cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლაპოვოს თემი
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლაპოვო. ლაპოვოს თემი შედგება 2 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 27.5 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
Lordomyrma tortuosa
Lordomyrma tortuosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Lordomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
1979 წლის ნებუორთის ფესტივალი
1979 წელის აგვისტოში ინგლისის სოფელ ნებუორთში დაიწყო ნებუორთის ფესტივალი. ამ ფესტივალზე პირველი საპატიო სტუმრის სტატუსით გამოვიდა გამოვიდა ლედ ზეპელინი.
ეს იყო ჯგუფის პირველი სრულყოფილი გამოსვლა 1977 წლის შემდეგ, მას შემდეგ რაც რობერტ პლანტს შვილი დაეღუპა. ამ ფესტივალს მთლიანობაში 120.000 ადამიანი ესწრებოდა. ლედ ზეპელინის გამოსვლა ნებვორთიის ფესტივალზე შევიდა ჯგუფის DVD კრებულში Led Zeppelin DVD.
სეტლისტი
ლედ ზეპელინმა ფესტივალზე შეასრულა თითქმის ყველა ცნობილი სიმღერა. ჯგუფმა აგრეთვე შეასრულა სიმღერები ახალ ალბომ In Through the Out Door-დან. ესენია :Hot Dog და In the Evening.
* შესრულდა 4 აგვისტოს. ** შესრულდა 11 აგვისტოს
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლედ ზეპელინის ტურნეები კატეგორია:1979 წლის საკონცერტო ტურნეები
ბიჟბულიაკის რაიონი
ბიჟბულიაკის რაიონი (Бишбүләк районы; Бижбулякский район) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ბიჟბულიაკი.
გეოგრაფია
ბიჟბულიაკის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის დასავლეთ ნაწილში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ორენბურგის ოლქი. რაიონის ფართობია 2133,90 კმ².
ისტორია
1963 წლის 1 თებერვალს რაიონი გაუქმდა და შეუერთდა ბელებეევის რაიონს, თუმცა კვლავ აღდგა 1965 წლის 13 იანვარს.
მოსახლეობა
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: ჩუვაშები — 35,3 %, თათრები — 26,1 %, ბაშკირები — 22 %, რუსები — 11,8 %, ერზიანები — 3,6 %,  სხვა ეროვნების პირები —0,9  %.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბიჟბულიაკის რაიონში არის 86 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 13 სასოფლო დასახლებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის რაიონები კატეგორია:ბიჟბულიაკის რაიონი
კოშელევკა (ბაშკირეთი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუვანის რაიონის სოფლები
ცხოვრების ხე
ცხოვრების ხე, მსოფლიო ხე — მსოფლიო წესრიგის სიმბოლური სახე ძველი ქვეყნების ხალხთა მითოლოგიაში. იგი განასახიერებდა სამყაროს მთლიანობას, ქვეყნიერების ნაწილთა ურთიერთკავშირს, რომელიც ორგანიზებული, სივრცობრივი სტრუქტურის სახით იყო წარმოდგენილი. სამყაროს მთლიანობა განხილული იყო როგორც ერთმანეთის საპირისპირო ნიშანთა მქონე ელემენტების ერთობლიობა (მაგ: ზესკნელი — ქვესკნელი), რითაც განსხვავდებოდა პირველადი სუბსტანციისაგან, უფორმო ქაოსისაგან. ხე, როგორც სამყაროს სიმბოლო, აღმოცენდა და მრავალფეროვანი ვერსიით გავრცელდა ძველი მიწათმოქმედი და მესაქონლე ხალხის მითოსში.
თავდაპირველი სახით
უძველესი შეხედულებების თანახმად, ცხოვრების ხე დგას სამყაროს ცენტრში და თავისი ვერცკულით გაივლის კოსმოსის სამ სარტყელს: ფესვები მოქცეულია ქვესკნელში, ტანი სკნელზე (მიწის პირზე) დგას, ხოლო წვერი ზეცაშია. ამ ელემენტების უძველესი სიმბოლიკა ცხოველური სახისა იყო. თუ ცხოვრების ხის წვერსა და ტანს გამოხატავდნენ ფრინველისა და ცხოველის სახით (ხშირად ადამიანის სახითაც), ფესვებს ანუ ქვესკნელს განასახიერებდა თევზი, ქვეწარმავალი და ა.შ. მოგვიანებით წარმოიქმნა უფრო განზოგადოებული სიმბოლური მწკრივი, რომელიც ცხოვრების ხეს წარმოადგენდა დროში განფენილად (წარსული, აწმყო, მომავალი) ან სამყაროს ელემენტთა კავშირის სახით (წყალი, მიწა, ცეცხლი) და ა.შ.
Mayriella abstinens
Mayriella abstinens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mayriella-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბრესტ-ლიტოვსკის ზავი
ბრესტის ზავი — სეპარატული სამშვიდობო ხელშეკრულება, ერთი მხრით, საბჭოთა რუსეთსა და მეორე მხრივ, გერმანიას, ავსტრია-უნგრეთს, ოსმალეთსა და ბულგარეთს შორის. ხელი მოაწერეს 1918 წლის 3 მარტს ბრესტ-ლიტოვსკში. რუსეთის მხრიდან ხელშეკრულების რატიფიცირება მოხდა სრულიად რუსეთის საბჭოების საგანგებო მეოთხე ყრილობის მიერ 15 მარტს. გერმანულმა რაიხსტაგმა მოიწონა 22 მარტს და გერმანიის იმპერატორმა ვილჰელმ II-მ რატიფიკაცია მოახდინა 26 მარტს.
ზავის შედეგად თურქეთმა მიიღო ბათუმის, ყარსისა და არდაჰანის ოლქები.
ლიტერატურა
კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომი კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
სტივენ სპილბერგის ფილმოგრაფია
სტივენ სპილბერგის ფილმოგრაფია მოიცავს მის მიერ გადაღებულ ფილმებს, ასევე ფილმებს, რომლებშიც სპილბერგმა მიიღო მონაწილეობა როგორც პროდიუსერმა, სცენარისტმა ან მსახიობმა.
კატეგორია:სტივენ სპილბერგი სპილბერგი
ბრერა
მინი|250პქ ბრერა, ბრერის პინაკოთეკა – იტალიის ერთ–ერთი უდიდესი სურათების გალერეა. დაარსდა 1809 წელს, მდებარეობს მილანში. აქ დაცულია XIV-XIX საუკუნეების იტალიური ფერწერის ნიმუშები(ამბროჯო ლორენცეტის, მანტენიას, პიერო დელა ფრანჩესკას, ფრანჩესკო დელ კოსას, ბრამანტეს, ლეონარდო და ვინჩის სკოლის ოსტატთა, რაფაელის, ვერონეზეს, ტინტორეტოს, კარავაჯოს, ჯ.ბ. ტიეპოლოს სურათები, ლომბარდიის XV-XVI საუკუნეების ფრესკების გალერეა). აგრეთვე XV-XVII საუკუნეების ევროპის ფერმწერთა ნამუშევრების კოლექცია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გალერეები
სეფიეთის კადარის ეკლესია
სეფიეთის კადარის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფელ სეფიეთში.
