cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იელის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ისაბელ დე ვალუა
ისაბელ დე ვალუა (Isabelle de Valois; დ. 9 ნოემბერი, 1389, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 13 სექტემბერი, 1409, ბლუა, საფრანგეთი) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. დაბადებიდან საფრანგეთის პრინცესა. საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ იზაბელა ბავარიელის უფროსი ქალიშვილი. საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ისა და ინგლისის დედოფალ კატრინ დე ვალუას უფროსი და. 1396-1399 წლებში ინგლისის დედოფალი და ირლანდიის ლედი, როგორც რიჩარდ II-ის მეუღლე. დაქვრივების შემდგომ მეორედ გაათხოვეს მისსავე ბიძაშვილზე, შარლ დე ვალუაზე, რომელიც ორლეანის ჰერცოგი იყო. ისაბელს მასთან მხოლოდ 1 ქალიშვილი შეეძინა.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|ფრანგული და ინგლისური დელეგაციების შეხვედრა. ცენტრში მდგარი გოგონა პრინცესა ისაბელია ხოლო მამაკაცი რომელიც მას ხელს ჰხვევს რიჩარდ II. ისაბელის უკან იმყოფება მეფე შარლ VI და ფრანგული დელეგაცია. ისაბელს დაბადებიდანვე განსაკუთრებით რთულ პერიოდში მოუწია ცხოვრება. ეს ის პერიოდია, როდესაც ინგლისსა და საფრანგეთს შორის საფრანგეთის ტახტისათვის ბრძოლა მიმდინარეობს, ანუ ასწლიანი ომი. ისედაც საშინელ მდგომარეობაში მყოფი საფრანგეთის მდგომარეობა მას შემდეგ გაუარესდა, რაც ისაბელის მამა შარლ VI ჭკუიდან შეირყა.
ინგლისელთა დროებით შესაჩერებლად ისაბელის მშობლებმა დინასტიურ ქორწინებას მიმართეს და ისაბელი, როგორც უფროსი ქალიშვილი ინგლისის მეფეზე დანიშნეს. ამ დროს ისაბელი მხოლოდ 7 წლის იყო, ხოლო მისი საქმრო, ინგლისის მეფე რიჩარდ II — 29 წლის. ის ფაქტი, რომ ისაბელი ჯერ ბავშვი იყო, მოლაპარაკებისას პრობლემად იქცა, თუმცა რიჩარდმა განაცხადა, რომ ეს მისთვის პრობლემას არ წარმოადგენდა და საფრანგეთთან მშვიდობის შესანარჩუნებლად იქორწინებდა მასზე. თავიდან ისაბელი მამის ტოლ კაცთან ქორწინებაზე უარს აცხადებდა, თუმცა მის დასათანხმებლად რიჩარდმა ინგლისური დელეგაცია გააგზავნა. მათ უამბეს, თუ როგორი იქნებოდა ინგლისის დედოფლობა და ზოგადად მეფის ცოლობა. აღუწერეს ის ბედნიერება და ძალაუფლება, რასაც თვითონ, მისი ოჯახი და საფრანგეთი მიიღებდა, თუკი რიჩარდზე იქორწინებდა. საბოლოოდ, ისაბელი ქორწინებაზე დათანხმდა. მეფე რიჩარდმა საუცხოო საჩუქრები დაამზადებინა და საფრანგეთში სამოგზაუროდ და დასაოჯახებლად გაემგზავრა. მან მოგზაურობა პარიზიდან დაიწყო, შემდეგ კი კალეში გადავიდა, სადაც 1396 წლის 31 ოქტომბერს რიჩარდ II და ისაბელ დე ვალუა დაქორწინდნენ.
ინგლისის დედოფალი
მარცხნივ|მინი|ისაბელ დე ვალუას გერბი ინგლისის დედოფლობის დროს ქორწინების შემდეგ დედოფალი ისაბელი მეუღლეს ინგლისში გაჰყვა, სადაც იგი უინძორის სასახლეში (იმ დროისთვის ინგლისის მეფეთა სამეფო რეზიდენცია) დააბინავეს. ისაბელს აუყვანეს ინგლისელი ფრეილინები და ზედამხედველი ქალი, რომელთაც მისთვის უნდა ესწავლებინათ დედოფლის უფლება-მოვალეობები, ინგლისური ადათ-წესები და ინგლისში ქცევის წესები. 1397 წლის 8 იანვარს კი შედგა ისაბელ დე ვალუას ინგლისის დედოფლად კორონაცია.
მიუხედავად იმისა, რომ მათი კავშირი მხოლოდ პოლიტიკა იყო და მეტი არაფერი, რიჩარდსა და ისაბელს კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ. ცნობილია, რომ მეფე ხშირად დადიოდა დედოფლის საძინებელში, მას კარგად ეპყრობოდა და ერთმანეთს პატივს სცემდნენ. ასევე ცნობილია, რომ რიჩარდსა და ისაბელს ხშირად ჰქონდათ იუმორისტული საუბრებიც. გავრცელებული ინფორმაციით, ისაბელი დიდი პატივით სარგებლობდა ინგლისში და ერთი სული ჰქონდა, სანამ თავის მეუღლეს იხილავდა ხოლმე.
1399 წელს რიჩარდი ირლანდიის დასაპყრობად წავიდა, ხოლო დედოფლის უსაფრთხოებისათვის ისაბელი პორტჩესტერის ციხესიმაგრეში გადავიდა საცხოვრებლად. რიჩარდის არყოფნით ისარგებლა იორკის ჰერცოგმა და აჯანყება წამოიწყო, ამის გამო ისაბელი ჯერ უოლინგფორდის, შემდეგ კი ლიდზის ციხესიმაგრეში გაიქცა. 1399 წლის 30 სექტემბერს აჯანყებულმა დიდგვაროვნებმა რიჩარდი და ისაბელი ტახტიდან ჩამოაგდეს და დააპატიმრეს. ტახტზე კი ჰენრი IV ლანკასტერი ავიდა, რომელმაც დედოფალი ისაბელი ტყვეობიდან გაათავისუფლა, მეფე კი კვლავ საპატიო ტყვეობაში დატოვა. თუმცა დედოფალი მაინც ფორმალურ პატიმრობაში იმყოფებოდა უინძორის სასახლეში. 1400 წლის 14 თებერვალს რიჩარდი საპყრობილეში გარდაიცვალა. ისაბელი კი კვლავ პატიმრობაში დარჩა.
დარჩენილი ცხოვრება
საფრანგეთის სამეფო კარმა, რიჩარდის გარდაცვალების შემდგომ კატეგორიულად მოითხოვა ისაბელის საფრანგეთში დაბრუნება. მეფე ჰენრი IV-მ თავდაპირველად უარი განაცხადა, ვინაიდან გადაწყვეტილი ჰქონდა ისაბელი დაექორწინებინა თავის ვაჟ ჰენრი V-ზე. მაგრამ მას შემდეგ, რაც ჰენრიმ ისაბელზე ქორინება კატეგორიულად გამორიცხა სიტუაცია შეიცვალა. ჰენრი IV კი ისაბელის გლოვას (ის რიჩარდს რამდენიმე თვე გლოვობდა) არაფრად აგდებდა, თუმცა 1400 წელს ისაბელი კვლავ საფრანგეთში დაბრუნდა.
1406 წელს ჰენრი IV-მ თავისი წინადადება, რომ ისაბელი მის ვაჟს გაჰყოლოდა ცოლად კვლავ შესთავაზა ფრანგებს, თუმცა საფრანგეთის სამეფო კარმა ერთხმად უარი განაცხადა.
1406 წლის 29 ივნისს ისაბელ დე ვალუა მიათხოვეს მისსავე ბიძაშვილს, შარლ დე ვალუას, რომელიც ორლეანის ჰერცოგი იყო. 1409 წლის 13 სექტემბერს ისაბელ დე ვალუა მშობიარობას გადაჰყვა, 19 წლის ასაკში. მან ჯანმრთელი გოგონა გააჩინა, რომელსაც ჟანა დაარქვეს. მისი ქალიშვილი ალანსონის ჰერცოგინია გახდა და 1424 წელს გარდაიცვალა. ისაბელი ბლუაში დაკრძალეს, 1624 წელს მისი ცხედარი ამოთხარეს და აღმოჩნდა, რომ იგი სქელ ოქროს სუდარაში იყო გახვეული. ამის შემდეგ იგი პარიზში გადაასვენეს და იქ დაკრძალეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1389 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1409 კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:ვალუები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები კატეგორია:ორლეანის ჰერცოგინიები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები
ტინტაის რაიონი
ტინტაის რაიონი (Distrito de Tintay) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აიმარაესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2772 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 052 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22.35 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 136.58 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიმარაესის პროვინციის რაიონები
ბეჟიკოს საყდარი
ბეჟიკოს საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაჭრეთის ჩრდილოეთ განაპირას, სასაფლაოზე. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს. ადგილობრივი მოსახელობის გადმოცემით ეკლესიას მეტსახელი მასში ადრე მოღვაწე მღვდლის სახელი გამო აქვს შერქმეული.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის მოზრდილი ქვით, კვადრატული აგურით და კირის ხსნარით. 1980-იან წლებში სოფლის მოსახლეობამ ეკლესია აღადგინა. შიგნით გადახურეს ხის ბრტყელი ჭერით, ხოლო გარედან თუნუქით. ეკლესიაში შესასვლეი დასავლეთიდანაა. კარი ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. აღმოსავლეთიტ ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიოც გარედან სამწახნაგოვან აბრისშია მოქცეული, საკურთხეველი როგორც შიგნით ისე გარედანაც არ არის გამოყოფილი. აფსიდში სამი დაბალი, მშვილდისებრი თაღით გადახურული ნიშაა, მათგან ორი სარკმლის ჩრდილოეთითაა, ერთი სამხრეთით. აფსიდის შუაში გაჭრილია თაღოვანი, თითქმის პარალელურწირთხლებიანი ვიწრონ სარკმელი. თითო განიერი თაღოვანი სარკმელია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიც ერთმანეთის მოპირდაპირედ, რომლებიც საკურთხევლის  სარკმელს  სიგანეში ორჯერ აღმატება. დასავლეთ ფასადზე შესასვლელის ზემოთ, აგურის წყობით გამოყვანილია ნახევარწრიული, რელიეფური თაღი, რომელიც ორსაფეხურიან კონსულებს ეყრდნობა. ამავე კონსულებს ეყრდნობა აგურისავე წყობით გამოყვანილი რელიეფური ზოლი, რომელიც ფრონტონის წვერში გამოსახული რელიეფური ჯვრის მაღალ, საფეხუროვან კვარცხლებს ქმნის. გარედან სარკმკლები მორთულია აგურის წყობით გამოყვანილი, კონსოლებზე დაყრდნობილი რელიეფური თაღით. დასავლეთ ფასადზე აგურის სამსაფეხურიანი  ლავგარდნის ნაწილია შემორჩენილი. ამავე ფასადის ფრონტონის წვეროზე დადგმულია აგურის ოთხწახნაგოვანი სამრეკელო, რომელიც ოთხივე მხარეს  თაღებით გახსნილ ფანჩატურს წარმოადგენს.
კორნელია (გრაკქუსების დედა)
კორნელია (Cornelia) — რომაელი ქალბატონი, სციპიონ აფრიკელის შვილი, ტიბერიუს სემფრონიუს გრაკქუსის ცოლი და ძმები გრაკქუსების (ტიბერიუსი და გაიუსი) დედა.
წარმომავლობა
კორნელია იყო სციპიონ აფრიკელისა (უფროსის) და ემილია პავლას ქალიშვილი. ამ თვალსაზრისით იგი არის ლუციუს ემილიუს პაულუსის, კანეს ბრძოლაში დაღუპული მხედართმთავრის, შვილიშვილი და ლუციუს ემილიუს პაულუს მაკედონელის ძმისშვილი. მისი უფროსი და ცოლად ჰყავდა პუბლიუს კორნელიუს სციპიონ ნაზიკა კორკულუმს. კორნელიას ასევე ჰყავდა ორი ძმა პუბლიუსი (რომელმაც კარიერა ვერ გაიკეთა ცუდი ჯანმრთელობის გამო) და ლუციუსი, რომელიც იყო პრეტორი.
ბიოგრაფია
კორნელია გახდა პლებეეების წარმომადგენლის ტიბერიუს სემფრონიუს გრაკქუსის ცოლი. ანალების ავტორები გვამცნობენ, რომ ეს ქორწინება შედგა ძვ. წ. 180 წელს, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც ცოცხალი იყო სციპიონ აფრიკელი. მაგრამ ტიტუს ლივიუსი უკვე ეჭვქვეშ აყენებს ამგვარ დათარიღებას. პოლიბიოსისა და პლუტარქეს ცნობებზე დაყრდნობით მკვლევრებმა გამოთქვეს ვარაუდი, რომ აღნიშნული ქორწინება შედგა ძვ. წ. 165-სა და ძვ. წ. 162 წლებს შორის პერიოდში. ქორწინების პერიოდში ტიბერიუს სემფრონიუსი იყო 50 წლის, ხოლო კორნელია მასზე 30 წლით ახალგაზრდა. მიუხედავად ამისა, მათ 12 შვილი შეეძინათ, ამიტომ ეს ოჯახი გახდა პლინიუს უფროსისთვის დიდი ოჯახების მაგალითი. სრულწლოვანებამდე მიაღწია მხოლოდ სამმა მათგანმა: ტიბერიუსმა, რომელიც და-ძმებს შორის ყველაზე უფროსი იყო, სემფრონიამ, რომელიც გახდა საკუთარი ბიძაშვილის ცოლი და გაისუმა, რომელიც დაიბადა მამის გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე.
კორნელიამ ქმრის გარდაცვალებიდან ოთხი ათწლეული კიდევ იცოცხლა. მას ხელს თხოვდნენ ცნობილი რომაელები და უცხოელები, მათ შორის ეგვიპტის მეფე პტოლემე VI ფილომეტორი, მაგრამ იგი ყველას უარს ეუბნებოდა და მთელ დროს შვილების აღზრდას ანდომებდა. ორივე ვაჟისთვის ბრწყინვალე განათლება მიუცია მათი მასწავლებლები ყოფილან ცნობილი ორატორი დიოფანე მიტილინელი და ფილოსოფოსი ბლოსიუსი.
კულტრაში
კორნელია არის მილი ეზერსკის რომანის „გრაკქუსების“ პერსონაჟი. მისი სახელი ეწოდა ასტეროიდს 425 კორნელია, რომელიც აღმოაჩინეს 1896 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი რომაელი ქალები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 190 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 100
მოტეხილი ყური
„მოტეხილი ყური“ („L'Oreille cassée“) — „ტენტენის თავგადასავლების“ სერიის მეექვსე ტომი. ამ ნაწილში ტენტენის და მის ძაღლ მილუს თავგადასავლები მიმდინარეობს სამხრეთ ამერიკაში ჩაკოს ომის ფონზე.
„მოტეხილი ყური“ ქვეყნდებოდა 1935–1937 წლებში. 1937 წელს გამოვიდა ცალკე შავ-თეთრი ალბომის სახით. ფერადი ვერსია გამოვიდა 1943 წელს.
