cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ომი ერიტრეის დამოუკიდებლობისათვის
ომი დამოუკიდებლობისათვის ერიტრეაში — შეიარაღებული ბრძოლა ერიტრეის სამხედრო ნაწილებსა და ეთიოპიას შორის ერიტრეის დამოუკიდებლობისათვის. მიმდინარეობდა XX საუკუნის მეორე ნახევარში
ისტორია
1890–1941 წწ. ერიტრეა წარმოადგენდა იტალიის კოლონიას, შემდეგ — დიდი ბრიტანეთის საპროტექტოროს. 1950 წელს გაერომ მიიღო გადაწყვეტილება ერიტრეისა და ეთიოპიის ფედერაციის ფარგლებში გაერთიანების შესახებ. გადაწყვეტილება ძალაში შევიდა 1952 წელს. ერიტრეელების უმრავლესობა დამოუკიდებლობის მომხრე იყო, მაშინ როცა ეთიოპია ავიწროებდა მათ და ცდილობდა წაერთმია მათთვის ავტონომია. 1950-იანი წლების ბოლოს ჩამოყალიბდა ერიტრეის განმათავისუფლებელი ფრონტი (ეგფ). 1961 წლის სექტემბერში დაიწყო შეიარაღებული ბრძოლა დამოუკიდებლობისათვის. ამის საპასუხოდ 1962 წელს იმპერატორმა ჰაილე სელასიე I-მა ერიტრეას ჩამოართვა ავტონომიის სტატუსი და დაითხოვა მისი პარლამენტი.
1970-იან წლებში განმათავისუფლებელ ფრონტში განხეთქილება ჩამოვარდა. ფრონტს გამოეყო რამდენიმე დაჯგუფება და მათ ბაზაზე ჩამოყალიბდა ერიტრეის განმათავისუფლებელი სახალხო ფრონტი (ეგსფ). 1974 წელს სამხედრო გადატრიალების შედეგად იმპერატორის ხელისუფლება დაემხო და ქვეყნის სათავეში მოვიდა რევოლუციური მთავრობა, რომელმაც სულ მალე მჭიდრო კავშირი დაამყარა სსრკ-სთან. პოლიტიკური რეჟიმის ცვლილების მიუხედავად ერიტრეის ომი დამოუკიდებლობისათვის კვლავ გრძელდებოდა. ერიტრეის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის სიმბოლოდ იქცა ქალაქი ნაკფა, რომელიც რამდენიმეჯერ დაბომბა ეთიოპიის ავიაციამ (ომის დამთავრების შემდეგ ქალაქის პატივსაცემად მისი სახელი უწოდეს ერიტრეის ეროვნულ ვალუტას). ეთიოპიასთან დაპირისპირება გაართულა ორმა შიდა კონფლიქტმა ეგფ-სა და ეგსფ-ს შორის. აღნიშნული დაპირისპირების შედეგად ეგფ-მ 1980-იან წლების დასაწყისში დაკარგა თავისი გავლენა და დაიხია სუდანში. მინი|მარცხნივ|250პქ|ომის მსხვერპლთა მემორიალი, [[მასაუა, ერიტრეა.]] 1988–1991 წწ. ერიტრეის პარტიზანულმა დაჯგუფებებმა რამდენიმე სერიოზული მარცხი მიაყენეს ეთიოპიის არმიას, რომელიც დაემთხვა სსრკ-ს მიერ ადის-აბებასთვის სამხედრო დახმარების შეწყვეტას. ამ პერიოდში თავად ეთიოპიაში მიმდინარეობდა სამოქალაქო ომი. 1991 წლის მაისში ეთიოპიაში დაემხო მთავრობა. ერიტრეამ ფაქტობრივად მიაღწია დამოუკიდებლობას 30-წლიანი შეიარაღებული ბრძოლის შედეგად. ეთიოპიის ახალ ხელისუფლებასთან შეთანხმების შედეგად ერიტრეაში 1993 წელს მოეწყო რეფერენდუმი, რომლის შედეგების საფუძველზეც ამავე წლის 24 მაისს ქვეყანამ ოფიციალურად გამოაცხადა დამოუკიდებლობა.
ომის პერიოდში დაიღუპა 150 ათ. ერიტრეელი პარტიზანი და მშვიდობიანი მოსახლე, 400 ათ. ადამიანი გახდა ლტოლვილი. ასევე სერიოზული ზარალი მიადგა ეთიოპიას, დაღუპულთა შორის ითვლიან ათობით (ზოგიერთი მონაცემებით ასობით) ათას ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ერიტრეის ისტორია კატეგორია:ეთიოპიის ისტორია კატეგორია:XX საუკუნის ომები
ივანე ბულუღაშვილი
ივანე ბულუღაშვილი, იგივე ივან-ბაბა ბულუღაშვილი — ქართველი მოღვაწე, საინგილოში ქრისტიანობის აღმდგენელი, განმანათლებელი.
ივანე ბულუღაშვილი პირველი იყო, ვინც XIX საუკუნეში გამაჰმადიანებულ ინგილოთაგან ქრისტიანობა მიიღო. ის 1850 წელს სხვა ქართველებთან ერთად, თბილისში ჩამოვიდა და მართლმადიდებლურად მოინათლა. ძალიან მოკლე პერიოდში საინგილოში 16 ათასი ქართველი გაქრისტიანდა, მაგრამ ამ პროცესს 1864 წელს რეგიონში მომხდარმა აჯანყებამ შეუშალა ხელი.
თქმულება
ივანე ბულუღაშვილის საფლავი კვიპაროზის ძირშია. იქვე ორი იდუმალებით  მოცული  „უცხო  ხე“ დგას, ერთ–ერთი  მათგანი  ნამეხარს  ჰგავს, შუაზე  გაჩეხილს  ერთი  ნახევარი  თაღისებურად  დახრილია  ივანე  ბულუღაშვილის  საფლავთან. ამის შესახებ კახში  ჩაწერილი ერთი ლეგენდა ამობობს:
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰერეთი
ლეონ გურეკიანი
ლეონ გურეკიანი (Լեւոն Կիւրեղեան, Leonardo Giorgiano; დ. 26 აპრილი, 1871 — გ. 2 სექტემბერი, 1950) — ოსმალელი სომეხი არქიტექტორი, მწერალი და პოლიტიკური აქტივისტი. ის მოღვაწეობდა ოსმალეთის იმპერიაში, ბულგარეთსა და იტალიაში.
ბიოგრაფია
ლეონ გურეკიანი, იოჰანეს გურეკიანისა და პრაპიონ იერემიანის ვაჟი, დაიბადა კონსტანტინოპოლში 1871 წლის 26 აპრილს. მისი სომეხი ოჯახი წარმოიშვა და ცხოვრობდა ტრაპიზონში და მუშაობდა ახლო აღმოსავლეთისა და ევროპის შორის გამართულ ბიზნეს საქმიანობებში, განსაკუთრებით მარსელში.
იგი პირველად სწავლობდა ტრაპიზონდში, შემდეგ სწავლა დაასრულა ვენეციის მხითარისტების სომხურ კოლეჯში, 1888 წელს. ვენეციაში სწავლის დასრულების შემდეგ, ის გაემგზავრა რომში, სადაც 1895 წელს დაამთავრა "Regio Istituto di Belle Arti di Roma" არქიტექტურის დიპლომით.
იგი დაქორწინდა მარიამიკ აზარიანზე 1901 წელს, კონსტანტინოპოლში. მათი ერთადერთი ვაჟი ოჰანეს გურეკიანი დაიბადა 1902 წელს, რომელიც ასევე იყო არქიტექტორი.
ბულგარეთი
1896 წელს კონსტანტინოპოლში დაბრუნებიდან მალევე, მან მოახერხა სულთან აბდულ ჰამიდ II- ის სომეხთა პოგრომებიდან თავის დაღწევა, ბულგარეთში გამგზავრებით. მას შემდეგ რაც ბულგარეთის მთავრობისგან მიიღო არქიტექტორის ხარისხი, მან დააპროექტა სხვადასხვა შენობები. გურეკიანმა გაიმარჯვა კონკურსში, ვარნის მუნიციპალური პროფესიული თეატრის დიზაინის შექმნით, რომელიც შემდგომში ბულგარელმა არქიტექტორმა ნიკოლა ლაზაროვმა მხოლოდ მცირედი ცვლილებებით ააგო.
კონსტანტინოპოლი
გულკანიანი კონსტანტინოპოლში 1899 წელს დაბრუნდა, მან აქ შექმნა ქალაქის რამდენიმე შენობის დიზაიანი. მას საქმიანი ურთიერთობა ჰქონდა ბალიანის ოჯახთან. ამ პერიოდში, გულკიანი პოლიტიკაში აქტიურად ერთვებოდა და ფსევდონიმით აქვეყნებდა სტატიებს სომხურ გაზეთებში.
იტალია
1907 წლის 7 სექტემბერს ის მოულოდნელად საცხოვრებლად გადავიდა რომში. 1895 წელს მან დაიწყო არქიტექტურის შესწავლა, ხოლო 1908 წელს აიღო არქიტექტურის დიზაინის პროფესორის დიპლომი.
1911 წელს, ტურინის საერთაშორისო გამოფენისთვის, მან დააპროექტა და ააგო ოსმალეთის პავილიონი. ეს ერთადერთი ნამუშევარია, რომელიც არქიტექტორმა იტალიაში ააგო, მან ასევე ააგო მისი მეგობრის დაკრძალვის სამლოცველო, ტრიესტში, და მისი სახლი - ვილა არარატი - ასოლოში, ტრევიზოში. 1911 წლის სექტემბერში, რომში, საერთაშორისო არქიტექტორთა კონგრესში, დაინიშნა ოსმალეთის მთავრობის წარმომადგენლად.
1911 წლიდან მან დროის უმეტესი ნაწილი გაატარა ასოლოში, რომელიც ასევე არის ვენეციის სომხური კოლეჯის საზაფხულო რეზიდენცია. რამდენიმე წლის განმავლობაში, 1921 წლიდან მოყოლებული, ის ცხოვრობდა ბელუნოს პროვინციაში, ფრასენიში.
1912 წელს რავენაში, აკვილეაში, ისტრიაში, დალმაციაში და განსაკუთრებით ბრაიანზაში, მან დაიწყო ხანგრძლივი პროექტი ბიზანტიური და რომანული არქიტექტურის მნიშვნელოვანი ძეგლების შესასწავლად, მისი მთავარი მიზანი იყო, რომ შეესწავლა სომხური არქიტექტურის გავლენა რომანულ არქიტექტურაზე.
1914-1918 წლებში პირველმა მსოფლიო ომის გამო, იძულებული გახდა, რომ ასოლოში დარჩენილიყო, სადაც იგი ფოტოგრაფად მუშაობდა. 1919 წელს გაემგზავრა პარიზში, სადაც გამოაქვეყნა პირველი მსოფლიო ომის პოლიტიკური ანალიზი.
1922 წელს, მან გააცნობიერა, რომ ვერსალის ხელშეკრულების ჩავარდნის გამო დამოუკიდებელ სომხურ რესპუბლიკაში დაბრუნება შეუძლებელი იქნებოდა. მან გადაწყვიტა, რომ დასახლებულიყო ასოლოში და დააპროექტებინა და აეშენებინა იქ თავისი სახლი. ამის შემდეგ მან შეწყვიტა არქიტექტურული მოღვაწეობა, გამოაქვეყნა მთელი რიგი პოლიტიკური და ფილოლოგიური კვლევები, ძირითადად სომხურ ენაზე. " ყარსსა და არდაჰანში " მან საკითხები წამოაყენა იმ პროვინციების დაბრუნებაზე, რომლებიც გადაეცა თურქეთს ალექსანდროპოლის ზავით.
მეორე მსოფლიო ომის დასასრულს საბჭოთა სომხეთის რესპუბლიკის დელეგაცია მივიდა ასოლოში გურეკიანთან, რათა ეკითხათ მისთვის, ჰქონდა თუ არა სურვილი სომხეთში დაბრუნებულიყო. უკვე ავადმყოფმა გურეკიანმა, უარი თქვა.
იგი გარდაიცვალა ასოლოში 1950 წლის 2 სექტემბერს და დაკრძალეს ოჯახის საფლავში.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1950 კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:სომეხი არქიტექტორები კატეგორია:სომხები საქმიანობის მიხედვით
კოშკა (გორის მუნიციპალიტეტი)
კოშკა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (მერეთის თემი). მდებარეობს მდინარე ჭარებულის (აძურის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 920 მეტრი, გორიდან 32 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 242 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
თამარიანი (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 694 ადამიანი.
The Wall (ტურნე)
The Wall — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის 1980-1981 წლების საკონცერტო ტურნე. ჩატარდა ამავე სახელწოდების ალბომის მხარდასაჭერად. გამართული კონცერტებისა და ქალაქების რაოდენობით იგი წინა ტურნეებთან შედარებით მცირე მასშტაბის იყო, სულ 31 კონცერტით. ტურნე აღსანიშნავი იყო თეატრალიზებული შოუს ელემენტებით, განსაკუთრებით გიგანტური კედლით, რომელიც სცენაზე შენდებოდა, რათა ალბომში მოთხრობილი გაუცხოების თემის ილუსტრირება მოეხდინა. ეს იყო ჯგუფის უკანასკნელი ტურნე, რომელიც შედგა ოთკაციანი შემადგენლობით (უოტერსი/გილმორი/რაიტი/მეისონი).
მომზადება
ერთ-ერთი საწყისი წერტილი იყო ალბომზე The Wall ჯერალდ სკარფის მუშაობა. კონცერტებისთვის მას დაევალა ანიმაციური სეგმენტების შექმნა, რომლებიც პროექციის სახით სცენაზე გამოჩნდებოდა. სკარფი ჯგუფთან უკვე თანამშრომლობდა 1975 წელს, როდესაც მრგვალ ეკრანზე პროექციის სახით გამოჩნდა „Shine On You Crazy Diamond (Parts 1-5)“ და „Welcome To The Machine“. მხატვარი ხშირად იხსენებდა ბავშვობას და მეორე მსოფლიო ომით მოცულ ლონდონს, რომელსაც ახასიათებდა მოსახლეობაში მასობრივად დარიგებული აირწინაღები. შემდგომში ეს თემა გაცოცხლდა სიმღერის „Goodbye Blue Sky“ ანიმაციურ სეგმენტში.
კონცერტებისთვის მომზადებისას სკარფი იყენებდა ლონდონის ფულჰემ-როუდზე მდებარე სახელოსნოს. ანიმაციურ ეპიზოდებზე მუშაობდნენ მარკ სტიუარტი, ჯილ ბრუქსი და 40-მდე სხვა ანიმატორი. სკარფს ჰქონდა სახასიათო სტილი, რომელიც „Sunday Times“-ით გახდა ცნობილი, ამიტომ საჭირო გადახდა მისი ადაპტირება, რათა სხვებს მისი ასლის შექმნა შეეძლოთ.
ფილმში „პინკ ფლოიდი: კედელი“ და კონცერტების დროს ეკრანზე წარმოდგენილი კადრების ოფიციალური აღწერა ასეთია: „კედლები კივიან, ყვავილები იქცევიან სისხლიან მავთულებად. მშვიდობის მტრედი ფეთქდება, მისი შიგნეულობიდან ჩნდება საზარელი არწივი. ეს განრისხებული არსება გიგანტური კლანჭებით მიწების გიგანტურ მასებს აბრუნებს და ანადგურებს მთელ ქალაქებს. იგი ეშვება მიწაზე და შობს ომის ღვთაებას - გარგანტუას მსგავს ფიგურას, რომელიც იქცევა რკინად და იღლიებიდან ბომბდამშენებს უშვებს, რომლებიც იქცევიან საფლავების ჯვრებად. ამ დროს შეშინებული ხალხი თავშესაფარში გარბის. სამხედროთა აჩრდილები ეცემა და დგება. გვამების ამ გროვაზე გაერთიანებული სამეფოს დროშა იქცევა სისხლიან ჯვრად. სხეულებიდან სისხლი მიედინება ჯვარზე და წყლის სადენებში უაზროდ მიემართება. ტაძრები ინგრევა და კაშკაშა ღვთაებათა სახით ბრუნდება, ხოლო გიგანტური ჩაქუჩები მწყობრებად მიემართებიან და გზად ყველაფერს ანგრევენ“.
ტექნიკური დეტალები
სკარფმა პირველ რიგში უოტერსს ურჩია, ყურადღება გადაეტანა კონცერტების დადგმაზე, რათა მოგვიანებით ისინი გამოეყენებინა ფილმზე მუშაობისას. თავდაპირველი გეგმით ჯგუფს უნდა მოეწყო მასშტაბური ტურნე, რომელშიც საკუთარი სცენით იმოგზაურებდა. ეს იქნებოდა „ლოქორა“ - 107.89 მეტრის სიგრძის და 24.99 მეტრის სიმაღლის გიგანტური გასაბერი კარავი, რომელშიც 5000 ადამიანი დაეტეოდა. მენეჯერი სტივ ო'რურკი პრესასთან საუბრისას აღნიშნავდა: „ბრიტანეთის დარბაზები არ გვაძლევს საშუალებას, დავდგათ ჯგუფის 45 ტონიანი ტექნიკა და 45 კილოვატიანი გამაძლიერებლები. ვთქვათ, გლაზგოში კონცერტის მოსაწყობად ერთადერთი საშუალება საკუთარი საკონცერტო დარბაზია. ერთი დღე მიდის მის აწყობაზე, მაგრამ საბოლოო შედეგად ღირს“.
პრობლემას წარმოადგენდა ის, რომ თავად ტექნიკის განლაგება და აწყობა კარავის გაშლასთან შედარებით უფრო ხანგრძლივი პროცესი იყო. გარდა ამისა, სქემები რატომღაც დაავიწყდათ სტუდიაში Britannia Row. ჯგუფი იძულებული გახდა, საკონცერტო მოედნების შეზღუდული რაოდენობა გამოეყენებინა. ასეთები იყო - სპორტული არენა ლოს-ანჯელესში, Nassau Coliseum ნიუ-იორკში (ორივე - 1980 წლის თებერვალში), ლონდონის ერლს-კორტი (საგამოფენო დარბაზი, 1980 წლის აგვისტო და 1981 წლის ივნისი), Westfalenhallen (დორტმუნდი, დასავლეთი გერმანია, 1981 წლის თებერვალი). ოთხივე წარმოადგენდა საკმაოდ დახურულ საკონცერტო მოედანს და არა სტადიონს, როგორც 1977 წლის ტურნეს In The Flesh ფარგლებში ხდებოდა. როჯერ უოტერსის თქმით, ეს მნიშვნელოვანი განსხვავება იყო. „იმ ტექნოლოგიით, რომელსაც ამჟამად ვფლობთ, კარგი ფულის დახარჯვისა და საჭირო ხალხის შეკრებით შეიძლება 15.000 მსმენელის შეგროვება“. შედეგად ჯგუფმა 500 000 გირვანქა სტერლინგი მხოლოდ დეკორაციებსა და ტექნიკაზე დახარჯა.
სკარფის გარდა გუნდში შედიოდნენ მარკ ფიშერი და ჯონათან პარკი, რომლებმაც წინა ტურნეზე იმუშავეს. მათი ყველაზე დიდი ქმნილება იყო გიგანტური კედელი - სიგრძეში 48.76 მეტრის, ხოლო სიმაღლეში - 10.66 მეტრის სიგრძის. კონცერტის დროს ამ კედელს აგებდა ტექნიკური პერსონალის ერთი ნაწილი. სულ იყო 340 აგური, რომელიც სიმღერის „Goodbye Cruel World“ დასრულებისთვის ასრულებდა ნახსენებ კედელს. ამ ოპერაციისთვის, გარდა სცენაზე მომუშავე დამხმარე პერსონალისა, აუცილებელი იყო ჰიდრავლიკური ამწე. ფიშერი და პარკერი ასევე მუშაობდნენ კიდევ ერთ დილემაზე - კონცერტების ბოლოს მუყაოს აგურებისგან შემდგარი კედლის დანგრევისას მუსიკოსთა და მათ ინსტრუმენტთა დაცვაზე. ამისთვის სპეციალური ბადეები შეიმუშავეს.
ჯგუფისთვის დამახასიათებელ სასცენო მოძრავ ელემენტებს (თვითმფრინავი, ღორი) დაემატა სკარფის მიერ ალბომის The Wall პერსონაჟების მიხედვით აგებული აგებული გიგანტური მარიონეტები - მასწავლებლის, დედისა და პინკის ცოლის სახით. მრგვალი ეკრანი, რომელიც ცნობილი იყო წინა ტურნეებიდან, გამოიყენებოდა პროექციისთვის, ხოლო კონცერტის მეორე ნახევარში თითქმის არ ჩანდა და სკარფის ანიმაცია პროეცირებით გადაიცემოდა კედელზე.
ყველა ამ შემადგენელი ნაწილით, სხვადასხვა წყაროს თანახმად ჯგუფმა შოუს რეპეტიცია ათჯერ გამართა - ქალაქ კალვერ-სიტის (კალიფორნია) გადასაღებ პავილიონში. რამდენიმე კვირა დასჭირდა სცენის ლოს ანჯელესის სპორტულ არენაზე დადგმას. როჯერი: „პრემიერის წინ ყველა მძიმედ შრომობდა. პირველად კედელი დაასრულეს პირველ შოუმდე ოთხი დღით ადრე. მასზე ხდებოდა პროექციების დემონსტრირება. მე კედლის ზედა ნაწილში ვიდექი, დავხედე მას უკანასკნელი რიგიდანაც და გული ამიჩქარა, თრთოლვა დამეწყო. ვიფიქრე, რა ფანტასტიური იყო, რომ ხალხს ამის მოსმენა და ხილვა ნებისმიერი ადგილიდან შეეძლო“.
პრემიერა დაგეგმილი იყო 7 თებერვალს. განათება ჯერ კიდევ არ იყო წესრიგში და ჯგუფი იძულებული გახდა, მიეწვია დამატებითი ტექნიკოსი. ეს იყო მარკ ბრიკმანი, რომელიც შემდგომში მათთან კვლავ მუშაობდა, მაგრამ ასევე ეხმარებოდა როჯერ უოტერსსა და დევიდ გილმორს (მათ სოლო კონცერტებზე). „შოუმდე 24 საათით ადრე გამომიძახეს. რაც იქ ვიხილე, ნამდვილ თეატრალიზებულ შოუს წარმოადგენდა, ყველაზე დიდს, რაც კი მინახავს. მათ მითხრეს - 'ხვალინდელ საღამომდე ეს ყველაფერი წესრიგში უნდა იყოს. ცეცხლით წამებაა!“.
კონცერტის აღწერა
პრემიერა ლოს-ანჯელესში გაიმართა. დაწყება წარუმატებელი აღმოჩნდა - „In The Flesh?“-ის შესრულებისას პიროტექნიკით სცენა აალდა. მაყურებელმა ეს შოუს ნაწილად ჩათვალა. უოტერსმა დაუფიქრებლად სახანძრო ბრიგადა გამოიძახა.
ყოველი შოუს დასაწყისში ჟღერდა ვერა ლინის „We'll Meet Again“. შემდეგ სცენაზე გამოდიოდა კონფერანსიე, რომელიც მაყურებელს აფრთხილებდა დარბაზში ფოტო და ვიდეო კამერების გამოყენების აკრძალვის შესახებ. ძირითადი შოუ იწყებოდა „სუროგატული ჯგუფის“ (რომელიც ნახსენებია „In the Flesh?“-ში) გამოსვლით - დამხმარე ბენდით, რომელსაც პინკ ფლოიდის მუსიკოსთა ნიღბები ეკეთა.
უოტერსი: „იგულისხმებოდა, რომ ისინი აღნიშნავდნენ იმას, თუ რა ვიყავით ჩვენ. ანუ პირველ ეტაპზე ეს არის პინკი. მთელი ჯგუფი იქცა ნაცისტის ამ სახედ. თეატრალურ გარემოში ეს ხერხი გამოიყენება, რათა მაყურებელი გაოცდეს. ვინაიდან ხალხი იფიქრებს, რომ ეს ჩვენ ვართ და მოულოდნელად სულ სხვა რამ აღმოჩნდება“. ენდი ბაუნის დახმარებით უოტერსი ვოკალურ ნაწილს უფრო მეტ ყურადღებას აქცევდა. ცნობილია ისიც, რომ უილსონის დახმარებით მეისონმა შეძლო სწორი ტემპის შენარჩუნება.
კონცერტის პირველი განყოფილების კულმინაცია იყო „Goodbye Cruel World“ - უოტერსი უკანასკნელ აგურს კედელში თავად ამატებდა. ანტრაქტი ჯერ არ იყო დასრულებული, როდესაც დარბაზში ჟღერდა „Hey You“. „Nobody Home“-ის დროს კედელში ჩნდებოდა სასტუმროს ნომერი, რომელშიც როჯერი იჯდა და სხვადასხვა ტელეარხს თვალს ადევნებდა. „Comfortably Numb“-ში როჯერი ჩნდებოდა ექიმის ხალათით და კედელს ესაუბრებოდა, ხოლო კედლის თავზე ჩნდებოდა დევიდ გილმორი, რომელიც თანმხლებ სოლოს ასრულებდა.
„Run Like Hell“ ყველა კონცერტზე განსხვავდებოდა - იმის გამო, რომ როჯერი შესავალში იგონებდა სხვადასხვა რეპლიკას გაბერილი ღორის თაობაზე და მიმართავდა „დარბაზში მყოფ პარანოიკებს“. „In The Flesh“-ის შესრულების წინ კვლავ ჩნდებოდა კონფერანსიე.
კონცერტის ბოლოს, „The Trial“-ის შესრულების შემდეგ (რომელსაც ახლდა სკარფის მიერ მომზადებული ანიმაციური მონაკვეთი) კედელი ნანგრევებად იშლებოდა და ჯგუფის ოთხივე წევრი, სხვა მუსიკოსებთან ერთად, სცენაზე „Outside The Wall“-ს ასრულებდა (საგულისხმოა, რომ ზოგიერთ მათგანს ეკავა ინსტრუმენტი, რომელის მისთვის ნაკლებად დამახასიათებელი იყო).
გადაღება და აუდიოჩანაწერები
1981 წლის ხუთი კონცერტი ალან პარკერის მიერ გადაღებული იქნა კინოფირზე - რეჟისორი მათ გამოყენებას ფილმში „პინკ ფლოიდი: კედელი“ (1982) აპირებდა. 1980 წლის 27 თებერვლის და 9 აგვისტოს კონცერტები გადაიღეს ვიდეოფირზე. ერთ-ერთ ინტერვიუში დევიდ გილმორი აცხადებდა, რომ გადაიღეს მხოლოდ 20 წუთი.
2009 წელს, ჟურნალთან „Mojo“ საუბრისას როჯერმა განაცხადა, რომ ჰქონდა მთელი შოუს ჩანაწერი და აპირებდა მის გამოცემას, თუმცა დაკავებული იყო მონტაჟით. 2010 წელს დაწყებულ ტურნეს The Wall Live ფარგლებში სიმღერის „Mother“ შესრულებისას როჯერი იყენებდა კადრებს ამ შოუდან და „Mother“-ს „საკუთარ თავთან ერთად“ ასრულებდა. ამჟამად ამ კონცერტების რომელიმე სრული ჩანაწერის გამოცემის შესახებ განცხადებები არ გაკეთებულა. ალბომის The Wall „Immersion“ გამოცემაში (2012) დამატებით DVD დისკზე წარმოდგენილია სიმღერის „The Happiest Days of Our Lives“ შესრულება (ერლს კორტი, 1981 წლის 13 ივნისი). ვარაუდობენ, რომ ეს ჩანაწერი არის საერთო არქივიდან და არა იმ მასალიდან, რომელიც როჯერის კუთვნილებაშია.
მიუხედავად იმისა, რომ ოფიციალური ვიდეო დღემდე არ გამოცემულა, არსებობს ერთადერთი ოფიციალური ცოცხალი ალბომი Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980–81 (2000). მასში შეტანილია სხვადასხვა კონცერტიდან შეკრებილი ჩანაწერები.
წლების განმავლობაში აგრეთვე ვრცელდებოდა არაერთი აუდიო თუ ვიდეო ბუტლეგი. აუდიო ბუტლეგების სახით არსებობს პრაქტიკულად ყველა კონცერტის ჩანაწერი, ხოლო ვიდეოზე ვრცელდება ერლს კორტის და Nassau Coliseum-ის ჩანაწერები - დაბალი ხარისხით.
სეტლისტი
1980/1981 წლების ტურნეზე სრულდებოდა მხოლოდ ალბომი The Wall, ასევე ორი სიმღერა, რომელიც არ მოხვდა მასში - What Shall We Do Now? და იმ დროისათვის უსათაურო The Last Few Bricks.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პინკ ფლოიდის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:1980 წლის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:1981 წლის საკონცერტო ტურნეები
კოტე ყუბანეიშვილი
კონსტანტინე (კოტე) თეიმურაზის ძე ყუბანეიშვილი (დ. 20 დეკემბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი პოეტი და მთარგმნელი.
დაიბადა მხატვარ თეიმურაზ ყუბანეიშვილის და მუსიკის პედაგოგ ნინო დვალის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი და გორის პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1970-იან წლებში სასჯელს იხდიდა მკვლელობის ბრალდებით. 1980-იანი წლებში მუშაობდა საშუალო სკოლის მასწავლებლად თბილისსა და ჭერემში (გურჯაანის რაიონი). ამავე პერიოდში დაიწყო ლექსების წერა. 1980-იანი წლების ბოლოს მჭიდროდ იყო დაკავშირებული ქართველ დიზაინერთა და ალტერნატიული მუსიკის შემოქმედებით ჯგუფებთან. მუშაობდა მიმომხილველად გაზეთებსა და რადიოში. 1989 წელს ირაკლი ჩარკვიანთან თანამშრომლობით გამოიცა მისი პირველი წიგნი „რეაქტიული კლუბი“, რომელიც „მიწისქვეშა პოეზიის“ კონცეფციის პირველი ნიმუშია საქართველოში.
ყუბანეიშვილს გამოქვეყნებული აქვს 15-მდე პოეტური კრებული. მისი პოეზია სოციალური, ხშირად სატირული ხასიათისაა, ეპატაჟური ელემენტებით. ცნობილია ლექსის კითხვის არტისტული და ექსცენტრული მანერით, რამაც პოპულარობა მოუტანა. საკუთარი პოეზიის გარდა, გამოქვეყნებული აქვს თარგმანები, მათ შორის, „შექსპირის სონეტები“ (1995), „გერმანული ხალხური ბალადები“ (1996), „ვერცხლის საუკუნე. რუსული პოეზია“ (1999), კურტ შვიტერსის „ანნა ბლუმი“ (2001), რადიარდ კიპლინგის რჩეული პოეზია (2002) და სხვ. სხვადასხვა წლებში შექმნილი აქვს ლოზუნგები სახელმწიფო, არასამთავრობო და კერძო ორგანიზაციებისთვის; ხშირად მონაწილეობს დემოკრატიისა და თავისუფლების სახელით გამართულ ღონისძიებებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1951 კოტე კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
სიმონ ჯაფარიძე
სიმონ ბიჭიას ძე ჯაფარიძე (დ. 25 მაისი, 1896, ხრეითი, ჭიათურის მუნიციპალიტეტი — გ. 27 აგვისტო, 1929 მწვ. თეთნულდი, დაკრძალულია თბილისში, ვერის ბაღში) — ქართველი სპორტსმენი, ალპინისტი, გეოლოგი, ლოპოტის თეთრი მარმარილოს საბადოს აღმომჩენი (1928), ქართული მთამსვლელობის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და თვალსაჩინო წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
სიმონ ჯაფარიძე დაიბადა 1896 წლის 25 მაისს, სოფელ ხრეითში. 1922-1929 წწ. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტექნიკურ ფაკულტეტზე, შემდეგ კი საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1925 წელს მონაწილეობდა გიორგი ნიკოლაძის მიერ იალბუზზე მოწყობილ პირველ საბჭოთა ასვლაში. 1926-1928 წლებში კი კავკასიონზე ყველა მნიშვნელოვანი ასვლის სულისჩამდგმელად და ორგანიზატორად გვევლინება. ამ პერიოდში გამოჩნდა მისი, როგორც უებრო მთამსვლელისა და ორგანიზატორის ტალანტი, მისი უშუალო ხელმძღვანელობით ეყრება საფუძველი კავკასიონის მაღალმთიანეთის მეცნიერულ შესწავლას. 1927 წელს თავის დასთან — ალექსანდრასთან, მოხევე გამყოლებთან გახა წიკლაურთან და იაგორ კაზალიკაშვილთან ერთად, სრულიად ახალი გზით — გერგეტის მყინვარის გავლით ადის მყინვარწვერზე და მწვერვალზე დგამს ჯიხურს, რომელშიც თვითმწერ მეტეოროლოგიურ ხელსაწყოებს ათავსებს ამინდზე დაკვირვებისათვის. ერთი კვირის შემდეგ იგი კვლავ ადის მყინვარწვერზე ავტომატური ჩანაწერის მოსახსნელად. იმდროისათვის ეს იყო მსოფლიოში პირველი ავტომატური ჩანაწერი ასეთ სიმაღლეზე. ამ ფაქტს დიდი საერთაშორისო გამოხმაურება ჰქონდა.
კვლევის შედეგები ინგლისის გეოგრაფიული საზოგადოების ჟურნალში დაიბეჭდა, ხოლო მწვერვალიდან მოხსნილი დიაგრამა, პარიზში, მსოფლიო მიღწევათა გამოფენაზე გაიგზავნა. 1928 წელს სიმონ ჯაფარიძის ხელმძღვანელობით მყინვარწვერზე ეწყობა პირველი რადიო და კინოექსპედიცია, რომლის შემადგენლობაში 41 კაცია (მათ შორის 7 ქალი). პირველად მთამსვლელობის ისტორიაში, მწვერვალზე ორი კინოაპარატი ამუშავდა და რეჟისორ ნიკოლოზ ლებედევის ხელმძღვანელობით გადაიღეს ფილმი „კავკასიის კარიბჭე“. იმავე წელს კახეთში, ლოპოტის ხეობაში მიაკვლია და აღმოაჩინა მანამდე სრულიად უცნობი თეთრი მარმარილოს საბადო, რომელიც თითქმის 60 წლის განმავლობაში მსოფლიოს 57 ქვეყანაში გაჰქონდათ და დიდი მოწონებით სარგებლობდა. 1929 წელს სიმონ ჯაფარიძე მონაწილეობს გიორგი ნიკოლაძის ექსპედიციაში, რომლის მიზანი თეთნულდზე ასვლა იყო. ასვლის მცდელობა ტრაგიკულად დამთავრდა. განსაცდელში ჩავარდნილი თანამგზავრის — პიმენ დვალის გადასარჩენად ყველაფერი იღონა, მაგრამ მისი გადარჩენა ვერ შეძლო და ისიც თან გადაჰყვა.
ქართველ მთამსვლელთაგან ეს იყო პირველი მსხვერპლი კავკასიონზე. სიმონ ჯაფარიძის ხსოვნის უკვდავსაყოფად მისი სახელი მიენიჭა მწვერვალს კავკასიონზე და ყაზბეგის მაღალმთიან მეტეოროლოგიურ სადგურს. სოფელ ხრეითში, მამაპაპეულ სახლში გახსნილია მთამსვლელ ჯაფარიძეთა მემორიალური სახლ-მუზეუმი (1983). დაკრძალულია ვერის ბაღში თავისი და-ძმის გვერდით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1929 კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ს კატეგორია:ქართველი მთამსვლელები კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
გაბეხაური თეთრი
გაბეხაური თეთრი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ვაზის სახელწოდება დაკავშირებული უნდა იყოს ვინმე გაბეხაძის გვართან, რომელმაც ეს ჯიში გაავრცელა.
The Thieving Magpie (ალბომი)
მხარე 2 (Misplaced Childhood)
>ხუთივე კომპოზიცია ჩაწერილია ლონდონის ჰამერსმით ოდეონში, 1986 წლის 8/10 იანვარს
გაბეხაური თეთრი
ერთ-ერთი უძველესი ქართული ჯიშია, მცირე ნარგავებადაა გავრცელებული იმერეთის ცენტრალურ ნაწილში.
The Thieving Magpie (ალბომი)
დისკი 1
* მხოლოდ კომპაქტ-დისკზე
გაბეხაური თეთრი
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თითქმის მთლიანი, იშვიათად სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი აბლაბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური, იშვიათად ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ თითქმის ოვალური. მომწვანო-მოყვითალო ელფერის. კანი უხეში აქვს, ცვილისებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი მკვრივი და წვნიანია.
The Thieving Magpie (ალბომი)
დისკი 2 (ალბომის Misplaced Childhood შესრულება)
ათივე კომპოზიცია ჩაწერილია ლონდონის ჰამერსმით ოდეონში, 1986 წლის 8/10 იანვარს
გაბეხაური თეთრი
ბოტანიკური აღწერა
გაბეხაური თეთრი საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლი-ვობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე დაახლოებით 174 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 150-175 გრამს შორის მერყეობს. საჰექტარო მოსავლიანობა 15.5-17.8 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-22%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9 გ/ლ-ს.
The Thieving Magpie (ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:1988 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Marillion-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის საკონცერტო ალბომები
გაბეხაური თეთრი
ბოტანიკური აღწერა
მიიღება საკმაოდ მსუბუქი, ხალისიანი და ენერგიული სუფრის თეთრი ღვინო. აქვს სასუფრე ყურძნის დანიშნულება და საინტერესოა სელექციური მიზნებისთვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ვალერიან ქანთარია
ვალერიან ირაკლის ძე ქანთარია (დ. 23 ივნისი, 1900, სოფ. აკეთი, ახლანდ. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი — გ. 16 ივნისი, 1973, თბილისი) — ქართველი საბჭოთა მეცნიერი, აგრონომი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1947), პროფესორი (1947), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1957), საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1961).
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა სკოლაში პედაგოგად, თელავის მევენახეობისა და მეღვინეობის კავაშირო ინსტიტუტის უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად (1931–1937), საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მევენახეობის კათედრის გამგედ (1937–1973). იკვლევდა ვაზის ქირურგიის თეორიასა და პრაქტიკას, ვაზის აგროტექნიკასა და სელექციას. გამოიყვანა სუფრის ყურძნის ახალი ჯიში — „თბილისური“. არის 170 სამეცნიერო შრომის ავტორი, დაჯილდოებულია 2 შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი აგრონომები კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Lasioglossum indistinctum
Lasioglossum indistinctum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1906 წელს.
სქოლიო
indistinctum
Tuskaroria
Tuskaroria — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ოპერაცია აიაქსი
thumb|300px|ჯარისკაცებმა ალყა შემოარტყეს პარლამენტის შენობას თეირანში 19 აგვისტოს, 1953 წ. ოპერაცია „აიაქსი“ (Operation Ajax) — 1953 წელს ამერიკის ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს მიერ ჩატარებული აქცია, რომლის შედეგადაც ირანის დემოკრატი პრემიერ-მინისტრი მოჰამედ მოსადეღი დაამხეს და შაჰის რეჟიმი აღდგა. ამით აშშ-მა ხელი შეუშალა მოსადეღის გეგმას ნავთობის ინდუსტრია სახელმწიფო საკუთრება გამხდარიყო.
აქციას მეთაურობდა აშშ-ის ყოფილი პრეზიდენტის თეოდორ რუზველტის შვილიშვილი კერმიტ რუზველტი. მან დაითანხმა შაჰი მოჰამედ რეზა ფეჰლევი მოსადეღის რეჟიმს დამხობაზე. შაჰმა, თითქოს და მოსადეღის მიერ დევნილმა, ირანი დატოვა და თავი იტალიას შეაფარა. ამასობაშო აშშ-ის აგენტებმა თავის საქმე გააკეთეს და 1953 წლის 22 აგვისტოს ირანში დაბრუნებულმა შაჰმა დაამხო პრემიერ-მინისტრის მთავრობის რეჟიმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1953 კატეგორია:ირანის ისტორია კატეგორია:აშშ-ის ისტორია კატეგორია:პუტჩები
გაბეხაური ციცქა
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი აბლაბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული და ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ მხრიანი, საშუალო სიკუმსის, იშვიათად მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სი-მეტრიული, მომწვანო-მოყვითალო ფერის. რბილობი მკვრივი და ხორციანი აქვს.
გაბეხაური ციცქა საშუალო ზრდისაა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. საჰექტარო მოსავლიანობა 9-10 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ნოვა-კრუსი
ნოვა-კრუსი (Nova Cruz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 73 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აგრესტი-პოტიგუარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 490 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 127.82 კმ²-ზე. ფართობი 277 658 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ბაჰარ მურადოვა
ბაჰარ მურადოვა (დ. 20 მარტი, 1962) — აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი. პარტია „ახალი აზერბაიჯანის“ წევრი. აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის ვიცე-სპიკერი 2005 წლიდან.
