cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარია ლუიზა დე ბურბონ-პარმელი
გარდაცვალება
მინი|267x267პქ|მარია ლუიზა თავის სასიკვდილო სარეცელზე პირად ცხოვრებაში არსებულმა სირთულეებმა და უკანასკნელ ხუთ წელიწადში ოთხი ბავშვის გაჩენამ, საგრძნობლად შეარყია მარია ლუიზას ჯანმრთელობა. რუსეთიდან დაბრუნებიდან მალევე იგი პნევმონიით დაავადდა და 1899 წლის 31 იანვარს, 29 წლის ასაკში, დედაქალაქ სოფიაში გარდაიცვალა. აღსანიშნავია, რომ გარდაცვალების მიზეზი პნევმონია არ ყოფილა. იგი თავისი მეოთხე და უკანასკნელი მშობიარობიდან სულ რაღაც ოცდაათ საათში დაიღუპა. იგი დაკრძალეს ქალაქ პლოვდივის წმინდა ლუი IX ფრანგის სახელობის კათოლიკურ კათედრალში.
მისი გარდაცვალებიდან ათ წელიწადში ფერდინანდი მეორედ დაქორწინდა გერმანელ დიდგვაროვან ქალზე, ელეონორა კოიშტრიცელზე, თუმცა მასთან ბედნიერი ქორწინებისდა მიუხედავად, შვილები არ ჰყოლია. თავად ფერდინანდი, 1918 წელს იძულებული გახდა ტახტიდან გადამდგარიყო, რის შემდეგაც ბულგარეთის ცარი მარია ლუიზას ვაჟი, ბორის III ხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1899 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ბულგარეთის ცარიცები
ტადუხეფა
მინიატიურა|ამარანის წერილის ერთ-ერთი გვერდი, ამენჰოტეპ III-ისა და თუშრათას ხელშეკრულება ფარაონისა და ტადუხეფას ქორწინების შესახებ. ტადუხეფა, ტადუკიფა, პუდუჰეფა (დაახლ. ძვ.წ. 1382-1342 წწ.) — ამენჰოტეპ III-ის საცოლე. იგი იყო მითანის მეფის თუშრათას ქალიშვილი. თუშრათა წერდა ამენჰოტეპს:
ზოგიერთი მეცნიერი მიიჩნევს რომ ტადუხეფა ეს კიიაა, ეხნატონის უკანონო ცოლი. სხვა მოსაზრებებით კი იგი შეიძლება იყოს დედოფალი ნეფერტიტი. ამ თეორიას ამყარებს ის, რომ სახელი ნეფერტიტი ნიშნავს „ლამაზი მოვიდა“ და არის უცხოური წარმოშობისა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ოსმალეთის სულთნების დედები
ეს არის ჩამონათვალი ოსმალეთის სულთნების ბიოლოგიური დედების. იყო ოცდათექვსმეტი სულთანი ოსმალეთის 623-წლიან ისტორიაში.
ოსმალეთის სულთნების დედები
ვალიდე სულთანი იყო ტიტული გამეფებული სულთნის დედისთვის. დედები, რომლებიც გარდაიცვალნენ მანამ, სანამ მათი ვაჟები ტახტზე ავიდოდნენ, ისინი ვერ მოესწრნენ ვალიდე სულთნის ტიტულის მიღებას. ეს სულთნები არიან: ჰიურემ სულთანი, ჰატიჯე მუაზეზ სულთანი, ემინე მიჰრიშაჰ სულთანი, რაბია შერმი სულთანი და ნუხეთსეზა ჰანიმეფენდი. ასევე იყვნენ სულთნები, რომლებიც არ ყოფილან სულთნის დედები, მაგრამ მიიღეს ვალიდე სულთნის ტიტული.
პედროინსი
პედროინსი (Perdões) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 848 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-ბელუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 087 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 74.22 კმ²-ზე. ფართობი 270 657 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხანბულანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
კორონელ-შავიერ-შავისი
კორონელ-შავიერ-შავისი (Coronel Xavier Chaves) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 930 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 301 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.42 კმ²-ზე. ფართობი 140 954 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლეხის ლანდსბერგის რაიონი
ლეხის ლანდსბერგის რაიონი (Landkreis Landsberg am Lech) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ლეხის ლანდსბერგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 804,49 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 111 984 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 139 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 1 81.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
ვლადიმერ სტეფანია
ვლადიმერ სტეფანია (დ. 8 მაისი, 1976, თბილისი) — ქართველი ვეტერანი კალათბურთელი. იყო საქართველოს ნაკრების წევრი. არის სლოვენიის სამგზის ჩემპიონი და სლოვენიის თასის სამგზის გამარჯვებული 1998 წელს NBA-ს დრაფტის პირველ რაუნდზე 27-ე ნომრად აირჩია „სიეტლ სუპერსონიქსმა“ რითაც გახდა პირველი ქართველი NBA-ში. NBA-ში გატარებული ექვსი სეზონის შემდეგ, 28 წლის ასაკში სტეფანიამ კარიერა დაასრულა. 1997 წელს ითამაშა „FIBA EuroStars“-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ქართველი კალათბურთელები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ბილოვოდსკის რაიონი
ბილოვოდსკის რაიონი (Біловодський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 1 597 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 24 250 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 15 კაცს კმ²-ზე. ბილოვოდსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბილოვოდსკი.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის რაიონები
შემოქმედებითი ნამუშევრის ლიცენზია
შემოქმედებითი ნამუშევრის (CC) ლიცენზია, იგივე Creative Commons ლიცენზია (Creative Commons license) – საავტორო უფლებების საჯარო ლიცენზია, რომელიც საშუალებას იძლევა უფასოდ გავრცელდეს სხვაგვარად საავტორო უფლებებით დაცული "ნამუშევარი". CC უზრუნველყოფს ავტორის მოქნილობას (მაგალითად, მათ შეუძლიათ აირჩიონ ნებადართული ნაწარმოების მხოლოდ არაკომერციული გამოყენება) და იცავს ხალხს, რომელთა ლიცენზიის დაცული პროდუქცია ხდება პლაგიატიზმის მსგვერპლი.
ლიცენზიის რამდენიმე ტიპი არსებობს. თითოეული ლიცენზია განსხვავდება რამდენიმე კომბინაციით, რაც განაწილების პირობებს განაპირობებს. ლიცენზიები გამოიცა 2002 წლის 16 დეკემბერს Creative Commons– ის მიერ, რომელიც არის აშშ – ის არაკომერციული კორპორაცია, ის დაარსდა 2001 წელს. ასევე არსებობს ლიცენზიების პაკეტის ხუთი ვარიანტი, რომელთა რაოდენობაა 1.0 – დან 4.0 – მდეა. 2013 წლის ნოემბერში გამოშვებული, 4.0 ლიცენზიის პაკეტი ყველაზე აქტუალურია. 2014 წლის ოქტომბერში, ღია ცოდნის ფონდმა დაამტკიცა Creative Commons CC BY, CC BY-SA და CC0 ლიცენზიები, როგორც შინაარსისა და მონაცემების "ღია განმარტების" შესაბამისად.
ისტორია და საერთაშორისო გამოყენება
მინი|სალიცენზიო უფლებები მინი|სალიცენზიო უფლებების გამოყენება ლოურენს ლესიგმა და ერიკ ელდრედმა შექმნეს ლიცენზია (CCL) 2001 წელს, რადგან მათ დაინახეს ლიცენზიის საჭიროება საავტორო უფლებებში. CCL საშუალებას აძლევს ავტორს შეინარჩუნოს თავისი ინოვაციის უფლება, რათა იგი დაიცვას უნებლიე პლაგიატისგან. 2011 წლის ივლისის მდგომარეობით, ლიცენზიები გადატანილ იქნა 50 – ზე მეტ იურისდიქციაში.
ლიცენზიის ჩინური გამოყენება
Creative Commons– თან თანამშრომლობით, ჩინეთის მთავრობა მოერგო Creative Commons– ის ლიცენზიას. ჩინეთში არსებული კანონები ზღუდავენ პატენტების გამოყენეას და წარმოებას.
