cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კოდრენი (ოკნიცის რაიონი)
კოდრენი (Codreni) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 133 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 964 ადამიანს შეადგენდა.
ნაომი უოტსი
ნაომი უოტსი (Naomi Ellen Watts; 28 სექტემბერი, 1968) — ბრიტანელ-ავსტრალიელი მსახიობი. კარიერა დაიწყო 80-იან წლებში ავსტრალიაში. მიღებული აქვს ოსკარისა და ოქროს გლობუსის ნომინაციები.
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ნადიკვრის 19)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექურული ძეგლი, მდებარეობს ნადიკვრის ქუჩაზე (№ 19), ვახვახიშვილების ციხის გარეთ, სამხრეთ-აღმოსავლეთით. თარიღდება XIX საუკუნის დასაწყისით.
ნაგებია აგურით. გაირჩევა მშენებლობის ორი ეტაპი. პირველი ეტაპის მხოლოდ მარანია შემორჩენილი, რომელიც, მოგვიანებით, აღმოსავლეთისკენ წაუგრძელებიათ და ორ სათავსოდ გადაუკეთებიათ. ეს ორი სათავსო შემდგომი ეტაპის მშენებლობის დროს ცოკოლად გამოუყენებიათ. სახლი ე. წ. „გართული გეგმის“ ტიპისაა — საცხოვრებელი ოთახებითა და მათი გარეთ გატანილი, დამხმარე სადგომებით. შენობის ოთხივე ფასადი რუსული კლასიციზმისთვის დამახასიათებელი დეტალებითაა შემკული. კარისა და სარკმლების ღიობები დასრულებულია ერთმანეთის მონაცვლე ორი ტიპის — ფრონტონისებური და დაროსებრი თავსართებით. კარ-სარკმლებს, იატაკიდან 1 მეტრ სიმაღლეზე „გამაერთიანებელი სალტე-თარო“ შემოუყვება. ფასადებს ორსაფეხურიანი ლავგარდანი გასდევს. ფასადების ამგვარ გადაწყვეტას ვხვდებით თბილისის XIX საუკუნის 10-იანი და 20-იანი წლების სახლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბანოს მესამე ნასოფლარი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
აბუხალოს ნასოფლარი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პლიევლიის მუნიციპალიტეტი
პლიევლიის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პლიევლია.
დემოგრაფია
პლიევლიის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2013 წელს შეადგენდა 30 786 ადამიანს. . ფართობი 1 346 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
მიხეილ ჩაჩავა
მიხეილ კონსტანტინეს ძე ჩაჩავა (დ. 15 ნოემბერი, 1902, ლანჩხუთი — გ. 14 ივნისი, 1983, თბილისი) — ქართველი ქირურგი, პროფესორი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1928 წელს დაამთავრა თბილისისსახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი და გახდა ცნობილი ქართველი ქირურგის გრიგოლ მუხაძის მოწაფე, რომლის ხელმძღვანელობითაც დაოსტატდა. 1936 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო ერთი წლის შემდეგ სადოქტორო. 1944-1950 წლებში იყო თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ჰოსპიტალური ქირურგიის კათედრის პროფესორი. 1950-1968 წლებში განაგებდა პედიატრიული და სანიტარული ჰიგიენის ფაკულტეტების ჰოსპიტალური ქირურგიის, 1968-1974 წლებში კი სამკურნალო ფაკულტეტის ზოგადი ქირურგიის კათედრას. 1974 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო ამავე კათედრის მეცნიერ-კონსულტანტი. ფათო დიაპაზონის მეცნიერი ხშირად მონაწილეობდა ქირურგთა საერთაშორისო კონგრესებზე, მას ფართოდ უღებდნენ უცხოური კლინიკების კარებს, 1960 წელს ხანგრძლივი ვადით მიიწვიეს ინგლისში.
მიხეილ ჩაჩავა 150-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, მათ შორის რვა მონოგრაფიაა და ოთხი სახელმძღვანელო. მას დიდი როლი მიუძღვის წყლულოვან დაავადებათა ქირურგიული მკურნალობის საქმეში. იგი აგრეთვე საყლაპავი მილის, გულკერდის ღრუს ორგანოებისა და ძვალ-სახსარის ტუბერკულოზის, პროქტოლოგიურ დაავადებათა ქირურგიული მკურნალობის ახალი მეთოდების დანერგვის ინიციატორია საქართველოში. თავისი 55 წლის მანძილზე გაკეთებული ჰქონდა 20 ათასზე მეტი ოპერაცია მარტო გულმკერდისა და მუცლის ღრუს ორგანოებზე, მან საქართველოში პირველად შეასრულა გულის მანკის ოპერაციები.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ქირურგები კატეგორია:დაბადებული  15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები მ
აღქილსა
აღქილსა (Ağkilsə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
საქართველოს ფუტსალის ეროვნული ნაკრები
საქართველოს ფუტსალის ეროვნული ნაკრები — საქართველოს ეროვნული ნაკრები ფუტსალში, საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის ნაწილი. არის ქვეყნის წარმომადგენელი სპორტის ამ სახეობაში მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატებზე. პირველი საერთაშორისო მატჩი საქართველოს ფუტსალის ეროვნული ნაკრებმა გამართა იტალიის ფუტსალის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ 1995 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ეროვნული სპორტული ნაკრებები კატეგორია:ფუტსალი საქართველოში
მადაგასკარის ადმინისტრაციული დაყოფა
მეორე რესპუბლიკის პერიოდში (1975-1991) მადაგასკარის ადმინისტრაციული დაყოფა იყო ხუთ დონიანი. დღეისთვის არის ოთხ დონიანი და გამოიყურება შემდეგნაირად:
პროვინციები და რეგიონები
2010 წლის საკონსტიტუციო ცვლილების შესაბამისად მადაგასკარი დაყოფილია 6 ავტონომიურ პროვინციად (faritany mizakatena), რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 22 რეგიონად (faritra): მინი|200პქ|მადაგასკარის რეგიონები
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის ადმინისტრაციული დაყოფა
ლოსა-დელ-ობისპო
ლოსა-დელ-ობისპო (Losa del Obispo, La Llosa del Bisbe) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ლოს-სერანოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,2 კმ². მოსახლეობა — 505 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ტელიფონები
ტელიფონები, შოლტკუდიანები (Thelyphonida) — ფეხსახსრიანი ცხოველების რიგი ობობასნაირთა კლასისა. მათი სხეულის სიგრძე 7 სმ აღწევს. თავმკერდი გაბმული აქვთ, ქელიცერები მოკლე, საკმაოდ დიდი პედიპალპები. მეტწილად გავრცელებულია ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში, ევროპასა და ავსტრალიაში. გარდა ამისა, ცნობილია აფრიკაში გავრცელებული 1 სახეობა — Etienneus africanus. იკვებებიან მწერებით, ადამიანისთვის საშიშროებას არ წარმოადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ობობასნაირნი
მეროპე
მეროპე, 23 კუროსი — კუროს თანავარსკვლავედის 4,2 ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდის ვარსკვლავი. შედის ვარსკვლავთა გროვა პლეადებში. ნათობა მზისაზე 128-ჯერ მეტია. მანძილი მძიდან 91 პს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კუროს თანავარსკვლავედი
ართანის ღვთისმშობლის მცირე ეკლესია
ართანის ღვთისმშობლის მცირე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ართანის ჩრდილო-დასავლეთით, 0,5 კილომეტრზე. მინდორში, თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
აღწერა
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა (5,2 x 3,9 მეტრი). ნაგებია სხვადასხვა ზომის, რიყის ქვითა და კირის სქელი დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. კარ-სარკმელთა ღიობები და ლავგარდანი გამოყვანილია კვადრატული აგურით. აგურია გამოყენებული აფსიდისა და შენობის გარეთა კუთხეების წყობაშიც. მოგვიანებით ეკლესია შეუკეთებიათ — სახურავის კალთებზე დუღაბის სქელი ფენა დაუსხამთ და კრამიტით დაუბურავთ (შემორჩენილია ფრაგმენტები), რამაც ნაწილობრივ შეამცირა სახურავის კალთების დახრილობა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადზე აშკარად გამოიყოგა თავდაპირველ და გვიანდელ ფენებს შორის საზღვარი. შეკეთება სეხებია ჩრდილოეთ შესასვლელსაც, სადაც წირთხლების ქვემოთა, რიყის ქვით გამოყვანილი ნაწილები (იატაკის დონიდან დაახლოებით 60 სანტიმეტრის სიმაღლეზე) ეკლესიის თანადროულია, ხოლო ზემოთა — აგურისაა და წყობით გვიანდელობის ნიშნებს ატარებს.
