cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ივან რავიჩი
ბიოგრაფია
ოქრომჭედლობის (ოქროს საიუველირო ნაკეთობების დამზადების) შესასწავლად, სადაც იგი დიდხანს და გულმოდგინედ სწავლობდა ევროპელ ოსტატებთან. მათგან გადაიღო საიუველირო ნაკეთობების გაფორმების, ძირითადად ბაროკოს პრინციპები: მცენარეების ორნამენტების, გაშლილი ყვავილების დეკორაციების, კვირტების, ფოთლებისა და ყურძნის მტევნების სახით; ტალღოვანი კარტუშის ჩარჩოები, მწიფე ხილის გირლიანდები;  ძველი ბერძნული ხელოვნებიდან ნასესხები  უცნაური ფორმის აკანტუსის ფოთლები, და ა.შ. პროდუქტების ფორმის გასახალისებლად და მათთვის საზეიმო განწყობისა და სიკაშკაშის მისაცემად, ოსტატი ფართოდ იყენებდა პატარა ნაკეთობებს, რთული ნაკვეთების გამოსახულებებს, ფერად მოხატულ მედალიონებს.
ივან რავიჩი  ხშირად სტუმრობდა ევროპას, სადაც იმაღლებდა კვალიფიკაციას საუკეთესო იუველირებთან, პროგრესული მუშაობის მეთოდების გამოყენებით. იმისათვის, რომ ყოფილიყო უფრო პროდუქტიული, იუველირმა, თავისი ევროპელი კოლეგების მაგალითზე, დაიქირავა ოსტატები, შეგირდები  და მთელი წარმოების პროცესი ცალკეულ ოპერაციებად გადაანაწილა. თავისთვის, სახელოსნოს მფლობელმა დატოვა მომხმარებლების მოძიების, მატრიცების, შაბლონების შემუშავების და წარმოების და ყველაზე რთული ოპერაციების განხორციელების ფუნქცია.
შეკვეთების წყალობით, ივან რავიჩის შემოსავალი  მნიშვნელოვანად გაიზარდა, ამასთან ერთად ამაღლდა ოსტატის სოციალური სტატუსი. 30 წლის განმავლობაში  მსახურობდა ქალაქის მაგისტრატში ნაფიც მსაჯულად სისხლის სამართლის და სამოქალაქო საქმეებზე. კიევის ბურგომისტრმა ვ. ტიხონოვიჩმა ივან რავიჩს თავისი ქალიშვილი შერთო ცოლად, რომელიც ქმარზე 30 წლით უმცროსი გახლდათ.
1740 წელს იუველირი იმყოფებოდა გერმანიაში, სადაც 1718 წლის ხანძრის შედეგად ძლიერ დაზიანებული ბიბლიოთეკისთვის კიევ-პეჩერის ლავრის სახელით აუგსბურგსა და ნიურნბერგში იყიდა წიგნები.
ივან რავიჩი გარდაიცვალა 1762 წელს. გარდაცვალების შემდეგ მას დიდი ვალები დარჩა.
რავიჩის ნაკეთობებს ორი დამახასიათებელი ნიშანი ჰქონდა. მისი ადრეული პროდუქცია აღინიშნებოდა წერილობითი ასოებით — "JR", მოგვიანებით — ნაბეჭდი ასოებით — "IR". ივან რავიჩის  50-ზე მეტი ნივთი, სადაც გამოსახულია ოსტატის ინიციალები, დაცულია უკრაინისა და რუსეთის მუზეუმებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1677 კატეგორია:გარდაცვლილი 1762 კატეგორია:უკრაინელი იუველირები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის იუველირები
გურიის ეპარქია
გურიის ეპარქია — რუსეთის მართლადიდებელ ეკლესიის დაქვემდებარებაში არსებული ეპარქია 1844-1885 წლებში, რომელიც მოიცავდა საქართველოს ისტორიულ მხარე გურიას. ეპარქიის კათედრა 1882 წლამდე იყო ჯუმათის მონასტერი, შემდეგ ოზურგეთი.
გურიის ეპარქია დაარსდა 1844 წლის 1 აპრილს. გურიის ეპარქია მოიცავდა მანამდე არსებულ შემოქმედის, და ჯუმათის საეპისკოპოსოებს. 1878 წელს გურიის ეპარქიას შეუერთდა ხინოწმინდის საეპისკოპოსო, რომელიც 1877-78 წლების ომში წაართვა რუსეთმა ოსმალეთს. 1884 წლის მონაცემებით გურიის ეპარქიაში იყო სამი მონასტერი (შემოქმედის, ჯუმათის და უდაბნოს) 15 ბერი და სამი მორჩილი. მოქმედებდა 132 ეკლესია, მათგან 102 ქვის, 30 ხის 1882 წელს ეპისკოპოსმა ალექსანდრემ საქართველოს მთავარმართებელ ალექსანდრე დონდუკოვ-კორსაკოვს, რომელიც ვიზიტად ოზურგეთში იმყოფებოდა, შესთავაზა გურიის ეპარქიაში გაერთიანებულიყო რუსეთის იმპერიის მიერ ახლადშეერთებული ბათუმი და აჭარა. 1885 წლის 12 ივნისს გურიის და სამეგრელოს ეპარქიები გაერთიანდა გურია-სამეგრელოს ეპარქიაში.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ყოფილი ეპარქიები კატეგორია:საქართველოს საეგზარქოსო კატეგორია:გურიის ისტორია
ენტრი-რიუს-დუ-უესტი
ენტრი-რიუს-დუ-უესტი (Entre Rios do Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 230 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 926 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.16 კმ²-ზე. ფართობი 122 071 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩარენსის სახელობის ლიტერატურისა და ხელოვნების მუზეუმი
ჩარენსის სახელობის ლიტერატურისა და ხელოვნების მუზეუმი — კულტურული ორგანიზაციაა, რომელიც მდებარეობს ერევანში, არამის ქუჩაზე 1. აღნიშნულ მუზეუმში სომხური ლიტერატურის, თეატრის, მუსიკისა და კინოს მნიშვნელოვანი ფონდია განთავსებული.
ისტორია
1921 წელს ფილოლოგმა და ისტორიკოსმა ერევან შაჰზიზმა ერევანში დააფუძნა სახელმწიფო კულტურულ-ისტორიული მუზეუმის ისტორიული განყოფილება არსებული სომხეთის განათლების კომისარიატში.
1935 წლის 16 მაისს სახელმწიფო ლიტერატურული მუზეუმი გამოირჩეოდა, როგორც დამოუკიდებელი ინსტიტუტი. აღნიშნული მუზეუმის პირველი დირექტორი იყო ხორენ სარგსიანი.
სამუზეუმო მასალები მოიცავს: ასობით მწერლის, მხატვრის, საგანმანათლებლო დაწესებულების, სამეცნიერო და კულტურული ინსტიტუტების, მუსიკისა და თეატრალური ჯგუფების, პროფკავშირების, ხელნაწერების, წერილების, დოკუმენტების, დოკუმენტური ფილმების, ნოტებისა და ა.შ. ფოტომასალას, პლაკატებს, მუსიკალურ ინსტრუმენტებს, პერსონალური ნივთებს, კოსტუმებს, დეკორატიულ საგნებს, სუვენირებს, სახელმწიფო ჯილდოებს, მონეტებს, იარაღებს, ფილმებს, ანტიკვარულ წიგნებს, პერიოდულ გამოცემებს, ნახატებს, კარიკატურებს, ქანდაკებებს და ა.შ.
ლიტერატურული და მხატვრული შემოქმედებითობა წარმოდგენილია ძირითადად მიმართულებები და სკოლებით.
მუზეუმი აქვეყნებს აკადემიურ წიგნებს და სპეციალურ პრეზენტაციას უძღვნის სომეხ ლიტერატურულ მოღვაწეებს. მისი ამჟამინდელი დირექტორი არის დოქტორი ჰენრიკ ბაკჩინიანი.
ჰერმან ბროხი
ჰერმან ბროხი (Hermann Broch; დ. 1 ნოემბერი, 1886 — გ. 30 მაისი, 1951) — XX საუკუნის ავსტრიელი მწერალი, ავსტრიული ლიტერატურის კლასიკოსი. მიიჩნევა ერთ-ერთ უმთავრეს მოდერნისტად.
ბიოგრაფია
ბროხი ვენაში, მდიდარ ებრაულ ოჯახში დაიბადა და მცირე ხნით ოჯახის ქარხანაში მუშაობდა, თუმცა პირადად ლიტერატურით იყო დაინტერესებული. რადგანაც ჰერმანი უფროსი ვაჟი იყო, ფიქრობდნენ, რომ ის მამის ტექსტილის ქარხანას ჩაიბარებდა ტესდორფში, ამიტომ ტექსტილის წარმოებისა და დაწვნის ტექნიკურ კოლეჯში მოეწყო.