ინფო-კომუნიზმი დასავლეთში
ინფო-კომუნიზმმა დასავლურ სამყაროში დიდი მოწონება დაიმსახურა. დასავლეთის საპატენტო კანონი ითვალისწინებს, რომ არსებობს სავაჭრო გამოგონების გამოყენების უფლება, ამან კი პატენტის წარმოება შეძლებისდაგვარად შეასუსტა. MIT– ის მკვლევარებმა, რიჩარდ სტალმანის ხელმძღვანელობით შექმნეს ზოგადი სახალხო ლიცენზია (GPL), რაც იყო Creative Commons ლიცენზიის წინამორბედი, რომელიც დაფუძნებული იყო მოქმედი ამერიკული საავტორო უფლებებისა და პატენტის კანონით. დღეს მეცნიერები ამტკიცებენ, რომ ვიკიპედია არის ინფო-კომუნისტური მოძრაობის მანიფესტაცია.
მოქმედი სამუშაოები
ლიცენზირებული ნამუშევარი რეგულირდება საავტორო უფლებების შესახებ მოქმედი კანონით. ეს საშუალებას აძლევს Creative Commons ლიცენზიებს გამოიყენონ ყველა ნამუშევარი, რომლებიც საავტორო უფლებებს ექვემდებარება, მათ შორის: წიგნები, სპექტაკლები, ფილმები, მუსიკა, სტატიები, ფოტოსურათები, ბლოგები და ვებსაიტები.
პროგრამული უზრუნველყოფა
მიუხედავად იმისა, რომ პროგრამული უზრუნველყოფა აგრეთვე რეგულირდება საავტორო უფლებების შესახებ კანონით და გამოიყენება CC- ს ლიცენზიები, CC რეკომენდაციას ანიჭებს მას პროგრამულ უზრუნველყოფაში არ გამოიყენონ, განსაკუთრებით არსებული პროგრამული უზრუნველყოფის ლიცენზიებთან ჩამორჩენილი თავსებადობის შეზღუდვების გამო. ამის ნაცვლად, დეველოპერებმა შეიძლება გამოიყენონ პროგრამული უზრუნველყოფის უფრო თავისუფალი და ღია წყაროების ლიცენზიები. პროგრამული უზრუნველყოფისთვის FOSS– ის ლიცენზირების გამოყენების შემთხვევაში არსებობს რამდენიმე გამოყენების მაგალითი CC– ს ლიცენზიების გამოყენებისთვის, რომლითაც მითითებულია „უფასო“ ლიცენზიის მოდელი; ამასთან, Creative Commons ლიცენზიის გამოყენებამ შეიძლება არ შეცვალოს უფლებები, რომლებიც დაშვებულია სამართლიანი გამოყენებით ან სამართლიანი გარიგებით ან ახდენს შეზღუდვებს, რომლებიც არღვევს საავტორო უფლებების გამონაკლისს. გარდა ამისა, Creative Commons– ის ლიცენზიები არ არის ექსკლუზიური და გაუქმებადი. Creative Commons– ის ლიცენზიით მიღებული ნებისმიერი ნამუშევარი ან ნამუშევრის ასლები შეიძლება გამოყენებულ იქნას ამ ლიცენზიის შესაბამისად.
წინაპირობები
იმ შემთხვევაში, თუ ავტორს უფლებათა ხელშეკრულებით გადაცემა სურს, ლიცენზიატს უნდა ჰქონდეს განსაკუთრებული უფლებები ნაწარმოებზე. თუ ნაწარმოები უკვე გამოქვეყნებულია საჯარო ლიცენზიის საფუძველზე, მისი ატვირთვა შეუძლია ნებისმიერ მესამე პირს, კიდევ ერთხელ სხვა პლატფორმაზე, თავსებადი ლიცენზიის გამოყენებით.
სქოლიო
კატეგორია:ლიცენზიები კატეგორია:ლიცენზიის ნიშნები
კატეგორია:სალიცენზიო უფლებები კატეგორია:სალიცენზიო ნიშნები კატეგორია:საავტორო უფლებები კატეგორია:საავტორო უფლებები დარღვევა
კლოდეტ კოლბერი
კლოდეტ კოლბერი (Claudette Colbert; დაბადებით ემილი კლოდეტ შოშუანი; დ. 13 სექტემბერი, 1903 — გ. 30 ივლისი, 1996) — ამერიკელი თეატრისა და კინოს მსახიობი. ორ ათწლეულზე მეტი ხნის განმავლობაში იყო ჰოლივუდის წამყვანი ლედი, რომელიც მოიხსენიებოდა როგორც „განუმეორებელი სილამაზის, გაწაფულობის, საზრიანობისა და სიმხნე-სიხალისის ნარევი“.
თავისი კარიერა დაიწყო 1920-იანი წლების ბოლოს ბროდვეის დადგმებში და ხმოვანი კინოს გაჩენისთანავე კინოში გადავიდა. თავდაპირველად თანამშრომლობდა Paramount Pictures-თან, ხოლო შემდეგ შტატგარეშე მსახიობად მუშაობდა. ელი ენდრიუსის როლის შესრულებისთვის ფილმში „ეს მოხდა ერთხელ ღამით“ გადაეცა ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის (1934). სხვა ცნობილი ფილმებიდან აღსანიშნავია: „კლეოპატრა“ (1934) და „პალმ-ბიჩის ისტორია“ (1942).
თავისი მრგვალი სახით, დიდი თვალებით, მომხიბვლელობით, არისტოკრატიული მანერით, მსუბუქი კომედიური და ემოციური დრამატული ნიჭის წყალობით, კოლბერმა სახელი გაითქვა როგორც მრავალმხრივმა მსახიობმა, რის გამოც 1930-1940 წლების ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მსახიობი გახდა. მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში ითამაშა 60-ზე მეტ ფილმში. კოლბერი იყო ინდუსტრიის ყველაზე მაღალანაზღაურებადი ვარსკვლავი 1938 და 1942 წლებში. გადასაღებ მოედანზე მისი ხშირი პარტნიორები იყვნენ ფრედ მაკმიურეი შვიდ ფილმში (1935-49) და ფრედრიკ მარჩი ოთხ ფილმში (1930-33).
1950-იანი წლების დასაწყისში კოლბერი არსებითად ეკრანს ჩამოსცილდა და ტელევიზიასა და თეატრს მიემხრო და მიიღო ტონის ჯილდოს ნომინაცია პიესაში „ქორწინება შემოვლით“ 1959 წელს. მისი კარიერა დაღმავლობას განიცდიდა 1960-იანი წლების დასაწყისში, თუმცა 1970-იანი წლების ბოლოს ადგილი ჰქოდა მისი კარიერის გამოცოცხლებას თეატრში და მიიღო სარა სიდონზის ჯილდო ჩიკაგოს თეატრში შესრულებული სამუშაოსათვის 1980 წელს. შესრულებული როლისთვის სატელევიზიო მინისერიალში „ორი მისიზ გრენვილზი“ (1987) მიენიჭა ოქროს გლობუსი და ნომინირებული იყო ემის ჯილდოზე.
1999 წელს ამერიკის კინოინსტიტუტმა კლოდეტ კოლბერი სიკვდილის შემდგომ AFI-ის 100 წელი... 100 ვარსკვლავის ჩამონათვალში მე-12 ადგილზე განაწესა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ვანგელია
„ვანგელია“ (Вангелия) — 12 სერიანი რუსული ბიოგრაფიული ტელესერიალი მისტიკის ელემენტებით, გადაღებულია 2013 წელს კინოკომპანია „New Wave Production“-ის, „Фаворит-Фильм“-სა და „Film.ua“-ს მიერ „Первый канал“-ს დაკვეთით.
სიუჟეტი
ფილმი აგებულია ხანშიშესული ვანგას გულწრფელ ისტორიებზე მისი წარსული ცხოვრების უცნობ ეპიზოდებზე, რომელიც ყველასთვის უცნობია. ვანგამ მის სახლთან შეკრებილი ბრბოდან, რომელთა შორის უამრავი ჟურნალისტი იყო ინტერვიუსთვის აირჩია ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის სტუდენტი რუსი ალისა ვარეჟკინა. კერძოდ ვანგელიამ ალისას გაუზიარა მოგონებებით, მის შეხვედრებს ცნობილ რუსს სახელმწიფო ლიდერებთან, ისეთები როგორებიცაა ბორის ელცინი, რომლის სახელითაც ვანგასთან საიდუმლოდ ჩავიდა სერგეი მედვედევი, რუსეთის პრეზიდენტის სპეც-მდივანი. კითხვით ელცინის მოგების შანსებზე საპრეზიდენტო არჩევნებზე 1996 წელს, ასევე ყალმუხეთის პრეზიდენტი კირსან ილუმჟინოვი, რომელიც ჩასული იყო ნათელმხილველთან რჩევის საკითხავად, თუ სად იქნებოდა უკეთესი ნავთობ ქარხნის აშენება. სხვათა შორის, სერგეი მედვედევმა და კირსან ილუმჟინოვმა სერიალში თავად ითამაშეს თავისი როლები.
ნათელმხილველის ბედი სავსე იყო დრამატული თავისებული მოვლენებით. ვანგელია გუშტეროვა (დმიტროვა), დაიბადა 1911 წლისს 31 იანვარს ჩვეულებრივი გოგო. მისი დედა ადრე გარდაიცვალა ვანგა მხოლოდ 3 წლის იყო, სანამ მამამისიპიველი მსოფლიო ომიდან დაბრუნდებოდა, მანამდე ვანგა მეზობელთან ცხოვრობდა. მამა ხელახლა დაქორწინდა და ოჯახი გადავიდა ნოვი-სელოში (მაკედონია), საიდანაც მამამისი იყო წარმოშობით. სწორედ იქ მოხდა ტრაგედია — უეცრად დაბრმავდა 12 წლის ასაკში, გოგონა ტორნადომ წაიღო და მისი თვალები ქვიშით აივსო. ოჯახი ღარიბი იყო, მათ მკურნალობისთვის საჭირო სახსრები არ ჰქონდათ, ამიტომ გოგონა საბოლოოდ დაბრმავდა. 1925 წლიდან ვანგა მთელი სამი წლის განმავლობაში ცხოვრობდა უსინათლოთა ინტერნატში ცხოვრობდა. სადაც გაიცნო ვასილცოვა (ნეზნამოვა), რომელთანაც დიდი ხნის მანძილზე მეგობრობდა, ეხმარებოდა მას ცხოვრების რთულ სიტუაციებში თავისი წინასწარმეტყველებებით და რჩევებით. ოლღას რთული ბედის შესახებ უკვე ხანშიშესული ვანგა უყვებოდა მომავალ ჟურნალისტ ალისა ვარეჟკინას.
1942 წელს ვანგა ცოლად გაჰყვა მიტკო გუშტეროვას, მათ შვილები არ ჰყოლიათ. მალე მიტკო ომში წავიდა, ვანგამ გააფრთხილა,რომ მორიდებოდა წყალს, მოსალოდნელი შესაძლო დაავადების გამო. მისი წინასწარმეტყველება ახდა... მომდევნო ომის შემდეგ მისი ორგანიზმი, მძიმედ ძალაგამოცლილი და სიცხისგან დატანჯული იყო, მიტკო არ დაემორჩილა ცოლის რჩევას და დალია დაბინძურებული წყალსატევიდან წყალი. შედეგად, სახლში დაბრუნდა მწვავე ინფექციური დაავადებით, რისგანაც დიდხანს მკურნალობდა, მოგვიანებით, მრავალი წლის განმავლობაში აწუხებდა ალკოჰოლიზმი. გარდაიცვალა 1962 წელს.
ბულგარეთის მეფე ბორის III, რომელმაც ნათელმხილველი 1943 წელს მოინახულა, მას უწინასწამეტყველა სიკვდილი ნახევარ წელიწადში,და ის, რომ მისი სასახლის თავზე წითელი დროშა აფრიალდება.
დიდება ვანგასთან მეორე მსოფლიო ომის დროს მოვიდა, როდესთან მასთან უგზოუკლოდ დაკარგულთა ნათესავები მიდიოდნენ დასახმარებლად, ვანგა თავისი განჭვრეტის ნიჭის მეშვეობით, განსაზღვრავდა ცოცხლები იყვნენ თუ არა, სად არიან ან სად არის მათი საფლავები. მისი დისშვილის თქმით წინასწარმეტყველს ესაუბრებოდა მიცვალებულთა სულებს. ვანგას შეეძლო ეწინასწარმეტყველა ბედი და განესაზღვრა დაავადება.
ეკლესიამ არ აღიარა ვანგას შესაძლებლობა, იგი ჯადოქრობაში დაადანაშაულა, შერაცხა როგორც „კუდიანი“. ადგილობრივი მღვდლის გარდაცვალების, შემდეგ ახალმა მღვდელმა, მამა იონმა, განდევნა ეკლესიიდა და აუკრძალა სიარული, ადგილობრივი მოსახლეობა განაწყო მის წინააღმდეგ. ვანგა დარწმუნებული იყო, რომ აესებობს დაბადების და გარდაცვალების რიცხვები, მაგრამ იგი ცდილობდა არავისთვის ეთქვა მათი გარდაცვალების დრო, არამედ მიუთითებდა, თუ რის მიმართ უნდა ყოფილიყვნენ ფრთხილად. მან იწინასწარმეტყველა სტალინის გარდაცვალების თარიღი რის გამოც იჯდა ციხეში. დროთა განმავლობაში ვანგამ მოიპოვა მსოფლიო აღიარება. მის სახლთან ხალხის რიგი იდგა, დიდი ხნის მანძილზე ვანგა ხალხს უფასოდ იღებდა, თავის წინასწარმეტყველებებში იღებდა მხოლოდ მოკრძალებულ საჩუქრებს. ხოლო 1967 წლიდან იგი გაფორმდა როგორც საჯარო მოხელე — ამ მომენტიდან მასთან ვიზიტი ფასიანი გახდა.
რჩევისთვის მასთან ჩადიოდნენ პოლიტიკოსები, ბიზნესმენები, ხელოვანები — მილიონზე მეტი ადამიანი მთელი მსოფლიოდან. მასთან მიდიოდნენ როგორც ძალაუფლობის მქონე ასევე ჩვეულებრივი ადამიანები, იგი ყველას მკითხაობდა.
უსინათლო ნათელმხილველი ვანგა გარდაიცვალა 1996 წელს, როგორც თვითონ იწინასწარმეტყველა. მისი წინასწარმეტყველებები განაგრძობენ ახდენას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსული ტელესერიალები
ლიმანის რაიონი (ოდესის ოლქი)
ლიმანის რაიონი (Лиманський район; 2016 წლამდე - კომინტერნოვსკოეს რაიონი Комінтернівський район) — რაიონი უკრაინაში, ოდესის ოლქში. მისი ფართობია 1 487 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 70 828 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 47 კაცს კმ²-ზე. ლიმანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დობროსლავი.
ბლაჟ კრალევიჩი
ბლაჟ კრალევიჩი (Blaž Kraljević) ცნობილი მეტსახელით ერო (Ero; დ. 16 სექტემბერი, 1947, სოფ. ლისიცე, ბოსნია და ჰერცეგოვინა, იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკა — გ. 9 აგვისტო, 1992, კრუშევო, ბოსნია და ჰერცეგოვინა) — ბოსნიელი ხორვატი საველე მეთაური და პოლიტიკური მოღვაწე, რომელიც ხელმძღვანელობდა პრო-ბოსნიურ ხორვატთა თავდაცვის ძალებს ბოსნიის ომში.
დაბადება და ემიგრაცია
კრალევიჩი 1947 წლის 16 სექტემბერს დაიბადა ლისიცეში, ბოსნიელი ხორვატების – ნიკოლა და მარია კრალევიჩების რვაშვილიან ოჯახში. 1966 წელს იგი ახერხებს გერმანიაში, ხოლო 1967 წელს ავსტრალიაში გამგზავრებას. იქ იგი ხვდება სრეჩკო როვერს, ხორვატ ემიგრანტს, რომელიც მას აწევრიანებს ხორვატ ემიგრანტთა ორგანიზაციაში – ხორვატიის რევოლუციურ საძმოში. რევოლუციური საძმო ესწრაფვოდა დამოუკიდებელი ხორვატიის აღდგენას, თუმცა განსხვავებით ხორვატიის განმათავისუფლებელი მოძრაობისგან, უფრო ნაკლებ იმედებს ამყარებდა საერთაშორისო საზოგადოებაზე და უფრო რადიკალური ზომების მომხრე იყო.
