cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ინდონეზიური სამოსი
ინდონეზიური სამოსი — ეროვნული სამოსი, რომელიც წარმოადგენს ინდონეზიის რესპუბლიკას. იგი ინდონეზიური კულტურისა და ინდონეზიის ტრადიციული ტექსტილის ტრადიციიდან გამომდინარეობს. დღეს ყველაზე ფართოდ აღიარებული ინდონეზიის ეროვნული კოსტუმები მოიცავს ბატიკს და ქებაიას. თუმცა თავდაპირველად ეს კოსტუმები ძირითადად იავისა და ბალის კულტურის შემადგენლობაში შედიოდა, განსაკუთრებით თვალსაჩინოა იავას, სუნდურ და ბალინურ კულტურაში. მას შემდეგ, რაც აავა ინდონეზიის პოლიტიკური და მოსახლეობის ცენტრი გახლდა, კუნძულიდან ხალხური კოსტუმი, ეროვნულ სტატუსში გადაიზარდა. ინდონეზიაში 300-ზე მეტი ეთნიკური ჯგუფი ცხოვრობს, რომელთაგან თითოეული თავისი ხალხური კოსტუმისგან შედგება: პაპუანებისაგან, რომლებიც იღებდნენ პაპუანებისაგან და დამთავრებულნი არიან მინანკბაბოს ტომები, თორამასგან, ბრწყინვალე ნაქარგებითა და მძილებით. კლასიკური ინდონეზიური ხალხური კოსტუმი წარმოშობილია ბალისა და ჯავის კუნძულებზე მცხოვრები ტრადიციული კოსტიუმების საფუძველზე.
როგორც მრავალფეროვანი ქვეყანა, ინდონეზიას, რომელსაც აქვს 30-ზე მეტი პროვინცია, თითოეულს აქვს თავისი წარმომადგენლობა ტრადიციული ჩაცმულობით. სამოსი თითოეული პროვინციიდან, თავისი უნიკალური და გამორჩეული დიზაინითაა წარმოდგენილი.
ნაციონალურ კოსტუმებს ატარებენ, როგორც ოფიციალურ შემთხვევებში, ასევე ტრადიციულ ცერემონიებზე.
ბატიკი არის ქსოვილი, რომელიც ტრადიციულად მზადდება ცვილის გამძლეობის საღებავის ტექნიკის გამოყენებით, რთული ფორმის ნიმუშების შესაქმნელად. ტრადიციულად ბატიკის ქსოვილი არის რთული ნაჭრის ქსოვილის დიდი ნაჭერი, რომელსაც იავური ქალები იყენებენ, როგორც კემბენი ან ტორსი. ბატისკის ქსოვილი იყო გადაფარებული მენჯ-ბარძაყის გარშემო მრავალჯერადი ნაკეცებით.
ბატიკი აღიარებულია ინდონეზიური კულტურის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან იდენტურობად. იუნესკომ დანიშნა ინდონეზიური ბატიკი, როგორც კაცობრიობის ზეპირი და არამატერიალური მემკვიდრეობის შედევრი, 2009 წლის 2 ოქტომბერს., როგორც აღიარების ნაწილი, იუნესკომ დაჟინებით მოითხოვა, რომ ინდონეზიამ შეინარჩუნოს მათი მემკვიდრეობა.
ბატიკის პერანგი, რომელსაც მამაკაცები ინდონეზიაში ხშირად იყენებენ განსაკუთრებით იავაში, ჩვეულებრივ ატარებენ ოფიციალური შემთხვევების დროს; მაგალითად, ქორწილში, ტრადიციულ ცერემონიებზე, ოფიციალურ შეხვედრებსა და საზოგადოებრივ შეკრებებზე. ბატიკის მაისურებს აქვთ ორი სახის ჭრილი: გრძელი ყელის სპეციალურად განკუთვნილი ოფიციალური შემთხვევებისთვის და ასევე მეორე ვარიანტი მოკლე ყელით, განკუთვნილი ნახევრადფორმალური შემთხვევებისთვის.
ინდონეზიური ტრადიციული კოსტუმების მაგალითის ნახვის საუკეთესო შანსი ტრადიციული საქორწილო ცერემონიაზე დასწრებაა. ტრადიციული კოსტუმები განსხვავდება მისი ფუნქციისა და შემთხვევის მიხედვით.
ინდონეზიაში თითოეულ განსხვავებულ რეგიონს, კუნძულს, ტომს აქვს საკუთარი თავსაბურავი, რომელსაც ტრადიციულად ამ რეგიონის კონკრეტული ადამიანები იყენებენ. პეიკი ან სიმღერაკი არის ეროვნული ოფიციალური სამოსი, რომელსაც კაცები ინდონეზიაში ატარებენ, მას ჩვეულებრივ იყენებენ მთავრობის წარმომადგენლები. მამაკაცის თავსაბურავი, ჩვეულებრივ ტრადიციული ქსოვილისგან არის დამზადებული, ხოლო ქალის თავსაბურავი ხშირად მეტალის სამკაულებს მოიცავს, რომლებიც ზოგჯერ ყვავილებით არის გაფორმებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზიური სამოსი
ტორუნიქი
ტორუნიქი (Տորունիք) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 840 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 124 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.59 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ჯამილი (ქალბაჯარის რაიონი)
ჯამილი  (Cəmilli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ნიკოლოზ სლონიმსკი
ადრეული ცხოვრება რუსეთსა და ევროპაში
ნიკოლოზ სლონიმსკი დაიბადა 1994 წლის 27 აპრილს სანქტ-პეტერბურგში. წარმოშობით იყო ებრაელი. მისი ბაბუა იყო რაბი ჩაიმ ზელიგ სლონიმსკი. მისმა მშობლებმა უფროსი მის დაბადების შემდეგ მართლმადიდებლები გახდნენ, ხოლო ნიკოლოზი რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიაში მონათლეს. დედამთილის დეიდა იზაბელ ვენგეროვა, მოგვიანებით ფილადელფიას კურტის მუსიკის ინსტიტუტის დამაარსებელი, მისი პირველი ფორტეპიანოს მასწავლებელი იყო.
ის გაიზარდა ინტელიგენციაში. 1917 წლის რუსეთის რევოლუციის შემდეგ იგი სამხრეთით, ჯერ კიევში, შემდეგ კონსტანტინოპოლში, ხოლო საბოლოოდ პარიზში გადავიდა; აქმრავალი სხვა რუსი მუსიკოსი და მისი და იულია სლონიმსკაია სააზონოვა უკვე ჩასულიყვნენ (გაქცეულიყვნენ). იგი სერგეი კუსევიცკისთან ასისტენტად მუშაობდა. 1921-1922 წლებში ვლადიმირ როსინგის დამხმარედ ყოფნის დრო ევროპაში გამართულ ტურში მიიღო მონაწილეობა. 1923 წელს რისინგი როჩესტერის (ნიუ-იორკი) აღმოსავლეთის მუსიკის სკოლის ოპერის დირექტორი გახდა; მან აქ სლონიმსკიც მიიწვია.
სადირიჟორო კარიერა
როჩესტერში ალბერტ კოიტესთან და ევგენი გოსენსთან ერთად სლონიმსკიმ კომპოზიციებისა და დირიჟორობის სწავლა განაგრძო. იგი როსინგს თან ახლა (დამხმარედ) მრავალ ვოკალურ რეციდივში: მათ შორისაა 1924 წელს კარნეგის დარბაზში ჩატარებული სპექტაკლი. ორი წლის შემდეგ იგი გადავიდა ბოსტონში, სადაც სადაც კუსევიცკი გახდა ბოსტონის სიმფონიური ორკესტრის დირიჟორი და განაახლა თავისი პიანისტის, ახლა ორენოვანი მდივნის თანამდებობა. ამ დროის განმავლობაში, სლონიმსკი ასწავლიდა მუსიკის თეორიას ბოსტონისა და მალკინის კონსერვატორიაში. ამავე პერიოდში დაიწყო მუსიკალური სტატიების წერა The Boston Evening Transcript-ის, The Christian Science Monitor-ისა და მაღაზია The Etude-ისთვის.
სლონიმსკიმ დაიწყო მუსიკებისა და შემთხვევითი პატარა ნაგლეჯების (ნაწარმოების) წერა და ასრულებდა როგორც ფორტეპიანოს სოლისტი ვოკალური თანხლებით. 1927 წელს ჩამოაყალიბა ბოსტონის კამერული ორკესტრი. იგი დირიჟორობდა შემდეგ მსოფლიო პრემიერებს: ივეს Three Places in New England 1937 წელს (ნიუ-იორკის მერია), ედგარდ ვერესის Ionisation 1933 წელს ცამეტი პერკუსიონისთვის და სხვა მრავალი ნაწარმოები.
