cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Man and The Journey
სქოლიო
Man and the Journey, The
ალბორხე
ალბორხე (Alborge, Alborche) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის რიბერა-ბახა-დელ-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,843779 კმ². მოსახლეობა — 107 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
კავთისხევის მესამე ნამოსახლარი
კავთისხევის მესამე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევის საავტომობილო გზის მარჯვრნა მხარეს, მდინარე მტკვრიდან 2,7 კილომეტრზე, ადგილობრივ მუნისწყაროზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის ხანით. ნამკსახლარი (ფართობი 2 ჰექტარი) იპოვება ნქცრისფეტზედაპირიანი, შავად გქმომწვარი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები, უმეტესობა ორნამენტიანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მურმან ომანიძე
მურმან ომანიძე (დ. 7 ნოემბერი, 1938 — გ. 20 ნოემბერი, 2020) — ქართველი პოლიტიკოსი, იურისტი, იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი 1991 წელს (აგვისტო-დეკემბერი), საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (რუსთავის მაჟორიტარი) 1992-1995 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორები
ანდრომედა-ირმის ნახტომის შეჯახება
ანდრომედა-ირმის ნახტომის შეჯახება — გალაქტიკური შეჯახება, რომელიც სავარაუდოდ 4 მილიარდი წლის შემდეგ მოხდება ადგილობრივი ჯგუფის ორ უდიდეს გალაქტიკას — ირმის ნახტომსა (რომელშიც მდებარეობს მზის სისტემა და დედამიწა) და ანდრომედას შორის. მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის გამორიცხულია რომელიმე კონკრეტული ვარსკვლავების შეჯახება, ზოგიერთი ვარსკვლავი ამოვარდება და პროცესის შედეგად ჩამოყალიბებული გალაქტიკის — მილკომედას მიღმა დარჩება.
ვარსკვლავთა შეჯახებები
მიუხედავად იმისა, რომ ანდრომედას გალაქტიკა დაახლოებით 1 ტრილიონს, ირმის ნახტომი კი 300 მილიარდამდე ვარსკვლავს შეიცავს, ვარსკვლავებს შორის არსებული უზარმაზარი მანძილის გამო, პროცესის დროს ორი ვარსკვლავის შეჯახების შანსიც კი უმნიშვნელოა. მაგალითად, მზიდან უახლოესი ვარსკვლავი პროქსიმა კენტავრი 4,2 სინათლის წლითაა დაშორებული. თუკი მზე პინგ-პონგის ბურთი იქნებოდა, პროქსიმა კენტავრი მისგან 1100 კილომეტრის მანძილზე მდებარე ბარდის მარცვალი იქნება, ირმის ნახტომის სიგანე კი 30 მილიონი კილომეტრი. მიუხედავად იმისა, რომ გალაქტიკის ცენტრში ვარსკვლავთა შედარებით დიდი რაოდენობაა თავმოყრილი, მათ შორის მანძილი მაინც უზარმაზარია — 160 მილიარდი კმ. ეს ანალოგიურია იმისა, რომ ყოველ 3,2 კმ-ში იდოს პინგ-პონგის ბურთი. შესაბამისად, უკიდურესად გამორიცხულია, რომ გალაქტიკათა შეჯახებისას ერთმანეთს რომელიმე ორი ვარსკვლავიც შეეჯახოს.
შავ ხვრელთა შეჯახება
როგორც ირმის ნახტომის, ისე ანდრომედას ცენტრში მოთავსებულია სუპერმასიური შავი ხვრელი — მშვილდოსანი A* და ანდრომედას ბირთვის P2 კონცენტრაცია. ეს შავი ხვრელები ახლად წარმოქმნილი გალაქტიკის ცენტრის სიახლოვეს მოიყრიან თავს და შთანთქავენ იმ ვარსკვლავთა ორბიტულ ენერგიას, რომლებიც მათთან გრავიტაციული ურთიერთქმედებით მაღალ ორბიტებზე იმოძრავებენ; ემ პროცესს შესაძლოა მილიონობით წელი დასჭირდეს. როდესაც ისინი ერთმანეთს მხოლოდ ერთი სინათლის წლის მანძილზე მიუახლოვდებიან, გამოყოფენ გრავიტაციულ ტალღებს, რომლებიც შემდგომ ორბიტულ ენერგიას გამოასხივებენ მანამ, სანამ ხვრელები საბოლოოდ შეერწყმებიან ერთმანეთს. კომბინირებული შავი ხვრელის მიერ შთანთქმულმა გაზმა შესაძლოა წარმოქმნას კაშკაშა კვაზარი ან აქტიური გალაქტიკური ბირთვი. 2006 წლის მდგომარეობით, როგორც კომპიუტერული სიმულაციები მიუთითებს, ჩვენი ვარსკვლავი — მზე შესაძლოა კომბინირებული გალაქტიკის ცენტრის სიახლოვეს აღმოჩნდეს, ერთ-ერთ შავ ხვრელს მიუახლოვდეს და შემდეგ მთლიანად განიდევნოს გალაქტიკის მიღმა.
გარდაუვლობა
როგორც ცისფერი წანაცვლება მიუთითებს, ანდრომედას გალაქტიკა ირმის ნახტომს წამში 110 კმ/წმ სიჩქარით უახლოვდება. თუმცა, გვერდითი სიჩქარე საკმაოდ გართულებულია იმისათვის, რომ ზუსტი დასკვნები გაკეთდეს: გვერდითი სიჩარე მხოლოდ 7,7 კმ/წმ-ია, რაც იმას ნიშნავს, რომ ანდრომედას გალაქტიკა ირმის ნახტომის მხარეს 177800 სინათლის წლის წერტილისკენ მიემართება, ასეთი სიჩქარე 8-წლიან პერიოდში ჰაბლის კოსმოსური ტელესკოპის პიქსელის მხოლოდ 1/3000-ს ითვლის. 2012 წლამდე, გაურკვეველი იყო აუცილებლად მოხდებოდა თუ არა ამ ორი გალაქტიკის შეჯახება. 2012 წელს, ჰაბლის გამოყენებითა და 2002-2010 წლებში ანდრომედას ვარსკვლავების მოძრაობის ქვე-პიქსელური სიზუსტით დაკვირვების საფუძველზე, მკვლევრებმა გამოთვალეს, რომ შეჯახება გარდაუვალია. ანდრომედას ტანგენციალური ანუ გვერდით სიჩქარე ირმის ნახტომის მიმართულებით შედარებით მცირე აღმოჩნდა ვიდრე მოახლოების სიჩქარე, რის შედეგადაც დადგინდა, რომ დაახლოებით 4 მილიარდი წლის შემდეგ, მისი პირდაპირი შეჯახება ირმის ნახტომთან, გარდაუვალია.
მსგავსი შეჯახებები საკმაოდ გავრცელებულია. მიჩნეულია, რომ წარსულში ანდრომედა უკვე შეეჯახა მინიმუმ ერთ სხვა გალაქტიკასა და რამდენიმე ჯუჯა გალაქტიკას ისე, როგორც მაგალითად ამჟამად ირმის ნახტომს ეჯახება და ერწყმის მშვილდოსნის ჯუჯა ელიფსური გალაქტიკა.
კვლევების შედეგად არსებობს ვარაუდი, რომ ამ პროცესში მონაწილეობას ასევე მიიღებს ადგილობრივი ჯგუფის მესამე უდიდესი და უკაშკაშესი გალაქტიკა — სამკუთხედის გალაქტიკა (M33). ყველაზე დიდი ალბათობით, ის ანდრომედასა და ირმის ნახტომის შეჯახების შედეგად წარმოქმნილი გალაქტიკის თანამგზავრად იქცევა და საბოლოოდ, ძალიან შორეულ მომავალში, მას შეერწყმევა. თუმცა, ირმის ნახტომისა და ანდრომედას შეჯახებამდე, ირმის ნახრტომთან M33-ის შეჯახება ან ადგილობრივი ჯგუფიდან გაგდება გამორიცხულია.
მზის სისტემის ბედი
როგორც ჰარვარდის სმიტსონის ასტროფიზიკის ცენტრის ორი მეცნიერი აცხადებს, ორი გალაქტიკის შეჯახების დრო და ადგილი დამოკიდებულია ანდრომედას გვერდით სიჩქარეზე. ამჟამინდელ გამოთვლებზე დაყრდნობით, შერწყმულ გალაქტიკებში ისინი 50%-იან ალბათობას უშვებენ იმისას, რომ მზის სისტემა გალაქტიკის ცენტრთან ამჟამად მდებარე მანძილზე სამჯერ უფრო შორს გადაიტყორცნება. გარდა ამისა, 12%-იან შანსს უშვებენ იმისას, რომ შეჯახების დროს, მზის სისტემა ახალი გალაქტიკიდან მთლიანად განიდევნება და მის მიღმა აღმოჩნდება. მსგავს მოვლენას თავად სისტემაზე არ ექნება არანაირი საზიანო ეფექტი და მზისა და თავად პლანეტების დაზიანების შანსი თითქმის არ არსებობს.
