cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უხაი
ტრანსპორტი
ქალაქში ტრანსპორტით გადაადგილება ძალიან მარტივი და იაფია. უხაიში მოძრაობს ბევრი ტაქსი. ქალაქში ასევე ხშირია ავტობისები და მათი ღირებულება 1 იუანს შეადგენს.
ასკინოს რაიონი
გეოგრაფია
ასკინოს რაიონი მდებარეობს მდინარე უფის მარჯვენა სანაპიროზე. მას ესაზღვრება პერმის მხარე და სვერდლოვსკის ოლქი. რაიონის ფართობია 2542 კმ².
უხაი
გასტრონომია
უხაიში მდებარეობს მცირე ზომის ბარები და რესტორნები, რომლებიც წარმოადგენენ ჩინურ და მონღოლურ სამზარეულოს. წარმოდენილია დასავლური კერძებიც.
ასკინოს რაიონი
ისტორია
რაიონი დაარსდა 1930 წლის აგვისტოში.
უხაი
გასტრონომია
ტრადიციული კერძი ხშირად „ცხელ ქოთანში“ მზადდება. ქოთნებს ავსებენ ცხარე სუპებით და ცეცხლზე დებენ, რომელიც თავის მხრივ მაგიდაზეა ჩაშენებული. კერძს უმატებენ თხალად დაჭრილ ხორცს, ბოსტნეულსა და ლაფშას.
ასკინოს რაიონი
მოსახლეობა
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: ბაშკირები — 68,9 %, თათრები — 19,4 %, რუსები — 10,6 %, სხვა ეროვნების პირები — 1,1  %.
უხაი
გასტრონომია
მონღოლურ მწვადს სხვადასხვა სახის ხორცისაგან ამზადებენ (ძირითადად საქონლის ხორცი, ბატკნის ხორცი ან ქათამი). ის, ძირითადად ღია ცეცხლზე იწვება და მას ადგილობრივი სანელებლები ემატება.
ასკინოს რაიონი
ადმინისტრაციული დაყოფა
ასკინოს რაიონში არის 74 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 15 სასოფლო დასახლებაში.
უხაი
გასტრონომია
ქალაქში ხელმისაწვდომია დასავლური კერძები, რომლებიც, ძირითადად, ევროპულ და ამერიკულ სამზარეულოებს მიეკუთვნება. უხაიში ასევე არსებობს სწრაფი კვების ობიექტებიც.
სქოლიო
კატეგორია:უხაი კატეგორია:შიდა მონღოლეთის ქალაქები
ეწერი (ჯვრის თემი)
ეწერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, ჯვარის საქალაქო შემადგენლობაში (სოფლები: ეწერი, ნაკა, ოჭანე). მდებარეობს მდინარე ენგურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. ქალაქ წალენჯიხიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით, ჯვრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 2 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელ ეწერის მოსახლეობა შეადგენდა 2172 ადამიანს, 2014 წლისათვის — 3157 ადამიანს.
თევზი და ჩიფსები
თევზი
თევზებს შორის, რომელიც გამოიყენება მოცემულ საკვებში პირველ ადგილას არის ვირთევზა, თუმცა ასევე გამოიყენება სხვა თევზებიც, რომლებსაც აქვთ თეთრი ხორცი, ასევე აუცილებელი პირობაა „Fish and Chips“. სასადილოები მათ შეისყიდიან დილა ადრიან თევზთა ბაზრობებში.
ჩიფსი (კარტოფილი)
გაფქცვნილი კარტოფილი იჭრება 1,5х8 სმ-იან ნაჭრებად, მომზადების წინ იდება ცივ წყალში ზედმეტი სახამებლის მოსაცილებლად, შემდეგ კარტოფილს ამზადებენ ცხელ ცხიმში ან ზეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანული სამზარეულო
დასავლეთი საბერძნეთი
დასავლეთ საბერძნეთი (Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος) — ადმინისტრაციული პერიფერია საბერძნეთში, ნაწილობრივ მოიცავს ისტორიულ-გეოგრაფიულ რეგიონებს: პელოპონესს და ცენტრალურ საბერძნეთს.
ადმინისტრაციულად შედის 2 ნომი:
პერიფერიის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი პეტრასი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის პერიფერიები
პარანოია
პარანოია — ქრონიკულად მიმდინარე ბოდვითი ფსიქოზის ერთ-ერთი სახე.
ისტორია
ჰიპოკრატეს დროიდან ამ ტერმინით განისაზღვრებოდა აშლილობათა ფართო სპექტრი, რომელშიც ერთიანდებოდა სხვადასხვა ბოდვითი აშლილობები. XIX საუკუნეში მოხდა პარანოიის ცალკე დაავადებად გამოყოფა, რომლის გამოვლინებებს წარმოადგენდა მომჩივნელობის, დევნის, განდიდების ან სხვა შინაარსის სისტემატიზირებული ბოდვითი იდეები ჰალუცინაციების გარეშე. ე. კრეჩმერმა განაზოგადა პარანოიის განვითარების კანონზომიერებები და აღწერა ავადმყოფობის განვითარებისთვის დამახასიათებელი ტრიადა: ხასიათი, გარემო და განცდა.
ეტიო-პათოგენეზი
მკვლევრები პარანოიას ენდოგენურ დაავადებათა რიცხვს მიაკუთვნებენ. მიჩნეულია, რომ სხვა ფაქტორებთან ერთად გარკვეული როლი ციკლოიდურ, პიკნიკურ აგებულებასაც მიუძღვის.
სტატისტიკა
პარანოია ნაკლებად გავრცელებული დაავადებაა, მისი სიხშირე 0,025-0,03%-ია. ყოველი 300 000 ადამიანიდან 1 ავადდება. იგი ძირითადად 30-40 წლის ასაკში გამოვლინდება და უფრო ხშირად ქალებში გვხვდება.
განვითარება
პარანოია ვითარდება თანდათანობით, შემპარავად; თანდათან ხდება რეალური სიტუაციების გადამეტებული, ზეღირებულოვანი შეფასება. დროთა განმავლობაში ამ ზეღირებულოვანი იდეების მიმართ ქვეითდება კრიტიკა და ყალიბდება სისტემური ბოდვითი იდეები. ამ იდეების დასამტკიცებლად ავადმყოფები აყალიბებენ ლოგიკურ სისტემებს და ეყრდნობიან მოგონებებს, რომლებსაც არასწორ ინტერპრეტაციას უკეთებენ. ბოდვითი პროდუქციის ჩარჩოებს მიღმა ადამიანები ნორმალურ ცხოვრებას ეწევიან. ადეკვატურად იქცევიან გარემოში.
პარანოიის ფორმები
ექსპანსიური პარანოია - აერთიანებს ისეთი სახის პარანოიალური ბოდვის ფორმებს, რომლებსაც ახასიათებთ ბრძოლა ბოდვითი დაყენებების რეალიზაციისთვის. ესაა: მომჩივნელობის, გამომგონებლობის, სამართლიანობის მაძიებლობის ბოდვები და სხვა.
სენსიტიური პარანოია - განპირობებულია სოციალური ადაპტაციის გაძნელებით, დაუკმაყოფილებლობის, არასრულფასოვნების განცდის ბოდვით რეგისტრში  გადაზრდით. ცხოვრებისეული იმედგაცრუების, დანაკარგების მოჭარბება იწვევს დევნის პარანოიალური იდეების განვითარებას.
სურვილების პარანოია - ამის მაგალითია ბოდვა, რომლის დროსაც ავადმყოფი დარწმუნებულია რომ იგი უყვარს რომელიმე კონკრეტულ პიროვნებას და ყველაფერში ხედავს ამ პიროვნების გრძნობების გამოხატვას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფსიქიატრია
ყვითელმიწა ნიადაგი
ყვითელმიწა ნიადაგი — ნიადაგი, რომელიც განვითარებულია ტენიანი ან ნახევრად ტენიანი სუბტროპიკულ ტყეებში. აორთქლებასთან შედარებით მოსული ნალექების სიჭარბე ქმნის ჩამრეცხი წყლის რეჟიმს; გამოფიტვის პროცესი განაპირობებს ერთ-ნახევარი ჟანგეულების მატებას და SiO2-ის რამდენადმე შემცირებას; ამ დროს ინტენსიურად გაიტანება ტუტემიწა ლითონები. წითელმიწა ნიადაგებთან შედარებით ყვითელმიწა ნიადაგები ფორმირდება დრენირებულ პირობებში მაღალ რელიეფზე, ფერდობების ზედა ნაწილებში და ძველ ტერასებზე; წარმოადგენს ყომრალებსა და წითელმიწებს შორის გარდამავალს.
ყვითელმიწა ნიადაგი ხასიათდება ყვითელი შეფერილობით, გათიხებით, კოშტოვანი სტრუქტურით და ჩვეულებრივ, მძლავრი პროფილით. საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 13,7–15,1°C-ს, ყველაზე ცივი თვის იანვრის 3,3–6,8°C, ყველაზე თბილი თვის 19,3–24,5°C. ვეგეტაციური პერიოდი გრძელდება რვა თვეს. ნელექების წლიური რაოდენობა დიდია და შეადგენს 1100–2500 მმ-ს, მაგრამ მათი განაწილება თვეების მიხედვით არათანაბარია. ნალექების მინიმუმი აღინიშნება აპრილში, მაისსა და ივნისში. ჰაერის ფარდობითი ტენიანობა საკმაოდ მაღალია (80%-მდე).
ყვითელმიწა ნიადაგი გავრცელებულია ძველ ზღვიურ ტერასებზე, დანაწევრებულ და მათთან მიმდებარე მთისწინებზე. ნიადაგწარმომქმნელი ქანები წარმოდგენილია მჟავე და საშუალოდ მყარი ქანების გამოფიტვის პროდუქტებით. ტერასებზე ეს ნიადაგები ჩვეულებრივ ვითარდება ფხვიერ, თიხიან ქანებზე. ნიადაგწარმომქმნელი ქანები მიკუთვნება სიალიტურ თიხებს, რომლებშიც SiO2: Al2O3 აღწევს 3,20; თუმცა გვხვდება ფერალიტიზირებულიც შეფარდებით SiO2: Al2O3 < 2,50. ნიადაგწარმომქმნელი ქანები ხასიათდება ცუდი ფიზიკური თვისებებით, რაც ხელს უწყობს მათ ჩამორეცხვას და გამეწყერებას. ყვითელმიწა ნიადაგის არეალი განისაზღვრება ქანების გავრცელებით.
კავკასიაში ყვითელმიწები, როგორც დამოუკიდებელი ნიადაგური წარმონაქმნი, პირველად აღწერილი და შესწავლილი იყო აზერბაიჯანში, ლენქორანის ოლქში, ვასილკო აკიმცევის (1926) მიერ. სახელწოდება „ყვითელმიწა“ შემოღებული იყო ყვითელი ფერის გამოფიტვის ქერქზე განვითარებულ დასავლეთ საქართველოს წითელმიწის ქვედა ჰორიზონტებთან მსგავსების საფუძველზე. მაგრამ უფრო ადრე ამ ნიადაგებზე ცალკეული მონაცემები მოყვანილია პიოტრ კოსოვიჩის (1910), ი. ვიტინის (1914), სერგეი ზახაროვის (1913, 1924) შრომებში. ყვითელმიწები საფუძვლიანად შეისწავლა მიხეილ საბაშვილმა (1926, 1948). მან პირველმა გამოამჟღავნა ამ ნიადაგის დამოკიდებულება ნიადაგწარმომქმნელი ქანების ხასიათზე. კვლევის საწყის ეტაპზე ყვითელმიწა ნიადაგი განიხილებოდა წითელმიწა-ყვითელმიწის ტიპის ქვეტიპად. ამჟამად ეს ნიადაგი გამოიყოფა ცალკე გენეტიკურ ტიპად. ყვითელმიწების რეაქცია მჟავეა. ჰუმუსის შემცველობა მერყეობს 2-დან 7%-მდე. სიღრმით ჰუმუსის შემცველობა საკმაოდ მკვეთრად მცირდება. ჰუმუსი ფულვატურია. შთანთქმის კომპლექსი არ არის მაძღარი ფუძეებით, მაგრამ არამაძღრობის ხარისხი მნიშვნელოვნად იცვლება.
მექანიკური შემადგენლობა სიღრმით უმნიშვნელოდ იცვლება. ამორფული რკინის შემცველობა მცირეა, ხოლო არასილიკატურის — საკმაოდ მაღალი. მთლიანი ქიმიური შემადგენლობის მიხედვით ძირითადი ჟანგეულები არათანაბრადაა განაწილებული.
ყვითელმიწა განსხვავდება ყვითელ-ყომრალისგან, რომელიც ვითარდება უფრო გრილ პირობებში, ღრმა გამოფიტვით, ერთნახევარი ჟანგეულების მეტი და კაჟმიწის ნაკლები შემცველობით. ყვითელმიწა განსხვავდება წითელმიწისგან, რომელიც ვითარდება იგივე ბიოკლიმატურ პირობებში, მაგრამ კაჟმიწით ღარიბ ქანებზე, ყვითელი შეფერილობით, ნაკლებად მყარი და უფრო უხეში სტრუქტურით, ნაკლები გამოფიტვით. ყვითელმიწის ძირითადი ელემენტარული ნიადაგწარმომქმნელი პროცესებია: ფერალიტიზაცია, გათიხება, ჰუმუსწარმოქმნა და გალებება. ყვითელმიწა იყოფა სამ ქვეტიპად: ტიპური, გაეწრებული და გალებებული.
ყვითელმიწა ღარიბია საკვები მინერალური ელემენტებით და ათვისებისას სწრაფად კარგავს ნაყოფიერებას. მას აგრეთვე გააჩნია არახელსაყრელი ფიზიკური თვისებები: დაბალი წყალგამტარობა, ცუდი აერაცია, სუსტი გასტრუქტურება. ყველაზე ეფექტურად მისი გამოყენება შესაძლებელია მუდმივი პლანტაციების ქვეშ. მაღალი მოსავლის მისაღებად საჭიროა ორგანული და მინერალური სასუქების დიდი დოზების შეტანა. ყვითელმიწა ნიადაგი ერთიანდება ლუვისოლების ჯგუფში არჯიკ ჰორიზონტის გამო.
ყვითელმიწა ნიადაგის საერთო ფართობი საქართველოში შეადგენს 4,5%-ს, რაც უდრის 317 600 ჰა-ს. ძირითადად ვრცელდება ზღვის დონიდან 100 მ-იდან 500–600 მ-მდე, დასავლეთ საქართველოს ტენიან სუბტროპიკულ ზონაში, — გაგრის, გუდაუთის, გულრიფშის, ოჩამჩირის, გალის, ზუგდიდის, წალენჯიხის, ჩხოროწყუს, ხობის, სენაკის, მარტვილის, აბაშის და ნაკლებად ხონის, წყალტუბოს, ტყიბულისა და ვანის მუნიციპალიტეტების გორაკ-ბორციან ზოლში. ემიჯნება წითელმიწას (გურიაში, იმერეთსა და აფხაზეთში), ყვითელმიწა-ეწერ და ყვითელმიწა-ეწერ-ლებიან ნიადაგებს (სამეგრელოში), ყვითელ-ყომრალ ნიადაგს (აფხაზეთში, იმერეთსა და გურიაში).
სქოლიო
კატეგორია:ნიადაგის ტიპები
მეტროპოლიტენ ლაიფ ტაუერი
მეტროპოლიტენ ლაიფ ინშურანს კომპანი ტაუერი (Metropolitan Life Insurance Company Tower, ასევე Met Life Tower) 2005 წლამდე სადაზღვევო კომპანია მეტროპოლიტენ ლაიფის შტაბ-ბინა მედისონ ავენიუზე, ნიუ-იორკი, მსოფლიოს უმაღლესი შენობა იყო 1909-1913 წლებში, რის შემდეგაც ეს ტიტული ვულუორზ ბილდინგს გადასცა.
თავდაპირველ 11-სართულიან შენობას, რომელსაც მთელი კვარტალი ეჭირა, ტაუერი მოგვიანებით დააშენეს. ტაუერის პროექტის შთაგონებად ვენეციაში სან მარკოს კამპანილე გახდა. კომპანიამ ნაპოლეონ ლებრუნ ენდ სანს დააპროექტა 213 მ-ის შენობა 52 სართულით, რაც მისი ძველი მსოფლიოს კოლეგაზე ორჯერ უფრო მაღალი იყო. მშენებლობა კომპანია ჰედენმა განახორციელა.
ტაუერს ოთხი საათი აქვს, კოშკის ოთხივე მხარეს. ყოველი საათი 8 მ-ია დიამეტრში, ხოლო მისი ყოველი ციფრი 1,2 მ. საათის ისრები თითო ნახევარ ტონას იწონის. თავდაპირველად ტაუერის ფასადი ტაკაჰოს მარმარილოთი მოაპირკეთეს, თუმცა 1964 წელს აღდგენისას მარმარილო უბრალო კირქვით გამოცვალეს, რამაც ასევე შეცვალა ძველი რენესანსის აღორძინების დეტალები უფრო სწორხაზოვანი, თანამედროვე იერით. შენობის ადრეული ორნამენტები თითქმის მთლიანად შემოაცალეს.
კატეგორია:ნიუ-იორკის არქიტექტურა
1852
თარიღი უცნობია
*
ალჟირი 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ალჟირმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 5 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ალჟირი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჭალისოფელი (ჭართლის თემი)
ჭალისოფელი — ნასოფლარი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭართლის თემი). მდებარეობს ალევის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ჭართლისხევის (მთიულეთის არაგვის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 1400 მ, დუშეთიდან 32 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 78 ადამიანი, ხოლო 2014 წლის მონაცემებით — არც ერთი.
