cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ცინცინატის ზოოპარკი და ბოტანიკური ბაღი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ზოოპარკის შესასვლელი ცინცინატის ზოოპარკი და ბოტანიკური ბაღი — ზოოლოგიური პარკი აშშ-ის ქალაქ ცინცინატში. ქალაქის საკუთრება. იმართება ცინცინატის ზოოლოგიურ საზოგადოებასთან ერთად. დაარსდა 1875 წელს. სიძველის მიხედვით აშშ-ში მეორეა. იკავებს 30 ჰექტარი ფართობის ტერიტორიას ქალაქის ფარგლებში, აგრეთვე მართავს 43 ჰექტარ საშენ მეურნეობას კლერმონტის ოლქში. აერთიანებს ცხოველების ერთ-ერთ უდიდეს კოლექციას, რომლის შემადგენლობაში 500 სახეობის 17000-მდე ეგზემპლარი შედის. ზოოპარკის შემადგენლობაშია აგრეთვე ბოტანიკური ბაღი, რომელიც მთელი მსოფლიოს 3000-მდე სახეობისა და ჯიშის მცენარეს მოიცავს; ისინი დემონსტრირებულია ბაღის ექსპოზიციებში და ბუნებრივ პირობებს ჰმატებს ცხოველთა სამყოფელს.
ზოოპარკს ეკუთვნის რეკორდი ტყვეობაში დასავლური ვაკის გორილის ახალდაბადებულთა რაოდენობის მიხედვით; სხვა ცხოველებიც, მათ შორის კომოდოს ვარანი, აზიური სპილო და შავი მარტორქა, წარმატებით გამრავლდნენ ზოოპარკის ფარგლებში. გამორჩეულ ექსპონატებს შორისაა თეთრი ბენგალური ვეფხვი და მრავალი სახეობის მწერი. ზოოპარკის საფრთხეში მყოფი ველური ბუნების კვლევის ცენტრი ატარებს კვლევებს სხვადასხვა რეპროდუქციული ტექნოლოგიის გამოყენებით; 1995 წელს განხორციელდა პირველი წარმატებული ინ-ვიტრო განაყოფიერების პროცედურა და დაიბადა გორილა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ზოოპარკები
დავით სამუშია
დავით სამუშია (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 80 კგ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, სოფია, ბულგარეთი, 75 კგ).
ამბრონე
აქ 1980 წლიდან იმართება ყოველწლიური მუსიკალური ფესტივალი.
ხაიმე II (მაიორკა)
ხაიმე II (Jaime II; დ. 31 მაისი, 1243 — გ. 29 მაისი, 1311) — მაიორკის მეფე, სერდანისა და რუსილიონის გრაფი 1276-1311 წლებში. ხაიმე I დამპყრობელისა და იოლანდა უნგრელის შვილი.
ბიოგრაფია
ხაიმე I-ის გარდაცვალების შემდეგ მისი სამფლობელო გაიყო ვაჟებზე ხაიმე II-მ მიიღო 4-დან 3 ბალეარის კუნძულები (მალიორკა, ივისა და ფორმენტერა), რუსილიონის საგრაფო და სერდანის საგრაფო, ასევე მონპელიეს სენიორია, ომელასის საბარონო და კარლადესის სავიკონტო. ამ სახელმწიფოებრივმა გაერთიანებებმა ერთად ჩამოაყალიბეს არაგონის ვასალი მაიორკის სამეფო. გარდა ამისა ხაიმე II ხარკს უხდიდა ბალეარის მეოთხე კუნძულ მენორკაზე გაბატონებულ მუსლიმებს. ამგვარად მისი გავლენის ქვეშ უფრო მეტი ტერიტორია აღმოჩნდა ვიდრე მისი ძმის პედრო არაგონელის ხელში.
ძმის გარდაცვალების შემდეგ ხაიმეს აღარ უნდოდა დარჩენილიყო არაგონის ვასალად. გაერთიანდა საფრანგეთის მეფე ფილიპ III-ს და რომის პაპ მარტინ IV-ს არაგონის ახალი მეფის, თავისი ძმისშვილის ალფონსო III-ის წინააღმდეგ, თუმცა 1285 წელს ფორმიგესის ბრძოლაში დამარცხდა. ალფონსო III-მ მოახდინა ბალეარის კუნძულების ანექსია. 1287 წელს არაბებისაგან მენორკაც გაათავისუფლა.
1295 წელს რომის ახალი პაპის ბონიფაციუს VIII-ის შუამდგომლობით ბალეარის კუნძულები ხაიმე II-ს დაუბრუნდა. ამის შემდეგ მას აღარ უბრძოლია. დარჩენილი პერიოდი მან ქალაქების გამაგრებას და ეკონომიკის გაძლიერებას მოანდომა. მან ჩაატარა ფულის რეფორმა, ხელი შეუწყო ხალხური ხელნაკეთების განვითარებას, ეკლესიებისა და სასახლეების მშენებლობას პერპინიანში და პალმაში. დააარსა დიპლომატიური საკონსულოები გრანადასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაიორკის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 31 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1243 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1311 კატეგორია:ბარსელონის დინასტია
ირაკლი ძიმისტარაშვილი
ირაკლი ძიმისტარაშვილი (დ. 26 იანვარი, 1999, ოზურგეთი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ახალგაზრდებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2018, 60 კგ), ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2016, იზმირი, თურქეთი, 54 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
ელ-პენიონი (ბოლივარი)
ელ-პენიონი (El Peñón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7.871 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 352 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ოსმალეთის ბანკი
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ბანკები კატეგორია:ოსმალეთის იმპერია კატეგორია:თურქეთის ეკონომიკური ისტორია
მაკარის რაიონი
მაკარის რაიონი (Distrito de Macari) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მელგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 970 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 731 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 673.78 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მელგარის პროვინციის რაიონები
აღთაფა
აღთაფა (Ağtəpə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში.
ყარავაღის პირველი ომის დროს სოფელი სომხეთის შეიარაღებულმა ძალებმა დაიკავეს. 2020 წლის 20 ოქტომბერს აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა, ყარაბაღის მეორე ომის დროს, სოფელი სომხური ოკუპაციისგან გაათავისუფლეს.
სქოლიო
კატეგორია:ჯაბრაილის რაიონის სოფლები
კორეული მელა
კორეული მელა ან კორეული წითური მელა (Vulpes vulpes peculiosa) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ძაღლისებრთა ოჯახისა. ჩვეულებრივი მელის ქვესახეობა. გავრცელებულია კორეასა და ჩრდილოეთ ჩინეთში.
აღწერა
კორეული მელის სხეულის სიგრძეა 66-68 სმ, კუდის სიგრძე 42-44 სმ, ხოლო წონა 4,1-5,9 კგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ძუძუმწოვრები კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის ძუძუმწოვრები კატეგორია:მელა
ნინო ლომჯარია
ნინო ლომჯარია (დ. 15 თებერვალი, 1984, ოზურგეთი, საქართველოს სსრ) — ქართველი იურისტი, საქართველოს სახალხო დამცველი 2017 წლის 7 დეკემბრიდან 2022 წლის 8 დეკემბრამდე.
ბიოგრაფია
ნინო ლომჯარია დაიბადა 1984 წლის 15 თებერვალს, ოზურგეთში. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი მაგისტრის ხარისხით სამართალში 2006 წელს; სენტ-ლუისის (აშშ) ვაშინგტონის სახელობის უნივერსიტეტის სამაგისტრო პროგრამა 2011 წელს.
