cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვიქტორ ჰესი
მოღვაწეობა
1913 წელს ჰესმა პირადად მოაწყო მეტეოროლოგიური სადგური 2141 მეტრის სიმაღლეზე, ავსტრიაში, მაგრამ პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამ ამ კვლევას ხელი შეუშალა.
1920 წელს ჰესი დაინიშნა გრაცის უნივერსიტეტის პროფესორად, მაგრმა მან ეს საქმიანობა მელევე დატოვა და 1922 წელს რადიუმის კორპორაციის მიწვევით გაემგზავრა აშშ-ში. აშშ-ში მან მუშაობა ამავე ორგანიზაციის კვლევითი ლაბორატორიის დირექტორად დაიწყო, ნიუ-იორკში. თუმცა ჰესი 1 წლის შემდეგ კვლავ სამშობლოში დაბრუნდა. 1927 წელს ჰესმა დაიწყო კოსმოსური სხივების შემდგომი შესწავლა ავსტრიის ალპებში და კუნძულ ჰელბოლანდზე სხვადასხვა ადგილას. 1938 წელს იგი კვლავ აშშ-ში გაემგზავრა და დაიკავა ჰორდჰამის უნივერსიტეტის პროფესორის თანამდებობა. იგი სიცოცხლის ბოლომდე სწორედ ამ უნივერსიტეტში მოღვაწეობდა.
ვიქტორ ჰესს კოსმოსური სხივების აღმოჩენამ მრავალი საპატიო წოდება მოუტანა. ჰესი იყო ავსტრიის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი, ასევე ერნესტ აბეს ჯილდოს მფლობელი. თუმცა მისთვის ყველაზე საპატიო ჯილდო მაინც ნობელის პრემია იყო ფიზიკის დარგში, რომელიც მიიღო 1936 წელს ანდერსონთან ერთად. სიმბოლურ ხასითს ატარებდა ამ ორი ფიზიკოსისათვის ნობელის პრემიის ერთად მინიჭება.
ჰესი გარდაიცვალა 1964 წლის 17 დეკემბერს ნიუ-იორკში.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი ფიზიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
სედრუ (პერნამბუკუ)
სედრუ (Cedro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან -15 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ნუგზარ კვაჭაძე
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1965-1979 წლებში იყო ნავთლუღის საქმთავარენერგოს ელექტროსადგურის მორიგე ელექტრიკოსი, მაღალი ძაბვის ელექტროქვესადგურების ჯგუფის უფროსი, 1980 წლიდან იყო საქმთავარენერგოს საბურთალო-I-ის ელექტროქვესადგურების ჯგუფის უფროსი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მერაბ კოსტავას საზოგადოება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები ნ
ტრავემიუნდე
ტრავემიუნდე (Travemünde) — უბანი გერმანიის ქალაქ ლიუბეკში. მდინარეობს მდინარე ტრავეს შესართავთან. 1802 წლიდან არის საზღვაო კურორტი. ტრავემიუნდეში ვითარდება თომას მანის „ბუდენბროკების“ ზოგიერთი მოქმედება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის კურორტები
ვახტანის გომართის სალოცავი
ვახტანის გომართის სალოცავი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვახტანაში. აგებულია შუა საუკუნეებში. სოფლიდან 3 კმ დაშორებით, გომართის გზაზე შემორჩენილია ნაეკლესიარი (თლილი ქვის გროვა), ქვის სტელით. ადგილობრივი მაცხოვრებლების გადმოცემით, მლოცველები გომართის ეკლესიასთან მისვლამდე ამ სტელასთან ლოცულობდნენ. 0,78 მ სიმაღლის პრიზმულ ქვაზე ჯვარცმის სცენის რელიეფური გამოსახულებაა. ფიგურის თავი დაზიანებულია. სტელის ზედა, მარცხენა კუთხე ჩამოტეხილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შტედტლენი
შტედტლენი (Stödtlen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 31,19 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 1 928 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
მუგუთის ნაეკლესიარი
მუგუთის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუგუთში.
აგებულია შუა საუკუნეებში. სოფლის სასაფლაოზე შემორჩენილია ნაეკლესიარი ქვის გროვის სახით. აქა-იქ შეინიშნება დუღაბიც. ქვა რიყისაა. გეგმა არ იკითხება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დიდი ბრიტანეთი 1896 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1896 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 7 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1896 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბონგის საგრაფო
ბონგის საგრაფო (Bong County) — საგრაფო ლიბერიაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. დაარსდა 1964 წელს. საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გბარნგა. ფართობი — =8 754 კმ², მოსახლეობა — 328 919 კაცი (2008 წ.).
დასავლეთიდან ესაზღვრება გბარპოლუსა და მონტსერადოს საგრაფო, ჩრდილოეთიდან — ლოფის საგრაფო და გვინეა, აღმოსავლეთიდან ნიმბის საგრაფო, ხოლო სამხრეთიდან — გრანდ-ბასა, მარგიბი და მონტსერადო.
ადმინისტრაციული დაყოფა
საგრაფო იყოფა რვა რაიონად:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბერიის საგრაფოები
მენდის-პიმენტელი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 331 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.72 კმ²-ზე. ფართობი 305 507 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ყირიმის ანექსია რუსეთის ფედერაციის მიერ
რუსეთის ფედერაციის მიერ ყირიმის ანექსია — სამხედრო და პოლიტიკური ქმედებების ერთობლიობა, რომელიც მიმართულ იქნა უკრაინის ტერიტორიული მთლიანობის წინააღმდეგ რუსეთის ფედერაციის მიერ. უკრაინის ტერიტორია ყირიმი ანექსირებულ იქნა რუსეთის ფედერაციის მიერ 2014 წლის 18 მარტს. ყირიმის ნახევარკუნძული დე-ფაქტოდ შეიყვანეს ფედერაციის შემადგენლობაში როგორც ყირიმის ფედერალური ოლქი, რომელიც შედგება რუსეთის ფედერალური ორი ერთეულისგან — ყირიმის რესპუბლიკა და ქალაქი სევასტოპოლი. ანექსიას წინ უძღოდა ყირიმის ნახევარკუნძულზე რუსეთის შეიარაღებული ძალების ინტერვენცია და ოკუპაცია, რაც განხორციელდა მას შემდეგ, რაც 2014 წელს უკრაინაში მოხდა რევოლუცია — ხალხი აჯანყდა რუსეთის მიმართ ლოიალური პრეზიდენტის ვიქტორ იანუკოვიჩის და მისი პარტიის წინააღმდეგ. ყირიმში ინტერვენცია იყო უკრაინის სამხრეთ და აღმოსავლეთ რეგიონებში ფართო მღელვარების ერთ-ერთი შემადგენელი.
22-23 თებერვალს, რუსეთის პრეზიდენტი ვლადიმირ პუტინი მთელი ღამე მართავდა შეხვედრას უსაფრთხოების და სპეცსამსახურების ხელმძღვანელებთან, რომელზეც განიხილავდნენ ჩამოგდებული პრეზიდენტ იანუკოვიჩის შესაძლო დახმარების სცენარებს. ამ შეხვედრის დასასრულს პუტინმა აღნიშნა, რომ „ჩვენ უნდა დავიწყოთ ყირიმის რუსეთისთვის დაბრუნებაზე მუშაობა“. 23 თებერვალს რუსეთის მხარდამჭერი აქციები გაიმართა ყირიმის ქალაქ სევასტოპოლში. 27 თებერვალს შენიღბულმა რუსულმა ჯარებმა, რომელთაც მოხსნილი ჰქონდათ ყველანაირი საამომცნობო ნიშანი, აიღეს ყირიმის უმაღლესი საბჭოს შენობა, დაიკავეს ყირიმის სტრატეგიული ობიექტები, რასაც მოყვა პრო-რუსული მთავრობის დანიშვნა აკსიონოვის თაოსნობით და ყირიმის დამოუკიდებლობის გამოცხადება.
