cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თეიმურ გულიევი
ბიოგრაფია
1920-1921 წლებში თეიმურ გულიევი მუშაობდა ჯაბრაილის რევოლუციური კომიტეტის თავმჯდომარედ, შემდეგ ღარიბთა კომიტეტის თავმჯდომარედ და ბავშვთა სახლის დირექტორად. 1921-1934 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის საგანგებო კომისიის ორგანოებში. 1921 წელს გულიევი ჯებრაილის მაზრის საგანგებო კომიტეტის დავალებით იყო აზერბაიჯანის საგანგებო კომისიის კომისრის თანაშემწე და ანტისაბჭოთა ძალების წინააღმდეგ ბრძოლის პოლიტიკური ბიუროს უფროსი. ამ დროს ის აქტიურ მონაწილეობას იღებდა იმ ჯგუფების განადგურებაში, რომლებიც ეწინააღმდეგებოდნენ მთავრობას.
1923-1929 წლებში მუშაობდა ბაქოში აზერბაიჯანის სახელმწიფო პოლიტიკურ დეპარტამენტში საიდუმლო განყოფილებისა და სპეციალური განყოფილების უფროსად.
იბიპიტანგა
იბიპიტანგა (Ibipitanga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
თეიმურ გულიევი
ბიოგრაფია
1934-1937 წლებში გულიევი იყო აზერბაიჯანის სსრ უზენაესი სასამართლოს სპეციალური კოლეგიის თავმჯდომარე, აზერბაიჯანის სსრ უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე.
1937-1954 წლებში თეიმურ გულიევი მუშაობდა რესპუბლიკის ერთ-ერთ უმაღლეს თანამდებობაზე - აზერბაიჯანის სსრ სახალხო კომისართა საბჭოს (შემდგომში მინისტრთა საბჭოს) თავმჯდომარედ.
იბიპიტანგა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 171 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 945.222 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.99 კმ²-ზე.
თეიმურ გულიევი
ბიოგრაფია
თეიმურ გულიევი გარდაიცვალა 1965 წლის 18 ნოემბერს ბაქოში.
იბიპიტანგა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
თეიმურ გულიევი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:საბჭოთა აზერბაიჯანელები
Ptychosyrinx nodulosus
Ptychosyrinx nodulosus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
დიდი ყელეთი
დიდი ყელეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (წრომის თემი). მდინარეების მტკვრისა და ძამის წყალგამყოფი ყელეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 890 მეტრი, ხაშურიდან 16 კილომეტრი. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. სოფელში არის კოშკი, ლაღიჯვრის ეკლესია და წმინდა გიორგის ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 22 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კალისტრატე (მარგალიტაშვილი)
მიტროპოლიტი კალისტრატე (ერისკაცობაში — შოთა ილიას ძე მარგალიტაშვილი; დ. 20 ოქტომბერი, 1938, ვარდისუბანი, თელავის მუნიციპალიტეტი — გ. 20 ივნისი, 2019, ქუთაისი) — ქართველი სასულიერო პირი, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი, მიტროპოლიტი, ქუთაის-გაენათის ეპარქიის მმართველი 1983 წლის 25 დეკემბრიდან 2019 წლის 20 ივნისამდე (გარდაცვალებამდე).
ბიოგრაფია
გარდაიცვალა 2019 წლის 20 ივნისს, ქუთაისში.
მეუფე კალისტრატეს მიერ საქართველოში აღდგენილია ხუთი: ზემო სვანეთის, ქვემო სვანეთის, ხონისა და სამტრედიის, ვანისა და ბაღდადის, ტყიბულის ეპარქიები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქუთაისში გარდაცვლილები კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
მანაგუა (მრავალმნიშვნელოვანი)
მანაგუა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნადირ-შაჰის ლაშქრობა კავკასიაში
ნადირ-შაჰის ლაშქრობა კავკასიაში (1734—1735)   —   ირან-ოსმალეთის ომის (1730-1736) ბოლო დიდი კამპანია, რომელიც დასრულდა სპარსელთა გამარჯვებით. შედეგადაც ირანმა  დაიბრუნა კონტროლი თითქმის მთელი კავკასიის რეგიონზე.
სტრატეგიული კონტექსტი
სეფიანთა იმპერიის დაცემის შემდეგ 1722 წელს კავკასია ოსმალთა კონტროლის ქვეშ მოექცა. ნადირ -შაჰის ლაშქრობის პირველი მიზანი გახლდათ 1734 წლის აგვისტოში შირვანის დაბრუნება,  რის შემდეგაც სპარსეთის ჯარები წავიდნენ დასავლეთით და ალყა შემოარტყეს განჯას.
განჯა მძლავრად იყო გამაგრებული, ქალაქს იცავდა 14000 კაციანი გარნიზონი. მას შემდეგ, რაც თაჰმასპ-ხან ჯალაიერმა ოსმალეთის ჯარები კავკასიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით გაფანტა, ნადირ-შაჰი დასავლეთისკენ დაიძრა, რათა თურქებისთვის კიდევ ერთი გამანადგურებელი დარტყმა მიეყენებინა.
ავადესტანის ჩრდილოეთით მდებარე მთებში გამოზამთრება არცთუ ისე სახარბიელო პერსპექტივა იყო, ამიტომ ნადირ-შაჰმა გადაწყვიტა დასავლეთისკენ შემობრუნებულიყო, განჯისთვის შემოერტყა ალყა და  მოულოდნელად აეღო ციხესიმაგრე.
სპარსეთის არტილერია ჯერ კიდევ განიცდიდა ძლიერი საალყო იარაღის ნაკლებობას. იგი  შედგებოდა ძირითადად საველე ბატარეებისგან, რომლებიც ეფექტური იყო ბრძოლაში, მაგრამ  ქალაქის კედლებისთვის სერიოზულ საფრთხეს არ წარმოადგენდა. ამ მიზნით, ნადირ-შაჰმა მესანგრეები გააგზავნა რათა კედლის ქვეშ ციტადელამდე მისასვლელი თხრილები გაეყვანათ, მაგრამ თურქეთის მხარეს საკუთარმა მზვერავებმა  დროულად მიაწოდეს  ინფორმაცია მოწინააღმდეგის განზრახვის შესახებ. . შედეგად ოსმალეთის იმპერიის ჯარისკაცებმა შემხვედრი გვირაბის გათხრა დაიწყეს და ხელჩართული ბრძოლა მიწისქვეშეთში გაიმართა. სპარსელებმა მხოლოდ ექვსი  ასაფეთქებლის ამოქმედება მოახერხეს,  ოსმალთა 700  მცველი მოკლეს, მაგრამ ვერ მიაღწიეს ციტადელის კედელს, რომელიც თურქული გარნიზონის თავშესაფარს წარმოადგენდა. სპარსელებმა დაკარგეს 30-დან 40-მდე კაცი.
ნადირ-შაჰმა ერევანის და თბილისის ბლოკირ.ება მოახდინა. სტამბოლი იძულებული გახდა საპასუხო ზომები მიეღო და  კოპრულუ ფაშას მეთაურობით კავკასიაში  50 000 მხედარის, 30 000 იანიჩარისა და 40 ქვემეხისგან შემდგარი ჯარი გააგზავნა.
ეღვარდის ბრძოლა
მარცხნივ|მინი|მარცხმა ეღვარდთან თურქეთის არმიასთან  შეერთების საშუალება არ მისცა ყირიმელ თათრებს. ნადირ-შაჰმა ალყაში მოაქცია რგიონის არაერთი საკვანძო  ქალაქი და ციხესიმაგრე. იგი ელოდებოდა კეპრულუ ფაშას მთავარი არმიის მოსვლას. როდესაც შეიტყო მისი მოახლოების შესახებ, შეკრიბა 15000 კაციანი ავანგარდი და დაიძრა დასავლეთისკენ, რათა მოულოდნელად გამოეწვია თურქები  ბრძოლაში. ჯერ კიდევ სპარსეთის მთავარი  40000 -იანი  არმიის მისვლამდე, კოლოსალური რიცხობრივი უთანასწორობის მიუხედავად (4-5-ჯერ), დაამარცხა თურქები და აიძულა სტამბოლი საბოლოოდ თანხმობა განეცხადა  ზავის დადებაზე, რომელიც აღიარებდა სპარსელთა კონტროლს კავკასიასა და მესოპოტამიის საზღვრებზე (უკვე შეთანხმებული ზუჰაბის ხელშეკრულებით).
მარცხმა ეღვარდთან თურქეთის არმიასთან შეერთების საშუალება არ მისცა შავი ზღვის სანაპიროს გაყოლებით მიმავალ  50000 ყირიმელ თათარს.
სქოლიო
.
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ომები კატეგორია:სეფიანთა იმპერიის ომები კატეგორია:ნადირ-შაჰ აფშარის ლაშქრობები კატეგორია:ყირიმის სახანოს ომები კატეგორია:1734 წლის კონფლიქტები კატეგორია:1735 წლის კონფლიქტები
მამფალი
მამფალი — ფეოდალურ საქართველოში „პატრონის“ შესატყვისი ტერმინი, ფეოდალი მთავრების სახელწოდება; მიღებულია „მამა“ და „უფალ“ სიტყვების შეერთებით. მისი გაჩენა მეტყველებაში გამოწვეული იყო სათანადო ცვლილებით სოციალურ ცხოვრებაში — სიტყვა „უფალმა“ (მიწის, ადამიანთ და სხვათა მფლობელი) ფეოდალი მესაკუთრის, მისგან დამოკიდებულ ადამიანზე მზრუნველი „მამის“ და „პატრონის“ შინაარსიც შეიძინა. ტერმინი მამფალი პირადი და საადგილმამულო ურთიერთდამოკიდებულების გამოსახატავად ფართოდ დამკვიდრდა VIII საუკუნის II ნახევარში.
