cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შამპლენის ზღვა
შამპლენის ზღვა (Mer de Champlain) — ყოფილი და დროებითი ვიწრო მარილიანი ყურე ატლანტის ოკეანეში, რომელიც შეიქმნა მყინვარის უკანდახევის შედეგად უკანასკნელი გამყინვარების დასასრულს. იგი მოიცავდა დღევანდელი კანადის პროვინციების კვებეკისა და ონტარიოს მიწებსა და აშშ-ის ნიუ-იორკისა და ვერმონტის შტატების გარკვეულ ნაწილს. არსებობდა 12-10 ათ. წლის წინ. მაქსიმალური სიღრმე დაახლოებით 200 მ აღწევდა და ეს ნიშნული მის ცენტრალურ ნაწილში იყო განთავსებული. საწყის ეტაპზე მისი წყალი ცივი იყო, თუმცა შემდეგ წყალმა ტემპერატურის ზრდა განიცადა. შამპლენის ზღვის მარილიანობა (10-30 ‰) და ტემპერატურა (-1°-იდან 8°C-მდე) ამჟამინდელი ჯეიმზის უბის მსგავსია. დღეს ამ ზღვის არსებობაზე მიუთითებს ფაუნის ზოგიერთი წარმომადგენელი, რომლებიც იპოვეს ოტავისა და მონრეალის სიახლოვეს. სახელწოდება პირველად გამოიყენა ამერიკელმა გეოლოგმა ჩარლზ ჰენრი ჰიჩკოკმა 1906 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ატლანტის ოკეანის ზღვები კატეგორია:პლეისტოცენი კატეგორია:მყინვარული ეპოქა
იქინჯი-თიღიქი
იქინჯი-თიღიქი (İkinci Tığik) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
Sega-ს თამაშების სია
ქვემოთ წარმოდგენილი არის სეგას ვიდეო თამაშების სიები:
ფრენჩაიზები
კატეგორია:სიების სიები კატეგორია:Sega-ს თამაშები კატეგორია:Sega-ს ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები კომპანიების მიხედვით
სელიენტი
სელიენტი (Sellent) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14 კმ². მოსახლეობა — 384 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ბაგარანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ევპრაქსია ქალწული
ევპრაქსია ქალწული — V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი. ხსენების დღეა 7 აგვისტო (ძველი სტილით 25 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
მდიდარი და გავლენიანი ანტიგონე და მისი მეუღლე ევპრაქსია ღვთისმოშიშებითა და გულმოწყალებით გამოირჩეოდნენ. თავიანთ ერთადერთ ასულსაც მათ ევპრაქსია დაარქვეს. ანტიგონე მალე გარდაიცვალა, რის შემდეგაც დედა განერიდა სასახლის კარს და თავისი სამფლობელოების მოხილვის საბაბით ასულთან ერთად ეგვიპტეს მიაშურა. აქ, თებაიდის მახლობლად, მდებარეობდა ტაბენისის დედათა მონასტერი მკაცრი ტიპიკონით. მოწესეთა ცხოვრებამ მიიზიდა კეთილმსახური ქვრივი. მან ისურვა, დახმარებოდა ამ სავანეს, მაგრამ იღუმენია თეოდულამ იუარა - განაცხადა, რომ მონაზვნები მთლიანად უფალს იყვნენ მინდობილნი და არანაირი მიწიერი საუნჯის მოხვეჭა არ სურდათ. წინამძღვარმა მხოლოდ სანთელი, საკმეველი და ზეთი შეიწირა.
ამ დროს პატარა ევპრაქსია შვიდი წლისა იყო. მას მოეწონა მონაზვნური ცხოვრება და ისურვა, სავანეში დარჩენილიყო. დედამ შვილს სთხოვა, თავმდაბლი ყოფილიყო, არასოდეს ეფიქრა თავის კეთილშობილურ წარმოშობაზე და გულმოდგინედ შედგომოდა უფლისა და დების მსახურებას. მალე ევპრაქსია-უფროსი (ხს. 12 იანვარს) გარდაიცვალა. როცა ამის შესახებ შეიტყო, მეფე თეოდოსიმ მის ასულს ეპისტოლე გაუგზავნა და შეახსენა, რომ ხუთი წლის ასაკში მშობლებმა იგი ერთი სენატორის ძეზე დანიშნეს, და ახლა მას სურს, რომ ევპრაქსიამ დედ-მამის დადებული პირობა შეასრულოს. საპასუხო ეპისტოლეში წმიდანმა მეფეს აუწყა, რომ იგი უკვე ქრისტეს სასძლოთა რიცხვს შეერთო და სთხოვდა, მემკვიდრეობით მისთვის გადმოცემული მამულები ეკლესიისა და გლახაკებისთვის დაენაწილებინა.
ევპრაქსია სულ უფრო და უფრო ამკაცრებდა ღვაწლს. თავდაპირველად იგი დღეში ერთხელ ღებულობდა საზრდელს, შემდეგ - ორ-სამ დღეში ერთხელ, ბოლოს კი - კვირაში ერთხელ. ნეტარი გულმოდგინედ მუშაობდა საცხობში, ჭურჭელს რეცხავდა, სათავსოებს გვიდა, სიყვარულით ემსახურებოდა დებს.
ადამიანთა მოდგმის მტერი მრავალ ბოროტებას შეამთხვევდა ნეტარ დედას: ერთხელ, როცა ჭიდან წყალს იღებდა, შიგ ჩავარდა და დებმა გადაარჩინეს; საცხობისთვის შეშის ჩეხვის დროს ფეხზე ნაჯახი დაირტყა და მძიმედ დაშავდა; კიბიდან გადმოვარდა და თვალი დაიზიანა... ყველა ამ განსაცდელს ევპრაქსია მოთმინებით იტანდა. დაუცხრომელი ღვაწლისთვის უფალმა სასწაულთქმედების ნიჭი მიმადლა თავის რჩეულს: მისი ლოცვით ყრუ-მუნჯი და დავრდომილი ბავშვი განიკურნა, ეშმაკეული ქალი ბოროტის ტყვეობიდან გათავისუფლდა... მონასტერში სნეულთა მოყვანა დაიწყეს შემწეობის მიღების იმედით... ევპრაქსია კი სულ უფრო და უფრო თავმდაბალი ხდებოდა და თავს ცოდვილთა შორის უკანასკნელად თვლიდა. წმიდა დედის აღსასრულამდე ცოტა ხნით ადრე იღუმენიამ იხილა ჩვენება: გაბრწყინებულ დარბაზში ევპრაქსიამ თაყვანი სცა საყდარზე მჯდომ, ანგელოზებით გარშემორტყმულ მეუფეს, ყოვლადწმიდა ქალწულმა კი ქრისტეს სასძლოს მისთვის განმზადებული ნათელი სამყოფელი მოახილვინა და უთხრა, რომ ათი დღის შემდეგ აქ დაივანებდა. იღუმენია და დები მწარედ ტიროდნენ - არ სურდათ ევპრაქსიასთან განშორება. თავად წმიდანიც, როცა ხილვის შესახებ შეიტყო, ატირდა, რადგან მარადისობაში გადასასვლელად თავი მოუმზადებლად მიაჩნდა. ევპრაქსიამ თავი შეუძლოდ იგრძნო, ლოგინად ჩავარდა და ათი დღის შემდეგ - ოცდაათი წლის ასაკში - მშვიდობით მიიცვალა (+413).
სქოლიო
კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
თათლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თათლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აგილარი (პანგასინანი)
აგილარი (ოფიციალურად აგილარის მუნიციპალიტეტი; ტაგ: Bayan ng Aguilar) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 463 ადამიანს შეადგენს.
მუნიციპალიტეტს სახელი ეწოდა ფილიპინების გენერალ-გუბერნატორის, რაფაელ მარია დე აგილარის პატივსაცემად, ვისი ბრძანებითაც 1805 წლის 16 ივლისს დამოუკიდებელი სამოქალაქო-პოლიტიკური ერთეული ჩამოყალიბდა.
წუნდის საერისთავო
მინი|წუნდის საერისთავო ფარნავაზ I-ის დროს
აგილარი (პანგასინანი)
ბარანგაები
აგილარი პოლიტიკურად 16 ბარანგაიდ იყოფა.