1931 წელს სლონიმსკი ბოსტონის ქრისტიანული მეცნიერების „მონიტორი“-ს ხელოვნებათმცოდნე დოროთი ადლოვზე დაქორწინდა. ადლოვი აქტიური იყო როგორც კრიტიკოსი და ლექტორი. წყვილი პარიზში დაქორწინდნენ. მათმა ასულმა, ელექტრამ, მოგვიანებით მამის წერილების რედაქტირება მოახდინა და მისი ნიმუშებიც შეაგროვა.
მწერლობა და მუსიკალური კრიტიკა
მთელი ცხოვრების განმავლობაში, სლონიმსკი ვრცლად წერდა პერიოდულ ჟურნალებსა და გაზეთებს, აწარმოებდა პროგრამებსა და ლაინერულ ნოტებს, და დიდი წვლილი აქვს შეტანილი მრავალ საცნობარო ნაშრომში. მან თავი აღწერა როგორც „დიასკეუასტი“ (ბერძნულიდან κατασκευαστής), „რევიზორი ან ინტერპრეტატორი“. როდესაც მისი სადირიჟორო კარიერა შენელდა, სლონიმსკიმ მეტი დრო მუსიკების წერას დაუთმო. იგი აწარმოებდა 1900 წლის შემდეგ შექმნილი მუსიკების ქრონოლოგიას. მოგვიანებით, ლათინურ ამერიკაში მოგზაურობის შემდეგ, წარმოადგინა პირველი საფუძვლიანი ნაშრომი ინგლისურ ენაზე, სახელად ლათინური ამერიკის მუსიკა. 1947 წელს გამოაქვეყნა Thesaurus of Scales and Melodic Patterns, რომელიც მოგვიანებით მისი ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ნამუშევარი გახდა (როგორც კომპოზიტორთა და შემსრულებლების წყარო). მან გავლენა მოახდინა ბევრ ჯაზ მუსიკოსსა და კომპოზიტორზე, მაგალითად: ალან ჰოლდსორსი, ჯონ კოლტრეინი, ფრენკ ზაპა და პოლ გრაბოვსკი.
გვიანი ცხოვრება და შემოქმედება
1964 წელს სლონიმსკის მეუღლე გარდაიცვალა და ნიკოლოზი საცხოვრებლად ლოს-ანჯელესში გადავიდა. იგი UCLA-ში 3 წლის განმავლობაში ასწავლიდა; აგრეთვე მოსწავლეებს უტარებდა ლექციებსა და საუბრებს მუსიკის შესახებ.
98-ე დაბადების დღეზე, იგი სანქტ-პეტერბურგს ესტუმრა და მუსიკის ფესტივალს დაესწრო. ნიკოლოზ სლონიმსკი გარდაიცვალა 1995 წელს, 101 წლის ასაკში, ლოს-ანჯელესში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:რუსი დირიჟორები კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები კატეგორია:რუსი პიანისტები კატეგორია:რუსი ლექსიკოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი დირიჟორები კატეგორია:ამერიკელი პიანისტები კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:ამერიკელი ლექსიკოგრაფები
ენტრი-რიუს-დი-მინასი
ენტრი-რიუს-დი-მინასი (Entre Rios de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 950 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონსელიეირუ-ლაფაეტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 242 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.18 კმ²-ზე. ფართობი 456 796 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩჟან ჩუნსიანი
ჩჟან ჩუნსიანი (დ. 1 მაისი, 1953, იუიჩჟოუ, ხენანი, ჩინეთი) — ჩინელი პოლიტიკოსი, ჩინეთის კომუნისტური პარტიის წარმომადგენელი. დაამთავრა ჰარბინის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი. აქვს მენეჯმენტის მაგისტრის ხარისხი. მსახურობდა ჩინეთის სახალხო-განმანთავისუფლებელ არმიაში.
2005 წლიდან 2010 წლამდე ჩინეთის კომუნისტური პარტიის მდივანი იყო ხენანის პროვინციაში. 2010 წლის აპრილიდან ხდება ჩინეთის კომუნისტური პარტიის სინძიანის პროვინციის პირველი მდივანი.
ჩინეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პოლიტბიუროს მე-16 და მე-17 მოწვევის კანდიდატი და მე-19 მოწვევის წევრი.
კარიერა
ჩჟან ჩუნსიანი დაიბადა იუიჩჟოუს პროვინციაში, ხენანში. 1973 წელს შევიდა ჩინეთის კომუნისტური პარტიაში. 1998 წლიდან არის მინისტრის მოადგილე, 2002 წლის ოქტომბრიდან 2005 წლის დეკემბრამდე - ჩინეთის ტრანსპორტის მინისტრი. 2005 წლიდან დაინიშნა ხენანის პროვინციის პირველ მდივნად. 2006 წლიდან, მან ეს პოსტი შეითავსა პროვინციის ასამბლეის სახალხო წარმომადგენლობის თავმჯდომარეობასთან ერთად. 2010 წლის აპრილში ჩაანაცვლა სინძიანის პირველი მდივანი ვან ლეციუანი ,მისი ადგილი კი ხენანში ჩჟოუ ციანმა დაიკავა.
ჩჟან ჩუნსიანი მეტად ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც დაიწყო Tencent-ის მიკრობლოგერობა, განსაკუთრებით კი სრულიად ჩინეთის წარმომადგენელთა კრების შემდეგ, 2011 წელს. ჩინეთში ჩჟან ჩუნსიანი ყველაზე მაღალ სახელმწიფო რანგის ლიდერად ითვლება, რომელიც ფლობს მიკრობლოგს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:ჩინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი
ალტამირა-დუ-მარანიანი
ალტამირა-დუ-მარანიანი (Altamira do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პინდარეს შემადგენლობაში.
თათლარი (ქალბაჯარი)
თათლარი (Tatlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ალტამირა-დუ-მარანიანი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 063 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.34 კმ²-ზე. ფართობი 721 305 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
რევაზ ნადარეიშვილი
რევაზ ნადარეიშვილი (დ. 22 ივლისი, 1991, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), საერთაშორისო ტურნირის (ბალავაძე, კარტოზია) გამარჯვებული (2017, თბილისი, საქართველო, 95 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში რ
IPad Pro
iPad Pro — კორპორაცია Apple-ის ტაბლეტი, ანონსირებული 2015 წლის 9 სექტემბერს. იგი წარმოადგენს iPad-ის ახალ ვარიანტს, რომელსაც გააჩნია ყველაზე დიდი დისპლეი ამ ოჯახში — 12,9 დიუმი. ახალ ტაბლეტ iPad Pro-ს გააჩნია ახალი პროცესორი Apple A9X, 4GB ოპერატიული მეხსიერება,  სტილუსის (Apple Pencil) და Split View რეჟიმის მხარდაჭერა iOS 9-ში, რომელიც გვაძლევს საშუალებას, რომ გავუშვათ 2 აპლიკაცია ერთდროულად (ასევე ეს ფუნქცია ხელმისაწვდომია iPad Air 2-ზე და iPad Mini 4-ზე).
გამომმუშავებლობითობა
ტაბლეტის „გული“ არის ახალი პროცესორი Apple A9X, მესამე თაობის 64-ბიტიანი არქიტექტურით, რომელსაც აქვს 1,8-ჯერ მეტი სისწრაფე, ვიდრე Apple A8X რომელიც გამოიყენება iPad Air 2-ში. ტაბლეტში ასევე არის დამატებული „coprocessor“ M9. ეფლი ამტკიცებს, რომ ახალი ტაბლეტი გამომმუშავებლობითობაში არის 80% ძლიერი ვიდრე ნებისმიერი პორტატიული PC და ამიტომაც მას შეუძლია იმუშაოს, ძლიერი მონაცემების მქონე აპლიკაციებთან როგორიცაა მაგალითად iMovie.
ავტონომიურობა
ავტონომური მუშაობის დრო არის 10 საათამდე, ვებ-სერგინგის რეჟიმში, Wi-Fi-ის მეშვეობით.
კომპლექტაცია
iPad Pro-ში გამოიყენება nano-Sim ფორმატი.
