cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ელის პოლი
ადრეული წლები: არჩევნებში ქალთა ხმის უფლებებისთვის ბრძოლა
შემდგომი მოვლენები მოიცავდა სხეულის დაზიანების კიდევ უფრო მეტ რისკს. 1909 წლის აგვისტოში, გლაზგოში, წმინდა ანდრიას დარბაზში პოლიტიკური შეხვედრის წინ, პოლი ავიდა დარბაზის სახურავზე, რათა მას შეეძლო მიემართა ქვემოთ მყოფი ხალხისთვის. როდესაც პოლიციამ აიძულა ჩამოსულიყო, ხალხი მის ძალისხმევას აღტაცებით შეეგება. მოგვიანებით, როდესაც პოლმა, ბერნსმა და თანამემამულე სუფრაჟეტებმა აქციაზე შესვლა სცადეს, ისინი პოლიციელებმა სცემეს, ამავდროულად კი თანამგრძნობი გამვლელები ცდილობდნენ მათ დაცვას. მას შემდეგ, რაც პოლი და მისი თანამოაზრეები დააკავეს, ხოლო ბრბო შეიკრიბა პოლიციის განყოფილების წინ ქალების გათავისუფლების მოთხოვნით.
სამოქალაქო დამოურჩილებლობა და შიმშილი
ქალთა სოციალურ და პოლიტიკურ კავშირთან ასოცირებისას პოლი შვიდჯერ დააპატიმრეს და სამჯერ კი ციხეში მოიხადა სასჯელი ციხეში ყოფნის დროს მან ისწავლა სამოქალაქო დაუმორჩილებლობის ტაქტიკა ემელინ პანხურსტისგან. ამ ტაქტიკებს შორის მთავარი იყო დაპატიმრებისას პოლიტპატიმრად თავის გამოცხადება. ეს არამხოლოდ საზოგადოებისთვის მესიჯის გასაგზავნი საშუალება იყო, არამედ შესაძლებელი იყო მიეღო ხელშესაღები სარგებელი საკუთარი თავის პოლიტიკურ პატიმრად ცნობის შედეგად. ევროპის ბევრ ქვეყანაში, მათ შორის ინგლისში, პოლიტპატიმრებს მიენიჭათ სპეციალური სტატუსი. კერძოდ: „დაპატიმრებისთანავე არ ჩხრეკდნენ, არ აბინავებდნენ დანარჩენ პატიმრებთან, არ მოეთხოვებოდათ ციხის სამოსის ტარება და არ იკვებებოდნენ იძულებით, თუ. ისინი შიმშილობას გამოაცხადებდნენ."მ იუხედავად იმისა, რომ დაპატიმრებულ ხუფრეჟეტებს ხშირად არ ენიჭებოდათ პოლიტპატიმრის სტატუსი, სამოქალაქო დაუმორჩილებლობის ამ ფორმამ დიდი გავლენა მოახდინა WSPU-სთვის. მაგალითად, ლონდონში დაპატიმრების დროს (პოლიტპატიმრის სტატუსის უარყოფის შემდეგ), პოლმა უარი თქვა პატიმრის ტანსაცმლის ჩაცმაზე. მას შემდეგ, რაც ციხის მატრონები იძულებით აცმევდნენ, მათ დახმარება სთხოვეს კაც მცველებს. ამ შოკისმომგვრელად არასათანადო აქტმა დიდი გავლენა მოახდინა საზოგადოებაზე და ასევე საარჩევნო უფლების მოძრაობის მოთხოვნაზე.
სუფრაჟეტების მიერ გამოცხადებული სამოქალაქო დაუმორჩილებლობის კიდევ ერთი პოპულარული ტაქტიკა იყო შიმშილობა. WSPU-სთან დაკავშირებული პირველი შიმშილობა ჩაატარა მოქანდაკე მარიონ უოლას დანლოპმა 1909 წლის ივნისში. ამ ხერხს ფართოდ იყენებდნენ WSPU წევრების მიერ არასათანადო მოპყრობის გასაჯაროებისა და ციხისგან სწრაფი გათავისუფლების ეფექტურობის გამო. საჭმელზე უარის თქმამ ხელი შეუწყო პოლის ვადაზე ადრე გათავისუფლებას მისი პირველი ორი დაპატიმრების დროს. თუმცა, მესამე ჯერზე ციხეში ყოფნის დროს, ზედამხედველმა უბრძანა დღეში ორჯერ იძულებითი ეკვება, რათა პოლი საკმარისად ძლიერი ყოფილიყო, რათა დაესრულებინა მისი ერთთვიანი სასჯელი.
მიუხედავად იმისა, ციხეების წარმომადგენლები ამტკიცებდნენ, რომ პატიმრების იძულებითი კვება მხოლოდ მათ სასარგებლოდ იყო, პოლმა და სხვა ქალებმა ეს პროცესი უარყოფითად და ძალადობრივი გზით აღწერეს. ციხეში ყოფნის ერთი თვის ბოლოს პოლს მძიმე გასტრიტი განუვითარდა. იგი ციხიდან გამოიყვანეს და სასწრაფოდ ექიმთან წაიყვანეს. თუმცა, ამ მოვლენის შემდეგ, მისი ჯანმრთელობა გაუარესდა; მას ხშირად ემართებოდა გაციება და გრიპი, რაც ზოგჯერ საჭიროებდა ჰოსპიტალიზაციას. პოლს WSPU-მ მიანიჭა შიმშილის მედალი "მამაცობისთვის".
ამერიკის შეერთებული შტატები
ლონდონის ბოლო პატიმრობის შემდეგ, პოლ დაბრუნდა შეერთებულ შტატებში 1910 წლის იანვარში, რათა გაეგრძელებინა მკურნალობა და შეემუშავებინა გეგმა საარჩევნო უფლებების მისაღებად. პოლის ქმედბეები ინგლისში კარგად იყო ცნობილი და ამერიკულმა საინფორმაციო მედიამ მალევე დაიწყო მისი ქმედებების თვალყურის დევნება სახლში დაბრუნებისთანავე. მან გამოიყენა ვუდბრუკის სწავლებები, მისი რელიგია და გადაწყვიტა, განეხორციელებინა ერთი მთავარი მიზანი: ქალების თანასწორ მოქალაქებად აღიარება.
პოლ ხელახლა ჩაირიცხა პენსილვანიის უნივერსიტეტში, აგრძელებდა დოქტორის ხარისხს, კვაკერის აუდიტორიის წინაშე ბრიტანულ საარჩევნო უფლების მოძრაობაში მის გამოცდილებაზე ისაუბრა და დაიწყო მუშაობა შეერთებული შტატების ხმის მიცემის უფლების საკითხზე ლოკალურ დონეზე.
დისერტაციის დასრულების შემდეგ, ამერიკელი ქალების ლეგიტიმური უფლებების სიღრმისეული მიმოხილვის შემდეგ, მან მონაწილეობა მიიღო ეროვნული ამერიკელი ქალთა ხმის უფლებათა ასოციაციის (NAWSA) აქციებში და 1910 წლის აპრილში სთხოვეს გამოსულიყო NAWSA-ს ყოველწლიურ კონვენციაზე. ამ დიდი შესაძლებლობის შემდეგ, პოლმა და ბერნსმა შესთავაზეს NAWSA-ს ხელმძღვანელობამ ჩართულიყვნენ კამპანიაში, რათა მოეპოვებინათ სამართლებრივი უფლება, რომელიც დაამტკიცებდა ქალებს ხმის მიცემას კანონიერად. ეს სრულიად ეწინააღმდეგებოდა NAWSA-ს სახელმწიფო სტრატეგიას. პოლსა და ბერნსმა შემოთავაზების მოსმენის შემდეგ გაიცინეს. ერთადერთი გამონაკლისი იყო ჯეინ ადამსი, რომელმაც შესთავაზა ამ გეგმის შშერბილება. საპასუხოდ, პოლმა სთხოვა დაეიკავებინა ადგილი ორგანიზაციის კონგრესის კომიტეტში.
1913 წლის ქალთა ხმის უფლებიდს მიცემის პროცესია
ღონისძიების დღეს მსვლელობა ელის პოლის სასურველი მარშრუტით წარიმართა. ღონისძიებას, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ცნობილი იურისტი ინეს მილჰოლანდი, თეთრებში ჩაცმული და ცხენზე ამხედრებული, New York Times-მა აღწერა, როგორც "ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავად ლამაზი სპექტაკლი, რაც კი ოდესმე ყოფილა ამ ქვეყანაში". აღლუმზე ასევე გამოიფინა მრავალი ბენდი, ბანერები, ესკადრილიები, ეტლები და ტივტივები, რომლებიც წარმოადგენდნენ ყველა ქალის ცხოვრებას. ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ღირშესანიშნაობა იყო ბანერი, რომელშიც ნათქვამია: „ჩვენ ვითხოვთ კანონის ცვლილებას შეერთებული შტატების კონსტიტუციაში, რომელიც ანიჭებს უფლებებს ამ ქვეყნის ქალებს“. თუმცა ზოგიერთ მონაწილეს უნდოდაშავკანიანი და თეთრკანიანი ორგანიზაციებს სეგრეგაცია; ბევრი დისკუსიის შემდეგ, NAWSA-მ გადაწყვიტა, რომ შავკანიან ქალებს შეეძლოთ მსვლელობა იქ, სადაც მათ სურდათ. მიუხედავად ამისა, იდა ბ. უელსს სთხოვეს არ გაემართა ილინოისის დელეგაციასთან ერთად.
აღლუმის შემდეგ, NAWSA-ს ყურადღება გამახვილდა საკონსტიტუციო ცვლილების ლობირებაზე, რათა უზრუნველყოფილიყო ქალებისთვის ხმის მიცემის უფლება. ასეთი შესწორება თავდაპირველად მოითხოვეს სუფრაჟისტებმა სუზან ბ. ენტონიმ და ელიზაბეტ კედი სტენტონმა, რომლებიც, როგორც NWSA-ს ლიდერები, იბრძოდნენ კონსტიტუციის სამართლებრივი ცვლილებისთვის.
ქალთა ეროვნული პარტია
ელის პოლის საბრძოლო მეთოდებმა დაძაბულობის შექმნეს მასსა და NAWSA-ს ლიდერებს შორის, რომლებიც ფიქრობდნენ, რომ ის ძალიან აგრესიულად ბრძოლობდა ვაშინგტონში. საბოლოოდ, სტრატეგიისა და ტაქტიკის შესახებ უთანხმოებამ გამოიწვია ურთიერთობის NAWSA-სთან შეწყვეტა. პოლმა ჩამოაყალიბა კონგრესის კავშირი ქალთა ხმის უფლებისთვის და, მოგვიანებით, ქალთა ეროვნული პარტია (NWP) 1916 წელს.
NWP-მ დაიწყო ბრიტანეთში ზოგიერთი მეთოდის დანერგვა რომელსაც იყენებდა საარჩევნო უფლების მოძრაობა და მთლიანად ფოკუსირებული იყო ქალთა ხმის უფლებაზე საკონსტიტუციო ცვლილების მიღწევაზე. ალვა ბელმონტი, იმდროინდელი მულტიმილიონერი სოციალისტი, იყო პოლის უდიდესი დონორი. NWP-ს თან ახლდა პრესა და ყოველკვირეული გაზეთის The Suffragist-ის გამოცემა.
მდუმარე სენტილები
1916 წლის აშშ-ს საპრეზიდენტო არჩევნებში პოლმა და ქალთა ეროვნულმა პარტიამ (NWP) კამპანია ჩაატარეს დასავლეთის შტატებში, სადაც ქალებს უკვე შეეძლოთ ხმის მიცემა პრეზიდენტ ვუდრო ვილსონისა და სხვა მოქმედი დემოკრატების მიერ ხმის მიცემის შესწორების აქტიური მხარდაჭერის წინააღმდეგ. პოლი გაემგზავრა მეიბელ ვერნონთან, რათა დახმარებოდა მას პიკეტირების კამპანიის ორგანიზებაში. 1917 წლის იანვარში NWP-მ მოაწყო პირველი პოლიტიკური პროტესტი და პიკეტირება თეთრ სახლში. პიკეტირება ლეგალიზებული იყო 1914 წლის კლეიტონის ანტიმონოპოლიური კანონით, ამიტომ ქალები არაფერს აკეთებდნენ უკანონოს. პროტესტის მონაწილეებმა, რომლებიც მონაწილეობდნენ არაძალადობრივი სამოქალაქო დაუმორჩილებლობის კამპანიაში, რომელიც ცნობილია როგორც "მდუმარე სენტინელები", იყვნენ თეთრებში ჩაცმულნი, ჩუმად კვირაში ექვსი დღის განმავლოაბში ინარჩუნებდნენ ამ მდგომარეობას და ამასთანავე, ეჭირათ ბანერები ხმის მიცემის უფლების მოთხოვნით. ელისმა იცოდა, რომ ერთადერთი გზა რითად შეძლებდნენ თავიანთი მიზნის მიღწევას იყო პრეზიდენტის დამოკიდებულების ჩვენება საარჩევნო უფლების მიცემის საკითხის მიმართ, ამიტომ პიკეტირება ამის საუკეთესოგზა იყო. ყოველ დღე პოლი გამოსცემდა "ზოგად ბრძანებებს", ირჩევდა ქალებს, რომლებიც პასუხისმგებელნი იქნებოდნენ და ვინც ისაუბრებდა საჯაროდ. ის იყო „კომენდანტი“, მეიბელ ვერნონი კი „დღის ოფიცერი“. პიკეტებისთვის მოხალისეების მისაღებად, მან შექმნა სახელმწიფო დღეები, როგორიცაა პენსილვანიის დღე, მერილენდის დღე და ვირჯინიის დღე, და მან შექმნა სპეციალური დღეები პროფესიონალი ქალებისთვის, როგორიცაა ექიმები, ექთნები და იურისტების საერთაშორისო დღეები.
როდესაც საზოგადოებამ გაიგო ელის პოლის პირველი დაპატიმრების ამბავი, ზოგიერთს გაუკვირდა, რომ წამყვანი სუფრაჟისტი ქალები ციხეში მიდიოდნენ მშვიდობიანი პროტესტის გამო. პრეზიდენტმა უილსონი გააკრიტიკეს საჯაროობა ამ მოვლენის გამო. შესაბამისად, მან სწრაფად მიიღო გადაწყვეტილება და შეიწყალა სუფრაჟისტები, რომლებიც დააკავეს 19 ივლისს.
ციხე, შიმშილობა, მე-19 კანონის ცვლილებები
თავისი ორგანიზაციის სხვა აქტივისტებთან სოლიდარობის ნიშნად, ელის პოლ მიზანმიმართულად ცდილობდა შვიდთვიანი პატიმრობა მიეასაჯა, რომელიც საბოლოო ჯამში დაიწყო 1917 წლის 20 ოქტომბერს.
მიუხედავად იმისა, რომ ელისი გაგზავნეს ოკოკუანში ან რაიონულ ციხეში, ქალებს განსაკუთრებულად არ ექცეოდნენ, მაგალიტად როგორც პოლიტპატიმრებს და უწევდათ მძიმე პირობებში ცხოვრება ცუდი სანიტარული პირობებით, დაინფიცირებული საკვებით. რაიონულ ციხეში არსებული პირობების პროტესტის ნიშნად ელისმა შიმშილობა დაიწყო. ამან განაპირობა ის, რომ იგი გადაიყვანეს ციხის ფსიქიატრიულ განყოფილებაში და იძულებით ცდილობდნენ მის კვებას მილით. "ახლა ეს თითქმის წარმოუდგენელია, არა?" პოლმა განუცხადა American Heritage-ის ინტერვიუერს, როდესაც ჰკითხეს იძულებითი კვების შესახებ. „შემაძრწუნებელი იყო, რომ კაცთა მთავრობას შეეძლო ასეთი უკიდურესი ზიზღით მოპყრობა ქალთა ორგანიზაციის წევრების მიმართ, რომელიც არაფერს ითხოვდა, გარდა ისეთი მარტივი წვრილმანისა, როგორიცაა ხმის მიცემის უფლება“.
1917 წლის 14 ნოემბერს სუფრაჟისტებმა, რომლებიც ოკოკუანში იყვნენ დაპატიმრებულნი, აიტანეს უსასტიკესი მოპყრობა, რომელიც სავარაუდოდ ხელისუფლება და ციხის მმართველები მხარს უჭერდნენ. , სწორედ ეს ღამე გახდა ცნობილი როგორც გახდა "ტერორის ღამე". ქალთა ეროვნული პარტია (NWP) სასამართლოში მივიდა, რათა გაეპროტესტებინა ქალების მიმართ საშინელი მოპყრობა, როგორიცაა ლუსი ბერნსი, დორა ლუისი და ალის კოსუ, მისი თანამესაკნე ოკოკუანის ციხეში, რომელსაც გულის შეტევა დაემართა დორას მდგომარეობის დანახვისას. მოგვიანებით ქალები გადაიყვანეს ოლქის ციხეში, სადაც ელისი ძალიან სუსტდება. მიუხედავად სისასტიკისა, რომელიც მან განიცადა, ელის პოლი ისევ ის პიროვნება დარჩა და 27 /28 ნოემბერს ყველა უფლების მქონე პირი გაათავისუფლეს ციხიდან. ორ თვეში უილსონმა გამოაცხადა, რომ თანახმა იყო მიეღო ქალთა ხმის უფლების შესახებ კონსტიტუცია.
თანაბარი უფლებებისთვის ბრძოლა
ყველა არ ეთანხმებოდა ელისის შემდეგ ნაბიჯებს ან ERA-ს და თავიდანვე ცვლიებების შეტანის მოწინააღმდეგეები იყვნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ელის პოლის შემდეგი ქმედბები  ხმის უფლების შემდგომ წლები, ორიენტირებული იყო ქალთა თანასწორობის სამართლებრივი დაცვის უზრუნველყოფაზე აშშ-სა და მის ფარგლებს გარეთ, სხვა აქტივისტები და NWP-ის ზოგიერთი წევრი ფოკუსირებული იყო მთელ რიგ საკითხებზე, დაწყებული შობადობის კონტროლიდან ქალების განათლებამდე. კონკურენტ ამომრჩეველ ქალთა ლიგა (LWV), რომელიც მხარს უჭერდა ქალთა სამუშაო ადგილის კანონმდებლობას, ეწინააღმდეგებოდა თანაბარი უფლებების ცვლილებას. ისინი ფიქრობდნენ, რომ სქესზე დაფუძნებული სამუშაო ადგილის კანონმდებლობა ზღუდავს ქალთა უნარს, შეეჯიბრონ მამაკაცებს  და მიიღონ კარგი ხელფასი. სინამდვილეში, პოლს სჯეროდა, რომ კანონმდებლობა აზარალებს ქალებს, რადგან ზოგიერთმა დამსაქმებელმა უბრალოდ გაათავისუფლა ისინი სამსახურიდან. ქალებს კაცებზე ნაკლებ ხელფასს აძლევდნენ, რაც მათ გვიან ღამით ავალდებულებდა მუშაობას - ხშირად ეს აკრძალული იყო კანონმდებლობით - გარდა ამისა, მათ დიდი ხანია აკრძალული ჰქონდათ პროფკავშირებში გაწევრიანება მამაკაცებთან ერთად. მას ასევე სჯეროდა, რომ ქალებს კანონის მიხედვით უნდა მოეპყრონ ისევე, როგორც მამაკაცებს და არა როგორც კლასს, რომელიც მოითხოვს დაცვას. პოლისთვის, ასეთი დაცვა იყო მხოლოდ "დაკანონებული უთანასწორობა", პოზიცია, რომელსაც იზიარებს სუფრაჟისტი ჰარიოტ სტენტონ ბლაჩი. პოლისთვის, ERA იყო ყველაზე ეფექტური გზა სამართლებრივი თანასწორობის უზრუნველსაყოფად. ელის პოლი მოელოდა, რომ ქალები მუშები გაერთიანდნენ ERA-ს უკან; ზოგმა გააკეთა, ბევრმა არა. მიუხედავად იმისა, რომ ადრეულ პერიოდში იყო იმედი NWP-ის წევრებს შორის, რომ მათ შეეძლოთ შეემუშავებინათ კანონპროექტი, რომელიც ხელს შეუწყობს თანასწორობას და ასევე ორიენტირებული იქნებოდა ქალების შრომის დაცვაზე, პოლისთვის ეს წინააღმდეგობა იყო. უფრო მეტიც, მას გაუკვირდა, როდესაც ფლორენს კელი, ეთელ სმიტი, ჯეინ ადამსი და სხვა სუფრაჟისტები დაშორდნენ მას და შეუერთდნენ კანონმდებლობის დაცვისკენ მიმართულ აქციას.
სანამ პოლი განაგრძობდა NWP-თან მუშაობას და 1940-იან წლებში კვლავ პრეზიდენტად აირჩეს, იგი მტკიცედ რჩებოდა ქალთა თანასწორობის ერთგული, როგორც მისი უნიკალური მისია. ERA-სთან ერთად, ელისი მუშაობდა სახელმწიფო კანონმდებლობასა და საერთაშორისო კონტექსტში. მან ხელი შეუწყო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის პროკლამაციაში ქალთა თანასწორობას და იმედოვნებდა, რომ ეს წაახალისებდა შეერთებულ შტატებს, რომ მიჰყვეს მათ. პოლი მუშაობდა კანონების შეცვლაზე, რომელიც ცვლიდა ქალის მოქალაქეობას მისი ქმრის მოქალაქეობის საფუძველზე. შეერთებულ შტატებში, ქალებმა, რომლებიც დაქორწინდნენ მამაკაცებზე უცხო ქვეყნიდან, დაკარგეს აშშ-ს მოქალაქეობა და ითვლებოდნენ იმ ქვეყნის მოქალაქედ, საიდაც ქმარი ცხოვრობდა. პოლისთვის ეს იყო თანაბარი უფლებების დარღვევა  აშშ-ში 1934 წელს წარმატებით მოაწერა ხელი აქტს, რომელიც ქალებს უფლებას აძლევდა შეენარჩუნებინათ მოქალაქეობა და ქორწინებაც. 1945 წელს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დაარსებისთანავე, პოლს სურდა დაერწმუნებინა, რომ ქალთა თანასწორობა იყო ორგანიზაციის წესდების ნაწილი და რომ ადამიანის უფლებათა კომისიამ ყურადღება უნდა გაამახვილოს ქალთა თანასწორობაზე ადამიანის საყოველთაო დეკლარაციაში. მან გაიმარჯვა: 1948 წლის დეკლარაციის საბოლოო ვერსიის თანამხად„ქალისა და მამაკაცის თანაბარი უფლებების“  მითითება მოხდა.
1964 წლის სამოქალაქო უფლებების აქტი
პოლმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 1964 წლის სამოქალაქო უფლებების აქტის VII თავში ქალების დაცვის დამატეშესახებ, მიუხედავად ლიბერალების წინააღმდეგობისა, რომლებიც შიშობდნენ, რომ ეს დაასრულებდა ქალთა დასაცავად დაკანონებულ შრომის კოდექსებს. სქესის დისკრიმინაციის აკრძალვას სამოქალაქო უფლებების აქის დაემატა ჰოვარდ ვ. სმიტის მიერ, ვირჯინიის ძლიერი დემოკრატი, რომელიც თავმჯდომარეობდა პალატის წესების კომიტეტს. სმიტის შესწორება მიიღეს ხმით 168  - 133-ის წინააღმდეგ. ოცი წლის განმავლობაში სმიტი აფინანსებდა თანაბარი უფლებების ცვლილებებს პალატაში, რადგან მას სჯეროდა ქალების თანაბარი უფლებების, მიუხედავად იმისა, რომ იგი ეწინააღმდეგებოდა შავკანიანთა თანაბარ უფლებებს. ათწლეულების განმავლობაში ის ახლოს იყო ქალთა ეროვნულ პარტიასთან, განსაკუთრებით კი პოლთან. ის და სხვა ფემინისტები მუშაობდნენ სმიტთან 1945 წლიდან, ცდილობდნენ ეპოვათ გზა, რომ შეეტანათ სქესი დაცული სამოქალაქო უფლებების კატეგორიაში.
პირადი ცხოვრება და გარდაცვალება
ელის პოლი გახდა ვეგეტარიანელი ხმის მიცემის კამპანიის დროს.
ის გარდაიცვალა 92 წლის ასაკში, 1977 წლის 9 ივლისს, გრინლიფის სახლში, კვაკერის დაწესებულებაში მურსტაუნში, ნიუ ჯერსი, მისი დაბადების ადგილიდან და ბავშვობის სახლიდან ერთ მილზე ნაკლებ მანძლზე პოლსდეილში. ის დაკრძალულია Westfield Friends Burial Ground-ში, Cinnaminson, ნიუ ჯერსი, აშშ. ადამიანები ხშირად ტოვებენ ჩანაწერებს მის საფლავის ქვასთან, რათა მადლობა გადაუხადონ მას ქალთა უფლებების დასაცავად გაწეული სასიცოცხლოდ მნიშნელოვანი წვლილისთვის.
მემკვიდრეობა
ელის პოლი სიკვდილის  შემდეგ ოფიციალურად დაასვენეს ქალთა ეროვნულ დიდების დარბაზში 1979 წელს, და ნიუ ჯერსის დიდების დარბაზში 2010 წელს.
მის პატივსაცემად მისმა ალმა მატერმა, სვარტმორის კოლეჯმა, საერთო საცხოვრებელს ელის პაულის რეზიდენციის დარბაზი დაარქვა. ნიუ ჯერსის მონკლერის სახელმწიფო უნივერსიტეტმა ასევე უწოდა საერთო საცხოვრებლს (ალისა პოლ ჰოლი) მის პატივსაცემად. 2016 წლის 12 აპრილს, პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ დაასახელა Sewall-Belmont House, როგორც ბელმონტ-პოლ ქალთა თანასწორობის ეროვნული ძეგლი, სახელწოდებით ალისა პოლი და ალვა ბელმონტი. პენსილვანიის უნივერსიტეტი, მისი სადოქტორო ალმა მატერი, ინარჩუნებს ალისა პაულის გენდერის, სექსუალობისა და ქალების კვლევის ცენტრს.
ორმა ქვეყანამ მას პატივი მიაგო საფოსტო მარკის გამოშვებით: დიდი ბრიტანეთი 1981 წელს და შეერთებული შტატები 1995 წელს. აშშ-ს მარკა იყო 0,78$-იანი დიდი ამერიკელების სერიის მარკა.
ელის პოლ გამოჩნდა შეერთებული შტატების $10 ოქროს მონეტაზე 2012 წელს. საპრეზიდენტო $1 მონეტის პროგრამის დებულება ითვალისწინებს პრეზიდენტის მეუღლეების პატივისცემას. როგორც პრეზიდენტი ჩესტერ ა. არტური ქვრივი იყო, პოლ ნაჩვენებია „არტურის ეპოქას“ ] აშშ-ს სახაზინო დეპარტამენტმა 2016 წელს გამოაცხადა, რომ ელისის სურათი გამოჩნდებოდა ახლად შემუშავებული 10 დოლარიანი კუპიურებზე, ლუკრეტია მოტთან, სოჟურნერ თრუთთან, სიუზან ბ. ენტონისთან, ელიზაბეტ კედი სტენტონთან და 1913 წლის ქალის ხმის უფლებაზე მსვლელობასთან ერთად, რომელიც პოლმა წამოიწყო და ორგანიზება გაუკეთა. ახალი 5, 10 და 20 დოლარიანი კუპიურების დიზაინები გამოქვეყნდება 2020 წელს, ამერიკელი ქალების 100 წლის იუბილესთან ერთად, რომ მათ მოიპოვეს ხმის უფლება მე-19 შესწორების მეშვეობით.
1987 წელს ნიუ-ჯერსელი ქალების ჯგუფმა შეაგროვა ფული პოლის ქაღალდების შესაძენად, როდესაც ისინი აუქციონზე გამოიტანეს, რათა არქივი შეიქმნას. მისი ნაშრომები და სამახსოვრო ნივთები ახლა ინახება ჰარვარდის უნივერსიტეტის შლეზინგერის ბიბლიოთეკაში, და სმიტსონის ინსტიტუტში ვაშინგტონში 1990 წელს, იმავე ჯგუფმა, ახლა ალისა პაულის ინსტიტუტმა, იყიდა აგურის ფერმა, პოლსდეილი, მაუნტ ლორელის შტატში, ნიუ. ჯერსი, სადაც პოლი დაიბადა. პოლსდეილი არის ეროვნული ისტორიული ღირსშესანიშნაობა და მდებარეობს ნიუ ჯერსში. ელის პოლის ინსტიტუტი ინარჩუნებს მის მემკვიდრეობას საგანმანათლებლო ექსპონატებით მისი ცხოვრების, მიღწევების და გენდერული თანასწორობის ადვოკატირების შესახებ.
ჰილარი სვონკმა ითამაშა პოლი 2004 წლის ფილმში Iron Jawed Angels, რომელიც ასახავდა 1910 წლის ქალთა საარჩევნო უფლების მიცემის მხარდამჭერ მოძრაობას მე-19 შესწორების მისაღებად. 2018 წელს, ელის პოლი იყო Timeless-ის ეპიზოდის ცენტრალური პერსონაჟი (სეზონი 2, ეპიზოდი 7 ), რომელიც მიუთითებს იმაზე, რომ პოლმა წარმოსთქვა სიტყვა პრეზიდენტ ვუდრო ვილსონს მარშის დროს, რომელიც მთავრდება პოლიციის ძალადობით სუფრაგისტ მარშის მონაწილეებზე. ისტორიის თანახმად, პოლი იმყოფებოდა ღონისძიებაზე და დააკავეს, მაგრამ არ არსებობს არანაირი მტკიცებულება, რომ იგი ვილსონს იმ დღეს ესაუბრა.
2016 წლის 11 იანვარს Google Doodle-მა აღნიშნა მისი 131-ე დაბადების დღე.
საინტერესო ბმულები
კატეგორია:ქალთა უფლებები კატეგორია:ქალთა უფლებები რელიგიურ ტრადიციებში კატეგორია:ქალთა უფლებები საქართველოში კატეგორია:ქალთა უფლებები ამერიკაში კატეგორია:სუფრაჟისტები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:სუფრაჟისტები კატეგორია:ფემინისტი ქალები კატეგორია:ფემინიზმი კატეგორია:ფემინიზმი და განათლება
უდერძის წმინდა გიორგის ეკლესია
უდერძის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქორეთის ჩრდილო-დასავლეთით, დაახლოებით 2 კმ-ზე, მრავალწლოვანი მუხებით გარშემორტყმულ ბორცვზე.
ეკლესია დარბაზულია (7,5X5 მ). იგი გვიან შუა საუკუნეებში უნდა იყოს აგებული, მაგრამ XIX საუკუნეში საფუძვლიანად გადაუკეთებიათ. გეგმა წაგრძელებული რომბია. ოთხივე კედლის ცენტრალურ ნაწილებში თითო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. კარი ორია, ერთი დასავლეთ კედელში, მეორე კი სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში. ორივე კარი ნაოთხალია და შიგნიდან თაღოვანი. ინტერიერში დარბაზის გრძივი კედლები სამი წყვილი პილასტრითაა გაფორმებული, რომელთაგან დასავლეთის კუთხეებისა ორსაფეხურიანია. კამარის საბჯენი თაღები პილასტრების კაპიტელების ზემოთ მოწყობილ იმპოსტებს ეყრდნობა. კედლები შებათქაშებულია. იატაკი ქვის სწორკუთხა ფილებითაა დაგებული, რომლის უმეტესი ნაწილი აყრილია. ექსტერიერი სადა და მარტივია. თვალში საცემია შებათქაშებულ ყრუ კედლებზე კარ-სარკმლის შავი ლაქები. დეკორირებულია მხოლოდ კარების საპირეები, რომელთა მორთულობას ტეხილად შემოყოლებული ლილვები წარმოადგენს. ორივე კარის თავზე ლილვების შეტეხვით წარმოქმნილ სიბრტყეებზე თითო ჯვარია გამოსახული. კიდევ უფრო ზევით ამჟამად უკვე ამოშენებული, თაღების კონტურები იკითხება. ზეძირკველი ერთსაფეხურიანია. სახურავი კრამიტისაა, ეკლესია მოხატულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რუესგა
რუესგა (Ruesga) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ასონ-აგუერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 88 კმ². მოსახლეობა — 836 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
კონსტანტინე მეგრელიძე
კონსტანტინე (კიტა) რომანოზის ძე მეგრელიძე (დ. 9 აპრილი, 1900, ხრიალეთი — გ. 1944) — ქართველი ფილოსოფოსი.
ბიოგრაფია
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ სწავლობდა გერმანიაში. 1927-1939 წლებში მოღვაწეობდა თბილისში, 1939-1940 წლებში — ლენინგრადში. მისი ძირითადი ნაშრომი „აზროვნების სოციოლოგიის ძირითადი პრობლემები“ გამოქვეყნდა ადწერიდან თითქმის 30 წლის შემდეგ, 1965 წელს.
ოზურგეთში არის მისი სახელობის ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 1944 კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ნეპლიგეტი (ბუდაპეშტის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
ბართლომე (კათოლიკოსი)
ბართლომე — ქართლის კათოლიკოსი.
სუმბატ დავითის ძის ქრონიკაში არაა დაკონკრეტებული, არც ის თუ ვის შემდეგ დაიკავა, ან მის შემდეგ ვინ დაიკავა მცხეთის საყდარი, მხოლოდ აღნიშნულია
აღნიშნული კათალიკოსი მოქცეულია სამოელ კათოლიკოსს და ბართლომე II-ს შორის.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოსები
იემენური კულტურა
იემენური კულტურა — უძველესი ისტორია ისლამის გავლენის ქვეშ. უნიკალური გეოგრაფიული მდებარეობის გამო, იემენმა მეზობლებისგან ძალიან გამორჩეული კულტურა შეიძინა.
მუსიკა
იემენის მუსიკა ცნობილია საზღვარგარეთ, როგორც პან-არაბული პოპ-კულტურა. არაბულ სამყაროში იემენი დიდი ხანია კულტურული ცენტრია. იემენის ეროვნული ჰიმნი არის „გაერთიანებული რესპუბლიკა“, რომელიც დაწერა აბდალაჰ ალ-ფადჰული აბდულ ვაჰაბ ნომანმა.
იუნესკომ ტრადიციული პოეტური სიმღერა სანა, სახელწოდებით al Ghina al San'ani, გამოაცხადა კაცობრიობის ზეპირსიტყვიერი და არამატერიალური მემკვიდრეობის შედევრად 2003 წლის 7 ნოემბერს.
თეატრი
იემენის თეატრის ისტორია მინიმუმ ერთი საუკუნით თარიღდება და იწყება 1900-იანი წლებიდან. როგორც სამოყვარულო, ასევე პროფესიონალური (მთავრობის მიერ დაფინანსებული) თეატრალური დასები გამოდიან ქვეყნის მთავარ ურბანულ ცენტრებში. იემენის ბევრმა მნიშვნელოვანმა პოეტმა და ავტორმა, ალი აჰმედ ბა კატირმა, მუჰამედ ალ-შარაფიმ და ვაჯდი ალ-აჰდალიმა, დაწერეს დრამატული ნაწარმოებები. სასცენო წარმოდგენისათვის ადაპტირებულია იემენელი ავტორების - მოჰამედ აბდულ-ვალის და აბდულაზიზ ალ-მაქალეჰოს ლექსები, რომანები და მოთხრობები. დადგმულია არაბ ავტორთა პიესების სპექტაკლები არაბი ავტორების თავფიკ ალ-ჰაკიმის და სადალალა ვანოუსის მიერ შექმნილი ასევე დადგეს დასავლელი ავტორების, მათ შორის, შექსპირის, პირანდელოს, ბრეხტის და ტენესის უილიამსის ნაწარმოებები. ისტორიულად რომ ვთქვათ, სამხრეთ საპორტო ქალაქი ადენი არის იემენური თეატრის აკვანი. ბოლო ათწლეულების განმავლობაში, დედაქალაქ სანაში, გაიმართა მრავალი თეატრალური ფესტივალი. ფესტივალი ხშირად აღინიშნება თეატრის მსოფლიო დღესთან ერთად.
სამზარეულო
მინი|240x240პქ| ფატუტი, იემენური შემწვარი პური კვერცხით იემენური სამზარეულო სრულიად განსხვავდება უფრო ფართოდ ცნობილი შუა აღმოსავლეთის სამზარეულოსგან და ქვეყნის ზოგიერთ რეგიონში უცხოური გავლენა აშკარად იგრძნობა.
იემენში საქონლის ხორცზე მეტად მიირთმევენ ქათმის, ცხვრის და თხის ხორცს. ასევე - თევზს, განსაკუთრებით სანაპირო ზონებში.
ყველის, კარაქის და რძის სხვა პროდუქტები ნაკლებად გვხვდება იემენელთა საკვებ რაციონში. ცხიმებიდან ყველაზე ხშირად იყენებენ მცენარეული ზეთს და ერბოს, რომელიც გამოიყენება პიკანტურ კერძებში. გადამდნარი კარაქის (ერბო) სახეობა რომელიც ცნობილია როგორც სემნი, გამოიყენება საკონდოტრო წარმოებაში. იემენში მუსლიმებისათვის ღორის მოხმარება აკრძალულია შარიათის კანონების შესაბამისად.
მიუხედავად იმისა, რომ თითოეულ რეგიონს აქვს საკუთარი ვარიაცია, სალტა ითვლება ეროვნულ კერძად. ინგრედიენტებია: ყავისფერი ჩაშუშული ხორცი( ძირითადად ცხვრის ან ქათმის), რომელსაც ეწოდება მარაკი, ცერეცო (ჰოლბა) და საჰავკი ან საჰაუკა (დაკეპილი ჩილის წიწაკის, პომიდვრის, ნივრისა და მწვანილის ნარევი). შემდეგ ემატება: ბრინჯი, კარტოფილი, ომლეტი და ბოსტნეული. მას მიირთმევენ ტრადიციულად იემენის ბრტყელ პურთან ერთად, რომელიც ჭურჭლის დანიშნულებას ასრულებს და გამოიყენება საჭმელად.
შაკშუკა პოპულარული კერძია იემენში. შაკშუკა მზადდება კვერცხის, ხორცი ს, პომიდორი ს, წიწაკის, ხახვისა და სუნელებისგან (ხშირად მათ შორისაა ძირა და წიწაკა ). მას ჩვეულებრივ ჭამენ იემენის ბრტყელ პურთან ან თეთრ პურთან ერთად.
კათი
მარჯვნივ|მინი| იემენელი კაცი ღეჭავს და ყიდის კათს კათი (Catha edulis), ფართოდ გაშენებული მცენარეა იემენში და ზოგადად საღეჭ რეზინად გამოიყენება. მისი წვენი გადაყლაპვისას ამფეტამინის მსგავს ეფექტს წარმოშობს. იემენელები ნაშუადღევს ტრადიციულ კოსტიუმებს ატარებენ და ნარკოტიკული მოქმედების მქონე კათს ღეჭავენ. კათის ღეჭვა იემენის ბიზნესკულტურის ნაწილია, რომელიც ხელს უწყობს გადაწყვეტილების მიღებას, მაგრამ როგორც წესი, უცხოელები ღეჭვის პროცესში არ მონაწილეობენ.
სპორტი
ფეხბურთი იემენში სპორტის ყველაზე პოპულარული სახეობაა. იემენის ფეხბურთის ეროვნული გუნდი ასპარეზობს ფიფას და აზიის ფეხბურთის კონფედერაციის ლიგებში. ქვეყანა ასევე მასპინძლობს ბევრ საფეხბურთო კლუბს. ისინი ეროვნულ და საერთაშორისო ლიგებში ასპარეზობენ.
იემენის მთები გთავაზობთ უამრავ შესაძლებლობას გარე სპორტისთვის, როგორიცაა ველოსიპედებით სეირნობა, კლდეზე ცოცვა, ლაშქრობა, თხილამურები, სამთო ხტომა და სპორტის სხვა უფრო რთული სახეობები, მათ შორის ალპინიზმი. მთის საფეხმავლო და სალაშქრო ტურები მოიცავს  სარავატის მთებსა და ჯაბალ ან ნაბი შუეიბს.
სქოლიო
კატეგორია:იემენური კულტურა
უდაბნოს მეორე გორასამარხების ველი
უდაბნოს მეორე გორასამარხების ველი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოდან 8 კილომეტრის მოშორებით, მრავალწყლის ხეობაში, ქალაქ რუსთავის მიმართულებით. თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულით.
ძეგლი შეისწავლა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის ხელმძღვანელობით. აღმოჩნდა ძალზედ დაზიანებული თორმეტი ქვაყრილიანი გორასამარხი. სამარხები გეგმით მართკუთხა, კუთხეებ მომრგვალებული ორმოებს წარმოადგენენ. თითოეული მათგანი ქვის ფილებით იყო დახურული, გარდა ერთისა, რომლის გადასახურადაც ხის ძელები იყო გამოყენებული.
სამარხებში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ერთი-ერთ სამარხში გამოვლენილი თიხის ჭურჭლი დამზადებულია კარგად განლუქუი თიხისაგან. კეცი ორ ან სამფენოვანია, ნაცრისფერი ან ვარდისფერი შიდაპირით. ზედაპირი შავპრიალაა, შემკულია რელიეფული გამოსახულებებით, სავარცხლის კბილის შტამპით გადატანილი სხვადასხვა ორნამენტული სახეებით. აქვე აღმოჩნდა ბრინჯაოს რაპირა და დანა. ამ სამარხში აღმოჩენილი მასალა განეკუთვნება ძველ თრიალეთურ კულტურას და ძვ. წ. XVIII საუკუნით თარიღდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ღარღავანქი
ღარღავანქი (Զորավոր եկեղեցի) — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სოფელ ზორავანში, კოტაიქის პროვინციაში. მონასტერი მთავარი მაგისტრალიდან მოჩანს, თუმცა მისვლა მხოლოდ ფეხითაა შესაძლებელი. მონასტრის აგება მამიკონიანების დინასტიის წარმომადგენლებმა ბრძანეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
იოზეფ ჰოფმანი
მინიატიურა|იოზეფ ჰოფმანი იოზეფ ჰოფმანი (Josef Hoffmann; დ. 15 დეკემბერი, 1870, ბრტნიცე — გ. 5 მაისი, 1956, ვენა) — ავსტრიელი არქიტექტორი.
სწავლობდა ვენის სამხატვრო სამრეწველო სკოლაში კ. ჰაზენაუერთან და ო. ვაგნერთან. მონაწილეობდა „ვენის სეცესიონის“ (1897), „ვენის სახელოსნოების“ (1903), „ავსტრიის ვერკბუნდის“ (1912) ორგანიზაციაში. ვენური „მოდერნის“ წამყვანი წარმომადგენელი. მთელი რიგი ნამუშევრების რაციონალური ხასიათით გზას უკაფავდა ფუნქციონალიზმს. მისი ნამუშევრებია: სანატორიუმი პურკერსდორფში, ვენის მახლობლად (1903-1904), ავსტრიის პავილიონები გამოფენებზე (ვერკბუნდისა და კელნში 1914 და სხვა.).
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიელი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
პალმიტო (სუკრე)
პალმიტო (Palmito) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 36 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 432 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 64.95 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 176 კმ²-ია.
დავით წერედიანი
დავით წერედიანი (დ. 19 აგვისტო, 1937, სოფ. ქოლობანი, ახლანდ. აბაშის მუნიციპალიტეტი, — გ. 30 დეკემბერი, 2019, თბილისი ) — ქართველი პოეტი და მთარგმნელი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1960 წელს. 1963 წლიდან მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში.
1981 წლიდან ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობას. განსაკუთრებით ცნობილია ფრანსუა ვიიონის „დიდი ანდერძის“ და „მცირე ანდერძის“, ასევე ძმები გრიმების ზღაპრების და იოჰან ვოლფგანგ გოეთეს „ფაუსტის" თარგმანები.
2012, 2014 და 2018 წლებში მიღებული აქვს ლიტერატურული პრემია „საბა". 2017 წელს გოეთეს ინსტიტუტმა და DVV International-მა დავით წერედიანი გივი მარგველაშვილის სახელობის პრემიით დააჯილდოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
აისოვო
აისოვო (Айыс) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 22 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 131 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ინზერი, რომელიც დაშორებულია 36  კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
სან-მიგელ-დე-აგუაიო
სან-მიგელ-დე-აგუაიო (San Miguel de Aguayo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის კამპოო-ლოს-ვალიესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36 კმ². მოსახლეობა — 145 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
სამოელ V (კათოლიკოსი)
სუმბატ დავითის ძის ქრონიკაში არაა დაკონკრეტებული, არც ის თუ ვის შემდეგ დაიკავა, ან მის შემდეგ ვინ დაიკავა მცხეთის საყდარი, მხოლოდ აღნიშნულია
აღნიშნული კათალიკოსი მოქცეულია თაბორსა და ევნონ კათოლიკოსებს შორის.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოსები
თხმორისის წმინდა გიორგის ეკლესია
თხმორისის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ გორისის ტერიტორიაზე. აგებულია XIX საუკუნეში.
ეკლესიაზე დასავლეთიდან მიდგმულია სამსართულიანი სამრეკლო. პირველი სართული კარიბჭის როლს ასრულებს, სამხრეთ კედელში ზედა სართულებზე ამავალი კიბეა ჩართული. მეორე სართულზე დასავლეთ კედელში ერთი სარკმელია გაჭრილი. მესამე სართული ოთხ სვეტზე დაყრდნობილი ფანჩატურია. გადახურულია თუნუქით. სამრეკლოს მორთულობას წარმოადგენს პირველი სართულის ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების დეკორატიული თაღები და დასავლეთის შესასვლელის სადა ლილვები.
თხმორისის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიას 2018 წლის 17 აპრილს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დირექტორის ნიკოლოზ ანთიძის შესაბამისი ბრძანებით კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პრებენ ელკიერი
პრებენ ელკიერ ლარსენი (Preben Elkjær Larsen) — ყოფილი დანიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე ევროპული ფეხბურთის უმაღლეს დივიზიონის კლუბებში და დანიის ეროვნულ ნაკრებში, სადაც 1977-1988 წლებში 69 მატჩი ჩაატარა და 38 გოლი გაიტანა.
ელკიერი მეორე ადგილზე გავიდა ოქროს ბურთის გამოკითხვაში 1985 წელს, შემდეგ წელს კი მესამე პოზიცია დაიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიელი ფეხბურთელები კატეგორია:1988 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ჰერმან რორშახი
ჰერმან რორშახი (Hermann Rorschach; ; დ. 8 ნოემბერი, 1884 — გ. 2 აპრილი, 1922) — შვეიცარიელი ფსიქიატრი და ფსიქოანალიტიკოსი. პიროვნების შესწავლის ტესტის — რორშახის ტესტის ავტორი (1921). დაამკვიდრა ტერმინი ფსიქოდიაგნოსტიკა. ბავშვობა და ახალგაზრდობა ქალაქ შაფჰაუზენში გაატარა. მედიცინა ძირითადად ციურიხში შეისწავლა, რის შემდეგაც მუშაობდა სხვადასხვა ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში ასისტენტად. რორშახის ცნობილი ნაშრომი „ფსიქოდიაგნოსტიკა“ გამოიცა 1921 წელს. ჰერმან რორშახი გარდაიცვალა 1922 წლის 1 აპრილს 37 წლის ასაკში პერიტონიტით.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიელი ფსიქიატრები კატეგორია:შვეიცარიელი ფსიქოლოგები
წინამხრის კვირიას ეკლესია
წინამხრის კვირიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამხრის ჩრდილოეთუთ, მაღალი მთის ციცაბო კალთაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია კლდის ნატეხი ქვით. შესასვლელი ჩრდილო კედლის დასავლეთ კიდეშია. აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი მოყვანილობის აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია გარეთენ შევიწროებული სწორკუთხა სარკმელი. ეკლესიას ჩრდილოეთის მხრიდან მინაშენი ეკვროდა, რომლისგანაც მხოლოდ კვალი შემორჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აძივნის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია: დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეჩერი-უტი (ბუდაპეშტის მეტრო)
ეჩერი-უტი (Ecseri út) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 ხაზზე (ლურჯი) და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
ენძელა მაჭავარიანი
ენძელა მაჭავარიანი (დ. 20 ივლისი, 1964) — ქართველი პოლიტიკოსი და ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
ენძელა მაჭავარიანი დაიბადა 1964 წლის 20 ივლისს. 1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 1981-1982 წლებში მუშაობდა თბილისის №23 პტს-ში. 1982-1984 წლებში იყო თბილისის სართავი ფაბრიკის მხვეველი. 1989-1990 წლებში იყო გაზეთი „სოფლის ცხოვრების“ ჟურნალისტი. 1990-1992 წლებში — იყო გაზეთ „კაბიდონის“ განყოფილების გამგე. 1992-1995 წლებში — გაზეთ „ქართველი ერის“ მთავარი რედაქტორი. 1995-2013 წლებში — წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის მშენებლობის ფონდის დეპარტამენტის უფროსი. 1998-2000 წლებში — „USAID-ის“ მიწის ბაზრისა და პრივატიზაციის მართვის პროექტის იმერეთის რეგიონის დირექტორი. 2013-2014 წლებში — კულტურის სამინისტროს ღონისძიებების დეპარტამენტის სპეციალისტი. 2014-2016 წლებში — ტელეკომპანია „GDS TV“-ის მთავარი პროდიუსერი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
მარიან ლუპუ
მარიან ლუპუ (Marian Lupu; დ. 20 ივნისი, 1966, ბელცი, მოლდოვა) — მოლდოვის პოლიტიკური მოღვაწე. დემოკრატიული პარტიის ლიდერი. მოლდოვის პარლამენტის თავმჯდომარე (2005-2009, 2010-2013 წწ.) და პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2010-2012 წლებში.
დაიბადა 1966 წელს ბელციში სკოლის მასწავლებლების ოჯახში.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის პარლამენტის თავმჯდომარეები კატეგორია:მოლდოვის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი
მაურიციო მალვესტიტი
მაურიციო მალვესტიტი (Maurizio Malvestiti; დ. 25 აგვისტო, 1953) — რომის კათოლიკური ეკლესიის ლოდის ეპარქიის ეპისკოპოსი. აღნიშნულ რანგში იგი დაინიშნა 2014 წლის 26 აგვისტოს, როდესაც მან ჯუზეპე მერისი შეცვალა.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1953 წლის 25 აგვისტოს, ბერგამოს პროვინციაში, ფილაგოს კომუნის სოფელ მარნიში. სწავლობდა ბერგამოს სემინარიაში; მღვდლის ხარისხი მიენიჭა 1977 წელს. ამის შემდეგ, მან თეოლოგიური სწავლება რომში განაგრძო, სადაც პარალელურად გაიღრმავა ფრანგულისა და ინგლისურის ცოდნა.
1978-1994 წლებში ის ბერგამოს სემინარიაში ასწავლიდა. 1994-დან 2009 წლამდე ის იყო აღმოსავლეთ ევროპის ეკლესიების საკითხებში კონგრეგაციის ოფიციალური წარმომადგენელი. 2009 წლის 19 ივნისს იგი კავშირის უმცროსი მდივანი გახდა, იყო სამი პრეფექტის პირადი მდივანი — აკილე სილვესტრინის, იგნატ მუსა I-ის და ლეონარდო სანდრის.
2014 წლის 26 აგვისტოს, პაპმა ფრანცისკემ მალვესტიტი ლოდის ახალ ეპისკოპოსად დანიშნა. ხელდასხმა 2014 წლის 11 ოქტომბერს კარდინალ ლეონარდო სანდრის მიერ მიიღო წმინდა პეტრეს ბაზილიკაში, უკვე 26 ოქტომბერს კი ლოდში, კარდინალმა ანჯელოს კოლამ გამოაცხადა ეპისკოპოსად. ლიტურგია აღავლინა ეპარქიის ყველა მღვდელმა, კარდინალ ლეონარდო სანდრის ხელმძღვანელობით. საზეიმო წირვაში ასევე მონაწილეობდნენ სხვა ეპისკოპოსები, მათ შორის ჯაკომო კაპუცი, ნინო სტაფიერი, დიეგო კოლეტი და კლაუდიო ბაჯინი.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი ეპისკოპოსები კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1953
გუარამ II
გუარამ II — ქართლის ერისმთავარი, კურაპალატი. სტეფანოზ I-ის ძე.
სუმბატ დავითის ძის ქრონიკის მიხედვით, გუარამ კურაპალატი ქართლის ერისთავის სტეფანოზის I-ის ძე და ვარაზ ბაკურის მამაა.
პატარა ჩაილურის წმინდა მარინეს ეკლესია
პატარა ჩაილურის წმინდა მარინეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა ჩაილურის აღმოსავლეთით, საღორისხევისა და დვრინისხევს შორის, მადალმთაზე, ტყეში. სავარაუდოდ, თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (4,25x3,5 მეტრი), უაფსიდო. ნაგებია მოზრდილი ზომის, სრულიად დაუმუშავებელი ქვითა და კირის ხსნარით. ძლიერაა დაზიანებული: ჩამონგრეულია გადახურვა, თითქმის მთლიანადაა დანგრეული სამხრეთ კედელი, აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებს ზედა ნაწილები აკლია. შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში გაჭრილია თითო დაბალი, ოთხკუთხა სარკმელი, რომლებსაც პარალელური წირთხლები აქვს. აღმოსავლეთ კედლის სამხრეთ ბოლოსთან პატარა ოთხკუთხა ნიშია. 1980-იანი წლების ბოლოს, ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესია შიფრის ორკალთა სახურავით გადაუხურავს, რომლის ხის ჩონჩხის დასაყრდნობად, ალაგ-ალაგ შემორჩენილ კედლებზე, ტლანქად ნაწყობი აგურის სვეტები აუგიათ. ამჟამად ეკლესია სამხრეთ მხარეს მთლიანად გახსნილია. ძველი, სამხრეთ კედლის გადაქცეული ნაწილი კი იქვე აგდია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სანტა-კრუს-დე-ბესანა
სანტა-კრუს-დე-ბესანა (Santa Cruz de Bezana) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის სანტანდერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,2 კმ². მოსახლეობა — 13 088 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
წმინდა ძრავები
წმინდა ძრავები (Holy Motors) — გერმანულ-ფრანგული 2012 წლის მხატვრული ფილმი. სცენარის ავტორი და რეჟისორია ლეოს კარაქსი. ფილმი წარდგენილი იყო ოქროს პალმის რტოზე, მაგრამ ვერ მიიღო ის, ამასთან ის ჩავარდა კომერციული თვალსაზრისითაც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:2012 წლის ფილმები
აიგირი
აიგირი (Айғыр) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 88 კილომეტრით.
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
Entex Select-A-Game
Entex Select-A-Game — მეორე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, წარმოებული კომპანია Entex Industries-ის მიერ 1981 წელს. მისი წარმოება შეწყდა გამოსვლიდან დაახლოებით ერთი წლის შემდეგ.
კონსოლის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 54.99 აშშ დოლარს. იგი აღიქვამდა მხოლოდ წითელ და ლურჯ ფერებს. საერთო ჯამში მასზე ხელმისაწვდომი იყო 6 ერთეული თამაში: „Basketball 3“, „Football 4“, „Pinball“, „Baseball 4“ „Pacman 2“ და „Space Invader 2“, (ეს უკანასკნელი კონსოლს მოჰყვებოდა კომპლექტში).
სქოლიო
კატეგორია:მეორე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:1981 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:1980-იანების სათამაშოები კატეგორია:1981 წელი ვიდეო თამაშებში
სამპუესი
სამპუესი (Sampués) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 161 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 36 090 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 171.86 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 210 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტიმ სევერინი
ბიოგრაფია
ტიმოთი სევერინი ბრიტანეთის ინდოეთში, ასამის შტატში დაიბადა. დაამთავრა ტონბრიჯის სკოლა კენტის საგრაფოში, რის შემდეგაც სწავლობდა გეოგრაფიასა და ისტორიას ოქსფორდში, კებლის კოლეჯში, კალიფორნიის (ბერკლი) და მინესტორის უნივერსიტეტებში.
სევერინი 10 სამოგზაურო ექსპერიმენტის ავტორია: მარკო პოლოს კვალდაკვალ (1961), მისისიპის აღმომჩენები (1967), ბრენდანის მოგზაურობა (1976–1977), სინდბადის მოგზაურობა (1980–1981), იასონის მოგზაურობა (1984), ულისეს მოგზაურობა (1985), ცხენებით იერუსალიმისკენ (1987-1988), ჩინგიზ ყაენის ძიებაში (1990), ჩინეთის მოგზაურობა (1993), მობი დიკის ძიებაში: თეთრი ვეშაპის კვალზე (1999).
განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა 1976 წელს შესრულებული ექსპედიციით, როდესაც შეეცადა გადაემოწმებინა, მართლა შეძლო თუ არა, მე-9 საუკუნეში ირლანდიელმა აბატმა ბრენდანმა ტყავით შეკრული ნავით ატლანტის ოკეანის გადაცურვა ანუ ამერიკაში კოლუმბამდე ბევრად ადრე ჩასვლა. ამ ხიფათით აღსავსე მოგზაურობის ამსახველი წიგნი ბესტსელერად იქცა, ხოლო ექსპერიმენტი წარმატებით დასრულდა.
1979 წელს ტიმ სევერინმა შუა საუკუნეების მითიური მეზღვაურის, სინდბადის „ათას ერთ ღამეში“ აღწერილი მოგზაურობები გაიმეორა. ან შუა საუკუნეები ტპიპის არაბული ნავ „სოჰარით“ გადალახა ინდოეთის ოკეანე ომანიდან ჩინეთამდე. მოგზაურობის შესახებ დაწერილი წიგნი თომას კუკის სამოგზაურო წიგნების პრემიით აღინიშნა.
2014 წელს, საქართველოს ტურიზმის ეროვნული ადმინისტრაციის მოწვევით, სევერინმა და იასონის ექსპედიციის მონაწილე 10 პიროვნებამ განმეორებით იმოგზაურეს საქართველოში. ვიზიტის ფარგლებში სტუმრები ეწვივნენ თბილისს, დმანისს, მცხეთას, პატარძეულს, სიღნაღსა და ველისციხეს, დაესწრნენ საქართველოში მოგზაურობიდან 30 წლისთავისადმი მიძღვნილ საერთაშორისო კონფერენციას „არგო 2014 – ლეგენდის გაცოცხლება“. ტიმ სევერინს საკუთარ რეზიდენციაში უმასპინძლა საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა
იასონის მოგზაურობა
1984 წლის 3 მაისს ახალი დროის „არგონავტებმა“ კაპიტან ტიმ სევერინთან ერთად სტარტი აიღეს პაგასიტიკოსის ყურედან, ქალაქ ვოლოსის (ანტიკური იოლკოსი) შემოგარენიდან, საიდანაც მოგზაურობა დაიწყო იაზონმა. „არგოს“ ეკიპაჟის შემადგენლობაში შედიოდნენ: ცამეტი ახალგაზრდა ინგლისელი და ირლანდიელი, მათ შორის ორი ექიმი, თავგადასავალთა მაძიებელი სტუდენტები, მენიჩბეები საბერძნეთიდან და თურქეთიდან. საქართელოს სახელმწიფო ტერიტორიულ წყლებში შემოსვლისას კი მათ დაემატებოდათ საქართველოს მენიჩბეები, ამიტომ შეარჩიეს სპორტის ოსტატები ნიჩბოსნობაში.
მაშინ როცა საქართელოში დიდი სამზადისი იყო ტიმ სევერიანის ექსპედიციის შესახვედრად, არგოს უკვე გავლილი ჰქონდა ეგეოსის ზღვა, ანტიკური „ ჰელესპონტი“ (დღევანდელი დარდანელის სრუტე), პროპონტიდა (ანუ მარმარილოს ზღვა), ბოსფორი. ანატოლიის, პაფლაგონიისა და თემისკირის სანაპიროების გასწვრივ სერავდა ევექსინის პონტოს ანუ „სტუმართმოყვარე ზღვას“ (მიკენურ ეპოქაში იგი „აქსონიის პონტო“ იყო, ე.ი. არასტუმართმოყვარე ზღვა). შავი ზღვა ოდითგანვე რთულ სანაოსნო ზღვად ითვლებოდა და შემთხვევითი არ იყო, რომ ამ ზღვაში შემოსული უცხოური გემების კაპიტნები დამატებით გასამრჯელოსაც იღებდნენ.
„არგო“ საბერძნეთის და თურქეთის ტერიტოტიულ წყლებში, ამ ქვეყნების მენიჩბეებმა გამოაცილეს, ხოლო საქართველოს ტერიტორიულ წყლებში ქართელი მენიჩბეები ჩაენაცვლნენ. 1984 წელს „არგო“ საქართველოში შემოვიდა, მის შესახვედრად ბათუმიდან გავიდა იახტებისა და კატერების ფლოტი აფრებიანი ხომალდის „ტოვარიშჩის“ ფლაგმანობით, რომელიც ერთ-ერთი უდიდესი ხომალდია მსოფლიოში და ხერსონის საზღვაო სასწავლებელს ეკუთვნის, მასზე პრაქტიკას გადიოდა შავი ზღვის ყველა საზღვაო სასწავლებლის სტუდენტი. ხომალდ „ტოვარიშჩიდან“ „არგოზე“ გადავიდნენ ღონისძიების ორგანიზატორები: ნუგზარ ფოფხაძე − საქართველოს ტელე-რადიო კომიტეტის თავმჯდომარე და სსრკ-ს ცნობილი კინორეჟისორი იური სენკევიჩი. იახტა „კოლხიდა“, რომელიც პირველი შეეგება „არგოს“, პირველი შეუძღვა ფოთის ნავსადგურში, სადაც სტუმრებს ათასობით ადამიანი ელოდებოდა, მათმა მისალმებებმა, სიმღერებმა და ტაშმა სასიამოვნოდ გააოცა ექსპედიციის მონაწილეები. ექსპედიციის შემადგენლობას საყვირებით მიესალმნენ საოკეანო გემები. საპატიო სიტყვით გამოვიდა ტიმ სევერინი, მან აღნიშნა, რომ „ეკიპაჟი თითქმის სამი თვე ღია ზღვაში ებრძოდა გრიგალსა და უამინდობას, მენიჩბეებს ძალზედ გაუჭირდათ, მაგრამ ბოლო სამი კვირის მანძილზე აღფრთოვანებული ვიყავით ფოთთან შეხვედრის მოლოდინშო.“ მან ექსპედიციის მონაწილეთა სახელით, მადლობა მოახსენა შეკრებილთ.
22 ივლისს, ხანმოკლე, გულთბილი შეხვედრის შემდეგ „არგომ“ ანტიკური ფაზისიდან მდინარე რიონის გავლით გეზი აიღო ანტიკური სურიემისკენ (თანამედროვე ქალაქი ვანი). მოგზაურებს მდინარე რიონზე მძიმე სირთულეები შეექმნათ ძაბვის, კაშხალების, ხიდების, ზოგან მეჩეჩებისა და სხვა დაბრკოლებების გამო. ამას თან დაერთო კოკისპირული წვიმები, უამინდობა, მდინარის ადიდება, რომელსაც დიდი ოდენობის ქვა-ღორღი და ხის მორები მოჰქონდა. ხომალდის მეჩეჩებზე გადაყვანისთვის საჭირო შეიქმნა დამხმარე ძალები.
1984 წლის 24 ივლისს, ნაშუადღევს, ტიმ სევერინის ხომალდი, რომელმაც სამიათასი მილი გამოიარა, მშვიდობით მოაღწია კოლხეთს. ჭყვიშში, გალაკტიონის ეზოში სახელდახელოდ აღმართეს ქვის სტელა ქართულ-ინგლისურ-რუსული წარწერით. ჭყვიშში თავმოყრილი იყო ვანის რაიონის მოსახლეობა, დედაქალაქიდან, რესპუბლიკის ქალაქებიდან და რეგიონებიდან ჩამოსული სტუმრები. ტიმ სევერინს მიეგება თეთრ კაბაში გამოწყობილი თანამედროვე მედეა (საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის სტუდენტი ნინო კაციტაძე), მეცნიერთა და ოფიციალურ პირთა ჯგუფი აკადემიკოს ოთარ ლორთქიფანიძის ხელმძღვანელობით.
„ჭყვიშის პორტიდან“ დაიწყო ტიმ სევერინის მეცნიერული მოგზაურობა საქართველოს მიწაზე. პირველ რიგში იგი ეწვია ვანის არქეოლოგიურ გათხრებს. მან გამოთქვა იმედი რომ ვანის არქეოლოგიური მონაპოვარი მას დიდად დაეხმარება არგონავტთა მითის, ისტორიულობის საბოლოოდ დამტკიცებაშ ვანის შემდეგ მან მოინახულა ნოქალაქევი და სვანეთი სადაც ადგილობრივებმა გააცნეს თუ როგორ მოიპოვებდნენ მათი წინაპრები ცხვრის ტყავისგან ოქროს.
1984 წლის 2 აგვისტოს „არგონავტები“ გამოემშვიდობნენ ვანს და საქართველოს, გაიმართა გამოსამშვიდობებელი კონცერტი, გაისმოდა „მრავაჟამიერი“, სულიკო“, ინგლისური მეზღვაურული სიმღერები. იმავე დღეს „არგო“ ბათუმამდე მატარებლით ჩაიტანეს, აქედან კი ღამით, ხომალდმა „ტოვარიშჩმა“ გააცილა სტამბულამდე.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი გეოგრაფები კატეგორია:ინგლისელი ისტორიკოსები კატეგორია:ინგლისელი მოგზაურები კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი    18 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი    2020
სანტანდერი
სანტანდერი (Santander) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის სანტანდერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35 კმ². მოსახლეობა — 173 375 კაცი (2020 წ.).
პეტიეშ-უტცა (ბუდაპეშტის მეტრო)
პეტიეშ-უტცა (Pöttyös utca) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 ხაზზე (ლურჯი) და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
მანავის ღვთისმშობლის ეკლესია
მანავის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მანავში, სასაფლაოზე, ქაშვეთის ეკლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ორმოცდაათიოდე მეტრზე. არქიტექტურული ნიშნებით, სავარაუდოდ, XVIII საუკუნეს განეკუთნება. 2007 წელს სოფლის ერთ-ერთ მაცხოვრებელს ეკლესიის აღდგენა თვითნებურად დაუწყია, მაგრამ აღარ დაუსრულებია. შენობის განახლებულ ნაწილებში ძველი კედლების შემორჩენილი ნაშთებია ჩართული, თუმცა  განახლებული ნაწილების შენების ხარისხი იმდენად დაბალია და შენობაც ისეა დამახინჯებული რომ მას ეკლესიის სახე მთლიანად დაკარგული აქვს. დღეს შენობა სახურავის გარეშეა დარჩენილი.
ეკლესია დარბაზულია (6,3x4,5 მ). ნაგები იყო ნატეხი ქვით, რიყის ქვითა და კირის მოყვითალო დუღაბით. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით კუთხეებმომრგვალებული საკურთხეველია, რომლის გვერდითი კედლები ეკლესიის გრძივ კედლებთან ერთ სიბრტყეშია. საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე გაჭრილია დაბალი, გარეთკენ ოდნავ შევიწროებული სარკმელი, რომელსაც ქვიშაქვის ფილა ხურავს, თითო მსგავსი ქვაა გამოყენებული წირთხლებშიც, მსგავსად იყო ნაგები დასავლეთ სარკმელიც, რომლისგანაც მხოლოდ ჩრდილო წირთხლია შემორჩენილი. მეორე სამხრეთ წირთხლი რომელიც კედელთან ერთადაა განახლებული აგურის ნატეხების უსახური წყობითაა ამოყვანილი. სარკმლის გადახურვისათვის კი ვაზის შესამაგრებელი რკინა-ბეტონის სარებია გამოყენებული. იმავე მასალითაა გადახურული შესასველიც. დასავლეთ კედლის ჩრდილო ბოლოსთან მცირე ზომის, ოთხუთხა ნიშია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნუფრინგენი
ნუფრინგენი (Nufringen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 10,04 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 5 406 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
გაბრიელ მეგრელიშვილი
გაბრიელ ივანეს ძე მეგრელიძე (დ. 1 იანვარი, 1906, ზემო ფარცხმა — გ. 7 ნოემბერი, 1978) — ქართველი ეკონომისტი, ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1962), პროფესორი (1964), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1967)
გრატა
გრატა (Emberiza) — მცირე ზომის ფრინველთა გვარი გრატასებრთა ოჯახისა.