cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dolichoderus intermedius
Dolichoderus intermedius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სუკრეს პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|სუკრეს პროვინციის მდებარეობა აიაკუჩოს რეგიონში სუკრე — აიაკუჩოს რეგიონის პროვინცია პერუში. პროვინციის დედაქალაქია ხუან-ფაბიო-დე-ლა-კრუს-უამანი. ფართობი შეადგენს 1 785,64 კმ²-ს, მოსახლეობა — 12 595 ადამიანს.
პროვინცია იყოფა 11 რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის პროვინციები
თავისუფლების ხალხი
თავისუფლების ხალხი (Il Popolo della Libertà — PdL) — პოლიტიკური პარტია იტალიაში. ოფიციალურად დაფუძნდა 2009 წლის 27 მარტს. პარტია დაიშალა 2013 წლის 16 ნოემბერს. მისი უცვლელი პრეზიდენტი იყო ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი სილვიო ბერლუსკონი.
კატეგორია:იტალიის პოლიტიკური პარტიები
NGC 387
NGC 387 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1873 წლის 10 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
იეგუნოვცე
იეგუნოვცე (Јегуновце) — სოფელი მაკედონიაში, იეგუნოვცეს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (პოლოგის რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 846 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
ჯორჯტაუნი
ჯორჯტაუნი (Georgetown) — გაიანის დედაქალაქი. ქვეყნის უდიდესი ეკონომიკური და სატრანსპორტო ცენტრი. მდებარეობს გაიანის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. ჯორჯტაუნის მოსახლეობის რაოდენობა 325 ათას კაცს აღემატება, რაც მთელი ქვეყნის მოსახლეობის მესამედია. დედაქალაქში მცხოვრებ ძირითად ეთნიკურ ჯგუფს წარმოადგენს ინდიელ ემიგრანტთა შთამომავლები.
ისტორია
ჯორჯტაუნი 1781 წელს ნიდერლანდელმა კოლონისტებმა დააარსეს. როდესაც კოლონია ბრიტანელებმა დაიპყრეს 1781 წელს, ლეიტენანტმა რობერტ კინგსტონმა მდინარე დემერარას ნაპირი აირჩია იმ ქალაქის დასაარსებლად, რომელიც განლაგებული იყო ვერკ-ენ-რასტისა და ვლისენგენის პლანტაციებში. ფრანგებმა ის დედაქალაქად აქციეს, როდესაც 1782 წელს მისი კოლონიზაცია მოახდინეს. ფრანგებმა დედაქალაქს ლონჩემპსი უწოდეს. როდესაც ქალაქის მმართველობა დაუბრუნდა ნიდერლანდელებს, 1784 წელს, მას ეწოდა სტაბრუკი, სტაბრუკის ლორდის, ნიკოლას გელვინკის პატივსაცემად. საბოლოოდ ქალაქი გაფართოვდა და მოიცვა ვლისენგენის, ლა-ბურგადის და ივ-ლეარის ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორიები, ხოლო ვერკ-ენ-რასტისა და ლა-რეპენტირის სამხრეთი. მინი|ჯორჯტაუნის, კინგსტონის მონაკვეთის ხედი მე -19 საუკუნეში. 1784 წელს ის ნიდერლანდების სამხრეთ ამერიკული კოლონიების დედაქალაქი ხდება. XIX საუკუნეში, ინგლისელებისა და ნიდერლანდელების სასტიკი ბრძოლების შედეგად, ქალაქი გადაიწვა. 1812 წელს ის ბრიტანელებმა აიღეს და თანამედროვე სახელი — ჯორჯტაუნი უწოდეს, ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ III-ის პატივსაცემად. 1812 წლის 5 მაისს მიღებული დადგენილებით ჯორჯტაუნის სხვადასხვა უბნებს შეუნარჩუნდებოდათ  საკუთარი სახელები. ჯორჯტაუნისთვის ზედამხედველობა უნდა გაეწია გუბერნატორის და პოლიტიკის სასამართლოს მიერ არჩეულ კომიტეტს.
ჯორჯტაუნის მმართველი ორგანო, ერთ დროს, პოლიციის საბჭო იყო. პოლიციის საბჭო აირჩიეს გუბერნატორმა და პოლიტიკის სასამართლომ. იგი წარმოიშვა სხვადასხვა ორგანიზაციებს შორის დავების შედეგად, რომლებიც აკონტროლებდნენ ოლქებს. გამგეობა იკრიბებოდა ყოველთვიურად, მაგრამ 1825-1837 წლებს შორის განხილვები ჩაწერილი არ არის. კოლონიის გაზეთებს კანონით ეკრძალებოდათ საზოგადოებრივი საქმეების შესახებ ინფორმაციის გაცემა.
პოლიციის კომისრის თანამდებობა არ მიიჩნეოდა მნიშვნელოვნად. გამგეობაში არჩეულმა პირებმა უარი თქვეს შეხვედრების დასწრებაზე. ამრიგად, გადაწყდა, რომ გამგეობის არჩევისას პირები ვალდებული იქნებოდნენ ემსახურათ ორი წლის განმავლობაში, ან დაეკისრებოდათ ჯარიმა 1,000 გულდენის ოდენობით. პოლიციის საბჭო გაუქმდა, როდესაც განკარგულება მიიღეს მერის პოზიციის და საკრებულოს შექმნის შესახებ.
ჯორჯტაუნმა ოფიციალური ქალაქის სტატუსი მოიპოვა 1842 წლის 24 აგვისტოს, დედოფალ ვიქტორიას მმართველობის დროს.
ჯორჯტაუნის პალატებისა და ქუჩების სახელები ასახავს ჰოლანდიელების, ფრანგებისა და ინგლისელების გავლენას, რომლებიც სხვადასხვა ისტორიულ პერიოდებში მართავდნენ ქალაქს.
გეოგრაფია
ჯორჯტაუნი მდებარეობს გაიანის ატლანტიკურ სანაპიროზე, მდინარე დემერარას აღმოსავლეთ ნაპირზე. ქვეყნის ამ ნაწილის ტერიტორია, სადაც მდებარეობს ქალაქი, მიეკუთვნება ზღვისპირა დაბლობებს. ქალაქი გარშემორტყმულია ლერწმის მინდვრებით, მარშისებრი ჭაობებით და სავანის მიწებით, აღმოსავლეთით და სამხრეთით. გაიანას ათი ადმინისტრაციული რეგიონი აქვს ოთხი ბუნებრივი რეგიონით.
კლიმატი
ჯორჯტაუნს არ აქვს მშრალი სეზონი - ყოველ 12 თვეში, ყოველთვიური ნალექი 60 მმ-ს(2.4 ინჩი) აღემატება. მისი ადგილმდებარეობის გამო, ჯორჯტაუნის ტემპერატურა მცირდება ჩრდილო-აღმოსავლეთის პასატებით, რომლებიც ატლანტიკის ოკეანიდან ქრის და ამიტომ ტემპერატურა იშვიათად ადის 31°C-ზე ზემოთ.
დედაქალაქი
მინი|პარლამენტის შენობა ჯორჯტაუნი გაიანის ცენტრალური მთავრობის ადგილია. ყველა აღმასრულებელი განყოფილება მდებარეობს ქალაქში. ჯორჯტაუნში მდებარეობს პარლამენტის შენობა, გაიანის საკანონმდებლო შენობა, და ასევე სააპელაციო სასამართლოც, გაიანის უმაღლესი იუსტიციის სასამართლო.
ქალაქში არის სახელმწიფო სახლი (სახელმწიფოს მეთაურის ოფიციალური რეზიდენცია), აგრეთვე ოფისები და სამთავრობო რეზიდენცია. ჯორჯტაუნი დედაქალაქთან ერთად, ასევე გაიანის მთავარი ეკონომიკური ბაზაა. მინი|უზენაესი სასამართლო
ეკონომიკა
ჯორჯტაუნი არის გაიანის უდიდესი საქალაქო ცენტრი, რომელიც მოიცავს მისი კომერციის დიდ ნაწილს. მეტროპოლიტენურ არეალში მდებარეობს CARICOM– ის(კარიბის გაერთიანება) შტაბი, კარიბის ზღვის რეგიონალური ინტეგრაციის ორგანიზაციის ადმინისტრაციული მხარი. ჯორჯტაუნში ასევე მდებარეობს საზღვაო ნავსადგური. ჩედი ჯაგანის სახელობის გაიანის საერთაშორისო აეროპორტი, მდებარეობს ჯორჯტაუნის სამხრეთით, ერთი საათის სავალზე.
ქალაქის მახლობლად არის ახლად გაფართოებული ოგლის აეროპორტი, რომლის ტერმინალიც არის რეგიონალური. ქალაქში მრავალი საავტომობილო მშენებლობის პროექტი მიმდინარეობს. გაიანის მშპ-ს დიდი ნაწილი ჯორჯტაუნზე მოდის.
ტრანსპორტი
ჩედი ჯაგანის საერთაშორისო აეროპორტი ფუნქციონირებს, როგორც ქალაქის მთავარი საჰაერო ტრანსპორტირების კერა, რომელიც მდებარეობს მდინარე დემერარას მარჯვენა სანაპიროზე, ჯორჯთაუნის სამხრეთით 41 კილომეტრში. პირდაპირი საერთაშორისო ფრენებით დაკავშირებულია ნიუ – იორკის, მაიამის, ტორონტოს, პანამის, ბრიჯიტაუნის, პორტ-ოვ-სპეინის, პარამარიბოს, არუბის და კიურასაოს აეროპორტებთან.
ახლომდებარე ოგლის აეროპორტი, ასევე ემსახურება ჯორჯტაუნს. ვერტმფრენები ასევე იყენებენ ამ აეროპორტს ოფშორული ნავთობისა და გაზის საძიებო მოქმედებების მხარდასაჭერად.
ბრაზილიაში ჯორჯთაუნის და ბოას ვიისტას შორის რეგულარული მწვრთნელის მომსახურებაა და პარამარიბოთან, სურინამთან ერთჯერადი კავშირი, ბორანი გადასასვლელით მდინარე კორენტინთან. ტრანსპორტირება შესაძლებელია ავტობუსით, მანქანით ან ნავით. დემერარას ნავსადგურის ხიდი მთავარი გადასასვლელია. ახალი ამსტერდამის მახლობლად მდებარე აღმოსავლეთით მდებარე ბერბისის ხიდი ასევე ტრანსფერული პუნქტია ჯორჯტაუნთან დასაკავშირებლად. ტაქსის მომსახურება თითქმის ყველგანაა შესაძლებელი სანაპიროს გასწვრივ, ჯორჯტაუნის დიდი ნაწილის ჩათვლით. რიგი გზატკეცილებისა ახლად აშენებულია და მთავრობა მუშაობს ქვეყნის ყველა გზის რეაბილიტაციაზე.
დემოგრაფია
ჯორჯტაუნში, 2012 წლის გაიანის აღწერის მიხედვით დაფიქსირებული მოსახლეობა შეადგენდა 118,363 ადამიანს, რაც 12 პროცენტით იყო შემცირებული 2002 წლის აღწერის მონაცემებთან შედარებით. 2002 წელს, დაახლოებით 70,962 (53%) წარმოადგენდა აფრიკის ეთნიკურ ჯგუფებს ; 31,902 (24%) -  შერეული რასის წარმომადგენელი ; 26,542 (20%)  აღმოსავლეთ ინდოელი ; 1,441 (1.1%)  ინდიელი ; 1075 (0.8%) პორტუგალიელი ; 475 (0.35%)  ჩინელი ; 2,265 (1.7%) როგორც "არ ვიცი / არ არის მითითებული"; 196 (0.15%) თეთრი, არა პორტუგალიური წარმოშობის; 35 "სხვა".
ჯორჯტაუნის რეგიონები
ჯორჯტაუნი წლების განმავლობაში მკვეთრად გაფართოვდა და ის შეიძლება დაიყოს სამ გეოგრაფიულ რეგიონად:
ჯორჯტაუნის (Central Georgetown) მოხსენიება გულისხმობს როგორც ბიზნეს რაიონს, ასევე ეროვნული მთავრობის ადგილს.
სამხრეთ ჯორჯტაუნი - მოიცავდა სამეზობლო საზოგადოებებს, მდინარე დემერარას აღმოსავლეთ ნაპირის გასწვრივ, როგორიცაა სოფია, როქსან ბურნჰამ გარდენსი, ალბუსტაუნი და აგრიკოლა. ესენი კარგად ცნობილი და ქალაქის ძალიან ღარიბად მიჩნეული უბნებია. ზოგიერთ რაიონში, როგორებიცაა ჰიუსტონ ისტეიტსი, რუიმველტი და სერსთ პარკი, შეინარჩუნეს სიმდიდრის მაღალი დონე.
ქალაქის უბნები
მინი|კოლონიალური ეპოქის რეზიდენცია ჯორჯტაუნში. ისტორიული მნიშვნელობის მქონე ჯორჯტაუნი ცენტრალური ხელისუფლების ადმინისტრაციულ ცენტრად რჩება.
ჯორჯტაუნის ჩრდილოეთით მდებარეობს მთავარი ქუჩა, სადაც სახელმწიფოს მეთაურის ოფიციალური რეზიდენციის პოვნა შეგიძლიათ კიდევ რამდენიმე მნიშვნელოვან სამთავრობო შენობასთან ერთად, მათ შორის ფინანსთა სამინისტრო. ჯორჯტაუნი აღმოსავლეთითაა გადაჭიმული რესპუბლიკის გამზირამდე, სადაც მდებარეობს ჯორჯტაუნის მერიის შენობა, ასევე წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი. ასევე აღმოსავლეთის მხარეს არის ბრიკდამი, რომელიც აღმასრულებელი დეპარტამენტებისა და სააგენტოების ერთ-ერთი ყველაზე კონცენტრირებული მხარეა. ჯანდაცვის, განათლების, საშინაო საქმეების, საბინაო და წყლის სამინისტროები მდებარეობს ბრიკდამში.
სტაბრუკის ბაზრის დასავლეთით არის ჯორჯტაუნის პორტი, გაიანაში უდიდესი და დატვირთული გადაზიდვის წერტილი.
გარეუბნები
მინი|საერთაშორისო საკონფერენციო ცენტრი ჯორჯტაუნის საგარეუბნო არეალი შედგება დიდი და ზემო ჯორჯტაუნისგან და მოიცავს ქალაქის შემდეგ გარეუბნებს:
კრიმინალური მდგომარეობა
შეიარაღებული ძარცვები რეგულარულად ხდება ჯორჯტაუნში, განსაკუთრებით ბიზნეს და სავაჭრო უბნებში. ჯორჯტაუნის განსაკუთრებით მაღალი დანაშაულის რისკის უბნებში შედის ტაიგერ ბეი, ალბუსტოუნი, სოფია, მთელი სამხრეთ ჯორჯტაუნი, ბაქსტონი და აგრიკოლა. ძარცვები ყოველდღიური შემთხვევაა სტაბრუკის ბაზრის მხარეში.
დაძმობილებული ქალაქები
ჯორჯტაუნთან დაძმობილებული ქალაქებია:
სქოლიო
კატეგორია:გაიანის ქალაქები კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის დედაქალაქები
Cataglyphis indicus
Cataglyphis indicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
ტიტანიკი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ტიტანიკი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თეტა (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „თეტა“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
აზერბაიჯანის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი
აზერბაიჯანის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი — სახელმწიფო საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც ამზადებს მანქანათმშენებლებს, დამამუშავებელ ინჟინრებს კვების, მსუბუქი და საფეიქრო მრეწველობის სფეროში.
ისტორია
1981 წელს, აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტი კიროვობადსკის ფილიალის ბაზაზე, რესპუბლიკის მეთაურის ჰეიდარ ალიევის ინიციატივით, შეიქმნა აზერბაიჯანის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი. 2000 წელს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების სამინისტროს ბრძანებით, იგი აზერბაიჯანის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტად გადაკეთდა.
უნივერსიტეტი გამოსცემდა გაზეთ „ტექნოლოგს“ 1983 წლიდან, ხოლო „სამეცნიერო ამბების ბიულეტენს“ 2004 წლიდან. ჰეიდარ ალიევის საქმიანობის შესასწავლად, ჰეიდარ ალიევის სკოლა ფუნქციონირებს უნივერსიტეტში. უნივერსიტეტს ასევე აქვს მუზეუმი, რომელიც ასახავს მის ისტორიას. აზერბაიჯანის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტმა 2007 წელს მიიღო სერთიფიკატი და აკრედიტაცია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების სამინისტროს კომისიის მიერ.
საერთაშორისო თანამშრომლობა
უნივერსიტეტი ახორციელებს საერთაშორისო თანამშრომლობას უმაღლესი განათლების სფეროში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონმდებლობისა და საერთაშორისო ხელშეკრულებების შესაბამისად, რომლის მხარეც არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკა.
უნივერსიტეტში სასწავლო პროცესი ორგანიზებულია ევროპული საკრედიტო სისტემის შესაბამისად. საკრედიტო სისტემის ორგანიზების წესს ამტკიცებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტი.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების შესახებ კანონით გათვალისწინებული და მისი საქმიანობის სფეროების შესაბამისად, უნივერსიტეტს შეუძლია დაამყაროს პირდაპირი ურთიერთობა სამეცნიერო და საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან, ორგანიზაციებთან, საერთაშორისო ორგანიზაციებთან და უცხო ქვეყნის ფონდებთან, დადოს ორმხრივი და მრავალმხრივი ხელშეკრულებები თანამშრომლობის შესახებ, შეუერთდეს სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციებსა და თანამშრომლობის სხვა ფორმების განხორციელება.
აზერბაიჯანის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტს აქვს უფლება განახორციელოს საერთაშორისო და ერთობლივი საგანმანათლებლო პროექტები, ჩაატაროს საერთაშორისო ერთობლივი სამეცნიერო და საგანმანათლებლო კონფერენციები, სიმპოზიუმები, სტუდენტთა და აკადემიური პერსონალის გაცვლა და ჩაატაროს მსგავსი საქმიანობა შესაბამისი მარეგულირებელი სამართლებრივი აქტებით დადგენილი ნორმების შესაბამისად.
ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტს შეუძლია შექმნას ფილიალები და წარმომადგენლობები, სამეცნიერო ცენტრები და ფონდები აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში და ასევე მის ფარგლებს გარეთ, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოქმედი მარეგულირებელი სამართლებრივი აქტების მოთხოვნების შესაბამისად, უნივერსიტეტის ხარისხის გასაუმჯობესებლად და საერთაშორისო ურთიერთობების გასაფართოებლად.
სქოლიო
ტექნოლოგიური
იმენი-მოროზოვა
იმენი-მოროზოვა (имени Морозова) — დაბა ვსევოლოჟსკის რაიონში, ლენინგრადის ოლქში, მოროზოვის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 10 873 ადამიანს შეადგენდა. 2012 წელს დაბას დაარსებიდან 130 წელი შეუსრულდა.
დაბა 1884 წელს დაარსდა, თუმცა განვითარება ძირითადად XX საუკუნის დასაწყისში დაიწყო. აშენდა ხისა და აგურის სახლები, ასევე ბარაკები. სოფელში გაიხსნა სკოლა, ბიბლიოთეკა, სამკითხველო დარბაზი მომუშავეებისთვის, სურათების გალერეა და კლუბი. 1914 წელს შლისელბურგის დენთის ქარხნის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებდა კერძო დაწყებითი სკოლა, მასწავლებლებად მუშაობდნენ ლ.ა გავრილოვი და ა.გ ბელიაევი. ამ ქარხანაში 1445 მუშა ირიცხებოდა.
დასახლებას დაბის სტატუსი 1927 წლიდან აქვს.
პაუკარ-დელ-სარა-სარის პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|პაუკარ-დელ-სარა-სარას პროვინციის მდებარეობა აიაკუჩოს რეგიონში პაუკარ-დელ-სარა-სარა — აიაკუჩოს რეგიონის პროვინცია პერუში. პროვინციის დედაქალაქია პაუსა. ფართობი შეადგენს 2 096,92 კმ²-ს, მოსახლეობა — 10 610 ადამიანს.
პროვინცია იყოფა ათ რაიონად.
პროვინციას ესაზღვრება:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის პროვინციები
Dolichoderus jacobsoni
Dolichoderus jacobsoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გიორგი ბადრიძე (ჟურნალისტი)
გიორგი დავითის ძე ბადრიძე (დ. 23 ივნისი, 1928, თბილისი — გ. 1999) — ქართველი ჟურნალისტი, კინოდრამატურგი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1980), დავით ბადრიძის შვილი.
ბიოგრაფია
1951 წელს დაამთავრა თსუ ისტორიის ფაკულტეტი და მოსკოვის პედაგოგიური ინსტიტუტის ასპირანტურა (1954). მუშაობდა გაზეთ „ზარია ვოსტოკას“ მოსკოვის კორესპონდენტად (1954–1962), საქართველოს კინემატოგრაფიის სახელმწიფო კომიტეტის მთავარ რედაქტორად (1962–1964), საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის ორგანიზაციის მდივნად (1964–1971), კონცერნ „ქართული ფილმის“ სასცენარო-სარედაქციო კოლეგიის წევრად (1971-იდან). ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1954-იდან. მისი მონაწილეობით შეიქმნა სცენარები ქართული მხატვრული ფილმებისათვის, მათ შორის: „ჩარიჩარამა“ (1974, რეჟისორი ნ. სანიშვილი), „კავკასიელი ტყვე“ (1975, რეჟისორი ტ. კალატოზიშვილი), „აიშიკ-ყარიბი“ (1988, რეჟისორი ს. ფარაჯანოვი), საქართველო-საფრანგეთის ერთობლივი ფილმი „XXI საუკუნე და..“ (1988, რეჟისორი ო. გვასალია), „კროსვორდის ამოხსნის მოყვარულთათვის“ (1982, რეჟისორი ბ. წულაძე), „ვინ არის მეოთხე“ (1984, რეჟისორი ო. კობერიძე), „ისინი“ (1992, რეჟისორი ლ. ზაქარეიშვილი), „და სასახლეში ეპოვებ სიყვარული“ (1992, რეჟისორი ქ. დოლიძე) და სხვ. მისი სცენარებით შექმნილია სატელევიზიო ფილმები: „მეარღნე“, „ხაბაზები“ და სხვა. როგორც მსახიობი გადაღებულია ფილმებში: „არ დაიდარდო“, „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“, „პეტროვკა 38“, „თბილისი და თბილისელები“ და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1998)
რაფაელ-ფერნანდისი
რაფაელ-ფერნანდისი (Rafael Fernandes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 209 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 692 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 59.98 კმ²-ზე. ფართობი 78 231 კმ²-ია.
დემოსთენე
thumb|დემოსთენე დემოსთენე (Δημοσθένης; დ. ძვ. წ. 384, ატიკა ― გ. ძვ. წ. 322, კალაბრია) — ძველი ათენის სახელმწიფო მოღვაწე და ორატორი. დაიბადა იარაღის ოსტატის ოჯახში. ორატორული ხელოვნების შესწავლის შემდეგ ლოგოგრაფი გახდა, ანუ სხვებისათვის წერდა სიტყვებს, ასწავლიდა რიტორიკას, თვითონ იღებდა მონაწილეობას სასამართლო პროცესებში, გამოდიოდა სახალხო შეკრებებზე. შემონახულია დემოსთენესთვის მიკუთვნებული 61 სიტყვა, 56 გამოსვლა, 6 წერილი (აქედან 20-მდე სიტყვა და რამდენიმე წერილი, როგორც ჩანს, მას არ უნდა ეკუთვნოდეს). ძვ. წ. 351 წელს წარმოთქვა თავისი პირველი „ფილიპიკა“ — სიტყვით გამოსვლა მაკედონიის მეფის ფილიპე II-ის (ალექსანდრე მაკედონელის მამის) წინააღმდეგ, რომელშიც მკვეთრად გააკრიტიკა ათენის პასიური პოზიცია მაკედონიის დამპყრობლური პოლიტიკის მიმართ, რომელიც საფრთხეს უქმნიდა ბერძნული პოლისების დამოუკიდებლობას. ამ დროიდან დემოსთენე გახდა ათენისა და საბერძნეთის სხვა პოლისების ანტიმაკედონური დაჯგუფების აღიარებული ბელადი. ფაქტიურად ათენის ხელმძღვანელად გახდომის შემდეგ, ცდილობდა შემოეღო კანონი საგანგებო სახელმწიფო ბეგარის — ტრიერარქიის შესახებ, ე.ი. აღჭურვილიყო სამხედრო გემები — ტრიერები ცალკეული მოქალაქეებითა და მეტეკებით და გამოეყენებინათ თეორიკონი, ე.წ. სანახაობის ფული სამხედრო მიზნებისათვის; რამდენიმე სამხედრო კავშირის გზით დემოსთენე იღწვოდა შექმნილიყო ბერძნული პოლისების ანტიმაკედონური კოალიცია. ქერონეის ბრძოლაში (ძვ. წ. 338) მოკავშირეთა დამარცხების შემდეგ იგი აგრძელებდა ფრთხილი, მაგრამ თანმიმდევრული ანტიმაკედონური პოზიციის დაჭერას. ძვ. წ. 323 წელს (ალექსანდრე მაკედონელის სიკვდილის შემდეგ) ხელახლა მოუწოდა მაკედონიასთან საბრძოლველად. ლამიის ომში (ძვ. წ. 323–322) ბერძენთა ახალი მარცხის შემდეგ, მტრების მხრიდან დევნაში მყოფმა დემოსთენემ თავი მოიწამლა. თანმიმდევრულმა პატრიოტულმა პოზიციამ და უბადლო ორატორულმა ოსტატობამ მისი სახელი პოპულარულად აქცია. მისი მოღვაწეობა მსოფლიო ორატორული ხელოვნების განვითარების მნიშვნელოვანი ეტაპი გახდა.
