cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კონიის პროვინცია
გეოგრაფია
პროვინციის ტერიტორიაზე მდებარეობს ტბები თუზი და ბეიშეჰირი.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2,412 ათ. ადამიანი (2007), უდიდესი ქალაქია: კონია (742 ათ.კაცი, 2000).
NGC 7439
NGC 7439 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1863 წლის 9 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
იუნგფრაუ
იუნგფრაუ (Jungfrau, ქალწული) — მწვერვალი ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. სიმაღლე 4158 მ. მწვერვალ ეიგერსა და მენხთან ერთად ქმნის მასიურ კედელს, რომელიც მიიჩნევა შვეიცარიის ალპების ერთ-ერთ ყველაზე სიმბოლურ ღირსშესანიშნაობად. აღმართულია ვალესა და ბერნის კანტონების საზღვარზე. ფინსტერაარჰორნისა და ალეჩჰორნის შემდეგ სიმაღლით მესამე ადგილზეა ბერნის ალპებში. იუნგფრაუს გასწვრივ ლანდშაფტი მეტად კონტრასტულია. სიახლოვეს მდებარეობს იუნფრაუიოხის უღელტეხილი. პირველი ასვლა განხორციელდა 1811 წელს, აღმოსავლეთი მხრიდან. მწვერვალი დაიპყრეს ძმებმა რუდოლფ და იერონიმ მაიერებმა. 1865 წელს ინგლისელები ავიდნენ დასავლეთი მონაკვეთიდან. იუნგფრაუ მოქცეულია იუნგფრაუ-ალეჩის დაცული ტერიტორიის სივრცეში.
1896-1912 წლებში აქ მიმდინარეობდა რკინიგზის მშენებლობა, რომელსაც იუგფრაუს რკინიგზა ეწოდა. მისი სიგრძეა 9 კმ, რომელთაგან გზის 7 კილომეტრიანი მონაკვეთი გვირაბშია მოქცეული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:ალპები
საქაშეთის ღვთისმშობლის ეკლესია
საქაშეთის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საქაშეთის ცენტრში. თარიღდება XVIII საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (12,6 X 8,3 მ), ნაგებია რიყის ქვისა და აგურის რიგების მონაცვლეობით. კუთხეებში გამოყენებულია მოწითალო ქვის კვადრები. ქვით არის ამოყვანილი თაღოვანი კარის საპირეებიც. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელი და ორი მოზრდილი ნიშია. ორ-ორი მოზრდილი სარკმელი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით. ეკლესიას ლურჯი ღარიანი კრამიტის ორფერდა სახურავი აქვს. დასავლეთ კედელზე მიშენებულია აგურის სამრეკლო.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
1884
თარიღი უცნობია
*
იპუეირასი (სეარა)
იპუეირასი (Ipueiras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 874 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 474.108 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.69 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხაშმი
ხაშმი — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე. მდინარე ივრის მარცხენა მხარეს. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 770 მეტრი, საგარეჯოდან 14 კილომეტრი.
სოფლიდან 10 კილომეტრზე აღმართულია V საუკუნის დასასრულისა და VI საუკუნის დასაწყისის სამების ეკლესია, ადრე მას კაწარეთის სამებას ეძახდნენ.
1905 წელს სოფლის მამასახლისი იყო იოსებ იმედაშვილი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1632 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
სექსუალური გოგო (ოფისი)
სექსუალური გოგო (Hot Girl) ― ამერიკული კომედიური ტელესერიალის, ოფისის, I სეზონის მეექვსე და ბოლო ეპიზოდი. ეპიზოდის პრემიერა აშშ-ში 2005 წლის 26 აპრილს გაიმართა NBC-ის ეთერში. ეპიზოდის სცენარის ავტორია მინდი კალინგი, რომელიც ტელესერიალში kკელი კაპურის როლს ასრულებს. ეპიზოდის რეჟისორია ემი ჰეკერლინგი.
ეპიზოდში მაიკლ სკოტი (სტივ კარელი) მიმზიდველ გამყიდველს (ემი ადამსი), რომელსაც ოფისის თითქმის ყველა მამაკაცი თანამშრომელი ადგამს თვალს, ოფისში ხელჩანთების გაყიდვის ნებას რთავს. ამასობაში, პემ ბიზლი (ჯენა ფიშერი) და ჯიმ ჰელპერტი (ჯონ კრასინსკი) სიტუაციას დუაითთან (რაინ უილსონი) გასახუმრებლად იყენებენ.
„სექსუალურო გოგო“ დაახლოებით 4.8 მილიონმა მაყურებელმა ნახა. ეპიზოდი კრიტიკოსებმა მეტწილად დადებითად შეაფასეს.
ზლინის რაიონი
ზლინის რაიონი — რაიონი ზლინის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ზლინი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1033,59 კმ²-ს. 2009 წლის მონაცემებით, რაიონში ცხოვრობს 195 668 ადამიანი, მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 189,31 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1934
შესარჩევი მატჩების შემდეგ გამოვლინდა ის 16 ნაკრები, რომელიც მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე მონაწილეობას მიიღებდა. ჩემპიონატი ოლიმპიური სისტემით ჩატარდა.
ინდოეთის ოკეანე
250px|right|ინდოეთის ოკეანე ინდოეთის ოკეანე — სიდიდით მესამე ოკეანე მსოფლიოში, რომელიც დედამიწის ზედაპირის დაახლოებით 20%-ს ფარავს. ჩრდილოეთით ესაზღვრება სამხრეთ აზიას (ინდოეთის სუბკონტინენტს); დასავლეთით არაბეთის ნახევარკუნძულსა და აღმოსავლეთ აფრიკას; აღმოსავლეთით ინდონეზიის კუნძულებსა და ავსტრალიას; სამხრეთით კი სამხრეთის ოკეანეს. ატლანტის ოკეანისგან 20° აღმოსავლეთის მერიდიანი ჰყოფს, რომელიც აგულას კონცხიდან სამხრეთით მიემართება, ხოლო წყნარი ოკეანისგან 147° აღმოსავლეთის მერიდიანი. ინდოეთის ოკეანის ყველაზე ჩრდილოეთი წერტილი სპარსეთის ყურეში დაახ. 30° ჩრდილოეთის განედზე იმყოფება.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1934
ტურნირის მიმდინარეობა
გათამაშების დაწყებისთანავე სამხრეთამერიკელები ტურნირს გამოეთიშნენ. არგენტინა შვედებთან დამარცხდა 2:3, ხოლო ბრაზილია ესპანეთთან. მათ სხვა არაევროპული გუნდებიც არ ჩამორჩნენ: იტალიამ აშშ გააცამტვერა 7:1, ხოლო უნგრეთმა ეგვიპტეს სძლია 4:2.
მეოთხედფინალში ყველაზე დიდ ინტერესს მასპინძლებისა და ესპანეთის ნაკრების თამაში იწვევდა. ამ მატჩში უპირატესობას ესპანეთის ნაკრები ფლობდა, რომლის კარს რიკარდო ზამორა იცავდა. მეკარის კარგი თამაში იტალიელ მონტის არ მოეწონა, რომელმაც კარის დარაჯს ტრავმა მიაყენა. მატჩის საბოლოო შედეგად ფრე დაფიქსირდა – 1:1 და გადათამაშება დაინიშნა. განმეორებითი თამაში მეორე დღეს ჩატარდა. აპენინელებმა ხუთი, ხოლო პირენეელებმა შვიდი ფეხბურთელი შეცვალეს, მათ შორის მწყობრიდან გამოსული ზამორა. მონტი ამჯერადაც ჩვეულ ფორმაში იყო. მან ბრძოლას ესპანელი თავდამსხმელი გამოთიშა, რამდენიმე წუთში კი მეაცამ გამარჯვების გოლი გაიტანა – 1:0 და იტალიელები ნახევარფინალში გავიდნენ, სადაც მათ ავსტრიის ნაკრები დაუპირისპირდა. თამაში საკმაოდ დაძაბული გამოდგა. მატჩის ბედი მასპინძელთა ფორვარდების სისწრაფემ გადაწყვიტა. მათ მეთერთმეტე წუთზე ერთადერთი გოლი გაიტანეს და ფინალში დამსახურებულად გავიდნენ. ავსტრიელებს არც მომდევნო მატჩში გაუმართლათ გერმანიის ნაკრებთან და საბოლოოდ მეოთე ადგილზე გავიდნენ.
ინდოეთის ოკეანე
ინდოეთის ოკეანე თითქმის 10.000 კმ-ია სიგანეში აფრიკის სამხრეთ წერტილსა და ავსტრალიას შორის; მისი ფართობია 73.556.000 კმ², წითელი ზღვისა და სპარსეთის ყურის ჩათვლით. ოკეანის მოცულობა გამოთვლით 292,131,000 კმ³ უნდა იყოს. კუნძულები ძირითადად გარშემო მდებარე კონტინენტების სიახლოვესაა. ოკეანის კუნძული-ქვეყნებია: მადაგასკარი (მსოფლიოს სიდიდით მეოთხე კუნძული), კომორის კუნძულები, სეიშელის კუნძულები, მალდივის კუნძულები, მავრიკი და შრი-ლანკა. ინდონეზია ოკეანეს ესაზღვრება. ოკეანის როგორც სატრანზიტო გზის მნიშვნელობამ ის მრავალი კონფლიქტის მომსწრე გახადა. მისი სიდიდის გამო ვერცერთმა ქვეყანამ მასზე ერთპიროვნული კონტროლი ვერ მოახდინა მე-19 საუკუნემდე, როდესაც დიდი ბრიტანეთი გახდა თითქმის მთელი მოსაზღვრე მიწების განმგებელი. ინდოეთის ოკეანის სამხრეთ ნაწილში ბევრი აისბერგი დაცურავს. განსაკუთრებით დიდი აისბერგები ს. გ. 40°-მდეც აღწევენ, რაც მოქმედებს წყლის ტემპერატურაზე და მარილიანობაზე.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1934
ტურნირის მიმდინარეობა
მეორე ფინალისტი, ჩეხოსლოვაკიის ნაკრები დიდი ძალისხმევის გარეშე მიიწევდა ფინალისკენ. მათ ასპარეზობას ჯერ რუმინელები და შვეიცარიელები გამოთიშეს, ხოლო ნახევარფინალში მათი ლიდერის ოლდრჟიხ ნეედლის სამი გოლის წყალობით ფინალში გავიდნენ.
ინდოეთის ოკეანე
რესურსები ინტერნეტში
*
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1934
ტურნირის მიმდინარეობა
როგორც აღნიშნავენ, რვასაათიანი დავა ყოფილა იმაზე, თუ ვინ უნდა ყოფილიყო ფინალის მსაჯი. საბოლოოდ არჩვანი შვედ ეკლუნდზე შეჩერდა. ფინალში მსაჯი იტალიელი მაყურებლის გავლენის ქვეშ მოექცა. იტალიის ლიდერმა ბენიტო მუსოლინიმ ყველაფერი გააკეთა იმისათვის, რომ მისი სამშობლო ჩემპიონი გამხდარიყო და მსოფლიოსთვის ფაშიზმის უპირატესობა დაემტკიცებინა.
ანგარიში ფინალურ მატჩში ჩეხებმა 69–ე წუთზე პუჩის გოლით გახსნეს. რამდენიმე წუთის შემდეგ მეკარესთან პირისპირ გასულ ნეედლის მეკარისთვის ბურთი ფეხზე რომ არ მოეხვედრებინა, ნიკეს თასი სავარაუდოდ ჩეხოსლოვაკიაში წავიდოდა. მეოთხმოცე წუთზე იტალიელებმა შეძლეს ანგარიშის გათანაბრება, მეორე გოლი კი დამატებით დროში კვლავ აპენინელებმა გაიტანეს. ჩეხების მცდელობის მიუხედავად, ანგარიში არ შეცვლილა და მსოფლიო თაში იტალიაში დარჩა.
წარმატების მიღწევით იტალიელები, რა თქმა უნდა, კმაყოფილნი დარჩნენ და ფეხბურთელები ეროვნულ გმირებად გამოაცხადეს. მუსოლინიმ კი გუნდის წევრებს მედლები საკუთარი ხელით გადასცა. ფიატის ფირმამ ფინალური მატჩების მონაწილეებს ავტომობილები უსახსოვრა.
ფინალური მატჩის გმირი კი ჩეხთა მეკარე პლანიჩკა გახდა. სამშობლოში დაბრუნების დრო მას ასიათასი გულშემატკივარი დახვდა. იგი ხელში აიტაცეს და პრაღის ქუჩებში გაატარეს.
ფინალური მატჩის შემდეგ იტალიელები ინგლისელებმა გამოიწვიეს, რომლებმაც ჩემპიონატი გამოტოვეს. იტალიელებმა წინადადება მიიღეს. ეს მატჩი ლონდონში 1934 წლის 14 ნოემბერს ჩატარდა. ინგლისელებმა გაიმარჯვეს ანგარიშით 3:2.
ქალაქები და სტადიონები
450px
პლეი-ოფი
1934
ელ-გუაბოს კანტონი
ელ-გუაბო (El Guabo) — კანტონი ეკვადორში, ელ-ოროს პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელ-გუაბო. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 41 078 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ელ-ოროს პროვინციის კანტონები
Camponotus rubrithorax rubrithorax
Camponotus rubrithorax rubrithorax — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სანტა-მარია-დე-კაიონი
სანტა-მარია-დე-კაიონი (Santa María de Cayón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ლოს-ვალიეს-პასიეგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 48,23 კმ². მოსახლეობა — 9 159 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
Camponotus rubrithorax rubrithorax
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus rubrithorax nigrithorax
Camponotus rubrithorax nigrithorax — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
საქაშეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
საქაშეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საქაშეთის სამხრეთით ერთი კილომეტრის მოშორებით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (6,9 X 5,1 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. კარი აქვს სამხრეთით. აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით. სახურავი ორფერდაა.
კროზა
კროზა, ამ სახელით საქართველოში ორი სოფელია ცნობილი:
ხორასან-რეზავის ოსტანი
ხორასან-რეზავის ოსტანი — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 4 ოსტანი: ჩრდილოეთი ხორასანი, სემნანი, იაზდი და სამხრეთი ხორასანი. ხორასან რეზავს ესაზღვრება ავღანეთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მეშჰედი. ხორასან-რეზავის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 5,593,079 ადამიანს.
ხორასან-რეზავის ოსტანში საკმაოდ ბევრი ენაა გავრცელებული. მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი საუბრობს: სპარსულ, თურქმენულ და ქურთულ ენებზე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ხორასან-რეზავის ოსტანი იყოფა 19 შაჰრესტნად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანის ოსტანები
ლუარსაბ იაშვილი
ლუარსაბ სეითის ძე იაშვილი (დ. 31 მარტი, 1907, თბილისი — გ. 29 ოქტომბერი, 1993) — ქართველი მევიოლინე და ალტისტი, პედაგოგი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1961), საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1983). თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პროფესორი (1947 წლიდან). სეით იაშვილის შვილი.
ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. ვილშუას სავიოლინო კლასი), 1932 წლიდან სწავლობდა ლენინგრადის კონსერვატორიის ასპირანტურაში (ალტის კლასი, ხელმძღვანელი პროფ. სოსინი). 1925-1928 წლებში უკრავდა „ახალგაზრდა ქართველ მუსიკოსთა საზოგადოების“ ორკესტრში, საოპერო სტუდიისა და რუსთაველის თეატრის ორკესტრში. 1928-1945 წლებში იყო საქართველოს პირველი სახელმწიფო კვარტეტის შემადგენლობაში (ალტი). როგორც სოლისტი და კონცერმაისტერი სისტემატურად გამოდიოდა საქართველოს ფილარმონიისა და რადიოს ორკესტრში. 1935 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის კონსერვატორიაში და ცენტრალურ სამუსიკო ათწლედში. 1935 წელს კონსერვატორიაში დააარსა სპეციალობა ალტის კლასი. მისი მოწაფეები არიან: ი. ლეუსი, პ. შავერდიანი, გ. მელიქიშვილი, თავისი ქალიშვილები — მარინე, ირინე და ნანა იაშვილები; ალტისტი ა. ბეგალიშვილი, კომპოზიტორები: რ. ლაღიძე, ი. გეჯაძე, შ. შილაკაძე და სხვები. 1967-1974 წლებში იაშვილი მივლინებული იყო ეგვიპტეში ქ. კაიროს კონსერვატორიაში პედაგოგად. დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი მევიოლინეები კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
წმინდა გიორგის ეკლესია (თბილისი)
წმინდა გიორგის ეკლესია თბილისში — მართლმადიდებლური ტაძარი თბილისში დიდუბეში, სამტრედიის ქუჩაზე. ეკლესია აკურთხა 2011 წლის 15 ნოემბერს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ. წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი წლების განმავლობაში მრევლის ხელითა და ხარჯებით შენდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები
ხუმუშქური (განახლების თემი)
ხუმუშქური — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (განახლების თემი), აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 200 მ, გულრიფშიდან 25 კმ, დრანდიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 15 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
კატეგორია:განახლების თემის სოფლები (გულრიფშის მუნიციპალიტეტი)
Camponotus rubrithorax
Camponotus rubrithorax — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
NGC 7442
NGC 7442 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1861 წლის 24 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
კრიხულა
კრიხულა — მდინარე ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. სიგრძე 15,2 კმ. აუზის ფართობი 134,6 კმ², სათავე აქვს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1480 მ-ზე და ერთვის მდინარე რიონს ამბროლაურთან. საზრდოობს წვიმის, თოვლის და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა - ზამთარში, ზაფხულ-შემოდგომაზე ახასიათებს წყალმოვარდნა. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 3 მ³/წმ.
ნინა სუმბატოვა
ნინა სუმბატოვა (Ни́на Рома́новна Сумба́това, დ. 12 იანვარი, 1963) — რუსი ლინგვისტი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, ლინგვისტური ტიპოლოგიის სპეციალისტი, კავკასიურ ენათა (დარგუული, ადიღეური, სვანური) და აფრიკის ერთ-ერთი ენის, ლანდუმის მკვლევარი.
ნინა სუმბატოვა 2013 წლიდან 2016 წლის მაისამდე იყო რუსეთის სახელმწიფო ჰუმანიტარული უნივერსიტეტის დირექტორი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:რუსი ენათმეცნიერები კატეგორია:რუსი ფილოლოგები კატეგორია:რუსი აღმოსავლეთმცოდნეები კატეგორია:რუსი ქართველოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი
კაისერის პროვინცია
კაისერის პროვინცია (Kayseri ili) — პროვინცია (ილი) ცენტრალურ თურქეთში, ცენტრალური ანატოლიის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კაისერი. მოიცავს 16 რაიონს.
გეოგრაფია
პროვინციას ესაზღვრება სივასის, ნიგდეს,  იოზგათის,  ნევშეჰირის, ადანისა და ქაჰრამანმარაშის, პროვინციები.
ისტორია
თავდაპირველად ქალაქი კაისერი ცნობილი იყო მასაკეს სახელწოდებით, რომის იმპერიის დროს კი მას კესარია ეწოდებოდა, შემდეგ კაისერი. XVII საუკუნეში კაისერი იქცა თურქი პოეტების და მსახიობების კულტურულ მექად.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 1,096 ათ. კაცი (2007), უდიდესი ქალაქია: კაისერი.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის პროვინციები
პუკალიპა
პუკალიპა (პუკა ალპა, „წითელი მიწა") — ქალაქი აღმოსავლეთ პერუში მდინარე უკაიალის (ამაზონის მთავარი შენაკადი) ნაპირებზე. იგი არის უკაიალის რეგიონის, კორონელ-პორტილიოს პროვინციისა და კალერიას რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
პუკალიპა დაარსდა 1840 წელს ფრანცისკელი მისიონერების მიერ, რომლებმაც ამ ადგილზე შიპიბო–კონიბოს ეთნიკური ჯგუფის რამდენიმე ოჯახი დაასახლა. ათეული წლების განმავლობაში პუკალიპა პატარა დასახლებად რჩებოდა, რადგან იგი დანარჩენი ქვეყნისგან ამაზონის ტროპიკული ტყით და ანდების მთაგრეხილით იყო გამოყოფილი. 1880 წლიდან 1920 წლამდე დაიწყო სარკინიგზო გზის გაყვანა, რომელსაც პუკალიპა ფეროკარილის ცენტრალური ანდინოს გავლით ქვეყნის დანარჩენი ნაწილისთვის უნდა დაეკავშირებინა, მაგრამ პროექტი რამდენიმეჯერ ჩავარდა და საბოლოოდ სრულიად შეჩერდა. პუკალიპას იზოლაციას ბოლო 1945 წელს მოეღო, როდესაც ტინგო მარიას გავლით პუკალიპა ლიმას დიდი მაგისტრალით დაუკავშირეს. მაგისტრალმა პუკალიპაში სწრაფი ეკონომიკური აყვავება და კომერციალიზაცია გამოიწვია. თუმცა, ამაზონის ტყეების თავსხმა წვიმები კვლავ პრობლემად რჩება და შესაძლოა წვიმების გამო გზის ნაწილიც კი ჩამოიჭრას.
ტრანსპორტი
კატეგორია:პერუს ქალაქები
სანტიურდე-დე-ტორანსო
სანტიურდე-დე-ტორანსო (Santiurde de Toranzo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ლოს-ვალიეს-პასიეგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,82 კმ². მოსახლეობა — 1 629 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
ჰიპოდერმატოზები
ჰიპოდერმატოზები — მცოხნელი ცხოველების ინვაზიური დაავადებები, რომლებსაც იწვევს Hypoderma-ს გვარის სხვადასხვა სახეობის ბორა. გავრცელებული არიან მთელ მსოფლიოში. უფრო ხშირად ავადდება მოზარდეული. დედალი ბორა კვერცხს დებს ცხოველის თმის საფარზე. 3–5 დღის შემდეგ იჩეკება მატლი, რომელიც ხვრეტს კანს და ასრულებს რთულ მიგრაციას, რომლის დროსაც იწვევს ქსოვილთა მექანიკურ დაზიანებას ანთებითი მოვლენების განვითარებასთან ერთად, მ.შ. აზიანებს ზურგის ტვინისა და საყლაპავი მილის  ქსოვილებს. კანქვეშა უჯრედისის მიღწევის შემდეგ მატლი კანს იცვლის და ლოკალიზაციის ადგილებში, კუნთოვან და შემაერთებელ ქსოვილებში, ყალიბდება მატლის კაფსულა, ე.წ. ბორას ბურცი, სადაც მატლი ვითარდება 3–5 თვის განმავლობაში. შემდეგ ბურცის ადგილას წარმოიქმნება ნახვრეტი, საიდანაც მატლი გამოდის გარეთ და ჭუპრდება ნიადაგსა და მულჩში. ჭუპრიდან 3–8 კვირის შემდეგ გამოდის ზრდასრული ბორა. ჰიპოდერმატოზების მიერ მიყენებული ეკონომიკური ზარალი გამოიხატება მონაწველის შემცირებაში, ცხოველის სხეულის მასის კლებაში, ტყავის დაზიანებაში. ბორების მასობრივად ფრენის პერიოდში დაავადებებისაგან დასაცავად ცხოველებს აძოვებენ ღამით ან გადაჰყავთ ბაგურ შენახვაზე; 1–2 თვის შემდეგ (ოქრომბერ-დეკემბერში) მათ პროფილაქტიკური მიზნებით ამუშავებენ ავერმექტინული კომპლექსის ინსექტიციდებით, ინვაზირებულებს — ხელმეორედ აპრილ-მაისში. ადამიანებში რეგისტრირებულია Hypoderma-ს გვარის მატლების მიერ გამოწვეული მიაზები.
სქოლიო
კატეგორია:პარაზიტული დაავადებები კატეგორია:ცხოველთა დაავადებები
უაკილიასის კანტონი
უაკილიასი (Huaquillas) — კანტონი ეკვადორში, ელ-ოროს პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი უაკილიასი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 40 285 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ელ-ოროს პროვინციის კანტონები
პირის-ფერეირა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 216 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 242.189 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.18 კმ²-ზე.
ჩეხური მიწები
მინი|ბოჰემია, მორავია და ავსტრიული სილეზია 1892 წელს
წყაროები
კატეგორია:ჩეხეთის ისტორია კატეგორია:ავსტრია-უნგრეთის ისტორია
საყავრის ღვთისმშობლის ეკლესია
300px|მინი|საყავრეს ღვთისმშობლის ეკლესია
საყავრეს ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საყავრეს ჩრდილო-დასავლეთით, რომელიც, წარწერის მიხედვით, 1460 წელს აუგია ვინმე ვახტანგ ჯავახიშვილს.
ეკლესია დარბაზულია (9,4 X 7,9 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. აფსიდში ერთი სარკმელია, რომლის გვერდებზე თითო სამკუთხა ნიშია. სამხრეთის და დასავლეთის კედლებშიც თითო სარკმელია. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით. აღმოსავლეთ ფასადზე, საკურთხევლის სარკმლის ზემოთ, ჩასმულია ყვითელი ქვიშაქვა, რომელზეც ამოკვეთილია წარწერა (აშენების თარიღი). ფასადები დასრულებულია საფეხურებად ნაწყობი აგურის ლავგარდნით. შენობის სამხრეთით და დასავლეთით თითო მინაშენია. დასავლეთ მინაშენი სწორკუთხაა (შემორჩენილია მხოლოდ ქვედა ნაწილი). სამხრეთისა (კარიბჭე) სცილდება ეკლესიის სამხრეთ კედელს და დასავლეთის მინაშენზე გადადის. სამხრეთის მინაშენის თაღოვანი შესასვლელი ეკლესიის შესასვლელის პირდაპირაა. ინტერიერში სამხრეთ კედელზე ორი პილასტრია. გადახურვა ჩანგრეულია.
საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება
შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება“ — ზედამხედველობას უწევს საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებს. ამჟამად საქართველოში მოქმედია შემდეგი სამოქალაქო აეროპორტები: თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი, ქუთაისის საერთაშორისო აეროპორტი, ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტი, მესტიის აეროპორტი, ზუგდიდის აეროპორტი. კომპანიის დამფუძნებელი პარტნიორია სახელმწიფო.
ისტორია
შპს საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება დაფუძნდა 2010 წლის 1 ნოემბერს. 2011 წლის 11 მარტს, შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება შეერწყა სს „თბილისის საერთაშორისო აეროპორტის“ და წარმოადგენს ასევე „თბილისის საერთაშორისო აეროპორტის“ უფლებამონაცვლეს.
კომპანიის სამართლებრივი ფორმა
შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება“ შექმნილია „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად. დამფუძნებელი პარტნიორია და კაპიტალის წილთა 100%-ის მესაკუთრეა სახელმწიფო, რომლის უფლებამოსილებებს ახორციელებს საჯარო სამართლის იურიდიული პირი „საწარმოთა მართვის სააგენტო“, გარდა წილების პრივატიზირებისა და/ან განკარგვის უფლებამოსილებებს, რასაც ახორციელებს საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო.
სტრუქტურა
შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების“ ხელმძღვანელი ორგანოებია: პარტნიორთა საერთო კრება, სამეთვალყურეო საბჭო, დირექტორი.
საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები
შპს „საქართველოს აეროპორტის გაერთიანების“ საქმიანობის ძირითადი მიმართულებებია: საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებზე ზედამხედველობა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტების დაპროექტების, მშენებლობის, მოდერნიზებისა და განვითარების უზრუნველყოფა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებისათვის ერთიანი ტექნიკურ-ნორმატიული ბაზის შექმნა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში არსებული ადამიანური და ტექნიკური რესურსების მართვა და ოპტიმიზაცია; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებისათვის ერთიანი საინსტრუქციო სახელმძრვანელო დოკუმენტის შექმნა სააეროპორტო მომსახურების და მოსაკრებლის შესახებ; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში ფრენის უშიშროებისა და უსაფრთხოების დონის ამაღლება; საქართველოს სამოქალაქო ფინანსური და მატერიალური ქონების მართვა; ქვეყნის ინტრეესიდან გამომდინარე კომპეტენციის ფარგლებში მოლაპარაკებების წარმოება; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში მოქმედი საერთაშორისო სტანდარტებისა და ნორმების (ICAO, IATA, ECAC   და ა.შ) დანერგვა და შენარჩუნება; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტების განვითარების ერთიანი გეგმის შემუშავება.
კომპანიას უფლება აქვს განახორციელოს ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც არ ეწინააღმდეგება მოქმედ კანონმდებლობას, საწარმოს და პარტნიორების ინტერესებს. კომპანია თავის საქმიანობას ახორციელებს მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად საჭიროების შემთხვევაში - აუცილებელი ლიცენზიებისა და ნებართვების საფუძველზე.
ოსკარის 66-ე დაჯილდოება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
Camponotus rubripes
Camponotus rubripes — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
მარინე იაშვილი
მარინე ლუარსაბის ასული იაშვილი (დ. 20 ოქტომბერი, 1932, თბილისი — გ. 9 ივლისი, 2012, მოსკოვი, რუსეთი) — ქართველი მევიოლინე, საქართველოს სახალხო არტისტი (1967), ზ. ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1975). ლუარსაბ იაშვილის შვილი და მოწაფე.
ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია. იქვე სწავლობდა ასპირანტურაში (პროფ. მ. მოსტრასის კლასი). 1957 წლიდან „მოსკონცერტის“ სოლისტია. 1958 წელს მიიწვიეს მოსკოვის კონსერვატორიის პედაგოგად. 1966 წლიდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია. 1967-1973 წლებში იყო საქართველოს ფილარმონიის კამერული ორკესტრის სოლისტი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. მისი საშემსრულებლო ხელოვნება გამოირჩეოდა მაღალი პროფესიული კულტურით, ტექნიკურო სრულყოფილებით, ნატიფი გემოვნებით. ხშირად მართავდა კონცერტებს საზღვარგარეთ. იგი ქართული სავიოლინო ნაწარმოებთა დიდი პროპაგანდისტი იყო. იყო მრავალი საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი (იან კუბელიკის სახელობის კონკურსი, პრაღა, 1949; ჰენრიკ ვენიავსკის სახელობის კონკურსი, პოზნანი, 1952; ელისაბედის სახელობის კონკურსი, ბრიუსელი, 1955). 1975 წელს მიიწვიეს იუგოსლავიის ქ. ნოვი-სადის კონსერვატორიაში სავიოლინო კათედრის კამგედ. მუშაობდა 1979 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მევიოლინეები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:რუსეთის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
დები ვან ბიურენები
მარცხნივ|მინი|Indian Power Plus 1000 სმ³ ავგუსტა ვან ბიურენი და ადელინა ვან ბიურენი  — დები, რომლებმაც 60 დღეში მოახერხეს და გაიარეს 5500 მილი, რათა გადაეკვეთათ კონტინენტური შეერთებული შტატები. თითოეულმა ეს საკუთარი მოტოციკლით მოახერხა. მათი მოგზაურობა დაიწყო 1916 წლის 4 ივლისს და დასრულდა ამავე წლის 8 სექტემბერს. ამით ისინი გახდნენ მეორე და მესამე ქალი, ვინც მოტოციკლეტით მთელი კონტინენტი გადაკვეთა. პირველი ქალი, ვინც ეს მოახერხა, იყო ეფი ჰოჩკისი, რომელმაც ვან ბიურენებამდე ერთი წლით ადრე დაასრულა მოგზაურობა დედასთან ერთად (დედა, ევისი, მოტოციკლის გვერდითა ნაწილში იჯდა). მარშრუტი ბრუკლინიდან სან-ფრანცისკომდე გზას შეადგენდა.
მოგზაურობის ისტორია
მარცხნივ|მინი|დები ვან ბიურენები მოტოციკლებზე დები მარტინ ვან ბურენის, ამერიკის შეერთებული შტატების მერვე პრეზიდენტის შთამომავლები იყვნენ. 1916 წელს, 32 წლის ავგუსტა და 27 წლის ადელინა ვან ბურენები, ან გასი და ადი, როგორც მათ უწოდებდნენ, ეროვნული მზადყოფნის მოძრაობის ახალგაზრდა და აქტიური წევრები იყვნენ. ამერიკა აპირებდა პირველ მსოფლიო ომში აქტიურად ჩართვას და დებს გაუჩნდათ სურვილი დაემტკიცებინათ, რომ ქალებსაც შეეძლოთ ტრანსპორტის ეფექტურად მართვა, ისევე როგორც კაცებს და შეძლებდნენ სრულფასოვნად ემსახურათ სამხედრო სადისპეტჩერო მძღოლებად. ეს გაათავისუფლებდა მამაკაცებს სხვა დავალებების შესასრულებლად. ისინი ასევე იმედოვნებდნენ, რომ გააბათილებდნენ ქალების ხმის უფლების საწინააღმდეგო ერთ-ერთ არგუმენტს მაინც. მოგზაურობისთვის ისინი სამხედრო სტილის ტანსაცმელში (ხაკის შარვლები და ტყავის ჟაკეტი) გამოეწყვნენ, რომელიც იმ დროს ქალებისთვის ტაბუდადებული იყო.
მიუხედავად მათი ლაშქრობის წარმატებისა, დების განაცხადი სამხედრო დისპეტჩერების მძღოლობის პოზიციაზე წარუმატებელი გამოდგა. მოტოციკლის წამყვანი ჟურნალის მოხსენებები აქებდნენ თავად მოტოციკლს, მაგრამ არა დებს და აღწერდნენ მოგზაურობას, როგორც „შვებულებას“. ერთ-ერთმა გაზეთმა გამოაქვეყნა დამამცირებელი სტატია, სადაც დებს ადანაშაულებდა ეროვნული მზადყოფნის საკითხის გამოყენებაში დიასახლისის როლისგან თავის დასაღწევად და „თავიანთი ფემინურობის ხაკის და ტყავის უნიფორმებში წარმოსაჩენად“.
გვიანი ცხოვრება
ადელინმა განაგრძო კარიერა, როგორც პედაგოგმა და მიიღო იურისტის ხარისხი ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში. ავგუსტა გახდა პილოტი და შეუერთდა ამელია ერჰარტის „ოთხმოცდაცხრამეტების“ პილოტ ქალთა საერთაშორისო ორგანიზაციას.
მემორიალი
1988 წელს მათი მიღწევა აღნიშნეს ამერიკის მოტოციკლისტების ასოციაციის (AMA) წევრმა ქალებმა „Van Buren Transcon“-ით. ეს ღონისძიება ფინასების მოზიდვის მცდელობა იყო არასრულწლოვანთა დიაბეტის კვლევის ფონდისთვის, რომელსაც მხარს უჭერდნენ ჰონდა, კავასაკი, სუზუკი და იამაჰა. კამპანიის მთავარი მიზანი იყო მოტოციკლის შესახებ საზოგადოების აღქმის გაუმჯობესება და ცნობიერების ამაღლება.
2002 წელს დები შეიყვანეს ამერიკის მოტოციკლისტების ასოციაციის მოტოციკლების დიდების დარბაზში და სტურჯისის მოტოკიცლების მუზეუმსა და მის დიდების დარბაზში 2003 წელს.
2006 წელს ბობ ვან ბიურენმა, დების ძმისშვილმა და მისმა მეუღლემ, რონდა ვან ბიურენმა Harley-Davidson Low Rider-ით გაიარეს გზა, რომელიც გადალახეს გასიმ და ადიმ ნიუ-იორკიდან სან-ფრანცისკომდე. დების სურვილის შესაბამისად, მოეხდინათ გავლენა სამხედრო წესებზე, მოგზაურობა იყო თანხის შესაგროვებელი კამპანია დაცემული გმირების ფონდისთვის და დაიწყო მანჰეტენის საზღვაო, საჰაერო და კოსმოსის მუზეუმიდან. ფონდში შესული თანხები მოხმარდა ახალი სარეაბილიტაციო საავადმყოფოს აშენებას ბრუკის არმიის სამედიცინო ცენტრში, სან ანტონიოში, ტეხასში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ქალები კატეგორია:ამერიკელი მოგზაურები კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959
Flaming (პინკ ფლოიდის სიმღერა)
„Flaming“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის მეოთხე სიმღერა სადებიუტო ალბომზე The Piper at the Gates of Dawn (1967)
NGC 7448
NGC 7448 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 16 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
Flaming (პინკ ფლოიდის სიმღერა)
ისტორია
ეს სიმღერა დაწერა სიდ ბარეტმა. შინაარსი აგებულია ორ მეგობარს შორის ბავშვურ თამაშზე. მას შემდეგ, რაც ჯგუფს დევიდ გილმორი შეუერთდა, სიმღერა დარჩა პროგრამაში ცოტა ხნით.
NGC 7448
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
Flaming (პინკ ფლოიდის სიმღერა)
ისტორია
„Flaming“ იყო პინკ ფლოიდის მესამე ამერიკული სინგლი. ის ჩარტებში ვერ მოხვდა. სინგლის მონო ვერსია ცოტათი განსხვავდება ჩანაწერის სხვა სტერეო და მონო ვერსიებისგან. ეს სინგლი გამოიცა „Apples and Oranges“/„Paint Box“-ის ნაცვლად, რომელმაც ვერ მოახერხა ბრიტანულ ჩარტებში მოხვედრა.
„Flaming“ აგრეთვე იყო პირველი პინკ ფლოიდის ორი სინგლიდან, რომლებიც გამოიცა აშშ-ში Tower Records-ის ლეიბლით და არ გამოცემულა ბრიტანეთში. მეორე ასეთი სინგლი იყო „Let There Be More Light“ / „Remember a Day“.
სხვა ვერსიები
Flaming-ის პოსტ-ბარეტული შესრულების დროს წამყვან ვოკალს ასრულებდა დევიდ გილმორი.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1967 წლის სიმღერები კატეგორია:1967 წლის სინგლები
ხინჭები (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი)
ხინჭები — სოფელი საქართველოში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში (კოჭბაანის თემი). მდებარეობს ხინჭების მთის აღმოსავლეთ კალთაზე. მდინარე ივრის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, საგარეჯოდან 55 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
სამხრეთი ხორასანის ოსტანი
სამხრეთი ხორასანის ოსტანი — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 4 ოსტანი: ჩრდილოეთ ხორასანი, ქერმანი, იაზდი, სისტანი და ბელუჯისტანი და ავღანეთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბირჯენდი. სამხრეთ ხორასანის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 636,420 ადამიანს.
სამხრეთი ხორასანის ოსტანში ყველაზე გავრცელებული ენაა სპარსული.
ადმინისტრაციული დაყოფა
სამხრეთი ხორასანის ოსტანი იყოფა 7 შაჰრესტნად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანის ოსტანები
Camponotus rubiginosus
Camponotus rubiginosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ბასილანი
ბასილანი (ოფიციალურად ბასილანის პროვინცია;   ) ― ფილიპინების პროვინცია. მდებარეობს მუსლიმური მინდანაოს ავტონომიურ რეგიონში. კუნძული ბასილანი სულუს არქიპელაგის უდიდესი კუნძულია და უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს, ზამბოანგის ნახევარკუნძულის სამხრეთ სანაპიროსთან.
ბასილანის ყოფილი პროვინციული დედაქალაქი და შემადგენელი ქალაქი ისაბელა ბასილანის პროვინციული მთავრობის დაქვემდებარებაშია, თუმცა ადმინისტრაციულად ზამბოანგის ნახევარკუნძულის რეგიონის შემადგენლობაშია და სტატისტიკურად დამოუკიდებელ ერთეულად ითვლება. პროვინციის ამჟამინდელი დედაქალაქი ლამიტანია. მიუხედავად ამისა, პროვინციული კაპიტოლიუმი და სამთავრობო ოფისები კვლავ ისაბელაში მდებარეობს.
ბასილანში სამი მთავარი ეთნოკულტურული ჯგუფი გამოიყოფა: ადგილობრივი იაკანები და შემდგომ დასახლებული ტაუსუგები და ჩავაკანოები. იაკანები და ტაუსუგები მეტწილად მუსლიმანები არიან, ხოლო ჩავაკანოები ― ქრისტიანები. პროვინციაში რამდენიმე პატარა ეთნიკური ჯგუფიც ცხოვრობს. ოფიციალური ენების, ინგლისურისა და ტაგალურის გარდა, ადგილობრივი ენაა იაკანური, ხოლო ლინგვა ფრანკა - ჩავაკანოა.
შემოსავლების მიხედვით ბასილანი მე-3 კლასის პროვინციას მიეკუთვნება. ფილიპინების მასშტაბით ბასილანში სიღარიბის ერთ-ერთი ყველაზე დაბალი მაჩვენებელია (საერთო მოსახლეობის 26.19%). ამ მაჩვენებლით ფილიპინების პროვინციებს შორის მე-20 ადგილზეა (მაგინდანაოში სიღარიბის მაჩვენებელი 44.24%-ია). ეროვნული მასშტაბით ბასილანი მესამე ადგილზეა მდიდარი და ღარიბი მოსახლეობის შემოსავლებს შორის სხვაობით. ჯინის კოეფიციენტი 0.2826-ს უდრის და მცირედით აღემატება პამპანგის, ბულაკანის, ნუევა-ესიხას, ტარლაკის, კავიტეს, ბატანესისა და ბატანგასის მაჩვენებელს.
გეოგრაფია
ბასილანის ჩრდილოეთით ბასილანის სრუტე მდებარეობს, ჩრდილო-დასავლეთითა და დასავლეთით ― სულუს ზღვა, ჩრდილო-აღმოსავლეთით ― მოროს ყურე, ხოლო სამხრეთით, სამხრეთ-აღმოსავლეთითა და აღმოსავლეთით ― სულავესის ზღვა.
პროვინცია კუნძულ ბასილანსა და მრავალ მახლობელ კუნძულს მოიცავს. მთავარი კუნძულის დასავლეთით პილასის კუნძულთა ჯგუფი მდებარეობს, ხოლო სამხრეთით ― ბუბუანისა და ტაპიანტანის კუნძულთა ჯგუფი. პროვინცია ცუნამების საშუალო რისკის ქვეშაა. პროვინციის საერთო ფართობი 132 723 ჰექტარია. კუნძულ ბასილანის ფართობი 1 265.5 კმ²-ია, ხოლო სანაპირო ხაზის სიგრძე 169.8 კმ-ს უდრის.
ქალაქ ისაბელას, ლამიტანის, ტიპო-ტიპოსა და სუმისიპის მუნიციპალიტეტებს შორის მდებარე ტყის აღმოსავლეთ ნაწილში ბასილანის ეროვნული პარკი მდებარეობს. პარკი ზღვის დონიდან 971 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს.
კლიმატი
ბასილანის კლიმატი ზამბოანგის ნახევარკუნძულის სხვა ტერიტორიების მსგავსია. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი 1 100 მმ-ია, ხოლო საშუალო წლიური ტემპერატურა 26.6 °C (79.9 °F). ნალექების განაწილებაზე სამხრეთ-დასავლეთის მუსონები და ინტერტროპიკული კონვერგენციის ზონაში მდებარეობა ახდენს გავლენას. კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციით, ბასილანი ტროპიკული სავანის კლიმატურ სარტყელში მდებარეობს.
ბასილანი ტაიფუნის ჯაჭვის გარეთ მდებარეობს. მარტიდან მაისამდე პერიოდი ცხელი და მშრალია, საშუალო ტემპერატურა 22 °C-ს (72 °F) უდრის. ივნისიდან ოქტომბრამდე პერიოდი წვიმიანია. ნოემბრიდან თებერვლამდე გრილა და ტემპერატურა 22°C-დან (72 °F) 28 °C-მდე მერყეობს (82 °F). საშუალო წლიური ტენიანობის მაჩვენებელი 77%-ია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბასილანი 11 მუნიციპალიტეტსა და 2 ქალაქს მოიცავს.
კუნძულ ბასილანის ჩრდილოეთ ნაწილში ქალაქი ისაბელა მდებარეობს. ისაბელა შემადგენელი ქალაქი და პროვინციის ყოფილი დედაქალაქია (1975-2017). ქალაქის მოსახლეობა პროვინციული მოხელეების არჩევნებში მონაწილეობს, გადასახადებს ინაწილებს და პროვინციის ადმინისტრაციული მომსახურებებისა და ფუნქციების უზრუნველსაყოფად ბასილანის იურისდიქციის ქვეშაა. რეგიონული მომსახურებების უზრუნველსაყოფად ქალაქი ზამბოანგის ნახევარკუნძულის რეგიონის შემადგენლობაშია, მაშინ, როცა ბასილანის დანარჩენი ნაწილი მუსლიმურ მინდანაოში ბანგსამოროს ავტონომიური რეგიონის შემადგენლობაში შედის.
წარსულში ბასილანი დასავლეთ მინდანაოს (ზამბოანგის ნახევარკუნძულის ყოფილი სახელწოდება) შემადგენლობაში იყო მოქცეული, თუმცა პლებისციტის დროს მოსახლეობის უმრავლესობამ პროვინციის მუსლიმური მინდანაოს ავტონომიურ რეგიონში გაეწვრიანებას დაუჭირა მხარი, გარდა ქალაქ ისაბელას მაცხოვრებლებისა. თავდაპირველად ქალაქს პასანგენი ეწოდებოდა. ისაბელაშ დღემდე განთავსებულია ბასილანის პროვინციული კაპიტოლიუმი, აღმასრულებელი ხელისუფლების რეზიდენცია, აღმასრულებელი ხელისუფლების განყოფილებების ოფისები და მეზობელი მუნიციპალიტეტების მუნიციპალური ოფისები. 1848 წელს ქალაქს ოფიციალურად ეწოდა ისაბელა-დე-ბასილანი, ესპანური ფორტის, ფორტ-ისაბელა-სეგუნდას შესაბამისად. ამ უკანასკნელმა კი სახელწოდება ესპანეთის დედოფალ ისაბელა II-ის საპატივცემულოდ მიიღო. 1973 წელს ქალაქს მუნიციპალიტეტის სტატუსი მიენიჭა, ხოლო 2001 წლის 25 აპრილს კვლავ ქალაქი ისაბელა ეწოდა.
ადგილობრივი მმართველობა
პროვინციის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური გუბერნატორია. საკანონმდებლო ორგანოს პროვინციული საბჭო (Sangguniang Panlalawigan) წარმოადგენს, რომელსაც ვიცე-გუბერნატორი ხელმძღვანელობს, რომელიც გუბერნატორის დროებითი ვაკანსიის დროს აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაურის უფლებამოსილებასაც ასრულებს. გუბერნატორი, ვიცე-გუბერნატორი და პროვინციული საბჭო სამი წლის ვადით აირჩევა და ზედიზედ სამჯერ შეიძლება იქნენ არჩეული. ბასილანის პროვინციის ამჟამინდელი გუბერნატორი ჰჯიმან ს. ჰატამან-სალიმანია, ხოლო ვიცე-გუბერნატორი — იუსოპ ტ. ალანო. ფილიპინების წარმომადგენელთა პალატაში პროვინციის წარმომადგენელია მუჯივ ს. ჰატამანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბასილანი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:ბანგსამოროს პროვინციები კატეგორია:მინდანაოს კუნძულები კატეგორია:1973 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:სულუს არქიპელაგი კატეგორია:ფილიპინების კუნძულოვანი პროვინციები
ოსა-სესურასი
ოსა-სესურასი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლა-კორუნიის პროვინციის ბეტანსოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 151,62 კმ². მოსახლეობა — 5096 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-კორუნიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლა-კორუნიის ქალაქები
სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო
სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო (სომხურად: Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարություն) — აღმასრულებელი ხელისუფლების სახელმწიფო ორგანო, რომელიც ამუშავებს და ახორციელებს სომხეთის მთავრობის საგარეო პოლიტიკას, ამყარებს დიპლომატიურ ურთიერთობებს.
საგარეო საქმეთა სამინისტრო მოქმედებს სომხეთის კონსტიტუციისა და კანონმდებლობის შესაბამისად. საგარეო საქმეთა სამინისტრო კოორდინაციას უწევს რესპუბლიკის აღმასრულებელი ხელისუფლების ორგანოების საქმიანობას საერთაშორისო ასპარეზზე.
დანიშნულება
სომხეთის რესპუბლიკის საგარეო უსაფრთხოების განმტკიცება,
სომხეთის რესპუბლიკის განვითარებისათვის ხელსაყრელი გარე პირობების შენარჩუნება
საერთაშორისო დონეზე სომხეთის რესპუბლიკის პოზიციების წარმოდგენა,
სომხეთის რესპუბლიკისა და საზღვარგარეთ მისი მოქალაქეების ინტერესების დაცვა,
საერთაშორისო ორგანიზაციებში და საერთაშორისო პროცესებში ჩართულობის გაღრმავება,
თანამშრომლობის შემდგომი გაღრმავება მეგობარ და პარტნიორ ქვეყნებთან,
ურთიერთობების ნორმალიზაცია იმ ქვეყნებთან, რომელთანაც პრობლემები არსებობს,
კონსულტაცია
კონსულტაცია — ინდივიდის პროფესიული ხელმძღვანელობა ფსიქოლოგიური მეთოდების (განსაკუთრებით საქმის ისტორიის მონაცემების შეგროვებისას) და პირადი ინტერვიუს სხვადასხვა ტექნიკის გამოყენებით, აგრეთვე ინტერესებისა და მიდრეკილებების შემოწმებით.
სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო
დანიშნულება
საზღვარგარეთის სომხურ თემებთან ურთიერთობების შემდგომი განვითარება და გაღრმავება.
კონსულტაცია
სქოლიო
კატეგორია:ფსიქოთერაპია კატეგორია:სოციალური სამუშაო კატეგორია:ფსიქოლოგია
სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო
ისტორია
1918 წელს, სახელმწიფოებრიობის აღდგენის პარალელურად, სომხეთმა მოიპოვა საერთაშორისო აღიარება და დაამყარა დიპლომატიური კავშირები. სომხეთმა დაამყარა დიპლომატიური ურთიერთობები გერმანიასთან, ავსტრია-უნგრეთთან, ბულგარეთთან, საქართველოსთან, აზერბაიჯანთან, თურქეთთან, ირანთან და სხვა ქვეყნებთან. სრულუფლებიანი წარმომადგენლები (კონსულები) დაინიშნა აშშ-ში, ბულგარეთში, ფინეთში, შვეიცარიაში, იაპონიასა და სხვა ქვეყნებში, საქართველომ, აზერბაიჯანმა და ირანმა გახსნეს დიპლომატიური წარმომადგენლობები ერევანში.
1920 წლის დეკემბერში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ დაარსდა სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სახალხო კომისარიატი, გაიხსნა სრულუფლებიანი წარმომადგენლობები საბჭოთა რუსეთში, საქართველოში, აზერბაიჯანში, უკრაინაში, თურქმენეთში, ირანში, ყარსში.
მეორე მსოფლიო ომის დასასრულს, ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაარსდა საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი (ფუნქციონირებდა 1945 - 1952 წლებში).
სომხეთის სსრ საგარეო საქმეთა სამინისტრო იყო საბჭოთა კავშირის დიპლომატიური სამსახურის ნაწილი, სამინისტროს დიპლომატიურ პერსონალს დიპლომატიური წოდებები ჰქონდა მიღებული, დროდადრო იგზავნებოდა საბჭოთა კავშირის საგარეო მისიებში. დიპლომატიურ სამსახურში ასევე მუშაობდნენ სომხეთის სსრ სხვა წარმომადგენლები, მრავალი სომეხი, რომელთაგან ზოგი წამყვან თანამდებობებს იკავებდა საბჭოთა საგარეო საქმეთა სამინისტროს სისტემაში, ისინი იკავებდნენ პოზიციებს საბჭოთა კავშირის ელჩების თანამდებობაზე.
ყარაბაღის მოძრაობის დაწყებისთანავე, 1988 წელს, სომხეთის სსრ საგარეო საქმეთა სამინისტრო საერთაშორისო საზოგადოებას გადასცემდა ქვეყანაში შექმნილ ვითარებაზე ინფორმაციას.
სომხეთის დამოუკიდებლობის გამოცხადებით (1991) რადიკალურად შეიცვალა რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროს საქმიანობა, საერთაშორისო ურთიერთობებში სომხეთის რესპუბლიკის ახალი სტატუსის გათვალისწინებით, სამინისტროს სტრუქტურა და პერსონალის რაოდენობა.
სომხეთის პირველი რესპუბლიკა
ალექსანდრე ხატისიანი (1918, 1919–1920)
ოვანეს ქაჯაზნუნი (1918)
სირაკან ტიგრანიანი (1918–1919)
ჰამო ოჰანჯანიანი (1920)
სიმონ ვრაციანი (1920)
სომხეთის სსრ
საჰაკ კარაპეტიანი (1944–1946)
გევორგ (კიმიკ) ოვანისიანი (1947–1954)
ანტონ კოჩინიანი (1954–1958)
ბალაბეკ მარტიროსიანი (1958–1972)
კამო უდუმიანი (1972–1975)
ჯონ კირაკოსიანი (1975–1985)
ანატოლი მკრტიჩიანი (1986–1991)
სომხეთის რესპუბლიკა
რაფი ჰოვანისიანი (1991–1992)
არმან კირაკოსიანი (მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი - 1992–1993)
ალექსანდრე არზუმანიანი (1996–1998)
ვართან ოსკანიანი (1998–2008)
ედუარდ ნალბანდიანი (2008–2018)
ზოჰრაბ მნაცაკანიანი (2018 – დღემდე)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის სამინისტროები კატეგორია:საგარეო საქმეთა სამინისტროები
1883
დეკემბერი
*
ქალკედონის ნახევარკუნძული
ქალკედონის ნახევარკუნძული, ქალკიდიკე (Χαλκιδική) — ნახევარკუნძული საბერძნეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, თერმოკოსისა და სტრიმონიკოსის ყურეებს შორის. შეჭრილია ეგეოსის ზღვაში 120 კილომეტრზე. ქმნის სამ შვერილს: კასანდრა, სითონია და აიონ-ოროსი. რელიეფი მთაგორიანია, სიმაღლე 2033 მ-მდე (მთა ათონი). შემოსილია ხმელთაშუა ზღვის ბუჩქნარითა და მთის ტყით. ჩრდილო-დასავლეთით არის ქალაქი სალონიკი.
სქოლიო
კატეგორია:საბერძნეთის ნახევარკუნძულები
ნისლქმნილი
ნისლქმნილი (Mistborn) — ამერიკელი მწერლის, ბრენდონ სანდერსონის, ფენტეზი ჟანრის ეპიკური რომანების სერია. პირველი ტრილოგია, რომელიც 2006-2008 წლებში გამოქვეყნდა, შემდეგ წიგნებს მოიცავს: „უკანასკნელი იმპერია“, „აღზევების წყარო“ და „ეპოქათა გმირი“. 2011-2016 წლებში გამოქვეყნდა სერიის მეორე ნაწილი, ტეტრალოგია Wax and Wayne, რომელშიც მოქმედება 300 წლის შემდეგ ვითარდება, ხოლო მესამე ტრილოგიის გამოქვეყნება 2025-2027 წლებში იგეგმება.
სქოლიო
კატეგორია:რომანების სერიები კატეგორია:ფენტეზი ნამუშევრები
Camponotus rubidus
Camponotus rubidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჭინკა
ჭინკა — მავნე ჯუჯა, მიწის ავსული, ღამეული არსება; „ქაჯი“, ჰაერის მცველი, „მაცდურად იტყვიან გლეხნი“ (საბა). ქართულ მითოლოგიაში ამ ავსულს თავისებური მტკიცე ადგილი უჭირავს. დაახლოებით სკანდინავიური ტროლების, გერმანული გნომების, ასევე მორმოლიკების და ემპუსას რანგის მაცდურებია, საშიშნი სიმრავლითა და სიავით. ხალხურ მეტყველებაში ცქვიტის, მარდის და მოხერხებულის მნიშვნელობა აქვს მიღებული (მაგ.: „ჭინკა ბიჭი“).
ჭინკობისთვე — სექტემბერია. ოქტომბერ-ნოემბერი ჭინკების სათარეშოდ ითვლებოდა. „ჯვარი აქაურობას და იმ თვეში ატყდებიან პატარა ჭინკები, დადიან ხმელეთად, ადამიანად“ — აკაკი წერეთელი. 7 დეკემბერს მიქელ-გაბრიელი ბოჭავს და წყალში ყრის ჭინკებს.
Mycologia
„Mycologia“ — ამერიკული მიკოლოგიური ჟურნალი, რომელიც დაარსდა 1909 წელს, ორი მიკოლოგიური ჟურნალის „Journal of Mycology“-სა (1885–1908) და „Mycological Bulletin“-ის (1903–1908) შერწყმით.
სისტანი და ბელუჯისტანის ოსტანი
სისტანი და ბელუჯისტანის ოსტანი — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 3 ოსტანი: სამხრეთი ხორასანი, ქერმანი და ჰორმაზაგანი. სისტანი და ბელუჯისტანს ესაზღვრება პაკისტანი. გასასვლელი აქვს არაბეთის ზღვაზე. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზაჰედანი. სისტანი და ბელუჯისტანის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 2,290,076 ადამიანს.
ყველაზე გავრცელებული ენებია: სპარსული, ბელუჯი და ბრაუი.
Mycologia
მასში ქვეყნდება სამეცნიერო სტატიები სოკოებისა და ლიქენების მორფოლოგიის, ფიზიოლოგიის, ბიოქიმიის, ციტოლოგიის, ევოლუციის, ეკოლოგიის, პათოლოგიის, ტაქსონომიისა და გენეტიკის შესახებ. ჟურნალში აგრეთვე ქვეყნდება სიახლეები და კრიტიკული სტატიები მიკოლოგიაზე. გამოდის თვეში ორჯერ.
სისტანი და ბელუჯისტანის ოსტანი
ადმინისტრაციული დაყოფა
სისტანი და ბელუჯისტანის ოსტანი იყოფა 8 შაჰრესტნად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანის ოსტანები
Mycologia
მთავარი რედაქტორების სია
• ფრედ ჯეი სივერი (1924—1932)
• ჰარი მორტონ ფიცპატრიკი (1933)
• ჯონ ალბერტ სტივენსონი (1933—1934)
• ფრედერიკ ადოლფ ვულფი (1934—1935)
• გაი რიჩარდ ბიზბი (1935—1936)
• ალექსანდერ ჰენჩეტ სმითი (1945—1950)
• ჯორჯ უილარდ მარტინი (1951—1957)
• დონალდ ფილიპ როჯერსი (1958—1960)
• კლარკ თომას როჯერსონი (1960—1965)
• რობერტ ლიხტვარდი (1966—1970)
• რიჩარდ კით ბენჯამინი (1971—1975)
• მარგარეტ ელისაბედ ბიგელოუ (1976—1980)
• ტერი უოლტერ ჯონსონი (1981—1985)
• რონალდ პიტერსენი (1986—1990)
• დეივიდ ჯორდან მაკლაფლინი (1991—1995)
• დეივიდ გრიფინი (1996—2000)
• ჯოან ბენეტი (2001—2004)
• დონ ნეტვიგი (2004—2009)
• ჯეფრი სტოუნი (2009-2014)
• ბრაიან შოუ — (2016—დღემდე)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მიკოლოგია კატეგორია:აშშ-ის ჟურნალები
ოსური ვიკიპედია
ოსური ვიკიპედია (Википеди иронау) — ვიკიპედიის განყოფილება ოსურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2005 წლის 28 თებერვალს, თუმცა 2005 წლის მაისამდე ინტერვიკი პრეფიქსით — os: არ მუშაობდა. სტატიების თვალსაზრისით, ოსური ვიკიპედიის მნიშვნელოვანი ზრდა დაიწყო 2008 წლის დეკემბერსა და 2009 წლის პირველ თვეებში. ოსურ ვიკიპედიაზე დიდ გავლენას ახდენს რუსული ვიკიპედია, საიდანაც ითარგმნება სტატიები და სხვა. 2013 წლის იანვრის მდგომარეობით ოსურ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 8 ათასი სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 20-ს აჭარბებს. ჰყავს 3 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
ხუმუშქური (ვლადიმიროვკის თემი)
ხუმუშქური — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (ვლადიმიროვკის თემი), აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 180 მ, გულრიფშიდან 21 კმ, დრანდიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 12 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
კატეგორია:ვლადიმიროვკის თემის სოფლები
პორანგა
პორანგა (Poranga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 003 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 309.274 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.17 კმ²-ზე.
აბანო (ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი)
აბანო — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში, (კობის თემში). მდებარეობს თრუსოს ხეობაში, მდინარე თერგის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 2160 მეტრზე. სტეფანწმინდიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. სოფლის განაპირას მდებარეობს ზაკაგორის ნასოფლარი და ზაკაგორის კოშკები.