cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვაჟთა რეალური კერძო სასწავლებელი
ისტორია
სარქის იაგუბიანცის კერძო სასწავლებელი თავდაპირველად სამკლასიანი იყო. 1912 წელს დაამატეს მეოთხე კლასი, რადგან სასწავლო დაწესებულებამ მიიღო რეალური სასწავლებლის სტატუსი. აქცენტი გააკეთეს უცხო ენების, ფიზიკის, ხაზვისა და ბუნებისმცოდნეობის სწავლებაზე. იაგუბიანცის სასწავლებლის დასრულების შემდეგ ახალგაზრდებს უფლება ჰქონდათ შესულიყვნენ უმაღლეს სამრეწველი, სავაჭრო და ტექნიკურ სასწავლო დაწესებულებებში. გიმნაზია გაიხსნა 1912 წელს და დაფინანსებაც შეწყდა. მოსწავლეებს პირველი კლასიდან მესამეს ჩათვლით უნდა გადაეხადათ 120 რუბლი, ხოლო მეოთხე კლასის მოსწავლეებს 150 რუბლი სწავლის ქირა. 1913 წელს მშობელთა კომიტეტმა გადაწყვიტა შეემცირებინათ სწავლის გადასახადი, რისთვისაც საჭირო იყო საკუთარი შენობა. იაგუბანცის ფინასები საკმარისი არ აღმოჩნდა საკუთარი შენობის ასაგებად. მოსწავლეთა მშობლებმა შეაგროვეს 1 500 რუბლი, თუმცა სახლის ასაშენებლად საჭირო იყო 10 000 რუბლი. ამიტომ მშენებლობის კომისიამ აიღო კრედიტი.
1913 წლის დასაწყისში ერთ-ერთმა მასწავლებელმა გამოაცხადა მოსწავლის დაკარგვა, ასეთი ფაქტები არ იყო იშვიათი სასწავლებელში. მან მოიწვია პედაგოგიური საბჭო, რომელმაც გამოავლინა დამნაშავე, მაგრამ არ გარიცხა იგი. კერძო სასწავლებლის მასწავლებლემა ამაში იაგუბიანცი დაადანაშაულეს და ამის შესახებ გაზეთში დაწერეს. მოსწავლეთა მშობლებმა უარყვეს აღნიშნული ფაქტი და დირექტორის მხარე დაიჭირეს. სასწავლებელმა გააგრძელა მუშაობა და მისი ახალი შენობა გაიხსნა 1913 წლის 10 ნოემბერს, რაც ბოლო სკანდალის გამო გაზეთებში არ გაშუქებულა. სკოლაში არ იყო საკმარისი პედაგოგები, ზოგიერთმა მოწვეულმა პედაგოგმა უარი თქვა მსგავს სამუშაოზე. გარკვეული დროის შემდეგ შენობაში მუშაობდა პოკროვსკის სახელობის № 8 საშუალო სკოლა, შემდეგ ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა № 2. 1980-იან წლებში სახლში განთავსებული იყო პროლეტარის რაიონის პიონერთა სახლი. XXI საუკუნეში შენობაში მუშაობს სკოლისგარეშე მუშაობის ცენტრი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ანა ჩოლოყაშვილი
ანა, შარმაზანის ასული ჩოლოყაშვილი (გ. 1716) — კახეთის დედოფალი, ერეკლე I-ის მეუღლე.
მოხსენიებულია იმამყული-ხანის აკურის შეწირულობის განახლების 1708 წლის სიგელში.
ოჯახი
1677 წელს დაქორწინდა ერეკლე I-ზე. 1678 წელს შეეძინა შვილი დავით (II, იმამ ყული–ხანი), 1687 წელს ელენე (ელენე-ბეგუმ), 1690 წელს თეიმურაზ (II).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გარდაცვლილი 1716 კატეგორია:კახეთის დედოფლები
რიინ ტამი
რიინ ტამი (Riin Tamm; დ. 12 აგვისტო, 1981) — ტარტუს უნივერსიტეტში მოღვაწე ესტონელი გენეტიკოსი და მეცნიერების პოპულარიზატორი. სტუდენტობის პერიოდში, იგი თიოპური მეთილტრანსფერაზის მოქმედებაზე მუშაობდა.
ბიოგრაფია
რიინ ტამი დაიბადა 1981 წლის 12 აგვისტოს, ტარტუში, ესტონეთი. გაიზარდა სოფელ პერიში, პილვასთან ახლოს. იგი ექიმების შვილია. 1997-2000 წლებში, იინა ჰარმას უმაღლეს სკოლაში, ტარტუში სწავლობდა. 2001-2005 წლებში, იგი ტარტუს უნივერსიტეტში, სადაც მოლეკულურ დიაგნოსტიკას შეისწავლიდა, ბოლო კურსის სტუდენტი იყო, ხოლო 2005-2007 წლებში, მაგისტრატურაზე სწავლობდა. 2007 წელს, რიინ ტამმა მაგისტრის ხარისხი მიიღო და დოქტორანტურაზე განაგრძო სწავლა. მის სამაგისტრო დისერტაციას, რომელიც ანდრეს მეტსპალუს და კერსტი ოსელინის ხელმძღვანელობით მოამზადა, შემდეგი სახელწოდება ჰქონდა: ადამიანის თიოპური მეთილტრანსფერაზის ფარმაკოგენეტიკა: გენოტიპის და ფენოტიპის თანაფარდობა და ჰაპლოტიპური გამოკვლევა ესტონეთის მოსახლეობაში. 2011 წელს, იგი ერთ-ერთი იყო შერჩეულ 26 მეცნიერს შორის, რომელთაც ესტონეთის მასშტაბით იმოგზაურეს და ამასთანავე, მონაწილეობა მიიღეს სკოლებში და აკადემიურ ინსტიტუტებში გამართულ ღონისძიებებში. 2002 წელს, ესტონეთის ეროვნული სამეცნიერო ურთიერთობისთვის, რიინ ტამმა მეორე საპრიზო ადგილი დაიკავა, კატეგორიაში — „საუკეთესო პოპულარიზატორი მეცნიერი, ჟურნალისტი, მასწავლებელი და ა.შ. მეცნიერების და ტექნოლოგიის სფეროში“.
რიინ ტამი, სამეცნიერო ჟურნალების, გაზეთ Postimees-ის, რადიო Radio Kuku-ს პროგრამის —  Falling Apple (Kukkuv õun – 28 აგვისტო, 2010)-ის და ესტონეთის ერთ-ერთი სატელევიზიო არხის — Eesti Televisioon-ის პროგრამის, Good Vision (15 ოქტომბერი, 2009; 20 ოქტომბერი, 2011; 17 იანვარი, 2012)-ის მეშვეობით, ფართო საზოგადოებამ გაიცნო.
რიინ ტამმა აღნიშნა, რომ ექიმებს კვლავ აქვთ ასე თუ ისე მცირე ინტერესი მკურნალობის გაუმჯობესებლად გენეტიკური ინფორმაციის გამოყენების მიმართ. 2012 წლის ივნისის ერთ-ერთ ინტერვიუში, მან განაცხადა:
რიინ ტამი ადამიანთა გენეტიკის ესტონური საზოგადოების{sfn|Juhatus – Eesti Inimesegeneetika Ühing}} და ასევე, გერონტოლოგიის და გერიატრიის ესტონური ასოციაციის წევრია. ამასთანავე, იგი ესტონეთის გენეტიკური ფონდის მიერ ორგანიზებული კონფერენციის — ყოველწლიური საერთაშორისო გენეტიკური ფორუმის სამეცნიერო პროგრამის კომიტეტის ხელმძღვანელია.
ნამუშევრები
ტამი არაერთი სამეცნიერო მოხსენების ავტორი და თანაავტორია, ძირითადად, ადამიანის გენეტიკის და გერონტოლოგიის შესახებ. მათ შორისაა:
Web of Science-ის მიხედვით, მისი გამოცემები 23-ჯერ იქნა ციტირებული სხვა ნამუშევრებში, რის მიხედვითაც, რიინ ტამის h ინდექსი, 3-ის ტოლია.
სქოლიო
ციტირება
წყარო
კატეგორია:ესტონელი გენეტიკოსები
ალიმამედობა
ალიმამედობა (Əliməmmədoba) — სოფელი  აზერბაიჯანში  ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს  946 კაცი. მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა მეცხვარეობაა.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
წერა-კითხვის საზოგადოების მოამბე
„წერა-კითხვის საზოგადოების მოამბე“ — ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ყოველთვიური ჟურნალი. გამოვიდა 1910 წელს. გამომცემელი — საზოგადოების გამგეობა. გამოიცა მხოლოდ I და II გაერთიანებული ნომერი (იანვარ-თებერვალი). დაიბეჭდა საზოგადოების მუშაობის წლიური ანგარიში, საზოგადოების სხდომებისა და კრებების ოლქები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები კატეგორია:1910 წლის ჟურნალები
უზბეკეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
უზბეკეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები — ნაკრები, რომელიც წარმოადგენს უზბეკეთს რაგბის საერთაშორისო შეჯიბრებზე. არის რაგბის საერთაშორისო საბჭოს წევრი. ნაკრებს არასდროს უასპარეზია მსოფლიო თასზე. უზბეკეთის რაგბის ფედერაცია შეიქმნა 2001 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაგბი უზბეკეთში კატეგორია:რაგბის ეროვნული ნაკრებები კატეგორია:უზბეკეთის ეროვნული სპორტული ნაკრებები
ნუკლეაზები
ნუკლეაზები — ფერმენტების დიდი ჯგუფი, რომელიც აჰიდროლიზებს ფოსფოდიეთერულ ბმას ნუკლეინის მჟავების სუბერთეულებს შორის. მათი სპეციფიკურობიდან გამომდინარე განასხვავებენ ნუკლეაზების რამდენიმე ტიპს: ეგზონუკლეაზები და ენდონუკლეაზები, რიბონუკლეაზები და დეზოქსირიბონუკლეაზები, რესტრიქტაზები და კიდევ რამდენიმე სხვა. რესქტრიქტაზები მნიშვნელოვან როლს იკავებენ გამოყენებით მოლეკულურ ბიოლოგიაში.
ჰავრილკი
ჰავრილკი (Гаврилки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 9 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლტავის რაიონის სოფლები
თეიმურაზ კვირკველია
თეიმურაზ კვირკველია (დ. 1901 — გ. 1994) — ქართველი მომღერალი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი, ლოტბარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1901 წელს ლიხაურის თემის სოფელ ჭანიეთში. სწავლობდა ქაქუთის სამრევლო სკოლაში, სადაც დაასრულა სამი კლასი, მაგრამ ხელმოკლეობის გამო ვერ შეძლო სწავლის გაგრძელება. ვარლამ სიმონიშვილმა შეამჩნია მისი ნიჭი და ჩარიცხა სარაიონო ეთნოგრაფიულ გუნდში. კვირკველიამ სიმონიშვილთან შეისწავლა სიმღერის ხელოვნება და 1933 წლიდან თავად იყო ჯერ მშობლიური სოფლის, ხოლო შემდეგ კი გურიანთის სასოფლო გუნდის ხელმძღვანელი.
წლების განმავლობაში კვირკველია ცხოვრობდა ბათუმში, ხელმძღვანელობდა სოფელ ლეღვის, ბათუმის ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნის, აჭარის ეთნოგრაფიულ ანსამბლებს. 1957 წელს მიენიჭა აჭარის ასსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
რეკომბინაცია (ბიოლოგია)
რეკომბინაცია — გენეტიკური მასალის გაცვლის პროცესი. ხორციელდება სხვადასხვა მოლეკულების გახლეჩვისა და შეერთების გზით. რეკომბინაცია ხდება დნმ-ში ორჯაჭვიანი გახლეჩვების რეპარაციისას, აგრეთვე ეუკარიოტებში, ბაქტერიებსა და არქეებში რეპლიკაციური ჩანგლის შეჩერების შემთხვევაში რეპლიკაციის გასაგრძელებლად. ვირუსებში რეკომბინაცია ხდება მათი გენომების რნმ-ის მოლეკულებს შორის.
თეიმურაზ კვირკველია
ბიოგრაფია
სიმონიშვილთან ერთად აღადგინა რამდენიმე ძველი, დავიწყებული ხალხური სიმღერა. შექმნა საკუთარი სიმღერები „თვალწარმტაცი გურია“, „ბრწყინავს მაისი“, „დაუვიწყარ მწვერვალებს“, „ოქტომბერი“ და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები თ
რეკომბინაცია (ბიოლოგია)
ეუკარიოტებში რეკომბინაცია, როგორც წესი, ხდება მეიოზის პროცესში, კროსინგოვერის დროს, კერძოდ კი, ცხოველებში სპერმატოზოიდებისა და კვერცხუჯრედების ფორმირებისას. რეკომბინაცია, დნმ-ის რეპლიკაციასთან, რნმ-ის ტრანსკრიფციასა და ცილების ტრანსლაციასთან ერთად განეკუთვნება ევოლუციის შედეგად ადრე წარმოქმნილი ფუნდამენტალური პროცესების რიცხვს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:გენეტიკა კატეგორია:მოლეკულურ-გენეტიკური პროცესები
საკარი
საკარი (Sakar Island) — კუნძული წყნარ ოკეანეში. მდებარეობს პაპუა-ახალ გვინეაში. ადმინისტრაციულად შედის მომასეს რეგიონის მორობეს პროვინციაში. კუნძულის ფართობი შეადგენს 30 კმ²-ს.
გეოგრაფია
ელიპტიკური ფორმის კუნძული (9 კმ 7 კმ-ზე). კუნძული ამოწეულია ზღვის ფსკერიდან 2500 მეტრით და 200 მეტრ სიღრმეზე მიერთებულია წყალქვეშა კედლით კუნძულ უმბოისთან. კუნძულის საფუძველი აგებულია ავგიტური ბაზალტებით, ხოლო მისი ზედა ნაწილი — ლაბრადორიტული ბაზალტებით. კრატერი, დიამეტრით 1,5 კმ, შევსებულია ტბით, კუნძულის სამხრეთ ნაპირზე არსებობს ცხელი წყაროები. ვულკანური კუნძული ჩამოყალიბდა იმავე დასახელების ვულკანისაგან, ბისმარკის ზღვაში. ჩამოყალიბების სავარაუდო დროა — ჰოლოცენის ეპოქა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
კავჩი ჰორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის უბნები
მიხეილ შავიშვილი (ლოტბარი)
მიხეილ (მიშა) შავიშვილი (დ. 15 ოქტომბერი, 1920 — გ. 17 ივნისი, 1999, 1999) — ქართველი მომღერალი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი, ლოტბარი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1983).
ბიოგრაფია
თხუთმეტი წლისა გახდა ვარლამ სიმონიშვილის მოსწავლე. 1936–1937 წლებში მასთან სახელმწიფო ეთნოგრაფიულ გუნდში მღეროდა. სკოლის დამთავრებისთანავე ჩააბარა ბათუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტში ჩააბარა ფილოლიგიის ფაკულტეტზე. სწავლის პერიოდში გახდა აჭარის სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის სოლისტი-მოკრიმანჭულეა. ანსამბლის ლოტბარი არტემ ერქომაიშვილი იყო.
1941–1945 წლებში მონაწილეობდა დიდ სამამულო ომში. 1957 წელს ის გახდა თბილისში ანსამბლ „შვიდკაცას“ (ხელმძღვანელი ჯანსუღ კახიძე) სოლისტი. 1959 წელს ანსამბლის დაშლის შემდეგ მან მახარაძის რაიონში ჩამოაყალიბა ანსამბლი „შვიდკაცა“. 1974 წელს შავიშვილის თაოსნობით  ჩამოყალიბდა ბავშვთა პირველი ფოლკლორული ანსამბლი „კრიმანჭული“. ამან დასაბამი მისცა რაიონებში ბავშვთა ფოლკლორული ანსამბლების შექმნას. „შვიდკაცას“ პარალელურად შავიშვილი ხელმძღვანელობდა სოფელ ქაქუთის გუნდს. 1961 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტის, ხოლო 1983 წელს კი სახალხო არტისტის წოდება.
გარდაიცვალა 1999 წელს, დაკრძალულია ოზურგეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი    17 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მ
ლინკოლნი (ინგლისი)
ლინკოლნი (Lincoln) — ქალაქი ლინკოლნშირში, ინგლისში. მდებარეობს მდინარე უიტემის ნაპირას, ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. 2014 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 119,541 ადამიანს შეადგენდა. ამჟამინდელი ქალაქის ადგილას მდებარე დასახლება Lindum Colonia-მ განვითარება ჯერ კიდევ რომის ბრიტანეთის პერიოდიდან დაიწყო. ქალაქი რეგიონის აგროკულტურული და მძიმე მრეწველობის ცენტრია.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის ქალაქები
პართამასირი
პართამასირი (Պարթամասիր) ასევე პარტამასირი და პართომასირისი — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. პართამასირი სამეფო ტახტზე აშხადარის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 113 წელს და დასრულდა 114, მის შემდეგ კი ტახტზე ვალარშ I ავიდა. პართამასირი პართიელი მონარქის პაკორ II-ის სამი ვაჟიდან ერთ-ერთი იყო. მამის მხრიდან აშხადარი იყო პართიის სამეფო დიასტიის წევრი, შესაბამისად კავშირი ჰქონდა არშაკუნიანების დინასტიასთან. იმ ფაქტის გარდა, რომ ის სომხეთის მეფე იყო, ძალიან მწირი ინფორმაცია არის შემორჩენილი მასზე.