ავსტრალიაში კრალევიჩი რჩება იუგოსლავიის დაშლამდე, დაშლის პროცესების დაწყებისას კი ბრუნდება ხორვატიაში ხორვატიის დამოუკიდებლობისთვის საბრძოლველად.
იუგოსლავიის დაშლა
იუგოსლავიის დაშლის პარალელურად სერბები იწყებენ ზრუნვას იმისთვის, რომ უმცირესობაში არ დარჩნენ. ისინი აცხადებენ რამდენიმე ავტონომიურ რეგიონს ხორვატიისა და ბოსნიის ტერიტორიაზე, რომელთა საბოლოო მიზანი სერბეთთან გაერთიანება და დიდი სერბეთის შექმნა იყო. ფედერალური არმიისგან მიღებული ტექნიკის, იარაღისა და საჭურვლის დახმარებით კი სერბული ანკლავები სერიოზული სამხედრო ძალის მფლობელები ხდებიან. 1991 წლის მარტში ბოსნიელ სერბთა პოლიტიკურ ორგანიზაციას, სერბთა დემოკრატიულ პარტიას ფედერალურმა არმიამ გადასცა 23 ათასამდე ცეცხლსასროლი იარაღი, ხოლო სერბულ გასამხედროებულ დაჯგუფებებს 51 ათასი.
ხორვატიის მთავრობას ასევე შემოჰქონდა კონტრაბანდული იარაღი ხორვატების შესაიარაღებლად ხორვატიაში, ხოლო როდესაც სერბებმა ბოსნიის ტერიტორიის გამოყენება დაიწყეს კრაინის მხარდასაჭერად, ხორვატიის მთავრობამ ბოსნიის ხორვატების შეიარაღებაც დაიწყო. 1991 წლის 25 მარტს ხორვატიის პრეზიდენტი ფრანიო ტუჯმანი და სლობოდან მილოშევიჩი ხვდებიან ერთმანეთს კარაჯორჯევოს ნაკრძალში, სადაც საიდუმლოდ განიხილება ხორვატიისა და სერბეთის საზღვრების გადახედვა და ბოსნია–ჰერცეგოვინის განაწილება. ხორვატთა უფლებების პარტია ქმნის ხორვატთა თავდაცვის ძალებს, რომლებიც იწყებენ ფედერალური არმიის ყაზარმების ალყას ხორვატიაში. ბოსნიაშიც ყალიბდება მათი ადგილობრივი უჯრედი, რომლებიც ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის მთავრობას სრულ მხარდაჭერას უცხადებენ იმ პირობით, რომ ისინი იუგოსლავიიდან დამოუკიდებლობას გამოაცხადებენ.
1991 დეკემბერში ტუჯმანი საიდუმლოდ ატყობინებს ბოსნიელ ხორვატებს, რომ ბოსნიის სუვერენიტეტს პერსპექტივა არ გააჩნდა, თუმცა ჯერჯერობით მისთვის მხარდაჭერა ჯობდა სერბებზე ზეწოლის მოსახდენად, იგივე პერიოდში ხორვატიაში იკრძალება უფლებების პარტია და ხორვატთა თავდაცვის ძალებს შლიან, რადგან ისინი ტუჯმანის მოლაპარაკებას სერბებთან არ ცნობენ და აგრძელებენ მოქმედებას იმ ზონებშიც, რომელიც მილოშევიჩ–ტუჯმანის შეთანხმების თანახმად სერბებს ეკუთვნოდათ.
1992 წლის 3 იანვარს დობროსლავ პარაგა, უფლებების პარტიის ლიდერი ბოსნიაში სამხედრო ფრთის ლიდერად ნიშნავს კრალევიჩს. კრალევიჩი ბოსნიის ერთიანობის მომხრე იყო და ეწინააღმდეგებოდა ხორვატ სეპარატისტთა მისწრაფებებს, ბოსნიის ხორვატულ ნაწილში შეექმნათ რესპუბლიკა, რომელსაც ბოსნიელებისგან გაწმენდდნენ და საბოლოოდ ხორვატიას შეუერთებდნენ. ეს კრალევიჩისთვის მიუღებელი იყო. ბოსნიის ომის დაწყებისას კრალევიჩმა განაცხადა :
ბოსნიის ომი
6 აპრილს ბოსნიის ომის დაწყებისთანავე სერბებმა გამოიყენეს ფედერალური არმიისგან აღებული საჭურველი და დაიწყეს მათი რესპუბლიკის ტერიტორიული პრეტენზიების განხორციელება. 8 აპრილს ჩამოყალიბდა ხორვატთა თავდაცვის ვეჩე, გამოხატულად პრო–ხორვატული ორგანიზაცია, ხოლო 15 აპრილს ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის რესპუბლიკის არმია, რომლის ორ მესამედს ბოსნიელები შეადგენდნენ, ერთ მესამედს კი სერბები და ხორვატები.
გრაცის შეთანხმება
9 მაისს სერბთა რესპუბლიკის პრეზიდენტი რადოვან კარაჯიჩი და ბოსნიის ხორვატთა ლიდერი მათე ბობანი ხვდებიან ერთმანეთს გრაცში, სადაც თანხმდებიან გაიყონ ბოსნია და ჰერცეგოვინა. ხორვატულ და სერბულ ნაწილებს შორის რჩებოდა მცირე ბუფერი, რომელსაც "ალიას საფაშო" უწოდეს. შეთანხმების მიხედვით, ბოსნიელების კონცენტრაცია აქ უნდა მომხდარიყო მას შემდეგ, რაც სერბები და ხორვატები თავის ტერიტორიებს გაწმენდდნენ მათგან. კრალევიჩმა, ისევე როგორც ბოსნიელ ხორვატთა ლიდერების ნაწილმა (ტომისლავ დრეტარმა, სტეპან კლუიჩმა), უარყო ეს შეთანხმება და გამოაცხადა :
ბოსნიელებისა და ხორვატების დაპირისპირება
მიუხედავად პრო–ბოსნიურ ხორვატ ლიდერთა მცდელობისა, ბოსნიის ხორვატთა ნაწილი ჰერცეგ-ბოსნიის ხორვატთა რესპუბლიკას მიემხრო. მათი სამხედრო ძალა, ხორვატთა თავდაცვის ვეჩე, ბოსნიელი წევრებისგან გაწმინდეს, ხოლო იგი ჰერცეგ–ბოსნიის ტერიტორიაზე ერთადერთ ლეგალურ სამხედრო ძალად გამოცხადდა, რომელსაც იქ ყოფნის კანონიერი უფლება ჰქონდა. დაიწყო დაპირისპირება ხორვატთა თავდაცვის ვეჩესა და ხორვატთა თავდაცვის ძალებს შორის, თუმცა თავდაცვის ძალებმა თავდაპირველად საკმაო წარმატებებს მიაღწიეს. მათ გაათავისუფლეს ჩაპლინა, ნეუმი, სტოლაჩი, მოსტარის დიდი ნაწილი. ივლისის ბოლოს ჩაპლინაში 700 ვეჩეს წევრი შეუერთდა თავდაცვის ძალებს. ვეჩე ასევე დატოვეს მებრძოლებმა ტომისლავგრადში, ლივნოში, მოსტარში.
1992 ივლისში ხორვატთა თავდაცვის ძალებმა შეტევა წამოიწყეს ტრებინესა და ბილეჩზე. ეს ტერიტორია გრაცის შეთანხმებით სერბებს ეკუთვნოდათ, ხოლო ხორვატების შეტევა ამ სოფლებზე ამ შეთანხმებას ანულებდა. ხორვატიაში გადაწყვიტეს კრალევიჩის მოშორება.
მკვლელობა
1992 აგვისტოს დასაწყისში, ტრებინეს ოპერაციის შემდეგ ალია იზეთბეგოვიჩმა კრალევიჩი მიიწვია ბოსნიის რესპუბლიკის არმიის გენერალური შტაბის წევრად. მიწვევიდან დაახლოებით ერთი კვირის შემდეგ, კრალევიჩი მოლაპარაკებაზე მიიწვია ბობანმა. გზად სოფელ კრუშევოსთან ხორვატთა თავდაცვის ვეჩეს მებრძოლებმა მლადენ ნალეტინიჩის მეთაურობით მანქანებში ჩაცხრილეს მოლაპარაკებაზე მიმავალი კრალევიჩი და მისი რვა თანმხლები.
სიკვდილის შემდეგ
მკვლელობის შემდეგ კრალევიჩისა და მისი თანმხლებების ცხედრები სასწრაფოდ სპლიტში გადაასვენეს ვეჩეს მებრძოლებმა, თან განაცხადეს, რომ პირველი ცეცხლი სწორედ მათ გაუხსნეს თავდაცვის ვეჩეს წევრებს, როცა მათ მოთხოვეს შესამოწმებლად მანქანების გაჩერება. ხორვატული მედია ირწმუნებოდა, რომ კრალევიჩი იყო იუგოსლავიის სპეცსამსახურის აგენტი, რომელიც ავსტრალიიდან ბოსნიელ ხორვატთა ინტერესების დასაზარალებლად დააბრუნეს. ხორვატთა თავდაცვის ძალები დაიშალა, მათი ნაწილი ხორვატთა თავდაცვის ვეჩეს შეუერთდა, ნაწილი კი ბოსნიის რესპუბლიკის არმიას. ხორვატებსა და ბოსნიელებს შორის დაპირისპირება უფრო გაღრმავდა და სრულმასშტაბიან ეთნიკურ წმენდებში გადავიდა.
კრალევიჩის მემკვიდრე, ანტე პრკაჩინი მოგვიანებით ხორვატთა თავდაცვის ვეჩეს შეუერთდა, მაგრამ ბოსნიურ–ხორვატული თანამშრომლობა გააგრძელეს ტომისლავ დრეტარმა და მისმა მებრძოლებმა. თითქმის ორწლიანი კონფლიქტის შემდეგ, 1994 წლის 18 მარტს ვაშინგტონსა და ვენაში ხელმოწერილი იქნა შეთანხმება ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის რესპუბლიკასა და ჰერცეგ–ბოსნიის ხორვატთა რესპუბლიკას შორის, რომელიც ასრულებდა ომს ბოსნიის ხორვატებსა და ბოსნიელებს შორის, ქმნიდა ფედერაციას, რომელიც ათ კანტონად იყო დაყოფილი. ჰერცეგ–ბოსნია, რომელიც არაღიარებულ წარმონაქმნს წარმოადგენდა, ნებაყოფლობით შედიოდა ბოსნიის რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ამ შეთანხმებამ დაასრულა ხორვატებსა და ბოსნიელებს შორის ომი სამხრეთ ბოსნიაში.
1996 წელს, გოიკო შუშაკის ინიციატივით, ხორვატიის პრეზიდენტმა ტუჯმანმა კრალევიჩს სიკვდილის შემდეგ მიანიჭა პეტარ ზრინსკისა და ფრან კრსტო ფრანკოპანის ორდენი.
სქოლიო
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინა კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია კატეგორია:იუგოსლავიელები კატეგორია:ევროპის უახლესი ისტორია კატეგორია:ხორვატი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
ჰეროდე I დიდი
მინიატიურა|იუდეველთა მეფე - ჰეროდე ჰეროდე I დიდი (დ. ძვ. წ. 73 — გ. ძვ. წ. 4) — იუდეველთა მეფე ძვ. წ. 40 წლიდან (ფაქტობრივად 37 წლიდან). წარმოშობით ედომელი. ძვ. წ. 47 წლიდან გალილეის მმართველი იყო. ძვ. წ. 40 წელს რომის სენატმა მეფედ გამოაცხადა, მაგრამ მხოლოდ სამი წლის შემდეგ (5-თვიანი ალყის შემდეგ) შეძლო რომაელთა დახმარებით იერუსალიმის აღება. ატარებდა ქვეყნის ელინიზაციის პოლიტიკას. მარჯვე და სასტიკი განმგებელი იყო. დაუნდობლად უსწორდებოდა თავის პოლიტიკურ მოწინააღმდეგეებს, არ ინდობდა შვილებსა და ნათესავებს. ჰეროდე I-მა ხელახლა ააშენა ქალაქები კესარია და სამარია და შეუდგა იერუსალიმის ტაძრის აღდგენას, რაც თავის სიცოცხლეში ვერ დაასრულა. ცოლად ჰყავდა მაკაბელთა წარმომადგენელი მარიამი. მათეს სახარების თანამხმად (2,1) ჰეროდე I-ის დროს იშვა ქრისტე ბეთლემში; აქვეა (2,16) მოთხრობილი ჰეროდეს მიერ ბეთლემსა და მის შემოგარენში შობილი ყრმების გაჟლეტის ამბავი.
ლიტერატურა
კატეგორია:იუდეის მეფეები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 73 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 4
ხანლიქლი
ხანლიქლი (Xanlıqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 202 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტრო
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტრო (Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi) —  აზერბაიჯანის აღმასრულებელი ხელისუფლების ორგანო, რომლის მიზანია კულტურის, ხელოვნების, ისტორიისა და კულტურული ძეგლების, პრესისა და კინემატოგრაფიის შენარჩუნების სახელმწიფო პოლიტიკის განხორციელება.
სამინისტრო შეიქმნა 2006 წლის 30 იანვარს კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროების საფუძველზე. სამინისტროს მუშაობა რეგლამენტირებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2006 წლის 18 აპრილის #393 ბრძანებით.
2018 წლის 20 აპრილს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, კულტურისა და ტურიზმის სფეროში საჯარო ადმინისტრირების გაუმჯობესების მიზნით, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრო გაუქმდა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტრო და აზერბაიჯანის ტურიზმის სახელმწიფო სააგენტო დაფუძნდა.
აზერბაიჯანის კულტურის მინისტრია აბულფაზ ყარაევი.
სტრუქტურა
სამინისტროს სტრუქტურაში შედის სამინისტროს აპარატი და ადგილობრივი და სხვა ორგანოები, რომლებიც ქმნიან აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს ერთიან სისტემას. სამინისტრო ახორციელებს თავის საქმიანობას პირდაპირ და ამ ინსტიტუტების მეშვეობით.
სამინისტროს სტრუქტურა დამტკიცებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის მიერ. სამინისტროს ხელმძღვანელობს თანამდებობაზე დანიშნული მინისტრი და ათავისუფლებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი. მინისტრი პირადად პასუხისმგებელია სამინისტროში დაკისრებული ამოცანებისა და უფლებების განხორციელებაზე.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ასევე ნიშნავს და ათავისუფლებს თანამდებობიდან ოთხ მოადგილეს. მინისტრის მოადგილეები ასრულებენ მინისტრის მიერ დაკისრებულ მოვალეობებს და პირადად არიან პასუხისმგებელნი.
სამინისტროს აპარატი
თეატრალური სექტორი
მუსიკის ხელოვნების სექტორი
სახვითი და დეკორატიული ხელოვნების სექტორი
ეროვნული მნიშვნელობის მოვლენებისდა შემოქმედ ახალგაზრდებთან მუშაობის სექტორი
მუზეუმის სამუშაო სექტორი
ბიბლიოთეკის სექტორი
კლუბებთან და პარკებთან მუშაობის სექტორისათვის, ხალხური ხელოვნების პროპაგანდისა და ეროვნული სამზარეულოს სექტორი
ეროვნული კინოპროდუქციის სექტორი
ეროვნული ფილმების ექსპლუატაციისა და პროპაგანდის სექტორში
სახელმწიფო ფილმის რეესტრის სექტორი
ძეგლთა დაცვის სექტორი
რესტავრაციის, დიზაინისა და ექსპერტიზის სექტორი
აპარტადო
აპარტადო (Apartadó) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 25 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 134 572 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 600 კმ²-ია.
აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტრო
სამინისტროს აპარატი
კულტურული ქონების სექტორი (რეზერვები)
მოლინოპამპის რაიონი
მოლინოპამპის რაიონი (Distrito de Molinopampa) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ჩაჩაპოიასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2407 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 501 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.49 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 333.86 კმ²-ია.
აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტრო
სამინისტროს აპარატი
განათლების სექტორი
სამეცნიერო და მეთოდოლოგიური სექტორი
საერთაშორისო კომუნიკაციებისა და პროტოკოლის სექტორი
საერთაშორისო ორგანიზაციებთან თანამშრომლობის სექტორი
საბიუჯეტო სექტორი
აპარტადო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტრო
სამინისტროს აპარატი
საინვესტიციო პროგნოზირების და კულტურისა და ტურიზმის ინფრასტრუქტურის განვითარების სექტორი
ტექნიკური კონტროლის სექტორი
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები კატეგორია:აზერბაიჯანის სამინისტროები კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
ვარლამ ბურჯანაძე
ვარლამ ამირანის ძე ბურჯანაძე (დ. 23 იანვარი, 1873, სოფელი ობჩა, ახლანდელი ბაღდათის მუნიციპალიტეტი — გ. 17 ოქტომბერი, 1941, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1896 წელს წარმატებით დაამთავრა გორის საოსტატო სემინარია და მასწავლებლობდა საქართველოს მრავალ კუთხეში. შემდეგ ათი წელი მუშაობდა ქუთაისის დაწყებით სკოლაში. აქვე ლექციებს კითხულობდა სახალხო უნივერსიტეტში, იყო ქალაქის დრამატიული საზოგადოების წევრი, წლების მანძილზე ხელმძღვანელობდა მასწავლებელთა არალეგალური წრის ბიუროს, რისთვისაც იგი ადმინისტრაციული წესით გაასახლეს ქუთაისის გუბერნიიდან.
1911 წელს ქართველთა შორის წერაკითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გადაწყვეტილებით დანიშნეს კავკავის ქართული სკოლის გამგედ, საიდანაც ორ წელიწად ნახევარში გააძევეს როგორც არასაიმედო პირი. ვარლამ ბურჯანაძე გადავიდა ბაქოში და მუშაობას იწყებს ნავთობის მრეწველთა ადგილობრივი ქართული სკოლის გამგედ. სადაც ასევე დაიმსახურა ადგილობრივ ხელისუფალთა რისხვა და აეკრძალა სკოლაში მუშაობა.
1914 წელს აირჩიეს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებაში მდივნად, სადაც იმუშავა მის ლიკვიდაციამდე 1927 წლამდე. 1919–1921 წლებში რედაქტორობდა ჟურნალ „განათლებას“. მის კალამს ეკუთვნის 150-ზე მეტი მეთოდური ხასიათის წერილი და ნარკვევი. მანვე შექმნა „ქართული ენის ქრესტომათია ეროვნებათა უმცირესობის სკოლებისათვის“, ხოლო შიო არაგვისპირელთან და ივანე გომართელთან ერთად რუსულად შეადგინა ქართული ენის პრაქტიკული თვითმასწავლებელი. 1930 წელს იგი დააპატიმრეს როგორც პოლიტიკურად არასაიმედო მაგრამ სამი წლის შემდეგ გაანთავისუფლეს და განაგრძო პედაგოგიური მოღვაწეობა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — ეკატერინე იოსების ასული ბაქრაძე (დ. 24 ნოემბერი, 1885, თბილისი — გ. 17 თებერვალი, 1972, იქვე).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1941 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ვარლამ
აზერბაიჯანის მენავთობის დღე
აზერბაიჯანის მენავთობის დღე (Azərbaycanda neftçilər günü) — ყველა ნავთობის მრეწველობის მუშაკთა პროფესიული ზეიმი, რომელიც აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ყოველწლიურად 20 სექტემბერს აღინიშნება.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში „აზერბაიჯანის მენავთობის დღე“ ოფიციალური ზეიმების კალენდარში 2001 წელს გაჩნდა, მას შემდეგ, რაც 2001 წლის 16 აგვისტოს, სახელმწიფოს დედაქალაქ ბაქოში, მესამე პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა ხელი მოაწერა განკარგულებას „აზერბაიჯანის მენავთობის დღის“ შესახებ, რომლის მიხედვითაც ყოველი წლის 20 სექტემბერს აღინიშნება მენავთობის დღე.
სქოლიო
კატეგორია:20 სექტემბერი კატეგორია:აზერბაიჯანის დღესასწაულები
დორის-დი-კამპუსი
დორის-დი-კამპუსი (Dores de Campos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 926 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 299 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 74.49 კმ²-ზე. ფართობი 124 842 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 68/262
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 68/262 მიიღეს 2014 წლის 27 მარტს, გაეროს 68-ე სხდომაზე რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის საპასუხოდ. არასავალდებულო რეზოლუციამ, რომელსაც მხარი 100-მა სახელმწიფომ დაუჭირა, ვალდებული გახადა გაეროს გენერალური ასამბლეა ეღიარებინა უკრაინის ტერიტორიული მთლიანობა და არ ეღიარებინა ყირიმის რეფერენდუმი. თერთმეტმა ქვეყანამ არ დაუჭირა მხარი რეზოლუციას, 58-მა თავი შეიკავა, ხოლო 24-ის წარმომადგენელი უბრალოდ არ იყო სხდომაზე.
რეზოლუცია შეადგინეს და წარმოადგინეს კანადამ, კოსტა-რიკამ, გერმანიამ, ლიეტუვამ, პოლონეთმა და უკრაინამ. რეზოლუციას წინ უძღოდა გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს წარუმატებელი ცდები, რომელმაც მოიწვია შვიდი სხდომა ყირიმის კრიზისის გადასაწყვეტად. წინააღმდეგობა ამას რუსეთის ვეტომ გაუწია.
მოკარ-კილისა
მოკარ-კილისა — ეკლესია საინგილოში, დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, ბელაქანის რაიონში. იდგა მდინარე ბელაქნისწყალის ხეობაში, მდინარის ნაპირას, 80 კვ.მ. ფართობზე. შემორტყმული ჰქონდა გალავანი. ტაძარი დაუნგრევია 1863 წლის აჯანყების მეთაურ ჰაჯი მურთაზს. გადმოცემის მიხედვით, აქ იყო ლავრა, სადაც პიმენ სალოსი და ანტონ ნაოხრებალი მოღვაწეობდნენ. უცნობია სავანის თავდაპირველი ქართული სახელი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები აზერბაიჯანში კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
ჰეხშტედტის მეორე ბრძოლა
ჰეხშტედტის მეორე ბრძოლა — ესპანური მემკვიდრეობისათვის ომის (1701-1714 წწ.) დროს ბრძოლა ინგლის-ავსტრიის და საფრანგეთ-ბავარიის არმიებს შორის. გაიმართა ბავარიის ქალაქ ჰეხშტედტის რაიონში 1704 წლის 13 აგვისტოს. ბრძოლა ინგლის-ავსტრიის არმიის გამარჯვებით დამთავრდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები კატეგორია:ავსტრიის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ბრძოლები
სანტანა-დუ-ჟაკარე
სანტანა-დუ-ჟაკარე (Santana do Jacaré) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-ბელუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 607 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.39 კმ²-ზე. ფართობი 106 169 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
იოსებ გაბაშვილი
იოსებ (სოსო) ილიას ძე გაბაშვილი (დ. 15 თებერვალი, 1908, ვლადიკავკაზი — გ. 20 იანვარი, 1973, თბილისი) — ქართველი გრაფიკოსი, ფერმწერი, თეატრის მხატვარი, საქართველოს სახალხო მხატვარი (1970), პროფესორი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის სატავადაზნაური გიმნაზიაში, სადაც იაკობ ნიკოლაძის ხელმძღვანელობით ეუფლებოდა ხატვის ხელოვნებას. 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. აქ მისი პედაგოგები იყვნენ გიგო გაბაშვილი, ევგენი ლანსერე და იოსებ შარლემანი.
თავისი ძირითადი სპეციალობის, ფერწერისა და გრაფიკის გარდა, წარმატებით მუშაობდა სცენოგრაფიაში, პლაკატისა და ილუსტრაციის ჟანრში. განსაკუთრებუთ დიდი წვლილი შეიტანა საბავშვო წიგნის გრაფიკაში. სისტემატურად მონაწილეობდა რესპუბლიკურ და საკავშირო გამოფენებზე. იოსებ გაბაშვილი წლების მანძილზე იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის ხატვისა და ფერწერის კათედრის პროფესორი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
კუდრინის სახლი
კუდრინის სახლი (Дом Кудрина) — ერთსართულიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველი მეოთხედში ადრეული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში.
მისამართი: ტაგანროგი, შმიდტის ქუჩა № 10.
ისტორია
დიდი ხნის განმავლობაში ტაგანროგში, შმიდტის ქუჩა 10-ში მდებარე სახლის მფლობელები იყვნენ კუდრინების ოჯახი. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში არქიტექტრ დიუპონ დე ლარიუს პროექტის მიხედვით. სახლის მფლობელი იყო მეორე გილდიის ვაჭარი იაკობ კუდრინი და მისი ცოლი დომინიკა. 1830-იანი წლების ბოლოს იაკობ კუდრინის გარდაცვალების შემდეგ მისი საოჯახო საქმეების გამგებელი გახდა მისი შვილი გავრილი. ოჯახი დაკავებული იყო მეტალის ნივთების გაყიდვით. კუდრინების მფლობელობაში იყო ასევე რამდენიმე საწყობი სოფელში. მოგვიანებით გავრილ კუდრინი ვაჭართა ფენის წარმომადგენელი იყო კომერციულ სასამართლოში. ცნობილია, რომ რამდენიმე წლის შემდეგ კუდრინებმა მიატოვეს საქმიანობა ტაგანროგში და საცხოვრებლად გადავიდნენ ხარკოვში. გავრილის ერთ-ერთმა ძმამ, ანტონმა იურიდიული განათლება მიიღო ხარკოვში და კვლავ ტაგანროგში დაბრუნდა. ცოლად შეირთო ქსავერია იაბლუნოვსკაია. მათ შეეძინათ შვილი იაკობი. ანტონ კუდრინი გარდაიცვალა 1901 წელს. შმიდტის ქუჩაზე მდებარე სახლის მემკვიდრეები გახდნენ ნინა კუდრინა და ავგუსტინა პოპოვა. 1910 წელს სახლში ცხოვრობდა კომერციული სასწავლებლის დირექტორი ევგენი გარშინი.
1992 წელს სახლს მიენიჭა არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი. 2003 წელს შენობაში განთავსებული იყო საბავშვო ბაღი „Кораблик“.
არქიტექტურა
კუდრინის სახლი ერთსართულიანია. შენობა აგებულია ადრეული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. ფრონტონს გააჩნია სამკუთხედის ფორმა, რომელიც უჭირავს ორ კოლონას და ორ ნახევრადკოლონას, რომელიც შესრულებულია იონიურ-კორინთულ სტილში. შენობის გადაკეთების შედეგად შენობის ფასადზე არსებული რამდენიმე დეტალი მოხსნეს.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ლანდსჰუტის რაიონი
ლანდსჰუტის რაიონი (Landkreis Landshut) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ლანდსჰუტი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ქვემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.348,07 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 147 182 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 109 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 2 74.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
Eesti Gaas
Eesti Gaas AS — ესტონური გაზის კომპანია, რომელიც ახორციელებს ბუნებრივი აირის იმპორტს და მართავს ქვეყნის გაზის ტრანსპორტირების სისტემას. Eesti Gaas-ის მფლობელები არიან: გაზპრომი (37.03%), E.ON (33.66 %), Fortum (17.72 %) და იტერა ლატვია (9.99 %).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის კომპანიები
არბოლეტესი
არბოლეტესი (Arboletes) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 039 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 710 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მონტევიდეოს რაიონი
მონტევიდეოს რაიონი (Distrito de Montevideo) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ჩაჩაპოიასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2450 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 691 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.81 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 119.01 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩაჩაპოიასის პროვინციის რაიონები
ლაგოა-დორადა
ლაგოა-დორადა (Lagoa Dourada) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 080 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 256 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.71 კმ²-ზე. ფართობი 476 693 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰიმიარიტების სამეფო
მინი|300პქ|ჰიმიარიტების სამეფო ჰიმიარიტების სამეფო — ძველი სახელმწიფო სამხრეთ არაბეთში. დღევანდელი იემენის ტერიტორიაზე. შეიქმნა ძვ. წ. II საუკუნეში. ამავე პერიოდში ჰიმიარიტებმა დაიპყრეს სამხრეთ არაბეთის სანაპიროს საზღვაო სავაჭრო პუნქტები, დაიმორჩილეს აღმოსავლეთ აფრიკის სანაპიროსა და საბის ტერიტორიის დიდი ნაწილი, სადაც დააარსეს დედაქალაქი ზაფარი. ჰიმიარიტების სამეფოს მმართველის ტიტული იყო „მეფე საბისა და მფლობელი რაინდისა“ (სამეფო რეზიდენცია და ციხესიმაგრე). II საუკუნის ბოლოს საბის, აქსუმისა და ჰადრამავთის გაერთიანებულმა ძალებმა დაამარცხეს ჰიმიარიტების სამეფოს ლაშქარი და იგი საბას დაუმორჩილეს. ახ. წ. IV საუკუნის დასაწყისში ჰიმიარიტების სამეფო კვლავ მომძლავრდა - მას ემორჩილებოდა თითქმის მთელი სამხრეთი არაბეთი (იემენი). VI საუკუნის დასაწყისში ჰიმიარიტების სამეფო დაიპყრეს ეთიოპებმა, 70-იან წლებში - სასანიანებმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:იემენის ისტორია კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები
ლინდაუს რაიონი
ლინდაუს რაიონი (Landkreis Lindau) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ლინდაუ. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება შვაბიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 323,37 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 78 643 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 243 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 7 76.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
ტარანტულის ნისლეული
მინი|ტარანტულის ნისლეულის პირველი ნათელი სურათი. [[ლა-სილიის ობსერვატორია]] ტარანტულის ნისლეული (აგრეთვე ცნობილი როგორც 30 ოქროს თევზი) — ემისიური ნისლეული ოქროს თევზის თანავარსკვლავედში, H II რეგიონი მაგელანის დიდ ნისლეულში. თავდაპირველად, მას ვარსკვლავად მიიჩნევდნენ, თუმცა, 1751 წელს, ნიკოლა ლუი დე ლაკაილმა, მასში ნისლეულის ბუნება ამოიცნო.
ნისლეულის ვარსკვლავიერი სიდიდე რვის ტოლია. მისი მანძილის (49 კილოპარსეკი, ანუ 160 000 სინათლის წელი) გათვალისწინებით, იგი მეტისმეტად მოკაშკაშე არავარსკვლავურ ობიექტს წარმოადგენს. ნისლეულის სიკაშკაშე იმდენად დიდია, რომ დედამიწასთან ისე ახლოს ყოფნის შემთხვევაში, როგორც ორიონის ნისლეულია, ტარანტულის ნისლეულის ნათება ჩრდილების არსებობას შეწყვეტდა
ტარანტულის ნისლეული გალაქტიკათა ადგილობრივი ჯგუფის ყველაზე მეტად აქტიური ვარსკვლავთფორმირების რეგიონია. ადგილობრივი ჯგუფის მსგავს რეგიონებში, იგი დიამეტრის მიხედვით, ერთ-ერთ უდიდეს ობიექტად ითვლება — მისი დიამეტრი 200 პარსეკია. იგი მაგელანის დიდი ნისლეულის იმ მოწინავე კიდეზე მდებარეობს, სადაც ვარსკვლავთშორისი სივრცის შეკუმშვა და დინამიური წნევის დატვირთვა მაქსიმუმს აღწევს.
„30 ოქროს თევზის“ ცენტრში მდებარე ვარსკვლავთგროვა — NGC 2070, R136-ს მოიცავს ,რომელიც ნისლეულის ხილვადობისთვის საჭირო ენერგიის უმეტეს ნაწილს წარმოქმნის. NGC 2070-ის მასა 450 000 მზის მასას უდრის, რაც მიგვითითებს იმაზე, რომ სავარაუდოდ, იგი მომავალში სფეროსებრი ვარსკვლავთგროვა გახდება. ამასთანავე, ტარანტულის ნისლეული Hodge 301-საც მოიცავს, რომლის მასიური ვარსკვლავების უმეტესობაც, ზეახალ ვარსკვლავში აფეთქდა.
ტელესკოპის გამოგონების შემდეგ დაფიქსირებული უახლოესი ზეახალი ვარსკვლავი — SN 1987A, ტარანტულის ნისლეულის განაპირად აღმოჩნდა. არსებობს ზეახალი ვარსკვლავის ნარჩენი, რომელიც გარს ერტყმის გაფანტულ ვარსკვლავთგროვას — NGC 2060-ს, მაგრამ ნისლიანობის გამო, რთულია სხვა ნარჩენების არსებობის დადგენა.
სქოლიო
კატეგორია:ნისლეულები
მაგია მთვარის შუქზე
მაგია მთვარის შუქზე (Magic in the Moonlight) — ვუდი ალენის 2014 წლის რომანტიკული კომედია.
სიუჟეტი
ინგლისელი სტენლი კროუფორდი ცნობილი ილუზიონისტია. მას მეგობარი პროვანსში ჩაიყვანს, რათა გამოააშკარავოს თაღლითი გოგონა, რომელიც საკუთარ თავს მედიუმად ასაღებს. სტენლის პრობლემები მაშინ ჩნდება, როცა მას გოგონას, სოფი ბეიკერის მიმართ გრძნობები უჩნდება და ვეღარ გარკვეულა წინააღმდეგობაში საკუთარ პროფესიასა და სიყვარულს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2014 წლის ფილმები კატეგორია:ვუდი ალენის ფილმები კატეგორია:რომანტიკული კომედიები
პერისტალტიკა
მინი| პერისტალტიკა (peristaltikos — შემომხვევი და მომჭერი) — ღრუ მილოვანი ორგანოების (ნაწლავი, კუჭი, შარდსაწვეთი) კედლების ტალღისებური თანამიმდევრული შეკუმშვა, რაც წელს უწყობს ორგანოს შიგთავსის გადაადგილებას. პერისტალტიკა ხორციელდება კედლის ირგვლივ და გასწვრივ განლაგებული გლუვი კუნთოვანი ბოჭკოების თანმიმდევრული შეკუმშვით. პერისტალტიკის ერთ ტალღას მოსდევს შევიწროვებული ადგილის წინამდებარე ნაწილის მოდუნება; ყოველი ტალღის დროს ორგანოს შიგთავსი გადაინაცვლებს ორგანოს მოძრაობის მიმართულებით. პერისტალტიკას ძირითადად არეგულირებს ვეგეტატიური ნერვული სისტემის სიმპათიკური და პარასიმპათიკური ნერვები, რომლებიც ორგანოს კედელში ქმნიან ნერვულ წნულებს. დადგენილია აგრეთვე ცენტრალური ნერვული სისტემის, კერძოდ, თავის ტვინის ქერქის გავლენა პერისტალტიკაზე, რაც ტკივილის ან განრისხების დროს პერისტალტიკის შენელებით, შიშის დროს კი გაძლიერებით ვლინდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია
ელეონორა ავსტრიელი
ელეონორა ავსტრიელი (Eleonore von Österreich, Eleonora d'Austria, დ. 2 ნოემბერი, 1534, ვენა, ავსტრია — გ. 5 აგვისტო, 1594, მანტუა, იტალია) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ანა უნგრელის ასული. მანტუისა და მონტფერატის ჰერცოგინია როგორც გულიელმო გონძაგას მეუღლე და მისი სამი შვილის დედა.
ადრეული წლები
ელეონორა დაიბადა 1534 წლის 2 ნოემბერს ვენაში, ავსტრიაში. იგი იყო საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ I-ისა და მისი ცოლის, ანა უნგრელის მერვე შვილი და მეექვსე ქალიშვილი. მალევე მისი უმცროსი და, ერცჰერცოგინია იოჰანა მიათხოვეს ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ფრანჩესკო I მედიჩის, რომელთანაც შეეძინა ორი გოგონა: ელეონორა (რომელსაც სახელი ელეონორას პატივსაცემად დაარქვეს და რომელიც შემდგომში თავად ელეონორას რძალი გახდა) და მარია, რომელიც საფრანგეთისა და ნავარის დედოფალი გახდა.
ცხოვრება მანტუაში
1561 წლის 21 აპრილს ელეონორა მიათხოვეს მანტუისა და მონტფერატის ჰერცოგ გულიელმო გონძაგას. მრავალწლიანი ქორწინებიდან მათ მხოლოდ ერთი ვაჟი და ორი ქალიშვილი შეეძინათ.
ხუთი წლის ასაკში ელეონორას ნაბოლარა გოგონა ანა კატერინა იმდენად დაავადდა, რომ კინაღამ გარდაიცვალა. მას საშინლად მაღალი ცხელება ჰქონდა და არაფრით უმჯობესდებოდა. ელეონორა და გულიელმო კვირების მანძილზე ლოცულობდნენ და ღვთისმშობელს მათი გოგონას გადარჩენას ევედრებოდნენ. მომდევნო თვეს ანა მართლაც გამოჯანმთელდა, მათ კი მანტუაში ღვთისმშობლის სახელობის დიდი ტაძარი ააგეს. ღრმადმორწმუნე ელეონორა ქალიშვილებსაც ასევე ჭეშმარიტ კათოლიკეებად ზრიდა. მისი გოგონები მთელი ცხოვრების მანძილზე ძალიან მორწმუნენი იყვნენ, ხოლო ანა დაქვრივების შემდეგ მონაზვნადაც კი აღიკვეცა.
ელეონორას საყვარელი მეუღლე, ჰერცოგი გულიელმო 1587 წელს გარდაიცვალა და ჰერცოგი მათი ვაჟი ვინჩენცო გახდა. თავად ელეონორა 1594 წლის 5 აგვისტოს გარდაიცვალა, 59 წლის ასაკში.
წინაპრები
ელეონორა ავსტრიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1534 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1594 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:მანტუის ჰერცოგინიები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
პოდილსკის რაიონი
პოდილსკის რაიონი (Подiльський район; 2016 წლამდე - კოტოვსკის რაიონი Котовський район) — რაიონი უკრაინაში, ოდესის ოლქში. მისი ფართობია 1037 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 27 687 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 27 კაცს კმ²-ზე. პოდილსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პოდილსკი.
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის რაიონები
ულანცი
ულანცი (Уланци) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, გრადსკოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 142 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 80 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:გრადსკოს თემის სოფლები
ქორწილი (ფილმი)
„ქორწილი“ — 1964 წელს მიხეილ კობახიძის სადიპლომო ფილმი, მოკლემეტრაჟიანი სატელევიზიო მხატვრული ფილმი, კომედია. ფილმმა ობერჰაუზენის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების საერთაშორისო ფესტივალზე სამი პრიზი მიიღო (ფესტივალის მთავარი პრიზი, კინოჟურნალისტთა ასოციაციის პრიზი, „საერთაშორისო ევანგელისტური კინოცენტრის პრიზი").
სიუჟეტი
left|მინი|300 პქ|ნაწყვეტი ფილმიდან „ქორწილი“
სამსახურისკენ ავტობუსით მგზავრობისას ვაჟი გოგოს შეამჩნევს, რომელიც მოეწონება. უკანა გზაზე ვაჟი და გოგო ერთ ავტობუსში, გვერდიგვერდ სხედან და მგზავრობენ. ვაჟი გოგოს კონსერვატორიაში, ორღანის კონცერტზე გაყვება და სახლამდე მიაცილებს, როდესაც მას ფანჯრიდან გოგოს დედა შეამჩნევს და ბინოკლით დააკვირდება. ვაჟი გაიცნობს გოგოს და მოეჩვენება, რომ გოგოსაც მოეწონა. როდესაც ვაჟი გოგოსთვის სიყვარულის ახსნას გადაწყვეტს და თაიგულით ხელში გოგოს სახლთან მიდის, გოგო სახლში, ახალშეუღლებულ ქმართან და სტუმრებთან ერთად, პატარძლის სამოსში გამოწყობილი საქორწილო სუფრისთვის ემზადება. ვაჟი კედლის ნიშაში ემალება და საქორწილო მაკრიონთან შეხვედრას თავს ირიდებს. კამერა ჩერდება ვაჟის სახეზე, რის შემდეგაც ვაჟი ყვავილებით ხელში ენერგიული ნაბიჯით მიუყვება დაღმართს.
სქოლიო
კატეგორია:1964 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:მიხეილ კობახიძის ფილმები