cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საჯარო ბიბლიოთეკა (სანქტ-პეტერბურგი)
1895-1919 წლები
1911 წლისთვის ჩერკესოვის ბიბლიოთეკა წარმოადგენდა წიგნების საკმაოდ დიდ კოლექციას. ბიბლიოთეკის განვითარება პირველმა მსოფლიო ომმა შეაფერხა: მოხდა მკითხველთა გადინება, პერსონალი მინიმუმამდე შემცირდა. 1917 წლის თებერვლის მოვლენებმა გაამძაფრა საშიშროება იმისა, რომ შენობის მეპატრონე გამოასახლებდა ბიბლიოთეკას მის მიერ დაკავებული ფართების გადაუხდელობის გამო. ნ. მ. ლომკოვსკის ძალისხმევით, 1919 წლის 5 იანვარს, ჩერკესოვის ბიბლიოთეკა ნაციონალიზებულ იქნა, როგორც ქალაქ პეტროგრადის ცენტრალური კომუნალური ბიბლიოთეკა. 1919 წლიდან ლომკოვსკი იყო ბიბლიოთეკის ხელმძღვანელის მ. კ. ლომკოვსკაიას მოადგილე.
1919-1930 წლები
1920-იან წლებში ბიბლიოთეკის განვითარება დიდწილად განპირობებული იყო ნ. მ. ლომკოვსკის საქმიანობით, რომელიც 1923 წლიდან 1930 წლის აპრილამდე იყო მთავარი ხელოვნებათმცოდნისა და ბიბლიოგრაფის, ო. ე. ვოლცენბურგის, თანაშემწე.
1924 წელს ბიბლიოთეკა გოროხოვაიას ქუჩიდან ლასალის მოედანზე (ახლანდელი ხელოვნების მოედანი), №3-ში გადავიდა. შენობის ზრდამ დადებითად იმოქმედა მის განვითარებასა და ახალი მკითხველების მოზიდვაზე.
1930-1941 წლები
1930 წლის 1 ივლისიდან ლენინგრადის ცენტრალური საქალაქო ბიბლიოთეკა „დიდი საბიბლიოთეკო ცენტრის შესაქმნელად“ გაფართოვდა სახელმწიფო უნივერსალური, რეგიონალური საბავშვო ბიბლიოთეკების, ასევე ცენტრალური მობილური ფონდის ხარჯზე და ეწოდა ლენინგრადის რეგიონალური ცენტრალური ბიბლიოთეკა.
1930-იანი წლების შუა პერიოდისთვის ბიბლიოთეკის სტრუქტურის რეორგანიზაცია მიმდინარეობდა; დირექტორის, პავლე ვასილიევის ხელმძღვანელობით, ბიბლიოთეკისთვის მტკიცედ იყო დაფიქსირებული ლენინგრადში საბიბლიოთეკო მუშაობის მეთოდოლოგიური ცენტრის სტატუსი. შეიქმნა მეთოდოლოგიური სამსახური („მეთოდბაზა“). ოპერატიული მეთოდური მუშაობის ძირითად ფორმას კონსულტაცია ეწოდა. მეთოდოლოგიური ბაზის შესახებ დებულებაში მისი ძირითადი მიმართულებებია განისაზღვრა: თვითგანათლება; დახარისხება; ბიბლიოგრაფიული სამუშაო; მობილური მუშაობა და ახალბედა მკითხველებთან მუშაობა; ორგანიზაციული საკითხები და ბიბლიოთეკის ტექნიკა. მასობრივ ბიბლიოთეკებში მუშაობის გაუმჯობესების მიზნით, 1934 წლის 15 მარტიდან მეთოდბაზში დაინერგა „ბიბლიოგრაფიული კონსულტაცია და ინსტრუქტაჟი“. დირექტორის 1934 წლის 20 სექტემბრის ბრძანებით მეთოდბაზა დამოუკიდებელ ერთეულად გამოიყო. საქალაქო ბიბლიოთეკების ბიბლიოგრაფიული მუშაობის მეთოდოლოგიური უზრუნველყოფა დაევალა ბიბლიოგრაფიულ განყოფილებას (ბიბლიოთეკის მკითხველთა მომსახურეობასთან ერთად).
1933 წელს ბიბლიოთეკებს დაევალათ ქალაქის მკითხველების სამეცნიერო ლიტერატურით უზრუნველყოფა. ამის გადასაჭრელად ლენინგრადის ცენტრალურმა ბიბლიოთეკამ შემოიღო ბიბლიოთეკათაშორისი აბონემენტი, რომელშიც ჩართული იყო ლენინგრადის საქალაქო საბჭოს მასობრივი განყოფილების ყველა ბიბლიოთეკა. შეიქმნა სამეცნიერო ლიტერატურის კონსოლიდირებული კატალოგი, რომელიც ასახავს 32 საჯარო ბიბლიოთეკის ფონდს და 30000 ბარათს ითვლის. კომუნიკაცია და წიგნების შეკვეთა ხორციელდებოდა ტელეფონით. ამ გამოცდილებას შეიძლება ვუწოდოთ თანამედროვე საბიბლიოთეკო კორპორაციის პროტოტიპი.
1934 წლის დასაწყისში ბიბლიოთეკამ წარმატებას მიაღწია დამწყები მკითხველების მოზიდვაში, საგამომცემლო საკითხების გადაჭრაში, ბიბლიოგრაფიული მასალების შემუშავებაში თვითგანათლების დასახმარებლად და პარტიული გადაწყვეტილებების ხელშეწყობაში. წლის ბოლოს ბიბლიოთეკის მიღწევებს შორის იყო: კომპლექტაციის ხარისხის გაუმჯობესება; ანბანური, სისტემატური და ტოპოგრაფიული კატალოგების შექმნა; რიგში მომლოდინე მკითხველთა და უარების შემცირება; სარეკომენდაციო ბიბლიოგრაფიული სახელმძღვანელოების მომზადება. აღინიშნა ბიბლიოგრაფიული განყოფილების „სამაგალითო“ მუშაობა.
1935 წლის აპრილში შეიქმნა კომპლექტაციის ბიურო, რომელიც შედგებოდა დეპარტამენტის ხელმძღვანელებისგან. ბიურო ეწეოდა კომპლექტაციის პროფილის შემუშავებას, ბიბლიოთეკის ყველა განყოფილების კოორდინაციას, გამოცდილების შესწავლას და მეთოდოლოგიური მასალების მომზადებას.
ბიბლიოთეკის გადატანამ 1940 წლის 10 სექტემბერს სამების ლავრის ეზოს ყოფილ შენობაში, მდინარე ფონტანკას სანაპირო №44-ში წინასწარ განსაზღვრა მისი შემდგომი განვითარება.
1941-1945 წლები
დიდი სამამულო ომის დასაწყისში, 1941 წლის 23 ივნისს, დირექტორი ივან ანდრეის ძე მოხოვი მობილიზებული იქნა წითელი არმიის რიგებში. 1941 წლის 24 ივლისს ხელმძღვანელის პოსტი დაიკავა ბორის კულტიასოვმა. ბიბლიოთეკის მუშაკებისგან შეიქმნა სანიტარული და ხანძარსაწინააღმდეგო დანაყოფები. 1941 წლის აგვისტოდან დაიწყო მობილური ბიბლიოთეკების შექმნა არმიის ნაწილებში, სამხედრო ჰოსპიტლებში და საჰაერო თავდაცვის დანაყოფებში. მკითხველთა მომსახურება ჯერ ბომბსაფარში მოეწყო, ხოლო ელექტროენერგიის გათიშვის შემდეგ - ბიბლიოთეკის ფოიეში. პერსონალის დიდი ნაწილი ყაზარმულ რეჟიმზე გადავიდა. 1941 წლის ბოლოს ბიბლიოთეკაში 78 თანამშრომლიდან 13 დარჩა საშტატო ნუსხაში.
1942 წლის 7 ნოემბერს ბომბის აფეთქების შედეგად, რომელიც მოხვდა მეზობელ შენობას, ომამდელი აბონემენტების შენობის ჭერი ჩამოინგრა და მთელი ოთახი ნანგრევებით გაივსო, მაგრამ ბიბლიოთეკა განაგრძობდა მუშაობას. ამ წლების განმავლობაში მისი ფონდები ივსებოდა წიგნებით ე. წ. „განადგურებული“ ბინებიდან, რის შესახებაც ქალაქის ფინანსურმა სამსახურმა ოფიციალურად განაცხადა. შეძენილი იქნა ევაკუირებული მაცხოვრებლების პირადი ბიბლიოთეკები. წიგნები მთელი ქალაქიდან მოჰქონდათ, ეწყობოდა გამოფენები.
1942 წლის ზაფხულში ცენტრალური ბიბლიოთეკის თაოსნობით განახლდა პროფესიული საბიბლიოთეკო და მეთოდოლოგიური გაერთიანებების მუშაობა, რომლებზეც მიმდინარეობდა კონსულტაციები მიმდინარე საკითხებზე და ტარდებოდა მიმოხილვები.
1943 წელს ანა ფელდბლუმი გახდა ბიბლიოთეკის დირექტორი, იმავე წელს მეთოდურმა კაბინეტმა განაახლა მუშაობა.
1945-1986 წლები
1958 წელს რსფსრ ბიბლიოთეკის კულტურის სამინისტრომ ვ. ვ. მაიაკოვსკის სახელობის ბიბლიოთეკას, მიანიჭა წოდება „რსფსრ-ს საუკეთესო ბიბლიოთეკა“.
აქტიურად მიმდინარეობდა სოციალური და კულტურული სამუშაოები. ტარდებოდა ლექციები, ეწყობოდა შეხვედრები მწერლებთან. მაგალითად, 1959 წელს დ. გრანინთან და ა. ჩაკოვსკისთან შეხვედრას 270 ადამიანი ესწრებოდა. 1960 წლიდან ბიბლიოთეკაში მუშაობდა ლიტერატურული ასოციაცია „სამშაბათი“ ვიქტორ ბაკინსკის ხელმძღვანელობით. მის მოსწავლეებსა და სტუდენტებს შორის არიან ს. დოვლატოვი, ვ. გუბინი, ი. ეფიმოვი და სხვები. ასოციაციის წევრები იყვნენ ასევე ვ. პოპოვი, ვ. მარამზინი, ვ. ვოსკობოინიკოვი. ბიბლიოთეკაში იმართებოდა ცნობილი მსახიობების კონცერტები, შემოქმედებითი საღამოები (ს. იურსკის, ო. ბასილაშვილის, კ. ლავროვის, ვ. სტრჟელჩიკის).
1968 წლის იანვარში რიმა სუნდუშნიკოვა გახდა ბიბლიოთეკის დირექტორი. მისი ხელმძღვანელობით ჩატარდა მდინარე ფონტანკის სანაპირო №44-ში მდებარე ავარიული შენობის რეკონსტრუქცია. ბიბლიოთეკა განთავსდა კიროვის რაიონის ბიბლიოთეკისთვის ახლადაშენებულ შენაბაში(ლიონია გოლიკოვის ქ. №31). მნიშვნელოვანია, რომ ამ პერიოდში მაიაკოვსკის სახელობის ბიბლიოთეკამ შეინარჩუნა პერსონალი, ფონდი, ცენტრალური ქალაქის ბიბლიოთეკისა და მეთოდოლოგიური ცენტრის სტატუსი. შორ მანძილზე მდებარეობის, გადაადგილებისა და რეორგანიზაციის პირობებში, ცენტრალური რეგიონების მცხოვრებთათვის, რომლებმაც ჩვეული ბიბლიოთეკა დაკარგეს, მოგვარებულ იქნე წიგნების ბიბლიობუსებით მომსახურების სერვისი.
1970-იანი წლების ბოლოს ბიბლიოთეკას განყოფილების სტატუსით შეუერთდა ლენინგრადის სანოტო-მუსიკალური ბიბლიოთეკა, ხოლო 1980 წლის 1 იანვარს მის შემადგენლობაში ქალაქის ახალგაზრდული ბიბლიოთეკა შევიდა.
1986 წლიდან
მარცხნივ|მინი|330x330პქ| ზოია ჩალოვა, ბიბლიოთეკის დირექტორი 1986 წლიდან 1986 წელს ბიბლიოთეკის ხელმძღვანელი ზოია ვასილის ასული ჩალოვა გახდა. ამ „პერესტროიკის“ და პოსტპერესტროიკის წლებში ბიბლიოთეკამ შეძლო მდინარე ფონტანკას სანაპირო №44-ში მდებარე შენობის შენარჩუნება და მიიღო ახალი შენობა იქვე, №46-ში, უცხო ენების ლიტერატურის განყოფილების განვითარებისთვის.
1994 წელს №46-ში გაიხსნა თავადი გ. ვ. გოლიცინის მემორიალური ბიბლიოთეკა, რომლის კოლექციაში შედიოდა რუსეთის შესახებ საზღვარგარეთ გამოცემული წიგნები რუსულ და ინგლისურ ენებზე, ასევე რუსი ემიგრანტების პუბლიკაციები. ამჟამად გოლიცინის ბიბლიოთეკა შედის უცხო ენების ლიტერატურის განყოფილებაში, როგორც ცალკე კოლექცია.
1996 წლის 1 სექტემბერს მაიაკოვსკის სახელობის ცენტრალური საქალაქო ბიბლიოთეკის სანოტო-მუსიკალური განყოფილება გაერთიანდა ა. ბლოკის სახელობის ბიბლიოთეკასთან და მიიღო სახელწოდება „ვ. მაიაკოვსკის სახელობის ცენტრალური საქალაქო საჯარო ბიბლიოთეკის ა. ბლოკის სახელობის მუსიკალურ-მხატვრული ფილიალი. 1997 წლიდან ეს განყოფილება ფუნქციონირებს ნევის გამზ. №20-ში. რამდენიმე წლის განმავლობაში განყოფილებას ერქვა ხელოვნებისა და მუსიკის საბიბლიოთეკო-საინფორმაციო ცენტრი. 2021 წლიდან განყოფილებას ეწოდა „Невский-АРТ“.
1990-იან წლებში ქვეყნის საჯარო ბიბლიოთეკებს შორის პირველ რიგებში იდგა. ბიბლიოთეკის სპეციალისტებმა შექმნეს მათი ფონდების ელექტრონული კატალოგი.
2000-იანი წლების შუა ხანებში ბიბლიოთეკა გახდა სანქტ-პეტერბურგის საჯარო ბიბლიოთეკების კორპორატიული ქსელის პროექტის ინიციატორი და შემქმნელი, რომელიც აერთიანებდა სამ საქალაქო ბიბლიოთეკას და 18 ცენტრალიზებულ საბიბლიოთეკო სისტემას, სულ 198 დაწესებულებას. 2009 წლიდან ვ. ვ. მაიაკოვსკის სახელობის ბიბლიოთეკა კორპორატიული ქსელის სათაო ცენტრია. ალტ=Библиотека им. В. В. Маяковского на Фонтанке, 44, вид с противоположного берега реки Фонтанки|მინი|400x400პქ| ბიბლიოთეკა ფონტანკაზე, 44, ხედი მდინარე ფონტანკას მოპირდაპირე ნაპირიდან 2010-იან წლებში გაიხსნა ბიბლიოთეკის ახალი განყოფილებები: საინფორმაციო და დასასვენებელი ცენტრი „M-86“ (მოსკოვის გამზ. #86); „Охта-LAB“ ბიბლიოთეკა - ქალაქის პირველი ბიბლიოთეკა, რომელიც მდებარეობს სავაჭრო ცენტრში „ოხტა-მოლი“, მოგვიანებით კი „ПассажLib“ განყოფილება სავაჭრო სახლ „პასაჟში“ (ნევის გამზ. 48). 2020 წლის ოქტომბერში ვასილიევის კუნძულზე საჯარო სივრცეში გაიხსნა ბიბლიოთეკის ქვეგანყოფილება, რომელიც მუშაობდა 2022 წლის აპრილამდე, ხოლო იმავე წლის მაისში გადავიდა საჯარო და ბიზნეს სივრცეში -„სევკაბელ-პორტი“
ვ. ვ. მაიაკოვსკის სახელობის ბიბლიოთეკა დღეს — ეს არის ცხრა საჯარო სივრცე ფონდით 111 ენაზე; 1,7 მილიონზე მეტი წიგნი, გაზეთი, ჟურნალი, დისკი და ვინილის ჩანაწერი. 2019 წლის ბოლოსთვის ეს იყო 57216 რეგისტრირებული მკითხველი; წელიწადში 566199 ვიზიტორი; 335 კვალიფიციური თანამშრომელი; მოწინავე საინფორმაციო ტექნოლოგიები და თამამი იდეები. ბიბლიოთეკას აქვს განშტოებული სტრუქტურა და მოიცავს სამუშაოს მრავალ მიმართულებას, რომლებიც დამახასიათებელია უმსხვილესი რეგიონალური ბიბლიოთეკებისთვის. 2020 წელს თვითიზოლაციის პერიოდში ბიბლიოთეკამ დისტანციურად წარმატებით უზრუნველჰყო საბიბლიოთეკო მომსახურების სრული ციკლი.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ბიბლიოთეკები კატეგორია:საჯარო ბიბლიოთეკები კატეგორია:1868 წელს დაარსებულები კატეგორია:რუსეთის საზოგადოებრივი შენობა-ნაგებობები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:კულტურული ცენტრები
ანტონიო სენი
ანტონიო სენი (Antonio Segni; დ. 2 თებერვალი, 1891, სასარი, იტალია — გ. 1 დეკემბერი, 1972, რომი, იტალია) — იტალიელი პოლიტიკოსი. 1962–1964 წლებში იტალიის პრეზიდენტი, 1955–1957 და 1959–1960 წლებში იტალიის პრემიერ-მინისტრი, 1951–1954 და 1958–1959 წლებში იტალიის თავდაცვის მინისტრი, 1959–1960 წლებში იტალიის შინაგან საქმეთა მინისტრი, 1960–1962 წლებში იტალიის საგარეო საქმეთა მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:იტალიის პრეზიდენტები კატეგორია:იტალიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
ვაქცინაცია
მინიატიურა|ბავშვს უტარდება ვაქცინაცია პოლიომილიტზე ვაქცინაცია — ვაქცინის შეყვანა ადამიანის ან ცხოველის ორგანიზმში. დაფუძნებულია ილია მეჩნიკოვის მოძღვრებაზე ფაგოციტოზის შესახებ. ვაქცინის განმეორებით შეყვანის შედეგად ქვეითდება ორგანიზმის მგრძნობელობა სპეციფიკური ანტიგენისადმი ხდება ე.წ. დესენსიბილიზაცია, იზრდება ფაგოციტოზი, აქტიურდება ნივთიერებათა ცვლის პროცესები, პირველად კერაში მატულობს ჰიპერემია და სისხლძარღვების კედლების შეღწევადობის უნარი. ადამიანის ვაქცინაციისთვის სარგებლობენ დახოცილი ვაქცინებით, რომლებიც შეჰყავთ კანქვეშ, კანში, კუნთებში და ვენაში. ვაქცინის შეყვანას ხშირად თან სდევს ორგანიზმის საერთო, მძიმე რეაქცია — შემცივნება, მაღალი ტემპერატურა, ძლიერი ოფლიანობა, ტკივილის გაძლიერება. ვაქცინაციას არ მიმართავენ ორსულობის მეორე ნახევარში, ტუბერკულოზის აქტიური ფორმის, თირკმლების დაავადების, ჰიპერტონული და სხვა დაავადებების დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაქცინაცია კატეგორია:ბიოტექნოლოგია კატეგორია:პრევენციული მედიცინა
ლილი პონსი (მსახიობი)
როგორც კონცერტების მომღერალს, მას ასევე ჰქონდა წარმატებული და მომგებიანი კარიერა, იგი კონცერტებზე 1973 წლამდე მღეროდა. 1935–1937 წლებში იგი გადაიღეს სამ მიუზიკლში, RKO Pictures-თვის. უამრავჯერ გამოსულა როგორც ტელევიზიაში, ასევე რადიოში, მონაწილეობას ღებულობდა მრავალფეროვან პროგრამებში, მათ შორის არის: ედ სალივანის შოუ, კოლგეიტის კომედიის საათი და დეივ გეროუვის შოუ. ჩაწერილი აქვს ათობით ჩანაწერი, ჩაწერა როგორც კლასიკური, ასევე პოპულარული მუსიკა. იგი საფრანგეთის მთავრობამ დააჯილდოვა Croix de Lorraine და საპატიო ლეგიონის ორდენით.
მისი მოსაზრებები მოდისა და სახლის დეკორაციის შესახებ ხშირად იკითხებოდა ქალთა ჟურნალებში და იგი ლოკჰიდის თვითმფრინავების, ნოქს ჟელატინის და ლიბის სარეკლამო სახე იყო. Opera News-მა 2011 წელს დაწერა: ”პონსიმ ხელი შეუწყო თავისებურ მარკეტინგულ საზრიანობას, რომელიც აქამდე არცერთ მომღერალს არ ჰქონია; მხოლოდ ლუჩანო პავაროტი იყო წარმატებული მასმედიის გამოყენებაში”.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
მინი| ლილი პონსი [[მონრეალი|მონრეალში, 1939 წელი]] ცნობილი მომღერალი და მსახიობი ლილი პონსი დაიბადა 1898 წლის 12 აპრილს, დრაგინიანში, ქალაქ კანის მახლობლად. იყო ფრანგი ლეონარდ აუგუსტ ანტოინ პონსის და იტალიაში დაბადებული, მარია პონსის ქალიშვილი. ფორტეპიანოზე დაკვრა შეისწავლა პარიზის კონსერვატორიაში, პირველი პრიზი 15 წლის ასაკში მოიგო. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე, 1914 წელს, იგი დედასთან და უმცროს დასთან, ჯულიეტასთან (დაიბადა 1902 წლის 22 დეკემბერს — გარდაიცვალა 1995 წელს) ერთად კანში გადავიდა საცხოვრებლად.
1925 წელს, სოპრანო დინა ბიუმერმა და ავგუსტ მესრიცმა, წარმატებულმა გამომცემელმა პონსი გაამხნევეს, და დათანხმდნენ მისი სიმღერის კარიერის დაფინანსებაზე. ამის შემდეგ, სიმღერის გაკვეთილებზე პარიზში, ალბერტო დე გოროსტიაგასთან დადიოდა. მოგვიანებით, ნიუ-იორკში სიმრერა ელის ზეპილთან შეისწავლა. 1930 წლის 15 ოქტომბერს პონსი დაქორწინდა თავის პირველ ქმარზე, მესრიცზე და შემდეგი რამდენიმე წელი დიასახლისად გაატარა. ისინი 1933 წლის 7 დეკემბერს განქორწინდნენ.
კარიერა
მისი დებიუტრი ოპერაში 1928 წელს Mulhouse-ში შედგა. 1928 წელს, რამდენიმე როლის შესრულება დაიწყო საფრანგეთის პროვინციულ საოპერო თეატრებში. იგი აღმოაჩინა დრამატიკოსმა ტენორმა ჯოვანი ზენატელომ, რომელმაც იგი ნიუ-იორკში წაიყვანა. მოგვიანებით, პონსიმ ხელშეკრულება გააფორმა RCA Records-თან.
1931 წლის 3 იანვარს პონსმა, აშშ-ში უცნობმა, ლუსია, დონიცეტის ლუსია დი ლამერმური შეასრულა, რის გამოც მისი სახელის მართლწერა შეიცვალა და გახდა ლილი. მისმა შესრულებამ უდიდესი მოწონება დაიმსახურა. იგი გახდა ვარსკვლავი და მემკვიდრეობით მიიღო გალი-კურშის მნიშვნელოვანი როლები. 1940 წელს იგი გახდა შეერთებული შტატების ლეგალური მოქალაქე. 1938 წლიდან 1958 წლამდე იყო დაქორწინებული დირიჟორზე, ანდრე კოსტელანეცზე. 1955 წელს მათ სახლი პალმ სპრინგსში, კალიფორნიაში ააშენეს. მარცხნივ|მინი| პონსი 1935 წელს
1944 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დროს, პონსიმ გააუქმა შემოდგომისა და ზამთრის სეზონი ნიუ-იორკში და ამის ნაცვლად გასტროლები ჩაატარა აშშ-ს გარეთ. მიუხედავად იმისა, რომ პონსი პენსიაზე გასვლის შემდეგ კონცერტებზე ისევ მღეროდა, მისმა პოპულარობამ 1972 წელს პიკს მაშინ მიაღწია, როდესაც საინფორმაციო საშუალებებმა განაცხადეს, რომ იგი კონცერტზე ლინკოლნის ცენტრში იმღერებს. კონცერტის ყველა ბილეთი მათი არსებობიდან ერთ საათში გაიყიდა. ისტორიული კონცერტი, გაიმართა 1972 წლის 31 მაისს. 1945 წელს გასტროლები გააგრძელა ჩინეთში, ბელგიაში, საფრანგეთსა და გერმანიაში. შინ დაბრუნებულმა მან მოინახულა ამერიკის შეერთებული შტატები.
რადიო, ტელევიზია და კინო
მან ითამაშა RKO–ს სამ ფილმში: მე ძალიან ბევრს ვოცნებობ (1935), ფილმში მასთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ჰენრი ფონდამ, შემდეგ წელს გადაიღეს ფილმში, ეს გოგონა პარიზიდან (1936) და მაღალზე დარტყმა (1937). მან ასევე შეასრულა არია 1947 წლის ფილმში „კარნეგი ჰოლი“.
გარდაცვალება
იგი გარდაიცვალა პანკრეასის კიბოთი, დალასში, ტეხასში, 77 წლის ასაკში. მისი ნეშტი სამშობლოში დააბრუნეს, რათა Cimetière du Grand Jas-ში, კანში დაეკრძალათ. მისი ერთადერთი ცოცხალი ნათესავი, მისი ძმისშვილი, ჯონ დე ბრაი (მისი დის, ჯულიეტ პონსის ვაჟი), არქეოლოგია, რომელიც ფლორიდაში ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:იტალიური წარმოშობის ფრანგები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები
ეკონომიკა
thumb|300px|ტრადიციული ბაზარი ფიზიკური არენაა, სადაც გამყიდველები და მყიდველები ხვდებიან ერთმანეთს, ვაჭრობის საგნები გამოფენილია და მათზე გარიგებები ხდება. ეკონომიკა (ბერძ. οίκος - სახლი, და νομος - ვმართავ, ანუ საოჯახო მმართველობა) სოციალური მეცნიერებაა, რომელიც შეისწავლის საქონლისა და მომსახურების წარმოებას, განაწილებას, გაცვლასა და მოხმარებას. ეკონომიკა ზოგადად მოიაზრება, როგორც:
ეკონომიკის ისტორია
მიღებულია აზრი იმის თაობაზე, რომ თანამედროვე ეკონომიკურ მეცნიერებას საფუძველი ჩაეყარა მე-18 საუკუნის ბოლოს ადამ სმითის მიერ, რომელმაც შექმნა კლასიკური ეკონომიკური სკოლა, მიუხედავად იმისა, რომ უფრო ადრინდელია ესპანელი სქოლასტიკოსების და ფსიქოკრატების აღმოჩენები. ზოგიერთს მიაჩნია, რომ ფიზიოკრატიული სკოლა იყო პირველი მეცნიერული ეკონომიკური სკოლა. მე-19 საუკუნეში კარლ მარქსმა მოახდინა ეკონომიკური აზროვნების სხვადასხვა სკოლების, შრომების (მათ შორის ადამ სმითის) სინთეზი, იყენებდა რა ჰეგელის სისტემურ მიდგომას, შექმნა თავისი ნაშრომი „ კაპიტალი “ და მოძღვრება მარქსიზმი. მე-19-20 საუკუნეებში ეს ნაშრომი სოციალისტური ეკონომიკის იდეოლოგიურ საფუძველს წარმოადგენდა, ამასთან საბაზრო ეკონომიკის, უპირველეს ყოვლისა ნეოკლასიკური ეკონომიკური სკოლის მიმდევრების კრიტიკის ობიექტი იყო.
ამათ, ორივეს საპირისპიროდ, არსებობს ავსტრიული ეკონომიკური სკოლა, რომელიც არასოდეს წასულა კომპრომისზე და ყოველთვის ამტკიცებდა, რომ მარქსიზმი არა მარტო ცრუ მეცნიერება იყო, არამედ კაცობრიობის „კიბოც“. მისი მიმდევრები, საყოველთაოდ ცნობილი და აღიარებული ეკონომისტები, კარლ მენგერი, ბომ–ბავერკი, ვიზერი (მე-19 საუკუნის ბოლო, მე-20-საუკუნის დასაწყისი), მიზესი, ჰაიეკი, ჰაბერლერი, როთბარდი და სხვები (მე-20 საუკუნე), მეცნიერულად ასაბუთებდნენ, რომ სოციალიზმი შეუძლებელია და რომ ნებისმიერი კოლექტივიზმი ტოტალიტარიზმის დასაწყისია, რომ ფასი მხოლოდ სუბიექტური განსჯის საკითხია და არანაირი ფორმულით არ შეიძლება დაითვალო, და ა.შ.
ეკონომიკის დარგები
ეკონომიკური მეცნიერების ორი უმთავრესი დარგია მიკროეკონომიკა და მაკროეკონომიკა:
მაკროეკონომიკა ოპერირებს აგრეგირებული მაკროეკონომიკური მაჩვენებლებით. მისი განვითარება დაკავშირებულია კეინსის სახელთან (1920 წელი). მისი სისტემატიზაცია მოხდა 1930 წელს კეინსისა და სხვა მოაზროვნეების მიერ.
ეკონომიკურ მეცნიერებათა სისტემა მრავალ სხვა დარგს მოიცავს, ესენია:
რესურსები ინტერნეტში
*
ლუსაკა
ლუსაკა (Lusaka) — ზამბიის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი, ქვეყნის პოლიტიკური, ინდუსტრიული და კულტურული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, კირქვიან პლატოზე, ზღვის დონიდან 1279 მ სიმაღლეზე. ლუსაკა მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძია, სადაც მდებარეობს საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი და სასოფლო-სამეურნეო ვაჭრობის ცენტრი. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობდა 1,7 მლნ. ადამიანი, ხოლო 2018 წელს მოსახლეობის რაოდენობამ 2,5 მლნ-ს მიაღწია. ჩრდილოეთის, სამხრეთის, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის მხრიდან იწყება ზამბიის ოთხი მთავარი მაგისტრალი. საუბრობენ 3 ძირითად ენაზე: ინგლისურ, ნიანჯისა და ბემბის ენებზე. ქალაქის ადმინისტრაციის ოფიციალური ენაა ინგლისური. ლუსაკა წარმოადგენს სამხრეთ აფრიკის რეგიონის ერთ-ერთ ყველაზე სწრაფად განვითარებად ქალაქს.
ისტორია
ქალაქს, რომლის დაგეგმარებაც ითვალისწინებდა ევროპული ტიპის კეთილმოწყობილი კვარტლების არსებობას, სახელი დაერქვა ერთ-ერთი ტომის ბელადის პატივსაცემად. ასე რომ, დამოუკიდებელი სახელმწიფოს მომავალი დედაქალაქის სახეს და დასახელებას ჰარმონიულად შეერწყა ადგილობრივი ტრადიციები და საუკეთესო ევროპული მიღწევები.
1931 წელს ლუსაკა გახდა დიდი ბრიტანეთის პროტექტორატი ჩრდილოეთ როდეზიის ადმინისტრაციული ცენტრი, ხოლო 1964 წელს ზამბიის დამოუკიდებელ რესპუბლიკად გამოცხადების შემდეგ აირჩიეს ახალი სახელმწიფოს დედაქალაქად.
ლუსაკა თანდათანობით გადაიქცა ზამბიის უდიდეს პოლიტიკურ ცენტრად, აქ ხდებოდა მთავარი პოლიტიკური მოვლენები (პრეზიდენტების და პარლამენტის პალატის წევრების არჩევნები, 1991 წლის ახალი კონსტიტუციის მიღება და სხვა). აღინიშნებოდა არსებითი ცვლილებები დედაქალაქის კულტურულ ცხოვრებაში და ეკონომიკაში. ჩინეთის ხელისუფლების ხელშეწყობით ლუსაკიდან დაიგო სარკინიგზო ხაზი სადგურ კაპირი მპოშიდან (185 კმ ლუსაკიდან) ტანზანიის პორტ დარ-ეს-სალამამდე.
მიმდებარე ტერიტორია უკავია ფართოდ გაშლილ საძოვრებს, რის გამოც განვითარებულია ფერმები და რანჩოები.
დღეისათვის ლუსაკა ზამბიელებისათვის ყველაზე პოპულარულ ადგილს წარმოადგენს დასახლებისთვის და ტურისტებსაც იზიდავს ქალაქი. სწრაფად მზარდი ინფრასტრუქტურა მეტ თავდაჯერებულობას აძლევს დონორს. ლუსაკა მასპინძლობს მრავალფეროვან ადამიანებს განსხვავებული ეროვნებით, რომლებიც მუშაობენ სხვადასხვა ინდუსტრიებში და აქვთ განსხვავებული რელიგიები.
კულტურა
thumb|250px|ქუჩა ლუსაკაში. thumb|250px|ქალაქის საფეხბურთო სტადიონი (დამოუკიდებლობის სტადიონი). ლუსაკა ზამბიის კულტურული ცენტრია. ქალაქში მოქმედებს ლუსაკას ეროვნული მუზეუმი, ზინტუს საზოგადოების მუზეუმი, რომელიც მნახველთა ყურადღებას იქცევს ზამბიის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხის ტრადიციული დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნებით, ქალაქის ბიბლიოთეკა, ანთროპოლოგიური მუზეუმი და აფრიკული ყოფაცხოვრების სოფელი-მუზეუმი.
ლუსაკაში არსებობს რამდენიმე კინოთეატრი და მცირე თეატრი. აგრეთვე, გოლფის კლუბი, ეროვნულ გმირთა სტადიონი, კალიმბას რეპტილიების პარკი, მაიმუნების აუზი, ზოოპარკი და ბოტანიკური ბაღები.
ეკონომიკა
ლუსაკაში არის ქვეყნის უდიდესი და ყველაზე მრავალრიცხოვანი სავაჭრო ცენტრები.
კლიმატი
ლუსაკას უკავია საკმაოდ ხელსაყრელი მდებარეობა ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან 1279 მეტრ სიმაღლეზე, ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატით. გამოიყოფა ხუთი სეზონი: მუსონების პერიოდი (ნოემბრის შუა რიცხვები -მარტი), შემოდგომა (აპრილი-მაისი), ზამთარი (ივნისი-ივლისი), გაზაფხული (აგვისტო-სექტემბერი) და ზაფხული (ოქტომბერი - ნოემბრის შუა რიცხვები).
ლუსაკაში ყველაზე თბილი თვეა — ოქტომბერი, ამ დროს ფიქსირდება +32 °C, ივლისში ჰაერის ტემპერატურა ეცემა +10 °C-მდე. ზოგჯერ შეიძლება დაეცეს უფრო დაბლაც, აბსოლუტური მინიმუმი ქალაქში ივნის-ივლისში შეადგენს +2 °C-ს. ამასთან ერთად ტემპერატურის წლიური რყევა უმნიშვნელოა. ნალექების საშუალო წლიური ნორმა შეადგენს დაახლოებით 700 მმ-ს, თანაც მისი დიდი ნაწილი მოდის წვიმის სახით ნოემბრიდან აპრილის ჩათვლით. წვიმების სეზონზე შეიმჩნევა ნიადაგის წყლით გაჯერება და გაუვალი ჭაობების წარმოქმნა, ასეთ დროს ქალაქი სამყაროს უკავშირდება ავტომაგისტრალების საშუალებით.
ფლორა და ფაუნა
ლუსაკის შემოგარენში შენარჩუნებულია ბუნებრივი სავანების მცენარეულობა და სავანური მეჩხერი ტყეები. ფაუნა დედაქალაქის შემოგარენში წარმოდგენილია სპილოების, ანტილოპების, ზებრების, ჟირაფების პოპულაციებით, ასევე მტაცებელი ცხოველებით. საკმაოდ ნაირფეროვანია ფრინველთა სამყარო, ადგილობრივ სახეობებთან ერთად აქ გვხვდება გადამფრენი სახეობები ჩრდილოეთიდან. ქალაქში არცთუ იშვიათად გვხვდება ბუზი ცეცე — აფრიკული ტრიპანოსომოზის ძირითადი გადამტანი.
აღსანიშნავია, რომ ლანდშაფტის ერთ-ერთ ძირითად ელემენტს წარმოადგენს ტერმიტების ბუდე, რომელთა სიმაღლე 3 მ-დან 6 მ-მდეა.
მოსახლეობა, ენა, სარწმუნოება
ლუსაკა — ყველაზე დიდი ქალაქია ზამბიაში, 2019 წლის აღწერის მონაცემებით მისი მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 3,308,400 ადამიანს. დედაქალაქის ეთნიკურ შემადგენლობას ძირითადად წარმოადგენს ბანტუს ენების ოჯახის ხალხი — ესენია: ბემბა, ტონგა, ლოზი, ჩევა, მალავი, ნიანდაკა და სხვა ხალხი, ასევე გვხვდება ევროპის ქვეყნებიდან ჩამოსული ხალხის მცირე რაოდენობა.
ოფიციალური ენა, რომელზეც ლაპარაკობს დედაქალაქის ბევრი მაცხოვრებელი, ინგლისური ენაა. არაოფიციალური პირადი საუბრები მიმდინარეობს ადგილობრივი ენების და დიალექტების დახმარებით (ბემბა, ტონგა, ლოზი, ჩევა და ლუვალე).
ტრანსპორტი
thumb|300px|ლუსაკის საერთაშორისო აეროპორტი.
აეროპორტი
ლუსაკაში მდებარეობს კენეტ კაუნდას საერთაშორისო აეროპორტი (რომელიც გამოიყენება როგორც სამოქალაქო, ასევე სამხედრო ოპერაციებისთვის). აქვე არის ლუსაკას აეროპორტი, რომელსაც ზამბიის საჰაერო ძალები იყენებენ. აეროპორტი მნიშვნელოვანი გაფართოებისა და მოდერნიზაციის პროცესშია.
რკინიგზა
ქალაქს ემსახურება რკინიგზის ოპერაციული განყოფილებები კეიპიდან კაირომდე, რომელიც მას აკავშირებს ლუბუმბაშთან და ბულავაიოსთან. საერთაშორისო აეროპორტი უკავშირდება სარკინიგზო ხაზს.
საზოგადოებრივი ტრანსპორტი
ინტერაქტიული საზოგადოებრივი ტრანსპორტი უპირატესად მიკროავტობუსებით არის დაკომპლექტებული, მაგრამ ასევე მოიცავს უფრო დიდ ავტობუსებს და საერთო ტაქსებს ფიქსირებულ მარშრუტებზე. უმეტეს მარშრუტზე მანქანები მოძრაობენ ქალაქის კონკრეტულ ნაწილებსა და ცენტრალურ ბიზნესუბანში ოთხ ტერმინალთან : კულიმას კოშკი, ქალაქის ბაზარი, მილენიუმი და ლუმუმბა. ლუსაკაში არ არსებობს საზოგადოებრივი ტრანსპორტის მარშრუტების ოფიციალური რუკა, მაგრამ 2014 წელს გაჟღერდა რუკის შექმნის ინიციატივა. ლუსაკაში ყველა საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მომსახურებას უზრუნველყოფენ კერძო ოპერატორები.
სქოლიო
კატეგორია:ზამბიის ქალაქები კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები
ეგზოგენური საბადოები
ეგზოგენური საბადოები — ზედაპირული აგენტების (ზედაპირული და გრუნტის წყლები, ჰაერი, ორგანიზმები) მოქმედებით წარმოქმნილი საბადოები. შეიძლება წარმოიქმნას ნალექთდაგროვების არეებში ქიმიური, მექანიკური ან ბიოგენური დალექვის გზით (დანალექი საბადოები). მათ მიეკუთვნება აგრეთვე შთენილი ან სიღრმეში ხსნარების ჩაჟონვის შედეგად წარმოქმნილი ინფილტრაციული საბადოები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოლოგია
პიჩუგინო (დუვანის რაიონი)
პიჩუგინო (Әбдрәшит; Абдрашитово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 100 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:დუვანის რაიონის სოფლები
Amarok (ალბომი)
Amarok — მაიკ ოლდფილდის სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1990 წელს. ოლდფილდის შემოქმედების მოყვარულები მას თვლიან მუსიკოსის საუკეთესო ნამუშევრად. ალბომზე წარმოდგენილია მხოლოდ ერთი, 60-წუთიანი კომპოზიცია, რომელიც არ წყდება, მაგრამ ცვალებადია.
სიმღერების სია
აქ წარმოდგენილია ძირითადი კომპოზიციის ამა თუ იმ ფრაგმენტის ინდექსირებული დრო:
სქოლიო
კატეგორია:მაიკ ოლდფილდის ალბომები კატეგორია:1990 წლის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
დანიელე დე როსი
დანიელე დე როსი (იტალ. Daniele De Rossi; დ. 24 ივლისი, 1983, რომი) — იტალიელი ვეტერანი ფეხბურთელი. იყო იტალიის სერია A-ს კლუბ „რომას“ ნახევარმცველი და ვიცე-კაპიტანი, მეტსახელით მომავალი კაპიტანი (Capitan Futuro).
„რომასთან“ ერთად დე როსის მოგებული აქვს იტალიის თასი ორჯერ და სუპერთასი 2007 წელს. 2006 წელს დაასახელეს სერია A-ს წლის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელად და 2009 წელს — იტალიის საუკეთესო ფეხბურთელად.
საკლუბო კარიერა
დე როსი „რომას“ შეუერთდა ოსტია მარედან, სადაც ის თამაშობდა, როგორც თავდამსხმელი, 2000 წლამდე. მისი დებიუტი რომას შემადგენლობაში შედგა 2001 წლის 10 ოქტომბერს ბელგიაში ანდერლეხტის წინააღმდეგ ჩემპიონთა ლიგაზე. სერია A-ში მისი დებიუტი შედგა 2003 წლის 25 იანვარს „კომოს“ წინააღმდეგ. პირველი გოლი სერია A-ში გაიტანა 2003 წლის 10 მაისს ტორინოს წინააღმდეგ.
2006 წლის მარტში დე როსი შეაქო რეფერიმ მაურო ბერგონციმ სამართლიანი თამაშისთვის. სერია A-ს ტურის მორიგ მატჩში რომა უგებდა მესინას (1-0), როცა დე როსიმ გაიტანა გოლი ხელით, ბერგონციამ ვერ დაინახა ეს მომენტი. დე როსიმ უთხრა რეფერის, რომ ხელით გაიტანა გოლი და არ იყო ჩასათვლელი. რომამ ის მატჩი მოიგო 2-1.
სანაკრებო კარიერა
დე როსიმ სანაკრებო კარიერა დაიწყო იტალიის ასაკობრივ ნაკრებებში. ის მონაწილეობდა ევროპის 21 წლამდელთა ჩემპიონატზე. იმავე წელს მიიღო მონაწილეობა 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც იტალიის ნაკრები დაეუფლა ვერცხლის მედლებს. რამდენიმე კვირაში კი დე როსი გამოიძახეს იტალიის ეროვნულ ნაკრებში. მისი დებიუტი შედგა 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე ნორვეგიის ნაკრების წინააღმდეგ (2-1), 21 წლის ასაკში.
2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი
ოთხმატჩიანი დისკვალიფიკაციის შემდეგ, დე როსიმ ითამაშა ფინალში საფრანგეთის წინააღმდეგ. თამაშში ჩაერთო 61-ე წუთზე თანაგუნდელ ფრანჩესკო ტოტის ნაცვლად. მან გაიტანა მატჩისშემდგომ პენალტების სერიაში (ძირ. დრო 1-1), რითიც დაეხმარა მის გუნდს მსოფლიო თასის დაუფლებაში.
ევრო 2008
დე როსი თამაშობდა იტალიის ნაკრების შემადგენლობაში ევრო 2008-ს საკვალიფიკაციო ეტაპის მატჩებში, გაიტანა გოლი საქართველოს ნაკრების კარში. მას გადაეცა 10-ნომრიანი მაისური ტოტის ნაკრებიდან წასვლის შემდეგ. ის სამ მატჩში იყო ნაკრების კაპიტანი: ორ ამხანაგურ მატჩში სამხრეთ აფრიკის ნაკრების წინააღმდეგ 2007 წლის 17 ოქტომბერს, პორტუგალიის ნაკრების წინააღმდეგ 2008 წლის 6 თებერვალს და ევრო 2008-ს შესარჩევ მატჩში ფარერების წინააღმდეგ. ევრო 2008-ს მატჩში დე როსიმ გაიტანა საფრანგეთის ნაკრების წინააღმდეგ და გაიმარჯვა იტალიამ, ანგარიშით 2-0. ეს იყო მისი მე-5 სანაკრებო გოლი, რომელიც დაეხმარა მის გუნდს მეოთხედფინალში გასვლაში. მეოთხედფინალში ვერ გაიტანა პენალტების სერიაში ესპანეთის წინააღმდეგ, მისი დარტყმული იკერ კასილასმა მოიგერია და იტალიის ნაკრებმა წააგო 4-2. მან პირველი დუბლი ნაკრების მაისურით შეასრულა საქართველოს წინააღმდეგ, 2008 წლის 10 სექტემბერს.
2009 წლის კონფედერაციის თასი
2009 წლის კონფედერაციის თასზე, 15 ივნისს, დე როსიმ გაიტანა აშშ-ს ნაკრების კარში შორეული დარტყმით, 71-ე წუთზე. იტალიის ნაკრებმა გაიმარჯვა 3-1. მიუხედავად ამ გამარჯვებისა, იტალიის ნაკრები 3 ქულით მესამე ადგილზე გავიდა ჯგუფში და გამოეთიშა ასპარეზობას.
2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი
დე როსიმ 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე პირველი გოლი გაიტანა პარაგვაის ნაკრების კარში, ანგარიში გახდა 1–1. მეორე მატჩში გაიტანა პენალტი ახალი ზელანდიის კარში. მატჩი დასრულდა ფრედ, 1-1.
პირადი ცხოვრება
დე როსი არის რომას ყოფილი მოთამაშის და მწვრთნელის, ალბერტო დე როსის შვილი. დე როსი დაქორწინდა თავისი ქალიშვილის, გაიას დედაზე — ტამარა პისნოლიზე, 2006 წლის 18 მაისს. 2009 წელს დაშორდნენ ერთმანეთს.
დე როსის ორი სეზონის განმავლობაში ეცვა 27-ნომრიანი მაისური რომაში. შემდეგ გადავიდა 4-ნომრიან მაისურზე. ასევე 4-ნომრიანი მაისურით ასპარეზობდა 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე. მისი ქალიშვილი დაიბადა 2005 წლის 16 ივნისს, ამის გამო 2005-06 წლების სეზონშა თამაშობდა 16-ნომრიანი მაისურით.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 24 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
394
თარიღი უცნობია
*
ნიუკასლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნიუკასლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
როიალ ონტარიოს მუზეუმი
როიალ ონტარიოს მუზეუმი (Royal Ontario Museum; Musée royal de l'Ontario) — ხელოვნების, მსოფლიო კულტურისა და ბუნების ისტორიის მუზეუმი ტორონტოში, ონტარიო, კანადა. ეს არის ერთ-ერთი უდიდესი მუზეუმი ჩრდილოეთ ამერიკაში და უდიდესი კანადაში. მას ყოველწლიურად სტუმრობს მილიონზე მეტი ვიზიტორი.
მუზეუმი მდებარეობს ქვინ პარკის ჩრდილოეთით, ტორონტოს უნივერსიტეტთან. მუზეუმი დაარსდა 1912 წლის 16 აპრილს და გაიხსნა 1914 წლის 19 მარტს, მუზეუმი ინარჩუნებდა მჭიდრო ურთიერთობას ტორონტოს უნივერსიტეტთან მთელი თავისი ისტორიის განმავლობაში. მუზეუმი ტორონტოს უნივერსიტეტის უშუალო კონტროლისა და მართვის ქვეშ იყო 1968 წლამდე, როდესაც მუზეუმი გახდა ონტარიოს მთავრობის დამოუკიდებელი სააგენტო. დღეს მუზეუმი არის კანადის უდიდესი საველე კვლევითი დაწესებულება, რომელსაც აქვს კვლევითი და კონსერვატიული საქმიანობა მთელს მსოფლიოში.
მუზეუმის მსოფლიო კულტურისა და ბუნებრივი ისტორიის მრავალფეროვანი კოლექციები 6,000,000-ზე მეტი ობიექტით და 40 გალერეით განაპირობებს მის საერთაშორისო რეპუტაციას. მუზეუმი მოიცავს დინოზავრების, მინერალებისა და მეტეორიდების კოლექციას, კანადური და ევროპული ისტორიული არტეფაქტებს. აქ არის ახლო აღმოსავლეთის ხელოვნებასა და აღმოსავლეთ აზიის ხელოვნებასთან დაკავშირებული უდიდესი კოლექცია. მასში განთავსებულია ბურჯეს შეილის ნამარხების მსოფლიოში უდიდესი კოლექცია 150,000-ზე მეტი ნიმუშით. მუზეუმი ასევე მოიცავს დიზაინისა და სახვითი ხელოვნების ფართო კოლექციას.
გალერეები
თავდაპირველად, მუზეუმში იყო ხუთი ძირითადი გალერეა: არქეოლოგიის, გეოლოგიის, მინერალოგიის, პალეონტოლოგიისა და ზოოლოგიისთვის. ზოგადად, მუზეუმის ნაწილები იყო ეტიკეტირებული და განლაგებული სტატიკური სტილით, რომელიც ედუარდული დროიდან მოყოლებული ცოტა შეიცვალა. მაგალითად, მწერების გამოფენა, რომელიც გაგრძელდა 1970-იან წლებამდე, ინახავდა მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხის სხვადასხვა ეგზემპლარებს შუშის ქილების გრძელ რიგებში. იმავე გვარის მწერები იყო ჩასმული კაბინეტის შიგნით, მხოლოდ სახეობების სახელი და მდებარეობა იყო აღწერილობის სახით.
1960-იანი წლებისთვის შეიქმნა უფრო ინტერპრეტაციული ჩვენებები, მათ შორის პირველი იყო დინოზავრის ორიგინალური გალერეა, რომელიც შეიქმნა 1960-იანი წლების შუა ხანებში. დინოზავრის ნამარხი დაიდგა დინამიურ პოზაში ფონური ნახატებისა და თანამედროვე პეიზაჟებისა და მცენარეულობის მოდელების ფონზე. ჩვენებები უფრო აღწერითი და ინტერპრეტაციული ხდებოდა, როგორც მამონტის გადაშენება, გიდები ყვებოდნენ სხვადასხვა წამყვან თეორიას ამ საკითხთან დაკავშირებით. ეს ტენდენცია გაგრძელდა და დღემდე მოქმედებს, გალერეები გახდა ნაკლებად სტაბილური და უფრო დინამიური ან აღწერითი და ინტერპრეტაციული. ახლა მუზეუმში წარმოდგენილია გალერეების ორი ძირითადი კატეგორია: ბუნების ისტორიის გალერეები და მსოფლიო კულტურის გალერეები. Samuel Hall Currelly Gallery არის საგამოფენო სივრცე პირველ დონეზე, რომელიც აკავშირებს მუზეუმის აღმოსავლეთ ფრთას მის დასავლეთ ნახევართან. გალერეა ემსახურება შენობის მთავარ ფოიეს მუზეუმის მისაღებ ზონაში. როიალ ონტარიოს მუზეუმის გალერეების უმეტესობისგან განსხვავებით, სამუელ ჰოლის გალერეა არ ეძღვნება ერთ საგანს. სამაგიეროდ, გალერეაში წარმოდგენილია მუზეუმის კოლექციის ნივთების ასორტიმენტი.
კოსტიუმები და ქსოვილები
მინი|[[პატრიცია ჰარისი|პატრიცია ჰარისის კოსტიუმებისა და ქსოვილების გალერეა]] პატრიცია ჰარისის კოსტიუმებისა და ქსოვილების გალერეა ინახავს დაახლოებით 200 არტეფაქტს მუზეუმის ტექსტილისა და კოსტუმების კოლექციიდან. გალერეა ეძღვნება ტექსტილის დიზაინის, წარმოებისა და კულტურული მნიშვნელობის გარდაქმნების ჩვენებას საუკუნეების განმავლობაში. ქსოვა, ხელსაქმე, არქეოლოგიური ტექსტილი და აბრეშუმი არის ამ სივრცეში.
ინტერაქტიული გალერეები
CIBC Discovery Gallery შეიქმნა ბავშვების სწავლის ზონად. მასში გაერთიანებულია სამი ძირითადი ადგილი: დედამიწა, მსოფლიო და სახლი. სივრცე შთაგონებულია მუზეუმის კოლექციებით და საშუალებას აძლევს ბავშვებს მიიღონ მონაწილეობა ინტერაქტიულ აქტივობებში, რომლებიც მოიცავს ნიმუშებს, კოსტიუმებს, დინოზავრის ძვლების თხრას და ნამარხებისა და მეტეორიტების გამოკვლევას. ასევე არსებობს სპეციალური ტერიტორია სკოლამდელი ასაკის ბავშვებისათვის.
თანამედროვე კულტურის გალერეა
როლოფ ბენის გალერეა მასპინძლობს როიალ ონტარიოს მუზეუმის თანამედროვე ხელოვნების გამოფენებს. ეს მაღალჭერიანი მულტიმედიური გალერეა დაახლოებით 6000 კვ ფუტი (600 მ 2) ემსახურება თანამედროვე კულტურის გალერეის მთავარ საგამოფენო სივრცეს. გალერეაში გამოფენილია მოდის ფოტოგრაფია, ქუჩის ხელოვნება, თანამედროვე ჩინური ურბანული დიზაინი და არქიტექტურა, ასევე თანამედროვე იაპონური ხელოვნება. 2018 წელს გაიმართა გამოფენა: ჩვენ აქ ვართ: კანადის თანამედროვე ხელოვნება, რომელშიც მონაწილეობდნენ შავკანიანი კანადელი მხატვრები, როგორიცაა სანდრა ბრიუსტერი, მიშელ პირსონ კლარკი, სილვია დ. ჰამილტონი, ბუშრა ჯუნაიდი, შარმეინ ლურჩი და ესმა მოჰამუდი.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმი კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები კანადაში კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები კატეგორია:ხელოვნების მუზეუმები კანადაში
Take a Look Over Your Shoulder
Take a Look Over Your Shoulder — რეპერ უორენ ჯის რიგით მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1997 წლის 25 მარტს, ლეიბლზე Def Jam. ალბომში შეტანილია ჰიტ-სინგლები I Shot the Sheriff (აშშ #20, ბრიტანეთი#2) და Smokin' Me Out (#14).
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის ალბომები კატეგორია:Def Jam Recordings-ის ალბომები კატეგორია:უორენ ჯის ალბომები კატეგორია:ალბომები უორენ ჯის პროდიუსერობით
395
თარიღი უცნობია
*
კომუნიკაცია
კომუნიკაცია (Communico) ფართო გაგებით — ინფორმაციის გაცვლა ინდივიდებს შორის სიმბოლოთა საერთო სისტემის საშუალებით. კომუნიკაცია შეიძლება განხორციელდეს ვერბალური ან არავერბალური მეთოდებით. განასხვავებენ ასევე კომუნიკაციის განხორციელების მექანიკურ და შემოქმედებით მიდგომებს. კომუნიკაცია, მექანიკური მიდგომით, არის ცალმხრივმიმართული პროცესი ინფორმაციის კოდირებისა და გადაცემის ინფორმაციის წყაროდან ინფორმაციის მიმღებამდე. კომუნიკაცია, შემოქმედებითი მიდგომით, არის კომუნიკაციის მონაწილეთა ერთობლივი მოღვაწეობა, რომლის დროსაც გამომუშავდება საგნებზე და მოქმედებებზე საერთო (გარკვეულ ზღვრამდე) შეხედულებები.
კომუნიკაციის ფორმები
1. კომუნიკაციის ფორმები მიმართულების მიხედვით:
2. კომუნიკაციის ფორმები მონაწილეების მიხედვით:
რესურსები ინტერნეტში
*
გეოგრაფიული ასოციაცია
გეოგრაფიული ასოციაცია (Geographical Association) — გეოგრაფთა ასოციაცია, მდებარეობს დიდ ბრიტანეთში, ქალაქ შეფილდში. დაარსდა 1893 წელს. წარმოადგენს რეგისტირებულ ორგანიზაციას, რომელიც სახელმწიფოსგან სავსებით დამოუკიდებლად მოქმედებს. გაწევრიანებულია დაახლოებით 6000 პერსონალური ან ინსიტუციონალური წევრი. მათ შორის არიან: დამწყები და საშუალო სკოლის მასწავლებლები, მასწავლებელი აღმზრდელები, მეცნიერები, სტუდენტი გეოგრაფები და სხვა. გეოგრაფიული ასოციაცია მჭიდრო კავშირშია ევროპის, აშშ-ისა და ავსტრალიის გეოგრაფიულ ორგანიზაციებთან. გეოგრაფიული ასოციაცია დააარსა ხუთმა გეოგრაფმა, მათ შორის იყო ცნობილი ინგლისელი გეოგრაფი ჰელფორდ ჯონ მაკინდერი. გეოგრაფიული ასოციაციის ამჟამინდელი პრეზიდენტია ბობ დიგბი. ასოციაციის ძირითადი მიზანია ერთმანეთისთვის გეოგრაფიული სწავლების, იდეებისა და ცოდნის გაზიარება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეოგრაფიული ორგანიზაციები
პობედა (დუვანის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 80 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:დუვანის რაიონის სოფლები
Take That-ის დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია პოპ-ჯგუფ Take That-ის სრული დისკოგრაფია.
სქოლიო
კატეგორია:დისკოგრაფიები კატეგორია:Take That
არყნარი
მინი|250პქ|არყნარი არყნარი — არყის ტყე. ჩვეულებრივ ვითარდება მეორეული ტყის სახით წიწვოვანი ან შერეული ტყეების გაჩეხვის ადგილებსა და ნახანძრალებზე. შექმნილია ბუსუსიანი (მშრალსა და დრენირებულ ნიადაგზე) და მეჭეჭიანი (ტენიან ნიადაგზე) არყით.
საქართველოში არყნარი უფრო ხშირად პირველადია. გავრცელებულია მაღალ მთებში და ძირითადად სუბალპურ ტყეებს ქმნის. არყნარი ორი ტიპისაა — სუბალპური მეჩხერი და სუბალპური ტანბრეცილი. ტანბრეცილობის მიზეზი თოვლის ხანგრძლივი მექანიკური მოქმედებაა. ზღვის დონიდან 1300-2600 მ ფარგლებშია გავრცელებული, უმთავრესად ჩრდილოეთ და დასავლეთ კალთებზე. კავკასიაში გვხვდება ლიტვინოვის, მეჭეჭიანი, რიდეს, მედვედევისა და მეგრული არყისაგან შექმნილი არყნარი. აღნიშნული სახეობების უმრავლესობა ენდემურია და მესამეული პერიოდის რელიქტებს განეკუთვნება. ნიადაგდაცვისა და წყალშენახვის თვისებების გამო არყნარს დიდი მნიშვნელობა აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტყეები
ფეჰლევიანები
მინი|ფეჰლევიანების გერბი ფეჰლევიანები — დინასტია ირანში 1925 წლის 12 დეკემბრიდან 1979 წლის თებერვლამდე. ფეჰლევიანების შაჰები იყვნენ:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დინასტიები კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
მანდალა
მანდალა (სანსკ: मण्डल Maṇḍala „წრე“) — ინდუისტურ და ბუდისტურ რელიგიურ ტრადიციებში არის „წმინდა ხელოვნება“. ძირითადად, მანდალას აქვს კვადრატის ფორმა, ოთხი კარით და შუაში ბინდუიანი წრით. ყოველი კარი T ფორმისაა.
მანდალებს აქვთ სულიერი და რიტუალური მნიშვნელობები ბუდიზმშიც და ინდუიზმშიც. ტერმინი ინდუისტური წარმოშობისაა და ჩნდება რიგ ვედაში, მაგრამ სხვა დჰარმულ რელიგიებშიც გამოიყენება, ძირითადად ბუდიზმში. ბუდიზმის ვაჯრაჲანულ მიმდინარეობაში, მანდალები ქვიშით ხატვაში გადაისახა.
სხვადასხვა სულიერ ტრადიციაში, მანდალები გამოიყენება სასწავლო იარაღად ყურადღების ფოკუსირებისა და მედიტაციისთვის. დევიდ ფონტანას მიხედვით, მის სიმბოლურ ბუნებას შეუძლია დაეხმაროს „ქვეცნობიერის ძლიერ ღრმა დონეების მიღწევაში, სრულად ეხმარება მედიტატორს, გამოცადოს სრული ერთობის გრძნობა კოსმოსთან მის მრავალფეროვან ფორმებთან ერთად.“ ფსიქოანალიტიკოსმა, კარლ იუნგმა, მანდალა დაახასიათა, როგორც „ქვეცნობიერ მე-ს გამოსახვა“.
დღეს, მანდალას ადამიანის მიერ სამყაროს მაკროკოსმოსის ხედვის რაიმე სახის სიმბოლურ გამოსახვასაც უწოდებენ.
სქოლიო
კატეგორია:მედიტაცია კატეგორია:ტანტრული პრაქტიკები
ჭოლევი
ჭოლევი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (რიონის თემი), მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 300 მეტრი, წყალტუბოდან 40 კილომეტრი. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVI საუკუნეში. სოფელში დგას შუა საუკუნეების ეკლესია და კოშკი. სოფელში დაიბადნენ ქართველი მსახიობი ხათუნა ჭიჭინაძე და საზოგადო მოღვაწე, ქველმოქმედი, უალკოჰოლო სასმელების წარმოების დამფუძნებელი საქართველოში მიტროფანე ლაღიძე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 139 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
არყისძირა
არყისძირა (Leccinum scabrum) — სოკოს სახეობა ლექცინუმის გვარისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, აზიას, ჩრდილოეთ ამერიკას, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიას.
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა, იხმარება თითქმის ყველა სახით. იზრდება ფოთლოვან ან შერეულ ტყეებში, ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად, ივნისიდან ოქტომბრამდე. მიკორიზას ქმნის მხოლოდ არყთან.
სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა მიკოლოგმა პიერ ბიულიარმა 1783 წელს როგორც Boletus scaber. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მიანიჭა ბრიტანელმა მიკოლოგმა სემიუელ ფრედერიკ გრეიმ 1821 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი 20 სმ-მდე აღწევს. თავიდან ნახევარსფეროსებრია, შემდეგ ამოზნექილი და ბოლოს მეტ-ნაკლებად ბრტყელი. ზედაპირი, გლუვი, ხავერდოვანი ან წვრილქეჩისებრი, მშრალი. ნესტიან ამინდში სრიალაა, ოდნავ ლორწოვანი. სხვადასხვა შეფერილობის, მოთეთრო-კრემისფერი, ჩალისფერი და ღია მდოგვიფერი-ქვიშისფერიდან მონაცრისფრო-მოყავისფრომდე და მურა-მოყვითალო-წაბლისფერამდე, ზოგჯერ თხილისფერი, ზეთისხილისფერი, მოწითალო-მეწამული ან აგურისფერი შეფერილობის.
ჰიმენოფორი — ფეხის მიმართ თავისუფალი, მილები გრძელი — 10-25 მმ, წვრილი, მრგვალი ფორებით. თავიდან მოთეთროა, შემდეგ — მონაცრისფრო-ყავისფერი. დაზიანებისას ფერს არ იცვლის.
ფეხის სიგრძე — 4-17 სმ, სისქე — 1-3-5 სმ, მთლიანი, ხშირად ძირისკენ გამსხვილებული,   მონაცრისფრო-მოთეთრო, ზოგჯერ ღია ზეთისხილისფერი ან მდოგვისფერი ელფერით, მუქი, ზედაპირი დაფარულია მურა-მოყავისფრო წვრილი ქერცლებით.
რბილობი — მოთეთრო, მოგვიანებით მოთეთრო-ნარცისფერი. ფეხში ყვითელია. ნორჩობაში რბილობი მკვრივია, შემდეგ რბილდება. სუსტად გამოხატული სასიამოვნო სუნითა და გემოთი. დაზიანებისას ფერს არ იცვლის.
სპორების ფხვნილი — ყავისფერიდან ზეთისხილისფერ-ყავისფრამდე. სპორები — გლუვი, თითისტარისებრი, 14-20×4,5-6,5 მკმ.
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელების არეალია მოიცავს ევროპას, აზიას, ჩრდილოეთ ამერიკას, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიას.
იზრდება ფოთლოვან ან შერეულ ტყეებში, ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად. მიკორიზას ქმნის მხოლოდ არყთან.
სეზონი — ივნისიდან ოქტომბრამდე.
კვებითი ღირებულება
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა. გამოიყენება ახალი, შემწვარი, გამხმარი, დამარილებული, დამარინადებული და დამუჟუჟებული. მოხარშვისას შავდება. როგორც წესი ფეხი უხეშია და საჭმელად არ ხმარობენ. საჭმელად უმჯობესია ნორჩი ეგზემპლარები, რადგანაც ასაკთან ერთად რბილდება, წყალწყალაა და არასასიამოვნო გემოს იღებს. იშვიათად ჭიანდება.
ბავშვებში ან მგრძნობიარე საჭმლის მომნელებელი სისტემის მქონე ადამიანებში შესაძლოა გამოიწვიოს მცირე მოწამვლა. ამიტომაც, ამ კატეგორიის სოკოები მოხმარებამდე სათანადო მომზადებას საჭიროებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლეტუსისებრნი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
396
თარიღი უცნობია
*
ემა თომასი
ემა თომასი (Emma Thomas; დ. ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — ინგლისელ-ამერიკელი კინოპროდიუსერი. ხშირად თანამშრობლობს თავის მეუღლესთან, — ჰოლივუდის კინორეჟისორ კრისტოფერ ნოლანთან. სხვადასხვა დროს პროდიუსირება გაუწია ფილმებს: „ბეტმენი: დასაწყისი“ (2005), „პრესტიჟი“ (2006), „ბნელი რაინდი“ (2008), „დასაწყისი“ (2010), „ბნელი რაინდი: აღზევება“ (2012) და სხვა. სწავლობდა ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯში, სადაც გაიცნო კრისტოფერ ნოლანი. ერთობლივად დააარსეს კინოკომპანია სახელწოდებით Syncopy Films. ამჟამად ცხოვრობს მეუღლესთან კრისტოფერ ნოლანთან და ოთხ შვილთან ერთად ქალაქ ლოს-ანჯელესში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ინგლისელი კინოპროდიუსერები
Exclusive (EP)
Exclusive — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს EP, რომელიც გამოვიდა 2003 წლის 24 აპრილს. იგი ვრცელდებოდა მხოლოდ iTunes ქსელის მეშვეობით. ჩანაწერი წარმოადგენს ჯგუფის პირველ დისკს, რომელიც გამოვიდა მხოლოდ ციფრული სახით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:U2-ს EP-ები კატეგორია:2003 წლის EP-ები კატეგორია:Island Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ბრაიან ინოს პროდიუსერობით
ჰობი
ჰობი (Hobby, Steckenpferd) — ადამიანის რაიმე გატაცება, საქმიანობა, რომელსაც მიმართავენ დასვენების დროს, საკუთარი ინტერესების დაკმაყოფილების მიზნით. ის, რაც ერთი ადამიანისთვის პროფესიაა, შეიძლება მეორე ადამიანისთვის იყოს ჰობი, მაგალითად ბაღის მოვლა ან საჭმლის კეთება. ქვემოთ ჩამოთვლილი საქმიანობა შეიძლება განხილულ იქნეს აგრეთვე როგორც ჰობი:
ლიტერატურა
*
წყლის ტრანსპორტი
მინი|240პქ|გემი, რომლიდანაც ზიდავენ ტვირთს. [[ინდოეთი.]] მინი|240პქ|ბალკერი. [[კანადა.]] წყლის ტრანსპორტი — სატრანსპორტო საშუალებების სახეობა, რომლის მეშვეობით შესაძლებელია ტვირთისა და მგზავრების გადაზიდვა/გადაყვანა მდინარეებზე, ტბებზე, ზღვებზე, ოკეანეებზე, სრუტეებზე ან არხებზე, წყალსაცავებსა და წყალსატევებზე. ძირითად სატრანსპორტო საშუალებას წარმოადგენს გემი. გამოიყოფა საზღვაო ტრანსპორტი და სამდინარო ტრანსპორტი.
წყლის ტრანსპორტის განსაკუთრებული სახეობაა ბუერი — ყინულზე სასრიალო აფრიანი მსუბუქი ნავი, რომელსაც ძირზე ციგურები აქვს გაკეთებული.
საზღვაო ტრანსპორტი — უზრუნველყოფს გემებით მგზავრთა გადაყვანასა და ტვირთის გადაზიდვას. ადამიანმა ნაოსნობა ზღვაზე უხსოვარი დროიდან დაიწყო. სატრანსპორტო საშუალებანი დროთა განმავლობაში მნიშვნელოვან ცვლილებებს განიცდიდა. განსაკუთრებით დიდი ცვლილებანი მოხდა XIX საუკუნეში, როდესაც აფრიანი გემი შეცვალა ორთქლისძრავიანმა გემმა. XX საუკუნის დასაწყისში გაჩნდა თბომავალი გემი. ბოლო ხანებში შეიქმნა ატომმავალი და ორთქლის ტურბინით აღჭურვილი გემები. დანიშნულების მიხედვით გემები სხვადასხვანაირია: სამგაზვრო, სატვირთო და ტვირთის დასაყრელი. მოქმედებაშია აგრეთვე ლიხტერმზიდი გემები. ლიხტერი არის სატვირთო გემი კარჭაპის ტიპისა, ჩვეულებრივ არათვითმავალი. განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება დიდ გემ-ბორანს, რომელზეც სარკინიგზო ლიანდაგია მოწყობილი.
სამდინარო ტრანსპორტი — წარმოადგენს ტრანსპორტის სახეობას, რომლის დანიშნულებაა მგაზვრების გადაყვანა და ტვირთის გადაზიდვა ძირითადად შიგა წყლებში. სამდინარო ტრანსპორტის მთავარი უპირატესობაა გადაყვანის დაბალი თვითღირებულება. დიდი ხნის ისტორია აქვა. მიჩნეულია, რომ პირველ მსხვილ სამდინარო გემებს აშენებდნენ ძველ ეგვიპტეში. ძველი სამდინარო გემები იყო სანიჩბავი ან აფრიანი ტიპის. XIX საუკუნეში შიგა სანაოსნო გზებზე დაიწყეს გემების გამოყენება, ხოლო პირველი სამდინარო თბომავალი ააშენეს რუსეთში 1903 წელს.
საქართველოში სამდინარო ტრანსპორტი მოქმედებდა მხოლოდ მდინარე რიონზე, ქალაქ ფოთიდან სოფელ ორპირამდე (ახლანდელი სოფელი საჯავახო, სამტრედიის მუნიციპალიტეტი). XX საუკუნის პირველი მეოთხედის ბოლოს გადაზიდვები მდინარე რიონზე შეწყდა.
სქოლიო
კატეგორია:წყლის ტრანსპორტი
სოკრატ არშბა
სოკრატ იაკობის ძე არშბა (დ. 18 თებერვალი [ ძვ. სტ. 5 თებერვალი], 1905, ოჩამჩირე, სოხუმის ოკრუგი — გ. 4 იანვარი, 1985, თბილისი, საქართველოს სსრ) — აფხაზი ქირურგ-უროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1955), პროფესორი (1961), საქართველოს სსრ (1961) და აფხაზეთის ასსრ (1961) მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, აფხაზეთის სამედიცინო საზოგადოების (1965), თბილისის უროლოგთა სამეცნიერო საზოგადოებისა (1968) და სსრკ უროლოგთა სამეცნიერო საზოგადოების (1972) საპატიო წევრი. იყო საქართველოს კპ აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის წევრი და აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
1930 წელს დაამთავრა თსუ-ის სამკურნალო ფაკულტეტი. სტალინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ არშბა მთელი რიგი წლების განმავლობაში მუშაობდა ქალაქ თბილისის სამკურნალო დაწესებულებებში, 1945 წლიდან კი — სოხუმის მეორე საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების გამგედ. 1949 წლიდან მუშაობდა აფხაზეთის ასსრ ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს მთავარ ქირურგად.