უკრაინის მხარე მიიჩნევს, რომ რუსეთმა ყირიმის ანექსირებით დაარღვია საერთაშორისო კანონმდებლობა და შეთანხმებები, მათ შორის 1991 წლის შეთანხმება დსთ-ის ჩამოყალიბების შესახებ, ჰელსინკის შეთანხმება, 1994 წლის ბირთვული იარაღის განუვრცელებლობის შესახებ შეთანხმება და რუსეთ-უკრაინას შორის მეგობრობის, თანამშრომლობის და პარტნიორობის შეთანხმება. აღნიშნული ქმედება დაგმობილ იქნა მსოფლიოს მრავალი ლიდერის მიერ, რომლებიც ხაზს უსვამენ, რომ უკრაინის ტერიტორიის უკანონო ანექსიით დაირღვა უკრაინის დამოუკიდებლობის და სუვერენიტეტის შესახებ 1994 წელს გაფომებულ ბიდაპეშტის მემორანდუმი, რომელზეც რუსულ მხარეს აქვს ხელმოწერილი. იგი გახდა დიდი რვიანის დანარჩენი წევრების მიერ ჯგუფიდან რუსეთის გარიცხვის გადაწყვეტილების, შემგომ კი, ქვეყანაზე სანქციების პირველი პაკეტის დაკისრების საფუძველი. გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ მიიღო „საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში უკრაინის ტერიტორიული მთლიანობის“ აღიარების შესახებ რეზოლუცია და ასევე არ სცნო ოკუპირებულ ტერიტორიაზე ჩატარებული ხმის მიცემა და ანექსიის კანონიერება.
მას შემდეგ, რაც ყირიმის 2014 წლის 16 მარტის რეფერენდუმზე სეპარატიზმმა ამომრჩეველთა დიდი ნაწილის მხარდაჭერა მიიღო, გაეროს რეზოლუცია ასევე ხაზს უსვამს, რომ „რეფერენდუმს არ გააჩნია იურიდიული ძალა და აღიარება, შესაბამისად ვერ გახდება ყირიმის სტატუსის რაიმე ცვლილების საფუძველი“. რეზოლუცია მოუწოდებს ყველა ქვეყანას და საერთაშორისო ორგანიზაციას, არ სცნონ და არ მოიაზრონ რუსეთის მიერ უკრაინის ტერიტორიის ანექსის ცნობა.
რუსეთის ფედერაცია ეწინააღმდეგება „ანექსიის“ იარლიყს და როგორც ვლადიმირ პუტინი განსაზღვრავს, რეფერენდუმი იყო ხალხის თვითგამორკვევის უფლების რეალიზაცია. 2015 წლის ივლისში რუსეთის პრემიერ-მინისტრამა დიმიტრი მედვედევმა განაცხადა, რომ ყირიმი სრულად იქნა ინტეგრირებული რუსეთთან.
წინარეისტორია
ყირიმი რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა 1783 წელს, როდესაც ანექსირებულ იქნა ყირიმის სახანო. შემდგომ, ყირიმი გახდა რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტირი რესპუბლიკის (რსფსრ) ნაწილი 1954 წლამდე. თავდაპირველად, 1783 წლის 19 აპრილს, რუსეთის იმპერატორმა ეკატერინე მეორემ ხელი მოაწერა მანიფესტს რუსეთის იმპერიისთვის ყირიმის მიერთების შესახებ. შემდეგ წელს ყირიმს უკვე ერქვა ტავრიდას ოლქი, ხოლო 1795 წელს გახდა ნოვოროსიისკის გუბერნიის ნაწილი, 1802 წელს კი, გადაკეთდა ტავრიდის გებერნიად. რუსეთის სამოქალაქო ომის პირველ ხანებში ჩამოყალიბდა რამდენიმე მოკლევადიანი მთავრობა (ყირიმის სახალხო რესპუბლიკა, ყირიმის რეგიონალური მთავრობა, ყირიმის სსრ), მაგრამ ისინი ჩანაცვლდნენ თეთრების მიერ. 1921 წლის ოქტომბერში ჩამოყალიბდა რსფსრ-ის ყირიმის ავტონომიური სსრ. მეორე მსოფლიო ომის და ყველა ადგილობრივი ყირიმელი თათრის დეპორტაციის შემდგომ, 1946 წელს, ყირიმის ასსრ-მ დაკარგა ავტონომია და ჩამოქვეითდა რუსეთის სფსრ-ის ოლქად.
1989 წელს, „პერესტროიკის“ მიმდინარეობისას, უმაღლესმა საბჭომ სტალინის მართველობის პერიოდში ყირიმელი თათრების დეპორტაცია უკანონოდ გამოაცხადა და მუსულმანური ეთნიკური ჯგუფის უდიდეს ნაწილს ყირიმში დაბრუნების ნება დართო.
Backless
Backless — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს ერიკ კლეპტონის მეექვსე სტუდიური ალბომი, ჩაწერილი პროდიუსერ გლინ ჯოუნსის თანაშემწეობით. იგი გამოვიდა ლეიბლზე Polydor, 1978 წელს. ჩარტში ალბომმა #8 პოზიციამდე მიაღწია.
სქოლიო
კატეგორია:ერიკ კლეპტონის ალბომები კატეგორია:1978 წლის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები გლინ ჯოუნსის პროდიუსერობით
შაჰრიარი (მასალი)
შაჰრიარი  (Şəhriyar) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 45 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
შლანგენბადი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის კურორტები
ესენიურთის ციხე
ესენიურთის ციხე — ციხე თურქეთში. მდებარეობს გუმუშხანე ერზიჯანისაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს. მთლიანი მანძილი გუმუშხანეს ცენტრიდან ციხემდე 20,5 კმ-ია.
უშუალოდ ციხე ერზიჯანისაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა წყალგამყოფი ქედის ყველაზე შემაღლებულ კლდოვან ბორცვზეა აშენებული. ოთხივე მხრივ კარგად მოჩანს უზარმაზარი სივრცეები. კლდოვანი ბორცვი ოთხივე მხრივ ფრიალო, ციცაბო კლდოვანი რელიეფით დაბლა ეშვება. საკუთრივ კლდოვანი ბორცვი სამხრეთ-დასავლეთისკენაა წაგრძელებული. ერთად ერთი შედარებით იოლი და ვიწრო მისადგომიც მას სამხრეთ-დასავლეთიდან აქვს. დანარჩენი მხარეები მიუვალია. ამიტომაცაა, რომ ციხის მშენებლებს ცენტრალური კარიბჭეც ამ მხრიდან გაუმართავთ. საგულდაგულოდ გაუმაგრებიათ კარიბჭის ეს მონაკვეთიც. მას კარგად იცავს და ამაგრებს შესასვლელის მარცხენა მხარეს გალავნის კედლებისაგან წინ გამოწეული ნახევარწრიული გეგმის კოშკი. იგი საკმაოდ დიდი ზომისაა. მისი ორი სართული შემორჩენილია. შუა წელზე კოჭებისათვის დატანილი აქვს ფოსოები. ჩანს, მისი პირველი სართული ყრუ კედლებით იყო შემოსაზღვრული, ხოლო მეორე სართულზე დატანილია სათვალთვალო სარკმლები. კოშკის შემორჩენილი მაქსიმალური სიმაღლე 10-11 მეტრია. ციხეს აქვს სხვა რამდენიმე, როგორც ნახევარწრიული, ისე ოთხკუთხა ფორმის კოშკებიც. საკუთრივ კარიბჭე გამართულია გალავნის კედლის ცენტრალურ ნაწილში. იგი საკმაოდ ფართე და მაღალია, თაღი ნახევარწრიულია. სიმაღლე 4 მეტრს აღწევს. კარიბჭეს მარჯვენა მხრიდან იცავს შედარებით მცირე მოცულობის ასევე ნახევარწრიული გეგმის კოშკი.
