cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აგონია და ექსტაზი (რომანი)
1965 წელს რომანის მიხედვით ფილმიც გადაიღეს, რომელშიც მიქელანჯელოს ს როლს ჩარლტონ ჰესტონი, ხოლო პაპ იულიუს II-ის როლს რექს ჰარისონი ასრულებდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ირვინგ სტოუნის ნაწარმოებები კატეგორია:ბიოგრაფიული რომანები კატეგორია:ფილმებად ადაპტირებული რომანები კატეგორია:1961 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები
მარუა
მარუა (Maroua) — ქალაქი კამერუნის ჩრდილოეთში. უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონის და დიამარეს დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემების თანახმად ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 201 371 ადამიანს.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, მანდარის მთების ძირში. მარუა განლაგებულია მდინარე კალიაოს დინების გასწვრივ.
ეკონომიკა
მარუა ავტომაგისტრალების გადაკვეთაზე მდებარე მთავარი სავაჭრო ცენტრია. ქალაქის შემოგარენში ნაწარმოები სასოფლო-სამეურნეო პროდუქცია მიეწოდება გარუაში, ხოლო შემდეგ მდინარე ბენუეს საშუალებით კიდევ უფრო შორს — ნიგერიაში.
განვითარებულია საფეიქრო მრეწველობა. ფუნქციონირებს სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებელი. განვითარებულია ხელსაქმეობა — ქარგვა, ტყავის გამოყვანა, ლითონის და საიუველირო ნაკეთობების დამზადება, მექოთნეობა.
ქალაქს ემსახურება მეზობელ პატარა ქალაქ სალაკში მდებარე მარუას საერთაშორისო აეროპორტი.
თანამედროვე ქალაქი
მარუაში მუშაობს ეთნოგრაფიული მუზეუმი, რომლის ექსპოზიცია ეძღვნება ადგილობრივი მოსახლეობის კულტურას და ყოფაცხოვრებას.
ქალაქში არსებობს მოქმედი პროტესტანტული ეკლესია და რამდენიმე მეჩეთი.
მუშაობს ჰოსპიტალი და ვეტერინარული სადგური. ქალაქის ჩრდილოეთ შემოგარენში მდებარეობს ვაზას ეროვნული პარკი.
სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის ქალაქები
ბაჰბუდას ხიდი
მინი|ბაჰბუდას ხიდი ბაჰბუდას ხიდი, ვერის ხიდი — ხიდი თბილისში, მდინარე ვერეს ქვედა დინებაზე (დღევანდელი გმირთა მოედნის ტერიტორიაზე). ხიდი ააშენა მეფე როსტომის ზარაფთუხუცესმა ხოჯა ბეჰბუდამ მნიშვნელოვან საქარავნო გზაზე „დიღმის გზაზე“. ხიდი განადგურდა 1957-1981 წლებში გმირთა მოედნის რეკონსტრუქციისას.
ისტორია
ხიდი აიგო XVII საუკუნის 40-50-იან წლებში. XIII საუკუნის წყაროში აღნიშნულია ხიდის მიდაომოებში ქარვასლის არსებობა. ის მეფე დემეტრე თავდადებულმა ააშენა და ეკლესიას შესწირა. პლატონ იოსელიანის ცნობით, ხიდი როსტომ მეფეს განუახლებია. ხიდის სახელიც სწორედ როსტომის დროს მოღვაწე ზარაფთუხუცეს ხოჯა ბეჰბუდას უკავშირდება რომელსაც ვერაზე ქვითკირის ხიდის აგება მიეწერება. ამ ხიდს იხსენიებს ვახუშტი ბატონიშვილიც (1696-1784 წწ.):
1771 წელს იოჰან გიულდენშტედტი ადასტურებს მდინარე ვერეზე ქვის ხიდის არსებობას. იულიუს ფონ კლაპროთი რომელიც საქართველოში იმყოფებოდა 1807-1808 წლებში, წერს:
ხიდი ასევე მოხსენიებულია XIX საუკუნის 50-იანი წლების გაზეთ "Кавказ"ის ფურცლებზე, სადაც მაშინ ცნობილი ჟურნალისტი ნ. ლ. დუნკელნ-ველინგი წერს:
ხიდი 1849 წლამდე უპატრონოდ იყო მიტოვებული. 1850 წელს ხიდი შეკეთდა, 1856 წელს კი მისი ძველი პარაპეტი მოხსნეს და ხის ტროტუარებითა და მოაჯირებით შეცვალეს. ამით ხიდი გაფართოვდა და მისი გამტარუნარიანობა გაიზარდა. ქვითა და ქართული აგურით ნაგები ოთხმალიანი ხიდის სიგრძე დაახლოებით 70 მეტრი, ხოლო სიგანე 6 მეტრი იყო. მას მალები სხვადასხვა ზომისა ჰქონდა.
1863 წელს კავკასიის გზატკეცილების სამმართველოს მოხელე ინჟინერ-პოკოვნიკი ა. ვ. ჩერნიკოვი წერდა: ჩერნიკოვის ჩანაწერებიდან ირკვევა რომ 1856 წლის ხიდის გაფართოების შემდგომ, კერძოდ კი 1863 წელს ხიდის მეოთხე კამარა მთლიანად განუახლებიათ - დაზიანებული ისრისებრი კამარის ნაცვლად აუგიათ აგურის ახალი ნახევარწრიული კამარა.
1932 წლამდე ხიდზე გადიოდა საქართველოს სამხედრო გზა. 1932 წელს მის გვერდით ახალი განიერი სამმალიანი ხიდი ააგეს და ძველი ვერის ხიდი უფუნქციოდ დარჩა. 1957 წლის ზაფხულში, მისი მთავარი კამარის აფეთქების შემდეგ ხიდმა არსებობა დაასრულა. 1981 წელს გმირთა მოედნის რეკონსტრუქციის გამო ძველი ხიდის ნაშთებიც გაქრა ან გადაიხურა.
არქიტექტურა
თანახმად 1857 წლის აზომვებისა ვერეს ხიდი სიგრძეში 70 მეტრს, სიგანე კი 5.7 მეტრს წარმოადგენდა. მალების სიგრძეები 7.85, 9.46, 7.85, 5.92 მ. მთავარი კამარის სიმაღლე 3.5 მეტრი ხოლო თაღების სისქე 0.68-0.74 მეტრამდე მერყეობდა.ხიდის სიმაღლის განსაზღვრა მაშინ შეუძლებელი იყო მისი მიწაში ღრად ჩაფლულობის გამო.
ხიდის საყრდენების ზედა ნაწილების წყობა კარგად იქნა შენარჩუნებული. იგი შედგებოდა მთელი რიგი ყორული ქვებისაგან, რომელთა შორის განლაგებული იყო ქართული ბრტყელი აგურის რამდენიმე ფენა. ხიდი გამოირჩეოდა ძალიან ლამაზი კამაროვანი სახიდე მალებით, მათგან სამს ისრისმაგვარი ხოლო ერთს კი წრიული მოხაზლობა ჰქონდა. კამარები და კამარის კედლები მთლიანად აგებული იყო ქართული აგურით (22X22X3.5 სმ.). კამარის ზედა აგურის კედელი წარმოადგენდა უფრო შემდგომ დანაშენს, რომელიც უნდა მიეკუთვნებოდეს 1856 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის ხიდები
დიგენის აკრიტასი
დიგენის აკრიტას (Διγενῆς Ἀκρίτης) — X საუკუნის ბიზანტიური ეპოსი, რომელიც არაბთა წინააღმდეგ მებრძოლი იდეალიზებული გმირის — ბასილი დიგენის აკრიტასის თავგადასავალს მოგვითხრობს. ლიტერატურულად დამუშავებულია XI-XII საუკუნეებში. პოემა, რომელსაც საფუძვლად ხალხური ბალადები უდევს, ასახავს შუასაუკუნეების ბიზანტიის იმპერიაში მომხდარ სოციალურ და პოლიტიკურ მოვლენებს — წარჩინებულ ფეოდალთა აღზევებას იმპერიის პერიფერიებში, მუსულმან მეზობლებთან ომებს.
პოემის სიუჟეტის მიხედვით, კაპადოკიის ბიზანტიელ სტრატეგოსს ანდრონიკე დუკასა და მის მეუღლეს შეეძინებათ ნანატრი ქალიშვილი, რომელსაც განმარტოებით ზრდიდნენ ცალკე სასახლეში. ქალს წინასწარმეტყველებისამებრ იტაცებს ამირა მუსური და მისი გულისათვის ქრისტიანად ინათლება. წყვილის ძე — ბასილი, მეტსახელად დიგენის აკრიტასი (სიტყვასიტყვით, „ორი სისხლით შობილი მენაპირე“), ყმაწვილობიდან გაითქვამს სახელს სიმამაცით. დიგენისს შეუყვარდება ბიზანტიელი მხედართმთავრის ულამაზესი ასული — ევდოკია, რომელსაც იტაცებს და დიდებულ ქორწილს იხდის. შემდგომ დიგენისი საზღვრებზე მოგზაურობს მომხდურთა ასალაგმავად; მას თან ახლავს ახალშერთული მეუღლე. დიგენისი კლავს გველეშაპს; ამარცხებს აპელატებად წოდებულ მოთარეშე ავაზაკებს, რომელთაც სურთ ევდოკიას მოტაცება. მიუხედავად ცოლისადმი დიდი სიყვარულისა დიგენისი ორჯერ ღალატობს მას: პირველად ამირა ჰაპლორაბდეს ასულთან, რომელსაც ის უდაბნოში შეეყრება ბერძენი ქმრისაგან მიტოვებულს, ხოლო მეორედ — ამორძალ მაქსიმოსთან, რომელსაც აპელატები დახმარებისათვის მოუხმობენ. გამარჯვებების შემდგომ დიგენისი აშენებს ბრწყინვალე სასახლეს მდინარე ევფრატის სანაპიროზე, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე ცხოვრობს. დიგენისი და ევდოკია ერთად აღესრულებიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეპიკური პოემები კატეგორია:ბიზანტიური ლიტერატურა
Myopopone
გავრცელება
გვარი მოიცავს ორ სახეობას, საიდანაც ერთმა ჩვენამდე მოაღწია, ხოლო მეორე გადაშენებულია. Myopopone castanea-ს სახეობა გავრცელებულია აღმოსავლეთის რეგიონებში, ინდო-ავსტრალიის რეგიონში და ჩინეთში. გადაშენებული სახეობა Myopopone sinensis არსებობდა ადრეული მიოცენიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Amblyoponinae
გიორგი წერეთელი (ეკონომისტი, 1942)
გიორგი წერეთელი (დ. 1 იანვარი, 1942, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ეკონომისტი და ინჟინერი. 1968 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მრეწველობის ეკონომიკის ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს იყო ხელფასისა და დივიდენდების სააქციო საზოგადოებებში მრეწველობის ეკონომისტი. გერმანელების საზოგადოება „აინუნგი“-ს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1942 გ
ბუკარასიკა
ბუკარასიკა (Bucarasica) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კორეცის რაიონი
კორეცის რაიონი (Ко́рецький район) — რაიონი უკრაინაში, რივნეს ოლქში. მისი ფართობია 720 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 33 648 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 47.6 კაცს კმ²-ზე. კორეცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კორეცი.
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის რაიონები
ღრმა ჩაწოლის ერთთაღიანი სადგური
მინი|250პქ|სადგური „[[სახელმწიფო უნივერსიტეტი (თბილისის მეტრო)|სახელმწიფო უნივერსიტეტი“, თბილისის მეტროპოლიტენის საბურთალოს ხაზი.]] ღრმა ჩაწოლის ერთთაღიანი სადგური — დიდ სიღრმეზე მდებარე მეტროსადგური, რომელიც წარმოადგენს ერთიან დარბაზს, კუნძულოვანი ბაქნით, ლიანდაგებითა და ბაქნის ქვეშ არსებული დამხმარე სათავსებით.
ერთთაღიანი სადგურის პროექტი ყოფილ საბჭოთა კავშირის მეტროპოლიტენებს შორის, პირველად შემუშავდა და განხორციელდა 1975 წელს, პეტერბურგის მეტროპოლიტენში.
სადგური შედგება შემდეგი სტრუქტურული ერთეულებისგან: ზედა გუმბათოვანი თაღი, აგებული დამონოლითებული რკინაბეტონის ასაწყობი ბლოკებისგან, საყრდენი გვირაბები ბეტონის ბალიშებით და ქვედა შებრუნებული თაღი. საერთო ჯამში, იგი წარმოადგენს დიდ ერთიან დარბაზს, ყოველგვარი სვეტებისა და პილონების გარეშე, რაც უზრუნველყოფს მაღალ მგზავრგამტარუნარიანობას.
ამ სახის სადგური საჭიროებს მნიშვნელოვან მექანიზებულ სამუშაოებს მშენებლობამდე. თავდაპირველად, გვირაბგამყვანი კომბაინი (TBM) გადასარბენი გვირაბით მიდის ასაშენებელ სადგურამდე, სადაც მთავარი ღერძიდან გადაადგილდება ქვემოთ და მარჯვნივ, რომ გაიყვანოს სადგურის საყრდენი გვირაბი, შემდეგ კი ისევ უბრუნდება გადასარბენ გვირაბს, უკვე მომდევნო სადგურისკენ გზის გასაკვალავად. ორ საყრდენ გვირაბს შორის კი მუშავდება კამაროვანი ფორმის გამაგრება, მომავალი თაღის მთელ პერიმეტრზე. რკინაბეტონის სამაგრები ქმნის რკალისებურ თაღს, რომელიც გრუნტს აწვება სპეციალური ჰიდრავლიკური დომკრატების მეშვეობით. თაღი საბოლოო ჯამში ებჯინება ბეტონის ბალიშებს, განთავსებულს საყრდენ გვირაბებზე. მისი სრულად აწყობის შემდეგ კი სამუშაოები გრძელდება სადგურის შიგნით არსებულ ნიადაგზე.
ერთთაღიანი სადგურის ერთგვარ ვარიაციას წარმოადგენს ორიარუსიანი გადასაჯდომი სადგური. ამ სახის ერთადერთი სადგური აშენდა ასევე პეტერბურგში — სადგური „სპორტივნაია“, მაგრამ ამჟამად არ გამოიყენება გადასაჯდომ სადგურად.
მსგავსი სახის სადგური პეტერბურგის მეტროპოლიტენში სულ თოთხმეტია. გამომდინარე იქიდან, რომ ასეთი სადგურის მშენებლობა საჭიროებს სამუშაოების უწყვეტ მიმდინარეობას, ხოლო სამშენებლო თანხების რეგულარული მოძიება რთულია, ბოლო ორი ათეული წელია, არჩევანი ძირითადად კეთდება კოლონური და პილონური სადგურების სასარგებლოდ, რადგან ასეთი სადგურების მშენებლობის დროებით დაკონსერვება ნებისმიერ დროსაა შესაძლებელი.
ამგვარი დიზაინის მქონე სადგურები უმეტესად წარმოდგენილია ვაშინგტონისა და მონრეალის მეტროპოლიტენებში, ხოლო მოსკოვისა და პრაღის მეტროპოლიტენებში, მხოლოდ თითო-თითოა. ასევე გვხვდება ეკატერინბურგის, ჩელიაბინსკისა და ფხენიანის მეტროპოლიტენებშიც.
1970-იან წლების ბოლოს, თბილისში შემუშავდა ერთთაღიანი სადგურის ნაირსახეობა, რომელიც განკუთვნილი იყო ადგილობრივი კლდოვანი ქანებისთვის.1979 წელს, საბურთალოს ხაზზე გაიხსნა პირველი ორი ასეთი სადგური, ვაგზლის მოედანი-2 და პოლიტექნიკური. 1985 წელს კი მათ დაემატა სამი მსგავსი სახის სადგური დიდუბე-სამგორის ხაზზე — ვარკეთილი, ღრმაღელე და გურამიშვილი. ხოლო 2017 წელს, გაიხსნა კიდევ ერთი ერთთაღიანი ღრმა ჩაწოლის სადგური — უნივერსიტეტი. ჯამში თბილისის მეტროპოლიტენში, ასეთი სახის ექვსი სადგურია.
სქოლიო
კატეგორია:მეტროპოლიტენის სადგურის სახეები
Ѣ̆
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Ѣ“-სა და „ბრევისი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ვახტანგ კოპალეიშვილი
thumb|right|220 პქ| ვახტანგ კოპალეიშვილი ვახტანგ კოპალეიშვილი (დ. 26 დეკემბერი, 1954, სამტრედია, საქართველოს სსრ — გ. 13 თებერვალი, 2015, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი, თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. იცავდა თბილისის „დინამოსა“ და ლანჩხუთის „გურიას“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1978), ვიცე-ჩემპიონი (1977) და ბრინჯაოს პრიზიორი, საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1976) და ფინალისტი (1980) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1976).
ბიოგრაფია
ვახტანგ კოპალეიშვილმა თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 84 მატჩი (2 გოლი), ხოლო საკავშირო თასის გათამაშების 16 მატჩი (1 გოლი) ჩაატარა. ამას გარდა, ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 6 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან 4 შეხვედრა — თასების მფლობელთა თასის, ხოლო 2 — უეფა-ს თასის გათამაშებაში.