წუნდის საერისთავო
წუნდის საერისთავო — ძვ. წ. III საუკუნეში იბერიის მეფე ფარნავაზ I-მა დააარსა წუნდის საერისთავო. საერისთავოს ცენტრს წარმოადგენდა ქალაქი წუნდა, რომელიც ტრადიციის მიხედვით ქართველთა ერთ-ერთ ეთნოსს, ჯავახოსს დაუარსებია. ერისთავის გამგებლობაში შედიოდა ჯავახეთი, კოლა, არტაანი. წუნდაზე გადიოდა ბიზანტიიდან ქართლში მომავალი გზა, რომელმაც დიდი როლი ითამაშა საერისთავოს დაწინაურებაში. X საუკუნისთვის ქალაქი წუნდა თანდათან დაქვეითდა და ჯავახეთის ცენტრი თმოგვის ციხეში გადაიტანეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:იბერიის საერისთავოები
აგილარი (პანგასინანი)
ბარანგაები
• ბოკაკლივი
• აღმოსავლეთი ბოკბოკი
• დასავლეთი ბოკბოკი
• ბერი
• კალსიბი
• ნინოი
• პობლასიონი
• პოგომბოა
• სან-ხოსე
• ტამპაკი
• ლაოაგი
• მანლოკბოკი
• პანაკოლი
სქოლიო
კატეგორია:პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
ჯაჩინტო ფაკეტი
ჯაჩინტო ფაკეტი (Giacinto Facchetti; დ. 18 ივლისი, 1942 — გ. 4 სექტემბერი, 2006) — იტალიელი ფეხბურთელი, მილანის ინტერნაციონალეს და იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მარცხენა მცველი. 2004 წლიდან გარდაცვალებამდე, 2006 წლამდე, იყო „ინტერის“ პრეზიდენტი.
ფაკეტიმ გულშემატკივებს თავი დაამახსოვრა, როგორც შეტევებზე ორიენტირებულმა, სწრაფმა და ტექნიკურმა გვერდითა მცველმა, რაც სრულებით ახალი სიტყვა იყო მაშინდელ ფეხბურთში.
ითვლება თავისი დროის მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად და ერთ-ერთ უდიდეს იტალიელ მცველად. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 75-ე ადგილზე დასახელდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
ლეშუკონსკოეს აეროპორტი
ლეშუკონსკოეს აეროპორტი (Аэропо́рт Лешуко́нское) (IATA: LDG, ICAO: ULAL) — აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ არხანგელსკიდან აღმოსავლეთით 240 კმ-ში, სოფელ ლეშუკონსკოეში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები
We Will Rock You
"We Will Rock You" — ინგლისური როკ-ჯგუფ Queen-ის სიმღერა 1977 წლის ალბომიდან News of the World, დაწერილი ბრაიან მეის მიერ. Rolling Stone-ის „ყველა დროის 500 საუკეთესო სიმღერის“ სიაში იგი 2004 წელს #330 პოზიციას იკავებდა. RIAA-მ იგი დაასახელა საუკუნის სიმღერების სიის #146 ადგილზე. 2009 წელს "We Will Rock You" შეიტანეს გრემის დიდების დარბაზში.
სიმღერის უკანასკნელი 30 წამი ეთმობა მეის სოლო-გიტარას, დანარჩენი ნაწილი კი წარმოადგენს ა კაპელას ფორმის სიმღერას, რომელსაც ახლავს მხოლოდ ტაში და ფეხის ბაკუნი, რიტმული პერკუსიის იმიტირებით. 1977 წელს "We Will Rock You" და "We Are the Champions" ერთად გამოიცა სინგლზე და მსოფლიო სინგლების საუკეთესო 10-ეულში მოხვდნენ.
1977 წლის შემდეგ "We Will Rock You" მრავალჯერ შესრულდა, რემიქსის სახით ჩაიწერა, სემპლების სახით იქნა გამოყენებული, პაროდირებული ან სხვა მხრივ ნახსენები მრავალი შემსრულებლის მიერ, გადაცემის ფარგლებში თუ მედიის სხვა საშუალებებში. იგი აგრეთვე იქცა სპორტული ღონისძიებების კლიშედ, როგორც სასტადიონო ჰიმნი, ძირითადად თავისი მარტივი რიტმის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:1977 წლის სიმღერები კატეგორია:1977 წლის სინგლები კატეგორია:2000 წლის სინგლები კატეგორია:Elektra Records-ის სინგლები კატეგორია:EMI Records-ის სინგლები კატეგორია:Hollywood Records-ის სინგლები კატეგორია:Queen-ის სიმღერები
ვასილი მაკუხი
ვასილი მაკუხი (უკრ. Василь Омелянович Макух;  დ. 14 ნოემბერი, 1927, კაროვი, ლვოვის ოლქი  —  გ. 6 ნოემბერი, 1968, კიევი) —   უკრაინელი, საბჭოთა მუშა, რომელმაც 1968 წელს კრეშჩატიკზე პროტესტის ნიშნად თავი დაიწვა სსრკ-ში უკრაინის მდგომარეობისა და ჩეხოსლოვაკიაში ჯარების შეყვანის გამო.
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში ლვოვის სავოევოდოს სოფელ კაროვში.
მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი (კადაში)
მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი  (Храм Воскресения Христова) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში იაკიმანკის რაიონში.
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
1944 წელს, მამისა და მეზობლების გავლენით,  შეუერთდა უკრაინის აჯანყებულთა არმიას, სადაც მსახურობდა სამხედრო დაზვერვაში. 1946 წლის თებერვალში დაიჭრა ფეხში და ტყვედ აიყვანეს საბჭოელებმა.
მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი (კადაში)
ეკლესიაში ოთხი საკურთხეველია. მათ შორის მთავარი ნაკურთხია ქრისტეს აღდგომის სახელზე, რომლის სახელობისაცაა თავად ტაძარი. ეკლესიის კედლები მოხატეს სამეფო იზოგრაფებმა პეტრე ბელიაევმა, ნიკოლ სოლომონოვმა, პეტრე კორობოვმა და პეტრე ბილინდინმა.
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
ვასილი მაკუხს მიესაჯა 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა და 5 წლით გადასახლება. მან სასჯელი მორდვეთში მოიხადა. ციმბირში გადასახლებაში ყოფნისას  შეხვდა მსახიობ ლიდია  ზაპარას, რომელიც დააპატიმრეს გერმანიის ოკუპაციის დროს პროპაგანდისტული ბრიგადის კონცერტებში მონაწილეობისთვის. გათავისუფლების შემდეგ ვასილი მაკუხმა ლიდია ზაპარასთან მიმოწერა დაიწყო.
მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი (კადაში)
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
გათავისუფლების შემდეგ ვასილი მაკუხს დასავლეთ უკრაინაში ცხოვრება აუკრძალეს, ამიტომ იგი დნეპროპეტროვსკში გაემგზავრა ლიდიასთან. მან გაარემონტა ლიდიას ბებიის სახლი, მოგვიანებით მაკუხი და ლიდია დაქორწინდნენ. 1960 წელს წყვილს შეეძინა ქალიშვილი, ოლია, ხოლო 1964 წელს  —   ვაჟი, ვლადიმერი. მაკუხი მუშაობდა პრომზინკის ქარხანაში ცეცხლგამძლე მასალების სახიფათო საამქროში, რის გამოც  ჯანმრთელობის პრობლემები შეექმნა. იგი ასევე მუშაობდა მანქანათმშენებლობის ცეხში მექანიკოსად. შევიდა საღამოს სკოლის მე-9 კლასში, დაამთავრა ათწლიანი პროგრამა. უნივერსიტეტის პედაგოგიურ ფაკულტეტზე ჩააბარა, მაგრამ შესარჩევი კომისიისთვის ნასამართლობის დამალვის გამო  გარიცხეს. ვასილიმ დამოუკიდებლად გააგრძელა მეცადინეობა სასწავლებელში საღამოს ან დაუსწრებელ განყოფილებაზე თავის აღდგენის მიზნით, მაგრამ ამის უფლება არ მისცეს.
Sega-ს ვიდეო თამაშების კონსოლების სია
მინი|მარჯვნივ|300პქ|Sega-ს ოფიციალური ლოგო Sega არის ვიდეო თამაშებისა და აპარატურის მწარმოებელი იაპონური კომპანია შტაბ-ბინით ტოკიოში, იაპონია. ოფისები განლაგებულია მსოფლიოს რამდენიმე ქვეყანაში. სეგამ სახლის ვიდეო თამაშებისა და პორტატიული კონსოლების წარმოებას შეუდგა 1983 წლიდან და უშვებდა მესამე თაობიდან მოყოლებული მეექვსე თაობამდე. კომპანია ჩამოყალიბდა სლოტ აპარატების მწარმოებლის, Service Game-ისა და არკადული თამაშების შემქმნელის, Rosen Enterprises-ის შერწყმის შედეგად და ქმნიდა არკადულ თამაშებს შემდეგი ორი ათწლეულის განმავლობაში. არკადული ინდუსტრიის ვარდნის შემდეგ, 1980-იან წლებში კომპანიამ დაიწყო ვიდეო თამაშებისა და კონსოლების შემუშავება-გამოცემა. სეგას პირველი სახლის კონსოლი იყო SG-1000 გამოსული 1993 წელს მხოლოდ იაპონიაში. კომპანიამ ამავე რეგიონში შეიმუშავა კონსოლის რამდენიმე ვერსია, რომელთაგანაც მესამე, Sega Mark III რემარკირებული იქნა, როგორც Master System და მსოფლიოს მოევლინა 1985 წელს. ამას მოჰყვა რიგით მესამე კონსოლის, Mega Drive-ის გამოცემა (ჩრდილოეთ ამერიკაში ცნობილია Genesis-ით), დამატებით აქსესუარებთან ერთად მოყოლებული 1988 წლიდან,  შემდეგ მოიდიან: Game Gear-ის პორტატიული კონსოლი (1990), Sega Saturn (1994) და ბოლოს Dreamcast (1988).
