cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სირიის ქალაქები
საგუბერნატოროებისა და რაიონების ადმინისტრაციული ქალაქები
მინი|მარჯვნივ|400პქ| [[სირიის საგუბერნატოროები {{legend|#FF4040|ელ-ჰასაქის მუჰაფაზა}} {{legend|#E8FBC4|დაირ-ელ-ზავრის მუჰაფაზა}} {{legend|#0080FF|რაკის მუჰაფაზა}} {{legend|#80FF00|ალეპოს მუჰაფაზა}} {{legend|#408080|იდლიბის მუჰაფაზა}} {{legend|#8080FF|ლატაკიის მუჰაფაზა}} {{legend|#C0C0C0|ტარტუსის მუჰაფაზა}} {{legend|#00FFFF|ჰამის მუჰაფაზა}} {{legend|#0080C0|ჰომსის მუჰაფაზა}} {{legend|#804040|დამასკო და რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზა}} {{legend|#FF8040|ელ-სუვაიდის მუჰაფაზა}} {{legend|#008080|დარის მუჰაფაზა}} {{legend|#808040|ელ-კუნეიტრის მუჰაფაზა}}]]
სქოლიო
სირია
კოლინგის მუნიციპალიტეტი
კოლინგის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, სამხრეთ დანიის რეგიონში. მუნიციპალიტეტის ფართობი შეადგენს 604,5 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა — 89 556 ადამიანს (2013). ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოლინგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ დანიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
ვოლკოვო (აურგაზის რაიონი)
ვოლკოვო (Волков) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2009 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია შინგაკ კულ, რომელიც დაშორებულია 50 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (88 %).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ტორეს-დე-ბერელიენი
ტორეს-დე-ბერელიენი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის რიბერა-ალტა-დელ-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 53,807596 კმ². მოსახლეობა — 1443 კაცი (2020 წ.).
ჩელიუსკინის კონცხი
250პქ|მინი|მარჯვნივ
ჩელიუსკინის კონცხი (Челюскин) — კონტინენტური ევრაზიის უკიდურესი ჩრდილოეთი წერტილი (ჩ.გ. 77°43´ ა.გ. 104°18′) და ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთი კიდე. 1742 წლის მაისში კონცხს მიაღწია სემიონ ჩელიუსკინმა. მიმდებარე ტერიტორია აგებულია კამბრიულისწინა ქანებით. ვილკიცკის სრუტე, რომელიც კონცხს ჩრდილოეთის მიწისგან გამოჰყოფს, წელიწადში სულ ორი-სამი თვეა სანაოსნოდ ღია.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კონცხები კატეგორია:დედამიწის უკიდურესი წერტილები
ვილია-ტესეი
ვილია-ტესეი (Villa Tesei) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 63 164 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
კერტემინეს მუნიციპალიტეტი
კერტემინეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, სამხრეთ დანიის რეგიონში, კუნძულ ფიუნზე. მუნიციპალიტეტის ფართობი შეადგენს 206,74 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა — 23 728 ადამიანს (2015).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ დანიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
ვიაზოვკა (აურგაზის რაიონი)
ვიაზოვკა  (Вязовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2009 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლიტამაკი, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (64 %).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ჰირლაცჰელე
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის მღვიმეები
კენგე
კენგე (Kenge) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, კუანგოს პროვინციაში.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 42 884.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
ლუესმა
ლუესმა (Luesma, Lueixma) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-დაროკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,398193 კმ². მოსახლეობა — 37 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
სოსნოვსკის ფიჭვი
სოსნოვსკის ფიჭვი, კავკასიური ფიჭვი, ჩვეულებრივი ფიჭვი (Pinus sylvestris) ― მცენარე ფიჭვისებრთა ოჯახისა. 20–35 მ სიმაღლის ხეა, 1 მ-მდე დიამეტრის. ვარჯი პირამიდისებურია ან მომრგვალო, ქერქი ღეროს ქვედა ნაწილში მუქი მურა ფერისაა, ზემოთ — მოწითალო ყვითელი. წიწვები ლეგა მწვანე ფერისაა, მდედრობითი გირჩები კვერცხისებურია, მარტოული ან 2–4, მონაცისფრო ან მოყვითალო მურა ფერის. ყვ. IV–V, ნაყ. IX–X. იზრდება დაბლობიდან დაწყებული ტყის ზედა საზღვრამდე, უმთავრესად კი — მთის შუა და ზედა სარტყლებში, ციცაბო ქვიან და კლდოვან ფერდობებზე. გავრცელებულია თითქმის მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ყირიმსა და მცირე აზიას. გომბორის ქედის სამხრეთ კალთაზე წარმოდგენილი ფიჭვნარები უნიკალურია იქ მიმდინარე ფორმათწარმოქმნის პროცესების გამო და ამიტომ, ეს კორომები დაცულია მარიამჯვრის სახელმწიფო ნაკრძალში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფიჭვი
ფილიბერტო I სავოიელი
ბიოგრაფია
ფილიბერტო სავოიელი დაიბადა 1465 წლის 17 აგვისტოს შამბრში, თანამედროვე საფრანგეთის ტერიტორიაზე. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ ამადეო IX-ისა და მისი მეუღლის, იოლანდ დე ვალუას ვაჟი. დედის მხრიდან იგი საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ისა და დედოფალ მარია ანჟუელის შვილიშვილი იყო, ხოლო მამის მხრიდან — კვიპროსის მეფე იანუსისა და დედოფალ შარლოტ დე ბურბონისა.
1472 წლის 30 მარტს მამამისი გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი 7 წლის ფილიბერტომ დაიკავა, რომელსაც რეგენტად დედამისი დაენიშნა.
1474 წლის იანვარში ფილიბერტო დააქორწინეს ბიანკა მარია სფორცაზე, რომელიც იყო მისი მამიდის, ბონა სავოიელისა და მისი ქმრის, ჰერცოგ გალეაცო მარია სფორცას უფროსი ქალიშვილი. მათი ქორწინება ხანმოკლე და უნაყოფო იყო.
1482 წლის 22 სექტემბერს ფილიბერტო მოულოდნელად გარდაიცვალა ლიონში, ტუბერკულოზით, 17 წლის ასაკში. მისი უშვილობის გამო ტახტი მისმა უმცროსმა ძმამ, კარლო I- მა დაიკავა. მალევე მისი ქვრივი საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ს გაჰყვა ცოლად, მაგრამ შვილები არც მასთან ჰყოლია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1465 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1482 კატეგორია:სავოიელთა დინასტია კატეგორია:სავოიის ჰერცოგები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
სვიანა-როსტიანის კოშკი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
გუმეროვო (აურგაზის რაიონი)
გუმეროვო  (Ғүмәр) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2009 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 92 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
კიმპესე
კიმპესე (Kimpese) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, კონგოს ცენტრალური პროვენციაში.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 53 660.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
სიუდად-ხარდინ-ელ-ლიბერტადორი
სიუდად-ხარდინ-ელ-ლიბერტადორი (Ciudad Jardín El Libertador) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 61 780 კაცს.
მაელია
მაელია  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ბახო-არაგონ-კასპეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 174,876518 კმ². მოსახლეობა — 2008 კაცი (2020 წ.).
იაჰმოსე (პრინცესა)
იაჰმოსე — ძველი ეგვიპტის პრინცესა მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. იაჰმოსე ეგვიპტის ფარაონის სეკენენრა ტაას შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცესები კატეგორია:ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის პრინცესები
Mutter
Mutter (დედა) — გერმანული ჯგუფ რამშტაინის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2001 წლის 2 აპრილს ლეიბლზე Motor Music. ალბომის გარეკანზე გამოტანილია ადამიანის მკვდარი ნაყოფის გამოსახულება, გადაღებული დანიელ და გეო ფუქსების მიერ. დიდი წარმატება იქონიეს ალბომის სინგლებმა „Ich will“, „Mutter“, „Feuer frei!“ და „Mein Herz brennt“.
სქოლიო
კატეგორია:2001 წლის ალბომები კატეგორია:რამშტაინის ალბომები
ლიზა ჰოლოდენკო
ლიზა ჰოლოდენკო (Lisa Cholodenko; დ. 5 ივნისი, 1964, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი. ჰოლოდენკოს ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია „მაღალი ხელოვნება“ (1998), „ბავშვები კარგად არიან“ (2010). უმუშავია ტელევიზიაშიც, არის რეჟისორი მინისერიალებისა „ოლივ კიტერეჯი“ (2014) და „დაუჯერებელი რამ“ (2019). მისი ფილმების ძირითადი თემებია ფემინიზმი და LGBTQIA+ თემი.