სქოლიო
კატეგორია:ჭართლის თემის ნასოფლარები
ვიეტნამური სამზარეულო
მინი|ვიეტნამური კერძი ნემ რან ან ჩან გიო ვიეტნამური სამზარეულო მოიცავს საჭმელებსა და სასმელებს რომელიც ვიეტნამის სახელმწიფოსთვისაა დამახასიათებელი. თითოეულ ვიეტნამურ კერძს აქვს გამორჩეული არომატი, რომელიც რამდენიმე ინგრედიენტითაა შექმნილი. გავრცელებული ინგრედიენტებია კრევეტის პასტა, თევზის სოუსი, ლობიოს სოუსი, ბრინჯი, ახალი მწვანილი, ხილი და ბოსტნეული. ვიეტნამის სამზარეულოზე დიდი გავლენა ფრანგულმა კერძებმა მოახდინეს, განსაკუთრებით კი ფრანგული კოლონიზაციის პერიოდში. ვიეტნამურ რეცეპტებში გამოიყენება ჯანჯაფილი, პიტნა, ვიეტნამური პიტნა, გრძელი ქინძი, საიგონის დარიჩინი, ცაცხვი და ტაილანდური რეჰანის ფოთლები. ცხოველური და მცენარეული ინგრედიენტების ბალანსის გამო, ასევე სანებლების იდეალურად გამოყენების გამო ვიეტნამური სამზარეულო მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე ჯანმრთელ სამზარეულოდ ითვლება.  მარცხნივ|მინი|ჩა ცა ვა ლონგ [[ჰანოი|ჰანოისთვის დამახასიათებელი კერძი. ]]
ფილოსოფიური მნიშვნელობა
ვიეტნამური სამზარეულო ყოველთვის მოიცავს ხუთ ძირითად ელემენტს, რომლებიც კერძებში დაბალანსებულია. ინგრედიენტებიდან თითოეული გემოვნების სხვადასხვა შეგრძნებას (ngũ vị) ასახავს: სიცხარე (მეტალი), სიმჟავე (ხე), სიმწარე (ცეცხლი), მარილიანობა (წყალი) და სიტკბო (მიწა).
კულტურული მნიშვნელობა
ვიეტნამურ კერძებში მარილი ცოცხალათა და გარდაცვლილთა სამყაროებს შორის კავშირს გამოხატავს. ის ძალიან მნიშვნელოვანი ელემენტია ვიეტნამურ ქორწილებში, სადაც სჯერათ, რომ მას ქორწინების სრულყოფილება და ჰარმონია მოაქვს. განსაკუთრებულ შემთხვევებში საჭმელს ათავსებენ წინაპრების საკურთხეველთან (მაგალითად, მთვარის ახალ წელს) მიცვალებულებისთვის შეწირვის მიზნით. მომზადება და ჭამა უდიდეს მნიშვნელობას იძენს ვიეტნამურ კულტურაში.
რეგიონალური ვარიაციები
ვიეტნამის სამივე რეგიონი ზოგადი კულინარიული ტრადიციებით ერთმანეთს ჰგავს. მინი|ბანჰ ხოაი
მრავალი საერთო მახასიათებელისდა მიუხედავად ვიეტნამური კერძები რეგიონების მიხედვით განსხვავდება კიდეც.
საჭმელი თანამედროვე ვიეტნამურ ყოფაში
ვიეტნამური სამზარეულო ვიეტნამურ ცხოვრების წესზეა მორგებული დაწყებული მომზადებიდან, სერვირებით დამთავრებული. დიდხნიანი ომისა და პოლიტიკური კონფლიქტების გამო ვიეტნამის მოსახლეობის უმრავლესობა სიღარიბეში ცხოვრობს. ამიტომ, ვიეტნამური საკვების ინგრედიენტები ხშირად ძალიან იაფია.
ეკონომიკური პირობების გამო, ვიეტნამურ სამზარეულოში უკვე ტრადიციად იქცა ფულის დაზოგვის მიზნით ინგრედიენტების მაქსიმალური გამოყენება. ადრეული ათწელეულებიდან დღემდე სოფლის მოსახლეობის უმეტესობა ძროხის ხორცის ყველა ნაწილს, დაწყებული კუნთის ხორციდან ნაწლავებამდე იყენებს. მსგავსი რამ მოქმედებს ბოსტნეულებშიც. მაგალითად წვრილად დაჭრილ ხახვის ქერქის ფურცლებს ვიეტნამელები საკვებისთვის არომატის მისაცემად იყენებენ. ხრაშუნა ყუნწსა და ფეხვებს კი რგავენ და ხახვი მოჰყავთ.
მიუხედავად იმისა, რომ ვიეტნამი სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიის ერთ პატარა სახელმწიფოს წარმოადგენს ვიეტნამის თითოეული რეგიონის საკვები შეიცავს მათ გამორჩეულ და უნიკალურ მახასიათებლებს, რომლებიც იქ მცხოვრებლების გეოგრაფიულ და საცხოვრებელ პირობებს ასახავს. ტრადიციულად სამხრეთ ვიეტნამური კერძები მდინარე მეკონგის დელტაზე მოყვანილი პროდუქტებისაგან შედგება. სამხრეთული საჭმელები ,,მწვანეა '', აქაური კერძების უმეტესობა მწვანილებით, თევზითა და ტროპიკული მცენარეული ინგრედიენტებითაა გამდიდრებული. ცენტრალური ვიეტნამის რეგიონში კერძები მეტწილად დასამახსოვრებელი, მკვეთრი არომატით ხასიათდება. ეს რეგიონი მუდმივად მკაცრი ამინდის პირობებშია მთელი წლის განმავლობაში, ამიტომ იქ ხალხს არ აქვს იმდენი მწვანე ინგრედიენტი, როგორც ქვეყნის ჩრდილოეთსა და სამხრეთში მცხოვრებლებს. სამაგიეროდ, ვიეტნამის ცენტრალური მიდამოების სანაპირო ზოლი ცნობილია მარილისა და თევზის სოუსის მრეწველობით. სწორედ ეს ორი ინგრედიენტია ამ რეგიონისათვის დამახასიათებელი. ჩრდილოეთ ვიეტნამური სამზარეულო ძლიერი ჩინური გავლენით ხასიათდება. ვიეტნამის სამ მთავარ რეგიონში კლიმატისა და ცხოვრების წესის მკვეთრი განსხვავებების გამო, საკვები განსხვავდება. ჩრდილოეთ ვიეტნამური სამზარეულო არომატიტა და გემოთი ყველაზე ნაკლებად დასამახსოვრებელია ცენტრალური და სამხრეთ ვიეტნამისაგან განსხვავებით. მინი|ვიეტნამური სუფრა
პოპულარულობა
ვიეტნამური სამზარეულო ამ სახელმწიფოს გარეთ იმ ქვეყნებშია გავრცელებული, სადაც ვიეტნამელთა რაოდენობა შედარებით მეტია. ასეთი ქვეყნებია: ავსტრალია, ამერიკის შეერთებული შტატები, კანადა და საფრანგეთი. ვიეტნამური კერძები ასევე ძალიან პოპულარულია იაპონიაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეაში, ჩეხეთში, სლოვაკეთში, პოლონეთში და რუსეთში, ასევე აზიური ქვეყნების უმეტესობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ვიეტნამური სამზარეულო კატეგორია:ვიეტნამური კულტურა
სკიპტრა
thumb|200px|[[იუპიტერი სკპტრით ხელში, I საუკუნის ქანდაკება, ერმიტაჟი.]] სკიპტრა (ძვ–ბერძ. σκῆπτρον კვერთხი)–ხელისუფალის უძველესი სიმბოლო, ფარაონებიდან მოყოლებული. სკიპტრის პირველი სახე მწყემსის კვერთხია, შემდეგ საეკლესიო კვერთხი და საეკლესიო მმართველობის სიმბოლოდ მიიჩნეოდა, ხოლო ევროპელმა მეფეებმა იგი შეამოკლეს და დღევანდელი სახის სკიპტრით შეცვალეს.
კატეგორია:რეგალია
მოჯამაგირის ხმა
„მოჯამაგირის ხმა“ — სოფლის მეურნეობისა და ტყის მუშაკთა კავშირის ცენტრალური გამგეობის ორკვირეული ორგანო. გამოდიოდა 1927–1930 წლებში თბილისში. 1930 წლიდან „სასოფლო და ტყის მეურნეობის მუშა“ ერქვა. სცემდა „ახალი სოფლის“ რედაქცია (№ 1— № 10), შემდეგ სოფლის მეურნეობისა და ტყის მუშაკთა კავშირი. იბეჭდებოდა კორესპონდენციები და სპეციალური სტატიები პროფკავშირულ საკითხებზე, მიმდინარე პოლიტიკისა და სოფლის მეურნეობის შესახებ. სულ გამოვიდა 135 ნომერი.
თომას კუკი
თომას კუკი (Thomas Cook; დ. 22 ნოემბერი, 1808, მელბურნი, სამხრეთ დერბიშირი, ინგლისი — გ. 18 ივლისი, 1892) — ინგლისელი მეწარმე. 1841 წელს დააარსა ისტორიაში პირველი ტურისტული სააგენტო, რომელიც 2007 წელს Thomas Cook Group-ი გახდა.
ადრეული წლები
თომას კუკი დაიბადა ჯონ და ელიზაბეთ კუკების ოჯახში, სამხრეთ დერბიშირის სოფელ მელბურნში. იგი ოჯახში პირველი ვაჟი იყო და ელიზაბეთის მამის სახელი დაარქვეს. როდესაც თომასი სამი წლის იყო, მამამისი გარდაიცვალა, დედამისი კი იმავე წელს ხელახლა გათხოვდა.
10 წლის ასაკში თომასმა ადგილობრივი მაღაზიის მებაღედ დაიწყო მუშაობა, სადაც კვირაში 6 პენსს იღებდა. 14 წლისა დურგლობის სწავლას შეუდგა და ამ პროფესიით ხუთი წელი იმუშავა.
ბავშვობიდან კუკი მკაცრ ბაპტისტად გაიზარდა, შემდეგ კი ადგილობრივ არამსმელთა ორგანიზაციას შეუერთდა. 1826 წლის თებერვალში მქადაგებელი გახდა და ამ მიზნით სოფელ-სოფელ დაიწყო სიარული; არიგებდა ბროშურებს, პარალელურად კი საარსებო წყაროს საშოვნელად დურგლად მუშაობდა. 1828 წელს ბაპტისტი მღვდელი გახდა.
1832 წელს კუკი ქალაქ მარკეტ-ჰარბორუგში გადავიდა, სადაც ადგილობრივი მღვდლის წინაშე, 1833 წლის ახალი წლის დღეს ფიცი დადო. როგორც არამსმელთა მოძრაობის წევრი, იგი პარალელურად ალკოჰოლის საწინააღმდეგო მიტინგებს მართავდა.
1833 წლის 3 მარტს, თომასმა ცოლად მარიან მეისონი შეირთო. 1834 წელს მათ ერთადერთი ვაჟი — ჯონ მეისონ კუკი შეეძინათ.
ისტორიაში პირველი ექსკურსიები
მინი|250პქ|მარცხნივ|თომას კუკის ძეგლი ლეისტერის რკინიგზის სადგურთან მინი|250პქ|პანელები ტომას კუკის ლესტერის სახლიდან, რომლებიც წარმოსახავს მის მიერ შეთავაზებული ექსკურსიების ერთგავრ ქრონიკას. ერთ დღესაც, როდესაც კუკი ლონდონის გზაზე, ქალაქ კიბვორთთან ეტლს ელოდებოდა, მას მოუვიდა იდეა, რომ თავისი აქტივისტებისთვის ექსკურსია შეეთავაზებინა. ამავე დროს გაიხსნა დიდი ბრიტანეთის შიდა ნაწილებისაკენ მიმავალი რკინიგზა და კუკმა ქალაქ ლესტერიდან რამდენიმე მილით დაცილებულ ლაფბოროში გასამგზავრებლად არამსმელთა მოძრაობის 450 აქტივისტი შეაგროვა. 1841 წლის 5 ივლისს, თომასმა ამ ხალხისგან თითო შილინგი აკრიფა, რაშიც შედიოდა ბილეთისა და მგზავრობისას საკვების საფასური. შეგროვებული თანხით მან ბილეთები ერთიანად იყიდა, რა დროსაც კომპანიასთან მიაღწია ფასდაკლების შეთანხმებას. ეს იყო ისტორიაში პირველი კერძო დაქირავებული ექსკურსია, რომელიც ფართო საზოგადოებისათვის მოეწყო. მომდევნო სამი ზაფხულის მანძილზე მან დაგეგმა და განახორციელა ექსკურსიები კვლავ არამსმელთა საზოგადოებისა და საკვირაო სკოლის მოსწავლეთათვის. 1844 წელს, სარკინიგზო კომპანიამ მასთან ხელშეკრულება გააფორმა მგზავრთა მუდმივად მიწოდების თაობაზე. ამ წარმატებამ მას საკუთარი ბიზნესის წამოწყებისაკენ უბიძგა — ექსკურსიების მოწყობისას კუკს ბილეთის საფასურიდან პროცენტი რჩებოდა.
1850 წელს, კუკმა პირველი ექსკურსია განახორციელა საზღვარგარეთ, როდესაც კლიენტები პარიზში, გამოფენაზე წაიყვანა. მომდევნო წელს, მა თავის „დიდი წრიული ტურები“ დაიწყო ევროპაში. 1860-იან წლებში განახორციელა ტურები შვეიცარიის, იტალიის, ეგვიპტის და აშშ-ის მიმართულებით. კუკის სააგენტო „inclusive independent travel“ მგზავრებს ბილეთით საკვებითა და დაბინავებით უზრუნველყოფდა. 1862—1863 წლებში შოტლანდიურმა სარკინიგზო კომპანიებმა თომასს შეთანხმება გაუუქმეს, რადგან ექსკურსიების ბიზნესის წამოწყება საკუთარი ძალებით გადაეწყვიტათ.
თავის ვაჟთან, ჯონთან პარტნიორობის დაწყების შემდეგ, კუკმა სააგენტოს სახელი შეუცვალა და Thomas Cook and Son უწოდა. ბიზნესის წარმოების უფლება მათ ლონდონში, ფლიტ-სტრიტზე მოიპოვეს. ამ დროისათვის, კუკმა პერსონალური ტურები შეწყვიტა და შინაურ და საგარეო მოგზაურებს შორის აგენტად იქცა. მის ოფისში ასევე გახსნილი იყო მაღაზია, სადაც ის სამოგზაურო აქსესუარებს ყიდდა, მათ შორის გზამკვლევ წიგნებს, ჩემოდნებს, ტელესკოპებსა და ფეხსაცმელებს. ჯონის კომერციული ნიჭის წყალობით კომპანია მალე გაფართოვდა. ამავე დროს, თომასმა და მისმა ცოლმა ოფისის თავზე პატარა არამსმელთა სასტუმრო გახსნეს.
1865 წელს, სააგენტო ტურებს აშშ-ის მიმართულებით ახორციელებდა. 1871 წელს პარტნიორობა დაიწყეს ამერიკელ ბიზნესმენთან, რის გამოც კომპანიას Cook, Son and Jenkins-ი ეწოდა, თუმცა მალევე კვლავ ძველი სახელწოდება დაიბრუნა. 1872 წლიდან დაიწყო ტურები მთელი მსოფლიოს გარშემო. მათ შორის იყო მთელი ამერიკის კონტინენტი, იაპონია, ტურნე ჩინეთსა და ინდოეთში, რომელიც 222 დღეს გრძელდებოდა.
თუმცა, მამასა და შვილს შორის წამოიწყო კონფლიქტი, რომელიც 1879 წელს დასრულდა, როდესაც ჯონმა მამამისი დაარწმუნა კომპანიას ჩამოშორებოდა. ამის შემდეგ, თომასი სოფელში დაბრუნდა, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე მშვიდად ცხოვრობდა. კომპანია კი, ჯონისა და მისი ორი ვაჟის ხელმძღვანელობით ზრდას განაგრძობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ტურიზმი კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1808 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1892
გოფი (კუნძული)
გოფი  (Gough Island) – პატარა ვულკანური წარმოშობის კუნძული ატლანტის ოკეანეს სამხრეთ ნაწილში, არქიპელაგ ტრისტანი-და-კუნიას შემადგენლობაში. მიეკუთვნება დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიას — წმინდა ელენე, ამაღლება და ტრისტანი-და-კუნია. კუნძული დაუსახლებელია.
გეოგრაფია
thumb|right|275px|კუნძულ გოფის ხედი კუნძულის ფართობი მის გარშემო არსებულ მომცრო კუნძულებთან და კლდეებთან ერთად შეადგენს 91 კმ²-ს (კუნძულის ზომებია — 11,3х5,6 კმ), უმაღლესი წერტილი მდებარეობს ზღვის დონიდან 910 მეტრზე. თვითონ კუნძული მდებარეობს 350 კმ-ით სამხრეთით არქიპელაგის ძირითადი კუნძულების ჯგუფისაგან, 2,7 ათასი კმ-ით კეიპტაუნიდან და 3,2 ათასი კმ-ით ბრაზილიიდან.
კუნძული გოფი, არქიპელაგის მეორე კუნძულ ინაკსესიბლესთან ერთად 1995 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ველური ბუნების ძეგლების სიაში. კუნძულზე არსებობს მცენარე-ენდემები. ამას გარდა, ეს მსოფლიოში ერთადერთი დიდი საბუდარია ალბატროს Diomedea dabbenena-სთვის და Pterodroma incerta-სთვის. ამ მიზეზების გამო კუნძულზე ტურისტების დაშვება შეზღუდულია.
აქ მაღალ კლდეებში ბინადრობს მსოფლიოში ზღვის ფრინველების ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დიდი კოლონია. კუნძული ორი ენდემური ფრინველების სახეობის და მცენარეების თორმეტი სახეობის საარსებო ადგილია.
კუნძულის ერთ-ერთი მთავარი პრობლემაა — სახლის თაგვი. XIX საუკუნეში შემთხვევით შეყვანილი თაგვები მტაცებლების არყოფნის გამო გამრავლდნენ. დღეისათვის მათი პოპულაცია შეფასებულია 700 000 ერთეულად. თაგვები აზიანებენ ზღვის ფრინველების კვერცხებს და ბარტყებს.
კუნძულები და კლდეები
გოფის კუნძულის ირგვლივ მდებარეობს ბევრი მომცრო კუნძული და კლდე:
კლიმატი
კუნძულის კლიმატი ქარიანი და წვიმიანია. თვის საშუალო ტემპერატურა მერყეობს +9 °С-დან 14,5 °C-მდე. წლის საშუალო ტემპერატურა — დაახლოებით +11 °C. წელიწადში მოდის დაახლოებით 2500 მმ ნალექი წვიმის სახით.
ატლანტის ოკეანეს სამხრეთ ნაწილში მდებარე გოფის კუნძულს აქვს ერთ-ერთი ყველაზე უფრო კარგად შენარჩუნებული საზღვაო ეკოსისტემა მოცემულ კლიმატურ ზონაში. კლიმატი — ზომიერი ზღვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში კატეგორია:ატლანტის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:დაუსახლებელი კუნძულები კატეგორია:ტრისტანი-და-კუნია
სეისმოლოგია
სეისმოლოგიაში ცალკე დარგად ჩამოყალიბდა საინჟინრო სეისმოლოგია, რომლის ამოცანაა საინჟინრო-გეოლოგიური მონაცემების და სეისმომეტრიული ინსტრუმენტებით დაკვირვებების საფუძველზე სათანადო რეკომენდაციების მომზადება სეისმომედეგი მშენებლობისათვის. სეისმოლოგიის მნიშვნელოვანი დარგია მიწისძვრის კერების ფიზიკა, რომლის ამოცანაა კერაში მიმდინარე ფიზიკური პროცესების შესწავლა. თანამედროვე სეისმოლოგიის განკარგულებაში მაღალმგრძნობიარე ხელსაწყოებია, ხოლო ინფორმაცია თანამედროვე გამოთვლითი ტექნიკის გამოყენებით მუშავდება. სეისმური რხევების მარეგისტრირებელი ხელსაწყოებისა და მეთოდების შემუშავება წარმოადგენს სეისმომეტრიის ამოცანას.
დამოუკიდებელ სამეცნიერო დარგად სეისმოლოგია XIX საუკუნის II ნახევარში ჩამოყალიბდა. XIX საუკუნის დასასრულიდან სეისმოლოგიაში ინერგება ინსტრუმენტული დაკვირვებები და კვლევის ფიზიკა-მათემატიკური მეთოდები. სეისმოლოგიის განვითარებაში დიდი წვლილი შეიტანეს ბ. გოლიცინმა, გერმანელმა გეოფიზიკოსმა ე. ეიხერტმა, ინგლისელმა ჯ. მილნმა, ჰ. ჯეფრისმა, ა. მოხოროვიჩიჩმა, ამერიკელმა ბ. გუტენბერგმა, იაპონელმა მეცნიერმა ფ. ომორიმ და სხვ.
რუსეთში 1888 წელს შეიქმნა რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების სეისმური კომისია. ინსტრუმენტულ სეისმოლოგიას საფუძველი ჩაუყარა პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიაში მუდმივი სეისმური კომისიის შექმნამ (1900). მნიშვნელოვანი სეისმოლოგიური კვლევები ტარდება ოტო შმიდტის სახელობის დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტში და სხვა.
საქართველოში ინსტრუმენტული სეისმური დაკვირვებები დაიწყო 1899 წლიდან, თბილისის ფიზიკის ობსერვატორიაში. შემდეგ კი სეისმური სადგურები დაარსდა ბათუმში (1902 წ.), ახალქალაქსა (1903 წ.) და ბორჯომში (1903 წ.).
სეისმოლოგიის დარგში წამყვანი სამეცნიერო დაწესებულებაა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტი. სეისმოლოგიის მომიჯნავე დარგებში კვლევები ტარდება გეოლოგიის ინსტიტუტში, სამშენებლოო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტში და სხვა დაწესებულებებში.
საქართველოში სეისმოლოგიის განვითარებას დიდად შეუწყო ხელი ევგენი ბიუსის, გური თვალთვაძის, ალექსანდრე ცხაკაიას და სხვების სამეცნიერო და სამეცნიერო-ორგანიზაციულმა მოღვაწეობამ.
საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში განსხვავებული სეისმური აქტიურობაა. ასე მაგალითად:
საქართველოში განსაკუთრებით აღსანიშნავია გორში, 1920 წლის 20 თებერვალს დაფიქსირებული უძლიერესი მიწისძვრა, რომლის ძალა 10 ბალი იყო. აქ უზარმაზარ ფართობზე დაინგრა მრავალი საცხოვრებელი სახლი და დაზიანდა არაერთი ისტორიული ძეგლი. ადამიანთა მსხვერპლი მნიშნვნელოვანი იყო. საყურადღებოა ასევე რაჭაში მომხდარი უძლიერესი მიწისძვრა და ა.შ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სეისმოლოგია კატეგორია:სეისმომედეგი მშენებლობა
ვიანა-დუ-კაშტელუ
ვიანა-დუ-კაშტელუ — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პორტუგალიის ჩრდილოეთ რეგიონში. ქალაქს ჰყავს 36,148 (INE, 2001) მოსახლე, ხოლო მუნიციპალიტეტში მთლიანობაში ცხოვრობს 91,238 ადამიანი (2011 წლის მონაცემებით). საერთო ფართობი შეადგენს 318.6 კმ².
ქალაქი განლაგებულია მდინარე ლიმის სანაპიროზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
ავადჰარა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ავადჰარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ეგიდა
ეგიდა(ბერძ. αἰγίς, αἰγίδος, «ქარიშხალი») — ზევსის ფარი, რომელიც გადმოცემის თანახმად ჰეფესტომ მითური თხის ამალტეას ტყავისგან დაამზადა. ითვლება, რომ ამ ფარით ზევსი დამანგრეველ ქარიშხალს იწვევს. ფარის ცენტრში გამოსახულია მედუზა გორგონას თავი. ეგიოსი(ძვ–ბერძ. αἰγίοχος «ეგიდის მფლობელი» – ზევსის ერთ–ერთი ეპითეტთაგანია.
თუმცა ეგიდა ასევე შედიოდა აპოლონისა და აფინას აღჭურვილობაში.
"იყო ეგიდის ქვეშ"–ნიშნავს იყო რაიმეს მფარველობის ქვეშ.
ჰამაში
ჰამაში — სოფელი საქართველოში. სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლახამულის თემში (სოფლები: გენწვიში, დიზი, თოთელეში, ლახამულა, ნოდაში, ნოღარი-კეცლანი, ქვედა იფარი, შდიხირი, ხელრა, ჰამაში).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალჟირი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ალჟირმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ალჟირი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კინემატიკა
კინემატიკა (κινέω) — მექანიკის ნაწილი, რომელიც იკვლევს სხეულთა მოძრაობის გეომეტრიულ თვისებებს მათი მასის და მათზე მოქმედი ძალების გათვალისწინების გარეშე. აქ განიხილება კლასიკური მექანიკის კინემატიკა. თუ სხეულები მოძრაობენ სიჩქარეებით, რომლებიც სინათლის სიჩქარესთან ახლოსაა, მათ მოძრაობას რელატივისტური მექანიკა აღწერს, ხოლო მიკროობიექტების მოძრაობას კვანტური მექანიკა სწავლობს.
კვლევის ობიექტის მიხედვით კინემატიკა იყოფა ორ ნაწილად: 1) წერტილისა და მყარი სხეულის კინემატიკა; 2)დეფორმირებადი ნაწილაკის და დეფორმირებადი უწყვეტი გარემოს კინემატიკა. წერტილისა და მყარი სხეულის კინემატიკის ძირითად ამოცანას წარმოადგენს მოცემული ათვლის სისტემის მიმართ წერტილების ან სხეულების მოძრაობის აღწერა მათემატიკური განტოლებების, გრაფიკების და ცხრილების საშუალებით და მათი მოძრაობის კინემატიკური მახასიათებლების განსაზღვრა. მოცემული ათვლის სისტემის მიმართ წერტილის ან სხეულის მდებარეობას ერთმანეთისაგან დამოუკიდებელი პარამეტრების, ანუ კოორდინატების ერთობლიობა განსაზღვრავს, რომელთა რაოდენობა თავისუფლების ხარისხთა რიცხვს ემთხვევა. ეს რიცხვი წერტილის შემთხვევაში არ აღემატება 3–ს, ხოლო მყარი სხეულის შემთხვევაში არ აღემატება 6-ს. იმისათვის, რომ მოცემული ათვლის სისტემის მიმართ სხეულის მოძრაობა აღვწეროთ, უნდა ვიცოდეთ დროის ნებისმიერ მომენტში სხეულის მდებარეობა ამ სისტემის მიმართ. მათემატიკურად ეს იმას ნიშნავს, რომ q_i კოორდინატების t დროზე დამოკიდებულება უნდა ვიცოდეთ. (*) განტოლებებს, რომლებიც მოცემული ათვლის სისტემის მიმართ წერტილის ან სხეულის მოძრაობის კანონს განსაზღვრავენ, კინემატიკური მოძრაობის განტოლებები ეწოდება. სისტემაში შემავალი თითოეული f ფუნქცია ცალსახა და ორჯერ დიფერენცირებადი უნდა იყოს. პირველი მოთხოვნა იმ ფაქტის კონსტანტაციაა, რომ დროის ერთსა და იმავე მომენტში სხეული მხოლოდ ერთ წერტილში შეიძლება იმყოფებოდეს. მეორე მოთხოვნა ედება იმის გამო, რომ მოძრაობის კინემატიკური მახასიათებლები დროის მიხედვით პირველი და მეორე რიგის წარმოებულებს წარმოადგენენ.
თავისუფალი წერტილის მოძრაობა აღიწერება (*) ტიპის სამი განტოლებით. მოძრაობის კინემატიკური მახასიათებლებია სიჩქარე და აჩქარება. მყარი სხეულის მოძრაობის უმარტივესი სახეებია გადატანითი მოძრაობა და ბრუნვითი მოძრაობა. გადატანითი მოძრაობის დროს სხეულის ყველა წერტილი ერთნაირად მოძრაობს, ამიტომ საკმარისია მოცემული სხეულის მხოლოდ ერთი წერტილის – ე. წ. პოლუსის – მოძრაობის განხილვა. უძრავი ბრუნვის ღერძის გარშემო ბრუნვის დროს სხეულს ერთი თავისუფლების ხარისხი გააჩნია და მისი მდებარეობა მობრუნების {\phi} კუთხით ხასიათდება. ამ მოძრაობის კანონია. მოძრაობის კინემატიკური მახასიათებლებია კუთხური სიჩქარე {\omega} და კუთხური აჩქარება {\epsilon}.
მჟაველა
ლიტერატურა
კატეგორია:მჟაველასებრნი
დასავლეთი მაკედონია
დასავლეთი მაკედონია (Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας) — ადმინისტრაციული პერიფერია საბერძნეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. უჭირავს მაკედონიის დასავლეთი ნაწილი.
მარკგრაფის საოპერო თეატრი
მარკგრაფის საოპერო თეატრი (Markgräfliches Opernhaus) — საოპერო თეატრი გერმანიის ქალაქ ბაიროითში. თეატრის შენობა აგებულია 1744–1748 წლებში, ბაროკოს სტილში, არქიტექტორ ჟოზეფ სენ-პიერის პროექტის მიხედვით.
დასავლეთი მაკედონია
ადმინისტრაციულად შედის 4 ნომი:
მარკგრაფის საოპერო თეატრი
1994 წლიდან თეატრის შენობაში ყოველწლიურად იმართება ბაიროიტის სააღდგომო ფესტივალი, ხოლო 2000 წლიდან ყოველი წლის სექტემბერში – ბაიროიტის ბაროკოს ფესტივალი.
დასავლეთი მაკედონია
პერიფერიის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კოზანი.
მარკგრაფის საოპერო თეატრი
2012 წელს, იუნესკომ თეატრის შენობა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის არქიტექტურა კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში კატეგორია:ბაროკო
დასავლეთი მაკედონია
გეოგრაფია
ეს არის ყველაზე მეჩხრად დასახლებული რეგიონი საბერძნეთში, რომლის მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 32 ად./კმ².
დიდი ნაწილი დასავლეთ მაკედონიის არის მთიანი(82 %), რაც აისახება მოსახლეობის განაწილებაში: 56 % მოსახლეობა ცხოვრობს სოფლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის პერიფერიები
ეწერფერდი
ეწერფერდი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, ჭალეს თემი (სოფლები: ეწერფერდი, ფოცხოეწერი, ჭალე). მდებარეობს მდინარე ენგურის ხეობაში, ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. წალენჯიხიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით, ჯვრიდან 8 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლეკნარის მონასტერი
ლეკნარის მონასტერი – მონასტრის ნანგრევები ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზედა შავრაში.
მდებარეობს ქვემო რაჭაში, რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მაღალ კლდეზე. ძველად მოიხსენიებოდა როგორც „მთის წმინდა გიორგი“ და ითვლებოდა ძლიერ, ყოვლისშემძლე სალოცავად. აქ მოდიოდნენ მლოცველები დასავლეთ საქართველოს ყოველი მხრიდან. ქართველი დიდებულები და აზნაურები უხვად სწირავდნენ ყმა–მამულებსა და საეკლესიო ქონებას. შემორჩენილია მეფე ბაგრატ V-ის და სოლომონ II–ის მეუღლის, მარიამ დედოფლის მიერ 1795 წელს გაცემული შეწირულობის სიგელები. 1950–იან წლებში ძეგლი შეისწავლა ხელოვნებათმცოდნე მალაქია დვალმა და მან ივარაუდა აქ ოდესღაც მონასტრის არსებობა. გამოკვლევის თანახმად აგრეთვე დადგინდა, რომ ლეკნარის სამონასტრო ანსამბლის ეკლესიის მთავარი ნავი აგებულია IX საუკუნის II ნახევრიდან X საუკუნის I ნახევრამდე, ხოლო ჩრდილოეთი მინაშენი ძეგლზე მოგვიანებით, X საუკუნის დასასრულს ან XI საუკუნის პირველ მესამედში მიაშენეს, ხოლო დასავლეთი მინაშენი კიდევ უფრო გვიანდელია. ეკლესიის მფლობელობაში შედიოდა მდიდარი საეკლესიო ინვენტარი უძვირფასესი ჯვარ–ხატებით, რომელთა დიდი ნაწილი XX საუკუნეში უკვალოდ დაიკარგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვინსენტი და თეო
ვინსენტი და თეო (Vincent & Theo) — რობერტ ოლტმენის 1990 წლის ბიოგრაფიული ფილმი ნიდერლანდელი მხატვრის ვინსენტ ვან გოგის და მისი ძმის, თეო ვან გოგის შესახებ. ვინსენტის შემოქმედება ცნობილი მხოლოდ მისი გარდაცვალების შემდეგ გახდა, სიცოცხლეში კი მხატვარს საკუთარი, ძმა თეო აფინანსებდა. მთავარ როლებს ასრულებენ ტიმ როთი და პოლ რისი.
ფილმის სატელევიზიო ვერსია ოთხი სერიისგან შედგება (საერთო ხანგრძლივობა 200 წუთი), ხოლო კინოთეატრებში 138 წუთიანი ვერსია ჩაეშვა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1990 წლის ფილმები კატეგორია:ნიდერლანდული ბიოგრაფიული ფილმები კატეგორია:ფრანგული ბიოგრაფიული ფილმები კატეგორია:იტალიური ბიოგრაფიული ფილმები კატეგორია:ნიდერლანდური ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფრანგული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ნიდერლანდური ფილმები კატეგორია:ინფლისურენოვანი გერმანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი იტალიური ფილმები
სევერო ფერნანდესი
სევერო ფერნანდესი (Severo Fernández Alonso Caballero, დ. 15 აგვისტო, 1849, სუკრე, ბოლივია — გ. 12 აგვისტო, 1925, პოტოსი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1896-1899 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1896 წლის 19 აგვისტოს — დატოვა 1899 წლის 12 აპრილს.
ვარსკვლავური გზა: პირველი კონტაქტი
სიუჟეტი
დიანა ტროი და უილიამ რაიკერი პოულობენ პირველი ვარპ-ხომალდის შემქმნელს - ზეფრამ კოკრეინს და უყვებიან თუ როგორ მნიშვნელოვანია მისი ხვალინდელი გაფრენა. მას თავიდან არ ჯერა, თუმცა მას შემდეგ რაც დაინახავს „ენტერპრაიზს“ ორბიტაზე იცვლის აზრს.
ეკიპაჟის დიდი ნაწილი გადაქცეულია ბორგებად პიკარი და ვორფი ანადგურებენ „ენტერპრაიზის“ ანტენას, რათა ბორგებმა ვერ შეძლონ მისი გამოყენება. კავშირი დედამიწასთან იკარგება. დედამიწაზე არ აიციან რომ „ენტერპრაიზი“ დაიკავეს ბორგებმა, რომლებიც აპირებენ კოკრეინის ხომალდის განადგურებას.
სტარტი შედგა წარმატებით. ამავდრიულად პიკარი ახდენს ხომალდის ევაკუირებას და რთავს თვითგანადგურების რეჟიმს. ბორგები აიძულებენ დეიტას გაანადგუროს კოკრეინის ხომალდი. იგი უშვებს ტორპედოებს მაგრამ შეგნებულად აცილებს, შემდეგ კი უშვებს გაზს, ანადგურებს ბორგებს ტა თიშავს თვითგანადგურების რეჟიმს. კოკრეინი ასრულებს თავის გაფრენას.
კოკრეინი, პიკარი, რაიკერი, ტროი, ლა ფორჟი და ეკიპაჟის სხვა წევრები ერთად უყურებენ ვულკანური ხომალდის დაშვებას და პირველ კონტაქტს.
ფილმის მოქმედება მიმდინარეობს 2373 და 2063 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ვარსკვლავური გზა (ფილმების სერია) კატეგორია:1996 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები დროში მოგზაურობის შესახებ
სოფლის მეურნეობა ინდონეზიაში
სოფლის მეურნეობა ინდონეზიაში ქვეყნის ეკონომიკის ერთ-ერთი მთავარი სექტორია. ბოლო 50 წელიწადში ინდუსტრიალიზაციისა და მომსახურების სექტორის განვითარების შედეგად მთლიან შიდა პროდუქტში სოფლის მეურნეობის წილი შესამჩნევლად შემცირდა, თუმცა ინდონეზიის შინამეურნეობების უმრავლესობისთვის ფერმები და პლანტაციები შემოსავლების მთავარ წყაროდ რჩება. 2013 წელს მთლიანი შიდა პროდუქტის 14.43% სოფლის მეურნეობაზე მოდიოდა, რაც მცირედით ნაკლებია 2003 წლის წილზე (15.19%). 2012 წელს სოფლის მეურნეობის სექტორში 49 მილიონი ინდონეზიელი იყო დასაქმებული, რაც ქვეყნის მთლიანი სამუშაო ძალის 41%-ს უტოლდებოდა.
ამჟამად სოფლის მეურნეობისთვის ინდონეზიის ტერიტორიის დაახლოებით 30% გამოიყენება. ინდონეზიაში სოფლის მეურნეობის სექტორს ინდონეზიის სოფლის მეურნეობის სამინისტრო ხელმძღვანელობს და არეგულირებს.
ინდონეზიის სოფლის მეურნეობის სექტორი ორი ნაწილისგან შედგება: დიდი პლანტაციები, რომლებიც შეიძლება კერძო ან სახელმწიფო საკუთრებაში იყოს და მცირე ფერმები, რომლებიც მეტწილად შინამეურნეობების მფლობელობაშია.
საექსპორტო პროდუქცია, როგორებიცაა პალმის ზეთი და კაუჩუკი, მეტწილად დიდი პლანტაციებიდან მიიღება, ხოლო მცირე ფერმები ჰორტიკულტურებზე არიან ფოკუსირებული, როგორებიცაა: ბრინჯი, სიმინდი, სოიო, მანგო, ხილი და ბოსტნეული, რაც ადგილობრივი და რეგიონული მოხმარების დასაკმაყოფილებლადაა საჭირო.
ინდონეზია ტროპიკულ სარტყელში მდებარეობს და უხვი წვიმებითა და მზის ნათების ხანგრძლივობით გამოირჩევა, რაც მნიშვნელოვანი ელემენტებია სოფლის მეურნეობის განვითარებისთვის. ქვეყანა უხვ და ნაყოფიერ ნიადაგებს ფლობს. ინდონეზია მსოფლიოს ერთ-ერთი მთავარი სასოფლო-სამეურნეო სახელმწიფოა და სოფლის მეურნეობის მრავალფეროვან პროდუქციას აწარმეობს, მათ შორის: პალმის ზეთს, ბუნებრივ აუჩუკს, კაკაოს, ყავას, ჩაის, სართავ ბანანა, ბრინჯსა და ტროპიკულ სანელებლებს.
ამჟამად ინდონეზია პალმის ზეთის, მიხაკის ხისა და დარიჩინის უმსხვილესი მწარმოებელია მსოფლიოში, მეორე ადგილზეა რეზინის, სართავი ბანანის, ვანილის, ქოქოსის ზეთისა და ჯავზის წარმოების მხრივ; მესამეზე ― ბრინჯისა და კაკაოს წარმოების მხრივ; მეოთხეზე ― ყავის, მეხუთეზე ― თამბაქოს და მეექვსეზე ― ჩაის წარმოების მხრივ.
წარმოება
2018 წელს ინდონეზიამ აწარმოა: 115.2 მლნ ტონა პალმის ზეთი (უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში); 83 მლნ ტონა ბრინჯი (მესამე უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში ჩინეთისა და ინდოეთის შემდეგ); 30.2 მლნ ტონა სიმინდი (მე-6 უმსხვილესი მაჩვენებელი მსოფლიოში); 21.7 მლნ ტონა შაქრის ლერწამი (მე-12 ადგილი); 18.5 მლნ ტონა ქოქოსი (უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში); 16.1 მლნ ტონა სართავი ბანანი (მე-6 ადგილი); 7.2 მლნ ტონა ბანანი (მე-5 ადგილი); 3.6 მლნ ტონა რეზინი (მე-2 ადგილი, ჩამორჩება მხოლოდ ტაილანდს), 3 მლნ ტონა მანგო (მანგოსტინისა და გუავას ჩათვლით; მეოთხე ადგილი, ინდოეთის, ჩინეთისა და ტაილანდის შემდეგ); 2.5 მლნ ტონა წიწაკა (მე-4 ადგილი, ჩინეთის, მექსიკისა და თურქეთის შემდეგ); 2.5 მლნ ტონა ფორთოხალი (მე-8 ადგილი); 1.8 მლნ ტონა ანანასი (მე-5 ადგილი, კოსტა-რიკის, ფილიპინების, ბრაზილიისა და ტაილანდის შემდეგ); 1.8 მლნ ტონა ტკბილი კარტოფილი (მე-6 ადგილი); 1.5 მლნ ტონა ხახვი (მე-14 ადგილი); 1,4 მლნ ტონა კომბოსტო; 1.2 მლნ ტონა კარტოფილი, 976 ათასი ტონა პომიდორი, 953 ათასი ტონა სოიო, 939 ათასი ტონა ლობიო, 887 ათასი ტონა პაპაია (მეხუთე უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში, ინდოეთის, ბრაზილიის, მექსიკისა და დომინიკელთა რესპუბლიკის მიხედვით); 722 ათასი ტონა ყავა (მე-3 ადგილი, ბრაზილიისა და ვიეტნამის შემდეგ); 593 ათას ტონა კაკაო (მე-3 ადგილი მსოფლიოში, კოტ დ'ივუარისა და განის შემდეგ); 410 ათასი ტონა ავოკადო (მე-4 ადგილი, მექსიკის, დომინიკელთა რესპუბლიკისა და პერუს შემდეგ).
ამასთან, ინდონეზიამ შედარებით მცირე მოცულობით სოფლის მეურნეობის სხვა პროდუქტებიც აწარმოა: პრასი (573 ათასი ტონა), ბადრიჯანი (551 ათასი ტონა), კიტრი (433 ათასი ტონა), ჯანჯაფილი (207 ათასი ტონა), აკაჟუ (136 ათასი ტონა, მე-10 ადგილი მსოფლიოს მასშტაბით), მიხაკის ხე (13 ათასი ტონა), თამბაქო (181 ათასი ტონა, მე-6 ადგილი) და სხვ.
პროდუქტები
სოფლის მეურნეობა სურსთის წარმოებასაა და სურსათის უსაფრთხოებაში, ასევე ინდონეზიის მოსახლეობის მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებაში უმნიშვნელოვანეს როლს თამაშობს.
ბრინჯი
ინდონეზიელთა კვების შეუცვლელი პროდუქტია ბრინჯი. ტიპურ ინდონეზიურ კერძს თან ახლავს მომზადებული ბრინჯი. ინდონეზია მესამე ადგილზეა ბრინჯის წარმოების მხრივ ჩინეთისა და ინდოეთის შემდეგ. თუმცა ინდონეზიის მოსახლეობის სიმრავლის გამო წარმოებული ბრინჯი ქვეყნის შიგნით მოიხმარება.
სქოლიო
კატეგორია:სოფლის მეურნეობა ინდონეზიაში
მსოფლიოს ახალგაზრდული ჩემპიონატი ხელბურთში 2017
ახალგაზრდული მსოფლიო ჩემპიონატი ხელბურთში — გაიმართება 2017 წელს თბილისში, რომელიც გაგრძელდება 13 დღე (8-20 აგვისტო). ჩემპიონატის ყველა მატჩი ჩატარდება ხელბურთის ოლიმპიურ არენაზე (Olympic Handball Arena) (ახალი სპორტის სასახლე). ტურნირის მონაწილეა 24 ქვეყნის გუნდი, რომლებიც განაწილდებიან 4 ჯგუფში 6-6-ად. თითო ჯგუფიდან 4-4 გუნდი გადის მერვედ ფინალში. ფინალური მატჩები და ჩემპიონატის დახურვა გაიმართება 20 აგვისტოს.
18-20 აგვისტოს, ჩემპიონატის გადამწყვეტი მატჩების დროს, თბილისში გაიმართება IHF საბჭოს სხდომაც.
წილისყრა და მატჩების განრიგი
წილისყრა (გუნდების განაწილება ჯგუფებში) გაიმართება 11 მაისს ბაზელში, შვეიცარია.
8-14 აგვისტო - ჯგუფური ტურნირი (4 ჯგუფი 6-6 გუნდით)
15 აგვისტო - დასვენების დღე
16, 17 აგვისტო - მერვედფინალი, მეოთხედფინალი და პრეზიდენტის თასი 17-24 ადგილებისთვის
19 აგვისტო - ნახევარფინალი, 1-4, 5-8 ადგილები
20 აგვისტო - ფინალები 1, 3, 5, 7 ადგილებისთვის
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო ტურნირები ხელბურთში
პავლე I (რუსეთი)
მინი|325x325პქ|პავლე I 1800 წელს პავლე I (Па́вел I, Павел Петро́вич Романов; დ. 1 ოქტომბერი, 1754, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 11 მარტი, 1801, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსეთის იმპერატორი 1796 წლის 6 ნოემბრიდან მის სიკვდილმადე, რომანოვების დინასტიიდან. პეტრე III-ს და ეკატერინე II-ს შვილი.
მან თითქმის მთელი ცხოვრება გაატარა დედამისის ჩრდილქვეშ. ის მხოლოდ 42 წლის ასაკში გახდა იმპერატორი. მმართველობისას ჩაერია საფრანგეთის რევოლუციურ ომში და იმპერიას შეუერთა ქართლ-კახეთი.
პავლეს პროგერმანულმა განწყობებმა და არაპროგნოზირებადმა საქციელმა ის არაპოპულარული გახადა რუსეთის თავადაზნაურობაში და ის ფარულად მოკლა საკუთარმა ოფიცრებმა.
ადრეული წლები
პავლე რომანოვი დაიბადა ელიზავეტას სასახლეში (საზაფხულო სასახლე), დედაქალაქ სანქტ-პეტერბურგში.
მამამისი იყო მომავალი იმპერატორი პეტრე მესამე, რომელიც მემკვიდრედ ითვლებოდა იმპერატრიცას უშვილობის გამო. დედამისი კი იყო გერმანელი არისტოკრატის ქალიშვილი, რომელმაც შემდეგ ტახტიდან თავისი ქმარი ჩამოაგდო და სახელმწიფოს მართავდა 1796 წლამდე, რომლის ხელიდანაც პავლემ მიიღო გვირგვინი. ისტორიაში ეკატერინეს "დიდსაც" უწოდებენ.
პავლე დაბადებისთანავე წაართვეს ეკატერინეს და დაიწყეს მისი განცალკევებით აღზრდა. იმპერატრიცა ელიზავეტას (1741-1762) არ სურდა ტახტზე პეტრეს დასმა და ტახტისთვის პავლეს აღზრდა დაიწყო.
დახასიათება
მას ახასიათებდნენ როგორც ჩქარს და მუდამ მოუთმენელს. ყმაწვილობაში გამოირჩეოდა კეთილი ხასიათით, მხიარულობითა და გულღიაობით. მამამისის სიკვდილის შემდეგ კი ის მეტად ეჭვიანი და ნერვიული გახდა. ამასთან ერთად, ის გამოირჩეოდა თავისი ნიჭით, საფუძვლიანი ცოდნით და დახვეწილი გემოვნებით
1783 წლიდან ეკატერინეს განკარგულებით ტახტის მემკვიდრე გადადის გატჩინოს სასახლეში, სადაც პავლეს საბოლოოდ გაუუარესდა ხასიათი: იგი გახდა ჩაკეტილი, ნერვიული, ეჭვიანი, კონფლიქტური. იგი ეჭვიანობდა დედაზე, შვილზე, თავის უახლოეს მეგობრებზე. იგი მუდამ იმპერატორობაზე ოცნებობდა და მუდამ ელოდა დედის სიკვდილს.
ტახტზე ასვლა
ეკატერინე მეორე გარდაიცვალა 1796 წლის 17 ნოემბერს, 67 წლის ასაკში, ინსულტის დიაგნოზით. ეკატერინეს სიკვდილი მოულოდნელი იყო საიმპერატორო კარზე. იმავე დღეს პავლემ მიიღო იმპერატორობა და შეუდგა სახელმწიფოს მართვას გატჩინოს სასახლიდან.
მისი პირველი ნაბიჯი იყო ეკატერინეს ანდერძის მოძებნა და განადგურება, რადგან პავლე შიშობდა ანდერძში მისი შვილის მემკვიდრეობის დამტკიცებას, რომელსაც ეკატერინე მმართველობისთვის ზრდიდა დაბადებიდან.
ეკატერინეს არ სურდა თავისი შვილი ტახტზე, რადგან პავლე ამჟღავნებდა მოწონებას მამამისის პერსონით, პრუსიის პოლიტიკით და სურდა თავადაზნაურობის შეზღუდვა.
პატარაობიდანვე მას არ მოსწონდა დედამისის მიერ მოწყობილი გადატრიალება მამამისის წინააღმდეგ, რის გამოც ერთ-ერთი პირველი ნაბიჯი იყო პეტრეს ნეშტის გადასვენება, ჯერ ზამთრის სასახლეში, შემდეგ კი პეტრესა და პავლეს კათედრალში. პავლეს ბრძანებით პროცესიაში მთავარ როლს ასრულებდა გრაფი ორლოვი, რომელიც ითვლებოდა პეტრეს მკვლელად გადატრიალებისას.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო კატეგორია:რუსეთის იმპერატორები კატეგორია: დამხობილი მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1754 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1801 კატეგორია:რომანოვების დინასტია
1851
თარიღი უცნობია
*
მათი მინთ ჰამადი
მათი მინთ ჰამადი (არაბ. ماتي منت حمدي‎; დ. 21 ნოემბერი, 1967, აიუნ ალ-ათრუსი, მავრიტანია) — მავრიტანიელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. მავრიტანიის დედაქალაქის — ნუაქშოტის მერი 2014 წლიდან. 2011 წლიდან 2013 წლამდე მუშაობდა საჯარო სამსახურის, შრომისა და მართვის მოდერნიზაციის მინისტრად.
ბიოგრაფია
სწავლის დასრულების შემდეგ მათი მინთ ჰამადიმ 1991 წელს მუშაობა დაიწყო ნუაქშოტი ს მუნიციპალიტეტში ფინანსური მართვის განყოფილებაში. 1993 წელს გახდა საგადასახადო ტარიფების დეპარტამენტის უფროსი, 1997 წელს კი საგარეო ურთიერთობათა დეპარტამენტის უფროსის თანამდებობაზე  დააწინაურეს. 1999 წელს გახდა ანგარიშთა პალატის აუდიტორი. 2006 წელს მუშაობდა ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროში, ასევე ცენტრალურ ბანკში. იგი ორი წლის განმავლობაში მუშაობდა სამინისტროში, სადაც იკავებდა კონკურენციის, მომხმარებელთა დაცვისა და თაღლითობის წინააღმდეგ  ბრძოლის დეპარტამენტის დირექტორის თანამდებობას. 2007 წელს გახდა მავრიტანიის ცენტრალური ბანკის მონეტარული პოლიტიკის საბჭოს წევრი. 2009 წელს დაინიშნა იმპორტისა და ექსპორტის  კომპანია SONIMEX-ის დირექტორის მოადგილედ, ხოლო მომდევნო წელს გახდა ინვესტიციების ხელშეწყობის კომისარი. მისი თაოსნობით  გაიმართა კატარისა და ირანელი ინვესტორების შეხვედრა, რა დროსაც მათი მინთ ჰამადმა მათ შესთავაზა დახმარება მათი საინვესტიციო პროექტების განხორციელებაში.
2011 წლის მარტში დაინიშნა საჯარო სამსახურის, შრომისა და მართვის მოდერნიზაციის მინისტრად. 2011 წლის აგვისტოში მავრიტანის მთავრობამ გაზარდა მინიმალური ხელფასი 21000-დან 30000 მავრიტანიულ უგიამდე. მათი მინთ ჰამადი მინისტრის პოსტს 2013 წლის დეკემბრამდე იკავებდა.
2014 წლის 4 თებერვალს იგი აირჩიეს ნუაქშოტის მერად. გახდა პირველი ქალი მერი ქალაქის ისტორიაში (მაგრამ არა მავრიტანიის ისტორიაში, პირველი ქალი მერი მავრიტანიაში იყო   ფატიმატუ აბდელ მალიქი, რომელიც ხსენებულ პოსტზე 2001 წელს დაინიშნა). მათი მინთ ჰამადის კონკურენტი გახლდათ   მოჰამედ ულდ ელჰასენი, რომელიც წარმოადგენდა  ზომიერ ისლამისტურ პარტია Tewassul-ს. პოლიტიკოსმა ქალბატონმა  25 ხმა მიიღო, ხოლო მისმა მოწინააღმდეგემ  — 12.
როგორც თავად გამარჯვების შემდეგ  განაცხადა : ”ჩემი არჩევა დიდი ნიშანია მავრიტანიელი ქალებისთვის.”
პირადი ცხოვრება
მათი მინთ ჰამადი დაქორწინებულია. მას სამი შვილი ჰყავს. პოლიტიკოსი ფლობს არაბულ და ფრანგულ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:მავრიტანიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:მავრიტანიელი ქალი პოლიტიკოსები კატეგორია:მავრიტანიის ქალაქების მერები კატეგორია:ნუაქშოტის მერები კატეგორია:მავრიტანიის მინისტრები
გაჯავრებული ახალგაზრდები
გაჯავრებული ახალგაზრდები — ინგლისელი მწერლების ჯგუფი XX საუკუნის 50-იან წლებში. სახელწოდება მიიღო ლ. ა. პოლის ავტობიოგრაფიული წიგნიდან „გაჯავრებული ახალგაზრდა“ (1951) და ჯ. ოზბორნის პიესიდან „ გონს მოდი, გაჯავრებულო!“ (1956). ეს სახელი ეწოდათ მწერლებს კ. ემისს, ჯონ ბრეინს და სხვებს. „გაჯავრებულ ახალგაზრდებს“ არ ჩამოუყალიბებიათ ლიტერატურული სკოლა და ესთეტიკური კრედო, მათ ჰქონდათ საერთო სულისკვეთება და საერთო გმირი: უპერსპექტივობით და ცხოვრებით უკმაყოფილო ახალგაზრდა. „გაჯავრებულმა ახალგაზრდებმა“ ხელი შეუწყვეს სოციალურ-კრიტიკული ლიტერატურის აღმავლობას.