დარბაზული ეკლესია აგებულია ქართული აგურით. მისი მხატვრულ-არქიტექტურული გადაწყვეტა სადაა. ნაგებობა შიგნიდან შელესილი და მოხატული იყო. ეკლესიას ექსვწახნაგიანი აფსიდი ერთვის. ნაგებობას სამხრეთიდან მინაშენი ქონია, რომელიც როგორც ჩანს დიდი ხნის წინ დაინგრა. მინაშენიდან შემორჩენილია, სამხრეთის განივი კედლის წყობის ნაშთი და ეკლესიის გადახურვის ფარგლებში მოქცეული უსწორმასწორო ზოლი. ნაგებობას ორი შესასვლელი აქვს, მთავარი - საკმაოდ განიერი - დასავლეთიდან, რომლის თავზეც გამოყვანილია თაღი. ის შესასვლელის სიგანეს სცილდება. ღიობის თავზე წყვილი, მათ ზემოთ კი ოთხი, მცირე ზომის კვადრატული სარკმელია გაჭრილი. მეორე კარი სამხრეთის მინაშენის ფარგლებში იყო მოქცეული, მისი მოხაზულობა წაშლილია. აფსიდში ქაოტურად არის განაწილებული ოთხი სარკმელი, ზოგი წახნაგის შუაშია დატანილი, ზოგი წახნაგის შუა ღერძიდან მარცხნივ, ან მარჯვნივ. მოზრდილი სარკმლები შეისრული ფორმისაა. ანალოგიური ფორმა აქვს ტრიუმფალურ და გადახურვის საბჯენ თაღებს. ტრიუმფალური თაღი სამხრეთისკენ ძლიერაა დეფორმირებული. მსგავს მდგომარეობაშია მთლიანი კონქიც. აფსიდს ორივე ნაპირას დატანებული აქვს მართი კუთხით მოხრილი მრავალკუთხედი ნიში. ნიშის გარე კედელი ჩამონგრეულია. აფსიდის ქვედა ნაწილში კიდევ სამი ნიშია მოქცეული. ინტერიერში, ჩრდილო და სამხრეთ კედლებს, ორი წყვილი პილასტრი სამ არათანაბარ ნაწილად ყოფს. შუა და დასავლეთის მონაკვეთი თითქმის თანაბარი ზომისაა. აფსიდის მომიჯნავე ნაწილი კი მათზე ორჯერ პატარაა. საკურთხევლის სარკმლების ქვემოთ შემორჩენილია კედლის მხატვრობა, გარკვევით ჩანს ერთ რიგში მდგომი ეკლესიის მამების ფიგურების გამოსახულება. აფსიდის კედლების ზედა ნაწილი გარედან დახრილი წყობით არის აშენებული. აგურები 45 გრადუსიანი დახრილობითა და ერთმანეთის საწინააღმდეგო მიმართულებით არის ჩაწყობილი. ყოველი სამი რიგის მერე 10-15 სმ. ჰორიზონტალური ხაზია გავლებული. ეკლესიის ეზო შემოფარგლულია. შესასვლელი ჩრდილო-აღმოსავლეთით არის მოქცეული. ეზოს ტერიტორიაზე გვხვდება საფლავის ქვები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტერტონი
ტერტონი (ტიბ: གཏེར་སྟོན་, ვაილი: gter ston „ტერტონ“ — „განძის აღმომჩენნი“) — პირი, რომელიც პოულობს, აღმოაჩენს ტერმას. ტერტონები გურუ პადმასამბჰავას 25 მთავარი მოსწავლის რეინკარნაციებად ითვლებიან. ნიინგმას წმინდა წერილები ტერმების აღმოჩენებით განახლდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბუდიზმი
გაგის ციხე
გაგი, აღჩაყალა, აღჯაყალა (akçakale — თეთრი ციხე) — ციხესიმაგრე ქვემო ქართლში. მისი ნანგრევები შემორჩენილია მდინარე დებედის ქვემო წელის მარჯვენა ნაპირის ვაკეზე, სოფ. კუშჩის (მარნეულის მუნიციპალიტეტი) მახლობლად.
წყაროებში პირველად იხსენიება XI საუკუნეში. სომეხი ისტორიკოსის — ვარდანის (XIII ს.) ცნობით ციხესიმაგრე აუგია ანისის მეფე გაგიკ I-ს (990-1020). ციხის ნანგრევები მოწმობს, რომ იგი გაცილებით უფრო ძველი ნაგებობაა და გაგიკ I-ს, როგორც ჩანს, მხოლოდ განუახლებია.
ციხე მდებარეობდა სავაჭრო მაგისტრალზე. აგებული იყო ველზე ამართულ კლდოვან ბორცვზე, რომელიც საცხოვრებლად გამოყენებული ყოფილა ადრინდელი ბრინჯაოს ხანიდან. გაგის ციხე საქართველოს სახელმწიფოს ფორპოსტს წარმოადგენდა სამხრეთ-აღმოსავლეთში. გაგის მფლობელთაგან მოდის XII-XIII საუკუნეების ფეოდალური საგვარეულო გაგელები. XIV საუკუნის წყაროებში გაგის ციხე აღარ იხსენიება. XV საუკუნიდან კი გვხვდება უკვე აღჯაყალის სახელწოდებით.
აღჯაყალა გვიანდელი შუა საუკუნეებში სომხითის მთავარი ციხესიმაგრე იყო. იდგა სტრატეგიულად მნიშვნელოვან მაგისტრალზე, რომელიც საქართველოს აკავშირებდა ახლო აღმოსავლეთთან, კერძოდ, ირანთან. აღჯაყალა სამხრეთიდან იცავდა თბილისის მისადგომებს. ირანელი მმართველები დაჟინებით ცდილობდნენ აღჯაყალის ხელში ჩაგდებას, დებედის ველზე მომთაბარეთა დასახლებას, აქ ქართულ ფეოდალური მეურნეობის აღმოფხვრას და ქართლის სამეფოს სამხრეთ მისადგომების მოშლას. ირანის შაჰების პოლიტიკა შეუპოვარ წინააღმდეგობას ხვდებოდა ქართველი მეფეების მხრივ, რომლებმაც, საბოლოოდ შეინარჩუნეს აღჯაყალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (ჩიკაგო)
თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (თხმ) (ინგლ. The Museum of Contemporary Art (MOCA)) - თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი ქალაქ ჩიკაგოს ცენტრში, ილინოისის შტატში. სპეციალიზირდება მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი პერიოდის ძირითადად ამერიკულ და ევროპულ ხელოვნებაზე. მოიცავს როგორც მუდმივ, ასევე დროებით, ინდივიდუალურად კურირებულ გამოფენებს. მუზეუმი თანამედროვე ხელოვნების ერთ-ერთი უდიდესი მსოფლიო ცენტრია და წარმოადგენს არასამთავრობო დაწესებულებას, რომელსაც კერძო პირები აფინანსებენ.
მუზეუმმა სტარტი მისცა ბევრ ცნობილ მხატვარს. აქ გაიმართა ფრიდა კალოს პირველი გამოფენა ამერიკის შეერთებულ შტატებში და ჯეფ კუნის პირველი სოლო გამოფენა. ჯეფ კუნიმ შემდგომში მუზეუმში კიდევ ერთი გამოფენა ჩაატარა, რომელმაც მუზეუმის სტუმრების რაოდენობის რეკორდი მოხსნა. დღეს რეკორდი უჭირავს 2017 წლის ტაკაში მურაკამის გამოფენას.
მუზეუმის დაარსება
ჩიკაგოში თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის დაარსების საჭიროების საკითხი დიდი ხნის განმავლობაში განიხილებოდა, სანამ ეს იდეა რეალობად იქცეოდა. 1964 წელს საკითხზე დისკუსია გამართეს კრიტიკოს დორის ლეინ ბატლერის სახლში, სადაც 30 მხატვარი, კოლექციონერი და კრიტიკოსი იყო შეკრებილი. შეკრების შედეგად, 1967 წლის შემოდგომაზე, მუზეუმი დაარსებული იყო.
მუზეუმი გაიხსნა პატარა შენობაში აღმოსავლეთ ორლანდოს ქუჩაზე, რომელიც ადრე საცხობი და, ერთ დროს, "Playboy Enterprises"-ის ოფისიც იყო. მუზეუმის პირველი დირექტორი იან ვან დერ მარკი გახდა. მუზეუმის თავდაპირველი კონცეპტი ითვალისწინებდა მხოლოდ დროებითი გამოფენების ჩატარებას, გერმანული "კუნსტჰოლების" სტილში, მაგრამ 1974 წელს მუზეუმმა მუდმივი კოლექციის შეგროვება დაიწყო. მუზეუმის პირველი გამოფენა "Pictures To Be Read/Poetry To Be Seen" ("წასაკითხი სურათები/დასანახი პოეზია) გახდა.
მუზეუმის გაფართოება
1977 წელს მუზეუმმა, მეათე წლისთავის პატივსაცემი შემოწირვების ასაგროვებელი ღონისძიებების შედეგად, გაფართოება დაიწყო და საგალერეო სივრცედ მეზობელი შენობები შეიძინა. მათ შორის გალერეად გადაკეთდა მეზობელი სამსართულიანი ტაუნჰაუსი.
1991 წელს მუზეუმის ქომაგების კომიტეტმა დაიწყო ფულის შეგროვება ახალი ძირითადი შენობისთვის. საჭირო 55 მილიონი დოლარისგან (2021 წლის კურსით დაახ. 104) შეგროვდა მხოლოდ 37 (დაახ. დღევანდელი 70). შემოწირვები ძირითადად ეკუთვნოდა ინვესტორებს, ფილანტროპებს და ხელოვნების ენთუზიასტებს ბეატრის მაიერს,. ჯერომ სტოუნს, ედვინ ბერგმანს, ირვინგ ჰარისს, თომას და ფრანსის დიტმერს და მათ ოჯახებს. ახალი შენობისთვის მოეწყო არქიტექტორების კონკურსი, რომელშიც 229 მონაწილესგან ექვსი ფინალისტი გამოვლინდა ოთხი სხვადასხვა ქვეყნიდან (აშშ, გერმანია, იაპონია, საფრანგეთი). არქიტექტურის კრიტიკოსმა ბლერ კამინმა შედეგები კონტროვერსულად დაასახელა, რადგან ფინალში ვერც ერთი ჩიკაგოელი არქიტექტორი ვერ გავიდა, მიუხედავად იმის, რომ ნახევარფინალებში მონაწილეობდნენ ცნობილი ჩიკაგოელი არქიტექტორები ჰელმუთ ჯანი და სტენლი თაიგერმანი. მიუხედავად ამის, კონკურსი ჩვეულებრივად გაგრძელდა.
