cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იან ფრენკელი
იან აბრამის ძე ფრენკელი (Ян Абрамович Френкель; დ. 21 ნოემბერი, 1920, კიევი – გ. 25 აგვისტო, 1989, რიგა) — რუსი საბჭოთა კომპოზიტორი. სსრკ სახალხო არტისტი (1989). სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1982).
ფლერდორანჟი
ფლერდორანჟი (fleur d’oranger — „ფორთოხლის ყვავილი“) — ნარინჯის (Citrus aurantium, ტევანისებრთა ოჯახი) თეთრი ყვავილები. ზოგ ქვეყანაში გამოიყენებენ პატარძლის თავსამკაულად. ხდიან ეთეროვან ზეთს (ფლერდორანჟის ზეთი ანუ ნეროლი), რომელსაც პარფიუმერიაში ხმარობენ. მისი ნაყენისაგან ამზადებენ აგრეთვე სასმელს.
რუმიანცევო (მოსკოვის მეტრო)
რუმიანცევო (Румянцево) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2016 წელს.
ფლერდორანჟი
ლიტერატურა
კატეგორია:ციტრუსები
იან ფრენკელი
1938–1941 წლებში სწავლობდა კიევის კონსერვატორიაში [იაკივ (იაკობ) მაგაზინერის ვიოლინოს კლასი]. საბჭოთა კავშირის დიდი სამამულო ომის წლებში დაასრულა ორენბურგის საზენიტო სასწავლებელი (1942), მონაწილეობას იღებდა საბრძოლო მოქმედებებში, იყო ფრონტის ბრიგადის არტისტი. 1946 წლიდან ცხოვრობდა მოსკოვში. შემოქმედების ძირითადი ჟანრი სიმღერა იყო; მისი ყველაზე ცნობილი სიმღერებია: „საფეიქრო ქალაქი“ («Текстильный городок», 1961), „აბა რა უნდა გითხრა სახალინზე“ («Ну что тебе сказать про Сахалин», 1965, ორივე მიხეილ ტანიჩის ტექსტზე), „წითელი ძახველი“ («Калина красная», 1963, ხალხური ტექსტი), „მეჩქარება, მაპატიე“ («Я спешу, извините меня», 1964), „განშორების ვალსი“ («Вальс расставания», 1965, ორივე კონსტანტინე ვანშენკინის ტექსტზე), „რუსეთის ველი“ («Русское поле», 1968, ხალხური ტექსტი), „წეროები“ («Журавли», 1968, რასულ გამზატოვის ტექსტზე, რუსულად თარგმნა ნაუმ გნებნევმა), „შენთვის“ («Для тебя» (1976, იგორ შაფერანის ტექსტზე). აგრეთვე თანამშრომლობდა პოეტებთან — მარკ ლისიანსკისთან, რობერტ როჟდესტვენსკისთან, მორის სლობოდსკოისთან. იან ფრანკელის სიმღერებს ასრულებდნენ საბჭოთა ესტრადის მომღერლები — მარკ ბერნესი, გეორგ ოტსი, იოსებ კობზონი, მაია კრისტალინსკაია და სხვ. მუსიკა დაწერა 20-ზე მეტი მულტფილმისა და 40-ზე მეტი კინოფილმისათვის, რომელთა შორის არის „ქალები“ («Женщины», 1966), „მოუხელთებელთა ახალი თავგადასავლები“ («Новые приключения неуловимых», 1968), „გამოუსწორებელი მატყუარა“ («Неисправимый лгун», 1973). 4 ფილმში გადაღებულია როგორც მსახიობი.
რუმიანცევო (მოსკოვის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ედუარდი (შავი პრინცი)
ედუარდი მამამისზე ერთი წლით ადრე გარდაიცვალა და არის პირველი ინგლისელი უელსის პრინცი, რომელიც ინგლისის მეფე არ გამხდარა. ტახტი ედუარდ III-ის სიკვდილის შემდეგ მის მცირეწლოვან ვაჟს, რიჩარდ II-ს გადაეცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1330 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1376 კატეგორია:ბრიტანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:უელსის პრინცები კატეგორია:პლანტაგენეტები
სეიშელის კუნძულების კულტურა
მინი|საათის კოშკი, [[ვიქტორია (სეიშელის კუნძულები)|ვიქტორია]] სეიშელის კუნძულების კულტურა ევროპის, აზიისა და აფრიკის კულტურების ნაზავია. აზიური კულტურის ელემენტები იგრძნობა სამზარეულოში, თუმცა უმეტესად ვაჭრობასა და ბიზნესსაქმიანობაში.
სეიშელის საზოგადოება არსებითად მატრიარქატულია. დედათა ტენდეცია დომინანტურია საყოფაცხოვრებო საქმიანობაში. ხანდაზმულ ქალს შეუძლია, ფინანსურად დაეხმაროს ოჯახს.
ცეკვა სეიშელის საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილია, „სეგა“ და „მოუტია“ არის ორი ყველაზე ცნობილი ცეკვა.
ქვეყანაში პოპულარულია ქალისა და მამაკაცის ხელბურთი, რომელსაც ისინი მსაჯის დახმარებით თამაშობენ. ასევე მათთვის საყვარელი სპორტია ფეხბურთი. სეიშელის ეროვნული ნაკრები ხშირად მიემგზავრება აღმოსავლეთ აფრიკასა და ინდოეთში ტურნირების გასამართად.
სეიშელის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი დაარსდა 1979 წელს.
სეიშელის კუნძულებზე მოწესრიგებულია ინფრასტრუქტურული სამუშაოები. ქვეყნის უმეტეს რეგიონში დაგებულია გზები.
ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი (ეპიზოდების სია)
Episode list
სტატიაში წარმოდგენილია Episode list წარმოების თანმიმდევრობის მიხედვით. როდესაც სერიალი გამოიცა DVD-ზე, ეთერში გასვლის ორიგინალური თარიღების მიხედვით, მოყვარულებმა უპირატესობა მიანიჭეს თანმიმდევრობას, რომელიც წარმოებას მიჰყვებოდა. ეს უკავშირდებოდა ამბების განვითარებას, პერსონაჟების წარდგენას და ა.შ.
სეზონი 1
პირველი სეზონისთვის მომზადდა 65 ეპიზოდი. ისინი ეთერში გავიდა 1992/93 წლებში, სექტემბრიდან მაისამდე. თუმცა, უკანასკნელი ხუთი ეპიზოდი მხოლოდ 1993 წლის სექტემბერში აჩვენეს.
სეზონი 2
სერიალის წარმატების გამო, ჯერ კიდევ პირველი სეზონის პერიოდში Fox-მა მწარმოებლებს კიდევ 20 ეპიზოდი შეუკვეთა. მეორე სეზონში რობინი უფრო ხშირად ჩნდებოდა. ამჯერად სერიალს სახელი შეუცვალეს - იგი ბეტმენის და რობინის თავგადასავლები გახდა.
შეიცვალა ეპიზოდების ეთერში გასვლის პერიოდულობაც - მხოლოდ კვირა დღეს, დილით. 1994 წლის მაისში აჩვენეს 20-დან 5 ეპიზოდი, კიდევ 10 ეთერში სექტემბერ-ნოემბერში გავიდა. მას შემდგე, რაც ეს 15 ეპიზოდი ეთერში გავიდა, სერიალი სრულად გაიმეორეს და პირველ სეზონსაც ბეტმენის და რობინის თავგადასავლების სახელწოდებით აჩვენებდნენ.
ეს ეპიზოდები და პირველი სეზონის ცხრა უკანასკნელი ეპიზოდი გამოვიდა DVD-ზე ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი.
სქოლიო
* ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი ბეტმენი: ანიმაციური სერიალი
ვილიარალტო
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
ლუი ბოტა
ლუი ბოტა|250პქ|მინი [[|მინი|ლუი ბოტა ]] ლუი ბოტა (Louis Botha; დ. 27 სექტემბერი, 1862, გრეითაუნი — გ. 27 აგვისტო, 1919, პრეტორია) — სამხრეთ აფრიკელი პოლიტიკოსი, გენერალი ბურების მეორე ომში, სამხრეთ აფრიკის კავშირის პირველი პრემიერმინისტრი.
ბიოგრაფია
ლუი ბოტა იყო ერთ-ერთი ლუი ბოტა უფროსისა და ადრიანა ვან როიენის 13 შვილიდან. იგი დადიოდა ჰერმანსბურგის გერმანულ სკოლაში. 7 წლის ასაკში დატოვა ოჯახი და საცხოვრებლად გადავიდა ორანჟის თავისუფალ სახელმწიფოში. 1884 წელს, როგორც მოხალისე, მონაწილეობას იღებდა ზულალანდის ომში. 1896 წელს არჩეული იქნა სამხრეთაფრიკის რესპუბლიკის დეპუტატად. ბურების მეორე ომში გამოჩენილი სიმამაცისთვის და სამხედრო ნიჭისთვის მიიღო გენერლის წოდება. 1900 წელს პრეტორიის დაცემის შემდეგ აქტიურად იბრძოდა ბრიტანელების წინააღმდეგ. 1901 წელს ხელმძღვანელობდა მოლაპარაკებებს ბრიტანული არმიის მთავარსარდალთან ლორდ კიტჩენერთან. 1904 წელს ბრიტანული ანექსიის შემდეგ ტრანსვაალში ბოტამ დააარსა პარტია „Het Volk“, რომელიც 1911 წელს სხვა პარტიებთან ერთად გაერთიანდა სამხრეთ აფრიკის პარტიაში. მანამდე 1910 წელს იგი არჩეული იქნა სამხრეთ აფრიკის კავშირის პრემიერმინისტრად. იგი ამ პოსტზე სიცოცხლის ბოლომდე იყო. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისას ბოტამ შესთავაზა სამხედრო მხარდაჭერა გერმანიას და გაგზავნა სამხედრო ნაწილები გერმანიის სამხრეთ აფრიკის კოლონიაში. ბოტა 1919 წელს გულის ინფაქტით გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:სამხრეთ აფრიკელი პოლიტიკოსები კატეგორია:სამხედრო მოღვაწეები
ალასტანის ეკლესია
ალასტანის ეკლესია — დარბაზული ეკლესია საქართველოში, სოფელ ალასტანში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1600 მეტრზე. დათარიღებულია X–XI საუკუნეებით.
ეკლესიას ამჟამად კამარები და კედლის ნაწილიც აქვს და მიწურივით არის გადახურული. მას აქვს ორი შესასვლელი, დასავლეთიდან და აღმოსავლეთიდან, თუმცა დასავლეთის კარი ამოშენებულია. დასავლეთის და აღმოსავლეთის ფასადში თითო თაღოვანი სარკმელია. ამჟამად ორივე გაუქმებულია. ფასადები მოპირკეთებულია მოწითალო და მოყვითალო ფერის ანდეზიტური კვადრებით. აღმოსავლეთ ფასადს ამკობს სარკმლის თავზე მოჩუქურთმებული წარბები და აქვს პროფილირებული შუბლი. უფრო მაღლა კი ჯვარია ამოკვეთილი. ამავე ფასადზე კიდევ რამდენიმე ბოლნური ჯვრის გამოსახულებაა გამოკვეთილი. აქვე ხუთ სხვადასხვა ქვაზე ლაპიდარული წარწერებია. წარწერები შესრულებულია ასომთავრული და ნუსხური ნარევით. მათი ნაწილი კი საუკუნიდან დაზიანებულია. სარკმლის ზემოთ, მარცხენა მხარეს, იკითხება: ხოლო მარჯვნივ:  წარწერები გვამცნობენ მშენებლობისას ქვათა შემწირველთა სახელებს, ნოშელსა და დაჩი საოლის ძეს.
ალასტანის ეკლესიას 2006 წლის 30 მარტს მიენიჭა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
იტრიის კოშკი
250px|მინი იტრიის კოშკი, საჯვარე — კოშკი ხაშურის მუნიციპალიტეტის დაბა სურამში. მდებარეობს დაბის დასავლეთ ნაწილში, ყოფილ სოფელ იტრიის დასავლეთით 100 მეტრზე.
აგებულია XVI-XVII საუკუნეებში. კოშკი ოთხკუთხაა (4,45 X 4,3 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით. კუთხეების წყობაში გამოყენებულია თლილი ქვიშაქვა. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი, სართულებს შორის გადახურვა, კედლები, შემორჩენილია ოთხი სართული. კარი კოშკს აღმოსავლეთით, მეორე სართულზე ჰქონდა. სართულებს შორის ძელური გადახურვა იყო (შემორჩენილია საძელე ბუდეები). პირველი სართულის ჩრდილოეთ კედელში მოზრდილი ბუხარია, დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში კი თახჩები. მეორე სართულის ბუხარი პირველი სართულის ბუხრის ღერძზეა. კედლებში ორ-ორი სათოფურია. სათოფურები მესამე სართულის კედლებშიც არის. სამხრეთ კედელზე მიშენებულია მესამე სართულზე ასასვლელი ქვის კიბე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის კოშკები
პაატა მხეიძე
პაატა მხეიძე (დ. 9 მაისი, 1960) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდული ფაკულტეტი. 1977-1981 წლებში იყო რუსთავის შემკეთებელ-მექანიკური ქარხნის ზეინკალი; 1981-1983 წლებში სამხედრო სავალდებულო სამსახური; 1983-1984 წლებში კვლავ რუსთავის შემკეთებელ-მექანიკური ქარხნის ზეინკალი; 1984-1990 წლებში იყო ახალგაზრდული ორგანიზაციების საორგანიზაციო განყოფილების უფროსი, მეორე მდივანი, ახალგაზრდული ორგანიზაციის თავმჯდომარის მოადგილე; 1990-2001 წლებში საქართველოს პროკურატურის ბუნების დაცვის პროკურორის თანაშემწე, თერჯოლის პროკურორის თანაშემწე, თბილისის პროკურორის თანაშემწე, სასჯელაღსრულების კანონების დაცვაზე ზედამხედველობის თბილისის პროკურორის მოადგილე, გენერალური პროკურატურის სამმართველოს უფროსი; 2001-2004 წლებში საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს აღსრულების დეპარტამენტის თავმჯდომარე, იუსტიციის სასწავლო ცენტრის დირექტორი, ი. ჭავჭავაძის სახელობის უნივერსიტეტის ლექტორი; 2005-2010 წლებში ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის გამომძიებელი, განყოფილების უფროსის მოადგილე, სამმართველოს უფროსის მოადგილე, სამმართველოს უფროსი, სპეციალურ გამოკვლევათა და ფინანსური ექსპერტიზის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე; 2010-2011 წლებში იყო შემოსავლების სამსახურის თბილისის საგადასახადო ცენტრის განყოფილების უფროსი, სამმართველოს უფროსის მოადგილე, სამმართველოს უფროსი; 2011-2014 წლებში შპს „ფესვები XXI-ის“ კონსულტანტი სამართლებრივ საკითხებში; 2014-2015 წლებში თბილისის მერიის მონიტორინგის სამმართველოს უფროსი; 2015 წელს მუშაობდა საქართველოს გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის სამინისტრო; 2015-2016 წლებში საქართველოს სასჯელაღსრულების და პრობაციის სამინისტროს საგამოძიებო დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე. პოლკოვნიკი, იუსტიციის უფროსი მრჩეველი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
არბათი
არბათი (Արբաթ) — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 781 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 521 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.42 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
მაიმანსინგჰი
220px|მინი|მაიმანსინგჰი მაიმანსინგჰი (ბენგ. – ময়মনসিংহ) — ქალაქი ბანგლადეშის ჩრდილოეთში, იმავე დასახელების ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1787 წლის 1 მაისს ბრიტანეთის ოსტ-ინდოეთის კომპანიის მიერ. მას აქვს მდიდარი კულტურული და პოლიტიკუერი ისტორია. მის მცხოვრებთა უმეტესობა ინდუსია. ბრიტანეთის სამეფოში მას მეორე სახელი ნასირბადი უწოდეს. XX საუკუნის დასაწყისში ქალაქში ბევრი მუსლიმი ჩამოსახლდა. 1947 წელს ინდოეთის დაშლის დროს ინდუსთა მრავალი ოჯახი გადასახლდა აქედან. 1965 წელს ინდო-პაკისტანური ომის შემდეგ ინდუსი მოსახლეობა მეორედ გახდა დევნილი.
კლიმატი
ქალაქს არ აქვს მკაცრად განსაზღვრული გეოგრაფიული საზღვრები. 1980-იანი წლებიდან მოხდა ქალაქის სწრაფი ურბანიზაცია. მაიმანსინგჰი მდებარეობს მდინარე ბრაჰმაპუტრას სანაპიროზე.
მისი კლიმატი ზომიერია, ბევრად უფრო მაგარია, ვიდრე დაკას კლიმატი, რადგან მაიმანსინგჰი ახლოსაა ჰიმალაის მთებთან. ნალექები იწყება მაისში ან ივნისში და გრძელდება აგვისტომდე. ხშირია მუსონური წვიმები. წვიმს მძიმედ და ზოგჯერ მთელი დღე-ღამეები. ზაფხულის მუსონების განმავლობაში ტემპერატურა მერყეობს 15-დან 20 გრადუსამდე. ზამთრის ტემპერატურა ეცემა 15°C, ეს ხდება დეკემბერ-იანვარში, თუმცა, სავსებით შესაძლებელია მსგავსი ტემპერატურა ნოემბრიდან თებერვლამდე გაგრძელდეს. ტემპერატურა ყველაზე მაღალია აპრილ-მაის პერიოდში. ამ დროს ტემპერატურა შეიძლება იყოს 40°C. მაღალი ტენიანობა იწვევს მძიმე წებოვნებას ამ პერიოდში. დასავლელ მოგზაურთათვის საუკეთესო ვიზიტი ნოემბრისა და თებერვლის თვეებია.
დემოგრაფია
ქალაქის მოსახლეობა წლების მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბანგლადეში კატეგორია:ბანგლადეშის ქალაქები კატეგორია:აზიის ქალაქები
ტროპარიოვო (მოსკოვის მეტრო)
ტროპარიოვო (Тропарёво) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2014 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
გურსულუ
გურსულუ (Gursulu) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
სენ-ჟერმენული ბრაკი
სენ-ჟერმენული ბრაკი (Braque Saint-Germain) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში 1830-იან წლებში.
ხმელეთზე მოსიარულე ნადირზე შესანიშნავი მონადირე, სენ-ჟერმენი ადვილად იწვრთნება და ყველასთვის საყვარელი, შესანიშნავი კომპანიონი ხდება, ის თავს ერთნაირად კარგად გრძნობს როგორც ქალაქის ბინაში, ასევე სოფლის სახლშიც. სენ-ჟერმენის გაწვრთნა მხოლოდ რბილი მეთოდით უნდა მოხდეს.
სენ-ჟერმენულ ბრაკს აქვს თხელი, რბილი ყურები, ოდნავ ამობურცული თავის ქალა. კუდი ბოლოსკენ ვიწროვდება. აქვს მოკლე, თხელი, რბილი ბალანი. კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს, კარგად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს, ადვილად იწვრთნება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:ფრანგული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
უპატრონო
სქოლიო
კატეგორია:მიხეილ ჯავახიშვილის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული მოთხრობები კატეგორია:ქართული ლიტერატურა
იარაჯულების სამაროვანი
იარაჯულების სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ იარაჯულებში სამარწყვეთში.
განეკუთვნება IV-VIII საუკუნეებს. 1962 წელს მიწის დამუშავების დროს, აღმოჩნდა სამარხეული ინვენტარი: ბრინჯაოს საკინძები, ბეჭდები, მშვილდსაკინძები, აბზინდა, მინის მძივები და სხვა. აღმოჩენილი ნივთები რამდენიმე სამარხისაა. ინახება თიანეთის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ცხრამუხის კოშკი
ცხრამუხის კოშკი — კოშკი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხრამუხაში. დგას სოფელის ცენტრში. აგებულია XVIII საუკუნეში.
კოშკი გეგმით ცილინდრულია (დიამეტრი 7,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შემორჩენილია ოთხი სართული. შესასვლელი ჩრდილოეთით და სამხრეთითაა. ყველა სართულს აქვს სათოფური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ვილიანუევა-დელ-რეი
ვილიანუევა-დელ-რეი (Villanueva del Rey) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დელ-გუადიატოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 215 კმ². მოსახლეობა — 1015 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
ფიდარხოხი
ფიდარხოხი — ვულკანური მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში. მდებარეობს ცენტრალური კავკასიონის სამხრეთ კალთის აღმოსავლეთ ნაწილში, ყელის ზეგანზე. სიმაღლე 3250 მ. წარმოადგენს ვულკანურ კონუსს. მდებარეობს მდინარე ერმანისწყლის მარცხენა მხარეს. წაგრძელებული ფორმის მასივია. აგებულია ანდეზიტებითა და დაციტებით. შეფარდებითი სიმაღლე 800 მ აღწევს. აქტიური არ არის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები კატეგორია:საქართველოს ვულკანები
ერებუნის მუზეუმი
ერებუნის მუზეუმი (Էրեբունու թանգարան, Ērebunu t'angaran) — ერევანის ერთ-ერთი ისტორიული მუზეუმი. მდებარეობს არინ-ბერდის ბორცვზე, ურარტუს ქალაქ ერებუნთან ახლოს. მუზეუმში დაცულია 1950-1959 წლების არქეოლოგიური გათხრების დროს ერებუნში და 1939-1958 წლებში თეიშებაინში, კარმირ-ბლურზე აღმოჩენილი მრავალი ექსპონანტი. მუზეუმი გაიხსნა 1968 წელს ქალაქ ერებუნის დარსებიდან 2750-ე წლის თავზე.
უფრო მეტად ღირებული ნივთები, ოქროსა და ვერცხლის ნაკეთობები, მათ შორის ღმერთ თეიშებას ქანდაკება, გადატანილია ისტორიულ მუზეუმში — ქვეყნის უმთავრეს მუზეუმში, ხოლო ერებუნში გამოფენილია მათი ასლები. მუზეუმის ყველაზე ღირებული ნივთია 23 ფილა ლურსმული დამწერლობით.
მუზეუმის შემადგენლობაში შედის არინ-ბერდის ბორცვზე მდებარე ერებუნის ციხესიმაგრე.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის მუზეუმები
კორეული ლიტერატურა
300პქ|მინი|მარჯვნივ|კორეული ხელნაწერი კორეული ლიტერატურა სათავეს იღებს ძველი კორეული ფოლკლორიდან. XIX საუკუნის დასასრულამდე იგი იქმნებოდა ორ ენაზე: ოფიციალურ სალიტერატურო ენაზე — ჰანმუნზე (ჩინური სალიტერატურო ენის — ვენიანის კორეიზებული ფორმა) და კორეულ ენაზე. ლიტერატურის უძველესი ნიმუშებია მოკლე ლექსები — ჰიანგა („მშობლიური მხარის სიმღერები“), რომლებიც VII-XI საუკუნეებით თარიღდება და ჩაწერილია XV საუკუნის შუა წლებამდე. ჰანმუნზე პოეზიის შექმნაში დიდი წვლილი მიუძღვის ჩხვე ჩხი ვონს (დ. 857). უმაღლეს დონეს კი ამ პოეზიამ მიაღწია ლი ინ ნოს (1152-1220), ლი გიუ ბოს (1168-1241) და ლი ჯე ჰიონის (1288-1367) შემოქმედებაში. ადრინდელი პროზის ნიმუშებია ჰანმუნზე დაწერილი ჰიოკ ნიონ ჯონის ბუდისტური „კიუნიოს ცხოვრება“ (1075), კონფუციური იდეებით გამსჭვალული ოფიციალური ქრონიკა — კიმ ბუ სიკის „სამი სახელმწიფოს ისტორიული ჩანაწერები“ (1145) და ბუდისტური „ზღვიდან აღმოსავლეთით მდებარე ქვეყნის გამოჩენილი ბერების ცხოვრებანი“ (1215). მხატვრული პროზა თანდათან გამოეყო ისტორიულ ლიტერატურას. გაჩნდა იასა (არაოფიციალური ისტორიები) და ფხესოლი — მცირე პროზაული ნაწარმოებები. ნოველის ჟანრს საფუძველი ჩაუყარა კიმ სი სიპმა (1435-1493). სო გო ჯონმა 1478 წელს შეადგინა ვრცელი „აღმოსავლური ანთოლოგია“ (130 წიგნი), რომელშიც შევიდა ჰანმუნზე შექმნილი პროზისა და პოეზიის საუკეთესო ნიმუშები. აღსანიშნავია ისტორიკოსის იმ ჯეს (1579-1587) ალეგორიული მოთხრობები.
კორეულ ანბანზე შექმნილი პირველი ნაწარმოებებია „ოდა ცათა შინა მფრინავ დრაკონისადმი“ (1445). XVI-XVII საუკუნეების პიესებში გაბატონებული იყო პეიზაჟური ლირიკა (ეგრეთ წოდებული „მდინარეთა და ტბათა პოეზია“) გამსჭვალული დაოსური მოტივებით (ამქვეყნიური ცხოვრების უარყოფა, ბუნებისა და ღვინის ხოტბა). სიჯოს (სამსტრიქონიანი ლექსი) და კასის (დიდი მოცულობის პოემა) გამოჩენილი ოსტატები იყვნენ ჩონ ჩხოლი (1536-1594) და იუნ სონ დო (1587-1671). აღსანიშნავია პაკ ინ ნოს (1561-1642) პატრიოტული ლირიკა. კორეულ ენაზე შექმნილი პოეზია გაერთიანებულია ანთოლოგიებში „მწვანე მთების ქვეყნის უჭკნობი სიტყვები“ (1727) და „ზღვის აღმოსავლეთით მდებარე ქვეყნის სიმღერები“ (1763). სინ ჯე ჰიოს (1812-1884) შემოქმედებაში სატრფიალო ლირიკამ უმაღლეს მწვერვალს მიაღწია. მისი დამსახურებაა ხალხური მუსიკალური დრამის განვითარება. XVII-XIX საუკუნეებში ფართოდ გავრცელდა მოთხრობის ჟანრი კორეულ ენაზე — სოსოლი, საგმირო ოპოპეა „იმჯინის ქრონიკა“ (XVII საუკუნე) და სხვ. დაიწერა კიმ მან ჯუნის (1637-1692) პირველი რომანები. სირჰაკის იდეები აისახა პაკ ჩი ვონის (1737-1805) სატირულ ნოველებში (ჰანმუნზე). ჰანმუნზე შექმნილი პოეზიის უკანასკნელი ბრწყინვალე წარმომადგენლები იყვნენ სირჰაკის იდეოლოგი ჩონ იაკ იონი (1762-1836) და სახალხო პოეტი კიმ საკატი (1867-1884).
XIX საუკუნის დასასრული საშუალო საუკუნეების ლიტერატურიდან ახალ ლიტერატურაზე გარდამავალი პერიოდია. ახალი პროზის (სინ სოსოლი) პირველი ნიმუშებია ლი ინ ჯიკის (1862-1916) და ლი ჰე ჯოს (1869-1927) რომანები. თანამედროვე კორეული ნოველის ჩამოყალიბებაში დიდი ღვაწლი მიუძღვის მწერალსა და ბურჟუაზიული ნაციონალიზმის იდეოლოგს — ლი გვან სუს (1892-1951), ნატურალისტ მწერლებს იომ სან სოპს (1897-1963) და კიმ დონ ინს (1900-1951). თავისუფალი ლექსის პიონერები იყვნენ ჩხვე ნამ სონი (1890-1959) და კიმ ოკი (დ. 1896).
იაპონიის მიერ კორეის ანექსიამ (1910) დროებით შეაფერხა კორეული ლიტერატურის განვითარება. 1919 წლის აჯანყების ჩახშობის შემდეგ გავრცელდა დეკადენტური მიმართულებები. ამავე დროს ჩამოყალიბდა პროლეტარული ლიტერატურა, რომლის წინამორბედად შეიძლება ჩაითვალოს ახალ მიმართულებათა სკოლა (სინგიონჰიანფხა). ამ სკოლის მნიშვნელოვანი წარმომადგენლები არიან პოეტი ლი იკ სანი (1895-1932), ნოველისტი ჩხვე სო ჰე (1901-1932) და სხვ. აღსანიშნავია პროზაიკოს ნა დო ჰაინის (1902-1932) და პოეტ კიმ სო ვოლის (1903-1935) შემოქმედება. იაპონური რეაქციის გაძლიერების შემდეგ პოპულარული გახდა ისტორიული რომანის ჟანრი (მწერლები ჰინ მიონ ჰი, დ. [[1888; ლი გვან სუ, კიმ დონ ინი, იონ სან სოპი, პაკ ჩონ ჰუა, დ. 1901), იქმნებოდა აგრეთვე რევოლუციური ლექსები, სიმღერები და ერთმოქმედებიანი პიესები.
ლიტერატურა
*
ჰაჯმანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
ბურბონული ბრაკი
ბურბონული ბრაკი (Braque du Bourbonnais) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში XVI საუკუნეში.
ლიტერატურულ წყაროებში ნახსენები ყველაზე ძველი ფრანგული მეძებარი ბურბონული ბრაკი პირველად აღწერა 1598 წელს ერთ-ერთმა იტალიელმა მოგზაურმა, რომელიც ცენტრალურ საფრანგეთში, ბურბონში მოხვდა.
XX საუკუნეში არეულმა შეჯვარებამ გამოიწვია ამ ძაღლის მუშა თვისებების გაუარესება, თუმცა ბოლო დროს შესაძლებელი გახდა მათი თანდათან აღდგენა. კომპაქტური, ძლიერი ბურბონული ბრაკი ხშირად უკუდოდ, ან ძალიან მოკლე კუდით იბადებბა. უნივერსალურ მონადირე ბურბონს მრავალმხრივი თვისებები გააჩნია — მას შეუძლია კვალში ჩადგომა, ნანადირევის მოტანა ხშირი ბუჩქნარიდან, ჭაობიდან და წყლიდან. ფრანგულ მეძებრებს შორის ბურბონული ბრაკი ყველაზე გაწონასწორებული და მშვიდი ძაღლია.
XIX საუკუნეში მისი პოპულარობა შემცირდა, მაგრამ XX საუკუნის დასაწყისში ბურბონი კვლავ „მოდურ“ ძაღლად იქცა მონადირეებისათვის. მსოფლიო ომებმა ეს ჯიში გადაშენების პირას მიიყვანეს, მაგრამ ცოტა ხნის წინ მოხერხდა როგორც მისი რაოდენობის, ასევე, გამორჩეული უნივერსალური მონადირე ძაღლის თვისებების აღდგენა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:ფრანგული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ვილიანუევა-დელ-დუკე
ვილიანუევა-დელ-დუკე (Villanueva del Duque) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 137 კმ². მოსახლეობა — 1448 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
რადუჟნი (ვლადიმირის ოლქი)
რადუჟნი (Радужный) — ქალაქი რუსეთში, ვლადიმირის ოლქში, დახურული ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული წარმონაქმნი. 18 471 მცხოვრები (2018). მდებარეობს ვლადიმირიდან 25 კმ-ში, მთავარი საავტომობილო გზის გვერდით, ტყის მასივში. დაარსდა 1971 წელს როგორც საცდელ-საკონსტრუქტორო ბიურო „რადუგას“ (შექმნილი სსრკ მინისტრთა საბჭოს დადგენილებით; 25 თებერვალი, 1971) თანამშრომელთა დაბა; პირველი საცხოვრებელი სახლი 1972 წლის 16 მაისს (ეს დღე მიიჩნევა ქალაქის დაარსების ოფიციალურ თარიღად). 1977–1991 წლებში იყო დაბა ვლადიმირ-30. 1991 წლიდან ქალაქი რადუჟნი. 1998 წელს გარდაიქმნა დახურულ ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ წარმონაქმნად. ქალაქში მდებარეობს რუსეთის ახალწამებულთა და აღმსარებელთა ხის კარვისებრი ეკლესია (2000-იანი წლების 1-ლი ნახევარი), სამხედრო და შრომითი დიდების მუზეუმი (2000), ქალაქწარმომქმნელი საწარმო — ლაზერული პოლიგონი „რადუგა“ (სამეცნიერო-კვლევითი და საცდელ-საკონსტრუქტორო და ექსპერიმენტალური სამუშაოები ლაზერული ფიზიკის, ოპტიკის, ელექტრონიკისა და სხვა დარგებში). განვითარებულია ავტომატიკისა და ნავთობმომპოვებელი მოწყობილობების სამართების, ენერგეტიკის ობიექტთა დისტანციური მართვის ავტომატიზირებული კომპლექსებისა და ავტოდასაკომპლექტებლების წარმოება.
რადუჟნის ჩრდილო-აღოსავლეთ გარეუბანთან ახლოს მდებარეობს სოფ. ბორისოგლების ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის ეკლესია (კურთხეული 1790 წელს).
სქოლიო
კატეგორია:ვლადიმირის ოლქის ქალაქები
ფლექსატონი
მინიატიურა|ფლექსატონი ფლექსატონი (Flexaton flexio — მოღუნვა; ხმის შეცვლა და ბერძნ. tonos — ხმის ამაღლება, ტონი) — ენაკანიანი დასარტყმელი საკრავი. გამოიგონეს 1920-იან წლებში. შედგება ე. წ. დრეკადი ენაკისაგან (მავთულის ჩარჩოზე დამაგრებული, წაგრძელებული სამკუთხედის ფორმის ფოლადის თხელი ფირფიტა) და ამ ენაკზე დამაგრებული ორი პატარა ბურთულისაგან. ფლექსატონი მოღუნულია, მუჭში სახელურით იჭერენ. მისი გაშლა-მოღუნვით, აგრეთვე ჰაერში შერხევით ბურთულები ამოძრავდება და საკრავი ხმოვანებს. ფლექსატონისთვის ნოტები იწერება ვიოლინოს გასაღებში. დიაპაზონი III ოქტავის დო-დიეზი — IV ოქტავის რე. ფლექსატონს აქვს მსტვინავი, გამაყრუებელი ხმა.
ბაგოს რეგიონი
ბაგოს რეგიონი (ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး; ყოფილი პეგუს დივიზია და ბაგოს განყოფილება) — მიანმარის ადმინისტრაციული რეგიონი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ცენტრალურ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მაგვეის რეგიონი და მანდალაის რეგიონი ; კაინის შტატი, მონის შტატი და მარტაბანის ყურე აღმოსავლეთით; იანგონის რეგიონი სამხრეთით და აიეირვადის რეგიონი და რახინის შტატი დასავლეთით.
ფლექსატონი
ლიტერატურა
კატეგორია:დასარტყმელი საკრავები
ბაგოს რეგიონი
იგი მდებარეობს 46 ° 45'ჩრდ და 19 ° 20'აღმ და 94 ° 35'ჩრდ და 97 ° 10'აღმ შორის. რეგიონის მოსახლეობა 4 867 373 ადამიანს შეადგენს (2014).
ისტორია
ლეგენდის მიხედვით, მონის ორმა პრინცმა თჰატონიდან დაარსდა ქალაქ ბაგო ახალი წელთაღრიცხვით 573 წელს. მათ უზარმაზარ ტბაში მდებარე კუნძულზე ბატები დაინახეს. მათი რწმენის შესაბამისად პრინცებმა ტბის ნაპირზე ქალაქი სახელწოდებით ჰანთავადი დააარსეს.
ისტორიაში ყველაზე ადრე ეს ქალაქი არაბმა გეოგრაფმა იბნ ხუდადბინმა ახალი წელთაღრიცხვით 850 წელს მოიხსენია. იმ დროს, მონის დედაქალაქი გადავიდა თატონში. ეს ტერიტორია პაგანიდან აიმართებოდა1056 წელს. 1287 წელს მონღოლების მიერ პაგანის დაშლის შემდეგ მონმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა.
1369–1539 წლებში ჰანთავადი იყო ჰანტავადის სამეფოს დედაქალაქი, რომელიც მოიცავდა მიანმარის მთლიანად სამხრეთ ნაწილს. ეს ტერიტორია ბირმული კონტროლის ქვეშ მოექცა 1539 წელს, როდესაც იგი ტაუნგუს სამეფოს მეფემ ტაბინშვეჰტიმ დაიპყრო. როგორც მთავარი საზღვაო პორტი, ქალაქს ხშირად სტუმრობდნენ ევროპელები, რომლებიც კომენტარს აკეთებდნენ მის სიდიადეზე. ბირმის დედაქალაქი ავაში 1634 წელს გადაიტანეს.1740 წელს მონები აჯანყდნენ და მცირე ხნით აღიდგინეს დამოუკიდებლობა, მაგრამ ბირმის მეფემ ალაუნგპაიამ მთლიანად გაანადგურა ქალაქი (დამოუკიდებენ მონთან ერთად) 1757 წელს.
ბირმული მეფე ბოდავაპაიამ (1782–1819) ხელმეორედ ააშენა ბაგო, მაგრამ იმ დროისთვის მდინარემ მიმართულება შეიცვალა და ქალაქი ზღვის ნაპირს დააშორა. მეორე ანგლო-ბირმული ომის შემდეგ, 1852 წელს ინგლისელებმა ბაგოს ანექსია მოახდინეს. 1862 წელს, ბრიტანული ბირმას პროვინციის ჩამოყალიბებისთანავე, დედაქალაქი იანგონში გადავიდა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბაგოს რაიონს 39 400 კვადრატული კილომეტრი უჭირავს და ოთხ რაიონად იყოფა, ესენია: ბაგო, პიაი, თარავადი და ტაუნგოო. ბაგო, დედაქალაქი, მოსახლეობის მიხედვით მიანმარში სიდიდით მეოთხე ქალაქია. რეგიონის სხვა დიდ ქალაქებში შედის ტაუნგოო და პიაი.
დემოგრაფია
2014 წლის ბირმას აღწერის თანახმად, ბაგოს რეგიონის მოსახლეობა 4,863,455 ადამიანია, რომელშიც წარმოდგენილია ბამარები, კარენები, მონები, ჩინები, რახინები, შანები, სამხრეთ აზიელები და ჩინელები. მოსახლეობის უმეტესობა ბუდისტია. რეგიონში ყველაზე გავრცელებული ენა ბირმული ენა ა.
რელიგია
2014 წლის მონაცემებით ბაგოს რეგიონის მოსახლეობის 93.5% ბუდისტია, 2.9% - ქრისტიანი, 2% ინდუიზმის მიმდევარი,1,2% მუსლიმი, მოსახლეობის დანარჩენი ნაწილი კი ადგილობრივი რელიგიების მიმდევარია.
ეკონომიკა
რეგიონის ეკონომიკა მკაცრად არის დამოკიდებული მერქნით ვაჭრობაზე. ტაუნგუ, ბაგოს რეგიონის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს, სადაც გავრცელებულია ტექისა და სხვა სახის ხეები. კიდევ ერთი ბუნებრივი რესურსია ნავთობი. ძირითადი მოსავალი არის ბრინჯი, რომელსაც უკავია ხელმისაწვდომი სამეურნეო მიწის ორი მესამედი. სხვა ძირითადი კულტურების მოიცავს კაკლის, შაქრის, მიწისთხილის, შირბახტის, მზესუმზირის, ლობიოს, ბამბის, თამბაქოსა და რეზინის ინდუსტრიებს. ინდუსტრიაში შედის თევზაობა, მარილის მოპოვება, კერამიკა, შაქარი, ქაღალდი, დისტილირები და მონოსიდიუმის გლუტამატი.
რეგიონს აქვს მცირე მეცხოველეობის და მეთევზეობის სექტორი და მცირე სამრეწველო სექტორი. 2005 წელს მას 4 მილიონზე მეტი მცირე მეურნეობა ჰქონდა აღრიცხული: თითქმის 3000 acre თევზისა და კრევეტის ფერმები; და 3000-მდე კერძო ქარხანა და 100-მდე სახელმწიფო ქარხანა.
ბაგოს რეგიონის მთავარ ტურისტულ ადგილამდე მისვლა შესაძლებელია იანგონიდან ერთდღიანი მოგზაურობით.
Განათლება
ბაგოს უნივერსიტეტი, ბაგო
კომპიუტერული უნივერსიტეტი, პიაი
კომპიუტერული უნივერსიტეტი, ტაუნგო
პიაის საგანმანათლებლო კოლეჯი
პიაის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი
პიის უნივერსიტეტი
ტაუნგოოს საგანმანათლებლო კოლეჯი
ტაუნგუს უნივერსიტეტი
ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი, ტაუნგო
პაკუს ღვთაებრივი სკოლა
მიანმარში საგანმანათლებლო შესაძლებლობები ძალზე შეზღუდულია იანგონისა და მანდალაის მთავარი ქალაქების გარეთ. 2005 წელს ბაგოს რეგიონს ჰქონდა 578 დაწყებითი სკოლა, 119 საბაზო სკოლა და 132 საშუალო სკოლა.
ქვემოთ მოცემულია 2002–2003 სასწავლო წლის საჯარო სკოლის სისტემის რეზიუმე.
ჯანმრთელობა
მიანმარში ჯანდაცვის ზოგადი მდგომარეობა ცუდია. სამხედრო მთავრობა ხარჯავს ქვეყნის მშპ – ს 0,5% –დან 3% –მდე ჯანმრთელობის დაცვაზე, რაც მუდმივად წარმოადგენს მსოფლიოში ყველაზე დაბალ მაჩვენებლებს. მიუხედავად იმისა, რომ ჯანდაცვა ნომინალურად უფასოა, სინამდვილეში, პაციენტებს სამედიცინო და მკურნალობის საფასურის გადახდა უწევთ, თუნდაც საზოგადოებრივ კლინიკებსა და საავადმყოფოებში. საჯარო საავადმყოფოებს მრავალი ძირითადი საშუალება და მოწყობილობა არ აქვთ. უფრო მეტიც, ჯანგონისა და მანდალაის გარეთ ჯანდაცვის ინფრასტრუქტურა ძალიან ცუდია. რაც მეტად უცნაურია, 2005 წელს ხუთი მილიონიან რეგიონს მხოლოდ 399 ექიმი ემსახურებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:მიანმარის რეგიონები
სესილია ბადენელი
პრინცესა სესილია ავგუსტა ბადენელი (Prinzessin Cäcilie Auguste von Baden), აგრეთვე ცნობილია, როგორც ოლღა ფიოდოროვნა (Ольга Фёдоровна; დ. 20 სექტემბერი, 1839, კარლსრუე, ბადენის დიდი საჰერცოგო, გერმანია ― გ. 12 აპრილი, 1891, ხარკივი, რუსეთის იმპერია) ― ცერინგენების დინასტიის წარმომადგენელი. ბადენის დიდ ჰერცოგ ლეოპოლდის ქალიშვილი. რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის ძის, დიდ მთავარ მიხეილის მეუღლე 1857 წლიდან. დანიის დედოფალ ალექსანდრინას ბებია.
ბიოგრაფია
სესილია დაიბადა 1839 წლის 20 სექტემბერს კარლსრუეში. იგი იყო ბადენის დიდ ჰერცოგ ლეოპოლდისა და მისი მეუღლის, შვედეთის პრინცესა სოფიას ქალიშვილი. დედის მხრიდან იგი შვედეთის მეფე გუსტავ IV ადოლფის შვილიშვილი და დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ II-ის შთამომავალი იყო. ასევე დედის ხაზით იგი საფრანგეთის დედოფალ ანა კიეველის, მისი ხაზით კი რუსეთის მმართველი რიურიკების დინასტიის წარმომადგენელ იაროსლავ ბრძენის შთამომავალი იყო.
როდესაც სესილია ჯერ კიდევ პატარა იყო, 1848 წელს ბადენში რევოლუცია მოხდა და მისი ოჯახი იძულებული გახდა კარლსრუედან კობლენცში გადასულიყვნენ. 1852 წელს დაიღუპა მამამისიც, რის შემდეგაც დედამისმა მის გათხოვებაზე დაიწყო ფიქრი. 1856 წელს მისმა ძმამ, დიდმა ჰერცოგმა ფრიდრიხ I-მა ცოლად გერმანიის იმპერატორ ვილჰელმ I-ის ასული, ლუიზა პრუსიელი შეირთო, რის შემდეგაც დადგა სესილიას გათხოვების ჯერიც. მარცხნივ|მინი|345x345პქ|პრინცესა სესილია ქმართან და ორ უფროს შვილთან ერთად 1857 წლის 28 აგვისტოს ზამთრის სასახლეში, სანქტ-პეტერბურგში პრინცესა სესილია დააქორწინეს რუსეთის დიდ მთავარ მიხეილ რომანოვზე, იმპერატორ ნიკოლოზ I-ისა და იმპერატრიცა ალექსანდრა ფიოდოროვნას (ქალიშვილობაში შარლოტა პრუსიელი, სესილიას რძლის ღვიძლი მამიდა) ნაბოლარა ვაჟზე. 1861 წელს სანქტ-პეტერბურგში დასრულდა სპეციალურად მათთვის აგებული ახალი მიხაილოვსკის სასახლის მშენებლობა, რომელიც მათ რეზიდენციად იქცა. მათ ასევე რამდენიმე საზაფხულო რეზიდენცია ჰქონდათ სამხრეთ უკრაინაში, შავი ზღვისპირას.
აღსანიშნავია, რომ ქორწილამდე ცოტა ხნით ადრე სესილია მართლმადიდებლობაზე მოექცა, რის შემდეგაც რუსებმა მას სახელი შეუცვალეს და ოლღა ფიოდოროვნა დაარქვეს.
1860 წელს სესილია თავის ქმართან ერთად ეწვია ლონდონს, სადაც ისინი დიდი პატივით მიიღო დედოფალმა ვიქტორიამ. მოგვიანებით დედოფალი თავის ქალიშვილთან, იმპერატრიცა ვიქტორიასთან გაგზავნილ წერილში სესილიას დადებითად ახასიათებდა.
1862 წელს მისმა ძმამ, იმპერატორმა ალექსანდრე II-მ დიდი მთავარი მიხეილი კავკასიის მეფისნაცვლად დანიშნა, რის გამოც სესილია ქმარ-შვილთან ერთად თბილისში გადადის საცხოვრებლად. წყვილმა თბილისში 20 წლამდე იცხოვრა. ამ პერიოდში მათ იმპერატორ ალექსანდრეს დავალებით აქ არაერთი ლიბერალური რეფორმა გაატარეს. თავად სესილია დიდ ყურადღებას აქცევდა ქალთა განათლების პრობლემას, რომლის აღმოსაფხვრელადაც 1864 წელს თბილისში დააარსა ქალთა პირველი სკოლა. მოგვიანებით მას მის პატივსაცემად „დიდ მთავარ ოლღა ფიოდოროვნას ქალთა გიმნაზია“ ეწოდა. ასევე, მეფისნაცვლის მეუღლის მიერ გაწეული საქველმოქმედო საქმიანობისთვის თბილისში გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ერთ-ერთ ქუჩას ოლღინსკაია ერქვა. აღსანიშნავია ისიც, რომ სესილიასა და მიხეილის შვიდი შვილიდან ოთხი საქართველოში დაიბადა, აქედან სამი თბილისში.
1881 წელს იმპერატორ ალექსანდრე II-ის მკვლელობასთან ერთად დასრულდა მიხეილის მეფისნაცვლობაც, რის გამოც ის და სესილია სანქტ-პეტერბურგში თავიანთ რეზიდენციაში დაბრუნდნენ. რუსეთში დაბრუნებიდან მალევე სესილიამ თავისი ერთადერთი ქალიშვილი, ანასტასია მიხაილოვნა, მოახერხა და დააქორწინა მეკლენბურგ-შვერინის დიდ ჰერცოგ ფრიდრიხ ფრანც III-ზე. ამ საქმეში მას მისი ქმრის ბიძაშვილის ცოლი, მარია მეკლენბურგ-შვერინელი დაეხმარა, რომელიც ფრიდრიხ ფრანცის და იყო. აღსანიშნავია, რომ მისმა ქალიშვილმა დედის პატივსაცემად თავის ქალიშვილს სესილია დაარქვა.
1891 წლის 2 მარტს სანრემოში სესილიას ნაბოლარა ვაჟი, დიდი მთავარი ალექსი 19 წლის ასაკში გარდაიცვალა ტუბერკულოზით, რამაც მასზე საშინელი გავლენა იქონია. ამ ამბამდე ცოტა ხნით ადრე მისმა ვაჟმა, მიხეილმა მალულად იქორწინა თავის საყვარელზე, რამაც რუსეთის საიმპერატორო ოჯახში დიდი სკანდალი გამოიწვია, რასაც ასევე დიდი გავლენა ჰქონდა სესილიაზე. ამ ყველაფრის გამო იგი ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა და სულ მალევე დაეწყო ჯანმრთელობის სერიოზული პრობლემებიც. ექიმებმა გამოსაჯანმრთელებლად მას შედარებით უფრო მზიან ადგილას გამგზავრება ურჩიეს, ამიტომაც იგი 1891 წლის 9 აპრილს ხარკივში მდებარე თავის რეზიდენციაში ჩავიდა მატარებლით, თუმცა ხანგრძლივმა მგზავრობამ უარესად იმოქმედა მის ჯანმრთელობაზე და იმავეწლის 12 აპრილს სესილია 51 წლის ასაკში გარდაიცვალა. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს სანქტ-პეტერბურგში, წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძარში. ამის შემდეგ მისი ქმარი აღარ დაქორწინებულა და გარდაიცვალა 1909 წელს, 77 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1839 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1891 კატეგორია:ცერინგენები კატეგორია:რუსეთის დიდი მთავრები
იუგო-ზაპადნაია (მოსკოვის მეტრო)
იუგო-ზაპადნაია (Юго-Западная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1963 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ყარაყაია (აფხაზეთი)
ყარაყაია — კლდოვანი მწვერვალი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, საქართველოსა და რუსეთის ყარაჩაი-ჩერქეზეთის საზღვარზე, მარუხის უღელტეხილის აღმოსავლეთით, მდინარეების ჩხალთისა და აქსაუთის წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3890 მ. აგებულია ქვედაპალეოზოური გრანიტოიდებით, კრისტალური ფიქლებითა და ფილიტებით. კალთების ქვედა ნაწილი შემოსილია სუბალპური და ალპური ბალახეულით, ზევით ნივალური ლანდშაფტია.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები კატეგორია:ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მთები
მარია ბრანკოვიჩი
მარია ბრანკოვიჩი (Marija Branković; Марија Бранковић; მონათლეს როგორც ელენა (Jelena; Јелена) დ. 1447 – გ. 1474 ან 1495 შემდეგ) — სერბეთის უკანასკნელი დესპოტიცა და ბოსნიის უკანასკნელი დედოფალი.
ბიოგრაფია
მარია დაიბადა სერბეთის დესპოტის ლაზარ ბრანკოვიჩისა და ჰელენა პალეოლოგინას, იმპერატორ იოანე პალეოლოგოსის შვილიშვილის ოჯახში 1447 წელს. მას ძმები არ ჰყავდა, ამიტომ მამამისის გარდაცვალების შემდეგ იგი მეზობელი ბოსნიის ტახტის მემკვიდრეზე, სტეპან ტომაშევიჩზე გათხოვდა 1459 წლის 1 აპრილს. კათოლიკე სტეპან ტომაშევიჩი სერბეთის დესპოტი გახდა, ხოლო ელენამ ქორწინების შემდეგ სახელი შეიცვალა და მარია დაირქვა, რაც კათოლიკურ სამყაროში უფრო მისაღები სახელი იყო. ტომაშევიჩის გადესპოტებით უკმაყოფილო ოსმალებმა სამ თვეში დაიკავეს ტომაშევიჩის მთელი სამფლობელო, რადგან კათოლიკე მონარქის მმართველობით უკმაყოფილო სერბებმა დიდი წინააღმდეგობა არ გაუწიეს ოსმალებს და 1459 წლის ივნისში სმედერევოს ციხესიმაგრის კარიბჭის გასაღებები მეჰმედს მიართვეს. ოსმალებმა სერბეთის დესპოტატის ანექსია მოახდინეს სმედერევოს სანჯაყის სახელით. წყვილმა ბოსნიას შეაფარა თავი.
დაქვრივების შემდგომ
მარიას ზუსტი ბედი რაგუზაში გაგზავნის შემდეგ უცნობია. მკვლევლართა ნაწილის აზრით, იგი ადრიატიკის სანაპიროზე ცხოვრობდა და იქვე გარდაიცვალა. სხვა მკვლევრების აზრით, მარია ოსმალებმა დაატყვევეს და მან უცნობი ოსმალო მხედართმთავრის ჰარემში დაასრულა ცხოვრება. XVI საუკუნის მასარელის ხელნაწერის მიხედვით ტომაშევიჩსა და მარიას შვილები ჰყავდათ, თუმცა არც ერთის სახელი და ბედი არ არის მოხსენიებული და ცნობილი.
მარიას გარდაცვალების ზუსტი თარიღი უცნობია. წყაროების ნაწილი მისი გარდაცვალებისა და დაკრძალვის თარიღად 1474 წელს ასახელებს, სხვები კი ამტკიცებენ რომ იგი ჯერ კიდევ 1495 წელს ცოცხალი იყო. იგი მოკრძალებული ფიგურა იყო და ქმრის დედინაცვლის, კატარინას ჩრდილქვეშ დარჩა, რომელიც ხშირად შეცდომით მოიხსენიება ბოსნიის უკანასკნელ დედოფლად.
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის ისტორია კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია
ირმა ნადირაშვილი
ირმა ნადირაშვილი (დ. 15 მარტი, 1970, სიღნაღი ) — ქართველი პოლიტიკოსი, ჰუმანიტარი.
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1994–2005 წლებში მუშობდა სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2-ის კორესპონდენტად. 2005–2007 წლებში იყო ნავთობისა და გაზის სააგენტოს უფროსის მოადგილე. 2008 წელს შრომის, ჯანმრთელობის და სოციალური დაცვის სამინისტროს საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის უფროსი. 2008–2009 წლებში კი სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2-ის პროგრამა „პოსტ სკრიპტუმის“ მთავარი პროდიუსერი. 2009–2010 წლებში — სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2-ის საინფორმაციო სამსახურის უფროსი. 2010–2012 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილე. 2012–2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: "ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2016–2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“, ხოლო 2017 ფრაქცია „ევროპული საქართველო — მოძრაობა თავისუფლებისთვის“ წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:სიღნაღში დაბადებულები ირმა
ისლანდიის დეპრესია
მინი|ისლანდიის დეპრესია 2003 წლის 4 სექტემბერს ისლანდიის დეპრესია, ისლანდიის მინიმუმი — დაბალი ატმოსფერული წნევის არე ატლანტის ოკეანის ჩრდილო ნაწილში — კუნძულ ისლანდიის მახლობლად; მნიშვნელოვანი ატმოსფეროს მოქმედების ცენტრი ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. განსაკუთრებით კარგადაა გამოხატული ზამთარში, როცა წნევა დეპრესიის ცენტრში 996 მბარ-ზე ნაკლებია. ისლანდიის დეპრესიის სამხრეთ კიდეზე მიწისპირა ჰაერი ატლანტის ოკეანიდან ევროპის ტერიტორიაზე გადადის და ზოგჯერ კავკასიამდეც აღწევს. ცივი ჰაერის მასების შემოჭრის შედეგად დასავლეთ საქართველოში მოდის თავსხმური ნალექები, შავ ზღვაზე იწყება შტორმი.
ქალები ბოსნია და ჰერცეგოვინაში
ქალები ბოსნია და ჰერცეგოვინაში აღწერს ქალების მდგომარეობას ბოსნია და ჰერცეგოვინაში.
თანამედროვე მდგომარეობა
აგროკულტურის განვითარების საერთაშორისო ფონდის კვლევის თანახმად, ბოსნიელმა ქალებმა განიცადეს სამგვარი ტრანსფორმაცია ბოსნიის ომის შედეგად – საომარი, ეკონომიკური და პოლიტიკური. ქალების როლი საზოგადოებრივ ცხოვრებაში დადაბლდა, რადგან საომარი მდგომარეობის გამო, ქალებს უმეტესად ოჯახური კერის მიხედვა ევალებოდათ. ასევე წამოიწია რელიგიურმა ფაქტორმა, რომელიც კომუნისტურ პერიოდში მიჩქმალული იყო, ასე რომ მრავალმა ქალმა, განსაკუთრებით არაურბანულ ზონებში თავად გადაწყვიტა უარი ეთქვა აქტიურ საჯარო ცხოვრებაზე და წამყვანი როლი მამაკაცებს გადააბარა. ქალების ნაწილმა ქვეყანა დატოვა და უკეთესი მომავლის საძებნელად უცხოეთს მიაშურა.
ომის პერიოდი
ომის პერიოდში ქალები არანაკლებ ხდებოდნენ ძალადობის მსხვერპლი, ვიდრე მამაკაცები. განსაკუთრებული სისასტიკით გამოირჩეოდნენ სერბული ფორმირებები ბოსნიელი ქალების მიმართ: სერბული არმია, პოლიცია, მოხალისეთა ფორმირებები და ადგილობრივი სერბებიც კი, რომლებმაც სამხედრო უპირატესობის გამო მალევე შეძლეს ქვეყნის ტერიტორიის 70%-ის დაკავება, ძარცვავდნენ მათ კონტროლირებად ტერიტორიაზე დარჩენილ არასერბებს, აიძულებდნენ უარი ეთქვათ ქონებაზე და დაეტოვებინათ ის მხარე, უარის შემთხვევაში კლავდნენ ან გადაჰყავდათ საკონცენტრაციო ბანაკებში, სადაც ქალებსა და კაცებს აცალკევებდნენ, ქალები და გოგონები დატყვევებული იყვნენ საშინელ პირობებში ყოფილ სტადიონებზე, სამრეწველო შენობებში ან არმიის ყაზარმებში, სადაც მათ ყველანაირად ამცირებდნენ, მათ შორის მრავალჯერ აუპატიურებდნენ. არსებობდა დატყვევების ადგილები, სადაც მსურველი სერბი ჯარისკაცი ან პოლიციელი მიდიოდა, არჩევდა გოგონებს და შემდეგ "თამაშობდა" მათთან. სხვადასხვა მონაცემებით ომის დროს 12დან 50 ათასამდე ქალი იქნა გაუპატიურებული.
კანონმდებლობა
2003 წელს მიღებულ იქნა კანონი გენდერული თანასწორობის შესახებ, რომელიც გენდერული თანასწორობის დასავლურ მოდელს ამკვიდრებს ქვეყანაში. შემოღებული იქნა კვოტა, რომლის მიხედვითაც კანდიდატების მინიმუმ 30% უნდა იყოს ქალი.
სქოლიო
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინა კატეგორია:ქალები
კოტუ-დი-მაგალიაინს-დი-მინასი
კოტუ-დი-მაგალიაინს-დი-მინასი (Couto de Magalhães de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დიამანტინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 204 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.66 კმ²-ზე. ფართობი 485 654 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰაჯიქადირლი (აღსუ)
ჰაჯიქადირლი (Hacıqədirli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	298 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
ვერნადსკის პროსპექტი (მოსკოვის მეტრო, სოკოლნიჩესკაია)
ვერნადსკის პროსპექტი (Проспект Вернадского) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1963 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ალექსანდრ არეშჩენკო
ალექსანდრ არეშჩენკო ((Олександр Арещенко), (Alexander Areshchenko) დ. 15 ივნისი, 1986, ლუჰანსკი, უკრაინის სსრ, სსრკ) ― უკრაინელი მოჭადრაკე, დიდოსტატი (2002), უკრაინის ჩემპიონი 2005 წელს.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე 1986 წლის 15 ივნისს ლუჰანსკში დაიბადა. ჭადრაკის თამაში ადრეულ ასაკში ისწავლა და ასაკობრივ შეჯიბრებებზე გამოდიოდა. 2000 წელს ოროპესა-დელ-მარიში 16 წლამდელებში მსოფლიოს ჩემპიონობა მოიპოვა. 2000, 2001 წლებში უკრაინის 18 წლამდელთა ნაკრების შემადგენლობაში ევროპის 18 წლამდელთა ჩემპიონი გახდა. იგი ორივეჯერ მეოთხე დაფაზე იჯდა და 2001-ში ინდივიდუალური ოქროც აიღო.
2002 წელს ალუშტაში უკრაინის პირველობაზე ბრინჯაოს მედალს დაეუფლა. არეშენკომ 5 მოიგო, 4 ყაიმით დაასრულა და ორ სხვა მოჭადრაკის მსგავსად 7 ქულა დააგროვა, თუმც დამატებითი მაჩვენებლებით მესამე ადგილი არგუნეს. 2005 წლის მარტში ქოვენთრიში საერთაშორისო ტურნირი მოიგო, 9-დან 7,5 ქულით. აგვისტო-სექტემბერში რივნეში უკრაინის ჩემპიონი გახდა. შეჯიბრი ოლიმპიური სისტემით ჩატარდა, ფინალამდე ოთხი მეტოქე გამოთიშა ასპარეზობას და დასკვნით მატჩში ზაჰარ ეფიმენკო დაამარცხა 3,5:2,5. ნოემბერ-დეკემბერში ხანტი-მანსიისკში ფიდეს მსოფლიოს თასზე იასპარეზა. 128 მონაწილეს შორის რეიტინგით 35-ე იყო და მესამე ეტაპიდან შეჯიბრის მომავალ გამარჯვებულ ლევონ არონიანთან გამოვარდა 0,5:1,5.
2007 წელს გიბრალტარში GibTelecom Chess Festival-ზე მეორე-მეოთხე ადგილებზე გავიდა ჰიკარუ ნაკამურასთან და ემილ სუტოვსკისთან ერთად. კვლავ მესამე ეტაპზე დაასრულა გამოსვლა ხანტი-მანსიისკში 2009 წლის ფიდეს მსოფლიოს თასზე, სადაც რეიტინგით 41-ე იყო. იგი დმიტრი იაკოვენკოსთან დამარცხდა. მუმბაიში Mayor Cup-ზე თავიდან პირველ-მეოთხე ადგილზე გავიდა, თუმც ტაი-ბრეიკში ყველას აჯობა და პირველი ადგილი დაიკავა. ციურიხის საიუბილეო ტურნირზე ბორის ავრუხთან ერთად პირველზე გავიდა და შემდეგ აქაც ტაი-ბრეიკში აჯობა. 2011 წელს Parsvnath Open tournament-ზე პირველ-მეხუთე ადგილი აიღო. იმავე წელს სანკტ-პეტერბურგში ორი ტურნირი, ჩიგორინის და ბოტვინიკის მემორიალი მოიგო. მომდევნო წელს უკრაინის ჩემპიონატზე მეორე ვერცხლის მედალი აიღო. 2013-ში ტრომსეში ფიდეს მსოფლიოს თასზე ისევ მესამე ეტაპზე დაასრულა ასპარეზობა, ამჯერად რეიტინგით 30-ე იყო და ვლადიმირ კრამნიკმა გამოაგდო 1:3. 2014 წელს ერევანში ევროპის ინდივიდუალურ ჩემპიონატზე 11-დან 7,5 ქულით მე-17 ადგილზე გავიდა და ფიდეს მსოფლიოს თასის საგზურიც მიიღო, რომელსაც მომდევნო წელს ბაქომ უმასპინძლა და ალექსანდრე კვლავ მესამე ეტაპამდე მივიდა. მსოფლიოს თასზე ალეშჩენკო რეიტინგით 56-ე იყო და ვეი ისთან დამარცხდა 0,5:1,5.
უკრაინის ნაკრები
უკრაინის ნაკრების შემადგენლობაში 2007-2017 წლებში 6 დიდ ტურნირზე გამოვიდა, 3 ევროპის და 3 მსოფლიოს გუნდურ ჩემპიონატებზე. მსოფლიოზე ორჯერ გუნდური ბრინჯაო მოიგო, ხოლო ევროპაზე ერთი ინდივიდუალური ვერცხლი. სულ ნაკრების შემადგენლობაში 40 პარტია ჩაატარა და და 19,5 ქულა შესძინა, აქედან 8 მოიგო, 9 წააგო, 23 ყაიმით დაასრულა. შედეგიანობა 48,8%.
განათლება
დაამთავრა ლუგანსკის ტარას შევჩენკოს ეროვნული უნივერსიტეტი.
სქოლიო
კატეგორია:მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკი კატეგორია:უკრაინელი მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:15 ივნისი კატეგორია:1986 წელი სპორტში კატეგორია:უკრაინელი სპორტსმენები
ადგილის დედის ხატი (კვერნაულა)
ადგილის დიდი ხატი — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კვერნაულაში მთის ტყიან ფერდობზე. აგებულია XX საუკუნეში. ხატი ოთხწახნაგა მასიური ნაგებობაა. ნაშენია აგურისა და ნატეხი ქვის შერეული წყობით. სამხრეთ მხარეს აქვს ნიშები. მ. შ. აღმოსავლეთისა ერთმანეთზე მახვილი კუთხით მიყრდნობილი ორი ქვითაა გადახურული, სამხრეთისა თაღოვანია, ხოლო დასავლეთის სწორკუთხა. ხატს აგურის ორფერდა სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
სვეტლანა ტიხანოვსკაია
სვეტლანა ტიხანოვსკაია ან სვიატლანა ციხანოუსკაია (Святла́на Гео́ргіеўна Ціхано́ўская, Светла́на Гео́ргиевна Тихано́вская; დ. 11 სექტემბერი, 1982) —ბელარუსი ადამიანის უფლებათა დამცველი და პოლიტიკოსი. 2020 წელს ტიხანოვსკაია იყო ოპოზიციის კანდიდატი ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნებში. ოპოზიციის საპრეზიდენტო კანდიდატი სვეტლანა მისი მეუღლის, სერგეი ტიხანოვსკის (რომელიც ასევე კენჭისყრას აპირებდა) დაპატიმრების შემდეგ გახდა.
2020 წლის ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვებულად თავი ბელარუსის მოქმედმა პრეზიდენტმა, ალექსანდრე ლუკაშენკომ, გამოაცხადა. არჩევნების შედეგების გაყალბებასა და დარღვევებს მასობრივი საპროტესო აქციები მოყვა. ტიხანოვსკაიამ საკუთარი თავი გამარჯვებულად გამოაცხადა. მისი გუნდის მტკიცდებით, მან ხმების 60-დან 70 პროცენტამდე მიიღო, რის შემდეგაც მან მიმართა დასავლეთის ქვეყნების პრეზიდენტად აღიარების თხოვნით.
2020 წლის 10 აგვისტოს, ბელარუსის საარჩევნო კომისიის ოფიციალური შედეგების გამოქვეყნების შემდეგ, ტიხანოვსკაიამ მიმართა კომისიას დარღვევების აღრიცხვისა და შედეგების გადათვლის მოთხოვნით. კომისიის შენშენობაში ის შეხვდა ძალოვანი სტრუქტურების წარმომადგენლებს, რის შემდეგაც მან წაიკითხა მიმართვა პროტესტის მონაწილეებისთვის, რომელშიც პროტესტის შეწყვეტისკენ მოუწოდა, რის შემდეგაც მასთან კავშირი შეწყდა.
2020 წლის 11 აგვისტოს ლიტვის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ლინას ლინკევიჩუსმა გაავრცელა ინფორმაცია ტიხანოვსაიას ლიტვაში ყოფნის შესახებ. მოგვიანებით გაირკვა, რომ ბელარუსმა ძალოვანებმა ტიხანოვსკაიას ვიდეოს ჩაწერა და ქვეყნის დატოვება აიძულეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი კატეგორია:ბელარუსი პოლიტიკოსები
არგავანდი (არარატი)
სქოლიო
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
თამაზ ნავერიანი
თამაზ ნავერიანი (დ. 8 იანვარი, 1967, მესტია) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი, სპორტსმენი.
1991 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზიკური კულტურისა და სპორტის სახელმწიფო ინსტიტუტი. 1988-1990 წლებში იყო სპორტკომპლექსის მეთოდისტი; 1990-1991 წლებში მარნეულის რაიონის პრეფექტის მოადგილე; 1991-1992 წლებში მარნეულის რაიონის გამგებლის მოადგილე; 1992-2000 წლებში მარნეულის სპორტკომპლექსის მთავარი მწვრთნელი; 2000-2005 წლებში მარნეულის სპორტკომპლექსის დირექტორის მოადგილე; 2005-2013 წლებში და  2006-2016 წლებში ააიპ მარნეულის მუნიციპალიტეტის სპორტკომპლექსის დირექტორი. ბუქარესტის საერთაშორისო ტურნირის ჩემპიონი (1986), საბჭოთა არმიის ჩემპიონი (1986,1988). ძიუდოისტი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სემკა სოკოლოვიჩ-ბერსაკი
სემკა სოკოლოვიჩ-ბერსაკი (22 დეკემბერი 1935 – 4 მარტი 2008) ბოსნიელი მსახიობი ქალი. ახალგაზრდობაში ასევე თამაშობდა ჭადრაკი|ჭადრაკს, რვაჯერ მოიგო ხორვატიის ჩემპიონატი ახალგაზრდა მოჭადრაკეთა შორის.