ადრეული ცხოვრება
მურადოვა დაიბადა 1962 წლის 20 მარტს ფიუზულის რაიონის ქალაქ ფიზულში. მურადოვა დადიოდა ბაქოს მსუბუქი მრეწველობის ტექნიკურ სკოლაში, სადაც მიიღო დიპლომი ტექსტილის ინდუსტრიაში. მოგვიანებით სწავლა განაგრძო ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართლის ფაკულტეტზე. არის პოლიტიკური მეცნიერებების დოქტორი.
კარიერა
1981 წელს მურადოვამ დაიკავა ზედამხედველობის სამუშაოები ბაქოში, ტექსტილის ქარხანაში. მოგვიანებით, იგი პოლიტიკას დაუბრუნდა და გახდა პარტია „ახალი აზერბაიჯანის“ წევრი 1993 წელს და მას შემდეგ ეკავა მნიშვნელოვანი პარტიული თანამდებობები, მათ შორის პარტიის აღმასრულებელი მდივნის მოადგილის თანამდებობა. 1995 წლიდან 2000 წლამდე მურადოვა მუშაობდა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ოფისში. 2005 წელს აზერბაიჯანის საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ, დაინიშნა დაინიშნა აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის თავმჯდომარის მოადგილედ (ვიცე-სპიკერი). არის დიდების ორდენის კავალერი. გამოქვეყნებული აქვს ხუთი სამეცნიერო ნაშრომი. მან შეინარჩუნა თავისი ადგილი ფიუზულის ოლქიდან აზერბაიჯანის 2015 წლის საპარლამენტო არჩევნებში. 2020 წლის 12 მარტს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ბაჰარ მურადოვა დაინიშნა აზერბაიჯანის ოჯახის, ქალთა და ბავშვთა საკითხების სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარედ.
2014 წლის ნოემბერში ბაქოში ჩატარდა საერთაშორისო კონფერენცია თემაზე: ”რელიგიური ტოლერანტობის გაძლიერება (აზერბაიჯანის მოდელი, გამოწვევები ეუთოს რეგიონში და მის ფარგლებს გარეთ)”. კონფერენცია მოეწყო ეუთოს ბაქოს პროექტის კოორდინატორის, კავკასიის მუსლიმთა ოფისის და იუნესკოს ეროვნული კომისიის მხარდაჭერით. ღონისძიებას ესწრებოდნენ ეუთოს პროექტის კოორდინატორი ბაქოში, ალექსის შახტახტინსკი, კავკასიის მუსლიმანთა ოფისის თავმჯდომარე შეიხ ულ-ისლამ ალაჰშუქიურ ფაშაზადე, ეუთო-ს საპარლამენტო ასამბლეაში აზერბაიჯანის მუდმივი დელეგაციის ხელმძღვანელი ბაჰარ მურადოვა, მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი კირილე, თბილისის სასულიერო აკადემიის რექტორი გიორგი ზვიადაძე, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II, აზერბაიჯანში ბრიტანეთის ელჩი ირფან სიდიგი. დისკუსიები გაიმართა აზერბაიჯანში ტოლერანტობის თემაზე და აღინიშნა, რომ ყარაბაღის კონფლიქტის მიუხედავად, ბაქოში სომხური ეკლესია არსებობს.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე და ერთი ქალიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი ქალები
სან-მიგელ-დას-მატასი
სან-მიგელ-დას-მატასი (São Miguel das Matas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 414 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 207.446 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 50.2 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
მახაიხაი
მახაიხაი (ოფიციალურად მახაიხაის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Majayjay) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლაგუნის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 893 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 40 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ლაგუნის მუნიციპალიტეტები
სან-მიგელ-დე-ალიენდე
სან-მიგელ-დე-ალიენდე (San Miguel de Allende) — ალიენდეს მუნიციპალიტეტის ცენტრი მექსიკაში, გუანახუატოს შტატში. ქალაქი დაარსდა 1542 წელს ფრანცისკანელი ბერის ხუან დე სან-მიგელის მიერ. შემდგომში ქალაქი მნიშვნელოვან მონაწილეობას იღებდა მექსიკის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში.
2005 წლის აღწერის მონაცემებით, სან-მიგელში 139 297 ადამიანი ცხოვრობდა. დღეისათვის ქალაქი მექსიკის მნიშვნელოვან ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. 2008 წელს, იგი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
ლენინსკე (ბერისლავის რაიონი)
ლენინსკე (Ленінське) — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს დასახლების მოსახლეობა 10 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის დასახლებები
წყავროკა
წყავროკა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი წყავროკა). მდებარეობს ქობულეთის დაბლობზე, მდინარე ოჩხამურის ხეობაში, ზღვის დონიდან 20 მ. ქობულეთიდან 15 კმ., ოჩხამურის რკინიგზის სადგურიდან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1359 კაცი. 1919 წელს სოფელში მოქმედებდა ორკლასიანი სკოლა.
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დიიაშევო
დიიაშევო (Дияш; Дияшево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 375 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (79 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
სოსნოვი-ბორი (ქალაქი)
სოსნოვი-ბორი (Сосновый Бор) — ქალაქი (1973 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, შედის სოსნოვი-ბორის საქალაქო დასახლების შემადგენლობაში. ქალაქი მდებარეობს კოპორის ყურის ნაპირას, სანქტ-პეტერბურგის დასავლეთით 35 კილომეტრში.
ისტორია
ქალაქის ადგილას ადრე მდებარეობდა სოფელი უსტია. პირველად სოფელი უსტია ნახსენებია ავგუსტ ბერენგეიმის მიერ შედგენილ ინგერმანლანდიის რუკაზე, რომელიც შვედური მასალების საფუძველზე შეიქმნა 1676 წელს. სოფელი უსტია, ასევე ნახსენებია 1704 წელს შედგენილ ინგერმანლანდიის პროვინციის გენერალურ რუკაზე. ეს დასახლება 1705 წელს შედგენილ ადრიანა შომბეკის რუკაზე, სახელწოდებით „იჟორის მიწის გეოგრაფიული ნახაზი“, ნახსენებია, როგორც სოფელი უსტუა.
სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
F-15E Strike Eagle
McDonnell Douglas F-15E Strike Eagle — ყველა ამინდზე გათვლილი ამერიკული მოიერიშე გამანადგურებელ-ბომბდამშენი. დაპროექტებულია 1980-იან წლებში გრძელი მანძილების დასაფარად დიდი სიჩქარით ესკორტის ან ელექტრონული საბრძოლო თვითმფრინავების თანხლების გარეშე. Strike Eagle-მა, რომელიც წარმოებულია F-15 Eagle საჰაერო უპირატესობის განანადგურებლისგან, გაამართლა თავისი ღირებულება ოპერაციაში: უდაბნოს ქარიშხალი და გაერთიანებული ძალების ოპერაციაში, აყენებდა რა ძლიერ დარტყმებს მოწინააღმდეგის სტრატეგიულ ობიექტებს, საჰაერო პატრულს და უზრუნველყოფდა საჰაერო მხარდაჭერას ახლო მანძილიდან მოკავშირეთა ჯარებისთვის. იგი ასევე მონაწილეობდა შემდგომ კონფლიტებში და მოხდა მისი ექსპორტირება რამდენიმე ქვეყანაში. აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალების F-15E Strike Eagles-ები შეიძლება განვასხვაოთ აშშ-ის სხვა Eagle ვარიანტებისგან მუქი კომუფლიაჟითა და საწვავის კონფორმული ავზებით, რომლებიც დამონტაჟებულია ძრავების გასწვრივ.
სქოლიო
კატეგორია:საბრძოლო თვითმფრინავები
ამსტერდამის არხები
ნიდერლანდების დედაქალაქ ამსტერდამს ხშირადს „ჩრდილოეთის ვენეციას" უწოდებენ, რადგან აქ მდებარეობს არაერთი არხი, რომელთა საერთო სიგრძე 100 კმ-ზე მეტია, ასევე 90 კუნძული და 1500 ხიდი.    სამი მთავარი არხი - ჰერენგრახტი, პრინსენგრახტი და კაიზერგრახტი ჰოლანდიის ოქროს ხანაში, XVII საუკუნეში აიგო, ისინი ქალაქს გარს კონცენტრულად ერტყმიან. არხების გასწვრივ, 1550 მონუმენტური შენობა მდებარეობს.
XVII საუკუნის არხების არეალი 2010 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდების შენობა-ნაგებობები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნიდერლანდებში
ჰარი მარტინსონი
ჰარი მარტინსონი (Harry Edmund Martinson; დ. 6 მაისი, 1904 — გ. 11 თებერვალი, 1978) — შვედი მწერალი და პოეტი. 1974 წელს ეივინდ იუნსონთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში „პოეტური შემოქმედებისათვის, რომელიც ნამის წვეთებს ატყვევებს და კოსმოსის ანარეკლია“. მათი ნობელიანტობა მძაფრი დავის საგანი გახდა, რადგან იმ დროს ორივე მწერალი შვედეთის აკადემიის წევრი იყო.
მარტინსონს „XX საუკუნის შვედური პოეზიის დიად რეფორმატორსა და ყველაზე ორიგინალურ 'პროლეტარ' მწერალს უწოდებენ“. მწერალს საერთაშორისო აღიარება მოუტანა სიმბოლურ-ფანტასტიკურმა პოემამ „ანიარა“ (1956).
ბიოგრაფია
მარტინსონი 1904 წელს სამხრეთ-აღმოსავლეთ შვედეთის ქალაქ ბლეკინგეში ვაჭრის ოჯახში დაიბადა. ადრეულ ასაკშივე დაობლდა მამით, რომელიც ტუბერკულოზით გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მისმა დედამ შვილები მიატოვა და აშშ-ში გადავიდა. მარტინსონმა ბავშვობის წლები ბავშვთა სახლებში გაატარა. თექვსმეტი წლის ასაკში გაიქცა და გემზე მეზღვაურად მოეწყო. მომდევნო რამდენიმე წელი ზღვაზე გაატარა, მოიარა სხვადასხვა ქვეყნები, მათ შორის ბრაზილია და ინდოეთი.
რამდენიმე წლის შემდეგ მარტინსონი ფილტვებთან დაკავშირებულმა ჯანმრთელობის პრობლემამ აიძულა სამშობლოში დაბრუნებულიყო. შვედეთში იგი მოგზაურობდა, არ ჰქონდა სტაბილური სამსახური და საცხოვრებელი ადგილი.
მარტინსონმა 1929 წელს რადიარდ კიპლინგის „შვიდი ზღვის“ გავლენით დაწერილი ლექსების კრებული „Spökskepp“ (მოჩვენებების გემი) გამოაქვეყნა, რითაც მისი პოეტური დებიუტი შედგა. თანამედროვე შვედ მწერლებთან მარტინსონის თანაავტორობით დაიწერა ანთოლოგია „ხუთი ახალგაზრდა“ რითაც შვედურ მოდერნიზმს ჩაეყარა საფუძველი.
მარტინსონის პოეზიას ახასიათებს ლინგვისტური ინოვაციები, მეტაფორების ხშირი გამოყენება, ბუნების სიყვარული, ღრმა ჰუმანიზმი, მისი სტილი ხშირად რეალისტური და ექსპრესიონისტულია. 1935 წელს მან, როგორც რომანისტმა აღიარება მოიპოვა ნახევრად ავტობიოგრაფიული რომანით „Nässlorna blomma“ (აყვავებული ჭინჭრები), რომელიც დღესდღეობით ოცდაათზე მეტ ენაზეა თარგმნილი.
1929-1940 წლებში დაქორწინებული იყო მწერალ მოა მარტინსონზე, რომელიც სტოკჰოლმის ანარქისტულ გაზეთში Brand გაიცნო. 1934 წელს მარტინსონმა სსრკ-ში იმოგზაურა, რის შემდეგაც მისი პოლიტიკური პასიურობის კრიტიკა გახდა მისი და მოას განქორწინების მიზეზი. 1942 წელს მწერალმა ცოლად ინგრიდ ლინდკრანცი შეირთო, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა.
მარტინსონის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნაშრომია პოეტური ციკლი „ანიარა“, რომელიც 1956 წელს გამოქვეყნდა. კომპოზიტორმა კარლ ბინგერ ბლუმდალმა 1959 წელს „ანიარას“ მიხედვით ოპერა დაწერა.
მგრძნობიანე ბუნების მარტინსონისთვის რთული აღმოჩნდა იმ კრიტიკასთან გამკლავება, რომელიც მის ნობელიანტობას მოჰყვა. 1978 წლის 11 თებერვალს მან სიცოცხლე თვითმკვლელობით, სეპუკუს რიტუალით დაასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:შვედი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:შვედი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:შვედეთის აკადემიის წევრები კატეგორია:შვედურენოვანი მწერლები კატეგორია:შვედი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი პოეტები კატეგორია:მამაკაცი პოეტები კატეგორია:შვედი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
Lasioglossum infimum
Lasioglossum infimum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1842 წელს.
სქოლიო
infimum
1776
თარიღი უცნობია
*
Tuskaroria ultraabyssalis
Tuskaroria ultraabyssalis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
იონა ხელაშვილი
იონა (იოანე) ხელაშვილი (გ. 1837) — ქართველი ბერი, მწიგნობარი, თეოლოგი, ფილოსოფოსი, მკვლევარი, ერეკლე II-ის შვილებისა და შვილიშვილების კარის მღვდელი პეტერბურგს.
ბიოგრაფია
იონა ხელაშვილი იყო წარმოშობით ქიზიყელი გლეხის შვილი. მისი წინაპრები სოფელ ვაქირში ცხოვრობდნენ, ხოლო მას შემდეგ,რაც ლეკებთან ომში იონას მამამ თავი ისახელა და ერთ–ერთ ბრძოლაში მოკლეს, ერეკლემ მისი ობლები თელავსა და თბილისში კარის მღვდლებს მისცა აღსაზრდელად. მისი მასწავლებელი თბილისში მეტეხის დეკანოზი იასე იყო, ხოლო თელავში – თელავის სემინარიის რექტორი დავით ალექსიშვილი. ერეკლეს შემდეგ ნიჭიერ იონას პატრონობა გაუწია გიორგი მეფემ.
1800 წელს იონამ თავი მიანება ბატონიშვილების სასახლეს და ბერად აღიკვეცა ქვათახევის მონასტერში. ბერის სამოსელით შემოიარა მან სამთავროებად დაყოფილი საქართველო სამეცნიერო მიზნით და ყველა ყოფილ ბატონიშვილს თავისი პატივისცემა და ერთგულება დაუდასტურა. შემდეგ გაჰყვა ფარნაოზ ბატონიშვილს მოსკოვში.
1809 წელს, დავით, იოან და მიხეილ ბატონიშვილების დახმარებით, ალექსანდრე ნეველის აკადემიაში მოეწყო ფილოსოფიისა და ღვთისმეტყველების განყოფილების სტუდენტად. ყოფილ ბერს საჭმელ–სასმელს მიტროპოლიტ ამბროსის კარზე აძლევდნენ, ხოლო დამატებით ყოველწლიურად საიპერატორო სალაროდან 250 მანეთს ჯამაგირს იღებდა.
სასულიერო აკადემიის წარმატებით დამთავრების შემდეგ, პეტერბურგის კოლონიის ქართველმა მღვდელმთავარმა დოსითეოზმა მღვდლად აკურთხა. ამის მერე იონა ჯერ დავით ბატონიშვილის კარის მოძღვარი იყო, შემდეგ ანა დედოფლისა, იგი ყოველი ბატონიშვილის ოჯახში მიღებული კაცი იყო და დიდი პატივისცემითაც სარგებლობდა. პატიოსნებით და ერთგულებით ცნობილი ბერი სულ მუდამ იმას ცდილობდა, რომ გადამტერებული ბატონიშვილები შეერიგებინა და დაემეგობრებინა.
1832 წელს ბაგრატმა, თეიმურაზმა და ილიამ, ოქროპირმა და ირაკლიმ ასეთი შინაარსის სიგელი უბოძეს იონას:"დღე და ღამე არ დასცხრები შენ შრომისათვის და შესთხე შენ წიგნნი საღვთისმეტყველონი, რომელთამე განმარტებანი, ქადაგებანი სადღესასწაულონი წელიწადისა და კვრიაკეთა დღესთანი, ლექსიკონი ვრცელი ქართულისა ენისა, შესხმანი და სხვადასხვანი ეპისტოლენი სასულიეროთა მიმართ და სიბრძნისმოყვარეთა კაცთადმი და კუალადცა არა ატარებ დღეთა შენთა უქმად და მარადჟამ შრომობ."
იონა პეტერბურგის ქართული სალიტერატურო სკოლის აქტიური წევრი იყო. მას დიდად აფასებდნენ (სახოტბო იამბიკოებითაც ამკობდნენ) თეიმურაზ და მირიან ბატონიშვილები, პეტრე ლარაძე და სოლომონ რაზმაძე.
მისი ღვაწლი და განსწავლულობა აღწერა იოანე ბატონიშვილმა თავის „კალმასობაში.“ იონა ხელაშვილს, ფრიად მაშვრალ მოღვაწეს, ორმოცზე მეტი დასახელების ნაშრომი ეკუთვნის. მათგან უმთავრესია "ოცდათოთხმეტთა შეკითხვათა წიგნი", რომელიც ძირითადად ფილოსოფიურ პრობლემებს შეიცავს, მაგრამ ესთეტიკისა და თეორიულ–ლიტერატურულ საკითხებსაც შეიცავს. ასევე "ღვთისმეტყველება სამნაწილედი"(განხილულია ეთიკური ნორმები), ბიბლიურ წიგნთა განმარტებანი, ლექსიკონი და „ქადაგებანი.“
იონა ხელაშვილი გარდაიცვალა 1837 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ბერები კატეგორია:ქართველი მწიგნობრები კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:ქართველი თეოლოგები კატეგორია:გარდაცვლილი 1837
ნოვოვორონცოვკა
ნოვოვორონცოვკა (Нововоронцовка) — დაბა უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს დაბის მოსახლეობა 6340 კაცს შეადგენდა.
Lasioglossum inflatum
Lasioglossum inflatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
სქოლიო
inflatum
ტროპიკული სარტყლების ტყის ზონები
ტროპიკული სარტყლების ტყის ზონები — ჩრდილოეთ და სამხრეთ  ნახევარსფეროების ხმელეთის ბუნებრივი ზონები, რომელთა ლანდშაფტებში ჭარბობს ტროპიკული ტყე. გავრცელებულია ტროპიკული სარტყლების აღმოსავლეთ სექტორებში (ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, აფრიკაში, ავსტრალიასა და ოკეანიის ზოგ კუნძულებზე). ახასიათებს ნოტიო ან სეზონურად ნოტიო ტროპიკული ჰავა, ტყის მცენარეულობა, ნიადაგთწარმოქმნის ლატერიტულ პროცესები. რადიაციული ბალანსი 290—335 კჯ/სმ² (70—80 კკალ/სმ²) წელიწადში. ტემპერატურის საშუალო თვიური რყევა შედარებით მცირეა (18-იდან 28°C-მდე). დანესტიანების ხელსაყრელ პირობებში (ჩვეულებრივ, ქარპირა კალთებზე) ყალიბდება მუდმივად ნოტიო ტყის ქვეზონა, სადაც ნალექების წლიური ჯანი 2000 მმ აღემატება, დანესტიანება თანაბარია, სეზონებს შორის სხვაობა მცირეა, გაბატონებულია ლიანებითა და ეპიფიტებით დაფარული ხშირი მარადმწვანე ტყე (დაფნისნაირები, მირტისნაირები, პარკოსნები, პალმები და სხვა) წითელ-ყვითელ ლატერიტულ ნიადაგებზე.
უფრო მკაფიოდ გამოხატულ გვალვიან რაიონებში ყალიბდება სეზონურად ნოტიო ტყის ქვეზონა. აქ მარადმწვანესთან ერთად ხარობს ფოთოლმცვივანი (გვალვის პერიოდში) ხეები წითელ ფერალლითურ ფა დერიტულ ნიადაგებზე. დიდი ცხოველები მნიშვნელოვნად განადგურებულია. ტყე ძლიერ არის გაჩეხილი, ფართობები გამოყენებულია კაკაოს, ყავის, შაქრის ლერწმის, ბამბის პლანტაციებისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტროპიკები
პასა-ი-ფიკა
პასა-ი-ფიკა (Passa e Ficas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 189 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აგრესტი-პოტიგუარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 100 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 263.43 კმ²-ზე. ფართობი 42 137 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
უბაირა
უბაირა (Ubaíra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 750 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 726 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27.2 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
მაიკლ კლარკ დუნკანი
მაიკლ კლარკ დუნკანი (Michael Clarke Duncan; დ. 10 დეკემბერი, 1957 — გ. 3 სექტემბერი, 2012) — ამერიკელი მსახიობი. განსაკუთრებით ცნობილია ჯონ კოფის როლით ფილმში „მწვანე მილი“, რომლისთვისაც ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსზე და ოსკარზე საუკეთესო მსახიობი მამაკაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში.
ადრეული წლები
მაიკლ კლარკ დუნკანი 1957 წლის 10 დეკემბერს დაიბადა ილინოისის შტატის ქალაქ ჩიკაგოში. მომავალი მსახიობი სამხრეთ ჩიკაგოში იზრდებოდა დედის, — ჯინის, — მიერ. ალკორნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კომუნიკაციას სწავლობდა, თუმცა დედის ავადმყოფობის გამო სწავლა მიატოვა და კვლავ ჩიკაგოში დაბრუნდა.
მაიკლ კლარკ დუნკანის სამსახიობო დებიუტი ლუდის რეკლამაში შედგა. მოგვიანებით, 1995 წელს, შედგა მისი კინო-დებიუტიც, — კომედიაში „პარასკევი“, სადაც ეპიზოდური როლი ითამაშა.
სამსახიობო კარიერა
1997 წელს მაიკლ კლარკ დუნკანმა ითამაშა მსხვილბიუჯეტიან სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფილმში, — „არმაგედონი“, — რომელშიც ასევე მონაწილეობდნენ ცნობილი ჰოლივუდელი მსახიობები, ბრიუს უილისი, ლივ ტაილერი ბენ ეფლეკი და სხვები.
მოგვიანებით, ბრიუს უილისმა დუნკანს რეკომენდაცია გაუწია რეჟისორ ფრენკ დარაბონტთან, რომელიც იწყებდა ამერიკელი მწერლის, სტივენ კინგის, მოთხრობის, „მწვანე მილის“ კინო-ადაპტაციაზე მუშაობას. ფილმში, რომელიც 1999 წელს გამოვიდა, მთავარ როლს ტომ ჰენქსი ასრულებს. დუნკანი ჯონ კოფის განასახაიერებს, რომელიც საშინელი მკვლელობისთვისაა ბრალდებული და ციხეში, სიკვდილმისჯილთა ბლოკშია დამწყვდეული. დუნკანის თამაშმა კრიტიკოსთა მოწონება დაიმსახურა და მსახიობი ოსკარსა და ოქროს გლობუსზე იყო ნომინირებული.
გარდაცვალება
2012 წლის 13 ივლისს დუნკანს გულის შეტევა ჰქონდა. მსახიობმა ინფარქტი გადაიტანა, თუმცა მისი მდგომარება არ გაუმჯობესებულა. მაიკლ კლარკ დუნკანი 2012 წლის 3 სექტემბერს გარდაიცვალა ლოს-ანჯელესის ერთ-ერთ საავადმყოფოში, 54 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ვიდეო თამაშების მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:ჰოლივუდ-ჰილზში დაკრძალულები
სტეფანე ბატორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიტვის დიდი მთავრები კატეგორია:პოლონეთის მეფეები
კოშკები
კოშკები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (სკრის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 780 მეტრი, გორიდან 9 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 176 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
თელა (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)
თელა — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (ცოდნისკარის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, მდინარე ბაისუბნისხევის ორივე ნაპირზე. ზღვის დონიდან 280 მეტრი, ლაგოდეხიდან 12 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 779 ადამიანი.
2011 წლის 16 ნოემბერს სოფელში ჩამოწოლილი მეწყერის შედეგად ძვ. წ. I და II საუკუნეების უნიკალური ნივთები აღმოჩნდა. კერძოდ ელინისტური შავპრიალა თიხის ჭურჭელი, დოქები, ბრინჯაოს სამაჯურები და კალმის სამკაულები, რომლებიც ოქროს მტვრით არის დაფარული.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 779 ადამიანი.