ფილმისთვის, „ბავშვები კარგად არიან“, ჰოლოდენკომ „ოსკარი“ მიიღო საუკეთესო ადაპტირებულისცენარისათვის.
ბიოგრაფია
ჰოლოდენკო ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ებრაულ ოჯახში გაიზარდა. მისი ბაბუა და ბებია (მამის მხრიდან) უკრაინიდან ემიგრირებულები იყვნენ შეერთებულ შტატებში. 17 წლის ასაკში ჰქონდა ქამინგ-აუთი, რამაც გავლენა მოახდინა მის ფილმებზე.
ჰოლოდენკო სან-ფრანცისკოს უნივერსიტეტში სწავლობდა ანთროპოლოგიას. სწავლის დასრულების შემდეგ იმოგზაურა ინდოეთსა და ნეპალში.
1997 წელს დაასრულა კოლუმბიის უნივერსიტეტის ხელოვნების სკოლა, სადაც ის შეისწავლიდა კინორეჟისურასა და სცენარის წერას.
კინო-კარიერა
კოლუმბიაში ყოფნისას მან ათეულობით მოკლემეტრაჟიანი ფილმი გადაიღო, რომელთა სცენარებიც თავად დაწერა. მათ შორის იყო „სუვენირი“ (1994), რომლის ჩვენებაც სხვადასხვა საერთაშორისო ფესტივალებზე გაიმართა და „წვეულება“ (1997).
ჰოლოდენკოს სრულმეტრაჟიანი ფილმის დებიუტი იყო 1998 წელს, როცა მან „მაღალი ხელოვნება“ გადაიღო. ფილმის გამოსვლის შემდეგ რეჟისორის მენტორობა და ხელშეწყობა მისმა კოლეგამ, ცნობილმა კინორეჟისორმა, მილოშ ფორმანმა იკისრა. ფილმს კრიტიკოსებისაგან დადებითი გამოხმაურებები მოჰყვა. მისი პრემიერა კანის კინოფესტივალზე გაიმართა.
2002 წელს გამოვიდა ჰოლოდენკოს შემდეგი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, სახელწოდებით „ლორელის კანიონი“. მასში მთავარ როლებს ფრანსის მაკდორმანდი, კრისტიან ბეილი, კეიტ ბეკინსეილი, ნატაშა მაკელჰოუნი და ალესანდრო ნივოლა ასრულებენ.
„ლორელის კანიონის“ გადაღების შემდეგ ჰოლოდენკო ლოს-ანჯელესში გადავიდა, სადაც სცენარისტი სტიუარტ ბლუმბერგი გაიცნო. მათ გადაწყვიტეს, რომ ერთად სცენარი დაეწერათ და ფილმი, სახელწოდებით „ბავშვები კარგად არიან“, 23 დღეში გადაიღეს. 2010 წელს მისი პრემიერა სანდენსის კინოფესტივალზე გაიმართა. მას „ოქროს გლობუსი“ აქვს მიღებული საუკეთესო კომედიური ჟანრის ფილმის კატეგორიაში. იგი ასევე „ოსკარის“ სამ კატეგორიაში, მათ შორის, საუკეთესო სურათისთვის, იყო ნომინირებული.
2014 წლის ივნისში, ჰოლოდენკო მიწვეული იყო სტუმრის სახით ლოს-ანჯელესის კინოფესტივალზე.
ტელევიზია
ჰოლოდენკოს გადაუღია ეპიზოდები სხვადასხვა სერიალებისთვის: „ჰომიციდი: ცხოვრება ქუჩაში“, „ექვსი ფუტი მიწის ქვეშ“, „L სიტყვა“
არის რეჟისორი 2014 წელს HBO-სთვის გადაღებული მინისერიალისა, სახელად „ოლივ კიტირიჯი“, რომელშიც მთავარ როლებს ფრანსის მაკდორმანდი და რიჩარდ ჯენკინსი ასრულებენ. მათთან ერთად ჩნდებიან ბილ მიურეი, ჯესი პლემონსი, ზოი კაზანი და სხვები. სერიალი დაფუძნებულია ელიზაბეტ სტრაუტის მიერ დაწერილ იგივე სახელწოდების მქონე წიგნზე. „ოლივ კიტირიჯის“ პრემიერა 2014 წელს ვენეციის კინოფესტივალზე შედგა და მან ხალხის მხრიდან დიდი აღიარება მოიპოვა. არის ოქროს გლობუსის სამი ნომინაციის ლაურეატი. სერიალისთვის თავად ჰოლოდენკოსაც აქვს სხვადასხვა ჯილდოები მოპოვებული.
ჰოლოდენკო არის აღმასრულებელი პროდუსერი მინისერიალისა „სილის გაწნა“, რომლის პირველი ეპიზოდიც ასევე მისი გადაღებულია. ნამუშევარი იგივე სახელის მქონე ავსტრალიური მინისერიალის მიხედვით არის გადაღებული.
ჯილდოები და ნომინაციები
ჰოლოდენკო ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსზე საუკეთესო სცენარის ნომინაციაში, ფილმისთვის „ბავშვები კარგად არიან“. აღებული აქვს უოლდო სატის სახელობის ჯილდო სცენარის წერაში, თავისი სადებიუტო ფილმისთვის - „მაღალი ხელოვნება“.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:ქალი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ქალი სცენარისტები კატეგორია:ლგბტ რეჟისორები კატეგორია:ლგბტ სცენარისტები კატეგორია:პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:სან-ფრანცისკოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
დარევკა (აურგაზის რაიონი)
დარევკა (Үрг Дарьевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2009 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (50 %).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
მაინარი
მაინარი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-დაროკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,021965 კმ². მოსახლეობა — 160 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
იაჰმოსე-ჰენუტემიპეტი
იაჰმოსე-ჰენუტემიპეტი — ძველი ეგვიპტის პრინცესა მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. იაჰმოსე-ჰენუტემიპეტი ეგვიპტის ფარაონის სეკენენრა ტაას შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცესები კატეგორია:ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის პრინცესები
ჰერათი
სქოლიო
კატეგორია:ავღანეთის ქალაქები
ვილია-კარლოს-პასი
ვილია-კარლოს-პასი (Villa Carlos Paz) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს კორდოვის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 60 900 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის ქალაქები კატეგორია:კორდოვის პროვინცია (არგენტინა)
ფარაონის სიგარები
„ფარაონის სიგარები“ („Les Cigares du pharaon“) — „ტენტენის თავგადასავლების“ სერიის მეოთხე ტომი. ამ ნაწილში ტენტენი და მისი ძაღლი მილუ მოხვდებიან ეგვიპტეში, სადაც ჟურნალისტი პოულობს ფარაონის სამარხს, რომელშიც აგრეთვე აღმოაჩენს ეგვიპტოლოგები და სიგარების ყუთს. საიდუმლოს ამოხსნა მას მოახვედრებს არაბეთსა და ინდოეთში. ამ ნაწილში პირველად ჩნდება ორი დეტექტივი, დიუპონი და დიუპონი, ისევე, როგორც რასტაპოპულოსი.
„ფარაონის სიგარები“ ქვეყნდებოდა 1932–1934 წლებში, სახელწოდებით „ტენტენი აღმოსავლეთში“ (Tintin en Orient). 1934 წელს გამოვიდა ცალკე შავ-თეთრი ალბომის სახით. ფერადი ვერსია გამოვიდა 1955 წელს. მისი სიუჟეტი უკავშირდება სერიის შემდეგ ტომს, „ლურჯი ლოტოსი“.
„ფარაონის სიგარები“ გიორგი ეკიზაშვილის თარგმანით ქართულმა გამომცემლობა „აგორამ“ 2009 წელს გამოსცა.
