cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოკლეტექსტური შეტყობინების სერვისი
ტექსტის ზომა
სტანდარტში ასევე გათვალისწინებულია სეგმენტირებული შეტყობინებების გაგზავნის შესაძლებლობა. ამგვარად, მომხმარებელს გრძელი ტექსტის გაგზავნის საშუალება ეძლევა. ხშირად სატელეფონო აპარატები შეტყობინებათა სეგმენტების რაოდენობას თავად ზღუდავენ (3 ან 5 სეგმენტი). ზოგ აპარატს კი სეგმენტირების ამგვარი შესაძლებლობა საერთოდ არ გააჩნია, ამგვარი აპარატები თითოეულ მიღებულ სეგმენტს ცალკე შეტყობინების სახით აჩვენებს. ჩვეულებრივ, თითოეული სეგმენტიის ფასი იგვეა რაც ცალკე შეტყობინების.
საქართველოში SMS-ები ძირითადად ლათინური ასოებით იწერება. ამის მიზეზია ის, რომ აპარატთა უმრავლესობას არ გააჩნია ქართული უნიკოდის მხარდაჭერა. თუმცა ასეთი მხრდაჭერის არსებობის შემთხვევაშიც ლათინური ასოების მოხმარების უპირატესობა ის არის, რომ ამ დროს უფრო მეტი სიმბოლოს გამოყენებაა შესაძლებელი და, ამგვარად, უფრო გრძელი შეტყობინების გაგზავნა.
ინგლისურენოვან ქვეყნებში სიმბოლოთა ეკონომიის მიზნით ხშირად იყენებენ აბრევიაციებს, სილაბოგრამებს, კონსონანტურ ჩონჩხს და ა.შ. აქედან გამომდინარე ენათმეცნიერებში სულ უფრო ხშირია საუბარი მეტყველების ახალი ტიპის, ე.წ. SMS მეტყველების აღმოცენების შესახებ.
მობილური მარკეტინგი
დღეისთვს განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობს მობილური მარკეტინგი, რაც გულისხმობს მოკლეტექსტური შეტყობინებების მასიურ დაგზავნას. ამ ხერხს ხშირად მიმართავენ კომპანიები თავიანთ კლიენტებთან ურთიერთობისათვის, მათთვის ახალი სერვისების შესათავაზებლად და ა.შ.
სქოლიო
კატეგორია:ტელეკომუნიკაცია
საკონცენტრაციო ბანაკი
მინი|[[ბურები|ბური ქალებისა და ბავშვების ბანაკი სამხრეთ აფრიკიაში (1900-1902 წლებში)]] საკონცენტრაციო ბანაკი (concentration - თავმოყრა) — ტერმინი, რომელიც სპეციალურად აღჭურვილი თავისუფლების მასობრივი, იძულებითი აღკვეთის ცენტრს აღნიშნავს სხვადასხვა ქვეყნის მოქალაქეთა შემდეგი კატეგორიებისათვის:
ტერმინი „საკონცენტრაციო ბანაკი“ ბურების ომის დროს გაჩნდა, როდესაც ინგლისელმა ჯარისკაცებმა ბური გლეხები ბანაკებში მოაქციეს (კონცენტრაცია მოახდინეს), რათა მათ ბური პარტიზანებისთვის რაიმე სახის დახმარება არ აღმოეჩინათ.
მურსია (დასავლეთი ნეგროსი)
მურსია (ოფიციალურად მურსიის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Murcia; Bayan ng Murcia) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ ნეგროსის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 88 868 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
119
თარიღი უცნობია
*
Peace Will Come
thumbPeace Will Come (მშვიდობა მოვა) — დიანა ღურწკაიას სიმღერა, რომლითაც მომღერალმა წარადგინა საქართველო ევროვიზია 2008-ზე. სიმღერის ავტორები არიან: კარენ ქავალკერიანი და კიმ ბრეთბურგია. სიმღერამ დაიკავა მე-11 ადგილი ფინალში და დააგროვა 83 ქულა, ნახევარფინალში დაიკავა მე-5 ადგილი და დააგროვა 107 ქულა. მუსიკის ავტორი არის კარენ კავალერიანი, ხოლო ინგლისურენოვანი ტექსტის ავტორი კიმ ბრეითბურგი.
დიანა ღურწკაიამ ამ სიმღერის რუსული ვერსიაც ჩაწერა. რუსულ ენაზე მისი სათაურია „Мир Придет“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერები
Pheidologeton mayri
Pheidologeton mayri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნოვი-პაზარის თემი (სერბეთი)
ნოვი-პაზარის თემი (Нови Пазар) — თემი სერბეთში, შედის რაშის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 93 859 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 126 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 742 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
თალიშის მთები
თალიშის მთები, თალიში (Talış dağları) — საშუალო სიმაღლის მთები აზერბაიჯანისა და ირანის საზღვარზე. შედგება ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმული სამი ქედისაგან, რომლებიც მთათაშუა ქვაბულებითაა გაყოფილი. თალიშის მთები ციცაბოდ ეშვება ლენქორანის დაბლობისაკენ. სიმაღლე 2493 მ აღწევს (მთა გომურგოი). თალიშის მთები უმთავრესად აგებულია კაინოზოური ასაკის ფლიშური, ვულკანოგენური და ინტრუზიული ქანებით, სეისმურია, აღმოსავლეთ კალთებზე 600 მ სიმაღლემდე სუბტროპიკული ტყეებია, ზევით წიფლის ტყეა, მთავარ თხემზე — ბუჩქები, მთის ქსეროფიტული და მთის მდელო-სტეპური მცენარეულობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აზერბაიჯანის ქედები კატეგორია:ირანის ქედები
ტაზირბუ
ტაზირბუ (تازربو) — ოაზისი და დასახლებული პუნქტი ლიბიაში. მდებარეობს კუფრის რაიონში, ლიბიის უდაბნოში, კუფრიდან ჩრდილო-დასავლეთით 250 კილომეტრში. ოაზისის სიგრძეა 25-30 კმ, სიგანე 10 კმ. მის ფარგლებშია დაახლოებით 10 სოფელი. არის ტბორები და მლაშობები.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ოაზისები
კარლ გუსტავ იაკობ იაკობი
thumb|right|კარლ გუსტავ იაკობ იაკობი კარლ გუსტავ იაკობ იაკობი (დ. 10 დეკემბერი, 1804, პოტსდამი — გ. 18 თებერვალი, 1851, ბერლინი) — გერმანელი მათემატიკოსი, ბერლინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1836), პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1833). ელიფსურ ფუნქციათა თეორიის ერთ-ერთი შემქმნელი. გამოიკვლია თეტა-ფუნქციები და ზოგიერთი სხვა ტრანსცენდეტული ფუნქცია. მნიშვნელოვანი გამოკვლევები აქვს რიცხვთა თეორიაში, წრფივ ალგებრაში, ინტეგრალურ აღრიცხვაში, დიფერენციალურ განტოლებათა თეორიასა და ვარიაციათა აღრიცხვაში. შემოიღო ფუნქციონალური დეტერმინატები, გამოიკვლია ორთოგონალურ მრავალწევრთა ერთი კლასი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი მათემატიკოსები კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1804 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1851 კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
მამათმავლობა
მამათმავლობა — მამაკაცთან მამაკაცის, ძირითადად, სქესობრივი ურთიერთობა. ეს ტერმინი იხმარებოდა ქართულში სიტყვების „გეი“ ან „ჰომოსექსუალის“ დამკვიდრებამდე, შესაბამისად, შეიძლება იმავე აზრს ატარებდეს, რასაც თანამედროვე გაგებით გეი, ჰომოსექსუალი ან, ზოგჯერ, ბისექსუალი კაცი. საბჭოთა კავშირის არსებობის პერიოდშიც კაცის ჰომოსექსუალურ ორიენტაციას ან აქტს მამათმავლობად მოიხსენიებდნენ. თანამედროვე გაგებით ეს ტერმინი სტერეოტიპულ შინაარსს ატარებს, რადგან საბჭოთა კავშირში მამათმავლობა „გაუკუღმართებულ ქცევად“ ითვლებოდა. საბჭოთა სამართლით პიროვნების საწინააღმდეგო დანაშაული იყო. ძველ ქართულ სამართალში მიღებული იყო მამათმავლობის ანუ „სოდომური ცოდვის“ შემთხვევათა სამ ჯგუფად დაყოფა. იმის მიხედვით თუ რა პირობებში და როგორ იქნებოდა ჩადენილი ეს „ცოდვა“, განასხვავებდნენ "სუბუქ", „მძიმე“ და „უმძიმეს“ მამათმავლობას.
ერეკლე II-ისა და ანტონ კათალიკოსის განჩინება (1767-1768) მამათმავლობისთვის „ძალიანი და საანდაზოს ჯაჯაებით“ (ანუ ტანჯვა წამებით) სიკვდილს ითვალისწინებდა.
საინტერესოა ის ფაქტი, რომ მამათმავლობა ძველ ქართულში კაც ჰომოსექსუალს, გეის აღნიშნავდა, თუმცა არ არსებობდა ლესბოსელის ან ქალი ჰომოსექსუალის ეკვივალენტი ტერმინი.
სქოლიო
კატეგორია:სექსუალური ორიენტაცია კატეგორია:ლგბტ ტერმინები
ლეჟვანიე
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 64 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პონტევედრა (დასავლეთი ნეგროსი)
პონტევედრა (ოფიციალურად პონტევედრის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Pontevedra; Bayan ng Pontevedra) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ ნეგროსის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 54 502 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
ლოტოსი
ლოტოსი (Nelumbo) — წყლისა და ხმელეთის მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ლოტოსისებრთა ოჯახისა (რომელსაც ზოგჯერ დუმფარასებრთა ოჯახთან აერთიანებდნენ). აქვს გრძელყუნწიანი, წყალზე მოტივტივე და წყლის ზემოთ ამოშვერილი დიდი, ფარისებრი ფოთლები და ეული ყვითელი ან ვარდისფერი ყვავილები.
ლოტოსის 2 სახეობა გავრცელებულია ორივე ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელსა და ტროპიკებში. ვარდისფერყვავილებიანი ინდური ლოტოსი (Nelumbo nucifera) გავრცელებულია ავსტარლიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მალაის არქიპელაგზე, ფილიპინების კუნძულებზე, იაპონიის სამხრეთში, შრი-ლანკის კუნძულებზე, ინდოჩინეთისა და ინდოსტანის ნახევარკუნძულებზე, ჩინეთსა და ჩრდილოეთ ირანში, ამიერკავკასიასა (მტკვრის ქვედა დინებაში), ვოლგის დელტაში.
ინდოეთსა და ჩინეთში ლოტოსი ძველთაგანვე საღვთო მცენარედ არის მიჩნეული. ყვითელი ლოტოსი (Nelumbo lutea) იზრდება ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკის ატლანტიკურ სანაპიროებსა და ჰავაის კუნძულებზე. ლოტოსის ყველა ნაწილში C ვიტამინი და კაუჩუკია, ყუნწებსა  და ღივებში — შხამიანი ნივთიერება ნელუმბინი. თესლსა და ფესურებს საჭმელად და საქონლის საკვებად იყენებენ. ე. წ. ეგვიპტური ლოტოსი დუმფარას გვარს განეკუთვნება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოტოსისებრნი
სამხრეთავსტრალიური მუზეუმი
სამხრეთავსტრალიური მუზეუმი ― ბუნების ისტორიის მუზეუმი და კვლევითი ინსტიტუტი ადელაიდაში, სამხრეთ ავსტრალიაში. დაარსდა 1856 წელს და სამხრეთ ავსტრალიის მთავრობის მიერ იმართება. მუზეუმი ადელაიდას პარკების კულტურული უბნის ჩრდილოეთ ტერასაზე შენობების კომპლექსს მოიცავს. სამომავლოდ, მუზეუმში დაცული ავსტრალიური აბორიგენული კულტურული კოლექციის (უდიდესი მსოფლიოში) ნიმუშების ახალ აბორიგენული ხელოვნებისა და კულტურის ეროვნულ გალერეაში გადატანა იგეგმება.
XIX საუკუნე
სამხრეთავსტრალიური ინსტიტუტი, რომლის შემადგენლობაში საჯარო ბიბლიოთეკა და მუზეუმიც შედიოდა, 1861 წელს დაარსდა. თავდაპირველად ბიბლიოთეკისა და მექანიკის ინსტიტუტის ნაქირავებ შენობაში, მეფე უილიამის ქუჩაზე მდებარეობდა, სანამ ჩრდილოეთ ტერასისა და კინთოურის გამზირის კუთხეში ინსტიტუტის შენობის მშენებლობა დასრულდებოდა.
1856 წლის ივნისში სამხრეთ ავსტრალიის საკანონმდებლო საბჭომ მიიღო სამხრეთავსტრალიური ინსტიტუტის კანონი (კანონი სამხრეთავსტრალიური ინსტიტუტის დაარსებისა და დაქვემდებარების შესახებ), რომლის მიხედვითაც ინსტიტუტი გუბერნატორთა საბჭოს კონტროლქვეშ აღმოჩნდა.
1859 წლის ივნისში სამხრეთავსტრალიური მუზეუმის კურატორობა ფრედერიკ ჯორჯ უოთერჰაუსს შესთავაზეს. ინსტიტუტის შენობის დასრულების შემდეგ, საბჭომ იგი პირველ კურატორად დანიშნა. უოთერჰაუსს ეს პოსტი 1882 წლის თებერვლამდე ეკავა. იგი უილიამ ჰაკიმ ჩაანაცვლა, რომელმაც სამხრეთავსტრალიური ინსტიტუტისთვის მუზეუმის წოდების იდეა წამოაყენა, თუმცა მაშინ ეს იდეა არ მიუღიათ. კურატორის პოზიცია დირექტორით შეიცვალა და ჰაკიც პირველ დირექტორად დაინიშნა, თუმცა ეს პოზიცია მხოლოდ 1884 წლის ოქტომბრამდე ეკავა, რის შემდეგაც მუზეუმის მენეჯმენტთან დაკავშირებით დისპუტების სერია დაიწყო.
XX საუკუნე
1939 წლის მუზეუმების შესახებ კანონით, სამხრეთავსტრალიურ მუზეუმს სამხრეთ ავსტრალიის სამხატვრო გალერეისა და სამხრეთ ავსტრალიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკისგან დამოუკიდებლობა მიენიჭა. სამხრეთავსტრალიურ ინსტიტუტს ოფიციალურად ეწოდა სამხრეთავსტრალიური მუზეუმი. 1976 წელს მიიღეს კანონი სამხრეთავსტრალიური მუზეუმის შესახებ. This legislation was superseded by the South Australian Museum Act (1976). მუზეუმი Arts South Australia-ის შემადგენლობაში შედის.
1997 წელს ხელოვნების მინისტრ დაიანა ლეიდლოუს მხარდაჭერით, სამხრეთავსტრაიური მუზეუმი ავსტრალიური აბორიგენული კულტურის გალერეის პირველი სართულის განვითარებისთვის დააფინანსეს.
XXI საუკუნე
2002-2011 წლებში პრემიერმა და ხელოვნების მინისტრმა, მაიკ რანმა მუზეუმი წყნარი ოკეანის კულტურების გალერეის ხელახლა და სამხრეთავსტრალიური ბიომრავალფეროვნების გალერეის განვითარებისთვის დააფინანსა. 2011 წელს პრემიერმა ადელაიდას ყოფილი მერი და განათლების მინისტრი, ჯეიმ ლომაქს-სმითი, მუზეუმის საბჭოს თავმჯდომარედ დანიშნა. 2020 წლის ნოემბერსი მუზეუმის საბჭოს თავმჯდომარედ კიმ ჩითერი დაინიშნა.
კოლექციები
სამხრეთავსტრალიურ მუზეუმში ოთხ მილიონ ეგზემპლარზე მეტია დაცული. მუდმივი გალერეებია: ძველი ეგვიპტე, ავსტრალიური აბორიგენული კულტურები, ავსტრალური პოლარული კოლექცია, ედიაკარი, მეგაფაუნა, მინერალები და მეტეორიტები, ოპალის ნამარხი ნაშთები, წყნარი ოკეანის ნაშთები, სამხრეთავსტრალიური ბიომრავალფეროვნება, ვეშაპები და დელფინები და მსოფლიოს ძუძუმწოვრები.
ადგილობრივი არტეფაქტების კოლექცია
მუზეუმში ავსტრალიური აბორიგენული კულტურების მნიშვნელოვანი კოლექციაა დაცული, რომელიც 30 000-მდე ექსპონატს მოიცავს. ეს კოლექცია, რამდენიმე სხვა კოლექციასთან ერთად, გაციფრულებულია.
2016 წელს კერძო ბენეფიციარმა, მარგარეტ დეივიმ, მუზეუმში ახალი პოზიცია, ადგილობრივი კურატორის პოზიცია ხუთი წლით დააფინანსა. პოზიციას უილიამ და მარგარეტ გირის სახელობის აბორიგენული და ტორესის სრუტის კუნძულების მკვიდრთა ხელოვნებისა და მატერიალური კულტურის კურატორი ეწოდება. პირველ კურატორად გლენ ისეგენ-პილკინგტონი დაინიშნა. მუზეუმის ისტორიაში პირველად, კურატორად აბორიგენი დაინიშნა.
მთავარი გამოფენები
2003 წლიდან მოყოლებული, ყოველწლიურად მუზეუმში უოთერჰაუსის ხელოვნების პრემიის გამოფენა ეწყობა. უოთერჰაუსის ბუნებისმეტყველების ხელოვნების პრემია ყველაზე მდიდრული პრემიაა ავსტრალიის ბუნებისმეტყველების სფეროში. მას სახელი სამხრეთავსტრალიური მუზეუმის პირველი კურატორის საპატივცემულოდ ეწოდა. მუზეუმში პრემიისთვის წარდგენილ ნიმუშთა გამოფენა იმართება.
ანტარქტიდის გადაკვეთა: ავსტრალიური გამოცდილება (2013 წლის დეკემბერი - 2014 წლის მარტი): გამოფენაზე ანტარქტიდასთან ავსტრალიელთა ურთიერთობების აღმნიშვნელი სამეცნიერო, ისტორიული და კულტურული მემკვიდრეობის არტეფაქტები გამოიფინა.
შიმერი (2015 წლის ოქტომბერ-ნოემბერი): სამხრეთავსტრალიური მუზეუმის, JamFactory-ისა და Tarnanthi-ის კოლაბორაციული გამოფენა, რომელიც ყოველწლიურად იმართება სამხრეთ ავსტრალიის ეროვნული გალერეის მიერ და ადგილობრივთა ხელოვნებასა და კულტურას ეძღვნება.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმები ადელაიდაში კატეგორია:ბუნების ისტორიის მუზეუმები ავსტრალიაში კატეგორია:ნამარხი ნაშთების მუზეუმები კატეგორია:1847 წელს დაარსებულები ავსტრალიაში კატეგორია:ეთნოგრაფიული მუზეუმები
მარგარეტ მიდი
დაიბადა კუოკერის ოჯახში, ფილადელფიაში. მამამისი უორტონის ბიზნესის სკოლის პროფესორი იყო, დედა კი — სოციოლოგი, რომელიც იტალიელ იმიგრანტებთან მუშაობდა. 1923 წელს ბაკალავრის ხარისხი მიიღო კოლუმბიის უნივერსიტეტში; 1924 წელს იქვე მაგისტრის დისერტაცია დაიცვა. 1925 წელს კვლევის მიზნით გამეგზავრა პოლინეზიაში, სამოაზე, სადაც ადგილობრივ საზოგადოებაში ბავშვთა და მოზარდთა სოციალიზაციის პროცესზე მნიშვნელოვანი მასალა შეაგროვა. 1926 წელს პოლინეზიიდან დაბრუნების შემდეგ ამერიკის ბუნების ისტორიის მუზეუმში (ნიუ-იორკი) კურატორად დაიწყო მუშაობა. 1929 წელს კი კოლუმბიის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ანთროპოლოგები კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978
ტორონტოს სამზარეულო
ტორონტოს სამზარეულო ასახავს ტორონტოს ზომასა და მულტიკულტურულ მრავალფეროვნებას. მთელი ქალაქის სხვადასხვა ეთნიკური უბნები ყურადღებას ამახვილებს კონკრეტულ სამზარეულოებზე. მაგალითად, ჩინური და ვიეტნამური, რომლებიც გვხვდება ქალაქის ჩინურ ქალაქებში, კორეული კორეათაუნში, ბერძნული დანფორტზე, იტალიური სამზარეულო პატარა იტალიასა და კორსო იტალიაში და ინდური / პაკისტანური პატარა ინდოეთში. მთელ ქალაქში უამრავი სხვა მსოფლიო სამზარეულოა, მათ შორის პორტუგალიური, უნგრული, იაპონური და კარიბული. ტორონტოში დიდი ებრაული მოსახლეობა ასევე უზრუნველყოფილია სხვადასხვა ებრაული რესტორნებით. გარდა ეთნიკური სამზარეულოს, ტორონტოში ასევე არის მრავალი შესანიშნავი სასადილო დაწესებულება და ქსელის რესტორნები, დაწყებული სწრაფი კვებით დამთავრებული ჩვეულებრივი ან მაღალი კლასის სასადილოებით.
სამეზობლოები გამოჩენილი ეთნიკური საკვებით
მინი|ტორონტოს Koreatown- ში მდებარეობს მრავალი კორეული რესტორანი.
Roncesvalles – პოლონური სამზარეულო
Chinatown და East Chinatown– ჩინური და ვიეტნამური სამზარეულო
Kensington Market – ლათინური ამერიკის და სხვათა სამზარეულო
Little Italy და Corso Italia – იტალიური სამზარეულო
Gerrard India Bazaar და Rexdale – ინდური და პაკისტანური
Koreatown – კორეული
Little Portugal/Rua Acores – პორტუგალიური
The Danforth – ბერძნული, თურქული
The Annex – უნგრული (ისტორიული)
North York City Centre, Newtonbrook - კორეული, ჩინური, ირანული
შეფ-მზარეულები
ცნობილი შეფები ტორონტოდან:
კულინარიული ფესტივალები
მინი|Danforth- ის გემო ყოველწლიური ფესტივალია ტორონტოს ბერძნულ ქალაქში, სადაც იგი აღინიშნება ბერძნული საკვებით. ტორონტოში ყოველწლიურად ტარდება მრავალი კულინარიული ფესტივალი. გარდა ამისა, კვების ტურები ტორონტოში ძლიან პოპულარულია. იგი ტარდება Tasty Tours Toronto- ს ასევე კულინარიული სათავგადასავლო კომპანიის  მიერ და სულ უფრო პოპულარული გზაა ადგილობრივი მოსახლეობისა და ტურისტებისთვის ქალაქის კვების კულტურის შესასწავლად.
ტორონტოში დაფუძნებული კულინარიული ღონისძიებები და ფესტივალები მოიცავს:
Charlie's Burgers არის ტორონტოში დაფუძნებული კერძო სასადილო ღონისძიებების სერია, რომელიც დაარსდა 2009 წელს.
Summerlicious და Winterlicious
დანფორტის გემო
ტორონტოს ფრთების ფესტივალი
ვეგეტარიანული კვების ფესტივალი
ლუდსახარში და ღვინის ქარხნები
მინი|Mill Street Brewery Brew Pub- ის უკანა მხარე ტორონტოს დისტილერიის რაიონში. ტორონტოს ლუდის ხარშვის დიდი ისტორია აქვს. ევგენი ო'კიფი, O'Keefe Brewing Company- ის დამფუძნებელი, ტორონტოში გაიზარდა, სადაც მისი ოჯახი 1832 წელს ირლანდიიდან ემიგრაციაში წამოვიდა. O'Keefe- მა პირველმა აწარმოა ლანგერის ლუდი კანადაში ტრადიციულ ალესთან და პორტერთან ერთად.
ტორონტოს ლუდის ფესტივალი არის ყოველწლიური ღონისძიება, რომელიც აჩვენებს ადგილობრივ ხელნაკეთ ლუდებს. ქალაქში არის რამდენიმე ლუდსახარში, რომელთაგან მრავალი მიკრო ლუდსახარშია: ტორონტოს მიმდებარე რეგიონში ბევრი ღვინის ქარხანაა. Sante Wine Festival არის ყოველწლიური ფესტივალი, რომელშიც წარმოდგენილია რთველი, ესწრებიან მეღვინეები და ცნობილი შეფ-მზარეულები.
ქუჩის საჭმელი
მინი|ტორონტოს მერიის წინ გაჩერებული საკვები სატვირთო მანქანა ტორონტო ცნობილი არ არის ქუჩის მოვაჭრეების საკვების მრავალფეროვნებით, თუმცა, უამრავი რესტორანი არსებობს. ტორონტოს ცენტრში უამრავი სატვირთო მანქანაა, მათ შორის ტორონტოს მერიის წინ, სადაც იყიდება კარტოფილი ფრი, ჰოთ-დოგები და წინასწარ მოხარშული ძეხვი. ტორონტოს უნივერსიტეტის კვების სატვირთო მანქანები გთავაზობთ ჩინურ საკვებს.
ზაფხულის თვეებში ნაყინი და პოპები იყიდება გამყიდველებისგან ველოსიპედებით, ხოლო ნაყინის სატვირთო მანქანები დადიან ქალაქის ქუჩებში. გაყინული იოგურტი, მართალია, ქუჩაში მოვაჭრეებში არ გვხვდება, მაგრამ პოპულარობით სარგებლობს და ახლახან ბევრი მაღაზია გაიხსნა. ტორონტოში ყავის კულტურა ასევე ძალიან განვითარებულია, გვხვდება რამდენიმე ცნობილი კაფე, განსაკუთრებით ისეთ ადგილებში, როგორიცაა Queen West და Kensington Market.
2009 წლამდე ჰოთ-დოგები და წინასწარ მოხარშული ძეხვეული ერთადერთი ქუჩის საკვები იყო, რომელიც კანონით დაშვებული იყო. კანონი უკიდურესად მაღალ მოთხოვნებს ადგენს ქუჩის კვების ობიექტების მოვაჭრეების მიმართ. თუმცა, არსებობს ინიციატივა, უფრო მრავალფეროვანი და ხარისხიანი გაეხადათ ქუჩის საკვები,, რის შედეგადაც ტორონტოში დაინერგა la Cart სისტემა 2009 წელს. Toronto a la Cart- მა გამყიდველებს ნება დართეს გაყიდონ ჰალალური საკვები, როგორიცაა ქაბაბი, ფალაფელი და შაურმა. თუმცა, 2010 წელს, ტორონტოში la Cart იყო მიჩნეული მარცხი ადგილობრივი პოლიტიკოსებითვის.
