cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გარისალის მუნიციპალიტეტი
გარისალის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მირანდას შტატში. წარმოადგენს მირანდას შტატის 21 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 32 კმ². 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით გარისალის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 52 224 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 1,600 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. მთავარი ქალაქია კარისალი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მირანდას შტატის მუნიციპალიტეტები
ბაკიო
ბაკიო (Baquio, Bakio) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ურიბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,78 კმ². მოსახლეობა — 2676 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
ინგებურგ ჰერცი
ინგებურგ ჰერცი (გერმ.: Ingeburg Herz) (დ. 1922- გ. 30 სექტემბერი, 2015) — გერმანელი მრეწველი, მილიარდერი (5,1 მლრდ — 2005), ფირმა „ჩიბოს“ დამაარსებელის მაქს ჰერცის ქვრივი.
პორტუ-სეგურუ
პორტუ-სეგურუ (Porto Seguro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 131 642 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 408.594 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 54.66 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
იაროსლავლი
იაროსლავლი (Ярославль) — ქალაქი ჩრდილოეთ რუსეთში. 2002 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 605,200 ადამიანს და რუსეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით 21-ე ადგილი უკავია, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 2,947 ადამიანს. ფართობი 205.37 კმ². დასახლებული პუნქტიდან 249 კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი მოსკოვი. სიახლოვეს მდებარეობს ტოლგის ცნობილი მონასტერი, რომელიც აშენდა 1313 წელს. იაროსლავლი იყოფა ექვს რეგიონად. ქალაქი გაშენებულია მდინარე ვოლგის ნაპირებზე. ყველაზე ცხელი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი — იანვარი და თებერვალი. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში 591 მმ. წარმოადგენს იაროსლავლის ოლქის ადმინისტრაციულ ცენტრს.
დაარსდა 1010 წელს. მის დაარსებას წინ უძღოდა ამ ტერიტორიებზე ვიკინგების შემოსევები, 1462 წლიდან იაროსლავლი შედის მოსკოვის დიდი სამთავროს შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუსეთში კატეგორია:იაროსლავლის ოლქის ქალაქები
ავადჰარა
ავადჰარა, აუადჰარა — მდინარე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. სათავე აქვს აფხაზეთის კავკასიონზე, აჟარის მთის სამხრეთ კალთაზე. სიგრძე 11 კმ, მდინარის აუზის ფართობი 38 კმ². მდინარე ლაშიფსეს მარჯვენა შენაკადი. ავადჰარის აუზში მინერალური სამკურნალო წყაროებია. ხეობაშია კურორტი ავადჰარა.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მდინარეები
მანა-პულსის ეროვნული პარკი
მანა-პულსი — ველური ბუნების ნაკრძალი ჩრდილოეთ ზიმბაბვეში, გაფორმებულია ეროვნულ პარკად. რეგიონი მდებარეობს მდინარე ზამბეზის ქვედაწელში, სადაც მდინარის დაბლობი ყოველ წვიმიან სეზონზე ტბების არეალად იქცევა. როდესაც ტბები თანდათან უკან იხევს და შრება, რეგიონი წყლის საძებრად გამოსულ მრავალ ცხოველს იზიდავს, რის შედეაგდაც ის აფრიკის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ სპორტული ნადირობის ტერიტორიად იქცევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზიმბაბვეს ეროვნული პარკები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ზიმბაბვეში
Rhytidoponera flindersi
Rhytidoponera flindersi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rhytidoponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
43
თარიღი უცნობია
*
40er
ვლადიმერ ჯაფარიძე
ვლადიმერ (ლადო) მალაქიას ძე ჯაფარიძე (დ.  27 მაისი [ ძვ. სტ. 14 მაისი], 1887, სოფ. ღარი, ონის რაიონი —გ.  7 ნოემბერი, 1981, თბილისი) — ქართველი იურისტი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
რეალური სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ძმებმა 1906 წლიდან მოსკოვის უნივერსიტეტში განაგრძეს სწავლა, გრიგოლმა ისტორიულ–ფილოლოგიურ, ხოლო ვლადიმერმა იურიდიულ ფაკულტეტებზე. მოსკოვში ჩასვლისთანავე ძმები აქტიურად ჩაერთვენ ქართველთა მოსკოვის სათვისტომოს საქმიანობაში. აქ მათ გაიცნეს და აქტიური ურთიერთობა დაამყარეს მოსკოვში მოღვაწე უნივერსიტეტის პროფესორ ალექსანდრე ხახანაშვილთან, გამოჩენილ მსახიობთან სუბათაშვილ–იუჟინთან, კომპოზიტორ დიმიტრი არაყიშვილთან. ამ პერიოდში სწორედ ხახანაშვილის რჩევით ძმებმა რუსულად თარგმნეს ილია ჭაჭავაძის „გლახის ნაამბობი“, აკაკი წერეთლის „ბაში აჩუკი“ და ალ.ყაზბეგის რამდენიმე მოთხრობა. ეს თარგმანები 1911 წელს მოსკოვის გამომცემლობა „პოლზამ“ 3 მცირე ზომის წიგნად გამოსცა. ეს იყო ქართული ლიტერატურის კლასიკოსების ნაწარმოებთა რუსულ ენაზე დაბეჭდვის ერთ–ერთი პირველი შემთხვევა. თუ მხედველობაში მივიღებთ ამ წიგნების დიდ ტირაჟს და ხწელმისაწვდომ ფასს, ცხადი გახდება რომ ამ გამოცემით გაკეთდა ძალიან დიდი საქმე ქართული მწერლობის საუკეთესო ნიმუშების მრავალრიცხოვანი რუსულენოვანი მკითხველისათვის გაცნობის საქმეში.
ამავე წლებში ძმებმა იგივე ხანანაშვილის რჩევით ხორცი შეასხეს თავის სანუკვარ ოცნებას შეექმნათ შოთა რუსთაველის პორტრეტი, რომელიც თავისი ინტერპრეტაციით დიდად განსხვავდებოდა პოეტის იმ დროს დაკანონებული გამოსახულებისაგან. ამ პორტრეტის რეპროდუქცია 1912 წელს პირველად გრ.დიასამიძის მიერ გამოცემულ გაზეთ „თემში“ დაიბეჭდა და თავისი არატრადიციულობის გამო საზოგადოებაში აზრთა დიდი სხვადასხვაობა გამოიწვია. იმავე 1912 წელს პორტრეტი ასევე დაიბეჭდა პაოლო იაშვილის მიერ გამოცემულ ჟურნალ „ოქროს ვერძის“ პირველ ნომერში. შემდგომში – 1924 წელს იოსებ იმედაშვილმა რუსთაველის პორტრეტი დიდი ტირაჟით დაბეჭდა და საჩუქრად დაურიგა მის მიერ გამოცემული ჟურნალის „თატრი და ცხოვრება“ ხელის მომწერებს. 1940 წელს კი გამომცემლობა „სახელგამმა“ პორტრეტის რეპროდუქცია ღია ბარათის სახით ასევე დიდი ტირჟით გამოუშვა.
1910 წელს ძმებმა აქტიური მონაწილეობა მიიღეს ლევ ტოლსტოის დაკრძალვაში, რაც იმ დროინდელ ფოტოებში და კინოქრონიკაში არის ასახული. ისინი ასევე აქტიურ მონაწილეობას იღებდნენ ქართული სათვისტომოს მიერ გამართულ ღონისძიებებში, მაგალითად მოსკოვში დიდად პოპულარული „ქართული საღამოების“ ორგანიზებასა და ჩატარებაში. 1912 წელს აკაკი წერეთელის რაჭაში მოგზაურობის დროს ძმები მალაქია ჯაფარიძის მთელ ოჯახთან ერთად აქტიურად მონაწილეობდნენ მგოსნის დახვედრაში და მისი ყრადღებაც დაიმსახურეს. სწორედ აკაკისთან შეხვედრით მიღებული უდიდესი შთაბეჭდილებით 1912 წელსვე შექმნეს ძმებმა პასტელში შესრულებული აკაკის პორტრეტი. ამ პორტრეტმა დასაბამი მისცა ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პორტრეტების მთელ გალერეას, რომელიც გრიგოლის 1953 წელს გარდაცვალების შემდეგ ლადომ მარტო გააგრძელა. ილია ჭავჭავაძის საიუბილეო დღეებში ძმების მიერ შესრულებული მისი პორტრეტი გაზეთმა „პრავდა“ პირველ გვერდზე დაბეჭდა, რაც იმ დროს დიდ პატივს წარმოადგენდა. სხვა მრავალრიცხოვან პორტრეტებს შორის აღსანიშნავია ალ. ყაზბეგის, ვაჟა–ფშაველას, ივანე მაჩაბელის, ეგნატე ნინოშვილის, ახალგაზრდა დიმ. არაყიშვილის სახეები.
მნიშვნელოვანია ძმების მონაწილეობა „ცისფერი ყანწების“ მომზადებასა და გამოცემაში. საკმარისია ითქვას, რომ „ცისფერი ყანწების“ ყდა პაოლო იაშვილის შეთავაზებით ლადოს მიერ იქნა შესრულებული.
ლადო ჯაფარიძემ მოსკოვის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მოღვაწეობა ქ.ფოთში დაიწყო, სადაც იგი იმდროინდელმა ქალაქის თავმა ნიკო ნიკოლაძემ მიიწვია ქალაქის მმართველობაში სამუშაოდ. 1921 წლიდან ლადო თბილისში გადმოვიდა საცხოვრებლად და გარკვეული პერიოდი თბილისის ქალაქის საბჭოში მუშაობდა. შემდეგ მოღვაწეობა ახლად დაარსებულ საგამომცემლო ორგანიზაციაში – „სახელგამში“ გააგრძელა. 1936 წლიდან მან მამისა და ძმის მსგავსად პედაგოგიურ მოღვაწეობას მიმართა. თავში თბილისის უნივერსიტეტის ფიზიკური აღზრდის ფაკულტეტზე რუსულ ენას ასწავლიდა, ხოლო 1938 წლიდან ამ ფაკულტეტის დამოუკიდებელი ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტად ჩამოყალიბების დღიდან პენსიაზე გასვლამდე იყო ამ ინსტიტუტის ჯერ რუსული ენის პედაგოგი, შემდგომში კი ენების კათედრის გამგე. პენსიაზე გასვლის შემდეგ ლადომ ხელი მიჰყო თავისი ხანგრძლივი და მნიშვნელოვანი მოვლენებით აღსავსე ცხოვრების მოგონებების წერას. 2007 წელს გამომცემლობა “ ნაკადულმა“ დაბეჭდა ლადო ჯაფარიძის მოგონებები. ამ წიგნის გამოსვლამ ქართული პერიოდული პრესის ფურცლებზე რამდენიმე აღტაცებული გამოხმაურების დაბეჭდვა გამოიწვია. ლადო 1981 წელს 94 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ვლადიმერ
მაკედონსკა-კამენიცა
მაკედონსკა-კამენიცა (Македонска Каменица) — ქალაქი ჩრდილოეთ მაკედონიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, აღმოსავლეთ რეგიონში. მაკედონსკა-კამენიცის თემის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 5 147 კაცი.
რაინჰოლდ ვიურთი
რაინჰოლდ ვიურთი (გერმ.: Reinhold Würth) (დ. 20 აპრილი 1935, იორინგენი, გერმანია) - გერმანელი მრეწველი, მილიარდერი (5,05 მლრდ - 2005), მსოფლიოში სამონტაჟე და სამაგრი ტექნოლოგიების მაწარმოებელი ფირმა “ვიურთის” მფლობელი.
მაკედონსკა-კამენიცა
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ქალაქები
რაინჰოლდ ვიურთი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:გერმანელი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი
ჩაკაოს მუნიციპალიტეტი (მირანდა)
ჩაკაოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მირანდას შტატში. წარმოადგენს მირანდას შტატის 21 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 12 კმ². 2001 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ჩაკაოს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 64 629 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 5,385.8 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. მთავარი ქალაქია ჩაკაო.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მირანდას შტატის მუნიციპალიტეტები
The Beatles Anthology
The Beatles Anthology (The Beatles-ის ანთოლოგია) — ჯგუფ The Beatles-ს ისტორიის ამსახველი დოკუმენტური ფილმების, სამი ალბომისა და წიგნის პროექტი, რომელიც სხვადასხვა წლებში განხორციელდა. მასზე მუშაობდნენ ჯგუფის დარჩენილი წევრები, პოლ მაკ-კარტნი, ჯორჯ ჰარისონი და რინგო სტარი.
პროექტი დაიწყო დოკუმენტური ფილმების სერიით. პირველი ფილმი ნაჩვენები იქნა 1995 წლის ნოემბერში. შემდგომი ნაწილები გამოვიდა 1996 (VHS) და 2003 (DVD) წლებში. დოკუმენტურ ფილმებში წარმოდგენილია ინტერვიუ ჯგუფის სამ წევრთან და უნიკალური საარქივო მასალები და საკონცერტო გამოსვლები. პირველი ალბომი, საარქივო სტუდიური მასალითა და იშვიათი ჩანაწერებით, გამოვიდა 1995 წლის ნოემბერში, პირველი ფილმის პარალელურად. შემდგომი ნაწილები გამოვიდა 1996 წელს. წიგნი, რომელიც 2000 წელს გამოვიდა, ისევე როგორც დოკუმენტური ფილმი, წარმოადგენს ინტერვიუებს ჯგუფთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:The Beatles Anthology კატეგორია:1960-იანები მუსიკაში კატეგორია:მედია-ფრენჩაიზები
ტაკწანგ-ძონგი
thumb|ტაკწანგ-ძონგის ფოტოსურათი ტაკწანგ-ძონგი ან პარო ტაკწანგი (ტიბ: སྤ་ཕྲོ་སྟག་ཚང་ ვაილი: spa phro stag tshang; སྤ་གྲོ་སྟག་ཚང་ ვაილი: spa gro stag tshang; ასევე ცნობილია, როგორც ვეფხვის ბუდე), ზედა პაროს ხეობაში, კლდეზე მდებარე ცნობილი ჰიმალაური ბუდისტური ტაძრის კომპლექსია (ბჰუტანი). კომპლექსი პირველად 1692 წელს მმართველმა გიალცე ტენზინ რაბგიემ ტაკწანგ სენგე სამდუპის (སྟག་ཚང་སེང་སེང་གེ་བསམ་གྲུབ་) გამოქვაბულის გარშემო ააგო, სადაც, გადმოცემით, VIII საუკუნეში გურუ პადმასამბჰავა მედიტირებდა. პადმასამბჰავას მიეწერება ბჰუტანში ბუდიზმის გავრცელება და ქვეყნის მფარველი ღვთაებაა. ტაძარი აგებულია ზღვის დონიდან 3120 მეტრზე, პაროს ხეობის ფსკერიდან 700 მეტრზე.
სახელი, ვეფხვის ბუდე, დაერქვა ლეგენდის მიხედვით, რომლის თანახმადაც გურუ პადმასამბჰავა ვეფხვად ქცეულ თავის ცოლ იეშე ცოგიალზე ამხედრებული ამ გამოქვაბულში მივიდა. გამოქვაბულში ასევე მედიტირებდა მილარეპა. ტაძარს ხშირად სტუმრობდა ბჰუტანის მეფე - შაბდრუნგი.
1998 წლის 19 აპრილს ტაძარი მთლიანად დაიწვა და დაიღუპა რამდენიმე ბერი. 2005 წლისთვის ტაძარი აღადგინეს. პადმასამბჰავასადმი მიძღვნილი ცნობილი დღესასწაული ცეჩუ პაროს ველზე აღინიშნება მარტსა და აპრილს შორის.
სქოლიო
კატეგორია:ბუდიზმი კატეგორია:ბჰუტანი
ელსუორთ ჰანტინგტონი
ელსუორთ ჰანტინგტონი (Ellsworth Huntington; დ. 16 სექტემბერი, 1876, გეილსბერგი — გ. 17 ოქტომბერი, 1947, ნიუ-ჰეივენი) — ამერიკელი გეოგრაფი. 1917-1945 წლებში იყო იელის უნივერსიტეტის პროფესორი. 1917 წლიდან ამერიკის ეკოლოგიური საზოგადოების, ხოლო 1923 წლიდან ამერიკის გეოგრაფთა ასოციაციის პრეზიდენტია. 1934-1938 წლებში ამერიკის ევგენიკის საზოგადოების დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე. იყო გეოგრაფიული დეტერმინიზმის, ეკონომიკური ზრდისა და გეოპოლიტიკის იდეების მომხრე. სტატისტიკის, პალეობოტანიკის, კლიმატოლოგიის, ისტორიის, დემოგრაფიის და სხვა მეცნიერებათა მეთოდებისა და მონაცემების გამოყენებით იგი კლიმატის ცვლილებებსა და ცივილიზაციების პროგრესს ან დაცემას შორის მჭიდრო კორელაციების არსებობის დასაბუთებას ესწრაფვოდა. 1901 წელს შეისწავლა მდინარე ევფრატის კანიონი. 1897-1901 წლებში ასწავლიდა თურქეთის ეფრატის კოლეჯში, 1903-1906 წლებში მონაწილეობდა ცენტრალურ აზიაში ჩატარებულ ექსპედიციაში. 1909 წელს იელის უნივერსიტეტის მიერ მოწყობილ ექსპედიციას ხელმძღვანელობდა პალესტინაში და აზიაში. 1907-1915 წლებში იელის უნივერსიტეტში ასწავლიდა გეოგრაფიას. 1917 წლიდან იქვე როგორც მეცნიერ-მუშაკი უმთავრესად იკვლევდა კლიმატოლოგიისა და ანთროპოგეოგრაფიის საკითხებს, აგრეთვე ამერიკის შეერთებული შტატების, მექსიკისა და ცენტრალური ამერიკის კლიმატს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი გეოგრაფები
ბრუნტალის რაიონი
ბრუნტალის რაიონი — რაიონი მორავია-სილეზიის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი ბრუნტალი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 536,06 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 98 543 ადამიანს, მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 64 ადამიანს კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
უილსონის სომხეთი
მინი|249x249პქ|უილსონის სომხეთის რუკა უილსონის სომხეთი (Wilsonian Armenia) ― სევრის ხელშეკრულების გაფორმებისას სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის საზღვრების დადგენასთან დაკავშირებით აშშ-ს პრეზიდენტ ვუდრო უილსონისეული ხედვა. პრეზიდენტის დეპარტამენტმა შეადგინა სომხეთის რუკა, რომლის მიხედვითაც მას უნდა გადასცემოდა ნახიჩევანი, ყარაბაღი და ე.წ. დასავლეთ სომხეთი. ეს საკითხი 1920 წლის აგვისტოში წამოიჭრა, როდესაც გამარჯვებული მხარე დამარცხებული ოსმალეთის იმპერიის მიწებს ინაწილებდა. უილსონის მიხედვით, სომხეთს უნდა გადასცემოდა ოსმალეთის ის ექვსი ვილაიეთი, სადაც სომხების გენოციდამდე ეთნიკური სომხები სახლობდნენ. უილსონისეული გეგმა სომხებს ვრცელ მიწებს აძლევდა და მისსავე დაქვემდებარებაში აქცევდა ქალაქ ტრაპიზონსა და მიმდებარე ზოლს, რითაც სომხეთი იღებდა შავ ზღვაზე გასასვლელს. 1919 წლის პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე საბერძნეთის პრემიერ-მინისტრმა ელეფთერიოს ვენიზელოსმა ამ ადგილას პონტოს ბერძნული სახელმწიფოს შექმნა ითხოვა, თუმცა არასახარბიელო პოზიციის გამო იგი მალევე გახდებოდა კვლავ ოსმალეთის ნაწილი, ამიტომაც მისი სომხეთისთვის მიცემა არჩიეს.
მოლაპარაკებები
მარცხნივ|მინი|245x245პქ|უილსონის მიერ გატარებული სომხეთ-თურქეთის საზღვარი ჯერ კიდევ ლონდონის კონფერენციაზე, დევიდ ლიოიდ ჯორჯმა შესთავაზა აშშ-ს პრეზიდენტ ვუდრო უილსონს, რომ ანატოლია თავის მანდატში აეყვანა, რათა დაეცვა იქ მცხოვრები სომხები, რომლებიც წინა წლებში დიდ ზეწოლას განიცდიდნენ. უილსონმა კინგ-კრეინის კომისია გააგზავნა რეგიონში, რათა გაერკვიათ სომხური ეროვნული მოძრაობის მოთხოვნები და დაედგინათ, შეესაბამებოდა თუ არა ეს უილსონის გეგმებს.
კინგ-კრეინის კომისიამ განაცხადა, რომ თურქეთის ტერიტორიაზე მცხოვრებმა სომხურმა მოსახლეობამ ტრავმული გამოცდილება მიიღო გენოციდისა და ეროვნული წმენდების სახით, რის შემდეგაც მათ აღარ შეეძლოთ ოსმალეთის იმპერიისა და მისი მთავრობის ნდობა. ამის შემდეგ უილსონმა განაცხადა, რომ კავკასიის კამპანიის შემდეგ სომხეთის მიერ რთულად მოპოვებული დამოუკიდებლობა საერთაშორისო დონეზე უნდა ყოფილიყო აღიარებული და იგი მოკავშირეებს დაეზღვიათ.
პრობლემური საკითხები
მინი|266x266პქ|სევრის ხელშეკრულებით დანაწილებული თურქეთი სომხეთის ეროვნულმა ფედერაციამ (ARF) განაცხადა, რომ ეს რეგიონი არ იყო ოსმალეთის იმპერიის ნაწილი. თითქმის სამი წელი, 1915-1918, სომხეთი დე ფაქტოდ აკონტროლებდა ვანისა და მიმდებარე პროვინციებს. ARF-ის განცხადებით, ამ რეგიონის, ანუ დასავლეთ სომხეთის ანექსია სომხეთის რესპუბლიკის მხრიდან, სრულიად ბუნებრივი იყო.
ამ პერიოდში განვითარებული კიდევ ერთი დავა ის იყო, რომ იმ რეგიონში სომხები სულ უფრო და უფრო მეტად მცირდებოდნენ და მათ თურქები ანაცვლებდნენ. ეს განპირობებული იყო სომხების გენოციდითაც და თავად სომხების მასობრივი გადასახლებით ახლადშექმნილ სომხურ სახელმწიფოში. 1917 წელს დაახლოებით 150,000 სომეხი გადასახლდა ერზრუმის, ვანის, ბითლისისა და მუშის პროვინციებში. სომხებმა იქ აქტიურად დაიწყეს სახლების შენება და ხელი მიჰყვეს სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობას. 1917 წელს პროვინციის გუბერნატორმა არამ მანუკიანმა განაცხადა, რომ რეგიონს ავტონომიური რესპუბლიკის სტატუსი მაინც უნდა მიეღო. ამის შემდეგ ოსმალეთის საზღვარზე განლაგდნენ სომეხი ჯარისკაცები, რომელთაც რეგიონის თურქებისაგან დაცვა დაევალათ.
შემდეგ
კინგ-კრეინის ვიზიტის შემდეგ მოვლენები სწრაფად განვითარდა. პრეზიდენტმა უილსონმა 1920 წლის 24 მაისს ოფიციალურად მოითხოვა სომხეთისთვის მანდატის დაწესება. აშშ-ს სენატმა მოთხოვნა 1 ივნისს უარყო, 52 ხმით 23-ის წინააღმდეგ. ამას იმავე წლის სექტემბერში თურქეთ-სომხეთის ომის დაწყება მოჰყვა. 1920 წლის ნოემბერში სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკა იძულებით გაასაბჭოეს, რამაც სომხები აიძულა ხელი მოეწერათ ალექსანდროპოლის ხელშეკრულებაზე, რითაც უარს ამბობდნენ სევრის ხელშეკრულებითა და უილსონისეული თვალსაზრისით მიღებულ ვრცელ ტერიტორიებზე და მას თურქეთს უთმობდნენ. ამრიგად დაესვა წერტილი ოფიციალურად სომხების პრეტენზიას დასავლეთ სომხეთზე.
1922 წლის დამლევს გაფორმდა ლოზანის ხელშეკრულება, როგორც სევრის შემცვლელი, რომლიდანაც საბოლოოდ მოხსნეს სომხების პრეტენზიის საკითხი დასავლეთ სომხეთზე. მეორე მსოფლიო ომის დროს სსრკ-მ სცადა ხელშეკრულების გაუქმება და თურქეთისთვის გადაცემული მიწების დაბრუნება, თუმცა ამაოდ. 1953 წელს, სტალინის გარდაცვალების შემდეგ, სომხეთმა უკვე საბოლოოდ თქვა უარი თურქეთთან არსებულ ტერიტორიულ პრეტენზიებზე.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:სომხური ნაციონალიზმი
ართურ ევანზი
ართურ ჯონ ევანზი (დ. 8 ივლისი, 1851, ნეშ-მილსი, ჰერტფორდშირი – გ. 11 ივლისი, 1941, იულბერი, ოქსფორდშირი) — ინგლისელი არქეოლოგი, ისტორიკოსი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1901). გეოლოგის, არქეოლოგისა და ნუმიზმატის ჯონ ევანზის ვაჟი. 1874 წელს დაამთავრა ოქსფორდის უნივერსიტეტი. 1875–1882 წლებში მუშაობდა ჟურნალისტად, ძირითადად ბალკანეთში; 1884–1908 წლებში იყო აშმოლის მუზეუმის მცველი [შემდგომში საპატიო მცველი, მუზეუმს გადასცა საკუთარი და მამის კოლექცია; ოქსფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი (1909)], ლონდონის ანტიკვარების საზოგადოების პრეზიდენტი (ავტომატურად ბრიტანეთის მუზეუმის მცველიც) 1914–1919 წლებში. 1871 წლიდან მონაწილეობდა არქეოლოგიურ კვლევებში, მ.შ. საკუთარი კვლევები განახორციელა ჩრდილო-დასავლეთ ბალკანეთში (1877–1878, 1880–1882), სამხრეთ ბრიტანეთში [რომაულამდელ (მ.შ. ეილესფორდის სამარხი, 1886) და რომაული დროის ძეგლებზე], კუნძულ კრეტაზე [1894 წელს — კვლევა, 1900–1931 წლებში (შესვენებებით) — კნოსოსის გათხრები (ძირითადად 1905 წლამდე) და რესტავრაცია]. აღმოაჩინა მინოსის კულტურა (ცივილიზაცია) და სათავე დაუდო მის შესწავლას, დაადგინა კრეტა-მიკენის კულტურის ქრონოლოგია და პერიოდიზაცია, სისტემაში მოიყვანა და გამოსცა ძველი კრეტული დამწერლობის ნიმუშები. ავტორია შრომებისა ანტიკური ნუმიზმატიკისა და არქეოლოგიის, კელტების კულტურისა და სხვათა შესახებ. 1911 წელს რაინდად აკურთხეს.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი არქეოლოგები კატეგორია:XIX საუკუნის არქეოლოგები კატეგორია:ნიდერლანდების მეცნიერებისა და ხელოვნების სამეფო აკადემიის წევრები კატეგორია:გეტინგენის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:მინოსის კულტურა კატეგორია:XX საუკუნის არქეოლოგები
ჩათა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ჩათა შეიძლება აღნიშნავდეს:
Rhytidoponera foreli
Rhytidoponera foreli — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rhytidoponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მედეა (იახტა)
მედეა (Medea), 1904 წლის ორთქლის ძრავიანი იახტა, შენახული სან-დიეგოს საზღვაოსნო მუზეუმში. იასონის ცოლის მედეას სახელობის თბომავალი აგებულ იქნა ლინტჰაუსში ჯონ სტივენის მიერ, შოტლანდიაში.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მედეამ ნორვეგიელების, ბრიტანელებისა და შვედების ხელში გადაინაცვლა, სანამ 1971 წელს მას პოლ იტიერი შეისყიდდა. მან იახტას რესტავრაცია გაუკეთა და 1973 წელს სან-დიეგოს საზღვაოსნო მუზეუმს უსახსოვრა.
კატეგორია:იახტები
ბარიკა
ბარიკა (Barrica, Barrika) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ურიბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,77 კმ². მოსახლეობა — 1533 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
ჩათახი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ჩათახი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფრიდეკ-მისტეკის რაიონი
ფრიდეკ-მისტეკი (ჩეხ. Okres Frýdek-Místek, პოლ. Powiat Frydek-Mistek) — რაიონი მორავია-სილეზიის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი ფრიდეკ-მისტეკი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 208,49 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 209 326 ადამიანს, მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 173 ადამიანს კვადრატულ კილომეტრზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
სოომაის ეროვნული პარკი
მინი|2023 წლის ვიდეო სოომაის ეროვნული პარკი (Soomaa rahvuspark; Soomaa – ჭაობების მიწა) — ეროვნული პარკი სამხრეთ-დასავლეთ ესტონეთში. მოიცავს 390 კმ² ტერიტორიას და მიეკუთვნება რამსარის კონვენციით დაცულ ჭარბტენიენ ტერიტორიებს. შეიქმნა 1993 წელს.
პარკი შეიქმნა ფართოდ წარმოდგენილი ჭაობების, დაჭაობებული მდელოებისა და დაკლაკნილი მდინარეების დაცვის მიზნით. ძირითადად მოიცავს ვრცელ ჭაობებს, რომლებიც ერთმანეთისგან მდინარეებითაა გამოყოფილი. აღნუსხულია დაახლოებით 200 სახეობის მცენარე და უიშვიათესი სახეობის ცხოველები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ეროვნული პარკები
ბალაძე
საკუთარი სახელი ადამიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ჩათინი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ჩათინი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლუიზა არნერ ბოიდი
ლუიზა არნერ ბოიდი (დ. 16 სექტემბერი, 1887 – გ. 14 სექტემბერი, 1972) — გრენლანდიისა და არქტიკის ამერიკელი მკვლევარი. მან ვრცლად დაწერა თავისი სამეცნიერო ექსპედიციების შესახებ და გახდა პირველი ქალი, რომელმაც გადაუფრინა ჩრდილოეთ პოლუსს 1955 წელს. მან კერძოდ დაიქირავა DC-4 ტიპის თვითმფრინავი და ეკიპაჟი, რომელშიც შედიოდნენ ავიაციის პიონერები, ტორ სოლბერგი და პოლ მლინარი.
ბიოგრაფია
ლუიზა არნერ ბოიდი დაიბადა სან რაფაელში, კალიფორნიაში, ჯონ ფრანკლინ ბოიდის (კალიფორნიის ოქროს მაღაროს ნაწილის მფლობელი) და ლუიზ კუკ არნერის ოჯახში. ბოიდები იმ ეპოქის წამყვანი მოქალაქეები იყვნენ და მათმა შვილებმა ადრეულ წლებში სრულყოფილი განათლების მოპოვება შეძლეს. ზაფხულობით ლუიზა და მისი ოჯახი ოკლენდ ჰილსში რჩებოდა. სწორედ აქ, ლუიზა და მისი ძმები ჯირითობდნენ ცხენებით, იკვლევდნენ დიაბლოს მთას, თევზაობდნენ, ნადირობდნენ, ბანაკდებოდნენ და ზოგადად თავგადასავლებით სავსე ცხოვრება ჰქონდათ. ლუიზას მოზარდობის პერიოდში მისი ორივე ძმა გულის დაავადებით, რამდენიმე თვის ინტერვალში გარდაიცვალა, რაც გამოწვეული იყო ბავშვობაში რევმატული ცხელებით. სწორედ ამ დროს ბოიდებმა ქალაქ სან რაფაელს თავიანთი ყოფილი სახლი და ოჯახის ქონების ნაწილი უანდერძეს. დღეს ეს ადგილი ცნობილია, როგორც ბოიდის პარკი. ვიქტორიანული სტილის შენობა ამჟამად არის მარინის ისტორიის მუზეუმის სახლი. ძმების გარდაცვალების შემდეგ, ლუიზა მშობლებთან ერთად ბევრს მოგზაურობდა ევროპაში. სწორედ ამ დროს განუვითარდა მას დიდი ინტერესი ფოტოგრაფიის მიმართ. 1919 წლის გაზაფხულზე, ლუიზა მატარებლით წავიდა ბუფალოში, ნიუ-იორკის შტატში, იყიდა მანქანა და მძღოლის თანხლებით, გაემგზავრა შტატების გარშემო იმ დროს, როდესაც გზატკეცილი არ არსებობდა და გზები ხშირად ხრეშიანი და გაუმართავი იყო. ეს იყო ლუიზას მოგზაურობების დასაწყისი. მან დეტალურად აღწერა ყველაფერი თავის მრავალ ჟურნალში. 1919 და 1920 წლებში მშობლების გარდაცვალების შემდეგ, ლუიზამ მემკვიდრეობით მიიღო ოჯახური ქონება. იგი ზრუნავდა მშობლებზე მათი ცხოვრების ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში.
დატოვებული მემკვიდრეობით ლუიზა ბოიდს შეეძლო საკუთარი ცხოვრების გაკონტროლება. მან მოგზაურობა დაიწყო 1920-იანი წლების დასაწყისში, ხოლო ნორვეგიაში მოგზაურობისას 1924 წელს ის კრუიზით ესტუმრა ჩრდილოეთს და პირველად ნახა პოლარული ყინული. ეს გამოცდილება მის ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა და მან მაშინვე დაიწყო საკუთარი არქტიკული თავგადასავლის დაგეგმვა. 1925 წელს იგი ესტუმრა ინგლისის მეფესა და დედოფალს. ეს პატივი მანამდე მხოლოდ რამდენიმე ამერიკელ ქალს ხვდა წილად. 1926 წელს მან დაიქირავა გემი Hobby, რომელსაც იყენებდა ცნობილი არქტიკული მკვლევარი რუალ ამუნდსენი, არქტიკაში სანადიროდ და ფილმის გადასაღებად. მას თან ახლდნენ მეგობრები, გრაფი და გრაფინია რიბადავია. მან მოიპოვა საერთაშორისო პოპულარობა თავისი მიღწევების გამო (და პოლარულ დათვებზე ნადირობისთვის) და მთელს მსოფლიოში მოიხსენიებდნენ, როგორც „არქტიკული დიანა“ და "„გოგო, რომელმაც არქტიკა მოათვინიერა“. გრაფმა რიბადავიამ 1927 წელს გამოსცა წიგნი ლუიზას ფოტოებით, სახელწოდებით Chasses Et Aventures Dans Les Regions Polaires. მარცხნივ|მინი|ბოიდმა 1926 და 1928 წლებში მოგზაურობისთვის ჰობი, [[ტრომსეს მომარაგების გემი დაიქირავა.]]
1928 წელს ბოიდი გეგმავდა მეორე მოგზაურობას თავისი გემით, როდესაც გაიგო, რომ ცნობილი ნორვეგიელი მკვლევარი რუალ ამუნდსენი ვერ დაბრუნდა იტალიელი მკვლევარის უმბერტო ნობილეს პოვნისა და გადარჩენის ექსპედიციიდან, რომელიც დირიჟაბლით მოგზაურობისას არქტიკაში დაიკარგა. ლუიზამ თავისი დახმარება და გემი შესთავაზა ნორვეგიის მთავრობას ამუნდსენის მოსაძებნად და თქვა: „როგორ შემეძლო გასართობად წასვლა, როცა ეს 22 სიცოცხლე საფრთხის ქვეშ იყო?“ მიუხედავად იმისა, რომ მან გაიარა დაახლოებით 16,100 კილომეტრი ჩრდილოეთ ყინულოვან ოკეანეში, ვერ იპოვა მისი კვალი. ნორვეგიის მთავრობამ მას წმინდა ოლავის ორდენის ჯვარი მიანიჭა. „ის იყო პირველი ამერიკელი ქალი, რომელმაც მიიღო ორდენი და მესამე ქალი მსოფლიოში, რომელსაც ასეთი პატივი ხვდა წილად“.
ბოიდი ძირითადად ცნობილია 1930-იან წლებში გრენლანდიის აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ სანაპიროებზე სამეცნიერო ექსპედიციების სერიის ხელმძღვანელობით. ლუიზმა გადაიღო, გამოიკვლია და შეაგროვა ასობით ბოტანიკური ნიმუში, მისი კარგი მეგობრის (კალიფორნიის მეცნიერებათა აკადემიიდან), ალისა ისტვუდის მეთვალყურეობის ქვეშ. ამერიკულმა გეოგრაფიულმა საზოგადოებამ გამოაქვეყნა მისი აღმოჩენები და ფოტოები 1933 და 1935 წლების ექსპედიციებიდან წიგნში სახელწოდებით The Fiord Region of East Greenland. ჟერარ დე გერის მყინვარის მახლობლად მდებარე ტერიტორიას მოგვიანებით ლუიზ ბოიდის მიწა ეწოდა. ხელმძღვანელობისა და სამეცნიერო მუშაობისთვის ბოიდი 1938 წელს ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების პრესტიჟული მედლით დაჯილდოვდა.
1934 წლის აგვისტოში, ვარშავაში, პოლონეთში, საერთაშორისო გეოგრაფიული კონგრესის დელეგატად არჩევის შემდეგ, ლუიზა გაემგზავრა 3 თვიანი ექსპედიციით პოლონეთის სოფლად, გადაიღო და ჩაწერა ეთნიკური პოლონელების, უკრაინელების, ლიეტუველებისა და ბელორუსების წეს-ჩვეულებები, ჩაცმულობა, ეკონომიკა და კულტურა. მოგზაურობამ მანქანით, რკინიგზით, ნავით და ფეხით წაიყვანა იგი ჯერ ლვივიდან კოველში (ეს ქალაქები დღეს უკრაინაშია), შემდეგ კი კობრინში, პინსკში, კლეცკში, ნესვიჟში და სლონიმში (ეს ქალაქები დღეს ბელარუსშია). მან მოგზაურობა ვილნიუსში დაასრულა. მისი მოგზაურობის ნარატივს დაემატა 500-ზე მეტი ფოტო და გამოქვეყნდა ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების მიერ 1937 წელს.
მეორე მსოფლიო ომის დაწყებასთან ერთად, ცოდნა, რომელიც მან მიიღო გრენლანდიასა და არქტიკაში წინა ექვსი ექსპედიციის დროს, სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი იყო ომისთვის. შეერთებული შტატების მთავრობამ მოითხოვა, რომ არ გამოექვეყნებინა წიგნი, რომელსაც წერდა 1937 და 1938 წლების ექსპედიციების შესახებ და სთხოვა, გეოფიზიკური ექსპედიცია გაემართა გრენლანდიის დასავლეთ სანაპიროზე, ბაფინის მიწის სანაპიროზე და ლაბრადორის ნახევარკუნძულზე კომერციისა და სტანდარტების დეპარტამენტის ეროვნული ბიუროსთვის. იგი დაინიშნა ბიუროს საკონსულტაციო ექსპერტად. საკუთარი ხარჯებით მან დაიქირავა და მოაწყო გემი სახელად Effie M. Morrissey. ეს შუნერის ტიპის გემი, რომელიც ეკუთვნოდა კაპიტან რობერტ ბარტლეტს, წარმატებით აწარმოებდა ყოველწლიურ სამეცნიერო ექსპედიციებს არქტიკაში 1926 წლიდან. 1941 წლის სტანდარტების ბიუროს ექსპედიციის მთავარი მიზანი იყო რადიოტალღების გადაცემის მონაცემების მოპოვება არქტიკულ რეგიონებში. შეისწავლეს იონოსფერო, გეომაგნეტიზმი და ავრორა. Effie M. Morrissey დაიძრა ვაშინგტონიდან 1941 წლის 11 ივნისს. ლუიზა ბოიდი ხელმძღვანელობდა ოთხკაციან სამეცნიერო ჯგუფს (მათ შორის ექიმის ჩათვლით), ხოლო ბარტლეტი თერთმეტკაციან ეკიპაჟს. ექსპედიცია დაბრუნდა ვაშინგტონში 1941 წლის 3 ნოემბერს, საკმაოდ ღირებული მონაცემებით.
ომის დარჩენილი პერიოდის განმავლობაში ბოიდი მუშაობდა საიდუმლო დავალებებზე აშშ-ის არმიის დეპარტამენტისთვის და 1949 წელს მიენიჭა არმიის დეპარტამენტის მადლობის სერთიფიკატი.
მისი ადრინდელი წიგნი, რომელიც ომის დროს არ ქვეყნდებოდა, ჩრდილო-აღმოსავლეთ გრენლანდიის სანაპირო, გამოიცა ომის შემდეგ, 1948 წელს.
მოგვიანებით, ლუიზა ბოიდი იყო აქტიური და ცნობილი მოღვაწე და სან-ფრანცისკოს სიმფონიური ორკესტრის აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი. მან ასევე დააგროვა მრავალი აკადემიური ჯილდო, მიიღო საპატიო სამართლის ხარისხი კალიფორნიის უნივერსიტეტიდან, ბერკლიდან და მილსის კოლეჯიდან. 1960 წელს ლუიზა გახდა პირველი ქალი, რომელიც აირჩიეს ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების საბჭოში. მას ასევე მიენიჭა კალიფორნიის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრის სტატუსი. სიცოცხლის ბოლოს, ლუიზას მძიმე ფინანსური პერიოდი ჰქონდა, რადგან თავისი ქონების დიდი ნაწილი დახარჯა მრავალი კვლევისთვის. საბოლოოდ, მას მოუწია გაეყიდა საოჯახო სახლი სან რაფაელში და გადასახლდა სან-ფრანცისკოში. ლუიზა გარდაიცვალა სან-ფრანცისკოში 1972 წლის 14 სექტემბერს, 85 წლის იუბილემდე ორი დღით ადრე.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მოგზაურები კატეგორია:არქტიკის მკვლევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 14 სექტემბერი
ავადჰარა (კურორტი)
ავადჰარა, აუადჰარა — კლიმატურ-ბალნეოლოგიური კურორტი აფხაზეთში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. ავადჰარის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ავადჰარის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1600 მ, გუდაუთიდან 75 კმ. გარშემორტყმულია ნაძვის, სოჭისა და წიფლის ტყით დაფარული მთებით. იცის გრილი ზაფხული და ზომიერად ცივი ზამთარი. დასახლება სეზონურია.
სქოლიო
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის კურორტები
პრადუ (ბაია)
პრადუ (Prado) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 612 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 664.536 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.59 კმ²-ზე.
ბულეიშვილი
საკუთარი სახელი ბულეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Forever, Michael
ალბომი წარმოაჩენს მაიკლს, როგორც შესანიშნავ სოლო-შემსრულებელს. მის მუსიკალურ სტილში მნიშვნელოვანი ცვლილებები ჩნდება - ნაზი სოულის ტიპის სიმღერები, რომლებმაც დიდი გავლენა იქონიეს უფრო გვიანდელ ალბომებზეც.
სიმღერების უმეტესობა ჩაწერილია 1974 წელს, მაგრამ ალბომის გამოცემა გადაიდო შემდეგ წლამდე.
ამ დისკით ჯექსონი დაბრუნდა საუკეთესო 40-ეულში, სინგლებით We're Almost There და Just a Little Bit of You.
1981 წელს სიმღერა One Day in Your Life გამოვიდა სინგლის სახით, კრებულთან One Day in Your Life ერთად. სინგლი მოხვდა ბრიტანეთის ჩარტებში და იქცა 1981 წლის რიგით 6-ე ყველაზე გაყიდვად სიმღერად.
სქოლიო
კატეგორია:მაიკლ ჯექსონის ალბომები კატეგორია:1975 წლის ალბომები კატეგორია:Motown-ის ალბომები
Business as Usual (Men at Work-ის ალბომი)
Business As Usual — ავსტრალიური ჯგუფ Men at Work-ის სადებიუტო ალბომი, გამოცემული 1981 წლის ნოემბერში (ავსტრალია) და 1982 წლის აპრილში (აშშ). მისი ავსტრალიური გამოცემა შავ-თეთრი ყდით დაიბეჭდა, მაგრამ სხვა ქვეყნებში გამოცემულ ფირფიტას ფერის ყდა აქვს.
Business as Usual იყო ერთ-ერთი პირველი მსოფლიო მასშტაბით წარმატებული ავსტრალიური დისკი. ამერიკული ალბომების ჩარტში მან #1 პოზიციაზე 15 კვირა გაატარა, ხოლო ბრიტანეთში - ხუთი კვირა იგივე პოზიციაზე. ავსტრალიური ჩარტის #1 ადგილი მას ცხრა კვირის მანძილზე ეკავა. მთლიანობაში აშშ-ში გაიყიდა მისი 6 მილიონი, ხოლო მსოფლიო მასშტაბით - 15 მილიონი ასლი.
სიმღერა Who Can It Be Now? გამოიცა სინგლის სახით 1981 წლის ივნისში, ალბომის ჩაწერამდე. ავსტრალიურ ჩარტში იგი #2 პოზიციაზე მოხვდა.
2010 წლის თებერვალში სიდნეის ფედერალურმა სასამართლომ დაადგინა, რომ ფლეიტის მელოდია პოპულარული სინგლიდან Down Under ნებართვის გარეშე აღებული იქნა ავსტრალიური სიმღერიდან Kookaburra Sits in the Old Gum Tree, რომელიც 1934 წელს მერიონ სინკლერმა დაწერა. აგრეთვე აღმოჩნდა, რომ საავტორო უფლებები კვლავ აქტუალურია (სინკლერი 1988 წელს გარდაიცვალა) და Larrikin Music-ს ეკუთვნის. მელოდიის გამოყენებისათვის საავტორო უფლებების მფლობელთა ანგარიშზე გადასარიცხი ფულადი თანხების რაოდენობა ჯერჯერობით უცნობია, მაგრამ სასამართლოს მიერ უკვე დადგენილი იქნა, რომ გამოყენებულია სიმღერის დიდი ნაწილი და Larrikin Music-ის თქმით, სიმღერის გაყიდვიდან შემოსული თანხის 60% მისაღები იქნებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:Men at Work-ის ალბომები კატეგორია:1982 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
Rhytidoponera foveolata
Rhytidoponera foveolata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rhytidoponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ხიდი
thumb|300px|დაკიდული ხიდის ნაირსახეობა ხიდი — ხელოვნური ნაგებობა, გადაჭიმული მდინარეზე, ხეობაზე, ტბაზე ან ნებისმიერ სხვა ფიზიკურ დაბრკოლებაზე; კაცობრიობის ერთ-ერთი უძველესი საინჟინრო გამოგონება. გზაზე გადადებულ ხიდს გზაგამტარს უწოდებენ, ხოლო ხეობაზე ან ვარდნილზე გადაჭიმულს - ვიადუკს. ხიდის კონსტრუქცია დამოკიდებულია მის ფუნქციაზე და ლანდშაფტის ბუნებაზე, სადაც ეს ხიდი უნდა გაიდოს.
*
ज्याभः
გაბაიძე
საკუთარი სახელი გაბაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
კრისტობალ-როხასის მუნიციპალიტეტი
კრისტობალ-როხასის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მირანდას შტატში. წარმოადგენს მირანდას შტატის 21 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 120 კმ². 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით კრისტობალ-როხასის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა96 369 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 800 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. მთავარი ქალაქია ჩარალიავე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მირანდას შტატის მუნიციპალიტეტები
კონგო (მრავალმნიშვნელოვანი)
right|frame|{{legend|#5CD65C|[[კონგოს რესპუბლიკა}}{{legend|#3A963A|კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა}}]] კონგო შეიძლება აღნიშნავდეს:
გამის-ფიკა
გამის-ფიკა (Gámiz-Fica;, Gamiz-Fika) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ურიბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,5 კმ². მოსახლეობა — 1362 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
ავადჰარა (წყალი)
ავადჰარა — სამკურნალო მინერალური წყალი აფხაზეთში (მდინარე ავადჰარის ხეობა). ქ. გაგრიდან 90 კმ, ზღვის დონიდან 1650 მ, „ ავადჰარის“ წყაროები მცირე დებიტიანია (0,02-0,05 ლ/წმ) და დაბალი ტემპერატურა აქვს (7-9 °C). შეიცავს ნახშირმჟავა აირს (1,8 გ/ლ-მდე); განეკუთვნება ჰიდროკარბონატულ ნატრიუმ-კალციუმიან წყლებს. მინერალიზაცია — 2,4 გ/ლ. ბურღვის შედეგად ღრმა ჰორიზონტებიდან ამოყვანილია დიდი რაოდენობის მაღალმინერალიზებული (17,7 გ/ლ) სოდიანი წყალი. „ავადჰარის“ ტიპის წყლის ჯამური დებიტია 7 ლ/წმ (600 000 ლ/დღ.-ლ). ამოდის ლიასური ასაკის ფიქლებში ტექტონიკური ნაპრალებიდან, ერევა ვულკანური კერებიდან ამომავალ ნახშირმჟავა აირს და აგრესიული ხდება. ასეთ წყალსა და ქანებს შორის მიმდინარე რთული ფიზიკურ-ქიმიური პროცესების შედეგად წყალი მდიდრდება სოდითა და სხვა ნივთიერებებით. „ავადჰარა“ იხმარება კუჭ-ნაწლავის, ღვიძლის, შარდსადენი გზების, ნივთიერებათა ცვლისა და გულსისხლძარღვთა სისტემის დაავადებათა სამკურნალოდ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული მინერალური წყლები
ნიუ ეიჯი (მუსიკა)
ნიუ ეიჯ მუსიკა — სხვადასხვა ჟანრის მუსიკა, რომელიც ქმნის სარელაქსაციო, ოპტიმისტურ განწყობას. მსმენელები მას იყენებენ იოგის, მასაჟის, მედიტაციისა და სტრესის მოხსნის პროცედურებისას. ნიუ ეიჯის ჟანრის მუსიკა ასევე უკავშირდება გარშემო არსებული სამყაროსადმი ჰარმონიას.
მუსიკოსებსა და ჯგუფებს შორის, რომლებიც იყენებენ ნიუ ეიჯის მუსიკის ელემენტებს, ცნობილები არიან: Adiemus, დევიდ არკენსტოუნი, Armik, B-Tribe, Celtic Woman, Deep Forest, Delerium, ენიგმა, ენია, Era, კრისტოფერ ფრანკე, ლიზა ჯერარდი, Gregorian, ჯო ჰისაიში, ჟან-მიშელ ჟარი, Karunesh, მაიკ ოლდფილდი, The Alan Parsons Project, რიუჩი საკამოტო, კარლოს სანტანა, კლაუს შულცე, Oliver Shanti & Friends, ენდი სამერსი, Tangerine Dream, ვანგელისი, რიკ უეიკმენი, იანი, ჰანს ციმერი და სხვები.
სქოლიო
კატეგორია:1960-იანები მუსიკაში კატეგორია:ნიუ-ეიჯ მუსიკა კატეგორია:მუსიკის ჟანრები კატეგორია:ექსპერიმენტული მუსიკის ჟანრი კატეგორია:ემბიენტი
კარვინის რაიონი
კარვინა (ჩეხ. Okres Karviná, პოლ. Powiat Karwina) — რაიონი მორავია-სილეზიის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი კარვინა. რაიონის ფართობი შეადგენს 356,24 კმ²-ს. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 271 332 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
პეხჩევო
პეხჩევო (Пехчево) — ქალაქი ჩრდილოეთ მაკედონიის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე პისაზე, ბულგარეთის საზღვართან ახლოს. პეხჩევოს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის მონაცემების ქალაქში ცხოვრობდა 3237 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ქალაქები
No. 5, 1948
thumb|No. 5, 1948 No. 5, 1948 — ჯექსონ პოლოკის 1948 წლის ფერწერული ტილო, შესრულებული 8' x 4' ბოჭკოვან დაფაზე, მასზე დასხმული დიდი რაოდენობით ყავისფერი და ყვითელი საღებავით, რაც ჩიტის ბუდის მსგავს გამოსახულებას ქმნის. მისი თავდაპირველი მფლობელი იყო სემუელ ირვინ ნიუჰაუსი და გამოფენილი იყო ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში, სანამ მას ჯერ დევიდ გეფენი, შემდეგ კი 2006 წელს დევიდ მარტინეზი იყიდდა. 2006 წელს სოზების აუქციონის ბროკერის შუამავლობით სურათი გაიყიდა 140 მილიონ აშშ დოლარად, რითაც იქცა ერთ-ერთ ყველაზე ფერწერულ ტილოდ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯექსონ პოლოკის ნამუშევრები კატეგორია:აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმი კატეგორია:1948 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
ელ-ატილიოს მუნიციპალიტეტი (მირანდა)
ელ-ატილიოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მირანდას შტატში. წარმოადგენს მირანდას შტატის 21 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 114 კმ². 2001 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ელ-ატილიოს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 54 225 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 475.7 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. მთავარი ქალაქია ელ-ატილიო.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მირანდას შტატის მუნიციპალიტეტები
ცედანის სამების ეკლესია
ცედანის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცედანის ჩრდილო-დასავლეთით, სასაფლაოზე. აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს, სამრეკლო - 1910 წელს.
ეკლესია დარბაზულია (10,3x6,7 მ.), ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვით, კამარა და კონქი ხისა იყო. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის გვერდზე თითო ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშია. შემაღლებული საკურთხევლის ბაქანს არდაბაგი ეკვრის. თითო თაღოვანი სარკმელია სამხრეთით და ჩრდილოეთით. დასავლეთით ხის პატრონიკე იყო (შემორჩენილია ფრაგმენტები). იგი პატარა კარით უკავშირდებოდა სამრეკლოს. ეკლესია შიგნით და გარეთ შელესილია.
ამჟამად ეკლესიას ხის კონსტრუქციის ორფერდა სახურავი აქვს. სამრეკლო ეკლესიაზე დასავლეთიდანაა მიშენებული, ნაგებია აგურით. იგი ორსართულიანი კვადრატული ნაგებობაა. დგას ოთხკუთხა მძლავრ კვადრატულ ბოძზე. ბოძები ერთმანეთთან დაკავშირებულია ნახევარწრიული თაღებით. სვეტისთავები ნაწყობია აგურით. სამ მხარეს გახსნილი პირველი სართული კარიბჭეა, რომელიც გადახურულია დამრეცი კამარით. მეორე სართული სამი მხრიდან ორ იარუსად შეწყვილებული თაღებით გახსნილი ფანჩატურია. ფასადებს იარუსებს შორის საფეხურიანი სარტყელი გასდევს. პირველ სართულს აგურის ლავგარდანი აქვს. ორფერდა სახურავს ლითონის ჯვარი ადგას. კარიბჭის სამხრეთ - დასავლეთ სვეტის სამხრეთ მხარეზე აგურის რელიეფური ჯვარია გამოსახული, ხოლო პირველი იარუსის თაღებს შორის აგურის წყობით გამოყვანილია სამრეკლოს აშენების თარიღი.
ლიტერატურა
.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სიტიგრუპ ცენტრი
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 25em; text-align: right; font-size: 0.86em; font-family: lucida grande, sans-serif; line-height: normal;">
<div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;">
<font style="font: inherit; font-size: 105%; font-weight: bold; text-align: center; border: none; margin: 0; padding: 0; color: #363333;">სიტიგრუპ ცენტრი Citigroup Center
250px
სიტიგრუპ ცენტრი (Citigroup Center; ყოფილი სიტიკორპ ცენტრი) — ერთ-ერთი უდიდესი ცათამბჯენი ნიუ-იორკში, აშშ, მდებარეობს 601 ლექსინგტონ ავენიუზე 53-ე და 54-ე ქუჩებს შორის მიდთაუნ მანჰეტენზე. 59 სართულის 279 მ შენობა ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეულია ნიუ-იორკის პანორამაზე, 45° კუთხის სახურავითა და უნიკალური საყრდენების სტილის საძირკველით. შენობას 120.000 კვ.მ საოფისე ფართი აქვს. 45-გრადუსიანი დაქანების სახურავი თავდაპირველად მზის პანელებისთვის იყო გამიზნული შენობისთვის ენერგიის გამოსამუშავებლად, თუმცა ეს იდეა მოგვიანებით უარყვეს. შენობის პროექტი ეკუთვნის ჰიუ სტაბინს სიტიბანკისთვის და დასრულებულ იქნა 1977 წელს.
ისტორია
ამ ადგილას ადრე 1862 წელს დაარსებული წმ. პეტრეს ევანგელისტური ლუთერანული ეკლესია მდებარეობდა. 1905 წელს ეკლესიამ 54-ე ქუჩაზე გადაინაცვლა ლექსინგტონ ავენიუზე.
შენობა თავიდანვე ინჟინერთათვის თავსატეხი გახდა. 1970-იან წლებში ცათამბჯენის პროექტირებისას დანიშნული ადგილის ჩრდილოდასავლეთი კუთხე ლუთერანულ ეკლესიას ეკუთვნოდა. ეკლესიამ ცათამბჯენის აგების ნება დართო ერთი პირობით: ახალი ეკლესია უნდა აგებულიყო იმავე კუთხეში, სიტიგრუპის შენობისაგან დამოუკიდებლად და მას ცათამბჯენის არც ერთი სვეტი არ უნდა შეხებოდა. არქიტექტორებს თავიდან ეგონათ, რომ ამ პირობით ამ ადგილას ცათამბჯენის აგება შეუძლებელი იქნებოდა.
ინჟინერ-კონსტრუქტორმა უილიამ ლემესურიემ 59-სართულიანი ტაუერი ოთხ მასიურ 35 მ სიმაღლის სვეტზე შესვა, რომლებიც გვერდების შუაში განათავსა კუთხეების ნაცვლად. ამგვარმა კონსტრუქციამ შესაძლებელი გახდა შენობის ჩრდილოდასავლეთი კუთხე ახალ ეკლესიას თავზე 22 მეტრის კანტილევრით გადასცდენოდა. ამ მიზნის განსახორციელებლად ლემესურიემ მოიფიქრა მზიდი ბრასების წყობა, შებრუნებული (ინვერტული) შევრონების ფორმით. ყოველი შევრონი გადაიტანდა მასიურ დატვირთვას მათი ცენტრისკენ, შემდეგ კი ქვევით მიწაში არასტანდარტულად მიმრთული სვეტების მეშვეობითი.
შენობის საინჟინრო კრიზისი 1978 წელს
thumb|left|350px|შენობის საყრდენები მშენებლობის პროცესში შეტანილი ცვლილებების გამო დასრულებული პროდუქტის კონსტრუქცია არამყარი გამოდგა. 1978 წელს ერთ-ერთი სტუდენტის შეკითხვით დაფიქრებულმა ლემესურიემ აღმოაჩინა პოტენციურად დამანგრეველი ხარვეზი შენობის კონსტრუქციაში: ცათამბჯენის ჭანჭიკებით დამაგრებული შეერთებები ზედმეტად სუსტი იყო გარკვეული კუთხეებით 113 კმ/სთ ქარების წინაღობისთვის.
ლემესურიეს თავდაპირველ პროექტში დატვირთვა გათვლილი იყო სპეციალური დიზაინის შევრონის მზიდ ბრასებზე, რომლებიც ნაგებობას ამყარებდა შედუღებული გადაერთებებით, თუმცა მუშახელისა და სხვა დანახარჯების დაზოგვის გამო გადაერთებები ჭანჭიკების კონსტრუქციით შეცვალეს შენობის გეგმის დამტკიცების შემდეგ.
ინჟინრებს ხელმეორედ არ დაუთვლიათ თუ მათი ცვლილება რა ეფექტს მოახდენდა კონსტრუქციაზე ქარების ძალების ზემოქმედების ქვეშ შენობის ორ მხარეს. ქარიშხლის სიძლიერის ქარის შენობაზე ზემოქმედება 45-გრადუსიანი კუთხით კატასტროფით შეიძლებოდა დასრულებულიყო ჭანჭიკის მოვარდნის გამო. ქარის გვირაბში ჩატარებული ტესტებით გამოთვლილ იქნა, რომ ამგვარი სიძლიერი ქარების მოხდენის ალბათობა ნიუ-იორკში ყოველ 16 წელიწადზე მოდიოდა.
ლემესურიე ამ პრობლემამ აგონიაში ჩააგდო - ამ ხარვეზის გახმაურება მისი კარიერის დასასრული იქნებოდა. ქარიშხლის სეზონი ახლოვდებოდა და მან გადაწყვიტა პირდაპირ სიტიკორპის მმართველობისთვის მიემართა და ურჩია სასწრაფოდ მიეღოთ შესაბამისი ზომები. მან შეძლო დაერწმუნებინა სიტიკორპი დაექირავებინათ შემდუღებელთა ჯგუფი, რომელიც შეაკეთებდა შენობის მყიფე კონსტრუქციას საზოგადოებისთვის ამ ინფორმაციის გამხელის გარეშე, რაც შესაძლებელი გახდა ამ პერიოდს დამთხვეული პრესის გაფიცვის გამო.
შემდეგი სამი თვის განმავლობაში მშენებელთა ჯგუფმა ხუთი სმ სისქის ფოლადის ფირფიტები მიადუღა ცათამბჰენის 200 ჭანჭიკიან შეერთებას ღამით, ყოველი სამუშაო დღის დასრულების შემდეგ, რაც თითქმის შეუმჩნეველი გახდა საზოგადოებისთვის. სამუშაოს დაწყებიდან ექვს კვირაში ძლიერი ქარიშხალი "ურაგანი ელა" აღმოცენდა ატლანტის ოკეანეში, რომელმაც გეზი ნიუ-იორკისკენ აიღო. გამაგრების სამუშაოები მხოლოდ ნახევრად იყო დასრულებული და ნიუ-იორკი მხოლოდ რამდენიმე საათში იყო ავარიული ევაკუაციისგან. ელამ ტრაექტორია შეიცვალა და მუშებს საკმარისი დრო მისცა პრობლემის აღმოფხვრისთვის.
მიუხედავად იმისა, რომ ამ საინჟინრო ლაფსუსის გამო ფაქტობრივად არაფერი მომხდარა, კრიზისი საზოგადოებისგან თითქმის 20 წელი დამალეს. შემთხვევა მხოლოდ 1995 წელს გამოქვეყნდა ვრცელ წერილში ჟურნალ ნიუ-იორკერში. ლემესურიეს გადაწყვეტილება სიტიკორპისთვის ეცნობებინა მისი საკუთარ პროექტთან დაკავშირებული შეცდომის შესახებ ამჟამად ეთიკური ქცევის ნიმუშად არის გამოყენებული რამდენიმე საინჟინრო სახელმძღვანელოში. ერთ-ერთ სტატიაში ლემესურიე გაკრიტიკებულ იქნა არასაკმარისი დაკვირვებისთვის, რომელიც აღნიშნული პრობლების საბაბი გახდა და საინჟინრო დეტალების კოლეგებისგან ორი ათწლეულის განმავლობაში დამალვის გამო.
შემდუღებლების მიერ გამაგრების სამუშაოების დასრულების შემდეგ შენობა მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე მტკიცე ნაგებობად თვლება.
thumb|right|350px
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიუ-იორკის არქიტექტურა კატეგორია:მანჰეტენი
კოკო როშა
კოკო როშა (Coco Rocha; დ. 10 სექტემბერი, 1988, ტორონტო) — კანადელი სუპერმოდელი.
კოკო არის ერთ-ერთი პირველი მოდელი, რომელმაც „ომი გამოუცხადა“ ანორექსიას სამოდელო ბიზნესში. როშას კარიერა დაიწყო 2002 წელს, როდესაც ირლანდიურ საცეკვაო კონკურსზე მაინ გაიცნო ჩარლზ სტიუარტი, რომელმაც კოკოს შესთავაზა სამოდელო სააგენტოში მუშაობა.
2006 წელს კოკო როშა გადაიღეს „ვოგის“ ყდისთვის, რის შემდეგაც ის ნახა უამრავმა დიზაინერმა. როშა პოზირებდა ასეთი ცნობილი ბრენდებისთვის, როგორებიცაა Americana Manhasset, Balenciaga, Chanel, Dior, Dolce & Gabbana, Lanvin, The Gap, Tommy Hilfiger, Yves Saint Laurent, Rimmel და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
აბიჯანი
აბიჯანი (Abidjan) — კოტ-დ’ივუარის ყველაზე დიდი ქალაქი. აბიჯანის ავტონომიური ოლქის ადმინისტარციული ცენტრი. მდებარეობს გვინეის ყურის ნაპირას. ქვეყნის ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი. ქალაქს აქვს მსხვილი საზღვაო პორტი, საერთაშორისო აეროპორტი, კვების და მსუბუქი მრეწველობის საწარმოები, უნივერსიტეტი. მოსახლეობა — 4 395 243 ადამიანი (2014), გარეუბნებით — 4 707 404 ადამიანი (2014). მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მესამე ფრანგულენოვანი ქალაქი მსოფლიოში (პარიზისა და კინშასის შემდეგ) და ფრანგულ ენაზე მოსაუბრეთა მიხედვით მეორე ქალაქი (2014 წლიდან).
ეტიმოლოგია
ებრიეს ტომის ხალხში არსებობს ლეგენდა, რის მიხედვითაც ქალაქის დასახელება წარმოიშვა ევროპელებსა და ადგილობრივ მაცხოვრებლებს შორის გაუგებრობის შედეგად. ლეგენდის თანახმად, სოფელში მოსულმა პირველმა ევროპელმა ჰკითხა იქვე მდგარ ადგილობრივ მოხუცს ამ დასახლებული პუნქტის სახელწოდება. მოხუცი ამ დროს ხის ტოტებს ჭრიდა (სავარაუდოდ სახურავის შესაკეთებლად) და ევროპელის დანახვისას მისი კითხვა ვერ გაიგო, შეკითხვა მუქარად აღიქვა, შეშინდა და წამოიყვირა „tchan me bidjan“ (ანუ „მე მხოლოდ ტოტებს ვჭრიდი“). ევროპელმა კი გადაწყვიტა, რომ მას მოხუცმა სოფლის სახელი უთხრა.
გეოგრაფია
მდებარეობს ლაგუნა ებრიეს (la lagune Ébrié) ოთხ ნახევარკუნძულზე გვინეის ყურეში.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ქალაქი დაყოფილია 10 მუნიციპალიტეტად.
ეკონომიკა
აბიჯანი — ქვეყნის მთავარი საზღვაო პორტია (2000-იანი წლების დასაწყისში პორტის ტვირთბრუნვა შეადგენდა 15 მილიონ ტონას წელიწადში), საავტომობილო გზების კვანძია და აბიჯანი — კაიას (ბურკინა-ფასო) სარკინიგზო ხაზის საწყისი საწყისი პუნქტია. ფუნქციონირებს პორტ-ბუეს საერთაშორისო აეროპორტი. აბიჯანი — კოტ-დ’ივუარის სავაჭრო და სამრეწველო ცენტრია. განვითარებულია ნავთობგადამუშავება (ქალაქში მდებარეობს დასავლეთ აფრიკაში მსხვილი ნავთობგადამამუშავებელი ქარხანა), კვების (კონსერვების, ხსნადი ყავის და სხვა სახის კვების პროდუქტების წარმოება) და მსუბუქი მრეწველობა (ქსოვილის, ტრიკოტაჟის, ფეხსაცმლის წარმოება). ასევე მოქმედებს ქიმიური, ხე-ტყის დამამუშავებელი, ლითონდამამუშავებელი, გემთმშენებელი მრეწველობის საწარმოები. შენარჩუნებულია ტრადიციული კუსტარული ხელსაქმეობა. ელექტროენერგია გამომუშავდება თბოელექტროსადგურებში. ქალაქში განლაგებულია კოტ-დ’ივუარის ბევრი ეროვნული კომპანიის სათაო ოფისები, უცხოური მსხვილი კომპანიების წარმომადგენლობები.
ტრანსპორტი
აბიჯანის სატრანსპორტო კომპანია (SOTRA, Société des transports Abidjanais) უზრუნველყოფს ქალაქის სამგზავრო გადაყვანებს ავტობუსების და ტაქსის საშუალებით.
სოციალური სფერო
აბიჯანში მდებარეობს 1958 წელს დაარსებული უნივერსიტეტი, ხელოვნების უმაღლესი ეროვნული სკოლა, ცენტრალური და ეროვნული ბიბლიოთეკა, ეროვნული მუზეუმი, „შადრის“ გალერეა.
დაძმობილებული ქალაქები
აბიჯანის დაძმობილებული ქალაქებია:
სქოლიო
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის ქალაქები კატეგორია:კოტ-დ’ივუარი
კენტავრი (რომანი)
კენტავრი (The Centaur) 一 ამერიკელი მწერლის, ჯონ აპდაიკის ავტობიოგრაფიული რომანი, რომელიც, თავდაპირველად, 1963 წელს გამოიცა, იქამდე კი სხვადასხვა ჟურნალში, მათ შორის ნიუ-იორკერში, სერიებად ქვეყნდებოდა.
რომანი მწერლის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწარმოებია. მასში ომისშემდგომი ამერიკის ცხოვრებაა გადმოცემული. აღწერილი ამბებისთვის უფრო ღრმა მნიშვნელობის და სიდიადის მისანიჭებლად, აპდაიკმა რომანში შემოიღო თხრობის მეორე 一 მითოლოგიური პლანი. ამისდა მიუხედავად, რომანი მთლიანად რეალურ ნიადაგზე რჩება.