სემიონ ჩელიუსკინი
სემიონ ივანეს ძე ჩელიუსკინი (დ. დაახლ. 1707 — გ. ნოემბერი, 1764) — პოლარეთის რუსი მკვლევარი, მე-3 რანგის კაპიტანი (1756). აზნაური. 1714 წლიდან სწავლობდა მოსკოვის მათემატიკურ და სანავიგაციო მეცნიერებათა სკოლაში. 1726 წლიდან ქვეშტურმანად მსახურობდა ბალტიის ფლოტში, 1733 წელს გადაიყვანეს შტურმანად და გაამწესეს კამჩატკის მეორე (ჩრდილოეთის დიდ) ექსპედიციაში, სადაც დაჰყო 1743 წლამდე. მუშაობდა ვასილი პრონჩიშჩევის რაზმებში, შემდეგ ხარიტონ ლაპტევთან. 1741 წლის გაზაფხულზე ხმელეთით განვლო გზა მდინარე ხატანგიდან მდინარე პიასინამდე, აღწერა ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-დასავლეთი სანაპირო მიდენდორფის ყურემდე, პიასინისა და ენისეის შესართავები. 1741–1742 წლების ზამთარში იმოგზაურა ტურუხანსკიდან ხატანგის შესართავამდე, აღწერა ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთი სანაპირო ფადეის კონცხიდან დასავლეთით მდინარე ტაიმირის შესართავამდე, ამასთან აღმოაჩინა აზიის ჩრდილოეთი დაბოლოება, რომელსაც რუსმა მოგზაურმა ალექსანდრე მიდენდორფმა 1843 წელს ჩელიუსკინის კონცხი უწოდა. 1743 წელს დაბრუნდა სანქტ-ბეტერბურგში, მსახურობდა ბალტიის ფლოტის სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1756 წელს სამსახურიდან გადადგა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მოგზაურები კატეგორია:არქტიკის მკვლევრები კატეგორია:დაბადებული 1707 კატეგორია:გარდაცვლილი 1764
დარინო (აურგაზის რაიონი)
დარინო  (Дарьино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 41 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
არარატი ერევანი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი „არარატი“ ერევანი (Ֆուտբոլային Ակումբ „Արարատ“ Երևան) — სომხური საფეხბურთოო კლუბი ქალაქ ერევანში. თამაშობს სომხეთის პრემიერ-ლიგაში.
დაარსდა 1935 წელს და არის საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი და 2-გზის თასის მფლობელი, ასევე სომხეთის ჩემპიონი და 5-გზის თასის მფლობელი.
ისტორია
1949 წელს, შედგა ერევნის „დინამოს“ დებიუტი საბჭოთა კავშირის უმაღლეს ჩემპიონატში, თუმცა წარუმატებლად. გუნდმა მე-16 ადგილზე დაასრულა სეზონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:სსრ კავშირის საფეხბურთო კლუბები
იაჰმოსე-მერიტამონი (პრინცესა)
იაჰმოსე-მერიტამონი — ძველი ეგვიპტის პრინცესა მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. იაჰმოსე-მერიტამონი ეგვიპტის ფარაონის სეკენენრა ტაას შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცესები კატეგორია:ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის პრინცესები
იაჰმოსე-ნებეტა
იაჰმოსე-ნებეტა — ძველი ეგვიპტის პრინცესა მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. იაჰმოსე-ნებეტა ეგვიპტის ფარაონის სეკენენრა ტაას შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცესები კატეგორია:ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის პრინცესები
მიჰრუმაჰ-ჰანიმ სულთანი
მიჰრუმაჰ-ჰანიმ სულთანი (1547-1593/1602) — შეჰზადე ბაიაზიდისა და ფატმა სულთნის ქალიშვილი, სულეიმან I-ის და ჰიურემ სულთნის შვილიშვილი.
ბიოგრაფია
მიჰრუმაჰ ჰანიმ-სულთანი დაიბადა 1547 წელს, ქუთაჰიაში. სახელი დაერქვა, მისი მამიდის მიჰრიმაჰ სულთანის პატივსაცემად. 1561 წელს მისმა მამამ, შეჰზადე ბაიაზიდმა წამოიწყო აჯანყება მისი ძმის, სელიმის წინააღმდეგ. დამარცხების შემდეგ, ბაიაზიდი და მისი 5 ვაჟი სიკვდილით დასაჯეს. ამავე წელს, მიჰრუმაჰი მიათხოვეს დამატ მუზაფერ-ფაშას. ამ ქორწინებიდან მას ეყოლა 3 შვილი: მეჰმედ-ბეი (1563-1621), მურად-ბეი (1566-1618) და ჰატიჯე სულთანი (1568-1630). მიჰრუმაჰ-ჰანიმ სულთანი გარდაიცვალა სტამბოლში. გარდაცვალების თარიღი უცნობია. სავარაუდოდ 1593 ან 1602 წელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1547
მრავალნაყოფა ღვია
მრავალნაყოფა ღვია (Juniperus polycarpos) — ხე, რომლის ღერო 6-12მ სიმაღლისა, ვარჯი ხშირია, პირამიდის ფორმის ან ცილინდრული. ქერქი მოწითალო რუხია, წიწვები ღია მწვანე ფერისა, პატარა ზომის, მჭიდროდაა ყლორტებზე კრამიტისებურად განლაგებული, მოყვანილობით კვერცხის ან რომბის ფორმისაა. ზურგის მხარე ფისოვანი ჯირკვლებით ხასიათდება. მამრობითი გირჩები კვერცხისებურია, მდედრობითი - სფეროსებური. იზრდება მშრალ, ქვიან ფერდობებზე. სემიარიდული ეკოსისტემების ნათელი ტყეების შემადგენელი ნაწილია. საქართველოში გავრცელებულია, ძირითადად, კახეთში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, მცირე აზიას, ირანს. შესულია საქართველოს წითელ ნუსხაში, როგორც მოწყვლადი სახეობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კვიპაროზისებრნი
ჩახაზული კუთხე
მინი|ჩახაზული კუთხის მაგალითი ჩახაზული კუთხე — კუთხე, რომლის წვერო მდებარეობს ბრტყელ წირზე, ხოლო გვერდები ამ წირის ქორდებია. თუ წირი წრეწირია, მაშინ ჩაწერილი კუთხე შესაბამისი ცენტრალური კუთხის ნახევრის ტოლია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეომეტრია
იაჰმოსე-სიტამონი
იაჰმოსე-სიტამონი — ძველი ეგვიპტის პრინცესა მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. იაჰმოსე-სიტამონი ეგვიპტის ფარაონის იაჰმეს I-ის შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცესები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის პრინცესები
ჩაწყობილა
ჩაწყობილა (Lathraea) — მცენარეთა გვარი შავწამალასებრთა ოჯახისა, მრავალწლიანი უქლოროფილო პარაზიტული ბალახოვანი მცენარეები.
გავრცელებულია ევროპულ ნაწილსა და კავკასიაში, საქართველოში, კერძოდ — აფხაზეთში. საქართველოშივე გვხვდება ჩაწყობილას მეორე სახეობაც — Lathraea erecta. ორივე სახეობა სხვადასხვა ხის ფესვებზე პარაზიტობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მცენარე-პარაზიტები კატეგორია:ევრაზიის ფლორა კატეგორია:შავწამალასებრნი
სარანდი (ბუენოს-აირესი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
კავა
250px|მინიატიურა|ყორღანის ნანგრევები კავაში კავა — ძველი ქალაქი ნილოსის მესამე და მეოთხე ჭორომს შორის, ნილოსის მარჯვენა ნაპირზე, მდებარეობს თანამედროვე სუდანში, დონგოლასთან ახლოს. სავარაუდოდ, დააარსეს ეგვიპტის შუა სამეფოს პერიოდში (ძვ. წ. XX საუკუნე. დასახლება ხელახლა ააშენა ფარაონმა ამენჰოტეპ III-მ და მისმა მემკვიდრემ ამენჰოტეპ IV-მ (ეხნატონმა) ძვ. წ. XV საუკუნეში. 1930-1931 და 1935-1936 წლებში კავაში მიმდინარეობდა არქეოლოგიური გათხრები. ოქსფორდის უნივერსიტეტის ექსპედიციამ გამოავლინა ტუტანხამონისა და ქუშის მეფეთა მიერ აგებული ტაძრები. აღმოჩენილია რამდენიმე წარწერაც, რომელიც შეიცავს ცნობებს ფარაონ ტაჰარქასა და ქუშის მეფე ამანინეტეიერიკეს მეფობის შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სუდანის არქეოლოგიური ძეგლები
ანიეს ვარდა
ანიეს ვარდა (Agnès Varda; დ. 30 მაისი, 1928, იქსელსი, ბრიუსელი, ბელგია — გ. 29 მარტი, 2019, პარიზი, საფრანგეთი; დაბადების სახელი - არლეტ ვარდა) — წარმოშობით ბელგიელი, ფრანგი კინორეჟისორი, სცენარისტი, ფოტოგრაფი და მხატვარი. მისმა ნამუშევრებმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ფრანგული ახალი ტალღის განვითარებაში 1950-1960 წლებში. ვარდას ფილმები გამოირჩევა დოკუმენტური რეალიზმით, რომლებიც ხშირად საუბრობენ ქალთა პრობლემებსა და სხვა სოციალურ გამოწვევებზე.
ადრეული ცხოვრება
ანიეს ვარდა დაიბადა 1928 წლის 30 მაისს ბრიუსელში, ბელგიაში. 18 წლის ასაკში არლეტ ვარდად დაბადებულმა კინორეჟისორმა სახელი შეიცვალა.
ვარდამ ბაკალავრის დიპლომი აიღო სორბონის უნივერსიტეტში, სადაც ის შეისწავლიდა ლიტერატურასა და ფსიქოლოგიას.
ვარდამ კარიერა ფოტოგრაფიით დაიწყო, რომელსაც იგი ვაუგირარდის ფოტოგრაფიის სკოლაში სწავლობდა. ფოტოგრაფად მუშაობისას, ვარდა ფილმების გადაღებითაც დაინტერესდა. მიუხედავად ამისა, როგორც თავად აღნიშნავს, მაშინ არაფერი იცოდა ამ სფეროზე და ოცდახუთი წლის ასაკში მხოლოდ ოცამდე ფილმი თუ ჰქონდა ნანახი. მოგვიანებით თავისი პირველი სცენარი დაწერა.
ვარდა ამბობს, რომ მისი პირველი ნამუშევარი ინსტიქტური და ფემინური იყო. ინტერვიუში, რომელიც მან The Believer-ს მისცა, აღნიშნა, რომ ყოველთვის სურდა, გადაეღო ფილმები, რომლებიც შესაბამისობაში მოდიოდა იმ დროსთან, რომელშიც თავად ცხოვრობდა, და არ უნდოდა, მიჰყოლოდა ტრადიციებსა და კლასიკურ სტანდარტებს. მინი|258x258პქ|ანიეს ვარდა 2009 წელს
კინო-კარიერა
ვარდას ფილმი, "La Pointe Courte", არაოფიციალურად, თუმცა, ფართოდ, ითვლება ფრანგული ახალი ტალღის პირველ ფილმად. ეს იყო ერთ-ერთი პირველი ფილმი, რომელშიც მან ფოკუსირება მოახდინა „ჩვეულებრივი“ ადამიანების პრობლემებზე. ერთხელ მან თქვა, რომ ის დაინტერესებულია არა იმ ადამიანებით, რომლებიც ძალაუფლებას ფლობენ, არამედ უბრალო ხალხით, რომლებიც საკუთარი ცხოვრებისთვის იბრძვიან.
1977 წელს, ვარდამ საკუთარი კინოკომპანია, Cine-Tamaris დააარსა, იმისთვის, რომ უფრო მეტი თავისუფლება ჰქონოდა გადაღებასა და მონტაჟში. 2013 წელს, ლოს-ანჯელესის შტატის ხელოვნების მუზეუმმა ანიეს ვარდას პირველი ამერიკული გამოფენა მოაწყო, სახელად „ანიეს ვარდა კალიფორნიალენდში“. გამოფენა შეიცავდა სკულპტურულ ინსტალაციებს, რამდენიმე ფოტოსა და მოკლემეტრაჟიან ფილმებს. გამოფენა შთაგონებული იყო იმ დროით, რომელიც ვარდამ ლოს-ანჟელესში გაატარა 1960-იან წლებში.
სტილი
ვარდას ფილმების პროტაგონისტების უმრავლესობა სოციუმის მარგინალიზებული ან უკუგდებული წევრია.
ფრანგული ახალი ტალღის როგორც ბევრი სხვა რეჟისორი, ვარდაც იყო „Auteur Theory“-ს გავლენის ქვეშ. მან შექმნა თავისი უნიკალური სტილი, კამერის „კალამივით“ გამოყენებით. ვარდა თავის ამ მეთოდს "cinécriture“-ს (კინემატოგრაფიული წერა ან "ფილმის წერა") უწოდებს. როგორც თავად ამბობს, რეჟისორი, სცენარისტი და ოპერატორი შეთანხმებულად უნდა მუშაობდნენ და ორიენტირებულები უნდა იყვნენ ფილმის ძირითად მესიჯზე.
ფილმოგრაფია
სრულმეტრაჟიანი ფილმები
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქალი რეჟისორები კატეგორია:ფრანგი რეჟისორები კატეგორია:საპატიო ოსკარის კავალრები კატეგორია:ბელგიელი ფემინისტები კატეგორია:ბელგიელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ბელგიელი ფოტოგრაფები კატეგორია:ბელგიელი სცენარისტები კატეგორია:ბელგიელი ქალი კინორეჟისორები კატეგორია:ბელგიელი ქალი ფოტოგრაფები კატეგორია:ბელგიელი ქალი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ფემინისტები კატეგორია:ფრანგი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ფრანგი ფოტოგრაფები კატეგორია:ფრანგი სცენარისტები კატეგორია:ფრანგი ქალი კინოოპერატორები კატეგორია:ფრანგი ქალი კინორეჟისორები კატეგორია:ფრანგი ქალი ფოტოგრაფები კატეგორია:ფრანგი ქალი სცენარისტები კატეგორია:ფრანგულენოვანი კინორეჟისორები კატეგორია:ქალი მემონტაჟეები კატეგორია:ბელგიელი ქალი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ფრანგი ქალი კინოპროდიუსერები
ამენემოპეტი (პრინცესა)
ამენემოპეტი — ძველი ეგვიპტის პრინცესა მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. ამენემოპეტი ეგვიპტის ფარაონის თუტმოს IV-ის შვილი იყო.
ალ-ჰადი
აბუ მუჰამად მუსა იბნ მაჰდი ალ-ჰადი (არაბ. أبو محمد موسى بن المهدي الهادي) (დ. 764 [ ჰიჯრით 147 ] — გ.  14 სექტემბერი,  786   [ ჰიჯრით 170  ]) — აბასიანთა სახალიფოს მეოთხე ხალიფა 785-786 წლებში,  მამის, ალ-მაჰდის გარდაცვალებიდან სიკვდილამდე.
მამის მსგავსად, ალ-ჰადისაც ღია ურთიერთობა ჰქონდა სახალიფოს ხალხთან. მოქალაქეებს შეეძლოთ მას ბაღდადის სასახლეში მისამართად სწვეოდნენ. ზოგადად, ხალიფას მმართველობა წარმოადგენდა მისი აბასიანი წინამორბედების პროგრესული პოლიტიკის გაგრძელებას.
სქოლიო
კატეგორია:აბასიანთა ხალიფები კატეგორია:დაბადებული 764 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 786 კატეგორია:VIII საუკუნის ხალიფები
მშვიდობიანი თანაარსებობა
მშვიდობიანი თანაარსებობა ეს იყო საბჭოთა კავშირის მიერ შემუშავებული და გამოყენებული თეორია სხვადასხვა წერტილებში მარქსისტულ-ლენინური საგარეო პოლიტიკის კონტექსტში, განსაკუთრებით ცივი ომის დროს და საბჭოთა კავშირის სოციალისტური სახელმწიფოების მიერ, რომ მათ შეეძლოთ მშვიდობიანი თანაარსებობა კაპიტალისტურ ბლოკთან (ე.წ. აშშ-ის) მოკავშირე სახელმწიფოებთან. ეს საწინააღმდეგო იყო ანტაგონისტური წინააღმდეგობრივი პრინციპისგა, რადგან რომ სოციალიზმი და კაპიტალიზმი ვერასდროს ვერ თანაარსებობდნენ მშვიდობაში. საბჭოთა კავშირმა ეს გამოიყენა დასავლეთ სამყაროს, განსაკუთრებით შეერთებულ შტატების, ნატოს ქვეყნებსა და ვარშავის პაქტის ქვეყნებს შორის ურთიერთობებზე.
1950 - იან და 1960 -იან წლებში მშვიდობიანი თანაცხოვრების განსხვავებული ინტერპრეტაციების შესახებ დებატები სინო-საბჭოთა განხეთქილების ერთ-ერთი ასპექტი იყო. 1960 -იანი წლებში და 1970-იანი წლების დასაწყისში ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკამ, მისი დამფუძნებლის, მაო ძედონგის ხელმძღვანელობით, ამტკიცებდა, რომ უნდა შენარჩუნებულიყო სამხედრო მოსამსახურე დამოკიდებულება კაპიტალისტური ქვეყნების მიმართ და, ამრიგად, თავდაპირველად უარყო მშვიდობიანი თანაცხოვრების თეორია, როგორც არსებითად, მარქსისტული რევიზიონიზმი.
ამასთან, 1972 წელს მიღებულმა გადაწყვეტილებამ, შეერთებულ შტატებთან სავაჭრო ურთიერთობების დამყარების შესახებ, ასევე დაანახა, რომ ჩინეთი ფრთხილად იღებდა თეორიის ვერსიას საკუთარ და არა სოციალისტური ქვეყნების შორის ურთიერთობების შესახებ. ამ თვალსაზრისით, 1980-იანი წლების დასაწყისში ჩინეთი უფრო და უფრო აფართოებს მშვიდობიან თანაცხოვრების საკუთარ კონცეფციას, რომელშიც შედის ყველა ერი. ალბანელმა მმართველმა ენვერ ჰოჯამ (ერთ დროს, ჩინეთის ერთადერთი ჭეშმარიტი მოკავშირე) ასევე დაგმო ეს და უარყო ჩინეთი იმის გამო, რომ ჩინეთი მზარდ კავშირებს უწევს დასავლეთს, როგორიცაა 1972 წლის ნიქსონის ვიზიტი ჩინეთში და დღეს ჰოჯისტური პარტიები აგრძელებენ მშვიდობიანი თანაცხოვრების კონცეფციის დენონსაციას.
მშვიდობიანი თანაცხოვრება, რომლიც თავის მხრივ მოიცვა ყველა ქვეყანა და სოციალურ მოძრაობები და რომელიც უკავშირდებოდა სსრკ- ის კომუნიზმის ინტერპრეტაცია, სწრაფად გადაიქცა modus operandi მრავალი ინდივიდუალური კომუნისტური პარტიისთვისაც, რამაც განსაკუთრებით განვითარებულ მსოფლიოში ხელი შეუწყო, რომ უარი თქვან გრძელვადიან მიზანებზე შეიარაღებული, ამბოხებისტული კომუნისტური რევოლუციისთვის მხარდაჭერის მოზიდვას და ეს გაცვლონ საარჩევნო პოლიტიკაში უფრო სრულყოფილი მონაწილეობას.
საბჭოთა პოლიტიკა
მშვიდობიანი თანაცხოვრება გულისხმობდა დასავლური, კაპიტალისტური შეშფოთების შემსუბუქებას, რაც გამოწვეულია მსოფლიო რევოლუციის კონცეფციით, რომელსაც მხარს უჭერდნენ სოციალისტური საბჭოთა კავშირის დამაარსებლები, ვლადიმერ ლენინი და ბოლშევიკი.ლენინი და ბოლშევიკები იცავდნენ მსოფლიო რევოლუციას საკუთარი ერების შიგნით მუშათა "შიდა რევოლუციებით", მაგრამ არასდროს უჭერდნენ მხარს წითელი არმიის ჯარების გავრცელებას საერთაშორისო ომის მეშვეობით, მაგალითად, წითელი არმიის ჯარების მეზობელ სოციალისტურ ერიდან კაპიტალისტურ ერისაკენ შეჭრას.
მართლაც, მუშების მიერ ამგვარი „შიდა რევოლუციების“ გამო, ლენინმა ისაუბრა კაპიტალისტურ ქვეყნებთან „მშვიდობიან თანაცხოვრებაზე“. ხრუშჩოვმა გამოიყენა ლენინის პოლიტიკის ეს ასპექტი იმის დასამტკიცებლად, რომ სანამ სოციალიზმი საბოლოოდ გაიმარჯვებდა კაპიტალიზმს, ეს გაკეთდებოდა არა ძალით, არამედ მაგალითით. აშკარაა, რომ ეს განცხადება გულისხმობდა სსრკ-ს ადვოკატირების დასრულებას კომუნისტური რევოლუციის გავრცელების მიზნით, რომელიც ამბოხებულთა ძალადობით ხდებოდა, რაც მთელს მსოფლიოში კომუნისტების ნაწილი, როგორც რევოლუციური კომუნიზმის პრინციპების მოღალატედ მიიჩნია.
გარდა იმისა, რომეს იყო რეაქცია ორი ზესახელმწიფოს შორის ბირთვულ ომს შორის, რომელიც გაანადგურებს არა მხოლოდ სოციალისტურ სისტემას, არამედ მთელ კაცობრიობას ეს ასევე აისახებოდა სსრკ-ს სტრატეგიულ სამხედრო განწყობას - დიდი ნაბიჯისგან თავის დაღწევაზე. პოლიტიკურად შეურაცხმყოფელი, სამხედრო საწარმოსკენ მიმავალი ძალის მიმართ, რომელიც ორიენტირებულია მარიონეტული ომებისა და სტრატეგიული ბირთვული სარაკეტო ძალების მიმართ. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ცვლაზე გამოწვეულმა დისკრიმინაციამ ხრუშჩოვის დაქვეითებას შეუწყო ხელი, მისი მემკვიდრეები არ დაბრუნდნენ კაპიტალისტურ და სოციალისტურ სისტემებს შორის გარდაუვალი კონფლიქტის ანტაგონისტურ წინააღმდეგობათა თეორიებს. თავდაპირველად, ეს იყო ჩინეთის მთავარი თეორია და მიზეზი იმისა, რომ ამ უკანასკნელმა საბჭოთა კავშირი "რევოლუციის ღალატად" დაასახელა.
კუბის პოლიტიკა
როგორც მარქსისტები, ჩვენ დავამტკიცეთ, რომ ერებს შორის მშვიდობიანი თანაცხოვრება არ მოიცავს თანაარსებობას ექსპლუატატორებსა და ექსპლოატაციებს შორის, მჩაგვრელებსა და დაჩაგრულებს შორის.
-ჩე გევარა, 1964 წლის 11 დეკემბერი გამოსვლა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში [1]
1960-იანი წლების დასაწყისში მშვიდობიანი თანაცხოვრების ერთ-ერთი აშკარა კრიტიკოსი იყო არგენტინელი მარქსისტული რევოლუციონერი ჩევ გევარა. როგორც კუბის მთავრობამ ოქტომბრის სარაკეტო კრიზისის დროს, გევარას სჯეროდა, რომ შეერთებული შტატების მხრიდან განმეორებითი შეჭრა ( ღორის ყურის შემდეგ ) ბირთვული ომის დასაბუთებული საფუძველი იქნებოდა. გევარას აზრით, კაპიტალისტური ბლოკის შემადგენლობაში შედიოდა "კირჩხიბები და ჯაყელები", რომლებიც "იკვებებოდნენ შეუიარაღებელ ხალხებზე".
ჩინეთის პოლიტიკა
ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრმა ჟუ ენლიამ შესთავაზა მშვიდობიანი თანაცხოვრების ხუთი პრინციპი 1954 წელს, ინდოეთთან მოლაპარაკებების დროს, ტიბეტზე დალაპარაკება და ეს იყო ჩაწერილი ''ხელშეკრულებაში ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკასა და ინდოეთის რესპუბლიკას შორის, ტიბეტის რეგიონს შორის ვაჭრობისა და ურთიერთობის შესახებ. ჩინეთსა და ინდოეთში'' 1954 წელს ხელი მოაწერეს ჟოუმ და ინდოეთის პრემიერ მინისტრმა ჯავახარალ ნეჰრუმ. პრინციპებმა ჟოუმ გაიმეორა აზიის და აფრიკის ქვეყნების ბანდუნგის კონფერენციაზე, სადაც ისინი შეიტანეს კონფერენციის დეკლარაციებში. ამ პოლიტიკის ერთ-ერთი მთავარი შედეგი იყო ის, რომ PRC არ დაუჭერს მხარს კომუნისტურ ამბოხებებს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, განსაკუთრებით ინდონეზიასა და მალაიზიაში და დაშორდებოდა ამ ქვეყნებში საზღვარგარეთის ჩინელებს.
ამასთან, მაოისტური დოქტრინა ხაზს უსვამდა იმპერიალისტური და სოციალისტური სამყაროს სისტემებს შორის ნებისმიერი კონფლიქტის გადარჩენას, - ჩინელები აგრძელებდნენ გლობალური პოლიტიკის კამპანური თეორიის უფრო მძლავრ ფორმას, ვიდრე ეს იყო დამტკიცებული სსრკ-ში.
მაოს სიკვდილით ჩინელებმა შეარბილა მათი ხაზი, თუმცა ვერასდროს დაადასტურებენ თავიანთი კონკურენტების შეხედულებებს. 1970-იანი წლების ბოლოს და მშვიდობიანი თანაცხოვრების კონცეფცია გაფართოვდა, როგორც ჩარჩო ყველა სუვერენული ერისთვის. 1982 წელს ხუთი პრინციპი დაიწერა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის კონსტიტუციაში, რომელიც ამტკიცებს, რომ მათ საერთაშორისო ურთიერთობებში უნდა იყოს ვალდებული.
მშვიდობიანი თანაცხოვრების ხუთი პრინციპი, რომელსაც ჩინეთი ხელს უწყობს:
მშვიდობიანი თანაცხოვრების ჩინური კონცეფციის სამი მნიშვნელოვანი შედეგია. პირველ რიგში, 1970-იანი წლების შუა პერიოდის საბჭოთა კონცეფციებისგან განსხვავებით, ჩინური კონცეფციები მოიცავენ გლობალურ თავისუფალი ვაჭრობის წახალისებას. მეორეც, მშვიდობიანი თანაცხოვრების ჩინური კონცეფცია დიდ ყურადღებას აქცევს ეროვნულ სუვერენიტეტსა და ტერიტორიულ მთლიანობას და, ამრიგად, შეერთებული შტატების მიერ დემოკრატიისა და ადამიანის უფლებებისკენ გადადგმული ნაბიჯები ამ ჩარჩოებში განიხილება, როგორც მტრული. და ბოლოს, იმის გამო, რომ PRC ტაივანს სუვერენულ არ მიიჩნევს, მშვიდობიანი თანაცხოვრების კონცეფცია არ ვრცელდება ტაივანზე, ხოლო სხვა ერების, განსაკუთრებით შეერთებული შტატების, ძალისხმევა, ჩაერთოს PRC- ტაივანის ურთიერთობებში, განიხილება როგორც მტრულ მოქმედება.
რამაც გამოიწვია ამგვარი ამბოხება
თანამედროვე დიპლომატიაში გამოყენება
ახლახან ფრაზამ მიიღო ვალუტა კომუნისტური ფრაზეოლოგიის გამოყენების მიღმა და მიღებული იქნა ფართო დიპლომატიურ სამყაროში. მაგალითად, 2004 წელს საშობაო გამოსვლისას პაპმა იოანე პავლე მეორემ მოუწოდა "მშვიდობიანი თანაცხოვრება" შუა აღმოსავლეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ნიკიტა ხრუშჩოვი კატეგორია:მშვიდობა კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საგარეო პოლიტიკა კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობების თეორია
ტიბის პრეფექტურა
ტიბის პრეფექტურა — პრეფექტურა იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს კუნძულ ჰონსიუზე, კანტოს რეგიონში. პრეფექტურის ფართობი შეადგენს 5156,61 კმ²-ს. მოსახლეობა — 6 196 701 ადამიანი, მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 1201,70 ად./კმ². პრეფექტურის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ტიბა.
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა
ტიბის პრეფექტურაში განლაგებულია 37 ქალაქი და 6 რაიონი (16 დაბა და 1 სოფელი).
ქალაქები
პრეფექტურის ქალაქების სია:
ისტორია
ტიბის პრეფექტურა დაარსდა 1837 წლის 15 ივნისს კისარაძუსა და იმბის პრეფექტურების გაერთიანების შედეგად. ტოდოფუკენის სისტემის შემოღებამდე პრეფექტურა სამი პროვინციისაგან შედგებოდა: ავა, კაძუსა და სიმოსა.
ეკონომიკა
ტიბის პრეფექტურა თავისი წაგრძელებული სანაპიროსა და ტოკიოსთან სიახლოვის გამო არის იაპონიის ერთ-ერთი ყველაზე განვითარებული სამრეწველო რაიონი. განვითარებულია ქიმიური მრეწველობა, ნავთობქიმია და მანქანათმშენებლობა, — ტიბის პრეფექტურის სამი ძირითადი საწარმოო დარგი. ერთად ისინი იძლევიან პრეფექტურის ექსპორტის 45 %-ს. პრეფექტურის ეკონომიკაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია აგრეთვე ვაჭრობას, ტრანსპორტს, მეტალურგიას, კვების მრეწველობასა და ტურიზმს. 80-90-იან წლებში მთავრობამ დააარსა 80-ზე მეტი საწარმოო ზონა. განვითარებულია თევზჭერა. მეთევზეობის ბაზა განლაგებულია ქალაქ ტიოსიში.
ტოკიოს დისნეილენდი მდებარეობს ქალაქ ურიასუში, პრეფექტურის დასავლეთ საზღვართან. ტიბა ტოკიოსთან დაკავშირებულია რამდენიმე სარკინიგზო ხაზით. ქალაქ ნარიტაშია ნარიტის საერთაშორისო აეროპორტი, რომელიც ტიბის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რაიონში მდებარეობს. ტიბის პრეფექტურა განთქმულია აგრეთვე სოფლის მეურნეობით. პრეფექტურის ფარგლებშია დიდი სავაჭრო ცენტრები და უნივერმაღები.
სიმბოლიკა
ტიბის პრეფექტურის ემბლემა შეიქმნა 1909 წლის 28 დეკემბერს. იგი წარმოადგენს კატაკანის სიმბოლოების „ტი“ და „ხა“ სტილიზებულ შეხამებას. ტიბის პრეფექტურის დროშა დამტკიცდა 1963 წლის 29 ივლისს. დროშის ლურჯი ფერი გამოხატავს იმედსა და განვითარებას, ხოლო ყვითელი თალგამის ყვავილია. მართალია ტიბის პრეფექტურის ყვავილი არ არის დამტკიცებული, მაგრამ ყვავილად თალგამის ყვავილია აღიარებული. იგი გამოკითხვის შედეგად პრეფექტურის მოსახლეობამ 1954 წელს აირჩია. ხედ არჩეულია Podocarpus macrophyllus (1966 წლის 29 სექტემბერი), ხოლო ფრინველად — Emberiza cioides (1965 წლის 10 მაისი).
სქოლიო
კატეგორია:კანტოს რეგიონის პრეფექტურები
მახუნჯიის ეკლესია
მახუნჯიის ეკლესია — ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სოფელ მახუნჯიაში, გალის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იმრენ აიქუთი
იმრენ აიქუთი (İmren Aykut დ. 1940 წელს, ადანა, თურქეთი) - თურქი ქალი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი და მთავრობის ყოფილი მინისტრი.
ადრეული წლები
აიქუთი დაიბადა ევკეტ ჩადისა და მისი მეუღლის ემინეს ოჯახში კოზანში, ადანა, თურქეთი 1940 წელს. მან დაასრულა დაწყებითი განათლება ათათურქის დაწყებით სკოლაში, ხოლო საშუალო განათლება ადანას ქალთა საშუალო სკოლაში მიიღო. 1964 წელს დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი.
აიქუთიმ შეისწავლა ინგლისური ინგლისში, ოქსფორდის უნივერსიტეტში "დამსაქმებელთა და თანამშრომელთა ურთიერთობებში", "საწარმოო ურთიერთობებსა" და პროფკავშირულ ურთიერთობებში. მან დაასრულა პროგრამა "მუშათა აღმასრულებელი მონაწილეობა" ნორვეგიის ოსლოს უნივერსიტეტში. მან ასევე ჩაატარა კვლევა "არბიტრაჟისა და შუამავლობის შესახებ" შეერთებულ შტატებში, "მშრომელთა კავშირის სტრუქტურა და მშრომელთა მომზადება" ინგლისში. გარდა ამისა, მან ჩაატარა სხვადასხვა კვლევები გაერთიანების კონფედერაციაში და გაერთიანებული სამეფოს შრომის დეპარტამენტში. მან მიიღო დოქტორის ხარისხი სტამბულის უნივერსიტეტში დისერტაციით აღნიშნული სახელწოდებით "გაცვლითი კურსი მუშებისთვის (თურქეთის გარეთ) და მისი ანალიზი თურქეთის ეკონომიკის თვალსაზრისით".
პროფესიული კარიერა
აიქუთი მსახურობდა ორ პროფკავშირში, 1964–1975 წლებში კოლექტიური მოლაპარაკებების და კვლევების განყოფილების მენეჯერად, 1975–1976 წლებში შიშეკამის საწარმოო ურთიერთობების სპეციალისტად და 1976-1983 წლებში ის ასევე იყო ქაღალდის ინდუსტრიის დამსაქმებელთა პროფკავშირის გენერალური მდივანი.
პოლიტიკა
აიქუთი დაინიშნა თურქეთის მრჩეველთა პარლამენტის წევრად 1981 წელს. იგი იყო ნაციონალისტური დემოკრატიული პარტიის (MDP) დამფუძნებელ წევრთა შორის. 1983 წელს პარტიის დაშლის შემდეგ იგი შეუერთდა "სამშობლოს პარტიას" (ANAP).
იგი პარლამენტში აირჩიეს დეპუტატად - სტამბოლის მასშტაბით 1987, 1991, 1995 წლების საყოველთაო არჩევნებში, ხოლო 1999 წლიდან ადანადას რეგიონიდან იქნა არჩეული. იგი შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრის თანამდებობას იკავებდა ტურგუთ ოზალისა და ილდირიმ აკბულუტის მთავრობის დროს 1987 წლის 21 დეკემბრიდან 1991 წლის 23 ივნისამდე. ამის შემდეგ ის დაინიშნა სახელმწიფო მინისტრად მესუთ ილმაზის მთავრობისას ორი ვადით 48-ე და 53-ე მთავრობებში. აიქუთი დაინიშნა გარემოს დაცვისა და ურბანული დაგეგმარების მინისტრად მესუტ ილმაზის მთავრობაში 1991 წლის 23 ივნისს. მისი ვადა დასრულდა 1991 წლის 20 ნოემბერს.
ის თურქეთის მთავრობის პირველი მინისტრია, რომელიც ამ თანამდებობაზე მოვიდა პარლამენტში საყოველთაო არჩევნების შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:ევროპელი ბიზნესმენები კატეგორია:თურქი ბიზნესმენები კატეგორია:თურქი პოლიტიკოსები
ჩაწყობილა ბაია
ჩაწყობილა ბაია (Ficaria) — მცენარეთა გვარი ბაიასებრთა ოჯახისა, მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეები. მთლიანი უმეტესად ხორცოვანი ფოთლები და გამსხვილებული ფესვები (ფესვტუბერები) აქვთ.
10-12 სახეობა გავრცელებულია უმეტესად ხმელთაშუაზღვისპირეთში, აგრეთვე ევროპასა და აზიაში. ყოფილ საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე გვხვდებოდა 10-მდე სახეობა, საქართველოში (ასევე მთელ კავკასიაში) — 7, მათ შორის 2 (Ficaria adzharica, Ficaria popovii) საქართველოს ენდემია.
ჩაწყობილა ბაია საქართველოში ყველა მცენარეულ სარტყელშია გავრცელებული. უმეტესად ტყეში, ტყის პირას ბუჩქნარებში, მდელოზე, ქვიან და კლდოვან ადგილებში გვხვდება, ზოგი ნათესების სარეველაა. მისი ნორჩი ღერო და ფოთოლი მხალად და საკვებად გამოიყენება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევრაზიის ფლორა კატეგორია:ბაიასებრნი
ტრადიციული ჩინური მედიცინა
300px|მინი|ფარმაცევტული შინაარსის კონსპექტი, რომელიც დაწერა ლი შიჭენმა მინგის დინასტიის პერიოდში. ის გამოქვეყნდა [[1593 წელს]] ტრადიციული ჩინური მედიცინა — ჩინეთში აღმოცენებული მედიცინა, რომელიც მთავარ ორგანოდ ითვალისწინებს ჩინურ სამედიცინო პრაქტიკას. მისი ისტორია ათასობით წელს ითვლის. ჩინური ეროვნული კომიტეტი მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების სფეროში მიიჩნევს, „რომ ტრადიციული ჩინური მედიცინა“ არის ყოვლისმომცველი მეცნიერება, რომელიც ითვალისწინებს ტრადიციული ჩინური მედიცინის თეორიას და პრაქტიკას, როგორც მთავარ ორგანოს, აანალიზებს ჯანმრთელობის ტრანსფორმირების წესს და დაავადებებს, რომელიც გამოწვეულია ადამიანის საქმიანობით. TCM-ის სპეციალისტს ჩინური ტრადიციული მედიცინის დოქტორს, ასევე უწოდებენ ტრადიციელ ჩინელ მკურნალს. 200px|მინი|მინგის დინასტიის დროინდელი აკუპუნქტურის გრაფიკი ტრადიციული ჩინური მედიცინა მოიცავს დიაგნოსტიკას და სხვადასხვა სახის მკურნალობას, მასაჟი, აკუპუნქტურა და სხვ. ჩინური მედიცინა არის ჩინური კულტურის ნაწილი. ადამიანის ორგანიზმის ფუნქციებზე დაყრდნობით, ჩინური მედიცინა იკვლევს ადამიანისა და ბუნების კავშირს, ადამიანის ფიზიოლოგიასა და პათოლოგიას. დასავლეთში ტრადიციულ ჩინურ მედიცინას მიიჩნევენ, როგორც ალტერნატიულ მედიცინას, ხოლო ჩინეთში ის მიიჩნევა მედიცინის განუყოფელ ნაწილად. მაგალითად, ტრადიციული ჩინური მედიცინას იყენებენ, რათა ებრძოლონ ქიმიოთერპიის გვერდითა ეფექტებს, ნარკოტიკებისადმი მიდრეკილების დაუძლეველ სურვილს და ა.შ.
თეორია
ტრადიციული ჩინური მედიცინის თეორია ირწმუნება, რომ ადამიანის სხეულში მიმდინარე სხვადასხვა პროცესები გარესამყაროსთან კავშირშია. დისჰარმონიის ნიშნები ეხმარება ტრადიციული მედიცინის მკურნალს, დაადგინოს დაავადების გამომწვევი მიზეზები და უკეთ უმკურნალოს პაციენტს. 200px|მინი|მარცხნივ|ინი და იანი, ბალანსის სიმბოლო ჩინური ტრადიციული მედიცინის თეორია ეფუძნება სხვადასხვა ცნობილ ფილოსოფიურ თეორიებს, მათ შორის ინისა და იანის თეორიას და ჭანგ ფუს ორგანულ თეორიას. იგი მიიჩნევს, რომ ადამიანის სხეული, თავის მხრივ, არის პატარა სამყარო, რომელიც შედგება სხვადასხვა რთული და ერთმანეთთან მჭიდრო კავშირში მყოფი სისტემებისაგან. ეს სისტემები ერთმანეთთან შეთანხმებულად მუშაობენ, რათა უზრუნველყონ ადამიანის ორგანიზმის ჯანმრთელობა. ჩინური მედიცინა ადამიანის სხეულს აღიქვამს დასავლური მედიცინისგან განვავებულად: მას აინტერესებს არა ორგანოები დ სხეულის ნაწილები, არამედ მათი ფუნქციები.
ინისა და იანის ფილოსოფიური თეორია ჩინეთში აღმოცენდა. ინი და იანი არის ერთმანეთისგან განსხვავებული და საპირისპირო ორი ძალა, რომელიც ყველგან და ყველაფერში თანაარსებობენ. ინი არის ბნელი ელემენტი, მოწყენილი, პასიური, ქალური საწყისი და შეესაბამება ღამეს. იანი არის ნათელი ელემენტი, მხიარული, აქტიური, კაცური საწყისი და შეესაბამება დღეს. ინს ხშირად მიწის ან წყლის სახით გამოხატავენ, ხოლო იანს - ჰაერის ან ცეცხლის სახით. ინისა და იანის თეორია ფართოდ გამოიყენება ჩინურ მეიცინაში. მაგალითად, იანის (ცხელი) ნატურის მცენარეები გამოიყენება იმ პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებიც იტანჯებიან ციებით.
დიაგნოსტიკა
200px|მინი|ჩინური ნემსები ჩინურ მედიცინას სულ ოთხი ძირითადი დიაგნოსტიკის მეთოდი აქვს: მოსმენა, ყნოსვა, შეკითხვების დასმა და პალპაცია (ავადმყოფის ორგანოების ხელით გასინჯვის მეთოდი). მთავარი დიაგნოზის სწორად დასმაა, რაც საკმაოდ რთულია და დიდი ცოდნა და გაამოცდილება სჭირდება. ამიტომაც, ჩინეთში დიდხანს სწავლობენ, რათა გახდნენ ექიმები. ერთ-ერთი ცნობილი ჩინური გამოთქმის თანახმად, „კარგი ექიმი კარგ პრემიერმინისტრადაც გამოდგება“. 200px|მინი|მარცხნივ|სამედიცინო ქილების გამოყენება და აკუპუნქტურა დიაგნოზის დასასმელად ექიმები იყენებენ შემდეგ მეთოდებს: პაციენტის პულსის გასინჯვა, მის ენაზე, სახეზე, ყურის ზედაპირზე, სუნთქვაზე დაკვირვება და ა.შ. ჩინურ მედიცინაში გამოიყენება აკუპუნქტურა და მცენარეებით მკურნალობის მეთოდები. ცნობილია ასევე ჩინური ნემსები, რომლებიც გამოიყენება პაციენტის სხეულის ტონუსში მოსაყვანად და დარღვეული ჰარმონიის აღსადგენად. ჩინური ნემსები არა მარტო ჩინეთში, არამედ მთელ მსოფლიოში საკმაოდ პოპულარულია. რაც შეეხება ჩინურ მცენარეებს, მათ საუკუნეების მანძილზე იყენებდნენ მედიცინაში. პირველი ადამიანი, რომელმაც მცენარეებით მკურნალობა დაიწყო, იყო შენნუნგი, მითოსური პერსონაჟი. გადმოცემის თანახმად, მას გასინჯული ჰქონდა ათასობით ჯიშის მცენარე და გლეხებს უზიარებდა თავის ცოდნას შხამიანი და სასარგებლო მცენარეების შესახებ.
ჩინური და დასავლური მედიცინა
200px|მინი|არტემისია ანუა ტრადიციულად გამოიყენება ციების სამკურნალოდ, ასევე შეიცავს მალარიის სამკურნალო თვისებებს 200px|მინი|მარცხნივ|ხმელი ცხენთევზა, რომელიც ფართოდ გამოიყენება ჩინურ ტრადიციულ მედიცინაში და მის ფარგლებს გარეთ ზოგადად, ჩინური და დასავლური მედიცინა მნიშვნელოვნად განხვავდება ერთმანეთისაგან. დასავლური მედიცინა ავადმყოფობას გარეგანი ძალების გაამოყენებით კურნავს. ჩინური მედიცინა კი, ცდილობსს, გააძლიეროს და დაასტიმულიროს სხეულის შინაგანი ძალა. დასავლური მედიცინა ეფუძნება თეორიას, რომლის მიხედვით, ავადმყოფობა გამოწველია ბაქტერიული და სხვა გარეგანი ფაქტორებით. ჩინური მედიცინა კი მიიჩნევს, რომ ავადმყოფობა გამოწვეულია სხეულის დისბალანსით. დასავლური მედიცინის წამალი არის ქიმიური შემადგენლობის, ხოლო ჩინური - მცენარეული შემადგენლობის. დასავლური წამალი სწრაფად მოქმედებს, მაგრამ მას ახასიათებს გვერდითი მოვლენები. ხოლო ჩინური წამალი, პირიქით, უფრო ნელა მოქმედებს, მაგრამ ნაკლები გვერდითი მოვლენა ახასიათებს.
დასავლური წამლების ხშირ მიღებას ბევრი ზიანიც მოაქვს: ალერგია, დისბაქტერიოზი და სხვა მრავალი გვერდითი ფუქციები, ასევე შეჩვევა და წამლებზე დამოკიდებულება. მედიკამენტები მოქმედებენ კონკრეტულ რგოლზე, დაავადების სიმპტომებზე და ვერ აშორებენ დაავადების გამომწვევ მიზეზებს, რომლის მოქმედება გრძელდება და დაავადება შენიღბულად პროგრესირებს. საჭირო ხდება ალტერნატიული გზების ძიება და აქ მთავარ პოზიციას აღმოსავლური მედიცინა იკავებს, კერძოდ, ჩინური. ამ აუცილებლობის დასტურია ბოლო ათწლეულში ჩინეთში შემუშავებული კვებითი დანამატები, რომლებსაც არ გააჩნიათ არანაირი გვერდითი მოვლენები და რომელთა მოქმედების სიძლიერე უტოლდება კარგად ნაცნობ მედიკამენტებს. მინი|center|300პქ|ჰონგ კონგის სამეცნიერო მუზეუმი. სამკურნალო მცენარეების მაღაზია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთი კატეგორია:ტრადიციული მედიცინა
კომპიენი
კომპიენი (Compiègne) — ქალაქი ჩრდილოეთ საფრანგეთში, პიკარდიის რეგიონის უაზის დეპარტამენტში. მდებარეობს ამიენიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 65 კილომეტრში, ხოლო პარიზიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 71 კმ-ში. ქალაქში გაედინება მდინარე უაზა. კომპიენის მახლობლად მდებარეობს ვრცელი კომპიენის ტყე.
ისტორია
888 წელს კომპიენში ტახტზე ავიდა საფრანგეთის მეფე ედი. 1430 წელს, ასწლიანი ომის პერიოდში, კომპიენის გასათავისუფლებლად ჯარით მიმავალი ჟანა დ’არკი ბურგუნდიელებმა ტყვედ აიყვანეს. 1630 წელს აქ გადაასახლეს ლუი XIII-ის დედა მარია მედიჩი, საიდანაც ერთი წლის შემდეგ მარია მედიჩი ბრიუსელში გაიქცა.
1794 წელს დაპატიმრეს და 17 ივლისს სიკვდილით დასაჯეს კონტრევოლუციაში ბრალდებული 16 მონაზონი, რომელიც კათოლიკურმა ეკლესიამ წმინდანებად შერაცხა კომპიენელი მოწამეების სახელით.
1918 წლის 11 ნოემბერს კომპიენის ტყეში, რკინიგზის ვაგონში ხელი მოაწერეს კომპიენის ზავს, რომლის ძალითაც პირველი მსოფლიო ომი დასრულდა. 22 წლის შემდეგ, 1940 წლის 22 ივნისს ამავე ვაგონში, ხელი მაწერეს მეორე ზავს, რომლის მიხედვითაც ჰიტლერმა მოახდინა საფრანგეთის ოკუპაცია. მოგვიანებით კომპიენში საკონცენტრაციო ბანაკი ჩამოყალიბდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
კელასურის ეკლესია
კელასურის ეკლესია — ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სოფელ მახუნჯიაში, გალის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია XIX-XX საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ამენირდის I
ამენირდის I — ძველი ეგვიპტის პრინცესა ოცდამეხუთე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. ამენირდის I ქუშის სამეფოს მეფის კაშტას შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცესები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტიის პრინცესები
ამბროლაურის აეროპორტი
ამბროლაურის აეროპორტი — ადგილობრივი მნიშვნელობის აეროპორტი საქართველოში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ამბროლაურში, ზღვის დონიდან 560 მ სიმაღლეზე. ასაფრენ-დასაფრენი ზოლის სიგრძე 1 100 მეტრს შეადგენს, სიგანე — 30 მ-ს, ხოლო აეროპორტის ტერმინალის ფართობი — 600 მ².
აეროდრომს შეეძლება 30-50 მგზავრიანი თვითმფრინავების მომსახურება. სამომავლოდ გათვალისწინებულია უფრო დიდი ხომალდების მიღების შესაძლებლობა და მგზავრთა ნაკადის ზრდის შემთხვევაში, ტერმინალის გაფართოებაც.
ისტორია
აეროპორტის მშენებლობა 2016 წლის აგვისტოს თვეში დაიწყო, ასაფრენ-დასაფრენი ზოლის მშენებლობა 2016 წლის დეკემბერში დასრულდა, ხოლო ტერმინალის — 2017 წლის იანვარში.
ვერა ხიტილოვა
ვერა ხიტილოვა (დ. 2 თებერვალი, 1929, ოსტრავა, ჩეხოსლოვაკია — გ. 12 მარტი, 2014, პრაღა, ჩეხეთი) — ჩეხი ავანგარდისტი კინორეჟისორი და ჩეხური კინოს პიონერი. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმია „გვირილები“, რომელიც 1960 წელს ჩეხოსლოვაკიის მთავრობამ აკრძალა. მისი ფილმის, „მგლის სოროს“ (1987) ჩვენება 1987 წელს ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე გაიმართა.
აღებული აქვს ღირსების მედალი (ჩეხეთი) და ჩეხური ლომის ჯილდო.
ადრეული ცხოვრება
ხიტილოვა 1929 წლის 2 თებერვალს ოსტრავაში, ჩეხოსლოვაკიაში, მკაცრად კათოლიკე ოჯახში დაიბადა. რელიგიის თემა მის ფილმებში ხშირად ფიგურირებს.
თავდაპირველად სწავლობდა ფილოსოფიასა და არქიტექტურას, თუმცა მალევე მან მიატოვა ეს სფეროები. 28 წლის ასაკში დაიწყო სწავლა პრაღის შემსრულებლობითი ხელოვნების აკადემიაში.
კინო-კარიერა
ხიტილოვას ყველაზე ცნობილი ფილმი არის 1996 წელს გადაღებული „გვირილები“ (პოლ. Sedmikrásky). ფილმი გამოირჩევა არათანმიმდევრული თხრობით, სურეალისტური ვიზუალური სტილით. ერთი წლის შემდეგ, 1967 წელს, ფილმი ჩეხოსლოვაკიის ხელისუფლებამ აკრძალა, „საჭმლის უმიზნოდ დახარჯვისა და ნუდისტური სურათის გამო“, თუმცა „გვირილებმა“ 1966 წელს იტალიაში, ბერგამოს კინოფესტივალზე გრან პრი მიიღო. ფილმმა ხიტილოვას საერთაშორისო მასშტაბით გაუთქვა სახელი.