2003-2004 წლებში საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია (საია), იურიდული დახმარების ცენტრის ასისტენტი; 2005-2007 წლებში საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია, იურისტი; 2008-2010 წლებში საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია, საარჩევნო პროექტების კოორდინატორი; 2011 წელს ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი, სამართლის პროფესორის ასისტენტი; 2014-2015 წლებში. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოწვეული პროფესორი; 2011-2015 წლებში. „სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება“ (ISFED), აღმასრულებელი დირექტორი; 2015-2016 წლებში „ევროპული სადამკვირვებლო ორგანიზაციების ქსელი (ENEMO)“, გენერალური მდივანი; 2016 წელს „სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება“ (ISFED), იურიდიული და საარჩევნო კონსულტანტი; 2016-2017 წლებში სახელმწიფო აუდიტის სამსახური, გენერალური აუდიტორის პირველი მოადგილე; 2017 წლიდან საქართველოს უნივერსიტეტი, მოწვეული ლექტორი; 2017 წლის 7 დეკემბრიდან 2022 წლის 8 დეკემბრამდე საქართველოს სახალხო დამცველი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს ომბუდსმენები კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ქალები კატეგორია:საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის წევრები ნინო
მოჰამედ ფარაჰ აიდიდი
მოჰამედ ფარაჰ აიდიდი (محمد فرح عيديد; დ. 15 დეკემბერი, 1934, ბელედუეინი, სომალი — გ. 2 აგვისტო, 1996, მოგადიშო, სომალი) — სომალის პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, ქვეყნის თვითგამოცხადებული პრეზიდენტი. თანამდებობა ეკავა 1995 წლის 15 ივლისიდან 1996 წლის 1 აგვისტომდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:სომალის პრეზიდენტები კატეგორია:მოკლული პრეზიდენტები კატეგორია:ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ანდიჯანის ოლქი
ანდიჯანის ოლქი (ვილაეთი) (Andijon viloyati) — უზბეკეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ანდიჯანი.
ზოგადი მიმოხილვა
შეიქმნა 1941 წლის 6 მარტს. მდებარეობს რესპუბლიკის აღმოსავლეთ ნაწილში, ფერღანის ველის აღმოსავლეთით. ფართობი 4.2 ათასი კმ². ზედაპირი ვაკეა, რომელიც ფერღანისა და ალაის ქედის მთისწინეთში გადადის. მთავარი მდინარეა ყარადარია (სირდარიის ერთ-ერთი სათავე). ანდიჯანის ოლქი უზბეკეთის მებამბეობისა და ნავთობის მოპოვების ერთ-ერთი მთავარი რაიონია. გაყვანილია დიდი ფერღანის, სამხრეთ ფერღანის, დიდი ანდინჯანისა და სხვა მაგისტრალური არხები. ნათესი ფართობი დაახლოებით 3/4 ბამბას უჭირავს. განვითარებულია მებაღეობა, მევენახეობა, სახორცე-სარძევე და სახორცე-საცხიმე მეცხოველეობა.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის ოლქები
ყველაფერი რაც შენგან დამრჩა
სიუჟეტი
ბავშვობაში დაობლებულმა ოზგურმა პატარაობა დედის და მამის გარეშე გაატარა. ბაბუამ ბავშობიდანვე ათამამებდა მას. ოზგური მისი მთელი ცხოვრების მანძილზე მხოლოდ საკუთარ თავზე ფიქრობდა, მაგრამ მოკლე დროშივე მისი ცხოვრება რადიკალურად იცვლება. იგი მის 18-ე დაბადების დღეზე გაიგებს, რომ ბაბუის მემკვიდრეობის მისაღებად უნდა შეასრულოს მისი დანატოვარი ანდერძი, ერთ-ერთი მათგანი კი ასეთია: მან უნდა დატოვოს სტამბოლის მდიდრული ცხოვრება და საცხოვრებლად ერთი წლით პატარა სოფელში უნდა გადავიდეს, წინააღმდეგ შემთხვევაში, იგი მემკვიდრეობის ძალიან მცირე ნაწილს მიიღებს, ხოლო დარჩენილი კი საქველმოქმედო ფონდს გადაერიცხება. ოზგური მიემგზავრება სოფელში, სადაც გაიცნობს გოგონას სახელად ელიფს.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ფილმები კატეგორია:თურქული ფილმები კატეგორია:თურქულენოვანი ფილმები კატეგორია:რომანტიკული დრამები კატეგორია:2010-იანი წლების დრამატული ფილმები
Look Who's Talking: The Album
ევროპაში პოპულარობა ჰქონდათ ამ ალბომის სინგლებს „Look Whos Talking!“, „Away From Home“ და „Let The Beat Go On“.
სქოლიო
კატეგორია:Dr. Alban-ის ალბომები კატეგორია:1995 წლის ალბომები კატეგორია:BMG-ის ალბომები
პინილიოსი
პინილიოსი (Pinillos) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22.801 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 753.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
პეტრე ნაკაშიძე
პეტრე გიორგის ძე ნაკაშიძე (დ. 1838, გურიანთა, რუსეთის იმპერია — გ. 10 ივლისი, 1895, ბორჯომი, რუსეთის იმპერია) — ქართველი პუბლიცისტი, ილია ნაკაშიძის მამა.
ბიოგრაფია
1857 წელს ილია ჭავჭავაძესთან ერთად შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა აღმოსავლურ ფაკულტეტზე. ერთხანს მოსკოვში ლაზარევის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში და მოსკოვის უნივერსიტეტში მსახურობდა ქართული ენის მასწავლებლად. იყო ვარშავაში, საიდანაც ილია ჭავჭავაძეს მიაწვდინა პოლონეთის 1863 წლის აჯანყებისადმი მიძღვნილი „სამგზავრო წერილები“ (დაიბეჭდა „საქართველოს მოამბეში“, N7, 1963 წ.), მასში გამოხატავდა თერგდალეულთა შეხედულებებს. ნაკაშიძეს მიუძღვნა ილია ჭავჭავაძემ პოემები „მეფე დიმიტრი თავდადებული“ და „ქართვლის დედა“. ცოლად ჰყავდა ბარბარე, პოდპოლკოვნიკ სოლომონ ონიკაშვილის ქალიშვილი; მათი შვილი იყო პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე ილია ნაკაშიძე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი კატეგორია:თერგდალეულები პეტრე
ზვიად სულიკაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ლევან ჭელიძე
ლევან ჭელიძე (დ. 1 ივნისი, 2000, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატისა და ახალგაზრული ოლიმპიური ფესტივალის  ბრინჯაოს პრიზიორი (2017, +90 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
ოტოკის რაიონი
ოტოკის რაიონი (Distrito de Otoca) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლუკანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 800 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 461 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 720.2 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუკანასის პროვინციის რაიონები
ნუნიოის რაიონი
ნუნიოის რაიონი (Distrito de Nuñoa) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მელგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 016 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 598 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 200 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მელგარის პროვინციის რაიონები
თაკი-ქისრა
თაკი-ქისრა, თაკი-ქისრის მეჩეთი (სპარსული: „طاق کسری“,  ტრანსკრიპცია „Taq-i Kisra“, „Taq-e Kesra“) ნიშნავს „ხოსროს აივანს“. განეკუთვნება სასანიანთა ირანის ეპოქას და არის ერთადერთი გადარჩენილი სასახლის ნანგრევებია ძველ ქალაქ ქტესიფონში. ამჟამად, მდებარეობს ერაყში, პატარა ქალაქ სალმან–პაკთან. მისი თაღი ითვლება არქიტექტურის ისტორიულ და მსოფლიოში უდიდეს უწყვეტ აგურის ძეგლად.
ისტორია
მეჩეთის დაარსების ზუსტი თარიღი უცნობია. ზოგიერთი ისტორიკოსის აზრით, მისი დამაარსებელია შაპურ I, რომელიც მართავდა ირანს 242-272 წ.წ. ზოგს მიაჩნია, რომ ის აშენდა ხოსრო I ანუშირვანის მიერ ბიზანტიელთა წინააღმდეგ მოწყობილი კამპანიის შემდეგ 543 წელს. ფასადის მხარეს თაღოვანი დარბაზი ღიაა. დარბაზის სიმაღლე 50 მ-ია, ხოლო ფართობი 37x26 მმ². ეს იყო მანამდე არსებულ ძეგლებს შორის ყველაზე დიდი კაპიტელი.