საკუთრივ ციხის მთლიან გეგმას, კლდოვანი ბორცვის კონფიგურაცია განსაზღვრავს და იგი მართკუთხა გეგმისაა. სიგანე შესასვლელთან 13,30 მეტრია. ცენტრალურ ნაწილში 39 მეტრი. ხოლო ბოლო მონაკვეთში 12 მეტრია. ჩართულია მრგვალი და სამკუთხა ბურჯები ჩართულია გალავნის კედლებში. ციხის შიდა სივრცეში, განსაკუთრებით აღმოსავლეთ ნაწილში, თავმოყრილია სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობა თა ნაშთები, რომლებიც დღეისათვის მთლიანადაა აღდგენილი. აღდგენისას დაუფარავთ ადრეული წყობები, ამიტომ შეუძლებელი ხდება ძველ ნაგებობათა გეგმისა და ხასიათის განსაზღვრა. აქა-იქ დაცული ნაშთების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ ჩანს, რომ ზოგიერთი მათგანი სამზარეულო ოთახი, ბუხრიანი ნაგებობა თუ წყლის რეზერვუარი უნდა ყოფილიყო. ციხის სამხრეთ ნაწილში გამართული იყო შიდა ციხე. იგი საკმაოდ დიდი მონუმენტური ნაგებობა ჩანს. აქაც დაფარულია ძველი წყობები. როგორც ჩანს, აღდგენისას მისი ზომები განსაზღვრეს ადრეული კედლის ნაშთების მიხედვით. იგი თითქმის კვადრატული ფორმისაა. ამ შენობის აღმოსავლეთ ნაწილში გამართულია კლდეში ჩაჭრილი მოზრდილი წყლის რეზერვუარი. აქვეა სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობათა ნაშთებიც. გალავნის კედლებიდან ყველაზე უფრო დაზიანებული ჩანს სამხრეთ-აღმოსავლეთი მონაკვეთი. აქვე შიდა სივრცეში ფიქსირდება ოთხი პატარა ზომის შენობის ნაშთები. ისინი ორსართულიანია და ზედა ნაწილის კედლებში დატანილია სათოფურები. ბრაიერმა და ვინფილდმა აქ დამალული გასასვლელი აღმოაჩინეს. შიდა ნაგებობათა კედლების სიფართე კი 80-90 სანტიმეტრია. თუ დავუკვირდებით ადრეულ ნაშთებს, კარგად ჩანს, რომ ციხის გალავნის კედლებში გამოყენებული ქვები აშკარად განსხვავდება შიდა სივრცის ნაგებობათა კედლის ქვებისაგან. განსხვავებულია დუღაბის ფერიც.
რაც შეეხება საკუთრივ ციხის გალავნის კედლებს, მათი დიდი ნაწილი დანგრეულია. ამჟამად იგი თურქ რესტავრატორებს აღუდგენიათ, მაგრამ ძალიან ცუდად. თითქმის გამქრალია ძველი წყობები. მიუხედავად ამისა აქა-იქ შემორჩენილი ნაშთების მიხედვით მაინც შეიძლება ციხის მშენებლობაში სამი პერიოდის გამოყოფა. ეს სხვაობები შედარებით კარგად ფიქსირდება აღმოსავლეთის, დასავლეთისა და ჩრდილოეთის მხარეს. მათ კარგად ემჩნევათ სხვადასხვა დროში ნგრევისა და აღდგენის კვალი. პირვლი ციხის საძირკვლების დონეზე აქა-იქ, განსაკუთრებით კი სამხრეთი გალავნის კედლის ძირში, დღემდეა შემორჩენილი უსისტემო, მოშავო ფერის მოზრდილი ქვების წყობის ნაშთები, რომელიც ციხის მშენებლობაში ყველაზე ადრეული ჩანს. დუღაბის ფერიც განსხვავებულია. მეორე სამშენებლო დონე შედარებით მოგვიანოა და იგი შეიძლება ბიზანტიური ეპოქით დათარიღდეს. შედარებით ბევრგანაა კარგად დაცული ამ ეპოქის ნაშთები. წყობებში გამოყენებულია კარგად დამუშავებული, თითქმის სტანდარტული საშუალო ზომის ქვები. რიგების ჰორიზონტალურობა ძირითადად დაცულია. ციტადელის ნაწილში კარგად ჩანს ბიზანტიური ეპოქის ციხეებისათვის დამახასიათებელი სარტყლისათვის განკუთვნილი წყობები, სადაც აგურის ნაცვლად აგურის ფორმის ქვის ფილებია გამოყენებული. დუღაბის ფერიც განსხვავებულია როგორც ქვედა, ისე ზედა ნაწილისაგან. მესამე პერიოდი-ესაა ციხის გალავნის კედლების ზედა ნაწილი, რომელიც ოსმალთა სახელთან უნდა იყოს დაკავშირებული. წყობების ამ ნაწილში გვხვდება სათოფურებიც. ასე, რომ ციხის მშენებლობაში გამოკვეთილი სამი სამშენებლო დონე ვფიქრობთ სამ პერიოდს უნდა შეესატყვისებოდეს. I საამშენებლო დონე, როდესაც აქ ციხე პირველად აიგო, ადგილობრივი ჭანური მოსახლეობის სახელს უნდა დავუკავშიროთ. II საამშენებლო პერიოდი ბიზანტიელთა ამ რეგიონში დამკვიდრებას და III კი-უშუალოდ ოსმალთა სახელთან უნდა იყოს დაკავშირებული. ციხის სტრატეგიული ადგილმდებარეობიდან გამომდინარე, იგი ყველა დროში იყო გამოყენებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
რასიმ ოჯაგოვი
რასიმ მირყასიმ-ოღლუ ოჯაგოვი (Rasim Mirqasım oğlu Ocaqov; დ. 22 ნოემბერი, 1933 — გ. 11 ივლისი, 2006) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა კინორეჟისორი და ოპერატორი, ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ასსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1964), აზერბაიჯანის სსრ-ის სახალხო არტისტი (1982 წელი), აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
რასიმ ოჯაგოვი დაიბადა 1933 წლის 22 ნოემბერს აზერბაიჯანის ქალაქ შაქში. ახალგაზრდობაში ის ოცნებობდა გეოლოგი გამხდარიყო. თუმცა, მის მშობლიურ ქალაქში კინოსტუდია „აზერბაიჯანფილმის“ გადამღები ჯგუფის გამოჩენამ მომავალი პროფესიის არჩევანის გადახედვა გამოიწვია. 1951—56 წლებში სწავლობდა რუსეთის სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის (რსკი) საოპერატორო ფაკულტეტზე. 1965 წელს — მირზა ალიევის სახელობის აზერბაიჯანის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტზე. 1956 წელს გახდა „აზერბაიჯანფილმის“ დამდგმელი ოპერატორი, 1973 წელს დამდგმელი რეჟისორი. 1964 წელს მიენიჭა ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ასსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება. 50-იან წლებში აზერბაიჯანში გამოჩნდა რეჟისორების ახალი თაობა შემდეგი შემადგენლობით: მუხთარ დადაშოვი, თეიუბ ახუნდოვი, ალისათარ ქიშიევი. რასიმ ოჯაგოვმა სწორედ ამ წლებში დაიწყო კარიერა. ფილმი „მისი დიდი გული“ იყო მისი პირველი ნამუშევარი ოპერატორის ამპლუაში. ითვლებოდა ფსიქოლოგიური სცენების გამოსახვის პროფესიონალად. ეს ფილმი გადაღებულია სუმგაითის მეტალურგების ცხოვრების შესახებ. ძალიან ფაქიზადაა გადმოცემული მუშების სულიერი ტანჯვა. რეჟისორის ამპლუაში გადაღებული პირველი კინონამუშევარი გახდა ფილმი „შურისმაძიებელი განჯაბასარიდან“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:საბჭოთა კინორეჟისორები კატეგორია:აზერბაიჯანის დიდების ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:აზერბაიჯანელი რეჟისორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მემონტაჟეები
მრგვალი წამალი
მრგვალი წამალი (Gymnospermium smirnowii) — მრავალწლოვანი ფესურიანი ბალახოვანი მცენარეა. მიეკუთვნება კოწახურისებრთა (Berberidaceae) ბოტანიკურ ოჯახს. მცენარე მწვანეა ან ლეგა ფერისა. ფესვთანური ფოთლები სამმაგად რთულია, ცალკეული ფოთოლაკები გრძელყუნწიანია და 5–4 ელიფსურ სეგმენტადაა თათისებრ დაყოფილი. ფოთლები ყვავილობის ამოდის. ყვავილედის ქვედა ფოთოლი ღეროზეა შემოხვეული. ყვავილედი მცირე ყვავილიანია. ყვავილი ყვითელია. ყვავის თებერვალ-აპრილში.
მცენარე საქართველოს ენდემია და ის გავრცელებულია კახეთის რეგიონში. მცენარის გავრცელების სიმაღლებრივი ამპლიტუდა მერყეობს 350–1450 მეტრს შორის. დამახასიათებელია ტენიანი დაბურული ტყეებისათვის.
მისი გავრცელების კლასიკური ადგილია ლაგოდეხის ნაკრძალი, ნინოსხევის, ლაგოდეხის ხევისა და სალესავისხევის ხეობები, მრგვალი წამალი გავრცელებულია ასევე მდინარე ალაზნის ჭალის ტყეებში. საკმაოდ იშვიათი მცენარეა.
აღწერილია 1881 წელს ლაგოდეხში.
სქოლიო
კატეგორია:კოწახურისებრნი
ქემერტის ოთიაანთ უბნის კოშკი
ქემერტის ოთიაანთ უბნის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, თავდაცვითი ნაგებობა, მდებარეობს ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქემერტში, ოთიაანთ უბანში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სამსართულიანი კოშკი ნაგებია დიდი ზომის რიყის ქვით სქელ დუღაბზე. გეგმით კვადრატს უახლოვდება. ჩრდილოეთი და აღმოსავლეთი კედლები შემორჩენილია დაახლოებით 8-9 მ-მდე, დასავლეთი და სამხრეთი კი 3-4 მეტრამდე. სართულშუა გადახურვა კოჭოვანი ყოფილა. კედლებში ჩანს ძელის ბუდეები. კოშკის გარშემო მიწის დონე საგრძნობლად აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ავთანდილ კვეტენაძე
ავთანდილ კვეტენაძე (დ. 22 იანვარი, 1947)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1963-1964 წლებში იყო ტრესტ „კავსანტექმონტაჟის“ თბილისის სამმართველოს მუშა, 1969- 1981 წლებში იყო შავი მეტალურგიის ქარხნების დამპროექტებელი ინსტიტუტის ინჟინერი, ჯგუფის უფროსი, მთავარი სპეციალისტი, განყოფილების გამგე, 1981-1987 წლებში იყო ტრესტ „საქსანტექმონტაჟის“ განყოფილების უფროსი, 1987 წლიდან მშენებელთა დამოუკიდებელი პროფკავშირის ფედერაციის განყოფილების გამგე. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
დიდი ბრიტანეთი 1900 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1900 წელს, საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 30 მედალი მოიპოვეს.
ჩრდილო-აღმოსავლეთ უკრაინის კამპანია
ჩრდილო-აღმოსავლეთ უკრაინის კამპანია — საომარ მოქმედებათა მიმდინარე თეატრი რუსეთის უკრაინაში შეჭრის (2022) დროს. მის მიზანს წარმოადგენს უკრაინის ჩერნიჰივის, ხარკივისა და სუმის ოლქებზე კონტროლის დამყარება. 4 აპრილს უკრაინის ოფიციალურმა პირებმა განაცხადეს, რომ სუმის ოლქიდან რუსული ჯარები თითქმის მთლიანად გავიდნენ და ისინი აღარცერთ დასახლებას აღარ აკონტროლებდნენ. მოგვიანებით იგივე ინფორმაცია გავრცელდა ჩერნიჰივის ოლქზეც.
მიმოხილვა
ჩრდილო-აღმოსავლეთ უკრაინის კამპანია რუსეთის შეიარაღებული ძალების მიერ უკრაინის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ოლქებში (ჩერნიჰივი, სუმი, ხარკივი) წარმობული მსხვილი სამხედრო ოპერაციაა. ქალაქი ჩერნიჰივი ალყაში იყო 5 კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში. 25 თებერვალს დამცველები დამარცხდნენ და დაკარგეს სუმის ოლქის მეორე მნიშვნელოვანი ქალაქი კონოტოპი, რომელიც რუსეთის საზღვრიდან 90 კმ-ში მდებარეობს. 24 თებერვლიდან შეტევის კიდევ ერთი მიმართულება იყო ხარკივი.
სუმის ოლქში საბრძოლო მოქმედებების დასაწყისში რუსულმა ძალებმა თითქმის შეძლეს მისი ცენტრის, ქალაქ სუმის აღება (მდებარეობს რუსეთის საზღვრიდან 35 კმ-ში), თუმცა უკრაინის შეიარაღებულმა ძალებმა და მოხალისეებმა ქუჩის ბრძოლებში შეძლეს მოწინააღმდეგის შეჩერება და განდევნა ქალაქიდან. უკრაინული წყაროების თანახმად, 100-ზე მეტი რუსული ტანკი განადგურდა და ათეულობით ჯარისკაცი ტყვედ ჩავარდა. ბრძოლები გაიმართა ოხტირკაშიც.
ამერიკელმა ისტორიკოსმა ფრედერიკ კაგანმა კამპანიის შეფასებისას 4 მარტს განაცხადა, რომ სუმის მიმართულება იმ დროისთვის ყველაზე წარმატებული და სახიფათო იყო რუსეთის მიერ კიევზე თავდასხმისათვის. მან აღნიშნა, რომ გეოგრაფია ხელს უწყობდა მექანიზებულ თავდასხმას, რადგან ვაკე და მცირედ დასახლებული რელიეფი ცოტა თავდაცვით პოზიციას უქმნიდა დამცველებს.
რუსული ძალების უკან დახევის შემდეგ, 2 აპრილს მთელი კიევის ოლქი, სადაც ბროვარიც მდებარეობს, უკრაინის თავდაცვის სამინისტრომ ოკუპანტებისგან თავისუფლად გამოაცხადა.
4 აპრილისთვის რუსეთის ჯარები სუმის ოლქიდან ძირითადად გასულები იყვნენ და აღარ ეკავათ არცერთი ქალაქი ან სოფელი. ამავე დღეს უკრაინის ხელისუფლებამ დაადასტურა, რომ ისინი ჩერნიჰივის ოლქიდანაც გავიდნენ. ერთადერთ აქტიურ მიმართულებად ხარკივი დარჩა.
24 თებერვალი
მარჯვნივ|მინი| ცეცხლმოკიდებული ავტობუსი ხარკივსა და კიევს შორის გზაზე, 24 თებერვალი მას შემდეგ, რაც რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა უკრაინაში შეჭრის დაწყების შესახებ გამოაცხადა, რუსულმა ძალებმა გადაკვეთეს რუსეთ-უკრაინის საზღვარი და დაიწყეს ხარკივისკენ (ხარკოვისკენ) წინსვლა. ისინი შეხვდნენ უკრაინელთა წინააღმდეგობას, რითაც დაიწყო ხარკივისათვის ბრძოლა. სარაკეტო დარტყმა მიიტანეს ჩუჰუივის ავიაბაზაზე, სადაც განთავსებული იყო Bayraktar TB2-ები. თავისუფალი წყაროების დაზვერვის მონაცემებით, დაზიანდა ნავთობის საცავები და ინფრასტრუქტურა.
ჩერნიჰივთან დარტყმის სამიზნე აღმოჩნდა პივკის აეროდრომი. ჩერნიჰივის მისადგომებთან და ბატურინთან გაიმართა სატანკო ბრძოლები.
იმავდროულად, კონოტოპში ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან მიმავალი რუსული ძალები გარს შემოერტყნენ ქალაქს და ალყაში მოაქციეს იგი.
სუმიში 3:00 საათზე ქალაქის გარეუბანში დაწყებული ბრძოლებით დაიწყო სუმისათვის ბრძოლა. მხარეებს შორის შეტაკებები დღის განმავლობაში და საღამოსაც გაგრძელდა.
7:30 საათზე საბრძოლო მოქმედებები დაიწყო ოხტირკაში, რაც გადაიზარდა ოხტირკისათვის ბრძოლაში. უკრაინულმა ძალებმა სასტიკი წინააღმდეგობა გაუწიეს და რუსებმა უკან დაიხიეს.
25 თებერვალი
ღამით, 1:39 საათზე გავრცელდა ინფორმაცია, რომ რუსულმა ძალებმა ქალაქ სუმიდან უკან დაიხიეს. ამავდროულად უკრაინელმა სამხედროებმა კონტროლი დაკარგეს კონოტოპზე. რუსული ნაწილები შევიდნენ ჩუჰუივში (ჩუგუევი). მწვავე ბრძოლა გაგრძელდა ხარკივის ჩრდილოეთ გარეუბნებში, განსაკუთრებით სოფელ ცირკუნისთან. ჩერნიჰივის ოლქში მოწინააღმდეგე გამოჩნდა სნოვსკთან, სოსნიციასთან, მენასთან, სემენივკასთან, ჰროდნასთაბ, კორიუკივკასა და ნოვჰოროდ-სივერსკთან.
ოხტირკაში, ბმ-27 „ურაგანის“ რაკეტები მოხვდა ქალაქის სკოლას, დაიღუპა დარაჯი, დაშავდნენ უცნობი რაოდენობის ბავშვები და მასწავლებელი. თუმცა უკრაინულმა ძალებმა სასტიკი წინააღმდეგობა გაუწიეს და რუსებმა უკან დაიხიეს.
26 თებერვალი
ხარკივის ოლქის გუბერნატორმა ოლეჰ სინიეჰუბოვმა განაცხადა, რომ ხარკივი კვლავ უკრაინის კონტროლის ქვეშ იყო. მან ქალაქში კომენდანტის საათიც გამოაცხადა. რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს ცნობით, უკრაინის 302-ე საზენიტო-სარაკეტო პოლკი ხარკივის ოლქში დანებდა, რაც უკრაინულმა მხარემ უარყო.
სუმიში შეტაკებები კვლავ განახლდა. რუსებმა დღისით მოახერხეს ქალაქის ნახევრის დაკავება, მაგრამ დაღამებისას უკრაინელებმა თავდამსხმელები მოიგერიეს. ქალაქში დაიღუპა 3 სამოქალაქო პირი. ოლქის გუბერნატორმა დმიტრო ჟივიცკიმ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ოხტირკაში მოწინააღმდეგის იერიშების შედეგად დაიღუპა 6 მშვიდობიანი და 55 დაიჭრა. Rochan Consulting-ის სადაზვერვო ჯგუფის მონაცემებით, ღამით სუმის დასავლეთიდან რუსულმა ძალებმა კიდევ უფრო დასავლეთისკენ წაიწიეს, და როგორც ჩანდა, კიევიდან 150 კმ-ში აღმოჩნდნენ.
27 თებერვალი
დილას ხარკივში რუსულმა ძალებმა გაზსადენი გაანადგურეს. იმავე დილით ისინი ქალაქში შევიდნენ. ისმოდა აფეთქებების ხმაც. რუსეთის თავდაცვის მინისტრის პრეს-მდივანმა იგორ კონაშენკოვმა განაცხადა, რომ „უკრაინის შეიარაღებული ძალების 302-ე საზენიტო-სარაკეტო პოლკმა, რომელიც აღჭურვილი იყო ბუკ მ-1-ის საზენიტო სისტემებით, ნებაყოფლობით დაყარა იარაღი და ჩაბარდა“. უკრაინის ხელისუფლებამ აღნიშნული უარყო. უკრაინის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის ცნობით, ხარკივში შესული რუსული სატრანსპორტო საშუალებების ნახევარი უკრაინელმა სამხედროებმა გაანადგურეს.
რამდენიმე რუსული სატრანსპორტო საშუალება აღმოსავლეთიდან სუმისკენ დაიძრა. ესროლეს სამოქალაქო მანქანას, რომელშიც ზრდასრულები და ბავშვები იმყოფებოდნენ, დაიღუპა ქალი.
შუადღისთვის უკრაინის ოფიციალურმა პირებმა, მათ შორის გუბერნატორმა სინიეჰუბოვმა, განაცხადეს, რომ მძიმე ბრძოლების შემდეგ ხარკივი კვლავ უკრაინის კონტროლის ქვეშ იყო. კუპიანსკის მერი გენადი მაცეგორა დათანხმდა ქალაქის რუსეთის ძალებისთვის გადაცემას და უკრაინული ძალები შემოჭრის დაწყების შემდეგ მის მიტოვებაში დაადანაშაულა. მაცეგორა მოგვიანებით უკრაინის გენერალურმა პროკურორმა ირინა ვენედიქტოვამ ღალატში დაადანაშაულა.
28 მარტი
რუსულმა ძალებმა დაბომბეს და გაანადგურეს ოხტირკის ნავთობბაზა. ამავე ქალაქში სამხედრო ბაზაზე თერმობარიული ბომბის ჩამოგდების შედეგად დაიღუპა 70 სამხედრო.
1 მარტი
thumbtime=0:04|მინი|ადმინისტრაციული შენობის დაბომბვა ხარკივში, 1 მარტი. დილით ადრე ხარკივში გადმოსხდნენ რუსი მედესანტეები და უკრაინულ ძალებთან ჩაერთვნენ ბრძოლებში. შეტეკებები ასევე გაიმართა ქალაქის სამხედრო ჰოსპიტალთან, აქაც რუსი მედესანტეები გადმოსხდნენ. ხარკოვის ოლქის პოლიციის უფროსის ვოლოდიმირ ტიმოშკოს თანახმად, სიტუაცია კონტროლის ქვეშ იყო.
მოგვიანებით, უკრაინის ოფიციალური პირები ამტკიცებენ, რომ უკრაინულმა ძალებმა 200 რუსი ჯარისკაცი მოკლეს ჩერნიჰივის ოლქის სამხრეთში მდებარე სოფელ კრუტიში.
2 მარტი
უკრაინის სამხედრო პირების ცნობით, საჰაერო თავდასხმის შემდეგ რუსი მედესანტეები ხარკივში დაეშვნენ და უკრაინულ ძალებთან ბრძოლაში ჩაებნენ. ჟივიცკიმ განაცხადა, რომ რუსებმა დაიკავეს ტროსტიანეცი. მან დასძინა, რომ რუსული ძალები ქალაქში 01:03 საათზე შევიდნენ და გაანადგურეს კარიბჭე მრგვალ ბაღში და ხელოვნების გალერეა.
უმაღლესმა რადამ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ იზიუმში რუსული დაბომბვის შედეგად რვა ადამიანი დაიღუპა. კონოტოპის მერი ქალაქის ჩაბარებას დათანხმდა. ამავდროულად, რუსული ჯარები შევიდნენ ბალაკლიიაში.
3 მარტი
უკრაინის ხელისუფლებამ 3 მარტს განაცხადა, რომ ბოლო 24 საათის განმავლობაში ხარკივის რეგიონში რუსული დაბომბვის შედეგად 34 მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა. ამასობაში რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა ცნობა, რომ ბალაკლიია დაიკავეს. უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენშტაბის ინფორმაციით, უკრაინის ჯარებმა სუმის ოლქის სახელმწიფო საზღვრმდე წაიწიეს და ტერიტორიები დაიბრუნეს.
7 მარტი
უკრაინის თავდაცვის სამინისტროს ცნობით, ხარკივთან გამართულ ბრძოლებში მოკლეს რუსი გენერალ-მაიორი ვიტალი გერასიმოვი, მოკლული ან დაჭრილი იყო რუსეთის არმიის ზოგიერთი სხვა მაღალი რანგის ოფიცერი.
საღამოს რუსული ინტერნეტგამოცემები იტყობინებოდნენ, რომ ქალაქი იზიუმი, მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძი, რომელსაც უკრაინის 81-ე აერომობილური ბრიგადა იცავდა, რუსმა მებრძოლებმა აიღეს, თუმცა ეს ფაქტი ოფიციალურად არ დადასტურებულა.
8 მარტი
უკრაინული ძალების 8 მარტის განცხადებით, მათ მოიგერიეს რუსეთის ჯარის თავდასხმა ქალაქ იზიუმზე. ამავდროულად, უკრაინასა და რუსეთს შორის მიღწეული შეთანხმებით, განხორციელდა პირველი ევაკუაცია — სუმის მაცხოვრებლებმა შეძლეს ქალაქიდან გამოსვლა.
9 მარტი
ცეცხლი გაუხსნეს სოფელ სლობოჟანსკეს. უკრაინის სახალხო დამცველის, ლუდმილა დენისოვას განცხადებით, ოთხი მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა, ღამით მათ სახლს ჭურვი დაეცა. ჟივიცკის მიხედვით, ველიკა-პისარივკაში რუსულ დაბომბვას სამი მშვიდობიანი ემსხვერპლა.
10 მარტი
აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტის თანახმად, ჩერნიჰივი ამ დროიდან უკვე იზოლაციაში იყო მოქცეული. 01:30 საათის შემდეგ რუსულმა ავიადარტყმებმა ოხტირკაში გაზსადენი გაანადგურა. გუბერნატორ ჟივიცკის თანახმად, რუსეთის მიერ „ელექტრობუტპრილადის“ ყოფილი ქარხნის მიმართულებით გახსნილი ცეცხლით ტროსტიანეცში სამი მშვიდობიანი დაიღუპა.
14:20 საათზე ბმ-27 „ურაგანით“ ცეცხლი გაუხსნეს ქალაქ ნიჟინს. მისი მერის, ოლექსანდრ კოდოლას ცნობით დაიღუპა ორი მცხოვრები.
11 მარტი
ჟივიცკის ინფორმაციით, ღამით რუსული ძალების მიერ გახსნილი ცეცხლით სუმის ოლქის სოფელ კერდილივშჩინაში დაიღუპა ორი მშვიდობიანი მოქალაქე. მოგვიანებით უკრაინული ძალები იტყობინებოდნენ, რომ დღის განმავლობაში ჩერნიჰივის ოლქის ხუთი დასახლებული პუნქტი დაიბრუნეს, მათ შორის ბაკლანოვა-მურავიიკა, და ხელში ჩაიგდეს ორი ჯავშანტრანსპორტიორი. დერჰაჩის მერის ვიაჩესლავ ზადორენკოს თანახმად, საარტილერიო ცეცხლის შედეგად ამ დღეს ქალაქში დაიღუპა სამი მშვიდობიანი მოქალაქე.
12 მარტი
ომის შემსწავლელი ინსტიტუტის ინფორმაციით, სრულად მოსალოდნელი იყო, რომ საომარ მოქმედებათა ამ თეატრში უკრაინის ტერიტორიული თავდაცვის ძალების კონტრშეტევებს საფრთხე შეექმნა რუსეთის კომუნიკაციების გრძელი ხაზებისათვის (მიმოსვლის გზებისათვის). უკრაინული ძალების თანახმად, მათ კიდევ ორი დასახლებული პუნქტი დაიბრუნეს ჩერნიჰივის ოლქში და აღკვეთეს რუსეთის ჯარების კიევისაკენ წინსვლა.
14 მარტი
ხარკივის საოლქო პროკურატურის განცხადებით, ხარკივში საცხოვრებელი სახლების მიმართულებით გახსნილი ცეცხლის შედეგად დაიღუპა ორი მშვიდობიანი მოქალაქე. ჩუჰუივში კი საბავშვო ბაღზე მიტანილ იერიშს ერთი ბავშვი შეეწირა.
24 მარტი
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს ოფიციალური წარმომადგენლის იგორ კონაშენკოვის განცხადებით, 24 მარტის დილისთვის რუსულმა ნაწილებმა იზიუმი მთლიანად დაიკავეს. უკრაინის ოფიციალურმა პირებმა აღნიშნული უარყვეს. ამავე დღეს საქალაქო რადის წევრმა „CNN“-ს განუცხადა, რომ მოწინააღმდეგე აკონტროლებდა ქალაქის ჩრდილოეთ სექტორს, უკრაინული ძალები — სამხრეთს და რუსები მათ ალყაში მოქცევას ცდილობდნენ.
რუსეთის უკან დახევა
31 მარტს უკრაინელებმა შეძლეს ჩერნიჰივის ალყის გარღვევა და კიევისა და ჩერნიჰივის დამაკავშირებელ გზაზე კონტროლი აღადგინეს. ომის ხუთი კვირის თავზე და იმ ფონზე, როცა რუსეთმა ვერცერთი დიდი ქალაქი ვერ აიღო, მოსკოვმა განაცხადა, რომ უკან იხევდა კიევიდან და ჩერნიჰივიდან, რათა სამშვიდობო მოლაპარაკებებისთვის სივრცე მიეცა.
1 აპრილს უკრაინულმა მხარემ დაადასტურა, რომ იზიუმს რუსები აკონტროლებდნენ. ადგილობრივი ხელისუფლების ცნობით, საცხოვრებელი სახლების 80% განადგურებული იყო. ჩერნიჰივის ოლქის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელმა, ვიაჩესლავ ჩაუსმა განაცხადა, რომ რუსეთის შეიარაღებული ძალები ჩერნიჰივიდან გადიოდნენ. .
4 აპრილს სუმის ოლქის გუბერნატორმა დმიტრო ჟივიცკიმ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ოლქში რუსებს აღარ ეკავათ სოფლები ან ქალაქები და ძირითადად გავიდნენ აქედან, უკრაინული ჯარები კი დარჩენილი ნაწილების განდევნაზე მუშაობდნენ. ამავე დღეს, საღამოს, ჩაუსი იტყობინებოდა, რომ რუსები ჩერნიჰივის ოლქიდანაც გავიდნენ, თუმცა მრავალ რაიონში ნაღმები დატოვეს.
6 აპრილს პენტაგონმა დაადასტურა, რომ რუსულმა არმიამ მთლიანად დატოვა ჩერნიჰივის ოლქი, სუმის ოლქი სადავო იყო.
8 აპრილს გუბერნატორმა ჟივიცკიმ განაცხადა, რომ სუმის ოლქიდან სრულად გავიდა მოწინააღმდეგ. ასევე აღნიშნა, რომ რუსების მიერ დატოვილი თვითნაკეთი ფეთქებადი ნივთიერებებისა და სხვა საბრძოლო მასალების გამო რეგიონი წინებურად სახიფათო იყო.
უკრაინის სამხედრო მეთაურობაში ამბობდნენ, რომ გრძელდებოდა სახელმწიფოს სიდიდით მეორე ქალაქის, ხარკივის ნაწილობრივი ბლოკადა, საარტილერიო და სარაკეტო იერიშები.
აპრილის შუა პერიოდში უკრაინელებმა ხარკივისა და იზიუმის მიმართულებებზე კონტრშეტევები წამოიწყეს და რამდენიმე სოფელი და მცირე ქალაქი გაათავისუფლეს. 30 აპრილს ხარკივიდან მსხილმასშტაბიანი კონტრშეტევა დაიწყო. მომდევნო დღეებში გაათავისუფლეს ქალაქის შემოგარენი და რამდენიმე დასახლებული პუნქტი. 4 მაისისთვის რუსული ძალები იმ დონეზე იყვნენ უკუგდებული, რომ არტილერიით ვეღარ შეეძლოთ ხარკივზე თავდასხმა. 7 მაისს უკან დახევის დროს კონტრშეტევის შესანელებლად რამდენიმე ხიდი გაანადგურეს. 10 მაისისთვის ხარკივთან უკრაინელებმა კიდევ უფრო მეტ წარმატებას მიაღწიეს და მოწინააღმდეგე აიძულეს იზიუმის ფრონტის ხაზიდან ძალები ჩრდილოეთით გადაედისლოცირებინათ. მას შემდეგ, რაც ხარკივის მიმდებარე ტერიტორიები გაათავისუფლეს, ადგილობრივი სამოქალაქო კოლაბორაციონისტები რუსეთში გაიქცნენ.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
მირანდიბა
მირანდიბა (Mirandiba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 450 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 308 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.41 კმ²-ზე. ფართობი 821 676 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
შპრაიტბახი
შპრაიტბახი (Spraitbach) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 12,39 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 272 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ნოვოივანოვკა (იშიმბაის რაიონი)
ნოვოივანოვკა (Новоивановка; Новоивановка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება ურმან-ბიშკადაკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 12 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 30 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 51 ადამიანი.
ჰასან სეიდბეილი
ჰასან მეჰდი-ოღლუ სეიდბეილი (Həsən Mehdi oğlu Seyidbəyli) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა მწერალი, დრამატურგი, კინორეჟისორი, სცენარისტი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1976).
ნოვოივანოვკა (იშიმბაის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ჰასან სეიდბეილი
ჰასან სეიდბეილი დაიბადა 1920 წლის 22 დეკემბერს აზერბაიჯანის სსრ-ის ქალაქ ბაქოში. 1938-1939 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის კინორეჟისორების ინსტიტუტში. 1942 წელს დაიწყო თავისი ლიტერატურული მოღვაწეობა. 1943 წელს განათლების მიღება გააგრძელა რუსეთის სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის (რსკი) სარეჟისორო ფაკულტეტზე (ს. ეიზენშტეინისა და გ. კოზინცევის სახელოსნო). 1955 წლიდან იყო სკკპ-ის წევრი.
ჰასან სეიდბეილი დოკუმენტური ფილმების — „ბაქოდან გოიგოლამდე“, „კუბის ბაღებში“, „საბჭოთა აზერბაიჯანი“, „სრულყოფილება“ — სცენარების ავტორია. 1963-დან 1980 წლამდე იყო აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის თავმჯდომარე. გარდაიცვალა 1980 წლის 25 ივნისს ბაქოში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:საბჭოთა კინორეჟისორები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
არუთინ იენოქიანი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი }} არუთინ იენოქიანი (Հարություն Ենոքյան, დ. 5 ივლისი, 1985, ერევანი, სომხეთის სსრ) — სომეხი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე.
იენოქიანმა მონაწილეობა მიიღო 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში, 84 კილოგრამ წონით კატეგორიაში. მან შესარჩევში მე-3 ადგილი დაიკავა, მეოთხედფინალში იგი დამარცხდა ქართველ რევაზ მინდორაშვილთან, ამის შემდეგ იენოქიანს ბრინჯაოს მედლის მოგების შანსი მიეცა, თუმცა რეპეშაჟში გერმანიის სახელით მოასპარეზე ქართველ დავით ბიჭინაშვილთან დამარცხდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია: სომეხი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
ვიქტორია ფრანგი
ვიქტორია ფრანგი (Victoire de France; დ. 11 მაისი, 1733 — გ. 7 ივნისი, 1799) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ლეშჩინსკას შუათანა ქალიშვილი. გარდა ვიქტორიასი, მას ნათლობის სახელად მარია ტერეზა დაარქვეს, რომელიც მეფე ლუი XIV-ის ცოლის, დედოფალ მარია ტერეზა ესპანელის პატივსაცემი ჟესტი იყო.
იგი ცნობილი იყო როგორც მადამ კატრიემი, რაც იქიდან გამომდინარეობდა, რომ იგი მეფის მეოთხე ასული იყო. საფრანგეთის რევოლუციის გამო, მას მშობლიური საფრანგეთის დატოვება და იტალიაში გადასახლება მოუწია, სადაც გარდაიცვალა კიდეც, დევნილობაში.
ცხოვრება ვერსალში
ვიქტორიას ძმა, საფრანგეთის დოფინი ლუი დე ბურბონი და მისი ცოლი მარია ჟოზეფა საქსონიელი ნაადრევად დაიღუპნენ და მათი შვილების აღზრდა ვიქტორიამ და მისმა დებმა იკისრეს, რომელთაგან მხოლოდ უფროსი, ლუიზ ელიზაბეტი იყო გათხოვილი. მომავალ მეფეს, ლუი XVI-ს ძალიან უყვარდა მამიდები და მათ გამზრდელ დედებად მიიჩნევდა. თავისმხრივ ვიქტორია ყველანაირად ცდილობდა თავის ძალიან მორცხვ ძმის შვილს ცოლთან, მარია ანტუანეტასთან ურთიერთობის აწყობაში. ვიქტორია ძალიან დაუახლოვდა მარია ანტუანეტას და იგი მას წარმომავლობის გამო მეტსახელად "ავსტრიელს" ეძახდა.
თავისი დების სოფიას, ანა ანრიეტას, ადელაიდასა და ლუიზას მსგავსად, ვიქტორია არასდროს დაქორწინებულა და საფრანგეთის რევოლუციამდე ვერსალის სასახლეში ბედნიერად ცხოვრობდა.
ასევე ცნობილია, რომ დების მსგავსად ჭარბწონიანობის პრობლემას ვიქტორიაც განიცდიდა, რაც მათ გენეტიკურად გადაეცათ მემკვიდრეობით, როგორც დედისგან, ისე მამისგან.
იტალიაში გაქცევა
1789 წელს საფრანგეთის რევოლუციის დაწყებისთანავე, სამეფო ოჯახი იძულებული გახდა პარიზში გადასახლებულიყო.
ამ დროისათვის ლუი XV-ის შვილებიდან მხოლოდ ვიქტორია, ლუიზა და ადელაიდა იყვნენ ცოცხლები. რელიგიურად და მკაცრ ეტიკეტზე აღზრდილ პრინცესებს ძალიან უჭირდათ პარიზში გაუთლელ ადამიანებთან ცხოვრება, რომლებმაც მათ სააღდგომო ზიარების უფლებაც კი არ დართეს. ამ და სხვა უამრავი მიზეზით, დებმა გადაწყვიტეს, რომ 1791 წლის 19 თებერვალს რომში გამგზავრებულიყვნენ. ეს გადაწყვეტილება შემდგომში ძალიან ინანეს, ვინაიდან ისინი ფაქტობრივად მოსწყდნენ ყველაფერს მშობლიურსა და თავის ყველა ნაცნობს, რამაც ისინი შედარებით მელანქოლიური ხასიათის ადამიანებად აქცია. მათგან ვერცერთმა შესძლო სამშობლოში დაბრუნება და ყველა მათგანი იტალიაში, მათთვის სრულიად უცხო მიწაზე დაიხოცნენ.
მიუხედავად იმისა, რომ ვიქტორიამ და ადელაიდამ იტალიაში გაქცევით შესძლეს სიცოცხლის გადარჩენა, რომამდე ძლივს ჩააღწიეს. ისინი გზაში უამრავჯერ შეჩერდნენ, ვინაიდან თავად იტალიაშიც არ იყო დალაგებული პოლიტიკური სიტუაცია. სწორედ ამიტომ, მათ თან ახლდა ოცდაათ ჯარისკაციანი ესკორტი, რომელიც მათ დაცვაზე ზრუნავდა. ცნობილია, რომ ფრანგ რევოლუციონერებს ვიქტორიასა და ადელაიდას დაპატიმრება და სიკვდილით დასჯაც სურდათ, რის გამოც იტალიელებს არაერთხელ მოსთხოვეს მათი გადაცემა, თუმცა მათდა გასაკვირად იტალიელებმა მუქარისა და მოსყიდვის მიუხედავაც არ გასცეს პრინცესები.
მათი რომში ცხოვრება 1796 წლამდე გაგრძელდა, მანამ სანამ ეროვნული ასამბლეამ რომის პაპს ომი გამოუცხადა. ამ დროს ნაპოლეონის სარდლობით დიდი ფრანგული ჯარები შევიდა და დაიკავა ტოსკანა და რომი, რის გამოც ვიქტორიამ და ადელაიდამ რომი დატოვეს და თავი ნეაპოლის სამეფოს შეაფარეს, სადაც მათ მფარველობდნენ ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I და დედოფალი მარია კაროლინა ავსტრიელი, რომელიც საფრანგეთის დედოფალ მარია ანტუანეტას ღვიძლი და იყო. სულ ორ წელიწადში, 1798 წელს ნაპოლეონი ნეაპოლშიც შეიჭრა, რის გამოც სამეფო ოჯახმა ვიქტორიასთან და ადელაიდასთან ერთად დატოვა ნეაპოლი და უფრო ჩრდილოეთით, ავსტრიასთან ახლოს, ლომბარდო-ვენეციის სამეფოს ქალაქ ტრიესტში დასახლდნენ.
1799 წელს ნაპოლეონის ავსტრიაში შეჭრის გამო, დები ბურბონები გემში ჩაჯდომასა და რუსეთის საიმპერატორო კარზე გაქცევას აპირებდნენ, სადაც თავი ჰქონდა შეფარებული პროვანსის გრაფ ლუი დე ბურბონსა და მის ცოლს, გრაფინია მარია ჯუზეპინა სავოიელს.
წინაპრები
ვიქტორია ფრანგის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1733 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1799 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
ჩარლზ ბუკოვსკი
ჰენრი ჩარლზ ბუკოვსკი (Henry Charles Bukowski; დაბადებით ჰაინრიხ კარლ ბუკოვსკი Heinrich Karl Bukowski; დ. 16 აგვისტო, 1920, ანდერნახი, პრუსია, გერმანია — გ. 9 მარტი, 1994, ლოს-ანჯელესი, აშშ) — წარმოშობით გერმანელი, ამერიკელი პოეტი, ლიტერატორი, პროზაიკოსი და ჟურნალისტი. ე. წ. „ბინძური რეალიზმის“ (Dirty Realism) მიმდინარეობის წარმომადგენელი.
ბუკოვსკის წერის მანერაზე მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია მისი ქალაქის, ლოს-ანჯელესის, სოციალურმა, კულტურულმა და ეკონომიკურმა პირობებმა. მის ნაწარმოებებში აღწერილია ხელმოკლე ამერიკელების ყოველდღიური ცხოვრება, ალკოჰოლი, ურთიერთობა ქალებთან, ყოველდღიური სამსახურეობრივი რუტინა. ბუკოვსკის დაწერილი აქვს ათასობით ლექსი, ასობით მოთხრობა და ექვსი რომანი, რომლებიც ერთობლივად ექვს წიგნად არის გამოცემული.
ოჯახი და ადრეული წლები
ჩარლზ ბუკოვსკი (დაბადებით ჰაინრიხ კარლ ბუკოვსკი) გერმანიის ქალაქ ანდერნახში ჰაინრიხისა და კატარინა ბუკოვსკების ოჯახში დაიბადა. მისი ბაბუა მამის მხრიდან, ლეონარდი, 1880-იან წლებში გერმანიიდან ამერიკაში გადასახლდა. კლივლენდში ლეონარდი ემილი კრაუზეს შეხვდა, რომელიც თავის მხრივ დანციგიდან (ახლანდელი გდანსკი) იყო ემიგრირებული. მათ იქორწინეს და პასადენაში, კალიფორნია, დასახლდნენ. თავდაპირველად ლეონარდი ხელოსნად მუშაობდა, შემდგომში კი საკუთარი სამშენებლო კომპანია დააარსა. წყვილს ოთხი შვილი, მათ შორის ჩარლზ ბუკოვსკის მომავალი მამა, შეეძინა.
ბუკოვსკის მშობლები ერთმანეთს ანდერნახში, გერმანია, შეხვდნენ პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში. პოეტის მამა აშშ-ის არმიის სერჟანტი იყო და გერმანიაში მსახურობდა ამ ქვეყნის 1918 წელს დამარცხების შემდეგ. მან და კატერინამ ჩარლზის დაბადებამდე ერთი თვით ადრე იქორწინეს, თუმცა თავად ჩარლზი ამტკიცებდა, რომ ის ქორწინებამდე დაიბადა. ჯარის შემდეგ, ჰენრიმ სამშენებლო კონტრაქტორად დაიწყო მუშაობა და ორი წლის შემდეგ პფაფენდორფში გადავიდა. თუმცა მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობისა და მაღალი ინფლაციის გამო, მალევე გადაწყვიტა ამერიკაში გადასახლება. 1923 წლის 23 აპრილს ისინი ბრემენჰავენიდან გემით ბალტიმორში, მერილენდი, გაემგზავრნენ, სადაც დასახლდნენ კიდეც.
ადრეული ყმაწვილობის პერიოდში, ბუკოვსკი მის უახლოეს მეგობარ უილიამ „ბოლდი“ მულინექსთან ერთად ალკოჰოლს მიეძალა. ალკოჰოლი მას ცხოვრების პირობებთან შეგუების საშუალებას აძლევდა. ამ პერიოდს ბუკოვსკი ავტობიოგრაფიულ ნაწარმოებში იხსენიებს, როგორც მისი ქრონიკული ალკოჰოლიზმის ჩანასახს. ლოს-ანჯელესის საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, ბუკოვსკი ლოს-ანჯელესის საქალაქო კოლეჯში სწავლობდა ორი წელი, სადაც ხელოვნების, ჟურნალისტიკისა და ლიტერატურის კურსებს ეუფლებოდა. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისას მან კოლეჯს თავი დაანება და ნიუ-იორკში გადავიდა, სადაც დროებით შავ მუშად მუშაობით ირჩენდა თავს.
1944 წლის 22 ივლისს, ფილადელფიაში, გამოძიების ფედერალურმა ბიურომ ბუკოვსკი ჯარში გაწვევის თავის არიდების მიზეზით დააკავა. ციხეში მას 17 დღე მოუწია ყოფნა, რის შემდეგაც ის სამხედრო სამსახურში გაწვევის სავალდებულო ფიზიკური გამოცდისას ფსიქოლოგიური ტესტის ვერ ჩაბარების გამო გაშვებულ იქნა.
მწერლობის ადრეული პერიოდი
24 წლის ასაკში ბუკოვსკის მოთხრობა "Aftermath of a Lengthy Rejection Slip" ჟურნალმა Story გამოაქვეყნა. ორი წლის შემდეგ, მისი მეორე მოთხრობა, "20 Tanks from Kasseldown", გამომცემლობამ Black Sun Press გამოაქვეყნა. ამის შემდეგ, ლიტერატურულ სამყაროში მოხვედრის რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობის გამო, ბუკოვსკი იმედგაცრუებული რჩება და წერას თითქმის ათი წლის განმავლობაში თავს ანებებს. ამ პერიოდს ის იხსენებს, როგორც „ათწლიან სიმთვრალეს“. ეს „დაკარგული წლები“ მისი გვიანდელი ნახევრად ავტობიოგრაფიული ქრონიკების საფუძველი ხდება. ამ ქრონიკებში ის საკუთარ გამოცდილებას მისი ალტერ ეგოს, ჰენრი ჩინასკის, სახელით გადმოსცემს. ამ პერიოდის განმავლობაში ის ჯერ ლოს-ანჯელესში ცხოვრობს, სადაც მცირე ხნით ერთ-ერთ ქარხანაში მუშად მუშაობს, შემდეგ კი ქალაქიდან ქალაქში გადადის დღიური სამუშაოს ძიებაში.
1955 წელს ის ტეხასის ერთ-ერთ პატარა ქალაქში ადგილობრივ პოეტზე, ბარბარა ფრაიზე, ქორწინდება. 1958 წელს ისინი განქორწინდნენ. ამის შემდეგ, ბუკოვსკი ისევ იწყებს სმას და ლექსების წერას.
ამ პერიოდში მცირე ტირაჟის ავანგარდულმა გამოცემამ Nomad, რომელსაც ენტონი ლინიკი და დონალდ ფაქტორი (მაქს ფაქტორის ვაჟი) გამოსცემდა, ბუკოვსკის ადრეული ნამუშევრები გამოქვეყნა. ჟურნალის პირველ ნომერში ბუკოვსკის ორი ლექსი დაიბეჭდა. ერთი წლის შემდეგ ამავე ჟურნალში დაიბეჭდა ბუკოვსკის ერთ-ერთი საუკეთესო ესსე - Manifesto: A Call for Own Critics.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:ამერიკელი ათეისტები კატეგორია:ამერიკელი ეროტიკული ჟანრის მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი პოეტები
დიდი ბრიტანეთი 1904 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1904 წელს, აშშ-ის ქალაქ სენტ-ლუისში. ამ თამაშებზე მათ ერთი ოქროსა და ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1904 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მერაბ კიკნაძე
მერაბ კიკნაძე (დ. 9 მაისი, 1953) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა მოსკოვის საინჟინრო-ფიზიკური ინსტიტუტი. 1976-1977 წლებში იყო მოსკოვის ლებედევის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის სტაჟიორ-მკვლევარი, 1978 წლიდან იყო  თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დაბალი ტემპერატურების ფიზიკის სამეცნიერო-კვლევითი ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ნაქალაქევის წმინდა გიორგის ეკლესია
ნაქალაქევის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაქალაქევში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სოფელში დგას წმ. გიორგის მცირე ზომის ჯვარ-გუმბათოვანი ეკლესია, ნაგებია ძირითადად შირიმის ქვით. გამოყენებულია ყორე-ქვაც. ეკლესიას ღრმა, შვერილი, ხუთწახნაგა აბსიდა აქვს. ინტერიერში აბსიდის ჩრდი-ლოეთით ერთი თაღოვანი ნიშაა. საკურთხევლის წინ სოლეაა. ეკლესიას მოკლე მკლავები აქვს. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის წახნაგოვან ყელზე გადასვლა განხორციელებულია აფრების საშუალებით. აბსიდის კონქი ამოყვანილია მცირე ზომის, შირიმის ქვით. აღმოსავლეთით ერთი სწორკუთხა ნაოთხალი სარკმელია. ეკლესიას სამივე მხრიდან კარიბჭე აქვს. ამათგან დასავლეთისა თითქმის განადგურებულია. ისინი სამივე მხრიდან თაღებითაა გახსნილი. სამხრეთი კარიბჭით თუ ვივარაუდებთ, გადახურვა ნახევარსფერულია. აღმოსავლეთი კედლიდან სარკმლის საპირე ქვები ჩამოყრილია. ეკლესიას დეკორატიული მორთულობა არ გააჩნია, გარდა გუმბათის წახნაგებში მოთავსებული თაღე-დისა. ეკლესიას სამი მხრიდან ფრონტონები აქვს. ნაგებობას ასრულებს თარო ლავგარდანი.
ნოვონიკოლაევკა (იშიმბაის რაიონი)
ნოვონიკოლაევკა (Новониколаевка; Яңы Николаевка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება სკვორჩიხინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 22 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 40 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 67 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ნოვა-ბელენი
ნოვა-ბელენი (Nova Belém) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 349 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 732 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.43 კმ²-ზე. ფართობი 146 775 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები