cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბონდო არველაძე
ბიოგრაფია
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი სომხური ფილოლოგიის განხრით. ეწეოდა ჟურნალისტურ საქმიანობას. მისი შრომები, რომლებიც ძირითადად ეძღვნება ქართულ-სომხურ ლიტერატურულ-კულტურულ ურთიერთობას, გამოქვეყნებულია ქართულ, რუსულ და სომხურ ენებზე. არველაძის წიგნებიდან აღსანიშნავია: „ქართულ-სომხური ლიტერატურული ურთიერთობის ისტორიიდან“ (1967), „ნარკვევები XX საუკუნის ქართულ-სომხური ლიტერატურული ურთიერთობის ისტორიიდან“ (1969), „ოვანეს თუმანიანი და საქართველო“ (1969), „მეგობრობის ნათელი ფურცლები“ (1976), „ეღიშე ჩარენცი და საქართველო“ (1977), „იოსებ გრიშაშვილის პოეტური სამყარო“ (1976, თანაავტორი რ. კუსრაშვილი), „ქართულ-სომხური ლიტერატურული ურთიერთობანი XIX-XX საუკუნეებში“ (ქართული საზოგადოებისა და ხ. აბოვიანის, გ. სუნდუკიანის, ჰ. თუმანიანის შემოქმედება, 1978), „ვაჰან ტერიანი“ (1985), „ძმობის ჩუქურთმა“ (ი. გრიშაშვილი და მოძმე ხალხთა მწერლობა, 1987), „საიათნოვა“ (1988) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი
აძაბის ფარდული
აძაბის ფარდული — კარსტული წარმონაქმნი საქართველოში, აფხაზეთის ა/რ-ში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აძაბის მღვიმის სამხრეთით 150-200 მ-ზე, ზღვის დონიდან 280 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში. ფარდული განვითარებულია 20-25 მ სიმაღლის კირქვის ქარაფის ძირში, რომლის სიგრძე 40-45 მ აღწევს, სიღრმე 3-5 მ-ს. მექანიკური ნალექებიდან გვხვდება ლოდები, თიხები, კულტურული შრე. ჰავა დინამიურია, ჰაერის ცირკულაცია ძლიერი. აძაბის ფარდული მშრალია. გვხვდება მწერები, ობობები და სხვა ზედაპირული ცხოველები, ფლორიდან ბალახეული და ხავსი. ფარდულის ფსკერზე დალექილ თიხებში გვხვდება კულტურული შრეები, პალეონტოლოგიური ნიშნებით. ადვილი გასასვლელია, არსებობს ჭრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მღვიმეები
მინდვრის სოკო
მინდვრის სოკო (Clitocybe nebularis) — ქუდიანი სოკო ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა. ქუდის დიამეტრი 5-15 სმ აღწევს, ნახევარსფეროსებრია, სქელრბილობიანი, ღია ან მუქი ნაცრისფერი. თავდაპირველად მშრალი ფიფქოვანი ზედაპირი აქვს, შემდეგ კი — შიშველი. ფირფიტები მოთეთროა, შეზრდილია ან ფეხის მიმართ ოდნავ დაღმავალი. აქვს თეთრი ფეხი, რომელიც ძირში ბოლქვივითაა გამსხვივებული. იზრდება ტყის მდელოებზე, მინდვრებსა და საძოვრებზე ზაფხულში და შემოდგომით. საჭმელად იხმარება ახალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტრიქოლომასებრნი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
საჭურღულიო
საჭურღულიო  — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ოდიშის თემი. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 160 მეტრი, ზუგდიდიდან 16 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 88 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კახაბერ ჩხარტიშვილი
კახაბერ ჩხარტიშვილი (დ. 10 ივლისი, 1978, ოზურგეთი.) — ქართველი იურისტი, მწერალი და პოეტი.
ბიოგრაფია
კახაბერ ჩხარტიშვილმა დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 2001 წელს. ის არის ასამდე ლექსის (სონეტების),ორი ნოველის, ერთი ტრაგედიისა და ერთი პიესის ავტორი.
ლიტერატურა
ქართველი პოეტები: ენციკლოპედია. ალექსანდრე ელერდაშვილი. თბილისი, 2021, გვ.359
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი იურისტები
კოღოები
კოღოები (Culicidae) — მწერების ოჯახი ორფრთიანთა რიგისა. აქვთ ერთი წყვილი სიფრიფანა ფრთა მეორე გადაქცეულია ბზუალებად. მომრგვალო თავის წინა ნაწილში პირის ორგანოები — ხორთუმი და საცეცები. აქვს წვრილი, 15-ნაწევრიანი, მოკლე (დედლებში) ან გრძელი (მამლებში) ბეწვებით დაფარული ულვაშები. კვერცხი, მატლი და ჭუპრი დამდგარ ან მდორე წყალში ვითარდება. მატლი წყლის მცენარეულობითა და ცხოველებით იკვებება. სისტემატურად ამოდის წყალსატევის ზედაპირზე და ისევე, როგორც ჭუპრი, ატმოსფერული ჟანგბადით სუნთქავს. ცნობილია 2000-მდე სახეობა, რომელთაგან ბევრი სისხლმწოვია, ადამიანისა და ცხოველების ექტოპარაზიტია. ზოგს დაავადებული ორგანიზმიდან ჯანსაღ ადამიანზე სხვადასხვა დაავადების გამომწვევები გადააქვს. კოღოების ოჯახი იყოფა 3 ქვეოჯახად: Culicinae (ნამდვილი კოღოები) Dixinae და Chaoborinae. ნამდვილი კოღოების (Anophelini-ს) ქვეოჯახიდან ყოფილ სსრკ-ში გვხვდება გვარები Anopheles (მალარიის კოღო), Uranotaenia, Theobaldia, Orthopodomyia Mansonia, Aedes და Culex.
მალარიის კოღოებს გადააქვთ მალარიის გამომწვევი პლაზმოდიუმები. არამალარიის კოღოებიდან აღსანიშნავია Aedes-ის გვარში შემავალი მრავალი სახეობა, რომელიც ადამიანისა და ცხოველების მავნებელია. მაგ., Aedes aegipti-ს გადააქვს ყვითელი ცხელების ვირუსი, ხოლო Aedes-ისა და Culex-ას ზოგ სახეობას (Aedes japonicus, Aedes togoi, Culex bithaeniorhynchus) და სხვა — იაპონური ენცეფალიტი.
ბარელი
frame|right|«ცისფერი ბარელი» ბარელი (ინგლ. barrel, ძირითადი მნიშვნელობა - კასრი), ტევადობისა და მოცულობის საზომი. იხმარება დიდ ბრიტანეთში, აშშ-ში და იმ ქვეყნებში, სადაც გამოიყენება საზომთა ინგლისური სისტემა. აშშ-ში განასხვავებენ მშრალ ბარელს, რომელიც 115,628 დმ3 ტოლია, და ნავთობის ბარელს - 158,988 დმ3. ინგლისური ბარელი (ფხვიერი ნივთიერების ტევადობის საზომი) 163,65 დმ3 ტოლია.
ამერიკული ბარელი—ნავთობის მოცულობის საზომი ერთეული, ტოლია 42 გალონის ან 158,988 ლ. ბარელის შემოკლებული დასახელება — bbl (blue barrel). ფერის წარმოშობის შესახებ არსებობს სხვა და სხვა ინფორმაცია - თითქოს თავდაპირველად ნედლი ნავთობი ცისფერი ფერის კასრებით გადაჰქონდათ განსხვავებით წითელი კასრისგან, რომლებშიც სხვა ნავთობ პროდუქტების გადაზიდვა ხდებოდა. ზოგიერთის აზრით კომპანია ”Standard Oil of California”-ის საფირმო ფერი შემოაპარეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საზომი ერთეულები
ბალიაური
საკუთარი სახელი ბალიაური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
აძაბის გვირაბი
აძაბის გვირაბი — კარსტული წარმონაქმნი საქართველოში, აფხაზეთის ა/რ-ში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აძაბის მღვიმის სამხრეთით 20 მ-ზე. ვრცელდება ზღვის დონიდან 250 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში. წარმოადგენს 45 მ სიგრძის აღმავალ გვირაბს, რომელიც ძლიერ მეანდრირებულია. გვირაბის საშუალო სიგანე 0,5 მ-ია, ხოლო სიმაღლე 1-1,5 მ არ აღემატება. მღვიმე ვიწრო ნაპრალით იხშობა. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება მაკარონისებური სტალაქტიტები, მექანიკურიდან — ცალკეული ლოდები. ჰავა სტატიურია. მღვიმეში გაედინება პატარა ნაკადი. ბინადრობენ ღამურები, მწერები, ობობები. ადვილი გასასვლელია. შედგენილია გეგმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მღვიმეები
რიჩარდ დილი
რიჩარდ დილი (Richard A. Diehl; დ. 1940, ბეთლეჰემი, პენსილვანია, აშშ) — ამერიკელი არქეოლოგი, ანთროპოლოგი. ცნობილია, როგორც მესოამერიკის კოლუმბამდელი კულტურების მკვლევარი. განსაკუთრებით დიდი წვლილი მიუძღვის ოლმეკების ცივილიზაციის შესწავლაში, რომელიც არსებობდა მექსიკის ყურის სანაპიროზე ფორმაციულ (წინარეკლასიკურ) პერიოდში და რომელმაც მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა უფრო გვიანდელ კულტურებზე, რომლებიც იმავე რეგიონში არსებობდა.
იზარი
იზარი (Isar) — მდინარე ავსტრიასა და გერმანიაში. სათავე აქვს ჩრდილოეთ კირქვიან ალპებში, ზღვის დონიდან 1750 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 295 კმ, აუზის ფართობი 8,370 კმ². მიედინება ავსტრიის ტიროლისა და გერმანიის ბავარიის ტერიტორიებზე. მდინარე დუნაის მარჯვენა შენაკადი. მდინარეზე უხვადაა ხრეშის მრავალრიცხოვანი კუნძულები. ზემო დინება მოქცეულია ავსტრიის ფარგლებში, აქ მოედინება ტიროლის ალპების გავლით, სადაც დამახასიათებლად ტიპური მთის მდინარეა. გერმანიაში მიტენვალდის სიახლოვეს შემოდის.
ზაფხულში იცის წყალმოვარდნა, ზამთარში წყალმცირობა. წყლის საშუალო ხარჯი 175 მ³/წმ. ხე-ტყის დაცურება. იზარის ნაპირებზე გაშენებულია ქალაქი მიუნხენი.
გრიგოლ კობახიძე (პედაგოგი)
გრიგოლ კობახიძე (დ. 15 მაისი, 1910, ხეთა — გ. 1990) — ქართველი პედაგოგი, სსრკ-ის სახალხო მასწავლებელი (1979).
იზარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიის მდინარეები კატეგორია:გერმანიის მდინარეები
გრიგოლ კობახიძე (პედაგოგი)
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკური ფაკულტეტი 1933 წელს. 1930–1936 წლებში მუშაობდა ფიზიკის მასწავლებლად თბილისის სხვადასხვა სკოლაში; 1941–1943 წლებში იყო მე–17 საშუალო სკოლის დირექტორი; 1943 წლიდან – ვაჟთა 24–ე საშუალო სკოლის დირექტორი. სკოლა (ამჟამად მე–5 გიმნაზია) კობახიძის სახელობისაა. ავტორია შრომებისა სკოლათმცოდნეობისა და ფიზიკის სწავლების მეთოდიკის დარგებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:სსრკ სახალხო მასწავლებლები კატეგორია:თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები გრიგოლ
ვრაპჩიშტეს თემი
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ვრაპჩიშტე. ადმინისტრაციული ცენტრის ჩათვლით თემის შემადგენლობაში შედის 15 დასახლება.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 157.98 კმ²-ს.
Cephalotes ramiphilus
Cephalotes ramiphilus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
ვრაპჩიშტეს თემი
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
Cephalotes ramiphilus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვიტალი (სიდორენკო)
thumb|200px|right|მამა ვიტალი წირვისას სქიარქიმანდრიტი ვიტალი (ერისკაცობაში — ვიტალი სიდორენკო; დ. 4 ივლისი, 1928 — გ. 1 დეკემბერი, 1992) — მართლმადიდებელი ეკლესიის სქიარქიმანდრიტი.
ახალგაზრდობა
მამა ვიტალი დაიბადა სოფ. ეკატერინკოვაში, კრასნოდარის მხარეში 1928 წელს, ნიკოლოზ და ალექსანდრა (შემდგომში - მონოზონი ანდრონიკა) სიდორენკოების ღარიბ ოჯახში. გადმოცემის თანახმად, ყრმა ვიტალი ხორცს საერთოდ არ იღებდა, ხოლო ოთხშაბათ-პარასკევს მარხვას ინახავდა და რძესაც კი არ აკარებდა პირს. ვიტალიმ ბავშვობიდანვე შეიყვარა სახარება. ზარების რეკვის ხმას როგორც კი გაიგებდა, მიატოვებდა სამუშაოს და ეკლესიაში გარბოდა. 16 წლის ვიტალიმ საბჭოთა პასპორტი დახია. 1948 წ. ვიტალი გაემგზავრა სამების სერგიევის ლავრაში, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გაიხსნა. აქ იგი მონაწილეობას იღებდა ლავრის აღმშენებლობაში. უსაბუთოდ მყოფ ვიტალის ბერებმა ურჩიეს გლინის უდაბნოში გამგზავრებულიყო. 1948 წ. ვიტალი გლინის უდაბნოში გადავიდა მორჩილად. აქ მის სულიერ ცხოვრებას ხელმძღვანელობდენ სქემარქიმანდრიტი სერაფიმე (ამელინი), სქემიგუმენი ანდრონიკი (ლუკაში) და მღვდელმონოზონი სერაფიმე (რომანცოვი).
დევნა
გლინის უდაბნო ხელმეორედ 1961 წელს დაიხურა. მამა ვიტალი ერთი პერიოდი ტაგანროგში გადავიდა საცხოვრებლად, შემდგომ კი მოგზაურობა დაიწყო რუსეთის სხვადასხვა ქალაქებში. საბჭოთა მილიციას უყურადღებოდ არ რჩებოდა მამა ვიტალის გადაადგილება. მას ხშირად იჭერდნენ და სცემდნენ. ერთხელ მას იმდენად უმოწყალოდ სცემეს, რომ, ეგონათ შემოაკვდათ და მორგში გადაიყვანეს. მიუხედავად ამისა, მამა ვიტალი არასდროს არ უწყრებოდა თავის მტანჯველებს და პირიქით, დიდი სიყვარულით ექცეოდა მათ.
მოღვაწეობა საქართველოში
ნიკიტა ხრუშჩოვის მმართველობის პერიოდში ეკლესიის დევნა უკიდურესად გაძლიერდა. მამა სერაფიმეს კურთხევით მამებმა ვიტალი ბერად აღკვეცეს და აფხაზეთის მთებში გაამგზავრეს. აფხაზეთის მთებში მოსაგრე ბერებს ძლიერ შეუყვარდათ ახალგაზრდა ბერი, რომელზეც ამბობდნენ - ”ერთი ნაკლი აქვს - ყველაფრის გაცემა უყვარსო”. 1969 წ. სსრკ-ის_სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტი-ის აგენტებმა შვეულმფრენიდან მოიძიეს ბერთა ადგილსამყოფელი და სპეცოპერაციის შედეგად ყველანი დააპატიმრეს. თუმცა ბერი ვიტალი იმ დროს სხვაგან იმყოფებოდა და დაპატიმრებას გადაურჩა. მამა სერაფიმემ გადაწყვიტა მამა ვიტალი თბილისში, წმ. ალექსანდრე ნეველის ეკლესიაში გაემგზავრებინა, სადაც იმ პერიოდში მოღვაწეობდა მეუფე ზინობი (მეუფე ზინობმა ბერად აღკვეცა უწმინდესი და უნეტარესი ილია II). მამა ვიტალის ძლიერ უყვარდა ქართული ღვთისმსახურება, გალობა და დიდად აფასებდა ქართველ წმინდანებს. მას ძლიერ უხაროდა საქართველოში რწმენის აღორძინება, „რუსეთს კი სძინავსო“, - ამბობდა სინანულით.