შესასვლელი ორია — დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. ორივე კარის ღიობი გარედან აგურის შეისრული თაღით იყო გადახურული, შიგნიდან კი ხის, ძელოვანი გადახურვა ჰქონდა. ამჟამად იგი მხოლოდ დასავლეთ კარს შემორჩა.
შენობის ფასადები სადაა. კედლები დასრულებული იყო საფეხურად ნაწყობი ლავგარდნით (შემორჩენილია ფრაგმენტები), რომელიც შედგებოდა ჩვეულებრივად დაწყობილი და კუთხის შვერილი აგურის რიგების მონაცვლეობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნიჟნი-ნოვგოროდის სერგი რადონეჟელის ეკლესია
ნიჟნი-ნოვგოროდის სერგი რადონეჟელის ეკლესია (Церковь Сергия Радонежского) — მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. მდებარეობს სერგის ქუჩაზე. ეკლესია აკურთხეს 1869 წელს.
ისტორია
ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1865 წელს. მშენებლობის პროექტი პირადად დაამტკიცა რუსეთის იმპერატორმა ალექსანდრე II-მ. მშენებლობა დასრულდა 1869 წელს 1872 წელს არქიტექტორმა რ. კილევეინმა დააპროექტა და ეკლესიას მიაშენა სამრეკლო.
2003 წელს ეკლესია გადაეცა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. 2006 წელს მთლიანად ააშენეს და აღჭურვეს სამრეკლო, რომელზეც დაამონტაჟეს 12 ზარი, მათ შორის ყველაზე დიდის - დედოზარის - წონა ოთხი ტონა არის.
ეკლესია ხელმეორედ აკურთხეს 2006 წლის 4 ნოემბერს, კურთხევის ცერემონია შეასრულა ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ (დანილოვმა). მას ეხმარებოდნენ სერგიევო-პოსადის ეპისკოპოსი ფეოგნოსტი და ბრიანსკისა და სევსკის ეპისკოპოსი თეოფილაქტე. კურთხევის ცერემონიის შემდეგ აღესრულა პირველი საღვთო ლიტურგია, რომელშიც მონაწილობდა რუსეთის ფედერაციის პირველი ვიცე-პრემიერი დიმიტრი მედვედევი.
2010 წლის 27 იანვარს ეკლესიაში წარიმართა სავედრებელი ლოცვა წმინდა ნინოს სახელზე, ლოცვა მიმდინარეობდა ქართულ ენაზე.
სიწმინდეები
ეკლესიაში განთავსებულია ხატი, რომელშიც დაცულია სერგი რადონეჟელის წმინდა ნაწილები. ხატი დამზადებულია წმინდა სერგის სამების ლავრის ბერების მიერ 2006 წელს. ეკლესიაში ხატის წინ ლოცვა მიმდინარეობს კვირაობით.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
კორესტეუცი
კორესტეუცი (Corestăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 219 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 137 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნიცის რაიონის სოფლები
მოლამამედლი
მოლამამედლი (Mollaməmmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	399 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
აღალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აღალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მეიხანა
მეიხანა (Meyxana) — გამორჩეული აზერბაიჯანული ლიტერატურული და სახალხო რეპის ტრადიცია. შედგება არააკომპანირებული სიმღერებისგან, რომელსაც ერთი ან ორი ადამიანი იმპროვიზირებით ასრულებს. მეიხანა განსხვავდება სალაპარაკო ენის პოეზიისგან, რომელიც ასევე რიტმულად სრულდება.
მეიხანას ხშირად ადარებენ ჰიპ-ჰოპ მუსიკას, რის გამოც, აზერბაიჯანელებს შორის ცნობილია, როგორც ეროვნული რეპი. მეიხანა ზოგჯერ ინსტრუმენტთან ერთად ან სინთეზურ რიტმთან ერთად სრულდება. შემსრულებლები ხშირად რეპერტუარს სინთეზატორების, დასარტყამების ან ცოცხალი ბენდების თანხლებით ასრულებენ. მეიხანას ოსტატები ტექსტებს ხშირად იმპროვიზირებულად წარმოადგენენ რიტმებში, ან ა კაპელათი.
ეტიმოლოგია
ჟანრი სპარსული meykhane-დან წარმოდგება, რაც ტავერნას, პაბს ნიშნავს. თავის მხრივ, meykhane სპარსული სიტყვიდან mey (ღვინო) და khane (სახლი) წარმოდგება. აზერბაიჯანული ენაზე მეიხანის ოსტატები ხშირად იწოდებიან, როგორც Söz Ustadı, რაც სიტყვის ოსტატებს ნიშნავს. პროფესიონალ მეიხანის შემსრულებლებს მეიხანის ოსტატებადაც მოიხსენიებენ.
წარმოშობა
შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული მეიხანა იყო ადგილი, სადაც პოეტები ერთად იყრიდნენ თავს და ექსტრაორდინალურ ვერსიებს გამოთქვამდნენ, ხშირად ხუმრობდნენ და სხვებს დასცინოდნენ. შეჯიბრის ბოლოს აუდიტორია იმ პოეტს ირჩევდა, რომლის იმპროვიზაციაც ყველაზე მოხერხებული და ჭკვიანური იქნებოდა. ამგვარ შეჯიბრებებს თანამედროვე პოეტურ იმპროვიზაციას და რეპ-ბრძოლებს ადარებენ.
საბჭოთა პერიოდი
მეიხანას ასრულებდნენ ბაქოს დაარსების ადრეულ ხანებშიც, ბოლშევიკურ რევოლუციამდე. საბჭოთა პერიოდში მეიხანა აიკრძალა. პოეტ ალიაღა ვაჰიდის პოეზია ხშირად თანამედროვე მეიხანად მოიხსენიება. მიუხედავად ამისა, მეიხანა ძალიან გავრცელებული იყო ბაქოსა და აფშერონის ნახევარკუნძულის მოსახლეობაში.
1991-2001
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ მეიხანა აღარ იყო აკრძალული, თუმცა ფუნდამენტალისტები მაინც თვლიდნენ, რომ იგი ლიბერალური იყო და ტრადიციულ ეროვნულ ღირებულებებს ეწინააღმდეგებოდა. მათი აზრით, მუსიკის ეს ჟანრი ხელს უწყობდა სექსუალურობის პოპულარიზაციას, ალკოჰოლს, ნარკოტიკებსა და დასავლურ მომხმარებლურ კულტურას, მაგრამ ფუნდამენტალისტთა კრიტიკოსები აღნიშნავდნენ, რომ ახალგაზრდობას თავად უნდა აერჩია, რომელ კულტურას მიეკუთვნება.
მეიხანის თანამედროვე ოსტატებმა მუსიკის ამ ჟანრის ახალი ტალღა წამოიწყეს, რომელიც აზერბაიჯანის ეროვნული მუსიკისა და ელექტრონული მუსიკის ნაზავს წარმოადგენდა. ნიზამი რამზი პირველი ოსტატი იყო, რომელმაც მეიხანას შესრულება სატელევიზიო შოუებსა და ფილმებში დაიწყო.
1990-იან, 2000-იან წლებში მეიხანის პოპულარობის ზრდასთან ერთად, სატელევიზიო არხებმა მეიხანის ტურნირების გამართვა და ტრანსლირება დაიწყეს. ისეთმა სატელევიზიო პროგრამება, როგორიც De, Gelsin! იყო, აზერბაიჯანის ბინადრებს შორის მეიხანის პოპულარიზებას შეუწყო ხელი, განსაკუთრებით აზერბაიჯანულ ქორწილებში.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა კატეგორია:აზერბაიჯანული მუსიკა კატეგორია:აზერბაიჯანული მუსიკალური ჟანრები
ფიქრეთე შეჰუ
ფიქრეთე შეჰუ (Fiqrete Shehu; დ. 17 ნოემბერი, 1919 — გ. 11 სექტემბერი, 1988) — ალბანელი კომუნისტი, მრავალი წლის განმავლობაში ქვეყნის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მეჰმედ შეჰუს ცოლი. ეკავა მნიშვნელოვანი თანამდებობები ალბანეთის კომპარტიის იდეოლოგიურ აპარატში. ქმრის გარდაცვალების შემდეგ დააპატიმრეს და დაადანაშაულეს ენვერ ხოჯას წინააღმდეგ შეთქმულებაში. გარდაიცვალა პატიმრობაში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1919 წლის 17 ნოემბერს ალბანურ ოჯახში. ახალგაზრდობაში ფიქრეთე შეჰუ გაიტაცა კომუნიზმის იდეებმა. მოქმედებდა კომუნისტურ მიწისქვეშეთში, იყო კორჩინის კომუნისტური ჯგუფის წევრი. ოფიციალურად შევიდა ალბანეთის კომუნისტურ პარტიაში, რომელსაც 1948 წლიდან ეწოდება ალბანეთის შრომის პარტია. ჰქონდა პარტიული მეტსახელი Qorja. ცოლად გაჰყვა კომუნისტ აქტივისტს მეჰმედ შეჰუს. შეეძინა ორი შვილი.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ფიქრითე შეჰუ მონაწილეობდა პარტიზანულ ომში, რომელიც მიმართული იყო იტალიელი და გერმანელი ოკუპანტების წინააღმდეგ. ალბანეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ არმიაში ეკავა ადმინისტრაციული და იდეოლოგიურ-პროპაგანდისტული თანამდებობები. მონაწილეობდა ბრიტანეთის მიერ ალბანელი პარტიზანებისათვის გაგზავნილი მატერიალური დახმარების განაწილებაში.
ამ პერიოდისათვის ფიქრთე შეჰუ იყო გავლენიანი კომუნისტი პოლიტიკოსი. შემორჩენილია მისი მიმოწერა ენვერ ჰოჯასთან, სადაც კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივანი მითითებებს აძლევდა მებრძოლთა მორალურ და ყოველდღიურ გარეგნობასთან დაკავშირებით. კერძოდ, ის მოითხოვდა ბიჭებსა და გოგონებს შორის თავისუფალი სიყვარულის თავიდან აცილებას, რაც, მისი აზრით, დეზერტირობაში შეუწყობდათ ხელს.
1944 წლის ნოემბერში კომუნისტური პარტია ხელისუფლების სათავეში მოვიდა. შეჰუების წყვილმა პარტიულ და სახელმწიფოებრივ ხელმძღვანელობაში მნიშვნელოვანი ადგილები დაიკავეს. მეჰმეთ შეჰუ შევიდა ცენტრალური კომიტეტის პოლიტბიუროში, ხელმძღვანელობდა შინაგან საქმეთა, საგარე საქმეთა, თავდაცვის სამინისტროებს, საიდუმლო პოლიცია სიგურიმის, 1954 წლიდან კი გახდა ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი და მეორე პირი ენვერ ხოჯას შემდეგ. ფიქრითე შეჰუ 1952 წლიდან პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი და ალბანეთის შრომის პარტიის უმაღლესი პარტიული სკოლის დირექტორია. 1950-იანების შუა წლებიდან იკავებს შრომის პარტიის დედაქალაქის კომიტეტის პირველი მდივნის თანამდებობას.
პარტიის იდეოლოგიურ აპარატში ფიქრითე შეჰუ მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა. მან მთლიანად გამიჯნა სტალინიზმისა და ხოჯაიზმის იდეოლოგია და პოლიტიკა. მხარს უჭერდა რეპრესიების პოლიტიკას, თვითიზოლაციას, ქვეყნის ათეიზაციას. ზოგერთი მტკიცებულებით ამზადებდა პარტიულ კადრებსაც კი. 1956 წელს, როგორც ტირანის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი, აქტიურად მონაწილეობდა შრომის პარტიის კონფერენციაში, რომელმაც ჩაახშო პარტიული ოპოზიცია.
1980-იანი წლების დასაწყისში ენვერ ხოჯასა და პრემიერ-მინისტრ მეჰმედ შეჰუს შორის გარკვეული აზრთა სხვადასხვაობა არსებობდა, შეჰუ მხარს უჭერდა პრაგმატულ ეკონომიკურ პოზიციებს, განსაკუთრებით შიდაეკონომიკურ სფეროში და იყო ფინანსური და სავაჭრო კავშირების მხარდამჭერი დასავლეთ ევროპასთან. ხოჯა კატეგორიულად მოითხოვდა იზოლაციის სტატუს-ქვოს შენარჩუნებას. პირველი პირების ნეგატიური დამოკიდებულება გავრცელდა მათ მეუღლეებზეც.
1981 წლის 18 დეკემბერს ალბანეთის ხელისუფლებამ გამოაცხადა რომ მეჰმედ შეჰუმ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა, რადგან იმყოფებოდა მძიმე სულიერ მდგომარეობაში. არსებობს ვერსია რომ შეჰუ დახვრიტეს პირდაპირ ცეკას პოლიტბიუროს სხდომაზე. ძალიან მალე სტანდარტული ბრალდებები წაუყენეს გარდაცვლილ ჩინოვნიკს: შპიონაჟი, კონტრრევოლუციური შეთქმულება, კაპიტალიზმის რესტავრაციის გეგმები და სხვა.
მეჰმედ შეჰუს გარდაცვალებამ მორიგი რეპრესიები გამოიწვია. დააკავეს თავდაცვის მინისტრი კადრი ჰაზბიუ, გარდაცვლილი პრემიერსი ძმისშვილი ფეჩორ შეჰუ (ორივე სხვადასხვა დროს ხელმძღვანელობდა შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და სიგურიმის), ასევე დააკავეს პრემიერის მეუღლეც. იგი გამოკეტეს ტირანის ციხე 313-ში. ენვერ ხოჯას შემცვლელმა „შეჰუს საქმე“ არ შეცვალა და არ მომხდარა ფიქრითეს რეაბილიტაცია. იგი გარდაიცვალა გულის შეტევით და დაკრძალეს სოფელ ლიჟიში.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 სექტემბერი კატეგორია:ალბანელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ალბანელი პოლიტიკოსები
კრისტალინა
კრისტალინა (Cristalina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 189 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
პედრალბა
პედრალბა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ლოს-სერანოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 59 კმ². მოსახლეობა — 2814 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ლენკეუცი
ლენკეუცი (Lencăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 898 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნიცის რაიონის სოფლები
ავლევის ნამოსახლარი
ტერმინი ავლევის ნამოსახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სპილენძის(II) სულფატი
სპილენძის(II) სულფატი — არაორგანული ნივთიერება, ქიმიური ფორმულით CuSO4(H2O)x, სადაც x 0-სა და 5-ს შორის მერყეობს. პენტანჰიდრატი ყველაზე გავრცელებულია. მისი ძველი სახელებია: ლურჯი ვიტრიოლი, სპილენძის ვიტრიოლი, რომაული ვიტრიოლი და სხვა.
პენტაჰიდრატი(CuSO4·5H2O) ლურჯი ფერისაა. წყალში გახსნისას წარმოქმნის კლმპლექსს [Cu(H2O)6]2+, რომელსაც ოქტაედრული გეომეტრიული ფორმა აქვს. უწყლო თეთრი, მონაცრისფრო ფერისაა.
სქოლიო
კატეგორია:დესიკანტები კატეგორია:სპილენძის ნაერთები
მყინვარისპირეთი
მყინვარისპირეთი — (ისლ: Kristnihald undir Jökli) — ისლანდიელი მწერლისა და ნობელის პრემიის ლაურეატის, ჰალდორ ლაქსნესის რომანი, რომელიც 1968 წელს გამოიცა.
შინაარსი
ნაწარმოების მთხრობილი არის უსახელო ახალგაზრდა. ისლანდიის ეპისკოპოსს სურს, რომ იგი განსაკუთრებული მისიით ვულკან სნეფელსის ძირში მდებარე სოფელში გაგზავნოს განსაკუთრებული მისიით: ახალგაზრდამ უნდა გამოიკვლიოს, რა დაემართა იქაურ სამრევლოს, რომლის ხელმძღვანელიც, პასტორი იონ იონსენი 20 წელია ხელფასს აღარ იღებს. რეიკიავიკში მყოფი ეპისკოპოსის დავალებით, ახალგაზრდა ემისარმა უნდა გაარკვიოს კვლავ მისდევენ თუ არა სოფლის მცხოვრებლები ქრისტიანობას და მართალია თუ არა ის ჭორები, რომლებიც ეპისკოპოსს მიუტანეს.
შეფასება
სიუზან ზონტაგი რომანის შესახებ წერდა:„...„მყინვარისპირეთი“, სხვა თუ არაფერი, ფილოსოფიური და ზმანებათა რომანი მაინც არის. ის ასევე წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე სასაცილო წიგნს, რაც კი ოდესმე დაწერილა. მაგრამ ყველა იმ ჟანრიდან, როგორიცაა: ფანტასტიკა, ფილოსოფიური რომანი, ზმანებათა რომანი, კომედია, ამ ნაწარმოებში გამოკვეთილად არცერთი არ არის გამოხატული.“
ადაპტაციები
1989 წელს ჰალდორ ლაქსნესის შვილმა, გუდნი ჰალდორსდოტირმა რომანის მიხედვით ფილმი მყინვარის ქვეშ გადაიღო.
თარგმანები
მყინვარისპირეთი ინგლისურიდან ქართულად მაია ჯიჯეიშვილმა თარგმნა. წიგნი 2012 წელს გამოიცა.
სქოლიო
კატეგორია:1968 წლის რომანები კატეგორია:ჰალდორ ლაქსნესის რომანები კატეგორია:ისლანდიურენოვანი რომანები კატეგორია:ისლანდიური რომანები
სახლი კოშკით
სახლი კოშკით (Дом с башней) — რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს წითელ აღმართში. არქიტექტურის ძეგლია 1992 წლის 17 დეკემბრიდან, როსტოვის ოლქის მცირე საოლქო საბჭოს № 325 გადაწტყვეტილების შესაბამისად.
ისტორია
სასახლე „სახლი კოშკით“ მდებარეობს წითელი დაღმართის ქუჩისა (1917 წლამდე ნათლისღების დაღმართის) და კავკასიის ქუჩების კუთხეში. აშენდა დაახლოებით XIX საუკუნის შუა ხანებში ამპერის სტილში. ეკუთვნოდა მეცხრამეტე ასწლეულის მეორე ნახევრის სამთო ინჟინერსა და ქალაქში თუჯის პირველი ჩამომსხმელი ქარხნის მფლობელს ა. ვ. მინენკოვს. თუჯის ქარხანა ქალაქში დაარსდა 1880 წელს, გერმანელი ფაბრიკანტის გერცბერგის მიერ. ეს ქარხანა აწარმოებდა ლითონის ნაწილებს, ხის კოჭებსა და შველერებს. ასევე მზადდებოდა ერმაკის მოედანზე XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში მშენებარე  შვიდგუმბათოვანი ნოვოჩერკასკის ამაღლების ტაძრის წინაღობებისათვის, რომელიც აგებუბულია ნეობიზანტიურ სტილში (1891-1904 წწ.) არქიტექტორ ა. ა. იაშენკოს პროექტის მიხედვით და ერმაკ ტიმოფეევიჩის ძეგლი (1903-1904 წწ.) მოქანდაკეების მ.ო. მიკეშინას და ვ. ა. ბეკლემიშევას მიერ. ინჟინერი მინენკოვი ხშირად დადიოდა საზღვარგარეთ - ესპანეთში, საფრანგეთში, სადაც იგი სწავლობდა მრეწველობას. ძველ ხალხებთა გადმოცემით, ნოვოჩერკასკში მენენკოვთან რჩებოდა ხოლმე დ. ი. მენდელეევი, რადგან მათ ნაცნობობა აკავშირებდათ.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ჟუნინიო პერნამბუკანო
აუგუსტო რიბეირო რეიეს ჟუნიორი (Antônio Augusto Ribeiro Reis Júnior; დ. 30 იანვარი, 1975, რესიფი, ბრაზილია), უფრო მეტად ცნობილია როგორც ჟუნინიო (Juninho) ან ჟუნინიო პერნამბუკანო (Juninho Pernambucano) — ყოფილი ბრაზილიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად იკავებს ლიონის „ოლლიმპიკის“ სპორტული დირექტორის თანამდებობას. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. იგი მიჩნეულია საჯარიმო დარტყმების ყველა დროის საუკეთესო შემსრულებლად. მის მიერ საჯარიმოდან გატანილი 75 გოლი დღემდე რჩება აბსოლუტურ რეკორდად ფეხბურთის ისტორიაში.
ჟუნინიომ პროფესიული კარიერა 1993 წელს, ბრაზილიურ კლუბ „სპორტ რესიფში“ დაიწყო. ორი წლის შემდეგ შუერთდა კლუბ „ვასკო და გამას“, სადაც ჩაატარა ასამდე მატჩი და ოთხი შიდა და ორი საერთაშორისო ტურნირის მოგება შეძლო. 2001 წელს გადავიდა ლიონის „ოლლიმპიკში“. 8 წლის განმავლობაში ჟუნინიო კლუბთან ერთად შვიდჯერ გახდა საფრანგეთის ლიგა 1-ის ჩემპიონატის გამარჯვებული. 2009 წელს დატოვა „ლიონი“ და კატარულ კლუბ „ალ-ღარაფას“ შეუერთდა. 2011-2012 წლებში კვლავ „ვასკო და გამაში“ ასპარეზობდა. 2013 წელს თამაშობდა ამერიკულ კლუბ „ნიუ-იორკ რედ ბულზში“, ხოლო იმავე წელს ჟუნინიომ, მას შემდეგ, რაც მესამედ გადავიდა „ვასკო და გამაში“, საფეხბურთო კარიერა დაასრულა.
მისი დებიუტი ბრაზილიის საფეხბურთო ნაკრებში შედგა 1999 წელს. საერთო ჯამში ჩაატარა 40 მატჩი და გაიტანა 6 გოლი. 2005 წელს ბრაზილიის ნაკრებთან ერთად დაეფულა ფიფა-ს კონფედერაციის თასს. იგი, აგრეთვე მონაწილეობდა 2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატში.
2013-2018 წლებში ჟინინიო იყო ბრაზილიის ტელეარხ Rede Globo-ს ფეხბურთის კომენტატორი.
ტიტულები
სპორტ რესიფი
ვასკო და გამა
ლიონი
ალ-ღარაფა
ბრაზილია
სქოლიო
კატეგორია:30 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სპორტ რესიფის ფეხბურთელები კატეგორია:ვასკო და გამას ფეხბურთელები კატეგორია:ლიონის ოლიმპიკის ფეხბურთელები კატეგორია:ალ-ღარაფას ფეხბურთელები კატეგორია:ნიუ-იორკ რედ ბულზის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:კატარის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:MLS-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2001 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები‎ კატეგორია:2005 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
აჰმადი (შირვანი)
აჰმად I — მერვე შირვანშაჰი 956-981 წლებში, მეოთხე ლაიზანშაჰი, მუჰამედ III-ის შვილი.
968 წელს, ჰაისამ იბნ მუჰამედმა, შირვანში სალარიდების უფლებამოსილების დამყარების და შირვანშაჰისთვის ხარკის გადახდის იძულების მიზნით, იბრაჰიმ სალარიდთან ერთად შირვანს შეუტია. მათ მრავალი ქალაქი გაძარცვეს, რომელთა შორის იყო დერბენტი. ამის შემდეგ, ჰაისამ იბნ მუჰამედი ადგილობრივ მმართველებთან ერთად შირვანისკენ გაემართა, მაგრამ იგი დამარცხდა და იძულებული გახდა ტაბასარანში დაბრუნებულიყო.
გარდაცვალება
აჰმად I-ს შირვანშაჰის თანამდებობა 25 წლის განმავლობაში ეკავა. გარდაიცვალა 981 წელს.
აჰმადის გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი მისი შვილი — მუჰამედი გახდა.
ჯორდან ფოქსი
ჯორდან ფოქსი (Jordan Fox; დაბ. 8 ივნისი 1987) — ფრანგი პორნო მსახიობი. დაიბადა საფრანგეთის ქალაქ სტრასბურგში. 2008 წლიდან მონაწილეობს პორნო ფილმებში. თავისუფლად ლაპარაკობს ფრანგულ, ინგლისურ, გერმანულ და ესპანურ ენებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ფრანგი პორნო მსახიობები კატეგორია:ბისექსუალი პორნო მსახიობები
ელმან ჰუსეინოვი
ელმან სულეიმან ოღლუ ჰუსეინოვი (Hüseynov Elman Süleyman oğlu; დ. 28 თებერვალი, 1952 — გ. 14 იანვარი, 1993) — აზერბაიჯანის ეროვნული გმირი; ყარაბაღის ომის მონაწილე.
ცხოვრება
ელმან სულეიმან ოღლუ ჰუსეინოვი დაიბადა 1952 წლის 28 თებერვალს ტერტერის რაიონის სოფელ აზად გარაგოიუნლუშუ (ილხიჩილარ). 1958-1968 წლებში სწავლობდა და მიიღოს საშუალო განათლება სოფელ აზად გარაგოიუნლუში. 1968 წელს შევიდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, ჰიდრო-მელიორაციის ფაკულტეტზე, 1973 წელს მიიღო ინჟინრის სპეციალობა და დაამთავრა სწავლა. 1973-1975 წლებში მსახურობდა ლეიტენანტის წოდებით საქართველოში, ქალაქ ახალქალაქში.
1980-1982 წლებში სწავლობდა და მიიღო განათლება ბაქოს პარტიის უმაღლეს სკოლაში. 1982-1985 წლებში მუშაობდა ტერტერის რაიონის სახალხო კონტროლის კომიტეტის თავმჯდომარედ, 1985-1988 წლებში იყო ტერტერის რაიონის სახალხო დეპუტატების აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, 1988-1990 წლებში ტერტერჩაის ჰიდრო-კომუნიკაციის ექსპლუატაციის სამმართველოს უფროსი, შემდეგ კი მუშაობდა პარტიის კომიტეტში ინსტრუქტორის თანამდებობაზე. მრავალჯერ იყო რაიონის საბჭოს დეპუტატი. წარჩინებით დაამთავრა მინისტრთა კაბინეტთან არსებული სახალხო მეურნეობის მართვის ინსტიტუტი.
ბრძოლებში მონაწილეობა
1991 წელს მუშაობდა მაღალ სახელმწიფო თანამდებობებზე, ამისდა მიუხედავად ტერტერის დაცვისთვის ტაბორის დაარსებასთან დაკავშირებით ნებაყოფლობით თავდაცვის სამინისტროს მიმართა, 1991 წლის სექტემბერში ტერტერის თავდაცვის შტაბის უფროსი, 1991 წლის ნოემბერში დაინიშნა ტერტერის ტერიტორიული თავდაცვის ბატალიონის მეთაურად. აქტიურად მონაწილეობდა აღდარის რაიონისა და სამეზობლო საცხოვრებელი პუნქტების სომხური მებრძოლებისგან გათავისუფლებაში. მისი პირადი ხელმძღვანელობის ქვეშ ჩატარებული საბრძოლო ოპერაციების შედეგად მოხდა მრავალი სომხური ცოცხალი ძალებისა და ტექნიკის განადგურება. ბრძოლების დროს ორჯერ იყო დაჭრილი. დაიღუპა 1993 წლის 14 იანვარს ბრძოლაში ვანგის მაღლობისთვის.
ოჯახი
იყო დაოჯახებული. ჰყავს სამი შვილი.
ეროვნული გმირი
1995 წლის 15 იანვარს რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით ელმან სულეიმან ოღლუ ჰუსეინოვს მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის“ წოდება. დაკრძალულია ტერტერის რაიონის სოფელ გარაგოიუნლიში, მის სახელს ატარებს ერთ-ერთი ქუჩა. ტერტერის რაიონში დადგმულია მისი ბიუსტი. არსებობს მისი სახელობის მუზეუმი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:აზერბაიჯანის ეროვნული გმირები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (9 აპრილის 1)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს 9 აპრილის ქუჩაზე (№ 1). თარიღდება XIX საუკუნის I ნახევრით.
სახლი ერთსართულიანია. ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. შენობა ქუჩისკენ მიმართულია ვიწრო ფასადით, რომლებსაც კიდეებში პილასტებრისებრი შვერილები აუყვება, მათ შორის მოქცეული სიბრტყე თანაბარი მანძილებით დაცილებული, მშვილდისებრთაღიანი სამი თაღითაა დანაწევრებული. განაპირა შეღრმავებაში გაჭრილია თით სწორკუთხა სარკმელი. სახლს, ეზოს მხარეს, გასდევს ხის,გადახურული აივანი, რომელსაც ჭვირული მოაჯირი აქვს. აივნის ნაწილი მოგვიანებით შეუმინავთ. ფასადი დასრულებულია სამკუთხა ფრონტონით. ეზოს მხარეს გამავალი კარ- სარკმელების ღიობები ერთმანითისგან გამიჯნულია პილასტრის მსგავსი შვერილებით, რომლებზეც მშვილდისებრი პროფილირებული თაღებია გადაყვანილი. სახლს აქვს სამეურნეო დანიშნულების ნახევარსარდაფი. სახურავი ორფერდაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
გაიოზ როგავა
გაიოზ როგავა (დ. 22 თებერვალი, 1956, ზუგდიდი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „11 ოქტომბერი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ექიმები გ
პოლიკარპე ხუბულავა
პოლიკარპე ხუბულავა (დ. 18 აგვისტო, 1924, ჯიხაშკარი ― გ. 1 იანვარი, 2015, ჯიხაშკარი) — ქართველი ლოტბარი, მომღერალი, ღირსების ორდენისა და  წმინდა გიორგის ორდენის კავალერი, ფოლკლორის ეროვნული დათვალიერება-ფესტივალის (2005-2006) და ფონდი „ქართული გალობის“ ლაურეატი, კულტურის სამინისტროს ჯილდოს „ხელოვნების ქურუმის“ მფლობელი. thumb|პოლიკარპე ხუბულავას შემოქმედებითი საღამო, 2008.
ბიოგრაფია
პოლიკარპე ერასტოს ძე ხუბულავა დაიბადა 1924 წლის 18 აგვისტოს ზუგდიდის რაიონის სოფელ ჯიხაშკარში. მამა, ერასტო ხუბულავა, დიაკვანი იყო, მაგრამ კომუნისტური რეჟიმის შემოსვლის დღიდან იძულებული გახდა რკინიგზაზე დაეწყო მუშაობა. ერასტო ხუბულავა კარგი მომღერალ-მგალობელი იყო: გალობა ცნობილ მგალობელ მაქსიმე ვეკუასგან შეისწავლა. სანამ ერასტო საკუთარ ანსამბლს შექმნიდა (ხელმძღვანელობდა ჯიხაშკარის გუნდს, რომლისგანაც 1931 გრიგოლ კოკელაძემ ჩაწერა სიმღერები), უმღერია ცნობილ ლოტბარებთან — ძუკუ ლოლუასა და რემა შელეგიასთან. პოლიკარპეს დედა, მინადორა ბიგვავა სოფელ ნარაზენიდან ყოფილა, ისიც საკმაოდ კარგად მღეროდა. მათი შვილები (პოლიკარპეს რვა და ჰყავდა) ბავშვობიდანვე გაეცნენ ხალხურს სიმღერებს.
განათლება
დაწყებითი განათლება პოლიკარპემ ჯიხაშკარის სკოლაში მიიღო, ხოლო შემდეგ სწავლა დაასრულა სოფელ ყულისკარის საშუალო სკოლაში. ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლისას თავისი რამდენიმე თანატოლისაგან პატარა ანსამბლი ჩამოაყალიბა. მასწავლებლებს მოეწონათ პოლიკარპეს წამოწყება და ურჩიეს, ანსამბლის წევრთა რაოდენობა გაეზარდა. ეს იყო პირველი გუნდი მისი ხელმძღვანელობით. სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1944, ჯარში გაიწვიეს – ბათუმის ქართულ დივიზიაში მსახურობდა. აქ იგი შერმადინ ჭკუასელის ანსამბლში მღეროდა, მალე შერმადინი სხვაგან გადავიდა და თავისი გუნდი პოლიკარპეს დაუტოვა. გუნდი ასი კაცისაგან შედგებოდა, უმეტესობა გურულები იყვნენ და მათგან პოლიკარპემ ბევრი გურული სიმღერა ისწავლა. მას მერე გურული სიმღერა გამორჩეულად უყვარდა. პოლიკარპე თავის ანსამბლის წევრებთან ერთად ხშირად სტუმრობდა არტემ და ანანია ერქომაიშვილებს მაკვანეთში და მათთანაც იმაღლებდა ოსტატობას. პირადად იცნობდა იმერული სიმღერების შესანიშნავ მცოდნესა და ლოტბარს ბენია მიქაძეს, უმღერია აკაკი ხარებავასთან და იოსებ გუნავასთან ერთად. 1949 წელს პოლიკარპე ხუბულავა ბათუმიდან დაბრუნდა და სოფელ ყულიშკარის კლუბის გამგედ დაიწყო მუშაობა, 1954 წელს კი ახლადგახსნილ ჯიხაშკარის კლუბში გადავიდა. პარალელურად ხელმძღვანელობდა ჩხოროწყუს, წალენჯიხისა და გალის გუნდებს. 1948 წელს პოლიკარპე დაქორწინდა წალენჯიხელ ოლღა ვეკუაზე.
შემოქმედება
პოლიკარპე ხუბულავას მოღვაწეობა მნიშვნელოვნადაა დაკავშირებული ზუგდიდის კულტურის სახლთან არსებულ ანსამბლ „ოდოიასთან“. ანსამბლს არაერთხელ უმოგზაურია საკონცერტო ტურნით უცხოეთში, კერძოდ ბულგარეთში, ჩეხოსლოვაკიაში, პოლონეთში, საფრანგეთში.
80-იანი წლების ბოლოს საქართველოს რადიოს პირველმა არხმა (ფოლკლორისტი, ხმის რეჟისორი ნუკრი ჟორდანია, ფოლკლორისტი ნუნუკა შველიძე) პოლიკარპე ხუბულავას გუნდების საარქივო ჩანაწერები მოამზადა. მის შემოქმედებას საგანგებო გადაცემა მიუძღვნა ანზორ ერქომაიშვილმა. 1979-1987 წწ. პოლიკაპე ხუბულავა რამდენიმეჯერ გამოვიდა ვახუშტი კოტეტიშვილის მიერ ორგანიზებულ ფოლკლორულ საღამოებზე.
1986 წელს საქართველოს ტელევიზიის პირველი არხის ხალხური შემოქმედების მთავარი რედაქციის მიერ მომზადებული გადაცემა „ერთი სოფლის თვითმოქმედება — სოფელი ჯიხაშკარი,“ მიეძღვნა პოლიკარპე ხუბულავას გუნდსა და სოფლის ქორეოგრაფიულ ანსამბლს.
2001 წელს პოლიკარპე ხუბულავა მიწვეული იყო საფრანგეთში და ქართული ხალხური სიმღერის მასტერკლასები ჩაატარა ანსამბლ „მარანთან“.
2005 წელს გამოქვეყნდა ოთხდისკიანი სანოტო კრებული, მასში მეგრული სასიმღერო ფოლკლორის 24 მარგალიტია წარმოდგენილი. იუნესკოს მხარდაჭერით საქართველოს საპატრიარქოს გალობის ცენტრისა და ქართული ხალხური სიმღერის საერთაშორისო ცენტრის სამწლიანი (2002-2005) პროექტის ფარგლებში პოლიკარპე ხუბულავა ლია სალაყაიასთან (სიონის სამრევლო სკოლის დირექტორი) ერთად ხელმძღვანელობდა ახალგაზრდა ლოტბართა სკოლას.
2005 წელს საგანგებოდ შერჩეულ, ოთხმოც წელს გადაცილებულ ექვს ქართველ მომღერალთან ერთად მონაწილეობა მიიღო იაპონიაში გამართულ ადამიანის ჯანმრთელობისა და აქტიური დღეგრძელობისადმი მიძღვნილ გერონტოლოგიურ ფორუმში. რამდენიმე წლის შემდეგ ქართულ-იაპონური დღეების ფარგლებში კვლავ ესტუმრა იაპონიას.
2007 წელს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრმა ზუგდიდში, ანსამბლ „ოდოიასგან“ ოცი სასიმღერო ნიმუში ჩაწერა. 2013 წლის ნოემბერში ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემა „იმედის გმირი“ პოლიკარპე ხუბულავას მიეძღვნა. ამავე წელს, ხობის VII საერთაშორისო ფესტივალისათვის, პოლიკარპე ხუბულავას ანსამბლის კიდევ ერთი ჩანაწერი გამოიცა.
2008 წლის 26 ნოემბერს საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტრომ და ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრმა პოლიკარპე ხუბულავას თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის დიდ საკონცერტო დარბაზში შემოქმედებითი საღამო მოუწყო. შემოქმედებით საღამოს უძღვებოდა პროექტის ავტორი ეთნომუსიკოლოგი, მუსიკოლოგიის დოქტორი, ნატალია ზუმბაძე. პოლიკარპე ხუბულავა ღირსების ორდენის და წმინდა გიორგის ორდენის კავალერია. ასევე 2005-2006 წწ. ფოლკლორის ეროვნული დათვალიერება-ფესტივალის, ფოლკლორის ეროვნული და ფონდი „ქართული გალობის“ პრემიების ლაურეატია.
2014 წლის 4 დეკემბერს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის კულტურის ცენტრში საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს, საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრისა და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის თვითმმართველობის მხარდაჭერით, გაიმართა ღვაწლმოსილი ლოტბარისა და მომღერლის 90 წლის საიუბილეო საღამო და მისი სახელობის ვარსკვლავის გახსნის ცერემონიალი. პოლიკარპე ხუბულავას კულტურის სამინისტროს სპეციალური ჯილდო — „ხელოვნების ქურუმი“ გადაეცა.
2015 წელს ფონდმა „ქართულმა გალობამ“ სერიიდან „ქართული სიმღერის მოამაგები“ გამოსცა მონოგრაფია „პოლიკარპე ხუბულავა“ ავტორი ნინო კალანდაძე-მახარაძე. გამოცემას დართული აქვს კომპაქტდისკი, სადაც ჩაწერილია პოლიკარპე ხუბალავას, მისი ანსამბლების „ჩელასა“ და „ოდოიას“ მიერ შესრულებული სიმღერები და საგალობლები. მონოგრაფია საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს მიერ გამოცხადებულ კონკურსში დაჯილდოვდა პრემიით, როგორც 2015 წლის საუკეთესო სამუსიკისმცოდნეო ნაშრომი.
პოლიკარპე ხუბულავა გარდაიცვალა 2015 წლის 1 იანვარს, დაკრძალულია სოფელ ჯიხაშკარში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული  18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები პ
ავჯილარის რაიონი
ავჯილარი (Avcılar) — სტამბოლის 39 რაიონიდან ერთ-ერთია. მდებარეობს სტამბოლის გარეთ, ქალაქის ევროპულ მხარეს. დასავლეთით მდებარეობს ქიუჩუქჩექმეჯის რაიონი, ხოლო სამხრეთით მარმარილოს ზღვა.
ისტორია
მარმარილოს სანაპირო გზის ხიდები სრუტეში შესასვლელად, ყოველთვის მნიშვნელოვანი მარშრუტი იყო ომის დროს. ამიტომ, როდესაც ოსმალები ემზადებოდნენ სტამბოლის დასაპყრობად, დიდი მონდომებით შეავსეს ქიუჩუქჩექმეჯის ტერიტორია თურქებით და იმ დროიდან თურქები იმყოფებიან ამ ტერიტორიაზე.
რაიონის გზა, სტამბოლიდან ევროპაში, იძენს უფრო მეტ მნიშვნელობას მას შემდეგ, რაც განხორციელდა მოსახლეობის გაცვლა საბერძნეთსა და თურქეთის რესპუბლიკას შორის, როდესაც 50 ბერძნული ოჯახი გადაასახლეს, ხოლო მათი კუთვნილი ქონება გამოიყენებოდა, როგორც სამხედრო საცავი. ცოტა რამ დარჩა ამ ისტორიიდან, ეკლესია გადაკეთდა მეჩეთად და ჩამოანგრიეს 1977 წელს ახალი მეჩეთის ასაშენებლად, ხოლო შადრევნები და ნანგრევები გაქრა. დარჩა რამდენიმე შენობა ოსმალეთის დროის არქიტექტურიდან, მათ შორის სულთანის სანადირო სახლი (სახელი Avcilar — ავჯილარი, თურქულიდან ითარგმნება, როგორც „მონადირეები“), და ზოგიერთი ტრადიციული სამეურნეო სახლები.
ავჯილარი დღეს
XX საუკუნის მეორე ნახევრამდე, ავჯილარი რჩებოდა, როგორც პატარა სოფელი ზღვის სანაპიროზე უამრავი დაუსახლებელი მიწით. 1980 წლიდან იგი სწრაფად გაიზარდა. აშენდა დიდი რაოდენობით საცხოვრებელი. რაიონში აგრეთვე განვითარდა მრეწველობა, განსაკუთრებით პორტის და ასევე სოფელ ფირუზქიოის გზაზე, რომელიც გადაჰყურებს სრუტეს.
ერთ დროს ავჯილარის ზღვის სანაპირო, რომელიც ქალაქიდან განდევნილი იყო, დღეს ამბარლის პორტის საშუალებით გადატვირთულია. გზა ევროპისკენ, ოდეზღაც გადატვირთული საგზაო მოძრაობით, დღეს დაკავებულია გზატკეცილით, რომელიც სავსეა ბილბორდებით და სატვირთო მანქანებით.
ბინები ავჯილარის ცენტრში, ზღვის პირას, ძვირია. ავჯილარის ცენტრში განლაგებულია გარეთ დასაჯდომი ადგილები, ბევრი რესტორანები, ორი კინოთეატრი, ღამის კლუბები, აქტიური ღამის ცხოვრებისთვის და სავაჭრო ცენტრები თავისი სავაჭრო ქუჩებით, ასევე ამერიკული სტილის სწრაფი კვების ობიექტები, ვიწრო ქუჩები პატარა მაღაზიებით და კაფეებით.
1999 წელს, იზმითის მიწისძვრის შემდეგ, რაიონის დემოგრაფიული სურათი კაარდინალურად შეიცვალა. მიწისძვრამდე, მოსახლეობის უმრავლესობა შეადგენდა თურქ ემიგრანტებს ბალკანებიდან, საჯარო მოხელეებს და უნივერსიტეტების სტუდენტებს, რომლებიც წარმოადგენდნენ შედარებით დაბალ კრიმინოგენულ ფენას. თუმცა, მიწისძვრის შემდეგ, ამ ადამიანების უმრავლესობამ დატოვა რაიონი, რომლის უმეტესი შენობები დაბალი, უხარისხო და მიწისძვრისგან გაუმძლე იყო. ქონების დაბალმა ფასებმა, ამ რაიონში მოიზიდა ბევრი ადამიანი შუა და აღმოსავლეთ ანატოლიიდან, ხოლო ამ ახალმა დემოგრაფიულმა რეალობამ გაზარდა ავჯილარის კრიმინოგენული ვითარება.
სტამბოლის უნივერსიტეტი
სტამბოლის უნივერსიტეტის ერთ-ერთი კამპუსი მდებარეობს ავჯილარის რაიონში, საინჟინრო ფაკულტეტის შენობა, ბიზნესის მართვის შენობა, სპორტისა და ვეტერინარიის შენობა. კამპუსი შორსაა სტამბოლის აზიის მხრიდან და მგზავრობა კამპუსამდე საკმაოდ რთულია, ხოლო მეტრობუსის სისტემის გაყვანა ასევე ძნელია. კამპუსში არსებობს პარკი, რომელიც ასევე ქიუჩიუქჩექმეჯის ტბის გარშემოა.
მიწისძვრისგან დაუცველობა
ეს რაიონი 1999 წლის იზმითის მიწისძვრის დროს ძალიან დაზარალდა. ამის ძირითადი ბრალია შენობების აგებულობა, რომელიც დაბალ ქვიშიან ნიადაგზეა აგებული. ისიც ფაქტია, რომ რაიონის მაღალი შენობები და ძალიან იაფად აშენებულია, რაც მას განსაკუთრებით დაუცველს ხდის.
სქოლიო
კატეგორია:სტამბოლის რაიონები
Walden Media
Walden Media — ამერიკული კინოკომპანია, რომელიც აწარმოებს ლიტერატურულ ნაწარმოებზე დაფუძნებულ ბავშვთა ფილმებს. სტუდია ძირითადად ცნობილია კლაივ სტეპლზ ლიუისის ზღაპრების ციკლის „ნარნიის ქრონიკების “ ფილმების გადაღებით. კომპანია სათაო ოფისი მდებარეობს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის შტატში.
ისტორია
კომპანიის მფლობელი იყო ცნობილი მილიარდერი ფილანტროპი ფილიპ ანშულტცი, რომელიც ცნობილი იყო კონსერვატიული ქრისტიანობის მხარდაჭერით.
კომანიის მნიშვნელოვანი პროექტებია: 2003 წელი ფილმი „საგანძური “, „ვინი-დიქსის ბრალია“ - 2005 წელი, „შარლოტას ქსელი“ – 2006 წელი, „ხიდი ტერაბიტიაში“ – 2007 წელი, „ნარნიის ქრონიკების “ სამი ფილმი - 2005,2008 და 2010 წლები, „რამონა და ბიზუსი“ 2010 წელი, ფილმები „ძაღლის ცხოვრება“ და „საოცრება “ – 2017 წელი. ყველა ეს ფილმი პოპულარული საბავშვო წიგნების მიხედვითაა გადაღებული.
Walden Media-ს საგამომცემლო საწარმო Walden Pond Press აქვეყნებს მომავალი თაობისთვის წიგნებს. მათი მთავარი კრიტერიუმებია, რომ წიგნები სწრაფად, სასიამოვნოდ და ინტერესით იკითხებოდნენ. ავტორები კი ახალგაზრდა და ნიჭიერი მწერლები არიან.
კომპანიამ თავისი სახელწოდება მიიღო უოლდენის ტბორისგან, რომელიც მდებარეობს კონკორდში, მასაჩუსეტსის შტატში.
კომპანიის ლოგოზე ასახულია წყლის ზედაპირზე მხტომიალე ქვები.
სქოლიო
კატეგორია:კომპანიები დაარსების წლების მიხედვით კატეგორია:კომპანიები კატეგორია:აშშ-ის კომპანიები კატეგორია:აშშ-ის კომპანიები შტატების მიხედვით კატეგორია:კინოკომპანიები კატეგორია:კინოკომპანიები ქვეყნების მიხედვით
ბაირამბინა
ბაირამბინა (Bayrambinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ნადეჟდა სავჩენკო
ნადეჟდა სავჩენკო (Надія Вікторівна Савченко; დ. 11 მაისი, 1981, კიევი, უკრაინის სსრ, სსრკ) — უკრაინელი პოლიტიკოსი, უკრაინის შეიარაღებული ძალების სამხედრო კაპიტნის წოდებით. უკრაინის შეარაღებული ძალების არმიული ავიაციის მესამე პოლკის ვერტმფრენი მი-24-ის შტურმან-ოპერატორი. უკრაინის უმაღლესი რადის მერვე მოწვევის დეპუტატი პარტია „ბატკივშინადან“ 2014 წლის ნეომრბიდან. ევროპის საპარლამენტო ასამბლეის უკრაინის დელეგაციის წევრი 2014 წლის 25 დეკემბრიდან. უკრაინის გმირი (2015).
ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც რუსულმა მხარემ ის ორი რუსი ჟურნალისტის მკვლელობაში დაადანაშუალა და დონეცკის საქალაქო სასამართლომ მას 22-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა. 2016 წლის 25 მაისს ვლადიმერ პუტინმა სავჩენკო შეიწყალა. ამავე დროს უკრაინულმა მხარემ გაათავისუფლა ორი რუსი სამხედრო — ალექსანდროვი და ეროფეევი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:უკრაინელი სამხედროები კატეგორია:უკრაინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ბატკივშინას წევრები კატეგორია:უკრაინის მე-8 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
ხალხალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ხალხალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აღალი (აღდაში)
აღალი (Ağalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ნინო ტყეშელაშვილი
მინი|ნინო ტყეშელაშვილი ნინო სოფრომის ასული ტყეშელაშვილი (დ. 1874, ქუთაისი, — გ. 1956, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი, პედაგოგი, ქალთა უფლებების დამცველი აქტივისტი. კარიერა მასწავლებლობით დაიწყო დიდ ჯიხაიშში, შემდეგ — თბილისში. 1906 წლიდან აქტიურად იყო ჩართული ქალთა რეგიონული ორგანიზაციების საქმიანობაში, ადგილობრივი პრესისთვის წერდა სტატიებს ქალთა ისტორიული როლისა და უფლებების შესახებ. საბჭოთა წლებში აქვეყნებდა საბავშვო მოთხრობებს და ზღაპრებს.
ბიოგრაფია
საბჭოთა პერიოდში ტყეშელაშვილი ძირითადად საბავშვო მწერლობით იყო დაკავებული. 1930 წლიდან მისი ზღაპრები, მოთხრობები და იგავ-არაკები (მათ შორის, „სპილო და მტაცებლები“, „მგალობელი ჩიტები“, „ვირი“ და სხვ.) სისტემატურად იბეჭდებოდა ჟურნალ-გაზეთებში. ტყეშელაშვილს ეკუთვნის ასევე მოგონებები მისი თანამედროვე მწერლების და საზოგადო მოღვაწეების — ეკატერინე გაბაშვილის, ანასტასია თუმანიშვილ-წერეთლის, ანასტასია ერისთავი-ხოშტარიას, კეკე მესხის, მარიამ დემურიას, ქეთევან ირემაძის, შიო არაგვისპირელის, იოსებ გრიშაშვილის, გიორგი ქუჩიშვილის და სხვათა შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 1956 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ქალები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ილია აფხაზავა
ილია სოლომონის ძე აფხაზავა (დ. 15 ოქტომბერი, 1922, სოფ. ნიგვზიანი, ლანჩხუთის რაიონი — გ. 22 მარტი, 1994) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1964), დოცენტი.
ბიოგრაფია
1953–1956 წლებში მუშაობდა გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილედ, 1954–1957 წლებში კი ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის კათედრაზე; 1957 წლიდან მუშობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში. საკანდიდატო დისერტაცა დაიცვა 1964 წელს თემაზე: „მდინარე არაგვის აუზის ფიზიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება“, სადაც მოცემულია მდინარე არაგვის აუზის გეოლოგიური აგებულების, რელიეფის, ჰავის, ჰიდროლოგიური ობიექტების, მცენარეული საფარის, ცხოველთა სამყაროს, ნიადაგების საკმაოდ დეტალური დახასიათება. შესრულებული აქვს 90-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთაგან 66 გამოქვეყნებულია. ნაშრომებში გაშუქებულია ჰიდროლოგიური, ფიზიკურ-გეოგრაფიული და გეომორფოლოგიური საკითხები. აგრეთვე, პალიასტომის ტბის ეკოლოგიური წონასწორობის აღდგენის ღონისძიებები, კოლხეთის დაჭაობებული დაბლობის ჰიდროგრაფიული თავისებურებანი, საქართველოს ტბების სამეურნეო მნიშვნელობისა და მათი გამოყენების პერსპექტივაზე. ჩაატარა ჩრდილო კავკასიის ტბების ლიმნოლოგიური გამოკვლევები.
ვახუშტის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში ილია აფხაზავას დროს ფართოდ გაიშალა გამოკვლევები ლიმნოლოგიაში. 1975 წელს, რუსულ ენაზე გამოიცა ილია აფხაზავას მონოგრაფია „საქართველოს ტბები“ („Озера Грузии“), რომელიც შეიქმნა ავტორის მიერ ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში (1960–74 წლები) ჩატარებული გამოკვლევების ხარჯზე. საველე კვლევები ტარდებოდა ძირითადად თბილ ნახევარწელში, მიზნათ ისახავდა ტბიური ქაბულების გენეზისის შესწავლას, მათი მორფოლოგიისა და მორფომეტრიის დადგენას, საზრდოობის, ტბების თერმიკისა და თერმული თავისებურებების დონებრივი რეჟიმის შესწავლას; შეძლებისდაგვარად დაგროვდა მასალები ფლორასა და ფაუნაზე, აგრეთვე ტბიური წყლების ქიმიზმზე.
ილია აფხაზავა აქტიურად მუშაობდა ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში, მრავალი სტატია გამოაქვეყნა საქართველოს მდინარეებისა და ტბების შესახებ. მონაწილეობდა აგრეთვე „დასავლეთ ამიერკავკასიის წყლის რესურსების“ ცნობარის შედგენაში (1972, 1974). იყო მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის თანაავტორი. ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის შრომებისა და საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების შრომების ერთ-ერთი ავტორი. ეწეოდა აგრეთვე პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში. კითხულობდა ლექციებს ფიზიკურ გეოგრაფიასა და ზოგად ჰიდროლოგიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები ი
მუსთაფააღალი
მუსთაფააღალი (Mustafaağalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 581 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ლიპნიკი (მოლდოვა)
ლიპნიკი (Lipnic) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 239 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 651 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნიცის რაიონის სოფლები
პლუჟინეს მუნიციპალიტეტი
პლუჟინეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პლუჟინე.
დემოგრაფია
პლუჟინეს მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2013 წელს შეადგენდა 3 246 ადამიანს. . ფართობი 854 კმ².
კონსტანტინე ჩაჩავა
კონსტანტნიე ვლადიმერის ძე ჩაჩავა (დ. 21 მაისი, 1919, თბილისი — გ. 8 მაისი, 1979, იქვე) — ქართველი მეან-გინეკოლოგი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, სსრ კავშირის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი, სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
1939 წელს დაამთავრა თბილისში საშუალო სკოლა, 1941 წელს — მოსკოვის ი. სეჩენოვის სახელობის პირველი სამედიცინო ინსტიტუტი. 1960 წლიდან გარდაცვალებამდე განაგებდა ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის მეანობა-გინეკოლოგიის კათედრას, 1965 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო პერინატული მედიცინისა და მეანობა გინეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი, რომელიც დღეს მისი სახელს ატარებს.
სიონის ბაზილიკა და სამაროვანი
სიონის ბაზილიკა და სამაროვანი — არქეოლოგიური, არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდ. ივრის მარცხენა ნაპირზე. 1951 წელს წყალსაცავის მშენებლობასთან დაკავშირებით, არქეოლოგიური ექსპედიციის ერთმა რაზმმა (ხელმძღვანელი ი. ციციშვილი) შეისწავლა ბაზილიკის არქიტექტურა. 1961 წელს ძეგლთა დაცვის სარესტავრაციო სახელოსნომ (ხელმძღვანელი ლ. ხიმშიაშვილი) გააშიშვლა ნაგებობის შემორჩენილი კედლები; დეტალურად აიზომა, დაინომრა მათი საპირე ქვები და ყველა დეტალი, 1962 წელს ისტორიის ინსტიტუტის სიონის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი) გათხარა ბაზილიკის მიმდებარე ტერიტორია და გამოიკვლია ასზე მეტი სამარხი, რომელთა შორის აღმოჩდნა მიწისქვეშა კამაროვანი აკლდამა. იმავე წელს ბაზილიკა და აკლდამა დაშალეს და გადმოიტანეს თბილისში, საქართველოს ხალხური ხუროთმოძღვრებისა და ყოფის სახელმწიფო მუზეუმში.
კონსტანტინე ჩაჩავა
ბიოგრაფია
კონსტანტინე ჩაჩავა იყო მეანობაში კლინიკურ-ფიზიკური და ელექტროფიზიოლოგიური მიმართულების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. მან პირველმა დანერგა სამკურნალო საშუალებად გინეკოლოგიაში ლაზერი, რაც დღეს საყოველთაოდ აღიარებულია. მეცნიერის კალამს ეკუთვნის 160-ზე მეტი ნაშრომი ქართულ და უცხო ენებზე, მათ შორის არაერთი მონოგრაფია და გამოგონება.
სიონის ბაზილიკა და სამაროვანი
სამეცნიერო ლიტერატურაში ტაძრის აგების თარიღის შესახებ არსებობს ორი თვალსაზრისი; ერთის მიხედვით, ძეგლი VIII-IX საუკუნეს განეკუთვნება (გ. ჩუბინაშვილი, ვ. ბერიძე, რ. შმერლინგი, რ. მეფისაშვილი, ვ. ცინცაძე), მეორე თვალსაზრისით (ი. ციციშვილი, რ. რამიშვილი) - V საუკუნის მეორე ნახევარს.