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
ვასილი მაკუხმა შვილები ადგილობრივ საბავშვო ბაღსა და სკოლაში შეიყვანა. ბავშვები ჩიოდნენ, რომ თანატოლები დასცინოდნენ მათ უკრაინული ენაზე საუბრის გამო. მაკუხი აღშფოთებული იყო, რომ უკრაინული ენა არ გამოიყენებოდა დნეპროპეტროვსკში, ყოფილ კაზაკთა რეგიონში. იგი გაემგზავრა გალიციაში, შეხვდა ყოფილ თანამოაზრეებს.
მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი (კადაში)
ისტორია
კადაშის აღდგომის ეკლესია, თანამედროვე მეცნიერების აზრით მაშინდელი ეპოქის დომინანტად ითვლებოდა და განსაზღვრა მოსკოვის დაგეგმარების ხასიათი: ივანე დიდის სამრეკლოდან, კადაშის აღდგომის ტაძრის გავლით კოლომენსკოეს ამაღლების ეკლესიამდე.
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
მაკუხზე ძალიან იმოქმედა ჟურნალ „სამშობლოს“ 1968 წლის იანვრის ნომერში ფამოქვეყნებული უკრაინელი მწერლის ოლეს გონჩარის მიერ დაწერილი რომანის — „კათედრალის“ უსამართლო კრიტიკამ. იგი ასევე შოკირებული იყო ვარშავის პაქტის ჯარების შესვლით ჩეხოსლოვაკიაში. მაკუხმა ცოლს განუცხადა, რომ მზად იყო თავი გაეწირა თავისუფალი უკრაინისა და მათი შვილების მომავლისთვის.
მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი (კადაში)
ისტორია
პირველი ქვის შენობა ააგეს 1656 წელს და არსებობდა 30 წელი. ამ ნაგებობიდან დღევანდელ დღემდე შემონახულია მხოლოდ სამხრეთის აფსიდა. 1687 წელს დაიწყო ახალი ორსართულიანი ხუთგუმბათიანი ტაძრის მშენებლობა. მშენებლობა მიმდინარეობდა ვაჭარ კონდრატე დობრინინისა და მისი შვილის, ლონგინის, სახსრებით. ახალ ტაძარს დასავლეთის მხრიდან მიაშენეს 43 მეტრის სიმაღლის სამრეკლო. ტაძარი ააგეს მოსკოვური ბაროკოს სტილში, რომელიც ხასიათდება მოხდენილი დეკორითა და ფაქიზი სილუეტებით.
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
1968 წლის ოქტომბერში ვასილიმ შვებულება აიღო ლვოვის რაიონში გასამგზავრებლად. წასვლის წინ მან ცოლ-შვილს უთხრა: „თუ რამე დამემართება, იცოდეთ, რომ ყველა ძალიან მიყვარხართ“. მისმა დისშვილმა შეამჩნია, რომ ნივთების ჩალაგებისას,  ვასილიმ ჩაიდო სამლიტრიანი ქილა, თუმცა როგორც თავად განმარტა, ქილა საჩუქარი იყო, რომელიც მას მეზობელმა გადასცა.
Sega-ს ვიდეო თამაშების კონსოლების სია
სეგას მთავარი კონკურენტი სათამაშო კონსოლების ინდუსტრიაში იყო კომპანია Nintendo, თუმცა გაყიდვების მხრივ სეგა ყოველთვის ჩამოუარდებოდა ნინტენდოს (ზოგიერთი რეგიონის გამოკლებით). მისი შემდგომი რამდენიმე კონსოლი კომერციულად წარუმატებელი აღმოჩნდა; ფინანსურმა პრობლემებმა და უკანასკნელი კონსოლის, Dreamcast-ის ჩავარდნამ აიძულა დაეტოვებინა კონსოლების ბაზარი და ორიენტაცია მოეხდინა მხოლოდ ვიდეო თამაშებზე. ერთადერთი კონსოლი, რომელსაც იგი 2005 წლამდე უშვებდა ეს იყო Advanced Pico Beena. სეგას კონსოლების მესამე მხარის ვარიანტები იქმნებოდა ლიცენზირებული მწარმოებლების მიერ, მას შემდეგაც, რაც ორიგინალი კონსოლების გამოშვება შეწყდა. ამათგან უმეტესი ნაწილი იქმნებოდა ბრაზილიაში, სადაც Master System-ისა და Genesis-ის ვარიანტები კვლვა იწარმოება და პოპულარულია.
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
ლვოვის რაიონის ნაცვლად, მაკუხი გაემგზავრა კიევში, სადაც 1968 წლის 5 ნოემბერს, ნაშუადღევს, კრეშჩატიკზე N 27 სახლთან, ბესარაბიის ბაზრის მახლობლად, თავის დაწვის მიზნით,  ბენზინი გადაისხა და ცეცხლი წაიკიდა. იგი გაიქცა ამჟამინდელი მაიდანის მიმართულებით და დაიყვირა: „ძირს კოლონიალისტები! გაუმარჯოს თავისუფალ უკრაინას! ხალხი შეშინებული გაიქცა, პოლიცია ცეცხლის ჩაქრობას ცდილობდა. მაკუხს კანის 70%-ის დამწვრობა აღენიშნებოდა, ის საავადმყოფოში გადაიყვანეს, სადაც მეორე დღეს გარდაიცვალა.
მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი (კადაში)
ისტორია
1830-იან წლებში დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები, რომელიც 1863 წელი გაგრძელდა. thumb|right|260px|ქრისტეს აღდგომის ტაძარი, 1882 წელი 1934 წელს ეკლესია დახურეს. მის შენობაში განათავსეს სხვადასხვა სახელმწიფო დაწესებულებები, მათ შორის სსრკ-ის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის არქივი და ძეხვის ფაბრიკის სპორტული კლუბი. XX საუკუნის შუა წლებში ტაძარი გარემონტა არქიტექტორმა გალი ალფეროვამ.
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
როდესაც ქვრივი ცხედრის წასაღებად მივიდა, იგი მკაცრი ყურადღების ქვეშ აღმოჩნდა. პანაშვიდი სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის (სუკ) მეთვალყურეობით  გაიმართა. დამსწრე პირებს ფოტოები გადაუღეს. ქვრივი სუკ-ში სამი თვით დაიბარეს დაკითხვაზე, გააძევეს  სამსახურიდან, სადაც მზარეულად მუშაობდა. შემდგომში სამსახური ვეღარ იშოვა. მაკუხის და პრასკოვია დაიბარეს სუკ-ში, საიდანაც დაზიანებული ფილტვებითა დაბრუნდა და ორი წლის შემდეგ გარდაიცვალა.
Sega-ს ვიდეო თამაშების კონსოლების სია
მესამე მხარის ვარიანტები
ბრაზილიაში, სადაც Genesis-ის წარმოება დღემდე არ შეწყვეტილა, Tectoy-მ 2007 წელს გამოსცა Mega Drive-ის პორტატიული ვერსია 20 ჩაშენებულ თამაშთან ერთად. Tectoy-ის კონსოლის მომდევნო ვარიანტი, "Mega Drive Guitar Idol" გამოსული 2009 წელს ბრაზილიაში, მოიცავდა ექვს ღილაკიან ჯოიპადს (კონტროლერის ტიპი) და გიტარა კონტროლერს ხუთი ღილაკით. იმავე წელს, AtGames შეიმუშავა Genesis-ის ორი ვარიანტი ევროპასა და ჩრდ. ამერიკაში: Firecore, რომელსაც შეუძლია Genesis-ის კარტრიჯების გაშვება; და პორტატიული კონსოლი, Sega Zone, წინასწარ ჩატვირთული Genesis-ის 20 თამაშით.
მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი (კადაში)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ვასილი მაკუხი
ბიოგრაფია
უკრაინულ მედიაში მაკუხის თავის დაწვის შესახებ ინფორმაცია არ გავრცელებულა. უცხოურმა საინფორმაციო სააგენტოებმა ინფორმაცია Samizdat-ისგან მიიღეს და მომხდარის შესახებ მოკლე სიუჟეტი გადასცეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:უკრაინელი დისიდენტები კატეგორია:საბჭოთა დისიდენტები
წმინდა ერმოლაოზი
მღვდელმოწამე ერმოლაოზი (Ερμόλαος; გ. 305) — IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი. ხსენების დღეა 8 აგვისტო (ძველი სტილით 26 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
მღვდელმოწამენი ერმოლაოზ, ერმიპე და ერმოკრატე, ნიკომიდიელნი ხუცესნი იმპერატორმა მაქსიმიანემ 303 წელს ნიკომიდიის ტაძარში ოცი ათასი ქრისტიანი ცოცხლად გამოწვა. ამ საშინელებას გადარჩენილი მამები ერმოლაოზი, ერმიპე და ერმოკრატე განკრძალულ ადგილებს აფარებდნენ თავს და არ წყვეტდნენ ქრისტიანობის ქადაგებას წარმართთა შორის. იმ სახლის წინ, სადაც ერმოლაოზი იმალებოდა, ხშირად მიმოდიოდა ხოლმე წარმართი ჭაბუკი პანტელეონი. პატიოსანმა მღვდელმა „ცნა სულითა, ვითარმედ ჭური რჩეული ყოფად არს იგი, ვითარცა პავლე მოციქული“, ერთ დღეს გამოეგება მას, „დაისუა იგი გუერდითა მისა“ და ჭეშმარიტი ღმერთი უქადაგა. „ნეტარმან პანტელეონ, ვითარცა ქუეყანამან რაჲ კეთილმან“, შეიწყნარა „თესლი დათესული მას შინა“ და სიხარულით აღსავსე დაბრუნდა შინ. ამიერიდან იგი ყოველდღე მიდიოდა ერმოლაოზ ხუცესთან და „დაიმტკიცებდა მისგან სწავლასა სარწმუნოებისასა“. როცა დიდმოწამე პანტელეიმონი სამსჯავროზე წარადგინეს, მასთან ერთად შეიპყრეს მისი მოძღვარიც. წინა ღამეს ერმოლაოზს თავად უფალი იესო ქრისტე ეჩვენა და აუწყა, რომ ტანჯვისა და სიკვდილის დათმენა მოუწევდა მისი სახელისათვის. შემდეგ ერმიპე და ერმოკრატეც დაატუსაღეს. მტარვალებმა სამივე აღმსარებელს ქრისტეს უარყოფა, კერპებისთვის მსხვერპლის შეწირვა და პანტელეიმონის გადაბირება მოსთხოვეს, მათ კი მტკიცედ მიუგეს: „ჩუენ ვევედრებით ღმერთსა, რაჲთა ჩუენ და იგი აღვესრულნეთ სახელისა მისისათუის, რამეთუ იგი არს სასოებაჲ ჩუენი“. წარმართები წამებითა და მოკვდინებით ემუქრებოდნენ უფლის რჩეულებს. უეცრად მიწა საშინლად შეიძრა, საკერპოში ცრუღმერთების ქანდაკები ჩამოცვივდა და დაიმსხვრა. როცა ამის შესახებ იმპერატორს მოახსენეს, იგი საშინლად განრისხდა. 305 წელს მისი ბრძანებით პანტელეიმონი საპყრობილეში ჩააგდეს, ხუცესებს — ერმოლაოზს, ერმიპეს და ერმოკრატეს კი თავები მოჰკვეთეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
მარეშალ-კანდიდუ-რონდონი
მარეშალ-კანდიდუ-რონდონი (Marechal Cândido Rondon) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 410 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
დამიჭირე, თუ შეძლებ (2002 წლის ფილმი)
დამიჭირე, თუ შეძლებ — სტივენ სპილბერგის 2002 წლის ბიოგრაფიული კრიმინალური კომედია. ფილმი დაფუძნებულია ამავე სახელწოდების წიგნზე სადაც ასახულია რეალური ისტორია ახალგაზრდა თაღლითისა. კრისტოფერ უოკენმა შესრულებული როლისთვის მიიღო BAFTA-ს ჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2002 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:სტივენ სპილბერგის ფილმები კატეგორია:ავტობიოგრაფიებზე დაფუძნებული ფილმები
ამსტერდამ-ოსტი
ამსტერდამ-ოსტი („აღმოსავლეთ ამსტერდამი“) — ნიდერლანდების დედაქალაქ ამსტერდამის ერთ-ერთი რაიონი, რომელსაც სტატუსი 2010 წლის მაისში მიენიჭა, მას შემდეგ, რაც გაერთიანდა ყოფილი რაიონები Zeeburg და Oost-Watergraafsmeer. 2013 წლის აღწერის მიხედვით, რაიონში ცხოვრობდა თითქმის 123 000 მოსახლე.
ისტორია
ამსტერდამ-ოსტი მდებაორეობს ამსტერდამის და Singelgracht არხის აღმოსავლეთ მხარეს. რაიონს დასავლეთიდან ესაზღვრება მდინარე ამსტელი, სამხრეთიდან Weespertrekvaart არხი და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ტბა - IJ.
უბნები
რაიონი შედგება შემდეგი უბნებისგან:
სქოლიო
კატეგორია:ამსტერდამის რაიონები
სეგარტი
სეგარტი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-მორვედრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6,2 კმ². მოსახლეობა — 164 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რიჩენცა ფონ ნორთაიმი
რიჩენცა ფონ ნორთაიმი (Richenza von Northeim; დ. 1088 — გ. 10 ივნისი, 1141) — საღვთო რომის იმპერატრიცა (1133-1137), გერმანიის დედოფალი (1125-1137) და საქსონიის ჰერცოგინია (1106-1137) როგორც იმპერატორ ლოთარ II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
რიჩენცა დაიბადა 1088 წელს. იგი იყო ფრიზიის მარკგრაფ ჰაინრიხ მსუქნისა და მისი მეუღლის, მარკგრაფინია გერტრუდა ბრაუნშვაიგელის ასული. 1106 წელს რიჩენცა მიათხოვეს საქსონიის ჰერცოგ ლოთარ ზუპლინგბურგს. რიჩენცას მასთან მხოლოდ ერთი ქალიშვილი, პრინცესა გერტრუდა შეეძინა 1115 წელს, რომელიც მოგვიანებით ჯერ ბავარიის, შემდეგ კი ავსტრიის ჰერცოგინია გახდა. მარცხნივ|მინი|245x245პქ|დედოფალ რიჩენცას გვირგვინი 1125 წელს ლოთარ ზუპლინგბურგი გერმანიის მეფედ აირჩიეს, რის შემდეგაც რიჩენცა კელნის ეპისკოპოსმა ფრიდრიხ I-მა გერმანელთა დედოფლად აკურთხა. დედოფალი რიჩენცა აქტიურად მონაწილეობდა ქვეყნის მართვაში და ერეოდა ქმრის საქმეებში. მან განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი 1130 წელს ლოთარსა და რომის პაპს შორის წარმოშობილი განხეთქილებისას. რიჩენცამ ასევე შუამავლობა იკისრა თავის ქმარსა და ჰოენშტაუფენებს, კონრად III-სა და მისი ძმის, ფრიდრიხ II შვაბიელებთან არსებული უთანხმოებისას. 1132-1133 წლებში რიჩენცა მეუღლესთან ერთად ეწვია იტალიას. 1133 წლის 4 ივნისს რომში, პაპმა ინოკენტი II-მ რიჩენცა და ლოთარ II საღვთო რომის იმპერატორად და იმპერატრიცად აკურთხა. რიჩენცა მონაწილეობდა ლოთარის მეორე იტალიურ კამპანიაშიც 1136-1137 წლებში. ამ პერიოდში დედოფალი ხელმძღვანელობდა საიმპერატორო სასამართლოს და თავადაც ჩაატარა რამდენიმე პროცესი.
1137 წლის 4 დეკემბერს ლოთარ II გარდაიცვალა, რის გამოც დედოფალი რიჩენცა სასწრაფოდ გადასახლდა საქსონიაში, რომელსაც მისი მაზლი, ჰერცოგი ჰაინრიხ ამაყი განაგებდა. მომდევნო წელს გერმანელმა მთავრებმა საღვთო რომის იმპერატორად შვაბიის ჰერცოგის ძმა, ჰოენშტაუფენთა დინასტიის წარმომადგენელი კონრად III აირჩიეს. სულ მალე, 1139 წელს უშვილოდ აღესრულა ჰაინრიხ ამაყი, რის გამოც რიჩენცას მოუწია საქსონიის ტახტისათვის ებრძოლა, სადაც მას თავისი შვილიშვილის, ბავარიის ჰერცოგ ჰაინრიხ ლომის დასმა სურდა. 1142 წელს საბოლოოდ გაიმარჯვა რიჩენცამ და ჰაინრიხი საქსონიის ჰერცოგად აღიარეს, თუმცა იგი მცირეწლოვანი იყო, რის გამოც თავიდან ქვეყანას რიჩენცას ქალიშვილი, გერტრუდა მართავდა. მოგვიანებით გერტრუდამ მოახერხა და ჰაინრიხი დააქორწინა ინგლისის მეფე ჰენრი II-ისა და დედოფალ ელეონორ აკვიტანიელის ქალიშვილ მატილდაზე, რომელიც იყო რიჩარდ ლომგულისა და ჯონ უმიწაწყლოს და.
რიჩენცა ფონ ნორთაიმი საბოლოოდ მაინც ვერ მოესწრო შვილიშვილის საქსონიის ჰერცოგად აღიარებას, რადგან იგი ამ ამბამდე სულ ცოტა ხნით ადრე, 1141 წლის 10 ივნისს გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1088 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1141 კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატრიცები კატეგორია:გერმანიის დედოფლები
უბინი (კუნძული)
პულაუ უბინი (ასევე ცნობილი როგორც უბინი) — სინგაპურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, პულაუ ტეკონგის დასავლეთით მდებარე კუნძული. გრანიტის კარიერული მოპოვების გამო კუნძულზე 1960-იან წლებში რამდენიმე ათასი ადამიანი დასახლდა, მაგრამ დღეისთვის მხოლოდ 100-მდე ადამიანი ცხოვრობს. პულაუ უბინი ერთ-ერთი უკანასკნელი სასოფლო სივრცეა სინგაპურში და ფლორისა და ფაუნის სიუხვით გამოირჩევა. კუნძული უბინ-ხატიბის მნიშვნელოვანი ორნიტოლოგიური სივრცეს ნაწილია, რომელიც კონსერვაციის გლობალური თანამშრომლობის პროგრამის BirdLife Interational მიერ გამოყო, რადგანაც კუნძული გადამფრენი და ბინადარი ფრინველების მნიშვნელოვან რაოდენობას ითვლის, რომელთაგანაც ზოგიერთი სახეობა საფრთხის ქვეშაა.
ეტიმოლოგია
სახელი პულაუ უბინი მალაიურ ენაზე ნიშნავს გრანიტის კუნძულს, რაც კუნძულზე განთავსებულ უამრავ გაუქმებულ გრანიტის კარიერზე მიუთითებს. პულაუ ნიშნავს „კუნძულს,“ ხოლო უბინი იავურ ენაზე „კვადრატულ ქვას“ ნიშნავს. მალაიებისთვის კუნძული ასევე ცნობილია როგორც პულაუ ბატუ უბინი, „გრანიტის ქვის კუნძული.“ წარსულში კუნძულზე მოპოვებული ქვები იატაკის ფილების დასამზადებლად გამოიყენებოდა, რასაც ჯუბინს (უბინის შემოკლებული ფორმა) უწოდებდნენ.
ტაივანის რომანიზირებულ სისტემაში კუნძულის სახელწოდება ჟღერს როგორც ციოჰ შუა (tsioh sua), რაც „ქვის ბორცვს“ ნიშნავს. კუნძულზე ზღვის დონიდან უმაღლესი წერტილი ბუკიტ პუაკაა (პუაკას ბორცვი), რომლის სიმაღლეც 75 მეტრია.
ლეგენდა
ლეგენდის თანახმად, პულაუ უბინი მაშინ შეიქმნა, როდესაც სამი არსება (ბაყაყი, ღორი და სპილო) სინგაპურიდან ჯოჰორის სანაპირომდე რბოლაში შეეჯიბრნენ ერთმანეთს. დამარცხებული ცხოველები ქვებად უნდა გადაქცეულიყვნენ. სამივე არსებას უამრავი სიძნელის გადალახვა მოუხდა, მაგრამ ჯოჰორის ნაპირამდე ვერცერთმა მიაღწია. ამიტომაც სპილო და ღორი ერთად პულაუ უბინად გადაიქცა, ხოლო ბაყაყი პულაუ სეკუდუდ ბაყაყის კუნძულად იქცა.
ისტორია
რუკაზე დატანილი პულაუ უბინის ყველაზე ძველი ვარიანტი სინგაპურის 1828 წლის ესკიზია, რომელზეც კუნძული აღნიშნულია შემდეგი დასახელებით: Pulo Obin, ხოლო ფრანკლინისა და ჯეკსონის რუკაზე კი აღნიშნულია როგორც ''Po. Ubin.''
აღმოსავლური ფერადი რქაცხვირისებრების კონსერვაციის პროექტი
ეროვნული ბიომრავალფეროვნების ცენტრის, სინგაპური ველური ბუნების ნაკრძალების, ნანიანგის ტექნოლოგიურიუნივერსიტეტისა და რიგმა მკვლევრებმა აღმოსავლური ფერადი რქაცხვირისებრების კონცერვაციის პროექტი შეადგინეს, რომელიც Anthracoceros albirostris-ის გამრავლების ხელშეწყობასა და აღდგენას ისახავს მიზნად. ეს სახეობა სინგაპურში გადაშენდა, მაგრამ შემდეგ პულაუ უბინისა და ჩანგის მიდამოებში ხელახლა გამოჩნდა.
ზღვის ცხენთა მონიტორინგის პროექტი
2009 წლის მაისში ეროვნული ბიომრავალფეროვნების ცენტრმა ეროვნული პარკების საბჭოს მოხალისეებთან და ბუნების დაცვის ჯგუფებთან (Wild Singapore და TeamSeaGrass) ერთად რამდენიმე ადგილას, მათ შორის პულაუ უბინის ტერიტორიაზე კონსერვაციის მიზნით ზღვის ცხენთა (Hippocampus kuda) და Syngnathoides biaculeatus-ის პოპულაციის მონიტორინგის პროექტი წამოიწყო. მონაცემები პოპულაციის ზომის, ინდივიდთა ზრდის სიხშირისა და ბუნებრივ ჰაბიტატებში გადაადგილების დასადგენად გამოიყენება.
ადგილობრივი ტურიზმი
კუნძულის ერთ-ერთი პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა ჩეკ იავა. შეიძლება ითქვას, რომ 5000 წლის წინანდელი მარჯნის რიფი შედარებით ხელშეუხებელია და სხვა კუნძულებთან შედარებით ზღვის ცოცხალი სამყაროს მრავალფეროვნებით გამოირჩევა,მათ შორის: ზღვის ცხენებით, ასციდიებით, რვაფეხებით, ზღვის ვარსკვლავებით, ღრუბლებითა და შიშველლაყუჩა მოლუსკებით.
კუნძულზე მდებარე ფო შან ტინგ და ბო გონგის ტაძარიც ხშირად მონახულებადი ღირსშესანიშნაობაა.
სამთო ველოსპორტი
პულაუ უბინში სინგაპურის სამთო ველობილიკებიდან ერთ-ერთი მდებარეობს: კეტამის სამთო ველო-პარკი 2007 წელს აიგო. ბილიკი დაახლოებით 8 კმ სიგრძისაა და რელიეფის სხვადასხვა ფორმას მოიცავს, დაწყებული ღია მდელოებიდან, დამთავრებული გაუვალი ჯუნგლებით. ბილიკზე რამდენიმე ციცაბო, მაგრამ დაბალი კლდე მდებარეობს. ბილიკი კარგადაა მონიშნული მიმთითებელი ნიშნებით, რომლებიც ყოველი სექციის სირთულის დონეზე მიუთითებს.
სამთო ველოსიპედისტთა უმრავლესობა საკუთარი ველოსიპედებით მოგზაურობს. გარდა სათავგადასავლო სამთო ველოტურებისა, პულაუ უბინი რეკრეაციული მიზნებით მოგზაურებს სამთო ველოსიპედების ფართო არჩევანს სთავაზობს, რომელთა დაქირავება ჩამოსვლისთანავეა შესაძლებელი. კუნძულის გარშემო მოგზაურობისას ბუნებრივი სილამაზეებისა და მშვენიერი ტბების ნახვაა შესაძლებელი.
სქოლიო
კატეგორია:სინგაპურის კუნძულები კატეგორია:სინგაპურის პარკები კატეგორია:სინგაპურის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:ჩრდილო-აღმოსავლეთის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები (სინგაპური)
ბაღრამიანი (არმავირი)
ბაღრამიანი (Բաղրամյան) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 116 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 29.38 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
კაჰტანიტები
კაჰტანიტები (قَحْطَانِي) — არაბების ტომი, რომლებიც ცხოვრობდნენ სამხრეთ არაბეთში, ძირითადად დღევანდელი იემენის ტერიტორიაზე.
ისლამური ტრადიციების მიხედვით კაჰტანიტები არიან სუფთა არაბები, მაგალითად ადნანიტებისგან განსხვავებით, რომლებიც ადნანის არაბიზებული შთამომავლები არიან. კაჰტანიტები ორ ქვეჯგუფად იყოფიან ჰიმიარიტებად და კაჰლანებად.
სქოლიო
კატეგორია:იემენის ისტორია
ალკალა (პანგასინანი)
ალკალა (ოფიციალურად ალკალის მუნიციპალიტეტი; ტაგ: Bayan ng Alcala) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 402 ადამიანს შეადგენს. ალკალის ფარ?თობი 5 508 ჰექტარია.