ალექსანდრე ქართველი
ალექსანდრე ქართველი (ნამდვილი გვარი ქართველიშვილი; დ. 9 სექტემბერი, 1896, თბილისი — გ. 20 ივლისი, 1974, ნიუ-იორკი) — ქართველი ავიაკონსტრუქტორი, აშშ-ის ავიამშენებლობის ერთ-ერთი პიონერი. აშშ-ის საავიაციო ისტორიაში ალექსანდრე ქართველი მიჩნეულია ერთ-ერთ ყველაზე თვალსაჩინო და მოწინავე ავიაკონსტრუქტორად.
ბიოგრაფია
ქართველიშვილი დაიბადა თბილისში, ცნობილი მოღვაწის მიხეილ ქართველიშვილის ოჯახში. სწავლობდა თბილისის ქართულ სათავადაზნაურო გიმნაზიაში, რომელიც დაამთავრა 1914 წელს. 1922 წელს დაამთვარა პარიზის ავიაციის უმაღლესი სკოლა. 1922-1927 წლებში მუშაობდა გამოჩენილი ფრანგი ავიატორის ლუი ბლერიოს კომპანიაში, სადაც მონაწილეობა მიიღო თვითმფრინავების „Bernard“ და „Ferbois“ შექმნაში. 1924 წელს მისმა ერთ-ერთმა თვითმფრინავმა დაამყარა სიჩქარის მსოფლიო რეკორდი.
1927 წელს ცნობილმა ამერიკელმა მულტიმილიონერმა ჩარლზ ლევინმა ქართველიშვილი სამუშაოდ მიიწვია ნიუ-იორკში. 1928 წელს მან მოღვაწეობა დაიწყო ცნობილ კომპანიაში „Fokker American Company“. 1931 წელს იგი შეხვდა საავიაციო საქმის მეორე ცნობილ ინჟინერს ალექსანდრე სევერსკის, რომელიც წარმოშობით ქართველი იყო და იყო იმხანად უკვე ფართოდ ცნობილი კორპორაციის „Seversky Aircraft Corporation“ პრეზიდენტი და მთავარი ინჟინერი. 1939 წელს მას შეეცვალა სახელი და ეწოდა „Republic Aviation Company“. ქართველიშვილი იყო ამ კომპანიის ვიცე-პრეზიდენტი.
ქართველიშვილმა და სევერსკიმ ერთად შექმნეს რამდენიმე თვითმფრინავი, ხოლო მეორე მსოფლიო ომის დროს თვითმფრინავი Republic P-47, რომელიც ომის ბოლო წლებში შეერთებული შტატების საჰაერო ძალების ერთ-ერთ მთავარ თვითმფრინავს წარმოადგენდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ქართველიშვილმა შექმნა ისეთი ცნობილი თვითმფრინავები როგორიც არის F-84 Thunderjet, Republic F-105 და Republic F-84.
ავიამშენებლობის და აერონავტიკის დარგში დიდი დამსახურებისთვის ქართველ ინჟინერს მიღებული ჰქონდა აშშ-ის მეცნიერების ეროვნული მედალი. იგი არჩეული იყო აშშ-ის საინჟინრო აკადემიის საპატიო წევრად.
ალექსანდე ქართველიშვილი გარდაიცვალა 1974 წელს ნიუ-იორკში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ამერიკელები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:ქართველიშვილები
Planet Funk
Planet Funk — იტალიური მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც მოღვაწეობდა ელექტრონული მუსიკის ჟანრში. მათთან სხვადასხვა დროს თანამშრომლობდნენ ჯგუფის The Servant ვოკალისტი დენ ბლეკი და სელი დოჰერტი.
მათი პირველი სინგლი, Chase the Sun იქცა ბრიტანული ჩარტების მეხუთე ადგილას მფლობელად. სიმღერა იყო ერთ-ერთი პოპულარული მათ შემოქმედებაში.
რამდენიმე სინგლის, Inside All the People, Who Said (Stuck In The UK) და The Switch შემდეგ ჯგუფმა გამოსცა პირველი სტუდიური ალბომი Non Zero Sumness.
მოგვიანებით, 2005 წელს სხვა ვოკალისტთან ერთად ჩაიწერა შემდეგი სტუდიური ალბომი და გამოვიდა სინგლი Stop Me. ეს იყო პირველი სინგლი, რომელიც მობილური ინტერნეტის მეშვეობით გავრცელდა.
ჯგუფის მესამე ალბომი გამოვიდა 2007 წელს, მაგრამ მას ისეთი წარმატება არ ჰქონია, როგორც წინა ორს.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიური ჰაუს-ჯგუფები კატეგორია:1999 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
Cataglyphis ibericus
Cataglyphis ibericus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
The Judas Kiss (სიმღერა)
The Judas Kiss — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის მეოთხე სინგლი და მერვე სიმღერა მათივე 2008 წლის სტუდიური ალბომიდან Death Magnetic. 2008 წლის 8 სექტემბერს მეტალიკის ოფიციალურ ვებ-საიტზე უკვე შესაძლებელი იყო სიმღერის მოსმენა, ისევე როგორც ჩამოტვირთვა (მხოლოდ პლატინის წევრებისთვის) Death Magnetic-ის ვებ-გვერდიდან Mission: Metallica. ამას მოყვა მისი გამოჩენა ციფრული გაყიდვების მაღაზიებში, როგორიცაა iTunes Store.
სიმღერის დასაწყისის ნაწილი შეტანილი იქნა ონლაინ-ვიდეოში ოფიციალურ საიტსა და ალბომის საიტზე Mission: Metallica ალბომის სახელის გამოვლენისას. სიმღერა პირველად ცოცხლად შესრულდა 2009 წლის 25 თებერვალს ჰოკეის ეროვნულ არენაზე ნოტინგემში, გაერთიანებული სამეფო, როგორც მათი ტურნეს World Magnetic Tour ევროპული ნაწილის გამხსნელი სიმღერა.
სიმღერის ტექსტი მიემართება სცენას ბიბლიიდან, სადაც იუდა ისკარიოტელი უღალატებს იესოს და ამას ამბორით გამოხატავს.
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის სინგლები კატეგორია:მეტალიკის სიმღერები კატეგორია:თრეშ მეტალ სიმღერები
NGC 388
NGC 388 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1850 წლის 4 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
დოლნა-კრემენა
დოლნა-კრემენა (Долна Кремена) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 551 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Dolichoderus kutschlinicus
Dolichoderus kutschlinicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
როსტუშა
როსტუშა (Ростуша) — სოფელი მაკედონიაში, მავროვო და როსტუშის თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (პოლოგის რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 872 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
Cataglyphis humeya
Cataglyphis humeya — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
თუთინამე
"თუთინამე" (სპარს. "თუთიყუშის წიგნი"), სპარსულ-ტაჯიკური კლასიკური პროზის ძეგლი, ერთი სიუჟეტური ჩარჩოთი შემოფარგლული არაკების კრებული. არაკებს ჰყვება თუთიყუში, რათა გაართოს თავისი პატრონის ცოლი და არ მისცეს ქმრის ღალატის საშუალება. წყარო ინდურია — "შუკასაპტი" ("თუთიყუშის სამოცდაათი მოთხრობა"), სპარსულ ენაზე "თუთინამე". ლიტერატურულად დაამუშავა ინდოეთში მცხოვრებმა მწერალმა ზიაედინ ნახშაბიმ (XIV ს.). შემდგომში გავრცელდა მისი ხალხური ვერსია "ჩეჰელ თუთი" ("თუთიყუშის ორმოცი არაკი"). "თუთინამე" თარგმნილია მრავალ ევროპულ და აღმოსავლურ ენაზე, მ. შ. — ქართულზეც (კრებული "ბაღდადელი თვათმაქცი", 1967).
ლიტერატურა
კატეგორია:სპარსული ლიტერატურა
ბორის კაზინეცი
ბორის კაზინეცი (Борис Михайлович Казинец; დ. 16 ოქტომბერი, 1930, მოსკოვი) — თეატრის მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983).
ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა მოსკოვის ა. ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, მუშაობა დაიწყო ნოვოჩერკასკის დრამატულ თეატრში. სხვა­და­სხვა წლებში მუ­შა­ობ­და ნოვოჩერკასკის (1952-1953), საბჭოთა არმიის (1954-1955), როსტოვის კომედიის (1955-1958) და მ. გორკის სახელობის დრამატული (1958-1960; 1971-1974), პერმის დრამა­ტუ­ლი (1960-1964), თბილისის გრიბოედოვის (1964-1968), რიაზანის (1968-1970), მინსკის მ. გორკის სახელობის (1970-1971) თეატრებში. 1974 წლიდან თბილისის გრიბოედოვის სახელობის დრამატული თეატრის მსახიობია. მას განსახიერებული აქვს 200-ზე მეტი როლი. თბილისის გრიბოედოვის სახელობის თეატრის სცენაზე შექმნილი როლებიდან აღსანიშნავია: არისტახი, ჯადოქარი (ვ. შუკშინის „ენერ­გიული ადამიანები“, „თვალსაზრისი“), ქალაქკომის მდივანი (ა. ჩხაიძის „როცა ქალაქს სძინავს“), ზურაბ მოდრეკილაძე (ვ. იაქა­შვი­ლის „ჰორიზონტს იქით“), იოჰან ვილჰელმ მებიუსი (ფ. დიურენმატის „ფიზიკოსები“), შეფი (ა. კოტეტი­შვი­ლის „სამოთხის ვაშლები“), ბურგომისტრი (გ. გორინის „შემწვარი იხვის ფრენა“), ფილიპ ლუტიკოვი (ა. ფადეევის „ახალგაზრდა გვარდია“), იგორ გორჩაკოვი (ი. დვორეცკის „გაცილება“), პეტრე რიზაევი (ა. კაზანცევის „ძველი სახლი“) და სხვა. მსახიობის განსახიერებული დრამატული, სახასიათო და კომედიური როლები მის ფართო სამსახიობო დიაპაზონზე მეტყველებს.
