cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფიზიოლოგიური ადაპტაცია
ფიზიოლოგიური ადაპტაცია — ფიზიოლოგიურ რეაქციათა ერთობლიობა, რომელიც ხელს უწყობს მისი შინაგანი გარემოს შეფარდებითი მუდმივობის — პომეოსტაზის შენარჩუნებას. ფიზიოლოგიური ადაპტაციის შედეგად მატულობს ორგანიზმის მდგრადობა სიცივის, სითბოს, ჟანგბადის ნაკლებობის, ბარომეტრული წნევის დაქვეითებისა და სხვა ფაქტორებისადმი. ფიზიოლოგიური ადაპტაციის შესწავლას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ორგანიზმის თვითრეგულირების პროცესებისა და გარემოსთან ურთიერთქმედების გაგებისათვის. ფიზიოლოგიური ადაპტაციის საკითხების გამოკვლევას დიდი პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს კოსმოსში ადამიანის ფრენასთან დაკავშირებით. ზოგად არასპეციფიურ რეაქციებს, რომლებითაც ორგანიზმი უპასუხებს მნიშვნელოვანი ინტენსივობის გაღიზიანებას, ადაპტაციური სინდრომი ეწოდება. უჩვეულო, ექსტრემალური პირობებისადმი ფიზიოლოგიური ადაპტაციის პროცესი მიმდინარეობს რამდენიმე სტადიად ან ფაზად: დასაწყისში ჭარბობს დეკომპენსაციის (ფუნქციების დარღეევის) მოვლენები, შემდეგ არასრული შეგუება ორგანიზმის მიერ იმ მდგრადი მდგომარეობის ძიება, რომელიც შეესაბამება ახალ გარემო პირობებს და, ბოლოს, შედარებით მდგრადი შეგუების ფაზა. ორგანიზმის ფიზიოლოგიური ადაპტაციის მაგალითია აკლიმატიზაცია — ორგანიზმის შეგუება სასუნთქ ჰაერში ჟანგბადის პარციალური წნევის დაქვეითებისადმი; მაგალითად, მაღალი მთის პირობებში ან ერთბაშად დიდ სიმაღლეზე აფრენისას თავს იჩენს ე. წ. სიმადლის დაავადების სიმპტომები; ქოშინი, გაძლიერებული და აჩქარებული გულისცემა, თავბრუ, თავის ტკივილი, გულისრევა, ყურებში ხმაურის შეგრძნება, ცხვირიდან სისხლის დენა. ჟანგბადით თავის ტვინის მომარაგების შემცირებას ზოგჯერ თან სდევს ფსიქიკური აგზნება (ევფორია), ცნობიერების დაკარგვა და ა. შ. ადაპტაციის შედეგად ეს მოვლენები სუსტდება და ქრება: ორგანიზმი ეგუება სასუნთქ ჰაერში განგბადის დანაკლისს; თანდათან წესრიგდება ქნოვილებისათვის ჟანგბადის გაძლიერებულად მიწოდება, რასაც საფუძვლად უძევს სენთქვისა და სისხლის მიმოქცევის სისტემათა მოქმედების გაძლიერება, სისხლში ერითროციტების რაოდენობის მნიშვნელოვნად მომატება (ადამიანში 4-5 მლნ-იდან 8 მლნ-მდე 1 მლ-ში), ერითროციტებში ჰემოგლობინის მიერ ჟანგბადის მიერთების უნარის გაზრდა და სხვ.
ფიზიოლოგიური ადაპტაციის დროს ორგანიზმში მიმდინარე ცელილებები ეხება როგორც სუბუჯრედულ-მოლეკულურ დონეს, ისე მთლიან ორგანიზმს. ფიზიოლოგიური ადაპტაციის პროცესში დიდი მნიშვნელობა აქვს წვრთნას ცალკეული ფაქტორის ზემოქმედებისა და საერთოდ გარემო პირობების ცვლასთან (მაგალითად, სიმაღლის, სიჩქარის მომატებისა და სხვათა ზემოქმედების) შესაგუებლად. წვრთნის შედეგად კოსმონავტები უვეთ იტანენ გადატვირთვას კოსმოსური ფრენის დროს. ფიზიოლოგიური ადაპტაციისათვის უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ორგანიზმის რეაქტიულობას, მის საწყის ფუნქციურ მდგომარეობას (ასაკი, წვრთნის ხარისხი), რომელთა მიხედვით იცვლება ორგანიზმის საპასუხო რეაქციები სხვადასხვაგვარი ზემოქმედებისადმი. ფიზიოლოგიური ადაპტაციის პროცესში ვლინდება ნერვული სისტემის პლასტიკურობა, რაც ხელს უწყობს შეცელილ გარემო პირობებთან ორგანიზმის კონტაქტისა და წონასწორობის აღდგენას.
განმეორებითი და შედარებით ხანგრძლივი ექსტრემალური ზემოქმედება ნორმალურ ცხოველმოქმედებასთან ერთად იწვევს ფუნეციების ადაპტაციურ გარდაქმნას, რაც აფართოებს ორგანიზმის საცხოვრებელი გარემოს საზღვრებს. ფიზიოლოგიური ადაპტაციის შემდეგ საწყის მდგომარეობაში ორგანიზმის დაბრუნებას დეზადაპტაცია ეწოდება.
ამა თუ იმ ორგანოს ადაპტაციის შედეგად მნიშვნელოვნად იცელება ორგანოს ან ორგანოთა სისტემების მოქმედება იმის შესაბამისად, თუ როგორია შინაგანი ან გარეგანი გარემოს ზემოქმედება. მაგალითად, საჭმლის მომნელებელი წვენის გამოყოფა და მისი ფერმენტული შედგენილობა სხვადასხვაა იმის მიხედვით, თუ როგორია კვების ხასიათი თუნდაც რამდენიმე დღის განმავლობაში.
განსაკუთრებული ბიოლოგიური მნიშვნელობა აქვს ანალიზატორების ფიზიოლოგიურ ადაპტაციას, რასაც ზოგჯერ რეცეპტორთა ანუ შეგრძნების ორგანოების ადაპტაციას უწოდებენ. განუწყვეტლივ მოქმედი გამღიზიანებლის საპასუხოდ რეცეპტორის მოქმედება სუსტდება და ქრება. ვინაიდან ექსტეროცეპტორის (სხეულის ზედაპირის რეცეპტორის) ამოქმედებას ჩვეულებრივ თან სდევს შეგრძნების აღმოცენება, ამიტომ ექსტეროცეპტორთა ფიზიოლოგიური ადაპტაციის შედეგად შეგრძნება სუსტდება და ქრება. სხვადასხვა რეცეპტორის ფიზიოლოგიური ადაპტაციის უნარი სხვადასხვანაირია. ისეთ რეცეპტორებს, რომლებსაც სწრაფი ფიზიოლოგიური ადაპტაცია ახასიათებს, ფაზურ რეცეპტორებს უწოდებენ, ხოლო ისეთებს, რომლებსაც ფიზიოლოგიური ადაპტაცია. სუსტად აქვთ გამოხატული — ტონურ რეცეპტორებს.
მხედველობის ანალიზატორთა შემთხეევაში განასხვავებენ სინათლისა და სიბნელისადმი ადაპტაციას. სინათლისადმი ადაპტაციის შედეგად ქვეითდება სინათლისადმი მგრძნობელობა, ხოლო სიბნელისადმი ადაპტაციით ეს მგრძნობელობა შეიძლება რამდენიმე ათასჯერ გადიდდეს. სმენის ანალიზატორში ფიზიოლოგიური ადაპტაცია. გამოიხატება გაღიზიანების ზღურბლის ზრდით, რომელსაც იწვევს დიდი ძალის ბგერა. ფიზიოლოგიური ადაპტაცია. ვლინდება აგრეთვე კანზე სიცივის, სითბოსა და სხვ. მოქმედებით. ამ პროცესში დიდი მნიშვნელობა აქვს გამღიზიანებლის ინტენსივობის მატების სისწრაფესაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადაპტაცია კატეგორია:ფიზიოლოგიური პროცესები
სალხადის მინტაკა
სალხადი (არაბ.منطقة صلخد) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ელ-სუვაიდის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით სალხადის პროვინციაში დაახლოებით 60 375 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 779 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
შემოდგომის ნათესების ხვატარი
შემოდგომის ნათესების ხვატარი (Agrotis segetum) — პეპელა ხვატრისებრთა ოჯახისა. ბევრი სასოფლო-სამეურნეო კულტურის საშიში მავნებელია. წინა ფრთები მურა ან მოშავოა, უკანა — ღია ფერისა. საქართველოში გვხვდება ტენიან და სარწყავ რაიონებში. შემოდგომის ნათესების ხვატარის მატლი აზიანებს თავთავიან და ბოსტნის კულტურებს, თამბაქოს, სიმინდსა და სხვა. ხვატარი ნიადაგის ზედაპირთან ღრღნის ახალდათესილ თესლს, აღმონაცენსა და თვით მცენარეს. ზამთრობს მატლის ფაზაში, გაზაფხულზე ნიადაგის ზედაფენაში ჭუპრდება. 2 კვირის შემდეგ გამოდის პეპელა, რომელიც 2000-მდე კვერცხს დებს. საქართველოში წელიწადში 2-3 თაობას იძლევა. ბრძოლის ღონისძიებანი: აგროტექნიკური ღონისძიებანი, თესლის თესვისწინა დამუშავება, მოშხამული მისატყუარისა და ტრიქოგრამის გამოყენება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხვატრისებრნი
სენეგამბია
right|frame|{{legend|#00ccff|სენეგალი}}{{legend|red|გამბია}} სენეგამბიის კონფედერაცია — ორი დასავლეთ აფრიკული სახელმწიფოს კონფედერაცია. არსებობდა 1982-1989 წლებში. მასში შედიოდნენ სენეგალი და გამბია, რომლის ერთადერთი მეზობელიც იყო სენეგალი.
ისტორია
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სახელწოდებით „სენეგამბია“ ჩამოყალიბდა ჯერ კიდევ კოლონიურ პერიოდში ორ კოლონიურ სახელმწიფოს საფრანგეთსა და ინგლისს შორის ინტერესთა დაპირისპირების პერიოდში. დაპირისპირება დაიწყო XVI საუკუნეში, როდესაც ორვე ქვეყანამ სავაჭრო პუნქტების საფუძვლის ჩაყრა დაიწყეს. ფრანგული გავლენის ცენტრი გახდა მდინარე სენეგალის შესართავი და მწვანე კონცხის რაიონი, ხოლო ინგლისური გავლენის ცენტრი გახდა მდინარე გამბიის შესართავი (გავლენის სფეროები ნაწილობრივ ფარავდნენ ერთმანეთს). რეგიონს ორივე კოლონიური სახელმწიფოსთვის მნიშვნელოვანი როლი ენიჭებოდა თავისი ეკონომიკურ-გეოგრაფიული მდებარეობის გამო: პირველ რიგში ეს იყო მოხერხებული ადგილმდებარეობა სატვირთო ბაზების ასაგებად, რომლებიც მოემსახურებოდა მეტროპოლიებს და მათ ამერიკულ კოლონიებს. გარდა ამისა ეს ადგილები გახდებოდა ამოსავალი პუნქტი მონათვაჭრობისათვის. როგორც კი კოლონიებიდან მიღებული შემოსავალი გაიზარდა, საფრანგეთმაც და ინგლისმაც გადაწყვიტეს გავლენის სფეროების გაფართოება. 1500 წლიდან მოყოლებული 1758 წლამდე სახელმწიფოებმა გამოიყენეს საკუთარი ძალები, რათა რეგიონიდან განედევნათ მოწინააღმდეგე. საბოლოოდ, 1758 წელს წარმატებას მიაღწია ინგლისმა, დაიპყრო საფრანგეთის კუთვნილი მდინარე სენეგალის შესართავი და ჩამოაყალიბა პირველი სამეფო კოლონია - სენეგამბია. ამ თვალსაზრისით გაერთიანებული რეგიონის დაცემა დაიწყო 1779 წლიდან, როდესაც ფრანგებმა დაიბრუნეს სენ-ლუი და გადაწვეს ბრიტანელების ძირითადი დასახლებები გამბიის შესართავში. ამან 1783 წელს გამოიწვია გაერთიანებული კოლონიის დაშლა.
ვერსალის საზავო ხელშეკრულებამ (1783 წ.) რეგიონში დაამყარა ძალთა წონასწორობა: სენ-ლუი, კ. გორე და მდინარე სენეგალის შესართავი დაუბრუნდა საფრანგეთს, ხოლო გამბია გადაეცა დიდ ბრიტანეთს. XIX საუკუნის 60-70-იან წლებში ორივე მხარემ დაიწყო რეგიონის გაერთიანების კომერციული გეგმის განხილვა, რომლის დროსაც ფრანგებმა წამოაყენეს წინადადება, რომ მის ნებსიმიერ დასავლურ აფრიკულ კოლონიაში გაცვლიდა გამბიის შესართავს, თუმცა ეს გაცვლა არ მომხდარა. რეგიონი გაიყო ორ ნაწილად, საფრანგეთი და ინგლისი ვერ შეთანხმდნენ ოფიციალური საზღვრის დადგენაზე 1889 წლამდე, როდესაც საფრანგეთი დათანხმდა ეღიარებინა საზღვრების არსებობა კოლონიებს შორის და გადაეწია თავისი სასაზღვრო საგუშაგოები. ამ გადაწყვეტილების საფუძველზე XX საუკუნეში ჩამოყალიბდ ორი სახელმწიფო სენეგალი (1960 წლიდან) და გამბია (1965 წლიდან).
სასაზღვრო პრობლემები
თითოეული ქვეყნის მხრიდან საზღვრის დაცვა წარმოქმნიდა სპეციფიკურ პრობლემებს ორმხრივ ურთიერთობებში, განსაკუთრებით სავაჭრო და სსაზღვრო ტერიტორიების კონტროლის სფეროში. ორივე ქვეყნისათვის განსაკუთრებულ პრობლემას წარმოადგენდა დამნაშავე ელემენტების გატარება საზღვარზე, რაც საფრთხეს შეუქმნიდა ორივე ქვეყნის დემოკრატიულ რეჟიმებს.
აღნიშნული შიში რეალობად იქცა 1981 წელს, როდესაც იყო პრეზიდენტ დაუდა კაირიბა ჯავარას დამხობის მცდელობა. ამ მოვლენების შემდეგ სენეგალის პროდასავლურ ძალებს შორის შეშფოთება დაიწყო საკუთარი ქვეყნის უსაფრთხოების შესახებ. მეზობელი ქვეყნები, მათ შორის გამბია და კაზამანსის რეგიონის სეპარატისტები და დისიდენტები შეეცდებოდნენ ქვეყანაში დესტაბილიზაციას. ძირითადი საფრთხე მათი აზრით მოდიოდა განიდან, მალიდან, გვინეიდან (აჰმედ სეკუ ტურეს ხელმძღვანელობით), გვინეა-ბისაუდან და ლიბიიდან (მუამარ კადაფის ხელმძღვანელობით). მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნული საფრთხეების დიდი ნაწილი არარეალური იყო და დაკარის მთავრობა ახდენდა ამ ფაქტებით სპეკულირებას, მოგვიანებით (სენეგამბიის კონფედერაციის დაშლის დროს) მოხდა სასაზღვრო კონფლიქტი მავრიტანიასა და სენეგალს შორის. ამ შემთხვევის შემდეგ სენეგალის შეიარაღებული ძალები შევიდნენ გამბიაში, რათა მოეხდინათ გადატრიალება. რეგიონში მშვიდობისა და უსაფრთხოების შენარჩუნება სულ უფრო და უფრო შეუძლებელი ხდებოდა.
კონფედერაციის შექმნა და დაშლა
200px|მინი|სენეგალის პირველი პრეზიდენტი [[ლეოპოლდ სედარ სენგორი]] სენეგამბიის კონფედერაციის შექმნა იყო პრაგმატული გამოსავალი შექმნილი სიტუაციიდან, რომელიც გამომდინარეობდა უსაფრთხოების უზრუნველყოფის ორმხრივი სურვილიდან. სენეგალის მთავრობა შიშობდა დესტაბილიზაცია არ გამოეწვია მეზობელ ქვეყნებს გამბიაში გადატრიალების გზით, ან სენეგალში კაზამანსის სეპარატისტების წახალისებით. ეს შიში თითქმის რეალობად იქცა 1981 წლის 30 ივლისს, როდესაც გამბიის მემარცხენე ძალები აჯანყდნენ პრეზიდენტ ჯავარას წინააღმდეგ. სენეგალის არმია შევიდა ქვეყანაში და წარმატებით აღკვეთა აჯანყება.
სენეგამბიის კონფედერაციის შექმნის იდეა მუსირებდა ორივე ქვეყნის პოლიტიკურ ელიტაში. მოსახლეობის ფართო მასები დიდად არ იყვნენ დაინტერესებული აღნიშნული იდეით. კონფედერაციის შექმნის ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს 1981 წლის 12 დეკემბერს, ხლო ოფიციალურად შეიქმნა 1982 წლის 1 თებერვალს. კავშირის სისუსტე კარგად გამოჩნდა მავრიტანიასთან კონფლიქტის პერიოდში, როდესაც მხოლოდ სენეგალმა გადაწყვიტა კონფლიქტური სიტუაცია მავრიტანიასთან.
კონფედერაციის იურიდიული დაშლა გამოცხადდა 1989 წლის 23 აგვისტოს, როდესაც სენეგალის პრეზიდენტმა აბდუ დიუფმა გამოაცხადა უპერსპექტივო კონფედერაციიდან გასვლა საბაჟო კავშირის შესახებ მოლაპარაკებების მარცხით დასრულების შემდეგ.
მწვანულა (ფრინველი)
მწვანულა (Chloris) — ფრინველთა გვარი მთიულასებრთა ოჯახისა. ზომით ბეღურებს უახლოვდებიან; შეფერილობა ზეთისხილისფერ-მწვანეა ფრთებზე სიყვითლეებით. ცნობილია 5 სახეობა. გავრცელებული არიან ევროპასა და აზიაში, ერთი სახეობა გვხვდება აფრიკაშიც. ადრე შედიოდნენ ჩიტბატონას გვარში. მოლეკულურმა ფილოგენეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ეს სახეობები არ იყვნენ ჩიტბატონების ახლო ნათესავები და ისინი ცალკე გვარად გამოყვეს, რომელიც ჯერ კიდევ ჟორჟ კიუვიემ შემოიღო 1800 წელს ერთადერთი სახეობით — ჩვეულებრივი მწვანულა. ლათინური სახელი მომდინარეობს ძველი ბერძნული -დან, რაც „მწვანეს“ ნიშნავს.
სქოლიო
*
გეროლშტაინი
გეროლშტაინი (Gerolstein) — ქალაქი გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, რაინლანდ-პფალცის მხარეში.
გეროლშტაინი შედის ვულკანაიფელის რაიონში. იგი ექვემდებარება გეროლშტაინის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა შეადგენს 7 446 კაცს (2010 წლის 31 დეკემბრის მონაცემები). უჭირავს 64,33 კმ² ფართობი. ოფიციალური კოდი — 07 2 33 026. გეროლშტაინი დაიყოფა 9 ქალაქის რაიონად.
გეროლშტაინში ფუნქციონირებს გერმანიაში ცნობილი მინერალური წყლის „გეროლშტაინერის“ (გერმ. გეროლშტაინელი) საწარმო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინლანდ-პფალცი კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
სომხეთის ჭადრაკის ფედერაცია
ისტორია
დაარსდა 1927 წელს, როგორც ჭადრაკის განყოფილება, 1959 წელს იგი ფედერაციად გადაკეთდა. 1958 წელს სომხეთის ნაკრებმა მონაწილეობა მიიღო სსრკ ჭადრაკის ჩემპიონატში. ფედერაცია ყოველწლიურად აწყობს სომხეთის ჭადრაკის ჩემპიონატში მამაკაცთა და ქალთა ტურნირებს. პირველი ჩემპიონატი ჩატარდა 1934 წელს და სომხეთის პირველი ჩემპიონი იყო გენრიხ კასპარიანი, რომელიც ჩემპიონი 10-ჯერ გახდა. ამ დროისთვის სომხეთში ჩატარებულია 75 ჩემპიონატი.
სომხეთი მსოფლიოს საჭადრაკო ფედერაციის წევრი გახდა 1992 წელს. სომხეთში საჭადრაკო გუნდები ხშირად მონაწილეობენ საერთაშორისო შეჯიბრებებში და მნიშვნელოვან წარმატებებსაც აღწევენ. სომხეთმა უმასპინძლა და მოაწყო მრავალი მნიშვნელოვანი საერთაშორისო ტურნირი ევროპულ და მსოფლიო დონეზე. 1996 წელს ერევანში ჩატარდა 32-ე საჭადრაკო ოლიმპიადა, ჭადრაკის მსოფლიო გუნდური ჩემპიონატი ჩატარდა ერევანში 2001 წელს და წახკადზორში 2015 წელს, 2014 წელს ჩატარდა ევროპის ინდივიდუალური ჭადრაკის ჩემპიონატი ერევანში 2014 წელს და ერევანში ჩატარდა ევროპის უფროსთა ჭადრაკის ჩემპიონატი 2016 წელს.
1970 წლიდან ფედერაცია მდებარეობს ერევნის ჭადრაკის სახლში, რომელსაც 1984 წელს ეწოდა ტიგრან პეტროსიანის სახელობის ჭადრაკის სახლი. შენობა მდებარეობს აბოვიანის ქუჩაზე. 1972 წელს კასპარიანმა გამოსცა ჟურნალი ჭადრაკი სომხეთში. სომხეთის საჭადრაკო აკადემია დაარსდა 2002 წელს.
საბჭოს წევრები
პრეზიდენტი - სერჟ სარგსიანი
პირველი ვიცე-პრეზიდენტი - სმბატ ლპუტიანი
ვიცე-პრეზიდენტი - ტიგრან სარგსიანი
ვიცე-პრეზიდენტი - ლევონ ეოლიანი
ვიცე-პრეზიდენტი - იური არუსტამიანი
ვიცე-პრეზიდენტი - გაგიკ გევორგიანი
ვიცე-პრეზიდენტი - ჰოვიკ ხალიკიანი
ვიცე-პრეზიდენტი - აშოტ ვარდაპეტიანი
ვიცე-პრეზიდენტი - ჰრაჩ თავადიანი
თავმჯდომარე ემერიტუსი - ვანიკ ზაქარიანი
ჭადრაკის ფედერაციის პრეზიდენტობა დაკომპლექტებულია 59 წევრით.
პრეზიდიუმი
პრეზიდიუმი შედგება 64 წევრისგან, მათ შორისაა დიდოსტატები:
აშოტ ანასტასიანი
ლევონ არონიანი
ავეტიკ გრიგორიანი
ელინა დანიელიანი
არსენ ეგიაზარიანი
რობერტ ჰოვანისიანი
არა მინასიანი
არტაშეს მინასიანი
სერგეი მოვსესიანი
ტიგრან ნალბანდიანი
არმან ფაშიკიანი
ტიგრან ლ. პეტროსიანი
გაბრიელ სარგისიანი
რაფაელ ვაგანიანი
და საერთაშორისო მასტერები:
ვაჰაგნ ხაჩატრიანი
აშოტ ნადანიანი
კომიტეტები
ჭადრაკის ფედერაცია ქმნის კომიტეტებს, რომლებიც კოორდინაციას უწევენ ჭადრაკის სხვადასხვა ასპექტებს და იღებენ შესაბამის გადაწყვეტილებებს:
ეთიკის კომიტეტი (პრეზიდენტი, ლევონ იოლიანი)
მედია კომისია
ჭადრაკის თანამედროვე ტექნოლოგიების კომიტეტი (თავმჯდომარე, არამ ჰაჯიანი)
მასობრივი მუშაობის კომიტეტი (თავმჯდომარე სმბატ ლპუტიანი)
მწვრთნელთა (ბავშვთა) საბჭო (პრეზიდენტი, ბატონი თავადიანი)
მსაჯთა კომიტეტი (თავმჯდომარე, არმენ ნიკოღოსიანი)
სარეიტინგო კომიტეტი (თავმჯდომარე აშოტ ვარდაპეტიანი)
ვეტერანთა კომიტეტი (თავმჯდომარე, იური არუსტამიანი)
აუდიტის კომიტეტი (თავმჯდომარე, არმენ გევორგიანი)
სქოლიო
კატეგორია:ჭადრაკი სომხეთში
ნოვოკიზილიაროვო
ნოვოკიზილიაროვო (Яңы Ҡыҙылъяр; Новокызылярово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 30 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
ელ-შეიხ-ბადრის მინტაკა
ელ-შეიხ-ბადრი (არაბ.منطقة الشيخ بدر) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ტარტუსის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ელ-შეიხ-ბადრის პროვინციაში დაახლოებით 52 981 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 214,34 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
რადიკალიზმი
რადიკალიზმი (radix — ფესვი) — უკიდურესი, უკომპრომისო გადახრას რომელიმე შეხედულებებისადმი ან ცნებებისადმი. ხშირად რადიკალიზმს იყენებენ სოციალურ-პოლიტიკურ სფეროში, უმეტესად მიმართული ძირიანად შეცვლისადმი საზოგადო ინსტიტუტების. ყველაზე ხშირად გამოიყენება პოლიტიკური რადიკალიზმი, მაგრამ შესაძლებელია რელიგიური, საეკლესიო, ფილოსოფიური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლიტიკური ფილოსოფია კატეგორია:პოლიტიკური თეორიები
ალექსი არაბული
1972 წელს დაამთავრა თელავის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი.
1973-2000 წლებში ეწეოდა პარტიულ, სამეურნეო, პედაგოგიურ საქმიანობას: 1973-1981 წლებში იყო ალკკ საგარეჯოს რაიკომის ინსტრუქტორი, პირველი მდივანი; 1982-1985 წლებში  საგარეჯოს რაიონული გაზეთის რედაქტორის მოადგილე, 1986 წლიდან საგარეჯოს N55 პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლებლის დირექტორი; საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს მაჟორიტარი დეპუტატი N11 საგარეჯოს საარჩევნო ოლქიდან; უზენაესი საბჭოს კულტურის, განათლებისა და მეცნიერების კომისიის წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
თეთრი ხვრელი
თეთრი ხვრელი ფარდობითობის თეორიაში — ჰიპერთეორიული რეგიონი სივრცე-დროში, რომელშიც გარედან შესვლა შეუძლებელია, მისგან თავის დაღწევა შეუძლია როგორც მატერიას ასევე სინათლეს. ის არის შავი ხვრელის შებრუნებული ვარიანტი. შავი ხვრელიდან გარეთ გამოსვლაა შეუძლებელი, მისგან თავის დაღწევა არც მატერიას და არც სინათლეს არ შეუძლია. თეთრი ხვრელები გვხვდება ჭიის ხვრელების თეორიაში. შავი ხვრელი რეგიონი, აინშტაინის საველე განტოლების ასეთი გადაწყვეტის მიხედვით წარსულში თეთრი ხვრელი იყო, თუმცა ამ რეგიონში არ რსებობენ შავი ხვრელები რომლებიც გრავიტაციული კოლაფსის შედეგად წარმოიქმნენ, ასევე არ არსებობს ფიზიკის კანონები რომლის მიხედვითაც შესაძლებელია თეთრი ხვრელის ფორმირება, ასევე არსებობს დაუზუსტებელი ინფორმაცია, 2006 წელს GRB 060614-მა დააფიქსირა თეთრი ხვრელი.
ზოგს მიაჩნია რომ ფარდობითობის თეორიის ორი სინგულარობა, დიდი აფეთქება და შავი ხვრელები არიან დაკავშირებული ერთმანეთთან – სუპერმასიური თეთრი ხვრელის გავლით რომელიც თავისთავად წარმოიქმნა სუპერმასიური შავი ხვრელის მიერ გალაქტიკის ცენტრში, ჩვენი სამყაროს წინამორბედ სამყაროში.
განხილვა
შავი ხვრელების მსგავსად, თეთრ ხვრელებსაც გააჩნიათ სხვადასხვა პროპორციები როგორიცაა: მასა, მაგნიტური მუხტი და იმპულსის მომენტი. ისინი მიიზიდავენ მატერიას, ისე როგორც სხვა მასებს მაგრამ იქ ჩავარდნილი სხეული ვერასოდეს გადაკვეთს მოვლენათა ჰორიზონტს. წარმოიდგინეთ მაგნიტური ველი, ზედაპირის გარეშე, გრავიტაციის დახმარებით აცქარება უფრო მეტია ზედაპირზე ვიდრე სხვაგან ნებისმიერი სხეულისთვის. რადგანაც შავ ხვრელს ზედაპირი არ აქვს, სხეული ჩქარდება უსასრულოდ მანამ სანამ არ გადაკვეთს სინგულარობას და აღმოჩნდება თეთრ ხვრელში.
კვანტურ მექანიკაში შავი ხვრელები გამოყოფენ ჰოკინგის რადიაციას რისი მეშვეობითაც შავი ხვრელი შეიძლება აორთქლდეს. იმის გამო, რომ თერმული წონასწორობის მდგომარეობა დროთა განმავლობაში შეცვლის-ინვარიანტს წარმოადგენს, სტივენ ჰოკინგი ამტკიცებდა რომ თერმული წონასწორობის დროს შავი ხვრელის შებრუნებული ვარიანტ (თეთრი ხვრელი) თავად თერმული წონასწორობისას შავი ხვრელია, რაც იმას ნიშნავს რომ ჰოკინგის ან თეორიის მიხედვით თეთრი ხვრელი და შავი ხვრელი ერთი და იგივე სხეულია.
წარმოშობა
თეთრი ხვრელების არსებობის შესაძლებლობა შემდეგ დონეზე აიტანა რუსმა კოსმოლოგმა იგორ ნივიკოვმა 1964 წელს. თეთრი ხვრელები არის ეინშტეინის ველების განტოლებათა ამოხსნა. მაქსიმალურად გაფართოებული სჩვარზსჩილდის განტოლებაში თეთრი ხვრელი არის შავი ხვრელი რომელისაც არ გააჩნია მუხტი და არ ბრუნავს.
მაქსიმალურად გაფართოებული სჩვარზსჩილდის განტოლება გვიხასიათებს იდეალურ შავ/თეთრ ხვრელს, რომელიც არსებობს გარე დამკვირვებლის პერსპექტივიდან, ნორმალურ შავ/თეთრ ხვრელს რომელიც ფორმირდება ვარსკვლავის სიკვრდილის შემდეგ სჭირდება განსაკუთრებული მატერია.
1980_იანები - დღემდე: დიდი აფეთქება როგორც სუპერმასიური თეთრი ხვრელი
შავ ხვრელებზე წარმოდგენები პირველად 1980_იანებში გაჩნდა, როგორც კლასიკური თეთრი ხვრელების ბუნების გარკვეულ შუქზე. ზოგიერთი მკვლევარმა წარმოადგინა, რომ როდესაც შავი ხვრელის ფორმები და ის რომ დიდი აფეთქება შეიძლება მოხდეს შავი ხვრელის ბირთვიდან, რომელიც ქმნის ახალ სამყაროს, რომელიც აფართოებს მშობლის სამყაროს გარეთ იხილე ასევე ფეკუნდის სამყარო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფარდობითობის თეორია
ალადინ აბასოვი
ალადინ ასლან-ოღლუ აბასოვი (Ələddin Abbasov; დ. 5 მაისი, 1922 — გ. 13 ივლისი, 2014) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი თეატრისისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის სსრ-ის დამსახურებული არტისტი, საპატიო ნიშნის ორდენის კავალერი (1959).
ბიოგრაფია
დაიბადა 1922 წლის 5 მაისს განჯაში. 1939 წლიდან ასრულებდა მცირე როლებს კიროვაბადის დრამატულ თეატრში.
მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. ფრონტიდან დაბრუნების შემდეგ მან განაგრძო სამსახიობი კარიერა (შეასრულა 300-ზე მეტი როლი).
1971 წელს მიიღო აზერბაიჯანის სსრ-ის სახალხო არტისტის წოდება. 2005 წელს გახდა თეატრალური პრემია „ოქროს დერვიშის“ ლაურეატი. 2013 წელს მიენიჭა „ეროვნული კინოპრემია“ — აზერბაიჯანული კინოს უმაღლესი ჯილდო.
გარდაიცვალა 2014 წლის 14 ივნისს განჯაში. იმავე დღეს განჯის დრამატულ თეატრში გაიმართა მსახიობის გამოსამშვიდობებელი ცერემონია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:XX საუკუნის მსახიობები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები კატეგორია:სამამულო ომის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
მწვანულა
ტერმინი მწვანულა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოლგა კურილენკო
აქტიური სამსახიობო კარიერა 2005 წელს დაიწყო. დედამისი რუს-ბელორუსელია, ხოლო მამამისი უკრაინელი. ბავშვის დაბადებიდან მოკლე ხანში მშობლები ერთმანეთს გაშორდნენ. აღზარდა დედამ და ბებიამ. 7 წლიდან შეისწავლა ფორტეპიანო და დადიოდა საბალეტო სტუდიაში. სამოდელო კარიერა 14 წლიდან დაიწყო. ორი წლის შემდეგ საცხოვრებლად ქალაქ პარიზში წავიდა, სადაც მალევე გაფორმა კონტრაქტი სააგენტო „Madison“-თან.