2011 წელს მუზეუმის დირექტორმა მადელეინ გრინშტეინმა განაცხადა, რომ მუზეუმი ახალი პიროვნების ძიებაშია და ახალ ხედვას იმუშავებს. ახალი გეგმის თანახმად მუზეუმი მხატვრების და სტუმრების აზრის მეტი გათვალისწინებით იმუშავებდა, შეიცვლებოდა გამოფენების განლაგება. 2017 წელს, მუზეუმის 50-ე წლისთავისთვის, საგამოფენო სივრცის დიზაინის ნახევარზე მეტი განახლდა. დიზაინის ავტორი ჯონათან მორკლი გახდა. შენობას დაემატა მეხუთე სართული, საგანმანათლებლო ცენტრი, ქანდაკების ბაღი, სუვენირების მაღაზია და კაფე.
კოლექცია
მუზეუმის მუდმივი კოლექცია მოიცავს 1940-1970 წლების სურეალისტურ, პოსტმოდერნისტულ, მინიმალისტურ, პოპ არტის სტილის და კონცეპტუალურ ნამუშევრებს. ფერწერის გარდა მუზეუმში ინახება ფოტოგრაფია, ქანდაკება, ვიდეო, მულტიმედიური ხელოვნება, წარმოდგენილია მუსიკა, თეატრი, ცეკვა. სულ წარმოდგენილია დაახ. 2,700 ობიექტი და 3,000 ართბუქი.
კოლექციაში წარმოდგენილია ისეთი თვალსაჩინო მხატვრები, როგორც ჯასპერ ჯონსი, ენდი ვამოლი, სინდი შერმანი, კარა უოკერი და ალექსანდრე კალდერი.
= რესურსები ინტერნეტში= =
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:ჩრდილოეთი ამერიკის მუზეუმები კატეგორია:ამერიკის შეერთებული შტატების მუზეუმები კატეგორია:ილინოისის მუზეუმები კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები კატეგორია:ჩიკაგოს მუზეუმები
სუჯუნის სინაგოგა
სუჯუნის სინაგოგა — არქიტექტურული ძეგლი აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფელ სუჯუნაში.
სინაგოგა გეგმით სწორკუთხაა, კვადრატული დარბაზითა და აღმოსავლეთით ერთ რიგში განლაგებული ექვსი სვეტით შემდგარი პორტიკით. დარბაზის ცენტრში ოთხი სვეტია განლაგებული, რომლებზეც ხის კონსტრუქციით ამოყვანილი გუმბათია დაყრდნობილი. სინაგოგაში შესასვლელი აღმოსავლეთიდან, პორტიკის მხრიდან არის მოწყობილი. მის ოთხივე კედელში დიდი ზომის სამ-სამი ფანჯარაა გაჭრილი. ამათგან თითო ფანჯარა აღმოსავლეთით, კარის თავზეა წარმოდგენილი, ხოლო დასავლეთით მის პირდაპირაა განლაგებული. სინაგოგა ნაგებია სუფთად გათლილი ქვიშაქვით. ორსაფეხურიანი ცოკოლი პროფილირებულია. კედლის წყობაში რიგები ზუსტად არის დაცული. სინაგოგას ასევე პროფილირებული კირქვის კარნიზი ერთვის. პორტიკისა და დარბაზში აღმართული სვეტები გეგმით წრიულია, მას პროფილირებული ბაზისი და კაპიტელები ერთვის. პორტიკის იატაკი სუფთად გათლილი ქვიშაქვით არის მოწყობილი, დარბაზის იატაკი კი ბეტონისაა. ის შელესილი და შეღებილია, მთელს პერიმეტრზე კი პროფილირებული კარნიზი მიუყვება. დარბაზის ჭერი ფიცრულია. ხოლო გუმბათი წრის მეოთხედი მოხაზულობის მქონე ნივნივებზე აკრული ფანერით არის მოწყობილი. უყელო სფეროს მქონე გუმბათს, ქუსლთან, ფანერში ნაკვეთი ორნამენტი გასდევს. გუმბათი გარედან არ იკითხება, ის სხვენის სივრცეშია მოქცეული. ნაგებობის სახურავი თუნუქისაა, ნივნივებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სინაგოგები
ანკარის ათათურქის ლიცეუმი
ისტორია
სკოლა პირველად დაარსდა 1886 წელს, როგორც Ankara İdadisi. თავისი არსებობის მანძილზე, სკოლამ რამდენიმეჯერ შეცვალა თავისი სახელი: Ankara İdadisi (1886-1908), Ankara Sultanisi (1908-24), Ankara Erkek Lisesi (1924-38) და ანკარის ათათურქის ლიცეუმი (1938-დღემდე). სკოლა ასევე ცნობილია თავისი სხვა სახელწოდებით — Taş Mektep (ქვის სკოლა).
სკოლა თავის მოსწავლეებს ირჩევს ეროვნული ანატოლიუმის უმაღლესი სკოლების გამოცდების სტანდარტიზებული მეთოდის გამოყენებით.
კურსდამთავრებულები
ლიცეუმი ადგილობრივი პრესის მიერ განიხილება, როგორც თურქეთის ლიდერების ალმა მატერი.
ლიცეუმის წამყვანი კურსდამთავრებულთა შორის არიან:
სქოლიო
კატეგორია:ანკარის სკოლები
Mayriella ebbei
Mayriella ebbei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mayriella-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
იაგოდინის თემი
იაგოდინას თემი (Јагодина) — თემი სერბეთში, შედის პომორავის ოლქში.
Mayriella ebbei
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იაგოდინის თემი
თემის მოსახლეობა შეადგენს 70 085 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 149 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 470 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი იაგოდინა. იაგოდინას თემი შედგება 53 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 8.9 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
Coldplay-ს დისკოგრაფია
ინგლისური როკ-ჯგუფ Coldplay-ს დისკოგრაფია მოიცავს შვიდ სტუდიურ, ოთხ საკონცერტო, ექვს კომპილაციურ და ორ ვიდეო ალბომს, ისევე, როგორც 11 EP-ს, 42 სინგლს (ამასთან - სამ პრომოსინგლს) და 38 მუსიკალურ ვიდეოს. ჯგუფმა მსოფლიოში გაყიდა 93 მილიონზე მეტი დისკი (72 მილიონი ალბომი და 18 მილიონი სინგლი). აშშ-ში ჯგუფს გაყიდული აქვს 18.2 მილიონი ალბომი და 33.6 მილიონი ციფრულად ჩამოტვირთული სიმღერა. ბრიტანეთში ჯგუფმა გაყიდა 5 მილიონი სინგლი.
სქოლიო
კატეგორია:ალტერნატიული როკ დისკოგრაფიები დისკოგრაფია კატეგორია:ბრიტანელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები კატეგორია:როკ-ჯგუფების დისკოგრაფიები
Songs From The Wood
Songs from the Wood — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯეთრო ტალის მეათე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1977 წელს. იგი ითვლება ჯგუფის პირველ ალბომად ფოლკ-როკის ჟანრის ტრილოგიაში (რომელშიც აგრეთვე შედის Songs from the Wood, Heavy Horses და Stormwatch) - მიუხედავად იმისა, რომ ფოლკ-როკის ელემენტები გამოიყენებოდა სხვა ალბომებშიც. ალბომების Benefit და Living in the Past შემდეგ ეს იყო პირველი დისკი, რომელმაც უმეტესწილად კრიტიკოსთა დადებითი შეფასებები მიიღო. სიმღერებში სუფევს ფენტეზის და ხალხური თქმულებების, მუსიკალურად კი - ტრადიციული ხალხური მოტივების ელემენტები, რაც ჩანაწერს აყენებს მძიმე როკის ელემენტების მქონე რამდენიმე წინა ალბომისგან.
ალბომში პირველად ჩნდება დევიდ პალმერი (კლავიშებიანები), როგორც ჯგუფის ოფიციალური წევრი. სიმღერაში „Jack-in-the-Green“ იენ ანდერსონი უკრავს ყველა ინსტრუმენტზე.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეთრო ტალის ალბომები კატეგორია:1977 წლის ალბომები კატეგორია:Chrysalis Records-ის ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები იენ ანდერსონის პროდიუსერობით
ანტიკითერას მექანიზმი
thumb|300px|ანტიკითერას მექანიზმი ანტიკითერას მექანიზმი (Mηχανισμός των Αντικυθήρων) — მექანიკური მოწყობილობა, ნაპოვნია 1900 წელს, ბერძნული კუნძული ანტიკითერას სიახლოვეს ჩაძირულ უძველეს ხომალდზე. თარიღდება დაახ. ძვ. წ. 100-150 წლით. ამჟამად ინახება ათენის ეროვნულ არქეოლოგიურ მუზეუმში.
მექანიზმს დიდი რაოდენობით ბრინჯაოს ხრახნიანი თვალი ჰქონდა ხის კორპუსში, რომელზეც აღბეჭდილი იყო ციფერბლატები ისრებით. რეკონსტრუქციის შედეგად დადგინდა, რომ ის გამოიყენებოდა ციური სხეულების მოძრაობის ტრაექტორიის გამოსათვლელად. მსგავსი სირთულის სხვა მოწყობილობები ელინისტურ კულტურაში დღემდე უცნობია. მასში გამოიყენება დიფერენციალური გადამცემი, რომელიც, როგორც ადრე თვლიდნენ, XVI საუკუნეში იყო გამოგონილი. მინიატურიზაციის დონითა და სირთულით მას მხოლოდ XVIII საუკუნის საათები შეედრება. მექანიზმის ზომები დაახლოებით 33x18x10 სმ უნდა ყოფილიყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტრონომიის ისტორია კატეგორია:ძველი ბერძნების მეცნიერება კატეგორია:მექანიკური მოწყობილობები კატეგორია:ასტრონომიული მექანიზმები
ბრაზილიის მუნიციპალიტეტები
ბრაზილიის მუნიციპალიტეტები (Município) – ბრაზილიის შტატების ადმინისტრაციული დაყოფის სისტემა. დღეისთვის ბრაზილიაში არის 5,564 მუნიციპალიტეტი, მუნიციპალიტეტების საშუალო მოსახლეობაა 34,361. ბრაზილიის შტატებში მუნიციპალიტეტების რაოდენობის საშუალო მაჩვენებელია 214 (რორაიმის ყველაზე ნაკლებად დაყოფილ შტატში - 15 მუნიციპალიტეტია, ხოლო მინას-ჟერაისს ყველაზე მეტად დაყოფილ შტატში - 853). ფედერალურ ოლქი, სადაც ბრაზილია (დედაქალაქი) მდებარეობს არ შეიძლება იყოს დაყოფილი მუნიციპალიტეტებად (ბრაზილიის კონსტიტუციის მიხედვით ფედერალურ ოლქს აქვს საკონსტიტუციო და საკანონმდებლო ძალაუფლება).
1988 წლის კონსტიტუციაში მუნიციპალიტეტები განსაზღვრულია როგორც ფედერაციის ნაწილი და არა როგორც უბრალოდ შტატების მუნიციპალური დანაყოფები.
ყოველ მუნიციპალიტეტს ჰყავს ავტონომიური უფლებებით აღჭურვილი ადგილობრივი მმართველობის სტრუქტურები. მუნიციპალიტეტის მერები (Prefeito) ირჩევიან ხალხის მიერ პირდაპირი წესით. ეს არჩევნები ეწყობა მთელს ქვეყანაში ერთდროულად (ბოლო არჩევნები ჩტარდა 2008 წელს). თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს კონსტიტუციური უფლება მიიღოს ადგილობრივი კანონები, ააგროვოს გადასახადები და მოზიდოს რესურსები, როგორც შტატისგან ასევე ფედერალური მთავრობისგან. თუმცა მუნიციპალიტეტებს არ აქვთ სასამართლო ძალაუფლება, სასამართლოები იმართება მხოლოდ შტატებში ან ფედერალურ დონეზე.
მუნიციპალიტეტების მმართველობები განთავსებულია მთავარ ქალაქებში, მიუხედავად მათი მოსახლეობის რაოდენობის ან მდებარეობისა. ქალაქს აქვს მუნიციპალიტეტის სახელი, მუნიციპალიტეტებიც ასევე შეიძლება იყოს დაყოფილი ოლქებად (მხოლოდ ადმინისტრაციული მიზეზებით). როგორც წესი ახალი მუნიციპალიტეტები ყალიბდება ოლქებისგან. სხვა დასახლებულ ადგილებს (იურიდიული საფუძვლის გარეშე) ეწოდებათ (vila ან povoado) სოფლები.
მუნიციპალიტეტები შტატის საზღვრებში შეიძლება გაიყოს ან შეერთდეს, ხალხმა რომც გამოხატოს სურვილი რეფერენდუმის საშუალებით ამის უფლებას ფედერალური კონსტიტუცია მაინც არ იძლევა. სადაც ცალსახადაა აკრძალული ექსკლავის შექმნა ან შტატიდან გამოყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიის მუნიციპალიტეტების სია
წითელი ბრიგადები
„წითელი ბრიგადები“ მოქმედების საწყის ეტაპზე
1969 წლის 1 ნოემბერს კაივარის სასტუმრო „სტელა დელ მარეში“ გაიმართა მემარცხენე დაჯგუფების რამდენიმე ათეული აქტივისტის საიდუმლო შეხვედრა, სადაც განიხილეს მოქმედების ტაქტიკა და სადაც ამ ორგანიზაციის ბირთვი შეიქმნა. სემინარზე გამოსვლისას რენატო კურჩომ შეკრებილებს „შეიარაღებულ ბრძოლაზე“ გადასვლისკენ მოუწოდა. მისი თქმით, ეს იყო „კაპიტალის ბატონობისგან განთავისუფლების ერთადერთი გზა“. ერთი წლის შემდეგ, 1970 წლის 20 ოქტომბერს ერთ–ერთ მემარცხენე სააგიტაციო ფურცლებზე გაჩნდა „ოფიციალური“ შეტყობინება „წითელი ბრიგადების“ შექმნის შესახებ. ეს იყო პროლეტარული ორგანიზაცია, რომელიც აპირებდა ბრძოლას „ბატონებისა და იმ ხალხის წინააღმდეგ, ვინც მათ ემსახურებოდა“.
ორგანიზაციის საქმიანობის ძირითადი რაიონი იყო მილანი–ტურინი–გენუას ზონა. მისი მებრძოლების პირველი ტერაქტი იყო საწყობების დაწვა, ფაბრიკებისა და ქარხნების გაფუჭება, აფეთქებები, მუქარით სავსე ფურცლების გავრცელება:„გეშინოდეთ პატრონების ჭუჭყიანო მსახურებო“. მალე ისინი ინდივიდუალური ტერაქტის ტაქტიკაზე გადავიდნენ. მათი მსხვერპლი ხდებიან „სისტემის მსახურები“:ინჟინრები, სასამართლოს მოხელეები, ადვოკატები, მოგვიანებით, პოლიტიკური მოღვაწეები. მოგვიანებით მათ ხელისუფლების წარმომადგენელთა გატაცების ოპერაციები დაიწყეს, ამ უკანასკნელებზე „სახალხო სასამართლოს“ ორგანიზების მიზნით. პირველი ასეთი სასამართლო პროცესი მათ 1974 წლის გაზაფხულზე გატაცებულ გენუის პროკურორს მარიო სოსსის მოუწყეს. სოსსი ბრალმდებლად გამოდიოდა ხოლმე პოლიტიკურ პროცესებზე. მათი თავისუფლებისათვის ტერორისტები ე.წ. 22 ნოემბრის დაჯგუფების 8 დაკავებული ხელმძღვანელის განთავისუფლებას ითხოვდნენ.
წითელი ბრიგადების წევრები დიდი ყურადღებას უთმობდა კონსპირაციას. სპეციალურ სახელმძღვანელოში ეწერა, რომ ორგანიზაციის წავრთა ბინა უნდა იყოს უბრალო. მეზობლებთან თავაზიანი უნდა იყვნენ. განსაზღვრული საათის შემდეგ არ ჩართონ რადიომიმღებები და არ უსმინონ მუსიკას. არ იყო რეკომენდებული საკუთარ რაიონში რაიმეს ყიდვა და კაფეში შესვლა.
წითელი ბრიგადების აქტიური წევრები იყო ბარბარა ბალტერანი. ლეგალურ ცხოვრებაში ის ერთ–ერთ მუნიციპალურ ოლქში წესიერ მოსამსახურედ მუშაობდა. არც ერთ მის თანამშრომელს ეჭვი არ გასჩენია, რომ ამ გოგონას იტალიის პოლიციის ნახევარი ეძებდა. ორი დღით საავადმყოფო ფურცლის აღების შემდეგ ბარბარა გაემგზავრა ტურინში, სადაც იქაურ ადვოკატთა კოლეგიის თავმჯდომარე მოკლა. მის ბინაში იარაღის არსენალი ინახებოდა. ბარბარა პირადად უკეთებდა ოპერაციებს დაჭრილ ბრიგადელებს, ხოლო თავისი დაწესებულების ბლანკებით ტერორისტებს ყალბ დოკუმენტებს უმზადებდა. ის იყო ერთადერთი ქალი, რომელიც წითელი ბრიგადების ხელმძღვანელობაში მოექცა.
მიუხედავად მკაცრი კონსპირაციისა, ეს ორგანიზაცია ღალატისგან დაცული მაინც ვერ აღმოჩნდა. მის რიგებში პროვოკატორებმა და სპეცსამსახურის ჯაშუშებმა შეაღწიეს. ერთ–ერთი ასეთი პროვოკატორი პოლიციელი ს.ჯიროტო იყო, რომელმაც ხელმძღვანელები პოლიციაში ჩაუშვა. 1974 წლის ბოლოს დააპატიმრეს ორგანიზაციის ლიდერები კურჩო, ფრანჩესკინი, ონინბე, მაურიციო და სხვ. თუმცა კურჩო თავისი ცოლის მ. კაგოლის დახმარებით, მალე ციხიდან გაიქცა. მოგვიანებით კაგოლი კარაბინერებმა მოკლეს ბრიგადელების ტყვეობიდან ვალერიანო განჩას განთავისუფლებისას. 1976 წელს კურჩო ისევ დააპატიმრეს და ხანგრძლივი პატიმრობა მიუსაჯეს.
ბრიგადელების საქმიანობის მეორე ეტაპი
ძველი ხელმძღვანელების დაკავებას ორგანიზაციის დასუსტება არ მოჰყვა. პირიქით, მისი საქმიანობა უფრო მასშტაბური და ინტენსიური გახდა. მან ახალი ფორმა მიიღო. 1974–1975 წლებში „წითელი ბრიგადები“ გარდაიქმნა. შეიქმნა „სტრატეგიული სარდლობა,“ რომლის წევრები როგორც არალეგალები, ასევე ჩვეულებრივი ადამიანები იყვნენ და „აღმასრულებელი სარდლობა“, რომელიც ოპერაციებს ხელმძღვანელობდა. „წითელი ბრიგადები“ შედგებოდა ტერორისტული იატაკქვეშა ჯგუფის, დაზვერვისა და ინფორმაციის სამსახურისგან, რომელიც სხვადასხვა სათავრობო უწყებასა თუ საწარმოში თავის ხალხს აგზავნიდა. „ბრიგადები“ სვეტების პრინციპით იყო ორგანიზებული– რომის, გენუის, ვენეციის და ტურინის. სვეტები 4–5 კაციან ბრიგადებად იყოფოდა. ყოველ ქვედანაყოფს თავისი საიდუმლო ბინა, იარაღი, ასაფეთქებელი მასალების, დოკუმენტების საიდუმლო საწყობი ჰქონდა. 1975 წლიდან ბრიგადელები შეიარაღებული ძალადობის, ტერორის, მკვლელობებისა და ბარბაროსული წამების ტაქტიკაზე გადავიდნენ. ჯგუფის საქმიანობის „პიკი“ 1976–1981 წლებზე მოდის. სავარაუდო იყო, რომ ბრიგადელების თანამზრახველები სახელისუფლო და სამართალდამცავ სტრუქტურებშიც ჰყავდათ. იტალიის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცნობით, 1976–დან 1979 წლამდე მათ 8789 ტერაქტი განახორციელეს.გამოსასყიდის სახით 1977–1982 წლებში 430 გატაცებული ადამიანისგან „წითელმა ბრიგადებმა“ 200 მლნ დოლარი მიიღო. 1979 წლამდე ბრიგადელებს ჩავარდნა თითქმის არ ჰქონდათ, მაგრამ შემდეგ პოლიციამ და სპეცსამსახურებმა მათ დიდი დარტყმა მიაყენეს. ტერორისტთა ნაწილი შეტაკებებში დაიღუპა, სხვები გისოსებს მიღმა აღმოჩნდნენ, ნაწილი საზღვარგარეთ გაიქცა.
მოროს ოპერაცია
„წითელი ბრიგადების“ ერთ–ერთი გახმაურებული ტერაქტი იყო იტალიის გამოჩენილი პოლიტიკური მოღვაწის, მმართველი ქრისტიანულ–დემოკრატიული პარტიის ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარის ალდო მოროს გატაცება. ის ტერორიზმის ისტორიაში შევიდა, როგორც ყველაზე უკეთ ორგანიზებული და ყველაზე უკეთ განხორციელებული აქტი. თავდაპირველად პრემიერ–მინისტრის და პარლამენტის თავმჯდომარის გატაცებაზე ფიქრობდნენ, მაგრამ ბოლოს მოროს კანდიდატურაზე შეჩერდნენ. ის გამოჩენილი ფიგურა იყო იტალიის ცხოვრებაში. ტრაგიკული მოვლენები 1978 წლის 16 მარტს დატრიალდა, როდესაც მორო გაიტაცეს. ვარაუდობდნენ, რომ გატაცებაში 60 კაცამდე მონაწილეობდა. ორი დღის შემდეგ გაზეთ მასაჯეროს რედაქციაში შეაგდეს პოლაროიდის აპარატით გადაღებული ფოტო, სადაც გამოსახული იყო მორო წითელი პიჯაკით, მაგრამ უჰალსტუხოდ, დროშის ფონზე, რომელზეც იყო წარწერა „წითელი ბრიგადები“. ფურცელზე იყო შეტყობინება, რომ მოროს „სახალხო პროცესზე გაასამართლებდნენ“. მისი განთავისუფლებისთვის ტერორისტები თავიანთი 13 მეგობრის განთავისუფლებას მოითხოვდნენ. გატაცების მიზანი იყო ხელისუფლების იძულება წასულიყო მოლაპარაკებაზე, ეღიარებინა „წითელი ბრიგადები“ პოლიტიკის სუბიექტად და ორგანიზაციად, რომელიც ყველა შეიარაღებულ დაჯგუფებას წარმოადგენდა. ცხრა დღის შემდეგ გამტაცებლებმა ერთდროულად რომში, მილანში, ტურინში, გენუაში გაავრცელეს ე.წ. „კომუნიკეები“, რომელშიც მოროს „პროცესის“ დაწყების შესახებ იტყობინებოდნენ. შემდეგ კვლავ პაუზა წარმოიშვა. 180 ათასი პოლიციელი ეძებდა დამნაშავეებს, მაგრამ ამაოდ. რომის პაპმა      პავლე VI–მ თხოვნით მიმართა ტერორისტებს:„ხალხნო წითელი ბრიგადებიდან, მუხლმოდრეკილი გევედრებით გაანთავისუფლეთ უდანაშაულო ადამიანი“. ტერორისტები საზოგადოებრივ აზრზე წამრამტებით ზემოქმედებდნენ. ისინი აიძულებდნენ მოროს წერილებით მიემართა ხელისუფლების წარმომადგენელთათვის და შემდეგ ამ წერილების შინაარსს თავიანთი „კომუნიკეებით“ ავრცელებდნენ. მორო დაუყოვნებლივ დახმარებას ითხოვდა, ხელისუფლებას ტერორისტების წინადადების მიღებას თხოვდა, წინააღმდეგ შემთხვევაში იმუქრებოდა, რომ სახელმწიფოს მაკომპრომიტირებელ ინფორმაციას გასცემდა. ხელისუფლება არ რეაგირებდა. 9 მაისს წითელი რენოს საბარგულში მოროს გვამი იპოვეს. ტერაქტის ორგანიზატორების დაკავება პოლიციამ მხოლოდ სამო წლის შემდეგ შეძლო. როდესაც პოლიციამ ტერორისტების მეთაურ მარიო მორეტის ალყა შემოარტყა, მან დაიყვირა:„მე მორეტი მაქვს. ჩემს თავს პოლიტიკურ პატიმრად ვაცხადებ!“ მორეტი იტალიაში „ყველაზე ძებნილ პიროვნებად“ იყო აღიარებული. ეს იყო ადამიანი–მოჩვენება, გარდასახვის ოსტატი. პოლიციას მისი არც სურათი ჰქონდა, არც თითების ანაბეჭდი. მის სინდისზე არაერთი ცნობილი ადამიანის მკვლელობა იყო. „წითელი ბრიგადების“ ერთ–ერთი ხელმძღვანელის დაკავება სერიოზული წარმატება იყო პოლიტიკური ექსტრემიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
„წითელი ბრიგადები“ 1980–იან წლებში