113 მისმა ბიძა (ბიძა მამის მხრიდან) ოროზ I-მა რომის იმპერატორ ტრაიანესთან ომის თავიდან აცილებისა და მასთან მშვიდობის შენარჩუნების მიზნით პართამასირის ძმა და პაკორ II-ის კიდევ ერთი ვაჟი აშხადარი სომხეთის სამეფო ტახტიდან გადააყენა და მის ადგილას პართამასირი დასვა. თავდაპირველად აშხადარი სომხეთის სამეფო ტახტზე ოროზ I-მა დანიშნა რომთან კონსულტაციის გარეშე, თუმცა რომაელთა მხარდაჭერის მიუხედავად ტრაიანემ ოროზის ქმედება ომის დაწყების წინაპირობად მიიღო, რის გამოც საბოლოოდ ოროზს აშხადარის ტახტიდან გადაყენება მოუწია.
ბაჰრეინის მარგალიტების ბილიკი
ბაჰრეინის მარგალიტების ბილიკი — 3,5 კილომეტრის სიგრძის ბილიკი, რომელიც მდებარეობს ბაჰრეინის კუნძულ მუჰარაქზე. ბაჰრეინის ისტორიის უდიდესი პერიოდი ის გამოიყენებოდა მარგალიტის გადამზიდთა მიერ ადრეულ 1930-იან წლებამდე. ეს პროცესი შეწყდა მას შემდეგ, რაც იაპონიასთან კონკურენციის გამო ბაჰრეინის მარგალიტების სავაჭრო ორგანიზაცია გაკოტრდა.
პართამასირი
როდესაც ტრაიანემ თავისი არმიით პართია მიაღწია, მას პართამასირი შეხვდა. პართამასირს იმედი ჰქონდა, რომ თავის მეფობას შეინარჩუნებდა. თავდაპირველად ტრაიანემ მოუსმინა პართამასირს, თუმცა საბოლოოდ უარი განუცხადა მეფობის შენარჩუნებაზე. პართამასირის თხოვნის უარყოფის შემდეგ, ტრაიანემ სომხეთის ანექსია მოახდინა და რომის იმპერიას შეუერთა როგორც პროვინცია.
ტრაიანემ პართამასირი უკან სახლში პართიაში გაგზავნა, თვითონ კი სამხედრო კამპანია განაგრძო. პართიისაკენ მიმავალ გზაზე პართამასირი გაურკვეველ ვითარებაში გაუჩინარდა, ერთ-ერთი მოსაზრებით პართამასირი ტრაიანეს ბრძანებით მოკლეს.
ბაჰრეინის მარგალიტების ბილიკი
დღეისთვის ბაჰრეინში აკრძალულია ამ მარგალიტებით ვაჭრობა, თუმცა მარგალიტის გადამზიდთა მცირე ნაწილი კვლავაც არის შემორჩენილი.
პართამასირი
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
ბაჰრეინის მარგალიტების ბილიკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბაჰრეინში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 13
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 13 მიიღეს 1946 წლის 12 დეკემბერს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ სიამის (ამჟამად ტაილანდის) განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას სიამის გაწევრიანების შესახებ.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
რესურსები ინტერნეტში
0013 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ტაილანდის შესახებ კატეგორია:1946 წელი ტაილანდში 0013
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის თავდაცვის საბჭო
თავდაცვის საბჭო — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის გადაწყვეტილებით, 1920 წლის 27 აპრილის, მას შემდეგ, რაც ამიერკავკასიას საბჭოთა რუსეთის ჯარები მოადგნენ, შექმნილი განსაკუთრებული მდგომარეობის გამო დაარსდა „რესპუბლიკის თავდაცვის საბჭო“. საბჭოს დაარსების მიზანი იყო სამხედრო ზომების ერთიანი სახით ცხოვრებაში დაუყოვნებლივ გატარების უზრუნველყოფა. საბჭოს დებულების თანახმად, მისი მიზანი იყო, შეიარაღებულ ძალთა და საშუალებათა გასაძლიერებლად საერთო ზომების შემუშავება, სამხედრო თავდაცვის საფუძველთა დადგენა და საომარი გეგმის დამტკიცება. საბჭოს თავმჯდომარეობდა მთავრობის თავმჯდომარე, ხოლო წევრები იყვნენ სამხედრო მინისტრი, შინაგან საქმეთა მინისტრი, საგარეო საქმეთა მინისტრი, ჯარის სარდალი, სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბის თავმჯდომარე და კიდევ ერთი გამოცდილი სამხედრო პირი. საბჭოზე გადაწყვეტილება მიიღებოდა ხმათა უმრავლესობით. თანაბარი ხმების შემთხვევაში გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭებოდა თავმჯდომარის ხმას. აპრილში შექმნილი საბჭო აგვისტოს ბოლოს დაიშალა, მაგრამ იმავე წლის 11 ნოემბერიდან აღდგა და ქვეყნის დამოუკიდებლობის დაკარგვამდე ფუნქციონირებდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
So Far Away (Dire Straits-ის სიმღერა)
„So Far Away“ — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Dire Straits-ის სიმღერა მეხუთე სტუდიური ალბომიდან Brothers in Arms. ეს არის ჯგუფის მეოთხე და უკანასკნელი სინგლი, რომელიც Billboard-ის ოცეულში მოხვდა (#19 პოზიცია).
სინგლის გამოცემა
"So Far Away" ბრიტანეთსა და ევროპაში 1985 წლის 8 აპრილს გამოვიდა, როგორც Brothers in Arms-ის წამყვანი სინგლი. ბრიტანეთის ჩარტში იგი #20 ადგილამდე ავიდა, მაგრამ ნორვეგიაში #4 იყო, შვეიცარიაიში - #6, შვედეთში - #7, ხოლო იტალიაში - #33. იგი აგრეთვე გამოვიდა ავსტრალიაში, სადაც #22 პოზიციამდე მიაღწია.
1985 წელს იგი Billboard-ის Hot Mainstream Rock Tracks-ში #29 პოზიციაზე მოხვდა, თუმცა სინგლის სახით აშშ-ში მხოლოდ ერთი წლის შემდეგ გამოვიდა. ამის შემდეგ იგი Hot Adult Contemporary Tracks-ის #3 პოზიციას იკავებდა და Billboard Hot 100-ის #19-ს - ამით ჯგუფს ცხელ ასეულში ალბომის ზედიზედ რიგით მესამე ჰიტი ჰქონდა, რომელიც ზედა ოცეულში მოხვდა.
B-მხარე
"So Far Away"-ს ევროპულ გამოცემაში b-მხარეზე შეტანილი იყო ალბომის კიდევ ერთი სიმღერა, "Walk of Life". ევროპაში იგი ცალკე სინგლად გამოვიდა, როგორც ალბომის მეოთხე სინგლი (მოგვიანებით - აშშ0-შიც), 1985 წლის ბოლოს და ცხელ ასეულში #7 პოზიციას იკავებდა, ხოლო ბრიტანეთში - #2-ს - ჯგუფისთვის ეს მშობლიურ მიწაზე ყველაზე წარმატებული სინგლი აღმოჩნდა. 7" სინგლში შეტანილი იყო "So Far Away"-ს შემოკლებული ვერსია გრამფირფიტიდან, მაგრამ 12"-ში ალბომის CD ვერსიის მიქსი მოხვდა. მას ხოლმე შეცდომით უთითებენ, როგორც ვრცელ მიქსს.
აშშ-ში სინგლში შეტანილია b-მხარე "If I Had You", 1983 წლის EP-დან ExtendedancEPlay. კანადაში შეზღუდული ორმაგი ვინილი შეიცავდა "So Far Away"-ს სრულ ვერსიას, ისევე, როგორც "Going Home"-ის და "Sultans of Swing"-ის საკონცერტო ვერსიებს, სიმღერის "Why Worry" ინსტრუმენტულ ვერსიას და მარკ ნოპფლერის სოლო კომპოზიციას "Fear and Hatred".
საკონცერტო ვერსია
მარკ ნოპფლერის 2006 წლის საკონცერტო ალბომში Real Live Roadrunning, რომელიც ემილუ ჰარისის მონაწილეობით ჩაიწერა, შეტანილია "So Far Away"-ს საკონცერტო ვერსია. ნოპფლერი კომპოზიციას სოლო კონცერტებზე ხშირად ასრულებს.
სქოლიო
კატეგორია:1985 წლის სინგლები კატეგორია:Dire Straits-ის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები მარკ ნოპფლერის ავტორობით
იულია ჰუნიადი დე კეთელი
იულია ჰუნიადი დე კეთელი (Јулија Хуњади де Кетељ; დ. 26 აგვისტო, 1831, ვენა, ავსტრიის იმპერია — გ. 19 თებერვალი, 1919, ვენა, გერმანული ავსტრია) — უნგრელი არისტოკრატი. სერბეთის მთავრის მეუღლე 1860-1868 წლებში როგორც მიჰაილო ობრენოვიჩ III-ის ცოლი.
ბიოგრაფია
იულია დაიბადა 1831 წლის 26 აგვისტოს ვენაში, უნგრელი არისტოკრატების ოჯახში. იგი იყო კეთელის გრაფ ფერენც ჰუნიადისა და მისი მეუღლის, ძველი წარჩინებული გვარის წარმომადგენელ გრაფინია იულიანა ზიჩის ქალიშვილი. მას სულ სამი ძმა ჰყავდა: ლასლო, კალმანი და ვილმოსი.
1853 წლის 1 აგვისტოს, 21 წლის იულიანა ჰუნიადი ცოლად შერთეს სერბ დიდგვაროვან მიჰაილო ობრენოვიჩს, სერბეთის მთავრის ვაჟს. 1860 წლის 26 სექტემბერს მისი მამამთილის, მილოშ ობრენოვიჩის გარდაცვალების შემდეგ ტახტი მიჰაილომ დაიკავა, რითაც იულია სერბეთის მთავრის მეუღლე გახდა. იულიანა სერბებში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა თავისი ერთგულების გამო კათოლიკური რელიგიის მიმართ და მისი მაღალი და უცხოური წარმომავლობის გამო, რადგან წინამორბედი მთავრის ცოლები ძირითადად დაბალი ფენიდან გამოსული სერბი ქალები იყვნენ.
მთავარი მიჰაილო არ ყოფილა ერთგული ქმარი და მას სულ მცირე ერთი უკანონო ვაჟი ჰყავდა. ვინაიდან დადგინდა, რომ იულიანა უნაყოფო იყო, მთავრობამ მთავარს ცოლთან გაშორება, საყვარელ კატარინა კონსტანტინოვიჩზე ქორწინება და უკანონო ვაჟის მემკვიდრედ გამოცხადება მოსთხოვა, თუმცა მიჰაილომ ამაზე უარი თქვა. 1867 წელს ამ წინადადების გამო მიჰაილომ პრემიერ-მინისტრი ილია გარასანინი თანამდებობიდან მოხსნა. მიუხედავად ამისა, იგი კატარინასთან უერთიერთობას განაგრძობდა, რომელმაც იულიანა რამდენჯერმე საჯაროდ დაამცირა. ამის საპასუხოდ იულიანამაც გააბა რომანი ჰერცოგ კარლ ფონ არენბერგთან. აღსანიშნავია, რომ კარლ ფონ არენბერგი იყო ავსტრიის იმპერატრიცა ელიზაბეთ ბავარიელის მეორე თაობის ბიძაშვილი.
1868 წლის 10 ივნისს მთავარმა მიჰაილომ თავის საყვარელთან და დასთან ერთად ბელგრადის ქუჩებში გასეირნება გადაწყვიტა. სეირნობისას მათ ცეცხლი გაუხსნეს, რა დროსაც ადგილზევე გარდაიცვალნენ მთავარი მიჰაილო და მისი და, პრინცესა ანკა, კატარინა კი სერიოზულად დაიჭრა. როგორც შემდგომში გაირკვა, ეს მკვლელობა ობრენოვიჩების მტრის, კარადორდევიჩის დაკვეთილი იყო. ვინაიდან მიჰაილოს იულიანასთან შვილი არ ჰყოლია, სერბეთის ტახტი მისმა ძმისწულმა მილანმა დაიკავა, რომელიც შემდგომში სერბეთის მეფე გახდა მილან I-ის სახელით.
მიჰაილოს მკვლელობიდან რამდენიმე თვეში მისი საყვარელი კატარინა ცოლად გენერალ ბლაზნავაკს გაჰყვა. მას შემდეგ, რაც მეფე მილანი თავის ცოლს, დედოფალ ნატალია ობრენოვიჩს გაშორდა, კატარინამ სამეფო კარზე პირველი ქალბატონის პოსტი დაიკავა. თავად იულიანამ განაგრძო სასიყვარულო ურთიერთობა კარლ ფონ არენბერგთან, რომელზეც 1876 წლის 16 იანვარს დაქორწინდა კიდეც. ამით იგი არენბერგის ჰერცოგინია და რეკლინგჰაუზენის პრინცესა გახდა. ქორწინების შემდეგ კარლი და იულიანა ვენაში, ავსტრიის სამეფო კარზე გადასახლდნენ.
იულიანა გარდაიცვალა 1919 წლის 19 თებერვალს ვენაში, 87 წლის ასაკში, უშვილოდ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1831 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:სერბეთის დედოფლები
ელ-კასტილიო (მეტა)
ელ-კასტილიო (El Castillo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5.684 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 693 კმ²-ია.
მაროვსკის ჯვართამაღლების მონასტერი
მაროვსკის ჯვართამაღლების მონასტერი (Маровский Крестовоздвиженский монастырь) — მოქმედი მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის სპასკოეს რაიონში. დაარსებულია 1632 წელს. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ისტორია
„კრესტომაროვსკის უდაბნოს შექმნის ამბავის“ მიხედვით 1632 წელს ნიჟნი-ნოვგოროდის მაზრის სოფელ პრუდიშჩში გამოჩნდა კიეველი ბერი მატვეი, რომელმაც მთებში, იოანე წინასწარმეტყველის ეკლესიის მახლობლად გამოთხარა გამოქვაბული და იქ დასახლდა
ძალიან მალე მატვეიმ და პრუდიშჩელმა გლეხმა ილარიონმა, ტყეში სამ ვერსზე სოფლიდან, ააშენეს ქოხი. აქ მათ შეუერთდა მაკარევოს მონასტრის ბერი მარკელი და ვოლგისპირელი ბერი მაკარი.
სოფელ პრუდიშჩის მფლობელმა თავადმა ივან ლეონტიევმა მიწის ნაკვეთი შესწირა მათ, ხოლო პატრიარქმა იოსებმა მათ მონასტრის დაარსების ნება მისცა.
პეტრე I-ის მეფობის პერიოდში სამონასტრო ცხოვრება დაეცა. 1721 წელს მონასტერი მიაწერეს ორანკის ღვთისმშობლის მონასტერს. ეკატერინეს მმართველობის პერიოდში კი სამონასტრო ცხოვრება საერთოდ გაუქმდა.
1870-იანი წლებიდან მონასტრის აღორძინება დაიწყო ჩუვაშმა ივან პეტროვიჩმა. მისი სიკვდილის შემდეგ 1885 წელს ხის ეკლესიასთან ააშენეს ქვის ეგვტერი. 1887 წლის 6 ივლისს ბალახნინის ეპისკოპოსი დიმიტრი (სამბიკინი) ესტუმრა მონასტერს და დალოცა ამ ადგილზე მონასტრის აღორძინება. 1901 წელს აკურთხეს ხისგან აშენებული სამების ეკლესია. მისი მთავარი სიწმინდე გახდა ღვთისმშობლის ხატი, რომელიც დაიწერა იერუსალიმში XIX საუკუნის დასასრულს.
1927 წელს მონასტერი დაიხურა. მონასტრისაგან შემორჩა მხოლოდ ქვის კედლების ფუნდამენტი.
2008 წელს ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ აკურთხა მონასტრის მშენებლობა. 2009 წელს შექმნეს ჯვართამაღლების მაროვსკის დედათა მონასტრის პროექტი. მონასტრის მშენებლობისათვის გამოიყო 71,815 ათ. მ². ეპარქია გეგმავს მშენებლობის დასრულებას 2018 წლისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
ფერგუსონი
ფერგუსონი (Fergusson) — ერთ-ერთი ვულკანური, უდიდესი კუნძული დ’ანტრკასტოს კუნძულებში, სოლომონის ზღვაში. შედის პაპუა-ახალი გვინეის შემადგენლობაში. კუნძულზე წარმოდგენილია სამი დიდი ვულკანი. კუნძულის ფართობი შეადგენს 1436,7 კმ²-ს. 1971 წლის აღწერის მონაცემებით კუნძულის მოსახლეობა 13 000 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე — 9,049 კაცი/კმ². ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება რეგიონ პაპუას პროვინცია მილნ-ბეის. კუნძულზე მთავარი დასახლებული პუნქტია სალამო.
გეოგრაფია
thumb|left|250px|დ’ანტრკასტოს კუნძულების რუკა კუნძული მდებარეობს დ’ანტრკასტოს კუნძულების ცენტრალურ ნაწილში. კუნძული წაგრძელებულია სიგრძეში მიმართულებით ჩრდილო-დასავლეთი — სამხრეთ-აღმოსავლეთი 64 კმ-ზე, სიგანით 7 — 30 კმ, სანაპირო ზოლის სიგრძე — 225 კმ. უახლოესი კუნძულია გუდენაფი (მისგან გამოყოფილია მორზბის სრუტით, სიგანით დაახლოებით 4 კმ), ნორმანბი, დობუ (მისგან გამოყოფილია დოუსონის სრუტით, სიგანით დაახლოებით 3 კმ), სანაროა, ამფლეტის კუნძულები (10 კმ-ით ჩრდილოეთით). სანაპირო ზოლი საკმაოდ დაკლაკნილია. ყველაზე დიდი ყურეებია — ჰიუზი (კუნძულის ჩრდილოეთით), სეიმური (დასავლეთით), გომვა და ნუმანუმა (სამხრეთით). კუნძულის რელიეფი უმეტესად მთიანია. კარგადაა განვითარებული ჰიდროგრაფიული ქსელი: ბევრი მდინარეები (ყველაზე დიდებია ბამაი, სალამო და ასაპოი) და ტბები (ყველაზე დიდია ლავუ, ფართობი 1600 ჰა. ტბის გარშემო მიდამო, ფართობით 5000 ჰა ნაკრძალია ). სანაპირო ალაგ-ალაგ დაჭაობებულია. ბევრ ადგილას კუნძულთან მისასვლელი რიფებითაა ჩაკეტილი.
კუნძული ფერგუსონი წარმოიშვა წყნარი ოკეანის და ინდო-ავსტრალიური ფილაქნების შეჯახების შედეგად დაახლოებით 5 მილიონი წლის წინ. გეოლოგიური თვალსაზრისით ის წარმოადგენს დიდ ნატეხს, ჩამოყალიბებულს ცარცული სისტემის პერიოდის დროინდელი ჯიშებით, გარღვეული პლიოცენური გრანოდიორიტული ინტრუზიით. დიდ ნატეხის წიბოებზე მდებარეობს სამი პლეისტოცენ-ჰოლოცენური ვულკანი. კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთით, სეიმურის სრუტის ნაპირზე — ვულკანი კაკულა, დიამეტრით დაახლოებით 5 კმ და სიმაღლით 610 მ. ქმნის ლიპარიტებით და ობსიდიანებით ჩამოყალიბებულ პლატოს, ჯამელელეს სოლფატარული ველით. კუნძულის აღმოსავლეთით — კრატერი ლამონაი, სიმაღლით 490 მ და დიამეტრით დაახლოებით 2 კმ. ავლენს ფუმაროლურ აქტიურობას. კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთში — კრატერი ოიუა, სიმაღლით 370 მ და დიამეტრით დაახლოებით 1 კმ. ბოლო ამოფრქვევა მოხდა დაახლოებით 1350 წელს. სამხრეთით არსებობს დეიდეის სოლფატარები. ვულკანი ავლენს ფუმაროლურ აქტიურობას. კუნძულის ყველაზე მაღალი წერტილია მთა კილკერანი, სიმაღლით 2073 მ, რომელიც მდებარეობს ჰიუზის სრუტის ნაპირზე
კუნძულის კლიმატი სუბეკვატორული მუსონურია ნალექების დიდი რაოდენობით (წვიმიანი პერიოდი — მარტი—ოქტომბერი) და წლის განმავლობაში ტემპერატურის უმნიშვნელო ცვალებადობით. კუნძული დაფარულია ტროპიკული ტყეებით. ფლორა და ფაუნა საკმაოდ მრავალფეროვანია, არსებობს რამდენიმე ენდემური სახეობა ( — კუნძულ ფერგუსონის ზოლიანი ოპოსუმი და სხვები).
ისტორია
პირველი ევროპელი, რომელიც ესტუმრა კუნძულს იყო ინგლისელი კაპიტანი ჯონ მორზბი. იგი კუნძულს ესტუმრა 1873 წელს და სახელი მას ჯეიმზ ფერგუსონის პატივსაცემად დაარქვა, რომელიც 1873—74 წლებში იყო ახალი ზელანდიის გენერალ-გუბერნატორი.
მოსახლეობა
1971 წლის აღწერის მიხედვით კუნძულზე ცხოვრობდა 13 000 ადამიანი. ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია სოფელი სალამა, რომელიც მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. კუნძულელები ლაპარაკობენ 9 ადგილობრივ ენაზე: ბოსელევა, ბუაიდოკა, დობუ, გალეია, იამალელე, კოლუვაუა, მაიადომუ, მინავეჰა და მოლიმა.
ეკონომიკა
კუნძულის ეკონომიკის საფუძველი ტრადიციულად სოფლის მეურნეობაა. 1990-იანი წლების შუაში გაიხსნა ორი ოქროს და ვერცხლის საბადო: უაპოლუ (კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი) და გამეტა (ვინალის კონცხთან). ოქროს შემცველობა ნედლეულში მერყეობს 1,07 — 2,97 გრამი/ტონაზე, ვერცხლის 4,3 — 34,5 გრამი/ტონაზე.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
ლექსო გუგავა
ლექსო გუგავა (დ. 17 აგვისტო, 1982) — ყოფილი ქართველი მორაგბე და საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წევრი.
ლექსო გუგავას პროფესიული კარიერა დაიწყო კლუბ „ლოკომოტივში“, ხოლო კარიერის დასასრულს კლუბ „ლელოს“ შეუერთდა. საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში ლექსო გუგავას 25 კეპი აქვს მოხვეჭილი. ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში დადებული აქვს ხუთი ლელო და მიღებული აქვს ერთი წითელი ბარათი. მის კარიერაში გამორჩეული მატჩი შედგა 2010 წლის 27 ნოემბერს, ამერიკის შეერთებული შტატების მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ, როდესაც მატჩის ბოლო წუთზე გამარჯვების ლელო გაიტანა. გუგავას მიღებული აქვს მონაწილეობა 2011 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე.
სარაგბო კარიერის დასრულების შემდგომ, 2012 წლის 4 დეკემბერს ლექსო გუგავა საუნივერსიტეტო სპორტის ფედერაციის პრეზიდენტად აირჩიეს. ამჟამად ლექსო გუგავა მუშაობს საქართველოს რაგბის კავშირში, ოპერაციული დირექტორის თანამდებობაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ქართველი მორაგბეები
ჰრანტ შაჰინიანი
ჰრანტ შაჰინიანი (Հրանտ Շահինյան; დ. 30 ივლისი, 1923, გიულაგარაკი, სომხეთი, ამიერკავკასიის სფსრ, საბჭოთა კავშირი — გ. 29 მაისი, 1996, ერევანი, სომხეთი) აგრეთვე ცნობილი როგორც გრანტ შაჰინიანი — საბჭოელი სომეხი ტანმოვარჯიშე. სპეციალობით რგოლისა და პოლემის ცხენის კატეგორიაში მოასპარეზე; არის ოლიმპიური ჩემპიონი, ორგზის მსოფლიო და შვიდგზის სსრკ-ის ჩემპიონი.
1952 წელს მიენიჭა სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატის ტიტული, 1961 წელს სომხეთის დამსახურებული მწვრთნელის ტიტული ხოლო 1966 წელს — სომხეთის სსრ-ს ფიზიკური კულტურისა და სპორტის დამსახურებული მოღვაწის ტიტული.
1967-1969 წლებში იგი ხელმძღვანელობდა სომხეთის სსრ-ის სპორტის კომიტეტს, ხოლო 1969 წლიდან 1975 წლებში იყო სპორტის კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე.
ადრეული ცხოვრება
ჰრანტ შაჰინიანი დაიბადა 1923 წლის 30 ივლისს გიულაგარაკში. მისი ოჯახი 1930 წელს საცხოვრებლად ერევანში გადავიდა. 1943 წელს, 20 წლის ასაკში იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომში, სადაც ფეხზე ჭრილობა მიიღო. მას სიარული ყავარჯნების საშუალებით უხდებოდა, თუმცა 1946 წელს, მკურნალობისა და რთული ვარჯიშების დამსახურებით მან შეძლო გამხდარიყო მხატვრული ტანვარჯიშის სსრკ-ის ეროვნული ნაკრების წევრი.
ბიოგრაფია
ჰრანტ შაჰინიანმა ტანვარჯიშში ვარჯიში ერევანში გადასვლის შემდეგ ჰარუთიან გარდალოიანის ხელმძღვანელობის ქვეშ დაიწყო. 1939 წელს იგი გახდა სსრკ-ის უდავო ჩემპიონი ახალგაზრდათა შორის.
საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების წევრის სტატუსით შაჰინიანმა იასპარეზა ჰელსინკში გამართულ 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაში.
მან ტანვარჯიშის ყველა ღონისძიებაში მიიღო მონაწილეობა. საბჭოთა ნაკრებმა მოიგო გუნდირი შეჯიბრების ოქროს მედალი. ამის შემდეგ შაჰინიანი ასპარეზობდა ინდივიდუალურ საერთო ღონისძიებაში, სადაც მან ვერცხლის მედალი მოიპოვა; იგი მხოლოდ ვიქტორ ჩუკარიანს ჩამორჩა. შაჰინიანმა ვერ შეძლო ჩუკარინისთვის პოლემის ცხენით ტანვარჯიშში გადასწრება; მან ამ კატეგორიაში ვერცხლის მედალი მოიპოვა. „პარალელურ ბარებში“ იგი მეოთხე ადგილზე გავიდა. როდესაც რგოლით ტანვარჯიშის დრო მოვიდა, შაჰინიანმა ყველა სხვა მონაწილეზე (მათ შორის ჩუკარიანზე) მაღალი მაჩვენებელი დააფიქსირა და ამ კატეგორიაში ოქროს მედალოსანი, ანუ ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა.
ორი წლის შემდეგ, 1954 წლის მხატვრული ტავარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატში შაჰინიანმა მსოფლიოს ჩემპიონის სტატუსი მოიპოვა პემელის ცხენის კატეგორიაში; აგრეთვე, საბჭოთა ნაკრები გახდა საერთო შეჯიბრების ოქროს მედალოსანი (რა თქმა უნდა შაჰინიანთან ერთად). შაჰინიანმა ასევე მოიგო ბრინჯაოს მედალი ინდივიდუალურ საერთო ტურნირში.
1958 წელს შაჰინიანმა დააარსა ახალგაზრდული ტანვარჯიშის ოლიმპიური სპორტული სკოლა სომხეთის დედაქალაქ ერევანში და გახდა სპორტული სკოლის დირექტორი. 1975 წელს შაჰინიანი ჩავიდა დამასკოში სირიის ტანვარჯიშის ეროვნული ნაკრების გასაწვრთნელად, სადაც თითქმის 5 წლის განმავლობაში, 1980 წლამდე, რჩებოდა. მოგვიანებით იგი დაბრუნდა სომხეთში და აქვე ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე (1996 წლამდე).
ლვივის რაიონი
რაიონი ჩამოყალიბდა 2020 წლის 17 ივლისს და მასში შევიდა:
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის რაიონები
Something Else (The Cranberries-ის ალბომი)
Something Else — ირლანდიური ალტერნატიული როკ-ჯგუფ The Cranberries-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2017 წლის 28 აპრილს, ლეიბლზე BMG. მასში წარმოდგენილია ჯგუფის ცნობილი სიმღერების აკუსტიკური და ორკესტრული ვერსიები, ისევე, როგორც სამი ახალი სიმღერა, ჩაწერილი ირლანდიურ კამერულ ორკესტრთან ერთად.
ჰავრონცი
ჰავრონცი (Гавронці) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის დიკანკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 69 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიკანკის რაიონის სოფლები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 12
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 12 მიიღეს 1946 წლის 10 დეკემბერს. რეზოლუციით გადაწყდა რომ მიეცათ საბერძნეთისა და იუგოსლავიისათვის მონაწილეობის მიღება ხმის გარეშე, ასევე ალბანეთი და ბულგარეთი გამოსულიყვნენ სიტყვით სხდომის დაწყებამდე იმ პირობით რომ შემდგომში ალბანეთი და ბულგარეთი მიიღებდნენ მონაწილეობას ხმის უფლების გარეშე.
1 და 2 პუნქტები ერთსულოვნად იყო მიღებული ხოლო პუნქტი 3 გავიდა უმრავლესობით. საერთო ჯამში არც ერთი კენჭისყრა არ იქნა მიღებული.
„საბერძნეთის საკითხი“ პირველად წამოწეულ იქნა 1946 წლის იანვარში საბჭოთა კავშირის მიერ, როდესაც საბერძნეთის შინაგან საქმეებში ჩაერია ბრიტანეთის არმია, რამაც მეზობელ ქვეყნებში დაძაბულობა გამოიწვია.
სქოლიო
0012 კატეგორია:1946 წელი იუგოსლავიაში კატეგორია:1946 წელი ბულგარეთში კატეგორია:1946 წელი საბერძნეთში კატეგორია:1946 წელი ალბანეთში კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ალბანეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები იუგოსლავიის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საბერძნეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ბულგარეთის შესახებ
ივანე სურგულაძე
ივანე სურგულაძე (დ. 1 ოქტომბერი, 1903, ჭანიეთი — გ. 10 ოქტომბერი, 1983) — ქართველი იურისტი, მეცნიერი, სამართლის ისტორიის მკვლევარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1903 წელს ლიხაურის თემის სოფელ ჭანიეთში. მისი მშობლები იყვნენ იულონ სურგულაძე და ატატო ლომჯარია. სწავლობდა ქაქუთის დაწყებით სკოლაში. 1928 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაასრულა სოციალ-ეკონომიკური ფაკულტეტი, ხოლო ასპირანტურა გაიარა ლენინგრადის იურიდიულ ინსტიტუტში. 1937-40 წლებში მუშაობდა ლენინგრადის ინსტიტუტის ფილიალში ლექტორად. 1940 წელს დაიცვა საკანდიდატო, ხოლო 1947 წელს - სადოქტორო დისერტაცია. 1942 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სახელმწიფოსა და სამართლის ისტორიის კათედრაზე, 1947 წლიდან იყო ამავე კათედრის გამგე, კითხულობდა ქართული სამართლის ისტორიისა და საქართველოს პოლიტიკურ მოძღვრებათა ისტორიის სასწავლო კურსებს.
სწავლობდა ქართული სამართლის ისტორიას, ძველი ქართული სახელმწიფოების სტრუქტურას, სამოხელეო წყობილებას და მის თავისებურებებს. იკვლევდა ქართულ ისტორიულ კანონმდებლობას, სასამართლო ორგანიზაციასა და პროცესს. ავტორია 200-მდე ნაშრომისა, მათ შორის 20-მდე მონოგრაფიისა. გამოსცა „ხელმწიფის კარის გარიგება“, დასტურლამალი“ (1970), იოანე ბაგრატიონის „სჯულისდება“. გამოუქვეყნებელი დარჩა შორის შვიდ ტომეული ქართული სამართლის ისტორიის შვიდტომეული. 1963 წელს მიენიჭა საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ივანე
რთველიაშვილი
საკუთარი სახელი რთველიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ვალარშ I
ვალარშ I (Վաղարշ) — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. ვალარშ I სამეფო ტახტზე პარტამასირის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 117 წელს და დასრულდა 144, მის შემდეგ კი ტახტზე სოჰემოსი ავიდა. 116 წელს ვალარში მეთაურობდა რომის იმპერიის წინააღმდეგ აჯანყებულ არმიას, რომელთა მიზანსაც სომხეთის დამოუკიდებლობა წარმოადგენდა, პართიის მეფის ხოსრო I-ის მხარდაჭერით ვალარში სომხეთის მეფე გახდა. 117 წელს იმპერატორ ტრაიანეს სიკვდილი შემდეგ, რომაულმა ჯარებმა მთელი სომხეთის ტერიტორია დატოვეს. რომის ახალმა იმპერატორმა ადრიანემ კი ვალარშ I ლეგიტიმურ მეფედ აღიარა.
ვალარშ I-ის მეფობის დროს სომხეთმა განვლო მშვიდობისა და არმშენებლობის ეპოქა. ისტორიკოს მოვსეს ხორენაცის თანახმად, ვალარშმა ხელახლა ააშენა ქალაქი ვარდგესავანი და მის პატივსაცემად ქალაქს ახალი სახელი ვაღარშაპატი ეწოდა. II - IV საუკუნეებში ქალაქი იყო დიდი სომხეთის დედაქალაქი. ამავე ისტორიკოსის მიხედვით მანვე დააარსა კიდევ ერთი ქალაქი ვაღარშავანი ბასენის გავარში (ადმინისტრაციული ერთეული ძველ სომხეთში) აირარატის პროვინციაში. ვალარშ I 144 წელს რომის იმპერატორმა ანტონინუს პიუსმა გადააყენა, მის ადგილას კი სოჰემოსი დანიშნა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 16
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 16 მიიღეს 1947 წლის 10 იანვარს. რეზოლუციის მიხედვით მოხდა ტრიესტის თავისუფალი ტერიტორიის აღიარება.
რესურსები ინტერნეტში
0016 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები იუგოსლავიის შესახებ
Sega-ს ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზების სია
მინი|მარჯვნივ|200პქ|Sega-ს ოფიციალური ლოგო არის ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზების სია, შემუშავებული და გამოცემული კომპანია Sega-სა და მისი შვილობილი კომპანიების მიერ. თამაშები, რომლებიც შექმნეს და გამოუშვეს მესამე მხარის დეველოპერებმა და გამოვიდა სეგას კონსოლებზე, ამ სიაში არ არის წარმოდგენილი.
ამასთანავე აქ ნაჩვენებია ფრენჩაიზები, რომელებსაც ფლობს 2K Sports. აღნიშნული თამაშები თავდაპირველად გამოცემული იქნა სეგას მიერ, თუმცა 2005 წელს კომპანიამ საავტორო უფლებები მიჰყიდა 2K Sports-ს.
სიაში ასევე შეყვანილია Total War-ის სერია, მიუხედავად იმისა, რომ სეგას ამ სერიის პირველი თამაშების შექმნაში ან გამოშვებაში მონაწილეობა არ მიუღია, არამედ მისი გამოცემა დაიწყო მოგვიანებით. 2016 წელს სეგამ შეიძინა გაუქმებული კომპანიის, Technosoft-ის ყველა ინტელექტუალური საკუთრება.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები კომპანიების მიხედვით კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები ფრენჩაიზების მიხედვით კატეგორია:ვიდეო თამაშების ფრენჩაზები კომპანიების მიხედვით კატეგორია:Sega-ს ფრენჩაიზები კატეგორია:Sega-ს თამაშების სია
ნესტან-დარეჯანი (ქართლის დედოფალი)
ნესტან-დარეჯანი, ნესტანჯარი, (ჩანს 1556–1612) — ქართლის სამეფოს დედოფალი, სიმონ I-ის მეუღლე, კახთა მეფის ლევანის ქალიშვილი მეორე ქორწინებიდან. მის შესახებ ცნობები ძირითადად დაცულია ვახუშტი ბატონიშვილის თხზულებაში.
ბიოგრაფია
ნესტან-დარეჯანი იყო კახთა მეფის ლევანისა და მისი მეორე ცოლის, შამხლის ასულის ქალიშვილი. საბუთებში პირველად 1556 წელს იხსენიება. 1559 წელს დაქორწინდა ქართლის მეფე სიმონ I-ზე. ეს იყო ერთ-ერთი პირველი დინასტიური ქორწინება ქართლისა და კახეთის ბაგრატიონებს შორის და პოლიტიკური მიზანი ჰქონდა. ორი მეფის დამოყვრებას უნდა მოჰყოლოდა ლევანის გამოსვლა სიმონის მხარეზე თბილისში გამაგრებული ყიზილბაშების წინააღმდეგ. კახთა მეფემ საბოლოოდ ლაშქრობისგან თავი შეიკავა, თუმცა ნება დართო თავის ვაჟს, გიორგი ბატონიშვილს სიმონს ჯარით დახმარებოდა. ქართლ-კახელთა ეს წამოწყება უშედეგოდ დასრულდა და გიორგი 1561 წელს ძეგვთან ბრძოლაში დაიღუპა. 1569 წელს ფარცხისთან ყიზილბაშებმა სიმონ მეფე ტყვედ ჩაიგდეს და ალამუთის ციხეში გამოკეტეს. შაჰმა ტახტი სიმონის გამაჰმადიანებულ ძმასა და მეტოქეს, დაუთ-ხანს მისცა. ქართლში დარჩენილი ნესტან-დარეჯანი მტრულ გარემოცვაში აღმოჩნდა: მას ავიწროებდნენ როგორც დაუთ-ხანი, ისე საკუთარი ნახევარ-ძმა, კახთა მეფე ალექსანდრე II, რომელსაც თავის დროზე ტახტის მოპოვება ნესტან-დარეჯანის ძმებთან — ელმირზასთან და ხოსროსთან ბრძოლით მოუწია. ალექსანდრეს სიმამრი, თავადი ბარძიმ ამილახვარი და ქსნის ერისთავი თავს დაესხნენ დედოფალს კავთისხევში და მისი ქონება დაიტაცეს. ვახუშტის მიხედვით, ამის შემდეგ ქართლში გავრცელებული ყოფილა თქმა: „ვაი სვიმონ მეფისა საქონელსაო“.
1578 წელს ქართლში მუსტაფა ლალა-ფაშას სარდლობით ოსმალები შეიჭრნენ. დაუთ-ხანი თბილისიდან გაიქცა. სპარსეთის შაჰი მუჰამად ხუდაბანდა იძულებული გახდა სიმონი გაეთავისუფლებინა, რათა მისი ავტორიტეტი და შესაძლებლობები ოსმალებთან დაპირისპირებაში გამოეყენებინა. სამშობლოში დაბრუნებისთანავე სიმონი სათავეში ჩაუდგა გამათავისუფლებელ ბრძოლას. ამასთანავე მან შეიპყრო შინაური მტრები, მათ შორის, ბარძიმ ამილახვარი. ამილახვარმა და ქსნის ერისთავმა შეწყალება ითხოვეს, რაზეც სიმონ მეფე ნესტან-დარეჯანის თხოვნით და მათი სათავადოების ტერიტორიის შეკვეცის პირობით დათანხმდა.
ამასობაში, ალექსანდრე კახთა მეფე კვლავ განაგრძობდა სიმონისა და ნესტან-დარეჯანის მტრობას. 1580 წელს ის მოულოდნელად თავს დაესხა დიღომში ჯარის გარეშე მდგომ სიმონს, რომელმაც გაქცევით უშველა თავს. ალექსანდრემ ნესტან-დარეჯანი დაატყვევა და, ვახუშტის ცნობით, „იავარჰყო დედოფალი დაჲ თჳსი და ნიფხავი მისი ააცუა შუბსა ზედა და წარვიდა: იკადრა უკადრო, არა ჯერ საყოფი, ვითარცა ავაზაკმან“. გაუგონარი შეურაცხყოფით განრისხებულმა სიმონმა სასწრაფოდ იძია შური: ჭოტორთან შეება ალექსანდრეს, დაამარცხა იგი და კახი დიდებულები ტყვედ წამოიყვანა. სიმონის მღელვარე მეფობა 1600 წელს ოსმალთა მიერ მისი შეპყრობით დასრულდა. ქართლის ტახტზე მისი ვაჟი გიორგი X ავიდა. ნესტან-დარეჯანი მოესწრო მისი შვილისა და მეუღლის სიკვდილს. 1611 წელს დედოფალმა ტყვეობაში გარდაცვლილი სიმონის ნეშტი, რომელიც ვაჭარმა დიაკვნიშვილმა სტამბულიდან ჩამოასვენა, სვეტიცხოველში დაკრძალა. ნესტან-დარეჯანის სახელით გაცემული უკანასკნელი საბუთი 1612 წლით თარიღდება. ამის შემდეგ ნესტან-დარეჯანის შესახებ ცნობები არ მოიპოვება.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დედოფლები კატეგორია:კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები
ელ-დორადო (მეტა)
ელ-დორადო (El Dorado) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3.168 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 115 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Take That Live 2015
Take That Live 2015 — ბრიტანული პოპ-ჯგუფ Take That-ის 2015 წლის საკონცერტო ტურნე. იგი გაიმართა ჯგუფის ალბომის III მხარდასაჭერად. Take That Live 2015 მისთვის რიგით მეცხრე ტურნეა.
42 კონცერტიდან ტურნეს შემოსავალმა 60.8 მილიონი დოლარი შეადგინა. მას საერთო ჯამში 558.156 მსმენელი დაესწრო.
ეს არის ჯგუფის პირველი საკონცერტო ტურნე ჯეისონ ორენჯის მონაწილეობის გარეშე.
სქოლიო
კატეგორია:Take That-ის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:2015 წლის საკონცერტო ტურნეები
კაუკაზიშე პოსტი
კაუკაზიშე პოსტი (Kaukasische Post) — ყოველკვირეული გერმანული გაზეთი 1906 წელს გერმანელმა მეწარმემ, კურტ ფონ კუჩენბახმა დააარსა თბილისში. თავდაპირველად მისი რედაქტორი და გამომცემელი ფორმალურად იყო კუჩენბახი, ფაქტობრივად კი — გერმანელი მწერალი და ჟურნალისტი არტურ ლაისტი. შემდეგ რედაქტორობა მთლიანად მას გადაეცა და სამი წელი რედაქტორობდა, კერძოდ 1909 წლის 21 ივნისამდე. არტურ ლაისტის შემდეგ, გაზეთის რედაქტორები და რედაქციის შემადგენლობა რამდენჯერმე შეიცვალა.
გაზეთის გამოცემა შეწყდა პირველი მსოფლიო ომის დროს, 1914 წლის 3 აგვისტოს. 1918–1922 წლებში „კაუკაზიშე პოსტი“ კვლავ აღდგა, ოღონდ შეცვლილი პროგრამით და განსხვავებული მოცულობით. გამოცემა ორგვერდიანი გახდა და გამოდიოდა კვირაში ორჯერ. განახლებული გაზეთის რედაქტორი იყო ლ. როთეკერი.
ისტორია
თავდაპირველად, „კაუკაზიშე პოსტი“ იყო ჟურნალის ფორმატის მრავალგვერდიანი გაზეთი. იბეჭდებოდა გოთური შრიფტით. იშვიათი იყო ილუსტრაციები და ფოტოები. ის პირველი გერმანულენოვანი ორგანოა, რომელიც საქართველოში გამოვიდა. მისი მიზანი იყო კავკასიაში მცხოვრები გერმანელების ყოფა-ცხოვრების ასახვა, მათთვის რჩევების მიცემა, გერმანული კულტურის გაცნობა, ვინაიდან კავკასიაში გერმანელების განათლების დონე იმ პერიოდში ძალიან დაბალი იყო, აგრეთვე, მათთვის მშობლიურ ენაზე მნიშვნელოვანი ინფორმაციის მიწოდება. თუმცა, გაზეთი კავკასიაში მცხოვრები მცირე ერების ცხოვრებასა და კულტურასაც ეხმიანება, განსაკუთრებული ყურადღება კი საქართველოში განვითარებულ მოვლენებს ეთმობა.
მიუხედავად იმისა, რომ გაზეთს მრავალი საკითხი ჰქონდა გასაშუქებელი, მაინც დიდი წვლილი შეიტანა ქართული ლიტერატურისა და საერთოდ, ქართული ყოფის გერმანელი მკითხველისთვის გაცნობის საქმეში. მიუხედავად იმისა, რომ გაზეთი მთელ ამიერ და იმიერკავკასიაში ცხოვრებას ასახავდა, მაინც გარკვეულწილად, ქართულ ყოფას წერდა. მის პირველსავე ნომერში დაიწყო ბეჭდვა ვრცელი გამოკვლევისა „გერმანული კოლონიები ამიერკავკასიაში“ (Die deutschen Kolonien in Transkaukasien), რომელიც A. F. ინიციალით არის ხელმოწერილი. სავარაუდოდ, მისი ავტორი რედაქციის წევრი ალექსანრე ფუფაევია. წერილში განხილულია გერმანელი მოახალშენეების ამოცანებთან დაკავშირებული თეორიული და პრაქტიკული საკითხები. აღნიშნულია ეროვნული ინტერესების ერთიანობის იდეა და მათი უპირატესობა სოციალურ და პოლიტიკურ ინტერესებთან შედარებით. საინტერესოა წერილში მოცემული ცნობები, თუ რა სავალალო მდგომარეობაში იყო საქართველო XIX საუკუნის დასაწყისში, როცა აქ გერმანელები ჩამოსახლდნენ და როგორი პროცესი განიცადა მან 90 წლის განმავლობაში. 1912 წლის მეორე ნომრიდან გაზეთი აქვეყნებს კიდევ ერთ ვრცელ ნაშრომს ამავე თემაზე, სათაურით „გერმანელების გამომგზავრება ამიერკავკასიისკენ“ (Einwanderung der Deutschen nach Transkaukasien), რომელიც იმავე ავტორს უნდა ეკუთვნოდეს, რომელიც ხელმოწერილია A. F. – TIflIs. გაზეთში მრავალი წერილი და მხატვრული ნაწარმოები იბეჭდება (თვით არტურ ლაისტის), მათ შორის, ქართულ თემატიკაზე. ესაა მწერლის ორი მოთხრობა: „კატასტროფა“ (1906, №1-3) და „ვარო“ (1908, №41-52). 1907 წლის მე-13 ნომერში იბეჭდება ილია ჭავჭავაძის მკვლელობასთან დაკავშირებით არტურ ლაისტის გამოსათხოვარი წერილი მეგობართან, რომელსაც ახლავს ილიას ფოტო და აქვე იბეჭდება მისი სამი ნაწარმოების ლაისტისეული თარგმანი. ესენია: „კაკო ყაჩაღის“ შესავალი, სათაურით „ბინდი ალაზნის ველზე“, მდინარე არაგვისადმი მიძღვნილი მეხუთე თავი პოემიდან „აჩრდილი“, სათაურით „არაგვს“ და ლექსი „გაზაფხული“. ნეკროლოგში არტურ ლაისტი გერმანელ მკითხველს აცნობს ილია ჭავჭავაძის პიროვნებას, მის დამსახურებასა და როლს ქართველი ხალხის სულიერი ცხოვრების ამაღლებაში.
გაზეთ „კაუკაზიშე პოსტის“ 1908 წლის 25-ე ნომერში, არტურ ლაისტი აკაკი წერეთლის საიუბილეო წერილში საუბრობს პოეტის შემოქმედებაზე. იგი აქვეყნებს აკაკის სამი ლექსის გერმანულ თარგმანს: „ჩემი სურვილი“, „სალამური“ და „ხალხური“ („მინდვრად ეგდო თეთრი ქვა...“). მესამე ქართველი მწერალი, რომლის მხატვრული შემოქმედება უთარგმნია არტურ ლაისტს და აქვეყნებს გაზეთში, ეს არის ანდრია დეკანოზიშვილი. მისი ფსიქოლოგიური ნოველა „პეპელა“ დაიბეჭდა „კაუკაზიშე პოსტის“ 1906 წლის მე-11 ნომერში. ქართული ლიტერატურის გარდა, გაზეთში იბეჭდება კავკასიის სხვა ხალხების კულტურის ამსახველი წერილებიც. მაგალითად, 1906 წლის მე-4 ნომერში დაბეჭდილია სომეხი პოეტის ალექსანდრე ცატურიანის ორი ლექსი და მცირე ბიოგრაფიული ცნობები. 1909 წლის 43-ე ნომერში დაიბეჭდა არტურ ლაისტის მიერ თარგმნილი საიათნოვას ორი ლექსი უსათაუროდ, დანომრილია რომაული ციფრებით. 1906 წელს გაზეთის მე-8 ნომერში გამოქვეყნდა წერილი „ოსური გაზეთი“, რომელიც არის ვლადიკავკაზში გამოსულ პირველ ოსურ გაზეთზე გამოხმაურება.1908 წლის 37-ე ნომერში არტურ ლაისტი გამოეხმაურა თბილისში გამოსულ აზერბაიჯანულ სატირულ–იუმორისტულ ჟურნალს „მოლა ნასრედინს“. „კაუკაზიშე პოსტის“ ფურცლებზე დაიბეჭდა საქართველოს ისტორიის ამსახველი სტატიებიც, რაც მნიშვნელოვანი იყო გერმანულენოვანი მკითხველისათვის საქართველოს ისტორიისა და კულტურის გასაცნობად. „კაუკაზიშე პოსტის“ თითქმის ყველა ნომერს ჰქონდა იუმორის კუთხე, სადაც უცხოური ანეკდოტები იბეჭდებოდა, თუმცა იყო ადგილობრივიც. მაგალითად, 1910 წლის 14 მარტის პირველ ნომერში დაბეჭდილი სამი ანეკდოტიდან, ერთი თბილისური სიუჟეტია, სათაურით „გახარებული ქათმები“. 1914 წლის 3 აგვისტოს, 31-ე ნომერში გაზეთის რედაქცია მკითხველს ატყობინებს, რომ საომარი მდგომარეობით გამოწვეული საწარმოო შეფერხებების გამო „კაუკაზუშე პოსტის“ გამოცემა დროებით შეწყვეტილია. ამ დროს რედაქტორი იყო ვალტერ ფონ ზასი, ხოლო გამომცემელი — იოანეს შლოინინგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანულენოვანი გაზეთები
ჰაივკა (სემენივკის რაიონი)
ჰაივკა (Гаївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის სემენივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 156 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სემენივკის რაიონის სოფლები (პოლტავის ოლქი)
სოჰემოსი
სოჰემოსი (Սոհեմոս) — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. სოჰემოსი სამეფო ტახტზე ვალარშ I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 144 წელს და დასრულდა 161, მის შემდეგ კი ტახტზე ბაკურ I არშაკუნიანი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
სახელოვნო ცენტრი (1919)
სახელოვნო ცენტრი — ორგანიზაცია საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. დაარსდა 1919 წელს. მისი დაარსების ინიციატორი და განმახორციელებელი იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე, პოეტი კოტე მაყაშვილი.
სახელოვნო ცენტრში შევიდა, როგორც მწერალთა კავშირის ორგანიზაციის, ასევე სამუსიკო საზოგადოების, მხატვართა საზოგადოების და მსახიობთა კავშირის 3-3 წარმომადგენელი. ცენტრში შესვლა შეეძლო ყველა ორგანიზაციას, რომელიც ქართული კულტურისა და ხელოვნების განვითარების საქმეს ემსახურებოდა. ცენტრს უფლება ჰქონდა: ცენტრში 12 წარმომადგენელი შედიოდა. მწერალთა კავშირიდან: კოტე მაყაშვილი (ცენტრის თავმჯდომარე), გრიგოლ რობაქიძე (თავმჯდომარის ამხანაგი), აკაკი პაპავა. მხატვართა საზოგადოებიდან: იაკობ ნიკოლაძე, დავით კაკაბაძე, ლადო გუდიაშვილი. სამუსიკო საზოგადოებიდან: ე. მაჩაბელი (ხაზინადარი), ვლ. აბაშიძე, დ. არაყიშვილი. მსახიობთა კავშირიდან: შალვა დადიანი (ცენტრის მდივანი), ფრონისპირელი, ალ. იმედაშვილი.
1919 წლის 10 ივნისს, ცენტრის 4 წევრი (კ. მაყაშვილი, დ. არაყიშვილი, შ. დადიანი და ი. ნიკოლაძე) წარუდგნენ მთავრობის თავმჯდომარეს — ნ. ჟორდანიას და ესაუბრნენ ცენტრის მომავალ გეგმებზე. ჟორდანიამ ცენტრის დაარსება მოიწონა და მას დამხარება აღუთქვა მომავალ მუშაობაში.
აჯმანის საამირო
აჯმანი (إمارة عجمانّ) — არაბთა გაერთიანებული საამიროების შემადგენლობაში შემავალი შვიდი საამიროდან ერთი-ერთი. მისი ფართობი შეადგენს დაახლოებით 260 კმ², ტერიტორიის მიხედვით აჯმანი ყველაზე პატარა საამიროა. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი აჯმანი, რომელიც ჩრდილოეთით, სამხრეთით და აღმოსავლეთი ესაზღვრება საამირო შარჯას.