ბარანგაები
ალკალა პოლიტიკურად 21 ბარანგაიდ იყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
ჰანჩა
ჰანჩა (Hańcza) — ტბა პოლონეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ქალაქ სუვალკიდან ჩრდილოეთით. მდებარეობს შუა ევროპის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 227,3 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 3,04 კმ², საშუალო სიღრმე 38,7 მ, მაქსიმალური სიღრმე 108,5 მ. წარმოადგენს პოლონეთის უღრმეს ტბას. განლაგებულია ღარტაფში, რომელიც წარმოქმნილია მყინვარული ნაკადის მიერ. ტბის ნაპირები შემოფარგლულია მაღალი და ციცაბო კალთებით. ფსკერს მნიშვნელოვანი დახრილობა აქვს. ტბის სამხრეთი ნაპირიდან გამოედინება მდინარე ნემანის მარცხენა შენაკადი მდინარე შავი განჩა. მეზოტროფული ტბაა. სანაპირო მცენარეულობას მოკლებულია. მოქცეულია სუვალკის ლანდშაფტური პარკის ტერიტორიაზე, რომლის ფარგლებშია ჰანჩის ტბის ნაკრძალი, რომელიც შეიქმნა 1963 წელს. მდიდარია თევზით. გვხვდება სიგი, ჭაპალა, ცქიმურა, გველთევზა, ქარიყლაპია, ტბის კალმახი, ალპური ქვაქვეშია და სხვა. ჰანჩა დაივინგის ადგილია.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონეთის ტბები
კაგაიანი
კაგაიანი (ილოკ: Probinsia ti Cagayan; იბა: Provinsiya na Cagayan; Lalawigan ng Cagayan) — ფილიპინების ერთ-ერთი პროვინცია. მდებარეობს კაგაიანის რეგიონში (II რეგიონი), კუნძულ ლუსონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. პროვინციის დედაქალაქია ტუგეგარაო. იგი მანილიდან 431 კმ-ით ჩრდილო-დასვლეთით მდებარეობს და ჩრდილოეთით მდებარე ბაბუიანის კუნძულებსაც მოიცვას. პროვინციას დასავლეთიდან ჩრდილოეთი ილოკოსი და აპაიაო ესაზღვრება, ხოლო სამხრეთიდან — კალინგა და ისაბელა.
კაგაიანი ერთ-ერთი ადრეული პროვინციების რიცხვს მიეკუთვნება, რომლებიც ესპანურ კოლონიურ ხანაში შეიქმნა. La Provincia de Cagayan მთელ კაგაიანის ხეობას მოიცავდა, რომელიც დღევანდელ ისბაელის, კირინოს, ნუევა-ვისკაიის, ბატანესის პროვინციებსა და კალინგისა და აპაიაოს ნაწილებს მოიცავდა. ყოფილი დედაქალაქი ნუევა-სეგოვია იყო, რომელიც ნუევა-სეგოვიის ეპარქიის შემადგენლობაში შედიოდა. დღეისთვის პროვინციის ფართობი 9 295.75 კმ²-ია. მთელ რეგიონს კაგაიანის ხეობა ეწოდება.
2013 წელს კაგაიანმა ამერიკული რეალითი შოუს გადარჩენილი 27-ე (გადარჩენილი: სისხლი წყლის წინააღმდეგ) და 28-ე (გადარჩენილი: კაგაიანი) სეზონებს უმასპინძლა.
ეტიმოლოგია
გადმოცემის თანახმად, სახელწოდება წარმოიშვა ტაგაიდან, მცენარის სახელწოდებიდან, რომელიც პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილში უხვად იზრდება. ტერმინი კატაგაიანი, „ადგილი, სადაც ტაგაი იზრდება“ კაგაიანამდე შემცირდა. მკვლევრების აზრით, კაგაიანის სახელწოდება ანტიკური სიტყვიდან წარმოდგება, რაც „მდინარეს“ ნიშნავს. სიტყვის სახესხვაობები: კარაიანი, კაიანი, კაიაიანი და კალაიანი მდინარეს აღნიშნავენ.
გეოგრაფია
პროვინცია II რეგიონში მდებარეობს და აღმოსავლეთიდან ფილიპინის ზღვა, სამხრეთიდან — ისაბელის პროვინცია, დასავლეთიდან — კორდილიერის მთები, ჩრდილოეთიდან — ბალინტანგის არხი და ბაბუიანის კუნძულთა ჯგუფი ესაზღვრება. პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროდან 2 კმ-ის დაშორებით კუნძული პალაუი მდებარეობს, რამდენიმე კილომეტრით დასავლეთით — ფუგის კუნძული. ბაბუიანის კუნძულთა ჯგუფი, რომლის შემადგენლობაში კალაიანის, დალუპირის, კამიგუინისა და ბაბუიან-კლაროს კუნძულებიც შედის, ლუსონიდან 60 საზღვაო მილის დაშორებით მდებარეობს.
პროვინციის აღმოსავლეთი ნაწილი სიერა-მადრეს მთიანეთს უკავია, დასავლეთი ნაწილი კი ბორცვებითა და დაბლობებითააა დაფარული. ცენტრალური ტერიტორია ფართო ხეობას უკავია, რომელიც ქვეყნის ყველაზე გრძელი მდინარის, კაგაიანის აუზშია. მდინარე ჩრდილოეთში მდებარე ქალაქ აპარის მახლობლად ლუსონის ყურეში ჩაედინება.
პროვინციის ფართობი 9 295.75 კმ²-ი, რაც ქვეყნის მთლიანი ფართობის დაახლოებით 3%-ს შეადგენს და რეგიონში სიდიდით მეორე პროვინციაა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
კაგაიანი 28 მუნიციპალიტეტისა და ერთი ქალაქისგან შედგება და სამ საკონგრესო რაიონად იყოფა. პროვინციის ერთადერთი ქალაქი, დედაქალაქი, ბიზნეს, სავაჭრო და საგანმანათლებლო ცენტრი (1999 წლის 18 დეკემბერიდან) ტუგეგარაოა. პროვინცია 820 ბარანგაიდ იყოფა. ტუგეგარაოში მდებარე სამხრეთ-უგაკის ბარანგაის ყველაზე მეტი მოსახლება ჰყავს (2010 წლის აღწერით), ხოლო ყველაზე მცირე მოსახლეობა აპარიში, ცენტრალურ 15 (პობლასიონი) ბარანგაის ჰყავს. თუკი ქალაქის აბრანგაებს არ ჩავთვლით, მოსახლეობის რაოდენობით პირველ ადტგილზე აპარიში მდებარე მაურის ბარანგაია.
ეკონომიკა
პროვინციის სოფლის მეურნეობაში წამყვანია ბრინჯის, სიმინდის, არაქისის, ლობიოსა და ხილის წარმოება. მოსახლეობა მსხვილფეხა რქოსან პირუტყვს, ღორებს, კამეჩებსა და შინაურ ფრინველებს აშენებს. სანაპირო ქალაქებში თევზჭერაა გავრცელებული. მოსახლეობის ნაწილი ბამბუკის, ხეებისა და ადგილობრივი მასალებიდან სხვადასხვა დანიშნულების ნივთებს ამზადებს. ჩრდილოეთ კაგაიანის საერთაშორისო აეროპორტი, ასევე ცნობილია როგორც ლალ-ლოს საერთაშორისო აეროპორტი, კაგაიანის სპეციალურ ეკონომიკურ ზონას ემსახურება. აეროპორტის ასაფრენი ბილიკის სიგრძე 2 100 მეტრი, ხოლო სიგანი 45 მეტრია, რაც სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის მოთხოვნილებებს აკმაყოფილებს და Airbus A320-ისა და Boeing 737-ისთვისაა განკუთვნილი.
ტურიზმი
ფილიპინის ზღვასთან სიახლოვის გამო ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში უამრავი დასახლებაა გაფანტული: სანჩეს-მირა, პამპლონა, სანტა-პრაქსედესი, კლავერია, ბუგეი, აპარი, ბალესტეროსი, აბულუგი. სანჩეს-მირა, კლავერია და სანტა-პრაქსედესი ტურისტული დანიშნულების ადგილებია, ხოლო ფუგის კუნძული მსოფლიო კლასის რეკრეაციულ და ტურისტულ ცენტრად ვითარდება. კალაიანის კუნძულებზე ტურისტებს ვეშაპებზე დაკვირვების შესაძლებლობა აქვთ, ხოლო კუნძულ პალაუიზე წყალქვეშა ყვინთვის, სათევზაო ტურებში მონაწილეობისა და სნორკელინგის საშუალება აქვთ. პროვინციის დაარსების აღსანიშნავად სამბალის ფესტივალი იმართება. კლავერიაში არაერთი ღირსშესანიშნაობა მდებარეობს, მათ შორის: ლაკაი-ლაკაის ლაგუნა, კამალაგაონის მღვიმეები, კლავეირის ყურე, მაკატელის ჩანჩქერი, პატის შუქურა და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:ლუსონი
წრომის ნასოფლარი
ტერმინი წრომის ნასოფლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბერნჰარდ ბესტლაინი
ბერნჰარდ კარლ ბესტლაინი (Bernhard Karl Bästlein; დ. 3 დეკემბერი, 1894, ჰამბურგი, გერმანიის იმპერია — გ. 18 სექტემბერი, 1944, ბრანდენბურგი, მესამე რაიხი) — გერმანელი პოლიტიკოსი, კომუნისტი. მეორე მსოფლიო ომის დროს იყო წინააღმდეგობის მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. იყო ორგანიზაცია წითელი კაპელას წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1944 კატეგორია:გერმანელი კომუნისტები კატეგორია:რაიხსტაგის დეპუტატები (ვაიმარის რესპუბლიკა) კატეგორია:რეპრესირებულები კატეგორია:ნოემბრის რევოლუციის მონაწილენი
იური ხარლამოვი
იური ხარლამოვი (Юрий Ильич Харламов; დ. 21 ივნისი, 1936, ლუგანსკი, უსსრ, სსრკ — გ. 8 აგვისტო, 2014, გენერალსკოე, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი პოეტი, დრამატურგი და პროზაიკოსი. სსრკ-ის მწერალთა კავშირის წევრი (1991). სსრკ-ის კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი.
ბიოგრაფია
იური ხარლამოვი 1936 წლის 21 ივნისს ქალაქ ლუგანსკში დაიბადა. მისი მამა სკოლის დირექტორად მუშაობდა, ხოლო დედა — მასწავლებლად. სკოლის დამთავრების შემდეგ იური ხარლამოვი ორი წლის განმავლობაში ჯარში მსახურობდა. იქ მან დაიწყო წერა და მის ნაწარმოებები სამხედრო გაზეთ „Патриот Родины“-ში იბეჭდებოდა. 1958 წელს საცხოვრებლად დონის როსტოვში გადავიდა. როსტოვში ის საფეიქრო ფაბრიკაში მუშაობდა, შემდეგ ქარხანა „Красный Дон“-ში, როსტოვის ტელევიზიაში რეჟისორის თანაშემწედ და კინოჯგუფის ხელმძღვანელად, მოღვაწეობდა კომკავშირის საქალაქო კომიტეტის ახალგაზრდა ლიტერატორთა კლუბში. შემნილ ნაწარმოებებს ბეჭდავდა საოლქო გაზეთებში, ჟურნალ „დონში“, როსტოვის გამომცემლობის კრებულებში. 1966 წელს როსტოვის გამომცემლობაში გამოიცა მისი მოთხრობების პირველი წიგნი „Да будет день“.
1961 – 1965 წლებში იური ხარლამოვი კინემატოგრაფიის საკავშირო სახელმწიფო ინსტიტუტის (პედაგოგი ალექსეი კაპლერი) სასცენარო მიმართულებაზე სწავლობდა. მოგვიანებით სსრკ-ის კინემატოგრაფისტთა კავშირში მიიღეს.
მალევე ახალგაზრდა მწერალი როსტოვიდან სოჭში გადავიდა. იქ სოჭის ტელევიზიის სტუდიის რედაქტორად მუშოაბდა, შემდეგ მუშაობდა ტაჯიკეთში გაზეთ „Комсомолец Таджикистана“-ში, ჟურნალ „Памир“-ის პროზის განყოფილების ხელმძღვანელად, ტაჯიკეთის სსრ-ის კინემატოგრაფიის მინისტრის თანაშემწედ.
ХХ საუკუნის 80-იან და 90-იან წლებში იური ხარლამოვმა გამოსცა ზღაპრების წიგნი ბავშვებისა და უფროსებისათვის, ლექსების კრებული „Не прощайте нас, птицы“. მწერლის პიესების მიხედვით ქალაქ დუშანბეს თეატრებში დაიდგა სპექტაკლები. „Таджикфильм“-ისა და „Таджиктелефильм“-ის სტუდიებში მისი სცენარების მიხედვით გადაღებულია 30-მდე მხატვრული, დოკუმენტური და მულტიპლიკაციური ფილმი, მათ შორის „Требуется тигр“, „Пусть прилетают чайки“, „Горная станция“, „Чинар“, „Принцесса коз“, „Нерабочая погода“, „Построй корабль“ და სხვ.
1991 წელს იური ხარლამოვი შუა აზიიდან როსტოვის ოლქში დაბრუნდა, სადაც როდიონოვო-ნესვეტაის რაიონის სოფელ გენერალსკოეში დასახლდა. მან უკვე აქ განაგრძო ლიტერატურული საქმიანობა.
2000 წელს მოსკოვში, მაქსიმ გორკის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო აკადემიურ თეატრში ხარლამოვის პიესის მიხედვით ნურეკის ჰესის მშენებლების შესახებ დაიდგა სპექტაკლი „Высотка“.
დონის როსტოვისა და ტიუმენის გამომცემლობებში დაიბეჭდა მისი ზღაპრების სამი კრებული. კრებულმა „Сказки бабы Груши“, მწერალს რუსეთის პეტრე ერშოვის სახელობის კონკურსზე გამარჯვება მოუტანა.
იური ხარლამოვი 2014 წლის 8 აგვისტოს გარდაიცვალა. დაკრძალულია სოფელ გენერალსკოეს სასაფლაოზე მეუღლის გვერდით, რომელიც მწერლის გარდაცვალებიდან სამი წლის შემდეგ დაიღუპა.
შემოქმედება
გამოიცა მწერლის შემდეგი ცალკეული წიგნები და თეატრალური სცენარები:
ინტერნეტ-რესურსები
კატეგორია:რუსი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
ღირსმოწამე პარასკევა
ვენერანდა (dies Veneris), ღირსმოწამე პარასკევა (Paraskevì) — II საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი. ხსენების დღეა 8 აგვისტო (ძველი სტილით 26 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
ღირსმოწამე პარასკევა კეთილმორწმუნე მშობლების ერთადერთი ასული იყო. მან სიყმაწვილიდანვე გადადო თავი უფლის მსახურებისათვის. დედ-მამის სიკვდილის შემდეგ წმინდანმა მთელი ქონება გლახაკებს დაურიგა, მონაზვნად აღიკვეცა და მოციქულებრივი ღვაწლი იტვირთა: დაუცხრომლად ქადაგებდა ქრისტეს მოძღვრებას წარმართთა შორის და მრავალ უღმრთოს ცხონების გზაზე აყენებდა. როცა ამის შესახებ იმპერატორ ანტონინუს პიუსს (138-161) მოახსენეს, წმიდა პარასკევა შეიპყრეს და სამსჯავროზე წარადგინეს. ნეტარმა ახოვნად აღიარა თავისი სარწმუნოება მსაჯულთა წინაშე. ვერც პატივისა და დიდების აღთქმამ, ვერც წამებისა და სიკვდილის მუქარამ ვერ მოდრიკა უფლის რჩეული. წმიდანს გახურებული მუზარადი დაახურეს თავზე, ჩააგდეს ქვაბში, სადაც გამლღვალი კუპრი თუხთუხებდა, მაგრამ სულიწმიდის მადლით დაცული მარტვილი უვნებელი გადარჩა. როცა იმპერატორმა ქვაბში ჩაიხედა, პარასკევამ მდუღარე ფისის რამდენიმე წვეთი შეასხა სახეში და იგი დაბრმავდა. სასოწარკვეთილმა თვითმპყრობელმა ქრისტეს ტარიგსვე სთხოვა შემწეობა და მანაც უფლისადმი აღვლენილი ლოცვით თვალისჩინი დაუბრუნა უსჯულოს. ამის შემდეგ იმპერატორმა შეწყვიტა პარასკევას წამება და გაათავისუფლა იგი.
მიმოდიოდა რა სახარების ქადაგებით, ნეტარი დედა ჩავიდა ქალაქში, რომელსაც ასკლიპიოსი მართავდა. აქ იგი ისევ დაატუსაღეს, სამსჯავროზე წარადგინეს და სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანეს. სიკვდილმისჯილი ერთ გამოქვაბულში დაბუდებულ საზარელ გველეშაპთან მიიყვანეს შესაჭმელად, მაგრამ მან ჯვრის გადასახვით მოაშთო ქვეწარმავალი. ამ სასწაულით შეძრულმა ასკლიპიოსმა და ქალაქის მცხოვრებლებმა ირწმუნეს ჭეშმარიტი ღმერთი და მისი მხევალი გაათავისუფლეს. პარასკევამ ისევ განაგრძო მაცხოვნებელი სწავლების ქადაგება. ქალაქში, სადაც ვინმე ტარასი იყო მმართველად, ღირსი დედა შეიპყრეს და სასტიკი წამების შემდეგ თავი მოჰკვეთეს (+138-161).
სქოლიო
კატეგორია:II საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ანაპა
ანაპა (Анапа) — ქალაქი რუსეთში, კრასნოდარის მხარეში, კლიმატური და ტალახის კურორტი. გაშენებულია შავი ზღვის სანაპიროზე, რკინიგზის სადგური. ტონელნაიადან 33 კმ. 2014 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 66 776 ადამიანი. ქალაქის ტერიტორიაზე ჩამოედინება ტოტი ანაპკა.
ისტორია
ანაპის ტერიტორიაზე ძველად სინდების დასახლება იყო. სინდების ნაოსახლარზე ძვ. წ.VI-V საუკუნეებში ბერძენმა კოლონისტებმა დააარსეს ანტიკური ქალაქი. მას ბოსფორის სახელმწიფოსთან შეერთების შემდეგ ანაპას გორგიპია ეწოდა ქალაქის მმართველი სპარტოკიდების დინასტიის წარმომადგენლის გორგიპის პატივსაცემად. გორგიპია ბოსფორის სახელმწიფოს მნიშვნელოვანი სავაჭრო-სახელოსნო ცენტრი იყო. მისი აყვავების ხანა მოდის II-III საუკუნეებზე. ა დროს აქ არსებობდა გემის მეპატრონეთა დიდი რელიგიური კავშირი. IV საუკუნეში მონათმფლობელური საზოგადოების კრიზისის გამო გორგიპია დაკნინდა.
კურორტი
დამახასიათებელია ზომიერად ტენიანი თბილი ჰავა, რბილი ზამთარი და მზიანი ზაფხული. მზით მკურნალობა, ზღვაში ბანაობა ივნისიდან ოქტომბრამდე, მინერალური შლამის ტალახი, მინერალური წყაროები. წმინდა ქვიშის, განიერი და გრძელი პლაჟი. ჩვენებები: სასუნთქი გზების არატუბერკულოზური დაავადებანი, ნერვული სისტემის ფუნქციური დაავადებანი, გინეკოლოგიური დაავადებანი, სისხლნაკლებობა და სხვა. არის სანატორიუმები, დასასვენებელი სახლები, პანსიონატები. სეზონი მთელი წელი.
სქოლიო
კატეგორია:კრასნოდარის მხარის ქალაქები კატეგორია:რუსეთის კურორტები კატეგორია:შავიზღვისპირა კურორტები კატეგორია:შავიზღვისპირა ქალაქები კატეგორია:ძველბერძნული ქალაქები
იმანლარი (ლაჩინის რაიონი)
იმანლარი (İmanlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
მოგზაურობა დედამიწის ცენტრისკენ
მოგზაურობა დედამიწის ცენტრისკენ (Voyage au centre de la Terre) — ფრანგი მწერლის, ჟიულ ვერნის სამეცნიერო-ფანტასტიკური ჟანრის რომანი, რომელიც პირველად 1864 წელს გამოიცა. იგი ვერნის რიგით მე-2 რომანია.
სიუჟეტი
მოქმედება იწყება 1863 წლის მაისში, გერმანიის ქალაქ ჰამბურგში. ისტორიას მოგვითხრობს გერმანიაში ცნობილი პროფესორის, ოტო ლიდენბროკის ობოლი ძმისშვილი აქსელ ლიდენბროკი.
ერთ დღეს, ძველი წიგნის თვალიერებისას, პროფესორი ლიდენბროკი XVI საუკუნეში მოღვაწე ისლანდიელი მეცნიერის, არნე საკსუნემის კრიპტოგრამას აღმოაჩენს, რომლის ამოხსნასაც აქსელი მოახერხებს. არნე საკსუნემის ეს ჩანაწერი, მიუთითებს იმაზე, რომ ადამიანს შეუძლია მიაღწიოს დედამიწის ცენტრს, თუ იგი ისლანდიაში მდებარე ვულკან სნეფლსის კრატერში ჩავა. ოტო ლიდენბროკი გადაწყვეტს, რომ ეს თავად გააკეთოს და აქსელთან ერთად ისლანდიაში მიემგზავრება.
ისლანდიაში პროფესორი ვინმე ჰანსს დაიქირავებს, ვინც მშვიდი, აუღელვებელი ადამიანი და თავისი ბატონის ყველა ბრძანებას უყოყმანოდ ასრულებს. თავდაპირველად, მოგზაურობა წარმატებით იწყება, მაგრამ პირველი პრობლემები მაშინ იწყება, როცა მოგზაურებს წყლის მარაგი შემოაკლდებათ და შემდეგ საბოლოოდ გამოელევათ. აქსელი უკვე სიკვდილის პირას არის, მაგრამ მამაცი და უშიშარი ჰანსი წყაროს აღმოჩენას მოახერხებს, რითაც მოგზაურებს საშუალება ეძლევათ განაგრძონ საკუთარი უჩვეულო მოგზაურობა.
ამის შემდეგ, ისინი ბრუნდებიან ჰამბურგში. აქსელი ცოლად ირთავს გრაუბენს, ვინც დიდი ხნის განმავლობაში უყვარდა. პროფესორი ლიდენბროკი საკუთარი უჩვეულო მოგზაურობით მთელ მსოფლიოში ცნობილი ხდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჟიულ ვერნის რომანები კატეგორია:1864 წლის რომანები კატეგორია:ფრანგული რომანები
წყლის მანანა
წყლის მანანა (Glyceria) — მრავალ ან ერთწლოვანი მცენარეების გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. 25 - 150 (200) სანტიმეტრი სიმაღლის ბალახებია. მიწისქვეშა მხოხავი ყლორტები აქვთ. იშვიათად ქმნიან კორდს.
დალარიკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
წყლის მანანა
50-მდე სახეობა გავრცელებულია დედამიწის სუბტროპიკულ და ზომიერად თბილ ქვეყნებში, ნაწილობრივ ტროპიკების მთიან რაიონებში. საქართველოში გვხვდება 5 სახეობა. შედარებით ფართოდ არის გავრცელებული G. arundinacea, G. fluitans, G. plicata.
იზრდებიან ტენიან ადგილებში, მდინარისპირა მდელოებსა და ჭაობებში. საშუალო ღირსების საკვები ბალახია. გუდაფშუტა სოკოთი დაავადებული ნედლი მცენარე შხამიანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:მარცვლოვანნი
ტალაგის საერთაშორისო აეროპორტი
ტალაგის საერთაშორისო აეროპორტი (Аэропорт Тала́ги) (IATA: ARH, ICAO: ULAA) — საერთაშორისო აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ არხანგელსკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 6 კმ-ში. გაიხსნა 1963 წლის 5 თებერვალს. აეროპორტი წარმოადგენს ავიაკომპანია Nordavia-ს ჰაბს. 2001 წელს მგზავრების რაოდენობამ 105 797 კაცი შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
სალემი (ესპანეთი)
სალემი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8,6 კმ². მოსახლეობა — 418 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
3 იუნონა
იუნონა (უმცროსი პლანეტის განსაზღვრით 3 იუნონა) — აღმოჩენის მიხედვით მესამე და ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ასტეროიდი ასტეროიდთა სარტყელში. ის ორი უზარმაზარი კლდოვანი ასტეროიდის (S ტიპის) ერთ-ერთი ნაწილია 15 ეუნომიასთან ერთად. მეცნიერთა შეფასებით, მისი მასა ასტეროიდთა სარტყლის მასის 1%-ს შეადგენს. იუნონა 1804 წლის 1-ლ სექტემბერს გერმანელმა ასტრონომმა კარლ ლ. ჰარინგმა აღმოაჩინა. ობიექტს 3 იუნონა ჰქვია მითოლოგიური იუნონას პატივსაცემად, რომელიც არის რომაული უმაღლესი ღვთაება.
ხორენ ოგანესიანი
ხორენ ოგანესიანი (Խորեն Հովհաննիսյան, აგრეთვე ცნობილი როგორც ხორენ ჰოჰანისიანი; დ. 10 იანვარი, 1995, ერევანი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — კარიერადასრულებული სომეხი და საბჭოთა ფეხბურთელი, რომელიც ნახევარმცველის პოზიციაზე თამაშობდა. იგი დღესდღეობით მენეჯერი და მწვრთნელია. მას 1979 წელს მიენიჭა სსრკ-ის სპორტის ოსტატის, საერთაშორისო დონის, ტიტული.
ოგანესიანი იყო სსრკ-ის ფეხბურთის ეროვნული ნაკრების წევრი. ძირითადად, იგი საკლუბო ფეხბურთს საბჭოთა კავშირის ტოპ ლიგასა და სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგაში, არარატ ერევანის შემადგენლობაში თამაშობდა. იგი ფართოდ ითვლება არარატის და ზოგადად სომხური ფეხბურთის ლეგენდად. სსრკ-ის ჩემპიონატებში მან ოფიციალურად 293 თამაში ჩაატარა და 93 გოლი გაიტანა არარატის მაისურით. 2003 წლის ნოემბერში, უეფას იუბილეს აღნიშვნის დროს, იგი სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციამ დაასახელა სომხეთის ოქროს მოთამაშედ - გასული 50 წლის განმავლობაში ქვეყნის ყველაზე გამორჩეულ მოთამაშედ.
სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის მიერ 2005 წელს ჩატარებულ გამოკითხვაში ოგანესიანი დაასახელეს მე–20 საუკუნის სომხეთის საუკეთესო მოთამაშედ.
ადრეული ცხოვრება
ხორენ ოგანესიანი დაიბადა 1955 წლის 10 იანვარს, ერევანში, სომხეთში, სპორტსმენების ოჯახში. მისი მამა იყო ძალოსანი, შემდეგ კი სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული მწვრთნელი. მისი დედა სპეციალობით ტანმოვარჯიშე იყო. ხორენის უფროსი ძმა ფეხბურთს თამაშობდა, ხოლო უმცროსი ძმა გახდა ძალოსანი და მოგვიანებით მიიღო სსრ კავშირის სპორტის ოსტატის ტიტული.
საერთაშორისო კარიერა
1975 წელს ოგანესიანი შეუერთდა საბჭოთა კავშირის 21-წლამდე ფეხბურთის ეროვნულ გუნდს, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ვალენტინ ნიკოლაევი. იგი იყო საბჭოთა კავშირის იმ ახალგაზრდული გუნდის მონაწილე, რომელმაც 21-წლამდელთა უეფას ეურო 1976 მოიგო.
ორენ ოგანესიანი 1979 წლიდან სსრკ-ის საფეხბურთო ნაკრებში თამაშობდა.