რუსეთში დაბრუნება
1970 წ. მამა ვიტალის რუსეთიდან ეწვივნენ სტუმრები და სთხოვეს დახმარებოდა ტაძრის აღდგენაში. მეუფე ზინობის კურთხევით მამა ვიტალი რუსეთში, ლიპეცკის ოლქის სოფ. ბუდრინოს ამაღლების ტაძრის მშენებლობაში იღებდა მონაწილეობას. სახელმწიფო სტრუქტურებს, მართალია არ მოსწონდათ ეს პროცესი, მაგრამ ხელის შეშლა ვერ შეძლეს. 1979 წ. მამა ვიტალი მოსკოვის სამების სერგიევის ლავრაში გადავიდა, სადაც 2 წელი მოღვაწეობდა. სწორედ ამ პერიოდიდან ხდება ცნობილი მამა ვიტალის სახელი. მასთან სულიერი რჩევის მისაღებად მრავალი ადამიანი მიდიოდა.
მოღვაწეობის ბოლო წლები
thumb|250px|right|მამა ვიტალის საფლავი მამა ვიტალი 1980-იან წლებში ისევ დაბრუნდა სააქართველოში. მისთვის საქართველო ყოველთვის „წმინდა ივერია“ იყო.სამოქალაქო ომი მან 30 წლით ადრე იწინასწარმეტყველა. მონოზონთა თქმით, თბილისს ყოველ საათს ოთხივ კუთხივ აკურთხებდა და უფალს მის დაცვას ევედრებოდა აფხაზეთის ომამდე რამდენიმე წლით ადრე აფრთხილებდა გარშემო მყოფთ: „იქნება მიწაზე საშინელი სისხლისღვრა, ძმათა კვლა, შიმშილი. ნუ გადააგდებთ საჭმელს, რადგან მაშინ ნარჩენებითაც კმაყოფილნი იქნებით. შეიცანით საკუთარი თავი და გაიგეთ, რომ რაც სამყაროში ხდება, ჩვენი ბრალია, ჩვენი ცოდვებისა“. 1992 წელს ძმათამკვლელი ომის დროს მამ ვიტალის გაამკაცრა მარხვა და ლოცვა; მთელ დღეებს მდუმარებასა და ლოცვაში ატარებდა. საღამოობით კი ანთებდა უამრავ სანთელს, მუხლს მოიდრეკდა ცივ ქვაზე, რომელიც საგანგებოდ ლოცვისათვის შეიტანა სენაკში და უფალს ავედრებდა საქართველოს.
მეტრო „დიდუბესთან“ იარაღით დატვირთული ვაგონების აფეთქებისას, მამა ვიტალი ღვთისმშობლის ხატით ხელში ლოცულობდა და გამოტყორცნილ ჭურვებს აკურთხებდა. საოცარია, მაგრამ ინცინდენტის დროს არავინ დაღუპულა.
მამა ვიტალი დიდად აფასებდა მის თანამებრძოლს სულიერ ბრძოლაში — მამა გაბრიელს და ამბობდა: „გაბრიელ ბერი - უდიდესი ბერია“.
მამა ვიტალი გარდაიცვალა 1992 წლის 1 დეკემბერს. მიცვალებულს წესი უწმინდესმა და უნეტარესმა, პატრიარქმა ილია II-მ აუგო. მონაზონთა გადმოცემით, მამა ვიტალის უთქვამს: „მოდით ჩემს საფლავთან, თქვენს გასაჭირზე მომიყევით, როგორც ცოცხალს და დაგეხმარებით“. მამა ვიტალი დასაფლავებულია თბილისში, წმ. ალექსანდრე ნეველის ტაძრის ეზოში. მის საფლავზე ყოველდღიურად მოდიან მორწმუნეები, მოაქვთ ყვავილები და ანთებენ სანთლებს.
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ქადაგება მამა ვიტალის დაკრძალვაზე 1992 წლის 5 დეკემბერი:
''„დღეს ჩვენ უკანასკნელ გზაზე ვაცილებთ ჩვენს უდიდეს ბერს, სქემარქიმანდრიტ ვიტალის. ვინც მას იცნობდა, ვისაც მასთან ურთიერთობის ბედნიერება ჰქონდა, იცის, რაოდენ წმიდა იყო ამ გასაოცარი ბერის ცხოვრება. გასაოცარი და წმიდა რწმენა, განუზომელი სიყვარული, სამაგალითო თავმდაბლობა და მორჩილება - ეს ყველაფერი ქმნიდა იმ სულიერ ატმოსფეროს, რომელსაც სიყვარული მოჰქონდა ყველასთვის, ვისაც მისგან ნუგეშის მიღება ჰქონდა. ეს იყო წმიდა ბერი, მე არაერთხელ მინახავს ეს სიწმიდე, რომელსაც იგი თავის გარშემო აფრქვევდა. დღეს, ძმანო და დანო, ჩვენ ვაცილებთ მას, მაგრამ მუდამ უნდა გვახსოვდეს, რომ მამა ვიტალი მარადჟამს ჩვენთანაა და იმისათვის, რომ ყველას ყოველდღიურად გვქონდეს სულიერი ნუგეში, გადავწყვიტეთ, იგი წმიდა ალექსანდრე ნეველის ტაძრის ეზოში დავკრძალოთ. ეს ყველას მოგვცემს იმის საშუალებას, რომ ხშირად მივიდეთ მასთან, მივიღოთ მისი კურთხევა. ისევე, როგორც სიცოცხლეში, იგი ყოველთვის დაგვეხმარება ჩვენ. უფალმა დააწესოს მისი სული მართალთა სანახებში. უნდა გვახსოვდეს, რომ ის ერთ-ერთია იმ ბერთაგან, რომლებიც განსაცდელის მძიმე ჟამს სიყვარულით მიიღო ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის წილხვედრმა ღვთივკურთხეულმა ივერიამ...“''
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:არქიმანდრიტები
Anonychomyrma itinerans
Anonychomyrma itinerans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anonychomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anonychomyrma
ჩეპლეტენი
ჩეპლეტენი (Чеплетен) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 63 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
NGC 668
NGC 668 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1880 წლის 4 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:ანდრომედას თანავარსკვლავედი
სამპალოკი (კესონი)
სამპალოკი (ოფიციალურად სამპალოკის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Sampaloc) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 629 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
Cephalotes quadratus
Cephalotes quadratus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
საბოდიშო
საბოდიშო — ძველი ქართული რიტუალური ცეკვა. ასრულებდა ქალთა ჯგუფი ინფექციური სნეულებით (ე. წ. ბატონებით) დაავადებული ბავშვის სასთუმალთან. ცეკვა სრულდებოდა „იავნანას“ თანხლებით. მუსიკალური ზომა 6/8.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ცეკვები
სონა (მრავალმნიშვნელოვანი)
სონა შეიძლება აღნიშნავდეს:
დავით კობახიძე (ენტომოლოგი)
დავით კობახიძე (დ. 2 სექტემბერი, 1911, ქუთაისი — გ. 2 სექტემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ზოოლოგი და ენტომოლოგი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1941), პროფესორი (1943), საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966).
ბიოგრაფია
მისი ძირითადი გამოკვლევები მიეძღვნა საქართველოში უხერხემლო ცხოველთა შესწავლას-სისტემატიკის, ფაუნისტიკის, ეკოლოგიის, ბიოცენოლოგიის, ეკოლოგიური მორფოლოგიის და მცენარეთა დაცვის საკითხებს. მან პირველმა გამოიყენა ბიოლოგიური ბრძოლის მეთოდი ბორჯომის ხეობაში დიდი ლაფანჭამიის წინააღმდეგ. ავტორია სხვადასხვა ნაშრომების, მათ შორის სასკოლო სახელმძღვანელოებისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 სექტემბერი კატეგორია:ქართველი ენტომოლოგები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
მინდვრის ქამა
მინდვრის ქამა (Agaricus arvensis) — ქუდიანი სოკო ფირფიტოსანთა ოჯახისა. ქუდის დიამეტრი 5-15 სმ აღწევს, ჯერ ამობურცულია, შემდეგ კი თითქმის ბრტყელი, სადა, შიშველი ზედაპირი აქვს, თეთრია, ზოგჯერ კი მოყვითალო ლაქები ემჩნევა. შეხებისას ყვითლდება. ფეხზე ორშრიანი საყელო აქვს. ფირფიტები თავდაპირველად თეთრია, შემდეგ — ვარდისფერი და ბოლოს — თითქმის შავი. იზრდება ტყისპირებზე, მინდვრებზე ივნისიდან ოქტომბრამდე, საჭმელად იხმარება ახალი. გემოთი ქამას წააგავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფირფიტოსანნი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
სარეკი
სარეკი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბაჯითი, ქვემოხევი). მდებარეობს მდინარეების – ყვირილისა და ჯრუჭულის შესაყართან. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, საჩხერიდან 4 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში მოიპოვება კვარციანი ქვიშა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1420 ადამიანი.
ისტორია
სოფლის ტერიტორიაზე არის ზედა პალეოლითის ნამოსახლარი სარეკის ეხი.
წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნეში. შემორჩენილია XIX საუკუნის ეკლესია „დედაღვთისას“ ტაძარი
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბარაუნა (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
ბარაუნა (Baraúna) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 94 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მოსოროს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 182 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.29 კმ²-ზე. ფართობი 825 682 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ყვარყვარე III
ყვარყვარე III  ჯაყელი (გ. 1535) — სამცხე-საათაბაგოს ათაბაგი 1518-1535, ქაიხოსრო I-ის ძე. ათაბაგ მზეჭაბუკის გარდაცვალების შემდეგ ერთმანეთს შეეცილდნენ ტახტს მზეჭაბუკის ძმა მანუჩარ და ძმისშვილი ყვარყვარე III. თავდაპირველად მანუჩარის მომხრე თავადებმა ყვარყვარე III დაამარცხეს, მაგრამ ირანის შაჰის დახმარებით ათაბაგობა ყვარყვარე III-მ ჩაიგდო. საათაბაგო სპარსეთის ვასალი გახდა. მალე ყვარყვარე III შაჰ ისმაილ I-ის მეთაურობით შედგენილ ანტიოსმალურ კოალიციას შეუერთდა. თურქები დიდ ზიანს აყენებდნენ ქვეყნის და განსაკუთრებით მის სამხრეთ-დასავლეთ რეგიონს. 1535 იმერეთის მეფემ ბაგრატ III-მ სამცხე-საათაბაგოში ამ ბრძოლის შედეგად საათაბაგო გააუქმა, სამცხე-საათაბაგოს უდიდესი ნაწილი იმერეთს შეუერთდა, ხოლო ჯავახეთი — ქართლის სამეფოს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-საათაბაგოს ათაბაგები კატეგორია:გარდაცვლილი 1535 კატეგორია:ჯაყელები
ლიბერტი-სიტი (Grand Theft Auto)
thumb|400px|ლიბერთი სითის პანორამული ხედვა [[GTA IV-ში]]
ლიბერტი-სიტი (Liberty City) — გამოგონილი ქალაქი Rockstar Games-ის Grand Theft Auto-ს სერიის ვიდეო თამაშებისთვის, რომელიც ძირითადად დაფუძნებულია ნიუ-იორკზე. სამი სხვადასხვა სახის ქალაქი გამოჩნდა სერიის სხვადასხვა თაობაში.
Grand Theft Auto-ში ეს ქალაქი გეოგრაფიულად მიმსგავსებულია ნიუ იორკს, მოიცავს ორ კუნძულს. Grand Theft Auto III-ში (ასევე Grand Theft Auto Advance, Grand Theft Auto: Liberty City Stories, და ნაწილობრივ Grand Theft Auto: San Andreas), ქალაქი წარმოდგენილია მეტროპოლიტურ ქალაქად, რომელიც მიმსგავსებულია ნიუ-იორკს, მაგრამ შეიცავს ამერიკის სხვა ქალაქების ელემენტებსაც. Grand Theft Auto IV-ში (ასევე The Lost and Damned, The Ballad of Gay Tony და Grand Theft Auto: Chinatown Wars) ქალაქი წარმოადგენს ნიუ-იორკის კარიკატურას, ლიბერტი-სიტის გეორგრაფიითა და სხვადასხვა ნიშნებით, რომლებიც ნიუ-იორკს ძლიერაა მიმსგავსებული.
კატეგორია:გამოგონილი ქალაქები ამერიკაში კატეგორია:Grand Theft Auto
ბარელიეფი
მინიატიურა|300პქ|ბარელიეფი [[სამთავისის ტაძარი|სამთავისის საკათედრო ტაძარზე.]] ბარელიეფი (bas-relief, დაბალი რელიეფი) — ქანდაკების სახეობა, რელიეფი, რომელიც სიბრტყიდან თავისი მოცულობის ნახევარზე ნაკლებად არის გამოწეული. ბარელიეფს ფართოდ იყენებენ არქიტექტურულ ნაგებობებსა და დეკორატიულ ნაკეთობათა მორთულობისათვის. ბარელიეფურ გამოსახულებას ჩვეულებრივ აკეთებენ ძეგლის კვარცხლბეკზე, კედლებზე, სტელაზე, მემორიალურ დაფაზე, მონეტაზე, მედალსა და გემაზე.
სონა
სონა (Saône) — მდინარე აღმოსავლეთ საფრანგეთში. სიგრძე 473 კმ, აუზის ფართობი 29,950 კმ². მდინარე რონის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს ლოთარინგიის პლატოს სამხრეთ ნაწილში. მიედინება სონა-რონის მთათაშორის ქვაბულში. უმეტესად საზრდოობას წვიმის წყლით. წყალუხვია ნოემბრიდან აპრილის ჩათვლით. სანაოსნოა თითქმის მთელ სიგრძეზე. ძირითადად სამხრეთისაკენ მიედინება. შესართავი მდებარეობს 158 მ სიმაღლეზე. ყველაზე დიდი შენაკადია მდინარე დუ (სიგრძე 453 კმ). ზემო დინებაში ეწოდება „მცირე სონა“.
სონა არხებით უკავშირდება მდინარეებს მოზელს, ლუარას, მარნას, სენას, რაინს. შესართავთან მდებარეობს ქალაქი ლიონი. წყლის საშუალო ხარჯი უდრის 410 მ³/წმ-ს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის მდინარეები
დავით კობახიძე
დავით კობახიძე (დ. 4 მარტი, 1885, სამტრედია — გ. 5 მაისი, 1947, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1929).
ბიოგრაფია
სწავლობდა რკინიგზის სასწავლებელში, შემდეგ კი ქუთაისის გიმნაზიის კერძო კურსებზე. ახალგაზრდობიდანვე გატაცებული იყო თეატრით; აქტიურად მონაწილეობდა რევოლუციურ მოძრაობაში, მონაწილეობდა ავჭალის აუდიტორიის წარმოდგენებში. 1903 წელს შეეცადა რევოლუციური თატრალური ჯგუფის ჩამოყალიბებას; მართავდა წარმოდგენებს მუშებისათვის, დგამდა სოციალური შინაარსის პიესებს; თებერვლის რევოლუციის შემდეგ შექმნა რევოლუციური მიმართულების მოძრავი თეატრი - პროლეტარული მოგზაური დასის („დემოსის“) სახელწოდებით, რომელმაც 1920 წლამდე იარსება. 1923 წელს მისი ინიციატივით, შემოქმედებითი კადრების შექმნის მიზნით შეიქმნა ტექნიკუმი, რომლის ბაზაზე 1924 წელს გაიხსნა „პროლეტკულტის წითელი თეატრი“, რომელმაც 1926 წლამდე იარსება; აქ მან განახორციელა: ვერჰარნის „რიჟრაჟი“, სპექტაკლი „აჩრდილი დადის ევროპაში“, ლოპე დე ვეგას „ცხვრის წყარო“; 1929-1937 წწ. ხელმძღვანელობდა მის მიერვე დაარსებულ მოძრავ საკოლმეურნეო თეატრს; 1933 წელს ჩამოაყალიბა თეატრი მესტიაში; იყო მთელი რიგი სარაიონო თეატრების ხელმძღვანელი; ბოლო წლებში აწყობდა მოძრავ ჯგუფებს კოლმეურნეობების კულტურული მომსახურების მიზნით; დაწერილი აქვს წიგნი „იატაკქვეშა თეატრი“.
