cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლესე ფერი
სოციალიზმი
იმ მტკიცებების საპირისპიროდ, რომლებიც კარსონს აბრალებენ ტერმინ „კაპიტალიზმის“ არასწორად ხმარებაში, კარსონი ამბობს, რომ იგი ამას სპეციალურად აკეთებს ტერმინის ძველი განმარტების გასაცოცხლებლად, რათა „აზრი არ დაიკარგოს.“ ის ამბობს, რომ ტერმინი „კაპიტალიზმი“ თავდაპირველად არ მიემართებოდა თავისუფალ ბაზარს. მისი თქმით, ეს იყო სახელმწიფო სისტემა, რომელშიც კაპიტალისტები აკონტროლებდნენ სახელმწიფოს და სახელმწიფო ბაზრის საქმეებში ერეოდა მათი მითითებისამებრ“. კარონი ამტკიცებს, რომ „კაპიტალიზმი აღმოცენდა შუა საუკუნეების მოძველებული კლასობრივი სისტემიდან. იგი ეფუძნებოდა მასობრივ ძარცვას ისე, როგორც ფეოდალიზმი ეფუძნებოდა მიწების მიტაცებას. ის შენარჩუნდა სახელმწიფოს ხშირი ჩარევით, რომელიც იცავს პრივილეგიების სისტემას. ამის გარეშე ამ წყობის გადარჩენა შეუძლებელი იქნებოდა“. კარსონი ამბობს, რომ „წმინდა“ თავისუფალი ბაზრის სისტემაში სარგებლის ნახვა მშრომელისა და კაპიტალისგან უმნიშვნელო იქნებოდა. იგი იყენებს სალანძღავ ფრაზას „ვულგარულ ლიბერტარიანიზმს“. ამ ფრაზით იგი აღწერს იმ ტენდენციას, რომელიც იყენებს თავისუფალი ბაზრის რიტორიკას კორპორაციული კაპიტალიზმისა და ეკონომიკური უთანასწორობის დასაცავად. კარსონის მიხედვით, ეს ტერმინი წარმოდგება მარქსის მიერ შემუშავებული ვულგარული პოლიტიკური ეკონომიკიდან. მარქსი ამბობს: ეკონომიკური წესრიგი „განზრახულად ხდება მზარდად აპოლოგეტიკური და ცდილობს აღარ ილაპარაკოს ისეთი იდეების არსებობაზე, რომლებიც თავიანთ თავში წინააღმდეგობრივია [არსებობა ეკონომიკაში]“.
გარი შარტიე გვავაზობს საკუთრების უფლებების განმარტებას - მას უწოდებს შემთხვევითს და სოციალური სტრატეგიების მხრიდან იძულებით ქმნილს. მისი განმარტებები ასევე ნაწილობრივ ასახავს კერძო მფლობელობის და ბუნებრივი კანონის პრინციპების პრაქტიკულ მიზეზობრიობის ლოგიკას. შარტიე მხარს უჭერს ძლიერ, მაგრამ არა აბსოლუტურ დაცვას ამ უფლებებისა, რითაც იგი იმეორებს დევიდ ჰუმის მიდგომას. ეს მიდგომა განსხვავდება ლოკის მიმდევრებისა თუ არამიმდევრების ხედვისგან, რომელიც კერძო საკუთრების იდეიდან და კონსიქვენციონალისტური მიდგომიდან (ემხრობა ჯგუფის ან ინდივიდის საკუთრებაში ჩარევას საჭიროების შემთხვევვაში ოფიციალური საბუთის საფუძველზე) ამოდის და ასე ემხრობა საკუთრების უფლებას. შარტიე იყენებს ამ მიდგომას ბუნებრივი კანონების ბაზისის განმარტებისთვის. ის ამბობს, რომ სიმდიდრე უნდა გადანაწილდეს ინდივიდებზე, რადგან ეს მორალურად გამართლებულია, მაგრამ ეს უნდა მოხდეს ინდივიდებისა და ფართო მასების მიერ პირობების გათვალისწინებით და ეს საქმე ხელში არ უნდა ჩაიგდოს სახელმწიფომ. ის ავითარებს მსჯელობას დეტალური არგუმენტებით, მაგალითად, ის ბუნებრივი კანონის პრინციპად მიიჩნევს სუბსიდიარულობას. მას უწოდებს მორალურად გამართლებულს და უსამართლობისგან გაწმენდის შედეგს, ვიდრე სახელმწიფოს მიერ განკარგულ პოლიტიკას.
=კრიტიკა= წლების განმავლობაში ბევრმა ეკონომისტმა შემოგვთავაზა თავისუფალი ბაზრის ეკონომიკის კრიტიკა. ადამ სმიტი აცნობიერებდა კაპიტალისტური სისტემას მორალურ ორაზროვნებას. სმიტს ჰქონდა გარკვეული შიშები, რომლებიც უკავშირდებოდა მისი თანამედროვე კაპიტალისტური საზოგადოების, განსაკუთრებით კი მიწათმფლობელების, მუშებისა და კაპიტალისტების მიერ შექმნილ საზოგადოებრივ მდგომარეობებს. სმიტი ამტკიცებდა რომ „მიწათმფლობელების როლი ეკონომიკურ პროცესში პასიურია. მათ აქვთ მექანიზმი გადასახადების აკრეფისა, მაგრამ ეს მიწათმფლობელებს აზარმაცებს და უმაქნისს ხდის, რის შედეგადაც ისინი უძლური ხდებიან საკუთარი ეკონომიკური ინტერესებიც კი დაიცვან“. „მოსახლეობის ზრდა იწვევს საჭმელზე მოთხოვნის გაზრდას, რაც ზრდის რენტას, ამით კი მიწათმფლობელებს შეუძლიათ ხეირი“. სმიტის მოსაზრებების მიხედვით, მიწათმფლობელების ინტერესებში უნდა იყოს ხელი შეუწყოთ ადამიანების გამდიდრებას, მაგრამ ისინი ამას ხშირად არა აკეთებენ, საკუთარი უუნარობის, უმეცრებისა და გაუნათლებლობის გამო.
კრიტიკოსები და ბაზრის გაუქმების მომხრეები, მათ შორის დევიდ მაკნელი ამტკიცებს, რომ მაქსისტულ ტრადიციაში ბაზარი თავისთავად აწარმოებს პროდუქტს უსამართლოდ და ეს იწვევს უსამართლო გაცვლას. მისი აზრით, სმიტის მორალურ განზრახვასა და მორალის ფილოსოფიას თანაბარ გაცვლა-გამოცვლაში ძირს უთხრის ისევ თავისუფალი ბაზარი, რომელსაც იგი უჭერდა მხარს. მაკნელის მიხედვით, საბაზრო ეკონომიკის განვითარება მოიცავდა იძულებას, ექსპლუატაციასა და ძალადობას, რითაც ის არ უკავშირდება სმიტის მორალის ფილოსოფიას.
ბრიტანელი ეკონოისტი ჯონ მეინარდ კეინსი თავისუფალი ბაზრის ეკონომიკური პოლიტიკის რამდენიმე უარყოფით თვისებას ხედავდა. წიგნში „თავისუფალი ბაზრის დასარული“ (1926 წ), რომელიც მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი კრიტიკაა, კეინსი მიიჩნევს, რომ თავისუფალი ბაზრის დოქტრინა გარკვეულწილად დამოკიდებულია მიუღებელ დედუქციურ მიზეზობრიობაზე და ამბობს, რომ კითხვა - საბაზრო გადაწყვეტა სჯობს თუ სახელმწიფოს ჩარევა - მხოლოდ დამოკიდებულია კერძო შემთხვევებზე.
ავსტრიული სკოლის ეკონომისტმა ფრიდრიხ ჰეიეკმა განაცხადა, რომ თავისუფალი, კონკურენტუნარიანი ბაზრის საბანკო სისტემა მიდრეკილია შინაგანი დესტაბილიზაციისკენ. მან დაასკვნა, რომ საბანკო სისტემის ცენტრალიზებული კონტროლის საჭიროება გარდაუვალი იყო.
=ლიტერატურა=
ბალსასის რაიონი
ბალსასის რაიონი (Distrito de Balsas) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ჩაჩაპოიასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 854 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 401 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.92 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 357.09 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩაჩაპოიასის პროვინციის რაიონები
ქამეროფსი
ქამეროფსი (Chamaerops) — მცენარეთა გვარი პალმების ოჯახისა. დაბალტანიანი (2—3 მეტრი სიმაღლის), მრავალღეროიანი, ზოგჯერ ერთღეროიანი (6 მ სიმაღლის) პალმებია. მარაოსებრი ფოთლები ღეროს წვერშია თავმოყრილი; გრძელი ყუნწი დაფარულია ბრჭყალისებრი ქაცვებით. ყვავილები მომცროა, შეკრებილია დატოტვილ ყვავილედად. ნაყოფი კენკრაა.
გვარში 2 სახეობაა. (სახესხვაობებით), სხვა მონაცემებით 9 სახეობა. გავრცელებულია დასავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთში, მათგან ქონდარა პალმა (Chamaerops humilis) ერთადერთი პალმაა ევროპაში. იგი, როგორც დეკორატიული მცენარე კულტივირებულია განსაკუთრებით შავი ზღვის სანაპიროს ბაღ-პარკებში, სადაც ყოველწლიურად ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს. ფოთლის ბოჭკოს იყენებენ თოკების, ტომრებისა და სხვათა დასამზადებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:პალმები
დაჰნოვიჩი
დაჰნოვიჩი (Dahnovici) — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 201 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 157 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
კრისტინა ტოდ უიტმანი
კრისტინა ტოდ უიტმანი (Christine Todd Whitman, დ. 26 სექტემბერი, 1946) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და მწერალი, 1994 წლიდან 2001 წლამდე ნიუ-ჯერსის შტატის 50-ე გუბერნატორი. 2001 წლიდან 2003 წლამდე გარემოს დაცვის სააგენტოს მეთაური ჯორჯ ბუშის ადმინისტრაციაში. იგი არის ნიუ-ჯერსის შტატის პირველი არჩეული ქალი გუბერნატორი. აშშ-ის რესპუბლიკური პარტიის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
კრისტინა ტოდ უიტმანი დაიბადა 1946 წლის 26 სექტემბერს ნიუ-იორკში, ჰანტერდონის ოლქში, ელეონორ პრენტის ტოდისა (დაბადებით შლი) და ბიზნესმენ ვებსტერ ტოდის ოჯახში. მისი ორივე მშობელი რესპუბლიკური პარტიის აქტიური მხარდამჭერები იყვნენ. კრისტინა სწავლობდა ფარ-ჰილსის დღის სკოლაში და ასევე მანჰეტენის სკოლა The Chapin School-ში. უიტმანმა 1968 წელს დაასრულა კოლეჯი და მიიღო ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი. სწავლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ნელსონ როკფელერის (შემდეგ აშშ-ის 41-ე ვიცე-პრეზიდენტი) საპრეზიდენტო კამპანიაში.
კრისტინა ტოდ უიტმანი ნიუ-ჯერსის ორი პოლიტიკური ოჯახის, ტოდებისა და შლიების, შთამომავალი არის და ქორწინებით დაკავშირებულია პოლიტიკურად აქტიურ ნიუ-იორკელ უიტმანებთან. იგი გათხოვილია ჯონ უიტმანზე, რომელიც ინვესტორია, მათ ჰყავთ ორი შვილი. კრისტინა უიტმანი ნიუ-იორკის შტატის ყოფილი გუბერნატორის ჩარლზ უიტმანის შვილიშვილია. პაპამისი, დედის ხაზით, რივა შლი, იყო იელში მოქმედი საიდუმლო ორგანიზაციის „მგლის თავი“ წევრი და ბანკ „ჩეიზის“ ერთადერთი ვიცე-პრეზიდენტი. იგი ასევე იყო რუსულ-ამერიკული სავაჭრო პალატის პრეზიდენტი.
კარიერა
1988 წლიდან 1990 წლამდე მას ეკავა ნიუ-ჯერსის კომუნალური მეურნეობის საბჭოს თავმჯდომარის თანამდებობა. 1993 წელს კენჭი იყარა ნიუ-ჯერსის გუბერნატორად და დაუპირისპირდა მოქმედ გუბერნატორს ჯეიმზ ფლორიოს, დაამარცხა იგი ერთპროცენტიანი სხვაობით (26 ათასი ხმით) და გახდა ნიუ-ჯერსის შტატის ისტორიაში პირველი ქალი გუბერნატორი. კრისტინა ტოდ უიტმანი ხელმეორედ აირჩიეს 1997 წელს გამართულ არჩევნებზე. ამჟამადაც ერთ პროცენტიანი სხვაობით მოუგო არჩევნები დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენელს, ჯიმ მაკ-გრივს. 2001 წლის 31 იანვარს თანამდებობა გადააბარა ასევე რესპუბლიკელ დონალდ დი ფრანჩესკოს.
პაკეტა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 147 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.25 კმ²-ზე. ფართობი 448 358 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
მირანდა (კაუკა)
მირანდა (Miranda) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31.967 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 185 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტუნისის დროშა
ტუნისის დროშა (علم تونس) — ტუნისის ეროვნული სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად.
დროშა მიღებულია 1831 წელს ტუნისის ბეის ალი ჰუსეინ II-ის ბრძანებით. 1959 წლის 1 ივნისს დროშა დამოუკიდებელი ტუნისის ეროვნულ სიმბოლოდ გამოცხადდა. 1999 წლის 30 ივნისს, შეიცვალა დროშის პარამეტრები, თუმცა პრაქტიკულად დროშის ვიზუალი არ შეცვლილა.
დროშაზე გამოსახული ნახევარმთვარე და ხუთქიმიანი ვარსკვლავი ისლამის ტრადიციული სიმბოლოა, ასევე ითვლება წარმატების სიმბოლოდ. აღნიშნული სიმბოლოები გამოსული იყო ოსმალეთის იმპერიის დროშაზე. ტუნისი წლების განმავლობაში იყო იმპერიის ნაწილი, სიმბოლოები სწორედ ამ ისტორიულ კავშირს გამოხატავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუნისის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
ეკატერინე გორგოძე
ეკატერინე გორგოძე (დ. 3 დეკემბერი, 1991) — ქართველი ჩოგბურთელი. არის საქართველოს ფედერაციის თასის ნაკრების წევრი, ტურნირზე გამართული 32 შეხვედრიდან ცამეტი მოიგო. ერთეულებში არის მსოფლიოს 207-ე ჩოგანი. ერთეულებში მისი საუკეთესო შედეგი იყო 144-ე ადგილი (ივლისი, 2019). ამჟამად წყვილებში არის მსოფლიოს 139-ე ჩოგანი, კარიერაში საუკეთესო მაჩვენებელი კი დააფიქსირა 2020 წლის მარტში (133-ე ჩოგანი მსოფლიო რეიტინგში).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი ეკატერინე კატეგორია:ქართველი ქალი ჩოგბურთელები
გლაძორი
გლაძორი (Գլաձոր) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 350 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 687 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 58 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 46.73 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
ბე-სენტ-ანი
ბე-სენტ-ანი (Baie Sainte Anne) — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ პრასლინზე.
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების ოლქები
მორალესი (კაუკა)
მორალესი (Morales) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20.675 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 265 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჩაჩაპოიასის რაიონი
ჩაჩაპოიასის რაიონი (Distrito de Chachapoyas) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ჩაჩაპოიასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2335 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 939 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 155.67 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 153.78 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩაჩაპოიასის პროვინციის რაიონები
ერატეინო
ერატეინო (Ερατεινό) — სოფელი საბერძნეთში. მდებარეობს აღმოსავლეთი მაკედონია და თრაკიის პერიფერიის კავალის რეგიონალური ერთეულის ნესტოსის მუნიციპალიტეტში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 649 კაცს შეადგენს. სოფელი განლაგებულია ზღვის დონიდან 8 მეტრზე, ქრისუპოლისის ვაკეზე. სოფელი სახელგანთქმულია თავისი საზამთროთი და ყოველწლიურად იმართება საზამთროს ფესტივალი.
XX საუკუნის დასაწყისში სოფლის მოსახლეობის უმრავლესობა მუსლიმი იყო. საბერძნეთის არმიის 1911 წლის მონაცემებით, მათი რაოდენობა 130 კაცს შეადგენდა. 1928 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობამ 384 კაცი შეადგინა, ხოლო მომდევნო აღწერების დინამიკა შემდეგნაირად გამოიყურებოდა: 1940: 584 კაცი, 1951: 761 კაცი, 1961: 871 კაცი, 1971: 834 კაცი, 1981: 944 კაცი, 1991: 781 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:საბერძნეთის სოფლები
ყვარლის ყვავიჭამია
ყვარლის ყვავიჭამია — ეკლესია და არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ქალაქ ყვარლის მიდამოებში, 3.5 კილომეტრზე, ტყეში. თარიღდება შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. იგი დაზიანებულია: მონგრეულია გარეთა კუთხეები, ჩამოშლილია ლავგარდანი, მთლიანად აყრილია სახურავის საფარი.