1979 წელს „წითელმა ბრიგადებმა“ გამოაცხადეს „ნადირობა კარაბინერებსა და პოლიცილელებზე“, მაგრამ მას უკვე აღარ ჰყოფნიდა პროფესიონალი კადრები, ტერორისტები. 1980 წელს გამოქვეყნდა 112 გვერდიანი „დეკლარაცია“, რომელშიც ტერორის გაგრძელებაზე იყო საუბარი, მათ შორის, კომუნისტების წინააღმდეგაც. იტალიელმა კანონმდებლებმა გარკვეული ზომები მიიღეს ტერორიზმის პროფილაქტიკისათვის. მაგალითად, კანონის მიხედვით, პოლიციასთან თანამშრომლობისთვის ტერორისტს სასჯელი უმსუბუქდებოდა. 1980 წელს მონანიებულმა ტერორისტებმა სენსაციური ჩვენებები მისცეს, რამაც პოლიციას მათი უმრავლესობის დაპატიმრების საშუალება მისცა. მთლიანად განადგურდა 5–დან 4 სვეტი (გარდა გენუისა). 1983 წელს იატაკქვეშეთში ათასზე მეტი „ბრიგადელი“ იმყოფებოდა. 400–მა მოინანია. ხელმძღვანელებმა აღიარეს, რომ იტალიელ ტერორისტებს კონტაქტი ჰქონდათ გერმანელ და ირლანდიელ ტერორისტებთან. მათგან მიიღეს იტალიელებმა შეიარაღება. 1984 წელს „წითელი ბრიგადები“ ორ ფრაქციად გაიხლიჩა: წითელი ბრიგადები–მებრძოლი კომუნისტური პარტია და წითელი ბრიგადები–მებრძოლი კომუნისტური კავშირი. პირველში სჭარბობდნენ „მოხუცები“. მათ აქცენტი გააკეთეს პოლიტიკურ პროპაგანდისტულ მუშაობაზე მასებში. თავიანთ მტრად ისინი საბჭოთა კავშირსა და აშშ–ს მიიჩნევდნენ, ბრძოლის საუკეთესო მეთოდად კი ტერორს. ამ პერიოდისათვის ცნობილი რჩებოდა პოლიციელისთვის ცნობილი 360 ტერორისტი. მათი ნაწილი მოკლეს,ნაწილი დააპატიმრეს. უმრავლესობამ აქტიურ საქმიანობას თავი დაანება. ტერაქტების რიცხვი საგრძნობლად შემცირდა. თუმცა, აღსანიშნავია, რომ ფრანგი და გერმანელი მემარცხენეებისგან განსხვავებით, რომლებმაც 1985 წლის დასაწყისში ხელი მოაწერეს შეთანხმებას ერთიანობის შესახებ, ბრიგადელები განზე გადგნენ. 1988 წელს მორიგი ტერაქტის მზადებისას„ წითელი ბრიგადების“ უკანასკნელი ხელმძღვანელი ა.ფოსა 21 ტერორისტთან ერთად დააკავეს. 1990–იან წლებში „წითელი ბრიგადების“ ნარჩენებმა (პოლიციის მონაცემებით, არაუმეტეს 60 კაცისა), რამდენიმე უმნიშვნელო ტერაქტი მოაწყვეს, რომლებსაც მსხვერპლი არ მოჰყოლია. ამით დასრულდა ამ ორგანიზაციის ისტორია.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომუნიზმი კატეგორია:იტალიის ორგანიზაციები კატეგორია:ტერორისტული ორგანიზაციები
პისმიანტამაკი
პისმიანტამაკი (Песмәнтамаҡ; Письмянтамак) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 37 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 50 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 50 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (78 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ცხრატყავა
thumb|ცხრატყავა ცხრატყავა (ლათ. Lonicera) — მერქნიან მცენარეთა გვარი ცხრატყავასებრთა ოჯახისა, სწორმდგომი ან გართხმული, ხვიარა, ფოთოლმცვენი ან მარადმწვანე ბუჩქია.
200-მდე სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში, ევრაზიასა (მალაიზიისა და ფილიპინების კუნძულებამდე) და ჩრდილოეთ აფრიკაში. საქართველოში 7 სახეობა გვხვდება, აქედან ენდემური 2-ია: ბუშების ცხრატყავა (L.bushiorum) და სტევენის ცხრატყავა (L. steveniana). ინტროდუცირებულია 10 ეგზოტიკური სახეობა.
ჩვენში ცხრატყავა იზრდება მთის შუა სარტყლამდე ტყეში, ქვეტყეში, ტყისპირას, ბუჩქნარში, ბალახოვან მცენარეულობაში და სხვა. უმრავლესობა სინათლის მოყვარული მცენარეა, ნაწილი დაჩრდილვას, სიმშრალეს და ნიადაგის დამლაშებას იტანს. სიცივისადმი გამძლეობა სახეობის მიხედვით სხვადასხვანაირია. მომწვანო-მოყვითალო ან მურა ფერის ძალზე მაგარი და მტკიცე მერქანი აქვს; ხმარობენ სახარატო საქმეში. ფოთლისა და ნაყოფისგან ამზადებენ საღებავს.
იყენებენ ხალხურ მედიცინაში. თაფლოვანია. ზოგიერთი სახეობის ნაყოფი იჭმევა, რის გამოც მოშენებულია (L.edulis). დეკორატიულია, კარგად იტანს კრეჭას და გადარგვას. იყენებენ (ქართულსაც L.iberica) მშრალი ადგილების გასამწვანებლად. ამრავლებენ თესლით, კალმით, გადაწვენით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხრატყავასებრნი
კოხნარი
ეკლესია
კოხნარის წმ. იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესია განეკუთვნება XVIII–XIX საუკუნებს. აგებული იყო სიპი ქვით და დუღაბით. გადმოცემით, მდინარე ხევისწყალიდან ტაძრამდე იდგა ხალხი და ერთმანეთს აწვდიდნენ ამ ქვებს და ასე აშენებულა ეს ტაძარი კვერცხით და დუღაბით. საეკლესიო მოღვაწეები იყვნენ უშვერიძეები და თევზაძეები. უკანასკნელი მღვდელი იყო სილიბისტრო თევზაძე.
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 575 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პითაგორას რიცხვები
პითაგორას რიცხვები – სამეული ისეთი ნატურალური რიცხვებისა, რომელთა პროპორციული ან ტოლი გვერდების სამკუთხედი მართკუთხაა. პითაგორას თეორემის თანახმად (a2+b2=c2), ასეთი სამკუთხედის გვერდებიდან უდიდესის (c) კვადრატი ტოლია დანარჩენი ორი (a, b) გვერდის სიგრძის კვადრატების ჯამისა. შესაბამისად, ასეთი რიცხვებია:
ლიტერატურა
კატეგორია:პითაგორა კატეგორია:მართკუთხა სამკუთხედი
Pythagoras’ læresetning
Mayriella granulata
Mayriella granulata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mayriella-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მრავალკუთხედი
thumb|350px|მრავალკუთხედების ნიმუშები მრავალკუთხედი, ასევე პოლიგონი — გეომეტრიაში ბრტყელი ფიგურა, რომელიც შემოსაზღვრულია მონაკვეთების სასრული რაოდენობით. ამ მონაკვეთებს მრავალკუთხედის გვერდები ეწოდება, ხოლო წერტილები, სადაც ეს გვერდები ერთმანეთს კვეთს, მრავალკუთხედის წვეროებია. სხვანაირად, მრავალკუთხედი ეწოდება მარტივ შეკრულ ტეხილს, რომლის მეზობელი გვერდები ერთ წრფეზე არ ძევს, მის მიერ შემოსაზღვრულ სიბრტყის ნაწილთან ერთად.
მრავალკუთხედის ორ წვეროს ეწოდება მეზობელი, თუ ისინი ერთსა და იმავე გვერდს ეკუთვნის. მრავალკუთხედის ორ გვერდს ეწოდება მეზობლი, თუ მათ საერთო წვერო გააჩნიათ. მრავალკუთხედში ორი არამეზობელი გვერდის შემაერთებელ მონაკვეთს დიაგონალი ეწოდება.
მრავალკუთხედის კუთხე ეწოდება იმ კუთხეს, რომელსაც მისი გვერდები ადგენენ (მრავალკუთხედის მხრიდან).
მრავალკუთხედის სახეები
სამი გვერდის მქონე მრავალკუთხედს სამკუთხედი ეწოდება, ოთხი გვერდის მქონეს – ოთხკუთხედი, ხუთისას – ხუთკუთხედი და ა.შ. n გვერდის მქონე მრავალკუთხედს n-კუთხედი ჰქვია.
thumb|300px|ამოზნექილი და არაამოზნექილი მრავალკუთხედები. როგორც ჩანს, ამოზნექილი მრავალკუთხედი მის გვერდზე გამავალი წრფის ცალ მხარეს მდებარეობს და მასში აღებული ორი წერტილის შემაერთებელი მონაკვეთი მთლიანად მრავალკუთხედს ეკუთვნის, რასაც ვერ ვიტყვით არაამოზნექილ მრავალკუთხედზე.
მრავალკუთხედს ეწოდება ამოზნექილი, თუ ის აკმაყოფილებს ნებისმიერს შემდეგი პირობებიდან:
მაშასადამე, ნებისმიერი სამკუთხედი ამოზნექილი მრავალკუთხედია.
ამოზნექილ მრავლკუთხედს ეწოდება წესიერი, თუ მისი ყოველი გვერდი ტოლია და ყოველი კუთხე ტოლია. ამის მაგალითებია წესიერი (ტოლგვერდა) სამკუთხედი, კვადრატი და ა.შ.
ამოზნექილ მრავალკუთხედს ეწოდება წრეწირზე შემოხაზული, თუ მისი თითოეული გვერდი ერთსა და იმავე წრეწირს ეხება. წრეწირში ჩახაზული მრავალკუთხედი ისეთ პოლიგონს ეწოდება, რომლის თითოეული წვერო ერთსა და იმავე წრეწირზე ძევს.
აპაპნიჟი
აფხაზეთში ჯიში ცნობილია, როგორც აპაპნიჟი, პაპუნია, პაპინიჟი, საქართველოს სხვა რეგიონებში კი კაპუნიას სახელით.
პაპინა (პაპუნა) მამაკაის სახელია, გადმოცემის თანახმად, სწორედ მან გაავრცელა აფხაზეთში ჯიში, რომელსაც მოგვიანებით მისივე სახელი „პაპინის ყურძენი“ უწოდეს. თუმცა სამეგრელოში ამავე ვაზს „პაპუნიას“ უწოდებენ. საყურადღებოა ის ფაქტი, რომ ძალიან ძლიერია აპაპნიშის მსგავსება არა აფხაზურ ჯშებთან, არამედ სამეგრელოს შონურთან, აჭარულ ალმურა შავთან და ოდესღაც მთელ დასავლეთ საქართველოში გავრცელებულ ხარისთვალა კოლხურთან. მეცნიერები ვარაუდობენ რომ აპაპნიჟი აფხაზეთის ტერიტორიაზე სამეგრელოდანაა შეტანილი.
ბოტანიკური აღწერა
გამოიყენება სხვა ჯიშებთან ერთად კუპაჟში სუფრის ღვინის დასამზადებლად. ყურძნის გვიანი სიმწიფე და შენახვისუნარიანობა საშალებას იძლევა, რომ იგი ხანგრძლივად გამოიყენებოდეს სასუფრე ყურძნად.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Mayriella hackeri
Mayriella hackeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mayriella-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჩუპრიის თემი
ჩუპრიის თემი (Ћуприја) — თემი სერბეთში, შედის პომორავის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 32 273 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 112 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 287 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჩუპრია. ჩუპრიის თემი შედგება 16 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 17.9 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
გელიბოლუ (2005, ფილმი)
გელიბოლუ (Gelibolu) — თურქი კინორეჟისორ თოლგა იორნექის 2005 წლის ფილმი. არის დოკუმენტური 1915 წლის გალიპოლის ბრძოლის შესახებ, რომელიც ორივე მხარეს მიერ მოთხრობილია: ერთის მხრივ თურქების და მეორეს მცრივ ბრიტანეთის ჯარისკაცებისა და ანზაკის ჯარისკაცების მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:2005 წლის ფილმები კატეგორია:თურქული ფილმები კატეგორია:ფილმები გელიბოლუს შესახებ
შოჩუ
როგორც წესი, შოჩუ შეიცავს 25% ალკოჰოლს, რომელიც უფრო სუსტია ვიდრე ბაიჯიუ, ვისკი ან არაყი, მაგრამ უფრო ძლიერია ვიდრე ჰუანგჯიუ, საკე ან ღვინო. იშვიათი არ არის, რომ მრავალჯერადად გამოხდილი შოჩუ, რომელიც უფრო ხშირად გამოიყენება შერეულ სასმელებში, შეიცავს 35%-მდე ალკოჰოლს.
ეტიმოლოგია
სიტყვა  მომდინარეობს ჩინური სიტყვისგან შაოჯიუ, რაც ნიშნავს "დამწვარ სასმელს", რაც ეხება დისტილაციის დროს გაცხელების პროცესს. თანამედროვე იაპონურ ენაში შაოჯიუს დაწერის ჩინური მეთოდი არქაულად და მოძველებულად ითვლება. ორივე სიტყვა ნიშნავს "ალკოჰოლურ სასმელს".
სმის პროცესი
შოჩუ არ უნდა გაიგივდეს საკესთან, რომელიც მოხარშული ბრინჯის ღვინოა. მისი გემო, როგორც წესი, გაცილებით ნაკლებ ხილს შეიცავს და მკაცრად არის დამოკიდებული გამოხდის პროცესში გამოყენებული სახამებლის ხასიათზე. მისი არომატი ხშირად აღწერილია, როგორც "პიკანტური" ან "უხეში". შოჩუს სვამენ მრავალი გზით სეზონის ან პირადი გემოვნების შესაბამისად:
სუფთა შოჩუ, რომელსაც არაფერი ემატება.
ყინულის კუბებით ანუ, ყინულში შერეული.
განზავებული ოთახის ტემპერატურის წყლით ან ცხელი წყლით.
ულონგის ჩაის ან ხილის წვენთან შერეული.
ჩუჰაი ( shōchū highball ), შერეული სასმელი, რომელიც შედგება შოჩუსგან, ემატება სოდა, ყინული და ზოგიერთი არომატიზატორი, ხშირად ლიმონი, გრეიფრუტი, ვაშლი ან უმე (აღმოსავლეთ აზიის ქლიავი).
ცივი ლუდის ინგრედიენტი სვიით.
ისტორია
გაურკვეველია შოჩუს ზუსტი წარმოშობა. მას თავდაპირველად უწოდებდნენ არაკი-ს ( araq არაბულად ) ან რამბიკის  ( ალემბიკ ინგლისურ ენაზე) იაპონიაში; არაკი ზოგადი ტერმინია სხვადასხვა გამოხდილი ალკოჰოლური სასმელების აღსანიშნად მთელ შუა აღმოსავლეთში. შოჩუ წარმოიშვა სპარსეთში, გავრცელდა დასავლეთით ევროპაში და აღმოსავლეთით ინდოეთში, ტაილანდსა და ოკინავაში. XVI საუკუნის შუა ხანებში დამზადების ტექნიკა გავრცელდა კაგოშიმაში, სადაც დაიბადა შოჩუ. გამოხდილი ალკოჰოლური სასმელი ოკინავაში ცნობილია როგორც ავამორი.
კლასიფიკაცია
2006 წლის აპრილში გადაისინჯა იაპონიის კანონი ალკოჰოლის დაბეგვრის შესახებ და განისაზღვრა შოჩუს ორ კატეგორია (რომელსაც ასევე უწოდებენ თეთრ სასმელს).
მრავალჯერ გამოხდილი შოჩუ
მრავალჯერადად გამოხდილი შოჩუ ალკოჰოლის 36% -ზე ნაკლები მოცულობით არის.
2006 წლის გადასინჯვამდე კანონი ამ კატეგორიას მოიხსენიებდა როგორც კორულ შოჩუს, ზოგჯერ შემოკლებით "კოშუ" (甲 焼).
ერთხელ გამოხდილი შოჩუ
ერთხელ გამოხდილი შოჩუ, ალკოჰოლის მოცულობით არა უმეტეს 45%-ია.
სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები კატეგორია:სასმელები
ძაღლის ნაამბობი
ძაღლის ნაამბობი — მარკ ტვენის ნოველა, რომელიც პირველად 1903 წლის დეკემბერში გამოუშვა Harper's magazine–მ. მომავალი წლის იანვარში ის გამოიცა თვითკმარ პამფლეტად ვივისექციის საწინააღმდეგო ეროვნული საზოგადოებისთვის. 1904 წელს კი გამოიცა წიგნად ჰარპერის გამომცემლობის მიერ.
კუტრასოვკა
კუტრასოვკა (Ҡутрас; Кутрасовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში. 2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 110 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:დუვანის რაიონის სოფლები
Mayriella overbecki
Mayriella overbecki — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mayriella-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კალჩაკის ხეობა
მინი|250პქ|კალჩაკის ხეობა, კებრადა-ლას-კონჩასი კალჩაკის ხეობა (Valles Calchaquíes) — რეგიონი ჩრდილო-დასავლეთ არგენტინაში. კვეთს კატამარკის, ტუკუმანის და სალტის პროვინციებს. ხეობა ძალზე ცნობილია თავის ფერთა კონტრასტით და უნიკალური გეოგრაფიული ლანდშაფტით, რომელიც მოიცავს როგორც მთის უდაბნოებს, ასევე სუბტროპიკულ ტყეებს.
ხეობა შედგება მრავალი სხვა დასახელების ხეობისა და მდინარისგან, მაგალითად კებრადა-დელ-ტოროს ხეობა, ლერმას ხეობა ქალაქ სალტის სიახლოვეს. მდინარეები: ესკოპიო, კონჩასი, კაფაიატე, სანტა-მარია და ა.შ.
ერთ დროს ეს ხეობა მრავალი ტომით იყო დასახლებული. ტუკუმანის პროვინციის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია კილმესის ხალხის ნანგრევები. აქ ასევე ცხოვრობდნნენ კალჩაკები. ამ ტერიტორიაზე ესპანელთა მსოვლამდე, ადგილობრივები განიცდიდნენ ინკების იმპერიის სასტიკ შემოსევებს.
აქ მდებარე ტურისტებში პოპულარული ქალაქებია ტაფი-დელ-ვალე, კაფაიატე, სანტა-მარია. ხეობის დასავლეთ კიდეში მდებარეობს ლოს-კარდონესის ეროვნული პარკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის გეოგრაფია კატეგორია:არგენტინის ტურიზმი კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელი სიის ძეგლები არგენტინაში კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელი სიის ძეგლები‎
სამანტაბჰადრა
thumb| სამანტაბჰადრა (სანსკ.-დევანაგარი: समन्तभद्र samantabhadra; ტიბ: ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ ვაილი: kun tu bzang po კუნტუსანგპო - „ყოვლადკეთილი“) მაჰაიანა ბუდიზმში არის ბოდჰისატვა. ბუდდჰა შაკიამუნთან და ბოდჰისატვა მანჯუშრისთან ერთად ქმნის „შაკიამუნის სამებას“. არის ლოტოსის სუტრის პატრონი; ავატამსაკა სურტის მიხედვით, შექმნა დიდი 10 აღთქმა, რაც ბოდჰისატვათა საფუძველია.
ვაჯრაიანას მიმდინარეობის ნიინგმას სკოლაში სამანტაბჰადრა თავდაპირველ ბუდდჰად ითვლება უხილავ იაბ-იუმის კავშირში თავის მეუღლე სამანტაბჰადრისთან.
სამანტაბჰადრა, როგორც წესი, შავადაა გამოსახული. „დორჯე ზაჰორმას ქუდი“ სამანტაბჰადრას გამოსახულებითაა შემკული.
სქოლიო
კატეგორია:ბოდჰისატვები
ზემო აძვისი
ზემო აძვისი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ალის თემი), მდინარე ჭერათხევის (სურამულას მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, ხაშურიდან 19 კილომეტრი. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 44 კომლი, სულ 112 ადამიანი. სოფლის განაპირას შემორჩენილია სამების ეკლესიის ნანგრევები.
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 123 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 88 კაცი, საიდანაც 43 მამაკაცია, ხოლო 45 ქალი
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
აჟაპში
აჟაპში (Ажьаԥшь) — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საკმაოდ დიდია, მომრგვალო ან ოდნავ წაგრძელებული (გულის ფორმის), სამნაკვთანიანი, ზოგჯერ მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია თხელი აბლაბუდისებრი და ხშირი ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა. მტევანი საშუალო ზომის აქვს, კონუსური, ზოგჯერ განიერკონუსური ფორმის. მხრიანი, თხელი, ზოგჯერ კი საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო. სიმწიფის დროს ღია-ვარდისფრიდან მუქ-ვარდისფერში გარდამავალი. კანი თხელი და მკვრივი აქვს. რბილობი კნატუნა, წვენი შეუფერავი, გემო ტკბილი და სასიამოვნო.
მიიღება სუფრის ღვინო, რომელიც მუქი ვარდისფერი შეფერვისაა, რბილი, საშუალო ექსტრაქტული, სასიამოვნო სიტკბოთი და კარგად გამოხატული არომატით.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ბრედლი კუპერი
ბრედლი კუპერი (Bradley Cooper დ. 5 იანვარი, 1975, ფილადელფია) — ამერიკელი კინოს, თეატრისა და ტელე მსახიობი. ის მონაწილეობას იღებდა ცნობილ ამერიკულ სერიალში „ჯაშუში“, სადაც თამაშობდა უილ ტიპინის როლს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ბარიტონები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები
ჯონ დიუი
ჯონ დიუი (John Dewey) (დ. 20 ოქტომბერი, 1859, ბალინგტონი, ვერმონტის შტატი — გ. 1 ივნისი, 1952, ნიუ-იორკი), ამერიკელი ფილოსოფოსი, ფსიქოლოგი და განათლების სპეციალისტი, ინსტრუმენტალიზმის (პრაგმატიზმის მიმდინარეობა) ფილოსოფიური სკოლის დამაარსებელი, პროგრესივისტული განათლების პრინციპების აქტიური იდეოლოგი და უნივერსიტეტის პროფესორთა ამერიკული ასოციაციის დამფუძნებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1859 წლის ახალ ინგლისის შტატ ვერმონტში. მოღვაწეობდა მინესოტის, მიჩიგანის, ჩიკაგოს უნივერსიტეტებსა და კოლუმბიის მასწავლებელთა კოლეჯში. 1930 წლიდან პენსიაზეა, მაგრამ სიკვდილამდე 1952 წ. რჩება აქტიური აკადემიური და საზოგადო მოღვაწე. ქვეყნის ფარგლის გარეთ მისი მოღვაწეობიდან აღსანიშნავია პეკინის უნივერსიტეტს, იაპონიასა და თურქეთში საკონსულტაციო ვიზიტები, საბჭოთა კავშირის სტუმრობა და მექსიკაში ლეონ ტროცკის საქმის გამომძიებელი კომისიის თავჯდომარეობა.
დიუის მიხედვით, ინსტრუმენტალიზმის არსია, რომ ადამიანის მოქმედების სხვადასხვა ფორმა თუ იდეა გარემოსთან ადაპტირების მთავარი ინსტრუმენტია და შექმნილია კონკრეტული პრობლემების გადასაჭრელად. იცვლება რა პრობლემები მათი გადაჭრის ინსტრუმენტების ცვლილების აუცილებლობა ჩნდება. ჭეშმარიტებაც ამ ინსტრუმენტების სიაშია. ეს კი თავისთავად იწვევს ჭეშმარიტების ცვლილებას პრობლემების ცვლილების კვალდაკვალ. ინსტრუმენტალიზმის, პრაგმატიზმის ეპისტემოლოგიის შესახებ ძირითადი ნაშრომებია ფსიქოლოგია (1887), ეთიკა (1908), რეკონსტრუქცია ფილოსოფიაში (1920), ადამიანის ბუნება და ქცევა (1922), გამოცდილება და ბუნება (1925), ლოგიკა: შემეცნების თეორია (1938) და სხვა.
დიუის განათლების კონცეფციის ძირითადი პოსტულატია, რომ ერთი მხრივ განათლება უნდა ემყარებოდეს გამოცდილებას და არა ფაქტების დამახსოვრებას თუ სამსახურისთვის მოსამზადებელ წვრთნას. მეორე მხრივ, განათლების სოციალური ფუნქცია სხვა დანარჩენ ფუნქციაზე მაღლა დგას. დიუის კონცეფცია პოპულარულს ხდის პროგრესივიზმს როგორც განათლების მიმდინარეობას. პროგრესივიზმის მიხედვით წარმატებული სწავლისათვის საუკეთესოა გამოცდილებით და სოციალურ ინტერაქცით ცოდნის მიღება. პროგრესივიზმის მთავარი სლოგანია „სწავლა კეთებით“. დიუის სქემის მიხედვით, სწავლის ეტაპებია პრობლემის აღმოჩენა, პრობლემის განსაზღვრა, პრობლემის გადაჭრის გზების შეთავაზება, ამ გზების შეფასება წარსული გამოცდილებების საფუძველზე და საუკეთესო გზის გამოცდა. საკუთარი იდეების პრაქტიკული რეალიზაციისთვის, დიუი ექსპერიმენტულ სკოლებს აარსებს. აქ მოსწავლეები დილის ერბოკვერცხის მომზადებისას საბუნებისმეტყველო საგნებს სწავლობენ.
დიუი, თავის ნაშრომში „განათლება და გამოცდილება“ (1938) ემიჯნება პროგრესივიზმის ერთ-ერთ მთავარ მოტივს, რომ მაქსიმალური თავისუფლება მოსწავლეებს მაქსიმალური თვითრეალიზებისა და შეცნობის საშუალებას აძლევს. მისი აზრით აქ ირღვევა გამოცდილების მიღების მთავარი პრინციპი. გამოცდილება რომელსაც ჩვენ ვიღებთ განმსაზღვრელი გახდება ჩვენი მომავლის. ამასთან ერთად, მნიშვნელოვანია ის ფორმა, რომლითაც ჩვენ ეს გამოცდილება მოგვეწოდება. შესაბამისად მასწავლებლის მიერ მომავალი გამოცდილების დაგეგმვა და მოსწავლის წინარე გამოცდილება განსაზღვრავს მის მომავალს. შესაბამისად მნიშვნელოვანია არა იმდენად თავისუფლება, არამედ თავისუფლება, რომელიც სპეციალურად ორგანიზებულ გარემოში პოვებს პრაქტიკას.