cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბრაიან სინგერი
1997-2019 წლებში რამდენიმე მამაკაცმა სინგერს ბავშვობისას მათზე განხორციელებულ სექსუალურ ძალადობაში დასდო ბრალი,  თუმცა მან ყველა ბრალდება უარყო, შედეგად რამდენიმე სასამართლო სხდომა გადაიდო. ბრალდებების გამო, 2017 წლის დეკემბერში სინგერი მოიხსნა ფილმ „ბოჰემური რაფსოდიის“ რეჟისორის პოსტიდან, აგრეთვე უარი ეთქვა „წითური სონიას“ რიმეიკის რეჟისორობაზე.
სქოლიო
კატეგორია:17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:ამერიკელი ტელერეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი ტელეპროდიუსერები კატეგორია:BAFTA-ს გამარჯვებულები (პიროვნებები) კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმების რეჟისორები კატეგორია:სუპერგმირული ფილმების რეჟისორები კატეგორია:ლგბტ რეჟისორები კატეგორია:ბისექსუალი მწერლები კატეგორია:ფენტეზი ფილმების რეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:ლგბტ სცენარისტები
რაშიდ ბეიბუთოვის ქუჩა
მინი
რაშიდ ბეჰბუდოვის ქუჩა (აზერბ. Rəşid Behbudov küçəsi) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში მდებარე ერთ–ერთი ცენტრალური ქუჩა. აღნიშნული ქუჩის სიგრძეა 2.16 კილომეტრი. იგი იწყება ბაქოს საბაიილის რაიონის სამხრეთ ბოლოდან და გრძელდება ჩრდილოეთით და მთავრდება ბაკიხანოვის ქუჩის გადაკვეთაზე, რომელიც კვეთს უზეირ ჰაჯიბეკოვის ქუჩას.
ისტორია
ქუჩას დაარსების დღიდან რამდენიმე სახელი ჰქონდა, მათ შორის: ბუდაგოვსკაია, კასპიური, ლეიტენანტი შმიდტი, დღეს კი მას აზერბაიჯანელი ცნობილი მომღერალ-ტენორისა და მსახიობის რაშიდ ბეჰბუდოვის პატივსაცემად მისი სახელი მიენიჭა. ის იყო წარმოშობით აზერბაიჯანელი მომღერალი, დაბადებული 1915 წელს ტიფლისში. მომღერლის სიმღერის რეპერტუარი ძალიან ფართო იყო. მის ძირითად ადგილს აზერბაიჯანული კომპოზიტორების, აზერბაიჯანული ხალხური სიმღერების ნამუშევრები იკავებდა. მან რამდენიმე მხატვრულ ფილმში ითამაშა. იგი იყო ეროვნებათა საბჭოს დეპუტატი სსრკ-ს უმაღლეს საბჭოში ნახიჩევანის ავტონომიური რესპულიკიდან. რაშიდ ბეჰბუდოვი 1989 წლის 9 ივნისს მოსკოვში გარდაიცვალა წარუმატებელი ოპერაციის შემდეგ. იგი ბაქოში ღირსების ხეივანზეა დაკრძალული.
გარდა აღნიშნული ქუჩისა 1996 და 2005 წლებში რაშიდ ბეიბუთოვის პატივსაცემად გამოვიდა საფოსტო მარკები.
2016 წლის ივნისში ბაქოში სახელმწიფო სიმღერის თეატრის შენობის წინ დადგეს ბეჰბუდოვის ძეგლი. სკულპტურის ავტორი ფუად სალაევია.
შენობები
რაშიდ ბეჰბუდოვის ქუჩაზე განთავსებულია არაერთი ისტორიული და მნიშვნელოვანი აზერბაიჯანული არქიტექტურის შენობები, მათ შორის:
ქუჩასთან მდებარე უახლოესი მეტროსადგური სახილის სადგურია. რაშიდ ბეჰბუდოვის ქუჩა ქალაქის ერთ-ერთი მთავარი სატრანსპორტო არტერიაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ბაქოს ქუჩები კატეგორია: ბაქოს არქიტექტურა კატეგორია: ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ავგუსტ II ძლიერი
ავგუსტ II ძლიერი (August II. der Starke, August II Mocny, Augustas II; დ. 12 მაისი, 1670, დრეზდენი, საქსონია — გ. 1 თებერვალი, 1733, ვარშავა, პოლონეთი) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის კურფიურსტი 1694-1733 წლებში ფრიდრიხ ავგუსტ I-ის სახელით. პოლონეთის მეფე და ლიტვის დიდი მთავარი 1697-1704 და 1709-1733 წლებში. იგი იყო საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ III-ისა და მისი ცოლის, პრინცესა ანა სოფია დანიელის უმცროსი ვაჟი.
ავგუსტს მისი ათლეტური და ძლიერი აღნაგობის გამო არაერთი მეტსახელი შეარქვეს, მათ შორის „ძლიერი“, „საქსონიელი ჰერკულესი“, „რკინის ხელა“ და ა.შ. მას ძალიან მოსწონდა თავისი ძალის საჯარო დემონსტრაციები, ნადირობა და ცხენოსნობა.
პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის მეფედ არჩევის შემდეგ, ავგუსტმა რელიგია შეიცვალა და კათოლიკე გახდა, რისთვისაც საღვთო რომის იმპერატორისგან ჯილდოც კი მიიღო. თუმცა, მისი რელიგიის შეცვლას დიდი განხეთქილება მოჰყვა მის ოჯახში. როგორც საქსონიის მმართველი, იგი ხელოვნებისა და კულტურის მფარველად გვევლინება. მან საქსონიის დედაქალაქი დრეზდენი კულტურულ ცენტრად აქცია, სადაც მხატვრები მთელი ევროპიდან ჩადიოდნენ. მას ასევე ჰქონდა ბაროკოს სტილში შესრულებული ხელოვნების ნიმუშების საუცხოო კოლექცია, რომელსაც თავის სასახლეში ინახავდა.
პოლონეთში მისი გამეფება რამდენიმე უბედურ ფაქტთანაა დაკავშირებული. მის დროს პოლონეთ-ლიტვა ჩაება ჩრდილოეთის ომში, რამაც რუსეთს საშუალება მისცა პოლონეთისთვის ვრცელი მიწები ჩამოეჭრა. მისი მმართველობა ასევე ხასიათდება ხელისუფლების დეცენტრალიზაციით. 1704 წელს, შვედებმა იგი ტახტიდან ჩამოაგდეს და სტანისლავ ლეშჩინსკი დასვეს, თუმცა 1709 წელს ავგუსტმა ტახტი დაიბრუნა და გარდაცვალებამდე აღარ დაუკარგავს. მისი გარდაცვალების შემდეგ, დაიწყო ომი პოლონური მემკვიდრეობისათვის, სადაც სტანისლავ ლეშჩინსკმა გაიმარჯვა და ტახტი დაიკავა.
ადრეული ცხოვრება
ავგუსტი დაიბადა დრეზდენში, 1670 წლის 12 მაისს. იგი იყო საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ III-ისა და მისი ცოლის, პრინცესა ანა სოფია დანიელის უმცროსი ვაჟი. როგორც მეორე ვაჟს, მას საქსონიის ტახტზე ასვლის შანსი არ ჰქონდა, ამიტომაც, 1691 წელს, მამამისის გარდაცვალების შემდეგ კურფიურსტი მისი ძმა, იოჰან გეორგ IV გახდა. ამასობაში ავგუსტი კარგ განათლებას იღებდა და ხანდახან წლებსაც კი ატარებდა საფრანგეთში მოგზაურობაში.
1693 წლის 20 იანვარს, ავგუსტი დააქორწინეს კრისტიანა ებერჰარდინა ბრანდენბურგ-ბაიროითელზე, რომელთანაც მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინა.
1694 წელს, კარნავალების სეზონზე იგი ვენეციაში გაემგზავრა, რა დროსაც მისი ძმა მოულოდნელად სახადით დაავადდა და ამავე წლის 27 აპრილს უშვილოდ გარდაიცვალა. როგორც ცნობილია, მას ეს დაავადება მისი საყვარლისგან, მაგდალენა სიბილა ნაიდშუცისგან გადაედო, რომელიც ამავე წლის 14 აპრილს გარდაიცვალა. ამრიგად, საქსონიის ახალი კურფიურსტი ავგუსტი გახდა, ფრიდრიხ ავგუსტ I-ის სახელით.
კათოლიციზმის მიღება
1697 წელს ავგუსტი პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის მეფედ აირჩიეს, თუმცა სანამ უშუალოდ ტახტს დაიკავებდა კათოლიკობა უნდა მიეღო. საქსონიის კურფიურსტები ტრადიციულად რეფორმატორობითა და პროტესტანტობის ერთგულებით გამოირჩეოდნენ. სწორედ საქსონია იყო გერმანული რეფორმაციის მთავარი დასაყრდენი და ამიტომაც, ავგუსტის გადანათვლა ნამდვილ სენსაციად ითვლებოდა პროტესტანტულ სამყაროში. თავად ავგუსტი იმდენად ახლოს იყო კათოლიკურ ქვეყნებსა და კულტურასთან, რომ დიდ სირთულეს არ წარმოადგენდა ეს, თანაც იმ პირობებში, რომ სანაცვლოდ ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სახელმწიფოს სამეფო ტახტი ერგებოდა. მარცხნივ|მინი|306x306პქ|ავგუსტ II, შესრულებულია მარსელო ბაკიარელის მიერ საღვთო რომის იმპერატორი და ავსტრიის ერცჰერცოგი ლეოპოლდ I, რომელიც ევროპაში კათოლიციზმის დამცველად ითვლებოდა, დიდად გაახარა ავგუსტის ამ გადაწყვეტილებამ, რადგან იმედოვნებდა, რომ მასთან ერთად საქსონიაც დაუბრუნდებოდა კათოლიკურ „წიაღს“. ამ ფაქტმა დიდად შეაშფოთა მისი მთავარი მოკავშირეები — ჰანოვერი და პრუსია. თუმცა, აუგსბურგის სამშვიდობო ხელშეკრულებისა და ვესტფალიის საზავო ხელშეკრულების პირობებით, რეალურად ავგუსტს თავისუფლად შეეძლო ისევ კათოლიკობის მიღება. წესის თანახმად, ბატონი და მისი ხალხი ერთი რელიგიისანი უნდა ყოფილიყვნენ, საქსონიელები კი კათოლიკობას არაფრით მიიღებდნენ, რის გამოც ავგუსტმა რელიგიური თავისუფლება შემოიღო. სიტუაცია განსაკუთრებით მას შემდეგ დამძიმდა, რაც მისი ვაჟის რელიგიას შეეხო საქმე. იმისათვის, რომ პოლონეთის ტახტი შეენარჩუნებინა, მისი მემკვიდრეც კათოლიკე უნდა ყოფილიყო, თუმცა ჯერ კიდევ მაშინ, როცა თავად მიიღო კათოლიკობა მას ცოლი და დედა განუდგნენ. მიუხედავად ამისა, მან თავისი ვაჟი ავგუსტი კათოლიკედ მონათლა, რასაც საქსონიაში საჯარო გამოსვლები და აჯანყებები მოჰყვა.
ავგუსტის მეუღლემ, დედოფალმა კრისტიანა ებერჰარდინამ მკაცრი უარი განაცხადა ქმრის მიბაძვაზე და ლუთერანიზმის ერთგული დარჩა. აღსანიშნავია, რომ მიუხედავად ავგუსტის დიდხნიანი მეფობისა, კრისტიანა არასდროს ჩასულა კათოლიკურ პოლონეთში და ავგუსტის დიდი თხოვნის მიუხედავად იგი პოლონეთში იმისთვისაც კი არ ჩავიდა, რომ დედოფლად კურთხეულიყო, რადგან მისთვის შეურაცხმყოფელი იყო კათოლიკური ქვეყნის დედოფლობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1670 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1733 კატეგორია:საქსონიის კურფიურსტები კატეგორია:პოლონეთის მეფეები კატეგორია:ლიტვის დიდი მთავრები კატეგორია:ვეტინები
ვეფხია სამხარაძე
ვეფხია სამხარაძე (დ. 8 ივლისი, 1976, საჩხერე) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ორგზის ევროპის ჩემპიონი (1994, თელ-ავივი, ისრაელი; 1996, დელატა-დელ-პო, იტალია) და სამგზის  მსოფლიო ჩემპიონი (1997, გუვაჰატი, ინდოეთი;  1996, ვირჯინია-ბიჩი, აშშ;  1994, სედერტელიე, შვედეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ვეფხია
84 (რიცხვი)
ოთხმოცდაოთხი — ოთხმოცდამეოთხე ნატურალური რიცხვი. არის ოთხმოცდასამის მომდევნო და ოთხმოცდახუთის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 84. 84 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოთხმოცდაოთხი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოთხი ოცი და ოთხი (იგულისხმება ოთხმოცზე ოთხი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ბელანამულია
ცნობილი მეგალითი – მიჰამბი მდებარეობს სოფლის სამხრეთით, დაახლოებით ერთ კილომეტრში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
გუდაუთის უღელტეხილი
გუდაუთის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედზე, მდინარეების მწარის (ააფსთის მარცხენა შენაკადი) და რეშევიეს (ბზიფის მარცხენა შენაკადი) სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1565 მ. მიდამოები შემოსილია წიფლნარით და წიფლნარ- მუქწიწვოვნებით. გუდაუთის უღელტეხილი ააფსთის აუზს (შავიზღვისპირეთი) საცალფეხო ბილიკით აკავშირებს ბზიფის ხეობასთან (სოფლები: რეშევიე, სერებრიანოე — ყოფილი ვერცხლოვანი).
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უღელტეხილები
მიხეილ ადამია
მიხეილ ადამია (დ. 1923, ეკი — გ. 1993) — ქართველი ინჟინერი, თანამდებობის პირი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა მოსკოვის დაუსწრებელი საფინანსო-ეკონომიკური ინსტიტუტი, მატერიალურ-ტექნიკური მომარაგების ეკონომიკისა და დაგეგმარების სპეციალობით.
1951-1958 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №1 სამშენებლო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურგმშენის“ სისტემაში მშენებელ ოსტატად, ნორმადარად, სამუშაო მწარმოებლად. 1958-1959 წლებში №10076 სამხედრო ნაწილში უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. 1960-1964 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №1 სამშენებლო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურგმშენის“ სამშენებლო სამმართველო „ბიჭვინთმშენის“ მატერიალურ-ტექნიკური მომარაგების განყოფილების უფროსად. 1965-1968 წლებში საქართველოს სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს №2 სამშენებლო ტრესტის სისტემაში მომარაგების განყოფილების უფროსად, სამრეწველო საწარმოთა კომბინატის საამქროს უფროსად. 1969-1971 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო ტრესტ „ბიჭვინთმშენის“ მატერიალურ-ტექნიკური მომარაგების სამმართველოს უფროსად. 1971-1977 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №16 სამშენებლო ტრესტ „კურორტმშენის“ (ყოფილი „ბიჭვინთმშენი“) საწარმოო-ტექნოლოგიური კომპლექტაციის სამმართველოს უფროსად. 1977-1983 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს „ბზიფის“ ექსპერიმენტალური სახლმშენებელი კომბინატის (ყოფილი №16 სამშენებლო ტრესტი „კურორტმშენი“) საწარმოო-ტექნოლოგიური კომპლექტაციის სამმართველოს უფროსად. 1983-1989 წლებში გადაყვანილ იქნა საბჭოთა კავშირის მშენებლობის სამინისტროს ულიანოვსკის სპეციალიზებულ სამშენებლო სამმართველო „ოტდელსპეცსტროი“-ს უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. 1989 წლიდან გადავიდა დამსახურებულ პენსიაზე. სამშენებლო სფეროში მრავალწლიანი მოღვაწეობის პერიოდში, დიდი წვლილი აქვს შეტანილი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე, კერძოდ გაგრის რეგიონში, კულტურულ-საგანმანათლებლო, ინფრასტრუქტურული და საყოფაცხოვრებო დანიშნულების ობიექტებისა და მსხვილი საკურორტო კომპლექსების მშენებლობის მატერიალურ-ტექნიკური რესურსებით სტაბილური უზრუნველყოფის საქმეში, ასევე „იის-04“ სერიის უნიფიცირებული, მაღლივი, კარკასული, ანაკრები რკინაბეტონის ნაკეთობების წარმოების ქარხნული ტექნოლოგიის ათვისების საქმეში. მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული ქონდა სახელმწიფო ჯილდოები და საუწყებო საპატიო სიგელები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
ჟან რასინი
ჟან ბატისტ რასინი (Jean-Baptiste Racine; დ. 21 დეკემბერი, 1639 — გ. 21 აპრილი, 1699) — XVII საუკუნის ფრანგი დრამატურგი. ავტორი ტრაგედიებისა „ანდრომაქე“, „ბრიტანიკი“, „იფიგენია“.
ბიოგრაფია
რასინი დაიბადა 1639 წლის 21 დეკემბერს გადასახადების ჩინოვნიკის — ჟან რასინის (1615–1643 წწ.) ოჯახში. 1641 წელს მეორე მშობიარობას გადაყვა რასინის დედა. ორი წლის შემდეგ გარდაიცვალა მამაც და პატარა ჟანი ბებიის ხელში რჩება.
1649 წელს ჟან-ბატისტი აბარებს ბოვეს სკოლაში. 1660 წელს გაიცნობს ჟან ლაფონტენს, მოლიერსა და ბუალოს. 1661 წელს გადადის საცხოვრებლად ბიძასთან.
შემდეგი ორი წელი რასინი დაუახლოვდა სამეფო კარს, მოიპოვა რა ლუი XIV-ის საყვარლის — მადამ დე მონტესპანის მფარველობა.
დრამატურგი გარდაიცვალა 1699 წლის 21 აპრილს. დაკრძალულია პარიზში, სენტ-ეტიენ-დიუ-მონტის ეკლესიის სასაფლაოზე.
შემოქმედება
რასინი, როგორც კლასიკური ტრადიციის მემკვიდრე, თემებს იღებდა ისტორიიდან და ანტიკური მითოლოგიიდან. მის დრამებს, როგორც წესი, ნეოკლასიკურ ტრაგედიებს მიაკუთვნებენ, რადგან დაცულია ხუთი მოქმედების წესი და ადგილისა და დროის ერთიანობა.
თავის პიესებში რასინი საშუალოდ 4 000 სიტყვას იყენებდა (შედარებისთვის, შექსპირი 30 000 სიტყვამდე იყენებდა). .
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1639 კატეგორია:გარდაცვლილი 1699 კატეგორია:ფრანგი პოეტები კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები
ბექირ სამი კუნდუხი
მინი|ბექირ სამი კუნდუხი ბექირ სამი კუნდუხი (Къуындыхаты Муссæйы фырт Бечыр დ. 1864, სოფ. სანიბა, თერგის ოლქი, რუსეთის იმპერია, დღევანდელი ჩრდილოეთი ოსეთი, — გ. 13 მარტი, 1932, სტამბოლი, თურქეთი) — ოსური წარმოშობის თურქი პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ოსეთში მეფის ოფიცრის, სარწმუნოებით მუსლიმ გენერალ-მაიორ მუსა კუნდუხოვის ოჯახში. რუსეთის მიერ ჩრდილოეთ კავკასიის დაპყრობის შემდეგ მუჰაჯირების სახით ოჯახი გადასახლდა ოსმალეთის იმპერიაში. დაამთავრა გალათასარაის ლიცეუმი, შემდეგ პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლა პარიზში. იყო სირიის გუბერნატორი. თავიდანვე მიემხრო ქემალისტურ მოძრაობას. იყო სივასის კონგრესის მონაწილე. 1920 წელს დაინიშნა ანკარის მთავრობის საგარეო საქმეთა მინისტრად. იყო ქემალისტთა მიერ მოსკოვში გაგზავნილი პირველი დელეგაციის ხელმძღვანელი. დადებული ხელშეკრულების საფუძველზე მოსკოვმა ფინანსური, სამხედრო და ტექნიკური დახმარება გაუწია ქემალის მთავრობას. 1921 წელს ხელმძღვანელობდა ანკარის სამთავრობო დელეგაციას ლონდონში, ასევე აწარმოებდა საიდუმლო მოლაპარაკებებს ლოიდ-ჯორჯთან სევრის ხელშეკრულების პირობების შემსუბუქების მოთხოვნით. მანვე მოაწერა ხელი 9 და 11 მარტს საფრანგეთთან და იტალიასთან დადებულ ხელშეკრულებებს. 922 წლიდან ოპოზიციაში უდგება მუსტაფა ქემალს. 1924-25 წლებში იყო ოპოზიციური „პროგრესული დემოკრატიული პარტიის“ წევრი. მუსტაფა ქექმალის მიერ ოპოზიციის მიმართ გატარებული რეპრესიების შემდეგ თავს ანებებს პოლიტიკურ საქმიანობას. გარდაიცვალა 1932 წელს.
ნამიბიის ტურიზმი
ტურიზმი ნამიბიის ერთ-ერთი მთავარი ინდუსტრიაა. ქვეყნის მთლიან შიდა პროდუქტში ტურიზმიდან მიღებული შემოსავალი დაახლოებით 7.2 მილიარდ ნამიბიურ დოლარს შეადგენს. ყოველწლიურად ნამიბიას მილიონზე მეტი საერთაშორისო ტურისტი სტუმრობს. ყველაზე მეტი ტურისტი ანგოლიდან და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკიდან ჩადის, ხოლო ევროპის ქვეყნებიდან - გერმანიიდან და გაერთიანებული სამეფოდან. ნამიბია აფრიკის ქვეყნებს შორის მთავარ ტურისტულ დანიშნულების ქვეყნებს შორისაა და ცნობილია ეკოტურიზმით, რომლის დამახასიათებელი ნიშანი ქვეყნის ფართო ველური ბუნებაა.
2010 წლის დეკემბერში ლონლი პლანეტიმ ნამიბია მსოფლიო მასშტაბით მეხუთე ადგილზე დაასახელა (ბანგლადეშის, ნიკარაგუის, ვაშინგტონისა და პარიზის შემდეგ) ღირებულებების პირობების მიხედვით.
სავიზო პოლიტიკა
ჩვეულებრივი, დიპლომატიური და მომსახურების პასპორტის ქონის შემთხვევაში ნამიბიის მთავრობა განსაზღვრული ქვეყნებისა და ტერიტორიების მოქალაქეებს ვიზის მიღების გარეშე 3 თვემდე ვადით ტურისტული და ბიზნეს განზრახვით ნამიბიაში მოგზაურობის შესაძლებლობას აძლევს. ყველა ვიზიტორს უნდა ჰქონდეს პასპორტი, რომელიც 6 თვის განმავლობაში იქნება ძალაში. ერთი კალენდარული წლის განმავლობაში მაქსიმუმ სამი თვის ვადით მხოლოდ პასპორტით ნამიბიაში შესვლისა და დარჩენის უფლება 55 ქვეყნის მოქალაქეებს აქვთ.
ვინდჰუკი
ვინდჰუკი, ნამიბიის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქია. ქვეყანაში ჩასულ საერთაშორისო ტურისტთა დიდი ნაწილი ვინდჰუკის ჰოსეა კუტაკოს საერთაშორისო აეროპორტში ეშვება, რომელიც Air Namibia-ს მთავარი კერაა. 2012-2013 წლების მოხსენების მიხედვით, რომელიც ნამიბიის ტურიზმის დირექტორატისთვის Millennium Challenge Corporation-მა ჩაატარა, ნამიბიაში ჩასულ ტურისტთა 56% მოგზაურობის დროს ვინდჰუკს ნახულობს. გარდა ამისა ნამიბიის ტურიზმთან დაკავშირებული კომპანიების, კორპორაციების, სააგენტოებისა და სამთავრობო დაწესებულებების, როგორიცაა Namibia Wildlife Resorts, Air Namibia, ნამიბიის ტურიზმის საბჭო და Hospitality Association of Namibia, შტაბ-ბინები დედაქალაქში მდებარეობს. ვინდჰუკში რამდენიმე ცნობილი სასტუმრო მდებარეობს, როგორიცაა Windhoek Country Club Resort და ზოგიერთი საერთაშორისო სასტუმროთა ქსელიც ფუნქცონირებს, მათ შორის: Avani Hotels and Resorts და Hilton Hotels and Resorts. დედაქალაქის მთავარი ტურისტული ღირსშესანიშნაობებია:
უოლფიშ-ბეი
უოლფიშ-ბეი(აფრ: ვეშაპის ყურე) სიდიდით ნამიბიის მეოთხე ქალაქი და ქვეყნის უმთავრესი პორტია. გეოგრაფიულად ქალაქი უნიკალურ ადგილას მდებარეობს, სადაც ექსტრემალური ლანდშაფტებია წარმოდგენილი: ქალაქს ერთი მხრივ ნამიბის უდაბნო აკრავს, მეორე მხრივ კი მასიური ლაგუნა და ნავსადგური ატლანტის ოკეანეში. ლაგუნასა და ნავსადგურში არაერთი სახეობის ზღვის ძუძუმწოვარი და ფრინველი ბინადრობს, ხოლო ნამიბის უდაბნოს აქ მცხოვრები არსებების დიდი რაოდენობის გამო ცოცხალ უდაბნოს“ უწოდებენ. ფართო ყურე და ქვიშის დიუნები ნამიბიაში ტურისტული ღონისძიებების მნიშვნელოვანი ცენტრია. ტურისტულ ღირსშესანიშნაობათა შორის აღსანიშნავია:
სვაკოპმუნდი
სვაკოპმუნდი ვინდჰუკიდან 352 კმ-ში მდებარე სანაპირო ქალაქია. ქალაქის ტურისტულ ღირსშესანიშნაობებს მიეკუთვნება 1909 წელს აგებული „ძველი ციხე“ (Altes Gefängnis), Woermannhaus, სადაც დღეისთვის საჯარო ბიბლიოთეკაა განთავსებული, სვაკოპმუნდის მუზეუმი, ნამიბიის ეროვნული საზღვაო აკვარიუმი და შუშის გალერეა. ქალაქში ყავის მაღაზიები, ღამის კლუბები, ბარები და სასტუმროებია მიმოფანტული. სვაკოპმუნდში ტურისტებს საჰაერო ბურთებით გასეირნების, სქაიდაივინგის, კვადროციკლებით გასეირნებისა და საზღვაო კრუიზებში მონაწილეობის შესაძლებლობა აქვთ.
ოჩივარონგო
ოჩივარონგო (ჰერ: მშვენიერი ადგილი ) ნამიბიის ერთ-ერთი მზარდი ქალაქია. ტურისტთა მხრიდან ოჩივარონგოსადმი ინტერესი ქალაქის ვატერბერგის პლატოს პარკთან სიახლოვითაა განპირობებული. ქალაქში განთავსებულია ავაზის კონსერვაციის ფონდი, საერთაშორისოდ აღიარებული ორგანიზაცია, რომელიც კვლევის, კონსერვაციისა და განათლების მეშვეობით ავაზების უსაფრთხოების გრძელვადიან უზრუნველყოფას ისახავს მიზნად. ოჩივარონგოდან 50 მილის მოშორებით მდებარეობს ოკონჯიმა, სადაც „აფრიკული ფონდის“ ავაზებისა და ლეოპარდების რეაბილიტაციის ცენტრია განთავსებული. ქალაქის ზღვარზე „ნიანგის რანჩო“ მდებარეობს, სადაც საფრთხის ქვეშ მყოფი ველური ფაუნისა და ფლორის სახეობების საერთაშორისო ვაჭრობის შესახებ კონვენციის შესაბამისად რეგისტრირებული ნილოსის ნიანგის გამრავლების პროგრამები ხორციელდება.
კიტმანსჰუპი
კიტმანსჰუპი კარასის რეგიონის ქალაქია. მის ტურისტულ ღირსშესანიშნაობებს შორის აღსანიშნავია: 1895 წელს აგებული ტაძარი (1978 წლიდან ეროვნული ძეგლი), რომელიც გოთიკური არქიტექტურისა და აფრიკული ქვების უნიკალური კომბინაციის გამო ქვეყნის არქიტექტურული ოსტატობის ნიმუშად ითვლება. 1908 წელს აგებული კიტმანსჰუპის რკინიგზის სადგური და იმპერიის საფოსტო ოფისი. კიტმანსჰუპი კარაულის ჯიშის ცხვრის ფერმერთა საზოგადოების მნიშვნელოვანი ცენტრია.
ლუდერიცი
ატლანტის ოკეანის სანაპირო ქალაქი ცნობილია კოლონიური არქიტექტურით. ქალაქის ღირსშესანიშნაობებიდან აღსანიშნავია:
ჰენტის-ბეი
ჰენტის-ბეი ნამიბიის ერონგოს რეგიონის სანაპირო ქალაქია. ქალაქი უმთავრესად მეთევზეთა და 4X4 მანქანებით დაინტერესებული ტურისტების დანიშნულების ადგილს წარმოადგენს. 2016 წლის ოქტომბერში ქალაქში ახალი მულტი-მილიონერული ტურისტული ცენტრი გაიხსნა.
დაცული ტერიტორიები
ნამიბიის დაცული ტერიტორიები ეროვნულ პარკებსა და ნაკრძალებს მოიცავს. 2010 წლის 1 დეკემბრიდან, დორობის ეროვნული პარკის შექმნის შემდეგ ნამიბია პირველი ქვეყანა გახდა, რომლის მთლიანი სანაპირო ზოლი ეროვნული პარკების ქსელით დაცულ ტერიტორიას წარმოადგენს. ნამიბიის დაახლოებით 19% დაცულ ტერიტორიას წარმოადგენს, რაც საერთო ჯამში 130 000კმ²-ს აღემატება.
ეროვნული პარკები
ნამიბიაში უმთავრეს ტურისტული დანიშნულების ადგილებს ეროვნული პარკები წარმოადგენს:
ბუნებრივი
ნამიბის ქვიშის ზღვა — ერთადერთი სანაპირო უდაბნო მთელ მსოლფიოში, სადაც ფართო დიუნებია წარმოდგენილი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში 2013 წელს შეიტანეს. უდაბნო დიუნების ორი სისტემისგან შედგება: ძველი სისტემისა და მასზე მდებარე ახალი სისტემისაგან, ტურისტებს შორს განსაკუთრებული პოპულარობით კი ნამიბ-ნაუკლუფტის ეროვნული პარკი სარგებლობს. ნამიბის უდაბნოს ღირსშესანიშნაობებს შორისაა:
კულტურული
ტვიფელფონტეინის ველი ჯერ კიდევ ქვის ხანაში იყო დასახლებული მონადირე-შემგროვებლებით, შემდეგ კი აქ ჰოტენტოტები სახლობდნენ. ძეგლი კლდის მხატვრობის 5 000-ზე მეტ ნიმუშს მოიცავს და კლდეების პეტროგლიფების რაოდენობით აფრიკაში ერთ-ერთი უდიდესი კერაა, რის გამოც 2007 წელს ტვიფელფონტეინის ის ნაწილი, რომელიც კლდის გრავიურებს მოიცავს, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაში შეიტანეს. თავდაპირველად, 1950-იან წლებში კლდის ნახატები მეცნიერულად ენსტ რუდოლფ ჩერციმ შეისწავლა, რომელმაც ქვიშაქვის 212 ფილაზე შესრულებული 2 500-ზე მეტი გრავიურა აღწერა. დღეისთვის კი გამოკვლეული ნახატების რაოდენობა 5 000-ს აჭარბებს. ტურისტებისთვის პოპულარულია არა მხოლოდ კლდის ნახატები, არამედ მახლობლად მდებარე სხვა ღირსშესანიშნაობებიც:
იუნესკოს არამატერიალური კულტური მემკვიდრეობის ძეგლები
ოშიტუტჰი შომაგონგო, მარულას ხილის ფესტივალი მარტის ბოლოს ან აპრილის დასაწყისში ტარდება და 2-3 დღე გრძელდება, რომლის დროსაც ჩრდილოეთ ნამიბიის აავამბოს რვა თემი ერთიანდება ომაგონგოს, მარულას ხილის სასმელის დასამზადებლად. ფესტივალის დაწყებამდე მამაკაცები რქოსანი პირუტყვების რქებიდან იკოლოებს, ხილის დასამუშავებელ სპეციალურ ხელსაწყოებს ამზადებენ. შემდეგ ქალები კალათებსა და ქოთნებს ამზადებენ და მარულას ხილისგან წვენს წურავენ. ფესტივალის დროს ქალები ოჯახურ პრობლემებზე საუბრობენ, ტრადიციულ სიმღერებს მღერიან, კითხულობენ ლექსებს და კალათებისა თუ სამეთუნეო ჭურჭლის დამზადების შესახებ ერთამენთს ცოდნას უზიარებენ.
თემზე დაფუძნებული ტურიზმი
ნამიბია პირველი ქვეყანაა რომელმაც გარემოს დაცვა კონსტიტუციაში შეიტანა. ვალდებულების შესაბამისად მალე თემებზე დაფუძნებული ტურისტული ადგილები შეიქმნა, რამაც ადგილობრივ თემებს ეკონომიკური და სოციალური სარგებელი მოუტანა. თემზე დაფუძნებული ტურიზმის ყველაზე ცნობილი ადგილებია:
ნადირობა
ნამიბია აფრიკის ერთ-ერთი მთავარი სამონადირეო დანიშნულების ადგილია. სამონადირეო სივრცეები ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ, ჩრდილო-დასავლეთ და აღმოსავლეთ ნაწილშია. ნადირობასთან დაკავშირებით ნამიბიაში მკაცრი კანონებია და ყველა სამონადირეო ფერმის გარემოსა და ტურიზმის სამინისტროში რეგისტრაციას მოითხოვს. ნადავლის მოპოვების მიზნით ნადირობა (Trophy hunting) თებერვალსა და ნოემბერშია შესაძლებელი. ნამიბიის გარემოს დაცვის განკარგულების მიხედვით ნადირობის ოთხი კატეგორია არსებობს: Huntable game — მოიცავს კუდუებს, ორიქსებს, სპრინგბოკებს, მეჭეჭებიან ღორებსა და გარეულ ღორებს. ნადირობის სეზონი აპრილსა და აგვისტოს მოიცავს. Specially protected game მოიცავს სპილოებს, ჰიპოპოტამებს, იმპალაებს, ზებრებს. Protected game კატეგორია ლომებს, ლურჯ გნუებს, ლიჩებს, კანებს, ავაზებს, ცხენისებრ ანტილოპას, სიასამურს, სტენბოკსა და ტოპს.მეოთხე კატეგორია - Huntable game birds - იმ ფრინველებს განსაზღვრავს, რომელთა მონადირებაცაა ნებადართული. სახეობების მიხედვით განსაზღვრულია ნანადირევის რაოდენობა და ნადირობის სეზონებიც. ნამიბიაში ტურისტებს მშვილ-ისრებით ნადირობის უფლება აქვთ. გარემოსა და ტურიზმის სამინისტრომ ზოგიერთ ფერმას ამ ფორმით ნადირობის უფლება მისცა. მშვილდით ნადირობაში ბუშმენები არიან დაოსტატებული.
სტატისტიკა
thumb|right|200px|ნამიბიის ტურიზმის სტატისტიკა 2012-2013 წლებში thumb|right|200px|დასვენების ტურისტთა სტატისტიკა 2012-2013 წლებში thumb|right|200px|ტურისტული მიმართულებებისა და სატრანსპორტო საშულებების სტატისტიკა 2012-2013 წლებში 2010 წელს ნამიბიას 984 000 საერთაშორისო ტურისტი ეწვია, ხოლო 2016 წელს  1 469 000 საერთაშორისო ტურისტი, რაც წინა წელთან შედარებით 5.8%-ით მეტი იყო. მსოფლიო ეკონომიკური ფორმუს მონაცემებით, 2017 წელს ნამიბია 1 388 000-მა საერთაშორისო ტურისტმა მოინახულა. საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავალი 378 000 000$-ს გაუტოლდა, რაც საშუალოდ ყოველი ტურისტის მიერ დახარჯულ 272.3$-ს უდრის. მოგზაურობისა და ტურიზმის ინდუსტრიის მთლიანი შიდა პროდუქტი 373.9 მილიონ $-ს გაუტოლდა, რაც ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტის 3%-ია. ტურიზმისა და მოგზაურობის ინდუსტრიაში 28 792 სამუშაო ადგილია შექმნილი, რაც მთლიანი სამუშაო ადგილების 3.6%-ს შეადგენს.
ვიზიტორთა სტატისტიკა 2013-2016 წლებში ქვეყნების მიხედვით:
კონკურენტუნარიანობა
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის 2017 წლის მოხსენების მიხედვით, ტურიზმისა და მოგზაურობის კონკურენტუნარიანობის ინდექსით (3.6 ქულა) ნამიბია მსოფლიოს 136 ქვეყანას შორის 82 ადგილზე იმყოფება, რაც 2015 წლის მაჩვენებელთან შედარებით (3.7 ქულა) ნაკლებია და ნამიბიამ საერთო ჩათვლაში 12 ადგილით ქვევით დაიწია. სუბსაჰარული აფრიკის ქვერეგიონის მასშტაბით ნამიბიაზე უკეთესი შედგი მხოლოდ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკას (53-ე ადგილი) მავრიკსა (55-ე ადგილი) და კენიას (მე-80 ადგილი) აქვს.
სქოლიო
კატეგორია:ნამიბიის ტურიზმი ნამიბია კატეგორია:ნამიბიის ეკონომიკა
სერბეთის ეროვნული მუზეუმი
სერბეთის ეროვნული მუზეუმი (Народни музеј Србијe) — უდიდესი და უძველესი მუზეუმი ბელგრადში, სერბეთი. ის მდებარეობს ბელგრადის ცენტრალურ ზონაში, რესპუბლიკის მოედანზე, ყოფილი თეატრის მოედანსა და სამ ქუჩას შორის: ჩკა ლიუბინა, ვასინა და ლაზე პაჩუა. მისი მთავარი ფასადი მდებარეობს რესპუბლიკის მოედანზე და მუზეუმის ოფიციალური მისამართია რესპუბლისის მოედნის 1ა.
მუზეუმი დაარსდა 1844 წლის 10 მაისს. ის ახლანდელ შენობაში გადაიტანეს 1950 წელს, 1952 წლის 23 მაისს კი საზეიმოდ გახსნეს. დაარსების დღიდან, მუზეუმის კოლექციამ 400 000 ექსპონატს მიაღწია, რომელთა შორის არის უცხოური ნამუშევრებიც.
სერბეთის ეროვნული მუზეუმის შენობა 1979 წელს გამოცხადდა დიდი მნიშვნელობის მქონე კულტურულ ძეგლად.
კოლექციები
დღესდღეობით მუზეუმს აქვს 34 არქეოლოგიური, ნუმიზმატიკური, შემოქმედებითი და ისტორიული კოლექცია.
არექოლოგიური კოლექციები
ძირითადი კოლექცია შედგება გველის სუროს ქანდაკებებისგან (ძვ. წ. მე-6 – მე-5 ათასწლეულები), როგორიცაა ვინჩას ლედი და ლეპენსკი ვირი (ძვ. წ. მე-7 ათასწლეული). აქ ასევე არის უამრავი ქანდაკება, იარაღი, ჩაფხუტი და სხვა ნივთები ძველი რომიდან, 1005 ნივთი ძველი საბერძნეთიდან და რამდენიმე კელტური ექსპონატი. მუზეუმში ასევე არსებობს კოლექცია ძველი ეგვიპტიდან.
ნუმიზმატიკური კოლექცია
ნუმიზმატიკური კოლექცია 300 000-ზე მეტ ნივთს მოიცავს (მონეტები, მედლები, ბეჭდები). კოლექცია დაყოფილია ათ მცირე კრებად. არსებობს მონეტები, რომლებიც ძვ. წ. მე-6 – მე-5 საუკუნეებით თარიღდება. ასევე არსებობს ფილიპე II მაკედონელისა და (ძვ. წ. 359–336) და ალექსანდრე მაკედონელის (ძვ. წ. 336–323) მიერ მოჭრილი მონეტებიც. ოლექციაში ასევე შედის უნიკალური ნივთები: იმპერატორ ვალენტინიანე I-ის ოქროს მედალიონი (364 წელს შექმნილი) და სერბეთის მეფე, სტეფან როდოსლავის ვერცხლის დინარი.
thumb|მარცხნივ|მიროსლავის სახარება, [[იუნესკოს მსოფლიო მეხსიერების ძეგლი]]
შუა საუკუნეების კოლექცია
მუზეუმში ასევე არის შუა საუკუნეების არტეფაქტების დიდი კოლექცია, ძირითადად ევროპასა და აზიიდან. ყველაზე მნიშვნელოვანი არის მიროსლავის სახარების ილუსტრირებული 362 გვერდიანი ხელნაწერი, რომელიც დაწერილია 1186 წელს სერბეთის სამეფოში. ხელნაწერი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მეხსიერების სიაში. კოლექციაში ასევე შედის წმინდა მეფის სტეფან დეჩანსკის სარკოფაგი, რომელიც მე-14 საუკუნითაა დათარიღებული. ასევე ბეჭდები, რომლებიც ეკუთვნოდა სერბეთის დედოფალ თეოდორას (1322 წლამდე) და სერბეთის მეფე სტეფან რადოსლავს (1219-1220)
იტალიური კოლექცია
იტალიური ხელოვნების კოლექცია, რომელიც 230-ზე მეტი ხელოვნების ნიმუშისგან შედგება, ცნობილია იმით, რომ მოიცავს ნამუშევრებს მე-14 საუკუნიდან მე-20 საუკუნემდე. ნამუშევრებში შედის ისეთი ხელოვანების შემოქმედება, როგორებიცაა: დომენიკო ვენეციანო, ჯოვანი დი პაოლო, რაფაელი, ტიციანი, ტინტორეტო, დომენიკო რობუსტი, ვიტორიე კარპაციო, ლორენცო დი კრედი, გუიდო რენი, სპინელო არეტინო, ფრანცესკო ბასანო უმცროსი, ლეანდრო ბასანო, ჯოვანი ბატისტა ტიეპოლო, კანალეტო, ფრანცესკო გუარდი, ჯიულიო კარპიონი, ანდრეა ცელესტი, ბიაჯიო ფაგიონი და ა.შ.
იაპონური კოლექცია
იაპონიის ხელოვნების კოლექცია მოიცავს 220 ნამუშევარს, რომელთა შორისაა 36 გრაფიკული ნამუშევარი და ნახატი (ყველა გრაფიკა მიეკუთვნება უკიო-ეს ჟანრს, რომელიც იაპონიაში მე-17 – მე-19 საუკუნეებში განვითარდა და რომლის მთავარ მოტივსაც ქალაქი ედო წარმოადგენდა). მუზეუმში დაცულ ნამუშევრებს შორისაა კუნისადას (მსახიობების პორტრეტების სერიები, ქარის სტუმრები,, აქტი სერიებიდან, გეიშები ), უტაგავა ტოიოკუნ II-ის (მსახიობების პორტრეტების სერიები, კაბუკის თეატრი, ლედი მეგობართან ერთად ), კეისაი ეისენის, ანდო ჰიროშიგეს (ედოს ასი ხედი, ნიჰონისა და ედოს ხიდი, ბაღი ქლიავის ხეებით, მოდური მაღაზია ოლემას ქუჩაზე ), კიტაგავა უტამაროს (ბიჭი და თაგვი ) და ცუგუჰარუ ფოუჯიტას შემოქმედება.
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის ეროვნული მუზეუმი კატეგორია:სერბეთის მუზეუმები კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მეხსიერება
Ԟ
Ԟ, ԟ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
აბსოლუტური „მე“
აბსოლუტური „მე“ — ფიხტეს ფილოსოფიის ძირითადი ცნება, აღნიშნავს სუბიექტს, რომელიც წინ უსწრებს მის დიფერენცირებას (გამოყოფას) კონკრეტულ „მედ“ და „არა-მედ“. აბსოლუტური „მე“ არის კანტის ტრანსცენდენტალური სუბიექტის, ტრანსცენდენტალური აპერცეფიის თავისებური გააზრება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფილოსოფია
85 (რიცხვი)
ოთხმოცდახუთი — ოთხმოცდამეხუთე ნატურალური რიცხვი. არის ოთხმოცდაოთხის მომდევნო და ოთხმოცდაექვსის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 85. 85 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოთხმოცდახუთი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოთხი ოცი და ხუთი (იგულისხმება ოთხმოცზე ხუთი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
უბინასის რაიონი
უბინასის რაიონი (Distrito de Ubinas) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 376 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 804 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 874.57 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოკეგუის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციის რაიონები
ირლანდიური მგლის მახრჩობელა
ირლანდიური მგლის მახრჩობელა (Cú Faoil) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ირლანდიაში უძველესი ხანა/XIX საუკუნეში.
ეს კეთილშობილური ჯიში, რომელიც ირლანდიაში თითქმის 2000 წელი არსებობდა, XIX საუკუნის შუახანებში თითქმის მთლიანად გაქრა, შემდგომში ჯიშის აღდგენა მოახერხა ბრიტანული არმიის კაპიტანმა გრემმა.
ირლანდიური მგლის მახრჩობელას კელტები თავდაპირველად მგლებზე სანადიროდ იყენებდნენ, როგორც ჩანს ირლანდიაში ისინი რომაელებმა შეიყვანეს. დღესდღეობით მგლის მახრჩობელა ძალიან ერთგული მოდარაჯეა, თუმცა თავისი ზომების გამო დიდი სივრცე სჭირდება, ამიტომ ქალაქის პირობებს ძნელად ეგუება. ირლანდიური მგლის მახრჩობელა კარგად იტანს სიცივეს, ბავშვებთან და სხვა ძაღლებთან ურთიერთობა არ უჭირს, კარგი მოდარაჯეა.
მისი ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს მრავალფეროვანი, თავი გრძელი აქვს, უხეში ბალანი თვალების ზევით და ქვედა ყბის ქვევით წაგრძელებულია, თეძოები გრძელი და სწორი აქვს, წინა ფეხები დაკუნთულია, მკერდი ღრმაა, სხეული წაგრძელებულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მწევარი ძაღლები კატეგორია:ირლანდიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ლესნოი (უფის რაიონი)
ლესნოი (Лесной; Лесной) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება მილოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 30 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იუმატოვოდან 8 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 15 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
მადამ კისლინგი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამედეო მოდილიანის ნახატები
Ԡ
Ԡ, ԡ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
მადამ დორივალი
„მადამ დორივალი“ (Madame Dorival) — იტალიელი მხატვრის, ამედეო მოდილიანის ნახატი, შესრულებული 1916 წელს. სურათი შეიქმნა საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში. სურათი ინახება შვეიცარიის ქალაქ ბაზელის მუზეუმში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამედეო მოდილიანის ნახატები
86 (რიცხვი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
აბსოლუტური მოძრაობა
აბსოლუტური მოძრაობა — მოძრაობა ათვლის აბსოლუტური სისტემის მიმართ. სივრცისა და დროის მეტაფიზიკური თეორია ასეთ სისტემებად თვლიდა აბსოლუტურ სივრცესა და დროს, რომელთა მიმართ მოძრაობას იგი აბსოლუტურს უწოდებდა. „აბსოლუტური მოძრაობა, — წერდა ნიუტონი, — არის სხეულის გადაადგილება მისი ერთი აბსოლუტური ადგილიდან მეორეზე“. აბსოლუტური მოძრაობას მეტეფიზიკური აზროვნება ნამდვილ ჭეშმარიტ მოძრაობად თვლიდა, ხოლო ფარდობით მოძრაობას — მოჩვენებითად. ფარდობითობის თეორიამ უარყო აბსოლუტური მოძრაობის არსებობის მეტაფიზიკური თვალსაზრისი. ამ თეორიის თანახმად, რეალური მოძრაობა მხოლოდ ფარდობითად უძრავი ათვლის სისტემის მიმართ სრულდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფილოსოფია
მასტერსი 1990 (სნუკერი)
მასტერსი 1990 (Masters 1990, აგრეთვე ცნობილია, როგორც Benson and Hedges Masters 1990 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდებოდა 1990 წლის 4 თებერვლიდან 11 თებერვლამდე Wembley Conference Centre-ში, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივენ ჰენდრი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჯონ პეროტი ანგარიშით 9:4.
აბსოლუტური უძრაობა
აბსოლუტური უძრაობა — უძრაობა ათვლის აბსოლუტური სისტემის მიმართ. სივრცისა და დროის მეტაფიზიკური თეორია ასეთ სისტემებად თვლიდა აბსოლუტურ სივრცესა და დროს, რომელთა მიმართ უძრაობას იგი აბსოლუტურს უწოდებდა. აბსოლუტური უძრაობას მეტეფიზიკური აზროვნება ნამდვილ ჭეშმარიტ უძრაობად თვლიდა, ხოლო ფარდობით უძრაობას — მოჩვენებითად. ფარდობითობის თეორიამ უარყო აბსოლუტური უძრაობის არსებობის მეტაფიზიკური თვალსაზრისი. ამ თეორიის თანახმად, რეალური მოძრაობა მხოლოდ ფარდობითად უძრავი ათვლის სისტემის მიმართ სრულდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფილოსოფია
ზეინაქო
ზეინაქო (Zeynəko) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 165 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
კალახანის მავზოლეუმი
კალახანის მავზოლეუმი (Kələxana türbələri) — XVII საუკუნის მემორიალური კომპლექსი. განლაგებულია სოფელ კალახანაში, აზერბაიჯანში, ქალაქ შემახის სამხრეთით. კომპლექსი შედგება 8 რვაკუთხა ქვის მავზოლეუმებისგან. ყოველი მათგანი დაფარულია პირამიდალური კარავით.
ყოველი მავზოლეუმი ოდესღაც შემოფარგლული იყო ქვის კედლის პორტალით. ერთ-ერთი მავზოლეუმი აშენებულია კალატოზ აბდულ აზიმის მიერ 1663/1664 წელს (ეს მონაცემები აღბეჭდილნი არიან მავზოლეუმის კედელზე).
250-150 მეტრ ფართობზე განლაგებული იყო 9 მავზოლეუმი. ამჟამად შენარჩუნებულ მავზოლეუმთა შორის 7 იმყოფება კარგ მდგომარეობაში, ხოლო ერთი ნახევრადდანგრეულია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მავზოლეუმები
ოსკარის მე-9 დაჯილდოება
ოსკარის მე-9 დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით მე-9 დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
ლაურეატები
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
ნიკა სიდამონიძე
ნიკა სიდამონიძე (დ. 15 მაისი, 1998, ქარელი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ძიუდოში ახალგაზრდებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2017, 90 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 90 კგ), ახალგაზრდებს შორის ევროპის თასის ვერცხლის პრიზიორი (2017, 90 კგ), აგრეთვე სამბოში ჭაბუკებს შორის მსოფლიოს (2016, +87 კგ) და ევროპის ორგზის ჩემპიონი (2015, 2016, 87 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
მარაჟა-დუ-სენა
მარაჟა-დუ-სენა (Marajá do Sena) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პინდარეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 051 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.56 კმ²-ზე. ფართობი 1 447 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Ԣ
Ԣ, ԣ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
პლიმუთროკი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|პლიმუთროკის ჯიშის დედალი პლიმუთროკი — სახორცე-მეკვერცხული მიმართულების ქათმის ჯიში. გამოყვანილია აშშ-ში XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. შებუმბვლის შეფერილობის მიხედვით გამოყოფენ 8 სახესხვაობას: ზოლიანს, თეთრს (ყველაზე მეტად გავრცელებული) და სხვ. ტანი გრძელი, ფართო და ღრმაა; ფეხები საშუალო სიგრძისაა. მამლის ცოცხალი მასაა 3,6–4,0 კგ, დედლისა 2,7–3,4 კგ. საშუალო კვრცხმდებლობა 170–180 ცალი წელიწადში, კვერცხის მასა 57–60 გ. მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ფართოდ გავრცელებული ქათმის ჯიშია; იყენებენ სადედე ფორმად კორნუოლურ ქათმებთან შეჯვარების დროს, რის შედეგადაც ღებულობენ ბროილერ წიწილებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქათმის ჯიშები
ზაზა გელაშვილი
ზაზა გელაშვილი (დ. 16 ნოემბერი, 1974, ყვარელი) —  ქართველი ინჟინერი, იურისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ბიზნესის ორგანიზაციისა ტექნოლოგიის ინსტიტუტი კვების მრეწველობის ტექნოლოგიის და მენეჯმენტის სპეციალობით, იაკობ გოგებაშვილის სახელობის თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყვარლის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია: ყვარელში დაბადებულები
არაგვისპირის ეკლესია
არაგვისპირის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ არაგვისპირის დასავლეთით, მთის ფერდობზე, სასაფლაოს ტერიტორიაზე. აგებულია XVIII-XIX საუკუნეებში.
1982-1983 წლებში ჩატარდა სარემონტო სარესტავრაციო სამუშაოები. აღდგა კედლების დაკარგული ნაწილები, ლავგარდანი და კრამიტის გადახურვა; გაიწმინდა ინტერიერი და მიმდებარე ტერიტორია.
ეკლესია დარბაზულია (9,3 X 4,3 მ). ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, რიყის ქვით და აგურით. ერთადერთი სწორკუთხა შესასვლელი ჩრდილოეთ კედლის შუაშია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა. აფსიდში ორი ვიწრო თაღოვანი სარკმელი (ერთი აფსიდის ღერძზე, მეორე - სამხრეთის გვერდში, რომელიც სამხრეთის ფასადზე გადის) და ორი მცირე ზომის ნიშია. აფსიდის კედელზე (ღერძზე) სწორკუთხა ტრაპეზია მიბჯენილი. თითო სარკმელი დარბაზის სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშია. დარბაზი ნახევარწრიული კამარით არის გადახურული. ნახევარწრიული ფორმისაა აფსიდის თაღიც.
ეკლესიის ფასადები შელესილი და შეთეთრებული ყოფილა. ფასადებიდან მხოლოდ აღმოსავლეთის და ჩრდილოეთის არის მორთული — აგურის წყობის შეღრმავებით გამოყვანილი მოზრდილი რომბებით. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმლის ზემოთ, ერთ დონეზე, განლაგებულია სამი რომბი; მათგან შუა ფასადის ღერძზეა. სარკმლის ქვემოთ ტოლმკლავა შეღრმავებული ჯვარია, რომლის ზედა მკლავის ნაწილი სარკმლის ღიობითაა წაკვეთილი. ჩრდილოეთის ფასადზე, შესასვლელის არქიტრავის დონეზე, ხუთი რომბია, რომელთაგანაც სამი შესასვლელის აღმოსავლეთითაა. აღმოსავლეთის და შუა რომბს შორის, ქვემოთ, ტოლმკლავა შეღრმავებული ჯვრის გამოსახულებაა. ფასადები დასრულებულია აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომელსაც ორივე ფრონტონის ძირებთან პატარა ჰორიზონტალური შემონაკეცები აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ზიოვნა
ზიოვნა (Zövnə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 337კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
არანისის ეკლესია
ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, დგას სოფლის განაპირას, დასავლეთით, შემაღლებულ ადგილას, სასაფლაოს ტერიტორიაზე. აგებულია XVIII-XIX საუკუნეებში. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამოშლილია კამარა და კონქის ნაწილი, აქა-იქ მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილები.
იუნგის რაიონი
იუნგის რაიონი (Distrito de Yunga) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 571 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 352 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 110.74 კმ²-ია.
არანისის ეკლესია
ძეგლის აღწერა
ეკლესია დარბაზულია (8 X 4,8 მ), ნაგებია ტლანქად დამუშავებული ქვიშაქვით და აგურით. კედლები შიგნიდან შელესილი და შეთეთრებულია. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია. აბსიდის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო სარკმელი, რომლის მარცხნივ სწორკუთხა ნიშია. ერთი თაღოვანი სარკმელი დარბაზის ჩრდილოეთ კედელშია. ეკლესიის კამარა ეყრდნობოდა კონსოლებზე დაყრდნობილ ორ თაღსა და დასავლეთ კედლის მიმდებარე საბჯენ თაღს.
ეკლესიის განივ ფასადებზე გამოსახულია თითო შეღრმავებული ჯვარი. კედლები დასრულებული ყოფილა აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომელსაც ფრონტონის ბოლოებში ჰორიზონტალური შემონაკეცები აქვს. ეკლესიის სახურავის კეხზე, დასავლეთ კიდეში დაშენებულია აგურის პატარა სამრეკლო — ოთხ მხარეს თაღებით გახსნილი ვიწრო ფანჩატური, რომელსაც აგურისავე პირამიდული სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰენრიეტ სეთი
ჰენრიეტ სეთი (Henriett Seth F., ნამდვილი სახელი ჰენრიეტა ფაიჩაკი (Fajcsák Henrietta); დ. 27 ოქტომბერი, 1980, ეგერი, უნგრეთი) — უნგრელი აუტიზმის მქონე მწერალი, მხატვარი და პოეტი.
ბიოგრაფია
ფაიჩაკ ჰენრიეტა დაიბადა 1980 წლის 27 ოქტომბერს უნგრეთის ქალაქ ეგერში. ბავშვობაში უჭირდა კომუნიკაცია და თვალით კონტაქტიც კი. როცა მისმა მშობლებმა შეიტანეს განაცხადი მის სკოლაში მიღებაზე 1987 წელს, მის ქალაქში არსებულმა ყველა სკოლამ უარი თქვა მის მიღებაზე, ჰენრიეტის მწირი კომუნიკაციური უნარების გამო. მიუხედავად ამისა, ჰენრიეტმა ისწავლა საკუთარი თავის გამოხატვა ხელოვნების მეშვეობით.
მან 7 წლის ასაკში დაიწყო ფლეიტაზე დაკვრა, ხოლო 11 წლის ასაკში დაინტერესდა კონტრბასით. 13 წლის ჰენრიეტი უკვე მსოფლიოში სახელგანთქმული იყო, თავისი აბსტრაქტული და სიურრეალისტური ნახატებითა და პოეზიით. 18 წლის ჰენრიეტმა აიღო გეზა გარდონის პრიზი მისი ხელოვნებისა და პოეზიისათვის. მას შემდეგ მან შეისწავლა ფსიქოლოგია და დაწერა თავისი სახელგანთქმული წიგნი „ჩაკეტილი ჩემს თავში აუტიზმთან ერთად“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:უნგრელი რომანისტები კატეგორია:უნგრელი მხატვრები კატეგორია:უნგრელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი
Commodore 64 Games System
იგი გამოიცა მხოლოდ ევროპაში — დიდ ბრიტანეთსა და გერმანიაში, თუმცა კომერციულად წარუმატებელი აღმოჩნდა. ამის მიზეზი იყო ის, რომ, ჟურნალ „Zzap 64“-მა გამოსვლიდან 2 თვით ადრე განაცხადა, რომ C64GS-ის გამოცემისთანავე მასზე ხელმისაწვდომი იქნებოდა 100 თამაში, თუმცა გამოსვლის შემდეგ თამაშების რაოდენობა 28-ს არ აღემატებოდა, რომელთაგანაც, მხოლოდ და მხოლოდ 9 იყო ექსკლუზივი. აგრეთვე კიდევ ერთი მიზეზი მოძველებული ტექნიკური მახასიათებლები იყო, რამაც ვერ უზრუნველყო კონკურენცია გაეწია ბაზარზე Super Nintendo Entertainment System-სა და Sega Mega Drive-ისთვის.
საერთო ჯამში კომპანიამ აწარმოა 80,000 ეგზემპლარი, საიდანაც მხოლოდ 20,000 გაიყიდა. C64-ს თან მოჰყვებოდა 4 თამაში: „Fiendish Freddy's Big Top O'Fun“, „International Soccer„, „Flimbo's Quest“ და „Klax“.
სქოლიო
კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მესამე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:Commodore 64 კატეგორია:1990 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:1990-იანების სათამაშოები
დირჰაუნდი
დირჰაუნდი (Scottish Deerhound) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია შოტლანდიაში შუა საუკუნეებში.
დირჰაუნდის დოკუმენტური ისტორია შუა საუკუნეებში დაიწყო, როდესაც შოტლანდიელი დიდგვაროვნები მას სანადიროდ იყენებდნენ. 1746 წელს კლანური სისტემის რღვევამ მისი არსებობა კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა, სანამ ადგილობრივმა მცხოვრებმა, დუნკან მაკნეილმა არ აღადგინა. დახვეწილი და კეთილი დირჰაუნდი ოდესღაც მხოლოდ შოტლანდიელი არისტოკრატების საკუთრება იყო. ეს ჯიში სპეციალურად გამოიყვანეს შოტლანდიის უღრან ტყეებში ირმებზე სანადიროდ. XVIII საუკუნეში ტყის განადგურებასთან და ტორფის გაჩენასთან ერთად ამ ჯიშმა პოპულარობა დაკარგა. დღესდღეობით ეს ჯიში გავრცელებულია სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, მაშინ, როდესაც შოტლანდიაში დირჰაუნდების რიცხვი უმნიშვნელოა. გარეგნულად ის ძალიან ჰგავს გრეიჰაუნდს, თუმცა აქვს უამინდობისგან დამცავი ბალანი.
კეთილი დირჰაუნდი კარგად ეგუება სხვა ძაღლებს და ბავშვებს. კარგად იტანს სიცივეს, მისი გაწვრთნა ადვილია, ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. დირჰაუნდის ბალნის ფერი შეიძლება იყოს ჟღალი, ღია-ვეფხვისებრი, მუქი-ვეფხვისებრი, მოცისფრო-ნაცრისფერი, ნაცრისფერი. მუქი ყავისფერი თვალები ალერსიანად იყურება, ავს ძლიერი, კარგად განვითარებული კისერი, მუცელზე შედარებით ნაზი ბალანი აქვს, გრძელი თავი თვალებთან, შემდეგ კი ცხვირისკენ ვიწროვდება, ფეხებზე ძალიან ცოტა ბალანია, გრძელი კუდი ბოლოსკენ ვიწროვდება და თითქმის მიწამდე წვდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მწევარი ძაღლები კატეგორია:შოტლანდიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
მარმილევო
მარმილევო (Мармылево; Мармылев) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ჟუკოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 16 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ დემადან 4 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 232 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
მოდული
არსებითი სახელი მოდული შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს:
აბსოლუტური სიდიდე
აბსოლუტური სიდიდე, ან მოდული x რიცხვისა მათემატიკაში — სიდიდე ნამდვილი რიცხვისა, რომელიც ტოლია თვით ამ რიცხვისა, თუ იგი დადებითია, ხოლო მოპირდაპირე რიცხვისა თუ იგი უარყოფითია, და ნულისა, თუ რიცხვი ნულის ტოლია. a რიცხვის აბსოლუტური სიდიდე აღინიშნება |a| სიმბოლოთი. მაგ.,
ომარ ეფენდის მეჩეთი
ომარ ეფენდის მეჩეთი (Ömər Əfəndi məscidi) — XIX საუკუნის ისტორიულ-არქიტექტური ძეგლი. განლაგებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ქალაქ შაქში.
ისტორია
XIX საუკუნეში აშენებულმა ომარ ეფენდის მეჩეთმა ჩვენ დრომდე შეინარჩუნა პირველადი სახე. 1950 წლის შემდეგ მეჩეთმა აღადგინა მსახურება. 1986 წელს მეჩეთში მოხდა ხანძარი, რომელიც სტიქიური უბედურებით იყო გამოწვეული. 1987 წელს, ქალაქ შაქის ჯუმა მეჩეთის იმამის — ჰაჯი სელიმ ეფენდის ინიციატივით, ასევე ხალხის მიერ შეწირული თანხებით, მეჩეთი აღადგინეს.
სქოლიო
კატეგორია:სუნიზმი კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები
აბსოლუტური ნული
აბსოლუტური ნული — აბსოლუტური ტემპერატურის ათვლის დასაწყისი, წერტილი, რომელიც 273,16°C-ით დაბლაა წყლის სამმაგი წერტილის ტემპერატურაზე. თანამედროვე ფიზიკის თვალსაზრისით სხეულის ნაწილაკები აბსოლუტურ ნულზეც მოძრაობენ, ისინი ასრულებენ „ნულოვან“ რხევებს და მათი მდგომარეობა ხასიათდება ნულოვანი ენერგიით. აბსოლუტურ ნულთან მიახლოებისას ყველა ნივთიერება, გარდა ჰელიუმისა, კრისტალურ მდგომარეობაშია. ამ დროს თავს იჩენს სხვადასხვა კვანტური ეფექტი: სწრაფად მცირდება ნივთიერების თბოტევადობა, ზოგ ლითონს უჩნდება ზეგამტარობა, ჰელიუმი ზედენადი ხდება და ა. შ. თერმოდინამიკის მესამე კანონიდან გამომდინარეობს, რომ აბსოლუტური ნული მიუღწეველია, მაგრამ შეიძლება სულ უფრო მეტად მივუახლოვდეთ მას. უკვე მიღწეულია ისეთი ტემპერატურა, რომელიც აბსოლუტური ნულისაგან გრადუსის მემილიონედი ნაწილით განსხვავდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტემპერატურა
ზიუვიუჯი
ზიუვიუჯი (Züvüc) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —1196 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
არანისის თეთრაანთ კოშკი
ძეგლის აღწერა
კოშკი სამსართულიანია, ცილინდრული (დიამეტრი 7,8 მეტრი), ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: დანგრეულია მესამე სართულის გადახურვის და კედლის დიდი ნაწილი; ჩამოშლილია მეორე სართულის გუმბათოვანი კამარის წვერი; გარედან კედლის ზედა ნაწილს საპირე წყობის მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამოცვენილი აქვს.
კოშკში შესასვლელი მეორე სართულზეა, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან, მიწიდან 3 მეტრის სიმაღლეზე. კარის წინ ქვის კონსოლური ბაქანია. პირველი სართული სრულიად ყრუა. გადახურულია აგურით ნაწყობი ნახევარსფერული გუმბათით. მეორე სართულს სხვადასხვა მხარეს ოთხი სათოფური აქვს, მათ შორის სამი შეწყვილებულია. შესასვლელი გადახურულია ქვის არქიტრავით. კარის გვერდებზე, კედელში პირველ და მესამე სართულებთან დასაკავშირებლად დატანებულია კიბეები, ამავე სართულზე ბუხარი და ორი პატარა სწორკუთხა ნიშია. მესამე სართულის შემორჩენილ კედელში ოთხი სათოფურიდან სამი შეწყვილებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
მამუკა გოგატიშვილი
მამუკა გოგატიშვილი (დ. 3 იანვარი, 1972, ქ. ჭიათურა) —  ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და კემბრიჯის ინტერნაციონალური კოლეჯი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჭიათურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია: ჭიათურაში დაბადებულები
სტასის გირენასი
სტასის გირენასი (ცნობილი როგორც სტენლი თ. გირენასი; დაიბადა სტასის გირსკისი; 4 ოქტომბერი, 1893, ვიტოგალა, კოვნოს გუბერნია — გ. 17 ივლისი, 1933, სოლდინი, გერმანია) — ლიეტუველი-ამერიკელი მფრინავი, რომელიც გარდაიცვალა ლიტუანიკით ნონ-სტოპ ფრენისას, როდესაც მიფრინავდა ნიუ-იორკიდან კაუნასში, ლიეტუვა, 1933 წელს.