cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მანუჩარ მაჩაიძე
სანაკრებო კარიერა
1971–1975 წლებში იყო სსრ კავშირის ოლიმპიური საფეხბურთო ნაკრების წევრი, რომლის შემადგენლობაში ოთხი მატჩი ითამაშა — ავსტრიის, საფრანგეთის, იუგოსლავიის და ისლანდიის ოლიმპიურ ნაკრებთა წინააღმდეგ. thumb|left| 	მანუჩარ მაჩაიძე [[ამერიკო გალიეგოს წინააღმდეგ ]] ასევე, ოთხი მატჩი ითამაშა საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაშიც — იუგოსლავიის, არგენტინის, ბრაზილიის და უნგრეთის წინააღმდეგ.
მათგან პირველ, იუგოსლავია – საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო ამხანაგურ მატჩს უმასპინძლა ქალაქმა ზენიცამ. იგი, 1974 წლის 17 აპრილს გაიმართა „ბილინო პოლეზე“. მაჩაიძემ შეხვედრის 68-ე წუთზე დავით ყიფიანი შეცვალა. შეხვედრა საბჭოთა კავშირის გამარჯვებით, ანგარიშით 1–0 დასრულდა. ბურთი დავით ყიფიანმა შეაგდო. მაჩაიძისა და ყიფიანის გარდა, თბილისის დინამოელთაგან საბჭოთა ნაკრების შემადგენლობაში მონაწილეობას იღებდა რევაზ ძოძუაშვილიც.
მესამე, ბრაზილია – საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო ამხანაგური შეხვედრა რიო-დე-ჟანეიროში, 1976 წლის პირველ დეკემბერს სახელგანთქმულ მარაკანაზე შედგა და ბრაზილიელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 2–0 დასრულდა. ამ მატჩშიც, მაჩაიძესთან ერთად, თბილისის დინამოელთაგან მონაწილეობდა შოთა ხინჩაგაშვილი. ბრაზილიელთა ნაკრებში სხვა მოთამაშეებთან ერთად, მოედანზე იყვნენ ლეგენდარული ფეხბურთელები — პაულო რობერტო ფალკაო, რობერტო დინამიტი, ზიკო და მექსიკის 1970 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ტრიუმფატორები — რობერტო რიველინო და გუნდის მაშინდელი კაპიტანი და ტურნირის დამაგვირგვინებელი, უკანასკნელი გოლის ავტორი კარლოს ალბერტო.
მეოთხე, საბჭოთა კავშირი – უნგრეთის — უეფა-ს 1980 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის შეხვედრას თბილისმა, 1979 წლის 19 მაისს უმასპინძლა დინამო არენაზე. თამაში ანგარიშით 2–2 დასრულდა. მაჩაიძესთან ერთად, თბილისის დინამოელთაგან მატჩში მონაწილეობდნენ დავით ყიფიანი, რამაზ შენგელია, ვიტალი დარასელია და ვახტანგ ქორიძე.
თამაშის სტილი და შეფასებები
მანუჩარ მაჩაიძის ტექნიკური არსენალიდან სპეციალისტები აღნიშნავენ, რომ დინამოელთა კაპიტანს ბურთის ფლობის ფენომენალური ნიჭი გააჩნია, რაც საშუალებას აძლევს მას, — როგორც შეტევის ორგანიზატორს, რომელიც უმთავრესად მოკლე და საშუალო გადაცემებს ანიჭებს უპირატესობას კომბინაციების აწყობისას, — დომინირებდეს მინდვრის შუაგულში და მეტოქეს თამაშის საკუთარი წესები მოახვიოს თავს. აკონტროლოს თამაშის რიტმი და დინამიკა და ამდენად ცხადყოს, რომ მნიშვნელოვანწილად, სწორედ გუნდის მიერ ბურთის ფლობის უნარის ხარისხი განსაზღვრავს, არა მხოლოდ გუნდის სათამაშო ხელწერასა და ხასიათს, არამედ იმას, თუ რამდენად შეძლებენ მოთამაშეები საკუთარი თამაშის აწყობას, რამდენად მოიპოვებენ მეტოქეზე უპირატესობას, საუბარია არა ეპიზოდური უპირატესობის შესახებ მოედნისა თუ თამაშის რომელიმე ცალკეულ უბანსა თუ მონაკვეთზე, არამედ სტრატეგიულ, ტექნიკურ და ტაქტიკურ დომინირებაზე მოედნის მთელ პერიმეტრზე, რის თვალსაჩინო მაგალითსაც წარმოადგენს როგორც უშუალოდ მანუჩარ მაჩაიძის, ისე მისი პერიოდის თბილისის „დინამოს“ სათამაშო სტილის აღნიშნული ასპექტი. ამონარიდი გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკაში“ 2009 წლის 25 მარტს გამოქვეყნებული სტატიიდან — „დიდი კაპიტანი“:
მანუჩარ მაჩაიძის საფეხბურთო ოსტატობის კიდევ ერთ მნიშვნელოვან კომპონენტს წარმოადგენს მისი უნივერსალიზმი, მოედნის შესანიშნავი ხედვა და მოქმედების ფართო დიაპაზონი. იგი, როგორც გუნდის კაპიტანი დიდ გავლენას ახდენდა თამაშის მთელ მსვლელობაზე და მისი კლასიკური პოზიციის, ანუ საყრდენი ნახევარმცველის სათამაშო ამპლუის მიუხედავად, საკმაოდ ხშირად ერთვებოდა შეტევებში და თავისი ორგანიზატორული თვისებებით დიდწილად განსაზღვრავდა გუნდის წარმატებას. გამოირჩეოდა იშვიათი გამძლეობითა და მებრძოლი ხასიათით, თავდადებული თამაშითა და შეუპოვარი ბრძოლისუნარიანობით. ამონარიდი მისი ერთ-ერთი ინტერვიუდან:
მანუჩარ მაჩაიძე თავისი გააზრებული, დამაჯერებელი მოქმედებებითა და სტაბილური თამაშით, ყოველთვის საიმედო პარტნიორობას უწევდა თანაგუნდელებს. როგორც ფიზიკურად, ასევე ტექნიკურად, ტაქტიკურად და ფსიქოლოგიურად მაღალ დონეზე მომზადებული, განსაკუთრებით სახიფათო ხდებოდა მეტოქეთათვის მოულოდნელი „აფეთქებების“ დროს. კრიტიკულ ვითარებაში, როდესაც დინამოელებს უჭირდათ თამაშის დალაგება და მატჩის შემოტრიალება, მაჩაიძე საკუთარ თავზე იღებდა თამაშს და გადამწყვეტი გარდატეხა შეჰქონდა მის მსვლელობაში. მისთვის დამახასიათებელი ემოციური, თავდადებული და შთამაგონებელი თამაშის გამო ქართველმა გულშემატკივრებმა მას „დიდი მანუჩარი“ შეარქვეს. მანუჩარ მაჩაიძის ერთ-ერთი ინტერვიუდან:
ამონარიდი გაზეთ „სარბიელში“ 1999 წლის 25 თებერვალს გამოქვეყნებული სტატიიდან — „ორი წამი და მთავარი“, სადაც ავტორი შემდეგ შეფასებას აძლევს დინამოელთა კაპიტანს:
იტალიური საფეხბურთო კლუბის „ნაპოლის“ მთავარმა მწვრთნელმა 1977–1979 წლებში — ჯოვანი დი მარციომ (Giovanni Di Marzio) და კლუბის დანარჩენმა მწვრთნელებმა ასეთი შეფასება მისცეს თბილისელთა კაპიტანს:
თბილისის „დინამოს“ უფროსი მწვრთნელი 1976–1983 და 1985–1986 წლებში — ნოდარ ახალკაცი:
თბილისის „დინამოს“ მცველი 1967–1979 წლებში — ფირუზ კანთელაძე:
გაზეთი „ლიტერატურული საქართველო“ — ქართველი მწერლების სახელით:
ფეხბურთს მიღმა
1975 წელს მანუჩარ მაჩაიძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით და მიენიჭა ინჟინერ-მშენებლის კვალიფიკაცია. საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ სხვადასხვა დროს მუშაობდა სამშენებლო ტრესტ „საქკურორტმშენში“ მატერიალურ-ტექნიკური მომარაგების სამმართველოს უფროსად (1982–1983), ამიერკავკასიის რკინიგზის სამშენებლო ტრესტის მმართველის მოადგილედ (1983–1987), სამშენებლო გაერთიანება „საქაგრომშენის“ №1 სამშენებლო-სარემონტო ტრესტის (1987–1988) და ლილოს №2 რკინაბეტონის ნაკეთობათა ქარხნების დირექტორად (1988–1995). როგორც მაჟორიტარი იყო საქართველოს მეოთხე მოწვევის პარლამენტის წევრი ქ. თბილისის ნაძალადევის რაიონის, №9 საარჩევნო ოლქიდან (1995–1999), საქართველოს მშენებელთა კავშირის წევრი, საქართველოს სპორტსმენთა კავშირის წევრი, საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი, ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს იურიდიულ საკითხთა კომისიისა და განათლებისა და კულტურის კომისიის წევრი.
პარლამენტში საქმიანობისას მანუჩარ მაჩაიძე იყო განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტის ქვეკომიტეტის თავმჯდომარე, საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის ბრძოლაში უგზო-უკვლოდ დაკარგულთა მოკვლევის დროებითი კომისიის წევრი, აფხაზეთის პრობლემებთან დაკავშირებული დროებითი კომისიის წევრი. იგი იყო ერთ-ერთი, ვისი ინიციატივითა და მონაწილეობით მოხდა სპორტის შესახებ კანონპროექტის შემუშავება, წარდგენა და საბოლოოდ მიღება კანონისა სპორტის შესახებ, სადაც განსაკუთრებული პირობები ჩაიდო სპორტსმენთა სოციალური დაცვისა (თავი მეხუთე. მუხლი 22) და სპორტული ობიექტების ხელშეუხებლობის შესახებ (თავი მეექვსე. მუხლი 24).
ფეხბურთის გარდა ადრეული ასაკიდანვე იყო დაინტერესებული სპორტის სხვა სახეობებითაც, — ჭიდაობით, ცურვით, ფრენბურთით, კალათბურთით, სადაც გარკვეული წარმატებებიც ჰქონდა. თუმცა, განსაკუთრებული გატაცება ჭადრაკის მიმართ აღმოაჩნდა, რომლის სიყვარული წლების მანძილზე არ განელებია. ახალგაზრდობაში მონაწილეობდა სხვადასხვა საჭადრაკო ტურნირებსა და რესპუბლიკურ შეჯიბრებებში, მათ შორის თბილისის ჩემპიონატზე. იყო სპორტის ოსტატობის კანდიდატი ჭადრაკში. არაერთხელ აღუნიშნავს თავისი განსაკუთრებული დამოკიდებულება ბობი ფიშერის, მიხაილ ტალისა და ბორის სპასკის თამაშის მიმართ. თუმცა, მიაჩნია რომ ე. წ. „ძველი ჭადრაკი“ — კომბინაციური, რომანტიკული და შემოქმედებითი — უკვე ისტორიის კუთვნილება გახდა: „ახლა სხვა ჭადრაკია და მას უნდა შეეჩვიო“ — ამბობს იგი ერთ-ერთ ინტერვიუში.
thumb|200 პქ|right| საჭადრაკო ტურნირზე.
2010 წლის 7 დეკემბერს მანუჩარ მაჩაიძემ საპატიო სტუმრის რანგში მონაწილეობა მიიღო ვერის ბაღში მდებარე თბილისის ჭადრაკის სასახლეში ჭადრაკის გულშემატკივართა კლუბის გახსნაში. პრეზენტაციაზე მოწვეულ სტუმრებს შორის იყვნენ საერთაშორისო დიდოსტატი, საქართველოს ჭადრაკის ფედერაციის პრეზიდენტი გია გიორგაძე, ამავე ფედერაციის ყოფილი პრეზიდენტი ვაჟა შუბლაძე, საერთაშორისო დიდოსტატი ნანა ალექსანდრია, ტელეკომენტატორი ჯამლეთ ხუხაშვილი და ჭადრაკის მოყვარული საზოგადოების სხვა წარმომადგენლები.
მანუჩარ მაჩაიძე თავისი სპორტული, სამშენებლო, საკანონმდებლო თუ სხვა საქმიანობის გარდა საზოგადოებისთვის ცნობილია აგრეთვე, როგორც მოყვარული მხატვარი. მიუხედავად იმისა, რომ მას მხატვრობასთან პროფესიული შეხება არ ჰქონია, — აკადემიური განათლების მიღების, სასწავლო კურსების, სამხატვრო სასწავლებელსა თუ პროფესიონალ პედაგოგთან მომზადების თვალსაზრისით, — მისი დაინტერესება მხატვრობით ადრეულ ასაკშივე იწყება. ხატვას ჯერ კიდევ სკოლისა და სტუდენტობის პერიოდიდან იწყებს. როგორც თავად აღნიშნავს, მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა საზღვარგარეთ ყოფნისას სხვადასხვა მუზეუმებსა და საგამოფენო დარბაზებში ნანახმა დიდი მხატვრების ნამუშევრებმა. ცნობილია მისი განსაკუთრებული დამოკიდებულება მანეს, მონეს, სისლეის, რენუარის და მათი თანამედროვე სხვა იმპრესიონისტი მხატვრების შემოქმედების მიმართ.
პირველ ნახატებს 1977–1978 წლებში ქმნის. მისი ნამუშევრების პერსონალური გამოფენები ეწყობა თბილისში, გალერეა „ვერნისაჟში“, ასევე მოსკოვში, მხატვართა სახლში. მისი პირველი ნახატები (სულ 13 ნახატი) დღემდე მოსკოვში ინახება. არის არაერთი ჯგუფური გამოფენის მონაწილე. 1990-იან წლებში მისი რამდენიმე ნამუშევარი წარმოდგენილი იყო ასევე — „თეთრ გალერეასა“ და „ქარვასლაში“.
2009 წლის 20 ოქტომბერს, თბილისში, მანუჩარ მაჩაიძის დაბადებიდან 60 წლის საიუბილეო თარიღისადმი მიძღვნილი მისი პერსონალური გამოფენა გაიმართა. გამოფენაზე წარმოდგენილი იყო ოცდაათზე მეტი ნამუშევარი, — დაწყებული ჯერ კიდევ „დინამოს“ საფეხბურთო ბაზაზე შესრულებული პირველი ეტიუდებიდან, საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდგომი წლების განმავლობაში შექმნილი ნამუშევრებით დამთავრებული. thumb|left|165 პქ| „ყვავილები ვაზაში“. 2011 წლის 3 ოქტომბერს, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის საგამოფენო დარბაზში მისი მორიგი პერსონალური გამოფენა გაიმართა. ეროვნული ბიბლიოთეკის საგამოფენო დარბაზში მანუჩარ მაჩაიძის ორმოცდაათამდე ფერწერული ტილო გამოიფინა.
2014 წლის 16 იანვარს საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის საკონფერენციო დარბაზში მისი კიდევ ერთი პერსონალური გამოფენა გაიმართა. ეროვნული ბიბლიოთეკის საკონფერენციო დარბაზში მანუჩარ მაჩაიძის ოცდათექვსმეტი ფერწერული ტილო იქნა წარმოდგენილი.
"„...ზეთის საღებავებში მუშაობა დავიწყე უკვე 27–28 წლის ასაკში. მაშინ პროფესიონალი ფეხბურთელი ვიყავი და ეს ყველას უკვირდა, მაგრამ როგორც ჩანს ჩემში ეს სიყვარული თავიდანვე იყო. ყველა ადამიანში არსებობს ხელოვნების რომელიმე დარგის მიმართ მიდრეკილება — ზოგს პოეზია უყვარს, ზოგს პროზა, ზოგს მუსიკა, რასაკვირველია მეც მათ შორის ვარ, მაგრამ ფერწერა მაინც განსაკუთრებით მიტაცებს და თითქმის უკვე 35 წელია რაც ვხატავ.“ — აღნიშნა „იმედის“ ჟურნალისტთან მიცემულ ინტერვიუში მანუჩარ მაჩაიძემ."
2019 წლის 7 მარტს, ხაშურის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში, მანუჩარ მაჩაიძის დაბადებიდან 70 წლის საიუბილეო თარიღისადმი მიძღვნილი კიდევ ერთი პერსონალური გამოფენა გაიმართა და მასთან შეხვედრა შედგა, სადაც ადგილობრივი სამოქალაქო და სახელოვნებო საზოგადოების წარმომადგენლებთან ერთად თავი მოიყარეს ასევე, ქართული კულტურის, ხელოვნებისა და სპორტის სხვადასხვა თაობის წარმომადგენლებმა. ხაშურის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში დამთვალიერებლებს საშუალება ჰქონდათ ერთი კვირის განმავლობაში მანუჩარ მაჩაიძის ორმოცამდე ფერწერულ ნამუშევარს გაცნობოდნენ.
ფეხბურთი ფეხბურთის შემდეგ
thumb|left| ვეტერანთა მორიგი მატჩის დროს. 2005 წლის აგვისტოში მოსკოვის „ლოკომოტივის“ სტადიონზე გაიმართა რკინიგზელის დღისადმი მიძღვნილი ტრადიციული საფეხბურთო ტურნირი ვეტერან ფეხბურთელთა მონაწილეობით. ფეხბურთის მოყვარულებს საშუალება მიეცათ კიდევ ერთხელ ეხილათ საფეხბურთო მოედანზე გასული საუკუნის 60-იანი, 70-იანი და 80-იანი წლების საბჭოთა ფეხბურთის საუკეთესო წარმომადგენლები — იური აჯემი, ვლადიმერ ბესონოვი, ანდრეი ბიბა, იური გავრილოვი, რინატ დასაევი, მანუჩარ მაჩაიძე, ევგენი მილეშკინი, ლევან ნოდია, სერგეი ოლშანსკი, ნაზარ პეტროსიანი, ფიოდორ ჩერენკოვი, ვაგიზ ხიდიატულინი და სხვები. აღნიშნული სპორტული ღონისძიების საორგანიზაციო კომიტეტმა, საფეხბურთო კლუბ მოსკოვის „ლოკომოტივის“ პრეზიდენტის, ვალერი ფილატოვის ხელმძღვანელობით, ამჯერად გადაწყვიტა ტურნირში მონაწილეობის მისაღებად მხოლოდ ის საფეხბურთო კლუბები მოეწვია, რომლებიც სხვადასხვა წლებში სსრ კავშირის ჩემპიონის ტიტულს ფლობდნენ. გუნდები ორ ჯგუფად დაიყვნენ: პირველ ჯგუფში განთავსდნენ — კიევის „დინამო“, მოსკოვის „დინამო“, თბილისის „დინამო“ და მოსკოვის „ცსკა“. ხოლო მეორე ჯგუფში — მოსკოვის „ტორპედო“, მოსკოვის „სპარტაკი“, ერევნის „არარატი“ და ტურნირის მასპინძელი გუნდი — მოსკოვის „ლოკომოტივი“. მატჩები ჯგუფებში წრიული სისტემით გაიმართა. გადამწყვეტ შეხვედრაში ერთმანეთს მოსკოვის „ტორპედო“ და კიევის „დინამო“ დაუპირისპირდნენ. ფინალური შეხვედრა თანაბარ ბრძოლაში წარიმართა. მხოლოდ მატჩის მიწურულს შეძლეს კიეველმა ვეტერანებმა — ვიქტორ ხლუსისა და ვიქტორ ნასტაშევსკის გოლების წყალობით გამარჯვების მოპოვება და ტურნირის მთავარმა პრიზმა მეორედ დაიდო ბინა უკრაინის დედაქალაქში. რაც შეეხება დანარჩენ პრიზიორებს, — საუკეთესო მეკარედ დასახელდა რინატ დასაევი, რომელსაც არცერთი ბურთი არ გაუშვია. საუკეთესო ბომბარდირი კიევის დინამოელი ვიქტორ ნასტაშევსკი გახდა, საუკეთესო მცველის პრიზი მოსკოვის ტორპედოელ ლეონიდ პახომოვს ერგო, საუკეთესო თავდამსხმელად მოსკოვის დინამოელი მიხაილ გერშკოვიჩი, ხოლო ტურნირის საუკეთესო ნახევარმცველად — მანუჩარ მაჩაიძე აღიარეს.
საინტერესო ფაქტები
მანუჩარ მაჩაიძე იყო პირველი კაპიტანი თბილისის „დინამოს“ ისტორიაში, რომელმაც საბჭოთა კავშირის თასი აღმართა და მეორე კაპიტანი, შოთა იამანიძის შემდეგ ვისი წინამძღოლობითაც „დინამომ“ საბჭოთა კავშირის ჩემპიონობა მეორედ მოიპოვა.
სპორტული ჟურნალისტების გამოკითხვით მანუჩარ მაჩაიძე 1978 წლის საქართველოს მეოთხე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა.
გაზეთ „სარბიელის“ ინიციატივით, 1998 წელს გულშემატკივრებმა საქართველოს XX საუკუნის საუკეთესო ფეხბურთელი, მწვრთნელი და სიმბოლური ნაკრები დაასახელეს (გამოკითხვაში მონაწილეობა მიიღო 837-მა მკითხველმა). გამოკითხვის შედეგად მანუჩარ მაჩაიძე საქართველოს XX საუკუნის მეშვიდე საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ტაშკენტის ფახთაქორის ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის მწვრთნელები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები
დილიჯანი
დილიჯანი (სომხ. Դիլիջան) — ქალაქი სომხეთში, ტავუშის ოლქში. დილიჯანი ცნობილი სამთოკლიმატური და ბალნეოლოგიური კურორტია, მდებარეობს მდინარე აღსთაფაზე. ქალაქი გამოირჩევა ტრადიციული სომხური არქიტექტურით. ქალაქს თითქმის მთლიანად გარს აკრავს კავკასიაში ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი დილიჯანის ნაკრძალი.
გეოგრაფიული მდებარეობა
ქალაქი მდებარეობს სომხეთის მთიანეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, გუგარაქის ქედის აღმოსავლეთით, თავუშიდან შირაკიდან და  გეღარქუნიქიდან მომავალი გზების გადაკვეთაზე.
ეკონომიკა
დილიჯანში მოქმედებს 1947 წელს დაარსებული მინერალური წყლების ქარხანა, რომელიც აწარმოებს მინერალურ წყალს „დილიჯანი“.
ღირსშესანიშნაობა
რამდენიმე კილომეტრში დილიჯანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს სამონასტრო კომპლექსი ჰაღარწინი, იქვე 20 წუთის სავალზე სოფელ გოშში მდებარეობს მეორე ძველი სამონასტრო კომპლექსი გოშავანქი, ხოლო 15 კილომეტრზე ქალაქიდან დილიჯანის ნაკრძალში მდებარეობს თვალწარმტაცი ტბა პარზი.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ქალაქები
Live at Montreux 2003
Live at Montreux 2003 — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 2007 წლის 3 სექტემბერს. ალბომში შეტანილია ჯგუფის 2003 წლის 14 ივლისის კონცერტი (გამართული მონტრეს ფესტივალის ფარგლებში).
სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Yes-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Eagle Records-ის საკონცერტო ალბომები
ჯულიან ჰაქსლი
ჯულიან სორელ ჰაქსლი (დ. 22 ივნისი, 1887, ლონდონი — გ. 14 თებერვალი, 1975) — ინგლისელი ბიოლოგი, ფილოსოფოსი, ევოლუციის თანამედროვე სინთეზური თეორიის ერთ-ერთი შემქმნელი. ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1938). დაამთავრა ოქსფორდის უნივერსიტეტი (1909). სამეფო კოლეჯის (ლონდონი) ზოოლოგიის პროფესორი (1925-1935). მისი ძირითადი შრომები ეხება ევოლუციის, ექსპორტული ემბრიოლოგიის, ეთიკის ზოგად საკითხებს. 1946-1948 წლებში იყო იუნესკოს პირველი გენერალური დირექტორი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ბიოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ფილოსოფოსები კატეგორია:იუნესკოს გენერალური დირექტორები
ბერკენჰედი
ბერკენჰედი (Birkenhead) — ქალაქი გაერთიანებულ სამეფოში. ისტორიულად შედიოდა ჩეშირის საგრაფოში. მდებარეობს მდინარე მერსის სამხრეთით, ლივერპულის მოპირდაპირედ. ქალაქში დაიბადა მსახიობი გლენდა ჯექსონი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის ქალაქები
Gnamptogenys concinna
Gnamptogenys concinna — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლომასი
ლომასი (Lomas de Campos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17 კმ². მოსახლეობა — 49 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:პალენსიის მუნიციპალიტეტები
მიუონი
მიუონი (ძვ. სახელწოდება μ-მეზონი) — 1/2 ტოლი სპინის მქონე არასტაბილური ელემენტარული ნაწილაკი, რომლის სიცოცხლის ხანგრძივობაა 2.2 წმ, ხოლო მასა ≈207-ჯერ მეტია ელექტრონის მასაზე. არსებობს დადებითად დამუხტული (\mu^+) და უარყოფითად დამუხტული (\mu^-) მიუონები, რომლებიც ერთმანეთის მიმართ ნაწილაკს და ანტინაწილაკს წარმოადგენენ.
მიუონები განეკუთვნებიან ლეპტონებს. ეს ნაწილაკები ერთმანეთთან და სხვა ნაწილაკებთან ბირთვულ ანუ ძლიერ ურთიერთქმედებაში არ მონაწილეობენ.
1936 წელს მიუონები აღმოაჩინეს კოსმოსურ სხივებში ამერიკელმა ფიზიკოსებმა კ. ანდერსონმა და ს. ნედრემაიერმა. ზღვის დონეზე მიუონები შეადგენენ კოსმოსური გამოსხივების დამუხტული ნაწილაკების 2/3. კოსმოსური სხივების ნაკადში მიუონების ძრითადი ნაწილი წარმოიშობა პი-მეზონების დაშლის შედეგად. ხელოვნურად მიუონი მიიღება ამჩქარებლებში სამიზნეების ატომბირთვების პროტონებით დაბომბვის დროს. ამ პროცესში პირველ ეტაპზე წარმოიშობა პი- და კა-მეზონები, ხოლო შემდგომ ეტაპზე მათი დაშლის შედეგად, რაც გამოწვეულია სუსტი ურთიერთქმედებით — მიუონები; იმავე სუსტი ურთიერთქმედების გამო თვით მიუონიც იშლება თავისუფალი მიუონის სიცოცხლის ხანგრძლივობა 2.2 წმ. უარყოფითი მიუონის სიცოცხლის ხანგრძლივობა ნივთიერებაში უფრო ნაკლებია, ვინაიდან ამ შემთხვევაში მიუონის გაქრობა მათ დაშლასთან ერთად გამოწვეულია აგრეთვე მათი ჩატაცებით ნივთიერების დადებითად დამუხტული ატომბირთვების მიერ სუსტი რეაქციის შედეგად:  (p პროტონია, n — ნეიტრონი).
მასაი (ენა)
მასაი — ერთ-ერთი აფრიკული ენა. გავრცელებულია კენიის სამხრეთ და ტანზანიის ჩრდილოეთ ტერიტორიაზე მცხოვრები მასაები. მასაის ენაზე საუბრობს დაახლოებით 1,3 მილიონი ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნილოტური ენები
ათენის აკროპოლისი
ათენის აკროპოლისი — აკროპოლისი ქალაქ ათენში. მდებარეობს 156-მეტრიან კლდოვან ბორცვზე. 1987 წელს იუნესკომ ძეგლი შეიყვანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ისტორია
აკროპოლისი ბერძნული სიტყვაა და ზედა ციხეს ნიშნავს. აკროპოლისი წარმოადგენდა ციხესიმაგრეს, რომელსაც ომიანობის დროს თავს აფარებდა ქალაქის მოსახლეობა. მიკენის პერიოდში (ძვ. წ. XV-XIII სს.) წარმოადგენდა გამაგრებულ სამეფო რეზიდენციას. ძვ. წ. VIII-VI საუკუნეებში აკროპოლისში ფართომასშტაბიანი მშენებლობა დაიწყო. ტირან პისისტრატეს დროს (ძვ. წ. 560-527 წწ.) სამეფო სასახლის ადგილზე აშენდა ქალღმერთ ათენას ტაძარი. ძვ. წ. 480 წელს ბერძენ-სპარსელთა ომების დროს აკროპოლისი დაანგრიეს სპარსელებმა.
ძვ. წ. 447 წელს პერიკლეს ინიციატივით აკროპოლისზე იწყება ახალი სამშენებლო ეტაპი. მშენებლობას ხელმძღვანელობს ცნობილი ბერძენი არქიტექტორი ფიდიასი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში
Akropolis
კრონოსი
კრონოსი (Kronos, რომ saturnus) - მეორე თაობის დიდი ღმერთი, ოლიმპოს ღმერთების წინანდელი, ურანოსის და გეას შვილი, უმცროსი ტიტანი. დედის (დედამიწის) შემწუხებელი ურანოსი რომ დაასაჭურისა (ასო წაჰკვეთა), დანარჩენ ტიტანებზე ამაღლდა და გახდა ღმერთების პირველი მბრძანებელი. დადგა ოქროს ხანა. ასე ახსნეს ბერძნებმა მორიგი კოსმოგონიური მოვლენა, ცისა და მიწის გაყოფა. ცოლად შეირთო თავისი და - რეა, რომელმაც შვა ჰესტია, დემეტრე, ჰერა, ჰადესი, პოსეიდონი, ზევსი, კენტავრი ქირონი კი ფილირასაგან ჰყავდა. გეამ უწინასწარმეტყველა: „შენც შენი შვილი დაგამხობსო“, ამიტომ ახალშობილ შვილებს ყლაპავდა, რომ თავისი ბატონობა უზრუნველეყო.
ასე შთანთქა ყველანი ზევსის გარდა, რომელიც რეამ ცბიერებით იხსნა: ჩვრებში გახვეული ქვა შეუგდო პირში, ყრმა კი გადამალა იდას მთაგრეხილზე, დიქტეს გამოქვაბულში, სადაც თხა ამალთეა კვებავდა, კურეტები იცავდნენ, ნიმფები უვლიდნენ. მერე ზევსმა ტიტანომაქია ატეხა. დაამხო კრონოსი და გეას შემწეობით თუ მეტისის დახმარებით აიძულა ჩაყლაპული შვილები უკანვე ამოენთხია. ამიერიდან ის შებოჭილი წევს ქვესკნელში სხვა ტიტანებთან ერთად, ან ნეტართა კუნძულზე მსაჯულობს, რადამანთისთან ერთად, როგორც ჰესიოდე და პინდარე ვარაუდობენ.
ძველი ვერსია
თავდაპირველად მიწათმოქმედების ღმერთი უნდა ყოფილიყო, ასეთია თვით სახელის ეტიმოლოგია: კრანა, „კრაინო“ ნაყოფის მომწიფებას, შემოსვლას ნიშნავს. იტალიაში ასეთ ღვთაებას სატურნი ერქვა. ამიტომაც, გასაგებია ვერსია, რომელსაც ოვიდიუსი მოგვითხრობს. ზევსმა რომ დაამხო, სატურნი იტალიაში გაიქცა და იქ იანუსმა გააბატონაო. ეს იყო ოქროს ხანა, როცა „მარამწიფობდა ხეხილი, მარამწიფობდა ყანა“. ხალხი დღეკეთილობდა; შემდეგ კრონოსი დაბერდა, დაჭკნა. აღარ შეეძლო ბუნების განახლებისთვის თავლი ედევნებინა და ბრძენმა ხალხმა ჟამგადასული მეუფე ახლით, გონიერით შეცვალა. კრონოსის რომაული სახელის მიხედვით თვით იტალიას სატურნია ეწოდა. საბერძნეთში კრონიების ზეიმი შედარებით სუსტად გავრცელდა, მაგრამ, ოლიმპიაში იყო ზევსის ჭალა, სადაც კრონოსს ზვარაკს სწირავდნენ. ათენის სამლოცველოში 12 ჰაკატომბიონს ზეიმს უმართავდნენ.
ხელოვნება
ხელოვნებაში მოხუც კაცად ხატავდნენ, ხელში ქნარი ეჭირა. ბევრი ავტორი კრონოსს ურევს დრო-ჟამის ღმერთთან - ხრონოსთას, ქრონოსთან, მაგრამ, მათ მხოლოდ სახელთა მსგავსება და სიძველე აქვთ საერთო. ქრონოსი - დროის ღმერთია, კრონოსი - ტიტანი, დღეს კი ბერიკაცია, მათუსალას სინონიმად ქცეულა.
კრონოსის საკულტო როლი საერთოდ ნაკლებია, მაგრამ, სკიპტროსანი მეუფე ხშირად უხატავთ, მორჭმით ტახტზე მჯდომი. შუა საუკუნეებში მისი როლი ამაღლდა როგორც სატურნისა, რომლის სახელიც პლანეტას ეწოდა.
სატურნი განაგებს ბნელ და ცივ პლანეტებს.
ვარიაციები
კრონოსი - ირონ. გამოჩერჩეტებული, გამოფიტული, ხავსმოდებული მეფე - ტირანი, მბრძანებელი, რომელიც პატივმოყვარეობის სენით დაბრმავებულა და ძალაუფლებას არ თმობს, თუმცა, მისი ჟამი წასულა და ქვეყნიერებას ამძიმებს.
სატურნის შვილები- მდაბიონი, მათხოვარნი, პყრობილნი, ძუნწნი; მიწის მუშები, ასტრონომები, გეომეტრები; სატურნის ტემპერამენტი - მძიმე, მელანქოლიური ხასიათი (ასევე ხელოვნებაში); სატურნის პლანეტა უბედურების სიმბოლოა. ხატავენ კალენდრებში, პლანეტების სურათებში, ატლასებში. ხან გლეხები აუმხედრებია პაპის წინააღმდეგ, ხან მეფეა, ტახტზე ზის მელანქოლიური იერით. ხან ზევსი ამხობს, ხანაც ფრთები და საათების საზომი მინა უჭირავს, რაც მოწმობს, რომ დროის ღმერთთან: ქრონოსთან აურევიათ.
ხელოვნებაში ხშირდება კრონოსის ასახვა ქრონოსის სახით, მათ მხოლოდ ატრიბუტებით არჩევენ: ქრონოსს - ფრთებით, კრონოსს- ბავშვით. XIX საუკუნეში გრძელდება ძველი კრონოსის ხატვა: გოია - „სატურნი“. მადრიდი შვინდი, 1827 წელი.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
კოროი (მეიოს საგრაფო)
კოროი (Corroy; Corr Ráithe) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, ქალაქ ბალინას სამხრეთით.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
გერმანიის თავისუფალი დემოკრატიული პარტია
2021 წლის ფედერალური არჩევნების შემდეგ პარტია გახდა შოლცის კაბინეტის ნაწილი სოციალ-დემოკრატიულ პარტიასთან და მწვანეებთან კოალიციით.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:ლიბერალური პარტიები
ვარლამ ლიპარტელიანი
ვარლამ ლიპარტელიანი (დ. 27 თებერვალი, 1989, ლენტეხი ) — ქართველი ძიუდოისტი. ევროპის 3-გზის ჩემპიონი (2012, 2014, 2016), 4-გზის ვერცხლისა (2009, 2010, 2013, 2015) და ბრინჯაოს (2011) პრიზიორი, ასევე მსოფლიოს ვერცხლისა (2013) და ბრინჯაოს (2014, 2015) პრიზიორი. მსოფლიო თასებზე მოპოვებული აქვს ხუთი ოქროს მედალი. მსოფლიო ჩემპიონი და ევროპის 2-გზის ჩემპიონი ახალგაზრდებში. 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში ლიპარტელიანმა ვერცხლის მედალი მოიპოვა.
ჰყავს მეუღლე და ორი ვაჟი.
ვარლამ ლიპარტელიანს საერთო ჯამში მოპოვებული აქვს შემდეგი ტიტულები:
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:ლენტეხში დაბადებულები ვარლამ
Gnamptogenys continua
Gnamptogenys continua — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მაკილიოსი
სქოლიო
კატეგორია:პალენსიის მუნიციპალიტეტები
სტრომბოლი, ღმერთის მიწა
სტრომბოლი, ღმერთის მიწა (Stromboli, terra di dio) — რეჟისორ რობერტო როსელინის 1950 წლის ფილმი. ფილმის მოქმედება ვითარდება კუნძულ სტრომბოლიზე. მთავარ როლს რეჟისორის მეუღლე, ინგრიდ ბერგმანი ასრულებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1950 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:რობერტო როსელინის ფილმები
წაბლისფერი ლივლივა
წაბლისფერი ლივლივა (Amanita fulva) — ამანიტას გვარის სოკო ამანიტასებრთა ოჯახისა.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა იაკობ კრისტიან შეფერმა 1774 წელს როგორც Agaricus fulvus. ამანიტას გვარში გადატანილი იქნა ელიას მაგნუს ფრისის მიერ 1815 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 4-8 (10) სმ. გლუვი, ოდნავ ლორწოვანი, ოქროსფერ-ყავისფერი, ხშირად მუქი ლაქებით ცენტრში. ნორჩობაში ზარისებრი ან ამოზნექილი, შემდგომში გაშლილი გამოხატული ბორცვაკით ცენტრში, ზოლიანი კიდეებით. ქუდის ზედაპირზე არსებული საერთო საბურველის ნარჩენები ასაკთან ერთად ქვრება.
კიდეების რბილობი თხელი, ცენტრში უფრო ხორციანი, რბილი, წყალწყალა, მოთეთრო, განსაკუთრებული სუნის გარეშე და სუსტი მოტკბო გემოთი.
ფეხის სიგრძე — 8-14 სმ, სისქეში — 1,5 სმ-მდე, მყიფე, ძირში გამსხვილებული, ზევით შევიწროებული. მოთეთრო ან მოთეთრო-ყავისფერი, გლუვი, იშვიათად წვრილი ქეჩისებრი ქერცლებით, საყელოს გარეშე. ჩამჯდარია პარკისებურ, ნახევრად თავისუფალ თეთრ ან მკრთალწითურ ვოლვაში.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები თავისუფალი, ხშირი, თეთრი ან კრემისფერი.
სპორების მტვერი — თეთრი. სპორები — 9-12,5 მკმ, მომრგვალებული, გლუვი. ბაზიდიუმი — გურზისებრი, ოთხსპორიანი, თხელკედლიანი — 45-65×5-15 მკმ, ფირფიტების ტრამა — ბილატერალური, ტრამის ჰიფები — ცილინდრული, დიამეტრი — 2-8 მკმ.
ეკოლოგია და გავრცელება
მიკორიზას ქმნის არყთან, ფიჭვთან, ნაძვთან, წიფელთან და მუხასთან. იზრდება წოწვოვან და შერეულ ტყეებში მჟავე ნიადაგზე, ხშირად ნესტიან და დაჭაობებულ ადგილებში, ერთეულებად ან ჯგუფებად. გვხვდება სტეპის ზონაშიც.
ფართოდაა გავრცელებული ევრაზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ზომიერ სარტყლებში. გავრცელების არეალი აგრეთვე მოიცავს სამხრეთ კავკასიას, ცენტრალურ აზიას, ჩინეთს, იაპონიას, შორეულ აღმოსავლეთსა (პრიმორიეს მხარე, სახალინი, კამჩატკა) და ჩრდილოეთ აფრიკას (ალჟირი, მაროკო).
კვებითი ღირებულება
საჭმელი სოკოა. ახასიათებს სასიამოვნო სუნი, თუმცა თხელი და მყიფე ქუდის გამო მესოკოვეთა შორის დიდი პოპულარობით არ სარგებლობს. წაბლისფერი ლივლივა, როგორც ყველა ამ გვარის წარმომადგენელი, უმად მიღების შემდეგ იწვევს საჭმლის მომნელებელი სისტემის მოშლას. გარდა ამისა, მცირე რაოდენობით შეიცავს ერითროციტების დამშლელ ნივთიერებებს, ჰემოლიზინებს, რომლებიც იშლებიან 70 ° C-ზე მაღალ ტემპერატურაზე. ამიტომაც, მოხმარებამდე აუცილებელია მისი თერმულად დამუშავება.
ზოგიერთი სახელმძღვანელო გამოუცდელ მესოკოვეებს ურჩევს, რომ თავი შეიკავონ მისი შეგროვებისაგან, რადგანაც იგი მეტად წააგავს რამდენიმე სახეობის შხამიან სოკოს.
სქოლიო
კატეგორია:ამანიტა კატეგორია:საჭმელი სოკოები
ალიაშხაბ კებეკოვი
ალიაშხაბ ალიბულატოვიჩ კებეკოვი (Алиасхаб Алибулатович Кебеков; დ. 1 იანვარი, 1972 — გ. 19 აპრილი, 2015), ასევე ცნობილი როგორც ალი აბუ მუჰამედი (Али Абу Мухаммад ), — დაღესტნელი მებრძოლი ისლამისტი რუსეთში და კავკასიის ემირატის ლიდერი   დოკა უმაროვის გარდაცვალების შემდეგ. იცავდა სალაფიზმის იდეოლოგიას. შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპარტამენტმა კებეკოვი სპეციალურად დანიშნულ გლობალურ ტერორისტთა სიაში 2015 წლის 25 მარტს დაამატა. 2015 წლის 19 აპრილს, კებეკოვი მოკლეს რუსეთის უშიშროების ძალებმა, სპეცოპერაციის დროს, ბუინაკსკში, გერეი-ავლაკის დასახლებაში. კებეკოვი იყო პირველი არაჩეჩენი, რომელიც ხელმძღვანელობდა ჩრდილოეთ კავკასიის აჯანყებას.
ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ალიაშხაბ კებეკოვი დაიბადა 1972 წლის 1 იანვარს დაღესტანში, შამილსკის რაიონში. იგი შეუერთდა კავკასიის საამიროს დაღესტნის ვილაიეთის, ისლამისტ ჯიჰადისტურ ჯგუფს. 2010 წლის ოქტომბერში კებეკოვი დოკა უმაროვმა დანიშნა კავკასიის ემირატის მოსამართლედ, რომელიც პასუხისმგებელი იყო შარიათის წესების გაცემაზე, ჯგუფის ქმედებისდა მიხედვით. მიუხედავად იმისა, რომ კებეკოვი თვლიდა, რომ ეს თანამდებობა მისთვის შეუფერებელი იყო, რადგან იგი ყურანის და სუნას დიდი მცოდნე არ იყო, მან მაინც დაიკავა შესაბამისი თანამდებობა.
კავკასიის საამიროს ხელმძღვანელობა
2014 წლის 16 იანვარს YouTube-ზე გამოქვეყნდა აუდიო კლიპი, რომელშიც ხმა, რომელიც ამტკიცებდა, რომ კებეკოვი იყო, აღიარებდა, რომ მიიღო ინფორმაცია ჯგუფის ლიდერის, უმაროვის გარდაცვალების შესახებ. როგორც ჩანს, კებეკოვმა უარყო ჯგუფის სხვა ემირების წინადადება, რომ იგი უმაროვის შემცვლელი უნდა ყოფილიყო, მან თქვა, რომ მას არ ჰქონდა სამხედრო გამოცდილება და არასოდეს უმსახურია მეთაურად; ამის ნაცვლად მან როლისთვის ასლამბეკ ვადალოვი წარადგინა. მიუხედავად ამისა, მარტში იგი ჯგუფის მეთაური გახდა. კავკასიის ემირატთან დაკავშირებულმა კავკაზის ცენტრმა კებეკოვის დანიშვნა და უმაროვის გარდაცვალების შესახებ გამოაცხადა. ამ განცხადებიდან რამდენიმე კვირაში, საიტმა ასევე გამოაქვეყნა კებეკოვისადმი ერთგულების აღთქმა დაღესტანში, ჩეჩნეთში, ინგუშეთში და ყაბარდო-ბალყარეთში, ასევე ჩეჩნეთის ხელმძღვანელობით სირიაში დაფუძნებული ჯაიშ ალ-მუჰაჯირინ ვალ-ანსარში.
2014 წლის ივნისში ინტერნეტში გამოქვეყნებულ ვიდეოჩანაწერში კებეკოვმა ბოდიში მოუხადა მშვიდობიან მოქალაქეებს, რომლებიც დაზარალდნენ კავკასიის საამიროს თავდასხმების შედეგად და განაცხადა, რომ სამოქალაქო პირები არ უნდა იყვნენ დაჯგუფების სამიზნე. მან ასევე მოუწოდა ბოევიკებს, რომ არ გამოიყენონ ქვრივები შეიარაღებულ თავდასხმებსა და თვითმკვლელობებში. მათ აჯანყებულ საქმიანობაში გააქტიურდა კავკასიის საამირო. 2014 წლის 5 ოქტომბერს გროზნოს მერიასთან თვითმკვლელი ტერორისტული აფეთქება მოხდა. დაიღუპა ხუთი რუსი პოლიციელი და თვითმკვლელიც, დაიჭრა კიდევ 12 ადამიანი. თავდასხმაზე პასუხისმგებელი კავკასიის საამირო იყო. ბიუტუკაევმა აიღო პასუხისმგებლობა 2014 წელს გროზნოში მომხდარ შეტაკებებზე, რომლის დროსაც 14 რუსი პოლიციელი დაიღუპა და 35 ადამიანი დაიჭრა. ეს თავდასხმა ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბური იყო 2013 წლის დეკემბრის ვოლგოგრადის დაბომბვის შემდეგ, რომელიც ასევე განხორციელდა კავკასიის საამიროს მიერ. გროზნოში თავდასხმის მეორე დღეს მეზობელ დაღესტანში რუსეთის უშიშროების ფედერალური სამსახურის შენობას ცეცხლი გაუჩნდა. თუ ეს თავდასხმაც განხორციელდა კავკასიის საამიროს მიერ, ეს იქნებოდა სამი ფართომასშტაბიანი თავდასხმა სამ თვეში.
2015 წლის 19 აპრილს კებეკოვი მოკლეს რუსეთის უშიშროების ძალებმა, ბიუნასკიკში ერთ-ერთი სახლის დარბევის დროს.
სქოლიო
კატეგორია:ხუნძები კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი
არაბისტიკა
არაბისტიკა ან არაბთმცოდნეობა — დარგი, რომელიც მეცნიერულად შეისწავლის და იკვლევს ვიწრო გაგებით არაბული ენისა და ლიტერატურის (არაბული ფილოლოგია) სხვადასხვა საკითხებს, ხოლო უფრო ფართო გაგებით კი არაბისტიკა მოიცავს არაბულენოვან ქვეყნებთან, მათ რელიგიასთან, კულტურასთან, საერთოდ ცალკეული არაბული ქვეყნების ცხოვრებასთან დაკავშირებულ სამეცნიერო საკითხებს აწმყოსა და წარსულში.
არაბისტიკა, როგორც მეცნიერება აღმოსავლეთმცოდნეობის ნაწილს წარმოადგენს და მჭიდროდაა დაკავშირებული ისლამოლოგიასთან.
ენათმეცნიერულ ნაწილში არაბული ფილოლოგია შეისწავლის ძველ არაბულს, კლასიკურ არაბულს, საშუალო არაბულს, თანამედროვე არაბულსა და მის დიალექტებს.
არაბისტიკული ლიტერატურათმცოდნეობა იკვლევს ისლამამდელი ხანიდან დღემდე შექმნილ არაბული ლიტერატურას, პროზასა და პოეზიას, მრავალსაუკუნოვანი ისლამური კულტურის წიაღში შექმნილ სხვადასხვა რელიგიურ, ფილოსოფიურ, ისტორიულ და გეოგრაფიულ ტექსტებს, ასევე არაბულ ენაზე არსებულ ებრაულ და ქრისტიანულ ლიტერატურებს.
არაბისტიკა საქართველოსა და ევროპაში
არაბისტიკა საქართველოში, ისევე როგორც ევროპაში ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში ჩაისახა და XIX საუკუნიდან ისტორულ–კრიტიკული დისციპლინად ჩამოყალიბდა. განსაკუთრებული განვითარება ჰპოვა ამ დარგმა მეოცე საუკუნის საქართველოში. სწორედ მეოცე საუკუნის ქართული არაბისტიკის ერთ–ერთ თვალსაჩინო ფიგურას წარმოადგენს აკადემიკოსი გიორგი წერეთელი, რომლის შრომები თავისი მნიშვნელოვნებით სცდება საქართველოს ფარგლებს.
დღეს არაბისტიკას სხვადასხვა მიმართულებით შეისწავლიან თბილისისა და ქუთაისის უმაღლეს სასწავლებლებში, ძირითადად ორი — ფილოლოგიური და ქვეყანათმცოდნეობითი მიმართულებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:აღმოსავლეთმცოდნეობა კატეგორია:ფილოლოგია
Boletus pinophilus
Boletus pinophilus — სოკოს სახეობა ბოლეტუსის გვარისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს დედამიწის ყველა კონტინენტს გარდა ანტარქტიდისა.
ერთ-ერთ ძვირფას სოკოდ ითვლება. გამოიყენება ისევე როგორც დათვისსოკო. მიკორიზას უპირატესად ქმნის ფიჭვთან, იშვიათად ნაძვთან და ფოთლოვან ხეებთან (წიფელი, მუხა, წაბლი, რცხილა). იზრდება ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სოკო პირველად აღწერა იტალიელმა მიკოლოგმა კარლო ვიტადინიმ 1835 წელს როგორც Boletus edulis var. pinicola. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭეს მიკოლოგებმა ალბერტ პილატმა და აურელ დერმეკმა 1973 წელს. წლების განმავლობაში Boletus pinophilus მიიჩნეოდა დათვისსოკოს ერთ-ერთ ნაირსახეობად. 2008 წელს ჩატარებული გენეტიკური კვლევის შემდეგ  Boletus pinophilus დამოუკიდებელ სახეობად ითვლება.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 8-25 (6-30) სმ, ამოზნექილი (ბალიშისებრი ან ნახევარსფეროსებრი) შემდეგ რამდენადმე გაშლილი, ზედაპირი გლუვი ან არათანაბარი, მეჭეჭებიანი ან ხორკლიანი, ნესტიან ამინდში ოდნავ ლორწოვანი, მშრალი — მქრქალი. კანი არ სცილდება ქუდს, მუქი ყავისფერი ან წითელ-ყავისფერი, ზოგჯერ იისფერი ელფერით, კიდეები შედარებით ღია — მოვარდისფროდან თითქმის თეთრამდე (ნორჩობაში).
ფეხი — როგორც წესი მოკლე და მსხვილი, სიგრძე — 7-16 სმ, სისქე — 3-10 სმ, მთლიანი, ხშირად ძირსკენ ძლიერ გასქელებული. ზედაპირი თეთრი ან ოდნავ მომურო, დაფარულია მოწითალო ან ღია ყავისფერი თხელი ბადით, რომელიც განსაკუთრებით შეიმჩნევა ზედა ნაწილში.
მილების შრე — თავისუფალი, ღრმად ამოკვეთილი ფეხთან, თეთრი, მოგვიანებით მოყვითალო ზეთისხილისფერ-მწვანემდე. მილები 1,5—2 სმ, ფორები მომრგვალო, წვრილი.
სპორების ფხვნილი — ზეთისხილისფერ-მურა ან ყვითელ-მწვანე. სპორები — 17 х 4,5-5,5 მკმ, თითისტარისებრი, გლუვი.
ნაირსახეობები
ზოგჯერ გვხვდება მუქი წითელი ფორმა, კიდევ უფრო სქელი, მოწითალო-ყავისფერი ფეხით.
ეკოლოგია და გავრცელება
მიკორიზას ქმნის უპირატესად ფიჭვთან, იშვიათად ნაძვთან და ფოთლოვან ხეებთან (წიფელი, მუხა, წაბლი, რცხილა). იზრდება ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად ტყეებში ქვიშიან და მჟავე ნიადაგზე, ხშირად გვხვდება მთებში ზღვის დონიდან 2000 მეტრომდე.
გავრცელებულია თითქმის მთელ ევროპაში. აგრეთვე გვხვდება მცირე აზიასა და სამხრეთ დასავლეთ აზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, სამხრეთ ამერიკაში (ჩილე), სამხრეთ აფრიკაში, სამხრეთ ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში.
სეზონი: — ივნისიდან ოქტომბრამდე.
კვებითი ღირებულება
ერთ-ერთ ძვირფას სოკოდ ითვლება. იხმარება ახალი, შემწვარი, გამხმარი, დამწნილებული და დამუჟუჟებული. გახმობის შემდეგ მისი გემო და არომატი კიდევ უფრო ძლიერდება. ამატებენ შერეული სოკოებისგან მომზადებულ კერძებში, აგრეთვე ხორციან სოუზებსა და წვნიანებში. სოკოს ჭრიან მცირე ნაწილებად და ყინავენ.
მისი შეგროვება დაუშვებელია დაბინძურებულ რაიონებში, რადგანაც იგი ადვილად შეიწოვს ისეთ მძიმე მეტალებს როგორებიცაა ვერცხლისწყალი, კადმიუმი, სელენი. გარდა ამისა, მომზადებმადე აუცილებელია ფორული შრის მოშორება ქუდიდან, რადგანაც დაბინძურების ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი სწორედ მასში შეინიშნება.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლეტუსისებრნი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
ადრასტე
ადრასტე (ბერძნ. Ἄδραστος) — ბერძნულ მითოლოგიაში დაახლოებით ექვს პიროვნებას აღნიშნავს:
ადრასტე, ტალაოსის ვაჟი
არგოსის მეფე ტალაოსის ვაჟი. ამფიარაოსისაგან განდევნილი გაიქცა ბაბუასთან სიკიონში და მისი სიკვდილის შემდეგ, ამ ქვეყნის მეფე გახდა. მან დააწესა ნემეური თამაშობანი. ადრასტოსს უწინასწარმეტყველეს, რომ მისი ქალიშვილები ცოლებად გაჰყვებოდნენ გარეულ ტახსა და ლომს. მართლაც, მან ქალიშვილები გაატანა გმირებს: პოლინიკესა და ტიდევსს, რომელთა ფარებზეც გამოსახული იყვნენ გარეული ტახი და ლომი. ადრასტეს ქალიშვილის, არგეასა და პოლინიკეს ქორწინება გახდა მიზეზი "შვიდთა თებეს წინააღმდეგ" ლაშქრობისა. ცნობილია, რომ ეს ლაშქრობა უიღბლო გამოდგა და შვიდი მხედართმთავრისგან დარჩა მხოლოდ ადრასტე, ისიც აპოლონისგან ნაჩუქარი ჯადოსნური სიჩქარის მქონე ცხენის წყალობით. ათი წლის შემდეგ, იგი ხელმძღვანელობს ძლევამოსილ ეპიგონთა ლაშქრობას თებეს წინააღმდეგ. ამ ლაშქრობის დროს, დაიღუპა მისი ვაჟი ეგიალევსი და თვით კი დარდს გადაყვა.
ადრასტეს კულტი გავრცელებული იყო სიკიონში. შესაძლებელია, იგი იყოს სიკიონის ძველი, მიწისქვეშა ძალების ღვთაება. საბერძნეთში ადრასტეს კულტი შეერწყა დიონისეს კულტს.
ადრასტე, ტროელი
ტროას ომის დროს, ეს ადრასტე აგამემნონმა მოკლა.
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:შვიდნი თებეს წინააღმდეგ კატეგორია:ენეიდას VI წიგნის პერსონაჟები კატეგორია:ილიადას პერსონაჟები კატეგორია:ტროის ომის მონაწილეები კატეგორია:ტროელები კატეგორია:მითური მეფეები
აედონი
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
კარაველასი (ბაია)
კარაველასი (Caravelas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 437 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 361.278 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.08 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
დიდი რიფტული ხეობა
მინი|მარჯვნივ|200px|რღვევის ხაზი დიდი რიფტული ხეობა ან აღმოსავლეთ აფრიკის რიფტული ხეობა (Great Rift Valley) — ერთ-ერთი უმსხვილესი რღვევის ხაზი აღმოსავლეთ აფრიკაში. გადაჭიმულია თითქმის 6 000 კმ-ზე ჩრდილოეთი სირიიდან ცენტრალურ მოზამბიკამდე. რღვევის ხაზის სიგანე მერყეობს 30-100 კმ-ის ფარგლებში, ხოლო სიღრმე რამდენიმე ასეულიდან ათას მეტრამდე. ჩამოყალიბდა აფრიკისა და არაბეთის ტექტონიკური ფილების საზღვარზე მათი მოძრაობის შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის გეოგრაფია
ხუან როდრიგეს კაბრილიო
ხუან როდრიგეს კაბრილიო (Juan Rodríguez Cabrillo, João Rodrigues Cabrilho — დაახ. 1499 წელი — 1543 წლის 3 იანვარი) — ესპანეთის სამეფოს ქვეშევრდომობის ქვეშ მყოფი კონკისტადორი და მეზღვაური, პირველი ევროპელი, რომელმაც მიაღწია თანამედროვე კალიფორნიის ტერიტორიას და გამოიკვლია იგი.
ბიოგრაფია
კაბრილიოს ცხოვრების ადრეული წლებისა და წარმომავლობის შესახებ დოკუმენტურმა ცნობებმა ჩვენამდე ვერ მოაღწია. ფართოდ არის გავრცელებული მოსაზრება მისი პორტუგალიური წარმომავლობის შესახებ, რომელიც ეყრდნობა ერთადერთ მოხსენიებას ესპანელ ისტორიკოს ანტონიო დე ერერას ნამუშევარში, რომელიც კაბრილიოს გარდაცვალებიდან ნახევარი საუკუნის შემდეგ გამოიცა. ის ფართოდ იყო პოპულარიზებული, ძირითადად პორტუგალიის მთავრობისა და კალიფორნიაში პორტუგალიის დიასპორის მეშვეობით. თუმცა ბევრი თანამედროვე ისტორიკოსი არ ეთანხმება ამ მოსაზრებას და მიიჩნევს, რომ კაბრილიო კასტილიური წარმომავლობის იყო.
კაბრილიო მონაწილეობდა კუბისა და მექსიკის დაპყრობაში. 1521 წელს კორტესის მეთაურობით მონაწილეობდა ტენოჩტიტლანის აღებაში. პედრო დე ალვარადოსთან ერთად მან დაიპყრო თანამედროვე გვატემალის, ჰონდურასისა და სალვადორის ტერიტორიები. 1542 წელს მეთაურობდა ხომალდების, „სან-სალვადორისა“ და „ვიქტორიას“, არმადას, რომელიც ნატივიდადის პორტიდან გავიდა ლეგენდარული ანიანის სრუტის საპოვნად. 3 სექტემბერს ხომალდებმა მიაღწიეს კალიფორნიის ნახევარკუნძულის სამხრეთ ბოლოს. 28 სექტემბერს არმადა შევიდა სან-დიეგოს ყურეში. როდესაც მიაღწიეს 40° ჩ. გ., უკან გაბრუნდა. ამ ექსპედიციის დროს კონტაქტი დამყარდა ჩუმაშას ტომის ინდიელებთან. ინდიელებთან შერკინებისას კაბრილიო დაიჭრა და გარდაიცვალა კუნძულ სანტა-კატალინაზე.
კაბრილიოს ექსპედიციის ოფიციალური ცნობა დაიკარგა, დარჩა მხოლოდ მოკლე უწყება, რომელიც გააკეთა ანდრეს უდანეტამ, რომელსაც კაბრილიოს ჟურნალებსა და რუკებთან მიუწვდებოდა ხელი. მეზღვაურის საფლავის ადგილმდებარეობა უცნობია.
ისტორიული მემკვიდრეობა
thumb|205px|კაბრილიოს ძეგლი სან-დიეგოში, კალიფორნია 1913 წელს ნახევარკუნძულ პოინტ-ლომას სამხრეთ ტერიტორიაზე, სადაც მეზღვაურები ჩამოდიოდნენ, დადგეს კაბრილიოს ეროვნული მონუმენტი. 1939 წელს აქ დაიდგა პორტუგალიელი მოქანდაკის, ალვარუ დე ბრეეს, მიერ გაკეთებული ხუან კაბრილიოს ძეგლი. ამ ადგილიდან იშლება ფერწერული ხედი სან-დიეგოს ყურეზე.
სქოლიო
კატეგორია:კონკისტადორები კატეგორია:აცტეკები კატეგორია:დაბადებული 1499 კატეგორია:გარდაცვლილი 1543 კატეგორია:მექსიკის ისტორია კატეგორია:კალიფორნია კატეგორია:შუა საუკუნეების მოგზაურები
1964
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
Gnamptogenys costata
Gnamptogenys costata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
საბადურის ქედი (სამცხე-ჯავახეთის მხარე)
საბადურის ქედი — თრიალეთის ქედის დასავლეთი განშტოება. საბადურის ქედზეა მწვერვალები: საბადური (2359 მ), ოშორა (2607 მ), ორთათავი (2512 მ). აგებულია შუაეოცენური ანდეზიტური ტუფ-ბრექჩიებითა და ტუფ-ქვიშაქვებით. ქედის სამხრეთი კალთა დასერილია მდინარე ოშორისა და მისა შენაკადთა ხევ-ხეობებით. ქედის დიდი ნაწილი შემოსილია შერეული ფოთლოვანი ტყით, მცირე ნაწილი — სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის ქედები
ალერტი
ალერტი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, კიწიის თემში (სოფლები: ალერტი, ნოღა, პირველი კიწია, მეორე კიწია). მდებარეობს მდინარე ცივის მარცხენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. მარტვილიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ირანისტიკა
ირანისტიკა არის ინტერდისციპლინური მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის ირანულ და სპარსულ სულიერ და მატერიალურ მემკვიდრეობას უძველესი დროიდან დღემდე (ძველი ირანისტიკა <=> ახალი ირანისტიკა). ირანისტიკის კვლევის სფეროში შედის ირანის ისტორიის, ლიტერატურის, ხელოვნების და საერთოდ კულტურის პრობლემატური საკითხების მეცნიერული შესწავლა–დამუშავება. ყოველივე კი ეფუძნება ირანული ენების შესწავლას.
ირანისტიკა მოიცავს დღევანდელი ირანის, ავღანეთის, უზბეკეთისა და ტაჯიკეთის პოლიტიკურ–გეოგრაფიული სივრცეში არსებულ სახელმწიფოებს.
აეროპე
აეროპე (ბერძნ. Αερόπη) — მიკენის დედოფალი, კატრევსის ქალიშვილი, მინოსის შვილიშვილი. კატრევსს უწინასწარმეტყველეს, რომ იგი მოკვდებოდა თავისი შვილების ხელით, ამიტომ მან ახლადშობილი აეროპე გადასაგდებად მისცა მეზღვაურ ნავპელუსს და მან იგი არგოსში გაყიდა. არგოსში აეროპე პლეისთენეს მისთხოვდა, შემდეგ კი პლეისთენეს ძმას - ატრევსს. უფრო გავრცელებული მითის თანახმად აეროპეს შვილები აგამემნონი და მენელაოსი ატრევსისაგან ჰყავდა. ბოლოს აეროპეს თიესტე შეუყვარდა, ამიტომ განრისხებულმა ატრევსმა იგი ზღვაში გადააგდო.
ირანისტიკა
ირანისტიკა თანამედროვე ირანში
XX საუკუნის დასაწყისში თეირანის უნივერსიტეტში ირანისტიკის რამდენიმე კათედრა გაიხსნა, სადაც მეცნიერული კვლევა–ძიება ძველ ირანისტიკაზე იყო კონცენტრირებული, შეისწავლიდნენ როგორც ენათმეცნიერებასა და არქეოლოგიას, ასევე ძველი ირანის კულტურას, სპარსულ ლიტერატურასა და ისტორიას.
აეროპე
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ირანისტიკა
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ფილოლოგია კატეგორია:აღმოსავლეთმცოდნეობა
პროკოპ დიდი
220px|მინიატიურა|პროკოპ დიდი
პროკოპ დიდი (, ასევე პროკოპ ტიტველი ; დ. დაახლ 1380 — 30 მაისი, 1434, ლიპანი) — ჰუსიტური მოძრაობის მოღვაწე. 1425 წლამდე ტაბორიტების მქადაგებელი, 1426 წლიდან – ტაბორიტების მთავარი პოლიტიკური და სამხედრო ხელმძღვანელი. მეთაურობდა ჰუსიტების ჯარს გერმანიის იმპერატორის წინააღმდეგ უსტ-ნად-ლაბემთან ბრძოლაში (1426 წ.) და ჯვაროსნებთან ბრძოლაში. ჰუსიტების ლაშქრობათა (1427-1433 წწ.) ორგანიზატორი. ბაზელის საეკლესიო კრებაზე ხელმძღვანელობდა ჩეხეთის დელეგაციას. დაიღუპა ლიპანის ბრძოლაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1434 კატეგორია:ჰუსიტები კატეგორია:დაბადებული 1380
გერმანია, ნულოვანი წელი
გერმანია, ნულოვანი წელი (Germania anno zero) — რეჟისორ რობერტო როსელინის 1948 წლის ფილმი. ფილმში ასახულია მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი გერმანია. ფილმით დასრულდა როსელინის ომის შესახებ გადაღებული ტრილოგია, რომლის პირველი ორი ფილმი იყო „რომი - ღია ქალაქი" და „პაიზა".
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1948 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:გერმანულენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:რობერტო როსელინის ფილმები
Symphonic Live
Symphonic Live — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის საკონცერტო ალბომი და DVD. აუდიოჩანაწერი გამოვიდა 2009 წელს, ხოლო DVD - მანამდე, 2002 წელს. ორივეზე წარმოდგენილია კონცერტი, ჩაწერილი 2001 წელს, ევროპულ საფესტივალო ორკესტრთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2002 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2009 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2002 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Yes-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Eagle Rock Entertainment-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Eagle Rock Entertainment-ის ვიდეო ალბომები
Moses
„Moses“ — ბრიტანული როკ ჯგუფის Coldplay-ს სიმღერა. იგი შეტანილია ჯგუფის საკონცერტო ალბომში Live 2003 და გავრცელდა პრომო CD-ს სახით, რომელის დაურიგდა რადიო სადგურებს.
სიმღერა კრის მარტინის ყოფილი ცოლის, გვინეტ პელტროუს შესახებ არის. მარტინი ამბობდა, რომ იგი არის „მსოფლიოში ყველაზე მშვენიერი ქალის შეყვარებაზე“. წყვილმა ეს სახელი დაარქვა თავის მეორე შვილს, მოუზის ბრიუს ენტონი მარტინს.
სქოლიო
კატეგორია:Coldplay-ს სიმღერები კატეგორია:2003 წლის სიმღერები კატეგორია:2003 წლის სინგლები
Moses
ძილის დაავადება
ძილის დაავადება, აგრეთვე ცნობილი როგორც აფრიკული ტრიპანოსომოზი — ადამიანის ტრანსმისიული ბუნებრივ-კერობრივი დაავადება. ნიშნები და სიმპტომები ჰემოლიმფურ სტადიაში მოიცავს: ციებ-ცხელების შემოტევებს, ტემპერატურის აწევას, ლიმფური კვანძებისა და ელენთის გადიდებას, ძლიერ თავის ტკივილს, სისუსტეს, უძილობას. მეორე სტადიაში, რომელიც თვეებისა და წლების განმავლობაში გრძელდება, ჭარბობს ცენტრალური ნერვული სისტემის დაზიანების ნიშნები, უძილობას ცვლის ძილიანობა, განსაკუთრებით დღისით.
გამომწვევი
ძილის დაავადების გამომწვევია უმარტივესი პარაზიტების — ტრიპანოსომების 2 სახეობა. დაავადების გამომწვევის წყაროა ადამიანი და ცხოველები. მისი გადამტანია ბუზი ცეცე, რომელსაც ინფექცია გადააქვს სისხლის წუწნისას.
გავრცელების არეალი
ძილის დაავადება წარმოიშვა აფრიკაში. ძირითადად გხვდება აფრიკის ცენტრალურ, დასავლეთ და აღმოსავლეთ რაიონებში.
მართვა
ძილის დაავადების დასადგენად აკეთებენ სისხლის ნაცხის და ზურგის ტვინის სითხის მიკროსკოპიას. მისი მკურნალობა შესაძლებელია ქიმიოთერაპიული საშუალებებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:პარაზიტული დაავადებები კატეგორია:ზოონოზები კატეგორია:ჯანმრთელობა აფრიკაში
ჩხორთოლი
ჩხორთოლი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში, აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთში, მდინარე ჩხორთოლის (ოქუმის აუზი) ნაპირას. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 200 მ, გალიდან 28 კმ. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. სოფელში დაიბადა აფხაზეთის ავტონომიური მთავროის პირველი თავმჯდომარე არზაყან ემუხვარი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩხორთოლის თემის სოფლები
ქაქუთი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქაქუთი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ორენსეს პროვინცია
პროვინციაში ცხოვრობს 336.099 კაცი (2008 წლის მონაცემებით), რომლის 31,85% ცხოვრობს მის დედაქალაქ ორენსეში. პროვინცია მოიცავს 92 მუნიციპალიტეტს. იხ. ორენსეს მუნიციპალიტეტების სია.
კატეგორია:ესპანეთის პროვინციები
ჯორჯ ბერკლი
ჯორჯ ბერკლი (George Berkeley; დ. 12 მარტი, 1685, ირლანდია — გ. 14 იანვარი, 1753, ოქსფორდი) — ირლანდიელი ფილოსოფოსი და პროტესტანტი მღვდელი, ემპირიზმის წარმომადგენელი. მისი „ტრაქტატი ადამიანური ცოდნის პრინციპების შესახებ“ შესულია 100 ყველაზე გავლენიანი წიგნის სიაში.
ბიოგრაფია
სწავლობდა ტრინიტი კოლეჯში. 1713 წელს ის ლონდონში გაემგზავრა ათეისტებთან სადისკუსიოდ. 1728-1731 წლებში იმოგზაურა ამერიკაში მისიონერული საქმიანობისთვის. . ირლანდიაში დაბრუნებული ბერკლი კლოინის ეპისკოპოსად აკურთხეს. 1752 წლიდან ცხოვრობდა ოქსფორდში და ერთი წლის შემდეგ იქვე გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1685 კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი კატეგორია:ირლანდიელი ფილოსოფოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 1753 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 იანვარი