cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ხრომა
ხრომა (Хрома) — მდინარე რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში). სიგრძე 685 კმ, აუზის ფართობი 19 700 კმ². წარმოიქმნება მდინარეების ტემტეკენისა და ნემალაკ-არანგასის შეერთებით, რომლებიც სათავეს პოლოუსის ჭიუხზე იღებენ. მიედინება იანა-ინდიგირკის დაბლობზე. ჩაედინება აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის ხრომის უბეში. იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით. გაყინულია სექტემბრის ბოლოდან მაისის ბოლომდე. იყინება მთლიანად. ძირითადი შენაკადია ურიუნგ-ულახი (მარცხენა).
სქოლიო
კატეგორია:სახის მდინარეები
ბაჩანა ბრეგვაძე
ბაჩანა იოველის ძე ბრეგვაძე (დ. 11 თებერვალი, 1936, სხვავა, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 13 თებერვალი, 2016, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ფილოსოფოსი, მთარგმნელი, მწერალი, საქართველოს ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი (2013), ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1996), პროფესორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1936 წლის 11 თებერვალს, ამბროლაურის რაიონის სოფელ სხვავაში. 1954 წელს, ოქროს მედლით დაამთავრა სოფელ სხვავის საშუალო სკოლა. იმავე წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1960 წელს. 1962-66 წლებში სწავლობდა დაუსწრებელ ასპირანტურაში ფილოსოფიის ისტორიის სპეციალობით.
1961-66 წლებში, თსუ-ის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის უფროსი ლაბორანტია, 1973–1994 წლებში, საქართველოს მწერალთა კავშირთან არსებული მხატვრული თარგმანისა და ლიტერატურულ ურთიერთობათა მთავარი სარედაქციო კოლეგიის მხატვრული თარგმანისა და „რუსთაველის ბიბლიოთეკის“ რედაქციის გამგეა. 1994 წლიდან 1997 წლამდე არის საგამომცემლო ცენტრ „ხომლის“ ქვესაწარმო „მთარგმნელის“ სამხატვრო საბჭოს წევრი, 1997 წლიდან 2000 წლამდე კი ამავე საბჭოს თავმჯდომარეა. 2001 წლიდან 2006 წლამდე ბაჩანა ბრეგვაძე აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ბიზანტინოლოგიის განყოფილების წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელია. 1999 წლიდან კი ფილოსოფიის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი.
1994 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „ბლეზ პასკალი“, 1996 წელს — სადოქტორო დისერტაცია თემაზე — „პლატონის ნატურფილოსოფია“. მთარგმნელობოთი და სამეცნიერო მოღვაწეობის პარალელურად, სხვადასხვა დროს, კითხულობდა ლექციებს თსუ-ის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრაზე.
1973 წლიდან მწერალთა კავშირის წევრია. 2013 წელს ბაჩანა ბრეგვაძე არჩეულია საქართველოს ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსად. 2014 წელს მიენიჭა თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება.
გამოქვეყნებული აქვს საკუთარი ფილოსოფიური, ფილოლოგიური შრომებისა და მსოფლიოს ფილოსოფიური, რელიგიური, ესთეტიკური სოციოლოგიური, ისტორიული თუ ლიტერატურული კლასიკის შედევრთა თარგმანების ათეულობით წიგნი, რომელთა აბსოლუტური უმრავლესობა, დედნების ენიდან არის შესრულებული.
ბაჩანა ბრეგვაძე თარგმნიდა ძველი ბერძნული, ლათინური, იტალიური, ფრანგული, ესპანური, გერმანული, პორტუგალიური, რუსული ენებიდან. მის მიერ შესრულებული და გამოქვეყნებული ძირითადი შრომების გარდა დაბეჭდილი აქვს 70-მდე ნაშრომი: პლატონის, დანტეს, არისტოტელეს, ევრიპიდეს, ჰერაკლიტე ეფესელის, მარკუს ტულიუს ციცერონის, ჯეიმზ დარმსტეტერის, ანატოლ ფრანსის, ლაროშფუკოს, ლუიჯი პირანდელოს, მიშელ მონტენის, ანრი ბერგსონის, ნიკოლოზ ლოსკის, ლაბრიუიერის, ალბერტ შტეკლის, ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერის, სვამი ვივეკანანდას, მორის რეინალის, შარლ დილის, ნიკოლოზ ბერდიაევის, ემილ ჟებარის, პიერ ტეიარ დე შარდენის, ვერნერ ჰაიზენბერგის თხზულებათა თარგმანები, იტალიური და ესპანური ზღაპრების თარგმანები, წერილები, ესსეები, ლიტერატურის და ესთეტიკის საკითხებზე.
დაჯილდოებულია ღირსების ორი ორდენით (1995 და 2005წ.) სხვადასხვა დროს მინიჭებული აქვს წმინდა გიორგის ოქროს ორდენი. ივანე მაჩაბლის, ილია ჭავჭავაძის, ექვთიმე თაყაიშვილის, ივანე ჯავახიშვილის, საბას (ორგზის), და დავით აღმაშენებლის პრემიები.
გარდაიცვალა 2016 წლის 13 თებერვალს, 80 წლის ასაკში. დაკრძალულია მთაწმინდის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
შრომები
ბაჩანა ბრეგვაძის მიერ გამოქვეყნებული ძირითადი შრომების სია:
.do
რესურსები ინტერნეტში
do კატეგორია:კომუნიკაციები დომინიკელთა რესპუბლიკაში
Toppdomän
გოვურუს რაიონი
გოვურუ (Govuro) — რაიონი მოზამბიკში, ინიამბანეს პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 35 127 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4584 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7,7 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გოვურუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის რაიონები კატეგორია:ინიამბანეს პროვინცია
შონ კომბსის დისკოგრაფია
ამ გვერდზე წარმოდგენილია შონ კომბსის დისკოგრაფია.
სტუდიური ალბომები
კატეგორია:შონ კომბსი კატეგორია:დისკოგრაფიები
ცენტრალური ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები
ცენტრალური ოსტრობოტნიის (Keski-Pohjanmaa; Mellersta Österbotten) რეგიონი 2 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 8 მუნიციპალიტეტად იყოფა.
იხილე აგრეთვე
კატეგორია:ცენტრალური ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები
სელიმ-ფაშა
სელიმ-ფაშა (ხიმშიაშვილი; გ. ივნისი, 1815, ხიხანის ციხე) — ახალციხის ფაშა 1803-1809 და 1812-1815 წლებში; აბდულა-ბეგის ძე. XVIII საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში ვიდრე ფაშა გახდებოდა, იყო ზემო აჭარის სანჯაყ-ბეგი.
ბიოგრაფია
სელიმი თავის მამის კვალს — ბეგობას დაადგა და ბოლოს იმდენი მოახერხა, რომ ფაშობაც-კი იშოვნა და სელიმ-ფაშად იწოდებოდა. ახალგაზრდობაში მამასთან ერთად მონაწილეობდა გურიის სამთავროში ლაშქობაში, როდესაც სოფელ ასკანასთან მოკლეს მამამისი, აბდულ-აღა.
XVIII საუკუნის ბოლო წლებში აჭარა ახალციხის ფაშას, ათაბაგ შერიფ-ფაშას ექვემდებარებოდა. გარემოება მეტად აწეწილ-დაწეწილი იყო. ამით ისარგებლა სელიმ-ბეგმა, ფეხი კარგად მოიმაგრა აჭარაში, ბატონი გახდა იქაურ მკვიდრთა და ახალციხის ფაშას პირდაპირ, კადნიერად გამოუცხადა, „არ მინდა გემორჩილო და ბატონად გაღიაროვო“. მარტო ეს როდი იკმარა სელიმ-ბეგმა. შეჰკრიბა აჭარელნი და მათი შემწეობით 1803 წელს შერიფ ფაშა ახალციხიდან განდევნა, ხოლო ფაშობა თვითონ ჩაიგდო ხელთ.
სელიმ-ფაშას დროს, როგორც აჭარა, ისე ახალციხის საფაშალიყო ლეკების ბუნაგად იყო ქცეული. ეს მტაცებელი ხალხი თავისუფლად დათარეშობდა ყველგან. სელიმ-ფაშას ეს მთიელები ქართლის დასარბევად ჰყავდა დაქირავებული. ცოტ-ცოტათი ძლიერების ფრთები გაშალა, ქედმაღლურად დაიჭირა თავი და სულთანს თითქმის არც კი ემორჩილებოდა. სულთანს, რა თქმა უნდა, არაფრად ეჭაშნიკებოდა თავისი ქვეშევრდომის ურჩობა და განურისხდა. სელიმი იძულებული იქნა ახალციხიდან ლტოლვილიყო. სელიმს სიკვდილიც მიუსაჯეს. 1809 ივნისში შერიფ-ფაშა ისევ დაბრუნდა ახალციხეში და სელიმს დაუწყო ძებნა. სელიმ ფაშა ამასობაში აჭარაში იმალებოდა თავისი სახლობით, რადგან მასთან ერთად მის ოჯახსაც ჰქონდა სიკვდილი მისჯილი. 1812 წელს სელიმმა ფაშობა უკან დაიბრუნა.
სელიმ-ფაშა უპირისპირდებოდა ოსმალეთისს ცენტრალურ ხელისუფლებას, იბრძოდა საფაშოს გამოყოფისათვის. 1813 წელს მოკავშირეობას სთავაზობდა გურიის მთავარს მამია V გურიელს. 1814 წელს ახალციხეში გაქცეული და უტახტოდ დარჩენილი იმერეთის მეფე სოლომონ II რუსების წინააღმდეგ შველასა და დახმარებას სთხოვდა სელიმ-ფაშას. 1815 წელს სულთანის ბრძანებით არზრუმის სერასკირმა, ბაბა-ფაშამ (ფეხლევანმა) აჭარაში გამოგზავნა 15-ათასიანი ლაშქარი გაგზავნა. სელიმ-ფაშა ზემო აჭარის სოფელ ბაკოსთან ხიხანის ციხეში გამაგრდა და იქ იყო, სანამ მოღალატემ ხელში არ ჩაიგდო.
ეს ისტორიული მომენტი შემდეგნაირად იყო ხალხში შემორჩენილი:
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
აჭარელი ხიმშიაშვილი ბეგების გენეალოგია
აბდულა-ბეგი
სელიმ-ბეგი/სელიმ-ფაშა
შერიფ-ბეგი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალციხის ფაშები კატეგორია:გარდაცვლილი 1815 კატეგორია:ხიმშიაშვილები კატეგორია:მოკლული ქართველები
Cardiocondyla britteni
Cardiocondyla britteni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cardiocondyla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სახლის თაგვი
სახლის თაგვი (Mus musculus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი თაგვისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის მასაა — 7-10,8 სმ, მასა - 18-30 გ. შეფერილობაში ჭარბობს ნაცრისფერი. გავრცელებულია თითქმის მთელ დედამიწაზე არქტიკისა და ანტარქტიდის გარდა. სახლის თაგვი ბინადრობს როგორც ადამიანის ბინაში, ისე ბუნებაში. შობს 5-7 წრუწუნას. ზამთრის ხელსაყრელ პირობებში და საკვების სიუხვისას იგი მასობრივად მრავლდება. ყოვლისმჭამელია. გადააქვს შავი ჭირის გამომწვევი. სახლის თაგვი, სამხრეთის რაიონებში ტულარემიით ადამიანის დაავადების ძირითადი წყაროა. სახლის თაგვის საწყისი მასალაა თაგვების წმინდა ხაზების მისაღებად, რომელთაც იყენებენ როგორც ლაბორატორიის ცხოველს. გენეტიკური და სხვა ექსპერიმენტებისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:თაგვისებრნი
ღირსი მაკრინე
ღირსი მაკრინე (დ. 324 ან 330, კაისერი, კაპადოკია, რომის იმპერია — გ. 380, ამასია, პონტოს სამეფო, რომის იმპერია) — IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი. ხსენების დღეა 1 აგვისტო (ძველი სტილით 19 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
წმიდა მღვდელმთავრების, ბასილი დიდისა და გრიგოლ ნოსელის და, დაიბადა კაპადოკიაში IV საუკუნის დასაწყისში. მისმა დედამ, წმინდა ემილიამ ძილში იხილა უფლის ანგელოზი, რომელმაც ჯერ კიდევ საშოში მყოფ ჩვილს პირველმოწამე თეკლას სახელი უწოდა. ემილიამ აღასრულა უფლის ნება - პირმშო ასულს, მართლაც, თეკლა დაარქვა, მაგრამ ნათესავები და ახლობლები მას მაკრინეს ეძახდნენ, იმპერატორ გალერიუსის (305–311) დროს ქრისტეს აღსარებისთვის დევნილი ბებიას პატივსაცემად.
ღვთისმოშიშ მშობელს წმიდანი, იმდროინდელი ტრადიციის თანახმად, ძველ ბერძნულ მითოლოგიასა და პოეზიაში კი არ განუსწავლია, არამედ სოლომონის სიბრძნიდან, დავითის ფსალმუნებიდან და საღვთო წერილის სხვა წიგნებიდან ამოკრებილ ადგილებს ასწავლიდა, რომლებშიც მოცემული იყო ლოცვა-ვედრება, ქება უფლისა და ზნეობრივი სწავლებანი. ყოველ ჟამს მაკრინე შესაბამის ლოცვებს აღავლენდა გალობით, ლოცვის გარეშე არანაირ საქმეს არ იწყებდა და არ ამთავრებდა, დილა-საღამოს საეკლესიო მსახურებას ესწრებოდა, კითხულობდა საღვთო წიგნებს; თორმეტი წლის იყო წმიდანი, როდესაც ღირსეულ ყმაწვილზე დაწინდეს, მაგრამ, ღვთის ნებით, ჯვრისწერამდე ცოტა ხნით ადრე საქმრო გარდაეცვალა. ამის შემდეგ ნეტარმა გადაწყვიტა, სამუდამოდ დაემარხა ქალწულება, თუმც მრავალი დიდებული ჭაბუკი სთხოვდა ხელს.
მამის სიკვდილის შემდეგ მაკრინე ერთგულად ამოუდგა დედას მხარში: ნუგეშს სცემდა დაქვრივებულს, უძღვებოდა საოჯახო მეურნეობას, უკანასკნელი მხევალივით აღასრულებდა ყოველგვარ საქმეს, ზრუნავდა და-ძმების აღზრდა-განათლებასა და ზნეობრივ სრულყოფაზე. ათენში სასწავლებლად გაგზავნილი ბასილი შინ რამდენადმე გაამაყებული დაბრუნდა, რამაც შეაშფოთა მაკრინე და გულმოდგინედ დამოძღვრა იგი; შეაგონებდა, ყოველგვარი ნიჭი და უნარი მხოლოდ უფლის სადიდებლად გვეძლევაო. დის რჩევა-დარიგებებმა ძლიერ იმოქმედა ბასილიზე, არანაკლები გავლენა იქონია წმიდანმა გრიგოლზე, რომელიც შემდეგ ნოსის ეპისკოპოსი გახდა, ასევე - ნავკრატიუსზე, რომელმაც მოსაგრე ცხოვრება იტვირთა, უდაბნოში განმარტოვდა და ადრე მიიცვალა; და ნაბოლარა პეტრეზე (შემდგომ - სებასტიელ მღვდელმთავარზე).
როცა მაკრინეს დები გათხოვდნენ, ძმები კი სამოღვაწეო სარბიელზე გამოვიდნენ, წმიდა ქალწულმა დედა ამსოფლიდან განდგომაზე დაითანხმა. ემილიამ მონა-მხევლები გაათავისუფლა, მცირეოდენი ქონება დაიტოვა და ასულთან ერთად პონტოში, მდინარე ირისეს ნაპირას, ბასილი დიდის სამოღვაწეო ადგილის სიახლოვეს მდებარე საოჯახო მამულს მიაშურა. დედა-შვილს თან გაჰყვა ზოგი მხევალთაგანი, რომელთაც მათი დატოვება არ ისურვეს, და რამდენიმე კეთილმსახური ქალი. აქ ისინი მონაზვნებად აღიკვეცნენ.
მაკრინე მკაცრი და მომთხოვნი იყო საკუთარი თავის მიმართ, სხეულს განსვენების ნებას არ აძლევდა. ერთხელ წმიდანს მკერდზე დიდი ხორცმეტი გაუჩნდა, იგი თანდათან იზრდებოდა, შესაძლო იყო, გულსაც შეხებოდა, საჭირო იყო ქირურგიული ჩარევა; მაგრამ წმიდანმა მკურნალის წინაშე სხეულის სიშიშვლის გამოჩენას ტანჯვა არჩია. წმიდა ქალწული მხოლოდ უფლისგან ითხოვდა შეწევნას: ღმერთმაც შეისმინა მისი ვედრება და სასწაულებრივ განიკურნა.
წმიდა ემილია ღრმა მოხუცებულობაში გარდაიცვალა. ცხრა წლის შემდეგ კი სასიკვდილო სარეცელს მიეჯაჭვა ნეტარი მაკრინეც. სიკვდილის წინ იგი ძმამ - გრიგოლ ნოსელმა მოინახულა. დაუძლურებული ღირსი დედა იატაკზე იწვა და ძველი კონკები ეფარა.
ჩუმი და მშვიდი იყო მაკრინეს მიცვალება. საოცარი თავმდაბლობით აღსავსემ, უფალს შესთხოვა: „მომიხსენე მე უფალო, სასუფეველსა შენსა, ვითარცა შენი მსასოებელი ავაზაკი მოიხსენე, შემინდე შეცოდებანი ჩემნი, საქმითნი, სიტყვითნი და გონებითნი“, პირჯვარი გადაისახა და სული უფალს შეჰვედრა (380 წ.). უსაზღვრო იყო დების მწუხარება - ყველას დედასავით უყვარდა ნეტარი. როდესაც წმიდა გრიგოლმა იკითხა, ჰქონდა თუ არა მიცვალებულს ახალი ტანსაცმელი, მოწესეებმა უპასუხეს, სიკვდილის დღისთვის მას არაფერი შემოუნახავსო: „ყველაფერს გლახაკებს აძლევდა. აი, ძველი ჯვალო; აი, საკერებლებიანი ანაფორა და გაცრეცილი მანტია - სხვა არაფერი ჰქონია, მაგრამ ფრიადი განძი დაიუნჯა ცათა შინა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:კაბადოკიელი ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 330 კატეგორია:გარდაცვლილი 380
.dz
.dz — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ალჟირისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
dz კატეგორია:კომუნიკაციები ალჟირში
Toppdomän
ხრომის უბე
ხრომის უბე (Хромская губа) — ყურე აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სიგრძე 100 კმ, სიგანე შესასვლელში 5 კმ, უდიდესი სიგანე 20 კმ, სიღრმე 1 მეტრზე ნაკლები. ნაპირები დაბალია. უბეში ჩაედინება მდინარეები ხრომა, კოკუორა და სხვ. წლის უდიდეს ნაწილში დაფარულია ყინულით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ყურეები
რეიკსმუზეუმი
რეიკსმუზეუმი დაარსდა 1798 წლის 19 ნოემბერს ჰააგაში, 1808 წელს კი ამსტერდამში გადაიტანეს, სადაც თავდაპირველად სამეფო სასახლეში, შემდეგ კი ტრიპენჰეისში მდებარეობდა. მუზეუმის ამჟამინდელი მთავარი შენობა პიერ კეიპერსის დაპროექტებულია და პირველად 1885 წელს გაიხსნა. 2013 წლის 13 აპრილს, 10 წლიანი რესტავრაციის შემდეგ, რომელიც 375 მილიონი ევრო დაჯდა, მთავარი შენობა დედოფალმა ბეატრიქსმა გახსნა. 2013 და 2014 წლებში რეიკსმუზეუმს 2.2 და 2.47 მილიონი დამთვალიერებელი ესტუმრა და ნიდერლანდების ყველაზე მონახულებადი მუზეუმი იყო. რეიკსმუზეუმი ნიდერლანდების უდიდესი სამხატვრო მუზეუმია.
მუზეუმის კოლექციაში 1200-2000 წლებში შექმნილი მილიონი ექსპონატი შედის, რომელთა შორისაა რემბრანდტის, ფრანს ჰალსისა და იან ვერმეერის ნამუშევრებიც. მუზეუმში ხელოვნებისა და ისტორიის 8 000-მდე ექსპონატია გამოფენილი. რეიკსმუზეუმში დაცულია მცირე აზიური კოლექციაც, რომელიც აზიურ პავილიონშია გამოფენილი.
XVIII საუკუნე
1795 წელს ბატავიის რესპუბლიკა შეიქმნა. ფინანსთა მინისტრ ალექსანდრე გოგელის აზრით, ფრანგული ლუვრის მსგავსად, ეროვნული მნიშვნელობის მქონე ეროვნული მუზეუმი უნდა დაარსებულიყო. 1798 წლის 19 ნოემბერს მთავრობამ მუზეუმის დაარსება გადაწყვიტა.
1800 წლის 31 მაისს რეიკსმუზეუმის წინამორბედი, ეროვნული სამხატვრო გალერეა (ნიდ. Nationale Kunst-Galerij) ჰააგაში გაიხსნა. მუზეუმში ნიდერლანდელ შტატჰალტერთა კოლექციებში არსებული 200-მდე ნახატი იყო გამოფენილი.
XIX საუკუნე
1805 წელს ეროვნული სამხატვრო გალერეა ჰააგიდან პრინც უილიამ V-ს გალერეაში გადავიდა. 1806 წელს ნაპოლეონ ბონაპარტიმ ჰოლანდიის სამეფო დააარსა. 1808 წელს მეფე ლუი ბონაპარტის ბრძანებით, მუზეუმი ამსტერდამში გადაიტანეს. ნახატები, რომლებიც ქალაქის საკუთრებაში იყო, მათ შორის, რემბრანდტის „ღამის გუშაგი“, მუზეუმის კოლექციაში შევიდა. მომდევნო წელს ამსტერდამის სამეფო სასახლეში მუზეუმი გაიხსნა.
1817 წელს მუზეუმი ტრიპენჰეისში გადაიტანეს, თუმცა იგი მუზეუმისთვის არასტაბილური ადგილი აღმოჩნდა. 1820 წელს ისტორიული ობიექტები მაურიცჰეისში გადაიტანეს, ხოლო 1838 წელს, XIX საუკუნის ნახატები ჰაარლემში, მეფე ლუი ბონაპარტის ყოფილ საზაფხულო სასახლეში, ვილა ველგელეგენში გადაიტანეს.
1863 წელს რეიკსმუზეუმის ახალი შენობისთვის არქიტექტურული შეჯიბრი ჩატარდა, თუმცა მიღებულ პროექტთაგან ხარისხხ ვერცერთი აკმაყოფილებდა. პიერ კეიპერსის პროექტმა ამ შეჯიბრში მეორე ადგილი დაიკავა. 1876 წელს ჩატარებულ შეჯიბრში პიერ კეიპერსმა გაიმარჯვა. შენობა გოთიკური და რენესანსის ელემენტებისგან შედგებოდა. მშენებლობა 1876 წლის 1 ოქტომბერს დაიწყო. შენობის შიდა და გარე ნაწილები ნიდერლანდების ხელოვნების ისტორიის მდიდარი ორნამენტებით იყო შემკობილი. მუზეუმი 1885 წლის 13 ივლისს გაიხსნა.
1890 წელს რეიკსმუზეუმის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მუზეუმს ახალი შენობა დაემატა. შენობა დანგრეული ნაგებობების ნაწილებისგან აიგო და ნიდერლანდების არქიტექტურის ისტორიას ასახავს. შენობას „სამხრეთის ფრთას“ ეძახიან.
XX საუკუნე
1906 წელს ღამის გუშაგის დარბაზი განახლდა. ინტერიში მთავარი ცვლილებები 1920-1950-იან წლებში შეიტანეს, როდესაც კედლები მრავალფეროვნად მოხატეს. მუზეუმის შენობას მცირე რესტავრაცია ჩაუტარა 1984, 1995-1996 და 2000 წლებში.
მუზეუმის სამხრეთ ფრთის, იგივე „ფრაგმენტული ნაგებობის“ რესტავრაცია 1996 წელს ჩატარდა. იმავე წელს მუზეუმში პირველი მნიშვნელოვანი ფოტოგამოფენა მოეწყო, რომელზეც XIX საუკუნის ფოტოების დიდი კოლექცია გამოფინეს.
XXI საუკუნე
2003 წლის დეკემბერში მუზეუმის მთავარი შენობა გენერალური რესტავრაციის გამო დაიკეტა. რესტავრაციის დროს 400-მდე ექსპონატი სამხრეთ ფრთაში გამოფინეს, მათ შორის, რემბრანდტის „ღამის გუშაგი“ და XVII საუკუნის სხვა ნამუშევრები. რეიკსმუზეუმის რესტავრაცია კრუს-ი-ორტისის არქიტექტურული სტუდიის დიზაინის შესაბამისად განხორციელდა. თავდაპირველად 5 წლიანი რესტავრაცია იყო ჩაფიქრებული, თუმცა განახლებას 10 წელი და 375 მილიონი ევრო დასჭირდა.
შენობის რესტავრაცია 2012 წლის 16 ივლისს დასრულდა. მომდევნო წლის მარტში ხელოვნების ნიმუშები ფილიპსის ფრთიდან მთავარ შენობაში დაბრუნდა. „ღამის გუშაგი“ ნახატის სახელობის ოთახში დაააბრუნეს. 2013 წლის 13 აპრილს მთავარი შენობა ხელახლა გახსნა დედოფალმა ბეატრიქსმა. 2014 წლის 1-ელ ნოემბერს ფილიპსის ფრთაში გამოფენა „თანამედროვე დროება: XX საუკუნის ფოტოგრაფია“ გაიხსნა.
ანკარული ზაფრანა
ანკარული ზაფრანა (Ankara çiğdemi; Crocus ancyrensis), — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარის სახეობა, ზაფრანის გვარის (Crocus) ირისისებრთა ოჯახის (Iridaceae) წარმომადგენელი. თურქეთისთვის ენდემური სახეობა, ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის კლასიფიკაციით, გაუჩინარებისთვის ნაკლებად საფრთხის ქვეშ მყოფი (LC). მიიღო ანკარის ანტიკური სახელწოდება — Ancyra.
რეიკსმუზეუმი
შენობა
რეიკსმუზეუმის შენობა პიერ კეიპერსის დაპროექტებულია და 1885 წელს გაიხსნა. იგი ორი ნაწილისგან შედგება, რომელთა ცენტრშიც ატრიუმია. შენობა ბიბლიოთეკასაც მოიცავს. მთავარი ნაგებობის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე ფილიპსის ფრთა ნიდერლანდების არქიტექტურის ისტორიის ფრაგმენტებისგან შედგება. 1970 წლიდან რეიკსმუზეუმი ეროვნული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია, ხოლო 1990 წელს ნიდერლანდების კულტურული მემკვიდრეობის 100 ძეგლის სიაში შეიტანეს. კრუს-ი-ორტესის მიერ დაპროექტებული აზიური პავილიონი 2013 წელს გაიხსნა.
ანკარული ზაფრანა
გავრცელება
ველურ ბუნებაში იზრდება ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთსა და ცენტრალური ანატოლიის ტერიტორიაზე. გავრცელებულია თურქეთის შემდეგ პროვინციებში: ამასია, ანკარა, ბოლუ, ჩორუმი, კასთამონუ, ქირშეჰირი, კაისერი, ქაჰრამანმარაში, სამსუნი, სივასი და იოზგათი.
რეიკსმუზეუმი
კოლექცია
რეიკსმუზეუმის კოლექცია 1200-2000 წლებში შექმნილ მილიონზე მეტ ეგზემპლარს მოიცავს. ამჟამად მუზეუმში 8 000-ზე მეტი ეგზემპლარია გამოფენილი.
ანკარული ზაფრანა
გავრცელება
იზრდება ზღვის დონიდან 1000-1600 მეტრის სიმაღლეზე, კლდოვან ნიადაგზე, მშრალ ტყეებსა და ალპურ მდელოებზე, ასევე წიწვოვან ტყეებში. ყინვებს უძლევს, არ უყვარს სითბო, მაგრამ უყვარს წყალი.
სქოლიო
კატეგორია:ზამბახისებრნი კატეგორია:ზაფრანა
რეიკსმუზეუმი
კოლექცია
კოლექციაში ნიდერლანდების ოქროს ხანის 2000-ზე მეტი ნახატია, მათ შორის, ფრანს ჰალსის, რემბრანდტის, იან ვერმეერის, იაკობ ვან რეისდალის, იან სტენისა და რემბრანდტის მოსწავლეების ნამუშებრებიც.
მუზეუმში დაცულია მცირე აზიური კოლექციაც, რომელიც აზიურ პავილიონშია გამოფენილი.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდების სამხატვრო მუზეუმები და გალერეები კატეგორია:1798 წელს დაარსებული სამხატვრო მუზეუმები კატეგორია:ამსტერდამის მუზეუმები კატეგორია:ნიდერლანდების ეროვნული მუზეუმები კატეგორია:ამსტერდამის რეიკსმუზეუმი კატეგორია:პიერ კეიპერსის შენობა-ნაგებობები
ომოინის რაიონი
ომოინი (Homoine) — რაიონი მოზამბიკში, ინიამბანეს პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 110 858 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1942 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57,1 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ომოინი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის რაიონები კატეგორია:ინიამბანეს პროვინცია
ბორას საყდარი
მინი|ბორას საყდარი ბორას საყდარი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1,5 კილომეტრზე, მდინარე ძეგვისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. ეკლესია სტილისტური ნიშნებით თარიღდება X საუკუნით.
ლეგენდის მიხედვით ეკლესიის მშენებლები სასმელ-საჭმელს ღრმა ორმოში ინახავდნენ. ორმოში შხამიანი გველი ჩაცურებულა. ეს დაუნახავს ცაში მონავარდე ბორას, შურდულივით დაშვებულა, ორმოში ჩაფრენილა და იქვე მომკვდარა. მშენებლებს ეკლესიისათვის ბორას საყდარი უწოდებიათ. ეკლესია ბოძის საყდრის სახელითაც არის ცნობილი.
ეკლესია დარბაზულია (7,5 X 4,5 მ), ნაგებია ქვიშაქვის მოზრდილი ნატეხებით. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან კი არქიტრავით გადახურული შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარის აღმოსავლეთით, იმავე კედელში ერთი სარკმელია. გრძივი კედლების შუაში შემორჩენილია კამარის საბჯენი თაღის ქუსლები, რომლებიც მარტივპროფილიან იმპოსტებს ეყრდნობა. ნახევარწრიული აფსიდის ჩრდილოეთ და სამხრეთ მხრებში მცირე ზომის სამკვეთლო და სადიაკვნეა. ისინი აფსიდს ვიწრო და მაღალი გასასვლელებით უკავშირდებიან. საკურთხეველში, სამკვეთლოსა და სადიაკვნეში თითო სარკმელია.
აღქმა
მინი|[[რუბინის ვაზა|რუბინის ვაზის ორ სახოვნად აღქმაა შესაძლებელი]] აღქმა (პერცეფცია, ლათ. წარმოდგენა, აღქმა) — კოგნიტური (შემეცნებითი) პროცესი, რომლის დროსაც ხდება ფსიქიკაში რეალური სინამდვილის ასახვა, საგნის ან მისი ცალკეული თვისების უშუალო განცდა. ყოველდღიურ მეტყველებაში, ჩვეულებრივ ერთი მნიშვნელობით ხმარობენ სიტყვებს აღქმა და  შეგრძნება, მაგრამ როგორც მეცნიერული ფსიქოლოგიის ცნებები, ისინი არსებითად განსხვავდებიან. რეალურად ისინი ერთმანეთისაგან მოუწყვეტლად, აღქმის ერთიანი პროცესის სახით არსებობენ. ჩვეულებრივ პირობებში შეგრძნებას ადამიანი აღქმის გარეშე არც განიცდის. იმისთვის, რომ აღქმა განხორციელდეს საგანმა სათანადო ნერვული დაბოლოებების ანუ რეცეპტორების გაღიზიანების მეშვეობით უნდა წარმოშვას ჩვენში სათანადო შეგრძნებები (ყნოსვა, მხედველობა, შეხება, გემო, სმენა და სხვ.) შეგრძნების აღმოცენების გარეშე გარემომცველი სინამდვილის საგანთა აღქმა შეუძლებელია.
ადამიანი გარემოს გამღიზიანებლებს კი არ შეიგრძნობს, არამედ ობიექტურად მისგან დამოუკიდებლად მოცემულ საგანთა სახით აღიქვამს; ყოველდღიურ ნორმალურ პირობებში გარემოს რეალური ზემოქმედება რეცეპტორებზე სხვადასხვა მოდალობისა და ინტენსივობის შეგრძნებების სახით კი არ განიცდება, არამედ ჩვენს გარეშე მოცემული ობიექტური საგნების სახით; გარემოს კი არ შევიგრძნობთ – აღვიქვამთ.
აღქმის თვისებები
მინი|200პქ|[[ორაზროვანი გამოსახულება. მასზე ერთდროულად გამოსახულია ახალგაზრდა ქალი, რომელსაც სახე მიბრუნებული აქვს მარჯვენა მხარეს და ასევე, მოხუცი ქალის პროფილი, მოკაკულ ცხვირითა და ნიკაპის კონტურით. მიიჩნევა, რომ ის, თუ რას აღიქვამენ სურათზე ადამიანები, დამოკიდებულია მათ შინაგან მდგომარეობასა და განწყობაზე.]]
1. ფიზიკური ილუზიები – გამოწვეულია საგნის მოცემულობის ფიზიკური პირობებისაგან. ილუზიის მიზეზია ფიზიკური მოვლენა, მაგალითად, სინათლის სხივების განსხვავებული გარდატეხის გამო გამჭვირვალე სითხეში და მის გარეთ, წყალში ჩაშვებული ჯოხი გადატეხილად აღიქმება.
2. ფიზიოლოგიური ილუზიები – გამოწვეულია ფიზიოლოგიური მოვლენებით, მაგალითად, ოპტიკური კვალის მოვლენა და სხვ.
3. ფსიქოლოგიური ილუზიები – განპირობებულია ფსიქიკური ფაქტორებით: ძლიერი აფექტი, ძლიერი სურვილი, მტკიცე რწმენა, დაძაბული მოლოდინი, აქტუალური განწყობა, შთამაგონებელი ზემოქმედება, არასწორი მსჯელობა, მცდარი ცოდნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფსიქოლოგია
შუასაძგიდი
შუასაძგიდი, დიაფრაგმა (diafragma) — ძუძუმწოვრებისა და ადამიანის გუმბათისებრი მყეს-კუნთოვანი ფირფიტა, რომელიც ერთიმეორისაგან გამოყოფს გულმკერდისა და მუცლის ღრუებს. ადამიანის შუასაძგიდი ემბრიონალური განვითარების მე-3 კვირას ისახება კისრის 3-5 სომიტების მიდამოში და შემდეგ თანდათან ეშვება ქვემოთ. შუასაძგიდის საერთო დასაწყისია გულმკერდის ქვემო ხვრელი (გასავალი). შუასაძგიდის პერიფერიული ნაწილი კუნთოვანია, ცენტრალური — მყესოვანი. კუნთოვან ნაწილში განარჩევენ წელის, ნეკნებისა და მკერდის ნაწილებს. შუასაძგიდის შედგენილობაში ზემოდან ქვემოთ შედის პლევრა, გულმკერდის შიგნითა ფასცია, საკუთრივ შუასაძგიდი, მუცლის შიგნითა ფასცია და პერიტონეუმი. სეროზული იოგები შუასაძგიდიდან მიდის შინაგან ორგანოებთან (ღვიძლი, კუჭი, ელენთა, კოლინჯი და სხვა) და აფიქსირებს მათ.
შუასაძგიდში არის 3 დიდი კენტი ხვრელი, მათ შორის ერთში გათვლის აორტა და გულმკერდის ლიმფური სადინარი, მეორეში — საყლაპავი მილი და ცთომილი ნერვები, მესამეში — ქვემო ღრუ ვენა და წყვილ-წყვილი ნაპრალი — აიმპათიკური წველისათვის, შიგნეულობის დიდი და მცირე ნერვებისათვის, შიგნეულობის დიდი და მცირე ნერვებისათვის, კენტი ვენებისათვის, გულმკერდის შიგნიტა არტერიებისა და ვენებისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:გულმკერდი კატეგორია:ადამიანის ანატომია
ლაპეენრანტის ქვერეგიონი
ლაპეენრანტის ქვერეგიონი (Lappeenrannan seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ კარელიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 87 880 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები კატეგორია:სამხრეთ კარელიის გეოგრაფია
დიდი მლაშე ტბა
დიდი მლაშე ტბა (Great Salt Lake) — ტბა აშშ-ში. მდებარეობს ამერიკის შეერთებული შტატების აღმოსავლეთ ნაწილში იუტას შტატში, ეს არის ყველაზე მლაშე ტბა, მთელს დასავლეთ ნახევარსფეროში, მსოფლიოში არსებულ მლაშე ტბებს შორის მეოთხე ადგილი უკავია, ხოლო დედამიწაზე არსებულ ტბებს შორის 37-ე ადგილს იკავებს. მიუხედავად ამისა მისი ფართობი სისტემატურად იცვლება. მაგალითად 1963 წლისათვის ტბის ფართობი შეადგენდა 2,460 კმ², 1987 წლისათვის ზედაპირის ფართობი კი 8,500 კმ² იყო.
ტბაში რამდენიმე მნიშვნელოვანი მდინარე ჩაედინება, მათგან აღსანიშნავია ჯორდანი, ვებერი და ბერი. ტბის სიახლოვეს ყოველწლიუარდ მოიპოვებენ 1.1 მილიონ ტონა მარილს. ამ ადგილს აგრეთვე უწოდებენ ამერიკულ „მკვდარ ზღვასაც“. ტბაში არის რამდენიმე მნიშვნელოვანი და დიდი კუნძული.
ეს ადგილი მდებარეობს დაახლოებით 1,280 მეტრზე ზღვის დონიდან, ტბის სიგრძე დაახლოებით შეადგენს 120 კილომეტრს. საშუალო სიღრმე შეადგენს — 4.5 მეტრს, ყველაზე დაბალი წერტილი კი -15 მეტრია. დიდი მლაშე ტბის დასავლეთ და სამხრეთ ნაწილებში არის მარილის უდაბნოები. ტბა დაახლოებით ხუთ მილიონ ტონა ნატრიუმის ქლორიდს შეიცავს. მიუხედავად აქ არსებული სიმლაშისა, წყალში ზღვის ცხოველთა მცირე რაოდენობა აღმოაჩინეს.
ტბა ტურისტებისთვის ერთ-ერთ მიმზიდველ ადგილს წარმოადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ტბები
მგლიანი
მგლიანი — ნასოფლარი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ჭონქაძის თემი), მდინარე ფოტისხევის (არაგვის მარჯვენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 900 მ, დუშეთიდან 7 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ჭონქაძის თემის ნასოფლარები
Cardiocondyla bulgarica
Cardiocondyla bulgarica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cardiocondyla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Bad Boy Records
Bad Boy Records (თავდაპირველად Bad Boy Entertainment) — ამერიკული ხმისჩამწერი ლეიბლი, დაარსებული შონ კომბსის მიერ, 1993 წელს. დღეს ეს ლეიბლი ექვემდებარება კომპანიას Sony Music Entertainment. ლეიბლზე გამოცემულ ჩანაწერებს ავრცელებს კომპანია Sony Music Entertainment.
ძეგვის ღვთისმშობლის ეკლესია
მინი|ღვთისმშობლის ეკლესია ძეგვის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით, სასაფლაოზე. აგებულია 1676-1700 წლებში.
Bad Boy Records
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური ლეიბლები კატეგორია:Atlantic Records Group კატეგორია:ჰიპ-ჰოპ ლეიბლები
ძეგვის ღვთისმშობლის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (10,37 X 6,8 მ), ნაგებია დიდი ზომის ნატეხი ქვით, მოპირკეთებულია თლილი ქვით. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდანაა. ჩრდილოეთის შესასვლელი შიგნით და გარეთ გადახურულია დიდი ზომის არქიტრავის ქვით. აღმოსავლეთით, განიერ ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი პროფილირებულსაპირიანი სარკმელია. მის ორივე მხარეს, საკმაოდ მაღლა ნიშებია. დარბაზის გრძივი კედლების შუა ნაწილში და დასავლეთ კედლის კუთხეებთან კამარის საბჯენი თაღის საყრდენი პილასტრებია. ინტერიერში კედლები შელესილი ყოფილა. შელესილობის კვალი შეიმჩნევა აფსიდში და დასავლეთ კედელზე. ფასადზე ყოფილა ფილა მხედრული წარწერით, რომლის თანახმად ეკლესია აუგია ვინმე ნადირ მჭედლიძესა და მის შვილს პეტრეს, ნიკოლოზ ამილახვრის კათალიკოსად ყოფნის (1676-1700) დროს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გრიგოლ ბუაჩიძე
გრიგოლ მიხეილის ძე ბუაჩიძე (დ. 5 თებერვალი, 1916, სოფ. ფარცხნალი, ახლანდელი ხარაგაულის რაიონი — გ. 1996) — საბჭოთა კავშირის გმირი (26 ოქტომბერი, 1943). სკკპ წევრი 1942 წლიდან.
ბიოგრაფია
მუშაობდა პედაგოგად. 1938 წლიდან სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტზე. 1939 არმიაში გაიწვიეს. დიდ სამამულო ომში იბრძოდა სტალინგრადთან, ხარკოვთან, კრემენჩუგთან, სადაც მდ. დნეპრისგადალახვისა და მარჯვენა ნაპირზე პლაცდარმის გამაგრების დროს გამოჩენილი მამაცობისათვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. შემდეგ მონაწილეობდა კიშინიოვ-იასის ოპერაციაში, აგრეთვე ბროლებში რუმინეთის, ჩეხოსლოვაკიის, უნგრეთის და ავსტრიის განსათავისუფლებლად. 1946-1954 წლებში მუშაობდა ყესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხნის კადრების განზოფილების უფროსად, 1955 წლიდან მუშაობს ქ. რუსთავის ქიმიურ კომბინატში ოსტატად. 1956 წელს დაამთავრა ა. პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, ორი სხვა ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გ
ვახტანგ III გურიელი
ვახტანგ III გურიელი, (გ. 1805) გურიის მთავარი 1792-1797, გიორგი V გურიელის ვაჟი. ვახტანგის შვილიშვილი იყო პოეტი მამია გურიელი.
ბიოგრაფია
1784 წლის 9 მარტს მონაწილეობდა ნაჭიშკრევის ბრძოლაში. 1787 წელს, ჯერ კიდევ ბატონიშვილობის დროს იმერეთის მეფე დავით II-ისგან მიიღო სიგელი საჯავახოს გურიის სამთავროსთვის დამტკიცების შესახებ. 1788 წელს საბატონიშვილო მამული მიიღო მდინარე სუფსის მარჯვენა მხარეს 500 კომლი ყმა-გლეხითა და აზნაურით. შემდეგ მიითვისა საჯუმათლოს ყმა-მამულიც და ეურჩებოდა მამას - გიორგი V გურიელს. თვითნებურად ახორციელებდა მთავრის ზოგ უფლებამოსილებას, საჯუმათლოს გლეხებს გაუუუქმა სახელმწიფო გადასახადები და ჯუმათის ეპისკოპოსად 1788 წლის 3 მაისს დაადგინა იოსებ თაყაიშვილი. ვახტანგის ურჩობის გამო გიორგი V გადადგა და ტახტზე ვახტანგის უფროსი ძმა, სიმონ III გურიელი ავიდა. ვახტანგი ასევე ეურჩებოდა ძმასაც.
1792 წელს სიმონ III-ის გარდაცვალების შემდეგ, როცა მისი მემკვიდრე მამია სამი წლის იყო, გურიელად დასვა სოლომონ II-მ. 1794 წელს სოლომონ II-ის წინააღმდეგ მებრძოლ დავით გიორგის ძეს მიემხრო. სოლომონ II-ის გამარჯვების შემდეგ ოსმალებს დაუახლოვდა. ქონებრივად ავიწროებდა მარინა დედოფალსა და ტახტის მემკვიდრე მამიას.
1797 წელს ძმამ, ქაიხოსრომ, გადააყენა და კვლავ საბატონიშვილოზე დასვა. ვახტანგ III გურიელი განაგრძობდა ბრძოლას ხელისუფლებისათვის. მან თავის ცოლისძმას, დიმიტრი ორბელიანს სთხოვა ქართლ-კახეთის სამეფოს დედოფალ დარეჯანთან ეშუამდგომლა, რათა ამ უკანასკნელს სოლომონ II-ისთვის ვახტანგის ტახტზე დაბრუნება ეთხოვა, მაგრამ თხოვნამ შედეგი არ გამოიღო. ვახტანგი იყო მისი მცირეწლოვანი ძმის, ლევან გურიელის მეურვე, მაგრამ როდესაც ლევან გურიელი 18 წლის გახდა, ვახტანგმა მამულები არ დაუბრუნა, მეტიც, შეაგულიანა ლევანის აზნაური ბერეჟიანი, რომელმაც აჭარიდან რაზმი გადმოიყვანა და ლევანის მამულები ააოხრა, ხოლო თავად კი საჯავახოში შეკრიბა ლაშქარი და ლევანს დარჩენილი მამულები წაართვა. ლევანმა და ქაიხოსრომ მოილაპარაკეს და შეიპყრეს ვახტანგი, მაგრამ სოლომონ II-ის ჩარევით ქაიხოსრომ ვახტანგი გაათავისუფლა. 1803 წელს ვახტანგმა ახალციხის ფაშა სელიმ ხიმშიაშვილს, შეაფარა თავი. ქაიხოსროს თხოვნით 1804 წელს სელიმ-ფაშამ იგი შეიპყრო, მაგრამ სოლომონ II-ისა და პავლე ციციანოვის თხოვნით გაათავისუფლა. ვახტანგმა 1804 წლის 3 იანვარს წერილი მისწერა ციციანოვს და სთხოვდა რუსეთის ქვეშევრდომობაში გურიის მიღებას, თანაც ეუბნებოდა, რომ მხარს უჭერდნენ გურიის საზღვაო ზოლის მეპატრონე ნაკაშიძეები. ვახტანგი ჯერ თბილისში ციციანოვს ეახლა, შემდეგ კი სოლომონ II-ს და 1805 წელს საბატონიშვილო მამულიც დაიბრუნა, მაგრამ მალე გარდაიცვალა.
აბელ სანჩესი
აბელ სანჩესი (Abel Sánchez: Una historia de pasión) 一 ესპანელი მწერლის, მიგელ დე უნამუნოს 1917 წლის რომანი. აბელ სანჩესი არის კაენისა და აბელის ისტორიის თანამედროვე ინტერპრეტაცია, ავტორი ამ უკანასკნელს შურის ფენომენის შესასწავლად იყენებს. მიუხედავად იმისა, რომ მისი სტილი უფრო რეალისტურია, ვიდრე მის სხვა რომანებში, მასში ჩანს უნამუნოს ნარატივის ფუნდამენტური მახასიათებლები.
ნანი ბრეგვაძე
ნანი გიორგის ასული ბრეგვაძე (დ. 21 ივლისი, 1936, თბილისი) — ქართველი საესტრადო მომღერალი, საქართველოს სსრ-ისა (1974) და სსრკ-ის (1983) სახალხო არტისტი.
აბელ სანჩესი
სიუჟეტი
რომანის დასაწყისში ავტორი გვამცნობს, რომ ხოაკინ მონეგროს გარდაცვალების შემდეგ მის ქაღალდებში აღმოაჩინეს ჩანაწერები, რაღაც „აღსარების“ მსგავსი, რომლსი ადრესატი მისივე ქალიშვილი იყო.
აბელ სანჩესი და ხოაკინ მონეგრო გვერდიგვერდ იზრდებოდნენ. ბავშვობიდანვე ხოაკინს უფრო მტკიცე ხასიათი ჰქონდა, ვიდრე მის მეგობარს, რომელსაც ხშირად უხდებოდა დათმობაზე წასვლა. ამიტომ ხოაკინმა უკმეხი და უსიამოვნო კაცის სახელი მოიხვეჭა, აბელმა კი, რბილი და ლმობიერი ადამიანისა. ხოაკინი ექიმი ხდება, აბელი 一 მხატვარი. საკუთარ ბიძაშვილზე, ელენაზე შეყვარებული მონეგრო საშინელ განცდებშია: ელენას ის არ უყვარს, მაგრამ ხელსაც არ ჰკრავს 一 ყმაწვილის გრძნობებზე თამაშობს. როცა ხოაკინი აბელს ელენას გააცნობს, ქალიშვილის სილამაზით მოხიბლული მხატვარი მისი პორტრეტის დახატვას გადაწყვეტს. პორტრეტის დასრულებისთანავე ისინი ჯვარს იწერენ. ელენას პორტრეტის წყალობით კი აბელი ცნობილი მხატვარი ხდება. ხოაკინი ამას მწვავედ განიცდის, გულჩათხრობილი ხდება, თვლის, რომ არავის სჭირდება და მით უმეტეს არავინ შეიყვარებს. დარწმუნებულია, რომ აბელს იმდენად არა ელენასადმი სიყვარული ამოძრავებდა, რამდენადაც 一 მეგობრის დამცირების სურვილი. ახალგაზრდები საქორწინო მოგზაურობაში მიდიან, ხოაკინი კი ძირითად დროს მედიცინას უთმობს. მოგზაურობიდან დაბრუნებული სანჩესი მძიმედ ხდება ავად, ფაქტობრივად, სიკვდილის პირასაა. მისი გადარჩენა მხოლოდ ხოაკინს შეუძლია, რომელიც, დიდი შინაგანი წინააღმდეგობის მიუხედავად, მაინც პოულობს საკუთარ თავში ძალას, რათა მეგობარი გადაარჩინოს. აბელი გამოჯანმრთელდება.
ნანი ბრეგვაძე
ბიოგრაფია
1959–1964 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრის „რეროს“ სოლისტი. 1964 წლიდან ვოკალურ-ინსტრუმენტული ანსამბლის „ორერას“ სოლისტია. 1980 წლიდან გამოდის სოლო კონცერტებით.
აბელ სანჩესი
სიუჟეტი
ხოაკინი ცოლის მოყვანას გადაწყვეტს, თუმცა არ სჯერა, რომ ოდესმე კიდევ შეძლებს ვინმეს შეყვარებას. ის თავის ბედს ანტონიას უკავშირებს, რომელიც სინაზისა და თანაგრძნობის განსახიერებაა. ანტონია ხვდება, რომ ქმარი გულით დიდ ტკივილს ატარებს, ალბათ ამიტომაც შეიყვარა. ქორწილის შემდეგ ხოაკინი დღედაღამ მუშაობს 一 ოცნებობს, რომ ბევრად წარმატებული გახდეს, ვიდრე მისი მეგობარია. მთელი მისი ცხოვრება აბელთან გაუთავებელ პაექრობას ემსგავსება, რომელსაც ბოლო არ უჩანს. ცნობა იმის შესახებ, რომ ანტონია ბავშვს ელოდება, კიდევ უფრო გააღრმავებს მის ტკივილს 一 გამოდის, რომ აბელს ისევ მასზე მეტად უმართლებს! ელენას ვაჟი შეეძინება, რომელსაც მამის საპატივცემულოდ აბელინს არქმევენ. ანტონია გოგოს დედა ხდება. პატარა ხოაკინიტა მამას ძალიან უყვარს, რადგან დარწმუნებულია, რომ ქალიშვილი მას სულიერ განახლებაში დაეხმარება.
ნანი ბრეგვაძე
ბიოგრაფია
ბრეგვაძის საშემსრულებლო ხელოვნებისათვის დამახასიათებელია ლირიზმი, იგი ქართველი კომპოზიტორების მრავალი ახალი საესტრადო ნაწარმოების პირველი შემსრულებელია. ასრულებს როგორც ქართულ ისე ყოფილ სსრკ ხალხთა და საზღვარგარეთის ქვეყნების სიმღერებს. წარმატებით გამოდის ყოფილ სსრკ ქალაქებსა და მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში.
აბელ სანჩესი
სიუჟეტი
ხოაკინი კი გულის სიღრმეში ნანობს, რომ უფრო შორს არ წავიდა და არაფერი თქვა სანჩესის ქმნილების უარყოფით მხარეებზე, კერძოდ, იმ სიყალბესა და მიმბაძველობაზე, რომელიც თითქოსდა დაეუფლა მისი ნახვისას. ცოლის დაჟინებული მოთხოვნით, ხოაკინ მონეგრო აღსარებისთვის ეკლესიაში მიდის, სადაც მრავალი წელია არ ყოფილა. აბელი ახალ ტილოს ქმნის 一 „ღმრთისმშობელი ყრმით“, რომელიც საკუთარი ცოლისა და ვაჟის ზუსტი ასლია. ნახატი დიდი მოწონებით სარგებლობს და მისი უამრავი რეპროდუქცია იბეჭდება. ერთ-ერთი მონეგროების ოჯახშიც ინახება და მის წინაშე ხოაკინი ხშირად ლოცულობს.
როდესაც აბელისა და მენატურე ქალის ურთიერთობის შესახებ შეიტყობს, ხოაკინი საბოლოოდ რწმუნდება, რომ აბელმა ელენა მხოლოდ იმიტომ ითხოვა, რომ მეგობარი დაემცირებინა. ელენასადმი სიყვარული ახალი ძალით იფეთქებს. ერთხელ, როდესაც სანჩესი შინ არ არის, ხოაკინი ელენასთან მიდის და თავის გრძნობებში გამოუტყდება, მაგრამ ქალი შეუვალია და გამწარებული ხოაკინი მისი ქმრისა და მენატურის შესახებ აცნობებს. ელენა არც ამაზე რეაგირებს. მონეგრო გაწბილებული ტოვებს სახლს.
ნანი ბრეგვაძე
ბიოგრაფია
ახმოვანებდა ფილმებს და თავადაც გადაღებულია რამდენიმე მხატვრულ ფილმში: „ორერა, სრული სვლით!“ ( კამეო, რეჟ. ზაალ კაკაბაძე, 1970), „სამკაული სატრფოსთვის“ ( აიშა, რეჟ. თენგიზ აბულაძე, 1971), „მე, პელეს ნათლია!“ ( მაკა, რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი (უმცრ.), 1991), „სიყვარული აქცენტით“ (რეჟ. რეზო გიგინეიშვილი, 2012), „მხატვრის მუზები“ (რეჟ. შოთა კალანდაძე, 2014, მხატვრულ-დოკუმენტური) და სხვა.
აბელ სანჩესი
სიუჟეტი
ამიერიდან ექიმის მთელი ძალისხმევა საყვარელი ქალიშვილის ღირსეულად აღზრდისკენაა მიმართული. აბელის ვაჟი ექიმი ხდება და მამამისი ხოაკინს სთხოვს თავის ასისტენტად აიყვანოს. მონეგრო თანახმაა და გულის სიღრმეში იმედოვნებს, რომ აბელინი მამის იმედებს ვერ გაამართლებს. მაგრამ პირიქით ხდება, აბელინი ნიჭიერი მოწაფე აღმოჩნდება და სრულიად მოულოდნელად ხოაკინის სიმპათიას იმსახურებს. ყმაწვილი მასწავლებელს სთხოვს, წიგნი დაწეროს, რომელშიც მთელი თავისი ცოდნა და გამოცდილება იქნება თავმოყრილი, მაგრამ ხოაკინი უარზეა, რადგან ასეთ შემთხვევაში მისი კერძო პრაქტიკა უნდა მიატოვოს. გადაწყვეტენ, რომ წიგნს, ხოაკინის ჩანაწერების მიხედვით, აბელინი დაწერს.
ნანი ბრეგვაძე
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1995) კატეგორია:ბათუმის საპატიო მოქალაქეები (2019) კატეგორია:საქართველოს ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
აბელ სანჩესი
სიუჟეტი
ყმაწვილსა და ხოაკინს შორის ისეთი თბილი ურთიერთობა დამყარდება, რომ ექიმი გადაწყვეტს, თავისი ქალიშვილი აბელინს გააყოლოს ცოლად. მაგრამ ხოაკინას სულ სხვა გეგმები აქვს: მას სურს, თავისი ცხოვრება ღმერთს მიუძღვნას. მამა-შვილის საუბრიდან ირკვევა, რომ ქალიშვილის ეს ნაბიჯი მამის სულიერმა მდგომარეობამ განაპირობა. ბოლოს და ბოლოს, ხოაკინი დაითანხმებსქალიშვილს, უარი თქვას საკუთარ გადაწყვეტილებაზე. მალე ჯერ ნიშნობა, შემდეგ კი ქორწილი გაიმართება. ახალგაზრდები ხოაკინთან გადავლენ საცხოვრებლად, რაც ექიმს ძალიან ახარებს. ელენა მათ ხშირად სტუმრობს და ცდილობს, ბინა საკუთარი გემოვნებით მოაწყოს 一 მეტი სიმყუდროვე და ელეგანტურობა შესძინოს. თბილი და თავმდაბალი ანტონია თითქმის ყოველთვის ეთანხმება ელენას, ასევეა მისი ქალიშვილიც, მაგრამ ელენა გრძნობს, რომ ხოაკინა გულის სიღრმეში მას ხშირად არ ეთანხმება. გულღია ქალიშვილს აღიზიანებს დედამთილის დაუოკებელი სურვილი, მარალი წრის ქალად წარმოჩნდეს, მან ისიც იცის, რომ ერთ დროს ელენამ მამამისის სიყვარული უარყო, რითაც მას დიდი ტკივილი მიაყენა.
მალე ახალგაზრდებს ვაჟი შეეძინათ და მას ხოაკინს არქმევენ. ლამაზ და ჯანმრთელ ხოაკინს ყველა ანებივრებს, მაგრამ მას განსაკუთრებით აბელი უყვარს: მოსწონს მისი ნახატები და ფერად-ფერადი საღებავები. ეს საკმარისი ხდება იმისთვის, რომ ხოაკინ-უფროსის სულში კვლავ იფეთქოს აბელისადმი სიძულვილმა. გადაწყვეტს, აბელს გულახდილად ესაუბროს და სთხოვოს, რომ შვილიშვილის სიყვარულში ნუ შეეცილება. აბელი აღშფოთებას ვერ მალავს, მეგობრები ერთმანეთს ძველ წყენას უხსენებენ. კამათი ჩხუბში გადადის. ხოაკინი აბელს ყელში სწვდება, მაგრამ მალევე უშვებს ხელს. აბელი ხროტინს იწყებს და კვდება.
ამის შემდეგ ხოაკინი მხოლოდ ერთ წელს იცოცხლებს. ყოფილი მეგობრის სიკვდილში თავს იდანაშაულებს, ის კაენის როლში აღმოჩნდა, რომელმაც საკუთარი ძმა მოკლა. რაღაც გაურკვეველი ავადმყოფობა ლოგინს მიაჯაჭვებს. სიკვდილის წინ ოჯახის წევრებს უხმობს, მათ შორის ელენას და ეუბნება, რომ აბელის სიკვდილი მის კისერზეა და რომ მეგობარი მას შემდეგ ჩააკვდა ხელებში, რაც ხელში სწვდა. მომაკვდავი ხოაკინი ჰყვება, თუ რაოდენ აუტანელი გახდა მისთვის ცხოვრება და ახლობლებს, განსაკუთრებით კი ანტონიას, შენდობას სთხოვს.
თემები და სტილი
მთავარი და გარდამტეხი თემა, რომელზეც ავტორი აღნიშნული ნაწარმოებით აქცენტრირდება 一 შურია. იქამდე მას აღნიშნულ თემაზე არაერთი თეატრალური სპექტაკლი დაუდგამს, რაც საბოლოოდ ფურცლებზეც წარმოაჩინა. მიუხედავად იმისა, რომ, ერთი შეხედვით, მთავარი გმირი ნაწარმოების სათაურში ნახსენები აბელია, სიუჟეტს მაინც ხოაკინის თვალსაწიერიდან ვეცნობით, რაც გვაძლევს საშუალებას ვიეჭვოთ, რომ რეალურად ხოაკინი ანტიგმირია. აბელს გააჩნია ყველაფერი 一 ბედნიერი ოჯახი, წარმატებული სამხატვრო კარიერა, შეიძლება ითქვას, ცხოვრება უღიმის მას მაშინ, როცა მისი ძმა, ხოაკინი, იმის შიშით, რომ თითქოს აბელი ამ ყველაფერს მის დასამცირებლად აკეთებს, უსიყვარულოდ ქორწინდება. შეიძლება ითქვას, რომ თითქმის ყველა ასპექტში აბელსა და ხოაკინს შორის განსხვავება ისეთივეა, როგორც ცა და მიწა, რაც იწვევს ხოაკინის გაღიზიანებადობას, ამიტომ შემტხვევითი არაა, რომ მის ძმობილს აბელი ჰქვია. ცხადია, ეს ფაქტი მიგვიყვანს პირველ კაცთმკვლელობამდე, კაენისა და აბელის დაპირისპირებამდე, რომელიც მოთხრობილია ბიბლიაში 一 როცა ღმერთი ერთი ძმის, კერძოდ აბელის ძღვენს იღებს, ხოლო კაენისას არა. ეს ყველაფერი კი ამ უკანასკნელს, შურითა და ბოროტებით აღვსილს, ღვიძლი ძმის მკვლელობისკენ უბიძგებს. თუმცა, მისი ეს ესპანური ვარიაცია, კერძოდ აბელ სანჩესი სვამს კითხვას: არის თუ არა კაენი ნამდვილად დამნაშავე? შესაძლოა, შური, რომელსაც ის გრძნობდა ძმის, აბელის მიმართ, იაჰვეს უპირატესობის შედეგი იყო, რაც, გარკვეულწილად, ამართლებდა მას მორალურად.
რაც შეეხებათ ქალ პერსონაჟებს, ისინი, შეიძლება ითქვას, მეორეხარისხოვან როლს ირგებენ, მაგრამ ასევე ფლობენ მითიურ და სიმბოლურ მნიშვნელობებს. მათ შორის ელენა (რომელიც შთაგონებულია ტროას ომის ცნობილი პერსონაჟით), ყველაზე ლამაზ ქალად ითვლება და სწორედ მისგან იწყება ომი კონკურენტებს შორის, ხოლო ანტონია, რაც ლათინურად „ქებადს“ ნიშნავს, ეხმარება მთავარ გმირს, ანუგეშებს მას და მიესალმება მის ინდივიდუალურობას.
სქოლიო
კატეგორია:1917 წლის რომანები კატეგორია:ესპანურენოვანი ლიტერატურა კატეგორია:XX საუკუნის ესპანური ლიტერატურა კატეგორია:უნამუნოს ნაწარმოებები
Apple Records
Apple Records — ხმისჩამწერი ლეიბლი, რომელიც 1968 წელს ჩამოყალიბდა. მის სათავეში იყვნენ The Beatles-ის წევრები. მასზე გამოიცემოდა როგორც ამ ჯგუფის, ასევე მერი ჰოპკინის, ჯეიმზ ტეილორის, Badfinger-ის და ბილი პრესტონის ალბომები.
დიდი კლდეისი
დიდი კლდეისი — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში (კლდეისის თემი). მდებარეობს ბედენის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე კლდეისის (ხრამის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1380 მეტრზე, თეთრიწყაროდან დაშორებულია 32 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 28 ადამიანი.
ისტორია
სოფელში და მის ირგვლივ ძველი ნამოსახლარები და ეკლესიების ნანგრევებია, მათგან აღსანიშნავია სოფლის შუაგულში შემორჩენილი ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლის – ღვთისმშობლის ეკლესიის ნანგრევები. როგორც ჩანს, აქ თავდაპირველად საკმაოდ მოზრდილი ერთნავიანი ეკლესია მდგარა (X-XI სს.), რომლისთვისაც მოგვიანებით ჯერ სამხრეთიდან და შემდეგ ჩრდილოეთიდან სამლოცველოები მიუშენებიათ. ნანგრევებში აღმოჩენილია კარ-სარკმელთა მორთულობისა და კარნიზის, აგრეთვე ასომთავრული წარწერების ფრაგმენტები.
E (მრავალმნიშვნელოვანი)
e შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჯიაოზი
ჯიაოზი ჩვეულებრივსამებრ შედგება გატარებული ხორცის შიგთავსისგან (ზოგჯერ მის ნაცვლად გამოიყენებენ ბოსტნეულს) და ცომის თხელ ფენსთან, რომელშიც შიგთავსია გახვეული. კერძს მიირთმევენ როგორც მოხარშულს (შუი ჯიაო), ასევე ორთქლზე მომზადებულს (ჟენგ ჯიაო) და ტაფაზე შემწვარს (ჯიან ჯიაო). კერძს ტრადიციულად მიირთმევენ შავ ძმართან ან სეზამის ზეთთან ერთად. ჯიაოზი შესაძლებელია მომზადებული იყოს სუპის სტილშიც. მარცხნივ|მინი|შემწვარი ჯიაოზი
წარმოშობა
ჯიაოზის სახელის წარმოშობის შესახებ ჩინეთში მრავალი ლეგენდა არსებობს.
ტრადიციულად, ფიქრობდნენ, რომ ჯიაოზი შეიქმნა აღმოსავლეთ ჰანის იმპერიის (25–220 წლები) ეპოქაში, ჟანგ ჟონგჯინგის მიერ. თავდაპირველად ჯიაოზი მოიხსენიებოდა როგორც ,,რბილი ყურები" (ჩინ. 嬌 耳; ჯიაოერი), რადგან კერძი ყურებზე სამკურნალოდ გამოიყენებოდა. ზამთარში ჟანგ ჟონგჯინგი სახლში მიდიოდა, როდესაც ქუჩაში ბევრი ყურებმოყინული ადამიანი დაინახა. ხალხს არ ჰქონდა საშუალება, რომ თბილი ტანსაცმელი და საკვები ეყიდა. მან ღარიბ ხალხს ცხვრის ხორცის, შავი პილპილისა და სხვა ინგრედიენტების უმასპინძლა, რომლებიც ცომის თხელ ფენაში იყო გახვეული. მიღებული პელმენის ტიპის კერძი მან მოხარშა და წვენთან ერთად მიართვა თავის სტუმრებს. აღსანიშნავია, რომ პერიოდი, როდესაც ეს მოხდა ახალი წლის წინა დღეებს წარმოადგენდა. ახალი წლის აღნიშვნასთან ერთან, ხალხმა ჟანგს მიბაძა და ჯიაოზის მომზადება დაიწყო გაყინული ყურების გამოსაჯანმრთელებლად. მინი|ჯიაოზის ორთქლზე ხარშვის პროცესი
შიგთავსი
ჯიაოზის მომზადების ტექნიკა ყველა ოჯახში განსხვავებულია. კერძის ყველაზე ფართოდ გავრცელებულ შიგთავსს წარმოადგენს: ღორის ხორცი, ცხვრის ხორცი, საქონლის ხორცი, ქათმის ხორცი, თევზი და კრევეტები, რომლებსაც, ჩვეულებრივ დაკეპილ ბოსტნეულს ურევენ. არსებობს ბოსტნეულის შიგთავსიანი ჯიაოზიც. მის შემადგენელ ერთეულებში შედის: კომბოსტო, ხახვი (უმეტეს შემთხვევაში მწვანე მდოგმარეობაში), პრასი, ნიახური, ისპანახი, სოკო, სტაფილო და ნიორი.
პჩინის ოლქი
პჩინის ოლქი (Пчињски управни округ) — ოლქი სერბეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, შედის ცენტრალური სერბეთის შემადგენლობაში, ესაზღვრება ბულგარეთსა და მაკედონიას.
ჯიაოზი
შეხვევის ტექნიკა
მარცხნივ|მინი|ჩრდილოეთ ჩინური ჯიაოზი ჯიაოზის შეხვევის მრავალი ტექნიკა არსებობს. უმეტეს შემთხვევაში შიგთავსს შუაში დებენ და ცომს შუაზე კეცენ. ბოლოებს ერთმანეთზე აწებებენ, რითაც ტალღისებური ფორმის გვერდს იღებენ. ჯიაოზის სხვადასხვა ფორმა შეხვევის ტექნიკის განსხვავებულობითაა გამოწვეული. ყველაზე გავრცელებულ მეთოდს წარმოადგენს: შიგთავსი კოვზით ცომის ცენტრალურ ნაწილზე იდება. ცომი შუაზე უნდა გადაიკეცოს. მარცხენა ცერა თითის დახმარებით კერძი ნახევარმთავრის ფორმას იღებს. მარჯვენა ცერა თითით გადაკეცვის ადგილები მოწმდება. სწორედ ასე მიიღება ყველაზე გავრცელებული, ნახევარმთვარის ფორმის ჯიაოზი. 310
ჯიაოზი და ვონტონი
ჯიაოზი არ უნდა აგვერიოს ვონტონში. ჯიაოზს აქვს შედარებით სქელი კანი. მისი ფორმა მეტად ბრტყელია და ნახევარმთვარის ფორმა აქვს. ხოლო ვონტონს უფრო თხელი კანი აქვს და ჩვეულებრივ ბულიონში მიირთმევენ. ჯიაოზისა და ვონტონის ცომი სხვადასხვა ინგრედიენტებისგან შედგება. მინი|ჯიაოზის იაპონური სახე, გიოზა ცხარე სოუსთან ერთად
მსგავსი კერძები
ბაოზი- ჩინური ტრადიციული კერძი;
პჩინის ოლქი
თემები
პჩინის ოლქი მოიცავს 7 თემს, რომლებიც აერთიანებს 363 დასახლებულ პუნქტს.
ჯიაოზი
მსგავსი კერძები
ბუუზ, ხუშუურ, ბანშ- მონღოლური ტრადიციული კერძები;
პჩინის ოლქი
მოსახლეობა
ოლქის ტერიტორიაზე ცხოვრობს 227,7 ათასი ადამიანი.
ჯიაოზი
მსგავსი კერძები
ემპანადა- ესპანური ტრადიციული კერძი;
პჩინის ოლქი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:სერბეთის ოლქები
ჯიაოზი
მსგავსი კერძები
მანდუ- კორეული ტრადიციული კერძი;
მანტი- თურქული ტრადიციული კერძი;
პელმენი- რუსული ტრადიციული კერძი;
პეროგი- პოლონური ტრადიციული კერძი;
სქოლიო
კატეგორია:კანტონური სამზარეულო კატეგორია:დამფლინგები კატეგორია:ჩინური სამზარეულო კატეგორია:იაპონური სამზარეულო კატეგორია:ახალი ინგლისის სამზარეულო კატეგორია:შანხაის სამზარეულო კატეგორია:ტაივანური სამზარეულო
.re
.re — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) რეიუნიონისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
re კატეგორია:რეიუნიონი
Toppdomän
სახნისი
სახნისი — სოლისებური მოყვანილობის სახვნელი იარაღის შემადგენელი ნაწილი. ამზადებდნენ მთლიანი რკინის ნაჭრისაგან ცხელი ჭედვით, იგი დაგებული იყო სახვნელის კბილაზე და მიწას ჰორიზონტალურ სიბრტყეში ჭრიდა. სახნისს სახვნელი იარაღისა და ნიადაგის შესაბამისად სხვადასხვა ფორმას აძლევდნენ. საქართველოში გვხვდება წვერბუდიანი, ორფრთიანი, ცალფრთიანი, ასიმეტრიული და ეშვიანი სახნისები.
ლიტერატურა
კატეგორია:სოფლის მეურნეობა
犁头
ვახტანგ II გურიელი
ვახტანგ II გურიელი (გ. 1640) — გურიის მთავარი 1639-1640, გიორგი II გურიელის უმცროსი ვაჟი. საბატონიშვილოდ ჰქონდა მდინარე ბჟუჟის ხეობა. 1639 წელს ძმის — მალაქია I გურიელი-ის — გარდაცვალების შემდეგ გურიელად დასვა ლევან II დადიანმა და ფაქტობრივად მისი ვასალი იყო. 1640 წელს მან გურიიდან განდევნა კრისტოფორო დე კასტელი და სხვა მისიონერები.
მთავრად გახდომამდე, მისი ძმის, მამია II გურიელის მთავრობის დროს ვახტანგმა ზარზმიდან გადმოტანილი საეკლესიო სიწმინდეების დასაცავად შემოქმედის ეკლესიასთან ააგო ღვთისმშობლის შობის ეკლესია და მას რამდენიმე აზნაური და ოთხმოცი კომლი გლეხი შესწირა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურიის მთავრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1640
ულახან-სისი
ულახან-სისი (Улахан-Сис) — ქედი რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში). წარმოადგენს პოლოუსის ჭიუხის გაგრძელებას. გადაჭიმულია მდინარე ინდიგირკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 160 კმ-ზე, მდ. სუნდრუნის სათავეებამდე, მდინარეების ერნისა და შანდრინის (ჩრდილო-დასავლეთში) და ხატისტახისა და არგა-იურიახის (სამხრეთ-აღმოსავლეთში) შუამდინარეთში. სიმაღლე 754 მეტრამდე. აგებულია გრანიტებით, დევონური ქვიშაქვებითა და ეფუზივებით. ხეობათა ფსკერზე ადგილ-ადგილ მეჩხერი ფოთლოვანი ტყეა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ქედები
საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების სია
საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭო (1955–1959). არჩევნები ჩატარდა 1955 წლის 27 თებერვალს.
რესურსები ინტერნეტში
*
ნოე
270 px|thumb|right|„[[ძველი მსოფლიო|მსოფლიო, ცნობილი ძველი ებრაელების მიერ“ (ნოეს მსოფლიო). რუკა „ისტორიული ქრესტომატიიდან და ბიბლიური გეოგრაფიის ატლასიდან“, შედგენელი ლაიმან კოულმენის მიერ 1854 წელს.]] ნოე (נֹחַ, ნოაჰი ; Νῶε; نوح — ნუჰი) — ბიბლიური პერსონაჟი. კიდობნის ლეგენდარული შემქმნელი.