1909 წელს ბროხი რომაულ კათოლიციზმზე მოექცა და ფრანცისკა ფონ როტჰერმანზე, რაინდი მწარმოებლის ქალიშვილზე დაქორწინდა. შემდეგ წელს მათი ვაჟი, ჰერმან ფრიდრიხ მარია დაიბადა. 1923 წელს წყვილი განქორწინდა. 1927 წელს ბროხმა ტექსტილის ქარხანა გაყიდა და ვენის უნივერსიტეტში მათემატიკის, ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის შესწავლა დაიწყო. დატვირთული ლიტერატურული კარიერა 40 წლის ასაკში დაიწყო ბროხის პირველი მნიშვნელოვანი ლიტერატურული ნაშრომია ტრილოგია მთვარეულები, რომელიც დენიელ ბროდიმ დაბეჭდა 1931-1932 წლებში მიუნხენში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1951 კატეგორია:ებრაელი მწერლები კატეგორია:მოდერნისტი მწერლები კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:გერმანულენოვანი პოეტები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრიელი მწერლები
იუხარი-არანი
იუხარი-არანი (Yuxarı Aran) (1991 წლამდე „კომსომოლი“)— სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	1 623 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
ალუნიში
ალუნიში (Aluniş) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 152 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 931 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
ტრანსპორტი რუსეთში
ტრანსპორტი რუსეთის ფედერაციაში — ერთ-ერთი ყველაზე ფართო ქსელი მსოფლიოში, რომელიც მოიცავს საავტომობილო და რკინიგზის გზებს, საზღვაო და საჰაერო ტრანსპორტს. 2006 წლის მონაცემებით რუსეთს გააჩნია 933,000 კმ. სიგრძის საავტომობილო გზა, რომელთაგან 755,000 კმ. არის მოკირწყლული.
სარკინოგზო ტრანსპორტი
ატრაქტანტი
ატრაქტანტი (Attraho — ვიზიდავ) — ბუნებრივი ან სინთეზური ნივთიერება, რომელიც ცხოველებს იზიდავს. ანტრაქტანტებისადმი განსაკუთრებულ მგრძნობიარობას იჩენენ მწერები. ცნობილია ატრაქტანტის სამი ძირითადი ჯგუფი: პირველი ჯგუფის ატრაქტანტი ცხოველებს იზიდავს როგორც მოპირდაპირე სქესის ინდივიდი (სასქესო ატრაქტანტი), მეორე — როგორც საკვები (საკვები ატრაქტანტი), მესამე — როგორც სუბსტრატი კვერცხის დასადებად. განსაკუთრებით დიდი მნიშვნელობა აქვს სასქესო ატრაქტანტს ანუ ფერომონებს. დადგენილია, რომ ზოგიერთი დედალი მწერის მიერ გამოყოფილი და ჰაერში შერეული მისაზიდი ნივთიერებების სრულიად უმნიშვნელო კონცენტრაცია საკმარისია იმავე ან გენეტიკურად მახლობელი სახეობის მამრის მისაზიდად. ცნობილია 3—9 კმ-იდან პეპლების მიზიდვის შემთხვევები. ატრაქტანტი მოეპოვება 300-ზე მეტი სახეობის მწერს. ზოგიერთი მათგანის ატრაქტანტი ცალკეა გამოყოფილი და შესწავლილი, მაგალითად, არაფარდი პარკხვევიას პეპლის ატრაქტანტი — ჰიპტოლი.
ტრანსპორტი რუსეთში
რუსეთს გააჩნია მსოფლიოში სიდიდით მეორე რკინიგზის ქსელი (აშშ-ს შემდეგ), 2011 წლის მონაცემებით 87,157 კმ. სიგრძის.
ატრაქტანტი
პრაქტიკული თვალსაზრისით სინთეზურ ატრაქტანტს დიდი მნიშვნელობა აქვს მცენარეთა მავნებლებისა და ცხოველთა პარაზიტების წინააღმდეგ საბრძოლველად. მისატყუებელ საშუალებად სინთეზური ატრაქტანტის გამოყენების შემთხვევაში შეგვიძლია მინიმალური რაოდენობის ინსექტიციდებით მოვსპოთ ბევრი მავნებელი მწერი. ატრაქტანტები შეიძლება გამოვიყენოთ აგრეთვე მამლების დეზორიენტაციისთვის, რითაც საგრძნობლად მცირდება მავნე მწერების მომდევნო თაობების რიცხვი.
ტრანსპორტი რუსეთში
სარკინიგზო კავშრები მოსაზღვრე ქვეყნეთან:
ატრაქტანტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქიმიური ნივთიერებები
ტრანსპორტი რუსეთში
მეტროს ტრანსპორტი
საზღვაო ტრანსპორტი
აეროპორტები
630 აეროპორტი მოკირწყლული ასაფრენი გზებით:
3,047 მ. და მეტი: 54 აეროპორტი
2,438 მ.-დან 3,047 მ.-მდე: 202 აეროპორტი
1,524 მ.-დან 2,437 მ.-მდე: 108 აეროპორტი
914 მ.-დან 1,523 მ.-მდე: 115 აეროპორტი
914 მ.-მდე: 151 აეროპორტი.
1,887 აეროპორტი მოუკიწყლავი ასაფრენი გზებით:
2,438 მ.-დან 3,047 მ.-მდე: 45 აეროპორტი
1,524 მ.-დან 2,437 მ.-მდე: 134 აეროპორტი
914 მ.-დან 1,523 მ.-მდე: 291 აეროპორტი
914 მ.-მდე: 1,392 აეროპორტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრანსპორტი რუსეთში
იტიკირა
იტიკირა (Itiquira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 522 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რონდონოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 478 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.32 კმ²-ზე. ფართობი 8 722 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ჯოან ბეფორტი
ჯოან ბეფორტი (Joan Beaufort; დ. 1404 — გ. 15 ივლისი, 1445) — ბეფორტთა დინასტიის წარმომადგენელი და ინგლისის მეფე ედუარდ III-ის შვილთაშვილი. შოტლანდიის დედოფალი 1424-37 წლებში როგორც ჯეიმზ I-ის მეუღლე. თავისი ვაჟის, ჯეიმზ II-ის რეგენტი 1437-39 წლებში.
ადრეული ცხოვრება
ჯოანი დაიბადა დაახლოებით 1404 წელს ინგლისში. იგი იყო სომერსეტის ერლ ჯონ ბეფორტისა და მისი ცოლის, მარგარეტ ჰოლანდიელის ასული. მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ ინგლისის მეფე ედუარდ III-ისა და დედოფალ ფილიპა ენოელის უმცროსი ვაჟი, ლანკასტერის ჰერცოგი ჯონი და მისი მეორე ცოლი, ქეთრინ სუოინფორდი, ხოლო დედის მხრიდან კენტის ერლი თომას ჰოლანდიელი და მისი ცოლი ელის ფიცალანი. ჯოანს ინგლისის მეფე ჰენრი IV ბიძად, ხოლო რიჩარდ II ბიძაშვილად ერგებოდა.
შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ I ჯოანს პირველად მაშინ შეხვდა, როდესაც იგი ინგლისის სამეფო კარზე საპატიო ტყვეობაში იმყოფებოდა, რომელიც 1420 წლამდე გაგრძელდა. ჯოანმა განაცხადა, რომ იგი შთაგონებული იყო ჯეიმზის მიერ დაწერილი პოემებით, რომელთაც იგი პატიმრობისას წერდა. მიუხედავად იმისა, რომ მათ დაქორწინება სიყვარულის საფუძველზე გადაწყვიტეს, მას მაინც დაჰკრავდა პოლიტიკური ელფერი. ინგლისელები მას მხოლოდ ჯოანზე ქორწინების შემთხვევაში დაჰპირდნენ განთავისუფლებას და შოტლანდიაში დაბრუნებას. ამასთან ერთად, ამ ქორწინებით ინგლისელები იღებდნენ გარანტიას, რომ შოტლანდიის მეფე ქორწინებით ინგლისის მოკავშირე გახდებოდა და არა საფრანგეთის, როგორც ეს მანამდე სურდათ. საქორწინო მოლაპარაკებების შემდეგ, ჯოანს მამამისმა მზითვში 10, 000 მერკი გაატანა, რომელიც ისევ ინგლისელებს დარჩათ, როგორც ჯეიმზის გამოსასყიდი.
