cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ცოფიანი ძაღლი და გლორი (ფილმი)
სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირი უეინ დობი (რობერტ დე ნირო) პოლიციაში მუშაობს. იგი ფოტოგრაფია, არ დასდევს დამნაშავეებს და ჩხუბიც არ შეუძლია, ამიტომაც მეგობრები ხუმრობით ცოფიან ძაღლს ეძახიან. ერთხელ ღამე შემთხვევის ადგილზე მივა, ფოტოებს გადაიღებს და იმავე უბანში მაღაზიაში გაისეირნებს. იქ ერთ ბანდიტს, ადგილობრივი მაფიოზი ფრენკ მილო ბილი მიურეი ყავს მძევლად აყვანილი. უეინი გააგდებს ბანდიტს და პოლიციაში დარეკავს, ამასობაში ფრენკ მილოც გაუჩინარდება. მეორე დღეს უეინს ბარში დიდი კაცი ჰაროლდი დაადგება, ეტყვის რომ მისმა ბოსმა და კლუბ „კამიკაძეში“ დაპატიჟა. ადგილზე მისული პოლიციელი აღმოაჩენს რომ მისი გადარჩენილი უბნის მაფიოზი ფრენკ მილოა, რომელიც მადლობა გადაუხდის და ერთი კვირით თავისი ბარის მიმტანს გლორიას (უმა თურმანს) გაუგზავნის. გლორია თავისი ძმის ვალის გამო იძულებულია მილოსთან იმუშაოს და ყველაფერი შეასრულოს. უეინს გოგოს უკან დაბრუნება სურს, მაგრამ გლორია თხოვს რომ დაიტოვოს, თორემ ფრენკი ვალს გაუზრდის. უეინის მეზობელი ზორბა პოლიციელი ცოლს ცემს, დობი შეეცდება მის შეჩერებას, მაგრამ არაფერი გამოუვა და მეგობარ მაიკს ეტყვის, რომელიც მოძალადეს გააგდებს. „თუ არ გაქვს სიმამამცე, პატივიც არ გექნება“ - დაარიგებს მეგობარს და უეინიც შეიცვლება. ერთი კვირის მანძილზე ის და გლორია ერთად დროს ატარებენ, დაუახლოვდებიან ერთმანეთს და შეუყვარდებათ. ფრენკი უეინს განყოფილებაში დაადგება, სადაც როგორც ჩანს შინაურულად გრძნობს თავს. შეახსნებს რომ ორშაბათს გოგოს წასაყვანად უნდა მივიდეს. უეინს კი გლორია შეუყვარდა და დაბრუნებას არ აპირებს. ორშაბათს მაფიოზი თავის ხალხთან ერთად სახლში მიადგება უეინს, გლორიას წასაყვანად. დიდი ჰაროლდი პოლიციელის სახლში შეიპარება, მაგრამ იქ მაიკი დახვდება და იჩხუბებენ. მაფიოზი გოგოს სანაცვლოდ 40 ათასს მოსთხოვს, რადგანაც 75 ათასი აქვს ვალი, მაგრამ როგორც მეგობარს დაუკლებს. სამ დღეს მისცემს ვადას და წავა. უეინი მხოლოდ 23,5 ათასს შეაგროვებს და დათქმულ დროს ფრენკს დაელდოება. სამი დღის შემდეგ მაფიოზი თავის გორილებთან ერთად დაადგება და პოლიციელს წაყვანას დაუპირებს. ამ დროს უეინის მეგობრები მაიკის მეთაურობით მოვლენ და მაფიოზის გორილებს დაადგებიან. ფრენკი აუხსნის რომ ასე არაფერი გამოუვათ, გოგოს თავს არასოდეს დაანებებს და მაინც წაართმევს. უეინი ორთაბრძოლას შესთავაზებს, ჯერ მაფიოზი მოერევა, შემდეგ კი პოლიციელი. ჩხუბისას გლორია მოირბენს და ეტყვის რომ წაყვება ფრენკს, ოღონდ უეინს თავი დაანებოს. ფრენკი გადაწყვეტს რომ გლორია დარჩეს პოლიციელთან და სამუდამოდ თავს დაანებებს.
რესურსები ინტერნეტში
https://www.rottentomatoes.com/m/mad_dog_and_glory
https://www.exler.ru/films/beshenyj-pes-i-gloriya.htm
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:მელოდრამები კატეგორია:რომანტიკული კომედია
მეჯლისი-უნსი
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
ლებაუ-ციტაუს რაიონი
ლებაუ-ციტაუს რაიონი (Landkreis Löbau-Zittau) — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი იყო ქალაქი ციტაუ. რაიონი შედიოდა საქსონიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარებოდა დრეზდენის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებდა 698,54 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 142 135 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 203 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 14 2 86.
გუსტავო კუერტენი
კუერტენს მოგებული აქვს 3 დიდი სლემის ტურნირი – სამივე სლემი მან საფრანგეთის ღია პირველობაზე მოიგო. იგი გახდა პირველი ბრაზილიელი მამაკაცი ჩოგბურთელი, რომელმაც უმაღლესი დონის საჩოგბურთო ტურნირის მოგება შეძლო. მას ასევე მოგებული ერთი წლის შემაჯამებელი ტურნირი და 5 მასტერსი. ჯამში კუერტენმა ATP-ის 20 ტიტული მოიგო ერთეულთა თანრიგში. იგი 43 კვირის განმავლობაში იკავებდა ჩოგბურთელთა რეიტინგში პირველ ადგილს.
ლებაუ-ციტაუს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონიის რაიონები
პოზიტიური თავისუფლება
ჩვენს ყოველდღიურობაზე გავლენის მქონე სოციალური ზეწოლისა და ჩვენი ინდივიდუალური არჩევანის გააზრება წარმოადგენს პოზიტიური თავისუფლების მთავარ, ცენტრალურ იდეასა და ცნებას, ვინაიდან იმისათვის, რომ იყოს თავისუფალი, პიროვნება თავისუფალი უნდა იყოს იმ სოციალური დოგმებისა და წნეხისაგან, რომელნიც გავლენას ახდენენ პიროვნების თავისუფალ ნებაზე. სტრუქტურულად კლასიზმი, სექსიზმი, ეიჯიზმი, ეიბლიზმი და რასიზმი წარმოადგენენ დისკრიმინაციის იმ ნიშნებს, რომელთაც თავისუფლად შეუძლიათ დააბრკოლონ და ჩაახშონ პიროვნების თავისუფალი ნება. გამომდინარე იქიდან, რომ პოზიტიური თავისუფლება ძირითადად დაკავშირებულია სოციოლოგიური უფლების (იგულისხმება პირთა მოქმედება მათი დამოუკიდებელი და თავისუფალი ნების შესაბამისად) ფლობასთან, ის ზრდის მოქალაქეთა შესაძლებლობას მონაწილეობა მიიღონ სახელმწიფოს მართვის პროცესში და მათ ერთის მხრივ გააჩნდეთ, ხოლო მეორეს მხრივ, აფიქსირებდნენ საკუთარ ხმასა და ინტერესებს, იმოქმედონ და მოიპოვონ ფართო მასების აღიარება.
გუსტავო კუერტენი
ტრავმების გამო, კუერტენს მრავალი ტურნირის გამოტოვება მოუწია. კარიერა მან 2008 წელს დაასრულა. 2012 წელს, იგი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს.
პოზიტიური თავისუფლება
ესაია ბერლინის ნარკვევი „თავისუფლების ორი გაგება“ (გამოქვეყნდა - 1958 წელს) საყოველთაოდ აღიარებულია, როგორც ნაშრომი, სადაც პირველად მოხდა პოზიტიური და ნეგატიური თავისუფლების ცალსახა და მკაფიო გამიჯვნა.
გუსტავო კუერტენი
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიელი ჩოგბურთელები კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
პოზიტიური თავისუფლება
ზოგადი მიმოხილვა
სიტყვა „თავისუფლება“ შესაძლოა განიმარტოს უამრავი მნიშვნელობით, მაგრამ ესაია ბერლინმა გამოყო და აღიარა მხოლოდ თავისუფლების ორი ყველაზე მნიშვნელოვანი ცნება. ბერლინმა ნეგატიური თავისუფლების გასააზრებლად ჩამოაყალიბა შემდეგი მოსაზრება: „მე ვარ მონა, თუმცა არა ადამიანის“, რაც ნიშნავს თავისუფლებას, სხვა პირთა პირდაპირი ჩარევისაგან ჩვენს პირად სივრცეში. ამ უკანასკნელის საპირისპიროდ, ესაიამ პოზიტური თავისუფლება განმარტა შემდეგი სიტყვებით: „მხოლოდ მე ვარ ჩემი საკუთარი თავის ბატონ-პატრონი“, რაც პრაქტიკულად გულისხმობს თავისუფლების იმ ეტაპს,როდესაც პირი ცხოვრების მანძილზე მხოლოდ საკუთარი თავითა და მოსაზრებებით არის შეპყრობილი.