IX—X საუკუნეებში როდესაც ამავე მნიშვნელობით საყოველთაოდ გავრცელდა „პატრონი“, ტერმინი „მამფალი“, ფეოდალი მთავრის აღსანიშნავად კიდევ გამოიყენებოდა, მაგრამ მალე გამოვიდა ხმარებიდან.
მამფალი იყო დინასტიური ტიტული შუა საუკუნეების საქართველოში (გვიანი VIII–X საუკუნეები), ჩვეულებრივ მას ატარებდნენ წარჩინებული ბაგრატიდი უფლისწულები, რომლებსაც არავითარი ბიზანტიური ღირსებები არ გააჩნდათ. ეს არის დაკავშირება სიტყვებისა „მამა“ და „უფალი“.
მამფალის ტიტულს ატარებდნენ:
სქოლიო
კატეგორია:ფეოდალიზმი
დავითი
დავითი, დავით წინასწარმეტყველი, დავით მეფსალმუნე (דָּוִד; დ. დაახ. ძვ. წ. 1035, ბეთლემი — გ. ძვ. წ. 965, იერუსალიმი) — ისრაელის სამეფოს მეორე მეფე, იესეი ბეთლემელის უმცროსი ვაჟი.
1589
თარიღი უცნობია
*
დავითი
ბიბლიის მიხედვით დავითი იყო მწყემსი. ღმერთმა ნახა მისი სიკეთე, ამიტომ მოაშორა საული სამეფოს და ტახტზე დავით წინასწარმეტყველი აიყვანა.
დავითი აბრაამისეული რელიგიების ერთ-ერთი მთავარი წმინდანია. ის გვხვდება იუდეველთა, ქრისტიანთა და მუსულმანთა ტრადიციებში. ყურანში ის დაუთის სახელითაა მოხსენიებული.
ხსენების დღე
დავით წინასწარმეტყველი იუდაიზმში, ქრისტიანობაში და მუსულმანობაში აღიარებულია წმინდანად. მართლმადიდებლურ ეკლესიაში მისი ხსენების დღე გარდამავალ დღესასწაულთა რიცხვს განეკუთვნება და უწევს შობის შემდეგი კვირა დღე (თუ შობის დღესასწაული კვირა დღეა, მაშინ იდღესასწაულება მომდევნო კვირა დღეს).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 1035 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 965 კატეგორია:ძველი აღთქმის ხალხი კატეგორია:იუდეის მეფეები
ლალი გულისაშვილი
ლალი ჯიმშერის ასული გულისაშვილი (დ. 10 აპრილი, 1955, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 28 იანვარი, 2022, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პოეტი, პედაგოგი, მეცნიერი ფილოლოგი.
ბიოგრაფია
ლალი გულისაშვილი დაიბადა 1955 წლის 10 აპრილს, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ სოფელ გიორგიწმინდაში.
მამა — ჯიმშერ გულისაშვილი, ისტორიისა და გერმანული ენის მასწავლებელი, გომბორის სკოლის დირექტორი; დედა — ნინა მანაგაძე, დაწყებითი კლასების მასწავლებელი.
1972 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩააბარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომლის დამთვრებისთანავე მუშაობა დაიწყო შოთა რუსთაველის ლიტერატურის ინსტიტუტში. ამასთან მუშაობდა თბილისის მე-6 გიმნაზიის (გერმანული სკოლის) ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად, ბოლოს ამ სკოლის დირექტორიც იყო.
ლალი გულისაშვილის სადისერტაციო თემა იყო „მეოცე საუკუნის ათიანი წლების ლიტერატურული კრიტიკა“, რომელიც დაიცვა 1983 წელს და გახდა ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი.
ლალი გულისაშვილის მელოდიურ, სადა და ნატიფ ლექსებზე ბევრი სიმღერაა დაწერილი, მათ შორის, თითქმის ყველა სიმღერა ნანა ჯანელიძის კინოფილმისათვის „იავნანა“ (1994) სწორედ მის ლექსებზე შეიქმნა.
გარდაიცვალა 2022 წლის 28 იანვარს, 66 წლის ასაკში.
მამლუქები
ეგვიპტეში მამლუქთა ისტორია სულთან სალაჰ ალ-დინ იბნ აიუბის (1169-1193) სახელთანაა დაკავშირებული. პირველად მან მიჰყო თეთრკანიანი მონების, უმთავრესად თურქებისა და კავკასიელების დიდი რაოდენობით შეძენას, შეიარაღებულ რაზმებში ჩარიცხვას და დაწინაურებას. მონობიდან თავდახსნილი თანამდებობასთან ერთად მსხვილ მიწის ნაკვეთსაც იღებდა. ასე გაჩნდა მამლუქთა სამხრეთ-ფეოდალური კასტა, რომელმაც 1250 ხელთ იგდო ძალაუფლება. ეგვიპტეს მამლუქთა 2 დინასტია განაგებდა: ბაჰრელთა (თურქული წარმოშობისა, განაგებდნენ 1250-1390) და ბურჯელთა (კავკასიელები, რომელთაც ზოგადად ჩერქეზებს უწოდებდნენ, განაგებდნენ 1383-1517). სახელმწიფოს უმაღლესი მბრძანებელი იყო სულთანი. XIII-XIV საუკუნეებში ეგვიპტე ყველაზე ძლიერი სახელმწიფო იყო ახლო აღმოსავლეთში. მამლუქებმა წარმატებით მოიგერიეს თათარ-მონღოლთა თავდასხმები (აინ-ჯალუდის ბრძოლა 1260 წლის 3 სექტემბერი), განდევნეს ჯვაროსნები სირია-პალესტინიდან (1268). მამლუქთა ხანაში მოხდა მმართველობის სისტემის რეორგანიზაცია, გაუმჯობესდა ხელოვნური სარწყავი სისტემა, შეიმჩნეოდა კულტურის, განსაკუთრებით მეცნიერების აღმავლობა.
1517 წელს ხანგრძლივი ფეოდალური აშლილობით დასუსტებული ეგვიპტე ოსმალებმა დაიპყრეს და თავიანთი სახელმწიფოს პროვინციად გამოაცხადეს. ქვეყანას ოსმალეთის სულთნის წარმომადგენელ ფაშასთან ერთად მართავდა მამლუქი ბეგების დივანი (საბჭო). დივანს უფლება ჰქონდა გაეძევებინა ფაშა ეგვიპტიდან. ეს პრივილეგია მამლუქებს ფაქტობრივად გაბატონებულ მდგომარეობას უნარჩუნებდა, მაგრამ მამლუქები მაინც თავიანთ სუვერენიტეტის სრული აღდგენისათვის იბრძოდნენ. 1646 წელს მათ მოახერხეს დაუფლებოდნენ ქვეყნის თითქმის ყველა ციხესიმაგრეს, ხოლო 1769 წელს ეგვიპტე დამოუკიდენელ სახელმწიფოდაც კი გამოაცხადეს. მაგრამ 1773 წელს ეგვიპტეში კვლავ ოსმალები გაბატონდნენ. მამლუქები არ ემორჩილებოდნენ სულთანს, ატარებდნენ დამოუკიდებელ საგარეო პოლიტიკას, სხვადასხვა დროს ურთიერთობა ჰქონდათ საქართველოსთან, რუსეთთან, საფრანგეთთან, ინგლისთან და სხვა ქვეყნებთან. დიდია მამლუქთა წვლილი ფრანგთა ბატონობისაგან ეგვიპტის განთავისუფლებაში (1795-1801). ნაპოლეონმა ვერ შეძლო მათი დამორჩილება და ეგვიპტეში ფეხის მოკიდება, სულთნის ნაცვალმა ეგვიპტეში მუჰამად ალიმ (1805-1846) ჩამოართვა მამლუქებს მიწები (1808), ხოლო 1811 მამლუქები ბეგები გაჟლიტა.
ერაყში მამლუქთა ბატონობა დაიწყო 1749 წლიდან. მათ 82 წლის განმავლობაში მართეს ერაყი და მნიშვნელოვანი ღონისძიებებიც გაატარეს. ერაყის გაძლიერებაში დიდი ღვაწლი მიუძღვით წარმოშობით ქართველ ფაშებს: სულეიმან აბე ლაილს (1749-1762), სულეიმან ქუჩუქს (1807-1810) და დაუდ-ფაშა გურჯს (1816-1831). 1829 წელს დაუდ-ფაშა სულთანს განუდგა, 1831 წლის 16 სექტემბერს იგი სულთნის ჯარებმა დაამარცხა და ერაყიდან განდევნეს, სხვა მამლუქი ბეგები დახოცეს. ამით მამლუქთა ბატონობა დასრულდა.
მამლუქები საქართველოდან
1453 წელს ოსმალებმა კონსტანტინოპოლი აიღეს. ჩერქეზ მამლუქთა სახელმწიფოს საფრთხე დაემუქრა, რაც მალე რეალობად იქცა. 1517 წელს "ფარაონთა ქვეყანა" პორტამ დაიპყრო. შემდეგ ეგვიპტის მმართველ ფაშასაც სტამბოლი ნიშნავდა. ყივჩაღ და ჩერქეზ მამლუქთა მმართვეობისას მცირე რაოდენობით ქართველი მამლუქებიც იყვნენ, მაგრამ სულთანი არც ერთი მათგანი არ გამხდარა. ყველაზე მაღალი პოსტი, რომელიც ქართველებს ეკავათ, ამირას თანამდებობდა იყო. XVI ს–მდე საქართველო მოსახლეობას იცავდა და ტყვეთა ვაჭრობას არ უშვებდა. მაგრამ დაუსრულეელი ბრძოლებით დასუსტებული ქვეყანა სამეფო სამთავროებად დაიშალა, რასაც XVI ს–ში ოსმალეთის მიერ ისტორიული მესხეთის დაპყრობა და მისი ახალციხის საფაშოდ ქცევა მოჰყვა. ოსმალებმა შავ ზღვაზე გასასვლელი ჩაკეტეს და ამით, ფაქტობრივად საქართველო გარე სამყაროს მოწყვიტეს. უსასხროდ დარჩენილმა ქართველი ფეოდალების ნაწილმა თავისი ყმა–გლეხებით ვაჭრობა დაიწყეს. ეს აძლევდა ხელს ოსმალეთსაც. ახალგაზრდებს, საქართველოს სხვადასხვა კუთხიდან იტაცებდნენ და სტამბოლის ბაზრებზე ჰყიდნენ. თავდაპირველად ტყვეები ჩრდ. კავკასიიდან ყირიმში გადაჰყავდათ. ახალციხის საფაშოს შექმნის შემდეგ კი ეს კუთხე იქცა ქართველ მოანათა მნიშვნელოვან სატრანზიტო პუნქტად.საქართველოდან გაყვანილი ახალგაზრდობის რიცხვი ამ დროიდან მკვეთრად იზრდება. XVI ს–ის მიწურულს ევროპელი ავტორები წერენ, რომ ეგვიპტის მამლუქთა შორის არიან ქართველები. XVII ს–ის ევროპელ ავტორთა და სხვათა ცნობებით იმ დროს საქართველოდან სამიდან ხუთი ათასამდე ტყვე გაჰყავდათ. თუ "მცირე" რიცხვს სამი ათასს ავიღებთ, გამოდის რომ სამშობლოს საუკენეში სამასი ათას ახალგაზრდას სტაცებდნენ. XVI, XVII, XVIII ს–ებისა და XIX ს–ის პირველი ნახევრის ჩათვლით საქართველოდან სულ ცოტა ერთი მილიონი 13–14 წლის ჯანმაგარი ვაჟი და ლამაზი გოგონა გაიყვანეს. აქვე უნდა გავიხსენოთ ირანიც, სადაც მრავლად იყო როგორც გადასახლებული (ფერეიდანი), ისე სპარსეთის ჯარში ძალით თუ ნებით მოხვედრილი ქართველი.
ოსმალეთის, როგორც ცენტრალური, ისე პროვინციული ელიტა ყიდულობდა ქართველ ახალგაზრდებს, ასწავლიდა მათ ცხენზე ჯდომას, ჯირითს, ცივი და ცხელმსროლელი იარაღის ხმარებას და ზრდიდნენ პროფესიონალ სამხედროებად. ამ დროს გავრცელდა ახლო აღმოსავლეთში ლამაზი ბიჭის სახელად ქურჯი–გურჯი, ხოლო ქალისად – ქურჯია. ეგვიპტისა და სირიაში ქალის საკუთარ სახელად დღესაც გვხვდება ქურჯია.
XVII ს–ის მეორე ნახევრიდან ქართველების რაოდენობა ოსალეთის იმპერიაში მატულობს. ეს კარგად ჩანს ამავე საუკუნის მიწურულის, როგორც თურქი მოგზაურის ევლია ჩელების ნაშრომიდან, ისე ოსმალური საგადასახადო რეესტრებიდანაც. XVII ს–ის ოსმალეთში დადასტურებულია ეთნიკური სოლიდაროის ფენომენი. სხვადასხვა ქვეყნიდან მოხვედრილი ტყვეები ერთმანეთისადმი გარკვეულ სოლიდარობას იჩენდნენ, რაც გამოიხატებოდა სხვა ეთნიკური ჯგუფების წინააღმდეგ ძალაუფლებისა და გავლენისათვის ბრძოლისას ურთიერთ მხარდაჭერასა და კავშირში. ერთი წარმომავლობის "ოსმალო" მოხელეები და ჰარამხანაში მოხვედრილი ქალები, რომელთაც აერთიანებდათ საერთო კულტურა, ენა, ფასეულობები გვერდში ედგნენ ერთმანეთს. XVII-XVIII ს–ების ოსმალეთში ნათლად იკვეთება "დასავლელთა" (ბალკანეთისა და აღმ. ევროპის) და "აღმოსავლელთა" (ჩერქეზები, აფხაზები, ქართველები) ეთნიკური დაჯგუფებები. სოლიდარობა შეიმჩნეოდა როგორც ცენტრში, ასევე რეგიონებშიც.
XVIII ს–ის დამდეგგს ვხედავთ ქართველ ამირებსა და ბეგებს, ანუ ბეიებს. ეგვიპტის პოლიტიკურ ასპარეზზე მათ შორის ყველაზე წარმატებული მუჰამედ ბეგ კატამიში იყო, რომელსაც მანამდე არნახული ძალაუფლება ჰქონდა. კატამიში იყო პირველი ქართველი მამლუქი, რომელმაც საკუთარი სახლი შექმნა. ასეთი სახლები მხოლოდ ძალზე ცნობილ პირებს ჰქონდათ. სოლიდარობის პრინციპიდან გამომდინარე ასეთი სახლები იქმნებოდა არა ნათესაური, არამედ პატრონისადმი კუთვნილების ნიშნით. პატრონები ყიდულობდნენ ყმაწვილებს და შვილებივით ზრდიდნენ. ბიჭებიც ძმებივით იზრდებოდნენ, თუმცა შემდეგ მათ შორის ორგულობაც ხდებოდა. მუჰამედ კატამიში შეთქმულებმა 1736 წ–ს მოკლეს.
ეგვიპის მომდევნო მმართველი კადზაღლის სახლის წარმომადგენელი იბრაჰიმ ქათხუდა იყო. შემდეგ ქვეყანას იბრაჰიმ და რიდვან ქათხუდების დუუმვირატი განაგებდა.
იბრაჰიმ ქათხუდასა და სხვა ქართული წამომვლობის მამლუქთა შესახებ ცნობებს გავწვდის ცნობილი ლევანტელი მოგზარაური სავიურა ლუზინიანი წიგნში "ოსმალეთის პორტას წინააღდმეგ ალი–ბეის აჯანყების ისტორია". ეს ნაშრომი, ელ ბეგ ალ–ქაბირს ეძღვნება და 1783–84 წწ–ში ორჯერ გამოიცა ლონდონში, 1784 და 1789 წწ–ში ბერლინსა და პეტერბურგში, ხოლო 1793 წ–ს თბილისში. ლუზინიანმა მნიშვნელოვანი და ზოგჯერ უნიკალური ცნობები შემოგვინახა მამლუქი ბეგების ქართული წარმომავლობის შესახებ, თუმცა დასავლელი მკვლევარები მის ცნობებს ნაკლებად ენდობიან. ჯეინ ჰასავეიმ, ამერიკელმა მამლუქოლოგმა ვრცელი ნაშრომი მიუძღვნა ქათხუდასა და კადზაღლის სახლს, სადაც იბრაჰიმს ჯერ ქართველად, ბოლო კი ოსმალოდ მოიხსნიებს. პროფ. გოჩა ჯაფარიძემ და ამერიკელმა ორიენტალისტმა კრესელიუსმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს, როგორც ლუზინიანის წიგნის, ასევე ქართველი მამლუქების შესახებ სწორი შეხედულებების ჩამოყალიბებისა და პოპულარიზების საქმეში. იბრაჰიმ ქათხუდამ გზა გაუხსნა ქართული წარმომავლობის მამლუქებს ეგვიპტის მმართველ ელიტაში. ის 1754 წ. გარდაიცვალა და მის შემდეგ ეგვიპტეს განაგებდნენ კადზაღლის სახლის მამლუქები ან ამ მამლუქთა მამლუქები. მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი ალი-ბეი ალ-ქაბირი (1768–72 წწ.) იყო, რომელიც აუჯანყდა ოსმალეთის პორტას, რათა ეგვიპტე  დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ ექცია. მან ოსმალო ფაშა გააძევა ეგვიპტიდან და ოსმალური გარნიზონის ძალა მნიშვნელოვნად შეამცირა. ალი ბეგ ალ–ქაბირი აფხაზეთიდან იყო. დანიელი მოგზაური, კარსტენ ნიბური წერს, რომ მისი მამა, სახელად დავითი, მღვდელი იყო საქართველოდანო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ისტორია კატეგორია:ისლამის ისტორია კატეგორია:მამლუქები კატეგორია: ქართველი მამლუქები კატეგორია: კავკასიის ხალხები
Lasioglossum darwiniellum
Lasioglossum darwiniellum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1932 წელს.
სქოლიო
darwiniellum
დუბრავკა უგრეშიჩი
დუბრავკა უგრეშიჩი ( ხორ.: [dûbraːʋka ûgreʃit͡ɕ] ; დ. 27 მარტი, 1949 – გ. 17 მარტი, 2023) — იუგოსლავი - ხორვატი და ჰოლანდიელი მწერალი. ზაგრების უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული. ცხოვრობდა ამსტერდამში 1996 წლიდან.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
უგრეშიჩი დაიბადა 1949 წლის 27 მარტს კუტინაში, იუგოსლავია (ახლანდელი ხორვატია). იგი დაიბადა ეთნიკურად შერეულ ოჯახში. დედამისი, ეთნიკურად ბულგარელი, ვარნადან იყო. მან დაამთავრა შედარებითი ლიტერატურა და რუსული ენა ზაგრების უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტზე, პარალელურად აგრძელებდა მეცნიერისა და მწერლის კარიერას. სკოლის დამთავრების შემდეგ განაგრძო მუშაობა უნივერსიტეტში, ლიტერატურის თეორიის ინსტიტუტში. 1993 წელს დატოვა ხორვატია პოლიტიკური მიზეზების გამო. ის ასწავლიდა ევროპის და ამერიკის უნივერსიტეტებში, მათ შორის კალიფორნიის უნივერსიტეტში, ჰარდვარდის უნივერსიტეტსა და კოლიმბიის უნივერისტეტში. ის დაფუძნდა ამსტერდამში, სადაც იყო თავისუფალი მწერალი და რამდენიმე ამერიკული და ევროპული ლიტერატურული ჟურნალისა და გაზეთების თანამშრომელი.
რომანები და მოთხრობები
დუბრავკა უგრეშიჩმა გამოსცა რომანები და მოთხრობების კრებულები. მისი ნოველა შტეფი სპეკი სიცოცხლის ყბებში ( Štefica Cvek u raljama života ) გამოიცა 1981 წელს. იგი წარმოადგენს დახვეწილ და მსუბუქ პოსტმოდერნულ თამაშს რომანის ტრადიციულ კონცეფციასთან. ნოველა მოგვითხრობს ახალგაზრდა მბეჭდავი, სტეფი სპეკის შესახებ, რომლის სახელიც Dear Abby-ის სვეტიდან არის აღებული. ნაწარმოების გმირი ეძებს სიყვარულს, ერთდროულად როგორც პაროდიას, ასევე იძულებით რომანტიკის კიჩის ელემენტებით. რომანი გადაკეთდა 1984 წლის წარმატებულ იუგოსლავურ ფილმში „სიცოცხლის ყბაში“, რეჟისორი რაიკო გრლიჩი.
მისმა რომანმა უპირობო ჩაბარების მუზეუმი (Fording the Stream of Conciousness) მიიღო ნინ-ის ჯილდო 1988 წელს, უმაღლესი ლიტერატურული ჯილდო ყოფილ იუგოსლავიაში, რომლის გამარჯვებულები არიან დანილო კიში და მილორად პავიჩი ; უგრეშიჩი იყო პირველი ქალი, რომელსაც ეს პრიზი გადაეცა. რომანი არის ბულგაკოვის მსგავსი „თრილერი“ საერთაშორისო „მწერალთა ოჯახზე“, რომლებიც იკრიბებიან იუგოსლავიის დროს ზაგრებში გამართულ კონფერენციაზე. უპირობო ჩაბარების მუზეუმი არის რომანი ხსოვნისა და დავიწყების მელანქოლიის შესახებ. ქალი მთხრობელი, გადასახლებული, გარშემორტყმული ბერლინის კედლის შემდგომი პეიზაჟებით და  ომით განადგურებული მისი ქვეყნის, იუგოსლავიის, სურათებით. ეს ყველაფერი კი მუდმივად ცვლის მისი ცხოვრების დროის სარტყელს, წარსულსა და აწმყოს.
ამსტერდამში დაფუძნებისას მის მიერ დაწერილი ტკივილის სამინისტრო ასახავს დევნილთა ცხოვრებას. უგრეშიჩმა ბაბა იაგას სლავური მითოლოგიური ფიგურა დახატა თანამედროვე ზღაპრის მოსაყოლად. მონათხრობი ეხება სოციალურ გენდერულ უთანასწორობას და დისკრიმინაციას.
ესეები
უგრეშიჩის „შემოქმედებითი ნამუშევარი ეწინააღმდეგება დაცემას გამარტივებულ, იზოლირებულ ინტერპრეტაციულ მოდელებამდე“.
მისი კოლექცია ბალკანეთის ომიდან ამერიკულ ოცნებამდე ( Američki fikcionar ) შედგება მოკლე ლექსიკონის მსგავსი ესეებისგან ამერიკული ყოველდღიური ყოფის შესახებ, დანახული მნახველის ლინზებით, რომლის ქვეყანაც ინგრევა. ტყუილის კულტურა არის ესეების ტომი ომის, ნაციონალიზმისა და კოლექტიური პარანოიის დროს ჩვეულებრივი ცხოვრების შესახებ. რიჩარდ ბირნი წერს: „მისი ნაწერი უტევს ომის ველურ სისულელეებს, არღვევს მაჩო გმირობას, რომელიც მას გარს აკრავს და ადიდებს გადასახლების ტკივილსა და პათოსს“. გმადლობთ, რომ არ კითხულობთ, არის ესეების კრებული ლიტერატურულ წვრილმანებზე: საგამომცემლო ინდუსტრიაზე, ლიტერატურაზე, კულტურაზე და წერის ადგილზე.
უგრეშიჩმა მიიღო რამდენიმე მნიშვნელოვანი ჯილდო თავისი ესეებისთვის, მათ შორის ჩარლზ ვეილონის პრემია, ჰაინრიხ მანის პრემია, ჟან ამერის პრემია. შეერთებულ შტატებში, კარაოკე კულტურა მოხვდა ეროვნული წიგნის კრიტიკოსების წრის ჯილდოს მოკლე სიაში.
პოლიტიკა და გადასახლება
1991 წელს ყოფილ იუგოსლავიაში ომის დაწყებისას უგრეშიჩმა მტკიცედ ომსაწინააღმდეგი და ანტინაციონალისტური პოზიცია დაიკავა. იგი კრიტიკულად წერდა ნაციონალიზმზე და ომის კრიმინალზე. მალევე გახდა ხორვატიული მედიის, თანამემამულე მწერლებისა და საზოგადო მოღვაწეების სამიზნე. მას ბრალი ედებოდა ანტიპატრიოტიზმში და გამოაცხადეს „მოღალატედ“, „საზოგადოებრივ მტრად“ და „ჯადოქრად“. მან დატოვა ხორვატია 1993 წელს საჯარო თავდასხმების ხანგრძლივი სერიის შემდეგ და იმიტომ, რომ „ვერ შეეგუა ტყუილის მუდმივ ტერორს საზოგადოებრივ, პოლიტიკურ, კულტურულ და ყოველდღიურ ცხოვრებაში“. მან დაწერა კოლექტიური ნაციონალისტური ისტერიის გამოცდილების შესახებ თავის წიგნში „ტყუილის კულტურა“ და აღწერა მისი „პირადი შემთხვევა“ ესეში „პერსპექტივის საკითხი“ ( კარაოკე კულტურა ). მან განაგრძო წერა თანამედროვე საზოგადოებების ბნელ მხარეებზე: მედიით, პოლიტიკით, რელიგიით, საერთო რწმენითა და ბაზრით გამოწვეული ადამიანების „ჰომოგენიზაციის“ შესახებ ( ევროპა სეფიაში ). მისი რომანები ( ტკივილის სამინისტრო, უპირობო ჩაბარების მუზეუმი ) იკვლევს გადასახლების ტრამვებს, მაგრამ ასევე გადასახლებით გამოწვეული თავისუფლების მღელვარებას. მისი ესსე მწერალი ემიგრაციაში ( მადლობა, რომ არ კითხულობ ) არის პატარა მწერლის სახელმძღვანელო გადასახლებაში. მან თავი დაახასიათა, როგორც „პოსტ-იუგოსლავური, ტრანსნაციონალური ან, უფრო ზუსტად, პოსტნაციონალური“.
2017 წელს მან ხელი მოაწერა დეკლარაციას ხორვატების, სერბების, ბოსნიელებისა და მონტენეგროელების საერთო ენის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი მწერლები კატეგორია:ხორვატი მწერლები კატეგორია:ხორვატი ქალი მწერლები კატეგორია:იუგოსლავიელი მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:ჰაინრიხ მანის პრემიის მფლობელები კატეგორია:გარდაცვლილი 2023 კატეგორია:დაბადებული 1949
ტყიბულის წყალსაცავი
ტყიბულის წყალსაცავი — წყალსაცავი დასავლეთ საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ოკრიბის ქვაბულში. წყალსაცავი შექმნილია მიწაყრილის კაშხლით, რომლითაც დაგუბებულია მდინარე ტყიბულა იქ, სადაც ის ქვაბულის ფსკერზე, ე. წ. „წყალდასავალთან“ კარსტულ შახტში იკარგებოდა. წყალსაცავს აქვს პატარა უბეები, მის შუა და დასავლეთ ნაწილში კუნძულებია. წყალსაცავის სიგრძე 8,1 კმ, უდიდესი სიგანე 3,2 კმ, მაქსიმალური სიღრმე 12,5 მ, საშუალო სიღრმე 6,9 მ. ფართობი 12,1 კმ². წყლის მოცულობა 84 მლნ. მ³.
საზრდოობს მდინარე ტყიბულასა და სხვა შენაკადების წყლით, აგრეთვე ატმოსფერული ნალექებით (1750 მმ წელიწადში). წყალსაცავის ქვაბული და მიმდებარე სერები აგებულია იურული და ცარცული ასაკის ქვიშაქვებით, თიხაფიქლებით, მერგელოვანი კირქვებით. სანაპირო ძირითადად დაბალი და დამრეცია.
წყალსაცავში წყლის დონე ყველაზე მაღალია აგვისტო-სექტემბერში, დაბალია – თებერვალ-მარტში. დონეების საშუალო წლიური ამპლიტუდა 575 სმ. მდიდარია თევზით.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის მხარის წყალსაცავები კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტი
Paperlate
Paperlate — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სინგლი EP-იდან 3 X 3. სახელწოდება აღებულია ჯენესისის 1973 წლის სიმღერის "Dancing with the Moonlit Knight" ერთ-ერთი სტრიქონიდან ("Paper late, cried a voice in the crowd". ეს არის ჯენესისის მეორე სიმღერა, რომელშიც გამოყენებულია საყვირები, წინაა "No Reply At All" (ალბომიდან Abacab ).
სქოლიო
კატეგორია:1981 წლის სიმღერები კატეგორია:1982 წლის სინგლები კატეგორია:ჯენესისის სიმღერები
დიდი ხავლეთი
დიდი ხავლეთი — ნასოფლარი საქართველოში, ხაშურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ყელეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 960 მეტრი. ხაშურიდან 15 კილომეტრი, წრომიდან 3 კილომეტრი.საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. ამჟამად დაცლილია მოსახლეობისგან. სოფლის სასაფლაოზე დგას ღვთისმშობლის ეკლესია.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ვოლოდიმირ ზელენსკის მკვლელობისა და გატაცების მცდელობები
ბმული=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/Volodymyr_Zelensky_Official_portrait.jpg/220px-Volodymyr_Zelensky_Official_portrait.jpg|მინი| [[ვოლოდიმირ ზელენსკი|ვოლოდიმირ ზელენსკის ოფიციალური პორტრეტი 2019 წელს. ზელენსკი გადაურჩა მკვლელობის რამდენიმე მცდელობას 2022 წელს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დროს]]
უკრაინის მთავრობის ოფიციალური პირების და საინფორმაციო წყაროების ცნობით, უკრაინის პრეზიდენტი ვოლოდიმირ ზელენსკი გადაურჩა პრორუსი და რუსი აგენტების მიერ მკვლელობისა და გატაცების მცდელობებს.
ფონი
2022 წლის უკრაინაში რუსეთის შეჭრის სწრაფად დასასრულებლად, რუსეთი გეგმავდა ჯგუფების შეყვანას კიევში, უკრაინის დედაქალაქში, რათა გაენადგურებინა უკრაინის ხელმძღვანელობა. პრეზიდენტის მრჩეველმა მიხაილო პოდოლიაკმა განაცხადა, რომ „რუსეთის მთავარი განზრახვა არის ქვეყნის უმაღლესი ხელმძღვანელობის ჩამოგდება, მაქსიმალური პანიკის შექმნა და საკუთარი მარიონეტული მთავრობის დამყარება“.
მცდელობები
უკრაინის მთავრობის ცნობით, 2022 წლის თებერვლის დასაწყისში, რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა ჩეჩნეთის ლიდერს რამზან კადიროვს დაავალა უკრაინელი ლიდერების ლიკვიდაცია. მარტის დასაწყისში, უკრაინის დაზვერვამ განაცხადა, რომ ზელენსკის მოსაკლავად გაგზავნილი ჩეჩენი კომანდოსები „ლიკვიდირებული არიან“, უკრაინის მიმართ სიმპათიური FSB- ის აგენტების დახმარებით.
2022 წლის თებერვლის ბოლოსთვის ვაგნერის ჯგუფიდან 400-ზე მეტი რუსი დაქირავებული მებრძოლი იმყოფებოდა კიევში, ზელენსკის მკვლელობისა და მთავრობის დესტაბილიზაციის ბრძანებით.
მცდელობების რაოდენობა
კონფლიქტის დროს იყო ურთიერთსაწინააღმდეგო ცნობები ზელენსკის წინააღმდეგ განხორციელებული მკვლელობის მცდელობების შესახებ. პრეზიდენტის მრჩეველმა პოდოლიაკმა უკრაინულ საინფორმაციო გამოშვებასთან საუბრისას ამ საკითხზე თქვა: „ჩვენი უცხოელი პარტნიორები საუბრობენ ორ-სამ მცდელობაზე. მე მჯერა, რომ იყო ათზე მეტი მცდელობა“.
გარდა ამისა, შაბათს, 2022 წლის 26 თებერვალს, კიევის გარეუბანში აღკვეთეს ჩეჩენი დაქირავებული მებრძოლების ჯგუფი, რომლებიც სავარაუდოდ მკვლელები იყვნენ.
პასუხი
CBS-თან ინტერვიუში აშშ-ის სახელმწიფო მდივანმა ანტონი ბლინკენმა განაცხადა, რომ უკრაინის მთავრობა ემზადებოდა ზელენსკის პოტენციური სიკვდილისთვის შეჭრაში, მაგრამ დამატებითი დეტალები არ გაამჟღავნა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
ალკიბიადე
მინი|220პქ|ალკიბიადეს ბიუსტი ალკიბიადე (დ. დაახლ. ძვ. წ. 450, ათენი ― გ. ძვ. წ. 404, ფრიგია) — ათენელი (ძველი ბერძენი) პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. მხედართმთავარი, პერიკლეს გაზრდილი, სოკრატეს მოწაფე. ომის შემდგომ ეტაპებზე (იგულისხმება: პელოპონესის ომი) ცენტრალურ ფიგურად პერიკლეს ნათესავი და სოკრატეს მოწაფე, ნიჭიერი ავანტიურისტი ალკიბიადე გვევლინება. მასთან უერთიერთობაში აშკარად გამოჩნდა დემოკრატიის სისუსტე. სახალხო კრება ვერ გაერკვა, ათენის დემოკრატიისთვის სპარტა უფრო სახიფათო იყო, თუ ალკიბიადე. იგი არაერთხელ დაინიშნა სარდლად, წარმატებებსაც მიაღწია, მაგრამ გაწვეულ იქნა უკან. ალკიბიადე იყო სიცილიაზე ექსპედიციის (ძვ. წ. 415 - ძვ. წ. 413) სულისჩამდგმელი. ომის მეჩვიდმეტე წელს ათენელებმა გადაწყვიტეს, დახმარებოდნენ იონიურ კოლონიას სიცილიაზე, რომელსაც სირაკუზელები ავიწროებდნენ. სირაკუზის დამარცხებით ათენს მთელ სიცილიაზე ბატონობის შესაძლებლობა ექნებოდა, რაც განუზომლად გაზრდიდა მის რესურსებს სპარტასთან დაპირისპირებაში. ექსპედიციისთვის მზადების ბოლო ეტაპზე ათენში უცნობებმა ჰერმები, ღვთაების ქანდაკებები შებღალეს. დანაშაული ალკიბიადეს დაბრალდა. მან ისურვა, სიცილიაზე გამგზავრებამდე ემართლებინა თავი, მაგრამ სასამართლო გადაიდო და ალკიბიადე მხოლოდ მას მერე გამოიწვიეს, რაც მან ჯარი სიცილიაზე გადასხა. მის ნაცვლად იქ ნიკიასი გაგზავნეს, ხოლო ალკიბიადემ ვერ გაბედა ათენში დაბრუნება, თავი სპარტას შეაფარა და ლაკედემონელებს სიცილიური ექსპედიციის ამბავიც გაუმხილა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ბერძენი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 450 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 404
Mad Men
„მედ მენი“ 1960-იანი წლების ცხოვრებას ასახავს, თავდაპირველად, გამოგონილ „სტერლინგ კუპერის“ სარეკლამო სააგენტოში მედისონ ავენიუზე, ნიუ-იორკი, შემდეგ კი ახლად შექმნილ „სტერლინგ კუპერ დრეიპერ პრაისში“. სერიალის მთავარი გმირია დონ დრეიპერი (ჯონ ჰემი), „სტერლინგ კუპერის“ შემოქმედებითი დირექტორი და შემდეგ „სტერლინგ კუპერ დრეიპერ პრაისის“ დამფუძნებელი პარტნიორი. დანარჩენი გმირები დონ დრეიპერის ცხოვრებასთან დაკავშირებული ადამიანები არიან, როგორც ოფისში, ასევე — მის გარეთ. სერიალი ასევე აღწერს 1960-იან წლებში მიმდინარე ამერიკის სოციალური ღირებულებების გარდასახვის პროცესს.
სერიალმა მრავალი კრიტიკოსის მოწონება დაიმსახურა, განსაკუთრებით მისი ისტორიული ავთენტურობისა და ვიზუალური სტილისთვის, და, შესაბამისად, მრავალი ჯილდო აქვს მოპოვებული, მათ შორის ცხრა „ემი“ და ხუთი „ოქროს გლობუსი“. აღსანიშნავია, რომ ეს იყო პირველი საკაბელო ტელესერიალი, რომელმაც ემის ჯილდო მიიღო „შესანიშნავი დრამატული სერიალისთვის“ (2008 და 2009 წლებში). ნიუ-იორკ ტაიმზის თქმით სერიალი „კულტურული ფენომენი“ გახდა, ისევე, როგორც ეს თავის დროს „სოპრანოს კლანი“ იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები
Pusionella
Pusionella — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კამპანილე
250პქ|მინი|მარჯვნივ|[[ჯოტო დი ბონდონე|ჯოტოს კამპანილე ფლორენციის საკათედრო ტაძართან.]] კამპანილე (campanile) — სამრეკლო შუა საუკუნეებისა და აღორძინების ეპოქის იტალიის არქიტექტურაში. როგორც წესი, აღმართული იყო ტაძრისგან მოშორებით. მის პროტოტიპს ქალაქის სადარაჯო კოშკი წარმოადგენდა. გეგმით ოთხწახნაგა (ან მრგვალი) ნაგებობის ქვედა სართული ყრუ იყო, ზემო სართულებში კი ღიობების რაოდენობა და სიდიდე თანდათან მატულობდა, რითაც იქმნებოდა სიმსუბუქისა და მოხდენილობის ერთიანი შთაბეჭდილება. შენდებოდა 4–5 ან მეტ სართულად.
ასტარა-რეშთ-ყაზვინის რკინიგზა
ასტარა-რეშთ-ყაზვინის რკინიგზა — მშენებარე სატრანსპორტო დერეფანი, რომელიც დააკავშირებს რუსეთის, აზერბაიჯანისა და ირანის რკინიგზას. პროექტი ჩრდილოეთ-სამხრეთის საერთაშორისო სატრანსპორტო დერეფნის ფარგლებში ხორციელდება, რომლის მიზანია რუსეთის, აზერბაიჯანის, ირანის და ინდოეთის სატრანსპორტო და საინფორმაციო მაგისტრალების ინტეგრირება.
ისტორია
რკინიგზის მშენებლობის შესახებ ხელშეკრულება სამმა მხარემ 2005 წელს მოაწერა. ის ითვალისწინებს სარკინიგზო სეგმენტების მშენებლობას ირანში დაახლოებით 350 კილომეტრის სიგრძით და აზერბაიჯანში ასტარასა და აზერბაიჯან-ირანის საზღვარს შორის 8,5 კილომეტრის სიგრძით. პროექტი ასევე ითვალისწინებს აზერბაიჯანში არსებული რკინიგზის რეკონსტრუქციას. პროექტის ღირებულება 2 მილიარდ აშშ დოლარს შეადგენს. რკინიგზის მშენებლობა 2006 წელს დაიწყო.
ასტარა-რეშთ-ყაზვინის სარკინიგზო პროექტი ითვალისწინებს ირანის ტერიტორიაზე ახალი სარკინიგზო ხაზის მშენებლობას, რომელიც დააკავშირებს აზერბაიჯანულ ასტარას ირანულ ქალაქებთან ასტარასთან, რეშთთან და ყაზვინთან.
2009 წელს ირანულმა მხარემ დაიწყო რკინიგზის მონაკვეთის მშენებლობა რეშთსა და ყაზვინს შორის. რკინიგზის მასშტაბით აშენდა 22 გვირაბი და 15 ხიდი, რომელთა საერთო სიგრძე, შესაბამისად, 25 და 8 კილომეტრია.
2018 წლის 22 ნოემბერს ყაზვინ-რეშთის რკინიგზაზე პირველი საცდელი მატარებელი ამოქმედდა. ამ 164 კილომეტრიანი მონაკვეთის გახსნის მთავარი ცერემონია 2019 წლის 6 მარტს შედგა.
ასტარა - რეშთის მონაკვეთის სიგრძეა 165 კმ. პირველმსა საცდელმა სატვირთო მატარებელმა რუსეთიდან ირანულ ასტარაში 2018 წლის 8 თებერვალს მიაღწია.
2018 წლის მარტის ბოლოს ასტარა (აზერბაიჯანი) - ასტარა (ირანი) მონაკვეთის ექსპლუატაციაში შესვლისთანავე, რკინიგზის ირანის მონაკვეთი, ასტარას სადგურთან და ახლად აშენებულ სატვირთო ტერმინალთან ერთად, იჯარით გადაეცა აზერბაიჯანს 25 წლიანი ვადით. 11 თვის განმავლობაში ამ რკინიგზით 270 ათას ტონაზე მეტი ტვირთის ტრანსპორტირება განხორციელდა.
აზერბაიჯანმა ირანს 500 მილიონი დოლარის შეღავათიანი სესხი გამოუყო ასტარა-რეშთის მონაკვეთის მშენებლობისთვის. ფილიალის მშენებლობის დასასრულებლად რუსეთი 2030 წლისთვის 1,5 მილიარდი დოლარის გამოყოფას გეგმავს.
2023 წელს მიღწეული იქნა შეთანხმება რეშთ-ასტარას რკინიგზის მშენებლობაზე. მონაკვეთის მშენებლობა 3 წელიწადში იგეგმება.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რკინიგზის სადგურები კატეგორია:რუსეთის რკინიგზის სადგურები
სექსტანტი
thumb|230px|სექსტანტი სექსტანტი (ლათ. sextans, ნათ. ბრ. sextantis – მეექვსე) — კუთხესაზომი სარკულ-ამრეკლი ინსტრუმენტი, რომლითაც დაკვირვების ადგილის კოორდინატების განსაზღვრის მიზნით ზომავენ ციური სხეულების სიმაღლეს ჰორიზონტის მიმართ ან ნაპირზე მდებარე საგნებს შორის ხილულ კუთხეს.
სექსტანტს იყენებენ გემსა და თვითმფრინავზე; ემყარება მხედველობის ველში ორი საგნის (მნათობების ან მნათობისა და ჰორიზონტის) შეთავსების შესაძლებლობას.
სექსტანტმა განდევნა ასტრონომიულ-გეოდეზიური ხელსაწყო ასტროლაბი, რომელიც მიიჩნეოდა მთავარ ნავიგაციურ ინსტრუმენტად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ასტრონომიული ხელსაწყოები კატეგორია:საზღვაო ნავიგაცია
სევილიის ალყა
სევილიის ალყა (1247 წლის ივლისი - 1248 წლის ნოემბერი)-იყო 16 თვიანი წარმატებული ბრძოლა სევილიის რეკონკისტას დროს, ფერდინანდ III კასტილიელის ძალების მიერ.მიუხედავად იმისა, 1236 წელს კორდობის სწრაფმა აღებამ შოკი მოახდინა მუსულმანურ სამყაროში, სევილიის ალყა მაინც იყო ფერნანდო III-ის მიერ განხორციელებული ყველაზე რთული სამხედრო ოპერაცია. ეს ასევე არის ადრეული რეკონკისტის ბოლო ძირითადი ოპერაცია. ოპერაციამ ასევე აღნიშნა სამხედრო მნიშვნელობის კასტილია-ლეონის ძირძველი საზღვაო ძალების გამოჩენა. ფაქტობრივად, რამონ დე ბონიფაზი იყო კასტილიის პირველი ადმირალი, თუმცა მას არასოდეს ჰქონია მსგავსი ოფიციალური ტიტული.
1246 წელს, ხაენის დაპყრობის შემდეგ, სევილია და გრანადა გახდნენ ერთადერთი დიდი ქალაქები იბერიის ნახევარკუნძულზე, რომლებიც არ დათანხმდნენ ქრისტიანულ სუზერეინტს. ამ ორიდან გრანადა ნახევრად დამოუკიდებელი დარჩა 1492 წლამდე.
1247 წლის ზაფხულში კასტილიურმა ჯარებმა ქალაქი ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ჩაკეტეს. ამან გზა გაუხსნა ალყას, რომელიც დაიწყო მაშინ, როდესაც რამონ დე ბონიფაზი ცამეტი გალერით მიცურავდა, რამდენიმე პატარა გემით, გვადალკვივირისკენ და მიმოფანტა ორმოცი პატარა გემი, რომლებიც ცდილობდნენ მის წინააღმდეგობას. 3 მაისს კასტილიურმა ფლოტმა გატეხა პონტონის ხიდი, რომელიც აკავშირებდა სევილიასა და ტრიანას.
წმინდა ალბერტუს მაგნუსმა დაწერა, რომ მავრიელი დამცველები ალყის დროს იყენებდნენ არტილერიას, რომელიც ლოდებით იყო დატვირთული, მაგრამ ზუსტად არ არის გარკვეული, იყენებდნენ თუ არა მსგავს იარაღებს.
კაპიტულაცია
დაკარგულ ალმოჰადებისგან დახმარების მიღების მთელი იმედით, აქსატაფმა და ქალაქის წარჩინებულთა კონფერენციამ კაპიტულაციის განხილვა დაიწყო. ამ მიზეზით, ოქტომბერში მათ შესთავაზეს კაპიტულაცია ფერნანდო III-ს, რომელმაც არ მიიღო და განაცხადა, რომ არ მიიღებდა სხვას, გარდა ქალაქის უპირობო დათმობისა. ალფაკუი ორიასი, რომელიც იმყოფებოდა სან ხორხეს ციხესიმაგრეში, და ტრიანას მერები ფერნანდოს სთხოვენ სევილიაში შესვლის ნებართვას და სევილიის კრებაზე კაპიტულაციის განხილვას. შემდეგ, მსვლელობა გაუგზავნეს კასტილიელებს, რათა შესთავაზონ ალკაზარის მიწოდება და ქალაქის ქირა, რასაც ფერნანდომ ასევე უარყო. რამდენიმე დღის შემდეგ, მავრიელთა საელჩო ბრუნდება და ამბობენ, რომ ალკაზარის გარდა, ქალაქის მესამედს დათმობენ ბატონად, ფერნანდოც ასევე უარს ამბობს. შემდეგ მოვიდა მესამე წინადადება, ქალაქს გაყოფდნენ კედელი და ნახევარი დარჩებოდა ქრისტიანებისთვის, მეორე კი მუსლიმებისთვის, და მიუხედავად იმისა, რომ ეს იდეა ფერნანდოს გარემოცვაში ზოგს მოეწონა, მან მაინც უარი თქვა.
შიმშილის გამო ქალაქი 1248 წლის 23 ნოემბერს ქალაქის კაპიტულაცია მოხდა. პირობები განსაზღვრავდა, რომ კასტილიელთა ჯარებს ალკასარში შესვლის უფლება მიეცათ არა უგვიანეს ერთი თვისა. ფერდინანდმა თავისი ტრიუმფალური შესვლა ქალაქში 1248 წლის 22 დეკემბერს მოაწყო. მუსლიმურ მატიანეებში ნათქვამია, რომ დაახლოებით 300 000 მაცხოვრებელმა დატოვა ქალაქი. ამ რიცხვს ო'კალაგანი გაზვიადებულად მიიჩნევს.
ორჩილა
ორჩილა (La Orchila) — კუნძული კარიბის ზღვაში. ეკუთვნის ვენესუელას. ვენესუელის დედაქალაქ კარაკასიდან დაშორებულა 180 კილომეტრით. ფართობი დაახლოებით 40 კმ².
კუნძულზე განთავსებულია სამხედრო-საზღვაო ბაზა — ვენესუელის სამხედრო-საზღვაო ძალები (აეროდრომით) და ვენესუელის პრეზიდენტის რეზიდენცია.
1938 წელს ორჩილა სხვა კუნძულებთან ერთად გადავიდა ფედერალურ დაქვემდებარებაში (რომელიც იმავე წელს იყო შექმნილი). 1950 წლამდე კუნძული დასახლებულად ითვლებოდა, რომლის მოსახლეობა შეადგენდა 121 კაცს. ვენესუელის სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწის გენერალ მარკოს პერეს ხიმენესის მმართველობის დროს ორჩილას მცირერიცხოვანი მოსახლეობა გადაასახლეს. მარკოს პერეს ხიმენესის დროს კუნძულზე აშენდა დაახლოებით 32 სამხედრო ობიექტი და რამდენიმე პატარა სახლი; მათ შორის იყო პრეზიდენტის რეზიდენცია.
2002 წელს ვენესუელაში სახელმწიფო წარუმატებელი გადატრიალების შემდეგ, პრეზიდენტი უგო ჩავესი ორჩილაზე დაპატიმრებული იყო.
2008 წლის 17 მაისს აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალებმა დაარღვიეს ვენესუელის საჰაერო სივრცე, რის შემდეგ მთავრობის მიერ გამოთქმული იყო პროტესტი. თუმცა პენტაგონმა აღნიშნულ საქმესთან დაკავშირებით სივრცის დარღვევის მიზეზად სანავიგაციო შეცდომა დაასახელა.
სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის კუნძულები
მართვის მოწმობა
thumb|250px|[[ევროკავშირის (კერძოდ გერმანიის) მოქალაქის მართვის მოწმობა
1. გვარი
2. სახელი
4a. თარიღი
4b. მართვის მოწმობის ვადა
4c. ქალაქი (ადმინისტრაცია)
7. ხელმოწერა
9. მოწმობის კატეგორია]] მართვის მოწმობა — დოკუმენტი, რომელიც გვაძლევს სატრანსპორტო საშუალებების მართვის უფლებას.
მართვის მოწმობის სახეები
არსებობს მართვის მოწმობის 5 სახე, კატეგორია: “A”, “B”, “C”, “D”, “E”
საქართველოს მოქალაქის მართვის მოწმობა
საქართველოს მოქალაქის მართვის მოწმობა გაიცემა საქართველოს შსს სამინისტროს მიერ. მის ასაღებად საქართველოს მოქალაქემ რამდენიმე პროცედურა უნდა გაიაროს:
თეორიული გამოცდა შედგება 30 კითხვისგან, აქედან აუცილებელია 27 კითხვაზე სწორი პასუხის გაცემა. ამ გამოცდისთვის დათმობილია 30 წთ.
პრაქტიკული გამოცდა ტარდება ავტოდრომზე ან დახურულ მოედანზე, რომელიც არის იზოლირებული და გამოცდების მისაღებად შესაბამისი მოწყობილობებით აღჭურვილი  მყარსაფარიანი ტერიტორია. ტერიტორიებს, რომლებიც გამოიყენება სატრანსპორტო საშუალებებზე პრაქტიკული გამოცდების ჩასატარებლად, გააჩნია 6 ელემენტი, რომელთა სწორად გაკეთების შემთხვევაში გამოცდა ითვლება ჩაბარებულად. ეს ელემენტებია:
კატეგორია:საბუთები
ერნესტუ გეიზელი
ერნესტუ ბექმენ გეიზელი (დ. 3 აგვისტო, 1908, ბენტუ-გონსალვისი, ბრაზილია — გ. 12 სექტემბერი, 1996, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — ბრაზილიელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, ბრაზილიის პრეზიდენტი 1974–1979 წწ.
ბიოგრაფია
დაიბადა რიუ-გრანდი-დუ-სულის შტატის ქალაქ ბენტუ-გონსალვისში, გერმანელი, ლუთერანი ემიგრანტის ოჯახში. თავის ძმა ორლანდოსთან (რომელიც იყო სამხედრო მინისტრი, გეიზელის წინამორბედი პრეზიდენტის მთავრობაში) ერთად შევიდა სამხედრო სამსახურში და 1925 წელს დაამთავრეს პორტუ-ალეგრის სამხედრო სკოლა. 1934 წლიდან მუშაობდა პარაიბის შტატის ფინანსთა, სოფლის მეურნეობისა და საზოგადოებრივ სამუშაოთა სამინისტროებში, აგრეთვე ამავე შტატის ფინანსთა მინისტრად. 1943–1950 წწ. – ეროვნული უშიშროების საბჭოს გენერალურ სამდივნოში, ხოლო 1950–1955 წწ. შეიარაღებული ძალების გენშტაბში. 1964 წლიდან იყო პრეზიდენტ მარშალ უმბერტო კასტელუ ბრანკუს სამხედრო მრჩეველი და პრეზიდენტის სამხედრო კანცელარიის უფროსი. 1966 წელს მიენიჭა არმიის გენერლის წოდება. 1969–1973 წწ. ხელმძღვანელობდა ნავთობის ეროვნული კომპანია „პეტრობრაზს“. 1974 წელს აირჩიეს ბრაზილიის პრეზიდენტად 5 წლის ვადით.
გეიზელის მეუღლე, ლუსი მარკუსი, რომელთანაც იქორწინა 1940 წელს, იყო არმიის გენერლის ქალიშვილი, მასთან შეეძინა ქალიშვილი, ამალია ლუსი (შემდეგ უნივერსიტეტის პროფესორი) და ვაჟიშვილი ორლანდო. პრეზიდენტის ქვრივი დაიღუპა 2000 წელს ავტოკატასტროფაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის პრეზიდენტები კატეგორია:ბრაზილიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
მჟავა
მჟავები ისეთ ელექტროლიტებია, რომლებიც წყალხსნარებში დისოცირდებიან და წარმოქმნიან წყალბად–იონებს. როგორც ქვემოთ ჩანს, მჟავების დისოციაციით წყალხსნარებში წარმოიქმნება წყალბად–იონები და მჟავას ანიონები.
მჟავათა ძალა დამოკიდებულია მათი დისოციაციის ხარისხზე. მაგალითად: ან უფრო ზუსტად, ამიტომ მჟავა მით უფრო ძლიერია, რაც უფრო მტკიცეა არამეტალის ცენტრალური ატომის ბმა ჟანგბადთან. ცხადია, მუხტის გადიდება, ე.ი არამეტალის ცენტრალური ატომის ვალენტობის მატება და მისი რადიუსის შემცირება ადიდებს მჟავას ძალას. მაგ. სილიციუმის მჟავა სუსტია, ფოსფორმჟავა საშუალო ძალისაა, გოგირდმჟავა ძლიერი და ქლორმჟავა მეტად ძლიერია. ამასთავე ცნობილია, რომ ნახშირმჟავა სილიციუმმჟავაზე ძლიერია, ხოლო აზოტმჟავა-ფოსფორმჟავაზე. თუ არამეტალი რამდენიმე მჟავას წარმოქმნის, უფრო ძლიერი იქნება ის, რომელშიც არამეტალი მაქსიმალურ ვალენტობას იჩენს. მაგ, გოგირდმჟავა ძლიერია, ვიდრე გოგოირდოვანი მჟავა ან ქლორის მჟავები
ჟანგბადიანი მჟავები
ნებისმიერი მჟავა შეიცავს წყალბადს და ელემენტს, რომელიც წყალბადთან ერთად მჟავას წარმოქმნის. ზოგიერთი მჟავა ამ ორი ელემენტის გარდა ჟანგბადსაც შეიცავს, ასეთ მჟავებს ჟანგბადიანი მჟავები ეწოდება. შესაბამისად, შედგენილობის მიხედვით გვაქვს ჟანგბადიანი და უჟანგბადო მჟავეები. მეტალის ატომებით ჩანაცვლების უნარის მქონე წყალბადის ატომების რიცხვით განასხვავებენ ერთფუძიან, ორფუძიან და სამფუძიან მჟავებს.
თვისებები
მარილმჟავა, აზოტმჟავა, გოგირდმჟავა და ზოგი სხვა მჟავა უფერო სითხეებია. ფოსფორმჟავა, ბორისმჟავა, მეტაფოსფორმჟავა და სხვ. მყარი კრისტალური ნივთიერებებია. თითქმის ყველა მჟავა იხსნება წყალში და მიღებულ ხსნარს აქვს მჟავე გემო. მკვახე ხილის მჟავე გემო გამოწვეულია სხვადასხვა ორგანული მჟავებით. სილიციუმის(H2SiO3) მჟავა წყალში უხსნადია. მჟავათა ხსნარები ფერს უცვლის ინდიკატორებს. მჟავას ხსნარში ლაკმუსი წითლდება, მეთილნარინჯი ვარდისფერი ხდება, ფენოლფთალეინი ფერს არ იცვლის.
მჟავები ქიმიურად მეტად აქტიური ნივთიერებებია. ბევრ ნივთიერებასთან ისინი ჩვეულებრივ ტემპერატურაზეც ენერგიულად რეაგირებენ: 1.მჟავა ურთიერთქმედებს ფუძესთან, მიიღება მარილი და წყალი:
19 დეკემბერი
19 დეკემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 353-ე დღე (ნაკიან წლებში – 354-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 12 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1219
ნუნე ესაიანი
ნუნე ესაიანი (Նունե Եսայան, დ. 5 აგვისტო,1969) საყოველთაოდ ცნობილია როგორც ნუნე — სომეხი მომღერალი. მუსიკალური კარიერა დაიწყო სომხური ჯაზის ჯგუფთან ერთად, 1990-იანი წლების დასაწყისში.
განათლება
გამოჩენილი სომეხი მუსიკოსი ნუნე ესაიანი დაიბადა 1969 წლის 5 აგვისტოს, ერევანში, სომხეთში. კოლეჯში მუსიკის შესწავლამდე, თავისი ვოკალური მონაცემებით და მუსიკალური ნიჭის წყალობით, ჯერ კიდევ დამამთავრებელ კლასებში გაითქვა სახელი. საშუალო სკოლა დაამთავრა 1986 წელს და ჩაირიცხა სომხეთის სახელმწიფო პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში, ინჟინერიის ფაკულტეტზე.
კოლეჯში სწავლის პირველი წლის განმავლობაში ინჟინერიის წარმატებული სტუდენტი იყო, მაღალ ქულებს იღებდა როგორც მათემატიკაში, ასევე ფიზიკაში. თავისუფალ დროს სომხურ ხალხურ მუსიკას სამოყვარულო ჯგუფთან ერთად ასრულებდა. ჯგუფის ერთ-ერთი წევრი იყო ნუნეს ძველი მეგობარი და თანამშრომელი არტურ ჰაგოპიანი. მოგვიანებით, ჯგუფმა რამდენიმე ადგილას გამართა კონცერტი.
ერევნის ჯაზის და პოპის კოლეჯში ნუნეს ვოკალური მასწავლებლები იყვნენ ცნობილი სომეხი ჯაზის შემსრულებელი დათევ ჰოვანისიანი, და ერევანის ყველაზე ნაყოფიერი პოპ მუსიკის პროდიუსერი, არტურ გრიგორიანი. კოლეჯში ინტენსიური რეპეტიციებისა და სასწავლო გრაფიკის გარდა, ნუნე რეგულარულად მღეროდა გრიგორიანის ერევნის ჯაზ კლუბში, "Azad Jamantz" -ში.
1990 წელს ნუნემ დაამთავრა ჯაზისა და პოპ მუსიკის კოლეჯი, გამოცდის წარმატების ჩაბარების შემდეგ, იგი მიიღეს სომხეთის ეროვნული ჯაზის ორკესტრში. ცნობილი კომპოზიტორის და დირიჟორის კონსტანტინე ორბელიანის ხელმძღვანელობით, ნუნემ ორკესტრთან ერთად გამოდიოდა როგორც სომხეთში, ისევე მთელი ყოფილი საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკებში. მღეროდა სომხურ ხალხურ სიმღერებსა და ჯაზის სტანდარტებს.
კარიერა
ნუნე ტელევიზიაში პირველად გამოჩნდა სატელევიზიო გადაცემის, პოპ კერპის მსგავს პროგრამაში, სადაც იყო სოლო მომღერალი. ნუნემ ჟიურის წევრებისგან მაქსიმალური შეფასება დაიმსახურა, მან პროგრამის მთელი სეზონის განმავლობაში შეინარჩუნა საუკეთესო ქალი ვოკალისტის ტიტული და მალევე, დიდი პოპულარობა მოიპოვა სომხეთის საზოგადოებაში.
მან წარმატებებს მიაღწია 1990 და 1991 წლებში, როდესაც მონაწილეობა მიიღო კიდევ ორ ეროვნულ სატელევიზიო კონკურსის შოუში. ნუნე 1991 წელს, დასახელდა „საუკეთესო ქალ ვოკალისტად“, ასოპის (კომეტის) დაჯილდოების ჩვენებაზე. მოიპოვა სხვა ჯილდოებიც, მათ შორისაა ლოს-ანჯელესის სომხური მუსიკის ჯილდოები, რომელიც ნუნეს მიენიჭა საუკეთესო ალბომის, მუსიკალური ვიდეოს, კონცერტისა და საუკეთესო ქალი ვოკალისტის კატეგორიებში.
ნუნემ ჩაწერა თავისი პირველი ალბომი, ტრადიციული სომხური სიმღერებით, 1991 წელს. მისი პროდიუსერი იყო გარბის ტიტიზიანი. არტურ ჰაგოპიანმა, რომელიც იყო ნუნეს პირველი სამოყვარულო ჯგუფის წევრი, შექმნა ალბომი თანამედროვე ინსტრუმენტებისა და თანამედროვე არანჟირების გამოყენებით. მისი მუსიკალური ვიდეო, რომელიც გადაიღეს ნუნეს ხალხური სიმღერის, Kele Lao-თვის გახდა სომხეთის ჰიტი..
1991 და 1992 წლებში ნუნე მისმა ყოფილმა მასწავლებელმა, არტურ გრიგორიანმა, მის მიერ წარმოებულ გადაცემებში მიიწვია. გრიგორიანის ჯგუფთან ერთად მისი გამოჩენა ყოველთვის წარმატებული იყო, ხოლო ჯგუფის კონცერტების ბილეთები ყოველთვის იყიდებოდა.
მანადგურებელი ფარიანა
მანადგურებელი ფარიანა (Aspidiotus destructor) — მწუწნავი მწერი კოქციდების ქვერიგისა. ჩაის ბუჩქის მავნებელია. აზიანებს ფოთლებს. დედლის ყვითელი სხეული მთლიანად დაფარულია ბაცი ყავისფერი ან მონაცისფრო ფარით. მამალი ფრთიანია. მანადგურებელი ფარიანა პატარაა (ფარის დიამეტრი 1,5-1,8 მმ) და ძნელი შესამჩნევია. წლის განმავლობაში 2-3 თაობა ვითარდება. დედალი 60-100-მდე კვერცხს დებს. მანადგურებელი ფარიანა იწვევს მცენარის დასუსტებას, ფოთლის ცვენას და ხმობას.
ბრძოლის ღონისძიებანი: ჩაის პლანტაციებში სასარგებლო მტაცებელი ჭიამაიების გაშვება, ძლიერ დაზიანებულ მცენარეებზე პესტიციდების შეახურება ან ფუმიგაციის ჩატარება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნახევრადხეშეშფრთიანები
Lasioglossum dasiphorae
Lasioglossum dasiphorae — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1901 წელს.
სქოლიო
dasiphorae
მარიატაგი
მარიატაგი (ოფიციალურად მარიატაგის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Marihatag; Bayan ng Marihatag) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ სურიგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 441 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. 1955 წლამდე მუნიციპალიტეტს ოტეისა ეწოდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სურიგაოს მუნიციპალიტეტები
თამარ დედოფლის საყდარი
თამარ დედოფლის საყდარი – კლდეში გამოკვეთილი საყდარი რაჭაში, სოფლების ბოყვასა და ქორთას ზევით, ფოცხრევის მთის კირქვიან მასივში, ფრიალო კლდეზე. ადრე ვარაუდობდნენ, რომ აქ თამარ მეფის კუბო და შესაბამისი ძვირფასეულობა ინახებოდა, რის გამოც XIX საუკუნის ბოლოს განძის მაძიებელმა, სოფელ ბოყვას მკვიდრი პეტრე ომანიძე მასზე ავიდა, თუმცა, დიდი განძი არ უნახავს. ვარაუდობენ, რომ ტაძარი თამარ მეფის დროს აიგო.