cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სმურფები (ფილმი)
განვითარება
1997 წელს პროდიუსერმა ჯორდან კერნერმა სმურფების სალიცენზიო აგენტს ლაფიგ ბელგიას გაუგზავნა პირველი „წერილების სერიიდან", რომელშიც გამოხატა ინტერესი მხატვრული ფილმის გადაღების შესახებ. მათ კერნერის შეთავაზება მხოლოდ 2002 წელს დააკმაყოფილეს, როდესაც პეიოს მემკვიდრეებმა წაიკითხეს კერნერის ფილმის შარლოტას ქსელში ადაპტაცია. პეიოს ქალიშვილს, ვერონიკე კულიფორდს და მის ოჯახს წლების განმავლობაში სურდათ სმურფების ფილმის გადაღება და თქვეს, რომ კერნერი იყო პირველი ადამიანი, ვინც დადო ფილმი, რომელიც მათ „ხედვას და ენთუზიაზმს" იზიარებდა. კერნერმა მალე დაიწყო 3-D CGI მხატვრული ფილმის შემუშავება Paramount Pictures-სა და Nickelodeon Movies–თან თანამშრომლობით. 2006 წელს კერნერმა თქვა, რომ ფილმის ტრილოგიის გამოშვება იყო დაგეგმილი. კინემატოგრაფისტებს საშუალება მიეცათ შეექმნათ სამი ახალი სმურფი ფილმისთვის: მთხრობელი, გიჟი და მამაცი.
2008 წლის ივნისში ცნობილი გახდა, რომ Columbia Pictures და Sony Pictures Animation მიიღებდნენ ფილმის წარმოების ნებართვას. კერნერმა თქვა, რომ მიმდინარე პროექტი Sony– სთან დაიწყო გენერალურ დირექტორთან მაიკლ ლინტონთან საუბრით, რომელიც ნიდერლანდებში სმურფების ყურებაში გაიზარდა. შრეკი 2-ის მწერლებმა, ჯ. დევიდ სტემმა და დევიდ ვეისმა დაწერეს სცენარი მწერლებ ჯეი შეერიკთან და დევიდ რონთან ერთად. რეჟისორი იყო რაჯა გოსნელი. კვენტინ ტარანტინო მოლაპარაკებებს აწარმოებდა მამაცი სმურფის როლის შემსრულებელზე, მაგრამ მოლაპარაკებები ვერ შედგა.
შემოსავლები
სმურფებმა შეერთებულ შტატებსა და კანადაში 142,5 მილიონი აშშ დოლარი გამოიმუშავა, საერთაშორისო ბაზარზე კი - 421.1 მილიონი დოლარი, რაც მსოფლიოს მასშტაბით 563,7 მილიონი დოლარია. Sony Pictures-ის დოკუმენტებმა ცხადყო, რომ ფილმის მოგებამ 83 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა.
კრიტიკოსთა შეფასება
Rotten Tomatoes-ზე 117 კრიტიკოსის შეფასების საფუძველზე ფილმის რეიტინგი 21%-ს შეადგენს, ხოლო მისი საშუალო მაჩვენებელი 4,01-ია 10-დან. საიტის კრიტიკულ კონსენსუსში ნათქვამია: „სმურფებიწარმოადგენს უდავოდ ნიჭიერი მსახიობებისა და ცოცხალი მოქმედების ვარსკვლავების ერთობლიობას". Metacritic- მა, რომელიც ფილმებს 100 ბალიანი მასშტაბით აფასებს, ფილმს მიანიჭა 30 ქულა, 22 შეფასების საფუძველზე, რაც მიუთითებს „ზოგადად არახელსაყრელ მიმოხილვას". CinemaScore-ზე, სადაც ფილმებს მაყურებელი აფასებს, სმურფებს „A-“ შეფასება აქვს  A+-დან F-მდე მაჩვენებლით.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული საბავშვო ანიმაციური კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიური ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები ნიუ-იორკის შესახებ კატეგორია:ნიუ-იორკში გადაღებული ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების კომედიური ფენტეზი ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების საბავშვო კომედიური ფილმები კატეგორია:2011 წლის 3D ფილმები კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:3D ანიმაციური ფილმები
ვილჰელმ I (ვიურტემბერგი)
ადრეული ცხოვრება
ვილჰელმი დაიბადა 1781 წლის 27 სექტემბერს ლიუბენში, პრუსიის სამეფოში, თანამედროვე პოლონეთის ტერიტორიაზე. იგი იყო პრინც ფრიდრიხ ვიურტემბერგელისა და მისი პირველი ცოლის, პრინცესა ავგუსტა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის უფროსი ვაჟი. 1797 წელს მამამისი ვიურტემბერგის ჰერცოგი გახდა, რითაც იგი ტახტის პირველ მემკვიდრედ იქცა.
„აგრარის მეფე“
1818 წლის 20 ნოემბერს ვილჰელმმა დააარსა ჰოენჰაიმის სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებელი, რომელიც მოგვიანებით უნივერსტიტეტად გადაკეთდა. იმავე წლის 28 სექტემბერს მან სოფლის მეურნეობის ყოველწლიური ფესტივალი დააარსა, რომელიც კანშტატში დღემდე აღინიშნება.
მეფე ვილჰელმის ბრძანებით ვიურტემბერგში საზღვარგარეთიდან ჩაიყვანეს უამრავი ფუტკარი და ცხვარი. ასევე ცდილობდა, რომ ცხენებისათვის არაბული ტიპის სადგომები შეექმნა. მისი რეფორმების დამსახურებით გაუმჯობესდა ვაზის კულტურა და მეღვინეობაც. 1828 წელს დაფუძნდა მევენახეთა ასოციაცია, 1854 წელს კი მეღვინეების კონსორციუმი. მისივე ბრძანებით გაშენდა მრავალი ბაღი, რომლებშიც სპეციალურად მხოლოდ ეგზოტიკური მცენარეები ირვებოდა.
რელიგიური ტოლერანტობა
1819 წლის 27 აგვისტოს ვილჰელმმა გამოსცა ბრძანებულება, რომლის მიხედვითაც პიეტისტების დევნა შეწყდა. მათ უფლება მიეცათ თავისუფლად შეესრულებინათ თავიანთი რელიგიური რიტუალები და მეტიც, მათ პრივილეგიებიც მიანიჭა, მაგალითად: გაათავისუფლა გადასახადებისგან, გაათავისუფლა სამხედრო სამსახურისგან, მიეცათ სასამართლო პროცესზე ფიცზე უარის თქმის უფლება და ა.შ. ამით მან მოახერხა შეეჩერებინა გერმანელი პიეტისტების მასობრივი გადინება რუსეთსა და ამერიკაში. ასევე აღსანიშნავია, რომ ლუთერანულ, როგორც დომინანტურ ეკლესიასთან კონფლიქტის თავიდან ასარიდებლად შემდგომში მას მოუხდა ლუთერანებთანაც წასულიყო დათმობაზე.
უკანასკნელი წლები და გარდაცვალება
მიუხედავად იმისა, რომ ვილჰელმის მმართველობა დადებითად ხასიათდება, ვინაიდან მის დროს ქვეყანა გამოვიდა ეკონომიკური კრიზისიდან, აღორძინდა სოფლის მეურნეობა და შეწყდა რელიგიური ნიშნით დევნა, 1848 წელს, როდესაც ევროპას რევოლუციურმა ტალღამ გადაუარა, ვიურტემბერგიც არ ყოფილა გამონაკლისი და აქ რევოლუციამ მალევე იფეთქა. განსხვავებით ბევრი მონარქისაგან, ვილჰელმი ტახტიდან არ გადამდგარა, თუმცა მოსახლეობასთან დათმობებზე წავიდა, რასაც 1849 წელს მოჰყვა ფრანკფურტის კონსტიტუციის ამოქმედება. მინი|342x342პქ|ვიურტემბერგის სამეფო ოჯახი: ვილჰელმ I და დედოფალი პაულინა (თავში), კრონპრინცი კარლი (ცენტრში), პრინცესა სოფია (ცენტრში მარცხნივ), პრინცესა მარია (ცენტრში მარჯვნივ), პრინცესა კათარინა (ბოლოში მარცხნივ) და პრინცესა ავგუსტა (ბოლოში მარჯვნივ) ვილჰელმ I გარდაიცვალა 1864 წლის 25 ივნისს შტუტგარტში, 82 წლის ასაკში, რის შემდეგაც ტახტს მისი ვაჟი, კარლ I იკავებს.
ქორწინებები და შვილები
1808 წლის 8 ივნისს მიუნხენში ვილჰელმმა ცოლად შეირთო ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ისა და ავგუსტა ვილჰელმინა ჰესენ-დარმშტადტელის ქალიშვილი, პრინცესა კაროლინა ავგუსტა ბავარიელი (1792-1873), რომელსაც 1814 წელს გაეყარა. მოგვიანებით იგი ცოლად ავსტრიის იმპერატორ ფრანც II-ს გაჰყვა.
1816 წლის 24 იანვარს სანქტ-პეტერბურგში იგი მეორედ დაქორწინდა რუსეთის დიდ მთავარ ეკატერინე პავლოვნა რომანოვაზე (1788-1819), თავისი მამიდის, მარია ფიოდოროვნასა და პავლე I-ის ასულზე, რომელიც ალექსანდრე I-ისა და ნიკოლოზ I-ის და იყო. წყვილს სულ ორი შვილი შეეძინა:
დაქვრივების გამო 1820 წლის 15 აპრილს შტუტგარტში ვილჰელმი მესამედ დაქორწინდა თავის ბიძაშვილ პაულინა ვიურტემბერგელზე (1800-1873), ჰერცოგ ლუდვიგ ვიურტემბერგელისა და პრინცესა ჰენრიეტა ნასაუ-ვაილბურგელის ასულზე, რომელთანაც სამი შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1781 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1864 კატეგორია:ვიურტემბერგის მეფეები
ზემო არტანის ლაშარის ხატი
ზემო არტანის ლაშარის ხატი — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო არტანში ნასოფლარ ღორღას ჩრდილოეთით 2 კილომეტრზე, მდინარე ხატისხევის მარცხენა ნაპირზე. აგებულია XIX საუკუნის დასასრულს. ხატი შედგება პატარა ოთხწახნაგა ნიშასა და სამრეკლოსგან, რომლებსაც ირგვლივ რიყის ქვის ყორე ევლება.
ნიში ეზოს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში დგას. ნაგებია ნატეხი ქვით. აღმოსავლეთისა და დასავლეთის წახნაგებში პატარა სასანთლე თახჩები აქვს. გადახურულია თუნუქის ცალფერდა სახურავით.
სამეკლოს გეგმით თითქმის კვადრატულია. ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვით. მაღალ ოთხკუთხა პოსტამენტზე დგას ნახევარწრიული თაღებით დაკავშირებული ოთხი კუთხა ბურჯი. თაღებზე ნახევარსფეროსებრი გუმბათია დაყრდნობილი. გუმბათი გადახურულია პირამიდული ფორმის თუნუქის სახურავით, რომელსაც წვერზე რკინის ჯვარი ადგას. გუმბათში სპილენძის ორი დიდი და ერთი მომცრო ზარი კიდია. პოსტამენტს დასავლეთიდან მიდგმული აქვს ქვის კიბე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Air Astana
Air Astana — ყაზახეთის მთავარი ავიაკომპანია, რომელიც ახორციელებს ფრენებს ევროპისკენ, აზიისკენ და CIS-სკენ.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის ავიაკომპანიები კატეგორია:ყაზახეთის კომპანიები
ხარდისარის ნაეკლესიარი (კაუთა)
ხარდისარის ნაეკლესიარი (კაუთა) — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხარდისარში, ადგილი კაუთა. აგებულია შუა საუკუნეებში.
საშუალო ზომის დარბაზული ეკლესია ნაგები ყოფილა დიდი ზომის ფლეთილი ქვით. ნაგებობა მთლიანად დანგრეულია და დაფარულია მცენარეებით. ტერიტორიის გაწმენდის გარეშე გეგმის გამოვლენა შეუძლებელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვლადიმერ ცეცხლაძე
ბიოგრაფია
დაამთავრა სემინარია და უმაღლესი განათლების მისაღებად ხარკოვში გაემგზავრა. 1907 წელს ფრიადზე დაამთავრა ხარკოვის ვეტერინარული ინსტიტუტი, ხოლო 1912 წელს — სამედიცინო ინსტიტუტი. თბილისში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა ნორმალური ანატომიის კათედრაზე ასისტენტად, ეწეოდა კვლევით საქმიანობას, რისთვისაც მიენიჭა მედიცინის მეცნიერებათა დოქოტის ხარისხი და თბილისი სახელმწიფო უნივერსიტეტში მიიწვიეს ლექტორად.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 1929 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კონგრესის ბიბლიოთეკის საკონტროლო ნომერი
კონგრესის ბიბლიოთეკის საკონტროლო ნომერი (Library of Congress Control Number; LCCN) — აშშ-ის კონგრესის ბიბლიოთეკის საკონტროლო ნომერი. რიცხობრივი (გამოცემისთვის) ან ასოებრივ-ციფრული (პერსონებისთვის და თემებისთვის) ჩანაწერების კატალოგიზაციის სერიული სისტემა აშშ-ის კონგრესის ბიბლიოთეკაში, მონაცემთა ბაზის იდენტიფიკატორი და ჩანაწერების ინდიკატორი ამერიკის ეროვნულ ბიბლიოგრაფიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იდენტიფიკატორები
აკიის რაიონი
აკიის რაიონი (Distrito de Aquia) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის ბოლონესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.337 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 860 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.58 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 434.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ბოლონესის პროვინციის რაიონები
მურადხანლი (იმიშლი)
მურადხანლი  (Muradxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,830 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
შუა როკის მეორე კოშკი
კოშკი დაზიანებულია შემორჩენილია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი, ორი სართულის დონეზე. კოშკის ირგვლივ მიწის დონე აწეულია, ყრია ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
იტაპემერინი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 988 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 55.15 კმ²-ზე. ფართობი 561 872 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ლითაგორის ეკლესია
ლითაგორის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო არტანში ნასოფლარ ყვარის ჩრდილო-დასავლეთით, 2 კილომეტრზე, ლითაგორის ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია დიდი ზომის ნატეხი ქვით. ეკლესიის სამხრეთი კედელი და აღმოსავლეთი კედლის ნახევარი თითქმის მთლიანად დანგრეულია, ხოლო დანარჩენი კედლები ნაწილობრივღაა შემორჩენილი. ჩამონგრეულია კამარა და კონქი. სარკმელს გადახურვა და წირთხლები ჩამოშლილი აქვს. აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში პატარა სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიის სამხრეთით, 5 მეტრზე, კოშკის ნანგრევებია.
ეკლესიას და კოშკს შემოვლებული აქვს ნატეხი ქვით ნაგები, თითქმის წრიული მოხაზულობის გალავანი, რომელსაც კედლები 0,5 მეტრის სიმაღლეზეა აქვს შემორჩენილი. გალავნის სამხრეთ ნაწილში შემორჩენილია სწორკუთხა შესასვლელი, რომელსაც დიდი ზომის ქვა ხურავს. გალავნის გარეთ ნაგებობათა ნაშთებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პაოლო ჯენტილონი
პაოლო ჯენტილონი (Paolo Gentiloni Silveri; დ. 22 ნოემბერი 1954, რომი) — იტალიელი პოლიტიკოსი, დემოკრატიული პარტიის წევრი 2007 წლიდან. 2004-2008 წლებში იყო იტალიის კომუნიკაციების მინისტრი. 2014 წლის 22 ოქტომბრიდან 2016 წლის 11 დეკემბრამდე იტალიის საგარეო საქმეთა მინისტრი. 2016 წლის 12 დეკემბრიდან მატეო რენცის გადადგომის შემდეგ იტალიის პრემიერ-მინისტრი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:იტალიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი
ბორდენის ოლქი
ბორდენის ოლქი (Borden County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. გეილი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
იგორ გუზენკო
იგორ გუზენკო (Игорь Гузенко; დ. 13 იანვარი, 1919, სოფ. როგაჩევო, მოსკოვის გუბერნია  — გ. 8 ივნისი 1982, მისისოგა, კანადა) — პოლიტიკური მოტივით საზღვარგარეთ გაქცეული, კანადაში სსრკ-ის საელჩოს შიფრირების დეპარტამენტის ყოფილი ხელმძღვანელი, კრიპტოგრაფი. კანადის მხარეს გადასცა სსრკ-ის აგენტურის შიფრები და კოდები.
კანადაში მეუღლესთან ერთად ჩავიდა 1943 წლის ზაფხულში. 1945 წლის 5 სექტემბერს 26 წლის მოხელე გადავიდა კანადის მხარეს. გადასვლის დეტალები აქამდე უცნობია. საბჭოთა საელჩოდან აიღო 109 საიდუმლო დოკუმენტი, გამოვიდა საელჩოდან და გადასცა კანადის პოლიციის ერთ-ერთ კომისარს, რომელმაც იგი გადასცა კანადის მთავრობას. გადაცემული დოკუმენტები წარმოადგენდა სსრკ-ის მთავარი სადაზვერვო სამმართველოს პოლკოვნიკის ნიკოლაი ზაბოტინის მიმოწერას უცხოელ აგენტებთან. აღნიშნული დოკუმენტების გასაჯაროებამ გამოიწვია ათი აგენტის დაპატიმრება, რომლებიც მუშაობდნენ დასავლეთში აშშ-ის ატომური იარაღის შესახებ ინფორმაციის მოძიებაზე. ამის გამო დააპატიმრეს ასევე კანადაში დიდი ბრიტანეთის საელჩოს არქივარიუსის მოადგილე კაი უილშერი („ელსი“).
იგორ გუზენკო გაქცევის შემდეგ დასახლდა ტორონტოში. გარდაიცვალა 1982 წელს. მისი რვა შვილი და 16 შვილიშვილი ცხოვრობს კანადაში და აშშ-ში. გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე მემუარული წიგნი.
გუზენკოს გაქცევის ამბავი საფუძვლად დაედო ორ ამერიკულ ფილმს: „რკინის ფარდა“ (1948) და „ოპერაცია ძიება“ (1954).
ბირჟის ხიდი
ბირჟის ხიდი (Биржевой мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე პატარა ნევაზე, პეტროგრადის რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს ვასილევსკისა და პეტროგრადის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 239 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27 მეტრი.
მდებარეობა
ხიდი მდებარეობს ბირჟის მოედანსა და მიტნინის სანაპიროს შორის.
უახლოესი მეტროს სადგურია „სპორტივნაია“.
სახელწოდება
1894 წლის 6 აპრილს ხიდმა მიიღო დღევანდელი სახელწოდება. 1918 წლის ოქტომბერში მას გადაარქვეს სახელი და უწოდეს მშენებელთა ხიდი. სახელწოდება არსებობდა 1989 წლის 22 სექტემბრამდე, რის შემდეგაც ხიდმა დაიბრუნა ისტორიული სახელწოდება.
ისტორია
პირველი ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1893-1894 წლებში ინჟინერ ნ. მ. მაზუროვის პროექტის მიხედვით. ეს იყო 25-მალიანი ხის გასახსნელი ხიდი. მისი სიგრძე შეადგენდა 326 მეტრს, ხოლო სიგანე 18,7 მეტრს (აქედან 2,9 მეტრი ტროტუარების სიგრძე იყო). 1913 წელს ხიდი გადააკეთეს ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებით. 1914 წელს ქალაქის სამმართველოში დადგა საკითხი ახალი მუდმივი მეტალის ხიდის მშენებლობის შესახებ, რომელიც სავარაუდოდ უნდა აგებულიყო არსებული ხიდიდან 70 მეტრით ქვემოთ დინების მიმართულებით. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამ ამ პროექტის განხორციელებას ხელი შეუშალა.
ამჟამად არსებული ხიდის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1957-1960 წლებში „Ленгипроинжпроект“-ის ინჟინრების ვ. ვ. დემჩენკოს, ბ. ბ. ლევინისა და არქიტექტორების ლ. ა. ნოსკოვისა და პ. ა. არეშევის პროექტის მიხედვით. ხიდის პროექტი დაამტკიცეს ჯერ კიდევ 1940 წელს, თუმცა მშენებლობას ხელი შეუშალა მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამ. ხიდი ააგეს 70 მეტრით ქვემოთ, დინების მიმართულებით.
კონსტრუქცია
ხიდი შედგება ხუთი მალისაგან. მალების სიგრძე სიმეტრიულია: 37 მ + 43,5 მ + 53 მ + 43,5 მ + 37 მ. ცენტრალური მალა ორფრთიანია და იხსნება.
1996-1997 წლებში ხიდზე ტრამვაის ხაზის დემონტაჟი განხორციელდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ზემო როკის მეორე კოშკი
ზემო როკის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო როკაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
გეგმით ოთხკუთხა კოშკი ნაგებია ფიქალითა და ფლეთილი ქვით. წყობა მშრალია. შემორჩა ორი სართულის დონე. არქიტრავული კარი სამხრეთითაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ქარვა
ქარვა — ორგანულ ნაერთთა კლასის მინერალი. წარმოადგენს მეტწილად პალეოგენური პერიოდის წიწვოვან მცენარეთა განამარხებულ ფისს. ამორფულია. გვხვდება ნაღვენთი, წვეთისებრი და ლინზისებრი წარმონაქმნების, აგრეთვე მათი ნატეხების სახით. ზომა ჩვეულებრივ 2–30 მმ, მაქსიმალური მასა 10 კგ. ყვითელია ან მოწითალო ფერის, იშვიათად — უფერული გამჭვირვალე და თეთრი. სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 2–2,5; სიმკვრივე 1050–1120 კგ/მ³.
ქარვა წარმოიქმნება ფისის სპეციფიკური ფოსილიზაციის შედეგად. გაცხელებისას დნება, ადვილად იწვის. აქვს კარგი დიალექტრიკული თვისებები. ადვილად მუშავდება. უხსოვარი დროიდან იყენებენ სანახელავო ქვად. ვინაიდან რბილი სახით ყალიბდება, ხშირია შემთხვევები, როდესაც ქარვის ნატეხში სხვადასხვა მწერებს პოულობენ.
ქარვის ყველაზე დიდ მომწოდებლად რუსეთი (კალინინგრადი) ითვლება. მეორე ყველაზე დიდი მომწოდებელი ბალტიისპირეთია. ქარვის მოპოვება ასევე შესაძლებელია იტალიაში, ჩინეთში, იაპონიაში, მექსიკაში, კანადაში და აშშ-ში. ასევე დომინიკელთა რესპუბლიკა განთქმულია ძალიან უცნაური და იშვიათი ცისფერი ქარვის ნაირსახეობით.
დაწნეხილ ქარვას — ამბროიდს იყენებენ იზოლატორებისა და იაფფასიანი სამკაულების დასამზადებლად. დაბალი ხარისხის ქარვის მშრალად გამოხდით იღებენ ქარვის კოლოფონს, რომელსაც იყენებენ ლაქ-საღებავებისა და სხვა წარმოებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ამორფული სხეულები კატეგორია:ტრადიციული მედიცინა
ბათუმის ტროლეიბუსი
ბათუმის ქუჩებში პირველი ტროლეიბუსები 1978 წლის 6 ნოემბერს გამოჩნდა. ქსელი თან და თან ფართოვდებოდა და მაქსიმალურ სიდიდეს 1985 წელს მიაღწია, როცა მოქმედებთა 3 მარშრუტი 41 კმ სიგრძით და 41 მოძრავი ერთეულით. 1993 წელს გაუქმდა №3 ხაზი. 2002 წელს ასევე გაუქმდა №1 მარშრუტი, ხოლო 2005 წელს გაუქმდა ხაზი №2, რითაც ბათუმის ტროლეიბუსმა არსებობა შეწყვიტა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ტროლეიბუსის სისტემები საქართველოში კატეგორია: ბათუმი
ნუერი
ნუერი — ნილოტური ეთნუკური ჯგუფი, რომლებიც ძირითადად სამხრეთ სუდანში ნილოსის გასწვრივ ცხოვრობენ. მათი მცირე ნაწილი ასევე ცხოვრობს სამხრეთ–დასავლეთ ეთიოპიაშიც. ისინი საუბრობენ ნუერის ენაზე, რომელიც ნილო-საჰარული ენების ოჯახს ეკუთვნის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთი აფრიკა კატეგორია:აფრიკის ხალხები კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ეთნიკური ჯგუფები
აბელარდო-პარდო-ლესამეტას რაიონი
აბელარდო-პარდო-ლესამეტას რაიონი (Distrito de Abelardo Pardo Lezameta) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის ბოლონესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.096 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 678 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59.95 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.31 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ბოლონესის პროვინციის რაიონები
ყემულთის ნაეკლესიარი
ყემულთის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყემულთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნაგებობის გეგმა არ იკითხება. ეკლესიის ქვებისაგან მოწყობილია სალოცავი ნიში. ნიშის ირგვლივ შემორჩენილია ადრეული პერიოდის სამარხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ილებო
ილებო (Ilebo) — ქალაქი კასაის პროვინციაში, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა. ილებო მდებარეობს მდინარე კონგოს სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. 2012 წლის აღწერით ილებოს მოსახლეობა შეადგენს 72 623 ადამიანს. კონგოში კიდევ მრავალი ქალაქია ამავე სახელწოდებით.
რკინიგზა
2007 წლის სექტემბერში ხელი მოეწერა შეთანხმებას ჩინეთთან, რკინიგზის მშენებლობის დაფინანსებასთან დაკავშირებით ილებოდან კინშასის მიმართულებით, რომლის სიგრძე დაახლოებით 700 კილომეტრია.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
ზემო არტანის მთავარანგელოზთა ეკლესია
ზემო არტანის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო არტანში სასაფლაოზე. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. შიგნიდან და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია. სწორკუთხა შესასვლელები დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია. ორივე შესასვლელის ღიობი შიგნითკენ თანდათან ფართოვდება და ბრტყელი თაღითაა გადახურული, ხოლო გარედან მორთულია აგურით ნაწყობი არქივოლტით, ეკლესიის აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით ოდნავ წაგრძელებული დარბაზი აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით, რომელიც დარბაზისგან გამოყოფილია ორი განიერი პილასტრითა და მათზე დაყრდნობილი შეისრული საბჯნი თაღით.
აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ფართო და მაღალი თაღოვანი სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს, ერთმანეთის სიმეტრიულად, განლაგებულია თითო-თითო პატარა და მოზრდილი შეისრულთაღოვანი ნიში. თითო თაღოვანი სარკმელი სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია. ეკლესიის ოთხივე ფასადზე აგურის წყობის შეღრმავებით თითო მაღალი ჯვარია გამოსახული. ეკლესიის დასავლეთ კედელზე მაღალი ოთხკუთხა სარკმელია მიშენებული, რომელსაც შიგნიდან გუმბათი ხოლო გარედან პირამიდული ფორმის სახურავი ხურავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ზემო არტანის საზარე და ბეღელი
ზემო არტანის საზარე და ბეღელი — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო არტანში ნასოფლარ ხატხეურას მიდამოებში, მდინარე ხატხეურას მარჯვენა ნაპირზე, ტყეში. ორივე ნაგებობა განეკუთვენბა გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
საზარე ნაგებია ფიქლით. ოთხ, ზემოთკენ მკვეთრად შევიწროვებულ მრგვალ სვეტზე გადებულ სქელ ფიცრებზე, დაშენებულია დაბალი, ოთხწახნაგა ნაგებობა, რომლის ოთხივე კედელში თითო სარკმელია გაჭრილი. სვეტებს ბრტყელი კვადრატული ბაზისები აქვთ და მარტივი კაპიტელებითაა დასრულებული. საზარე ფიქლით ნაწყობი სახურავითაა გადახურული, რომელსაც საფეხუროვანი პირამიდის ფორმა აქვს.
ბეღელი გეგმით კვადრატული, ფიქლით ნაწყობი შენობაა. მის აღმოსავლეთ კედელში სწორკუთხა შესასვლელია გაჭილი. ნაგებობა შიგნიდან ფიქლის ფილებით გვირგვინითაა გადახურული, გარედან საფეხუროანი პირამიდის ფორმის სახურავით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
სამართლიანობის ლიგა (ფილმი)
ფილმის რეჟისორია ზაკ სნაიდერი, ხოლო სცენარის ავტორები – კრის ტერიო და ჯოს უიდონი. იგი ეფუძნება ტერიოს და სნაიდერის მიერ შემუშავებულ ისტორიას. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ბენ აფლეკი, ჰენრი კევილი, ემი ადამსი, გალ გადოტი, ეზრა მილერი, ჯეისონ მომოა, რეი ფიშერი, ჯერემი აირონსი, დაიენ ლეინი, კონი ნილსი და ჯონათან კიმბლ სიმონსი. სიუჟეტის მიხედვით ბეტმენი და ქალი საოცრება ქმნიან სუპერგმირულ გუნდს, რომელშიც შედიან ფლეში, აკვამენი და კიბორგი. ისინი ერთად ებრძვიან სტეპენვულფს და მისი პარადემონების რაზმს.
ფილმის გამოსვლის შესახებ ცნობილი გახდა 2014 წლის ოქტომბერში. სნაიდერი დაინიშნა რეჟისორად, ხოლო ტერიო – სცენარისტად. თავდაპირველად ნამუშევარი ცნობილი იყო, როგორც „სამართლიანობის ლიგა – ნაწილი 1“ და იგეგმებოდა მისი 2019 წელს გაგრძელების გამოშვებაც, თუმცა მეორე ფილმის წარმოება გადაიდო მას შემდეგ, რაც ადგილი დაეთმო ბეტმენის ფილმს აფლეკის მონაწილეობით. „სამართლიანობის ლიგის“ გადაღება დაიწყო 2016 წლის აპრილში და იმავე წლის ოქტომბერში დასრულდა. შემდეგ სნაიდერმა პროექტში ჩართო ჯოს უიდონი, რომელიც მუშაობდა დამატებითი სცენების სცენარზე. თავად სნაიდერმა პროექტი 2017 წლის მაისში დატოვა, მას შემდეგ, რაც ქალიშვილი დაეღუპა, ამიტომ დარჩენილი, ისევე, როგორც დამატებითი სცენების რეჟისორი უიდონი გახდა. „სამართლიანობის ლიგის“ პრემიერა შედგა 2017 წლის 26 ოქტომბერს პეკინში, ხოლო აშშ-ში გამოვიდა იმავე წლის 17 ნოემბერს 2D, 3D და IMAX ფორმატებში.
სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის 3D ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების სუპერგმირული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2017 წლის ფილმები კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები კატეგორია:DC-ის გაფართოებული სამყაროს ფილმები კატეგორია:ზაკ სნაიდერის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:Atlas Entertainment-ის ფილმები
მარგერიტა ვიოლანტე სავოიელი
მარგერიტა ვიოლანტე სავოიელი (Margherita Violante di Savoia; დ. 15 ნოემბერი, 1635, ტურინი, იტალია — გ. 29 აპრილი, 1663, პარმა, იტალია) — სავოიელების დინასტიის წარმომადგენელი. სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ისა და კრისტინა მარია ფრანგის ქალიშვილი. პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგინია 1660-1663 წლებში როგორც რანუჩო II ფარნეზეს პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
მარგერიტა ვიოლანტე დაიბადა 1635 წლის 15 ნოემბერს ტურინში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ისა და მისი მეუღლის, პრინცესა კრისტინა მარია ფრანგის ქალიშვილი. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია სავოიის ჰერცოგი კარლო ემანუელე I და ინფანტა კატალინა მიკაელა ესპანელი (ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ისა და დედოფალ ელიზაბეტ ვალუას ასული), ხოლო დედის მხრიდან საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV და დედოფალი მარია მედიჩი იყვნენ.
1637 წელს მარგერიტას მამა გარდაიცვალა, ტახტი კი მისმა მცირეწლოვანმა ძმამ, ფრანჩესკო ჯაკინტომ დაიკავა, რომლის რეგენტიც დედამისი გახდა. მარგერიტა სავოიის საჰერცოგოს ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე რთულ ეპოქაში იზრდებოდა. სულ მალე მისმა ბიძებმა და ძმამ დაამხეს კრისტინა მარიას რეგენტობა და თავად მოვიდნენ ხელისუფლების სათავეში, რასაც სამოქალაქო ომის დაწყება მოჰყვა.
ამგვარ პირობებში კრისტინა მარიამ თავისი ქალიშვილების გათხოვებით განიზრახა მოკავშირეთა შეძენა. ამ მიზნით მან თავისი ასული ჰენრიეტა ადელაიდა 1650 წელს მიათხოვა ბავარიის კურფიურსტს, რის შემდეგაც მარგერიტა ვიოლანტეს ჯერიც დადგა. თავდაპირველად კრისტინა მარია მის თავის ძმისწულზე, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ზე დაქორწინებას გეგმავდა.
ლუი XIV-ის ცოლობისათვის ბევრი ევროპელი პრინცესა იბრძოდა, თუმცა მარგერიტა ვიოლანტეს ყველაზე ძლიერი კონკურენტი მისივე დეიდაშვილი, ესპანეთის მეფის ასული მარია ტერეზა ესპანელი იყო. ამ პერიოდში მიმდინარეობდა საფრანგეთ-ესპანეთის ომი, რომლის დამთავრების საუკეთესო გზაც დინასტიურ ქორწინებაზე გადიოდა, ამიტომაც მარგერიტას შანსები შედარებით მცირე იყო. სასოწარკვეთილმა კრისტინა მარიამ მარგერიტა თავად გაუშვა საფრანგეთში, რათა მეფისათვის შეეყვარებინა თავი და ასე მაინც მოეხერხებინა მასზე ქორწინება. ამ მიზნით მარგერიტა ვიოლანტე სავოიელი 1658 წლის 26 ოქტომბერს ლიონში შეხვდა ლუის. აქ იგი მეფის გარდა შეხვდა დედა-დედოფალ ანა ავსტრიელს, ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ I-ს, დიდ მადმუაზელ ანა მარი ლუიზ ორლეანელსა და მარია მანჩინს.
მარგერიტა ვიოლანტემ ფრანგებზე იმდენად კარგი შთაბეჭდილება მოახდინა, რომ ესპანეთის მეფე ფილიპე IV-ს უკვე გადაეწურა თავისი ქალიშვილისა და ლუის დაქორწინების იმედი. სავოიელმა პრინცესამ ფრანგები თავისი გარეგნობითა და მანერებით მალევე მოხიბლა.
საბოლოოდ, ესპანეთის მეფემ დიდი ელჩობა გაუგზავნა ლუის და მოელაპარაკა. მან დაარწმუნა, რომ მარია ტერეზას დედოფლობისა და მეუღლეობისათვის ყველა საჭირო თვისება ჰქონდა, პორტრეტიც გაუგზავნა, რითაც დადასტურდა, რომ სასიამოვნო გარეგნობა ჰქონდა, საბოლოოდ კი დაუმატა, რომ მარია ტერეზას მზითვში სადავო რუსილონის მხარესა და დამატებით 500,000 ლივრს ატანდა. ცხადია, ესპანეთის უზარმაზარი იმპერიის შეთავაზებამ გადაწონა გაღატაკებული და ომებში ჩაფლული სავოიელების შეთავაზება, რის გამოც ფრანგებმა მარგერიტა ტურინში დააბრუნეს. 1660 წლის 9 ივნისს ლუი XIV-მ ცოლად მარია ტერეზა ესპანელი შეირთო, რომელიც საფრანგეთის ახალი დედოფალი გახდა.
დაბრუნებული მარგერიტა ვიოლანტე დედამისმა სასწრაფოდ, 1660 წლის 29 აპრილს დააქორწინა პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგ რანუჩო II ფარნეზეზე. წყვილს სულ ორი შვილი შეეძინა, თუმცა ორივე მალევე გარდაიცვალა. პირველი მკვდარი ქალიშვილი იყო, ხოლო მეორე ვაჟი, რომელმაც ერთ დღეს იცოცხლა.
გათხოვებიდან მალევე, 1663 წლის 29 აპრილს, ქორწინების მესამე წლისთავზე მარგერიტა ვიოლანტე სავოიელი გარდაიცვალა, 27 წლის ასაკში. ამის შემდეგ რანუჩომ კიდევ ორჯერ იქორწინა. პირველად მოდენის ჰერცოგის ასულ იზაბელა დ’ესტეზე, მისი დაღუპვის შემდეგ კი მისივე დაზე, მარია დ’ესტეზე.
Never Let Me Down
Never Let Me Down — ინგლისელი მუსიკოს დეივიდ ბოუის მეჩვიდმეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1987 წელს. ეს ჩანაწერი იყო დაგეგმილი, როგორც შემდგომი საკონცერტო ტურნეს საძირკველი. სიმღერების დიდი ნაწილი ჩაიწერა შვეიცარიაში. მუსიკოსი ცდილობდა, როკ-ენ-როლის მიმართულებას დაბრუნებოდა. ალბომიდან გამოვიდა სამი სინგლი - "Day-In Day-Out", "Time Will Crawl" და "Never Let Me Down" - აქედან პირველი ორი მსოფლიოს საუკეთესო 10-ეულებში მოხვდა.
სიმღერების სია
Never Let Me Down იყო ერთ-ერთი პირველი ალბომი, რომლის სიმღერების ხანგრძლივობა გრამფირფიტასა და CD-ზე ერთმანეთისგან განსხვავდებოდა. სიმღერები, რომლებიც შეტანილი იყო CD-ზე, უფრო ხანგრძლივი იყო.
გრამფირფიტა: EMI AMLS 3117 (ბრიტანეთი)
ალბომის უფრო შემოკლებული ვერსია 2007 წელს ციფრულად გამოვიდა iTunes-ზე ("Too Dizzy"-ს გარეშე).
გრამფირფიტა/CD: EMI EYS-91221/CP32-5398 (იაპონია)
ალბომის ორიგინალურ იაპონურ გამოცემაში წარმოდგენილი იყო "Girls"-ის ქავერ-ვერსია, შესრულებული იაპონურ ენაზე. გრამფირფიტაზე სიმღერა პირველი მხარის ბოლოს არის წარმოდგენილი.
განახლებული გამოცემები
"Too Dizzy" ამოღებული იყო ალბომის შემდგომი გამოცემებიდან, სავარაუდოდ - ბოუის თხოვნით, ვინაიდან ეს მისთვის ალბომზე ყველაზე ნაკლებად საყვარელი სიმღერა იყო.
1995 წლის გამოცემა [Virgin CDVUS 98 (ბრიტანეთი)]
Virgin Records-მა ალბომი გამოსცა CD-ზე სამი დამატებითი სიმღერით.
1999 წლის გამოცემა (EMI)
EMI-მ 1999 წელს გამოსცა მეორე ტირაჟი, 24 ბიტიანი რემასტერის სახით, დამატებითი სიმღერების, ისევე, როგორც "Too Dizzy"-ს გარეშე.
2007 წლის გამოცემა
2007 წლის იაპონური გამოცემა ეფუძნებოდა EMI-ს 1999 წლის ვერსიას. სიმღერების სიაში მითითებული იყო "Too Dizzy", მაგრამ იგი CD-ზე არ ჟღერდა.
2009 წლის გამოცემა
2009 წელს ალბომი SHM-CD ფორმატში გამოვიდა. სიმღერების სია ემთხვევა 2007 წლის ვერსიას.
სერტიფიცირებები
} }
სქოლიო
კატეგორია:1987 წლის ალბომები კატეგორია:დეივიდ ბოუის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები
ბურუნლუ
ბურუნლუ (Burunlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	622  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
სელიშტენი
სელიშტენი (Selişteni) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 101 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 101 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნისპორენის რაიონის სოფლები
წრუს სალოცავი ქვა-ხატი
წრუს სალოცავი ქვა-ხატი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრუში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
კოშკიდან რამდენიმე მეტრის დაშორებით დგას მასიური ოთხკუთხა ფორმის ქვა, რომელზეც ორი ნიშია გამოკვეთილი. სავარაუდოდ ქვა ძველი ეკლესიის ადგილზე დგას.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს არქიტექტურული ძეგლები
მარატაიზესი
მარატაიზესი (Marataízes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპემერინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 34 140 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 256.55 კმ²-ზე. ფართობი 133 075 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ბერძნული და რომაული საკუთარი სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი
სარედაქციო საბჭო: ი. აბაშიძე (თავმჯდომარე), ი. გიგინეიშვილი. ი. ვარდოსანიძე, ქ. ლომთაძე (თავმჯდომარის მოადგილე), რ. მეტრეველი (თავმჯდომარის მოადგილე), ც. ცერცვაძე, მ. ჭაბაშვილი.
დიეგო მილიტო
დიეგო ალბერტო მილიტო (Diego Alberto Milito; დ. 12 ივნისი, 1979, ბერნალი, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. იცავდა „რასინგ კლუბის“, „ჯენოას“, „რეალ სარაგოსას“, მილანის „ინტერის“ და არგენტინის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. არგენტინის ორგზის ჩემპიონი „რასინგ კლუბის“ შემადგენლობაში. იტალიის ჩემპიონი, იტალიის თასის ორგზის, იტალიის სუპერთასის და უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის თასის მფლობელი „ინტერის“ შემადგენლობაში. კოპა ამერიკის 2007 წლის ფინალისტი, 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატისა და 2011 წლის კოპა ამერიკის მონაწილე არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
ბერძნული და რომაული საკუთარი სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი
ლექსიკონი შეადგინა კ. გიგინეიშვილმა. რედაქცია გაუკეთა ი. გიგინეიშვილმა, ა. ურუშაძემ და მ. ჭაბაშვილმა. მასალის მომზადებაში მონაწილეობა მიიღო ლიტერატურული კონტროლის რედაქტორმა ნ. ცინცაძემ.
დიეგო მილიტო
საკლუბო კარიერა
1999 წლიდან 2004 წლამდე მილიტო არგენტინის პრიმერის მონაწილე „რასინგ კლუბის“ ღირსებას იცავდა, რომლის შემადგენლობაშიც მან მოიგო აპერტურა 2001 წელს. მისი უმცროსი ძმა გაბრიელი „რასინგის“ მთავარი მეტოქის, „ინდეპენდიენტეს“ ცენტრალური მცველის პოზიციაზე თამაშობდა.
2004 წლის დასაწყისში დიეგომ კონტრაქტი გააფორმა „ჯენოასთან“, რომელიც მაშინ იტალიის სერია B-ში გამოდიოდა. ორი ძალიან წარმატებული სეზონის შემდეგ, რომლის დროსაც მან 59 მატჩში 33 გოლი გაიტანა, „ჯენოა“ იტალიის სერია C1-ში დააქვეითეს 2004–05 წლების სეზონის ბოლო ტურის სავარაუდოდ ჩაწყობილ მატჩში მონაწილეობის გამო. ამიტომ, მილიტო იძულებული გახდა კლუბი დაეტოვებინა. „გრიფონებთან“ განშორების შემდეგ მან „სარაგოსაში“ განაგრძო კარიერა, სადაც იმ დროს მისი ძმა გაბრიელიც თამაშობდა. ესპანეთში დიეგო მალევე მოექცა ადგილობრივი სპორტული პრესისა და გულშემატკივრების ყურადღების ცენტრში, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც 2006 წლის 8 თებერვალს, სარაგოსას „ლა რომარედაზე“ (Estadio de La Romareda) ესპანეთის თასის პირველ ნახევარფინალურ მატჩში მადრიდის „რეალს“ 4 გოლი გაუტანა,  რითაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა დედაქალაქური გრანდის დამარცხებაში 6–1. იმავე სეზონის ბოლოს, ესპანეთის ჩემპიონატში გატანილი 15 გოლით, ის „სარაგოსას“ საუკეთესო ბომბარდირი გახდა.
ბერძნული და რომაული საკუთარი სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ლექსიკონები კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიის გამოცემები
დიეგო მილიტო
სანაკრებო კარიერა
2003–2011 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 25 მატჩი ითამაშა და 4 გოლი გაიტანა.
სანაკრებო გოლები
სტატისტიკა წარმოდგენილია 2010 წლის 22 მაისის მონაცემებით
არსენ ვენგერი
არსენ ვენგერი (Arsène Wenger; დ. 22 ოქტომბერი, 1949) — ფრანგი საფეხბურთო მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. 1996 წლიდან 2018 წლამდე ხელმძღვანელობდა ლონდონის „არსენალს“, რაც სარეკორდო ხანგრძლივობის პერიოდია კლუბის ისტორიაში.
არსენ ვენგერს უკავშირდება ინგლისურ ფეხბურთში რევოლუციური ცვლილებების შემოტანა გვიან 1990-იან წლებში, როდესაც იგი ლონდონის „არსენალის“ მთავარ მწვრთნელად დაინიშნა 1996 წელს. მან ფეხბურთის თამაშის თავისი სტილი იაპონიაში მუშობისას ჩამოაყალიბა. 2006 წელს ვენგერის ხელმძღვანელობით „არსენალმა“ ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გააღწია, თუმცა პარიზში გამართულ ფინალში მეთოფეებმა ესპანურ „ბარსელონასთან“ ანგარიშით 1-2 დათმეს. 2003-04 წლების სეზონში ლონდონის „არსენალმა“ ინგლისის პრემიერ-ლიგა მოიგო დაუმარცხებლად, რაც აქამდე არავის გაუკეთებია. წაუგებელი სერია შემდგომაც გაგრძელდა, რომელიც საბოლოოდ „ოლდ ტრაფორდზე“ „მაჩესტერ იუნაიტედმა“ შეწყვიტა, მან 49 თამაში შეადგინა. 2017 წელს ვენგერმა კარიერაში მეშვიდედ მოიგო ინგლისის ასოციაციის თასი, რის შედეგადაც გახდა ტურნირის ისტორიაში ყველაზე ტიტულოვანი მწვრთნელი.
ვენგერის დროს „არსენალში“ ისეთი ფეხბურთელები თამაშობდნენ, როგორებიც არიან დენის ბერგკამპი, ტიერი ანრი, ტონი ადამსი, პატრიკ ვიეირა, მარკ ოვერმარსი, ფრანსესკ ფაბრეგასი, რობინ ვან პერსი, ალექსის სანჩესი და სხვები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი
ზემო არტანის სამაროვანი
ზემო არტანის სამაროვანი —  არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო არტაანში ნასოფლარ სოფლიონის განაპირას, ჩრდილოეთით, მთის ფერდობზე. განეკუთვენბა შუა საუკუნეებს. სამანქანო გზის ჭრილში ჩანს რამდენიმე სამარხი ნატეხი ქვით შეგდენილი ქვისსამარხები, რომლებიც დამხრობილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ. მიცვალებული დაკრძალულია ზურგზე გაშოტილი, თავით დასავლეთისკენ. ერთი ქვისსამარხის დასავლეთ ნაწილში აღმოჩნდა რამდენიმე თავის ქალა როგორც ჩანს, სამარხების ნაწილი საოჯახოა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ანტონიო-რაიმონდის რაიონი
ანტონიო-რაიმონდის რაიონი (Distrito de Antonio Raymondi) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის ბოლონესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.162 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 193 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10.05 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 118.7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ბოლონესის პროვინციის რაიონები
სკარამანგის სახლი
სკარამანგის სახლი (Дом Скараманги) — სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. შენობა აგებულია XIX საუკუნის პირველი ნახევარში.
მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 53.
ისტორია
ქალაქის დოკუმენტებში, რომელიც თარიღდება 1820 წლით, მოხსენიებულია ლუკა პეტრეს ძე სკარამანგა. XIX საუკუნის პირველ ნახევარში ლუკა სკარამანგამ ტაგანროგში პეტროვის ქუჩა 53-ში ააშენა ერთსართულიანი სახლი მაღალ ცოკოლზე. მისი კუთვნილება, უძრავი ქონების გარდა, იყო ბახმუტის მარილის საბადო. გარდა ამისა, მას კავშირი ჰქონდა ბერძნულ კანტორასთან „სკარამანგა, მანუსი და K“, რომელიც დაიხურა 1893 წელს. კანტორა დაკავებული იყო ექსპორტ-იმპორტის საქმით. ტაგანროგში შემოჰქონდათ ჩაი, ყავა, ციტრუსები და სხვა პროდუქტები, ხოლო ტაგანროგიდან გაჰქონდათ ხორბალი, კოპტონი, ცხიმი.
1873-1880 წლებში სახლი იყო ვაჭარ ივანე სკარამანგას მფობელობაში. 1890 წელს სახლი ეკუთვნოდა საბერძნეთის მოქალაქეს ივანე სკარამანგას. უცნობია რა კავშირია ამ ორ პიროვნებას შორის.
1923 წელს ამ სახლში გაიხსნა საბავშვო ბაღი № 11. სახლი ამჟამადაც შემონახულია და დგას მაღალ ცოკოლზე.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ვანო შადური
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ოსვალდო ურტადო
დაიბადა 1939 წელს ჩიმბორასოს პროვინციის ქალაქ ჩამბოში. განათლება მიიღო ეკვადორის კათოლიკურ უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა სოციოლოგიას, პოლიტიკას და იურისპრუდენციას. 1979 წელს, სამხედრო მმართველობის დასრულების შემდეგ აირჩიეს ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტად. 1981 წელს ხაიმე როლდოს აგილერას ავიაკატასტროფაში დაღუპვის შემდეგ გახდა ქვეყნის პრეზიდენტი და ამ თანამდებობაზე დარჩა მომავალ საპრეზიდენტო არჩევნებამდე.
ოსვალდო ურტადო არის მადრიდის კლუბის წევრი.
ვანდალთა სამეფო
ვანდალთა სამეფო (Regnum Vandalum) ან ვანდალთა და ალანთა სამეფო (Regnum Vandalorum et Alanorum) — გერმანული ტომების ბარბაროსული სახელმწიფო, რომელიც V–VI საუკუნეებში არსებობდა ჩრდილოეთ აფრიკაში, დღევანდელი ტუნისის, ალჟირის, ლიბიის, აგრეთვე კუნძულების სიცილიის, სარდინიისა და კორსიკის ტერიტორიაზე.
ოსვალდო ურტადო
სქოლიო
კატეგორია:ეკვადორის პრეზიდენტები კატეგორია:ეკვადორის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი
ვანდალთა სამეფო
ვესტგუთებისაგან შევიწროვებულმა ვანდალებმა და ალანებმა, რომელთა მოსახლეობა 80 000-ს აღწევდა, 429 წელს გეიზერიხის მეთაურობით ესპანეთიდან ნავებით გადალახეს გიბრალტარის სრუტე და აფრიკაში შეიჭრნენ. 435 წელს რომისაგან მიიღეს ნუმიდიისა და მავრიტანიის პროვინციებში დასახლების უფლება, როდესაც ნათელი გახდა, რომ რომაელებს არ შეეძლოთ ვანდალთა არმიის დამარცხება. 439 წელს ვანდალებმა განაახლეს საბრძოლო მოქმედებები და კართაგენი, ჩრდილოეთ აფრიკის მთავარი ქალაქი აიღეს. ამის შემდეგ დაიპყრეს ხმელთაშუა ზღვის კუნძულები: სიცილია, სარდინია და კორსიკა. 460-იან წლებში რომაელებმა განახორციელეს ორი უშედეგო სამხედრო ექსპედიცია, რათა დაებრუნებინათ ჩრდილოეთ აფრიკა. ჩრდილოეთ აფრიკის დაკარგვა დიდი დარტყმა აღმოჩნდა დასავლეთ რომის იმპერიისათის, რადგან ეს მიწები იყო შემოსავლისა და მარცვლეულის (უმთავრესად ხორბლის) მთავარი წყარო ქალაქ რომისთვის.
455 წელს ვანდალებმა რომი გაძარვეს. დევნიდნენ ნიკეის ქრისტიანებს არიანელობის სასარგებლოდ. მფარველობდნენ სწავლულებს. მათ გააგრძელეს დიდი პროექტების აშენება, აყვავდა სკოლები. აქ მოღვაწეობდა მრავალი რომაელი ლათინურენოვანი მწერალი და ბუნებისმეტყველი.
534 წელს ვანდალთა სამეფო აღმოსავლეთ რომის მხედართმთავარმა, ველისარიუსმა დაიპყრო და იმპერიას შეუერთა (იხ. ვანდალური ომი).
სქოლიო
* კატეგორია:ანტიკური აფრიკის სახელმწიფოები კატეგორია:გერმანული სახელმწიფოები კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
სოლომონის არქიპელაგი
სოლომონის არქიპელაგი (Solomon Islands) — კუნძულთა ჯგუფი წყნარ ოკეანეში, კუნძულ ახალ გვინეიდან აღმოსავლეთით, მელანეზიის შემადგენელი ნაწილი.
არქიპელაგის ფართობია — 40 400 კმ². მოსახლეობა — 720 ათას ადამიანზე მეტი (2009 წელი).
გეოგრაფიული მდგომარეობა
წარმოადგენს არქიპელაგს, რომელიც მდებარეობს ს. გ.-ის 5 და 11 გრადუსებს შორის, სიგრძით — 1670 კმ; მოიცავს 992 კუნძულს (მათ შორის 347 დასახლებულია). შედგება 10 დიდი ვულკანური და მთიანი კუნძულისაგან და 4 მცირე კუნძულთა ჯგუფისაგან. კუნძულთა უმრავლესობა ვულკანური წარმოშობისაა, მაგრამ არსებობენ მცირე რაოდენობით ატოლები. სამხრეთ-დასავლეთიდან არქიპელაგს გარს აკრავს მარჯნის ზღვა, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — წყნარი ოკეანე. უახლოესი მეზობელი არქიპელაგია — ახალი ჰებრიდები (ვანუატუ). ყველაზე დიდი კუნძულია — ბუგენვილი (9318 კმ²).
ყველაზე დიდი კუნძულებია:
დიდი კუნძულები მთიანია. უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან — 2715 მეტრი (ბალბის მთა კუნძულ ბუგენვილზე). კუნძულები მდებარეობენ აქტიურ სეისმოლოგიურ ზონაში, აქ ხშირია მიწისძვრები; არსებობენ მოქმედი ვულკანები.
მდინარეები მოკლეა, მაგრამ წყალუხვი.
კლიმატი
კლიმატი ეკვატორულია, ცხელი. დღის ტემპერატურა წლის განმავლობაში მერყეობს +21 °C-დან ზამთარში +32 °C-მდე ზაფხულში (დეკემბერი-თებერვალი). მაისის ბოლოდან დეკემბრის დასაწყისამდე — მშრალი სეზონია; წვიმები მოდის, მაგრამ ის ხანმოკლეა. დეკემბრის შუიდან მაისის შუამდე — ნოტიო სეზონია, ამასთან ტემპერატურა და ჰაერის სინოტივე მატულობს (90 %-მდე). ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა კუნძულ გუადალკანალის სამხრეთში აღწევს 5000 მმ-მდე. ნალექები ყველაზე ცოტაა ჰონიარაში — 2154 მმ (ეს ქვეყანაში ყველაზე მშრალი ადგილია). მაისიდან ოქტომბრის ჩათვლით მოქმედებენ სამხრეთ-აღმოსავლეთის პასატები, დეკემბრიდან მარტის ჩათვლით — ჩრდილო-დასავლეთის ეკვატორული მუსონები. ციკლონი ყველაზე ხშირად ხდება იანვარ-აპრილში.
ბუნება
არქიპელაგის ტერიტორიის 79 % დაფარულია ხშირი, ნოტიო ტროპიკული ტყეებით (ქოქოსის პალმები, ფიკუსები და სხვა), ზოგიერთ ხეების სიმაღლე 40-50 მეტრამდეა, მათ შორის ფართეფოთლიანი აგათისის (Agathis macrophylla). უფრო მშრალ ადგილებში გვხვდება სავანები. ზღვის სანაპიროებზე არსებობს მანგროს ტყეები და ჭაობები.
ცხოველთა სამყარო: ვირთხები, ღამურები, ნიანგები, ხვლიკები, გველები, გიგანტური ბაყაყები, გარეული მტრედები, თუთიყუშები და სხვა. (სოლომონის კუნძულებზე ბუდობს ფრინველთა 173 სახეობა). ბევრია გიგანტური პეპლები. სანაპირო წყლებში ცხოვრობენ დელფინი, ზვიგენები, მწვანე კუები, გიგანტური გველთევზები, იალქნოსნები, თინუსები.
მცენარეულობა: არქიპელაგზე იზრდება მცენარეულობის 4500-ზე მეტი სახეობა (მათ შორის ორქიდეას 230 სახეობა). გავრცელებულია მარადმწვანე ხეები: სუმაი, ჰიბისკუსი (Hibiscus), ამერიკული ვაზის ლერწამი, საგური პალმა (Metroxylon sagu), ნალატო.
სასარგებლო წიაღისეულიდან კუნძულებზე არსებობს ბოქსიტები, ფოსფატები, სპილენძი, ოქრო, ვერცხლი, ნიკელი.
ისტორია
არქიპელაგი 1568 წელს აღმოაჩინეს ესპანელმა მეზღვაურებმა ალვარო დე ნეირა მენდანიამ და პედრო სარმენტო დე გამბომ.
მოსახლეობა
მოსახლეობას შორის ჭარბობენ მელანეზიელები, რომლებიც ლაპარაკობენ ავსტრონეზიულ ენებზე (600 ათასი), ასევე ცხოვრობენ პაპუასები (100 ათასი), პოლინეზიელები (6 ათასი), მიკრონეზიელები (2 ათასი) და მცირე რაოდენობით ევროპელები.
ეკონომიკა
მოსახლეობა უპირველეს ყოვლისა დაკავებულია სოფლის მეურნეობით, თევზჭერით, ხე-ტყის დამზადებით. მოჰყავთ ქოქოსის პალმა, ანანასი, კაკაო, ბამბა. ავტოგზების სიგრძე მყარი საფარით — 470 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:სოლომონის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეა კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები კატეგორია:მელანეზია
მალახოვის ყორღანი (ფილმი)
მალახოვის ყურღანი — რეჟისორ ალექსანდრე ზარხისა და იოსებ ხეიფიცის 1944 წლის დრამა.
როლებს ასრულებენ ნიკოლოზ კრიუჩკოვი (მესამე რანგის კაპიანი - ლიხაჩოვი), ბორის ანდრეევი (მაიორი ჟუკოვსკი - პოლკის მეთაური), აკაკი ხორავა (ვიცე-ადმირალი), მარია პასტუხოვა (მარია პერვენცევა), ნიკოლაი დოროხინი (სიზოვი), ფიოდორ იშჩენკო (მეზღვაური), ნიკოლოზ გორლოვი (მეზღვაური), ევგენი პეროვი (მეზღვაური), იგორ ტკაჩუ (მეზღვაური), ზურაბ ლეჟავა (მეზღვაური), ანატოლი სმირანინი (მთხრობელი). ფილმის დამდგმელი ოპერატორია არკადი კოლცატი, დამდგმელი მხატვარი ვლადიმერ კაპლუნოვსკი, კომპოზიტორი ანდრია ბალანჩივაძე, ხმის რეჟისორი არნოლდ შარგოლოდსკი, მემონტაჟე ევგენია ბეჟანოვა, ფილმის გადაღებაზე მუშაობდა თბილისის კონოსტუდია.
პირველი ჩვენება საკავშირო ეკრანზე შედგა 1944 წლის 9 დეკემბერს წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1944 წლის ფილმები
ხოძის ხატი
ხოძის ხატი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოძში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
პრეზიდენტი-კენედი (ესპირიტუ-სანტუ)
პრეზიდენტი-კენედი (Presidente Kennedy) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპემერინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 314 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.66 კმ²-ზე. ფართობი 583 933 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ბოსკის ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
გრიგოლ ცაავა
გრიგოლ ცაავა (დ. 5 იანვარი, 1962) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თამაშობდა როგორც თავდამსხმელის, ასევე, ნახევარმცველის პოზიციაზე. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1982). 1982 წელს დასახელებული იყო საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში. 2008 წლის 10 მაისს აირჩიეს თბილისის ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტად.
ბიოგრაფია
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1974 წელს სოხუმის „ნორჩ დინამოელში“ მწვრთნელ გ. იოლჩიდისთან. 1978 წელს ლენინგრადის ჭაბუკ ფეხბურთელთა ტურნირზე საქართველოს ჭაბუკთა ნაკრებმა პირველი ადგილი დაიკავა. ტურნირის საუკეთესო თავდამსხმელის პრიზი გადაეცა გრიგოლ ცაავას.
თამაშობდა საქართველოსა და სსრ კავშირის ჭაბუკთა და ახალგაზრდულ ნაკრებ გუნდებში. 1979 წლიდან თბილისი „დინამოშია“. ძირითად შემადგენლობაში დებიუტი ჰქონდა იმავე წლის 25 ნოემბერს. დუბლიორთა 1981 წლის საკავშირო გათამაშების საუკეთესო სნაიპერი — 24 გოლი. დაამთავრა თბილისის სახ. უნივერსიტეტი.
ევროთასებზე
ევროპის ქვეყნების საკლუბო გუნდების ოფიციალური ტურნირების ფარგლებში გრიგოლ ცაავას მონაწილეობით გამართული მატჩების სტატისტიკური მონაცემები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები კატეგორია:სოხუმის ცხუმის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის შევარდენის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
სოლტენეშტი
სოლტენეშტი (Soltăneşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 76 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 507 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნისპორენის რაიონის სოფლები
ფრანჩესკო ქუეროლო
ფრანჩესკო ქუეროლო (1704-1762) იტალიელი მოქანდაკე, წარმოშობით გენუა დან. აქტიურად მოღვაწეობდა რომსა და ნეაპოლში როკოკოს პერიოდში.
რომში ის მოღვაწეობდა ჯუზეპე რუსკონთან ერთად. აქ მან შექმნა წმინდა ჩარლზ ბორომეოსა და წმინდა ბერნარდის ქანდაკებები წმინდა მარია მაჯორეს  ტაძრის ფასადზე, ასევე,  შვედეთის დედოფალ ქრისტინას ბიუსტი (1740 წ.), შემოდგომის ქანდაკება ტრევის შადრევანში (1749 წ.) და ჰერცოგინია  გრილოს სამარხი სანტ ანდრეა დელლე ფრატეს მონასტერში (1752).
1752 წლის შემდეგ იგი მოღვაწეობდა ცნობილ ნეაპოლიტანურ სანსევეროს კაპელას დეკორაციაში.
ცნობილი ნამუშევრები
მინი|427x427პქ| ილ დისინგანო მოტყუება ( Il Disinganno ). შეიქმნა 1752-1759 წლებში. მასზე გამოსახულია მეთევზე, რომელიც ანგელოზმა გაათავისუფლა ბადიდან. შედევრი გამოკვეთილია მარმარილოს ნაჭრიდან და მისი ნახვა შეგიძლიათ ნეაპოლის კაპელა სანსევეროს სამლოცველოში. ზოგიერთი ფიქრობდა, რომ ამბიციური პროექტის დასრულება შეუძლებელი იყო. მხოლოდ ფრანჩესკო დათანხმდა ამის მცდელობას.
გარე ბმულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1762 კატეგორია:დაბადებული 1704 კატეგორია:იტალიელი მოქანდაკეები
რაღ ჯუარის ნაეკლესიარი
რაღ ჯუარის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხახეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სოფლის განაპირას, შემაღლებულ ბორცვზე შემორჩენილია ეკლესიის ნაშთი. ირგვლივ მიმობნეულია კარგად დამუშავებული ქვის კვადრები. ეკლესიის გეგმა არ იკითხება, ტერიტორია დაფარულია მიწითა და მცენარეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები