cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩვეულებრივი მაინა
ჩვეულებრივი მაინა (Acridotheres tristis) — ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგის შოშიასებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძეა დაახლოებით 25 სმ. შეფერილია ყავისფრად, ვეჟან-შავ და თეთრთან ერთად. გავრცელებულია სამხრეთ აზიაში. XX საუკუნის დასაწყისიდან აღწევდა ცენტრალურ აზიაში, ხოლო 30-იანი წლებიდან სწრაფად დასახლდა ჩრდილო-დასავლეთში, მიაღწია თურქმენეთს, უზბეკეთს, ყარაყალპაკეთსა და ყაზახეთს. მკვიდრი ბინადარია, ხშირად გვხვდება დასახლებულ პუნქტებში. ბუდობს წელიწადში 2–3-ჯერ; ბუდეს იკეთებს სახურავების ქვეშ, შენობათა კედლებზე, იშვიათად ფლატეებსა და ფუღუროებში. დებს 4–5 ცისფერი კვერცხს. იკვებება მწერებით (მათ შორის კალიებით, რითაც სარგებლობა მოაქვს), კენკრით (უმთავრესად თუთით). ხშირად ჰყავთ გალიებში, შეუძლია სიტყვებისა და ფრაზების წარმოთქმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაინა
კალვილიოს მუნიციპალიტეტი
კალვილიოს მუნიციპალიტეტი (Municipio de Calvillo) — მუნიციპალიტეტი მექსიკაში, აგუასკალიენტესის შტატში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1630 მეტრზე. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 55 326 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59.41 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 931.26 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კალვილიო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგუასკალიენტესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:მექსიკის მუნიციპალიტეტები
აირაი
აირაი (Airai) — შტატი პალაუს რესპუბლიკაში. მდებარეობს კუნძულ ბაბელდაობის სამხრეთ ნაწილში. შტატის ფართობია 44 კმ², ხოლო მოსახლეობის რაოდენობა 2015 წლის მონაცემებით შეადგენს 2455 ადამიანს, რაც ქვეყანაში მეორე მაჩვენებელია. მოსახლეობის სიმჭიდროვის მიხედვით იგი მეორეა ქვეყანაში. შტატის ადმინისტრაციული ცენტრია ნგეტკიბი, მაგრამ ყველაზე უფრო დიდი დასახლებული პუნქტია აირაი, სადაც 2015 წლის აღწერის მონაცემებით ცხოვრობს 1928 ადამიანი. იგი ქვეყნის მეორე ქალაქია კორორის შემდეგ. შტატის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს ქვეყნის ყველაზე უფრო დიდი აეროპორტი — პალაუს საერთაშორისო აეროპორტი და კორორი-ბაბელდაობის ხიდით შეერთებულია უახლოეს კორორის კუნძულთან.
სქოლიო
კატეგორია:პალაუს შტატები
როზე (ატოლი)
როზე (Rose Atoll, ზოგჯერ როზეს კუნძული, ვარდების კუნძული) — დაუსახლებელი ატოლი, ნაკრძალი მანუას კუნძულების შორიახლოს. ამერიკის სამოას შემადგენელი ნაწილია. ძველი დასახელებაა — მოტუ-ო-მანუ (Motu O Manu).
გეოგრაფია
thumb|left|250px|კუნძულის ხედი კოსმოსიდან როზეს ატოლი — ამერიკის სამოას ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე კუნძულია. მდებარეობს 144 კმ-ში აღმოსავლეთით კუნძულ ტაუდან და 1615 კმ-ით სამხრეთში ეკვატორიდან.
ატოლი წარმოადგენს ზღვის დანალექების რგოლს, რომლის ზედაპირს აქვს ვარდისფერი შეფერილობა მარჯნული წყალმცენარეების ლიტოტამნიის გამო.
ატოლის ხმელეთის ფართობი შეადგენს 0,214 კმ²-ს. როზეს საერთო ფართობი, ლაგუნის და რიფის ზედაპირის ჩათვლით, შეადგენს 5 კმ²-ს. ატოლის ჩრდილოეთი წერტილის ცოტათი დასავლეთით მდებარეობს სრუტე სიგანით 40 მეტრი, რომელიც აერთებს ლაგუნებს წყნარი ოკეანის წყლებთან. რიფის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს ორი მომცრო კუნძული: როზეს კუნძული (სიმაღლე 3,5 მეტრი) და სენდის კუნძული (სიმაღლე 1,5 მეტრი).
ისტორია
როზეს ატოლი 1819 წლის 21 ოქტომბერს აღმოაჩინა ფრანგმა მოგზაურმა ლუი დე ფრეისინემ (Louis Claude Desaulces de Freycinet), რომელმაც ატოლს სახელი დაარქვა თავისი ცოლის პატივსაცემად, რომელიც ასევე მონაწილეობდა მის მსოფლიოს გარშემო მოგზაურობაში. მაგრამ ზღვაოსანი ატოლზე არ გადმოსულა.
1824 წელს ატოლის არსებობის შესახებ განაცხადა რუსმა მოგზაურმა ოტო კოცებუმ, რომელმაც მას უწოდა კორდინკოვის კუნძული. 1838 წლის 23 სექტემბერს ატოლ როზეს გვერდით გაცურა ფრანგმა ზღვაოსანმა ჟიულ-სეზარ სებასტიენ დიუმონ-დიურვილმა. პირველი ადამიანი, ვისი კუნძულზე გადასვლა დოკუმენტალურად არის დადასტურებული, გახდა ამერიკელი კომოდორი ჩარლზ უილკსი (ეს მოხდა 1839 წლის 7 ოქტომბერს).
1920 წლის იანვარში ატოლ როზეზე გადმოვიდა ამერიკის სამოას გუბერნატორი, რომელმაც კუნძულზე დასვა ნიშანი: «როზეს კუნძული, ამერიკის სამოა, ფლობის უფლების დარღვევა აკრძალულია…».
1941 წლის 14 თებერვალს აშშ-ის პრეზიდენტმა ფრანკლინ დელანო რუზველტმა ატოლი გამოაცხადა სამხედრო-საზღვაო თავდაცვის რაიონად.
1973 წლიდან ნაკრძალია.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკის სამოას კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
აღავნაძორი (ვაიოცძორი)
აღავნაძორი (Աղավնաձոր) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 610 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 091 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 44 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 47.85 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
ვლადიმერ ფანჩვიძე
ბიოგრაფია
1924 წელს დაამთავრა ხაშურის ჰუმანიტარული ტექნიკუმი. 1930 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
1932 წელს ჩაირიცხა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის კავკასიისმცოდნეობის ინსტიტუტში ასპირანტად. 1935 წელს გადაყვანილ იქნა ლენინგრადში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ენისა და აზროვნების ინსტიტუტში, სადაც 1936 წელს დაამთავრა ასპირანტურა კავკასიურ ენათა განხრით. 1938 წელს დაიცვა საკანდიდატო, 1949 წელს — სადოქტორო დისერტაცია. ეწეოდა ნაყოფიერ პედაგოგიურ მოღვაწეობას: კითხულობდა ლექციების კურსს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, უცხო ენათა ინსტიტუტში, გორის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. სხვადასხვა დროს (1938-1975 წლებში) იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, პროფესორი, ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის სწავლული მდივანი, დირექტორის მოადგილე, ქართველურ ენათა განყოფილების ხელმძღვანელი, დირექტორი, თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორის მოადგილე, რექტორი. 1975 წლიდან მუშაობდა ენათმეცნიერების ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ — თანამშრომლად, იყო რამდენიმე სამეცნიერო საბჭოს წევრი. წლების განმავლობაში რედაქტორობდა ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ორგანოს „იბერიულ-კავკასიურ ენათმეცნიერებას“. იკვლევდა იბერიულ-კავკასიურ ენათა სტრუქტურისა და ისტორიის საკითხებს, იყო ლეზგიური ჯგუფის ენების თვალსაჩინო სპეციალისტი. განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს მისი დამსახურება უდიური ენის შესწავლაში, კერძოდ, უდიური ენის ფონეტიკური სისტემის აღწერა-დადგენაში, სახელისა და ზმნის ფორმაცვალებისა და გრამატიკული კატეგორიების კვლევაში, უდიურისა და ქართულ-ქართველურ ენათა მორფოლოგიური მონაცემების შეჯერებაში. მეცნიერის კვლევის შედეგები აისახა მონოგრაფიაში „უდურის გრამატიკული ანალიზი“ (1974). ავტორია საყურადღებო ნაშრომებისა ქართულ დიალექტოლოგიაში. იკვლევდა იმერულ კილოს, ჩატარებული აქვს საინტერესო ანალიზი ზემოიმერულსა და ქვემოიმერულოს შორის არსებული გარდამავალი ზოლის, ე.წ. შუაიმერულის (ოკრიბა-ტყიბულის, თერჯოლისა და ბაღდათის რეგიონების) ენობრივ თავისებურებათა შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
ორჟიციის რაიონი
ორჟიციის რაიონი (Оржицький район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1000 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 24 152 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 24,2 კაცს კმ²-ზე. ორჟიციის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ორჟიცია.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
აგრესიული მიმიკრია
აგრესიული მიმიკრია — მიმიკრიის ფორმა, რომელსაც მტაცებლები, პარაზიტები და პარაზიტოიდები იყენებენ. აგრეიული მიმიკრიის დროს გამოყენებული სიგნალები მტაცებლებს, პარაზიტებსა და პარაზიტოიდებს ნადავლის ხელში ჩაგდების შესაძლებლობას აძლევს ისე, რომ მსხვერპლი ან მასპინძელი მათ ზუსტ იდენტიფიცირებას ვერ ახდენს. ზოოლოგები ამ სტრატეგიას ხშირად „მგელი ცხვრის ტყავში“ იდიომას ადარებენ. აგრესიული მიმიკრია ექსპლუატაციის სხვადასხვა ფორმას მოიცავს. მიმიკრიის ამ ფორმას ზოგჯერ პეკჰემის მიმიკრიას უწოდებენ (ჯორჯ და ელიზაბეთ პეკჰემების პატივსაცემად), მაგრამ შედარებით იშვიათად გამოიყენება. „მგელი ცხვრის ტყავში“ მეტაფორა გამოიყენება როგორც ანალოგია, მაგრამ მიმიკრიის ეს ფორმა წინასწარგანზრახვით ნადავლის ხელში ჩაგდებისკენ არ არის მიმართული. მაგალითად, ავსტრალიელი აბორიგენების მიერ კენგურუების ფორმაში გამოწყობა ამ უკანასკნელებზე სანადიროდ აგრესიულ მიმიკრიად არ ითვლება. მსგავსი სტრატეგია თვითმორთვად კამუფლაჟს უფრო წარმოადგენს. მართალია აგრესიულ მიმიკრიას მოლეკულური მიმიკრიისგან განასხვავებენ, მაგრამ მიმიკრიის ამ ორ ფორმას ბევრი საერთი აქვს.
აგრესიული მიმიკრია თავდაცვითი მიმიკრიის საპირისპირო ფორმაა. თავდაცვითი მიმიკრიის გამოყენებისას სახეობები მტაცებლებისგან თავის დაცვას ცდილობენ. აგრესიული მიმიკრიისას სახეობები ნადავლს ან იმ ორგანიზმებს ემსგავსებიან, რომლებიც მსხვერპლის მიერ საშიშად არ აღიქმება. აგრესიული მიმიკრიის დროს მტაცებლები ხშირად ისეთ სიგნალებს იყენებენ, რომლითაც მათი პოტენციური მსხვერპლი მათკენ გადაადგილდება. ამ სტრატეგიის გამოყენებისას მტაცებლები მხოლოდ ელიან თავიანთ მსხვერპლს. მხედველობით/გამოსახულებით სისტემაში აგრესიულ მიმიკრიასა და კამუფლაჟს შორის განსხვავება ზუსტი არაა. ისეთი ავტორები, როგორიცაა უიკლერი, ყურადღებას ამახვილებენ იმ სიგნალზე, რომელსაც მსხვერპლი იღებს.
კონტრასტი თავდაცვით მიმიკრიასთან
სემანტიკურად აგრესიული მიმიკრია თავდაცვითი მიმიკრიისგან განსხვავდება, სადაც მსხვერპლი იმგვარად ინიღბება, რომ მტაცებლებს ატყუებს. თავდაცვითი მიმიკრია მოიცავს ბეიტსისებური და მიულერული მიმიკრიის ფორმებს, რომლის დროსაც მიმიკრიისას სახეობი გამაფრთხილებელ შეფერილობას იღებენ. თავდაცვით მიმიკრიაში ნაკლებადაა ცნობილი მერტენსონური მიმიკრია ფა ვავილოვანური მიმიკრია. თავდაცვითი მიმიკრიის დროს, სახეობები სხვა სახეობებთან სახიფათო ურთიერთქმედებას თავს არიდებენ და გამოკვეტილი სიგნალების გამოყენება შეიძლება არ გახდეს საჭირო. აგრესიული მიმიკრია კი ურთიერთქმედებისკენაა მიმართული.
საკვების გარეგნობა
აგრესიული მიმიკრიის ბევრი ფორმა მსხვერპლისთვის მნიშვნელოვან საკვებთან მიმსგავსებას გულისხმობს. Macrochelys temminckii კარგად შენღბული ჩასაფრებული მტაცებელია. ამ კუს ენა ადვილად შესამჩნევ ვარდისფერ ნივთიერებას შეიცავს, რომლითაც ჭიაყელებს ემსგავსება. თევზები, რომლებიც ამ „ჭიაყელის“ შეჭმას ცდილობენ, თავად კუს საკბილო ხდებიან. მსგავსად ზოგიერთი სახეობის გველი თავის კუდს ან ენას იყენებს პატარა ხერხემლიანების მისატყუებლად.
აგრესიული მიმიკრიის ეს ფორმა დამახასიათებელია ობობებისთვის, თუმცა თავად ობობებიც შეიძლება გახსნენ იმავე სტრატეგიის მსხვერპლი.
ქოლიო
კატეგორია:მიმიკრია
აღჩაი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აღჩაი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სამხრეთი ტაილანდი
220px|thumb|right|ჩრდილოეთი ტაილანდის რუკა შესაბამისად ექვსი რეგიონის დაჯგუფების სისტემით
სამხრეთი ტაილანდი (ประเทศไทยภาคใต้) — რეგიონი ტაილანდში. დაკავშირებულია ცენტრალურ ტაილანდს ვიწრო კრას ყელით.
გეოგრაფია
200px|thumb|left|კაოსოკის ეროვნული პარკი 200px|thumb|left|დასავლეთი სანაპირო
სამხრეთი ტაილანდი მდებარეობს მალაკის ნახევარკუნძულზე და მოიცავს 70713 კმ² ფართობს. ყველაზე ვიწრო ნაწილი ნახევარკუნძულის არის კრას ყელი, რომელზეც გადის სამხრეთ ტაილანდის საზღვარი ჩრდილოეთიდან. დასავლეთ სანაპიროზე დომინირებს ციცაბო ბანკები, ხოლო აღმოსავლეთ ნაწილში ვაკეები და მდინარის ხეობები. უდიდესი მდინარეა - ტაპი სურატ-ტჰანის პროვინციაში, სადაც აუზი 8000 კმ²-ია, ასე, რომ აუზს უკავია სამხრეთ ტაილანდის დაახლოებით 10%-იანი ფართობი. რეგიონში ასევე მიედინება მდინარეები: პატანი, საბური, კრაბი და ტრანგი. ყველაზე დიდი ტბაა - თალელუანგი, რომლის ფართობია 1040 კმ². გარდა ამისა, არსებობს ჯიაო ლანის წყალსაცავი, ფართობით 165 კმ². არსებობს ასევე ეროვნული პარკი ხაოსოკი, რომელიც მდებარეობს პროვინცია სურატ-ტჰანიში.
უმაღლესი წერტილია — მთა ხაო-ლანგი, რომლის სიმაღლეა 1815 მეტრი ზღვის დონიდან. მდებარეობს ნაკჰონსიტჰამარატის პროვინციაში. ფხუკეტის კუნძულიდან გადაჭიმულია მთათა სისტემა ფხუკეტი ფხუკეტის პროვინციის ცენტრამდე. მალაიზიასთან საზღვარზე იწყება ტიტივანგსას მთიანი ქედი.
ბოლო გამყინვარების პერიოდის შემდეგ, აქ წარმოიქმნა ისეთი კუნძულები, როგორიცაა: ფხი-ფხი და ფხანგნგაბეი.
პროვინციები
220px|thumb|right|სამხრეთი ტაილანდის პროვინციები
სამხრეთი ტაილანდი შედგება 14 პროვინციისგან.
ტრანსპორტი
სამხრეთი ტაილანდი უკავშირდება ბანგკოკს სარკინიგზო და საავტომობილო გზებით. საზოგადოებრივი ტრანსპორტის პრობლემა მოგვარდა აქ მხოლოდ რამდენიმე ათეული წლის წინ.
აეროპორტები
thumb|220px|[[კოსამუის აეროპორტი]] thumb|220px|[[კოსამუის აეროპორტის ასაფრენი ბილიკი]]
რეგიონში 5 საერთაშორისო და 6 ადგილობრივი აეროპორტია.
სიავარი
სიავარი (Siyavar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,240 კაცი.
სამხრეთი ტაილანდი
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის რეგიონები
სიავარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
გრეტა ტუნბერგი
გრეტა ტუნბერგი (დ. 3 იანვარი, 2003) — შვედი გარემოსდაცვითი და კლიმატის ცვლილების მოწინააღმდეგე აქტივისტი, რომლის მიერ წამოწყებულმა „სასკოლო გაფიცვებმა“ საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. გრეტა ცნობილია მისი პირდაპირი, ხისტი საუბრით.
გრეტა 15 წლის იყო, როდესაც 2018 წელს დაიწყო პარასკევის გატარება შვედეთის პარლამენტის წინ და მოითხოვდა შვედეთის მთავრობის აქტიურ ჩართულობას კლიმატის ცვლილებების წინააღმდეგ. გრეტას მალევე სხვა ახალგაზრდებიც შეუერთდნენ.
2019 წელს, ჟურნალმა „Time“ გრეტა დაასახელა წლის ადამიანად. გრეტა ასევე 2019 და 2020 წელს იყო ნომინირებული ნობელის პრემიაზე.
ცხოვრების ადრეული წლები
გრეტა ტუნბერგი დაიბადა 2003 წლის 3 იანვარს შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში, საოპერო მომღერლის მალენა ერნმანისა და მსახიობის სვანტე ტუნბერგის ოჯახში. მისი პაპა არის მსახიობი და რეჟისორი ოლოფ ტუნბერგი.
ტუნბერგმა პირველად კლიმატის ცვლილების შესახებ 2011 წელს შეიტყო, როდესაც ის რვა წლის იყო, და დაინტერესდა თუ რატომ კეთდებოდა მცირე რამ კლიმატის ცვლილებების წინააღმდეგ. ამის გაგების შემდეგ გრეტა დეპრესიაში ჩავარდა, შეწყვიტა ლაპარაკი და ჭამა, ორ თვეში დაკარგა ათი კილოგრამი. საბოლოოდ, მას დაუდგინეს ასპერგერის სინდრომი, ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა და შერჩევითი მუმიზმი. ერთ-ერთ პირველ გამოსვლაში ტუნბერგმა ისაუბრა თავის დაავადებაზე და თქვა, რომ იგი „მხოლოდ საჭიროების შემთხვევაში საუბრობს“.
გრეტა სამი-ოთხი წლის განმავლობაში ებრძოდა დეპრესიას, სანამ სკოლაში გაფიცვას დაიწყებდა. როდესაც გრეტამ პირველად დაიწყო პროტესტი, მისმა მშობლებმა არ დაუჭირეს მხარი მის აქტივიზმს. გრეტას მამამ თქვა, რომ მას არ მოსწონდა ის, რომ გრეტა სკოლას აცდენდა, მაგრამ განაცხადა: „ჩვენ პატივს ვცემთ მას, რომ მას სურს პროტესტი. მას შეუძლია სახლში იჯდეს და იყოს ნამდვილად უბედური, ან გააპროტესტებს და ბედნიერი იქნება“.
ტუნბერგს მიაჩნია, რომ გლობალური დათბობის გამო კაცობრიობა ეგზისტენციალურ კრიზისს განიცდის და პასუხისმგებლობის გრძნობას უზრდის მოზრდილთა დღევანდელ თაობას. თავისი გლობალური დათბობის პრობლემების გასამახვილებლად და ხშირად ბიზნესმენბზე და პოლიტიკურ ლიდერებზე უხეშად საუბრობს.
2019 წლის გაეროს კლიმატის ცვლილებების სამიტზე,გრეტამ შემდეგი სიტყვა წარმოთქვა:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2003 კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი
ჰიუსეინუშაღი
ჰიუსეინუშაღი (Hüseynuşağı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
ვადაჭკორია
საკუთარი სახელი ვადაჭკორია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლონტრა (მინას-ჟერაისი)
ლონტრა (Lontra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მონტის-კლარუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 397 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.44 კმ²-ზე. ფართობი 258 874 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კოსიოს მუნიციპალიტეტი
კოსიოს მუნიციპალიტეტი (Municipio de Cosío) — მუნიციპალიტეტი მექსიკაში, აგუასკალიენტესის შტატში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2000 მეტრზე. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 373 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 119.26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 128.90 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოსიო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგუასკალიენტესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:მექსიკის მუნიციპალიტეტები
ხვითო
ხვითო — სამკურნალო დანიშნულების წმინდა ქვა ძველ ქართულ მითოლოგიაში. ჰქონდა მაგიური ძალა და, ბუნებრივია, საუნჯის გაგებაც. ასეთი დანიშნულების ქვები გვხვდება როგორც აღმოსავლეთ, ისე დასავლეთ საქართველოში, კერძოდ, სვანეთში. გადმოცემით, არის ირმის რქის ძირი, სხვა ვერსიით, მარგალიტი, რასაც გველი ინახავს და ათამაშებს ხოლმე. ზოგი ვარაუდობს, რომ ხვითოს სამკურნალო თვისებები ჰქონდა რადგა, სახალხო მკურნალები წყალში ლესავდნენ და იმ წყალს ასხამდნენ სნეულს.
ლიტერატურა
კატეგორია: ქართული მითოლოგია
აღნჯაძორი
აღნჯაძორი (Աղնջաձոր) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 610 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 485 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 30.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
პირიატინის რაიონი
პირიატინის რაიონი (Пирятинський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 863,5 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 31 713 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 36,7 კაცს კმ²-ზე. პირიატინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პირიატინი.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
მანტეგაცის დიყი
მანტეგაცის დიყი (Heracleum mantegazzianum) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ქოლგოსანთა ოჯახისა. სიმაღლეში 300 სმ-მდეა. აქვს ღრმაღარებიან-წიბოებიანია, გაბნეულად შებუსული ღერო. შიშველი ან ქვედა მხარეზე გაფანტულად შებუსული ფოთლები. სეგმენტები მოხაზულობით მოგრძოკვერცხისებრია, ღრმადა არის ფრთისებურად დაყოფილი სამკუთხა-ლანცეტა ნაკვთებად. ქოლგები ძალიან დიდი ზომისა და მრავალსხივიანია (50-ზე მეტი). საბურვლის ფოთოლაკები მრავალია, ხაზურსადგისისებრი. ყვავილები თეთრია. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს ივლის-აგვისტოში. გავრცელებულია კავკასიაში, ახლო აღმოსავლეთსა და ცენტრალურ აზიაში. საქართველოში გვხვდება აფხაზეთში, სვანეთსა და სამეგრელოში. იზრდება მთის შუა და სუბალპურ სარტყლებში — ტყისპირა ადგილებში, ველობებზე, მდინარეთა სანაპიროზე და მაღალბალახეულობაში.
სქოლიო
კატეგორია:დიყი
მარია ანა ბავარიელი (1574-1616)
მარია ანა ბავარიელი (Maria Anna von Bayern; დ. 18 დეკემბერი, 1574, მიუნხენი — გ. 8 მარტი, 1616, გრაცი) — იმპერატორ ფერდინანდ II-ის პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
პრინცესა მარია ანა იყო ბავარიის ჰერცოგის, ვილჰელმ V-ის და რენატა ლოთარინგიელის უფროსი ქალიშვილი. მამის მხრიდან ის იყო ბავარიის ჰერცოგის, ალბრეხტ V-ის და ანა ავსტრიელის შვილიშვილი, ხოლო დედის მხრიდან — ლოთარინგიის ჰერცოგის, ფრანცის I-ის და კრინსტინა დანიელის შვილიშვილი.
1600 წლის 23 აპრილს მარია ანა დაქორწინდა თავის მამიდაშვილზე, ფერდინანდზე. ამ ქორწინებამ უფრო გააძილერა ვიტელსბახების და ჰაბსბურგების კავშირი. მიუხედავად პოლიტიკური მოტივებისა, ქორწინება გამოდგა იღბლიანი. მარია ანა არ ერეოდა პოლიტიკურ საქმეებში და იქამდე გარდაიცვალა, სანამ ფერდინანდ II გახდებოდა უნგრეთის და ჩეხეთის მეფე და საღვთო რომის იმპერატორი. დაკრძალულია გრაცის მავზოლეუმში.
1622 წელს ფერდინანდ II დაქორწინდა პრინცესა ელეონორა გონძაგაზე.
შვილები
ფერდინანდ II-ს და მარია ანა ბავარიელს შეეძინათ 7 შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დაბადებული 18 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1574 კატეგორია:გარდაცვლილი  8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1616 კატეგორია:ბავარიის პრინცესები
აღჩაი (კახი)
აღჩაი  (Ağçay) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  376  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
გიროკასტრის რაიონი
გიროკასტრის რაიონი (Rrethi i Gjirokastrës) — ერთ-ერთი ალბანეთის 36 რაიონიდან. 2010 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 56 720 ადამიანს შეადგენს და მისი საკმაო ნაწილი ბერძნები არიან. გიროკასტრის რაიონი 1 137 კმ²-ზეა განფენილი. ის მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში და მისი ადმინისტრაციული ცენტრია გიროკასტრა. რაიონი გიროკასტრის ოლქის შემადგენელი ნაწილია.
ადმინისტრაციული მოწყობა
რაიონი 13 მუნიციპალიტეტად იყოფა. ესენია:
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის რაიონები
ხთონიური ღმერთები
ხთონიური ღმერთები — მიწის, ქვესკნელის ღმერთები. სვანეთში ხთონიური ღმერთების არსებობის საბუთია ქალღვთაების ორმო, რასაც ეკლესიებთან, სალოცავ ქვებთან, წმინდა ხეებთან ვხვდებით (უშგულის თემში და სხვა). ესაა ლაგამ, ლეგემ, ლაგემ, სალოცავი ქვის (და შესაწირავის) დასადგამი, ვითინი, ლამარიას და სხვა ღვთაებათა სამყოფელი, სადაც მსხვერპლშეწირვა ხდებოდა. ქრისტიანობის შემოსვლის შემდეგ წარმართულ ლამარიას ცვლის მარიამ ღვთისმშობელი, კულტი კი იგივე რჩება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული მითოლოგია
რუოკოს სახლი
რუოკოს სახლი (Дом Руокко) — ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნეში. სახლის მაცხოვრებლები დაკავშირებული იყვნენ მწერალ ანტონ ჩეხოვის ოჯახთან.
მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 100.
ისტორია
ორსართულიანი კუთხის შენობა ტაგანროგში აგებულია XIX საუკუნეში. ამჟამად შენობა გადაკეთებულია. 1880-იანი წლების შუა პერიოდამდე სახლი ეკუთვნოდა ვაჭარ კონსტანტინე მუსურის, შემდეგ იგი მიჰყიდა იტალიელ დავიდ რუოკოს.
დავიდ რუოკო წარმოშობით იყო იტალიელი, ჰქონდა კარგი მუსიკალური სმენა, უკრავდა რამდენიმე მუსიკალურ ინსტრუმენტზე, ატარებდა მუსიკის გაკვეთილებს მდიდარი ტაგანროგელების ოჯახის წევრებისათვის, იყო ტაგანროგის საქალაქო ბაღის მუსიკალური ორკესტრის ხელმძღვანელი.
ტაგანროგში დავიდ რუოკომ ვიოლინოზე დაკვრა ასწავლა თავის შვილს ევგენის, რომელიც მოგვიანებით დაინიშნა ანტონ ჩეხოვის მეგობრის შვილ ევგენია საველევაზე. 1914 წლის 26 აგვისტოს მათ შეეძინათ შვილი ლუდმილა. ტაგანროგში გასტროლების დროს რუოკოს სახლში ჩერდებოდნენ გასტროლიორი მსახიობები. მწერალ ჩეხოვის მამამ, პავლემ დავიდ რუოკო მოიწვია თავისი შვილის ნიკოლოზის მოსასმენად, რომელიც უკრავდა ვიოლინოზე და ჰქონდა კარგი მუსიკალური ნიჭი.
1910-იანი წლებიდან სახლის მფლობელი იყო თავადი ნიკოლაი დემინი. დემინს სახლში გამართული ჰოქნდა ორანჟერეა და ყვავილების მაღაზია.
1912 წელს სახლი იჯარით აიღეს ვეტლიცკების ოჯახმა. სახლში ცხოვრობდა ტაგანროგის კომერციული სასწავლებლის გეოგრაფიის მასწავლებელი ვალენტინ ისაკოვიჩი.
ამჟამად შენობა გამოიყენება საცხოვრებლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
იასონ ახვლედიანი
ბიოგრაფია
ბრძოლებში გამოჩენილი მამაცობისათვის იასონ ახვლედიანს ვადაზე ადრე მიენიჭა პოლკოვნიკის სამხედრო წოდება და დაინიშნა ნეჟინის 137-ე ქვეითი პოლკის მეთაურად. 1906-1911 წლებში მეთაურობდა ყუბის 155-ე ქვეით პოლკს, პარალელურად მსახურობდა აბასთუმნის სამხედრო ჰოსპიტლის უფროსად, აბასთუმნის სამხედრო კომენდანტად. 1910 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება. 1911 წლის იანვარში, ბრძოლებში მიღებული კონტუზიისა და ჭრილობების გამო იასონ ახვლედიანი ჩაირიცხა თადარიგში, ხოლო 1912 წელს გადადგა სამხედრო სამსახურიდან მუნდირითა და პენსიით.
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, იასონ ახვლედიანი ცხოვრობდა თბილისში 1918-1921 წლებში მსახურობდა ქართულ ჯარში, სამხედრო სამინისტროში. იყო ქართული არმიის ვეტერანთა სახლის უფროსი. გენერალი იასონ ახვლედიანი გარდაიცვალა 1940 წლის 19 იანვარს, თბილისში. განისვენებს კუკიის სასაფლაოზე. საბრძოლო დამსახურებისა და სამსახურში წარჩინებისათვის იასონ ახვლედიანი დაჯილდოებული იყო: წმ. გიორგის IV ხარ. (1905 წლის 13 თებერვალი); წმ. ანას IV (მამაცობისათვის-1877), III (მახვილებით-1888), II (მახვილებით-1904) და I (1895) ხარ.; წმ. სტანისლავის III (მახვილებითა და ბაფთით -1877) და II (1896) ხარ.; წმ. ვლადიმერის IV (ბაფთით – 25-წლიანი სამხედრო სამსახურისათვის- 1901) და III (მახვილებით-1905) ხარ. ორდენებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1852 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი კატეგორია:ვანში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 19 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
შილდის აბულის მარანი
შილდის აბულის მარანი — ეკლესია, არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, სოფელი შილდის ჩრდილოეთით, 3-4 კილომეტრზე, ნასოფლარ ვეძისხევის ტერიტორიაზე. თარიღდება XVIII საუკუნით.
შენობა გეგმით სწორკუთხაა. ნაგებია ძირითადად ნატეხი ქვით, სარკმლები, პილასტრები, საბჯენი თაღები და კამარა - კვადრატული აგურით. აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით ზუსტი ორიენტაცია, მარნისთვის საჭირო ელემენტების უქონლობა, ადასტურებს, რომ იგი თავიდანვე საკულტო დანიშნულებისათვის იყო აგებული. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანად დანგრეულია დასავლეთი კედელი, ჩამონგრეულია კამარისა და საბჯენი თაღების უმეტესი ნაწილი, მონგრეულია აღმოსავლეთ კედლის ზედა ნაწილი.
ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით რომლის შუაში თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ორ-ორი მსგავსი სარკმელი, ერთმანეთის პირდაპირ გრძივ კედლებშიცაა. მათი თაღები კამარის მრუდშია მოქცეული. ერთადერთი შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან ჰქონია. დარბაზის გრძივი კედლები მარტივი პილასტრების ორი წყვილით სამ-სამ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პილასტრებზე საბჯენი თაღები იყო გადაყვანილი, რომლებსაც კამარა ეყრდნობოდა. კამარის ქუსლი, შესაბამისი კედლის მიმართ რამდენადმე წინაა წამოწეული და კედლის მთელ სიგრძეზე მცირე საფეხურს ქმნის. მსგავსი საფეხური საბჯენი თაღების ქუსლების დონეზეცაა.
პილასტრების აღმოსავლეთი წყვილით და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით ნავში საკურთხევლის სივრცე იყო გამოყვანილი. საკურთხევლის კედლებს მთელ სიგრძეზე გასდევდა აგურითა და ნალესობით გამოყვანილი მცირედ ნაშვერი თარო. შენობის გარე პერანგისთვის გამოყენებულია სხვადასხვა ზომის ნატეხი და რიყის ქვა. აგურით მხოლოდ სარკმლის ღიობებია მოპირკეთებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვალე-დუ-ბანდამა
ვალე-დუ-ბანდამა (Vallée du Bandama) — ოლქი კოტ-დ’ივუარის ცენტრალურ ნაწილში.
გეოგრაფია
ვალე-დუ-ბანდამის ოლქს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება სავანების ოლქი, აღმოსავლეთიდან ზანზანის ოლქი, სამხრეთიდან ტბების ოლქი, სამხრეთ-დასავლეთიდან სასანდრა-მარაუეს ოლქი, ხოლო დასავლეთიდან ვორობის ოლქი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ვალე-დუ-ბანდამის ოლქი დაყოფილია 2 რეგიონად:
სქოლიო
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის ოლქები
ლუისლანდია
ლუისლანდია (Luislândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მონტის-კლარუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 400 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.54 კმ²-ზე. ფართობი 411 714 კმ²-ია.
ჭიკაანის ნაგებობის ნაშთი
ჭიკაანის ნაგებობის ნაშთი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელ ჭიკაანის მიდამოებში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე 1,6 მეტრია, სისქე – 0,8 მეტრი. ნაგებობა გეგმით სწორკუთხაა. წაგრძელებულია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ (11,2 x 7,7 მეტრი). შენობა ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვის სწორი რიგებით. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა, კარი გარედან თაღოვანია. შიგნიდან კი, თარაზულადაა გადახურული. ინტერიერი განივი, კაპიტალური კედლით (შემორჩენილია ჩრდილოეთ ნაწილის ნაშთი) ორ არათანაბარ ნაწილად იყო გაყოფილი. მათგან აღმოსავლეთისა სამჯერ უფრო დიდია.
ხონტამენტი
ხონტამენტი (ეგვ. „დასავლელთაგან პირველი“) — აბიდოსელთა მიცვალებულების და სასაფლაოს ღმერთი ეგვიპტურ მითოლოგიაში, ანუბისისა და უპუაუტის მსგავსი, როგორც ძაღლისთავიანი ღვთაება, კანიდი, რომელიც სასაფლაოებზე დაწანწალებს. „ძაღლივით“ გაქრა კიდეც ძვ. წ. II ათასწლეულში, რადგან ოსირისთან გაითქვიფა და მოხდა ღმერთთა გაიგივება. ძვ. წ. III ათასწლეულში აგებული მისი ტაძარი აბიდოსში ქრისტეს ჟამამდე იდგა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეგვიპტური მითოლოგია
Playdia
Playdia აღჭურვილი იყო ტოშიბას 8 ბიტიანი TMP87C800F-ის პროცესორით, CD-ROM მოწყობილობითა და ინფრაწითელი სტანდარტული გეიმპადით. ასევე მისი თამაშების ბიბლიოთეკა მოიცავდა მცირე რაოდენობის დასახელებებს.
კონსოლის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 24,000 იაპონურ იენას და გათვლილი იყო ახალგაზრდა აუდიენციისთვის. სისტემამ მცირე კონკურენციაც კი ვერ გაუწია იმდროინდელ პოპულარულ კონსოლებს, როგორებიც იყო Sony-ის Playstation და Sega Saturn. Playdia-ს გაყიდვების გაზრდის მიზნით, Bandai-მ შექმნა თამაში, Idol CD, რომელიც განკუთვნილი იყო ზრდასრული მომხარებლებისთვის, თუმცა ამ უკანასკნელმაც ვერ იხსნა სისტემა კომერციული ჩავარდნისგან. დღესდღეობით, სისტემის წარმოების შეწყვეტის ზუსტი თარიღი უცნობია, თუმცა ცნობილია, რომ თამაშები მასზე გამოდიოდა 1994-დან 1996 წლამდე.
1996 წელს კომპანიამ გამოუშვა მომდევნო კონსოლი, Apple Bandai Pippin. თუმცა, მისი წინამორბედის მსგავსად, აღნიშნულიც წარუმატებელი აღმოჩნდა გაყიდვების კუთხით.
სქოლიო
კატეგორია:Bandai Namco-ის თამაშები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მეხუთე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:CD-ROM-ზე დაფუძნებული კონსოლები კატეგორია:1990-იანების სათამაშოები კატეგორია:1994 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
ელ-ლიანოს მუნიციპალიტეტი
ელ-ლიანოს მუნიციპალიტეტი (Municipio de El Llano) — მუნიციპალიტეტი მექსიკაში, აგუასკალიენტესის შტატში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2020 მეტრზე. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 242 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 38.42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 500.85 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელ-ლიანო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგუასკალიენტესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:მექსიკის მუნიციპალიტეტები
ლინდა ბაკი
ლინდა ბაკი (Linda B. Buck დ. 29 იანვარი, 1947, სიეტლი) — ამერიკელი ბიოლოგი. და ფარმაკოლოგი. 1991 წელს გახდა ჰარვარდის უნივერსიტეტის ასისტენტ-პროფესორი ნეირობიოლოგიაში. 2004 წელს გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში რიჩარდ აქსელთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ამერიკელი ბიოლოგები
პოლტავის რაიონი
პოლტავის რაიონი (Полтавський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1259 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 67 081 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 53,3 კაცს კმ²-ზე. პოლტავის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პოლტავა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
ორლეანის კონსორტთა სია
ორლეანის კონსორტთა სიაში წარმოდგენილია იმ ქალების სია, რომლებიც დაქორწინებულნი იყვნენ ორლეანის მონარქებზე. სხვადასხვა დროს მათ ჰქონდათ დედოფლის, გრაფინიისა და ჰერცოგინიის წოდება. უკანასკნელი კონსორტი იყო ჰერცოგინია ელენა, რომლის ქმარიც 1842 წელს დაიღუპა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:ორლეანის ჰერცოგინიები კატეგორია:დედოფლები ქვეყნების მიხედვით
არენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
ხუბური
ხუბური — ქაოტურ წყალთა დედა-ღვთაების, ტიამატის ეპითეტი. ეს სიტყვა გვხვდება ქართულ ტოპონიმიკაში. საქართველოს ისტორიული კუთხეების — სამეგრელო-სვანეთის საზღვარზე არის სოფელი ხუბერი, რომელსაც ჩამოუდის ამავე სახელწოდების ნაკადი.
ლიტერატურა
კატეგორია: ქართული მითოლოგია
ანინი
ანინი (Anini) — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 148 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 197 ადამიანს შეადგენდა.
ჯეიმზ ბრაისი
ბიოგრაფია
განათლება მიიღო გლაზგოს უმაღლეს სკოლაში, შემდეგ გლაზგოსა და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტებსა და ოქსფორდის კოლეჯში. ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში ეზიარა გერმანულ ისტორიულ და იურიდიულ მეცნიერებებს და გახდა „ტევტონური თავისუფლების“ მხარდამჭერი. მისი აზრით აშშ, ბრიტანეთის იმპერია და გერმანია იყვნენ ბუნებრივი მეგობრები. როგორც ისტორიკოსმა სახელი გაითქვა 1864 წლის ნაშრომით „საღვთო რომის იმპერია“. როგორც სამოქალაქო სამართლის დარგის პროფესორი, ის გაიწვიეს ლონდონიდან ოქსფორდში, სადაც იმყოფებოდა 1870-1893 წლებში.
ანინი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
ჯეიმზ ბრაისი
ბიოგრაფია
1872 წელს იმოგზაურა ისლანდიაში, როგორც იქაური საგების თაყვანისმცემელმა. 1876 წელს მოიარა რუსეთის იმპერია და მივიდა არარატის მთებამდე, რომელზეც ავიდა, როგორც მთამსვლელი. 1878 წელს გამოაქვეყნა წიგნი „ამიერკავკასია და არარატი. 1876 წლის შემოდგომის არდადეგების დროს შემდგარი ექსპედიციის ჩანაწერები“. 1880 წელს აირჩიეს ინგლისის პარლამენტში, რომლის წევრადაც დარჩა 1907 წლამდე. 1882 წელს ჩამოაყალიბა „ნაციონალურ-ლიბერალური კლუბი“, რომლის წევრები იყვნენ გლადსტონი, ჩერჩილი, ბერნარდ შოუ, დევიდ ლოიდ ჯორჯი. 1888 წელს დაწერა წიგნი „ამერიკული სახელმწიფო“, რამაც სახელი გაუთქვა ამერიკაში. 1892 წელს შეუერთდა გლადსტონის უკანასკნელ კაბინეტს. 1894-95 წლებში იყო „სავაჭრო საბჭოს“ პრეზიდენტი. 1897 წელს იმყოფებოდა სამხრეთ აფრიკაში და იყო მძაფრი კრიტიკოსი ბრიტანეთის რეპრესიული პოლიტიკისა ბურების წინააღმდეგ. 1907 წელს დაინიშნა ბრიტანეთის ელჩად აშშ-ში და მსახურობდა 1913 წლამდე. 1913 წელს გახდა ვიკონტი ბრაისი, ხოლო 1914 წელს ლორდთა პალატის წევრი. 1913-17 წლებში იყო ბრიტანეთის აკადემიის პრეზიდენტი. 1915 წელს ბელგიიდან იწერებოდა გერმანელთა სასტიკ საქციელზე მოქალაქეთა მიმართ,. აქტიურად გმობდა სომხების გენოციდს, 1915 წლის ივლისში მან პირველმა დასვა საკითხი ლორდთა პალატაში სომხების გენოციდის შესახებ, ხოლო 1916 წელს არნოლდ ტოინბისთა ერთად გამოუშვა „ლურჯი წიგნი“ - დოკუმენტური მასალა გენოციდის შესახებ. სიცოცხლის ბოლო წლებში მსახურობდა ჰააგის საერთაშორისო სასამართლოში და მხარს უჭერდა ერთა ლიგის დაფუძნებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1838 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:ინგლისელი მოგზაურები კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
ჰავარა
ხავარა — ადგილი ეგვიპტეში, ფაიუმის პირას. ჰავარაში იყო ამენემჰეტ III-ის პირამიდა, რომლისგანაც ბორცვი დარჩა. დაინგრა მთელი მხარის მთავარი ღმერთის — სუხოსის მკვდართა ტაძარი. დაქცეულა ლაბირინთიც, საოცარი მიწისქვეშა ნაგებობა, რომელზეც სტრაბონი და ჰეროდოტე გვიამბობენ.
ლიტერატურა
კატეგორია: ეგვიპტური მითოლოგია
ვილჰელმ IV (ბავარიის ჰერცოგი)
ვილჰელმ IV (Wilhelm IV. Herzog von Bayern; დ. 13 ნოემბერი, 1493, მიუნხენი — გ. 7 მარტი, 1550, მიუნხენი) — ბავარიის ჰერცოგი 1508–1550 წლებში.
ოჯახი
ვილჰელმ IV ბავარიელს და მარია იაკობა ბადენელს შეეძინათ 3 ვაჟი და ერთი ქალიშვილი.
ყირგიზეთის ქედი
ყირგიზეთის ქედი (Кыргыз Ала-Тоо; Қырғыз Алатауы) — ქედი ყირგიზეთში; დასავლეთი ნაწილი განფენილია ყაზახეთის საზღვართან. სიგრძე 375 კმ. სიმაღლე 4875 მ (მთა დასავლეთი ალამედინი). გადაჭიმულია მდინარე ჯამბულიდან მდინარე ჩუს ხეობამდე. აგებულია დანალექი და მეტამორფული ქანებით, პორფირიტებით, გრანიტებით. ჩრდილოეთი კალთა შედარებით ციცაბო და წაგრძელებულია, ვიდრე სამხრეთი. კალთებზე 2500 მ-მდე სტეპი და ტყეებია, მაღლა — სუბალპური და ალპური მდელოები, 3700 მ-ის ზევით — თოვლნარი და მყინვარები. გამყინვარების ფართობი აღწევს 223 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყირგიზეთის ქედები კატეგორია:ყაზახეთის ქედები
მირაბელა
მირაბელა (Mirabela) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მონტის-კლარუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 042 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.03 კმ²-ზე. ფართობი 723 278 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
იდა მანდენოვა
იდა პანოს ასული მანდენოვა (დ. 26 ივნისი, 1909, ტფილისი — გ. 4 სექტემბერი, 1995, თბილისი) — ქართველი საბჭოთა ბოტანიკოსი. საშუალო და უმაღლესი განათლება თბილისში მიიღო. 1939 წელს დაამთავრა სუბტროპიკული კულტურების საკავშირო ინსტიტუტი. შემდეგ მუშაობდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ბოტანიკის ინსტიტუტის მცენარეთა სისტემატიზაციისა და გეოგრაფიის განყოფილებაში უმცროს მეცნიერ მუშაკად, შემდეგ — უფროს მეცნიერ მუშაკად. 1944 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „კავკასიის ლილია“, 1960 წელს — სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ქოლგოსანთა ოჯახი“. რამდენიმე ათეული შრომის ავტორია. მისი შრომები შესულია „საქართველოს ფლორის“ რვატომეულში, „სსრ კავშირის ფლორის“ 30-ტომიან გამოცემაში. მონაწილეობა მიიღო „საქართველოს ფლორის“ მეორე გამოცემის მომზადებაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 4 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:საბჭოთა ბოტანიკოსები კატეგორია:ქართველი ბოტანიკოსები
ყვარლის ციხისჯვარი
ყვარლის ციხისჯვარი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის ქალაქ ყვარლის აღმოსავლეთით, ბურსის ხეობაში, ძნელად მისადგომ ადგილას. თარიღდება XIV საუკუნე-XV საუკუნე საუკუნეებით. ციხე სამხრეთ-ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული (სიგრძე 90 მეტრი, სიგანე 30 მეტრი) და გეგმით ტეხილი მოხაზულობა აქვს. ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია გალავნის ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლები (სიმაღლე 6-7 მეტრი) და მათში ჩართული ნახევარწრიული კოშკების ნაწილები. გალავნის დანარჩენი კედლები თითქმის მიწის პირამდეა დანგრეული. ციხის ტერიტორიაზე შემორჩენილია: ეკლესია ორსათავსიანი ნაგებობის ნაშთები და წყლის რეზერვუარები. შედარებით უკეთესადაა შემორჩენილი ციხის ეკლესია. იგი დარბაზულია (5,3x4 მეტრი). ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან სწორკუთხაა, შიგნიდან-თაღოვანი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. მსგავსი სარკმელი სამხრეთ კედელშიცაა. დარბაზი გადახურულია ნახევარწრიული კამარით, ნახევარწრიულია კონქის თაღიც, დასავლეთით კუთხის პილასტრებზე გადაყვანილი კედლის მიმდებარე თაღია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
რეშეტილივკის რაიონი
რეშეტილივკის რაიონი (Решетилівський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1009 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 26 343 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 26,1 კაცს კმ²-ზე. რეშეტილივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რეშეტილივკა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
ხესუს-მარიას მუნიციპალიტეტი
ხესუს-მარიას მუნიციპალიტეტი (Municipio de Jesús María) — მუნიციპალიტეტი მექსიკაში, აგუასკალიენტესის შტატში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1880 მეტრზე. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 108 547 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 165.58 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 499.18 კმ²-ია. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხესუს-მარია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგუასკალიენტესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:მექსიკის მუნიციპალიტეტები
ჰალიროთიოსი
ჰალიროთიოსი (Hallirrhothios) — პოსეიდონის თავხედი შვილი. ატიკაში დანავარდობდა, არესის და აგრავლეს ასული (კეკროპის შვილიშვილი) ალკიპე მოეწონა და თავს დაესხა, მაგრამ არესი გამოჩნდა და მახვილით განგმირა. პოსეიდონმა მკვლელობა დასწამა და ოლიმპოზე იჩივლა. თორმეტი ღმერთისაგან შემდგარმა არეოპაგმა არესი გაამართლა.
ლიტერატურა
კატეგორია: ბერძნული მითოლოგია
ზანზანი
ზანზანი (Zanzan) — ოლქი კოტ-დ’ივუარის ჩრდილო-აღმოსავლეთში.
გეოგრაფია
ზანზანის ოლქს ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრება სავანების ოლქი, დასავლეთიდან ვალე-დუ-ბანდამის ოლქი, სამხრეთ-დასავლეთიდან ტბების ოლქი, სამხრეთიდან კომოეს ოლქი. ჩრდილოეთიდან ბურკინა-ფასო და აღმოსავლეთიდან განა.
სქოლიო
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის ოლქები
ესაფ ჰოლი
1857-1862 წლებში მუშაობდა ჰარვარდის უნივერსიტეტის ობსერვატორიაში ასისტენტად, ხოლო 1862-1891 წლებში ვაშინგტონის საზღვაო ობსერვატორიაში დამკვირვებელ ასტრონომად. 1896-1901 წლებში ლექციებს კითხულობდა ჰარვარდის უნივერსიტეტში. 1876 წელს განსაზღვრა სატურნის ბრუნვის პერიოდი, 1877 წელს აღმოაჩინა მარსის თანამგზავრები, აკვირდებოდა პლანეტებსა და თანამგზავრებს და ამუშავებდა მათი მოძრაობის თეორიას.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ასტრონომები
ბერკელიუმი
ბერკელიუმი, ბერკლიუმი (Berkelium; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეშვიდე პერიოდის, ჯგუფგარეშე (ძველი კლასიფიკაციით მესამე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIIბ) ხელოვნურად მიღებული რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. განეკუთვნება აქტინოიდების ოჯახს. მისი ატომური ნომერია — 97, tდნ (ბეტა) — 986 °C, tდუღ (ბეტა) — 2627 °C, სიმკვრივე (ბეტა) — 13.25 გ/სმ3. ბერკელიუმი სინთეზირებულია ამერიკელი მეცნიერების გლენ სიბორგის, სტენლი ტომფსონისა და ალბერტ გიორსოს მიერ 1949 წელს, ციკლოტრონზე α-ნაწილაკებით ამერიციუმის ჟანგის დასხივების შედეგად. სახელი ეწოდა სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის — ქალაქ ბერკლის (კალიფორნია, აშშ) მიხედვით.
იზოტოპები და ვალენტობა
ცნობილია ბერკლიუმის იზოტოპები 243-250 მასური რიცხვებით. სხვა აქტინოიდებისგან განსხვავებით წყალხსნარებში ბერკლიუმი იცვლის ვალენტობას, ძირითადად კი 3-ვალენტოვანია.
ვიტალი ზაკრუტკინის სახლ-მუზეუმი
ვიტალი ზაკრუტკინის სახლ-მუზეუმი (Дом-музей В.А. Закруткина) — ლიტერატურულ-მემორიალური მუზეუმი როსტოვის ოლქის სემიკარაკორსკის რაიონის სოფელ კოჩეტოვსკაიაში. წარმოადგენს სემიკარაკორსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმის სტრუქტურულ ქვედანაყოფს.
ისტორია
ვიტალი ზაკრუტკინის ლიტერატურულ-მემორიალური მუზეუმის გახსნა სტანიცა კოჩეტოვსაიაში გაიმართა 1986 წლის 26 აპრილს.
ცნობილი მწერალი და ლიტერატურათმცოდნე, სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიისა და სტალინური პრემიის ლაურეატი ვიტალი ზაკრუტკინი (1908-1984 წწ.) სამი ათწლეულის მანძილზე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა დონის მიწაზე. ზაკრუტკინი, ისევე როგორც მიხეილ შოლოხოვი წერდა განსაკუთრებულ, მწერლის დონურ სტილზე.
სტანიცა კოჩეტოვსკაიაში მწერალმა შექმნა ისეთი ნაწარმოებები, როგორიცაა: „Матерь человеческая“, „Плавучая станица“, „Сотворение мира“, „Мать сыра земля“, „Цвет лазоревый“ და სხვა. გარდა ამისა იგი იყო რაიონული და შემდეგ საოლქო საბჭოს დეპუტატი. ზაკრუტკინის დამსახურებით სტანიცაში აშენდა ახალი სკოლა, აღდგა ეკლესია სემიკარაკორსკში. ასევე იგი ეხმარებოდა ადგილობრივი საბჭოთა მეურნეობის მოწყობაში.
მუზეუმის ექსპოზიციის ავტორები არიან რუსეთის დამსახურებული მხატვარი პ. იბალაკოვი და რუსეთის ჟურნალისტთა კავშირის წევრი ვ. ტიხომოროვა.
2004 წელს მუზეუმი გახდა სემიკარაკორსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმის სტრუქტურული ქვედანაყოფი. სახლ-მუზეუმის ფონდებში ინახება 6 868 ექსპონატი. ყველა მათგანი შეგროვდა მწერლის ქვრივის ნ. ზაკრუტკინაიას ძალებითა და საოლქო მუზეუმის თანამშრომელთა წყალობით.
ეზოში მდებარეობს მწერლის საფლავი.
სახლ-მუზეუმი არის სემიკარაკორსკის რაიონის კულტურული ცენტრი. აქ ყოველწლიურად იმართება ე. წ. „ზაკრუტკინის გაზაფხულის“ ღონისძიებები.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
ყვარლის ყველაწმინდის ეკლესია
ყვარლის ყველაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ქალაქ ყვარლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 1 კილომეტრზე, მთაზე, ილია ჭავჭავაძის ძეგლთან. თარიღდება XVII-XVIII საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით, გამოყენებულია აგურიც. თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის გვერდებზე მოწყობილია თითო ოთხკუთხა ნიშა. ქარგილზე სხმული, ცილინდრული კამარა გრძივ კედელზეა გადაყვანილი. გარედან კედლები ხერხულა ლავგარდნითაა დასრულებული. შენობა დაბურულია კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია: ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სუეინზი
სუეინსი (Swains Island) — ატოლი ტოკელაუს არქიპელაგში. ადმინისტრაციულად შედის ამერიკის სამოას შემადგენლობაში და მისი ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე კუნძულია. კულტურული და ისტორიული თვალსაზრისით ტოკელაუს ნაწილია, ადმინისტრაციული და პოლიტიკური თვალსაზრისით კი — ამერიკის სამოას მმართველობის ქვეშაა. ალტერნატიული სახელებია — ოლოსეგა, ოლოჰეგა, კიროსი, ჯენინგსი.
გეოგრაფია
thumb|left|225px|ატოლის რუკა thumb|left|225px|სუეინსის ხედი კოსმოსიდან კუნძულის საერთო ფართობი შეადგენს 1,865 კმ²-ს, ამასთან ხმელეთის ფართობია — 1,508 კმ². სუეინსის ცენტრში მდებარე ლაგუნის ფართობი შეადგენს 0,358 კმ²-ს.
ატოლი წარმოადგენს ხმელეთის რგოლს, რითიც ცენტრში გარშემორტყმულია ლაგუნა, რომელიც მთლიანად იზოლირებულია წყნარი ოკეანის წყლებისგან. ლაგუნაში წყალი ოდნავ მარილიანია.
ისტორია
მოგვიანებით ატოლ სუეინსზე გადასხდა კუნძულ ფაკაოფოს მეომართა ჯგუფი. ატოლზე მცხოვრები მამაკაცებიდან ნაწილი გაიქცა, დანარჩენები მოკლეს, ხოლო ქალები დაატყვევეს და წაიყვანეს ფაკაოფოზე.
1841 წელს კუნძულის გვერდით გაცურა ამერიკულმა გემმა «Peacock»-მა, რომლის ეკიპაჟმა ატოლს დაარქვა «სუეინსის კუნძული» იმ ვეშაპდამჭერის პატივსაცემად, რომელმაც პირველმა შენიშნა კუნძული.
1856 წელს ამერიკელმა ელი ჰატჩინსონ ჯენინგსმა (Eli Hutchinson Jennings) თავის სამოაელ ცოლთან — მალიასთან ერთად სუეინსის ატოლზე დააარსა დასახლება. 1856 წლის 13 ოქტომბერს ატოლი გახდა ჯენინგსის ნახევრადავტონომიური საკუთრება (თუმცა, ამასთან ერთად იყო აშშ-ის ტერიტორია).
ჯენინგსმა სუეინსზე შექმნა ქოქოსის პალმების პლანტაცია, რომელმაც აყვავების ხანას მიაღწია მისი ვაჟიშვილის დროს. 1907 წელს დიდი ბრიტანეთის კოლონიის გილბერტისა და ელისის კუნძულების რეზიდენტ-კომისარმა კუნძული გამოაცხადა ბრიტანეთის ტერიტორიად და ჯენინგსს მოსთხოვა გადასახადის გადახდა თანხით US$85. კუნძულის მფლობელმა ეს თანხა გადაიხადა, თუმცა, აშშ-ის მთავრობამ შემდგომში ის აუნაზღაურა. შემდგომ ბრიტანეთის მთავრობამ აღიარა სუეინსი აშშ-ის საკუთრებად.
1920 წელს ჯენინგსის ვაჟიშვილის და 1921 წელს მისი ცოლის გარდაცვალების შემდეგ წარმოიშვა საკითხი იმაზე, თუ ვის ეკუთვნოდა კუნძული. აშშ-ის მთავრობამ გადაწყვიტა სუეინსის მართვის უფლება გადაეცა უმცროსი ჯენინგსის ქალიშვილისთვის და ვაჟიშვილისთვის. ხოლო 1925 წლის 4 მარტს ატოლი ოფიციალურად გახდა ამერიკის სამოას შემადგენელი ნაწილი. მაგრამ მიწის მესაკუთრეები დარჩნენ ჯენინგსის შთამომავლები. სუეინსის მოსახლეობის რაოდენობა იმ დროისათვის შეადგენდა დაახლოებით 100 ადამიანს.
1953 წელს ტოკელაუდან წამოსულმა პლანტაციის მუშებმა, წამოაყენეს თავისი უფლებები მიწაზე. ამის პასუხად ალექსანდრ ჯენინგსმა კუნძულიდან გააძევა 56 მუშა და მათი ოჯახი. ამ მოვლენამ გამოიწვია ამერიკის სამოას გუბერნატორის შეშფოთება, რომელმაც აღიარა ჯენინგსის უფლებები მიწაზე, ოღონდ სუეინსზე შემოიღო შრომითი ხელშეკრულების ინსტიტუტი და დააწესა ადგილობრივი მთავრობა, რომელმაც უნდა დაიცვას მუშათა უფლებები. კუნძულელებს ასევე გარანტია ეძლეოდათ ტერიტორიალურ საკანონმდებლო ორგანოში წარმომადგენლობა.
1981 წლის 25 მარტს ახალმა ზელანდიამ (ტოკელაუ — ამ ქვეყნის არათვითმმართველი ტერიტორია) ცნო აშშ-ის სუვერენიტეტი კუნძულ სუეინსზე. ამასთან აშშ-მა უარი თქვა ტოკელაუს სხვა კუნძულების ტერიტორიულ პრეტენზიებზე. მაგრამ ტოკელაუელები დღემდე აყენებენ თავის პრეტენზიებს კუნძულ სუეინსზე.
მოსახლეობა
2010 წელს სუეინსის მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 17 ადამიანი, რომლებიც ცხოვრობენ სოფელ ტაულაგაში (ტალაუგა), კუნძულის დასავლეთ ნაწილში. სოფელში არსებობს ეკლესია, სკოლა. ძველად სუეინსის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს სოფელი ეტენა, რომელიც დღეისათვის მიტოვებულია.
მოსახლეობა ძირითადად ლაპარაკობს ტოკელაუს ენაზე, თუმცა ფართოდაა გავრცელებული ინგლისური ენა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკის სამოას კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
გიორგი ტყემალაძე
ბიოგრაფია
გიორგი ტყემალაძე დაიბადა 1975 წლის 28 აგვისტოს. სწავლობდა საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტში, აგრარულ მეცნიერებათა აკადემიაში, რომელიც დაამთავრა ინჟინერ-ტექნოლოგის სპეციალობით. 1998-2000 წლებში იყო საქართველო-ამერიკის ერთობლივი საწარმო „ჩალას-ვაინსის" მენეჯერი. 2000-2002 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიაში, სახელმწიფო მინისტრის თანაშემწის პოზიციაზე. 2002-2003 წლებში საქართველოს ეროვნული საინვესტიციო სააგენტოს პირველი მოადგილეა, 2003-2004 წლებში საქართველოს ეროვნული საინვესტიციო სააგენტოს დირექტორი, 2004-2006 წლებში საქართველოს ბიზნესმენთა ფედერაციის ბიზნეს კომპანიებთან ურთიერთობის მენეჯერი. 2006-2008 წლებში მუშობდა შ.პ.ს. "ვეტპრეპარატის" დირექტორად.
გიორგი ტყემალაძე 2007 წლიდან პოლიტურ საქმიანობაში ჩაება და 2007-2008 წლებში „თოფაძე - მრეწველების" პროპორციული საარჩევნო სიით ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მესამე მოწვევის საკრებულოს წევრი გახდა. 2008-2010 წლებში იყო ქ.თბილისის მუნიციპალიტეტის მესამე მოწვევის საკრებულოს წევრი და საზღვარგარეთის ქვეყნების თვითმმართველობის ორგანოებთან თანამშრომლობის დროებითი კომისიის თავმჯდომარე. 2010 წლიდან დღემდე - ევროსაბჭოს ადგილობრივი და რეგიონალური თვითმმართველობის კონგრესის წევრი. 2010 წლიდან დღემდე საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ეროვნული ასოციაციის ვიცე პრეზიდენტი. 2010-2012 წლებში ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მეოთხე მოწვევის საკრებულოს წევრი, ურბანული დაგეგმარების და ძველი თბილისის რეაბილიტაციის კომისიის თავმჯდომარე.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარეები კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1979 გიორგი
დემურ დანელია
დემურ დანელია (დ. 25 თებერვალი, 1937, ხონი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1959 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი ჰიდროტექნიკოსის სპეციალობით, მოგვიანებით — იმავე უმაღლესი სასწავლებლის ასპირანტურა.
ფერდინანდ VI
ფერდინანდ VI (Fernando VI), მეტსახელად განათლებული (el Prudente), ან უბრალო (el Justo; დ. 23 სექტემბერი, 1713, მადრიდი, ესპანეთი — გ. 10 აგვისტო, 1759, მადრიდი, ესპანეთი) ― ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის მეფე 1746-1759 წლებში. მეფე ფილიპე V-ისა და დედოფალ მარია ლუიზა სავოიელის ვაჟი.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|261x261პქ|ფერდინანდი 10 წლის ასაკში
დემურ დანელია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ფერდინანდ VI
ბავშვობა
ფერდინანდი დაიბადა 1713 წლის 23 სექტემბერს მადრიდის ალკასარის სამეფო სასახლეში, ესპანეთში. იგი იყო ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ისა და მისი პირველი მეუღლის, დედოფალ მარია ლუიზა სავოიელის ნაბოლარა საერთო ვაჟი. მისი გაჩენიდან სულ რამდენიმე თვეში, 1714 წელს დედამისი გარდაიცვალა და იმავე წელს მამამისმა მეორედ იქორწინა პარმის ჰერცოგის ძმისწულ ისაბელ ფარნეზეზე, რომელთანაც კიდევ ექვსი შვილი შეეძინა. ამის მიუხედავად, ბავშვობაში პრინცი ფერდინანდი ერთობ მარტოსული იყო. მის დედინაცვალს, ერთობ დიდი ძალაუფლების მქონე დედოფალ ისაბელს მხოლოდ თავისი შვილები უყვარდა და ფერდინანდსა და მის ძმებს მხოლოდ დაბრკოლებებად აღიქვამდა. მეფე ფილიპეს ჰიპოქონდრიამ ისაბელი, ფაქტობრივად მბრძანებლად აქცია.