1991 წლიდან ცხოვრობს აშშ-ში. 7 წლის განმავლობაში იყო რადიო „ამერიკის ხმის“ დიქტორი. მალევე გახდა ნიუ-იორკში კომპოზიტორ ალექსანდრე ჟურბინის მიერ გახსნილი თეატრის მსახიობი. ამ თეატრალურ კოლექტივთან ერთად გასტროლებით მოიარა ნახევარი ამერიკა. 1993 წელს ვა­შინგტონის გარეუბანში დაა­ფუძნა მოყვარულთა თეატრი, რომელსაც მოგვიანებით „ბორის კაზინეცის თეატრი“ ეწოდა, ხოლო შემდეგ – „რუსული კლასიკის თეატრი“.
2015 წლის 26 ოქტომბერს, გრიბოედოვის თეატრის 170 წლის საიუბილეო ღონისძიებების ფარგლებში, სპექტაკლით: „წარსულის ეტლში. მსახიობის მონოლოგი“ აღინიშნა აშშ-ში მცხოვრები საქართველოს სახალხო არტისტის, ბორის კაზინეცის 85 წლის იუბილე.
2016 წელს ნომინაციაში „საუკეთესო რუსული თეატრი საზღვარგარეთ“, „რუსული კლასიკის თეატრი“ ბორის კაზინეცის ხელმძღვანელობით, გამარჯვებული გახდა. მას მოსკოვის ვახტანგოვის სახელობის თეატრის სცენაზე საზეიმო ვითარებაში გადაეცა ჟურნალ „თეატრალის“ მიერ დაწესებული პრესტიჟული პრემია.
პარინაკოჩასის პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|პარინაკოჩასის პროვინციის მდებარეობა აიაკუჩოს რეგიონში პარინაკოჩასი — აიაკუჩოს რეგიონის პროვინცია პერუში. პროვინციის დედაქალაქია კორაკორა. ფართობი შეადგენს 5 968,32 კმ²-ს, მოსახლეობა — 24 028 ადამიანს.
პროვინციას ესაზღვრება:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის პროვინციები
Dolichoderus lactarius
Dolichoderus lactarius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სპუტნიკი
მინი|250პქ|მინი|სპუტნიკ 1
სპუტნიკის პროგრამა (Спутник — თანამგზავრი) — საბჭოთა კავშირის მიერ 1957 წლიდან გაშვებულ ხელოვნურ თანამგზავრთა სერია. ამ ისტორიული ღონისძიების სულისჩამდგმელი იყო სერგეი კოროლიოვი.
სპუტნიკ 1
„სპუტნიკ-1“ („Спутник-1“) იყო კაცობრიობის ისტორიაში დედამიწის პირველი ხელოვნური თანამგზავრი, რომელიც გაშვებულ იქნა კოსმოსში 1957 წლის 4 ოქტომბერს, რაკეტა-მატარებლით „რ-7“ („Р-7“ - Семёрка). მისი მასა იყო 83 კგ, დიამეტრი 58 სმ, ორბიტის დახრა ეკვატორის მიმართ 65,1°, გარემოქცევის პერიოდი 96,17 წთ, პერიგეა - 228 კმ, აპოგეა - 947 კმ. თავისი არსებობის განმავლობაში მან დაახლოებით 1400-ჯერ შემოუარა დედამიწას.
4 ოქტომბერი ითვლება კაცობრიობის კოსმოსური ერის დასაწყისად. მისი გაშვება დიდი მოულოდნელობა იყო დასავლეთისათვის, რომელიც (უპირველეს ყოვლისა აშშ) იქამდე სერიოზულად არ აღიქვამდა სსრკ-ს როგორც მეტოქეს რაკეტმშენებლობაში.
გარეგნულად „სპუტნიკ-1“ გამოიყურებოდა როგორც გაპრიალებული სფერო ოთხი ანტენით. თანამგზავრს ჰქონდა ორი რადიოგადამცემი (გამოცემული რადიოტალღების სიხშირე იყო 20 და 40 მჰც). რადიოსიგნალები რომლებსაც თანამგზავრი გამოსცემდა გამოიყენებოდა იმისათვის რომ შეეგროვებინათ ინფორმაცია იონოსფეროში ელექტრონების რაოდენობის შესახებ.
სპუტნიკ 2
სპუტნიკ 2 (Спутник-2) იყო დედამიწის მეორე ხელოვნური თანამგზავრი გაშვებული 1957 წლის 3 ნოემბერს და პირველი, რომლის ბორტზე იყო ცოცხალი არსება-ძაღლი ლაიკა. სპუტნიკ 2 იყო 4 მ სიგრძის კონუსისებური კაფსულა ძირის დიამეტრით 2 მეტრი. იგი შედგებოდა რამდენიმე განყოფილებისგან რადიოგადამცემებისათვის, ტელემეტრიული სისტემებისათვის, ტემპერატურის კონტროლის და რეგენერაციის სისტემებისათვის და სამეცნიერო მოწყობილობებისათვის. ცალკე განყოფილებაში იყო მოთავსებული ლაიკა.
სპუტნიკ 3
thumb|150px|სპუტნიკ-3 გაშვებულ იქნა 1958 წლის 15 მაისს. მასა - 1327 კგ, დიამეტრი - 1,73 მ, სიმაღლე – 3,75 მ.
სპუტკინ 5
სპუტნიკ-5 (რუს. Спу́тник-5), საბჭოთა სერიის „სპუტნიკი“ მეხუთე კოსმოსური აპარატი, რომელიც 1960 წლის 19 აგვისტოს გაუშვეს. ეს ასევე პირველი კოსმოსური გაფრენა იყო, რომელმაც ორბიტაზე ცხოველები აიყვანა და უსაფრთხოდ დააბრუნა ისინი უკან დედამიწაზე. მან გზა გაუკვალა ადამიანთა პირველ გაფრენას ორბიტაზე რვა თვის შემდეგ ვოსტოკ-1-ით. ფაქტობრივად, ეს იყო კოსმოსური ხომალდი „ვოსტოკის“ მეორე საცდელი გაფრენა და, შესაბამისად, მას ხანდახან „სპუტნიკ-2“-საც უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელოვნური თანამგზავრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ისტორია
რუსული ნაციონალური ერთობა
რუსული ნაციონალური ერთობა (რუს. ენაზე Русское национальное единство – რუსული აბრევიაციით ООПД РНЕ (ე.წ. ბარკაშოვის გვარდია – Гвардия Баркашова) არის რუსეთის რადიკალურ-ნაციონალისტური საზოგადოებრივი ორგანიზაცია, რომელიც თავის მოვალეობად აცხადებს „რუსი ნაციის დღევანდელი დღისა და მომავლის, მისი ღირსეული ისტორიული გზის უზრუნველყოფას. ეს ორგანიზაცია თავის ამოცანად მიიჩნევს დაუბრუნოს რუს ხალხს მისი ისტორიული როლი სახელმწიფოში და მსოფლიოში.“
ატრიბუტიკა
რუსული ნაციონალური ერთობის ემბლემა არის „კოლოვრატად“ (коловрат) წოდებული სტილიზებული სვასტიკა, რომელიც საზოგადოდ მეტად ძველი არის და მას მთელ მსოფლიოში შეხვდებით, კორეის ნახევარკუნძულით დაწყებული და ძველი ეგვიპტით დამთავრებული, თუმცა ის მნიშვნელობა, რომლითაც ის რუსეთშია აღჭურვილი, XX საუკუნეში არსებული ნაციონალისტური იდეოლოგიების სიმბოლიკასთან ალუზიას უფრო წარმოადგენს.
ეს სიმბოლო არის ეროვნული სიმბოლიკის გვიანი მითოლოგიზების მცდელობის ერთ-ერთი მაგალითი, რომელიც ფრიად ახასიათებს ევროპის ნაციონალისტურ მოძრაობებს. რუს რადიკალ-ნაციონალისტთა აზრით ეს ნიშანი რუსეთში ღმერთის არსებობას მოწმობს.
პრინციპები
მოძრაობის ძირითადი პრინციპები:
მოძრაობა 1990-იან წლებში
რუსეთის ნაციონალური მოძრაობა დაარსდა 1990 წლის ოქტომბერში საზოგადოება „პამიატის“ (ხსოვნა) ყოფილი წევრის ალექსანდრე ბარშაკოვის მიერ.
რუსეთის ნაციონალურმა მოძრაობამ 1991 წლის 18–19 აგვისტოს მხარი დაუჭირა პუტჩს, რომელსაც სათავეში ედგა საბჭოთა კავშირის უმაღლესი რანგის რამდენიმე სახელმწიფო მოხელისაგან შემდგარი თვითგაცხადებული, გეკაჩეპედ (ГКЧП) წოდებული ორგანო.
მოძრაობა „ალექსანდრე ბარკაშოვი“
2006 წლის 16 დეკემბერს რუსეთის ნაციონალური ერთობის მოსკოველი აქტივისტების ინიციატივითა და ალექსანდრე ბარკაშოვის თანხმობით დაფუძნებულ იქნა მოძრაობა „ალექსანდრე ბარკაშოვი“. თვითონ ბარკაშოვი კი ბერად აღეკვეცა და სახელად მამა მიხეილი იწოდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:რუსეთის ორგანიზაციები
Cataglyphis hispanicus
Cataglyphis hispanicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
ლუკულუსი
მინი|ლუკულუსი ლუკულუსი ან ლუციუს ლიცინიუს ლუკულუსი (დ. დაახლ. ძვ. წ. 117 — გ. დაახლ. ძვ. წ. 56) — რომაელი მხედართმთავარი და პოლიტიკური მოღვაწე. ძვ. წ. 79 წელს იყო ედილი, ძვ. წ. 77 წელს - პრეტორი, ძვ. წ. 74 წელს - კონსული. თავი გამოიჩინა მითრიდატე VI-ის წინააღმდეგ ომში. მიუხედავად წარმატებისა, ლეგიონები ლუკულუსით უკმაყოფილო იყვნენ. ძვ. წ. 66 წელს გადააყენეს და პომპეუსით შეცვალეს. განთქმული იყო სიმდიდრით და არაჩვეულებრივი ფუფუნებით. ლუკულუსის ნადიმი საარაკოდ იქცა. მფარველობდა მეცნიერებს და მხატვრებს. რომი დაამშვენა ბაღებით და ბრწყინვალე სასახლეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 117 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 56 კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები კატეგორია:ძვ. წ. II საუკუნის რომაელები
ევგენი არტემიძე
ევგენი გაბრიელის ძე არტემიძე (დ. 4 აგვისტო, 1920 — გ. 22 ივნისი, 2010) — მეორე მსოფლიო ომის ქართველი მონაწილე, 1945 წლის ტექსელის აჯანყების ერთ-ერთი ორგანიზატორი.
1940 წელს გაიწვიეს საბჭოთა არმიაში. 1941 წლის აგვისტოში ტყვედ ჩაუვარდა გერმანიის არმიას და მოხვდა რუმინეთის ერთ-ერთ ტყვეთა ბანაკში, საიდანაც აყვანილ იქნა ვერმახტის ქართულ ლეგიონში. 1945 წელს იყო ტექსელზე ქართული ბატალიონის ამბოხების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1945 წელს რეპატრირებული იქნა საქართველოში. ცხოვრობდა დაბა მანგლისში. გარდაიცვალა საბჭოთა კავშირის გერმანიასთან ომის დაწყებიდან 69 წლის თავზე, 90 წლის ასაკში. გამოქვეყნებული აქვს მოგონებები „მანგლისიდან ინგლისამდე“.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული  4 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
NGC 390
NGC 390 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1884 წლის 19 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
გიორგი ერისთავი
გიორგი დავითის ძე ერისთავი (დ. 1813, ოძისი, ახლანდელი დუშეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 22 სექტემბერი [ძვ. სტ. 9 სექტემბერი], 1864, გორი; დაკრძალულია იკორთის მონასტერში (ზემო იკორთა, ახლანდელი ერედვის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი დრამატურგი, პოეტი, ქართული თეატრის აღმაშენებელი.
სწავლობდა თბილისის კეთილშობილთა სასწავლებელში (1824-1825), შემდეგ მცირე ხნით მოსკოვში, კერძო პანსიონში. 1830 წლიდან მონაწილეობდა მეფის რუსეთის საწინააღმდეგო შეთქმულებაში, რისთვისაც 1832 წლის დეკემბერში დააპატიმრეს. 1834 გადაასახლეს ქ. ვილნოში, სადაც ქვეით დივიზიაში გაამწესეს. ერისთავმა შეისწავლა პოლონური ენა და ლიტერატურა, დაუახლოვდა მოწინავე პოლონურ ოჯახებს.1838 წელს მას ნება დართეს დროებით ჩამოსულიყო საქართველოში, სადაც საბოლოოდ 1842 წელს დაბრუნდა. ერთხანს თბილისში სახელმწიფო სამსახურში იყო, 1854 წლიდან კი სოფ. ხიდისთავში დასახლდა.
ერისთავის პირველი გამოქვეყნებული ნაწარმეობია პოემა „ოსური მოთხრობა“ (ნაწ. 1, „ სალიტერატურონი ნაწილნი ტფილისის უწყებათანი “, 1832), რომელიც სრული სახელით და ახალი სათაურით „ზარე და ყანიმათ“ 1853 წელს ჟურნალ „ცისკარში“ დაიბეჭდა. ერისთავის პოეზიაში მნიშვნელოვანია ეროვნულ-პატრიოტული („თ. სვიმონ მაჩაბელს“, 1833; „უცხო ქვეყნის ჭაბუკს“, 1835; „მტკვრისადმი“, „ყაბახისადმი“, 1836; „კავკაზი და უცნობი“, 1854; „თ. ნიკოლოზ მელიტონის ძის ბარათოვის გარდაცვალებაზედ“) და სატრფიალო („თეოდოსია მირეცკას“, 1840; „მოგონება“, 1844; „გულს“, 1845; „კნიაჟნა დარია ბეგთაბეგოვისას“, 1849) მოტივები. სატირულიუმორისტულ ლექსებში ერისთავი კიცხასვს ე. წ. მაღალი საზოგადოების ზნეობრივ გადაგვარებას („დედა და ქალი“, 1838; „ფიქრი ყმაწვილი ქალისა“, 1839; „ერთი კაცი წვა სნეული“, 1854).
ერისთავის შემოქმედების უმნიშვნელოვანესი ნაწილია დრამატული თხზულებები. მან ერთ-ერთმა პირველმა დაუდო სათავე ქართულ კრიტიკულ რეალიზმს, მტკიცე საფუძველი ჩაუყარა კომედიოგრაფიას, დააარსა ქართული პროფესიული თეატრი, რომელსაც 1850-1854 წლებში ხელმძღვანელობდა (გიორგი ერისთავის თეატრი). იყო უდიდესი კულტურული წამოწყების ინიციატორი: პირველი ქართული სალიტერატურო ჟურნალი „ ცისკარის “ დამაარსებელი და რედაქტორი (1852-1853).
ერისთავის პირველი კომედია, დრამატული პოემა „შეშლილი“ (1839) ეხება პოეტის დანიშნულებას, გადმოსცემს მის ხვედრს თანამედროვე საზოგადოებაში, მაღალი წრის ზნეობრივ დაკნინებასა და განათლებული ახალგაზრდობის უნაყოფო მისწრაფებებს. ერისთავმა-დრამატურგმა, თანადროულობის პირუთვნელმა მემატიანემ, გვიჩვენა საქართველოში სავაჭრო კაპიტალის განვითარებით გამოწვეული ფეოდალურნატურალური მეურნეობის რღვევის ბუნებრივი შედეგი - დაცემის გზაზე დამდგარი თავადაზნაურობის სრული უნიათობა, გონებრივი სიღატაკე და ზნეობრივი გადაგვარება. ერისთავის კომედიებში დახატული ძველი თაობის წარმომადგენლები ამაოდ ებღაუჭებიან წარსულ დიდებას (ამირინდო და ონოფრე - „დავა“, 1840; ანდუყაფარ, პავლე დიდებულიძეები - „გაყრა“, 1849), რუსეთში სწავლამიღებული ახალი თაობა კი სრულიად მოუმზადებელია პტაქრიკული საქმიანობისათვის. ეს აზალგაზრდები უსუსური მეოცნებენი არიან და ადვილად თმობენ თავიანთ მრწამსს (ბეგლარი და მიხეილი - „დავა“, ივანე დიდებულიძე - „გაყრა“). ერისთავმა წარმოაჩინა ბატონყმური წყობილების მანკიერებანი, ქართულ სინამდვილეში პირველად ასახა სავაჭრო კაპიტალის წარმომადგენლები, მათი სიძუნწე, მომხვეჭელობა და მექრთამეობა (მიკირტუმ ტრდატოვი - „გაყრა“, კარაპეტ დაბაღოვი - „ძუნწი“, 1850), მეფის რუსეთის ბიუროკრატიული აპარატის მოხელეთა ანგარება და ბიწიერება (სარქის კუმუხტოვი - „დავა“, რამაზი - „გაყრა“). ერისთავის პიესების ცხოვრებისეულმა სიმართლემ, სოციალურ-პოლიტიკურ სიმახვილემ და აქტუალობამ სრულიად ახალი ეტაპი შექმნა ქართულ ლიტერატურაში. ერისთავის სკოლას ეკუთვნიან ცნობილი დრამატურგები: ზ. ანტონოვი, გ. დვანაძე, გ. ჯაფარიძე და სხვები.
ერისთავის თარგმნილი და გადმოკეთებული პიესებიც აქვს („უჩინმაჩინის ქუდი“, „თილისმის ხანი“, „ყვარყვარე ათაბაგი“, ა. გრიბოედოვის „ ვაი ჭკუისაგან “). მან დრამად გადააკეთა „ვეფხისტყაოსანი“, ხოლო კ. ლაფჩინსკისთან ერთად პოემა პოლონურ ენაზე პროზაულად თარგმნა. მანვე ქართულ ენაზე გადმოთარგმნა ა. მიცკევიჩის, ა. პუშკინის, მ. ლერმონტოვის, ვ. ჰიუგოს, პ. ბერანჟესა და სხვების ლექსები.
1862 წელს ერისთავმა იმოგზაურა ევროპაში. მოგზაურობის შთაბეჭდილებანი გადმოსცა დაუმთავრებელ დღიურებში „ჩემი მოგზაურობა ევროპაში 1862 წელსა 13 ივნისსიდგან“. ერისთავის თხზულებები 1852-1853 წლებში იბეჭდებოდა „ცისკარში“; ცალკე წიგნაკებად გამოიცა „გაყრა“ (1850), „ძუნწი“, „უჩინმაჩინის ქუდი“, „თილისმის ხანი“ (1852); „დავა“ 1871 წელს ჟურნალ „კრებულში“ დაისტამბა. ერისთავის თხზულების კრებულები გამოქვეყნდა 1867, 1884, 1936 და ა. შ.
მიხეილ იოფე
მიხეილ იოფე (დ. 27 ნოემბერი, 1925, ხარკოვი, უკრაინა) — თეატრისა და კინოს მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1983).
ბიოგრაფია
თეატრალური ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მიწვეული იყო ხარკოვის ტ. შევჩენკოს სახელობის თეატრის დასში; შემდეგ მუშაობდა ლუგანსკის დრამატულ თეატრში; 1966 წლიდან 30 წლის განმავლობაში იყო თბილისის ა. გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის წამყვანი მსახიობი. გადაღებულია ფილმებში: „ზოია რუხაძე“ (1971), „ჩემი მეგობარი ძია ვანია“ (1978), „შეცდომათა კომედია“ (1978), „ორომტრიალი“ (1986), „წარსული მუდამ ჩვენთანაა“ (1989), „ომი ყველასთვის ომია“ (სტალინის შვილი, 1990) „მერცხლები და ბეღურები“ (1991) და სხვა
იოტა (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „იოტა“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
დობროლევო
დობროლევო (Добролево) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 866 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Dolichoderus lamellosus
Dolichoderus lamellosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტარზანი (1999 წლის ფილმი)
ტარზანი (Tarzan) — Walt Disney Feature Animation-ის 1999 წლის ანიმაციური ფილმი. მისი დისტრიბუტორი იყო Buena Vista Pictures Distribution. ეს არის დისნეის რიგით 37-ე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი. ფილმი ეფუძნება ედგარ რაის ბეროუზის ნაწარმოებს, რომელთა მთავარი პერსონაჟია მაიმუნებთან ერთად აღზრდილი მამაკაცი, ტარზანი. რეჟისორები არიან კრის ბაკი და კევინ ლიმა, ხოლო სცენარის ავტორები — ტებ მერფი, ბობ ცუდიკერი და ნონი უაიტი. ტარზანის პერსონაჟებს ახმოვანებენ ტონი გოლდუინი, მინი დრაივერი, გლენ კლოუზი, როზი ო'დონელი, ლენს ჰენრიკსენი, უეინ ნაიტი და ნაიჯელ ჰოუთორნი.
ტარზანის წარმოება დაიწყო 1995 წელს, როდესაც კევინ ლიმა რეჟისორად დანიშნეს. მას იმავე წელს კრის ბაკი შეუერთდა. ბობ ცუდიკერი, ნონი უაიტი და დეივ რეინოლდსი პროექტს შეუერთდნენ ტებ მერფის მიერ მომზადებული სცენარის პირველი ვერსიის შემდეგ და მასში იუმორის ელემენტები შეიტანეს. ფილ კოლინზი მუშაობდა ფილმის საუნტრეკის ნაწილზე, ხოლო ძირითად მუსიკას კომპოზიტორი მარკ მანჩინა წერდა. გარდა ამისა, გუნდი მუშაობდა უგანდაში და კენიაში, სადაც სწავლობდა გორილების მოძრაობებს და ქცევას. ანიმაციის ძირითადი ნაწილი შესრულდა კალიფორნიაში, ორლანდოში და პარიზში, Deep Canvas-იც, რომელიც შემქმნელებს სამგანზომილებიანი ფონების შემუშავების საშუალებას აძლევდა.
ტარზანი კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს, აღნიშნავს რა ანიმაციური ნაწილი და მუსიკა. 130 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით (რომელიც იმ დროისთვის დისნეის ყველაზე ძვირადღირებულ ნამუშევრად ითვლებოდა), მან შემქმნელებს 448.2 მილიონი დოლარი მოუტანა და იქცა 1999 წლის რიგით მეხუთე ყველაზე შემოსავლიან ფილმად. პოკაჰონტასის ეს აგრეთვე იყო დისნეის პირველი ფილმი, რომლის დებიუტი აშშ-ის კინოგაქირავებაში პირველი ადგილით შედგა.
ფილმის წარმატება მოჰყვა ბროდვეის მიუზიკლი, ტელესერიალი „ტარზანის ლეგენდა“ და ორი ანიმაციური ფილმი, რომელიც პირდაპირ ვიდეოზე გამოუშვეს - „ტარზანი და ჯეინი“ და „ტარზანი II“
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ფილმები კატეგორია:1999 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები
Slavonic Channel International
SCI (Slavonic Channel International) — უკრაინული სატელიტური სატელევიზიო ქსელი, რომელიც კიევიდან მაუწყებლობს. დაარსებულია 1994 წლის 14 დეკემბერს.
Cataglyphis hellenicus
Cataglyphis hellenicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
ტეარცე
ტეარცე (Теарце) — სოფელი მაკედონიაში, ტეარცეს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (პოლოგის რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 3974 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
სქოლიო
კატეგორია:ტეარცეს თემის სოფლები
ჯონ პოლ ჯონსი
საკუთარი სახელი ჯონ პოლ ჯონსი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
რომანტიზმი
thumb|200px|right| ფრიდრიხი. მოგზაური ღრუბელთა ზღვაზე რომანტიზმი — მიმდინარეობა ხელოვნებასა და ლიტერატურაში, აღმოცენდა XVIII საუკუნეში დიდ ბრიტანეთსა და გერმანიაში, XIX საუკუნეში კი საფრანგეთში, იტალიასა და ესპანეთში გავრცელდა.
რომანტიზმზე გავლენა იქონია არტურ შოპენჰაუერის ფილოსოფიამ, რომლის მიხედვით ადამიანს გააჩნია უსაზღვრო სურვილი, ნება, მაგრამ ეს ნება გაცნობიერებული ხდება მხოლოდ უმაღლეს ადამიანში, გენიაში. ერთადერთი ძალა, რომელიც ადამიანს შეიძლება დაეხმაროს ამ შემთხვევაში არის ხელოვნება.
რომანტიზმი კლასიციზმის საპირისპირო მიმდინარეობაა, რომელიც მთავარ ადგილს უთმობს წარმოსახვასა და გრძნობიერებას. რომანტიზმი არასოდეს ყოფილა სისტემაში მოყვანილი დოქტრინა. ეს იყო ერთიანობა იმ პრინციპებისა თუ აზრებისა, რომელიც იმ ეპოქის შემოქმედთა უმრავლესობას ახასიათებდა. ამიტომ, მიუხედავად საერთო ნიშნებისა, როგორიცაა ირაციონალურის უპირატესობა, ბუნების კულტი, ინდივიდის ემანსიპაცია, რომანტიკოს შემოქმედთა შორის ბევრი განსხვავებაცაა.
რომანტიზმი ლიტერატურაში
thumb|right|200px|ჟიროდე. [[შატობრიანი, ფრანსუა რენე დე|შატობრიანის პორტრეტი. (სენ მალოს ისტორიის მუზეუმი)]] thumb|right|160px|გოეთე ლიტერატურაში რომანტიკოსებმა ახალი კონცეფცია შემოიტანეს. გაათავისუფლეს იგი ნორმებისა და შეზღუდვებისგან. უპირატესობა შთაგონებას მიანიჭეს. რომანტიკოსი მწერლის მიზანია არა რეალობის ზუსტი ასახვა არამედ მის მიმართ საკუთარი დამოკიდებულების გამოხატვა, საკუთარი იდეალური სამყაროს შექმნა და მისი მეშვეობით საკუთარი იდეალის მიტანა მკითხველამდე.
რომანტიკოსებთან დიდ მნიშვნელობას იძენს ისტორია, წარსული და, შესაბამისად, ლოკალური ფერი. ხშირად ლოკალური ფერი რეალობიდან გაქცევის საშუალებაცაა, რაც ხორციელდება მოგზაურობაში, სიზმარსა ან ოცნებაში.
რომანტიკოსებმა სიახლე შეიტანეს თითქმის ყველა ლიტერატურულ ჟანრში.
ბ) დრამა. რომანტიზმმა დაამსხვრია კლასიციზმის ცნობილი სამი ერთიანობის კანონი. სიუჟეტები მითოლოგიის ნაცვლად ეროვნული ისტორიიდან აიღო. ინტრიგა გააფართოვა. პერსონაჟებად ურთიერთგანსხვავებული, უბრალო ადამიანები შემოიყვანა. ერთმანეთში შეურია სხვადასხვა სტილი, ტონი.
გ) რომანი. რომანტიზმმა ლიტერატურის ობიექტად ინდივიდისა და მისი სულიერი მდგომარეობის გამოცხადებით ხელი შეუწყო ე.წ. პიროვნული რომანის (შატობრიანის რენე, კონსტანის ადოლფი, მიუსეს საუკუნის შვილის აღსარება) შექმნას; სინამდვილის ასახვის მოთხოვნით რეალისტურ რომანს (ჰიუგის საბრალონი) გაუხსნა გზა; ლოკალური ფერის შემოტანით კი ისტორიული რომანი (ჰიუგოს პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი, ოთხმოცდაცამეტი, დიუმას რომანები) განავითარა.
რომანტიზმი ხელოვნებაში
thumb|right|200px|დელაკრუა. დანტე და ვირგილიუსი ჯოჯოხეთში (ლუვრი) thumb|right|200px|ჟერიკო. მედუზას ტივი (ლუვრი) რომანტიკული მხატვრობა სახიათდება დრამატიზაციისადმი ინტერესით, მძაფრი სცენების გამოხატვით. არქიტექტურაში რომანტიზმი აკადემიზმის სიმშრალესა და სიცივეს უპირისპირდება. იწყება შუასაუკუნეების გოთური ხელოვნებისადმი მიბრუნება. რომანტიკოსთა აზრით არქიტექტურული ნაწარმოები არის ერთიანი ორგანიზმი, რომელიც უნდა მოერგოს დროს, ადგილებს, ჩვეულებებს, საჭიროებებს.
რომანტიზმი მუსიკაში
რომანტიკული მუსიკის მთავარი მახასიათებელი სტილისტური ინდივიდუალობაა. რომანტიკული მუსიკის მიზანია მსმენელში ემოციის, მღელვარების გამოწვევა. კლავესინის ფორტეპიანოთი შეცვლა საშუალებას იძლევა მუსიკა უფრო დინამიური და კონტრასტული გახდეს. ორკესტრაციაც უფრო დახვეწილი ხდება. რომანტიკოსთა მიერ შემოტანილი ხმოვანება მეტად შთამბეჭდავი და მდიდარია. მუსიკალური ჟანრებიდან ამ პერიოდში ყველაზე პრესტიჟული სიმფონიაა, რომლის განვითარებაშიც განსაკუთრებული როლი ბეთჰოვენმა შეასრულა.
რომანტიკოსი კომპოზიტორები
thumb|150px|right|[[ჰექტორ ბერლიოზი, რომანტიკული მუსიკის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი.]]
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომანტიზმი კატეგორია:მხატვრული მიმდინარეობები კატეგორია:ლიტერატურული მიმდინარეობები
ლივ ულმანი
ლივ ულმანი (Liv Johanne Ullmann; დ. 16 დეკემბერი, 1938) — ნორვეგიელი მსახიობი, რომელმაც საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა ინგმარ ბერგმანის ათეულობით ფილმში მონაწილეობით.
ბიოგრაფია
ლივ ულმანი დაიბადა ტოკიოში, გაიზარდა კანადაში, მსახიობის ოსტატობას სწავლობდა ლონდონში, მუშაობდა სტავანგერის თეატრში, მოგვიანებით კი ოსლოს ნაციონალურ თეატრში. მისი ვარსკვლავი ამობრწყინდა 1966 წელს, როდესაც იგი გადაიღეს (ბიბი ანდერსონთან ერთად) ინგმარ ბერგმანის ფილმში „პერსონა“ ელისაბედ ფოგელერის როლში.
მანამდე ულმანმა ითამაშა უმნიშვნელო როლები 5 ნორვეგიულ და 1 შვედურ ფილმში. ფილმ „პერსონის“ დამსახურებაა, რომ ლივმა მიიღო როლები ამერიკელი რეჟისორებისგან. აგრეთვე ითამაშა ბერგმანის მრავალ ფილმში. მისგან გააჩინა ქალიშვილი, რომელიც შვედეთში ცნობილი ჟურნალისტი იყო.
ლივ ულმანი ნომინირებული იყო „ოსკარზე“, როგორც საუკეთესო შემსრულებელი ქალი. ბერგმანთან მუშაობის პარალელურად, ულმანი ბრწყინავდა ბროდვეიზე და ჰოლივუდში, მრავალი როლის შესრულებით ჰენრი იბსენის პიესებში.
სარა ბრაუნ ინგერსოლ კუპერი
სარა ბრაუნ ინგერსოლ კუპერი (Sarah Brown Ingersoll Cooper; დ. 12 დეკემბერი, 1835 – გ. 11 დეკემბერი, 1896) — ამერიკელი განმანათლებელი, ავტორი, ევანგელისტი, ფილანტროპი და სამოქალაქო აქტივისტი. ახსოვთ როგორც რელიგიური მასწავლებელი; კუპერი იყო საბავშვო ბაღების საერთაშორისო კავშირის პირველი პრეზიდენტი, საბავშვო ბაღების ეროვნული კავშირის, ქალთა პრესის ასოციაციის პრეზიდენტი და ვიცე პრეზიდენტი. ასევე, ქალთა ხმის უფლებათა ასოციაციის და ქალთა ქრისტიანული კავშირის პრეზიდენტი. მსახურობდა Century Club-ის ვიცე-პრეზიდენტად, ქალთა კლუბების მსოფლიო ფედერაციის ხაზინადარად და ასოცირებული საქველმოქმედო ფონდის დირექტორად. იყო პან-რესპუბლიკურ კონგრესში არჩეული ხუთი ქალიდან ერთ-ერთი. 1893 წლის მსოფლიო კოლუმბიური ექსპოზიციიდან დაბრუნებულმა წვლილი შეიტანა ქალთა კონგრესის ორგანიზებაში, რომლის პირველი პრეზიდენტიც თავად გახდა. სიკვდილამდე რამდენიმე თვით ადრე, კუპერმა განაცხადა, რომ ის იყო ცხრამეტი საზოგადოების ოფიცერი საქველმოქმედო მიზნებისთვის.
ბევრს წერდა ქალების, ბავშვების და განათლების შესახებ.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
12 წლის ასაკში მისი ნაწერები გამოჩნდა სოფლის ჟურნალში, Madison County Whig, ამის შემდეგ აქტიურად მუშაობდა ლიტერატურაზე და თავის ნამუშევრებს აქვეყნებდა სხვადასხვა გაზეთებში. 14 წლის ასაკში, გახსნა კვირის სკოლა, რომელიც მდებარეობდა ქალაქ კაზენოვიიდან 8 მილში, არწივის სოფელში.
1853 წელს დაამთავრა კაზენოვიის სასულიერო სემინარია, რომელიც პირველი ერთობლივი საგანმანათლებლო დაწესებულებაა აშშ-ში და მის კურსდამთავრებულებს შორისაა ლელანდ სტენფორდი, ფილიპ არმორი და ჩარლზ დადლი უორნერი. შემდგომ დადიოდა „ტროას ქალთა სასულიერო სემინარიაში“, რომლის დირექტორი ფრენსის უილარდი იყო. ამ სკოლაში სწავლობდა მუსიკასა და თანამედროვე ენებს.