cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ამვროსიივკა
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის ქალაქები
კანჩენჯანგის ეროვნული პარკი
კანჩენჯანგის ეროვნული პარკი — ბიოსფერული ნაკრძალი, მდებარეობს ინდოეთის ჩრდილო-დასავლეთით შტატ სიკიმში, ნეპალის საზღვართან.
შეიქმნა 1977 წელს მაღალმთიანი ჰიმალაური ლანდშაფტის დაცვის მიზნით. ეროვნული პარკი განთავსებულია ზღვის დონიდან 1829–8585 მეტრის ფარგლებში. პარკის ფართობია 1 784 კმ². მოიცავს შტატის მეოთხედ ნაწილს. პარკის მთელი ტერიტორია მდებარეობს მდინარე ტისტის აუზში. პარკს დასავლეთით ესაზღვრება ნეპალი, საზღვარზე მდებარეობს მწვერვალი კანჩენჯანგა.
პარკში მრავალი ჩანჩქერია, რომელთა შორის უდიდესის სიმაღლეა 160 მეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ინდოეთში კატეგორია:ინდოეთის ეროვნული პარკები
ესკალაცია
ესკალაცია („escalation“ ლათ. - „scala“ („კიბე“)) — თანდათანობითი ზრდა, გაფართოება. უკანასკნელ ხანს ხმარობენ უფრო მეტად სამხედრო კონფლიქტებთან დაკავშირებით.
მნიშვნელობა
სამხედრო კონფლიქტის გამწვავება, როდესაც ორი მხარე ერთმანეთის მიმართ სულ უფრო ინტენსიურ საპასუხო დარტყმებს ახორციელებს. ე. ი. ნებისმიერი შეიარაღებული კონფლიქტის ტოტალურ ანუ აბსოლუტურ ომად გადაქცევას უწყობს ხელს. ერთი მხარის მიერ მეორისთვის თავისი ნების თავსმოხვევის მცდელობა საპასუხო ქმდებას იწვევს, რასაც მეომარი მხარეები უკიდურესობამდე მიჰყავს.
კლაუზევიცის დოქტრინა
თანამედროვე სამხედრო მნიშვნელობით ეს ცნება პირველად კარლ კლაუზევიცმა გამოიყენა. კლაუზევიცი ესკალაციის ტენდენციას ომის ბუნების ნაწილად მიიჩნევდა, რის საფუძველზეც დაასკვნა, რომ ომს აბსოლუტურ ანუ ტოტალურ ომად გადაქცევისადმი მისწრაფება ახასიათებს. ტოტალურ ომთან მიახლოების მაგალითად იგი ნაპოლეონის ომებს ასახელებდა. ესკალაციასთან დაკავშირებული მთავარი საკითხი მისი გაკონტროლებაა.
კლაუზევიცის დოქტრინის მიხედვით, ომის წარმართვას პოლიტიკისა და საზოგადოების მოთხოვნილებები უნდა განაპირობებდეს. ამ დოქტრინის გამოხატულებად ითვლება ფრაზა: „ომი არის პოლიტიკის სხვა საშუალებებით გაგრძელება“, რაც გულისხმობს, რომ ომი პოლიტიკური მიზნების მიღწევის საშუალებაა. კლაუზევიცის დოქტრინიდან გამომდინარეობს ე.წ. „სამსახოვანი ომი“, რომელშიც ჩართულია ხალხი, არმია და მთავრობა. ხალხი ომის თანმდევ ძალადობას, ზიზღსა და მტრობას უკავშირდება; არმია – ომის ალბათობასა და იღბალს; ხოლო მთავრობა ძალადობის კონტროლსა და ომის პოლიტიკური მიზნებისათვის დაქვემდებარებასთანაა წილნაყარი. კლაუზევიცის დიდ დამსახურებად „ტოტალური“ და „შეზღუდული“ ომის ერთმანეთისაგან გამიჯვნა მიიჩნევა. კლაუზევიცის დოქტრინა „სამსახოვანი ომის“ თაობაზე ბირთვული იარაღის შექმნის შემდეგ ნაკლებად დამაჯერებელი გახდა, რადგან ბირთვული ომი თავისი ბუნებით ტოტალური ომია, რომელშიც პოლიტიკური და საზოგადოებრივი მოთხოვნილებები ვერანაირ როლს ვეღარ ასრულებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლიტოლოგია კატეგორია:პოლიტიკური ტერმინები კატეგორია:კონფლიქტები
ზემო ტაუნუსის რაიონი
ზემო ტაუნუსის რაიონი (Hochtaunuskreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბად-ჰომბურგი. რაიონი შედის ჰესენის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება დარმშტადტის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 482,03 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 226 681 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 470 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 06 4 34.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰესენის რაიონები
ტასიმა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
კიოტოს პრეფექტურა
კიოტოს პრეფექტურა (იაპ. 京都府) — იაპონიის პრეფექტურა, რომელიც მდებარეობს კანსაის რეგიონში, კუნძულ ჰონსიუზე. კიოტოს პრეფექტურის მოსახლეობა შეადგენს 2 610 353 ადამიანს (2015 წლის 1 ოქტომბრის მონაცემებით) და მას 4 612 კვადრატული კილომეტრის ფართობი უჭირავს. პრეფექტურას ესაზღვრება: ფუკუის პრეფექტურა - ჩრდილო-აღმოსავლეთით, შიგას პრეფექტურა - აღმოსავლეთით, მიეს პრეფექტურა - სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ნარის და ოსაკას პრეფექტურები - სამხრეთით და ჰიოგოს პრეფექტურა დასავლეთით.
კიოტო არის კიოტოს პრეფექტურის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. სხვა დიდ ქალაქებს შორისაა: უჯი, კამეოკა და მაიზური. კიოტოს პრეფექტურა მდებარეობს იაპონიის ზღვის სანაპიროზე და ვრცელდება სამხრეთ-აღმოსავლეთით კიის ნახევარკუნძულისკენ. ის მოიცავს ყოფილი პროვინციების იამაშიროს, ტამბასა და ტანგოს ტერიტორიას. კიოტოს პრეფექტურის ცენტრი მდებარეობს ისტორიული საიმპერატორო დედაქალაქ კიოტოში. პრეფექტურა ერთ ერთია იაპონიის ორი პრეფექტურიდან, რომელიც ფუ დაბოლოებას იყენებს დასახლებისას კენ-ის ნაცვლად. კიოტოს დამსახურებით პრეფექტურა იაპონიაში ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ტურისტულ მიმართულებას წარმოადგენს. პრეფექტურის მთლიანი ტერიტორიის 21% ბუნებრივ პარკებადაა გამოცხადებული. კიოტოს პრეფექტურა წარმოადგენს კეიჰანშინის მიტროპოლიტის ნაწილს, მოსახლეობის მიხედვით სიდიდით მეორე რეგიონს იაპონიაში და ასევე მშპ-ით მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე პროდუქტიულ რეგიონს.
ისტორია
მეიძის რესტავრაციამდე, კიოტოს პრეფექტურის ტერიტორია იამაშიროს სახელით იყო ცნობილი.
თავისი ისტორიის მანძილზე, ქალაქი კიოტო იყო იაპონიის საიმპერატორო დედაქალაქი. ქალაქის ისტორიას ჯერ კიდევ VI საუკუნიდან იწყება. 544 წელს კიოტოში ჩატარდა აოი მაცური, რომელიც კარგი მოსავლისა და კარგი ამინდისთვის ლოცვას წარმოადგენს.
კიოტო თავიდან არ იწოდებოდა იაპონიის დედაქალაქად, ადრინდელი დედაქალაქი იყო ნარა. 741 წელს იმპერატორმა შამუმ დედაქალაქი მცირე ხნით გადაიტანა კუნი-კიოში, დღევანდელ კიოტოს პრეფექტურაში, ქალაქ ნარასა და კიოტოს შორის. 784 წელს დედაქალაქი გადაიტანეს ნაგაოკაკიოში, რომელიც ასევე დღევანდელ კიოტოს პრეფექტურაში მდებარეობს. 794 წელს იმპერატორმა კანმუმ დედაქალაქი გადაიტანა ჰეიან-კიოში, რაც თანამედროვე ქალაქ კიოტოს ჩამოყალიბების საფუძველს იძლევა. თანამედროვე კიოტოს თითქმის ყველა ქუჩა, სახლი, მაღაზია, ტაძარი და სალოცავი ძველი პრეიოდიდანაა შემორჩენილი.
1467 წელს კიოტოს შიგნით მოხდა დიდი სამოქალაქო ომი, ინინის ომი, რის გამოც ქალაქის უდიდესი ნაწილი განდგურდა. იაპონია ჩავარდა მეომარ ფეოდალთა ეპოქაში. ახალმა გავლენიანმა პიროვნებამ, ტოკუგავა იეიასუმ დააარსა შოგუნატი ედო (დღევანდელი ტოკიო) 1603 წელს.