შოტლანდიის დედოფალი
1424 წლის 12 თებერვალს ჯეიმზ I და ჯოან ბეფორტი საუთუორკის წმინდა მარიამის სახელობის ეკლესიაში დაქორწინდნენ, რითაც ჯოანი შოტლანდიის დედოფალი გახდა. საქორწილო ზეიმი ჯოანის ბიძის, კარდინალ ბეფორტის სასახლეში შედგა. ამის შემდეგ ჯოანი და მისი ქმარი შოტლანდიაში დაბრუნდნენ, სადაც მათ თავიანთი მმართველობა დაიწყეს. როგორც დედოფალი, ძალიან გულმოწყალე იყო და მეფეს ხშირად ევედრებოდა სიკვდილმისჯილთა შეწყალებას.
სამეფო წყვილს სულ რვა შვილი შეეძინათ, რომელთა შორისაც აღსანიშნავია ავსტრიის ერცჰერცოგინია ელეონორა, საფრანგეთის მეფე ლუი XI-ის პირველი ცოლი მარგარეტი და რაღათქმაუნდა შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ II.
რეგენტობა
ჯეიმზ I 1437 წლის 21 თებერვალს მოკლეს პერთის ბრძოლაში, რის გამოც ტახტზე მათი მცირეწლოვანი ვაჟი ჯეიმზ II ავიდა, რომლის რეგენტადაც დედამისი, დედა-დედოფალი ჯოან ბეფორტი გვევლინება. მან თავდაპირველად მეამბოხე დიდგვაროვნის, ათოლის ერლ უოლტერ სტიუარტის სიკვდილით დასჯა მოითხოვა, რის შემდეგაც შეუდგა ქვეყნის მართვას. თუმცა, ინგლისელი ქალის მმართველობას შოტლანდიელები ცხადია უარყოფითად შეხვდნენ. სულ ორ წელიწადში მას რეგენტობა ჩამოართვეს და ახალი რეგენტი ლორდი დუგლასი გვევლინება.
1439 წლის ივლისში ჯოანი მეორედ დაქორწინდა ლორნის რაინდ ჯეიმზ სტიუარტზე. ცხადია მან მეორე ქორწინებამდე ჯერ რომის პაპის ნებართვა ითხოვა. ჯეიმზ სტიუარტი და ლორდი დუგლასი მცირეწლოვანი მეფის მომხრეები და ჯოანის მოკავშირეები იყვნენ, ამიტომაც შოტლანდიის ხელისუფლებაში დედოფალს ჯერ კიდევ ეთქმოდა სიტყვა. მალევე მათ ლორდი ლივინგსტონი აუჯანყდათ, რომელმაც სამეფო ჯარები დაამარცხა და მცირეწლოვანი ჯეიმზ II ტყვედაც კი ჩაიგდო. ამავე 1439 წლის აგვისტოში ჯოანმა დახმარება ინგლისელებს სთხოვა, რომლებმაც დაამარცხეს ლივინგსტონი და ჯეიმზი ტყვეობიდან გამოიხსნეს. 1445 წელს ლივინგსტონი კვლავ აჯანყდა, რა დროსაც მან ბრძოლაში მოკლა ლორდი დუგლასი და დუნბარის ციხესიმაგრესაც შემოარტყა ალყა. თუმცა, სწორედ ამ დროს, 1445 წლის 15 ივლისს გულის შეტევით გარდაიცვალა ჯოან ბეფორტი. იგი დაკრძალეს კურტიზანულ სააბატოში, პერთში.
შვილები
შვილები პირველი ქორწინებიდან:
შვილები მეორე ქორწინებიდან:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1404 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1445 კატეგორია:შოტლანდიის დედოფლები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები კატეგორია:დედა დედოფლები
არაქსი (არმავირი)
არაქსი (Արաքս) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 880 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1820 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 186 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 9,76 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
სიმფონიური მეტალ-ჯგუფების სია
ეს არის სიმფონიური მეტალ ჯგუფების სია. სია შეიცავს ისეთ ჯგუფებსაც, რომლებიც თავიანთი მოღვაწეობის პერიოდის რომელიმე ეტაპზე მაინც უკრავდნენ სიმფონიური მეტალ ჟანრში.
სქოლიო
კატეგორია:სიმფონიური მეტალი კატეგორია:სიმფონიური მეტალ ჯგუფები
ანდრო სიმაშვილი
ანდრო სიმაშვილი (დ. 6 ოქტომბერი, 1923, ართანა, დღევანდელი თელავის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 დეკემბერი, 2019) — ქართველი მომღერალი, ლოტბარი, ღირსების ორდენის კავალერი, ფოლკლორის ეროვნული პრემიისა და ფონდი „ქართული გალობის“ ლაურეატი. თელავის საპატიო მოქალაქე (2016).
ბიოგრაფია
ანდრო სიმაშვილი დაიბადა 1923 წლის 6 ოქტომბერს თელავის რაიონის სოფელ ართანაში. სწავლობდა ართანის ორწლიან, შემდეგ ნაფარეულის საშუალო სკოლაში. 1947—1949 წლებში სწავლობდა თელავის უმაღლეს სამასწავლებლო (პედაგოგიურ) ინსტიტუტში ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე. 1949—1954 წლებში მუშაობდა ყვარლის რაიონის სოფელ ენისელში პროფტექნიკური სასწავლებლის აღმზრდელად და ითავსებდა კომკავშირის კომიტეტის მდივნის ფუნქციას.
1956—1961 წლებში სწავლას განაგრძობს თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის დაუსწრებელ განყოფილებაზე. პარალელურად მუშაობს ართანის რვაწლიან სკოლაში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად, შემდეგ სკოლის დირექტორად.
თავდაპირველად ყვარლის რაიონის ანსამბლში მღეროდა, შემდეგ მარიამ არჯევნიშვილთან, სტუდენტობის დროს კი — ფირუზ მახათელაშვილის გუნდში. 1955 წლიდან დაინიშნა სოფელ ართანის კლუბის გამგედ. 1954 წლიდან ანსამბლ ართანის ხელმძღვანელად ანდროს ძმა — მიხეილ სიმაშვილი დაინიშნა. 1959—1960 წლებში სოფელ ართანის კოლმეურნეობის თავმჯდომარეა, 1958—1984 წლებში სამი სოფლის — ართანის, ჯუღაანისა და სანიორეს გაერთიანებული სასოფლო საბჭოს დეპუტატი. 1981 წელს ანსამბლი ართანა მონაწილეობდა ფილარმონიის დიდ საკონცერტო დარბაზში გამართულ კომპოზიტორთა კავშირის პლენუმში და ლაურეატის წოდება დაიმსახურა, ამავე წელს ანსამბლმა საკონცერტო ტურით იმოგზაურა რუმინეთში.
1984 წლიდან 90-იანი წლების ბოლომდე ანდრო სიმაშვილი ანსამბლ ართანას ხელმძღვანელობდა. 1985 წელს მოსკოვში გამართულ კომპოზიტორთა კავშირის საკავშირო პლენუმზე ართანამ მეორედ დაიმსახურა ლაურეატის წოდება. ამავე პერიოდში გაკეთდა ანსამბლის პირველი ჩანაწერები. 2002 წელს ფრანგული ანსამბლების — მარანისა და ირინოლას — მიწვევით გაემგზავრა პარიზში ქართული ხალხური სიმღერების სასწავლებლად. 2002-2003 წლებში ანდრო სიმაშვილი ქართულ ხალხურ სიმღერებს ასწავლის ალავერდის მგალობელთა ანსამბლს, რომელიც 2003 წლის ფოლკლორის ფესტივალის ლაურეატი გახდა. 2003 წელს ანდრო სიმაშვილი ღირსების ორდენით დაჯილდოვდა.
2005 წელს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრის თანამშრომლებმა — ბაია ასიეშვილმა და ნანა ვალიშვილმა ჩაწერეს  ინტერვიუ ანდრო სიმაშვილთან. 2006 წელს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრმა ხანდაზმული ლოტბარი ქართული გენის ერთწლიანი დაზღვევით უზრუნველყო. 2008 წელს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრმა გამოსცა ანდრო სიმაშვილისა და ალავერდის ტაძრის მგალობელთა გუნდის ორდისკიანი აუდიოალბომი (ავტორი — ნატალია ზუმბაძე). ამავე წელს ქართული ხალხური სიმღერის შემსრულებლობაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის ანდრო სიმაშვილი ფოლკლორის ეროვნული პრემიის ლაურეატი გახდა. მას ოქროს მედალი და 2000 ლარი გადაეცა.
2009 წელს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრმა ანდრო სიმაშვილს რუსთაველის თეატრის მცირე დარბაზში შემოქმედებითი საღამო გაუმართა (ავტორი და წამყვანი ნატალია ზუმბაძე). 2010 წლის 10 ნოემბერს ტელეკომპანია იმედის ეთერში გავიდა გადაცემა იმედის გმირები, რომელიც ანდრო სიმაშვილის ცხოვრებასა და მოღვაწეობას მიეძღვნა. 2011 წელს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრმა გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური ფილმი „ანდრო სიმაშვილი“ (სცენარის ავტორი და რეჟისორი მია ნოზაძე, ოპერატორი — ზურაბ დადაჰავა).
2011 წელს ანდრო სიმაშვილის თელავური ანსამბლი შემოძახილი მონაწილებს ხალხური შემოქმედების ფესტივალში არტგენი. 2012 წელს, ბანკი კონსტანტას და ანსამბლ შავნაბადას ერთობლივი პროექტის ფარგლებში, ჩაიწერა დისკი 30 საუკეთესო სიმღერა. დისკზე ანდრო სიმაშვილისა და ანსამბლ შემოძახილის მიერ შესრულებული სიმღერებიცაა. 2013 წლის 13-17 ოქტომბერს ანდრო სიმაშვილი და ანსამბლი შემოძახილი მონაწილეობს თელავის ახალ ფესტივალში − New-ნადიმში, რომელზეც სხვა სიმღერებთან ერთად პირველად შეასრულეს კომპოზიცია ვაზისა და ღვინის საგალობელი. 2013 წელს ქართული ხალხური სიმღერის აღდგენა-პოპულარიზაციის საქმეში გაწეული ღვაწლისათვის ანდრო სიმაშვილს მიენიჭა ფონდი ქართული გალობის მიერ დაწესებული წოდება — ქართული ხალხური სიმღერის მოამაგე და ჯილდო — 2000 ლარი. 2015 წელს ფონდმა ქართულმა გალობამ გამოსცა მონოგრაფია „ანდრო სიმაშვილი“, ავტორი მარინა კვიჟინაძე.
2019 წლის 6 ივლისს, თელავის მუნიციპალიტეტის მერიის ინიციატივით, ნიკო სულხანიშვილის სახელობის სამუსიკო სასწავლებლის წინ, ანდრო სიმაშვილის ვარსკვლავი გაიხსნა.
გარდაიცვალა 2019 წლის 12 დეკემბერს, 96 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 12 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:თელავის საპატიო მოქალაქეები (2016) ა
ბრიონის შეთანხმება
ბრიონის შეთანხმება (ბრიონის დეკლარაცია) — შეთანხმება, რომელსაც 1991 წლის 7 ივლისს, კუნძულ ბრიუნზე სლოვენიის, ხორვატიის და იუგოსლავიის წარმომადგენლებს შორის მოეწერა ხელი. დოკუმენტის თანახმად იუგოსლავიის სახალხო არმიამ სლოვენიის ტერიტორიაზე შეწყვიტა სამხედრო მოქმედებები, რითაც დასრულდა ათდღიანი ომი. სლოვენიამ და ხორვატიამ ხელშეკრულების ძალაში შესვლა შეაჩერა სამი თვით, იუგოსლავიისაგან დამოუკიდებლობის გამოცხადების გამო. იუგოსლავიის არმიის უკანასკნელი ნაწილები სლოვენიიდან 1991 წლის 26 ოქტომბერს გავიდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვენიის ისტორია კატეგორია:ხორვატიის ისტორია კატეგორია:XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
იუხარი-ჩამანლი
იუხარი-ჩამანლი (Yuxarı Çəmənli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	 514 კაცი.
ტატა ბლიაძე
ტატა ბლიაძე (დ. 30 მაისი, 1988, რუსთავი, საქართველო) — თანამედროვე ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
ტატა (ცირა) ბლიაძე, ქართველი  მხატვარი-ფერმწერი. დაიბადა 1988 წლის 30 მაისს  ქალაქ რუსთავში. დაამთავრა რუსთავის მე-18  საშუალო სკოლა. 2002 წელს დაასრულა  რუსთავის  ნიკო ფიროსმანის სახელობის სამხატვრო სკოლა. 2007 წელს ჩაირიცხა თბილისის ი.ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელში ფერწერის ფაკულტეტზე. 2010-2012 წლებში მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე ჯგუფურ გამოფენაში. ამჟამად აქტიურად მუშაობს ფერწერული  ტილოებისა  და  გრაფიკული  ილუსტრაციების  შექმნაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი
ოდოარდო ფარნეზე (პარმის ჰერცოგი)
ოდოარდო ფარნეზე (Odoardo Farnese; დ. 28 აპრილი, 1612, პარმა, იტალია — გ. 11 სექტემბერი, 1646, პიაჩენცა, იტალია) — ფარნეზეების დინასტიის წარმომადგენელი. პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგი 1622-1646 წლებში. ჰერცოგ რანუჩო I-ისა და მარგერიტა ალდობრანდინის ვაჟი. რანუჩო II-ის მამა.
ბიოგრაფია
ოდოარდო დაიბადა 1612 წლის 28 აპრილს პარმაში. იგი იყო ჰერცოგ რანუჩო I-ისა და მისი მეუღლის, ჰერცოგინია მარგერიტა ალდობრანდინის უფროსი ვაჟი. მაშინ, როდესაც იგი ათი წლის იყო, 1622 წელს რანუჩო I გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი ოდოარდომ დაიკავა. თავიდან მას რეგენტად ბიძამისი, ოდოარდო ფარნეზე დაენიშნა, თუმცა იგი 1626 წელს გარდაიცვალა, რის გამოც ახალი რეგენტი დედამისი, მარგერიტა ალდობრანდინი გახდა.
1628 წლიდან ოდოარდო სრულწლოვანი გახდა და დამოუკიდებლად დაიწყო მართვა. იმავე წელს იგი ტოსკანის დიდი ჰერცოგის ასულ მარგერიტაზე დაქორწინდა. მის მთავარ მიზანს მამის დროს გადამტერებული მეზობლების შემორიგება წარმოადგენდა. 1633 წლიდან ოდოარდომ ალიანსი გააფორმა საფრანგეთთან ესპანეთის წინააღმდეგ. ეს მან პარმაზე ესპანელების გავლენის შესამცირებლად გააკეთა, რომელთაც მთელ ჩრდილო იტალიაში გაბატონება სურდათ. საპასუხოდ ესპანეთის მეფე ფილიპე IV-მ იტალიაში გააგზავნა ჯარები და მოდენის ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ის სარდლობით ესპანელებმა პიაჩენცის ოკუპაცია მოახდინა, რა დროსაც ოდოარდოს ფრანგები არ დაეხმარნენ. საფრანგეთიდან დახმარების ვერ მიღების გამო ოდოარდო ისევ ესპანეთს მიემხრო და 1637 წელს, რომის პაპ ურბან VIII-ის ჩარევით მათ შორის მშვიდობა დამყარდა და პიაჩენცა ისევ ფარნეზეებს დაუბრუნდა.
მიუხედავად პაპის დახმარებისა, ოდოარდომ მშვიდობის დამყარებისთანავე მოახდინა ბარბერინების საგვარეულოს (ამ გვარის წარმომადგენელი იყო პაპი ურბანი) მფლობელობაში მყოფი მამულები დაიკავა, რის პასუხადაც ურბან VIII-მ 1641 წელს იგი ეკლესიიდან განკვეთა. ამ ამბიდან მალევე ტოსკანის, ვენეციისა და მოდენის მხარდაჭერით იგი 7,000 ჯარისკაცით შეიჭრა ლაციოში. პაპმა მისი ჯარები მიწასთან გაასწორა, რასაც 1644 წელს სამშვიდობო ხელშეკრულების გაფორმება მოჰყვა. მან აღიარა პაპის ძალაუფლება, პაპმა კი იგი აღადგინა ეკლესიაში.
ოდოარდო ფარნეზე გარდაიცვალა 1646 წლის 11 სექტემბერს პიაჩენცაში, 34 წლის ასაკში, თავისი საყვარლის რეზიდენციაში. ამის შემდეგ ტახტი მისმა ვაჟმა, რანუჩო II-მ დაიკავა.
ქორწინება და შვილები
1628 წლის 11 ოქტომბერს ოდოარდომ ცოლად შეირთო მარგერიტა მედიჩი (1612-1679), ტოსკანის დიდ ჰერცოგ კოზიმო II-ისა და ერცჰერცოგინია მარია მაგდალინა ავსტრიელის ასული, რომელთანაც შეეძინა ხუთი შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1612 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1646 კატეგორია:ფარნეზეები კატეგორია:პარმის ჰერცოგები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები
მელანი ტიერი
მელანი ტიერი (Mélanie Thierry; დ. 17 ივლისი 1981, სენ-ჟერმენ-ან-ლე, საფრანგეთი) — ფრანგი მსახიობი.
ცნობილია შესრულებული როლით ფილმში „ბაბილონი ახალი წელთაღრიცხვით“ (2008). სამოდელო კარიერა ადრეულ ასაკში დაიწყო. მონაწილეობას იღებდა ფრანგულ ფილმებში. 17 წლის ასაკში პატარა როლი მიიღო ჯუზეპე ტორნატორეს ფილმში „ლეგენდა პიანისტზე“ (1998). ჰოლივუდში მისი დებიუტი შედგა ფანტასტიკურ ფილმში „ბაბილონი ახალი წელთაღრიცხვით“, სადაც შეასრულა „ავრორას“ როლი. ტენესი უილიამსის პიესაში „თოჯინაში“ შესრულებული როლისთვის ნომინირებული იყო მოლიერის პრემიაზე 2009 წელს. 2010 წელს მიიღო სეზარის პრემია კატეგორიაში ყველაზე იმედისმომცემი მსახიობი შესრულებული როლისთვის ფილმში „ერთი გზისთვის“. 2010 წელს გახდა სუნამოების სარეკლამო კომპანიის „Belle d’Opium“-ის სახე. 2002 წლიდან ფაქტობრივ ქორწინებაში იმყოფება რაფაელ აროშთან. ჰყავს ორი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:დაბადებული 17 ივლისი
რიხარდ ზომერი
მინი|რ. ზომერი. „შესვენება კავკასიაში“. ზეთი, ტილო. 36,8 x 64,4 სმ. კერძო კოლექცია. რიხარდ კარლ ზომერი (Richard Karl Sommer, Ри́хард-Карл Ка́рлович Зо́ммер; დ. 1866 — გ. 1939) — გერმანელი მხატვარი, ორიენტალისტი.
დაიბადა 1866 წელს მიუნხენში (ბავარიის სამეფო). 1893 წელს დაამთავრა პეტერბურგის საიმპერატორო სამხატვრო აკადემია. 1890-იანი წლების ბოლოდან მონაწილეობდა არქეოლოგიურ და ეთნოგრაფიულ ექსედიციებში ცენტრალურ აზიაში. 1912-1937 წლებში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა კავკასიაში. ბევრს მოგზაურობდა. ქმნიდა ძირითადად ეთნოგრაფიული ხასიათის ნამუშევრებს — პორტრეტებს, ყოფით და ბატალურ სცენებს, არქიტექტურულ ძეგლებს, პეიზაჟებს. იყო ლადო გუდიაშვილის ხატვის პირველი მასწავლებელი. მონაწილეობდა გამოფენებში სანქტ-პეტერბურგში, თბილისში, ბაქოსა და ტაშკენტში. იყო კავკასიის ნატიფ ხელოვნებათა საზოგადოების ერთ-ერთი ორგანიზატორი და დამაარსებელი. საბჭოთა ხელისუფლების მიერ რეპრესირებული იყო. სავარაუდოდ გარდაიცვალა გადასახლებაში.
ზომერის ნამუშევრების დიდი ნაწილი დაცულია თბილისში, შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმსა და იოსებ გრიშაშვილის სახელობის თბილისის ისტორიის მუზეუმში, აგრეთვე პეტერბურგის რუსულ მუზეუმში, ომსკის და ტულის საოლქო მუზეუმებში, აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნული მუზეუმში (ბაქო), უზბეკეთის კულტურის ისტორიისა და ხელოვნების მუზეუმში (სამარყანდი), ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკურ ხელოვნების მუზეუმში (ვლადიკავკაზი) და კერძო კოლექციებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 1939 კატეგორია:ევროპელი მოგზაურები საქართველოში
ელგონის მთა
ელგონის მთა (Mount Elgon) — ჩამქრალი ვულკანი, სიმაღლის მიხედვით მეშვიდე მთა აფრიკაში და მეორე უგანდაში. ვულკანი მდებარეობს აღმოსავლეთ აფრიკის მთიანეთში, ვიქტორიას ტბის ჩრდილო-აღმოსავლეთით (უგანდა-კენიის საზღვარზე).
ვულკანის აღწერილობა
აქვს ფარის ფორმა, დიამეტრით 80-85 კმ, სიმაღლით 4321 მეტრი. მწვერვალი ბრტყელია, ცუდად შენარჩუნებული კალდერით, დიამეტრით 11 კმ და 40 კმ²-ზე მეტი ფართობით. ვულკანის პირველი ამოფრქვევა მოხდა 24 მილიონ წელზე უფრო მეტი ხნის წინ, დღეისათვის ვულკანს ყველა მხრიდან გარს ერტყმის ძნელად გასავლელი პიკები — 4000 მეტრზე უფრო მეტი სიმაღლით.
ვულკანს სახელი დაერქვა Elgonyi-ის ძველი ტომის პატივსაცემად, რომლებიც როდესღაც ცხოვრობდნენ გამოქვაბულებში მთის სამხრეთ ფერდოებზე. მასაის ხალხი ვულკანს ეძახის «Ol Doinyo Ilgoon» (ანუ «Masawa»), რაც ნიშნავს «ქალის მკერდს».
გამოქვაბულები
ელგონის მთის ფერდოებზე იმყოფება 4 გამოქვაბული — Ngwarisha, Makingeny, Chepnyalil და Kitum. Kitum-ის გამოქვაბულის სიღრმე 200 მეტრზე მეტია, ხოლო სიგანე თითქმის 60 მეტრია. გამოქვაბულების კედლებზე დალექილ მარილს იქ შესული სპილოები ფხაჭნიან თავიანთი ეშვებით, რის გამოც მათ მიიღეს მიწისქვეშა სპილოების სახელი. მარილის შესაგროვებლად ღამ-ღამობით მოდიან სხვა ძუძუმწოვრებიც.
გამოქვაბულებთანაა დაკავშირებული კიდევ ერთი ისტორია — მარბურგის ვირუსი, რომელიც იწვევს მარბურგის ჰემორგანულ ციებ-ცხელებას. დასახელებაში «მარბურგი» აღებულია იმ ადგილის დასახელებიდან, სადაც პირველად მოხდა ვირუსის გავრცელება. ეს დაავადება პირველად დაფიქსირდა 1967 წელს გერმანიის ქალაქ მარბურგში. გამოქვაბულებში მოხვედრასთან დაკავშირებით ცნობილია სიკვდილის მხოლოდ ორი შემთხვევა.
ფაუნა
ელგონის მთის ფერდოებზე ბინადრობს 400-ზე მეტი სპილო, ბევრი აფრიკული კამეჩი, აფთარი, ანტილოპა და ფრინველების დაახლოებით 300 სახეობა.
ეროვნული პარკები
ვულკანის ფერდოებს იცავს ელგონის მთის ეროვნული პარკები, როგორც კენიის, ასევე უგანდის. ორივე პარკი შესულია ბიოსფერული რეზერვატების მსოფლიო ქსელში.
სქოლიო
კატეგორია:კენიის მთები კატეგორია:უგანდის მთები
ადოლფ III (ბერგის გრაფი)
thumb|250px|დამიეტის ალყა, [[1218]]
ადოლფ III (Adolf III. von Berg; დ. 1176-მდე — გ. 1218 წლის 7 აგვისტო, დამიეტა) — ბერგის გრაფი 1189 წლიდან. გრაფ ენჰელბერტ I-ის, კელნის არქიეპისკოპოსის, ენჰელბერტ I ფონ ბერგის (1185—1225) ძმის შვილი.
მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, ადოლფ III-მ ჩაიბარა მისი სამფლობელოები. არა უგვიანეს 1204 წლისა ის დაქორწინდა ბერტაზე, რომელიც, შესაძლოა, ზაინების საგვარეულოდან იყო.
1212 წელს მონაწილეობა მიიღო ალბიგოურ ჯვაროსნულ ლაშქრობაში. 1215 წლეს დაიპყრო ქალაქი კაიზერსვერტი და გაათავისუფლა ოტო IV-ის მიერ დატყვევებული რაინ-ვესტფალიელი ეპისკოპოსები.
ბერგის გრაფი გახდა მისი ძმა — კელნის არქიეპისკოპოსი ენჰელბერტ I, რომელიც 1225 წელს გარდაიცვალა და საგრაფო მემკვიდრეობით მიიღო ჰენრიხ IV ფონ ლიმბურგმა — ირმგარდის, ადოლფ III-ის ქალიშვილის ქმარმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერგის გრაფები კატეგორია:XIII საუკუნის ევროპის მმართველები კატეგორია:XII საუკუნის ევროპის მმართველები კატეგორია:ალბიგოური ჯვაროსნული ლაშქრობის მონაწილეები კატეგორია:მეხუთე ჯვაროსნული ლაშქრობის მონაწილეები კატეგორია:გარდაცვლილი 1218
ფორმოზა-დუ-უესტი
ფორმოზა-დუ-უესტი (Formosa do Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 587 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 541 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27.35 კმ²-ზე. ფართობი 275 712 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სიპისო-პისო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიის ჩანჩქერები
დაურ ბარგანჯია
დაურ ბარგანჯია (დ. 17 თებერვალი, 1958, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — აფხაზი პოლიტიკოსი. აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს დეპუტატი (1991-1992), აფხაზეთის რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი (1992-1996), აფხაზეთის რესპუბლიკის ეროვნული ბანკის თავმჯდომარე (1996-1998).
ბიოგრაფია
დაურ ბარგანჯია დაიბადა 1958 წლის 17 თებერვალს ქ. სოხუმში. დაამთავრა სოხუმის საალო სკოლა. 1975-1980 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების ფაკულტეტზე. 1980-1982 და 1986-1998 წლებში იყო აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგი, დოცენტი. 1982-1986 წლებში იყო მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტის ასპირანტი. 1986 წელს დაიცვა საკანდიდატო მინიმუმი. 1990-1991 წლებში კოპენჰაგენის უნივერსიტეტში ეკონომიკის ფაქკულტეტზე გაიარა სამეცნიერო სტაჟირება. 1991 წლის 29 სექტემბერს მონაწილეობდა აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს არჩევნებში, სადაც გამოდიოდა ქ. სოხუმის №8 საარჩევნო ოლქის დეპუტატობის კანდიდტად. დაურ ბარგანჯიამ პირველსავე ტურში მიიღო ამომრჩეველთა ხმათა უმრავლესობა. 1991-1992 წლებში იყო აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატი, ხოლო 1992-1996 წლებში კი სეპარატისტული აფხაზეთის რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი. 1992-1993 წლებში აფხაზეთის ომის დროს იყო საპარლამენტო კომისიის თავჯდომარის მოადგილე ეკონომიკის საკითხებში. 1992 წლის ნოემბერ-დეკემბერში მონაწილეობდა აფხაზეთის რესპუბლიკის თავდაცვის სახელმწიფო კომიტეტისა და საგარეო საქმეთა სამინისტროს კანონპროექტის შემუშავებაში. 1993 წლის 18-20 სექტემბერში მონაწილეობდა ადლერში ქართულ-აფხაზურ სამშვიდობო მოლაპარაკებებში. 1994-1995 წლებში იყო აფხაზეთის რესპუბლიკის ეკონომიკის მინისტრი. 1996 წლის 14-15 ნოემბერს ე. შევარდნაძესა და ი. მენაღარიშვილთან მონაწილეობდა თბილისში ქართულ-აფხაზურ მოლაპარაკებებზე. 1996-1998 წლებში იყო აფხაზეთის რესპუბლიკის ეროვნული ბანკის თავმჯდომარე. 1999 წლიდან „ალფა-ბანკის“ მენეჯერია მოსკოვში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:აფხაზეთის რესპუბლიკის I მოწვევის პარლამენტის დეპუტატები კატეგორია:აფხაზეთის რესპუბლიკის ეკონომიკის მინისტრები კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები
რეგვენასნაირნი
რეგვენასნაირნი (Suliformes) — ფრინველთა რიგი. მოიცავს 4 ოჯახის 8 გვარს, რომლებიც აერთიანებს 56 სახეობას, აგრეთვე 1 ამომწყდარ ოჯახს: პროტოპტერუმისებრნი (Plotopteridae). ადრე ამ რიგში შესულ ოჯახებს აერთიანებდნენ ვარხვისნაირთა რიგში, მაგრამ მოგვიანებით ისინი ახალ რიგში გაერთიანდნენ: 2010 წელს AOU-მ მიიღო ახალი ტაქსონი რეგვენისნაირნი. 2011 წელს IOC-იც შეუერთდა მას.
სქოლიო
* კატეგორია:ფრინველები
ოსვალდ მოსლი
სერ ოსვალდ ერნალდ მოსლი, მე-6 ბარონეტი (Sir Oswald Ernald Mosley) (დ. 16 ნოემბერი, 1896 — გ. 3 დეკემბერი, 1980) — ბრიტანელი პოლიტიკოსი, რომელმაც პოპულარობა მოიპოვა 1920-იანებში, როგორც პარლამენტის წევრმა და მოგვიანებით 1930-იანებში, მეინსტრიმული პოლიტიკით იმედგაცრუებული, ბრიტანულ ფაშისტთა კავშირს ჩაუდგა სათავეში. მოსლი არ იყო რაინდი, მაგრამ ის იყო მე-6 ბარონეტი — წოდება, რომელიც მის ოჯახში საუკუნეზე მეტი არსებობდა და რომელიც მამის გარდაცვალების შემდეგ 1928 წლის 21 სექტემბერს მიიღო.
პირველ მსოფლიო ომში მსახურობის შემდეგ, მოსლი იყო პარლამენტის ერთ-ერთი ახალგაზრდა წევრი, რომელიც წარმოადგენდა ჰაროს ოლქს 1918 წლიდან 1924 წლამდე, პირველად როგორც კონსერვატიული, შემდეგ კი დამოუკიდებელი კანდიდატი, სანამ ლეიბორისტული პარტიის წევრი გახდებოდა. 1924 წლის საყოველთაო არჩევნებზე ის კენჭს იყრიდა ბირმინგემ ლედივუდის ოლქისთვის მომავალ პრემიერმინისტრ ნევილ ჩემბერლენის წინააღმდეგ, რომელმაც 100 ხმით სძლია მას.
ჟასიარა
ჟასიარა (Jaciara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 367 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რონდონოპოლისის შემადგენლობაში.
ოსვალდ მოსლი
1926 წლის არჩევნებზე მოსლი დაბრუნდა პარლამენტში როგორც სმეთიკის ლეიბორისტი დეპუტატი და 1929-1931 წლის ლეიბორისტულ მთავრობაში მსახურობდა ლანკასტერის საჰერცოგოს კანცლერად. ის ითვლებოდა სავარაუდო ლეიბორისტ პრემიერმინისტრად, მაგრამ მიატოვა პარტია მთავრობის უმუშევრობის პოლიტიკასთან შეუსაბამობის გამო. 1931 წელს საყოველთაო არჩევნებზე არჩია არ დაეცვა სმეთიკის საარჩევნო ოლქი და ნაცვლად ამისა წარუმატებლად კენჭი იყარა სტოკ-ონ-ტრენტის ოლქში. 1932 წელს მოსლის ახალი პარტია გადაიქცა ბრიტანულ ფაშისტთა კავშირად.
ჟასიარა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 647 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.51 კმ²-ზე. ფართობი 1 653 კმ²-ია.
ოსვალდ მოსლი
მოსლი დააკავეს 1940 წლის მაისში და მოხდა მისი ინტერნირება, ხოლო ბრიტანული ფაშისტთა კავშირი აიკრძალა. ის გაათავისუფლეს 1943 წელს. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მოსლიმ დააფუძნა კავშირის მოძრაობა და ეცადა პარლამენტში მოხვედრას, თუმცა ძალიან მცირე რაოდენობის ხმები მიიღო. ფაშიზმთან ასოცირების გამო პოლიტიკურად დისკრედიტებული, 1951 წელს საზღვარგარეთ გადასახლდა და დარჩენილი ცხოვრების დიდი ნაწილი პარიზში გაატარა. გერმანულ რაიხის პარტიასთან, ახალგაზრდა ევროპასა და იტალიის სოციალურ მოძრაობასთან ერთად 1962 წლის მარტში ვენეციაში მან დააარსა ახალი ულტრამემარჯვენე ინტერნაციონალი, ევროპის ნაციონალური პარტია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ანტისემიტიზმი კატეგორია:ანტიმასონობა კატეგორია:ინგლისელი ანტი-კომუნისტები კატეგორია:პან-ევროპული ნაციონალიზმი კატეგორია:რასიზმი გაერთიანებულ სამეფოში
Brand New Day (სიმღერა)
„Brand New Day“ — ინგლისელი მომღერალ და მუსიკოს სტინგის სიმღერა. იგი გამოვიდა 1999 წელს, როგორც სინგლი ამავე სახელწოდების ალბომიდან. სიმღერაში ჰარმონიკაზე სტივი უანდერი უკრავს.
სინგლში შეტანილი „End Of The Game“ სრულდებოდა სტინგის კონცერტებზე ტურნეს Symphonicity Tour ფარგლებში. ალბომში Brand New Day შეტანილია კომპოზიცია მოკლე ვერსია, „Prelude to the End of the Game“.
ყველაზე მაღალ პოზიციას სინგლი ფინეთში, #2-ს იკავებდა.
სქოლიო
კატეგორია:სტინგის სიმღერები კატეგორია:1999 წლის სიმღერები კატეგორია:1999 წლის სინგლები
იუხარი-ქაბირლი
იუხარი-ქაბირლი (Yuxarı Kəbirli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	860 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
ხალიდი (მომღერალი)
ხალიდ დონელ რობინსონი (Khalid Donnel Robinson დ. 11 თებერვალი, 1998) — ამერიკელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი. მისი სადებიუტო სინგლი „Location“ გამოვიდა 2016 წლის ივლისში და აშშ-ის ბილბორდის ცხელი ასეულის ჩარტში მე-16 ადგილზე მოხვდა, ხოლო მოგვიანებით ამერიკული ამერიკის ხმისჩამწერი ასოციაციის (RIAA) მიერ სერტიფიცირებული იქნა პლატინის სტატუსით. მისი სადებიუტო სტუდიური ალბომი American Teen გამოვიდა 2012 წლის 3 მარტს. ხალიდს მიღებული აქვს გრემის ხუთი ნომინაცია.
ადრეული წლები
ხალიდ დონელ რობინსონი დაიბადა 1998 წლის 11 თებერვალს ფორტ-სტიუარტში, ჯორჯიის შტატში. მან ბავშვობა სხვადასხვა ქალაქებში გაატარა, მათ შორის ფორტ-კემპბელში (კენტუკი), უოტერტაუნსა (ნიუ-იორკი) და ჰეიდელბერგში (გერმანია). ვოლფი რამდენიმე წელი მუშაობდა ინჟინერ-მომმარაგებლად და საბოლოოდ გახდა აშშ-ის არმიის ანსამბლის წევრი. უმაღლეს სკოლაში ხალიდი ეუფლებოდა მუსიკას.
ხალიდმა მუსიკის შექმნა სკოლაში დაიწყო და თავისი ადრეული ნამუშევრები SoundCloud-ში გამოაქვეყნა. 2016 წლის ივლისში მან Twitter Emerging Artists-ის ჩარტში მეორე ადგილი დაიკავა.
2017 წელს ხალიდმა მიიღო VMA Award საუკეთესო ახალი არტისტისთვის. იმავე წლის 3 მარტს გამოსცა მისი სადებიუტო ალბომი American Teen. 2019 წელს გამოუშვა რიგით მეორე ალბომი Free Spirit.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი მომღერლები და სიმღერების ავტორები კატეგორია:RCA Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მუსიკოსები
ბალანულ-ნოუ
ბალანულ-ნოუ (Balanul Nou) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 188 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 422 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
კასას-ალტასი
კასას-ალტასი (Casas Altas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რინკონ-დე-ადემუსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,9 კმ². მოსახლეობა — 131 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
სოჟი
სოჟი (, და Сож) — მდინარე რუსეთში, ბელარუსსა და უკრაინაში; დნეპრის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 648 კმ, აუზის ფართობი 42,1 ათ. კმ². სათავეს იღებს სმოლენსკ-მოსკოვის მაღლობზე, მიედინება ვაკეზე, ქვემო წელი მდებარეობს პოლესიეს დაბლობზე. ხეობა ფართოა, ქალაქ გომელიდან (ბელარუსი) შესართავამდე ფართო (10 კმ-მდე) დაჭაობებული ჭალაა. იკვებება შერეულად, ჭარბობს თოვლის წყლები. ქვემო წელზე წყლის საშუალო წლიური ხარჯია 219 მ³/წმ. გაყინულია ნოემბრიდან – იანვრის დასაწყისიდან მარტის ბოლომდე – აპრილამდე. მთავარი შენაკადებია: პრონია (მარჯვენა), ოსტიორი, ბესედი, იპუტი (მარცხენა). ზემო წელზე დარაბულია. სანაოსნოა შესართავიდან 373 კმ-ზე. მდინარეზეა ქალაქები (დინების მიმართულებით): კრიჩევი, ჩერიკოვი, სლავგოროდი, გომელი (ყველა ბელარუსში).
სქოლიო
კატეგორია:დნეპრის შენაკადები კატეგორია:სმოლენსკის ოლქის მდინარეები კატეგორია:გომელის ოლქის მდინარეები კატეგორია:მოგილიოვის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის მდინარეები
ჟუსიმეირა
ჟუსიმეირა (Juscimeira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რონდონოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 430 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.18 კმ²-ზე. ფართობი 2 206 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ჟირონა
ჟირონა (Gerona) — ქალაქი ესპანეთს ჩრდილო-აღმოსავლეთით, კატალონიის ავტონომიურ რეგიონში. ხერონის პროვინციის დედაქალაქი. ქალაქი დაყოფილია 9 ადმინისტრაციულ ნაწილად და მდებარეობს ბარსელონიდან 99კმ-ში. ქალაქი ერთ-ერთი უდიდესია კატალონიის მასშტაბით.
ისტორია
ქალაქის ისტორია იწყება უძველესი დროიდან, დაარსების თარიღად მიიჩნევა ძვ.წ. 79 წელი. თავადპირველად აქ სახლობდნენ აუსტინელები (ანტიკური ხანის იბერიული ეთნოსი). ქალაქის თავდაპირველი სახელი იყო ჟერუნდა. აქ სახლობდნენ იბერები. მოგვიანებით აქ რომაელებმა ააშენეს ციტადელი რომელსაც დაერქვა ჟერუნდა, სწორედ ასე ეწოდა ქალაქსაც. ვესტგუთებმა დაიპყრეს ჟირონა, იქამდე ქალაქი ექვემდებარებოდა მავრებს (715 წელი). 785 წელს ქალაქი დაიბრუნა კარლოს დიდმა. მე-12 საუკუნეში ქალაქში ებრაელები დასახლდნენ, ისინი დღესაც ქალაქში ცხოვრობენ, მათი დასახლების ძირითადი არეალი ებრაელთა უბანი.
სპორტი
ქალაქში არსებული საფეხბურთო კლუბი „ჟირონა“ ასპარეზობს ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონში.
აეროპორტი
ქალქში მდებარეობს ჟირონა-კოსტა ბრავას აეროპორტი. აეროპორტი ქალაქის ცენტრისაგან 10 კილომეტრით სამხრეთითაა დაშორებული.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის ქალაქები
გუაირა (პარანა)
გუაირა (Guaíra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
საჰურა
საჰურა (ასევე სეფრესი) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეხუთე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ძველი სამეფოს პერიოდში. საჰურას მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 2487 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 2475 წელს, მან 12 წელი იმეფა და მიჩნეულია ძველი სამეფოს ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ფარაონდა. საჰურას მეფობის დროს ეგვიპტეში როგორც პოლიტიკური ისე კულტურული მდგომარეობა მეხუთე დინასტიის სხვა ფარაონების მეფობის დროსთან შედარებით ყველაზე მაღალ საფუხურზე იყო. სავარაუდოდ ის წინამორბედი ფარაონის უსერკაფისა და მისი მეურლის ნეფერჰეტეპ II-ის ვაჟი იყო. საჰურას შემდეგ ეგვიპტის ტახტი მისმა ვაჟმა რანეფერიმ დაიკავა, რომელიც გამეფდა, როგორც ნეფერირკარა კაკაი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეხუთე დინასტიის ფარაონები
კასას-ბახასი
კასას-ბახასი (Casas Bajas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რინკონ-დე-ადემუსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,6 კმ². მოსახლეობა — 163 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ბოროსენი-ნოი
ბოროსენი-ნოი (Borosenii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 156 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 025 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
კაშგარის ქედი
კაშგარის ქედი, კონგურმუზტაგი — ქედი ჩინეთში, კუნლუნის დასავლეთ დაბოლოებაზე. გაწოლილია მდინარეებს გიოზდარიასა და ტაშკურგანს შორის. სიგრძე დაახლოებით 100 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 7719 მ (მწვერვალი კონგური). გაბატონებული სიმაღლეებია 5000–6000 მ. სიმაღლით მეორე მწვერვალია მუზტაგატა (7546 მ), რომელიც მრავალრიცხოვანი მყინვარებითაა შემოსილი. კაშგარის ქედი აგებულია გრანიტებით, გნაისებითა და კვარციტებით. ნიშანდობლივია ბასრი თხემი და პიკები, ციცაბო ფერდობები, ღრმა ხეობები. დამახასიათებელია მთის სტეპი და ალპური მდელოები. გაბატონებულია მძლავრი გამყინვარება, რომლის საერთო ფართობია 600 კმ². მდინარეთა ხეობებშია ტუგაის ტყე. მთისძირში გვხვდება უდაბნო და ნახევარუდაბნო. განვითარებულია ალპინიზმი და ტურიზმი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ქედები
საბინა შპილრეინი
საბინა ნიკოლოზის ასული შპილრეინი (Сабина Николаевна Шпильрейн; ასევე შეივა ნაფტულის ასული; ქორწინებისას — შეფტელი, შემდგომ შპილრეინ-შეფტელი; დ. 6 ნოემბერი [ძვ. ს. 25 ოქტომბერი], 1885, დონის როსტოვი, რუსეთის იმპერია — გ. 11 აგვისტო, 1942, დონის როსტოვი, სსრკ) — რუსი ფსიქოანალიტიკოსი, პედაგოგი და კარლ იუნგის მოსწავლე.
ადრეული წლები
შეივა შპილრეინი დაიბადა ებრაელ ვაჭართა ოჯახში. მამამისი ვარშავიდან გადმოსახლებული ვაჭარი ნაფტული შპილრეინი (1856-1938) იყო, განათლებით — ენტომოლოგი, დედამისი კი სტომატოლოგი ევა მარკის ასული შპილრეინი (1863-1922) იყო. 1890–1894 წლებში, ოჯახი ვარშავაში ცხოვრობდა, იქ საბინა ფრებელის ბავშთა ბაღში დადიოდა. გიმნაზია, 1904 წელს, დონის როსტოვში ოქროს მედალზე დაასრულა.
ცხოვრება ევროპაში
მინი|მარჯვნივ|მემორიალური დაფა სახლზე, რომელშიც საბინა შპილრეინი ცხოვრობდა (ბერლინი) 1904 წლის 17 აგვისტოს, 18 წლის ასაკში, იგი ციურიხის ფსიქიატრიულ კლინიკაში მოხვდა დიაგნოზით „ფსიქოტური ისტერია“, რისი მიზეზიც, მისი 6 წლის დის — ემილის ტიფით გარდაცვლის შედეგად ნერვული აშლილობა გახდა. საბინას მკურნალი ექიმი კარლ იუნგი გახდა, რომელიც რამდენიმე წლის განმავლობაში მისი ანალიზანტი იყო. ვარაუდობენ, რომ სწორედ ამ დროს დაიწყო საბინასა და იუნგს შორის სასიყვარული ურთიერთობები, რომელიც შვიდ წელზე მეტხანს გაგრძელდა. იუნგი დაქორწინებული იყო, ამიტომ ადიულტერული სკანდალის გამო, მას კათედრისა და კლინიკის დატოვება მოუწია.
მკურნალობის დროს, საბინა დაინტერესდა ფსიქოანალიზით. 1905 წლის ივნისს, გამოწერის შემდგომ, იგი სწავლას ციურიხის უნივერსიტეტში მედიცინის ფაკულტეტზე აგრძელებს და 1911 წელს ასრულებს. სადიპლომო ნამუშევარი ეძღვნება შიზოფრენიას, კერძოდ „შიზოფრენიის ერთ-ერთი შემთხვევის ფსიქოლოგიური შემადგენლობა“ („Über den psychologischen Inhalt eines Falles von Schizophrenie“). 1912 წელს, საბინას მთავარ იდეებს იუნგი თავის მომდევნო ნამუშევრებში იყენებს. საბინა შპილრეინი ამტკიცებს, რომ ფსიქიკურად დაავადებული ადამიანები თავს არიდებენ სექსუალურ ურთიერთობას, ვინაიდან, წარმოდგენებში მათ საკუთარი პიროვნების დაშლის შიში აქვთ. როდესაც შიზოფრენიით დაავადებული ეხება ვინმეს, მას ეშინია საკუთარი მთლიანობის დაკარგვის, პარტნიორში შეზავების, ამიტომ შიზოფრენიით დაავადებული ქმნის ბოდვას, რომელშიც უკუაგდებს სქესთა განსხვავების ფაქტს და ნამდვილ სქესურ ურთიერთობებს ანაცვლებს მოგონილი ურთიერთობებით. საკუთარი „მე“-ს დაკარგვის თემამ, ფსიქოანალიტიკოსთა სივრცეში დიდი რეზონანსი გამოიწვია და სწორედ ეს თემა გახდა მთავარი საბინა შპილრეინის მომდევნო კვლევებში.
შპილრეინი, 1911 წელს ტოვებს ციურიხს, მაგრამ 1916—1919 წლებში აგრძელებს იუნგთან მიმოწერას. ამ პერიოდში იუნგი თავს ანებებს ფსიქოანალიზს და აფუძნებს საკუთარ კვლევით დისციპლინას, რომელსაც ანალიტიკური ფსიქოლოგია ეწოდა. თავდაპირველად, შპილრეინი ვენაში გადადის, სადაც იგი ფროიდის წრეს უახლოვდება. აქ მან გაიცნო რამდენიმე რუსი ფსიქოანალიტიკოსი, მათ შორის პავლე შეფტელი, რომელსაც მომდევნო 1912 წელს ცოლად გაჰყვება, ხოლო ერთ წელში მათ პირველი შვილი ეყოლათ — რენატა.
ცხოვრება სსრკ-ში
ტროცკის ეპოქის დასრულებით, სსრკ-ში ფსიქოანალიზი აკრძალა და შპილრეინი მშობლიურ დონის როსტოვში დაბრუნდა, სადაც მუშაობა განაგრძო, მათ შორის პოლიკლინიკაში ექიმ ფსიქოთერაპევტად, ფსიქოანალიტიკოსად და პედაგოგად. 1926 წელს, საბინამ მომდევნო შვილი — ევა შობა. 1930 წლის 27 ივლისს, მიიღეს ოფიციალური დადგენილება რუსული ფსიქოანალიტიკური საზოგადოების ლიკვიდაციის შესახებ, მაგრამ საბინა შპილრეინი მაინც აგრძელებს ანალიტიკურ მუშაობას და 1931 წელს, ერთ-ერთ წამყვან ფსიქოანალიტიკურ ჟურნალ „იმაგოში“ აქვეყნებს სტატიას ბავშვთა ნახატების შესახებ. ევროპის სამეცნიერო ჟურნალებში ეს მისი უკანასკნელი პუბლიკაცია იყო.
გარდაცვალება
1942 წლის ივლისში, დონის როსტოვს იკავებს გერმანული ჯარი. როსტოვის პირველი ოკუპაცია 1941 წელს, ხანგრძლივი არ იყო და თითქმის არ შეეხო მოსახლეობას. მალე ოკუპანტებმა ებრაელთა მასიური გაწყვეტა დაიწყეს. საბინა შპილრეინი და მისი ორი ასული, 1942 წლის აგვისტოში, მასიური წამების დროს მოკლეს. 2004 წელს, შპილრეინის წამების ადგილას მემორიალური დაფა დადგეს და მისი ნების შესაბამისად, რომელიც ადრეულ ანდერძში დაწერა, ამავე ადგილას დარგეს მუხები.
შპილრეინის ნამუშევართა მნიშვნელობა
ფსიქოანალიზის ისტორიაში, საბინა შპილრეინი ცნობილია საქვეყნოდ ცნობილი ნამუშევრით „დესტრუქცია როგორც ჩამოყალიბების მიზეზი“ (მისი სადოქტორო დისერტაცია, რომელიც 1912 წელს ვენის უნივერსიტეტში დაიცვა), რომელიც სიკვდილისადმი ლტოლვის გამოკვლევაში ფუნდამენტად იქცა. ამიტომ, კოლინ კოვინგტონი და ბარბარა უორტონი, საბინა შპილრეინს „ფსიქოანალიზის დავიწყებულ პიონერს“ უწოდებენ. ამ დისერტაციაში იგი პირველად აყენებს კითხვას სიკვდილისადმი ლტოლვის შესახებ და მას მაზოხიზმის პრობლემას უკავშირებს. იგი მაზოხისმის დასაბამად თვლის უშუალოდ პირველად, ადამიანური არსებობის საფუძველშივე არსებულ ლტოლვას, რომელიც წარმოდგენლია, როგორც „მე-გამოცდილება“ საწინააღმდეგოდ „ჩვენ-გემოცდილებისა“, შესაბამისად იგი მიმართულია ადამიანის საკუთარი მე-ს განადგურებისკენ. ამავე დროს, ადამიანის დაშლასა და რეგრესიას „ჩვენ-გამოცდილებასთან“ მიმართებაში, შეიძლება ჰქონდეს პოზიტიური შედეგი, ვინაიდან იგი სოციალური პროგრესის, შემოქმედებითი ძალისა და კულტურული განვითარების წყაროს წარმოადგენს. საბინა თვლის, რომ საკუთარი მე-ს დესრუქცია ახალი სოციალური ფორმების განვითარების მიზეზია. დაშლაში, ჩვენ ყოველთვის შეგვიძლია ვიპოვოთ საფუძველი შემოქმედობითობის განსავითარებლად.