cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯოვანი მედიჩი (1498-1526)
ბიოგრაფია
ხანმოკლე, მაგრამ გამოჩენილი სამხედრო ცხოვრების შემდეგ, ჯოვანი მედიჩი 1526 წლის 30 ნოემბერს მოკლეს გერმანელებმა, მანტუას ბრძოლაში. იგი იმპერატორ კარლ V-ის ჯარებს შეებრძოლა, რომლებმაც ამის შემდეგ, 1527 წელს აიღეს რომი და დაატყვევეს პაპი კლემენტ VII, რასაც ამავე წელს ფლორენციაში მედიჩების მმართველობის დამხობა მოჰყვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1498 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1526 კატეგორია:მედიჩები
სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“
სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“ — საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით შექმნილი საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, რომლის სრული სახელწოდებაა საჯარო სამართლის იურიდიული პირი – სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“. ორგანიზაციის მუშაობის სფერო ძირითადად ორიენტირებულია თავდაცვითი მრეწველობის და გარკვეულწილად სამოქალაქო მიმართულებით. ცენტრი წარმოადგენს სახელმწიფო მმართველობის ორგანოებისაგან განცალკევებულ ორგანიზაციას. მის სახელმწიფო კონტროლს ახორციელებს საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო.
კამინ-კაშირსკის რაიონი
კამინ-კაშირსკის რაიონი (Камінь-Каширський район) — რაიონი უკრაინაში, ვოლინის ოლქში. მისი ფართობია 1 747 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 64 036 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 36 კაცს კმ²-ზე. კამინ-კაშირსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კამინ-კაშირსკი.
სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“
ორგანიზაციის მისია საქართველოს სახელმწიფო ინტერესებიდან და თავდაცვის ეროვნული სტრატეგიიდან გამომდინარეობს. ცენტრის ძირითადი ამოცანა ეროვნული სამხედრო მრეწველობის განვითარების ხელშეწყობაა. თანამედროვე და ინოვაციური სამხედრო ტექნოლოგიების პროექტირება-წარმოებაში დანერგვა, მსოფლიო ტენდენციებს მორგებული საბრძოლო ტექნიკის და შეიარაღების დაპროექტება, შექმნა და სერიული წარმოება. სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“ საქართველოში ერთადერთი ორგანიზაციაა, რომელიც თავდაცვითი მრეწველობის სფეროში მოღვაწეობს. დღეისათვის სამხედრო-ტექნიკურ ცენტრს გააჩნია როგორც ინტელექტუალური, ასევე ტექნიკური რესურსი, რომლის საშუალებითაც შეუძლია დააპროექტოს და აწარმოოს როგორც სამხედრო, ასევე სამოქალაქო დანიშნულების პროდუქცია.
კამინ-კაშირსკის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ვოლინის ოლქის რაიონები
სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“
ისტორია
„დელტას” ისტორია სათავეს XX-საუკუნის 60-იანი წლებიდან იღებს. 1965 წელს სსრკ სახალხო მეურნეობის საბჭოსთან შეიქმნა საბაზისო იზოტოპების ლაბორატორიები, რომელთა დანიშნულება იყო სახალხო მეურნეობაში „მშვიდობიანი ატომის“ დანერგვა. 1966 წლიდან თბილისის იზოტოპების ლაბორატორია დაექვემდებარა სსრკ თავდაცვის მრეწველობის სამინისტროს. 1968 წლიდან ჩამოყალიბდა როგორც სსრკ თავდაცვის მრეწველობის სამინისტროს სახელმწიფო სამეცნიერო-საწარმოო გაერთიანების „დელტას“ თბილისის ფილიალი. 1989 წლიდან უწოდეს ზუსტი ხელსაწყოების სამეცნიერო-კვლევითი და საკონსტრუქტორო ინსტიტუტი „დელტა“.
1998 წელს კვლევითი ცენტრი საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს დაუქვემდებარდა და მის ბაზაზე შეიქმნა სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“. დღევანდელი სახით „დელტა“ 2010 წელს ჩამოყალიბდა, როდესაც ცენტრს ექვსი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და თბილისის 31-ე საავიაციო ქარხანა დაექვემდებარა. ორგანიზაციის მუშაობის სფერო ძირითადად ორიენტირებულია თავდაცვითი მრეწველობის და გარკვეულწილად სამოქალაქო მიმართულებით. ცენტრი წარმოადგენს სახელმწიფო მმართველობის ორგანოებისაგან განცალკევებულ ორგანიზაციას. მის სახელმწიფო კონტროლს ახორციელებს საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო.
ფუნქციები და საქმიანობის სფერო
„დელტას“ საქმიანობის სფერო 4 მიმართულებას მოიცავს:
„დელტას“ ძირითადი ფუნქციები:
მინი|270პქ|სსსტც „დელტას“ საგამოფენო სტენდი თავდაცვითი მრეწველობის გამოფენა SOFEX-2014 ზე მინი|270პქ|სსსტც „დელტას“ სტენდი ექსპოზიცია IESMA-2014 ზე მინი|270პქ|სსსტც „დელტა“ საერთაშორისო სამხედრო გამოფენაზე EUROSATORY 2018 მინი|270პქ| “დელტას” საგამოფენო პავილიონი საერთაშორისო სამხედრო გამოფენაზე IDEX 2019
მნიშვნელოვანი პროექტები
ქართული ჯავშანმანქანების ექსპორტი საზღვარგარეთ
დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში პირველად, 2016 წლის იანვარში „დელტას“ მიერ წარმოებული სამედიცინო საევაკუაციო ჯავშანმანქანები საზღვარგარეთ გავიდა ექსპორტზე. საუდის არაბეთის სახმელეთო ჯარების მიერ გამოცხადებულ ტენდერში, რომელიც 4X4 სავალი ნაწილის მქონე ბორბლებიანი დაჯავშნული სამედიცინო საევაკუაციო ჯავშანმქანების შესყიდვას ითვალისწინებდა, მრავალ ეტაპიანი გამოცდების შემდეგ ქართულმა ჯავშანმანქანა DIDGORI MedEvac-მა გაიმარჯვა.
სეტყვასაწინააღმდეგო სისტემა
2015 წელს სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკურ ცენტრ „დელტას“ მიერ საქართველოში, კახეთის რეგიონში სეტყვის საწინააღმდეგო სისტემა დამონტაჟდა. სეტყვისაგან დასაცავად კახეთის რეგიონში 85 ერთეული სარაკეტო გამშვები დანადგარი და ერთი ერთეული მეტეოროლოგოური რადიოლოკაციური სადგური განთავსდა.მათი მართვა ცენტრალური მართვის ცენტრიდან დისტანიცურ რეჟიმში ხორციელდება. სისტემის ეფექტურობა 85-95 % ია რაც ავტომატიზაციის მაღლი დონით და თანამედროვე ტექნოლოგიების გამოყენებით მიიღწევა. სეტყვასაწინააღმდეგო სისტემის ოპერირებას 2018 წლიდან შპს „ბუნებრივ მოვლენებზე აქტიური ზემოქმედების ცენტრი“ ახორციელებს. სეტყვასაწინააღდეგო სისტემა
საქართველოს თავდაცვის ძალების მომარაგება ეროვნული წარმოების ჯავშანჟილეტებით და ჩაფხუტებით
„დელტას“ მიერ 2015 წლიდან საქართველოს თავდაცვის ძალები ეროვნული აწარმოებს უმაღლესი ხარისხის პერსონალურ დაცვის საშუალებებით მარაგდება. საქართველოს თავდაცვის ძალების საჯარისო და სპეცდანიშნულების ქვედანაყოფები MK-I და MK-II ტიპის ჯავშანჟილეტებს, DH MK-I და DH MK-III ტიპის საჯარისო და სპეციალური დანიშნულების ჩაფხუტებს იყენებენ.
მონაწილეობა საერთაშორისო სამხედრო გამოფენებში
სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“ საერთაშორისო სამხედრო გამოფენებში 1999 წლიდან პერიოდულად მონაწილეობს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს თავდაცვითი კომპანიები კატეგორია:საქართველოს სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტები კატეგორია:საჯარო სამართლის იურიდიული პირები კატეგორია:საქართველოს შეიარაღებული ძალები კატეგორია:საქართველოს კომპანიები * კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო უწყებები
თეატრალური მოედანი (დონის როსტოვი)
300px|მინი|როსტოვის აკადემიური დრამის თეატრი 300px|მინი|ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის შენობა თეატრალური მოედანი (Театральная площадь) — ქალაქ დონის როსტოვის ცენტრალური მოედანი. მდებარეობს პროლეტარის რაიონში. მოედანზე მდებარეობს ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის მთავარი სამმართველოს შენობა, მაქსიმ გორკის სახელობის როსტოვის აკადემიური დრამის თეატრი, ისეთი ცნობილი კომპანიების ოფისები, როგორიცაა მაგალითად სტელა-ბანკი.
ბილოკონი
ბილოკონი (Білоконі) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის რეშეტილივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 266 კაცს შეადგენდა.
თეატრალური მოედანი (დონის როსტოვი)
ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის სამმართველოს შენობა (ვლადიკავკაზის რკინიგზის ყოფილი სამმართველო) წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს. ნაგებობა აგებულია მოდერნის სტილში, მაგრამ ამავე დროს მის არქიტექტურაში და გაფორმებაში გამოყენებულია ეკლექტიკის მოტივები.
ბილოკონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეშეტილივკის რაიონის სოფლები
თეატრალური მოედანი (დონის როსტოვი)
მოედანზე ასევე მდებარეობს როსტოვის განმათავისუფლებელთა სტელა. ძეგლი აღმართულია დონის როსტოვის 40-დღიანი განმათავისუფლებელი ბრძოლის აღსანიშნავად და ქალაქის მაცხოვრებლებსა და მის სტუმრებს მოუთხრობს ომის წლების ტრაგედიაზე. ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1983 წლის 8 მაისს. ძეგლის სიმაღლეა 72 მეტრი და მის თავზე დამაგრებულია გემის კიჩოს მსგავსი მეტალის გამოსახულება, რომლის წინაც დამაგრებულია გამარჯვების ქალღმერთ ნიკეს ქანდაკება, ხოოლო შიდა მხარეს დამაგრებულია დიდი სამამულო ომის I ხარისხის ორდენის მაკეტი.
თეატრთან ახლოს შადრევნების ანსამბლია. სკულპტურული კომპოზიციის ავტორია ევგენი ვუჩეტიჩი. ეს არის კვადრატული აუზი, რომლის კვარცხლბეკზეც ცენტრშიც ოთხი ატლანტი დგას, რომელთაც უჭირავთ თასი, რომელზეც ზემოდან ჩამოედინაება წყლის ნაკადი. კომპოზიცია გარშემორტყმულია ბაყაყებისა და კუების ქანდაკებებით, რომელთა პირიდანაც ჰორიზონტალურად იფრქვევა წყლის ჭავლი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:დონის როსტოვის მოედნები
მუტნოფრეტი
მუტნოფრეტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი, XVIII დინასტიის ფარაონ თუტმოს I-ის მეორე მთავარი ცოლი და თუტმოს II-ის დედა. მისი სახელი დაკავშირებულია ქალღმერთ მუტისთან და ნიშნავს „მუტი მშვენიერია“.
მას ჰქონდა ტიტული: „მეფის შვილი, მეფის და, მეფის ცოლი და მეფის დედა“. ამ ტიტულის მიხედვით ირკვევა, რომ იგი თავისი შვილის მმართველობის დროსაც ცოცხალი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ვლატკო პავლეტიჩი
ვლატკო პავლეტიჩი (Vlatko Pavletić; დ. 2 დეკემბერი, 1930 — გ. 19 სექტემბერი, 2007) — ხორვატიელი პოლიტიკოსი, ლიტერატურის კრიტიკოსი და ესეისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1930 წლოის 2 დეკემბერს ზაგრებში, იუგოსლავიის სამეფოში. 1955 წელს დაამთავრა ზაგრების უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1972 წელს იჯდა ციხეში ანტისამთავრობო გამოსვლებში მონაწილეობის ბრალდებით.
1990-1992 წლებში განათლების, კულტურის, ტექნოლოგიებისა და სპორტის მინისტრია. 1992 წელს აირჩიეს პარლამენტში. 1995-2000 წლებში პარლამენტის თავმჯდომარეა.
1999 წლის 26 ნოემბერს მძიმედავადმყოფმა ტუჯმანმა გადააბარა პრეზიდენტის ფუნქციები. მისი გარდაცვალების შემდეგ კი, 10 დეკემბრიდან პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელია. 2000 წლის 2 თებერვალს, როგორც პარლამენტის თავმჯდომარის ასევე პრეზიდენტის მოვალეობები გადააბარა ზლატკო ტომჩიჩს.
2004 წლიდან არ მონაწილეობდა პოლიტიკურ ცხოვრებაში. 2007 წელს გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორვატი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 2 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007
ვინოგრადოვკა (ტარაკლიის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარაკლიის რაიონის სოფლები
ოლექსი რეზნიკოვი
ოლექსი იურის ძე რეზნიკოვი (Олексій Юрійович Резніков; დ. 18 ივნისი, 1966) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. უკრაინის თავდაცვის მინისტრი 2021 წლის 4 ნოემბრიდან. მინისტრობამდე რეზნიკოვი მუშაობდა არაერთ სამთავრობო თანამდებობაზე, იყო უკრაინის პირველი ვიცე-პრემიერი და უკრაინის რეინტეგრაციისა და დროებით ოკუპირებული ტერიტორიების მინისტრი, კიევის ქალაქის სახელმწიფო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მოადგილე 2016-2018 წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის თავდაცვის მინისტრები
მეტყველება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენა კატეგორია:მეტყველება
მიხაილო პოდოლიაკი
მიხაილი მიხაილოს ძე პოდოლიაკი (Михайло Михайлович Подоляк, დ. 16 თებერვალი, 1972) — უკრაინის პრეზიდენტ ვოლოდიმირ ზელენსკის მრჩეველი.
2022 წელს რუსეთის უკრაინაში შეჭრის დროს გახდა რუსეთ-უკრაინის სამშვიდობო მოლაპარაკებებში უკრაინული მხარის წარმომადგენელი.
ადრეული ცხოვრება
პოდოლიაკმა ბავშვობა ლვოვსა და ნოვოლინსკში გაატარა.
1989 წლიდან ცხოვრობდა ბელარუსში სადაც დაამთავრა ბელარუსის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი.
ჟურნალისტური კარიერა
2011 წლის ივნისში, პოდოლიაკი მოხვდა იმ ექვს ჟურნალისტს შორის, რომლებიც მეჟიჰირიას რეზიდენციაში უკრაინის მაშინდელმა პრეზიდენტმა ვიქტორ იანუკოვიჩმა მიიწვია. ამავე წლის დეკემბერში გახდა Obozrevatel-ის მთავარი რედაქტორი.
მერკიშის რაიონი
მერკიშის რაიონი (Märkischer Kreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ლიუდენშაიდი. რაიონი შედის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება არნსბერგის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1058,99 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 432 622 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 409 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 05 9 62.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
არჩილ ჯორჯაძე
არჩილ კონსტანტინეს ძე ჯორჯაძე (დ. 10 იანვარი, 1872, თბილისი — გ. 21 მარტი, 1913, ბათუმი) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელი და მთავარი იდეოლოგი.
ბიოგრაფია
დაიბადა სამხედრო პირის ოჯახში, რომელიც მალე ქუთაისში გადავიდა და არჩილმაც აქ კლასიკურ გიმნაზიაში დაიწყო სწავლა, ხოლო 1892 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. იმავე წელს შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, შემდეგ გადავიდა ვარშავაში, მაგრამ პეტერბურგში მალევე დაბრუნდა და საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე განაგრძო სწავლა. ცოტა ხანში საზღვარგარეთ გაემგზავრა, სადაც ლექციებს ისმენდა პარიზისა და ლონდონის უნივერსიტეტებში. ამ პერიოდში იგი სოციოლოგიით ინტერესდება, შემდეგ ლევ ტოლსტოის მოძღვრებამ გაიტაცა. ერთხანს ინგლისში ცხოვრობდა ტოლსტოველთა კოლონიაში, ესექსის საგრაფოს სოფელ პერლივლასში. 1897 წელს ა. ჯორჯაძემ ტოლსტოველთა თემაზე ჟურნალ „სევერნი ვესტნიკში“ გამოაქვეყნა წერილი: „ზნეობრივი ცხოვრების საზოგადოებრივი ორგანიზაციის გამოცდილება“, რომელმაც ლევ ტოლსტოის ყურადღება მიიპყრო.
1901 წლის დამდეგს ღრმად განსწავლული ინტელიგენტი საქართველოში დაბრუნდა და აქტიურად ჩაება ქვეყნის ეროვნულ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში. თანამშრომლობდა გაზეთ „ცნობის ფურცლის“ რედაქციაში. 1901–1902 წლებში გამოქვეუნებული წერილების სერიაში არჩილ ჯორჯაძემ ჩამოაყალიბა ე.წ. საერთო მოქმედების ნიადაგის თეორია, რომელიც საქართველოის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ძალების კონსოლიდაციის თეორიულ დასაბუთებას წარმოადგენდა. 1903 წელს დაბრუნდა პარიზში, სადაც ანდრო დეკანოზიშვილთან ერთად პარიზში გამოსცა პირველი ქართულ-რევოლუციური გაზეთი „საქართველო“, რომელმაც წამოაყენა საქართველოს ეროვნულ-ტერიტორიული ავტონომიის მოთხოვნა.
1904 წელს არჩილ ჯორჯაძე იყო მიწვეული ჟენევაში, როგორც ქართული პოლიტიკური ფრაქციების კონფერენციის ორგანიზატორთაგანი, რომელზეც შეიქმნა „საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტთა სარევოლუციო პარტია“ — პირველი ეროვნული პოლიტიკური პარტია საქართველოში. არჩილ ჯორჯაძე იყო ფედერალისტთა პარტიის აღიარებული ლიდერი და მთავარი იდეოლოგი. მის სახელთანაა დაკავშირებული ახალი მოძღვრების — სოციალიზმ-ფედერალიზმის ჩამოყალიბება.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1913 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი ნაციონალისტები
ბლაბანდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
Lunatic Soul
Lunatic Soul — პოლონური პროგრესული როკ-ჯგუფ Riverside-ის ვოკალისტ და ბას-გიტარისტ მარიუშ დუდას პროექტი. ჩამოყალიბდა 2008 წელს. მასში შედიან დუდა და ვავრჟინეც დრამოვიჩი. პროექტს გამოშვებული აქვს ხუთი სტუდიური ალბომი.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონური როკ-ჯგუფები კატეგორია:2008 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:Mystic Production-ის შემსრულებლები
ვილალბა
ვილალბა (Villalba) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება კალტანისეტას პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 1915 ადამიანი. ფართობი 41 კმ². სატელეფონო კოდი — 0934, საფოსტო ინდექსი — 93010.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალტანისეტას პროვინციის კომუნები
ბილოუსივკა (ჰლობინეს რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰლობინეს რაიონის სოფლები
ლაურა ჰუჰტასაარი
ლაურა ჰუჰტასაარი (Laura Huhtasaari, დ. 30 მარტი, 1979, მიანტია, ფინეთი) — ფინელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ფინელების პარტიის წევრი. ევროპის პარლამენტის დეპუტატი 2019 წლის 2 ივლისიდან. 2015 წლის 22 აპრილიდან, 2019 წლის 1 ივლისამდე ფინეთის პარლამენტის დეპუტატი სატაკუნტის საარჩევნო ოლქიდან. 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში იყო კანდიდატი და დაიკავა მესამე ადგილი, მიიღო ამომრჩეველთა ხმების 6,9 %.
ბიოგრაფია
ლაურა ჰუჰთასაარი დაიბადა 1979 წლის 30 მარტს ფინეთის ქალაქ მიანტიაში, პირკანმაას ოლქი. 2004 წელს მან დაასრულა იუვიასკიულიის უნივერსიტეტის მაგისტრატურა. 2012 წელს აირჩიეს ქალაქ პორის საქალაქო საბჭოში, მიიღო ამომრჩეველთა 1 064 ხმა, ხოლო 2017 წელს საქალაქო საბჭოში შევიდა უკვე 2 566 ამომრჩევლის ხმით. 2014 წელს მონაწილეობდა ევროპის პარლამენტის არჩევნებში და მიიღო 9 132 ხმა, თუმცა ამ ეტაპზე ვერ მიაღწია წარმატებას. 2015 წლის 22 აპრილს ფინეთის საპარლამენტო არჩევნების დროს ლაურა ჰუჰთასაარი აირჩიეს ედუსკუნტის წევრად, მიიღო 9 259 ამომრჩევლის ხმა. პარლამენტში იგი იყო იურიდიული კომიტეტის წევრი, ასევე განათლებისა და კულტურის კომიტეტის წევრი. გარდა ამისა შედიოდა ჩრდილოეთის საბჭოს ფინეთის დელეგაციაში.
2017 წელს ლაურა ჰუჰთასაარი ფინელების პარტიის (რომელიც წარმოიქმნა 1995 წელს, ფინეთის აგრარული პარტიის დაშლის შედეგად) ხელმძღვანელის თანამდებობაზე მხარს უჭერს იუსი ჰალა-აჰოს. 2017 წლის 10 ივნისს ლაურას ირჩევენ ფინელების პარტიის პირველ ვიცე-პრეზიდენტად.
მონაწილეობდა 2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნებში. 2017 წლის 4 აგვისტოს გახდა კანდიდატი ფინელთა პარტიის რიგებიდან. 2018 წლის 28 იანვარს გამართლ არჩევნებშ დაიკავა მესამე ადგილი, მიიღო ამომრჩეველთა 207 337 ხმა ანუ მონაწილეთა საერთო რაოდენობის (6,9%).
2019 წლის 26 მაისს გამართულ ევროპის პარლამენტის არჩევნებში მისმა პარტიამ მიიღო 253 176 ხმა, ანუ 13,8 % და ევროპის პარლამენტის წევრი გახდა მისი ორი წარმომადგენელი, მათ შორის ლაურა ჰუჰთასაარი.
პოლიტიკური შეხედულებები
ლაურა ჰუჰთასაარი დარწმუნებულია, რომ მალე ევროკავშირი შეწყვეტს არსებობას და ფინეთმა უნდა დატოვოს იგი. ლაურა ასევე მხარსა უჭერს იმ მოსაზრებას, რომ ფინეთმა უნდა დატოვოს ოტავის ხელშეკრულება (ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმების აკრძალვის კონვენცია) და პარიზის შეთანხმება (გაეროს ჩარჩო ხელშეკრულება კლიმატის ცვლილებებთან დაკავშირებით).
გამოდის ფინეთის ნატოში გაწევრიანების წინააღმდეგ, თუმცა მხარს უჭერს ამ ორგანიზაციასთან ქვეყნის ურთიერთობის განვითარებას. იგი მხარს უჭერს ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის დონალდ ტრამპის პოლიტიკას. ლაურა ჰუჰთასაარი კრეაციონისტია და თვლის რომ ევოლუციის თეორია ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებს. იგი ასევე თვლის, რომ ფინეთმა ისეთი ღონისძებები უნდა გაატაროს, რომელიც შეამცირებს ლტოლვილების შედინებას მის ქვეყანაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ფინეთის პარლამენტის დეპუტატები კატეგორია:ევროპარლამენტის წევრები კატეგორია:ფინელი პოლიტიკოსი ქალები
ჟუარის-ტავორა
ჟუარის-ტავორა (Juarez Távora) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 145 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბაიანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 459 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 105.29 კმ²-ზე. ფართობი 70 841 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბილავარი
ბილავარი (Bilavər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 688 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმი
300px|მინი|[[შარონოვის სახლი, სადაც განთავსებულია მუზეუმი]] ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმი (Музей «Градостроительство и быт г. Таганрога») — მუზეუმი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. შედის ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის გაერთიანებაში. შენობა აგებულია 1912 წელს მოდერნის არქიტექტურულ სტილში.
აღწერა
ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმს ქალაქისათვის აქვს დიდი არქიტექტურული ღირებულება. შენობა მდებარეობს ქალაქის ცენტრში. ძველი ნაგებობა, რომელიც შესრულებულია მოდერნის არქიტექტურულ სტილში, ააგეს 1912 წელს. პროექტის ავტორი იყო ანტონ ჩეხოვის მეგობარი არქიტექტორ-აკადემიკოსი ფიოდორ შეხტელი.
შენობის მთავარი ფასადი არის არქიტექტურის საუკეთესო ნიმუში, მოდერნის მარგალიტი. იგი არქიტექტურის, მხატვრობისა და ქანდაკების ბრწყინვალე ნიმუშია. შენობის ფრიზული ნაწილი მოპირკეთებულია კერამიკის ფილებით, რომელზეც გამოსახულია მოზაიკური სურათები. მთელი მისი სიუჟეტები ეძღვნება რუსულ საგმირო საქმეებს. რუსეთის ფედერაციის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ერთადერთია როსტოვის ოლქში, რომლის ფასადზეც გამოსახულია მონუმენტური მხატვრობა.
1920-1922 წლებში შენობაში განთავსებული იყო მეაბრეშუმეობის სადგური. 1923 წლიდან კი - საბავშვო პოლიკლინიკა. ტაგანროგის ოკუპაციის პერიოდში შენობა დაიკავა ევალდ ფონ კლეისტის პირველმა სატანკო არმიამ. 1944 წლის შემდეგ შენობაში განთავსებული იყო სხვადასხვა საქალაქო ორგანიზაციები, მათ შორის ორჯონიკიძის რაიონის სკკპ რაიონული კომიტეტი. 1981 წლიდან კი შარონოვის სახლში ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმია გახსნილი. მუზეუმის ექსპოზიციაში წარმოდგენილია ძველი ტაგანროგის ფოტოები, ბარათები, ქალაქის გეგმები, ავეჯისა და დეკორატიული ხელოვნების ნიმუშები რომლებიც აღწერდა ქალაქის ყოფაცხოვრებას.
შენობის ქვედა, ნახევრადსარდაფის სართულზე ოთხი საგამოფენო დარბაზი მდებარეობს, რომლებშიც რეგულარულად იმართება სხვადასხვა გამოფენები, თემატური საღამოები და სხვადასხვა კულტურული ღონისძიებები.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის მუზეუმები
რიკარდო გუირალდესი
რიკარდო გუირალდესი (Ricardo Güiraldes; დ. 13 თებერვალი 1886, ბუენოს-აირესი — გ. 8 ოქტომბერი 1927, პარიზი) — არგენტინელი მწერალი და პოეტი. ითვლება მეოცე საუკუნის არგენტინული ლიტერატურის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან წარმომადგენლად. განსაკუთრებით ცნობილია 1926 წელს გამოცემული რომანით „დონ სეგუნდო სომბრა“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1927 კატეგორია:არგენტინელი მწერლები კატეგორია:არგენტინელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის არგენტინელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის არგენტინელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის არგენტინელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:არგენტინელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:არგენტინელი მამაკაცი პოეტები
დერმენჯი (ტარაკლიის რაიონი)
დერმენჯი (Dermengi) — სოფელი მოლდოვაში, ტარაკლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 49 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარაკლიის რაიონის სოფლები
სანეტ-ი-ნეგრალსი
სანეტ-ი-ნეგრალსი (Sanet y Negrals, Sanet i els Negrals) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4 კმ². მოსახლეობა — 690 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ივანიჩის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ვოლინის ოლქის რაიონები
ვენის ტყე
ვენის ტყე (Wienerwald) — მთის მასივი ავსტრიაში. აღმოსავლეთი ალპების უკიდურესი ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი შტოქედი. ვრცელდება ქალაქ ვენის მიდამოებში. სიმაღლე 893 მ-მდე (მთა შეპფლი). გადაჭიმულია მდინარე დუნაიდან სამხრეთ-დასავლეთით დაახლოებით 50 კილომეტრზე. აგებულია უმეტესად ფლიშით. დამახასიათებელია რბილი ეროზიული ფორმები. შემოსილია წიფლისა და მუხის ტყეებით. მასივის ადგილობრივი ფაუნა და ფლორა გეოლოგიური, კლიმატური, ეკოლოგიური და ისტორიული განვითარების შედეგია. ვენის ტყე ვენის მცხოვრებთა პოპულარული დასასვენებელი ადგილია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიის ქედები
აგარის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აგარის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბილოუსივკა (ჩორნუხის რაიონი)
ბილოუსივკა (Білоусівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჩორნუხის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 452 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩორნუხის რაიონის სოფლები
ბობლა
ბობლა (Bobla) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 490  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
კაირაკლია
კაირაკლია (Cairaclia) — სოფელი მოლდოვაში, ტარაკლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 110 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 124 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარაკლიის რაიონის სოფლები
ელეონორა გონძაგა (1630-1686)
ელეონორა გონძაგა (Eleonora Gonzaga, Eleonora Gonzaga; დ. 18 ნოემბერი, 1630, მანტუა, იტალია — გ. 6 დეკემბერი, 1686, ვენა, ავსტრია) — გონძაგას დინასტიის წარმომადგენელი. მანტუისა და ნევერის ჰერცოგ კარლო II გონძაგასა და მისი ცოლის, მონტფერატისა და რეთელის ჰერცოგინია მარია გონძაგას ასული. საღვთო რომის იმპერატრიცა, გერმანიის, უნგრეთის, ბოჰემიისა და ხორვატიის დედოფალი, ავსტრიის ერცჰერცოგინია 1651-57 წლებში როგორც ფერდინანდ III-ის მესამე ცოლი და მისი ორი ქალიშვილის დედა.
მეტსახელად უმცროსი, მას ეს იმიტომ შეარქვეს, რომ როგორმე განესხვავებინათ მამიდამისის, ასევე საღვთო რომის იმპერატრიცა ელეონორა გონძაგასგან. იგი ითვლებოდა ერთ-ერთ ყველაზე განათლებულ და სათნო ქალბატონად. იგი იყო ძალიან რელიგიური და უყვარდა პოეზია, რის გამოც მან დააარსა ვენის ლიტერატურული აკადემია, აგრეთვე იყო მუსიკისა და თეატრის დიდი მფარველიც. როგორც იმპერატრიცა, იგი იმპერიის სამეფო კარზე ხელს უწყობდა სულიერი და კულტურული ცხოვრების განვითარებას. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ჭეშმარიტი კათოლიკე იყო, დიდად ტოლერანტულ დამოკიდებულებას იჩენდა პროტესტანტების მიმართ.
ელეონორა ასევე მფლობელია ორი ორდენისა: ვირტუოზის ორდენის (1662) და ვარსკვლავური ჯვრის ორდენის (1668).
ადრეული წლები
ელეონორა გონძაგა დაიბადა 1630 წლის 18 ნოემბერს მანტუაში. იგი იყო მანტუისა და ნევერის ჰერცოგ კარლო II-ისა და მისი ბიძაშვილისა და ამავდროულად მეუღლის, მონტფერატისა და რეთელის ჰერცოგინია მარია გონძაგას მეორე შვილი. მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ მანტუის ჰერცოგი კარლო გონძაგა და მისი ცოლი კატრინ დე მაიენი, ხოლო დედის მხრიდან მონტფერატოს ჰერცოგი ფრანჩესკო IV გონძაგა და მისი ცოლი მარგერიტა სავოიელი.
მას სახელი ეწოდა მამიდამისის, საღვთო რომის იმპერატრიცა ელეონორა გონძაგას პატივსაცემად, რომელიც ასევე მისი ნათლიაც იყო. ელეონორას მშობლები იმიტომ დაქორწინდნენ, რომ გაეერთიანებინათ მანტუელი და ნევერელი გონძაგების დინასტიები.
თავისი ბავშვობის დიდი ნაწილი ელეონორამ წმინდა ურსულას მონასტერში გაატარა, სადაც იგი დედასთან ერთად 1637 წლამდე ცხოვრობდა. ყოველივე ამის შემდეგ დაიწყო მისი განათლების პერიოდი. პატარა პრინცესას მშობლებმა შესანიშნავი განათლება მისცეს. ელეონორა კარგად ფლობდა ლათინურს, იტალიურს, გერმანულს, ფრანგულსა და ესპანურს, აგრეთვე განსწავლული იყო ლიტერატურაში, ხელოვნებაში, ცეკვასა და ქარგვაში. უკვე მოზარდობის პერიოდში, გან გამოამჟღავნა პოეტური ნიჭი, რამაც შემდგომში მას ფილოსოფიური ლექსების წერისკენ უბიძგა.
ქორწინება
ელეონორას ქორწინება მოეწყო მისი მამიდის, ნათლიისა და ამავდროულად სეხნიის, ქვრივი საღვთო რომის იმპერატრიცა ელეონორა გონძაგას თაოსნობით, რომელსაც ძალზედ ახლო ურთიერთობა ჰქონდა მასთან. ელეონორასა და მარია გონძაგას დიდი მუშაობისა და მოლაპარაკებების შედეგად პატარა ელეონორა უკვე ორჯერ დაქვრივებული საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ III-ის საცოლე გახდა. 1649 წელს ელეონორა და ფერდინანდი დაინიშნნეს.
ნიშნობაზე საქორწინო კონტრაქტიც გაფორმდა. ამის მიხედვით მანტუას საჰერცოგო კვლავ საღვთო რომის იმპერატორის ერთგული უნდა დარჩენილიყო და შეესრულებინა მისი მითითებები, სანაცვლოდ კი ჰაბსბურგები მანტუას დაიცავდნენ და წელიწადში 400,000 დუკატსაც შეიტანდნენ მის ხაზინაში.
ფერდინანდისა და ელეონორას მარიონეტული ქორწინება 1650 წლის 2 მარტს შედგა, სადაც იმპერატორს წარმოადგენდა მისი ელჩი იოჰან მაქსიმილიან ვონ ლამბერგი. საზეიმო ღონისძიებები 22 მარტამდე გაგრძელდა, რის შემდეგაც ელეონორა დიდი ამალითურთ მანტუიდან ვენისაკენ დაიძრა. ვენამდე პატარძალი ვინერ-ნოიშტადტში შეჩერდა, სადაც შეხვდა ქმარსა და მის ნათესავებს. სწორედ აქ, 1651 წლის 30 აპრილს შედგა ელეონორასა და ფერდინანდის ქორწინება. ქორწილის შემდეგ ფერდინანდმა თავის ახალ მეუღლეს ოჯახური ძვირფასეულობა და 50, 000 ფლორინის ღირებულების საჩუქრები მიართვა. ფერდინანდისათვის ეს უკვე მესამე ქორწინება იყო და მას ორივე ცოლისგან ჰყავდა შვილები.
მიუხედავად დიდი ასაკობრივი სხვაობისა ქორწინება ბედნიერი იყო. ახალგაზრდა იმპერატრიცას აქტიური და თბილი ხასიათი დაეხმარა, რომ ახალ ნათესავებზე კარგი შთაბეჭდილება მოეხდინა. მას შესანიშნავი ურთიერთობა ჰქონდა ყველა გერთან. სპეციალურად მისთვის, იმპერატორმა იტალიურიც კი ისწავლა. ორივე მეუღლე ჭეშმარიტი კათოლიკე, ღვთისმოშიში და ღრმად მორწმუნე იყო, ამასთან ისინი აღმერთებდნენ ლიტერატურასა და ხელოვნებას. ისინი ხშირად ერთად დადიოდნენ თეატრებში და სანადიროდ.
საღვთო რომის იმპერატრიცა
მინი|326x326პქ|ელეონორა 1651 წელს ელეონორა ძალიან კულტურული ქალი იყო. ქმართან ერთად მან დააარსა დიდი სამეფო ბიბლიოთეკა და მიუხედავად მათი ღრმა კათოლიკური რწმენისა, ისინი ძალიან ტოლერანტულები იყვნენ პროტესტანტების მიმართ. იმპერატრიცა ყოველთვის ზრუნავდა განათლებული და ნიჭიერი ადამიანების წახალისებასა და განვითარებაზე. ვენაში მისი ჩასვლის შემდეგ, სამეფო კარზე და ზოგადად მთელს იმპერიაში ძალიან გაიზარდა იტალიური ენის გავლენა. ვენაში მომრავლდნენ იტალიელი სასულიერო პირები და არისტოკრატები. საიმპერატორო კარზე დომინირებდა იტალიური მოდა. მალევე აისახა უზარმაზარი იტალიური კულტურის გავლენა ადგილობრივ ლიტერატურაში, თეატრში, არქიტექტურასა და მხატვრობაზე.
მეტმანის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
ელეონორა გონძაგა (1630-1686)
საღვთო რომის იმპერატრიცა
ქორწინების შემდეგ ელეონორამ ქმართან ერთად საღვთო რომის იმპერიაში იმოგზაურა. 1652-4 წლებში იგი მასთან ერთად იმყოფებოდა რეგენსბურგში, სადაც გააჩინა ორი ქალიშვილი. იგი დიდად იყო ჩართული სოციალურ ცხოვრებაში და აკონტროლებდა, რომ აღდგომის წინ მარხვა ყველას დაეცვა. 1653 წლის 4 აგვისტოს რეგენსბურგში შედგა მისი კორონაცია. 1657 წელს ელეონორა დაქვრივდა, მომავალ წელს კი მისი ნაბოლარა ვაჟიც გარდაიცვალა.
დელია (სიცილია)
დელია (Delia) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება კალტანისეტას პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 4472 ადამიანი. ფართობი 12 კმ². სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 93010.
ელეონორა გონძაგა (1630-1686)
ქვრივობა
ერცჰერცოგმა ლეოპოლდ ვილჰელმმა (ფერდინანდის უმცროსმა ძმამ) ახლად დაქვრივებულ ელეონორაზე ქორწინება მალევე მოისურვა, რადგან თვლიდა, რომ ამით ტახტზე თავის პოზიციებს განამტიცებდა. თუმცა ელეონორამ მას მკაცრი უარი განუცხადა და ყველაფერი გააკეთა, რომ ტახტზე წარმატებით ასულიყო თავისი გერი ლეოპოლდ I. ფერდინანდ III-ის ნებით, ელეონორამ მისი გარდაცვალების შემდეგ მის შვილებზე აიღო მეურვეობა. ახალმა იმპერატორმა, რომელსაც დედინაცვალი ძალიან უყვარდა, ახალი რეზიდენციები აჩუქა მას გრაცსა და ლინცში, აგრეთვე მისი თვიური პენსია 200, 000 ფლორინამდე გაზარდა. მალევე ლეოპოლდმა მას კიდევ აჩუქა ჰოფბურგის სასახლე.
დელია (სიცილია)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალტანისეტას პროვინციის კომუნები
ელეონორა გონძაგა (1630-1686)
ქვრივობა
ელეონორამ ჰოფბურგში თავისი პატარა სამეფო კარი მოიწყო, რომელიც მალევე იქცა პოლიტიოსებისა და დიპლომატების თავშეყრის ადგილად. მას ხშირად სტუმრობდნენ უცხოელი ელჩები, მინისტრები, დიპლომატები და გენერლები. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში განიხილებოდა ელეონორას დაქორწინება პოლონეთისა და ლიტვის მეფე იან II კაზიმირზე, მაგრამ ეს ქორწინება არასდროს შემდგარა.
როდესაც მისი გოგონები წამოიზარდნენ, სახელმწიფო ინტერესებიდან გამომდინარე ელეონორამ მათი გათხოვება განიზრახა. 1669 წელს თავისი უფროსი ქალიშვილი, ერცჰერცოგინია ელეანორა მარია დანიშნა პოლონეთისა და ლიტვის მეფე მიხაილ I-ზე. ეს ნიშნობა 1670 წელს ქორწინებით დაგვირგვინდა. 1671 წელს მან ძლივს შეარიგა ლეოპოლდი და რომის პაპი, რომლებსაც ერთმანეთში დიდი განხეთქილება ჰქონდათ.
დაქვრივებული ელეონორას საქმიანობა ძირითადად არა პოლიტიკას, არამედ საქველმოქმედო სფეროს მოიცავდა. გარდა იმისა, რომ იგი მფარველობდა ხელოვნებას, ასევე აფინანსებდა კათოლიკე მისიონერების მოგზაურობებს აზიასა და აფრიკაში.
გარდაცვალება
ელეონორას სიცოცხლის უკანასკნელი წლები საკმაოდ მძიმე იყო. 1679 წელს მთელს იმპერიას შავი ჭირი მოედო, რასაც 1683 წელს ოსმალების შემოსევა და დიდი მატერიალური ზარალი მოჰყვა. მიუხედავად იმისა, რომ ავსტრიელებმა ოსმალები დაამარცხეს, მაინც დიდი დანაკარგი განიცადეს. ამასთან ყოველი შემთხვევისათვის ელეონორამ ვენა დატოვა და ჯერ პრაღაში, შემდეგ კი ლინცში გაიქცა, იქიდან კი ინსბრუკში გადავიდა. იგი გარდაიცვალა 1686 წლის 6 დეკემბერს, 56 წლის ასაკში.
წინაპრები
ელეონორა გონძაგას წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1630 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1686 კატეგორია:გონძაგა კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატრიცები კატეგორია:უნგრეთის დედოფლები კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები კატეგორია:ავსტრიის დედოფლები კატეგორია:იტალიელი დიდგვაროვნები კატეგორია:გერმანიის დედოფლები
ახმეტის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ახმეტის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ ახმეტის რაიონში. ტერიტორია შეიცავდა უფრო მეტად მთაგორიან ტყიან ადგილებს. მის ფართობში სუბალპური ზონაც შედიოდა. ველობები შედარებით მცირე და მთლიანად ათვისებული იყო სოფლის მეურნეობის კულტურებისათვის.
აქ გვხვდებოდა ირემი, შველი, არჩვი, კურდღელი და ჯიხვი. ეს უკანასკნელი ზამთრობით ტყის ზონაში აფარებდა თავს. მრავლად იყო ბეწვეულის მომცემი ცხოველები: კვერნა, მაჩვი; აქ იყო გარეული ღორის გამრავლების შესაძლებლობა; მოიპოვებოდა დათვი; გვხვდებოდა როჭო, შურთხი, ქედანი და მტრედი.
ახმეტის ველობებს ამშვენებდა კავკასიური ხოხობი. მიმოფრენის დროს უხვადა იყო ტყის ქათამი, მწყერი და სხვ.
მტაცებელი ცხოველებიდან აქ მოიპოვებოდა მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა და სხვ.
ბილნა (ლერიქი)
ბილნა (Bilnə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 329  კაცი.
ახმეტის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
1965 წელს ალავერდის ტერიტორიაზე მიწერილ სანადირო მეურნეობაში მდინარე ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე მონადირეებისათვის ააგეს ორსართულიანი სახლი. მეურნეობის ეს უბანი მოიცავდა 2.500 ჰექტარ ფართობს. მეურნეობაში გაძლიერებული იყო დაცვა, გაკეთებული იყო მეურნეობის საზღვრების აღმნიშვნელი წარწერები, ტყის ზოლი დაჰყვებოდა მდინარე ალაზანს და მასში ფშების სახით მოედინებოდა ალაზნის ნაჟური წყალი, რაც კარგ პირობებს ქმნიდა ცხოველთათვის. აქ ტყე შედგებოდა ჭალის ტყეებისათვის დამახასიათებელი ფოთლოვანი ჯიშებისაგან, კარგადა იყო განვითარებული ქვეტყე.
ბილნა (ლერიქი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ახმეტის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
მოჟეირუ
მოჟეირუ (Mogeiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 117 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბაიანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 491 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 58.29 კმ²-ზე. ფართობი 214 306 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰოროხივის რაიონი
ჰოროხივის რაიონი (Горохівський район) — რაიონი უკრაინაში, ვოლინის ოლქში. მისი ფართობია 1 122 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 52 111 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 48 კაცს კმ²-ზე. ჰოროხივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰოროხივი.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლინის ოლქის რაიონები
Lunatic Soul (ალბომი)
Lunatic Soul — პოლონელი მუსიკოს მარიუშ დუდას პროექტ Lunatic Soul-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2008 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Kscope.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი – მარიუშ დუდა, გარდა მითითებულის.
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Mystic Production-ის ალბომები კატეგორია:Lunatic Soul-ის ალბომები
სანტა-პოლა
სანტა-პოლა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ბახო-ვინალოპოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 58,6 კმ². მოსახლეობა — 33 303 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ბილოცერკივკა (ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონი)
ბილოცერკივკა (Білоцерківка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 699 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონის სოფლები
რიაშან-დუ-ბაკამარტი
რიაშან-დუ-ბაკამარტი (Riachão do Bacamarte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 300 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბაიანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 264 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 111.13 კმ²-ზე. ფართობი 38 370 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბოლნისის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ბოლნისის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ ბოლნისის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოებაზე მიწერილი იყო 6000 ჰექტარი სანადირო სავარგული შემდეგ საზღვრებში: აღმოსავლეთით — მარნეულის რაიონი, დასავლეთით — დმანისის რაიონი, ჩრდილოეთით — თეთრიწყაროს რაიონი, სამხრეთით — სომხეთის სსრ.
ამ რაიონის ბუნებრივი პირობები ხელს უწყობდა, რომ აქ მომრავლებულიყო შველი, კურდღელი და სხვ. რაიონის ტერიტორიაზე მდებარე სანადირო სავარგულებზე შეიძლებოდა მოწყობილიყო კარგი სანადირო მეურნეობა. სანადირო სავარგულები აქ ადვილად მისადგომი იყო, ამიტომ სანადირო ფაუნის დაცვას განსაკუთრებული ყურადღება ექცეოდა.
სანადირო სასარგებლო ცხოველებიდან აღსანიშნავი იყო შველი, კურდღელი, დათვი, კვერნა, ციყვი, მაჩვი, კაკაბი, ქედანი, მტრედი; მავნე მტაცებლებიდან — მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა და სხვ. გადაფრენის დროს აქ თავს იყრიდა მწყერი და ტყის ქათამი, მდინარე დებედაზე კი — იხვი და ბატი. რაიონის ტერიტორიაზე იშვიათად შემოფრინდებოდა სავათი და სარსარაკი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
ქეთევან ჯაფარიძე
ქეთევან კონსტანტინეს ასული ჯაფარიძე (დ. 11 თებერვალი, 1901, ქვიშხეთი, ხაშურის რაიონი — გ. 20 სექტემბერი, 1968, თბილისი) — ქართველი მომღერალი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1956).
ბიოგრაფია
1919 წელს დაამთავრა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია და სწავლა გააგრძელა კონსერვატორიაში, ჯერ პედაგოგ ლევიცკისთან, შემდეგ ანა ჯაყელთან. ერთხანს ზაქარია ფალიაშვილიც ამეცადინებდა. ნიჭიერმა მომღერალმა იმთავითვე მიიქცია სპეციალისტთა ყურადღება შესანიშნავი ხმით და საშემსრულებლო ოსტატობით, თუმცა პროფესიულ სცენაზე გვიან, 1935 წელს შედგა ფეხი. მან მოიარა საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკები, იყო საზღვარგარეთ და ყველგან დიდი მოწონებით სარგებლობდა. მისი შესრულებით მაყურებელმა შეიყვარა ქართული საესტრადო სიმღერები და რომანსები. თითქმის ოთხი წელი გამოდიოდა ლენინგრადში და აქაც დიდი წარმატებები ჰქონდა. 1939 წელს ესტრადის მსახიობთა პირველ საკავშირო კონკურსზე ლაურეატის საპატიო წოდება დაიმსახურა.
განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი მომრერალმა სამამულო ომის პერიოდში. გამოდიოდა ჰოსპიტლებსა და სამხედრო ნაწილებში.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები ქ
საქსი (ალიკანტე)
საქსი (Sax, Saix) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ალტო-ვინალოპოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 63,5 კმ². მოსახლეობა — 9859 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ბარბარა ბრაგანსა
ბარბარა ბრაგანსა (Bárbara de Bragança, Bárbara de Braganza; დაბ. მარია მადალენა ბარბარა ხავიერა ტერეზა ანტონია ჟოზეფა დე ბრაგანსა ი ჰაბსბურგი; დ. 4 დეკემბერი 1711, ლისაბონი, პორტუგალია - გ. 27 აგვისტო 1758, არანხუესი, ესპანეთი) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე ჟუან V-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ მარია ანა ავსტრიელის ქალიშვილი. ესპანეთის დედოფალი 1746-1758 წლებში როგორც ფერდინანდ VI-ის მეუღლე.
პორტუგალიის ინფანტა (1711-1729)
ბარბარა დაიბადა 1711 წლის 4 დეკემბერს ლისაბონში. მისი მშობლები იყვნენ პორტუგალიის მეფე ჟუან V და მისი ცოლი, საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ I-ის ასული, ერცჰერცოგინია მარია ანა ავსტრიელი. იგი მონათლეს, როგორც მარია მადალენა ბარბარა ხავიერა ტერეზა ანტონია ჟოზეფა, ეს სახელები შეარჩიეს წმინდანებიდან და მისი ნათესავებიდან. იგი იყო ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზას პირველი თაობის ბიძაშვილი. მისი მშობლები 1708 წელს დაქორწინდნენ და ქორწინების პირველი სამი წელი ბავშვი არ უჩნდებოდათ. სასოწარკვეთილმა მეფე ღმერთს შეჰპირდა, რომ თუ მემკვიდრეს აჩუქებდა დიდებულ ტაძარს ააგებდა. ამ ამბიდან მალევე დაიბადა ბარბარა. მეფემ პირობა შეასრულა და ააშენებინა უზარმაზარი საკათედრო ტაძარი.
ბარბარა დაბადებიდანვე გახდა პორტუგალიისა და ბრაზილიის ტახტის მემკვიდრე და ამასთან ბრაგანსას ჰერცოგინია. ორი წლის შემდეგ დედოფალმა ვაჟი გააჩინა, რის გამოც ზემოთ ხსენებული ტიტულები ბარბარას ჩამოართვეს. პატარა პედრო ორი წლის ასაკში გარდაიცვალა, თუმცა მის სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე დედოფალმა მეორე ვაჟი გააჩინა. რომ არა ეს, ბარბარა კვლავ ტახტის მემკვიდრე გახდებოდა. მარცხნივ|მინი|ბარბარა ბრაგანსა 1724 წელს ბარბარას ჰქონდა შესანიშნავი განათლება და ძალიან უყვარდა მუსიკა. იგი ასევე შესანიშნავად უკრავდა როიალზე, წერდა კომპოზიციებს და მაღალ დონეზე იცოდა ხატვაც. იგი ასევე განიხილებოდა საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ის საცოლედ.
ასტურიის პრინცესა (1729-1746)
1729 წელს პორტუგალიისა და ესპანეთის სამეფო კარებს შორის შედგა ორმაგი ქორწინება. 18 წლის ბარბარა მიათხოვეს ესპანეთის ტახტის მემკვიდრეს, ასტურიის პრინც ფერდინანდ ბურბონს, ხოლო ესპანეთის პრინცესა მარიანა ვიქტორია (რომელიც ლუი XV-ის საცოლე იყო) მიათხოვეს ბარბარას ძმას, პორტუგალიის ტახტის მემკვიდრე ჟუზე ბრაგანსას. ამგვარი ორმაგი ქორწინებით შედგა პორტუგალია-ესპანეთის ალიანსი. აქედან მოყოლებული ბარბარა ასტურიის პრინცესა, ანუ ესპანეთის მომავალი დედოფალი გახდა. იგი ქმართან ერთად მადრიდში, სამეფო სასახლეში ცხოვრობდა და ხშირად ასრულებდა თავის ნაწარმოებებს. იგი ესპანეთში მფარველობდა მხატვრებსა და მუსიკოსებს, რომლებიც მისი საყვარელი ხალხი იყო.
ასტურიის პრიცისა და პრიცესის ურთიერთობაზე ცუდად აისახა 1733-დან 1737 წლამდე არსებული პორტუგალია-ესპანეთის კონფლიქტი, რომლის დროსაც ბარბარა ფაქტობრივად სამეფო კარის ტყვე იყო. მას გამუდმებით უთვალთვალებდნენ დედოფალ ისაბელ ფარნეზეს ჯაშუშები. ამან ფაქტობრივად ბარბარას გამოკეტვა გამოიწვია. სწორედ ამ დროს ბარბარას და ფერდინანდს შორის ურთიერთობა უფრო გაღრმავდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ბარბარა იმ ეპოქის სილამაზის ვერცერთ სტანდარტს ვერ აკმაყოფილებდა, ესპანელებს ის მაინც მოსწონდათ, ვინაიდან ისინი ფიქრობდნენ, რომ ბარბარა კარგი დედოფალი დადგებოდა მისი გონებამახვილობისა და ხელოვნებისადმი დიდი სიყვარულის გამო. ფერდინანდი მალე გახდა ბარბარაზე დამოკიდებული. იგი იყენებდა ცოლის რჩევებსა და მხარდაჭერას. საფრანგეთის ელჩი აღნიშნავდა რომ ესპანეთს რეალურად მართავდა არა ფერდინანდი, არა ფილიპე V, არა ისაბელ ფარნეზე, არამედ ბარბარა ბრაგანსა. ბარბარა ძალიან განათლებული იყო, უყვარდა კითხვა და მუსიკა, რის გამოც დედოფალთან მალე გამონახა საერთო ენა.
წინაპრები
ბარბარა ბრაგანსას წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 4 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1711 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1758 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:ესპანეთის დედოფლები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:ასტურიის პრინცესები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1666
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1666 მიიღეს ერთხმად 2006 წლის 31 მარტს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა რეზოლუცია საქართველოსა და აფხაზეთის შესახებ, კერძოდ გაეროს რეზოლუცია 1615 (2005), საბჭომ გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში, 2006 წლის 31 ოქტომბრამდე.
დაკვირვება
უშიშროების საბჭომ მხარი დაუჭირა გენერალური მდივანის, კოფი ანანის ძალისხმევას, მისი სპეციალური წარმომადგენლის, რუსეთის, ასევე მეგობართა ჯგუფის გენერალური მდივნის და ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის (ეუთო) ჩართულობას. საბჭომ, ხაზი გაუსვა გაეროს მისიისა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალების თანამშრომლობას.
გადაწყვეტილებები
რეზოლუციაში, საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა საქართველოს სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის მიმართ, მის საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში, პატივისცემა. გარდა ამისა, საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ საჭიროა სრულმასშტაბიანი მოლაპარაკებები, რომელიც მოცემულია „თბილისსა და სოხუმს შორის, უფლებამოსილებათა გამიჯვნის პრინციპებში“, საბჭომ მოუწოდა ორივე მხარეს, კერძოდ საქართველოსა და აფხაზეთს, გამოიყენონ ყველა მექანიზმი, რომელიც მოცემულია უშიშროების საბჭოს წინა რეზოლუციებში, რომ მოაგვარონ კონფლიქტი მშვიდობიანად. საბჭომ მხარი დაუჭირა მხარეების ძალისხმევა, ეკონომიკური თანამშრომლობის მხრივ.
საბჭომ მიმართა ორივე მხარეს და მოუწოდა დაიცვან შეთანხმება ისეთ საკითხებში, როგორიცაა არაძალადობრივი მეთოდებით დევნილების და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნება გალის რაიონში და მოუწოდა მათ, რომ მზად იყონ მაღალი დონის შეხვედრისთის. საბჭოს წევრებმა მიმართეს საქართველოსთვის თხოვნით, აღკვეთონ აფხაზური მხარის შეშფოთება უსაფრთხოების მხრივ, ხოლო აფხაზურ მხარეს მოუწოდეს, დაიცვან ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა უსაფრთხოება და უფლებები გალის რაიონში.
რეზოლუციის ტექსტმა მოუწოდა ორივე მხარეს, უზრუნველყონ გაეროს მისიისა და დსთ-ს სამშოვიდობო ძალების უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება. საბჭომ მიესალმა მხარეების ძალისხმევას, განახორციელონ ნულოვანი ტოლერანტობის პოლიტიკა სექსუალური ექსპლუატაციის მიმართ. ასევე გაეროს სადამკვირვებლო მისიის მანდატი გაგრძელდა 2006 წლის 15 ოქტომბრამდე, ხოლო გენერალურ მდივანს დაევალა სიტუაციის თაობაზე ანგარიშის მომზადება.
სქოლიო
1666 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:2006 წელი საქართველოში
ბორჯომის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ბორჯომის რაიონის სანადირო ცხოველთა სიამაყე იყო ირემი და შველი. მცირე რაოდენობით გვხვდებოდა არჩვი. მოიპოვებოდა კურდღელი, მაჩვი, კვერნა, დათვი. ბოლო დროს გამრავლდა ალთაის ციყვი, რომელიც აქ შემოყვანილი იყო აკლიმატიზაციის მიზნით. ეს ახალი ბინადარი იმდენად კარგად მომრავლდა ბორჯომის ხეობაში, რომ მასზე უკვე დაშვებული იყო ნადირობა. ბეწვეულის დამამზადებელ მონადირეებს, სათანადო ხელშეკრულებით, საშუალება ჰქონდათ ენადირათ ბორჯომის ტერიტორიაზე.
გადამფრენებიდან აღსანიშნავი იყო ტყის ქათამი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
კუნძული (2006 წლის ფილმი)
„კუნძული“ (Остров) — 2006 წლის რუსული მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟიროსია პაველ ლუნგინი, სცენარი ეკუთვნის დიმიტრი სობოლევს, ხოლო მთავარ როლს ასრულებს პეტრე მამონოვი. ფილმში მოთხრობილია გამოგონილი რუსი მართლმადიდებელი ბერის ისტორია.
„კუნძული“ ნაჩვენები იქნა ვენეციის კინოფესტივალზე. 2007 წელს ფილმს გადაეცა „ნიკას“ 6 და „ოქროს არწივის“ 6 ჯილდო. გადაღებულია ნახევარკუნძულზე, სოფელ რაბოჩეოსტროვსკში, თეთრი ზღვის სანაპიროზე, კარელიაში.
სიუჟეტი
ფილმი მოგვითხრობს ერთ ბერზე, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს, ბორანზე მუშაობდა ცეცხლფარეშად. გერმანელები მას აიძულებენ ესროლოს თავის მეგობარს. ბორანს გერმანელები ააფეთქებენ და მამა ანატოლი კუნძულზე გაირიყება, სადაც მონასტერია. ბერებმა მონასტერში შეიფარეს და მოუარეს. იგი ბერად აღკვეცეს და სახელად ანატოლი დაარქვეს. ბერი ანატოლი აღასრულებს სასწაულებს, კურნავს, ეშმაკებს სდევნის, ჭვრეტს. მამა ანატოლი გაიგებს, მკვლელობა რომ არ ჩაუდენია. ანატოლის დღეები დასასრულს უახლოვდება. სიკვდილის წინ მამა იობს სთხოვს კუბო მიუტანოს. თეთრი კვართით შეიმოსა, ჩაწვა კუბოში, დახუჭა თვალები და სული მიაბარა ღმერთს. ფილმი სინანულზეა, რომელიც ბერ ანატოლის ღმერთთან მისვლაში ეხმარება.
სარაევოს ალყა
სარაევოს ალყა (Opsada Sarajeva Опсада Сарајева) — შეიარაღებული კონფლიქტი ბოსნია და ჰერცეგოვინის რესპუბლიკისა და სერბთა რესპუბლიკის არმიებს შორის, ქალაქ სარაევოს გასაკონტროლებლად. თანამედროვეობის ყველაზე ხანგრძლივი ალყაა – მან 1 425 დღე გასტანა (თითქმის ერთი წლით მეტი, ვიდრე ლენინგრადის ბლოკადამ). სერბები, რომლებიც ფლობდნენ აბსოლუტურ უპირატესობას ტექნიკაში, რადგან მათ ვერ მოახერხეს იერიშით აეღოთ სარაევო, განლაგდნენ მის გარშემო სიმაღლეებზე და ცდილობდნენ საარტილერიო დაბომბვებითა და სნაიპერული ცეცხლით ჩაეთესათ უიმედობისა და უპერსპექტივობის განცდა სარაევოს მცხოვრებლებში, რასაც მათ მიერ სარაევოს დატოვება უნდა მოჰყოლოდა.
მძიმე იყო დანაკარგები – 6 305–ზე მეტი მებრძოლი ბოსნიელებისა და 2 687–ზე მეტი მებრძოლი სერბების მხარეს. საბრძოლო მოქმედებებს 5 604–ზე მეტი სამოქალაქო პირის სიცოცხლე შეეწირა.