cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაჰმადი
მაჰმადის შესახებ თანამედროვეთა ცნობები არ შემონახულა. პირველი ბიოგრაფია მხოლოდ VIII საუკუნეში დაწერა იბნისჰაკმა. მაჰმადი წარმოშობით იყო წარჩინებული, მაგრამ გაღარიბებული ბანუჰაშიმის გვარიდან, კურაიშთა ტომიდან. მაჰმადი არაბეთსა და მის ფარგლებს გარეთ გაეცნო იუდაისტურ, ქრისტიანულ მონოთეიზმს და სხვა რელიგიას, პოლიტიკურ მოძღვრებას. 40 წლის მდიდარი მექელი ვაჭრის ქვრივზე, ხადიჯეზე ხელსაყრელმა დაქორწინებამ 25 წლის მაჰმადს საშუალება მისცა მთელი დრო დაეთმო თავისი რელიგიურ-ეთიკური პრობლემებისათვის. გადმოცემის მიხედვით, დაახლოებით 609 (ან 610) რამადანის თვეში, ჰირის მთაზე (მექის ახლოს) მთავარანგელოზმა ჯიბრაილმა (გაბრიელმა) მაჰმადს უკარნახა წმინდა წიგნი „ყურანი“ და დაავალა ხალხისათვის მისი გაცნობა. მაჰმადი ახალი მოძღვრებით მკაცრად ილაშქრებდა წარმართული სარწმუნოების წინააღმდეგ.
მაჰმადი თავისი მოღვაწეობის პირველ ხანებში დიდ წინააღმდეგობებს წააწყდა და იძულებული გახდა მომხრეებითურთ 622 წელს გადასულიყო იასრიბში (მედინაში). ამ გადასახლებას შემდგომ ,,ჰიჯრა" ეწოდა და ეს თარიღი მუსლიმური წელთაღრიცხვის დასაწყისად იქცა. 630–631 წლებში მუსლიმანებმა მაჰმადის მეთაურობით დაიმორჩილეს მექა. შემდეგ კი არაბეთის სხვა რაიონებზეც გაავრცელეს ძალაუფლება. მაჰმადი გახდა მისივე შექმნილი პირველი ისლამური თეოკრატიული სახელმწიფოს მეთაური.
მაჰმადი დასაფლავებულია მედინაში. მაჰმადის აკლდამა არის მუსლიმანთა მეორე წმინდა ადგილი ქააბას შემდეგ.
მუსლიმანი ბიოგრაფები
კატეგორია:ისლამი  კატეგორია:დაბადებული 570 კატეგორია:დაბადებული 571 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 632 კატეგორია:რელიგიების დამაარსებლები კატეგორია:ყურანის წინასწარმეტყველები
ბზიფი
ბზიფი (Бзыԥ, ისტორიული სახელწოდება — კაპოეტისწყალი) — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. სათავე აქვს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე, უღელტეხილ ადანგესთან. სიგრძე 110 კმ, აუზის ფართობი 1510 კმ². ზემო დინებაში ხეობა ვიწრო და ღრმაა. გამომუშავებულია ტექტონიკური რღვევის ხაზის გასწვრივ ქვედა იურულ თიხაფიქლებისა და ქვიშაქვებში, აგრეთვე ბაიოსის პორფირიტულ წყებაში. სოფელ ფსხუსთან ხეობა განიერდება და მდინარე იტოტება. ქვემოთ ხეობა ვიწრო, ზოგან კანიონისებრია, სოფელ ბზიფთან დაბლობზე გამოდის და ერთვის შავ ზღვას ბიჭვინთის კონცხთან. წყლის საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 97 მ³/წმ. საზრდოობს წვიმის (37,2 %), მიწისქვეშა (32,2 %) და თოვლის (30,6 %) წყლით. წყალდიდობა გაყაფხულზე და ზაფხულის პირველ ნახევარშია, წყალმცირობა — ზამთარში. წყალმოვარდნა იცის ზაფხულსა და შემოდგომაზე. ბზიფის შენაკადებია ბავიუ და გეგა.
მდინარე იუფშარის ზემო წელზე, რომელიც ბზიფის აუზს ეკუთვნის, მდებარეობს რიწის ტბა. ტბისკენ შავიზღვისპირა გზატკეცილიდან მიემართება საავტომობილო გზა, რომელიც ნაწილობრივ ბზიფის ხეობაში გადის. მდინარე ბზიფი არის პოპულარული ტრასა წყლის ტურიზმისთვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:შავ ზღვაში ჩამდინარე მდინარეები
ზოტი
ზოტი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფელი ზოტი). მოსახლეობა მისდევს მესაქონლეობას. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
გეოგრაფია
მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთით, მდინარე გუბაზეულის ხეობაში, ზღვის დონიდან 820 მ., ჩოხატაურიდან 36 კმ. სოფელში 6 თვის განმავლობაში ზამთარია. სოფელში, თეთრიხევის ხეობაში, არის პირიტის საბადო. სოფლიდან 15 კილომეტრის დაშორებით არის საკურორტო ადგილი სანისლია, სადაც მოედინება თერმული მინერალური წყალი, რომელიც კურნავს საყრდენ-სამოძრაო ორგანოებისა და პერიფერიულ ნერვული სისტემის ქრონიკული, ანთებითი ხასიათის დაავადებებს. სოფელთან ახლოს, ზღვის დონიდან 2200-2400 მეტრზე მდებარეობს „კიდობანას მთა“, რომელსაც მოსახლეობა ზაფხულში საიალაღოდ იყენებს.
მოსახლეობა
მოსახლეობას ძირითადად აჭარლები შეადგენენ, რომლებიც 1877-1878 წლებში რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს ზემო აჭარიდან, ღორჯომის თემიდან ზოტში გადასახლდნენ. 1969 წლისთვის სოფლის მოსახლეობა დაახლოებით 300 კომლი იყო.
ჰესი
სოფელში მდინარე გუბაზოულზე იგეგმება ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობა. „ზოტიჰესის“ დადგმული სიმძლავრე 48 მვტ-ია, ხოლო საშუალო წლიური გამომუშავება 225,1 მლნ კვტ. სთ. პროექტის სავარაუდო საინვესტიციო ღირებულება 104 125 550 აშშ დოლარს შეადგენს.
ღირსშესანიშნაობები
thumb|300პქ|[[ზოტის ჯამე]] სოფელში მდებარეობს 1904 წელს აშენებული მეჩეთი. მეჩეთი ხის ორსართულიანი შენობაა, რომელიც გუმბათის ფორმის მინარეთით მთავრდება. ინტერიერი კარგადაა განათებული, რასაც ორ რიგად განლაგებული ფანჯრები უზრუნველყოფს. მეჩეთს შიგნით, სამი კედლის გასწვრივ, ქანდარა გასდევს. სამხრეთ კედელში განთავსებულია მიჰრაბი. ერთ-ერთ კუთხეში კათედრა დგას. მეჩეთი ნატიფად მოხატული და მოჩუქურთმებულია. ჩუქურთმები და ფრიზი შეფერილია მწვანე, ფირუზისფერი და წითელი ფერებით. კედლები მოხატულია მცენარეული ორნამენტებით და ყვავილთა კონებით. აქ გამოყენებულია ცისფერი ფონი და ნარინჯისფერი, წითელი, მწვანე და შავი ფერები. გადმოცემის მიხედვით ინტერიერის მოხატულობა ჭან ომერს ეკუთვნის.
სოფლის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ბრინჯაოს ნაკეთობანი, ორნამენტიანი ქვები. „საყდრის ყელზე“, მდებარეობს შუა საუკუნეების ღომის ციხე. შემორჩენილია ციხის აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლის ფრაგმენტები.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
საკურა
საკურა (Prunus serrulata; იაპონური კანჯით და ჩინური დამწერლობით: 桜 ან 櫻; კატაკანა: サクラ; ჰირაგანა: さくら) — დეკორატიული ალუბლის გვარის მერქნიანი მცენარე.
ყვავილობს გაზაფხულზე(მარტიდან აპრილამდე), ყვავილების შეფერილობა გრადირებს მუქი წითლიდან (ეს მოწითალო ფერი განპირობებულია პიგმენტით, რომელსაც ანტოციანინს უწოდებენ) მკვეთრი-ვარდისფერამდე ან თეთრამდე. საკურას ნაყოფი (საკურანბო), მწნილი, დამარილებული ფოთლები და ყვავილები გამოიყენება საკვებ პროდუქტებში.საკურა არის მცენარე, რომელსაც აქვს მრავალი მუტაცია და ახალი მახასიათებლებით, როგორიცაა ხის ფორმა, ყვავილობის ეტაპი, ყვავილების და ფურცლების ადგილმდებარეობა, რაოდენობა, ფორმა, ზომა, შეფერილობა, ხილის ზრდა და შემცირება, ამინდისადმი და მავნებლებისადმი გამძლეობა. ტოტები იყოფა გრძელ ტოტებად (იზრდება რამდენიმე ათეული სანტიმეტრი წელიწადში) და მოკლე ტოტებად (იზრდება 1 სმ-ზე ნაკლები). საკურას გრძელ ტოტებს აქვთ მხოლოდ ფოთლის კვირტები, ხოლო მოკლე ტოტებს — ყვავილის კვირტები
საკურა ინტენსიურად იზრდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ რეგიონებში, როგორიცაა დასავლეთ ციმბირი, იაპონია, ჩინეთი და აშშ. ისინი კარგად იზრდებიან საკვები ნივთიერებებით მდიდარ ნიადაგებზე, საკურა მყიფე თუ ტაიფუნმა ან ადამიანმა მოტეხა სქელი ტოტი (ადამიანს, რომელიც საკურას სილამაზით არის მოხიბლული და ტოტებს მოტეხავს, „ყვავილების ქურდს“ უწოდებენ და ეს ცოდვად ითვლება) და საკურა არ განიკურნა, შეიძლება ჭრილობისგან დალპეს ან გახმეს და ერთბაშად მოკვდეს.რადგანაც საკურა ხშირად გზის პირას ირგვება, ის ხშირად ზიანდება მანქანის გამონაბოლქვისაგან.მჟავური წვიმა ასევე ასუსტებს ხეებს. საკურას ქერქი ჰორიზონტალური მიმართულებით „იფრცქვნება“, მისი ზედაპირი მონაცრისფრო, პრიალა და ლამაზია, ამიტომ იგი გამოიყენება მცირე ზომის ნივთებისთვის, როგორიცაა აქსესუარები და ჩაის ჭურჭელი. ადგილობრივი ჯიშები არც ისე მგრძნობიარეა დაავადებებისა და მავნებლების მიმართ, მაგრამ ხელოვნურად წარმოებული ჯიშები შეიძლება დაუცველი მათ მიმართ იყოს.