შესასვლელი დასავლეთითაა. კარი კედლის ღერძიდან ოდნავ ჩრდილოეთითაა გადაადგილებული. იგი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან კი თარაზულადაა გადახურული.
აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც გაჭრილია ვიწრო, ოთხკუთხა სარკმელი. სარკმლის ჩრდილოეთით მცირე ზომის ოთხკუთხა ნიშაა, თითო ოთხკუთხა სარკმელი დასავლეთ კედლის ღერძზე და ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშიცაა. ამ კედლებში ასევე თითო ოთხკუთხა ნიშაა მოწყობილი.
დარბაზი გადახურულია ქარგილზე სხმული ცილინდრული კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვიტოლდ პილეცკი
ვიტოლდ პილეცკი (13 მაისი, 1901 — გ. 25 მაისი, 1948) იყო პოლონელი კავალერიის ოფიცერი, დაზვერვის აგენტი და ოკუპაციის წინააღმდეგ მებრძოლი.
1940 წელს იგი საკუთარი ინციატივით მოხვდა ოსვცენციმის საკონცენტრაციო ბანაკში, სადაც მან მოახდინა რამდენიმე ასეული ტყვესგან შემდგარი წინააღმდეგობის მოძრაობის ორგანიზება. ოსვენციმში ყოფნისას პოლეცკიმ საიდუმლოდ შეადგინა ანგარიში, სადაც აღწერილი იყო საკონცენტრაციო ბანაკში მიმდინარე დანაშაულები და იგი მოკავშირეებს მიაწოდა. ოსვენციმიდან თავის დაღწევის შემდეგ პილეცკიმ მონაწილოება მიიღო ვარშავის აჯანყებაში.
1947 წელს იგი პოლონეთის კომუნისტურმა მთავრობამ „უცხოური იმერიალიზმის“ მხარდაჭერის ბრალდებით დააკავა და საჩვენებელი სასამართლოს შემდეგ სიკვდილით დასაჯა.
ირინე ფრუიძე
ირინე (ირინა) ფრუიძე (დ. 15 ოქტომბერი, 1976, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი და ფსიქოლოგი.
ბიოგრაფია
დაიაბადა 1976 წლის 15 ოქტომბერს, თბილისში. 2000 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი ზოგადი პროფილის ექიმის კვალიფიკაციით, 2004 წელს კი — თბილისის ანთროპოლოგიისა და პოლიტოლოგიის ინსტიტუტი ფსიქოლოგის სპეციალობით. 2001-2002 წლებში იყო შპს „გეტას“ სამედიცინო მარკეტინგის მენეჯერი. 2002-2003 წლებში იყო საერთაშორისო სამოქალაქო სამსახურის პროექტრის მენეჯერი. 2004-2006 წლებში მუშაობდა თბილისის საკრებულოში ექსპერტ-კონსულტანტის პოზიციაზე. 2006-2009 წლებში — საქართველოს სკაუტური მოძრაობის ორგანიზაციის თემში ინვესტირების პროგრამის მენეჯერი. 2010-2012 წლებში საქართველოს სკაუტთა მოძრაობის ორგანიზაციის პროექტ „ახალგაზრდების უნარ-ჩვევების გაძლიერების პროექტის“ მენეჯერი. 2012-2015 წლებში ამავე ორგანიზაციის პროექტ „მცირე ბიზნესის განვითარების პროექტის“ მენეჯერი. 2013-2016 წლებში იყო ტრენინგცენტრი “ბიმარკის“ ტრენერი. 2014 წლიდან არის ივანე ჯავახიშვლის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი. 2015-2016 წლებში საქართველოს სკაუტთა მოძრაობა ორგანიზაციის კონსულტანტი. 2015 წელს იყო საქართველოს სკაუტთა მოძრაობა ორგანიზაციის სტრატეგიული განვითარების და ფონდების მოზიდვის მენეჯერი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2019 წლის 14 ნოემბერს პარლამენტმა პროპორციულ საარჩევნო სისტემაზე გადასვლის კანონპროექტი ჩააგდო. 101 მომხრე, 3 წინააღმდეგი, კანონპროექტის მისაღებას 113 ხმა იყო საჭირო. ამის შემდეგ ფრუიძემ საპარლამენტო უმრავლესობა დატოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ლეო ჩიქავა
ლეო ჩიქავა (დ. 20 თებერვალი, 1928, სოფელი კოკი, ზუგდიდის რაიონი — გ. ივლისი, 2015) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
1950 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1955–1969 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის უფროსი მასწავლებელი, დოცენტი, პროფესორი, 1974–1983 წლებში იყო პოლიტეკონომიის კათედრის გამგე. 1969–1974 იყო უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის პოლიტეკონომიის კათედრის გამგე. 1983–1990 წლებში იყო ეკონომიკის ინსტიტუტის დიტექტორის მოადგილე. 1990–2006 წლებში იყო დემოგრაფიული და სოციოლოგიური კვლევის ინსტიტუტის დირექტორი. 1997 წლიდან არის პაატა გუგუშვილის სახელობის უნივერსიტეტის რექტორი. 1999 წლიდან იყო სახელმწიფო სამსახურის მართვის, მომზადების, გადამზადებისა და კვალიფიკაციის ამაღლების ცენტრის უფროსი. არის 170–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, აქედან – 21 მონოგრაფიის, წიგნისა და ბროშურის ავტორი. 1968 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა „საქართველოს კვების მრეწველობის ტერიტორიული სპეციალიზაციისა და ეკონომიკური ეფექტიანიბის საკითხები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი  2015 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
შლისელბურგის ხიდი
შლისელბურგის ხიდი (Шлиссельбургский мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში, ცენტრალურ და ნევის რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს მონასტრის კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. 1992 წელს აღიარეს რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად. 2011 წელს სახელმწიფო ისტორიულ-კულტურული ექსპერტიზის დასკვნის შემდეგ მოუხსნეს არქიტექტურის ძეგლის სტატუსი. ხიდის სიგრძეა 27,2 მეტრი, ხოლო სიგანე — 24 მეტრი.
მდებარეობა
მდებარეობს ობუხოვის თავდაცვის პროსპექტის კვეთაზე, შემოვლითი არხის სათავესთან. ხიდის ახლოს განთავსებულია ალექსანდრე ნეველის ლავრა და ალექსანდრე ნეველის ლავრის ნიკოლსკის სასაფლაო.
დრეგუშენი-ნოი
დრეგუშენი-ნოი (Drăguşenii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 261 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 913 ადამიანს შეადგენდა.
შლისელბურგის ხიდი
მდებარეობა
დინების ქვემო მიმართულებით მდებარეობს ატამანის ხიდი.
დრეგუშენი-ნოი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
შლისელბურგის ხიდი
სახელწოდება
თავდაპირველად, 1828 წლიდან, ხიდს ეწოდებოდა ქარხნის ხიდი, რადგან მის სიახლოვეს, არხის მარცხენა მხარეს მდებარეობდა იმპერატორის მინის ქარხანა. 1836 წლიდან 1846 წლამდე გამოიყენებოდა სახელწოდება შლისელბურგის ხიდი შლისელბურგის ტრაქტის (ამჟამად ობუხოვოს თავდაცვის პროსპექტის) მიხედვით.
1849 წლიდან ცნობილია მესამე სახელწოდება ნოვო-არხანგელსის ხიდი, რომელის მოქმედებდა 1868 წლამდე. იგი ფორმებს იცვლიდა: ერქვა არხანგელსკის ან არხანგელოგოროდსკის. უკანასკნელი ვარიანტი გამოიყენებოდა 1860 წლიდან 1929 წლამდე. 1930-იან წლებში დაუბრუნდა ძველი სახელწოდება შლისელბურგის ხიდი.
ისტორია
1832-1833 წლებში ინჟინერ პიერ-დომენიკ ბაზენის პროექტით შლისელბურგის გზის კვეთაზე ააგეს ერთმალიანი ხის თაღოვანი ხიდი. 1886 წელს ინჟინერ მ. ფ. ანდერსინის პროექტის მიხედვით მოხდა ხიდის კაპიტალური რემონტი.
1928 წელს ხიდი შეცვალეს რკინა-ბეტონის ერთმალიანი ხიდით.
2014 წელს სატრანსპორტო მშენებლობის დირექციამ გამოაცხადა კონკურსი ხიდის სარემონტოს სამუშაოების საპროექტო დოკუმენტაციის შემუშავებისათვის. გაიმარჯვა საპროექტო ინსტიტუტმა „Ленгипроинжпроект“-მა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
პადილია (კაუკა)
პადილია (Padilla) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.336 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 100 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გაუტენგი
გაუტენგი (Gauteng) — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის 9 პროვინციიდან ერთ-ერთი. შეიქმნა 1994 წელს ადმინისტრაციული რეფორმის შემდეგ. გაუტენგი ქვეყანაში ეკონომიკურად ყველაზე უფრო განვითარებული პროვინციაა. ტერიტორიის მიხედვით მას უკავია ბოლო ადგილი (ქვეყნის 1,4 %). პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი იოჰანესბურგი.
გეოგრაფია და კლიმატი
გაუტენგი — ქვეყნის ერთადერთი პროვინციაა, რომელსაც არ გააჩნია არც სანაპირო ზოლი და არც საზღვარი უცხო ქვეყნებთან. ესაზღვრება ფრი-სტეიტის (სამხრეთით), ჩრდილო-დასავლეთის (დასავლეთით), მპუმალანგას (აღმოსავლეთით) და ლიმპოპოს (ჩრდილოეთით) პროვინციებს. გაუტენგის სამხრეთი საზღვარი გადის მდინარე ვაალზე. ტერიტორიის დიდი ნაწილი მდებარეობს ველდის პლატოზე (ზღვის დონიდან დაახლოებით 1500 მეტრ სიმაღლეზე). პრეტორიასა და იოჰანესბურგს შორის გადაჭიმულია მაგალისბერგის და ვიტვატერსრანდის მთების ქედები და ბორცვები.
პროვინციის კლიმატი — სუბტროპიკულია, მაგრამ საკმაოდ დამოკიდებულია ზღვის დონიდან არსებულ სიმაღლეზე. პრეტორიაში (1300 მეტრი) და იოჰანესბურგში (1700 მეტრი) ის საკმაოდ გრილია. ზამთარში ხშირად იცის ყინვები, განსაკუთრებით სამხრეთის რაიონებში. თოვლი იშვიათობაა, მაგრამ მოდის ზოგიერთ რაიონში. იოჰანესბურგში წლის საშუალო ნალექების დონე შეადგენს 713 მმ-ს; იანვრის მაქსიმალური ტემპერატურაა: 26 °С, მინიმალური: 15 °С; ივნისის მაქსიმალური ტემპერატურაა: 16 °С, მინიმალური: 4 °С. ნალექების წლის საშუალო დონე პრეტორიაში შეადგენს — 647 მმ-ს, იოჰანესბურგში ტემპერატურის მაჩვენებლები ცოტა უფრო მაღალია.
მოსახლეობა
thumb|300px|მოსახლეობის სიმჭიდროვე: {{legend|#ffffcc|<1 /კმ²}} {{legend|#ffeda0|1–3 /კმ²}} {{legend|#fed976|3–10 /კმ²}} {{legend|#feb24c|10–30 /კმ²}} {{legend|#fd8d3c|30–100 /კმ²}} {{legend|#fc4e2a|100–300 /კმ²}} {{legend|#e31a1c|300–1000 /კმ²}} {{legend|#bc0026|1000–3000 /კმ²}} {{legend|#800026|>3000 /კმ²}} thumb|300px|ენები პროვინციაში: {{legend|#8dd3c7|[[აფრიკაანსი}} {{legend|#ffffb3|ინგლისური}} {{legend|#bebada|ნდებელე}} {{legend|#fb8072|კოსა}} {{legend|#80b1d3|ზულუ}} {{legend|#fdb462|ჩრდილოეთ სესოთო}} {{legend|#b3de69|სესოთო}} {{legend|#fccde5|ტსვანა}} {{legend|#bc80bd|სვატი}} {{legend|#ccebc5|ვენდა}} {{legend|#ffed6f|ტსონგა}} {{legend|#d0d0d0|არ არსებობს უპირატესი ენა}}]] 2011 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 12 272 263 ადამიანს. (ყველაზე უფრო მეტად დასახლებული პროვინცია, ქვეყნის მთლიანი მოსახლეობის თითქმის 24 %). ამას გარდა, აქ აღნიშნულია მოსახლეობის ზრდის ყველაზე უფრო მაღალი მაჩვენებელი, მაგალითად 1996 წლიდან 2001 წლის ჩათვლით მოსახლეობის რაოდენობა გაიზარდა 20 %-ით. 2011 წელს მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენდა 675,12 ად./კმ²-ზე. 15 წლამდე ასაკის მოსახლეობის წილია — 23,6 %; 65 წელზე უფროსების — 4 %. საშუალო ასაკი შეადგენს 27 წელს. ყოველ 100 ქალზე მოდის 101,2 მამაკაცი.
გაუტენგის პროვინციის მოსახლეობის 19,8 % ლაპარაკობს ზულუს ენაზე, 13,3 % ინგლისურ ენაზე, 12,4 % აფრიკაანსზე, 11,6 % სესოთოს ენაზე. შავკანიანები შეადგენენ გაუტენგის პროვინციის მოსახლეობის 77,4 %-ს, თეთრკანიანები — 15,6 %-ს, ფერადკანიანები — 3,5 %-ს, აზიელები — 2,9 %-ს. მოსახლეობის დაახლოებით 76 % — ქრისტიანია; 1,7 % — მუსლიმი; 0,8 % — ინდუსი; მოსახლეობის 18,4 % საკუთარ თავს არც ერთ რელიგიას არ მიაკუთვნებს. უმუშევართა წილი შეადგენს 25,8 %-ს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია დაყოფილია 3 საქალაქო და 2 სასოფლო ოლქად:
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პროვინციები
კოსუ
thumb|left|კოტ-დ’ივუარის რუკა, კოსუს ტბა ცენტრში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის ტბები
სინიიჯუ
სინიიჯუ — ქალაქი ჩრდილოეთ კორეაში, ჩრდილოეთ ფხენიანის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ამნოკანის ნაპირზე. მოსახლეობა 359 341 ადამიანი (2008).მოქმედებს ნავსადგური ყვითელ ზღვაზე, განვითარებულია მსუბუქი მრეწველობა. ქალაქის სტატუსი მიიღო 1947 წლიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის ქალაქები
გნდევაზი
გნდევაზი (Գնդեվազ) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 750 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 963 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 40.75 კმ²-ია. სოფელში მდებარეობს X-XIII საუკუნეების მონასტერი გნდევანქი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
პიკუსი
პიკუსი (Picos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 206 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 73 414 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 127.17 კმ²-ზე. ფართობი 577 304 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩეტოს რაიონი
ჩეტოს რაიონი (Distrito de Cheto) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ჩაჩაპოიასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 500 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 582 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10.22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 56.97 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩაჩაპოიასის პროვინციის რაიონები
ჯოან ფროგატი
ადრეული ცხოვრება
ფროგატი დაიბადა და გაიზარდა ჩრდილოეთ იორკშირში, სოფელ ლითლბეკში. მისმა მშობლებმა, ენ და კიტ ფროგატებმა, კუთხის მაღაზია რომ აწარმოეს, შემდეგ უიტბის მახლობლად მცირე ზომის ჯიშის ცხვრის ფერმა შექმნეს. ჯოანამ ბავშვობის გარემო შეადარა ემილი ბრონტეს კლასიკურ რომანს Wuthering Heights. ფროგატი თავდაპირველად შეუერთდა სკარბოროში დრამატულ ჯგუფს, შემდეგ კი 13 წლის ასაკში დატოვა თავისი ოჯახის სახლი, ესწავლა მედჰენჰედის რედაქსის თეატრალურ სკოლა ბერკშირში.
კარიერა
1996 წელს ფროგგატის დებიუტი შედგა ITV სატელევიზიო დრამაში "ბილი" და ცოტა ხნის შემდეგ მოზარდი დედის ზოი ტატერსალის როლი შეასრულა კორონაციის ქუჩაზე. მან პროგრამა 1998 წელს დატოვა. 1999 წელს იგი გამოჩნდა ციხის დრამა ცუდი გოგოების პირველი სეზონის პირველ ოთხ ეპიზოდში, სადაც განასახიერებს თინეიჯერ დედას რეიჩელ ჰიკს, რომელიც დაუსრულებელ ბულინგს განიცდიდა და თავი მოიკლა. ფროგატმა შეასრულა ანჟელიკ მაჰის როლი ITV მინი სერიალში Island at War, რომელიც მოგვითხრობს გერმანიის არხის კუნძულების ოკუპაციის შესახებ. იგი გავიდა ეთერში 2004 წლის 11 ივლისს. იმავე წელს მან ითამაშა მირა BBC რადიო Four- ის დრამაში. ფროგატმა ითამაშა როგორც მთავარი პერსონაჟი 2006 წელს SMG Productions- ის მიერ გადაღებულ დრამაში Missing, გრეგორ ფიშერის გვერდით. 2009 წლის 25 სექტემბერს, ფროგატმა ითამაშა მთავარი როლი BBC- ს რადიო Four- ის სპექტაკლში, მე ვარ ემა ჰამფრიზი. იმავე წლის 3 ოქტომბერს ფროგატმა ითამაშა პრინცესა ივონის შესახებ BBC რადიო ოთხი შაბათის სპექტაკლში, The Von Trapps and Me. 2010 წლიდან ის გამოჩნდა Downton Abbey- ში, როგორც ანა, ქალბატონის ლედი მერი კროულის ასული, რისთვისაც მან მიიღო ემის ნომინაცია როგორც 2012 და 2014 წლებში. 2015 წლის 11 იანვარს მას მიენიჭა ოქროს გლობუსი სერიალის საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი ქალისთვის, მინი სერიალი ან სატელევიზიო ფილმი როლისთვის. 2015 წელს მან ითამაშა ვენდი ბობ ბილდერის ახალ სერიალში. 2016 წელს მან ითამაშა ორნაწილიან ITV მინი სერიალში, სახელწოდებით Dark Angel, რომელიც დაფუძნებულია ვიქტორიელი მომწამვლელი მერი ენ კოტონის ნამდვილ ისტორიაზე. ასევე 2016 წელს, მან ითამაშა რეალურ ცხოვრებაში მოთხრობის "ვარსკვლავური თევზის" დრამატიზებაში, როგორც ნიკი, ტომ რეიის ცოლი, რომელიც დაავადდა სეფსისით. ფროგატის დებიუტი შედგა 2019 წლის 25 თებერვალს, როგორც ფრენსის ტორპის როლი ტრილერში Alys, Always. სპექტაკლის რეჟისორი იყო ნიკოლას ჰიტნერი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ინგლისელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:ინგლისელი ქალი გამხმოვანებლები კატეგორია:ინგლისელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ინგლისელი თეატრის ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი ქალი მსახიობები
ნიაზ ძიაპშიპა
ნიაზ (ნიაზბეგ) ალექსანდრეს ძე ძიაპშიპა (Ӡаҧшь-Иҧа; დ. 14 ნოემბერი, 1927, ოჩამჩირე, საქართველოს სსრ — გ. 5 იანვარი, 1993, თბილისი, საქართველო) — აფხაზი თავადების შთამომავალი, ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. იცავდა სოხუმის „დინამოსა“ და თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1952), საქართველოს სსრ დამსახურებული მწვრთნელი (1976).
ბიოგრაფია
ფეხბურთის თამაში შედარებით გვიან, 16 წლის ასაკში „ნორჩი დინამოელის“ სპორტსკოლაში, ალექსანდრე მინჯიას ხელმღვანელობით დაიწყო. 1945 წლიდან სოხუმის „დინამოს“ შემადგენლობაშია. 1946 წელს თბილისის „დინამოში“ ჩაირიცხა. თამაში დუბლშემადგენლობიდან დაიწყო, მაგრამ უკვე შემდეგი წლიდან მყარად დამკვიდრდა ძირითად შემადგენლობაში.
თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ფარგლებში პირველად 1947 წლის 2 მაისს, საკავშირო პირველობის პირველი ტურის კალენდარულ მატჩში, მოსკოვის „კრილია სოვეტოვის“ წინააღმდეგ გამოვიდა მინდორზე. შეხვედრა თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა და მას 40 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი დაესწრო. დინამოელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: ს. შუდრა, ნ. ძიაპშიპა, ნ. ნაუმცევი, ა. კიკნაძე, ვ. პანიუკოვი, გ. გაგუა, გ. ჯეჯელავა, ა. ღოღობერიძე, ბ. პაიჭაძე, გ. აროშიძე და ს. ჯეჯელავა. დაპირისპირება ბორის პაიჭაძის დუბლის წყალობით თბილისელთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 2–1 დამთავრდა.
პირველივე სეზონში 20 წლის ცენტრალურმა მცველმა საკავშირო ჩემპიონატის 18 მატჩი ითამაშა (სსრ კავშირის ორწრიან პირველობაში იმ წელს ცამეტი გუნდი მონაწილეობდა), ხოლო თორმეტ სეზონში ჩემპიონატის 179, თასის გათამაშების 5 და 20 საერთაშორისო შეხვედრაში დაიცვა გუნდის ღირსება. თავდაპირველად მარჯვენა მცველის პოზიციაზე თამაშობდა, მაგრამ გუნდის მთავარი მწვრთნელის, ანდრო ჟორდანიას გადაწყვეტილებით ცენტრალური მცველის პოზიციაზე გადაინაცვლა, სადაც წლების განმავლობაში იცავდა გუნდის ღირსებას.
პაესი (კაუკა)
პაესი (Páez) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31.548 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.258 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნიაზ ძიაპშიპა
ბიოგრაფია
ყოველდღიურ ცხოვრებაში ნიაზ ძიაპშიპა იყო თავმდაბალი, კეთილშობილი ადამიანი, კარგი მწვრთნელი და ჩინებული მეგობარი. 1970 წელს მუშაობდა თბილისის „დინამოს“ მეორე მწვრთნელად, იყო გუნდის უფროსიც. სამწვრთნელო მოღვაწეობას ეწეოდა „შრომით რეზერვებში“, თბილისის ცნობილ 35-ე საფეხბურთო სკოლაში, გლდანის სპორტულ სკოლა-ინტერნატში. მუშაობდა სოხუმის „დინამოს“ მთავარ მწვრთნელად. ბოლო წლებში ნიაზ ძიაპშიპა მძიმედ ავადმყოფობდა. იგი მტკივნეულად განიცდიდა ორივე ხალხის ტრაგედიას აფხაზეთის ომში. ნიაზ ძიაპშიპას დარჩა შვილები — ომარ და თამაზ ძიაპშიპა და შვილიშვილები — ანა და ნიაზ ძიაპშიპა.
მიღწევები
thumb|right|210პქ| გაზ. „ლელო“, 12 ოქტ. 1951
საინტერესო ფაქტები
თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში ნიაზ ძიაპშიპას ანგარიშზეა 4 გატანილი ბურთი, აქედან ორი მეტოქეთა და ორიც საკუთარ კარში. პირველი ბურთი მან 1949 წლის 2 მაისს, საკავშირო ჩემპიონატის მე-4 ტურის კალენდარულ მატჩში, ხარკოვის „ლოკომოტივის“ წინააღმდეგ, მეკარე ნიკოლაი უგრაიცკის კარში, შეხვედრის 88-ე წუთზე გაიტანა. მეორე ბურთი კი 1957 წლის 21 აპრილს, საკავშირო პირველობის, ამჯერადაც, მე-4 ტურის კალენდარულ მატჩში, მოსკოვის „ლოკომოტივის“ წინააღმდეგ, მეკარე ვლადიმერ ვოსტროილოვის კარში, შეხვედრის 79-ე წუთზე შეაგდო. ორივე შეხვედრა თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა.
რაც შეეხება მის ორ ავტოგოლს, პირველად საკუთარი კარი მან 1949 წლის 15 ივნისს, მოსკოვის „ლოკომოტივთან“ გამართულ საკავშირო ჩემპიონატის მე-13 ტურის კალენდარულ მატჩში, შეხვედრის 50-ე წუთზე აიღო. თბილისელთა კარს ამ შეხვედრაში ვლადიმერ მარღანია იცავდა. მეორე ავტოგოლი კი 1952 წლის 9 აგვისტოს, მოსკოვის ცდსა-ს წინააღმდეგ გამართულ საკავშირო პირველობის მე-2 ტურის კალენდარულ მატჩში, შეხვედრის მე-60-ე წუთზე გაიტანა. თბილისელთა კარის დარაჯი ამ შეხვედრაშიც ვლადიმერ მარღანია იყო. ორივე შეხვედრა მოსკოვის „დინამოს“ ცენტრალურ სტადიონზე გაიმართა.
თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატისა და თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებულ 184 შეხვედრაში მსაჯებმა მას ორი ყვითელი და ერთი წითელი ბარათი უჩვენეს. ნიაზ ძიაპშიპამ დინამოელები მოედანზე გუნდის კაპიტნის სამკლაურით ორჯერ გაიყვანა — 1949 წლის 29 მაისს და 1950 წლის 16 აპრილს, ორივეჯერ მოსკოვის „დინამოსთან“ შეხვედრაში.
1956 წლის 1 სექტემბერს სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და სსრ კავშირის 1956 წლის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.
1968 წელს თბილისის „დინამოს“ სტადიონის რადიორედაქციამ გამოაცხადა კონკურსი-კითხვარი, რომელსაც უნდა გამოევლინა საქართველოს ფეხბურთელთა სიმბოლური ნაკრები 1921 წლიდან 1968 წლამდე. რადიორედაქციამ მიიღო 780 საკონსკურსო წერილი. მიღებული წერილების საფუძველზე ნიაზ ძიაპშიპა 275 ხმით აღნიშნული სიმბოლური ნაკრების შემადგენლობაში მოხვდა. გამოკითხვის შედეგად, საქართველოს 1921–1968 წლების სიმბოლურ ნაკრებში შევიდნენ: მეკარე: ვლადიმერ მარღანია; მცველები: ვლადიმერ ელოშვილი, ნიაზ ძიაპშიპა, მურთაზ ხურცილავა, გივი ჩოხელი; ნახევარმცველები: გიორგი სიჭინავა, შოთა იამანიძე; თავდამსხმელები: სლავა მეტრეველი, ბორის პაიჭაძე, ავთანდილ ღოღობერიძე, მიხეილ მესხი.
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის ინიციატივით დაწესებულია სპეციალური თასის გათამაშება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 იანვარი კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:სოხუმის დინამოს მწვრთნელები
დრეგუშენი
დრეგუშენი (Drăguşeni) — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 187 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 286 ადამიანს შეადგენდა.
გნიშიკი
გნიშიკი (Գնիշիկ) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 020 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 204 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 64.17 კმ²-ია.
ფრანჩესკო I (ორი სიცილია)
ფრანჩესკო I (Francesco I; დ. 19 აგვისტო, 1777 — 8 ნოემბერი, 1830) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ვაჟი. ორი სიცილიის მეფე 1825-30 წლებში.
ბიოგრაფია
ფრანჩესკო დაიბადა 1777 წლის 19 აგვისტოს ნეაპოლში. იგი იყო ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ვაჟი. აღსანიშნავია, რომ მას ღვიძლ დეიდად ერგებოდა საფრანგეთის ლეგენდარული დედოფალი მარია ანტუანეტა, ლუი XVI-ის მეუღლე, რომელთაც საფრანგეთის რევოლუციისას მოჰკვეთეს თავები.
მისი უფროსი ძმის, კალაბრიის ჰერცოგ კარლოს დაღუპვის შემდეგ ფრანჩესკო ხდება კალაბრიის ჰერცოგიცა და ტახტის მემკვიდრეც.
1796 წელს ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ II-ისა და მარია ლუისა ესპანელის ასული მარია კლემენტინა ავსტრიელი. მართალია მასთან ბედნიერი ქორწინება ჰქონდა, თუმცა 1801 წელს მარია კლემენტინა მშობიარობას გადაჰყვა, უმემკვიდრეობის გამო, 1802 წელს ფრანჩესკო მეორედ დაქორწინდა ესპანეთის მეფე კარლ IV-ისა და დედოფალ მარია ლუიზა პარმელის ასულ მარია ისაბელ ესპანელზე.
ფრანჩესკო და მისი ოჯახი აქტიურ ანტი-ფრანგულ პოლიტიკას აწარმოებდა, რომელიც ნაპოლეონის დამხობისკენ იყო მიმართული. ამ პოლიტიკას აქტიურად იზიარებდნენ არა მხოლოდ ბურბონები და ჰაბსბურგები, არამედ სრულიად ევროპელი მონარქები. 1806 წელს ნაპოლეონი მათ სამეფოში შეიჭრა და ნეაპოლი დაიკავა, ფრანჩესკოს ოჯახი კი სიცილიაში გაიქცა და იქ გამაგრდა. ამავდროულად, ნაპოლეონმა ნეაპოლის მეფედ თავისი ძმა, ჟოზეფი დასვა, ორ წელიწადში ჟოზეფი ესპანეთის მეფედ გადაიყვანა და ნეაპოლი თავის დას, ელიზას მისცა.
1814 წელს, ნაპოლეონ I-ის დამხობის შემდეგ, ვენის კონგრესმა ნეაპოლის სამეფო ფრანჩესკოს მამას დაუბრუნა, რომელმაც 1816 წელს ნეაპოლი და სიცილია ორი სიცილიის სამეფოდ გადააკეთა. ფრანჩესკო ცნობილი იყო თავისი ლიბერალური შეხედულებებით, რის გამოც მიემხრო 1820 წლის სიცილიის რევოლუციას და მის შემდეგ მიღებულ კონსტუტუციასთანაც მეგობრული დამოკიდებულება ჰქონდა.
1825 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ ფრანჩესკო I ორი სიცილიის მეფე ხდება. როგორც მმართველი, იგი ხალხში არც ისე პოპულარული იყო. იგი სრულიად ღიად და დაუფარავად ცხოვრობდა თავის საყვარლებთან, მეფის აღვირ ახსნილი ცხოვრება კი სამეფო ოჯახს ხალხში ავტორიტეტს უტეხდა. ამასთან მან შემოიყო სიცილიის პოლიცია, რომელიც თავისი კორუფციულობით გახდა ცნობილი. იგი ყველა თავის მოწინააღმდეგეს იჭერდა და საკანში სვამდა. მისი ხანმოკლე მმართველობის დროს გაუარესდა ქვეყნის ეკონომიკური მდგომარეობაც. ფრანჩესკო I გარდაიცვალა 1830 წელს, 53 წლის ასაკში, მის შემდეგ მისი ვაჟი ფერდინანდ II გამეფდა.
შვილები
ფრანჩესკოს პირველი ცოლის, მარია კლემენტინა ავსტრიელისგან ჰყავდა მხოლოდ ორი შვილი:
ფრანჩესკოს მეორე ცოლის, მარია ისაბელ ესპანელისგან ჰყავდა თორმეტი შვილი:
წინაპრები
ფრანჩესკო I-ის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1777 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1830 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ორი სიცილიის მეფეები
დავით ჭელიძე (მკლავჭიდი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
პატია (კაუკა)
პატია (Patia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33.195 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 723 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მცნებაჲ სასჯულოჲ
„მცნებაჲ სასჯულოჲ“ — XV საუკუნის კანონიკური ძეგლი, ეპისტოლე, რომელიც ანტიოქია-იერუსალიმის პატრიარქმა მიქაელმა გასცა აფხაზეთის საკათალიკოსოსთვის მის მიერ ცაიშელ-ბედიელი ეპისკოპოსის იოვაკიმეს კათალიკოსად ხელდასხმასთან დაკავშირებით 1470-1474 წლებში. შემორჩენილია ქართულ ენაზე შესრულებული პირი, რომელშიც მიქაელი ქართველებს მიმართავს: „ესე ქარტა თქუენთჳს აღვსწერე“. ძეგლი პირველად გამოსცა თედო ჟორდანიამ.
1470-იან წლებში მიქაელი საქართველოში იმყოფებოდა. მის ჩარევას ქართული ეკლესიის საქმეებში ხელი შეუწყო ბაგრატ იმერთა მეფისა და შამადავლა დადიან-გურიელის პოლიტიკურმა ამბიციებმა. შედეგად საქართველოს ეკლესია ორ —აღმოსავლეთ და დასავლეთ საკათალიკოსოდ გაიყო.
ეპისტოლის შესავალში განსაზღვრულია აფხაზეთის საკათალიკოსოს იურისდიქცია: „და ეპისკოპოზი ლიხთამერისა, ჭოროხსა აქათ, ოვსეთსა აქათ, ზღჳაჲ პონტოს აქათ, სადა დიდისა ბიჭუინტისა სამზღუარი მიაწევს, ეპისკოპოზნი ამა იერუსალიმისა მარჯუენისაგან კათალიკოზისაგან იკურთხეოდიან“. ხაზგასმულია წარსულში ანტიოქიისა ტახტზე აფხაზეთის ეკლესიის დამოკიდებულების საკითხი. პატრიარქი მოუწოდებს „მამათა და ძმათა“ დაემორჩილონ კათალიკოსის ლოცვა-კურთხევას, ხოლო ურჩებს, სასულიერო და საერო პირებს, შეჩვენებითა და წყევლით ემუქრება. ტექსტში შემდეგ საუბარია სხვადასხვა დანაშაულზე (პატრონისადმი ღალატი და ორგულობა, უკანონო ქორწინებები და მრუშობა, სიძვა, მკვლელობები, მარხვის გატეხვა, უქმეთა დარღვევა და ა.შ.), რომელთათვისაც საეკლესიო სასჯელთა ნაცვლად მოცემულია გრძელი და უჩვეულო წყევლა-კრულვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია
არტაანი (მხარე)
არტაანი, არტანი — ისტორიული მხარე და ციხე-ქალაქი სამხრეთ საქართველოში, მტკვრის ზემო დინების ორივე მხარეს. სახელწოდება არტაანთან ერთად გამოიყენებოდა არტაჰანიც, აქედან მოდის თურქული ფორმა არდაჰანი და რუსული არდაგანი. არტაანი თავდაპირველად მხარის სახელწოდება იყო. არსებობდა „ზენა არტაანი“ და „ქუენა არტაანი“, ანუ „მტკვრის აქეთა“ (მარჯვენა სანაპირო) და „მტკვრის იქითა არტანი“ (მარცხენა სანაპირო).
ისტორია
1877-1878 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომის შემდეგ ქალაქი და მხარე რუსეთის ჯარებმა დაიკავეს და 1878 წელს დადებული სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულებისა და ბერლინის ტრაქტატის თანახმად არტაანი რუსეთის იმპერიას გადაეცა. 1918 წელს ოსმალეთმა დაიკავა, მაგრამ უკვე 1919 წლის აგვისტო-ნოემბერში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ჯარებმა გენერალ გ. კვინიტაძის მეთაურობით არტაანის მხარე საქართველოს დაუბრუნა. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ, 1921 წლის ყარსის ხელშეკრულების მიხედვით, არტაანი ართვინის, ოლთისის და რიზეს ოლქებთან ერთად, თურქეთს გადაეცა. ამჟამად ის თურქეთის შემადგენლობაშია არდაჰანის პროვინციის სახით.
ჩილიკინის რაიონი
ჩილიკინის რაიონი (Distrito de Chiliquín) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ჩაჩაპოიასის პროვინციაში. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 851 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.93 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 143.43 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩაჩაპოიასის პროვინციის რაიონები
სპორტი აზერბაიჯანში
სპორტი აზერბაიჯანში — უძველესი ფესვები აქვს და ახლაც, ტრადიციული და თანამედროვე სპორტი ქვეყანაში კვლავ პრაქტიკულია. აზერბაიჯანში ეროვნულ, ტრადიციულ სპორტად თავისუფალი ჭიდაობა ითვლება თუმცა დღესდღეობით ქვეყანაში ყველაზე პოპულარულ სპორტის სახეობებს ფეხბურთი და ჭადრაკი წარმოადგენენ. სხვა პოპულარული სპორტის სახებებია: ტანვარჯიში, ძიუდო, ფუტსალი, ძალოსნობა და კრივი. აზერბაიჯანის მაღალმთანი რელიეფი განვითარების საშუალებას აძლევს ისეთ სპორტის სახეობებს, როგორებიც არიან თხილამურებით სრიალი და კლდეზე ცოცვა. წყლის სპორტის ვარჯიშების განხორციელება შესაძლებელია კასპიის ზღვასა და შიდა წყლებში. საერთაშორისო დონეზე აზერბაიჯანს წარმატებები მიღწეული აქვს ჭადრაკში, ძალოსნობასა და ჭიდაობაში. აზერბაიჯანი ასევე არის საერთაშორისო სპორტული საზოგადოების აქტიური წევრი. იგი სრულუფლებიანი წევრია შემდეგი ორგანიზაციების: ფეხბურთის ასოციაციათა საერთაშორისო ფედერაცია (FIFA), ევროპული ფეხბურთის ასოციაციების კავშირი (UEFA), მძლეოსანების ფედერაციათა საერთაშორისო ასოციაცია (IAAF), ევროპული მძლეოსნობის ასოციაცია (EAA), საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტი (IOC) და მრავალი სხვა. აქ ასევე გაიმართა პირველი ევროპული თამაშები და 2017 წლის ისლამის სოლიდარობის თამაშები. ახლახან აზერბაიჯანმა არაერთ ირანელ მოწინავე სპორტსმენს და მწვრთნელს მისცა დასაქმების საშუალება საკუთარ ეროვნულ გუნდებში (მათ აზერბაიჯანელის ეროვნებები მიენიჭათ). ამ სოპრტსმენებს შორის არიან მოჭიდავეები: სამან ტახმასები, საბაჰ შარიათი, ჯამშიდ კრეირაბადი. აგრეთვე მათ შორის არიან ტაეკვანდოს სპორტის წარმომადგენლები: რეზა მეჰმანდუსტი და მილად ბეიგი.
ისტორია
სპორტს აზერბაიჯანში უძველესი ფესვები აქვს და ახალი, ისევე როგორც ტრადიციული სპორტის სახეობები აქტუალურობას დღესდღეობითაც არ კარგავენ. ქვეყნის ტრადიციულ სპორტად თავისუფალი ჭიდაობა მიიჩნევა; ოლიმპიურ კომიტეტში შესვლის შემდეგ ამ სპორტის სახეობაში აზერბაიჯანის სახელით მოასპარეზე სპორტსმენებს მოპოვებული აქვთ 14 მედალი (მათ შორისაა ოთხი ოქრო). ამჟამად ქვეყნის ყველაზე პოპულარულ სპორტად ჭადრაკი და ფეხბურთი განიხილება.
ნარდი
ნარდი არის თამაში, რომელსაც უძველესი ფესვები აქვს სპარსეთის იმპერიაში; იგი დიდ როლს ასრულებს აზერბაიჯანულ კულტურაში. ეს თამაში ძალიან პოპულარულია აზერბაიჯანში და გავრცელებულია საზოგადოების ფართო მასებში. ქვეყანაში არსებობს ნარდის რამდენიმე სახეობა, რომლებიც შესწავლილი და გაანალიზებულია ექსპერტების მიერ.
ჭადრაკი
2009 წელს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა გამოსცა ბრძანება, რომლის თანახმადაც ქვეყანაში, 2009-2015 წლის პეროდში, უნდა გაუმჯობესებულიყო ჭადრაკის განვითარება.
ფეხბურთი
ფეხბურთი აზერბაიჯანში ყველაზე პოპულარული სპორტია, ხოლო აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციების ასოციაცია, სადაც 9,122 რეგისტრირებული მოთამაშეა, ქვეყნის უდიდესი სპორტული ასოციაციაა. ეროვნულ საფეხბურთო კლუბებთან შედარებით, აზერბაიჯანის ეროვნული ნაკრები საერთაშორისო ასპარესზე დაბალ შედეგს აჩვენებს. ყველაზე წარმატებული აზერბაიჯანული საფეხბურთო კლუბებია: ნეფთჩი ბაქო, ბაქო, ინტერ ბაქო, ყარაბაღი, გაბალა და ხაზარ ლენკარანი. 2012 წელს ნეფთჩი ბაქო გახდა აზერბაიჯანის პირველი გუნდი, რომელმაც ევროპული შეჯიბრებების ჯგუფურ ეტაპზე გადასვლა მოახერხა; მათ ევროპალიგის პლეიოფში კვიპროსის აპოელი ანგარიშით 4-2 დაამარცხეს.
აზერბაიჯანული ფეხბურთის ოქროს ხანად 1960-იანი წლები სახელდება, რადგან ამ პერიოდში მათი ქვეყნის მაისურით თამაშობდნენ ისეთი ფეხბურთელები, როგორებიც იყვნენ: ანატოლი ბანიშევსკი და ალეკპერ მამედოვი. აღსანიშნავია ლეგენდარული მსაჯი (ლაინსმენი) ტოფიქ ბარამოვი.
ფუტსალი
აზერბაიჯანმა ფუტსალში ბევრად მეტ წარმატებას მიაღწია ვიდრე ფეხბურთში. 2010 წლის უეფას ფუტსალის ჩემპიონატში აზერბაიჯანის ეროვნულმა ნაკრებმა მეოთხე ადგილი დაიკავა, ხოლო შიდა კლუბმა „არაზ ნახიჩევანმა“ ბრინჯაოს მედლები მოიპოვა 2009-10 წლებისა და 2013-14 წლების UEFA-ს ფუტსალის თასებზე.
საბრძოლო ხელოვნება
ძიუდოს მსგავსმა საბრძოლო ხელოვნებების სპორტსმენებმა აზერბაიიჯანს მრავალი მედალი მოუტანა. კერძოდ, ელნურ მამმადლიმ ქვეყანას, ევროპის ჩემპიონატსა და 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, ოქროს მედლები მოუტანა 73 კგ კატეგორიებში. მოვლუდ მერალიევმა 2003 წლის ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატსა და 2008 წლის ზაფხულის ლიმპიურ თამაშებზე ბრინჯაოს მედლები მოიპოვა.
ჭიდაობა
ისტორიულად, ჭიდაობა აზერბაიჯანისთვის მნიშვნელოვანი სპორტია და ხშირად მის ეროვნულ სპორტადაც კი მოიხსენიებენ.
მიღწევები
დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, აზერბაიჯანელ სპორტსმენებს მოპოვებული აქვთ 2615 მედალი მსოფლიო და ჩემპიონატებზე (897 ოქრო, 705 ვერცხლი და 1013 ბრინჯაო).
ანდრეა ბერტოლაჩი
ანდრეა ბერტოლაჩი (Andrea Bertolacci; დ. 11 იანვარი, 1991, რომი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი. ამპლუით ნახევარმცველი, იჯარით თამაშობს ჯენოაში.
სპორტი აზერბაიჯანში
მიღწევები
2017 წელს, ისლამის სოლიდარობის მეოთხე თამაშებში, რომელიც 11-22 მაისის პერიოდში ბაქოში ჩატარდა, აზერბაიჯანელებმა მოიპოვეს 75 ოქრო, 50 ვერცხლი და 37 ბრინჯაოს მედლები.
ანდრეა ბერტოლაჩი
საკლუბო კარიერა
ბერტოლაჩიმ საკლუბო კარიერა დაიწყო რომას (საფეხბურთო კლუბი) შემადგენლობაში. 10 იანვარი 2010 წელს იჯარით გადავიდა ლეჩეს შემადგენლობაში. პირველი გოლი ლეჩეს შემადგენლობაში გაიტანა იუვენტუსის (საფეხბურთო კლუბი) წინააღმდეგ.
სპორტი აზერბაიჯანში
მიღწევები
2018 წელს აზერბაიჯანელმა სპორტსმენებმა მსოფლიო და ევროპის ჩემპიონატებში, თასის შეჯიბრებებში და საერთაშორისო ტურნირებში 753 მედალი მოიპოვეს (მათშორის იყო 263 ოქრო, 230 ვერცხლი და 260 ბრინჯაოს მედალი).
სქოლიო
კატეგორია:სპორტი ქვეყნების მიხედვით
ანდრეა ბერტოლაჩი
საკლუბო კარიერა
22 ივნისს 2011 წელს ლეჩემ გამოისყიდა ბერტოლაჩის უფლებების 50% 500,000-ს ევროს სანაცვლოდ და დარჩა ლეჩეს შემადგენლობაში იჯარის სახლით.
20 ნოემბერს 2011 წელს ბერტოლაჩიმ გაიტანა გამარჯვების გოლი რომას წინააღმდეგ. 2012 წლის ზაფხულში შედგა მოლაპარაკება ჯენოასთან ბერტოლაჩის 50% შეფასებულ იქნა 1 მილიონ ევროდ და დანარჩენი 50% კი პანაგიოტის ტაჩციდისის სანაცვლოდ რომლის სატრანსფერო ღირებულება 2.5 მილიონ ევროს შეადგენდა.
2014 წლის 20 ივნისს რომამ და ჯენოამ განაახლეს კონტრაქტი ბერტოლაჩის საერთო მფლობელობასთან დაკავშირებით.
2014-2015 წლები ბერტოლაჩის საუკეთესო სეზონი იყო კარიერაში, მან იტალიის სერია Aში 34 მატჩში 6 გოლი და 8 საგოლე გადაცემა გააკეთა.
2017 წლის 15 ივლისს იჯარით შეუერთდა ჯენოას, სადაც სეზონის ბოლომდე დარჩება.
ტომპსონის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი
ტომპსონის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი (Thompson submachine gun) — ამერიკული პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი, პირველად გამოგონილი ჯონ ტ. ტომპსონის მიერ 1918 წელს, პირველი მსოფლიო ომის დროს. ის პოპულარული გახდა აშშ-ს ე.წ. „აკრძალვის ერის“(აშშ-ს კონსტიტუციის მე-18 შესწორებამ აკრძალა ალკოჰოლის წარმოება, რეალიზაცია და ტრანსპორტირება) დროს და განსაკუთრებით ასოცირდებოდა ორგანიზებულ დანაშაულთან. იარაღი ხშირად ფიგურირებდა იმდროინდელ მედიაში, ვინაიდან ტომპსონის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი იმხანად გამოიყენებოდა როგორც კრიმინალების, ასევე სახელმწიფო ძალოვანი უწყებების მიერ. ამ იარაღს არაერთი მეტსახელი ჰქონდა შერქმეული, როგორიცაა: „ტომი განი“(Tommy Gun), „ქუჩის დამგველი“ (Street Sweeper), „გამანადგურებელი“ (Annihilator), „ჩიკაგოს სტილი“, „ტომი ბიჭი“ (the Tommy Boy), „სანგრის ცოცხი“(Trench Broom), უბრალოდ „ტომპსონი“ და კიდევ მრავალი სხვა.
ტომპსონი ჯარისკაცთა, კრიმინალთა, პოლიციელთა, FBI-ის აგენტთა და სამოქალაქო პირთა საყვარელი იარაღი იყო მისი ავტომატური სროლის რეჟიმის გამო, რასაც ემატებოდა მისი სიმსუბუქე, პორტატულობა და გამოყენების სიმარტივე. ისტორიული მნიშვნელობის წყალობით ტომპსონმა დიდი ცნობადობა მოიხვეჭა კოლექციონერთა წრეებში და არანაკლებ პოპულარულია ამერიკულ პოპ კულტურაში, განსაკუთრებით ნამუშევრებში, რომელბიც ეხება „აკრძალვის ერასა“ და მეორე მსოფლიო ომს. ტომპსონი წარმოადგენს მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე ცნობად ცეცხლსასროლ იარაღს.
შემუშავება
მარცხნივ|მინი|ჯონ ტომპსონი თავისი სახელობის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევით ხელში. გენერალ ჯონ ტ. ტომპსონს თავდაპირველად სურვილი ჰქონდა, შეექმნა ავტომატური შაშხანა (და არა პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი), რომელიც ხელით გადასატენ გრძივმოძრავსაკეტიან შაშხანების ჩაანაცვლდებდა, როგორიც, მაგალითად, იყო ამერიკული არმიის M1903 Springfield. მოკვლევისას ტომპსონი გადააწყდა ჯონ ბლიშის პატენტს, მან მიიღო დაფინანსება და გადაწყვიტა ბლიშის მექანიზმით ეწარმოებინა საკუთარი „ავტომატური შაშხანა“. თუმცა ყველაფერი ისე არ წავიდა, როგორც ამას ტომპსონი გეგმავდა. აღმოჩნდა, რომ ბლიშის მექანიზმისთვის ერთადერთი შესაფერისი ვაზნა აქტიურ ექსპლუატაციაში აშშ-ში იყო მხოლოდ .45 ACP (11.43×23 მმ). ამის შემდეგ ტომპსონმა იარაღი წარმოიდგინა, როგორც ერთი კაცის მიერ ხელში დასაჭერი ტყვიამფრქვევი, რომლითაც ევროპაში მიმდინარე პირველ მსოფლიო ომში სანგრებს მტრისგან გაწმენდნენ (აქედან მისი მეტსახელი —„სანგრის ცოცხი“). პროექტს „გამანადგურებელი I“ ეწოდა (Annihilator I) და 1918 წლისთვის ყველა სახის კონსტრუქციული პრობლემა უკვე მოგვარებული იყო, თუმცა იარაღის ევროპაში ფრონტზე გამოსაცდელად გაგზავნამდე ორი დღით ადრე პირველი მსოფლიო ომი დასრულდა.