1992 წელს დედამისთან ერთად საცხოვრებლად მოსკოვში გადავიდა. მრავალი ჟურნალის გარეკანზე გამოჩნდა, მათ შორის იყო „Glamour“, „ELLE“, „Madame Figaro“, „Marie Claire“ და „Vogue“; აგრეთვე იყო რამდენიმე კომპანიის სახე. 1999 წელს ცოლად გაჰყვა ფრანგ ფოტოგრაფს სედრიკ ვან მოლს, და უკრაინის მოქალაქეობა შეიცვალა საფრანგეთის მოქალაქეობით. ოთხი წლის შემდეგ წყვილი გაშორდა ერთმანეთს. 2006 წელს ცოლად გაჰყვა ამერიკელ მეწარმეს დემიან გაბრიელს, რომელსაც 2007 წელს გაშორდა. 2009 წელს ლონდონში გადავიდა საცხოვრებლად. კურილენკო ფილანთროპია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:ფრანგი მოდელები კატეგორია:უკრაინელი მსახიობები კატეგორია:უკრაინელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი
ბეჟან ჯავახია
ბეჟან ჯავახია (დ. 2 იანვარი, 1957, სენაკი) — ქართველი ისტორიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი (1990), ისტორიის დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1957 წლის 2 იანვარს, სენაკში. 1973 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1978 წელს. 1979 წელს დაიწყო მუშაობა საქართველოს კულტურის სამინისტროში მეთოდისტად, 1982-1986 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში შუა საუკუნეების ისტორიის სპეციალობით, 1986 წელს დაიცვა დისერტაცია მსოფლიო ისტორიის სპეციალობით, 1986 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შუა საუკუნეების კათედრაზე ჯერ მეცნიერ-თანამშრმლის, შემდეგ კი — დოცენტის თანამდებობაზე. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 2006-დან 2013 წლის მარტამდე მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შუა საუკუნეების ისტორიის სრული პროფესორის თანამდებობაზე, ხელმძღვანელობდა შუა საუკუნეების ისტორიის დეპარტამენტს; 2013 წლის აპრილიდან დღემდე ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია.
გამოქვეყნებული წიგნები
<!-- სტანდარტებისათვის შეუსაბამო ნაწილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
რეალპოლიტიკი
რეალპოლიტიკი (real; „რეალისტური“, „პრაქტიკული“; და Politik; „პოლიტიკა“, ) — პოლიტიკა ან დიპლომატია, რომელიც დაფუძნებულია მოცემული სიტუაციისა და ფაქტორების განსაზღვრაზე, გამოკვეთილი იდეოლოგიური ცნებებისა და ეთნიკური ან მორალური საფუძვლების ნაცვლად. მას აქვს საერთო ასპექტები რეალიზმსა და პრაგმატიზმის ფილოსოფიურ მიდგომებთან. მას ზოგჯერ უბრალოდ „პრაგმატიზმს“ პოლიტიკაში უწოდებენ. ტერმინი რეალპოლიტიკა ხანდახან გამოიყენება, ისეთი პოლიტიკების გასაკრიტიკებლად, რომლებიც აღიქმება როგორც იძულებითი, ამორალური ან მაკიაველური. რეალპოლიტიკის ოპონენტები იყვნენ ჰენრი კისინჯერი, ჯორჯ კენანი და ჰანს-დიტრიხ გენშერი.
ფანატიზმი
ფანატიზმი (Φανατισμός; თანატოსი, Θάνατος — ბერძნულ მითოლოგიაში სიკვდილის ღმერთი, სიკვდილი; fanaticus — „თავშეუკავებელი“, ერთგულება რწმენისადმი, იდეისადმი სიკვდილამდე, ასევე fanatismus - fanatismus „ფანატი“ — fanum „ტაძარი“) — ბრმა, უპირობო ერთგულება რწმენისადმი, უმეტესწილად რელიგიურ-ფილოსოფიურ, ნაციონალურ თუ პოლიტიკურ სფეროში; როგორც წესი, შეუწყნარებელი სხვის მოსაზრებებისა თუ შეხედულებისადმი.
კატეგორია:ემოცია კატეგორია:რწმენები
რეალპოლიტიკი
ტერმინის წარმოშობა
ისტორიკოსი ჯონ ბიუ ფიქრობს, რომ რეალპოლიტიკის თანამედროვე გაგება განსხვავდება ტერმინის თავდაპირველი მნიშვნელობისაგან. რეალპოლიტიკა წარმოიქმნა XIX საუკუნის შუა წლებში განმანათლებლობის „შეჯახებით“ სახელმწიფო ფრორმაციებსა და პოლიტიკურ ძალაუფლებასთან. ბიუ ფიქრობს, რომ რეალპოლიტიკის კონცეპტი იყო ადრეული მცდელობა გაეცათ პასუხი ლიბერალური მიზნების მიღწევის თავსატეხისათვის, რომელიც არ მიჰყვებოდა ლიბელარული განამანათლებლობის წესებს.
პუბლიცისტმა, ჟურნალისტმა და ლიბერალმა პოლიტიკის რეფორმატორმა, ლუდვიგ ფონ როჩაუმ ტერმინის გამოყენებას საფუძველი 1853 წელს ჩაუყარა, რასაც 1869 წელს მეორე ტომი დაამატა, სადაც კიდევ უფრო დახვეწა და გაამყარა ადრინდელი არგუმენტები. როჩაუ გადასახლებაში (პარიზში) ცხოვრობდა 1848 წლის რევოლუციებამდე, როდესაც დაბრუნდა გერმანიაში და რევოლუციის დროს გახდა გერმანიის ნაციონალურ-ლიბერალური პარტიის ცნობილი ფიგურა. მას შემდეგ, რაც 1848 წლის რევოლუციის შემდეგ ლიბერალების მიღწეული გამარჯვებები იმსხვერპლა იძულებითმა მთავრობებმა ან გადაფარულნი იქნენ ძლიერი სოციალური ძალების მიერ, როგორებიცაა კლასი, რელიგია და ნაციონალიზმი, როჩაუმ (ჯონ ბიუზე დაყრდნობით) დაიწყო ფიქრი, თუ როგორ ჩავარდა ენთუზიაზმით დაწყებული საქმე, რომელმაც ვერანაირი რეალური გრძელვადიანი ცვლილება მოიტანა.
როჩაუმ თქვა, რომ განმანათლებლობის უდიდესი მიღწევა იმის ჩვენება იყო, რომ ხელისუფლება ყოველთვის მართალი არ არის. შეცდომა, რაც ლიბერალებმა დაუშვეს ის იყო, რომ მათ ეგონათ ძლიერის კანონი გაქრებოდა, რადგანაც ის არასამართლიანი იყო. როჩაუმ დაწერა, რომ „ჯერიკოს კედლის დასანგრევად, რეალპოლიტიკოსმა იცის, რომ უბრალო წერაქვი უფრო გამოსადეგია, ვიდრე ყველაზე ძლევამოსილი საყვირი“. როჩაუს კონცეპტი ფართოდ იქნა ადაპტირებული გერმანელი მოაზროვნეების მიერ XIX საუკუნის შუა პერიოდში და მალევე გახდა ასოცირებული ოტო ფონ ბისმარკის სახელმწიფოთშენებასთან, რომელიც მან გერმანიის გაერთიანებაში ჩადო 1862-1871 წლებში. 1890 წლისათვის, სიტყვა „რეალპოლიტიკის“ გამოყენება ფართომასშტაბიანი გახდა, თუმცა დროის გასვლასთან ერთად კიდევ უფრო და უფრო შორდებოდა მის თავდაპირველ მნიშვნელობას.
ევროპა
აშშ-ში, ტერმინი ხშირად ასოცირდება ძალაუფლების პოლიტიკასთან, თუმცა გერმნიაში რეალპოლიტიკას აქვს შედარებით ნაკლებად ნეგატიური გაგება, ახასიათებს რეალისტურ პოზიციას იდეალისტური (არარეალური) პოზიციების წინააღმდეგ. ის განსაკუთრებით არის ასოცირებული XIX საუკუნის ნაციონალიზმთან. რეალპოლიტიკური პოლიტიკები გატარებული იქნა 1848 წლის რევოლუციების ჩავარდნის შემდეგ, სახელმწიფოების გასაძლიერებლად და საზოგადოებრივი წესრიგის გასამყარებლად.
რეალპოლიტიკის ყველაზე ცნობილი მხარდამჭერი იყო, გერმანიისა და ვილჰელმ I-ის პირველი კანცლერი (1862-1890 წლებში), ოტო ფონ ბისმარკი. ბისმარკმა რეალპოლიტიკა გამოიყენა, რათა გერმანიაში დაემყარებინა პრუსიული დომინაცია. ის მანიპულირებდა პოლიტიკური პრობლემებით, როგორც შლეზვიგ-ჰოლშტაინის საკითხს, და საჭიროების შემთხვევაში სხვა სახელმწიფოების ანტაგონიზაციით იწყებდა ომებს, საკუთარი მიზნების მისაღწევად. ასეთი პოლიტიკები ბისმარკისთვის დამახასიათებელ ნიშნად ითვლება, ის რეალური პოლიტიკური სამყაროს პრაგმატულად უყურებდა. ბისმარკის ითვისებდა სხვა პოლიტიკური იდეოლოგიების იდეებსა და ინოვაციებს, მაგალითად: სოციალისტების დასაქმებულთა დაზღვევა და პენსიები. ასე ბისმარკი იყენებდა პატარა ცვლილებებს, რათა თავიდან აერიდებინა დიდი რევოლუციური ცვლილებები. გერმანიის გაერთიანება და ავსტრიასთან ძმების ომის წამოწყება რეალპოლიტიკის მაგალითებად ითვლება.
ადოლფ ჰიტლერის მიერ ჩეხოსლოვაკიის გერმანელებით დასახლებული რეგიონის (სუდატენლენდის) ანექსიის მცდელობა 1938 წლის მაისში შეიძლება ასევე ჩაითვალოს რეალპოლიტიკის მაგალითად. თავდაპირველად, ჰიტლერმა წარუმატებლად მოთხოვა ჩეხოსლოვაკიის პრეზიდენტ ედვარდ დენესს რეგიონის გადაცემა, თუმცა ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრმა, ნევილ ჩემბერლეინმა, მიუნხენის შეთანხმებით მეორე მსოფლიო ომის თავიდან არიდების მიზნით, დათანხმდა ჰიტლერის მოთხოვნას.
ედუარდ ჰალეტ კარი იყო ლიბერალი, რეალისტი, მემარცხენე ბრიტანელი ისტორიკოსი და საერთაშორისო ურთიერთობების თეორიტიკოსი, რომელიც მხარს უჭერდა რეალისტურ საერთაშორისო პოლიტიკას. ის ფიქრობდა, რომ რეალიზმში არ არის მორალური განზომილებები და სწორია ის, რაც წარმატებულია, ხოლო, რაც წარუმატებელია - არასწორი. კარი დარწმუნებული იყო, რომ ბოლშევიკები გაიმარჯვებდნენ რუსეთის სამოქალაქო ომში და რეალპოლიტიკის საფუძვლებზე მხარს უჭერდა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის, დეივიდ ლიოდ ჯორჯის სამხედრო მხარდაჭერას რუსეთის თეთრი მოძრაობის მიმართ.
აშშ
ამერიკული რეალპოლიტიკა 1960-იანებში დაიწყო პოლონელ-ამერიკელი ზბიგნიუ ბრზეზინსკის იდეებით, რომელიც შემდგომში იყო ჯიმი კარტერის მრჩეველი ნაციონალური უსაფრთხოების დარგში. მაკკარტიზმის და ჯონ ფოსტერ დალსის იდეებთან კონტრასტში, რომლების მიხედვით, აღმოსავლეთის ბლოკის სამხედრო „გათავისუფლება“ იყო საჭირო, ბრზეზინსკი წინ აყენებდა მშვიდობიან ჩართულობას, როდესაც მსახურობდა ჯონ კენედის და ლინდონ ჯონსონის მრჩევლად.
ჯო დეივისი
ადრეული კაეირა
ჯო დეივისმა ბილიარდის მწვერვალისკენ წინსვლა 13 წლისამ დაიწყო. მაშინ მან გაიმარჯვა ადგილობრივ ჩემპიონატზე მოყვარულთა შორის. დეივისმა პროგრესირება განაგრძო და, საბოლოოდ, სრულწლოვანების ასაკში მიიღო პროფესიონალის სტატუსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები სნუკერში კატეგორია:ინგლისური ბილიარდის მოთამაშეები კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978
რეალპოლიტიკი
აშშ
ჰენრი კისინჯერი, ითვლება ადამიანად, რომელმაც რეალპოლიტიკის პოლიტიკები ფორმალურად გააცნო თეთრ სახლს, როდესაც რიჩარდ ნიქსონის სახელმწიფო მდივნად საუბრობდა. ამ კონტექსტში ეს ნიშნავდა, რომ სახელმწიფო პრობლემებს პრაქტიკული მანერით გაუმკლავდებოდა და არა რაიმე პოლიტიკური დოქტრინით ან ეთიკებით, რაც რიჩარდ ნიქსონის ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკასთან დიპლომატიური კავშირით გამოხატა ამერიკული პუბლიკის ანტიკომუნისტური განწყობის და შეკავების პოლიტიკის მიუხედავად. სხვა მაგალითია კესინჯერის შატლის დიპლომატია 1973 წლის არაბ-ებრაული ომის შედეგ, როდესაც მან ისრაელს აიძულა დაეტოვებინათ სინაის ნახევარკუნძული, ნავთობის კრიზისის მიერ შექმნილი პოლიტიკური რეალობისაგან თავდასაცავად.
თავად კისინჯერმა განაცხადა, რომ მას არასოდეს გამოუყენებია ტერმინი რეალპოლიტიკა და თქვა, რომ ეს ტერმინი გამოიყენებოდა როგორც რეალისტი ასევე ლიბერალი მოაზროვნეების მიერ სხვადასხვა საგარეო პოლიტიკის გასაკრიტიკებლად. კესინგერი მის დასმახურებებს სახელმწიფო მდივნის და ნაციონალური უსაფრთხოების მრჩევლის თანამდებობეზე უყურებდა არა როგორც რეალპოლიტიკის სტანდარტულ პოლიტიკად გადაქცევას, მაგრამ ისე, როგორც სახელმწიფო მოღვაწე. კესინჯერმა განაცხადა, რომ სახელმწიფო მოღვაწის როლია „ამოიცნოს ძალის რეალური ურთიერთობები და გამოიყენოს ისინი საკუთარი სარგებლისთვის.“
ამ კონტექსტში შესაძლებელია რეალპოლიტიკის გავლენის ჩამოყალიბების შესაძლებლობის დანახვა ამერიკულ პოლიტიკაში. რეალპოლიტიკის გავლენის აღმოჩენა უკვე შესაძლებელია პრაგმატულ და მოქნილ პოლიტიკებში, რომლებიც იცვლებიან სიტუაციის საჭიროებების მიხედვით. რეალპოლიტიკის შტრიხების დანახვა შესაძლებელია ბარაკ ობამას ადმინისტრაციაშიც.
ჩინეთი
ჩინეთის „რეალისტური“ ტრადიციები ათასობით წელს ითვლის და ხშირად მოიხსენიება, როგორც ჩინური ლეგალიზმი, რომლის ყველაზე ცნობადი ასპექტი დასავლეთში ომის ხელოვნებაა. ჩინური ადმინისტრაციული ორგანიზაციებს გავლენა დასავლურ ადმინისტრაციულ პრაქტიკებზე ჯერ კიდევ XII საუკუნიდან ჩანს და მათ ითამაშეს უმნიშვნელოვანესი როლი თანამედროვე სახელმწიფოების სისტემების ჩამოყალიბებაში.
გაზაფხული-შემოდგომის პერიოდში (ძვ. წ. 771-476/403 წლები), „რეალისტური“ რეფორმები მიღებული იქნა შვიდი მეომარი სახელმწიფოს განვითარების მიზნით, რის შემდეგაც ცინის სახელმწიფომ შექმნა ჩინეთის პირველი იმპერია ძვ. წ. 221 წელს. ამ ერაში ჩამოყალიბებული თეორიებმა და იდეებმა, კონფუციანელობის ჩათვლით, გავლენა იქონია ჩინეთის ყველა დინასტიასა და მთავრობაზე.
