cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ერნესტო საბატო
ერნესტო საბატო (Ernesto Sabato; დ. 24 ივნისი, 1911 — გ. 30 აპრილი, 2011) — არგენტინელი, არბერეშელი (იტალიური ალბანეთი) წარმომავლობის მწერალი და მეცნიერი. ის დაიბადა ბუენოს-აირესის პროვინციის პატარა სოფელ როხასში. საბატომ განათლების მიღება დაიწყო Colegio Nacional de La Plata-ში. შემდგომ ფიზიკის შესწავლა გააგრძელა Universidad Nacional de La Plata-ში, სადაც მას ფილოსოფიის დოქტორის წოდება მიენიჭა. შემდეგ ის დადიოდა სორბონის უნივერსიტეტში, პარიზში და მუშაობდა კიურის ინსტიტუტში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, მან დაკარგა მეცნიერების მიმართ ინტერესი და დაიწყო მწერლობა.
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინელი მწერლები კატეგორია:არგენტინელი ფიზიკოსები კატეგორია:არგენტინელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:პარიზის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:იერუსალიმის პრემიის მფლობელები
.mk
.mk — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ჩრდილოეთ მაკედონიისთვის.
აგურის საყდარი
აგურის საყდარი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. მდებარეობს ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმის სამხრეთით 3-4 კილომეტრზე, ხშირტყიან მთის ფერდობზე. აგურის საყდარი შედგება ორი ნაგებობისაგან: მცირე დარბაზული ეკლესიისა და მასზე ჩრდილოეთიდან მიშენებული სამეკლესიანი ბაზილიკისაგან.
ჰირკანის ეროვნული პარკი
ჰირკანის ეროვნული პარკი (Hirkan Milli Parkı) — ეროვნული პარკი აზერბაიჯანში. მდებარეობს ლენქორანისა და ასტარის რაიონებში. შეიქმნა 2004 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2004 წლის 9 თებერვლის განკარგულებით, ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ლენკორანისა და ასტარის რაიონების ტერიტორიაზე. პარკის ფართობი შეადგენს 40 358 ჰექტარს. პარკის ძირითადი ნაწილი დაფარულია ტყეებით. გირკანის ნაციონალური პარკის ტერიტორიაზე ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატია
აგურის საყდარი
ეკლესია დარბაზულია (5,6 X 3,6 მ) მიეკუთვნება ადრინდელ ფეოდალურ ხანას. ნაგებია ქვიშაქვით, თაღები ნატეხი ქვითაა ამოყვანილი, ზოგან (სატრიუმფო თაღი) კვადრატული აგურიცაა ჩართული. ფასადები მოპირკეთებულია კარგად შერჩეული, მოზრდილი რუხი, ღვინისფერი და მოყვითალო ჟანგმოკიდებული ქვებით. შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან არქიტრავით გადახურული შესასვლელი დასავლეთიდანაა. საკურთხეველი დარბაზისაგან ნახევარწრიული აფსიდის მხრებით და ბემითაა გამოყოფილი. სატრიუმფო თაღი გადაყვანილია აფსიდის მხრებზე. მას ქუსლის დონეზე თაროსებრი იმპოსტები ჰქონია. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. ეკლესიის დასავლეთ და გრძივ კედლებზე ერთსაფეხურიანი თაღოვანი შეღრმავებებია. ჩრდილოეთ კედლის თაღში სამეკლესიან ბაზილიკაში გასასვლელი კარია გაჭრილი. კედლებზე აქა-იქ შემორჩენილია შელესილობა. ეკლესიას შემორჩენილი აქვს თაღების მწკრივით დამუშავებული ქვის ლავგარდნის ფრაგმენტები.
სამეკლესიანი ბაზილიკა (12 X 10,7 მ) IX-X საუკუნეებით თარიღდება. ნაგებია აგურით. შუა ეკლესიის გვერდი, ეკლესიებთან შედარებით, ფართო და მაღალია. არქიტრავით გადახურული ფართო შესასვლელი სამხრეთითაა. აღმოსავლეთით ფართო მხრებით გამოყოფილი ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სატრიუმფო თაღის ქუსლებთან გამოშვერილი აგური ომპოსტის დანიშნულებას ასრულებს. დარბაზის სამხრეთ კედელში ორი თაღოვანი სარკმელია, ჩრდილოეთ კედლებში კი სამკვეთლოში გასასვლელი, შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი კარია.
ჰირკანის ეროვნული პარკი
შექმნის მიზანი
200px|მინი|მარცხნივ|ჰირკანის ეროვნული პარკი პარკის შექმნის მთავარი მიზანი იყო ნოტიო სუბტროპიკების ლანდშაფტების, ასევე რელიქტური და ენდემური სახეობების, ფლორისა და ფაუნის ყველა სახეობის, ბუნების კომპლექსური დაცვა და გაფრთხილება, რომლებიც აზერბაიჯანის რესპუბლიკის წითელ წიგნშია შეტანილი. მიმდინარეობს მთელი ამ გარემოს მონიტორინგის ჩატარება, საზოგადოების ინფორმირება, ამავდროულად ტურიზმისა და დაცვისათვის საჭირო პირობების კვლევა და შექმნა.
აგურის საყდარი
ჩრდილოეთ ეკლესია განივი კედლით გაყოფილია ორ არათანაბარ სწორკუთხა სათავსოდ. აღმოსავლეთის, უფრო მოკლე სათავსი სამკვეთლოა. სამკვეთლოს აღმოსავლეთ კედელში ერთი სარკმელია, სამხრეთ კედელში - ცრუთაღიანი ღრმა ნიში, ჩრდილოეთ კედლის გასწვრივ სხვა შენობის კედლის ნიში ჩანს.
ჰირკანის ეროვნული პარკი
ფლორა
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე გავრცელებული 435 სახეობის ხეებისა და ბუჩქებისაგან, 150 სახეობა გირკანის ტყეებში სუფევს, რაც მთელი წარმოდგენილი ფლორის 1/3-ზე მეტია, მათ შორის აზერბაიჯანის «წითელ წიგნში» შეტანილი გირკანის სამშიტი, ლენქორანული ხერკინა, წაბლისფოთლა მუხა, ლეღვი, გირკანის მსხალი, აბრეშუმა აკაცია, ჩვეულებრივი ხურმა, მურყანი და სხვები. გირკანის ტყეების იუნესკოს ბუნებრივი და კულტურული მემკვიდრეობის სიაში შესატანად გადაცემულ იქნა დოკუმენტები იუნესკოს სამდივნოში.
აგურის საყდარი
სამხრეთ ეკლესიას აღმოსავლეთით მხრებით გამოყოფილი ნალისებრი აფსიდი აქვს. აგურის წყობით გამოყვანილი სატრიუმფო თაღი უშუალოდ აფსიდის მხრებს ებჯინება. დარბაზის ჩრდილოეთ კედლის მთელ სიგრძეზე შემორჩენილია კამარის ქუსლი.
ჰირკანის ეროვნული პარკი
ფლორა
პარკის ფლორა მოიცავს 1900 სახეობას, მათ შორის 162 ენდემურს, 95 იშვიათს, 38 გადაშენების პირას მდგარს. ეროვნულ პარკში ყოველ 1000 ჰექტარზე 32 სახეობის მცენარე მოდის.
აგურის საყდარი
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰირკანის ეროვნული პარკი
ფლორა
ზემოთ ჩამოთვლილი მცენარეების გარდა, პარკში ასევე არსებობს სხვადასხვა სახეობის ლიანები და ხვიარა მცენარეები, ყურძნის ჯიშები, მრავალი ტიპის კენკროვანი ბუჩქები და ა. შ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის ეროვნული პარკები
სტალაქტიტები (არქიტექტურა)
სტალაქტიტები, მუკარნები (არაბ. მუკარნას — ტერასისებრი სახურავი) — არქიტექტურაში, ერთმანეთზე გადმოკიდებული საფეხურისებრ განლაგებული პრიზმული სახის დეკორაციული დეტალების რიგები (გამოქვაბულის სტალაქტიტების მსგავსად). გავრცელებული იყო არაბული ქვეყნების, ირანის, შუა აზიის შუა საუკუნეების ხუროთმოძღვრებაში. სტალაქტიტებს ჩვეულებრივ ათავსებენ ტრომპებზე, ნახევარგუმბათებზე, ნიშების თაღებში ქმნიან კარნიზებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:არქიტექტურა
You Like Me Too Much
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Help!, რომელიც გამოვიდა 1965 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1965 წლის სიმღერები
ქერცლიანები
ქერცლიანები (Squamata) — ქვეწარმავლების რიგი (ან ქვეკლასი). შეიცავს 3 ქვერიგს (ან რიგს): ხვლიკები, ამფისბენები და გველები. მათთვის დამახასიათებელია ზედა ყბის კვადრატული ძვლის მოძრავი შესახსრება ტვინის ქალასთან. სხეული დაფარული აქვთ ძვლოვანი ქერცლით, ფარებითა და მარცვლებით.