Anonychomyrma longicapitata
Anonychomyrma longicapitata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anonychomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anonychomyrma
Cephalotes pusillus
Cephalotes pusillus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვო თჰი ან სუანი
ვო თჰი ან სუანი (Võ Thị Ánh Xuân; 8 იანვარი, 1970) — ვიეტნამელი ქალი პოლიტიკოსი. ვიეტნამის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი, ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკის ვიცე-პრეზიდენტი 2021 წლის 6 აპრილიდან. 1945 წლის შემდეგ ვო თჰი ან სუანი ყველაზე ახალგაზრდა ვიცე-პრეზიდენტია. ვიეტნამის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2023 წლის 18 იანვრიდან 2 მარტამდე, ნგუენ სუან ფუკის გადადგომის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ვიეტნამელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ვიეტნამის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:ქალი ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:ქალი პრეზიდენტები კატეგორია:ვიეტნამის პრეზიდენტები
გოსტივარის თემი
გოსტივარის თემი (Општина Гостивар) — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს პოლოგის რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 81 042 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 157.86 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — გოსტივარი. ადმინისტრაციული ცენტრის ჩათვლით თემის შემადგენლობაში შედის 35 დასახლება.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 513.39 კმ²-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
საბუე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი საბუე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ანატოლი ლებედი
ანატოლი ვიაჩესლავის ძე ლებედი (Анато́лий Вячесла́вович Ле́бедь; დ. 10 მაისი, 1963, ვალგა, ესტონეთის სსრ, სსრკ — გ. 27 აპრილი, 2012, მოსკოვი, რუსეთი) — რუსეთის ფედერაციის 45-ე ცალკეული გვარდიის სპეციალური დანიშნულების ბრიგადის ოფიცერი, რუსეთის საჰაერო-სადესანტო ჯარების სპეციალური დანიშნულების ფორმირების გვარდიის პოლკოვნიკი, რუსეთის ფედერაციის გმირი (2005), IV ხარისხის წმინდა გიორგის ორდენის კავალერი (2008).
ბოგრაფია
კოხტლა-იავაში, № 11 პროფესიულ სასწავლებელში, ანატოლი აქტიურად ვარჯიშობდა პარაშუტით ხტომაში. № 11 პროფსასწავლებლის დამთავრებისას, ანატოლი ლებედმა 300 პარაშუტით ხტომა განახარციელა. მან ბორისოგელის ფრენის სკოლაში ვერ ჩააბარა, მაგრამ ლებედმა იხვესის მექანიკურ-სარემონტო ქარხანაში ზეინკალ–შემკეთებლად დაიწყო მუშაობა, საიდანაც 1981 წელს, სამხედრო სამსახურში გაიწვიეს. მან ფიცი დადო საჰაერო-სადესანტო ძალების 44-ე საწვრთნელ დივიზიაში, რომელიც განლაგებული იყო სოფელ გაიჟუნაიში, ლიტვის სსრ-ში. მსახურობდა რაზმის მეთაურად - 57-ე ცალკეულ საჰაერო სადესანტო-შემტევი ბრიგადის საბრძოლო მანქანების მეთაურად, სოფელ აქტოგაიში, ყაზახეთის სსრ-ს თალდიყორღანის ოლქში. 1986 წელს დაამთავრა ლომონოსოვის სამხერდრო ავიაციურ-ტექნიკური სასწავლებელი ლეიტენანტის წოდებით. ანატოლი ლებედი ბაიკალისპირეთის სამხედრო ოლქში, გამწესებულ იქნა 307-ე ვერტმფრენთა პოლკში, თუმცა მალევე გადაყვანილ იქნა თურქესტანის სამხედრო ოლქში, სადაც ნახევარი წლის განმავლობაში, ავღანეთის სპეციფიკურ კლიმატურ პიობებში სახედრო ამოცანების შესასრულებლად ამზადებდნენ. 1987 წლის 25 აპრილიდან ის ავღანეთის ომში მონაწილეობდა, მე-40 გაერთიანებული არმიის საჰაერო ძალების 239-ე ცალკეული ვერტმფრენის ასეულის შემადგენლობაში.
1999 წელს, კონტრტერორისტული ოპერაციის სახელით დაღესტნის ომში მონაწილეობდა. ის მილიციის გაერთიანებულ რაზმის შემადგენლობაში შევიდა. როდეაც სამხედრო მოქმედებებმა ჩეჩნეთის ტერიტორიაზე გადაინაცვლა, ანატოლი ლებედი მოსკოვში დაბრუნდა და თავდაცვის სამინისტროსთან კონტრაქტი დადო, რომლის შემდეგ უფროსი ლეიტენანტის წოდებით, ისევ დაბრუნდა საომრად.
2008 წელს, მონაწილეობა მიიღო რუსეთ-საქართველოს ომში აფხაზეთის მიმართულებით. იმ სამხედრო შენაერთის შემადგენლობაში იყო, რომელმაც ქალაქ ფოთის სამხედრო-საზღვაო ბაზა ხელში ჩაიგდო და საქართველოს სამხედრო-საზღვაო ძალების კატარღები ჩაძირა. სამხედრო ამოცანის წარმატებულად შესრულებისთვის, IV ხარისხის წმინდა გიორგის ორდენის კავალერი გახდა.
დაღუპვა
thumb|300px|ანატოლი ლებედის საფლავი [[პრეობრაჟენსკის სასაფალოზე, მოსკოვი, 2012]] 2012 წლის 27 აპრილს, ანატოლი ლებედი, მოსკოვში, სოკოლნიკის პარკის შესასვლელთან ავტოსაგზაო შემთხვევაში მოჰყვა. მან მოტოციკლზე მართვა დაკარგა და ბორდიურს დაეჯახა. მიღებული ტრამვებით ის ადგილზე გარდაიცვალა. დაკრძალულია მოსკოვში, პრეობრაჟენსკის სასაფალოს გმირთა ხეივანზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი კატეგორია:ავღანეთის ომის მონაწილეები კატეგორია:ჩეჩნეთის მეორე ომის მონაწილეები კატეგორია:რუსეთ-საქართველოს ომის მონაწილეები (2008) კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აპრილი კატეგორია:რუსი პოლკოვნიკები კატეგორია:ბოსნიის ომის მონაწილეები
NGC 679
NGC 679 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 13 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:ანდრომედას თანავარსკვლავედი
საბოლოკე (მთა)
საბოლოკე — მთა საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, გორის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების გუდისისწყლისა და პატარა ლიახვის წყალგამყოფ გუდისის ქედზე. სიმაღლე 2119 მ. კონუსური ფორმისაა, მიმიჯნავე ადგილები მოსწორებულია, აქედან მხოლოდ 80-100 მ-ზეა აზევებული. საბოლოკეს კალთებზე სათავე აქვს მდინარეების პატარა ლიახვისა და გუდისისწყლის შენაკადებს. აგებულია ქვედაცარცული ქვიშაქვებით, თიხაფიქლებითა და მერგელებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის მთები
Cephalotes prodigiosus
Cephalotes prodigiosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მინდვრის ჭრიჭინა
მინდვრის ჭრიჭინა (Gryllus campestris) — სწორფრთიანათა რიგის მწერი. აქვს შავი სხეული, რომლის სიგრძე 12-18 მმ აღწევს. მატლი მოშავოა; 2-იდან 10 მმ-მდე. ნაირჭამია მავნებელია. მატლი და იმააგო იკვებება მცენარის მწვანე ნაწილებით, ნამჯით, ფესვებით, ღეროებით, მარცვლებით. ადრე გაზაფხულზე აზიანებს სიმინდს, ჯეჯილს, მზესუმზირას, ლობიოს, ბოსტნეულ კულტურებს, შაქრის ჭარხალს, თამბაქოს და სხვა მცენარეებს. მინდვრის ჭრიჭინა ფართოდაა გავრცელებული საქართველოში, დიდი ზიანი მოაქვს აღმოსევლეთ რაიონებისათვის. მატლი ან იმაგო ნიადაგში ზამთრობს. წელიწადში იძლევა ერთ თაობას.
მის წინააღმდეგ იყენებენ ბრძოლის აგროტექნიკურ და ქიმიურ ღონისძიებებს. აგროტექნიკური ღონისძიებებიდან აღსანიშნავია კვერცხის ბუდეების მოშლა-ამოყრა, საჭერი ორმოების მოწყობა. ქიმიური საშუალებიდან კარგ შედეგს იძლევა თესვა-რგვამდე 10-12 დღით ადრე მოშხამული მისატყუებელი მასალის შეტანა ნიადაგში.
