cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ახალსოფლის მესამე ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხითა და რიყის ქვით კირის ხსნარზე. კედლების შემორჩენილია სხვადასხვა დონეზე.
ეკლესიას შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს, კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფისიდია, რომლის ღერძზე ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის გვერდებზე მოწყობილია თითო ოთხკუთხა ნიშა, ხოლო ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია ქვის ტრაპეზი. სარკმლის კვალი შემორჩენილია შესასვლელის ზემოთაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ახალი ტალღა 2011
ახალი ტალღა 2011 — ახალგაზრდა შემსრულებელთა მე-10 საერთაშორისო კონკურსი, რომელიც მიმდინარეობდა 2011 წლის 26 ივლისიდან 31 ივლისის ჩათვლით, ძინტარში, იურმალა. მონაწილეობდა 14 ქვეყნის 16 წარმომადგენელი. გამარჯვებული გახდა ამერიკელი ჯაიდენ ფელდერი.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური კონკურსები
უშანგი კუზანაშვილი
უშანგი კუზანაშვილი (დ. 9 ივლისი, 1984, საგარეჯო, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). მსოფლიოს ჩემპიონი (2007), მეორე (2011) და ორგზის მესამე (2006, 2009) პრიზიორი. ევროპის ხუთგზის ჩემპიონი (2007, 2009, 2010, 2011 ,2012) და ორგზის მეორე (2006, 2008) პრიზიორი. ღირსების ორდენის კავალერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
არაბმეჰდიბეი
არაბმეჰდიბეი (Ərəbmehdibəy) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	 1 580 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
რუხლოყება მურტალა
რუხლოყება მურტალა (Podiceps grisegena) — ფრინველი მურტალასებრთა ოჯახისა. საშუალო ზომისაა, სხეულის სიგრძე 40–50 სმ-ია, ფრთისა — 15–21 სმ, ნისკარტისა — 5–5,8 სმ, ფრთების შლილი 77–85 სმ-ია, მასა 600–700 გრამს შეადგენს. სიდიდესა და შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არ გამოიხატება. ზაფხულში თავი და კისერი ზემოდან შავი აქვს. კეფასა და კისრის უკანა ნაწილში ბუმბულები წაგრძელებულია. თვალების ქვეშ და ყურების უკან აქვს თეთრი ზოლები. თავის გვერდები (ახალგაზრდებში ზოლიანია ), ნიკაპი და ყელი რუხია; კისერი წინიდან და ჩიჩახვი — ქარცი. დანარჩენი ქვემო მხარე თეთრია, სხეულის გვერდები — მორუხო-მურა ფერისა. ფრთის ზედა მფარავი და მომქნევი ბუმბულები მოშავოა, მაგრამ მეორე რიგის მომქნევების ნაწილი თეთრია. ზამთარში ზურგის მხარე მუქი მორუხო ფერისა ხდება. კისერი წინიდან და გვერდებიდან, აგრეთვე სხეულის გვერდები მოწაბლისფროა. დანარჩენი ქვემო მხარე — თეთრი. ნისკარტი შავია, მაგრამ ძირში მოყვითალო. არამობუდარი თითქმის მთლიანად ნაცრისფერია. გალო გარეთა მხრიდან და გარეთა თითი შავია, დანარჩენი თითები და გალო შიგნიდან — მოყვითალო-მურა. თითებს სათითაოდ შემოვლებული აქვს ლაპოტი. ხმა — დაბალი „კეკ-კეკ“, გაზაფხულზე — ძლიერი ყვირილი, რომელიც კვიცის ხმას მოაგონებს და ღრენაში გადადის.
ცნობილია 2 ქვესახეობა. საქართველოში მოიპოვება დასავლური რუხლოყება მურტალა (P. g. griseigena). სახეობის ბუდობის არეალი მოიცავს ევროპის უდიდეს ნაწილს, დასავლეთ ციმბირს, აღმოსავლეთ ციმბირს (შუა ციმბირში არ გვხვდება), აგრეთვე კანადის უმეტეს ნაწილს. ევროპასა და დასავლეთ ციმბირში ჩრდილოეთი საზღვარი გადის არხანგელსკსა და უფაზე, ხოლო აღმოსავლეთ ციმბირში — მდ. კოლიმის შესართავთან. სამხრეთ საზღვარს წარმოადგენს ამიერკავკასია, ურალის და სირდარიის ქვემო დინებები, ამურის ზემო დინება და უსურის აუზი. საქართველოში მობინადრეა; გვხვდება ჯავახეთის ტბებზე. ზამთრობს იაპონიიდან და კორეიდან ალეუტის კუნძულების გავლით კალიფორნიამდე, აგრეთვე აშშ-ის აღმოსავლეთ ნაწილში, სამხრეთით ფლორიდამდე. შესაძლებელია შეგვხვდეს აღმოსავლეთ ევროპაში, დასავლეთ და დასავლეთ-ცენტრალურ აზიაში, ჩრდილოეთის, კასპიისა და შავ ზღვებზე, ინგლისისა და ჩრდილოეთ აფრიკის სანაპიროებზე. ზამთარში მომთაბარეობს. ბუდობის პერიოდში ეტანება წყლის მცენარეულობით მდიდარ მტკნარ წყალსატევებს, მდგარებს ან სუსტად გამდინარეებს. სხვა დროს მოიპოვება ზღვებსა და მდინარეთა შესართავებშიც.
მონოგამური ფრინველია. ბუდობს უმთავრესად კოლონიებად. მაისის მეორე ნახევარში ლელისა და სხვა წყლის მცენარეებისაგან წყალზე აკეთებს ბუდეს. დებს 3-დან 6 კვერცხამდე. ნაჭუჭი მომწვანო-თეთრია. მორიგეობით კრუხობს ორივე მშობელი. ინკუბაცია 23 დღეს გრძელდება. გამოჩეკიდან მალევე შეუძლიათ ცურვა. კვებავს ორივე მშობელი, ზოგჯერ ზურგითაც დაჰყავთ. წელიწადში ერთ თაობას იძლევა, იშვიათად ორს.
ბუდობის პერიოდში იკვებება წვრილი თევზებით, ბაყაყებითა და უხერხემლო ცხოველებით — მოლუსკებით, მწერებით და სხვ. ნაწილობრივ ჭამს წყლის მცენარეთა თესლებსა და მწვანე ნაწილებს. ზამთარში რაციონში შედის წვრილი თევზები და კიბოსნაირები. სხვა მურტალასებრთა მსგავსად, ზოგჯერ ბუმბულსაც ჭამენ.
სხვა თევზიჭამია ფრინველების მსგავსად, პესტიციდებით წყლის დაბინძურების მიმართ საკმაოდ მგრძნობიარეა. ზოგიერთ ქვეყანაში რუხლოყება მურტალა ინდიკატორის როლს ასრულებს ბუნებრივი პირობების შეფასებაში. ადამიანის საქმიანობისათვის სხვა დიდი პრაქტიკული მნიშვნელობა არა გააჩნია.
ენსენიას-რეალესი
ენსენიას-რეალესი (Encinas Reales) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის სუბეტიკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,21 კმ². მოსახლეობა — 2254 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
ტონი პარკერი
უილიამ ენტონი „ტონი“ პარკერი (William Anthony "Tony" Parker, დ. 17 მაისი, 1982) — ფრანგი კალათბურთის პროფესიონალი მოთამაშე, რომელიც ამჟამად „სან ანტონიო სპურსის“ როგებში, ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA) თამაშობს. აქ მოხვედრამდე ის ორი წლის განმავლობაში საფრანგეთის საკალათბურთო ლიგაში თამაშობდა. მან ახალ გუნდში საწყისი გამთამაშებლის პოზიცია დაიკავა და მას შემდეგ 4 ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა 2003, 2005, 2007 და 2014 წლებში
ჯოჯუხი
ჯოჯუხი (Dzhodzhukh) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ეკა ბეჟანიშვილის ქუჩა
ეკა ბეჟანიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); მექანიზაციის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც კოლექტივიზაციის ქუჩა, შემდეგ ელმავლის ქუჩა ერქვა (სახელწოდება დაკავშირებულია აქ მდებარე ელმავალშემკეთებელ ქარხანასთან), 1972 წელს კომუნისტური შრომის ქუჩა დაერქვა, 1991 წელს ეკა ბეჟანიშვილის სახელი ეწოდა. აქვს 2 გასასვლელი, 1 შესახვევი, 1 ჩიხი.
ეკა ბეჟანიშვილის I გასასვლელი
ეკა ბეჟანიშვილის I გასასვლელი — გასასვლელი თბილისში, ნაძალადევის რაიონი (ნაძალადევი); ეკა ბეჟანიშვილის ქუჩიდან სერგო ქსოვრელის ქუჩამდე.
ლიტერატურა
ბეჟანიშვილი
ახალსოფლის მეოთხე ეკლესია
ახალსოფლის მეოთხე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფლის მიდამოებში. ძეგლი თარიღდება შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგები იყო უხეშად დამუშავებული ქვით კირის ხსნარზე. შენობა თითქმის მთლიანად დანგრეულია, კედლები შემორჩენილია სხვადასხვა სიმაღლეზე. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე შემორჩენილია სარკმლის კვალი. აფისიდი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით. შემორჩენილია კანკელის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სან-ფრანსისკო (ანტიოკია)
სან-ფრანსისკო (San Francisco) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.160 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 273 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 373 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სანტა-როსა-დე-ოკოპის რაიონი
სანტა-როსა-დე-ოკოპის რაიონი (Distrito de Santa Rosa de Ocopa) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 376 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 079 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 150 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 13.91 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კონსეფსიონის პროვინციის რაიონები
გივი პაპავა
გივი პაპავა (დ. 3 დეკემბერი, 1994 ) — ქართველი მსახიობი. ბავშვობიდან იყო ხონის თეატრის მსახიობი. დამთავრებული აქვს ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ტურიზმის ფაკულტეტი. მონაწილეობდა „მხიარულთა და საზრიანთა კლუბში“. თამაშობდა გუნდ „იშვიათ იმერლებში“. ამჟამად არის „კომედი შოუს“ მსახიობი. ჰყავს მეუღლე ნანა ნიკოლავა და ერთი შვილი. 2015 წელს იუმორისტ თემო ნიქაბაძესთან ერთად დაიწყო იუმორისტული ვიდეობის ატვრითვა სოციალურ ქსელში, Facebook გვერდ „კაკოვიჩზე“ რამაც მას განსაკუთრებული პოპულარობა მოუტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:ქართველი მსახიობები გივი
ალექსი პეტრეს ძე
ალექსი პეტრეს ძე (დ. 28 თებერვალი,1690 - გ. 7 ივლისი,1718) - რუსი მეფე. დაიბადა მოსკოვში, მეფე პეტრე I- ისა და მისი პირველი მეუღლის, ევდოქსია ლოპუხინას ვაჟი. ალექსიმ მამამისს შეურაცხყოფა მიაყენა და არაერთხელ შეუშალა ხელი პეტრეს გეგმას, რომ იგი ტახტის მემკვიდრედ აღეზარდა. ავსტრიის ხანმოკლე დაცვამ დიდი სკანდალი გამოიწვია რუსეთის მთავრობაში, რამაც მკაცრი რეპრესიები გამოიწვია ალექსისა და მისი თანამოაზრეების წინააღმდეგ. ალექსი გარდაიცვალა დაკითხვის დროს გაწამების შემდეგ, ხოლო ახალი მემკვიდრე კი გახდა მისი ვაჟი პიტერ ალექსეის ძე.
ბავშვობა
ახალგაზრდა ალექსი დედამ აღზარდა, რომელმაც მამის, მეფის მიმართ ზიზღის ატმოსფერო შექმნა. ალექსის მამამისთან ურთიერთობა დაზარალდა მამამისსა და დედას შორის არსებული სიძულვილით, რადგან მისთვის ძალიან რთული იყო დედის ყველაზე სასტიკი მტრის მიმართ სიყვარულის შეგრძნება. 6 –დან 9 წლამდე ალექსიმ განათლება მიიღო თავის დამრიგებელ ვიაზემსკისაგან, მაგრამ მეფე პეტრეს მიერ დიდის სუზდალის შუალედურ მონასტერში გაძევების შემდეგ, ალექსი იძულებული გახდა შემოიფარგლებოდა უცხოელებისაგან მიღებული განათლებით, რომლებიც მას ასწავლიდნენ ისტორიას, გეოგრაფიას, მათემატიკას და ფრანგულს.
სამხედრო კარიერა
1703 წელს ალექსის უბრძანეს არმიის მინდორში გაყვნა, როგორც პირადი, ბომბიის პოლკში. 1704 წელს იგი იმყოფებოდა ნარვას დაპყრობაში. ამ პერიოდში ალექსის წინამორბედებს ჰქონდათ უმაღლესი შეფასება მის შესაძლებლობების შესახებ. ალექსს ძლიერი მიდრეკილება ჰქონდა არქეოლოგიასა და ეკლესიოლოგიას მიმართ. ამასთან, პეტრემ უსურვა თავისი ვაჟი და მემკვიდრე მიეძღვნა ახალი რუსეთის სამსახურს და მისგან მოითხოვდა უწყვეტი შრომას, რათა შეენარჩუნებინა რუსეთის ახალი სიმდიდრე და ძალა. მამის და შვილის მტკივნეული ურთიერთობის, გარდა პირადი ანტიპათიებიც, გარდაუვალი იყო. ალექსისთვის ეს დამატებითი უბედურება იყო, რომ მამამისი ძალიან დაკავებული იყო იმისათვის, რომ დაესწრებოდა ალექსის ბიჭობიდან კაცობაზე გადასვლის პროცესს. ამიტომ იგი რეაქტიული ბიჭებისა და მღვდლების ხელში გაიზარდა, რომლებმაც მასში მამისადმი სიძულვილის შეგრძნება და მეფის სიკვდილის სურვილი გააძლიერეს. მარცხნივ|მინი| რუსეთის დიდი მთავარი შარლოტა 1708 წელს პეტრემ ალექსეი გაგზავნა სმოლენსკში, რათა შეეკრიბა დედოფალი და რეკრუტები, და ამის შემდეგ კი შვედეთის ჩარლზ XII- ის წინააღმდეგ გაძლიერების მიზნით მოსკოვში გაგზავნა. 1709 წლის ბოლოს ალექსი ერთი წლით დრეზდენში გაემგზავრა.სადაც დაასრულა გაკვეთილები ფრანგულ, გერმანულ, მათემატიკასა და გამაგრებაში. განათლების მიღების შემდეგ, ალექსმა ცოლად შეირთო პრინცესა შარლოტა ბრუნსვიკ-ვოლფენბუტელის, რომლის ოჯახიც მას აკავშირებდა ევროპის მრავალ დიდ ოჯახთან(ე.ი. შარლოტას და ელიზაბეტზე დაქორწინებული იყო წმიდა რომის იმპერატორ ჩარლზ VI, ჰაბსბურგის მონარქიის მმართველს). იგი შეხვდა პრინცესა შარლოტას, ორივე კმაყოფილი იყო ერთმანეთით და ქორწინება წინ წავიდა. თეორიულად, ალექსს შეეძლო უარი ეთქვა ქორწინებაზე და იგი მამამისმა წაახალისა,რომ მინიმუმ შეესრულებინა თავისი განზრახვა. "რატომ არ მომწერე რომ გეთქვა შენი აზრი, რას ფიქრობდი მასზე?" პეტრემ დაწერა 1710 წლის 13 აგვისტოს წერილით.
ქორწინების ხელშეკრულება გაფორმდა სექტემბერში. ქორწილი აღინიშნა გერმანიის ტორგუში, 1711 წლის 14 ოქტომბერს (OS). ალექსის მიერ შეთანხმებული საქორწილო ხელშეკრულების ერთ-ერთი პირობა იყო ის, რომ მომავალი შვილები მართლმადიდებლური რწმენით უნდა გაზარდონ, თავად შარლოტას კი საშუალება ეძლეოდა შეენარჩუნებინა პროტესტანტული რწმენა, შეთანხმება, რომელსაც ალექსის მიმდევრები ეწინააღმდეგებოდნენ. . რაც შეეხება თავად ქორწინებას, პირველი 6 თვე კარგად ჩაიარა, მაგრამ შემდეგი 6 თვის განმავლობაში ყველაფერ გაუარესდა. ალექსი მუდმივად მთვრალი იყო და თავის პატარძალს 'უშნო ყვავილი' და "ძალიან გამხდარი" უწოდა. იგი დაჟინებით მოითხოვდა ცალკეულ ბინებს და საზოგადოებაში უგულებელყოფდა.
1714 წელს ნატალიას დაბადების შემდეგ, ალექსიმ თავისი მრავალწლიანი ბედია აფრისონია სასახლეში მიიყვანა საცხოვრებლად, ზოგიერთი ისტორიკოსი ვარაუდობს, რომ ეს იყო მისი კონსერვატიული ძალაუფლების ბაზის მიერ მისი უცხო, არამართლმადიდებლური პატარძლის უარყოფა, უფრო მეტიც, ვიდრე მისი გარეგნობა, ამან გამოიწვია ალექსისმიერ შარლოტას განადგურება. კიდევ ერთი გავლენა იქონია ალექსანდრე კიკინმა, მაღალჩინოსანმა თანამდებობის პირმა, რომელიც მეფესთან ერთად დაეცა და მამულები ჩამოერთვა.
ფრენა
ფინეთიდან დაბრუნებისთანავე ალექსი მამამისმა გაგზავნა სტარაია რუსასა და ლადოგას ტბაში, რათა გაეცნო ახალი გემების მშენებლობას. ეს იყო მისთვის უკანასკნელი შანსი, როცა ენდობოდა, რადგან პეტრე არ იყო კმაყოფილი შვილის საქმიანობითა და ენთუზიაზმით.მიუხედავად ამისა, ეს იყო პეტრეს საბოლოო ძალისხმევა შვილის „გამოსწორების“ მიზნით. 1715 წლის 22 ოქტომბერს (OS), შარლოტა შვილის მომავალი იმპერატორი პეტრე II გაჩენის შემდეგ გარდაიცვალა. დაკრძალვის დღეს პეტრემ ალექსს გაუგზავნა მკაცრი წერილი, რომელშიც იგი მოუწოდებდა დაინტერესებულიყო ქვეყნის საქმეებით. პეტრე ემუქრებოდა, რომ მას გაწყვეტდა, თუ იგი არ შეასრულებდა მამის გეგმებს. ალექსემ დაწერა სამწუხარო პასუხი მამამისს, რითაც უარი თქვა მემკვიდრეობაზე მისი ჩვილი შვილის პეტრეს სასარგებლოდ. პეტრე კი მხოლოდ იმ პირობით დათანხმდა,რომ ალექსს თავი უნდა მოეხსნა, როგორც დინასტიური საფრთხე და ბერი გამხდარიყო.
იმის ნაცვლად, რომ გაემკვლავებოდა ამ უბედურ შემთხვევას, ალექსი გაიქცა ვენაში და თავისი ძმის, იმპერატორ ჩარლზ VI- ის მფარველობის ქვეშ შევიდა, რომელიც მან უსაფრთხოების მიზნით გაგზავნა ტიროლის ციხეს ერენბერგში (რეიტეს მახლობლად), და ბოლოს Sant'Elmo ციხე ნეაპოლში. მას მთელი მოგზაურობის განმავლობაში აფროსინია თან ახლდა. იმპერატორის გულწრფელი თანაგრძნობა ალექსისადმი და ეჭვი, რომ პეტრეს საკუთარი შვილის მიმართ სასიკვდილო გეგმები აქვს, აშკარად ჩანს ბრიტანეთიდან დიდი ბრიტანეთის ჯორჯ I- ის, საიდუმლო წერილში, სადაც იგი კონსულტაცია უწევდა ამ მგრძნობიარე საკითხს. პეტრეს შეურაცხყოფა მიაყენეს: ეს იყო სკანდალი, რომ მეფე გაფრინდა უცხო პოტენციალზე და უნდა გადარჩენილიყო და რუსეთში დაბრუნებულ იყო ყოვლის ფასად. ამ რთულ დავალებას ასრულებდა ყველაზე დახვეწილი და არაკეთილსინდისიერი გრაფი პიტერ ტოლსტოი.
დაბრუნება
1718 წლის 31 იანვარს მეფე მოსკოვში ჩავიდა. პეტრემ უკვე გადაწყევტილი ჰქონდა სამძებრო გამოძიების ჩატარება, რათა ფრენის საიდუმლოებას ბოლომდე ჩაწვდომოდა.18 თებერვალს, ალექსისგან მიიღეს "აღიარება", რამაც გავლენა მოახდინა მისი მეგობრებზე, მოგვიანებით კი მან საჯაროდ უარი თქვა ტახტზე, დიდი ჰერცოგის პეტრე პეტრის ძის სასარგებლოდ.
სასტიკი ტერორი მოჰყვა, სადაც ძველი დედოფალი ევდოქსია გამოათრიეს მისი მონასტერიდან და სცადეს საჯაროდ გაასამართლება სავარაუდო adultery, ხოლო ყველა ის პირი, ვინც რაიმე ფორმით ალექსისთან იმეგობრა, სასტიკად აწამეს, შიშველი ზურგზე ან შიშველ ფეხებზე ქვანახშირი დაწვეს და სიკვდილით დასაჯეს. ალექსის მსახურებს თავი ან ენა ჰქონდათ მოაჭრეს. [2] ეს ყველაფერი გაკეთდა რეაქციონერების ტერორის გასაფორმებლად და მეფის იზოლირებისთვის
1718 წლის აპრილში ახალი აღიარებები იქნა აღძრული ალექსის შესახებ. ამაში შედის აფროსინიას სიტყვები, რომლებიც აღმოჩნდა სახელმწიფოს მტკიცებულებები. ”მოხუც ხალხს დავუბრუნებ. . . ” ალექსიმ მას უთხრა, ” ... და ჩემი ნების შესაბამისად შევარჩიე ახლები; როდესაც მე სუვერენული გავხდები, მე ვიცხოვრებ მოსკოვში და დავტოვებ სანქტ-პეტერბურგს, როგორც ყველა სხვა ქალაქს; მე არ დავიწყებ გემებს; არავისთვან ომს არ დავიწყებ; მე კმაყოფილი ვიქნები ძველი დომენებით. ზამთარში მოსკოვში ვიცხოვრებ, ზაფხულში კი იაროსლავში ”. მიუხედავად უამრავი გამამტყუნებელი მტკიცებულებებისა, ამ ყველაფრის დამადასტურებელი ფაქტი არ არსებობდა. ყველაზე ცუდი რამ, რაც მის წინააღმდეგ წამოიჭრა, იყო ის, რომ მას მამის სიკვდილი სურდა. პეტრეს თვალში, მისი ვაჟი თვითდაჯერებული და ყველაზე საშიში მოღალატე იყო, რომლის ცხოვრებაც წაართვეს. მაგრამ შეუძლებელი გახდა იმ ფაქტის გადალახვა, რომ მამამ დაიფიცა, რომ ეპატიებინა იგი და ნება მიეცა, მშვიდობიანი ცხოვრება ეცხოვრა, თუ იგი რუსეთში დაბრუნდებოდა. მთელი საკითხი საზეიმოდ წარუდგინეს დიდ წინამძღვარს, სენატორს, მინისტრს და სხვა საპატიო საბჭოს 1718 წლის 13 ივნისს (აშშ). სასულიერო პირებმა გამოაცხადეს მეფე ალექსი მისი სახელით. ”... მან ენდობოდა მათ, ვისაც უყვარს ძველი ადათ-წესები და ისინი შეხვდნენ მათ მიერ გამართულ დისკურსებს, სადაც მუდმივად ადიდებდნენ ძველ დამოკიდებულებებს და ესაუბრებოდნენ მამამისის მიერ დანერგულ ინოვაციების ურჩობაზე. ” ამის გამო სასულიერო პირებმა, რომლებმაც ეს სამოქალაქო და არა რელიგიურ საკითხად გამოაცხადეს, ეს საკითხი მეფის ნებაზე დატოვეს.
24 ივნისის შუადღემდე (OS), დროებითმა წარმომადგენლებმა - სენატის 126 წევრმა და მაგისტრანტებმა, რომლებიც სასამართლო გამართეს, ალექსი დამნაშავედ სცნეს და სიკვდილით დასაჯეს. მაგრამ წამების გამოკვლევა გაგრძელდა, პიტერი სასოწარკვეთილი იყო რომ გამოეჩინა შესაძლო შეჯახება.
19 ივნისს (OS), სუსტი და დაავადებული ალექსი 25 მათრახის დარტყმა მიიღო, შემდეგ კი, 24 ივნისს (OS), მას კიდევ თხუთმეტი დაემატა. 26 ივნისს (OS) ალექსი გარდაიცვალა პეტრე და პავლეს ციხეში სანქტ-პეტერბურგში, ორი დღის შემდეგ სენატმა იგი სიკვდილით დასაჯა მამის წინააღმდეგ აჯანყების შეთქმულების გამო, და რიგითი ადამიანების თანამშრომლობისა და იმპერატორი ძმის შეიარაღებული ჩარევის იმედით.
სქოლიო
კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა კატეგორია:რომანოვების დინასტია კატეგორია:გარდაცვლილი 1718 კატეგორია:დაბადებული 1690 კატეგორია:Pages with unreviewed translations
აგუა-კომპრიდა
აგუა-კომპრიდა (Água Comprida) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 025 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.11 კმ²-ზე. ფართობი 492 212 კმ²-ია.
კინსი ვოლანსკი
კინსი ვოლანსკი (დ. 30 აგვისტო, 1996, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მოდელი, მსახიობი და ყოფილი პორნომსახიობი. არის ქრისტიანი. ცნობილი გახდა მას შემდეგ რაც მოახერხა სტადიონზე შეჭრა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის 2018-19 წლების ფინალურ შეხვედრის დროს.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს ერთი ძმა. არის ცნობილი იუთუბერის, ვიტალი ზდოროვეცკის მეგობარი გოგონა 2018 წლიდან.
მოედანზე შეჭრა
2019 წლის 1 ივნისს გამართული ჩემპიონთა ლიგის ფინალის დროს იგი შეიჭრა მოედანზე. ეს მოხდა მატჩის მე-18 წუთზე. მოგვიანებით უეფამ იგი დააჯარიმა 15 ათასი ევროს ოდენობით.
ბერბუკის ქუჩა
ბერბუკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში,  საბურთალოს რაიონში (ქვაყრელი); ტყვარჩელის ქუჩიდან საგარეჯოსა და პავლე ასლანიდის ქუჩებამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია: საბურთალოს რაიონის ქუჩები
არბერეში ენა
არბერეში, არბერეში ენა (თვითსახელწოდება — arbërisht) — ინდოევროპულ ენათა ჯგუფის, ალბანური ენის დიალექტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არბერეში ენა
ფუენტე-ტოხარი
ფუენტე-ტოხარი (Fuente-Tójar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის სუბეტიკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23,66 კმ². მოსახლეობა — 672 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
ამირვანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
მალდიველები
მალდიველები ( ދިވެހިން, დჰივეჰინ) — მალდივის კუნძულების ისტორიული რეგიონის მკვიდრი ერი და ინდო-არიული ეთნიკური ჯგუფი, რომლებიც ცხოვრობენ მალდივის რესპუბლიკასა და კუნძულ მინიკოის ლახშადვიპის საკავშირო ტერიტორიაში, ინდოეთი. ყველა მალდივიელი იზიარებს ერთსა და იმავე კულტურას და ლაპარაკობს მალდივურ ენაზე, რომელიც არის ინდო-არიული ენების სამხრეთული ჯგუფის წარმომადგენელი. ეთნოგრაფიული და ენობრივი მიზეზებისთვის, აგრეთვე გეოპოლიტიკური მიზეზების გამო, ანთროპოლოგები მალდივიელ ხალხს ყოფენ 3 ქვეჯგუფად.
მალდიველების ძირითადი ჯგუფი
მალდიველების ძირითადი ჯგუფი, რომელთა რაოდენობა 250 000-ზე მეტია. ეს არის ჯგუფი, რომელიც ცხოვრობს იჰავანდიპოლჰუდან (ჰაა ალიფი ) დამთავრებული ჰადნუნმათიამდე ( ლაამუ ) მალდივის კუნძულებზე. ისინი მალდივიელების მთლიანი მოსახლეობის 70% -ს შეადგენს. ამ ჯგუფიდან მოდის მალდივის ენის სტანდარტული დიალექტი, რომელზედაც ლაპარაკობენ მალდივის დედაქალაქ მალეში.
მალდივის სამხრეთ ჯგუფი
მალდივის სამხრეთ ჯგუფი, რომელიც ცხოვრობს ეკვატორული ზონის სამ სამხრეთულ ატოლში (ჰუვადჰუ, ფუვაჰმულა და ადდუს ატოლები ) მალდივის კუნძულებზე. ამ ჯგუფში დაახლოებით 60,000 ადამიანი შედის და მალდივის მოსახლეობის მთლიანი რაოდენობის დაახლოებით 20% -ს შეადგენს. ამ რეგიონში ნაპოვნია ყველაზე ადრეული დასახლებები. მკვლევარების აზრით, მალდივიელთა ეს ჯგუფი ყველაზე ახლო კავშირშია ნამდვილ მალდივიელ ხალხთან ენობრივი და ეთნიკური კუთვნილების თვალსაზრისით. ამ რეგიონის 3 ატოლიდან თითოეული ლაპარაკობს მალდივის ენის თავისებურ გამორჩეულ ფორმებზე, რომლებიც ბევრად განსხვავდება დანარჩენებისაგან.
მინიკოის (მალიკუნის) ხალხი - მაჰლსი
მინიკოის (მალიკუნის) ხალხი - მაჰლსი, რომელთა რაოდენობა 10 000-ს შეადგენს. კუნძული მინიკოი მალდივილებით დასახლებული ატოლის ჯაჭვის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს და მალდივიელი ხალხის ყველაზე ჩრდილოეთით გავრცელებული ჯგუფია. ისინი მალდიველების მთლიანი რაოდენობის მხოლოდ 3% -ს შეადგენენ. მინიკოის ხალხი მალდივის ძირითადი ჯგუფის იდენტურია ეთნიკური და ენობრივი თვალსაზრისით და უფრო ფართო მასშტაბით კლასიფიკაციისას პირველ ჯგუფთან ერთიანდება. ამ ჯგუფს აქვს საკუთარი დიალექტი, რომელიც ინარჩუნებს ძველი მალდივის ზოგიერთ მახასიათებელს და აჩვენებს მალაიალამურ გავლენებსაც. მიუხედავად ამისა, დიალექტი პირველი ჯგუფის წარმომადგენლებისთვის გასაგებია.
ენა და ლიტერატურა
მალდივის მოსახლეობას ძლიერი კავშირი აქვს მალდივის ენის მიმართ. იგი ისტორიულად იყო და, ძირითადად, ჯერ კიდევ არსებითია მალდივის იდენტურობისთვის. სამხრეთ ინდოეთის სხვა ენებისგან განსხვავებით, ეს არის ინდოევროპული ენა, (სამხრეთ-ინდოეთის სხვა ენები დრავიდული ენებია). ამასთან, ენაზე ჩანს მეზობელი დრავიდული ენების გარკვეული გავლენა, რაც დრავიდული ლექსიკონიდან სიტყვების გამოყენებას მოიცავს.
რელიგია
მალდიველების უდიდესი ნაწილი მუსლიმები არიან, რომლებიც ისლამის სუნიზმის შტოს მისდევემ. მალდივის მოსახლეობის 97% -ზე მეტი მუსლიმია. ისლამი არის ქვეყნის სახელმწიფო რელიგია, ისევე როგორც საზოგადოების ხერხემალი, სადაც ქვეყანაში ყოველდღიური ცხოვრება რეგულირდება ისლამის პრინციპების შესაბამისად და მთავრობის რეგულაციებიც, ემყარება ისლამური კანონის (შარიათის) რეგულაციებს. ქვეყნის კანონი კრძალავს ნებისმიერი სხვა რელიგიის გამოყენებას ქვეყნის მოქალაქეების მიერ.
ფესტივალები
მინი|294x294პქ|მალდივური კერძი მალიკუ ბონდა
ტანისამოსი
ტრადიციულად მალდივიელ მამაკაცები მუნდუს პერანგს ატარებენ, რაც მალაიალურ სამოსს ძალიან ჰგავს. მალდივიელ ქალებს აცვიათ წითელი ზედა, რომელსაც ლიბაასი ეწოდება და გრძელი შავი ქვედაბოლო.
სამზარეულო
ბრინჯი, მთავარი ინგრედიენტია მალდიველების კერძებში. ბრინჯი ჩვეულებრივ მზადდება გარუდიასთან (თევზის თევზის წვნიანი) ერთად.
მალდივური სახელები
თაობების წინ, მალდივიელი ხალხის უმეტესობა არ იყო ცნობილი მათი დაბადების სახელით. ამის ნაცვლად მათ ალტერნატიული სახელი ჰქონდათ, როგორიცაა დოჰუტუ, ლაჰუტუ, ტუტედი, კუდამანკიუ ან დონ გომა. ამ პრაქტიკის საფუძველი ის იყო, რომ თუ ბოროტმა სულებმა არ იცოდნენ ადამიანის ნამდვილი სახელი, ისინი ადამიანების შელოცვას ვერ გაუძლებდნენ. ამასთან, მალდივის უძველესი დასახელების სისტემა გუჯარათისა და მარათჰის მსგავსია. ახლაც ზოგიერთი ადამიანი ამ სისტემას მისდევს. მაგალითად, ისტორიკოსის მოჰამედ იბრაჰიმ ლუთფის სახელი არის ,,მოჰამედი;" ,,იბრაჰიმი" მამის სახელია, ხოლო ,,ლუთფი" - გვარი.
მალდიველების ხშირი გვარებია: ბეე, ბეეფანი, ბოო, დიდი, ფანი, ფულჰუ, ქადერი, ქალამინჯა, ქალინგა, ქალო, ქავაჰი, ქავია, ქოი, ქოია, მანიკი, მანიკა, მანიკე, მანიკფანი, ნაჰა, რაჰა, რანა, ტარკანი, თახანი, თაკური, თაკურფანი, ვეერი.
სქოლიო
კატეგორია:შრი-ლანკის ხალხები კატეგორია:ინდოეთის ხალხები კატეგორია:ინდოარიული ხალხები
ფერდინანდო III (ტოსკანა)
ბიოგრაფია
ფერდინანდო დაიბადა 1769 წლის 6 მაისს ფლორენციაში. იგი იყო ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ლეოპოლდოსა და მისი მეუღლის, მარია ლუისა ესპანელის ვაჟი. მამამისი იყო საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I შტეფანისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას მეორე ვაჟი, ხოლო დედამისი ესპანეთის მეფე კარლოს III-ისა და დედოფალ მარია ამალია საქსონიელის ქალიშვილი იყო. მამის წარმომავლობის გამო იგი ტოსკანის ტახტის მემკვიდრედ იყო და ფორმალურად ავსტრიის ერცჰერცოგიც. მარცხნივ|მინი|დიდი ჰერცოგი ფერდინანდო 1790 წლის 22 ივლისს ბიძამისი, იმპერატორი იოზეფ II უშვილოდ დაიღუპა, რის გამოც საღვთო რომისა და ავსტრიის იმპერატორი მამამისი, ლეოპოლდ II გახდა, ამის გამო კი ფერდინანდო III ტოსკანის დიდი ჰერცოგი გახდა. მისი მმართველობა ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე რთულ ეპოქას დაემთხვა.
1792 წელს, საფრანგეთის დიდი რევოლუციის დროს, ფერდინანდო გახდა პირველი ევროპელი მონარქი, რომელმაც აღიარა საფრანგეთის ახალი რესპუბლიკა და ცდილობდა მშვიდობიანად ეთანამშრომლა მასთან. მიუხედავად ამისა, ბრიტანეთისა და რუსეთის მმართველებმა იგი დაარწმუნეს და ფერდინანდო მალევე ჩაერთო პირველი კოალიციის ომში. ფერდინანდო თავის მოკავშირეებს ერთობ პასიურ დახმარებას უწევდა, თუმცა როგორც პირველი კოალიციის წევრი, საფრანგეთის დამმარცხებელთა რიცხვში მოხვდა. 1795 წლის 1 მარტს, იგი განუდგა მოკავშირეებსაც და ტოსკანამ ნეიტრალიტეტი გამოაცხადა.
საფრანგეთთან ურთიერთობების დალაგებამ ხელი შეუწყო მისი მმართველობის სტაბილიზაციას შემდგომი რამდენიმე წლის განმავლობაში. მიუხედავად ამისა, წამოსული საფრთხის გამო იგი თავის ცოლ-შვილთან ერთად გაიქცა ვენაში. ამას მოჰყვა 1799 წლიდან ფლორენციაში რესპუბლიკური მთავრობის შექმნა, თუმცა იგი კვლავ დიდ ჰერცოგად რჩებოდა. 1801 წელს გაფორმებული არანხუესის ხელშეკრულებით ფერდინანდო III-მ საბოლოოდ თქვა უარი ტოსკანის ტახტზე. ამის შემდეგ ნაპოლეონმა ტოსკანის ადგილას ჩამოაყალიბა ეტრურიის სამეფო, რომლის ტახტიც გადასცა ლუდოვიკო I-ს, რომელსაც მანამდე პარმის საჰერცოგო ჩამოართვა და ასე მოახდინა კომპენსირება.
ტოსკანის დაკარგვის შემდეგ მისმა ძმამ, იმპერატორმა ფრანც II-მ იგი ზალცბურგის კურფიურსტად გამოაცხადა, რათა დანაკარგის კომპენსირება მოეხდინა. მას შემდეგ, რაც ზალცბურგი ავსტრიამ დაკარგა, 1805 წელს ფრანცმა მას ვიურცბურგის დიდი ჰერცოგობა უბოძა.
1814 წლის 30 მაისს, ნაპოლეონის დაცემის შემდეგ, ფერდინანდოს ტოსკანის დიდი ჰერცოგის წოდება დაუბრუნეს. ამის შემდეგ იგი ოჯახთან ერთად დაუბრუნდა ფლორენციას, სადაც 1824 წლის 18 ივნისს, 55 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
ცოლები და შვილები
1790 წლის 15 აგვისტოს ნეაპოლში მარიონეტულად, ხოლო 1790 წლის 19 სექტემბერს უკვე ვენაში პირადად დაქორწინდა ფერდინანდო პრინცესა ლუიზა მარია ნეაპოლელზე (1773-1802), ნეაპოლისა და ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ასულზე, რომელთანაც შეეძინა ხუთი შვილი:
ფერდინანდოს პირველი და საყვარელი მეუღლე მშობიარობას გადაჰყვა, რა დროსაც მკვდარი ბავშვი გააჩინა. მისგან სულ სამი ბავშვი დარჩა, რადგან ორი ადრეულ ასაკში გარდაიცვალა. მრავალწლიანი ქვრივობის შემდეგ, 1821 წლის 6 მაისს, ფლორენციაში ფერდინანდომ ცოლად შეირთო მარია ფერდინანდა საქსონიელი (1796-1865), საქსონიის პრინც მაქსიმილიანისა და პრინცესა კაროლინა პარმელის ასული. აღსანიშნავია, რომ იგი ფერდინანდოს ვაჟის, ლეოპოლდოს მეუღლის, მარია ანა საქსონიელის უფროსი და იყო, რის გამოც მათ ქორწინებას დიდი სკანდალი მოჰყვა, თუმცა დარჩენილი ცხოვრება ბედნიერად გაატარეს. მართალია მარია ფერდინანდასთან შვილები არ ჰყოლია, მაგრამ იგი დაქვრივების შემდეგ მეორედ აღარ გათხოვილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1769 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1824 კატეგორია:ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები კატეგორია:ტოსკანის ჰერცოგები კატეგორია:ავსტრიის ერცჰერცოგები
სისაკი
სისაკი — ქალაქი ცენტრალურ ხორვატიაში, მდინარეების კუპას, სავასა და ოდრას შესართავთან; დედაქალაქ ზაგრებიდან სამხრეთით 57 კმ-ის დაშორებით. სისაკ-მოსლავინის ჟუპანიის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობს 47 768 ადამიანი, საიდანაც 33 322 ცხოვრობს ურბანულ დასახლებებში.
სისაკი ხორვატიის მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო ცენტრი და უდიდესი სამდინარო პორტია. ასევე, აქ მდებარეობს ხორვატიის უდიდესი ნავთობსაბადო.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატიის ქალაქები
Tapwave Zodiac
Tapwave Zodiac — მეექვსე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი კომპანია Tapwave-ის მიერ. დაანონსდა 2003 წლის მაისში, ხოლო გაყიდვები დაიწყო იმავე წლის ოქტომბერში.
სისტემა გათვლილი იყო 18-34 წლამდე აუდიტორიისთვის და გააჩნდა მუსიკის მოსმენის, ფოტოს დათვალიერებისა და ვიდეოების ნახვის შესაძლებლობა.
თავდაპირველად ხელმისაწვდომი იყო Zodiac-ის ორი მოდელი, Zodiac 1 (32მბ, 299 აშშ დოლარი) და Zodiac 2 (128მბ, 399 აშშ დოლარი). მასზე გამოვიდა ისეთი ცნობილი თამაშები როგორებიცაა „Tony Hawk's Pro Skater 4“ (Activision); „Mototrax“ (Activision); „Spy Hunter“ (Midway); „Madden NFL 2005“ (EA/MDM); „Doom II“ (id Software); „Golden Axe III“ და „Altered Beast“ (Sega); „Warfare Incorporated“ (Handmark); და „Duke Nukem Mobile“ (3D Realms/MachineWorks).
კონსოლი წარუმატებელი აღმოჩნდა კომერციულად. ეს გამოწვეული იყო არასაკმარისი დაფინანსებით, აგრეთვე Sony-ს PlayStation Portable-ისა და Nintendo DS-ის მხრიდან ძლიერი კონკურენციით. Tapwave Zodiac-ის წარმოება შეწყდა 2005 წლის 25 ივლისს.
კონსოლს წილად ხვდა უმაღლესი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისაგან. მას აგრეთვე გადაეცა უამრავი ჯილდო, მათ შორის „წლის 10 საუკეთესო გაჯეტი“ (Stuff“), „Fetish Award“ „Wired“), Best of What’s New Award '(„Popular Science“) „რედაქტორთა არჩევანი“ (CNET), „2004 Next Gear Innovations Award“ („PC World“), „2003 წლის ყველაზე ინოვაციური ჯიბის კომპიუტერი“ („Handheld Computing“), „2003 წლის საუკეთესო მოწყობილობა“ („Time“), 2003 წლის საუკეთესო პროდუქტი („Business Week“) და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მეექვსე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:2003 წელი ვიდეო თამაშებში კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები
გირდადული
გირდადული (Girdadul) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში.
Edge (ჟურნალი)
Edge — მულტიფორმატული ჟურნალი ვიდეო თამაშების თემაზე, რომელიც გამოიცემა დიდ ბრიტანეთში კომპანია Future plc-ის მიერ. იგი აქვყნებს 13 გამოცემას წლის განმავლობაში. პირველი გამოცემა გამოიშვა 1993 წელს სტივ ჟერატის მიერ. იგი განთქმულია ფართო კონტაქტებით თამაშების ინდუსტრიაში, სარედაქციო პილიტიკითა და სტატიების თავისებური წერის სტილით, ყოვეწლიური დაჯილდოებებითა და მრავალხნიანი ისტორიით.
ისტორია
ჟურნალი გაეშვა 1993 წელს სტივ ჟერატის მიერ - განთქმული ჟურნალისტი ვიდეო თამაშების თემატიკაზე. 2009 წელს გამოვიდა 200 გვერდიანი საიუბილეო გამოცემა. 2003 წლის ოქტომბერს თანამდებობა დატოვა ჟურნალის მთავარმა რედაქტორმა ხუან დინის-სანჩესმა რამდენიმე თანამშრომელთან ერთად. ამის შემდგომ, მთავარი რედაქტორის თანამდებობა დაიკავა ტონი მოტიმ. ერთადერთი თანამშრომელი, რომელმაც კომპანია არ დატოვა იყო მარგარეტ რობერტსონი. 2006 წელს მარგარეტმა ჩაანაცვლა ტონი მოტი. თუმცა, 2007 წელს რობერტსონი ჩამოქვეითდა და მთავარ რედაქტორად კვლავ მოტი დაინიშნა.
1995-2002 წლებში ნაწილი ინგლისური გამოცემისა გამოქვეყნდა ამერიკულ ჟურნალ Next Generation-ში. 2007 წელს ამერიკულმა განყოფილებამ დაიწყო Edge-ის რჩეული სტატიების პუბლიკაცია საიტ Next Generation-ზე. 2008 წელს საიტი ხელმეორედ გაეშვა სახელწოდებით Edge. 2014 წელს გაჟონა ინფორმაციამ Edge-ის ვებსაიტების დახურვასთან დაკავშირებით. 2014 წლის დეკემბერს განაცხადეს Edge-ის ვებსაიტების დახურვის შესახებ, ხოლო კონტენტს გამოაქვეყნებდნენ GamesRadar-ზე. 2015 წლის იანვარს გახდა ცნობილი, რომ იგივე ბედი ელოდა Edge-ის საიტს. გამოშვების დღიდან, ჟურნალის დიზაინი შეიცვალა სამჯერ. პირველად ეს მოხდა 1999 წელს, მეორედ - 2004 წელს, ხოლო მესამედ - 2011 წელს.
შეფასების სტრუქტურა
ჟურნალლი Edge განთქმული არის თავისი მკაცრი შეფასების სისტემით. ჟურნალი იყენებს ათ ბალიანი შეფასების სისტემას. არსებობის განმავლობაში უმაღლესი შეფასება მიიღო მხოლოდ რამდენიმე თამაშმა:
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალები კატეგორია:1993 წელს დაარსებული ჟურნალები
კამპუ-ფლორიდუ
კამპუ-ფლორიდუ (Campo Florido) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 570 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 870 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.43 კმ²-ზე. ფართობი 1 264 245 კმ²-ია.
ისნახარი
ისნახარი (Iznájar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის სუბეტიკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 136,36 კმ². მოსახლეობა — 4261 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
მიხეილ ზაუტაშვილი
მიხეილ (გივი) ზაუტაშვილი (დ. 5 თებერვალი, 1938, ბერშუეთი, გორის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი სპორტსმენი. საბჭოთა კავშირისა და საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი
დაიბადა 1938 წლის 5 თებერვალს ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბერშუეთში. 1976-1980 წლებში იყო სსრკ ძიუდოისტთა ნაკრების მწვრთნელი. მისი აღზრდილები არიან ოლიმპიური თამაშების, მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონები: შოთა ხაბარელი, თემურ ხუბულური (ორივე ძიუდო), იოსებ ახალბედაშვილი, აკაკი ხანიშვილი (ორივე სამბო).
1998 წელს დააჯილდოეს ღირსების ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
პეტრე ფავლენიშვილი
წარმოშობით თავადი გორის მაზრიდან, განათლებით იურისტი. 1914 წლამდე მუშაობდა პეტერბურგის საოლქო სასამართლოში. I მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ შევიდა გატჩინის სამხედრო სკოლაში, შემდეგ სწავლა გააგრძელა პეტროგრადის სამხედრო სასწავლებელში. მსახურობდა კონტრდაზვერვის ოფიცრად ქალაქ ვლადიკავკაზში. 1918 წელს დაბრუნდა საქართველოში. პოლკოვნიკ ბაგრატიონ-დავითიშვილის მიწვევით სამსახური დაიწყო საქართველოს რესპუბლიკის სამხედრო სამინისტროში კონტრდაზვერვის საგამოძიებო ნაწილის უფროსად. ჰქონდა კაპიტნის ჩინი. 1921 წლის იანვარში კონტრდაზვერვის უფროსად მიავლინეს ბათუმში. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ სცადა ემიგრაციაში წასვლა, მაგრამ ვერ მოახერხა. 1921 წლის აპრილში დააპატიმრეს. საქმე განსახილველად გადაეცა XI წითელი არმიის განსაკუთრებულ საქმეთა განყოფილებას. 1921 წლის 15 ივნისს მიესაჯა დახვრეტა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 1921 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში პ
ბონ-რეპუზუ
ბონ-რეპუზუ (Bom Repouso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1371 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 457 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.5 კმ²-ზე. ფართობი 229 845 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი (Gaius Vibius Pansa Caetronianus; გ. 23 აპრილი, ძვ. წ. 43) — რომის რესპუბლიკის კონსული ძვ. წ. 43 წელს. მიუხედავად იმისა, რომ სამოქალაქო ომის დროს კეისარს უჭერდა მხარს, მისი მოკვლისთანავე რესპუბლიკის აღდგენისათვის დაიწყო ბრძოლა. გარდაიცვალა ფორუმ გალორუმის ბრძოლაში მიღებული ჭრილობებისაგან.
მართლწინააღმდეგობა
მართლწინააღმდეგობა სამართლის ყოველ დარგში აღნიშნავს პირის ქმედებას, რომელიც ეწინააღმდეგება მართლწესრიგს, საზოგადოებაში დამკვიდრებულ კულტურის ნორმებს.
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
ადრეული კარიერა
ვიბიუსის გვარიდან ერთ-ერთი პირველი, რომელმაც პოლიტიკაში წარმატების მოპოვება შეძლო, პანსა ახალი კაცი იყო, რომელიც კურსუს ჰონორუმის საშუალებით, იულიუს კეისართან მეგობრობის წყალობით დაწინაურდა, რომელთანაც გალიაში მსახურობდა. თავდაპირველად ეტრუსკული წარმომავლობისა და პერუზიაში (თანამედროვე პერუჯა) აღზრდილი პანსა, რომელიც, შესაძლოა, ლუციუს კორნელიუს სულას მიერ პროსკრიფცირებული ოჯახიდან იყო, ძვ. წ. 51 წელს სახალხო ტრიბუნად აირჩიეს. ამ თანამდებობაზე ყოფნისას მან ვეტო დაადო სენატის მიერ მიღებულ კეისრის წინააღმდეგ მიმართულ მრავალ გადაწყვეტილებას. კეისარსა და პომპეუსს შორის მიმდინარე სამოქალაქო ომში იგი აქტიურად უჭერდა მხარს კეისრელებს. ფიქრობენ, რომ ძვ. წ. 48 წელს იგი ედილის ან პრეტორის თანამდებობაზე დაინიშნა.
მართლწინააღმდეგობა
სამართლის თეორიაში მართლწინააღმდეგობის არსი ძირითადად ნეგატიურად, ე. ი. მართლწინააღმდეგობის გამომრიცხველი გარემოებების სახითაა ჩამოყალიბებული. კანონით აკრძალული ქმედების განხორციელებისას იგულისხმება, რომ მართლწინააღმდეგობა აშკარაა, თუკი არ არსებობს მისი გამომრიცხველი გარემოებანი. მაგალითად, მართლწინააღმდეგობის გამომრიცხველ სამოქალაქოსამართლებრივ ერთ-ერთ გარემოებას წარმოადგენს უკიდურესი აუცილებლობა.
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
ადრეული კარიერა
ძვ. წ. 47 წელს იგი ბითინიისა და პონტოს მმართველად დაინიშნა და რომში მომდევნო წელს დაბრუნდა. ამავე წელს კეისარმა პანსა ციზალპური გალიის მმართველად დანიშნა მარკუს იუნიუს ბრუტუსის ნაცვლად. ეს თანამდებობა მან ძვ. წ. 45 წლის 15 მარტს დაიკავა. დაახლოებით ამავე დროისათვის იგი ავგურად, რომის ქურუმთა ერთ-ერთი კოლეგიის წევრად აირჩიეს. ძვ. წ. 44 წლის დასაწყისში კეისარმა იგი მომავალი წლის (ძვ. წ. 43 წ.) კონსულად დაასახელა. იმავე წლის 21 აპრილამდე პანსა ციზალპური გალიიდან კამპანიაში დაბრუნდა, სადაც 15 მარტს კეისრის მკვლელობის შემდეგ რომში ვითარების ჩაწყნარებას ელოდებოდა.
მართლწინააღმდეგობა
მართლწინააღმდეგობასა და მის გამომრიცხველ გარემოებებს განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება სისხლის სამართალში. კონტინენტური ევროპის სამართლის ქვეყნებში გავრცელებულ დანაშაულის სამსაფეხურიან სისტემაში მართლწინააღმდეგობას მეორე ადგილი უკავია (ქმედების შემადგენლობასა და ბრალთან ერთად) და მისი დადგენა აუცილებელი პირობაა დანაშაულის ჩადენის დასასაბუთებლად. თუკი მართლწინააღმდეგობის არსებობა კონკრეტულ შემთხვევაში ვერ მტკიცდება, ჩადენილი ქმედება მართლზომიერად ითვლება.
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
ადრეული კარიერა
ზომიერ კაცად და მშვიდობიანი შეთანხმების მომხრედ აღიარებული პანსა რომში დაბრუნებისთანავე გახდა ზომიერი კეისრელების ლიდერი და რესპუბლიკის აღდგენის ერთ-ერთი მთავარი მხარდამჭერი, რამაც იგი მარკუს ანტონიუსთან დაპირისპირებამდე მიიყვანა, რაც ძვ. წ. 44 წლის ბოლოდან დაიწყო. მან, აგრეთვე, მოლაპარაკება დაიწყო ოქტავიანესთან, კეისრის შვილობილთანაც, რომელიც სწორედ იმ დროს იმყოფებოდა კამპანიაში, რა დროსაც პანსა. მიუხედავად ამისა, პანსა მარკუს ანტონიუსისადმი სრულიად მტრულად არ იყო განწყობილი და თუმცა სურდა მისი ძალაუფლება შემოესაზღვრა, ანტონიუსის მთლიანად განადგურება არ სურდა. არც ის უნდოდა, რომ სენატის ანტი-კეისრულ ფრაქციას შეერთებოდა და სამოქალაქო ომის ახალი რაუნდი წამოეწყო. აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ პანსა დაქორწინებული იყო ფუფიაზე, კვინტუს ფუფიუს კალენუსის ქალიშვილზე და ეს უკანასკნელი ანტონიუსის მთავარი მხარდამჭერი იყო.
ჟოელ რაკუტუმალალა
ჟოელ რაკუტუმალალა (Joel Rakotomalala; დ. 29 მარტი, 1929  — გ. 30 ივლისი, 1976) — მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრი 1976 წლის 29 მარტიდან 30 ივლისამდე. დაიღუპა საავიაციო კატასტროფაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
კონსულობა და გარდაცვალება
ძვ. წ. 43 წლის 1 იანვარს პანსა ავლუს ჰირციუსთან ერთად კონსული გახდა. მათ სენატში განხილვები წამოიწყეს იმ საკითხზე, თუ ქმედებათა რა კურსი უნდა გატარებულიყო და თუ ასეთი იქნებოდა, მარკუს ანტონიუსის წინააღმდეგ. განხილვამ ოთხ დღეს გასტანა. პანსა იმ იდეას უჭერდა მხარს, რომ კეისრელთა ყველა ფრაქცია გაერთიანებულიყო და რესპუბლიკაში ჰარმონია აღედგინათ, თუმცა უშედეგოდ. ოქტავიანემ უარი განაცხადა ანტონიუსთან თანამშრომლობაზე, თუმცა მარკუს ემილიუს ლეპიდუსი და ლუციუს მუნაციუს პლანკუსი განაგრძობდნენ მის მხარდაჭერას. საბოლოო შედეგი ის იყო, რომ სენატმა სამართლებრივად ცნო ოქტავიანეს არმია და მას პანსასა და ჰირციუსთან ერთად ანტონიუსთან მომავალი ბრძოლისათვის მუშაობა დაავალა. სენატმა უარყო ანტონიუსის კომპრომისი და კონსულებს პირდაპირი მითითება მისცა, რომ გაეკეთებინათ რაც აუცილებელი იყო რესპუბლიკის უსაფრთხოების შესანარჩუნებლად და მუტინაში ალყაშემორტყმული დეციმუს იუნიუს ბრუტუს ალბინუსის გასათავისუფლებლად. მიუხედავად იმისა, რომ პანსამ ლუციუს იულიუს კეისართან ერთად წარმატებით მოახერხა ანტონიუსასათვის სახელმწიფოს მტრის სტატუსი აერიდებინა, სამოქალაქო ომი მაინც გამოცხადდა.
მართლწინააღმდეგობა
სისხლის სამართალი იცნობს მართლწინააღმდეგობის გამომრიცხველ შემდეგ გარემოებებს: უკიდურესი აუცილებლობა, აუცილებელი მოგერიება, დამნაშავის შეპყრობა, მართლზომიერი რისკი, დაზარალებულის თანხმობა ან სავარაუდო თანხმობა და სხვ. თანამონაწილეობის აქცესორული ბუნების გამო, ამსრულებლის ქმედების მართლზომიერება თანამონაწილის ქმედების მართლწინააღმდეგობას გამორიცხავს.
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
კონსულობა და გარდაცვალება
გაიუს კასიუს ლონგინუსისა და მარკუს იუნიუს ბრუტუსის მმართველობის ქვეშ მყოფი აღმოსავლეთის მდგომარეობის შესახებ მსჯელობისას პანსა მხარს უჭერდა იმ მოსაზრებას, რომ კეისრელი პუბლიუს კორნელიუს დოლაბელა ხალხის მტრად გამოცხადებულიყო, თუმცა მოახერხა უარი ეთქვა ციცერონის წინადადებაზე კასიუსისათვის აღმოსავლეთში არჩვეულებრივი ძალაუფლების მინიჭებასთან დაკავშირებით, რომელიც ამ უკანასკნელს დოლაბელასთან გასასწორებლად უნდა გამოეყენებინა. მან, აგრეთვე, კანონიერი სახე მისცა მარკუს იუნიუს ბრუტუსის მმართველობას მაკედონიაში და ოფიციალურად აღიარა სექსტუს პომპეუსი სიცილიაზე. სენატის მიერ Lex Antonia-ის, განსაკუთრებით კი სადავო Lex Antonia Agraria-ის გაუქმების პირობებში, პანსა იძულებული გახდა დაედასტურებინა კეისრის ვეტერანების კოლონიების შექმნისაკენ მიმართული ღონისძიებები, ისევე, როგორც კეისრის, როგორც დიქტატორის აქტი და გაუქმება.
მართლწინააღმდეგობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იურიდიული ტერმინოლოგია კატეგორია:დანაშაული კატეგორია:სისხლის სამართლის ზოგადი ნაწილი
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
კონსულობა და გარდაცვალება
მთელი ამ დროის განმავლობაში პანსა აგრეთვე, პასუხისმგებელი იყო ახალ გადასახადებზე, რომლებსაც ანტონიუსთან დასაპირისპირებლად კრეფდა. ძვ. წ. 43 წლის 19 მარტისათვის იგი ახალწვეულთა ოთხი ლეგიონით ჩრდილოეთისაკენ მიემართებოდა ოქტავიანესა და ჰირციუსთან შესაერთებლად, რომლებიც ცდილობდნენ ანტონიუსი მუტინასთან შეეზღუდათ. ანტონიუსმა, რომელმაც პანსას მოახლოების შესახებ შეიტყო, მას ძვ. წ. 43 წლის 14 აპრილს, ფორუმ გალორუმთან, მუტინის სამხრეთ-აღმოსავლეთით შეუტია. ანტონიუსმა გაანადგურა მისი არმია, პანსა კი ბრძოლაში დაიჭრა. მან მხოლოდ გაქცევაღა მოახერხა, როდესაც ჰირციუსის არმია მოულოდნელად გამოჩნდა ბრძოლის ველზე და ანტონიუსს გაქცევა აიძულა. მისი ქმედებებისათვის პანსა (ოქტავიანესა და ჰირციუსთან ერთად) სენატმა იმპერატორად გამოაცხადა.
გიორგი ქეჩაარი
უდთა კულტურული გაერთიანების „ორაინის“ შემქმნელი და 2991-2006 წლებში ხელმძღვანელი.
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
კონსულობა და გარდაცვალება
მალე აშკარა გახდა, რომ პანსა კვდებოდა. მან საკმაო ხანს იცოცხლა საიმისოდ, რომ გაეგო 21 აპრილს მუტინასთან ანტონიუსის მეორე მარცხისა და ბრძოლაში თავისი თანაკონსულის, ჰირციუსის გარდაცვალების შესახებ. თავის უკანასკნელ საათებში პანსამ ოქტავიანეს ურჩია არ ნდობოდა ციცერონსა და დანარჩენ სენატს და რომ ისინი მას პირველივე შესაძლებლობისთანავე მიუბრუნდებოდნენ. მან თავისი ჯარის სარდლობა თავის კვესტორს, მანლიუს ტორკვატუსს გადასცა, რომელმაც პანსას ექიმი, გლიკო დააპატიმრა, როგორც კონსულის მოწამვლაში ეჭვმიტანილი. პანსა ძვ. წ. 43 წლის 23 აპრილს გარდაიცვალა და შესანიშნავი საჯარო დაკრძალვა მიიღო.
გიორგი ქეჩაარი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1930 წელს გაბალის რაიონის სოფელ ნიჯში. 1938 წელს შევიდა იმავე სოფლის საშუალო სკოლაში, რომელიც 1946 წელს დაამთავრა. 1946-1952 წლებში ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის სწავლის შემდეგ, 1952-1957 წლებში გაბალის რაიონის სოფელ მიხლიგოვაგის სკოლის დირექტორად მუშაობდა. 1952 წლიდან მუშაობდა ნიჯის სკოლის მასწავლებლად და დირექდორის მოადგილედ.
გაიუს ვიბიუს პანსა ცეტრონიანუსი
სქოლიო
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 43 კატეგორია:რომის რესპუბლიკის კონსულები კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები კატეგორია:თანამდებობაზე ყოფნისას გარდაცვლილი რომის კონსულები
გიორგი ქეჩაარი
ბიოგრაფია
1991 წელს შექმნა უდთა ხელოვნების ეროვნული ცენტრი „ორაინ“.
გარდაიცვალა 2006 წლის 8 სექტებერს.
წიგნები
1996 წელს გამოიცა „Nana Oçal“ (დედა მიწა). 2001 წელს მისი წიგნი „ორაინი“ მაღალი ტირაჟით გამოიცა. 2003 წელს გამოიცა წიგნები „ Buruxmux“, „Udilərin ənənəvi toy mərasimləri“,რუსულად „შუნუროქი“ და „უდთა ზღაპრები“. 2004 წელს მისი ხელმძღვანელობით დაიბეჭდა უდთა ენის 1, 2 და 3 კლასელებისთვის გათვლილი წიგნები. გიორგი ქეჩაარი მუშაობდა ბიბლიის უდურ თარგმანზე.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მწერლები
იური კუზბიტი
იური კუზბიტი (დ. 29 მარტი, 1977) — უკრაინელი პოლიტიკოსი და ადვოკატი. უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. პარტია „ხალხის მსახურის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:უკრაინის მე-9 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
შალვა ქარდავა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1989
ველის მეფეების სია
ველი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში — ჩრდილოელი ხალხის ქალაქი და სამეფო. განადგურებული იქნა დრაკონ სმაუგის მიერ. მისი აღსასრულის შემდეგ აღდგენილი იქნა ბარდის მიერ და იქცა ველის სამეფოდ.
კონსეისან-დაზ-ალაგოასი
კონსეისან-დაზ-ალაგოასი (Conceição das Alagoas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 723 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.
ველის მეფეების სია
აქ წარმოდგენილია სამეფოს ცნობილი მმართველების სია.
კონსეისან-დაზ-ალაგოასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 043 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.19 კმ²-ზე. ფართობი 1 340 250 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ველის მეფეების სია
გირიონი
ნახსენებია მხოლოდ „ჰობიტში“. იგი იყო ველის უკანასკნელი მბრძანებელი, რომელიც მოკლა სმაუგმა. 170 წლის შემდეგ დრაკონი მოკლული იქნა ბარდის მიერ და სამეფო აღდგა.
ბარდი
ბარდი იყო ქალაქ ველის სამეფოს მემკვიდრე და კანონიერი მეფე, აგრეთვე მშვილდოსანი, რომელიც ტბისპირა ქალაქში ცხოვრობდა. მომდინარეობდა გირიონის შტოდან, რომლის ცოლი და შვილები შეეფარნენ ტბისპირა ქალაქს 2770 წელს - მას შემდეგ, რაც დრაკონმა სმაუგმა გაანადგურა ველი და დასახლდა მარტოსული მთის გულში. ბარდმა, შაშვის მითითებით, ესროლა დრაკონს ისარი პირდაპირ იმ წერტილში მუცელზე, რომელიც სმაუგის სასიკვდილო ადგილი იყო (შაშვის ენა მას ესმოდა, ვინაიდან ველის ხალხს ეს ნიჭი ყოველთვის ჰქონდა). განგმირული სმაუგი ესგაროთზე დაეცა და დაანგრია. შემდგომში ბარდმა აღადგინა ველის სამეფო და 2944 წელს მისი მეფე გახდა. მარტოსული მთის სამეფოს ჯუჯებთან მას ყოველთვის კარგი ურთიერთობა ჰქონდა. ეს მიწა, განადგურებული სმაუგის მიერ, კვლავ აყვავდა.
ბაინი
ბაინი იყო ველის მეფე, რიგით მეორე ხელახლა აღდგენილ შტოში. იგი იყო მშვილდოსან ბარდის შვილი და მამის შემდეგ მეფობდა მესამე ეპოქის 2977 წლიდან, 30 წლის განმავლობაში. ამ პერიოდში მარტოსული მთა ბალინის და ჯუჯების რაზმის მიერ იქნა დატოვებული. ისინი მორიაში გადავიდნენ.
ბაინის მემკვიდრე იყო ბრანდი, მესამე ეპოქის 3007 წლიდან. ამბობენ, რომ უკანასკნელის სამეფო აღწევდა ტბისპირა ქალაქის სამხრეთ და აღმოსავლეთ საზღვრებამდე.
რადგან ველის ენა ძველსკანდინავიურ ენას ჰგავს, ვარაუდობენ, რომ ბაინის სახელი Beinn-ისგან მომდინარეობს და აღნიშნავს მამოძრავებელს.
პიტერ ჯექსონის „ჰობიტში“ პერსონაჟის როლს ასრულებს ჯონ ბელი.
ბრანდი
ბაინის ძე და მემკვიდრე. ველის მეფე ბეჭდის ომის პერიოდში. მოკლული იქნა, როდესაც დაინ II რკინისტერფთან ერთად ველის ბრძოლაში იბრძოდა. მისი მემკვიდრე იყო ბარდ II. პერსონაჟი აგრეთვე ჩნდება ვიდეო თამაშის The Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth II დამატებაში The Rise of the Witch-king.
ბარდ II
ბრანდის ძე და მემკვიდრე. ველის მეფე ბეჭდის ომის პერიოდში.
კონსერვატიზმი საქართველოში
მახასიათებლები
სოციალური კონსერვატორები ნაკლებად ემხრობიან საქართველოს ნატოში გაწევრიანებას.
კულტურული კონსერვატორები მხარს უჭერენ სექსუალური უმცირესობების უფლებათა დაცვის შემცირებას.
ისტორია
ზოგიერთი ავტორის მოსაზრებით XIX საუკუნის „მამებისა და შვილების ბრძოლა“ შეიძლება შეფასდეს როგორც ქართული კონსერვატიზმის გამოვლენის პირველი მაგალითი, თუმცა ამ პროცესის მონაწილე გრიგოლ ორბელიანს და „მამების“ არც სხვა წარმომადგენელს ქართული კონსერვატიზმის იდეოლოგიური სისტემატიზაცია არ მოუხდენიათ. მათი რეაქცია მხოლოდ ცვლილებების უარყოფა იყო. ქართული კონსერვატიზმის იდეური ქვაკუთხედი ლიტერატურის სახით გვევლინებოდ, რამაც მოგვიანებით გავლენა იქონია ქართული ნაციონალიზმის ჩამოყალიბებაზე, რომლის ფუძემდებელად „შვილთა“ თაობის წარმომადგენელი ილია ჭავჭავაძე ითვლება. ახალგაზრდობის ადრეულ პერიოდში ილია ნაციონალისტია, შემდგომ ხდება ლიბერალი, ბოლოს კი კონსერვატორულ პოზიციას იკავებს მთელი რიგი საკითხების მიმართ. კონსერვატიზმის იდეურ საფუძვლად ილიას მიაჩნდა „ის წყობა, რომელიც ცხოვრებას უკვე აღმოუჩენია, დაუდგენია და დღეს მოქმედებს“, ლიბერალიზმისა კი „ის — რასაც დღევანდელი დღე თხოულობს“. ილია თვლიდა, რომ ყველა ერი, რომელიც ისტორიის ღირსია, ამ „ორნაირ აზრთა წყობის“ ძირითად პრინციპებზე უნდა აგებდეს თავის ცხოვრებას — ე.ი. სახელმწიფოებრიობას — პოლიტიკური სისტემის, ეკონომიკისა და სოციალური პოლიტიკის პრიორიტეტებს.
კონსერვატიული იდეოლოგია არ სარგებლობდა პოპულარობით საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ფარგლებში და არც საქართველოს გასაბჭოების შემდეგაც. 1990-იან წლებში მომძლავრმა რელიგიურობამ საქართველოში ხელი შეუწყო კონსერვატიული ღირებულებების ჩამოყალიბებას და შეაფერხა დემოკრატიის გაღრმავების პროცესი — ხელის შეშლით ისეთი ლიბერალური ღირებულებების დამკვიდრებისთვის, როგორიცაა სექსუალურ უმცირესობათა გამოხატვის თავისუფლება.