თუ გამოვრიცხავთ პლანეტურ ინჟინერიას, ამ დროისათვის, როდესაც ორი გალაქტიკა შეეჯახება, დედამიწის ზედაპირი უკვე ზედმეტად ცხელი იქნება, აღარ იარსებებს თხევადი წყალი, დასრულებული იქნება ყველანაირი სიცოცხლე; ეს ყველაფერი დაახლოებით 3,75 მილიარდი წლის შემდეგ მოხდება, მზის სიკაშკაშის თანდათანობითი გაზრდის შედეგად (ამჟამინდელ ნათებაზე 35–40%-ით მეტი).
შერწყმის ნარჩენი
სამომავლო შეჯახების შედეგად მისაღებ პროდუქტს მეცნიერებმა მილკომედა უწოდეს. სიმულაციების მიხედვით, ეს ობიექტი გიგანტური ელიფსური გალაქტიკის ფორმის იქნება, თუმცა ცენტრში თავს მოიყრის შედარებით ნაკლები ვარსკვლავი, ვიდრე ამჟამინდელ ელიფსურ გალაქტიკებში შეიმჩნევა. ასევე შესაძლებელია, რომ ამ ყველაფრის შედეგად წარმოქმნილი ობიექტი დისკისებრი გალაქტიკა იყოს, რაც დამოკიდებულია ირმის ნახტომსა და ანდრომედაში იმ დროისათვის დარჩენილი გაზის მოცულობაზე.
ძალიან შორეულ მომავალში, 150 მილიარდი წლის შემდეგ, ადგილობრივი ჯგუფის დანარჩენი გალაქტიკები თანდათანობით შეეზრდება ამ ობიექტს, რაც გალაქტიკათა ადგილობრივი ჯგუფის ევოლუციის შემდეგი ეტაპი იქნება.
სქოლიო
კატეგორია:ირმის ნახტომი კატეგორია:ანდრომედას გალაქტიკა კატეგორია:ადგილობრივი ჯგუფი კატეგორია:ურთიერთქმედი გალაქტიკები
შიხმახმუდი
შიხმახმუდი (Şıxmahmud) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	2 839 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
ნოვუ-ბრაზილი
ნოვუ-ბრაზილი (Novo Brasil) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იპორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 519 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.41 კმ²-ზე. ფართობი 649 954 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე ლენსკი
ალექსანდრე ლენსკი (დ. 1 ოქტომბერი, 1847, კიშინიოვი — გ. 13 ოქტომბერი, 1908, მოსკოვი) — რუსი მსახიობი, რეჟისორი, პედაგოგი, თეატრის თეორეტიკოსი.
ბიოგრაფია
სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1865 წელს. 1872-1873 წლებში იყო თბილისის რუსული თეატრის მსახიობი. 1876 წლიდან გარდაცალებამდე მოღვაწეობდა მცირე თეატრში. იყო მცირე თეატრის ფილიალის, ახალი თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1888 წლიდან ასწავლიდა მოსკოვის თეატრალურ სასწავლებელში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1847 კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:გარდაცვლილი 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ოქტომბერი კატეგორია:რუსეთის იმპერიის მოღვაწეები კატეგორია:XIX საუკუნის რუსი მამაკაცი მსახიობები
ნგანასანები
მინი|ნგანასანები ნგანასანები (ნგან. нгана́саны́ — „ადამიანები“, თვითსახელწოდება — няа, ня — „ამხანაგი“, ძვ. სახელწოდება — სამოედები, ტავგიელები) — რუსეთში მცხოვრები გადაშენების პირას მყოფი ეთნიკური ჯგუფი. მათი ენა განეკუთვნება ურალური ენების დამოდიურ შტოს — ჩრდილოურ ჯგუფს. ნგანასანების სამომთაბარეო ტრადიციული ტერიტორია არის ტაიმირის ნახევარკუნძულის შიდა რეგიონები ჩრდილოეთის საზღვრებიდან ბირანგის მთაგრეხილის მთისწინეთამდის. XX საუკუნის 60-80-იან წლებში ნგანასანები გადაასახლეს სამ დასახლებაში, რომლებიც მდებარეობს დოლგანის ეთნიკური ტერიტორიის სამხრეთით – უსტავამი, ვოლოჩანკა და ნოვაია. ზოგიერთი ნგანასანი ცხოვრობს ტაიმირის ქალაქებში (დუდინსკში, ნორილსკში, ხატანგში).
2004 წლის მონაცემებით მათი რაოდენობა იყო 834 კაცი. უკანასკნელი მონაცემების მიხედვით ენას ფლობს დაახლოებით 500 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ხალხები კატეგორია:აზიის ხალხები კატეგორია:გადაშენების პირას მყოფი ხალხები
ეგოროვის სახლი
ეგოროვის სახლი (Доходный дом Егорова) — XIX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი. აგებულია ეკლექტიკის არქიტექტურულ სტილში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ რაიონში. მისამართი აჯანყების ქუჩა, სახლი № 35. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის გამოვლენილი ობიექტი.
ისტორია
1800-იან წლებში მიწის ნაკვეთი ეკუთვნოდა საიდუმლო მრჩეველს ვლადიმერ სერგის ძე გრუშეცკის, ხოლო 1820-იან წლებში დაბალი რანგის ჩინოვნიკს, სასახლის მრცეველს ანტონ ანდრეის ძე ავრეჟიოს. შემვეგ იგი გახდა მეტრდოტელ ვასილევის კუთვნილება, რომლისგანაც 1840-იან წლებში მიწის ნაკვეთზე შემორჩენილი იყო ერთსართულიანი ხის სახლი, ორი ერთსართულიანი ფლიგელი.
1860-იან წლებში აქ მდებარე სახლი ეკუთვნოდა სასახლის მრჩეველს ალექსანდრე ალექსანდროვს.
სახლის ფასადები მდიდრულადაა შემკული, რაც დამახასიათებელია ეკლექტიკის არქიტექტურული სტილისათვის. მესამე სართულის ფანჯრები ვაზებითაა შემკული.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ცხავერის მეორე ნასოფლარი
ცხავერის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხავერიდან ორასიოდე მეტრზე, ადგილ სამებაზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ნასოფლარზე გამოვლინდა შენობათა საძირკვლის ნაშთები, რამდენიმეიარუსიანი ხელოვნური ტერასები. ზედაპირულად იპოვება წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები. ნასოფლარზე შემორჩენილია სამების დარბაზული ეკლესიის ნანგრევები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მეღრაშატი
მეღრაშატი (Մեղրաշատ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 750 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 490 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 490 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
სელკუპები
მინი|სელკუპი კაცი სელკუპები — რუსეთში მცხოვრები გადაშენების პირას მყოფი ეთნიკური ჯგუფი. განსახლებულები არიან მდინარე ენისეის საშუალო დინებაში. სოფელ ფარკოვოში ისინი შეადგენენ უმრავლესობას. ენისეის დასახლებებში ისინი ცხოვრობენ კეტებს შორის. რამდენიმე სელკუპი ცხოვრობს დასახლება კელოლოგში ელოგუოზე, ენისეის მარცხენა შენაკადზე.
სსრ კავშირში 1989 წელს ეთნიკური ჯგუფის რაოდენობა შეადგენდა 3612 კაცს (3564 რუსეთში). 2002 წლის აღწერით 4249.
ციმბირის რუსეთთან მიერთების დროიდან სელკუპებს ეკავათ ტერიტორია ჩრდილოეთით შუა ობიდან და მის შენაკად ტიმიდან სამხრეთით მდინარე ჩულიმამდის. პირველ წინააღმდეგობას კაზაკურ რაზმებს უწევდა სელკუპების ტომობრივი გაერთიანება – „პეგაია ორდა“. ობისპირეთის მიწებისა და მათი მოსახლეობის დაპყრობა დასრულდა XVI-XVII საუკუნეებში. XVII საუკუნი პირველ ნახევარში სელკუპების რაოდენობა ოთხ ციმბირულ მაზრებში იყო 2 700, 300, 1 500, 1000 – სულ 5 500 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ხალხები კატეგორია:აზიის ხალხები კატეგორია:გადაშენების პირას მყოფი ხალხები
ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტია
ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტია (ძვ. წ. 1550—1292 წწ.) — ძველი ეგვიპტის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი დინასტია. მათ რიგებში შედიოდა ეგვიპტის ყველაზე ძლევამოსილი ფარაონები, ასევე ტუტანხამონი, რომლის გაუძარცვავი საფლავიც 1922 წელს აღმოაჩინა ჰოვარდ კარტერმა. ზოგჯერ მეთვრამეტე დინასტიას თუტმოსიდების დინასტიასაც უწოდებენ, რადგან მათ რიგებში ოთხი ფარაონია სახელად თუტმოსი. მეთვრამეტე დინასტიის წარმომადგენელია ჰატშეფსუტი და კიდევ ერთი ქალი-ფარაონი ნეფერნეფერუატენი (რომელიც ერთ-ერთი ვერსიით უნდა იყოს ნეფერტიტი).