ჩარლზ ტეილორი ნეგატიურ თავისუფლებას აფასებს,როგორც „შესაძლებლობის კონცეფცია“: ნეგატიურ თავისუფლებას პიროვნება ფლობს მაშინ, როდესაც ის შებოჭილი და დაჩაგრული არ არის საზოგადოების ზეგავლენისა და პირად სივრეში ჩარევისაგან, და თუ პირს ასევე აქვს ისეთივე თანაბარი ხელმისაწვდომობა ყველა იმ რესურსზე, როგორც საზოგადოების დანარჩენ წევრს. რაც შეეხება პოზიტიურ თავისუფლებას, ტეილორის აზრით, ეს არის „განხორციელებისა და სწრაფვის იდეა“: მისი ფლობისას პიროვნება არ შეიძლება იყოს შინაგანად შებოჭილი, ამ უკანასკნელს უნდა ჰქონდეს შესაძლებლობა, რომ ისწრაფოდეს საკუთარი პიროვნების საუკეთესო ვერსიისაკენ, საუკეთესო „მე“-სკენ, როგორც უმთავრესი მიზნისაკენ. საზოგადოებაში გაბატონებული შეხედულების თანახმად, თუ მსახიობი არის წარმატებული და მდიდარი, ის მაღალი ალბათობით არის ასევე ნარკომანიით დაავადებულიც. ტეილორის აზრით, მსგავსი მსახიობი შესაძლოა ფლობდეს ნეგატიური თავისუფლების საკმაოდ მაღალ დონეს, თუმცა ამის საპირისპიროდ, პოზიტიური თავისუფლების ძალიან მცირე დონეს.
ისტორია
ჟან-ჟაკ რუსოს თავისუფლების თეორიის მიხედვით ინდივიდუალური თავისუფლება მიიღწევა იმ პროცესში მონაწილეობით, რომელშიც საზოგადოება ახორციელებს კოლექტიურ კონტროლს საკუთარ საქმეებზე „ზოგადი ნების“ შესაბამისად. საზოგადოების ნაწილი ამ უკანასკნელს განმარტავს, როგორც „სოციალურ ხელშეკრულებას“, ვინაიდან რუსო მიიჩნევს, რომ თავისუფლება ცალკეული მოქალაქეების ძალაა, რათა იმოქმედონ მმართველობის პროცესში ცვლილებების შესატანად; ეს არსებითად წარმოადგენს თვითმმართველობისა და დემოკრატიის ძალას.
რუსომ ერთხელ თავისუფლება შემდეგნაირად განმარტა: „მადის უბრალო იმპულსი არის მონობა, ხოლო კანონის მორჩილება, რომელსაც ჩვენ თავად ვწერთ, თავისუფლებაა.“ რუსოსთვის ბუნების მორჩილების მდგომარეობიდან სამოქალაქო სახელმწიფოში გადასვლა იწვევს შედეგს, როდესაც ინსტინქტს ანაცვლებს სამართლიანობა, საზოგადოების ქმედებებს აძლევს ზნეობას, რომელიც მათ ადრე აკლდათ.
გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელმა თავის „უფლებათა ფილოსოფიის ელემენტებში“ (იმ ნაწილში, სადაც მან შემოიღო აბსტრაქტული უფლების კონცეფცია) აღნიშნა, რომ „მოვალეობა არ არის თავისუფლების შეზღუდვა, არამედ ეს არის თავისუფლება აბსტრაქტულად“ და მან ასევე დასძინა, რომ „ჩვენი არსის მთავარი მონაპოვარი არის მოვალეობა, პოზიტიური თავისუფლების მოპოვებით.“
მაგალითები
პოზიტიური თავისუფლების აღწერა სტენფორდის ფილოსოფიის ენციკლოპედიიდან: "„მარტივად რომ ავხსნათ, შეიძლება ითქვას, რომ დემოკრატიული საზოგადოება არის თავისუფალი საზოგადოება, რადგანაც იგი თვითგამორკვევის საზოგადოებაა და რომ ამ უკანასკნელის წევრი თავისუფალია იმ ზომით, რამდენადაც იგი მონაწილეობს მის დემოკრატიულ პროცესებში. ასევე არსებობს პოზიტიური თავისუფლების კონცეფციის ინდივიდუალისტური გამოყენების თეორია. აღნიშნული აიხსნება შემდეგი მაგალითით: მთავრობა მიზნად უნდა ისახავდეს ინდივიდუალური პირობების შექმნას პირთა თვითდასაქმების ან/და თვითრეალიზაციის მისაღწევად.“"
„სოციალური კონტრაქტის აღდგენაში“ რონ რეპლოლმა გამოიყენა მეტაფორა, რომელიც სასარგებლოა პოზიტიური თავისუფლების გასააზრებლად. „რა თქმა უნდა, არანაირ შეურაცჰყოფად არ ჩაითვლება ჩემი, როგორც პიროვნების ღირსებისა, თუკი ჩემი მანქანის გასაღებს წაიღებ, ჩემი ნების საწინააღმდეგოდ, როდესაც ზედმეტად ნასვამი ვიქნები. არაფერია პარადოქსული, რომ წინასწარ შევთანხმდეთ იმაზე, რომ უზრუნველყოთ პატერნალისტური ზედამხედველობა ისეთ დროს, როდესაც ჩვენი კომპეტენცია საეჭვოა.“
მიუხედავად ამისა, ესაია ბერლინი ეწინააღმდეგებოდა ყველა მოსაზრებას, რომ პატერნალიზმი და პოზიტიური თავისუფლება შეიძლება ექვივალენტური იყოს. ბერლინი აღნიშნავს, რომ პოზიტიური თავისუფლება შეიძლება გამოყენებულ იქნეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც პიროვნების თავისუფლების შეზღუდვა გამოწვეულია თვითონ ინდივიდუალური გადაწყვეტილების მიღებიდან და არა საზოგადოების ზოგადი პრინციპიდან ან სხვა პირის ნებიდან. იმ შემთხვევაში, თუ პირი მძღოლს საკუთარი მანქანის გასაღებს ჩამოართმევს მისი ნების საწინააღმდეგოდ, რადგან მან ზედმეტად ბევრი ალკოჰოლური სასმელი დალია, აღნიშნული პოზიტიურ თავისუფლებას წარმოადგენს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მძღოლს ალკოჰოლის მიღებამდე გაცხადებული ჰქონდა თავისი თავისუფალი ნება, რომ არ სურდა ავტომობოლის მართვა ნასვამ მდგომარეობაში. ამრიგად, გასაღებების ჩამორთმევით, მეორე ადამიანი ხელს უწყობს ამ გადაწყვეტილებას და უზრუნველყოფს მის დაცვას მძღოლის მიერ უჩვეულო ქცევის (ანუ სიმთვრალის) პირობებში. იმ შემთხვევაში კი, როდესაც მძღოლს ცალსახად არ გამოუხატავს ასეთი ნება და ეს პიროვნება გასაღებს ჩამოართმევს მძღოლს მხოლოდ იმ მიზეზით, რომ თავად ფიქრობს, რომ მანქანის მართვა ნასვამ მდგომარეობაში არ შეიძლება, ბერლინის განმარტებით, პატერნალიზმია და არა პოზიტიური თავისუფლება.
ერიხ ფრომი ხედავს განსხვავებას თავისუფლების ორ სახეს შორის, რომლებიც მომდინარეობს კაცობრიობის ევოლუციის პარალელურად, ინსტიქტური საქმიანობისგან, რომელიც ახასიათებს ქვედა ცხოველურ ფორმებს. ფრომის აზრით, თავისუფლების ეს ასპექტი „გამოიყენება არა მისი თავისუფლების პოზიტიური გაგებით, არამედ მისგან თავისუფლების უარყოფითი მნიშვნელობით, კერძოდ, მისი მოქმედებების ინსტინქტური განსაზღვრისგან.“ ფრომის აზრით, თავისუფლება, რომელიც გამომდინარეობს ცხოველური ინსტიქტიდან, აშკარად გულისხმობს, რომ გადარჩენა დამოკიდებულია საკუთარი მიზნის დასახვის უნარსა და ამ უკანასკნელის აუცილებლობაზე. იგი ამ განსხვავებას უკავშირებს ბიბლიური ისტორიის ადამიანის ედემიდან გაძევების შესახებ: "ღვთის ბრძანებების საწინააღმდეგოდ მოქმედება ნიშნავს იძულებისგან განთავისუფლებას, კაცობრიობის დონეზე არაგონიერი მდგომარეობის არსებობიდან გამოსვლას. მოქმედება ხელისუფლების ბრძანების საწინააღმდეგოდ, ცოდვის ჩადენა, მისი პოზიტიური ადამიანური ასპექტით არის თავისუფლების პირველი გამოხატულება. [...] ის თავისუფალია სამოთხის მონობისგან, მაგრამ მას არ შეუძლია თავისუფლად მართოს საკუთარი თავი, გამოხატოს თავისი ინდივიდუალურობა."
ფრომი მიიჩნევს, რომ პოზიტიური თავისუფლება ინდივიდუალურობის რეალიზების გზით მიიღწევა, მთელისგან განცალკევებით: „სოლიდარობა ყველას მიმართ“, გაერთიანებული არა ინსტინქტური ან წინასწარ განსაზღვრული კავშირებით, არამედ გონივრულ საწყისზე დამყარებული თავისუფლების საფუძველზე.
დამატებითი ლიტერატურა
კატეგორია:პოლიტიკური იდეოლოგიები
ნიჟნი-ტაგილის საბრძოლო დიდების მემორიალი
აღწერა
დიდი სამამულო ომის გმირების ცენტრალური ძეგლი ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში „საბრძოლო დიდების მუზეუმი“ მდებარეობს როგოჟინის სასაფლაოს ტერიტორიაზე. მემორიალური კომლექსი განთავსებულია ფართო მოედანზე, რომელიც გარშემორტყმულია ბეტონის ფილებით. მემორიალის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს ომის მსხვერპლთა ძმათა სასაფლაო, რომელიც შემოსაზღვრულია ბეტონის საყრდენებით და თუჯის პილონებით, რომლებზეც ამოკვეთილია დიდი სამამულო ომის პერიოდში დაღუპული ნიჟნი-ტაგილელების სახელები. ძმათა სასაფლაოს შესასვლელს ამშვენებს მარმარილოს ფილა, რომელზეც წარწერაა: „სამარადისო დიდება სოციალიტური საზოგადოების დამცველთა ხსოვნას“ და ამოკვეთილია ხუთქიმიანი საბჭოთა ვარსკვლავი.
მოედნის ბოლოში დგას მემორიალის მთავარი ობიექტი - მონუმენტი „დედა-სამშობლო“. ეს არის ქალის ქანდაკება, რომელიც განასახიერებს სამშობლოს. მაღალ რკინა-ბეტონის კვარცხლბეკზე დგას მთლიანი სხეულით გამოსახული ქალის ფიგურა. კვარცლბეკის ძირთან შავ მარმარილოს ფილაზე ანთია მუდმივი ცეცხლი, ფილას აქვს ხუთქიმიანი ვარსკვლავის ფორმა.
მემორიალი გაიხსნა 1950 წელს, მისი გახსნა დაამთხვიეს დიდ სამამულო ომში გამარჯვების იუბილეს. მოგვიანებით, 1985 წელს, ასევე საიუბილეო თარიღს დაამთხვიეს მონუმენტის „დედა-სამშობლოს“ გახსნა, რომლის ავტორიც არის მოქანდაკე ვასილი უშაკოვი. ყოველწლიურად 9 მაისს გამარჯვების დღეს მემორიალთან იმართება საზეიმო მიტინგი.
სტალინური რეპრესიების მსხვერპლთა ძეგლი
ნეკროპოლის ტერიტორიაზე ასევე განთავსებულია სამახსოვრო სტელა, რომელიც ეძღვნება ნიჟნი-ტაგალელებს, რომლებიც იყვნენ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის პატიმრები. ძეგლი წარმოადგენს გრანიტის ფილას, რომელზეც არის წარწერა წარწერიდან მარცხნივ გამოსახულია მამაკაცი ეკლიანი მავთულხლართებით. მარჯვნივ კი გამოსახულია ქრისტიანული ჯვარი.
ძეგლი დაამონტაჟეს 1990 წლის 15 სექტემბერს. ყოველწლიურად 28 აგვისტოს რეპრესირებულთა შთამომავლები და დეპორტირებულთა ნათესავები ნიჟნი-ტაგილიდან, კუშვიდან, ნევიანსკიდან და სხვა ქალებიდან და დასახლებებიდან მიემართებიან ძეგლისაკენ და იკრიბებიან სტელასთან, რათა პატივი მიაგონ დაღუპულებს.
როუტერი
მინი|250პქ|SOHO-Router: Linksys WRT54G როუტერი ან მარშრუტიზატორი — ქსელური მოწყობილობა, რომლის ფუნქციაა განსხვავებული ქსელების ერთმანეთთან დაკავშირება (განსხვავებულ ქსელებში იგულისხმება ქსელები, რომლებსაც გააჩნიათ სხვადასხვა ქსელის მისამართები).
მარშრუტიზატორის კიდევ ერთი მთავარი ფუნქცია არის განსაზღვროს მარშრუტი სხვადასხვა ქსელებს შორის ინფორმაციის გადაცემისას და უზრუნველყოს გადაცემის სანდოობა (შესაბამისი პროტოკოლების სტეკის საშუალებით).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კომპიუტერული ქსელები
ბელგრადის ციხესიმაგრე
მინი|300პქ ბელგრადის ციხესიმაგრე (Београдска тврђава) — ისტორიულ-კულტურული ძეგლი ბელგრადში, სერბეთი. მდებარეობს სტარი-გრადის თემში, მდინარეების სავასა და დუნაის შესართავთან.
ისტორია
ძვ. წ. III საუკუნეში ბალკანეთში შეიჭრნენ კელტები და ბელგრადის ტერიტორიაზე დასახლდნენ კელტური ტომები სკორდისკები. მათ გამაგრებულ დასახლებას ეწოდებოდა სინგიდუნუმი. ერთ-ერთი ვერსიით სახელწოდება ითარგმნება, როგორც „მრგვალი ქალაქი“. ერთ-ერთი ვერსიით კელტების შემოსვლამდე აღნიშნული ტერიტორია ეკავათ ფრანკულ ტომებს სინგებს, რომლის მიხედვით კელტებმა სახელი უწოდეს ქალაქს.
სინგიდუნუმის, როგორც საბრძოლო ქალაქის დანიშნულება გაიზარდა ახ. წ. III საუკუნეში, გოთური ტომების შემოჭრების პერიოდში. სინგიდუნუმი გახდა გამაგრებული ქალაქი რომის იმპერიის საზღვარზე. 395 წელს რომის იმპერიის ორად გაყოფის შემდეგ ქალაქი სინგიდუნუმი შევიდა აღმოსავლეთ რომის იმპერიის შემადგენლობაში.
იმპერიის დაყოფამ გამოიწვია ხალხთა დიდი გადასახლება, რომლის ფარგლებშიც 441 წელს ქალაქი სიგინდუნუმი ჰუნებმა მოაქციეს ალყაში და გადაწვეს. 454 წელს ბიზანტიის იმპერია შეეცადა დაებრუნებინა იგი, მაგრამ მალევე დაიკავეს სარმატებმა. 470 წელს აიღეს ოსტგოთებმა. 488 წლისთვის ფლობენ გეპიდები. 512 წელს ბიზანტიის იმპერატორმა აღნიშნულ ტერიტორიაზე დაასახლა ჰერულები, რათა იმპერიის საზღვრები დაეცვა გეპიდებისა და დუნაის პირზე მცხოვრები სხვა ტომების თავდასხმებისაგან.
584 წელს ქალაქი აიღეს ავარებმა და სლავებმა, თუმცა მალევე დაიბრუნა ბიზანტიის იმპერიამ. დაახლოებით 630 წლისთვის ქალაქის გარშემო დასახლდნენ სერბები. 878 წლის რომის პაპის წერილში ბულგარეთის მთავრისადმი, მოიხსენიება ქალაქი სინგიდუნუმი, მაგრამ უკვე სლავური სახელით ბელგრადი. ამ პერიოდში იგი შედის ბულგარეთის პირველი სამეფოს შემადგენლობაში.
კომპლექსი
არქიტექტურული კომპლექსი შედგება კოშკების, კარიბჭის, ქვედა ციხისა და ზედა ციხისაგან.
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის ციხესიმაგრეები
დუნგონაბის ყურე
დუნგონაბის ყურე — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სუდანში. მდებარეობს წითელი ზღვაში. მდებარეობს პორტ-სუდანიდან 125 კილომეტრზე ჩრდილოეთით. დუნგონაბის ყურეში ცხოვრობს დიუგონების ერთ-ერთი უდიდესი პოპულაცია.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სუდანში
აჯიმატოვო
აჯიმატოვო (Аџиматово) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ლოზოვოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 269 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 74 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლოზოვოს თემის სოფლები
კაპიტანი (არმია)
100px|მინიატიურა|კაპიტნის სამხრე ქართულ არმიაში
კაპიტანი (Capitaine, Capitaneus) — უმაღლესი სამხედრო წოდება უმცროს ოფიცერთა შემადგენლობაში მრავალი ქვეყნის არმიაში და სამართალდამცავ სტრუქტურებში.
ტერმინი სათავეს იღებს გვიანდელი ლათინური სიტყვიდან Capitaneus (მხედარმთავარი) და ნაწარმოებია სიტყვიდან Caput (თავი). პირველად შემოიღეს საფრანგეთში, 1558 წლიდან კაპიტანს უწოდებდნენ ასეულის მეთაურს, უმაღლეს მეთაურს — გენერალ-კაპიტანს.
საბჭოთა შეიარარებულ ძალებში კაპიტნის წოდება 1935 წელს დააწესეს და გამოიყენებოდა სახმელეთო და საჰაერო ძალებში, საზღვაო ძალებში შესაბამის ჩინს ეწოდებოდა კაპიტან-ლეიტენანტი. საზღვაო ძალებში ასევე არსებობდა პირველი, მეორე და მესამე რანგის კაპიტნის წოდებებიც, რაც სახმელეთო და საჰაერო ჯარების უფროსი ლეიტენანტის, ლეიტენანტის და უმცროსი ლეიტენანტის წოდებებს უთანაბრდებოდა.
ქართულ არმიაში კაპიტანი უფროს ლეიტენანტზე მაღალი და მაიორზე დაბალი სამხედრო წოდებაა.
ნატოს ჯარებში კაპიტნის სამხედრო რანგის კოდირებაა OF-2.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხედრო წოდებები
კრუზეირუ-დუ-სული (პარანა)
კრუზეირუ-დუ-სული (Cruzeiro do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 358 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანავაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 563 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.61 კმ²-ზე. ფართობი 259 103 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სადოვა (მოლდოვა)
სადოვა (Sadova) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 134 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 453 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
სან-ხუან-დე-მორო
სან-ხუან-დე-მორო (San Juan de Moró, Sant Joan de Moró) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,1 კმ². მოსახლეობა — 3232 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ვინერ-ნოიშტადტის სამშვიდობო ხელშეკრულება
ვინერ-ნოიშტადტის სამშვიდობო ხელშეკრულება — ხელშეკრულება უნგრეთის სამეფოსა და საღვთო რომის იმპერიას შორის, რომელიც დაიდო ქალაქო ვინერ-ნოიშტადტში. მას წინ უძღოდა რადკერსბურგის ზავი და მოჰყვა პრესბურგის ზავი. იგი განიხილავს მემკვიდრეობის საკითხებს და ადგენს ტერიტორიის მფლობელებს მოსონის, სოპრონისა და ვასის ქვეყნებში.
ფონი
1458 წლის 23 იანვარს პრაღაში მეფე ლადისლავ V-ის გარდაცვალების შემდეგ, მათიაში გამოცხადდა უნგრეთის მეფედ ბუდაში, ბიძის მიქაელ სილაგიის დახმარებით. ამასობაში, 1459 წლის თებერვალში, ნიკოლოზ ილოკელმა, რომელსაც შეუერთდა სხვა უკმაყოფილება უნგრეთის გრაფებთან, აირჩიეს საღვთო რომის იმპერატორი ფრიდრიხ III უნგრეთის მეფედ ილოკის ციხესიმაგრეში, გიუსინგში. ფრიდრიხმა მოითხოვა ტახტი, როგორც კანონიერმა მემკვიდრეობა გერმანიის ალბრეხტ II-ისგან. პიუს II გახდა პაპი 1458 წელს, 5 წლის შემდეგ, რაც ოსმალებმა დაიპყრეს ბიზანტია. თურქეთის შემდგომი აგრესიის შიშით მან ჯვაროსნული ლაშქრობისკენ მოუწოდა ქრისტიანებს. მას სურდა შეერიგებინა მეფეები, რომლებიც ორივე ცდილობდნენ ერთმანეთის გვირგვინის წართმევას.
ფრიდრიხს ჰქონდა უპირატესობა, ზოგიერთი უნგრელი დიდგვაროვნის მხარდაჭერით, ისევე ,როგორც დასავლეთ უნგრეთს, მათ შორის უნგრეთის ქალაქ შოპრონის და თავად უნგრეთის გვირგვინის ფლობით, რომელიც მან მიიღო ლუქსემბურგის დედოფალ ელიზაბეტ II-ისგან (ალბრეხტ II-ის ცოლი) 1441 წლის 25 თებერვალს. მან ასევე ისესხა 100000 დუკატი სოპრონისთვის და კიდევ 8000 გვირგვინისთვის.
ეს პირობები იყო:
ხელშეკრულება
მარჯვნივ|მინი|200x200პქ| წმინდა გვირგვინი, შეთანხმების ერთ-ერთი პირობა მარჯვნივ|მინი|300x300პქ| სასაზღვრო მიწები მოლაპარაკების ძირითად ნაწილი იყო ხელშეკრულება ოფიციალურად დაიდო 1463 წლის 19 ივლისს ვინერ-ნოიშტადტში. ზემოაღნიშნული დასავლეთის ტერიტორიები 1647 წლამდე საღვთო რომის იმპერიას გადაეცა, მაგრამ ასევე ჰქონდა შესაძლებლობა უნგრეთის მმართველს გამოესყიდა ქალაქები ფრაკნო და კაბოლდი 40 000 ოქროს ფლორინით ფრიდრიხის სიკვდილის შემდეგ. (ამ ფასისთვის გამოსასყიდი ქალაქების რაოდენობა გრაცში წინასწარი ხელშეკრულების 5-დან 2-მდე შემცირდა). უნგრეთის გვირგვინი და ქალაქი შოპრონი დაიბრუნეს დაუყოვნებლივ 80000 ფლორინის სანაცვლოდ. გარდა ამისა, გადაწყდა, რომ თუ მათიაში კანონიერი ვაჟის გარეშე მოკვდებოდა, მისი სამეფო გადაეცემოდა ფრიდრიხსა და მაქსიმილიანს. ხელშეკრულების საიდუმლო პუნქტში ფრიდრიხმა დაკარგა კონტროლი იონ ჟისკრასა და მის ჯარზე, რამაც მატიაშს საშუალება მისცა დაექირავებინა ისინი თავის სამსახურში, რაც გახდებოდა შემდგომი შავი არმიის გული და მომავალი უნგრეთის დაპყრობების სათავე. მან ასევე დაიწყო ახალი ჰუსიტური ომი, რამაც გამოიწვია გამარჯვებები მომავალ ბრძოლებში.
უპირატესობები იმპერიისთვის
იმპერიამ მიიღო:
უპირატესობები პაპისთვის
პაპმა მიიღო:
შემდგომი
სოპრონის გამოჯანმრთელებისთანავე, ფრიდრიხ III-მ ნება დართო 1465 წლის 7 სექტემბერს ჩეხ კაპიტანს ჰინკო ტანფელდს ვალტერსდორფიდან გაენადგურებინა ქალაქი. თავდამსხმელი ჯარები გაემგზავრნენ ავსტრიის ქალაქ ვალტერსდორფიდან, რაც პირდაპირი შეურაცხყოფა იყო მათიაშისთვის, რომელმაც მაშინვე გააპროტესტა ეს ქმედება. იმპერატორმა სინანული გამოხატა, მაგრამ ნაძარცვი არ დაუბრუნა. შურისძიების მიზნით, სოპრონის გარნიზონმა შეაჩერა და აკრძალა ღვინის გადაზიდვა ვინერ-ნოიშტადტში 1466 წელს და მოითხოვა კომპენსაცია, რომელიც კვლავ გადაუხდელი. ხელშეკრულებამ გაუხსნა კარიბჭე მატიაშს, რათა გამხდარიყო უნგრეთის მეფე. მისმა მმართველობამ გამოიწვია ომების სერია და მოჰყვა მათიაშის ბოჰემიის მეფედ (1469–1490) და ავსტრიის ჰერცოგად (1486–1490) კურთხევა. ჯვაროსნული ლაშქრობა არასოდეს დაწყებულა, რადგან ვენეციის მიერ დაპირებული დაფინანსება არასოდეს ყოფილა უზრუნველყოფილი. ძალისხმევა საბოლოოდ დასრულდა ბოჰემიის ომებში (1468–1478), რომლის შემდეგაც მატიაშმა ბოჰემია უნგრეთის შემადგენლობაში შეიყვანა. სამხედრო მტრობა საღვთო რომის იმპერიასა და უნგრეთს შორის გაგრძელდა ამ მეფეების მემკვიდრეებს შორისაც. კონფლიქტის ველი ხელშეკრულების ქალაქებსაც შეეხო. ფრიდრიხსა და მაქსიმილიანს, როგორც ეს პირობებში იყო მითითებული, შეიარაღებული მხარდაჭერა არ მიუღიათ. თავისი მეფობის ბოლოს მატიაშმა თავი აარიდა პაპს, იცავდა ნეაპოლის სამეფოს პაპის არმიისგან 1488 წელს, მხარი დაუჭირა ანკონას აჯანყებულებს პაპის წინააღდმეგ ასევე 1488 წელს, მათი უნგრეთის პროტექტორატად გამოცხადებისა და სტატუს კვოსზე ხელმოწერითაც კი (სამშვიდობო ხელშეკრულება ოსმალეთის იმპერიასთან). მისი გარდაცვალების შემდეგ ჰაბსბურგებმა გააძლიერეს პრესბურგის მეორე ხელშეკრულების პირობები და უზრუნველყვეს ვენის პირველ კონგრესში. ისინი რამდენჯერმე აცხადებდნენ ტახტზე პრეტენზიას, სანამ ფერდინანდ I იქ თანამეფობდა და მაქსიმილიან II მარტო მართავდა უნგრეთს, რომელმაც დაამყარა ჰაბსბურგების მემკვიდრეობის ხაზი, რომელიც გაგრძელდა პირველ მსოფლიო ომამდე.
ისტორიული მნიშვნელობა
1490 წლის 18 აპრილს, მატიასის გარდაცვალების შემდეგ, იმპერატორმა მაქსიმილიან I-მა გაუგზავნა შეთავაზება უნგრეთის დიდებულებს, სადაც მან წარადგინა თავისი პრეტენზია უნგრეთის ტახტზე ამ ხელშეკრულების საფუძველზე. მათ დაჰპირდა დაცვას პოლონეთისგან, დაამტკიცა მატიაშის დაპყრობების ანექსიები და პირობა დადო, რომ უნგრელი კლერკები და მრჩევლები მათ თანამდებობებზე დარჩებოდნენ. უარის შემთხვევაში, ის დაიმუქრა ძალის გამოყენებით უნგრეთის სამეფოს მოსაპოვებლად. სამეფო არჩევნებზე თავისი გავლენის განსამტკიცებლად, მან ბრძანა ვინერ-ნოიშტადტის სამშვიდობო ხელშეკრულების მრავალი ასლის დაბეჭდვა და გავრცელება ამომრჩეველ დიდებულებს შორის. ეს იყო ისტორიაში პირველი შემთხვევა, როდესაც სტამბა გამოიყენეს პროპაგანდისტული მიზნებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერიის ისტორია კატეგორია:უნგრეთის ისტორია კატეგორია:სამშვიდობო ხელშეკრულებები
კუბა (მრავალმნიშვნელოვანი)
კუბა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ზუჰრესი
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის ქალაქები
ლაიფციგის რაიონი (2008-მდე)
ლაიფციგის რაიონი (Landkreis Leipziger Land) — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბორნა. რაიონი შედიოდა საქსონიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარებოდა ლაიფციგის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებდა 752,20 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 147 267 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 196 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 14 3 79.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონიის რაიონები
თამაზ ძოწენიძე
თამაზ ძოწენიძე (დ. 10 ნოემბერი, 1935, ქუთაისი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1960-1962 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო გაერთიანება „მთავართბილმშენის“ სამშენებლო სამმართველო „თბილმიწქვეშგზამშენში“ მშენებელ ოსტატად. 1962-1964 წლებში იმავე სამინისტროს N1 სამშენებლო ტრესტის რუსთავის სამშენებლო სამმართველო „მეტალურგმშენში“ სამუშაოთა მწარმოებლად. 1964-1974 წლებში N5 სამშენებლო სამმართველოში მთავარ ინჟინრად, უფროსად. 1977-1983 წლებში იყო სსრკ „მშენბანკის“ საქართველოს განყოფილების თავმჯდომარის მოადგილე, მთავარი ინჟინერი. 1983-1990 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს ტრესტ „საქმშენინდუსტრიის“ მმართველის მოადგილე ეკონომიკის დარგში. 1991-1992 წლებში თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის სამშენებლო ტრესტ „ინჟმშენის“ მმართველი. 1992-1994 წლებში თბილისის კონტროლის პალატის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 1995-1997 წლებში მუშაობდა სს პრივატიზაციის სპეციალიზებული-საინვესტიციო ფონდ „მთავარინვესტის“ მმართველად. 1998-2003 წლებში იყო სააქციო საზოგადოებების „ლაოს“, „სპეცჰელიოთბომონტაჟის“, „მეგობრობის“, „ვერძი-94“ — ისა და „ბიზნესცენტრი საშენი მასალების“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. ხელმძღვანელობდა სასოფლო-სამეურნეო და ზოოვეტერინალური ინსტიტუტების, სამხატვრო აკადემიისა და საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასწავლო კორპუსების, გამოთვლითი და მართვითი მანქანების ქარხნის, ფარმაცევტული და უქსოვადი ქსოვილების ფაბრიკების, ტაბახმელის ბიოკომბინატის I რიგის, კავშირგაბმულობის სახლის (თბილისში), სკოლების, საბავშვო ბაღების, საცხოვრებელი სახლებისა და სხვა ნაგებობების მშენებლობას.
ნარშარაბი
ნარშარაბი (Narşərab) — ბროწეულის წვენის შესქელების მეთოდით მიღებული აზერბაიჯანული საკმაზი. სოუსის დასახელება „ნარშარაბი“ მომდინარეობს ორი აზერბაიჯანული სიტყვისაგან: „ნარ“ – ბროწეული და „შარაბ“ – ღვინო. შეიცავს 10 %-მდე ლიმონმჟავას და 45 %-მდე შაქარს. ნარშარაბის დასამზადებლად ჩვეულებრივ იფრცქვნება ბროწეული და ეცლება შიდა ტიხრები, რის შემდეგაც ხდება მარცვლებისაგან წვენის გამოწურვა. წვენს ხარშავენ ვიდრე 20 %-მდე არ შემცირდება თავდაპირველი მოცულობა, შემდომ კი ამატებენ შაქარს, ქინძს, რეჰანს, დარიჩინს, დაფნის ფოთოლს, ხანდახან — შავ ან წითელ წიწაკას. ნარშარაბი ჩვეულებრივ გამოიყენება საკმაზის სახით ხორცის ან თევზის კერძებთან, ასევე ბოსტნეულთან და სხვადასხვა გარნირთან.
სქოლიო
კატეგორია:სოუსები კატეგორია:სუნელები კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო
მერაბ ჭანუყვაძე
მერაბ ჭანუყვაძე (დ. 17 ნოემბერი, 1982, შემოქმედი, მახარაძის რაიონი) — ქართველი, გურიის მხარის გუბერნატორი 2017-2018 წლებში.
ბიოგრაფია
მერაბ ჭანუყვაძე დაიბადა 1982 წლის 17 ნოემბერს ოზურგეთის რაიონის სოფელ შემოქმედში. 2000-2004 წლებში ის სწავლობდა საქართველოს ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის აკადემიაში პედაგოგიკის ფაკულტეტზე. 2007-2011 წლებში იყო კომპანია GT MOTORS-ის ერთ-ერთი დეპარტამენტის დირექტორი. 2013-2014 წლებში ჭანუყვაძე იყო გურიის გუბერნატორის პირველი მოადგილე, 2014 წლის აგვისტოდან — ოზურგეთის რაიონული ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი. 2017 წლის 10 აგვისტოს ჭანუყვაძემ გურიის მხარის სახელმწიფო რწმუნებული გია სალუქვაძე შეცვალა. 2017-2018 წლებში სახელმწიფო რწმუნებული გურიის მხარეში.
რესურსები ინტერნეტში
მერაბ ჭანუყვაძეგურიის გუბერნატორი მერაბ ჭანუყვაძე გახდა
კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 მ კატეგორია:შემოქმედში დაბადებულები კატეგორია:ოზურგეთის მერები
ასენის დინასტია
ასენის დინასტია (Асеневци; — ასანები) — შუა საუკუნეების ბულგარეთის სამეფო დინასტია 1187–1280 წლებში. საფუძველი ჩაუყარეს ძმებმა ბოლიარებმა — ასენ I-მა და პეტრემ, რომელთაც გააერთიანეს ბულგარელები და ვლახები, სათავეში ჩაუდგნენ ანტიბიზანტიურ ამბოხებას (1186–1187), მიაღწიეს ბიზანტიისგან დამოუკიდებლობას და შექმნეს ბულგართა მეორე სამეფო. ასენ I-ისა (1187–1196) და მისი თანამმართველი ძმის პეტრეს (1187–1197) შემდეგ გამეფდა მათი უმცროსი ძმა კალოიანი (1197–1207). შემდეგ მეფობდნენ ასენის დინასტიის წარმომადგენლები: ბორილი (1207–1218), ივან ასენ II (1218–1241). ასენის დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენლების კალიმან I-ის (1241–1246), მიხაილ I ასენის (1246–1257), კალიმან II-ის (1257–1258), კონსტანტინე ასენ ტიხის (1258–1277), მიხაილ II ასენის (1277–1279) მეფობაში გაძლიერდა ფეოდალური დაქუცმაცება, რაც დააჩქარა მონღოლთა შემოსევამ და ივაილოს აჯანყებამ 1277–1280 წლებში. ასენის დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენლის ივან ასენ III-ის (1279–1280) ბიზანტიაში გაქცევის შემდეგ შეწყდა ასენის დინასტიის არსებობა.
ლიტერატურა
*
სან-ხორხე (ესპანეთი)
სან-ხორხე (San Jorge, Sant Jordi) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ბახო-მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,5 კმ². მოსახლეობა — 990 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
მეკოვარი
მეკოვარი (Mukawwar, مكوار) — კუნძული და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სუდანში. მდებარეობს წითელ ზღვაში, პორტ-სუდანიდან 125 კილომეტრზე ჩრდილოეთით. კუნძულზე და მასთან ახლოს ცხოვრობს ზღვის ფრინველებისა და ძუძუმწოვრების უდიდესი პოპულაცია.
2016 წლის 17 ივლისს სანგანების ზღვის ეროვნული პარკსა და დუნგონაბის ყურესთან ერთად შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სუდანში კატეგორია:წითელი ზღვა კატეგორია:სუდანის კუნძულები
ოფიცერი
მინიატიურა|[[აშშ-ს საზღვაო ძალების ახალი ოფიცრები ზეიმობენ თავიანთ ახალ პოზიციებს]] ოფიცერი (Offizier, Officiarius) — არმიის, ფლოტის, სამართალდამცავი სტრუქტურების სამეთაურო შემადგენლობის წარმომადგენელი.
ტერმინი სათავეს იღებს გვიანდელი ლათინური სიტყვიდან Officiarius (თანამდებობის პირი) და ნაწარმოებია სიტყვიდან Officium (თანამდებობა). თავდაპირველად ოფიცერს უწოდებდნენ პირს, რომელსაც ეკავა ზოგიერთი სახელმწიფო თანამდებობა. მეთხუთმეტე საუკუნიდან, მას შემდეგ რაც შეიქმნა მუდმივი დაქირავებული არმიები და სამხედრო საზღვაო ფლოტი, საფრანგეთსა და შემდეგ სხვა ევროპულ ქვეყნებში ოფიცერი ეწოდა საჯარისო მეთაურებს.
რუსეთის არმიაში ოფიცერთა ჩინები პირველად ეგრეთ წოდებულ ახალი წყობის პოლკებში შემოიღეს. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ოფიცრის ჩინი გაუქმდა და 1943 წლამდე საბჭოთა კავშირში ეს ტერმინი აღარ გამოიყენებოდა. 1943 წელს, სამხედრო რეფორმის პირობებში საბჭოთა ჯარში კვლავ შემოიღეს სამხრეები და სამხედროთა სამეთაურო შემადგენლობას ოფიცრები ეწოდათ.
საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში ოფიცერთა შემადგენლობა, ისევე როგორც სხვა ქვეყნების არმიათა უმეტესობაში სამხედრო წოდებების მიხედვით იყოფა — უმაღლეს (გენერლები), უფროს და უმცროს ოფიცრებად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხედრო წოდებები კატეგორია:სამხედრო ოფიცრები
მიტვაიდის რაიონი
მიტვაიდას რაიონი (Landkreis Mittweida) — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი მიტვაიდა. რაიონი შედიოდა საქსონიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარებოდა კემნიცის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებდა 773,20 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 128.702 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 166 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 14 1 82.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონიის რაიონები
სასაფლაო სკივრი
სასაფლაო სკივრი (sənduqə; صندوقة – „მომცრო სკივრი“), ასევე ცნობილია, როგორც სამკერდე ქვა (აზერბ. sinə daşı) — მცირე ფორმის არქიტექტურული ნაკეთობა. იდგმევა გარდაცვლილი ადამიანის საფლავზე. სასაფლაო სკივრი კეთდება ქვისგან, მარმარილოსგან ან სხვა მასალისგან. ასეთი სკივრები ირთვება ქითაბით, რომელიც შედგენილია სხვადასხვა ორნამენტებით, აიათებით ყურანიდან, ამონარიდებით ლექსებიდან, ფაქტებით მიცვალებულის ცხოვრებიდან. სასაფლაო სკივრები ფართოდ იყო გავრცელებული აღმოსავლეთში შუა საუკუნეებში.
საინტერესოა აფშერონისა და აზერბაიჯანის სხვა რაიონების დასახლებების (ბუზოვნის, ნარადარის, ჰაზრის და ა. შ.) საერთო სასაფლაოების სკივრები. ეს საფლავს ქვები უმეტესწილად პარალელეპიპედის ფორმისაა და გამოკვეთილია დიდი ქვის ლოდებიდან (მოგვიანებით შემოტანილი დასახელებით „სანდურა“). ქვების ზედაპირი ღიაა თვალსაჩინოებისთვის და ხშირად მორთულია მეტ-ნაკლებად კარგად ორგანიზებული და ოსტატურად შესრულებული დეკორატიული მხატვრული კვეთით. კომპოზიციის ცენტრს ხშირად წარმოადგენს მედალიონ-ლირსები სხვადასხვა მონახაზისა და მოორნამენტებული შიდა სიბრტყეებით. საფლავის ქვების მედალიონები გაფორმებულია ორნამენტებიანი ურთირთჩამნაცვლებელი თასმებით. ეს ორნამენტები ხშირ შემთხვევაში წარმოადგენს მცენარეული ნაირსახეობების ჩუქურთმებს და დეკორატიულ წარწერებს, მეტწილად ციტირებებს ყურანიდან. ზოგიერთი სასაფლაო სკივრის ერთიანი სურათის კომპოზიციაში გვხვდება სხვადასხვა ცხოველის სქემატური ბარელიეფური გამოსახულებები და მარტივი სიუჟეტური სცენები ნიზამი განჯევის პოემიდან „შვიდი ლამაზმანი“. აზერბაიჯანის ისტორიის მუზემში ინახება რამდენიმე სკივრი. რიგი შუასაუკუნეების დროინდელი სასაფლაო სკივრები გამოფენილია გობუსტანის ნაკრძალის მუზეუმისა და ბაქოს იჩერი-შეხერეს ბაზრის მოედნის ეზოებში.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა კატეგორია:აღმოსავლური კულტურა
თათარყან დადიშქელიანი
თათარყან (ნიკოლოზ) დადიშქელიანი (გ. 1849) — სვანეთის სამთავროს ნაწილის მმართველი, ეცერ-ცხუმარ-ბეჩოს მფლობელი. ბაბა-ციოყის ძე.
ბიოგრაფია
1833 წლის 26 დეკემბერს მიიღო რუსეთის იმპერიის ქვეშევრდომობა. 1834 წელს დაუმტკიცდა მაიორის წოდება, მოინათლა მართლმადიდებლური წესით და დაირქვა ნიკოლოზი. მტრობდა ჩუბეხევის დადიშქელიანებს და 1842 წელს, ახალგაზრდა კონსტანტინე დადეშქელიანის სამეგრელოში ყოფნისას, თავს დაესხა მათ რეზიდენციას სოფელ ფარში. ბრძოლაში დაიღუპა კონსტანტინეს ბებია დიგორხანი, მისი ბევრი ყმა, ხოლო კონსტანტინეს და ტყვედ ჩავარდა. 1843 წელს რუსეთის მთავრობის ზეწოლით თათარყანმა კონსტანტინეს სამფლობელოები დაუბრუნა.
ჰყავდა სამი ვაჟი (ოთარი, ჯანსუღი, მოსოსტრი) და ერთი ქალიშვილი (სახელი უცნობია).
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1849 თათარყან თათარყან
დორფულია
დორფულია (Дорфулија) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ლოზოვოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 255 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 756 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლოზოვოს თემის სოფლები
მიკოლაივკა (დონეცკის ოლქი)
მიკოლაივკა, ნიკოლაევკა (Миколаївка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 15847 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის ქალაქები
ემილი გრინ ბოლჩი
ემილი გრინ ბოლჩი (Emily Greene Balch; დ. 8 იანვარი, 1867, ბოსტონი, აშშ, – გ. 9 იანვარი, 1961, კემბრიჯი, აშშ) — ამერიკელი სოციოლოგი, პოლიტოლოგი, ეკონომისტი და პაციფისტი; ამერიკის შეერთებულ შტატებში სოციალური რეფორმებისათვის გაშლილი მოძრაობის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და ქალთა სამშვიდობო მოძრაობის ლიდერი პირველი მსოფლიო ომის დროს და მომდევნო პერიოდში. 1946 წელს ჯონ მოტთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია მშვიდობის დარგში. ბოლჩი ასევე ცნობილია აშშ-ში სლავური ემიგრაციის დეტალური კვლევით.
ბიოგრაფია
1926 წელს ბოლჩი მონაწილეობდა ჰაიტიზე სოციალური და პოლიტიკური სიტუაციის შემსწავლელ არაფორმალურ კომისიაში. ხელმძღვანელობდა კომისიის ანგარიშის მომზადებას („ოკუპირებული ჰაიტი“, 1927), რამაც გარკვეული როლი შეასრულა ჰაიტიდან აშშ ჯარების გამოყვანის დაჩქარების საქმეში. შედგომში გამოდიოდა ფაშიზმის წინააღმდეგ და დასავლეთის დემოკრატიულ სახელმწიფოებს აკრიტიკებდა ჰიტლერისა და მუსოლინის აგრესიული პოლიტიკის წინააღმდეგ თავიდანვე არასაკმარის ბრძოლაში. 1946 წელს ჯონ მოტთან ერთად მიენიჭა მშვიდობის დარგში ნობელის პრემია. პრემიის საკუთარი წილი ბოლჩმა WILPF-ს გადასცა. ბოლჩის სხვა ნაშრომებიდან აღსანიშნავია: „ეკონომიკის მიმოხილვა“ (Outline of Economics, 1899), „საქალაქო ცხოვრების გარემოს კვლევა“ (A Study of Conditions of City Life, 1903), „დიდი განსახლების შესახებ“ (Approaches to the Great Settlement, 1918), „ლტოლვილები, როგორც აქტივი“ (Refugees as Assets, 1939), „ერთი ევროპა“ (One Europe, 1947), „პროზაული ვინიეტები“ (Vignettes in Prose, 1952), „ადამიანთა ერთობის გამო, ანუ ნაციონალიზმს მიღმა“ (Toward Human Unity, or Beyond Nationalism, 1952).
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1961 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 იანვარი კატეგორია:ამერიკელი სოციოლოგები კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:პაციფიზმი კატეგორია:ამერიკელი პოლიტოლოგები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკური აქტივისტები
ყუბან-აზოვისპირა დაბლობი
ყუბან-აზოვისპირა დაბლობი, ყუბანისპირა დაბლობი — ვაკე დასავლეთ იმიერკავკასიაში, ქვემო ყუბანის ჩრდილოეთით. დასავლეთით ესაზღვრება აზოვის ზღვა, ჩრდილოეთით — მდინარეების დონისა და მანიჩის ქვემო დინება, აღმოსავლეთით — სტავროპოლის მაღლობი. სიმაღლე 100–150 მ. აგებულია მეზოკაინოზოური ასაკის დანალექი ქანებით, რომლებიც ზემოდან დაფარულია ლიოსისებრი თიხნარითა და თიხებით. ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში არის აირის საბადოები. ჰავა ზომიერად კონტინენტურია. ნალექები 400—600 მმ წელიწადში. შავმიწანიადაგიანი სტეპის დიდი ნაწილი დახნულია. მოჰყავთ მარცვლეული კულტურები.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ვაკეები
სვერიდა
სვერიდა (Sverida) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 257 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 84 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
აგროტექნიკა
აგროტექნიკა — მიწათმოქმედების ტექნოლოგია, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მოყვანის ხერხების სისტემა. აგროტექნიკის ამოცანაა უზრუნველყოს სასოფლო-სამეურნეო კულტურების უხვი მოსავალი, პროდუქციის ერთეულზე შრომისა და ფულადი სახსრების უმცირესი დანახარჯით. აგროტექნიკა მოიცავს ნიადაგის დამუშავების ხერხებს, სასუქის შეტანას, თესლის შემზადებას, თესვასა და რგვას, ნათესის მოვლას, სასოფლო-სამეურნეო მცენარეთა დაავადებებისა და მავნებლების წინააღმდეგ ბრძოლას, მოსავლის აღებას, ნიადაგის ზედაპირის მოსწორებას (მოშანდაკებას), რწყვასა და სხვა. აგროტექნიკის დონეს განსაზღვრავს საზოგადოების მწარმოებლურ ძალთა განვითარება და წარმოებით ურთიერთობათა ხასიათი. პირველყოფილი თემური, მონათმფლობელური და ფეოდალური წესწყობილების დროს აგროტექნიკა ემყარებოდა უმარტივეს იარაღებს და ხელით შრომას. კაპიტალიზმის პირობებში სასოფლო-სამეურნეო მანქანათმშენებლობის განვითარებასთან ერთად აგროტექნიკა სწრაფი აღმოვლობის გზას დაადგა. გაუმჯობესდა ნიადაგის დასამუშავებელი და სხვა იარაღები, ხის გუთანი რკინის გუთანმა შეცვალა, შეიქმნა მანქანა-იარაღები; სათესები, კულტივატორები, სათიბ-სამკალ-სალეწი მანქნაები და ა. შ. ამავე დროს ცოცხალი გამწევი ძალა თანდათან შეიცვალა მექანიკური ძალით — ჯერ ლოკომობილით, შემდეგ ტრაქტორით. გაჩნდა საკუთარი ძრავათი მომუშავე მანქანები: ფრეზი, მოტოკულტივატორი, თვითმავალი კომბაინი და სხვა. შესაბამისად გარდაიქმნა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების აგროტექნიკა: მობნევით თესვა თანდათანობით შეცვალა მწკრივად თესვამ, გავრცელდა სათოხნი კულტურების მწკრივთშორისების კულტივაცია, პურეულის ჯერ სტაციონარული, ხოლო შემდეგ მომკისთანავე გალეწვა (კომბაინით). რუსეთში რაციონალური აგროტექნიკის პრინციპების შემუშავება დაიწყო XIX საუკუნეში. ამ საქმეში დიდი ღვაწლი მიუძღვით ვ. დოკუჩაევს, პ. კოსტიჩევს, კ. ტიმირიაზევს, დ. პრიანიშნიკოვს და სხვა.
ნიადაგის ნაყოფიერების გასადიდებლად თანამედროვე აგროტექნიკაში ფართოდ იყენებენ ქიმიურ საშუალებებს — სასუქებს, აგრეთვე სხვადასხვა შხამებს მავნებლებისა და დაავადებებისაგან სასოფლო-სამეურნეო კულტურების დასაცავად. სარეველებს სპობენ ჰერბიციდებით. აგროტექნიკის სრულყოფა დამოკიდებულია მის კომპლექსურობასა და დიფერენცირებულ გამოყენებაზე. აგროტექნიკის კომპლექსურობა დამოკიდებულია მის კომპლექსურობასა და დიფერნცირებულ გამოყენებაზე. აგროტექნიკის კომპლექსურობა ითვალისწინებს სასოფლო-სამეურნეო მცენარის განვითარების სხვადასხვა ფაზაში სიცოცხლისათვის საჭირო ყველა ფაქტორის — სინათლის, სითბოს, წყლის, ჰაერისა და საკვებ ნივთიერებათა კომპლექსურ მოწესრიგებას. ამისათვის აუცილებელია აგროტექნიკურ ღონისძიებებს ჰქონდეს სისტემის, მთლიანი კომპლექსის ხასიათი, რადგან უხვი მოსავლიას მისაღებად მცენარის ზრდის ერთი რომელიმე ფაქტორის მოქმედების გაძლიერება საკმარისი არ არის, მაგალითად, არ შეიძლება ნიადაგში წყლის უკმარისობის კომპენსაცია სასუქის უხვად შეტანით მოვახდინოთ, აზოტი შევცვალოთ ფოსფორით. მაგრამ ერთ-ერთი ფაქტორის გაძლიერებით შეიძლება მივაღწიოთ სხვა ფაქტორების ეფექტურობის ამაღლებას. ასე მაგალითად თუ ნიადაგი საკმარისად ტენიანია, მცენარე უკეთ ითვისებს სასუქს, იზრდება ფოტოსინთეზის ინტენსივობა და სხვა. აგროტექნიკა ამავე დროს უნდა იყოს დიფერენცირებული როგორც ბუნებრივი პირობების, ისე მცენარის ბიოლოგიური თავისებურებისა და თესლბრუნვაში დაკავებული ადგილის შესაბამისად. ჭარბტენიანი, ზომიერტენიანი, მშრალი და სარწყავი ადგილების აგროტექნიკა განსხვავებულია. ამა თუ იმ კულტურისათვის საჭირო აგროტექნიკური ღონისძიებები დამოკიდებულია წინამორბედი და მომდევნო კულტურების ბიოლოგიურ თავისებურებებზეც. აგროტექნიკის სწორად ჩატარება და მისი ეფექტურობა მხოლოდ სწორი თესლბრუნვის პირობებშია შესაძლებელი. ეს გულისხმობს მინდვრებში სასოფლო-სამეურნეო კულტურების გეგმაზომიერ მორიგეობასა და აგროტექნიკის შეხამებას მათ თავისებურებებთან.
დიამანტი-დუ-ნორტი
დიამანტი-დუ-ნორტი (Diamante do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანავაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 516 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.71 კმ²-ზე. ფართობი 242 886 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-მატეო (კასტელიონი)
სან-მატეო (San Mateo, Sant Mateu) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ბახო-მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 64,6 კმ². მოსახლეობა — 1952 კაცი (2020 წ.).
მიხეილ ლოლიშვილი
მიხეილ ლოლიშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2017 წელს კატოვიცეში (პოლონეთი).
ლენქორანის რაიონი
ლენქორანის რაიონი (Lənkəran) — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი რაიონი. ლანქორანის რაიონი როგორც ადმინისტრაციული ოლქი დაარსდა 1930 წლის 8 აგვისტოს. რაიონის ტერიტორია 1,539 კმ2-ს მოიცავს. რაიონში არის 2 ქალაქი, 8 დასახლებული პუნქტი და 83 სოფელი. მანძილი ბაქოდა ცენტრალურ ნაწილამდე 268 კმ-ს შეადგენს. რაიონის სატელეფონო კოდია (+994) 25.
ისტორია
არქეოლოგიური გათხრები მიუთითებს იმაზე, რომ ხალხი ამ რეგიონში ცხოვრობდა, მინიმუმ ბრინჯაოს ხანიდამ (ძვ. წ. მე-3 ან მე-2 ათასწლეული). ლენქორანის მიმდებარე ტერიტორიას აქვს ნაყოფიერი ნიადაგი, ის მდიდარის წყლის რეზერვებით და აქ ძირითადად არის ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი, მაქსიმალური წლიური ნალექით 1,600-დან 1,800 მმ-მდე, ყველაზე მაღალი ნალექი აზერბაიჯანში ამ რეგიონში გვხვდება, ძირითადად მისდევენ სოფლის მეურნეობის, მესაქონლეობის, მებაღეობის, თევზაობის, ფუტკრის მოშენებას, აბრეშუმის წარმოებას და ა.შ. ტერიტორიის განვითარებას ხელი შეუწყო აგრეთვე მისმა ადგილმდებარეობამ, როგორც ძველ იმპერიებს შორის კომუნიკაციის წერტილმა, რამაც გამოიწვია ვაჭრობის განგითარება, რომელიც კასპიის ზღვის სანაპიროს გასწვრივ ხდებოდა.
1747–1813 წლებში ლენქორანი იყო თალიშის სახანოს მთავარი ქალაქი. 1813 წლის გულისტანის საზავო ხელშეკრულებაის შემდეგ, სახანოს ჩრდილოეთ ტერიტორია დაიპყრო რუსეთმა, ხოლო დანარჩენი ნაწილი 1826-1828 წლების რუსეთ-სპარსეთის საბოლოო ომის დროს დაიმორჩილეს. 1828 წელს თურქმენჩაის ზავის შემდგომ სახანო გაუქმდა. მე-19 საუკუნის განმავლობაში, ლენქორანმა რუსეთში გაიტანა ბრინჯი, აბრეშუმი, ბოსტნეული, ხე და თევზი. XX საუკუნის განმავლობაში ჩაის გადამამუშავებელი ინდუსტრია მნიშვნელოვანი გახდა რაიონში.
ტერიტორია იყო მუღანის სოციალისტური რესპუბლიკის ცენტრი 1919 წლის განმავლობაში. ისტორია გარკვეულწილად განმეორდა 1993 წელს, არასტაბილურობის პერიოდში, რომელიც მოჰყვა აზერბაიჯანის სსრ-ს დამოუკიდებლობის მოპოვება 1991 წელს, ლენქორანი და მიმდებარე ტერიტორიები გამოცხადებული იქნა თალიშ-მუღანის ავტონომიურ რესპუბლიკად, მაგრამ ეს ასე იყო 1993 წლის ივნისიდან და აგვისტომდე. დღეს ეს რეგიონი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განუყოფელი ნაწილია.
ბუნებრივი აირის წყარო
2017 წლის სამი თვის განმავლობაში, გარკვეული ზომები იქნა მიღებული იმისათვის, რომ ქალაქში საცხოვრებელი ადგილები და კომპანიები გაზით მოემარაგებიათ. ამრიგად, 43 565 ადამიანს მიეწოდება ბუნებრივი აირი, შეიქმნა 252 კმ წყლის ხაზები სხვადასხვა დიამეტრით, შეიცვალა 291 დეფექტური მილი ახლით. დღეისათვის, 65 დასახლებული პუნქტია, მათ შორის ლენქორანი და ქალაქი ლიმანი, რომლებსაც ბუნებრივი აირი მიეწოდებათ, რაც შეადგენს რაიონის მთლიანი მოსახლეობის 90.1%-ს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
მულდენტალის რაიონი
მულდენტალის რაიონი (Muldentalkreis) — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი გრიმა. რაიონი შედიოდა საქსონიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარებოდა ლაიფციგის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებდა 894,02 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 129.739 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 145 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 14 3 83.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონიის რაიონები
ბეჭდების მბრძანებელი: ბეჭდის საძმო (საუნდტრეკი)
ფილმის „ბეჭდების მბრძანებელი: ბეჭდის საძმო“ საუნდტრეკი გამოვიდა 2001 წლის 20 ნოემბერს. მისი კომპოზიტორი, ორკესტრირების ავტორი და დირიჟორია ჰოვარდ შორი. მუსიკას ასრულებენ ლონდონის ფილარმონიული ორკესტრი, ახალი ზელანდიის სიმფონიური ორკესტრი და ლონდონის ორატორული სკოლის მოსწავლეების გუნდი.
სქოლიო
კატეგორია:2001 წლის საუნდტრეკები კატეგორია:ბეჭდების მბრძანებლის მუსიკა კატეგორია:ჰოვარდ შორის საუნდტრეკები
გუაირასა
გუაირასა (Guairaçá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანავაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 197 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.55 კმ²-ზე. ფართობი 493 940 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩრდილოეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალი
ჩრდილოეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალი (Northern Bahr el Ghazal, شمال بحر الغزال) — სამხრეთი სუდანის 10 შტატიდან ერთ-ერთი.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ავეილი.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის შტატები
მილინო
მილინო (Милино) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ლოზოვოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 350 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 334 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლოზოვოს თემის სოფლები
ნიკოლოზ ტროიანოვი
ნიკოლოზ ტროიანოვი (დ. 16 დეკემბერი, 1921, კოსიცკოე, — გ. 25 მარტი, 2016) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი.
ბიოგრაფია
1940 წელს დაამთავრა სოფელ კოსიცკოეს საშუალო სკოლა. 1941-1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1946-1950 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მცირე თეატრთან არსებულ მ. შჩეპკინის სახელობის სათეატრო სასწავლებელში.
1950-1960 წლებში მსახიობად მუშაობდა თბილისის ა. გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო თეატრში. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: პეტრე (მ. გორკის „უკანასკნელნი“), ნიკოლაი კორშუნოვი (ვ. დარასელის „კიკვიძე“), ნეზნამოვი (ა. ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“), ტრეპლიოვი (ა. ჩეხოვის „თოლია“), ზვინარი (სტეპანოვის „პორტარტური“), თორღვა (ა. ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“), დონ ხუანი (კალდერონის „სიყვარულთან არ ხუმრობენ“) და სხვა. ამავე პერიოდში პარალელურად მუშაობდა ყოფილ პლეხანოვისა და ა/კ რკინიგზის სამმართველოს კლუბთან არსებულ დრამატულ წრეებში, როგორც რეჟისორი, სადაც დადგა სპექტაკლები: ა. ოსტროვკის „ჭექა-ქუხილი“, „შულგინას ქორწინება“, ა. აფინოგენოვის „მაშენკა“ და სხვა. 1960 წლიდან იყო ქ. ნიკოლაევის (უკრაინა) ვ.პ. ჩკალოვის სახელობის თეატრის მსახიობი; 1964 წელს დააარსა მშენებელთა კულტურის სახლთან არსებული დრამატული სტუდია, 1969 წლიდან — სახალხო დრამატული თეატრი; 1974 წელს დატოვა თეატრის პროფესიონალურ სცენა და გააგრძელა მოღვაწეობა თავის დაარსებულ სახალხო თეატრში, სადაც ასზე მეტი სპექტაკლი დადგა (ერთაქტიანი და მრავალაქტიანი, უმეტესად კლასიკოსი მწერლების); მის კალამს ეკუთვნის ოცამდე პიესა, გამოსცა ექვსი წიგნი, გამოაქვეყნა თორმეტი ნაწარმოები თეატრისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კამილო ვარგასი
კამილო ანდრეს ვარგას გილი (Camilo Vargas); დ. 9 მარტი, 1989, ბოგოტა) — კოლუმბიელი ფეხბურთელი. თამაშობს კოლუმბიის ნაკრებსა და კოლუმბიის კლუბ „დეპორტივო კალიში“.
დეპორტივო კალი
2016-2018 წლებში ორწლიანი იჯარის იგი „დეპორტივო კალიმ“ შეიძინა. მან გუნდთან კონტრაქტი 2021 წლამდე გააფორმა.