cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grodziskie
წარმოება
ლუდი სხვადასხვანაირად იწარმოებოდა საინფუზიო ბადაგის ან დეკორქციის ბადაგის გამოყენებით. საინფუზიო ბადაგში შედის მჟავა (ძირითადად 38 °C - 100 °F-ზე), პროტეაზა (ძირითადად 52 °C - 126 °F-ზე), α-ამილაზა (ძირითადად 70 °C - 158 °F-ზე) და სხვადასხვა სახის ფერმენტები (ძირითადად 75 °C - 167 °F-ზე). ბადაგს ადუღებენ 90-დან 120 წუთამდე. 15 წუთის შემდეგ სითხეს უმატებენ სვიის დაახლოებით 80%-ს, ხოლო დანარჩენი 20% ემატება დუღილის დასრულებამდე 30 წუთით ადრე. დუღილის შემდეგ მაჭარს აჩერებენ და ტოვებენ 14–16 °C-ზე (57–61 °F) შემდგომი დუღილისთვის. შემდეგ უკვე ემატება საფუარი ემატება და ჩქარდება დუღილი. დუღილის ერთი დღის შემდეგ, სქელი ქაფი, რომელიც წარმოიქმნება სითხის თავზე, უნდა მოსცილდეს მას. 60 საათის შემდეგ, შაქრის 50%-მდე დადუღებულია. საბოლოოდ, უკვე დამზადებულ ლუდს აიზინგლასს უმატებენ.
ლუდის შეფუთვის შემდეგ, ბოთლები ინახება სამიდან ხუთ კვირამდე 14–18 °C ტემპერატურაზე (57–64 °F) ბნელ ოთახში, რადგან საფუარი აგრძელებს ლუდში დარჩენილი შაქრების დუღილს. ნახშირორჟანგი, რომელიც წარმოიქმნება დუღილის შედეგად, რჩება ბოთლებში და იხსნება სითხეში, რის შედეგადაც წარმოიქმნება კარბონაციის მაღალი დონე. ამ პერიოდის განმავლობაში, ბოთლების მცირედი ნაწილი შეიძლება გასკდეს, რადგან ის წნევას ვეღარ უძლებს.
სქოლიო
კატეგორია:ლუდი კატეგორია:ლუდის სახეობები კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელების მწარმოებლები კატეგორია:სასმელები კატეგორია:პოლონური სასმელები კატეგორია:პოლონური ალკოჰოლური სასმელები
Camponotus calvus
Camponotus calvus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
დუპლიკაცია
მინი|მარჯვნივ|სქემა, რომელზეც ილუსტრირებულია დუპლიკაციის პრინციპი დუპლიკაცია (-დან — გაორმაგება) — ქრომოსომული გადალაგების სახესხვაობა, რომლის დროსაც ქრომოსომის უბანი ორმაგდება. შეიძლება მოხდეს არათანაბარი კროსინგოვერის, ჰომოლოგიური რეკომბინაციის შეცდომის, რეტროტრანსპოზიციის შედეგად.
დუპლიკაციები შეიძლება მოხდეს ერთი და იმავე ქრომოსომის შიგნით ან წარმოიქმნას ერთი ქრომოსომის უბნის გადატანით მეორე ქრომოსომაზე (ტრანსპოზიცია). ერთ ქრომოსომაში წარმოქმნილი განმეორებები შეიძლება მდებარეობდეს პირდაპირი ან ინვერტირებული ტანდემური განმეორებების სახით.
ცნობილია ქრომოსომის უბნის მრავალჯერადი განმეორების შემთხვევები, რომლებსაც ამპლიფიკაციები ეწოდება.
ევოლუციაში დუპლიკაციის შედეგად შეიძლება მოხდეს განმეორებადი ნუკლეოტიდური თანმიმდევრობების, გენების კლასტერებისა და მულტიგენური ოჯახების წარმოქმნა.
გენთა დუპლიკაციისას გენის მეორე ასლი ხშირად არ ექვემდებარება სელექციის ზემოქმედებას — ამგვარად, გენის ერთ-ერთი ასლის მუტაცია ორგანიზმს ზიანს არ აყენებს. შესაბამისად, ასლები მუტაციებს უფრო მალე აგროვებს, ვიდრე ერთ ეგზემპლარში არსებული გენები.
დუპლიკაცია გენთა დელეციის საპირისპიროა.
სქოლიო
კატეგორია:ქრომოსომული პათოლოგიები
ჯემალ ადამაშვილი
ჯემალ გაბრიელის ძე ადამაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1941, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი. ცნობილია საბავშვო მუსიკით, აგრეთვე საგალობლებითა და რამდენიმე კინომუსიკით. საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის ნამდვილი წევრი. ღირსების ორდენი კავალერი (2003). გიორგი ლეონიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი (2009).
ბიოგრაფია
ჯემალ ადამაშვილი დაიბადა 1941 წლის 1 იანვარს თბილისში, გაბრიელ ადამაშვილისა და სონია კეკელიას ოჯახში. ბავშვობიდანვე გატაცებული იყო მუსიკით. 1972 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1967–2000 წლებში ხელმძღვანელობდა ანსამბლ „ნატვრის თვალს“. საქართველოს ტელევიზიაში „პირველ სტერეოზე“ მიჰყავდა გადაცემა „ქართული გალობა“. ხელმძღვანელობს ჩოხოსანთა ფოლკლორულ ანსამბლ „შავლეგოს“. ჰყავს 9 შვილი.
შემოქმედება
მის სიმღერებს ასრულბდნენ: ანსამბლები – „ნატვრის თვალი“, „მზიური“, „ბასტი-ბუბუ“, „მერცხალი“; მისი მოწაფეები იყვნენ: რ. რცხილაძე, ნ. თუშიშვილი; დაწერილი აქვს საფორტეპიანო კვინტეტი (1966), ვოკალური ციკლი ვაჟა–ფშაველას ლექსებზე (1968), კონცერტი საყვირისათვის (1970; პირველი შესრულება ბათუმში, 1977), სიმებიანი კვარტეტი (1986), სიმღერები, მათ შორის: „გამარჯობა, მამულო“, „საოქტომბრო“; საბავშვო სიმღერების კრებული (4); მუსიკა თოჯინების თეატრისა (17) და დრამატული სპექტაკლებისათვის, მათ შორის: „რომელია მართალი?“ (1970, ცხინვალი), „ტყუპები“ (1978); მხატვრული კინოფილმებისათვის: „ნათელა“ (განახლებული მუნჯი ფილმი, 1978), „ნამდვილი კავკასიელი“ (განახლებული მუნჯი ფილმი, 1981), „ელისო“ (განახლებული მუნჯი ფილმი, 1984); დოკუმენტური ფილმი: „სვანეთის საგანძურები“ (1991); გასტროლებით იმოგზაურა ანსამბლ „ნატვრის თვალთან“ ერთად (სსრკ, პოლონეთი, გერმანია, ფინეთი, ბულგარეთი, რუმინეთი, ინდოეთი, იუგოსლავია, იტალია, საფრანგეთი).
ბაქოს სომხური ეკლესია
მინი|right|thumb|ეკლესია, 2013 წლის აპრილში წმიდა გრიგოლ განმანათლებლის ეკლესია, ან ბაქოს სომხური ეკლესია (Բաքվի հայկական եկեղեցի, Bakı erməni kilsəsi) — ძველი სომხური სამოციქულო ეკლესია ბაქოს ცენტრალურ შადრევანთა მოედანზე. აზერბაიჯანში, ბაქოში 1869 წელს დასრულდა ორი სომხური ეკლესიiდან ერთ-ერთი, რომელიც გადაურჩა საბჭოთა ანტირელიგიურ კამპანიას. დღესდღეობით ეს არის ერთადერთი სომხური ძეგლი, რომელიც მდებარეობს ბაქოში.
ისტორია
ეკლესია აშენდა 1863-1869 წლებში, კარლ ჰიპიუსის დიზაინით ( გერმანელი არქიტექტორი1833—1880 წწ.). ეკლესია აკურთხა დანიელ შაჰნაზარიანცმა, შამახის ეპარქიის ეპისკოპოსმა, 1863 წლის ივნისში. მშენებლობა დაფინანსდა ჯავად მელიქიანცის მიერ (სომეხი ქველმოქმედი და ბაქოში მდებარე პირველი პარაფინის ქარხნის დამაარსებელი). ეკლესია ასევე აკურთხა 1869 წლის 4 მაისს მთავარეპისკოპოსმა ანდრეას ანდრეასიანმა. ეკლესიის გვერდით, ბაქოს სომეხთა ქველმოქმედმა საზოგადოებამ 1866 წელს დააარსა ქალთა სკოლა, ხოლო 1870 წელს კი ბიბლიოთეკა.
1903 წელს რუსეთის მთავრობის გადაწყვეტილებას სომხური ეკლესიის ქონების ჩამორთმევის შესახებ, სომხებში წინააღმდეგობა გამოიწვია. ეკლესია გადაიქცა შეტაკების ადგილად 1903 წლის 2 სექტემბერს, შეტაკებაში მონაწილეობდნენ რუსების კაზაკთა ჯარისკაცები და სომეხთა ნაციონალისტი აქტივისტები. დაპირისპირება ღამით ძალადობაში გადაიზარდა, რამაც სომხების მხრიდან გამოიწვია 11 სომეხის დაღუპვა, ხოლო 45-ის დაზიანება.
1918 წლის 15 სექტემბერს ეკლესიას თავს დაესხნენ და გაძარცვეს ოსმალეთის შეიარაღებულმა ძალებმა. 1919 წლის 11 ივნისს ოსმალეთ-აზერბაიჯანული ჯარები შევიდნენ ეკლესიაში და აწარმოეს იარაღის ჩხრეკა. მას შემდეგ, რაც იარაღი ვერ იპოვნეს შიგნით, ჯარისკაცებმა ესროლეს ეკლესიის კედლებს.
1920 წელს ეს ეკლესია გახდა აზერბაიჯანისა და თურქმენეთის სომხური სამოციქულო ეპარქიის საკათედრო ტაძარი. იგი გადაურჩა საბჭოთა კავშირის 1920-იან და 1930-იანი წლების ათეისტურ პოლიტიკას, რამაც ბაქოში ორი სომხური ეკლესის განადგურება გამოიწვია. ეკლესია ხელახლა გაიხსნა 1945 წელს და შედიოდა აზერბაიჯანის ეპარქიის შემადგენლობაში.
სომხების ვიზიტები
2010 წლის აპრილში ეკლესიას ეწვია კათალიკოსი გარეგინ II, სომეხთა სამოციქულო ეკლესიის წინამძღვარი. ეკლესიაში კათალიკოსი ლოცულობდა და მღეროდა შუა საუკუნეების საგალობლებს. მან იმედი გამოთქვა, რომ ეკლესია საბოლოოდ „გახსნის თავის კარს მორწმუნეთათვის“. ეს იყო პირველი შემთხვევა 1990 წლიდან მოყოლებული, როდესაც ეკლესიაში ლოცვა ისმოდა.
2012 წლის აპრილში ეკლესიას ეწვია საპარლამენტო ასამბლეის სხდომაში მონაწილე სომხური დელეგაცია. 2017 წლის სექტემბერის ვიზიტის დროს სომხური დელეგაციის წევრებმა ეკლესია და მისი მიმდებარე ტერიტორია დახურეს.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ეკლესიები კატეგორია:სომხური სამოციქულო ეკლესია
დავით გადელია
დავით გადელია (დ. 1 მარტი, 1959, ცხაკაია, ახლანდ. სენაკი) — ქართველი ექიმი. აკადემიკოს ვახტანგ ბოჭორიშვილის კლინიკის გენერალური დირექტორი.
1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1984 წელს იყო რუსთავის ფსიქონევროლოგიური დისპანსერის ექიმი-ფსიქიატრი. 1986 წლიდან გარდაბნის რაიონის მთავარი ექიმის მოადგილე. 1991–1994 წლებში საქართველოს ჯანმრთელობის სამინისტროს რეფორმების შტაბის წევრი.
1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით (საარჩევნო ბლოკიდან „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“), ჯანმრრთელობის დაცვისა და სოციალურ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე.
თბილისობასთან დაკავშირებით, 2020 წლის 3 ოქტომბერს, COVID-19-ის პანდემიასთან მებრძოლ რვა ექიმთან ერთად თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2020) კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები დ
კუპრაძე
საკუთარი სახელი კუპრაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
* კატეგორია:ქართული გვარები
მაკარევოს მონასტერი
მაკარევოს მონასტერი (Макариев монастырь) — დედათა მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის ლისკოვსკის რაიონის სოფელ მაკარევოში. მდებარეობს მდინარე ვოლგის მარჯვენა ნაპირზე. დაარსებულია 1434 წელს. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ლისკოვსკის ეპარქიას.
ისტორია
მონასტერი დააარსა მართლმადიდებელმა ბერმა მაკარი ჟელტოვოდელმა XV საუკუნის პირველ ნახევარში. ჟელტოვოდელი ეწოდა ყვითელი ტბის გამო, რომლის ნაპორზეც მაკარიმ დააარსა სავანე. მდინარე ვოლგამ შეიცვალა თავისი კურსი, შეიჭრა ტბაში და მონასტერი აღმოჩნდა მდინარის ნაპირზე.
ცენტრალური ტაძრის საკურთხეველი აკურთხეს სამების სახელზე, ამის გამო მონასტერს უწოვეს სამების მონასტერი.
1439 წელს ყაზანის ხანმა ულუ-მუჰამედმა მონასტერი გადაწვა, ბერები დახოცა, ხოლო წმინდა მაკარი ტყვედ ჩაიგდო. ყაზანის ხანმა ყურადღება გაამახვილა იღუმენის განათლებულობაზე. რის გამოც ულუ-მუჰამედმა ბრძანა გაეთავისუფლებინათ უდანაშაულო ტყვე. გათვაისუფლებისთანავე ბერმა მაკარიმ სხვა ტყვეების გათავისუფლებაც სთხოვა ხანს, ჯამში 400 მამაკაცი და რამდენიმე ქალბატონი გაათავისუფლებინა ტყვეობიდან.
ყაზანის ხანმა აუკრძალა მათ ამ ტერიტორიაზე გაჩერება და ყარიბებმა დაიწყეს სხვა ტერიტორიის ძებნა. საბოლოოდ ისინი გაჩერდნენ გალიჩის მიწაზე ქალაქ უნჟეში. ადგილობრივმა მცხოვრებლებმა სიხარულით მიიღეს მამა მაკარი, მაგრამ ასკეტმა ბერმა ქალაქი დატოვა და ქალაქიდან 15 ვერსში, მდინარე უნჟის მარჯვენა ნაპირზე თავისთვის ააგო კელია. ასე დაარსდა ახალი მაკარევო-ჟელტოვოდის უნჟის მონასტერი. ძალიან მალე ააგეს მონასტერი. 1444 წელს 95 წლის ასაკში მაკარი გარდაიცვალა.
Camponotus abrahami
Camponotus abrahami — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
მაკარევოს მონასტერი
ისტორია
მონასტერში რვა წელი სწავლობდა მართლმადიდებლობას ნიკონი, რომელიც 1624 წლამდე მორჩილი იყო.
Camponotus abrahami
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
მაკარევოს მონასტერი
ისტორია
სტარობრიადელებს სწამთ, რომ მათ უნჟუს გზაზე დააარსეს ოლენევსკის სკიტე, რომელიც განხეთქილების შედეგად ჩამოშორდა ეკლესიას. მონასტერი ძველ ადგილზე აღადგინა მურომელმა ბერმა აბრაამმა 1620 წელს.
მონასტრის მოხერხებულმა მდებარეობამ ხელი შეუწყო ბაზრობის ჩამოყალიბებას მიმდებარე ტერიტორიაზე. ბაზრობა, რომელმაც სახელი მონასტრისაგან მიიღო უდიდესი იყო რუსეთში და სავარაუდოდ ევროპაში. სავაჭრო გადასახადებით მონასტერი აღადგინეს ქვის მშენებლობებით. საეკლესიო გახეთილქების შემდეგ (1653-1656 წწ.) სტარობრიადელების ერთ-ერთი მთავარი პუნქტი გახდა მდინარე კერჟენეცი, რომლის შესართავთანაც პრაქტიკულად მდებარეობს მაკარევოს მონასტერი. ბევრი პოლიტიკური მიზეზის გამო მაკარევოს ბაზრობა 1817 წელს გადაიტანეს ნიჟნი-ნოვგოროდში, თუმცა სახელი არ დაუკარგავს და კვლავ მაკარევოს ბაზრობა ერქვა. მონასტრის შემოსავალი შემცირდა, იგი უკვე საშტატო მონასტერი გახდა, მალე იქ გაჩაღდა ხანძარი, რის გამოც მონასტერი მალევე დაიხურა. გადარჩენილი ხატები ნიჟნი-ნოვგოროდის ალექსანდრე ნეველის ტაძარში მიაბრძანეს. მონასტრის აღორძინება კვლავ მოხდა 1883 წელს, მაგრამ იგი უკვე ქალთა მონასტერი გახდა. 1917 წლისათვის მონასტერში 300 და მოღვაწეობდა.
თანამედროვე მდგომარეობა
1991 წლიდან მონასტერი გადეცა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. ამავე წელს წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით კვალვ აღსდგა მაკარევოს დედათა მონასტერი. მონასტერში ცხოვრობდა 25 მონაზონი.
2005 წელს მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხა დიდმოწამე ეკატერინეს სახელზე.
2007 წლის 7 აგვისტოს მაკარი ჟელტოვოდელის თავი პეჩერის მონასტრიდან გადაასვენეს მაკარევოს მონასტერში.
ანსამბლი
2007 წლისათვის მონასტრის შემადგენლობაში შედიოდა შემდეგი ეკლესიები:
მონასტერი შემოღობილია ციხესიმაგრის კედლებით და კოშკებით.
ნიკო ლომოურის ძეგლი და საფლავი
ნიკო ლომოური დაიკრძალა გორის ოქონის საკათედრო ტაძრის ეზოში, მაგრამ 1920-იან წლებში ტაძრის დანგრევის გამო, მისი ნეშტი გადმოასვენეს ახალბაღში.
ზურაბ ნადარეიშვილი
ზურაბ ნადარეიშვილი (დ. 19 აგვისტო, 1961, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
სხვადასხვა დროს მუშაობდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების უნივერსიტეტში, ტორონტოს(კანადა) უნივერსიტეტის სანიბრუკის ჰოსპიტლის ინსულტის კვლევის ცენტრში, აშშ-ს ნევროლოგიურ დაავადებათა და ინსულტის ეროვნულ უნივერსიტეტში.
გაიარა ინტერნატურა ვაშინგტონის(აშშ) ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალ-ცენტრის შინაგან სნეულებათა კათედრაზე, ხოლო შემდეგ-რეზიდენტურა ნევროლოგიაში ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალში. მუშაობდა ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის ნევროლოგიის კათედრის ასისტენტ-პროფესორად და ინსულტის ცენტრის დირექტორის მოადგილედ. 2013 წლიდან ჯონს ჰოპკინსის სამეცნიერო ქსელის ჯანდაცვის ეროვნული უნივერსიტეტის ინსულტის ცენტრის სამედიცინო დირექტორია(ბეთესდა, მერილენდი). მსოფლიოს წამყვან სამედიცინო ჟურნალებში გამოქვეყნებული აქვს 20-მდე სამეცნიერო ნაშრომი. 1991 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. მიღებული აქვს კანადის ინსულტის საზოგადოების პრიზი, წლის საუკეთესო ნაშრომისათვის (1999).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ლუსი ბარნსი
ლუსი ბარნსი (დ. 28 ივლისი, 1879 – გ. 22 დეკემბერი, 1966) — ამერიკელი სუფრაჟისტი და ქალთა უფლებების დამცველი. ის იყო ძლიერი აქტივისტი ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და დიდ ბრიტანეთში. ბარნსი ელის პოლის ახლო მეგობარი იყო და მასთან ერთად ჩამოაყალიბა ქალთა ეროვნული პარტია.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ბარნსი დაიბადა ნიუ-იორკში კათოლიკე ირლანდიელების ოჯახში. ის ძალიან ლამაზი იყო და ვულგარული მამაკაცები მას ყოველთვის უპატივცემულოდ ექცეოდნენ. ლუსი ნიჭიერი სტუდენტი იყო, თავდაპირველად პარკერის კოლეჯში სწავლობა, რომელიც მაშინ ბრუკლინის ქალთა აკადემიის სახელით იყო ცნობილი. კოლეჯის მთავარი დევიზი იყო ის, რომ „გოგონებისთვის ესწავლებინათ, როგორ გამხდარიყვნენ ქალბატონები“ და ამასთან რელიგიურ განათლებას ანიჭებდნენ უპირატესობას. სანამ მასწავლებელი გახდებოდა ლუსი ასევე სწავლობდა კოლუმბიის, ვასარისა და იელის უნივერსიტეტებში.
აქტივიზმი
მინი|მარცხნივ|ლუსი ბარნსი ციხეში ყოფნის დროს, [[ვაშინგტონი]] ინგლისში ბარნსი დაინტერესდა სუფრაჟიზმით, რის გამოც მან მალევე დატოვა სკოლა და მისი ენთუზიაზმი ქალთა ხმის მიცემის უფლებების მოპოვების საქმისკენ მიმართა. ლუსიმ, როგორც ახლო კოლეგამ ემელინ და კრისტაბელ პანკჰერსტების, განსაკუთრებული სიმამაცის გამო, რომელიც მან ციხეში პატიმრობისა და შიმშილის დროს გამიჩინა, მიიღო დამსახურებული მედალი პანკჰერსტების ქალთა სოციალური და პოლიტიკური კავშირისგან.
ბარნსი ამერიკის შეერთებულ შტატებში 1912 წელს დაბრუნდა. იქ ელის პოლთან ერთად დაიწყო ბრძოლა კონსტიტუციაში ცვლილების შეტანისთვის, რომელიც ქალებს არჩევნებში ხმის მიცემის უფლებას მისცემდა. 1913 წელს მათ დააარსეს ქალთა სუფრაჟიზმის კონგრესის კავშირი, რომელის სამი წლის შემდეგ ქალთა ეროვნულ პარტიად ჩამოყალიბდა. ბარნსი ორგანიზებას უწევდა პოლიტიკურ კამპანიებს. მან ციხეში რამდენიმე ხანი გაატარა, რადგან პირველი მსოფლიო ომის დროს ვაშინგტონის ქუჩებში ავრცელებდა სუფრაჟისტულ განცხადებებს და პრეზიდენტ ვუდრო უილსონის წინააღმდეგ აწყობდა დემონსტრაციებს.
მიუხედავად იმისა, რომ ბარნსი დაუღალავი, ცეცხლოვანი და ენთუზიაზმით სავსე ორატორი და აქტივისტი იყო, ბევრმა ბრძოლამ გამოფიტა. 1920 წლის 26 აგვისტოს კონსტიტუციის მეცხრამეტე შესწორების შემდეგ, ბარნსი გამოეყო პოლიტიკურ აქტივიზმს. ის ბრუკლინში დაბრუნდა და მის ორ დაუქორწინებელ დებთან გააგრძელა ცხოვრება. 1923 წელს მან ახალდაბადებული დისშვილის მოვლა დაიწყო, რადან მისი უმცროსი და მშობიარობას გადაყვა. ამის შემდეგ ლუსი აქტივიზმს არასდროს დაბრუბენია. ლუსი ბარნსი 1966 წელს გარდაიცვალა.
ავიატორების პარკი
ისტორია
საბჭოთა კავშირის არსებობის პერიოდში პარკის ტერიტორიაზე იმართებოდა სხვადასხვა სახის ღონისძიებები, მათ შორის სპორტული მიმართულებითაც. ამავე პერიოდში აქ გააკეთეს ასფალტის გზა, რომელიც XXI საუკუნემდე შემორჩა საკმაოდ ცუდ მდგომარეობაში. 2013 წელს მოაასფალტეს 1400-მეტრიანი საპარკო ზონის ტერიტორია, დადგეს ფანჩატურები და ნაგვის ურნები. დასვენების დღეებში პარკს 1 000 ადამიანი სტუმრობს. მოხალისეებმა პარკის ტერიტორიაზე გააშენეს ხილის ხეები, ცაცხვები, ნეკერჩხლები და არყები. პარკის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს ტუალეტი. ასევე განათებულია მთელი პარკის ტერიტორია.
2016 წლის მაისში ცნობილი გახდა ავიატორთა პარკში ველოსიპედის პარკის შექმნის შესახებ. ამის გამო საჭირო გახდა პარკის ტერიტორიაზე მოეწყოთ ინფრასტრუქტურა, გაკეთდა საველოსიპედო ტრასები, მოეწყო ადგილები საოჯახო დასვენებისთვის.
2017 წლის ინფორმაციით იძებნება ინვესტორი ავიატორების პარკის რეკონსტრუქციისათვის. 2017 წლის 1 აპრილს პარკში გაიმართა ეკომარათონი, რომლის მიზანიც იყო ტერიტორიის გასუფთავება ნაგვისაგან და ახალი ხეების დარგვა.
ელი კემპერი
ელისაბედ კლეირი კემპერი (Elizabeth Claire Kemper; დ. 2 მაისი, 1980 ) — ამერიკელი მსახიობი და კომიკოსი. 2009 წლიდან 2013 წლამდე ელი კემპერი NBC-ს კომედიურ სერიალ „ოფისი“-ში, მიმღები მოსამსახურის, კელი ერინ შენონის როლს ასრულებდა. ხოლო მოგვიანებით, Netflix-ის კომედიურ სერიალში, „მტკიცე კიმი შმიდტი“-ში, 2015 წლიდან 2019 წლამდე, მთავარი კიმი შმიდტის როლით თამაშობდა, მოგვიანებით, მას კომედიურ სერიალებში წამყვანი როლის შესრულების გამო ემი (ჯილდო) გადაეცა. იგი ასევე გადაღებულია ამერიკულ კომედიურ ფილმ „მეჯვარეები“-ში, (2011) და „21 ჯამფ სტრიტ“-ში (2012). კემპერმა 2018 წელს, თავისი პირველი ავტობიოგრაფიული წიგნი „My Squirrel Days“ გამოსცა.
ადნრინდელი ცხოვრება
ელი კემპერი 1980 წლის 2 მაისს, კანზას-სიტიში, მისურის შტატში, აშშ-ში დაიბადა. არის დორონტი ენ დოტისა და დეივიდ ვუდს კემპერის მეორე შვილი. მამამისი მისურის ერთ-ერთი უმდიდრესი ოჯახის შვილი იყო, იგი იყო კომერციული ბანკის აღმასრულებელი დირექტორი კინზას-სიტიში. ელი კემპერი მილდრედ ლეინ კემპერის შვილიშვილია, რომლის სახელობის სამხატვრო მუზეუმიც არსებობს, მისურის შტატის ქალაქ სენტ-ლუისიში, ელის დიდი დიდი ბაბუა უილიამ კემპერი ცნობილი ბანკირი იყო.
კემპერი ამერიკული ტელევიზიის მწერალი კერი კემპერის უფროსი დაა. ეთნიკური წარმომავლობით კემპერი იტალიელი (ბაბუამისის მხრიდან), ინგლისელი, ფრანგი და გერმანელია. იგი ამერიკაში კათოლიკურ ეკლესიაში იზრდებოდა. 5 წლის ასაკში, ელი თავის ოჯახთან ერთად ქალაქ სენტ-ლუისიში გადავიდა საცხოვრებლად. მან დაამთავრა „Conway“-ს ელემენტარული სკოლა, ხოლო სწავლა „ჯონ ბუროუზის“ სკოლაში გააგრძელა, სადაც იგი დაინტერესდა თეატრით და იმპროვიზაციული კომედიით. მისი ერთ-ერთი მასწავლებელი მსახიობი ჯონ ჰემი იყო, რომელთან ერთადაც იგი ხშირად იღებდა მონაწილეობას სკოლის სპექტაკლებში. სკოლაში იგი, ჰოკეის გუნდის მონაწილე იყო, თუმცა შემდეგ გადაწყვიტა რომ ყურადღება თეატრზე და სპექტაკლებზე გაემახვილებინა.
2002 წელს იგი გახდა „Princeton“-ის უნივერსიტეტის, ხელოვნების ბაკალავრიატი. ხოლო მოგვიანებით, მან სწავლა ოქსფორდის უნივერსიტეტში განაგრძო.
პირადი ცხოვრება
2012 წელს ელი კემპერს სასიყვარულო ურთიერთობა ამერიკელ კომიკოსთან და პროდიუსერთან მაიკლ კომენთან ჰქონდა, წყვილი 2012 წლის 7 ივლისს დაქორწინდა.
წყვილს ორი ვაჟიშვილი ჰყავს, რომლებიც შესაბამისად, 2016 წლის აგვისტოს და 2019 წლის სექტემბერს დაიბადნენ. მოგვიანებით კემპერმა, სატელევიზიო გადაცემა „ღამის შოუ სტეფან კოლბერთთან ერთად“-ში, თქვა რომ მისი ებრაელი მეუღლე თანახმა იყო რომ მათ შვილებს კათოლიკურ ეკლესიაში ესწავლათ.
2018 წელს კემპერმა პირველი აუდიოწიგნი, სახელად: „დღე მარლონ ბუნდოს ცხოვრებაში“ გამოაქვეყნა, ხოლო შემდეგ მსახიობმა ასევე გამოსცა თავისი პირველი ავტობიოგრაფიული წიგნი-„My Squirrel Days“. 2019 წელს, იგი ამერიკული სატელევიზიო გადაცემის, ნიჭიერის მეთოთხმეტე სეზონის ჟიურის წევრი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი
ნონგქაის პროვინცია
ნონგქაის პროვინცია ( หนองคาย) — პროვინცია ტაილანდის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში, რომელიც მდებარეობდა ისანის რეგიონში. 2011 წელს მას გამოეყო ბენგკანის პროვინცია. ნონგქაის პროვინცია მდებარეობს ტაილანდის ჩრდილო – აღმოსავლეთ ნაწილში. მისი მეზობელი პროვინციებია (საათის ისრის მიმართულებით, აღმოსავლეთიდან): ბუენგ კან, საქონ ნახონი, უდონთანი და ლოეი. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ვიენტიანის პროვინციას, ვიენტიანის პრეფექტურას და ლაოსის ბოლიხამსაის პროვინციას.
გეოგრაფია
პროვინცია მდებარეობს მაე ნამ კონგის ხეობაში(მდინარე მეკონგი ), რომელიც ასევე ქმნის საზღვარს ლაოსთან. პროვინციის სამხრეთ ნაწილი მაღალმთიანია. ლაოსის დედაქალაქი ვიენტიანი მხოლოდ 25 კილომეტრითაა დაშორებული პროვინციის დედაქალაქ ნონგ კაიდან. ტაი – ლაოს მეგობრობის პირველი ხიდი, რომელიც ორ ქვეყანას აკავშირებს, ტაილანდის, ლაოსისა და ავსტრალიის მთავრობებმა ერთობლივად ააშენეს, რომელიც1994 წელს გაიხსნა.
ნონგქაი ყველაზე მცირე პროვინციაა ჩრდილო – აღმოსავლეთში ბუენგკანის შემდეგ, რომელიც ნონქაიდან გამოყოფილი შვიდი ოლქისაგან შედგება.
ისტორია
პრაპ ჰო არის მონუმენტი, რომელიც მდებარეობს ისტორიული მერიის წინ (ამჟამად მუზეუმი და კულტურის ცენტრი). ის ჰავის ომების შედეგად დაღუპულების მემორიალს წარმოადგენს.
ბოლო წლების განმავლობაში ნონგქაი ბუდისტი ხალხისთვის პოპულარულ ადგილად იქცა. აქ ეწყობა ნაგას ფარნების ფესტივალი, რომელსაც მდინარე მეკონგზე უშვებენ. ბურთები ნარინჯისფერ მზეს წააგავს. ისინი მდინარიდან დაახლოებით 6-9 მეტრზე ადიან და სამ-ხუთ წამში ქრებიან. მიუხედავად იმისა, რომ ცეცხლოვანი ბურთები სხვა დროსაც ჩანს, ტაიების უმეტესობა ოქტომბრის სავსე მთვარეზე მათ სანახავად პროვინციაში მიემგზავრება.
ნონგ ხაის მთავარი სანახაობაა სალა კეოკუ (ალტერნატიულად სალა კაუ კუ, ასევე ცნობილი როგორც უოტ ხაეკი), კოლოსალური ქანდაკებების პარკი, სადაც 20 მეტრზე მაღალი სკულპტურებია განლაგებული. პარკი არის მისტიკოსი ლუანგ პუნ ბუნლეუა სულილატის შემოქმედება, რომელმაც მიწა 1978 წელს შეიძინა, იქ მშობლიური ლაოსიდან გადასახლდა. მსგავსი პარკი ლაოსის დედაქალაქ ვიენტიანშიც მდებარეობს, რომელიც ავტორმა 1950-იან წლებში ააშენა. ნონგქაის პროვინცია ბუდისტური და ინდუისტური იდეოლოგიის სინთეზია, სადაც ორივე რელიგიისთვის დამახასიათებელი ნაგებობებია შემორჩენილი.
პროვინციის მთავრობა
2011 წლის 23 მარტის მონაცემებით, პროვინცია დაყოფილია ცხრა ოლქად ( ამფო ). ოლქები შემდგომ იყოფა 62 ქვე- ოლქად ( ტამბონები ) და 705 სოფლად ( მუბანებად ). პროვინციას დამატებით რვა ოლქი ჰქონდა მანამ, სანამ ბუენგკანის პროვინცია არ გამოეყოფოდა. ის რვა ოლქი იყო ნონგ ხაის უბნები, სანამ ისინი დაშორდებოდნენ ბუენგ კან პროვინციის შექმნისთვის. მინი|300x300პქ| 9 რაიონის რუკა|მარცხნივ
ადგილობრივი მთავრობა
2019 წლის 26 ნოემბრისთვის არსებობს: ერთი ნონგ კაის პროვინციის ადმინისტრაციული ორგანიზაცია და 19 მუნიციპალური ტიპის რაიონი პროვინციაში. ნონგ კაისა და თა ბუს აქვთ მცირე ქალაქის სტატუსი.
Საჰაერო
უახლოესი აეროპორტია უდონ თანის საერთაშორისო აეროპორტი, რომელიც 56 კმ-ითაა დაშორებული ნონგქაიდან.
სარკინიგზო
მინი|250x250პქ| ნონგ კაის რკინიგზის სადგური ნონგქაის მთავარი სარკინიგზო სადგურია ნონგ ხაის რკინიგზის სადგური. ეს სადგური შეიძლება ჩაითვალოს რკინიგზის ზედა ჩრდილო – აღმოსავლეთის ხაზის ბოლო გაჩერებად (მხოლოდ ტაილანდის მიდამოებში).
გზა
ტაი – ლაოსის მეგობრობის ხიდი ძირითადად დაფინანსდა ავსტრალიის მთავრობისგან, რომელიც ლაპსოს მთავრობისთვის საჩუქარს წარმოადგენდა. ეს არის საგზაო და სარკინიგზო კარიბჭე, რომელიც ნონგქაის ლაოსის დედაქალაქ ვიენტიანესთან აკავშირებს სარკინიგზო მაგისტრალის მშენებლობა თანალენგამდე ვიენტიანის გარეთ დაიწყო 2007 წლის დასაწყისში და ოფიციალურად გაიხსნა 2009 წლის 5 მარტს.
ნონგქაი მდებარეობს 626 კილომეტრით ჩრდილოეთით ბანგკოკიდან. , ხოლო უდონთანის პროვინციიდან 60 კილომეტრით ჩრდილოეთით.
2017 წლის ადამიანის განვითარების ინდექსი
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვე-ეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე (NESDB) პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.
გალერეა
.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
მანტის რაიონი
მანტის რაიონი (Distrito de Manta) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 727 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 244 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 154.14 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაველიკის პროვინციის რაიონები
ბონ-ჟეზუს-და-პენია
ბონ-ჟეზუს-და-პენია (Bom Jesus da Penha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პასუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 887 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.66 კმ²-ზე. ფართობი 208 349 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
უნიის აქტი (1707)
მინი|250პქ|ხელშეკრულების ორიგინალი უნიის აქტი (Acts of Union) — საკანონმდებლო აქტი, რომელიც მიიღო ინგლისისა და შოტლანდიის პარლამენტებმა 1706-1707 წლების განმავლობაში. აქტის მიხედვით შეიქმნა ერთიანი სამოკავშირეო სახელმწიფო დიდი ბრიტანეთი. უნიის აქტი ძალაში შევიდა 1707 წლის 1 მაისს დედოფალ ანას მმართველობის პერიოდში, ინგლისისა და შოტლანდიის პარლამენტები გაერთიანდა და ეწოდა დიდი ბრიტანეთის პარლამენტი, ამის გამო ზოგჯერ ისტორიკოსები ამ აქტს „პარლამენტების კავშირსაც“ უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შოტლანდიის ისტორია კატეგორია:ინგლისის ისტორია კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ისტორია
ოპტიკა
მინი|200 პქ|მარჯვნივ|ოპტიკა მოიცავს [[სინათლის დისპერსია|სინათლის დისპერსიის შესწავლასაც.]] ოპტიკა — ფიზიკის განშტოება, რომელიც შეისწავლის სინათლის თვისებებს, მათ შორის მის ქცევას მატერიასთან და ასევე, ინსტრუმენტებთან, რომლებიც გამოიყენება და აღმოაჩენს მას. ოპტიკა, როგორც წესი, აღწერს სინათლის ხილულ, ულტრაიისფერ და ინფრაწითელ სპექტრებს. რადგანაც სინათლე ელექტრომაგნიტური ტალღაა, ელექტრომაგნიტური რადიაციის სხვა სახეებსაც, როგორებიცაა რენტგენის სხივები, მიკროტალღები და რადიო ტალღები, გააჩნია მსგავსი თვისებები.
უმეტესი ოპტიკური მოვლენის ახსნა შესაძლებელია სინათლის კლასიკური ელექტრომაგნიტური დახასიათებით. თუმცა, სინათლის სრული ელექტრომაგნიტური დახასიათების გამოყენება პრაქტიკაში, ხშირად, რთულია. პრაქტიკული ოპტიკა ხშირად მიმართავს გამარტივებულ მოდელებს. მათ შორის ყველაზე გავრცელებულია გეომეტრიული ოპტიკა, რომელიც განიხილავს სინათლეს როგორც სხივთა ნაკრებს, რომელიც გაივლის სწორ გზას, შემდეგ ობიექტების ზედაპირებში გავლის, ან არეკვლის, შედეგად გარდატყდება და იშლება სპექტრებად. ფიზიკური ოპტიკა სინათლის გაცილებით უფრო კომპლექსური მოდელია, რომელიც მოიცავს ისეთ ტალღურ ეფექტებს, როგორებიცაა დიფრაქცია და ინტერფერენცია, და რომლებსაც ვერ აღწერს გეომეტრიული ოპტიკა. ისტორიულად, ჯერ სინათლის სხივებზე დაფუძნებული მოდელი იქნა შემუშავებული, ხოლო შემდგომ — სინათლის ტალღური მოდელი. ელექტრომაგნიტური თეორიის პროგრესმა 19 საუკუნეში დაგვანახა, რომ სინათლის სხივები, ფაქტობრივად, ელექტრომაგნიტურ რადიაციას წარმოადგენს.
ზოგიერთი ოპტიკური მოვლენის ახსნა შესაძლებელია იმ ფაქტით, რომ მათ გააჩნიათ ორმაგი ბუნება: როგორც კვანტური, ასევე ტალღური. მათ ასახსნელად უნდა მივმართოთ კვანტურ მექანიკას. თუ გავითვალისწინებთ სინათლის კვანტურ (ნაწილაკურ) თვისებებს, სინათლე განისაზღვრება როგორც ნაწილაკების ერთობლიობა, რომელთაც „ფოტონები“ ეწოდებათ. კვანტური ოპტიკა შეისწავლის მოვლენებს, რომლებიც გამოწვეულია კვანტური მექანიკის ჩარევით ოპტიკურ სისტემებში.
ოპტიკურ მეცნიერებას მრავალი საერთო აქვს და შეისწავლება ბევრ დაკავშირებულ მეცნიერებებში, მათ შორის ასტრონომიაში, ინჟინერიის არაერთ დარგში, ფოტოგრაფიასა და მედიცინაში (განსაკუთრებით ოფთალმოლოგიასა და ოპტომეტრიაში). ოპტიკის პრაქტიკული გამოყენების მაგალითები მრავლად მოიპოვება სხვადასხვა ტექნოლოგიებსა თუ ყოველდღიურ ცხოვრებაში: სარკეები, სათვალეები, ტელესკოპები, მიკროსკოპები, ლაზერები თუ ოპტიკური ბოჭკოები.
ისტორია
ადრეული ცნობილი ლინზები მზადდებოდა გაპრიალებული კრისტალისგან, ხშირად კვარცისგანაც. ასურული ლინზები თარიღდება ძვ. წ. 750 წლით. უამრავი მსგავსი ლინზაა აღმოჩენილი ძველ ეგვიპტეში, საბერძნეთსა და ბაბილონში. ძველი ბერძნები და რომაელები მინის სფეროებს ავსებდნენ წყლით, რათა მიეღოთ ლინზები.
უძველესი ისტორიული მინიშნება გამადიდებლის შესახებ გვხვდება ძვ. წ. V საუკუნით დათარიღებული ეგვიპტური იეროგლიფები, რომლებიც გამოსახავს „მარტივი მინის მენისკალურ ლინზებს“. ადრეული ჩანაწერები გადიდების შესახებ მოიპოვება ახ. წ. I საუკუნეში, როდესაც სენიკა უმცროსი, იმპერატორ ნერონის შინამასწავლებელი წერს: „წერილები, პატარა და ბუნდოვანი ასოებით, დიდად და გარკვევით ჩანს სფეროს ან წყლით სავსე მინის გამოყენებით“.
იბნ ალ-ჰაისამმა დაწერა წერტილოვანი, ჩაზნექილი ლინზებისა და გამადიდებელი შუშების ეფექტებზე თავის ოპტიკის წიგნში. როჯერ ბეკონმა გამოიყენა მინის სფეროს ნაწილები, როგორც გამადიდებელი მინები და რეკომენდაციას იძლეოდა, რომ ისინი დაეხმარებოდა ადამიანებს კითხვაში. XI საუკუნეში როჯერ ბეკონის ინსპირაციას წარმოადგენდა იბნ ალ-ჰაისამი. მან დაასკვნა, რომ სხეული უპირატესად აირეკლავს სინათლეს, ვიდრე წარმოქმნის ან შთანთქავს მას.
ივანე კუპრაძე
მინი|მარჯვნივ|ივანე კუპრაძე ივანე კუპრაძე (დ. 9 ოქტომბერი, 1975 — გ. 5 სექტემბერი, 2018 ) — ქართველი გარემოს დამცველი (რეინჯერი) და იურისტი. 2001 წლიდან მუშაობდა ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნულ პარკში დაცვის განყოფილების უფროსად, 2018 წელს დაიღუპა ტყის ხანძრის სალიკვიდაციო სამუშაოების შესრულებისას მომხდარი უბედური შემთხვევის დროს. 2020 წელს, მისი ტრაგიკული გარდაცვალების შემდეგ, საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას გამოვლენილი განსაკუთრებული მამაცობისა და თავდადებისათვის ივანე კუპრაძე ღირსების ორდენით დააჯილდოვა. საქართველოს პრეზიდენტმა ღირსების ორდენი ორბელიანების სასახლეში
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ქართველი მეტყევეები კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი ი
აშაღი-ანდამიჯი
აშაღი-ანდამიჯი (Aşağı Əndəmic) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	814 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
ֈ
ֈ — დამატებითი ასო-ნიშანი სომხური დამწერლობისათვის.
13 (Blur-ის ალბომი)
13 — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Blur-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1999 წლის 15 მარტს. იგი განსხვავდება კოლექტივის წინა ნამუშევრებისგან, უფრო მეტად ექსპერიმენტული ხასიათით, რასაც ერწყმის ფსიქოდელიური ჟღერადობა და ელექტრონული მუსიკა.
ალბომის ჩაწერა მიმდინარეობდა 1998 წლის ივნისიდან ოქტომბრამდე, ლონდონის და რეიკიავიკის სტუდიებში. პროდიუსერ სტივენ სტრიტის სანაცვლოდ Blur-მა უილიამ ორბიტი აირჩია. თავად ჯგუფის წევრებს შორის ამ პერიოდში ურთიერთობები დაძაბული იყო, ისინი დროდადრო არ მოდიოდნენ სტუდიაში. ამასთან, 13 შესამჩნევად ნოვატორული და ბნელია, ვიდრე წინა ალბომები. ამაზე გავლენა იქონია ჯგუფის ლიდერ დეიმონ ოლბარნის პირადმა ცხოვრებამ - ხანგრძლივი ურთიერთობის დასრულებამ შეყვარებულ ჯასტინ ფრიშმენთან.
სიმღერების სია
ყველა ტექსტის ავტორი - ოლბარნი, გარდა სიმღერების - 3 (კოქსონი) და 1 (ოლბარნი/კოქსონი). ყველა სიმღერის მუსიკის ავტორები - ოლბარნი, კოქსონი, ჯეიმზი და რაუნტრი.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:Blur-ის ალბომები
იური ქავთარაძე
1939 წლიდან მუშაობდა მსახიობად მოზარდ-მაყურებელთა თეატრში. 1946-1948 წწ. სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ფერწერის ფაკულტეტზე. შემდეგ დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის (ВГИК) სამხატვრო (1951) და სარეჟისორო (1951 წ. სერგეი გერასიმოვის და თამარა მაკაროვას სახელოსნო) ფაკულტეტები.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 იური
Camponotus andrewsi
Camponotus andrewsi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
პრაღის ვაცლავ ჰაველის საერთაშორისო აეროპორტი
პრაღის ვაცლავ ჰაველის საერთაშორისო აეროპორტი (IATA: PRG, ICAO: LKPR) — საერთაშორისო აეროპორტი ჩეხეთში. მდებარეობს დედაქალაქ პრაღის ცენტრიდან დასავლეთით 10 კმ-ში. პრაღის აეროპორტი ევროკავშირის ახალი წევრი ქვეყნების ყველაზე დატვირთული აეროპორტია. 2014 წელს გატარებულ მგზავრთა რაოდენობამ 11 142 926 კაცი შეადგინა. აეროპორტი წარმოადგენს Czech Airlines-ის, Travel Service-სა და SmartWings-ის ჰაბს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სირიაში
2016 წლის მონაცემებით სირიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 6 ძეგლია, რაც საერთო რაოდენობის 0,6 %-ია (სულ 1052).
2013 წლიდან სირიის ყველა ობიექტი საფრთხის ქვეშ მყოფი ძეგლების სიაშია. ამის მიზეზი გახდა 2011 წლიდან ქვეყანაში მიმდინარე სამოქალაქო ომი, რომლის მსვლელობისას ისლამურმა სახელმწიფომ დაიკავა ქვეყნის ტერიტორიის დიდი ნაწილი, რომლის წარმომადგენლებმაც გაანადგურეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები არა მარტო სირიაში, არამედ ერაყშიც. ძეგლები სერიოზულად დაზიანდა ან საერთოდ განადგურდა.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სირიაში კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
Camponotus casicus
Camponotus casicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ადოლფ კნიგე
ადოლფ კნიგე (Adolph Franz Friedrich Ludwig Freiherr Knigge; დ. 16 ოქტომბერი, 1752, ბრედენბეკი — გ. 6 მაისი 1796, ბრემენი) — გერმანელი მწერალი და საიდუმლო საზოგადოებების მოღვაწე. ილუმინატების ერთ-ერთი იდეოლოგი. 1776 წელს ადამ ვაისჰაუპტთან ერთად ინგოლშტადტში (ბავარია), საიდუმლო საზოგადოება ილუმინატის ორდენი ჩამოაყალიბა.
სქოლიო
კატეგორია:XVIII საუკუნის გერმანელი მწერლები კატეგორია:გერმანელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XVIII საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები
მარია ტრაპიზონელი
მარია ტრაპიზონელი (Μαρία της Τραπεζούντας; დ. თარიღი უცნობია, ტრაპიზონი, ტრაპიზონის იმპერია — გ. 17 დეკემბერი, 1439, კონსტანტინოპოლი, ბიზანტიის იმპერია) — კომნენოსების დინასტიის წარმომადგენელი. ტრაპიზონის იმპერატორ ალექსი IV-ის ასული. ბიზანტიის უკანასკნელი დედოფალი 1427-1439 წლებში როგორც იმპერატორ იოანე VIII-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარიას დაბადების თარიღი უცნობია, თუმცა ცნობილია, რომ იგი ტრაპიზონში დაიბადა. იგი იყო ტრაპიზონის იმპერატორ ალექსი IV კომნენოსისა და მისი მეუღლის, დედოფალ თეოდორა კანტაკუზენეს ქალიშვილი.
ცნობილია, რომ როდესაც 1432 წელს ბურგუნდიელმა პილიგრიმმა ბერტრანდონ დე ლა ბროკიერმა დედოფალი მარია კონსტანტინოპოლში ვიზიტისას დაინახა, განადიდა მისი სილამაზე და თავის დღიურში ასეთი რამ ჩაწერა: „მე ძალიან მეწყინა, როდესაც გავიგე, რომ მას პორტრეტები არ ჰქონია, თუმცა არც ყოფილა ამის საჭიროება, რადგან მისი სილამაზე მათ გარეშეც დაატყვევებს ყველას.“
1437 წლის ნოემბერში დედოფალ მარიას შეხვდა ესპანელი მოგზაური პერო ტაფური, რომელმაც აღნიშნა, რომ დედოფალი ყოველდღიურად აოცებდა მნახველებს. პერო ტაფური აგრეთვე წერს მარიას ძმაზე, ალექსანდრეზე, რომელზეც ასეთ რამეს ამბობს: „იგი მშობლიური ქალაქიდან გადაასახლეს თავის დასთან, დედოფალთან, თუმცა როგორც ამბობენ, მისი ურთიერთობა მასთან კვლავ არაკეთილსინდისიერია.“ რამდენიმე თვეში პერო ტაფური კვლავ დაბრუნდა კონსტანტინოპოლში, სადაც მისივე თხოვნით იმპერატორმა იოანემ მას აია-სოფიას ტაძარი დაათვალიერებინა, სადაც მათთან ერთად იმყოფებოდნენ დედოფალი მარია და მისი ძმა, ალექსანდრე კომნენოსიც.
მარიასა და იოანეს ქორწინება სულ თორმეტ წელს გაგრძელდა, თუმცა მემკვიდრე არ დაბადებულა. დედოფალი მარია 1439 წლის 17 დეკემბერს გარდაიცვალა კონსტანტინოპოლში, რა დროსაც მისი ქმარი, იმპერატორი იოანე VIII ფლორენციაში იმყოფებოდა ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრებაზე. როგორც ცნობილია, იმპერატორმა უარი თქვა სხვა ცოლის შერთვაზე და იგი 1448 წელს გარდაიცვალა უშვილოდ, რის გამოც ტახტი მისმა ძმამ, კონსტანტინე XI-მ დაიკავა, რომლის დროსაც დაეცა კონსტანტინოპოლი და ბიზანტიამ არსებობა შეწყვიტა, რის გამოც მარია ბიზანტიის ისტორიაში უკანასკნელი დედოფალი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1439 კატეგორია:კომნენოსები კატეგორია:ბიზანტიის დედოფლები კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
21 (რიცხვი)
ოცდაერთი — ოცდამეერთე ნატურალური რიცხვი. არის ოცის მომდევნო და ოცდაორის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 21. 21 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოცდაერთი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და ერთი (იგულისხმება ოცზე ერთი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ՠ
ՠ — დამატებითი ასო-ნიშანი სომხური დამწერლობისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:სომხური დამწერლობის ნიშნები
აშაღი-აილისი
აშაღი-აილისი (Aşağı Əylis) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	1 007 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
რაგბის მთავარი ლიგა
რაგბის მთავარი ლიგა (Major League Rugby, MLR) — პროფესიონალური სარაგბო ლიგა აშშ-სა და კანადაში. 2021 წლის სეზონში მონაწილობას მიღებს 13 გუნდი — 12 აშშ-დან და ერთი კანადიდან. ლიგა დაარსდა 2017 წელს. შტაბბინა მდებარეობს სოლტ-ლეიკ-სიტიში, იუტაში.
პირველი გათამაშება ჩატარდა 2018 წელს, სადაც სიეტლის „ზღვის მგლებმა“ გაიმარჯვა. 2019 წელს იგი ზედიზედ მეორედ გახდა გამარჯვებული. 2020 წელს COVID-19-ით გამოწვეული პანდემიის გამო სეზონი გაუქმდა და გამარჯვებული არ გამოვლენილა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის სპორტული ლიგები
ვალერი ლომთაძე
ვალერი დავითის ძე ლომთაძე (Валерий Давидович Ломтадзе; დ. 3 სექტემბერი 1912, ირკუტსკი — გ.  9 ივნისი 1993, სანქტ-პეტერბურგი) — ქართველი მეცნიერი საინჟინრო გეოლოგიის დარგში, გეოლოგია-მინეროლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1959), ლენინგრადის (დღევანდელი სანქტ-პეტერბურგის) სამთო ინსტიტუტის პროფესორი (1961), რსფსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1973). საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი 1947 წლიდან.
ბიოგრაფია
ვალერი დავითის ძე ლომთაძე დაიბადა ქალაქ ირკუტსკში 1912 წლის 3 სექტემბერს. 1928 დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1931 წელს ჩაირიცხა სახელმწიფო უნივერსიტეტის ირკუტსკის განყოფილებაში გეოლოგიის ფაკულტეტზე, რომელიც 1936 წელს წარმატებით დაამთავრა. ვალერი ლომთაძემ 1932 წლიდან მუშაობა დაიწყო აღმოსავლეთ ციმბირის გეოლოგიურ სამმართველოში, ამავდროულად იგი სწავლობდა უნივერსიტეტშიც. მან გაიარა შრომითი გზა კოლექტორობიდან წამყვან სპეციალისტობამდე. 1939 წლამდე ეწეოდა საინჟინრო-გეოლოგიურ მოკვლევებს სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობისთვის. აგრეთვე ჰიდროგეოლოგიურ მოკვლევებს ბაიკალისპირეთის რეგიონში.
1939 წლიდან 1944 წლამდე ეწეოდა საინჟინრო-გეოლოგიურ კვლევებს სარკინიგზო მშენებლობისთვის. მისი ხელმძღვანელობით მიმდინარეობდა საინჟინრო-გეოლოგიური სამუშაოები ბაიკალის ტბის გარშემო სარკინიგზო ხაზის რეკონსტრუქციის პროექტის დასამტკიცებლად, აგრეთვე ბაიკალის ტბის გვერდის ავლით ახალი სარკინიგზო ხაზის მშენებლობისთვის. ამ წლებში განსაკუთრებით საინტერესო იყო მისი ნამუშევრები გვირაბებისა და სხვა სტრუქტურების რთულ გეოლოგიურ პირობებში მშენებლობის თაობაზე.
1944 წელს კონკურსის გავლის შემდეგ იგი მუშაობას იწყებს ლენინგრადის სამთო ინსტიტუტში, სადაც ჯერ ასისტენტად, 1947 წლიდან დოცენტად, 1960 წლიდან პროფესორად, 1973 წლიდან კი საინჟინრო გეოლოგიის კათედრის გამგედ მოღვაწეობს. 1944 წელს ვალერი ლომთაძემ დაიცვა დისერტაცია თემაზე „სამხრეთ-დასავლეთ ბაიკალისპირეთის ზვავური მოვლენები“. 1959 წელს გამოკვლევისთვის „თიხის ქანების ფიზიკო-მექანიკური თვისებები ლიტიფიკაციის პერიოდში“ მიენიჭა გეოლოგია-მინეროლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის წოდება (ხარისხი).
ვალერი ლომთაძეს ჰქონდა სამეცნიერო კადრების აღზრდისა და ხელმძღვანელობის ნიჭი, რის შედეგადაც მან მოახერხა თავის გარშემო შეეკრიბა და მეგობრულ და განუყოფელ კოლექტივად ჩამოეყალიბებინა მაღალკვალიფიკაციური სპეციალისტების გუნდი. სწორედ მისი ხელმძღვანელობითაა ჩატარებული სერიოზული კვლევები საბჭოთა კავშირის ევროპული ნაწილის თიხის საბადოების ყველაზე უფრო ფართოდ გავრცელებული სხვადასხვა ხარისხის ლიტიფიკაციისა. ამ ქანების დეტალური კვლევები მიმდინარეობდა ლენინგრადის, ვოლგა-დონის არხის, კუიბიშევის ჰესის წყალსაცავის, შეკსინსკის ჰიდროკვანძის, ურალსკის, მსტინსკის, კომსკის, ბოტკინსკის, ნევსკის ჰიდროელექტრო სადგურებზე, მდინარე კემის ხეობაში, მდინარე მოსკოვის სამხრეთ-დასავლეთით და სხვა. დეტალურად შეისწავლა გამყინვარების, გამყინვარების შემდგომი დანანლექები (საბადოები).
ვალერი ლომთაძის ფართო სამეცნიერო მემკვიდრეობა პირობითად 4 დიდ მიმართულებად შეიძლება დაიყოს, რომელიც 5 ფუნდამენტალურ საინჟინრო-გეოლოგიის სასწავლო-სამეცნიერო სახელმძღვანელოთა ციკლშია თავმოყრილი: 1) მთის ქანების ფიზიკო-მექანიკური თვისებების შესწავლა „საინჟინრო ტეტროლოგია“ (1970, 1984), 2) „მთის ქანების თვისებათა ფიზიკო-მექანიკური თვისებათა ლაბორატორიული კვლევის მეთოდები“. თანამედროვე გეოლოგიური პროცესების დინამიკა — „საინჟინრო დინამიკა“ (1977), „სპეციალური საინჟინრო გეოლოგია“ (1978), „სასარგებლო მინერალური წიღისეულის საინჟინრო გეოლოგია“ (1986).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები კატეგორია:რუსი გეოლოგები ვ
Camponotus cervicalis gaullei
Camponotus cervicalis gaullei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
კრიშასი
კრიშასი (Crixás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 389 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-არაგუაიის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მათეს სახარება
220px|მინიატიურა|მათე მახარებელი სახარების შექმნისას. მათეს სახარება (ძვ. ბერძნულად „Εὐαγγέλιον κατὰ Μαθθαίον“ ან „Ματθαίον“) — ახალი აღთქმის პირველი წიგნი და პირველი ოთხი კანონიკური სახარებიდან. მას ტრადიციულად მოსდევს მარკოზის სახარება, ლუკას სახარება და იოანეს სახარება.
შინაარსი და კომპოზიცია
სახარების ძირითადი თემაა — იესო ქრისტეს ცხოვრება და მოღვაწეობა, მისი ქადაგებები. წიგნის განსაკუთრებულობა იქიდან გამომდინარეობს, რომ იგი განკუთვნილია ებრაელი აუდიტორიისათვის — სახარების ნაწილები აგებულია ძველი აღთქმის მესიანისტურ გზავნილებზე, რომელიც უნდა აღსრულდეს იესო ქრისტეს მიერ.