მეთვრამეტე დინასტიის მნიშვნელოვანი ფიგიურაა ფარაონი ეხნატონი, ცნობილი როგორც ამენჰოტეპ IV, „ფარაონი-რეფორმატორი“, რომელმაც მსოფლიოს ისტორიაში პირველად აღიარა მონოთეიზმი. თუტმოსიდების დინასტიის მიერაა აშენებული თუტმოს III-ის საფლავი ლუქსორში და ჰატშეფსუტის ტაძარი დეირ-ელ-ბაჰრი.
მეთვრამეტე დინასტია XIX და XX დინასტიებთან ერთად ქმნის ეგვიპტის ახალ სამეფოს.
იორამის გორა
იორამის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევის ჩრდილო დასავლეთით 1,5 კილომეტრზე, ქასრაანთ ხევის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება ანტიკური და ადრინდელი ფეოდალირი ხანით. ნამოსახლარზე იპოვება თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მერაბ რობაქიძე
მერაბ რობაქიძე (დ. 24 აპრილი, 1938, ბათუმი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (2003), პროფესორი.
ბიოგრაფია
1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი; ამავე უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის არმენოლოგიის კათედრის ასპირანტურა — 1965 წელს.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1999 წელს „შუშანიკის წამების“ ანთროპოლოგიურ ცნებათა ინტერპრეტაციისათვის“; სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 2003 წელს „ვეფხისტყაოსნის“ ანთროპოლოგიურ ცნებათა ინტერპრეტაცია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
აზერბაიჯანული ჰიპ-ჰოპი
აზერბაიჯანული ჰიპ-ჰოპი ან აზერბაიჯანული რეპი — ჰიპ-ჰოპი მუსიკალური ჟანრის ერთ-ერთი სახეობა. 1983 წელს ჩინგიზ მუსტაფაევი მსოფლიოში პირველად, აზერბაიჯანულ ენაზე სიმღერა სიმღერა რეპ ჟანრში. 1990-იანი წლების შუაში აზერბაიჯანულმა ჰიპ-ჰოპმა პოპულარობა მოიპოვა ქვეყანაში.
ისტორია
1983 წელს ჩინგიზ მუსტაფაევმა აზერბაიჯანულ ენაზე სიმღერა სიმღერა რეპ ჟანრში. 1993 წელს ანარ ნაგიბბაზის „ღარიბი სიმღერა" სახელობის ალბომი აზერბაიჯანის საზოგადოებაში გაზარდა ინტერესი ჰიპ ჰოპის მიმართ. შემდეგ, 1990 წელს პატრიოტული მუსიკის კონკურსის გამარჯვებული, „ან ყარა ბაღი, ან სიკვდილი" სახელობის სიმღერით პოპულარობა მოიპოვა.
2000 წლებში სატელევიზიო გადაცემებისა და მასიური რეპერების გამოჩენის მიუხედავად, მხოლოდ რეპერები, როგორებიცაა ელშად ხოსე, ურანი და ჰუსეინ დარია წარმატებული იყვნენ. მიუხედავად ქვეყანაში არსებული ჟანრის პოპულარობისა, რეპუტაციას აზერბაიჯანში არ მიუღია კომერციული ფორმა. 2000-იანი წლების ბოლოს ჯგუფმა „ჰოსტ"მა პოპულარობა მოიპოვა აზერბაიჯანული მუსიკის სცენაზე.
2010 წლებში, რეპერ მირი იუსიფის რეპი, რომელიც სოულ-პოპის ჟანრისგან შედგებოდა პირველი იყო აზერბაიჯანის მუსიკალურ ჩარტებში. 2011 წლის 11 დეკემბერს ჰეიდარ ალიევის სასახლეში, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრო და "ლეილისა და მაჯუნუნის" ჰიპ-ჰოპის მუსიკის პრემიერა, ლოზუნგით "დაბრუნება ლეგენდად", კოორდინირებული იყო ირეელის საზოგადოებრივი კავშირის მიერ. სპექტაკლში ლეილის როლს ასრულებს ნათავან ჰაბიბი, მაჯნუნის როლს ელშად ხოსე, მაჯნუნის მამის როლს ალიმ გასიმოვი და ლეილის მამის როლს აგამირზა. 2016 წელსპირველად ურანამ წარმოადგინა 100 სიტყვიანი უწყვეტი ტრეკი აზერბაიჯანის რეპში.
პატრიოტული სიმღერები
როგორც სხვა მუსიკალურ ჟანრებში, პატრიოტულ სიმღერებს განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს აზერბაიჯანულ ჰიპ-ჰოპში. ამ მხრივ შეიძლება აღინიშნოს „დაირმანის" ჯგუფის „Ya Qarabağ, Ya Ölüm", ურანის "Kor zabit", ანარ ნაღილბაზის „Ey erməni", „ყარაყანის" „Xocalı", ჰუსეინ დარიას „Can Vətənim", ოკაბერის „Qara mambaა" და სხვა.
სასიყვარულო სიმღერები
აზერბაიჯანულ ჰიპ-ჰოპში სიყვარულის შესახებ სიმღერები ხშირად დუეტებად არის ცნობილი. წარმატებული დუეტებიდან ანარ ნაღილბაზის, ბრილიანტ დადაშოვთან ერთად შესრულებული დუეტი „Mən səni sevirəm", ელშად ხოსეს, ელნარ ხალილოვთან ერთად შესრულებული დუეტი „Uzaqlara" და სხვა სიმღერები.
სოციალურ-ეკონომიკური სიმღერები
აზერბაიჯანის ჰიპ-ჰოპში საზოგადოებაში მიმდინარე სოციალურ-ეკონომიკური მოვლენები ფართოდაა გავრცელებული. ამ მხრივ მრავალი რეპერის სიმღერები შეგვიძლია აღვნიშნოთ. მათ შორისაა: „ყარაყანის" სიმღერა „ერთი", „დეირმენის" ჯგუფის და ელშად ხოსეს „Cənab prezident", ურანის „Tam səmimi" და სხვა.
მსოფლიოში
2010 წელს Facebook და Youtube-ს მსგავს სოციალურ ქსელების ინტერნეტ საზოგადოების მზარდმა როლმა განაპირობა აზერბაიჯანული რეპ მუსიკის გავრცელება სხვა ქვეყნებში. ნახვები YouTube-ზე მხატვრების ან ხმის ჩამწერი კომპანიების (სტუდიების) ოფიციალური ვიდეოებიდან:
რუსეთი
აზერბაიჯანის ჰიპ-ჰოპმა იმოქმედა რუსეთის ჰიპ-ჰოპზე. რუსეთის ჰიპ-ჰოპის სცენაზე Bahh Tee, Pauk, HammAli & Navai, Jah Khalib და სხვა აზერბაიჯანული წარმოშობის შემსრულებლემმა წარმატებას მიაღწიეს.
ინტერნეტ რესურსები
კატეგორია:ჰიპ-ჰოპი კატეგორია:მუსიკის ჟანრები
ვრიქაქალერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
აბადიანია
აბადიანია (Abadiânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 052 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 757 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.08 კმ²-ზე. ფართობი 1 045 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტი
გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერისტეტი – კერძო უმაღლესი სასწავლებელი თბილისში, რომელიც დაარსდა 1992 წელს. 1996 წლიდან უნივერსიტეტი დიდი ქართველი მწერლისა და საზოგადო მოღვაწის, გრიგოლ რობაქიძის სახელობისაა. გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერისტეტს აქვს იურიდიული, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა, სოციალურ მეცნიერებათა, ბიზნესისა და მართვის და მედიცინის ფაკულტეტები; თანამედროვე ტექნოლოგიებით აღჭურვილი მატერიალურ-ტექნიკური ბაზა და უნივერისტეტის საგამომცემლო ცენტრი (სტამბა).
ადგილმდებარეობა
მისამართი:
სასწავლო სკოლები
სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტები:
ბიბლიოთეკა
გრიგოლ რობაქიძის უნივერისტეტის ბიბლიოთეკის მიზანია ხელი შეუწყოს უნივერსიტეტის სასწავლო და კვლევით პროცესს. უნივერისტეტის 20000-იან ბეჭდურ ფონდში თავმოყრილია სასწავლო და კვლევითი პროცესისათვის აუცილებელი სახელმძღვანელოები, ლიტერატურა და პერიოდული გამოცემები, საერთაშორისო და ადგილობრივი რესურსები ბიზნესის, სამართლის, მედიცინისა და სოციალურ მეცნიერებების მიმართულებით. შექმნილია ელექტრონული ბიბლიოთეკა, სადაც განთავსებულია სასწავლო სახელმძღვანელოები. ბიბლიოთეკა აღჭურვილია ელექტრონული კატალოგით, რომელიც განთავსებულია საიტზე.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს უნივერსიტეტები
ჟუნდიაი-დუ-სული
ჟუნდიაი-დუ-სული (Jundiaí do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 520 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟაკარეზინიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 433 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.7 კმ²-ზე. ფართობი 320 816 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
პილარ მონტენეგრო
პილარ მონტენეგრო (Pilar Montenegro; დ., მეხიკო, მექსიკა) — მექსიკელი მომღერალი და მსახიობი.
ბიოგრაფია
10 წლის ასაკში მიიღო მონაწილეობა მიიღო ტელესერიალში Juguemos A Cantar. 1989 წელს შეუერთდა ჯგუფს „Garibaldi“-ს. 90-იანი წლების შუა წლებამდე იგი მონაწილეობდა საპნის ოპერებში და ამავდროულად ზრუნავდა სოლო კარიერისთვის. 1996 წელს გამოვიდა მისი სადებიუტო ალბომი Son del Corazón.
2001 წელს იგი კვლავ გამოჩნდა სცენაზე თავის მეუღლე ხორხე რეინოსოსთან ერთად და გამოსცა მეორე ალბომი Desahogo.
სქოლიო
კატეგორია:მექსიკელი მომღერლები კატეგორია:მექსიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:დაბადებული 31 მაისი
იულიან ლენსკი
იულიან ლენსკი (დ. 8 იანვარი, 1889 — გ. 21 სექტემბერი, 1937) — პოლონელი პოლიტიკოსი, კომუნისტი.
ბიოგრაფია
1905 წლიდან იყო პოლონეთის სამეფოს და ლიტვის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 1910 წელს აირჩიეს სოციალისტური ახალგაზრდობის კავშირის თავმჯდომარედ. იყო რსდმპ VI (ბოლშევიკთა) ყრილობის მონაწილე. 1917 წელს იყო სამხედრო-რევოლუციური კომიტეტის კომისარი, 1919 წლის ივნისიდან ნოემბრამდე იყო პოლონეთის საქმეთა კომისარი, 1919 წელს იყო ლიტვა-ბელორუსის საბჭოთა რესპუბლიკის განათლების კომისარი. იყო პოლონეთის კომუნისტური პარტიის II, IV da VI ყრილობების დელეგატი. 19124 წელს მუშაობდა საფრანგეთის კომპარტიაში, იყო „იუმანიტეს“ რედაქტორი. 1924 წლიდან იყო პოლონეთის კომუნისტური პარტიის პოლიტბიუროს წევრი, ხოლო 1929 წლიდან გენერალური მდივანი.
შაღიკი
შაღიკი (Շաղիկ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 119 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 238 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 0.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
მოლაგიულარი
მოლაგიულარი (Mollagüllər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	 1 252 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
სოლომონ დავითიშვილი
სოლომონ შანშეს ძე დავითიშვილი (ბაგრატიონ-დავითიშვილი) — თავადი, XIX საუკუნის დასაწყისის ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე.
ხელთუბანელი ბაგრატიონ-დავითიშვილების სახლის წევრი. რუსეთის მიერ ქართლ-კახეთის ანექსიის შემდეგ (1801) იყო ახალი რეჟიმის ოპოზიციაში. 1803 წელს თეიმურაზ ბატონიშვილთან ერთად გაიქცა ირანში, შემდეგ წერილები მიჰქონდა შაჰის კარს და ირანში მყოფ ალექსანდრე ბატონიშვილს, იმერეთის მეფე სოლომონ II-ს და საქართველოში დარჩენილ ბატონიშვილებს შორის. 1804 წელს რუსეთის ხელისუფლებამ დააპატიმრა. 1806 წელს თავდებით გაათავისუფლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი თავადები კატეგორია:XIX საუკუნის ქართველი პოლიტიკოსები
თელავის ეკლესია (სომხური სასაფლაო)
თელავის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თელავში დგას ე. წ. სომხების სასაფლაოზე თარიღდება XIX საუკუნით.
შალვა დავითაშვილი (კომპოზიტორი)
შალვა გრიგოლის ძე დავითაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1934, თელავი, — გ. 1 ნოემბერი, 2011, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1983), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2010).
თელავის ეკლესია (სომხური სასაფლაო)
გამონაკლისი მხოლოდ დასავლეთის სარკმელია ეს უკანასკნელი ნახევარწრიული თაღითა დასრულებული და დანარჩენი სარკმელებისგან განსხვავებით, სათაური არ გააჩნია გრძივ ფასადებზე ექვს-ექვსი თაღია გამოყვანილი განივ ფასადებზე კი ხუთ-ხუთი ოთხივე ფასადზე განაპირა თაღები ოდნავ დაბალია და გაცილებით უფრო ვიწრო, ვიდრე დანარჩენები მათი არე სრულიად სადა დანარჩენი თაღების ცენტრში კი, შიდა აღნაგობის შესაბამისად კარ-სარკმელთა ღიობებია განლაგებული გრძივი ფასადების აღმოსავლეთ თაღებში სათაურით მორთული თითო ცრუ სარკმელია სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადებზე, ყველა სარკმლის თავზე თითო შეღრმავებული რომბია რომბია. თითო მსგავსი რომბია გამოყვანილი ოდნავ ზემოთაც თაღებს შორის სამივე შესასვლელის თავზე მოზდილი ჯვრის გამოსახულებაა. აღმოსავლეთ ფასადზე ფრონტონის ძირის დონეზე გამოსახულია შეღრმავებული საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი, წითლად შეღებილი სამი ჯვარი რომელთა შორის შუა ოდნავ მოზრდილია მსგავსი სამი, ოღოდნ თანაბარი ზომის ჯვარია გამოსახული დასავლეთ ფრონტონზეც მათგან ორი სარკმლის გვერდებზეა ერთი მის თავზე ამავე ფასადის ქვედა ნაწილში, გვერდით თაღებში სიბრტყის შეღრმავებით გამოყვანილი მუზარდისებრი თაღით დასრულებული თითო ნიშაა. კედლები დასრულებულია ლეკალური აგურებით ნაწყობი პროფილირებული ლავგარდნით ეკლესია გადახურულია ღარისებრი კრამიტით. ეკლესიის დასავლეთ კედელზე დადგმულია ექვსწახნაგა, ექვსი თაღით გახსნილი სამრეკლო რომელსაც პირამიდისებრი სახურავი ხურავს.
შალვა დავითაშვილი (კომპოზიტორი)
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საკომპოზიტორო ფაკულტეტი (1962, ხელმძღვანელი პროფ. ალექსი მაჭავარიანი). 1961-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1966–1968 წლებში იყო ახალქალაქის სამუსიკო სკოლის დირექტორი, 1969 წლიდან — თბილისის II სამუსიკო სასწავლებლის პედაგოგი (თეორიული დისციპლინები, კომპოზიცია), 1993–2011 წლებში — თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის მუზეუმის დირექტორი. ძირითადი ნაწარმოებებია: 2 ბალეტი — „ვეფხი და მოყმე“ (1978, დაიდგა ქუთაისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში), „ზვიადაური“ (1985, დაიდგა იქვე), 2 სიმფონია — „უშბა“ (1963, 1991), 3 სიმფონიური პოემა — „ვეფხი და მოყმე“ (1960), „9 აპრილი“ (1992), „დავით აღმაშენებელი“ (1994), კლარნეტისა (4) და ფლეიტის კონცერტები (1981–2001), 3 კანტატა, ვოკალურ-სიმფონიური ციკლები ილია ჭავჭავაძისა და ვაჟა-ფშაველას ლექსებზე (1992–1995), რომანსები ქართველი პოეტების ლექსებზე (2002–2008), გუნდები, სიმღერები, მუსიკა სპექტაკლების, დოკუმენტური და თოჯინური ფილმებისათვის და სხვ. დაჯილდოებულია ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემიით (2001).
თელავის ეკლესია (სომხური სასაფლაო)
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შალვა დავითაშვილი (კომპოზიტორი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:თელავში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2010) შ
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 69)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში, ბიძინა ჩოლოყაშვილის ქუჩაზე (№ 69). აგებულია XIX საუკუნეში.
2011-2012 წლებში სახლს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები (პროექტის ავტორი, არქიტექტორი დ. გივიშვილი).
ტონი ბენი
ტონი ბენი (ინგ. Anthony Neil Wedgwood Benn; დ. 3 აპრილი, 1925 — გ. 14 მარტი, 2014) — ბრიტანელი პოლიტიკოსი და მწერალი. 47 წლის განმავლობაში იყო დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის წევრი. ასევე დიდი ბრიტანეთის ლეიბორისტული მთავრობის წევრი ჰაროლდ უილსონისა და ჯეიმზ კალაჰანის კაბინეტებში. თავდაპირველად ბენი ლეიბორისტული პარტიის ზომიერ ფრთას მიეკუთვნებოდა, თუმცა 1980-იანი წლებიდან პარტიის მემარცხენე ფრთაზე გადაინაცვლა და მას შემდეგ დემოკრატიული სოციალიზმის მნიშვნელოვან დამცველად რჩებოდა.
ბენს მამისგან მემკვიდრეობით ერგო არისტოკრატიული ტიტული, რის გამოც იძულებული იყო უარი ეთქვა თემთა პალატის წევრობაზე, თუმცა შეძლო საკუთარი მანდატის შენარჩუნება და არისტოკრატიულ წოდებაზე უარის თქმის მხარდასაჭერ კამპანიაშიც მონაწილეობდა. იყო ფაბიანელთა საზოგადოების აქტიური წევრი და 1964-1965 წლებში საზოგადოების თავმჯდომარე. 1964 წლიდან 1970 წლამდე ტონი ბენი ბრიტანეთის ლეიბორისტულ მთავრობაში ფოსტისა და ტელეგრაფის საქმეთა ხელმძღვანელის, შემდეგ კი ტექნოლოგიათა მინისტრის თანამდებობას იკავებდა.
1974 წელს ლეიბორისტული პარტიის მთავრობაში დაბრუნებიდან იყო წარმოების, შემდეგ კი ენერგეტიკის მინისტრი 1979 წლამდე. 1980-იან წლებში ლეიბორისტული პარტიის ოპოზიციაში ყოფნისას ბენი პარტიის მემარცხენე ფრთის მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი გახლდათ. მისი სახელი უკავშირდება ტერმინ „ბენიტის“ გაჩენას, რაც მემარცხენე პოზიციების მხარდამჭერს აღნიშნავდა. 1988 წელს ბენი პარტიის ლიდერობისთვის კენჭს იყრიდა, თუმცა ნილ კინოკთან დამარცხდა.
ბრიტანეთში ბენს მიიჩნევდნენ „იმ იშვიათ პოლიტიკოსთა შორის, ვინც მთავრობაში დაკავებული პოსტის შემდეგ უფრო მემარცხენე პოზიციებზე გადაინაცვლა, ვიდრე მანამდე იყო.“ საპარლამენტო საქმიანობის დასრულების შემდეგ 2001 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე ბენი ომის წინააღმდეგ შექმნილი კოალიციის პრეზიდენტი პოსტს იკავებდა.
ადრეული ცხოვრება და ოჯახი
ბენი 1925 წლის 3 აპრილს ლონდონში დაიბადა. ჰყავდა ორი ძმა, მაიკლი, რომელიც მეორე მსოფლიო ომში დაიღუპა და დევიდი, რუსეთისა და აღმოსავლეთ ევროპის საქმეთა ექსპერტი. ბენის მამა უილიამ ვეჯვუდ ბენი ლიბერალი პოლიტიკოსი და 1906 წლიდან თემთა პალატის წევრი იყო. 1928 წელს ლეიბორისტულ პარტიას შეუერთდა და 1929-დან 1931 წლამდე ინდოეთის საქმეთა მინისტრის პოზიციასაც იკავებდა რემსი მაკდონალდის ლეიბორისტულ მთავრობაში. 1942 წლიდან უილიამ ბენმა ლორდთა პალატაში გადაინაცვლა და სტანსგეიტის ვიკონტის ტიტული მიიღო.
ბენის დედა, მარგარეტ ვეჯვუდ ბენი, თეოლოგი და ფემინისტი იყო. ითხოვდა ქალთათვის ღვთისმსახურების უფლების მინიჭებას. ტონი ბენზე გავლენა ჰქონდა დედის ქრისტიანულ თეოლოგიურ განათლებას. თავად ბენი თავს ქრისტიანად მიიჩნევდა, და სჯეროდა, რომ თანამედროვე ბრიტანეთისთვის ქრისტიანობის მოძველებულ სწავლებად მიჩნევა შეცდომა იყო, თუმცა ქრისტიანობაში მას ცენტრალურად ქრისტეს სწავლება მიაჩნდა, სადაც, მისი თქმით, მთავარი სოციალური სამართლიანობა იყო. მოგვიანებით ბენი საკუთარ თავს აგნოსტიკოს ქრისტიანად მოიხსენიებდა და ამბობდა, რომ სწამდა „იესოსი როგორც წინასწარმეტყველის და არა ქრისტესი, როგორც ღმერთის“.
პარლამენტის წევრად არჩევა (1950-1960)
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ბენი მცირე ხნით BBC-ის რადიოში მუშაობდა პროდიუსერად. 1950 წელს ის ლეიბორისტული პარტიის საპარლამენტო კანდიდატად აირჩიეს შუალედურ არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. ბენმა მოახერხა არჩევნებში გამარჯვება და 25 წლის ასაკში იმჟამინდელი პარლამენტის ყველაზე ახალგაზრდა წევრი გახდა. ბენი პარლამენტში ბრისტოლის სამხრეთ აღმოსავლეთს წარმოადგენდა.1963 წელს მისი დამხარებით ბრისტოლში ბოიკოტი მოეწყო ბრისტოლის ავტობუსების კომპანიის მიერ შავკანიანთა და აზიელთათვის დაწესებული აკრძალვების წინააღმდეგ. ბოიკოტს მხარი დაუჭირა ლეიბორისტული პარტიის მაშინდელმა ლიდერმა ჰაროლდ უილსონმა.
ევგენი ტრაპიზონელი
წმ. ევგენი ტრაპიზონელი — ქრისტიანობისთვის წამებული და კულტი ტრაპიზონში. ხსენების დღეა 21 იანვარი. ევგენი სხვა ქრისტიან მოწამეებთან — კანდიდუსთან, ვალერიანთან და აქვილასთან — ერთად იმპერატორების დიოკლიტიანესა და მაქსიმიანეს მმართველობის დროს ეწამა. ოთხივე მათგანი თავდაპირველად ტრაპიზონის მთებს აფარებდნენ თავს, მაგრამ ისინი მხედართმთავარმა ლუციუსმა იპოვა, რომელმაც მათი დატყვევება და სიკვდილით დასჯა ბრძანა. ევგენის მიაწერენ „ნაცრისფერ გორაზე“ გამოსახულების განადგურებას, რომელიც ქალაქს გადაჰყურებდა, მოგვიანებით მას მითრატის სახელით იცნობდნენ.
ტონი ბენი
უარი საგვარეულო ტიტულზე
1942 წელს ლორდთა პალატაში ლეიბორისტ დეპუტატთა რიცხვის გაზრდის მიზნით ტონი ბენის მამას ვიკონტის ტიტული მიენიჭა. არისტოკრატიული ტიტული მემკვიდრეობით ბენის უფროს ძმას მაიკლს უნდა რგებოდა, რომელიც სასულიერო კარიერის გაგრძელებას აპირებდა და ტიტულის მიღების წინააღმდეგი არ იყო. თუმცა მაიკლი მეორე მსოფლიო ომში დაიღუპა, რამაც მემკვიდრედ ტონი ბენი აქცია. ბენმა რამდენჯერმე უშედეგოდ სცადა ტიტულზე უარის თქმა.
ევგენი ტრაპიზონელი
მემკვიდრეობა
ტრაპიზონის იმპერიის კომნენოსმა მმართველებმა წმინდანი ქვეყნის მფარველად გამოაცხადეს. ადგილობრივთა რწმენით, მის სახელთან დაკავშირებული სასწაულები 1224 წელს ტრაპიზონს ეხმარებოდა თურქ-სელჩუკებისგან ქალაქის დაცვაში. მას ხშირად გამოსახავდნენ ტრაპიზონის მონეტებზეც. ტრაპიზონის გარეთ მის სახელზე კულტი და პილიგრიმობა არ განვითარებულა. XIV საუკუნეში ტრაპიზონის მიტროპოლიტმა იოანე ლაზაროპულოსმა იოსების სახელით, წმინდანი ევგენიოსის სასწაულები შეაგროვა და ერთ წიგნად შეკრა. მის სახელზე ტრაპიზონში არსებობდა მონასტერი.
ტონი ბენი
უარი საგვარეულო ტიტულზე
1960 წელს ბენის მამა გარდაიცვალა და ავტომატურად ბენი სტანსგეიტის ვიკონტი გახდა, რაც თემთა პალატის წევრობის უფლებას აღარ აძლევდა. 1961 წელს ბრისტოლის სამხრეთ აღმოსავლეთის საარჩევნო ოლქში შუალედური არჩევნები დაინიშნა ბენის შემცვლელის ასარჩევად. მიუხედავად იმისა, რომ ბენს თემთა პალატის დეპუტატად არჩევის უფლება არ ჰქონდა, მან მაინც იყარა კენჭი. ბენმა შუალედურ არჩევნებში გაიმარჯვა, თუმცა საარჩევნო კომისიამ, იმის გათვალისწინებით, რომ ამომრჩევლებმა იცოდნენ, ბენს თემთა პალატის წვერობის უფლება არ ჰქონდა, გამარჯვებულად კონსერვატიული პარტიის მეორე ადგილზე გასული კანდიდატი მალკოლმ სენტ კლერი გამოაცხადა, რომელიც თავის მხრივ ასევე ელოდა არისტოკრატიული ტიტულის მიღებას.
ევგენი ტრაპიზონელი
სქოლიო
კატეგორია:წმინდანები კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერია
ტონი ბენი
უარი საგვარეულო ტიტულზე
ბენმა ტიტულზე უარის თქმის უფლებისთვის 1961 წლის მერეც გააგრძელა ბრძოლა. ვინაიდან იმჟამად მთავრობაში მყოფ კონსერვატიულ პარტიაშიც იყვნენ ისეთი დეპუტატები, ვინც ბენის მსგავსად ტიტულის შთამომავლობით მიღების შემთხვევაში თემთა პალატის წევრობის უფლებას დაკარგავდნენ, კონსერვატიულმა მთავრობამ კანონი შეცვალა. 1963 წლის 31 ივლისიდან საგვარეულო ტიტულის მქონე პირებს უფლება ეძლეოდათ მასზე უარი ეთქვათ. იმავე დღეს ტონი ბენი გახდა პირველი, ვინც არისტოკრატიულ ტიტულზე უარი თქვა. სენტ კლერმა არჩევნებამდე დადებული პირობა შეასრულა, თავად დათანხმდა ტიტულის მიღებას, რითიც შესაძლებელი გახდა კიდევ ერთი შუალედური არჩევნები დანიშნულიყო(სხვაგვარად სენტ კლერს ვადის ამოწურვამდე მანდატზე უარის თქმის უფლება არ ჰქონდა). 1963 წლის 20 აგვისტოს ტონი ბენმა შუალედურ არჩევნებში გაიმარჯვა და თემთა პალატაში დაბრუნდა.
მთავრობაში 1964-1970
1964 წლიდან ტონი ბენი ჰაროლდ უილსონის ლეიბორისტული მთავრობის წევრი იყო. თავდაპირველად მას ფოსტისა და ტელეგრაფის საქმეთა ხელმძღვანელის თანამდებობა ეკავა, რაც მინისტრის სტატუსთან იყო გათანაბრებული. მისი თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდში აშენდა საფოსტო კოშკი, იმხანად ბრიტანეთის ყველაზე მაღალი შენობა. ბენი ასევე გამოვიდა საფოსტო მარკებიდან მონარქის ფოტოს გაქრობის ინიციატივით, რასაც პირადად დედოფალი შეეწინააღმდეგა. გადაწყდა მხოლოდ გამოსახულების ზომაში შემცირება და მისი სილუეტის სახით დატანა. 1966 წლიდან ბენი ტექნოლოგიათა მინისტრის პოსტს იკავებდა, რა პერიოდშიც პასუხისმგებელი იყო კონკორდის განვითარებაზე.
1970 წლის წინასაარჩევნო კამპანიისას ბენმა მკაცრად გააკრიტიკა კონსერვატიული პარტიის დეპუტატის ენოქ პაუელის მიერ ორი წლით ადრე კონსერვატიული ასოციაციის შეხვედრაზე წარმოთქმული ცნობილი სიტყვა, რომელიც „სისხლის მდინარეთა“ სახელითაა ცნობილი და ბრიტანეთში ფერადკანიანთა მიგრაციის შეწყვეტასა და მათ დეპორტაციას ითხოვდა. მიუხედავად ჰაროლდ უილსონის მოთხოვნისა, ლეიბორისტები პაუელის გამოსვლას არ შეხებოდნენ, ბენმა საჯაროდ განაცხადა:
„დროშა რასიალიზმისა, რომელიც ახლახან ვულვერჰემპტონში აღიმართა, ძალიან ჰგავს 25 წლის წინ დაჰაუსა და ბელზენში მოფრიალე დროშას. თუ ამ ბინძური და აღმაშფოთებელი რასიალისტური პროპაგანდის წინააღმდეგ ახლავე არ ავიმაღლებთ ხმას, ამ სიძულვილის მიღმა მდგარი ძალები პირველ გამარჯვებას იზეიმებენ და ახალი შეტევისთვის დაიწყებენ მზადებას. …ენოქ პაუელი კონსერვატიული პარტიის რეალურ ლიდერად იქცა. მას მეტად მტკიცე ხასიათი აღმოაჩნდა, ვიდრე ბატონ ჰითს[კონსერვატიული პარტიის იმჟამინდელი თავმჯდომარე]. ის იმას ამბობს რასაც ფიქრობ. ბატონი ჰითი ასე არ იქცევა. პაუელის რეალური გავლენის მტკიცებულებად ისიც გამოდგება, რომ ბატონი ჰითი მის საჯაროდ გაკრიტიკებას ვერასდროს ბედავს, მაშინაც კი, როცა ისეთ რამეებს ამბობს, რაც ჭეშმარიტ კონსერვატორებსაც კი აღაშფოთებთ.“
ლეიბორისტები 1970 წლის საპარლამენტო არჩევნებში დამარცხდნენ, თუმცა მთავრობაში მოსული ედვარდ ჰითის კონსერვატიული მთავრობის მიერ ევროპის ეკონომიკურ თანამეგობრობაში შესვლის ინიციატივამ მემარცხენე ევროსკეპტიციზმის აღმავლობა გამოიწვია. ბენი ინიციატივის წინააღმდეგ გამოვიდა და მხარი დაუჭირა გადაწყვეტილების მიღებამდე ბრიტანეთში რეფერენდუმის გამართვას.
ლოპატნა
ლოპატნა (Lopatna) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 502 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორჰეის რაიონის სოფლები
ტონი ბენი
მთავრობაში 1964-1970
1970-იანი წლების დასაწყისში ბენმა საჯაროდ დაიცვა მარქსიზმი: „კომუნისტური პარტიის მანიფესტსა და მარქსისტული ფილოსოფიას ბრიტანეთში ლეიბორისტულ მოძრაობასა და ბრიტანეთის ლეიბორისტულ პარტიაზე ყოველთვის ჰქონდა გავლენა, გააღრმავა რა ჩვენი ცოდნა და გაამდიდრა ჩვენი აზროვნება. მარქსისტული ფილოსოფიის გარეშე ლეიბორისტული პარტიის მშენებლობა ისეთივე წარმოუდგენელი და არასერიოზული იქნებოდა, როგორი წარმოუდგენელიცაა ასტრონომიის, ანთროპოლოგიისა და ფსიქოლოგიის საუნივერსიტეტო ფაკულტეტების განვითარება, კოპერნიკის, დარვინისა და ფროიდის კვლევების გარეშე.“
მთავრობაში 1974-1979
1974 წლის ლეიბორისტულ მთავრობაში ტონი ბენი ჯერ ინდუსტრიის მინისტრის პოსტს იკავებდა, 1975 წლიდან კი ენერგეტიკის მინისტრი გახდა. იმავე წელს ლეიბორისტულმა მთავრობამ დიდი ბრიტანეთის ევროპის ეკონომიკურ თანამეგობრობაში დარჩენის საკითხზე რეფერენდუმი ჩაატარა, სადაც ბენი აქტიურად უჭერდა მხარს თანამეგობრობიდან გამოსვლას, თუმცა დამარცხდა. მოგვიანებით, 1977 წელს, ბენი თავის დღიურში წერდა, რომ თანამეგობრობა და ევროპული საერთო ბაზარი მისი ბიუროკრატიულობისა და ცენტრალიზაციის გამო ეზიზღებოდა: „...პოლიტიკური დისკუსია საერთოდ არ მიმდინარეობს და მინისტრებს ბიუროკრატები მართავენ... ცხადია მის სათავეში გერმანიაა. ბრიტანეთის გარდა ყველა წევრი გერმანიის მიერაა ოკუპირებული და ყველას ერთნაირი დამოკიდებულება აქვს გერმანიის მიმართ: ერთი მხრივ სიძულვილი მეორე მხრივ კი მაამებლური მორჩილება.“
1976წლის მარტში ჰაროლდ უილსონი პარტიის თავმჯდომარის პოსტიდან გადადგა. უილსონის მთავრობის დაღმასვლის მიზეზად ბენი მოგვიანებით მსოფლიო კაპიტალის, კონკრეტულად კი საერთაშორისო სავალუტო ფონდის მიერ დაწესებულ შეზღუდვებს ასახელებდა. უილსონის წასვლის მერე ბენი ახალი თავმჯდომარის არჩევნებში იღებდა მონაწილეობას, სადაც პირველ ტურში ექვს კანდიდატს შორის ხმების 11.8%-ით მეოთხე ადგილზე გავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ მომდევნო ტურებში ბენი მომავალი პრემიერის ჯეიმზ კალაჰანის კონკურენტს უჭერდა მხარს, კალაჰანმა ბენი ენერგეტიკის მინისტრად დატოვა.
1976 წლის აპრილში ბრიტანული გირვანქა-სტერლინგის კრიზისის პერიოდში ფინანსთა მინისტრი დენის ჰილი საერთაშორისო სავალუტო ფონდისგან ვალის აღების ინიციატივით გამოვიდა. იმ ვარაუდით, რომ საერთაშორისო სავალუტო ფონდი ვალის სანაცვლოდ დიდი ბრიტანეთისგან საყოველთაო კეთილდღეობის სახელმწიფო პროგრამების შეზღუდვას მოითხოვდა, ბენი ამ გეგმის წინააღმდეგ გამოვიდა და საჯაროდ წამოიწყო დისკუსია 1931 წელს ლეიბორისტების მიერ დაშვებული იმავე შეცდომის შესახებ, როცა რემსი მაკდონალდის მთავრობის მიერ ამერიკული ბანკებისგან ვალის მიღების მიზნით უმუშევრობის შემწეობის შემცირებას, პარტიაში განხეთქილება მოყვა, რის გამოც ლეიბორისტებს კონსერვატორებთან და ლიბერალებთან ერთად მოუწიათ ახალი მთავრობის ფორმირება.
კალაჰანმა ბენს და მის თანამოაზრეებს ალტერნატიული ეკონომიკური სტრატეგიის შემუშავების უფლება მისცა. მათი სტრატეგია უფრო თვითკმარ ეკონომიკასა და საგარეო ვალებზე ნაკლებ დამოკიდებულებას ითვალისწინებდა, თუმცა კაბინეტმა გეგმაზე უარი თქვა, იმ მიზეზით, რომ ამგვარი სტრატეგიით ბრიტანული ეკონომიკა საალყო მდგომარეობაში აღმოჩნდებოდა. მოგვიანებით ბენი აღნიშნავდა: „ჩემი მხრიდან ვიტყვი, რომ მათი გეგმაც ალყაში აქცევდა ჩვენს ეკონომიკას. სხვაობა ჩვენს გეგმებს შორის ის იყო, რომ ისინი ციხესიმაგრის კედლებს შიგნით ბანკირებს აქცევდნენ, კედლებს მიღმა კი ჩვენს მხარდამჭერებს ტოვებდნენ, მაშინ როცა ჩემი სტრატეგია პირიქით, ჩვენს მხარდამჭერებს დაიცავდა, ბანკირებს კი გარეთ დატოვებდა“. 1978-1979 წლების ზამთრის გაფიცვებს ბენი სწორედ სოციალისტურ პოლიტიკაზე უარის თქმას აბრალებდა.
გადასვლა პარტიის მემარცხენე ფრთაზე
ბენი თავის დღიურებში აღნიშნავდა, რომ თავდაპირველად ლეიბორისტულ პარტიაში ზომიერ პოზიციებზე იდგა, თუმცა 1970-იანი წლების ბოლოსთვის მისი ხედვები უკვე რადიკალურად მემარცხენე ხედვებს ემთხვეოდა. ბენის თქმით, ეს გადანაცვლება 1964-1970 წლებში მისი მინისტრობის პერიოდში მიღებულმა შემდეგმა ოთხმა გაკვეთილმა განაპირობა:
ინდუსტრიალისტებისა და ბანკირების ძალაუფლებაზე საუბრისას ბენი წერდა:
„მათთან შედარებით პროფ-კავშირების მიერ განხორციელებული ზეწოლა თითქმის უმნიშვნელოა, რაც 1976 წელს გამოაშკარავდა, როცა საერთაშორისო სავალუტო ფონდის მოთხოვნით საჯარო ხარჯები შემცირდა. ...ამ ოთხმა გაკვეთილმა მასწავლა, რომ პარლამენტის წევრები და მათი ამომრჩევლები დიდ ბრიტანეთს მხოლოდ გარეგნულად მართავენ. საპარლამენტო დემოკრატია, სინამდვილეში, სხვა არაფერია თუ არა უზრუნველყოფა მმართველი გუნდის პერიოდული ცვალებადობისა, რომელსაც უფლება ეძლევა მართოს სისტემა, რომელიც არსებითად ხელუხლებელი და უცვლელი რჩება. ბრიტანელ ხალხს საკუთარი თავისთვის რომ დაესვა კითხვა, ამ პოლიტიკურ სისტემაში რეალურად რა ძალაუფლებას ფლობს, ეს ძალაუფლება იმდენად პატარა აღმოჩნდებოდა, რომ გაოცდებოდა და შეიძლება სულ მალე ახალი ჩარტისტული მოძრაობის დაბადებაც გვენახა, რომელიც მარტივად მოიკრებდა ძალებს.“
ბენის თვალთახედვა აერთიანებდა სინდიკალიზმს, სახელმწიფო დაგეგმვის ელემენტების საჭიროებას ეროვნული კონკურენტუნარიანობის შესანარჩუნებლად, დემოკრატიის განვითარებას ლეიბორისტული პარტიის შიდა სტრუქტურებში და პარტიის ლიდერთა მხრიდან პარტიის ყრილობებზე მიღებული გადაწყვეტილებების მიყოლასა და პატივისცემას.
ბენს ამ ხედვების გამო პრესა ხშირად აკრიტიკებდა, მისი ოპონენტები, აცხადებდნენ, რომ ბენის მიერ მართული ლეიბორისტული პარტია ბრიტანეთს აღმოსავლეთ ევროპის მსგავს სახელმწიფო სოციალიზმად გადააქცევდა, ედუარდ ჰითი კი მას „კომისარ ბენად“ მოიხსენიებდა. მიუხედავად ამისა ბენი და მისი ხედვები ლეიბორისტთა ამომრჩევლებში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. ამ პერიოდს ბრიტანულ პოლიტიკაში ბენის რადიკალური ხედვების აღსაწერად ტერმინი „ბენიზმი“ დამკვიდრდა, ამ იდეების მხარდამჭერს კი „ბენიტად“ მოიხსენიებდნენ.
ოპოზიციაში 1979 – 1997
ლეიბორისტულმა პარტიამ 1979 წლის საპარლამენტო არჩევნები წააგო. 1980 წელს პარტიის ლიდერის ჯეიმზ კალაჰანის გადადგომამდე და ახალი ლიდერის მაიკლ ფუტის არჩევამდე, პარტიის ყრილობაზე გამოსვლისას ბენმა პარტიას მოკლედ წარუდგინა, თუ მისი ხედვით, რა უნდა გაეკეთებინათ მთავრობაში მოსულ ლეიბორისტებს: რამდენიმე დღეში ლეიბორისტული პარტია დაიბრუნებდა ძალაუფლებას საწარმოთა ნაციონალიზაციისთვის, კაპიტალის კონტროლისა და ინდუსტრიული დემოკრატიის გასატარებლად. რამდენიმე კვირაში ბრიუსელისთვის გადაცემული ყველა ძალაუფლება ვესტმინსტერს დაუბრუნდებოდა, გაუქმდებოდა ლორდთა პალატა.
1981 წელს ლეიბორისტების მემარცხენე მილიტარისტულ პოზიციებზე გადანაცვლების მიზეზით, პარტია ოთხმა მემარჯვენედ განწყობილმა წევრმა დატოვა ახალი სოციალ-დემოკრატიული პარტიის შესაქმნელად. პარტიას ლეიბორისტთა 28 დეპუტატი შეუერთდა. ბენმა ე.წ. „ოთხთა ბანდა“ გააკრიტიკა და თქვა, რომ „უკანასკნელი 25 წლის განმავლობაში, ბრიტანეთს უკვე მართავდნენ სოციალ-დემოკრატიული მთავრობები“. 1981 წელს ბენი პარტიის თავმჯდომარის მოადგილის არჩევნებში იღებდა მონაწილეობას სადაც ნახევარი პროცენტით დამარცხდა იმჟამინდელ მოადგილესთან დენის ჰილისთან. ნილ კინოკისა და სხვა უფრო სუსტად გამოკვეთილ მემარცხენე პოზიციებზე მდგომი დეპუტატების გადაწყვეტილებამ თავი შეეკავებინათ ხმის მიცემისგან, მოგვიანებით პარტიის მკაცრად მემარცხენე და უფრო სუსტად მემარცხენე ჯგუფებს შორის განხეთქილება გამოიწვია.
1982 წელს არგენტინის ფოლკლენდის კუნძულებზე შეჭრის შემდეგ, ბენი მხარს უჭერდა დავის გაეროს დახმარებით გადაჭრას და ეწინააღმდეგებოდა კუნძულებზე ბრიტანული არმიის გაგზავნას. თუმცა მარგარეტ ტეტჩერის კონსერვატიულმა მთავრობამ, ბრიტანული სამხედრო ძალები კუნძულზე მაინც გადასხა და ფოლკლენდის ომის შედეგად კუნძულები დაიბრუნა. ბენმა პარლამენტში მთავრობისგან „არასაჭირო“ ომის შედეგად მიყენებული ადამიანური და ფინანსური ზარალის სრული ანალიზი მოითხოვა.
1983 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ საარჩევნო ოლქების საზღვრების ცვლილებისას ბრისტოლის სამხრეთ აღმოსავლეთის საარჩევნო ოლქი, რომელსაც ბენი წარმოადგენდა, გაუქმდა. პარტიაში მას შოტლანდიაში არსებულ პრო-ლეიბორისტულად განწყობილ ოლქში შესთავაზეს კენჭისყრა, თუმცა ბენმა უარი თქვა და კენჭი ბრისტოლის სამხრეთში იყარა, სადაც კონსერვატორ მეტოქესთან დამარცხდა. არჩევნებში დამარცხდა მთლიანად ლეიბორისტული პარტიაც, რის გამოც მაიკლ ფუტი თავმჯდომარის პოსტიდან გადადგა, თუმცა ვინაიდან ბენი პარლამენტის წევრი აღარ იყო, მას თავმჯდომარის პოსტზე კენჭისყრის უფლება არ ჰქონდა, რამაც სხვა მემარცხენე კანდიდატს, ნილ კინოკს მისცა ხელი და არჩევნებში სწორედ მან გაიმარჯვა.
ბენი პარლამენტში 1984 წელს ჩესტერფილდში გამართულ შუალედურ არჩევნებზე მოპოვებული გამარჯვების შედეგად დაბრუნდა. ვინაიდან ჩესტერფილდი მაღაროელთა ქალაქი იყო, ბენი აქტიურად უჭერდა მხარ 1984-1985 წლებში მაღაროელთა გაფიცვებს. 1985 წლის ივნისში გაფიცვების წარუმატებლად დასრულების შემდეგ, ბენი პარლამენტში გაფიცვების პერიოდში დაკავებულ მაღაროელთათვის ამნისტიის ინიციატივით გამოვიდა.
1988 წელს, მას მერე რაც ერთი წლით ადრე ლეიბორისტული პარტია ზედიზედ მესამედ დამარცხდა საპარლამენტო არჩევნებში, ბენი პარტიის თავმჯდომარის პოსტზე იყრიდა კენჭს, თუმცა პირველ ტურში ხმათა მხოლოდ 11 პროცენტი დააგროვა და დამარცხდა. სპარსეთის ყურის ომის მიმდინარეობისას ბენი პირდად ჩავიდა ბაღდადში, რათა სადამ ჰუსეინი აყვანილი ტყვეების გათავისუფლებაში დაერწმუნებინა.
1991 წელს ბენი პარლამენტში გამოვიდა მონარქიის გაუქმებისა და დიდი ბრიტანეთის „დემოკრატიულ, ფედერალურ და სეკულარულ“ რესპუბლიკად გადაქცევის ინიციატივით, რომელსაც დაწერილი კონსტიტუცია ექნებოდა. 2001 წლამდე, ბენის პარლამენტიდან წასვლამდე, საკითხი რამდენჯერმე განიხილეს, თუმცა მეორე მოსმენაზე არც ერთხელ არ დამდგარა.
პარლამენტიდან წასვლამდე 1997-2001
1997 წელს ლეიბორისტულმა პარტიამ ტონი ბლერის მეთაურობით საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვება მოახერხა და კონსერვატიული პარტიის 18 წლიანი მმართველობა დაასრულა. მიუხედავად იმისა, რომ ბენი მოგვიანებით აკრიტიკებდა ბლერის მიერ შემოტანლი „ახალი ლეიბორისტების“ იდეას და მას „კონსერვატიულ იდეას“ უწოდებდა, როგორც დღიურებში აღნიშნავდა, ის თავდაპირველად მაინც უფრო კეთილგანწყობილი იყო ბლერის მიმართ და  მიესალმებოდა მთავრობის ცვლილებას. ბენი მხარს უჭერდა მინიმალური ხელფასის შემოღებას და მიესალმებოდა ჩრდილოეთ ირლანდიაში მოვლენათა სტაბილიზაციას. ასევე მხარს უჭერდა საჯარო უწყებებისთვის დაფინანსების გაზრდას, თუმცა ხვდებოდა, რომ ეს პრივატიზაციის საფარქვეშ ხდებოდა. საბოლოო ჯამში ბენი ახალ ლეიბორიზმს მაინც უარყოფითად აფასებდა და მიაჩნდა, რომ ახალმა გზამ ლეიბორისტული პარტია თავისი ისტორიული განვითარების გზას დააშორა და პროფკავშირული მოძრაობებს მოწყვიტა.
ბენი პარლამენტში მიმდინარე განხილვებისას მტკიცედ ეწინააღმდეგებოდა 1998 წლის ერაყის დაბომბვას, მიაჩნდა რა ეს ამორალურ ქმედებად და ამბობდა: „განა არაბებს არ ეშინიათ? განა ერაყში არ ეშინიათ? განა არაბი და ერაყელი ქალები არ ტირიან, როცა შვილებს კარგავენ? პარლამენტის თითოეული წევრი ვინც დღეს ხმას მისცემს მთავრობის გადაწყვეტილების სასარგებლოდ, სრულიად გააზრებულად აიღებს პასუხისმგებლობას უდანაშაულო ადამიანების სიკვდილზე, თუკი ამ ყველაფერს ომი მოყვება“.
პარლამენტიდან წასვლა და ბოლო წლები 2001-2014
2001 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ ბენმა გადაწყვიტა კენჭი აღარ ეყარა და განაცხადა, რომ „პარალმენტს ტოვებდა, რათა პოლიტიკისთვის მეტი დრო დაეთმო“. პარალმენტიდან წასვლიდან მალევე ბენი „ომის საწინააღმდეგო კოალიციის“(Stop the War Coalition) პრეზიდენტი გახდა. 2004 და 2008 წლებში ის ხელახლა აირჩიეს ამ პოსტზე. ბრიტანეთში ბენი ავღანეთსა და ერაყში წარმოებული ომების ერთ-ერთ ყველაზე აქტიური ოპონენტად იქცა, პირადად გამოვიდა სიტყვით 2003 წელს ლონდონში ორგანიზებულ 750 000-იან საპროტესტო აქციაზე იმავე წელს, კიდევ ერთხელ გაემგზავრა ბაღდადში სადამ ჰუსეინთან შესახვედრად, ვისთანაც ინტერვიუ ჩაწერა.
ბენი აქტიურად იყენებდა სხვადასხვა პლატფორმებს საკუთარი იდეების საჯაროდ გასაჟღერებლად. გამოდიოდა სხვადასხვა ტელე და რადიო შოუებში მომხსენებლად, მოგზაურობდა ბრიტანეთში და მართავდა საჯარო გამოსვლებსა და შოუებს. 2002 წელს გლასტონბერის ცნობილ მუსიკალურ ფესტივალზე გახსნა „მემარცხენე მინდორის“ სცენა, საიდანაც ყოველწლიურად მიმართავდა მსმენელებს.
2005 წელს მე-5 არხზე მიმდინარე პროგრამაში გაუძღვა გადაცემას დემოკრატიის შესახებ, სადაც წარმოადგინა დემოკრატიის მემარცხენე ხედვა. ბენი აღნიშნავდა, რომ სულ უფრო მზარდად გლობალიზებულ მსოფლიოში სოციალური დემოკრატიის ფასეულობები ძლიერი საერთაშორისო ორგანიზაციების მხრიდან საფრთხის ქვეშ იყო ვინაიდან საერთაშორისო სავალუტო ფონდი, მსოფლიო ბანკი და ევროკომისია წარმოადგენდნენ იმ ინსტიტუციებს, რომლებსაც სახალხოდ არ ირჩევდნენ და არ იყვნენ ანგარიშვალდებული იმ ადამიანების მიმართ, ვისზეც ისინი ახდენდნენ გავლენას.
2007 წლის ლეიბორისტული პარტიის თავმჯდომარის არჩევნებზე ბენი ტრადიციულ მემარცხენე პოზიციებზე მდგომ ჯონ მაკდონელს უჭერდა მხარს. იმავე წელს ბენმა მთავრობას მოუწოდა, სანამ ლისაბონის ხელშეკრულებას მოაწერდა ხელს, ჯერ რეფერენდუმი გაემართა. 2007 წლის ოქტომბერში, როცა შესაძლო ვადამდელ არჩევნებზე მიდიოდა მსჯელობა, 82 წლის ბენმა მზაობა გამოთქვა პარლამენტში დაბრუნებულიყო და ლეიბორისტულ პარტიას საკუთარი თავი შესთავაზა დეპუტატობის კანდიდატად. თუმცა 2007 წელს ვადამდელი არჩევნები არ დანიშნულა, 2010 წლის არჩევნებში კი ბენს მონაწილეობა აღარ მიუღია.