cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნოყიერი ნახევარმთვარე
ბიომრავალფეროვნება და კლიმატი
ნაყოფიერ ნახევარმთვარეს ჰქონდა მრავალფეროვანი კლიმატი, თუმცა კლიმატურმა მნიშვნელოვანმა ცვლილებებმა ხელი შეუწყო მრავალი „რ“ ტიპის წლიური მცენარის ევოლუციას, რომლებიც უფრო მეტ საკვებ თესლს წარმოქმნიან ვიდრე „K“ ტიპის მრავალწლიანი მცენარეები. რეგიონის მრავალფეროვნებამ გამოიწვია საკვები მცენარეების მრავალი სახეობის ჩამოყალიბება გაშენების მიზნით. ადრეული სოფლის მეურნეობის მნიშვნელოვანი რვა კულტურა :(ე.ი. პროგენერების ველური სახეობები: ხორბალი, ქერი, სელი, ქათმის ბარდა, ბარდა, ოსპი, წიწიბურა) და ხუთი შინაური ცხოველების მნიშვნელოვანი სახეობები - ძროხა, თხა, ცხვარი და ღორი; მეხუთე სახეობა არის ცხენი. ნაყოფიერი ნახევარმთვარის ფლორა მოიცავს მაღალ პროცენტულ რაოდენობას იმ მცენარეებისა რომლებსაც შეუძლიათ თვით-განაყოფიერება, მაგრამ ასევე შეიძლება ამ მცენარეების კატეგორიაში შედიოდნენ მცენარეების მცენარეები ჯვარედინი განაყოფიერებით. ეს მცენარეები, სახელწოდებით „selfers“, არის ტერიტორიის ერთ-ერთი გეოგრაფიული უპირატესობა, რადგან ისინი არ არიან დამოკიდებული გამრავლებისთვის სხვა მცენარეებზე.
ისტორია
ნაყოფიერი ნახევარმთვარე ყველაზე ცნობილია თავისი სისტემებით, რომლებიც დაკავშირებულია სოფლის მეურნეობის წარმოშობასთან. იორდანესა და ზემო ევფრატის მდინარეების დასავლეთ ზონამ საფუძველი ჩაუყარა პირველი ცნობილ ნეოლითური მეურნეობის დასახლებებს, რომელიც თარიღდება ძვ.წ. დაახლოებით 9000 წლით და მოიცავს ისეთ უძველეს ადგილებს, როგორიცაა გობეკლი თებე და ჯერიჩო. (უთხარი ეს-სულთანს). მინი|228x228პქ ამ რეგიონმა, მესოპოტამიასთან ერთად (რომელიც ნაყოფიერი ნახევარმთვარის აღმოსავლეთით მდებარეობს, მდინარეებს ტიგროსსა და ევფრატს შორის), ასევე დაინახა ადრეული რთული საზოგადოებების გაჩენა წარმატებული ბრინჯაოს ხანის პერიოდში. რეგიონიდან ასევე არსებობს ადრეული მტკიცებულებები წერის და იერარქიული სახელმწიფო დონის საზოგადოებების ჩამოყალიბების. სწორედ, ამიტომ უწოდებენ ასევე - „ცივილიზაციის აკვანს“.
პირველი ბიბლიოთეკა, სათავეს უძველეს აღმოსავლეთში იღებს, კერძოდ მესოპოტამიის სამხრეთით მდებარე უძველესი შუმერული ქალაქ-სახელმწიფოს-ნიპურის ტერიტორიაზე, დაახლოებით ძვ.წ. 2500 წელს. მინი|გიობექლი-თეფე, მხარე თანამედროვე თურქეთში, თარიღდება ძვ.წ. 9000 წლით, არის ნაყოფიერი ნახევარმთვარის ნაწილი ტიგროსი და ევფრატი სათავეს იღებენ, კუროს მთებში, რომელიც მდებარეობს თანამედროვე თურქეთში. სამხრეთ მესოპოტამიის ფერმერებს ყოველწლიურად უნდა დაეცვათ თავიანთი ველები წყალდიდობისგან; ჩრდილოეთ მესოპოტამიისათვის მხოლოდ საკმარისი წვიმა იყო საჭირო, რომ შესაძლებელი ყოფილიყო მეურნეობის განვითარება. წყალდიდობისგან თავის დასაცავად მათ გააკეთეს ჯებირები.
ბრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, რეგიონის ბუნებრივი ნაყოფიერება მნიშვნელოვნად გაიზარდა სარწყავი სამუშაოებით, რომლებზედაც მისი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის დიდი ნაწილია დამოკიდებულია. თუმცა, მარილისა და სხვა მინერალების თანდათანობითი კონცენტრაცია ნიადაგებში პრობლემას წარმოქმნის.
კოსმოპოლიტური დიფუზია
მარცხნივ|frame|მაუნსელის რუქა, წინა მსოფლიო ომის, პირველი ბრიტანული ეთნოგრაფიული რუკა ნაყოფიერი ნახევარმთვარის არეალში თანამედროვე ანალიზებმა 24 გრანიტარული გაზომვის შედარების შედეგად გამოავლინეს უპირატესად კოსმოპოლიტური მოსახლეობა პრე-ნეოლითის, ნეოლითის და ბრინჯაოს ხანის ნაყოფიერების ნახევარმთვარის პერიოდში, რომელიც მხარს უჭერს მოსაზრებას, რომ ხალხთა მრავალფეროვანმა პოპულაციამ დაიპყრო ეს რეგიონი ამ პერიოდის განმავლობაში. კერძოდ, მტკიცებულებები ცხადყოფს ძლიერი სუბსაჰარული აფრიკის ყოფნას რეგიონის სამხრეთ ნაწილში. კვლევები ცხადყოფს, რომ ამ „ძველ ხალხებს აშკარად უკავშირდებოდნენ თანამედროვე ევროპელები“. გარდა ამისა, არცერთი მტკიცებულება კვლევებიდან არ მიგვანიშნებს წინა წინადადებების საწინააღმდეგოდ.
კვლევები ასევე მიუთითებს ნაყოფიერი ნახევარმთვარის მოშორებით, ამ მრავალფეროვანი მოსახლეობის დიფუზიაზე, რადგან ადრეული მიგრანტები ახლო აღმოსავლეთიდან გადადიოდნენ - დასავლეთ ევროპასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში, ჩრდილოეთ ყირიმსა და აღმოსავლეთ მონღოლეთში.
შესაბამისად, თანამედროვე ადგილზე არსებულმა ხალხებმა შთანთქეს იმ ადრეული მიგრანტების ცხოვრების წესი, რომლებიც ნაყოფიერი ნახევარმთვარის გარეთ იყვნენ. ეს ეწინააღმდეგება იმ მოსაზრებას, რომ სოფლის მეურნეობის გავრცელება მოხდა ნახევარმთვარის ცოდნის გაზიარების გზით.
კვლევები ასევე აჩვენებს, რომ დღევანდელი ევროპელები არ იზიარებენ ძლიერ გენეტიკურ კავშირებს ნაყოფიერი ნახევარმთვარის ნეოლითის და ბრინჯაოს ხანის მკვიდრ მოსახლეობასთან; სამაგიეროდ, ნაყოფიერი ნახევარმთვარის უახლოესი კავშირები სამხრეთ ევროპელებთან არის დაკავშირებული.ამავე კვლევამ აჩვენა, რომ დღევანდელი ევროპელები მჭიდრო კავშირში არიან. ნეოლითისა და ბრინჯაოს ხანის მკვიდრ მოსახლეობასთან.
ენები
მინი ენობრივი თვალსაზრისით, ნაყოფიერი ნახევარმთვარე დიდი მრავალფეროვნების რეგიონი იყო. ისტორიულად, სემიტური ენები ძირითადად ჭარბობდა ერაყის, სირიის, იორდანიის, ლიბანის, ისრაელის, პალესტინის, სინას, სამხრეთ-აღმოსავლეთ თურქეთისა და ჩრდილო-დასავლეთ ირანის საზღვრებში, ასევე შუმერულ ერაყში, ხოლო ე.წ. მთიანი რაიონების აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ნაწილში ნაპოვნია იზოლირებული ენა, '''მათ შორის; ირანში ელიამიტი, გუტიანე და კასიტე და თურქეთში ხატიკი, კასკიანი და ჰურრო-ურარტანელები. მათი ზუსტი ანაზღაურება და მათი ჩამოსვლის თარიღი მეცნიერული მსჯელობის საგნად რჩება'''. ამასთან, იმის გამო, რომ ადრეული პერიოდის წინამორბედი პერიოდის ტექსტური მტკიცებულება არ არსებობს, უახლოეს მომავალში ამაზე კამათი ვერ მოგვარდება.
მტკიცებულება, რომელიც არსებობს, გვამცნობს, რომ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მესამე ათასწლეულის და მეორე პერიოდის განმავლობაში, რამდენიმე ენობრივი ჯგუფი უკვე არსებობდა რეგიონში. მათში შედიოდა:
სქოლიო
კატეგორია:ძველი ახლო აღმოსავლეთი კატეგორია:აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვა კატეგორია:ხმელთაშუა ზღვის ისტორია კატეგორია:ფიზიოგრაფიული განყოფილებები კატეგორია:ისტორიული რეგიონები
მოისეი კასიანიკი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{დროშანიშანი|სსრკ}} საბჭოთა კავშირი „სტროიტელი“ (ზაპოროჟიე) „დინამო“ (თბილისი) „დინამო“ (სტალინგრადი) პავლე გუმაშიანი {{მედალიშეჯიბრი |მსოფლიო ჩემპიონატი}} {{ბრინჯაოს მედალი |პარიზი 1946 | -60 კგ}} {{მედალიშეჯიბრი |ევროპის ჩემპიონატი}} {{ბრინჯაოს მედალი |ჰელსინკი 1947 | -60 კგ}} }} მოისეი დავითის ძე კასიანიკი (Моисе́й Дави́дович Касья́ник; დ. 10 სექტემბერი, 1910, ნოვოჟიტომირი, ახლანდ. უკრაინა — გ. 31 დეკემბერი, 1988, ლენინგრადი) — უკრაინული წარმოშობის საბჭოთა სპორტსმენი (ძალოსნობა). 1938 წლიდან ცხოვრობდა საქართველოში. საბჭოთა კავშირის ხუთგზის ჩემპიონი (1936, 1937, 1943, 1944, 1946). დამყარებული აქვს საბჭოთა კავშირის 24 რეკორდი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1943), საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი (1956), საერთაშორისო კატეგორიის მსაჯი (1960). საპატიო ნიშნის ორდენის კავალერი (1957).
რეკორდები
მოისეი კასიანიკმა თავისი პირველი არაოფიციალური მსოფლიო რეკორდი 1936 წელს რჟევში დაამყარა, თუმცა იმ დროს იგი ჯერ კიდევ უკრაინაში ცხოვრობდა, 1938 წლიდან კი საქართველოში გადმოსახლდა. მას შემდეგ ასეთი მიღწევით 1939 წლამდე კასიანიკმა 56 კგ, შემდგომ კი 60 კგ წონით კატეგორიაში საერთო ჯამში ათჯერ გამოიჩინა თავი ლენინგრადში, დნეპროპეტროვსკში, ერევანში, ტაშკენტში, ბაქოში, მოსკოვსა და თბილისში.
მიმოზუ-დი-გოიასი
მიმოზუ-დი-გოიასი (Mimoso de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 675 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
ამცახარა
„ამცახარა“ — დე-ფაქტო აფხაზეთის ყველაზე დიდი ოპოზიციური პოლიტიკური პარტია. პარტიის დამფუძნებლები არიან სერგეი დბარი, ვლადიმერ ნაჩაჩი, აკი არძინბა და გარიკ სამანბა. ამცახარა წარმოადგენს აფხაზეთში ყველაზე მრავალრიცხოვან პოლიტიკურ პარტიას, რომლის წევრიცაა 3000-ზე მეტი ადამიანი. ტერმინი „ამცახარა“ გამოიკვლია აფხაზმა მეცნიერმა შალვა ინალ-იფამ (1914–1995 წწ.), რომელიც დაკავებული იყო აფხაზი ეთნოსის ისტორიის, ეთნოგრაფიის, კულტურისა და ყოფის შესწავლით; მისი კვლევების თანახმად აფხაზურ ეთნოსში გვხვდება ტერმინი „ამცახარა“, რომელიც აღნიშნავდა მებრძოლთა რაზმს, ხოლო ქართულ ენაში ითარგმნება როგორც „წინაპართა ჩირაღდანი“.
ისტორია
აფხაზეთის ომში მონაწილე პირებმა, 1999 წლის მარტში, დააფუძნეს ომში მონაწილე აფხაზი ვეტერანების გაერთიანება. გაერთიანების მიზანი გახლდათ აფხაზი ვეტერანების უფლებების დაცვა, რათა ომის შემდეგ მათთვის ამოქმედებულიყო სოციალური უზრუნვეყოფისა და რეაბილიტაციის პროგრამები. ამცახარა საზოგადოებრივ - პოლიტიკურ მოძრაობად გარდაიქმნა 2002 წელს და მას სათავეში ჩაუდგნენ ვლადიმირ ნაჩაჩი და მირაბ ქიშმარია.
პარტიის ლიდერები
თავდაპირველად, ვეტერანთა გაერთიანება ამცახარას სათავეში ჩაუდგა სერგეი დბარი. დბარი დაიბადა 1946 წლის 2 მარტს გუდაუთის რაონის სოფელ მგუძირხუაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1963 წელს, დბარმა სწავლა გააგრძელა სსრკ-ს ბაქოს უმაღლეს სამხედრო სასწავლებელში, რომელიც 1968 წელს დაასრულა. 1968 – 1989 წლების პერიოდში, დბარი სამხედრო სამსახურში გახლდათ აზერბაიჯანში, რუსეთში, გერმანიაში, უნგრეთსა და ეთიოპიაში. საბჭოთა შეიარაღებულ ძალებში უნაკლო სამსახურისათვის იგი არაერთხელ დაჯილდოვდა. 1992 წელს, როდესაც აფხაზეთში შეიქმნა სამხედრო მობილიზაციის შენაერთები - დბარი სათავეში ჩაუდგა ახალწვეულების მიღების სამსახურს. სერგეი დბარი გარდაიცვალა 2002 წელს და მისი სახელობისაა სოხუმის ერთ-ერთი ცენტრალური ქუჩა; ასევე, მის სახელს ატარებს გუდაუთაში მდებარე აფხაზეთის ომის მუზეუმი. ვლადიმირ ნაჩაჩი დაიბადა 1940 წელს სოფელ ქვემო ეშერაში. მისი ოჯახი იყო სტალინური რეპრესიების მსხვერპლი, რის გამოც 1949 წელს გადაასახლეს ტომსკის ოლქში. ოჯახმა აფხაზეთში დაბრუნება მხოლოდ 1957 წელს შეძლო. სოხუმში სკოლის დამთავრების შემდეგ უმაღლესი განათლება მიიღო ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და მოსკოვის იურიდიულ სასწავლებელში. აფხაზეთის ომის დროს ხელმძღვანელობდა ერთ-ერთ ბატალიონს, რომელიც მონაწილეობას იღებდა გუმისთის 3%90) ფრონტის მოვლენებში. ნაჩაჩის პოლიტიკური იდეალი გახლდათ გერმანიის ფედერალური რესპუბლიკის კანცლერი კონრად ადენაუერი. ნაჩაჩი გარდაიცვალა 2011 წელს.
მერაბ ქიშმარია დაიბადა ოჩამჩირის რაიონში 1961 წელს. უმაღლესი განათლება მიიღო ალმა-ატის სამხედრო სასწავლებელში, რომელიც დაასრულა 1984 წელს. 1987 – 1989 წლებში მსახურობდა საბჭოთა ძალებში ავღანეთში, რის გამოც დაჯილდოვდა წითელი ვარსკვლავის ორდენით. სსრკ-ს დაშლის შემდეგ საქმიანობა განაგრძო ოჩამჩირის რაიონში. 2007 წლიდან არის აფხაზეთის თავდაცვის მინისტრი. 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს ხელმძღვანელობდა კოდორის ხეობაში მიმდინარე ოპერაციას. 2013 წლის 27 ივნისს, ამცახარა გარდაიქმნა პოლიტიკურ პარტიად და მის თანათავმჯდომარეებად აირჩიეს გარიკ სამანბა და ოთარ ლომია. გარიკ სამანბა დაიბადა გუდაუთის რაიონის სოფელ ხიპსტაში 1957 წელს. 2002 – 2012 წლებში იყო აფხაზეთის დე ფაქტო პარლამენტის წევრი. ოთარ ლომია დაიბადა 1951 წლის 18 მარტს. ორივე, სამანბაც და ლომიაც არიან აფხაზეთის ომის მონაწილეები. 2015 წლის 12 ოქტომბერს, პარტია ამცახარას მეექვსე ყრილობაზე, პარტიის ხელმძღვანელად დაინიშნა ალხაზ კვიცინია. კვიცინია 1969 წელს დაიბადა სოხუმში. 2019 წლის არჩევნებზე, მიღებული ხმების მიხედვით კვიცინია გავიდა მეორე ადგილზე, რაულ ხაჯიმბას შემდეგ; ხაჯიმბამ და კვიცინიამ მონაწილეობა მიიღეს არჩევნების მეორე ტურში.
მიმოზუ-დი-გოიასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 685 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.94 კმ²-ზე. ფართობი 1 386 კმ²-ია.
ამცახარა
პარტიის წევრობა
პარტიის ვებ-გვერდზე მითითებული დეტალური ინფორმაციის თანახმად, ამცახარას წევრობა შეუძლია აფხაზეთის მოქალაქეს, რომელსაც შეუსრულდა 18 წელი და რომელიც აღიარებს პარტიის წესდებას და ჩართულია მის საქმიანობაში. ამცახარას წევრობა არ შეუძლია უცხო ქვეყნის მოქალაქეს, ან პირს რომელსაც არ აქვს მოქალაქეობა. ასევე, პარტიის წევრი ვერ გახდება პირი, რომელიც აფხაზეთის სასამართლოს მიერ ცნობილია ქმედუუნაროდ. პარტიის კარი დახურულია აფხაზეთის იმ მოქალაქეებისთვის, რომლებსაც აფხაზეთის კანონმდებლობის თანახმად არ შეუძლიათ პოლიტიკური პარტიის წევრობა. დაუშვებელია პარტიის წევრობის შეზღუდვა პროფესიული, რასის, ეროვნების ან რელიგიური კუთვნილებიდან გამომდინარე; ასევე, დაუშვებელია შეზღუდვა სქესის, წარმომავლობის, ქონებრივი მდგომარეობის და საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით.
ამცახარას წევრს ეკრძალება ერთდროულად სხვა პარტიის წევრობაც. გაწევრიანებისათვის აფხაზეთის მოქალაქემ წერილობით უნდა მიმართოს ამცახარას რეგიონულ წარმომადგენლობას მისი ბინადრობიდან გამომდინარე, ან ცალკეულ შემთხვევებში მიმართოს ამცახარას პოლიტ. საბჭოს.
მიმოზუ-დი-გოიასი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ამცახარა
პარტიის წესდება
ამცახარას წესდების თანახმად, პარტია საქმიანობას ასრულებს აფხაზეთის მთელ ტერიტორიაზე. წესდებაშივეა გაწერილი პარტიის ლოგოს მნიშვნელობა: სამკუთხედის შიგნით, მწვანე ფონზე მოთავსებულია ანთებული ჩირაღდანი, რომლის თავზეც განლაგებულია შვიდი ვარსკვლავი. ლოგოს ქვეშ დართულია პარტიის სახელი „ამცახარა“.
პარტიის მიზნებია სამართლიანი, დემოკრატიული და დამოუკიდებელი სახელმწიფოს შენება; ეროვნული ტრადიციების აღორძინებასა და განვითარებაში მონაწილეობის მიღება; მოქალაქეთა აზრის ფორმირება და მოქალაქეთა მოსაზრებების მიტანა ზემდგომ უწყებებში; საპრეზიდენტო, საპარლამენტო და ადგილობრივი ორგანოების კანდიდატების წარდგენა და ამავე არჩევნებში მონაწილეობის მიღება; პოლიტიკურ-საგანმანათლებლო და სააგიტაციო-პროპაგანდისტულ საქმიანობის წარმართვა და სხვ. წესდება ასევე განსაზღვრავს იმ პირებს, რომლებსაც არ შეუძლიათ პარტიის მიმართ შემოწირულობის გაღება; ასეთ მხარეებად მოიაზრებიან: უცხო ქვეყნები და უცხოური იურიდიული პირები, უცხო ქვეყნის მოქალაქეები და მოქალაქეობის არმქონე პირები. პარტიას უფლება აქვს, საკუთარი შეხედულებების, მიზნების, ამოცანების და მიღწეული შედეგების პროპაგანდისტული მიზნებისათვის გამოყენებისათვის აწარმოოს საინფორმაციო, სარეკლამო, საგამომცემლო და პოლიგრაფიული საქმიანობა. პოლიტიკური საქმიანობა 2019 წლამდე.
2004 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს, ამცახარამ საპრეზიდენტო კანდიდატად წარადგინა სერგეი ბაგაფში. ამცახარამ ბაგაფშს მხარი ხელმეორედაც დაუჭირა 2009 წლის საარჩევნო კამპანიის მსვლელობისას. ამასთანავე, 2011 წლის რიგგარეშე არჩევნების წინ, ამცახარა დადგა ალექსანდრე ანქვაბის მხარეს. ამცახარას პოლიტიკურ პარტიად გარდაქმნის შემდეგ გამართულ რიგით მეხუთე ყრილობაზე, პარტიის თანათავმჯდომარემ გარიკ სამანბამ განაცხადა, რომ მოცემული მომენტისათვის ამცახარა წარმოადგენდა ერთადერთ ოპოზიციურ პოლიტიკურ ძალას აფხაზეთში. 2017 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს, ამცახარამ ვერ შეძლო ვერცერთი მანდატის მიღება, მიუხედავად იმისა, რომ მას წარდგენილი ჰყავდა შვიდი კანდიდატი.
2016 წელს, პარტიამ გაავრცელა ოფიციალური განცხადება ეთნიკურ ქართველებთან დაკავშირებით, რომლებიც აფხაზეთის ომის დასრულების შემდეგ საცხოვრებლად დარჩნენ აფხაზეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. პარტიის აზრით - „აფხაზეთის ტერიტორიაზე საქართველოს მოქალაქეების ცხოვრება სახიფათოა. ამისათვის საჭიროა სპეციალური კანონის მიღება, რომელიც ეხება გალის რაიონში დაბრუნებული დევნილების უფლებრივ მდგომარეობას და მათ აფხაზურ საზოგადოებაში ინტეგრაციის სამართლებრიც მექანიზმს, რაც გამოიწვევს მათ ეტაპობრივ ინტეგრაციას სახელისუფლებო ორგანოებსა და აფხაზურ საზოგადოებაში. სახელმწიფო ინტერესებიდან გამომდინარე, აუცილებელია შემუშავდეს და დამტკიცდეს კანონი დაბრუნებულ დევნილებთან დაკავშირებით; ასევე, პარლამენტში შეიქმნას სამუშაო ჯგუფი იურისტების, ეკონომისტების, ეთნოგრაფების და ისტორიკოსების მონაწილეობით, რათა შემუშავდეს გალის, ოჩამჩირის და ტყვარჩელის რაიონებში დაბრუნებული დევნილების ინტეგრაციის პროგრამა“.
2017 წლის 14 სექტემბერს, პარტია ამცახარას რეგიონული ოფისი გაიხსნა გალის რაიონში. გახსნის ცერემონიაში მონაწილეობა მიიღეს პარტიის პოლიტ. საბჭოს წევრებმა, სხვა ოპოზიციური პარტიის წარმომადგენლებმა და პარლამენტის წევრებმა. პარტიის თავმჯდომარემ, ალხაზ კვიცინიამ გალის რეგიონული ოფისის ხელმძღვანელად დანიშნა სურამ ჯინჯოლია. ცერემონიის დროს, ჯინჯოლიამ განაცხადა, რომ იგი უმოკლეს ვადებში წარუდგენდა პარტიის პოლიტ. საბჭოს იმ საკითხების ჩამონათვალს, რომელთა მოგვარებაც ვერ მოხერხდა გალის რაიონში. ჯინჯოლიას აზრით, მთავარ პრობლემებს შორის არის გალის რაიონში აფხაზური გვარების დაბრუნების პროცედურის გამარტივება და პასპორტების გაცემა. „ჩვენ, ბოლოს და ბოლოს, უნდა გადავჭრათ ბიუროკრატიული ბარიერების გამარტივების საკითხი, რათა ადამიანებს წლები არ სჭირდებოდეთ დოკუმენტების შესაგროვებლად. თუ ლავრენტი ბერიას დროს, ზუხბას შეეძლო 24 საათში გამხდარიყო ზუხბაია, მაშინ, ნუთუ შეუძლებელია საკუთარ ქვეყანაში და ერთი თვის განმავლობაში ვერ მოვახერხოთ „ია“ მოვიცილოთ?“ - განაცხადა ჯინჯოლიამ.
მოისეი კასიანიკი
რეკორდები
იმ ხანად საბჭოთა კავშირი არც ძალოსნობისა და კულტურიზმის საერთაშორისო ფედერაციის წევრი იყო, როგორც მას 1968 წლამდე ძალოსნობის საერთაშორისო ფედერაციას მოიხსენიებდნენ. ამიტომ, კასიანიკის ფენომენალური შედეგები სამჭიდსა თუ ცალკეულ დისციპლინებში მსოფლიო რეკორდებად არ უღიარებიათ. მართალია, საბჭოთა კავშირი ამ ორგანიზაციაში 1946 წლიდან გაწევრიანდა და კასიანიკიც ჯერ კიდევ ფიცარნაგზე იდგა, — საკავშირო ჩემპიონატებშიც იმარჯვებდა, მსოფლიო ჩემპიონატის მესამე პრიზიორიც გახდა (1946) და ევროპისაც (1947), მაგრამ ძალოსანს სარეკორდო წონები იმ დროისთვის უკვე აღარ ემორჩილებოდა.
ამცახარა
2019 წლის საპრეზიდენტო არჩევნები
2019 წლის 8 სექტემბერს გაიმართა არჩევნების მეორე ტური, რომელშიც მონაწილეობას იღებდნენ ხაჯიმბა და კვიცინია. მეორე ტურის შედეგად კვიცინიამ მიიღო ხმების 46,17 %, ხოლო ხაჯიმბამ კი 47,39 %, შესაბამისად, ხაჯიმბა გამოცხადდა პრეზიდენტად. ამასთანავე, 9 პოლიტიკურმა პარტიამ და საზოგადოებრივმა მოძრაობამ არ აღიარა არჩევნების ლეგიტიმურობა, რადგან მათი მტკიცებით ხაჯიმბას უნდა მიეღო ხმათა აბსოლუტური უმრავლესობა. ჯერ კიდევ 2020 წლის დადგომამდე, აფხაზეთის დე ფაქტო უზენაესი სასამართლო განიხილავდა კვიცინიას სარჩელს არჩევნების შედეგების გაუქმებასთან დაკავშირებით. 2020 წლის 10 იანვარს, აფხაზეთში მიმდინარე საპროტესტო აქციების ფონზე, უზენაესმა სასამართლომ გააუქმა შედეგები და დანიშნა ახალი არჩევნები 22 მარტს.
არჩევნების გამართვამდე, ოპოზიციური პარტია ამცახარა გეგმავდა საპრეზიდენტო არჩევნებში ასლან ბჟანიას კანდიდატურის დაყენებას, თუმცა მას შემდეგ რაც მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა გაუარესდა და მას გერმანიაში მოუწია სამკურნალოდ წასვლა - ამცახარამ წამოაყენა ალხაზ კვიცინიას კანდიდატურა. ასლან ბჟანია არის აფხაზეთის სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ყოფილი უფროსი, რომელსაც ამცახარას სახელით უნდა მიეღო მონაწილეობა 2019 წლის 25 აგვისტოს აფხაზეთის არჩევნებში, თუმცა 2019 18 აპრილს იგი ჯანმრთელობის მძიმე მდგომარეობით გადაიყვანეს საავადმყოფოში. ამავე წლის 19 მაისს, გერმანიიდან მიღებული ანალიზების შედეგად გამოცხადდა, რომ ბჟანიას ჯანმრთელობაზე ხელოვნურად მოხდა ზემოქმედება მისი ფიზიკური განადგურების მიზნით. ამავდროულად, მოქმედმა პრეზიდენტმა რაულ ხაჯიმბამ განაცხადა, რომ აფხაზური მხარე მოსკოვთან ერთად შეისწავლიდა ოპოზიციის ლიდერი ბჟანიას ჯანმრთელობის მდგომარეობას. ხაჯიმბამ ასევე დაადასტურა, რომ გერმანიიდან მიღებული დასკვნის შედეგად ბჟანიას ორგანიზმში აღმოჩნდა მძიმე მეტალები, თუმცა მისივე თქმით არსად არის მითითებულის ის, რომ აღნიშნული მეტალები სიცოცხლისათვის წარმოადგენენ საფრთხეს. ასლან ბჟანიას ავადმყოფობის შემდეგ, 2019 წლის 10 ივლისს, ამცახარას ყრილობაზე, ბჟანიამ ყრილობის მონაწილეებს საკუთარი მიმართვის ტექსტი მიაწოდა - „ამცახარას ძვირფასო ხელმძღვანელებო, ჩემო თანამოაზრენო და თანამებრძოლნო! ყრილობის დელეგატებო! დღეს იმართება მნიშვნელოვანი ღონისძიება - პარტიის ყრილობა საპრეზიდენტო არჩევნების წინ. ვუსურვებ ყრილობას წარმატებულ მუშაობას, ერთობას და ეროვნულ მხარდაჭერას. მე თქვენს გვერდით ვარ“. საკუთარ გამოსვლაში, ამცახარას ახალმა კანდიდატმა ალხაზ კვიცინიამ განაცხადა, რომ პარტია გააგრძელებს იმ კურსს, რომელიც დაისახა ასლან ბჟანიამ.
მოისეი კასიანიკი
რეკორდები
ქვემოთ მოყვანილია მოისეი კასიანიკის მიერ დამყარებული რეკორდები:
ამცახარა
2019 წლის საპრეზიდენტო არჩევნები
იმ პერიოდში, როდესაც კვიცინიას სარჩელი განიხილებოდა აფხაზეთის უზენაეს სასამართლოში, კვიცინიას მხარდამჭერებმა შეკრება დაიწყეს ამცახარას ოფისთან, ხოლო ხაჯიმბას მხარდამჭერებმა კი პრეზიდენტის ადმინისტრაციასთან. იმ მიზნით, რომ მომხდარიყო დაძაბულობის განმუხტვა - 2019 წლის 17 სექტემბრის შეხვედრაზე, ხაჯიმბამ კვიცინიას შესთავაზა ვიცე პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე დანიშვნა, რაზეც კვიცინიამ უარი განაცხადა. ამასთანავე, კვიცინიამ ვიცე პრემიერის თანამდებობაზე შესთავაზა ასლან ბჟანიას დანიშვნა, რომელმაც საკუთარ განცხადებაში აღნიშნულ სცენარზე უარი თქვა და ხაჯიმბას ბრალი დასდო ძალაუფლების უკანონოდ მიტაცებაში.
მოისეი კასიანიკი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ამცახარა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფხაზეთის სეპარატისტული პოლიტიკური პარტიები
მიწის ბეღურა
მიწის ბეღურა (Pyrgilauda) — მცირე ზომის ფრინველთა გვარი ბეღურასებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა დაახლ. 15 სმ. შეფერილობის საერთო ტონი მოწითურო-მურა ან მორუხოა მუქი ჭრელი ლაქებით, კუდზე ღია ზოლებით; მამლებს თავსა და ყელზე შავი ნიშნები აქვთ. ფეხები ძლიერია, უკანა თითის ბრჭყალი გასწორებულია. ცნობილია 4 სახეობა. გავრცელებული არიან ცენტრალური აზიის სტეპებისა და მთიანეთების არიდულ ლანდშაფტებში (ზღვის დონიდან 2000-დან 5000 მეტრამდე). მისდევენ განსაკუთრებით მიწურ ცხოვრებას; კარგად დარბიან. მკვიდრი ფრინველებია, შემოდგომა-ზამთრის პერიოდში ასრულებენ ადგილობრივ მომთაბარეობებს. ზამთარში იკვებებიან თესლებით, ზაფხულში ზრდასრულებისა და ბარტყების რაციონის მთავარ ნაწილს მწერები შეადგენენ. ბუდობენ ცალკეულ წყვილებად, იყენებენ მცირე ზომის მღრღნელების (უმთავრესად მებულულეების) სოროებს. ბუდე წარმოადგენს ღინღლითა და ბეწვით დაწნულ და მცირე რაოდენობით მცენარეულმასალადამატებულ ბირთვისებრ კამერას გვერდითი შესასვლელით; განლაგებულია 50 სმ-ის სიღრმეზე მიწისქვეშა გვირაბში, შესასვლელიდან 3,5 მეტრამდე მანძილზე. ზამთარში არიან დიდ გუნდებად.
სქოლიო
*
ელოიანის ზურგიანი კოშკი
ელოიანის ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ელოიანის მიდამოებში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
კოშკი ფიქალითა და ადგილობრივი წარმოშობის უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები.
ნაგებობა შემორჩენილია ორი სართულის დონეზე. პირველი სართული მიწითაა ამოვსებული, ხოლო მეორე სართულის კედლების სიმაღლე 1 მეტრს აღწევს. კოშკთან მისასვლელი გზა ჩრდილოეთიდანაა.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
რუსეთის ეთნოგრაფიული მუზეუმი
რუსეთის ეთნოგრაფიული მუზეუმი (Российский этнографический музей) — ერთ-ერთი უდიდესი ეთნოგრაფიული მუზეუმი ევროპაში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, რუსეთის ფედერაცია. დაარსდა როგორც რუსეთის სახელმწიფო მუზეუმის ეთნოგრაფიული განყოფილება ნიკოლოზ II-ის მიერ, მისი მამის, ალექსანდრე III-ის ნებისა და პატივისცემის ნიშნად 1895 წლის 25 აპრილის № 11532 ბრძანებით და ეწოდა იმპერატორ ალექსანდრე III-ის რუსული მუზეუმი“.
მუზეუმი განთავსებულია შემდეგ მისამართზე: სანქტ-პეტერბურგი, ინჟინრების ქუჩა, სახლი 4/1, რუსეთის სახელმწიფო მუზეუმის გვერდით. მუზეუმის შენობა ააგეს 1902-1913 წლებში არქიტექტორ ვასილ თევდორეს ძე სვინინის პროექტის მიხედვით.
ისტორია
რუსეთის ეთნოგრაფიული მუზეუმის დაარსების თარიღად ითვლება 1895 წელი, როდესაც რუსეთის სახელმწიფო მუზეუმთან სამუილ დუდინის ინიციატივითა და ხელმძღვანელობით დაარსდა ეთნოგრაფიული განყოფილება. თავისუფალი სტუმრობისათვის იგი გაიხსნა მხოლოდ 1923 წელს.
1934 წელს ეთნოგრაფიული განყოფილება დამოუკიდებელი მუზეუმი გახდა და ეწოდა ეთნოგრაფიის სახელმწიფო მუზეუმი. 1948 წლის აგვისტოში, მას შემდეგ რაც მოსკოვში გადაეცა საბჭოთა კავშირის ხალხთა მუზეუმის კოლექცია, ეწოდა საბჭოთა კავშირის ხალხთა სახელმწიფო ეთნოგრაფიული მუზეუმი. 1992 წლიდან კი ეწოვება - რუსეთის ეთნოგრაფიული მუზეუმი.
განყოფილებები
მუზეუმს აქვს რამდენიმე განყოფილება: რუსეთის ხალხთა ეთნოგრაფიის, ბელარუსის, უკრაინის და მოლდოვის ეთნოგრაფიის, ჩრდილო-დასავლეთისა და ბალტიისპირეთის ხალხთა ეთნოგრაფიის, კავკასიის, შუა აზიისა და ყაზახეთის ხალხთა ეთნოგრაფიის, ვოლგისპირეთისა და ურალისპირეთის ხალხთა ეთნოგრაფიისა და ციმბირისა და შორეული აღმოსავლეთის ხალხთა ეთნოგრაფიის განყოფილებები.
მუზეუმთან მოქმედებს „საბავშვო ეთნოგრაფიული ცენტრი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ვასილ ყუშიტაშვილი
ვასილ პავლეს ძე ყუშიტაშვილი (დ. 25 აპრილი, 1894, თბილისი — გ. 16 იანვარი, 1962, იქვე) — ქართველი რეჟისორი, საქართველოს სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის პირველ გიმნაზიაში, აქვე ეზიარა თეატრს სცენისმოყვარეტა სპექტაკლებში. 1913 წელს შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. პარალელურად სწავლობდა ვ. კომისარჯევსკაიას სახელობის დრამატულ სტუდიაში, სადაც მისი პედაგოგები იყვნენ თ. თ. კომისარჟევსკი, ვ.გ. სახნოვსკი, ვ.ო. მასლიტინოვა და სხვა. მოგვიანებით ახალგაზრდა ხელოვანი პეტროგრადში ხელმძღვანელობდა წითელი არმიის თვითმოქმედ თეატრს, დგამდა სპექტაკლებს.
1918 წელს ვასილ ყუშიტაშვილი თბილისშია. აქ შედგა მისი დებიუტი ქართულ პროფესიულ სცენაზე. ოპერის თეატრში განხორციელდა სოფოკლეს ტრაგედია „ანტიგონე“. 1919–1933 წლებში მოღვაწეობდა საფრანგეთისა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში. იყო ანტუანის თეატრის რეჟისორი. 1921 წელს შ. დიულენთან ერთად საფუძველი ჩაუყარა სახელგანთქმულ ფრანგულ თეატრს „ატელიეს“. მან დადგა გოლდონის „მარაო“, აშის „შურისძიების ღმერთი“, მოლიერის „ჟორჟ დანდენი“, არისტოფანეს „ფრინველები“ და სხვა.
„ატელიეში“ მოღვაწეობასთან ერთად ვასო ყუშიტაშვილი სპექტაკლებს დგამს პარიზის ცნობილ თეატრებში — „ოდეონი“, „პორტ სენ მარტენი“, „ელისეს მინდვრების თეატრი“. ნიუ-იორკში განახორციელა ოფენბახის „დიდი ჰერცოგინია“, ჟან ლარიკის „ქალწული საფრანგეთიდან“, ნიუ-ორლეანში ჩეხოვის „ალუბლის ბაღი“. სამშობლოში 1933 წელს დაბრუნდა და მუშაობა დაიწყო მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში, სადაც 25 წელი დაჰყო. აქ დიდი წარმატებით დადგა ვ. გაბესკირიას „მათი ამბავი“, გ. შატბერაშილის „ფიქრის გორა“, მ. მრევლიშვილის „ზვავი“, ი. ჭავჭავაძის „კაცია-ადამიანი“ და სხვა მრავალი. პარალელურად იგი ხელმძღვანელობდა თეატრებს ზუგდიდში, გორში, ქუთაისში. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის ორდენით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
წირქოლის წმინდა გიორგის ეკლესია
წირქოლის წმინდა გიორგის ეკლესია — არიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ წირქოლში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები, რომელიც მოგვიანებით შეულესავთ. ალაგ-ალაგ წყობაში გამოყენებულია ქართული აგური.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ღრმა, ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. სარკმლის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხეველში დგას ტრაპეზის ორი ქვა. აბსიდის იატაკის დონე ერთი საფეხურით მაღალია დარბაზისაზე. კონქი სფერულია. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია მცირე ზომის მხრებით. აბსიდში შემორჩენილია ფრესკული წარწერა (ასომთავრულ-ნუსხური). შემორჩენილია ხის კანკელის მცირე ფრაგმენტები.
ეკლესიის კამარა ნახევარცილინდრულია. დარბაზი ნათდება დასავლეთ და აღმოსავლეთ კედელში დატანებული თითო თაღოვანი სარკმლით.
არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი. ამავე კედელში მოთავსებულია ორი სწორკუთხა ნიშა. ეკლესიის იატაკი მოპირკეთებულია ოთხკუთხა ქვის ფილებით.
ეკლესიის დასავლეთ კეხზე მოწყობილია სამრეკლო _ ღია, თაღოვანი ფანჩატური. სამრეკლოს სახურავი ოთხქანობიანია. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ქართული აგური.
ეკლესიის კარნიზი მარტივპროფილიანია. სახურავად გამოყენებულია კრამიტი. ძეგლის გარშემო შემორჩენილია გალავნის ფრაგმენტები.
აშაღი-ჯიურალი (აშაღი-ჟურალი)
აშაღი-ჯიურალი (Aşağı Cürəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
გრიგოლ ბაინდურაშვილი
გრიგოლ ბაინდურაშვილი (ბაინდუროვი) (დ. 19 თებერვალი, 1985) — ქართველი ძიუდოისტი. საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (2006, 2010; -81კგ) და ვერცხლის პრიზიორი (2011, -81კგ). მსოფლიო თასის ორგზის გამარჯვებული (2008 -81კგ), სამგზის ვერცხლისა (2006, 2007, 2008; -81კგ) და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2007, -81კგ). ევროპის თასის ბრინჯაოს პრიზიორი (2008, -81კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები გ
პილარი (პარაიბა)
პილარი (Pilar) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 35 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ საპეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 191 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 109.29 კმ²-ზე. ფართობი 102 399 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლაკედემონოვკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია
ლაკედემონოვკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (Церковь Николая Чудотворца) — მართლმადიდებლური ეკლესია სოფელ ლაკედემონოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნეკლინოვის რაიონი, სოფელი ლაკედემონოვკა, ოქტომბრის ქუჩა № 39.
ისტორია
XVIII საუკუნის დასასრულს, როდესაც დაარსდა სოფელი ლაკედემონოვკა, აუცილებელი გახდა სოფელში ეკლესიის აშენება. ამ საკიტხში აქტიურად მონაწილეობდა დიმიტრი ალფერაკი. გადაწყვიტეს ეკლესია აეშენებინათ დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. აღნიშნული წმინდანი იყო დიმიტრი ალფერაკის მფარველი ანგელოზი. სოფლის მოსახლეობამ მოითხოვა ეკლესიის მშენებლობა. 1794 წლის 19 ოქტომბერს ეკატერინოსლავის მიტროპოლიტ გავრილისაგან მიიღეს თანხმობა მშენებლობაზე. ამავე წლის 13 ნოემბერს მღვდელმონაზონმა იოანე ანდრეევმა აკურთხა მშენებლობის ადგილი. მშენებლობის ადგილზე გათხარეს საძირკველი, ჩადეს ფუნდამენტის ქვა და აღმართეს ჯვარი.
აგურის ეკლესია მოქმედი იყო დიდი ხნის განმავლობაში, 1937 წელს კი დახურეს. ეკლესია ტაგანროგის სტალინის სახელობის კოლმეურნეობამ შეისყიდა და მასში ხორბლის საწყობი გახსნა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, გერმანელების ოკუპაციის დროს ეკლესიაში მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება. 1961 წლის სახალხო სასამართლოს გადაწყვეტილებით ეკლესია კვლავ დახურეს. 1990-იან წლებამდე ეკლესია გამოიყენებოდა სამეურნეო დანიშნულებით. 1980-იან წლებში აქ განთავსებული იყო სამეურნეო საწყობი.
1991 წელს ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა, იგი კვლავ გაიხსნა მრევლისათვის და აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 2000-იანი წლების დასაწყისამდე ეკლესიაში აღდგენითი სამუშაოები მიმდინარეობდა, ასევე მოხატეს კედლები. ამჟამად ეკლესია მოქმედია, ადგას ლურჯად შეღებილი გუმბათი, მიშენებული აქვს სამრეკლო და შეღებილია ვარდისფრად.
ეკლესიის წინამძღვარია ნიკოლოზ (კრავჩენკო).
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
სერბული ხელოვნება
სერბული ხელოვნება — სახვითი ხელოვნება რომელსაც ქმნიან სერბები ან იქმნება სერბეთში. შუა საუკუნეების მემკვიდრეობა მოიცავს ბიზნატიურ ხელოვნებას, რომელიც დაცულია არქიტექტურაში და მართლმადიდებლურ მონასტრებში ხატების სახით. ახალი დროის ადრეულ პერიოდში სერბული სახვითი ხელოვნება განიცდიდა დასავლეთის გავლენას, განსაკუთრებით ჰაბსბურგების პერიოდში გვიან XVIII საუკუნეში. თანამედროვე სერბული ხელოვნების ისტორია XIX საუკუნიდან იწყება.
შუა საუკუნეების სერბული ხელოვნება
შუა საუკუნეების სერბული არქიტექტურის ყველაზე გამორჩეული ნიმუშია სტუდენიცის მონასტერი. ამ მონასტერში დაცულია ბიზანტიური სტილის ფრესკები. იუნესკომ ეს მონასტერი მსოფლიოს კულტურული მემკვიდრეობის სიას 1986 წელს დაამატა. შემდგომში ის სხვა ისეთი მონასტრების მოდელი გახდა როგორებიცაა: სოპოჩანი და ვისოკი-დეჩანი.
XIX საუკუნის მხატვრობა
XIX საუკუნეში განმანათლებლობის და რაციონალიზმის იდეებით შთაგონებული სერბული ხელოვნება სცილდება ბაროკოს და იღებს ვენის სახვითი ხელოვნების აკადემიის ეკლექტიკურ იდეებს. ამ პერიოდის მხატვრობაში პორტრეტი ხდება პოპულარული.
თანამედროვე სახვითი ხელოვნება
პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ბელგრადის ხატვის სკოლაში აღიზარდნენ ისეთი მხატვრები როგორიცაა: მილან კონჯოვიჩი და მარკო ჩელებონოვიჩი.
მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ სერბეთის ხელოვნებაში დომინანტური მიმდინარეობა გახდა სოციალისტური რეალიზმი, რაც იუგოსლავიაში კომუნისტური მმართველობის დამყარებამ განაპირობებდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელოვნება ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:სერბული კულტურა კატეგორია:სერბული ხელოვნება
ქენქაანის მთავარანგელოზის ეკლესია
ქენქაანის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქენქაანში. აგებულია გარდამავალ ხანაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნოვუ-გამა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 95 018 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 487.29 კმ²-ზე. ფართობი 194 992 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ცილის სტრუქტურა
ცილები ორგანული ნივთიერებების უმნიშვნელოვანესი ჯგუფია, რომელსაც ორგანიზმში მრავალგვარი ფუნქციები აკისრია. ცილების განსაკუთრებულობა მათი სპეციფიკურობიდან გამომდინარეობს.
ცილა არის პოლიმერი, რომლის მონომერი ამინომჟავაა, ცილის შენებაში 20 სხვადასხვა ამინომჟავა იღებს მონაწილეობას. ყველა მათგანი ამინო და კარბოქსილის ჯგუფს შეიცავს. ისინი მხოლოდ რადიკალებით განსხვავდებიან. ზოგი ამინომჟავას რადიკალი ჰიდროფობურია, ზოგის - ჰიდროფილური, ზოგის - დადებითად დამუხტული, ზოგის კი - უარყოფითად.
მეორეული სტრუქტურა
ცილების უმეტესობას პოლიპეპტიდურ ჯაჭვზე აქვს განმეორებითად დახვეული ან ჩაკეცილი ფორმის სეგმენტი, რომელიც ცილის საბოლოო კონფორმაციას განაპირობებს. პოლიპეპტიდური ჯაჭვი არის ამინომჟავების ჯაჭვი რომელიც პეპტიდური ბმებითაა დაკავშირებული ერთმანეთთან. პეპტიდური ბმა არის ისეთი ქიმიური ბმა, რომელიც წარმოიქმნება ერთ-ერთი ამინომჟავის კარბოქსილის ჯგუფის (-COOH) სხვა ამინომჟავის ჯგუფთან დაკავშირებით.
ეს ხვეულები და ნაკეცები, რომელთა ერთობლიობასაც მეორეული სტრუქტურა ეწოდება, არის იმ წყალბადური ბმების შედეგი, რომლებიც წარმოიქმნება პოლიპეპტიდური ჩონჩხის განმეორებით. ჩონჩხის შემადგენლობაში მყოფი ჟანგბადისა და აზოტის ატომები ნაწილობრივ უარყოფით მუხტს ატარებს.
აზოტის ატომთან დაკავშირებულ, სუსტი დადებითი მუხტის მქონე წყალბადს, თვისობა ახასიათებს მეზობელი პეპტიდური ბმის შემადგენელ ჟანგბადის ატომთან. ცალ-ცალკე ეს წყალბადური ბმები სუსტია, მაგრამ რადგან ისინი მრავალჯერადად მეორდება პოლიპეპტიდური ჯაჭვის შედარებით გრძელ რეგიონებზე, ცილის მოლეკულის ამ ნაწილის გარკვეული ფორმის შენარჩუნებას განაპირობებენ. ერთ-ერთი ასეთი მეორეული სტრუქტურა α სპირალია, ნაზი სტრუქტურა, რომელსაც იკავებს ყოველ მეოთხე ამინომჟავას შორის არსებული წყალბადური ბმები. ზოგიერთ ბოჭკოვან ცილას, მაგალითად თმის სტრუქტურულ ცილას – α კერატინის, სიგრძის უმეტეს ნაწილზე ორი α სპირალი აქვს. მეორეული სტრუქტურის ძირითადი ტიპია β ჩაკეცილი ფენები. ამ სტრუქტურის შემთხვევაში გვერდი-გვერდ განლაგებული პოლიპეპტიდური ჯაჭვის ორ ან მეტ რეგიონს აერთებს ორ პარალელურ პოლიპეპტიდური ჩონჩხს შორის არსებული წყალბადური ბმები.
ჩაკეცილი ფილები მრავალი გლობალური ცილის, მაგალითად, ტრანსთირეტინის, ცენტრალურ ნაწილს შეადგენს და აკონტროლებს ზოგ ბოჭკოვან ცილას, ობობას ქსელის ძაფის ცილის ჩათვლით. მრავალრიცხოვანი წყალბადური ბმების ერთობლიობა ობობას ქსელის ძაფს მეტ სიმტკიცეს ანიჭებს, ვიდრე იგივე წონის ლითონის ნაჭერს ახასიათებს.
მესამეული სტრუქტურა
სპირალი ძაფის გორგალივით იხვევა და ცილის მესამეულ სტრუქტურას წარმოქმნის. მეორეული სტრუქტურის თვისებები ცილის მესამეულ სტრუქტურას განაპირობებს, მესამეული სტრუქტურა პოლიპეპტიდის სრული ფორმაა, რომელსაც სხვადასხვა ამინომჟავების გვერდით ჯაჭვებს შორის არსებული კავშირი განაპირობებს, უფრო, ვიდრე ჩონჩხის კომპონენტებს შორის კავშირი. ერთი ტიპის კავშირის სახელი, რომელიც მესამეულ სტრუქტურაში მონაწილეობს შეცდომაში შემყვანია. ეს ჰიდროფობული (არაპოლარული) გვერდითი ჯაჭვების მქონე ამინომჟავები, როგორც წესი წყალთან კონტაქტის გარეთ მყოფ ცილის ცენტრის კლასტერში ბოლოვდება.
მეოთხეული სტრუქტურა
ზოგი ცილა ორი ან მეტი პოლიპეპტიდური ჯაჭვისგან შედგება, რომლებიც ერთ ფუნქციონალურ მოლეკულას ქმნიან. მეოთხეული სტრუქტურა ამ პოლიპეპტიდური სუბერთეულების გაერთიანების შედეგია და ცილის საბოლოო სტრუქტურას წარმოადგენს. მეოთხეული სტრუქტურის ჰორმონები ადამიანის სხეულში შემდეგია: ჰემოგლობინი, ინსულინი, გლუკაგონი
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია
კიტრიულის ნიში
კიტრიულის ნიში — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კიტრიულში. აგებულია XIX საუკუნეში.
ადგილობრივმა მოსახლეობამ წმინდა გიორგის სახელობის ნიში შვერილაბსიდიანი ეკლესიის ადგილზე შეაკოწიწა. ფრაგმენტულად იკითხება ეკლესიის აბსიდის ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმი
ნიზამი განჯევის სახელობის აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმი (Nizami Gəncəvi adına Azərbaycan Ədəbiyyatı muzeyi) — დაარსდა 1939 წელს ბაქოში. მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქის ცენტრში, შადრევნების მოედნების მახლობლად „იჩერი შეჰერის“ შესასვლელთან. დღეს ეს მუზეუმი არის აზერბაიჯანული ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი და უდიდესი საცავი.
მუზეუმის ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის დროს, ბლოკადურ ლენინგრადში, როდესაც აღინიშნებოდა აზერბაიჯანელი მწერლის ნიზამი განჯევის 800 წლისთავი, აქ გრძელდებოდა ექსპოზიციების განთავსება. ამ შენობაში ნიზამის სახელობის მემორიალური მუზეუმი შეიქმნა. არქიტექტორების, სადიხ დადაშევისა და მიქაილ ჰუსეინოვის პროექტის ფარგლებში ჩატარდა რემონტი, ფასადებზე დამონტაჟდა სკულპტურები და ორი სართული აშენდა. მოგვიანებით, მემორიალური მუზეუმი გადაიქცა აზერბაიჯანის ლიტერატურის მუზეუმად. მუზეუმის ინტერიერი ლათიფ კერიმოვის მიერ იყო მორთული.
იმის მიუხედავად, რომ მუზეუმი დაარსდა 1939 წელს, ამოქმედდა მხოლოდ 1945 წლის 14 მაისს. 1959 და 1967 წელს მუზეუმს ორჯერ ჩაუტარდა კაპიტალური რემონტი, გამაგრება და იგი გაფართოვდა. 2001-2003 წლებში მუზეუმმა კვლავ განიცადა რიგი ცვლილებები და განახლებები.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2004 წლის 30 დეკემბრის სტუმრობის შემდეგ, 2005 წლის ზაფხულში მომზადდა ახალი პროექტები, რომლის მიხედვითაც დაიწყო სარემონტო-სარესტავრაციო სამუშაოები. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტმა მუზეუმის 2500 კვადრატული მეტრით გასადიდებლად გამოყო 13 მილიონი მანათი. ამის ხარჯზე დარბაზთა რაოდენობა გაიზარდა 30 ძირითად და 10 დამხმარემდე. თუ 2005 წლამდე მუზეუმში ექსპოზიციათა რიცხვი შეადგენდა 1000 ერთეულს, რესტავრაციის შემდეგ მან 25 000-ს გადააჭარბა.
შენობა
მუზეუმის საერთო ფართობი დაახლოებით 2500 მ²-ია. მუზეუმის 30 ძირითად და 10 დამხმარე დარბაზში 3 ათასზე მეტი ხელნაწერი, იშვიათი წიგნები, ილუსტრაციები, პორტრეტები, ქანდაკებები, მინიატურები, მწერლების მემუარები და სხვა გამოფენებია წარმოდგენილი. შენობის ნაწილი დაცულია წიგნის მაღაზიად არის გადაქცეული (ამჟამად მოქმედი).
შენობის ფასადზე, თაღებითა ღერძზე, აზერბაიჯანის გამოჩენილი პოეტებისა და მწერლების ქანდაკებებია განლაგებული: მუჰამედ ფუზული (მოქანდაკე ი.აბდურრახმანოვი), მოლა ფანაჰ ვაგიფი (მოქანდაკე დ. კარიაღდი), მირზა ფათალი ახუნდოვი (მოქანდაკე პ.საბსაი), ხურშიდბანუ ნათავანი (მოქანდაკე ე.ტრიპოლსკაია), ჯალილ მამედყულიზადე (მოქანდაკე ნ.ზახაროვი), ჯაფარ ჯაბარლი (მოქანდაკე ს. კლიაცკი).
გამოფენები
მუზეუმში ინახება ნიზამი განჯევის პოემის „ისკანდერნამეს“ ხელწერილი, რომელიც 1418 წელს დაიწერა, ფუზულის „ბანქუ-ბადეს“ (1569) ხელნაწერის ასლი,  „აღმოსავლეთ პოემა პუშკინის გარდაცვალებაზე“ - მირზა ფატალი ახუნდოვი, აგრეთვე პირადი ავტოგრაფები და დიდი სამეცნიერო ღირებულების სხვა ექსპონატები. ასევე მუზეუმში არის ნიზამი განჯევის პორტრეტი, რომელიც 1940 წელს გაზანფარ ხალიკოვმა შექმნა და 1479 წლის პოეტის ხელნაწერები  მინიატურებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები
აშიმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
აგნია ბარტო
აგნია ბარტო (ქორწინებამდე ვოლოვა; დ. 17 თებერვალი [ ძვ. სტ. 4 თებერვალი] 1906?, მოსკოვი?  —  გ. 1 აპრილი, 1981, მოსკოვი) — რუსი და საბჭოთა საბავშვო პოეტი, მწერალი, კინოსცენარისტი, რადიოწამყვანი. სტალინური მეორე ხარისხის (1950) და ლენინური პრემიის (1972) ლაურეატი.
ალფრედ კრენერის გამომცემლობა
ალფრედ კრენერის გამომცემლობა (Der Alfred Kröner Verlag) — ქალაქ შტუტგარტში მდებარე გერმანული გამომცემლობა, რომელიც საქართველოში ცნობილია უფრო კრიონერის სახელით.
ისტორია
ალფრედ კრენერის გამომცემლობა შტუტგარტში 1904 წელს დააარსა ალფრედ კრენერმა, ადოლფ ფონ კრენერის ვაჟმა. 1907 წელს გამომცემლობა გადავიდა ლაიფციგში. 1922 წელს გამომცემლობის დირექტორი ვილჰელმ კლემი (Wilhelm Klemm) გახდა. ნაციონალ-სოციალიზმის წლებში, 1937 წელს ვილჰელმ კლემს აეკრძალა პროფესიული საქმიანობა. გამომცემლობა ისევ მშობლიურ შტუტგარტს დაუბრუნდა. 1950 წელს გამომცემლობის სადავეებთან მოდიან არნო კლემი (Arno Klemm) და ვალტერ კორსი (Walter Kohrs). 1950-იან წლებიდან მოყოლებული 1970-იანი წლების შუა პერიოდამდე ლიტერატურის ისტორიკოსი გერო ფონ ვილპერტი (Gero von Wilpert) იყო კრენერის საგამომცემლო სახლის უფროსი ლექტორი. 1989 წელს კი გამომცემლობის ხელმძღვანელთა შორის იმა კლემიცაა (Imma Klemm); 2004 წელს გამომცემლობას სათავეში ჩაუდგნენ ელკე ლინზენმაიერი (Elke Linsenmayer) და ალფრედ კლემი (Alfred Klemm).
პროგრამა
გამომცემლობის პროგრამა მოიცავს წიგნები 500 სათაურს. განსაკუთრებული ყურადღებით სარგებლობს ავტორების შემოქმედების საერთო გამოცემა, ცნობარები და კლასიკოსები. გამომცემლობის ავტორებად მიჩნევიან, სხვა მრავალთა შორის, ვილჰელმ ვუნდტი (Wilhelm Wundt), დავიდ ფრიდრიც შტრაუსი (David Friedrich Strauß), ემილ დურკჰაიმი (Émile Durkheim), ფრიდრიც ნიცშე (Friedrich Nietzsche) (იხ. ნიცშეს გამოცემა), კარლ ჰაინემანი (Karl Heinemann), ერნსტ ჰეკელი (Ernst Haeckel), კარლ მარქსი (Karl Marx), ფრანკო ვოლპი (Franco Volpi), გერო ფონ ფილპერტი (Gero von Wilpert), ჰადუმოდ ბუსმანი (Hadumod Bußmann) და ფრიც მარტინი (Fritz Martini).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამომცემლობები კატეგორია:გერმანიის გამომცემლობები
დედამიწის მეგობრები
დედამიწის მეგობრები (Friends of the Earth International, FoEl) ― მსოფლიოს 73 სახელმწიფოს გარემოსდაცვითი ორგანიზაციების საერთაშორისო ქსელი. ორგანიზაცია 1969 წელს, სან-ფრანცისკოში დაფუძნდა დევის ბრაუერის, დონალდ ეითკენისა და გარი სოუსის მიერ მას შემდეგ, რაც ბრაუერი Sierra Club-ს გამოეყო] ატომური ენერგეტიკისადმი ორგანიზაციის დადებითი დამოკიდებულების გამო. ორგანიზაციის დაარსებისთვის 500 000$ შემოწირულობა ნავთობკომპანია Atlantic Richfield-ის მფლობელმა, რობერ ორვილ ანდერსონმა გაიღო. „დედამიწის მეგობრები“ ორგანიზაციების საერთაშორისო ქსელი 1971 წელს გახდა, ოთხი ქვეყნის, აშშ-ის, შვედეთი-ის, გაერთიანებული სამეფო-სა, საფრანგეთის წარმომადგენლების შეხვედრის შემდეგ.
ორგანიზაციის ამჟამინდელი სამდივნო ამსტერდამში, ნიდერლანდებში მდებარეობს. ქსელის კოორდინაციასა და მთავარ კამპანიებს სწორედ სამდივნო ახორციელებს. ეროვნული ჯგუფების არჩეულ წარმომადგენელთა აღმასრულებელი კომიტეტი პოლიტიკას შეიმუშავებს და სამდივნოს საქმიანობას აკონტროლებს. 2016 წელს ორგანიზაციის თავმჯდომარედ ურუგვაელი აქტივისტი, კარინ ნანსენი აირჩიეს.
მიმოხილვა
Friends of the Earth საერთაშორისო ორგანიზაციაა, რომელიც მთელი მსოფლიოს ეროვნულ ჯგუფებს აერთიანებს. ორგანიზაციის პროგრმები გარემოსდაცვით საკითხებზე ფოკუსირდება, წინა პლანზე სწევს სოციალურ, პოლიტიკურ და ადამიანის უფლებების კონტექსტს. გადასახადების პოლიტიკიდან გამომდინარე, ორგანიზაციის საერთაშორისო ფრთის შტაბ-ბინა ამსტერდამში, ნიდერლანდებში მდებარეობს.
ორგანიზაციის ვებ-გვერდის თანახმად, ამჟამინდელი კამპანიების პრიორიტეებია: ეკონომიკური სამართლიანობა და ნეოლიბერალიზმთან წინააღმდეგობა, ტყეები და ბიომრავალფეროვნება, სურსათის სუვერენიტეტი, კლიმატის სამართლიანობა და ენერგია. ორგანიზაციის კამპანიების პრიორიტეტები შეხვედრაზეა შემუშავებულია, რომელიც 2 წელიწადში ერთხელ იმართება. ამასთან, Friends of the Earth გეგმავს კამპანიებს სხვა დარგებშიც, როგორებიცაა: გაუდაბნოება, ანტარქტიდა, ოკეანე, სამთომოპოვება, ექსტრაქტივიზმი და ატომური ენერგეტიკა. 2016 წელს ორგანიზაციამ წამოიწყო კამპანია ხორცის ინტენსიური წარმოებისა და მოხმარების წინააღმდეგ.
ორგანიზაციის საქმიანობა წარმატებულია და მათი კამპანიების მეშვეობით: შეიცვალა მსოფლიო ბანკის მოწოდებები გარემოს დაცვისა და ადამიანის უფლებების საკითხებთან მიმართებით, გაიმართა დებატები გლობალურ დათბობასთან დაკავშირებით, რათა აშშ-ში საუკეთესო საკანონმდებლო პოლიტიკა შეემუშავებინათ, მსოფლიო მასშტაბით შეჩერდა 150-ზე მეტი დესტრუქციული კაშხალი და წყლის პროექტი, დაწესდა საერთაშორისო რეგულაციები ვეშაპების ჭერაზე, გაიზარდა ზეწოლა და რეგულაციები შემუშავდა ღია კარიერების მიწებთან და ნავთობტანკერებთან დაკავშირებით. კრიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ ორგანიზაცია მხოლოდ მედიის ყურადღების მიქცევას ცდილობს, მაგრამ სინამდვილეში ადგილობრივებთან არ რჩება აქტუალური რთული პრობლემების მოსაგვარებლად და განვითარებად ქვეყნებში განვითარებას უშლის ხელს. ორგანიზაციას აკრიტიკებენ ნავთობთან და ბუნებრივ აირთან დაკავშირებული კომპანიებიდან მიღებული დიდი დაფინანსების გამო.
ნავთობი
2018 წლის ოქტომბერში ცნობილი გახდა, რომ ალიკო დანგოტე, აფრიკის უმდიდრესი ადამიანი, ნიგერიაში, 6 180 აკრ ჭაობში 12 მილიარდი $-ის ნავთობის რაფინირების კომპლექსის აგებას აპირებდა, რაც კომპლექსს მსოფლიოში უდიდეს რაფირინების ცენტრად აქცევდა. 2022 წლისთვის რაფინირების ქარხანა 65 000 ბარელ ნედლ ნავთობს გადაამუშავებს ყოველდღიურად. ნიგერია აფრიკაში ნავთობის უდიდესი მწარმოებელია, მაგრამ რაფინირების ქარხნების დაბალი ხარისხისაა და ქვეყნის მასშტაბით გამოყენებული ნავთობის დიდი ნაწილი იმპორტირებულია. რადგანაც ქარხანა ნიგერის დელტიდან დაშორებით შენდება, ხოლო ნიგერიული ნავთობის დიდი ნაწილი მდინარის დელტის მახლობლად მოიპოვება, ლაგოსის რაფინირების ქარხნამდე გადასატანად 240 მილის სიგრძის წყალქვეშა მილსადენი გამოიყენება. ნიგერიაში არსებული მილსადენები კონტროლქვეშაა, ხოლო ზოგიერთი მათგანი მოქალაქეებმა და მეამბოხეთა ჯგუფის, Delta Avengers, წევრებმა ააფეთქეს, რომლებიც ნავთობის ინდუსტრიის მიერ გამოწვეული დაბიძნურებისა და სიღარიბის გამო არიან აღშფოთებული. აღნიშნული რაფინირებიც ქარხანა დანგოტეს ნიგერიულ ნავთობზე მონოპოლიას მიანიჭებს.
ქსელის სტრუქტურა
კონკრეტული ქვეყნის წევრ ორგანიზაციებს დედამიწის მეგობრების შესაბამისი სახელი ან მშობლიურ ენაზე თარგმნილი ექვივალენტური სახელწოდება შეიძლება ჰქონდეთ, მაგალითად, „დედამიწის მეგობრები (აშშ)“, „დედამიწის მეგობრები (იუჩი)(ინგლისი, უელსი, ჩრდილოეთი ირლანდია)“, „Amigos de la Tierra“ (ესპანეთი და არგენტინა). წევრი ჯგუფების თითქმის ნახევარი სხვადასხვა წარმოშობისაა და შემდეგაა მიერთებული ქსელთან, როგორიცაა: Pro Natura (შვეიცარია), გარემოსდაცვითი მოძრაობის კორეული ფედერაცია, გარემოსდაცვითი უფლებების მოქმედება (დედამიწის მეგობრები, ნიგერია) და ინდონეზიის გარემოსდაცვითი ფორუმი.
დედამიწის მეგობრების საერთაშორისო ქსელის სამდიივნო ამსტერდამში მდებარეობს, ხოლო აღმასრულებელი კომიტეტი ცნობილია, როგორც ExCom. აღმასრულებელი კომიტეტი ორგანიზაციის წევრი ჯგუფების წარმომადგენლებითაა დაკომპლექტებული, რომლებსაც ყოველ ორ წელიწადში ერთხეულ, გენერალურ შეხვედრაზე ირჩევენ. ამავე შეხვედრაზე შეიმუშავებენ საერთო პოლიტიკასა და პრიორიტეტული მოქმედებების ჩამონათვალს.
პერიოდული გამოცემები
Meat Atlas ყოველწლიური მოხსენებაა ინტენსიური ფერმერობის მეთოდებთან და გავლენასთან დაკავშირებით. პერიოდული გამოცემა 27 ესესგან შედგება, რომლებშიც ხორცის წარმოებასა და მოხმარებასთან დაკავშირებული საკითხებია გაანალიზებული. Meat Atlas „დედამიწის მეგობრებისა“ და „ჰაინრიხ ბიოლის ფონდის“ ერთობლივი პერიოდული გამოცემაა.
სქოლიო
კატეგორია:1969 წელს დაარსებული გარემოსდაცვითი ორგანიზაციები
ლევოტობი
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ვულკანები
რიაშან-დუ-პოსუ
რიაშან-დუ-პოსუ (Riachão do Poço) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 82 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ საპეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 164 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 104.35 კმ²-ზე. ფართობი 39 905 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
პადრე-ბერნარდუ
პადრე-ბერნარდუ (Padre Bernardo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 629 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 671 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.81 კმ²-ზე. ფართობი 3 139 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბექა ადამაშვილი
ბიოგრაფია
ბექა ადამაშვილი დაიბადა თბილისში 1990 წელს. 2007 წელს სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა დაიწყო კავკასიის უნივერსიტეტის მედია სკოლის ჟურნალისტიკისა და სოციალური მეცნიერებების ფაკულტეტზე. მისი ადრეული მოთხრობები იბეჭდებოდა სხვადასხვა პერიოდულ გამოცემასა და გაზეთში. ერთ–ერთი მოთხრობა, სახელწოდებით "წვიმის წვეთი" შევიდა ქიმიის სასკოლო სახელმძღვანელოში.
2009–დან 2013 წლამდე ბექა მუდმივად აქვეყნებდა სატირულ–იუმორისტულ სტატიებს საკუთარ ბლოგზე (www.doin.ge), ცხოვრებისეულ და სოციალურ თემებთან დაკავშირებით. მისი ბლოგები განსაკუთრებით პოპულარული იყო ახალგაზრდებში. როგორც ბლოგერმა, მან გაიმარჯვა მრავალ კონკურსში.
2013 წელს ბექა ადამაშვილმა მონაწილეობა მიიღო „შემოდგომის ლეგენდის“ ლიტერატურულ კონკურსში, სადაც დაწერილმა მოთხრობამ „XXVIII: წერტილი“, პირველი ჯილდოც მოუტანა. მისი სხვადასხვა მოთხრობა გამოქვეყნდა ლიტერატურულ ჟურნალებში, მათ შორის „ცისკარში“ და „ანეულში“.