ვახტანგ კოპალეიშვილი 60 წლის ასაკში, 2015 წლის 13 თებერვალს გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
კორელია
კორელია (Corella) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტუდელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,35 კმ². მოსახლეობა — 8100 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ავლუს პლავციუსი
ავლუს პლავციუსი — რომაელი პოლიტიკოსი და გენერალი I საუკუნის შუა ხანებში. 43 წელს მან დაიწყო რომის დაპყრობითი ომები ბრიტანეთში და ახალი პროვინციის პირველი გუბერნატორი გახდა. ავლუს პლავციუსი ახალ პროვინციას 43 - 47 წლებში მართავდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:რომაელი პოლიტიკოსები
დეივ ბრუბეკი
დეივიდ უორენ „დეივ“ ბრუბეკი (David Warren „Dave“ Brubeck) (დ. 6 დეკემბერი, 1920 — გ. 5 დეკემბერი, 2012) — ამერიკელი ჯაზ მუსიკოსი და კომპოზიტორი, რომელიც მიჩნეულია ქულ-ჯაზის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს წარმომადგენლად. მას ეკუთვნის არაერთი ჯაზის სტანდარტი, "In Your Sweet Way"-სა და "The Duke"-ის ჩათვლით. ფასდაუდებელია მისი იმპროვიზაციის უნარი, მცდელობა ჯაზის და კლასიკური მუსიკის შერწყმისა და ის გარდატეხა, რომელიც მან შეიტანა ჯაზის სამყაროში, ზურგია აქცია რა ტრადიციულ სვინგს, რომელიც 4/4 რიტმულ თვლას ეფუძნებოდა და შეეჭიდა აქამდე გაუგონარ რითმებს: 3/4, 5/4, 6/4, 7/4, 9/8.
ახალგაზრდობა და კარიერა
დეივ ბრუბეკი დაიბადა კალიფორნიის ქალაქ კონკორდში და გაიზარდა ქალაქ იონში. მამამისი პიტერ ჰოვარდ ბრუბეკი ფერმერი იყო, ხოლო დედა ელიზაბეტი ფორტეპიანოს ფლობდა და დამატებითი შემოსავლისთვის ასწავლიდა კიდეც ფორტეპიაონოს დაკვრას.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
ნორვეგიული ელკჰაუნდი
ნორვეგიული ელკჰაუნდი (Norsk elghund grå) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ნორვეგიაში უძველეს ხანაში.
ეს ძაღლი — ნორვეგიის ეროვნული ჯიში — სკანდინავიაში სულ მცირე 5000 წელია არსებობს. თანამედროვე სტანდარტები XIX საუკუნეში შემუშავდა.
ძლიერი, ენერგიული, ათლეტური, ძლიერი ხმის მქონე ნორვეგიული ელკჰაუნდი — ყველაზე „კლასიკურია“ ყველა შპიცისმაგვარ ძაღლებს შორის, ხოლო ქვის ხანის გათხრები ამ ჯიშის უძველეს წარმომავლობას ადასტურებს. საოცრად საზრიანი ელკჰაუნდი გამოიყენება მგელზე და ცხენირემზე სანადიროდ, მას თავისუფლად მოაქვს წვრილი ნანადირევი, როგორიცაა კურდღელი და მელა. ნორვეგიელი ფერმერები მას შინაური ფრინველების დასაცავად იყენებენ.
ნორვეგიული ელკჰაუნდი კარგად იტანს სიცივეს, მის ბეწვს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება, ასევე სჭირდება ფიზიკური დატვირთვა. აქვს საშუალო ზომის, დაკუნთული კისერი, ფართო, ღრმა, სქელი ბალნით დაფარული მკერდი, კუდი ზურგისკენაა დახვეული, კუდის უკანა მხარეს ბეწვი გრძელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შპიცისმაგვარი ძაღლები კატეგორია:ნორვეგიული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
დილჰან ერიურთი
დილჰან ერიურთი (Dilhan Eryurt; დ. 29 ნოემბერი, 1926, იზმირი, თურქეთი — გ. 13 სექტემბერი, 2012, ანკარა, თურქეთი) — თურქი ასტროფიზიკოსი, სრული პროფესორი. მეცნიერი, რომელმაც ხელი შეუწყო ასტრონომიის კვლევასა და ევოლუციას.
1961-1973 წლებში, ერიურთი, რომელიც ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკურ უნივერსიტეტში (აატუ) პირველი თურქი მეცნიერი იყო, NASA-ში თანამდებობა მიიღო და ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკურ უნივერსიტეტში ასტროფიზიკის განყოფილება დააარსა, ხოლო 1988-1993 წლებში აატუ-ს მეცნიერებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის დეკანი იყო.
ბიოგრაფია
ერიურთი დაიბადა 1926 წლის 29 ნოემბერს, იზმირში. მამამისი აბიდინ ეგე, 1944 წელს თურქეთის პარლამენტის წევრი იყო დენიზლის პროვინციიდან.
მამამისის იზმირში ცამოსვლიდან ცოტა ხანში, ოჯახი სტამბოლში გადავიდა, რამდენიმე წლის შემდეგ კი ანკარაში. ანკარაში დაწყებითი განათლების დასრულების შემდეგ, სწავლა განაგრძო ანკარის გოგონათა საშუალო სკოლაში. უმაღლეს სკოლაში სწავლის პერიოდში, მას განსაკუთრებული ინტერესი ჰქონდა მათემატიკისადმი. ამ მიზეზით, უმაღლესი სკოლის დამთავრების შემდეგ, სწავლა სტამბოლის უნივერსიტეტში, მათემატიკისა და ასტრონომიის ფაკულტეტზე განაგრძო. უნივერსიტეტში სწავლის დროს, დაინტერესდა ასტრონომიით.
1946 წელს სტამბოლის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, ორი წლის მანძილზე საპატიო ასისტენტად მუშაობდა თევფიკ ოკტაი ქაბაქჩიოღლუსთან, რომელიც ანკარის უნივერსიტეტში ასტრონომიის განყოფილება გახსნა. შემდგომში სწავლა განაგრძო მიჩიგანის უნივერსიტეტში, ხოლო 1953 წელს დოქტორანტურის საფეხური დაამთავრა ანკარის უნივერსიტეტის ასტროფიზიკის ფაკულტეტზე და შემდეგ ამავე უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი გახდა.
1959 წელს, ის ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოს სტიპენდიით, ორი წლით სასწავლებლად კანადაში გაემგზავრა. მას შემდეგ, გადავიდა აშშ-ში და მუშაობდა ამერიკის სოროპტიმისტური ფედერაციაში, ინდიანას უნივერსიტეტში, ვარსკვლავური მოდელების იდენტიფიკაციაზე. მუშაობდა მარშალ ვრუბელთან ერთად. ამ გამოცდილების შემდეგ, იგი მუშაობდა ნასას გოდარდის კოსმოსური ფრენის ცენტრში. მუშაობდა გ.უ. ასალტაირთან ერთად, მზის სისტემის ისტორიაზე. ამ პერიოდში, ის ერთადერთი ქალი ასტრონომი იყო, რომელიც ამ დაწესებულებაში მუშაობდა.
1968 წელს, ერიურთი თურქეთში დაბრუნდა და მოაწყო პირველი ეროვნული ასტრონომიის კონგრესი, თურქეთის სამეცნიერო და ტექნოლოგიური კვლევითი საბჭოს მხარდაჭერით.
გარდაიცვალა ანკარაში, 2012 წლის 13 სექტემბერს, გულის შეტევით.
კაჩირა
კაჩირა (Cachira) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 557 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 058 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
პატრიკ მოდიანო
ჯინ პატრიკ მოდიანო (Jean Patrick Modiano; დ. 30 ივლისი, 1945) — ფრანგი ნოველისტი და 2014 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში. ცნობილია როგორც პატრიკ მოდიანო. 2012 წელს მან მიიღო „ავსტრიული სახელმწიფო პრემია ევროპული ლიტერატურისთვის“. გარდა ამისა, მიღებული აქვს სხვა რამდენიმე ჯილდო, მათ შორისაა ლიტერატურული ჯილდო „Prix mondial Cino Del Duca“ (2010). ნობელის პრემიის მიღებამდე მისი მხატვრული ნამუშევრები ინგლისურ ენაზე არ იყო ნათარგმნი, თუმცა დღევანდელი მდგომარეობით, მისი ნოველები დაახლოებით 30-ზე მეტ ენაზეა ნათარგმნი. მათ შორისაა: Les Boulevards de ceinture (1972), „დაკარგული კვარტალი“ (1984), „მელაისის კვალი“ (1988), და „თაფლობის თვე“ (1990). მისი ბოლო ნამუშევარი რომელიც მან 2014 წელს დაწერა, არის ნოველა სახელწოდებით: „Pour que tu ne te perdes pas dans le quartier“ („თქვენ არ დაკარგავთ სამეზობლოში“). გარდა ამისა წიგნები დაწერილი აქვს ბავშვებისთვისაც.
მოდიანო ასევე არის ფრანგული ლიტერატურის ჯილდოს „Prix Contrepoint“-ის 8 ჟიურის წევრს შორის ერთ-ერთი.
ადრეული წლები და პირადი ცხოვრება
ჯინ პატრიკ მოდიანო 1945 წლის 30 ივლისს დაიბადა პარიზის ერთ-ერთ გარეუბანში, ბულონ-ბიანკურიში. მამამისი ალბერტ მოდიანო (1912-1977) წარმოშობით იყო ებრაელ-იტალიელი, ხოლო დედამისი ლუიზა კოლპინი (1918-2015) ბელგიელი მსახიობი. მოდიანოს მშობლებმა ერთმანეთი ოკუპირებულ პარიზში, მეორე მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას გაიცნეს.
პატრიკ მოდიანო უნიკალურ ატმოსფეროში, დედის მშობლების, ბებიის და ბაბუის მიერ გაიზარდა, რომლებმაც მას პირველ ენად ფლემიშური ენა ასწავლეს. მამის არყოფნის და დედის ხშირი მოგზაურობის დროს, პატრიკი თავის უმცროს ძმას, რუდის დაუახლოვდა, რომელიც მოგვიანებით, 9 წლის ასაკში დაავადებით გარდაიცვალა. მოდიანომ 1967 წლიდან 1982 წლამდე დაწერილი მხატვრული ნამუშევრების უმეტესობა სწორედ მის ძმას, რუდის მიუძღვნა. მან ცხოვრების ეს ტრაგიკული მომენტი თავის ნამუშევარში, „Un Pedigree“-ში (2005) ასახა. მოგვიანებით მან ამ წიგნთან დაკავშირებით თქვა: „მე ვერ დავწერდი ავტობიოგრაფიას, სწორედ ამიტომ ვუწოდე მას „პედიგრი“, ეს არის წიგნი იმაზე, რაც მშობლებმა გააკეთეს ჩემთვის.“
ბავშვობაში სწავლობდა საფრანგეთის დაწყებით სკოლაში — „École du Montcel”-ში, შემდეგ სწავლა პარიზის საშუალო სკოლაში — „Lycée Henri-IV“-ში გააგრძელა. ამ სკოლაში სწავლის დროს, მას გეომეტრიის გაკვეთილებს უტარებდა დედამისის მეგობარი რეიმონდ ქვინო, რომელმაც პატრიკს 1964 წელს ბაკალავრიატის ხარისხი მიანიჭა. 1965 წელს სასწავლებლად გადავიდა „პარიზის უნივერსიტეტში“, მაგრამ აქ მას არანაირი ხარისხი არ მიუღია.
ქორწინება და ოჯახი
1970 წელს მოდიანო დომინიკ ზეჰფუსზე დაქორწინდა. 2003 წელს, ჟურნალ „Elle“-სთან ინტერვიუში მან თქვა: „ჩვენი ქორწინება კატასტროფა იყო. წვიმდა. ნამდვილი კოშმარი იყო. ჩვენი მეჯვარეები რეიმონდ ქვინო და ანდრე მელრეუქსი იყვნენ, ქვინო ჩემი მეუღლის ბავშვობის მასწავლებელი იყო, მელრეუქსი კი მამაჩემის მეგობარი. მათ კამათი ჯინ დუბიფეტზე დაიწყეს, და ეს ჩოგბურთის თამაშის მატჩს ჰგავდა! მათ თქვეს რომ რამდენიმე ფოტოს ქონა სასაცილო იქნებოდა, მაგრამ ერთადერთ ადამიანს, რომელსაც კამერა ჰქონდა, გადაღება დაავიწყდა. ჩვენ ქორწილის მხოლოდ ორი ფოტო გვაქვს.“ მათ ჰყავთ ორი ქალიშვილი, ზინა რომელიც 1974 წელს დაიბადა და მარია მოდიანო (1978), რომელიც მომღერალი და მწერალია.
ჯილდოები
1968 წელს, მოდიანომ აიღო „Prix Fénéon“-ის და „როჯერ ნიმიერის პრემია“, თავისი პირველი ნოველის „La Place de l'étoile“-ის დაწერისთვის. 1978 წელს, მეექვსე ნოველის „დაკარგული პიროვნების” მეშვეობით მან „გონსკურის პრემია“ აიღო. 2012 წელს გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში. 2014 წელს, ხელმეორედ ნომინირდა ნობელის პრემიაზე, როგორც „ჩვენი დროის მარსელ პრუსტი“.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურაში კატეგორია:ფრანგი ნობელის ლაურეატები კატეგორია:მე-20 საუკუნის ფრანგი ნოველისტები კატეგორია:21-ე საუკუნის ფრანგი ნოველისტები
ერეკლე II-ის თეატრი
ერეკლე II-ის თეატრი — ერეკლე II-ის (1720-1798) მრავალი კულტურულ წამოწყებას შორის ერთ-ერთი საპატიო ადგილი ეჭირა თეატრალურ ხელოვნებას. XVII საუკუნეში ინტენსიურად ვითარდებოდა თეატრ-სანახაობითი კულტურა. ხანგრძლივი ფორმირების პროცესში გამოიკვეთა ორი ტენდენცია: ერთი-თეატრი ღია ცის ქვეშ, მეორე-თეატრის შენობაში. შენობა ნაგებობაში შეიქმნა პროფესიული თეატრი თავისი დასით, რეპერტუარით და ადმინისტრაციით. სათეატრო ცხოვრებაზე გარკვეულ გავლენას ახდენდა თბილისის და თელავის სემინარიები სადაც ყოველ კვირას იმართებოდა ჩვენებები, რომელიც იმპულს აძლევდა თეატრის განვითარებას. ასევე დიდი წვლილი მიუძღვით თეატრის განვითარებაში გამოჩენილი მოღვაწეებს დავით ბატონიშვილს, ა. თურქესტანიშვილს, რომლებმაც ერეკლე II-ს დახმარებით რუსეთში მიიღეს განათლება.
1790-იანების დასაწყისში თბილისსა და თელავში იმართებოდა წარმოდგენები. მაჩაბლის, გაბრიელ მაიორისა და გიორგი ავალიშვილის თეატრი ერეკლე II-ის სათეატრო ხელოვნების ძირითადად სახეს ქმნიდა. გ.ავალიშვილის თეატრში ძლიერი იყო კლასიცისტური ტენდენციები, ხოლო მაჩაბელთან უფრო სახალხო ფორმის თეატრი ვითარდებოდა, ორივე კი ერთი სათეატრო კულტურის სხვადასხვა ეტაპს წარმოადგენდა. გ. ავალიშვილი თარგმნიდა კლასიცისტურ პიესებს. ერეკლე II-ს გაბრიელ მაიორისთვის უბოძებია არეშაშვილის გვარი. მას უთამაშია კომედიებშიც. მაჩაბელთან ერთად მონაწილეობდა 1795 წელს კრწანისის ბრძოლაში, როგორც მსახიობი და არტილერისტი. თეატრში ასევე მოღვაწეობდნენ ოთარ ნორიელი, იოანა ბუიანა, იოსებ ამირაძე და სხვები. მათი მოღვაწეობა იწვევდა სანახაობათა კულტურისადმი ინტერესს და ამდიდრებდა სათეატრო ფორმებს. 1761 წელს დაიწერა მცირე პიესა ერეკლე II-ის დროს რომლის ავტორი იასე მიქაძე იყო.
1795 წელს კრწანისის ბრძოლას შეეწირა მაჩაბლის დასი. ამ ფაქტის გამო თეიმურაზ ბატონიშვილი მოგვითხრობს: .
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს თეატრები
აფრანიუ
აფრანიუ (Afrânio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 522 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 586 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.8 კმ²-ზე. ფართობი 1 490 595 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ხიდი მდინარე კვაიზე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ხიდი მდინარე კვაიზე — შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს ჩამოთვლილთაგან:
კორტესი (ნავარა)
კორტესი (Cortes) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტუდელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,54 კმ². მოსახლეობა — 3178 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
დიონიზიუ
დიონიზიუ (Dionísio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 355 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 739 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.37 კმ²-ზე. ფართობი 344 442 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზურაბ გუჩუა
ზურაბ გუჩუა (დ. 19 აპრილი, 1948, წალენჯიხა – გ. 3 იანვარი, 2022) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი.
1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფია-ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1966–1974 წლებში იყო წალენჯიხის ადგილობრივი მრეწველობის სამინისტროს, წვენების ქარხნის, ჩაის ფაბრიკის მუშა. 1980–1989 წლებში იყო წალენჯიხის რაიონული გაზეთის საკუთარი კორესპონდენტი, სოფელ ლიის კოლმეურნეობის პარტიული კომიტეტის მდივანი, 1988 წლიდან კი კვლავ კორესპონდენტი. 1990–1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, მაჟორიტარი, წალენჯიხის საარჩევნო ოლქი, საქართველოს ჰელსინკის კავშირი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 3 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:წალენჯიხაში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ასია ჯებარი
ასია ჯებარი (آسيا جبار‎‎) ფსევდონიმია ფატიმა-ზოჰრა იმალაიენი (დ. 30 ივნისი 1936, ჩერჩელი, ალჟირი - გ. 6 თებერვალი 2015, პარიზი, საფრანგეთი) — ალჟირელი მწერალი, ნოველისტი, მთარგმნელი და კინორეჟისორი. მისი ნამუშევრების უმეტესობა ეხება ქალებს, რომლებიც უმკლავდებიან დაბრკოლებებს, იგი ცნობილია თავისი ფემინისტური პოზიციით. ის: "ხშირად ასოცირდება ქალთა მოძრაობების წერით, მისი რომანი ნათლად ორიენტირებულია ალჟირელი ქალების გენეალოგიის შექმნით, ხოლო მისი პოლიტიკური პოზიცია ეწინააღმდგება პატრიარქათს, ისევე როგორც ანტიკოლონიურობას". ჯებარი ითვლება ჩრდილოეთ აფრიკის ერთ-ერთ გამოჩენილ და გავლენიან მწერლად. 2005 წლის 16 ივნისს, იგი აირჩიეს საფრანგეთის აკადემიაში, ამით ის გახდა პირველი მწერალი მაღრიბიდან, რომელიც მიაღწია ასეთ აღიარებას. მთელი თავისი სხეულით მუშაობისთვის 1996 წელს მას მიენიჭა ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია. მას ხშირად ასახელებენ ნობელის პრემიის კანდიდატად ლიტერატურის დარგში.
ბიოგრაფია
ჯებარი დაიბადა ფატიმა-ზოჰრა იმალაიენად 1936 წლის 30 ივნისს, თაჰარ იმალაიენის და ბაჰია საჰრაოუის ბერბერულად მოლაპარაკე ოჯახში. გაიზარდა ჩერჩელში, პატარა საპორტო სოფელში, რომელიც მდებარეობს დედაქალაქ ალჟირთან ახლოს, აინ-დეფლის პროვინციაში. ჯებარის მამა მასწავლებელი იყო, ასწავლიდა ფრანგულ ენას "Mouzaïaville dans la Mitidja"-ში, დაწყებით სკოლაში, სადაც დადიოდა ჯებარი. მოგვიანებით, ჯებარი გადავიდა "Quranic" პანსიონში ქალაქ ბლიდაში, სადაც ის ორ გოგონასგან ერთ-ერთი იყო. სწავლობდა "ბლიდას კოლეჯში", რომელიც ალჟირის საშუალო სკოლაა, სადაც ის ერთადერთი მუსულმანი იყო მთელ კლასში.
კარიერა
1957 წელს ასიამ გამოაქვეყნა თავისი პირველი რომანი La Soif ("წყურვილი"). იმის შიშით, რომ მამამისის უკმაყოფილო იქნებოდა ამით, რომენი ფსევდო სახელით “ასია ჯებარი“-თ გამოაქვეყნა. კიდევ ერთი წიგნი Les Impatients, მომდევნო წელს გამოაქვეყნა. გარდა ამისა, 1958 წელს, ის და აჰმედ ულდ-რუისი დაქორწინდნენ, მაგრამ ქორწინება საბოლოოდ განქორწინებით დასრულდა.
1962 წელს, ჯებარმა გამოაქვეყნა Les Enfants du Nouveau Monde, ხოლო ამის შემდეგ, 1967 წელს Les Alouettes Naïves. 1980 წელს მან ხელახლა გათხოვდა ალჟირელ პოეტზე მალიკ ალოულაზე. წყვილი ცხოვრობდა პარიზში, საფრანგეთი.
1985 წელს, ჯებარმა გამოაქვეყნა L'Amour, la fantasia, რომელშიც იგი "არაერთხელ გამოხატა თავისი ამბივალენტურობა ენის მიმართ, მისი იდენტიფიკაცია, როგორც დასავლური განათლების მქონე, ალჟირელი, ფემინისტი, მაჰმადიანი ინტელექტუალი ქალი."
კოსტოპილის რაიონი
კოსტოპილის რაიონი (Косто́пільський район) — რაიონი უკრაინაში, რივნეს ოლქში. მისი ფართობია 1 496 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 64 530 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 43,2 კაცს კმ²-ზე. კოსტოპილის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოსტოპილი.
ასია ჯებარი
კარიერა
2005 წელს ჯებარი მიიღეს საფრანგეთის აკადემიაში, პრესტიჟულ დაწესებულებაში, რომელსაც ევალება დაიცას ფრანგული ენა. ის იყო პირველი მწერალი ჩრდილოეთ აფრიკიდან, არჩეული ამ ორგანიზაციაში.
კოსტოპილის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის რაიონები
ასია ჯებარი
კარიერა
ის იყო ვერცხლის პროფესორი, ფრანგული ლიტერატურის კათედრის ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში.
ჯებარი გარდაიცვალა 2015 წლის თებერვალში, 78 წლის ასაკში.
ჯილდოები
1996 წელს, ჯებარმა მოიგო პრესტიჟული ნეიშტადტის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია, მსოფლიო ლიტერატურაში შეტანილი მისი წვლილისთვის. მომდევნო წელს მიიღო Yourcenar-ის მთავარი პრემია. 2000 წელს მოიგო გერმანიის წიგნის ვაჭრობის მშვიდობის პრემია.
ანგლო-ეგვიპტური სუდანი
ანგლო-ეგვიპტური სუდანი (السودان الإنجليزي المصري) — პერიოდი სუდანის ისტორიაში (1899–1956), როდესაც ის ეგვიპის და გაერთიანებული სამეფოს კონდომინიუმს წარმოადგენდა.
ეგვიპტის ბრიტანული ოკუპაცია 1936წ წელს დასრულდა (სუეცის არხის ზონის გარდა). ამის მიუხედავად ბრიტანეთის ძალები განაგრძობდნენ სუდანში ყოფნას. ეგვიპტის მმართველები მოითხოვდნენ ბრიტანეთის ძალების სუდანიდან გასვლას და სუდანის კანონიერ მმართველად ეგვიპტის მეფის ფარუკის აღიარებას. ეგვიპტის 1952 წლის რევოლუციამ მისცა ბიძგი სუდანის საბოლოო დეოკუპაციას.
1953 წელს ეგვიპტეში მეფობის დასრულების შემდეგ მისი ახალი ლიდერები მუჰამედ ნაგიბი და გამალ აბდელ ნასერი თვლიდნენ, რომ სუდანის ოკუპაციის დასრულების ერთადერთი გზა ეგვიპტის მიერ მისი დამოუკიდებლობის აღიარებაა. 1954 წელს, ეგვიპტემ და ბრიტანეთმა სუდანის დამოუკიდებლობის აღიარებას მოაწერეს ხელი. შეთანხმების მიხედვით სუდანი სრულად დამოუკიდებელი 1956 წლის 1 იანვარს გახდა, რითიც დასრულდა მისი ეგვიპტის გავლენის ქვეშ ყოფნის 135 წელი და ბრიტანეთის ოკუპაციის 56 წელი.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ყოფილი ქვეყნები კატეგორია:სუდანის ისტორია კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ისტორია კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
ჯვაროსნები (რომანი)
მინი|მარჯვნივ|1900 წლის გამოცემის გარეყდა ჯვაროსნები (პოლონურად: Krzyżacy), ან ტევტონთა რაინდები, ჯვრის რაინდები — გამოჩენილი პოლონელი პოზიტივისტი მწერლისა და 1905 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატის, ჰენრიკ სენკევიჩის ისტორიული რომანი, რომელიც პირველად 1900 წელს დაიბეჭდა. რომანის ინგლისური თარგმანი იმავე წელს დაიბეჭდა.
წიგნი ინგლისურად ჰენრიკ სენკევიჩის თანამედროვემ, იერემია კურტინიმ, თარგმნა. მას შემდეგ რომანი 25 ენაზე ითარგმნა. „ჯვაროსნები“ პირველი წიგნი იყო, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ პოლონეთში დაიბეჭდა.
1960 წელს ალექსანდერ ფორდმა წიგნის მიხედვით გადაიღო ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1900 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები
კაკოტა
კაკოტა (Cácota) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სუმეს ციხე
სუმე კალესი — ციხე თურქეთში მდინარე ხარშიტის წყლის მარჯვენა სანაპიროზე. ციხეზე ასასვლელი გზა მდინარის მარჯვენა მხარეს მდებარე სოფელ ოზკურტუნის ბოლოდან შეუხვევს. შესახვევიდან ციხისძირამდე 2 კმ–ია. ციხის ძირს ვიწრო ხეობაში ჩამოედინება პატარა მდინარე, რომელსაც ადგილობრივები სუმე დერეს უწოდებენ. ეს პატარა მდინარე ხარშიტს ერთვის სოფელ ოზკურტენის ბოლო მონაკვეთში. საკუთრივ ციხე კი მდებარეობს სუმე დერეს ხეობის მარჯვენა მხარეს.
აქ ხეობიდან ზემოთ, მარჯვენა ქედის შუა მონაკვეთში სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ 500-600 მ სიგრძეზე გაწოლილია ხეობისაკენ მკვეთრად დახრილი კლდოვანი მასა. მის დასასრულს, უკიდურეს ჩრდილოეთ მონაკვეთში ორი უზარმაზარი კლდოვანი შვერილი ბორცვია. ამ ბორცვებს შორის დაცილება დაახლოებით 20-25 მ-ია. მშენებლებს ორივე მათგანი გამოუყენებიათ ციხისათვის. კლდოვან ბორცვებსა და მათზე დაშენებულ ციხეს ერთადერთი საკმაოდ ცუდი მისადგომი აღმოსავლეთის მხრიდან აქვს. ამ გზით კლდის შვერილების ძირამდე მიდიხარ, მაგრამ აქედანაც ციხეზე ასვლა საკმაოდ სახიფათო და რთულია. ფაქტიურად შეიძლება ითქვას, რომ ორივე კლდოვან ბორცვზე დაშენებული ციხე მიუვალია. ციხე თითქმის დანგრეულია. აქა-იქაა შემორჩენილი გალავნის კედლების საკმაოდ მაღლა აზიდული ნაშთები. ჩანს, რომ მისასვლელ გზაზე პირველ კლდოვან ქანზე დაშენებული იყო ოთკუთხა გეგმის კოშკი, რომლის ძირითადი დანიშნულება უნდა ყოფილიყო ციხის მეორე ნაწილთან მისასვლელი გზის გაკონტროლება და ასევე კლდის ძირში ხეობაზე გამავალი გზის  მეთვალყურეობა.
კლდის წვერი კარგად მოზრდილ ტერიტორიაზე სწორია. იგი ოდნავ დახრილია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ. საკუთრივ კოშკი კლდოვანი ზედაპირის უკიდურეს ჩრდილოეთ მონაკვეთშია გამართული. შემორჩენილ ნაშთებზე დაკვირვებით ჩანს, რომ იგი ოთხკუთხა გეგმის უნდა ყოფილიყო. მისგან შედარებით კარგადაა შემონახული აღმოსავლეთისა და ჩრდილოეთის კედლების დიდი ნაწილი. აღმოსავლეთის კედლის მაქსიმალური სიმაღლე 10-12 მ აღწევს. ჩრდილოეთისა კი-7-8 მ. კოშკის სრულყოფილი ანაზომების გაკეთება ვერ ხერხდება, რადგან დანარჩენი ნაწილის აღარაფერია შემორჩენილი. კოშკს კედლებიც საკმაოდ სქელი ჰქონია. ჩრდილოთის კედლის სისქე 1,20-1,40 მ აღწევს. მის მშენებლობაშიც ორი პერიოდი შეიძლება გამოიყოს. ადრეული ჩანს ქვედა წყობები, სადაც გამოყენებულია დიდი და საშუალო ზომის გვერდებჩამოსწორებული ქვები. რიგებიც შედარებით დაცულია. ზედა ნაწილს აშკარად ემჩნევა შემდგომი აღდგენის კვალი. მეორე კლდოვანი ბორცვი შედარებით დიდი მოცულობისაა. მასზეა დაშენებული ციხის ძირითადი ნაწილიც. შემორჩენილი ნაშთების მიხედვით ჩანს, რომ აქაც ციხის გეგმას საკუთრივ ბორცვის ზედაპირის კონფიგურაცია განსაზღვრავდა.
გალავნის კედლები კლდოვანი ქანის გარე კიდეებს მიუყვება. დღეისათვის მისი ნაშთები შედარებით კარგადაა შემონახული აღმოსავლეთით, ნაწილობრივ სამხრეთ-დასავლეთით და ჩრდილო დასავლეთით. ზოგან დაცული სიმაღლეები 7-8 მ აღწევს. გალავნის კედლების სისქე აქ 1,10-1,20 მ აღწევს. ჩრდილო-დასავლეთ მონაკვეთში შემორჩენილი გალავნის კედლის თავზე სოფელში სუმე კალეში მიმავალი ელექტროსადენისათვის სადგამიც კი დაუმონტაჟებიათ. კედლების წყობაში აქაც შეიძლება ორი პერიოდი გამოიყოს. ადრეული, რომლის წყობაშიც გამოყენებულია საშუალო და მოზრდილი ქვები. დუღაბიც ღია მოთეთრო ფერისაა. ზედა ნაწილი, რომელიც შედარებით მოგვიანო დანამატი ჩანს, აშკარად განსხვავებულია ადრეულისაგან. ადგილობრივთა გადმოცემით ამ ციხეს თავის დროზე უნდა ჰქონოდა ორი ფუნქცია. ერთი ის, რომ იგი აკონტროლებდა საკუთრივ ხარშიტის ხეობაში ზღვისპირეთისაკენ მიმავალ გზას და მეორე ის, რომ საკუთრივ სუმე დერეზე გაივლიდა უმოკლესი გზა ხარშიტის ხეობიდან ერიქლი იაილის გავლით დეღირმენდერეს ხეობასა და ტრაპიზონისაკენ.ციხის ადრეული სამშენებლო დონე შეიძლება ადრებიზანტიური ხანით დათარიღდეს, ხოლო მოგვიანო - არაა გამორიცხული ტრაპიზონის იმპერიის დროინდელი დანამატი იყოს.
ფიტერო
ფიტერო (Fitero) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტუდელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,01 კმ². მოსახლეობა — 2080 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ელ-პენიონი (სანტანდერი)
ელ-პენიონი (El Peñón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.827 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 472 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13.19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 415 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
შავქლიავი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|შავქლიავი შავქლიავი — ქლიავის სხვადასხვა ჯიშის (იტალიური უნგრულა, შინაური უნგრულა, შავქლიავა და სხვ.) ჩირი. საჩირედ ვარგისია მწიფე, ხორციანი ნაყოფები კურკისაგან ადვილად გამოსათავისუფლებელი რბილობით, შაქრის არანაკლებ 10%-იანი და მჟავების არაუმეტეს 1,2%-იანი შემცველობით. იტალიური უნგრულას ნაყოფების შრობის დასაჩქარებლად, ცვილოვანი ნაფიფქის მოსაშორებლად და ნაყოფის კანზე „ბადეების“ (ნაპრალების) მისაღებად წინასწარ უკეთებენ ბლანშირებას (ამუშავებენ ადუღებული წყლით) 20–30 წამის განმავლობაში, სხვა ჯიშის ქლიავებს — 1–1,5 წუთის. შემდეგ აცივებენ გამდნარი წყლით და ორთქლის საშრობებზე აშრობენ 8–10 საათის მანძილზე 80°С ტემპერატურის პირობებში (შრობის პროცესის ბოლოს ტემპერატურას 60°С-მდე სწევენ). შავქლიავისათვის ბზინვარების მიცემისთვის გაცივებისა და დახარისხების შემდეგ 1,5–2 წუთის განმავლობაში უშვებენ ადუღებულ წყალში, შემდგომ გლიცერინით ამუშავებენ (5 კგ 1 ტონა შავქლიავზე). სასაქონლო ხარისხებია: უმაღლესი, 1-ლი, მე-2. პროდუქტი უნდა იყოს შავი ფერის, რბილი, ტკბილ-მჟავე გემოსი. შავქლიავის გამოსავალი ნედლი ნაყოფისაგან 20–22%-ია.
სქოლიო
კატეგორია:ქლიავი კატეგორია:ჩირი
2005 წლის ნალჩიკის დარბევა
2005 წლის ნალჩიკის დარბევა — ბოევიკების დიდი ჯგუფის შეჭრა ნალჩიკში (მოსახლეობა 250 000), სამხრეთ რუსეთის ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკაში, 2005 წლის 13 ოქტომბერს.
დარბევის შემდეგ, არსენ კანოკოვმა, ყაბარდო-ბალყარეთის ხლად დანიშნულმა პრეზიდენტმა საჯაროდ აღიარა, რომ ეს შეიძლება გამოწვეულიყო ნაწილობრივ მაინც ადგილობრივი პოლიციის სასტიკად მოპყრობის გამო.
შეტევა
რუსული საინფორმაციო წყაროს აგენტურას თანახმად, ბრძოლა დაიწყო 13 ოქტომბრის დილის 9 საათზე. თავდაპირველი შეტევა ცხრა სამიზნეს მოიცავდა:
ბაღის მეორე ხიდი
ბაღის მეორე ხიდი (2-й Садовый мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე. მდებარეობს ცენტრალურ რაიონში. აკავშირებს საადმირალოს პირველ კუნძულსა და სპასკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 30,2 მეტრი, სიგანე - 20,5 მ.
2005 წლის ნალჩიკის დარბევა
შეტევა
შსს – ს ანტიტერორისტული სამსახურის T ცენტრი
ბაღის მეორე ხიდი
მდებარეობა
უკავშირდება ცარიცინის გასასვლელს. ხიდი მდებარეობს ისტორიული ადგილების ცენტრში. მის ირგვლივ განთავსებულია მიხაილოვის ბაღი, მარსის ველი და მაცხოვრის დაღვრილი სისხლის ტაძარი.
2005 წლის ნალჩიკის დარბევა
შეტევა
ფედერალნაია სლუჟბა ბეზოპასნოსტი (FSB) სახელმწიფო უსაფრთხოების ორგანიზაცია
ბაღის მეორე ხიდი
მდებარეობა
დინების ზემოთ მდებარეობს ბაღის პირველი ხიდი, ხოლო ქვემოთ — მალო-კონუშენის ხიდი.
2005 წლის ნალჩიკის დარბევა
შეტევა
სასაზღვრო დაცვა
ბაღის მეორე ხიდი
მდებარეობა
უახლოესი მეტროსადგურია — „გოსტინი-დვორი“.
2005 წლის ნალჩიკის დარბევა
შეტევა
შეიარაღებული ძალების OMON სპეცრაზმის განყოფილება
ბაღის მეორე ხიდი
სახელწოდება
ამჟამინდელი სახელწოდება მიიღო ახლომდებარე ბაღების გამო.
2005 წლის ნალჩიკის დარბევა
შეტევა
საგზაო საპატრულო პოლიციის პოლკი (PPSM)
ბაღის მეორე ხიდი
ისტორია
1876 წელს ამ ადგილზე ააგეს ხიდი, რომელიც განკუთვნილი იყო კონკის გადაადგილებისათვს. მასზე ფეხით სიარული აკრძალული იყო. 1906 წელს მიმდინარეობდა ხიდის გამაგრების სამუშაოები. 1935 წელს შეიცვალა სამმალიანი საყრდენებიანი ხიდი (არქიტექტორი ე. ნ. სანდლერი, პროფესორ ლევ ალექსანდრეს ძე ილინის ხელმძღვანელობით). 1961 წელს ინჟინერ პ. პ. სტეფანოვის ინიციატივით ხის მოაჯირები შეცვალეს თუჯის მხატვრულად გაფორმებული მოაჯირებით. სამუშაოები შესრულდა არქიტექტორ-რესტავრატორის ი. ნ. ბენუასა და ა. ე. პოლიაკოვის პროექტის მიხედვით.
ამჟამად არსებული ხიდი აგებულია 1966-1967 წლებში ინჟინერ ე. ა. ბოლტუნოვისა და არქიტექტორ ლევ ნოსკოვის პროექტის მიხედვით. 1998 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. სამუშაოების პერიოვში შეიცვალა ხიდის ჰიდროიზოლაცია, შესრულდა სავალი ფილების მოწყობა, დაშალეს ტრამვაის გზა და გაარემონტეს მოაჯირები.
ხიდი ამჟამად ერთმალიანია და ნაგებია რკინაბეტონით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
2005 წლის ნალჩიკის დარბევა
შეტევა
სამხედრო აღრიცხვისა და ჩარიცხვის ოფისი (ვოიენკომატ)
ნალჩიკის აეროპორტი
რუსეთის პენიტენციური სისტემის რეგიონალური შტაბი
ყაბარდო-ბალყარეთის თავდაცვის დეპარტამენტის ორგანიზებული დანაშაულის განყოფილება კიდევ ერთ სამიზნე ობიექტს წარმოადგენდა. ნალჩიკის გადაღმა საზოგადოებრივი ტრანსპორტი შეჩერდა და ქალაქის მასშტაბით შუადღემდე მაინც დაიწყო ბრძოლა. მინი|281x281პქ|ჩრდილოეთ კავკასიის სუბ-ერთეულები
შედეგები
ამბოხებულთა ზუტი რიცხვი გაურკვეველია. რუსული წყაროების თანახმად, ეს მაჩვენებელი 80-დან 300-მდეა, ხოლო ბასაევი ირწმუნებოდა, რომ 217 მებრძოლი იყო ჩართული. თავდამსხმელები ათ მობილურ ჯგუფად იყვნენ დაყოფილები და თითოეულ მათგანს სხვადასხვა სამიზნე ჰქონდა.
თავდასხმას ილიას გორჩხანოვი ხელმძღვანეობდა, რომელიც შეტაკებებისას დაიღუპა. თავდამსხმელთა უმრავლესობა 20-დან 30 წლამდე იყო. შეტევა სუსტი ბიჭებისგან იყო დაკომპლექტებული, რის გამოც ის მალევე დასრულდა.
დარბევის შემდეგ სამართალდამცველებმა ათობით ადამიანი დააკავეს; გავრცელებული ინფორმაციით, დაკავებულთა უმეტესობა წამებულია. ამოძიების შედეგად, დაკავებულთა ნაწილს ბრალი წაუყენეს ცხრა მუხლით, როგორიცაა ტერორიზმი, მკვლელობა, შეიარაღებული აჯანყება და პოლიციელთა სიცოცხლის ხელყოფა. დაფიქსირდა დაკავებულთა წამების არაერთი დოკუმენტირებული შემთხვევა და გამოძიება გააკრიტიკეს რუსეთის და საერთაშორისო უფლებადამცველმა ჯგუფებმა. მასმედიამ დაკავებულთა წამების ამსახველი ფოტოები გამოაქვეყნეს. ქუჩაში დაღუპულთა რიცხვს, ციხეში დაღუპულებიც დაემატა.
თავდასხმაში მონაწილე ეჭვმიტანილი 59 ადამიანის სისხლისსამართლებრივი დევნის წინასწარი მოსმენა დაიწყო 2007 წლის ოქტომბერში, მაგრამ სასამართლო პროცესი ერთ წელზე მეტხანს გადაიდო, რადგან სასამართლოს ოფიციალური პირები ნაფიც მსაჯულთა გუნდს ეძებდნენ. 2007 წლის ოქტომბრიდან 2008 წლის ნოემბრამდე, სავარაუდოდ, 1200 მოქალაქე გამოიძახეს, როგორც ჟიურის პოტენციური წევრი. ამასთან, 500-ზე მეტი არასდროს გამოცხადებულა სასამართლოში, ხოლო დანარჩენი 13-ის გარდა, ყველა ითხოვდა დამნაშავეების განთავისუფლებას. 2009 წლის თებერვალში სასამართლომ საბოლოოდ მიატოვა ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს იდეა და გადაწყვიტა, რომ მის ნაცვლად სამ თავმჯდომარე მოსამართლეს მიეღო გადაწყვეტილება.
სქოლიო
კატეგორია:XXI საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:ჩეჩნეთის მეორე ომი კატეგორია:რუსეთის ბრძოლები
Red Dead Redemption 2
Red Dead Redemption 2 — მოქმედებითი-სათავგადასავლო ვესტერნი ვიდეო თამაში, შემუშავებული და გამოცემული Rockstar Games-ის მიერ. დაანონსდა 2016 წლის 18 ოქტომბერს და გამოვიდა 2018 წლის 26 ოქტომბერს PlayStation 4-სა და Xbox One-ზე. ის არის „Red Dead“-ის სერიის რიგით მესამე ნაწილი და 2010 წელს გამოსული „Red Dead Redemption“-ის პრიკველი. მოქმედება მიმდინარეობს 1899 წელს, ველურ დასავლეთში, აშშ-ის გამოგონილ რამდენიმე შტატში. სიუჟეტი აგებულია ვანდერ ლინდის დამნაშავეთა ბანდის გარშემო. თამაშის მთავარი გმირია ართურ მორგანი — ბანდის ერთ-ერთი წევრი. ბანკის გაძარცვის წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ ბანდის წევრები ცდილობენ გადაურჩნენ ფედერალურ აგენტებს, თავებზე მონადირეებს და სხვადასხვა დაბრკოლებებს. სიუჟეტი აგრეთვე მოიცავს სერიის პირველი თამაშის „Red Dead Redemption“-ის მთავარი პერსონაჟის ჯონ მარსტონის ისტორიას.
თამაშში ვირტუალური კამერა წარმოდგენილია როგორც პირველი პირის, ასევე მესამე პირის ხედვით. ღია სამყაროს გეიმპლეი მოთამაშეს საშუალებას აძლევს თავისფულად გადაადგილდეს თამაშის ტერიტორიის ნებისმიერ წერტილში. მოთამაშეს ასევე შეუძლია ინადიროს გარეულ ცხოველებზე, გაძარცვოს ბანკები, იყოლიოს ცხენი და იურთიერთოს არა მოთამაშე პერსონაჟებთან. ერთ-ერთი განსაკუთრებული მახასიათებელია „ღირსების“ სისტემა, რაც ნიშნავს იმას, რომ მოთამაშის კარგი თუ ცუდი ქმედება აისახება სიუჟეტსა და გეიმპლეიზე. 2018 წლის ნოემბრიდან ხელმისაწვდომია თამაშის ონლაინ ვერსია.
გამოსვლის შემდეგ „Red Dead Redemption 2“-მა ერთდროულად რამდენიმე რეკორდი მოხსნა — გამოსვლიდან სამ დღეში კომპანიამ 725 მილიონი აშშ დოლარი გამოიმუშავა, ხოლო ორ კვირაში გაიყიდა 17 მილიონი ასლის ოდენობით. 2019 წლის მონაცემით სრული გაყიდვები 23 მილიონ ასლს შეადგენს. თამაშმა მიიღო უმაღლესი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისაგან. მათ ძირითადად შეაქეს სიუჟეტი, პერსონაჟები, ღია სამყაროს გეიმპლეი და დეტალიზაცია. საერთო განხილვების საიტ Metacritic-ზე თამაშის საერთო რეიტინგია 97/100. ასევე გადაეცა უამრავი ჯილდო სხვადასხვა დაჯილდოების ცერემონიბზე, მათ შორისაა Golden Joystick Awards, The Game Awards, Game Developers Choice Awards.
სქოლიო
კატეგორია:2018 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:მოქმედებითი-სათავგადასავლო თამაშები კატეგორია:სიკვდილი ფანტასტიკაში კატეგორია:ინტერაქტიული ხელოვნებისა და მეცნიერების ჯიდლოს მფლობელები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი და მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:ღია სამყაროს ვიდეო თამაშები კატეგორია:PlayStation 4-ის თამაშები კატეგორია:Red Dead კატეგორია:Red Dead Redemption კატეგორია:Rockstar Advanced Game Engine-ის თამაშები კატეგორია:Rockstar Games კატეგორია:Take Two Interactive-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების პრიკველები კატეგორია:კანადაში შემუშავებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:ინდოეთში შემუშავებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული გაერთიანებულ სამეფოში კატეგორია:ვიდეო თამაშები დროის მანიპულაციით კატეგორია:ვესტერნის ჟანრის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Xbox One-ის თამაშები
მეიდანი
მეიდანი — მოედანი შუა საუკუნეების თბილისში. ქალაქი რამდენიმე მოედნისგან შედგებოდა. ერთ-ერთი მათგანი თბილისის სავაჭრო ცენტრი იყო, რომელიც მეტეხის ხიდის სიახლოვეს მდებარეობდა. მეორე — მეფის სასახლეთა კომპლექსის წინ, ხოლო მესამე — გარეთუბანში. მასში ასპარეზი იყო მოწყობილი. ამ სამ მოედანს ვახუშტი ბატონიშვილი ასე აღნიშნავდა: „ციხის მეიდანი“, „მეფის მეიდანი“, „მეიდანი“ ან „ასპარეზი“. ვახუშტი ბაგრატიონი მეიდანს ასპარეზს უწოდებდა. ამას ხაზს ქალაქის სხვა ელემენტების დასახელებაც უსვამს, რომელიც ასპარეზის მოედანთან იყო დაკავშირებული. მეტეხის ხიდთან განლაგებულ მეიდანს კონკრეტული დასახელება ჰქონდა — „ციხის მეიდანი“, თუმცა მან სახელი შეიცვალა. 1800 წლის ჩუიკოს მიერ შედგენილი თბილისის გეგმის მიხედვით მას თათრის მეიდანი ეწოდა. ამის შემდეგ კი მან ბევრჯერ შეიცვალა სახელი — „ციხის მეიდანი“, „თათრის მეიდანი“ და „შეითან ბაზარი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის მოედნები
ძმები ლომგულები
„ძმები ლომგულები“ (Bröderna Lejonhjärta) — ასტრიდ ლინდგრენის საბავშვო რომანი. პირველად გამოიცა 1973 წელს ილონ ვიკლანდის ილუსტრაციებით. დღემდე ნათარგმნია 46 ენაზე. 1979 წელს ამ რომანისთვის მწერალმა მიიღო იანუშ კორჩაკის სახელობის ლიტერატურული პრემია. თუმცა, წიგნი კრიტიკოსებმა არაერთგვაროვნად შეაფასეს. სხვა ნაწარმოებისგან განსხვავებით, ლინდგრენის ამ რომანში წამოწეულია თვითმკვლელობის, სიკვდილის, ტირანიის თემები.
„ძმები ლომგულები“ 1977 წელს გამოვიდა, როგორც ფილმი. მისი რეჟისორია ოლე ჰელბომი. 2007 წელს აგრეთვე დაიდგა მიუზიკლი.
სქოლიო
კატეგორია:1973 წლის რომანები კატეგორია:საბავშვო ლიტერატურა კატეგორია:ასტრიდ ლინდგრენის ნაწარმოებები
აქ-ჟარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი აქ-ჟარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Myopias
Myopias — მომცრო ჭიანჭველათა გვარი Ponerinae-ს ქვეოჯახიდან. 30 სახეობაზე მეტი.
გავრცელება
გავრცელების არეალებია ინდომალაის ოლქი, ავსტრალია.
სისტემატიკა
გავრცელებულია 30 სახეობაზე მეტი. აკუთვნებენ ტრიბა Ponerini-ს და Ponerinae-ს ქვეოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:პონერინები
ჩინაკოტა
ჩინაკოტა (Chinácota) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 736 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 187 კმ²-ია.
ფერუსი
ფერუსი (Ferros) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1260 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 837 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.95 კმ²-ზე. ფართობი 1 088 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კაბრობო
კაბრობო (Cabrobó) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 325 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 873 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.62 კმ²-ზე. ფართობი 1 657 705 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
მლინივის რაიონი
მლინივის რაიონი (Мли́нівський район) — რაიონი უკრაინაში, რივნეს ოლქში. მისი ფართობია 945 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 37 563 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 40,5 კაცს კმ²-ზე. მლინივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მლინივი.
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის რაიონები
არალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი არალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დიმიტრი გლუხოვსკი
დაიბადა ქალაქ მოსკოვში, 1979 წლის 12 ივნისს. თავისი პირველი რომანის „მეტრო 2033“-ის დაწერა ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლის დროს ჩაიფიქრა, წერას კი უნივერსიტეტში შეუდგა. წიგნის პირველი ვერსია 2002 წელს უკვე დაწერილი ჰქონდა. პირველ ეტაპზე მას გამომცემლობამ უარი განუცხადა, ამიტომ გამომცემლებისგან უარის მიღების შემდეგ მან თავისი ნაწარმოები ინტერნეტში განათავსა უფასოდ. 2005 წელს კი წიგნი გამოსცა გამომცემლობა „Эксмо“-მ. რომანი გახდა ერთ-ერთი მთავარი რუსული ბესტსელერი, რომლის ტირაჟიც მსოფლიოს მასშტაბით მილიონზე მეტია. წიგნი ნათარგმნია 37 ენაზე. იგი გახდა საფუძველი ვიდეო თამაშის სახელწოდებით „Metro 2033“, რომელიც შეიმუშავა კომპანია „4A Games“-მა 2013 წელს.
ნამუშევრები
რომანები