თაღი იყო საიმპერატორო სასახლის კომპლექსის ნაწილი. სამეფო დარბაზი, სავარაუდოდ, მდებარეობდა თაღის ქვეშ ან უკან. იყო სიმაღლით 30 მ-ზე მეტი (110 ფუტი) და იკავებდა ფართობს სიგრძით 48 მ და სიგანით 24 მ. თაღის სისქე დაახლოებით 1 მ-ია, ხოლო საძირკვლის კედლების სიმაღლე 7 მ. თაღოვანი რკალი აგებულია ცენტრირების გარეშე. ეს რომ ადვილი შესაძლებელი ყოფილიყო, რამდენიმე მეთოდი იქნა გამოყენებული. მაგ: აგური გადახრილი იყო ვერტიკალიდან 18 გრადუსით, რაც ქმნიდა საშუალებას მშენებლობის დროს უკანა კედელზე ყოფილიყო მიყრდნობილი. გამოიყენებოდა სწრაფად საშრობი ცემენტი, რომელიც აადვილებდა ახალდაწყობილ აგურზე მალევე მიეშენებინათ აგურების ახალი რიგი.
თაკი-ქისრა – მხოლოდ ეს შენობა გადარჩა იმ ქალაქის მიწაზე, რომელიც თითქმის შვიდი საუკუნის განმავლობაში (ძვ.წ. II – ახ. წ. VII) წარმოადგენდა ძველი სპარსეთის იმპერიის მემკვიდრე დინასტიების - პართელთა და სასნიდთა შაჰების მთავარ დედაქალაქს.
ეს მთავარი სტრუქტურა დაიპყრეს არაბებმა 637 წელს, როცა დაიპყრეს ძველი სპარსეთის იმპერია. ისინი მას იყენებოდნენ მეჩეთად, მანამდე სანამ ტერიტორია ნელ-ნელა არ იქნა დატოვებული.
ძეგლი წარმოადგენდა პოეტ ხაკანის ინტერესის საგანს, რომელმაც მისი ნანგრევები მოინახულა მე-12 საუკუნეში.
დოკუმენტალისტიკა
2017 წელს ნიდერლანდებში დაფუძნებულმა პეჯმან აქბარზადემ გადაიღო პირველი დოკუმენტური ფილმი თაკი-ქისრაზე. მონუმენტს სერიოზული საფრთხე შეექმნა 2015-2016 წწ. „ISIS“-ის ტერორისტული თავდასხმების შედეგად. ფილმის გადაღების ძირითადი მიზანი იყო სტრუქტურის დაფიქსირება მანამ, სანამ მთლიანად განადგურდებოდა იგი. ავტორთა კოლექტივს ორჯერ მოუწია ერაყში ჩასვლა მის გადასაღებად. ფილმი იკვლევს შენობის ისტორიას და არქიტექტურას. კვლევაში მონაწილეობს ცნობილ მეცნიერთა და არქეოლოგთა ჯგუფი სხვადასხვა ქვეყნებიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერაყის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ერაყი კატეგორია:საკულტო შენობა-ნაგებობები‎ კატეგორია:რელიგია კატეგორია:კულტურა კატეგორია:ისლამი კატეგორია:სპარსული არქიტექტურა
გივი გოგიჩაიშვილი
გივი სიმონის ძე გოგიჩაიშვილი (დ. 23 ივნისი, 1918, ზუგდიდი — გ. 17 იანვარი, 1977, თბილისი) — ქართველი მწერალი.
პირველი მოთხრობა „გადამწყვეტი შამათი“ 1944 წელს გამოაქვეყნა, მოთხრობების პირველი კრებული „ცისარტყელა“ – 1953 წელს. ავტორია რომანებისა: „პირველი დღეები“, (1959); „გაზაფხულიდან გაზაფხულამდე“, (1965); „სამაია“, (1975) და მოთხრობათა კრებულებისა. მარტინა მინტეგი-ბილბაოსთან ერთად თარგმნა ბ. პერეს გალდოსის, რ. პანილიას თხუზულებები. გოგიჩაიშვილის რამდენიმე რომანი და მოთხრობა თარგმნილია რუსულ, უკრაინულ, აზერბაიჯანულ და სხვა ენებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1977 კატეგორია:ქართველი მწერლები გივი კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
რეხიდორი (ბოლივარი)
რეხიდორი (Regidor) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4.511 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 420 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ოსმანიზმი
ოსმანიზმი — პოლიტიკური დოქტრინა ოსმალეთის იმპერიაში. წამოაყენეს ახალგაზრდა თურქებმა XIX საუკუნის დასასრულს. თავდაპირველად აცხადებდა იმპერიის ყველა ქვეშევრდომის თანასწორუფლებიანობას, მიუხედავად მათი ეთნიკური წარმომავლობისა და რელიგიისა. ოსმანიზმი თანდათანობით გახდა არათურქი ხალხების გათურქების საშუალება. ოსმანიზმის მეშვეობით „ახალგაზრდა თურქებს“ სურდათ ერთიანი ოსმალური ერის შექმნა, არათურქულ ბურჟუაზიასთან მეტოქეობაში თურქული ბურჟუაზიის პოზიციების განმტკიცება, დაპყრობილი ხალხების ეროვნული წინააღმდეგობის დასუსტება. ტრიპოლიტანიის ომმა (1911-1912) და ბალკანეთის ომებმა (1912-1913) ნიადაგი გამოაცალა ოსმანიზმს და მან ადგილი დაუთმო პანთურქიზმსა და პანისლამიზმს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერია კატეგორია:ნაციონალისტური მოძრაობები
ბურსუჩენი
ბურსუჩენი (Bursuceni) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 117 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 107 ადამიანს შეადგენდა.
ჰათამლარი (თოუზი)
ჰათამლარი  (Hətəmlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ზენგიდები
ზენგიდები ან ზენგიდთა დინასტია — მუსლიმ ოღუზ-თურქთა დინასტია, რომელიც ლევანტის და ზემო მესოპოტამიის ტერიტორიებს სელჩუკთა იმპერიის სახელით მართავდა.
ისტორია
ზენგიდთა დინასტია 1127 წელს მოსულის სელჩუკმა გამგებელმა (ათაბაგი) იმად ალ-დინ ზანჯიმ დააარსა. ის ჩრდილოეთ ერაყის და სირიის გამოჩენილ პიროვნებად იქცა მას შემდეგ, რაც 1128 წელს დაიკავა ალეპო, ხოლო 1144 წელს ჯვაროსნების წინააღმდეგ ბრძოლაში დაიპყრო ედესის საგრაფო, რამაც მას დიდი გავლენა მოუტანა და ის ისლამური სამყაროს „გმირად“ იქცა, თუმცა ეს წარმატება დიდხანს არ გაგრძელებულა, 1146 წელს ის საკუთარმა მონამ მოკლა.
ზანჯის სიკვდილის შემდეგ, მისი სამფლობელო მემკვიდრეებმა გადაინაწილა; მოსული და ჩრდილოეთ ერაყი მის უფროს ვაჟს, სალფ ად-დინ ღაზი I-ს ერგო, ხოლო ალეპო და ედესა კი მის მეორე შვილს, ნურ ალ-დინს გადაეცა. ნურ ალ-დინი ისეთივე წარმატებული აღმოჩნდა როგორც მამამისი. 1146 წელს ინაბის ბრძოლაში მან დაამარცხა ანტიოქიის გრაფი რაიმუნდ დე პუატიე, რომელიც ბრძოლაში დაიღუპა. შემდეგ წელს ნურ ალ-დინმა დაიკავა ედესის დანარჩენი ტერიტორია, რომელიც ევფრატის დასავლეთ სანაპიროზე მდებარეობდა. 1154 წელს მან მისი წარმატება დააგვირგვინა ბურიდებისგან დამასკოს დაპყრობით.
ახლა უკვე, როგორც დამასკოს მმართველი, ნურ ალ-დინის წარმატება კვლავ გრძელდებოდა. ჯვაროსნებთან ბრძოლაში მან ანტიოქიის მთავარი რენო დე შატიიონი ტყვედ ჩაიგდო და მისი ტერიტორიები მნიშვნელოვნად შეამცირა. 1160-იანი წლებისთვის ნურ ალ-დინი ფატიმიდთა ხალიფატის მიწების გასაკონტროლებლად კონკურენციას უწევდა იერუსალიმის მეფე ამალრიკ I-ს. საბოლოო ჯამში, 1169 წელს ნურ ალ-დინის ქურთი მხედართმთავარი, შირუხი წარმატებული აღმოჩნდა ეგვიპტის დაპყრობაში. შირუხის შვილიშვილმა და უკვე ეგვიპტის მმართველმა სალადინმა, იმთავითვე უარყო ნურ ალ-დინს გავლენა.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ისტორიული სახელმწიფოები
მინდია ფეტვიაშვილი
მინდია ფეტვიაშვილი (დ. ) — ქართული სპორტი (მკლავჭიდი), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (1995, მოსკოვი, რუსეთი, 70 კგ), მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (1996, ვირჯინია ბიჩი, აშშ, 75 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
დუბინინო (ბაშკირეთი)
დუბინინო  (Дубинин) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 45 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 57 კილომეტრით.
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
რიო-ვიეხო
რიო-ვიეხო (Rio Viejo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15.223 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.414 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ანშიეტა (სანტა-კატარინა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 380 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27.5 კმ²-ზე. ფართობი 231 991 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ჰუნანლარი
ჰუნანლარი  (Hunanlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,674 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ხორეზმის ოლქი
ხორეზმის ოლქი (ვილაეთი) (Xorazm viloyati) — უზბეკეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ურგენჩი.
ზოგადი მიმოხილვა
შეიქმნა 1938 წლის 15 იანვარს. მდებარეობს რესპუბლიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ამურდარიის ქვემო დინების მარცხენა ნაპირეთში. ფართობი 6.3 ათასი კმ². ხორეზმის ოლქის ტერიტორია დაბლობი ვაკეა (სიმაღლე 100 მეტრამდე), მდინარე ამუდარიის ძველი დელტის ნაწილი. დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით ეკვრის ყარაყუმის უდაბნო. მთავარი მდინარეა ამუდარია, რომელსაც ფართოდ იყენებენ სარწყავად. ბევრია პატარა მლაშე ტბა. ხორეზმის ოლქი უზბეკეთის რესპუბლიკის ერთ-ერთი მთავარი რაიონია. მრეწველობის დარგებიდან მთავარია მსუბუქი და კვების მრეწველობა. ნათესი ფართობი მთლიანად სარწყავია. ფართობის 62.7% უკავია ბამბის ნათესებს. მოჰყავთ მარცვლეული, საკვები კულტურები, კარტოფილი, ბოსტნეულ-ბაღჩეული, ხილი და სხვა. მეცხოველეობა სახორცე-სარძეო მიმართულებისაა. მისდევენ მეაბრეშუმეობას. განვითარებულია სარკინიგზო, საავტომობილო და საჰაერო ტრანსპორტი.
ჯილდოები და მედლები
ოლქი დაჯილდოებულია ლენინის (1963) და შრომის წითელი დროშის (1971) ორდენებით.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის ოლქები
ორურილიოს რაიონი
ორურილიოს რაიონი (Distrito de Orurillo) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მელგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 890 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 449 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 379.05 კმ²-ია.
კიტვე
კიტვე (Kitwe) — ქალაქი ზამბიის ცენტრალურ ნაწილში, მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით ქვეყნის მეორე ქალაქი ლუსაკის შემდეგ. 1961 წელს სოფლები კიტვე და ნკანა გაერთიანდნენ, რის შემდეგაც დასახლებულ პუნქტს სახელად ეწოდა კიტვე. ქალაქის სტატუსი მიიღო 1966 წელს.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს კოპერბელტის პროვინციის ჩრდილოეთით, ქალაქ კალულუშიდან 14 კმ-ით აღმოსავლეთით, ზღვის დონიდან 1212 მეტრ სიმაღლეზე. ქვეყნის სატრანსპორტო კვანძი და მთავარი სამრეწველო ცენტრი.
ეკონომიკა და ტრანსპორტი
thumb|left|250px|სპილენძის საბადო ქალაქთან ახლოს მდებარეობს სპილენძის და სპილენძ-ნიკელის მადნების დიდი საბადო. აქ მდებარეობს ზამბიაში უდიდესი სპილენძის სადნობი ქარხანა, რომელიც აწარმოებს 200 000 ტონამდე სპილენძს წელიწადში. ქალაქში ასევე მოქმედებს მანქანათმშენებლობის საწარმოები, ქიმიური, ავეჯის, კვების და სამკერვალო მრეწველობის საწარმოები.
ქალაქში მდებარეობს რკინიგზის სადგური. სამგზავრო სარკინიგზო კავშირი არსებობს ქალაქებთან: ლუსაკა, ნდოლა და ლივინგსტონი, ხოლო სატვირთო სარკინიგზო ხაზები გრძელდება კიტვედან ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე მეშახტეთა ქალაქებისკენ.
ქალაქიდან 12 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს აეროპორტი 2000 მეტრი ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლის სიგრძით. 2005–2008 წლებში აეროპორტი რემონტის გამო დაიკეტა, ხოლო შემდეგ ისევ გაიხსნა. მაგრამ, რეგულარული რეისები ჯერაც არ ხორციელდება. ნდოლის აეროპორტი მდებარეობს 60 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით კიტვედან, ის იღებს რეგულარულ რეისებს ლუსაკიდან, სოლვეზიდან, ადის-აბებიდან, ნაირობიდან და იოჰანესბურგიდან.
სპორტი
კიტვეში არსებობენ საფეხბურთო კლუბები „ნკანა“ და „პაუერ დაინამოზი“.
დამეგობრებული ქალაქები
კიტვეს დამეგობრებული ქალაქებია:
სქოლიო
კატეგორია:ზამბიის ქალაქები
ელზა კრაულინა
ელზა კრაულინა (Elza Krauliņa; დ. 4 აგვისტო, 1920, სლოკი, ლატვია — გ. 7 იანვარი, 2002, რიგა) — ლატვიელი ფიზიკოსი.
ლიტერატურა
ელზა კარლის ასული კრაულინა დაიბადა 1920 წლის 4 აგვისტოს, ქალაქ სლოკში (ლატვია). კრაულინამ საშუალო სასწავლებელი დაამთავრა 1939 წელს. შემდგომ მან სწავლა განაგრძო რიგის უნივერსიტეტში, საბუნებისმეტყველო-მათემატიკური ფაკულტეტის ფიზიკის განყოფილებაზე, თუმცა 1941 წელს მეორე მსოფლიო ომის დაწყების გამო სტუდენტმა კრაულინამ სწავლა შეწყვიტა. 1942 წელს იგი მივლინებულ იქნა რიგის კალინინის რაიონის ალკკ საოლქო კომიტეტის სინსტუქტორად სამხედრო საქმეში. 1944 წელს საბჭოთა ჯარების მიერ ქალაქ დაუგავპილსის განთავისუფლების შემდეგ იგი დანიშნეს გაზეთ „პადომიუ იაუნატნეს“ პესუხიემგებელ მდივნად. 1945 წელს მან თავი აღიდგინა რიგის უნივერსიტეტში და შეთავსებით მუშაობა განაგრძო „ცინიას“ კორესპონდენციის განყოფილების გამგედ. 1949 წლიდან ელზამ სრულიად ფიზიკის შესწავლა დაიწყო და შევიდა ლენინგრადის უნივერსიტეტის ასპირანტურაში. ასპირანტურის დამთავრების შემდეგ იგი დაბრუნდა სამშობლოში. სამშობლოში იგი დანიშნეს რიგის უნივერსიტეტის ექსპერიმენტალური ფიზიკის კათედრის ჯერ ასისტენტად, ხოლო შემდგომ უფროს მასწავლებლდად და დოცენტად. 1954 წელს კრაულინამ ლენინგრადის უნივერსიტეტში დაიცვა ფიზიკა-მათემტიკის მეცნიერებათა ხარისხი შემდეგ თემაზე: „მეორე რიგის დარტყმათა როლი ვერცხლისწყლისა და ნატრიუმის ორთქლების ნარევის ფლუორესენციის დროს“. 1956-1959 წლებში კრაულინა მუშაობდა რიგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის დეკანად, ხოლო 1958-1959 წლებში ხელმძღვანელობდა ექსპერიმენტალური ფიზიკის კათედრას. 1967-1979 წლებში კრაულინა ხელმძღვანელობდა სპექტროსკოპიის პრობლემურ ლაბორატორიას.
მოღვაწეობა
ელზა კრაულინას მეცნიერული მოღვაწეობა უმთავრესად ერთი დიდი პრობლემის ირგვლივ არის თავმოყრილი: როცა სხვადასხვა ლითონის ორთქლების ნარევში ატომების ერთ ტიპს ოპტიკური გზით მიენიჭება დამატებითი ენერგია და მეორე გვარის დაჯახებისას ეს ატომები მიღებულ ენერგიას გადასხემენ სხვა ტიპის ლითონის ორთქლის ატომებს. იმ პერიოდში, როდესაც კრაულინა ამ საკითხის შესწავლას შეუდგა (აღსანიშნავია ფრიშის ხელმძღვანელობით) მაშინ ეს პრობლემა მხოლოდნაწილობრივ იყო შესწავლილი.
კრაულინას კვლევითი მუშაობის თავისებურება გამოიხატა ატომების ურთიერთქმედების პროცესების კოლპლექსურ შესწავლაში. ლაბორატორიაში კრაულინამ სხვადასხვა მეთოდიკა მიიღო: სპექტრული სხივის კონტურების შესწავლა, თეორიული პრობლემების დამუშავება, პოლარიზებული გაზომვები.
1971 წელს კრაულინამ ლენინგრადის უნივერსიტეტში დაიცვა დისერტაცია ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხის მოსაპოვებლად თემაზე: „აღგზნების ენერგიის გადაცემა ლითონების ორთქლების ნარევის სენსიბილიზებული ფლუორესცენციის დროს“.
1975 წელს თბილისში ატომური ფიზიკისადმი მიძღვნილი საერთაშორისო კონფერენცია გაიმართა რომლის მუშაობაში ელზა მონაწილეობა მიიღო ელზა კრაულინამაც.
ბელეშეშტი (სინჯერეის რაიონი)
ანტონოვკა (Antonovca) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 127 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 737 ადამიანს შეადგენდა.
ელზა კრაულინა
მოღვაწეობა
კრაულინამ შეძლო სპექტროსკოპიის პრობლემური ლაბორატორიის ბაზაზე ფართო მეცნიერული თანამშრომლობა დაეწყო სხვა უმაღლეს სასწავლებლებსა და სამეცნიერო დაწესებულებებთამ როგორც საბჭოთა კავშირში, ისე მის საზღვარგარეთაც. ელზა კრაულინა ლენინის ორდენისა და მრავალი მედლისა და სიგელის მფლობელია. იგი ცნობილია, როგორც მეცნიერების დაუღალავი პროპაგანდისტი: გამოდიოდა მოხსენებებითსა და ლექციებით, რადიოთი, ტელევიზიით, ქარხანებსა და კოლმეურნეობებში.
ბელეშეშტი (სინჯერეის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
ელზა კრაულინა
მოღვაწეობა
ელზა კრაულინა გარდაიცვალა 2002 წლის 7 იანვარს, 82 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ლატვიელი ფიზიკოსები
სან-კრისტობალი (ბოლივარი)
სან-კრისტობალი (San Cristobal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6.578 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლების სია
ეს არის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლების სია, დალაგებული ქრონოლოგიურად, დაწყებული პირველი სახლის კონსოლებით, როგორებიცაა პირველი თაობის Atari-ის Pong და Magnavox-ის კარტრიჯული Odyssey, დამთავრებული მერვე თაობით: Microsoft-ის Xbox, Sony-ის PlayStation 4 და Nintendo-ს Nintendo Wii U.
სია დაყოფილია ეპოქებად, მაგალითად, პირველი თაობის კონსოლები, მეორე, მესამე და ასე შემდეგ. ზოგიერთი ეპოქა, აგრეთვე მოიხსენიება ბიტების მიხედვით, მაგალითად 8 ბიტიანების ეპოქა, 16 ბიტიანების ეპოქა და ა.შ. სახლის კონსოლების „ბიტებად“ აღნიშვნა დაიწყეს მესამე თაობის მიწურულს და 16 ბიტიანი სათამაშო კონსოლების გამოჩენისას, წინა თაობებისგან განსასხვავებლად.
ეს სია არ მოიცავს სხვა სახის ვიდეო თამაშების კონსოლებს, როგორიც არის პორტატიული კონსოლები, რომლებიც როგორც წესი, მათი ზომიდან გამომდინარე, სახლის კონსოლებთან შედარებით დაბალი მახასიათებლებით გამოირჩევიან და აგრეთვე მიკროკონსოლები — ძირითადად Android-ზე დაფუძნებული დაბალფასიანი სისტემები, ან გამოყოფილი კონსოლები, რომლებშიც ჩაშენებულია ვიდეო თამაშები და არ გამოიყენებენ რაიმე სახის ფიზიკურ მედია საშუალებებს. დროდადრო კონსოლების ფორმა და შესაძლებლობები იცვლება. სიაში არ არის წარმოდგენილი კონსოლის სახეშეცვლილი და განახლებული ვერსიები.
მერვე თაობა (2012–დღემდე)
Nintendo Switch (ადრე NX) გამოვიდა ამავე პერიოდში, 2017 წლის 3 მარტს, მაგრამ მიიჩნეულია როგორც ჰიბრიდული კონსოლი, რომელიც თავის თავში მოიცავს სახლის და პორტატიულ სისტემას.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები
პუკიოს რაიონი
პუკიოს რაიონი (Distrito de Puquio) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლუკანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 214 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 020 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 866.43 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუკანასის პროვინციის რაიონები
ნიკოლოზ კაციაშვილი
ნიკოლოზ (კოლა) კაციაშვილი (დ. 1875, გომი, გორის მაზრა — გ. 19 თებერვალი, 1919) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
კოლა კაციაშვილი დაიბადა 1875 წელს, სოფელ გომში. სწავლობდა ტფილისის სათავადაზნაურო ქართულ გიმნაზიაში.
1899 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. 1905 წლიდან მუშაობდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის "მენშევიკების ფრაქციაში"; ცხოვრობდა მშობლიურ სოფელში და ეწეოდა მეურნეობას; აქტიურად მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციურ მოძრაობაში გორის მაზრაში. რამდენჯერმე დააპატიმრეს პოლიტიკური საბაბით. 1907 წელს იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის ლონდონის ყრილობის დელეგატი. 1907 წელს აირჩიეს რუსეთის იმპერიის II მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ტფილისის გუბერნიიდან ; მუშაობდა სოციალ-დემოკრატიულ ფრაქციაში. 1907 წლის 3 ივნისს მეორე სახელმწიფო სათათბირო დაშალეს და სოციალ-დემოკრატიული ფრაქციის დეპუტატები პასუხისგებაში მისცეს სისხლის სამართლის დებულების 100-ე და 102-ე მუხლებით, ტერორისტული აქტის მოწყობის მცდელობის ბრალდებით. იგი იჯდა პეტერბურგის ციხეში, სადაც ჯანმრთელობა ძლიერ შეერყა. საპატიმროდან გათავისუფლების შემდეგ დაბრუნდა და ცხოვრობდა საკუთარ სოფელში, ქვემო-გომში პოლიციის საიდუმლო მეთვალყურეობის ქვეშ. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. გარდაიცვალა 1919 წელს. დაკრძალულია სოფელ გომის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის II მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები
იოზეფ ფრაუნჰოფერი
იოზეფ ფრაუნჰოფერი (დ. 6 მარტი, 1787, სტრაუბინგი — გ. 7 ივნისი, 1826, მიუნხენი) — გერმანელი ფიზიკოსი. მან დაამზადა ოპტიკური მინა, შექმნა სპექტროსკოპი და დიფრაქციული მესერი. 1814 წელს აღმოაჩინა და შიესწავლა მზის სპექტრში მუქი ხაზები, რომელსაც დღესდღეობით ფრაუნჰოფერის ხაზები ეწოდება.
ბიოგრაფია
იოზეფ ფრაუნჰოფერი დაიბადა 1787 წლის 7 მარტს სტრაუბინგში, ღარიბი მეშუშუის ოჯახში. იგი ფრენც ხავერ ფრაუნჰოფერის და მარია ანა ფროლიჩის მეთერთმეტე შვილი იყო. 11 წლის ასაკში ფრაუნჰოფერი მიაბარს სარკისა და შუშის სახელოსნოში პრაქტიკანტად. ამ სახელოსნოს ხელმძღვანელობდა ფილიპ ანტონ ვეიჩელსბერგერი. ფრაუნჰოფერმა მეცნიერული გამოკვლევები დაიწყო მაშინ, როდესაც ერთ-ერთი მსხვილი ოპტიკური სახელოსნოს ხელმძღვანელი და მფლობელი გახდა. სწორედ ამ სახელოსნოში გამოიგონა მან მინის ახალი სახე ტყვიის დამატებით, რომელსაც განსაკუთრებული თვისებები ჰქონდა (კარგად გარდატეხდა სინათლეს). ამ მინისაკან გაკეთებული პრიზმები უმსუბუქებდნენ მეცნიერს სინათლის გარდატეხის კოეფიციენტის განსაზღვრას.
მოღვაწეობა
ფრაუნჰოფერმა შემდგომი გამოკვლევების შედეგად შექმნა სპექტროსკოპის ტიპი ვიწრო ხვრელით, რომელიც შედგებოდა საზერი მილისაგან, პრიზმის, კოლიმატორის და პარალელური სხივების მიმღები მოწყობილობისაგან. სპექტროსკოპში გასულ მზის სხივებს სინათლის გამოკვლევის დროს მან აღმოაჩინა მზის სპექტრში მუქი ხაზები. ამ ხაზებს მოგვიანებით ფრაუნფჰოფერის ხაზები ეწოდა. თვითონ მეცნიერი ამ ხაზებს გამყოფ ხაზებად თვლიდა. ამ ხაზების გამოყენებით ფრაუნჰოფერმა დააზუსტა გარდატეხის კოეფიციენტის სიდიდე, ყოველ ცალკეულ ხაზს მიაწერა ცალკეული კოეფიციენტი (1814-1815). მოგვიანებით ნახსენები ხაზები აღმოჩნდა ატომური შთანთქმის ხაზები (ამას მოგვიანებით განმარტავდა რობერტ ბუნსენი და გუსტავ კირხჰოფი). ფრაუნჰოფერის აღმოჩენას ძალიან დიდი მნშვნელობა აქვს: სწორედ მუქი ხაზების შედარებით სხვა სპექტრების ხაზებთან განისაზღვრება სინათლის ტალღების სიგრძე. აგრეთვე კვლევის დროს ჰრაუნჰოფერმა შენიშნა ნათელი ფიზქისებული ხაზები, რომლებიც გამოჩნდნენ სპექტრის ფორთოხლის ფერში.
სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში ჰრაუნჰოფერმა აღმოაჩინა სინათლის დიფრაქციის მოვლენა დიფრაქციულ მესერზე, რომელიც თვითონვე დაამზადა (1821-1822). მან მოოქროვილი მინის მილიმეტრზე ამოჭრა 300 წვრილი ხაზი. ასეთი მესერის შექმნა განსაკუთრებულ სიზუსტე და და მოთმინებას მოითხოვდა (ეს მესერი გამოიყენებოდა რთული სპექტრების გამოკვლევისათვის). მათი დახმარებით შესაძლებელია ყოველგვარი სახის სინათლისათვის დიდი სიზუსტით განისაზღვროს ტალღის სიგრძე. მანვე დაიწყო სპექტროსტოპის განვითარება: ცოდნის ეს დარგი დიდი დროის მანძილზე დიდ დახმარებას უწევდა მეცნიერებს.
ფრაუნჰოფერის ეპოქაში მრავალი მინის მეთებელი იღუპებოდა მძიმე მეტალებით მოწამვლის შედეგად. ფრაუნჰოფერიც სწორედ ასეთ სიტუაციაში დაიღუპა 1826 წლის 7 ივნისს, მიუნხენში, 39 წლის ასაკში.
ჰუსეინგულულარი (თოუზი)
ჰუსეინგულულარი (Hüseynqulular) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში.
იოზეფ ფრაუნჰოფერი
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ფიზიკოსები კატეგორია:დაბადებული 6 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1787 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1826
ჰუსეინგულულარი (თოუზი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
სან-ესტანისლაო (ბოლივარი)
სან-ესტანისლაო (San Estanislao) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15.269 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 208 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ელანი (ბელორეცკის რაიონი)
ელანი  (Ялан) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (79%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
გიორგი ხუროშვილი
გიორგი ხუროშვილი (დ. 4 ნოემბერი, 1988, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ფილოსოფოსი.
ბიოგრაფია
გიორგი ხუროშვილი დაიბადა 1988 წელს, თბილისში. მოპოვებული აქვს სამართლის ბაკალავრისა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა მაგისტრის აკადემიური ხარისხები. 2014-2016 წლებში სწავლობდა პოზნანის ადამ მიცკევიჩის უნივერსიტეტის (პოლონეთი) სადოქტორო პროგრამაზე. 2017 წელს, გრიგოლ რობაქიძის უნივერსიტეტში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია: „იერუსალიმი და ათენი, როგორც ინტერკულტურული ფილოსოფიის პარადიგმა“ (ხელმძღვანელები: თ. ირემაძე, ჰ. შნაიდერი). გიორგი ხუროშვილი არის ფილოსოფიისა და სოციალურ მეცნიერებათა ინსტიტუტის (თბილისი) მეცნიერ-თანამშრომელი. იგი ლექციებს კითხულობდა გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტში (თბილისი) და ლაზარსკის უნივერსიტეტში (ვარშავა). ამჟამად, გიორგი ხუროშვილი არის ახალი საქართველოს უნივერსიტეტის პროფესორი და ამავე უნივერსიტეტის კავკასიური ფილოსოფიისა და თეოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი არქივის დირექტორის მოადგილე.
სამეცნიერო საქმიანობა
გიორგი ხუროშვილის კვლევის სფეროებია პოლიტიკური ფილოსოფია, პოლიტიკური თეორია, ქრისტიანული ფილოსოფია, ქართული ფილოსოფიის ისტორია და ინტერკულტურული ფილოსოფია. მისი ნაშრომები, ძირითადად, ეძღვნება ანტიკურ და ახალი დროის პოლიტიკურ ფილოსოფიას, შუა საუკუნეების ქართულ ფილოსოფიას, ადრეულ ქრისტიანულ  ფილოსოფიას, შუა საუკუნეების ისლამურ და ებრაულ ფილოსოფიას. გიორგი ხუროშვილი არის სამეცნიერო სერიის „ფილოსოფია, სოციოლოგია, მედიის თეორია“ სარედაქციო საბჭოს წევრი, გერმანული გამომცემლობა „ლოგოსის“ (ბერლინი) სამეცნიერო სერიის „ფილოსოფია და სოციალური თეორია“ თანარედაქტორი, ქართული ფილოსოფიისა და თეოლოგიის ენციკლოპედიის მთავარი რედაქტორი, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ონლაინ პლატფორმა „პეტრიწის პორტალის“ მთავარი რედაქტორი.
გიორგი ხუროშვილი ახორციელებს მთარგმნელობით საქმიანობას. მან ქართულ ენაზე თარგმნა ჰანა არენდტის, ლეო შტრაუსის, ფრენსის ბეკონის, თომას ჯეფერსონის, ბენჯამინ ფრანკლინის, ჯონ ადამსის, ჯეიმზ უილსონის, ბენჯამინ რაშის, ჰანს-გეორგ გადამერის, ქრისტოს იანარასის, კალისტე უეარის, იოანე ზიზიულასის ნაშრომები.
გიორგი ხუროშვილი არის 70-ზე მეტი ნაშრომის ავტორი, თანაავტორი, რედაქტორი და მთარგმნელი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები
მერაბ საყვარელიძე
მერაბ საყვარელიძე (დ. 2 იანვარი, 1947) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1970 წლიდან იყო თბილისის ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ისაბელა მაიორკელი
ისაბელა მაიორკელი (Isabel de Mallorca; დ. 1337 — გ. 1406) — მაიორკის ტახტის პრეტენდენტი 1375-1379 წლებში.
ბიოგრაფია
ისაბელა მაიორკელი ბელონიდების შთამომავალი დაიბადა 1337 წელს, იგი იყო ხაიმე III მაიორკელისა და კონსტანცია არაგონელის მეორე შვილი. ისაბელა იყო ტიტულოვანი დედოფალი მაიორკისა, მონპელიეს მფლობელი და ახაიის პრინცესა.
1349 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ ისაბელა ტყვედ ჩაუვარდა პედრო IV არაგონელს, თავის დედინაცვალ ვიოლანტე დე ვილიარაგუტთან და უმცროს ძმასთან ერთად. ტყვეები ჯერ გამოამწყვდიეს ხატივას ციხესიმაგრეში, ხოლო შემდეგ ქალები გადაიყვანეს ვალენსიაში კლარისოკის მონასტერში. ისაბელას დედინაცვალი ტყვეობიდან გაათავისუფლეს 1352 წელს, რის შემდეგაც ცოლად გაყვა ოტო ბრაუნშვეიგ-გრუბენგაგელს. ისაბელამ ტყვეობას თავი დააღწია 1358 წელს იმ პირობით, რომ იგი უარს იტყოდა მაიორკის სამეფოს ტახტის დაკავებაზე და პირინეის სამეფოზე.
ისაბელას დედინაცვალმა ვიოლანტე დე ვილიარაგუტმა 1358 წლის 4 სექტემბერს მონპელიეში ქორწილი გადაუხადა ისაბელას და მონფერატის მარკიზს ჯოვანი II პალეოლოგოსს. 1372 წელს ისაბელა დაქვრივდა, რის შემდეგაც ცხოვრობდა ძმასთან ერთად, რომლის სიკვდილის შემდეგაც წამოაყენეს რუსილიონის და სერდანის გრაფინიად, ამავე დროს მაიორკის დედოფლად, მაგრამ მისმა ბიძამ პედრო IV არაგონელმა მას ხელი შეუშალა ტახტის დაკავებაზე.
1375 ან 1376 წელს ისაბელა საიდუმლოდ დაქორწინდა გერმანელ უფლისწულ კონრადის ბარონზე, ფონ რაიშახ ცუ იუნგნაუზე. რამდენიმე წლის შემდეგ ცოლ-ქმარი დაშორდა.
ისაბელა გარდაიცვალა გაიარჟის ციხესიმაგრეში საფრანგეთის სამხრეთში 1406 წელს.
ცენტრალური პროვინცია (ზამბია)
ცენტრალური პროვინცია (Central Province) — ზამბიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კაბვე.
გეოგრაფია
პროვინციის ფართობი შეადგენს 94 394 კმ²-ს. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. ესაზღვრება მუჩინგის პროვინციას (ჩრდილო-აღმოსავლეთით), აღმოსავლეთის პროვინციას (სამხრეთ-აღმოსავლეთით), სამხრეთის და ლუსაკის პროვინციებს (სამხრეთით), დასავლეთის პროვინციას (დასავლეთით), ჩრდილო-დასავლეთის და კოპერბელტის პროვინციებს, ასევე კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას (ჩრდილოეთით).
მოსახლეობა
2010 წლის აღწერის თანახმად პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 307 111 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ზამბიის პროვინციები
ჯონ ფორსაითი
ადრეული ცხოვრება
ფორსაიტი დაიბადა ფრედერიკსბურგში, ვირჯინიაში. მამამისი, რობერტ ფორსაიტი, შოტლანდიელი ემიგრანტი, იყო აშშ-ს პირველი მარშალი, რომელიც სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას 1794 წელს მოკლეს. ფორსაიტმა 1799 წელს დაამთავრა ნიუ ჯერსის კოლეჯი (ახლანდელი პრინსტონის უნივერსიტეტი). 1801 ან 1802 წელს დაქორწინდა კლარა მეიგსზე, ჯოშა მეიგსის ქალიშვილზე. მათი ერთ-ერთი ვაჟი, ჯონ ფორსაიტ უმცროსი მოგვიანებით გახდა გაზეთის რედაქტორი.
პოლიტიკური ცხოვრება
ფორსაიტი მსახურობდა შეერთებული შტატების წარმომადგენელთა პალატაში (1813–1818 და 1823–1827), შეერთებული შტატების სენატში (1818–1819 და 1829–1834), იყო ჯორჯიის 33–ე გუბერნატორი (1827–1829). ასევე, შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანი 1834 წლიდან 1841 წლამდე. ერთგულად უჭერდა მხარს ენდრუ ჯექსონს.
სქოლიო
კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი დიპლომატები კატეგორია:აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები კატეგორია:პრინსტონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჯორჯიის გუბერნატორები კატეგორია:გარდაცვლილი 1841 კატეგორია:დაბადებული 1780
ლუკა ჰემსვორთი
ლუკა ჰემსვორთი (Luke Hemsworth; დ. 5 ნოემბერი, 1981) — ავსტრალიელი მსახიობი. გადაღებულია რამდენიმე სატელევიზიო სერიალში, მათ შორისაა: „მეზობლები“, სადაც მან ნათან ტაისონის როლი ითამაშა, და HBO-ს სამეცნიერო ფანტასტიკა „დასავლეთი“.
ადრეული ცხოვრება
ჰემსვორთი 1981 წლის 5 ნოემბერს დაიბადა მელბურნში, ავსტრალიაში. ჰყავს ორი უმცროსი ძმა, ლიამ და კრის ჰემსვორთი, რომლებსაც, ლუკას მსგავსად, სამსახიობო კარიერა აქვთ. მისი ბაბუა ჰოლანდიელი ემიგრანტია, ხოლო მისი სხვა წინაპრები ინგლისელები, ირლანდიელები, შოტლანდიელები და გერმანელები არიან. 2007 წლიდან, იგი ქორწინებაში იმყოფება სამანტა ჰემსვორთთან ერთად. ჰყავს სამი შვილი: ელა, ჰოლი და ჰარპერ როუზი.
კარეირა
ჰემსვორთმა მსახიობობა ავსტრალიაში, „დრამატული ხელოვნების ეროვნულ ინსტიტუტში“ ისწავლა. 2001 წელს, პირველად გამოჩნდა დიდ ეკრანზე, მან ნათან ტაისონის როლი ითამაშა ავსტრალიურ სერიალში, „მეზობლები“. ჰემსვორთი გადაღებულია სხვა სატელევიზიო სერიალებშიც, მათ შორისაა: „The Saddle Club“, „ლურჯი ქუსლები“, „ბოლო კაცი იდგა“, „ყველა წმინდანად“ და „კმაყოფილება“.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი მსახიობები კატეგორია:მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი
დორანიტები
დორანიტები (Δωρανίτης) — ბერძნულ-ლაზური წარმოშობის არისტოკრატიული საგვარეულო ტრაპიზონის იმპერიაში; ხალდიის (მესოხალდია) პროვინციიდან, კერძოდ დრეიონადან (კობატა).
გიორგი გოგიჩაიშვილი (ტელემექანიკოსი)
გიორგი გიორგის ძე გოგიჩაიშვილი (დ. 20 იანვარი, 1941, ბათუმი) — ქართველი ავტომატიკისა და ტელემექანიკის სპეციალისტი. საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2009). ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1985).
დორანიტები
მე-14 საუკუნეებში დორანიტების საგვარეულო ტრაპიზონის იმპერიაში ერთ-ერთ უმდიდრეს მემამულეებად ითვლებოდნენ. ამ გვარის წარმომადგენლები დაწინაურდნენ, როგორც საიმპერატორო კარზე ასევე საეკლესიო იერარქიებში. ისინი აქტიურად მონაწილეობდნენ იმპერიაში არსებულ შიდა სამოქალაქო დაპირსიპირებებში, თანამშრომლობდნენ სხვა ფეოდალურ საგვარეულოებთან, როგორებიც იყვნენ: სქოლარები, კავასიტები, კომახიტები, მიზომატები და ჭანიხიტები. მათი აქტიურობა მიზნად ისახავდა პოლიტიკური ძალაუფლების გაზრდას და იმპერიის მაშტაბით სოციო-პოლიტიკური ბალანსის ჩამოყალიბებას. მე-15 საუკუნეში დორანიტების შესახებ ცნობები ძალზედ მწირეა, 1461 წელს ტრაპიზონის იმპერიის დაცემის შემდეგ კი ისინი წყაროებში აღარ ჩანან.
გიორგი გოგიჩაიშვილი (ტელემექანიკოსი)
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ავტომატიკისა და ტელემექანიკის სპეციალობით. 1971 წელს მუშაობა დაიწყო ინსტიტუტის ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების ლაბორატორიაში, შემდგომ – საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ახალდაარსებულ ინფორმატიკისა და მართვის ავტომატიზებული სისტემების კათედრაზე. გოგიჩაიშვილი არის ამ კათედრის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1991-2007 წლებში იყო ამავე კათედრის გამგე. 2007 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ორგანიზაციული მართვის დეპარტამენტის უფროსი. გოგიჩაიშვილის სამეცნიერო კვლევის ძირითადი მიმართულებაა მართვის ავტომატიზებული სისტემების, მ. შ. ინტელექტუალური სისტემების დაპროექტების მეთოდოლოგიისა და ტექნოლოგიის სრულყოფა სრულიად ახალი პრინციპების გამოყენებით. ეს პრინციპები საფუძვლად დაედო მისი ხელმძღვანელობით დამუშავებულ და დანერგილ მართვის ავტომატიზებულ სისტემას ქიმიური ბოჭკოების ექსტრაქციის პროცესების მართვისათვის, ასევე რობოტტექნიკურ კომპლექსს ანოდირებული ფირფიტების წარმოებაში. გოგიჩაიშვილი ასევე იკვლევს გადაწყვეტილებათა მიღების ინტელექტუალური სისტემების დამუშავების ახალ მეთოდებსა და მოდელებს, რომლებიც საფუძვლად დაედო მეურნეობის სხვადასხვა დარგში მართვის ავტომატიზებულ და ექსპერტულ სისტემებს. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი სამეცნ. ნაშრომი, 17 სახელმძღვანელო, 5 მონოგრაფია, მიღებული აქვს რამდენიმე საავტორო მოწმობა და პატენტი გამოგონებებზე. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენითა (2002) და გ. ნიკოლაძის მედლით (2006).
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1941 გიორგი
დორანიტები
ისტორია
ალექსი III-ის (მმართ. 1349–1390) მმართველობის დროს, დორანიტების პოლიტიკური ძალაუფლება ძალზედ შესუსტდა. ალექსის არ გააჩნდა საკმარისი ბერკეტები რათა იმპერიაში ფეოდალთა შორის არსებული დაპირისპირება აღმოეფხვრა. ის რამდენიმე ფეოდალურ საგვარეულოებს დაუკავშირდა, ხოლო ურჩი ფეოდალები კი სიტუაციიდან გამომდინარე დაატყვევა. ამ პოლიტიკის შედეგად, 1350 წელს, კონსტიატნე დორანიტი და მისი ძმა, მეგას სტრატოპედარხი, თეოდორე დორანიტი (პილელისი) ტყვეობაში აღმოჩნდნენ. პატიომრობა დიდხანს არ გაგრძელდა. როგორც ჩანს მათი ურთიერთობა იმპერატორთან გაუმჯობესების გზას დაადგა, რასაც მოწმობს, 1351 წელს თეოდორე დორანიტის პროტოვესტარიოსად დანიშვნა, იმავე წელს კონსტანტინე დორანიტი ლიმნიის კეფალატიკეონად არის მოხსენიებული. მშვიდობა ხანმოკლე აღმოჩნდა, იმავე წელს დორანიტები იმპერატორ ალექსის წინააღმდეგ შეთქმულებაში ჩაებნენ. თეოდორე დორანიტმა, შვილთან და მის სიძე ქსენიტესთან ერთად, კოულას ციხე დაიკავა, რომელიც ტრაპიზონის აკროპოლისი იყო. კონსტანტინე დორანიტი კი ლიმნიაში გამაგრდა. იმპერატორის მომხრეებმა აჯანყება სასტიკად ჩაახშვეს. მეამბოხეები კენხრინას ციხეში გამოკეტეს, სადაც თეოდორე და საგვარეულოს სხვა წევრები სიკვდილით დასაჯეს.
1371 წელს იმპერატორმა ალექსი III-მ დორანიტების მიმართ გულისხმიერება გამოიჩინა და გასცა ოქროს ბულა, რის მიხედვითაც გიორგი დორანიტს მემკვიდრეობითი უფლებით ხორობა გადასცა, ეს დასახლება დორანიტებს ჯერ კიდევ გიორგის მამას იმპერატორმა ბასილ კომნენოსმა (მმართ. 1332–1340) დაუმტკიცა. ოქროს ბულაში გიორგი მოიხსენიება, როგორც ოიკეიოსი, რაც იმპერატორთან დაახლოებულ პირს ნიშნავს. მას ასევე გადაეცა ამიძანტარიოს წოდება (უმაღლესი სამხედრო ჩინი). ამავდროულად ვაზელონის მონასტრის სულთა მატიანე მას მოიხსენიებს როგორც კრიტეს (მსაჯულს) და „დიდი ეკლესიის“ მეგას ოიკამენოსს. გიორგი დორანიტის საიმპერატორო კარზე დაწინაურება მიგვანიშნებს, ამ საგვარეულოს მიმართ იმპერატორის მხრიდან განსაკუთრებულ დამოკიდებულებას და მათ რეპუტაციაზე: როგორც ჩანს დორანიტებს ეპატიათ იმპერატორის წინააღმდეგ მოწყობილი აჯანყებები, დაუბრუნდათ მამულები და აღიდგინეს დაკარგული ძალაუფლება, როგორც პოლიტიკურ ასევე საეკლესიო სფეროში. დორანიტების ერთგულება ტრაპიზონის იმპერატორების მიმართ ოსმალების მიერ იმპერიის დაპყრობამდე გაგრძელდა, რასაც ასევე მოწმობს იოანე დორანიტის თანამდებობა, რომელსაც 1433 წლებში, იოანე IV-ის (მმართ. 1429–1458) მმართველობის პერიოდში, პროტოპაპასის წოდება ეკავა.
სქოლიო
კატეგორია:ბიზანტიური საგვარეულოები კატეგორია:ლაზები
ბანდეირანტი (სანტა-კატარინა)
ბანდეირანტი (Bandeirante) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 517 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 906 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.72 კმ²-ზე. ფართობი 147 370 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
მამლუქების სასულთნო
მამლუქების სასულთნოში შეიძლება იგულისხმებოდეს
ბობლეტიჩი
ბობლეტიჩი (Bobletici) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 127 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 546 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
სანტა-როსას რაიონი (მელგარი)
სანტა-როსას რაიონი (Distrito de Santa Rosa) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მელგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 993 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 454 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 790.38 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მელგარის პროვინციის რაიონები
ბოსნია და ჰერცეგოვინის ქალაქების სია
სტატიაში მოცემულია ბოსნია და ჰერცეგოვინის იმ ქალაქების სია, რომელთა მოსახლეობაც 10 000 ადამიანს აჭარბებს.
სქოლიო
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ქალაქები კატეგორია:ქალაქების სია ქვეყნების მიხედვით