კოროვინო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
კოროვინო (Коровино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის უსტიანსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 12 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
აკადემიკოს კოროლიოვის ქუჩა (მოსკოვის მონორელსი)
აკადემიკოს კოროლიოვის ქუჩა (Улица Академика Королёва) — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 2 გვერდითი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მონორელსის სადგურები
ბანიასის მინტაკა
ბანიასი (არაბ.منطقة بانياس) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ტარტუსის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ბანიასის პროვინციაში დაახლოებით 174 233 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 581,30 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
გონაშვილი
საკუთარი სახელი გონაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
გელა გამყრელიძე
მინი გელა გამყრელიძე (დ. 7 იანვარი, 1951, თბილისი) — ქართველი არქეოლოგი, ისტორიკოსი, მეცნიერი.
არის საქართველოს ეროვნული მუზეუმის არქეოლოგია-ისტორიის მიმართულების სამეცნიერო ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი. ამავე მუზეუმის არქეოლოგიის საბჭოს თავმჯდომარე. ჟურნალ „იბერია-კოლხეთის“ მთავარი რედაქტორი, პროფესორი. 1997-2006 წლებში მუშაობდა ანტიკური პერიოდის არქეოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელად. 1969 წლიდან მონაწილეობდა ვანის ნაქალაქარის, სოფ. მთისძირის, ფოთის, ბიჭვინთის ნაქალაქარის, ქუთაისის, ვალეს, თეთრიწყაროს და სხვა არქეოლოგიურ ექსპედიციებში. 1997-2001 წლებში იყო აშშ-ს ტექსასის შტატის უნივერსიტეტთან ერთობრივი არქეოლოგიური ექსპედიციის ხელმძღვანელი საქართველოს ზღვისპირეთში. იკვლევს ანტიკური ხანის და ადრეული შუა საუკუნეების საქართველოს ისტორია-არქეოლოგიას. კერძოდ, არქეოლოგიური ძეგლების სტატისტიკურ-ტიპოლოგიურ კლასიფიკაციას. ურთიერთობებს ანტიკურ და ირანულ სამყაროსთან. გამოქვეყნებული აქვს 102 ნაშრომი, მათ შორის 16 წიგნი. მისი სამეცნიერო ნაშრომები დაბეჭდილია უცხოეთშიც.
1979 წელს საკანდიდატო, ხოლო 1993 წელს  ისტორიულ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი  დაიცვა. თემა –   „კოლხეთის ისტორია–ტოპოარქეოლოგიის საკითხები (ძვ. წ. V— ახ. წ. V სს.)“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გელა
ნიკოლოზ გონგაძე
ნიკოლოზ ვალერიანის ძე გონგაძე (დ. 12 დეკემბერი, 1948, თბილისი) — ქართველი ფარმაკოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1998), პროფესორი (2004).
ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1978-1989 წლებში მოღვაწეობდა თბილისისა და ლენინგრადის წამყვან კლინიკებში. 1993 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ფარმაკოლოგიის კათედრის თანამშრომელი (1998 წლიდან — პროფესორი), 2002-2006 წლებში — ამავე კათედრის გამგე. 1991-2003 წლებში მუშაობდა საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ფარმაკოლოგიურ კომიტეტში სხვადასხვა თანამდებობაზე, მათ შორის კომიტეტის თავმჯდომარე. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება გულ-სისხლძარღვთა და ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მოქმედი წამლებისა და ბიოლოგიური აქტიური ნივთიერებების ფარმაკოლოგიას. გონგაძე არის მრავალი სამეცნიერო შრომის, მათ შორის 2 მონოგრაფიისა და 2 სახელმძღვანელოს ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:ქართველი ფარმაკოლოგები ნიკოლოზ
ალბის ჟუდეცი
ალბის ჟუდეცი (Judeţul Alba) — ჟუდეცი რუმინეთში, ტრანსილვანიის ისტორიულ ოლქში.
ესაზღვრება აღმოსავლეთიდან სიბიუს და მურეშის, დასავლეთიდან ბიჰორისა და არადის, ჩრდილოეთიდან კლუჟის, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთიდან ჰუნედოარის ჟუდეცები.
ალბის ჟუდეცის დედაქალაქი არის ალბა-იულია, რომლის მოსახლეობაც 63 536 ადამიანს შეადგენს.
ალბის ჟუდეცის ტერიტორიაზე მდებარეობს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი დაკიის ციხესიმაგრეები.
სახელწოდება
„ალბა“ რუმინულსა და ლათინურიდან ითარგმნება როგორც „თეთრი“. ტერმინი მომდინარეობს ქალაქის ალბა-იულიას სახელწოდებისგან. უნგრულად ქალაქი ცნობილია, როგორც ფეჰერ მეგიე (Fehér megye), სადაც სახელწოდების პირველი ნაწილი ასევე თეთრს ნიშნავს. გერმანულად ქალაქს კრეის კარლსბურგი (Kreis Karlsburg) ეწოდება.
დემოგრაფია
2011 წლის ოქტომბრის მონაცემებით ჟუდეცში 327 224 ადამიანი ცხოვრობდა, ხოლო სიმჭიდროვე ერთ კვადრატულ კილომეტრზე 52 ადამიანს შეადგენდა.
ალბის ეთნიკური შედგენილობა შემდეგნაირია:
ტაძრისის ეკლესიათა კომპლექსი
ტაძრისის ეკლესიათა კომპლექსი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ტაძრისში.
ალბის ჟუდეცი
გეოგრაფია
ალბის ჟუდეცის საერთო ფართობია 6 242 კმ², ხოლო მისი მთლიანი ფართობის 59% მთებს უჭირავს.
ტაძრისის ეკლესიათა კომპლექსი
კომპლექსი შედგება ერთმანეთის გვერდით აღმართული ორი ეკლესიისგან და სამონასტრო ნაგებობების ნანგრევებისგან. მონასტრის სადღეისოდ დაფიქსირებული სტრუქტურა ვითარდება ეკლესიების ირგვლივ, ძირითადად ბორცვის ჩრდილოეთ ფერდზე და დასავლეთის მიმართულებით. სამონასტრო ნაგებობები წარმოადგენს ერთმანეთთან მიჯრილ, მცირე ზომის, წაგრძელებული ოთხკუთხედის ფორმის კომპარტიმენტებს, რომლებიც დიდი ზომის, დაუმუშავებელი ქვებით არის ამოყვანილი, ხსნარის გარეშე. მონასტრის განვითარების შემდგომ ქრონოლოგიურ ეტაპს (დაახლოებით XI ს.) წარმოადგენს მისგან ოდნავ მოცილებული, სამხრეთ-დასავლეთით, ბორცვის თავზე განთავსებული გალავნით გარშემორტყმული, იზოლირებული კომპლექსი, რომელიც წინამძღვრის რეზიდენციას წარმოადგენდა. კომპლექსი შედგება შედარებით უფრო დიდი ზომის სათავსებისგან, რომელთა შორის გამოიყოფა დიდი, სამნაწილიანი დარბაზი ოდნავ მომრგვალებული კუთხეებით. დამხმარე სათავსები ერთ მწკრივშია განთავსებული, ისინი შედარებით მცირე ზომის, გეგმით მართკუთხა მოყვანილობის სათავსთა ჯგუფს წარმოადგენს.
ციხის კედლის ფრაგმენტები ბორცვის მომრგვალებულ ბაქანს გარშემო შემოუყვება. ნაციხარი ნაგებია დიდი ზომის არასწორი მოყვანილობის, ერთმანეთთან კარგად მიჯრილი ქვების მშრალი წყობით. ციხის ტერიტორიაზე იკითხება სხვადასხვა მოყვანილობის სათავსების კედლის ფრაგმენტები. შემორჩენილია 2 მ სიღრმის ხარო. მონასტერიც და ციხეც ერთიანი გალავნით არის გარშემორტყმული, რომლის ფრაგმენტები ბორცვების ძირში, სოფლის გზის პირას არის დაფიქსირებული. წმინდა მარიამის სახელობის მოკრძალებული ზომის, სადა დარბაზული ეკლესია X საუკუნის დასაწყისს მიეკუთვნება. იგი განთავსებულია მონასტრის ტერიტორიაზე, სამეკლესიანი ბაზილიკის ჩრდილოეთით. პატარა ზომის დარბაზული ეკლესია გარედანაც და შიგნიდანაც ნაგებია ღვინისფერი და რუხი ფერის ფოროვანი ქვის წყობით.
ალბის ჟუდეცი
გეოგრაფია
აპუსენის მთები ჟუდეცის ჩრდილო – დასავლეთითაა; პარანგის მთების ჯგუფის ჩრდილო-აღმოსავლეთი მხარე — შურიანუს და სინდრელის მთები — ჟუდეცის სამხრეთით მდებარეობს. აღმოსავლეთით მდებარეობს ტრანსილვანიის პლატო. ჟუდეცში გაედინება მდინარე მურეში.
ტაძრისის ეკლესიათა კომპლექსი
წმინდა გიორგის ეკლესია მონასტრის მთავარი ნაგებობაა. იგი წარმოადგენს დიდი ზომის სამეკლესიიან ბაზილიკას (15X6 მ.), რომელიც გარედანაც და შიგნიდანაც ნაგებია ღია ფერის საშუალო ზომის ქვიშაქვით. წყობაში ალაგ-ალაგ ნახტომებია. ნაგებობის ცენტრალური ეკლესია გეგმით განიერ, სივრცობრივ დარბაზს წარმოადგენს, რომელიც აღმოსავლეთით ნახევარწრიული მოხაზულობის, გაშლილი ფორმის საკურთხევლით სრულდება. საკურთხევლის ცენტრში, სარკმელია გაჭრილი, რომელიც ფლანკირებულია ღრმა, მაღალი ნიშებით. ნიშები ტრაპეციის ფორმისაა, ზევითკენ შევიწროებული, თაღოვანი დასრულებით. აფსიდის ცენტრში სადა ტრაპეზის ქვაა მოცემული, რომელიც კედელზეა მიდგმული.
ალბის ჟუდეცი
გეოგრაფია
მთავარი მდინარეებია მურეში და მისი შენაკადები: ტარნავა, სებეში და არიეში.
ტაძრისის ეკლესიათა კომპლექსი
მონასტრის ტერიტორიაზე დაცულ ნაგებობათა ქრონოლოგიური დიაპაზონი საკმაოდ დიდია: სამონასტრო ეკლესიები — X საუკუნე, წინამძღვრის რეზიდენცია — XI საუკუნე, ციხე — XIII საუკუნე. ტაძრისის კომპლექსი სხვადასხვა დროის (X-XIII სს.) ნაგებობათა ერთიანობას წარმოადგენს. მას უდიდესი მნიშვნელობა ჰქონდა ქვეყნის ისტორიული და სულიერი განვითარების გზაზე. იგი ერთიან წარმოდგენას გვიქმნის შუა საუკუნეების საქართველოს სამონასტრო ცხოვრებაზე. ასეთი სტრუქტურის მქონე სამონასტრო ანსამბლი, რომლის შემადგენლობაში წინამძღვრის რეზიდენციაა დაცული, იშვიათაობაა დღემდე გამოვლენილ ქართულ სამონასტრო არქიტექტურის ძეგლებს შორის.
ტაძრისის ეკლესიათა კომპლექსს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ალბის ჟუდეცი
ეკონომიკა
მინერალური რესურსები, რომლებიც ალბას რაიონში მოიპოვება, არის ლითონები (ოქრო, ვერცხლი, სპილენძი), მარილი და სამშენებლო მასალები, მათ შორის მარმარილო და გრანიტი.
ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
ჟუდეცის მთავარი ტურისტული ადგილებია:
პოლიტიკა
2016 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე არჩეული ალბას ჟუდეცის საბჭო შედგება 33 მრჩეველისგან, შემდეგი პარტიული შემადგენლობით:
მინი|274x274პქ|[[ალბა-იულია]]
ადმინისტრაციული დაყოფა
ალბას ჟუდეცი შედგება 4 მუნიციპალიტეტის, 7 მცირე ქალაქის და 67 კომუნისგან.
მუნიციპალიტეტები
მინი|276x276პქ|ბლაჟი
მცირე ქალაქები
მინი|280x280პქ|სებეში მინი|277x277პქ|აბრუდი მინი|273x273პქ|ბაია დე არიეში
კომუნები
• ალბაჩი
• არიეშენი
• ავრამ იანკუ
• ბერგინი
• ბისტრა
• ბლანდიანა
• ბიკუმიკალნიჩი
• ჩენადე
• ჩერგაუ
• ჩერუ-ბაკაინცი
• ჩეტეა დე ბალტა
• ჩიუგუდი
• ჩიურულეასა
• კრაკიუნელუ დე ჟოს
• კრიკაუ
• კუთი
• დაიდა რომანა
• დოშტატი
• ფარაუ
• გალდა დე ჟოს
• გარდა დე სუს
• ჰორეა
• იგიუ
• ინტერგალდე
• ჟიდვეი
• ლივეზილე
• ლოპადეა ბოუა
• ლუნკა მურეშულუი
• ლუპშა
• მეტეში
• მიჰალცი
• მირასლაუ
• მოგოსი
• ნოშლაჩი
• ოკოლიში
• ოჰაბა
• პიანუ
• პოიანა ვადულუი
• პონორი
• პოშაგა
• რადეშტი
• რამეცი
• რიმეტეა
• როშია მონტანა
• სალჩიუა
• სალშტეა
• სალჩელი
• სასჩიორი
• სლარიშოარა
• შიბოტი
• შონა
• შპრინჯი
• შუგაჯი
• უნირეა
• ვადუ მოცლიორი
• ვალეა ლუნგა
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
საბა გრიგალაშვილი
საბა გრიგალაშვილი (დ. 12 მარტი, 1999, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო), სამბოში ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2016, ტულუზა, საფრანგეთი, 56 კგ), სამბოში ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემიონატის გამარჯვებული (2017, პრაღა, ჩეხეთი, 60 კგ), სამბოში ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, პრაღა, ჩეხეთი, 62 კგ).
დოგმატიზმი
დოგმატიზმი (δόγμα — ხედვა, მოძღვრება, გადაწყვეტილება) — აზროვნება, მიღებული დოგმებით (მიჩნეული როგორც შეუცვლელი, მარადიული დებულებებით, მოსაზრება რომელზედაც კრიტიკა არ ვრცელდება) და მათ საფუძვლებზე.
დოგმატიზმისთვის მიუღებელია კრიტიკა დოგმების მიმართ, კრიტიკისა და ეჭვის უქონლობა. შეუძლებელია, აღიქვა ინფორმაცია, რომელიც ეწინააღმდეგება დოგმებს, ბრმა რწმენა ავტორიტეტისადმი. ტერმინი „დოგმატიზმი“ გამოიყენება პოლიტიკის, რელიგიისა და ფილოსოფიის სფეროში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეპისტემოლოგია კატეგორია:აზროვნება
სან-ბენედიტუ-დუ-სული
სან-ბენედიტუ-დუ-სული (São Benedito do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 474 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 941 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 86.87 კმ²-ზე. ფართობი 160 478 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ადაპტაციის დონე
ადაპტაციის დონე — პოზიცია (სკალა), რომლის საფუძველზეც ადამიანი აფასებს გამღიზიანებლის ინტენსივობას.
სინათლის, ბგერის, საგნის სიდიდის, სიმძიმის, ტემპერატურის და სხვა თვისებების შეფასების დროს ადამიანი იყენებს გარკვეულ სკალას, „მასშტაბს“, რაღაც „საშუალო“ სიდიდის გამღიზიანებელს, რომლის საფუძველზეც ამა თუ იმ გამღიზიანებელს განიცდის როგორც ძლიერი. საშუალო ან სუსტი ინტენსივობის მქონეს. მაგალითად, ტემპერატურა შეიძლება განვიცადოთ როგორც ცხელი, თბილი, გრილი, ცივი და ა. შ.; გამაღიზიანებლის ეს „საშუალო“ სიდიდე გამოხატავს ადამიანის ადაპტაციის დონეს.
ცალკეულ ინდივიდებს სხვადასხვა ადაპტაციის დონე ახასიათებს. ადაპტაციის დონეზე გავლენას ახდენს გამოცდილება, შესაფასებელი სტიმულის და იმ სტიმულის ინტენსივობა, რომელთან მიმართებაშიც განვიცდით შესაფასებელ სტიმულს. ადაპტაციის დონის ცვალებადობა დაკავშირებულია პიროვნების ისეთ თავისებურებებთან, როგორიცაა დინამიკურობა, რიგიდობა, ადაპტიურობა და სხვ. ამიტომ ადაპტაციის დონის საშუალებით შესაძლებელი ხდება პიროვნების ზოგიერთ ფსიქოლოგიურ თავისებურებათა დახასიათება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადაპტაცია
ნოვოუსტინოვკა (ბაშკირეთი)
ნოვოუსტინოვკა  (Яңы Устиновка; Новоустиновка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 159 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 12  კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
კუზნეცოვო (უსტიანსკოეს სასოფლო დასახლება)
კუზნეცოვო (Кузнецово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის უსტიანსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
დურეიქიშის მინტაკა
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები