cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არჩილ მეფის მარტვილობა
თხზულების ავტორი არის XI საუკუნის ისტორიკოსი ლეონტი მროველი. ამ თხზულების დაწერისას მას ხელთ ჰქონდა უმთავრესად ჯუანშერის ნაშრომი. თხზულება შინაარსით მწირია, ჩანს, მეტი ცნობები ამ ეპოქიდან არც ლეონტის დროს არსებობდა, თორემ თუ ის არა, ჯუანშერი მაინც შეიტანდა თავის ისტორიაში. ლეონტის ეს შრომა შემდეგ უცნობ ჰაგიოგრაფს გაუვრცია. ამ გადამეტაფრასებულ რედაქციას ეწოდება „შესხმაჲ და წამებაჲ წმიდისა და დიდებულისა მოწამისა არჩილისა მეფისა“. შესხმა იწყება ვრცელი შესავლით, რომელიც შედგენილია ჩვეულებრივი აგიოგრაფიული შაბლონით. ავტორი არჩილის ისტორიას წყვეტს ფეოდალური ხანის აზროვნებისათვის დამახასიათებელი შენიშვნით მისი მოწამეობრივი ღვაწლის შესახებ: „არა სადა სმენილ არს თჳთმპყრობელთა მეფეთა მოწამეობაჲ, სხვაჲ არს სისხლი მეფისაჲ და სხუაჲ მთავრისაჲ და სხუაჲ მონისაო“. პირველი ნაწილი არჩილის ისტორიისა შედგენილია დავით და კონსტანტინეს ცხოვრების მიხედვით. აქ თითქმის სიტყვა-სიტყვით გამეორებულია მურვან ყრუს საქართველოში მოსვლის შესახებ ყველაფერი ის, რაც დავით და კონსტანტინეს ცხოვრებაშია მოთხრობილი. მურვან ყრუ აქაც მაჰმადის დისწულადაა გამოყვანილი, როგორც დავით და კონსტანტინეს ცხოვრებაში. ამის შემდეგ მოყვანილია, თითქმის უცვლელად, ლეონტი მროველის მიერ აღწერილი არჩილის ცხოვრება. ისტორია მთავრდება მოკლე დარიგებით: ვნატრიდეთ გვირგვინოსანი მეფის ღვაწლს და ვბაძავდეთ მას. ასეთია ამ თხზულების შედგენილობა. მისი ავტორი უცნობია. ის მხოლოდ შენიშნავს: „ვიკადრე მეცა უნდომან და გლახაკმან ამან აღწერად მისთჳს ძალისაებრ ჩემისაო“. თხზულების დაწერის თარიღად ვარაუდობენ XII საუკუნეს, უფრო მის მეორე ნახევარს. ჰაგიოგრაფს იმ დროის საქართველოს სურათი გადააქვს არჩილის მეფობაში, როდესაც ამბობს: „ეპყრა მას საზღუარნი ყოვლისა საქართველოჲსანი ანაკოფსით ვიდრე დარუბანდამდეო“. ნაწარმოების ლიტერატურული ენა არის უბრალო და მარტივი, ყოველ შემთხვევაში, აქ ჩვენ ვხედავთ პეტრიწონული სკოლის ხელოვნურ სქოლასტიკურ ნორმებს, რომელთაც დიდი ადგილი ეკავათ განსაკუთრებით მეტაფრასულ ჰაგიოგრაფიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ჰაგიოგრაფია
თაზაქენდი (39° 32' ჩ. გ. 48° 24' ა. გ.) (ბილიასუვარის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
აშაღი-ქოლგათუ
აშაღი-ქოლგათუ (Aşağı Qolqəti) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ლატვიის სოციალისტური საბჭოთა რესპუბლიკა
ლატვიის სოციალისტური საბჭოთა რესპუბლიკა (Latvijas Sociālistiskā Padomju Republika, LSPR) — მცირე ხნით არსებული სოციალისტური რესპუბლიკა, რომელიც ლატვიის დამოუკიდებლობისთვის ომის დროს ჩამოყალიბდა. მისი შექმნა საბჭოთა რუსეთის და მისი ბოლშევიკური მთავრობის სრული მხარდაჭერით გამოცხადდა 1918 წლის 17 დეკემბერს. მთავრობის ხელმძღვანელი იყო პიოტრ სტუჩკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები
არზაყან ემუხვარი
არზაყან (დიმიტრი) ემუხვარი (დ. 26 ოქტომბერი, 1880, ჩხორთოლი — გ. 24 მარტი, 1939, პარიზი) — ქართველი აფხაზი პოლიტიკოსი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, აფხაზეთის ავტონომიის მთავრობის თავმჯდომარე.
ბიოგრაფია
არზაყან (დიმიტრი) ემუხვარი 1880 წლის 26 ოქტომბერს დაიბადა სოფელ ჩხორთოლში, მართლმადიდებელი მშობლების თავად ყიზილბაქ (კონსტანტინე) მურზაკულის ძე ემუხვარისა და ბზიფელი ხიმზადა ომარის ასულ მარღანიას ოჯახში. მშობლები ადრევე გარდაეცვალნენ და არზაყანი, დედმამიშვილებთან (ივა, ანა, ვარვარა) ერთად, ძიძის ოჯახში იზრდებოდა.
სემინარია დაასრულა 1902 წელს და სამხედრო ბეგარის გადაუხდელობის გამო მოსთხოვეს ჯარში წასვლა. მას შეეძლო ტფილისის საინუკერო სასწავლებელში შესულიყო და ოფიცერი გამხდარიყო. სამხედრო კარიერაზე უარი თქვა, გახდა რსდმპ-ის წევრი. ორი წელი იბრძოლა, რომ გაწვევისთვის თავი დაეღწია. გავლენიანი ნაცნობების წყალობით ამას მიაღწია კიდეც. 1905 წლის რევოლუციის დროს იყო სოხუმის რესპუბლიკის ხელმძღვანელი. რევოლუციის დამარცხების შემდეგ, ის დააპატიმრეს და 1908 წელს თბილისის სასამართლოს პალატამ ერთი წელი მიუსაჯეს. ასეთი მცირე სასჯელი მან გავლენიანი ნათესავების დახმარებით მიიღო. სოხუმის ციხეში ერთწლიანმა პატიმრობამ მისი ავტორიტეტი კიდევ უფრო გაზარდა აფხაზ მოსახლეობაში. 1912 წელს სოხუმის რეალურ სასწავლებელში გათავისუფლდა ქართველი მასწავლებლის ადგილი და ემუხვარმა საკუთარი კანდიდატურა წარადგინა, თუმცა რეაქციამ შეძლო მისი დაბლოკვა.
1917 წელს ემუხვარი დაინიშნა სოხუმის ოკრუგში ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტის რწმუნებულად სოხუმის ოკრუგში. ემუხვარი იყოპროქართული ორიენტაციის ლიდერი. აფხაზი მოსახლეობის ფართო ფენებში არზაყან ემუხვარის მცდელობით სულ უფრო მძლავრდებოდა დემოკრატიული მოძრაობა ლოზუნგით – „გავერთიანდეთ არა ჩრდილოეთ კავკასიასთან, არამედ საქართველოსთან". ემუხვარი იყო თავმჯდომარე აფხაზეთის ეროვნული საბჭოსი, რომელმაც დაადგინა შესულიყო აფხაზეთის ამიერკავკასიის სეიმში. სეიმის დაშლის შემდეგ აფხაზ ნაციონალისტთა ერთმა ნაწილმა ორიენტაცია ოსმალეთის იმპერიაზე აიღო, 1919 წლის 12 მარტს არჩეულმა ეროვნულმა საბჭომ ემუხვარის მეთაურობით კი კურსი აიღო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში გაერთიანებაზე ავტონომიის სტატუსით. ამ კურსის აღებაში დიდი როლი შეასრულა არზაყან ემუხვარმა. ამავე წლის მაისში ის აირჩიეს აფხაზეთის მთავრობის თავმჯდომარედ, ასევე იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი.
1921 წელს რსფსრ-ის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ, არზაყანმა მეუღლე და შვილები ქუთაისში სიმამრთან გახიზნა. თვითონ კი საქართველოს დემოკრატიული მთავრობის წევრებთან ერთად ემიგრაციაში წავიდა. 1921-1922 წლებში სტამბოლში ცხოვრობდა, შემდეგ პრაღაში გადავიდა და იმ დღიდან დაიწყო საქართველოში ოჯახის წევრებისათვის წერილების, ღია ბარათებისა და ვიზების გაგზავნა. 1927-1933 წლებში არზაყან ემუხვარი ხელმძღვანელობდა ქართულ კოლონიას პრაღაში. მეგობრობდა მიხეილ და ლიდია უბირიებთან და მათ ოჯახში პოულობდა სულიერ სიმშვიდეს.
1939 წლის 8 მარტს, მეგობრების თხოვნით, რათა უფრო ახლოს გასცნობოდა განმათავისუფლებელი მოძრაობის მიმდინარეობას და მასში უშუალო მონაწილეობა მიეღო არზაყან ემუხვარი პარიზში ჩავიდა. მას დიდი სიხარულით შეხვდნენ მეგობრები: აკაკი ჩხენკელი, კონსტანტინე კანდელაკი, გრიგოლ ურატაძე და სხვები. 18 მარტს არზაყან ემუხვარი ყველასთვის მოულოდნელად ავად გახდა და 24 მარტს სისხლის მოწამვლით კლოდ ბერნარის საავადმყოფოში გარდაიცვალა. არსებობს ეჭვი, რომ ის საბჭოთა კავშირის აგენტებმა მოწამლეს.
ოჯახი
კონსტანტინე გამსახურდიამ არზაყან ემუხვარის ვაჟს, ვლადიმერ ემუხვარს წერილი მისწერა:
ემუხვარი კონსანტინე გამსახურდიას მთვარის მოტაცების ერთ–ერთი გმირის თარაშ ემხვარის პროტოტიპია. ემუხვარი დაკრძალულია საფრანგეთში, ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე.
მსხლების წმინდა გიორგის ეკლესია
მსხლების წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მსხლებში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითაა ნაგები. გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხევლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დგას. აბსიდის ჩრდილოეთით ერთი, ხოლო სამხრეთით ორი სწორკუთხა ნიშაა. კონქი და კამარა ორივე შეისრულია. სატრიუმფო თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ შემორჩენილია სადა კანკელი.
ჩრდილოეთ, დასავლეთ და სამხრეთ კედლებს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს.
ეკლესია განათებულია აღმოსავლეთისა და დასავლეთის სარკმლებით. სამხრეთი შესასვლელი შიგნით არქიტრავული _ გარეთ თაღოვანია. შესასვლელის თაღი შირიმის ქვითაა გადაყვანილი. კარი ნაოთხალია.
ეკლესიას სამხრეთიდან მინაშენი ჰქონდა. მინაშენის მხოლოდ დასავლეთი კედელია შემორჩენილი.
კედლები ბევრ ადგილას დაბზარული და გარღვეულია. კამარის დასავლეთი ნაწილი ჩამონგრეულია. სარკმლები დაზიანებულია. საბურავი აყრილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იყალთოს ნათლისმცემლის ეკლესია
იყალთოს ნათლისმცემლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ იყალთოს სამხრეთით, 0,5 კმ-ზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (6,6 X 4,8 მ), ნაშენია მოზრდილი ზომის რიყის ქვითა და ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. კარი გარედან თაღოვანია შიგნიდან — სწორკუთხა. სამხრეთ კარს ზედა ნაწილი მონგრეული აქვს. ეკლესიის დარბაზი მოკლეა, აღმოსავლეთით მას ერთვის ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდი, რომელშიც ერთი ოთხკუთხა სარკმელი და ორი, მცირე, ოთხკუთხა ნიშაა. ერთი ოთხკუთხა ნიშა ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ბოლოშია. აფსიდის შუაში შემორჩენილია ოთხწახნაგა ტრაპეზის ნაშთი. აფსიდი გადახურულია დადაბლებული პროპორციების მქონე სხმული კონქით, რომლის თაღს გაჭყლეტილი ნახევარწრის ფორმა აქვს. სხმული და მსგავსი ფორმისაა კამარაც. ეკლესიის კედლები გარედან სადაა. კედლებს საპირე წყობა მნიშვნელოვან ფართობზე ჩამოშლილი აქვს. დასავლეთ შესასვლელის თაღი ჩასხმულია საფეხურით შეღრმავებულ, სწორკუთხა არეში რომელშიც, კარის თავზე, მოწყობილია მცირე თაღოვანი ნიშა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ავტონომია
ავტონომია — საერთაშორისო სამართალში ნიშნავს სახელმწიფოს რომელიმე ტერიტორიული ნაწილის მიერ განსაზღვრული უფლებამოსილებების დამოუკიდებლად განხორციელებას იურიდიული ნორმების გამოცემის გზით. ავტონომიის საერთაშორისო-სამართლებრივი გაგებისათვის მთავარია, რომ შესაბამისი ტერიტორია, ფართო თვითმმართველობის მიუხედავად, არ იძენს სახელმწიფოს ნიშნებს. ავტონომიის ცნების დიფერენცირებული შინაარსის მიუხედავად, იგი ძირითადად გულისხმობს ტერიტორიულ თვითმმართველობას, როდესაც ავტონომიური რეგიონი ნაწილობრივ დამოუკიდებელია ნაციონალური, ცენტრალური მთავრობის გავლენისაგან და საკუთარი პასუხისმგებლობით ახორციელებს თავის გამგებლობას მიკუთვნებულ საკითხებს. ავტონომია, როგორც წესი, გულისხმობს ჯგუფის, როგორც უმცირესობის აღიარებას და მისი კოლექტიური უფლებების დაცვას. ხალხის ჯგუფის, როგორც ავტონომიის სუბიექტი, გულისხმობს ადამიანთა ისეთ ერთობას:
სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ფორმები
უნიტარულ სახელმწიფოში მის შემადგენელ ნაწილებს, ტერიტორიულ ერთეულებს, არ გააჩნიათ საკუთარი კონსტიტუცია, კანონმდებლობა, ხელისუფლებისა და მმართველობის უმაღლესი ორგანოები. ქვეყანაში მოქმედებს ერთი საერთო კონსტიტუცია და კანონმდებლობა, პოლიტიკური ხელისუფლების ერთიანი ცენტრალიზებული სისტემა; ცენტრალური ერთეულების ადგილობრივი ორგანოების სამართლებრივი სტატუსი განისაზღვრება საერთო- სახელმწიფოებრივი სამართლის ნორმებით. რეგიონალისტური (დეცენტრალიზებული უნიტარული) სახელმწიფო. უნიტარულ სახელმწიფოში შესაძლებელია, რომ ცალკეულ ტერიტორიულ ერთეულს ან ერთეულებს სხვებთან შედარებით განსხვავებული კონსტიტუციურ-სამართლებრივი სტატუსი ჰქონდეთ. ასეთ სახელმწიფოში ზოგიერთ ერთეულს, თავისი სპეციფიკიდან გამომდინარე (ეროვნული, ეთნიკური, ისტორიული და სხვა), უფრო ფართო თვითმმართველობის უფლება შეიძლება მიენიჭოს. ასეთ ტერიტორიულ ერთეულებს კონსტიტუციური სამართალი ტერიტორიული ავტონომიების სახელით მოიხსენიებს.
დეცენტრალიზებული უნიტარული სახელმწიფო ფედერალიზმთან ახლოს მდგომი ფორმაა. დეცენტრალიზმის დროს უფლებამოსილება ცენტრალურ ხელისუფლებასა და ტერიტორიულ ერთეულებს შორის განაწილებულია კონსტიტუციით.
ფედერაციული მოწყობა (ფედერალიზმი). უნიტარულისაგან განსხვავებით, ფედერაციული სახელმწიფო რთული საკავშირო სახელმწიფოა, რომელშიც გაერთიანებულია რიგი ყოფილი სახელმწიფოები ან სახელმწიფოს მსგავსი წარმონაქმნები _ ფედერაციის სუბიექტები. იგი ხასიათდება სახელმწიფო ხელისუფლების დეცენტრალიზაციის მაღალი დონით. ამ თვალსაზრისით, განასხვავებენ ხელისუფლების ორ დონეს: ფედერალური ხელისუფლება და ფედერაციის სუბიექტების ხელისუფლება. საერთო ფედერალურ დონეზე სახელმწიფო ხელისუფლებას ახორციელებს ორპალატიანი საკავშირო წარმომადგენლობითი ორგანო, რომლის ერთ-ერთი, კერძოდ, ზედა პალატა, უმაღლეს წარმომადგენლობაში სწორედ ფედერაციის სუბიექტების ინტერესებს გამოხატავს.
ავტონომიის სახეები
ავტონომიური რეგიონი შეიძლება განისაზღვროს ან გეოგრაფიული განსხვავებულობით, ან მისი თავისუფლების დონით. ავტონომიური რეგიონების დიფერენცირება შეიძლება მოხდეს ტერიტორიული ავტონომიად, ადგილობრივ ავტონომიად და სუბრეგიონულ ავტონომიად.
ყველაზე ზოგადი კლასიფიკაციით ერთმანეთისაგან უნდა განვასხვაოთ პარალელური ავტონომია და იერარქიული ავტონომია. ამერიკული ფედერალიზმი, მაგალითად, ეფუძნება ფედერაციულ სახელმწიფოსა და ფედერაციის სუბიექტებს შორის არსებულ პარალელურ ავტონომიას.
ავტონომიის დანარჩენ სახეებს მიეკუთვნება ტერიტორიული ავტონომია, კულტურული ავტონომია, ორგანიზაციული ავტონომია, რეგიონალური ავტონომია.
ტერიტორიული ავტონომია ეფუძნება სახელმწიფო-სამართლებრივ ან საერთაშორისო-სამართლებრივ აქტს. ავტონომიის შემთხვევაში ესა თუ ის ტერიტორია სარგებლობს განსაკუთრებული სტატუსით და რომელიმე ჯგუფის ან უმცირესობის სპეციფიკურ ინტერესებთან დაკავშირებული უფლებამოსილებები გადაცემული აქვთ თვითმმართველობის ორგანოებს. ავტონომიური ერთეულის გამგებლობას მიკუთვნებული საკითხები ძირითადად შეეხება კომუნალურ და რეგიონალურ თვითმმართველობას და ითვალისწინებს უმცირესობათა ტერიტორიულ და ისტორიულ თავისებურებებს.
ტერიტორიული ავტონომია, როგორც ცალკეული ჯგუფების ინტერესების დაცვის ფორმა, შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესაბამისი ჯგუფი ცხოვრობს გეოგრაფიულად შემოსაზღვრულ რაიონში და ქმნის ამ ტერიტორიაზე მცხოვრები მოსახლეობის უმრავლესობას. ტერიტორიული ავტონომიის დროს ავტონომიური უფლებებით სარგებლობს შესაბამის ტერიტორიაზე მცხოვრები ყველა პირი და არა მხოლოდ ეთნიკური ჯგუფის წევრი. ეთნიკური ჯგუფის ის წევრები, რომლებიც ცხოვრობენ ტერიტორიული ავტონომიის ფარგლებს გარეთ, ავტონომიის სტატუსით არ სარგებლობენ.
ცალკეული ინდივიდუალური თავისებურებების გათვალისწინებით, გამოყოფენ ავტონომიის შემდეგ შესაძლო ფორმებს: მმართველობის სფეროს დეცენტრალიზაცია (კორსიკა); სამართალშემოქმედების სფეროში განსაზღვრულ კომპეტენციათა მინიჭება (სამხრეთ ტიროლი); დამოუკიდებლობა ცენტრალური სახელმწიფოს მართლწესრიგისაგან (ალანდის კუნძულები). ავტონომია შეიძლება ფუნქციონირებდეს განსხვავებული საერთაშორისო გარანტიების პირობებშიც. ალანდის კუნძულებისა და სამხრეთ ტიროლის ავტონომია ეფუძნება საერთაშორისო ხელშეკრულებებს, მაშინ როცა გრენლანდიისა და ფერარის კუნძულების თვითმმართველობითი კომპეტენციები რეგულირებულია დანიის შინასახელმწიფოებრივი აქტებით.
ავტონომიები საქართველოში
საქართველოს კონსტიტუცია ითვალისწინებს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის არსებობას. საქართველოს კანონმდებლობა აგრეთვე ითვალისწინებს მმართველობის განსაკუთრებულ წესს ყოფილი ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე. ავტონომიური რესპუბლიკების არსებობას ითვალისწინებდა საქართველოს 1921 წლის 21 თებერვლის კონსტიტუცია, რომლის შესაბამისადაც საქართველოს რესპუბლიკის განუყოფელ ნაწილებს – აფხაზეთს სოხუმის ოლქი, სამუსლიმანო საქართველოს (ბათომის მხარე) და ზაქათალას ზაქათალის ოლქი, ენიჭებათ ადგილობრივ ავტონომიური მმართველობა. კონსტიტუციითვე იყო განსაზღვრული, რომ ავტონომიური მმართველობის დებულებები უნდა განსაზღვრულიყო ცალკე კანონით. საქართველოს მოქმედი კონსტიტუცია უშუალოდ არ არეგულირებს ავტონომიური რესპუბლიკებისა და ცენტრალური ხელისუფლების ურთიერთდამოკიდებულებას. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უფლებამოსილებები და მათი განხორციელების წესი განისაზღვრება საქართველოს კონსტიტუციური კანონებით, რომლებიც საქართველოს კონსტიტუციის განუყოფელი ნაწილია.
საქართველოს კონსტიტუცია მხოლოდ რამდენიმე საკითხთან დაკავშირებით განსაზღვრავს ავტონომიური რესპუბლიკების კომპეტენციას, კერძოდ: გარდა ავტონომიური რესპუბლიკებისა, საქართველოს კანონმდებლობით მმართველობის განსაკუთრებული სტრუქტურაა ჩამოყალიბებული ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე, სადაც საქართველოს პარლამენტის 2007 წლის დადგენილების საფუძველზე შექმნილია დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული.
საერთაშორისო შეთანხმებების საფუძველზე ჩამოყალიბებული ავტონომიები ჰონგ-კონგი და მაკაო ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში
ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის შემადგენლობაში საერთაშორისო ხელშეკრულებების შესაბამისად სპეციალური ადმინისტრაციული რეგიონის სტატუსით შედიან ჰონგ-კონგი და მაკაო, რომლებიც ფართო ავტონომიით სარგებლობენ. ჰონგ-კონგი 1984 წელს ორწლიანი მოლაპარაკებების შედეგად ხელი დიდი ბრიტანეთსა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკას შორის ხელი მოეწერა ერთობლივ დეკლარაციას, რომლის საფუძველზეც ჰონგ-კონგი, საპეციალური ადმინისტრაციული რეგიონის სტატუსით 1997 წლის 1 ივლისიდან შევიდა ჩინეთის შემადგენლობაში. აღნიშნული ხელშეკრულებით დასრულდა „ოპიუმის ომის“ შემდგომ, 1840 წლიდან ჰონგ-კონგში არსებული ბრიტანული მმართველობა.
1997 ივლისში ჰონგ-კონგზე ჩინეთის სუვერენიტეტის აღდგენისთანავე ძალაში შევიდა ჰონგ-კონგის სპეციალური რეგიონის „ძირითადი კანონი“, რომელიც 1990 წელს მიიღო ჩინეთის ეროვნულმა სახალხო კონგრესმა. ძირითადი კანონი დაეფუძნა "ერთი სახელმწიფო, ორი სისტემის" პრინციპს, რომლის შესაბამისადაც 1997 წლიდან შემდგომი 50 წლის განმავლობაში, ჰონგ-კონკგს მიეცა უფლება შეენარჩუნებინა კაპიტალისტური ეკონომიკა და მიენიჭა ფართო პოლიტიკური ავტონომია (გარდა საგარეო პოლიტიკისა და თავდაცვისა). ერთობლივი დეკლარაცია და ძირითადი კანონი აგრეთვე ითვალისწინებდა ჰონგ-კონგში სამართლებრივი და მართლმსაჯულების სისტემის უცვლელად დატოვებას 50 წლის განმავლობაში.
მაკაო - 1987 წელს პორტუგალიასა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკას შორის ხელმოწერილი სინო-პორტუგალიის ერთობლივ დეკლარაციის საფუძველზე, 1999 წლის 20 დეკემბრიდან მაკაო, სპეციალური ადმინისტრაციული რეგიონის სტატუსით შევიდა ჩინეთის შემადგენლობაში, რითიც დასრულდა კუნძულის 442 წლიანი პორტუგალიური მმართველობა,  თუმცა ჩინეთმა თავის მხრივ იკისრა ვალდებულება, რომ შემდგომი 50 წლის განმავლობაში სოციალისტური სისტემა და სოციალისტური პოლიტიკა არ გატარდებოდა მაკაოში და უცვლელი დარჩებული იქ არსებული სოციალური, ეკონომიკური სისტემა და ცხოვრების წესი.
"ერთი ქვეყანა, ორი სისტემა" პრინციპის ფარგლებში ხელმოწერილი დეკლარაციის შესაბამისად მაკაოს ჰყავს თავისი ხელისუფლება, სამართლებრივი და ფინანსური სისტემა. მას გააჩნია თავისი ვალუტა, ჩინეთისგან განსხვავებული კანონმდებლობა, მათ შორის აზარტულ თამაშებთან დაკავშირებით.
ჩრდილოეთ ირლანდია გაერთიანებული სამეფოს შემადგენლობაში
კონფლიქტი ჩრდილოეთ ირლანდიაში დაიწყო 1920-იანი წლებიდან, მას შემდეგ რაც ჩრდილოეთ ირლანდია გამოეყო დანარჩენ ირლანდიას. როდესაც გაყოფა მოხდა, ჩრდილოეთ ირლანდიის მოსახლეობა ორად გაიყო:
„იუნიონისტები“ ძირითადად პროტესტანტები იყვნენ, ხოლო ნაციონალისტები კი კათოლიკეები. კათოლიკური მოსახლეობა გამოხატავდა პროტესტს სამსახურისა და საცხოვრებლის პოვნისას წარმოქმნილ სიძნელეებთან დაკავშირებით. „იუნიონისტებიც“ თავის მხრივ მართავდნენ დემონსტრაციებს. 1960-იან წლებში მხარეთა შორის დაპირისპირებამ მიიღო ძალადობრივი ხასიათი. „წითელი პარასკევის შეთანხმება“ გაფორმდა ბელფასტში 1998 წლის 10 აპრილს. აღნიშნული შეთანხმებით დასრულდა რეგიონში მიმდინარე 30 წლიანი დაპირისპირება. შეთანხმება ფორმალურად გაფორმდა ბრიტანეთისა და ირლანდიის მთავრობებსა და ჩრდილოეთ ირლანდიის 8 პოლიტიკურ პარტიას შორის. ხელშეკრულებით აღიარებულია ჩრდილოეთ ირლანდიის კონსტიტუციური სტატუსი გაერთიანებული სამეფოს შემადგენლობაში, რაც ასახავს მოქალაქეთა უმრავლესობის სურვილს. მაგრამ მან ასევე დააწესა თანხმობის პრინციპი - რომ გაერთიანებული ირლანდია შეიძლება წარმოიშვას, თუ და როდესაც ამას ირლანდიის რესპუბლიკასა და ჩრდილოეთ ირლანდიაში ხალხის უმრავლესობა მოინდომებს. ასეთ შემთხვევაში ბრიტანეთის მთავრობა ვალდებული იქნება ჩაატაროს რეფერენდუმი და პატივი სცეს მის შედეგებს.
ალანდის კუნძულები ფინეთის შემადგენლობაში 1917 წელს, მას შემდეგ რაც ფინეთმა მოიპოვა რუსეთის იმპერიისგან დამოუკიდებლობა, ალანდის კუნძულების ადმინისტრაციამ ფინეთთან გაერთიანების გადაწყვეტილება მიიღო. ფინეთმა უარყო ალანდის კუნძულების მოთხოვნა და პრობლემის დარეგულირების მიზნით 1920 წელს მიიღო კანონი ალანდის ავტონომიის შესახებ.
ალანდის წარმომადგენლები არ დაეთანხმნენ ფინეთის მიერ მიღებულ კანონს. ვინაიდან მდგომარეობა ქმნიდა ფინეთსა და შვედეთს შორის ღია დაპირისპირების საფრთხეს, საკითხი გადასაწტვეტად გადაეცა, ახლად შექმნილ, ერთა ლიგას.
ერთა ლიგამ 1921 წელს ფინეთს მიანაჭია ალანდის კუნძულებზე სუვერენიტეტი. ამავდროულად, ფინეთს დაეკისრა მთელი რიგი ვალდებულებები უზრუნველეყო კუნძულების მოსახლეობის გარანტიები შვედური ენასთან, კულტურასთან, ადგილობრივ ტრადიციებთან და თვითმმართველობის სისტემასთან დაკავშირებით.
1856 წელს ყირიმის ომის შემდგომ, პარიზში გამართული სამშვიდობო მოლაპარაკებების შედეგად ალანდის კუნძულები გახდა დემილიტარიზებული. 1921 წელს კუნძულების სუვერენიტეტის საკითხის გადაწყვეტისას ერთა ლიგამ დაადასტურა 1856 წლის დემილიტარიზაციის გადაწყვეტილება.
1920 წლის კანონი ალანდის თვითმმართველობის (ავტონომიის) შესახებ გადაიხედა და გაფართოვდა 1951 და 1991 წლებში, შედეგად ალანდმა მიიღო ხელისუფლება, საკანონმდებლო ორგანო და ფინეთის ხელისუფლების მიერ დანიშნული გუბერნატორი. ალანდის კუნძულების კომპეტენცია წლიდან წლამდე იზრდებოდა და თითქმის სრულად მოიცვა სოციალური საკითხები, სოფლის მეურნეობა, გარემოს დაცვა, საპოლიციო საქმიანობა, ეკონომიკური განვითარება და ლიმიტირებულად ფისკალური პოლიტიკა. ალანდის კუნძულებს ჰყავს თავისი პირდაპირი წარმომადგენელი ჩრდილოეთის სახელმწიფოთა (NORDIC) საბჭოში, აგრეთვე ევროპის რეგიონალურ საბჭოში, მას მინიჭებული აქვს უფლებამოსილება წარმომადგენელი წარგზავნოს ფინეთის პარლამენტში, ჰელსინკში. თუმცა ამით სრულდება ალანდის ინტეგრაცია ფინეთის შემადგენლობაში. ალანდის კუნძულები გეოგრაფიულად უფრო ახლოსაა სტოკჰოლმთან, ალანდმა შეინარჩუნა თავისი შვედური მემკვიდრეობა და ფინეთს არ უცდია ალანდის უფრო მეტად ინტეგრაცია ფინურ სოციალურ-კულტურულ ან პოლიტიკურ სტრუქტურაში. მოსახლეობის 95%-ის შვედურად საუბრის გამო ალანდს გააჩნია განსაკუთრებული იდენტობა. კუნძულებზე განვითარდა პოლიტიკური პარტიების დამოუკიდებელი სისტემა, რომლებიც არ არიან დაკავშირებული ფინურ პარტიებთან. ალანდს გააჩნია საკუთარი, რეგიონალური მოქალაქეობა, რომლის შესაბამისადაც პირმა მინიმუმ 5 წელი უნდა იცხოვროს ალანდის კუნძულებზე, იმისთვის რათა შეძლოს უძრავი ქონების მესაკუთრეობა, მიიღოს არჩევნებზე ხმის მიცემის ან პარლამენტის წევრად კენჭისყრის უფლება.
მიუხედავად იმისა, რომ საგარეო პოლიტიკის საკითხები ცენტრალური ხელისუფლების კომპეტენციას განეკუთვნება, ალანდის კუნძულებს მაინც შეუძლია მასზე გავლენის მოხდენა. ალანდის ავტონომიის შესახებ კანონის შესაბამისად, ისეთ საერთაშორისო ხელშეკრულებას, რომელიც ეხება პროვინციისათვის მიკუთნებულ საკითხებს, ესაჭიროება ალანდის პარლამენტის მხარდაჭერა. რაც გულისხმობდა 1995 წელს ევროკავშირში ფინეთთან ერთად შესვლასთან დაკავშირებით ალანდის პარლამენტის პოზიციის დაფიქსირების აუცილებლობას.
სამხრეთ ტიროლი იტალიის შემადგენლობაში
1919 წლის პარიზის სამშვიდობო კონფერენციამ გამოყო სამხრეთ ტიროლი ტიროლის დანარჩენი ნაწილისგან და რეგიონი, 89 %-იანი გერმანულად მოსაუბრე მოსახლეობით, მიაკუთვნა იტალიას.
მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, 1946 წლის გასპერი-გრუბერის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული საერთაშორისო ვალდებულებების შესრულების მიზნით იტალიამ ჩაოაყალიბა ავტონომიური რეჟიმი. რომის მხრიდან ავტონომიური სტატუსი იმგვარად იქნა ჩამოყალიბებული, რომ სამხრეთ ტიროლელთა კულტურული, ეკონომიკური და სოციალური განვითარება გარანტირებულად იტალიელთა ხელში აღმოჩენილიყო. აღნიშნულის მისაღწევად სამხრეთ ტიროლი ტრენტინოს პროვინციასთან ერთად გაერთიანდა ერთ რეგიონში, რომელშიც უკვე იტალიელები შეადგენდნენ უმრავლესობას. ამავდროულად საცხოვრებლის სუბსიდირების სახელმწიფო პროგრამით ხდებოდა პროვინციაში იტალიელთა მიგრაციის ხელშეწყობა.
სამხრეთ ტიროლის ახალი სტატუსის ჩამოსაყალიბებლად საერთაშორისო მოლაპარაკებების ხელშეწყობა დიდწილად ავსტრიამ მოახდინა. ავსტრია საკუთარ მისიად განიხილავდა სამხრეთ ტიროლის გერმანულ ენოვანი მოსახლეობის ინტერესების დაცვას და ახდენდა საკითხის ინტერნაციონალიზაციას. 1960 წლის 31 ოქტომბერს სამხრეთ ტიროლის შესახებ გაეროს გენერალური ასამბლეის მიერ მიღებული რეზოლუციით დადგინდა, რომ პარიზის სამშვიდობო შეთანხმება ავალდებულებს იტალიას ჩამოაყალიბოს ავტონომია სამხრეთ ტიროლის ეთნიკური უმცირესობის დასაცავად და ავსტრიას შეუძლია არსებითი პოზიციის დაფიქსირება აღნიშნულ საკითხზე. 1972 წლის სამშვიდობო მოლაპარაკებების შედეგად სამხრეთ ტიროლოს ავტონომიის შესახებ მეორე აქტი იქნა მიღებული, რომელმაც განსაზღვრა თანამედროვე პროვინციის ინსტიტუციური საფუძველი. პირველი ავტონომიის განმსაზღვრელი აქტისგან განსხვავებით ახლი რეგულაცია ფარავს სამხრეთ ტიროლი/ალტო-ადიჯეს და წინასთან შედარებით შეიცავს ორ ახალ ელემნტს: სავალდებულო ორენოვნებას რეგიონის სახელმწიფო მმართველობაში და პროპორციულ ლინგვისტურ სისტემას ადგილობრივ ეკონომიკაში. ახალმა რეგულაციებმა პირველად გაითვალისწინა ადგილობრივი, ლადინურ ენაზე მოსაბრუ თემის ინტერესები. სტატუტის იმპლემენტაციას დასჭირდა 20 წელი, ავსტრიამ 1992 წელს ცნო კონფლიქტი დარეგულირებულად, რის შემდეგად სამ ენობრივ ჯგუფს შორის ურთიერთდამოკიდებულება უმჯობესდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავტონომია
ზოსიმე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ზოსიმე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ენტონი ისტმონდი
ენტონი ისტმონდი (Antony Eastmond) — ხელოვნების ისტორიის პროფესორი კორტალდის ხელოვნების ინსტიტუტში. თავდაპირველად ენტონი ვარვიკის ინსტიტუში სწავლობდა ხელოვნების ისტორიას, სადაც ბოლო ორ წელიწადში კურსის ხელმძღვანელიც გახდა. 1995 წლიდან ენტონი კორტალდის ხელოვნების ინსტიტუტში გადმოვიდა, სადაც მოიპოვა ხელოვნების ისტორიის მაგისტრის და დოკტორის ხარისხი. მისი კვლევები შეიძლება ორ თემად დაიყოს: ანტიკური და ბიზანტიური ხელოვნება და თემები, რომელიც უკავშირდება კავკასიას (საქართველო და სომხეთი). ის არის მრავალი სამეცნიერო ნაშრომისა ავტორი.
ნადეჟდა ხარაძე
ნადეჟდა ხარაძე (დ. 28 დეკემბერი, 1912 — გ. 16 ივნისი, 1999) — ქართველი ოპერის მომღერალი.
ბიოგრაფია
ნადეჟდა ხარაძე დაიბადა 1912 წელს თბილისში. მუსიკის, თეატრისა და ქორეოგრაფიის სიყვარული მას ოჯახიდან გამოჰყვა. ნადეჟდას მამა ვასილ ხარაძე, პირველი ქართული პოლკის პოლკოვნიკი-კონსულტანტი გახლდათ. იგი ქართული ხალხური სიმღერების კარგი მცოდნე და დამფასებელი იყო. რაც შეეხება დედას, სოფიო ბაქრაძე კი იმედაშვილის სახალხო თეატრის წარმოდგენებში მონაწილეობდა. ნადეჟდა ხარაძე განსაკუთრებით გამოირჩეოდა ხმის ფილირების ბრწყინვალე ტექნიკით, მაღალი რეგისტრის ბგერების განსაკუთრებული სიმსუბუქითა და მოქნილობით.
აღსანiშნავია, რომ ხარაძეების ოჯახის საუკეთესო მეგობარი გამოჩენილი კომპოზიტორი ვიქტორ დოლიძე იყო. ვიქტორმა ნადეჟდა კონსერვატორიის კარამდეც კი მიაცილა. 1937 წელს, პროფესორ ვრონსკის ხელმძღვანელობით, მან წარმატებით დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. უნდა აღინიშნოს, რომ ნადიას იმდენად გამართული, სასიამოვნო ტემბრისა და ჟღერადი კოლორატურული სოპრანო ჰქონდა, რომ ჯერ კიდევ კონსერვატორიის მეოთხე კურსის სტუდენტი, ევგენი მიქელაძემ იგი თბილისის საოპერო დასში მიიწვია, სადაც დიდი ხნის განმავლობაში მოღვაწეობდა.
ნადეჟდა ხარაძის, როგორც მომღერლის დებიუტი მარიხისა და ქეთოს („აბესალომ და ეთერი“, „ქეთო და კოტე“) პარტიებით შედგა.
აშაღი-ზეინადინი
აშაღი-ზეინადინი (Aşağı Zeynəddin) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	 	1 181 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ნადეჟდა ხარაძე
ბიოგრაფია
ნადეჟდა ხარაძის რეპერტუარში განსაკუთრებული წარმატებით სარგებლობდა როზინას („სევილიელი დალაქი“), ვიოლეტას („ტრავიატა“), მარიხის („აბესალომ და ეთერი“), მაროს („დაისი“), პირიმზისას („ბაში-აჩუკი“). სწორედ მის მიერ განსახიერებული პარტიები შესრულების ყოველ ჯერზე საკმაოდ იცვლებოდა. ეს კი დამოკიდებული იყო ძირითადად იმაზე, თუ ვინ იყო უშუალოდ მისი პარტნიორი სწორედ იმ მოცემულ მომენტში.
აღალიქენდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
ნადეჟდა ხარაძე
ბიოგრაფია
აღსანიშნავია, რომ იმ პერიოდის საქართველოში პროფესიული საოპერო ვოკალურ-საშემსრულებლო ხელოვნების განვითარებას ხელი განსაკუთრებულად და დიდად შეუწყო თბილისში 1851 წელს საოპერო თეატრის გახსნამ. სწორედ იმ პერიოდის ქართულ სცენაზე იტალიური ოპერებისადმი აუდიტორიის დიდმა ინტერესმა წარმოშვა ქართული ეროვნული პროფესიული მუსიკალური პროდუქტის შექმნის აუცილებლობა, რასაც თავი წარმატებით გაართვეს ქართველ კომპოზიტორთა პირველი თაობის წარმომადგენლებმა - ზაქარია ფალიაშვილმა, მელიტონ ბალანჩივაძემ, დიმიტრი არაყიშვილმა. მათ შემოქმედებაში განსაკუთრებული და თვალსაჩინო ადგილი დაიკავა აგრეთვე მცირე ვოკალურმა ფორმამ, მათ შორის რომანსმა და სიმღერამ.
ერთიანი აფხაზეთი
ერთიანი აფხაზეთი (Апсны акзаара) — თვითგამოცხადებული აფხაზეთის რესპუბლიკის ერთ-ერთი პოლიტიკური პარტია. თავმჯდომარე — სერგეი შამბა. პარტიის უმაღლესი ორგანოა ყრილობა. ყველაზე მაღალი არჩეული თანამდებობის პირი - პარტიის თავმჯდომარე. აფხაზეთის დე ფაქტო საპრეზიდენტო არჩევნებში 2019 წელს, „ერთიანი აფხაზეთი“ დარეგისტრირდა მონაწილეობის მისაღებად, მაგრამ არ წარადგინა კანდიდატი.
ნადეჟდა ხარაძე
ბიოგრაფია
მუსიკისმცოდნე მანანა ახმეტელის თქმით: „ნადეჟდა ხარაძე ის მომღერალია, რომელმაც სათავე დაუდო ქართულ საოპერო სცენაზე მთელი რიგი პარტიების საშემსრულებლო ტრადიციას“.
ერთიანი აფხაზეთი
იდეოლოგია
რესპუბლიკურ-პოლიტიკურ პარტიას „ერთიან აფხაზეთს“ კონკრეტული იდეოლოგია არ აქვს. თუმცა, აფხაზეთის ჰუმანიტარული პროგრამების ცენტრის დირექტორი არდა ინალ-იფა ერთ-ერთ ინტერვიუში „ერთიანი აფხაზეთს“ „ლიბერალურ საწყისებზე დაფუძნებულ პარტიას“ უწოდებს:
ნადეჟდა ხარაძე
ბიოგრაფია
სიცოცხლის ბოლო წლებში ნადეჟდა ხარაძე, თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პროფესორი, ქართველ ვოკალისტთა მომავალი თაობის აღზრდას ემსახურებოდა. მის აღზრდილთა რიგებში არაერთი ცნობილი მომღერალი ირიცხება. ნადეჟდა ხარაძე გარდაიცვალა 1999 წელს, 87 წლის ასაკში.
ერთიანი აფხაზეთი
იდეოლოგია
აფხაზმა პოლიტოლოგმა ირაკლი ხინთბამ „ერთიან აფხაზეთს“ „ერთიანი რუსეთის“ მსგავსი ბუნდოვანი იდეოლოგიის გამტარებელი უწოდა“.
აფხაზი პოლიტოლოგი რენატ ქარჩავაც მიიჩნევს, რომ „ერთიან აფხაზეთს“ იდეოლოგია არ გააჩნია. მისი თქმით, ეს პარტია თავიდანვე წარუმატებლობისთვის იყო განწირული, ჩამოყალიბებული იდეოლოგიური პლატფორმის არარსებობის გამო.
პარტიის ოფიციალურ ვებგვერდზე ასევე არ არის ნახსენები პარტიის იდეოლოგიის შესახებ ცნობები. თუმცა, გაცხადებულია, რომ „ერთიანი აფხაზეთი“ თანამედროვე პოლიტიკური პარტიაა, რომლის მიზანია ძლიერი, სოციალურად ორიენტირებული, სამართლიანი სახელმწიფოს შექმნა.
მსხლების კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი
მსხლების კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მსხლებში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ერთიანი აფხაზეთი
ისტორია
2004 წელს საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოძრაობის „ერთიანი აფხაზეთის“ წევრებმა განაცხადეს, რომ მათ განსაზღვრეს სახელმწიფო პოლიტიკის პრიორიტეტები და  შეადგინეს აფხაზეთის სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების პროგრამა.
მსხლების კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი
ეკლესიიდან მხოლოდ საძირკვლის მცირე ფრაგმენტები შემორჩა. აზომვა სპეციალური გათხრა-გაწმენდის გარეშე არ ხერხდება.
ერთიანი აფხაზეთი
ისტორია
აფხაზეთის დე ფაქტო პრეზიდენტის 2005 წლის არჩევნებზე საზოგადოებრივ პოლიტიკური მოძრაობა „ერთიანი აფხაზეთი“ მხარს უჭერდა სერგეი ბაგაფშის კანდიდატურას. „ერთიანი აფხაზეთი“ შევიდა პოლიტიკური ბლოკის „წესრიგი - სამართლიანობა-კეთილდღეობა“ შემადგენლობაში სხვა მოძრაობებთან ერთად („ვოზროჟდენიე“, „ამცახარა“ და „აფხაზეთის დამოუკიდებელი პროფკავშირები“).
მსხლების კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხანთა სასახლე
ხანთა სასახლე (Xan sarayı) — ოდეღაც განლაგებული სასახლე ქალაქ განჯის ცენტრში, განჯელი ხანების სასახლის ჯუმა მეჩეთის დასავლეთით. დღეს სასახლის ადგილას დგას კინოთეატრი „ბაქო“. გვერდით განლაგებულია განჯის ბოლო მმართველის ჯავად ხანის სასაფლაო, რომელზეც აღმართულია მავზოლეუმი.
ერთიანი აფხაზეთი
ისტორია
პარტიის მეორე ყრილობაზე, 2009 წლის თებერვალში სოხუმში, დე ფაქტო საპრეზიდენტო არჩევნების წინ, დელეგატებმა ერთხმად გადაწყვიტეს სოციალურ-პოლიტიკური მოძრაობის გარდაქმნა რესპუბლიკურ პოლიტიკურ პარტიად „ერთიანი აფხაზეთი“. ამავე დროს, რუსეთის ფედერაციის მიერ აფხაზეთის დამოუკიდებლობის აღიარების გათვალისწინებით, დამტკიცდა ახალი პროგრამა, ჩამოყალიბდა პარტიის მხარდამჭერთა ინსტიტუტი, რომელიც აერთიანებს მეცნიერებს და კულტურულ მოღვაწეებს, სპორტსმენებს, სტუდენტებს, დე ფაქტო აღმასრულებელი ხელისუფლების წარმომადგენლებს და სამართალდამცავ ორგანოებს. საპრეზიდენტო არჩევნებში „ერთიანი აფხაზეთი“ კვლავ მხარს უჭერდა ს. ბაღაფშის კანდიდატურას აფხაზეთის მეთაურის პოსტზე, რომელმაც პირველ ტურში გაიმარჯვა.
2013 წელს „ერთიანმა აფხაზეთმა“ პარტიის V ყრილობაზე მაშინდელ პრეზიდენტის ალექსანდრე ანქვაბის კურსის მიმართ გამოხატა უკმაყოფილება. პარტიაც და მის მიერ შექმნილი საზოგადოებრივი ორგანიზაციებიც ოპოზიციაში გადავიდნენ.
2014 წელს „ერთიანი აფხაზეთი“ ვადამდელ საპრეზიდენტო არჩევნებში მხარს უჭერდა რაულ ხაჯიმბას კანდიდატურას. საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ პარტიაში კრიზისი დაიწყო. პარტიის აქტივისტებმა აღიარეს, რომ საზოგადოებაში ორგანიზაციის ავტორიტეტი შესუსტდა და VI პარტიის ყრილობაზე, პოლიტსაბჭომ გადაწყვიტა ორგანიზაციის საქმიანობის განახლება. შეიქმნა ახალი პოლიტიკური კურსი და გამოიკვეთა პარტიის მუშაობაში თვისებრივი ცვლილებების სტრატეგია. ამავე დროს,  გამოცხადებული იყო სტრატეგიის ძირითადი მიზნები: აფხაზი ხალხის ცხოვრების გაუმჯობესება, კორუფციის აღმოფხვრა და სახელმწიფო ორგანოების ეფექტიანობა გაუმჯობესება, ინოვაციური ტიპის ეკონომიკის შექმნა და სტრატეგიულ პარტნიორთან, რუსეთის ფედერაციასთან ურთიერთობების გაუმჯობესება.
ხანთა სასახლე
1803 წლის დეკემბერში რუსების შტურმამდე განჯის ხანების სასახლე იკავებდა 50 კვადრატულ საჟენს.
ერთიანი აფხაზეთი
ისტორია
სტრატეგიის შექმნისა და ახალი პოლიტიკური კურსის გამოცხადების შემდეგ პარტიაში რიგი ცვლილები განხორციელდა. კერძოდ, 2016 წლის 27 იანვარს „ერთიანი აფხაზეთის“ VI ყრილობაზე, პარტიის თავმჯდომარედ სერგეი შამბა აირჩიეს.
ხანთა სასახლე
განჯის ხანების სასახლის ნანგრევების ფოტოსურათები მოყვანილია ა. სალამზადეს, ე. ავალოვის და რ. სალაევის წიგნში „აზერბაიჯანის ისტორიული ქალაქების რეკონსტრუქციის პრობლემები“.(1979 წ., ბაქო).
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ერთიანი აფხაზეთი
შემადგენლობა
2016 წლის მონაცემებით პარტიას 11 586 წევრი ჰყავდა. პარტიის ამჟამინდელი თავმჯდომარე არის ყოფილი საგარეო საქმეთა მინისტრი და თვითგამოცხადებული აფხაზეთის რესპუბლიკის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი სერგეი შამბა.
პარტიის აღმასრულებელი კომიტეტი:
პროგრამა და ქარტია
პარტიის რეგისტრირებული ქარტია და პროგრამა ხელმისაწვდომია „ერთიანი აფხაზეთის“ ოფიციალურ ვებ-გვერდზე. პარტიის პროგრამა მიიღეს 2009 წლის 30 აპრილს სოხუმში რესპუბლიკური პოლიტიკური პარტია „ერთიანი აფხაზეთის“ ყრილობაზე. ასევე ოფიციალურ ვებგვერდზე არის „ერთიანი აფხაზეთი“-ს პარტიის პოლიტიკური განცხადება, სადაც რუსეთის ფედერაციისადმი მადლიერება თავიდანვე არის ნახსენები:
პარტია ემხრობა ხელისუფლების მხრიდან აფხაზური ენის შესწავლის პროგრამების მხარდაჭერის გაძლიერებას. პრიორიტეტულ პროექტებად მიიჩნევა ჯანდაცვის, განათლებისა და სოფლის მეურნეობის სფეროები. ასევე, ერთიან აფხაზეთს წარმოდგენილი აქვს დემოგრაფიული კრიზისის დაძლევის სტრატეგია. პარტიას მიაჩნია, რომ აუცილებელია დემოგრაფიული პროგრამის შემუშავება მთავრობის დონეზე. მთავარი მიზანია პირობების შექმნა მკვიდრი მოსახლეობის რაოდენობის გაზრდისთვის.
გარდა ამისა, პარტიის ხელმძღვანელობა მხარს უჭერს „სახელმწიფო მანქანის“ პროფესიულ მართვას, წესრიგისა და კანონიერების დამკვიდრებას და უარის თმას პოპულიზმსა და ცარიელ დაპირებებზე. ასევე, პარტია მხარს უჭერს „მიზანმიმართული სახელმწიფო აგრარული პოლიტიკის“ ჩამოყალიბებას, რომელიც ითვალისწინებს საკუთრების სხვადასხვა ფორმის მეურნეობის ეფექტიანი ფუნქციონირებისთვის სამართლებრივი და ეკონომიკური პირობების შექმნას.
პარტიის თავმჯდომარე აცხადებს, რომ „ერთიანი აფხაზეთი“ ეროვნული საბაზრო ეკონომიკის მხარდამჭერია და მხარს უჭერს ეფექტიან საინვესტიციო, საგადასახადო, საკრედიტო და საბაჟო პოლიტიკას, რომელიც მიზნად ისახავს „შიდა სამრეწველო და სასოფლო-სამეურნეო მწარმოებლობის“ განვითარების სტიმულირებას. პარტიის დაპირებები ასევე მოიცავს დამატებული ღირებულების გადასახადის ნაწილის გადამისამართებას წარმოების განვითარებისა და ახალი სამუშაო ადგილების შექმნისთვის.
სოციალურ პოლიტიკაში „ერთიანი აფხაზეთი“ პროფკავშირებს მნიშვნელოვან როლს ანიჭებს და მათ „ადამიანური კაპიტალის შენარჩუნებისა და გაზრდის უმნიშვნელოვანეს ინსტრუმენტს, ხალხისთვის ღირსეული სამუშაო და საცხოვრებელი პირობების შემქმნელ აქტორს“ უწოდებს.
პარტია მხარს უჭერს აფხაზთა „ზნეობრივი კოდექსით“ განსაზღვრული აფხაზური ტრადიციების შენარჩუნებასა და განვითარებას; ისეთი ინსტიტუტების როლის განმტკიცებას, როგორიცაა უხუცესთა საბჭო, მოგვარეთა კრება. პარტია მხარს უჭერს ეთნიკური აფხაზების ისტორიულ სამშობლოში რეპატრიაციის პროცესს, ამავდროულად დსთ-ს მოქალაქეების აფხაზეთში მიგრაციის კონტროლის გაძლიერებას მოითხოვს. 2016 წელს ერთიანი აფხაზეთი ითხოვდა, რომ დე ფაქტო რეგიონულ ხელისუფლებას აფხაზეთის პარლამენტში ეთნიკური რუსებისთვის სავალდებულო კვოტები დაეშვა.
სიმბოლოები
პარტიის დროშა შედგება 7 ჰორიზონტალური თანაბარი ზომის ზოლებისგან — 4 მწვანე და 3 თეთრი. დროშის ცენტრში, თეთრ მოედანზე (ხუთი ჰორიზონტალური ზოლის სიგანეზე) გამოსახულია მოძრაობის ემბლემა — წითელი წრე თხელი მწვანე საზღვრით, რომლის ცენტრში არის თეთრი სტილიზებული მარჯვენა ხელი გამოსახული ზედაპირით მაყურებლისკენ, რომელიც გარშემორტყმულია 7 თეთრი ვარსკვლავებით. წრეს აკრავს მოძრაობის სახელს — შავი ასოებით დაწერილ სიტყვებს „ერთიანი აფხაზეთი“. პარტიის სახელწოდება შესრულებულია აფხაზურ, ინგლისურ და რუსულ ენებზე.
აფხაზეთის დე ფაქტო პრეზიდენტის არჩევნებში მონაწილეობა
„ერთიანი აფხაზეთის“ კანდიდატები აფხაზეთის დე ფაქტო საპრეზიდენტო არჩევნებში აქტიურად იღებდნენ მონაწილეობას. ასევე, პარტია ღიად გამოხატავდა გარკვეული კანდიდატების მხარდაჭერას.
ადგილობრივი ხელისუფლების არჩევნებში მონაწილეობა
2016 წელს „ერთიანმა აფხაზეთმა“ სოხუმის საკრებულოში ოთხი დეპუტატის შეყვანა შეძლო. „ერთიანი აფხაზეთის“ კიდევ ერთი წევრი 2016 წლიდან სოხუმის რაიონული საკრებულოს წევრია.
ურთიერთობა სხვა პარტიებთან
„ერთიანი აფხაზეთის“ ოფიციალურ ვებგვერდზე შემდეგ სხვა პარტიებთან გაფორმებული ხელშეკრულებებია გამოქვეყნებული:
2008 წლიდან ერთიანი აფხაზეთი თანამშრომლობს სხვა პარტიებთან და რუსეთის ფედერაციის ავტონომიური რესპუბლიკების სხვადასხვა პარტიულ ორგანიზაციებთან ამყარებს პარტნიორულ ურთიერთობას. ასევე, გააფორმა მთელი რიგი შეთანხმებები რუსეთის მმართველ პოლიტიკურ პარტია „ერთიან რუსეთთან“, თვითგამოცხადებული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის პარტია „ერთობასთან“ და არაღიარებული დნესტრისპირეთის  მოლდავური რესპუბლიკის პოლიტიკურ ორგანიზაციებთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფხაზეთის სეპარატისტული პოლიტიკური პარტიები
ნოვოშახტინსკის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია
ნოვოშახტინსკის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (Церковь Донской иконы Божией Матери) — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ ნოვოშახტინსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძრის მშენებლობაში პირველი ქვის ჩადება საძირკველში გაიმართა 1992 წლის მარტში. ნოვოშახტინსკის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია შენდებოოდა დაახლოებით 12 წელი. ძირითადი სამშენებლო სამუშაოები გრძელდებოდა 2002 წლის გაზაფხულამდე. ეკლესია აშენდა მოქალაქეებისა და საქალაქო ორგანიზაციების სახსრებით. შედეგად ქალაქში აშენდა აგურის, ორიარუსიანი ეკლესია, რომელსაც აქვს ცხრა გუმბათი და ორი საკურთხეველი ჰქონდა. ცენტრალური საკურთხეველი აკურთხეს დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო ქვედა საკურთხეველი ყველა წმინდანის სახელზე.
2003 წელს გაიმართა გუმბათების კურთხევა, რომელიც მოახდინა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. 2004 წლის 31 აგვისტოს აკუთხეს ქვედა ეკლესიის საკურთხეველი ყველა წმინდანის სახელზე.
ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა ბავშვებისათვის, ბიბლიის წრე მოზარდებისათვის და ახალგაზრდა მართლმადიდებლების კლუბი.
დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი რომანი (ამპლეევი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
საძეგურის ეკლესია (ულდა)
საძეგურის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საძეგურში. აგებულია გარდამავალი ხანაში.
სოფლიდან აღმოსავლეთით 7 კმ-ზე მთაში, ნასოფლარ "ულდაში" მდებარე დარბაზული ეკლესია, რომელსაც სამხრეთით თანადროული მინაშენი აქვს, სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. წყობა ქაოსურია. ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო არქიტრავული ნიშაა. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი. კარი ნაოთხალია. ეკლესიას სამხრეთი მინაშენი მთელ სიგრძეზე მიუყვება. აღმოსავლეთით, კერძოდ, ნაგებობასა და მინაშენს შორის ნაკერი არ არის, ხოლო დასავლეთით აშკარად ჩანს ნაკერი. მინაშენის აღმოსავლეთ კედელში ვიწრო სარკმელია მოთავსებული, ხოლო სამხრეთით - არქიტრავული კარი. ძეგლი დაზიანებულია. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. ეკლესია ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვით, შემორჩენილი კედლები დაბზარულია. ძეგლის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Live in London (Deep Purple-ის ალბომი)
Live in London — ჯგუფ Deep Purple-ის საკონცერტო ალბომი. ჩაწერილია 1974 წლის 22 მაისს ლონდონში, კილბერნში, BBC-სთვის. 1982 წლამდე გრამფირფიტაზე არ გამოცემულა. 2007 წელს გამოვიდა CD-ზე.
სქოლიო
კატეგორია:1982 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Deep Purple-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Harvest Records-ის საკონცერტო ალბომები
მიქელ-გობრონის მარტვილობა
მიქელ-გობრონის მარტვილობა („წამებაჲ წმიდისა მოწამისა გობრონისი“) — ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულება გობრონის მოწამეობრივი აღსასრულის შესახებ. თხზულების ავტორი არის სტეფანე მტბევარი, IX საუკუნის ბოლოსა და X საუკუნის პირველი მეოთხედის მოღვაწე. როდესაც აშოტ III-მ, რომელსაც ზედმეტ სახელად კუხი ერქვა, ტბეთის საეპისკოპოსო საყდარი დააარსა, მის პირველ ეპისკოპოსად სტეფანე დასვა. მაშასადამე, თხზულება დაწერილია X საუკუნის დასაწყისში, 914–918, ვინაიდან აშოტ კუხი 918 წელს გარდაიცვალა.
მარტვილობა ვრცელი არ არის და მისი უმეტესი ნაწილი წარმოადგენს საღვთისმეტყველო ტრაქტატს, რომელიც საღვთო წერილიდან მოტანილი ციტატებით და განყენებული მსჯელობითაა შეზავებული. ავტორის აზრი საეკლესიო-პროვიდენციალურია: მისი აზრით, უცხო და გარეშე მტრის შემოსევა, ომიანობა და ქვეყნის აწიოკება ღვთის რისხვაა და შურისძიება ადამიანის უკეთურების გამო. ასე ხსნის ის სომხეთის მოოხრებას აბუ ლ-კასიმის მიერ. ეს თხზულება ტიპური ნიმუშია იმ ლიტერატურულ ნაწარმოებთა, რომლებიც X საუკუნიდან გაჩნდნენ ქართულ ლიტერატურაში და რომელნიც მონოფიზიტ სომხებისადმი ეროვნულ-სარწმუნოებრივი თვალსაზრისით ლოიალობას ვერ იჩენდნენ. მიუხედავად, ასეთი ტენდენციისა, ის საყურადღებო ნაწარმოებს წარმოადგენს. იმდროინდელი პოლიტიკური ვითარება სტეფანეს, თუმცა მოკლედ, მაინც მკაფიოდ აქვს დახასიათებული. არაბების შემოსევა, მათი რიცხვი, შეიარაღება, ციხისათვის ალყის შემორტყმა და ქრისტიანების ხოცვა-ჟლეტა, მათი გასაჭირი, რომელიც იქამდე მიდიოდა, რომ ისინი „ვითარცა მკალნი მოსჭამდეს ფურცელსა ხეთასა და მწუანილოვანსა ქუეყანისასა“ — ეს ყველაფერი წარმოგვიდგენს ავტორს, როგორც „რეალისტური“ მანერის მწერალს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ჰაგიოგრაფია
ჯორჯ სტიგლერი
ჯორჯ ჯოზეფ სტიგლერი (George Joseph Stigler; დ. 17 იანვარი, 1911, სიეტლი — გ. 1 დეკემბერი, 1991, ჩიკაგო) — ამერიკელი ეკონომისტი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკის დარგში (1982), ჩიკაგოს ეკონომიკური სკოლის წარმომადგენელი. დაიბადა სიეტლში, ელსი ელიზაბეტ და ჯოზეპ სტიგლერების ოჯახში. 1931 წელს დაამთავრა ვაშინგტონის უნივერსიტეტის ბაკალავრიატი და შემდეგ ერთი წელი სწავლობდა ჩრდილოდასავლეთის უნივერსიტეტში, სადაც 1932 წელს მაგისტრის ხარისხი მიიღო. 1938 წელს დაამთავრა ჩიკაგოს უნივერსიტეტი და მიენიჭა დოქტორის ხარისხი. 1964 წელს იყო ამერიკის ეკონომიკური ასოციაციის პრეზიდენტი. 1987 წელს მიანიჭეს ადამ სმიტის პრემია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991
Alone in the Universe
Alone in the Universe — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Electric Light Orchestra-ს მეცამეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა "Jeff Lynne's ELO"-ს სახელით, 2015 წლის 13 ნოემბერს.
2015 წლის 23 სექტემბერს გამოქვეყნდა ალბომის პირველი სინგლი, „When I Was a Boy“. მოგვიანებით გამოვიდა კიდევ ორი სიმღერა - „When the Night Comes“ და „One Step at a Time“.
სქოლიო
კატეგორია:Electric Light Orchestra-ს ალბომები კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯეფ ლინის პროდიუსერობით კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
კისისხევის სამაროვანი
კისისხევის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს სოფელ კისისხევის სამხრეთ-დასავლეთით, 0,6 კილომეტრზე. კალო მიწებად წოდებულ ადგილზე თარიღება ადრეული შუა საუკუნეებით. აღმოჩდა 1957 წელს მიწის დამუშავების დროს, თელავის ისტორიული-ეთნოგრაფული მუზეუმის მიერ გაითხარა წითლად გამომწვარი თიხის ოვალური სარკოფაგი ასახდელი სახურავით, სარკოფაგი დამხრობილი იყო აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით, სახურავის ზედა პირი შემკულია რელიეფურად გამოყვანილი, ორი, ურთიერთრ-ებიდანაც ადგილი მაცხოვრებლებს აუკრეფიათ სერდოლიკის მძივები და ბრინჯაოს ბეჭდები.
სარკოფაგი და არქიოლოგიური მასალა დაცულია თელავის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხუან I (კასტილია)
ხუან I (Juan I; დ. 24 აგვისტო, 1358, ეპილა — გ. 8 ოქტომბერი, 1390, ალკალა-დე-ენარესი) — კასტილიისა და ლეონის სამეფოს მეფე 1379-1390 წლებში. ენრიკე II-ისა და ხუანა მანუელის შვილი.
მეფობის დასაწყისში მის წინააღმდეგ აჯანყდა და ტახტზე პრეტენზიას აცხადებდა ლანკასტერის ჰერცოგი ჯონ გოტი, რომელსაც ცოლად ჰყავდა პედრო I-ის შვილი კონსტანცა. საბოლოოდ მათ შორის ზავი დაიდო. ჰერცოგის შვილი ქეთრინი, ცოლად გააყოლეს ხუან I-ის შვილს, მომავალ მეფეს ენრიკე III-ს.
ხუან I ორჯერ შეებრძოლა პორტუგალიას. პირველი ომი დასრულდა 1382 წელს ბადახოსის ზავით, რომლის შემდეგაც ხუანმა ცოლად შეირთო პორტუგალიის მეფის ფერნანდუ I-ის შვილი ბეატრისა. 1383 წელს ფერნანდუ I ისე გარდაიცვალა რომ ტახტის მემკვიდრე არ დარჩენია. ხუან I-მა სამეფო ტახტზე თავისი ცოლი დასვა, მაგრამ კორტესებმა მეფედ ფერნანდუს უკანონოდ შობილი ძმა ჟუან I აირჩიეს. ხუანმა ორჯერ ილაშქრა პორტუგალიაში. პირველი შეჭრა დასრულდა ატოლეირუშის ბრძოლაში ხუანის დამარცხებით. ასევე მარცხით დასრულდა ხუანის მეორე ლაშქრობა პორტუგალიაში, ალჟუბაროტის ბრძოლაშიც პორტუგალიელებმა იმძლავრეს.
წარუმატებელი იყო მისი საშინაო პოლიტიკაც. ვერ ალაგმა ბასკი და გალისიელი ფეოდალების თვითნებობა.
გარდაიცვალა 1390 წელს სეირნობისას ცხენიდან გადმოვარდნის შედეგად.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასტილიის მეფეები კატეგორია:ლეონის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1358 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1390
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 13)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ბიძინა ჩოლოყაშვილის ქუჩაზე (№ 5). აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს.
სახლი ორსართულიანია. ნაგებია აგურითა და რიყის ქვის მონაცვლეობით. პირველი სართულის ფასადი ორი მართკუთხა, მცირე სარკმლით და ერთი ფართო, ხის კარით არის დანაწევრებული. კარ-სარკმლები გადახურულია ხის ძელებით. მეორე სართულზე ასვლა ღია კიბით შეიძლება. ამ სართულს, ეზოს მხარეს, თავიდან ბოლომდე გასდევს ხის, ჭვირული აივანი, რომელიც აგურის, ოთხკუთხა ბოძებს ეყრდნობა. აივნის სვეტები წახნაგოვანია, კაზმული კაპიტელებით. აივანზე გამომავალი კარ-სარკმლები მართკუთხაა, ალათები დანაწევრებული. კარები ხისაა  — ყრუ. სახლი გადახურულია კრამიტით. სახურავზე პატარა სამერცხლეა მოწყობილი.
2011-2012 წლებში სახლს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები (პროექტის ავტორი, არქიტექტორი დავით გივიშვილი).
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აზერბაიჯანის ეკონომიკის ისტორია
აზერბაიჯანის ეკონომიკის ისტორია — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეკონომიკის ისტორიული მიმოხილვა აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დროიდან აზერბაიჯანის რესპუბლიკის თანამედროვე ეკონომიკამდე.
აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდი
აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობამ დიდი სამუშაო გააკეთა 1918-1920 წლებში, რათა აღედგინა სახელმწიფოს ეკონომიკა, რომელმაც ცარიზმის დამხობის შემდეგ დაცემა განიცადა.
1918-1919 წლებში ადრ-მა შეიტანა ცვლილებები ქვეყნის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ და ფინანსურ სტრუქტურაში.
საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში
1920-1939 წწ. ქვეყნის ეკონომიკური სტრუქტურის ჩამოყალიბება ეტაპობრივად გაგრძელდა. ეკონომიკის ძირითადი სექტორი იყო ნავთობი, გაზი, ქიმიური მრეწველობა, მსუბუქი მრეწველობა, კვების მრეწველობა, მანქანათმშენებლობა.