cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Solenopsis egregia
Solenopsis egregia — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნიჟნეალკაშევო
ნიჟნეალკაშევო (Түбәнге Әлкәш; Нижнеалькашево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 145 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (54 %) და ბაშკირები (45 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
ბიბი-ხანიმის მეჩეთი
thumb|250px|ბიბი-ხანიმის თაღი 40 მ სიმაღლისაა. ბიბი-ხანიმის მეჩეთი — XIV საუკუნის ისლამური ტაძარი სამარყანდში, უზბეკეთი. ინდოეთის ლაშქრობიდან დაბრუნებულმა თემურლენგმა 1399 წელს გადაწყვიტა გიგანტური კათედრალური მეჩეთის მშენებლობა საკუთარ ახალ დედაქალაქში. მშენებლობა 1404 წელს დასრულდა. ტაძრის ზომამ და დიდებულებამ მრავალი თანამედროვე პოეტი თუ ისტორიკოსი არაფრთოვანა და მასზე არაერთი პოეტური ქმნილება და ისტორიული ჩანაწერი არსებობს. ბიბი-ხანიმს პოეტურად ირმის ნახტომის სილამაზესა და ბრწყინვალებას ადარებდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უზბეკეთის მეჩეთები
სამხრეთი ალპები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ქედები
აინარუს ოლქი
აინარუს ოლქი —  ოლქი აღმოსავლეთ ტიმორში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 797 კმ². დედაქალაქი – აინარუ. ოლქი დაყოფილია 4 რაიონად. აინარუს ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქვეყნის უმაღლესი მწვერვალი ტატამაილაუ (2 963 მ). ქვეყნის ოფიციალური ენების გარდა ოლქის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი საუბრობს მამბაის ენაზე.
ლორდ-ჰაუ
ლორდ-ჰაუ (Lord Howe Island) — პატარა, ვულკანური, ბუმერანგის ფორმის კუნძული ტასმანიის ზღვაში, ავსტრალიის კონტინენტიდან აღმოსავლეთით, 600 კმ-ის დაშორებით. მდებარეობს ავსტრალიის კონტინენტურ სანაპიროსა და მისსავე კუთვნილ კუნძულ ნორფოლკს შორის დაახლოებით შუაში, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 770 კმ-ზე და კუნძულ ახალი კალედონიიდან (საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორია) სამხრეთ-დასავლეთით დაახლოებით 1200 კმ-ზე. ეკუთვნის ავსტრალიის შტატ ახალ სამხრეთ უელსს და აქვს შიდა თვითმმართველობის სტატუსი.
კუნძულის ფართობი შეადგენს 14,55 კმ²-ს, ხოლო ადგილობრივი მოსახლეობის რაოდენობაა — 347 კაცი (2006). ასევე კუნძულზე ნებადართულია იმავდროულად იმყოფებოდეს კიდევ 400 ტურისტი.
გეოგრაფია
კუნძულ ლორდ-ჰაუს ასაკი — დაახლოებით 20 მილიონი წელია, რითაც იგი ერთ-ერთი უძველესი ვულკანური კუნძულია წყნარ ოკეანეში. კუნძულის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებს აქვთ ვულკანური წარმოშობა, ხოლო ცენტრალური ნაწილი შედგება მარჯნისა და ქვიშის ნარევისაგან. აქედან გამომდინარე, ლორდ-ჰაუ წარმოიშვა ორი ვულკანური კუნძულის შეერთებისაგან. კუნძული გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 10 კმ-ზე, მისი სიგანეა — დაახლოებით 2 კმ. ტერიტორიის ჩრდილოეთი ნაწილი ძირითადად მთაგორიანი და გორაკებიანია (300 მ-მდე ზღვის დონიდან). ლორდ-ჰაუს სამხრეთი ნაწილი მდებარეობს ორი ბაზალტური სამთო მასივი — ლიდგბერდი (777 მ) და გუვერი (875 მ). მარჯნის გადაბმის ადგილი დაფარულია დიუნებით, რომლის სიმაღლეა 45 მ-მდე. ყურის მნიშვნელოვანი ნაწილი დაფარულია მარჯნის რიფებით. რიფებსა და ლორდ-ჰაუს სანაპიროს შორის იმყოფება მარჯნული წარმოშობის პატარა კუნძული რებიტი. ლორდ-ჰაუს სანაპირო წყლები — ყველაზე სამხრეთი წერტილია დედამიწაზე, სადაც არსებობს მარჯნის პოლიპების კოლონია.
ლორდ-ჰაუდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 16-25 კმ-ში მდებარეობს პატარა კუნძული ბოლს-პირამიდი. მისი სიგრძეა — 200 მ, ყველაზე მაღალი წერტილია — 562 მ. ფართობი — 0,8 კმ². იგი ადმინისტრაციულად ეკუთვნის კუნძულ ლორდ-ჰაუს.
ისტორია
კუნძული ლორდ-ჰაუ აღმოაჩინა 1788 წლის 17 თებერვალს ბრიტანულმა გემმა, რომელსაც მეთაურობდა ლეიტენანტი ლიდგბერდი. იგი მიცურავდა ავსტრალიიდან კუნძულ ნორფოლკისაკენ და იქ მიყავდა დაპატიმრებული დამნაშავენი. პირველი მოსახლენი კუნძულზე მივიდნენ ახალი ზელანდიიდან 1834 წელს. XX საუკუნის დასაწყისში გამოჩნდნენ პირველი ტურისტები.
ეკონომიკა
დღეისათვის ეკონომიკა დაფუძნებულია მთლიანად ტურიზმზე. ასევე ხდება ფართოდ გამოყენებადი დეკორატიული მცენარის — ენდემური პალმის Howea forsteriana-ს თესლის ექსპორტი.
ცენტრალური ფედერალური ოკრუგი
thumb|right|ცენტრალური ფედერალური ოკრუგი ცენტრალური ფედერალური ოკრუგი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ფორმირება რუსეთის ცენტრალურ ნაწილში. შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის 2000 წლის 13 მაისის ბრძანებულებით.
მოსახლეობა - 35,9 მლნ. ფართობი - 653 ათასი. მთავარი ქალაქია მოსკოვი. რეგიონი მოიცავს ფედერაციის 18 სუბიექტს:
thumb|400px|right|ცენტრალური რუსეთი
კატეგორია:ცენტრალური ფედერალური ოკრუგი
არზნე
არზნე — სოფელი საქართველოში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში, მლაშეს თემში. მდებარეობს მდინარე ქვაბლიანის მარცხენა ნაპირზე, მესხეთის ქედის სამხრეთით, ფერსათის შტოქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1472 მეტრზე. ადიგენიდან დაშორებულია 6,5 კილომეტრით, სოფელ მლაშედან 3 კმ-ით. სოფელში არის შუა საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევები.
საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა მოხის მერძევეობა-მეხორცეობის საბჭოთა მეურნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 85 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მაქს პერუცი
მაქს ფერდინანდ პერუცი (Max Ferdinand Perutz; დ. 9 მაისი, 1914 — გ. 6 თებერვალი, 2002) — ავსტრიაში დაბადებული ბრიტანელი მოლეკულური ბიოლოგისტი. 1962 წელს, ჯონ კენდრიუსთან ერთად, ჰემოგლობინსა და მაიოგლობინის სტრუქტურაზე მუშაობით მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. გარდა ამისა, 1971 წელს მოიგო სამეფო საზოგადოების სამეფო მედალი, ხოლო 1979 წელს კოპლის მედალი. კემბრიჯში დააარსა „სამედიცინო კვლევითი საბჭოს მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორია“, რომელსაც 1962 წლიდან 1979 წლამდე ხელმძღვანელობდა. პერუცის წვლილი კემბრიჯის მოლეკულურ ბიოლოგიაში დასტურდება კემბრიჯის უნივერსიტეტის ისტორიის მეოთხე ტომში, რომელიც გამოქვეყნდა 1992 წელს, კემბრიჯის უნივერსიტეტის პრესაში.
სუკარნო
აჰმედ სუკარნო (დ. 6 ივნისი, 1901, სურაბაია, ჰოლანდიის ოსტ-ინდოეთი — გ. 21 ივნისი, 1970, ჯაკარტა, ინდონეზია) — ინდონეზიელი პოლიტიკური მოღვაწე, ინდონეზიის პრეზიდენტი 1945-1967 წწ. ინდონეზიის ეროვნული გმირი. ეროვნული პარტიის დამაარსებელი.
ფლობდა 6 უცხო ენას: იაპონურს, არაბულს, ინგლისურს, ნიდერლანდურს, გერმანულსა და ფრანგულს.
მის პატივსაცემად ქვეყნის უდიდეს სტადიონს უწოდეს მისი სახელი ბუნგ-კარნო, ჯაკარტის საერთაშორისო აეროპორტს ეწოდება სუკარნო-ჰატა, ხოლო 1963-1968 წლებში დასავლეთი ირიანის ადმინისტრაციულ ცენტრს ეწოდებოდა სუკარნოპურა (ამჟამად ქალაქი - პორტ-ნუმბაი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიელები კატეგორია:ინდონეზიის პრეზიდენტები კატეგორია:ინდონეზიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
საქართველოს სსრ მხატვართა კავშირი
საქართველოს სსრ მხატვართა კავშირი — საქართველოს სსრ მხატვართა ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივი ორგანიზაცია. აერთიანებდა მხატვრებსა და ხელოვნებათმცოდნეებს. შედიოდა სსრკ მხატვართა აკადემიაში. მისი მთავარი ამოცანა იყო მხატვრებისა და ხელოვნებათმცოდნეების შემოქმედებითი მუშაობა წარიმართოს სახვით ხელოვნებასა და ხელოვნებათმცოდნეობის დარგში მაღალმხატვრული, სუციალისტური რეალიზმის პრინციპებზე ნაწარმოებების შესაქმნელად. დაარსდა 1933 წელს ლიტერატურულ-მხატვრული ორგანიზაციების გარდაქმნის შესახებ სკპ (ბ) ცკ-ის 1932 წ. 23 აპრილის დადგენილების საფუძველზე. მხატვართა კავშირთან ფუნქციონირებდა ფერწერის, ქანდაკების გრაფიკის, გამოყენებითი ხელოვნების, პლაკატის, მონუმენტური ხელოვნების, თეატრისა და კინოს, კრიტიკის, აგრეთვე ახალგაზრდა მხატვართა სექციები და ხელოვნებათმცოდნეთა შემოქმედებიტი გაერთიანება. მის გამგებლობაში იყო სამხატვრო ფონდი საწარმოო კომბინატებითა და სხვა დაწესებულებები. აერთიანებდა 1000-მდე წევრს. ჰქონდა აფხაზეთის, აჭარის სამხრეთ ოსეთისა და ქუთაისის განყოფილებები.
გამართული იყო ყრილობები:
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები კატეგორია:სსრკ მხატვართა კავშირი
აია-სოფიას ტაძარი
thumb|300px|აია-სოფია დღეს.
აია-სოფია (Ἁγία Σοφία) — ყოფილი ბიზანტიური მართლმადიდებლური ეკლესია, რომელიც მოგვიანებით მეჩეთად გადაკეთდა ოსმალთა მიერ, შემდეგ მუზეუმი იყო, ამჟამად კი მეჩეთია ქალაქ სტამბოლში, თურქეთი. მას უნივერსალურად მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე დიდებულ შენობად მიიჩნევენ და ხშირად მსოფლიოს მერვე საოცრებად მოიხსენიებენ. კონსტანტინოპოლის დაცემისას მისი ოსმანთა ხელში გადასვლა ბერძნული მართლმადიდებლური ქრისტიანული სარწმუნოების მიერ უდიდეს ტრაგედიად არის მიჩნეული. ვიდრე კონსტანტინოპოლი დაეცემოდა იყო ერთ-ერთი უმთავრესი მართლმადიდებლური ტაძარი. სახელი წმინდა სოფია ბერძნულიდან ითარგმნება, როგორც წმინდა სიბრძნე და ეძღვნება წმინდა სამების მეორე იპოსტასს, განკაცებულ ღვთის სიტყვას (ბერძნ:Λόγος), უფალ იესო ქრისტეს, როგორც ღვთის წმინდა სიბრძნეს.
2006 წელს აია-სოფიას მეჩეთში განახლდა მაჰმადიანური რელიგიური რიტუალების აღსრულება. 2020 წლის ივლისში კი ტაძარი ისევ მეჩეთად იქცა.
დეტალები
ტაძრის სიმაღლე 55,6 მეტრია, ხოლო გუმბათის დიამეტრი – 31 მეტრი. სიგრძე 82 მ, ხოლო – სიგანე 73 მ.
ტაძარში პირველადაა გამოყენებული რთული კონსტრუქციული სისტემა: გუმბათი აფრების მეშვეობით ეყრდნობა ოთახს თაღს, ისინი კი, თავის მხრივ, ოთხ მასიურ ბოძს უჭირავს, რომლებიც გარედან კონტრფორსებით (ქვის ვერტიკალური შვერილებით) არის გამაგრებული. აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან გუმბათი გამაგრებულია ნახევარგუმბათებით. ტაძრის ინტერიერი მაღალი, მსუბუქი, სინათლითა და ჰაერით სავსე სივრცის შთაბეჭდილებას ქმნის და დეკორირებულია ელვარე მოზაიკებით, მარმარილოს და პორფირის სვეტებით.
ისტორია
ტაძარი წარმოადგენს ბიზანტიური „ოქროს საუკუნის“ სიმბოლოს. სწორედ იმ პერიოდში იყო ბიზანტია განვითარების უმაღლეს წერტილზე. ბიზანტიის იმპერიის ხანაში აია-სოფია საიმპერატორო სასახლის გვერდით აიგო, კონსტანტინოპოლის ცენტრალურ ნაწილში. დღესდღეობით კი იგი სტამბოლის ისტორიულ რაიონს წარმოადგენს (სულთან აჰმეტის რაიონი). მის წინ მდებარეობს სულთან აჰმედის მეჩეთი (ცისფერი მეჩეთი).
მისი მშენებლობა ბიზანტიის დიდი იმპერატორის კონსტანტინეს სახელს უკავშირდება. ტაძარი შენდებოდა 324-337. მის ასაგებად შერჩეულ იქნა კონსტანტინოპოლის ცხენების ბაზრობის მოედანი. სოკრატე სქოლასტიკელის გადმოცემის მიხედვით აია-სოფია 360-380 წლებში არიანების ხელში იყო, 380 წელს კი ბიზანტიის იმპერატორის თეოდოსიუს I-ის ბრძანებით ტაძარი გადაეცა მართლმადიდებლებს და 380 წლის 27 თებერვალს იგი თავად წარუძღვა გრიგოლ ღვთისმეტყველს ტაძარში (რომელიც სულ მალე კონსტანტინრპოლის არქიეპისკოპოსად იქნა არჩეული).
989 წელს აია-სოფია ძალიან დააზიანა მიწისძვრამ, თუმცა შეაკეთეს. 1204 წელს აია-სოფიაში იყო დაბრძანებული ტურინის სუდარა.
მშენებლობა
აია-სოფია სამჯერ აშენდა. პირველად იყო მეგალა ეკლესია, რომელიც იყო ხისგან ნაგები შენობა ბაზილიკის სტილში და ხის სახურავით გადახურული. ეკლესია 360 წელს აიგო. 404 წელს იყო სახალხო აჯანყება, რომლის დროსაც მომხდარმა ხანძარმა ტაძრის ნაწილი იმსხვერპლა.
მეორედ აია-სოფია აშენდა 415 წელს თეოდოსიუს II დროს. ეს იყო ახალი ეკლესია ბაზილიკის სტილში აგებული, ხის სახურავითა და მონუმენტალური შემოსასვლელით.
532 წელს სახალხო ნიკას აჯანყების დროს ტაძარი კვლავ დაიწვა, ამიტომ იუსტინიანე I ბრძანა აღედგინათ ტაძარი. მან კონსტანტინოპოლში მოიწვია საუკეთესო არქიტექტორები ისიდორ მილეთელი და ანფიმ ტრალელი. მის ასაგებად გამოიყენეს საუკეთესო ხარისხის მარმარილო და სხვა სამშენებლო მასალები. ეს მარმარილო მოჰქონდათ ნომიდიიდან, პროკონისადან,კარისტადან და იერაპოლიიდან. ტაძარი მოაპირკეთეს ოქროთი, ვერცხლით და სხვა ძრირფასი ლითონებით. აია-სოფიას სახელი „დიდებული“ უკვე მშენებლობის პერიოდში მიენიჭა. ტაძრის რესტავრაცია მალევე დასრულდა და ის საზეიმოდ გაიხსნა 532 წლის 27 დეკემბერს.
ეტიმოლოგია
სახელი Αγία Σοφία (აია-სოფია) ბერძნულიდან ითარგმნება, როგორც წმინდა სიბრძნე და ეძღვნება წმინდა სამების მეორე იპოსტასს, განკაცებულ ღვთის სიტყვას (ბერძნ:Λόγος), უფალ იესო ქრისტეს, როგორც ღვთის წმინდა სიბრძნეს.
ტაძრის სახელი მომდინარეობს ბერძნულიდან - Αγία Σοφία. მისი ლათინური ექვივალენტია Santa Sophia, ხოლო თურქული - Ayasofya.
კონსტანტინოპოლის დაცემის შემდეგ
1453 წლის 29-30 მაისს ოსმალეთის სულთნის, მეჰმედ II-ის, ბრძანებით გადააკეთეს მუსლიმურ სალოცავად. ამის შემდეგ მას მიაშენეს ოთხი მინარეთი.
კონსტანტინოპოლის დაცემისას მისი ოსმალთა ხელში გადასვლა ბერძნული მართლმადიდებლური ქრისტიანული სარწმუნოების მიერ უდიდეს ტრაგედიად არის მიჩნეული. კონსტანტინოპოლის დაცემამდე ეს იყო ერთ-ერთი უმთავრესი მართლმადიდებლური ტაძარი.
მიუხედავად უამრავი ისტორიული ეპიზოდისა, აია-სოფიას ტაძარში შემორჩენილია წმინდა ხატები, რომლის ნაწილიც განადგურდა, თუმცა დიდი ნაწილი კვლავ თავისი პირვანდელი სახით არის წარმოდგენილი.
ოსმალეთის იმპერიის დაშლის შემდეგ
1935 წელს მუსტაფა ქემალ ათათურქის ბრძანების საფუძველზე მას სტატუსი შეუცვალეს და ის მუზეუმი გახდა. აია-სოფია დღემდე მუზეუმის ფუნქციას ასრულებს. 1985 წელს იუნესკომ იგი, ამ რაიონში განლაგებულ ისტორიული ღირებულების მქონე სხვა კომპლექსებთან ერთად, „მსოფლიო მემკვიდრეობის“ ნუსხაში შეიტანა.
ათასი წლის განმავლობაში აია-სოფია ქრისტიანთა ყველაზე დიდ ტაძარს წარმოადგენდა მსოფლიოში, სანამ რომში წმინდა პეტრეს ტაძარი აშენდებოდა. 2006 წელს აია-სოფიას მეჩეთში განახლდა მაჰმადიანური რელიგიური რიტუალების აღსრულება.
2020 წლის 10 ივლისს თურქეთის სასამართლომ აია-სოფიას მეჩეთად გადაკეთება და მისთვის მუზეუმის სტატუსის გაუქმება დასაშვებად ცნო. ამით მან ათათურქის 1934 წლის გადაწყვეტილება გააუქმა. იმ დღესვე თურქეთის პრეზიდენტმა, რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა აია-სოფიას მეჩეთად გადაკეთების განკარგულებას ხელი მოაწერა. ქრისტიანული გამოსახულებები თეთრმა ფარდებმა დაფარა.
2020 წლის 24 ივლისს აია-სოფიას ტაძარში პირველად, 76 წლის შემდეგ, ჩატარდა მუსმლიმთა ღვთისმსახურება, რასაც ფართო გამოძახილი მოჰყვა სრულიად საქრისტიანოსგან.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები კატეგორია:ქრისტიანული ტაძრები კატეგორია:სტამბოლის მეჩეთები კატეგორია:ბიზანტიის იმპერია კატეგორია:შუა საუკუნეების არქიტექტურა კატეგორია:ბიზანტიური არქიტექტურა
262
თარიღი უცნობია
*
Solenopsis electra
Solenopsis electra — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
პოჟარიშე (კუმზეროს სასოფლო დასახლება)
პოჟარიშე (Пожарище) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
როინ მეტრეველი
როინ მეტრეველი (დ. 7 დეკემბერი, 1939, დაბა აბასთუმანი, ადიგენის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი. საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი (1990-1991), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი (1991-2004), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1993). ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1974), პროფესორი (1976). მის სახელთან არის დაკავშირებული ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის გამოცემა. ავტორია 300-ზე მეტი წიგნისა და ნაშრომისა. მისი რედაქტორობით გამოიცა 100-მდე წიგნი და ნაშრომი. მისი ძალისხმევით უნივერსიტეტმა ავტონომიური უმაღლესი სასწავლებლის სტატუსი აღიდგინა, რაც 1926 წლის შემდეგ დაკარგული ჰქონდა. აღდგა უნივერსიტეტის დიდი სამეცნიერო საბჭოც.
ბავშვობა და ახალგაზრდობის წლები
როინ მეტრეველი დაიბადა 1939 წლის 7 დეკემბერს ადიგენის რაიონის დაბა აბასთუმანში. 1957 წელს დაამთავრა ქუთაისის IV საშუალო სკოლა. იმავე წელს ჩაირიცხა თსუ-ს ისტორიის ფაკულტეტზე, რომელიც წარჩინებით დაასრულა 1962 წელს. სტუდენტობის პერიოდში გამოაქვეყნა 10-ზე მეტი სამეცნიერო გამოკვლევა, მათ შორის მონოგრაფია „ექვთიმე თაყაიშვილი“ (შ. ბადრიძესთან თანაავტორობით). 1965 წელს მეტრეველმა დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „სახელმწიფოებრივი რეფორმები XII ს-ის პირველი მეოთხედის საქართველოში“. იმავე წლიდან იგი ლექციებს კითხულობს თსუ-ში, 1969 წელს საქართველოს ისტორიის კათედრის დოცენტად აირჩიეს.
საზოგადოებრივ-პოლიტიკური საქმიანობა
აღნიშნულ პერიოდში სამეცნიერო — პედაგოგიური მოღვაწეობის პარალელურად რ. მეტრეველი აქტიურ საზოგადოებრივ — პოლიტიკურ საქმიანობასაც ეწეოდა. 1960−1972 წლებში იყო საქართველოს კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი, შემდეგ — პირველი მდივანი, საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის საორგანიზაციო — პარტიული მუშაობის განყოფილების გამგე, ბიუროს წევრობის კანდიდატი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
ქართული ენციკლოპედია
სწორედ მათ სახელებს უკავშირდება 1975-1987 წლებში ქსე-ის თორმეტტომეულის გამოცემა.
1974 წელს მეტრეველმა წარმატებით დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „შიდაკლასობრივი ბრძოლა შუა საუკუნეების საქართველოში“. 1986-1989 წლებში იგი იყო თბილისის ალექსანდრე პუშკინის (ამჟამად ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის) სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორი. 1988 წლის 1 ნოემბრიდან რ. მეტრეველი ასრულებს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა განყოფილების აკადემიკოს — მდივნის მოვალეობას. ამავე პერიოდში იგი შეჰყავთ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმში. 2001 წლიდან ქართული ენციკლოპედიის მთავარი სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარე.
1990 წლიდან რედაქტორობს მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალ „მაცნეს“ (ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია).
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
1991 წლის 14 ოქტომბერს მეტრეველი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორად დაინიშნა. 1992 წელს მისი ძალისხმევით თსუ-მ ავტონომიური უმაღლესი სასწავლებლის სტატუსი აღიდგინა, რაც 1926 წლის შემდეგ დაკარგული ჰქონდა. დღესდღეობით თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს დიდი საბჭო მართავს.
1992 წლის 18 აპრილს უნივერსიტეტის დიდმა საბჭომ რ. მეტრეველი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორად აირჩია. პეტრე მელიქიშვილისა და ივანე ჯავახიშვილის შემდეგ რ. მეტრეველი არის პირველი არჩეული რექტორი. 1997 წელს იგი დიდმა საბჭომ მეორედ ახალი ვადით აირჩია რექტორად.
ამ პერიოდში უნივერსიტეტში აღდგა სამედიცინო ფაკულტეტი. 1994 წლის 25 აპრილს უნივერსიტეტის დიდმა საბჭომ მიიღო „საუნივერსიტეტო განათლების კონცეფცია“, რომლის მიხედვით უნივერსიტეტი სრულად გადავიდა სწავლების ორსაფეხურიან სისტემაზე (ბაკალავრიატი და მაგისტრატურა). შეიქმნა ათამდე სამეცნიერო — კვლევითი ლაბორატორია და სამეცნიერო ცენტრი. ჩამოყალიბდა ახალი კათედრები, გაიზარდა საგარეო კავშირები უცხოეთის უნივერსიტეტებთან თუ სამეცნიერო ცენტრებთან.
1997-1998 წლებში მეტრეველის რედაქტორობითა და თანაავტორობით ცენტრმა მოამზადა და გამოსცა „ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი“ ორ ტომად და „ქართული დიპლომატიის ისტორიის ნარკვევები“ ორ ტომად, რომელშიც თანმიმდევრულადაა გადმოცემული საქართველოს დიპლომატიურ ურთიერთობათა ისტორია უძველესი დროიდან დღემდე.
საქართველოს ისტორიის კათედრამ და ქართული სახელმწიფო და სახალხო დიპლომატიის ისტორიის სამეცნიერო-კვლევითმა ცენტრმა, რ. მეტრეველის ხელმძღვანელობით, გამოსცა „ივანე ჯავახიშვილის ენციკლოპედიური ლექსიკონი„. ეს არის პერსონალური ენციკლოპედიის გამოცემის პირველი ცდა საქართველოში. საქართველოს ისტორიის კათედრის თანამშრომლებმა გამოსცეს კრებულები: „საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქები“ (რედაქტორი რ. მეტრეველი) და „საქართველოს მეფეები„ (რედაქტორები: მ. ლორთქიფანიძე, რ. მეტრეველი).
1994 წლის ზაფხულში რ. მეტრეველის თაოსნობითა და ხელმძღვანელობით უნივერსიტეტის პირველი კორპუსის ეზოში დაიწყო წმ. დავით აღმაშენებლის სახელობის ტაძრის მშენებლობა, რომლის დასრულების შემდეგ, 1995 წლის 5 სექტემბერს, ტაძარი სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II -მ აკურთხა.
1993 წელს რ. მეტრეველი აირჩიეს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსად. 1996 წლიდან იგი რესპუბლიკის უმაღლესი სასწავლებლების რექტორთა საბჭოს თავმჯდომარეა. 1994 წლიდან არის ევრაზიის უნივერსიტეტის ანსაბლეის გენერალური კომიტეტის წევრი. მისი ძალისხმევით თბილისის უნივერსიტეტი 1999 წლიდან ევროპის უნივერსიტეტთა ასოციაციაში გაერთიანდა. 1995 წლიდან ხელმძღვანელობს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებულ საქართველოს ისტორიის წყაროების კომისიას. 1996 წლიდან არის საქართველოს ისტორიკოსთა ეროვნული კომიტეტის თავმჯდომარე, 1997 წლიდან-თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის კათედრის გამგე.
სამეცნიერო და საზოგადოებრივი მოღვაწეობა
რ. მეტრეველი არის ქალაქების — თბილისისა და ქუთაისის საპატიო მოქალაქე, ქუთაისის და გიუმრის (სომხეთის) უნივერსიტეტების საპატიო პროფესორი, კალიფორნიის (სან-ფრანცისკო) მეცნიერებისა და ხელოვნებისა და რუსეთის უმაღლესი განათლების აკადემიების წევრი.
რ. მეტრეველი 300-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, მათ შორის მონოგრაფიებისა: „შიდაკლასობრივი ბრძოლა ფეოდალურ საქართველოში“ (1973), „დეკლასირებული ელემენტები შუა საუკუნეების საქართველოში (V—XII სს.), გლახაკები“ (1976), „ივანე ჯავახიშვილი და ქართული კულტურის ზოგიერთი საკითხი“ (1975), „შოთა მესხია“ (1976), „საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოება“ (1982), „დავით IV აღმაშენებელი“ (1986), „მეფე თამარი“ (1991), „ივანე ჯავახიშვილი და თბილისის უნივერსიტეტი“ (1996), ისტორიზმი ქართველი მწერლების შემოქმედებაში" (1999). თანაავტორია საშუალო სკოლის V, VII და X კლასების საქართველოს ისტორიის სახელმძღვანელოებისა. მისი რედაქტორობით გამოცემულია მრავალი სამეცნიერო კრებული და მონოგრაფია.
ჯილდოები
რ. მეტრეველის სამეცნიერო და საზოგადოებრივი მოღვაწეობა სხვადასხვა დროს აღნიშნულია სახელმწიფო ჯილდოებითა და პრემიებით, მათ შორის შრომის წითელი დროშის, საპატიო ნიშნის, ღირსების ორდენებით, ფრიტოფ ნანსენის საპატიო მედლით, საქართველოს საპატრიარქოს ოქროს ჯვრით  და სხვა. მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო პრემია მეცნიერების დარგში, ივანე ჯავახიშვილისა და აკაკი წერეთლის სახელობის პრემიები, მინიჭებული აქვს აფხაზეთის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1999) კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:ქუთაისის საპატიო მოქალაქეები როინ
იშჩელი
thumb|იშჩელი [[დრეზდენის ხელნაწერი|დრეზდენის ხელნაწერიდან]] იშჩელი - ”ხნიერი იაგუარი ქალღმერთი” ქალი ცისარტყელა - დედამიწისა და მთვარის ქალღმერთი, ქალთა ხელობის, მეანი ქალების, ფეიქრებისა და ფეხმძიმე ქალების მფარველი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაიას მითოლოგია
ომი ინდონეზიის დამოუკიდებლობისათვის
ომი ინდონეზიის დამოუკიდებლობისათვის (Indonesian War of Independence) – შეიარაღებული კონფლიქტი ერთი მხრივ ინდონეზიასა და მეორე მხრივ ნიდერლანდებსა და გაერთიანებულ სამეფოს შორის. ომის საბოლოო რეზულტატის შედეგად გამოცხადდა ინდონეზიის რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიის ისტორია კატეგორია:XX საუკუნის ომები
Niederländisch-Indonesischer Krieg Indonesian National Revolution Révolution indonésienne Sejarah Indonesia (1945-1949) インドネシア独立戦争 Politionele acties Indonesiska självständighetskriget
ნოვობადრაკოვო
ნოვობადრაკოვო (Яңы Баҙраҡ; Новобадраково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 26 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 31 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 155 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
ბაფეუსის ბრძოლა
ბაფეის ბრძოლა ან ბაფეუსის ბრძოლა (ბერძ. Μάχη του Βαφέως; თურ. Bafeus Muharebesi) 一 დაპირისპირება ოსმალეთის იმპერიისა და ბიზანტიის იმპერიების არმიებს შორის, რომელიც გაიმართა 1302 წლის 27 ივლისს, იზმითის ყურის სამხრეთ სანაპიროს მიმდებარე ტერიტორიაზე. ბიზანტიელებმა სასტიკი დამარცხება იგემეს თურქულ არმიასთან, რომელსაც ოსმალეთის პირველი სულთანი, ოსმან I ედგა სათავეში. თურქების გამარჯვებამ ამ უკანასკნელთ საშუალება მისცა, გამყარებულიყვნენ ნიკომედიის შემოგარენში. ამ ბრძოლის შემდეგ, ოსმანმა, ფაქტობრივად, მთელი ბითინიის შემოგარენი იგდო ხელთ.
ფონი
ოსმანი საკუთარი კლანის წინამძღოლობით წარმატებას ჯერ კიდევ XIII საუკუნის ბოლო დეკადებიდან აღწევდა. მან გადაწყვიტა, რომ საკუთარი არმიით უფრო ძლიერად დაერბია ბიზანტიის საზღვრები ბითინიაში. 1301 წელს ოსმალეთმა ალყა შემოარტყა ნიკეას, ყოფილ იმპერიულ დედაქალაქს და ავიწროვებდა დღევანდელი ბურსას მიმდებარე ტერიტორიას. მსგავსი თურქული კამპანიების შედეგად, ნიკომედიის მიმდებარედ ადგილობრივ მოსახლეობას ექმნებოდა საკვები პრობლემები, რადგან ოსმალებმა მათ მოსავლის აღება აუკრძალეს.
1302 წლის გაზაფხულზე იმპერატორმა მიქაელ IX-მ წამოიწყო ლაშქრობა, რომლის ფარგლებიც სამხრეთ მაგნეზიამდე (დღევანდელი მანისა) სწვდებოდა. მისი მრავალრიცხოვანი ჯარით შეშინებულმა თურქებმა ბრძოლას თავი აარიდეს. მიქაელი მათთან დაპირისპირებას ცდილობდა, თუმცა გენერლებმა იგი შეაჩერეს. საბოლოოდ, აწ უკვე მომზადებულმა თურქებმა კვლავ განაახლეს საომარი მოქმედებები, რამაც მიქაელ პალეოლოგს იზოლაციისკენ უბიძგა. მისი არმია უბრძოლველად დაიშალა, რადგან ყველა მეომარი საკუთარი სახლების დასაცავად გაიქცა. არმია მიატოვეს დაქირავებულმა ალანებმაც, რომლებიც თრაკიაში საკუთარი ოჯახებისკენ მიიწევდნენ. მალე, მიქაელი იძულებული გახდა, ანატოლია ზღვით დაეტოვებინა, რასაც მოჰყვა ლტოლვილთა კიდევ ერთი ტალღა.
ბრძოლა
საფრთხისგან თავის არიდების მიზნით, მიქაელის მამამ, ანდრონიკე II პალეოლოგოსმა, ნიკომედიისკენ ბიზანტიელთა 2000-კაციანი არმია გაგზავნა (რომელთა ნახევარიც დაქირავებული ალანებით იყო დაკომპლექტებული). არმიას სათავეში გიორგი მუზალონი მეთაურობდა, რომლის მიზანსაც ბოსფორის სრუტის გადალახვა და ქალაქის ხსნა წარმოადგენდა.
ბაფეის დაბლობზე, სავარაუდოდ, ნიკომიდიის აღმოსავლეთით, 1302 წლის 27 ივლისი ბიზანტიელთა არმია შეხვდა დაახლოებით 5000 მსუბუქი კავალერიისგან შემდგარ ჯარს, რომელსაც თავად ოსმან I მეთაურობდა. თურქული არმია ძირითადად დაკომპლექტებული იყო როგორც ოსმალთა მოკავშირე პაფლაგონიელი მეომრებით, ისე ოსმანის ტომის წევრებით. ბიზანტიელთა საუბედუროდ, ალანებმა ბრძოლის ველი მიატოვეს, რაც მომგებიანი აღმოჩნდა ოსმალთათვის 一 თურქებმა გაარღვიეს ბიზანტიური ხაზი, შედეგად კი მუზალონი იძულებული გახდა გადასულიყო ნიკომედიაში.
შედეგები
ბაფეის ბრძოლა იყო პირველი მნიშვნელოვანი გამარჯვება იმ დროისთვის ნორჩი ოსმალეთის იმპერიისთვის და წარმოადგენდა მნიშვნელოვან ფაქტორს, გაფართოებულიყო იგი მთელ ბითინიის ოლქში. ბიზანტიელებმა, ფაქტობრივად, დაკარგეს კონტროლი ბითინიურ დასახლებებზე. მათ აღარაფერი დარჩენიათ, გარდა დაბრუნებულიყვნენ საკუთარ ციხეებში და იქ შეეფარებინათ თავები. ბიზანტიის დამარცხებამ ამ ომში, აგრეთვე, განაპირობა ქრისტიანი მოსახლეობის გარიყვა ბითინიის რეგიონიდან, ამან კი კიდევ უფრო შეცვალა რეგიონის დემოგრაფიული ბალანსი 一 მისი ბერძნული მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი ისლამზე მოექცა. თურქებს საშუალება მიეცათ, გაეკონტროლებინათ მთელი ეგეოსის ზღვის სანაპირო ზოლთან მდებარე ნასახლარები. შედეგად, ბაფეის ბრძოლამ ერთგვარად გადაწყვიტა ბიზანტიის იმპერიის ბედი მცირე აზიაში 一 ბიზანტიელებმა ანატოლიის რეგიონზე კონტროლი დაკარგეს. თურქი ისტორიკოსის, ჰალილ ინალჯიკის თქმით, სწორედ ამ ბრძოლის შედეგად ჩამოყალიბდა ოსმალეთი, როგორც სახელმწიფო. მიუხედავად ამისა, ბიზანტიელთა შტურმები კვლავაც გრძელდებოდა ბითინიის რეგიონში მანამ, სანამ 1337 წელს, ნიკომედიის ომში, ბიზანტიელები კვლავაც არ დამარცხდნენ და უკვე საბოლოო კონტროლი არ დაკარგეს.
ბიზანტიელი ისტორიკოსი, გიორგი პაქიმერე წერდა, რომ, როცა ოსმალთა გამარჯვების ამბავმა პაფლაგონიის ღაზების ყურამდე მიაღწია, სწორედ მაშინ დაიწყეს ოსმანის განდიდება და მას შემდეგ მას მრავალმა მორჩილებაც კი აღუთქვა. ისტორიკოსი ამბობდა, რომ ამ ომის შემდეგ ოსმალთა მთავარ მიზანს უკვე კონსტანტინოპოლის დაუფლება წარმოადგენდა, სრუტის მეორე მხარეს კი თურქული ტომები თავისუფლად დახეტიალობდნენ მცირე ჯგუფებად. დღე არ გავიდოდა, რომ არ გაგვეგო თურქთა მიერ ჩვენ ციხესიმაგრეებზე ან მშივობიან მოსახლეობაზე თავდასხმის შესახებ“ 一 ამბობს მატიანე.
სქოლიო
კატეგორია:XIV საუკუნის ომები კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ომები კატეგორია:ბიზანტიის იმპერიის ომები კატეგორია:ოსმალეთის ექსპანსია ევროპაში
ავთანდილ ჭკუასელი
ავთანდილ ჭკუასელი (დ. 31 დეკემბერი, 1931, თბილისი, საქართველოს სსრ – გ. 12 სექტემბერი, 1994, თბილისი, საქართველო) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. იყო თბილისის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ნაკრების წევრი. თამაშობდა თბილისის „ლოკომოტივში“ (1955). საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1951), საქართველოს სსრ დამსახურებული მწვრთნელი (1976).
ორჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში
სანაკრებო კარიერა
ჭკუასელმა საბჭოთა კავშირის ეროვნულ ნაკრებში ერთადერთი მატჩი ჩაატარა 1952 წლის 22 ივლისს, 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე იუგოსლავიის წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 სექტემბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
Solenopsis emeryi
Solenopsis emeryi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მიკი დი
მიქაელ კირიაკოს დელაოგლოუ (, დ. 31 ოქტომბერი, 1963, გეტებორგი, შვედეთი) — უკეთ ცნობილი როგორც მიკი დი, ბერძნული წარმოშობის შვედი დრამერი და სიმღერების ავტორი, რომელიც ამჟამად მოღვაწეობს მძიმე მეტალ ჯგუფ მოუტერჰედში.
მუსიკალური კარიერის დაწყების შემდეგ ადგილობრივ ჯგუფებში მიკი 1985 წელს გადავიდა კოპენჰაგენში, სადაც იგი შეუერთდა ჯგუფ კინგ დაიმონდს. მათთან ერთად მიკიმ ჩაწერა ოთხი ალბომი.
1990 წელს მიკი უკრავდა ჯგუფში დონ დოკენი, რომელთანაც ერთად მან ჩაწერა ალბომი Up from the Ashes.
1992 წელს მიკი დათანხმდა ლემის წინადადებას (რომელიც 1985 წლიდან სთავაზობდა მას), გადასულიყო ჯგუფ მოუტერჰედში. მოუტერჰედის პირველი კონცერტი მიკისთან ერთად შედგა 1992 წლის 30 აგვისტოს. მას შემდეგ მიკი ჯგუფის უცვლელი წევრია.
სქოლიო
კატეგორია:მოუტერჰედის წევრები კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:შვედი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი
ბაუკაუს ოლქი
ბაუკაუს ოლქი (Baukau) —  ოლქი აღმოსავლეთ ტიმორში, მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი 1 494 კმ². დედაქალაქი – ბაუკაუ. ოლქი დაყოფილია 6 რაიონად. ქვეყნის ოფიციალური ენების გარდა ოლქის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი საუბრობს მაკასაეს ენაზე. ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქვეყანაში ყველაზე გრძელი აეროპორტი კაკუნგი.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ ტიმორის ოლქები
ხლოტარ IV
ხლოტარ IV (Clotaire IV); (დ. დაახლ. 685 — გ. 719) — ფრანკთა მეფე 717 წლიდან, მეროვინგების დინასტიიდან. რამდენიმე წყაროს მიხედვით იყო დაგობერტ II-ის ვაჟი, სხვა წყაროები კი მას — თოიდერიხ III-ის ძედ თვლიან. ხლოტარი (ან კლოტარი — Chlotarius, ან ხლოტოხარი — Chlotacharius — იგივე რაც მოგვიანებით ლოთარი) ფრანგულად ითარგმნება, როგორც ცნობილი არმიის მფლობელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანკთა მეფეები კატეგორია:მეროვინგები კატეგორია:გარდაცვლილი 719 კატეგორია:დაბადებული 685
ნინი შერმადინი
ნინი შერმადინი (დ. 11 დეკემბერი, 1987, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მომღერალი.
კარიერა
2003 წელს მონაწილეობა მიიღო მონაწილეობა პროექტში „ნუცას სკოლა“ (იმედის არხი). 2005 წელს გაემგზავრა იურმალაში „ახალ ტალღაში“ მონაწილოების მისაღებად. გახდა პირველი მომღერალი დამოუკიდებელი საქართველოდან, რომელიც მონაწილეობას იღებდა კონკურსში. იქვე ფესტივალის მუზის ალა პუგაჩოვას პრიზი მიიღო. 2007 წელს გახდა „იმედის ტალღის“ წამყვანი. 2008 წელს იმავე პროექტში მიიღო მონაწილეობა და გამარჯვებული გახდა. 2010 წელს მიიღო მონაწილეობა ბერძნულ X Factor!-ში, სადაც მე-2 ადგილი დაიკავა და საბერძნეთში საკმაოდ პოპულარული გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 11 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1987
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 1956
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 1956 — ევროვიზიის ისტორიაში პირველი კონკურსი. ის ჩატარდა 24 მაისს 1956 წელს ქალაქ ლუგანოში, შვეიცარია. დაშვებული იყო მომღერლების მხოლოდ სოლო შესრულება. ავსტრიამ, გაერთიანებულმა სამეფომ და დანიამ მონაწილეობა ვერ მიიღეს რადგანაც ამ ქვეყნების ტელეკომპანიებმა გვიან ჩაატარეს შესარჩევი კონკურსები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერის კონკურსები წლების მიხედვით
ლებაისკარი
მინიატიურა|250პქ|ლებაისკრის ციხე ლებაისკარი — შუა საუკუნეების ქართული ხეროთმოძღვრების ძეგლი, თუშეთ-ხევსურეთში გავრცელებული საცხოვრებელი ციხე-სახლის ერთ-ერთი ნიმუში. მდებარეობს სოფელი ლებაისკართან (პირიქითა ხევსურეთი), შატილის გზაზე.
263
თარიღი უცნობია
*
ზუგდიდის საკათედრო ტაძარი
right|thumb|250px|ვლაქერნის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია ზუგდიდში right|thumb|250px|ვლაქერნის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია ზუგდიდში ზუგდიდის ვლაქერნის ყოვლადწმიდა ღმრთისმშობლის ხატის სახელობის საკათედრო ტაძარი (1825-1830 წწ.) – მდებარეობს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში.
ისტორია
წმიდა ექვთიმე ღმრთისკაცი (თაყაიშვლი) აღნიშნავს, რომ
ასაშენებელი ფული იმპერატორმა ალექსანდრე I-მა გამოუგზავნა სამეგრელოს მთავარს და თან დაუბრუნა ვლაქერნის ღმრთისმშობლის ხატი თავისი სარტყლით.
XVIII ს. 10-იან წლებში გიორგი გურიელმა იმერეთის მეფე ალექსანდრე IV-სთან საბრძოლველად წამოსულმა „განძარცვა” ეს ხატი და ჰყო სამკაულად თვისად. 1805 წ. სამეგრელოს მთავრინა ნინომ სამეგრელოს დეპუტაციასთან ერთად, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდნენ დიდი ნიკო გიორგის ძე დადიანი, ბეჟან მანუჩარის ძე დადიანი და კარის დეკანოზი იოანე იოსელიანი სამეგრელოს ხალხის სახელით მიართვა ხატი ხელმწიფე იმპერატორს, მან კი ძვირფასად შეამკო და დაუბრუნა სამეგრელოს ხალხს და ბრძანა მის სახელზედ აშენებულიყო ეკლესია, ხოლო ადგილს დარქმეოდა გრიგოლიპოლისი, გრიგოლ დადიანის პატივსაცემად.
როგორც სხვადასხვა წყაროებიდან ჩანს, ვლაქერნის ღმრთისმშობლის სასწაულთმოქმედი ხატი ყოვლადწმიდა სარტყლის ნაწილთან ერთად, რომელმაც არაერთხელ იხსნა განადგურებისაგან კონსტანტინეპოლი, სადადიანოს სათაყვანო უდიდეს სიწმინდეს წარმოადგენდა. წმ. ექვთიმე ღმრთისკაცი სიწმინდეების პარიზში გახიზვნამდე აღნიშნავს, რომ სარტყელი უკვე ხატს არ ჰქონდა.
ტაძრის მახლობლად მდებარე დედოფლის სასახლეში, რომელიც 1923 წლიდან ზუგდიდის ისტორიულ მუზეუმს წარმოადგენს ინახება მსოფლიო მნიშვნელობის სიწმინდეები: ყოვლადწმინდა ღმრთისმშობლის სამოსელი, წმ. იოანე ნათლისმცემლის და წმ. დიდმოწამე გიორგის ძვლები. წმ. დიდმოწამე მარინეს მკლავი და წმ. მოწამე კვირიკეს ხელის მტევანი, ღრუბლის ნაწილი, რომლითაც ასვეს ძმარი მაცხოვარს და მრავალი სხვა საეკლესიო სიწმიდე, რომელიც სამეგრელოს სხვადასხვა ეკლესიებიდანაა აქ ჩამოტანილი, რათა გადაერჩინათ ათეისტური ხელისუფლებისაგან განადგურებას. ასევე აქ მდებარეობს საკათედრო ტაძრის ოთხი დიდი ზომის მოოქროვილ პერანგიანი ხატი. აღსანიშნავია, რომ ერთ–ერთი მათგანი ღმრთისმშობლის სარტყლის დადების სახელობისაა (დღესასწაული 31 აგვისტო – ახ. სტ. 13 სექტემბერს).
ტაძრის დღესასწაული
2 ივლისს (ახ. სტ. 15 ივლისს), ტაძრის დღესასწაულზე ხდება ღვთისმშობლის სამოსელის გადმობრძანება ტაძარში, სადაც მორწმუნეებს საშუალება ეძლევათ თაყვანი სცენ ქრისტიანულ სიწმინდეს. ტრადიციულად, ამ დღეს სადღესასწაულო წირვას ზუგდიდს უამრავი სტუმარი ჰყავს. ეს დღე საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით გამოცხადდა საერთო-სახალხო ზეიმად და მას „ვლაქერნობას” ეძახიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ნიჟნეატაშევო
ნიჟნეატაშევო (Түбәнге Аташ; Нижнеаташево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 521 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (60 %) და თათრები (37 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
Solenopsis eximia
Solenopsis eximia — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
წისქვილი (ჭადრაკი)
წისქვილი — ჭადრაკში გახსნილი ქიშის ერთ–ერთი სახე. ამ დროს ორი ან მეტი გახსნილი ქიში გამოიყენება და, როგორც წესი, მასში კუ და ეტლი მონაწილეობს. ეს ორი ფიგურა წისქვილის ბორბლის მსგავს მექანიზმს ქმნის.
წისქვილის ყველაზე ცნობილი მაგალითია კარლოს ტორესა და ემანუელ ლასკერის პარტია.
'''25. ...ლxh5 26. ეxg7+ მფh8 27. ეxf7+ მფg8 28. ეg7+ მფh8 29. ეxb7+ მფg8 30. ეg7+ მფh8 31. ეg5+ მფh7 32. ეxh5'''
ლიტერატურა
კატეგორია:საჭადრაკო ტერმინოლოგია კატეგორია:ჭადრაკი
მარინა კახიანი
მარინა კახიანი (დ. 19 სექტემბერი, 1957, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი.
დაიბადა 1957 წლის 19 სექტემბერს ქ. თბილისში. 1975 წელს ქორეოგრაფიული სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ, 1975–1976 წელს მუშაობდა ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში. 1980 წლიდან შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, რუსთაველის თეატრის მსახიობია. აღსანიშნავია როლები: ევა ბრაუნი ( „ას ერგასის დღე“ ), კორდელია ( „მეფე ლირი“), რებეკა („კვაჭი კვაჭანტირაძე“), ლიდა („აღდგომა გაუქმებულ სასაფლაოზე“) ლავინია („ტიტუს ანდრონიკუსი“) ბერნარდა ალბა („ბერნარდა ალბას სახლი“), ნათელა („კავკასიური ცარცის წრე“), მარიამ სტიუარტი („მარიამ სტიუარტი“), კანცადე („ქალი გველი“), ოლივია („მეთორმეტე ღამე“), ხორეშანი („კაცია ადამიანი?!“).
რუსთაველის თეატრი
კანცადე (კ. გოცი “ქალი-გველი”, რეჟისორი – რ. სტურუა, დ.საყვარელიძე),
ვიოლა, ოლივია (შექსპირი “როგორც გენებოთ ანუ შობის მეთორმეტე ღამე”, რეჟისორი – რ. სტურუა),
თამილა (ლ.ბუღაძე “სულიერი არსებები”, რეჟისორი – დ. საყვარელიძე),
ალექსანდრა (რ. ჰარვუდი “მოხუცი ჯამბაზები”, რეჟისორი – გ. კაპანაძე),
ელისაბედი (ნ. იორდანოვი “გონზაგოს მკვლელობა”, რეჟისორი – გ. გოშაძე),
ხანუმა (ზ. ანტონოვი “მზის დაბნელება საქართველოში”, რეჟისორი – გ. კაპანაძე).
ქალბატონი ბრუსკონი (თომას ბერნჰარდი “სანახაობის მომწყობი – Der Theatermacher”, რეჟისორი – ქრისტიან პაპკე)
მონაწილეა სპექტაკლებისა “ასულნი” (ფანტაზია პოლიკარპე კაკაბაძის კაკაბაძის პიესების მიხედვით. რეჟისორი – რობერტ სტურუა), ,,ჯადოსნური ღამე”.
დედინაცვალი -კონკია რეჟ. რობერტ სტურუა
თავისუფალი თეატრის სცენაზე განსახიერებული აქვს
მედეა (ევრიპიდე “მედეა”, რეჟისორი – გ. კაპანაძე).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:ქართველი მსახიობები მ
ჯოკერი (კომიქსი)
ჯოკერი — DC კომიქსების მიერ გამოგონილი სუპერბოროტმოქმედი, შექმნილი როგორც ბეტმენის მტერი. მისი შემქმნელები არიან ჯერი რობინსონი, ბილ ფინგერი და ბობ კეინი. ჯოკერის დებიუტი შედგა კომიქსში Batman #1 (1940 წლის გაზაფხულს).
კომიქსებში მთელი მისი არსებობის განმავლობაში, ჯოკერი წარმოჩენილია როგორც დამნაშავე, რომლის ხასიათიც ბოროტი ფსიქოპატიდან, სულელ მატყუარა ქურდად იცვლება. ის არის ბეტმენის მტერი, რომელსაც პასუხისმგებლობა აკისრია მის ცხოვრებაში მომხდარ უამრავ ტრაგედიაზე, ბარბარა გორდონის დაინვალიდების და ჯეისონ ტოდის (მეორე რობინი) სიკვდილის ჩათვლით.
პრესა და ტელევიზია
ბეტმენის ტელესერიალში ჯოკერი განასახიერა ცეზარ რომერომ. ტიმ ბარტონის ფილმში ბეტმენი ეს როლი ჯეკ ნიკოლსონმა შეასრულა, ხოლო ფილმში ბნელი რაინდი ჰიტ ლეჯერმა. ასევე სხვადასხვა ანიმაციურ სერიალებში ჯოკერს ახმოვანებდნენ ლარი სტორჩი, მარკ ჰემილი, კევინ მაიკლ რიჩარდსონი და ჯეფ ბენეტი.
ჟურნალ Wizard-ის გამოკითხვებით ჯოკერი 100 ყველა დროის საუკეთესო დამნაშავეს შორის პირველ ადგილზე გავიდა. მეორე ადგილზე გავიდა IGN-ის გამოკითხვებში, სახელწოდებით ”კომიქსების 100, ყველა დროის საუკეთესო ბოროტმოქმედი” (IGN's list of the Top 100 Comic Book Villains of All Time List). მერვე ადგილი დაიკვა ჟურნალ Empire-ს გამოკითხვაში - ისტორიაში არსებული კომიქსების საუკეთესო ქმნილებები (the Greatest Comic Book Characters in History)(თუმცა სუპერბოროტმოქმედებს შორის მან პირველი ადგილი აიღო). ყველა დროის, კომიქსებში გამოგონილ სუპერბოროტმოქმედებს შორის, ჯოკერს მსოფლიო გამოკითხვებით პირველი ადგილი უკავია.
სქოლიო
კატეგორია:კომიქსები კატეგორია:DC Comics-ის პერსონაჟები კატეგორია:კომიქსების პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
ალუბლის ბაღი
ალუბლის ბაღი (Вишнёвый сад) — ანტონ ჩეხოვის ლირიკული პიესა ოთხ მოქმედებად, რომლის ჟანრიც თავად ავტორმა განსაზღვრა როგორც კომედია. პიესა 1903 წელს დაიწერა და პირველად 1904 წელს გამოქვეყნდა. პირველი დადგმა 1904 წლის 17 იანვარს მოსკოვის სამხატვრო თეატრში შედგა. ის ჩეხოვის იმ დროს დაწერილი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი რუსული პიესაა.
პირველი დადგმა მოსკოვის სამხატვრო თეატრში
როლებში: მინი|200პქ|მარჯვნივ|სტანისლავსკი გაევის როლში
რუსეთის გასაბჭოებამდე დადგმები
მინი|სპექტაკლის აფიშა კიევში და სხვა თეატრები
პიესის შემსრულებელებს შორის იყვნენ: გაევი — ვასილი დალმატოვი, რანევსკაია — ვერა მიჩურინა-სამოილოვა, ლოპახინი — ნიკოლაი ხოდოტოვი, სიმეონოვ-პიშჩიკი — კონსტანტინე ვარლამოვი.
თარგმანები
ითარგმნა და გამოიცა შემდეგ ენებზე: გერმანული (მიუნხენი — 1912 და 1919, ბერლინი — 1918), ინგლისური (ლონდონი — 1912, 1923, 1924, 1927, ნიუ-იორკი, 1922, 1926, 1929 და ნიუ-ჰეივენი — 1908), ფრანგული (1922), ჩინური (1921), ჰინდი (1958), ინდოენზიური (რ. ტინასი 1972-ში) და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:ანტონ ჩეხოვის პიესები
მათხოჯის ბრძოლა
მათხოჯის ბრძოლა 1789 — ბრძოლა იმერეთის სამეფო ტახტისათვის. 1788 იმერეთის მეფემ დავით გიორგის ძემ ოდიშზე გაილაშქრა და იქიდან გააძევა გრიგოლ დადიანი, რომელიც ლეჩხუმში გაიქცა. ოდიშის ფეოდალებმა გრიგოლს დაუჭირეს მხარი. მან დახმარება სთხოვა ერეკლე II-ს. ერეკლემ ჯარით გაგზავნა სოლომონ I-ის ძმისწული დავით არჩილის ძე, რომელმაც ლეჩხუმში ცოლად შეირთო გრიგოლ დადიანის და მარიამი. 1789 წლის 11 ივლისს მათხოჯთან ოდიშისა და ქართლის ჯარმა დაამარცხა დავით გიორგის ძის მომხრეები. გამარჯვებულებმა ქუთაისი აიღეს. დავით გიორგის ძემ ახალციხის საფაშოს შეაფარა თავი. იმერეთში სოლომონ II-ის სახელით დავით არჩილის ძე გამეფდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ბრძოლები
ლია მიშელი
ლია მიშელ სარფატი (ინგ. Lea Michele) — ამერიკელი მომღერალი და მსახიობი, რომელიც ბრონქსში, ნიუ იორკში დაიბადა. მას განსაკუთრებული პოპულარობა ხვდა წილად სერიალი კლუბის შემდეგ, რომელშიც რეიჩელ ბერის როლს განასახიერებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:კლუბი (სერიალი) კატეგორია:კლუბი (მსახიობები) კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კომეტა 1882
1882 წლის დიდი სექტემბრის კომეტა (C/1882 R1) — იყო ციური ობიექტი, რომელიც გამოირჩეოდა დიდი ნათებით, რის გამოც მიიღო სახელწოდება „დიდი კომეტა“. იგი 1882 წლის ზაფხულში აღმოაჩინა სამხრეთ აფრიკელმა ასტრონომმა უილიამ ჰენრი ფინლაიმ. სექტემბრისათვის კომეტის ნათებამ იმდენად იმატა, რომ ხილული გახდა შეუიარაღებელი თვალითაც. 17 სექტემბერს იგი პერიჰელიუმში იმყოფებოდა მზესთან, რომლის შემდეგაც მისმა ნათებამ ნელ-ნელა იკლო. სულ მალე იგი დაიშალა რამდენიმე კომეტად, რომლეთა ნახვაც პირველ დღეებში, შეუიარაღებელი თვალითაც შეიძლებოდა.
რამდენიმე ხანში კომეტა 1882 იქცა მეტეორთა ნაკადად, რომელიც დღემდე მოძრაობს მზის სისტემის სივრცეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კომეტები კატეგორია:დიდი კომეტები კატეგორია:კრეიცის კომეტების ოჯახი კატეგორია:ასტრონომიული ობიექტები აღმოჩენილი 1882 წელს
სკოტ ჯოპლინი
სკოტ ჯოპლინი (Scott Joplin; დ. 24 ნოემბერი, 1868, ჩრდილოეთ ტეხასი, აშშ — გ. 1 აპრილი, 1917, ნიუ-იორკი, აშშ) — „რეგის მეფედ“ ცნობილი აფრო-ამერიკელი კომპოზიტორი და პიანისტი. მისმა პირველმა ჰიტმა Maple Leaf Rag უდიდესი გავლენა მოახდინა მეოცე საუკუნის ჯაზ მუსიკის ფორმირებაზე, ხოლო The Entertainer ამერიკის „საუკუნის ხმების“ (Songs of the Century) ათეულში მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი პიანისტები კატეგორია:ჯაზის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1868 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1917 კატეგორია:სიფილისით გარდაცვლილები
სოლომონ ლაფაური
ბიოგრაფია
დაამთავრა თელავის იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტი 1951 წელს; 1959 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1947–1951 წლებში მღეროდა ფირუზ მახათელაშვილის გუნდში. საქართველოს ტელე-რადიო მაუწყებლობის დაარსების დღიდან (1956 წლის 30 დეკემბერი) მისი თანამშრომელი. მისი ხელმძღვანელობით მუსიკის რედაქციაში შეიქმნა სხვადასხვა სატელევიზიო ფორმატები. ხალხური რედაქციის დამაარსებელი (1979 წლიდან) და ხელმძღვანელი. მისი იდეით და ხელმძღვანელობით დაარსდა და შეიქმნა სხვადასხვა სახალხო დღესასწაულები „გარეჯობა“, „საბაობა“, „აფხაზეთი ტელეეკრანებზე“, „სულიკო, სსრკ–ში პირველი ქართული ტელეოპერა „გამზრდელი“ (1960 წელი, კომპოზიტორი ნოდარ გიგაური) და სხვა. რაიონებში მუშაობის შედეგად მისი იდეით შეიქმნა და ტარდებოდა თბილისის ფილარმონიაში „ხალხური შემოქმედების საღამოები“, რომელსაც ვახუშტი კოტეტიშვილი მოდერირებდა. 1967 წლის 27 დეკემბერს, სოლომონ ლაფაურის ინიციატივით მოეწყო პირველი ქართული ტელერეპორტაჟი და ტრანსლიაცია ქუთაისიდან. (მანამდე მოძრავი ტელესადგურები არ არსებობდა, იმ დროისათვის მოსკოვმა გადასცა საქართველოს ნახმარი ტელესადგური, რომელიც თბილისში შეკეთებული იქნა) ქუთაისის ოპერის თეატრის გახსნასთან დაკავშირებით (დაიდგა „აბესალომ და ეთერი“).
2017 წლის 14 აპრილს, თბილისში, მიცკევიჩის 11-ში სოლომონ ლაფაურის მემორიალური დაფა გაიხსნა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მუსიკათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
ზენი (ნოჯიხევის თემი)
ზენი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, ნოჯიხევის თემში (სოფლები: დასახლება, ზენი, კუთხენოჯიხევი, ნაფოშტუ, ნოჯიხევი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 30 მეტრზე, ხობიდან დაშორებლია 3 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 63 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Maple Leaf Rag
Maple Leaf Rag (ქართ. „ნეკერჩხლის ფოთლის რეგი“) — სკოტ ჯოპლინის ერთ-ერთი პირველი და ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი რეგტაიმი, რომელმაც საყოველთაო აღიარება და კომპოზიტორს იმ დროისთვის რეკორდული ფინანსური მოგება მოუტანა. დაიწერა და პირველად დაიბეჭდა 1899 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:რეგი
Solenopsis fairchildi
Solenopsis fairchildi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგი
right|thumb|ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგი ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ფორმირება რუსეთის ევროპული ნაწილის ჩრდილოეთში. შეიქმნა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის 2000 წლის 13 მაისის ბრძანებულებით.
მოსახლეობა - 13,9 მლნ. ფართობი - 1.678 ათასი. მთავარი ქალაქია სანქტ-პეტერბურგი. მოიცავს ფედერაციის 11 სუბიექტს:
რესპუბლიკები:
ოკრუგი:
ოლქები:
ფედერალური ქალაქი:
ფედერაციული ერთეულები
ოკრუგი მოიცავს: ჩრდილოეთ, ჩრდილო-დასავლეთ, კალინნგრადის ეკონომიკურ რეგიონებს და თერთმეტ ფედერალურ ერთეულს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგი
ფრენკ ბაუმი
ლაიმენ ფრენკ ბაუმი (L. Frank Baum; დ. 15 მაისი, 1856 – გ. 6 მაისი, 1919) — ამერიკელი მწერალი, სცენარისტი, მსახიობი და დამოუკიდებელი კინორეჟისორი, რომელიც დღემდე ცნობილია თავისი რომანების სერიით „ოზის საოცარი ჯადოქარი“. ამ რომანების სერიაში, მთავარი წიგნის გარდა, შეიქმნა კიდევ 13, ასევე ავტორს ეკუთვნის ცხრა ფენტეზის ჟანრის რომანი და არა ერთი სხვა ჟანრის ნაწარმოები — 82 ნოველა, 200-ზე მეტი ლექსი, სცენარების დიდი რაოდენობა და სხვადასხვა პიესა. მის ნაშრომებში წინასწარ იქნა დანახული ფერადი ტელევიზია, ლეპტოპის ტიპის კომპიუტერები, უკაბელო ტელეფონები და ტანსაცმლის რეკლამა.
The Dark Side of the Moon
The Dark Side of the Moon — ინგლისური პროგრესულ როკ ჯგუფ პინკ ფლოიდის მერვე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1973 წლის მარტში. იგი ეფუძნება ჯგუფის მიერ მანამდე შექმნილ ჩანაწერებსა და საკონცერტო გამოსვლებს, თუმცა არ შეიცავს ვრცელ ინსტრუმენტულ პიესებს, რომლებიც პინკ ფლოიდის შემოქმედებას ახასიათებდა 1968 წლიდან, მას შემდეგ, რაც იგი დატოვა მუსიკისა და ტექსტების თანაავტორმა, სიდ ბარეტმა. The Dark Side of the Moon-ში მიმოხილულ თემებს შორის არის კონფლიქტები, სიხარბე, დრო და გონებრივი შეშლილობა, რაც შთაგონებული იქნა ბარეტის პიროვნებითაც.