cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩარტორისკის მუზეუმი
განახლება
Polish Nation-სთვის ჩარტორისკის მუზეუმის შემოწირულობა გააპროტესტა პრინც ადამ კაროლის ქალიშვილმა თამარამ, რომელმაც 2018 წელს ადა კაროლსა და მის ქალიშვილს შორის ოჯახური სამართალწარმოება გამოიწვია.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ევროპაში კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები ევროპაში კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები პოლონეთში
Daphnella radula
Daphnella radula — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
1083
თარიღი უცნობია
*
მიტ რომნი
უილარდ მიტ რომნი (Willard Mitt Romney; დ. 12 მარტი, 1947) — ამერიკელი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი. მასაჩუსეტსის შტატის გუბერნატორი 2003-2007 წლებში. აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატი 2012 წლის არჩევნებში რესპუბლიკური პარტიიდან. სენატორი იუტას შტატიდან 2019 წლიდან. მიჩიგანის შტატის ყოფილი გუბერნატორის ჯორჯ რომნის ვაჟი. უკანასკნელი დღეების წმინდანთა იესო ქრისტეს ეკლესიის წევრი (მორმონი).
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:მასაჩუსეტსის გუბერნატორები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი
სიერა-ლეონე
სიერა-ლეონე (ინგლ. Sierra Leone), ოფიციალურად სიერა-ლეონეს რესპუბლიკა (ინგლ. Republic of Sierra Leone) — სახელმწიფო დასავლეთ აფრიკაში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. ესაზღვრება ორი სახელმწიფო გვინეა და ლიბერია. ფართობი — 72 ათ. კმ². დედაქალაქი — ფრიტაუნი.
ბუნება
ქვეყნის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი უჭირავს ლეონე-ლიბერიის მაღლობს (მთა ბინტიმანი 1948 მ), ჩრდილოეთით შემოჭრილია ფუტა-ჯალონის მასივის შტოქედები, დასავლეთი და სამხრეთი ნაწილი ალუვიური ვაკეა. მინიატიურა|მარცხნივ|ფიზიკური რუკა სასარგებლო წიაღისეულიდან მოიპოვება რკინის, ტიტანის, რუტილის მადანი, ალმასი, ბოქსიტი. ჰავა ეკვატორულია. სანაპიროზე ყველაზე ცივი თვის (აგვისტო) საშუალო ტემპერატურაა 24 °C, ყველაზე ცხელისა (აპრილი) - 27 °C. ნალექები მთაში 4 000 მმ-ზე მეტია წელიწადში. ქვეყნის შიგა ნაწილში საშუალო თვიური ტემპერატურები რამდენადმე დაბალია, ნალექები 2000-2500 მმ წელიწადში. მდინარეთა ქსელი ხშირია. მთავარი მდინარეებია კაბა, როკელე, ჯონგი, სევა, მოა. ნიადაგები უმთავრესად წითელ-ყვითელი ფერალითურია, სანაპიროზე - ჭაობისა და ალუვიური. ტერიტორიის დაახლოებით 5%-ზე შემორჩენილია ნოტიო მარადმწვანე და ფოთოლმცვივან-მარადმწვანე ეკვატორული ტყე, ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში მაღალბალახოვანი სავანაა, სამხრეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით - მეორეული ბუჩქნარი.
ცხოველთა სამყარო ძლიერაა განადგურებული. შემორჩენილია მაიმუნი, ანტილოპები, ჯიქი და სხვა. ბევრია ფრინველი და მწერი (მათ შორის ბუზი ცეცე).
ისტორია
ადამიანის უძველესი დასახლებები სიერა-ლეონეს ტერიტორიაზე პალეოლითის პერიოდს განეკუთვნება. XV საუკუნეში ჩაისახა ფეოდალური ურთიერთობა. მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა გვაროვნულ-ტომობრივი კავშირები, შემორჩენილი იყო მონობაც. 1462 წელს ესპანელი ზღვაოსანი პედრუ დი სინტრა მოადგა ამ ქვეყნის სანაპიროს და მას სიერა-ლეანი (სიტყვასიტყვით - ლომის მთები) უწოდა. XVI საუკუნიდან სიერა-ლეონეში ჩადიან ინგლისელები. 1808 წელს სანაპირო ნაწილი ბრიტანეთის კოლონიად გამოცხადდა. 1896 წელს სიერა-ლეონეს კოლონიის მომიჯნავე ქვეყნის ყველა შიდა რაიონი ინგლისის პროტექტორატი გახდა, შემოიღეს ირიბი მმართველობის სისტემა. XIX საუკუნის ბოლოდან ინგლისელებმა დაიწყეს ქვეყნის ბუნებრივი რესურსების (ძვირფასი ჯიშის ხე-ტყე, მიწის თხილი, პალმის ზეთი) ექსპლუატაცია. XIX საუკუნის ბოლოს ადგილობრივი მოსახლეობა აჯანყდა კოლონიური ჩაგვრის წინააღმდეგ (1898 წლის ბაი ბურეს აჯანყება).
მეორე მსოფლიო ომის დროს და მას შემდეგ კაპიტალური ურთიერთობის განვითარებამ სიერა-ლეონეში გამოიწვია მუშათა კლასისა და მოსამსახურეთა რიცხობრივი ზრდა. ჩაისახა ეროვნული ბურჟუაზია. 40-იანი წლების დასაწყისში შეიქმნა პირველი პროფკავშირები, ხოლო 50-იან წლებში სხვადასხვა საზოგადოება და პოლიტიკური პარტია. 1951 წელს დაარსდა სიერა-ლეონეს სახალხო პარტია (სლსპ), რომელიც მოითხოვდა ადგილობრივი მმართველობის ორგანოებში აფრიკელთა მონაწილეობის გაფართოებასა და რეფორმების გატარებას, მოგვიანებით სიერა-ლეონეს დამოუკიდებლობას გაერთიანებულ სამეფოსთან კავშირის შენარჩუნებით. 50-იან წლებში მოეწყო მუშათა და გლეხთა მასობრივი გამოსვლები. ბრიტანელი ხელისუფალნი იძულებულნი გახდნენ დათმობებზე წასულიყვნენ. 1957 წლის მაისში ჩატარდა საპარლამენტო არჩევნები. შეიქმნა მთავრობა სლსპ-ის ლიდერის მ. მარგაის მეთაურობით. 1961 წლის 27 აპრილს სიერა-ლეონე დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ გამოცხადდა ბრიტანეთის თანამეგობრობის შემადგენლობაში. 1961 წლის სექტემბერში სიერა-ლეონე გაეროში მიიღეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ქვეყნები კატეგორია:სიერა-ლეონე კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
შვეიცარიის მდინარეების სია
შვეიცარიის მდინარეები ქმნიან მჭიდრო წყალუხვ ქსელს. მდინარეების უმრავლესობა სათავეს ალპებში იღებს, იკვებებიან გამდნარი და წვიმის წყლით. შვეიცარიის მდინარეების უმრავლესობა ქმნის ჩანჩქერებს, ბევრ მათგანზე ჰესია აშენებული. შვეიცარიის უგრძესი მდინარეა რაინი, რომელიც შვეიცარიის ტერიტორიაზე გაედინება 375 კმ-ზე.
მდინარეები და მათი შენაკადების
50 კმ სიგრიძის ან 500 კმ² ფართობის წყალშემკრები აუზის მქონენი:
რესურსები ინტერნეტში
შვეიცარიის მდინარეების ყოველდღიური ამინდის პროგნოზი
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიის მდინარეები
ახალი ესპანეთის ვიცე-სამეფო
thumb|left|250px|ესპანეთის ვიცე-სამეფოს მდებარეობა
ახალი ესპანეთის ვიცე-სამეფო – ესპანეთის სამფლობელოებზე შექმნილი პოლიტიკური ერთეული, რომელიც მოიცავდა ჩრდილოეთ ამერიკასა და წყნარ ოკეანში მდებარე კუნძულებს. დღეისათვის მის ყოფილ ტერიტორიებზე მდებარეობს: კალიფორნია, აშშ-ის სამხრეთ-დასავლეთის შტატები, მექსიკა, ცენტრალური ამერიკა (პანამის გარდა), კარიბის ზღვის აუზი და ფილიპინები. ახალ ესპანეთს მართავდა ვიცე-მეფე მეხიკოდან. თავად ვიცე-მეფე ესპანეთის მონარქს ემორჩილებოდა. იგი არსებობდა 1535-1821 წლებში და იგი იყო ერთ-ერთი პირველი ვიცე-სამეფო, რომელიც ესპანეთმა დააარსა მე-16 საუკუნეში პერუს ვიცე-სამეფოსთან ერთად.
