cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თეირანის უნივერსიტეტი
ფაკულტეტები
თავდაპირველად თეირანის უნივერსიტეტში მხოლოდ ექვსი ფაკულტეტი იყო, ხოლო სხვა ფაკულტეტები მოგვიანებით დაარსდა. წარმოგიდგენთ ფაკულტეტების არასრულ ჩამონათვალს:
სქოლიო
კატეგორია:ირანის უნივერსიტეტები კატეგორია:ირანის არქიტექტურა
მიუჯაქბინა
მიუჯაქბინა (Mücəkbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
ფირაბა
ფირაბა (Pirəbbə) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
ზალეუ
ზალეუ (Zalău) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ რუმინეთში, სელაჟის ჟუდეცში. მდებარეობს ტრანსილვანიის ისტორიული ოლქის ტერიტორიაზე, მეზეშის მთების კალთებზე, მდინარე ზალეუს ხეობაში, ზღვის დონიდან 275 მ სიმაღლეზე. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 56,202 ადამიანი. არის ღირსშესანიშნაობები.
Frostpunk
Frostpunk (ფროსტპანკი) — ქალაქის მშენებლობის და გადარჩენის სიმულატორი, შექმნილია და გამოცემულია 11 bit studios-ის მიერ 2016 წლის 24 აპრილს Microsoft Windows-ისთვის. სიუჟეტი მიმდინარეობს XIX საუკუნის სტიმპანკურ სამყაროში, სადაც კლიმატური ცვლილებების გამო მთელი დედამიწა დაიფარება ყინულით. გადარჩენილები ტოვებენ ქალაქებს და მიდიან მძლავრ გენერატორებთან და მათ ირგვლივ აშენებენ დასახლებებს.
ზალეუ
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
Frostpunk
თამაშს წილად ხვდა დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. გამოსვლიდან სამ დღეში გაიყიდა თამაშის 250,000 ეგზემპლარი.
სიუჟეტი
მოქმედება მიმდინარეობს 1886 წელს, ალტერნატიულ პოსტაპოკალიფტურ სამყაროში, სადაც მეცხრამეტე საუკუნის დასასრულს დედამიწაზე მოულოდნელად დადგა ახალი გამყინვარების პერიოდი. კლიმატის ასეთი უეცარი ცვლილების მიზეზი უცნობია — ინფორმაციის სხვადასხვა წყაროების მიხედვით, იგი შეიძლება გამოწვეული იყოს მრავალგვარი ფაქტორებისგან, მათ შორის მასშტაბური ვულკანური ამოფრქვევები სამხრეთ აზიაში და მრავალრიცხოვანი მეტეორიტული ვარდნა მსოფლიოს სხვადასხვა წერტილში, რამაც გამოიწვია კატასტროფული ვულკანური ზამთარი. ასევე არსებობს ცნობები მზის ნათების შემცირების შესახებ. მოუსავლიანობის გამო მილიონობით ადამიანი სამხრეთის თბილი რეგიონებისკენ გაემართა, რამაც, მოსახლეობის ასეთი მოულოდნელი ზრდის გამო, გამოიწვია შიმშილის და სნეულებების გამრავლება და დემოგრაფიული კრიზისი. მოგვიანებით კი სამხრეთ ნახევარსფეროში მოულოდნელად ამოვარდა კატასტროფული ყინულოვანი გრიგალი, რომელმაც შემდგომში მოიცვა მთელი ჩრდილოეთ ნახევარსფეროც და უფრო გააუარესა მდგომარეობა. შედეგად მრავალმა სახელმწიფომ ჩრდილოეთის სასარგებლო წიაღისეულით მდიდარ რეგიონებში გაგზავნა ექსპედიციები, რომლებმაც ააშენეს უზარმაზარი, ქვანახშირზე მომუშავე, გენერატორები, სადაც, გეგმის მიხედვით, უნდა გაჩნდნენ ახალი დასახლებები.
მოთამაშე წინ უნდა წაუძღვეს დიდი ბრიტანეთის ტერიტორიაზე არსებული მოსახლეობის ერთ-ერთ ჯგუფს და შექმნას სიცოცხლისუნარიანი დასახლება გენერატორის გარშემო. თავდაპირველად თამაშში იყო სამი სიუჟეტური სცენარი, მოგვიანებით დაემატა კიდევ ერთი:
ახალი სახლი
მოთამაშე მეთაურობს გაყინული ლონდონიდან წამოსულ მოსახლეთა ერთ-ერთ ექსპედიციას. დასახლების, რომელსაც არქმევენ ნიუ-ლონდონს, განვითარების პროცესში მზვერავები აღმოაჩენენ მეზობელ ქალაქს, უინტერჰოუმს, რომელიც განადგურდა იქაური ხელმძღვანელობის დაუდევრობის და გენერატორის აფეთქების გამო. ეს აღმოჩენა იწყებს არეულობებს დასახლებაში და რამდენიმე ადამიანი, იმის შიშით, რომ მათაც იგივე ბედი ელით, ცდილობენ ხალხის დარწმუნებას ლონდონში დასაბრუნებლად, რაც კაპიტანს აიძულებს რელიგიური ანდა სამხედრო რეჟიმის შემოღებას წესრიგის დასაცავად. მოგვიანებით მზვერავები აღმოაჩენენ მაღალტექნოლოგიურ ქალაქს — ამერიკული ექსპედიციის მიერ დაარსებულ ტესლა-სიტის, — რომელიც ასევე განადგურდა ნიკოლა ტესლას ერთ-ერთი გამოგონების გამო, და ფრიტიოფ ნანსენის ჩანაწერებს, რომელთა მიხედვითაც ახლოვდება ყინულოვანი ქარიშხალი, რომელიც კატასტროფულად დასწევს ტემპერატურას მთელ რეგიონში. ლონდონელთა ოპოზიციის, მოსახლეობის განწყობის ცვლილების და მომავალი ქარიშხლის პირობებში კაპიტანმა უნდა უხელმძღვანელოს წესრიგის დაცვას, დასახლების განვითარებას, გადარჩენილთა პოვნას და სურსათის მარაგების შექმნას, რომ ნიუ-ლონდონმა არ გაიზიაროს უინტერჰოუმის ბედი და გადაურჩეს ყინვას.
კიდობნები
მოთამაშე ხელმძღვანელობს ოქსფორდისა და კემბრიჯის მკვლევართა ჯგუფს, რომლებმაც მიზნად დაისახეს მსოფლიოში არსებული მცენარეულობის გადარჩენა გამყინვარებისგან, რომ უზრუნველყონ მომავალი თაობები, გამყინვარების პერიოდის დასრულების შემდეგ, წარსულის ეპოქის ფლორის მრავალფეროვნებით. ამ მიზნით მათ შექმნეს ავტონომური დასახლება სპეციალური კიდობნებით, სადაც შენახულია თესლები და მცენარეები. კაპიტანმა უნდა უზრუნველყოს დასახლება სურსათით და სითბოთი, რომ ფლორის ნიმუშები და მომსახურე პერსონალი გადაურჩნენ მომავალ ყინულოვან ქარიშხალს. მთავარი პრობლემები იწყება მაშინ, როდესაც მზვერავები მეზობლად აღმოაჩენენ ჩამქრალი გენერატორის გარშემო არსებულ ნიუ-მანჩესტერის დასახლებას, რომლის მრავალრიცხოვანი მოსახლეობა განწირულია ქვანახშირის, თავშესაფრების და საკვების ნაკლებობის გამო.
ლტოლვილები
როდესაც გამყინვარებამ მოიცვა ლონდონი, უპირველეს ყოვლისა დაიწყეს მოსახლეობის მაღალი ფენების წარმომადგენლების ევაკურება. მოთამაშე ხელმძღვანელობს ღარიბი მოსახლეობისგან შემდგარ ჯგუფს, რომელმაც ძალით დაიკავა მდიდრებისთვის განკუთვნილი ერთ-ერთი სახმელეთო დრედნოუთი და გაემართა გენერატორისკენ, სადაც იმედოვნებენ შექმნან დასახლება, რომელშიც ხალხი არ იქნება გაყოფილი სიმდიდრის ნიშნით, სადაც ყველა თანასწორი იქნება. როდესაც კანონიერი მფლობელები მაინც აღწევენ გენერატორამდე მას შემდეგ, რაც ფეხით გადაკვეთეს მთელი გაყინული მიწები ლონდონიდან, დასახლებაში იზრდება დაძაბულობა სხვადასხვა ფენების წარმომადგენლებს შორის და მხოლოდ კაპიტნის გადაწყვეტილებებზეა დამოკიდებული, როგორი იქნება დასასრული: შეძლებს იგი მოსახლეობაში ზღვრის მოსპობას და ხალხის გაერთიანებას საერთო მიზნის მიმართ, თუ კლასთაშორისი დაპირისპირება სისხლისღვრაში გადაიზრდება?
უინტერჰოუმის დაცემა
უინტერჰოუმი იყო ერთ-ერთი იმ პირველ ქალაქებს შორის, რომლებიც ააგეს გენერატორების გარშემო. ისინი უნდა გამხდარიყვნენ ცივილიზაციის ცენტრები ჩრდილოეთის რეგიონებში სამხრეთელი დასახლებების ევაკუაციის შემთხვევაში, უნდა დახმარებოდნენ ახლადდაარსებულ ქალაქებს განვითარებაში და გადარჩენაში, თუმცა, ლონდონის გაყინვის შემდეგ, ხელმძღვანელი კაპიტნის ულმობელმა მმართველობამ მოსახლეობა აჯანყებამდე მიიყვანა. მეამბოხეებმა გაიმარჯვეს, მაგრამ გააფთრებულ ბრძოლებში ქალაქის დიდი ნაწილი დაიწვა და ათობით ადამიანი ნანგრევების ქვეშ მოყვა. მოთამაშე ირგებს ახლადარჩეული კაპიტნის მოვალეობას, მისი მიზანია უინტერჰოუმის აღდგენა და გარშემორტყმული რეგიონების შესწავლა, მაგრამ აუცილებელია იმის დამახსოვრება, რომ მოგვიანებით მოსულ მზვერავებს ნიუ-ლონდონიდან დახვდათ არა ცოცხალი დასახლება, არამედ გაუკაცრიებელი ქალაქი აფეთქებული გენერატორით.
ბოლო შემოდგომა
მოქმედება მიმდინარეობს გამყინვარების დაწყებამდე, გენერატორი 113-ის სამშენებლო ობიექტზე ჩრდილოეთის ზღვის მონაპირე რეგიონში. გეგმის მიხედვით ეს გენერატორი სხვა ორთან ერთად უნდა გახდეს ლივერპულის მოსახლეობის გადარჩენის საწინდარი, როდესაც გამყინვარება მოიცავს რეგიონს და რეგიონის ევაკუაცია გახდება საჭირო. დროთა განმავლობაში მდგომარეობა უფრო და უფრო უარესდება არა მხოლოდ სამშენებლო ობიექტზე, არამედ გარშემო რეგიონებში და დანარჩენ მსოფლიოშიც, რასაც თავისი გავლენა აქვს მუშახელის მოტივაციაზე. მოთამაშის მოვალეობაა გათვლილ დროში დაასრულოს გენერატორის მშენებლობა ნებისმიერ ფასად — წარუმატებლობა უამრავი ადამიანის მსხვერპლს გამოიწვევს გარდაუვალი ზამთრის დადგომისას.
კიდეზე
ყინულოვანი ქარიშხლის შემდგომ ნიუ ლონდონის მზვერავებმა რეგიონში აღმოაჩინეს მთისქვეშა ძველი სამხედრო საწყობი და ქალაქის ხელძღვანელობამ გადაწყვიტა ავანპოსტის აშენენება შიგ განთავსებული რესურსების მოსაპოვებლად. მოთამაშე ირგებს ავანპოსტი 11-ის ხელმძღვანელის როლს და მისი მოვალეობაა მოპოვებული რესურსების ნიუ ლონდონში გადაგზავნა, მაგრამ, მოგვიანებით, საკვების მიწოდების შემცირების გამო, ავანპოსტი წყვეტს კავშირს ნიუ ლონდონთან და, მოსალოდნელი კონფლიქტის სამზადისში მოკავშირეებისა და გადარჩენის გზების ძიებისას, აღმოაჩენს სამ სხვა დასახლებას, რომლებიც ასევე გადაურჩნენ ყინულოვან ქარიშხალს გენერატორის გარეშე, მაგრამ ცხადი ხდება, რომ ურთიერთდახმარების გარეშე დიდ ხანს ვერც ერთი მათგანი ვერ გაძლებს. თუმცა, მოგვიანებით ასევე ცხადი ხდება, რომ ნიუ ლონდონს არ ძალუძს ავანპოსტთან კონფლიქტი — ქალაქში კრიზისია რესურსების ნაკლებობის გამო და იგი დახმარებას საჭიროებს გადასარჩენად.
გეიმპლეი
გენერატორები განთავსებულია თავისებურ ყინულოვან ქვაბულებში ან კალდერებში, სადაც რესურსების შეზღუდული რაოდენობაა მოცემული (ფაქტობრივად უსასრულო რესურსები განთავსებულია კედლებთან და კედლებში, მაგრამ მათ მოსაპოვებლად აუცილებელია შესაბამისი ტექნოლოგიების შესწავლა და ნაგებობების აშენება). მის გარშემო სიცოცხლისუნარიანი დასახლების შესაქმნელად საჭიროა ხელთარსებული რესურსების მიზნობრივად გამოყენება და დიდ რუკაზე მათ ამოწურვამდე გასვლა, რომ შესაძლებელი იყოს მზვერავების გაგზავნა დამატებითი რესურსებისა და გადარჩენილების მოსაძებნად. არსებობს შემდეგი რესურსები: ქვანახშირი, მერქანი, ფოლადი და საკვები. ქვანახშირი საჭიროა გენერატორების მუშაობის უზრუნველყოფისთვის, მერქანი და ფოლადი გამოიყენება მშენებლობაში, ტექნოლოგიების დამუშავებაში და ავტომატონებისა და პროთეზების შექმნაში, ხოლო საკვები აუცილებელია მოსახლეობის უზრუნველყოფისთვის (ძირითადად გვხვდება უმი საკვები, რომელიც შემდეგ უნდა მომზადდეს სამზარეულოში. მოსახლეობას უმითაც შეუძლია კვება, მაგრამ ეს არ არის მიზანშეწონილი). ქვანახშირი, მერქანი და ფოლადი უმეტესწილად მოიპოვება შესაბამის საბადოებში გენერატორის მიმდებარე ტერიტორიაზე, საკვები — სათბურებში და ნადირობისას, თუმცა მათი მოპოვება მზვერავებსაც შეუძლიათ. უნიკალურ რესურსს წარმოადგენს ორთქლის ძრავები, რომლებიც აუცილებელია ავტომატონების შესაქმნელად და ზოგიერთი შენობის ასაგებად. ორთქლის ძრავების შექმნა შეუძლებელია — ისინი უნდა მოიპოვონ მზვერავებმა.
მოსახლეობას შეადგენს მუშახელი, ინჟინრები და ბავშვები. თავად მოთამაშე წარმოადგენს მოცემული ჯგუფის ხელმძღვანელს, კაპიტანს. მუშები შეადგენენ უმრავლესობას და დაკავებულები არიან უბრალო, ყოველდღიური საქმიანობით: საბადოების დამუშავება, სათბურებში მუშაობა, ნადირობა და ასე შემდეგ. ინჟინრები უმცირესობას წარმოადგენენ, მათი მოვალეობაა ტექნოლოგიების შესწავლა და მედპუნქტებში მუშაობა. ბავშვების დასაქმება შეუძლებელია შესაბამისი კანონის მიღებამდე, თუმცა, ალტერნატიულად შეიძლება სხვა კანონის მიღება და მათი განაწილება სპეციალურ თავშესაფრებში განათლების მისაღებად — მოგვიანებით ისინი შეძლებენ დაეხმარონ ინჟინრებს სახელოსნოებში ანდა მედპუნქტებში. ყინვისა და სხვადასხვა მოვლენების გამო ზოგი მოსახლე შეიძლება ხეიბარი გახდეს, ასეთ შემთხვევაში ისინი ქმედუუნარონი გახდებიან პროთეზების მიღებამდე. განსაკუთრებული ადგილი უკავიათ ავტომატონებს — ორთქლის ძრავაზე მომუშავე რობოტებს, რომლებიც ერთ ჯერზე მოიპოვებენ ადამიანებზე ცოტა რესურსს, მაგრამ, მათგან განსხვავებით, არ სჭირდებათ შესვენება, არ არიან დამოკიდებულები ტემპერატურაზე და მუშაობენ ღამითაც, რაც ჯამურად ზრდის რესურსების გამომუშავებას და ამცირებს მომუშავე ადამიანების ტრავმირების ალბათობას.
მოსახლეობის დამოკიდებულებას მოთამაშის მმართველობის მიმართ ასახავს ორი მაჩვენებელი: იმედი და არეულობა. თუ იმედის მაჩვენებელი ბოლომდე ამოიწურება ან არეულობის ბოლომდე შეივსება, კაპიტანს წარუდგენენ ულტიმატუმის სახით დამატებით დავალებას, რომლის შეუსრულებლობის შემთხვევაში თამაში დასრულდება კაპიტნის დასახლებიდან გაძევებით ან სიკვდილით დასჯით. სიკვდილიანობა, სამუშაო დროის გახანგრძლივება და მკაცრი კანონები გამოიწვევს იმედის შემცირებას და არეულობის ზრდას, ხოლო თავშესაფრების და დუქნის მშენებლობა, სამუშაო ადგილების შექმნა, მათი გათბობით უზრუნველყოფა და საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესება — პირიქით. კანონების წიგნში გარკვეული ეტაპის შემდეგ შესაძლებელია რწმენისა და წესრიგის მიმართულების არჩევა იმედის გასაძლიერებლად და არეულობის შესამცირებლად, რაც ხელმისაწვდომს გახდის ახალი კანონების შედგენას. რწმენის მიმართულება ქმნის ახალ რელიგიას მოსახლეობის დასამშვიდებლად, მაგრამ, უფრო და უფრო მკაცრი კანონების მიღების განმავლობაში შეიძება რადიკალურ ფანატიზმში გადაიზარდოს. ხოლო წესრიგის მიმართულებას შემოჰყავს სამხედრო რეჟიმი, რომელიც, შესაბამისად, შეიძლება პროპაგანდისტულ ტოტალიტარიზმში გადაიზარდოს. ორივე შემთხვევაში, რადიკალიზმის დასრულებისას იმედი შეიცვლება მორჩილებით და მისი შემცირების საფრთხე ამოიწურება.
ასევე, გეიმპლეის ერთ-ერთ მთავარ ნაწილს წარმოადგენს ტემპერატურა: თამაშის პროცესის განმავლობაში მისი მაჩვენებელი უფრო და უფრო შემცირდება. მოსახლეობა თავშესაფრის გარეშე და ცივ ადგილებში რომ არ დაავადდეს, საჭიროა ასეთი ადგილების და შენობების გამათბობლებით და თბოიზოლაციით უზრუნველყოფა (რაც გაზრდის ქვანახშირის დანახარჯებს). თუ ყინვით ან სხვა მიზეზით დაშავებულ ადამიანს სათანადოდ არ მოუვლიან სამედიცინო პუნქტში, იგი აუცილებლად დაიღუპება.
თამაშში ასევე არსებობს უხილავი „ზღვარი“, რომელიც ამოწმებს მოთამაშის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებებს და მორალის მიხედვით განიხილავს, დაარღვია თუ არა მან მორალური ზღვარი და მართლაც თუ იყო საჭირო ასეთი გადაწყვეტილებების მიღება.
დამატებები
11 bit studios-მა მოგვიანებით გამოაქვეყნა სურათი, რომელზეც გამოსახულია 2018 წელს დაგეგმილი უფასო დამატებები Frostpunk-ისთვის. სულ წლის ბოლომდე დაგეგმილია ხუთი დამატება: Survival („გადარჩენა“; სიძნელის ახალი რეჟიმი), კოსმეტიკური People and Automatons („ხალხი და ავტომატონები“; სახელების შეცვლა), The Builders („მშენებლები“; ახალი სცენარი), Endurance („გამძლეობა“; Sandbox-ის რეჟიმი) და Winter Snapshots („ზამთრის კადრები“; განახლება). უფრო მეტი კონტენტი დაგეგმილია 2019 წლისთვის. ასევე გეგმავენ თამაშის პორტირებას PlayStation 4-ზე და Xbox One-ზე.
2019 წლის 27 აგვისტოს გამოვიდა პირველი ფასიანი დამატება The Rifts („ნაპრალები“) ახალი რუკით უსასრულო რეჟიმისთვის და გეიმპლეური მექანიკის მცირე ცვლილებით. 2020 წლის 21 იანვარს გამოვიდა The Last Autumn („ბოლო შემოდგომა“) ახალი სიუჟეტური სცენარით და მნიშვნელოვანი გეიმპლეური დანამატით. ბოლო დამატება, სიუჟეტური On The Edge („კიდეზე“) გამოვიდა 20 აგვისტოს.
სქოლიო
კატეგორია:2018 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:11 bit studios-ის თამაშები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:გადარჩენის სიმულატორები კატეგორია:პოსტაპოკალიფტური ვიდეო თამაშები კატეგორია:ალტერნატიული ისტორიის მქონე ვიდეო თამაშები კატეგორია:ქალაქის მშენებლობის სიმულატორები კატეგორია:რეალური დროის სტრატეგიის თამაშები კატეგორია:სიმულატორები კატეგორია:გადარჩენის სიმულატორები კატეგორია:პოლონეთში შემუშავებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:სტიმპანკური ვიდეო თამაშები
ინტერაქციული მედია
ინტერაქციული მედიას მიეკუთვნება: ტექსტი, მოძრავი სურათი, ანიმაცია, ვიდეო, აუდიო და ვიდეო თამაშები
განვითარება
ყველა ზემოთ აღნიშნულმა ელემენტმა წვლილი შეიტანა ინტერაქციული მედიის ტექნიკისა და სისტემის გავითარებაში.
ტერმინოლოგია
ინტერაქციული მედია დაკავშირებულია შემდეგ კონქეფციებთან: ინტერაქციული დიზაინი, ახალი მედია, ადამიანის კომპიუტერთან ინტერქაცია, კიბერკულტურა და დიგიტალური კულტურა.
ინტერაქციულობის მთავარი მახასიათებელი ის არის, რომ ის საერთოა : მომხმარებელიც და მანქანაც აქტიურ როლს ასრულებს.
ინტერაქციული მედია წარმოადგენს გამოსათვლელი მეთოდის მაგალითს, რომელზეც გავლენა იქონია კიბერნეტიკის მეცნიერებამ.
ინტერფეისის ყოველი ფორმა მომხმარებელსა/აუდიტორიასა და მედიუმს შორის ინტერაქციულია. ინტერაქციული მედია არ არის შეზღუდული ელექტრონული და დიგიტალური მედიით. სამაგიდო თამაშები, სამგანზომილებიანი წიგნები, თამაშების წიგნები და სხვ. ბეჭდვითი ინტერაქციული მედიის მაგალითებია.
ეფექტი სწავლაზე
ინტერაქციული მედია დადებითად მოქმედებს ბავშვთა გავითარების მომდევნო ოთხ საფეხურზე: სოციალური და ემოციური, ენის განვითარება, კოგნიტური და ზოგადი ცოდნა და მიმართულია სწავლისკენ. კომპიუტერისა და საგანმანათლებლო კომპიუტერული სისტემების გამოყენება ხელს უწყობს ბავშვებშია კომუნიკაციის უნარების განვითარებასა და სწავლის მიმართ სწორი დამოკიდებულების ჩამოყალიბებას. ბავშვები, რომლებიც იყენებენ საგანმანათლებლო კომპიუტერულ სისტემებს გამოირჩევიან საუბრის კომპლექსური მანერითა და რთული გრამატიკული წყობით საუბრით. კვლევამ აჩვენა, რომ ინტერაქციულმა წიგნები სასარგებლოა იმ ბავშვებისთვის, რომლებსაც უჭირთ კითხვა. ბავშვებს სხვადასხვა დასწავლის სტილი აქვთ და ინტერაქციული მედია ეხმარება იმ ბავშვებს, რომლებსაც ვიზუალური,ვერბალური, სმენითი და შეხებითი/ტაქტილური დასწავლის სტილი აქვთ.
ინტუიტიური გაგება
ინტერაქციული მედია ხდის ტექნოლოგიას უფრო ინტუიტიურს. ინტერაქციული პროდუქტები, როგორებიცაა სმარტფონები, აიპოდი/აიპედი, ვებსაიტები ადვილად გამოსაყენებელია.
ურთიერთობები
ინტერაქციული მედია ხელს უწყობს დიალოგური კომუნიკაციიას პოპულარიზაციას. კომუნიკაციის ეს ფორმა აყალიბებს საშუალებას გამგზავნელს და მიმღებს ნდობისა და კოოპერაციას.
მაგალითები
ინტერაქციული მედიის მაგალითებია: ვიდეო თამაშები და საიტები, რომლის მეშვეობითაც კავშირი გაზიარებით, ონლაინ მიმოწერის მეშვეობით მყარდება. რაც შეეხება ვიდეოთამაშებს, მოთამაშე ინტერაქციულად, კონტროლერის მეშეობით პასუხობს თამაშის გამოწვევებს..
სქოლიო
კატეგორია:ინტერაქციული მედია
ნელინგენი
ნელინგენი (Nellingen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 35,78 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 1 870 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
სერგეი გავრილოვი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სერგეი გავრილოვი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ედი ჩარლტონი
ედუარდ ფრენსის (ედი) ჩარლტონი (Edward Fransis (Eddie) Charlton; დ. 31 ოქტომბერი, 1929, ახალი სამხრეთ უელსი; ავსტრალია — გ. 7 ნოემბერი, 2004,პალმერსტონ-ნორთი; ახალი ზელანდია) — ავსტრალიელი პროფესიონალი სნუკერისტი და ინგლისური ბილიარდის მოთამაშე. დაიბადა ქალაქ მარიუეზერში, გარდაიცვალა ჩრდილოეთ პალმერსტონში. ერთ-ერთი საუკეთესო მობილიარდე ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში, სნუკერისა და ინგლისური ბილიარდის მსოფლიო ჩემპიონატის სამგზის ფინალისტი. მან დააარსა სნუკერის პროფესიონალი მოთამაშეების ავსტრალიური ასოციაცია.
მიღწევები
ედი ჩარლტონი დღემდე ერთ-ერთ საუკეთესო ავსტრალიელ სნუკერისტად ითვლება. თავისი სპორტული მიღწევების გარდა ის აგრეთვე წლების განმავლობაში ავითარებდა და პოპულარულს ხდიდა სნუკერს ავსტრალიაში. 1980 წელს დამსახურებებისთვის ედი დაჯილდობდა ავსტრალიის ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი სნუკერისტები კატეგორია:ინგლისური ბილიარდის მოთამაშეები კატეგორია:ავსტრალიის ორდენის წევრები კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004
მუღანლი (ზაქათალა)
მუღანლი (Muğanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,466 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
ალ-მანსურის ნაჰია
ალ-მანსურა (არაბ. ناحية المنصورة) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-მანსურის პროვინციაში დაახლოებით 58 727 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 3 912 კმ².
გავრილოვი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გავრილოვი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლოზანის საზავო ხელშეკრულება
ლოზანის საზავო ხელშეკრულება — ლოზანის კონფერენციის ერთ-ერთი ძირითადი შემაჯამებელი დოკუმენტი. ხელი მოაწერეს 1923 წლის 24 ივლისს ერთი მხრივ დიდი ბრიტანეთის, საფრანგეთის, იტალიის, იაპონიის, საბერძნეთის, რუმინეთისა და სერბების, ხორვატებისა და სლოვენიელების სამეფოს და მეორე მხრივ თურქეთის წარმომადგენლებმა. შეცვალა 1920 წლის სევრის ხელშეკრულება.
ხელშეკრულებამ შეცვალა უცხოელების ეკონომიკური და პოლიტიკური პრივილეგიები თურქეთში და თურქეთზე არსებული საერთაშორისო ფინანსური კონტროლი. თურქეთი დათანხმდა გადაეხადა ოსმალეთის იმპერიის ვალის ნაწილი.
1923 წლის 23 აგვისტოს თურქეთმა მოახდინა ხელშეკრულების რატიფიკაცია, ხოლო ძალაში შევიდა 1924 წლის 6 აგვისტოდან, როდესაც რატიფიკაცია ყველა ხელმომწერმა სახელმწიფომ მოახდინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:თურქეთის ისტორია
ლოს-ორგანოსის რაიონი
ლოს-ორგანოსის რაიონი (Distrito de Los Organos) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 104 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 165.01 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტალარის პროვინციის რაიონები
ლიხაურის წმინდა იაკობის ხატი
1873 წელს ლიხაურის ეკლესიაში აღმოაჩინა დიმიტრი ბაქრაძემ. თავის ნაშრომებში შეტანილი აქვს კონდაკოვსა და ექვთიმე თაყაიშვილს. ფოტო წარმოადგენს დიმიტრი ერმაკოვის კატალოგის ნაწილსაც (№2016 და №2017).
ხატს ამშვენებდა 6 დიდი მარგალიტი, ხოლო ხატის უკანა მხარეს დატანილი იყო ასომთავრული წარწერა, რომელიც იხსენიებს მარუშიან ვარდანისძეს და მის მეუღლეს, სამძივართა ასულ ხათთას (ხათუთას):
ხსენებული წარწერა ამტკიცებს, რომ წინაპრები გურიის მთავრებისა ანუ გურიელებისა ვარდანიძენი იყვნენ, როგორც იუწყებოდა ვახუშტი ბატონიშვილი. თამარ მეფის დროს დიდებულთა შორის მოხსენებული არიან, როგორც მარუშიანი, ისე სამძივარიც.
აღნიშნული სახელების ერთად მოხსენიება კიდევ უფრო მეტი დამამტკიცებელია იმისა, რომ ლიხაურის ხატი თამარ მეფის დროინდელია, რომელშიც მოხსენიებუილა მარუშიან ვარდანისძე და ცოლი მისი სამძივართა ასული ხათთა ანუ ხათუთა როგორც გურიელთა უძველესი წარმომადგენლები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიხაურის ეკლესია კატეგორია:ქართული ხატები
ყაჩაგქენდი
ყაჩაგქენდი (Qaçaqkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
ორიონი (ბატაანი)
ორიონი (ოფიციალურად ორიონის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Orion) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატაანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 60 771 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ბატაანის მუნიციპალიტეტები
კიჩიკირი
კიჩიკირი (Кичикир; Кесекор) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება სტაროკუდაშევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 26 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ სტაროკუდაშევოდან 7 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 26 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 96 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
თელ-აბიადის ნაჰია
თელ-აბიადი (არაბ. ناحية تل أبيض‎‎) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თელ-აბიადის პროვინციაში დაახლოებით 44 671 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 511,69 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
იზაბელ მარია პორტუგალიელი
ბიოგრაფია
იზაბელ მარია დაიბადა 1801 წლის 4 ივლისს კელუშში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე ჟუან VI-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ კარლოტა ხოაკინა ესპანელის შუათანა ქალიშვილი. მისი სრული სახელია იზაბელ მარია და კონსესაო ჟუანა გუალბერტა ანა ფრანცისკა დე ასის დე პაულა დე ალკანტარა ანტონია რაფაელა მიკაელა გაბრიელა ხოაკინა გონძაგა დე ბრაგანსა ი ბურბონი.
მას შემდეგ, რაც ნაპოლეონის არმია პორტუგალიაში შეიჭრა, სამეფო ოჯახი ბრაზილიაში გაიქცა. ამ დროს იზაბელ მარია ჯერ კიდევ ბავშვი იყო. სამეფო ოჯახი უკან მხოლოდ 1821 წელს დაბრუნდა, თუმცა მისი ძმა პედრუ I, რომელიც ბრაზილიის იმპერატორი გახდა იქ დარჩა. 1826 წელს, მეფე ჟუან VI-ის გარდაცვალების შემდეგ, მეფე პედრუ IV გახდა, რომელიც ბრაზილიის იმპერატორობის გამო ვერაფრით ახერხებდა პორტუგალიაში ჩასვლას, ამიტომაც რეგენტად თავისი საყვარელი და, იზაბელ მარია დასვა. ამავე წელს პედრუ პორტუგალიის ტახტიდან გადადგა თავისი ქალიშვილის, მარია II-ის სასარგებლოდ, რომელიც ჯერ არასრულწლოვანი იყო, ამიტომაც იზაბელ მარიას რეგენტის სტატუსი შეუნარჩუნდა და მხოლოდ 1828 წელს ჩამოერთვა იგი.
სულუქის ნაჰია
სულუქი (არაბ. ناحية سلوك‎‎) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით სულუქის პროვინციაში დაახლოებით 44 131 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 3 126 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
პაპიას იერაპოლელი
პაპიასი ( Παπίας   ) (დ. ახ. წ. 60 – გ.130) –   ბერძენი სამოციქულო მამა, იეროპოლისის ეპისკოპოსი (თანამედროვე ფამუქ-ქალე, თურქეთი) და რამდენიმე ნაშრომის ავტორი, რომლებიც გაერთიანებულია სახელწოდებით:  „უფლის გამონათქვამთა განმარტებანი“ ( Λογίων Κυριακῶν Ἐξήγησις). ფრაგმენტულად შემორჩენილი ეს ხუთწიგნეული, რომელიც მოხსენიებულია ევსევი კესარიელის, ნეტარ იერონიმესა და ირინეოს ლიონელის თხზულებებში, წარმოადგენს მნიშვნელოვან ადრეულ წყაროს ქრისტიანული ზეპირი ტრადიციის და განსაკუთრებით, კანონიკური სახარების, წარმოშობის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის თეოლოგები კატეგორია:II საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ედვარდ ანდრეასიანი
ედვარდ ანდრეასიანი (დ. 21 აპრილი, 1973) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. ჰყავს 3 შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:სომხეთის VII მოწვევის ეროვნული კრების წევრები
ლილიტ მაკუნცი
ლილიტ მაკუნცი (დ. 7 ნოემბერი, 1983) — სომეხი პოლიტიკოსი. სომხეთის კულტურის მინისტრი 2018-2019 წლებში. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი.
ბიოგრაფია
ლილიტ მაკუნცი დაიბადა 1983 წლის 7 ნოემბერს, ერევანში. 2004-2012 წლებში იყო სომხეთის ლიბერალური პარტიის წევრი და პარტიის ახალგაზრდული ორგანიზაციის ლიდერი. 2012 წელს იყარა კენჭი საპარლამენტო არჩევნებზე, მაგრამ ვერ მოახერხა ეროვნულ კრებაში შესვლა. 2018 წლის 12 მაისს სომხეთის პრემიერ-მინისტრმა ნიკოლ ფაშინიანმა დანიშნა სომხეთის კულტურის მინისტრად. არის კოალიცია „ჩემი ნაბიჯი ალიანსის“ ერთ-ერთი ლიდერი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:სომხეთის VII მოწვევის ეროვნული კრების წევრები
კონიგოვო
კონიგოვო (Конигово; Кониг) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება შუდეკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 7 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ შუდეკიდან 3 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 7 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 142 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას უდმურტები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
აინ-ისის ნაჰია
აინ-ისი (არაბ. ناحية عين عيسى‎‎) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აინ-ისის პროვინციაში დაახლოებით 40 912 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 195 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
პილარი (ბატაანი)
პილარი (ოფიციალურად პილარის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Pilar) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატაანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 239 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ბატაანის მუნიციპალიტეტები
ყაჯირის ტბა
ყაჯირის ტბა — გაუდინარი მლაშე-მწარე შრობადი ტბა საქართველოში, სიღნაღის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ივრის ზეგანზე, ჩობანდაღის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე ივრის მარჯვენა მხარეს, ჩათმის ტაფობში, ზღვის დონიდან 420 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 2,13 კმ². სიგრძე დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 2,0 კმ, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 1,5 კმ. ტექტონიკური წარმოშობისაა. უკავია სინკლინური დეპრესია. აუზისთვის დამახასიათებელია ნახევარუდაბნოს ლანდშაფტი. აღმოსავლეთისაკენ ოდნავ წაგრძელებული ტბა გეგმაში ოვალური ფორმისაა. ნაპირები სწორი, დაბალი და დამრეცია. საზრდოობს ატმოსფერული ნალექებით. ზაფხულში მისი დიდი ნაწილი შრება და გლაუბერის და მაგნიუმის მარილის ფენით იფარება. წყალი რუხი ფერისაა. წყალმცენარეები და თევზი არ არის. ამჟამად ტბა დამშრალია.
სქოლიო
კატეგორია:კახეთის მხარის ტბები
ტუჩოსანნი
ტუჩოსანნი (Labiatae ანუ Lamiaceae)  — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ერთწლოვანი ან მრავალწლოვანი ბალახები, ნახევრად ბუჩქები, უფრო იშვიათად — ლიანები ან პატარა ხეები. ღერო მეტწილად ოთხწახნაგოვანია, ფოთლები — მარტივი და უთანაფოთლო. ყვავილები ორსქესიანი და ზიგომორფულია, შეკრებილია ყვავილედებად, იშვიათად მარტოულია; გვირგვინი შეზრდილფურცლებიანია, ორტუჩა, ზოგჯერ ზუჩები სუსტადაა გამოხატული. ნაყოფი მომწიფებისას ერთთესლიან კაკლუჭად იშლება.
ფართოდ გავრცელებული ოჯახია, განსაკუთრებით მრავლადაა ხმელთაშუა ზღვის სანაპირო  ქვეყნებში. ოჯახი აერთიანებს 200-ზე მეტი გვარის 3500 სახეობას. საქართველოში 37 გვარის 160 სახეობაა. ეთერზეთოვანი მცენარეებია, იყენებენ პარფიუმერიაში (ლავანდი, როზმარინი), მედიცინაში (შავბალახა, პიტნა, სამკურნალო სალბი, ბეგქონდარა და სხვა), სუნელ-სანელებლად (მაიორანი, რეჰანი, ქონდარი და სხვა). ცხიმოვანი ტექნიკური ზეთების მისაღებად მოჰყავთ პერილა და ლალემანცია. დეკორატიის მიზნით — სალბი, კოლეუსი და სხვა. ტუჩოსანთა შორის ბევრი კარგი თაფლოვანი მცენარეა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტუჩოსანნი
მირჩა სნეგური
მირჩა სნეგური ( დ. 17 იანვარი, 1940, ტრიფანეშტი, მოლდოვა) — მოლდოვის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი (1991-1997 წწ.)
მირჩა სნეგურის შვილია ნატალია გერმანი, მოლდოვის საგარეო საქმეთა და ევროპული ინტეგრაციის მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი
სამეფო საზოგადოების წევრი
მინი|სამეფო საზოგადოების შტაბ-ბინა [[ლონდონი|ლონდონში.]] სამეფო საზოგადოების წევრი (სსწ) (Fellow of the Royal Society) — ჯილდო და წევრობა, რომელსაც ლონდონის სამეფო საზოგადოება სხვადასხვა პიროვნებებს ანიჭებს, რომლებმაც, ჟიურის აზრით საზოგადოების წევრობა არის უძველესი სამეცნიერო აკადემია, მისი წევრობა კი დიდი პატივია. ამგვარი პატივის ღირსნი გახდნენ ისეთი მეცნიერები, როგორებიც არიან ისააკ ნიუტონი (1672), ჩარლზ დარვინი (1839), მაიკლ ფარადეი (1824), ალბერტ აინშტაინი (1921) და ა.შ. 2016 წლისთვის ცოცხალია 1600 წევრი, მათ შორის საპატიო და უცხოელი წევრები.
The Guardian-მა სამეფო საზოგადოების წევრობა „ოსკარის სიცოცხლის დროს მიღების ეკვივალენტად“ მიიჩნია.
სქოლიო
კატეგორია:ჯილდოები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ჯილდოები
ტირგუ-ჟიუ
ტირგუ-ჟიუ (Târgu Jiu) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ რუმინეთში, გორჟის ჟუდეცის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ჟიუს ნაპირას, ზღვის დონიდან 225 მ სიმაღლეზე. დასახლება დაარსდა 1406 წელს, ხოლო საქალაქო უფლება აქვს 1597 წლიდან. 1748-1764 წლებში ქალაქში აშენდა მართლმადიდებლური ტაძარი. არის უნივერსიტეტი. მიმდინარეობს ნახშირის მოპოვება. განვითარებულია აგრეთვე ტექსტილის წარმოება და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
უორენ სიმფსონი
უორენ სიმფსონი 1980 წელს გარდიაცვალა შაქრის დიაბეტისგან.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი სნუკერისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1980
გარი ოუენი
ბიოგრაფია და კარიერა
დაიბადა 1929 წელს სამხრეთ უელსში. 1944 წელს მოიგო ინგლისის საყმაწვილო ჩემპიონატი, ხოლო 1950 წელს მიაღწია ფინალს ინგლისის პირველობაზე მოყვარულებს შორის და მხოლოდ ბოლო ფრეიმში დათმო მოწინააღმდეგესთან. შემდეგ გარიმ დროებით შეწყვიტა თამაში და მეხანძრედ მოეწყო ბირმინგემში. სნუკერს ის მხოლოდ 1960-იან წლებში დაუბრუნდა, როდესაც ინგლისის სამოყვარულო ჩემპიონატზე გაიმარჯვა. ამ მიღწევას მას საშუალება მისცა, კვალიფიკაცია გაეარა პირველ სამოყვარულო მსოფლიო ჩემპიონატზე კალკუტაში. იქ უელსელმა ჯგუფური ეტაპის ყველა მატჩი მოიგო და ჩემპიონის ტიტულიც დაიპყრო. ოუენმა ამ წარმატების გამეორება მოახერხა 1966 წელს, როდესაც ფინალში დაამარცხა შემდგომი მსოფლიო ჩემპიონი — ჯონ სპენსერი. ორი წლის შემდეგ კი სპენსერსა და რეი რიარდონთან ერთად გადავიდა პროფესიონალებში.
მაგრამ გარი ოუენის პროფესიონალური კარიერა ისევე კარგად არ აეწყო, როგორც სამოყვარულო. მისი საუკეთესო მიღწევა გახდა 1969 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალი — მაშინ უელსელი თავის ყოფილ მოწინააღმდეგესთან, ჯონ სპენსერთან დამარცხდა 24:37. ოუენი რამდენიმეჯერ ტურნირის საუკეთესო რვა მოთამაშეს შორისაც იყო (1972 და 1975 წლებში), ხოლო 1970 წელს ნახევარფინალს მიაღწია.
ნაციონალისტური პარტია (მალტა)
ნაციონალისტური პარტია (Partit Nazzjonalista) – ქრისტიან – დემოკრატიული, ლიბერალურ კონსერვატიული პოლიტიკური პარტია მალტაში. ეს არის მალტის ორი მთავარი პოლიტიკური პარტიადან ერთ – ერთი, მმართველ ლეიბორისტულ პარტიასთან ერთად.
გარი ოუენი
ბიოგრაფია და კარიერა
1971 წელს ოუენი ემიგრაციაში წავიდა ავსტრალიაში და სიდნეის სნუკერის კლუბი პროფესიონალი მოთამაშე გახდა. ამის შემდეგ, როგორც კი ოუენმა მოქალაქეობა მიიღო, მან თავისი ახალი ქვეყანა 1979 წლის გუნდურ მსოფლიო თასზე წარადგინა.
ნაციონალისტური პარტია (მალტა)
იდეოლოგია
მალტის ნაციონალისტური პარტია არის ფორტუნატო მიცის მიერ დაარსებული ანტი-რეფორმატიული პარტიის მემკვიდრე, 1883 წელს, ეწინააღმდეგება ბრიტანეთის ხელისუფლების მიერ დადგენილ საგადასახადო პოლიტიკას და ”ენის საკითხის” პერიოდში საგანმანათლებლო და სასამართლო სისტემების ანულირების ზომებს. ამ პერიოდში პარტია ასევე ცნობილი იყო იმით რომ მხარს უჭერდა იტალიურ irredentism- ს, თვით პარტიაც კი შეგნებულად ასწავლიდა ბენიტო მუსოლინის "Partito Nazionale Fascista" - ს. ეს ჯერ კიდევ ჩანს ისტორიულ იკონოგრაფიაში, რომელიც პარტიაში დარჩა, მათ შორის პარტიის ლოგოზე პროტო-ფაშისტური გამოსახულება არის ფარი, რომელიც გამოსახულია შავ ფონზე (შავი მუსოლინის მიერ არჩეული ჰერალდიკური ფერია, რასაც ადასტურებს მისი "შავი პერანგები"). პარტიის ოფიციალური ჰიმნი, რომელსაც დღემდე მღერიან მასობრივი შეხვედრების დროს, არის მუსოლინის ფაშისტური პარტიის ოფიციალური ჰიმნი "La Giovinezza" და ასევე თავად პარტიის სახელი, თავისთავად შეიცავს ტერმინს "nazionale", რომელიც შთაგონებული იყო იტალიური ნაციონალიზმით. პარტია მხარს უჭერდა ადამიანის უფლებებს, ამიტომ ისინი შესაბამისობაში იყვნენ რომის კათოლიციზმთან.
გარი ოუენი
ბიოგრაფია და კარიერა
გარი გარდაიცვალა 1995 წელს ქალაქ ბრისბენში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უელსელი სნუკერისტები კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 1995
ნაციონალისტური პარტია (მალტა)
იდეოლოგია
ნაციონალისტური პარტია 2011 წელს მალტაში განქორწინების შემოღებას ეწინააღმდეგებოდა, მაგრამ საბოლოოდ მათ მხარი დაუჭირეს სხვა ლიბერალურ იდეებს. ნაციონალისტური პარტიის ფრაქციები არ შეიცავენ ლგბტ უფლებების საწინააღმდეგო დებულებებს. მან ხმა მისცა გეების ქორწინებას 2017 წელს. 2020 წლისთვის პარლამენტის მხოლოდ ერთი წევრი ნაციონალისტ პარტიიდან, ედვინ ვასალო, ეწინააღმდეგება ლგბტ უფლებების დაცვას, მაგრამ მან თქვა, რომ ის წინააღმდეგია დისკრიმინაციისა. თუმცა, პარტიის ლიდერთან ბერნარ გრეჩთან საუბრის შემდეგ, მან შეიცვალა შეხედულება.
პარტიის სტრუქტურა
მინი|სამენოვანი კენჭისყრის დოკუმენტი მოგვიანებით გაუქმებული 1930 წლის მალტის არჩევნებისთვის პარტიის სტრუქტურებია: გენერალური, აღმასრულებელი და ადმინისტრაციული საბჭოები, საპარლამენტო ჯგუფი, საოლქო ფორების და სექციური კომიტეტები, ადგილობრივი მრჩეველთა კოლეჯი და პარტიის რიგი ფილიალები. პარტიის ოფიციალურ პირებში შედიან ლიდერი, ლიდერების ორი მოადგილე, გენერალური მდივანი, პარტიის გენერალური საბჭოების პრეზიდენტი, აღმასრულებელი და ადმინისტრაციული კომიტეტის პრეზიდენტები, ხაზინადარი, საერთაშორისო მდივანი და საპარლამენტო ჯგუფის წევრები. გენერალური საბჭო შედგება პარტიის სხვა სტრუქტურების დელეგატებისა და წარმომადგენლებისგან, რომელთა უმეტესობა განყოფილებათა კომიტეტების მიერ არჩეულ დელეგატებს წარმოადგენს. გენერალური საბჭო ირჩევს და ამტკიცებს პარტიის ლიდერს და ლიდერის ორ მოადგილეს, ამტკიცებს საარჩევნო პროგრამას, ამტკიცებს გენერალური მდივნის მოხსენებას პარტიის მდგომარეობის შესახებ და ცვლილებები შეაქვს პარტიის წესდებაში. აღმასრულებელი კომიტეტი შედგება პარტიის ყველაზე მაღალი თანამდებობის პირებისგან, გენერალური საბჭოს, პარლამენტის ჯგუფის, სექციური კომიტეტებისა და პარტიის შტოების წარმომადგენლებისგან. აღმასრულებელი კომიტეტი არის პარტიის პოლიტიკური და პოლიტიკის შემმუშავებელი ორგანო და, სხვა საკითხებთან ერთად, ირჩევს პარტიის წარმომადგენელთა უმეტეს ნაწილს, ამტკიცებს კანდიდატებს, ადგენს საარჩევნო პროგრამას და ადგენს პოლიტიკის ფართო წესებს. ადმინისტრაციული კომიტეტი შედგება პარტიის წარმომადგენლებისგან, პარტიის ყველა ფილიალის პრეზიდენტებისაგან და განიხილავს ორგანიზაციულ და ადმინისტრაციულ საკითხებს. პარტია ორგანიზებულია გეოგრაფიულად სექციურ კომიტეტებში, რომლებიც შემდეგ ორგანიზებულია რაიონის ფილიალი, სპეციალური დებულებებით, რომლებიც გამოიყენება პარტიის ორგანიზაციისთვის. საპარლამენტო ჯგუფი და ადგილობრივი მრჩეველთა კოლეჯი აერთიანებს პარტიის არჩეულ წარმომადგენლებს პარლამენტსა და ადგილობრივ საბჭოებში. პარტიის ფილიალებში შედის თანაბარი შესაძლებლობების სექცია, ასევე ახალგაზრდობის, ქალთა, უფროსთა, მუშათა, პროფესიონალების, მეწარმეების, ადგილობრივი საბჭოს წარმომადგენლების, კანდიდატებისა და ყოფილი დეპუტატების სექციები.
ნიკოლოზ ვატუტინი
ნიკოლოზ თედორეს ძე ვატუტინი (დ. 16 დეკემბერი, სოფ. ჩეპუხინო, ვორონეჟის გუბერნია — გ. 15 აპრილი, 1944, კიევი) — საბჭოთა სარდალი, არმიის გენერალი (1943), საბჭოთა კავშირის გმირი (1965; სიკვდილის შემდეგ). წითელ არმიაში იყო 1920 წლიდან, 1917–1922 წლების რუსეთის სამოქალაქო ომის დროს იბრძოდა ნესტორ მახნოს მებრძოლებთან ერთად ლუგანსკისა და სტარობელსკის რაიონებში. დაამთავრა კიევის უმაღლესი გაერთიანებული სამხედრო სკოლა (1924), მ. ვ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია (1929), გენშტაბის სამხედრო აკადემიის დაჩქარებული კურსი (1937). 1924–1926 და 1929–1932 წლებში მსახურობდა სხვადასხვა თანამდებობაზე მსროლელ დივიზიაში, ხოლო 1937 წლიდან — კიევის საგანგებო სამხედრო ოლქის შტაბსა და გენშტაბში. დიდი სამამულო ომის დროს 1941 წლის 30 ივნისიდან იყო ჩრდილო-დასავლეთის ფრონტის შტაბის უფროსი. თავი გამოიჩინა ნოვგოროდის დაცვის დროს, შეიმუშავა და განახორციელა კონტრდარტყმათა სერია, რომლებმაც დამარცხება მიაყენეს გერმანელთა 56-ე სატანკო კორპუსს. 1942 წლის მაის-ივლისში იყო გენშტაბის უფროსის მოადგილე. ამავე წლის ივლის-ოქტომბერში — ვორონეჟის ფრონტის სარდალი. ოქტომბრიდან სარდლობდა სამხრეთ-დასავლეთ ფრონტს, სტალინგრადის ბრძოლის დროს. ვატუტინმა განახორციელა ოპერაცია „მცირე სატურნი“ (დეკემბერი, 1942), რომელმაც დაამარცხა გერმანული არმია დონის შუა წელზე. 1943 წლის მარტიდან ხელახლა მეთაურობდა ვორონეჟის (ოქტომბრიდან — უკრაინის პირველ) ფრონტს. კურსკის ბრძოლის დროს ფრონტის მებრძოლებმა ყველა შეტევა მოიგერიეს, ხოლო კონტრიერიშისას გაარღვიეს გერმანელ მებრძოლთა ღრმადეშელონირებული დაცვა. ფრონტის გაერთიანებები და შენაერთები ნიკოლოზ ვატუტინის მეთაურობით მონაწილეობდნენ დნეპრისათვის ბრძოლაში და გაათავისუფლეს კიევი (6 ნოემბერი). ვატუტინის და უკრაინის მეორე ფრონტის (სარდალი — არმიის გენერალი ივანე კონევი) მებრძოლებმა ურთიერთმოქმედებით განახორციელეს კორსუნ-შევჩენსოვსკის ოპერაცია (1944). 29 თებერვალს, მანქანით მგზავრობის დროს, უკრაინელმა ნაციონალისტებმა მოაქციეს ალყაში, სროლის დროს დაიჭრა, გარდაიცვალა ჭრილობებისგან კიევის ჰოსპიტალში. დაჯილდოებულია ლენინის, სუვოროვის I ხარისხის, კუტუზოვის I ხარისხის და სხვა ორდენებით. კიევში აღმართულია მისი ძეგლი (ავტორი — ევგენი ვუჩეტიჩი).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1944 კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები კატეგორია:დიდი სამამულო ომის ფრონტების სარდლები კატეგორია:დნეპრისათვის ბრძოლის მონაწილეები კატეგორია:სტალინგრადის ბრძოლის მონაწილეები კატეგორია:კურსკის ბრძოლის მონაწილეები კატეგორია:ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გენერალური შტაბის სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილეები კატეგორია:შტაბის უფროსები დიდ სამამულო ომში კატეგორია:სსრკ-ის არმიის გენერლები კატეგორია:დიდი სამამულო ომის ბრძოლებში დაღუპულები
გოდერძი ბერდელიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ქართველი ძალოსნები კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ტორესის კუნძულები
ტორესის კუნძულები (Torres Islands) — კუნძულების ჯგუფი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში სანტა-კრუსის კუნძულებსა და ახალ ჰებრიდებს შორის. შედის ვანუატუს რესპუბლიკის პროვინცია ტორბას შემადგენლობაში. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია დასახლება ლუნგჰარეგი (Lungharegi).
კუნძულების ჩრდილოეთით მდებარეობს სოლომონის კუნძულების პროვინცია ტემოტუ, სამხრეთით — კუნძული ესპირიტუ-სანტო, სამხრეთ-აღმოსავლეთში — ბანქსის კუნძულები.
დასახელება
ევროპელების მიერ კუნძულების აღმოჩენამდე ტორესის კუნძულების სახელი იყო ვავა ან ვავე (Vava or Vave) []. მიუხედავად ამისა, XIX საუკუნის დასაწყისში მათ დაერქვა ტორესის კუნძულები პორტუგალიელი ზღვაოსნის, ლუის ვაეს დე ტორესის პატივსაცემად, რომელმაც 1606 წელს გამოიკვლია ზოგიერთი კუნძული ვანუატუს ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილებში. მიუხედავად ამისა, არც ტორესს და არც პედრო ფერნანდეს კიროსს (მისი მეთაური) არასდროს უნახავთ და არ გადასულან ტორესის კუნძულებზე.
გეოგრაფია
ტორესის კუნძულების შემადგენლობაში შედის შვიდი კუნძული: ჰიუ (Hiu ან Hiw), მეტომა (Metoma), ტეგუა (Tegua), ნგველი (Ngwēl), ლინუა (Linua), ლო (Lo ან Loh) და ტოგა (Toga).
კუნძულები ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 42 კმ-ზე. კუნძულების რელიეფი გორაკიანია.
ისტორია
ტორესის კუნძულები მწირე არქეოლოგიური აღმოჩენების მიხედვით დასახლებული იყო დაახლოებით 3200 წლის წინ. მრავალი ფაქტი, როგორც არქეოლოგიური ასევე ზეპირსიტყვიერი მოწმობს იმაზე, რომ ევროპელებთან პირველ კონტაქტამდე კუნძულებზე იყო დასახლებების ორგანიზაციის სრულიად სხვანაირი სისტემა. თანამედროვეობისგან განსხვავებით ძველად დასახლებები მდებარეობდა არა სანაპიროებზე, არამედ კუნძულების შიდა რაიონებში და წარმოადგენდა გაფართოებული ოჯახების დასახლებებს (კუნძულებზე მათ ერქვათ გმელი). შედეგად კუნძულების ცენტრალურ ნაწილში მოიპოვება ბევრი გასუფთავებული მონაკვეთი, რომელზეც მდებარეობს შინაური მეურნეობა და სარიტუალო მოედნები.
ტორესის კუნძულები ევროპელებმა აღმოაჩინეს მხოლოდ XIX საუკუნეში. მაგრამ უკვე 1880-იან წლებში კუნძულებზე გამოჩნდა პირველი ანგლიკანური მელანეზიური მისიის მისიონერები. ამ დროს მიეკუთვნება კუნძულების მოსახლეობის დიდი ნაწილის გადასახლება სანაპიროებზე. მისიონერები ხელს უწყობდნენ არა მარტო ქრისტიანული სარწმუნოების გავრცელებას, არამედ განათლებასაც. მაგრამ კუნძულებზე განათლება 1970-იან წლებამდე ხდებოდა კუნძულ მოტას ენაზე, რომელიც მდებარეობდა ბანქსის კუნძულებზე, სადაც იმყოფებოდა მისიის რეგიონალური ცენტრი. ამავე ენაზე გადაითარგმნა ბიბლია. ეს რა თქმა უნდა უარყოფითად აისახა ტორესის კუნძულების ადგილობრივ ენებზე.
მიუხედავად კუნძულებზე ანგლიკანურ მელანეზიური მისიის არსებობისა, პირველი მუდმივი მისიონერული ცენტრი კუნძულებზე გამოჩნდა მხოლოდ XX საუკუნის დასაწყისში.
მიუხედავად მისიონერების ბევრი დადებითი საქმიანობისა, XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან XX საუკუნის პირველი ნახევრის ჩათვლით ადგილობრივი მოსახლეობის რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა მრავალრიცხოვანი ეპიდემიური დაავადებებისაგან, რომლებიც კუნძულებზე შეიტანეს ევროპელებმა. შედეგად, 1930-იანი წლების დასაწყისში მკვიდრი მაცხოვრებლების რაოდენობა შეადგენდა სულ 56 ადამიანს.
კოლონიალური ბატონობის პერიოდში კუნძულები იყო ახალი ჰებრიდების ფრანგულ-ბრიტანული თანამფლობელობის ნაწილი. 1980 წელს ტორესის კუნძულები გახდა ვანუატუს რესპუბლიკის ნაწილი.
მოსახლეობა
ტორესის კუნძულებზე არსებობს ორი ადგილობრივი ენა: ჰიუ და ლო-ტოგა. ჰიუს ენაზე ლაპარაკობს კუნძულ ჰიუზე მცხოვრებნი (დაახლოებით 200 ადამიანი), ლო-ტოგაზე — ძირითადად ლოჰის და ტოგას კუნძულებზე მაცხოვრებლები (დაახლოებით 750 ადამიანი). ლო-ტოგას ენაში გამოიყოფა ორი დიალექტი — ლო და ტოგა. ამ ენების საფუძვლიანი შესწავლის პირველი ცდა მოხდა მხოლოდ 2004 წელს ფრანგი ენათმეცნიერის მიერ.
ინფრასტრუქტურა
1983 წელს კუნძულ ლინუაზე აშენდა ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი, რომელიც უზრუნველყოფს რეგულარულ ავიაკავშირს ვანუატუს სხვა კუნძულებთან. კუნძულებზე არსებობს სატელეფონო კავშირი, მცირე საავადმყოფო, მაგრამ არ არსებობა ბანკები და პოლიციის უბნები.
ეკონომიკა
ტორესის კუნძულების თანამედროვე მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა ნატურალური მეურნეობა და თევზჭერა.
კულტურა
ტორესის კუნძულები მდებარეობს მელანეზიური და პოლინეზიური კულტურების საზღვარზე. მოსახლეობის მცირე რაოდენობის მიუხედავად, შენარჩუნებულია საკმაოდ მდიდარი კულტურული მემკვიდრეობა, კერძოდ, რიტუალური ქუდები — ტემეტი (temēt), რომელიც გამოიყენება რიტუალური სიმღერების და ცეკვების შესრულების დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები კატეგორია:ვანუატუს კუნძულები
ელდარ გასიმოვი
ელდარ ფარვიზ ოღლი გასიმოვი (Eldar Pərviz oğlu Qasımov; დ. 4 ივნისი 1989, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მომღერალი, მსახიობი და ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011-ის გამარჯვებული.
ბიოგრაფია
ელდარ გასიმოვი დაიბადა 1989 წლის 4 ივნისს ქალაქ ბაქოში. ელდარი მამის ხაზით არის ცნობილი აზერბაიჯანელი საბჭოთა მსახიობების შთამომავალი.
1995-2006 წლებში სწავლობდა ქალაქ ბაქოს № 160 სკოლაში, პარალელურად 2001-2005 წლებში სწავლობდა მუსიკალურ სკოლაშიც, ფორტეპიანოს დაკვრაზე.
2004-2008 წლებში ელდარმა მოიგო სტიპენდია გერმანიაში სწავლის გასაგრძელებლად, სტუდენთა გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში.
2010 წელს ელდარ გასიმოვმა დაამთავრა ბაქოს სლავური უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი წითელი დიპლომით.
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011
2011 წელს ელდარ გასიმოვი ნიგარ ჯამალთან ერთად მიიღო მონაწილეობა ევროვიზიის ადგილობრივ შესარჩევ კონკურსში, სადაც 11 ქულით მოიგო. ამით მოიპოვეს უფლება, რომ წარედგინათ აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011-ზე გერმანიაში. სადაც დუეტი 221 ქულით გაიმარჯვა.
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011-ზე გამარჯვების შემდეგ ელდარი მაყურებლის წინაშე წარდგა საკონცერტო პროგრამით მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში. 2012 წლის იანვარს ტელეკომპანია ОТВ-ზე გაიმართა მომღერლის პირველი აზერბაიჯანულ ენაზე შესრულებული სიმღერის «Birlikdə Nəhayət» (ქართ. "საბოლოოდ ერთად") პრეზენტაცია.
ელდარ გასიმოვი ასევე იყო ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2012-ის ერთ-ერთი წამყვანი, რომელიც გაიმართა 2012 წლის მაისში ქალაქ ბაქოში.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მომღერლები კატეგორია:ევროვიზიის გამარჯვებულები კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 4 ივნისი
მუხახი
მუხახი (Muxax) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 7,236 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
ალ-ზაბადანის ნაჰია
ალ-ზაბადანი (არაბ. ناحية الزبداني) — სირიის რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ზაბადანის პროვინციაში დაახლოებით 40 613 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 178,67 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ზილაირი
ზილაირი (Зилаир Йылайыр) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება საბიროვის სოფსაბჭოს. არის რაიონული ცენტრი. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 5585 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
კრონშტადტის ვლადიმირის ტაძარი
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ქვედა ეკლესიის ხატი კვლავ ერთ-ერთი ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, სამხრეთისა - ნიკოლოზ კოჩანოვის, ხოლო ჩრდილოეთისა - ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
პირველი ტაძარი
ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობს პირველი ხის ტაძარი კრონშტადტის პოლკის გარნიზონისთვის ააგეს 1730-1735 წლებში.
1753 წელს ადრინდელი ტაძრის ადგილზე შემოწირულობებით ვლადიმირისა და მიხაილოვის ქუჩის კუთხეში ააგეს ახალი ტაძარი. 1764 წელს ეკლესიაში მიმდინარეობდა რემონტი. 1798 წლისთვის ეკლესიის კედლები საკმაოდ მოძველებული იყო.
1801 წელს ძველი ეკლესია დაშალეს და ამავე ადგილზე ააგეს ასევე ხის ეკლესია, რომელიც გათვლილი იყო 500 ადამიანზე. ტაძარი ააგეს კრონშტადტის გარნიზონის შემოწირულობებით. აღმოსავლეთით საკურთხევლის მხარეს ამავდროულად მიაშენეს სამლოცველოც.
1825 წელს ეკლესიის სასულიერო პირებისთვის ააშენეს ხის ორსართულიანი სახლი. 1836 წელს ტაძარი გადავიდა სამხედრო უწყების ბალანსზე.
1826 წლის 22 ივლისის ღამით ხანძრის შედეგად განადგურდა სამლოცველო. 1831 წელს მიმდინარეობდა ტაძრის რესტავრაცია.
ხის ტაძარი დაიწვა 1874 წლის 21 ოქტომბერს. მის ადგილზე ააგეს დროებითი ხის ეკლესია. შემდეგში, ქვის ტაძრის მშენებლობასთან დაკავშირებით, იგი დაშალეს. ტაძრის მასალები გამოიყენეს მარინსკის ქვრივთა და ბავშვთა სახლის მშენებლობისათვის.
თანამედროვე ტაძარი
უკვე XIX საუკუნის შუა წლებში ხის ეკლესია 4500 კაციანი გარნიზონისთვის მცირე აღმოჩნდა. კრონშტადტის სამხედრო გუბერნატორმა ვიცე-ადმირალმა კაზკევიჩმა ითხოვა ქვის ეკლესიის მშენებლობის შესახებ და 1873 წლის 2 იანვარს მიიღო კიდეც თანხმობა.
ახალი ეკლესიის მშენებლობისათვის ეკლსიასთან მდებარე ადგილი შეიძინა ვაჭარმა ილინმა 7 050 რუბლად. ახალი ეკლესიის პროექტი შეადგინა დავიდ გრიმმა და მშენებლობა დაიწყო არქიტექტურის აკადემიკოსის ქრისტიან გრეიფანის ხელმძღვანელობით 1875 წელს. საზეიმოდ საფუძვლის ჩაყრა გაიმართა 1875 წლის 8 მაისს.
საბოლოოდ ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1879 წელს, ხოლო შიდა და გარელ აღჭურვილობა - 1882 წელს. მშენებლობა მიმდინარეობდა ხაზინის ფინანსებით. მშენებლობის სერთო თანხამ შეადგინა 201 687 რუბლი.
ტაძრის კურთხევის ცერემეონიალი შედგა ჯერ კიდევ 1880 წლის 7 მარტს. 1888 წლის 25 მაერტს აკურთხეს ქვედა ეგვტერი ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. 1908 წლის 22 ნოებერს კი გდოვის ეპისკოპოსმა კირილემ აკურთხა მარჯვენა ეგვტერი ნიკოლოზ კოჩანოვის სახელზე, ხოლო ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეგვტერი აკურთხეს 1919 წელს.
საბჭოთა ხელისუფლებამ 1931 წლის 16 თებერვალს ტაძარი დახურა. დიდი სამამულო ომის პერიოდში იგი ძლიერ დაზიანდა.
1950-იან წლებში ტაძარი სამჯერ ააფეთქეს. მაგრამ აფეთქებები შეწყვიტეს, რადგან მან დაბზარა მეზობელი სახლები. აფეთქებების შედეგად დაინგრა საკურთხეველი და სამრეკლო. შემდგომში ეკლესიის შენობა გაუკაცრიელდა. არსებობდა პროექტი მასში აუზის ან თავლის მოწყობის შესახებ.
2000-2001 წლებში სარესტავრაციო სამუშაოები მიმდინარეობდა კომპანია „Лапин Энтерпрайз“-ის მიერ. 2006 წელს აღდგა ორნამენტები. გარემონტდა შვიდი ფიგურული კომპოზიცია.