ფასი
iPad Pro-ს ფასი აშშ-ში. Apple Pencil ფასი არის $99,  ხოლო Smart Keyboard-ის $169.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Apple
კოლექტივიზმი
კოლექტივიზმი არის ღირებულება, რომელიც ხასიათდება ინდივიდებს შორის თანხვედრასა და ჯგუფზე პრიორიტეტული აქცენტით. ინდივიდები ან ჯგუფები, რომლებიც კოლექტივიზმულ მსოფლმხედველობას იზიარებენ, მიაჩნიათ, რომ იპოვონ საერთო ღირებულებები და მიზნები, განსაკუთრებით თვალსაჩინო და უფრო მეტი ორიენტაცია მოახდინონ ჯგუფში, ვიდრე ჯგუფთან მიმართებაში. ტერმინი "ჯგუფური", უფრო დიფუზიურად არის განსაზღვრული, რომ კოლექტივისტი ინდივიდები მოიცავს ბირთვული ოჯახიდან დაწყებული რელიგიური ან რასობრივი / ეთნიკური ჯგუფის სოციალურ ერთეულებს.
საწყისები და ისტორიული პერსპექტივები
გერმანელმა სოციოლოგმა ფერდინანდ ტუნიესმა კოლექტივიზმის და ინდივიდუალიზმის ადრეული მოდელი აღწერა, Gemeinschaft (საზოგადოება) და Gesellschaft (საზოგადოება) ტერმინების გამოყენებით. Gemeinschaft– ის ურთიერთობები, რომლებშიც კომუნალიზმი პრიორიტეტულია, ფიქრობდნენ, რომ დამახასიათებელია მცირე, სოფლის თემები. ანთროპოლოგმა, რედფილდმა (1941) გამოთქვა ეს აზრი ხალხური საზოგადოების დაპირისპირების საქმეში.
მაქს ვებერი (1930) კოლექტივიზმსა და ინდივიდუალიზმს დაუპირისპირდა რელიგიის ობიექტივი და მიაჩნდა, რომ პროტესტანტები უფრო ინდივიდუალური და თვითდაჯერებული იყვნენ კათოლიკეებთან შედარებით, რომლებიც მხარს უჭერდნენ ხალხში იერარქიულ, ურთიერთდამოკიდებულ ურთიერთობებს. ჰოფსტედი (1980) ძალზე გავლენიანი იყო ჯვარედინი კულტურული კვლევის ეპოქაში, სადაც შედარება მოხდა კოლექტივიზმისა და ინდივიდუალიზმის განზომილებაში. ჰოფსტედემ კონცეპტუალიზებული კოლექტივიზმი და ინდივიდუალიზმი, როგორც ერთი კონტინუმის ნაწილი, თითოეული კულტურული კონსტრუქციით წარმოადგინა საპირისპირო პოლუსი. ავტორი ახასიათებდა ინდივიდებს, რომლებმაც დაადასტურეს კოლექტივიზმის მაღალი ხარისხი, როგორც მათი სოციალური კონტექსტები ჩასმული და კომუნალურ მიზნებს პრიორიტეტულად ანიჭებენ ინდივიდუალურ მიზნებს.
მარქსიზმი – ლენინიზმი
კოლექტივიზმი იყო მარქსისტულ-ლენინური იდეოლოგიის მნიშვნელოვანი ნაწილი საბჭოთა კავშირში, სადაც მან მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ახალი საბჭოთა ადამიანის ჩამოყალიბებაში, თავისი ცხოვრება შეეწირა კოლექტივის სასიკეთოდ. ტერმინები, როგორიცაა "კოლექტიური" და "მასები", ოფიციალურ ენაზე ხშირად იყენებდნენ და ადიპროპის ლიტერატურაში ადიდებდნენ, მაგალითად ვლადიმერ მაიაკოვსკის ( ვის სჭირდება "1" ) და ბერტოლტ ბრეხტი ( გადაწყვეტილება, კაცი ტოლია კაცს).
ტერმინოლოგია და გაზომვა
კოლექტივიზმის კონსტრუქცია ემპირიულ ლიტერატურაში წარმოდგენილია რამდენიმე სხვადასხვა სახელწოდებით. ყველაზე ხშირად, გამოიყენება ტერმინი ურთიერთდამოკიდებულ თვითკონტროლი. კოლექტივიზმ-ინდივიდუალიზმის კონცეფციის აღსაწერად გამოყენებული სხვა ფრაზებია: აკლენტრიტიზმი-იდიოცენტრიზმი, კოლექტიურ-კერძო თვითობა,, აგრეთვე კოლექტივიზმი-ინდივიდუალიზმის ქვეტიპები (მნიშვნელობა, ვერტიკალური და ჰორიზონტალური ქვეტიპები). არასათანადო ტერმინოლოგია ითვალისწინებს გარკვეულ სირთულეს კოლექტივიზმზე ემპირიული ლიტერატურის ეფექტურად სინთეზირებაში.
თეორიული მოდელები
კოლექტივიზმის ერთ კრიტიკულ მოდელში მარკუსი და ქიტაამა ურთიერთდამოკიდებულ (ე.ი. კოლექტივიზმის) თვითეულობას აღწერენ, როგორც ფუნდამენტურად არის დაკავშირებული სოციალურ კონტექსტთან. როგორც ასეთი, საკუთარი თავის გრძნობა დამოკიდებულია და ნაწილობრივ განსაზღვრავს მათ გარშემო მყოფებს და ძირითადად გამოიხატება საზოგადოებრივ, აშკარა ქცევაში. როგორც ასეთი, საკუთარი თავის ორგანიზაციას ხელმძღვანელობს სხვების მითითების სახით. ანუ, ურთიერთდამოკიებული ინდივიდი იყენებს სხვა ადამიანის გამოუცხადებელ აზრებს, გრძნობებს და რწმენას, რომელთანაც აქვთ ურთიერთობა, ისევე როგორც სხვა პირის ქცევა, მიიღოს გადაწყვეტილებები საკუთარი შინაგანი მახასიათებლებისა და მოქმედებების შესახებ.
მარკუსმა და კიტამაამაც შეუწყო ხელი ლიტერატურას, ჰოფსტედეს კოლექტივიზმი-ინდივიდუალიზმის ცალმხრივი მოდელის გამოწვევით დაუპირისპირდნენ. ავტორებმა ეს ორი კონსტრუქცია ორმხრივ კონცენტრირებულად გააკეთეს, ისე, რომ როგორც კოლექტივიზმმა, ისე ინდივიდუალიზმმა შეიძლება დამოუკიდებლად და პოტენციურად მიიღონ იგივე ხარისხი. ეს ცნება გამოთქვა დარგის სხვა გამოჩენილმა თეორეტიკოსებმა.
ზოგიერთმა მკვლევარმა გააფართოვა კოლექტივიზმი-ინდივიდუალიზმის ჩარჩო, რათა უფრო სრულყოფილი შეხედულება ჰქონოდა. კერძოდ, ტრიანდისმა და კოლეგებმა შემოიღეს თეორიული მოდელი, რომელიც მოიცავს ურთიერთკავშირის კონტექსტების ცნებას. ავტორები ამტკიცებენ, რომ კოლექტივიზმისა და ინდივიდუალიზმის სფეროები შემდგომში შეიძლება აღწერილი იყოს ჰორიზონტალური და ვერტიკალური ურთიერთობებით. ითვლება, რომ ჰორიზონტალური ურთიერთობები სტატუსის ტოლფასია, ხოლო ვერტიკალური ურთიერთობები ხასიათდება როგორც იერარქიული, ასევე სტატუსის არათანაბარი. როგორც ასეთი, ჰორიზონტალური კოლექტივიზმი გამოიხატება, როგორც ორიენტაცია, რომლის დროსაც ჯგუფური ჰარმონია ძალიან ფასდება და ჯგუფის წევრები აღიქვამენ თანაბარ მდგომარეობაში. ვერტიკალური კოლექტივიზმი გულისხმობს ჯგუფური მიზნების პრიორიტეტულობას ინდივიდუალურ მიზნებზე, რაც გულისხმობს თვით იერარქიული პოზიციონირების განლაგებას მთლიანი ჯგუფის მიმართ. ჰორიზონტალურ-ვერტიკალურ ინდივიდუალიზმი-კოლექტივიზმის მოდელმა მიიღო ემპირიული მხარდაჭერა და იგი გამოყენებულ იქნა კულტურის ფარგლებში ნიმუშების შესასწავლად. სხვა მკვლევარების მიერ შემდგომი მუშაობის თანახმად, შვიდი განზომილება შეიძლება საჭირო გახდეს თვითმყოფადობის დამოუკიდებელი და ურთიერთდამოკიდებულ მოდელების დასახატად.
WEB DuBois– ის მიერ წარმოშობილმა ზოგიერთმა მკვლევარმა მიიღო ისტორიული პერსპექტივა ზოგიერთ კულტურულ ჯგუფში კოლექტივიზმის გაჩენის შესახებ. DuBois და სხვები ამტკიცებდნენ, რომ შევიწროებული უმცირესობის ჯგუფები განიცდიან შინაგან დაყოფას, რაც გულისხმობს, რომ ამ ჯგუფებიდან ინდივიდებისთვის თვითიდენტიფიკაციის განვითარება გულისხმობს საკუთარი ჯგუფის საკუთარი შეხედულებების ინტეგრაციას, ისევე როგორც მათი ჯგუფის, როგორც წესი, ნეგატიური, საზოგადოებრივი შეხედულებები. ეს განყოფილება ფიქრობენ, რომ გავლენას ახდენს მიზნების ფორმირებაზე ისე, რომ მარგინალიზებული ჯგუფების წარმომადგენლები მიდრეკილნი არიან ინდივიდუალისტური ფასეულობებისკენ მიუთითონ კოლექტივიზმისკენ.
ზოგიერთმა ორგანიზაციულმა კვლევამ აღმოაჩინა კოლექტივიზმის სხვადასხვა ვარიაცია. ამაში შედის ინსტიტუციური კოლექტივიზმი და ჯგუფური კოლექტივიზმი. ინსტიტუციური კოლექტივიზმი არის იდეა, რომ სამუშაო გარემო ქმნის კოლექტივიზმის ხასიათის განცდას მსგავსი სტატუსებისა და მსგავსი ჯილდოს გამო, მაგალითად, იგივე ხელფასის მიღებით. ჯგუფური კოლექტივიზმი არის იდეა, რომ ინდივიდის არჩეულ ჯგუფს, როგორიცაა ოჯახი ან მეგობრული ჯგუფები, ქმნის კოლექტივიზმის ბუნების განცდას. ჯგუფური კოლექტივიზმი შეიძლება მოიხსენიებოდეს, როგორც ოჯახის კოლექტივიზმი.
მაკრო დონის ეფექტები
კულტურული შეხედულებების გათვალისწინებით, საპასუხო ურთიერთობა აქვთ მაკრო დონის პროცესებთან, როგორიცაა ეკონომიკა, სოციალური ცვლილებები და პოლიტიკა. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში საზოგადოებრივი ცვლილებები ეს კარგად გამოხატავს. 1980-იანი წლების დასაწყისში ჩინეთმა განიცადა ეკონომიკური და სოციალური სტრუქტურების დრამატული გაფართოება, რამაც გამოიწვია უფრო მეტი შემოსავლის უთანასწორობა ოჯახებს შორის, მთავრობის ნაკლები ჩართვა სოციალურ კეთილდღეობის პროგრამებში და გაზარდა დასაქმების კონკურენცია. ამ ცვლილებებთან შესაბამისობა იდეოლოგიის ცვალებადობა იყო ჩინეთის მოქალაქეებში, განსაკუთრებით მათ შორის, ვინც ახალგაზრდები იყვნენ, კოლექტივიზმისგან (გაბატონებული კულტურული იდეოლოგია) დაშორებული ინდივიდუალიზმისკენ. ჩინეთმა ასევე დაინახა, რომ ეს ცვლა აისახა საგანმანათლებლო პოლიტიკაში, იმდენად, რომ მასწავლებლებს მოუწოდეს ხელი შეუწყონ თავიანთი მოსწავლეთა ინდივიდუალური მოსაზრებებისა და თვითეფექტურობის განვითარებას, რაც ზემოთ ხსენებული ეკონომიკური ცვლილებების დაწყებამდე ჩინურ კულტურაში არ იყო ხაზგასმული.
კოლექტივიზმის, პოლიტიკური შეხედულებებისა და ქცევების ასოციაციის შესწავლის მცდელობები, ძირითადად, მოხდა საერთო ეროვნულ დონეზე. ამასთან,უფრო იზოლირებულმა პოლიტიკურმა მოძრაობებმა ასევე მიიღეს კოლექტივისტური ჩარჩო. მაგალითად, კოლექტივისტური ანარქიზმი არის რევოლუციური ანარქისტული დოქტრინა, რომელიც მხარს უჭერს როგორც სახელმწიფო, ასევე კერძო საკუთრებაში არსებულ საშუალებებს გაუქმებას. ამის ნაცვლად, იგი ითვალისწინებს წარმოების საშუალებებს,რომლებიც კოლექტიურად ეკუთვნის და აკონტროლებს თავად მწარმოებლებს.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური თეორიები კატეგორია:კოლექტივიზმი კატეგორია:Pages with unreviewed translations
დიმიტრი თუმანიშვილი
დიმიტრი (მიტო) თუმანიშვილი (დ. 1950, თბილისი — გ. 7 აპრილი, 2019, თბილისი) — ქართველი ხელოვნებათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი. ძველი ქართული ხუროთმოძღვრების ისტორიკოსი. გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნებისა და ძეგლთა დაცვის ეროვნული ცენტრის სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარე, თბილისის სამხატვრო აკადემიის სრული პროფესორი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
ჩაფლი
ჩაფლი (Çəpli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
იან სავერეი
მინიატიურა|იან სავერეის „დოდო“ იან სავერეი (ნიდ. Jan Savery 1589, ჰაარლემი – 7 აგვისტო 1654, უტრეხტი) – ოქროს საუკუნის ნიდერლანდელი მხატვარი. ხშირად მოიხსენიებენ როგორც უბრალოდ „იანს“, რადგანაც თავის ცნობილ ნამუშევრებს ჩვეულებრივ ასე აწერდა ხოლმე; თუმცა მისი ტილოები ზოგჯერ ხელმოწერილია „ჰანსის“ სახელითაც, რაც იოჰანსის შემოკლებული ვარიანტია.
ბიოგრაფია
იან სავერეი იაკობ სავერეის (1565-1603) ვაჟი და ჰანს სავერეისა (1564-1623) და რულანტ სავერეის ძმისწული იყო. ეს სამივე მხატვარი კორტრეიკში ესპანურ ნიდერლანდებში დაიბადა, მაგრამ 1584-1586 წლებში ჩრდილოეთით, ჰარლეემში გადასახლდა. იანი ბიძამის რულანტის მოწაფე იყო, რომელსაც 1613 წელს პრაღის სამეფო სასახლეში ახლდა, 1619 წლიდან უტრეხტში მისი შეგირდი იყო, ხოლო 1639 წლიდან ბიძამისის ხელობა განაგრძო.
ჰანს სავერეი ცნობილია დოდოს ნახატის შექმნით, რომელზე მუშაობაც მან 1651 წელს დაასრულა. ტილო ოქსფორდის უნივერსიტეტის ბუნებისმეტყველების მუზეუმშია დაცული.
ფართოდ არის გავრცელებული წარმოდგენა, რომ ლუის კეროლი (რომელიც ოქსფორდდამთავრებული მათემატიკოსი იყო) ისე მოიხიბლა ოქსფორდში ჩამოკიდებული დოდოს ნახატით, რომ მსგავსი არსება აღწერა თავის ნაწარმოებში „ელისი საოცრებათა ქვეყანაში“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნიდერლანდელი მხატვრები
წავი (სომხეთი)
წავი (Ծավ) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 080 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 376 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 59.44 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ალტუ-ალეგრი-დუ-პინადრე
ალტუ-ალეგრი-დუ-პინადრე (Alto Alegre do Pindaré) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პინდარეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 057 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.07 კმ²-ზე. ფართობი 1 932 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
პედრუ ალვარიშ კაბრალი
პედრუ ალვარიშ კაბრალი (Pedro Álvares Cabral; დ. 1467/68 ბელმონტი, პორტუგალია — გ. 1520, სანტარენი, პორტუგალია) — პორტუგალიელი ზღვაოსანი და მოგზაური. მან ჩაატარა ექსპედიცია სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთ სანაპიროებზე და ეს ტერიტორიები პორტუგალიის საკუთრებად გამოაცხადა.
იტავერავა
იტავერავა (Itaverava) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 792 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონსელიეირუ-ლაფაეტის შემადგენლობაში.
პედრუ ალვარიშ კაბრალი
მოგზაურობა
მარცხნივ|მინი|240 პქ|გამგზავრებისა (წითელი) და უკან დაბრუნების (ლურჯი) მარშრუტი 1500 წელს, მას შემდეგ, რაც ვასკო და გამამ კეთილი იმედის კონცხის გავლით აღმოსავლეთისკენ მიმავალი გზა პირველად გაიარა, კაბრალი იმ ექსპედიციის მეთაურად დანიშნეს, რომელსაც უნდა გაეკვლია გზა ინდოეთისაკენ. თავდაპირველად, მისი ფლოტი, დასავლეთით, ატლანტის ოკეანისკენ გაემართა და ბრაზილიაში ჩავიდა, რომელიც ტორდესილასის ხელშეკრულების მიხედვით გამყოფი ხაზის აღმოსავლეთით მდებარეობდა და კაბრალმა ის პორტუგალიის საკუთრებად გამოაცხადა.
შემდგომ კეთილი იმედის კონცხს მიაშურა, სადაც რამდენიმე გემი დაკარგა, რომელთაგან ერთ-ერთის კაპიტანი ბარტოლომეუ დიაში იყო.
იტავერავა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პედრუ ალვარიშ კაბრალი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიელი მოგზაურები კატეგორია:დაბადებული 1468 კატეგორია:გარდაცვლილი 1520 კატეგორია:შუა საუკუნეების მოგზაურები
აზია-წყნარი ოკეანის საბჭო
აზია-წყნარი ოკეანის საბჭო (Asian and Pacific Councile (ASPAC) — რეგიონალური პოლიტიკურ-ეკონომიკური ორგანიზაცია.
ორგანიზაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს ტაილანდის დედაქალაქ ბანგკოკში.
აზია-წყნარი ოკეანის საბჭოს უმაღლესი ორგანოა საგარეო საქმეთა მინისტრების სესია (1973 წლის მერე აღარ მოუწვევიათ). ყოველწლიურ სესიებს შორის საკონსულტაციო და საკოორდინაციო ორგანოა მუდმივმოქმედი კომიტეტი, რომლის შემადგენლობაშიც შედიან მონაწილე ქვეყნების ელჩები, ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრის თავმჯდომარეობით, რომლის ტერიტორიაზეც დაგეგმილია ორგანიზაციის შემდეგი სხდომა.
თავდაპირველად საბჭოს შემადგენლობაში შედიოდა იაპონია, ავსტრალია, ახალი ზელანდია, ტაილანდი, ფილიპინები, მალაიზია, ტაივანი, სამხრეთი კორეა, სამხრეთი ვიეტნამი. დამკვირვებლის სტატუსით მონაწილეობდა ლაოსი.
ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა, იაპონიამ, ავსტრალიამ და მისმა ზოგიერთმა წევრმა მოითხოვეს აზია-წყნარი ოკეანის საბჭოს სამხედრო ბლოკად გადაქცევა.
ინდოჩინეთში ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის გამარჯვებისა და საერთაშორისო დაძაბულობის განმუხტვის პოლიტიკის შედეგად, აზია-წყნარი ოკეანის საბჭომ მწვავე პოლიტიკური კრიზისი განიცადა. 1973 წელს მისი რიგებიდან გავიდა მალაიზია, 1975 წელს დაიშალა საიგონის მარიონეტული რეჟიმი ნგუენ ვან თჰიეუს ხელმძღვანელობით. მთელმა რიგმა წევრმა ქვეყნებმა გამოთქვეს საბჭოს დაშლის ან ძირეული რეორგანიზაციის სურვილი. აზია-წყნარი ოკეანის საბჭოს მოღვაწეობა პრაქტიკულად პარალიზებული აღმოჩნდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები კატეგორია:პოლიტიკური ორგანიზაციები
პერესკია
პერესკია, პეირესკია (Pereskia) — მცენარეთა გვარი კაქტუსისებრთა ოჯახისა. ბუჩქები, იშვიათად ხეები (Pereskia sacnarosa) ან ხვიარა (Pereskia aculeata) მცენარეებია ეკლიანი ტოტებითა და ნორმალურად განვითარებული (კაქტუსთა უმრავლესობისაგან განსხვავებით) მორიგეობითი ფოთლები. ყვავილები გამოხატული ყვავილის მილის გარეშე (დამახასიათებელია კაქტუსისებრთა უმრავლესობისათვის) და ყვავილედში შეკრულია, ხშირად ცალკეული. ნასკვი ზედა ან ქვედაა. ნაყოფი — კენკრასებრი, ზოგიერთი სახეობისა საჭმელად ვარგისია. ცნობილია 20-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან ცენტრალური და სამხრეთი ამერიკის ტროპიკებში. იზრდებიან ნოტიო ტროპიკული ტყეების პირებში, სავანებში ან კაატინგაში. სახლებში გამოიყენება როგორც ცოცხალი ღობე, ორანჟერიებში — როგორც საძირე ზოგიერთი კაქტუსისათვის.
სქოლიო
* კატეგორია:კაქტუსისებრნი
იზმაილოვის ხიდი
მდებარეობა
იზმაილოვის ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს ამაღლებისა და იზმაილოვის პროსპექტებს.
დინების ზემოთში მდებარეობს ობუხოვის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — წითელარმიელების ხიდი.
უახლოესი მეტროსადგურებია „ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი“, „სადოვაია“, „სენის მოედანი“, „სპასკაია“.
სახელწოდება
ხიდმა სახელწოდება მიიღო იზმაილოვის პროსპექტის მიხედვით.
ისტორია
ხის ხიდი ამ ადგილზე მოქმედებს 1738 წლიდან. 1786-1788 წლებში მდინარე ფონტანკის გრანტის სანაპიროს მოპირკეთების შემვეგ იგი ქვის ხიდად გადააკეთეს. ეს იყო შვიდი კოშკიანი ხიდიდან ერთ-ერთი, რომელიც აგებული იყო მდინარე ფონტანკაზე ტიპური პროექტით. 1782-1788 წლებში გენერალური გეგმის მიხედვით მდინარე ფონტანკაზე ააგეს შვიდი ხიდი სემიონოვის, ანიჩკოვის, ჩერნიშიოვის, ობუხოვის, იზმაილოვის, სემენოვისა და კალინკინის. ხიდები ააგეს ტიპური პროექტით, რომლის ავტორიც იყო ფრანგი არქიტექტორი ჟან-როდოლფ პერონე.
XIX საუკუნის მეორე ნახევარში აუცილებელი გახდა იზმაილოვის ხიდის გაფართოება. 1861 წელს ხიდი გადააკეთეს ინჟინერ ვ. ვ. დიმანის პროექტის მიხედვით. ხიდის კოშკები მოანგრიეს, შუა გასახსნელი მალა შეცვალეს მუდმივი მალით, გააფართოეს სავალი ნაწილი და არქიტექტორ ა. ი. კრაკაუს წინადადებით გაუკეთეს მეტალის მოაჯირები.
2007 წლისათვის იზმაილოვის ხიდი ავარიულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა და 2008 წელს დაკეტეს კაპიტალური რემონტისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
MINIX
სქოლიო
კატეგორია:ARM ოპერაციული სისტემები კატეგორია:თავისუფალი ოპერაციული სისტემები კატეგორია:Unix-ის მაგვარი ოპერაციული სისტემები
ვანგა (სამეფო)
ვანგას სამეფო — ანტიკური, გვიან ვედური პერიოდის საზღვაოსნო ტალასოკრატია ინდოეთის სუბკონტინენტზე. ქვეყნის საზღვრებს დასავლეთით, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით წარმოადგენდა მდინარეები პადმა და ბჰაგირატჰი, ხოლო სამხრეთით ბენგალის ყურე. მისი მეზობელი ქვეყნები იყო: სუჰმა, ანგა, პუნდრავარდჰანა, სამატატა და ჰარიკელა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბანგლადეშის ისტორია
ყოფჩისკარის კომპლექსი
ყოფჩისკარის კომპლექსი — არქეოლოგიური, არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქალილოს ჩრდილოეთით, 1,5-2 კილომეტრზე, მდინარე ფშავის არაგვის მარცხენა შენაკადის ყოფჩურის ხეობაში. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. 1988 წელს გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). კომპლექსი შეიცავს ნანგრევებად ქცეულ სწორკუთხა კოშკს, პატარა დარბაზულ ეკლესიას და რამდენიმე ნაგებობის ნაშთს. კომპლექსს გარს ეკრა ლოდებით მშრალად ნაწყობი გალავანი, რომლის კვალი აქა-იქღაა შემორჩენილი. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა (5,5 x 3,8 მეტრი), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვითა და დუღაბით. აქა-იქ გამოყენებულია შირიმის კვადრებიც. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია აღმოსავლეთ კედელი და ჩრდილო კედლის აღმოსავლეთ ნაწილი (სიმაღლე 0,6-0,8 მეტრი). შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით მოკლე მხრებით გამოყოფილი არაწესიერი ნახევარწრის ფორმის აფსიდია, რომლის ღერძზე ნატეხი ქვით ნაგები ტრაპეზია (შემორჩენილია მცირე ნაწილი) მიდგმული. საკურთხევლის ბაქანი ეკლესიის იატაკის მიმართ ორი საფეხურითაა შემაღლებული. ქვედა საფეხურს შუაში სწორკუთხა ამბიონი აქვს. დარბაზის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში შემორჩენილია საკურთხევლისწინა ჯვრის კვადრატული ბაზისი. ჩრდილო კედელს მთელ სიგრძეზე დაბალი საფეხური გასდევს. ეკლესიის აღმოსავლეთით, 15 მეტრზე, გათხრილია კლდის ნატეხი ქვითა და შირიმის კვადრებით ნაგები აკლდამა, რომელშიც აღმოჩნდა 25 ჩონჩხი. გამოვლინდა მინის მძივები, ბრინჯაოს ბეჭდები, საყურეები, სამაჯურები და ღილები, რკინის ისრისპირი. აღმოჩენილი მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პანტნარის ნაეკლესიარი
პანტნარის ნაეკლესიარი — ნაეკლესიარი, არქოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ მზეთამზეში.
ნაეკლესიარი მდებარეობს სოფელ მზეთამზის უკან, სამხრეთით, 1,5 კმ-ის მანძილზე აღმართულ გორაკზე, სარეტრანსლიაციო ანძასთან. შემორჩენილია მხოლოდ ქვების გროვა და მართკუთხა ფორმის ტრაპეზის ქვა. ადგილობრივი მოსახლეობა მას პანტნარის სალოცავს უწოდებს. აქ ამოდიან და ტრაპეზის ქვასთან ანთებს სანთლებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ნეკროლოგი
thumb|ტრადიციული ქუჩური ნეკროლოგები ([[ბულგარეთი)]]
ნეკროლოგი (νεκρός — მკვდარი, λόγος — სიტყვა) — საგაზეთო ჟურნალისტიკის ერთ-ერთი ჟანრი. როგორც წესი, ხორციელდება მცირე მემორიალური მასალის სახით, რომელიც უახლოეს წარსულში ვინმეს სიკვდილთან დაკავშირებით ქვეყნდება მედიაში. გავრცელებული პრაქტიკაა აგრეთვე ნეკროლოგების განთავსება იმ დაწესებულებებში, რომლებშიც მუშაობდა დაღუპული, ზოგიერთ ქვეყანაში კი — ქუჩებსა და საზოგადოებრივ ადგილებში.
ნეკროლოგის მთავარი მიზანია მკითხველს შეატყობინოს ადამიანის სიკვდილის შესახებ. ამასთანავე ნეკროლოგი ხშირად მოიცავს გარდაცვლილის ცხოვრების აღწერას, მის დამსახურებებს საზოგადოების წინაშე, სიკვდილის მიზეზებს. ხშირ შემთხვევაში თანამედროვე ნეკროლოგი არის მცირე ზომის ჩანაწერი გამოცემის ერთ-ერთ ბოლო გვერდზე და, ჩვეულებრივ, მოიცავს სამძიმარს გარდაცვლილის ნათესავებისა და ახლობლებისადმი. როგორც წესი, ნეკროლოგი არ გამოირჩევა დიდი მოცულობით და იუწყება მხოლოდ ყველაზე მნიშვნელოვან მოვლენებს გარდაცვლილის ცხოვრებისა. ხშირად ნეკროლოგში დართულია ინფორმაცია გარდაცვლილის დამარხვის ადგილისა და თარიღის შესახებ. თვითონ ჩანაწერი ხშირად ისაზღვრება შავი ჩარჩოთი, რაც სიმბოლურად გლოვას გამოხატავს.
სქოლიო
კატეგორია:ჟურნალისტიკა
სურბ-ხაჩი (ხაჩქარი)
200პქ|მინი|ხაჩქარი სურბ-ხაჩი სურბ-ხაჩი (Սուրբ խաչ) — VI საუკუნის სომხური ხაჩქარი. ინახებოდა ყირიმის სურბ-ხაჩის მონასტერში, შემდეგ ყირიმიდან გადასახლებულმა სომხებმა გადაიტანეს მდინარე დონის რაიონში. ამჟამად მდებარეობს დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესიაში.
ისტორია
XI-XIII საუკუნეებში, სომხეთის სამეფოს დედაქალაქის ანისის დაცემის შემდეგ, თურქ-სელჩუკებისაგან და თათარ-მონღოლებისაგან დევნილებმა დატოვეს მშობლიური კუთხე და ქალაქი. დევნილთა უდიდესი ნაწილი გადასახლდა ყირიმში. ანისიდან წაღებული სურბ-ხაჩი დააბრძანეს სპეციალურად მის სახელზე აგებულ ტაძარში, რომელიც ააშენეს 1385 წელს ძველი ყირიმის გარეუბანში. ხუთი საუკუნის განმავლობაში ხაჩქარი ინახებოდა ყირიმის სურბ-ხაჩის ეკლესიაში.
1778 წელს დაიწყო ყირიმელი სომხების გადასახლება დონის რაიონში. გადასახლებისას სომხებმა თან გაიყოლეს უმნიშვნელოვანესი ისტორიული რელიქვიები და საეკლესიო ქონება, მათ შორის 800 ხაჩქარი, მათ შორის სურბ-ხაჩიც. თავიანთ ახალ დასახლებაში სომხებმა დაიწყეს სომხური ტაძრების აშენება. სომხური ხაჩქარები განათავსეს მათ ინტერიერში და ფასადებში. განსაკუტრებულ სიმბოლურ მნიშვნელობას ატარებდა სურბ-ხაჩი, რომლის სახელზეც აშენდა დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესია.
ანა მარია დანიელი
ანა მარია დანიელი (Anne Marie af Danmrak, Άννα-Μαρία της Ελλάδας; დ. 30 აგვისტო, 1946) — გლუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და დედოფალ ინგრიდ შვედის ნაბოლარა ასული. საბერძნეთის უკანასკნელი დედოფალი 1964-73 წლებში როგორც კონსტანტინოს II-ის მეუღლე. დანიის დედოფალ მარგრეტე II-ის უმცროსი და.
ბიოგრაფია
ანა მარია დაიბადა 1946 წლის 30 აგვისტოს ამალიენბორგის სასახლეში, კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და დედოფალ ინგრიდ შვედის მესამე და ნაბოლარა ქალიშვილი. იგი დაბადებიდან მალევე მონათლეს ლუთერანად, მისი ნათლიები კი ბაბუამისი, მეფე კრისტიან X, მეორე ბაბუა, შვედეთის კრონპრინცი გუსტავ ადოლფი, ნორვეგიის მეფე, დანიის დედოფალი ალექსანდრინა და დიდი ბრიტანეთის დედა-დედოფალი მერი ტეკელი იყვნენ.
1964 წლის 18 სექტემბერს, ათენში შედგა მისი და საბერძნეთის მეფე კონსტანტინოს II-ის ქორწინება, რის შემდეგაც იგი საბერძნეთის დედოფალი გახდა. მათ ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ, რომელშიც ანა მარიამ ხუთი შვილი გააჩინა, სამი ვაჟი და ორი გოგონა. 1972 წელს დანიის დედოფალი მისი უფროსი და, მარგრეტე II გახდა, თუმცა მომდევნო 1973 წელს საბერძნეთში მონარქია დაამხეს და სამეფო ოჯახიც გააძევეს. თავდაპირველად ანა მარია და კონსტანტინოსი რომში გაიქცნენ, შემდეგ დანიაში დასახლდნენ, საბოლოოდ კი ლონდონში გადავიდნენ, სადაც კონსტანტინოსი 2013 წელს გარდაიცვალა.
დღეისათვის ანა მარია ლონდონში ცხოვრობს, როგორც დიდი ბრიტანეთის ტახტის ერთ-ერთი მემკვიდრე, როგორც დედოფალ ვიქტორიას ვაჟის, პრინცი არტურის შთამომავალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გლუქსბურგები კატეგორია:დანიის პრინცესები კატეგორია:საბერძნეთის დედოფლები
მზეთამზის ღვთისმშობლის ნაეკლესიარი
მზეთამზის ღვთისმშობლის ნაეკლესიარი — ნაეკლესიარი, არქეოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ მზეთამზეში.
მარტივი ტიპის დარბაზული ეკლესია დგას მცირე ბორცვის მოვაკებაზე. ირგვლივ გალავნის ნანგრევების ფრაგენტებია. ნაგებობა თითქმის მთლიანად დანგრეულია და შემორჩენილია მხოლოდ ერთი მეტრის სიმაღლეზე. როგორც ჩანს ადგილობრივ მოსახლეობას მოუგროვებია ჩამოქცეული ქვები და დაულაგებია მშრალი წყობით შემორჩენილ კედლებზე. ამასთან მოუწყვიათ ხის მარტივი გადახურვაც.
ღმოსავლეთით გაირჩევა ნახევარწრიული აფსიდი. საკურთხეველი ორი საფეხურით იყო გამოყოფილი მცირე დარბაზიდან. წყობა შიგნიდანაც ნარჩევი ქვისა უნდა ყოფილიყო. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. ინტერიერში დგას ორსაფეხურიან ბაზისზე დაფუძნებული ტრაპეზის ქვა - ჩასადგმელი ბუნით. წინიდან ჯვრის გამოსახულებით. წინა და გვერდითი წახნაგები მომრგვალებულია.
ნაგებობა X საუკუნეზე გვიანდელი არ უნდა იყოს. საკურთხეველში დევს სანათლავის ტიპის ქვა მართკუთხა ძირით და ცერად წაკვეთილი ზედა, გულამოღებული გვერდებით. აღმოსავლეთ ფასადთან ქვების გროვაში დევს ერთ ქვაში ამოკვეთილი სარკმელი კლიტისებური ღიობით და რელიეფური ჯვრით ზემოდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
არაგუანი (მარანიანი)
არაგუანი (Araguanã) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პინდარეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 973 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.35 კმ²-ზე. ფართობი 805 198 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხელოვნური სუნთქვა (ტელესერიალი)
„ხელოვნური სუნთქვა“ — ქართული დრამატული სერიალი, რომელის პირველი ორი სეზონი „ფორმულა კრეატივმა“ რუსთავი 2-ის დაკვეთით გადაიღო 2016 წელს, მესამი სეზონი კი 2023 წელს კი სტრიმინგ-სერვისი Cavea+-ის დაკვეთით. სერიალის სიუჟეტის ცენტრშია ახალგაზრდა ექიმი შოთიკო. შოთიკო მარტოხელა მამაა, რომელიც 11 წლის გოგონასთან, ერთად მელანოსთან ცხოვრობს. მამა-შვილის ურთიერთობა იდეალურია, თუმცა მათ ბედნიერებას შავ ლაქად აწევს ახალგაზრდა დედის სიკვდილი. მათ ცხოვრებაში ახალი ადამიანი შემოდის — ახალგაზრდა თამუნა. თამუნა ჟურნალისტია, მწერლობაზე მეოცნებე ქალი, რომელიც შოთიკოსა და მელანოს იდილიას თავდაყირა დააყენებს. სერიალი გვიყვება გმირების დრამატიზმით სავსე ისტორიას, რომელშიც არარსებობს კითხვაზე პასუხი — რამდენის დათმობა შეუძლია ადამიანს ბედნიერებისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ქართული ტელესერიალები კატეგორია:სამედიცინო ტელესერიალები კატეგორია:რუსთავი 2
თამაზ ნამგალაური
თამაზ ნამგალაური (დ. 25 სექტემბერი, 1957, დუშეთი — გ. 25 ოქტომბერი, 1991 ) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ევროპის გუნდური ჩემპიონატის გამარჯვებული (1979, ბრეშია, იტალია, 71 კგ), ევროპის გუნდური ჩემპიონატის გამარჯვებული (1985, ბრიუსელი, ბელგია, 71 კგ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (1985, ჰამარი, ნორვეგია, 71 კგ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (1984, ლიეჟი, ბელგია, 71 კგ). თამაზ ნამგალაური 1988 წლის 12 ივნისს, მცირეწლოვანი ბიძაშვილის გაუპატიურების და სასტიკი მკვლელობის ბრალდებით დააკავეს. გარდაიცვალა 1991 წლის 25 ოქტომბერს (სსრკ სისხლის სამართლის კოდექსით გათვალისწინებული სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
ჩარექთარი
ჩარექთარი (Çərəktar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
The Voice (სატელევიზიო შოუ)
The Voice — ვოკალისტების რეალითი შოუ. ის ეფუძნება ჰოლანდიის The Voice-ს, რომელიც დავდაპირველად ნიდერლანდების ტელევიზიის პროდიუსერმა, ჯონ დე მოლმა შექმნა. ძალიან ბევრმა ქვეყანამ შეიძინა ეს პროექტი და 2011 წლიდან თავიანთი ვერსიების გამოშვება დაიწყო. The Voice ისეთი სატელვიზიო შოუების კონკურენტი გადაცემა გახდა, როგორებიც არიან Idols და The X Factor.
ისტორია
Big Brother-ის შემქმნელმა, ჯონ დე მოლმა The Voice-ის კონცეფცია პირველად ნიდერლანდელ მომღერალთან, როელ ვან ვენზელთან ერთად შექმნა. The Voice განსხვავდება The X Factor-ისა და Idols-აგან, იმით, რომ ამ შოუში ფოკუსირება ხდება მომღერლის ხმის ნიჭსა და უნიკალურობაზე.
2010 წლის 17 სექტემბერს RTL 4-ზე დაიწყო ჰოლანდიის The Voice, სადაც მენტორ-ჟიური (უწოდებენ, როგორც "მწვრთნელები") ანჯელა გრუტუზენი, როელ ვან ვენზელი, ნიკი & საიმონი და ჟერონ ვან დერ ბუმი იყვნენ. შოუმ მოიპოვა დიდი წარმატება ნიდერლანდში.
The Voice-ის ფორმატი მოგვიანებით სხვადასხვა ქვეყნებმა იყიდეს.
ვერსიები
The Voice-ის შექმნიდან მოყოლებული გამოვლინდა 106 გამარჯვებული. ამ დროისთვის ბოლო გამარჯვებული ჩანგ ბიჩენია ჩინეთის The Voice-იდან. The Voice Kids-ის შექმნიდან მოყოლებული გამოვლინდა 21 გამარჯვებული. ამ დროისთვის ბოლო გამარჯვებული ალექსაა ავსტრალიის ვერსიიდან.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლუქსემბურგში
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში ლუქსემბურგის დიდი საჰერცოგოს 1 ძეგლია შესული (2014 წელს). იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1052 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,1% ლუქსემბურგის ძეგლია. ის არის ერთადერთი ობიექტი სიაში კულტურული კრიტერიუმებით. ლუქსემბურგის დიდმა საჰერცოგომ მსოფლიოს კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის დაცვის ხელშეკრულებაზე რატიფიცირება მოახდინა 1983 წლის 28 სექტემებრს. ერთადერთი ობიქტი, რომელიც მდებარეობს ლუქსემბურგის ტერიტორიაზე სიაში შეიყვანეს 1994 წელს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდროების კომიტეტის მეთვრამეტე სხდომაზე.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
კანდიდატთა სია
სავარაუდო სიაში არის მნიშვნელოვანი მემკვიდრეობა და ბუნებრივი ძეგლები, რომელთაც ქვეყანა მხედველობაში იღებს, როგორც მსოფლიო მემკვიდრეობის ნაწილს, შემდგომში მსოფლიოს მემკვიდრეობის ნუსხაში შესატანად. სავარაუდო სიის განხილვა ყოველთვის შესაძლებელია, მაგრამ სიაში შეტანამდე ძეგლი ხუთიდან ათ წლამდე პერიოდში განიხილება.
სქოლიო
კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელი სიის ძეგლები კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა კატეგორია:ლუქსემბურგი
უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია
უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია (Православна церква України) — უკრაინის ადგილობრივი ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია, რომელიც შეიქმნა უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიების გაერთიანებულ კრებაზე 2018 წლის 15 დეკემბერს. კრებაში მონაწილეობდა: უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია (კიევის საპატრიარქო), უკრაინის ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია, უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია (მოსკოვის საპატრიარქო).
უკრაინის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ ავტოკეფალიის ტომოსი მიიღო 2019 წლის 6 იანვარს მსოფლიო პატრიარქ ბართოლომეოსისაგან, რასაც ადასტურებდნენ საინფორმაციო საშუალებები ჯერ კიდევ გასული წლის დეკემბერში.
2023 წლის 24 მაისს ეპისკოპოსთა საბჭომ გადაწყვიტა მთლიანად გადასულიყო შესწორებულ იულიუსის კალენდარზე და რომ ეს გადასვლა მოხდება 2023 წლის 1 სექტემბერს. ასევე გადაწყდა ადგილობრივი საბჭოს მოწვევა 2023 წლის 27 ივლისს, რომელიც საბოლოოდ დაამტკიცებს შესწორებულ იულიუსის კალენდარზე გადასვლას.
სქოლიო
* კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიები
ორუ-ბრანკუ (მინას-ჟერაისი)
ორუ-ბრანკუ (Ouro Branco) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონსელიეირუ-ლაფაეტის შემადგენლობაში.
ჩუბუქლუ
ჩუბუქლუ (Çubuqlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  459 კაცი.
ორუ-ბრანკუ (მინას-ჟერაისი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 268 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 136.31 კმ²-ზე. ფართობი 258 726 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩუბუქლუ
სქოლიო
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
სეიდლარი (ქალბაჯარი)
სეიდლარი (Seyidlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
წღუკი
წღუკი (Ծղուկ) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 220 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 450 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 104.15 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ისააკ ტეილორი
იგი იყო ონგარელი ისააკ ტეილორის უფროსი გადარჩენილი ვაჟი. დაიბადა ლავენჰემში (საფოლკის საგრაფო) 1787 წლის 17 აგვისტოს. მოგვიანებით ოჯახთან ერთად გადავიდა კოლჩესტერში, შემდეგ კი, 1810 წლის მიწურულს, ონგარში. ოჯახური ტრადიციის შესაბამისად, ისააკი სწავლობდა მხაზველობასა და გრავიორობას. წიგნის ილუსტრატორად რამდენიმეწლიანი მუშაობის შემდეგ მან იგრძნო ლიტერატურისადმი სიყვარული.
1812-1816 წლებში იგი ცხოვრობდა ინგლისის დასავლეთში და თროის დიდ ნაწილს ატარებდა ილფრაკუმსა და მერაზიონში თავის დასთან, ჯეინთან, ერთად. დაახლოებით 1815 წელს, სულპიციუს სევერუსის ნაშრომების წყალობით, ტეილორმა დაიწყო წმინდა მამების შესახებ ლიტერატურის შეგროვება. მალევე ფრენსის ბეკონის ნაშრომმა „De augmentis“ მასში ინდუქციური ფსიქოლოგიისადმი ინტერესი გააღვიძა. 1818 წელს ოჯახის მეგობარმა, ჯოზაია კონდერმა, მოგვიანებით „Eclectic Review-ის“ რედაქტორმა, ტეილორი დაითანხმა, შეერთებოდა უკვე არსებულ მუშათა შტატს, რომელშიც იყვნენ რობერტ ჰოლი, ჯონ ფოსტერი, ოლინფუს გრეგორი.
1825 წელს ტეილორი დასახლდა სოფელ სტენფორდ-რივერსში (ონგარიდან დაახლოებით ორ მილში), ძველ ფერმერულ სახლში. ამავე წლის 17 აგვისტოს დაქორწინდა თავისი დის დაქალ ელისაბედზე, ჯეიმზ მედლენდის მეორე ქალიშვილზე.
ლიტერატურაში შეტანილი წვლილისთვის 1862 წელს ტეილორი დაჯილდოვდა Civil list pension-ის გრანტით 200 ფუნტის ოდენობით. სამი წლის შემდეგ, 1865 წლის 28 ივნისს, იგი გარდაიცვალა სოფელ სტენფორდ-რივერსში.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი მწერლები
ბონ-ჟარდინი (მარანიანი)
ბონ-ჟარდინი (Bom Jardim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პინდარეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 39 049 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.93 კმ²-ზე. ფართობი 6 590 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლენიანოს ბრძოლა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერიის ბრძოლები კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:იტალიის ბრძოლები
რხევა
რხევა — განმეორებითი ცვალებადობა დროის გარკვეულ მონაკვეთში. მექანიკური რხევის აღსაწერად გამოიყენება ტერმინი ვიბრაცია. მექანიკური სისტემების გარდა, რხევა აგრეთვე გვხვდება დინაიკურ სისტემებში. მაგალითად:ადამიანის გულისცემა, სიმებიანი გიტარის ან სხვა სიმებიანი საკრავის ვიბრაცია. ფიზიკასა და ტექნიკაში ისეთი რხევები გვხვდება, რომლებიც არსებითად განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან როგორც რხევის პერიოდით, ისე წარმოშOბის მექანიზმით. ფიზიკური ბუნების მიხედვით რხევა იყოფა რამდენიმე სახედ:
სხვადასხვა ბუნების მქონე რხევებს საერთო კანონზომიერებები ახასიათებთ. რხევების კანონზომიერებებს შეისწავლის რხევათა თეორია
რხევა კინემატიკაში
კინემატიკის თვალსაზრისით შეიძლება გამოვყოთ ზოგიერთი მნიშვნელოვანი რხევა. რხევას პერიოდულს უწოდებენ, თუ s(t) ცვალებადი ფიზიკური სიდიდე მეორდება განუსაზღვრელად ბევრჯერ დროის ერთნაიირ t=T შუალედის შემდეგ. -∞ < t < ∞), T - პერიოდია, რხევათა რიცხვს დროის ერთეულში v =1/წმ ეწოდება რხევის სიხშირე.
პერიოდული რხევების უმარტივესი სახეა სინუსოიდური, ანუ ჰარმონიული რხევა. ჰარმონიული რხევის დროს φ). A - ამპლიტუდაა. w = 2π/T = 2πv წრიული ანუ ციკლური სიხშირეა. დროის wt+φ უწოდებენ ფაზას.
არც ბუნებაში და არც ტექნიკაში არ გვხვდება მკაცრად პერიოდული რხევები. შესაძლებელია რხევების დაყოფა სამ ტიპად:თავისუფალი რხევები, ფლუქტუაციური რხევები და ავტორხევები.
თავისუფალი (საკუთარი) რხევები
ამ ტიპის რხევები აღიძვრება მხოლოდ შინაგანი ძალების ზემოქმედებით გარე მიზეზით წონასწორობის მდგომარეობიდან გამოყვანილ სისტემებში (მაგალითად ზამბარიანი ქანქარის რხევები ტვირთის წონასწორობიდან გამოყვანის შემდეგ). ზამბარიან ქანქარასა და რხევით კონტურში აღძრული რხევები განეკუთვნება წრფივ რხევით სისტემებში მიმდინათე თავისუფალი რხევების კერძო ტიპს. თუ წონასწორობის მდებარეობაში დამაბრუნებელი ძალა არ არის წონასწორობიდან გადახრის პროპორციული, თავისუფალი რხევები აღიწერება არაწრფივი დიფერენცული განტოლებებით. ასეთ სისტემებს არაწრფივი სისტემები ეწოდება. წრფივი სისტემებისაგან განსხვავებით ასეთ სისტემებში თავისუფალი რხევები არ არის სინუსოიდური, ამასთან ერთად მათი პერიოდი დამოკიდებულია საწყის პირობებზე.
ფლუქტუაციური რხევები
ფლუქტუაციურ რხევათა მიზეზია ნივთიერების სითბური მოძრაობა. იმის გამო რომ, ქანქარა, ტვირთი, კონტური მონაწილეობენ მატერიის სითBურ მოძრაობაში, ისინი განიცდიან განუწყვეტლივ ფლუქტუაციურ რხევებს — ბროუნის მოძრაობის ერთ-ერთ სახეს.
ავტორხევები
ავტორხევები ეწოდება მიულევად რხევებს, რომლებიც შეიძლება არსებობდეს გარე პერიოდული ზემოქმედების გარეშე. ავტორხევების პერიოდი და ამპლიტუდა განისაზღვრება მხოლოდ თვით სისტემის თვისებებით და გარკვეულ ფარგლებში არ არის დამოკიდებული საწყის პირობებზე. ავტორხევების მაგალითის წარმოადგენს საათის ქანქარის რხევა, რომელიც გამოწვეულია საწონის დაბლა დაშვებით.