cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტრიპოლის ალყა (1289)
კონტექსტი
ჰულაგუ-ხანის მიერ ბაღდადის განადგურების და დამასკოს დაპყრობის შემდეგ, რომლებიც აბასიანთა და აიაუბიდთა სახალიფოების მთავარ ცენტრებს წარმოადგენდა, მუსლიმთა ძალამ მამლუქთა სასულთნოში გადაინაცვლა, რომლის ცენტრი კაირო იყო. ამავე დროს მონღოლები შენელდნენ დასავლეთის მიმართულებით წინსვლაში, ამის მთავარი მიზეზი საშინაო კონფლიქტები გახდა. ამით ისარგებლეს მამლუქებმა და საკუთარი პოზიციები აღადგინეს სირიასა და პალესტინაში, ამან ილხანებს სპარსეთის მიმართულებით უკან დახევისკენ უბიძგა. მუსლიმებმა 1271 წელს შემოარტყეს ალყა ტრიპოლს, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწიეს. ამის მიზეზი გახდა პრინცი ედუარდის ჩასვლა აკრაში. ედუარდიც და ტრიპოლის საგრაფოც ცდილობდა დროებით ზავზე დათანხმებას, რადგან ინგლისელთა ჯარები მცირერიცხვოვანი იყო ეფექტურობისთვის.
მონღოლებს, თავის მხრივ, არ ჰქონდათ დამტკიცებული, რომ უნდა ყოფილიყვნენ საკუთარი ვასალის, ტრიპოლის ქრისტიანული სახელმწიფოს ერთგული დამცველები. აბაღა-ხანი, ილხანთა ყაენი 1282 წელს გარდაიცვალა. მან ელჩობა გააგზავნა ევროპაში, რათა ეცადათ შექმნილიყო ფრანგულ-მონღოლური კავშირი მუსლიმთა წინააღმდეგ. ახალი ყაენი გახდა აჰმედ თოგუდანი, რომელმაც ისლამი მიიღო. მისი მეთაურობით ილხანებმა არ ისურვეს ქრისტიანების დაცვა მუსლიმთა წინააღმდეგ. ამან საშუალება მისცა მალუქებს, დაეპყროთ ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთი სანაპირო ქალაქები, რომლებიც ჯერ კიდევ ჯვაროსანთა კონტროლის ქვეშ იყვნენ.
თოქუდანი 1284 წელს მოკლეს. იგი ჩაანაცვლა აბაღას შვილმა, არღუნმა. ახალი ყაენი გამოირჩეოდა ქრისტიანთა მიმართ სიმპატიკით. მან განაგრძო მამის კავშირები ევროპასთან, რათა ალიანსის ჩამოყალიბების შესაძლებლობა მიეცათ, მაგრამ ტრიპოლის დასაცავად დიდი ინტერესი არ გამოუვლენია. პარალელურად მამლუქები აგრძელებდნენ დაპყრობებს: 1285 წელს აიღეს მარგატი, ხოლო 1287 წელს ლატაკია.
სქოლიო
კატეგორია:მეცხრე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი კატეგორია:XIII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:ჯვაროსნული ლაშქრობების ალყები
თათონი
თათონი (Tatoni) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  102 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
იავური მარტორქა
იავური მარტორქა (Rhinoceros sondaicus) — ერთ-ერთი უიშვიათესი მარტორქისებრთა ოჯახის ხუთი, დღემდე შემორჩენილი სახეობიდან. მიეკუთვნება იმავე გვარს, რასაც ინდური მარტორქა. მისი საშუალო სიგრძეა 3,1-3,2 მეტრი, ხოლო სიმაღლე 1,4-1,7 მეტრი. რქების სიგრძე დაახლოებით 25 სმ-ია. რქები აქვთ მხოლოდ ზრდასრულ მამალ ინდივიდებს, დედლებს რქები საერთოდ არ აქვთ. დიდი ზომის ძუძუმწოვრებში ყველაზე იშვიათია.
ერთ დროს ეს მარტორქა გავრცელებული იყო მთელ სამხრეთ აღმოსავლეთ აზიაში, სუმატრაზე და იავაზე. ახლა კი ცნობილია მხოლოდ ერთი პოპულაცია უჯუნგ-კულონის ეროვნულ პარკში, რომლის შემადგენელ ინდივიდთა საერთო რაოდენობა 60-მდეა. მეორე პოპულაცია ვიეტნამში განადგურდა 2011 წელს. მისი გადაშენების კრიტიკულ საფრთხემდე მიყვანა გამოიწვია ბრაკონიერთა უზომო ნადირობამ, ძირითადად მისი რქის გამო (1 კგ-ის ფასი შავ ბაზარზე $30 000-ია). მას შემდეგ, რაც ევროპელთა რაოდენობა გაიზარდა იავური მარტორქის გავრცელების რაიონებში, გაიზარდა მასზე სანადავლო ნადირობა. ჰაბიტატის დაკარგვამ, განსაკუთრებით კი ვიეტნამის ომის დროს, ხელი შეუწყო როგორც რაოდენობრივ შემცირებას, ისე ხელახლა აღდგენის შენელებას. შემორჩენილი ინდივიდები მაინც საფრთხის ქვეშ იმყოფებიან მიუხედავად იმისა, რომ ეროვნული დაცვის ქვეშ იმყოფებიან, რადგან არსებობს ბრაკონიერობის, დაავადებების და სხვ. რისკები.
იავური მარტორქა ველურ ბუნებაში დაახლოებით 30-45 წელს ცოცხლობს. იგი ბინადრობს ბარის წვიმიან ტყეებში. იავური მარტორქები მარტოხელა ცხოვრებას ეწევიან, გარდა შეჯვარების სეზონისა და ახალშობილის აღზრდის დროს. ადამიანს თავს მხოლოდ მაშინ ესხმიან, როდესაც საფრთხეს გრძნობენ. 2011 წელს ფოტოხაფანგით დააფიქსირეს დედალი, მამალი და ახალშობილი მარტორქა, რაც იმას მოწმობს, რომ ჯერ კიდევ შესაძლებელია ამ სახეობის გადარჩენა. მოგვიანებით ფოტოზე აღბეჭდეს კიდევ 35 ინდივიდი.
სქოლიო
კატეგორია:ინდური მარტორქები
თეთრი ტბა (ვოლოგდის ოლქი)
თეთრი ტბა (Белое озеро) — ტბა რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში. მიეკუთვნება კასპიის ზღვის აუზს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 113 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 1290 კმ², საშუალო სიღრმე 4,1 მ, მაქსიმალური 20 მ. ტექტონიკური წარმოშობისაა, ჩამოყალიბდა მცირე ამპლიტუდური აზევებებისა და დედამიწის ქერქის დაძირვის შედეგად. ნაპირები დამრეცია, პრაქტიკულად მოკლებულია უბეებსა და ყურეებს, გრუნტი ლამიან-ქვიშიანია. მომრგვალო ფორმისაა.
სიგრძე 43 კმ, სიგანე 32 კმ-მდე. სანაპირო ხაზის სიგრძეა 126 კმ. ნაპირებთან წყალმარჩხია, ადგილ-ადგილ კილომეტრზე სიღრმე არ აჭარბებს 1 მ-ს. ტბის თანამედროვე ჰიდროლოგიური რეჟიმი ჩამოყალიბდა კროხინოს კაშხლის რეკონსტრუქციის შედეგად 1963–64 წლებში, როდესაც თეთრი ტბა მდინარე შექსნასთან ერთად გახდა შექსნის წყალსაცავის ნაწილი.
შედეგად მოხდა ტბის მორფოლოგიური პარამეტრებისა და ჰიდროლოგიური რეჟიმის მკვეთრი ცვლილება; თეთრი ტბის ფართობი გაიზარდა 1126-დან 1284 კმ²-მდე, წყლის საშუალო დონემ მოიმატა 2,2-იდან 4,1 მ-მდე, წყლის მასის მოცულობამ 2,8-იდან 50 კუბურ კმ-მდე, ხოლო გამჭვირვალობა შემცირდა 1,7-ჯერ.
ტბას ერთვის 17 მდინარე, რომელთაგან უდიდესია კოვჟა და კემა. გამოედიება მდინარე შექსნა. შტორმიან ამინდში მნიშვნელოვნად ღელავს, წყლის სიმღვრივე მატულობს 25 მგ/ლ-მდე. ივლისში წყალი თბება 20 °С-მდე. იძგიფება ნოემბრის დასაწყისიდან მაისის შუა რიცხვებამდე. მინერალიზაცია 120 მგ/ლ. ტბის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილის ირგვლივ გადის ბელოზერსკის არხი. ბევრია ორგანული ნივთიერება. მდიდარია თევზით, განვითარებულია თევზჭერა. მოიპოვება ტბის ცქიმურა, ფარგა, კაპარჭინა, წერი, ქორჭილა, იდი, ბლიკა, ნაფოტა და სხვა. სამხრეთ სანაპიროზეა ქალაქ ბელოზერსკი.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლოგდის ოლქის ტბები
კონტინენტური კალთა
კონტინენტური კალთა, კონტინენტური ბექობი — კონტინენტური წყალქვეშა კიდის ნაწილი, გარდამავალი ზონა შელფიდან ოკეანის ფსკერისაკენ. ახასიათებს მნიშვნელოვანი დახრილობა (საშუალოდ 4°, ხშირად 15-20°, 40°-მდე) საფეხურებრივობა და დანაწევრება. კონტინენტური კალთის ზედა ნაწილში წყალქვეშა მეწყრების და სუსპენზიური ნაკადების მოქმედებით ხდება დანალექი მასალის ინტენსიური გადაადგილება, ქვედა ნაწილში — აკუმულაცია. კონტინენტურ კალთას, როგორც ორგანული ნივთიერების მაღალი პროდუქტიულობის ზონას, გამოყოფენ ბათიალის სახელით. გეოლოგიური აგებულებისა და რელიეფის მიხედვით კონტინენტური კალთა ხმელეთის გაგრძელებას წარმოადგენს. კონტინენტური კალთა მოიცავს სიღრმეების მნიშვნელოვან დიაპაზონს, მთლიანობაში, 100-200-იდან 3000-4000 მ-მდე სიღრმეს. ფსკერი სიღრმის შესაბამისად იყოფა 2 ზონად: ზემო ბენთალი, ანუ მეზობენთალი — 200-5000-იდან 1000-2000 მ-მდე და ქვედა ბენთალი, ანუ ბათიბენთალი — 1000-2000-იდან 3000 მ-მდე. .
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო ოკეანის ეკოლოგიური ზონები კატეგორია:სანაპიროსა და ოკეანური რელიეფის ფორმები
თაბრიზლი
თაბრიზლი (Təbrizli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 176 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ალექსანდრ მილიჩი
ალექსანდრ მილიჩ მილი (დ. 29 იანვარი, 1969) — სერბი კომპოზიტორი და პროდიუსერი. ჯგუფ „მილიგრამის“ დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1969 წლის 29 იანვარს, ქალაქ ოსიეკში.
კარიერა
კარიერა დაიწყო 1996 წელს როდესაც ჩაწერა ალბომი სვეტლანა რაჟტანოვიჩი. იგი არის კომპოზიტორი ფილმისა „ნოჟი“. 2009 წელს დააარსა ჯგუფი „მილიგრამი“, რომელსაც ეს სახელი მის პატივსაცემად დაარქვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:სერბი მუსიკოსები
ტიტეს მიმართ ეპისტოლე
ტიტე იყო პავლე მოციქულის დიდი ნდობით აღჭურვილი მოწაფე, რომელიც მან დატოვა კ. კრეტაზე. ტიტეს უნდა დაესრულებინა მოძღვრის მიერ დაწყებული სამისიონერო საქმიანობა, დაედგინა ადგილობრივ ქრისტიანულ თემებში საეკლესიო იერარქიის პირები, ებრძოლა თვითმარქვია ყბედ მოძღვართა წინააღმდეგ, რომლებიც ცდილობდნენ ბერძენთა გული მოეგოთ და მწვალებლობაში ჩაეთრიათ ისინი. მოციქული ტიტეს ავალებს აღადგინოს ეკლესიაში ჭეშმარიტი მოძღვრება და მოსთხოვოს მორწმუნეებს რწმენის შესაფერისი საქციელი, რაც მაგალითი იქნება ყველასათვის.
ტიტეს მიმართ ეპისტოლე თავისი შინაარსით მსგავსია ტიმოთეს მიმართ ეპისტოლისა, რადგან პავლე მოციქული თითქმის მსგავსი შინაარსის მითითებებს იძლევა ორივე მათგანში. ამიტომ მათ აგრეთვე, „სამოძღვრო ეპისტოლეებს“ უწოდებენ.
ურმული
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხალხური მუსიკა
პიჩირუის რაიონი
პიჩირუის რაიონი (Distrito de Pichirhua) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2726 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 154 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 370.69 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აბანკაის პროვინციის რაიონები
თანდული
თანდული (Təndul) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  71 კაცი.
ბირსკი
ბირსკი (Бирск; ) — ქალაქი რუსეთში, ბაშკირეთში. ბაშკირეთის ბირსკის რაიონისა და ქალაქ ბირსკის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ტყე-სტეპის ზონაში, მდინარე ბელაიის ქვემო დინებაში, მის მარჯვენა სანაპიროზე. სახელწოდება წარმოსდგება ჰიდრონიმ ბირისაგან. 2016 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 46 132 ადამიანი. დაარსდა 1663 წელს როგორც ციხესიმაგრე. 1774 წელს ბირსკი აიღეს და დაწვეს სალავატ იულაევის ჯარებმა. მოგვიანებით ხელახლა გააშენეს. ვითარდებოდა როგორც ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბაშკირეთის სავაჭრო და კულტურული ცენტრი. 1708 წლიდან ყაზანის გუბერნიაში შედიოდა, 1719 წლიდან უფის პროვინციაში, ხოლო 1744 წლიდან ორენბურგის გუბერნიაში. 1781 წლიდან იყო უფის სამეფისნაცვლოს უფის ოლქის ბირსკის მაზრის სამაზრო ქალაქი ბირსკი, 1796 წლიდან ორენბურგის გუბერნიაშია. 1856 წლისათვის ორენბურგის გუბერნიის სამაზრო ქალაქ ბირსშკი იყო 3 ეკლესია, და 388 სახლი. XIX საუკუნის ბოლოსათვის მოსახლეობა ჩართული იყო მიწათმოქმედებაში, მესაქონლეობაში, ნადირობაში, ვაჭრობასა და კუსტარულ ხელობაში.
თანდული
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ბირსკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაშკირეთის ქალაქები
კავიტე (ქალაქი)
კავიტე (ოფიციალურად ქალაქი კავიტე; ტაგ: Lungsod ng Kabite) — მეოთხე კლასის შემადგენელი ქალაქი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 102 806 ადამიანს შეადგენს.
ქალაქი კავიტეს პროვინციის დედაქალაქი იყო 1614 წლიდან 1954 წლამდე, შემდეგ კი დედაქალაქი პროვინციის ცენტრის მახლობლად, ტრესე-მარტირესში გადაიტანეს. ესპანური კოლონიური ხანის დროს კავიტე-პუერტო პატარა საპორტო ქალაქი იყო, რომელიც დროთა განმავლობაში მანილის მთავარ ნავსადგურად გადაიქცა, მანილა-აკაპულკოს სავაჭრო გალეონებს იღებდა და მძიმე და საშუალო გემების თავშესაფარს წარმოადგენდა სან-როქე და ლა-კარიდადი, ორი ყოფილი დამოუკიდებელი ქალაქი კავიტეს პროვინციის შემადგენლობაში შევიდა, შემდეგ კი ერთი მუნიციპალიტეტი წარმოქმნა. დღეისთვის ქალაქი კავიტე სან-ანტონიოს თემებს, სანტა-კრუსის სამხრეთ რაიონებსა და დალაჰიკანს, ასევე ირგვლივ მდებარე კუნძულებს მოიცავს, მათ შორის კორეგიდორის კუნძულსაც.
ეტიმოლოგია
ქალაქი სულ ცოტა ორი ტაგალური სახელწოდებით იყო ცნობილი: პირველი ტანგვაი, როგორადაც მას მიმდებარე ტერიტორიებზე მცხოვრები ტაგალები მოიხსენიებდნენ. Tangway „ნახევარკუნძულს“ ნიშნავს. მეეორე Kawit, რაც ნახევარკუნძულის კაუჭისებურ მოყვანილობაზე მიანიშნებდა. ტაგალური დასახლებიდან ჩინური კეიტე და ესპანური კავიტე ჩამოყალიბდა.
წინაესპანური ხანა
კავიტეს მიმდებარე ტერიტორიების უძველესი მოსახლეები ტაგალები იყვნენ. ხალხური გადმოცემების მიხედვით, პირველი მოსახლეები კავიტეში ბორნეოდან გადასახლდნენ, რომელთაც გატ ჰინიგივი და მისი მეუღლე, დაიანგ კალივანაგი მიუძღოდნენ. პრეისტორიული დასახლებების დამადასტურებელი არქეოლოგიური ნიმუშები სანაპიროს ტერიტორიაზეა აღმოჩენილი.
ესპანური კოლონიური პერიოდი
1571 წლის 16 მაისს ესპანელმა კონკისტადორმა, მიგელ ლოპეს დე ლეგასპიმ მთელი რეგიონი სამეფო ენკომიენდად გამოაცხადა. ესპანელი კოლონიზატორები იმ ადგილებში დასახლდნენ, სადაც ყველაზე მეტი ადამიანი ცხოვრობდა (დღევანდელი კავიტე). ძველ ტანგვაის ესპანელები Cavite la Punta-ს ეძახდნენ, რაც კავიტეს ნახევარკუნძულს ნიშნავს. მას შემდეგ რაც ქალაქის მახლობლად ღრმა წყლები გამოიკვლიეს, კავიტე ესპანური გემებისა და გალეონების შეკეთებისა და მშენებლობისთვის შესაფერის ადგილი აღმოჩნდა. ესპანელებმა დასახლებები ამ ადგილას გადაიტანეს და მას Cavite Nuevo (ახალი კავიტე) უწოდეს.
1590 წელს ესპანელებმა კავიტე-ნუევას დასავლეთ, ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ნაწილში მურალა (გალავანი) შემორტყეს. კოლონიზატორებმა მხოლოდ ბაკოორის ყურის მხარე დატოვეს ღია. იმავე პერიოდში აღმოსავლეთ ნაწილში გვადალუპეს ფორტი აიგო და ქალაქს კავიტეს პორტი ეწოდა. 1595 წელს სან ფელიპე ნერის ფორტისა და პორტა ვაგას მშენებლობა დაიწყო, რომელიც 1602 წელს დასრულდა. პორტა ვაგა სან-როქედან ქალაქში შესასვლელი ერთადერთი კარიბჭე იყო. ორივე ფლანგიდან, ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან კარიბჭე ბასტიონებით იყო გამაგრებული.
1614 წელს კავიტე ქალაქად გამოცხადდა. მის პირველ გუბერნატორად ტომას სალასარი დაინიშნა. იმავდროულად ქალაქი ახალი პოლტიკურ-სამხედრო პროვინციის, კავიტეს დედაქალაქად გამოცხადდა. ესპანური მმართველობის ხანაში შექმნილი ბევრი სხვა პროვინციის მსგავსად, კავიტეს პროვინციასაც სახელი დედაქალაქის მიხედვით ეწოდა. (მაგ: ბულაკანი, ტაიაბასი (ამჟამად კესონის პეროვინცია), ტარლაკი)
მეორე მსოფლიო ომი
1941 წლის 10 დეკემბერს, პერლ-ჰარბორზე თავდასხმიდან 3 დღის და კლარკის საჰაერო ბაზის დაბომბვიდან 2 დღის შემდეგ იაპონიის საიმპერიო შეიარაღებულმა ძალებმა კავიტეს საზღვაო-სამხედრო ბაზა გაანადგურეს და ქალაქი დაბომბეს. მას შემდეგ რაც იაპონელებმა ფილიპინები დაიკავეს, კავიტეში სულ ცოტა ორი მერი ჰყავდათ.
ფილიპინებში იაპონელთა შეჭრისას კუნძულმა კორეგიდორმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა. კუნძული იაპონიის საიმპერიო სამხედრო ძალებსა და აშშ-ის შეიარაღებულ ძალებსა და ფილიპინების არმიის მცირე შეანერთს შორის ორი მნიშვნელოვანი 1942 წლის დასაწყისში და 1945 წლის იანვარში ბრძოლის ადგილად იქცა.
1945 წელს ფილიპინების იაპონელთაგან განმათავისუფლებელი ბრძოლის დროს აშშ-ისა და ფილიპინების თანამეგობრობის სამხედროებმა ქალაქში გამაგრებული იაპონელი სამხედროები დამბობეს, რის შედეგადაც მთლიანად განადგურდა კავიტეს ძველი ისტორიული ნავსადგური. ქალაქის ძველი კედლები და პორტა ვაგაც დაზიანდა. ნაგებობათა დიდი ნაწილი განადგურდა, თუმცა ზოგიერთი ეკლესია გადარჩა.
გეოგრაფია
ქალაქი კავიტე კაუჭის ფორმის კავიტეს ნახევარკუნძულზე მდებარეობს. ნახევარკუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ბაკოორის ყურე მდებარეობს. მის ორ დაბოლოებას სანგლეისა და კავიტეს წერტილები წარმოადგენს. სანგლეისა და კავიტეს წერტილებს შორის კანიაკაოს ყურე მდებარეობს. ბაკოორის და კანიაკაოს ყურეები მანილის ყურის შიგნით არსებული შიდა ყურეებია. ქალაქს სამხრეთით ნოველეტის მუნიციპალიტეტი ესაზღვრება.
ისტორიული კუნძული კორეგიდორი და მიმდებარე კუნძულები და კლდოვანი წარმონაქმნები: კაბალო, კარაბაო, ელ-ფრაილე და ლა-მონჯა ქალაქის იურისდიქციის ქვეშაა მოცეული.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ქალაქი ხუთ რაიონად იყოფა: დალაჰიკანის, სანტა-კრუსის, კარიდადის, სან-ანტონიოსა და სან-როქეს რაიონებად. თითოეული რაიონი რვა-რვა ზონად იყოფა და საერთო ჯამში 84 ბარანგაის მოიცავს.
სქოლიო
კატეგორია:კავიტე (ქალაქი) კატეგორია:კავიტეს ქალაქები კატეგორია:მანილის ყურის დასახლებული ადგილები კატეგორია:ფილიპინების ყოფილი პროვინციული დედაქალაქები
ალექსანდრე I-ის ძეგლი (მოსკოვი)
ალექსანდრე I-ის ძეგლი (Памятник Александру I) — ბრინჯაოს ქანდაკება მოსკოვის ცენტრში. მდებარეობს ალექსანდრეს ბაღში. აღმართულია რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე I-ის პატივისცემის ნიშნად. ძეგლის ავტორია რუსეთის ფედერაციის სახალხო მხატვარი, მოქანდაკე სალავათ შჩერბაკოვი და რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული არქიტექტორი იგორ ვოსკრესენსკი. ძეგლი გაიხსნა ალექსანდრეს ბაღში 2014 წლის 20 ნოემბერს, ბოროვიცკის ჭიშკართან ახლოს. იგი ალექსანდრე I-ის პირველი ძეგლის მოსკოვში.
ისტორია
მონუმენტის პროექტი შეარჩიეს კონკურსის შედეგად, რომელშიც მონაწილეობდა რვა მოქანდაკე, მათ შორის ზურაბ წერეთელი. კონკურსანტებმა წარმოადგინეს ძეგლის რამდენიმე ვარიანტი. 2014 წლის აგვისტოში გამოავლინეს კონკურსის ფინალისტები. პროექტის გამარჯვებული დახურული კენჭისყრით საშუალებით გახდა სალავათ შჩერბაკოვის, ანდრია კოვალჩუკისა და ალექსანდრე რუკავიშნიკოვის ნამუშევარი.
ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 2014 წლის 20 ნოემბერს. გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტი ვლადიმირ პუტინი, მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი კირილე, რუსეთის ფედერაციის კულტურის მინისტრი ვლადიმირ მედინსკი და მოსკოვის მერი სერგეი სობიანინი.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები
სამუელის ეპიტაფია
სამუელის ეპიტაფია — ძველ ბერძნულ ენაზე შესრულებული წარწერა, ეპიტაფია, კირქვის საფლავის ქვაზე. აღმოჩენილია 1934 წელს, ბიზანტიური პერიოდის სამონასტრო სასაფლაოზე, იერუსალიმი.
წარწერაში ნახსენებია „იბერიელი ეპისკოპოსი, სამუელი“ და მის მიერ დავითის კოშკის მიდამოში საფლავის ან მონასტრის შეძენა. არასწორი ბერძნულის გამო გაურკვეველია ეპისკოპოსმა მონასტერი იყიდა თუ საფლავი. ივარაუდება, რომ ეკლესია ეკუთვნოდა ქართველ სამღვდელოებას და შესაძლოა ემსახურებოდა იერუსალიმის მთელ ქართულ სამონასტრო თემს. ფილა ნაწილობრივ გატეხილია და მისი მთელი მარჯვენა კუთხე დაკარგულია. იგი თარიღდება ახ. წ. V საუკუნის ბოლოს ან VI საუკუნის დასაწყისით. წარწერა ინახება როკფელერის მუზეუმში.
წარწერა
ΝΗΜΑΔΙΑΦΡΣΑΜ ΠΙΣΚΟΠΟΥΙΒΕΡΩ ΚΤΗΣΜΟΝΗΣΑΥΤΟΥΟΗΓ ΡΑΣΑΝΕΝΤΩΠΥΡΓΩΔΑΔ
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძნული წარწერები
მრავალპარტიული სისტემა
მინი|
სისტემისთვის საჭიროა მრავალპარტიული სისტემა — პოლიტიკური სისტემა, რომლის დროსაც ბევრ პოლიტიკურ პარტიას კენჭს უყრიან პოლიტიკური სპექტრის მასშტაბით ეროვნულ არჩევნებზე. შესაბამისად, ყველას აქვს შესაძლებლობა, მოიპოვოს კონტროლი სახელმწიფო უწყებებში, ცალ-ცალკე ან კოალიციურად. ერთპარტიული დომინანტური და ორპარტიული სისტემის გარდა, მრავალპარტიული სისტემები მეტი პოპულარობით სარგებლობენ და შესაბამისად უფრო მეტად გვხვდება საპარლამენტო სისტემებში, ვიდრე საპრეზიდენტო სისტემებში. ასევე ბევრად უფრო ხშირია ამგვარი სისტემის ნახვა იმ ქვეყნებში, რომლებიც იყენებენ პროპორციული წარმომადგენლობის სისტემას და ნაკლებად ისეთ ქვეყნებში, რომლებიც გამარჯვებული იღებს ყველაფერს პრინციპით ატარებს არჩევნებს. არჩევნებში, როგორც წესი, არჩევნებში მონაწილეობს რამდენიმე კონკურენტული პარტია და ყველა მათგანს აქვს მთავრობის ფორმირების გონივრული შანსი.
„გამარჯვებული იღებს ყველაფერს“ სისტემის დრო საჭიროა მხარდაჭერა ფართოდ კონცენტრირებული ტერიტორიებიდან რათა საკანონმდებლო ორგანოში მოპოვებული ადგილები ჩითვალოს მოსახლეობის რეპრეზენტატულად. პროპორციული წარმომადგენლობის დროს უკეთესად და შესაბამისად პირდაპირ პროპორციულად აისახება მოსახლეობის შეხედულებები. პროპორციულ სისტემებს შეიძლება ჰქონდეთ მრავალ კანდიდატიანი ოლქი, სადაც ერთზე მეტი წარმომადგენელია არჩეული ამ ოლქიდან საკანონმდებლო ორგანოში. ასეთ სისტემებს ასევე ახასიათებს უფრო მეტად სიცოცხლისუნარიანი პარტიები. დუვერგერის კანონში ნათქვამია, რომ სიცოცხლისუნარიანი პოლიტიკური პარტიების რაოდენობა არის ერთს პლიუს ადგილების რაოდენობა უბანზე.
არგენტინა, სომხეთი, ავსტრია, ავსტრალია, ბელგია, ბრაზილია, ბულგარეთი, კანადა, ხორვატია, ჩეხეთი, დანია, ფინეთი, საფრანგეთი, გერმანია, ისლანდია, ინდოეთი, ინდონეზია, ირანი, ირლანდია, ისრაელი, იტალია, კოსოვო, ლიბანი, მალდივები, მექსიკა, ნეპალი, ნიდერლანდები, ახალი ზელანდია, ნორვეგია, პაკისტანი, ფილიპინები, პოლონეთი, პორტუგალია, რუმინეთი, რუსეთი, სერბეთი, ესპანეთი, შრი-ლანკა, შვედეთი, შვეიცარია, ტაივანი, ტუნისი და უკრაინა არიან იმ ერების მაგალითები, რომლებიც იყენებენ ე.წ. მრავალპარტიულ სისტემას ეფექტურად საკუთარ დემოკრატიაში. ამ ქვეყნებში, როგორც წესი, არცერთ პარტიას არ აქვს საპარლამენტო უმრავლესობა. ამის ნაცვლად, მრავალი პოლიტიკური პარტია იძულებულია შექმნას კომპრომისული კოალიციები, რათა მოხდეს ბლოკის შექმნა და ლეგიტიმური მანდატის მოპოვება.
შედარება სხვა პარტიულ სისტემებთან
სისტემას, სადაც მხოლოდ ორ პარტიას აქვს არჩევნების მოგების შესაძლებლობა, ეწოდება ორპარტიული სისტემა. სისტემას, სადაც მხოლოდ სამ პარტიას აქვს არჩევნების მოგების ან კოალიციის შექმნის რეალისტური შესაძლებლობა, ზოგჯერ „სამპარტიულ სისტემას“ უწოდებენ. ასევე, ზოგიერთ შემთხვევაში სისტემას უწოდებენ „გაქვავებულ სამპარტიულ სისტემას“, ეს ხდება მაშინ, როცა მონაწილეობს სამი პარტია და სამივე პარტია იღებს ხმათა დიდ რაოდენობას, მაგრამ მხოლოდ ორს აქვს არჩევნების მოგების შანსი. ჩვეულებრივ, ეს იმიტომ ხდება, რომ საარჩევნო სისტემა აჯარიმებს მესამე მხარეს. მაგალითად სეგვიძლია მოვიყვანოთ კანადის ან გაერთიანებული სამეფოს პოლიტიკები. 2010 წლის არჩევნებზე ლიბერალ დემოკრატებმა მოიპოვეს საერთო ხმების 23%, მაგრამ მათ მიიღეს მანდატების 10%-ზე ნაკლები. ამის მიუხედავად, მათ ჯერ კიდევ ჰქონდათ საკმარისი ადგილები (და საკმარისი საზოგადოებრივი მხარდაჭერა), რათა შეექმნათ კოალიცია ორი ძირითადი პარტიიდან ერთ-ერთთან ან ეწარმოებინათ გარიგებები თავიანთი მხარდაჭერის გასადიდებლად. ამის მაგალითია კონსერვატორ-ლიბერალ-დემოკრატების კოალიცია, რომელიც ჩამოყალიბდა 2010 წლის არჩევნების შემდეგ. მეორე მაგალითი არის ლიბ-ლაბ პაქტი პრემიერ-მინისტრ ჯეიმზ კალაჰანის ლეიბორისტული მთავრობის დროს, როდესაც ლეიბორისტებმა დაკარგეს თავისი სამადგილიანი უმრავლესობა 1977 წელს. კანადაში არის სამი ძირითადი ფედერალური პოლიტიკური პარტია: კანადის კონსერვატიული პარტია, კანადის ლიბერალური პარტია და ახალი დემოკრატიული პარტია. ამასთან, კანადის ბოლოდროინდელ ისტორიაში, ლიბერალები და კონსერვატორები (და მათი სახელმწიფოები) ერთადერთი პარტიები იყვნენ, რომლებმაც პრემიერ მინისტრი აირჩიეს კანადაში. ახალი დემოკრატიული პარტია, ბლოკი კვებეკოსი და მწვანე პარტია კი ხშირად იმარჯვებენ თემთა სახლის არჩევნებში. ერთადერთი გამონაკლისი იყო 2011 წლის კანადის არჩევნები, როდესაც ახალი დემოკრატები იყვნენ ოფიციალური ოპოზიცია, ხოლო ლიბერალური პარტია შემცირდა მესამე მხარის სტატუსით.
ერთპარტიული სისტემისგან (ან ორპარტიული სისტემისგან) განსხვავებით, მრავალპარტიული სისტემა ხელს უწყობს მრავალფეროვანი საარჩევნო ოლქის შექმნას, ოფიციალურად აღიარებული ჯგუფებისა თუ ზოგადად, პოლიტიკური პარტიების არსებობას. მრავალპარტიული სისტემა ხელს უშლის ერთი პარტიის ძალაუფლებას, გააკონტროლოს ერთიანი საკანონმდებლო პალატა წინააღმდეგობების გარეშე.
თუ მთავრობა შედგება არჩეული კონგრესისგან ან პარლამენტისგან, მხარეებს შეუძლიათ დაიყონ ძალაუფლება პროპორციული წარმომადგენლობის ან უმრავლესობის სიტემის შესაბამისად. პროპორციული რეპრეზენტაციით, თითოეული პარტია იღებს უამრავ ადგილს, პროპორციული იქნება მის მიერ მიღებული ხმების რაოდენობა მის ადგილებთან პარლამენტში. ხმათა უმრავლესობის სისტემაში ელექტორატი იყოფა რამდენიმე რაიონად, რომლიდანაც თითოეული ამომრჩეველი ირჩევს ერთ კანდიდატს არსებული ერთი ადგილის შესავსებად. ხმათა უმრავლესობის სისტემა ხელს არ უწყობს მრავალი პარტიის არსებობას და მიმართულია ორპარტიული სისტემისკენ, სადაც მხოლოდ ორ პარტიას აქვს რეალური შანსი გაიყვანოს თავისი კანდიდატი თანამდებობაზე. ასეთ გრავიტაციას ეწოდება დუვერგერის კანონი. პროპორციული წარმომადგენლობა თავის მხრივ არ აწყდება მსგავს პრობლემებს და უამრავ დიდ პარტიას ეძლევა შესაძლებლობა მონაწილეობა მიიღოს და გაიმარჯვოს არჩევნებში.
სქოლიო
კატეგორია:მთავრობა კატეგორია:არჩევნები კატეგორია:პოლიტიკური პარტიების სისტემები კატეგორია:პოლიტიკური სისტემები კატეგორია:სახელმწიფოს მართვის ფორმა
კინეტოპლასტი
კინეტოპლასტი (kinetós-დამ — მოძრავი და plastós — გამოძერწილი, ჩამოყალიბებული) — თვითრეპროდუქცირებადი უჯრედული ორგანელა, დიდი მიტოქონდრია, რომელიც ზოგიერთ უმარტივესს შოლტის ძირთან (ბაზალური სხეულის მახლობლად) აქვს დაკავშირებული. იგი შეიცავს დნმ-ს და აქვს დისკოიდური ფორმა. იგივეა, რაც ბლეფაროპლასტი.
სქოლიო
კატეგორია:მიტოქონდრია კატეგორია:კინეტოპლასტიდები
რკინიგზის ელექტრიფიკაცია
მინი|350 პქ|ელექტროლოკომოტივები სადენების ქსელის ქვეშ [[შვედეთი|შვედეთში.]]
რკინიგზის ელექტრიფიკაცია — ღონისძიებათა კომპლექსი, რომელიც სრულდება სარკინიგზო მონაკვეთზე, რათა მასზე შესაძლებელი იყოს ელექტოლოკომოტივების, ელექტროსექციებისა და ელექტრომატარებლების გადაადგილება.
რგინიგზის ელექტრიფიცირებულ მონაკვეთებზე გამწევ ძალად გამოიყენება ელექტოლოკომოტივები. ქალაქის ტრანსპორტად გამოიყენება ელექტროსექციები ან ელექტრომატარებლები.
ელექტრიფიკაციის სისტემები
ელექტრიფიკაციის სისტემის კლასიფიკაცია, შეიძლება, რამდენიმე მაჩვენებლის მიხედვით მოვახდინოთ.
ჩვეულებრივ, გამოიყენება მუდმივი ან ერთფაზიანი ცვლადი დენი. ამასთან, ერთ-ერთ გამტარს თავად რელსები წარმოადგენს ხოლმე.
ლიტერატურა
კატეგორია:რკინიგზა
თანგებინი
თანგებინი (Təngəbin) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  227  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ევრობასკეტი 2022
ევრობასკეტი 2022 — ევროპის 41-ე საკალათბურთო ჩემპიონატი, რომელიც ფიბა ევროპის ორგანიზებით იმართება. ეს არის პირველი ჩემპიონატი, რომელიც ოთხწლიან ციკლზე გადასვლის შემდეგ ტარდება. თავდაპირველად ევროპის ჩემპიონატი 2021 წლის 2-დან 19 სექტემბრამდე უნდა გამართულიყო, მაგრამ COVID-19-ის პანდემიის გამო ჩემპიონატის ჩატარების ვადებმა ერთი წლით გადაიწია და 2022 წლის 1-დან 18 სექტემბრამდე გაიმართება.
მასპინძლის შერჩევა
ევრობასკეტი 2022-ის მასპინძლობაზე განაცხადი შვიდმა ქვეყანამ გააკეთა:
2019 წლის 15 ივლისს, გერმანიის ქალაქ მიუნხენში ცენტრალურმა ბორდმა ტურნირის მასპინძლებად გერმანია, იტალია, საქართველო და ჩეხეთი გამოაცხადა.
კვალიფიკაცია
ევრობასკეტის შესარჩევი ეტაპი 2017 წლის ნოემბერში დაიწყო. ოთხმა მასპინძელმა ქვეყანამ (გერმანია, იტალია, საქართველო და ჩეხეთი) ჩემპიონატზე მონაწილეობის უფლება ავტომატურად მოიპოვა. 2022 წელს რუსეთის უკრაინაში შეჭრის გამო, რუსეთის ნაკრებს ტურნირზე მონაწილეობა აეკრძალა და ის მონეტენეგრომ ჩაანაცვლა.
კენჭისყრა
კენჭისყრა 2021 წლის 29 თებერვალს გვერმანიის დედაქალაქ ბერლინში გაიმართა.
კომერციული და მარკეტინგული კრიტერიუმების გათვალისწინებით, თითოეულ მასპინძელს უფლება მიეცა აერჩია პარტნიორი ფედერაცია. ეს წყვილები ავტომატურად ერთი და იგივე ჯგუფებში მოხვდნენ.
განთესვა
რუსეთის ნაკრები მონტენეგრომ შეცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ევრობასკეტი
ცერცვაძე
საკუთარი სახელი ცერცვაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
სან-პედრო-დე-კაჩორის რაიონი
სან-პედრო-დე-გაჩორის რაიონი (Distrito de San Pedro de Cachora) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2903 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 531 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32.46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 108.77 კმ²-ია.
და იქნება სისხლი
გადაღება
ფილმის გადასაღები სამუშაოები მიმდინარეობდა 2006 წლის ზაფხულში კალიფორნიაში, ნიუ-მექსიკოსა და ტეხასში. ტეხასში ამავდროულად მიმდინარეობდა ძმები კოენების ფილმის „მოხუცებისთვის ადგილი არ არის“ გადაღება.
დენიელ დეი-ლუისი დათანხმდა როლს, რადგან მოეწონა რეჟისორ პოლ ტომას ანდერსონის წინა ფილმი „გამაოგნებელი სიყვარული“. როლისთვის მოსამზადებლად დენიელ დეი-ლუისი უსმენდა ჯონ ჰიუსტონის ძველ ჩანაწერებს.
ფილმის მუსიკა ეკუთვნის ჯგუფ Radiohead-ის წევრ ჯონი გრინვუდს.
ჯილდოები
დენიელ დეი-ლუისმა მიიღო ოსკარის, ოქროს გლობუსისა და BAFTA-ს ჯილდოები საუკეთესო მსახიობი მამაკაცისთვის. ფილმმა ასევე დაიმსახურა ოსკარი საუკეთესო ოპერატურისთვის და ვერცხლის დათვი საუკეთესო რეჟისორისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2007 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:პოლ ტომას ანდერსონის ფილმები
ავარები (შუახმელეთი)
მათი ენა, ავარული (Avarin) არსებობდა სამი ჯგუფის სახით, რომლებიც ერთმანეთს არანაირად არ უკავშირდებოდნენ :
სქოლიო
エルフ (トールキン) Quendi Alver (Tolkien)
რობესპიერის ძეგლი (მოსკოვი)
აღწერა
ბეტონის ძეგლი იყო XVIII საუკუნის პოლიტიკური მოღვაწის რეალური გამოსახულება, შესაბამის ტანსაცმელში და პარიკში.
თვითმხილველის აზრით იგი ცოტა მაღალი იყო ვიდრე რეალური რობესპიერი.
ისტორია
რობესპიერი, როგორც საფრანგეთის რევოლუციის მნიშვნელოვანი ფიგურა, ბუნებრივია ამ სიაში მოხვდა. მისი დადგმა ალექსანდრეს ბაღში, მოხდა რომანოვების ობელისკის აღებისა და გადაკეთების პარალელურად.
რობესპიერის ძეგლის გახსნა მოხდა 1918 წლის 3 ნოემბერს. შემორჩენილია 18-წამიანი ვიდეო მასალა გახსნის შესახებ.
განადგურება
1918 წლის 7 ნოემბერს დილით ქანდაკება დანგრეული დახვდათ. ოფიციალური ვერსიით, რომელიც გაზეთმა „პრავდამ“ გამოაქვეყნა 9 ნოემბერს, ძეგლის განადგურება მოხდა დამნაშავის ხელით, ანუ ძეგლი ააფეთქეს, მაგრამ იქვე მიუთითებენ, რომ კვარცხლბეკი გადარჩა. ერთ-ერთი არცთუ საფუძველს მოკლებული ვერსიის მიხედვით ბეტონი იყო დაბალი ხარისხის, ღამით მოყინა და ძეგლი ჩამოიქცა.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები
პროგრესი და თავისუფლება
პროგრესი და თავისუფლება — პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომელიც 2020 წელს დააფუძნეს კახა ოქრიაშვილმა და ცეზარ ჩოჩელმა.
2020 წლის სექტემბერში პარტია შეუერთდა კოალიციას „ძალა ერთობაშია“. კოალიციამ პარტიის ორივე დამფუძნებელი დაასახელა მაჟორიტარობის კანდიდატად. კახა ოქრიაშვილმა #14 მაჟორიტარულ ოლქში მიიღო 23 666 ხმა (39,55%) და დაიკავა მეორე ადგილი. ცეზარ ჩოჩელი წარდგენილი იყო #11 მაჟორიტარულ ოლქში, სადაც მან 17 134 ხმა (33,78%) მიიღო და გავიდა მეორე ტურში, მაგრამ უარი თქვა მონაწილეობის მიღებაზე, მიუხედავად ამისა მისი გვარი დატანილი იყო საარჩევნო ბიულეტენზე და მეორე ტურში მიიღო 2076 (7,47%) ხმა. კახა ოქრიაშვილმა და ცეზარ ჩოჩელმა პარლამენტში პარტიული სიით შესვლაზე უარი განაცხადეს (მთლიანად ოპოზიციასთან ერთად, გაყალბებული არჩევნების მოტივით). ოფიციალურად 2020 წლიდან არიან საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრები პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკური პარტიები
ნარგოთრონდი
მინი|ნარგოთრონდი, ჯ. რ. რ. ტოლკინის ილუსტრაცია.
შექმნა
ნაროგის გამოქვაბულები ტაურ-ენ-ფაროთის ქვედა ნაწილში, დასავლეთ სანაპიროზე, რომელიც ცნობილი იყო, როგორც ნულუკკჰიზდინი. აქ გაძევებამდე სახლობდნენ ქონდრისკაცები.
ძალაუფლების დღეები
ფინროდი ნარგოთრონდს მართავდა, სანამ არ შეუერთდა ბერენის სილმარილებზე ლაშქრობას და მმართველოდა ოროდრეთს გადასცა. თუმცა, დაგორ ბრაგოლახის მოვლენების შედეგად, კელეგორმი და კურუფინი, ფეანორის შვილები, დამარცხდნენ და ნარგოთრონდში დაიმალნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი მათი მოსვლით გაძლიერდა, ფეანორის შვილების გავლენამ იმატა. კელეგორმი და კურუფინი იქ ცხოვრობდნენ, როდესაც ფინროდმა ქალაქი ბერენთან ერთად დატოვა და ისინი უფრო მეტი ძალაუფლებით სარგებლობდნენ, ვიდრე ოროდრეთი. შემდეგ ცნობილი გახდა ფინროდის აღსასრულის შესახებ. ამ დროისთვის ორივე ნარგოთრონდიდან წასული იყო.
დაცემა
ტურინ ტურამბარი მოგვიანებით მოვიდა ქალაქში და მისი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი მებრძოლი გახდა. მაგრამ მან ასევე ხალხი გამოიყვანა მორგოთის წინააღმდეგ ღია ბრძოლაში (ამ დროისთვის ქალაქს უერთდებოდა ხიდი). ეს საბოლოოდ დასრულდა ქალაქის დრაკონ გლაურუნგის მიერ განადგურებით.
გლაურუნგი ნარგოთრონდში ხუთი წლის მანძილზე იმალებოდა, იცავდა რა მოპარულ ნადავლს. შემდეგ იგი ბრეთილში, ტურინის საძებნელად გადავიდა და მოკლული იქნა უკანასკნელის მიერ კაბედ-ენ-არასზე. მიმი, ჯუჯა, დასახლდა ნარგოთრონდში და „დაიბრუნა“ სხვა ჯუჯების უძველესი სამეფო, მაგრამ მოკლული იქნა ჰურინის მიერ. სამეფო უდაბური იყო პირველი ეპოქის მანძილზე, რისხვის ომის მოვლენებამდე, საბოლოოდ კი, ბელერიანდთან ერთად ჩაიძირა.
ეტიმოლოგია
სამეფოსა და ქალაქის სახელწოდება აღნიშნავს „წყალქვეშა ციხე-სიმაგრეს მდინარე ნაროგზე“. ჯუჯები მას „ნულუკკჰიზდინს“ (Nulukkhizdîn) უწოდებდნენ (შეცდომით ცნობილი იყო, როგორც „ნულუკკიზდინი“).
თუმცა, ჯ.რ.რ. ტოლკინის მიერ შემუშავებული იქნა სახელწოდება ნარ(უ)კათანი (Nar(u)kathan), რომელსაც ელფებმა დაუმატეს ბოლოსართი rond - კამაროვანი გუმბათი.
ძველ ინგლისურ ენაზე ერიოლის ტექსტების თარგმანებში ნარგოთრონდი ცნობილია, როგორც Hlydingaburg - ჰლიდინგების ქალაქი ან Stangaldor(burg).
რესურსები ინტერნეტში
Regionen und Orte in Tolkiens Welt Lista zamków i twierdz Śródziemia Platser i Tolkiens värld
იგორ კეკუა
იგორ კეკუა (დ. 29 ივლისი, 1931, გალი — გ. ივნისი, 2002) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
1954 წელს დაამთავრა ოდესის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი  2002 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქართველი იურისტები
2K Games
2K Games, Inc — ამერიკული კომპანია, რომელიც ქმნის, გამოსცემს და დისტრიბუციას უწევს ვიდეო თამაშებს, როგორებიც არის Borderlands, Civilization V NBA 2K და სხვა მრავალი. 2K Games არის Take-Two Interactive-ის შვილობილი კომპანია. დაარსდა 2005 წელს, მას შემდეგ რაც Take-Two Interactive-მა Sega-სგან შეიძინა კომპანიები Visual Concepts და Kush Games $24 მილიონის სანაცვლოდ.
სახელწოდება „2K Games“ მოდის კომპანია Visual Concepts-ის მიერ შემუშავებული თამაშების სერიიდან 2K, რომელიც თავდაპირველად მხოლოდ Dreamcast-ზე გამოდიოდა. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს ნოვატოში, კალიფორნია. იგი აქტიურად ვითარდება და მომხმარებლებს სთავაზობს პროდუქციას როგორც ქვეყნის შიგნით, ასევვე მის ფარგლებს გარეთაც.
2K Games ნომინირებული იქნა ბრიტანული აკადემიის თამაშების დაჯილდოებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:კალიფორნიაში დაარსებული კომპანიები კატეგორია:2005 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:Take-Two Interactive კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანიები
სკაფანდრი და პეპელა (ფილმი)
სკაფანდრი და პეპელა (Le scaphandre et le papillon) — ჯულიან შნაბელის 2007 წლის ფილმი. დაფუძნებულია ჟან-დომინიკ ბობის ამავე სახელწოდების ავტობიოგრაფიულ წიგნზე.
სიუჟეტი
ჟან-დომინიკ ბობი იყო ცნობილი ჟურნალის, ELLE-ს რედაქტორი, როცა უბედური შემთხვევის გამო ტვინის დაზიანება მიიღო. მიუხედავად ნელი და მტკვინეული პროცესისა, იხ ახერხებს, რომ წიგნი დაწეროს. ის აღწერს რთულ ურთიერთობებს ცოლთან, მამასთან და შვილებთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2007 წლის ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ავტობიოგრაფიებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ჯულიან შნაბელის ფილმები
ქორქია
საკუთარი სახელი ქორქია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
* კატეგორია:ქართული გვარები
მარია ბაკალოვა
მარია ვალჩევა ბაკალოვა (Мария Вълчева Бакалова; დ. 4 ივნისი, 1996) — ბულგარელი მსახიობი. საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა მის მიერ შესრულებული ტუტარ საგდიევის როლით საშა ბარონ კოენის ფსევდოდოკუმენტურ ფილმ „ბორატის“ მეორე ნაწილში. თავისი შესრულების გამო, მოიგო ჯილდო „კრიტიკოსთა არჩევანი საუკეთესოდ შესრულებული მეორეხარისხოვან როლში“. მრავალჯერ იყო ნომინირებული „ოსკარზე“ „ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მეორეხარისხოვან როლში“, „BAFTA საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მეორეხარისხოვან როლში“, ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მიუზიკლსა ან კომედიაში და ეკრანის მსახიობთა გილდიის ჯილდოზე საუკეთესოდ შესრულებული ქალის მეორეხარისხოვანი როლი.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ბაკალოვა დაიბადა ქალაქ ბურგასში. 6 წლის ასაკში დაიწყო დასწრება სიმღერის გაკვეთილებზე და ისწავლა ფლეიტაზე დაკვრა. ბაკალოვამ დაამთავრა ბურგასის თეატრისა და ფილმის ხელოვნების ეროვნული აკადემია, დრამის განხრით. შემდეგ 2019 წელს სოფიაში დაამთავრა კრასტიო სარაფოვის თეატრისა და ფილმის ხელოვნების ეროვნული აკადემია, დრამის განხრით..
კარიერა
ბაკალოვამ საშა ბარონ კოენის ფილმ „ბორატის“ მეორე ნაწილში ითამაშა გამოგონილი ყაზახი ჟურნალისტის, ბორატ საგდიევის ქალიშვილის, ტუტარ საგდიევის როლი. თავდაპირველად გავრცელდა ინფორმაცია რომ როლს ირინა ნოვაკი შეასრულებდა, მაგრამ საბოლოოდ ფილმში მონაწილეობა ბაკალოვამ მიიღო. თავისი შესრულების გამო კრიტიკოსთა დიდი ნაწილისგან მან დადებითი შეფასება დაიმსახურა. თავისი შესრულების გამო ბაკალოვა 24 წლის ასაკში ნომინირებული იქნა მრავალ ჯილდოზე, მოიგო „კრიტიკოსთა არჩევანი საუკეთესოდ შესრულებული მეორეხარისხოვან როლში“. ნომინირებული იყო „ოსკარზე“, „BAFTA“-სა და ოქროს გლობუსზე. ამით ის გახდა პირველი ბულგარელი მსახიობი რომელიც ნომინირებული იყო ამ ჯილდოებზე.
თიქაბანდი
თიქაბანდი (Tikəband) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  1056 კაცი.
მარია ბაკალოვა
კარიერა
2020 წლის ნოემბერში ცნობილი გახდა, რომ ბაკალოვა შეუერთდა „Creative Artists Agency“-ს.
თიქაბანდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
მარია ბაკალოვა
კარიერა
ბაკალოვა მონაწილეობას მიიღებს ჯუდ აპატოუს ახალ კომედიურ ფილმში „The Bubble“ სადაც აღწერილია მსახიობთა ჯგუფის ისტორია რომელიც პანდემიის პირობებში ცდილობს საკუთარი ფილმის დასრულებას.
2021 წლის აპრილში ცნობილი გახდა რომ ის მიიღებდა „A24“-ის მიერ გადაღებულ ფილმში „Bodies, Bodies, Bodies“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ბულგარელი მსახიობები
გეი პრაიდი
გეი პრაიდი (Gay pride) — პოზიტიური გამოვლინება დისკრიმინაციისა და ძალადობის წინააღმდეგ გეი, ლესბოსელი, ბისექსუალი და ტრანსგენდერი (ლგბტ) ადამიანების მიმართ. იგი მიზნად ისახავს ხელი შეუწყოს მათ თვითდამკვიდრებას, ღირსებას, თანასწორუფლებებს, გაზარდონ მათი ხილვადობა, როგორც სოციალური ჯგუფისა. პარადი უპირისპირდება გავრცელებულ სტიგმას და მხარს უჭერს ლგბტ ადამიანების უფლებებს მთელი მსოფლიოს ირგვლივ. საზეიმო ღონისძიებები ან კარნავალები როგორც წესი იმართება ლგბტ პარადის თვეში, თუმცა სხვადასხვა ქვეყანაში ის შეიძლება აღინიშნოს, მაშინ, როდესაც ამ ქვეყანაში მნიშვნელოვანი ლგბტ ფაქტები მოხდა. მაგალითად, რუსეთში ლგბტ პარადი აღინიშნება მაისში, რადგან 1993 წლის მაისში ჰომოსექსუალობის დეკრიმინალიზაცია მოხდა. ლგბტ პარადის ღონისძიებები მოიცავს, პარადებსა და მარშებს, საცეკვაო ფესტივლებს, სიმბოლურ გარბენებს და დიდ ფესიტივალებს, ისეთი როგორიცაა „Sidney Mardi Gras“, რომელიც რამდენიმე კვირა გრძელდება პარადის სიმბოლოებია ცისარტყელა, ლგბტ-ის ექვსფერი დროშა, ბერძნული ასო ლამბდა (λ), ვარდისფერი და შავი სამკუთხედი.
ყოველწლიური შეხსენებები
1950-იანი და 1960-იანი წლები იყო საშინლად რეპრესიული პერიოდი ლგბტ ადამიანებისთვის. ამის გამო ლგბტ მეგობრულმა ორგანიზაციებმა „ბილიტის ქალიშვილები“ (Daughters of Bilitis) და „მატტაჩინეს საზოგადოება“ (Mattachine Society) მოაწყეს ადრეული ლგბტ უფლებების დამცველი დემონსტრაციები. იმ მიზნით, რომ ყოველწლიურად შეეხსენებინათ ამერიკული საზოგადოებისთვის, რომ ლგბტ ადამიანები არ სარგებლობენ საბაზისო უფლებებით და სოციალური დაცვის პაკეტებით, ეს ორი ორგანიზაცია მართავდა „ყოველწლიურ შეხსენებებს“ და გზებისა და ქუჩების გადაკეტვით ცდილობდნენ მიეპყროთ საზოგადოების ყურადღება. „ყოველწლიური შეხსენებები“ დაიწყო 1965 წელს და ის ერთსადაიმავე დროს 4 ივლისს, ამერიკის დამოუკიდებლობის დღეს, ფილადელფიაში აღინიშნებოდა.
„გეი არის კარგი“
1960-იან წლებში ანტი-ლგბტ დისკურსი ჰომოსექსუალ მამაკაცებსა და ქალებს განიხილავდა სულიერად დაავადებულებად. სტოკლი კარმინჩაელის წიგნით „შავი ლამაზია“ გატაცებული ერთ-ერთი პირველი ლგბტ უფლებების დამცვმელი ფრანკ კამენი 1968 წელს თავი სლოგანით „გეი კარგია“ დაუპირისპირდა სოციალურ სტიგმას, სირცვხვილისა და დანაშაულის გრძნობას. მისი მიზანი იყო, ამერიკელებისთვის ეჩვენებინა ამ სტიგმის სასტიკი მხარე, რომელიც ჩაგრავდა დაუცველ ინდივიდებს.
Christopher Street გათავისუფლების დღე
1968 წლის 28 ივნისს დილით გეი, ლესბოსელმა, ბისექსუალმა და ტრანგენდერმა ადმიანებმა გააპროტესტეს პოლიციის რეიდი ერთ-ერთ გეი ბარში „სტოუნვილში“, ქალაქ ნიუ-ორკში. ეს წინააღმდეგობრივი აქტი და სხვა მრავალი საპროტექსტო გამოსვლები, რომელიც რამდენიმე ღამის განმავლობაშ გაგრძელდა გადამწყვეტი იყო ლგბტ უფლებების დაცვის სფეროში.
ლგბტ პარადის თვე
1969 წლის სტოუნვილის ჯანყის პატივსაცემად ლგბტ პრაიდის ყოველწლიური აღსანიშნავად შეირჩა ივნისის თვე და ყველა ქვეყანა სხვადასხვა დღეს აღნიშნავს. სხვადასხვა დროს ამერიკის პრეზიდენტებმა ოფიციალურად დაადასტურეს პარადის დრო. პირველად 2000 წლის 2 ივნისს ამერიკის პრეზიდენტმა ბილ კლინტონმა სცნო „გეი და ლესბოსელი პარადის“ თვე. შემდგომ ბარაკ ობამ 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 წლებში ლგბტ პარადის თვედ გამოაცხადა ივნისი.
სასარგებლო ბმულები
კატეგორია:ლგბტ ტერმინები
ყარაბაღლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარაბაღლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სოფია ჰოლშანსკა
სოფია ჰოლშანსკი (Zofia Holszańska; დ. 1405 — გ. 21 სექტემბერი, 1461) — ჰოლშანსკთა დინასტიის წარმომადგენელი. ბელარუსი პრინცესა. პოლონეთის დედოფალი და ლიტვის დიდი მთავარი 1422-34 წლებში როგორც ვლადისლავ II-ის მეოთხე და უკანასკნელი მეუღლე. პოლონეთის ორი მეფის: ვლადისლავ III-ისა და კაზიმირ IV-ის დედა.
ბიოგრაფია
სოფია დაიბადა 1405 წელს ბელორუსიაში. იგი იყო ადგილობრივი დიდგვაროვნის, ანდრეი ჰოლშანსკისა და მისი ცოლის, ალექსანდრა დრუცკას ასული. მათი სოციალური მდგომარეობიდან გამომდინარე, სოფია შეგვიძლია ბელორუსიის პრინცესად მივიჩნიოთ. აქედან გამომდინარე, ცხადია იგი სასურველი საცოლე იყო მთელს აღმოსავლეთ ევროპაში.
სოფიას ბიძაშვილმა, რომელსაც დიდი გავლენა ჰქონდა პოლონეთის სამეფო კარზე, მოახერხა და იგი პოლონეთის მეფე ვლადისლავ II-ზე დანიშნა. წესით ეს მას უნდა გახარებოდა, თუმცა ამის გამო იგი კვირების მანძილზე ტიროდა და ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა. საქმე იმაში იყო, რომ ვლადისლავი უკვე სამჯერ დაქვრივებული, უშვილო და 61 წლის კაცი იყო, სოფია კი 17 წლის მშვენიერი და გონიერი გოგონა გავლენიანი ოჯახიდან, რომელსაც თავისუფლად შეეძლო მეფისთვის მემკვიდრის გაჩენა. 1422 წლის თებერვალში (ზუსტი თარიღი უცნობია). აღსანიშნავია, რომ მეორე ცოლისგან ვლადისლავს ერთი ქალიშვილი ჰყავდა, რომელიც ამ დროისათვის ტახტის მემკვიდრედ მოიაზრებოდა, თუმცა სოფიამ მეფეს სამი ვაჟი გაუჩინა:
აღსანიშნავია, რომ ვლადისლავ II-ის ასული, პრინცესა ჰედვიგია 1431 წელს, 23 წლის ასაკში გარდაიცვალა. საზოგადოდ ითვლება, რომ იგი დედოფალ სოფიას ბრძანებით მოაწამვლინეს.
1424 წლის 12 თებერვალს, კრაკოვის საკათედრო ტაძარში შედგა სოფიას პოლონეთის დედოფლად კორონაცია. აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ პოლონური არისტოკრატია ვლადისლავისა და სოფიას ვაჟების უფლებას ტახტზე არ აღიარებდა. ისტორიკოსთა აზრით, სწორედ ამან აიძულა დედოფალი ჰედვიგია მოეწამლა. 1434 წელს მეფე ვლადისლავი გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტზე მათი ვაჟი ვლადისლავ III ავიდა.
დედა-დედოფალი სოფია დიდად უწყობდა ხელს ბიბლიის პოლონურად თარგმნას. 1444 წელს მივი ვაჟი ვლადისლავი გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტზე მისი მეორე ვაჟი კაზიმირ IV ავიდა, რადგან თავად ვლადისლავს ცოლ-შვილი არ ჰყოლია. სოფია ჰოლშანსკა გარდაიცვალა 1461 წლის 21 სექტემბერს კრაკოვში, დაკრძალეს ვაველის კათედრალში, ვლადისლავ II-ის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1405 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1461 კატეგორია:პოლონეთის დედოფლები
რაფაელ მარია ბონელი
პროფ. რაფაელ მარია ბონელიმ დღემდე მრავალრიცხოვანი პუბლიკაცია მიუძღვნა ქორეა ჰენტიგტონის მედიკამენტოზური თერაპიის ასპექტებს.
პროფ. რაფაელ მ. ბონელი არის ავტორი ფსიქოლოგიურ თემაზე დაწერილი მრავალი წიგნისა, რომლებიც განკუთვნილია მკითხველთა ფართო წრისადმი.
2009 წელს პროფ. რაფაელ მ. ბონელიმ დააარსა რელიგიურობის ინსტიტუტი ფსიქიატრიასა და ფსიქოთერაპიაში (RPP-Institut), რომელსაც დღემდე უდგას სათავეში.
რაფაელ მარია ბონელის აქვს საკუთარი მცირე კლინიკა, სადაც მუშაობს როგორც ფსიქიატრი და სისტემური ფსიქოთერაპევტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიელი ფსიქოლოგები კატეგორია:ავსტრიელი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
ყარადაღი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარადაღი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პასო-კანოასი
პასო-კანოასი (Paso Canoas) — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 543 ადამიანს შეადგენდა.
ლილი გეგელია
მამის დახვრეტისა და დედის დაპატიმრების შემდეგ იზრდებოდა ქუთაისში. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიული ფაკულტეტი და თბილისის I მუსიკალური სასწავლებელი (ვოკალური, 1942).
1954 წლიდან იყო საქართველოს რადიოს, ხოლო 1956 წლიდან საქართველოს საესტრადო ორკესტრ „რეროს“ წევრი; საგანგებოდ მისთვის ქმნიდნენ სიმღერებს ქართველი და რუსი კომპოზიტორები, მათ შორის აღსანიშნავია: ლილი იაშვილის „უფლისციხესთან“ (მურმან ლებანიძის ლექსი), „გელათი“ (ჯანსუღ ჩარკვიანის  ლექსი), „მოდიოდა ნინო მთებით (ანა კალანდაძის ლექსი), „მარად და ყველგან საქართველოვ, მე ვარ შენთანა“ (ილია ჭავჭავაძის ლექსი); ახმოვანებდა ფილმებს: მედეა ჯაფარიძე — „წარსული ზაფხული“ (კომპოზიტორი ოთარ გორდელი), ნატა კობახიძე — „ყვავილი თოვლზე“ (კომპოზიტორი რევაზ ლაღიძე), დოდო ჭიჭინაძე — „ნინო“ (კომპოზიტორი რევაზ ლაღიძე), მეგი წულუკიძე — „პალიასტომი“ (კომპოზიტორი დავით თორაძე), ლია ელიავა — „ჭიაკოკონა“ (კომპოზიტორი ბიძინა კვერნაძე); ასრულებდა ქართველ კომპოზიტორთა საესტრადო სიმღერებს: ლილი იაშვილი „ია-ია“, კონსტანტინე პევზნერი „გამოდი“, „გაზაფხულის ბრალია“, პეტრე ნალბანდიშვილი „ლურჯი იები“, ბიძინა კვერნაძე „სად მიხვალ“, გიორგი ცაბაძე „ჩემს სახლთან პატარა ბაღია“; გასტროლებით იმოგზაურა „რერო“-სთან ერთად: სსრკ-ში, ინგლისში, შოტლანდიაში, ბელგიაში, ნიდერლანდებში, გერმანიაში, პოლონეთში, უნგრეთში, ჩეხოსლოვაკიშა; სოლო კონცერტებით — სსრკ-ში, გერმანიაში.
გარდაიცვალა 2000 წლის 21 ნოემბერს, თბილისში. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
ტამბურკოს რაიონი
ტამბურკოს რაიონი (Distrito de Tamburco) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 258 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 353 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 134.67 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 54.6 კმ²-ია.
იასმილა ჟბანიჩი
იასმილა ჟბანიჩი (Jasmila Žbanić; დ. 19 დეკემბერი 1974) — ბოსნიელი რეჟისორი.
ბიოგრაფია
ჟბანიჩი სარაევოში დაიბადა. სკოლის დამთავრების შემდეგ სარაევოს სასცენო ხელოვნების აკადემიაში ჩააბარა თეატრისა და კინოს რეჟისურის ფაკულტეტზე, რომელიც წარმატებით დაასრულა. შემდგომ მუშაობდა ვერმონტში თოჯინების თეატრში. 1997 წელს ბრუნდება სარაევოში და აარსებს სახელოვნებო ასოციაცია დებლოკადას. ამ ასოციაციასთან ერთად გადაიღო მრავალი დოკუმენტური, მხატვრული და მოკლემეტრაჟიანი ფილმი. მისი ყველაზე წარმატებული ფილმი იყო გრბავიცა, რომელიც 2006 წელს გადაიღო. ფილმმა გაიმარჯვა ბერლინალეზე და წარდგენილი იყო მრავალ ნომინაციაზე სხვადასხვა ფესტივალებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ბოსნიელი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 19 დეკემბერი
ყარამამედლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარამამედლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ომარაანის პირველი ნასოფლარი
ომარაანის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომარაანის ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ნასოფლარზე შემორჩენილია რიყისა და ნატეხი ქვით ნაგები დარბაზული ეკლესიის საძირკვლის ნაშთი. ეკლესიას დასავლეთიდან მინაშენი ჰქონია. ეკლესიიდან 30 მეტრზე მეორე ეკლესიის ნანგრევებია. შემორჩენილია აფსიდისა და ჩრდილო კედლის მცირე ნაწილი. ნასოფლარის ტერიტორიაზე დადასტურებულია ნასახლარი ბუდეები და ქვისსამარხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კარელია-ფინეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა
კარელია-ფინეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა (Karjalais-suomalainen sosialistinen neuvostotasavalta) — საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შემავალი რესპუბლიკა. ამჟამად კარელიის რესპუბლიკა.
კარელია-ფინეთის სსრ დაარსდა 1940 წლის 31 მარტს სსრკ-ის შემადგენლობაში. მდებარეობდა საბჭოთა კავშირის ევროპული ნაწილის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ესაზღვრებოდა რსფსრ და ფინეთი. ფართობი 172,400 კმ². მოსახლეობა 651 300 კაცი (1959). დედაქალაქი — ქ. პეტროზავოდსკი.
კარელია-ფინეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა გაუქმდა 1956 წელს, მას შემდეგ, რაც დაუბრუნდა ავტონომიური რესპუბლიკის სტატუსი რსფსრ-ს შემადგენლობაში. იყოფოდა 15 რაიონად. რესპუბლიკაში იყო 12 ქალაქი და 40 დაბა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარელიის რესპუბლიკა კატეგორია:სსრკ-ის რესპუბლიკები კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი კატეგორია:ყოფილი სოციალისტური რესპუბლიკები კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
ყარაგაშლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარაგაშლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მაიონებელი გამოსხივება
მინი|მარჯვნივ|რადიაციული საფრთხის ახალი ნიშანი მაიონებელი გამოსხივება, მაიონიზებელი გამოსხივება  — გამოსხივება, რომლის ურთიერთქმედება გარემოსთან ატომებისა და მოლეკულების იონიზაციას იწვევს. მაიონებელი გამოსხივების მაგალითებია: ელექტრომაგნიტური გამოსხივება, α-ნაწილაკების, ელექტრონების, პოზიტრონების, პროტონების, ნეიტრონებისა და სხვა დამუხტული ნეიტრალური ნაწილაკების ნაკადები. ინფრაწითელი გამოსხივება, სანტიმეტრული და რადიოდიაპაზონების გამოსხივება არ არის მაიონებელი   , რადგან მათი ენერგია არ არის საკმარისი ძირითად მდგომარეობაში ატომებისა და მოლეკულების იონიზაციისთვის.
XX საუკუნის 50-იანი წლების დასასრულსა და 60-იანი წლების დასწყისში ბირთვული იარაღის ატმოსფეროში ინტენსიური გამოცდის შედეგად, საქართველოში, ისევე როგორც მთელ მსოფლიოში, გარემოს დაბინძურების მაქსიმუმი 1963 წელს აღინიშნებოდა და ბუნებრივი დასხივების დონის 7% მიაღწია. ამავე წელს აიკრძალა ატმოსფეროში აფეთქებები და შესაბამისად რადიაციის დონემ დაიკლო. 1966 წლისათვის ბუნებრივი ფონის 2% შეადგენდა, ხოლო 80-იანი წლებისთვის (ჩერნობილის ავარიამდე) - 1%. რაც შეეხაბა ჩერნობილის ავარიას, მას შემდეგ განსაკუთრებით დაბინძურდა დასავლეთ საქართველოს მთიანი რეგიონები და შავი ზღვის სანაპირო. აფხაზეთსა და აჭარაში ნიადაგის დაბინძურება იოდ-131-ით შეადგენდა 5 კი/კმ², რაც ყოფილი სსრკ-ს სხვა ქვეყნებთან შედარებით მთელი რიგით მაღალი იყო. დაფიქსირდა მცენარეთა, რძისა და მისი პროდუქტების მაღალი დაბინძურება რადიოიოდით. საშუალო მონაცემებით, საქართველოს გამოკვლეული ტერიტორიის მოსახლეობის გარეგანი დასხივების საშუალო წლიური დოზა - 20% ღია ადგილებიდან, 80%- შენობებიდან, რადონის მოქმედების გარეშე. დასავლეთ საქართველოში - 1,04 მზვ/წ, აღმოსავლეთ საქართველოში - 0,99 მზვ/წ, სამხრეთ საქართველოში - 1,1 მზვ/წ, ქ. თბილისში - 1.07 მზვ/წ.
სქოლიო
კატეგორია:გამოსხივება
პედრეგალი
პედრეგალი (Pedregal) — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 516 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:ჩირიკის პროვინციის დასახლებული პუნქტები