რიტა მორენო
რიტა მორენო (დაიბადა როგორც როზა დოლეროს ალვერიო მარკანო; დ. 11 დეკემბერი, 1931) — პუერტო-რიკოელი მსახიობი, მომღერალი და მოცეკვავე. მისი კარიერა მოიცავს 70 წელზე მეტს. მონაწილეობა მიღებული აქვს მრავალ ფილმში, აღსანიშნავია მისი მეორეხარისხოვანი როლები შემდეგ ფილმებში: 1952 წლის ამერიკული მიუზიკლი-კომედია „სიმღერა წვიმის ქვეშ“, ამერიკული მიუზიკლი „მეფე და მე“ (1956), რომანტიკული მიუზიკლი „ვესთსაიდური ამბავი“ (1961), 1971 წლიდან 1977 წლამდე მონაწილეობდა ამერიკულ საგანმანათლებლო საბავშვო სატელევიზიო სერიალში, „ელექტრო კომპანია“, 1997 წლიდან 2003 წლამდე პიტერ მარია რეიმონდოს როლს თამაშობდა HBO-ს სერიალში სახელწოდებით, „Oz“. გადაღებულია ისეთ ფილმებში როგორიცაა: ამერიკული კომედიური დრამა „პოპი“ (1969), „სხეულის შეცნობა“ (1971), რომანტიკული კომედია „ოთხი სეზონი“ (1981), „მე ასე მომწონს“ (1994), კომედიური დრამა „ბევერლი ჰილზის ჯურღმულები“ (1998). 1994] წლიდან 1999 წლამდე ახმოვანებდა ანიმაციურ სერიალს, სახელწოდებით „სად არის დედამიწაზე კარმენ სენდიეგო?“. სცენაზე ნათამაშები როლებიდან, ყველაზე მეტად ცნობილია გუგი გომეზის შესრულებული როლით, კომედიაში „The Ritz“.
2020 წლის მონაცემებით, თამაშობს სიტკომის, სახელწოდებით „ერთხელ ერთ დღეს“-ის რიმეიქში.
მორენო იმ რამდენიმე არტისტს შორის შედის, რომელსაც მოგებული აქვს ოთხივე მთავარი ამერიკული ყოველწლიური ჯილდო: ემი, გრემის ჯილდო, ოსკარი და ტონი. გარდა ამისა, დაჯილდოვებულია სხვა მრავალი პრიზით, როგორც სამსახიობო მოღვაწეობისთვის, ასევე ცხოვრებისეული მიღწევებისთვის, მათ შორის არის თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი. 2019 წელს დაჯილდოვდა „Peabody“-ის ჯილდოთი.
ადრეული ცხოვრება
რიტა მორენო დაიბადა 1931 წლის 11 დეკემბერს, პუერტო-რიკოში. არის როზა მარიას და ფრანცისკო ჯოზე ალვერიოს შვილი. მისი ზედმეტსახელი იყო „როსიტა“. მისი წინაპრები იყვნენ ესპანეთიდან. მორენოს დედა 1936 წელს რიტასთან ერთად ნიუ-იორკში გადავიდა საცხოვრებლად. ჰყავს უმცროსი ძმა, სახელად ფრანცისკო. მსახიობმა მისი გვარი აიღო დედამისის მეორე ქმრის, ედუარდ მორენოსგან. თინეიჯერობის წლები გაატარა ნიუ-იორკის რამდენიმე სოფელში.
ადრეული კარიერა
რიტამ ცეკვა ნიუ-იორკში ჩასვლიდან ცოტახნის შემდეგ დაიწყო. 11 წლის ასაკში ახმოვანებდა ამერიკული ფილმების ესპანუროვან ვერსიებს. ბროდვეის თეატრში პირველად გამოჩნდა ანგელინას როლით, პიესაში „Skydrift“.
ფილმები
1950-იან წლებში სტაბილურად იღებდა მონაწილეობას სხვადასხვა ფილმებში, ძირითადად პატარა როლებით. მათ შორისაა „ახალი ორლეანის სადღეგრძელო“) და „სიმღერა წვიმის ქვეშ“, რომელშიც ითამაშა ზელდა ზანდერსის როლი. 1954 წლის მარტში, რიტა მორენო მოხვდა ჟურნალ „Life“-ის მთავარ გვერდზე. ამ პერიოდში მსახიობი უკმაყოფილო იყო იმ სტერეოტიპული როლებით, რომელსაც იგი სხვადასხვა ფილმებში თამაშობდა, ერთადერთი გამონაკლისი იყო ტუპტიმის როლი ფილმში, „მეფე და მე“.
ოსკარის მოგების შემდეგ, მორენომ იფიქრა რომ სტერეოტიპული როლების მორგება ფილმებში აღარ მოუწევდა, თუმცა მას იმედები გაუცრუვდა. ერთხელ მან თქვა: „ოსკარის მოგებიდან 7 წლის განმავლობაში არცერთ ფილმში არ მიმიღია მონაწილეობა, „ვესთსაიდური ისტორიის“ გადაღებამდე ყოველთვის სტერეოტიპული როლების მორგებას მთავაზობდნენ. კონჩიტები და ლოლიტები დასავლეთში. ყოველთვის ფეხშიშველი ვიყავი. ეს იყო დამამცირებელი, მაგრამ მე ეს გავაკეთე რადგან სხვა არაფერი იყო. ვესთსაიდური ისტორიის შემდეგ ისევ იგივე იყო.” }}
1961 წელს მთავარი როლი ითამაშა ამერიკულ დრამაში, „ზაფხული და კვამლი“, რომელიც ვესთსაიდური ამბავის შემდეგ გამოვიდა.
1968 წელს დაუბრუნდა სამსახიობო კარიერას ფილმით, „მომდევნო დღის ღამე“, სადაც ამერიკელ მსახიობთან, მარლონ ბრანდოსთან ერთად ითამაშა. ამას მოჰყვა შემდეგი როლები ფილმებში: „პოპი“ (1969), „მარლოუ“ (1969), „სხეულის შეცნობა“ (1971), „The Ritz“ (1976). ამის შემდეგ მან კვლავ განაგრძო ფილმებში აქტიურად მონაწილეობის მიღება, მათ შორისაა პატარა როლი 2014 წლის ამერიკულ ანიმაციურ ფილმში, „რიო 2“. რომელიც შეიძლება ჩაითვალოს კომერციულად ყველაზე წარმატებულ ფილმად.
პირადი ცხოვრება
1965 წლის ივნისში მორენო დაქორწინდა კარდიოლოგისტზე და თავის მენეჯერზე, ლეონარდ გორდონზე. ისინი ერთად დარჩნენ 2010 წლამდე, ლეონარდ გორდონის გარდაცვალებამდე. მათ ჰყავთ ერთი ქალიშვილი, ფერნანდა გორდონ ფიშერი და ორი შვილიშვილი.ref> მორენომ ერთხელ გადაწყვიტა თავისი ქმრის მიტოვება, თუმცა ვერ შეძლო, რადგან მას ოჯახის დანგრევა არ სურდა.
მორენოს რომანტიკული ურთიერთობა ჰქონდა ამერიკელ მსახიობთან, მარლონ ბრანდოსთან. როდესაც მორენო დაფეხმძიმდა, ბრანდომ მას ბავშვის მოცილება მოსთხოვა, აბორტის შედეგად, მორენომ გადაჭარბებული საძილე აბებით თავის მოკვლა სცადა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:დაბადებული 11 დეკემბერი კატეგორია:ოქროს გლობუსის გამარჯვებულები კატეგორია:ოსკარის მფლობელები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 735
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 735 მიიღეს 1992 წლის 29 იანვარს. უშიშროების საბჭომ განიხილა სომხეთის განცხადება გაეროში გაწევრიანების შესახებ და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას სომხეთის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
რეზოლუცია მიიღეს კენჭისყრის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
0735 0735 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სომხეთის შესახებ კატეგორია:1992 წელი სომხეთში
გიოდაქდარა
გიოდაქდარა (Gödəkdərə) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
ანტიმაქე კოლოფონელი
ანტიმაქე კოლოფონელი (Ἀντίμαχος ὁ Κολοφώνιος; ძვ. წ. V-IV სს) — ბერძენი პოეტი. ცნობილია ეპიკური პოემა „თებაიდით”, განსაკუთრებით კი ელეგიური ეპოსით „ლიდეთი“, რომელშიც სატრფოს სიკვდილით დამწუხრებული პოეტი უიღბლო სიყვარულის ამბებს მოგვითხრობს. ეპიკური თხრობის ჰომეროსისეული სისადავე ანტიმაქე კოლოფონელმა მაღალფარდოვანი მეცნიერული სტილით შეცვალა და ტრადიციული ეპიკური ხერხების მნიშვნელოვანი მოდერნიზაცია მოახდინა. მისი შემოქმედება, რომლისაგან მხოლოდ ფრაგმენტები შემორჩა, ალექსანდრიული პოეზიის წინამორბედია.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი ბერძენი პოეტები
მონ-დე-ლ’არპილი
მონ-დე-ლ’არპილი (Mont de l'Arpille) — მთა შვეიცარიაში, მონბლანის მასივში. მდებარეობს ქალაქ მარტინის სამხრეთ-დასავლეთით, ვალეს კანტონში. აღმართულია კოლ-დე-ლა-ფორკლას უღელტეხილის ჩრდილოეთით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ტარავა
ტარავა (Tarawa) — ატოლი გილბერტის კუნძულების ჯგუფში, რომელზეც მდებარეობს კირიბატის რესპუბლიკის დედაქალაქი — აგლომერაცია სამხრეთი ტარავა. მთავარი სახელმწიფო ორგანოები მდებარეობენ ბაირიკიში, სამინისტროების ნაწილი — ბეტიოში და ბიკენიბეუში.
გეოგრაფია
thumb|right|250px|ატოლ ტარავას რუკა (წითელი ფერი — სამხრეთი ტარავა, ყვითელი ფერი — ჩრდილოეთი ტარავა) ატოლი შედგება დაახლოებით 24 მომცრო კუნძულისაგან, სადაც 8 დასახლებულია. ყველაზე დიდი კუნძული ბაირიკი გადაჭიმულია დასახლება ბონრიკი-დან (ატოლის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილი) ბაირიკიმდე. ყველაზე დიდი ქალაქი — ბეტიო და ტარავას ერთადერთი აეროპორტი — ბონრიკის საერთაშორისო აეროპორტი, ასევე განლაგებულია სამხრეთ ტარავაში.
ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის დროს ატოლი ოკუპირებული იქნა იაპონიის არმიის მიერ. 1943 წლის 20—23 ნოემბერს ატოლ ტარავაზე მოხდა წყნარი ოკეანის საბრძოლო მოქმედების თეატრში ერთ-ერთი სისხლისმღვრელი ტარავას ბრძოლა, რომელშიც ამერიკულმა ჯარმა დაამარცხა იაპონიის ჯარი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ატოლი დაყოფილია სამ საარჩევნო ოლქად:
ეკონომიკა
ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა კოპრის დამზადება და მარგალიტის მოპოვება.
იხილეთ აგრეთვე
კირიბატის კუნძულების სია
ოქტიაბრსკაია (მოსკოვის მეტრო, კალუჟსკო-რიჟსკაია)
ოქტიაბრსკაია (Октябрьская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალუჟსკო-რიჟსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1962 წელს.
ტარავა
სქოლიო
კატეგორია:გილბერტის კუნძულები კატეგორია:კირიბატის კუნძულები
ოქტიაბრსკაია (მოსკოვის მეტრო, კალუჟსკო-რიჟსკაია)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ჰოროდენკის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის რაიონები
ლევან იოსელიანი
ლევან იოსელიანი (დ. 20 ივნისი, 1978) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან 2023 წლის 7 მარტამდე. 2021 წლის 4 თებერვლიდან 2023 წლის 7 მარტამდე საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. 2023 წლის 7 მარტს აირჩიეს საქართველოს სახალხო დამცველად.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1978 წლის 20 ივნისს. 1995 წელს დაამთავრა თბილისის №1 ექსპერიმენტული სკოლა. 2000 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართლის ფაკულტეტი. მიიღო მაგისტრის ხარისხი ჩიკაგოს კენტის სამართლის სკოლაში. იოსელიანს საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტში გავლილი აქვს ზოგადი მენეჯმენტის კურსი. 1999–2000 წლებში იყო „საქართველოს ბანკის“ იურისტი. 2000–2001 წლებში იყო „თიბისი ბანკის“ მთავარი იურისტი. 2001–2008 წლებში იყო იურიდიული კომპანია „ასლანიშვილი და იოსელიანის“ დამფუძნებელი, პარტნიორი და მთავარი იურისტი. 2008–2016 წლებში დააარსა „ლევან იოსელიანის“ იურიდიული კომპანია. 2018 წელს დააარსა არასამთავრობო ორგანიზაცია „სამოქალაქო მოძრაობა“. ფლობს ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს. არის საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის წევრი. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ალეკო ელისაშვილი — მოქალაქეები“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები ლევან კატეგორია:საქართველოს ომბუდსმენები
ტორაიის რაიონი
ტორაიის რაიონი (Distrito de Toraya) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აიმარაესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3146 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 690 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.77 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 173.05 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიმარაესის პროვინციის რაიონები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 736
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 736 მიიღეს 1992 წლის 29 იანვარს. უშიშროების საბჭომ განიხილა ყირგიზეთის განცხადება გაეროში გაწევრიანების შესახებ და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას ყირგიზეთის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
რეზოლუცია მიიღეს კენჭისყრის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
0736 0736 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ყირგიზეთის შესახებ კატეგორია:1992 წელი ყირგიზეთში
ტოკიოს ისტორია
მინი|[[ტოკუგავა იეიასუ]] ტოკიოს ისტორია ჯერ კიდევ ქვის ხანიდან იწყება, როდესაც მისი შემოგარენი დასახლებული იყო ძირძველი მოსახლეებით.
XII საუკუნეში ადგილობრივმა მეომარმა ედო ტარო სიგენადმა დააარსა ფორტი. 1457 წელს, ოტა დოკანმა, კანტოს მმართველმა ააშენა ციხესიმაგრე ედო. 1590 წელს ამ ციხესიმაგრის მმართველი გახდა ტოკუგავა იეიასუ, სიოგუნატის დინასტიის დამაარსებელი. ამრიგად, ედო გახდა შოგუნთა დინასტიის დედაქალაქი, ხოლო იმპერიის დედაქალაქად რჩებოდა კიოტო. იეიასუმ დააარსა მრავალწლიანი მმართველობის ინსტიტუტი. ქალაქი სწრაფად იზრდებოდა და XVIII საუკუნისათვის ის გახდა მსოფლიოს უმსხვილესი ქალაქი. 1615 წელს, იეიასუს არმიამ გაანადგურა თავისი მოწინააღმდეგეები — ტოიოტომის დინასტია, და ამით მოიპოვა აბსოლუტური მმართველობა მთელი 250 წელიწადის განმავლობაში. 1868 წელს, მეიძის რესტავრაციის დროს, მოხდა შოგუნთა დინასტიის დამხობა და იმპერიის მმართველობის აღდგენა. 1869 წელს, იმპერატორმა მუცუჰიტომ დედაქალაქი გადაიტანა ედოში და დაარქვა ტოკიო, და ამან წარმოქმნა დებატები იმის შესახებ, დარჩებოდა თუ არა კიოტო იმპერიის დედაქალაქად. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში სწრაფად დაიწყო განვითარება მრეწველობამ და გემთმშენებლობამ. 1872 წელს აშენდა სარკინიგზო ხაზი ტოკიო-იოკოგამა. 1877 წელს, კი კობე-ოსაკა-ტოკიო. 1923 წლის 1 სექტემბერს კანტოში მოხდა დამანგრეველი მიწისძვრა (რიხტერის შკალით 8-9 მაგნიტუდა), რომლის შედეგად დაინგრა და დაიწვა ქალაქის ნახევარზე მეტი. დაიღუპა 140 000 ადამიანი. ქალაქმა დაიწყო ნელ-ნელა აღდგენა.
XX საუკუნის შუალედში ქვეყნის ეკონომიკა სწრაფად განვითარდა, რაც ცნობილი იყო „ეკონომიკური სასწაულის“ სახელწოდებით. 1966 წელს, ტოკიო მსოფლიოში თავისი ეკონომიკის სწრაფი განვითარების მხრივ მსოფლიოში მეორე ადგილზე იყო. ტოკიომ 1964 წლის საზაფხულო ოლიმპიურ თამაშებზე დაამტკიცა, რომ ომის დროინდელი ტრავმები უკვე მოშუშებული ჰქონდა. მან მსოფლიო არენაზე თავი გამოიჩინა.
70-იან წლებში ქალაქს მოაწვა სოფლიდან ჩამოსული მუშახელის ტალღა, რამაც გამოიწვია ქალაქის შემდგომი განვითარება. 80-იანი წლების ბოლოს ის უკვე გადა დინამიკურად განვითარებული ქალაქი დედამიწაზე.
1995 წლის 20 მარტს, ტოკიოს მეტროში მოხდა გაზის აფეთქება ზარინის (ქიმიური იარაღი) გამოყენებით. ტერაქტი თავის თავზე აიღო რელიგიურმა სექტამ აუმ სინრიკიომ. ტერაქტის შედეგად დაზარალდა 5 000 ადამიანზე მეტი, მათგან 11 დაიღუპა.
სეისმურად აქტიურმა ზონამ, გამოიწვია დისკუსია იმის შესახებ, რომ იაპონიის დედაქალაქი გადაეტანათ სხვა ქალაქში. სულ დასახელებული იყო 3 კანდიდატი ქალაქი: ნასუ (300 კილომეტრი ჩრდილოეთით), ხიგასინო (ცენტრალური იაპონია); და ახალი ქალაქი მიეს პროვინციაში, ნაგოიას შორიახლოს (450 კილომეტრი ტოკიოს დასავლეთით). თუმცა, მთავრობამ მიიღო გადაწყვეტილება იმის შესახებ, რომ ეს დისკუსია დახურულიყო.
ამ დროისათვის ტოკიო აგრძელებს გავნითარებას. თანდათანობით ხორციელდება პროექტები ხელოვნური კუნძულების შესაქმნელად. ყველაზე მნიშვნელოვანი პროექტია ოდაიბა, რომელიც წარმოადგენს მთავარ სავაჭრო და გასართობ ცენტრს.
2011 წელს კუნძულ ჰონსიუს ჩრდილოეთით მომხდარი მიწისძვრა, საკმაოდ იგრძნობოდა დედაქალაქშიც. იყო ცუნამიც სტიქიის დროს მნიშვნელოვნად იქნა შეჩერებული ინფრასტრუქტურული სამუშაოები. ბირთვული კრიზისი ფუკუშიმაზე გამოწვეული იყო ცუნამის შედეგად. ტოკიო მნიშვნელოვან ზიანს იღებდა XX საუკუნის სტიქიების შედეგად.
სქოლიო
*
ოხენი
ოხენი (Ojén) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის სიერა-დე-ლას-ნიევესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 86 კმ². მოსახლეობა — 3816 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:მალაგის მუნიციპალიტეტები
შავი კუნძული
„შავი კუნძული“ („L'Île noire“) — „ტენტენის თავგადასავლების“ სერიის მეშვიდე ტომი. ამ ნაწილში ტენტენი და მისი ძაღლი მილუ ხვდებიან ინგლისში, სადაც ჟურნალისტი იძიებს გამყალბებლების საქმიანობას. შემდგომში ტენტენი მათ შოტლანდიაში ეძებს და პოულობს შავ კუნძულზე.
„შავი კუნძული“ ქვეყნდებოდა 1937–1938 წლებში. 1938 წელს გამოვიდა ცალკე შავ-თეთრი ალბომის სახით. ფერადი ვერსია გამოვიდა 1943 წელს.
სამოდიელი ხალხები
სამოდიელი ხალხები — სამოდიურ ენებზე მოლაპარაკე ხალხების – ნენების, ენების, ნგანასანებისა და სელკუპების საერთო სახელწოდება. რაოდ. 39 ათასზე მეტი კაცი. ცხოვრობენ ჩრდ. არხანგელსკის, ტიუმენის, ტომსკის ოლქებსა და კრასნოიარსკის მხარეში. უმთავრესად ნენთა, იამალ-ნენთა და ტაიმირის ნაციონალურ ოკრუგებში. XIII საუკუნეში ცხოვრობდნენ სამხრეთ ციმბირში. ეს ჯგუფი შემდგომში მთლიანად გაითქვიფა თურქულენოვან ტუველებში, ხაკასებსა და სხვა ხალხებში, ნაწილი რუს მოსახლეობას შეერწყა. მკვლევართა აზრით სამოდიელი ხალხების ძველი სამშობლოა სამხრეთ ციმბირი. აქედან ისინი I-II ათასწლეულების მიჯნაზე რამდენიმე ეთნიკური ტალღის სახით განსახლებულან ჩრდილოეთში, სადაც მათ შეერია აბორიგენი მოსახლეობა, რომელიც ენობრივად ახლოს უნდა ყოფილიყო საამებთან, ნაწილობრივ კი იუკაგირებთან. 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციამდე უმთავრესად მომთაბარეობას მისდევდნენ. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მათი განსახლების რაიონებში შეიქმნა კოლ-ბები და საბჭოთა მეურნეობები, რომლებშიც ვითარდებოდა მეირმეობა, ბეწვეულის რეწვა, თევზჭერა და სხვ. სამოდიელ ხალხებს ჰყავთ ეროვნული ინტელიგენცია.
ლიტერატურა
● ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ., 1985. — გვ. 19. კატეგორია:ტომები კატეგორია:აზიის ხალხები
გიოიალი
გიოიალი (Göyəlli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   1 393 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გადაბეის რაიონის სოფლები
ტაიმერი
მინი|171x171პქ|მექანიკური ტაიმერი ტაიმერი (Timer) — საკონტროლო-მარეგულირებელი ხელსაწყო, რომელიც დროის გარკვეულ მონაკვეთში ავტომატურად ჩართავს (ან გამორთავს) საწარმოო ან საყოფაცხოვრებო დანიშნულების სისტემას, მანქანას ან აპარატს, ანდა იძლევა სიგნალს მათი ჩართვის (ან გამორთვის) მომენტის დადგომის შესახებ. მოქმედების პრინციპის მიხედვით განასხვავებენ მექანიკურ, ჰიდრავლიკურ, პნევმატურ და ელექტრულ ტაიმერებს. ტაიმერში სამუშაო დროის ინტერვალი ისეა მოცემული, როგორც დროის რელეში. ტაიმერი ერთჯერადი, მრავალჯერადი და ციკლური მოქმედებისაა. დიდი სიზუსტე და საიმედოობა ახასიათებს საათის ბაზაზე აგებულ ტაიმერს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საზომი ხელსაწყოები კატეგორია:საათები კატეგორია:საყოფაცხოვრებო ტექნიკა
ნიკოლაი ნოვიკოვი
მინი| ნოვიკოვის ყოფილი რეზიდენცია [[ვაშინგტონი|ვაშინგტონში]] ნიკოლაი ვასილევიჩ ნოვიკოვი (Никола́й Васи́льевич Но́виков; დ. 7 თებერვალი, 1903 — გ. 1989) — საბჭოთა დიპლომატი, სსრკ-ის ელჩი აშშ-ში, დაიბადა სანქტ-პეტერბურგში.
რინდერბერგი
რინდერბერგი (Rinderberg) — მთა შვეიცარიაში, ბერნის ალპებში. მდებარეობს ბერნის კანტონში, სოფელ გსტაადსა და სენტ-სტეფანის მუნიციპალიტეტს შორის. აღმართულია ვილდჰორნის მთის ჩრდილოეთით.
ნიკოლაი ნოვიკოვი
ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა პეტერბურგის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი. მომდევნო წლებში ეკავა სხვადასხვა სამეცნიერო და აკადემიური თანამდებობა, ასევე მსახურობდა საგარეო საქმეთა სამინისტროში, მოსკოვში, და იყო საბჭოთა კავშირის წარმომადგენელი კაიროში მეორე მსოფლიო ომის დროს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია, რომ იგი მსახურობდა საბჭოთა კავშირის ელჩად შეერთებულ შტატებში, დასახელებული იყო ამ თანამდებობაზე 1946 წლის 10 აპრილიდან 1947 წლის 24 ოქტომბრამდე.
რინდერბერგი
ზამთრში, რინდერბერგი სამთო-სათხილამურო არეალს მიეკუთვნება. მისი მწვერვალის მახლობლად, ზღვის დონიდან 2 004 მეტრზე მდებარეობს საბაგიროს სადგური.
ნიკოლაი ნოვიკოვი
ბიოგრაფია
ნოვიკოვს და მის მეუღლეს ჰყავდათ ორი ვაჟი, იური (დ. 1939) და ნიკოლაი (დ. 1943).
რინდერბერგი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ნიკოლაი ნოვიკოვი
ბიოგრაფია
1990 წელს, გლასნოსტის დროს, გავრცელთა ნოვიკოვის ზოგიერთი ნაშრომი; ამან გამოავლინა გავლენიანი „ ნოვიკოვის ტელეგრამა “ ან „ნოვიკოვის მოხსენება“, რომელიც ნაწილობრივ იყო რეაქცია ჯორჯ კენანის უაღრესად კრიტიკულ ტელეგრამაზე (იოსებ სტალინი და ვიაჩესლავ მოლოტოვი იყვნენ ამ „საიდუმლო“ ტელეგრამის აუდიტორიაში.)
ლიტერატურა
კატეგორია:წითელი პროფესურის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი კატეგორია:სსრკ-ის ელჩები აშშ-ში
ლარისა ცერიჩი
ლარისი ცერიჩი (დ. 26 იანვარი, 1991, ტრავნიკი, იუგოსლავია) — ბოსნიელი ძიუდოისტი 2014 წლის ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატზე, რომელიც მონპელიეში ჩატარდა, მოიპოვა ვერცხლის მედალი. ფინალში დამარცხდა ფრანგ ემილი ანდეოლთან. 2009 წელს მოიგო ახალგაზრდული ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატი. მას დამარცხებული ჰყავს მსოფლიოს ყოფილი ჩემპიონი იუ სონგი და ოლიმპიური ჩემპიონი, ემილი ადეოლი. ამჟამად 78+ კგ წონითი კატეგორიის მსოფლიო რეიტინგში იკავებს მეთორმეტე ადგილს, 4147 ქულით. 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, +78კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. მესამე ადგილისთვის ბრძოლაში დაამარცხა სარა ადლინგტონი. ამავე წელს ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დამარცხდა ფრანგ რომანა დიკოსთან. ერთი წლით ადრე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2017 წელს, თელ-ავივში გამართულ ჩემპიონატზე, მესამე ადგილისთვის ბრძოლაში დაამარცხა თურქი ძიუდოისტი, ქაირა საითი. 2009 წელს პესკარაში გამართულ ხმელთაშუა ზღვის თამაშებში მოიპოვა ვერცხლის მედალი, ფინალში დამარცხდა სლოვენიელ ლუცია პოლავდერთან. 4 წლის შემდეგ, 2013 წელს თამაშები მერსინში ჩატარდა, მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2016 და 2017 წლებში ცერიჩმა ზედიზედ ორჯერ მოიგო ზაგრების გრან-პრი. 2017 და 2018 წლებში ზედიზედ ორჯერ მოახერხა გასულიყო ანტალიის გრან-პრის ფინალში, მაგრამ ორივეჯერ დამარცხდა. 2019 წელს მოიპოვა ვერცხლის მედალი ზაგრების გრან-პრი. 2013 წელს რიეკას გრან-პრიეზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2014 წელს ბუდაპეშტის გრან-პრიზე მოიპოვა ბრინაჯოს მედალი. 2016 წელს აგრეთვე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა ალმა-ატას გრან-პრიე. 2017 წელს დიუსელდორფის გრან-პრიზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. ერთი წლის შემდეგ, 2018 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ჰააგის გრან-პრიზე. 2018 წელს +78კგ წონით კატეგორიაში მოიგო ეკატერინბურგის გრანდ-სლემი. 2019 წელს დამარცხდა ბაქოს გრანდ-სლემის ფინალში. 2016 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ტიუმენის გრანდ-სლემზე, ერთი წლით ადრე, 2015 წელს აგრეთვე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა პარიზის გრანდ-სლემზე. 2016, 2017 და 2018 წლებში ზედიზედ სამჯერ მოიპოვა ბრინაჯოს მედალი მსოფლიოს მასტერსზე.
სქოლიო
კატეგორია:ბოსნიელი ძიუდოისტები
ტრეტიაკოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ტრეტიაკოვსკაია (Третьяковская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალუჟსკო-რიჟსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1971 წელს.
ტოტალანი
ტოტალანი (Totalán) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ახარკია-კოსტა-დელ-სოლის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 9 კმ². მოსახლეობა — 737 კაცი (2020 წ.).
ტრეტიაკოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ტოტალანი
სქოლიო
კატეგორია:მალაგის მუნიციპალიტეტები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 737
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 737 მიიღეს 1992 წლის 29 იანვარს. უშიშროების საბჭომ განიხილა უზბეკეთის განცხადება გაეროში გაწევრიანების შესახებ და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას უზბეკეთის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
რეზოლუცია მიიღეს კენჭისყრის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
0737 0737 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები უზბეკეთის შესახებ კატეგორია:1992 წელი უზბეკეთში
დოლინის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის რაიონები
იანაკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიმარაესის პროვინციის რაიონები
ტურნენი
ტურნენი (Turnen) — მთა შვეიცარიაში, ბერნის ალპებში. გადაჰყურებს ზვიშენფლიუს მუნიციპალიტეტს. აღმართულია ზიმენტალის ხეობასა და დიმტიგენის მუნიციპალიტეტს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
კალუშის რაიონი
კალუშის რაიონი (Калуський район) — რაიონი უკრაინაში, ივანო-ფრანკივსკის ოლქში. მისი ფართობია 647 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 68 200 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 110 კაცს კმ²-ზე. კალუშის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კალუში.
სქოლიო
კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის რაიონები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 738
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 738 მიიღეს 1992 წლის 29 იანვარს. უშიშროების საბჭომ განიხილა ტაჯიკეთის განცხადება გაეროში გაწევრიანების შესახებ და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას ტაჯიკეთის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
რეზოლუცია მიიღეს კენჭისყრის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
0738 0738 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ტაჯიკეთის შესახებ კატეგორია:1992 წელი ტაჯიკეთში
გიოიამლი
გიოიამლი (Göyəmli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 739
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 739 მიიღეს 1992 წლის 5 თებერვალს. უშიშროების საბჭომ განიხილა მოლდოვის განცხადება გაეროში გაწევრიანების შესახებ და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას მოლდოვის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
გიოიამლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გადაბეის რაიონის სოფლები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 739
რეზოლუცია მიიღეს კენჭისყრის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
0739 0739 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები მოლდოვის შესახებ კატეგორია:1992 წელი მოლდოვაში
მანუჩარ მაჩაიძის საფეხბურთო მატჩები და გოლები
thumb|300 პქ|right| თბილისის „დინამო“ 1977 წელს. შუა რიგში: მარჯვნიდან პირველი მანუჩარ მაჩაიძე.
მანუჩარ მაჩაიძე (დ. 25 მარტი, 1949) — საკლუბო კარიერის განმავლობაში იცავდა ოთხი საფეხბურთო კლუბის — თბილისის „დინამოს“, ტაშკენტის „ფახთაქორის“, მოსკოვის „სპარტაკისა“ და ქუთაისის „ტორპედოს“ ღირსებას. პირველი შეხვედრა მან თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში 1968 წლის პირველ ივნისს, ხოლო ბოლო შეხვედრა 1982 წლის 23 ივლისს — ქუთაისის „ტორპედოს“ შემადგენლობაში ჩაატარა.
საყურადღებოა, აგრეთვე ის ფაქტი, რომ მანუჩარ მაჩაიძის კაპიტნობით, 1976 წლის 22 აგვისტოდან 1980 წლის 22 აპრილის ჩათვლით, თბილისის „დინამომ“ შინ, საკუთარ მოედანზე საკავშირო პირველობისა და თასის გათამაშების ფარგლებში სულ 73 მატჩი გამართა, რომელთაგან 55 შეხვედრა მოიგო და 18 ფრედ დაასრულა. არცერთ საშინაო შეხვედრაში მანუჩარ მაჩაიძის კაპიტნობის პერიოდში დინამოელებს მარცხი არ განუცდიათ, რაც უპრეცედენტო შემთხვევას წარმოადგენს თბილისის „დინამოს“ ისტორიაში.
ქვემოთ წარმოდგენილია საფეხბურთო კარიერის განმავლობაში მანუჩარ მაჩაიძის მიერ ჩატარებული, როგორც საკავშირო პირველობისა და თასის გათამაშების ფარგლებში გამართული, ასევე, ამხანაგური, საერთაშორისო ოფიციალური და არაოფიციალური მატჩებისა და გატანილი გოლების სტატისტიკა საფეხბურთო კლუბების, სეზონებისა და ტურნირების მიხედვით.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1968
1968 წლის საკავშირო პირველობაზე მანუჩარ მაჩაიძე სულ ოთხ შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას. ტაშკენტის „ფახთაქორის“ გარდა, მოსკოვის „ლოკომოტივის“, დონეცკის „შახტიორის“ და ვოროშილოვგრადის „ზარიას“ წინააღმდეგ თამაშობს. აღსანიშნავია, რომ ოთხივე მატჩი სტუმრად, მეტოქეთა მოედანზე იმართება. დინამოელები აქედან ერთ შეხვედრაში იმარჯვებენ, ერთს თმობენ და ორსაც ფრედ ასრულებენ. საერთო ჯამში, საბჭოთა კავშირის 1968 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 38 მატჩიდან თბილისის „დინამომ“ 16 მოიგო, 9 წააგო, 13 ფრედ დაამთავრა და 45 ქულით მეშვიდე ადგილზე გავიდა.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1969
1969 წლის საკავშირო პირველობის გათამაშების ფარგლებში, ძირითადი გუნდის შემადგენლობაში ჩემპიონატის 6 შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას. დინამოელებმა აქედან ოთხ შეხვედრაში გაიმარჯვეს, ერთი დათმეს და ერთიც ფრედ დაასრულეს. 26 აგვისტოს, თბილისის „ლოკომოტივის“ სტადიონზე გამართულ შეხვედრაში დონის როსტოვის სკა-ს წინააღმდეგ, მანუჩარ მაჩაიძეს თავისი პირველი გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1969 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 26 მატჩიდან „დინამო“ 12 შეხვედრაში იმარჯვებს, 3 შეხვედრაში მარცხდება, 11 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 35 ქულით მესამე ადგილზე გადის.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1970
1970 წელს მანუჩარ მაჩაიძე „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 18 მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1970 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 32 მატჩიდან „დინამო“ 14 შეხვედრაში იმარჯვებს, 10 შეხვედრაში მარცხდება, 8 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 36 ქულით მეოთხე ადგილზე გადის.
სსრ კავშირის თასი 1970
1970 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 5 მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1970 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 7 მატჩიდან „დინამო“ 4 შეხვედრაში იმარჯვებს, 2 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და მხოლოდ ფინალში თმობს გადამწყვეტ შეხვედრას მოსკოველ თანაკლუბელებთან.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1971
1971 წელს მანუჩარ მაჩაიძე „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 30 მატჩს თამაშობს და 5 ბურთი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1971 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 30 მატჩიდან „დინამო“ 14 შეხვედრაში იმარჯვებს, 8 შეხვედრაში მარცხდება, 8 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, 36 ქულით მესამე ადგილზე გადის და ბრინჯაოს მედლებს ეუფლება.
სსრ კავშირის თასი 1971
1971 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 2 მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1971 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 5 მატჩიდან „დინამო“ 2 შეხვედრაში იმარჯვებს, 2 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, თმობს მეოთხედფინალურ შეხვედრას მოსკოველ ტორპედოელებთან და შესაბამისად, ამ ეტაპზე ასრულებს გათამაშებას.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1972
1972 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 21 მატჩს თამაშობს და ორჯერ იღებს მეტოქეთა კარს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1972 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 30 მატჩიდან „დინამო“ 12 შეხვედრაში იმარჯვებს, 11 შეხვედრაში მარცხდება, 7 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, 35 ქულით მესამე ადგილზე გადის და კვლავ ბრინჯაოს მედლებს ეუფლება.
სსრ კავშირის თასი 1972
1972 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 6 მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1972 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 6 მატჩიდან „დინამო“ 2 შეხვედრაში იმარჯვებს, 3 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, ერთ შეხვედრას თმობს და წინა წლის მსგავსად, ამჯერადაც მეოთხედფინალურ ეტაპზე ასრულებს გათამაშებას.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1973
1973 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 30 მატჩს თამაშობს და 4 გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1973 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 30 მატჩიდან „დინამო“ 13 შეხვედრაში იმარჯვებს, 10 შეხვედრაში მარცხდება, 7 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 31 ქულით მეხუთე ადგილზე გადის.
სსრ კავშირის თასი 1973
1973 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 4 მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1973 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 4 მატჩიდან „დინამო“ ერთ შეხვედრაში იმარჯვებს, ორ შეხვედრას ფრედ ასრულებს, ერთ შეხვედრას თმობს და ამჯერად, მერვედფინალურ ეტაპზე ასრულებს გათამაშებას.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1974
1974 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 30 მატჩს თამაშობს და 7 გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1974 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 30 მატჩიდან „დინამო“ 8 შეხვედრაში იმარჯვებს, 8 შეხვედრაში მარცხდება, 14 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 30 ქულით მეცხრე ადგილს იკავებს.
სსრ კავშირის თასი 1974
1974 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 8 მატჩს თამაშობს და 2 გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1974 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 8 მატჩიდან „დინამო“ 4 შეხვედრაში იმარჯვებს, 2 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, 2 შეხვედრას თმობს და ამჯერად, ნახევარფინალურ ეტაპზე ასრულებს გათამაშებას.
სსრ კავშირის თასი 1975
1975 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 4 მატჩს თამაშობს და 2 გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1975 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 4 მატჩიდან „დინამო“ ორ შეხვედრაში იმარჯვებს, ერთ შეხვედრას ფრედ ასრულებს, ერთ შეხვედრას თმობს და წინა წლის მსგავსად, ამჯერადაც ნახევარფინალურ ეტაპზე ასრულებს გათამაშებას.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1976 (გაზაფხული)
1976 წლის საგაზაფხულო ჩემპიონატზე მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 13 მატჩს თამაშობს და 3 გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1976 წლის საგაზაფხულო ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 15 მატჩიდან „დინამო“ 7 შეხვედრაში იმარჯვებს, 4 შეხვედრაში მარცხდება, 4 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, 18 ქულით მესამე ადგილს იკავებს და ბრინჯაოს მედლებს ეუფლება.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1976 (შემოდგომა)
1976 წლის საშემოდგომო ჩემპიონატზე მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 12 მატჩს თამაშობს და ერთი გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1976 წლის საშემოდგომო ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 15 მატჩიდან „დინამო“ 6 შეხვედრაში იმარჯვებს, 4 შეხვედრაში მარცხდება, 5 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, 17 ქულით მესამე ადგილს იკავებს და კვლავ ბრინჯაოს მედლებს ეუფლება.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1977
1977 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 30 მატჩს თამაშობს და 3 გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1977 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 30 მატჩიდან „დინამო“ 13 შეხვედრაში იმარჯვებს, 4 შეხვედრაში მარცხდება, 13 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, 39 ქულით მეორე ადგილს იკავებს და ვერცხლის მედლებს ეუფლება. აღსანიშნავია, რომ ბოლოს „დინამო“ საკავშირო ჩემპიონატის ვერცხლის მედლებს ავთანდილ ღოღობერიძის კაპიტნობის პერიოდში — 1953 წელს დაეუფლა.
სსრ კავშირის თასი 1977
1977 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების მხოლოდ ერთ მატჩს თამაშობს. ყველასათვის მოულოდნელად, საკავშირო თასის მოქმედი მფლობელის რანგში — „დინამო“ პირველივე მეთექვსმეტედფინალურ შეხვედრას თმობს და შესაბამისად, ამ ეტაპზევე ასრულებს გათამაშებას.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1978
1978 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 30 მატჩს თამაშობს და ორი გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1978 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 30 მატჩიდან „დინამო“ 17 შეხვედრაში იმარჯვებს, 5 შეხვედრაში მარცხდება, 8 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, 42 ქულით პირველ ადგილს იკავებს და ქვეყნის ჩემპიონის ოქროს მედლებს ეუფლება.
სსრ კავშირის თასი 1978
1978 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 6 მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1978 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 6 მატჩიდან „დინამო“ 3 შეხვედრაში იმარჯვებს, 2 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, ერთ შეხვედრას თმობს და ამჯერად, მეოთხედფინალურ ეტაპზე ასრულებს გათამაშებას.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1979
1979 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 34 მატჩს თამაშობს და 7 გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1979 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 34 მატჩიდან „დინამო“ 19 შეხვედრაში იმარჯვებს, 3 შეხვედრაში მარცხდება, 12 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 46 ქულით მეოთხე ადგილს იკავებს.
სსრ კავშირის თასი 1979
1979 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 8 მატჩს თამაშობს და ერთი გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1979 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 8 მატჩიდან „დინამო“ ყველა შეხვედრაში იმარჯვებს (მათ შორის ფრედ დასრულებულ ფინალურ შეხვედრაში მატჩისშემდგომი თერთმეტმეტრიანების სერიაში) და კლუბის არსებობის ისტორიაში მეორედ ეუფლება სსრ კავშირის „ბროლის თასს“.
ჩატარებული მატჩები
''წყარო: dinamo-tbilisi.ru.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1980
1980 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 10 მატჩს თამაშობს და ერთი გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1980 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 34 მატჩიდან „დინამო“ 16 შეხვედრაში იმარჯვებს, 11 შეხვედრაში მარცხდება, 7 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 39 ქულით მეოთხე ადგილს იკავებს. ეს იყო მანუჩარ მაჩაიძის ბოლო სეზონი დინამოელთა რიგებში.
სსრ კავშირის თასი 1980
1980 წელს მანუჩარ მაჩაიძე თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 7 მატჩს თამაშობს. სულ, სსრ კავშირის 1980 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 9 მატჩიდან „დინამო“ 8 შეხვედრაში იმარჯვებს და მხოლოდ ფინალში თმობს გადამწყვეტ შეხვედრას დონეცკის „შახტიორთან“.
საჩემპიონატო გოლები
მანუჩარ მაჩაიძემ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში ჩატარებულ საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 297 შეხვედრაში 42 ბურთი გაიტანა. პირველად მეტოქის კარი მან თბილისში, 1969 წლის 26 აგვისტოს დონის როსტოვი „სკა“-ს წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში, პირველი ტაიმის 33-ე წუთზე აიღო. აღნიშნული შეხვედრა თბილისელებმა ანგარიშით 2–1 მოიგეს. რაც შეეხება დინამოელთა რიგებში მის მიერ გატანილ ბოლო, 42-ე ბურთს, იგი მან 1980 წლის 12 აპრილს, კრასნოდარში, ადგილობრივი „ყუბანის“ წინააღმდეგ გამართულ საკავშირო პირველობის მესამე ტურის კალენდარულ მატჩში, შეხვედრის მე-15 წუთზე შეაგდო. ეს შეხვედრა ფრედ (2–2) დამთავრდა. ქვემოთ მოყვანილია იმ მატჩების ჩამონათვალი, სადაც მან მეტოქეთა კარის აღება შეძლო.
სულ მანუჩარ მაჩაიძემ საკავშირო პირველობის ფარგლებში გათამაშების მონაწილე 19 გუნდის კარის აღება შეძლო. მათ შორის ყველაზე მეტი (7 ბურთი) მან თბილისელთათვის ყველაზე უხერხული მეტოქის — მოსკოვის „დინამოს“ კარში გაიტანა, რაც ერთგვარი რეკორდია იმის გათვალისწინებით, რომ ამდენი ბურთი მოსკოვის დინამოელთა კარში არცერთი თაობის ქართველ ფეხბურთელს არ აქვს გატანილი. მთლიანი სტატისტიკა, თუ რომელი გუნდის კარი რამდენჯერ აიღო თბილისელთა კაპიტანმა — შემდეგნაირად გამოიყურება:
სათასო გოლები
მანუჩარ მაჩაიძემ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში ჩატარებულ საკავშირო თასის გათამაშების 56 შეხვედრაში 5 გოლი გაიტანა. ქვემოთ მოყვანილია იმ მატჩების ჩამონათვალი, სადაც მან მეტოქეთა კარის აღება შეძლო.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1980
1980 წელს მანუჩარ მაჩაიძე ტაშკენტის „ფახთაქორის“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის 13 მატჩს თამაშობს და ერთი გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1980 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 34 მატჩიდან „ფახთაქორი“ 9 შეხვედრაში იმარჯვებს, 17 შეხვედრაში მარცხდება, 8 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 26 ქულით მე-16 ადგილს იკავებს.
საჩემპიონატო გოლები
მანუჩარ მაჩაიძემ ტაშკენტის „ფახთაქორის“ შემადგენლობაში ჩატარებულ საკავშირო პირველობის 13 შეხვედრაში ერთი გოლი გაიტანა.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1981
1981 წელს მანუჩარ მაჩაიძე მოსკოვის „სპარტაკის“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის ორ მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1981 წლის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 34 მატჩიდან „სპარტაკი“ 19 შეხვედრაში იმარჯვებს, 7 შეხვედრაში მარცხდება, 8 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 46 ქულით მეორე ადგილს იკავებს.
სსრ კავშირის თასი 1981
1981 წელს მანუჩარ მაჩაიძე მოსკოვის „სპარტაკის“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების ერთ მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1981 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 4 მატჩიდან „სპარტაკი“ 3 შეხვედრაში იმარჯვებს (მათ შორის ფრედ დასრულებულ ნახევარფინალურ შეხვედრაში მატჩისშემდგომი თერთმეტმეტრიანების სერიაში) და მხოლოდ ფინალში თმობს გადამწყვეტ შეხვედრას „სკა“ დონის როსტოვთან.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1981 (პირველი ლიგა)
1981 წელს მანუჩარ მაჩაიძე ქუთაისის „ტორპედოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის პირველი ლიგის 30 მატჩს თამაშობს და 6 გოლი გააქვს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1981 წლის პირველი ლიგის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 46 მატჩიდან „ტორპედო“ 26 შეხვედრაში იმარჯვებს, 16 შეხვედრაში მარცხდება, 4 შეხვედრას ფრედ ასრულებს, 56 ქულით მეორე ადგილს იკავებს და უმაღლეს ლიგაში ინაცვლებს, სადაც კლუბმა ბოლოს 1970 წელს იასპარეზა.
საჩემპიონატო გოლები
მანუჩარ მაჩაიძემ ქუთაისის „ტორპედოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის პირველი ლიგის 30 შეხვედრაში 6 გოლი გაიტანა. ქვემოთ მოყვანილია იმ მატჩების ჩამონათვალი, სადაც მან მეტოქეთა კარის აღება შეძლო.
სსრ კავშირის ჩემპიონატი 1982
1982 წელს მანუჩარ მაჩაიძე ქუთაისის „ტორპედოს“ შემადგენლობაში საკავშირო პირველობის უმაღლესი ლიგის 15 მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1982 წლის უმაღლესი ლიგის ჩემპიონატის ფარგლებში ჩატარებული 34 მატჩიდან „ტორპედო“ 10 შეხვედრაში იმარჯვებს, 14 შეხვედრაში მარცხდება, 10 შეხვედრას ფრედ ასრულებს და 30 ქულით მე-13 ადგილს იკავებს.
სსრ კავშირის თასი 1982
1982 წელს მანუჩარ მაჩაიძე ქუთაისის „ტორპედოს“ შემადგენლობაში საკავშირო თასის გათამაშების 3 მატჩს თამაშობს. სულ, საბჭოთა კავშირის 1982 წლის თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული 3 მატჩიდან „ტორპედო“ ერთ შეხვედრას ფრედ ასრულებს, ორ შეხვედრას თმობს და ჯგუფურ ეტაპზევე ასრულებს გათამაშებას.