საკურა ძველთაგანვე პატივცემული იყო იაპონელების მიერ, მცენარე იაპონიისა და იაპონური კულტურის სიმბოლოდ ითვლება.
27 მარტს, დაწყებული ჰეისეის მეოთხე წლიდან (1992), „იაპონური საკურის საზოგადოების“ მიერ აღინიშნება საკურას ყვავილობის დღესასწაული.
left|thumb|250px|მონეტა 100 [[იენის ნომინალი, საკურის გამოსახულებით ზურგზე]]
კატეგორია:კურკოვანები კატეგორია:ხეხილი კატეგორია:იაპონური სიტყვები და ფრაზები
Solenopsis picquarti
Solenopsis picquarti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ანტიგუა და ბარბუდა
ანტიგუა და ბარბუდა (Antigua and Barbuda) — კუნძულოვანი სუვერენული სახელმწიფო ვესტ-ინდოეთში, მდებარეობს კარიბის ზღვასა და ატლანტის ოკეანეს შორის, ქარპირა კუნძულების ცენტრში. ქვეყანა კუნძულებზე განლაგებული არქიპელაგია, მათ შორის უდიდესი კუნძულებია: ანტიგუა და ბარბუდა. 2018 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობა 95,900 ადამიანს შეადგენს და მათი 97% კუნძულ ანტიგუაზე ცხოვრობს. ქვეყნის დედაქალაქი, უდიდესი ქალაქი და პორტია სენტ-ჯონზი, რომელიც ანტიგუაზე მდებარეობს, ხოლო კუნძულ ბარბუდას უდიდესი ქალაქია კონდრინგტონი. ანტიგუა და ბარბუდა არის ერთა თანამეგობრობისა და ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციის წევრი. ქვეყნის მეთაურია მეფე ჩარლზ III.
კუნძული ანტიგუა 1493 წელს ქრისტეფორე კოლუმბმა აღმოაჩინა. 1632 წელს გაერთიანებულმა სამეფომ ანტიგუის, ხოლო 1678 წელს ბარბუდის კოლონიზაცია მოახდინა. 1958 წელს ანტიგუა და ბარბუდა ვესტ-ინდოეთის ფედერაციას შეუერთდა, რომლის დაშლის შემდეგაც, 1967 წელს ვესტ-ინდოეთის ასოცირებული ქვეყნების წევრი გახდა. 1981 წლის 1 ნოემბერს ანტიგუა და ბარბუდა გაერთიანებული სამეფოს მმართველობისგან გათავისუფლდა და დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა.
2017 წლის სექტემბერში ბარბუდას თავს დაატყდა ქარიშხალი „ირმა“, რომელმაც კუნძულის შენობებისა და ინფრასტრუქტურის 95% ძლიერ დააზიანა ან დაანგრია, რის შემდეგაც მისი ყველა მცხოვრების ანტიგუაზე ევაკუირება მოხდა.
ისტორია
თავდაპირველად ანტიგუას ტერიტორიაზე დასახლებულები იყვნენ არქაული ხანის მონადირე ინდიელები, რომლებიც სიბონეის სახელით იყვნენ ცნობილნი. რადიოკარბონული ანალიზის მიხედვით, კუნძულის ტერიტორიაზე უძველესი დასახლებები ძვ. წ. 3100 წლით თარიღდება.
ანტიგუაში მდინარე ორინოკოს ხეობიდან ემიგრირებული არავაკები ცხოვრებდნენ. ისინი თავიანთ კულტურასთან ერთად გამოირჩეოდნენ სოფლის მეურნეობის განვითარებით. არავაკებს მოჰყავდათ შავი ანანასი, სიმინდი, ბატატი, წიწაკა, გუავა, თამბაქო და ბამბა. მოგვიანებით კუნძულზე კარიბები დასახლდნენ. ძვ. წ. 1100 წელს არავაკების უმრავლესობამ ანტიგუა დატოვა, ხოლო დარჩენილები კარიბების თავდასხმების მსხვერპლნი გახდნენ.
1493 წელს კუნძული ანტიგუა თავისი მეორე ექსპედიციის დროს ქრისტეფორე კოლუმბმა აღმოაჩინა. მტკნარი წყლის ნაკლებობის გამო ესპანელებმა ანტიგუას კოლონიზაცია არ მოახდინეს. 1632 წლიდან ანტიგუა დიდი ბრიტანეთის კოლონია იყო, ხოლო ბარბუდას კოლონიზაცია 1685 წელს კრისტოფერ კოდრინგტონმა მოახდინა. ინგლისელები ამ ტერიტორიებზე პლანტაციურ სოფლის მეურნეობას მისდევდნენ, მოჰყავდათ შაქრის ლერწამი, ბამბა, თამბაქო და ქოქოსი. პლანტაციებში ისინი დასავლეთ აფრიკიდან ჩამოყვანილ მონებს ამუშავებდნენ. გაუსაძლისი სამუშაო პირობების გამო ქვეყანაში 1701 და 1729 წლებში მონათა აჯანყებები მოხდა. საბოლოოდ, ანტიგუა და ბარბუდაში, ისევე, როგორც ვესტ-ინდოეთის სხვა ქვეყნებში, მონობა 1834 წელს გაუქმდა, რამაც ეკონომიკას დიდი ზარალი მიაყენა. ეს მდგომარეობა კიდევ უფრო გაამწვავა ბუნებრივმა კატასტროფებმა: 1843 წლის მიწისძვრამ და 1847 წლის ქარიშხალმა.
1967 წელს 27 თებერვალს გაერთიანებულმა სამეფომ ანტიგუა და ბარბუდა „დიდი ბრიტანეთის ასოცირებულ სახელმწიფოდ“ გამოაცხადა და სრული შიდა ავტონომია მიანიჭა. 1981 წლის 1 ნოემბერს ქვეყანამ დამოუკიდებლობა მოიპოვა. იგი ერთა თანამეგობრობის წევრი გახდა და და უმაღლეს ხელისუფლად გაერთიანებული სამეფოს მონარქი ელისაბედ II გამოაცხადა, ხოლო ქვეყნის უკანასკნელი გუბერნატორი ჯეიკობს უილფრედი — გენერალ-გუბერნატორად, რა თანამდებობამაც ბრიტანეთის მონარქის წარმომადგენლის ფუნქცია შეიძინა.
1995 წელს ბარბუბას კუნძული ქარიშხალმა „ლუისმა“ დააზიანა.
დამოუკიდებლობის მოპოვებიდან 2004 წლამდე ქვეყანას ანტიგუას მშრომელთა პარტია მართავდა, რომლიც ხელმძღვანელებსაც მუდმივად კორუფციაში, ქრონიზმსა და ფინანსების მითვისებაში ადანაშაულებდნენ. 2004 წელს ანტიგუა და ბარბუდაში საყოველთაო არჩევნები ჩატარდა, რომელშიც გამარჯვება ბოლდვინ სპენსერის ერთიანმა პროგრესულმა პარტიამ მოიპოვა. 2014 წლის არჩევნების შედეგად ძალაუფლებაში კვლავ მშრომელთა პარტია დაბრუნდა და ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი გასტონ ბრაუნი გახდა.
პოლიტიკა
ანტიგუა და ბარბუდა საპარლამენტო წარმოამადგენლობითი დემოკრატიაა. 2022 წლიდან მისი მმართველია დიდი ბრიტანეთის მონარქი ჩარლზ III, რომელიც ქვეყანაში ვიცე-რეგალის, მისივე დანიშნული გენერალ-გუბერნატორის სახითაა წარმოდგენილი. ამჟამად ამ პოზიციას სერ როდნი უილიამსი იკავებს. მინისტრთა საბჭოს გენერალ-გუბერნატორი პრემიერ-მინისტრთან კონსულტაციით ნიშნავს, რომელიც მთავრობის მეთაურია. ამჟამად პრემიერ-მინისტრის პოზიციაზე გასტონ ბრაუნი იმყოფება.
ანტიგუა და ბარბუდას საკანონმდებლო ორგანო ორპალატიანი პარლამენტია, რომელიც სენატისა და წარმომადგენელთა პალატისგან შედგება. ქვეყანაში საპარლამენტო არჩევნები ხუთ წელიწადში ერთხელ ტარდება.
ამჟამად მისი უდიდებულესობა მეფის უაღრესად ლოიალური ოპოზიციის ლიდერი ბოლდვინ სპენსერის ხელმძღვანელობით ერთიანი პროგრესული პარტიაა.
საერთაშორისო ურთიერთობები
ანტიგუა და ბარბუდა არაერთი საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრია, ესენია: გაერო, ბოლივარული ალიანსი, ერთა თანამეგობრობა, კარიბის გაერთიანება, აღმოსავლეთ კარიბის სახელმწიფოთა გაერთიანება, ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაცია, მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაცია და სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლო.
ადამიანის უფლებები
კარიბის ზღვის აუზის სხვა ქვეყნების მსგავსად, ანტიგუა და ბარბუდაში აკრძალულია და კანონით დასჯადია ერთი სქესის ადამიანთა შორის სექსუალური ხასიათის ურთიერთობა. სექსუალურ უმცირესობათა უფლებების შემზღუდველი კანონების გაუქმებისთვის სხვადასხვა სამოქალაქო მოძრაობები იბრძვიან.
ეკონომიკა
ანტიგუა და ბარბუდას ეკონომიკის წამმართველი ძალა ტურიზმის სექტორია, რომელიც ქვეყნის მშპ-ს ნახევარზე მეტს გამოიმუშავებს. ანტიგუა მდიდრული კურორტებითა და მაღალი დონის კულტურული დანიშნულების ადგილებით გამოირჩევა. ტურისტების ერთ მესამედს ამერიკელები შეადგენენ.
ქვეყნის ეკონომიკაში მნიშვნელოვან ადგილს საინვესტიციო ბანკები და ფინანსური სერვისები იკავებენ. ანტიგუაში კანადის სამეფო ბანკის ოფისი მდებარეობს.
სასოფლო-სამეურნეო პროდუქცია ქვეყნის შიდა ბაზარზეა დამყარებული, რომლის განვითარებასაც შეზღუდული წყლის რესურსი და მუშახელის ნაკლებობა აფერხებს.
ანტიგუა და ბარბუდა ჩართულია ეკონომიკური მოქალაქეობის პროგრამაში, რომლის მიზანიც ქვეყანაში ინვესტიციების მოზიდვაა.
გეოგრაფია
სახელმწიფო შედგება ორი შედარებით დიდი და რამდენიმე პატარა კუნძულისაგან, რომლებიც მის სანაპიროსთან მდებარეობენ. ანტიგუა ქვეყნის ყველაზე დიდი დასახლებული კუნძულია და მისი ფართობი 280 კმ²-ია. სიდიდით მეორე კუნძულია ბარბუდა, რომელიც მდებარეობს ანტიგუის ჩრდილოეთით, 48 კმ-ის მანძილზე მდებარეობს, მისი ფართობია 161 კმ².
ქვეყნის ლანდშაფტი ძირითადად დაბლობებით ხასიათდება. ანტიგუის ყველაზე მაღალი მწვერვალია ობამას მთა, რომელიც ბოგის ბორცვის სახელითაცაა ცნობილი.
ქვეყნის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქია სენტ-ჯონზი, რომელიც კუნძულ ანტიგუაზე მდებარეობს, ხოლო ბარბუდის უდიდესი ქალაქია კოდრინგტონი.
კუნძულებზე თბილი ტროპიკული კლიმატია. ატმოსფერული ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა 990 მილიმეტრია. წლის განმავლობაში ყველაზე წვიმიანი პერიოდი სექტემბრიდან ნოემბრამდე გრძელდება. კუნძულებისთვის ძირითადად დაბალი ტენიანობა და ხშირი გვალვებია დამახასიათებელი. ზამთარში ტემპერატურა 23 °C-დან 29 °C-მდე, ხოლო ზაფხულში  25 °C-დან 30 °C-მდე მერყეობს. საშუალო წლიური ტემპერატურა 27°C-ია. წლის ყველაზე ცივი მონაკვეთი დეკემბრიდან თებერვლამდე პერიოდია.
კუნძულებზე ქარიშხალი საშუალოდ წელიწადში ერთხელ ფიქსირდება. 2017 წლის სექტემბერში ბარბუდაზე მომხდარ დამანგრეველ ქარიშხალ „ირმას“, რომლის შედეგადაც კუნძულის ინფრანსტრუქტურის 95% განადგურდა და 1800 ადამიანის ევაკუაცია მოხდა, მეხუთე კატეგორია მიენიჭა.
ეთნიკური ჯგუფები
ანტიგუა და ბარბუდას მოსახლეობა 96,286 ადამიანს შეადგენს, მათი უმრავლესობა აფრიკული, ბრიტანული და პორტუგალიური წარმოშობისაა. მოსახლეობის 91% აფრო-ამერიკელი ან მულატია, 4.4% შერეული რასისაა, ხოლო 1.7% თეთრკანიანია. ამ უკანასკნელთა უმრავლესობა ბრიტანული წარმოშობისაა. ქვეყნის მოსახლეობის მცირე ნაწილს ქრისტიანი არაბები, აზიელები და სეფარდები შეადგენენ.
ანტიგუა და ბარბუდას მოსახლეობის დიდი ნაწილი საზღვარგარეთ ცხოვრობს, ძირითადად გაერთიანებულ სამეფოში, აშშ-სა და კანადაში. ქვეყნის მოსახლეობის მცირე ნაწილს უცხოელი ემიგრანტები წარმოადგენენ, მათი უმრავლესობა დომინიკიდან, გაიანიდან, იამაიკიდან, დომინიკელთა რესპუბლიკიდან და ნიგერიიდანაა. ქვეყანაში 4,500 ამერიკელი ცხოვრობს, რა რიცხვთაც ანტიგუა ინგლისურენოვან აღმოსავლეთ კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნებს შორის პირველ ადგილს იკავებს.
ენა
ანტიგუა და ბარბუდას ოფიციალური ენაა ინგლისური. ბარბუდული აქცენტი მცირედით განსხვავდება ანტიგუაზე გავრცელებული აქცენტისგან.
ესპანურ ენაზე ქვეყანაში დაახლოებით 10,000 ადამიანი საუბრობს.
რელიგია
ანტიგუელების უმრავლესობა ― 77% ქრისტიანული აღმსარებლობისაა, მათ შორის 17.6% ანგლიკანია, 12.2% ― ორმოცდაათიანელი, 8.2% ― კათოლიკე, 5.6% ― მეთოდისტი და 3.6% ― ბაპტისტი. მოსახლეობის 1%-ზე ნაკლებს მორმონისტები და იეჰოვას მოწმეები შეადგენენ.
ქვეყანაში გავრცელებული სხვა რელიგიებია რასტაფარი, ისლამი და ბაჰაიზმი.
განათლება
ანტიგუა და ბარბუდაში წიგნიერების დონე 90%-ზე მაღალია. 1998 წელს ქვეყანამ მიიღო მანდატი, რომ კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნებში სამედინიცო მომსახურების უპირველესი მიმწოდებელი გამხდარიყო. როგორც ამ მისიის ნაწილი, ანტიგუაში იოანე ნათლისმცემლის სახელობის სამედიცინო ცენტრი ააგეს, რომელიც უმაღლესი ტექნოლოგიური დონის საავადმყოფოა კარიბის ზღვის რეგიონში. ამჟამად კუნძულ ანტიგუაზე უცხოელთა მფლობელობაში მყოფი სამი სამედიცინო სკოლაა, რომლებიც ძირითადად უცხოელ სტუდენტებზეა გათვლილი, რაც ქვეყნის ეკონომიკისა და ჯანდაცვის განვითარებას უწყობს ხელს. ეს სამედიცინო სკოლებია: 2004 წელს დაარსებული ანტიგუას ამერიკული უნივერსიტეტი (AUA), ანტიგუას ჯანმრთელობის მეცნიერებების სკოლა (UHSA), რომელიც 1982 წელს დაარსდა და მედიცინის მეტროპოლიტური უნივერსიტეტი.
ქვეყნის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებებია ანტიგუას სახელმწიფო კოლეჯი და ანტიგუა და ბარბუდას ინფორმაციული ტექნოლოგიების ინსტიტუტი (ABIIT). 2019 წელს ქვეყანაში ვესტ-ინდოეთის უნივერსიტეტის მეხუთე კამპუსი გაიხსნა.
კუნძულის საერთაშორისო აკადემია, რომელიც სტუდენტებს საერთაშორისო საბაკალავრო პროგრამებს სთავაზობს, ანტიგუა და ბარბუდაში ერთადერთი საერთაშორისო დონის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებაა.
კულტურა
ანტიგუა და ბარბუდას კულტურა დასავლეთ აფრიკული და ბრიტანული კულტურების ძლიერი ზეგავლენით ჩამოყალიბდა. ქვეყანაში კრიკეტი ეროვნული სპორტის სახეობადაა აღიარებული. სხვა გავრცელებულ სპორტის სახეობებს შორისაა ფეხბურთი და სერფინგი.
ანტიგუა და ბარბუდაში ყოველწლიურად აგვისტოს თვეში სადღესასწაულო კარნავალი იმართება, რომელიც ბრიტანეთის ვესტ-ინდოეთში მონობის გაუქმების ხსოვნას ეძღვნება. კარნავალი, რომლის ფარგლებშიც სხვადასხვა ღონისძიებები, შოუები და კონკურსები ტარდება, ქვეყნის მთავარი ტურისტული ღირშესანიშნაობაა.
სპორტი
1988 წლის თანამეგობრობის თამაშებზე ანტიგუა და ბარბუდა კრიკეტის ეროვნულმა ნაკრებმა წარადგინა, რომელიც შიდა ჩემპიონატებში ქარპირა კუნძულების ნაკრებში, ხოლო საერთაშორისო ჩემპიონატებში ვესტ-ინდოეთის კრიკეტის ნაკრებში თამაშობს. ვესტ-ინდოეთმა კრიკეტის მსოფლიო ჩემპიონატს 2007 წელს უმასპინძლა.
სპორტის სხვა სახეობებს შორის ქვეყანაში პოპულარობით სარგებლობს ფეხბურთი. ანტიგუას ეროვნულმა ნაკრებმა მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპები 1974 და 1986 წლებში გაიარა. ქვეყანაში პროფესიონალური ნაკრები 2011 წელს ჩამოყალიბდა, რომელმაც USL-ის ჩემპიონატში მიიღო მონაწილეობა.
სიმბოლოები
ანტიგუა და ბარბუდას ეროვნული ფრინველია ფრეგატისებრი ჩიტი.
სქოლიო
კატეგორია:კარიბის ქვეყნები კატეგორია:კუნძულოვანი სახელმწიფოები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ქვეყნები კატეგორია:კონსტიტუციური მონარქიები  კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
ჩერმენი
ჩერმენი (Черменыхъæу, Мочкъий-Юрт), ყოფ. ბაზორკინო — სოფელი ჩრდილოეთ ოსეთის პრიგოროდნის რაიონში, რუსეთი.
გეოგრაფია
მდებარეობს ქალაქ ვლადიკავკაზიდან ჩრდილოეთით 12 კმ-ზე, მდინარე კამბილეევკის მარჯვენა ნაპირზე. სოფლის ჩრდილოეთ ნაწილში გადის ფედერალური ავტოსტრადა „კავკასია“ და განთავსებულია ფედერალური პოსტი „ჩერმენი“.
ისტორია
სოფელს საფუძველი ჩაუყარეს ინგუშებმა მოჩკო ბაზორკინის პატივსაცემად, რომელმაც 1844 წელს რამდენიმე ინგუშური დასახლება ერთ სოფლად გააერთიანა. სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობდა გრაფ უვაროვის კარმიდამო, რომელსაც ინგუშებისათვის ისტორიული მნიშვნელობა ჰქონდა. აქ იმართებოდა ინგუში ხალხის თავყრილობები და გარკვეულ პერიოდში აქ განთავსებული იყო რევოლუციის შტაბი.
1944 წლადე სოფელ ჩერმენს ერქვა ბაზორკინო და შედიოდა ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ბაზორკინო იყო ინგუშეთის მნიშვნელოვანი პოლიტიკური და ეკონომიკური ცენტრი. კერძოდ, აქ 1917 წელს პირველად ინგუშეთში გამოცხადდა საბჭოთა ხელისუფლება.
სოფლის მაცხოვრებლები გამოირჩეოდნენ განათლებით. აქ გაიხსნა ინგუშეთის პირველი სკოლები. ამ სოფლიდან გამოვიდნენ გენერლები, მეცნიერები, მწერლები, პოეტები, სპორტსმენები. მაგალითად, მწერალი და მეცნიერი იდრის ბაზორკინი, პოეტი კ. ჩახკიევი, მეფის რუსეთის გენერალი ბ. ბაზორკინი და სხვები. დიდი სამამულო ომის წლებში ორი იმამი ბაზორკინოდან პარტიზანულ რაზმს მეთაურობდა. ბაზორკინოში დაიბადა დიმიტრი ამილახვარი, საფრანგეთის არმიის ქართველი მოღვაწე, საფრანგეთის უცხოური ლეგიონის პოლკოვნიკი, რომელიც დაბადების ადგილის მიხედვით ზედმეტსახელად „ბაზორკად“ იწოდებოდა.
1944 წელს, ინგუშების შუა აზიაში დეპორტაციისა და ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ასსრ-ს გაუქმების შემდეგ, სოფელი ბაზორკინო გადაეცა ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ-ს და ეწოდა ჩერმენი. სოფელში დაიწყეს ჩასახლება ოსებმა თრუსოს ხეობიდან (საქართველოს სსრ ყაზბეგის რაიონი). ასევე, ოსებმა თირსიგომის ისტორიული საზოგადოებიდან (თემიდან). ესაა ხეობა ყაზბეგის მთის ძირში, საიდანაც სათავეს იღებს მდინარე თერგი.
1957 წლიდან ბაზორკინოში გადასახლებიდან დაბრუნდნენ ინგუშები. სოფელი საგრძნობლად გაიზარდა და ერთ-ერთ დიდ შერეულ სოფლად გადაიქცა. სოფელი დაზარალდა ოსი და ინგუში ეროვნების მოსახლეობას შორის გაჩაღებული შეიარაღებული დაპირისპირების (პრიგოროდნის კონფლიქტი) დროს.
1992 წლის კონფლიქტის შემდეგ სოფელი სამ ნაწილად დაიყო: ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილში ინგუშები ცხოვრობენ, ხოლო ცენტრში — ოსები. ესაა ერთადერთი სოფელი რუსეთში, სადაც სკოლებში სასწავლო პროცესი ეროვნული ნიშნითაა დაყოფილი.
სქოლიო
კატეგორია:პრიგოროდნის რაიონის სოფლები
ფატალიზმი
ფატალიზმი (ლათ. fatalis — ბედისწერით წინასწარ განსაზღვრული, საბედისწერო) — მსოფლმხედველობა, რომლის თანახმად, სამყაროს ყოველგვარი ხდომილობა და ადამიანის მოქმედება წინასწარ არის მკაცრად განსაზღვრული, ყველაფერი გარდაუვალია, რადგან გამორიცხულია შემთხვევითობა, შესაძლებლობა, ალბათობა და თავისუფლება. განასხვავებენ სამი ტიპის ფატალიზმს: მითოლოგიურს, რელიგიურს და რაციონალისტურს.
პირველს გარდაუვალობის საფუძვლად მიაჩნია ბედისწერა, მეორეს — ღმერთი, მესამეს კი — მიზეზობრიობის უწყვეტი ჯაჭვი. მითოლოგიური ფატალიზმი გაბატონებული იყო ანტიკურ ეპოქაში, რელიგიური ფატალიზმი — შუა საუკუნეებში, ხოლო რაციონალისტური — ახალი დროის ფილოსოფიაში. უკანასკნელი განსაკუთრებით დამახასიათებელია მექანისტური დეტერმინიზმისათვის.
ტემპერამენტის ტიპები
ტემპერამენტი ეწოდება ადამიანის იმ ფსიქიკურ თვისებას, რომელიც წარმოადგენს პიროვნების ემოციური ცხოვრების საფუძველს. ფსიქოლოგიაში, ფსიქიატრიაში და ფიზიოლოგიაში მიღებულია ტემპერამენტის ის ძირითადი ოთხი ტიპი, რომლებიც პირველად ჰიპოკრატეს მიერ იყო აღწერილი. ტემპერამენტის ტიპებია: სანგვინიკური, ქოლერიკული, ფლეგმატიკური, მელანქოლიკური.
ტემპერამენტთა კლასიფიკაცია გარკვეულ თვისებათა განყენებას ეყრდნობა, რის შედეგადაც ადამიანთა ტემპერამენტების უსაზღვრო მრავალსახიანობა ოთხ ძირითად ტიპად არის დაჯგუფებული. თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ერთი კონკრეტული ადამიანი აუცილებლად რომელიმე ერთ ტიპს ეკუთვნის. უფრო ხშირად ადამიანები წარმოადგენენ ნარევ ტიპს ერთერთისკენ მეტნაკლები გადახრით. მაგალითად, ადამიანი შეიძლება ძირითადად სანგვინიკური ტიპის იყოს, მაგრამ ზოგიერთი ქოლერიკისთვის დამახასიათებელი ნიშნები ჰქონდეს.
ისტორია
ადამიანის ეს ფსიქიკური თვისება — ტემპერამენტი, პირველად აღწერა და მისი პირველი ცნება, ისევე როგორც ტემპერამენტთა კლასიფიკაცია მოგვცა ძველი საბერძნეთის მოაზროვნემ ჰიპოკრატემ (ძვ. წ 460 — ძვ. წ. 370), რომელიც მედიცინის მამამთავრად არის მიჩნეული. ჰიპოკრატე თვლიდა რომ ორგანიზმში არის ოთხი სითხე — სისხლი, რომელიც ათბობს ორგანიზმს; ნაღველი, რომელიც სიმშრალეს იცავს ორგანიზმში; შავი ნაღველი, რომელიც სინოტივეს და სითხეს ინახავს ორგანიზმში და ლორწო, რომელიც აცივებს ორგანიზმს (სიცივეს ინახავს). ხოლო ტემპერამენტის თავისებურებას განსაზღვრავს ის, თუ რომელი სითხე ჭარბობს ადამიანის ორგანიზმში.
სანგვინიკური ტემპერამენტი
სიტყვა სანგვინიკი მოდის ლათინური სიტყვიდან „სანგუის“ (Sanguis), რაც სისხლს ნიშნავს. ჰიპოკრატე ფიქრობდა, რომ ამ ტემპერამენტს განსაზღვრავს ორგანიზმში სითხეებს შორის სისხლის სიჭარბე.
ქოლერიკული ტემპერამენტი
„ქოლე“ (χολή) ნიშნავს ნაღველს. ჰიპოკრატე თვლიდა, რომ ქოლერიკულ ტემპერამენტს განსაზღვრავს ორგანიზმში ოთხ სითხეთა შორის ნაღველის სიჭარბე.
ამ ტიპის ადამიანთან გრძნობები ადვილად და სწრაფად აღმოცენდება; ეს ტიპი ადვილად ინთება, ხშირად აფექტურიც არის. ამგვარად, ქოლერიკისათვის დამახასიათებელია გრძნობების დიდი აგზნებადობა. სანგვინიკურ ტემპერამენტთან განსხვავებით, ქოლერიკისთვის დამახასიათებელია შედარებით უფრო მტკიცე, უფრო ხანიერი და ღრმა გრძნობები. გრძნობების შინაარსის მხრივ ქოლერიკი სანგვინიკის საწინააღმდეგოა; მისთვის განსაკუთრებით დამახასიათებელია უარყოფითი გრძნობებისადმი მიდრეკილება. ცხოვრებაში და ადამიანებში იგი უფრო ამჩნევს უარყოფით თვისებებს, მისთვის დამახასიათებელია პესიმისტური ტენდეციები. ქოლერიკსაც ხშირად ახასიათებს აჩქარებული მოქმედება და მოძრაობათა სისწრაფე, თუმცა ეს მისთვის ნაკლებ დამახასიათებელია, ვიდრე სანგვინიკისთვის.
ფლეგმატიკური ტემპერამენტი
„ფლეგმა“ (φλέγμα) ნიშნავს ლორწოს. ჰიპოკრატეს აზრით ლორწოს სიჭარბე ადამიანის ორგანიზმში განსაზღვრავდა ამ ტემპერამენტს.
მელანქოლიკური ტემპერამენტი
ამ ტემპერამენტისთვის დამახასიათებელია მიდრეკილება უარყოფითი გრძნობებისადმი. მის გრძნობებს შორის ხშირად ჭარბობს უარყოფითი ემოციები. იგი პესიმისტურადაა განწყობილი. თავისთვის მუდამ ცუდს მოელის და ცხოვრებაშიც უფრო უსიამოვნო მხარეებს ხედავს, ვიდრე დადებითს. მისთვის ჩვეულებრივია ნაღვლიანობა, ცუდ გუნებაზე ყოფნა, მაგრამ არა სასოწარკვეთილება. ამ ტემპერამენტს გრძნობების სუსტი აგზნებადობა ახასიათებს. ამ მხრივ ეს ტიპი უფრო უახლოვდება ფლეგმატიკურს. სანგვინიკთან და ქოლერიკთან შედარებით, მას უფრო ძნელად აგზნებადი და სუსტი, მოდუნებული გრძნობები ახასიათებს. მელანქოლიკის მოქმედებაც ჩვეულებრივ მოდუნებულია, უენერგიო, უხალისო. მოძრაობებიც შედარებით ზანტი და ნელი აქვს.
ტემპერამენტების დახასიათების ცხრილი
კატეგორია:ფსიქოლოგია კატეგორია:პერსონალური ტიპოლოგია
Circus (სიმღერა)
„Circus“ — ამერიკელ პოპ–მომღერალ ბრიტნი სპირსის სიმღერა. იგი ჩაიწერა მისი მეექვსე, ამავე სახელწოდების სტუდიური ალბომისთვის. სიმღერის პროდიუსერები არიან Dr. Luke, კლოდ კელი და ბენი ბლანკო. „Circus“ არის რიგით მეორე სინგლი აღნიშნული ალბომიდან. აშშ-ში სინგლმა მიაღწია #3 პოზიციამდე Billboard-ის ჩარტში Hot 100 და #1 პოზიამდე Pop Songs-ში. იგი არის სპირსის აშშ-ში რიგით მეორე ყველაზე გაყიდვადი ციფრული სინგლების სიაში - სულ მისი 3.1 მილიონი ასლი იქნა შეძენილი.
ჰამპი
ჰამპი (კანად. ಹಂಪೆ) — სოფელი ინდოეთის კარნატაკის შტატის ჩრდილოეთ ნაწილში. მდებარეობს ვიჯაიანაგარის იმპერიის დედაქალაქის, ვიჯაიანაგარის ნანგრევების შიგნით, თანამედროევ ქალაქ ჰოსპეტიდან 11 კმ–ში. ტერიტორია დღეისათვის მნიშვნელოვან რელიგიურ ცენტრს წარმოადგენს, აქ მდებარეობს ვირუპაკშას ტაძარი, ისევე როგორც ძველი ქალაქის სხვა მონუმენტები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ინდოეთში
ვირჯინიის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი
ვირჯინიის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი (Virginia Museum of Fine Arts) — საჯარო ხელოვნების მუზეუმი რიჩმონდში, ვირჯინია, შეერთებული შტატები, რომელიც გაიხსნა 1936 წელს. მუზეუმი ეკუთვნის ვირჯინიის თანამეგობრობას. კერძო შემოწირულობები, ფონდები და სახსრები გამოიყენება კონკრეტული პროგრამების მხარდასაჭერად და ხელოვნების ნიმუშების შესაძენათ, ასევე დამატებითი ზოგადი მხარდაჭერისთვის.
მუზეუმის კოლექცია მოიცავს აფრიკულ ხელოვნებას, ამერიკულ ხელოვნებას, ბრიტანულ სპორტულ ხელოვნებას, ფაბერჟეს და ჰიმალაის ხელოვნებას. მუზეუმში შედის ლესლის ჩიკის თეატრი. ის აშენდა 1955 წელს, როგორც 500 ადგილიანი თეატრი ხელოვნების მუზეუმში და მასპინძლობდა სპეციალურ პროგრამებს ცეკვას, კინოსა და მუსიკაში. უწყვეტი ფინანსური პრობლემების გამო, თეატრი დაიხურა 2002 წელს. განახლების შემდეგ, იგი კვლავ გაიხსნა 2011 წელს, როგორც მუზეუმის ნაწილი.
შექმნა
ვირჯინიის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი სათავეს იღებს 1919 წლიდან. მუზეუმს პირველად ვირჯინიის თანამეგობრობისთვის 50 ნახატი შემოსწირა მოსამართლე ჯონ ბარტონ პეინმა. დიდი დეპრესიის დროს, პეინი თანამშრომლობდა ვირჯინიის გუბერნატორ ჯონ გარლანდ პოლარდთან, რათა მოეპოვებინა დაფინანსება ფედერალური სამუშაოების პროექტების ადმინისტრაციისგან პრეზიდენტ ფრანკლინ დ. რუზველტთან ერთად. მას სურდა გაეზარდა სახელმწიფო დაფინანსება და დაეარსებინა სახელმწიფო ხელოვნების მუზეუმი 1932 წელს.
მუზეუმის ადგილი შეირჩა რიჩმონდის ბულვარში. მთავარი შენობა დაპროექტებულია Peebles-სა და Ferguson Architects– ის მიერ. მშენებლობა დაიწყო 1934 წელს. თავდაპირველად დაგეგმილი იყო ორი ფრთა, მაგრამ შემდეგ მხოლოდ ცენტრალური ნაწილი აშენდა. მუზეუმი გაიხსნა 1936 წლის 16 იანვარს.
ძირითადი შენაძენები და პირველი კოლექცია 1940–1969 წწ
1947 წელს მუზეუმს გადაეცა ლილიან ტომას პრატის კოლექცია 150 სამკაულით, რომელიც შექმნილია პიტერ კარლ ფაბერჟეს მიერ. აქ განთავსებული იყო ფაბერჟეს კვერცხების ყველაზე დიდი საჯარო კოლექცია რუსეთის ფარგლებს გარეთ. იმ წელს მუზეუმმა ასევე მიიღო ,,ქეითსბი ჯონსის თანამედროვე ხელოვნების კოლექცია". შემდგომი შემოწირულობები 1950-იან წლებში ეკთვნით ადოლფ დ. უილიამსს, უილკინსი სი უილიამსსა და არტურ და მარგარეტ გლაზგოვისებს.
შენობის გაფართოება 1970–1990 წლებში
მეორე დამატება, სამხრეთი ფრთა, შეიქმნა რიჩმონდის Baskervill & Son Architects– ის მიერ და დასრულდა 1970 წელს. მასში წარმოდგენილი იყო ოთხი ახალი მუდმივი გალერეა და დიდი გალერეა დროებითი გამოფენებისთვის, ასევე ახალი ბიბლიოთეკა, ფოტოგრაფიის ლაბორატორია, ხელოვნების შესანახი ოთახები და პერსონალის ოფისები.
მესამე დამატება, რომელიც ცნობილია როგორც ჩრდილოეთის ფრთა, შეიქმნა Hardwicke Associates, Inc-ის მიერ და დასრულდა 1976 წელს. იგი მოიცავდა მიმდებარე სკულპტურულ ბაღს კასკადური შადრევნით, შექმნილი არქიტექტორის - ლოურენს ჰალპრინის მიერ. ჩრდილოეთ ფრთა შეიქმნა, როგორც მუზეუმის ახალი მთავარი შესასვლელი, თეატრისთვის დამატებული ცალკე შესსვლელით. მან უზრუნველყო კიდევ სამი გალერეა - ორი დროებითი გამოფენებისთვის და ერთი ლუისის ოჯახის არტ ნუვოს კოლექციისთვის, ასევე განთავსებული იყო საჩუქრების მაღაზია, სასადილო ოთახი და სხვა სტუმრებისთვის განკუთვნილი ოთახები. თუმცა, ჩრდილოეთ ფრთის ,,თირკმლის ფორმის" დიზაინის მოხრილი კედლები ფუნქციურად უხერხული და არაპრაქტიკული აღმოჩნდა და მოგვიანებით შეიცვალა. 1976 წლის ფრთები და ქანდაკებების ბაღი დაანგრიეს, რათა ადგილი ჰქონოდა 2010 წლის მაკგლოტლინის ფრთას.
1985 წლის დეკემბერში მუზეუმში აშენდა მეოთხე დამატება, დასავლეთ ფრთა - 90,000 კვადრატული ფუტი (8,400 მ 2).
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმი კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ამერიკაში კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები
Solenopsis picta
Solenopsis picta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მელეს ზენავი
მელეს ზენავი (Meles Zenawi Asres; დ. 8 მაისი, 1955 — გ. 20 აგვისტო, 2012) — ეთიოპიის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ეთიოპიის პრეზიდენტი 1991–1995 წლებში. თანამდებობა ეკავა 1991 წლის 28 მაისიდან, 1995 წლის 22 აგვისტომდე. ეთიოპიის პრემიერ-მინისტრი 1995–2012 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეთიოპიის პრეზიდენტები კატეგორია:ეთიოპიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
სუსილო ბამბანგ იუდჰოიონო
2009 წლის 8 ივლისს ხელმეორედ აირჩიეს პრეზიდენტად და შეუდგა ქვეყნის მეთაურის მოვალეობის შესრულებას მეორე საპრეზიდენტო ვადით.
საინტერესო ცნობები
სხვა მრავალი ინდონეზიელის მსგავსად, მას არ გააჩნია გვარი „სუსილო ბამბანგ იოდჰოიონო“ მისი სახელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიელები კატეგორია:ინდონეზიის პრეზიდენტები კატეგორია:ინდონეზიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი
303
თარიღი უცნობია
*
აქუა (ცათამბჯენი)
thumb|250px|შენობის ფასადის დეტალის ილუსტრაცია აქუა (Aqua) — 87-სართულიანი მშენებარე ცათამბჯენი ჩიკაგოში (ჩრდ. კოლუმბუსის გზატკეცილის ნ. 225); დასრულებისას ეს იქნება არქიტექტორი ჯინ განგის პირველი ცათამბჯენი. ეს ასევე უდიდესი სამშენებლო პროექტი იქნება ამერიკაში, რომელსაც ქალი ხელმძღვანელობდა.
პროექტი
შენობის ფასადი მინის იქნება ალაგ-ალაგ გამოზნექილი აივნებით, რომლებიც სართულიდან სართულზე ოდნავ იცვლის ადგილს და შენობას მოლივლივე ეფექტს აძლევს. ზოგიერთი აივნებით ფასადიდან 3.7 მ-მდე გამოიწევს.
შენობას 5.100 კვ. მ. საოფისე და სავაჭრო ფართი ექნება, ასევე 210 სასტუმრო ოთახი (1-18 სართულები), 476 გასაქირავებელი საცხოვრებელი ბინა (19-52 სართ.), და 263 გასაყიდი ბინა და დუპლექსი (53-80 სართ.). აქუა ასევე პირველი შენობა იქნება ქალაქის ცენტრში, რომელშიც გასაყიდი, გასაქირავებელი ბინები და სასტუმრო მოთავსდება ერთდროულად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩიკაგო
რობინ ჰუდი: ქურდების უფლისწული
„რობინ ჰუდი“ (Robin Hood: Prince of Thieves) — 1991 წლის ამერიკული სათავგადასავლო ფილმი. ის მოგვითხრობს ინგლისელი ყაჩაღის რობინ ჰუდის ისტორიას. რობინის როლს კევინ კოსტნერი ასრულებს. ალან რიკმენმა მიიღო ბაფტა საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1991 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ფილმები რობინ ჰუდის შესახებ კატეგორია:Shepperton Studios-ის ფილმები კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები კატეგორია:Morgan Creek Productions-ის ფილმები
კაშკადარია
კაშკადარია (Qashqadaryo; სათავეში შინგასოი, ქვემოთში მაიმანაქდარია) — მდინარე უზბეკეთში. სიგრძე 378 კმ, აუზის ფართობი 8780 კმ². სათავე აქვს ზარაფშანისა და ჰისარის ქედების დასავლეთ შტოქედებზე. სოფელ დუაბის შემდეგ მიედინება ფართო ხეობაში და მარცხნიდან იერთებს რიგ შენაკადებს, რომელთაგან ბევრი წყლოვანებით კაშკადარიაზე დიდია. მთავარი შენაკადებია: აქსუ, თანხაზდარია, იაქაბაგდარია (ყიზილდარია) და ღუზარდარია. საზრდოობს თოვლისა და წვიმის წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა ზაფხულში. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავიდან 266 კმ-ზე 24,9 მ³/წმ. ფართოდ იყენებენ სარწყავად, ყარშის ოაზისის შემდეგ მდინარის კალაპოტი თანდათან იკარგება. მდინარე ზარაფშანიდან დამატებით წყალს იღებს ესქიანხორის არხის მეშვეობით. კაშკადარიაზე აგებულია ჩიმყორღანის წყალსაცავი.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის მდინარეები
მითური და ფოლკლორული ვამპირების სია
ვამპირები — მითოლოგიური ან ფოლკლორული არსებები. ხშირად, გამოცოცხლებული ადამინის ცხედრები, რომლებიც ადამიანისა და/ან ცხოველის სისხლით იკვებებიან. ამას გარდა, ვამპირები ხშირად არიან სხვადასხვა მხატვრული ფილმისა თუ ლიტერატურის გმირები. თუმცა, ვამპირები მხატვრულ ლიტერატურაში და მითოლოგიაში ოდნავ განსხვადებიან. ფოლკლორში ეს ტერმინი, როგორც წესი, დასავლურევროპული ლეგენდების სისხლისმწოველა არსებების მიმართ გამოიყენება, თუმცა ხშირად ვამპირებს მათ მსგავს არსებებსაც უწოდებენ სხვა ქვეყნების კულტურებიდან. ყველა გადმოცემაში ვამპირის დამახასიათებელი თვისებები ძლიერ განსხვავებულია. ზოგიერთ კულტურაში გავრცელებულია ისტორიები არაადამიან ვამპირებზე, მაგალითად ღამურებზე, ძაღლებზე და ობობებზე.
სრულად იხილეთ ვამპირი
ჯ
კატეგორია:სიები
ამაოების კოცონი
მინი|გამოსახულია, ბერნანდინო სიენას მიერ ამაოების კოცონის ორგანიზება ამაოების კოცონი ( falò delle vanità) — რელიგიური რეფორმატორის ჯიროლამო სავონაროლას წაქეზებით  ფლორენციის მოსახლეობისათვის ჩამორთმეული  გარკვეული სახის წიგნების  („დეკამერონი“, ოვიდიუსი და სხვ.), მუსიკალური ინსტრუმენტების, სათამაშო ქაღალდისა და კოჭების, ინანთეულის, მდიდრული სამოსისა და სარკეების დაწვა.
Solenopsis pilosa
Solenopsis pilosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ამაოების კოცონი
ამ თვალსაზრისით ყველაზე მსუყე ცერემონია 1497 წლის 7 თებერვალს ჩატარდა ქალაქის მოედანზე. გადმოცემის თანახმად, მხატვარმა სანდრო ბოტიჩელიმ თავისი ნებით ჩაყარა კოცონში მითოლოგიურ თემატიკაზე შექმნილი თავისი რამდენიმე საუკეთესო  ტილო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორენციის ისტორია კატეგორია:1497
იაროსლავლის ავიაკატასტროფა
მინი|მარჯვნივ|250პქ|[[დიმიტრი მედვედევი კატასტროფის ადგილას]] იაროსლავლის ავიაკატასტროფა მოხდა აეროპორტ „ტუნოშნასთან“, 2011 წლის 7 სექტემბერს. სამგზავრო თვითმფრინავი „იაკ-42“ აფრენისას, აეროპორტიდან ორ კილომეტრში ჩამოვარდა, რის შედეგადაც ნაწილებად დაიშალა.
თვითმფრინავის ბორტზე იმყოფებოდნენ ჰოკეის გუნდის „ლოკომოტივის“ მოთამაშეები, რომლებიც მინსკის მიმართულებით მიფრინავდნენ. კატასტროფის შედეგად, 43 ადამიანი დაიღუპა, ორი კი დაშავდა.
„როს-ავიაციის“ ცნობით, თვითმფრინავი საჭირო სიმაღლეზე ვერ ავიდა და შუქურას შეეჯახა.
სქოლიო
კატეგორია:ავიაკატასტროფები
Lokomotiv Yaroslavl
ლოლარდები
ლოლარდები (lollards) — სახალხო ერეტიკული მოძრაობის წარმომადგენლები XIV საუკუნის ბოლოსა და XV საუკუნის დასაწყისის ინგლისში. ინგლისურ წყაროებში სახელწოდება „ლოლარდები“ 1380-იანი წლებიდან გამოიყენებოდა ჯონ უიკლიფის მიმდევრების მიმართ (ლოლარდების მსგავს იდეებს 1360-იანი წლებიდან გამოთქვამდნენ მოხეტიალე მქადაგებლები, მ.შ. უოტ ტაილერის აჯანყების მონაწილე ჯონ ბოლი). თავდაპირველად ლოლარდების მოძრაობის ცენტრი ოქსფორდის უნივერსიტეტი იყო, შემდგომში იგი გავრცელდა შუა ინგლისისა და კენტის ქალაქელთა, მცირე მიწისმფლობელთა, აგრეთვე თავადაზნაურობის მცირე ნაწილს შორის. ლოლარდები ცნობდნენ მხოლოდ ბიბლიის ავტორიტეტს, ხაზს უსვამდნენ პირადი ღვთისმოსაობისა და ღმერთისათვის ადამიანის რჩეულობის მნიშვნელობას. უარყოფდნენ კათოლიკური დოქტრინის მრავალ ელემენტს (ზიარებასთან გარდმოარსების სწავლებას, ხატებისა და წმინდანთა ნაწილების თაყვანისცემას და სხვ.), გამოდიოდნენ საეკლესიო იერარქიისა და ქონების წინააღმდეგ. 1401 წელს ინგლისის მეფე ჰენრი IV-მ ლოლარდთა წინააღმდეგ მიიღო სტატუტი, რომელიც მათ, როგორც ერეტიკოსთა დაწვას ითვალისწინებდა. ლოლარდების 1414 და 1431 წლების აჯანყებები სასტიკად ჩაახშეს. მათმა იდეებმა გავლენა იქონია გვიანი შუა საუკუნეების ინგლისის ერეტიკულ მოძრაობებზე, ასევე ინგლისური რეფორმაციის რადიკალურ მიმდინარეობებზე.
სქოლიო
კატეგორია:რეფორმაცია
ჯიჯელის პროვინცია
200პქ|მინი|მარჯვნივ|ჯიჯელის მდებარეობა ალჟირში ჯიჯელი (არაბულად: ولاية جيجل) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. მისი დედაქალაქია ჯიჯელი (ბერბარულად Igilgili). პროვინციის ფართობია 2,577 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 634,412 ადამიანი.
პროვინციაში მდებარეობს ტაზის ეროვნული პარკი.
Oceanic Airlines
thumb|right||"ოუშენიკ ეარლაინსის" ლოგო [[ეი–ბი–სის სატელევიზიო სერიალიდან დაკარგულები.]]
ჯიჯელის პროვინცია
პროვინცია იყოფა 11 რაიონად და 28 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალჟირის პროვინციები
Oceanic Airlines
'Oceanic Airlines (გამოითქმის ოუშიანიკ ეარლაინზ) — სპეციალურად ფილმებსა და სერიალებში გამოსაყენებლად გამოგონილი (არარსებული) ავიახაზები.
დაკარგულებში "ოუშიანიკ 815" იდუმალ ტროპიკულ კუნძულზე განიცდის კატასტროფას. თვითმფრინავი ჰაერში ორად გაიხლიჩება – მისი ცხვირის ნაწილი კუნძულის ერთ მხარეს, ხოლო კუდის ნაწილი – მეორე მხარეს ჩამოვარდება. ჩამოვარდნის თავდაპირველ მიზეზად შტორმში მოხვედრა მიაჩნიათ, თუმცა მეორეს სეზონის ბოლოს ირკვევა, რომ სინამდვილეში კატასტროფა კუნძულზე მყოფი იდუმალი პიროვნების დაუდევრობამ გამოიწვია.
კატეგორია:გამოგონილი ავიახაზები კატეგორია:დაკარგულები
იტო უჯრედები
thumb ITO უჯრედები (სინონიმები: ღვიძლის ვარსკვლავისებრი უჯრედები,  ცხიმისდამმარაგებელი უჯრედები, ლიპოციტები) — პერიციტები, რომლებიც მდებარეობენ ღვიძლის პერისინუსოიდულ სივრცეში (დისეს სივრცე). ისინი არიან მთავარი უჯრედები რომლებიც განაპირობებენ ღვიძლის ფიბროზს მისი დაზიანების შემთხვევაში.
ისტორია
1876 წელს კარლ ფონ კუპფერმა აღწერა უჯრედები, რომალთაც მან ვარსკვლავისებრი უჯრედები უწოდა. ოქროს საღებავით შეღებისას ჩანდა ჩანართები, რომლებიც მან შეცდომით ფაგოციტოზის გზით შთანთქმულ ერითროციტებად ჩათვალა. ამის გამო მან უარყო თავისივე თეორია, რომ ეს უჯრედები ცალკე ტიპის იყვნენ და ვარსკვლავისებრი უჯრედები ფაგოციტებს მიაკუთვნა. მომდევნო წლებში რეგულარულად აღწერდნენ უჯრედებს, რომლებ
იც ამ ვარსკვლავისებრ უჯრედებს ჰგავდნენ და სხვადასხვა სახელებსაც არქმევდნენ: ინტერსტიციული უჯრედები, პარასინუსოიდური უჯრედები, ლიპოციტები, პერიციტები.
ამ უჯრედების როლი საიდუმლოდ რჩებოდა სანამ იაპონელმა პროფესორმა ტოსიო იტომ არ აღწერა ადამიანის ღვიძლის პერისინუსოიდურ სივრცეში არსებული უჯრედები, რომლებიც ცხიმის წვეთებს შეიცავდნენ. იტომ მათ თავიდან „ცხიმისმშთანთქველი უჯრედები“ უწოდა, მაგრამ მას შემდეგ რაც მან აღმოაჩინა რომ არ ცხიმის წვეთებს უჯრედები გლიკოგენისგან გამოიმუშავებდნენ მან სახელი შეუცვალა და „ცხიმისდამმარაგებელი უჯრედები“ უწოდა. 1971 წელს იაპონელმა მეცნიერმა კენძირო ვაკემ დაადასტურა კუპფერის მიერ აღმოჩენილი ვარსკვლავისებრი უჯრედებისა და იტოს აღმოჩენილი ცხიმისდამმარაგებელი უჯრედების იდენტურობა. უჯრედებს კი ტოსიო იტოს პატივსაცემად ITO უჯრედები უწოდეს. მან ასევე დაადგინა, რომ ეს უჯრედები დიდ როლს თამაშობენ A ვიტამინის დაგროვებაში (აქამდე ითვლებოდა, რომ A ვიტამინი კუპფერის უჯრედებში გროვდებოდა). ცოტა ხანში მეცნიერებმა კენტმა და პოპერმა დაადგინეს ახლო კავშირი ITO უჯრედებსა და ღვიძლის ფიბროზს შორის. ამ აღმოჩენამ განაპირობა ITO უჯრედების დეტალურად შესწავლის აუცილებლობა.
ფუნქცია
ITO უჯრედები იღებებიან ოქროს ქლორიდით. შეღებვის დროს ცოტაპლაზმაში ჩანს დიდი რაოდენობითცხომოვანი წვეთები. ITO უჯრედები გამოიმუშავებენ რელინს, რომელიც წარმოადგენს საიმედო მარკერს, რომ შევძლოთ მათი გაჩევა სხვა მიოფიბრობლასტული უჯრედებისაგან. რელინის გამომუშავება იზრდება ღვიძლის დაზიანების დროს.
ITO უჯრედებს აქვთ შესაძლებლობა იმყოფებოდნენ ორ სხვადასხვა მდგომარეობაში: მშვიდსა და აქტივირებულში. აქტივირებული უჯრედები თამაშობენ მთავარ როლს ფიბროგენეზში. დაუზიანებელ ღვიძლში ITO უჯრედები იმყოფებიან მშვიდ მდგომარეობაში. ამ მდგომარეობაში უჯრედებს აქვთ რამდენიმე გამონაზარდი, რომლითაც ეხვევიან სინუსურ კაპილარს. ასევე მათ ციტოპლაზმაში არსებობს A ვიტამინის (რეტინოიდის) მარაგი ცხიმის წვეთების სახით. მშვიდ მდგომარეობაში მყოფი ITO უჯრედები შეადგენენ ღვიძლის უჯრედების საერთო საოდენობის 5-8%-ს ITO უჯრედების გამონაზარდები იყოფიან ორ ტიპად: პერისინულოიდალურად (სუბენდოთელური) და ინტერჰეპატოცელულალურად. პერისინუსაიდალური გამონაზარდები გამოდიან უჯრედიდან და შეეზრდებიან ნინუსოიდური კაპილარის ზედაპირს.გამონაზარდებს ასევე აქვთ ხაოები და ნიკროგამონაზარდები რითიდაც ისინი უკეთ ეზრდებიან კაპილარის ენდოთელიუმს. ინტერჰეპატოცელულალული გამონაზარდები გადალახავენ რა ჰეპატოციტებს აღწევენ მეორე მეზობლად მდებარე სინუსს, ამგვარად ერთი ITO უჯრედი კავშირს ამყარებს ორ მეზობელ სინუსოიდთან. ITO უჯრედები ასევე ამყარებენ კავშირს სხვა ITO უჯრედებთან და ნერვულ დაბოლოებებთანაც.
ღვიძლის დაზიანების შემთხვევაში ITO უჯრედები გადადიან აქტივირებულ მდგომარეობაში. აქტივირებული უჯრედები გამოირჩევიან პროლიფერაციით, ქემოტაქსისით, ზომაში შემცირებით, რეტინოიდის მარაგის დაკარგვითა და უჯრედების წარმოქმნით, რომლებიც ძალიან ჰგვანან მიოფიბრობლასტებს. ისინი სეკრეტირებენ კოლაგენს(I, III, IV, V და VI) და ექსტრაცელულალური მატრიქსის სხვა პროტეინებს (ლამინინი, ჰიაულორინი, ფიბრონექტინი, პროტეოგლიკანები) რომლებიც დაზიანებულ ქსოვილს ახორცებს და შეუძლიათ ღვიძლის ციროზის გამოწვევა. ასევე აქტივირებულ ITO უჯრედებში აღინიშნება ახალი გენების არსებობაც როგორიცაა α-SMA, ICAM-1, ქემოკინები და ციტოკინები. უჯრედების აქტივაცია ნიშნავს ფიბროგენეზის ადრეული სტადიის დაწყებას და წინ უძღვის ECM ცილების გაძლიერებულ სინთეზს. ღვიძლის შეხორცების ფინალური სტადია ხასიათდება აქტივირებული ITO უჯრედების გაძლიერებული აპოპტოზით. A ვიტამინით ინტოქსიკაციის დროს იზრდება ITO უჯრედების და მათში არსებული ცხიმის წვეთების რაოდებობა. უჯრედი იჭრება სინოსუიდურ სანათურში ამის შემდეგ კი იწყება ფიბროზი. ამის გამო სანათური ფართოვდება და ხდება მისი გადავსება, რასაც შეიძლება მოჰყვეს პელიოზური დაზიანებები.
Leber
ემილი ოტემნი
ემილი ოტემნი (Emilie Autumn, დ. 22 სექტემბერი, 1979) — ამერიკელი მუსიკოსი, პოეტი და მევიოლინე. ამჟამად ცხოვრობს ჩიკაგოში. იგი ცნობილია თავისი თეატრალიზებული კონცერტებით და ვიქტორიანული ეპოქის ჩაცმულობით.
ადრეული პერიოდი
ემილი დაიბადა მალიბუში 1979 წლის 22 სექტემბერს. მან ოთხი წლის ასაკში დაიწყო ვიოლინოზე დაკვრის სწავლა. ექვსი წლის შემდეგ იგი შევიდა ქოლბერნის ხელოვნების სკოლაში, სადაც ცნობილი მევიოლინის, ნაიჯელ კენედის გავლენით დაიწყო საკუთარი კომპოიციების შექმნა. მოგვიანებით მან მიატოვა სკოლა შევიწროვების მიზეზით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ამერიკელი მევიოლინეები კატეგორია:ამერიკელი ქალი როკ-მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი კონტრალტოები კატეგორია:ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები კატეგორია:ფემინისტი მუსიკოსები კატეგორია:კალიფორნიელი მწერლები კატეგორია:ილინოისელი მწერლები
ლგბტ სლენგი
ლგბტ სლენგი ან გეი სლენგი - ლინგვისტიკაში ინგლისური ენის სლენგის (ჟარგონი) აღმნიშვნელი, რომელიც მეტწილად იხმარებაა ლესბოსელ, გეი, ბისექსუალ და ტრანსგენდერულ (ლგბტ) საზოგადოებაში და მას ძირითადად იუმორისტული დატვირთვა აქვს. სლენგი არსებობს ბევრ ენაში, მათ შორის ადრეული 1900-იანებიდან ინგლისურსა და იაპონურ ენებში.
სოდომის კანონების და ჰომოსექსუალიზმის კრიმინალიზაციის გამო, ლგბტ სლენგი გამოიყენებოდა როგორც არგოტიზმი, შენიღბული კომუნიკაციის საშუალება ლგბტ წარმომადგენლების საზოგადოებაში, საკუთარი ორიენტაციის დაფარვის მიზნით.
მას მერე, რაც უნივერისტეტებში ე. წ. ახირებათა სწავლებები გამოჩნდა სასწავლო დისციპლინებს შორის, ლგბტ სლენგი და არგოტიზმი აკადემიური კვლევის საგანი გახდა ლინგვისტური ანთროპოლოგიის სწავლულებს შორის.
სქოლიო
კატეგორია:სლენგი კატეგორია:ლგბტ კატეგორია:ლგბტ ტერმინები
Solenopsis pilosula
Solenopsis pilosula — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
304
თარიღი უცნობია
*
Resident Evil Outbreak File 2
Resident Evil Outbreak: File #2, იაპონურად ცნობილი, როგორც Biohazard: Outbreak: File 2 (バイオハザード アウトブレイク FILE2) — Survival horror-ის ჟანრის ვიდეო თამაში, რომელიც წარმოადგენს ორიგინალი თამაშის, „Resident Evil Outbreak“-ის დამოუკიდებელ დამატებას. ის იაპონიაში გამოვიდა 2004 წლის 9 სექტემბერს, ჩრდილოეთ ამერიკაში — 2005 წლის 26 აპრილს, PAL რეგიონისთვის — იმავე წლის 26 აგვისტოს.
თამაში შესაძლებელია როგორც ერთმოთამაშიან რეჟიმში, ასევე მრავალმოთამაშიანშიც. 2007 წლის 31 მარტს Capcom-მა შეწყვიტა მრავალმოთამაშიანი რეჟიმის მხარდაჭერა სერვერების დახურვით, თუმცა 2014 წლის 1 იანვარს, ფანების ძალისხმევით კვლავ აღდგა. თამაშში დაბრუნდა წინა ნაწილის რვავე მოთამაშე პერსონაჟი და სიუჟეტი მიმდინარეობს ზომბებით შეპყრობილ გამოგონილ ქალაქ რაკუნ-სიტიში, სადაც დამატებულია ხუთი ახალი თავი: „Wild Things“, „Underbelly“, „Flashback“, „Desperate Times“ და „End of the Road“. მასში წარმოდგენილია იგივე გრაფიკა, გეიმპლეი და სათამაშო ელემენტები, რაც მის წინამორბედში, თუმცა გაუმჯობესდა სხვადასხვა მახასიათებლები, მათ შორის ხანგრძლივობა ჩატვირთვებს შორის.
თამაშმა მიიღო არაერთგვაროვანი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. მათ ძირითადად გააკრიტიკეს მართვის სისტემის არაკომფორტულობა, თუმცა შეაქეს კარგად დამუშავებული გრაფიკა და ხმის ეფექტები. საერთო განხილვების საიტებზე GameRankings და Metacritic ფლობს 62.92% და 58/100 (35 მიმოხილვაზე დაყრდნობით).
შემქმნელების განცხადებით, დაგეგგმილი იყო გაგრძელების გამოშვება, მაგრამ დაბალი გაყიდვებიდან გამომდინარე, Capcom-მა პროექტზე მუშაობა შეწყვიტა.
სქოლიო
კატეგორია:2004 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:კოოპერატიული ვიდეო თამაშები კატეგორია:საშინელებათა ვიდეო თამაშები კატეგორია:გადარჩენის სიმულატორები კატეგორია:PlayStation 2-ის თამაშები კატეგორია:Resident Evil-ის თამაშები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების გაგრძელებები კატეგორია:ვიდეო თამაშების პრიკველები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სპინოფები
ვალერიან შალიკაშვილი
ვალერიან ირაკლის ძე შალიკაშვილი (დ. 23 მაისი [ ძვ. სტ. 10 მაისი], 1874, სოფ. აკეთი, ოზურგეთის მაზრა ― გ. 30 იანვარი[ ძვ. სტ. 17 იანვარი], 1919, იქვე) ― ქართველი მსახიობი, რეჟისორი, დრამატურგი.
ბიოგრაფია
საშუალო განათლება მიიღო კავკავის რეალურ სასწავლებელში, სადაც ოთხი კლასის კურსი დაამთავრა. პანსიონში რუსულად სწავლის გამო დაავიწყდა ქართული ენა. 17 წლისამ დაიწყო მშობლიური ენის შესწავლა. სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1902 წელს ალექსი-მესხიშვილის დასში. ისი პირველი როლი იყო დე-სილა სპექტაკლში „ურიელ აკოსტა“. 1905 წელს პირველი წერილი გამოაქვეყნა გაზეთ „ივერიაში“. 1907 წლიდან დაიწყო რეჟისორობა. 1909 წელს ქართულმა დრამატულმა საზოგადოებამ მიავლინა მოსკოვში სამხატვრო თეატრის სარეჟისორო კურსებზე. გაზეთ „დროებაში“ აქვეყნებდა ლექციების ჩანაწერებს. მალე დაავადდა ტუბერკულოზით. 1910 წელს დაბრუნდა თბილისში. იყო სარეჟისორო საბჭოს წევრი ლ. მესხიშვილთან და ვ. გუნიასთან ერთად. 1910-1912 წლებში მიიწვიეს ხონის თეატრში. რამდენიმე თვე მოსკოვში გაატარა. ამ დროიდან დაიწყო მინიატურების, ფელეტონების და სცენების წერა. აქვეყნებდა წერილებს სასცენო ხელოვნების შესახებ. თავდაპირველად წერდა ვაკლიკო გურულის ფსევდონიმით. 1917 წელს იყო მსახიობთა კავშირის აქტიური წევრი. 1918 წელს მსახიობის ოსტატობას ასწავლიდა ჯაბადარის სტუდიაში. ქართულ სცენაზე ამკვიდრებდა სამხატვრო თეატრის შემოქმედებით პრინციპებს. მუშაობდა თბილისის, ქუთაისის, ჭიათურის, ბაქოს ქართულ და სხვა თეატრებში. ზაფხულობით დადიდა სოფლებსა და დაბებში სამუშაოდ.