სახარება იწყება იესო ქრისტეს გენეალოგიით, რომელიც აღმავალი ხაზით მიემართება აბრაამიდან იოსებ დამწინდველამდე ღვთისმშობელ მარიამის ქმრამდე. მსგავსი გენეალოგია არსებობს ლუკას სახარებაშიც. მათი განსხვავებების ძებნა იყო მრავალსრიცხოვანი ბიბლიის და ისტორიის მკვლევართა საგანი.
მეხუთედან მეშვიდე თავამდე ნაწილი წარმოგვიდგენს იესოს მთაზე ქადაგების ყველაზე უფრო სრულყოფილ სურათს, რომელზეც დაეფუძნა ქრისტიანული სწავლება, მათ შორის, თვთისმსახურება (5:2—11) და ლოცვა „მამაო ჩვენო“ (6:9—13).
მახარებელი მხსნელის სიტყვებსა და ქადაგებებს წარმოადგენს სამ ნაწილად, მესიის სამმხრივი მსახურების შესაბამისად: როგორც წინასწარმეტყველის და კანონმდებლის (თ. 5 — 7), როგორც ხილული და უხილავი სამყაროს მეფის(თ. 8 — 25) და როგორც ყველა ადამიანის ცოდვათა ამღების და საკუთარი თავის მსხვერპლად შემწირველი პირველი მღვდელმთავრის (თ. 26 — 27).
მათეს სახარება შედგება 28 თავისაგან. თითოეული თავი კი თავის მხრივ შედგება რამდენიმე ტექსტისგან. კერძოდ,
ავტორობა
იერონიმე სტრიდონელი, აგრეთვე, ამტკიცებს, რომ მას საშუალება ჰქონდა ენახა მოწამე პამფილეს მიერ შეგროვილი და კესარიის ბიბლიოთეკაში არსებული ძველებრაულ ენაზე შესრულებული მათეს ორიგინალური სახარება.
მათეს სახარების ენა
თუ დავუჯერებთ მამათა საეკლესიო გადმოცემებს, მათეს სახარება ახალი აღთქმის ერთადერთი წიგნია რომლის ორიგინალი დაწერილია არა ბერძნულ ენაზე. თუმცა მოგვიანებით ებრაული (არამეული) ორიგინალი დაიკარგა და კანონში ჩართულია სახარების ძველბერძნული თარგმანი.
ენის თავისებურებები მიგვითითებს, რომ ავტორი წარმომავლობით პალესტინელი ებრაელი უნდა იყოს. უხვად არის გადმოცემული ებრაული ბრუნვა და სიტყვათწყობა. ავტორი საჭიროდ მიიჩნევს აგრეთვე მკითხველს გააცნოს ადგილობრივი გარემო პირობები და ებრაული ტრადიციები.
შექმნის დრო
შექმნის ზუსტი პერიოდის დადგენა შეუძლებელია. ზოგიერთი ავტორი თვლის, რომ მათეს სახარება შეიქმნა რიგით პირველი, ზოგი კი თვლის, რომ ის შეიქმნა რიგით მეორე მარკოზის სახარების შემდეგ. ეჭვს არ იწვევს ის გარემოება, რომ ის დაწერილია ლუკას და იოანეს სახარებებზე უფრო ადრე. წიგნის შექმნის დათარიღების მიხედვით ტრადიციულად ის უნდა დაწერილიყო ახ. წ. 41-55 წლებში.
XVIII საუკუნის დასაწყისიდან თეოლოგთა მნიშვნელოვანი ნაწილი (გორნაკი, ბულტმანი, როიტერი), თვლის, რომ მათეს სახარება დაიწერა 70-80 წლებს შორის.
მათეს სახარება ისტორიასა და კულტურაში
"მათეს სახარების" მოტივებზე არსებობს სხვადასხვა ავტორის რამდენიმე მუსიკალური ნაწარმოები " წმინდა მათეს ვნებანი "  მისივე ტექსტის ფრაგემენტების გამოყენებით, რომელთა შორის ყველაზე ცნობილია 1727—1729 წლებში შექმნილი ი. ს. ბახის ნაწარმოები ორი გუნდის, ორი ორკესტრისა და სოლისტებისათვის.
1964 წელს იტალიელმა რეჟისორმა პიერ პაოლო პაზოლინმა "მათეს სახარების" მიხედვით გადაიღო ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: სახარებები კატეგორია: ბიბლია კატეგორია: საეკლესიო ნივთები კატეგორია: ახალი აღთქმა
ბიოიუქი-ქასიქი
ბიოიუქი-ქასიქი (Böyük Kəsik) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 791 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
აზა (მრავალმნიშვნელოვანი)
აზა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კაპეტინგა
კაპეტინგა (Capetinga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პასუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 089 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23 79 კმ²-ზე. ფართობი 297 937 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სამარის დრამის თეატრი
სამარის დრამის თეატრი
სამარის დრამის თეატრის ისტორია 1851 წლიდან იწყება, როდესაც სამარას გუბერნიის ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. მაშინ სამარაში პირველი პროფესიული დასი გაჩნდა — ე. სტრელკოვას ანტრეპრიზა. ის ვაჭარ ლებედევის სპეციალურად მოწყობილ სახლში გამოდიოდა. 1854 წელს ლებედევის სახლი ხანძრის შედეგად დაიწვა.
1855 წელს თეატრი ხის შენობაში იყო. 1888 წელს არქიტექტორ მიხეილ ჩიჩაგოვის პროექტის მიხედვით, თეატრის ახალი ქვის შენობა აშენდა. ფსევდორუსული სტილის თეატრის შენობას ქალაქის მაცხოვრებლებმა „ტერემოკი“ ან „თაფლაკვერის სახლი“ შეარქვეს.
XIX საუკუნეში სამარის ტეატრის გაფურჩქვნის პერიოდი უკავშირდება პეტრე მედვედევის (1860-80-იანი წლები), ა. რასკაზოვის 1870-იანი წლები, ი. ნემოვის, ი. ნოვიკოვის (1870-იანი, 1880-იანი წლები) ანტრეპრიზებს. სამარაში გამოდიოდნენ ე.წ. „შერეული“ დასები (დრამა, ოპერა, ოპერეტა). 1907 წლიდან წარმოდგენები თეატრ-ცირკის „Олимп“ (ამჟამად ეს შენობა სრულად გადაკეთებულია, თუმცა მისი ისტორიული ფასადი პირვანდელი სახითაა შენარჩუნებული, მასში სამარის სახელმწიფო ფილარმონიაა განთავსებული).
1930 წელს სამარაში დრამატული თეატრის მუდმივი დასი შეიქმნა, რომელიც 1888 წელს აშენებულ შენობაში განთავსდა. 1930-იანი წლების დასაწყისში მასში შედიოდნენ მსახიობები: იური ტოლუბეევი, ვასილი მერკურიევი, ა. კისტოვი, ვ. შარლახოვი, ვალერი ნელსკი, დასს ნიკოლაი სიმონოვი ხელმძღვანელობდა.
1936 წელს „მაქსიმ გორკის ხსოვნის უკვდავყოფის“ დადგენილებით კუიბიშევის სამხარეო დრამატულ თეატრს მწერლის სახელი მიენიჭა.
1955 წელს რეჟისორად პეტრე მონასტირსკი მოიწვიეს, 1959 წელს ის თეატრის მთავარ რეჟისორად დაინიშნა და ამ თანამდებობაზე 1995 წლამდე იმუშავა (1965-დან 1967 წლამდე შუალედში — მუშაობდა ვორონეჟში).
1977 წელს კუიბიშევის დრამის თეატრმა აკადემიურის სახელწოდება მიიღო (პეტრე მონასტირსკის ხელმძღვანელობით).
1995 წელს 80 წლის პეტრე მონასტირსკიმ თანამდებობა დატოვა. სამარის ოლქის გუბერნატორმა კონსტანტინე ტიტოვმა 13 ოქტომბრიდან სამხატვრო ხელმძღვანელის თანამდებობაზე ვიაჩესლავ გვოზდკოვი დანიშნა.
1996 წელს მსახიობი ვერა ერშოვა ნომინაციაში „ღირსებისა და პატივისათვის“ ეროვნული თეატრალური პრემია „ოქროს ნიღაბი-ს“ ლაურეატი გახდა.
1998 წელს — თეატრმა ავინიონის ფესტივალზე მიიღო მონაწილეობა.
2011 წელს — თეატრის 160 წლის იუბილე სამარის დრამის თეატრისადმი მიძღვნილი ჟურნალ „Театральная жизнь“-ის სპეციალური ნომრით აღინიშნა. 17-დან 25 ივნისამდე მაქსიმ გორკის სახელობის სამარის დრამის აკადემიურმა თეატრმა გასტროლები გამართა ისრაელში, სადაც სპექტაკლები „Шесть блюд из одной курицы“ და „До третьих петухов“ წარადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის თეატრები