სქოლიო
კატეგორია:ტორონტოს სამზარეულო კატეგორია:ამერიკული სამზარეულო
წმინდა სილვესტრის დღე
წმინდა სილვესტრის დღე, ასევე ცნობილი როგორც სილვესტრი (სილვესტერი) ან სილბესტრი ან წმინდა სილვესტრის დღესასწაული — რომის პაპ სილვესტერ I-ის ხსოვნისადმი მიძღვნილი დღესასწაული. წმ. სილვესტრი არის ქრისტიანული წმინდანი, რომელიც იყო რომის პაპი 314-დან 335 წლამდე.
შუა საუკუნეების გადმოცემის თანახმად, სწორედ სილვესტრის წყალობით მოხდა ბიზანტიის იმპერატორ კონსტანტინე დიდის მიერ ქრისტიანობის მიღება. დასავლური ეკლესიები დღესასწაულს აღნიშნავენ წმინდა სილვესტრის გარდაცვალების დღეს, 31 დეკემბერს.
შტუტგარტის შტადტბანი
60px|thumb|შტუტგარტის შტადტბანის მსუბუქი მეტროს სისტემა thumb thumb|right|Stadtbahn train; note mixed gauge track thumb|right|Ruhbank Stadtbahn station thumb|right|Stuttgart Rathaus Stadtbahn underground station thumb|right|Stadtbahn cars at the terminus of line U1 შტუტგარტის შტადტბანი — მსუბუქი მეტროს სისტემა გერმანიის ქალაქ შტუტგარტში. იმართება Stuttgarter Straßenbahnen AG-ის მიერ. შტადტბანის ქსელი ქალაქის უმეტეს ნაწილსა და ახლომდებარე დაბებს ფელბახს, გერლინგენს, ლაინფოლდენ-ეხტენდინგენს, ოსტფილდერნს და ნეკარის რამსეკს ემსახურება.
ოპერირება
შტუტგარტის შტადტბანის ხაზების საერთო სიგრძე 192 კილომეტრს აჭარბებს. ქალაქის ცენტრსა და მჭიდროდდასახლებულ გარეუბნებში ქსელი მიწისქვეშაა. მსუბუქადდასახლებულ ადგილებში შტადტბანი მიწისპირზე მიედინება. სისტემას 164 ვაგონი ემსახურება, რომლებიც სტანდარტულ ლიანდაგზე გადაადგილდებიან. ხაზები ელექტროფიცირებულია. 2007 წელს შტადტბანმა ქალაქის ტრამვაის სისტემა საბოლოოდ ჩაანაცვლა, რასაც 27 წელი დასჭირდა.
საფასური და გაბილეთიანება
შტადტბანი რეგიონული ტრანსპორტის ნაწილია და მისი ბილეთებიც აგლომერაციაში არსებულ ტრანსპორტზე დაწესებული ბილეთების მსგავსია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის მეტროპოლიტენები კატეგორია:შტუტგარტი
თაგვეთი
თაგვეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ცხრამუხის თემი), მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, ხაშურიდან 3 კილომეტრი. სოფლის აღმოსავლეთით დგას ღვთისმშობლის ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 56 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Pheidologeton melanocephalus
Pheidologeton melanocephalus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ფრიდრიხ ჰაინრიხ იაკობი
ფრიდრიხ ჰაინრიხ იაკობი (Friedrich Heinrich Jacobi; დ. 25 იანვარი. 1743 — გ. 10 მარტი. 1819, მიუნხენი) — გერმანელი მწერალი და ფილოსოფოსი, იდეალისტი. მტრულად იყო განწყობილი ყოველგვარი პროგრესისადმი, განსაკუთრებით კი საფრანგეთის რევოლუციის, ფრანგული მატერიალიზმისა და ათეიზმის მიმართ. უარყოფდა ყოველგვარ განსჯას და ემყარებოდა გრძნობებსა და რწმენას. იგი დეივიდ იუმის მსგავსად მიიჩნევდა, რომ რეალური არსებობა მოწმდება რწმენით.
სქოლიო
კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი მწერლები კატეგორია:გერმანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 1743 კატეგორია:გარდაცვლილი 1819 კატეგორია:დიუსელდორფელი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XVIII საუკუნის გერმანელი რომანისტები კატეგორია:XVIII საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი რომანისტები
მაისურაძე
საკუთარი სახელი მაისურაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
* კატეგორია:ქართული გვარები
მალაზონია (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი მალაზონია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
120
თარიღი უცნობია
*
ფოთის შეთანხმება
ფოთის შეთანხმება ― საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მიერ დადებული პირველი საერთაშორისო ხელშეკრულება. დროებითი შეთანხმება საქართველომ დადოგერმანიის იმპერიასთან და მიიღო გერმანიის პროტექცია და აღიარება. შეთანხმებისას გერმანიის მიზანი იყო საქართველოს რკინიგზაზე სამხედრო კონტროლის დაწესება. სანაცვლოდ საქართველომ გერმანიისგან მიიღო დე-ფაქტო ცნობა და თავიდან აიცილა ოსმალეთის მიერ ოკუპაცია. შეთანხმება დაიდო 1918 წლის 28 მაისს, გერმანიის მხრიდან ხელს აწერდა გენერალი ოტო ჰერმან ფონ ლოსოვი და საქართველოს მხრიდან საგარეო საქმეთა მინისტრი აკაკი ჩხენკელი, ხელშეკრულება გაფორმდა საქართველოს საპორტო ქალაქ ფოთში.
წინა ვითარება
1917 წლის 9 მარტს, შეიქმნა ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტი, რომლის წევრები იყვნენ სახელმწიფო დუმის-სათათბიროს წევრები, ვ. ა. ხარლამოვი - თავმჯდომარე, იმპერატორის მეფისნაცვალის, რუსეთის დიდი მთავარი ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძის (1856-1929) შემცვლელი კავკასიის ფრონტზე რუსეთის დროებითი მთავრობის წარმომადგენელი ამიერკავკასიაში, როგორც სამოქალაქო ადმინისტრაციის უმაღლესი ორგანო. აკაკი ჩხენკელი საქართველოს მხრიდან იყო მისი წევრი. 1917 წლის ნოემბერში, შეიქმნა დამოუკიდებელი ამიერკავკასიის პირველი მთავრობა თბილისში - „ამიერკავკასიის კომისარიატი (ამიერკავკასიის სეიმი)“ რომელიც შემდეგ შეიცვალა „ამიერკავკასიის კომიტეტით“ ამ დროს ბოლშევიკებმა ჩაიგდეს ხელში ხელისუფლების პეტერბურგში. კომიტეტს ხელმძღვანელობდა საქართველოს წარმომადგენელი მენშევიკი სოციალ-დემოკრატი ნიკოლოზ ჩხეიძე.
1917 წლის 5 დეკემბერს, დაიდო ერზინჯანის დროებითი ზავი რომელიც გაფორმდა რუსეთსა და ოსმალეთის იმპერიას შორის. ერზინჯანის ხელშეკრულებით დასრულდა პირველი მსოფლიო ომის ახლო აღმოსავლეთის თეატრზე სპარსეთისა და კავკასიის შეიარაღებული კონფლიქტური კამპანიები რუსეთსა და ოსმალეთის იმპერიას შორის. 1918 წლის 3 მარტს, ერზინკანის ხელშეკრულებას მოჰყვა ბრესტ-ლიტოვსკის ზავი, რაც ნიშნავდა რუსეთის გასვლას მსოფლიო ომიდან.
წამყვანი ქართველი პოლიტიკური მოღვაწეები გერმანიასთან ალიანს განიხილავდნენ როგორც ოსმალეთის იმპერიის ოკუპაციის თავიდან აცილების ერთადერთ გზას. სამშვიდობო კონფერენციის ჩავარდნის შემდეგ შეიარაღებული კონფლიქტი დაიწყო.
თავის მხრივ, გერმანია სავსებით მზად იყო გამოეყენებინა სიტუაცია თავისი პოზიციების გასამყარებლად მსოფლიო ომის ფონზე და გერმანულ-ოსმალურ მეტოქეობაში კავკასიასა და მის რესურსებზე, კერძოდ კი ნავთობის ბაქოს კასპიის საბადოებზე და რკინიგზაზე და ნავთობსადენებზე რომლებიც საბადოებს აკავშირებდა შავ ზღვასთან - ბათუმთან (ბაქო-ბათუმის მილსადენი).
თავის მხრივ, გერმანია სავსებით მზად იყო გამოეყენებინა სიტუაცია თავისი პოზიციების გასამყარებლად მსოფლიო ომის ფონზე და გერმანულ-ოსმალურ მეტოქეობაში კავკასიასა და მის რესურსებზე, კერძოდ კი ნავთობის ბაქოს კასპიის საბადოებზე და რკინიგზაზე და ნავთობსადენებზე რომლებიც საბადოებს აკავშირებდა შავ ზღვასთან - ბათუმთან.
ასეთ ვითარებაში გამოცხადდა საქართველოს დამოუკიდებლობა 1918 წლის 26 მაისს. ორ დღის შემდგომ ფოთში მოხდა გერმანისა და საქართველოს შორის ხელშეკრულების ხელმოწერა, რომლის ძალითაც გერმანიამ ფაქტობრივად ცნო საქართველოს დამოუკიდებლობა, ხოლო იურიდიულად გერმანიამ ჯერ ოსმალეთს აცნობინა საქართველოს დამოუკიდებლობა 1918 წლის 3 ივნისს, ხოლო ერთ კვირაში 10 ივნისს უკვე თავად ცნო.
ხელშეკრულება
28 მაისს შეთანხმება ხელმოწერილი იქნა. ეს მოხდა საქართველოს მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან (26 მაისი) ორი დღის შემდეგ და გერმანიის შუამავლობით მიმდინარე ტრაპიზონის სამშვიდობო კონფერენციის დამთავრებიდან ოთხი დღის შემდეგ.
გერმანელთა მისიით, რომელსაც წარმოადგენდა ფრიდრიხ ბარონ ფონ კრესენშტეშინი (მეთაური) და ფრიდრიხ ვერნერ ფონ დერ შულენბურგი, იმედმიცემული საქართველო გამოვიდა ამიერკავკასიის ფედერაციიდან და დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. ქართველი მინისტრები სასწრაფოდ ჩავიდნენ ფოთში, სადაც გერმანიის დელეგაცია გრაფ ფონ ლოსოვის მეთაურობით იმყოფებოდა გემზე SS Minna Horn. დროებითი ხელშეკრულება გაფორმდა 28 მაისს ფოთის პორტში. საქართველომ ცნო ბრესტ-ლიტოვსკის ზავი, სანაცვლოდ მიიღო აღიარება და გერმანიის იმპერიის მფარველობა.
შეთხნმების მიხედვით გერმანიას მიეცა საქართველოს რკინიგზის თავისუფალი და შეუზღუდავი გამოყენების უფლება სამხედრო ძალისა და ტექნიკის გადასაადგილებლად და საქართველოს პორტებში გერმანული გემების შეუზღუდავი შესვლის უფლება. თბიილსში უნდა შექმნილიყო გერმანიის და მისი მოკავშირე ქვეყნების ერთობლივი სამხედრო კომისია გერმანიის ხელმძღვანელობით. საქართველოს რკინიგზის სადგურებს და ფოთის პორტს გააკონტროლებდნენ გერმანელი კომენდანტები. ბერლინში უნდა გახსნილიყო საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობა, ხოლო თბილისში გერმანიისა. გერმანიას უფლება ეძლეოდა დიპლომატიური წარმომადგენელი გარდა თბილისისა, დაენიშნა სხვა ქალაქებშიც.
ფოთში ხელი მოეწერა რამდენიმე კონვენციასაც, რომელთა შორის იყო:
საიდუმლო დამატებითი წერილით ფონ ლოსოვი პირდებოდა დახმარებას საქართველოს საერთაშორისო აღიარებაში და მისი ტერიტორიულ მთლიანობის შენარჩუნებაში.
შემდეგ
ქართულ-გერმანული თანამშრომლობა იყო ხანმოკლე და არათანაბარი, მიუხედავად ამისა ის ახალგაზრდა ქართული რესპუბლიკისათვის აღმოჩნდა მეტად სასარგებლო და შეიტანა თავისი წვლილი ქვეყნის გადარჩენაში იმ ტურბულენტურ 1918 წელს.
11 მაისს ბათუმში გაიხსნა სამშვიდობო კონფერენცია სადაც ოსმალებმა გააფართოვეს თავიანთი მოთხოვნები ჩაერთოთ ტფილისი, როგორც ალექსანდროპოლი და ეჩმიაძინი, რკინიგზაში რომლის აშენებაც სურდათ და რომელიც დააკავშირებდა ყარსს და ჯულფას ბაქოსთან. რესპუბლიკის დელეგაციის ქართველმა და სომეხმა წევრებმა დაიწყეს დამუხრუჭება. 21 მაისს ოსმალების ჯარი ისევ გადავიდა საზღვარს. კონფლიქტმა მოიტანა ბრძოლები სარდარაპთან (21-29 მაისი), ბრძოლა ყარა კილისესთა (1918), (24-28 მაისი), ბაშ აბარანთან ბრძოლა (21-24 მაისი).
4 ივნისს, სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკა იძულებული იქნა ხელი მოეწერა ბათუმის ხელშეკრულებაზე.
გერმანიის მისია წავიდა კონსტანცაში, და თან გაიყოლია საქართველოს დელეგაცია, რომლის შემადგენლობაში შედიოდა ჩხენკელი, ზურაბ ავალიშვილი და ნიკო ნიკოლაძე, რომლებსაც საქართველოს მთავრობისაგან დავალებული ჰქონდათ გერმანიასთან მოლაპარაკებების გამართვა რათა ბერლინში ხელი მოეწერათ საბოლოო შეთანხმებას.
სქოლიო
კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის ხელშეკრულებები კატეგორია:ფოთის ისტორია კატეგორია:1918 წელს დადებული ხელშეკრულებები ფოთი კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელშეკრულებები
სალამნისწვერი
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
AlchemyPoint
thumb|right|No Preview
AlchemyPoint — Firefox-ის და Flock-ის გაფართოება და mashup პლატფორმა, რომელიც მომხმარებელს საშუალებას აძლევს შექმნას ვებ mashup-ები და სემანტეკის ვებ ძიების დანიშვნა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:Mozilla-ს დამატებითი მოწყობილობები
ერატის რაიონი
ერატი (Eráti) — რაიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ მოზამბიკში, ნამპულის პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 256 715 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 5 671 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.27 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნამაპა.
ნიკოლოზი (მახარაძე)
მიტროპოლიტი ნიკოლოზი (ერისკაცობაში ღენტორ (შინაურულად ხუტა) მახარაძე; დ. 28 ივნისი, 1932 — გ. 5 ივლისი, 2008) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1972 წელს ჩაირიცხა მცხეთის სასულიერო სემინარიაში, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1975 წელს და სემინარიაში დაიწყო მუშაობა ჰომილეტიკისა და ეკლესიის ზოგადი ისტორიის ლექტორად. 1977 წლის იანვარში ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტმა ილიამ აკურთხა ჯერ დიაკვნად და შემდეგ მღვდლად განაწესა სოხუმის საკათედრო ტაძარში. 1977 წლის მაისში აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში.
1978 წლის 8 თებერვალს გამორჩეულ იქნა ცხუმ-აფხაზეთის ეპისკოპოსად. 19 თებერვალს შესრულდა არქიმანდრიტ ნიკოლოზის ეპისკოპოსად ხელდასხმა. 1978 წლის ოქტომბერში მეუფე ნიკოლოზი, როგორც საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის წარმომადგენელი, იმყოფებოდა რომში პაპის იოანე პავლე I-ის დაკრძალვაზე და შემდეგ ახალი პაპის იოანე პავლე II-ის აღსაყდრებაზე. 1978 წლის 14 დეკემბერს მეუფე ნიკოლოზი აყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში, 1979 წლის 7 აპრილს უწმიდესმა და უნეტარესმა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ დაჯილდოვა წმიდა გიორგის I ხარისხის ორდენით. 1981 წლის დასაწყისში მას მიეცა მიტროპოლიტობა, 1981 წლის 9 სექტემბერს იგი გადაყვანილ იქნა ქუთათელ-გაენათელ მიტროპოლიტად, 1983 წელს მიტროპოლიტი ნიკოლოზი განთავისუფლდა ქუთათელ-გაენათელობიდან და დაყვანილ იქნა ბერობის ხარისხზე.
გარდაიცვალა 2008 წლის 5 ივლისს, თბილისში. დაკრძალულია ჩუღურეთის წმიდა ნიკოლოზის ეკლესიის გალავანში.
სეკურიტატა
მინი|მარჯვნივ|300პქ|სეკურიტატას გამოსახულება მონეტაზე სეკურიტატა (ლათინ. Securitas-atis) — სახელმწიფოსა და მოსახლეობის უშიშროების განმასახიერები რომაული ღვთაება, გამოისახება სვეტების გვერდით ფეხებგადაჯვარედინებულ, მჯდომარე ქალად. მას მარჯვენა ხელი მაღლა ჰქონდა აწეული. მისი მუდმივი ატრიპუტებია: სკიპტრა, დაფნა, სიუხვის რქა და ზეთისხილის ტოტი.
სქოლიო
კატეგორია:რომაული მითოლოგია
Securitas (Mythologie) Securitas Sekuritas Securitas (gudinna) Securitas
Pheidologeton nanus
Pheidologeton nanus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
აკვიტანია
აკვიტანია (ფრანგ. Aquitaine, ოქსიტ. Aquitània, ბასკ. Akitania) — სამხრეთ-დასავლეთ საფრანგეთის ყოფილი რეგიონი. მისი დედაქალაქი იყო ბორდო, სხვა განყოფილებების პრეფექტურები იყო პო, პერიგე, მონ-დე-მარსანი და აჟენი.
2016 წლის 1 იანვრიდან, საფრანგეთის რეგიონების რეფორმირების შემდეგ, სხვა რამდენიმე რეგიონთან ერთად გაერთიანდა ახალი აკვიტანიიის რეგიონში.
იგი შედგებოდა 5 დეპარტამენტისგან: დორდოგნი (24, Dordogne), ჟირონდა (33, Gironda), ლანდესი (40), ლო და გარონა (47, Lot-et-Garonne) და ატლანტური პირენეები (64, Pyrènèes-Atlantiques). რეგიონში შედის 18 ოლქი (arondissement), 235 კანტონი და 2,296 მუნიციპალიტეტი.
ისტორია
ალტ=|ცენტრი|მინი|Aquitaine [[X საუკუნე|X საუკუნის საფრანგეთში.]] ტერმინი აკვიტანია (Aquitania) ლათინური წარმოშობისაა და აქვს რამდენიმე სავარაუდო ეტიმოლოგია. ეს შეიძლება ნიშნავდეს „წყლების მიწას“; მომდინარეობს რომაული ქალაქ აკვე ტარბელიკედან (Aquæ Tarbellicæ) დღევანდელი ქალაქი დაქს (Dax); ან „ოშების ქვეყანა“-დან, მოსახლეობა რომელიც ძალიან ახლოს იყო ბასკებთან (euskotarrak) და რომლის დედაქალაიქც იყო ოში (Auch, (/o:ʃ/)). ამასთან, უდავოა ამ ტერიტორიაზე კელტების არსებობაც, რომლებმაც ფაქტობრივად აქ ჩამოაყალიბეს კოალიცია, რომელსაც რომაელები აკვიტებს უწოდებენ.
აკვიტანია იყო რომის პროვინცია, რომელიც მოგვიანებით დიოკლეტიანემ სამ ნაწილად გაყო: პირველი აკვიტანია, მეორე აკვიტანია და მესამე აკვიტანია ან ნოვემპოპულანა (Novempopulana).
ისტორიული აკვიტანია განსხვავდება ამჟამინდელისგან: რომის იმპერიის ქვეშ ყოფნის დროს ერეოდათ Novempopulana-ში, რომლის მთავარი ცენტრები იყო ტულუზა, ოში და დაქსი.
ელეონორ აკვიტანიელის და ინგლისის მეფე ჰენრი II-ს შორის ქორწინებით, აკვიტანია გახდა ინგლისის ფეოდი საფრანგეთის მიწაზე, ფეოდალური პირამიდის თვალსაზრისით ძალიან ორაზროვანი სიტუაცია შეიქნა: ინგლისის მეფე იყო საფრანგეთის მეფის ვასალი მანიკა-მდე, ხოლო მის მიღმა ტერიტორიაზე იყო მისი თანასწორი. ვითარება აუტანელი გახდა მას შემდეგ რაც საფრანგეთის მონარქიამ აბსოლუტურ სახელმწიფოდ ჩამოყალიბება დაიწყო. ინგლისის მეფეებმა (პლანტაგენეტები), XIII საუკუნის განმავლობაში დაკარგეს ფრანგული მიწები, გარდა გიენისა, რომელიც ითვალისწინებდა გასკონის საჰერცოგოს დასავლეთ ნაწილს და აკვიტანიის სამხრეთ-დასავლეთ პატარა ნაწილს. მომდევნო საუკუნეში დაიწყო ომი პლანტაგენეტებსა და ვალუას დინასტიას (მონათესავე განშტოება კაპეტინგებისა) შორის, რომლის მთავარი მიზეზი იყო საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრეობა. ეს ომი გაგრძელდა XV საუკუნის შუამდე და ცნობილია როგორც ასწლიანი ომი. მის დასრულებას მოჰყვა მთლიანი აკვიტანიის შეერთება საფრანგეთის მონარქიასთან. დღესაც კი, აკვიტანიის გერბსა და დროშაზე გმოსახულია ინგლისური ლომი.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის რეგიონები
მუსიკალური თეატრი (ბათუმი)
ახალგაზრდული მუსიკალური თეატრი ბათუმის სახელმწიფო მუსიკალური ცენტრის შემადგენელი ნაწილია და მასთან ერთად დაარსდა. მისი მესვეურები იმთავითვე ცდილობდნენ თეატრი ჟანრობრივი მრავალფეროვნების გზით წაეყვანათ. მართლაც თეატრის რეპერტუარში ნახავთ კლასიკურ საოპერო მუსიკასაც, თანამედროვე მიუზიკლებსაც, როკ-ოპერას, პოპულარულ თუ როკ-მუსიკის საუკეთესო ნიმუშებსაც.
თეატრის შემოქმედებითი ჯგუფი
thumb|left|200px|თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი თენგიზ შამილაძე, კომპოზიტორი მინდია ხითარიშვილი, მთავარი ქორმაისტერი და ვოკალის პედაგოგი მანანა ჩაუშბა thumb|right|200px|როკ-ოპერა „თავფარავნელის ბალადა“ აფიშა მთავარი ქორმაისტერი და ვოკალის პედაგოგი — მანანა ჩაუშბა
სოლისტები და დასი
thumb|left|200px|მწერალ და დრამატურგ თამაზ ჭილაძესთან ერთად thumb|right|200px|ნანოს და მოახლეების სცენა როკ-ოპერიდან „თავფარავნელის ბალადა“ (2010)
თეა გელოვანი, რამაზ ვარშანიძე, მარიამ ძნელაძე, ირაკლი გოგიტიძე, მამუკა ჩაუშბა, პაატა ფაცია, პაატა აბესლამიძე, მარიამ ხითარიშვილი, მარიანა ჩაუშბა, ნატო ფრუიძე, გივი გიგინეიშვილი, თეონა ჩიტაიშვილი, ნინო ხალვაში, თაკო ბარათაშვილი, ნინო კონცელიძე, პაატა მოისწრაფიშვილი, ირაკლი გვარჯალაძე, გიორგი ნაკაშიძე, ომარ სურმანიძე.
ბრეტანი
ბრეტანი (ფრანგ. Bretagne, ბრეტ. Breizh) — რეგიონი საფრანგეთის ჩრდილო-დასავლეთში, ბრეტანის ნახევარკუნძულზე, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. შედგება 4 დეპარტამენტისაგან: კოტ-დ’არმორი, ფინისტერი, ილი და ვილენი, მორბიანი. ისტორიულად ბრეტონიაში შედიოდა აგრეთვე კიდევ ერთი დეპარტამენტის ტერიტორია: ატლანტიის ლუარა.
მუსიკალური თეატრი (ბათუმი)
შემოქმედებითი ისტორია
თეატრში არაერთი თეატრალიზებული შოუ,კონცერტი თუ სპექტაკლი დაიდგა.მაყურებელს ახსოვს თეატრალიზებული შოუ-კონცერტი „ჩემი გზა“ (2005), რომლის პროგრამა მოიცავდა როგორც ნეაპოლურ სიმღერებსა და რომანსებს, ისე პოპ და როკ-მუსიკის ნიმუშებს.
ბრეტანი
იულიუს კეისრის დაპყრობის შემდეგ (ახ.წ. 56), გახდა გალო-რომაული პროვინცია არმორიკა. მათი წასვლის შემდეგ გაუკაცრიელდა. აღდგენილ იქნა ბრეტანის სახელით კელტების მიერ, რომლებიც გამოიქცნენ ბრიტანეთიდან ანგლო-საქსების შემოსევის შემდეგ (მე-5ს.). მიუხედავად ნორმანების, კაროლინგების და კაპეტიდების ზეწოლისა, ინარჩუნებდა კულტურულ და პოლიტიკურ დამოუკიდებლობას. ანექსირებულ იქნა საფრანგეთის მიერ 1547 წელს. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ აქ სეპარატისტული მოძრაობა დაიწყო.
მუსიკალური თეატრი (ბათუმი)
შემოქმედებითი ისტორია
მუსიკალურმა თეატრმა ერთ-ერთ თეატრალიზებულ შოუ-კონცერტში სანახაობრივად და ვოკკალურად შესანიშნავი ფრაგმენტები წარმოადგინა რიშარ კოჩიანტის მიუზიკლიდან „პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი“ (2006) მაყურებელმა ეს წარმოდგენა ძალიან კარგად მიიღო. თეატრმა იგი დედაქალაქის მაყურებელსაც წარმოუდგინა კოტე მარჯანიშვილის თეატრის სცენაზე საფრანგეთის ეროვნული დღესასწაულის ,ბასტილიის დაცემის დღის (14 ივლისი) აღსანიშნავად. ამ თეატრალიზებულ კონცერტს საქართველოში საფრანგეთის საელჩოს წარმომადგენლებიც დაესწრნენ და წარმოდგენის ბოლოს დიდი მადლიერება გამოხატეს ახალგაზრდული მუსიკალური თეატრის მისამართით და მათი ხელოვნებისათვის,აღიარებული მიუზიკლის საინტერესოდ და პროფესიულად შესრულებისათვის.
ბრეტანი
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის რეგიონები
მუსიკალური თეატრი (ბათუმი)
შემოქმედებითი ისტორია
თანამედროვე მიუზიკლს კლასიკური ოპერა — ვინჩენცო ბელინის „მონტეკები და კაპულეტები“ მოჰყვა. იგი რეჟისორმა გიორგი თავაძემ განახორციელა და კლასიკური მუსიკის მოყვარულთა მოწონება დაიმსახურა.
ბრეტანი
ლიტერატურა
بريتاني fa:بروتاین An Bhriotáin 𐌻𐌴𐌹𐍄𐌹𐌻𐌰𐍄𐌰 𐌱𐍂𐌴𐍄𐌻𐌰𐌽𐌳 Britannia Minor
მუსიკალური თეატრი (ბათუმი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბათუმის თეატრები
ტუტინის თემი
ტუტინის თემი (Тутин) — თემი სერბეთში, შედის რაშის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 31 595 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 43 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 742 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტუტინი. ტუტინის თემი შედგება 93 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 8.0 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
მამალაძე
საკუთარი სახელი მამალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ბიზანტიური სამზარეულო
ბიზანტიური სამზარეულოდ აღინიშნება ბერძნული და რომაული გასტრონომიის შერწყმა. ბიზანტიის იმპერიის განვითარებამ და ვაჭრობამ საბერძნეთში შემოიტანა სანელებლები, შაქარი და ახალი ბოსტნეული.
მზარეულებმა ექსპერიმენტები ჩაატარეს საკვების ახალ კომბინაციებზე და პროცესში შექმნეს ორი სტილი. ეს იყო აღმოსავლური (მცირე აზია და აღმოსავლეთ ეგეოსის კუნძულები), რომელიც შედგება ბიზანტიური სამზარეულოსგან, რომელიც მარაგებს იღებდა სავაჭრო გზებით, რომელიც ძირითადად ადგილობრივ ბერძნულ კულტურას ემყარებოდა.
რაციონი
ბიზანტიური საკვების მოხმარება იცვლებოდა კლასების მიხედვით. საიმპერატორო სასახლე იყო სანელებლებისა და ეგზოტიკური რეცეპტების მეტროპოლი; სტუმრებს უმასპინძლდებოდნენ ხილით, თაფლის ნამცხვრებით და სიროფიანი ტკბილეულით. ჩვეულებრივი ხალხი უფრო კონსერვატიულად ჭამდა. ძირითადი რაციონი შედგებოდა პურის, ბოსტნეულის, პულსისა და ბურღულეულისგან, რომლებიც მრავალფეროვანი იყო. სალათი ძალიან პოპულარული იყო; იმპერატორ იოანე VIII პალეოლოგოსმა, რომელიც ფლორენციელებმა გააკვირვეს, 1439 წელს მისი ვიზიტის დროს უმეტესად საჭმლის მიღებას მოითხოვდა.
ბიზანტიელები აწარმოებდნენ სხვადასხვა ტიპის ყველს, მათ შორის ანტოტიროსა და კეფალოტირის. მათ ასევე მოიწონეს მოლუსკები და თევზი, როგორც ახლად მომზადებული, ისე მარილიან წყალში. მათ მოამზადეს კვერცხები, რომლითაც თეოდორე პროდრომოსმა ახსენა ცნობილი omelettes - სახელწოდებით. ყველა ოჯახი ფრინველის მარაგსაც ინახავდა.
ბიზანტიის ელიტებმა სხვა სახის ხორცი მიიღეს ცხოველებზე ნადირობით, როგორიცაა ირმები და გარეული ღორი, რაც მამაკაცთა საყვარელი და გამორჩეული საქმიანობა იყო. ისინი, როგორც წესი ნადირობდნენ ძაღლებითა და ქორებით, თუმცა ზოგჯერ იყენებდნენ ხაფანგებს, ბადეებსა, და ფრინველების დასაჭერ სპეციალურ ხაფანგებს. უფრო დიდი ცხოველები უფრო ძვირი და იშვიათი საკვები იყო. ზამთრის დასაწყისში მოქალაქეები კლავდნენ ღორებს და ოჯახს უზრუნველყოფდნენ ძეხვეულით, მარილიანი ღორის ხორცითა და ღორის ქონით. მხოლოდ ზედა და მაღალი კლასის ბიზანტიელებს შეეძლოთ ცხვრის შეძენა. ისინი იშვიათად მიირთმევდნენ ძროხის ხორცს, რადგან პირუტყვს იყენებდნენ მინდვრების დასამუშავებლად.
შუა და ქვედა კლასის მოქალაქეების ქალაქებში, როგორიცაა კონსტანტინეპოლში და სალონიკში ხშირად იყენებდნენ ტავერნებს. სამზარეულოს ტექნიკის ყველაზე გავრცელებული ფორმა იყო დუღილი, რამაც გამოიწვია დამცინავი ბიზანტიური მოსაზრება - ზარმაცი მზარეული ყველაფერს ადუღებით ამზადებს.
მრავალი მკვლევარი აცხადებს, რომ ბიზანტიური კოპტოპლაკუსი და plakountas tetyromenous წინაპრებია თანამედროვე ფახლავისა. ორივე ვარიანტი წარმოიშვა ძველი ბერძნული პლაცენტის ტორტიდან.
კონსტანტინოპოლის პოპულარულ სავაჭრო გზებს შორის მდებარეობის წყალობით, ბიზანტიური სამზარეულო გაძლიერდა კულტურული გავლენებით რამდენიმე ადგილობრივი სამზარეულოდან - მაგალითად, ლომბარდიული იტალია, სპარსეთის იმპერია და განვითარებადი არაბული იმპერია გავლენის მნიშვნელოვან წყაროებად იქცა. ეს გაგრძელდა ოსმალეთის დროსაც და შესაბამისად, თანამედროვე თურქულ სამზარეულოს, ბერძნულ და ბალკანეთის სამზარეულოს ბევრი მსგავსება აქვს და ის ინგრედიენტების ძალიან ფართო სპექტრს იყენებს.
სასმელები
მაკედონია ცნობილი იყო თავისი ღვინოებით, რომელიც იგივდებოდა უმაღლესი კლასის ბიზანტიელებთან. ჯვაროსნული ლაშქრობების დროს და შემდეგ, დასავლეთ ევროპელები აფასებდნენ ძვირადღირებულ ბიზანტიურ ღვინოს. ყველაზე ცნობილი მაგალითია კვიპაროსის ჯერ კიდევ შემორჩენილი კომანდარიის ღვინო, რომელიც მეფე რიჩარდ I-ის ქორწილში დაილია. სხვა ცნობილი ჯიშებია კრეტან და მუსკატი. ასევე ცნობილი იყო რეცინა, ფიჭვის ფისით არომატიზებული ღვინო. ის დღესაც საბერძნეთში გამოიყენება.
სქოლიო
კატეგორია:ბიზანტიური სამზარეულო
რეიჩელ კორი
რეიჩელ კორი, ინგლ.Rachel Corrie (1979-2003) - ამერიკელი სამოქალაქო აქტივისტი, "საერთაშორისო სოლიდარობის მოძრაობის" წევრი, რომელიც 23 წლის ასაკში დაიღუპა ისრაელის თავდაცვის ძალების ოპერაციისთვის არაძალადობრივი წინააღმდეგობის გაწევისას.
ადრეული პერიოდი
ოჯახში რეიჩელ კორი სამ დას შორის ყველაზე უმცროსი იყო. სკოლის დამთავრების შემდეგ ის კოლეჯში შევიდა, ხოლო პარალელურად ნებაყოფლობით და უანგაროდ დაკავებული იყო საზოგადოებისთვის სასარგებლო საქმეებით. მაგალითად, იგი სამი წლის მანძილზე ზრუნავდა ფსიქიკური პრობლემების მქონე პაციენტებზე. კოლეჯში სწავლისას ჩამოყალიბდა მისი მსოფლმხედველობა, რომელიც ომის, უსამართლობის და ძალმომრეობის მიუღებლობას დაეფუძნა. სტუდენტური აქტიურობის პროცესში, აუდიტორიის წინაშე სიტყვით გამოსვლისას თუ წერილებში, იგი ხაზს უსვამდა სამართლიანობის და ადამიანის ღირსების დაცვის აუცილებლობას.
2003 წელს დასაწყისში ინტენსიური ტემპებით მიმდინარეობდა მზადება ერაყში ომისთვის, რასაც რეიჩელი მკვეთრად ეწინააღმდეგებოდა. ვინაიდან ვაშინგტონის შტატის ქალაქ ოლიმპია დაძმობილებული იყო პალესტინურ ქალაქ რაფაჰთან, მისი განსაკუთრებული ინტერესი გამოიწვია ღაზის სექტორში მიმდინარე პროცესებმა.
ჰუმანიტარული ვითარება ღაზაში
ორგანიზაციის აქტივისტების ჩასვლა განაპირობა ისრაელის არმიის მიერ წარმოებულმა ფართომასშტაბიანმა კამპანიამ პალესტინელთა საცხოვრებელი სახლების ორგანიზებული განადგურების მიზნით. ისრაელი თავის პოლიტიკას პალესტინელი მებრძოლებისგან თავის დასაცავად და მათი მიწისქვეშა გვირაბების დანგრევის აუცილებლობით ამართლებდა, უფლებადამცველთა აზრით კი ეს პრაქტიკა ეწინააღმდეგებოდა გაეროს მიერ 1949 წელს მიღებულ ჟენევის კონვენციას საომარი მოქმედებების პირობებში სამოქალაქო მოსახლეობის დაცვის შესახებ. გაეროს უშიშროების საბჭოს ასევე ჰქონდა მიღებული რეზოლუციები, რომელიც თელ-ავივისგან მოითხოვდა სახლების დანგრევის პრაქტიკის შეწყვეტას. მაგრამ იქიდან გამომდინარე, რომ ისრაელს ხელი არ ჰქონდა მოწერილი ჟენევის კონვენციებზე, ის ამ პრინციპების იგნირორებას ახდენდა.
გაეროს პალესტინელი დევნილების საქმეთა სააგენტოს მონაცემებით, ბოლო სამი წლის მანძილზე 12 ათასზე მეტი ადამიანის სახლი ან თავშესაფარი იქნა განადგურებული. უფლებადაცველთა მტკიცებით, სახლების დემონტაჟი წარმოადგენდა პალესტინელთა კოლექტიური დასჯის ოპერაციას. სხვადასხვა ქვეყნებიდან ჩასული მოხალისეები ადგილზე მიდიოდნენ, ხელს უშლიდნენ ისრაელის ჯარს ტექნიკის გადაადგილებაში და მეგაფონით ხელში კითხულობდნენ საერთაშორისო კონვენციების მოთხოვნებს.
ტრაგედია
"სოლიდარობის მოძრაობის" წევრთა თქმით, 16 მარტს ღაზის სექტორის ქ.რაფაჰში ისრაელის არმიის ჯარისკაცები გამორჩეულად აგრესიულად იქცეოდნენ მათი ცხრაკაციანი ჯგუფის მიმართ, ფიზიკურად ეხებოდნენ ზოგ მათგანს გვერდზე გაწევის მიზნით, ლანძღავდნენ და ემუქრებოდნენ. არმიის ბულდოზერი აპირებდა მორიგი პალესტინელის სახლთან მიახლოვებას, როცა მას წინა გადაუდგა რეიჩელ კორი და ხელების ქნევით გაჩერებას ანიშნებდა. მაგრამ სხვა აქტივისტების ყვირილის მიუხედავად, ბულდოზერის ოპერატორმა სვლა განაგრძო მანამდე, ვიდრე მას სრულად არ გადაუარა. მრავალრიცხოვანი მოტეხილობები გოგონასთვის სასიკვდილო აღმოჩნდა.
გამოძიება და სასამართლო
იმის მიუხედავად, რომ შარონის მთავრობამ ამომწურავი, სანდო და გამჭვირვალე გამოძიების პირობა დადო, არმიის მიერ გამოქვეყნებულ დასკვნაში უარყოფილია ჯარისკაცის ბრალეულობა, ტრაგიკული შედეგი კი აქტივისტების "უკანონო და უპასუხისმგებლო საქციელს" დაბრალდა. დასკვნის თავდაპირველ ვერსიაში საერთოდ უარყოფილი იყო ბულდოზერის მიერ ქალის მოკვლის ფაქტი.
2010 წელს კორის ოჯახმა სარჩელი შეიტანა ჰაიფას ოლქის სასამართლოში ისრაელის მთავრობის წინააღმდეგ, მაგრამ ორი წლის შემდეგ სასამართლომ ხელისუფლების გამამართლებელი ვერდიქტი გამოიტანა.
უფლებადამცველმა ორგანიზაციამ Human Rights Watch სინანული გამოთქვა ისრაელის მართლმსაჯულების მიერ მიღებული გადაწყვეტილებით. მან დაასკვნა, რომ ამ განაჩენმა ფაქტობრივად იმუნიტეტი შესძინა არმიას ნებისმიერი მართლსაწინააღმდეგო ქმედებების გამო პასუხისმგებლობისგან, რომელიც გამომდინარეობდა საბრძოლო მოქმედებების შესახებ კანონიდან, ხოლო ისრაელის კანონმდებლობა ზოგ შემთხვევაში არ ექვემდებარებოდა საერთაშორისო სამართლის პრინციპებს.
ხსოვნა
2005 წელს ბრიტანეთში დაიდგა სპექტაკლი "ჩემი სახელია რეიჩელ კორი", რომელიც შეიცავდა დაღუპული აქტივისტის ჩანაწერებს და წერილებს. იგი ათ ქვეყანაში შესრულდა, მათ შორის ისრაელში.
რამდენიმე ბრიტანელმა და ამერიკელმა მომღერალმა შექმნა რეიჩელისადმი მიძღვნილი სიმღერები, ბი-ბი-სიმ, ბრიტანულმა მე-4 არხმა და ალ-ჯაზირამ კი დოკუმენტური ფილმები გადაიღეს. რეიჩელ კორის სახელი დაერქვა ქუჩას პალესტინურ ქალაქ რამალაჰში, ასევე გემს, რომლის მეშვეობით 2009 წელს საერთაშორისო აქტივისტები ცდილობდნენ სამი წლით ადრე ღაზის სექტორის წინააღმდეგ შემოღებული სახმელეთო, საზღვაო და საჰაერო ემბარგოს გარღვევას. მშობლებმა და მეგობრებმა შექმნეს რეიჩელ კორის ფონდი მშვიდობისა და სამართლიანობისათვის, რომელიც აგრძელებს ახალგაზრდა ქალის მიერ წარმოებულ საქმიანობას. რეიჩელის ჩანაწერებმა და მიმოწერამ წიგნის სახე მიიღო, რაც მიმართულია მისი იდეალების პოპულარიზაციისკენ. ფონდი ახორციელებს პალესტინელთა მდგომარეობის შესახებ მსოფლიოს ინფორმირებისკენ მიმართულ ღონისძიებებს.
რესურსები ინტერნეტში
რეიჩელ კორის ფონდი
ბრიტანეთის მე-4 არხის დოკუმენტური ფილმი
გვერდი გაზეთ "გარდიანში"
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
ბუზემა
ბუზემა — ოაზისი ლიბიაში. მდებარეობს ლიბიის უდაბნოში, კუფრიდან ჩრდილო-დასავლეთით 150 კილომეტრში. ფართობი 230 კმ². გადაჭიმულია ნახევრად წრიული ფორმის სახით (სიგრძე 18 კილომეტრი). იზრდება პალმა, ლეღვი, იალღუნი და აკაცია. ოაზისის ჩრდილო-დასავლეთით არის სოფელი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ოაზისები
რობერტ მაკნამარა
რობერტ სტრეინჯ მაკნამარა (ინგლ. Robert McNamara) (დ. 9 ივნისი, 1916 — გ. 6 ივლისი, 2009) — ამერიკელი მეწარმე და პოლიტიკოსი, აშშ-ის თავდაცვის მდივანი 1961-68 წლებში ჯონ კენედის და ლინდონ ჯონსონის ადმინისტრაციებში.
ჰარვარდის ბიზნეს სკოლის პროფესორი.
იყო ფორდის ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო შემდგომში გახდა კომპანიის პირველი ხელმძღვანელი, რომელიც ფორდების კლანიდან არ იყო. კომპანიას ხელმძღვანელობდა 5 კვირა, რის შემდეგაც ჯონ კენედის ინიციატივით გადავიდა მთავრობაში თავდცვის მდივნის პოსტზე. იგი იყო ვიეტნამის ომის იდეოლოგო.
თავდცვის მდივნობიდან წასვლის შემდეგ იყო მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტი 1968-81 წლებში.