cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ეთერ კაკულია
1972—1982: პედაგოგობა და კარიერა
1978 წელს ეთერ კაკულიამ დატოვა უნივერსიტეტი და ამავე წელს ჩაწერა კიდევ ერთი დაუვიწყარი ჰიტი, ინოლა გურგულია - ს (1929-1977) სიმღერა "უშენოდ", რომელიც ქ-მა ინოლამ გარდაცვალების წინ აჩუქა მას. სიმღერა გამოსვლისთანავე ჰიტად იქცა და XXI საუკუნეშიც ის ცოცხლობს ქართულ მუსიკალურ სამყაროში. 1980 წელს ქ-მა ეთერმა კიდევ ერთი ახალი ჰიტი აჩუქა ქართველ ერს, ეთერ ჭელიძე - ს (1938-1987) სიმღერა, დოდო გვიშიანის ლექსზე, "თბილისის ქუჩები", კაკულიამ ვიდეორგოლიც გადაიღო. ამავე პერიოდში ფილარმონიის დიდ საკონცერო დარბაზში ჩაატარა მისი პირველი სოლო-კონცერი, იქამდე კი მთელი საქართველოს მასშტამით გამოდიოდა კონცერტებით, ამის შემდეგ ყოველ წელს ის საქართველოში და თბილისის ფილარმონიაში ატარებდა მაღალრეიტინგულ და ხარისხიან კონცერტებს. ამასთანავე ნუნუ გაბუნიასთან და სხვებთან ერთად გასტროლებით აქტიურად მოგზაურობდა სსრკ - ს და მის საზღვრებს გარეთ ტერიტორიებზე, რომელთაგან აღსანიშნავია, ჩინეთის სახალხო რეპურბლიკაში ჩატარებული კონცერტი, რომელსაც ათასობით ადამიანი ესწრებოდა. 1981 წელს გამოუშვა მეორე სოლო ალბომი : "მღერის ეთერი კაკულია 1981", რომელშიც შედიოდა ცხრა სოლო-სიმღერა.
1982—1992: საქართველოს ტელერადიოს სოლისტი
1982 წელს ეთერ კაკულიას შესთავაზეს საქართველოს რადიომაუწყებლისა და ტელევიზიის სახელმწიფო ორკესტრის სოლისტობა, რაზეც მან თანხმობა განაცხადა, ათი წლის განმავლობაში ის ორკესტრთან ერტად ატარებდა კონცერტებს: საქართველოში, გერმანიაში, რუსეთში, საფრანგეთში, უკრაინაში, საბერძნეთში და სხვა მრავალ ქვეყანაში.1986 წელს ეთერ კაკულიამ მუშაობა დაასრულა მის საუკეთესო სტუდიურ ალბომზე, "მღერის ეთერ კაკულია 1987", რომელშიც 4 მეგრული სიმღერაა განთავსებული, მინიონი 1987 წელს გამოსცა, ამ ლამაზ, ძალიან მელოდიურ სიმღერებს კაკულია ამ რეგიონის ფოლკლორული მანერის დიდი შეგრძნებით ასრულებს. მუსიკა იმდენად ფერადი და აკადემიურია, რომ ალბათ ამ მოკლე ჩანაწერის რამდენჯერმე მიყოლებით მოსმენასაც მოგანდომებთ. იმ დროს ეს ალბომი ჩვენს ქვეყანაში, ერთ-ერთი ყველაზე მაღალრეიტინგული და გაყიდვადი ალბომი იყო.
1988 წელს ეთერ კაკულიამ და ნიკო ჯადუგიშვილმა ჩაწერეს კომპოზიტორ ნუგზარ თუშიშვილის ახლი დუეტი, "სიმღერა ბათუმს", რომელმაც მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია და ეს სიმღერა გახდა გამარჯვებული ფესტივალის "საუკეთესო სიმღერა ბათუმს".
მეოცე საუკუნის ბოლო ორი ათეული წელი, ძალიან მძიმეა საქართველოს ისტორიაში. 1989 წლის 9 აპრილს დიდი ტრაგედია დატრიალდა ქვეყანაში, სსრკ - ს ჯარმა დაშალა მშვიდობიანი აქცია ქ. თბილისში, რუსთაველის გამზირზე, ამ ტრაგიკულმა დღემ გააერთიანა მთელი ერი, კომპოზიტორ ჯემალ სეფიაშვილის თაოსნომით შეიკრიბა იმ დროს მოქმედი ქართველი მომღერლები, ვარსკვლავები, რომელთა შორის რა თქმა უნდა იყო ეთერ კაკულიაც, ტრაგედიას მიეძღვნა სიმღერა: "ვაჩუქოთ ერთმანეთს ტიტები", რომელიც მთელმა ქართულმა ესტრადამ, მათ შორის ეთერ კაკულიამ, ნანი ბრეგვაძემ, ბუბა კიკაბიძემ, ნიკო ჯადუგიშვილა, ჯემალ სეფიაშვილმა, ლილი გეგელიამ და სხვებმა, ერთად შეასრულეს. გადაიღეს კლიპიც, ვიდეორგოლი მთელს სსრკ - ს მასშტაბით გადიოდა ტელე ეთერში, ამით ქართველმა მომღერლებმა დაგმეს საბჭოთა ხელისუფლების ნამოქმედარი.
1992—2010: ჰიმნები საქართველოს რეგიონებს
1992 წელს ეთერ კაკულიამ დატოვა საქართველოს რადიომაუწყებლისა და ტელევიზიის სახელმწიფო ორკესტრის სოლისტობა, და დაიწყო ახალი იდეების განხორციელებისათვის მუშაობა, მას ჰქონდა ჩაფიქრებული საქართველოს ყველა ქალაქზე და თბილისის უბნებზე სიმღერების მიძღვნა, ნაწილობრივ ეს იდეა განახირციელა. ქ-ნ ეთერს შეუქმნეს ახალი სიმღერები: ოთარ ტატიშვილმა - "ვაკელებო"; ნუნუ გაბუნიამ - "სიმღერა ფაზისს"; ვაჟა აზარაშვილმა - "ჰიმნი იმერეთს", "ავლაბარო", "გურია", "ჩემო სამეგრელო", ჰიმნი რუსთავს; ნუგზარ თუშიშვილმა - "სიმღერა ბათუმს". ამის გარდა კაკულიას რუსუდან (მაცაცო) სებისკვერაძემ შეუქმნა, მისი შემოქმედების მთავარი სიმღერა - "მხარე ლამაზი"(და მე არ მინდა), რომელიც სამი ათეული წელია ცოცხლობს ქართულ სცენაზე, სიმღერაზე კლიპიც გადაიღო და გამოსვლიდან დღემდე ეს სიმღერა სუპერ ჰიტია.
1995 წელს ქართველ სიმბოლისტ პოეტს ტიციან ტაბიძეს შეუსრულდა 100 წლის იუბილე, კულტურის სამინისტროსგან დაუკავშირდნენ კომპოზიტორ ვაჟა აზრაშვილს და თხოვეს დაეწერა სიმღერა ტიციანის ლექს "მაშ გამარჯვება" ზე, აზარაშვილმა სიმღერა მთლიანად მოარგოდა ეთერ კაკულიასა და ნიკო ჯადუგიშვილის ხმებს, დუეტმა სიმღერა ჩაწერა და გამოსვლისთანავე გახდა იმ დროს ყველაზე მაღალ გაყიდვადი პატრიოტული სიმღერა. 1998 წელს კი რუსთავის დაარსებიდან 50 წლისათავთან დაკავშირებით, რუსთავის მერიამ მოლაპარაკებები აწარმოა ეთერ კაკულიასთან, ვაჟა აზარაშვილთან, ალეკო კაკულიასთან და ანსაბლ "რუსთავთან", მოლაპარაკებებმა შედეგი გამოიღო, ალეკო კაკულიას ლექსზე, ვაჟა აზარაშვილმა დაწერა სიმღერა "ჰიმნი რუსთავს", რომელიც შეასრულეს ეთერ კაკულიამ და ანსაბლმა "რუსთავმა".
2006 წელს შედგა ახალი დუეტის პრემიერა, მეგრული სიმღერა "ასე ჩონგური" ახალი ინტერპრეტაციით შეასრულეს ეთერ კაკულიამ და ახალგაზრდა მომღერალმა ჯაბა ბოჯგუამ, დუეტმა დიდ წარმატებებს მიაღწიეს, 2006 წელს ფესტივალზე მომღერლებმა აიღეს პრიზი მეგრული სიმღერის "ასე ჩონგურის" საუკეთესო შესრულებისათვის, "წლის სიმღერა". ამავე დროს კაკულია საქართველოსა და მის საზღვრებს გარეთ აქტიურად ატარებდა სოლო-კონცერტებს.
2010—2014: გუნდური გასტროლები
2010 წელს ეთერ კაკულიას დაუკავშირდა პროდიუსერი თამაზ ქაჯაია, რომელმაც შესთავაზა ვოკალურ-ინსტრუმენტულ ანსაბლ "ივერიის" ყოფილ წევრებთან ერთად, საგასტროლო ტურნეში წასვლა საქართველოს მასშტაბით, რაზეც პროდიუსერმა თანხმობა მიიღო, გუნდში შედიოდნენ: ეთერ კაკულია, თემურ წიკლაური, ვახტანგ ტატიშვილი, ნუგზარ კვაშალი, ზურაბ კობეშავიძე და სვები. გუნდმა 2010-2014 წლებში არაერთხელ მოიარა სრულიად საქართველი და კულტურის ცენტრებში გამართა კონცერტები.
2011 წელს თბილისის მერიისა და საქართველოს კულტურის სამინისტროს ხელშეწყობით, რუსთაველის თეატრის დიდ დარბაზში გაიმართა ლეგენდარული ეთერ კაკულიას სოლო-კონცერტი, რომელსაც თბილისის ბიგ-ბენდი აფორმებდა, კონცერტმა ანშლაგით ჩაიარა, ქ-მა ეთერმა ამ საღამოზე მისი ყველაზე ცნობილი, ჰიტებად ქცეული სიმღერები შეასრულა. მონატრებულ მსმენელს კაკულიამ დაუვიწყარი, კლასიკური და აკადემიური საღამო აჩუქა.
პირადი ცხოვრება
ეთერ კაკულია ერთადერთხელ იყო დაოჯახებული, ბიზნესმენ რეზო ვაჩიბერიძეზე, წყვილს ერთი შვილი ეყოლათ ალეკო ვაჩიბერიძე (1980),შვილის შეძენის შემდეგ, ოჯახი დაინგრა. 2013 წელს ქ-ნ ეთერს შეეძინა შვილიშვილი მარიამი.
ვარსკვლავის გახსნა
2014 წლის 29 ნოემბერს თბილისის მერიისა და კულტურის სამინისტროს ძალისხმევით, ქ-ნი ეთერის დაბადების დღეზე, ეთერ კაკულიას ფილარმონიის წინ დიდი პომპეზურობით ვარსკვლავი გაუხსნეს. ვარსკვლავის გახსნის წინ ფილარმონიის დიდ საკონცერტო დარბაზში გაიმართა, კაკულიას შემოქმედებითი საღამო, სადაც ქართული ესტრადის ვარსკვლავებმა: ანრი ჯოხაძემ, ნინი ბადურაშვილმა, მაკა ზამბახიძემ და სხვებმა... შეასრულეს ქ-ნი ეთერის 55 წლიანი მუსიკალური კარიერის მანძილზე, მის მიერ შესრულებული სიმღერებიდან საუკეთესო ჰიტები, კონცერტი დაასრულა ქ-მა ეთერმა, ოთარ ტატიშვისლი გულისამაჩუყებელი სიმღერით "ფრთები" (გთხოვ ნუ გამწირავ ჯერ ამდენი არ მიმღერია). მომღერალმა ვარსკვლავის საზეიმო გახსნის დროს სატელეფონო მილოცვა საქართველოს პატრიარქისგან მიიღო.
2014—2015: ავადმყოფობა და გარდაცვალება
2014 წელს კაკულიას ქართველმა ექიმებმა, დაუსვეს მძიმე დიაგნოზი, სიმსივნე. ამ პერიოდში ქ-ნი ეთერი ძალიან დაუახლოვდა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ილია მეორეს, მათ ძალიან ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდათ. 2014 წლის 13 სექტემბერს ყველა ქართველისთვის საყვარელი მომღერალი სრულიად მოულოდნელად საკუთარ სახლში, დოლიძის ქუჩაზე, საქართველოს პატრიარქმა, უწმინდესმა და უნეტარესმა ილია მეორემ მოინახულა, რადგან ქ-მა ეთერმა თავად ვერ შეძლო პატრიარქთან წირვაზე მისვლა.
თბილისის მერია და ჯანდაცვის სამინისტრო მომღერალს ფინანსურად ეხმარებოდნენ, რათა ის გამოჯანმრთელებულიყო, მან ჩაიტარა რამდენიმე სამკურნალო კურსი საქართველოში, ხოლო შემდეგ ისრაელში, მაგრამ 10 ივნისს, უიმედო მდგომარეობის გამო ებრაელმა ექიმებმა მკურნალობა შეწყვიტეს, რადგან მეტასტაზები უმართავი იყო, მომღერალი სამშობლოში დააბრუნეს. კაკულია კატასტროფის ცენტრმა თბილისში 10 ივნისს ჩაიყვანა, 26 ივნისს კი მომღერალი საკუთარ სახლში, ახლობლების გარემოცვაში გარდაიცვალა. სამოქალაქო პანაშვილი ქაშვეთის ეკლესიაში ჩატარდა.
ეთერ კაკულია დროებით, ვაკის სასაფლაოზე, მშობლების გვერდით დაკრძალეს. ხოლო შემდეგ ქალაქ თბილისის მერიის, საპატრიარქოსა და მთავრობის გადაწყვეტილებით, მას მახათას მთაზე, ახალ საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში დაკრძალავენ. თბილისის მერიის გადაწყვეტილებით თბილისში ერთ-ერთ ქუჩას ეთერ კაკულიას სახელი მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 29 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ფოთის საპატიო მოქალაქეები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ანატოლიის ზეგანი
ანატოლიის ზეგანი (Anadolu Yaylası) — ზეგანი თურქეთში, მცირე აზიის მთიანეთის შიგა ნაწილი. ჩრდილოეთით ესაზღვრება პონტოს მთები, სამხრეთით ტავრის მთები. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 700 კმ-ზე, სიგანე 400 კმ-მდე. ზედაპირი ძირითადად მოსწორებულია; ალაგ-ალაგ აღმართულია დაკბილული ქედებიც. გაბატონებული სიმაღლეები 800–1500 მ. ცალკეული მწვერვალების სიმაღლე 2000 მ აღემატება. არის ჩამქრალი ვულკანები. მაქსიმალური სიმაღლეა 3917 მ (სტრატოვულკანი ერჯიასი).
დამახასიათებელია სუბტროპიკულ-კონტინენტური ჰავა, გრილი ზამთრით. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში ცენტრალურ ნაწილში — 200 მმ-იდან განაპირა ნაწილებში — 350–500 მმ-მდე. გაბატონებულია რუხი და მურა ნიადაგები. გვხვდება მშრალი სტეპები და ნახევარუდაბნოები. ზეგნის ჩრდილოეთ განაპირა მხარეს მდებარეობს თურქეთის დედაქალაქი ანკარა. განვითარებულია ოაზისური მიწათმოქმედება და მესაქონლეობა.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ზეგნები
მარტიო
მარტიო — საჭმელი სოკოს სახეობა ჰიდნანგიუმისებრთა ოჯახისა, რომელიც გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში. იზრდება ნესტიან ნიადაგზე წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში, ზაფხულ შემოდგომით.
სოკო პირველად აღწერა ავსტრიელმა ბუნებისმეტყველმა ჯოვანი ანტონიო სკოპოლიმ 1772 წელს როგორც Agaricus laccatus. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა ინგლისელმა ბოტანიკოსმა და მიკოლოგმა მორდეკაი კუბიტ კუკმა 1884 წელს. სამეცნიერო სინონიმები
აღწერა
ქუდის დიამეტრი 6 სმ-მდე აღწევს. თავდაპირველად ამობურცულია, შემდეგ — გაშლილი, შუაში ჩაღრმავებული, ტიტველი ან წვრილბოჭკოვანი ზედაპირით, მოწითალო-ვარდისფერი ან მოყვითალო-წითური, გაშრობისას უფერულდება.
ჰიმენოფორი ფირფიტოვანი, ფირფიტები სქელი, განიერი, მეჩხერი, ფეხთან შეზრდილი ან სუსტად დაღმავალი მასზე, ხორცისფერი თეთრი ნაფიფქით.
ფეხის სიგრძე — 3-10 სმ, სისქე — 0,2-1 სმ, თანაბარია, მოგრეხილი, ბოჭკოვანი ზედაპირით, ძირში თეთრფიფქოვანია, ქუდისფერი.
რბილობი — ქუდისფერი.
სპორები — სფეროსებრი, ხორკლიანი ზედაპირით, 8-11 მკმ.
გავრცელება და ეკოლოგია
გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში. იზრდება ნესტიან ნიადაგზე წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში. მიკორიზას ქმნის ფიჭვთან, წიფელთან, არყთან და სხვ.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ჰიდნანგიუმისებრნი
ძიშრას მაჩიტა
ძიშრას მაჩიტა (Campanula dzyschrica) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე მაჩიტასებრთა ოჯახისა. წარმოდგენილია დატოტვილი ფესვურითა და როზეტად შეკრებილი ფოთლებით.
ითვლებოდა აფხაზეთის კირქვიანების ენდემად, მეტად იშვიათი სახეობაა. საქართველოს გარდა გვხვდება აგრეთვე რუსეთის ფედერაციის კრასნოდარის მხარეში, კერძოდ, ტუაფსე-ადლერის ფლორისტიკულ რეგიონში. კრასნოდარის მხარეში მცენარეს ახლახან მიაგნეს. მნიშვნელობა აქვს კოლხეთის კირქვიანების რელიქტური ფლორის ისტორიის შესასწავლად. საყურადღებოა დეკორატიული მებაღეობისთვისაც.
იზრდება კირქვიანი კლდეების ნაპრალებში, ალპურ სარტყლეში. გვხვდება მცირე პოპულაციებად. მრავლდება თესლითა და ვეგეტაციურად. შეიძლება განადგურდეს დეკორატიულობის და ადგილსამყოფელის პირობების დარღვევის გამო. ძალზე იშვიათად კულტივირებულია ბოტანიკურ ბაღებში. დაცვის აუცილებელი ღონიეშიძებაა აღკვეთილის გამოყოფა ძიშრის მთაზე და კულტივირება.
სახეობა აღწერა რუსმა ბოტანიკოსმა ალფრედ კოლაკოვსკიმ. ძიშრას მაჩიტა შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაჩიტასებრნი
ცაჰნეუცი
ცაჰნეუცი (Ţahnăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 204 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 449 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
TT
TT-30 (7,62-мм самозарядный пистолет Токарева образца 1930 года) — რუსული ნახევრად ავტომატური პისტოლეტი. ის იყო შექმნილი 1930 წელს ფედორ ტოკარევის მიერ საბჭოთა კავშირისთვის. TT-მ შეცვალა Nagant M1895 რევოლვერი რომელიც გამოყენებული იყო რუსეთის იმპერიის დროს. ის გამოიყენებოდა 1952 წლამდე, რის შემდეგაც ის შეიცვალა მაკაროვის პისტოლეტით.
სქოლიო
კატეგორია:ცეცხლსასროლი იარაღები
Visions (Down Low-ს ალბომი)
Visions — გერმანული ჰიპ-ჰოპ დუეტ Down Low-ს სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1995 წელს. ალბომიდან გამოიცა სინგლები „Murder“, „Potion“, „Vision Of Life“ და „Nothing Like Viva“ (თანამშრომლობა Hip Hop Alliance-ის სახით).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Down Low-ს ალბომები კატეგორია:1996 წლის სადებიუტო ალბომები
ჯამასის რაიონი
ჯამასი (Çamaş) — ქალაქი და რაიონი ორდუს პროვინციაში, შავი ზღვის რეგიონში, თურქეთში. ზღვის დონიდან 507 მეტრზე. 2000 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 10,047 ადამიანი, ხოლო რაიონში  13,650.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
ტედ ლოუ
ტედ ლოუ, MBE (Ted Lowe სრული სახელი Edwin Charles Ernest Lowe; დ. 1 ნოემბერი, 1920, ლემბურნი, ინგლისი — გ. 1 მაისი, 2011) — ინგლისელი სნუკერის კომენტატორი ტელეარხ BBC-ზე.
ბიოგრაფია და კარიერა
ტედ ლოუ რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში (60-იანებიდან 80-იანებამდე) იყო სნუკერის ყველაზე ცნობილი კომენტატორი. მან წარმატების პიკს 80-იან წლებში მიაღწია, როდესაც თვითონ თამაშიც აყვავების პერიოდში იყო. ბევრი მას მოჩურჩულე ტედს უძახდა მატჩის დროს მისი ჩუმი ხმის გამო (იმ დროს ბევრი მაყურებლის არყოფნის გამო მას ნახევრად ჩურჩულით საუბარი უწევდა, რათა დარტყმისას არ შეეწუხებინა მოთამაშეები).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი სნუკერის კომენტატორები კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
ტაიხუ
ტაიხუ — ტბა ჩინეთში. განლაგებულია მდინარე იანძიდან სამხრეთით და ჩინეთის დიდი არხიდან დასავლეთით, რომელთანაც დაკავშირებულია მცირე მდინარეების სისტემით. ვრცელდება აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვის სანაპიროდან 90-100 კმ-ში, ხოლო ჩინეთის დიდი არხის სამხრეთ ბოლოდან 100 კმ-ში. ტაიხუ გაწოლილია ზღვის დონიდან 17 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 2250 კმ², სიგრძე დაახლოებით 60 კმ, სიგანე 45 კმ-მდე. მაქსიმალური სიღრმე 12 მ. წყლიანობის პერიოდის გათვალისწინებით ტბის ზომები ძლიერ იცვლება. ზაფხულის წვიმების დროს წყალუხვია, ხოლო ზამთარში წყალმარჩხია. ტბა მტკნარია. იყენებენ ბრინჯის ნათესების მოსარწყავად. მდიდარია თევზით. არ იყინება. სანაოსნოა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ტბები
გია ჟორჟოლიანი
1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1977 წლიდან დღემდე მუშაობს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში. 1983 წელს დაიცვა დისერტაცია თემაზე „ირანის ქალაქები XI საუკუნეში“, ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხის მოსაპოვებლად. 1993-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთობა“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, პოლიტიკური ბლოკი:  „ბიძინა ივანიშვილი —  ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი:  „ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გია
ოლთისის ოკრუგი
გეოგრაფია
ოლთისის ოკრუგი მოქცეული იყო ოლთისისწყლის აუზში. ოლთისისწყალი ხან სულ ვიწრო კალაპოტში მიმდინარეობს და შეყრელია კლდოვანი მადალი მთებით, ხან ქმნის ფართო ხეობებს ორი ვერსის სიგანით. ასეთია მაგალითად ხეობა ბანადან (პენეკიდან) დაწყებული ოლთისამდის. ამ ხეობაში ხშირია თიხის სილიანი გორაკები და ბორცვები, შეხამებული სულ სხვა და სხვა ფერებით. ეს მხარე ფრიად დასერილს მთიანეთს წარმოადგენს, რადგანაც წყალთგამყოფი მაღალი ქედებიდან არტაანის და ოლთისის ოკრუგების შორის გამოდიოდნენ მრავალი შტოები და ქედები. ოლთისწყალის შენაკადებს შორის უმთავრესნი არიან ბანას წყალი (ახლა პენიაკ-ჩაი), 52 ვერსი სიგრძით; ამ ბანას წყალს მოერთვის ბარდუსის წყალი, სიგრძით 55 ვვრსი. მეორე შენაკადი ბანას წყალისა არის კანლის წყალი (კანლი-სუ), სიგრძით 20 ვერსი. ოლთისისწყალის შემდეგი შენაკადია სალანურის წყალი. სიგრძით 26 ვერსი; მარცხენა შენაკადთა შორის უფრო საყურადდებოა სევრის წყალი (სევრი-ჩაი), მაგრამ ეს შემდინარე, რომელიც სევრიდაგიდან გამოდის, უმეტეს ნაწილად მოქცეული იყო ოსმალეთის საზღვრებში. მის საზღვრებში იყო აგრეთვე თორთუმის წყალი.
ოლთისისწყალი ჭოროხის მარჯვენა შენაკადია, რომელიც იწყება სევრიდაგის მთიდან და დის 145 ვერსის მანძილზე. ამათგან 25 ვერსი სათავითგან რუსთა საზღვრების შემოსვლამდის და 20 ვერსი მისი ბოლო ნაწილისა დარჩენილი იყო ოსნალეთის საზღვრებში, ხოლო დანარჩენი ნაწილი 100 ვერსის სიგრძით ეკუთვნოდა რუსეთს. ოლთისის მხარე შეადგენდა ძველი ქართული პროვინციის ტაოს ნაწილს. ტერიტორია მისი შეიცავდა 2958 კმ². მცხოვრებთა რიცხვი უდრიდა 225,450 კაცს. უმეტესობა შეადგენდა გამაჰმადიანებულ ქართველს – მესხებს. იყვნენ ბერძნები, ქურთები და სომხები. უკანასკნელები XIX საუკუნეში შემოიხიზნენ, ზოგნი აბდულ ჰამიდის ჟლეტის დროს ოსმალეთიდან გადმოხვეწნენ. ბეგები ამ მხარისა ეკუთვნოდნენ ხიმშიაშვილის გვარს.
ოლთისისწყალი შემოდიოდა რუსეთის საზღვარში ეგრეთ წოდებული ნარიმანის კარებით. ნარიმანი ღიდი ბერძნების სოფელი იყო ალა-ბალიკ-სუს ნაპირას, რომელიც ოლთისისწყლის მეორე მარცხენა შენაკადს წარმოადგენს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყარსის ოლქის ოკრუგები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოკრუგები
ბიელი (ესპანეთი)
ბიელი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 130,726145 კმ². მოსახლეობა — 155 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
მორდეკაი კუბიტ კუკი
მორდეკაი კუბიტ კუკი (Mordecai Cubitt Cooke; დ. 12 ივლისი 1825, ჰორნინგი — გ. 12 ნოემბერი, 1914, პორტსმუთი) — ინგლისელი ბოტანიკოსი და მიკოლოგი, ვიქტორიას სამახსოვრო მედლისა (1902) და ლინეს მედლის ლაურეატი (1903). მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Cooke.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მიკოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ბოტანიკოსები
არტაბან I
არტაბან I — პართიის მეფე არშაკიდების დინასტიიდან. არტაბან I სამეფო ტახტზე ტირიდატე I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 211 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 191, მის შემდეგ კი ტახტზე ფრიაპატი ავიდა. ითვლება, რომ არტაბან I-ის ბიძამ არშაკ I-მა ძვ. წ. 247 წელს დააარსა არშაკიდების დინასტია. სავარაუდოდ არსაკის შემდეგ სამეფო ტახტზე მისი ძმა ტირიდატე I ავიდა, მის შემდეგ კი მეფობა არტაბან I-მა განაგრძო, თუმცა გამომდინარე იმ ფაქტიდან, რომ დინასტიის წევრები არშაკ I-ის პატივსაცემად მის სახელს ირქმევდნენ, არტაბანის ოფიციალურ სახელი არის არშაკ II, შესაბამისად არსებობს მოსაზრება, რომ არტაბანი სამეფო ტახტზე არშაკ I-ის შემდეგ ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არშაკიდები კატეგორია:პართიის მეფეები
ბიხუესკა
ბიხუესკა (Bijuesca, Bichuesca) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,075342 კმ². მოსახლეობა — 94 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
კლაივ ევერტონი
კლაივ ევერტონი (Clive Everton, დ. 7 სექტემბერი 1937) — ინგლისელი ყოფილი პროფესიონალი სნუკერისტი და ინგლისური ბილიარდის მოთამაშე, მწერალი და სნუკერის კომენტატორი ტელეარხ BBC-ზე. კლაივმა თავისი კომენტატორის კარიერა რადიოზე დაიწყო, შემდეგ კი ტელევიზიაში გააგრძელა. ევერტონის პირველი ტელერეპორტაჟი იყო 1978 წლის სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატი. ამ დროიდან ის რეგულარულად კომენტატორობს მსოფლიო ჩემპიონატებს BBC-ზე; ასევე მას მიჰყავს სნუკერის პრემიერ-ლიგის მატჩები ბრიტანულ Sky Sports-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სნუკერის კომენტატორები კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:ინგლისური ბილიარდის მოთამაშეები კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:დაბადებული 7 სექტემბერი
ჰეიდარის მეჩეთი
ჰეიდარის მეჩეთი (Heydər Məscidi) — აზერბაიჯანის ყოფილი პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის სახელობის მეჩეთი. მდებარეობს ბინაგადის რაიონში, ბაქო.
რუნეტი
რუნეტი (Руне́т) (რუსულენოვანი ინტერნეტი, რუსული ინტერნეტი, ინტერნეტი რუსულ ენაზე) — ინტერნეტის ნაწილი რუსულ ენაზე. ვრცელდება ყველა კონტინენტზე, მათ შორის ანტარქტიდაზეც, თუმცა ყველაზე მეტად კონცენტრირებულია დსთ-ში და კერძოდ რუსეთში.
ჰეიდარის მეჩეთი
ისტორია
ჰეიდარის მეჩეთის მშენებლობის განკარგულება გასცა აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა და ჰეიდარ ალიევის ვაჟმა ილჰამ ალიევმა 2012 წელს. სამშენებლო სამუშაოები დაიწყო 2012 წლის სექტემბერში და დასრულდა 2014 წლის ბოლოს.
2014 წლის 26 დეკემბერს შედგა მეჩეთის გახსნის ოფიციალური ცერემონია. მასში მონაწილეობა მიიღეს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა, ქვეყნის პირველმა ლედიმ მეჰრიბან ალიევამ, ჩრდილოეთ კავკასიის მუფტისის საკოორდინაციო საბჭოს თავმჯდომარე და ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მუფტი ისმაილ ბერდიევი, რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ბაქოს და აზერბაიჯანის ეპარქიის ხელმძღვანელი მამა ალექსანდრე, ბაქოს მთიელი ებრაელების რელიგიური გაერთიანების თავმჯდომარე მელიჰ ევდაევი, რუსეთის ფედერაციის კავკასიის მუსულმანთა სამმართველოს სრულუფლებიანი წარმომადგენელი შაფიკ ფშიახაჩევი და კავკასიის მუსლიმთა სამმართველოს თავმჯდომარე შეიხ ალაჰშუქურ ფაშაზადე.
რუნეტი
უმეტესწილად რუსული ენის გამოყენების დომენებია: .su, .ru, .рф, .ua, .by, .kz, .com, .org. ყველა პოპულარუსლი რუსულენოვანი საიტი არ არის დარეგისტრირებული დსთ-ის ქვეყნების დომენზე ან საერთოდ დსთ-ში. მაგალითად, სოციალური ქსელი ВКонтакте იყენებს დომენ vk.com-ს, ხოლო რუსული ვიკიპედია - ru.wikipedia.org-ს.
ჰეიდარის მეჩეთი
არქიტექტურა
მეჩეთის საერთო ფართობია 12.000 კვ მეტრი. თვით მეჩეთი შეადგენს 4200 კვ მეტრს. ფასადი სპეციალური ქვით არის მოპირკეთებული შირვან-აბშერონის არქიტექტურის სტილში. თითოეული მინარეთის სიმაღლე 95 მეტრია. მეჩეთს სულ 4 მინარეთი აქვს. მეჩეთის შიგნით, სპეციალური დეკორატიული ელემენტები გამოიყენება და გუმბათის კიდეებზე წმინდა ყურანიდან აიათებია მოჩუქურთმებული. მთავარი გუმბათის სიმაღლე 55 მეტრია, მეორე გუმბათი კი 35 მეტრია.
რუნეტი
სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტი
ჰეიდარის მეჩეთი
არქიტექტურა
მეჩეთი მდებარეობს მისამართზე: ქალაქი ბაქო, ბინაგადის რაიონი, გამზი ბაბაშოვის ქუჩა.
რაზდანის სტადიონი
რაზდანის სტადიონი (Հրազդան մարզադաշտ) — მრავალფუნქციური სტადიონი ერევანში, სომხეთი. გაიხსნა 1970 წელს. უმეტესწილად მასპინძლობს საფეხბურთო მატჩებს, არის სომხეთის ნაკრების საშინაო არენა. რაზდანის სტადიონს შეუძლია დაიტიოს 54 208 მაყურებელი და არის სომხეთის უდუდესი სპორტული ნაგებობა. 2008 წლის რეკონსტრუქციამდე სტადიონის ტევადობა 70 000 იყო და შედიოდა საბჭოთა კავშირის საუკეთესო 4 სტადიონს შორის ტევადობის მიხედვით. საბჭოთა ნაკრებმა ორი მატჩი გამართა რაზდანზე ფინეთისა და საბერძნეთის წინააღმდეგ. სტადიონი ასევე მასპინძლობს სომხეთის თასის ფინალებს.
ისტორია
პირველი იდეა მდინარე რაზდანის ნაპირზე სტადიონის აშენებისა ეკუთვნის საბჭოთა კავშირის მინისტრთა საბჭოს თავჯდომარის პირველ მოადგილე ანასტას მიკოიანს. 1950-იან წლებში მისი სტუმრობისას ერევანში მან შენიშნა შესაფერისი ადგილი რაზდანის ხეობაში სტადიონის ასაშენებლად, რომელიც 30 000-მდე ადამიანს დაიტევდა, თუმცა ამ იდეის რეალიზება მან ვერ მოახერხა.
1967 წელს საბჭოთა სომხეთმა დაიწყო მუშაობა სომხეთის გასაბჭოების 50 წლის თავის აღსანიშნავად 1970 წლისათვის. არქიტექტორთა ჯგუფმა კორიუნ ჰაკობიანისა და გურგენ მუშეგიანის ხელმძღვანელობით დაგეგმა რაზდანის ხეობაში სტადიონის აშენება, 75 000 ტევადობით. პროექტის ბიუჯეტი 5 მილიონ რუბლს შეადგენდა, სტადიონის მშენებლობა რეკორდულად მოკლე პერიოდში, 18 თვეში, 1969 წლის მეორე ნახევარში დამთავრდა. ეს იყო პირველი სტადიონი რომელიც მაღალმთიან ლანდჩაპტში. არქიტექტორებმა კი 1971 წელს საბჭოთა კავშირის საუკეთესო კონსტრუქტორების პრიზი მიიღეს. საბოლოოდ არენა მზად 1970 წლის ნოემბერში იყო და ოფიციალურად გახსნა 29 ნოემბრისთვის დაიგეგმა, გახსნას ლეონიდ ბრეჟნევი უნდა დასწრებოდა თუმცა ძლიერი თოვლის გამო ცერემონიალი გადაიდო.
პირველ ოფიციალ საფეხბურთო მატჩს რაზდანის სტადიონმა 1971 წლის 19 მაისს უმასპინძლა, რომელშიც მონაწილეობა ერევნის „არარატმა“ და ალმათის „კაირათმა“ მიიღეს.
რაზდანის სტადიონმა სომხეთის ფეხბურთისთვის რამდენიმე დასამახსოვრებელ მატჩს უმასპინძლა. 1973 წელს ერევნის „არარატმა“ საბჭოთა თასის მოგების შემდეგ, ევროპის თასზე თამაში უფლება მოიპოვა და მეოთხედფინალში მიუნხენის „ბაიერნს“ შეხვდა, პირველი შეხვედრა გერმანიაში მომავალი ჩემპიონების გამარჯვებით 2-0 დასრულდა, ერევანში კი 70 000 მაყურებლის წინაშე „არარატმა“ 1-0 იმარჯვა.
დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ რაზდანის სტადიონი სომხეთის ნაკრების საშინაო თამაშებს მასპინძლობდა 1999 წლამდე, სანამ ერევნის რესპუბლიკური სტადიონი გახდებოდა საშინაო არენა.
განახლება
2004 წელს სტადიონი გაიყიდა და კერძო მესაკუთრე Hrazdan Holding CJSC-ს მფლობელობის ქვეშ მოექცა. მათ 2005 წელს სტადიონის განახლება დაიწყეს და 2008 წელს არენა სრულად აკმაყოფილებდა UEFA-ს სტანდარტებს. განახლების შემდეგ სტადიონს UEFA-მ სამი ვარსკვლავით შეაფასა.
სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტის თქმით ახლო მომავალში დაგეგმილი განახლების შემდგომ, რომლის ფარგლებშიც 6 მილიონი ევრო დაიხარჯება ინფრასტრუქტურის, საფარის, სარბენი ბილიკის და გადახურვის გაუნჯობესებაზე, სტადიონს შეეძლება უმასპინძლოს UEFA-ს საკლუბო ჩემპიონატის ფინალებს. რეკონსტრუქციის პროექტის ბიუჯეტი $10-15 მილიონს შეადგენს.
კონცერტები
1989 წელს, ერთი წლის შემდეგ სპიტაკის მიწისძვრიდან, რომელმაც 25 000 ადამიანი იმსხვერპლა და 500 000-ზე მეტი უსახლკაროდ დატოვა, ამას დაემატა ყარაბაღის ომი, ამ მოვლენებმა გააღვივა ქვეყანაში ნაციონალისტური განწყობა. რაზდანის სტადიონზე მოეწყო ცნობილი სომეხი მომღერლის ჰარუთ ფამფუკიანის კონცერტი, 110 000 სომეხი შეიკრიბა აქ პატრიოტული სიმღერების მოსასმენად. შემდგომში სომხეთის კულტურის მინისტრმა იური მელიქ-ოჰანიანმა განაცხადა, რომ ამ კონცერტს სომხეთის ისტორიაში ყველაზე მეტი ადამიანი დაესწრო.
ერევნის „არარატი“
10 სარეკორდო დასწრება რაზდანის სტადიონზე ერევნის „არარატის“ თამაშებზე საბჭოთა კავშირის პერიოდში.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:სომხეთის სტადიონები
ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა (ფილმი)
ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა (Harry Potter and the Philosopher's Stone) — რეჟისორ კრის კოლამბუსის ფილმი, რომელიც გადაღებულია ჯოან როულინგის მიერ დაწერილი ჰარი პოტერის თავგადასავლების პირველი წიგნის მიხედვით.
ამ ფილმში ცნობილი ხდება, თუ როგორ მოხვდა ჰარი ჰოგვორტსის ჯადოქრობის სკოლაში. ამ ფილმიდან მოყოლებული, მსახიობი დენიელ რედკლიფი, ისევე, როგორც ბევრი სხვა მსახიობი, მონაწილეობდა მის ყველა სერიაში და ცნობილი გახდა ჰარის როლით.
სიუჟეტი
ერთ გვიან ღამეს, ჰოგვორტსის მაგიისა და ჯადოქრობის სკოლის დირექტორი ალბუს დამბლდორი და მოადგილე, პროფესორი მინერვა მაკგონაგელი, ჰოგვორტსის მიწისა და გასაღებების მცველთან, რუბეუს ჰაგრიდთან ერთად მიიყვანენ ობოლ ჩვილს, ჰარი პოტერს, მის ერთადერთ ცოცხალ ნათესავებთან, ვერნონ (ბიძა) და პეტუნია (დეიდა) დერსლებთან.
ათი წლის შემდეგ, ჰარის მე-11 დაბადების დღემდე ცოტა ხნით ადრე, ბუები იწყებენ ჰარისთვის წერილების გაგზავნას. როცა დერსლები ჰარის არ აძლევენ წერილების წაკითხვის საშუალებას და პატარა კუნძულზე მდებარე ქოხში მიდიან, ჰაგრიდი თავად აძლევს ჰარის წერილს, რომელშიც მას ჰოგვორტსში სწავლის მოახლოებულ დაწყებას აუწყებს. ჰაგრიდი ასევე უმხელს ჰარის რომ მისი მშობლები, ლილი და ჯეიმზ პოტერები მოკლა ბნელმა ჯადოქარმა ლორდმა ვოლდემორმა. მომაკვდინებელი წყევლა რომელიც ვოლდემორმა ჰარის დაუმიზნა შებრუნდა, რამაც ვოლდემორის სხეული დაამსხვრია და ჰარის შუბლზე ელვის ფორმის ნაიარევი დაუტოვა. შემდეგ ჰაგრიდს ჰარი მრუდე ქუჩაზე მიჰყავს სასკოლო მასალებისთვის და აძლევს მას თეთრ ბუს, რომელსაც ის ჰედვიგს არქმევს. ჰარი ყიდულობს ჯოხს რომელიც ვოლდემორის ჯოხის ტყუპისცალია.
კინგს ქროსის სადგურზე, ჰარი მიემგზავრება ჰოგვორტსის ექსპრესით. ის ხვდება რონ უისლის, და ჰერმიონ გრეინჯე რს, მაგლად დაბადებულ ჯადოქარს. ჰოგვორტსში მისვლისას, ჰარი ასევე ხვდება დრაკო მალფოის, რომელიც მდიდარი, წმინდასისხლიანი ჯადოქრების ოჯახიდანაა. ისინი ერთმანეთის მეტოქეები ხდებიან. მოსწავლეები შედიან დიდ დარბაზში, სადაც გამანაწილებელი ქუდი პირველკურსელებს 4 კლუბში ანაწილებს: გრიფინდორში, ჰაფლეპაფში, რეივენქლოსა და სლიზერინში. ჰარი, რონთან და ჰერმიონთან ერთად, ხვდება გრიფინდორში, ხოლო დრაკო - სლიზერინში, რომელშიც ბნელი ჯადოქრები იყვნენ.
იმავდროულად, როცა მაგიას სწავლობს, ჰარი უფრო მეტს იგებს თავისი მშობლებისა და ვოლდემორის შესახებ. ცოცხის ტარების ნიჭის შედეგად ჰარი ხდება ყველაზე ახალგაზრდა სიკერი გრიფინდორის ქვიდიჩის გუნდში. როცა ის გრიფინდორის საერთო ოთახში ბრუნდება, კიბეები გზებს იცვლიან, რაც მიიყვანს ჰარის, რონსა და ჰერმიონს მესამე სართულზე, რომელიც შეზღუდულია. ისინი აქ აღმოაჩენენ ფლაფის, გიგანტურ სამთავიან ძაღლს. ჰელოუინზე, რონი ჰერმიონს შეურაცხყოფას აყენებს იმის მერე, რაც ჰერმიონი თავს იჩენს შელოცვების გაკვეთილზე. ნაწყენი ჰერმიონი საღამოს გოგონების ტუალეტში ტირის. იმავე ღამეს, გიგანტური ტროლი ტუალეტში შედის, მაგრამ ჰარი და რონი გადაარჩენენ ჰერმიონს, და სამეული მეგობარი ხდება იმის შემდეგ რაც ჰერმიონი იბრალებს ტროლის საძიებლად ტუალეტში შესვლას.
ტრიო აღმოაჩენს რომ ფლაფი იცავს ფილოსოფიურ ქვას, მაგიურ ობიექტს რომელსაც შეუძლია მეტალი ოქროდ გადააქციოს და შექმნას უკვდავების ელექსირი. ჰარი ფიქრობს, რომ ქვის მოპარვა შხამ-წამლების მასწავლებელს და სლიზერინის კლუბის თავმჯდომარეს, სევერუს სნეიპს სურს, რათა ვოლდემორს ფიზიკური ფორმა დაუბრუნოს. როცა ჰაგრიდი შემთხვევით ამხელს რომ ფლაფი მუსიკის მოსმენისას ღრმად იძინებს, ჰარი, რონი და ჰერმიონი გადაწყვეტენ, რომ იპოვონ ქვა სნეიპამდე. ფლაფის უკვე სძინავს, მაგრამ ტრიო ხვდება სხვადასხვა ბარიერს, მათ შორის მომაკვდინებელ მცენარეს, "ეშმაკის ხაფანგს", ოთახს მფრინავი და აგრესიული გასაღებებით და გიგანტურ ჭადრაკს სადაც რონი ეთიშება.
ბარიერების გადალახვის შემდეგ, ჰარი აღმოაჩენს რომ ბნელი ძალებისგან თავდაცვის მასწავლებელს, ქვირინუს ქვირელს სურს ქვა; სნეიპმა გაარკვია ეს და იცავდა ჰარის. ქვირელი ჩალმას იხსნის და ჰარი ხედავს ქვირელის კეფაში დამალულ ვოლდემორს. დამბლდორის დამცავ ჯადო ქვას ჰარის ჯიბეში ათავსებს. ვოლდემორი ცდილობს რომ ჰარის ქვა წაართვას მშობლების გაცოცხლების სანაცვლოდ, მაგრამ ჰარი ხვდება მის ოინს და უარს ეუბნება. ქვირელი ცდილობს, რომ მოკლას ჰარი. როცა ჰარი ქვირელის კანს ეხება, წვავს ქვირელს და ნამსხვრევებად აქცევს. ვოლდემორის სული გარბის და გონს უკარგავს ჰარის, როცა მას ჩაუვლის.
ჰარი გონს მოდის საავადმყოფო ფლიგელში. დამბლდორი ამბობს, რომ ქვა დაამსხვრიეს მოპარვისგან დასაცავად და რონი და ჰერმიონი უსაფრთხოდ არიან. დამბლდორი უმხელს ჰარის, როგორ დაამარცხა ქვირელი: როცა ლილი გარდაიცვალა ჰარის დასაცავად, მან ვოლდემორისგან დამცავი სიყვარულის ჯადო დაადო ჰარის. ჰარის, რონს და ჰერმიონს ქულებით აჯილდოებენ თავიანთი დამსახურებისთვის, რითაც გრიფინდორის ქულების რაოდენობა პირველ ადგილზე მყოფი სლიზერინის ქულებს უთანაბრდება. დამბლდორი შემდეგ 10 ქულით აჯილდოებს მათ თანაკლუბელს, ნევილ ლონგბოტომს, ტრიოსთვის წინააღმდეგობის გაწევის გამბედაობისთვის. გრიფინდორი იგებს ჰოგვორტსის თასს, ჰარი კი საზაფხულოდ ბრუნდება დერსლებთან, ბედნიერი იმით, რომ მან ჰოგვორტსში ნამდვილი სახლი იპოვა.
ლას-ვეგასის კულტურა
ლას-ვეგასის კულტურა — გვიანდელი პლეისტოცენისა და ჰოლოცენის დასახლებების კომპლექსი თანამედროვე ეკვადორის სანაპირო ზოლის გასწვრივ, რომელიც ძვ. წ. 8000-4600 წლებში ყვაოდა. ლას-ვეგასის კულტურა წარმოადგენს „ადრეულ, სანაპირო ზოლის გარემოს ეკოლოგიურ კომპლექსში ერთ ადგილას მყოფ ცივილიაციას“. ეკვადორში, სანტა-ელენას ნახევარკუნძულზე იდენტიფიცირებულია ლას-ვეგასის კულტურის 31 ქალაქი — ბიოლოგიური კომპლექსი, ტროპიკული ეკოტონი. რადიონახშირბადული დათარიღების მეთოდით, ლას-ვეგასთან მისი კუთვნილება დადასტურდა.
ლას-ვეგასის ხალხი ნადირობასა და შემგროვებლობას მისდევდა, ასევე განვითარებული ჰქონდა პრიმიტიული სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა. აღმოჩენილია ძვლის ისრები და ნიჩბები, რომლებსაც სავარაუდოდ ქსოვილების დასამზადებლად იყენებდნენ. ასევე აღმოჩენილია მრავალგვარი იარაღი და ნიჟარის ფორმის კონტეინერი; ხე-მასალა, ბამბუკი, ლერწამი, ტყავი, რომლებსაც სავარაუდოდ ასევე იარაღების დასამზადებლად იყენებდნენ.
მიუხედავად იმისა, რომ ეკვადორის სანაპირო ზოლში მუმიები არაა აღმოჩენილი, ლას-ვეგასის ხალხი თანამედროვე და მსგავსი იყო იმ ხალხისა, რომელთა ნარჩენებიც ჩრდილოეთ ჩილეს სანაპირო ზოლშია შემორჩენილი და ცნობილია ჩინჩოროს კულტურის სახელით.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბამდელი კულტურები კატეგორია:ეკვადორის არქეოლოგიური ძეგლები
უნიეს რაიონი
უნიე (Οινόη) — მსხვილი საპორტო ქალაქი და რაიონი ორდუს პროვინციაში, თურქეთის შავი ზღვის რეგიონში, ორდუდან 76 კმ დასავლეთით. მოსახლეობა — 78,227 ადამიანი (2012 წლის აღწერის მონაცემები).
ემა იტალიელი
ემა იტალიელი (Emma d'Italie; დ. 948 — გ. აპრილი, 988) — კაროლინგების დინასტიის წარმომადგენელი. იტალიის მეფე ლოთარ II-ის ასული. დასავლეთ ფრანკთა დედოფალი 965-986 წლებში როგორც მეფე ლოთარის მეუღლე. მეფე ლუი V-ის დედა.
ბიოგრაფია
ემა დაიბადა დაახლოებით 948 წელს. იგი იყო იტალიის მეფე ლოთარ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ადელაიდა იტალიელის ქალიშვილი. 950 წელს მამამისი ბურგუნდიის მეფე ბერენგარ II-მ მოწამლა და თავი იტალიის მეფედ გამოაცხადა. თავისი ვაჟის მემკვიდრეობის დასაცავად დედოფალი ადელაიდა საღვთო რომის იმპერატორ ოტო I-ს მისთხოვდა, რომელთანაც შეეძინა მომავალი იმპერატორი ოტო II.
965 წელს ემა მიათხოვეს დასავლეთ ფრანკთა მეფე ლოთარს, რითაც იგი დედოფალი გახდა. 977 წელს დედოფალმა ემამ თავისი მაზლი, ქვემო ლოთარინგიის ჰერცოგი შარლი ლაონის ეპისკოპოსთან მკრეხელობაში დაადანაშაულა. დედოფლისა და ეპისკოპოსის ინტრიგების წყალობით შარლი იძულებული გახდა ფრიგიაში გაქცეულიყო. თავისი ვაჟის მემკვიდრეობის დასაცავად ემამ ლოთარი დაარწმუნა, რომ ლუი თავის სიცოცხლეშივე დაესვა თანა-მმართველად, თუმცა რეალურად მისთვის არანაირი ძალაუფლება არ მიუცია.
986 წლის 2 მარტს მეფე ლოთარი გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი მათმა ვაჟმა, ლუი V-მ დაიკავა. ახალმა მეფემ ემაცა და მისი მოკავშირე ლაონის ეპისკოპოსიც გააძევა სამეფო კარიდან, რადგან ლუის აზრით მათ მამამისი მოწამლეს. ამ ამბიდან მალევე, 987 წელს ლუი V უშვილოდ აღესრულა, რითაც შეწყდა კაროლინგების დინასტია. ემამ და ეპისკოპოსმა მემკვიდრის კრიზისით ისარგებლეს, აიღეს პარიზი და თავი მმართველებად გამოაცხადეს, თუმცა ფრანგმა დიდებულებმა მეფედ უგო კაპეტი დასვეს, რომელმაც ემა დააპატიმრა და დედაქალაქიდან შორს, ორლეანში გამოკეტა.
ზოგიერთი წყაროს მიხედვით დედოფალმა ემამ მოახერხა ორლეანიდან გაპარვა და ბოჰემიის მეფე ბოლესლავ II-ზე დაქორწინება. ჩეხი ისტორიკოსების მტკიცებით სწორედ ემა იყო ბოლესლავის უმცროსი ვაჟების: ოლდრიხისა და იარომირის დედა. ასევე მათი მტკიცებით, ემას ვაჯი იყო ბოჰემიის მეფე ბოლესლავ III-ც, თუმცა ფრანგული წყაროების მიხედვით დედოფალი ემა იტალიელი 988 წლის აპრილში გარდაიცვალა ორლეანში. ჩეხური წყაროების მიხედვით იგი 1004 წლის შემდეგ გარდაიცვალა პრაღაში.
ციპოვა
ციპოვა (Ţipova) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 164 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 314 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
ვარდაღბიური
ვარდაღბიური (Վարդաղբյուր) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 040 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 103 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 114 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 0.9 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
დიდი ამაღლება
დიდი ამაღლება (Большое Вознесение) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში პრესნენის რაიონში. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია უფლის ამაღლების სახელზე, ეგვტერები კი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის, იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე.
ფრიაპატი
ფრიაპატი — პართიის მეფე არშაკიდების დინასტიიდან. ფრიაპატი სამეფო ტახტზე არტაბან I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 191 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 176, მის შემდეგ კი ტახტზე ფრაატ I ავიდა.
დიდი ამაღლება
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძრის ადგილზე ხის ეკლესიის აგების შესახებ პირველი მონაცემები არსებობს 1619 წლიდან. 1639 წელს აღნიშნული ეკლესია დაიწვა.
ფრიაპატი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არშაკიდები კატეგორია:პართიის მეფეები
დიდი ამაღლება
ისტორია
1685-1689 წლებში დედოფალმა ნატალია ნარიშკინამ ქვისაგან ააგო ამაღლების ტაძარი, რომლის ეგვტერებიც იყო ნაკურთხი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ელესიასთან ახლოს 1774 წლის 7 ოქტომბერს დარია პოტიომკინამ თავად სერგეი გაგარინისაგან იყიდა სახლი. 1784 წლის მერე იგი გადავიდა თავად გრიგორი პოტიომკინის მფლობელობაში, რომელიც ითვლება ახალი ტაძრის მშენებლად. რადგან ძველი ტაძრის ადგილზე აგებული ეკლესიის ფუნდამენტი არ იყო მყარი მიიღეს გადაწყვეტილება აეშენებინათ ახალი ტაძარი, რისთვისაც თავადმა პოტიომკინმა გადასცა თავისი ეზო. 1791 წელს მისმა გარდაცვალებამ შეაყოვნა აღნიშნული პროექტის განხორციელება, მაგრამ მისმა ძმისშვილებმა 1795 წელს ნდობა გამოუცხადეს მღვდელ ანტიპს და საბოლოოდ გადასცეს მიწის ნაკვეთი. 1798 წელს საფუძველი ჩაუყარეს სატრაპეზოსა და ორ ეგვტერს, რომელშიც ამჟამად განთავსებულია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეგვტერები. 1812 წლის ხანძრის დროს დაუმთავრებელი ეკლესია დაიწვა და საბოლოოდ დაასრულეს 1816 წელს. 1831 წელს აღნიშნულ ეკლესიაში ჯვარი დაიწერა ალექსანდრე პუშკინმა და ნატალია გონჩარევამ. ამ დროისათვის ძველი ეკლესია დაშალეს, სამრეკლოს ჩათვლით, ხოლო პროექტი გადაამუშავეს. 1830 წელს ოსიპ ბოვემ ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ფასადებს დაამატა იონიური პორტიკები. 1845 წელს მშენებლობა დასრულდა. მშენებლობას ფიოდორ შესტაკოვის გარდაცვალების შემდეგ ხელმძღვანელობდა ევგრაფ ტიურინი. საბოლოოდ მშენებლობა დასრულდა 1848 წელს. კანკელი დაამზადა არქიტექტორმა მიხაილ ბიკოვსკიმ 1840 წელს.
მიუხედავად იმისა, რომ ტაძარს ოფიციალურად ეწოდება უფლის ამაღლების ეკლესია, მოსახლეობაში ხშირად გამოიყენება სახელწოდება დიდი ამაღლება, განსხვავებით მცირე ამაღლებისაგან, რომელიც უფრო ძველი ეკლესიაა და აგებულია 1634 წელს.
ტაძრის შენობა აგებულია ამპირის სტილში.
ეკლესიის მრევლში ირიცხებოდა ინტელიგენციის მრავალი წარმომადგენელი, თავადები და ვაჭრები. 1917 წლის 13 ნოემბერს აქ დაკრძალეს იუნკერები და ოფიცრები, რომლებიც დაიღუპნენ მოსკოვში მიმდინარე ოქტომბრის მოვლენების მსვლელობისას.
1925 წლის 5 აპრილს ტაძარში აღავლინა თავისი უკანასკნელი ღვთისმსხურება პატრიარქმა ტიხონმა, რომელიც გარდაიცვალა 7 აპრილს.
1990 წელს შენობა გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას და ამავე წლის 23 სექტემბრიდან აღსდგა ღვთისმსახურება. ტაძარი აკურთხეს ამაღლების დღესასწაულზე. 1993-1994 წლებში განახლდა ფასადი.
სარემონტო სამუშაოების დროს აღმოაჩინეს 1937 წელს ვანგრეული სამრეკლოს საფუძველი, რომელზეც 2002-2004 წლებში დააშენეს ახალი სამრეკლო. პატრიარქმა ალექსი II-მ აკურთხა ახალი სამრეკლო 2004 წლის 20 მაისს.
ეკლესიაში ინახება ივერიის ღვთისმშობლის ხატი, პანტელეიმონ მკურნალის ხატი, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ხატი, ყაზანის ღვთისმშობლის ხატი, სპირიდონ ტრიუმფიტელის ფეხსაცმელები.
ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
Straight Outta Compton (ფილმი)
Straight Outta Compton — 2015 წლის ამერიკული ბიოგრაფიული დრამატული ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ფელიქს გერი გრეის მიერ. იგი აღწერს კალიფორნიული ჰიპ-ჰოპ ჯგუფ N.W.A-ს წარმატების ისტორია. ფილმის სახელწოდება მომდინარეობს ჯგუფის სასათაურო ალბომიდან (1988) და ამავე სახელწოდების სიმღერიდან. მთავარ როლებს მასში ასრულებენ ო'ში ჯექსონ უმცროსი (Ice Cube-ის შვილი, თავად Ice Cube-ის როლში), კორი ჰოუკინზი (Dr. Dre), ჯეისონ მიჩელი (Eazy-E) და პოლ ჯამატი (ჯგუფის მენეჯერი ჯერი ჰელერი).
ფილმი გამოვიდა 2015 წლის 14 აგვისტოს და კრიტიკოსთა მაღალი შეფასება მიიღო. მსოფლიო მასშტაბით მისმა შემოსავალმა 200 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. Compton, Dr. Dre-ს მიერ ფილმის გავლენით ჩაწერილი ალბომი, გამოვიდა 2015 წლის 7 აგვისტოს და მოხვდა Billboard 200-ის #2 პოზიციაზე.
ფაცის რაიონი
ფაცა (Fatsa) — ქალაქი და რაიონი ორდუს პროვინციაში, შავი ზღვის რეგიონში, თურქეთში. ზღვის დონიდან 920 მეტრზე. 2000 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 74,602ადამიანი, ხოლო რაიონში  107,031.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
ბიოტა (სარაგოსა)
ბიოტა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 128,796556 კმ². მოსახლეობა — 930 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ჯეკ კარნემი
ჯეკ კარნემი (Jack Karnehm, 18 ივნისი 1917 — 28 ივლისი 2002) — ინგლისელი სნუკერის კომენტატორი ტელეარხ BBC-ზე (1978—1993 წლებში) და პროფესიონალი სნუკერისტი და ინგლისური ბილიარდის მოთამაშე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სნუკერის კომენტატორები კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:ინგლისური ბილიარდის მოთამაშეები კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
ერჯიასი
ერჯიასი (Erciyes Dağı) — დიდი სტრატოვულკანი თურქეთში, ანატოლიის ზეგნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ქალაქ კაისერიდან სამხრეთით 25 კმ-ში. სიმაღლე 3917 მ. ცენტრალური ანატოლიის უმაღლესი წერტილი. ფერდობებზე 28 კონუსია. აქვს ორი მწვერვალი. მწვერვალზე არის მყინვარი, რომელიც 3300 მ-მდე ეშვება. ანტიკურ დროში არგეუსი ეწოდებოდა. აღწერილი აქვს სტრაბონს. ვულკანი დიდწილად დანგრეულია. მთისძირში და ფერდობების ქვედა ნაწილებში არის მინდვრები, ბაღები და ვენახები. ერჯიასი პირველად დაიპყრო უილიამ ჯონ ჰამილტონმა 1837 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის მთები კატეგორია:თურქეთის ვულკანები
ჩინიშეუცი
ჩინიშეუცი (Cinişeuţi) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 195 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 734 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
Wolfenstein: The New Order
Wolfenstein: The New Order — მოქმედებითი-სათავგადასავლო და პირველი პირის მსროლელის ჟანრის ვიდეო თამაში შემუშავებული MachineGames-ისა და გამოცემული Bethesda Softworks-ის მიერ. გამოვიდა 2014 წლის 20 მაისს Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360-სა და Xbox One პლატფორმებისთვის. Wolfenstein: The New Order არის რიგით მეშვიდე თამაში Wolfenstein-ის სერიიდან. მიმდინარეობა ხდება ალტერნატიული ისტორიის მქონე 1960-იანი წლების ევროპაში, სადაც ნაცისტებმა გაიმარჯვეს მეორე მსოფლიო ომში. თამაშის მთავარი გმირი არის ომის ვეტერანი უილიამ ბ.ჯ. ბლაზკოვიჩი რომლის მიზანი არის ნაცისტების შეჩერება და მათი მმართველობის დამხობა.
The New Order არის პირველი პირის ხედვით. სიუჟეტი დაყოფილი არის თავებად, დასაწყისში მორალური არჩევანი მთლიანად ცვლის თამაშის მიმდინარეობას; ზოგიერთი პერსონაჟი და მცირე ზომის სიუჟეტი იცვლება მიმდინარეობისას. თამაშში არის სხვადასხვა სახის იარაღი, რომლის გამოყენება შესაძლებელია, როგორც ერთ ხელით, ასევე ორი ხელითაც.
მისი შემუშავება დაიწყო 2010 წელს, მას შემდეგ რაც MachineGames-მა id Software-სგან მიიღო უფლება ფრენჩაისზე. შემქმნელთა ჯგუფმა თამაში წარმოადგინა, როგორც პირველი პირის მოქმედებითი-სათავგადასავლო ჟანრის თამაში. შთაგონების წყაროდ იქცა მისი წინა სერიები. შემქმნელებმა ძირითადი აქცენტი გაამახვილეს საბრძოლო ელემენტებზე
გამოსვლის შემდეგ, Wolfenstein: The New Order-მა მიიღო დადებითი შეფასება კრიტიკოსებისგან. შექება ძირითადად დაიმსახურა საბრძოლო სისტემამ და თხრობითი სტილმა. იგი ნომინირებული იქნა სხვადასხვა დაჯილდოების ცერემონიებზე, მათ შორის - "წლის თამაში" და ასევე "საუკეთესო მსროლელის" ჯილდო თამაშების სხვადასხვა მიმოხოლველი გამომცემლებისაგან. 2015 წლის მაისს გამოვიდა დამატება სახელწოდებით Wolfenstein: The Old Blood - PC, PlayStation 4-ისა და Xbox One პლატფორმებზე. მისი შემქმნელად კვლავ Machinegames და Bethesda Softworks გვევლინებიან.
გეიმპლეი
მტრების წინააღმდეგ ბრძოლაში დაცვის სისტემა წარმოადგენს ერთ-ერთ უმთავრეს დასაყრდენს; მოთამაშეს გააჩნია კედელზე ამოფარვის დროს გადახრა - გადმოხრის შესაძლებლობა, რომელიც გამოყენება ტაქტიკურ უპირატესობად ორმხრივი სროლისა და დამალვის დროს. თამაშში არის იარაღების ფართო არჩევანი; მათი მოძებნა შესაძლებელია მიწაზე, მკვდარი ადამიანის გარშემო და ა.შ. ტყვია-წამლის მოპოვება ხდება იარაღის მსგავსად. მოთამაშეს აქვს წვდომა იარაღების ინვენატართან, რაც საშუალებას აძლევს ატაროს იმდენი იარაღი რამდენის მოძიებასაც შეძლებს. მოთამაშეს ასევე რამდენიმე სახის ირაღის ორი ხელით გამოყენების შესაძლებლობა აქვს, რაც მტრებისთვის ორმაგი ზიანის მიყენების უპირატესობას იძლევა. ასევე მოთამაშე თავისი სურვილისამებრ გარდაქმნის და ანახლებს იარაღებს.
სიუჟეტი
შავი მზის პორტალის განადგურებიდან სამი წლის შემდეგ, ნაცისტებმა შეიმუშავეს მოწინავე ტექნოლოგიები, რაც საშუალებას აძლევდა მათ წინააღმდეგობა გაეწიათ მოკავშირეთა წინააღმდეგ. 1946 წლის 16 ივლისს, გამთენიისას აშშ-ის ცპეცდანიშნულების კაპიტანი ბლაზკოვიჩი და ასევე მისი თანამებრძოლნი ფერგიუს რიდი და პრობსტ უაიტი იღებენ მონაწიელობას მოკავშირეების მიერ განხორციელებულ საჰაერო დაბომბვაში - მიმართული მათი მტრის გენერალ ვილჰელმ "თავისქალა" შტრასსე იარაღების ლაბორატორიის გასანადგურებლად. ოპერაციის მსვლელობისას სამივე ჯარისკაცი დტყვედ ჩავარდება და მიყავთ ნაცისტების ლაბორატორიაში, სადაც ექსპერიმენტებს ატარებენ ადამიანებზე. ლაბორატორიაში გენერალი აიძულებს ბლაზკოვიჩს აირჩიოს რომელი მოკლას პრობსტ უაიტი თუ ფერგიუს რიდი. (დამოკიდებულია მოთამაშის არჩევანზე). ამის შემდეგომ, ისინი ახერხებენ თავის დაღწევას, თუმცა გაქცევის დროს ბლაზკოვიჩი იღებს თავის ტრავმას და ვარდება კომაში. იგი მიყავთ პოლონეთის ერთ-ერთ პსიქიატრიულ თავშესაფარში, სადაც 14 წლის განმავლობაში არის ვეგეტატიურ მდგომარეობაში და ვერ ახერხებს ადგომას. მას უვლის თავშესაფრის მთავარი მედდა ანია ოლივა.
ბლაზკოვიჩის თავშესაფარში მიღებიდან 14 წლის შემდეგ, ნაცისტებმა გადაწყვიტეს დაწესებულების გაუქმება და პაციენტების გაჟლეტვა. სწორედ ამ მომენტში, ბლაზკოვიჩი გამოდის მდგომრებიდან მაშინ, როდესაც გადაწყვეტილია მისი სიკვდილით დასჯა. იგი კლავს ნაცისტების ჯგუფს და ანიასთნ ერთად ახერხებს გაქცევას. ის და ანია მანქანით წავლენ ანიას ბებიასთან და ბაბუასთან. აქ იგებენ ნაცისტების გამარჯვებას ომში, აშშ კაპიტულაციასა და წინააღმდეგობის მოძრაობის წევრების დაპატიმრებას. ბლაზკოვიჩი კითხავს შეპყრობილ თავშესაფრის ოფიცერს (იგი დამალული იყო მანქანის საბარგულში). მისგან იგებს, რომ წინააღმდეგობის მოძრაობის წევრები არიან ბერლინში. მანამ სანამ ბერლინში გაემგზავრებიან, ანიას დიდი ბაბუა და ბებია მას და ბლაზკოვიჩს ეხმარებიან შჩეცინის გამშვები პუნქტის გადალახვაში. ჩასვლისთანავე ბლაზკოვიჩი ათავისუფლებს ერთ-ერთ მის მეგობარს, რომელიც გადაარჩინა 14 წლის წინ. (ფერგიუსს ან უაიტს). იქ ასევე აღმოაჩენს, რომ წინააღმდეგობის მოძრაობა აღდგენილი იქნა თამაშის წინა სერიით ცნობილი კაროლინა ბეკერის თაოსნობით, სადაც მიიღო ხერხემლის ტრავმა.
ამის შემდგომ, სეთი მოწინააღმდეგეეებს უმხელს მისი ორდენის რამდენიმე საიდუმლო თავშესაფრის შესახებ. ეს ორდენი 1000 წლის განმავლობაში ფლობდა მეცნიერულ ცოდნას სუპერ ტექნოლოგიებზე, რაც ეხმარებოდა მათ ერს შეენარჩუნებინათ ურთიერთობა ღმერთთან. იგი თანხმდება მისი ადგილსამყოფელის გამხელაზე და ასევე დასძენს, რომ მოწინააღმდეგეებს ესაჭიროებათ წყალქვეშ ნავი, თავშესაფარში შესაღწევად. ბლაზკოვიჩი მოძებნის ნაცისტების წყალქვეშა ნავს, აღჭურვილს ბირთვული საარტილერიო ჭურვებით, თუმცა მის გასააქტიურებლად საჭირო არის კოდის მოპოვება ნაცისტების მთვარის ბაზიდან. ბლაზკოვიჩი უაიტთან ან ფერგიუსთან და სეთ როტთან ერთად შედის წყლქვეშა ბუნკერში. "დაატ იხუდის" ბუნკერში ისინი აღმოაჩენენ სფეროსებურ ბურთს, მძლავრ მაგიური იარაღს, რისი მეშვეობითაც შესაძლებელია სუპერ ბეტონის განადგურება. უილიამი სფეროს დახმარებით ანგრევს გიბრალტარის სრუტეზე გადმულ ხიდს და აჩერებს მატარებელს, სადაც იმყოფება ნაცისტი მეცნიერი, რომელიც უნდა გაფრინდეს მთვარეზე. იგი კლავს ნაცისტ მეცნიერს, პარავს დოკუმენტებს და მისი სახელით მიფრინავს მთვარის ბაზაზე. კოდის წარმატებით მოპოვებისა და დედამიწაზე დაბრუნების შემდეგ, ბი-ჯეი აღმოაჩენს, რომ ენგელის ხალხი უტევს კრაისაუერის წრეს, რის გმოც იღუპებიან მისი წევრები, მათ შორის კლაუსი და თეკლა (ან ჯეი) და ტყვედ იყვანენ რამდენიმე წევრს. გადარჩენილები მიფრინავენ გენერალ ვილჰელმის ციხესიმაგრეში ანას, სეთისა და ბომბატეს დასახსნელად.
მოწინააღმდეგეები ბირთვულ კოდსა და მაგიურ სფეროს იყენებენ გენერლის ციხესიმაგრეზე თავდასასხმელად. ციხესიმაგრეში შეღწევისას ახერხებენ ტყვეების გადარჩენას, ხოლო შემდეგ, ბლაზკოვიჩი აღმოჩნდება პირისპირ გენერლის წინაშე. გენერალი უაიტის ან ფერგიუსის გვამს უღებს ტვინს და უნერგავს სუპერ რობოტს. რობოტი ებრძოლება მას. მთავარი გმირი შეძლებს მის განადგურებს. შემდგომ გენერალი თავად ჯდება ერთ-ერთ რობოტში. ბლაზკოვიჩი კვლავ ამარცხებს შტრასსეს და გამოჰყავს იგი მისგან, თუმცა გენერლი ყუმბარით იფეთქებს თავს და აზიანებს ბლაზკოვიჩსაც. თამაშის დასასრულს ყველა პერსონაჟი ჯდება ვერტმფრენში და მიფრინავს, ხოლო დაჭრილი ბი-ჯეი რჩება ციხესიმაგრეში და გასცემს ბრძანებას დაბომბონ ტერიტორია
შექმნის ისტორია
2009 წლის ივნისს MachineGames-ის მფლობელმა ZeniMax-მა შეიძინა კომპანია id Software და ყველაფერი რაც მის საკუთრებაში შედიოდა, მათ შორის ვიდეო თამაშები: Doom, Quake და Wolfenstein. Bethesda Softworks-მა MachineGames შესთავაზა  ახალი თამაშის შექმნა. MachineGames დაინტერესდა თამაშის Wolfenstein-ის ახალი სერიის შექმნით. 2010 წელს დოკუმენტზე მოეწერა ხელი, რითიც MachineGames ეძლეოდა Wolfenstein: The New Order-ის შექმნის უფლება. თამაშის შექმნის პროცესი სამი წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა.