cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაიდანპეკის თემი
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მაიდანპეკი. მაიდანპეკის თემი შედგება 14 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 66.6 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
პიკო-და-ნებლინის ეროვნული პარკი
250px|მინიატიურა|მწვერვალი [[პიკო-და-ნებლინა]] პიკო-და-ნებლინის ეროვნული პარკი (Parque Nacional do Pico da Neblina) — ეროვნული პარკი ჩრდილოეთ ბრაზილიაში, ვენესუელის საზღვართან. პარკი შეიქმნა 1979 წელს და დღეისათვის წარმოადგენს ბრაზილიის ერთ-ერთ უდიდეს ეროვნულ პარკს 22,200 კვ.კმ ტერიტორიით. პარკმა სახელი მიიღო მასში მდებარე ბრაზილიის უმაღლესი მწვერვალისგან - პიკო-და-ნებლინასგან (2,994 მ). პარკი დაფარულია ამაზონის გაუვალი ტყეებითა და მცენარეთა სხვა მრავალი სახეობებით. ველური ბუნება ძალიან მრავალფეროვანია, წარმოდგენილია რამდენიმე განსაკუთრებული სახეობა - ნებლინის უაკარი (მაიმუნი) და გაიანური კლდის მამალი.
პარკში შესასვლელად საჭიროა სპეციალური ნებართვა და მასში არ არსებობს არანაირი ტურისტული ინფრასტრუქტურა.
იხილეთ აგრეთვე
ბრაზილიის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის ეროვნული პარკები
ელ-ტიემბლო
ელ-ტიემბლო (El Tiemblo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ბურგოხონდო-ელ-ტიემბლო-სებრეროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 75 კმ². მოსახლეობა — 4373 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ულოფ პალმე
სვენ ულოფ იოაკიმ პალმე (Sven Olof Joachim Palme, დ. 30 იანვარი, 1927, სტოკჰოლმი — გ. 28 თებერვალი, 1986, იქვე) — შვედი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. პრემიერ-მინისტრ თაგე ერლანდერის თანამებრძოლი, შვედეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ლიდერი 1969-1986 წლებში და ქვეყნის ორგზის პრემიერ-მინისტრი (1969 წლის 14 ოქტომბრიდან 1976 წლის ოქტომბრამდე და 1982 წლის 8 ოქტომბრიდან 1986 წლის 28 თებერვლამდე). მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო 1976 წლისა და 1979 წლის საარჩევნო მარცხი სოციალ-დემოკრატებისთვის, რამაც ამ პარტიის 40 წლიანი ჰეგემონია დაასრულა შვედეთში. ოპოზიციაში ყოფნისას პალმემ აქტიური როლი ითამაშა საერთაშორისო არენაზეც, ირან-ერაყის კონფლიქტისას იგი გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სპეციალური მედიატორი გახდა, ხოლო 1979 წელს ჩრდილოეთის საბჭოს პრეზიდენტადაც აირჩიეს.
პალმეს მკვლელობა შვედეთის თანამედროვე ისტორიაში თავისი შინაარსით პირველია, რამაც სკანდინავიაში დიდი ზეგავლენა იქონია.
ბიოგრაფია
ულოფ პალმე XX საუკუნის ერთ-ერთი ცენტრალური პოლიტიკური ფიგურა იყო, როგორც საშინაო, ასევე საგარეო პოლიტიკური ხედვების თვალსაზრისითაც. საერთაშორისო ტრიბუნიდან ის ხშირად აკრიტიკებდა მისი დროის სუპერსახელმწიფოებს და ღიად უჭერდა მხარს მესამე მსოფლიოს ქვეყნებში გამათავისუფლებელ მოძრაობებსა და დეკოლონიზაციის პროცესს. ის პირველი დასავლელი ლიდერი იყო, რომელიც კუბის რევოლუციის შემდეგ ქვეყანას ეწვია და მეამბოხეები ღიად შეაქო.
მისი კრიტიკის ძირითად სამიზნეებს XX საუკუნის იმპერიალისტური მისწრაფებებისა და ავტორიტარული რეჟიმების მქონე სახელწმიფოები წარმოადგენდნენ, როგორებიც გახლდნენ: ფრანცისკო ფრანკოს ესპანეთი, ლეონიდ ბრეჟნევის საბჭოთა კავშირი, ანტონიუ დი სალაზარის პორტუგალია და გუსტავ ჰუსაკის ჩეხოსლოვაკია. პალმემ საჯაროდ დაგმო 1972 წლის ჰანოის დაბომბვაც აშშ-ის მიერ, რამაც დროებითი ბზარი გააჩინა შვედეთ-ამერიკის შეერთებული შტატების ურთიერთობაში.
ეუსტ-აგდერი
ეუსტ-აგდერი — ნორვეგიის საგრაფო. სულ ესაზღვრება 3 საგრაფო, ესენია: ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — ტელემარკი, ჩრდილო-დასავლეთიდან — რუგალანი, დასავლეთიდან — ვესტ-აგდერი. საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი და ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული მუნიციპალიტეტია არენდალი. ნორვეგიის საგრაფოებში სიდიდით მე-14 ადგილი უკავია.
ულოფ პალმე
ბიოგრაფია
1792 წელს გუსტავ III-ზე თავდასხმის შემდეგ, ულოფ პალმეს მკვლელობა (1986 წლის 28 თებერვალი) პირველი შემთხვევა იყო შვედეთში ეროვნული ლიდერის ლიკვიდაციისა, მკვლელობაში დამნაშავედ თავდაპირველად კრისტერ პეტერსონი სცნეს, თუმცა საკმარისი სამხილების არარსებობის გამო მოგვიანებით გაამართლეს. მკვლელის ვინაობა დღემდე უცნობია.
ეუსტ-აგდერი
მუნიციპალიტეტები
ეუსტ-აგდერი იყოფა 15 მუნიციპალიტეტად. ესენია:
ულოფ პალმე
ადრეული წლები
ულოფ პალმე სტოკჰოლმში საკმაოდ შეძლებულ, ლუთერანულ ოჯახში დაიბადა. მისი მამა, გუნარ პალმე წარმატებული ბიზნესმენი იყო, რომელიც დედის მხრიდან დანიისა და ნორვეგიის მეფის, ფრედერიკ I-ის შთამომავალი გახლდათ. ულოფის დედა, ელიზაბედ ფონ კნიერიმი ბალტიურ-გერმანული წარმოშობის იყო, რომელიც შვედეთში საცხოვრებლად 1915 წელს რუსეთიდან ჩავიდა.
ეუსტ-აგდერი
მუნიციპალიტეტები
400 პქ|მინი|მარჯვნივ|ეუსტ-აგდერის მუნიციპალიტეტები
ულოფ პალმე
ადრეული წლები
პალმეს მამა ჯერ კიდევ მაშინ გარდაიცვალა, როდესაც ის 7 წლის იყო. მიუხედავად მისი ქონებრივი მდგომარეობისა ულოფის პოლიტიკური ღირებულებები ნელ-ნელა სოციალ-დემოკრატიულ ხასიათს იძენდა, რაზეც დიდი გავლენა იქონია მისმა მოგზაურობამ მესამე სამყაროს ქვეყნებსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში. სამხრეთ ნახევარსფეროში მან საკუთარი თვალით იხილა ღრმა ეკონომიკური უთანასწორობა და რასობრივი სეგრეგაცია. ბავშვობაში ხშირი ავადმყოფობის გამო განათლებას უმეტესწილად კერძო რეპეტიტორებისგან იღებდა, ამავე პერიოდში კარგად აითვისა ინგლისური და გერმანული ენები. 17 წლის ასაკში მაღალი ნიშნებით ჩააბარა უნივერსიტეტის მისაღები გამოცდებიც. 1945 წლის იანვარში იგი გამოძახებულ იქნა სავალდებულო სამხედრო სამსახურში, სადაც საარტილერიო ქვედანაყოფში ორი წელი იმსახურა. აღსანიშნავია, რომ 1956 წელს პალმემ არტილერიის კაპიტნის წოდებაც მიიღო. 1947 წელს სამხედრო სამსახურის გავლის შემდეგ იგი სტოკჰოლმის უნივერსიტეტში ჩაირიცხა. მიუხედავად ამისა, ამავე წელს მან დაფინანსება მიიღო ოჰაიოს, კენიონის კოლეჯიდან, სადაც სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ორწლიანი სწავლება ბაკალავრის დიპლომით დაასრულა. აღნიშნულ პერიოდში პალმემ გამოაქვეყნა კრიტიკული ესე ფრიდრიხ ჰაიეკის ნაშრომის „გზა ბატონყმობისაკენ“ წინააღმდეგ. პალმეს მთავარი საკურსო თეზისი აშშ-ში სწავლისას ეხებოდა საავტომობილო ქარხნებში მშრომელთა კავშირებს, რომელთაც იმ პერიოდში მისთვის განსაკუთრებით პატივსაცემი პროფკავშირელი ლიდერი ვოლტერ რეუზერი ხელმძღვანელობდა. პალმე მოგვიანებით ხშირად იხსენებდა რეუზერთან ინტერვიუს დეტროიტში და აღნიშნავდა, რომ სწორედ ამერიკაში გატარებულმა დრომ ჩამოაყალიბა ის სოციალისტად, რაც ხშირად ფართო მასებში დაბნეულობასაც იწვევდა.
ეუსტ-აგდერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიის საგრაფოები
ულოფ პალმე
ადრეული წლები
აშშ-ში სწავლის დასრულების შემდეგ ის შინ, შვედეთში დაბრუნდა, სადაც სტოკჰოლმის უნივერსიტეტის სამართლის ფაკულტეტზე ჩაირიცხა, ხოლო უკვე 1949 წელს იგი შვედეთის სოციალ-დემოკრატიულ პარტიაში გაწევრიანდა. უნივერსიტეტის პერიოდში პალმე აქტიურად მონაწილეობდა სტუდენტური პოლიტიკის შემუშავების პროცესში და მუშაობდა შვედეთის სტუდენტთა ეროვნულ გაერთიანებაში, რომლის პრეზიდენტადაც ის 1952 წელს აირჩიეს. როგორც სტუდენტი პოლიტიკოსი, მისი ინტერესის ძირითად სფეროს საერთაშორისო ურთიერთობები წარმოადგენდა. პალმე მისი სოციალ-დემოკრატიული ხედვების ჩამოყალიბებას სამ ძირითად მოვლენას უკავშირებდა:
პოლიტიკური კარიერა
პალმეს რეალური პოლიტიკური კარიერა 1953 წელს იწყება, როდესაც სოციალ-დემოკრატმა პრემიერ-მინისტრმა, თაგე ერლანდერნმა ის საკუთარ სამდივნოში სამუშაოდ მიიწვია. 1955 წლიდან ის შვედეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ახალგაზრდული ლიგის საბჭოს წევრი ხდება და ლექციებს კითხულობს პარტიის მიერვე დაარსებულ ბომერშვიკის კოლეჯში. ამავე პერიოდში პალმე მშრომელთა საგანმანათლებლო ასოციაციაშიც წევრიანდება.
პალმესა და სოციალ-დემოკრატების წყალობით უკვე 1970-იანი წლების დასაწყისში შვედურმა კეთილდღეობის სისტემამ განვითარების კიდევ უფრო მაღალ საფეხურს მიაღწია. კეთილდღეობის სახელმწიფოს ახალი სისტემის აღსანიშნავად დამკვიდრდა ტერმინი „შვედური მოდელი“. მისთვის დემოკრატიის განმტკიცების უპირველესი საშუალება მშრომელთა ცხოვრებისა და პირობების გაუმჯობესება იყო, სწორედ ამიტომ პალმე უპირველესად უმუშევრობას ებრძოდა.
პოლიტიკური ხედვები და რეფორმები
პალმეს, როგორც სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ახალგაზრდა ლიდერს ხშირად ახასიათებდნენ „რევოლუციონერ რეფორმისტად“. პროფკავშირის უფლებების ზრდის გამო პალმე ბიზნეს-სექტორის კრიტიკის ხშირი სამიზნე ხდებოდა.
პალმეს მმართველობის პერიოდში მნიშვნელოვანი კონსტიტუციური რეფორმები გატარდა, მათ შორის გამორჩეული იყო ბიკამერალური (ორპალატიანი) პარლამეტიდან უნიკამერალურზე (ერთპალატიანი) გადასვლა 1971 წელს. ასევე, უმნიშვენლოვანესი კონსტიტუციური ცვლილება იქნა მიღებული 1975 წელს, როდესაც ოფიციალურად გაუქმდა „დე იურე ავტოკრატიული მონარქია“ და შვედეთი საპარლამენტო დემოკრატიულ სახელმწიფოდ იქცა. ამავე რეფორმის მიხედვით მონარქს ყველანაირი პოლიტიკური ძალაუფლება ჩამოერთვა.
პალმეს პრემიერ-მინისტრობის პერიოდში განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციეს ისეთ სოციალურ საკითხებს როგორებიცაა: ბავშვთა მოვლის ცენტრების განვითარება, სოციალური უსაფრთხოების ახალი ინსტიტუტების შექმნა, მოხუცების დაცვა, საბინაო საკითხების მოგვარება და ა.შ. მისი დამსახურებით შეიქმნა ეფექტიანი საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სისტემა, რომელმაც საგრძნობლად შეამცირა ჩვილების სიკვდილიანობის დონე. ასევე, გატარდა ძალზედ ამბიციური რედისტრიბუციული პროგრამა, რომელიც მიზნად ისახავდა შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირების, იმიგრანტების, დაბალანაზღაურებადი მუშახელისა და მარტოხელა მშობლების დახმარებას. უკვე 1969 წელს პენსია საშუალო ხელფასის 57% შეადგენდა, ხოლო 1974 წელს მიღებული რეფორმის შედეგად სახელმწიფოს მიერ შეთავაზებული ჯანდაცვის პაკეტი ამ სფეროში არსებულ ყველანაირ სერვისს ფარავდა.
პალმეს კაბინეტი აქტიური იყო ხელმისაწვდომი განათლების სისტემის შექმნის კუთხითაც. 1970 წლის კანონის მიხედვით სტუდენტებს შეეძლოთ დაბალპროცენტიანი სესხებისა და სხვა შეღავათების მიღება. სახელმწიფოს ხარჯზე აშენდა მრავალი რეგიონული უნივერსიტეტი და შეიქმნა სკოლამდელი აღზრდის ცენტრებიც. 1975 წელს სოციალ-დემოკრატების ძალისხმევის შედეგად ძალაში შევიდა კანონი, რომელიც უნივერსიტეტებში უფასო სწავლებას ითვალისწინებდა.
მნიშვნელოვანი რეფორმა იყო მშრომელთა პირობების გაუმჯობესების თვალსაზრისით „უსაფრთხოების ზედამხედველის“ ინსტიტუტის შემოღება სახელმწიფოს მიერ, რომელიც ამოწმებდა ახალი ტექნოლოგიების მავნე ზემოქმედებას დასაქმებულთა ჯანმრთელობაზე. 1974 წელს პარლამენტმა მიიღო კანონი, რომელიც სახელმწიფოს წახალისებით სამსახურიდან გათავისუფლებული მოქალაქის ხელმეორედ დასაქმებას უწყობდა ხელს. 1976 წლის აქტის მიხედვით მშრომელთა გაერთიანებებს ეძლეოდათ უფლება კომპანიის მენეჯმენტთან ერთად მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებები ერთობლივად მიეღოთ.
პალმეს უკანასკნელი მთავრობა მაშინ აირჩიეს, როდესაც შვედეთში განსაკუთრებით მძიმე ეკონომიკური პერიოდი იდგა, შესაბამისად სოციალ-დემოკრატების ძირითად მიზანს 1980-იან წლებში ინვესტიციების, პროდუქტიულობისა და დასაქმების სტიმულირება წარმოადგენდა. საგარეო ვალმა და ბიუჯეტის დეფიციტის ზრდამ მთავრობა აიძულა განსხვავებული ეკონომიკური სტრატეგია აერჩია. პროგრესული საგადასახადო სისტემის გააქტიურებით, ქონებრივ და მემკვიდრეობით მიღებულ საკუთრებაზე გადასახადი გაიზარდა. 1982 წლიდან 1986 წლამდე პალმე ცდილობდა მემარჯვენე-ცენტრისტული კოალიციის შეცდომების გამოსწორებას. აღნიშნულ პერიოდში განხორციელდა უმუშევართა სრული სამედიცინო დაზღვევა და საკვებზე სუბსიდიების გაცემა დაბალანაზღაურებადი ოჯახებისათვის, ასევე აღდგენილ იქნა წინა მთავრობის მიერ გაუქმებული ბავშვთა მოვლის ცენტრებიც. აღსანიშნავი ნოვაცია იყო თანამშრომელთა საინვესტიციო ფონდების შექმნა, რომელიც მოგების თანაბრად გაზიარებას ისახავდა მიზნად.
პალმე გენდერული თანასწორობის აქტიური მომხრე იყო. 1970 წლის 8 ივნისს გამართულ ქალთა ეროვნულ-დემოკრატიული კლუბის შეხვედრაზე სიტყვით გამოსვლისას პალმემ წაიკითხა მოხსენება, რომელმაც დამსწრე საზოგადოებაზე წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა. ულოფ პალმე ღიად უჭერდა მხარს შვედეთში მწვანე პოლიტიკის გატარებასაც. მისი აზრით, ბირთვული ენერგიის სრული კონტროლი სახელმწიფოს ენერგოპოლიტიკის ძირითადი საზრუნავი უნდა ყოფილიყო. სწორედ მისი აქტიური მოწოდებების შედეგად 1980 წლის რეფერენდუმზე შვედეთის მოქალაქეებმა მხარი დაუჭირეს ბირთვული ატომური ელექტროსადგურების სახელმწიფო საკუთრებაში დატოვებას. ულოფ პალმეს მკლელობამდე ცოტა ხნით ადრე, იგი დაადანაშაულეს პროსაბჭოთა ტენდენციებში და შვედეთის ეროვნული ინტერესების უგულვებელყოფაში, რის შემდეგაც ის მოსკოვში გაემგზავრა, რათა ორმხრივი მოლაპარაკებების შედეგად საბჭოთა წყალქვეშა გემების გადაადგილება შვედეთის სახელმწიფო წყლებში აღკვეთილიყო.
ულოფ პალმე საერთაშორისო არენაზე
1968 წლის 21 თებერვალს ჯერ კიდევ განათლების მინისტრის პოსტზე ყოფნისას პალმემ მონაწილეობა მიიღო საპროტესტო აქციაში, რომელიც აშშ-ის სამხედრო ქმედებებს ეწინააღმდეგებოდა ვიეტნამში. მასთან ერთად საპროტესტო მოძრაობაში მონაწილეობას იღებდა ჩრდილოეთ ვიეტნამის ელჩი საბჭოთა კავშირში, ნგუენ ტო ჩანი. აღნიშული მოვლენა უყურადღებოდ არ დარჩენილა აშშ-ის მთავრობის მიერ, რის შემდეგაც ამერიკელებმა შვედეთიდან ელჩი გაიწვიეს, რასაც ბუნებრივად მოჰყვა პალმეს კრიტიკა ოპოზიციის მხრიდან. უკვე 1972 წლის 23 დეკემბერს პალმემ ჰანოის დაბომბვები საჯაროდ გააკრიტიკა რადიოს საშუალებით და ქმედება ისეთივე ბოროტებად მონათლა, როგორც ტრებლინკას საკონცენტრაციო ბანაკში ებრაელთა მიზანმიმართული ხოცვა ან თუნდაც გერნიკას დაბომბვა. ვაშინგტონის საპასუხო ქმედება, შვედეთთან დიპლომატიური ურთიერთობების დროებით შეჩერება აღმოჩნდა, რამაც ერთ წელზე მეტხანს გასტანა. მიუხედავად დაძაბული ვითარებისა, შვედეთის მთავრობა ნატო-ს ეგიდით აქტიურად თანამშრომლობდა ვაშინგტონთან სამხედრო სფეროში.
პალმეს მკვლელობა
1986 წლის 28 თებერვალს სტოკჰოლმში, ულოფ პალმე საკუთარ მეუღლე, ლიზბეტთან ერთად კინოთეატრიდან გამოდიოდა, როდესაც დაცვა დაითხოვა და ქალაქის მთავარ ქუჩაზე გასეირნება გადაწყვიტა. შვედი ეთნოლოგის იონას ენგმანის განცხადებით, პალმე მაქსიმალურად ცდილობდა, როგორც ჩვეულებრივ მოქალაქეს ისე ეცხოვრა, ამიტომაც ხშირადაც ათავისუფლებდა დაცვის წევრებს სამუშო პერიოდში. 11 საათსა და 21 წუთზე შავ ქურთუკიანმა მამაკაცმა პალმეს ზურგში ცეცხლსასროლი იარაღით, „მაგნუმ 357“-ით ესროლა, ხოლო მისი მეუღლე მეორე გასროლით უმნიშვნელოდ გაკაწრა. გასროლის შემდეგ დამნაშვე უმალვე მიიმალა სტოკჰოლმის ხალხმრავალ ქუჩებში, პალმე კი შემთხვევიდან 6 წუთში უახლოეს საავადმყოფოში უკვე გარდაცვლილი გადაიყვანეს.
პალმეს ყველაზე დასამახსოვრებელი გამოსვლა
პალმემ საერთაშორისო სოციალისტურ მოძრაობაში პოპულარობა სატელევიზიო დებატებში თავისი გამოსვლის დროს საბოლოოდ გაიმყარა. 1982 წელს პრემიერ-მინისტრობის კანდიდატთა დისკუსიის მიმდინარეობისას მან მოკლედ და ლაკონიურად ახსნა, თუ რატომ მიიჩნევს თავს დემოკრატ სოციალისტად: პალმეს გამოსვლას დღემდე აქტიურად ციტირებენ დემოკრატ სოციალისტთა მრავალრიცხვოვან შეკრებებზე.
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:მოკლული პოლიტიკოსები
პენრითი
პენრითი (Penrith) — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს სამხრეთ–აღმოსავლეთ ავსტრალიაში. პენრითი არის ახალი სამხრეთი უელსის შტატის დასახლებული პუნქტი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 11 813 ადამიანს. ქალაქი პენრითი მოქცეულია სიდნეის აგლომერაციის ფარგლებში. იგი 50 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ სიდნეის. ქალაქში ჩამოედინება მდინარე ნეპეანი. პენრითიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს ლურჯი მთების ეროვნული პარკი. ქალაქი დაარსდა 1818 წელს. ნალექების რაოდენობა წლიურად შეადგენს 698.6 მმ-ს, ყველაზე ცხელი თვეებია ნოემბერი და იანვარი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო.
ოტოკარ I (შტაიერმარკა)
ოტოკარ I იგივე ოტაკარ I (გერმ.: Ottokar I.; Otakar I.) (* ???; † 1074, რომი) პირველად მოხსენიებულია 1048 წელს, როგორც გრაფი ქიმგაუში. 1056 წელს ველს-ლამბახის გრაფების შტოს უმემკვიდრეოდ გადაშენების შემდეგ იგი კარანტენის მარკგრაფი გახდა. მისი რეზიდენცია მდებარეობდა შტაირის ციხე-სიმაგრეში, რომლის მიხედვითაც ოტოკარის სამფლობელოებს შტაიერმარკა ეწოდა. ოტოკარ I-ის მეუღლე იყო ვილიბირგ ფონ ეპენშტაინი, კერნტენის ჰერცოგის ადალბერო ფონ ეპენშტაინის ასული, რომელთანაც შეეძინა მემკვიდრე ოტოკარ II.
კატეგორია:გარდაცვლილი 1074
საბანაევო (ბუზდიაკის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 188 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (69 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
Meranoplus castaneus
Meranoplus castaneus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პეტრიჟი
პეტრიჟი (Петражь) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვეთიანი. ფოთლის ქვედა მხარეს აქვს სქელი ქეჩისებრი შებუსვა. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საკმაოდ დიდია, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ხშირად მხრიანი და თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, შავი. სქელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი წვნიანი აქვს, წვენი — უფერული.
პეტრიჟი საშუალო სიდიდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 192 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს, შუა ოქტომბერში შედის. მტევნის წონა 200-250 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 6.0-8.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-8 გლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ცენტრალური აზია
ცენტრალური აზია — ბუნებრივი რეგიონი აზიაში, ტერმინზე ზუსტი შეთანხმება არ არსებობს. როგორც წესი, იგი მოიცავს მხარეებს:
ფართობი დაახლოებით 6 მლნ კვ.კმ. ზეგნები და დაბლობები ქმნიან ორ ძირითად იარუსს, საშუალო სიმაღლე 500-1500 მ (გობი, ალაშანი, ორდოსი, ჯუნგარის და ტარიმის დაბლობები) და 4000-4500 მ (ტიბეტის ზეგანი), რომლებიც გაყოფილია და შემოსაზღვრულია მაღალი ქედებით — ტიან-შანი, კუნლუნი, ნანშანი, ყარაყორუმი და სხვა. კლიმატი მკვეთრად კონტინენტურია, ნალექები დაბლობში 50-200 მმ-ია, მთებში — 500-1000 მმ წლიურად. რეგიონში ჭარბობს უდაბნოები და ნახევარუდაბნოები, ტიბეტის ზეგანზე - ცივი უდაბნოები.
ძირითადი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრები
{|class="wikitable sortable" ! style="width:100px;"|ქალაქი ! style="width:150px;"|ქვეყანა ! style="width:100px;"|მოსახლეობა !სურათი !ინფორმაცია (2009) (2009) (2001) (2008) (2006) (2006) (2006) (2008) (2008) (2008) (2007) (2008) (2008) (1999) (2006)
სქოლიო
*
გაზაფხულის როლი
მინი გაზაფხულის როლი (გაზაფხულის რულეტი, კვერცხის რულეტი, სპრინგ როლი) — რულეტის აზიური სახეობა სხვადასხვანაირი შიგთავსით. გავრცელებულია შუა, ჩრდილოეთ, სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნებში როგორც აპეტაიზერი ან წასახემსებელი. შიგთავსი, შესახვევი და მომზადებისს წესი განსხვავდება კერძის გავრცელების ფართო სფეროში, მაგრამ ზოგადად მზადდება ბოსტნეულის ან ხორცის ცომში შეხვევით და ხანდახან შეწვით.
აზია
მარცხნივ|მინი|ვიეტნამური რულეტი კვერცხის რულეტის სამშობლოდ ჩინეთი ითვლება. კერძს ამზადებდნენ გაზაფხულობით - ბლინის მსგავს პურში ახვევდნენ ახალ ბოსტნეულს, როგორც გაზსფხულის მოსვლის სიმბოლო და უარის თქმა ზამთრის გადანახულ საკვებზე. ჩინურად კერძის სახელი ითარგმნება როგორც "გაზაფხულის რულეტი", ამ სახელწოდებით ის რამდენიმე სხვა ენაშიც არის ცნობილი. დღეს ჩინეთში რულეტს თხელი ხომით და კომბოსტოს და სხვა ბოსტნეულის ან ხორცის შიგთავსით გაზაგხულის ფესტივალისთვის და სხვა დღესასწაულებისთვის ამზადებენ. შემწვარი რულეტები ჩინეთში ჩვეულებრივაფ უგრო პატარა და ხრაშუნაა. არსებობს ტკბილი ვარიაციებიც. შესახვევი ცომი მზადდენა ფქვილით ან კარაქით. ჰონგ-კონგში ჩვეულებრივად შემწვარი რულეტები მზადდება დაჭრილი ლორის, ლობიოს და სტაფილოს შიგთავსით ვორჩესტერშირის სოუზით. ტაივანში ინგრედიენტებს ჩვეულებრივად ხარშავენ, რულეტს არ წვავენ, ამატებენ სხვადასხვა სუნელს. ინდოეთის სუბკონტინეტზე გაზაფხულის როლი პოპულარული წასახემსებელია, განსაკუთრებით დღესასწაულებზე, მაგ. რამადანის დღესასწაულზე პაკისტანში. ფილიპინებში, ინდონეზიაში და მალაიზიაში კერძი ლუმპიას სახელით არის ცნობილი. რეგიონში ის პირველად VII საუკუნეში გაჩნდა. შიგთავსში შედის სხვადასხვა ბოსტნეული, ბანანის და ბამბუკის გული ან ხორცი, ქათამი, კრებეტი. შეიძლება იყოს შემწვარი.
რულეტის პოპულარული სახეობით გამოირჩევა ვიეტნამი. დასავლეთის ქვეყნებში ვიეტნამური რულეტი და შედეგად ზოგადად აზიური რულეტი კვერცხის რულეტის სახელითაა ცნობილი, რაც არასწორი თარგმანის შედეგია. ვიეტნამურ გაზაფხულის რულეტს იმპერიულ ან ზაფხულის რულეტსაც უწოდებენ. მზადდება როგორც სახლებში, ასევე რესტორნებშიც. ჩინური რულეტისგან ის ზომით და შიგთავსით განსხვავდება, რომელიც შეიცავს ხორცს, მათ შორის ზღვის პროდუქტს - კრაბს, კრევეტს, ქათამს, ლორს, თევზს და სხვა. ცენტრალურ ვიეტნამში როლი იწვება და შეიცავს კრევეტს. შესახვევად გამოიყენება "ბრინჯის ქაღალდი" - ბრინჯის თხელი ცომი, მაგრამ სხვა ქვეყნებში ის არ არის ხელმისაწვდომი და რესტორნებში ჩვეულებრივ ცომს გამოიყენებენ ხოლმე. პოლონეთში ვიეტნამური რულეტი ცნობილია "საიგონურის" სახელით, რადგან კერძი შემოიტანეს ვიეტნამელმა ემიგრანტებმა საიგონიდან.
ევროპა და ამერიკა
კერძი პოპულარულია ევროპის ქვეყნებშიც. ითვლება, რომ ის შემოიტანეს ემიგრანტებმა აზიის სხვადასხვა ქვეყნიდან, განსაკუთრებით ჩინეთიდან, იაპონიიდან და ვიეტნამიდან ან, ნიდერლანდების შემთხვევაში, ინდონეზიიდან - ნიდერლანდების ყოფილი კოლონიიდან. შიგთავსი მზადდება რაიმე ხორცით, ხშირად კრაბით ან კრევეტით, დაჭრილი შემწვარი კვერცხით და სხვადასხვა ბოსტნეულით, ხანდახან ტკბილი, მწარე, სოიოს ან ტკბილმწარე სოუზით, შიგნით ან ჩასაწობად. ამერიკებში იგი პოპულარულია აზიურ - ჩინურ და იაპონურ - და სწრაფი კვების რესტორნებში, იყიდებს სუპერმარკეტებშიც გაყინულის სახით. მექსიკის საზღვართან ხშირად გაიცემა შემწვარი რულეტი ჩასაწობი კეტჩუპით და ცხელი მდოგვით.
წყაროები
კატეგორია: კულინარია კატეგორია:სამხრეთაზიური სამზარეულო
ანდრეა ბარძალი
ანდრეა ბარძალი (Andrea Barzagli; დ. 8 მაისი, 1981, ფიეზოლე) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონი და 2012 წლის ევროპის ვიცე-ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 2008 და 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატების ასევე, 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე. საყოველთაოდ აღიარებულია თავისი თაობის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველად.
ბარძალის დებიუტი ჰქონდა 1998–1999 წლების სეზონში ნახევრადპროფესიონალურ კლუბ „რონდინელა“, სანამ გადავიდოდა სერია B-ს კლუბ „პისტოიეზეში“.
2011 წლის 26 იანვარს ბარძალი შეუერთდა „იუვენტუსს“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:პიაჩენცას ფეხბურთელები კატეგორია:ასკოლის ფეხბურთელები კატეგორია:კიევოს ფეხბურთელები კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ვოლფსბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ფედერიკო მარკეტი
ფედერიკო მარკეტი (Federico Marchetti); დ. 7 თებერვალი, 1983, ბასანო დელ გრაპა, იტალია) — იტალიელი მეკარე, რომელიც ამჟამად თამაშობს იტალიის სერია A-ს კლუბ „ჯენოასა“ და იტალიის ეროვნულ ნაკრებში.
საკლუბო კარიერა
მარკეტიმ პროფესიონალური კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ ტორინოში, თუმცა აქ ადგილი ვერ დაიმკვიდრა და იჯარით თამაშობდა სხვადასხვა კლუბებში.
2006/07 სეზონის დასაწყისში იგი სერია B-ს კლუბ ალბინოლეფეში გადავიდა, სადაც გუნდის მთავარი მეკარე გახდა. სამი სეზონი მარკეტიმ კარგად ჩაატარა ბერგამოს კლუბში, თუმცა 2009 წელს იგი ჯერ იჯარით გაუშვეს „კალიარიში“, შემდეგ კი 5 მილიონ ევროდ მიყიდეს. სარდინიულ კლუბში მარკეტი წამყვან მეკარედ იქცა და დიდ წილად მისი დამსახურებაა, რომ გუნდი ქვედა დივიზიონში არ დაქვეითებულა, ეს შეუმჩნელი არც ნაკრების ხელმძღვანელობას დარჩა და ნაკრებშიც მიიწვიეს.
2011-12 სეზონში „კალიარიმ“ მარკეტი მე-3 მეკარედ გადაიყვანა, რადგან მას სარდინიიდან წასვლა სურდა. იმავე სეზონში, ფერნანდო მუსლერას წასვლის შემდეგ „ლაციო“ ახალ მეკარეს ეძებდა. არჩევანი მარკეტიზე შეჩერდა. ფედერიკო ლაციომ 5.2 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეიძინა. პირველი სეზონში ლაციოში ფედერიკომ დამაჯერებლად იმეკარევა.
2012-13 სეზონი მარკეტიმ კარგად დაიწყო, თუმცა ტრავმის გამო დროებით ჩამოშორდა ფეხბურთს. დაბრუნებისთანავე მარკეტიმ განაგრძო მეკარეობა. აღსანიშნავია 17 ნოემბერს გამართული მატჩი „იუვენტუსის“ წინააღმდეგ.
სანაკრებო კარიერა
2009 წელს „კალიარიში“ გამორჩეული სეზონის ფონზე ის მარჩელო ლიპიმ გამოიძახა ნაკრებში ჩრდილოეთ ირლანდიასთან ამხანაგურ შეხვედრაში.
მსოფლიო ჩემპიონატი 2010-ზე ჯანლუიჯი ბუფონის ტრავმის გამო ძირითადში მოხვდა. მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ორი შეხვედრა დამაჯერებლად ჩაატარა, სლოვაკეთის ნაკრებთან წინააღმდეგ მატჩში მან ბევრი შეცდომა დაუშვა, რაც ნაკრებს ძვირად დაუჯდა.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ლაციოს ფეხბურთელები კატეგორია:ტრევიზოს ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ალბინოლეფეს ფეხბურთელები კატეგორია:კალიარის ფეხბურთელები კატეგორია:კროტონეს ფეხბურთელები კატეგორია:ჯენოას ფეხბურთელები კატეგორია:ტორინოს ფეხბურთელები კატეგორია:ტრევიზოს ფეხბურთელები კატეგორია:პრო ვერჩელის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
ვირზაზუნა
ვირზაზუნა (Marmota) — ძუძუმწოვრების გვარი მღრღნელების რიგისა. მსოფლიოში ვირზაზუნათა 15 სახეობაა ცნობილი. მათ სამშობლოდ ამერიკა ითვლება. ვირზაზუნები ძალიან განსხვავდებიან სხვა ძუძუმწოვრებისაგან. იმ დროს როდესაც ცხოველები აზიიდან და ევროპიდან ამერიკისაკენ მიემართებოდნენ, ვირზაზუნები პირიქით, ამერიკიდან გავრცელდნენ მთელ მსოფლიოში.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ციყვისებრნი
ოიოკასერო
ოიოკასერო (Hoyocasero) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ბურგოხონდო-ელ-ტიემბლო-სებრეროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 52 კმ². მოსახლეობა — 276 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ავგუსტ სტრინდბერგი
იოჰან ავგუსტ სტრინდბერგი (დ. 22 იანვარი, 1849 — გ. 14 მაისი, 1912) — შვედი მწერალი, პოეტი, რომანების ავტორი, ესეისტი და მხატვარი. მისმა კარიერამ 40 წელი მოიცვა. ამ პერიოდში მან დაწერა 60-ზე მეტი პიესა და 30-ზე მეტი სხვა ჟანრის ნაწარმოები. მის ნაშრომებში ფიგურირებს ნატურალიზმის, ტრაგედიის, მონოდრამის ელემენტები, ისევე როგორც ექსპრესიონიზმისა და სიურეალიზმის გავლენა.
სტრინდბერგის პიესებია „თავისუფლად მოაზროვნე“ (1870), „ჰერმიონე“ (1871), „განკიცხული“ (1876), „იღბლიანი პერის ხეტიალი“ (1882), „აზნაურ ნეგტის ცოლი“ (1886). ეკუთვნის ნოველების კრებული „ფიერდინგენი და სვარტბეკენი“ (1877), ეთნოგრაფიული წიგნი „შვედი ხალხი“ (1882), რომანები „წითელი ოთახი“ (1879), „კუნძულ ჰემსეს მკვიდრნი“ (1887); ავტობიოგრაფიული წიგნები „მოახლის ვაჟიშვილი“ (1886-1887), „ჯოჯოხეთი“ (1897), „ლეგენდები“ (1898).
სქოლიო
კატეგორია:შვედი მწერლები კატეგორია:შვედი პოეტები კატეგორია:შვედი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1849 კატეგორია:გარდაცვლილი 1912 კატეგორია:ავგუსტ სტრინდბერგი კატეგორია:XIX საუკუნის ესეისტები კატეგორია:XIX საუკუნის მემუარისტები კატეგორია:XIX საუკუნის არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის შვედი დრამატურგები კატეგორია:XIX საუკუნის შვედი რომანისტები კატეგორია:XIX საუკუნის შვედი მხატვრები კატეგორია:XIX საუკუნის შვედი ფოტოგრაფები კატეგორია:XIX საუკუნის შვედი პოეტები კატეგორია:XIX საუკუნის შვედი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები კატეგორია:XX საუკუნის მემუარისტები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი მხატვრები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი ფოტოგრაფები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი პოეტები კატეგორია:მარქსიზმის კრიტიკოსები კატეგორია:რელიგიის კრიტიკოსები კატეგორია:კულტურის კრიტიკოსები კატეგორია:ექსპრესიონისტი დრამატურგები კატეგორია:ექსპრესიონისტი მხატვრები კატეგორია:შვედი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:მოდერნისტული თეატრი კატეგორია:მოდერნისტი მწერლები კატეგორია:ფსიქოლოგიური ჟანრის მწერლები კატეგორია:სოციალური კრიტიკოსები კატეგორია:სიურრეალისტი მწერლები კატეგორია:შვედი ავტობიოგრაფები კატეგორია:შვედი ესეისტები კატეგორია:შვედურენოვანი მწერლები კატეგორია:შვედი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:შვედი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:შვედი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:შვედი მამაკაცი მხატვრები კატეგორია:შვედი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:შვედი მემუარისტები კატეგორია:შვედი თეატრის კრიტიკოსები კატეგორია:სტოკჰოლმელი მწერლები კატეგორია:უფსალის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ლეუშერი (ლენტეხის მუნიციპალიტეტი)
ლეუშერი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის თემი), ლეჩხუმის ქედის ჩრდილოეთ კალთის ძირას, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1040 მეტრი, ლენტეხიდან 16 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 48 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Meranoplus clypeatus
Meranoplus clypeatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პალაცო ბარბერინი
მინი|300პქ|სასახლის ფასადი პალაცო ბარბერინი (იტალ. Palazzo Barberini) — ბარბერინების გვარის სასახლე (პალაცო) იმავე სახელწოდების მოედანზე რომის აღმოსავლეთ ნაწილში.
დღესდღეობით აქ ძველი ხელოვნების ეროვნული გალერეაა განთავსებული.
აიგო მათეო ბარბერინის შეკვეთით მას შემდეგ, რაც იგი რომის პაპად - ურბან VIII-ედ იქნა არჩეული. სასახლის აგებაში 1627-1633 წლებში სამი გამოჩენილი ხუროთმოძღვარი იღებდა მონაწილეობას - კარლო მადერნა, მისი დისწული ფრანჩესკო ბორომინი და საბოლოოდ ბერნინი. იერ-სახით სასახლე მანერიზმს უფრო მოგვაგონებს, ვიდრე ბაროკოს. მის გარშემო პაპების ისტორიაში პირველად ფართო წალკოტი გააშენეს, რომელიც მოგვიანებით განადგურდა.
ურბან VIII გარდაცვალების შემდეგ სასახლეს პაპის ხაზინამ გაუკეთა კონფისკაცია, მაგრამ, ბარბერინების ოჯახს 1653 წელს უკან დაუბრუნდა. მნახველებს ბარბერინების ძლევამოსილებისთვის ხოტბისშემსხმელი პიეტრო დე კორტონის ნახატი ბორომინის „ლოკოკინისმაგვარი“ კიბე, ანტიკური პორტლენდის ლარნაკი, პალესტრინის მოზაიკა და მთვრალი სატირიკოსის ქანდაკი, სარდაფებში კი მითრას ძველი ტაძრის ნანგრევები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომი კატეგორია:იტალიის შენობა-ნაგებობები
Galleria Nazionale d'Arte Antica
ადალბერო ფონ ეპენშტაინი
სალიურ დინასტიასთან დაპირისპირებისა და საღვთო რომის იმპერატორის ჰაინრიხ II-ის წინააღმდეგ მოწყობილი წარუმატებელი აჯანყების შემდეგ ადალბერო ფონ ეპენშტაინი იძულებული გახდა უარი ეთქვა ყველა მის მიერ დაკავებულ თანამდებობაზე და სამფლობელოებზე. იგი იმპერიიდან გაძევებულ იქნა და ემიგრაციაში გარდაიცვალა.
მისი მეუღლე იყო ბეატრიქსი (გ. 1125), შვაბების ჰერცოგის ჰერმან II-ის ასული. ადალბეროს ასული ვილიბირგი ცოლად ჰყავდა შტაეირის მარკგრაფს ოტოკარ I-ს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კერნტენის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული  980 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1039
პროგრამისტი
პროგრამისტი — სპეციალისტი, რომელიც დაკავებულია კომპიუტერული პროგრამების წერით, ანუ პროგრამირებით. პროგრამისტები იყენებენ ისეთ კომპიუტერულ ენებს როგორიცაა C++, Java, Lisp, Python და სხვა. პროგრამირების როგორც საქმიანობის და პროფესიის ჩამოყალიბების დათარიღება რთულია. პირველი პროგრამირებული მოწყობილობა იყო ჟაკარდის მანქანა, რომელიც შეიქმნა 1804 წელს. პირველი მაღალი დონის ენა შექმნა გერმანელმა ინჟინერმა, კონრად ცუზემ.
ტერმინოლოგიის სტანდარტები სფეროების მიხედვით ჯერ-ჯერობით არ არის ჩამოყალიბებული, რის გამოც პროგრამისტი და ინჟინერ-პროგრამისტი სხვადასხვა ორგანიზაციაში შეიძლება ერთი და იმავე ფუნქციის შემსრულებელი იყოს. როგორც წესი, პროგრამისტი და პროგრამული უზრუნველყოფის სპეციალისტი ერთნაირ მოვალეობებს ასრულებენ. ზოგიერთ კომპანიაში ინჟინერ-პროგრამისტებს შეიძლება უფრო მრავალმხრივი და მაღალი სტანდარტების მოვალეობები ეკისრებოდეთ.
ნეგოტინის თემი
ნეგოტინის თემი (Неготин) — თემი სერბეთში, შედის ბორის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 40 764 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 37 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 1093 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნეგოტინი. ნეგოტინის თემი შედგება 39 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 28.0 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
ჩემოდანი
მინი|მარჯვნივ|220პქ|ჩემოდანი კოდირებული საკეტითა და ბორბლებით.
ჩემოდანი გამოიყენება ნივთების შენახვასა და ტრანსპორტირებაში. იგი შედგება ყუთისაგან (რომელიც დამზადებულია ხელოვნური ტყავის, ხის, ბოჭკოვანი ან სინთეზური მასალისაგან) და ხელის მოსაკიდისაგან. თანამედროვე ჩემოდნებს ასევე გააჩნიათ ბორბლები, რათა უფრო მოსახერხებელი იყოს მათი ტარება.
სევადიბაშევო
სევადიბაშევო (Сәүәҙебаш; Севадыбашево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (65 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
მაჰსეთი განჯევი
მაჰსეთი განჯევი (დ. 1089 - გ. 1181) — XII საუკუნის სპარსელი პოეტი ქალი. წერდა სპარსულ ენაზე. განათლებული, პოეტური და მუსიკალური ნიჭით დაჯილდოებული, თავისუფლად მოაზროვნე პოეტი დიდხანს იყო გაძევებული მშობლიური განჯიდან. სახელი გაითქვა მახვილსიტყვაობით და მუნასიებით სელჩუკ სულთან სანჯარის (1118-1157) კარზე. ავტორია მრავალრიცხოვანი რობაისა, რომელშიც ცხოვრება ფილოსოფიურადაა გააზრებული. წერდა ღაზალებს და ყითას ფორმის ლექსებსაც. მისი სატრფიალო ლირიკა ახლოს დგას ხალხურ პოეზიასთან.
სქოლიო
კატეგორია:სპარსელი პოეტები
ევროპა-აზიის საზღვარი
ევრაზიის სუპერკონტინენტის ევროპისა და აზიის კონტინენტებად დაყოფა პირობითია, ვინაიდან მათს შორის რაიმე მკვეთრად გამოხატული ფიზიკურ-გეოგრაფიული ან გეოლოგიური მსაზღვრელი არ არსებობს. ამდენად ზოგადად და საერთოდ ეს დაყოფა უპირატესად კულტურულ-ცივილიზაციური ხასიათისაა.
შუა საუკუნეებისა და ახალი ისტორიის დიდ ნაწილში - როდესაც ტერმინი ევროპა ფართოდ დაინერგა და საერთაშორისო ცნება გახდა - ევროპა გაიგივებული იყო „საქრისტიანოსთან“ (დღესაც კი დიდი ზომით ნებისმიერი დაყოფით ევროპა არსებითად სწორედ ტრადიციულ ქრისტიანულ ქვეყნებსა და ტერიტორიებს მოიცავს).
დაყოფის პირობითობა იქიდანაც ჩანს, რომ საზღვარი გაჰყავთ ურალის ქედის წყალგამყოფზე (ყველა ვარიანტში), მაგრამ - არა კავკასიონის ქედის წყალგამყოფზე, არამედ - ვთქვათ - კავკასიის ჩრდილოეთით მდებარე კუმა-მანიჩის დეპრესიის (დაბლობის) ხაზზე.
გეოგრაფებს შორის არსებობს (არსებითად პოლიტიკური შეხედულებებიდან გამომდინარე) 5 სხვადასხვა ვარიანტი, რომლებიც შეეხებიან ევროპასა და აზიას შორის პირობითი საზღვრის დადგენის საკითხს. ამ ვარიანტების მიხედვით, საზღვარი გადის:
400px|მინი|right|კავკასია
როგორც აქედან ჩანს, (1) და (5) ვარიანტები ორ უკიდურესობას წარმოადგენს, დანარჩენები კი კომპრომისულია.
კატეგორია:ევრაზია
თეიმურაზ ჯანაშია (პოლიტიკოსი)
თეიმურაზ ჯანაშია (დ. 4 იანვარი, 1953, ზუგდიდი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი.
1974 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით, ხოლო 1981 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1974) კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კოგურიოს სამეფოს აკლდამები
მინი|255პქ|ძეგლის მდებარეობა
კოგურეს სამეფოს ქალაქები და აკლდამები — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ჩინეთის ლიაონინისა და გირინის პროვინციების ტერიტორიაზე. მოიცავს სამი ქალაქის არქეოლოგიურ ნარჩენებს და 40 აკლდამას, რომელთაგან 14 იმპერატორებისაა, 26 კი სამეფოს დიდებულების.
ნაშთები კოგურიოს სამეფოს მიეკუთვნება, რომელიც ჩინეთის ამ ნაწილში ძვ.წ. 37 და ახ.წ. 668 წლებში არსებობდა და ამავე დროს ერთ ერთია კორეის სამი სამეფოდან. ქალაქები წარმოადგენს ადამიანისა და ბუნების ქმნილებების შესანიშნავ ნაზავს.
აკლდამები გამოირჩევა მოხატულობით და განსხვავებული კულტურების გავლენას განიცდის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
ბრილი (ხაშურის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში 475 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 313 კაცი, საიდანაც 158 მამაკაცია, ხოლო 155 ქალი
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Meranoplus dichrous
Meranoplus dichrous — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნავალაკრუსი
ნავალაკრუსი (Navalacruz) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ბურგოხონდო-ელ-ტიემბლო-სებრეროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 50 კმ². მოსახლეობა — 215 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
კალაგონი
კალაგონი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, საჭამიასერის თემში (სოფლები: კალაგონი, მამულარი, ქვემო ხეთი, ჩომეთი). მდებარეობს მდინარე ხევისწყლის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 360 მ. საჭამიასერიდან 1 კმ.
ისტორია
კალაგონის სახევისთავოს მდინარე ხევისწყლის მთელი ხეობა ეკავა. შემდგომ მას საჯავახოს ქვეყანა ეწოდებოდა. კალაგონი სვანური სიტყვაა და სახევისთაოს პატრონები სვანები იყვნენ. სოფელში იდგა წმინდა კვირიკესა და ივლიტას ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 33 ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადნენ:
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ივანე (იოანე) აბაშიძე
ივანე (იოანე) ზაალის ძე აბაშიძე — ბორჩალოს მოურავი და ქართლ-კახეთის სამეფოს ქეშიკჩიბაში 1769-1799 წლებში. ერეკლე II-ის მეუღლის ანა დედოფლის ძმა. აბაშიძე ერეკლე II-ის პოლიტიკის ერთგული მიმდევარი იყო. მონაწილეობდა კრწანისის ბრძოლაში. როგორც კახეთის მკვიდრს „კახთ აბაშიძეს“ უწოდებდნენ. ასევე იხსენიებს მას ნიკოლოზ ბარათაშვილი პოემაში „ბედი ქართლისა“. იოანე კახთ აბაშიძის და ერეკლე II-ის წერილები გამოაქვენა დეკანოზმა პოლიევქტოს კარბელაშვილმა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მოურავები ი
ოტოკარ II (შტაიერმარკა)
ოტოკარ II იგივე ოტაკარ II (გერმ.: Ottokar II., Otakar II.) (* 1082; † 1122) იყო გრაფი ტრაუნგაუში და ქიმგაუში და შტაიერმარკის მარკგრაფი. მისი მშობლები იყვნენ მარკგრაფი ოტოკარ I და ვილიბირგ ფონ ეპენშტაინი, კერნტენის ჰერცოგის ადალბეროს ასული. მისი მეუღლე იყო ავსტრიის ბაბენბერგტა დინასტიის მარკგრაფის ლეოპოლდ III-ის ერთ-ერთი და.
ოტოკარ II-ემ შტაირთან დააარსა გარსტენის ბენედიქტელთა მონასტერი. 1122 წელს მან მემკვიდრეობით (დედის ხაზით) მიიღო ეპენსტაინთა საგვარეულო მამულები კერნტენში, რამაც მისი როგორც მარკგრაფის პოლოტიკური წონა კიდევ უფრო აამაღლა. ოტოკარის მემკვიდრე იყო ლეოპოლდ I.
კუნიბეი
კუნიბეი (Queanbeyan) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიის შტატ ახალ სამხრეთ უელსში. 2011 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 37 991 კაცს, მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 219,60 ადამიანი კმ²-ზე. კუნიბეის ფართობია 173 კმ². იგი 14,9 კილომეტრითაა დაშორებული ქვეყნის დედაქალაქ კანბერას. ქალაქი დაარსდა 1838 წელს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 576 მ სიმაღლეზე. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი შეადგენს 593,2 მმ-ს, ქალაქის ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივნისი, ივლისი და აგვისტო.
საერთაშორისო ხელშეკრულება
საერთაშორისო ხელშეკრულება — როგორც წესი ნიშნავს ხელშეკრულებას სახელმწიფოებს შორის. ასეთი ხელშეკრულებებით მხარეები (ან ხელშემკვრელი მხარეები _ ანუ ქვეყნები, რომლებმაც ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს) იღებენ გარკვეულ ვალდებულებებს ერთმანეთის წინაშე. ხელშეკრულებების დადების, გაუქმების, მოქმედების საკითხები საერთაშორისო სამართლით რეგულირდება.
საერთაშორისო ხელშეკრულებების სია
საერთაშორისო ხელშეკრულებების მაგალითებია:
Meranoplus dimidiatus
Meranoplus dimidiatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
J-Tull Dot Com
J-Tull Dot Com — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯეთრო ტალის მეოცე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1999 წელს. ალბომის სახელწოდებაში გამოყენებულია ჯგუფის ოფიციალური საიტის მისამართი.
ეს არის ჯგუფის პირველი ალბომი 1995 წლის Roots to Branches-ის შემდეგ. მასში კვლავ ერთმანეთს ერწყმის პროგრესული, მძიმე და არტ-როკი და აღმოსავლეთ ევროპის მუსიკის ელემენტები. ეს არის ჯგუფის ერთადერთი ალბომი, რომელზეც ენდრიუ გიდინგზიც და ჯონათან ნოისიც უკრავენ, თუმცა ორივე ჯეთრო ტალის წევრად რჩებოდა 2007 წლამდე - საბოლოოდ, ეს იყო ჯგუფის ყველაზე ხანგრძლივი შემადგენლობა (მან კიდევ ერთი ალბომი,The Jethro Tull Christmas Album ჩაწერა).
სქოლიო
კატეგორია:ჯეთრო ტალის ალბომები კატეგორია:1999 წლის ალბომები
მამი
მამი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის თემი), სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ლენტეხიდან 16 კილომეტრი. სოფელში დგას ბაბლუანების კოშკი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 31 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნავალმორალი
ნავალმორალი (Navalmoral) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ბურგოხონდო-ელ-ტიემბლო-სებრეროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,35 კმ². მოსახლეობა — 356 კაცი (2020 წ.).
ლეოპოლდ I (შტაიერმარკა)
ლეოპოლდ I იგივე „ლიუტპოლდ ძლიერი“ (Leopold I.; Liutpold der Starke; დ. ??? — გ. 24 ოქტომბერი 1129) — შტაიერმარკის მარკგრაფის ოტოკარ II-ის ვაჟი და მემკვიდრე. იგი იყო ტრანგაუელთა დინასტიის წარმომადგენელი.
ლეოპოლდ I-მა 1129 წელს გრაცის მახლობლად დააარსა ავსტრიის უძველესი რაინის ცისტერციანელთა მონასტერი. მისი მეუღლე იყო ბავარიელი პრინცესა სოფი, რომელთანაც შეეძინა მემკვიდრე ოტოკარ III.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შტაიერმარკის მარკგრაფები კატეგორია:გარდაცვლილი 1129
ბოლევაცის თემი
ბოლევაცის თემი (Бољевац) — თემი სერბეთში, შედის ზაეჩარის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 14 291 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 17 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 827 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბოლევაცი. ბოლევაცის თემი შედგება 20 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 41.4 კმ².
სელო-სარაიგიროვსკოგო-ოტდელენია-ურთაკულსკოგო-სოვხოზა
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
მატიას ენარი
მატიას ენარი (Mathias Énard; დ. 1972) — ფრანგი რომანისტი. სწავლობდა სპარსულ და არაბულ ენებს, ცხოვრობდა შუა აღმოსავლეთში. დაახლოებით 15 წელი ბარსელონაში გაატარა, 2013 წელს კი, როგორც რეზიდენტი მწერალი, ბერლინში ცხოვრობდა. 2010 წელს მისმა რომანმა „ესაუბრე ბრძოლებზე, მეფეებსა და სპილოებზე“ ლიცეუმის გონკურის პრემია მიიღო, 2015 წელს კი ენარმა რომანისთვის „კომპასი“ გონკურის პრემია მოიპოვა. 2016 წელს მწერალი ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
ჰაგიოგრაფია
ჰაგიოგრაფია (άγιος — „წმინდანი“ და — „ვწერ“) — სასულიერო მწერლობის დარგი, ქრისტიან წმინდანთა ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ანდა მათი მოწამებრივი აღსასრულის აღწერა. შინაარსობრივად გამოიყოფა ჰაგიოგრაფიის ორი ძირითადი სახეობა — წამება ანუ მარტვილობა და ცხოვრება-მოქალაქეობა.
ჰაგიოგრაფია აღმოცენდა რომის იმპერიაში. აქედან გავრცელდა სხვა ქრისტიანულ ქვეყნებში. პირველი ჰაგიოგრაფიული ნამუშევრები IV საუკუნიდან გვხვდება (ათანასე ალექსანდრიელის „ანტონის ცხოვრება“). IX–X საუკუნეებში ჰაგიოგრაფიამ ევოლუცია განიცადა: მასში რელიგიურის გარდა გამოიკვეთა ეთიკური და პოლიტიკური ტენდენციებიც. ბიზანტიელმა ჰაგიოგრაფმა სიმეონ მეტაფრასტმა (X ს.) ამ დარგის ახალი შესაძლებლობანი გამოავლინა და დიდი გავლენა მოახდინა დასავლურ და აღმოსავლურ ჰაგიოგრაფიულ მწერლობაზე.
დასავლური და ბიზანტიური ჰაგიოგრაფიული მწერლობა ფასეულია კულტურული, სოციალური და ენობრივი ისტორიისათვის, რადგან მისი ავტორები (ძირითადად — მღვდლები) წმინდანთა ცხოვრების აღწერისას აღწერდნენ მათ თანამედროვე მსოფლიოსაც. ჰაგიოგრაფიული ნაწარმოებების გამოცემა დაიწყო 1643 წელს იეზუიტ-ბოლანდისტების მიერ (ანტვერპენი); მისი ერთ-ერთი დამაარსებელი იყო ჟან (იოჰან) ბოლანდი. ბოლანდისტების მიერ გამოცემული „წმინდანთა საქმენი“ (Acta Sanctorum) ძვირფასი ისტორიული წყაროა.
ქართული ჰაგიოგრაფია
ჰაგიოგრაფია ძველი ქართული სასულიერო მწერლობის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი დარგია. ქართულ ლიტერატურაში მრავლადაა როგორც ორიგინალი, ისე თარგმნილი ნამუშევრები (ბერძნული, ასურული, არაბული, სომხური და სხვა ენებიდან). დღემდე მოღწეული პირველი ქართული ჰაგიოგრაფიული ძეგლია იაკობ ცურტაველის (ხუცესის) „შუშანიკის წამება“ (დაახლ. 476–483), რომელიც ორიგინალური ჰაგიოგრაფიული თხზულებაა. მაღალი მხატვრული ოსტატობით შესრულებული ნაშრომი მიგვანიშნებს შესაბამისი ლიტერატურული ტრადიციების არსებობაზე, ამიტომ ქართული ჰაგიოგრაფიის უფრო ადრინდელი ძეგლები ამჟამად დაკარგულად მიიჩნევა.
ორიგინალური ჰაგიოგრაფიული ნამუშევრები უმთავრესად მიმართულია საქართველოს დამპყრობელთა რელიგიების წინააღმდეგ — ზოროასტრიზმისა („შუშანიკის წამება“; „ევსტათი მცხეთელის მარტვილობა“, VI ს.; „რაჟდენ პირველმოწამის მარტვილობა“, XII ს.), ისლამისა (იოანე საბანისძის „აბო თბილელის წამება“, VIII ს.; „კოსტანტი კახის მარტვილობა“, IX ს.; „მიქელ-გობრონის მარტვილობა“, X ს.), ასევე ადგილობრივი წარმართობისა („კოლაელ ყრმათა მარტვილობა“, IX ს.). ქართველი ერის ისტორიული ცხოვრების თავისებურებების გამო ქრისტიანობის ღალატი სამშობლოს ღალატს ნიშნავდა. ქართულმა ჰიმნოგრაფიამ მომდევნო ხანის ქართულ მწერლობაში დასაბამი მისცა ეროვნული და კულტურული თვითმყოფადობისთვის ბრძოლის სასიცოცხლო ძალის მიმცემ ნაკადს. „ნინოს ცხოვრების“ რედაქციებში (IX–XIII სს.) აღწერილია საქართველოში ქრისტიანობის გავრცელება. ეროვნული თვითშეგნების მოტივები იკვეთება ცხოვრება-მოქალაქეობის ჟანრის მრავალ თხზულებაშიც. ქართული ორიგინალური ჰაგიოგრაფიული ნაწარმოებები უმნიშვნელოვანეს საისტორიო წყაროს წარმოადგენს. იქ გადმოცემული ისტორიული მოვლენები როგორც წესი თვითმხილველი ავტორების მიერაა ფიქსირებული (გიორგი მერჩულეს „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრება“, X ს.; ბასილი ზარზმელის „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრება“, X ს.; „ასურელ მამათა ცხოვრებანი“, IX–XI სს.; გიორგი მთაწმიდლის „ექვთიმე მთაწმიდლის ცხოვრება“, XI ს.; გიორგი მცირის „გიორგი მთაწმიდლის ცხოვრება“, XI ს. და სხვ.).
ქართულ ჰიმნოგრაფიაში XI საუკუნიდან კიმენური თხრობა ჩაანაცვლა მეტაფრასულმა მიმართულებამ. ორმხრივი ხასიათი ჰქონდა კულტურულ ურთიერთობას მეზობელ ხალხებთან. მაგალითად, ქართულ ჰიმნოგრაფიაშია შემონახული არაერთი იმ მნიშვნელოვანი ძეგლის თარგმანი, რომელთა დედნები დღეს დაკარგულად ითვლება. გიორგი მთაწმიდლის მიხედვით, ექვთიმე მთაწმიდელმა ქართულიდან ბერძნულად თარგმნა „სიბრძნე ბალავარისი“, რომელიც შემდგომში ბერძნულიდან ლათინურად ითარგმნა და გავრცელდა ევროპაში (მ.შ. სლავურ ქვეყნებში) და ა.შ.
ეროვნული პრობლემატიკის დამუშავებასთან ერთად ქართულმა ჰიმნოგრაფიამ საერო მწერლობას გადასცა დახვეწილი ლიტერატურული სტილი და სინამდვილის მხატვრული ასახვის არაერთი მნიშვნელოვანი ხერხი.
სქოლიო
*
აგნი
აგნი (अग्नि) — ღვთიურის ცეცხლოვანი ფორმა ინდუიზმში. წინარეინდუისტურ, ვედურ რელიგიაში ითვლება შუამავლად ადამიანსა და ღმერთებს შორის. ვედურ ჰიმნებში იგი იწოდება „ყველგან შემაღწეველ სულად“, რომლის მანიფესტირებაც ღმერთები არიან. იგი ვლინდება მიწაზე ცეცხლის სახით, ჰაერში ელვის სახით (ინდრა) და ზეცაში მზის სახით (სურია).
Meranoplus diversus
Meranoplus diversus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
აგნი
ვედების შემდგომ ხანაში აგნის საკულტო მნიშვნელობამ იკლო, თუმცა ინდოელთა თანამედროვე რელიგიურ ყოფაში დიდ როლს თამაშობს რიტუალური ცერემონიების დროს (მაგ: განწმენდა, ბინის კურთხევა, ქორწინება და ა.შ).
Meranoplus diversus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
აგნი
აგნი გამოისახება როგორც მოხუცი, ორთავიანი, სამფეხიანი, შვიდხელიანი, ექვსთვალიანი და ოთხრქიანი კაცი, რომელსაც აცვია წითელი ტანისამოსი და წმინდა თასმა ჰკიდია მკერდზე. მისი დროშა არის კვამლი, ხოლო მისი თანმხლები ცხოველი — ერკემალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდური მითოლოგია კატეგორია:ცეცხლის ღვთაებები
ზიქურათი
220px|მინიატიურა|ანტიკური ზიქურათი. [[ერაყი]]220px|მინიატიურა|ზიქურათის რეკონსტრუქცია. ზიქურათი (ძვ. ბაბილონური სიტყვიდან „sigguratu“ — „სიმაღლე“. შესაძლოა, იგულისხმებოდეს „მთის სიმაღლე“) — მრავალსაფეხურიანი საკულტო დანიშნულების შენობა ძველ შუამდინარეთში. შუმერული, ასურული, ბაბილონური და ელამური არქიტექტურისათვის დამახასიათებელი ტიპური კულტურის ნაგებობა.
არქიტექტურა და დანიშნულება
ზიქურათებს მხოლოდ მთავარ ღვთაებებს უგებდნენ. ტაძრებს ცენტრალური და ორი გვერდითი ეზო ჰქონდათ. ცენტრალურ ეზოში ტაძრის მთავარი ღვთაების გამოსახულება იდგა, აქვე იყო მსხვერმპლშეწირვის მაგიდა.
ზიქურათი წარმოადგენს ერთმანეთზე დალაგებული წაკვეთილი პირამიდების კოშკს, რომელთა რაოდენობა მერყეობდა სამიდან (შუმერებში) შვიდამდე (ბაბილონელებში). პირამიდებს, ზედა ნაწილის გარდა არ ჰქონდა ინტერიერი. ზედა ნაწილი წარმოადგენდა სამლოცველოს.ზიქურათის ტერასები შეღებილი იყო სხვადასხვა ფერებით და ერთმანეთთან დაკავშირებული კიბეებით. კედლებს შიგნით მდებარეობდა მრავალრიცხოვანი საცხოვრებელი ოთახები ქურუმებისა და ტაძრის მსახურთათვის.
გვიანდელ ხანაში ზიქურათი წარმოადგენდა არა იმდენად სატაძრო დანიშნულების კომპლექსს, რამდენადაც ადმინისტრაციული და საარქივო დანიშნულების შენობა-დაწესებულებას.