ლიტერატურა
*
Eurhopalothrix heliscata
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კიმ ჩენ ინი
კიმ ჩენ ინი (김정은, კორეული წაკითხვით - კიმ ჯონგ ინი; დ. 8 იანვარი, 1982, 1983 ან 1984, ფხენიანი, ჩრდილოეთი კორეა) — ჩრდილოეთ კორეელი სახელმწიფო, პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. ჩრდილოეთ კორეის ლიდერი, შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი, კორეის შრომის პარტიის ცენტრალური კომიტეტის თავმჯდომარე. ჩრდილოეთ კორეის დამფუძნებლის, კიმ ირ სენის შვილიშვილი და კიმ ჩენ ირის შვილი. თანამდებობა ოფიციალურად დაიკავა 2011 წლის 17 დეკემბერს, კიმ ჩენ ირის გარდაცვალების შემდეგ.
დაიბადა 1982, 1983 ან 1984 წელს (ზუსტი თარიღი ცნობილი არაა ). იგი არის კიმ ჩენ ირისა და მისი მესამე ცოლის, ყოფილი მსახიობის  კო იონ ჰის მესამე შვილი.
სამხრეთ კორეის დაზვერვის მონაცემებით კიმ ჩენ ინი სწავლობდა ბერნის საერთაშორისო სკოლაში. 2002 წლიდან კი სწავლობს კიმ ირ სენის სახელობის უნივერსიტეტში.
ჩრდილოეთ კორეა კიმ ჩენ ინისა და მისი ოჯახის წევრების მმართველობის ქვეშ წარმოადგენს დიქტატურას, სადაც არ არსებობს თავისუფალი არჩევნები, ხელისუფლების ოპონენტები იდევნებიან, პრესა და ინტერნეტი სრულიად დაქვემდებარებულია რეჟიმს და არ არსებობს რელიგიის თავისუფლება. ჩრდილოეთ კორეაში არსებობს გულაგის ტიპის ციხეები და ბანაკები, რომლებშიც მილიონობით ადამიანი არის დატყვევებული და მოკლული. რეჟიმი აქტიურად იყენებს პოლიტიკური პატიმრებისა და კოლექტიური პასუხისმგებლობის მეთოდებს, როდესაც ერთი ადამიანის დანაშაულისთვის ისჯება მისი ოჯახი და მეგობრები. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ანგარიშის მიხედვით, კიმის რეჟიმის პირობებში ჩრდილოეთკორეელები არიან „ადამიანის უფლებების სისტემატური, ფართოდ გავრცელებული და ყოვლისმომცველი დარღვევის მსხვერპლები“, ხოლო რეჟიმი ცდილობს „მისი მოქალაქეების ცხოვრების ყველა ასპექტის დამორჩილებასა და მათ შინაგან ტერორს ახორციელებს“.
სახელმწიფოს მიერ დაფუძებული და კონტროლირებადი კომპანიებისა და უცხოელებთან ეკონომიკური აქტივობის შეზღუდვით რეჟიმი სრულად აკონტროლებს ქვეყნის ეკონომიკურ ცხოვრებას. ძალაუფლების მოპოვების შემდეგ კიმ ჩენ ინის ბრძანებით მოკლეს არაერთი ჩრდილოეთკორეელი თანამდებობის პირი, ასევე მას აკისრებენ პასუხისმგებლობას მალაიზიაში მისი ნახევრად ძმის, კიმ ჯონგ ნამის მკვლელობაზე. 2014 წლიდან კიმი რამდენჯერმე ქრება საჯარო ცხოვრებიდან ერთკვირიანი პერიოდით.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის პოლიტიკოსები კატეგორია:დიქტატორები კატეგორია:ბიძის მკვლელები კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი
სვიატოსლავ რიხტერი
სვიატოსლავ რიხტერი (Святосла́в Теофи́лович Рихтер; დ. 20 მარტი [ ძვ. სტ. 7 მარტი], 1915 — გ. 1 აგვისტო, 1997) — საბჭოთა პიანისტი, საყოველთაოდ აღიარებული, როგორც XX საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი პიანისტი. განთქმული იყო ვირტუოზული ტექნიკითა და ვრცელი რეპერტუარით.
ბიოგრაფია
რიხტერი დაიბადა ჟიტომირში წარმოშობით გერმანელი პიანისტი და კომპოზიტორი თეოფილე რიხტერის ოჯახში. გაიზარდა ოდესაში. ძირითადად თვითნასწავლი იყო, თუმცა მამამისი მას დროდადრო მუსიკის გაკვეთილებს უტარებდა. ბავშვობიდანვე რიხტერი ოპერითა და კამერული მუსიკით იყო გატაცებული. 1930–1932 წლებში რიხტერი პიანისტ-კონცერტმეისტერად მუშაობს ოდესის მეზღვაურთა სახლში, შემდეგ კი — ოდესის ფილარმონიაში. რიხტერის პირველი სოლო კონცერტი, შოპენის ნაწარმოებებით, 1934 წელს შედგა. მალე ის ოდესის საოპერო თეატრში აკომპანიატორის ადგილს იღებს.
სამი წლის შემდეგ რიხტერი მოსკოვის კონსერვატორიაში ჩაირიცხა ფორტეპიანოს კლასში ჰენრიხ ნეიჰაუზთან, თუმცა შემოდგომაზევე გაირიცხა, ზოგადი საგნების შესწავლაზე უარის თქმის გამო და ისევ ოდესაში დაბრუნდა. მიუხედავად ამისა, ნეიჰაუზის მოთხოვნით რიხტერი ისევ აღადგინეს კონსერვატორიაში და მოსკოვში დააბრუნეს. პიანისტის მოსკოვის დებიუტი 1940 წლის 26 ნოემბერს შედგა კონსერვატორიის მცირე დარბაზში, საბჭოთა კომპოზიტორების ნაწარმოებების შესრულებით. ხოლო ერთ თვეში რიხტერი პირველად გამოდის ორკესტრთან ერთად.
ომის შემდეგ რიხტერი სწრაფად იხვეჭს სახელს, იმარჯვებს რა მუსიკოს-შემსრულებელთა მესამე სრულიად საკავშირო კონკურსზე (პირველი პრემია გაიყო ვიქტორ მერჟანოვთან) და ერთ-ერთი წამყვანი საბჭოთა პიანისტი ხდება. მისი კონცერტები საბჭოთა კავშირსა და აღმოსავლეთის ბლოკის ქვეყნებში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა, თუმცა დასავლეთში რიხტერს გამოსვლის საშუალება მრავალი წლის განმავლობაში არ ჰქონია. სავარაუდოდ ეს გამოწვეული იყო მისი მეგობრობით "გარიყულ" პიროვნებებთან, მათ შორის ბორის პასტერნაკთან და სერგეი პროკოფიევთან. ამ კომპოზიტორის მუსიკის შესრულების აკრძალვის პერიოდში რიხტერი ხშირად ასრულებდა მის ნაწარმოებებს, ხოლო 1952 წელს პირველად და ერთხელ მთელი თავისი შემოქმედების მანძილზე გამოვიდა დირიჟორის როლში, სადაც შეასრულა სიმფონია - კონცერტი ვიოლონჩელოსთვის ორკესტრთან (სოლისტი მსტისლავ როსტროპოვიჩი).
1960 წელს რიხტერის გამოსვლა ლონდონსა და ნიუ-იორკში ნამდვილი სენსაცია გახდა. მას შედეგად მრავალი ჩანაწერი მოჰყვა, რომელთაგან ბევრი დღემდე შესრულების ეტალონად ითვლება. იმავე წელს მუსიკოსს "გრემი" მიანიჭეს (ის პირველი საბჭოთა შემსრულებელი იყო, რომელსაც ეს ჯილდო ერგო) ბრამსის მეორე საფორტეპიანო კონცერტის შესრულებისთვის.
1960-80-იან წლებში რიხტერი აგრძელებს აქტიურ საკონცერტო მოღვაწეობას, თითქმის 70 კონცერტით წელიწადში. მრავალს მოგზაურობს, თუმცა დიდ საკონცერტო დარბაზებს მცირე, კამერულ ოთახებს ამჯობინებს. სტუდიურ ჩანაწერებს პიანისტი თითქმის არ აკეთებდა, თუმცა შემონახულია მისი დიდი რაოდენობით "ცოცხალი" ჩანაწერი.
რიხტერის დაფუძნებულია რამდენიმე სამუსიკო ფესტივალი, მათ შორის განთქმული "დეკემბრის საღამოები" პუშკინის მუზეუმში (1981 წლიდან), სადაც ის მსოფლიოს მრავალ წამყვან მუსიკოსებთან გამოდიოდა, მათ შორის მევიოლინე ოლეგ კაგანთან, ალტისტ იური ბაშმეტთან, ვიოლონჩელისტ მსტისლავ როსტროპოვიჩთან და ნატალია გუტმანთან, მომღერალ ნინა დორლიაკთან (რიხტერის პარტნიორი). მის თანამედროვეთაგან განსხვავებით რიხტერი პედაგოგობით არასდროს დაკავებულა.
ცხოვრების ბოლო წლებში რიხტერი ავადმყოფობის გამო კონცერტებს ხშირად აუქმებდა, თუმცა გამოსვლებს მაინც აწყობდა. შესრულების დროს სცენაზე მისი თხოვნით თითქმის სრული სიბნელე იყო და მხოლოდ ფორტეპიანოს პიუპიტრზე დადგმული ნოტები იყო ლამპით განათებული. პიანისტის აზრით ეს პუბლიკას საშუალებას აძლევდა კონცენტრაცია მუსიკაზე მოეხდინა, ნაცვლად შემსრულებლის მიხვრა-მოხვრასა და მიმიკაზე. პიანისტის ბოლო კონცერტი ლიუბეკში შედგა. ორ წელიწადში რიხტერი გულის ინფარქტით გარდაიცვალა.
ჯილდოები
ვირტუოზული შესრულებისა და მუსიკის დარგში გაწეული წვლილისთვის რიხტერი მრავალი საბჭოთა და საერთაშორისო პრემიით იყო დაჯილდოებული, მათ შორის:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი პიანისტები კატეგორია:უკრაინელი პიანისტები კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
Eurhopalothrix hoplites
Eurhopalothrix hoplites — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eurhopalothrix-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
.ml
.ml — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) მალისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ml კატეგორია:კომუნიკაციები მალიში
Toppdomän
You Never Give Me Your Money
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Abbey Road, რომელიც გამოვიდა 1969 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1969 წლის სიმღერები
ველიკო-გრადიშტეს თემი
ველიკო-გრადიშტეს თემი (Велико Градиште) — თემი სერბეთში, შედის ბრანიჩევის ოლქში.
ქანთერვილის მოჩვენება
ქანთერვილის მოჩვენება (The Canterville Ghost) 一 ირლანდიელი მწერლის, ოსკარ უაილდის გოთიკურ-იუმორისტული მოთხრობა, რომელიც, თავდაპირველად, 1887 წელს გამოქვეყნდა. ნოველა, პირველად, ლონდონის გაზეთ The Court and Society Review-ში გამოჩნდა. ესაა ოსკარ უაილდის რიგით პირველი მცირე ნაწარმოები და წარმოადგენს ერთგვარ ბურლესკის სტილში დაწერილ სატირას, რომელიც მიმართულია XIX საუკუნის ბოლოს არსებული ინგლისის ბურჟუაზიული საზოგადოების მიმართ. თავად უაილდმა ნაწარმოები აღწერა, როგორც „მატერიალურ-იდეალისტურად რომანტიული ამბავი“.
ველიკო-გრადიშტეს თემი
თემის მოსახლეობა შეადგენს 19 868 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 58 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 344 კმ².
ქანთერვილის მოჩვენება
ინსპირაცია
მკვლევრების ტანახმად, მოჩვენების გარეგნობა დაფუძნებულია ათენოდორუს ქანაანელის კლასიკური ისტორიიდან. მისი ჩანაწერები გადმოგვცემენ იმ ამბის შესახებ, რომ ის დასახლდა ათენში და დაინახა „მოხუცი კაცი, გარეგნულად ძლიერ გაფითრებული და ჭუჭყიანი, გრძელი წვერით და აშლილი თმით, ხელებსა და ფეხებზე ჯაჭვებით დაბმული“.
ველიკო-გრადიშტეს თემი
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ველიკო-გრადიშტე. ველიკო-გრადიშტეს თემი შედგება 26 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 13.2 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
ქანთერვილის მოჩვენება
სქოლიო
კატეგორია:ოსკარ უაილდის ნაწარმოებები კატეგორია:1887 წელი ლიტერატურაში
ვოზნესენკა (დუვანის რაიონი)
ვოზნესენკა  (Вознесенка; Вознесенка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1217 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 47 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 122 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:დუვანის რაიონის სოფლები
You Won't See Me
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Rubber Soul, რომელიც გამოვიდა 1965 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1965 წლის სიმღერები
ბჭე
ბჭე, ძველ ქართულ სამართალში — სადავო საქმის გამრჩევი, მოსამართლე. ბჭეებს ჩვეულებრივ მოდავე მხარეები ირჩევდნენ. ისინი შეიძლებოდა მეფეს ან ადგილობრივ მოხელესაც დაენიშნა. ბჭეთა რაოდენობა მოდავეების სურვილზე იყო დამოკიდებული. ისინი ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში ბჭეებს ან ცალ-ცალკე დაასახელებდნენ, ანდა ერთობლივ ამოირჩევდნენ. ბჭეები უმთავრესად სამოქალაქო საქმეებს არჩევდნენ, მთაში კი მძიმე სისხლისსამართლებრივ საქმეებსაც. საქმის გარჩევისას ისინი ჩვეულებითი სამართლით ხელმძღვანელობდნენ. სასამართლო პროცესი საჯაროდ მიმდინარეობდა, გადაწყვეტილებათა უმეტესობა წერილობით არ ფორმდებოდა. რაკი ბჭეები მოდავეთა სურვილით იყვნენ არჩეული, მათი გადაწყვეტილება მხარეებს უყოყმანოდ უნდა აღესრულებინათ. სადავო საქმის ამ წესით გარჩევას ზოგჯერ „ყაბულობით სამართალს“ უწოდებდნენ; გადაწყვეტილება ჩვეულებრივ საბოლოო იყო და გასაჩივრებას არ ექვემდებარებოდა. VIII—XVIII საუკუნეებში ტერმინები „მსაჯული“, „ბჭე“ და „მოსამართლე“ ერთნაირი შინაარსით იხმარებოდა, მნიშვნელობა არ ჰქონდა იმას, ვინ არჩევდა საქმეს — მოდავეთა მიერ ამორჩეული პირი თუ მოხელე მოსამართლე. XVIII საუკუნიდან კი ქართლ-კახეთში „ბჭე“ მხოლოდ ჩვეულებითი სამართლის მიხედვით მხარეთა მიერ ამორჩეული მოსამართლის აღმნიშვნელი ტერმინია. ქართლ-კახეთისაგან განსხვავებით, იმერეთის სამეფოში ბჭე ეწოდებოდა საქმის გამრჩევ ყოველ პირს, მხარეთა სურვილით ამორჩეულს თუ მოსამართლეობის ფუნქციის მქონე სპეციალურ მოხელეს და თვით მეფესაც კი.
VI საზონათაშორისო ტურნირი
VI საზონათაშორისო ტურნირი ჩატარდა 20 ოქტომბერი — 14 ნოემბერი, 1979, ალიკანტე.
1978-1981 წლების ციკლის მეორე საზონათშორისო ტურნირი. თავიდანვე დაწინაურდნენ ელენა ახმილოვსკაია და ტატიანა ლემაჩკო. მათ ერთდროულად გადაკვეთეს ფინიშის ხაზი. მესამე ადგილისათვის ბრძოლაში ტურნირის დებიუტანტმა ნინო გურიელმა შეძლო მარტა ლიტინსკაიას და დიანა სევერაიდის ჩამოტოვება. ლიტინსკაია მაინც გახდა პრეტენდენტი, როდესაც დამატებითი მატჩი მოუგო გიზელა ფიშდიკს.
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|9 ! s! style="background: #ddffdd;"|10 ! s! style="background: #ddffdd;"|11 ! s! style="background: #ddffdd;"|12 ! s! style="background: #ddffdd;"|13 ! s! style="background: #ddffdd;"|14 ! s! style="background: #ddffdd;"|15 ! s! style="background: #ddffdd;"|16 ! s! style="background: #ddffdd;"|17 ! s! style="background: #ddffdd;"|18 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
დამატებითი მატჩი პრეტენდენტის საგზურისათვის
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
ტ'ბოლი (სამხრეთი კოტაბატო)
ტ'ბოლი (ოფიციალურად ტ'ბოლის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa T'Boli; Bayan ng T'Boli) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 101 049 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კოტაბატოს მუნიციპალიტეტები
მარკ ვან ბომელი
მარკ ვან ბომელი (Mark van Bommel; დ. 22 აპრილი, 1977, მასბრახტი) — ჰოლანდიელი ფეხბურთელი. 2011 წლის 25 იანვრიდან ჩაირიცხა მილანის რიგებში. 2000 წლიდან გამოდიოდა ჰოლანდიის ნაკრებში სადაც 79 შეხვედრაში 10 გოლი გაიტანა. მონაწილეობა აქვს მიღებული მსოფლიოს 2006, 2010, ასევე ევროპის 2012 წლის ჩემპიონატებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 22 აპრილი
.mm
რესურსები ინტერნეტში
mm კატეგორია:კომუნიკაციები მიანმარში
Eurhopalothrix insidiatrix
Eurhopalothrix insidiatrix — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eurhopalothrix-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
.mm
რესურსები ინტერნეტში
Toppdomän
Eurhopalothrix insidiatrix
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ანტე რებიჩი
ანტე რებიჩი (დ. 21 სექტემბერი, 1993, სპლიტი, ხორვატია) — ხორვატი ფეხბურთელი. იტალიური „მილანისა“ და ხორვატიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების გარემარბი, რომელსაც შეუძლია თამაში როგორც ორივე ფლანგზე, ასევე მეორე თავდამსხმელის პოზიციაზე.
მისი პროფესიონალური კარიერა „სპლიტში“ დაიწყო სადაც 2013 წელს სერიე A-ს კლუბ „ფიორენტინას“ შეუერთდა. გუნდში ყოფნის დიდი ნაწილი მან იჯარით გაატარა „ლაიფციგში“, „ვერონასა“ და ფრანკფურტის „აინტრახტში“. 2019 წლის სექტემბერში რებიჩი „მილანმა“ ორწლიანი იჯარით აიყვანა, თუმცა ერთ სეზონში ის გუნდს ოფიციალურად შეუერთდა.
რებიჩის დებიუტი ნაკრებში 2013 წელს შედგა. ამავე წელს ის დასახელდა „ხორვატიული ფეხბურთის წლის იმედად“, რაც მიუთითებდა რომ იგი ახალგაზრდა ხორვატ ფეხბურთელებს შორის ერთ-ერთი საუკეთესო იყო. რებიჩი იყო გუნდის წევრი ორ მსოფლიო ჩემპიონატსა (2014 და 2018) და ერთ ევროპის ჩემპიონატზე (2020). 2018 წელს ითამაშა მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფინალში.
„სპლიტში“ 10 და 11, „ფიორენტინაში“ 9 და 93, „ჰელას ვერონაში“ 27, „აინტრახტში“ 4 და 17, ხოლო „მილანში“ 12 და 18 ნომრიანი მაისურებით გამოდიოდა.
ახალგაზრდული კარიერა
რებიჩმა თამაში ახალგაზრდულ დონეზე „ვინიანში“ დაიწყო, საიდანაც 2008 წელს „იმოცკის“ შეუერთდა, სადაც 2 სეზონი გაატარა. მას შემდეგ რაც მან თავი გამოიჩინა იტალიაში გამართულ ტურნირზე, სადაც „ჰაიდუკ სპლიტთან ერთად“ იყო, რებიჩი „სპლიტმა“ შეიძინა.
სპლიტი
რებიჩის დებიუტი ძირითად გუნდში 2011 წლის 21 მაისს, ხორვატიის საფეხბურთო ლიგის შეხვედრაში, ზაგრების „დინამოს“ წინააღმდეგ შედგა. მატჩი ფრედ, ანგარიშით 1–1 დასრულდა, შეხვედრის მიწურულს ანგარიშის გათანაბრება რებიჩმა მოახერხა. 2011 წლის აგვისტოს, რებიჩმა „სპლიტთან“ სამწლიანი კონტრაქტი გააფორმა. 2011–12 წლების სეზონში რებიჩმა ლიგის 20 შეხვედრაში 5 ბურთის გატანა მოახერხა, აქედან 4 მოედანზე გამოსვლის შემდეგ. 2012–13 წლების სეზონში კი 29 შეხვედრაში 10 გოლის გატანა მოახერხა.
ფიორენტინა
2013 წლის 28 აგვისტოს რებიჩმა ხელი მოაწერა ხუთწლიან კონტრაქტს იტალიურ „ფიორენტინასთან“ (გაურკვეველი სატრანსფერო ღირებულება). სამედიცინო შემოწმების გავლის შემდეგ რებიჩმა 9-ნომრიანი მაისური მიიღო. მისი დებიუტი გუნდში 30 სექტემბერს შედგა, როდესაც „პარმასთან“ ფრედ, 2–2 დასრულებულ შეხვედრაში მატჩის 36-ე წუთზე მოედანზე ჯუზეპე როსი შეცვალა. სადებიუტო შეხვედრაში რებიჩმა ტრავმა მიიღო, რის გამოც 3 კვირა გაუცდა. გუნდში ჩატარებული კიდევ 3 შეხვედრის შემდეგ, 2014 წლის 8 იანვარს იტალიის საფეხბურთო თასი 1/16 ფინალურ მატჩში ვერონულ „კიევოს“ გაუტანა, მატჩი კი 2–0 დასრულდა. 18 მაისს „არტემიო ფრანჩიზე“ „ტორინოსთან“ გამართულ შეხვედრაში, სერია A-ში სადებიუტო გოლი გაიტანა, რაც ცვლილებაზე შემოსვლიდან 2 წუთში მოახერხა.
2014 წლის 3 აგვისტოს ბუნდესლიგა 2-ის კლუბ „ლაიფციგს“ ერთსეზონიანი იჯარით შეუერთდა. მეორე ბუნდესლიგაში რებიჩმა 10 შეხვედრა ჩაატარა, თუმცა გოლის გატანა ვერ მოახერხა. „ლაიფციგში“ ადგილის დამკვიდრება მან ერთის მხრივ, მწვრთნელთან, ახიმ ბაიერლოცერთან კონფლიქტის, მეორეს მხრივ კი, ტრავმიანობის გამო ვერ მოახერხა. იჯარის დასრულების შემდეგ, რებიჩი „ფიორენტინას“ დაუბრუნდა 11-ნომრიანი მაისური მიიღო, რომელსაც მანამდე მარცხენა გარემარბი ხუან კუადრადო ირგებდა. მისი ევროპული დებიუტი გუნდის რიგებში „ბელენენსეშის“ წინააღმდეგ, უეფა-ს ევროპა ლიგაზე შედგა, და „ფიორენტინას“ გამარჯვებით, 4–0 დასრულდა. ტურნირზე გამართულ შემდეგ შეხვედრაში რებიჩი მოედნიდან გააძევეს, გუნდი კი პოლონურ პოზნანის „ლეხთან“ 2–1 დამარცხდა. 1 ნოემბერს „ფროზინონესთან“ 4–1 მოგებულ შეხვედრაში სერია A-ში სადებიუტო გოლი გაიტანა.
გუნდში ექვსი ჩატარებული შეხვედრის შემდეგ, სადაც თავის გამოჩენა ერთხელ მოახერხა, რებიჩი 2016 წლის 14 იანვარს იჯარით „ჰელას ვერონაში“ გადავიდა. ხორვატმა გუნდის რიგებში 9 შეხვედრის ჩატარების მიუხედავად ვერ მოახერხა გოლის გატანა, „ვერონა“ კი ,სერიე B-ში გავარდა. 20 მარტს, „კარპისთან“ წაგებულ შეხვედრაში, პირველი ტაიმის შემდეგ შეცვალა ჯამპაოლო პაცინი, მაგრამ ორი ყვითელი ბარათის მიღბის შემდეგ მოედნიდან გააძევეს.
ფრანკფურტის „აინტრახტი“
რებიჩი შეუერთდა ფრანკფურტის აინტრახტს იჯარით 2016 წლის 11 ივლისს, სადაც მან მუშაობა ეროვნული ნაკრების ყოფილ მწვრთნელ, ნიკო კოვაჩთან გააგრძელა. ინფექციური მონუკლეოზის დამარცხების შემდეგ, რებიჩის დებიუტი გუნდში 17 სექტემბერს, „ბაიერ ლევერკუზენის“ წინააღმდეგ შედგა, სადაც მოედანზე მარკო ფაბიანი შეცვალა და გამარჯვების მომტანი გოლიც გაიტანა (2–1). 2017 წლის 5 თებერვალს გუნდის რიგებში სადებიუტო გოლი გაიტანა, კომერცბანკ არენაზე, „დარმშტადტ 98“-ის წინააღმდეგ. 27 მაისს გაიტანა გერმანიის საფეხბურთო თასის ფინალში, აღადგინა რა წონასწორობა დორტმუნდის „ბორუსიასთან“ შეხვედრაში. მიუხედავად ამისა გუნდი ფინალში 2–1 დამარცხდა.
2017 წლის 31 აგვისტოს რებიჩი გუნდს იჯარით ხელმეორედ, ამჯერად გამოსყიდვის უფლებით შეუერთდა. ამ სეზონში რებიჩმა ყველა ტურნირზე 9 გოლის გატანა და 3 საგოლე გადაცემის გაკეთება მოახერხა. მათ შორის ორი გოლი 19 მაისს გამართულ 2018 წლის გერმანიის საფეხბურთო თასის ფინალში, მიუნხენის „ბაიერნის“ წინააღმდეგ. „აინტრახტმა“ 3–1 გაიმარჯვა და 1988 წლის შემდეგ პირველად დაეუფლა გერმანიის თასს. „ბაიერნმა“ კი ამ მარცხის გამო ვერ მოახერხა სატიტულო დუბლის გაფორმება (მეორე ტიტულის მოგება სეზონში). სეზონის მიწურულს „აინტრახტმა“ გამოიყენა შესაძლებლობა და რებიჩი 2 მილიონ ევროდ გამოისყიდა.
2018 წლის 10 აგვისტოს რებიჩმა გუნდთან კონტრაქტი 2022 წლის ბოლომდე გაახანგრძლივა. მას აკვირდებოდნენ ისეთი კლუბები როგორიცაა „მანჩესტერ იუნაიტედი“, „ტოტენჰემ ჰოტსპური“, „ბაიერნი“ და „სევილია“. ორი დღის შემდეგ, ფრანკფურტის „აინტრახტი“ 2018 წლის გერმანიის საფეხბურთო სუპერთასის ფინალში, მიუნხენის „ბაიერნთან“ 0–5 დამარცხდა. რებიჩი მოედანზე 64-ე წუთზე გამოვიდა.
2019 წლის 11 აგვისტოს, გერმანიის საფეხბურთო თასის შეხვედრაში „ვალდჰოფ მანჰეიმთან“ რებიჩმა ჰეთ-თრიკი შეასრულა. მატჩი ფრანკფურტის „აინტრახტის“ გამარჯვებით, 5–3 დასრულდა.
2019–20
2019 წლის 2 სექტემბერს რებიჩი იტალიაში დაბრუნდა, და „მილანთან“ ორწლიანი საიჯარო ხელშეკრულება გააფორმა. ფრანკფურტის „აინტრახტმა“ ბარტერის შედეგად ანდრე სილვა მიიღო.
2019-20 წლების სეზონის პირველი ნახევარი რებიჩმა „მილანის“ სათადარიგოთა სკამზე გაატარა, ამ დროის მანძილზე მან ბევრად მეტი წუთი ითამაშა ნაკრებში, ვიდრე საკლუბო დონეზე, რებიჩმა პირველი ორი გოლი ლიგაზე „უდინეზეს“ წინააღმდეგ (3–2), 2020 წლის 19 იანვარს გაიტანა, როდესაც მეორე ტაიმში შეცვლაზე ჯაკომო ბონავენტურა შეცვალა. ერთი კვირის შემდეგ, მან გააგრძელა თავისი გოლების სერია, „ბრეშასთან“ გამართულ შეხვედრაში, რომელიც 1–0 დასრულდა. 9 თებერვალს მან გახსნა ანგარიში, „დერბი დელა მადონინაში“, მილანის „ინტერის“ წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში, რომელიც „მილანის“ გამარჯვებით 4–2 დასრულდა. ოთხი დღის შემდეგ მან გაიტანა იტალიის საფეხბურთო თასის შეხვედრაში, „იუვენტუსის“ წინააღმდეგ, ფრედ 1–1 დასრულებულ შეხვედრაში. 17 თებერვალს მან გაიტანა შეხვედრის ერთადერთი გოლი „ტორინოსთან“ გამართულ დაპირსპირებაში, რომელიც 1–0 დასრულდა. 12 ივნისს, პირველ შეხვედრაში რომელიც რებიჩმა გუნდის რიგებში კორონავირუსის პანდემიის დროს ჩაატარა, იგი მოედნიდან გააძევეს „იუვენტუსის“ მცველ დანილოსთან უხეშობის გამო, იტალიის საფეხბურთო თასის შეხვედრაში. 4 ივლისს მან გაიტანა გუნდის მესამე გოლი და საბოლოო ანგარიში დააფიქსირა „ლაციოსთან“ გამართულ შეხვედრაში. ამ სეზონში ეს „ლაციოს“ პირველი საშინაო მარცხი იყო. 7 ივლისს მან გააკეთა საგოლე გადაცემა და მოიპოვა თერთმეტმეტრიანი „იუვენტუსთან“ გამართულ შეხვედრაში, რომელიც „მილანელთა“ სასარგებლოდ 4–2 დასრულდა. ამ სეზონში რებიჩმა ჯამში 12 გოლის შეგდება და 4 საგოლე გადაცემის გაკეთება მოახერხა.
2020–21: „მილანის“ მეორე ადგილი
2020 წლის 12 სექტემბერს „მილანმა“ გამოიყენა რებიჩის სამუდამოდ შეძენის შესაძლებლობა და მოთამაშესთან ხუთწლიანი კონტრაქტი გააფორმა. 27 სექტემბერს მან მოიპოვა თერთმეტრიანი „კროტონესთან“ შეხვედრაში, რომელიც გოლად ფრანკ კესიმ აქცია, და „მილანის“ 2–0 გამარჯვება უზრუნველყო. მატჩის 58-ე წუთზე კონტრშეტევის დროს დაცემის შედეგად რებიჩმა იდაყვის ტრავმა მიიღო. ის გუნდს პირველ ნოემბერს დაუბრუნდა. მატჩის 71-ე წუთზე „უდინეზესთან“ 2–1 მოგებულ შეხვედრაში რაფაელ ლეანი შეცვალა. 23 დეკემბერს მან გაიტანა „მილანელთა“ პირველი გოლი „ლაციოსთან“ 3–2 მოგებულ შეხვედრაში. 6 იანვარს რებიჩს კორონავირუსი დაუდასტურდა, რის გამოც „იუვენტუსთან“ გამართული შეხვედრა გამოტოვა, რომელშიც „მილანმა“ სეზონში პირველი მარცხი იწვნია, ანგარიშით 3–1. 28 თებერვალს „რომასთან“ 2–1 მოგებულ შეხვედრაში რებიჩმა გუნდისთვის გამარჯვების მომტანი გოლი გაიტანა. 9 მაისს რებიჩმა „იუვენტუსთან“ 3–0 მოგებულ შეხვედრაში ულამაზესი გოლი გაიტანა, „მილანმა“ კი ამ მოგების შედეგად მოპოვებული სამი ქულით გარდამტეხი უპირატესობა მოიპოვა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ზონაში შესასვლელად. სამი დღის შემდეგ, „მილანმა“ „ტორინო“ 7–0 გაანადგურა. რებიჩმა გაუკეთა საგოლე გადაცემა ტეო ერნანდესს, რის შემდეგაც თავად მოახერხა ჰეთ-თრიკის შესრულება. ჯანმში ამ სეზონში რებიჩმა 11 გოლის გატანა და 3 საგოლე გადაცემის გაკეთება მოახერხა.
საერთაშორისო კარიერა
2013 წლის 31 ივლისს რებიჩი პირველად გამოიძახეს ეროვნული ნაკრების რიგებში. 14 აგვისტოს შედგა მისი დებიუტი ლიხტენშტაინის წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში. მატჩის 63-ე წუთზე რებიჩმა მოედანზე ივიკა ოლიჩი შეცვალა და შემოსვლიდან ოთხ წუთში გოლის გატანაც მოახერხა, რითაც შეიტანა წვლილი გუნდის მძიმედ, ანგარიშით 3–2 მოპოვებულ გამარჯვებაში. შეხვედრის შემდეგ ის ხორვატიის ნაკრების მწვრთნელმა, იგორ შტიმაცმა შეაქო. ნაკრებში მისი დებიუტი 19 წლისა და 10 თვის ასაკში შედგა.
ხორვატიის ნაკრებში ნიკო კოვაჩის მოსვლის შემდეგ, რომელთანაც რებიჩს 21 წლამდელთა ნაკრებში უკვე ჰქონდა მუშაობის გამოცდილება, ის 2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის პლეი-ოფის შეხვედრებისთვის ნაკრების რიგებში გამოიძახეს. ორი მატჩის ჯამში ხორვატებმა ისლანდია 2–0 (0–0, 2–0) დაამარცხეს და მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე გასვლა მოახერხეს.
კოვაჩმა რებიჩი ბრაზილიაში გასამართი მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატისთვის, ნაკრების 23-კაციან სიაში შეიყვანა. მან მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო ჩემპიონატის გახსნით შეხვედრაში, რომელიც სან-პაულუში გაიმართა. ხორვატები მასპინძელ ბრაზილიასთან 3–1 დამარცხდნენ. რებიჩი შეხვედრაში 78-ე წუთზე ჩაერთო. კამერუნთნ 4–0 მოგებულ შეხვედრაში რებიჩი თამაშში 78-ე წუთზე ჩაერთო. ჯგუფური ეტაპის ბოლო შეხვედრაში მექსიკასთან, ცვლილებაზე 69-ე წუთზე შემოვიდა, მაგრამ 89-ე წუთზე წითელი ბარათით გააძევეს კარლოს პენიასთან უხეშობის გამო. ხორვატია 1–3 დამარცხდა და ჯგუფში მესამე ადგილი დაიკავა, რითაც მსოფლიო ჩემპიონატს გამოეთიშა.
2015 წლის ივნისიდან 2017 წლის ნოემბრამდე რებიჩს ნაკრების რიგებში არ უთამაშია. ხორვატიის ნაკრების მწვრთნელმა ზლატკო დალიჩმა რუსეთში გასამართი 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატისთვის რებიჩი გუნდის შემადგენლობაში დაასახელა. ჯგუფური ეტაპის მეორე შეხვედრაში, რომელშიც ხორვატები ნიჟნი-ნოვგოროდს არგენტინაში დაუპირსპირდნენ, რებიჩმა არგენტინელთა მეკარის, ვილი კაბალიეროს შეცდომით ისარგებლა და შეხვედრის საბოლოო ანგარიში, 3–0 დააფიქსირა. დანიასთან გამართულ შეხვედრაში, 1/8 ფინალურ ეტაპზე, რებიჩს გოლის გატანის შესანისნავი შანსი მიეცა, მაგრამ მასზე დანიელთა მცველმა, მატიას იორგენსენმა იუხეშა. დანიელთა კარში დანიშნული თერთმეტრიანი კი ლუკა მოდრიჩმა ვერ გამოიყენა. მიუხედავად ამისა ხორვატებმა თერთმეტმეტრიანების სერიაში იმარჯვეს. ნახევარფინალურ შეხვედრაში ინგლისთან, რებიჩმა მატჩის 96-ე წუთზე ყვითელი ბარათი მიიღო, 5 წუთში კი მის ნაცვლად მოედანზე ანდრეი კრამარიჩი შემოვიდა.
რებიჩმა ძირითად შემადგენლობაში ითამაშა 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფინალში, რომელშიც ხორვატია საფრანგეთს ლუჟიინკრების სტადიონზე დაუპირსპირდა. რებიჩი მატჩის 71-ე წუთზე მოედანზე კრამარიჩმა შეცვალა. შეხვედრაში ხორვატია ანგარიშით 4–2 დამარცხდა და მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის მედალი მოიპოვა. მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ რებიჩის სატრანსფერო ღირებულება 10 მილიონიდან 30 მილიონ ევრომდე გაიზარდა.
After missing the majority of Croatia's 2020–21 Nations League campaign due to injuries, Rebić was included in Dalić's final squad for the UEFA Euro 2020. In Croatia's first two group stage games against England and the Czech Republic, Rebić was deployed by Dalić as a striker rather than a winger with poor results, as Croatia lost 1–0 and drew 1–1 respectively. In the Round of 16 match against Spain, Rebić came off the field in the 38th minute to change his boots. At that moment, Croatia were 1–0 up and Spain were in the attack, resulting in Pablo Sarabia's equalizing goal. Croatia would go on to lose the match 5–3 after extra time. Following the intense criticism he received in his homeland for that gesture, part of which came from Dalić himself, Rebić criticized Dalić and the Croatian Football Federation on his Instagram account saying that "it is a fact that [the national team] have been [shit] for the past two, three years" and that he is "personally sorry that they had nobody to make use of this talented generation". He also went on to ironically criticize Croatian pundits (more precisely Robert Prosinečki, Goran Vlaović and Antun Samovojska), telling them to "let go of spritzer before broadcasts" (alluding to Prosinečki's drinking issues) and to "cheer for Croatia instead". Shortly after, he deleted the posts and deactivated his account. Ahead of the September World Cup qualifiers against Russia, Slovakia and Slovenia, Rebić was omitted from the national team.
თამაშის სტილი
რებიჩი ცნობილია მისი ფიზიკური შესაძლებლობისა და სიჩქარის გამო, მას შეუძლია სწრაფად მოძრაობა, როგორც ბურთით, ისე მის გარეშე. 2019 წელს, „აინტრახტში“ თამაშის პერიოდში, აშრაფ ჰაკიმის შემდეგ იყო მეორე ყველაზე სწრაფი ფეხბურთელი ბუნდესლიგაში. 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე კრიშტიანუ რონალდუსთან ერთად იყო ტურნირის ყველაზე ჩქარი ფეხბურთელი. რებიჩს შესანიშნავად გამოსდის დრიბლინგი, განსაკუთრებით მეტოქესთან ერთი ერთზე ყოფნის მომენტებში, მას კარგად შეუძლია ბურთის დაცვა ფიზიკურ ორთაბრძოლებში. მისი პირველი შეხება ბურთთან ის უნარია, რომელიც გამოსწორებას საჭიროებს. ამ მხრივ ასევე აღსანიშნავია პასის სიზუსტე, ჩაწოდება, შორი მანძილიდან დარტყმა და სწრაფი გადაწყვეტილების მიღბის უნარი მაღალი წნეხის შემთხვევაში. ტაქტიკურად, რებიჩი არის მრავალმხრივი ფორვარდი, რომელსაც შეუძლია სხვადასხვა ტაქტიკურ ფორმაციაზე მოგება, და რამდენიმე პოზიციაზე თამაში. 4–3–3 ან 4–2–3–1 ტაქტიკური სქემის დროს, იგი მარცხენა გარემარბად თამაშობს. ასევე შეუძლია ითამაშოს როგორც ძირითად, ისე მეორე თავდამსხმელად 4–4–2 ტაქტიკურ სქემაში. „აინტრახტში“ ყოფნის პერიოდში 2018–19 წლების სეზონში მას უწევდა შემტევი ნახევარმცველის პოზიციის დაკავება 3–4–1–2 ტაქტიკაში, სადაც ქმნიდა გოლების გამტან ტრიოს, ლუკა იოვიჩთან და სებასტიან ჰალერთან ერთად. გარდა შემტევი პოზიციებისა, იგი აქტიურად ერთვება დაცვით თამაშში, თუკი გუნდი დაცვით ტაქტიკაზეა ორიენტირებული.
ყველაზე მეტი გოლი რებიჩს „ტორინოს“ კარში აქვს გატანილი. ამ გუნდის წინააღმდეგ ჩატარებულ 6 შეხვედრაში რებიჩმა 5 გოლის გატანა მოახერხა. ყველაზე მეტი საგოლე გადაცემა კი „ლაციოს“ წინააღმდეგ აქვს გაკეთებული (3 საგოლე გადაცემა 8 შეხვედრაში). მიუხედავად იმისა რომ რებიჩი მარცხენა გარემარბად თამაშობს, ის მარჯვენა ფეხს ბევრად უფრო უკეთესად იყენებს. გარდა მარცხენა გარემარბის პოზიციისა, შეუძლია ითამაშოს როგორც ცენტრფორვარდად, ისე მეორე შემტევად.
ტრავმიანობა
ანტე რებიჩის კარიერაში ხელისშემშლელი ფაქტორი იყო ტრავმიანობა. რებიჩმა კარიერის მანძილზე გადაიტანა ჯვარედინი იოგების, ბარძაყის, მუხლის, ზურგის, ფეხის, წვივის, კუნთის და კოჭის ტრავმა.
პირადი ცხოვრება
2018 წლის ივნისში ცნობილი გახდა რომ რებიჩმა მისი ბავშვობის სოფლის, ვინიანი დონის მოსახლეობის ყველა სესხი გადაიხადა. 2021 წლის თებერვალში რებიჩმა 10 000 ევრო გაიღო რათა დახმარებოდა სლავონსკი ბროდში ბავშთა საგანმანათლებლო და სარეაბილიტაციო დაწესებულების აშენებას. – ილია ჯერკოვიჩი, ფონდის ხელმძღვანელი 2021 წლის იანვარში რებიჩი კორონავირუსით დაინფიცირდა. მან დაავადება მარტივად დაამარცხა და გამოჯანმრთელდა.
კარიერული სტატისტიკა
რებიჩმა სერია A-ში ჩატარებულ 96 შეხვედრაში 28 გოლის გატანა და 12 საგოლე გადაცემის გაკეთება მოახერხა. ბუნდესლიგაში ჩატარებულ 78 შეხვედრაში 17 გოლის გატანა და 9 საგოლე გადაცემის გაკეთება მოახერხა. ხორვატიის საფეხბურთო ლიგაში 54 ჩატარებულ შეხვედრაში 16 გოლის გატანა და 6 საგოლე გადაცემის გაკეთა მოახერხა. მეორე ბუნდესლიგაში ჩატარებულ 10 შეხვედრაში კი მან ვერც გოლის გატანა და ვერც საგოლე გადაცემის გაკეთება ვერ მოახერხა.
სატრანსფერო ღირებულება
რებიჩს აგენტობას უწევს LIAN Sports Group. მისი ამჟამინდელი სატრანსფერო ღირებულებაა 2022 წლის 7 ივნისის მონაცემებით არის 17, 000, 000 ევრო.
ტიტულები
ფრანკფურტის „აინტრახტი“
მილანი
ხორვატია
ინდივიდუალური
ორდენები
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:ხორვატი ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:ფრანკფურტის აინტრახტის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
აბზუ
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი შუამდინარეთის მითოლოგია კატეგორია:შუმერული მითოლოგია
შაჰდაღის ეროვნული პარკი
ეროვნული პარკი შეიქმნა 2006 წელს და მისი ფართობი 1,159 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის ეროვნული პარკები
ათამ ონიკაშვილი
ათამ ონიკაშვილი (გ. 1880) — პირველი ფერეიდნელი ქართველი რეპატრიანტი საქართველოში.
ონიკაშვილმა გრიგოლ ორბელიანს რუსეთის ხელისუფლებასთან შუამდგომლობა სთხოვა ფერეიდნელების საქართველოში გადმოსახლების საკითხში, თუმცა ორბელიანისგან უარი მიიღო, რამაც ის ძლიერ გაანაწყენა. გულგატეხილი ათამი საქართველოში დარჩა, საგარეჯოს რკინიგზის დეპოში დაიწყო მუშაობა, გაქრისტიანდა, ალექსანდრე დაირქვა და ქართველ ქალზე დაქორწინდა. მან სიცოცხლე გაურკვეველი მიზეზით, თვითმკვლელობით დაასრულა 1880 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1880 კატეგორია:ქართველები ირანში
ნუმიტორი
კატეგორია:რომაული მითოლოგია
ქიოიჯეღიზის ტბა
ქიოიჯეღიზის ტბა (Köyceğiz Gölü) — 5200 ჰექტარის ფართობის მქონე ტბა თურქეთში, რომელიც მდებარეობს მუღლის პროვინციაში და არის თურქეთის სანაპირო ზოლის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ტბა. ატარებს მიმდებარედ არსებული ქალაქ ქიოიჯეღიზის სახელს. იგი დაკავშირებულია ხმელთაშუა ზღვასთან ვიწრო დალიანის არხით, რომელიც მიედინება ამავე სახელწოდების (დალიანი) ქალაქისა და უძველესი ქალაქ კაუნოსის ტერიტორიაზე. დალიანის არხი უერთდება ზღვას იზთუზუს სანაპიროზე.
ტბის მიმდებარე ტერიტორია, განსაკუთრებით კი დალიანის ზღვასთან შეერთების ადგილი, არის მნიშვნელოვანი დაცული ნაკრძალი და პოპულარული ტურისტული მიმართულება. თავის მხრივ, ეს ტერიტორია არის ქიოიჯეღიზის-დალიანის სპეციალური გარემოსდაცვითი ტერიტორიის ნაწილი.
დახასიათება
thumb|right|300px|კუნძული ქიოიჯეღიზის ტბაში
ტბა ივსება მდინარე ნამნამისა და იუვარლაქჩაის და რიგი მთის ნაკადულის მეშვეობით. ნაკადულების წყალი შედგება: თოვლის დამდნარი წყლისა და მტკნარი წყლისგან, ასევე თბილი გოგირდოვანი წყლით, რომელიც გამოდის ნასხლეტიდან. ტბის სიღრმე 20-დან 60 მეტრამდე მერყეობს. ტბა მდიდარია თევზით.
სპეციალური დაცვის ტერიტორია
ტბა ეკოლოგიურად მნიშვნელოვან ტერიტორიად გადაიქცა. თავისი ბუნებით და დალიანის აუზთან ერთად, იგი ქიოიჯეღიზის-დალიანის სპეციალური გარემოსდაცვითი ტერიტორიის ნაწილია.
სულთანიეს ჩრდილოეთით სანაპიროზე, ჰამითქიოის ჩრდილო-დასავლეთით, ქიოიჯეღიზის, ქავაქარასის და თეფეარასის ტერიტორიაზე, ჯერ კიდევ არსებობს დიდი ჭაობიანი ტყეები, თავისი ენდემური მცანარით — Liquidambar orientalis. სახეობათა უმრავლესობა ხვდება მუღლის პროვინციაში, მარმარის მახლობლად და ქიოიჯეღიზ-დალიანის დაცულ ტერიტორიაზე. ტბის გარშემო პატარა ვეთლენდები საინტერესოა მათი ფრინველთა ცხოვრების გამო. ტერიტორია იზიდავს ბევრ ორნიტოლოგს. ტერიტორია ასევე მდიდარია ქვეწარმავლებით (კუები, გველები) და მწერებით. ტბის თევზის სახეობებს შორისაა ორი ენდემური ცხოველი, ესენია Knipowitschia byblisia და K. caunosi, რომლებიც მხოლოდ 2011 წელს შეიტანეს მეცნიერებაში.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ტბები
სილვიუსი
სილვიუსი (Alba Silvius — „ტყისა“) — რომაულ მითოლოგიაში ასკანიუსის ვაჟი, სხვა ვერსიით ენეასისა და ლავინიას ძე. ძველი ტრადიციის მიხედვით როდესაც ენეასი გარდაიცვალა ლავინიამ ტყეს შეაფარა თავი რათა ასკანუსს მისთვის არ ევნო. სწორედ ამიტომ მისი სახელი ტყეს ნიშნავს. ლეგენდარული კაპეტუსის მამა. მითის მიხედვით 29 წლისა გახდა ალბა-ლონგას მეორე მეფე და მეფობდა 39 წლის განმავლობაში.
გავრცელებული მითოსის თანახმად, ენეასის უფროსმა ძემ, იულუსმა (ასკანიუსმა) დააარსა რა ალბა-ლონგა, ქალაქ ლავინიაში სამეფო ტახტი სილვიუსს დაუთმო. იულიუსის გარდაცვალების შემდეგ სილვიუსი ალბა ლონგაშიც გამეფდა და სილვიუსთა სამეფო მოდგმის მამამთავარი შეიქნა. სწორედ ამ მოდგმის ჩამომავლები იყვნენ რომის ფუძემდებლები, რომულუსი და რემუსი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომაული მითოლოგია
სვანეთისუბანი
სვანეთის უბანი — ძველი უბანი თბილისში, ქალაქის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მტკვრის მარცხენა ნაპირზე. სახელწოდება „სვანეთის უბანი“ XIX საუკუნის II ნახევარში გაჩნდა. სვანეთისუბანი ადმინისტრაციულად ჩუღურეთის რაიონს მიეკუთვნება.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის უბნები
You'll Be Mine (The Beatles-ის სიმღერა)
You'll Be Mine — ჯონ ლენონის და პოლ მაკ-კარტნის 1960 წლის სახუმარო სიმღერა. ჩაიწერა, როგორც პაროდია ჯგუფზე Ink Spots. ჩანაწერი შეტანილია ჯგუფ The Beatles-ის ალბომში Anthology 1, რომელიც გამოვიდა 1995 წელს.
შვედეთის სამეფო ინსტიტუტი
thumb შვედეთის სამედიცინო სამეფო ინსტიტუტი ევროპის სამედიცინო უნივერსიტეტებს შორის ერთ-ერთი უდიდესია. დაარსებულია 1810 წელს და სტოკჰოლმის გარეუბან სოლნაში მდებარეობს.
ინსტიტუტის კომიტეტი ნიშნავს ნობელის პრემიის ლაურეატებს მედიცინის ან ფიზიოლოგიის დარგში. საუნივერსიტეტო ჰოსპიტალი სასწავლო ჰოსპიტლად არის ასოცირებული. უნივერსიტეტი და ჰოსპიტალი ერთობლივად აყალიბებენ ჯანმრთელობის აკადემიურ სამეცნიერო ცენტრს. აქვეა შვედეთის უდიდესი კვლევითი და სასწავლო ცენტრი, რომელზეც სამედიცინო ტრენინგის 30 %-, ხოლო აკადემიური კვლევითი სამუშაოების 40% მოდის.
ივანე ბუნინი
ივანე ბუნინი (Иван Алексеевич Бунин; დ. 22 ოქტომბერი, 1870, ვორონეჟი — გ. 8 ნოემბერი, 1953, პარიზი) — რუსი მწერალი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში.
ბიოგრაფია
დაიბადა გაღარიბებული აზნაურის ოჯახში. ბავშვობა სოფელში გაატარა. ხელმოკლეობის გამო ადრე მოეკიდა დამოუკიდებელ ცხოვრებას. 1887 წელს პირველად გამოაქვეყნა ლექსი „ნადსონის საფლავზე“, 1891 წელს კი გამოსცა კრებული „ლექსები“. 1901 წელს პოემისათვის „ფოთოლცვენა“ პუშკინის სახელობის პრემია მიენიჭა. ადრეული პერიოდის თხზულებაში ბუნინი ყურადრებას ამახვილებდა გლეხობის მძიმე მდგომარეობაზე („ნეფედკა“, „ტანკა“, „ცნობები სამშობლოდან“, „ცხრა მთას იქით“ და სხვა). იმ ხანებში გაიცნო მაქსიმ გორკი, მისი მეშვეობით დაუახლოვდა გამომცემლობა „ზნანიეს“ გარშემო შეკრებლ დემოკრატ მწერლებს. 1905 წელს რევოლუციის წინა პერიოდი საზოგადოებრივი აღმავლობა ბუნინის ლექსებში („ჯორდანო ბრუნო“, „ბრძენთ“ და სხვა) და მოთხრობებშიც აისახა, თუმცა იგი რევოლუციურ შეხედულებებს არ იზიარებდა. ბუნინის ბევრ მოთრობაშია ნაჩვენები დაბეჩავებული ხალხის ტრაგედია, მისი უმეცრება, ჩამორჩენილობა („იგნატი“, „ღამის საუბარი“, „ძველი კაცი“, „მხიარული ეზო“), თუმცა ამასთან ერთად, ნათელი ფერებითაა დახატული უბრალო რუსი ადამიანის სულიერი სილამაზეც, ნიჭიერება, შრომისმოყვარეობა („ზახარვორობიოვი“, „ქნარზე დამკვრელი როდიონი“, „ჭრიჭინა“ და სხვა. ბუნინის ნიჭი საყოველთაოდ იქნა აღიარებული: 1909 წელს პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიამ საპატიო აკადემიკოსად აირჩია. ბუნინი ბევრს მოგზაურობდა. აღმოსავლეთში მოგზაურობაზე დაწერა ნარკვევების ციკლი „მზის ტაძარი“. 1920 წელს ბუნინი საფრანგეთში გაიხიზნა. ემიგრაციაში ყოფნის პერიოდში მორალურ-ზნეობრივ თემებზე შექმნილი ნაწარმოებებიდან აღსანიშნავია მოთხრობები: „მიტიას სიყვარული“, „კორნეტ ელაგინის საქმე“, რომანი „არსენიევის ცხოვრება“, ნოველების ციკლი „ბნელი ხეივნები“. ბუნინმა დაწერა აგრეთვე წიგნი „ტოლსტოის განთვისუფლება“, „მოგონებები“ და სხვა. ბუნინის შემოქმედებაში მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს თარგმანებს. მან თარგმნა ჰენრი ლონგფელოს „ჰაიავატის სიმღერა“, ჯორჯ ბაირონის „კაენი“, „მანფრედი“ და სხვა. 1933 წელს ბუნინს ნობელის პრემია მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:რუსი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:რუსი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:რუსი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრები კატეგორია:რუსი მთარგმნელები კატეგორია:რუსი ანტიფაშისტები კატეგორია:რუსი მემუარისტები კატეგორია:რუსი ანტიკომუნისტები კატეგორია:თათრული წარმოშობის რუსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ფრანტიშეკ პალაცკი
ფრანტიშეკ პალაცკი (František Palacký; დ. 14 ივნისი, 1798, ჰოდსლავიცე (მორავია) – გ. 26 მაისი, 1876, პრაღა ) — ჩეხი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი, მწერალი და საზოგადოებრივი კულტურული და სამეცნიერო ცხოვრების ორგანიზატორი თანამედროვე პრაღაში. იგი ითვლება თანამედროვე ჩეხური ისტორიოგრაფიის ფუძემდებლად, მას „ერის მამას“ უწოდებენ.
ბავშვობა და სწავლა
დაიბადა ჰოდსლავიცეში, აღმოსავლეთ მორავიაში. ის იყო დიდი ხნის ტრადიციის მქონე აუგსბურგის დენომინაციის პროტესტანტული ოჯახის 12 შვილიდან მეხუთე. მამა ადგილობრივი სკოლის მასწავლებელი იყო. დედის გარდაცვალების შემდეგ მამა მეორედ დაქორწინდა. ფრანტიშეკმა და მისმა ძმებმა პირველადი განათლება მამისგან მიიღეს. შემდეგ ფრანტიშეკი (1807-1809) შევიდა გერმანულენოვან სკოლაში კუნვალდში (დღევანდელი კუნინი) ნოვე ჯიჩინის მახლობლად, რომელიც დააარსა გრაფინია მარია ვალბურგ ზეილ-ვალდბურგმა. 1809-1812 წლებში მან სწავლა განაგრძო ტრენჩინის ლათინურ სკოლაში, რასაც მოჰყვა ევანგელისტური ლიცეუმი (1818 წლამდე) პრეშპურკში (ახლანდელი ბრატისლავა). იქ გაიცნო და დაუმეგობრდა ფილოლოგ პავლე იოზეფ შაფარჟიკს და სწავლობდა სლავურ ენებს (ფლობდა 11 ენას და იცნობდა სხვა რამდენიმესაც).
ადრეული პრაქტიკა
მინი| პალაცკი ვენაში 1821 წლის გაზაფხულზე, ფრანტიშეკ ტკადლიკის ნახატი (ზეთი) მიუხედავად იმისა, რომ პალაცკის მამას სურდა, რომ მისი ვაჟიც ევანგელისტური მასწავლებელი და მღვდელი გამხდარიყო, შვილმა სწავლა არ გააგრძელა.
ფრანტიშეკ პალაცკიმ 1820 წელი გაატარა რეპეტიტორად ვენაში უმაღლეს სოციალურ წრეებში. ამ აქტივობამ მას ხელმისაწვდომობა მისცა არა მხოლოდ უმაღლესი კულტურის სამყაროში, არამედ საკმარისი შესაძლებლობაც, გაეგრძელებინა თვითგანათლება, ძირითადად ფილოსოფიასა და ესთეტიკაში (მასზე ძირითადად გავლენას ახდენდნენ ი. კანტი, ფ. შილერი და ი. ჰერდერი). მან მიღო არა მხოლოდ კარგი ცოდნა პოლიტიკასა და პოლიტიკურ მოვლენებზე ჰაბსბურგის ქვეყნებში, არამედ ინტენსიურად სწავლობდა უცხო ენებს (სიცოცხლის მანძილზე დაეუფლა ლათინურს, ბერძნულს, გერმანულს, ჩეხურს, უნგრულს, პორტუგალიურს, ინგლისურს, ფრანგულს, იტალიურს, რუსულს და ძველ სლავურს). ახალგაზრდობაში პალაცკის დიდი ლიტერატურული ამბიციები ჰქონდა, მან დაწერა რამდენიმე არც თუ ისე კარგი ლექსი (ჩეხურ და გერმანულ ენებზე), ძირითადად სხვადასხვა შემთხვევებისთვის, მეგობრებისთვის ან ფილოსოფიური თემებით. მაგრამ დიდი გეგმები ჰქონდა, ეკატერინე დიდზე ტრაგედიის წერა დაიწყო, მოგვიანებით იან ჰუსზე და ფართომასშტაბიანი ისტორიული ეპოსი შექმნა ნაპოლეონზე, მან არ დაასრულა არც ერთი ეს ნაწარმოები. მან გააკეთა ოსიანის სიმღერების ძალიან მაღალი ხარისხის ჩეხური თარგმანი, ყალბი პოეტური პროზა შოტლანდიის კელტური ისტორიიდან.
დამწყები ისტორიკოსი
პალაცკი ჯერ იოზეფ დობროვსკიმ გამოიყენა, მოგვიანებით კი ფრანტიშეკ შტერნბერკ-მანდერშეიდმა კეთილშობილური საგვარეულო ხეების შესაქმნელად. მოგვიანებით შტერნბერკებმა ის ოჯახის არქივარიუსად დაასაქმეს. დობროვსკისთან თანამშრომლობამ მომავალში მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია პალაცკიზე, მისგან ისწავლა ისტორიოგრაფიული კრიტიკული მეთოდი და ასევე მიიღო გამოცდილება ფილოლოგიურ-კრიტიკული მეთოდით.
ამ დროს ის უკვე გახდა პრაღაში ცნობილი პიროვნება განათლებულ და პატრიოტულ წრეებში, რომლის გამორჩეული ნიჭი და ინტელექტუალური თვისებები ეჭვს არ იწვევს.
1827 წელს პალაცკიმ გრაფ კაშპარ შტერნბერკის წინადადებით დაიწყო სამუზეუმო ჟურნალების გამოცემა (გერმანული ყოველთვიური გამოცემა „Monatsschrift des böhmen Museums“ და ჩეხური კვარტლური ჟურნალი ბოჰემიის პატრიოტული მუზეუმის საზოგადოების შესახებ). საინტერესოა, რომ თავდაპირველად დიდი კამათი იყო ჩეხ პატრიოტებს შორის, რომლებსაც არ მოსწონდათ ამ ჟურნალების ფორმა და მართლწერა. ჩეხური პატრიოტული მოძრაობის დაქუცმაცება სრულად გამოიხატა ამ დავებით. გერმანული ჟურნალისადმი მცირე ინტერესის გამო, 1831 წელს იგი შეიცვალა კვარტალურით და ერთი წლის შემდეგ (1832) მთლიანად გაუქმდა. 1838 წელს პავლე იოზეფ შაფარიკმა დაიწყო ჩეხური ვერსიის რედაქტირება. სარედაქციო საქმიანობის გარდა, იგი მონაწილეობდა მუზეუმის მართვაში, როგორც მუზეუმის კომიტეტის წევრი (1830 წლიდან) და 1834 წლიდან, როგორც ამ კომიტეტის აღმასრულებელი.
ქონების ისტორიოგრაფი
1827 წელს ჩეხეთის მემამულეებმა დაიწყეს მასთან მოლაპარაკება, რომელთაც სურდათ მისი დანიშვნა ფრანტიშეკ პუბიჩკას გარდაცვალების შემდეგ ქონების ოფიციალური ისტორიოგრაფის თანამდებობაზე. გარკვეული გართულებების გამო, ის არ დაინიშნა 1838 წლამდე, მაგრამ მან ხელფასი გაცილებით ადრე მიიღო იმისათვის, რომ უნდა დაესრულებინა Pubiček-ის Chronologische Geschichte Böhmens. თუმცა, ვინაიდან ეს ნაშრომი მეთოდოლოგიურად და კონცეპტუალურად მოძველებული იყო 1930-იან წლებში, პალაცკიმ დაიწყო სწრაფვა ჩეხეთის ისტორიის სრულიად ახლიდან დაწერის შესაძლებლობის წყაროს სახსრებზე და დიპლომატიური ხასიათისა და სახელმწიფოს სოციალურ, ეკონომიკურ, რელიგიურ და კულტურულ განვითარებასთან დაკავშირებით. დარწმუნების მძიმე პროცესის შემდეგ მემამულეები შეთანხმდნენ 1831 წლის მარტში. „Geschichte von Böhmen“ (1836–1867) გახდა ამ ახლად ჩაფიქრებული ჩეხეთის ისტორიის შედეგი.
1827–1848 წლებში პალაცკიმ მოიარა მთელი ევროპის არქივები ჩეხეთის ისტორიისთვის წერილობითი წყაროების ამოსაღებად. მან დაიწყო ბოჰემიაში ტრებონის არქივით, გააგრძელა დრეზდენში, ლაიფციგში და ბერლინში. ის ყველაზე დიდხანს დარჩა იტალიაში, რომში, სადაც დაუმეგობრდა მხატვარ იოზეფ ვოიტეხ ჰელიხს, შემდეგ უდინეში, პერუჯაში, პადუაში, ვენეციაში, ფლორენციაში, ნეაპოლში. მინი| ფრანტიშეკ პალაცკი
1829 წელს მან შექმნა პროექტი ჩეხური ენციკლოპედიისთვის, რომელიც პერსპექტიული დაწყების შემდეგ ჩაიშალა და ამ მცდელობის შედეგად 1831 წელს შეიქმნა Matice česká, რომლის ამოცანა იყო ჩეხური წიგნების დაფინანსება, რომლებსაც კერძო გამომცემლები ვერ გამოსცემდნენ, რადგან ისინი არ იყვნენ მომგებიანი. მხოლოდ მისმა სიძემ, ფრანტიშეკ ლადისლავ რიგერმა გამოსცა ჩეხური ენციკლოპედია სათაურით „Rieger's szólník naucný“. 1829 წლიდან იყო ჩეხეთის სამეფო მეცნიერებათა საზოგადოების ნამდვილი წევრი, მდივანი (1839–1844), შემდეგ დირექტორი (თავმჯდომარე) 1835–1836 და 1868–1875 წლებში.