გროსუსი
გროსუსი (Grossos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 13 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მოსოროს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 393 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 74.28 კმ²-ზე. ფართობი 126 458 კმ²-ია.
ლადო ბალიაური
ვლადიმერ (ლადო) დავითის ძე ბალიაური (დ. 1907, სოფ. ახიელი, ახლანდ. დუშეთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 15 აგვისტო, 1954, ყარაღანდა, ყაზახეთი) — ქართველი მწერალი.
1929-1934 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე, 1936–1941 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. 1938 წლიდან ქართულ პრესაში ბეჭდავდა მოთხრობებს. 1941 წელს გამოაქვეყნა რომანი „შურისგება“. როგორც პროზაიკოსი, ბალიაური მიჰყვებოდა ალექსანდრე ყაზბეგის ტრადიციებს. 1941 წელს დაკავშირებული იყო ანტისაბჭოთა იატაკქვეშა ორგანიზაციასთან, რომელიც ცნობილია 1941 წლის ანტისაბჭოთა შეთქმულების სახელით. დაპატიმრებას სოფელ ჯუთაში (ყაზბეგის რაიონი) ემალებოდა, თუმცა 1943 წელს შეიპყრეს და იგოეთისა და რუსთავის კოლონიებში ტუსაღობის შემდეგ, 1949 წელს ყაზახეთში გადაასახლეს. დაიღუპა იქვე — ჭაობში დაიხრჩო. მისი ნეშტი სამშობლოში ფარულად გადმოასვენა და სოფელ შუაფხოში დაკრძალა სიძემ ნიკოლოზ მაკალათიამ. 1986 წლიდან ქართულ ლიტერატურულ ჟურნალ-გაზეთებში დაიბეჭდა ბალიაურის რამდენიმე გამოუქვეყნებელი თხზულება.
ლადო ბალიაურის ბიძაშვილი იყო 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილე თომა ბალიაური.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1954 კატეგორია:ქართველი მწერლები
ჩერეშკიტე
ჩერეშკიტე (Черешките) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 12 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Anonychomyrma longiceps
Anonychomyrma longiceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anonychomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anonychomyrma
ყვარყვარე IV
ყვარყვარე IV ჯაყელი (გ. 1581) — სამცხე-საათაბაგოს ათაბაგი 1574-1581, ქაიხოსრო II-ის ძე.
ათაბაგი გახდა მამის გარდაცვალების შემდეგ, როდესაც ქვეყნის სამხრეთ თემებს თურქები არბევდნენ, სამთავროში კი შინაფეოდალური ორმი მძვინვარებდა. მესხ ფეოდალთა ერთმა ნაწილმა 1576 შეთქმულება მოაწყო ათაბაგთა ხელისუფლების წინააღმდეგ. ყვარყვარე IV-ს ენერგიულად ეხმარებოდა დედა — დედისიმედი; სამთავროში მშვიდობის ჩამოგდება სულ უფრო ძნელდებოდა. ასეთ ვითარებაში, 1578, დაიწყო ირან-ოსმალეთის ომი. ათაბაგის სახლი მებრძოლი მხარეებისადმი დამოკიდებულების გამომჟღავნებას არ ჩქარობდა, როდესაც ჩილდირის ველზე აშკარა თურქთა გამარჯვება, ყვარყვარე IV-ის ძმა მანუჩარი 6 ათასი მხედრით სარდალ მუსტაფა ლალა-ფაშას ეახლა და ვასალობა-მოხარკეობა აღუთქვა. ახალციხეში შესულ თურქებს ყვარყვარე IV ათაბაგმა მორჩილება გამოუცხადა. 1578 შემოდგომაზე, როდესაც ოსმალთა ლაშქარი შირვან-აზერბაიჯანიდან მობრუნდა და სამცხეზე გადმოიარა,ლალა-ფაშამ ყვარყვარე IV ათაბაგი და მისი ძმა მანუჩარი სტამბოლს გააგზავნა. ახლა ოსმალეთი საათაბაგოს მოხარკეობას აღარ სჯერდებოდა, გადაწყვიტა იქ ოსმალური მიწისმფლობელობა შემოეღო და მხარე სანჯაყებად დაეყო. 1579 ოსმალებმა საათაბაგოს ტერიტორიაზე ჩილდირის საფაშო შექმნეს. სტომბოლს მყოფ ყვარყვარე IV-ს თავისი საბატონო „უწყალობეს“ და ქრისტიანად გამოუშვეს, მანუჩარი კი გაამაჰმადიანეს და ჩილდირის ფაშობა უბოძეს. ამ ღონისძიებით ბოლო ეღებოდა სამთავროს სუვერენიტეტს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-საათაბაგოს ათაბაგები კატეგორია:გარდაცვლილი 1581 კატეგორია:ჯაყელები
თავისუფლების ჰიმნი
თავისუფლების ჰიმნი (Ύμνος εις την Ελευθερίαν) — საბერძნეთის ჰიმნი— პოემა, დაწერილი დიონისიოს სოლმოსის მიერ 1823 წელს, რომელიც შედგება 158 სტროფისაგან. 1865 წელს პირველი ორი სტროფი დადგინდა საბერძნეთის ჰიმნად. ის აგრეთვე წარმოადგენს კვიპროსის ჰიმნსაც.
ბერძნული ორიგინალი
Ύμνος εις την Ελευθερία
Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωριζώ από την όψη
που με βία μετράει τη γή.
Απ`τα κόκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!
Εκεί μέσα εκατοικούσες
πικραμένη, εντροπαλή,
κι ένα στόμα ακαρτερούσες
Έλα πάλι, να σου πεί.
Άργειε νά`λθει ερείνη η μέρα,
κι ήταν όλα σιωπηλά,
γιατί τά` σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰიმნები კატეგორია:საბერძნეთი კატეგორია:კვიპროსის ეროვნული სიმბოლოები
ხრუშჩოვკა
thumb|300px|პანელებიანი ხრუშჩოვკა ტომსკში. thumb|300px|აგურის ხრუშჩოვკა.
ხრუშჩოვკა (რუს. хрущёвка) — ნიკიტა ხრუშჩოვის პერიოდის 3-5-სართულიანი პანელებიანი ან აგურის საყოფაცხოვრებო ბინების კომპლექსები, შექმნილი ვიტალი ლაგუტენკოს პროექტით, რომლებიც მასიურად შენდებოდა საბჭოთა კავშირში 1960-80-იან წლებში.
ისტორია
ტრადიციული აგურით მშენებლობა შრომატევადია, შესაბამისად, ინდივიდუალურ პროექტებს დიდი დრო მიჰქონდა და გადატვრთული ქალაქების მოთხოვნებს ვერ პასუხობდა. საბინაო კრიზისის გადასაჭრელად 1947-51 წლებში საბჭოთა არქიტექტორები რამდენიმე ტექნოლოგიას ამუშავებდნენ დანახარჯებისა და დროის შემცირების მიზნით. 1950 წლის არქიტექტორთა ყრილობაზე, რომელსაც იმხანაც მოსკოვის საქალაქო პარტკომის თავმჯდომარე ხრუშჩოვი უძღვებოდა, დაბალფასიანი, სწრაფი ტექნოლოგიები საბჭოთა არქიტექტორთა მთავარ ამოცანად გამოცხადდა. ამას მოჰყვა მოსკოვში ორი ბეტონის ფილების ჩამომსხმელი ქარხნის გახსნა (პრესნენსკის, 1953; ხოროშევსკის, 1954). ამ დროისთვის რამდენიმე განსხვავებული ექსპერიმენტული პროექტი უკვე ხორციელდებოდა და მზა ბეტონის პანელები უდავო გამარჯვებული გამოდგა. სხვა საშუალებები, მათ შორის ბეტონის ადგილზე ყალიბებში ჩამოსხმა ან ინდივიდუალური სახლების მშენებლობა უკუგდებულ იქნა, როგორც გაუმართლებელი.
1954-61 წლებში ინჟინერი ვიტალი ლაგუტენკო, მოსკოვის ქალაქმშენპროექტის უფროსი 1956 წლიდან, აპროექტებს და ცდის სერიულ ინდუსტრიალიზებულ მშენებლობის პროცესს, რომელიც ეყრდნობა ბეტონის პანელების ქარხნებსა და დაჩქარებული აწყობის სისტემას. 1961 წელს ლუგატენკოს ინსტიტუტმა შეიმუშავა მზა ხუთსართულიანი შენობის პროექტი კ-7, რომელიც ხრუშჩოვკის პროტოტიპი გახდა. 1961-68 წლებში ამ ტიპის 64.000 შენობა (3.000.000 მ2) აიგო, თუმცა ეს მხოლოდ დასაწყისი იყო. მოსკოვში ადგილის უკმარისობის გამო ამ პროექტით 9-12-სართულიანი შენობების აგება გახდა საჭირო, ხოლო ბოლო ხუთსართულიანი ხრუშჩოვკა აქ 1971 წელს აიგო.
პროცესი იმდენად სწრაფი და ეკონომიური გამოდგა (ხარისხს არავინ ჩიოდა), რომ ამ ტიპის ბინების მშენებლობა მთელ საბჭოთა კავშირში დაიწყეს, რაც თითქმის 1980-იანი წლების ბოლომდე გაგრძელდა.
მახასიათებლები
ამ ტიპის სახლებში ჭერი ძირითადად 2,5 მ-ს არ აღემატებოდა, იყო ერთი- ან ოროთახიანი ბინები, გაერთიანებული სანკვანძი, შიდა კედლებს ცუდი ხმის იზოლაცია ჰქონდა. ამ სახლებში არ იყო ლიფტები. ადვილად დანგრევადი ხრუშჩოვკების სერია საბინაო პრობლემის დროებით გადასაწყვეტად იყო განკუთვნილი და 25 წელზე იყო გათვლილი, თუმცა ბევრი მათგანი დღემდე ფუნქციონირებს, რაც საფრთხეს უქმნის მის მცხოვრებლებს. "მყარი" ხრუშჩოვკების სერია 50 წელზე იყო გათვლილი, თუმცა გვიანდელი გამოკვლევით დადგინდა, რომ მათი რესურსის გახანგრძლივება 150 წლამდე იყო შესაძლებელი, დროული კაპიტალური რემონტის შემთხვევაში.
ხრუშჩოვკების ადრეულ პროექტებს კრამიტის ან შიფერის გადახურვები ჰქონდა. არქიტექტურულ ხორცმეტებთან ბრძოლის კამპანიის შედეგად, გვიანდელ პროექტებში ამ შენობებს უფრო იაფი ბრყელი ბიტუმის სახურავები აქვს დაბალი სხვენით, რომელსაც ზედ საიზოლაციო მასალა ჰქონდა მოყრილი, სხვენს კი მცირე ზომის სავენტილაციო ნახვრეტები გაუკეთდა. სხვენში კატები ვერ აღწევდნენ და აქ ბინა მტრედებმა და ბეღურებმა დაიდეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბჭოთა არქიტექტურა კატეგორია:რუსეთის არქიტექტურა
Cephalotes porrasi
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჟელინოს თემი
ჟელინოს თემი (Општина Желино) — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს პოლოგის რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 24 390 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 121.32 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 201.04 კმ²-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
სან-ანდრესი (კესონი)
სან-ანდრესი (ოფიციალურად სან-ანდრესის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng San Andres) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 454 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
იტალიის პროვინციები
200პქ|მარჯვნივ მარჯვნივ|300პქ
იტალიის პროვინციები — ქვერეგიონული დონის ადმინიტრაციული ერთეულები იტალიაში. პროვინციები იყოფიან კომუნებად და ერთიანდებიან რეგიონებში. იტალიაში სულ 107 პროვინციაა.
აბრუცი
right|250პქ|აბრუცის პროვინციები
აპულია
right|300px|აპულიის პროვინციები
კამპანია
right|250px|კამპანიის პროვინციები
ფრიული-ვენეცია-ჯულია
right|250px|ფრიული-ვენეცია-ჯულიის პროვინციები
ლაციო
right|300px|Provinces of Lazio.
ლიგურია
right|300px|Provinces of Liguria.
ლომბარდია
right|300px|Provinces of Lombardy.
მარკე
right|300px|Provinces of Marche.
მოლიზე
right|300px|Provinces of Molise.
პიემონტი
right|300px|Provinces of Piedmont.
სარდინია
right|250px|Provinces of Sardinia.
სიცილია
right|300px|Provinces of Sicily.
ტრენტინო-ალტო-ადიჯე
right|300px|Provinces of Trentino-Alto Adige/Südtirol.
ტოსკანა
right|300px|Provinces of Tuscany.
უმბრია
right|300px|Provinces of Umbria.
ვენეტო
მარჯვნივ|300პქ|ვენეტოს პროვინციები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
მოსორო
მოსორო (Mossoró) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მოსოროს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 259 815 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 123.76 კმ²-ზე. ფართობი 2 099 360 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
NGC 687
NGC 687 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1786 წლის 21 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:ანდრომედას თანავარსკვლავედი
გემა
საკუთარი სახელი გემა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კუ (რომაული სამხედრო განლაგება)
ტესტუდო (ლათ. testudo კუ) — რომის არმიაში ჯარისკაცებს ასწავლიდნენ ერთობლივ ბრძოლას, ბრძოლაში ისინი მჭიდროდ ჩამწკრივებულნი მიდიოდნენ. თუ მეტერი ისრებს დაუშენდა ჯერისკაცები ზევით ასწევდნენ და ერთიმეორესთან მიჯრით მიაწყობდნენ ფარებს რომლებიც სახურავივით მთლიანად ფარავდა მთელ მწყობრს ამ ხერხს „ტესტუდო“ ანუ კუ ერქვა
სტელა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი სტელა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კუ (რომაული სამხედრო განლაგება)
გალერეა
კატეგორია:საბრძოლო ხელოვნება კატეგორია:რომაული სამხედრო სტრუქტურები
Anonychomyrma malandana
Anonychomyrma malandana — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anonychomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
Cephalotes poinari
Cephalotes poinari — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლია დოლიძე
ლია დოლიძე (დ. 1 სექტემბერი, 1946 — გ. 14 თებერვალი, 2022) — ქართველი მეცნიერი, მუსიკოსი, პედაგოგი და ხელოვნებათმცოდნე.
ლია დოლიძე დაიბადა ქალაქ ლონდონში. 1970 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1971–1972 წლებში მუშაობდა ტელერადიო კომიტეტში მუსიკალურ რედაქტორად. 1972–1975 წლებში იყო ხელოვნებათმცოდნეობის საკავშირო სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი. 1980–1988 წლებში კი ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკის ისტორიის კათედრის უფროსი მასწავლებელი. 1988–1989 წლებში მილანის მუსიკალური გამომცემლობა Ricordi-ს სტაჟიორი. ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკის ისტორიის კათედრის დოცენტი 1988 წლიდან. ამასთან ერთად ლია დოლიძე იყო მილანის მუსიკალური გამომცემლობის წევრი 1989 წელს. 1995 წელს ლონდონის ენციკლოპედიის „The New Grove Dictionary of Music and Musicians“ კონსულტანტი ქართული მუსიკის სფეროში. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო შრომები: „გუსტავ მალერი“, („საბჭოთა ხელოვნება“ 1970, N7) „პროგრესისა და განმანათლებლობის გზით“ („საბჭოთა ხელოვნება“ 1986, N2).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 14 თებერვალი კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
უნგრელები
უნგრელები, ან მადიარები (magyar) — ერი და ეთნოსი რომელიც საუბრობს უნგრულად და პირდაპირ არის დაკავშირებული უნგრეთთან. 2011 წლის მიხედვით მსოფლიოში არის 14-15 მილიონი უნგრელი, რომელთაგანაც დაახლოებით 10 მილიონი ცხოვრობს უნგრეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის ეთნოსები
ავთო კიკაბიძე
ავთო კიკაბიძე (დ. 4 ნოემბერი, 1956) — ქართველი გეოგრაფი და მეცნიერი.
ავთო კიკაბიძე დაიბადა ქალაქ სენაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები
ხვარამზე მინდოდაური
ხვარამზე სამუკას ასული მინდოდაური — XIX საუკუნის ქართველი სახალხო მთქმელი, ფშაველი მელექსე ქალი. ჩვენამდე მოღწეულია მინდოდაურის რამდენიმე სატრფიალო ლექსი, განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა მისმა ლექსმა „სიყვარული ვაჟიკასი და ხვარამზისა“, რომელიც შეყვარებული ქალ-ვაჟის დიალოგს წარმოადგენს. ლექსი პირველად ჩაწერა პეტრე უმიკაშვილმა (1886). ტექსტი ჩაუწერიათ აგრეთვე ილია ჭავჭავაძეს, დავით ხიზანიშვილს, თედო რაზიკაშვილს. პირველად გამოქვეყნდა 1934 წელს. პირველი ცნობები ვაჟიკასა და მელექსე ქალის ვინაობაზე ეკუთვნის თ. რაზიკაშვილს; მინდოდაურის სატრფოსთვის — ვაჟიკასთვის სხვა ქალი შეურთავთ. მინდოდაური ვაჟა-ფშაველას დედის — გულქანის თანატოლი და მეგობარი ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოეტები
მინდია
მინდია, ხოგაის მინდი — ქართული ფოლკლორის პერსონაჟი. ხევსურმა მინდიამ, რომელიც ქაჯების ტყვე იყო, თვითმკვლელობის მიზნით მათი საკვები — გველის ხორცი ჭამა, მაგრამ მოწამვლის მაგიერ ჯადოსნური ძალა შეიძინა — ამოიცნო ბუნების საიდუმლო: ამიერიდან მინდიას ესმოდა მცენარეთა, ფრინველთა, ცხოველთა ენა და ამ უნარს ხალხის სასიკეთოდ იყენებდა.
მინდია არის ნახევრად ღმერთი, ქართველი ჰეროსი, რომლის დაბადებასა და „გვიან სიკვდილში“ ერევიან ბუნების ძალნი, ცა და მზე. მამაკაცთაგან ეს მითოლოგიური გმირი რამდენადმე უახლოვდება მედეას და მისებრ მაგიური ძალა, ჯადოქრობის ნიჭი, ბუნების ენის გაგებისა და განკურნების უნარიც აქვს.
თქმულება
ხევსურმა მინდიამ, რომელიც ქაჯების ტყვე იყო, თვითმკვლელობის მიზნით მათი საკვები — გველის ხორცი ჭამა, მაგრამ მოწამვლის მაგიერ ჯადოსნური ძალა შეიძინა — ამოიცნო ბუნების საიდუმლო: ამიერიდან მინდიას ესმოდა მცენარეთა, ფრინველთა, ცხოველთა ენა და ამ უნარს ხალხის სასიკეთოდ იყენებდა.
მხატვრული ლიტერატურა
თქმულება მინდიას შესახებ საფუძვლად დაედო ვაჟა-ფშაველას პოემა „გველისმჭამელს“, კონსტანტინე გამსახურდიას ნოველა „ხოგაის მინდის“ და გრიგოლ რობაქიძის პიესას „ლამარა“.
ხოგაის მინდი კვდებოდა, მზე წითლდებოდა, ცხრებოდა, ცა ჭექდა, მიწა გრგვინავდა, სული გვიანა ჰხდებოდა, ჩამოდიოდა ვარსკვლავი, მთვარე უკუღმა დგებოდა… მაღლის ჭიუხის ნადირი სატირლად ეზადებოდა, ცხენი იმისი ტიალი ლურჯა ტოტზედა დგებოდა.
ჩერეშოვო (სმოლიანის ოლქი)
ჩერეშოვო (Черешово) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 11 კაცს.
NGC 700
NGC 700 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1855 წლის 12 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
ჩაკ პალანიკი
ჩარლზ მაიკლ „ჩაკ“ პალანიკი (Chuck Palahniuk; დ. 21 თებერვალი, 1962, პასკო, ვაშინგტონი) — უკრაინული წარმოშობის ამერიკელი რომანისტი და ჟურნალისტი. ცნობილია სადებიუტო რომანით „მებრძოლთა კლუბი“, რომლის მიხედვით 1999 წელს დევიდ ფინჩერმა ამავე სახელწოდების ფილმი გადაიღო.
ბიოგრაფია
პალანიკი დაიბადა პასკოში (ვაშინგტონი). მისი მშობლები არიან კეროლ და ფრედ პალანიკები, რომლებიც შემდგომში განქორწინდნენ. ჩაკი გაიზარდა ბურბანკში (ვაშინგტონი), მას და მის და-ძმებს ხშირად უწევდათ ბებასთან და ბაბუასთან ცხოვრებაც მშობლების გაყრის გამო.
1986 წელს პალანიკმა დაამთავრა ორეგონის უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. კოლეჯში სწავლის პარალელურად ის მუშაობდა KLCC რადიოსადგურში ინტერნად. მალე ის საცხოვრებლად გადავიდა პორტლენდში, სადაც ადგილობრივი გაზეთისთვის წერდა, მუშაობდა მტვირთავადაც. იქ მუშაობის პერიოდში, წერდა სახელმძღვანელოებს მანქანის გამართვის შესახებ და დროის სიმცირის გამო ხელი აიღო ჟურნალისტობაზე (ამ პროფესიას მაშინაც არ მიბრუნებია, როდესაც წარმატებული ნოველისტი გახდა). პალანიკი ასევე ჩართული იყო სხვადასხვა პროექტებში, როგორც მოხალისე.
კარიერა
პალანიკმა წერა უკვე ოცდაათ წელს გადაცილებულმა დაიწყო. ის ტომ სპანბაუერის საღამოებს ესწრებოდა, რათა გაეცნო ახალი მეგობრები. სწორედ სპანბაუერის გავლენას მიაწერენ პალანიკის მინიმალისტურ სტილს.
სერა-დუ-მელი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 287 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.69 კმ²-ზე. ფართობი 616 487 კმ²-ია.
ჩაკ პალანიკი
კარიერა
პალანიკის პირველი წიგნი „უძილობა" არასდროს გამოქვეყნებულა ავტორის სურვილის გამო (შემდგომში „უძილობის“ ნაწილი პალანიკმა გამოიყენა „მებრძოლთა კლუბში"). როდესაც პალანიკი შეეცადა გამოექვეყნებინა მეორე ნოველა "უხილავი მონსტრები", გამომცემლებმა მას უარი უთხრეს ნოველის ზედემტად პროვოკაციული შინაარსის გამო. მხოლოდ ამის შემდეგ დაიწყო პალანიკმა მუშაობა მის გახმაურებულ რომანზე „მებრძოლთა კლუბზე". მას უნდოდა გამოცმემლების მეტად პროვოცირება, პირველი ნოველის დაწუნებისთვის.
სერა-დუ-მელი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ჩაკ პალანიკი
კარიერა
პალანიკი ეძებდა ლიტერატურულ აგენტებს, მაგრამ წარუმატებლად „მებრძოლთა კლუბის“ მიერ მოტანილ პოპულარობამდე. პალანიკის პოპულარობა სწორედ ამ ნოველას ეკუთვნის, უფრო სწორად ფილმს ნოველაზე. ნოველის წარმატებაში და მის ფილმად გადაქცევაში დიდი როლი ითამაშა ედუარ ჰიბერტმა. 1999 წელს, ნოველის გამოცემიდან სამი წლის შემდეგ, გამოვიდა ფილმი „მებრძოლთა კლუბი“ დავიდ ფინჩერის რეჟისურით. მიუხედავად იმისა რომ ფილმი გამოსვლის პირველ კვირში ამერიკის ყველაზე შემოსავლიან ფილმად ითვლებოდა, მაგრამ საბოლოოდ მან საკმარისი მოგება ვერ მოიტანა, თუმცა როდესაც ის დი-ვი-დი გაქირავებაში ჩაუშვეს მან მაინც შეძლო იმედების გამართლება. ფილმიც და ნოველაც დიდი პოპულარობით სარგებლობდა, პალანიკი კი ამიერკაში საკულტო ფიგურად იქცა. ნოველა სამჯერ გამოვიდა თავიდან 1999, 2004 და 2005 წლებში.
მინი|მარცხნივ|ჩაკ პალანიკი, [[2004]]