ხუანა I შეშლილი
ხუანა I შეშლილი (Joanna I la Locca; დ. 6 ნოემბერი, 1479 – გ. 12 აპრილი, 1555) — ტრასტამარას დინასტიის წარმომადგენელი. კასტილიის დედოფალ ისაბელ I-ისა და მისი მეუღლის, არაგონის მეფე ფერდინანდ II-ის შუათანა ქალიშვილი. 1496 წლის 20 ოქტომბერს მიათხოვეს ბურგუნდიის ჰერცოგს, ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელ ფილიპე I-ს. 1497 წელს გარდაიცვალა მისი ძმა, ასტურიის პრინცი ხუანი, 1498 წელს კი გარდაიცვალა მისი უფროსი და ისაბელა, რის შემდეგაც ხუანა ასტურიის პრინცესა, ანუ კასტილიისა და არაგონის ტახტის მემკვიდრე გახდა. 1504 წელს, ისაბელ I-ის გარდაცვალებით ხუანა კასტილიის დედოფალი გახდა, თავის ქმართან ერთად, რითაც კასტილიაში ჰაბსბურგთა დინასტია გამეფდა. 1506 წელს ფილიპეს გარდაცვალების შემდეგ ხუანა ჭკუიდან შეიშალა. მან კუბოში ჩასვენებული მეუღლე მთელს ესპანეთს შემოატარა და მისი დამარხვის ნებას არავის რთავდა, პერიოდულად კი კუბოს ხსნიდა და მასთან წვებოდა. 1516 წლამდე ქვეყანას მამამისი მართავდა, მას შემდეგ კი რაც ფერდინანდიც დაიღუპა, ხუანა არაგონის დედოფალიც გახდა. ხუანა მისმა ვაჟმა კარლ I-მა მონასტერში გამოამწყვდია და მის ნაცვლად დაიწყო ქვეყნის მართვა. შეშლილმა ხუანამ სიცოცხლის ბოლო წლები სრულ სიმარტოვეში გაატარა და 75 წლის ასაკში გარდაიცვალა მონასტერში გამოკეტილი.
ადრეული ცხოვრება და ოჯახი
მარცხნივ|მინი|305x305პქ|ხუანა მშობლებთან ერთად ხუანა დაიბადა 1479 წლის 6 ნოემბერს, კასტილიის დედაქალაქ ტოლედოში. იგი იყო კასტილიის დედოფალ ისაბელ I-ისა და მისი მეუღლის, არაგონის მეფე ფერდინანდ II-ის მესამე შვილი და მეორე ქალიშვილი. მას მრგვალი სახე, თეთრი კანი, ცისფერი თვალები და ქერა-წითელი თმა ჰქონდა, ზუსტად ისე როგორც დედამისსა და მის დას, პრინცესა კატალინას. მისი უფროსი და-ძმა იყვნენ პორტუგალიის დედოფალი ისაბელა არაგონელი და ასტურიის პრინცი ხუან არაგონელი, ხოლო უმცროსი დები იყვნენ პორტუგალიის დედოფალი მარია არაგონელი და ინგლისის დედოფალი კატალინა არაგონელი.
განათლება
ხუანა ჭკვიანი, გულმოდგინე შვილი და კარგი მოსწავლე იყო. იგი ბავშვობიდანვე ემზადებოდა საზღვარგარეთ გასათხოვებლად. მას პატარაობიდანვე ჩააგონებდნენ, რომ უნდა გათხოვილიყო რათა მისი ქორწინებით მის ოჯახს ალიანსი შეექმნა, რაც გააფართოვებდა მათ სამეფო ძალაუფლებას, მოუტანდათ მშვიდობას, უსაფრთხოებას და მეტ სიმდიდრეს. იგი არასდროს არ განიხილებოდა როგორც ტახტის მემკვიდრე, ვინაიდან მის მშობლებს ვაჟიც ჰყავდათ და ხუანაზე უფროსი ქალიშვილიც. მისი საგანმანათლებლო საგნები იყო სისხლისა და სამოქალაქო სამართალი, გენეოლოგია, ჰერალდიკა, ისტორია, გეოგრაფია, უცხო ენები, გრამატიკა, მათემატიკა, ფილოსოფია, რელიგია, წერა, კითხვა და მართლწერა. მას ძალიან უყვარდა კითხვა და ლიტერატურა, თუმცა მისი მშობლები მას მხოლოდ სასულიერო, ან კათოლიკეთა მიერ დაწერილი წიგნების წაკითხვის ნებას რთავდნენ.
გარდა ზემოთ აღნიშნული ზოგადი განათლებისა, ინფანტა ხუანა იღებდა სამეფო კარის განათლებას. ეს მოიცავდა სამეფო კარის ეტიკეტს, ცეკვას, ხატვას, ჯირითს, კარგ მანერებს, მუსიკას, ქარგვას, კემსვას და კერვას. მან იბერიის ნახევარკუნძულზე გავრცელებული ყველა ენა იცოდა, იცოდა ესპანური, გალისიური, ბასკური, არაგონული, კატალონიური, პორტუგალიური და ლეონური, ამას გარდა კარგად ფლობდა ფრანგულ და ლათინურ ენებსაც. იგი ასევე შესანიშნავი მონადირე და მუსიკოსი იყო, უკრავდა გიტარასა და კლავიკორდზე.
აჯანყება დედამისის კათოლიციზმის წინააღმდეგ
პატარა ხუანამ, სხვა და-ძმებისაგან განსხვავებით კათოლიკობის მიმართ ძალიან სკეპტიკური დამოკიდებულება გამოავლინა. ამან დედოფალი ისაბელი გააოცა, რომელიც ფანატიკოსი კათოლიკე იყო, 1478 წლიდან ესპანეთში ინკვიზიციას უმკაცრესად ასრულებდა და შვილებსაც ფანატიკოსებად ზრდიდა (რაც სხვა შვილების შემთხვევაში გამოუვიდა). ესპანეთში რელიგიისადმი ასე მკრეხელურად განწყობილი ადამიანები უკიდურესი სიმკაცრით ისჯებოდნენ. ხელ-ფეხს კვეთდნენ, შიშველს ეკლებიან სკამზე აბამდნენ, ნაწილებს აგლეჯდნენ, ცოცხლად მარხავდნენ და ა.შ. მხოლოდ ისაბელ I-ს მმართველობისას ამის გამო ესპანეთში 2 000-ზე მეტი ადამიანი დაწვეს ცოცხლად, კიდევ უფრო მეტი კი აწამეს და სამუდამოდ ციხეში გამოკეტეს. მხოლოდ ისინი გადაურჩნენ ინკვიზიციის რისხვას, რომლებმაც საფრანგეთში, იტალიასა და სხვა ქვეყნებში დროულად გაქცევა მოახერხეს. ისაბელის აზრით, ღმერთი ყველა ქვეყანას მიწასთან გასწორებდა, რომელშიც ერთი ერეტიკოსი მაინც დააბიჯებდა. ხუანა ყოველივე ამის წინააღმდეგ სრულიად უშიშრად გამოდიოდა და ერეტიკოსთა შებრალებას მოითხოვდა.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|249x249პქ|1496 წელს გაფორმებული ხუანასა და ფილიპეს საქორწინო კონტრაქტი 1496 წელს ხუანა დანიშნეს ბურგუნდიის ჰერცოგ და ჩვიდმეტი პროვინციის მონარქ ფილიპე ჰაბსბურგზე, რომელიც საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ისა და მისი პირველი, იმ დროისათვის უკვე განსვენებული მეუღლის, ჰერცოგინია მარია ბურგუნდიელის ვაჟი იყო. ქორწინება ისტორიაში პირველი იყო, რომელიც ჰაბსბურგებსა და ტრასტამარებს შორის უნდა მომხდარიყო. ეს ქორწინება მიზნად ისახავდა ესპანელებისა და გერმანელების გაერთიანებას საფრანგეთის წინააღმდეგ.
თავდაპირველად ხუანა და ფილიპე მარიონეტულად დაქორწინდნენ, ფილიპეს როლი კი სხვა კაცმა მოირგო. მარიონეტული ქორწინების შემდეგ, 1496 წლის აგვისტოში ხუანა ჩრდილოეთ ესპანეთში, ლარენდოს პორტში ჩავიდა, საიდანაც ფილიპისკენ გაემგზავრა. მოგვიანებით სწორედ აქ, 1506 წელს შეხვდა თავის ქვრივ უელსის პრინცესა დას კატალინა არაგონელს. მინი|ხუანა 1496 წელს ხუანამ თავის ახალ სამფლობელოებში, ანუ ქვემო ქვეყნებში მოგზაურობა დაიწყო, რომელიც მოიცავდა თანამედროვე ნიდერლანდების, ბელგიის, ლუქსემბურგის, ჩრ. საფრანგეთსა და დს. გერმანიას. მან ზემოთ ხსენებული მოგზაურობა 1496 წლის 22 აგვისტოს დაიწყო და ოქტომბრამდე განაგრძო. ამავე წლის 20 ოქტომერს ქალაქ ლაირში შედგა ფილიპესა და ხუანას ქორწინება. 1498-1507 წლებში ხუანამ ფილიპესაგან ექვსი შვილი გააჩინა, ოთხი გოგონა და სამი ვაჟი, რომელთაგან ყველამ მიაღწია სრულწლოვანებამდე, მათგან ყველა მომავალში დედოფალი, მეფე ან იმპერატორი გახდა.
ასტურიის პრინცესა
1496 წელს ხუანას უფროსი ძმა, ტახტის მემკვიდრე ხუან არაგონელი გარდაიცვალა, 1498 წელს კი მშობიარობას გადაჰყვა ხუანას უფროსი და ისაბელა არაგონელი, რის შემდეგაც ხუანა ყველა ესპანური და არა მხოლოდ ესპანური სამეფოს ტახტის მემკვიდრე გახდა. ხუანას მხოლოდ ორი და ჰყავდა — მარია და კატალინა — რომლებიც მასზე სამი და ექვსი წლით უმცროსნი იყვნენ. აქედან გამომდინარე, ხუანას ტახტზე მოცილე არ ეყოლებოდა.
1502 წელს კასტილიის პარლამენტმა აღიარა, რომ ისაბელ I-ის გარდაცვალების შემდეგ ხუანა კასტილიის სუვერენული დედოფალი, ხოლო ფილიპე მისი კონსორტი გახდებოდა. ასევე 1502 წელს ხუანამ არაგონის დედაქალაქ სარაგოსაში მემკვიდრის ფიცი დადო. სარაგოსას არქიეპისკოპოსმა იმედი გამოთქვა, რომ ხუანა მაინც აღმოფხვრიდა ქვეყანაში გამეფებულ კორუფციას.
1502 წელი ხუანამ და ფილიპემ მთლიანად ესპანეთში გაატარეს, თუმცა ფილიპეს დიდხანს არ შეეძლო თავისი სამმართველოს დატოვება, რის გამოც იგი მომდევნო წელს ბუგუნდიაში გაბრუნდა, ორსული ხუანა კი ესპანეთში დატოვა. მალე ხუანამ მათი მეოთხე შვილი გააჩინა. ბავშვი ვაჟი იყო, რომელსაც მამის პატივსაცემად ხუანამ ფერდინანდი დაარქვა, რომელიც შემდგომში საღვთო რომის იმპერატორი ფერდინანდ I გახდა.
მმართველობა
მარცხნივ|მინი|388x388პქ|დედოფალი ხუანა 1500 წელს ფლანდრიაში
მემკვიდრეობა
1504 წლის ნოემბერში ხუანას დედა, კასტილიისა და ლეონის დედოფალი ისაბელ I გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ხუანა კასტილიისა და ლეონის დედოფალი, ხოლო ფილიპე ჯერჯერობით მისი მეფე-კონსორტი გახდა. ცოლის გარდაცვალებასთან ერთად ფერდინანდ II-მ კასტილიაში ყველანაირი გავლენა დაკარგა, თუმცა ხუანამ მამას ნება დართო, რომ მისი არ ყოფნისას ქვეყანა მას ემართა, საბოლოოდ კი გადაწყდა, რომ სანამ ხუანას 20 წელი შეუსრულდებოდა, კასტილია ფერდინანდს უნდა ემართა.
ფერდინანდმა კასტილიის ერთპიროვნულ მმართველობაზე უარი თქვა და 1505 წლიდან ხუანას თანამმართველი გახდა. მათ გამოსცეს ახალი ოქროს მონეტები, რომლებზეც ხუანა და ფერდინანდი ერთად არიან გამოსახულები. ამავე წლის დასასრულს ხუანას ფსიქიკური აშლილობა დაეწყო, რის გამოც ფერდინანდმა განაცხადა, რომ ქალიშვილის ნაცვლად კასტილიას თავად მართავდა, როგორც ხუანას მეურვე.
ფერდინანდის ამგვარი გაძლიერება ხუანასა და ფილიპეს ძალიან აღიზიანებდათ, რის გამოც ხუანას დასახმარებლად ფილიპე ბურგუნდიიდან კასტილიაში გაემგზავრა. ამ ყოველივემ კასტილიაში სამოქალაქო ომის დაწყება განაპირობა, რის გამოც ხუანა და ფილიპე 1506 წლის 21 აპრილამდე ინგლისში გამგზავრნენ ხუანას დასთან, უელსის პრინცესა კატალინა არაგონელთან. ფერდინანდმა კი ამის საპასუხოდ საფრანგეთთან გააფორმა ალიანსი და ცოლად ლუი XII-ის დის შვილი, პრინცესა ჟერმენა დე ფუა შეირთო.
ფილიპემ აჯანყებული ანდალუსიელები მოისყიდა, მათ იარაღი დაურიგათ და ფერდინანდის წინააღმდეგ მიმართა. 26 აპრილს ხუანა კასტილიაში დააბრუნდა სადაც მას მთელი კასტილიური არისტოკრატია მიეგება, რომელთაც არაგონელი კაცის მმართველობა არ მოსწონდათ. მაგრამ ამ დროს კიდევ ერთი რამ მოხდა. ფილიპემ და ფერდინანდმა საიდუმლოდ გააფორმეს ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც ხუანა ჭკუიდან შეშლილი იყო და არ შეეძლო ქვეყნის მართვა, რის გამოც ამ ვალდებულებას თავის თავზე თავად იღებდნენ. თუმცა დადებული შეთანხმება ფერდინანდმა მეორე დღის შუადღესვე გააუქმა, რადგან განაცხადა, რომ ეს ხუანას ტახტი იყო და მისი წართმევა არაფრით არ შეიძლებოდა.
როგორც აღმოჩნდა, ფილიპეს თავად სურდა კასტილიაში გამეფება, რის გამოც ძალღონეს არ იშურებდა. საბოლოოდ ფილიპემ ხუანაზე საკმაოდ დიდი ზეგავლენა მოახდინა და 1506 წლის 27 ივნისს ფილიპე I კასტილიისა და ლეონის მეფე გახდა.
ფილიპეს გარდაცვალება
მინი|ხუანა და ფილიპე კასტილიის სამეფო ტახტზე ხუანა I-მა და ფილიპე I-მა ერთობლვი მეფობა დაიწყეს. ამიტომაც ფერდინანდი მათთვის უკვე აღარ იყო საჭირო. თუმცაღა მათი ეს შეხმატკბილებული მმართველობა სულ რამდენიმე თვეს გაგრძელდა.
1506 წლის 25 სექტემბერს ქალაქ ბურგოსში ხუთდღიანი მტანჯველი ავადმყოფობის შემდეგ ფილიპე გარდაიცვალა. გარდაცვალების მიზეზად ტიფური ცხელება დასახელდა, თუმცა ძალიან ბევრი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ იგი ფერდინანდმა მოწამლა, რომელსაც სძულდა ჰაბსბურგებიც და ყველა სხვა უცხოური დინასტია. ფილიპეს გარდაცვალებისას ხუანა მეექვსე ბავშვზე იყო ორსულად. მან 1507 წლის 14 იანვარს გოგონა გააჩინა, სახელად ეკატერინე, რომელიც შემდგომში პორტუგალიის დედოფალი გახდა.
საყვარელი მეუღლის გარდაცვალებამ ფსიქიკურად ისედაც არამდგრად ხუანაზე დამღუპველი შედეგები იქონია. ისტორიკოსთა უმრავლესობა ირწმუნება, რომ ამის შემდეგ იგი საბოლოოდ შეიშალა ჭკუიდან. მან კუბოში ჩასვენებული ფილიპე მთელს ესპანეთს შემოატარა და მისი დაკრძალვის ნებას არავის აძლევდა. პერიოდულად იგი ფილიპეს კუბოს ახსნევინებდა და მასთან ერთად წვებოდა. იგი კუბოს მთელს ქვეყანაში დაატარებდა და ხალხს მის გლოვას აიძულებდა. თუმცა იმდენად ეჭვიანობდა, უკვე გარდაცვლილ ფილიპეზეც, რომ არცერთ მანდილოსანს არ უშვებდა მის კუბოსთან. ასევე სასტიკად აკრძალა გარდაცვლილი ფილიპეს სხეულის ბალზამირება. როგორც ცნობილია, ხუანა ფილიპეს გვამს სამი წლის მანძილზე დაატარებდა ქალაქიდან ქალაქში. როგორც გამოკვლევებით დასტურდება, ხუანა ტიპური შიზოფრენიით იყო დაავადებული და ასევე ისტორიკოსთა მოსაზრებით იგი ნეკროფილიც იყო.
შეშლილ ხუანას ნათესავებმა შვილები გაარიდეს და ისინი ფილიპეს მშობლიურ მხარეში, ფლანდრიაში წაიყავნეს აღსაზრდელად. ხუანა კი ყველანაირად ცდილობდა თავისი უფლებები დაეცვა კასტილიის ტახტზე. ფერდინანდ II კი არაგონში რჩებოდა და შორიდან უყურებდა კასტილიაში მიმდინარე მოვლენებს.
დედოფლის არანორმალური ბრძანებების წინააღმდეგ გალაშქრება ცისნეროს არქიეპისკოპოსმა და მისმა თანამოაზრეებმა სცადეს, თუმცა დედოფლის სიტყვას ვერ აჯობეს. სწორედ ამიტომ მათ დასახმარებლად ფერდინანდ არაგონელს მიმართეს. 1507 წელს ფერდინანდი კასტილიაში ჩავიდა რათა ხელისუფლება ხელში აეღო. ფერდინანდის ჩასვლას დაემთხვა შავი ჭირისა და შიმშილობის გავრცელება კასტილიაში. თუმცა ვინაიდან ახლა ხელისუფლება ჯანმრთელი კაცის ხელში აღმოჩნდა, კასტილიელებს იმედი მიეცათ.
მამის რეგენტობა
1507 წლის 30 ივლისს ხუანა და ფერდინანდი ერთმანეთს შეხვდნენ. ფერდინანდმა ხუანასაგან რეგენტის წოდება მიიღო. ახლა უკვე ფერდინანდი იყო კასტილიის მმართველი. მან სამკაციანი სამეფო საბჭო შექმნა, რომელთან ერთადაც მართავდა ქვეყანას. აქედან მოყოლებული გარდაცვალებამდე, ხუანას დედოფლის მხოლოდ სახელიღა შერჩა. მას აღარც ძალაუფლება ჰქონდა და აღარც ყველაფერი დანარჩენი. საბუთებზეც კი, სადაც ხუანას ხელისმოწერა იყო საჭირო, ყოველთვის ფერდინანდი აწერდა. 1510 წელს ფერდინანდმა ხუანა სანტა კლარას მონასტერში გაუშვა, იმ იმედით, რომ ღვთის წიაღში გამოჯანმრთელდებოდა და ფილიპეს დამარხვის ნებას დართავდათ, თუმცა ასე არ მოხდა. მალე ხუანა ერთად სანტა კლარადან ტორდესილასში გამოამწყვდიეს, ფილიპეს ცხედარს კი ქრისტიანული წესით დაკრძალვა ეღირსა.
არაგონის მემკვიდრეობა
ფერდინანდ II არაგონელი 1516 წელს გარდაიცვალა. იგი სიცოცხლის ბოლო თვეებში ძალიან დარდობდა, რადგან მეორე ქორწინებიდან ვაჟის გაჩენა ვერ შეძლო, რაც იმას ნიშნავდა, რომ არაგონს თავის შეშლილ ქალიშვილ ხუანას უტოვებდა. ხუანას გარდაცვალების შემდეგ, ან მის სიცოცხლეშივე, ცხადია ესპანეთის ერთიან სახელმწიფოდ გაერთიანება კი მოხერხდებოდა, მაგრამ მისი გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ხუანას ვაჟი კარლ I ავიდოდა, რომელიც მას ფილიპესგან ჰყავდა. ფერდინანდს კარლის ისევე ეზიზღებოდა, როგორც მამამისი ფილიპე. ფერდინანდს ერჩივნა კარლის უმცროსი ძმა, პრინცი ფერდინანდი ასულიყო ტახტზე, რომელიც ესპანეთში დაიბადა და გაიზარდა, განსხვავებით კარლისგან, რომელიც გერმანიაში იზრდებოდა.
ვაჟი თანამმართველად
1517 წლის ოქტომბერში ბისკაის ყურიდან კარლ I ესპანეთში ჩავიდა. 4 ნოემბერს ის და მისი და, პრინცესა ელეონორი ერთმანეთს შეხვდნენ. ამ დროს ხუანა უკვე ტორდესილასში იყო გამოკეტილი. მიუხედავად ხუანას გულწრფელი თხოვნისა, რომ გაენთავისუფლებინათ კარლმა ეს არ გააკეთა. კასტილიის სამეფო საბჭოს შეკრებაზე კარლმა განაცხადა, რომ ხუანას, მართალია ფორმალურად, მაგრამ მაინც უნდა ჰქონოდა დედოფლის წოდება, რაც მისი სიცოცხლის ბოლომდე გაგრძელდა.
1519 წელს კარლმა არაგონი, კასტილია და მათ დაქვემდებარებაში შემავალი ყველა კოლონია ერთიან სახელმწიფოდ შეკრა. ამავე წელს გარდაიცვალა კარლის ბაბუა, ანუ ფილიპეს მამა მაქსიმილიან I, რის შემდეგაც კარლი საღვთო რომის იმპერატორიც გახდა. კარლმა საღვთო რომის იმპერიის მართვა, როცა ესპანეთში იყო თავის ძმას ფერდინანდს ჩააბარა, ხოლო როცა გერმანიაში იყო ესპანეთს მისი ცოლი, დედოფალი ისაბელ პორტუგალიელი მართავდა. ამ დროს კი ხუანა უკვე აღარავის ახსოვდა.
კომუნეროსის აჯანყება
1520 წელს კასტილიაში უცხოელი ჰაბსბურგების წინააღმდეგ კომუნეროსის აჯანყება მოეწყო, რომლის ლიდერებიც კარლს მოსთხოვდნენ ჭეშმარიტი კათოლიკე მონარქი (ანუ ხუანა) გაენთავისუფლებინა. როგორც შემდგომში გაირკვა, ამ აჯანყების მოთავე თავად ხუანა იყო. როგორც აღმოჩნდა, მას საღი აზროვნების უნარი კიდევ შერჩენოდა, რადგან აჯანყების მოწყობა, რომელიც მთელს ქვეყანას ჩაითრევს არც ისე მარტივია და ამას ჭკუიდან შეშლილი ადამიანი ვერ გააკეთებდა. რეალურად, ხუანა იმას ითხოვდა რაც მისი იყო, ესპანეთის მემკვიდრეობას, რომელიც მშობლებისგან მემკვიდრეობით მიიღო. აჯანყებულებიც სწორედ ამას ამბობდნენ, რომ ლეგიტიმური დედოფლის გამოკეტვა და მისთვის ძალაუფლების წართმევა დაუშვებელია.
სამეფო საბჭოზე სერიოზულად განიხილეს, რომ ხუანა გაენთავისუფლებინათ და მისთვის ხელში ქვეყნის მართვის სადავეები კვლავ ჩაეგდოთ. თუმცა ამას რამდენიმე მომხრე ჰყავდა, ხმათა უმრავლესობით ხუანა კვლავ ტორდესილასში დარჩა. ამის შემდეგ კარლმა ხუანას გარკვეული თავისუფლება და ბრძანებების გაცემის ნება დართო, თუმცა მას ქვეყნის მართვა მაინც არ შეეძლო.
უკანასკნელი წლები და გარდაცვალება
მარცხნივ|მინი|282x282პქ|ტორდესილასი, ადგილი სადაც ხუანა წლების მანძილზე იყო გამოკეტილი კარლმა ერთიანი ესპანეთის მეფობა იგემა და მის დათმობას აღარ აპირებდა. მან საკუთარი დედა, ხუანა I ტორდესილასში სიცოცხლის ბოლომდე გამოკეტა, რამაც ხუანას მდგომარეობა კიდევ უფრო დაამძიმა. როგორც შემდგომში გაირკა, ხუანას რამდენიმე მონაზონთან ახლო ურთიერთობა ჰქონდა, რომელთაც მის მოკვლას სთხოვდათ. მონაზვნებმა განაცხადეს, რომ ხუანას გამუდმებულად რაღაცის ეშინოდა, სიკვდილს ითხოვდა, საჭმელს რთულად აჭმევდნენ, ვერ იძინებდა და ტანსაცმელსაც ძალიან იშვიათად იცვლიდა. კარლმა კი განაცხადა, რომ ტორდესილასი ის ერთადერთი ადგილი იყო, სადაც დედამისი უსაფრთხოდ და უზრუნველად იქნებოდა.
ხუანა I 1555 წლის 12 აპრილს, წითელ პარასკევს გარდაიცვალა 75 წლის ასაკში. იგი ტორდესილასში ორმოცდაათი წლის მანძილზე იყო გამოკეტილი. საბოლოოდ იგი გრანადაში, კაპილა რეალში დაკრძალეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის მეფეები კატეგორია:კასტილიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1479 კატეგორია:გარდაცვლილი 1555 კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:ტრასტამარის დინასტია კატეგორია:არაგონის მეფეები კატეგორია:ნეაპოლის მეფეები კატეგორია:სიცილიის მეფეები კატეგორია:სარდინიის მეფეები კატეგორია:მაიორკის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი კატეგორია:ქალი მმართველები კატეგორია:არაგონის ინფანტები კატეგორია:ასტურიის პრინცები
პრესიდენტ-კირინო (სულთან-კუდარათი)
პრესიდენტ-კირინო (ოფიციალურად პრესიდენტ-კირინოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa President Quirino; Bayan ng President Quirino) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სულთან-კუდარათის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 244 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სულთან-კუდარათის მუნიციპალიტეტები
დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
მინი|დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიის მე-3 გამოცემის თავფურცელი. დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია (Большая советская энциклопедия, БСЭ) — ერთ-ერთი ყველაზე ვრცელი და ყოვლისმომცველი ენციკლოპედია, გამოცემული საბჭოთა ენციკლოპედიის სახელმწიფო გამომცემლობის მიერ.
სულ გამოვიდა სამი გამოცემა. პირველი გამოცემა 65 ტომით (65.000 თემით, პლუს დამატებითი ტომი სსრ კავშირის შესახებ) გამოვიდა 1926–1947 წლებში, მთავარი რედაქტორი იყო ოტო შმიდტი (1941-მდე). მეორე გამოცემა 50 ტომით (100.000 თემა, პლუს დამატებითი ტომი) გამოიცა 1950–1958 წლებში; მთავარი რედაქტორები: სერგეი ვავილოვი (1951-მდე) და ბორის ვედენსკი (1969-მდე); ორი საინდექსო ტომი ამ გამოცემისთვის გამოიშვა 1960 წელს. მესამე გამოცემა დაიბეჭდა 1969–1978 წლებში და შეიცავდა 30 ტომს (100.000 თემა, პლუს საინდექსო ტომი, რომელიც 1981-ში გამოვიდა; ასევე ტომი 24 არის ორ წიგნად, ერთ-ერთი მათგანი სქელტანიანი წიგნია სსრ კავშირის შესახებ), 50 მილიონი სიტყვით, მთავარი რედაქტორი — ალექსანდრე პროხოროვი (1969-დან).
მესამე გამოშვება ითარგმნა ინგლისურად 1973 წლიდან. ყოველი ტომი ცალკე ითარგმნებოდა და საჭიროებდა საინდექსო ტომის გამოყენებას ყოველი თემის მოსაძებნად.
1957–1990 წლებში დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიის ყოველწლიური გამოცემა იბეჭდებოდა, რომელშიც სტატიები და თემები საბჭოთა კავშირსა და მსოფლიო მოვლენებზე განახლებული ინფორმაციით შედიოდა.
პირველი ონლაინ გამოცემა, მესამე (ე.წ. წითელი) გამოცემის ტექსტისა და გრაფიკის ზუსტი რეპლიკა გამოსცა Rubricon.ru-მ 2000 წელს. thumb|მეორე გამოცემის ტომები
კირიბაიამა ტეცუო
კირიბაიამა ტეცუო (霧馬山鐵雄; ნამდვილი სახელი — ბიამბაჩულუუნ ლხაგვასურენი; დ. 24 აპრილი, 1996, ულან-ბატორი, მონღოლეთი) — მონღოლი სუმოისტი. არის მიჩინოკუს ჰეიას (სკოლის) წარმომადგენელი.
ბრძოლის სტილი
მისი ფავორიტი ტექნიკებია იორი-კირი და ნაგე. მისი ფავორიტი ილეთი არის ჰიდარი-იოცუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:მონღოლი სუმოისტები
დიდი შაბათი
დიდი შაბათი — ვნების კვირის შაბათი, აღდგომის წინა დღე. დააწესა ქრისტიანულმა ეკლესიამ იმ დღის აღსანიშნავად, როდესაც პილატესთან მისულმა მღვდელმთავრებმა მისი ნებართვით დარაჯები მიუჩინეს ქრისტეს გვამს, რომელიც მდიდარმა მოწაფემ იოსებ არიმათიელმა კლდეში დაასვენა და ლოდი მიაგორა. შაბათს „შეიმუსრა ბჭენი ჯოჯოხეთისანი, ღაღადებდნენ ციური ძალნი: დიდება შენდა“ – ქრისტე ცად ამაღლდა. ეკლესია დიდ შაბათს ზეიმით აღნიშნავს.
სქოლიო
კატეგორია:ქრისტიანული დღესასწაულები
HAARP (ალბომი)
HAARP — ჯგუფ Muse-ის საკონცერტო ალბომი, ჩაწერილი უემბლის სტადიონზე გამართულ კონცერტზე, 2007 წლის 16 ივნისს. იგი გამოვიდა 2009 წლის მარტში (ინგლისი) და აპრილში (აშშ). ასევე გამოიცა DVD დისკი კონცერტის ჩანაწერით.
სქოლიო
კატეგორია:Muse-ის ალბომები კატეგორია:2008 წლის საკონცერტო ალბომები
სოჭის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
სოჭის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (Сочинский государственный университет) — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება რუსეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, კრასნოდარის მხარის ქალაქ სოჭში. უნივერსიტეტი მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ უბანში მდებარე რამდენიმე შენობაში. 2017 წლის აპრილში იგი რეგიონისთვის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი უნივერსიტეტი გახდა. 2018 წლის მონაცემებით, უნივერსიტეტს აქვს 5 ფაკულტეტი (ტურიზმი და მომსახურება, ეკონომიკისა და მენეჯმენტის პროცესები, გარემოსდაცვითი ინჟინერია, სოციალურ-პედაგოგიური, იურიდიული) და ეკონომიკისა და ტექნოლოგიის კოლეჯი. უნივერსიტეტში 22 დეპარტამენტია, მათ შორის 2 ძირითადი განყოფილება, 19 საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ლაბორატორია, იურიდიული კლინიკა, სასწავლო ცენტრები სტუდენტებისთვის, რომლებიც სწავლობენ სასტუმროს და რესტორნის ბიზნესს - „მზის ქარი“ და „ატოლი“, რუსული ენის ცენტრი და ა.შ. უნივერსიტეტში 7000-მდე მოსწავლეა ჩარიცხული, რომელთაგან 4000 სწავლობს ბაკალავრის პროგრამებზე.
ისტორია
უნივერსიტეტი დაარსდა 1989 წელს, საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირი მინისტრთა საბჭოს 1988 წლის 29 მარტის No388 განკარგულების შესაბამისად, სოჭში საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ცენტრის მუშათა და სპეციალისტთა გადამზადებისა და კვალიფიკაციის ამაღლების მიზნით საკურორტო ბიზნესისა და ტურიზმის სფეროში.
1992 წელს გადაკეთდა სოჭის კურორტისა და ტურიზმის სახელმწიფო ინსტიტუტად. 1997 წელს შეიძინა უნივერსიტეტის სტატუსი, ხოლო 2011 წელს გახდა კლასიკური უნივერსიტეტი.
2010 წელს შეიქმნა უნივერსიტეტის სამეურვეო საბჭო გასუმიანოვას თავმჯდომარეობით. 2010 წელს უნივერსიტეტი აღიარეს როგორც რუსული განათლების შესაბამისი დაწესებულება.
2011 წელს სოჭის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბაზაზე შეიქმნა Forward Voluntering Resource Center, რომელმაც აქტიური მონაწილეობა მიიღო სოჭში 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიური თამაშების პერსონალის მომზადებაში. 2015 წელს ცენტრი გახდა რუსეთის 15 მოხალისე ცენტრიდან ერთ- ერთი, რომელმაც 2018 წლის საფეხბურთო ჩემპიონატისთვის მოხალისეების მომზადების უფლება მიიღო. საერთო ჯამში, ცენტრმა მოამზადა დაახლოებით 1350 მოხალისე.
2017–2018 წლებში სოჭის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბაზაზე შეიქმნა პირველი რეგიონალური საგანმანათლებლო პლატფორმა ბაკალავრების მომზადების მიზნით. უნივერსიტეტში ასევე გაიხსნა მზარეულობის შემსწავლელი კურსები.
2017 წელს სოჭის უნივერსიტეტი შევიდა რუსეთში უნივერსიტეტების მხარდაჭერის პროგრამაში.
მინი|305x305პქ|სოჭის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი შენობა
სტრუქტურა
ამჟამად, სოჭის სახელმწიფო უნივერსიტეტი მოიცავს 5 ფაკულტეტს:
გარდა ამისა, 2010 წლიდან ფუნქციონირებს სოჭის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და ტექნოლოგიის უნივერსიტეტის კოლეჯი, რომელიც ამზადებს საშუალო დონის სპეციალისტებს 13 სპეციალობაში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის უნივერსიტეტები კატეგორია:სოჭის უნივერსიტეტები კატეგორია:კრასნოდარის მხარის უნივერისტეტები
ქვემო ხორხი
ქვემო ხორხი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. ჟინვალის სადაბო თემში. მდებარეობს გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ხორხის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1200 მ სიმაღლეზე. ქალაქ დუშეთიდან დაშორებულია 52 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დაისი (ოპერა)
დაისი — ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა სამ მოქმედებად. ლიბრეტოს ავტორი - ვალერიან გუნია. პრემიერა გაიმართა თბილისში, 1923 წლის 23 დეკემბერს. განაახლეს ზურაბ და ჯემალ ანჯაფარიძეებმა, 1977 წელს.
შექმნის ისტორია
„დაისის“ შექმნის იდეა ზაქარია ფალიაშვილის ცნობილმა ქართველმა დრამატურგმა და მსახიობმა ვალერიან გუნიამ მიაწოდა, რომელმაც შემდეგ ოპერის სიუჟეტი და ლიბრეტოც შექმნა. გუნიამ გამოიყენა შოთა რუსთაველის, აკაკი წერეთლის, ვაჟა-ფშაველას და ნიკოლოზ ბარათაშვილის ლექსები. ოპერაზე მუშაობა კომპოზიტორმა 1921 წელს დაიწყო. „დაისის“ მთავარ გმირს სახელი მოწყალების დის, ბოლშევიკიური რუსეთის მიერ 1921 წლის თებერვალში საქართველოს ანექსიის დროს წარმოებულ თავდაცვით ბრძოლაში გმირულად დაღუპული მარო მაყაშვილის პატივსაცემად ჰქვია. ოპერის პრემიერა გაიმართა 1923 წლის 19 დეკემბერს თბილისში. „დაისის“ წარმატებულ პრემიერას მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი ლეგენდარულმა მომღერალმა ვანო სარაჯიშვილმა, რომელიც მალხაზის როლს ასრულებდა. საზოგადოების აღტაცების მიუხედავად კომპოზიტორმა ცვლილებები შეიტანა ოპერაში - დაამატა მალხაზის არია პირველ მოქმედებაში და ცალკეული ნომრები მეორე მოქმედებაში. ზაქარია ფალიაშვილის უკვდავმა ოპერამ „დაისმა“ პირველივე წარმოდგენიდან დაიმკვიდრა მუდმივი ადგილი თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის რეპერტუარში.
პირველი მოქმედება
სოფელი საეკლესიო დღესასწაულის - ხატობისთვის ემზადება, საღამო ხანია. ნანო მოუთმენლად ელის დღესასწაულის დაწყებას. მისი მეგობარი მარო კი მოწყენილია, რადგან დიდი ხანია არაფერი ისმის სატრფოსგან - მალხაზისგან, რომელიც შორეულ მხარეს გაემგზავრა. მაროს სულიერ განცდებს ისიც ამძიმებს, რომ იგი საკუთარი ნების წინააღმდეგ არის დანიშნული ასისთავ კიაზოზე. ნანო მაროს მალხაზის ჩამოსვლას ამცნობს, რომელიც შორიდან მოიმღერის. ამ შეხვედრის დროს მალხაზი მაროს დანიშვნის თავზარდამცემ ამბავს იგებს. ხატობის დღესასწაულზე ხალხი მხიარულობს. გლეხის ბიჭი ტიტო და მესტვირე ცანგალა ერთმანეთს შაირობაში ეჯიბრებიან, რომელშიც ტიტო იმარჯვებს. გაბრაზებული ცანგალა ჩხუბს წამოიწყებს. თანასოფლელები მათ აშველებენ. ნანოს წრეში მარო და მალხაზი შეჰყავს. ცანგალა ემუქრება ნანოს, რომ ამ ამბავს კიაზოს აცნობებს. ნანო თავიდან იცილებს აბეზარ მესტვირეს. ისმის ზარების რეკვა. ხალხი ეკლესიისაკენ მიემართება. მალხაზი მაროსთან განმარტოებას ლამობს, მაგრამ მარო ხელიდან უსხლტდება. მალხაზი დარდს მიეცემა.
მეორე მოქმედება
დღესასწაული ეკლესიის ეზოში გრძელდება. ცანგალამ კიაზოს მაროსა და მალხაზის შეხვედრის ამბავი შეატყობინა. კიაზო შურისძიების გრძნობით ანთებული ღვინოს ეძალება. მარო აღელვებულია, რადგან მეტოქეების შეხვედრას ელის. ნანო შეყვარებულებს კიაზოს მოახლოებას ატყობინებს. მაროს და ნანოს თხოვნით მალხაზი მათ გაეცლება. მოულოდნელად განგაში იწყება. სამშობლოს მტერი შემოესია და კიაზო ხალხს ბრძოლისაკენ მოუწოდებს.
მესამე მოქმედება
ცანგალასგან მაროსა და მალხაზის შეხვედრის ამბის გაგების შემდეგ, კიაზო მაროს პასუხს თხოვს. მარო აღარ მალავს თავის გრძნობებს მალხაზისადმი. მალხაზის გამოჩენა ვითარებას ამწვავებს. კიაზო შეყვარებულთა სასწრაფოდ განშორებას ითხოვს. იმართება ორთაბრძოლა. მოლაშქრეთა სიმღერის გაგონებაზე წუთიერად გონს მოეგებიან მეტოქეები... კიაზო მახვილით განგმირავს მალხაზს. მარო დასტირის სატრფოს. ხალხი კიაზოს კიცხავს და სამშობლოს დასაცავად მიემართება.
ცნობილი ქართველები: დ
ა | ბ | გ | დ | ე | ვ | ზ | თ | ი | კ | ლ | მ | ნ | ო | პ | ჟ | რ | ს | ტ | უ | ფ | ქ | ღ | ყ | შ | ჩ | ც | ძ | წ | ჭ | ხ | ჯ | ჰ
დუ
კატეგორია:ქართველები
ჯილონგი
ჯილონგი (Geelong) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიაში, ვიქტორიის შტატში. 2011 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 143 921 ადამიანს. ავსტრალიის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით ქალაქ ჯილონგს 12-ე ადგილი უკავია. მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 116,07 ადამიანს. ფართობი — 1240 კმ². ჯილონგი 75 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ მელბურნს. ჯილონგის ირგვლივ შექმნილია აგლომერაცია, რომლის შემადგენლობაშია რამდენიმე მნიშვნელოვანი ქალაქი. ჯილონგი დაარსდა 1836 წელს. გაშენებულია პორტ-ფილიპის ყურის სანაპიროზე, ჯილონგში ჩამოედინება მდინარე ბარვონი. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა შეადგენს 552.7 მმ-ს.
Daphnella recifensis
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
აღულები
აღულები (საკუთარი სახელწოდება агъулар) — დაღესტნის სამხრეთ ნაწილში მცხოვრები ხალხი (აღულის, ქურახის რაიონები). რაოდენობა დაახლოებით 30 000 კაცი (2002). ცხოვრობენ 4 ხეობაში (აღულდერე, ქურახდერე, ყოშანდერე და ხპიუყდერე). ლაპარაკობენ აღულურ ენაზე. ყოფითა და კულტურით ლეზგებს ენათესავებიან. რელიგია — სუნიტური ისლამი. მეურნეობის მთავარი დარგებია: მეცხვარეობა და მებაღეობა, მისდევენ აგრეთვე მემინდვრეობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:კავკასიის ხალხები კატეგორია:დაღესტანი
სკვითებისა და კიმერიელების შემოსევები
სკვითებისა და კიმერიელების შემოსევები — რუსეთის სტეპებში და ჩრდილოეთ კავკასიაში მცხოვრები ტომების შემოსევები სამხრეთ კავკასიაში ძვ. წ. VIII საუკუნის მეორე ნახევარში. სკვითებსა და კიმერიელებს უერთდებოდნენ ძველაღმოსავლური სახელმწიფოებისაგან შევიწროებული უფრო სამხრეთით მცხოვრები მცირე ტომები, რამაც გაზარდა ამ შემოსევების სიძლიერე.
ძვ. წ. VIII საუკუნის მეორე ნახევარში სტეპის ზონებიდან ამიერკავკასიაში შემოიჭრნენ მომთაბარე ინდოევროპული ტომები — კიმერიელები (Κιμμέριοι, დაკავშირებულნი ქალღმერთ კიმერისთან, ლათინ. Cimmerii). ძვ. წ. VII საუკუნეში დაიპყრეს მცირე აზიის ზოგიერთი რეგიონი. ჩრდილო შავიზღვისპირეთის რკინის ხანის ეგრეთ წოდებული „სკვითებამდელი“ ხალხების პირობითი სახელწოდება იყო „გიმირრუ“, ასურული ტექსტების მიხედვით. ხშირად მოიხსენიებიან ჩრდილო შავიზღვისპირეთის არქეოლოგიურ კულტურებში, მიეკუთვნებიან ადრეულ რკინის ხანის პერიოდს, შესაბამისად, ეს პერიოდი – „კიმერიული ეპოქის“ (ძვ. წ. XI—VII საუკუნეები) სახელს ატარებს.
ძვ. წ. VIII საუკუნე'' — სკვითების (Σκύθης, Σκύθοι) შედარებით საყოველთაოდ აღიარებული ისტორიული დასაბამია. სკვითების საერთო ძალები თავს იყრიან ჩრდილო შავიზღვისპირეთში, კიმერიელების მრავალწლიანი მმართველობის შემდეგ. ძვ. წ. VII საუკუნეში სკვითებმა ჩრდილო შავიზღვისპირეთიდან მცირე აზიამდე შეავიწროეს კიმერიელები. ძვ. წ. VII საუკუნის 70-ან წლებში სკვითები შეიჭრნენ მიდიაში, სირიაში, პალესტინაში და, ჰეროდოტეს ცნობით, «დომინირებდნენ» წინა აზიაში, შექმნეს სკვითების სამეფო – იშკუზა, მაგრამ ძვ. წ. VI საუკუნის დასაწყისში იქიდან შევიწროვდნენ. სკვითების ყოფნის კვალი შეინიშნება ჩრდილო კავკასიაში.
სკვითებისა და კიმერიელების შემოსევა რამდენიმე ნაკადად მოხდა:
კიმერიელების შემოსევის შესახებ უძველესი ცნობები დაცულია ასურეთის მეფის სარგონ II დიდის (ძვ. წ. 722-705 წწ.) დროის დოკუმენტებში. სადაც საუბარია ძვ. წ. 715 წელს ურარტუელების სასტიკ დამარცხებაზე კიმერიელებთან ბრძოლაში. გამარჯვებული კიმერიელები დასახლდნენ მცირე აზიის აღმოსავლეთ ნაწილში და სამხრეთ ამიერკავკასიაში.
ვიდრე ურარტუს, კაპადოკიას ან თრიალეთს მიაღწევდნენ, კიმერიელებს უნდა გაევლოთ კოლხეთის სამეფოზე, სავარაუდოდ კიმერიელებმა სასტიკად დაარბიეს კოლხეთი. კოლხეთის სამეფოს დასუსტებით ისარგებლეს მეზობელმა ტომებმა და ამ სამეფოს კონტროლის ქვეშ მყოფ ტერიტორიაზე გავრცელდნენ. შესაძლოა ამ დროს მოხდა კლარჯების (ქათარზა) ზღვისპირა ზოლში გამოჩენა ან ვიტერუხის (ზღვისპირა ბიძერები, სამცხის ოძრახე) და სხვათა ჩრდილოეთით გადასახლება.
სკვითებისა და კიმერიელების ნაკვალევი კარგად ჩანს არქეოლოგიურ მასალაშიც. კერძოდ სამხრეთ კავკასიის ბევრ ქვეყანაში აღმოჩენილია სკვითური ტიპის იარაღი (აკინაკები, ისრისპირები), ნაპოვნია სამარხები სკვითური ინვენტარით: წიწამურთან, სამთავროში (მცხეთაში), ბეშთაშენთან (თრიალეთში); სამაროვნები: დვანში, კულანურხვაში (გუდაუთასთან), სკვითური იარაღი სოფელ კოლხიდასთან (გაგრა), ახალი ათონის მიდამოებში და სხვა.
აღნიშნულმა ლაშქრობებმა გამოიწვია კოლხეთის სამეფოს დასუსტება, რამაც ხელი შეუწყო კოლხეთში მცხოვრები ტომების ადგილგადანაცვლებას და მათ იზოლაციას ერთმანეთისაგან. კოლხეთის სამეფომ დაკარგა სამხრეთი ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, თუმცა განაგრძობდა არსებობას და სავარაუდოდ ამ დროს ხდება კოლხეთის პოლიტიკური ცენტრის გადანაცვლება ჭოროხის ხეობიდან რიონის აუზში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაშქრობები საქართველოში
მანჯავიძე
საკუთარი სახელი მანჯავიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
მათიას სინდელარი
მათიას სინდელარი (Matthias Sindelar; დ. 10 თებერვალი, 1903 — გ. 23 თებერვალი, 1939) — გამოჩენილი ავსტრიელი ფეხბურთელი, თამაშობდა ცენტრალური თავდამსხმელის პოზიციაზე ავსტრიის ნაკრებში. საკლუბო კარიერა გაატარა ვენის საფეხბურთო კლუბ „აუსტრიაში“. საყოველთაოდ ცნობილი იყო ეპითეტით — „ფეხბურთის მოცარტი“. 1999 წელს, ფეხბურთის ისტორიის და სტატისტიკის საერთაშორისო ფედერაციის მიერ, დასახელდა XX საუკუნის საუკეთესო ავსტრიელ ფეხბურთელად.
მას შემდეგ, რაც ავსტრია ნაცისტური გერმანიის შემადგენლობაში შევიდა, სინდელარმა უარი განაცხადა გერმანიის ნაკრებში თამაშზე. მოგვიანებით გაურკვეველ ვითარებაში გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1939 კატეგორია:ავსტრიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ავსტრიელი ფეხბურთელები კატეგორია:1934 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები‎ კატეგორია:ვენის აუსტრიის ფეხბურთელები კატეგორია:ავტრიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ავსტრიელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:ვენის ავსტრიის ფეხბურთის მწვრთნელები
პრესა
პრესა (presse) — გაზეთების, ჟურნალების და სხვა ბეჭვდითი ტიპის მასობრივი პერიოდული გამოცემების საერთო სახელი. ტელევიზიასთან, რადიოსთან და ელექტრონულ მედიასთან ერთად განიხილება, როგორც მასმედიის შემადგენელი ნაწილი.
ტერმინი პრესა მომდინარეობს პარიზში 1836 წელს გამოსული გაზეთის სახელწოდებიდან — „La Press“ (presso — ვაჭერ, რაც ასახავს ბეჭდვის არსს — დაჭერით საღებავის გადატანა საბეჭდი ფორმიდან ქაღალდზე და ტირაჟირების შესაძლებლობა).
მასობრივი პერიოდული გამოცემების (გაზეთები, ჟურნალები) ერთობლიობა. თავდაპირველად პრესას უწოდებდნენ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ პერიოდულ გამოცემებს, რომლებიც განკუთვნილი იყო მკითხველისათვის. პერიოდული ბეჭვდითი სიტყვის შემდგომმა განვითარებამ და დიფერენციაციამ მასობრივი პერიოდული გამოცემები დაყო მიზნობრივ და სხვადასხვა ჯგუფებად (მაგ., სამეცნიერო პრესა, დარგობრივი პრესა, სპორტული პრესა და სხვ.)
ალამედა-დე-ლა-საგრა
ალამედა-დე-ლა-საგრა (Alameda de la Sagra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33 კმ². მოსახლეობა — 3734 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
ივანე კახაძე
ივანე რაჟდენის ძე კახაძე (დ.  4 იანვარი, 1905 [ძვ. სტ. 22 დეკემბერი, 1904], დიდი ჯიხაიში — გ. 17 მაისი, 1955, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1950). გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1947).
ბიოგრაფია
კახაძის შრომები შეეხება კავკასიის მეზო-კაინოზოური ნალექების სტრატიგრაფიისა და ტექტონიკის საკითხებს. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა საქართველოსა და ჩრდილოეთ კავკასიის სასარგებლო წიაღისეულების (ქვანახშირი, ბარიტი, პოლიმეტალები, სამშენებლო ქვები და სხვ.) საბადოების გეოლოგიური აგებულების შესწავლის საქმეში.
დაჯილდოებლია შრომის წითელი დროშის ორდენით, აგრეთვე მედელბით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
1084
თარიღი უცნობია
*
1022
მმართველები
*
Anthology 1
Anthology 1 — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის კომპილაციური ალბომი სერიიდან Anthology, რომელიც გამოიცა 1995 წლის ნოემბერში. ეს არის პირველი ორმაგი დისკი ამ სერიიდან, რომელშიც შეტანილია ჯგუფის იშვიათი სტუდიური და საკონცერტო ჩანაწერები - The Quarrymen-ის პერიოდიდან ალბომის Beatles for Sale ჩაწერამდე. ალბომის პროდიუსერია ჯეფ ლინი.
ალბომში შეტანილია Free as a Bird, რომელიც The Beatles-ის პირველი კომპოზიციაა, ჩაწერილი ჯგუფის დაშლიდან 25 წლის შემდეგ. ალბომი მოხვდა ბილბორდის 200-ეულში და შეიძინა 4x პლატინის სტატუსი, მინიჭებული RIAA-ს მიერ.
სიმღერების სია
საუბრების ჩანაწერები მითითებულია დახრილი შრიფტით.
CD გამოცემა
ყველა სიმღერა წარმოდგენილია სტერეო ჩანაწერის სახით და დაწერილია ჯონ ლენონის/პოლ მაკ-კარტნის მიერ, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1995 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯეფ ლინის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით
Daphnella reeveana
Daphnella reeveana — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
ლენფილმი
კინოსტუდია „ლენფილმი“ (Ленфильм) — უძველესი კინოკომპანია რუსეთში. შეიქმნა 1914 წლის 5 მარტს, როგორც სკობელევის კომიტეტის სამხედრო კინემატოგრაფიული განყოფილება. 1918 წლის 30 აპრილს მის ბაზაზე შეიქმნა პეტროგრადის კინოკომიტეტი. 2019 წლამდე ეს თარიღი კინოსტუდიის შექმნის დღედ ითვლებოდა.
კინოსტუდია მდებარეობს კამენოსტროვსკის გამზირზე №10-ში, სანქტ-პეტერბურგის პეტროგრადის მხარეს. 4 ჰექტარ ტერიტორიაზე 10 კორპუსში (40 ათასი მ²) არის 5 პავილიონი, დეკორატიული და ტექნიკური საშუალებების, ასევე გადაღების მოსამზადებელი სახელოსნო; მონტაჟის, გადაღების მოწყობილობები, განათებისა და ხმის აღჭურვილობა, საგრიმიორო, კოსტიუმებისა და რეკვიზიტების საწყობი. 1960-იანი წლებიდან განყოფილებების ნაწილი განლაგებულია ახალ ტერიტორიაზე ფიჭარში (სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ რაიონში), არის 5 საწარმოო შენობა ორი კინოსტუდიით, საერთო ფართობით 26,5 ათასი მ². 2000-იანი წლების დასაწყისისთვის ახალი ტერიტორია 16 ჰექტარი იყო, ახლა ტერიტორიის ნაწილი ქალაქს გადაეცა საბინაო მშენებლობისთვის.
ლენფილმის სტუდიაში 1500-მდე სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმია გადაღებული.
კინოსტუდიის ისტორია
სკობელევის კომიტეტის სამხედრო კინემატოგრაფიული განყოფილება ნაციონალიზებულ იქნა 1918 წლის მარტში და 30 აპრილს მის საფუძველზე შეიქმნა ჩრდილოეთ კომუნების პეტროგრადის კინოკომიტეტი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა დიმიტრი ლეშჩენკო. კინოკომიტეტი განთავსდა განათლების სახალხო კომისარიატის შენობაში.
სკობელევის კომიტეტის კინოსტუდია, მისი კინოლაბორატორია და სადისტრიბუციო ოფისი პეტროგრადში გადაიქცა პეტროგრადის კინოკომიტეტის საწარმოო, ტექნიკურ და ოპერატიულ ბაზად. გარდა მოძრავი და უძრავი ქონებისა, პეტროგრადის კინოკომიტეტმა მემკვიდრეობით მიიღო კინოგანყოფილების „ადამიანური რესურსებიც“: ოპერატორები, რეჟისორები, ტექნიკური პერსონალი.
1918 წელს კინოკომიტეტთან გაიხსნა კინოწარმოების განყოფილება სოციალური ქრონიკის განყოფილებით, რომელსაც ხელმძღვანელობდა გრიგორი ბოლტიანსკი. მისი ხელმძღვანელობით განხორციელდა ქვეყნის ცხოვრების მთავარი მოვლენების გადაღება. მუშაობა დაიწყო მხატვრული ფილმების წარმოების განყოფილებამ. 1918 წლის 7 ნოემბერს გამოვიდა პირველი მხატვრული პროპაგანდისტული ფილმი „შემჭიდროება“, რომელიც გადაღებულია ანატოლი ლუნაჩარსკის სცენარის მიხედვით პეტროგრადის კინოკომიტეტის შენობაში. მისგან იწყება სტუდიის ისტორიის ათვლა.
1919 წლის 27 აგვისტოს ლენინმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას მთელი ფოტო და კინემატოგრაფიული ინდუსტრიის განათლების სახალხო კომისარიატის იურისდიქციაში გადაცემის შესახებ. 1919 წლის ბოლოს მთელი კინოინდუსტრია და კინოდისტრიბუცია გახდა სახელმწიფოს საკუთრება. თუმცა, სრულფასოვანი მხატვრული ფილმების შექმნის საკითხი მაინც არ მოგვარებულა. მარცხნივ|მინი|200x200პქ 1922 წელს პეტროგრადის რეგიონალური ფოტოფილმების კომიტეტი გადავიდა სერგი რადონეჟელის (ამჟამად ჩაიკოვსკის) ქუჩაზე №30 და გადაკეთდა ფოტოგრაფიისა და კინემატოგრაფიის ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონალურ სამმართველოდ — „Севзапкино“. ახალი ორგანიზაციის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მიმართულება იყო საკუთარი ფილმების წარმოების დამკვიდრების მცდელობები. თუმცა, მას გადაღებების ადგილი არ ჰქონდა. ყოფილი კინოსტუდია, რომელიც რევოლუციის შემდეგ გაიხსნა, 1920-1921 წლებში უმოქმედების გამო დაინგრა, „აკვარიუმის“ ფართი კი ყოფილმა მფლობელმა იქირავა, რომელმაც იქ ბანქოს კლუბი მოაწყო. შედეგად, ზამთრის ბაღის მეზობელ სახლში, №28-ში ახალი სტუდია აღიჭურვა, სადაც გადაიღეს პირველი ფილმი „უსასრულო მწუხარება“ (1922).
მ. ცეიტლინის მოგონებების მიხედვით, რომელმაც 1926 წლის იანვარში დაიწყო მუშაობა „Севзапкино“-ში, სტუდიას ასევე ეკავა რამდენიმე ოთახი შენობაში ნეველის გამზირის ლუწი ნომრების მხარეს.
1924 წლიდან პეტროგრადის მხარეზე ყოფილი „აკვარიუმის“ და მის მიმდებარე ბაზრის ტერიტორიაზე შენდებოდა დიდი კინოფაბრიკა, რისთვისაც გერმანიაში იყიდეს კინოტექნიკა, ქიმიკატები და კინოფირები .პოლიტიკური და ეკონომიკური გარემოებების გამო კინოფაბრიკა ხშირად იცვლიდა სახელს: მინი|260x260პქ| ლენფილმის ერთ-ერთი პავილიონი კამენოოსტროვსკის გამზირზე
სტუდია დიდი სამამულო ომის დროს
1941 წლის 17 აგვისტოს სამთავრობო კომისიამ მიიღო გადაწყვეტილება კინოსტუდიის ევაკუაციის შესახებ ალმა-ატაში. გადაგზავნა უნდა განხორციელებულიყო 19-22 აგვისტოს პერიოდში. თუმცა ვაგონების უქონლობის გამო იგი მხოლოდ სექტემბრის დასაწყისში შედგა. 16 ნოემბერს ალმა-ატაში ცენტრალური გაერთიანებული კინოსტუდია (ЦОКС) ჩამოყალიბდა. იმ დროს მის შემადგენლობაში შედიოდა „ლენფილმის“ 123 თანამშრომელი და „მოსფილმის“ 212 თანამშრომელი; 1942 წლის იანვრის ბოლოს — „ლენფილმის“ 146 თანამშრომელი და „მოსფილმის“ 249 თანამშრომელი.
1944 წლის 25 იანვარს სსრკ სახალხო კომისართა საბჭომ ბრძანა „ლენფილმის“ აღდგენა. 1944 წლის 5 მარტს გადაწყდა კინოსტუდიის შეტანა მოქმედ საწარმოთა რიცხვში, რაც რთული ამოცანა აღმოჩნდა. „ლენფილმს“ მნიშვნელოვანი ზიანი მიადგა. გარდა ამისა, სხვადასხვა მიზეზის გამო, ლენინგრადის ზოგიერთი რეჟისორი არ დაბრუნდა სტუდიაში: სერგეი გერასიმოვი, ვლადიმერ პეტროვი, მიხაილ კალატოზოვი, ლეო არნშტამი. სცენარისტებთანაც სერიოზული პრობლემა იყო, რადგან ომმა კინოსტუდიასა და მწერლებს შორის კავშირი გაწყვიტა. ეს კავშირები ხელახლა უნდა დამყარებულიყო. მინი|200x200პქ| მთავარი ფასადი 1956 წ
მთავარი შენობის მშენებლობა
1952 წელს გამოვიდა მთავრობის დადგენილება მოსკოვისა და ლენინგრადის კინოსტუდიების რეკონსტრუქციის შესახებ. „ლენფილმის“ რესტრუქტურიზაცია დაევალა „Гипрокино“-ს ლენინგრადის ფილიალის თანამშრომლებს. მთავარ არქიტექტორად გიორგი პეტროვი დაინიშნა. მან დააპროექტა მთავარი ფასადი ნეოკლასიკური სტილით პორტალითა და სამკუთხა ფრონტონით. წინა ფასადები შელესილი და მოხატული იყო შეკვეთის ფორმებით.
1964 წელს აკვარიუმის მთავარი შესასვლელიდან შემორჩენილი „ნახევრად როტონდა“ დაიშალა, მაგრამ მთავარი შენობის წინ მოედანი შემორჩა — ცენტრში მრგვალი, ყვავილებიანი სადგამით.
სტუდიის ემბლემა
1966 წლიდან კინოსტუდიამ დაიწყო ფილმების გამოშვება ახალი ემბლემით — „ბრინჯაოს მხედარი“, წარწერა „ლენფილმი“ და პროჟექტორის გაშლილი სხივები.
სტუდიის ფილმებმა არაერთხელ მიიღეს მონაწილეობა და გაიმარჯვეს ყველაზე პრესტიჟულ საერთაშორისო კინოფესტივალებზე: კანის, ვენეციის, ბერლინის და არა მარტო. ისინი აღიარებული იქნა სამამულო კინოპრემიებითაც: „ნიკა“, „კინოტავრი“, „ოქროს ოსტაპი“ და სხვა.
პირველად სტუდიის ახალი ეკრანული ბრენდი გამოჩნდა იოსებ ხეიფიცის ფილმის „ქალაქ ს.-ში“ ტიტრებში. ლოგო გადაკეთდა 1990-იან წლებში. მათ საფუძვლად აიღეს ბრინჯაოს მხედრის შემცირებული ქანდაკება, რომელიც იდგა ლენფილმის დირექტორის, კინორეჟისორ ვიქტორ სერგეევის კაბინეტში. განახლებული ლოგო გამოჩნდა მისი ფილმის „გენიოსის“ ტიტრებში.
2015 წელს ლენფილმის ლოგომ და თავხატულობამ მცირე რებრენდინგი განიცადა. თავხატულობა გაკეთდა 3D ფორმატში. ამისათვის „ბრინჯაოს მხედრის“ გამოსახულება მოდელირებული იქნა პეტერბურგის ქალაქური ქანდაკების მუზეუმის მიერ მოწოდებული განლაგების სკანირებით. ახალი ლენფილმის ეკრანმზოგი გამოჩნდა ფილმებში: ილია სევეროვის „განქორწინება საკუთარი სურვილით“ და სერგეი სნეჟკინის „კონტრიბუცია“.
კინოსტუდია დღეს
2001 წლის აპრილში ხელი მოეწერა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის ბრძანებულებას კინოსტუდიების პრივატიზების შესახებ, რომლის მიხედვითაც „ლენფილმი“ უნდა გამოეტანათ გასაყიდად. 2005 წელს ხელმძღვანელობამ გაყიდა რამდენიმე შენობა კამენოოსტროვსკის გამზირის გასწვრივ, მათ შორის დეკორაციის წარმოების სახელოსნო. გამოუსწორებელი ზიანი მიაყენა „ოქროს კოლექციის“ გაყიდვამაც, საიდანაც შეიძლებოდა სტუდიას ყოველწლიური შემოსავალი 120 მილიონ რუბლზე მეტი მიეღო. 2011 წელს ჩატარებული აუდიტის შედეგების მიხედვით, სტუდიამ განიცადა 32 მილიონი რუბლის ზარალი.
2003 წლის მდგომარეობით, სოსნოვაია პოლიანაში ფილმის გადამამუშავებელი სახელოსნო და ორი გადასაღები პავილიონი დაკონსერვდა, ფილმების წარმოებით დაკავებული იყო სამი ასოციაცია: „ხმა“ (ყოფილი 1-ლი შემოქმედებითი გაერთიანება), სერგი სნეჟკინის „ბარმალეი“  და სერგეი სელიანოვის „СТВ“.