარაკებები უნდა ეწარმოებინა. საფრანგეთის მეფე კი ითხოვდა, რომ მარიას ნებაყოფლობით ეთქვა უარი თავის მემკვიდრეობაზე.
დიდი პრივილეგია
1477 წლის 10 თებერვალს მარია იძულებული გახდა ხელი მოეწერა ხელშეკრულებას საფრანგეთთან, რომელიც ისტორიაში შესულია როგორც დიდი პრივილეგია. ამ ხელშეკრულების საფუძველზე, ქორწინების შემდეგ როცა მარია გარდაიცვლებოდა ფლანდრია, ბრაბანტი, ენო და ჰოლანდია ავტომატურად გადადიოდა საფრანგეთის მეფის მფლობელობაში. ამავე ხელშეკრულებით, მარიას ქვეყნის მართვის თითქმის ყველა ბერკეტი ჩამოართვეს. მას აღარ შეეძლო გადასახადების გაზრდა, ომის გამოცხადება, თანამდებობაზე პირების დანიშვნა და ა.შ.
ქორწინება
ნიდერლანდებში საქმეები უფრო კარგად წავიდა. საფრანგეთის აგრესია დროებით შეჩერდა და ქვეყანაში მშვიდობა დამყარდა.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
მინი|მარია ბურგუნდიელის საფლავი 1482 წლიდან მარია და მაქსიმილიანი ხშირად ნადირობდნენ ენოს ტყეებში. მარიას ძალიან უყვარდა ცხენოსნობა და ნადირობა. იგი მაქსიმილიანთან და სამეფო კარის ნადირებთან ერთად ხშირად დადიოდა სანადიროდ. სწორედ ერთ-ერთი ასეთი ნადირობისას, 1482 წლის 27 მარტს მარიას ცხენი ტახმა დააფრთხო, ყალყზე შედგა და მარია გადმოაგდო. მარია მძიმედ დაეცა, თავი დაარტყა და ზურგიც ძლიერად დაუზიანდა. ამავე დღის საღამოს, 25 წლის მარია ბურგუნდიელი გარდაიცვალა. ამ დროისათვის, მარიას ასული, პრინცესა მარგარეტი საფრანგეთის მომავალ მეფეზე დასაქორწინებლად იყო გაგზავნილი საფრანგეთში. ამიტომაც მარიას გარდაიცვალების შემდეგ ლუი XI-მ თავი მარიას ნათესავად მიიჩნია (მიუხედავად იმისა, რომ მარგარეტი ჯერ მის ვაჟზე დაქორწინებული არ იყო) და ბურგუნდიის დასაპყრობად ომი დაიწყო, თუმცა წარუმატებლად.
1482 წელს საფრანგეთის ჯარები ბურგუნდიაში შევიდა და ფრანშ-კონტე და არტუა დაიპყრო. 1493 წელს კი სამშვიდობო ხელშეკრულებით ომი დასრულდა. ამის მიუხედავად მთელი მომდევნო ორი საუკუნის მანძილზე საფრანგეთსა და ჰაბსბურგებს შორის მიმდინარეობდა დავა, თუ ვის ეკუთვნოდა მარიას სამფლობელოები.
ოჯახი
მინი|მარია ბურგუნდიელი ოჯახთან ერთად 1477 წელს მარია დაქორწინდა მაქსიმილიან I-ზე, რომელთანაც სამი შვილი შეეძინა:
ბალიბეი
ბალიბეი (Ballybay; Béal Átha Beithe, „ფონის პირი არყის ხეს“) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, მონაჰანის საგრაფოში (ოლსტერის პროვინცია).
ადგილობრივი სარკინიგზო სადგური გაიხსნა 1854 წლის 17 ივლისს, დაიხურა — 1960 წლის 1 იანვარს.
თომას მეიკემმა დაწერა სიმღერა ქალაქის შესახებ — In the Town of Ballybay.
ბალიბეის დაძმობილებული ქალაქია ბავარიული ოსტერჰოფენი.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 1217 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 1064 ადამიანს.
ქვემოთმოყვანილ დაფებში ყველა პასუხის ჯამი (სვეტი „ჯამი“), როგორც წესი, დასახლებული პუნქტის სრულ მოსახლეობაზე ნაკლებია (სვეტი „2006“).
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:მონაჰანის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ვაჟა ადამია
ვაჟა ადამია (დ. 26 მაისი, 1950, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი
1968 წელს დაამთავრა თბილისის კბილის სატექნიკო სასწავლებელი და შემდეგ ქ. ჩიტას სამედიცინო ინსტიტუტი (რუსეთი).
1968-1988 წლებში მუშაობდა სპეციალობით სხვადასხვა სამედიცინო დაწესებულებებში: დუშეთის რაიონული საავადმყოფოს ექიმი, თბილისის №3 საბაზო სამედიცინო სასწავლებლის პედაგოგი, №10 სტომატოლოგიური პოლიკლინიკის ორთოპედიული განყოფილების გამგე, №2 სტომატოლოგიური პოლიკლინიკის ექიმი, ორთოპედი, ამიერკავკასიის რკინიგზის საავადმყოფოს ინპლანტაციისა და პროთეზირების განყოფილების სტომატოლოგი ქირურგი; 1990-1991 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი მაჟორიტარი დეპუტატი ცხინვალის საარჩევნო ოლქიდან, თავდაცვის, ეროვნული უშიშროებისა და მართლწესრიგის კომისიის თავმჯდომარე; 1992-1995 წლებში საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი საკომპესანციო სიით, მართლწესრიგისა და კანონიერების დაცვის კომისიის თავმჯდომარე. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები ვაჟა კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
რეჯეფ ფექერი
მეჰმედ რეჯეფ ფექერი (დ. 5 თებერვალი, 1889, სტამბოლი — გ. 1 აპრილი, 1950, სტამბოლი) — თურქი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, ლეზგი წარმოშობის. 1931-1936 წელს გახდა თურქეთის სახალხო რესპუბლიკური პარტიის გენერალური მდივანი, ამრიგად გახდა „მესამე ადამიანი სახელმწიფოში“ ქემალის და ინენიუს შემდეგ. 1946 წლის 7 აგვისტოდან 1947 წლის 10 სექტემბრამდე იყო თურქეთის პრემიერ-მინისტრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1889 წლის 5 თებერვალს სტამბოლში ლეზგურ ოჯახში. 1907 წელს დაამთავრა სამხედრო აკადემია,ლეიტენანტის წოდებით. მონაწილეობდა იტალო-თურქულ და მეორე ბალკანეთის ომში. პირველ მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა რუმელიაში და კავკასიის ფრონტზე. 1919 წელს დაამთავრა გენერალური შტაბის სამხედრო კოლეჯი. 1919 წლის მეორე ნახევარში მსახურობდა ისტორიის მასწავლებლის დამხმარედ სამხედრო აკადემიაში. თურქეთის დამოუკიდებლობისათვის ომის მონაწილე,ომის დამთავრების შემდეგ მიიღო მაიორის წოდება.
1920 წლის 23 აპრილს გახდა თურქეთის პარლამენტის გენერალური მდივანი. 1923 წლის 12 ივლისს ხელახლა არჩეულ იქნა პარლამენტის წევრად ქუთაჰიადან .
1924 წლის 6 მარტიდან 22 ნოემბრის ჩათვლით იყო ფინანსთა მინისტრი და შინაგან საქმეთა მინისტრი, 1926 წლის 4 მარტს ფექერი დაინიშნა ეროვნული თავდაცვის მინისტრად და 1927 წელს საზოგადო საქმეთა მინისტრად.
რეჯეფ ფექერის ინიციატივით შეიტანეს «რევოლუციის ისტორია» სკოლის სასწავლო პროგრამაში. ის ასწავლიდა ამ თემაზე ანკარის და სტამბოლის უნივერსიტეტებში,ასევე სამხედრო აკადემიებში და დაწერა ამაზე წიგნი. 1946 წლის 7 აგვისტოს რეჯეფ ფექერი გახდა პირველი პრემიერ-მინისტრი მრავალპარტიული სისტემის პერიოდში. ის დარჩე ამ პოსტზე 1947 წლის 7 სექტემბრამდე. 1948 წელს ის წავიდა ქვეყნის პოლიტიკური ცხოვრებიდან. რეჯეფ ფექერი გარდაიცვალა 1950 წლის 2 აპრილს და დაკრძალეს Edirnekapı Şehitliği-სასაფლაოზე სტამბოლში.
ციტატები
ლიბერალიზმი — ეს არის სამშობლოს ღალატი. (1935) (ორიგინალში: Liberalizm, vatan hainliğidi )
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1950
მარია ანუნსიატა დე ბურბონ-სიცილიელი
მარია ანუნსიატა დე ბურბონ-სიცილიელი (Maria Annunziata di Borbone-Due Sicilie, Maria Annunziata von Neapel-Sizilien; დ. 24 მარტი, 1843, კაზერტა, იტალია — გ. 22 მაისი, 1871, ვენა, ავსტრია) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ II-ისა და დედოფალ მარია ტერეზია ავსტრიელის ასული. ავსტრიის ერცჰერცოგ კარლ ლუდვიგის მეორე ცოლი. ერჰცერცოგ ფრანც ფერდინანდის დედა და იმპერატორ კარლ I-ის ბებია.
ბაიმაკლია (კეუშენის რაიონი)
ბაიმაკლია (Baimaclia) — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 106 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 966 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კეუშენის რაიონის სოფლები
მარია ანუნსიატა დე ბურბონ-სიცილიელი
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|337x337პქ|მარია ანუნსიატა 1864 წელს ქმართან ერთად მარია ანუნსიატა დაიბადა 1843 წლის 24 მარტს კაზერტის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ II-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარია ტერეზია ავსტრიელის მეოთხე შვილი და პირველი ქალიშვილი. მას მამის მხრიდან პაპა-ბებიად მეფე ფრანჩესკო I და დედოფალ მარია ისაბელ ესპანელი, ხოლო დედის მხრიდან ტეშენის ჰერცოგი კარლ ლუდვიგი და ჰერცოგინია ჰენრიეტა ნასაუ-ვაილბურგელი ერგებოდნენ.
1859 წელს მამამისი გარდაიცვალა და ტახტი ანუნსიატას ნახევარ-ძმამ, მეფე ფრანჩესკო II-მ დაიკავა, რომელმაც რისორჯიმენტოს პირობებში 1861 წელს ტახტი დაკარგა, რის გამოც მათ ოჯახს რომში მოუწია ემიგრაციაში წასვლა. ამ ამბიდან მალევე, 1862 წლის 21 ოქტომბერს ვენეციაში მარია ანუნსიატა დააქორწინეს ერცჰერცოგ კარლ ლუდვიგ ავსტრიელზე, ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის უმცროს ძმაზე. იგი მისთვის მეორე ცოლი იყო, რამეთუ მისი პირველი მეუღლე, პრინცესა მარგარეტ საქსონიელი 1858 წელს დაიღუპა ტიფოიდური ცხელებით, ერცჰერცოგს კი მემკვიდრე სჭირდებოდა, რომლებიც მარია ანუნსიატამ გაუჩინა.
მარია ანუნსიატა გარდაიცვალა 1871 წლის 22 მაისს ვენაში, ტუბერკულოზით, 28 წლის ასაკში. ამის შემდეგ მისი ქმარი მესამედ და საბოლოოდ დაქორწინდა ინფანტა მარია ტერეზა პორტუგალიელზე, რომელთანაც კიდევ ორი გოგონა შეეძინა.1916 წელს მარია ანუნსიატას შვილიშვილი, კარლ I ავსტრია-უნგრეთის უკანასკნელი იმპერატორი ხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1843 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1871 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
ჟანა შმალი
ჟანა ელიზაბეტ შმალი (Jeanne Schmahl; დაბადების სახელი ჟანა ელიზაბეტ არჩერი; დ. 1846 – გ. 1915) — ბრიტანეთში დაბადებული ფრანგი ფემინისტი. დაქორწინებული იყო შეძლებულ ქმარზე, რომელიც მას მხარს უჭერდა, როდესაც ის პარიზში ბებიაქალის დამხმარედ მუშაობდა. იგი პოლიტიკას და რელიგიას თავს არიდებდა და ქალებისთვის მნიშვნელოვან პრაქტიკულ მიზნებზე კონცენტრირებას ისახავდა მიზნად. მან განახორციელა წარმატებული კამპანია და შეცვალა კანონი ისე, რომ ქალებს შეეძლოთ ყოფილიყვნენ მოწმეები და საკუთარი შემოსავლის განკარგვის უფლება მიეღოთ. მან წამოიწყო მოძრაობა საფრანგეთის კავშირი ქალთა ხმის უფლებისთვის, რათა ქალებს მიეღოთ არჩევნებში ხმის მიცემის უფლება, თუმცა მის ცხოვრებაში ამ მიზნის მიღწევა ვერ მოხერხდა.
ადრეული წლები
ჟანა ელიზაბეტ არჩერი 1846 დიდ ბრიტანეთში დაიბადა. მამამისის იყო ინგლისელი, ხოლო დედა ფრანგი. მამა ბრიტანეთის საზღვაო ძალების ლეიტენატი იყო. ჟანა სწავლობდა მედიცინას იდინბურგში თუმცა ვერ შეძლო კურსის დასრულება. სოფია ჯექს-ბლეიკი ცდილობდა ქალებისთვის გაეხადა ეს პროფესია ხელმისაწვდომი თუმცა იმ დროეისთვის ეს ვერ მოახერხა. ჟანა სოფიას მეგობარი იყო და ქონდა ახლო კონტაქტები ინგლისის ფემინისტურ მოძრაობასთან. ის საფრანგეთში წავიდა, რომ გაეგრძელებინა მედიცინის შესწავლა, თუმცა სწავლა შეწყვიტა როდესაც ჰენრი შმალზე დაქორწინდა. მიუხედავად ამისა ის 1893 წლამდე პროფესიონალი ბებიაქალების თანაშემწედ მუშაობდა. ქორწინების შემდეგ 1873 წელს გახდა საფრანგეთის მოქალაქე.
მოწმობისა და შემოსავლის განკარგვის ქალთა უფლებები
ჯანა აღფრთოვანებული იყო ბრიტანული დაქორწინებული ქალების საკუთრების 1882 წლის აქტით და თვლიდა, რომ ანალოგიური კანონი ფრანგი ქალებისთვისაც მნიშვნელოვანი იქნებოდა. ჟან თვლიდა, რომმარიას და ტომის ჯგუფის სტრატეგია, რომელიც ერთმანეთში ურევდა რელიგიას და პოლიტიკას ქალების უფლებებთან შეცდიომა იყო. მან გადაწყვიტა მისი ძალისხმევა კონკრეტული საკითხების გადაწყვეტიკენ მიემართა. 1893 წლის იანვარში ჟანამ დააარსა ასოციაცია Avant-Courrière (წინამორბედი), რომელიც იბრძოდა ქალების უფლებებისთვის როგორც შესძლებოდათ ყოფილიყვნენ მოწმეები როგორც კერძო ასევე საზოგადო სასამართლო გარჩევებში ასევე დაქორწინებულ ქალებს ქონოდათ საკუთარი შრომის ნაყოფის თავისუფლად განკარგვის შესაძლებლობა.
ქალთა ხმის უფლება
ქალთა ხმის უფლების ფრანგული კავშირი (UFSF: Union française pour le suffrage des femmes) დააფუძნა ფემინისტების ჯგუფმა, რომილიც 1908 წლის ფრანგი ფემინისტების კონგრესს ესწრებოდნენ პარიზში. მათ უმეტესობას ქონდა ბურჟუაზიული წარმომავლობა ან ინტელექტუალური განათლება. მათი ლიდერები იყვნენ ჟანა შმალი და ჯეინ მისმი. 1901 წლიდან შმალი ჩართული იყო ქალთა ხმის უფლების ასოცოაციის (Suffrage des femmes) საქმიანობაში, რომელსაც ჰუბერტინ ოკლერტი (1848–1914) ხელმძღვანელობდა. ახალი კავშირი UFSF წარმოადგენდა Suffrage des femmes-ის ნაკლებად მებრძოლი და უფრო ფართოდ მისაღები ალტერნატივას. 1909 წელს La Française-ში გამოქვეყნებული სტატიის მიხედვით ამ ახლაი მოძრაობის ერთადერთი მიზანიც იყო კანონიერი გზებით ქალთა საარჩევნო უფლების მოპოვება.
1909 წლის თებერვალი ჩტარდა დამფუძნებელი კრება, რომელსაც 300 ქალი ესწრებოდა. სესილი ბრუნშვიგი (1877–1946) გენერალურ მდივნად აირჩიეს, შმალი პირველი პრეზიდენტი იყო. ელისკა ვინსენტმა მიიღო საპატიო ვიცე-პრეზიდენტის პოზიცია. UFSF ქალთა საერთაშორისო ალიანსის (IWFA) 1909 წლის აპრილის კონგრესმა ოფიციალურად აღიარა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1846 კატეგორია:გარდაცვლილი 1915 კატეგორია:ფრანგი ფემინისტები კატეგორია:ედინბურგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ფრანგი აქტივისტები
მაშაკალისი
მაშაკალისი (Machacalis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 976 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.99 კმ²-ზე. ფართობი 332 378 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
თიურქობა (ხიზი)
თიურქობა  (Türkoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
კადრის სიხშირე
კადრის სიხშირე (ინგლ. Frames per Second (FPS), Frame rate, Frame frequency) — კადრების რაოდენობა დროის ერთეულში. სტანდარტული საზომი ერთეულია კადრი წამში. კადრის გაშლის სიხშირის ერთეულის აღსანიშნავად კინომატოგრაფიასა და კომპიუტერულ სფეროში გამოიყენება აბრევიატურა FPS. კადრის სიხშირის ცნება პირველად გამოიყენა ედვარდ მეიბრიჯმა, როდესაც იგი ატარებდა ექსპერიმენტებს რამდენიმე ფოტოსგან მოძრავი კადრების (იგივე ვიდეოკადრების) მიღებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელევიზია
ჩარკანის რაიონი
ჩარკანის რაიონი (Distrito de Charcana) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის ლა-უნიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.417 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 691 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 165.27 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლა-უნიონის პროვინციის რაიონები
ბაკჩალია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კეუშენის რაიონის სოფლები
ყადლასანისწყალი
ლიტერატურა
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის მდინარეები კატეგორია:დიდი ლიახვის შენაკადები
ანეგრეტ კრამპ-კარენბაუერი
ანეგრეტ კრამპ-კარენბაუერი დაბ. კრამპი (Annegret Kramp-Karrenbauer; დ. 9 აგვისტო 1962, ვიოლკლინგენი, ზაარბრიუკენი, ზაარლანდი) — გერმანელი პოლიტიკური მოღვაწე, 2011 წლის 10 აგვისტოდან 2018 წლის 28 თებერვლამდე ზაარლანდის მხარის მინისტრ-პრეზიდენტი, 2018 წლის 26 თებერვლიდან 2018 წლის 7 დეკემბრამდე ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის გენერალური მდივანი, 2018 წლის 7 დეკემბრიდან არის ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის თავმჯდომარე. გერმანიის თავდაცვის მინისტრი 2019 წლის 17 ივლისიდან.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1962
მაჰარდის მინტაკა
მაჰარდა (არაბ.منطقة محردة) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ჰამის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით მაჰარდის პროვინციაში დაახლოებით 143 953 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 434,68 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
კოტაუასის რაიონი
კოტაუასის რაიონი (Distrito de Cotahuasi) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის ლა-უნიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.683 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2.974 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 166.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლა-უნიონის პროვინციის რაიონები
შურნუხი
შურნუხი (Շուռնուխ) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 550 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 208 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.83 კმ²-ია.
ესპრესო
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ესპრესოს ჩამოწურვა ესპრესო (espresso) — იტალიური წარმოშობის შავი ყავა. მზადდება წვრილად დაფქულ ყავის მარცვლებზე მცირე რაოდენობით თითქმის ადუღებული (90°C) წყლით 9 ბარის წნევით მოქმედებით და ჩამოწურვით. როგორც წესი, ესპრესო უფრო მეტად შესქელებულია, ვიდრე სხვა მეთოდებით დამზადებული ყავები, აქვს ხსნადი მყარი ნივთიერებების მაღალი კონცენტრაცია და ახასიათებს „კრემი“ თავზე (კრემისმაგვარ კონსისტენციების ქაფი). არომატიზატორებისა და ქიმიკატების ზემოქმედებით ხარშვისას, ესპრესოს ჩვეულებრივი ჭიქა უფრო მეტად კონცენტრირებულია. ესპრესო წარმოადგენს მთავარ ინგრედიენტს სხვა ყავების დასამზადებლად, როგორიცაა ლატე, კაპუჩინო, მაკიატო, მოკა, ფლეტ უაიტი, ამერიკანო და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:ყავა
ზაიტოვო (არხანგელის რაიონი)
ზაიტოვო  (Зәйет; Заитово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
ნანუკი
ნანუკი (Nanuque) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 40 834 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.9 კმ²-ზე. ფართობი 1 517 941 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
უფა (აზერბაიჯანი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები