cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თეირანი
დემოგრაფია
ირანელი აზერბაიჯანელები ქალაქის მეორე ყველაზე დიდ ეთნიკურ ჯგუფს წარმოადგენენ, რომლებიც მოიცავენ მთლიანი მოსახლეობის დაახლოებით ერთ მეოთხედს, თეირანის სხვა ეთნიკურ საზოგადოებებში შედიან: ქურთები, სომხები, ქართველები, თალიშები, ბელუჯები, ასურელები, არაბები, ებრაელები და ჩერქეზები.
თეირანის სოციოლოგიის დეპარტამენტის მიერ ჩატარებული 2010 წლის აღწერის თანახმად, მოსახლეობის 63 % დაიბადა თეირანში, 98 %-მა იცოდა სპარსული ენა, 75 % თავს ეთნიკურად სპარსელად თვლიდა, ხოლო 13 % გარკვეულწილად ფლობდა ევროპულ ენებს.
80-იანი წლების დასაწყისში თეირანმა მკვეთრად შეცვალა თავისი ეთნიკურ-სოციალური შემადგენლობა. 1979 წლის რევოლუციის დროს, ბევრმა ადგილობრივმა დატოვა ქალაქი, რამაც გამოიწვია ეს ცვლილებები. ირანელი ემიგრანტების უმეტესი ნაწილი გაემგზავრა შეერთებულ შტატებში, გერმანიაში, შვედეთსა და კანადაში.
ირან-ერაყის ომის დაწყებისთანავე (1980-1988 წლები), მოსახლეობის მეორე ტალღა წავიდა ქალაქიდან, განსაკუთრებით დედაქალაქზე ერაყის საჰაერო თავდასხმების პერიოდში. ქალაქიდან წასულთა უმეტესობა უკან არასდროს დაბრუნებულა, არც ომის დასრულების შემდეგ. ომის დროს თეირანმა ასევე მიიღო დიდი რაოდენობით მიგრანტები დასავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ ქვეყნებიდან, რომლებიც ესაზღვრებიან ერაყს.
რელიგია
თეირანის მოსახლეობის უმეტესობა მუსლიმია. ქალაქში ასევე არიან სხვა რელიგიის მიმდევრები, კერძოდ, ქრისტიანობის, იუდაიზმის, ზოროასტრიზმისა და სხვა სარწმუნოებების. ქალაქში არის მრავალი მეჩეთი, ქრისტიანული ეკლესია, სინაგოგა და ზოროასტრიზმის ტაძარი. ქალაქში არსებობს ინდოელთა ძალიან მცირე საზოგადოება, რომელთაც აქვთ ადგილობრივი სალოცავი, რომელსაც ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი 2012 წელს ეწვია.
სამშვიდობო ატომი (ძეგლი)
სამშვიდობო ატომი (Мирный атом) — მონუმენტი, რომელიც  აღმართულია ვოლგოდონსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სიმბოლურად დაკავშირებულია ატომური მანქანათმშენებლობისა და ენერგეტიკის განვითარებასთან ქალაქში. წარმოადგენს ვოლგოდონსკის ერთ-ერთ მთავარ სიმბოლოს. მოქანდაკე იური ვლადიმერის ძე ალექსანდროვის ნამუშევარი თავდაპირველად დადგეს აეროპორტ ვოლგოდონსკის წინ მდებარე მოედანზე ციმლიანსკში 1981 წელს. მაგრამ რამდენიმე თვის შემდეგ ძეგლი გადაიტანეს, რადგან როსტოვის ოლქის საოლქო აღმასკომის თავჯდომარის მ. ივანიცკის განცხადებით, როდესაც იგი მგზავრობდა, მან დაინახა, რომ ძეგლი არის საკმაოდ დიდი ზომის სადგურის მიმდებარე მოედნისა და აეროპორტის მიმართ. მისთვის ახალი ადგილი გამოძებნეს კურჩატოვისა და მშენებელთა ქუჩების გადაკვეთზე, სადაც დგას დღევანდელ დღემდე.
თეირანი
ავტომობილები
ადგილობრივი მედიის ცნობით, თეირანს ყოველდღიურად 200 000-ზე მეტი ტაქსი ემსახურება. ქალაქში რამდენიმე ტიპის ტაქსია ხელმისაწვდომი. აეროპორტის ტაქსები თითო კილომეტრზე მეტ თანხას ითხოვენ, ვიდრე ქალაქში რეგულარულად მოძრავი მწვანე და ყვითელი ფერის ტაქსები.
სამშვიდობო ატომი (ძეგლი)
აღწერა
ძეგლის ძირითადი კონსტრუქცია არის ელექტრონული ატომის სტილიზებული ორბიტა, რომლის შუაშიც აღმოცენებულია ვაზი, რომელსაც მტევნები ასხია. ყურძნის მტევნები სიმბოლურად დაკავშირებულია ციმლიანსკთან, რომელიც ამ მხარეში თავისი ღვინის წარმოებით ცნობილი ქალაქია. ქალაქი ცნობილია თავისი ვაზის ჯიშებით და ღვინით, რომელსაც არაერთხელ აუღია პრიზები სხვადასხვა გამოფენებზე. ძეგლის კვარცხლბეკს ოთკუთხედის ფორმის დამრეცი კედლები აქვს. თავდაპირველ პროექტში კვარხცხლბეკის ფორმა სანავიგაციო კოშკურის ფორმისა უნდა ყოფილიყო. არქიტექტორ ი. ალექსანდროვის მიერ წარმოდგენლი არქიტექტურული კომპოზიციის ესკიზი დაამტკიცა შემოქმედებითმა ჯგუფმა.
თეირანი
ავტობუსები
თეირანში ტროლეიბუსის ხაზები გაიხსნა 1992 წელს, ჩეხური კომპანია „შკოდას“ მიერ არქივიზირებული 65 ტროლეიბუსის გამოყენებით. ეს იყო პირველი ტროლეიბუსის სისტემა მთელი ირანის მასშტაბით. 2005 წელს ტროლეიბუსები მოძრობდნენ ხუთ მარშრუტზე.
სამშვიდობო ატომი (ძეგლი)
აღწერა
ძეგლის დეტალები - კარკასი, მოპირკეთება უჟანგავი რკინითა და ლატუნის დეტალებით (ურძნის მტევნები და ტოტები), მოხდა ქარხანა ვოლგოდნსკის ქალაქ „ატომმაშში“.
თეირანი
განათლება
თეირანი ირანის უდიდესი და ყველაზე მნიშვნელოვანი საგანმანათლებლო ცენტრია. აქ საერთო ჯამში 50 კოლეჯი და უნივერსიტეტია.
სამშვიდობო ატომი (ძეგლი)
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
თეირანი
განათლება
თეირანში მდებარე ყველაზე მნიშვნელოვანი საგანმანათლებლო დაწესებულებებია: „შარიფის ტექნოლოგიის უნივერსიტეტი“, „თეირანის უნივერსიტეტი“ და „თეირანის სამედიცინო მეცნიერებათა უნივერსიტეტი“. თეირანში მდებარე სხვა მნიშვნელოვან უნივერსიტეტებში შედის: „თეირანის სამხატვრო უნივერსიტეტი“, „ალაჰემ ტაბატაბაის უნივერსიტეტი“, „ამირკაბირის ტექნოლოგიის უნივერსიტეტი“, „ტოშის ტექნოლოგიის უნივერსიტეტი“, „ხარაზმის უნივერსიტეტი“, „ირანის მეცნიერებისა და ტექნიკის უნივერსიტეტი“, „ირანის სამედიცინო მეცნიერებათა უნივერსიტეტი“, „ისლამური თავისუფალი უნივერსიტეტი“, „მიწისძვრის ინჟინერიისა და სეისმოლოგიის საერთაშორისო ინსტიტუტი“, „ირანის პოლიმერული და პეტროქიმიური ინსტიტუტი“ და „შაჰის უნივერსიტეტი“.
თეირანში ასევე არის ირანის უდიდესი სამხედრო აკადემია და რამდენიმე რელიგიური სკოლა.
სქოლიო
*
კირკოვოს თემი
კირკოვოს თემი (Община Кирково) — თემი ბულგარეთში. შედის კირჯალის ოლქში. 2008 წლის 15 დეკემბრის მონაცემებით თემის მოსახლეობაა — 22 988 ადამიანი.
დასახლებული პუნქტები
თემის შემადგენლობაში შედის შემდეგი დასახლებული პუნქტები:
კარაკასის მიწისძვრა (1967)
კარაკასის 1967 წლის მიწისძვრა — მიწისძვრა, რომელიც მოხდა 1967 წლის 29 ივლისს, ადგილობრივი დროით 20:00 საათზე. მიწისძვრის ეპიცენტრი დაფიქსირდა კარიბის ზღვის სანაპიროზე, ვენესუელის დედაქალაქ კარაკასიდან 20 კილომეტრში. მაგნიტუდამ მიაღწია 6.5 ბალს. მიწისძვრამ იმსხვერპლა დაახლოებით 240 ადამიანი, ასობით ადამიანი დაიჭრა, მრავალი მათგანი ნატეხების ქვეშ მოექცა. მატერიალურმა ზარალმა მიაღწია ათეულ მლნ. დოლარს. დაახლოებით 80 ათ. ადამიანი დარჩა უსახლკაროდ. უბედურება ფართოდ შეეხო კარაკასის რაიონებს ალტამირასა და პალოს-გრანდესს და ასევე ცენტრალურ სანაპიროს. ბიძგების შედეგად ჩამოინგრა შენობების უზარმაზარი მონაკვეთები. ნატეხების გათხრას აწარმოებდნენ ამწეებითა და ბულდოზერებით.
სქოლიო
კატეგორია:მიწისძვრები ვენესუელაში
ნარეკ მკრტჩიანი
ნარეკ მკრტჩიანი (Նարեկ Մկրտչյան; დ. 20 ივნისი, 1989, სოფ. ფარაქარი, არმავირი) — სომეხი პოლიტიკოსი, ისტორიკოსი. სომხეთის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრი 2021 წლის 2 აგვისტოდან. სომხეთის ეროვნული კრების ერთი მოწვევის წევრი, არჩეული იქნა წევრად 2018 წლის დეკემბერში. წევრი იყო 2019-2021 წლებში. 2021 წლის 29 აპრილიდან ამავე წლის 2021 წლის 2 აგვისტომდე სომხეთის რესპუბლიკის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრის პირველ მოადგილე.
ბიოგრაფია
ნარეკ მკრტჩიანი დაიბადა 1989 წლის 20 ივნისს, სომხეთის სსრ-ში, არმავირის რაიონის სოფელ ფარაქარში. 2006-2010 წლებში სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. 2010-2012 წლებში სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მსოფლიო ისტორიის კათედრაზე, მაგისტრატურაზე. 2011-2013 წლებში სწავლობდა სომხეთის ამერიკულ უნივერსიტეტში, პოლიტიკური მეცნიერებისა და საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრატურაზე. 2013-2017 წლებში სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაზე, მსოფლიო ისტორიის კათედრა. 2018 წელს მიიღო ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის აკადემიური ხარისხი. 2015-2016 წლებში სომხეთის ამერიკული უნივერსიტეტის ლექტორის ასისტენტი. 2016 წელს იყო სომხეთის ამერიკული უნივერსიტეტის ლექტორი. 2017-2018 წლებში მუშაობდა საგანმანათლებლო ფონდ „აიბში“. 2018-2019 წლებში მკრტჩიანი იყო ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის პროფესორი. 2018 წელს არჩეული იქნა სომხეთის ეროვნული კრების წევრად, მე-6 საარჩევნო ოლქიდან, პოლიტიკური ალიანსიდან „ჩემი ნაბიჯი ალიანსი“. 2019 წლიდან იყო კრების წევრი. მანდატი დატოვა 2021 წლის აპრილში. . 2021 წლის 29 აპრილს დაინიშნა სომხეთის რესპუბლიკის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრის პირველ მოადგილედ. რამდენიმე თვეში, 2021 წლის 2 აგვისტოს, ნიკოლ ფაშინიანის მესამე მთავრობაში დაინიშნა სომხეთის რესპუბლიკის შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრად. .
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები
ბინაგადის ბრძოლა
ბინაგადის ბრძოლა (Binəqədi döyüşü; Binegedi savaşı) — ბრძოლა პირველ მსოფლიო ომში, რომელიც გაიმართა 1918 წლის 26-31 აგვისტოს ოსმალეთ-აზერბაიჯანის კოალიციურ ძალებსა და ბრიტანულ-სომხურ-რუსულ ძალებს შორის. ბინაგადის ბრძოლა ბაქოს ბრძოლის ნაწილია.
ისტორია
1918 წლის 10 თებერვალს მოხდა სეიმის შეკრება, რითაც მიიღეს გადაწყვეტილება დამოუკიდებლობის დამყარების შესახებ. 1918 წლის 24 თებერვალს სეიმმა ამიერკავკასია დამოუკიდებლად გამოაცხადა ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის დაქვემდებარების ქვეშ.
1918 წლის 3 მარტს დიდმა ვეზირმა თალაათ-ფაშამ ხელი მოაწერა ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულებას რუსეთის სფსრ-სთან. ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება ითვალისწინებდა საზღვრის ომამდელ მდგომარეობაში დაბრუნებას და ქალაქების ბათუმის, ყარსის და არტაანის გადაცემას ოსმალეთის იმპერიისთვის. 1918 წლის 14 მარტიდან - აპრილამდე ტრაპიზონის სამშვიდობო კონფერენცია გაიმართა ოსმალეთის იმპერიასა და სეიმის დელეგაციას შორის.
1918 წლის 9 მარტს აზერბაიჯანული დივიზიის მეთაურის გენერალ ტალიშინსკის და მისი ოფიცრების დაპატიმრებამ გაამძაფრა ანტისაბჭოთა გრძნობები ბაქოს აზერბაიჯანელ მოსახლეობაში. 30 მარტს ცნობის საფუძველზე, რომ გემის ეველინას ეკიპაჟი შეიარაღებული იყო და მზად იყო საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ აჯანყებისთვის, საბჭოთა კავშირმა განაიარაღა გემის ეკიპაჟი.
1918 წლის მაისში აზერბაიჯანმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. იმ დროს სახელმწიფოს მთავარი მიზანი ბაქოს გათავისუფლება იყო. ამაში მას ოსმალეთის იმპერია დაეხმარა. 1918 წლის ივნისში დაიწყო სამხედრო მოქმედებები ბაქოს გასათავისუფლებლად.
ბინაგადის ბრძოლა ბაქოს ბრძოლის მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო. ბრძოლის მთავარი მიზანი იყო სოფელ ბინაგადის მახლობლად 311 და 364 ბორცვების აღება. 26 აგვისტოს დაწყებულ ბრძოლაში მე-13 ქვეითმა პოლკმა დაიპყრო ბორცვი 364. 311-ე ბორცვის აღება ვერ მოხერხდა. 27 აგვისტოს ცენტრალური კასპიის დიქტატურამ სცადა დაებრუნებინა ბორცვი 364, მაგრამ ეს ვერ მოხერხდა. ცოტა ხნის შემდეგ 311 ბორცვი აზერბაიჯანელებმა აიღეს. სოფელ ბინაგადის გარდა აზერბაიჯანელებმა დაიკავეს სოფლები დიღა და მოჰამადიც.
ბრძოლის შემდეგ გენერალმა ლიონელ დანსტერვილმა განაცხადა, რომ „დედამიწაზე ვერც ერთი ძალა ვერ წაართმევდა ბაქოს თურქებს“. ამრიგად, ბაქოს ჩრდილოეთით ცენტრალური კასპიის დიქტატურამ უკან დაიხია და მნიშვნელოვანი პოზიციები დაიკავა ბაქოს განთავისუფლებისთვის გადამწყვეტი შეტევის ორგანიზებისთვის.
Neivamyrmex spatulatus
Neivamyrmex spatulatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Thriller (ალბომი)
ალბომმა განამტკიცა ჯექსონის სტატუსი, როგორც საუკუნის ერთ-ერთი საუკეთესო პოპ-მუსიკოსის და დაეხმარა რასული ბარიერების გარღვევაში, რომლებიც ტელევიზიაში სუფევდა. 2001 წელს გამოიცა ალბომის სპეციალური ვერსია, რომელშიც შეტანილი იქნა სიმღერების დემო ვერსიები და დამატებითი სიმღერა „Someone In the Dark“ (რომელიც ჟღერს სტივენ სპილბერგის ფილმში უცხოპლანეტელი. 2008 წელს გამოვიდა ალბომის საიუბილეო ვარიანტი Thriller 25, რომელიც შეიცავს ორიგინალური ალბომის სიმღერების რემიქსებს, ერთ გამოუცემელ სიმღერას და DVD დისკს.
Thriller როლინგ სტოუნი-ს მიერ 2003 წელს შეტანილი იქნა ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მაიკლ ჯექსონის ალბომები კატეგორია:1982 წლის ალბომები კატეგორია:Epic Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მაიკლ ჯექსონის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები კუინსი ჯოუნსის პროდიუსერობით
ტიპასა
ტიპასა (არაბ. تيبازة‎) — ბერბერულენოვანი ქალაქი ალჟირის ხმელთაშუაზღვისპირეთში, ტიპასის პროვინციის დედაქალაქი. თანამედროვე ქალაქი 1857 წელს დაარსდა და ის გამორჩეულია ქვიშიანი პლაჟებითა და ძველი ბერბერული და რომაული ნანგრევებით.
თავდაპირველად, ტიპასა ფინიკიელებმა დააარსეს. შემდეგში, რომის იმპერატორმა კლავდიუსმა ის რომის სამხედრო კოლონიად აქცია, შემდეგ კი მუნიციპია გახდა. რომაული ქალაქი გაშენებული იყო პატარა ბორცვზე, რომელიც ზღვას გადაჰყურებდა. თითქმის არანაირი კვალი არაა დარჩენილი იმ სახლებისგან, რომელთა უმრავლესობაც ბორცვის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობდა, მაგრამ შემორჩენილია სამი ეკლესიის ნანგრევები — დიდი ბაზილიკა, ალექსანდრეს ბაზილიკა ბორცვის დასავლეთ ნაწილში და წმინდა სალსას ბაზილიკა აღმოსავლეთ ნაწილში. ასევე შემორჩენილია ორი სასაფლაოს, აბანოების, თეატრის, ამფითეატრის, დამცავ ბრუჯთა ხაზი და უძველესი ნავსადგურის ნაშთები.
ბაზილიკა გარშემორტყმულია სასაფლაოებით, რომლებიც სავსეა ქვის, მოზაიკით დაფარული კუბოებით. წმინდა სალსას ბაზილიკა მოიცავს ნავსა და ორი სამრეკლოს, ასევე დღემდე შემონახულ მოზაიკებს. ქალაქმა ქრისტიანობა ადრევე მიიღო, ამიტომ ტიპასა ეპარქია გახდა. მოსახლეთა დიდი ნაწილი კვლავ არაქრისტიანი რჩებოდა, სანამ, ლეგენდის თანახმად, ქრისტიანმა ქალწულმა სალსამ, მათი კერპი გველის თავი ზღვაში არ ისროლა, რის შემდეგაც განრისხებულმა მოსახლეობამ ის ჩაქოლა. მისი ზღვაში გადაგდებული სხეული წყლიდან სასწაულებრივად გამოვიდა, რომელიც შემდეგ ბორცვზე, პატარა სამლოცველოში დაკრძალეს, რომლის ადგილიც მალე ბაზილიკამ დაიკავა. სალსას მოწამეობა IV საუკუნეში მოხდა. 484 წელს, ვანდალთა მეფე ჰუნერიხმა ტიპასაში არიანელი ეპისკოპოსი გაგზავნა. ამის შემდეგ, მოსახლეობის დიდმა ნაწილმა თავს ესპანეთში გაქცევით უშველა, დარჩენილი ნაწილი კი სასტიკად იდევნებოდა.
ბიზანტიელთა მოსვლისას, VI საუკუნეში ტიპასა მცირე ხნით გამოცოცხლდა, მაგრამ მათ მალევე არაბები მოჰყვნენ, რომლებმაც ქალაქი დაიპყრეს.
უდიური ენა
უდიური ენა, უდური ენა (Удин Муз; Udin Muz) — კავკასიურ ენათა ოჯახის, ნახურ-დაღესტნურ ენათა ჯგუფის, ლეზგიურ ენათა ქვეჯგუფის ერთ-ერთი ენა.
იგი იყოფა ორ დიალექტად — ნიჯურ და ვართაშნულ (ოღუზურ) დიალექტებად. უდიურ ენაზე ლაპარაკობს 8 440 ადამიანი.
უიდური ენა ითვლება უმწერლობო ენად, თუმცა დღეისათვის არსებობს ენის დამწერლობის შექმნის მცდელობები. ამჟამად, უდიური ენის გავრცელების არეალი შემოიფარგლება სამი სოფლით: სოფ. ზინობიანით (საქართველო, ყვარლის მუნიციპალიტეტი), სოფ. ოღუზით (ყოფ. ვართაშენი) (აზერბაიჯანი, გაბალის (ყოფ. კუტკაშენის) რაიონი), სოფ. ნიჯით (აზერბაიჯანი, გაბალის რაიონი). უდიური ენა ძირითადად გამოიყენება სახლში — თუმცა ყველა უდი კარგად ფლობს იმ ქვეყნის ოფიციალურ ენას, სადაც ცხოვრობს — საქართველოში უდები ასევე ლაპარაკობენ ქართულად, რუსეთში რუსულად, ხოლო აზერბაიჯანში — აზერბაჯანულად.
უდიური ენა კავკასიის ალბანეთის უძველესი ენაა. უდიური ენის დამწერლობისათვის მნიშვნელოვან ფაქტს პროფ. ი. აბულაძის მიერ „ალბანური ანბანის“ აღმოჩენა წარმოადგენს. მისი შემდგომი გამოკვლევა ჩატარდა ა. შანიძის მიერ („Новооткрытый алфавит кавказских албанцев и его значение для науки“ („ენიმკის მოამბე“, IV, ნაკვ. I, თბილისი, 1938 წ.), თუმცა ამ საკითხის განხილვა დღესაც გვხვდება სხვადასხვა სამეცნიერო ნაშრომში (იხ. ზ. ალექსიძე „ალბანური ენის გრამატიკული და ლექსიკური აღწერა (წინასწარი შენიშვნები“) (ენათმეცნიერების ძიებანი, IV, თბილისი, 2001), „კავკასიის ალბანეთის დამწერლობა, ენა და მწერლობა“ (თბილისი, 2003), რ. ლოლუა ”კავკასიის ალბანური ანბანის რიგის დადგენისათვის” (თბილისი, 2007) და სხვ.)
დიალექტები
უდიურ ენას გააჩნია ორი დიალექტი — ნიჯური და ვართაშნული (ოღუზური). ნიჯური დიალექტი იყოფა სამ ქვედიალექტად — ქვემო, შუა და ზემო, თუმცა სამივე ქვედიალექტი გადასახლებების გამო შეერწყა ერთმანეთს. ვართაშნული დიალექტი ასევე იყოფა ორ ქვედიალექტად — იგულისხმება ვართაშნული და ოქტომბრული. მათი დაყოფა უფრო პირობითია, რადგანაც უდების გადასახლება ზინობიანში (ყოფილ ოქტომბერში) მოხდა ვართაშნიდან 1922 წელს.
დამწერლობა
დღეს უდიურ ენას არ გააჩნია დამწერლობა, თუმცა ისტორიულად კავკასიურ ალბანურ ენას (რომლის ახლო ნათესავია ძველუდიური ენა) ჰქონდა 52 ასოსგან შემდგარი ანბანი. ამ ანბანის გამოყენებით ითარგმნა ბიბლია, ალბანურ ენაზე იმართებოდა ღვთისმსახურება, თუმცა შემდგომ ენა და დამწერლობა გაქრა.
სქოლიო
კატეგორია:უდიური ენა კატეგორია:საქართველოს ენები კატეგორია:აზერბაიჯანის ენები
სერვატოს-დე-ლა-კუესა
სერვატოს-დე-ლა-კუესა (Cervatos de la Cueza) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 71,46 კმ². მოსახლეობა — 265 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:პალენსიის მუნიციპალიტეტები
ნარკო ომი მექსიკაში
thumb|350px|ნარკოკარტელების გავლენის სფეროების რუკა 2010 წლის მაისის მონაცემებით.  {{legend|red|[[ტიხუანის კარტელი}} {{legend|orange|ბელტრან ლეივას კარტელი}} {{legend|yellow|სინალოის კარტელი}} {{legend|olive|ხუარესის კარტელი}} {{legend|green|ლა-ფამილიის კარტელი}} {{legend|cyan|გოლფოს კარტელი}} {{legend|blue|ლოს-სეტასი}} {{legend|lightgray|სადავო ტერიტორიები}}]] ნარკოომი მექსიკაში — მიმდინარე შეიარაღებული კონფლიქტი კონკურენტ ნარკო კარტელებს შორის, რომლებიც ებრძვიან ერთმანეთს რეგიონული კონტროლისთვის და ასევე მექსიკის სამთავრობო ძალებს და შეიარაღებულ სამოქალაქო ჯგუფებს. 2006 წლიდან, როდესაც მექსიკის სამხედრო ინტერვენცია დაიწყო, მთავრობის ძირითადი მიზანი იყო ნარკოტიკებთან დაკავშირებული ძალადობის ჩახშობა. გარდა ამისა, მექსიკის მთავრობამ განაცხადა, რომ მათი უპირველესი მიზანი ძლიერი ნარკო კარტელების დანაწევრება იყო, ვიდრე ნარკოტრაფიკის თავიდან აცილება, რისი გაკეთებაც აშშ-მ თავის თავზე აიღო.
მიუხედავად იმისა, რომ მექსიკის ნარკო კარტელები და ნარკოტრაფიკის ორგანიზაციები არსებობდა რამდენიმე ათეული წლის განმავლობაში, ისინი უფრო ძლიერი გახდნენ Cali Cartel-ის, Medellín Cartel-ის და Colombian-ის დაშლის შემდეგ 1990-იან წლებში. მექსიკის ნარკო კარტელები ახლა დომინირებს საბითუმო უკანონო ნარკოტიკების ბაზარზე და 2007 წელს აკონტროლებდა შეერთებულ შტატებში კოკაინის შესვლის 90%-ს. კარტელების ლიდერების დაპატიმრებებმა, განსაკუთრებით Tijuana Cartel-ის და Gulf cartel-ის, გამოიწვია ზრდადი ძალადობა, რადგანაც კარტელები იბრძვიან შეერთებული შტატების ტრეფიკინგის მარშრუტების კონტროლისთვის.
ანალიტიკოსების ვარაუდით, უკანონო ნარკოტიკების გაყიდვების მოგება მერყეობს $ 13,6 მილიარდიდან $ 49,4 მილიარდამდე ყოველწლიურად.
ფელიპე კალდერონის ადმინისტრაციის ბოლოსთვის (2006-2012 წწ.) მექსიკის ნარკო ომში ოფიციალურად დაღუპულთა რაოდენობა არის მინიმუმ 60 000. დაუდასტურებელი გაანგარიშებით მითითებული მკვლელობების რაოდენობა 100 000 აღწევს, იმ ხალხის ჩათვლით, რომელებიც გაქრნენ.
ჰასან შეიხ მუჰამადი
ჰასან შეიხ მუჰამადი (Xasan Sheekh Maxamuud, الشيخ حسن محمود; დ. 29 ნოემბერი, 1955, ჯალალაქსი, სომალი) — სომალელი მასწავლებელი, ბიზნესმენი, სოციალური აქტივისტი და პოლიტიკოსი. სომალის პრეზიდენტი 2012-2017 წლებში და 2022 წლის 15 მაისიდან. მშვიდობისა და განვითარების პარტიის წარმომადგენელი. მენეჯმენტისა და მართვის ინსტიტუტის ყოფილი დეკანი. 2012 წლის 10 სექტემბერს, სომალის პარლამენტმა აირჩია ქვეყნის პრეზიდენტად. მისი არჩევით დასრულდა ქვეყნის ისტორიის გარდამავალი პერიოდი.
12 სექტემბერს მოგადიშოს სასტუმროში კენიის საგარეო საქმეთა მინისტრთან შეხვედრამდე სამხედრო დაჯგუფება ალ-შაბაბის ტერორისტებმა მოახდინეს აფეთქება, რომელიც ითვალისწინებდა ახლადარჩეული პრეზიდენტის ლიკვიდაციას.
სქოლიო
კატეგორია:სომალის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 29 ნოემბერი
წყარო (გეოგრაფია)
მინი|მდინარე [[მისური (მდინარე)|მისურის სათავე. უზარმაზარი დებიტის მქონე წყაროს გამოსავალი. წარმოადგენს ამერიკის შეერთებული შტატების ერთ-ერთ ყველაზე დიდ ბუნებრივ წყაროს]] მინი|მდინარე ვიესენტის წყარო. წყაროს დებიტი განსაკუთრებით იზრდება მას შემდეგ, როდესაც იწყება ძლიერი თავსხმა წვიმები. ([[ბავარია, გერმანია)]] მინი|თერმული წყარო წყარო — მიწისქვეშა წყლის ბუნებრივი გამოსავალი დედამიწის ზედაპირზე. გამოსასვლელს პოულობს ხმელეთზე ან წყალქვეშ. წყაროების წარმოქმნას განაპირობებს წყლიანი ჰორიზონტის რელიეფის უარყოფითი ფორმებით (მდინარის ხეობა, ხევი, ქვაბული და სხვ.) გადაკვეთა, ადგილის გეოლოგიურ-სტრუქტურული თავისებურებები (ნაპრალები, ტექტონიკური რღვევები, მაგმური და დანალექი ქანების კონტაქტი), წყლიანი ჰორიზონტების ფილტრაციული არაერთგვაროვნება და სხვა.
კლასიფიკაცია სხვადასხვაგვარია. განსხვავებაა დებიტის მიხედვითაც. მაგ., არსებობს მუდმივი, სუსტად ცვალებადი, ცვალებადი წყაროები. გამოიყოფა მუდმივი, პერიოდული, სეზონური და სხვა ხასიათის წყაროები. ქიმიზმის მიხედვით განარჩევენ: მტკნარ, მინერალიზებულ და მარილიან წყაროებს; ტემპერატურის მიხედვით: მდუღარე, ცხელ, თბილ და ცივ წყაროებს. წყაროების ტემპერატურა დამოკიდებულია მისი მკვებავი მიწისქვეშა წყლის განლაგების სიღრმეზე, ამომყვანი არხის ხასიათზე, წყაროს გეოგრაფიულ და ჰიფსომეტრიულ მდებარეობაზე და მიწისქვეშა წყლების გარემომცველი გარემოს ტემპერატურულ რეჟიმზე.
საქართველოში 2000-მდე წყაროა, რომლებიც დიდი მრავალფეროვნებით გამოირჩევიან. წყაროების ტერიტორიულ განლაგებაში შეიმჩნევა გარკვეული კანონზომიერება: კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ ფერდობებზე ძირითადად გვხვდება ცივი, ნახშირმჟავა ჰიდროკარბონატული წყაროები; მათი გამოსავლები უმეტესად ტექტონიკურ რღვევებთან არის დაკავშირებული. ამ რეგიონის მინერალურ წყალთაგან აღსანიშნავია: ავადჰარა, ბაგიათი, ვაჟას-წყარო, ლუგელა, სქური, უწერა, აგრეთვე ტყვარჩელისა და სხვა საბადოთა თერმული წყლები.
მთათაშორის ბარში მინერალური წყლების ბუნებრივი გამოსავალი მცირე რაოდენობითაა. მათი უმრავლესობა ნატრიუმქლორიანი ან ნატრიუმკალციუმიანია. მინერალური წყლების დიდი ნაწილი გამოვლენილია ჭაბურღილების საშუალებით. ამ რეგიონში აღსანიშნავია მენჯის, ცაიშის, განსაკუთრებით კი წყალტუბოს სამკურნალო წყლები.
საქართველოს ბელტისა და კავკასიონის შეხების ზოლშია ჯავის მინერალური წყარო, სამკურნალო ტალახის — ახტალის საბადო გურჯაანში. საქართველოს მინერალური წყლების რესურსების მნიშვნელოვანი ნაწილი თავმოყრილია აჭარა-თრიალეთის ნაოჭა მთათა სისტემის ფარგლებში. ამ წყლებში შემცველი ძირითადი აირია ნახშირორჟანგი. რეგიონის მინერალური წყლებიდან აღსანიშნავია: ბორჯომი, საირმე, ნაბეღლავი, ზვარე; თბილისის, ნუნისის და მახინჯაურის სამკურნალო წყლები. ცხელი წყაროების გამოსავლები საქართველოს დედაქალაქ თბილისშიცაა.
ზოგჯერ მიწისქვეშა ცხელი და ცივი წყაროები ღრმა ფენებში ხსნის კიროვან ქანებს და ამოაქვს ზედაპირზე, რომელიც მსუბუქი ფოროვანი ქანის სახით ილექება. მათ ტრავერტინებს უწოდებენ. ტრავერტინის დაგროვებით ზოგან მღვიმურ მდინარეთა კალაპოტებში ბუნებრივი კაშხლებია გაჩენილი. გვხვება კარსტულ მღვიმეებშიც. საქართველოში ტრავერტინი კარგადაა გამოხატული თრუსოს ხეობაში. ასევე ფართოდ ცნობილია ბრითათის ტრავერტინი. გვხვდება ასევე მდინარე პატარა ლიახვის სათავესა და მდინარე ლეხურას ხეობაში, ჯვრის უღელტეხილზე; დასავლეთ საქართველოში ტრავერტინი გვხვდება რაჭაში, იმერეთსა და სვანეთში.
მრავალწლოვანმზრალი ქანების გავრცელების არეებში იცის დაახლოებით 0 °C ტემპერატურის მქონე წყაროები, ხოლო ვულკანურ არეებში ცხელი, ხშირად პულსაციური რეჟიმის მქონე წყაროები.
ლიტერატურა
კატეგორია:წყაროები კატეგორია:გეომორფოლოგია კატეგორია:ჰიდროლოგია
ანაჰიტ ავანესიანი
ანაჰიტ ავანესიანი (Անահիտ Ավանեսյան; დ. 21 მარტი, 1981) — სომეხი იურისტი, პოლიტიკოსი, თანამდებობის პირი. სომხეთის ჯანდაცვის მინისტრი 2021 წლის იანვრიდან. მანამდე ის იყო იურისტი სომხეთის სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და ფარმაცევტულ ინდუსტრიაში.
განათლება
ანაჰიტ ავანესიანი 1997 წელს ჩაირიცხა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, საიდანაც 2000 წელს მიიღო მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხი სამოქალაქო სამართალში. მან განაგრძო სწავლა სომხეთის ამერიკულ უნივერსიტეტში და დაამთავრა სამართლის სამაგისტრო პროგრამა. გარდა ამისა, 2002-2004 წლებში ავანესიანი მონაწილეობდა ლიდერობის განვითარების ცენტრის ლიდერობის პროგრამებში ტრანს კავკასიისა და სამხრეთ კავკასიის ახალგაზრდა ქალთა ლიდერობის პროგრამაში. 2003 წელს იგი ევროპის საბჭოს შტაბ-ბინაში, სტრასბურგში გაეცნო ევროპის საბჭოს სტრუქტურას და ფუნქციებს.
პროფესიული კარიერა
მისი პროფესიული კარიერა 2000 წელს დაიწყო საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და სახელმწიფო რეზერვის სააგენტოს იურისტად საგანგებო სიტუაციების სამინისტროში. ანაჰიტ ავანესიანი 2000-2001 წლებში მუშაობდა სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს იურიდიულ დეპარტამენტში. 2001-2002 წლებში იურიდიულ კონსულტაციას უწევდა სახელმწიფო რეზერვების სააგენტოში. 2014-2015 წლებში იყო სს „არფარმასიის“ ადმინისტრაციის დირექტორი, 2016 წლიდან კი – გენერალური დირექტორი. 2017 წლიდან არის ადვოკატთა პალატის წევრი. 2005 წლიდან 2015 წლამდე იყო არასამთავრობო ორგანიზაცია „Democracy Today“-ის იურისტი. 2017-2018 წლებში იყო შპს „აბოვიან 39“-ის დირექტორი. 2014 წლისთვის იგი გადავიდა ფარმაცევტულ ინდუსტრიაში „Arpharmacia“-ში, სადაც იყო გამგეობის წევრი 2017 და 2018 წლებში.
პოლიტიკური კარიერა
მან ადმინისტრაციული თანამდებობა პირველად დაიკავა 2018 წლის მაისში, მაშინ როდესაც დაინიშნა ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილედ. ორი წლის შემდეგ, 2020 წლის მაისში გახდა ჯანდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე. 2021 წლის იანვარში ანაჰიტმა თანამდებობაზე ჩაანაცვლა ჯანდაცვის მინისტრი არსენ ტონოიანი, რომელიც იყო „სამოქალაქო ხელშეკრულების“ წევრი. ტონოიანი არის ერთადერთი ქალი წევრი სომხეთის პრემიერ-მინისტრ ნიკოლ ფაშინიანის კაბინეტში. როგორც სომხეთის რესპუბლიკის ამჟმინდელი ჯანდაცვის მინისტრი, ანაჰიტ ავანესიანი არის მთავარი პიროვნება Covid-19-ის პანდემიის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
პირადი ცხოვრება
ანაჰიტ ავანესიანს ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
ევა პარტუმი
ევა პარტუმი (Ewa Partum; დ. 1945, გროდისკ მაზოვიეკი ვარშავის მახლობლად, პოლონეთი) — პოეტი, თეატრის მსახიობი, კინორეჟისორი და კონცეპტუალური მხატვარი.
განათლება
1963 წლიდან პარტუმი სწავლობდა ლოდოს სახელმწიფო სამხატვრო უმაღლეს სკოლაში. შემდეგ იგი 1965 წელს ვარშავის სამხატვრო აკადემიაში წავიდა, სადაც სწავლობდა ფერწერის განყოფილებაში. მან დიპლომი 1970 წელს მიიღო პოეზიაში.
ცხოვრება და კარიერა
მინი|250x250პქ|ერთ-ერთი ფოტო პარტუმის შიშველი ფოტოსესიიდან ქუჩაში პარტუმი მხატვრობაში ახალ ენას ეძებდა, ამ ძიებას საფუძვლად უდევს მისი რწმენა, რომ მხატვრობამ ამოწურა მისი პოტენციალი ახალი ან ტრანსფორმაციული იდეების წარმოსაქმნელად. პარტუმის ნაშრომი ასევე ემყარება ისეთ თემებს, როგორიცაა საზოგადოებრივი სივრცის ცნება, ქალთა მდგომარეობა, ქალის სუბიექტურობა და 1980-იანი წლების პოლიტიკური კონტექსტი. პარტუმის ნამუშევრები იკვლევს ქალის იდენტურობის საკითხებს, მათ შორის ხელოვნების სამყაროს გენდერულ მიკერძოებას. 1970-იანი წლების დასაწყისში, მიუხედავად იმისა, რომ მხატვართა ინსტიტუტების რაოდენობა გაიზარდა, შეიქმნა ახალი პარადიგმა, რომელიც განაგრძობდა დომინანტური, ინსტიტუციონალიზებული ხელოვნების მოდელს, რომელსაც პარტუმი მიიჩნევს შეზღუდულად. ინტერვიუებში ის საუბრობს იმ სირთულეებსა და დისკრიმინაციაზე, რომლებიც მას შეემთხვა შემოქმედების დროს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი
Point Me at the Sky
ისტორია
სიმღერაში საუბარია ვინმე ჰენრი მაკლინზე, რომელიც მეგობარ იუჯინთან ერთად დაფრინავს საფრენი აპარატით. ორივე მათგანი ცდილობს გამოიქცეს მომავლის სამყაროდან (სიმღერაში მითითებულია თარიღი - 2005 წელი), სადაც დედამიწის მოსახლეობის რაოდენობა უკვე მეტისმეტია, ხოლო საკვები თითქმის არ არის. ჩანაწერის ხარისხი დაბალი იყო, რის გამოც ბევრი მოყვარული არასწორად განმარტავდა სიმღერის ტექსტებს. მუსიკალურად, სიმღერა ფსიქოდელიურ განწყობას ატარებს, ისევე, როგორც „The Nile Song“, პინკ ფლოიდის შემდეგი ევროპული სინგლი.
Point Me at the Sky არ შეიტანეს 1971 წლის კრებულში Relics და გამოსცეს მხოლოდ 1992 წლის კრებულთან The Early Singles ერთად.
BBC-სთვის ჩაწერილი იქნა კომპოზიციის განსხვავებული ვერსია, თუმცა იგი ოფიციალურად არსად გამოსულა. გადაღებული იქნა სიმღერის ვიდეორგოლიც, რომელშიც ჯგუფის წევრები დაფრინავენ 1920-იანი წლების თვითმფრინავით. სურათები ამ სესიიდან გამოყენებული იქნა ბრიტანულ სინგლთან ერთად სხვადასხვა პრომო-აქციისათვის გამოცემულ მასალებსა და ევროპულ სინგლზე. მსგავსი კადრები გამოყენებულია ალბომის A Nice Pair გაფორმებასა და სტუდიური ალბომის A Saucerful of Secrets 1992 წლის გამოცემაში.
სიმღერის საკუთარი ვერსია 1982 წელს შეასრულა ლოს ანჯელესურმა ჯგუფმა Acid Casualties, რომელშიც უკრავდა ჯგუფ The Doors-ის გიტარისტი რობი კრიგერი. მათი ალბომი Panic Station იყო ლეიბლ Rhino Records-ის ერთ-ერთი პირველი პროდუქტი.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1968 წლის სინგლები კატეგორია:პროგრესული როკ-სიმღერები კატეგორია:სიმღერები დეივიდ გილმორის ავტორობით კატეგორია:1968 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით კატეგორია:ალბომები Hipgnosis-ის გარეკანის დიზაინით
Neivamyrmex spoliator
Neivamyrmex spoliator — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
შორეთის სამონასტრო კომპლექსი
შორეთის სამონასტრო კომპლექსი — ქართული ხუროთმოძღვრული კომპლექსი ასპინძის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ოთის ჩრდილოეთით 5-6 კმ-ზე.
გეოგრაფიული მდებარეობა
შორეთის სამონასტრო კომპლექსი სამხრეთ საქართველოში, ოთხი ისტორიული პროვინციის - სამცხის, ჯავახეთის, თორისა და თრიალეთის საზღვარზე, ასპინძისხევში მდებარეობს, დაბა ასპინძიდან 11 კილომეტრში.
მნიშვნელოვანი სტრატეგიული მდებარეობა ჰქონდა ასპინძისხევს, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ბუნებრივ საზღვარს. მდინარე სანისლოს (ოთისწყლის) მარცხენა სანაპიროს ციცაბო, კლდოვანი მთები წარმოადგენენ, თრიალეთში ბილიკები შავი კლდის მიმართულებით გადის, კლდეკარს (კლდეში გაჭრილ საურმე გზას) ციხისჯვრისაკენ (თორი) მივყავართ, გზა აქ კოდიანზე (შარვაშეთის ქედზე) გადადის.
ასპინძისხევი ციხესიმაგრეთა მძლავრი სისტემით იყო დაცული; თორის მხრიდან ვარაზის ციხით, ჯავახეთის მხრიდან შორეთისა და ზემო ინთორის ციხეებით, ფეოდალურ რეზიდენციას ოთის ციხე წარმოადგენდა და სამცხიდან შემოსასვლელს იცავდა. საფორტიფიკაციო ნაგებობების ნაშთი შეინიშნება აგარასთან. თორს საკუთრივ ციხისჯვრის ციხე იცავდა, სამცხეს ჩიტიკიბეების მიუდგომელი ციხესიმაგრე, ასპინძას - ასპინძისციხე, ჯავახეთს - კოხტასციხე.
thumb|250px|ოთის ციხე
ციხესიმაგრეთა მთელი ეს სისტემა უშუალოდ და სათვალთვალო კოშკების მეშვეობით უკავშირდებოდა ერთმანეთს. ეს უპირველესად გათვლილი იყო გარეშე მტრის მოსაგერიებლად.
ხევი განსაკუთრებულად მდიდარია ეკლესია-მონასტრებით: აგარის ეკლესია (ყიზილ-დერესა), ღართის, სანისლოს, ოთის მარიამ წმიდის, ჭაბიეთის, ქვემო ინთორის ეკლესიები, ბეთლემისა და შორეთის მონასტრები.
მდინარის სათავესთან, სამი მხრიდან მაღალი მთებით, ნაკადულებით, ნაძვნარითა და ფოთლოვანი ტყით გარშემორტყმულ მდელოზე დგას შორეთის სამონასტრო კომპლექსი, მოჩუქურთმებული თლილი ქვის პერანგით, იშვიათი დეკორით, მოზაიკით შემკული, არქიტექტურულად თავისთავად საინტერესო ძეგლი. ჩრდილოეთიდან მაღალი, მიუდგომელი ციხე-კოშკითა და სამლოცველოთი დაგვირგვინებული ფრიალო კლდე გადმოჰყურებს.
ისტორიული მიმოხილვა
XVIII საუკუნის მოღვაწე ვახუშტი ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) სამცხე-საათაბაგოს "საჩინო ადგილების" აღწერისას ასპინძისხევის მდებარეობას ასე განსაზღვრავს: "მტკვარს აღმოსავლეთიდან ერთვის ასპინძისჴევი, გმოსდის კოდიანის ანუ ჯავახეთის მთას...". "ამავე ჴევზედ ოთას, არს კლდესა შინა გამოკვეთილნი ქვაბნი დიდ-დინი სახიზრად...". "ასპინძისჴევის სათავეზედ, მთის ძირში, არს შორაპანს მონასტერი უგუნბათო, შუენიერს ადგილას, დიდშენი, სრულიად სოფიის კენჭით და აწ ცარიელი."
1849 წელს ფრანგმა ქართველოლოგმა - აკადემიკოსმა მარი ბროსემ დიდთოვლობის დროს იმოგზაურა სამცხე-ჯავახეთში. მეგზურად ახლდა გამაჰმადიანებული ქართველი თავადი ქამილ-ბეგი. საინტერესოა მისი ბროსესეული დახასიათება: "ჯერ ახალგაზრდა, მაგრამ სამშობლოს დაცემისგან მორალურად განადგურებული...". ძეგლის სანახავად სანადირო ბილიკებით მუხლამდე თოვლში ასულმა მკვლევარმა საყურადღებო ცნობები და მათ შორის რელიეფებისა და ორი ლაპიდარული წარწერის აღწერილობა დაგვიტოვა. აღნიშნული წარწერები დაკარგულად ითვლებოდა მთელი საუკუნის მანძილზე და ბოლოს 1987-1991 წწ. ასპინძისხევში ექსპედიციის მიერ კვლავ იქნა ნაპოვნი.
არქიტექტურა
კომპლექსში შედის: ეკლესია (გაირჩევა მშენებლობის სხვადასხვა ქრონოლოგიური ფენა) და სამრეკლო. ეკლესია ორსართულიანია. ძირითადი ნაწილი (II სართული) შიგნით ჯვაროვან სივრცეს ქმნის. ეს არის თავისებური ტიპის, გეგმით საგრძნობლად წაგრძელებული დარბაზი. I სართულს სამხრეთით აქვს კარიბჭე, რომელიც XV საუკუნეში სამრეკლოსთვის გამოუყენებიათ - სამხრეთი მიმართულებით იგი გაუდიდებიათ და ზედ სამრეკლო 9-მალიანი ფანჩატური დაუდგამთ. სამრეკლოს ორივე სართული ქვიშისფერი თლილი ქვითაა ნაგები. სამხრეთ ფასადზე სამი თაღით შექმნილი კომპოზიციაა. ეს არის 8-წახნაგა ბოძზე დაყრდნობილი ორი თაღოვანი მალით შექმნილი შესასვლელი, რომლის ზემოთ მესამე თაღია. ფანჩატურის თაღები მოჩუქურთმებულია.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
სათემო (გორის მუნიციპალიტეტი)
სათემო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ძევერის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 725 მეტრი, გორიდან 18 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰალშტატის კულტურა
მინი|255პქ|ჰალშტატის და ლათინური კულტურის გავრცელების არეები, ყვითლად - ჰალშტატის კულტურის ძირითადი კერა [[ძვ. წ. 800 წელს. ღია ყვითლად - ძვ. წ. 500 წელს. მწვანეთ ლათინური კულტურის გავრცელების არეალი ძვ. წ. 450 წელს. ღია მწვანეთ ლათინური კულტურის გავრცელების სავარაუდო არეალი ძვ. წ. 50 წელს. ]] ჰალშტატის კულტურა — ძვ. წ. VIII-VI საუკუნეებში (ადრეული რკინის ხანა), ცენტრალურ ევროპაში გაბატონებული კულტურა, რომელიც ძვ. წ. XII საუკუნეში (გვიანი ბრინჯაოს ხანა) არსებული სამარხი ურნების კულტურიდან წარმოიშვა და ცენტრალური ევროპის უმეტეს სამეფოში ჩაანაცვლა ლათინურმა კულტურამ.
ძვ. წ. VI საუკუნით, ჰალშტატის კულტურა გავრცელებული იყო დაახლოებით 1000 კილომეტრზე: დასავლეთით შამპან-არდენიდან, დუნაისა და ზემო რაინის გასწვრივ, ვენის აუზს და დუნაის დაბლობამდე აღმოსავლეთით, ხოლო ჩრდილოეთით მაინიდან, ბოჰემიადან და მცირე კარპატებიდან შვეიცარიის ზეგანამდე ზალცკამერგუტამდე და ქვემო შტირიამდე.
ამ კულტურას სახელი ეწოდება მისი არქეოლოგიური აღმოჩენის ადგილის მიხედვით. ჰალშტატი არის ტბის პირას მდებარე სოფელი ავსტრიაში, ზალცკამერგუტში, რომელიც მდებარეობს ზალცბურგიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით.
ლიტერატურა
Semler, Alfons. Überlingen: Bilder aus der Geschichte einer kleinen Reichsstadt,Oberbadische Verlag, Singen, 1949.
სქოლიო
კატეგორია:არქეოლოგიური კულტურები კატეგორია:კელტები კატეგორია:ილირიელები კატეგორია:ჩეხეთის ისტორია კატეგორია:ავსტრიის ისტორია კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:შვეიცარიის ისტორია კატეგორია:უნგრეთის ისტორია კატეგორია:ხორვატიის ისტორია კატეგორია:გერმანიის ისტორია კატეგორია:ესპანეთის ისტორია კატეგორია:პორტუგალიის ისტორია კატეგორია:რუმინეთის ისტორია
1974
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
Keys to Ascension
Keys to Ascension — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის ორმაგი ალბომი. მისი პირველი ნახევარი შედგება საკონცერტო ჩანაწერებისგან (მარტი 1996), ხოლო მეორე დისკზე წარმოდგენილია როგორც ჯგუფის ძველი კომპოზიციების გადამუშავებული ვერსიები, ასევე ორი ახალი კომპოზიცია. ამ მიზეზით ალბომი ითვლება როგორც ცოცხალ, ასევე სტუდიურ ჩანაწერად.
სქოლიო
კატეგორია:1996 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Yes-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Essential Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით
სევიკო-ნავერო
სევიკო-ნავერო (Cevico Navero) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44 კმ². მოსახლეობა — 185 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:პალენსიის მუნიციპალიტეტები
კილალა
კილალა (Killala; Cill Ala) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, ქალაქ ბალინას ჩრდილოეთით.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
Neivamyrmex sulcatus
Neivamyrmex sulcatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტაჯიკეთის დროშა
ტაჯიკეთის ეროვნული დროშა — სუვერენული ტაჯიკეთის სიმბოლო. დროშა მიღებულია 1992 წლის 24 ნოემბერს.
ტაჯიკეთის დროშა ითვლება გინესის რეკორდების წიგნის ბინადრად. იგი წარმოადგენს მსოფლიოში ყველაზე მაღალ ძელზე აღმართულ დროშას. ძელის სიმაღლეა 165მ. დროშა სპეციალურად აღიმართა 2011 წელს ქვეყნის დედაქალაქ დუშანბეში, ტაჯიკეთის დამოუკიდებლობის 20 წლის იუბელეზე. მან პირველობა ჩამოართვა აზერბაიჯანის ეროვნულ დროშას.
დროშის ზომებია - 60მ — 30მ-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტაჯიკეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
ფართოღალი (ღუმურიშის თემი)
ფართოღალი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში (ღუმურიშის თემი), აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთზე, მდინარე რეჩხის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 250 მ, გალიდან 10 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ღუმურიშის თემის სოფლები
რაინის მყინვარი
რაინის მყინვარი (Rheingletscher) — ყოფილი მყინვარი, რომელიც არსებობდა უკანასკნელი გამყინვარების პერიოდში. დიდი როლი ითამაშა ბოდენის ტბის მორფოლოგიის განვითარებაში. ვრცელდებოდა ბავარიის პლატოზე, სადაც უმეტეს განვითარებას მორენული ლანდშაფტი აღწევს დასავლეთ ნაწილში, ბოდენის ტბასთან. სწორედ აქ ჩამოდიოდა ვეებერთელა რაინის მყინვარი პლატოს ჩრდილო კიდემდე. უკანასკნელი გამყინვარების პერიოდში მყინვარი თანამედროვე ბოდენის ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროსთან ვრცელდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიის მყინვარები კატეგორია:შვეიცარიის გეოგრაფია კატეგორია:ალპების მყინვარები
აბასთუმანი (ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბერლინის კედელი
ბერლინის კედელი (Berliner Mauer) — გერმანის დემოკრატიული რესპუბლიკის საინჟინრო, გამაგრებული სახელმწიფო საზღვარი, ბერლინის დასავლეთის და აღმოსავლეთის გამყოფი კედელი, რომლის მშენებლობაც დაიწყეს 1961 წლის 13 აგვისტოს და არსებობდა 1989 წლის 9 ნოემბრამდე. ცივი ომის სიმბოლო. იგი არა მარტო ჰყოფდა ქალაქს ორ ნაწილად, არამედ გამოჰყოფდა დასავლეთ ბერლინს გდრ-საგან. კედლის საერთო სიგრძე იყო 155 კმ.
გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში კედელს პროპაგანდისტულად უწოდებდნენ „ანტიფაშისტურ თავდაცვით კედელს“, ხოლო გფრ-ში 1960-იანი წლების ბოლომდე გამოიყენებოდა ვილი ბრანდტის ტერმინი „სამარცხვინო კედელი“.
ისტორია
ბერლინის კედლის მშენებლობა დაიწყო 1961 წლის 13 აგვისტოს ვარშავის პაქტის ქვეყნების კომუნისტური და მუშათა პარტიების მდივანთა კრების (3-5 აგვისტო) რეკომენდაციით და გდრ-ის სახალხო პალატის 1961 წლის 11 აგვისტოს გადაწყვეტილების საფუძველზე. თავისი არსებობის მანძილზე არაერთხელ გადააკეთეს. უკანასკნელი მსხვილი რეკონსტრუქცია მოხდა 1975 წელს.
1989 წლისათვის წარმოადგენდა რთულ კომპლექსს, რომლის შემადგენლობაშიც იყო:
მდინარეებისა და რეზერვუარების გასწვრივ ღობეები არ იყო. თავდაპირველად მოქმედებდა 13 სასაზღვრო-გამშვები პუნქტი, მაგრამ 1989 წლისათვის მათი რიცხვი სამამდე შემცირდა.
1989 წლის 9 ნოემბერს მასობრივი სახალხო გამოსვლების შედეგად გდრ-ის მთავრობამ მოხსნა შეზღუდვები ვასავლეთ ბერლინთან, ხოლო 1 ივნისიდან სრულიად მოხსნა სასაზღვრო კონტროლი. იანვარ-ნოემბრის განმავლობაში ყველა სასაზღვრო ნაგებობა დაანგრიეს, გარდა 1,3 კილომეტრიანი მონაკვეთისა, რომელიც დატოვეს როგორც ძეგლი და ცივი ომის ყველაზე ცნობილი სიმბოლო.
კედლის მშენებლობამდე დასავლეთ და აღმოსავლეთ ბერლინს შორის საზღვარი შედარებით გახსნილი იყო. გამყოფი ხაზი 44,75 კმ-ის სიგრძისა იყო და გადიოდა პირდაპირ ქუჩებზე, არხებზე და წყლის გზებზე. ოფიციალურად მოქმედებდა 81 ქუჩის გამშვები პუნქტი, 13 გადასასვლელი მეტროში და რკინიგზაზე. გარდა ამისა მოქმედებდა ასობით არალეგალური გადასასვლელი. დღის განმავლობაში სხვადასხვა მიზეზებით ორ ნაწილს შორის საზღვარს კვეთდა 300-500 ათასი ადამიანი.
საზღვრების პირობითობამ გამოიწვია დასავლეთ ბერლინში კადრების გადინება. ბევრი აღმოსავლეთ ბერლინელი მუშაობდა დასავლეთში, რადგან ხელფასი იქ უფრო მაღალი იყო.
ბერლინის კედლის მშენებლობას წინ უძღვოდა პოლიტიკური ვითარების გამწვავება ბერლინის გარშემო. ორივე სამხედრო-პოლიტიკური ბლოკმა — ნატომ და ვარშავის პაქტმა გამოავლინეს თავიანთი პოზიციები გერმანიის საკითხის ირგვლივ. დასავლეთ გერმანიის მთავრობამ კონრად ადენაუერის ხელმძღვანელობით 1957 წელს მოქმედებაში მოიყვანა ჰალშტეინის დოქტრინა, რომლის თანახმადაც გფრ ავტომატურად წყვეტდა დიპლომატიურ ურთიერთობას ყველა ქვეყანასთან, რომელიც აღიარებდა გდრ-ს. თავის მხრივ გდრ-მ გამოაცხადა თავისი უფლებები დასავლეთ ბერლინის სუვერენიტეტზე, იმ საბაბით, რომ იგი მის ტერიტორიაზე მდებარეობდა.
1958 წელს საბჭოთა კავშირის ლიდერმა ნიკიტა ხრუშჩოვმა დასავლეთის ქვეყნები დაადანაშაულა პოტსდამის შეთანხმების დარღვევაში და ულტიმატუმის ენით მოთხოვა აშშ-ს დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთს გამართულიყო მოლაპარაკებები ამ საკითხთან დაკავშირებით.
1959 წლის სექტემბერში ნიკიტა ხრუშჩოვის აშშ-ში ვიზიტის შემდეგ საბჭოთა ულტიმატუმი შეიცვალა, მაგრამ მხარეები ჯიუტად იცავდნენ პირველ პოზიციებს. 1960 წლის აგვისტოში აღმოსავლეთმა გერმანიამ შემოიღო შეზღუდვები დასავლეთ გერმანიის მოქალაქეებზე, რომლებიც სტუმრობდნენ გდრ-ს. სამაგიეროდ გერმანიამ უარი თქვა სავაჭრო შეთანხმებაზე ბერლინის ორ ნაწილს შორის, რაც გდრ-მ ეკონომიკურ ომად შეაფასა.
კედლის აგება
1961 წლის 12-13 აგვისტოს ღამეს დაიწყო კედლის მშენებლობა. 13 აგვისტოს დილით გასამხედროებულმა პატრულმა და პოლიციამ დასავლეთ ბერლინში სამსახურში მიმავალი აღმოსავლეთგერმანელები არ გაატარა. 15 აგვისტოსათვის მთელ დასავლეთ ბერლინს ეკლიანი მავთულის ღობე შემოავლეს. ამავე დღეს გადაკეტეს ბერლინის მეტროს მეოთხე ხაზი და ქალაქის რკინიგზის რამდენიმე ხაზი. დახურეს U6 მეტროს ხაზის შვიდი და U8-ს რვა სადგური.
კედლის მშენებლობა და აღჭურვა მიმდინარეობდა 1962 წლიდან 1975 წლამდე.
1980-იანი წლები
1987 წლის 12 ივნისს აშშ-ის პრეზიდენტმა რონალდ რეიგანმა ბრანდენბურგის კარიბჭესთან წარმოსთქვა სიტყვა ბერლინის 750 წლისთავთან დაკავშირებით და თავის ცნობილ სიტყვაში მოუწოდა საბჭოთა კავშირის გენერალურ მდივანს მიხეილ გორბაჩოვს დაენგრია კედელი.
1989 წლის მაისში, საბჭოთა კავშირში მიმდინარე პერესტროიკის შედეგად გდრ-ის პარტნიორმა, ვარშავის პაქტის წევრმა, უნგრეთმა მეზობელ ავსტრიასთან მოშალა საზღვრის გარკვეული მონაკვეთი. გერმანიის დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ დაკარგა კონტროლი მიმდინარე მოვლენებზე. ასობით აღმოსავლეთ გერმანელი გაიქცა დასავლეთ ბერლინში უნგრეთის გავლით. 1989 წლის 11 სექტემბერს უნგრეთის ხელისუფლებამ გამოაცხადა საზღვრების სრული გახსნა, რითაც ბერლინის კედელლის არსებობამ აზრი დაკარგა. სამი დღის განმავლობაში უნგრეთის გავლით აღმოსავლეთ ბერლინი დატოვა 15 ათასმა მოქალაქემ. ქვეყანაში დაიწყო მასობრივი დემონსტრაციები მოქალაქეთა უფლებებისა და თავისუფლების მოთხოვნით. დემონსტრაციების შედეგად გერმანიის ერთიანი სოციალისტური პარტიის ლიდერები (ერიხ ჰონეკერი, ვილი შტოფი, ჰორსტ ზინდერმანი, ეგონ კრენცი) ერთმანეთის მიყოლებით გადადგნენ.
1989 წლის 22 დეკემბერს მიმოსვლისათვის გაიხსნა ბრანდენბურგის კარიბჭე, რომელზეც გადიოდა აღმოსავლეთ და დასავლეთ ბერლინის საზღვარი. ბერლინის კედელი კვლავ იდგა, მაგრამ როგორც სიმბოლო ახლო წარსულისა. იგი დაშალეს, მოხატეს. საბოლოოდ რამდენიმე თვეში კედელი დაანგრიეს. გადაწყვიტეს მისი მცირე ნაწილი არ დაენგრიათ, როგორც უახლოესი წარსულის სიმბოლო.
სქოლიო
კატეგორია:ცივი ომი კატეგორია:ბერლინი კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი
კრუმოვგრადის თემი
კრუმოვგრადის თემის კმეტი (მერი) — სებიხან კერიმ მეჰმედი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) 2007 წლის არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
წმინდა შუშანიკი
შუშანიკი (Շուշանիկ, დ. დაახლ. 440 — გ. 475) — ქართლის პიტიახშის ვარსქენის მეუღლე (V საუკუნის II ნახევარი).
ბიოგრაფია
შუშანიკი სომეხთა მხედართმთავრის ვარდან მამიკონიანის ასული და ქართლის პიტიახშის, ვარსქენის მეუღლე იყო. ვარსქენი ვახტანგ I გორგასლის ურჩი მოხელე იყო, რომელმაც ქართლში სპარსეთის სამეფოს გავლენის ზრდასთან ერთად სპარსელთა მხარი დაიჭირა. სპარსეთის სამეფო კართან ურთიერთობის გაუმჯობესების მიზნით ვარსქენ პიტიახში სპარსეთის მეფეს, პეროზს ეწვია, საკუთარი ნებით უარყო ქრისტიანობა, ცეცხლთაყვანისცემლობა მიიღო და მეფეს საკუთარი ცოლისა და შვილების მოქცევაც დაჰპირდა. სამშობლოში დაბრუნებულმა ვარსქენმა ვერ მოახერხა შუშანიკის გადმობირება, რომელმაც არ ისურვა ქრისტიანობის დატოვება, რისთვისაც ის მოწამეობრივად აღესრულა.
VI საუკუნეში ქართველებმა შუშანიკის ნეშტი თბილისში გადმოასვენეს და მეტეხის ღვთისმშობლის ტაძარში დაკრძალეს.
ქრისტიანობისა და სამშობლოს თავისუფლებისათვის წამებული შუშანიკი ქართულმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა. შუშანიკის ღვაწლი და ცხოვრება აღწერა იაკობ ცურტაველმა (ხუცესმა).
ქართულმა მართლმადიდებლურმა, სომხურ-გრიგორიანულმა და რუსულმა მართლმადიდებლურმა ეკლესიებმა წმინდანად შერაცხეს და ხსენების დღე 17 ოქტომბერი (ქართული და სომხური ეკლესია) და 10 სექტემბერი (რუსული ეკლესია) დააწესეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომეხი ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 475
The Wall – Live in Berlin
The Wall Live in Berlin — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს როჯერ უოტერსის კონცერტი, რომელიც გაიმართა 1990 წლის 21 ივლისს ბერლინში, პოტსდამის მოედანზე. იგი მიეძღვნა ბერლინის კედლის დანგრევას, ცივი ომის დასასრულს და მიზნად ისახავდა მსოფლიო ომში დაზარალებული ადამიანებისათვის ფულადი თანხების შეგროვებას.
ისტორია
მინი|მარჯვნივ|საკონცერტო სცენა და გიგანტური კედელი.
კონცერტი დაიდგა მთლიანად უოტერსის ხარჯებით. დაიწყო იმით, რომ 1989 წელს ერთ-ერთ რადიოინტერვიუში როჯერს ჰკითხეს, ჩაატარებდა თუ არა იგი ”კედლის” კიდევ ერთ წარმოდგენას. პასუხი იყო ასეთი: „კი, თუკი ნამდვილი კედელი დაინგრევა“. რამდენიმე თვის შემდეგ კედელი, რომელიც დასავლეთ და აღმოსავლეთ გერმანიას ორ ნაწილად ყოფდა, დაინგრა.
შოუს დაესწრო 350.000 ადამიანი. 52 ქვეყანა კონცერტს პირდაპირ ტელეეთერში გადასცემდა.
სიმღერების შესრულება განსხვავდება პინკ ფლოიდის ალბომისგან The Wall. უპირველეს ყოვლისა, სიმღერებში Mother და Another Brick in the Wall (ნაწილი II) გიტარის უფრო ვრცელი სოლოების მოსმენაა შესაძლებელი. Comfortably Numb-ში სრულდება ორმაგი, ხანგრძლივი სოლო გიტარაზე. არ სრულდება The Show Must Go On. პროგრამაში შეტანილია The Last Few Bricks, რომელიც სრულდებოდა პინკ ფლოიდის 1980-1981 წლის კონცერტებზე. სასამართლოს სცენის (The Trial) დროს სხვადასხვა მსახიობი და მუსიკოსი თავად ასრულებს მოქმედი პირების როლებს.
ჩანაწერი
The Wall: Live in Berlin გამოიცა ორმაგი CD-სა და ფილმის სახით. DVD ვერსია გამოიცემოდა სხვადასხვა წლებში, დამატებითი ვიდეომასალის თანხლებით.
სქოლიო
კატეგორია:როჯერ უოტერსის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:როჯერ უოტერსის ვიდეო ალბომები კატეგორია:1990 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:1990 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:The Wall კატეგორია:ალბომები როჯერ უოტერსის პროდიუსერობით
The Wall
ნიკოლოზ რაჭველი
ნიკოლოზ რაჭველი (ნამდვილი სახელი— ნიკოლოზ მემანიშვილი; დ. 15 მაისი 1979, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი, ევგენი მიქელაძის სახელობის საშემსრულებლო ხელოვნების ეროვნული ცენტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი, საქართველოს სახელმწიფო სიმფონიური ორკესტრის მთავარი დირიჟორი, კომპოზიტორი და პიანისტი.
1996 წელს დაამთავრა ევგენი მიქელაძის სახელობის საკრავიერი ხელოვნების კოლეჯი ფორტეპიანოსა და კომპოზიციის სპეციალობებით, ხოლო 2005 წელს თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია კომპოზიციის განხრით. 1999–2003 წლებში ეუფლებოდა დირიჟორობის კომპოზიციისა და მუსიკის თეორიის სპეციალობებს ვენის მუსიკისა და სახვითი ხელოვნების უნივერსიტეტში. სტუდენტობის პერიოდიდან მოყოლებული ეწევა მრავალმხრივსა და აქტიურ შემოქმედებით, საშემსრულებლო და საორგანიზაციო საქმიანობას. 2001 წელს გადაეცა საქართველოს კულტურის სამინისტროს პრემია, 2012 წელს მიიღო შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია. 2017 წლის 26 მაისს ნიკოლოზ რაჭველს საქართველოში გაეროს ბავშვთა ფონდის (იუნისეფის) ელჩის წოდება მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი დირიჟორები კატეგორია:ქართველი პიანისტები კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018) კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ანდრანიკ პილოიანი
ანდრანიკ პილოიანი (Անդրանիկ Փիլոյան; დ. 1962, მასისი) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2020 წლის 20 ნოემბრიდან არის სომხეთის საგანგებო სიტუაციების მინისტრი.
ბიოგრაფია
1993 წლის 11 აგვისტოდან მსახურობდა სომხეთის შეიარაღებულ ძალებში. დაინიშნა სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის დაზვერვის განყოფილების უფროსად. 1995-1996 წლებსა და 1996-1998 წლებში მსახურობდა ამავე სამხედრო ნაწილის მსროლელი ბატალიონის მეთაურის მოადგილედ AHTA-ზე. ამავე სამხედრო ნაწილის მსროლელი ბატალიონის მეთაური 1998-2000 წლებში - მსახურობდა თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილში მეთაურის მოადგილედ 2002-2003 წლებში ეკავა სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის შტაბის უფროსის მოადგილის თანამდებობა. 2003-2006 წლებში სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის მეთაური. 2006-2008 წლებსა და 2008 წელს. N სამხედრო ნაწილის მეთაური 2006 წლის 13 მაისიდან 2010 წლამდე ამავე სამხედრო ნაწილის მეთაურის მოადგილე. თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის შტაბის უფროსი 2014-2018 წლებში. ამავე სამხედრო ნაწილის შტაბის უფროსის მოადგილე. 2018-2020 წლებში თავდაცვის სამინისტროს N სამხედრო ნაწილის მეთაური. 2020 წლის 20 ნოემბერს, დაინიშნა სომხეთის რესპუბლიკის საგანგებო სიტუაციების მართვის მინისტრად.