cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კატარის კულტურა
პოეზია
მინი| ტრადიციული ფესტივალი კატარას კულტურის სოფელში პოეზია კულტურის განუყოფელი ნაწილია, ისლამამდელი პერიოდიდან მოყოლებული. ყატარი იბნ ალ-ფუჯა, ხალხური გმირი, რომელიც VII საუკუნეში მოღვაწეობდა, ცნობილი იყო მისი პოეზიით. ქალების მიერ შედგენილი ლექსები ძირითადად სამგლოვიარო თემებს ეხება. ამ ტიპის პოეზია ემსახურებოდა ელეგიას.
მუსიკა
მინი|240x240პქ| კატარელი მოცეკვავე მამაკაცები კატარის ხალხურ მუსიკას მჭიდრო კავშირი აქვს ზღვასთან. მარგალიტზე ნადირობასთან დაკავშირებული სიმღერები მამაკაცის ხალხური მუსიკის ყველაზე პოპულარული ჟანრია. რიტმული სიმღერა მოგვითხრობს მარგალიტის მოპოვებისათვის გაწეულ სხვადასხვა აქტივობაზე, მათ შორის აფრების გაშლაზე, მყვინთავებსა და ნიჩბოსნობაზე. კოლექტიური სიმღერა მოგზაურობის განუყოფელი ნაწილი იყო და თითოეულ ხომალდს ჰყავდა საკუთარი მომღერალი, რომელიც ცნობილი იყო როგორც ალ ნაჰამი.
არდაჰი, ფოლკლორული ცეკვა, კვლავ ცნობილია კატარში. ცეკვას ასრულებენ ორ რიგად განაწილებული მამაკაცები ერთმანეთის საპირისპიროდ მდგომნი, რომელთაგან თითოეულს შეიძლება ხმალი ჰქონდეს ან არ ჰქონდეს და თან ახლავს დრამი და სასაუბრო პოეზია.
სპორტი
ფეხბურთი არის სპორტი ყველაზე პოპულარული სახეობა. გარდა ამისა, ფართოდ გავრცელებულია მძლეოსნობა, კალათბურთი, ხელბურთი, ფრენბურთი, აქლემის რბოლა, დოღი, კრიკეტი და ცურვა. ამჟამად ქვეყანაში 11 მრავალპროფილიანი კლუბი ფუნქციონირებს და 7 სპორტის ერთ სახეობაზე ორიენტირებული კლუბი.
საკვები და სასმელი
კატარი იცავს შარიათის კანონს, შესაბამისად, ალკოჰოლისა და ღორის პროდუქტების შემოტანა ქვეყანაში შეუძლებელია.
კატარის სამზარეულო ასახავს არაბულ და ლევანტურ ტრადიციულ სამზარეულოს. მასზე ასევე დიდი გავლენა აქვს ირანულ და ინდურ სამზარეულოს. ზღვის პროდუქტები და ფინიკი ძირითადი საკვები პროდუქტებია.
სამოსი
ტანსაცმლის შესახებ კანონები სჯის და კრძალავს თამამი ან უხამსი ტანსაცმლის ტარებას.
კატარის კაცებს თავისუფალ შარვალზე აცვიათ თაუბი (გრძელი თეთრი პერანგი). ისინი ასევე ატარებენ თავსაფარს, ღუთრას, რომელიც არის თეთრი ან წითელი. ღუთრას გარშემო არის შავი თოკი, რომელსაც აგალი ეწოდება, რომელიც მას ერთ ადგილზე აფიქსირებს.
კატარელ ქალებს აცვიათ ჩვეულებრივი კაბები, რომელიც არის „გრძელი შავი სამოსი“ და გაკეთებული აქვთ შავი ჰიჯაბი, ადგილობრივად მას უწოდებენ ბოშიას. სუნიტური მუსლიმური ტანსაცმელი ქალებისთვის უფრო დამახასიათებელია შავი ფერის ტანსაცმელი, რომელსაც აბაიას სახელით იცნობენ და შავ შარფს იყენებენ, რომლებიც თავის დასაფარად გამოიყენება და არის ცნობილი, როგორც შაილა. ზოგჯერ ბურკას ატარებენ სახის დასამალად.
ენა
კატარში კანონიერი ენაა არაბული. ამასთან, რადგან კატარის მოსახლეობის ნახევარზე მეტი დევნილი და მიგრანტია, საზოგადოებრივ ადგილებში საუბრობენ ინგლისურ ენაზე, განსაკუთრებით მაღაზიებსა და რესტორნებში.
რელიგია
კატარში ოფიციალური რელიგიაა ისლამი. კატარს არ აქვს კონფლიქტი სხვადასხვა რელიგიის ჯგუფებში, ისინი მშვიდად თანაცხოვრობენ, სადაც კატარის მოსახლეობის 90% -ზე მეტი მუსლიმია, ხოლო დანარჩენ 5% -ში შედიან ინდუისტები, ებრაელები, ქრისტიანები ან სხვა რელიგიური თემები.
არდადეგები
კატარის არასამუშაო დღეებია (ე.წ. შაბათ-კვირა) არის პარასკევი და შაბათი. კატარის ეროვნული დღე არის 18 დეკემბერი.
მედია
ამჟამად კატარში მიმოქცევაშია შვიდი გაზეთი, რომელთაგან ოთხი გამოიცემა არაბულ ენაზე და სამი გამოიცემა ინგლისურ ენაზე. გარდა ამისა,გამოიცემა ცხრა ჟურნალი. მინი| ალ ჯაზირას არაბული შენობა კატარის ყველა რადიოპროგრამა სახელმწიფო საკუთრებაშია და გაერთიანებულია, როგორც კატარის სამაუწყებლო სერვისი. ქვეყანაში რადიომაუწყებლობა დაიწყო 1968 წლის ივნისში, ხოლო ინგლისურ ენაზე გადაცემა დაიწყო 1971 წლის დეკემბერში. არსებობს რადიოსადგურები ინგლისურ, არაბულ, ფრანგულ და ურდულ ენებზე.
ტელევიზია
მრავალეროვნული მედიის კონგლომერატი ალ ჯაზირა მედია ნეთვორქი დაფუძნებულია დოჰაში და გამოირჩევა არხების მრავალფეროვნებით.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ აზიის კულტურა კატეგორია:კატარული კულტურა
მირავანია
მირავანია (Miravânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 640 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუარიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 549 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.55 კმ²-ზე. ფართობი 602 128 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მაატესი
მაატესი (Mahates) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23.355 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 479 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბრაზიანი ჩიტები 2
ბრაზიანი ჩიტები 2 (ინგლ. Angry Birds Movie 2; Angry Birds 2) — 2019 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია Rovio Entertainment– ის Angry Birds-ის ვიდეო თამაშების სერიაზე. ფილმი წარმოებულია Columbia Pictures, Rovio Animation, და Sony Pictures Animation მიერ და მისი დისტრიბუტორია Sony Pictures Releases. ფილმი ბრაზიანი ჩიტები-ის (2016) გაგრძელებას წარმოადგენს, რეჟისორი იყო ტუროპ ვან ორმანი, ხოლო თანაავტორი ჯონ რაისი. ფილმის სცენარზე იმუშავეს პიტერ აკერმანმა, ეიალ პოდელმა და ჯონატონ ე სტიუარტმა. პირველი ფილმის მსგავსად ფილმში გამხმოვანებლად მონაწილეობენ მსახიობები: ჯეისონ სუდეიკისი, ჯოშ გადი, დენი მაკბრაიდი, მაია რუდოლფი, ტონი ჰეილი, ბილ ჰადერი და პიტერ დინკლიჯი. წინა ფილმისგან განსხვავებით ბრაზიანი ჩიტები 2 -ში მონაწილეობა მიიღეს მსახიობებმა: ლესლი ჯოუნის, რეიჩელ ბლუმი, აუკუაფინა, სტერლინგ ბრაუნი, ევგენი დერბეზი, ჯოჯო სივა და ბრუკლინ პრინცი. ფილმში ჩიტები იძულებულნი ხდებიან ღორებს შეუერთდნენ, როდესაც მანამდე უცნობ მესამე კუნძულზე მცხოვრები არსებები საფრთხეს უქმნიან როგორც ფრინველების, ასევე ღორების კუნძულებს.
ბრაზიანი ჩიტები-ის გაგრძელებაზე მუშაობა დაიწყო 2016 წლის აგვისტოში. ახალი იდეები ფილმისთვის აირჩა იმ პირობით, რომ ფრინველები და ღორები გაეთიანდებოდნენ საკუთარი თავის გადასარჩენად, რაც, როგორც წესი, ბრაზიანი ჩტები-ის თამაშებში არ ხდება. 2019 წლის მარტში გამოცხადდა ფილმის ახალი პერსონაჟები, მსახიობების ახალ წევრებთან ერთად. ჰეიტორ პერეირა დაბრუნდა ფილმის საპროექტო კომპოზიციების შესაქმნელად, ისეთ ხელოვანებთან ერთად, როგორებიც არიან კეშა და ლუკ კომბსი, რომლებმაც, შემდგომში ფილმის საუნდტრეკები შეასრულეს.
ფილმი თეატრალურად გამოვიდა 2019 წლის 2 აგვისტოს გაერთიანებულ სამეფოსა და ირლანდიაში, ხოლო შეერთებულ შტატებში 14 აგვისტოს. ფილმა მოაგროვა 152 მილიონი აშშ დოლარი მთელი მსოფლიოს მასშტაბით და მიიღო არაერთგვაროვანი შეფასება, თუმცა მრავალი კრიტიკოსი მიიჩნევდა, რომ ეს ფილმი მისი წინამორბედთან შედარებით გაუმჯობესებულია. ეს არის ასევე საუკეთესო განხილვის მქონე ფილმი Rotten Tomatoes– ზე, რომელიც ვიდეო თამაშზე დაყრდნობითაა გადაღებული.
განვითარება
2017 წლის ზაფხულში, წარმოების დიზაინერმა პიტ ოსვალდმა თქვა, რომ გაგრძელება იქნებოდა უფრო სათავგადასავლო ფილმი, რომელიც ახალ გმირებს და ლოკაციებს მოიცავდა მას არ შეეძლო დამატებითი დეტალების გამოეცხადებინა სიუჟეტისა და პერსონაჟების შესახებ პრემიერამდე. ფილმის გამოსვლამდე რამდენიმე თვით ადრე, პიტმა განაცხადა, რომ იმედს იტოვებდა, რომ ფილმი პირველ ნაწილზე უკეთესი იქნებოდა.
მსახიობთა შერჩევა
როდესაც ფილმის პირველი სრული ტრეილერი გამოვიდა 2019 წლის 27 მარტს, უფრო მეტი დეტალი გამოვლინდა გაგრძელების პერსონაჟებისა და მათი გამხმოვანებლების შესახებ. ფილმში გამოჩენილ ახალ პერსონაჟებს შორის იყო სილვერი, ჩიტი. ივნისის ბოლოს ფილმის ბოლო თრეილერმა ცხადყო, რომ ტერენტი, დიდი წითელი ფრინველი პირველი ფილმიდან, გამოჩნდება ისე, რომ მას ნოლან ნორტი გაახმოვანებდა შონ პენის ნაცვლად.
მუსიკა
ჰეიტორ პერეირა, რომელმაც მუსიკა შექმნა პირველი ფილმისთვის მეორე ნაწილის შექმნაშიც იღებდა მონაწილეობას. 2019 წლის 25 ივლისს კეშამ გამოუშვა სიმღერა "Best Day (Angry Birds 2 Remix)" ფილმისთვის, როგორც სინგლი. რამდენიმე დღის შემდეგ, ლუკ კომბსმა ფილმისთვის გამოუშვა სიმღერა "Let's Just Be Friends", როგორც სინგლი. ორივე სინგლი ანიმაციის დასასრულის სცენებში გამოიყენეს.
ფილმში ასევე იყო ჯაკომო პუჩინის არია „Un bel di vedremo" მისი ოპერიდან „მადამა პეპელა".
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:Columbia Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ვიდეო თამაშებზე დაფუძნებული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ანიმაციური კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული საბავშვო ანიმაციური კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები კატეგორია:3D ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2019 წლის ფილმები კატეგორია:2019 წლის კომპიუტერული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2019 წლის 3D ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების საბავშვო კომედიური ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ფილმები
გიორგი ცირეკიძე
გიორგი ცირეკიძე (დ. 9 აგვისტო, 1986, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 86 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
ლიაუტის რაიონი
ლიაუტის რაიონი (Distrito de Llauta) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლუკანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 667 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 573 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 482.07 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუკანასის პროვინციის რაიონები
პალმ-ჯუმეირა
მინი|პალმ ჯუმეირა-[[დუბაი]] პალმ ჯუმეირა (نخلة الجميرة) — ხელოვნური კუნძულები არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში, დუბაის სანაპიროებზე. ხმელეთის ათვისების უდიდესი პროექტი, რომელიც  შექმნილი დეველოპერული კომპანიის Nakheel-ის მიერ.
აღწერა
პროექტის განხორციელება  2001 წლის ივნისში დაიწყო. სამი კუნძულის მშენებლობას საფუძველი სპარსეთის ყურის დუბაის სანაპიროსთან ჩაეყარა. 2006 წლის ბოლოს კუნძულზე დაიწყო განაშენიანება.
კონსტრუქცია
მარცხნივ|მინი|ნახევარმთვარის კუნძულის ფრაგმენტი კუნძულებზე მშენებლობა დაიწყო 2001 წლის ივნისში. დეველოპერებმა განაცხადეს, რომ 2006 წელს პირველი საცხოვრებელი სახლების გადაცემა მოხდებოდა. მშენებლობის გარკვეული პრობლემა შეიქმნა 2008 წლის გლობალური საკრედიტო კრიზისის გამო. პროექტის დასრულების ვადა რამდენჯერმე გადაიდო.
სამი კუნძული პალმა-ჯუმეირა, ჯებელ-ალი და დეირა ხელოვნური კუნძულებია პალმის ხის სახით. ისინი შედგება კუნძულის 16 ფოთლისაგან. გარს ერტყმის ნახევარმთვარის ფორმის ტალღამჭრელები. ყველაზე პატარა ზომის ჯუმეირაა. პალმის ასაგებად ზღვის ფსკერზე 94 მილიონი კუბური მეტრის მოცულობის ქვიშა ჩაიყარა, ხოლო 11 კილომეტრის სიგრძის ნახევარმთვარის ფორმის ტალღამჭრელის გარეთა კიდე აიგო 6,3 მილიონი ტონა ქვისაგან. იმისათვის, რომ კუნძულის გარშემო წყალმა იმოძრაოს, ტალღამჭრელში ნაპრალებია დატოვებული, რაც ხელს შეუწყობს ამ არეალში ზღვის ცხოველებისა და თევზების გავრცელებას, ასევე რიფების წარმოქმნას. მინი|კუნძულის ხედი პალმის „ტანისა“ და „ფოთლების“ ფართობია 5 კმ². დაგებულია ასფალტის გზები. მატერიკს კუნძული უკავშირდება 300 მეტრიანი ხიდით. ქვიშის პლაჟების გასწვრივ მდიდრული ვილები, საცხოვრებლები, მდიდრული სასტუმროები, სავაჭრო კომპლექსები და კურორტებია განლაგებული. ყველაზე პოპულარულია პალმ-ატლანტისი, სადაც დამსვენებლებს დელფინებთან ერთად შეუძლიათ აუზში ცურვა.
კუნძულებიდან ყველაზე დიდია დეირა. მისი ფართობი ნიუ-იორკის მანჰეტენზე უფრო დიდია. ჯუმეირაზე მოსახლეობა პირველად 2009 წლის აპრილში გამოჩნდა. კუნძულზე ცხოვრობს რამდენიმე ცნობილი პიროვნება.
ჯებელ-ალი ჯუმეირაზე ორჯერ დიდი ზომისაა. მისი მშენებლობა დაიწყო 2002 წლის ოქტომბერში. წინასწარი გათვლებით, მშენებლობის დასრულების შემდეგ, კუნძულზე  250000 ადამიანის დასახლება იგეგმება. მასზე რამდენიმე თემატური პარკი და სხვადასხვა გასართობებია განთავსებული.
ტრანსპორტი
მარცხნივ|მინი|მონორეალი პალმ ჯუმეირაზე Palm Jumeirah Monorail არის 5,4 კილომეტრიანი სარკინიგზო ხაზი, რომელიც პალმ-ჯუმეირას აკავშირებს მატერიკთან. დაგეგმილია შემდგომი გაფართოება დუბაის მეტროს წითელ ხაზამდე. ხაზმა ექსპლუატაცია დაიწყო 2009 წლის 30 აპრილს. ეს არის პირველი მონორეალი შუა აღმოსავლეთში.
ველური ბუნება
2020 წლის დასაწყისში, COVID-19 პანდემიის დროს ადამიანის აქტივობის შემცირების გამო, შეინიშნებოდა ველური ბუნების წარმომადგენელთა რაოდენობის ზრდა, მაგალითად, დელფინები საკმაოდ მომრავლდნენ პალმ-ჯუმეირას გარშემო.
2009 წელს New York Times-მა გამოაქვეყნა ინფორმაცია, რომ NASA-ს თანამგზავრებმა ლაზერული ალტიმეტრით დაადგინეს, რომ პალმ-ჯუმეირა იძირებოდა წელიწადში 5 მმ-ით (0,20 დუიმი). საპასუხოდ, Nakheel-მა თქვა, რომ მათ არ მიუღიათ ანგარიშები ასეთი ტიპის სტრუქტურული პრობლემების შესახებ და მიუთითა, რომ ლაზერულ თანამგზავრების გაზომვის გარჩევადობა მხოლოდ 50 მმ-ია (2.0 ინჩი).
სქოლიო
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროები კატეგორია:დუბაის კუნძულები
რუბენ აუშტროვი
რუბენ გიორგის ძე აუშტროვი (დ. 24 ივნისი, 1887, ქუთაისი — გ. 23 დეკემბერი, 1937, პარიზი) — საქართველოში მოღვაწე ეროვნებით სომეხი პოლიტიკოსი, იურისტი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
რუბენ აუშტროვი იყო 1917 წლის დეკემბერში ]საქართველოს სახალხო გვარდიის ერთ-ერთი დამაარსებელი და ორგანიზატორი, არჩეული იყო სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბის წევრად და ასრულებდა მდივნის მოვალეობას.
რუბენ აუშტროვი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით; იყო სამხედრო კომისიის წევრი. 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ დატოვა სამშობლო და ცხოვრობდა ემიგრაციაში, საფრანგეთში.
ემიგრაციაში ყოფნისას დაავადდა ასმით და ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა 1937 წლის 23 დეკემბერს, პარიზში. დაკრძალულია ლევილის ქართულ სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები
ოთარ საგინაშვილი
ოთარ საგინაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 80 კგ), ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 80 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
აიავირის რაიონი (მელგარი)
აიავირის რაიონი (Distrito de Ayaviri) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მელგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 907 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 346 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 013 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მელგარის პროვინციის რაიონები
TRAPPIST-1d
მინი|250პქ|TRAPPIST-1d, მხატვრის წარმოსახვა RAPPIST-1D (აგრეთვე ცნობილი როგორც 2MASS J23062928-0502285D) — სავარაუდოდ კლდოვანი პლანეტა, რომელიც ბრუნავს ულტრაცივი ჯუჯა ვარსკვლავის, TRAPPIST-1-ის სასიცოცხლო ზონაში ან სასიცოცხლო ზონის ოდნავ გარეთ. პლანეტა აღმოჩენილია ტრანზიტული მეთოდით. Trappist-1D არის დედამიწის ზომის პლანეტა, რაც იმას ნიშნავს რომ მისი მასა და რადიუსი დაახლოებით იგივეა რაც დედამიწის. მისი წონასწორობის ტემპერატურა დაახლოებით არის 288 K (15 °C; 59 °F). პლანეტის რადიუსია დაახლოებით 0,772 R⊕. მისი მასა უკვე დადგენილია და უნდა იყოს 0.41 M⊕. ეს მონაცემები იძლევა შეფასდეს მისი გრავიტაცია და ის დაახლოებით შეადგენს დედამიწის გრავიტაციის 69 პროცენტს.
თავდაპირველად ეს პლანეტა ორჯერ დიდი ეგონათ, რადგან შეცდომით ორ პლანეტას თვლიდნენ ერთად.
Trappist-1D ორბიტალური პერიოდი დაახლოებით 4,05 დღეა, რაც იმას ნიშნავს რომ პლანეტა თავის დედა ვარსკვლავის გარშემო ერთ სრულ ბრუნს 4.05 „დედამიწურ“ დღეს ანდომებს. პლანეტა სავარაუდოდ არის გრავიტაციულად ჩაჭერილი დედა ვარსკვლავის მიერ, რაც იმას ნიშნავს, რომ ის ყოველთვის ერთი მხრიდან „უყურებს“ თავის დედა ვარსკვლავს. თუმცა ეს არ გამორიცხავს, რომ პლანეტის გარკვეულ ადგილებში იყოს წყალი თხევად მდგომარეობაში (დაახლოებით 273 K (0 °C; 32 °F). პლანეტამ წყალი სავარაუდოდ სისტემის ფორმირების პირველი რამდენიმე მილონი წლის განმავლობაში დაკარგა.
სქოლიო
კატეგორია:ეგზოპლანეტები
ჩობანიდები
ჩობანიდები (Çobanoğulları ან Çobanoğulları Beyliği) — ანატოლიის თურქმანული ბეილიქი, რომელიც XIII საუკუნეში იმავე სახელობის დინასტიამ დააფუძვნა. ბეილიქი ძირითადად მოიცავდა ანატოლიის ცენტრალურ მხარეს და ჩრდილოეთ ანატოლიაში მდებარე ქალაქ კასთამონუს.
ისტორია
დინასტიის დამაარსებელი ჰუსამედინ ჩობანი რუმის სასულთნოს განთქმული მოხელე და სარდალი იყო. ის სულთან ქეი-ქავუს I-ის და ალაედინ ქეიყუბადის მმართველობის დროს მოღვაწეობდა. XIII საუკუნის ადრეულ ხანებში ჰუსამედინ ჩობანი ერთ-ერთი სელჩუკი მხედართმთავარი იყო, რომელიც სელჩუკთა საზღვრები ჩრდილოეთ ანატოლიის მიმართულებით; ბიზანტიის და ტრაპიზონის იმპერიის ტერიტორიების ხარჯზე გააფართოვა. შედეგად მან მფლობელობაში მიიღო კასთამონუ. 1224-1227 წლებში, ის ასევე მიუძღვოდა სელჩუკთა ლაშქარსა და ფლოტს, რომელმაც ქალაქ სინოპიდან ყირიმის ნახევარკუნძულზე მდებარე ფორტიფიცირებული ქალაქი სუდაკი დაიკავა.
ჰუსამედინ ჩობანის სიკვდილის შემდეგ, ბეილიქი მისი შვილი ალფ იურეკის და შვილიშვილის იავლაკ არსლანის მიერ იმართებოდა. იავლაკ არსლანის მმართველობის ბოლო წლებამდე, ჩობანიდები მონღოლი სიუზერენიბის ერთგულნი რჩებოდნენ, რომლებმაც საკუთარი ჰეგემონია ანატოლიის რეგიონზე ქოსე-დაღის ბრძოლის შედეგად დაამყარეს. ალფ იავლაკის აჯანყება წარუმატებლად დასრულდა და ის გაერთიანებულ მონღოლურ-სელჩუკურ ძალებთან ბრძოლაში დაიღუპა. რეგიონი სამართავად სელჩუკ სარდალს, შამ ად-დინ იამან ჯანდარს გადაეცა, რომლის შთამომავლებმაც აქ მოგვიანებით ჯანდარიდების ბეილიქი დაარსეს.
იავლაკ არსლანის შვილმა ჩობანოღლუ მაჰმუდ ბეგმა შეძლო ძალაუფლების დაბრუნება და იამან ჯანდარი რეგიონიდან დროებით გააძევა. მან ასევე მოახერხა ბიზანტიის მოსაზღვრე ტერიტორიების დარბევა და მათ ხარჯზე გაფართოება. 1281-1299 წლებში ოსმალები ჩობანიდების ვასალებად ითვლებოდნენ, მაგრამ დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს მას შემდეგ, რაც იავლაკ არსლანმა შეწყვიტა ბიზანტიის იმპერიის დარბევა. 1309 წელს უკანასკნელი ჩობანიდი მმართველი იამან ჯანდარის შვილის. ჩანდაროღლუ სულეიმან ფაშას მსხვერპლი გახდა, რის შედეგად რეგიონი ისევ ჯანდარიდების ხელში გადავიდა.
ჩობანიდების დინასტიამ მნიშვნელოვანი არქიტეკტურული ნიმუშები დატოვა კასთამონუს გარშემო.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ანატოლიის ბეილიქები კატეგორია:თურქული დინასტიები
მარგარიტა (ბოლივარი)
მარგარიტა (Margarita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9.368 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 295 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბრუნო დელბონელი
ბრუნო დელბონელი (Bruno Delbonnel; დ. 1957, ნანსი) — ფრანგი კინოოპერატორი. მიღებული აქვს ოსკარის ოთხი ნომინაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი კინოოპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1957
ნათან სედერბლუმი
ბიოგრაფია
ნათან სედერბლუმი დაიბადა ტრეიონისოს ფერმაში, ამჟამად სედერჰამნის მუნიციპალიტეტი, ევლებორგის ლენი, შვედეთი. მამამისი იყო მღვდელი და ღრმადმორწმუნე ქრისტიანი.
სედერბლუმი უფსალის უნივერსიტეტის სტუდენტი გახდა 1883 წელს. მან არ იცოდა კონკრეტულად რის შესწავლას აპირებდა, მაგრამ გადაწყვიტა მამის კვალს გაჰყოლოდა. აშშ-დან დაბრუნების შემდეგ 1892 წელს მიიღო ხარისხი თეოლოგიაში და გახდა ლუთერანული ეკლესიის პასტორი. ამავე წელს მან გამოაქვეყნა თავისი პირველი წიგნი გერმანელი რეფორმატორის მარტინ ლუთერის გერმანული თეოლოგიის შესახებ. 1892-1893 წლებში სედერბლუმი ხდება უფსალის სტუდენტური კავშირის პირველი ვიცე-პრეზიდენტი და შემდეგ პრეზიდენტი.
გარკვეული მცირე დროით ნათანი უფსალის ფსიქიატრიული საავადმყოფოს კაპელანად მუშაობდა, შემდეგ დანიშნეს პარიზის შვედური ეკლესიის პასტორად. 1897 წელს ცოლად მოიყვანა უფსალის უნივერსიტეტის სტუდენტი ანე ფორსელი, რომელთა ოჯახშიც დაიბადა 10 შვილი. პარიზში სედერბლუმი შვიდი წელი დარჩა. მის მრევლს ხშირად სტუმრობდნენ ცნობილი სკანდინავიელი მხატვრები, დიპლომატები და ბიზნესმენები, რომელთა შორის იყო ალფრედ ნობელი. 1896 წლის 10 დეკემბერს ალფრედ ნობელის გარდაცვალების შემდეგ სედერბლუმმა აღავლინა წესის აგების რიტუალი.
სედერბლუმმა დაასრულა პარიზის უნივერსიტეტის ასპირანტურა თეოლოგიისა და ისტორიის განხრით და მიიღო თეოლოგიის დოქტორის ხარისხი. სადისერტაციო თემად სიდერბლუმმა აირჩია სიკვდილის შემდეგი ცხოვრება სპარსულ რელიგია ზოროასტრიზმში. იგი შვედეთში დაბრუნდა 1901 წელს, მას შემდეგ, რაც შესთავაზეს უფსალის უნივერსიტეტის თეოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელობა. 1912 წელს იგი გახდა ლაიფციგის უნივერსიტეტის რელიგიათმცოდნეობის პროფესორი.
1914 წლის 20 მაისს სედერბლუმი დანიშნეს შვედეთის ეკლესიის მთავარეპისკოპოსად. პირველი მსოფლიო ომის დროს სედერბლუმი ცნობილი გახდა მშვიდობისათვის თავისი ქრისტიანული მოძრაობით. ამ პერიოდისათვის მან დაწერა რამდენიმე მსხვილი ნაშრომი და 1921 წელს აირჩიეს შვედეთის აკადემიაში.
ნათან სედერბლუმი ახლოს იცნობდა ინგლისელ ეკუმენისტს ჯორჯ ბელს და ითვლება ეკუმენიზმის ერთ-ერთ ფუძემდებლად. 1925 წელს სტოკჰოლმში ორგანიზება გაუწია საერთო ქრისტიანულ კონფერენციას, რომელშიც მონაწილეობდა თითქმის ყველა მსოფლიო ეკლესია, გარდა რომაულ-კათოლიკურისა. ამ კონფერენციის შედეგი იყო 1948 წელს ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოს შექმნა.
1930 წელს სედერბლუმს მიანიჭეს ნობელის მშვიდობის პრემია, როგორც ჯილდო რელიგიური გაერთიანების საშუალებით მშვიდობის საქმეში შეტანილი წვლილისათვის. ნობელის პრემიის მინიჭებიდან ერთ წელიწადში მიიწვიეს ედინბურგის უნივერსიტეტში ლექციების კურსის წასაკითხად, მაგრამ პირველი ათი ლექციის შემდეგ დაბრუნდა შვედეთში.
სედერბლუმი გარდაიცვალა 1931 წლის 12 ივლისს უფსალაში, გულის შეტევის შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1931 კატეგორია:უფსალის ლუთერანი მთავარეპისკოპოსები კატეგორია:შვედი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში
ბეთლემის მაცხოვრის შობის ზედა ეკლესია
ბეთლემის (ფეთხაინის) მაცხოვრის შობის ეკლესია — ჯვარგუმბათოვანი ეკლესია თბილისში. მდებარეობს, ბეთლემის აღმართის №18–ში.
არქიტექტურული აღწერა
ბეთლემის მაცხოვრის შობის ეკლესია ჯვარ-გუმბათოვანი ნაგებობაა. საკურთხევლის ორ მხარეს სადიაკვნე და სამკვეთლოა, რომელთა თავზე თითო სათავსია მოწყობილი. ეკლესიას თორმეტწახნაგა გუმბათი ადგას. ეკლესიის ფასადებს ემჩნევა მრავალი შეკეთება-გადაკეთების კვალი. შესასვლელს წინიდან მიდგმული აქვს ორმარშიანი ქვის კიბე. ეკლესიის გუმბათი, ისევე როგორც ჩრდილოეთი და დასავლეთი ფასადები ქვიშაქვის თლილი ფილებით არის მოპირკეთებული. სამხრეთი და დასავლეთი ფასადები აგურისაა. აღმოსავლეთი ფასადის სარკმელები ორნამენტული საპირეებით და ჯვრებით არის შემკული. ჩრდილოეთ ფასადზე გამოსახულია რელიეფური ქერუბიმები და ჩვილიღვთის მშობელი ანგელოზებს შორის, გუმბათის ყელზე კი — ღვთისმშობელი და მიჯაჭვული ლომი.
ეკლესიის აღმოსავლეთით დგას XVII საუკუნის ორსართულიანი აგურით ნაშენი სამრეკლო, რომელსაც ზემოდან ადგას თლილი ქვისთაღოვანი ფანჩატური.
ისტორია
თავდაპირველად დღევანდელი ბეთლემის მაცხოვრის შობის ეკლესიის ადგილზე ქართველ მართლმადიდებელთა პატარა სამლოცველო მდგარა, რომლის ნაშთები 1981 წელს ძეგლზე ჩატარებულმა სარესტავრაციო-კვლევითმა და არქეოლოგიურმა სამუშაოებმა გამოავლინა. ამჟამად მისგან მხოლოდ აფსიდის ნაწილიღა მოჩანს. დანარჩენი კედლები ამჟამინდელი ეკლესიის იატაკის ქვეშაა მოქცეული. „ბეთლემის (ფეთხაინის) მაცხოვრის შობის ზედა ეკლესია, ყოფილი ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია მდებარეობს... კლდისუ ბანში... ეკლესია ადგას ძველქრისტიანულ სამლოცველოს“ — წერს თ. ბერიძე.
XII-XIII საუკუნეებში თბილისის სამეურნეო ცხოვრებაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ საქართველოში გადმოსული ვაჭრები და ხელოსნები. XIII საუკუნის მეორე ნახევრიდან მოყოლებული საქართველოსა და დასავლეთ ქვეყნებს შორის სავაჭრო ურთიერთობა გაცხოველდა. ჰ. მანანდიანი წერს: „... მონღოლთა დიდ ხანებსა და მათ ხელისუფლების სათავეში მდგომთ ძალიან კარგად ესმოდათ, რომ ვაჭრობის განვითარება სასარგებლო იყო მათთვის და შეეძლო მოეცა დიდი შემოსავალი“.
„თბილისის დემოგრაფიულ სტრუქტურაში მნიშვნელოვანი ცვლილებები გამოიწვია მომთაბარეთა ახალი უცხოეთნიკური მასის მოძალებამ... მონღოლებმა პირველებმა ცადეს საქართველოსათვის დამახასიათებელი ეთნიკური სიჭრელის გამოყენება ქართული სახელმწიფოებრიობის წინააღმდეგ, უნდობლობისა და მტრობის გაღვივება სხვადასხვა ეთნიკური და კონფესიული წარმომავლობის ჯგუფებს შორის. ქართულისაგან განსხვავებული ეთნიკური ელემენტი, მონღოლთა მიერ შეწყალებული და აღზევებული კაცი დამპყრობთა სამსახურში დგებოდა და ქართულ ეროვნულ ინტერესებს უპირისპირდებოდა–ხოჯა აზიზი, შადინი, უმეკი, ქარიმადინი და სხვა“. – ვკითხულობთ ენციკლოპედიაში „თბილისი“.
ვ. ნალბანდიანი წერს: „... როგორც მანამდე, ასევე მონღოლთა ბატონობის პერიოდშიც კულტურის განვითარების მნიშვნელოვან ცენტრს კვლავ წარმოადგენდა თბილისი, სადაც ქართველი და სომეხი მეცნიერები სიტყვებსა და ქადაგებებს წარმოთქვამდნენ, სადაც იწერებოდა, იხატებოდა და მრავლდებოდა ხელნაწერები, ითხვზებოდა გმირული ისტორიები, სიმღერები და სხვანი და სხვანი“.
ყოველივე ზემოთქმულიდან კარგად ჩანს, რომ XIII საუკუნის თბილისში სხვა ერებთან ერთად სომხური მოსახლეობა მრავლდებოდა და ფეხს იკიდებდა. ბეთლემის მაცხოვრის შობის ეკლესია სომხური მრევლის ხელში აღმოჩნდა. პ. მურადიანს წიგნში «Армянская эпиграфика Грузии: Тбилиси» ვკითხულობთ მღვდლების იოანეს ტერ-ამკრტიჩოვის და მხითარ ტერ-სტეპანოსიანის მიერ საქართველოში სომხური ეპარქიის წინამძღოლის ნერსეს აშტარეკეცისადმი 1816 წლის 28 აპრილს მიწერილ წერილს, რომელშიც გადმოცემულია ძველი ეკლესიის საძირკველზე ახალი ეკლესიის აშენების ისტორია — „თავდაპირველად აშენდა სამრეკლო, მაგრამ მშენებლობის ქტიტორი მღვდელი გრიგორი გარდაიცვალა და მშენებლობა დაასრულა მისმა შვილმა ბარსეგმა. მსახურება დიდი ხნის განმავლობაში მიმდინარეობდა ამ სამრეკლოში. მღვდელი გრიგორის შვილთაშვილმა გრიგორიმ და მისმა შვილმა ბარსეგმა საფუძველი ჩაუყარეს არსებულ ეკლესიას, მაგრამ ისინი „დიდი ეპიდემიის“ მსხვერპლნი გახდნენ. ზუსტად ეს გრიგორია დასაფლავებული ეკლესიაში. რაღაც პეროიდის განმავლობაში ეკლესია დაუმთავრებელი იყო, მაგრამ შემდგომ, კათალიკოს ეგიაზარის (1681-1691) დროს, ვახტანგ მეფის შთამომავლის — ნაზარალი–ხანის მეფობისას მშენებლობა გააგრძელა მღვდელმა სარქისმა (იმ წლებში კათალიკოსი იყო ალექსანდრე (1706-1714), ახპატის — ეპისკოპოსი ბარსეგი, შემდეგ თომა). სარქისი გარდაიცვალა, ვერ მოასწრო მშენებლობის დამთავრება, მაგრამ მოამზადა სამშენებლო მასალა. მშენებლობა გააგრძელეს ხოჯა პარუხმა, შემდეგ ბაღდასარმა და არუტუნმა, მაგრამ არც მათ და არც მათ მომდევნო სტეფანოზ პილოიანცს არ ეწერათ მოსწრებოდნენ მშენებლობის დამთავრებას. ზედა ნაწილი, აშენებული შავი ქვით, ააშენა და დაასრულა აღა-მელიქ-ბებუთიანმა, მისმა შვილმა მელიქ-ავეტიკმა ეკლესიას გალავანი შემოარტყა”. თუმცა, პ. მურადიანი აქვე აღნიშნავს, რომ რას ეყრდნობოდნენ ამ წერილის ავტორები უცნობია.
ამ წერილში მოხსენიებული „დიდი ეპიდემია“ ანუ შავი ჭირი თბილისში XIV საუკუნეში მძვინვარებდა, ამიტომ პ. მურადიანის აზრით, სამრეკლოს მშენებლობის დაწყების თარიღად XIII საუკუნის II ნახევარი უნდა ვივარაუდოთ. აღსანიშნავია, რომ შემდგომი საუკუნეების განმავლობაში სომეხ მრევლთან ერთად აქ ქართველებიც მსახურობდნენ და ლოცულობდნენ. ამის დასტურია ისიც, რომ ქართული ეკლესიის საძირკველზე სომხების მიერ აშენებული ეკლესია 1740 წელს თავისი ხარჯით ახლებურად ააშენა ზემო ქართლის სადროშოს სარდალმა გივი ამილახვარმა.
ბეთლემის მაცხოვრის შობის ეკლესიის მეორე სახელი — ფეთხაინი, გვხვდება 1648 წელს შედგენილ განჩინებაში და 1724 წლის გასამყრელო წიგნში.
ეგნატე იოსელიანის მიერ შედგენილ კატალოგში - “მონასტრები, ეკლესიები ტფილისსა და მის მიდამოებში” ვკითხულობთ: „ტფილისის სამხრეთით, კლდისუბანსა შინა დიდსა მაღალსა კლდესა ზედა არს ეკკლესია გუმბათიანი, ღ˜ისმშობლის მიცვალებისა ბეთლემსად სახელდებული. ესე ეკკლესია არს თლილის ქვით ნაშენი, გუმბათი ამისი შავის თლილის ქვით დაბურვილი. ეგრეთვე ეკკლესია ესე დასამჴრონი ამისნი სრულიად თლილითა შავის ლორფინითა დახურვილი. ამას შინა არიან სამნი სამწირველონი, საშუვალ ღ˜ისმშობლისა, ჩრთილოეთით გრიგორი განმანათლებლისა და სამხრეთით ნათლისმცემელისა. აქა ასვენია ხატი ყ˜დწმინდისა ღ˜ისმშობლისა ძველის მხატვრობით დახატული სასწაულმოქმედი, რომელსაცა დიდად ესვენ სომეხნი და ქართველნი ოთხი მღვდელი, და ეკკლესია მაღლად მდგომარეობითა და გუმბათიანობითა თვისითა მრთელისა ტფილისის ქალაქის ადგილებიდამ ჰსჩანს საამოდ და ამშვენიერებს ქალაქსა, და იტყვიან ხატისა მისთვის ღ˜ისმშობლისა, რომელ იყოს მხატვრობა იგი ფიცარსა ზედა მის ბაგისასა, სადაცა ბეთლემს ბაგისა შინა პირუტყუთასა იშვა მაცხოვარი უფალი იესო ქრისტე, რომელიცა წელსა 1500-სა აღშენებულ არს ტფილისის მოქალაქეთა ხოჯა-ფარუხასსა, ტერ-სარგისასსა, ნარიმანოვთა და ყუთლოოვთაგან და უკანასკნელ მხრები და ლორფინნი მისნი თქმულ არს რომელ იყუნენნ ამოქმედებულ საქართველოს თავადის გივისა ამილახუაროვისა შაჰყული-ხანად წოდებულისა ხარჯითა...“
საბჭოთა პერიოდში ეკლესიაში ბიჟუტერიის საამქრო იყო.
1991 წელს ეკლესია, რომელიც მდებარეობს ბეთლემის ქუჩაზე, გადაეცა საქართველოს საპატრიარქოს და 1994 წლიდან ეკლესიაში აღდგა მართლმადიდებლური მსახურება. ეკლესიის დასავლეთ მხარეს, შესასვლელთან 2001 წელს აშენებული სატრაპეზოა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები
ანბანდიდი სახარება
მინი|ანბანდიდი სახარება, IX საუკუნე|320x320პქ ოთხთავი, IX საუკუნე (საქართველოს ეროვნული არქივის ფონდი #1446, ხელნაწერი #107) 192 ფურცელი; ეტრატი; ზომა: 317x237; ასომთავრული; მელანი – ყავისფერი, გამშვენებული საზედაო გრაფემები შიგადაშიგ – სინგურით; ზოგან ნაწერი გაცხოველებულია; თავიდან ბოლომდე ნაწერი ასომთავრულით, ორ სვეტად; ზედა არშიები ნაწილობრივ მოჭრილია ისე, რომ დაკარგულია ზედა რვეულებრივი აღრიცხვის კვალი. კარგად ჩანს განკანონების ხაზები და წერტილები. ხელნაწერს ნაწილობრივ შემორჩენილი აქვს ყდის დაფები; ატყვია ადრინდელი – ტყავის საკეტების კვალი; აქვს ტყავის დასამაგრებელი ხის სოლები. მარცხნივ|მინი|270x270პქ|ანბანდიდი სახარება, IX საუკუნე. გოლგოთის ჯვარიხელნაწერი გრაფემათა განსაკუთრებული სიდიდის გამო სამეცნიერო წრეებში ცნობილია ანბანდიდი სახარების სახელით. ანბანდიდი სახარება უძველეს ქართულ ხელნაწერთა სულ რამდენიმე ნიმუშს შორისაა, გამოირჩევა შესრულების სისადავის, დახვეწილობის, სიძველის, ტექსტის რედაქციულობის, მატერიალური და სულიერი ღირებულების თვალსაზრისით. ხელნაწერის გაფორმებას მკაცრად ორგანიზებული ჩარჩო, ხელნაწერში ჩართული გოლგოთის ჯვარი (96r), დეკორირებული და სინგურით შემკული საზედაო გრაფემები, აქცენტირებული დასასრულები წარმოადგენს.
ანბანდიდი სახარება ოთხთავის შემცველ იმ იშვიათ ხელნაწერთა რიგშია (ოპიზის (913 წ.), ჯრუჭის (936 წ.), პარხლის (973 წ.), თევდორესი (X ს.) და გაბრიელ პატარაის (X ს.)), რომლებიც თავიდან ბოლომდე ნაწერია ასომთავრულით. გაუხეშებულ, დალაქავებულ, თუმცა დღემდე მაინც კარგად მოღწეულ ეტრატის ხელნაწერს საკმაოდ დიდ გეოგრაფიულ სივრცეში მოგზაურობის კვალი ეტყობა. სახარება ჩვენი ინტელექტუალური საგანძურის უძვირფასეს ნაწილს წარმოადგენს და ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ადგილი უჭირავს ზოგადად ხელნაწერის ისტორიის შესწავლის საქმეში.
ხელნაწერს შიგადაშიგ ახლავს XVII-XVIII სს.-ში შესრულებული მინაწერები, ხოლო ბოლოში დართული აქვს საკმაოდ მოზრდილი სულთა მატიანე, რომელიც გვიან შუა საუკუნეებს განეკუთვნება და ჯერ კიდევ შესწავლას მოითხოვს.
ანბანდიდი სახარება მსოფლიო კულტურის მონაპოვარია და ხელნაწერი წიგნის განვითარების უმნიშვნელოვანეს საფეხურს წარმოადგენს. უდიდესია მისი როლი უძველესი თარგმანებისა და დეკორირების ელემენტების განვითარების ისტორიაშიც.
ხელნაწერი 2015 წელს იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მეხსიერების საერთაშორისო რეესტრში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:საქართველოს ეროვნულ არქივში დაცული ხელნაწერები კატეგორია:IX საუკუნის ხელნაწერები
პატრიციო სალა
სანაკრებო კარიერა
1976–1980 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 8 შეხვედრას ატარებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 16 ივნისი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მონცას ფეხბურთელები კატეგორია:ტორინოს ფეხბურთელები კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:პიზის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩეზენის ფეხბურთელები კატეგორია:პარმის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები
ლუკანასის რაიონი
ლუკანასის რაიონი (Distrito de Lucanas) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლუკანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 375 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 189 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 205 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუკანასის პროვინციის რაიონები
ილია ბადრიძე
ილია გიორგის ძე ბადრიძე (დ. 1878, თელავის მაზრა, თელავი — გ. 19 აგვისტო, 1937, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
ილია (ილიკო) გიორგის ძე ბადრიძე დაიბადა 1878 წელს, თელავის მაზრის ქალაქ თელავში. მიიღო შინაური განათლება. 14 წლის ასაკში კახეთიდან ჩამოვიდა თბილისში და მოეწყო მუშად. 1896 წლიდან ჩაერთო სოციალ-დემოკრატიული წრეების მუშაობაში. თავდაპირველად მუშაობდა ორგანიზატორად. 1902 წელს ილია ბადრიძე მე-2 რაიონიდან აირჩიეს რსდმპ ტფილისის კომიტეტის წევრად. მონაწილეობდა არალეგალური სტამბების ორგანიზებაში. აქტიურად მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციურ მოძრაობაში, ტფილისში. 1911 წლის 7 სექტემბერს დააპატიმრეს ბაქოში, შემდგომ იჯდა მეტეხის ციხეში. 1913 წელს ციმბირში გადასახლება მიესაჯა, ხოლო 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ სამშობლოში დაბრუნდა. 1917 წელს იყო ტფილისის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს წევრი. ამავე წელს აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების აქტს. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის მიუხედავად დარჩა სამშობლოში და ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო ჩამოშორდა პოლიტიკურ საქმიანობას. 1921 წლის 26 დეკემბერს იგი დააპატიმრეს, მაგრამ მალე გაათავისუფლეს. 1937–1938 წლებში დიდი საბჭოთა ტერორის დროს იგი დააპატიმრეს და 19 აგვისტოს დახვრეტა მიუსაჯეს, რაც იმავე ღამეს აღასრულეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:თელავში დაბადებულები
მარია-ლა-ბახა
მარია-ლა-ბახა (María La Baja) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 45.262 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 547 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ვლადიმერ გრიგოლია
ვლადიმერ გრიგოლია (დ. 28 ივნისი, 1903; სეფიეთი — გ. 11 იანვარი, 1977; თბილისი) — ქართველი მოქანდაკე და მხატვარი.
ბიოგრაფია
ვლადიმერ (ლადო) გრიგოლია დაიბადა აბაშის რაიონის სოფელ სეფიეთში. 1928 წლიდან სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობდა. 1930 წელს თბილისის სამხატვრო აკადემია დაამთავრა. 1933 წლიდან იმავე აკადემიაში პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა. 1920-1930 წლებში. ძირითადად მუშაობდა როგორც მოქანდაკე. 1932 წლიდან გრაფიკაში მუშაობდა. დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული წიგნის სამკაულისა და შრიფტის შექმნაში. ძველი ქართული ხელნაწერებისა და ნაბეჭდი წიგნების დეკორის საფუძველზე მან შექმნა წიგნის მორთულობის ახალი კომპოზიციები, ქართული შრიფტის ახალი ვარიანტები. მისმა ნაშრომმა — „ქართული კონსტრუქციული და აკადემიური შრიფტი“ — საფუძველი ჩაუყარა სამხატვრო აკადემიაში შრიფტის სწავლების დისციპლინას. გაფორმებული აქვს 100-ზე მეტი წიგნი. მის მიერ მხატვრულად გაფორმებულია უნიკალური გამოცემები: „ვეფხისტყაოსანი“ (1937), აკაკი წერეთლის (1940), ნიკოლოზ ბარათაშვილის საიუბილეო გამოცემა, ქართული პოეზიის ანთოლოგია ინგლისურ ენაზე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ალაკტიონ ტაბიძის, კონსტანტინე გამსახურდიას წიგნები. დახატული აქვს გიორგი სააკაძისა და გრიგოლ ორბელიანის პორტრეტები. შექმნა კამერული ქანდაკებები: „სამშობლო“ (1928), „ქალიშვილის თავი“ (1928), „ქართველი ქალი“ (1928), შოთა რუსთაველის ძეგლის პროექტი (1936). მის საცხოვრებელ სახლში არის მხატვრის სახელოსნო, სადაც ხელოვნის არქივი და საინტერესო შემოქმედებითი მემკვიდრეობა ინახება.
1928-1929 წლებში იყო ქართველ ხელოვანთა საზოგადოების წევრი, 1930-1932 წლებში კი — მხატვართა გაერთიანების — „სარმა“ — წევრი. 1969 წელს ლადო გრიგოლიას საქართველოს სახალხო მხატვრის ტიტული მიენიჭა, 1973 წელს კი შოთა რუსთაველის სახელობის პრემია გადაეცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 1977 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი გრაფიკოსები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კუპის რაიონი
კუპის რაიონი (Distrito de Cupi) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მელგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 953 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 516 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 214.25 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მელგარის პროვინციის რაიონები
ლევან საკაშვილი
ლევან საკაშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ახალგაზრდებს შორის ევროპის სამგზის ჩემპიონი (მარჯვენა 2018, 65 კგ), ახალგაზრდებს  შორის მსოფლიოს ჩემპიონი (მარჯვენა 2018, 65 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ბილიჩენი-ვეკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
მარია კლეველი (1553-1574)
მარია კლეველი ან ნევერელი (Marie de Clèves; დ. 1553 — გ. 14 ნოემბერი, 1574) — ლა მარკთა დინასტიის წარმომადგენელი. ნევერის ჰერცოგ ფრანსუა I-ის შუათანა ქალიშვილი. კონდეს პრინცესა 1572-74 წლებში როგორ ანრი I-ის პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
მარია დაიბადა 1553 წელს საფრანგეთში. იგი იყო წარმოშობით გერმანელი დიდგვაროვნის, ნევერის გრაფ ფრანსუა I-ისა და მისი ცოლის, ნავარის მეფე ანტუან დე ბურბონის უფროსი დის, მარგარიტა დე ბურბონ-ვენდომელის შუათანა ქალიშვილი.
მისი უფროსი დები იყვნენ ანრიეტ ნევერელი (ნევერის ჰერცოგინია) და კატრინ კლეველი (გიზის ჰერცოგინია). მარიას საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV ღვიძლ ბიძაშვილად ერგებოდა, ხოლო ინგლისისა და ირლანდიის დედოფალი ანა კლეველი (ჰენრი VIII-ის მეოთხე ცოლი) მისი მეორე თაობის ბიძაშვილი იყო. მისი სიძეები კი იყვნენ ანრი I დე გიზი და ლუიჯი გონძაგა.
მას ახლო ურთიერთობა ჰქონდა თავის ბიცოლასთან, ნავარის დედოფალ ჟანა დ'ალბრესთან, რომლის გავლენითაც მარია ღრმა ბავშვობიდანვე ჰუგენოტი გახდა. 1572 წლის 10 აგვისტოს იგი ცოლად გაჰყვა თავის ბიძაშვილს, კონდეს პრინც ანრი I-ს. ანრის მამა, კონდეს პრინცი ლუი I და მარიას დედა, ნევერის ჰერცოგინია მარგარიტა ღვიძლი და-ძმა იყვნენ. ანრისა და მარიას ქორწინებიდან სულ ორ კვირაში, 1572 წლის 24 აგვისტოს დედა-დედოფალ ეკატერინე მედიჩის თაოსნობით პარიზში ჰუგენოტების მასობრივი ხოცვა-ჟლეტა მოეწყო, რაც ცნობილია "წმინდა ბართლომეს ღამის" სახელით. ამ დროს თავის გადარჩენის მიზნით მარიამ და მისმა ქმარმა კათოლიციზმი დაუყოვნებლივ მიიღეს.
მარია სამეფო კარზე ძალიან ლამაზი და მოხდენილი ქალის სახელით იყო ცნობილი, რის გამოც მას 1573-74 წლებში რომანი ჰქონდა საფრანგეთის მეფე შარლ IX-ის ძმასთან, ასევე საკმაოდ სიმპათიურ და მოხდენილ ჭაბუკთან, ანჟუს ჰერცოგ ანრი დე ვალუასთან, რომელიც შემდგომში საფრანგეთის მეფე ანრი III გახდა. ანრი მარიას განქორწინებასაც კი სთხოვდა და ცოლად შერთვას ჰპირდებოდა. მარია სერიოზულად ფიქრობდა ამ საკითხზე და როდესაც ამასთან დაკავშირებით თხოვნა რომის პაპთან უნდა გაეგზავნა პნევმონიით დაავადდა. თუმცა, პნევმონიის გადავლის შემდეგ იგი მალევე ქმრისგან დაფეხმძიმდა და 1574 წლის 14 ნოემბერს პირველივე მშობიარობას გადაჰყვა.
ვალერიან ოსინსკი
ვალერიან ოსინსკი (დ. 25 მარტი, 1887 — გ. 1 სექტემბერი, 1938) — საბჭოთა პარტიული მოღვაწე, ეკონომისტი.
ბიოგრაფია
1905 წელს სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტში. 1905-1917 წლებში პარტიულ მოღვაწეობას ეწეოდა მოსკოვში, ტვერსა და ხარკოვში. არაერთხელ იყო დაპატიმრებული. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ იყო რსფსრ-ის სახელმწიფო ბანკის მმართველი, სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს თავმდჯომარე. 1918 წლის გაზაფხულზე იყო „მემარცხენე კომუნისტების“ პლატფორმის ავტორი. 1920-1921 წლებშიი ყო ჯგუფ „დემოკრატიული ცენტრალიზმის“ წევრი. 1921-1923 წლებში იყო მიწათმოქმედების კომისრის მოადგილე. 1923-1924 წლებში იყო სსრკ-ის წარმომადგენელი შვედეთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ადამიანები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:რუსი ეკონომისტები
მონტეკრისტო (ბოლივარი)
მონტეკრისტო (Montecristo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11.212 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2.089 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ლალა-ტიულპანი
ლალა-ტიულპანი (Ләлә-Тюльпан) — ისლამური კულტურულ-საგანმანათლებო ცენტრი ბაშკირეთის ქალაქ უფაში. გაიხსნა 1998 წლის 7 აპრილს. .
მეჩეთი ქალაქ უფის მუსლიმური რელიგიის ცენტრია, მასში იმართება მუსლიმური დღესასწაულები.
ისორია
მეჩეთის პროექტი გეგმით არის შემომავალი გაზაფხულის სიმბოლო, აყვავებული ტიტა (რომელიც ძველად თურქული ხალხის სიმბოლო იყო), მინარეთები კი მის კვირტებს განასახიერებენ.
მეჩეთის არქიტექტორი იყო ვ.ვ. დავლიატშინი. ლალა-ტიულპანი აშენდა შემოწირულობებით და ბაშკირეთის მთავრობის დახმარებით. მშენებლობა 1989 წელს დაიწყო და 9 წლის შემდეგ, 1998 წელს დასრულდა.
1999—2005 წლებში აქ რუსეთის მუსლიმური უნივერსიტეტი ფუნქციონირებდა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის მეჩეთები
მიგელ დიას-კანელი
მიგელ მარიო დიას-კანელ ბერმუდესი (Miguel Mario Díaz-Canel Bermúdez დ.20 აპრილი, 1960, ვილია-კლარას პროვინცია, კუბა) — კუბელი პოლიტიკოსი, კუბის მთავრობის მეთაური, კუბის სახელმწიფო საბჭოს პრეზიდენტი, კუბის რევოლუციური შეიარაღებული ძალების ხელმძღვანელი 2018 წლის 19 აპრილიდან.
ბიოგრაფია
1982 წელს დაამთავრა უნივერსიტეტი და მიიღო ელექტრონული ინჟინრის განათლება. 1982-1985 წლებში მსახურობდა კუბის რევოლუციურ შეიარაღებულ ძალებში. 1986 წელს კარიერა დაიწყო კუბის ახალგაზრდა კომუნისტთა კავშირში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:კუბის პრეზიდენტები
თამარ ბერუჩაშვილი
თამარ ბერუჩაშვილი (დ. 9 აპრილი, 1961, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი, საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში 2004 წლის 17 თებერვლიდან 27 დეკემბრამდე, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი 2014-2015 წლებში. საქართველოს ელჩი გაერთიანებულ სამეფოში 2016-2020 წლებში. საქართველოს ელჩი რუმინეთში 2021 წლიდან დღემდე.
განათლება
1978-1985 წლებში სწავლობდა მოსკოვის პ. ლუმუმბას სახელობის ხალხთა მეგობრობის უნივერსიტეტში, ფიზიკა-მათემატიკისა და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტზე. ასევე უცხო ენათა ფაკულტეტზე (ფრანგული ენა). კვალიფიკაცია — ქიმიკოსი — მკვლევარი, საშუალო და უმაღლესი სასწავლებლის პედაგოგი, თარჯიმანი.
1996-1998 წლებში სწავლობდა აშშ-ში, ბლუმინგტონში, ინდიანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, საერთაშორისო და შედარებითი ურთიერთობების ფაკულტეტზე. 1998 წელს მიიღო საჯარო ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი (MPA).
2002-2006 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ეკონომიკის ფაკულტეტზე, ასპირანტურა. კვალიფიკაცია — ეკონომიკის დოქტორი.
2002-2006 წლებში სწავლობდა კარლტონის უნივერსიტეტში (ოტავა, კანადა). პროფესიონალური ტრენინგი — კომერციული დიპლომატია.
1992-1993 წლებში სწავლობდა ლიმერიკის უნივერსიტეტში (ლიმერიკი, ირლანდია). პროფესიონალური ტრენინგი — ევროპათმცოდნეობა და ინგლისური ენა.
1991-1992 წლებში იუნესკოს საერთაშორისო მენეჯმენტის ცენტრი — თბილისი, საქართველო. პროფესიონალური ტრენინგი — მენეჯმენტი, საერთაშორისო ურთიერთობები.
საქმიანობა
1986-1990 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიაში, ი. ქუთათელაძის სახელობის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტში; მეცნიერ-თანამშრომელი. 1990-1992 წლებში მთავარი სპეციალისტის თანამდებობაზე მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების სამინისტროს საერთაშორისო თანამშრომლობის დეპარტამენტში.
1992-1994 წლებში იყო საქართველოს საგარეო ეკონომიკური ურთიერთობების სახელმწიფო კომიტეტის ევროკავშირის ტექნიკური თანამშრომლობის პროგრამა ტასისის (TACIS) საკოორდინაციო ბიუროს ადმინისტრატორი.
1994-1996 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების სამინისტროს ევროკავშირის ტექნიკური თანამშრომლობის პროგრამა ტასისის (TACIS) საკოორდინაციო ბიუროს აღმასრულებელი დირექტორის მოადგილე.
1997 წლის მაისიდან აგვისტომდე ანალიტიკოსად მუშაობდა ვაშინგტონში დოქტორ ზბიგნევ ბზეჟინსკის ოფისიში.
1998 წლის ივნის-აგვისტოში იყო საქართველოს ვაჭრობისა და საგარეო ეკონომიკური ურთიერთობების მინისტრის მოადგილე.
1998-2000 წლებში იყო საქართველოს ვაჭრობისა და საგარეო ეკონომიკური ურთიერთობების მინისტრი.
2000 წლის მაისიდან 2003 წლის დეკემბრამდე იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე.
2003 წლის დეკემბრიდან 2004 წლის თებრვლამდე მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიაში, სახელმწიფო მინისტრის მოადგილედ.
2004 თებერვლიდან დეკემბრამდე იყო სახელმწიფო მინისტრი ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში.
2004 წლის დეკემბრიდან 2010 წლის დეკემბრამდე იყო სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში.
2011 წლის იანვრიდან 2012 წლის ნოემბრამდე იყო ვიცე-პრემიერის, ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის მთავარი მრჩეველი.
2012 წლის ნოემბრიდან მუშაობდა ევროპულ და ევროატლანტიკური ინტეგრაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის მოადგილედ.
2013 წლის 1 აპრილიდან 2014 წლის 11 ნოემბრამდე იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 2014 წლის 11 ნოემბრიდან 2015 წლის 1 სექტემბრამდე იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ელჩები დიდ ბრიტანეთში კატეგორია:ქალი დიპლომატები კატეგორია:საქართველოს ქალი საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა (დონის როსტოვი)
საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა (Стела «Город воинской славы») — მემორიალი დონის როსტოვის პირველი მაისის რაიონში. შექმნილია მას შემდეგ, რაც ქალაქს საბრძოლო დიდების ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. საზეიმო გახსნა გაიმართა 2010 წლის 6 მაისს აეროპორტის წინ მდებარე მოედანზე, რომელსაც ეწოდა საბრძოლო დიდების მოედანი.
აღწერა
ძეგლი წარმოადგენს წითელი გრანიტისაგან დამზადებულ მრგვალ სვეტს, რომლის სიმაღლეა 6,5 მეტრი და რომელსაც თავზე ადგას რუსეთის ბრინჯაოს გერბი. სვეტის კვადრატულ კვარცხლბეკზე ერთ მხარეს გამოსახულია დონის როსტოვის გერბი, ხოლო მეორე მხარეს რუსეთის პრეზიდენტის იმ ბრძანების ტექსტი, რომლის მიხედვითაც ქალაქს მიენიჭა საბრძოლო დიდების ქალაქის საპატიო წოდება. ძეგლს გარს აკრავს ოთხი კვადრატული პილონი, რომლებზეც გამოსახულია ბარელიეფები დონის როსტოვის საბრძოლო ისტორიის თემატიკიდან და გამარჯვება გერმანელებზე. მონუმენტის ავტორები არიან: არქიტექტორი ი. დვორნიკოვი და ფორმატორი ა. მუსიენკო. ბარელიეფის ავტორები არიან: მოქანდაკე ს. ოლეშნია, გ. მიასნიკოვი და ა. დემენტიევი.
ოქროს დუბლი (ფეხბურთი)
ოქროს დუბლი — ფეხბურთში საფეხბურთო კლუბის მიერ, ერთ სეზონში, ქვეყნის უმაღლესი ჩემპიონატისა და ეროვნული საფეხბურთო თასის ერთდროულად მოგება.
საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა (დონის როსტოვი)
ისტორია
ბრძანებულების თანახმად მას შემდეგ რაც პრეზიდენტი ანიჭებს ამა თუ იმ ქალაქს აღნიშნულ სტატუსს, ყველა ქალაქში უნდა დაიდგას ერთნაირი საბრძოლო დიდების სტელა. ძეგლის დასადგმელად განიხილებოდა რამდენიმე ადგილი: კარლ მარქსის მოედანი, დიდი სადოვაიის ქუჩა, თეატრალური მოედანი, მაგრამ ეს წინადადებები არ განხორციელდა, რადგანაც ამ ადგილზე უკვე იდგა ძველი ძეგლები, რომლის აღებაზეც საზოგადოება არ დათანხმდებოდა. საბოლოოდ, ძეგლი დადგეს როსტოვის აეროპორტის შენობის წინ.
ოქროს დუბლი (ფეხბურთი)
1889 წელს, მსოფლიო საფეხბურთო ისტორიაში პირველი კლუბი, რომელმაც „ოქროს დუბლი” შეასრულა, იყო პრესტონ ნორთ ენდი. კლუბმა იმ სეზონში ინგლისის საფეხბურთო ლიგაც და თასიც მოიგო.
საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა (დონის როსტოვი)
ისტორია
ადგილის შერჩევა გაამართლეს იმით, რომ აეროპორტი არის ქალაქის საჰაერო ჭიშკარი და უკვე აქედანვე გამოჩნდება სტუმრისათვის დონის როსტოვის მთავარი ძეგლი, თუმცა აკრიტიკებდნენ ადგილს იმის გამო, რომ ამ ადგილზე არ გამართულა არანაირი ბრძოლა.
ოქროს დუბლი (ფეხბურთი)
საქართველო
საქართველოს ორმა კლუბმა მოახერხა დუბლის შესრულება და ერთ სეზონში საქართველოს უმაღლესი ლიგისა და საფეხბურთო თასის მოგება.