XV საუკუნეში სიოგუნების წყალობით იაპონიაში ფილიპინებიდან ჩაის ქილები შეიტანეს, რომელსაც შემდეგ იაპონური ჩაის ცერემონიისთვის იყენებდნენ.
მეიძის რესტავრაციამ იაპონია დაუბრუნა იმპერიულ მმართველობას 1868 წელს. იმპერატორი მუცუჰიტო, რომელიც ერთპიროვნული მმართველი იყო, ტოკიოში დამკვიდრდა. მას შემდეგ საიმპერატორო სასამართლო აღარ დაბრუნებულა კიოტოში.
მიუხედავად იმისა, რომ მეორე მსოფლიო ომის დროს იაპონიის მრავალი მთავარი ქალაქი ძლიერ დაბომბა, ძველი დედაქალაქი ასეთ განადგურებას გადაურჩა. ოკუპაციის დროს კიოტოში აშშ-ს მეექვსე არმია განთავსებული იყო კიოტოში.
გეოგრაფია
კიოტოს პრეფექტურა თითქმის ჰონდუს და იაპონიის ცენტრში მდებარეობს. მისი ფართობია 4 612.19 კვადრატული კილომეტრი, რაც იაპონიის 1,2%-ს შეადგენს. კიოტო ზომით 31-ე პრეფექტურაა იაპონიაში. ჩრდილოეთით, ის იაპონიის ზღვასა და ფუკუის პრეფექტურას ესაზღვრება; სამხრეთით, ის ესაზღვრება ოსაკასა და ნარას პრეფექტურებს. აღმოსავლეთით - მიის და შიგას პრეფექტურებს. მის დასავლეთით არის ჰიოგოს პრეფექტურა. პრეფექტურა შუა ნაწილში გამოიყოფა ტანბას მთებით. მთების ჩრდილოეთით და სამხრეთით კლიმატი მკვეთრად განსხვავებულია.მინი|კიოტოს პრეფექტურის რუკა|216x216პქ2016 წლის აპრილის მონაცემებით, პრეფექტურის მთლიანი ფართობის 21% ბუნებრივ პარკებს ეკავა. რომელთა შორსაა: სანინ კაიგანის ეროვნული პარკი; ასევე ბივაკოს, კოტო თამბა კოგენის, ტანგო-ამანოჰაშიდატე-ცეიამასა და ვასაკა ვანის კვაზი-ეროვნული პარკები; დამატებით ჰოზუკიას, კასაგიამიას და რურიკეის პრეფექტურული ბუნებრივი პარკები.
ეკონომიკა
კიოტოს პრეფექტურის ეკონომიკას წარმოქმნიან ინდუსტრიები, რომლებიც ქმნიან პროდუქტს, რომელიც მხოლოდ კიოტოსთვისაა დამახასიათებელი. მაგალითად, ტურიზმი და ტრადიციული ინდუსტრიები, რომლებსაც 1200 წლის ისტორია და კულტურა განაპირობებს, ასევე მაღალტექნოლოგიური ინდუსტრიები, რომლებიც კიოტოს ტრადიციული ინდუსტრიებს ახალ იდეებთან აერთებს.
ტანგოს ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით მდებარე კიოტოს ნაწილში განვითარებულია თევზაობა და წყლის საშუალებით გადაადგილება. ცენტრალური კიოტოს მთავარ შემოსავლას სოფლის მეურნეობა და სატყეო მეურნეობა წარმოადგენს. პრეფექტურა აწარმოებს საკეს და მწვანე ჩაის მთლიანი წარმოების 13%-ს. იაპონიის უდიდესი ვერტიკალური ფერმა პრეფექტურაში მდებარეობს.
კიოტოში დაფუძნებული საწარმოო ინდუსტრია იაპონიის მაღალტექნოლოგიური პროდუქტების ბაზრების და სხვა აქციების წილს ფლობს. 2018 წლის მონაცემებით, Forbes Global 2000-ის ექვსი კომპანია მდებარეობდა კიოტოს პრეფექტურაში: Nidec, Kyocera, Murata Manufacturing, Nintendo, Omron, Kyoto Bank. Takara Holdings, GS Yuasa, SCREEN Holdings, Mitsubishi Logisnext, Maxell და Kyoto Animation. მინი|250x250პქ|ივაშიმიძუ ჰაჩიმანგუ 2020 წლის სექტემბრის მონაცემებით, პრეფექტურის მინიმალური ანაზღაურება 909 იენას წარმოადგენს საათობრივად.
კულტურა
კიოტო იყო და ახლაც რჩება იაპონიის კულტურის ცენტრად. 1000 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ეს იყო იაპონიის დედაქალაქი. როდესაც დედაქალაქი ტოკიოში გადავიდა, კიოტო ქვეყნის კულტურულ დედაქალაქად დარჩა. ადგილობრივი მთავრობა გვთავაზობს გეგმას კულტურული საქმეთა სააგენტოს კიოტოში გადატანას, რომლის შედეგადაც ტოკიო პლიტიკისა და ეკონომიკის განხრით იქნება დედაქალაქი, ხოლო კიოტო - კულტურის.
პოლიტიკა
კიოტოს წინა გუბერნატორი შინაგან საქმეთა მინისტრის ყოფილი ბიუროკრატი ქეიჯი იამადა იყო. ის პოსტს ოთხი ვადით იკავებდა და მას ადგილობრივი არა-კომუნისტური პარტია უჭერდა მხარს.
დაძმობილებული ადგილები
კიოტოს პრეფექტურა დაძმობილებულია შემდეგ ადგილებთან:
სქოლიო
კატეგორია:1868 წელს დაარსებულები იაპონიაში კატეგორია:1868 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:იაპონიის პრეფექტურები
ზოოფსიქოლოგია
ზოოფსიქოლოგია — ზოოლოგიის დამხმარე მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის ცხოველთა ფსიქიკას, მის გამოვლინებებს ონტოგენეზსა და ფილოგენეზში, ცხოველთა ფსიქიკური პროცესებისა და ქცევის ხასიათს და მექანიზმებს. ზოოფსიქოლოგიის კვლევის არეალში შედის ადამიანისა და ცხოველის ფსიქოლოგია. ცხოვრების განსხვავებისა და მსგავსების საკითხებიც. თუმცა, ეს ასპექტი ნაწილობრივ სპეციალური დარგის, ე. წ. „შედარებითი ფსიქოლოგიის“ კომპეტენციასაც განეკუთვნება. ეს უკანასკნელი ზოოფსიქოლოგიის გარდა, ზოგადი, ნეირო და სხვა ფსიქოლოგიური მონაცემების საფუძველზე ერთმანეთს ადარებს ადამიანის და ცხოველის ფსიქიკას. ზოოფსიქოლოგია იკვლევს ფსიქოლოგიის და ქცევის განვითარებას ცხოველური ფსიქოლოგიური საწყისი ფორმებიდან უმაღლესამდე. ამდენად, მისი მონაცემები ფუნდამენტური მნიშვნელობისაა ზოგადფსიქოლოგიური მასშტაბის თეორიული სისტემებისთვის, სადაც განხილულია ფსიქოლოგის ყველა ასპეტი და ფორმა. მაგალითად, გეშტალტფსიქოლოგია მიმართავს მიმართავს ზოოფსიქოლოგიურ კვლევას, რათა აჩვენოს ფსიქოლოგიური მთლიანობის პრინციპის საყოველთაო ხასიათი; განწყობის მექანიზმის უნივერსალობის საჩვენებლად იგივე მიდგომაა გამოყენებული დიმიტრი უზნაძის თეორიაში; ბიჰევიორიზმი ქცევის ფსიქოლოგიური კანინზომიერებების დადგენას ცხოველთა ქცევის შესწავლით ცდილობს.
ისტორია
მეცნიერება ზოოფსიქოლოგია იწყება ჩარლზ დარვინის მოღვაწეობიდან. მან გამოთქვა პირველი ვარაუდები ცხოველთა გრძნობებისა და ინტელექტის შესახებ. მისი ხაზი გააგრძელა ინგლისელმა ბიოლოგმა ჯორჯ რომანესმა (1848-1924), რომელსაც უკავშირდება ე.წ. ანთროპომორფისტული მიდგომა ზოოფსიქოლოგიაში. მის პარალელურად ვითარდება ე.წ. მექანიცისტური მიდგომაც, რომლის ყველაზე ცნობილი წარმომადგენელია ამერიკელი ბიოლოგი ჟ. ლები (1859-1924). ანთროპომორფიზმი პირდაპირ მიაწერს ცხოველებს ადამიანურ თვისებებს (მსჯელობა, წარმოდგენა, ცნობიერება და სხვ.), ხოლო მექანიციზმი ცხოველს საერთო ფსიქოლოგიის გარეშე ტოვებს და ცოცხალ ავტომატად განიხილავს. თანამედროვე ზოოფსიქოლოგიაში არსებითად ამ მიმართულებების შერიგება ხდება.
ცხოველთა გონებრივი შესაძლებლობების სისტემატიური ლაბორატორიული შესწავლა XIX საუკუნის მიწურულს წამოიწყო ბიჰევიორიზმის ერთ-ერთმა ფუძემდებელმა, ამერიკელმა ფსიქოლოგმა ედუარდ თორნდაიაკმა (1874-1949). მისი დასკვნით, ცხოველები არ აზროვნებენ - ახლანდელ სიტუაციაში საჭირო მოქმედებას შემთხვევით, „ცდისა და შეცდომის“ გზით აგნებენ და დაისწავლიან. ეს მოსაზრება უარყო გეშტალტფსიქოლოგიის ერთ-ერთმა ლიდერმა გერმანელ-ამერიკელმა ვ. კელერმა (1887-1967), რომელიც ცდებს შიმპანზეზე ატარებდა. მისი მონაცემებით, ანთროპოიდები ავლენენ გონიერი ქცევის ნიშნებს, ახალ ამოცანას მიხვედრის, ე.წ. „ინსაიტის“ საშუალებით წყვეტენ და მსგავს სიტუაციაზე განაზოგადებენ. ეს დაადასტურა, აგრეთვე, გამოჩენილმა ამერიკელმა ზოოფსიქოლოგმა რ. იერქსმა (1876-1959). ამის შემდეგ გავრცელდა შეხედულება ცხოველთა ფსიქოლოგიური ცხოვრების 3 დონის შესახებ: პირველ დონეზეა თანდაყოლილი, სტერეოტიპული, ინსტინქტური მოქმედება; მეორეზე — ქცევის ცვალებადი და შეძენილი (დასწავლილი) ფორმები; მესამეზე — პრიმიტიული ინტელექტუალური, გონიერი ქცევა.
ამჟამად, ცხოველების კოგნიტური ფუნქციების შესწავლის პროცესი ინტენსიურად მიმდინარეობს. მას ახალი იმპულსი მისცა მაიმუნების ენობრივი შესაძლებლობის კვლევამ, რომელმაც, მიუხედავად არაერთმნიშვნელოვანი შეფასებებისა, უფრო ანთროპომორფისტული პოზიცია გააძლიერა. ქცევის დასწავლული ფორმების კვლევა, ამერიკელი ბიჰევიორიზმის ტრადიციიდან გამომდინარე, ლაბორატორიულ პირობებში მიმდინარეობდა. რაც შეეხება ცხოველთა ფსიქოლოგიურ ინსტიქტურ გამოვლინებებს, მათ შესწავლაში XX საუკუნის 30-იანი წლებიდან აქტიურად ჩაერთო ევროპის მეცნიერთა ჯგუფი, რომლებიც კვლევას ბუნებრივ (საველე) პირობებში ატარებდნენ. ამ მიმართულებას ეთოლოგია ეწოდა. მის ფუძემდებლად ითვლებიან ნობელის პრემიის ლაურეატები ავსტრიელი ეთოლოგი კონრად ლორენცი (1903-1989), ნიდერლანდელი ეთოლოგი და ორნითოლოგი ნ. ტინბერგენი (1907-1988) და გერმანელი ეთოლოგი კ. ფრიში (1886-1982). დღეს ზოოფსიქოლოგიაში ამ მიმართულებების გაერთიანება ხდება როგორც კვლევის ტაქტიკის, ასევე მისი შინაარსის თვალსაზრისით. კერძოდ, თანამედროვე შეხედულებების თანახმად, ცხოველთა ქცევების მნიშვნელოვანი ნაწილი შეიცავს თანდაყოლილ და შეძენილ მომენტებს.
ლიტერატურა
კატეგორია: ბიოლოგია კატეგორია: ზოოლოგია კატეგორია: ზოოფსიქოლოგია
კოლა (ქალაქი)
კოლა (Göle) — ქალაქი და რაიონი თურქეთის არდაჰანის პროვინციაში.
ისტორია
ქალაქის სახელწოდება მომდინარეობს ძველი ქართული პროვინციის კოლასაგან, რომელმაც თავის მხრივ, სახელი მიიღო ძველი ქართული ადრეკლასობრივი სახელმწიფო კოლხას მიხედვით. 1561 წელს იპყრობს ოსმალეთის იმპერია, XIX საუკუნეში მოხდა კოლას შემოერთება საქართველოსთან რუსეთის იმპერიის ფარგლებში. 1921 წლიდან კვლავ თურქეთის შემადგენლობაშია.
გეოგრაფია
კოლა არის სასოფლო რაიონი, რომლის ტერიტორიის 80 % საძოვარი და მდელოებია. მისი ეკონომიკაც სწორედ დამოკიდებულია აღნიშნულ საძოვრებზე. კოლა ცნობილია ადგილობრივი ყველის სახეობით კასერით. მოჰყავთ კარტოფილი.
გრძელი და უკიდურესად ცივი ზამთარი გრძელდება 8 თვე. ზაფხული გრძელდება ერთი თვის განმავლობაში და აღინიშნება მშრალი ამინდებით. კოლა ერთადერთი რაიონია არდაჰანის პროვინციაში, სადაც ცხოვრობენ ქურთები.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
ბენიმარფული
ბენიმარფული  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის კომტატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6 კმ². მოსახლეობა — 396 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
გრიფინები (სეზონი 13)
ანიმაციური ტელესერიალ „გრიფინების“ მეცამეტე სეზონის პრემიერა შედგა 2014 წლის 28 სექტემბერს, ბოლო ეპიზოდი კი ეთერში გავიდა 2015 წლის 17 მაისს. სიუჟეტი ტრიალებს კუაჰოგში მცხოვრები გრიფინების ოჯახის ირგვლივ, რომლის წევრებიც არიან პიტერ გრიფინი, ლოის გრიფინი, კრის გრიფინი, მეგ გრიფინი, სტიუი გრიფინი და ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიან გრიფინი.
სეზონის პირველი ეპიზოდი იყო ერთსაათიანი ქროსოვერი სიმფსონებთან ერთად. იყვნენ ასევე მოწვეული სტუმრებიც, მათ შორის ლიამ ნესონიც.
სქოლიო
კატეგორია:გრიფინების სეზონები კატეგორია:გრიფინების (სეზონი 13) ეპიზოდები
ნეიროფარმაკოლოგია
ნეიროფარმაკოლოგია შეიწავლის მედიკამენტების გავლენას იმ ნერვული სისტემის უჯრედებსა და ნეირონულ მექანიზმებზე, რომლებიც აქტიურად მონაწილეობენ ქცევის ჩამოყალიბების პროცესში.ნეიროფარმაკოლოგია ორ ძირითად განშტოებად იყოფა, ესენია: ქცევითი და მოლეკულური ნეიროფარკოლოგია. ქცევითი ნეიროფარმაკოლოგია იკვლევს მედიკამენტების გავლენას ადამიანის ქცევაზე (ნეიროფსიქოფარმაკოლოგია), რაც გულისმობს დამოკიდებულების ჩამოყალიბებასა და ადამიანის გონებას შორის არსებულ მიმართებებს. მოლეკულური ნეიროფარმაკოლოგია კი შეისწავლის ნეირონებსა და მათ ნეიროქიმიურ ურთიერთქმედებას ნევროლოგიურ ფუნქციონირებაზე დადებითი ეფექტის მქონე მედიკამენტების შესაქმნელად. ორივე სფერო მჭიდროდაა ერთმანეთთან დაკავშირებული. ორივე მათგანი განიხილავს  ნეიროტრანსმიტერების, ნეიროპეპტიდების, ნეიროჰორმონების, ნეირომოდულატორების, ენზიმების, მეორეული მესენჯერების, თანაგადამტანი ცილების, იონური არხებისა და რეცეპტორების ურთიერთქმედებას ცენტრალურ და პერიფერიულ ნერვულ სისტემაში. ამ ურთიერთქმედებათა შესწავლის შედეგად მკვლევრები მრავალი ნევროლოგიური აშლილობის სამკურნალო მედიკამენტებს ქმნიან, მათ შორის ტკივილის, ნეიროდეგენერაციული დაავადებების (პარკინსონისა და ალცჰაიმერის დაავადება), ფსიქოლოგიური აშლილობებების, დამოკიდებულებებისა და სხვაგვარი აშლილობების სამკურნალო მედიკამენტებსაც.
ისტორია
ნეიროფარმაკოლოგია სამეცნიერო სფეროში მეოცე საუკუნის დასაწყისში გამოჩნდა, მას შემდეგ, რაც მეცნიერებმა  საბაზისო ინფორმაცია მოიპოვეს ნერვული სისტემის შესახებ. ამ აღმოჩენამდე არსებობდა მედიკამენტები, რომლებსაც ჰქონდათ რაღაც ტიპის გავლენა ნერვულ სისტემაზე. 1930 წელს ფრანგმა მეცნიერებმა დაიწყეს მუშაობა ფენოთიაზინის ნაერთზე, რომელიც მალარიის დასამარცხებლად უნდა ყოფილიყო განკუთვნილი. მიუხედავად იმისა, რომ ეს მედიკამენტი მალარიით დაავადებული ინდივიდებისთვის ნაკლებად დამაიმედებლი იყო, აღმოჩნდა, რომ მას დამამშვიდებელი ეფექტი ჰქონდა, რაც დადებით ზეგავლენას ახდენდა პარკინსონით დაავადებულ ადამიანებზე. ეს შავი ყუთის მეთოდი, რომლის მიხედვითაც მედიკამენტის ეფექტის კვლევა მიმდინარეობდა პაციენტის პასუხთან მედიკამენტის მოქმედების მიმართების ცოდნის გარეშე, წარმოადგენდა ამ სფეროს კვლევის ძირითად მიდგომას 1940-იან წლებსა და 1950-იანი წლების დასაწყისამდე. მაშინ, როცა მეცნიერებს შეეძლოთ ისეთი ნეიროტრანსმიტერების იდენტიფიცირება, როგორებიცაა: ნორეპინეფრინი (მონაწიელობს სისხლძარღვების შევიწროებასა და გულის შეკუმშვის სიხშირისა და სისხლის წნევის ზრდაში), დოფამინი (რომლის უკმარისობა აღინიშნება პარკინსონის დაავადებისას) და სეროტონინი (მალევე აღიარებული, როგორც ღრმა კავშირის მქონე დეპრესიასთან). 1950-იან წლებში მეცნიერებს ასევე უკეთ შეეძლოთ გაეზომათ ამა თუ იმ ნეიროქიმიურ ნივთერებათა დონე სხეულში და დაედგინათ, ნივთიერებათა რაოდენობის ქცევასთან მიმართება. 1948  წელს ძაბვის მომჭერის გამოგონებამ 1949 წელს უკვე შესაძლებელი გახადა იონური არხებისა და ნერვული უჯრედების მოქმედების პოტენციალის კვლევა. ამ ორმა მთავარმა ისტორიულმა მოვლენამ ნეიროფარმაკოლოგიაში მეცნიერებს შესაძლებლობა მისცა არა მხოლოდ ერთი ნეირონიდან მეორეში ინფორმაციის გადაცემის პროცესი ეკვლიათ, არამედ გაერკვიათ ისიც, თუ როგორ ამუშავებს ამ ინფორმაციას ნეირონი თავის თავში.
მიმოხილვა
ნეიროფარმაკოლოგია არის მეცნიერების ის მრავლისმომცველი სფერო, რომელიც საკუთარ თავში აერთიანებს ნერვული სისტემის მრავალ ასპექტს - ერთი ნეირონის მანიპულაციის, ტვინის მთლიან რეგიონების, ზურგის ტვინსა და პერიფერიულ ნერვების შესწავლას. მედიკამენტთა განვითარების საფუძვლების უკეთ გასაგებად, თავდაპირველად, ნეირონების ერთმანეთთან კომუნიკაცია უნდა იყოს გაგებული. ეს სტატია შეეხება ორივე ტიპის - ქცევითი და მოლეკულური ნეიროფარმაკოლოგიის, იმ მთავარ რეცეპტორებს, იონურ არხებსა და ნეიროტრანსმიტერებს, რომლებზე მანიპულირებაც მედიკამენტების მოქმედების დროს მიმდინარეობს და იმასაც, თუ რა სარგებელი მოაქვს ნეიროფარმაკოლოგიას ნევროლოგიური აშლილობების მქონე ადამიანებისათვის.
ნეიროქიმიური ურთიერთქმედებები
იმ პოტენციური მიღწევების გასაგებად, რომელიც ნეიროფარმაკოლოგიამ შეიძლება მოიტანოს, მნიშვნელოვანია იმის გაგება თუ როგორ გადაიცემა ადამიანის ქცევა და ფიქრის პროცესი ნეირონიდან ნეირონში და როგორ შეუძლია მედიკამენტების მიღებას ამ პროცესების ქიმიური საფუძვლების შეცვლა.
ნეირონები აღგზნებადი უჯრედები არიან, რადგან მათ ზედაპირზე უამრავი ცილაა მოთავსებული, რომლებსაც იონურ არხებს უწოდებენ. ისინი ნებას რთავენ დამუხტულ ნაწილაკებს იმოძრაონ უჯრედში. ნეირონის სტრუქტურა შესაძლებელს ხდის ქიმიური ინფორმაციის მიღებას დენდრიტების მეშვეობით, შესაძლებელს ხდის მის გავრცელებას პერიკარიონითა (უჯრედის სხეულით), და აქსონით. საბოლოოდ კი, ეს ინფორმაცია  სხვა ნეირონებს აქსონის ტერმინალის მეშვეობით გადაეცემა. მინი|357x357პქ|ნეირონის სხვადასხვა ნაწილები ეს ძაბვის-გამტარი იონური არხები მთელ უჯრედში შესაძლებელს ხდის სწრაფ დეპოლარიზაციას. დეპოლარიზაცია თუკი მიაღწევს გარკვეულ ზღვარს, მაშინ გამოიწვევს მოქმედების პოტენციალს. მოქმედების პოტენციალი როდესაც მიაღწევს აქსონის ტერმინალამდე,  გამოიწვევს კალციუმის იონების შედინებას უჯრედში. კალციუმის იონები შემდეგ გამოიწვევენ სისხლძარღვების - ნეიროტრანსმიტერებით სავსე მცირე ერთიანობების მიმაგრებას უჯრედის მემბრანაზე და მისი შიგთავსის გამოთავისუფლებას სინაფსში. ეს უჯრედი ცნობილია როგორც პრე-სინაფსური ნეირონი; ხოლო უჯრედი, რომელიც ურთიერთქმედებს გამოთავისუფლებულ ნეიროტრანსმიტერთან ცნობილია, როგორც პოსტ-სინაფსური ნეირონი. როდესაც ნეიროტრანსმიტერი თავისუფლდება სინაფსში, მას შეუძლია  დაემაგროს პოსტ-სინაფსური უჯრედის რეცეპტორებს. გარდა ამისა, პრე-სინაფსურ უჯრედს ნეიროტრანსმიტერის ხელახლა აღება და შემდეგი გადაცემისთვის შენახვა შეუძლია. ასევე შესაძლებელია იგი ენზიმების მიერ დაიშალოს სინაფსში გარკვეული ნეიროტრანსმიტერის შესაბამისად. ეს სამი სხვადასხვა მოქმედება წარმოადგენს ძირითად სივრეს, სადაც მედიკამენტების მოქმედებას შეუძლია ნეირონებს შორის კომუნიკაციაზე გავლენის ქონა.
პოსტ-სინაფსურ ნეირონზე არსეობობს ორი ტიპის რეცეპტორი, რომლებზეც ნეიროტრანსმიტერები ურთიერთქმედებენ. პირველი ტიპის რეცეპტორები არიან ლიგანდების მიერ მართული იონური არხები - LGIC-ები. LGIC რეცეპტორები წარმოადგენენ ქიმიური სიგნალიდან ელექტრულ სიგნალზე გადაცემის უსწრაფეს ტიპს. როდესაც ნეიროტრანსმიტერი მიემაგრება რეცეპტორს, ეს გამოიწვევს კონფორმაციულ ცვლილებას, რომელიც იონებს მისცემს უჯრედში პიდაპირ შედინების შესაძლებლობას. მეორე ტიპის რეცეპტორები ცნობილნი არიან როგორც G-ცილასთან დაკავშირებული რეცეპტორები -GPCR-s. ისინი გაცილებით ნელები არიან ვიდრე LGIC რეცეპტორები, რისი მიზეზიც იმ ბიოქიმიური რეაქციების რაოდენობათა ზრდაა, რომელიცუჯრედის შიგნით მიმდინარეობს. როდესაც ნეიროტრანსმიტერი ემაგრება  GPCR ცილას, ეს იწვევს შიდაუჯრედული ურთიერთქმედებების კასკადს, რომლების წინ უძღვის მრავალ სხვადასხვა ტიპის ცვლილებას უჯრედულ ბიოქიმიაში, ფსიქოლოგიასა და გენების ექსპრესიაში. ნეიროტრანსმიტერ-რეცეპტორის ურთიერთქმედებები ნეიროფარმაკოლოგიის სფეროში ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან მრავალი მედიკამენტი დაფუძნებულია ამ(ნეიროტრანსმიტერ-რეცეპტორის) დაკავშირების პროცესის გაწყვეტაზე.
მოლეკულური ნეიროფარმაკოლოგია
მოლეკულური ნეიროფარმაკოლოგია იკვლევს ნეირონებისა და მათი ნეიროქიმიური ურთიერთქმედებების ახალი მედიკამენტების შექმნის მიზნით, რომლებიც უმკურნალებენ ისეთ ნევროლოგიურ აშლილობებს, როგორებიცაა ტკივილი, ნეიროდეგენერაციული დაავადებები და ფსიქოლოგიური აშლილობები (ამ შემთხვევაში, ცნობილი როგორც ნეიროფსიქოფარმაკოლოგია). არსებობს რამდენიმე ტექნიკური ტერმინი, რომელიც უნდა განიმარტოს ნეიროტრანსმიტერის რეცეპტორზე მოქმედების დროს: მინი|273x273პქ|დოფამინისა და სეროტონინის გზები 1.აგონისტი- მოლეკულა რომელიც უკავშირდება რეცეპტორის ცილას და ააქტიურებს რეცეპტორს
2.კონკურენტული ანტაგონისტი- მოლეკულა, რომელიც უკავშირდება რეცეპტორის ცილის იმავე რეგიონს, რომელსაც აგონისტი და იცავს რეცეპტორს გააქტიურებისგან
3.არაკონკურენტული ანტაგონისტი- მოლეკულა, რომელიც ემაგრება რეცეპტორის ცილას ანტაგონისტისგან განსხვავებულ ადგილას, მაგრამ იწვევს კონფორმაციულ ცვლილებას ცილაში, რომელიც არ უშვებს აქტივაციას.
მომდევნო ნეიროტრანსმიტერ-რეცეპტორის ურთიერთქმედებებზე გავლენა შესაძლოა იქონიოს სინთეტიკურმა პრეპარატებმა,  რომლებიც მოქმედებენ, როგორც  ზემოთ ჩამოთვლილი სამიდან ერთ-ერთი. ასევე შესაძლებელია ნატრიუმ-კალიუმის იონური არხების მანიპულირება ნეირონში მოქმედების პოტენციალზე შემაკავებელი ეფექტისათვის.
GABA
GABA A რეცეპტორი შეიცავს მრავალ დასაკავშირებელ ადგილს, რომელიც  შესაძლებელს ხდის კონფორმაციულ ცვლილებებს და არის პირველადი სამიზნე მედიკამენტის განვითარებისთვის. ყველაზე გავრცელებული ამ დასაკავშირებელ ადგილებს შორის არის ბენზოდიაზეპინი, რომელიც უშვებს ორივე, აგონისტისა და ანტაგონისტის ეფექტებს რეცეპტორზე. გავრცელებული მედიკამენტი, დიაზეპამი, მოქმედებს როგორც ალოსთერიკული ხელშემწყობი ამ დასაკავშირებელ ადგილთან. სხვა რეცეპტორი GABA-სთვის, ცნობილი როგორც GABA B, შესაძლებელია გაძლიერდეს იმ მოკლეკულის მეშვეობით, რომლის სახელია ბაკლოფენი. ეს მოლეკულა მოქმედებს, როგორც აგონისტი, ააქტიურებს რეცეპტორს და ცნობილია, როგორც დამხმარე კონტროლსა და სპაზმური მოძრაობების შემცირებაში.
დოფამინი
ლეგალური, რომლებიც ზემოქმედებენ დოფამინსა და მის მიმართებაზე ტვინთან. პარკინსონის დაავადებისას, რომელიც ხაიათდება ტვინში დოფამინის რაოდენობას სიმცირით, პაციენტს ეძლევა დოფამინის წინამორბედი - ლევოდოპა. მისგან განსხვავებით, დოფამინს არ შეუძლია ჰემატოენცეფალური ბარიერის გადაკვეთა.ზოგიერთი დოფამინ - აგონისტები გამოიყენება პარკინსონის დაავადების მქონე ისეთი ადამიანების მკურნალობისას, რომლებსაც აქვთ მოუსვენარი ფეხების სინდრომი - RLS. ასეთი წამლების რიცხვში შედის როპინიროლი და პრამიპექსოლი.
ფსიქოლოგიური აშლილობები, კერძოდ, ყურადღების დეფიციტისა და ჰიპერაქტივობის სინდრომი (ADHD) შესაძლებელია განიკურნოს ისეთი მედიკამენტით, როგორიცაა მეთილფენიდატი ( ასევე ცნობილი, როგორც რიტალინი), რომელიც ბლოკავს დოფამინის ხელახლა მიღებას პრე-სინაფსური უჯრედის მიერ, შესაბამისად,  სინაფსურ ნაპრალში დარჩენილი დოფამინის რაოდენობა იზრდება. ეს ზრდა სინაფსურ დოფამინში გამოიწვევს  პოსტ-სინაფსური უჯდების რეცეპტორებთან კავშირის ზრდას. იგივე მექანიზმი გამოიყენება სხვა არალეგალური და ძლიერმოქმედი სტიმულანტის, კოკაინის შემთხვევაში.
სეროტონინი
ნეიროტრანსმიტერ სეროტონინს გააჩნია უნარი, რომ სინაფსური გადაცემისას იყოს შუამავლი GPCR-ს ან LGIC რეცეპტორებისთვის. იმაზე დაყრდნობით თუ ტვინის რომელ რეგიონშია სეროტონინის აქტივობა, განისაზღვრება პოსტ-სინაფსური პასუხების გაზრდა ან შემცირება. ყველაზე პოპულარული და ფართოდ გავრცელებული მედიკამენტები, რომლებიც  დეპრესიის დროს ორგანიზმში სეროტონინის დონის დასარეგულირებლად გამოიყენება, არიან SSRI- სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორები. ეს მედიკამენტები აჩერებენ სეროტონინის უკან, პრე-სინაფსურ ნეირონში ტრანსპორტირებას, და ტოვებენ მეტ სეროტონინს სინაფსურ ნაპრალში.
SSRI-ს  აღმოჩენამდე არსებობდა მრავალი მედიკამენტი, რომელიც აფერხებდა იმ ენზიმების მოქმედებას, რომელიც სეროტონინს შლიდა. MAOI-ები - მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორები ზრდიან სეროტონინის რაოდენობას პრე-სინაფსურ უჯრედში, მაგრამ მათი მოქმედება მრავალ გვერდით მოვლენასთან არის დაკავშირებული, როგორებიცააა ინტენსიური შაკიკი და სისხლის მაღალი წნევა. ამგვარი მოვლენები საბოლოოდ დაუკავშირდა მედიკამენტის ურთიერთქმედებას ცნობილ ნაერთთან, თირამინთან, რომელიც მრავალი ტიპის საკვებშია აღმოჩენილი.
იონური არხები
იონური არხები  ნეირონის მემბრანის ზედაპირზე მდებარეობენ. ისინი შესაძლებელს ხდიან მოქმედების პოტენციალის დროს ნატრიუმის იონების შედინებასა და კალიუმის იონების გამოდინებას. შესაბამისად, იონური არხების სელექციური გადაკეტვა შეამცირებს მოქმედების პოტენციალის გაჩენის ალბათობას. მედიკამენტი რილუზოლი წარმოადგენს ნეიროპროტექტორს, რომელიც ბლოკავს ნატრიუმის იონურ არხებს. მას შემდეგ, რაც ნატრიუმის არხები ვეღარ გააქტიურდება, მოქმედებიც პოტენციალიც ვერ განხორციელდება.აქედან გამომდინარე, ნეირონი ვერ შეასრულებს ქიმიური სიგნალების ელექტრულ სიგნალებად ტრანსდუქციას და სიგნალები ვერ იმოძრავებენ. ეს მედიკამენტი გამოიყენება როგორც ანესთეზიისთვის, ასევე დამამშვიდებელ საშუალებად.
ქცევითი ნეიროფარმაკოლოგია
ქცევითი ნეიროფარმაკოლოგიის ერთი ფორმა შეისწავლის ნარკოტიკებზე დამოკიდებულებას და იმას, თუ როგორ გავლენას ახდენს ნარკოტიკებზე დამოკიდებულება ადამიანის გონებაზე. კვლევების უმრავლესობა აჩვენებს რომ  ძირითადი ტვინის უბანი, რომელიც დიდ როლს თამაშობს დამოკიდებულების გაძლიერებაში ნეიროქიმიური დაჯილდოების მეშვეობით, არის ნუკლეუს აკუმბენსი. მოცემულ სურათზე ნაჩვენებია თუ როგორაა დოფამინი ტვინის ამ უბანში წარმოდგენილი. ალკოჰოლის გადამეტებულ მიღებას შეუძლია გამოიწვიოს დაქვემდებარებულობა და დამოკიდებულება - ხოლო ის თუ როგორ ხდება დამოკიდებულების გაჩენა, ეს ქვემოთაა აღწერილი.
ეთანოლი
ალკოჰოლის დამაჯილდოებელი და გამაძლიერებელი (შეჩვევის/დამოკიდებულების გამმომუშავებელი) თვისებები გავლენას ახდენს  დოფამინის ნეირონებზე მეზოლიმბურ დაჯილდოვების წრედში, რომელიც უკავშირდება ვენტრალურ ტეგმენტუმის უბანს ნუკლეუს აკუმბენსში (NAcc). ალკოჰოლის ერთ-ერთი პირველადი ეფექტი არის NMDA რეცეპტორების  ალოსტერული შეკავება და GABA A რეცეპტორების დახმარება (მაგალითად, გაძლიერებული GABA A რეცეპტორმა გამოიწვია ქლორიდის დინება რეცეპტორის ალოსთერული რელგულაციის განმავლობაში).Malenka RC, Nestler EJ, Hyman SE (2009). "Chapter 15: Reinforcement and Addictive Disorders". In Sydor A, Brown RY. Molecular Neuropharmacology: A Foundation for Clinical Neuroscience (2nd ed.). New York: McGraw-Hill Medical. p. 372. ISBN 9780071481274. Despite the high concentrations required for its psychoactive effects, ethanol exerts specific actions on the brain. The initial effects of ethanol result primarily from facilitation of GABAA receptors and inhibition of NMDA glutamate receptors. At higher doses, ethanol also inhibits the functioning of most ligand- and voltage-gated ion channels. It is not known whether ethanol selectively affects these channels via direct low affinity binding or via nonspecific disruption of plasma membranes which then selectively influences these highly complex, multimeric, transmembrane proteins. Ethanol allosterically regulates the GABAA receptor to enhance GABA-activated Cl− flux. The anxiolytic and sedative effects of ethanol, as well as those of barbiturates and benzodiazepines, result from enhancement of GABAergic function. Facilitation of GABAA receptor function is also believed to contribute to the reinforcing effects of these drugs. Not all GABAA receptors are ethanol sensitive. ... Ethanol also acts as an NMDA antagonist by allosterically inhibiting the passage of glutamate-activated Na+ and Ca2+ currents through the NMDA receptor. ... The reinforcing effects of ethanol are partly explained by its ability to activate mesolimbic dopamine circuitry, although it is not known whether this effect is mediated at the level of the VTA or NAc. It also is not known whether this activation of dopamine systems is caused primarily by facilitation of GABAA receptors or inhibition of NMDA receptors, or both. Ethanol reinforcement also is mediated in part by ethanol-induced release of endogenous opioid peptides within the mesolimbic dopamine system, although whether the VTA or NAc is the predominant site of such action is not yet known. Accordingly, the opioid receptor antagonist naltrexone reduces ethanol self-administration in animals and is used with modest effect to treat alcoholism in humans. მაღალი დოზების მიღებისას, ეთანოლი აკავებს ლიგანდების მიერ მართულ იონურ არხებსა და ძაბვის გამტარ იონურ არხებს ნეირონებში. ალკოჰოლი აკავებს ნატრიუმ-კალიუმის ტუმბოებს ნათხემში და აუარესებს ნათხემის გათვლებსა და სხეულის კოორდინაციას.
ალკოჰოლური თრობისას დოფამინი გამოიყოფა მეზოლიმბური გზის სინაფსებში და საპასუხოდ ამაღლებს პოსტ-სინაფსურ D1 რეცეპტორების აქტივაციას. ამ რეცეპტორთა აქტივობა გამაფრთხილებელია პოსტსინაფსური შიდა სასიგნალო მოვლენებისთვის პროტეინკინაზა A-ში, რომელიც, საბოლოოდ, აფოსფორილურებს cAMP საპასუხო ელემენტის დამაკავშირებელ პროტეინს (CREB), ასტიმულირებს CREB-ის შუამავლობით გამოწვეულ ცვლილებებს გენების ექსპრესიაში.
ალკოჰოლის მუდმივ მიღებასთან ერთად, ეთანოლის მოხმარება მსგავსად ასტიმულირებს CREB ფოსფორილაციას D1 რეცეპტორის გზაზე, მაგრამ ის ასევე ანაცვლებს NMDA რეცეპტორის ფუნქციას ფოსფორილაციის მექანიზმენბით. მიმდინარეობს D1 რეცეპტორის გზისა და CREB ფუნქციონირების ადაპტური დეაქტივაცია. ალკოჰოლის მუდმივი მოხმარება ასევე უკავშირდება CREB ფოსფორილაციის და ფუნქციონირების პროცესის მიმდინარეობას, პოსტსინაფსური NMDA რეცეპტორის სიგნალების ერთობლიობის მეშვეობით, MAPK/ERK გზასა და CAMK-შუამავალ გზაზე. CREB ფუნქციონირების ეს მოდიფიკაციები მეზოლიმბურ გზაზე იწვევს ექსპრესიას  (გენების ექსპრესიას) ΔFosB-ის  ნუკლეუს აკუმბენსში, სადაც ΔFosB არის “მთავარი საკონტროლო ცილა”, რომელიც, როდესაც ნულეუს აკუმბენსში გადამეტებულად ექსპრესირდება, არის საჭირო და მიზანშეწონილი დამოკიდებულების გამომწვევი მდგომარეობის (მისი ნუკლეუს აკუმბენსში გადამეტებული ექსპრესირება ხდება და შემდეგ არეგულირებს ალკოჰოლის კომპულსურ მოხმარებას) განვითარებისა და შენარჩუნებისთვის. Ruffle JK (November 2014). "Molecular neurobiology of addiction: what's all the (Δ)FosB about?". Am J Drug Alcohol Abuse. 40 (6): 428–437. doi:10.3109/00952990.2014.933840. PMID 25083822.
ΔFosB as a therapeutic biomarker
The strong correlation between chronic drug exposure and ΔFosB provides novel opportunities for targeted therapies in addiction (118), and suggests methods to analyze their efficacy (119). Over the past two decades, research has progressed from identifying ΔFosB induction to investigating its subsequent action (38). It is likely that ΔFosB research will now progress into a new era – the use of ΔFosB as a biomarker. If ΔFosB detection is indicative of chronic drug exposure (and is at least partly responsible for dependence of the substance), then its monitoring for therapeutic efficacy in interventional studies is a suitable biomarker (Figure 2). Examples of therapeutic avenues are discussed herein. ...
Conclusions
ΔFosB is an essential transcription factor implicated in the molecular and behavioral pathways of addiction following repeated drug exposure. The formation of ΔFosB in multiple brain regions, and the molecular pathway leading to the formation of AP-1 complexes is well understood. The establishment of a functional purpose for ΔFosB has allowed further determination as to some of the key aspects of its molecular cascades, involving effectors such as GluR2 (87,88), Cdk5 (93) and NFkB (100). Moreover, many of these molecular changes identified are now directly linked to the structural, physiological and behavioral changes observed following chronic drug exposure (60,95,97,102). New frontiers of research investigating the molecular roles of ΔFosB have been opened by epigenetic studies, and recent advances have illustrated the role of ΔFosB acting on DNA and histones, truly as a ‘‘molecular switch’’ (34). As a consequence of our improved understanding of ΔFosB in addiction, it is possible to evaluate the addictive potential of current medications (119), as well as use it as a biomarker for assessing the efficacy of therapeutic interventions (121,122,124). Some of these proposed interventions have limitations (125) or are in their infancy (75). However, it is hoped that some of these preliminary findings may lead to innovative treatments, which are much needed in addiction.
პარკინსონის დაავადება
პარკინსონის დაავადება არის ნეიროდეგენერაციული დაავადება, რომელიც ხასიათდება რუხი ნივთიერების ფენაში მდებარე დოფამინერგული ნეირონების ნაკლებობით. დღესდღეობით ყველაზე ფართოდ გავრცელებული მედიკამენტი ამ დაავადების დასამარცხებლად არის ლევოდოპა ან L-DOPA. ეს არის დოფამინის წინამორბედი და მას შეუძლია ჰემატოენცეფალური ბარიერის გადაკვეთა, განსხვავებით დოფამინისაგან. მრავალი კვლევა ჩატარებულა იმის გამოსავლენად თუ რამდენად უკეთესია L-dopa-ს მეშვეობით მკურნალობა სხვა დოფამინის აგონისტებით მკურნალობაზე. ზოგს სჯერა რომ გრძელვადიანი მოხმარებისას L-dopa შეამცირებს ნეიროპროტექციას და საბოლოოდ გამოიწვევსდოფამინერგული უჯრედების კვდომას. მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებობს ინ-ვიტრო ან ინ-ვივო დასაბუთება, ზოგიერთს კვლავ სჯერა, რომ დოფამინ აგონისტების მოხმარება გრძელვადიან პერიოდში უკეთესია ადამიანებისთვის.
ალცჰაიმერის დაავადება
უამრავი ჰიპოთეზაა ჩამოყალიბებული ალცჰაიმერს დაავადების გამომწვევი მიზეზების შესახებ. ამ დაავადების შესახებ არსებული ცოდნა არასრულია, რაც ართულებს მკურნალობის მეთოდების ჩამოყალიებას. ალცჰაიმერის დაავადების მქონე ადამიანების ტვინში ნეირონული ნიკოტინური აცეტილქოლინისა (nACh) და NMDA რეცეპტორები კლებულობს. ამგვარად, ოთხი ანტიქოლინესტერაზული საშუალება ჩამოყალიბდა და დამტკიცდა აშშ-ს კვების პროდუქტებისა და მედიკამენტების სამეთვალყურეო ადმინისტრაციის მიერ (FDA). თუმცა ეს არ არის იდეალური წამალი  გვერდითი მოვლენებისა და შეზღუდული ეფექტურობის გათვალიწინებით. ერთი იმედის მომცემი მედიკამენტი, ნეფირაცეტამი, ჩამოყალიბდა ალცჰაიმერით დაავადებულებისა და დემენციის მქონეთათვის, რომელიც ხასიათდება უნიკალური მოქმედებით nACh რეცეპტორების და NMDA რეცეპტორების გააქტიურებაზე.
მომავალი
ტექნოლოგიური მიღწევებითა და ნერვული სისტემის შესახებ არსებული ცოდნით მედიკამენტების განვითარება გაგრძელდება მათი მგრძნობელობისა და სპეციფიკურობის გაზრდასთან ერთად. სტრუქტურისა და აქტივობის ურთიერთქმედება ნეიროფარმაკოლოგიის მნიშვნელოვან კვლევის საგანს წარმოადგენს და გულისხმობს ბიოაქტიური ქიმიური ნაერთების აქტივობის მოდიფიცირების მცდელობას მათი ქიმიური სტრუქტურების ცვლილების მეშვეობით.
სქოლიო
კატეგორია:ნეიროფარმაკოლოგია
ბეილაგანის რაიონი
ბეილაგანის რაიონი (Beyləqan) — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი რაიონი, მისი დედაქალაქია ბეილაგანი. დაარსდა 1939 წლის 24 ნოემბერს, 1939-1963 წლებში ჟდანოვის რაიონს უწოდებდნენ. 1963 წელს გაერთიანდა იმიშლის რაიონთან. სახელი „ბეილაგანი“ დაერქვა აზერბაიჯანის სსრ უზენაესი საბჭოს 1989 წლის დადგენილებით.
დედაქალაქმა ბეილაგანმა 1966 წელს მიიღო ქალაქის სტატუსი. რაიონი მოიცავს 42 დასახლებას, მათ შორის ერთი ქალაქია, 16 დასახლებული პუნქტი და 25 სოფელი. ბეილაგანის ოლქში არის საერთო ჯამში 37 მუნიციპალიტეტი. მისი სატელეფონო კოდია (+994) 21.
ისტორია
რაიონის სახელწოდება სხვადასხვა ისტორიულ წიგნშია ნახსენები. ერთ-ერთი მათგანი „გზები და ქვეყნები“ დაწერილია ნაილა ვალიხანლის მიერ. ძირითადი ისტორიული მნიშვნელოვანი სავაჭრო გზები მითითებულია ამ წიგნში. ამავდროულად, საბერძნეთიდან ბეილაგანისკენ მიმავალი მარშრუტი მიგვითითებს ამ ქალაქის მნიშვნელობაზე. წყაროების თანახმად, აბრეშუმის გზის დერბენტ-არდებილის მონაკვეთი ბეილაგანში გადიოდა. ქალაქის ვაჭრებმა კარგი ეკონომიკური მდებარეობის წყალობით ურთიერთობა დაამყარეს ჩინეთთან, ინდოეთთან, ირანთან, საქართველოსთან და ბიზანტიასთან.
ისტორიული წყაროებიდან ჩანს, რომ ბეილაგანი დაარსდა V საუკუნეში. XI საუკუნეში ქალაქი მთლიანად განადგურდა მონღოლთა დამპყრობლური ომების გამო. ბეილაგანის რეკონსტრუქცია თემურლენგის მიერ XIV საუკუნეში დაიწყო, მაგრამ მისი სიკვდილის შემდეგ შეწყდა. ბეილაგანის ძველი ნაწილი XVI საუკუნეში დაინგრა და მას შემდეგ აღარასოდეს აღუდგენიათ.
კლიმატი
„Köppen“–ის კლიმატის კლასიფიკაციით ბეილაგანს აქვს ნახევრადმშრალი კლიმატი, ცხელი ზაფხულითა და ზომიერი ზამთრით. კლიმატის ფორმირებაში მთავარ როლს თამაშობს გეოფიზიკური მდებარეობა. ტერიტორია მუდმივად ზარალდება ციკლონებითა და ჰაერის ნაკადებით, რომლებიც მოდის ტროპიკებისა და შუა აზიის ქვეყნებიდან. საშუალო წლიური ტემპერატურა 14 °C-ია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა 1,8 °C, ხოლო ივლისისა 26 °C-ს შეადგენს.
ფლორა და ფაუნა
ფლორისათვის დამახასიათებელია ნახევრად არიდული მცენარეები. მდინარე მტკვრის სანაპირო ზოლი მცირე ფართობზე დაფარულია ვერხვით, თუთით, კვიპაროსის ხეებით და ტუგაის ტყეებით.
მცენარეების და ცხოველების მრავალი ადგილობრივი სახეობა დაცულია აღგიოლის ეროვნულ პარკში, აქ განსაკუთრებით იცავენ გადამფრენ ფრინველებს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
სონია ჰარალდსენი
სონია ჰარალდსენი (Sonja Haraldsen; დ. 4 ივლისი, 1937, ოსლო, ნორვეგია) — ნორვეგიის დედოფალი 1991 წლის 17 იანვრიდან დღემდე როგორც მეფე ჰარალდ V-ის მეუღლე. ნორვეგიის კრონპრინც ჰოკონის დედა.
ბიოგრაფია
სონია ჰარალდსენი დაიბადა 1937 წლის 4 ივლისს ოსლოში. იგი არის ნორვეგიელი მეწარმის, კარლ ავგუსტ ჰარალდსენისა და მისი მეუღლის, დანი ულრიკსენის ქალიშვილი. იგი ოსლოში აღიზარდა და 1954 წელს აქვე დაამთავრა სკოლა. ამის შემდეგ იგი ლოზნის კოლეჯში შევიდა, სადაც სამკერვალო კურსები გაიარა, თუმცა მალევე მიატოვა ეს სფერო და სწავლა ოსლოს უნივერსიტეტში განაგრძო საფრანგეთის, ინგლისისა და ხელოვნების ისტორიის განხრით.
1959 წელს სონია პირველად შეხვდა იმ პერიოდში ნორვეგიის კრონპრინც ჰარალდ გლუქსბურგს. მათ მალევე შეუყვარდათ ერთმანეთი, მაგრამ კრონპრინც ცხრა წელი დასჭირდა მამამისისგან, მეფე ულაფ V-ისგან სონიაზე დაქორწინების თანხმობის მისაღებად. ჰარალდი ამ დროს ახალგაზრდა აღარ იყო და ვინაიდან იგი ტახტის ერთადერთი მამრობითი სქესის მემკვიდრე იყო, მისი უშვილოდ გარდაცვალება სერიოზულ საფრთხეს წარმოადგენდა, რის გამოც ულაფი საბოლოოდ ამის გამო დასთანხმდა ვაჟს სასურველ ქალზე ქორწინებაზე. პარლამენტისაგან თახმობის მიღების შემდეგ, 1968 წელს გამოცხადდა ჰარალდისა და სონიას ნიშნობის ამბავი.
1968 წლის 29 აგვისტოს, ოსლოს კათედრალში შედგა სონია ჰარალდსენისა და კრონპრინც ჰარალდის ქორწინება, რის შემდეგაც იგი ნორვეგიის კრონპრინცესა გახდა. აღსანიშნავია, რომ მათ ქორწინებას სახალხო წინააღმდეგობაც მოჰყვა, რადგან ნორვეგიელებს მომავალ დედოფლად რომელიმე უცხოელი პრინცესა სურდათ.
თავისი კრონპრინცესობის პერიოდში სონიამ სულ ორი ბავშვი, ერთი გოგონა და ერთი ვაჟი გააჩინა. მარცხნივ|მინი|265x265პქ|დედოფალი სონია 2007 წელს 1991 წლის 17 იანვარს, მამამთილის გარდაცვალების შემდეგ ტახტი ჰარალდ V-მ დაიკავა, რის შემდეგაც სონია ნორვეგიის დედოფალი გახდა. აღსანიშნავია, რომ ნორვეგიას უკანასკნელი 53 წლის განმავლობაში დედოფალი არ ჰყოლია, რადგან სონიას მამამთილის, მეფე ულაფის მეუღლე ადრე გარდაიცვალა, მან კი მეორე ცოლი აღარ შეირთო, რის გამოც მთელი თავისი ხანგრძლივი მმართველობის განმავლობაში ნორვეგიას დედოფალი არ ჰყოლია. სხვა კონსორტების მსგავსად, დედოფალი სონია აქტიურადაა ჩაბმული საქველმოქმედო საქმიანობაში. 1987-90 წლებში იგი ნორვეგიული წითელი ჯვრის ვიცე-პრეზიდენტი იყო.
სონია მსოფლიოს ისტორიაში პირველი დედოფალია, რომელმაც 2005 წელს ანტარქტიდის კონტინენტზე ფეხი დადგა. ნორვეგიელებს ეს მოეწონათ, რადგან სონიას მხრიდან ეს იყო ბუნების სიყვარულისა და საზოგადოებასთან სიახლოვის გამოხატულება. ამ დროს იგი ეწვია დედოფალი მაუდის მიწას.
ზალიზნე
ზალიზნე (Залізне; 2016 წლამდე - არტემოვე Артемове) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 5598 კაცს შეადგენდა.
არეიალი
არეიალი (Areial) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 695 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ესპერანსას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 470 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 181.53 კმ²-ზე. ფართობი 35 641 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
მაღალი ხატი
მაღალი ხატი, კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ გორანის დასავლეთით, 0,5 კილომეტრზე, მთის ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით კვადრატულია (4 x 4 მეტრი), ორსართულიანი (სიმაღლე 6,5 მეტრი), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. პირველი სართული სამეურნეო დანიშნულებისაა, მეორე — საცხოვრებელი. პირველი სართულის ოთხივე კედელი ყრუა. კოშკში შესასვლელი მეორე სართულის ჩრდილო კედლის აღმოსავლეთ კიდეშია. ღიობი ორივე მხრიდან ბრტყლადაა გადახურული. შესასვლელის მოპირდაპირედ, სამხრეთ კედელში, ღრმა სწორკუთხა ნიშია. თითო, მაგრამ ბევრად უფრო მცირე ზომის ნიშია სამხრეთ და ჩრდილო კედლების დასავლეთ კიდეებთან. აღმოსავლეთ კედლის შუაში, იატაკიდან 1,5 მეტრ სიმაღლეზე, ტოლფერდა სამკუთხედის ფორმის, გარეთკენ შევიწროებული პატარა სარკმელია. სართული გადახურულია სხმული კამარით, რომელსაც განივკვეთში კვერცხისებრი ფორმა აქვს. კოშკს ხის სართულშუა გადახურვა ჰქონია (აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებზე შემორჩენილია ხის ძელების საყრდენი ბუდეები). გარედან კოშკი ზემოთკენ თანდათან ვიწროვდება. იგი კრამიტის ორფერდა სახურავითაა გადახურული. კედლები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით, რომელსაც აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადებზე, ფრონტონის ფუძეებთან, ჰორიზონტალური შემონაკეცები აქვს. კოშკს ირგვლივ დაბალი გალავანი ჰქონია შემორტყმული, შემორჩენილია მხოლოდ მისი ნაწილები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
გისენის რაიონი
გისენის რაიონი (Landkreis Gießen) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი გისენი. რაიონი შედის ჰესენის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება გისენის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 854,64 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 255 735 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 299 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 06 5 31.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰესენის რაიონები
ჟუან-ნეივა
ჟუან-ნეივა (João Neiva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 80 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლინიარესის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 809 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 55.52 კმ²-ზე. ფართობი 284 734 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Vol. 2... Hard Knock Life
Vol. 2... Hard Knock Life — ამერიკელი რეპერ ჯეი-ზის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოიცა 1998 წლის 29 სექტემბერს, ლეიბლზე Roc-A-Fella Records.
2013 წლის აპრილისთვის ეს იყო ჯეი-ზის ყველაზე გაყიდვადი ალბომი. RIAA-მ მას 2000 წელს 5 გზის პლატინის სტატუსი მიანიჭა. 1999 წელს მან საუკეთესო რეპ-ალბომის კატეგორიაში გრემი მიიღო.
Billboard 200-ში ალბომის დებიუტი #1 ადგილით შედგა. გამოცემიდან პირველი კვირის განმავლობაში გაიყიდა მისი 350.000 ასლი. ალბომი აგრეთვე მოხვდა საუკეთესო რიტმ-ენდ-ბლუზ/ჰიპ-ჰოპ ალბომების ჩარტის სათავეებში. შემდგომში ჯეი-ზის კიდევ რვა ალბომმა გაიმეორა ეს წარმატება, თითოეული მათგანი ცხრა კვირის განმავლობაში ორივე ჩარტში ლიდერობდა (კომპილაციებისგარდა). გამოცემისთანავე ალბომს ძირითადად შერეულიდან დადებით შეფასებებამდე ხვდა წილად. 2013 წლისთის აშშ-ში გაიყიდა ალბომის 5,400,000 ასლი.
გამოყენებული სემპლები
Intro (Hand It Down) Hard Knock Life (Ghetto Anthem) A Week Ago Reservoir Dogs It's Like That It's Alright Money Ain't a Thang
სქოლიო
კატეგორია:ჯეი-ზის ალბომები კატეგორია:1998 წლის ალბომები კატეგორია:Def Jam Recordings-ის ალბომები კატეგორია:Roc-A-Fella Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები DJ Premier-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები The 45 King-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ერიკ სერმონის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Rockwilder-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Swizz Beatz-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ტიმბალენდის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ირვ გოტის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯერმეინ დუპრის პროდიუსერობით
გორანის ღვთისმშობლის ეკლესია (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)
გორანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ გორანის დასავლეთით, 0,6 კილომეტრზე, მთის ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. დაზიანებულია: ჩამოშლილია საბურავი და ლავგარდანი, მონგრეულია გარე კუთხეების მნიშვნელოვანი ნაწილი, ალაგ-ალაგ ჩამოცვენილია ფასადების წყობა. ეკლესია დარბაზულია (6,2 x 4,2 მეტრი), ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვის ირეგულარული წყობით. ზოგი ნაწილი შეკეთებულია თანამედროვე თეთრი აგურით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. გარედან იგი შეისრული თაღითაა გადახურული, შიგნით კი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული ფორმის ღრმა აფსიდის ღერძზე მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს, ერთმანეთის სიმეტრიულად, თითო კვადრატული ნიშია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ქვის ტრაპეზია მიდგმული (შემორჩენილია მცირე ნაწილი). აფსიდი გადახურულია ნახევარწრიული ფორმის კამარით. ნახევარწრიული ფორმისაა აფსიდის თაღიც, რომელიც თაროსებრ იმპოსტებზეა დაყრდნობილი. ეკლესიის დარბაზი შესამჩნევად მოკლეა (დარბაზის სიგანე დაახლოებით 1 მეტრით მეტია სიგრძეზე), გადახურულია ცილინდრული ფორმის კამარით, დასავლეთ კედელში ერთი მცირე ზომის პარალელურწირთხლებიანი სარკმელია, რომელსაც თარაზული გადახურვა და ძირი აქვს. ფასადები მოკლებულია ყოველგვარ მორთულობას. კედლები დასრულებული ყოფილა თაროსებრი ლავგარდნით, რომლის რამდენიმე ქვა მხოლოდ გრძივ ფასადებს შემორჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ძეტა (ფილმი)
ძეტა (Z) — 1969 წლის ფრანგული პოლიტიკური თრილერი. ფილმის თავდაპირველი სახელწოდება იყო „პოლიტიკური მკვლელობის ანატომია“. ის ასახავს 1960-იან წლებში საბერძნეთში განვითარებულ პოლიტიკურ მოვლენებს: დემოკრატი პოლიტიკოსის, გრიგორის ლამბარკისის მკვლელობა 1963 წელს, რასაც მოყვა საბერძნეთის მმართველობა სამხედრო ხუნტის მიერ 1967-74 წლებში. ფილმის სახელი აღებულია ბერძნული ასო ძეტადან, რომელიც იყო პოპულარული სლოგანი და ნიშნავდა „ის [ლამბრაკისი] ცოცხალია“.
სიუჟეტი
ლიბერალური ორგანიზაცია „მშვიდობის მეგობრები“ გეგმავს შეკრებას, თუმცა მათ დარბაზის დათმობაზე ყველა უარს ეუბნება. ორგანიზაციის ხელმძღვანელი, დეპუტატი (ივ მონტანი) თანხმდება ხელისუფლების შეთავაზებას და შეხვედრას 200 ადამიანზე გათვლილ დარბაზში ატარებს, მიუხედავად იმისა, რომ შეკრებაზე 4000-მდე მონაწილეს ელოდებიან. შეკრების ადგილას ასევე ტარდება კონტრდემონსტრაცია, რომლის მონაწილეები აგრესიულად იქცევიან, პოლიცია კი არანაირ ზომებს არ მიმართავს. კონტრდემონსტრანტებისგან ერთ-ერთი დეპუტატს თავში რკინის ჯოხს ჩაარტყამს და მოკლავს.
პროკურატურა გამოძიებას იწყებს და ცდილობს, ის უბედურ შემთხვევად გაასაღოს. გამოძიებას ახალგაზრდა პროკურორს (ჟან-ლუი ტრენტინიანი) ჩააბარებენ. ყველასთვის მოულოდნელად, პროკურორი გამოძიებას ბოლომდე გაჰყვება და დანაშაულში შინაგან საქმეთა სამინისტროს მაღალჩინოსნების კვალს აღმოაჩენს.
ჯილდოები
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
BAFTA
კანის კინოფესტივალი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1969 წლის ფილმები კატეგორია:ალჟირული ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:პოლიტიკური ფილმები
გურამ ხეცურიანი
გურამ ხეცურიანი (დ. 28 იანვარი, 1997, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი( 2019, ნოვი-სადი, სერბეთი), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (ფრეიდენფელდსის მემორიალი, 2016, რიგა, ლატვია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები