cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ისიდორე მანწკავა
ბიოგრაფია
თანამედროვეთა მოწმობით, თუმცა ისიდორე მანწკავა დილიდან საღამომდე ქარხანაში შეუჩვეველი მძიმე შრომით მეტად იქანცებოდა, მაინც ახერხებდა პოლიტიკურ და სალიტერატურო ასპარეზზე მოღვაწეობას და ყოველთვის მოწინავე რიგებში იდგა. მისი პირველი დიდი გამოკვლევა 1936 წელს გამოქვეყნდა პარიზში – „ქართული აზროვნების განვითარება მე–19 საუკუნეში“, ნაწილი პირველი. ყდის მხატვრობა ეკუთვნის ემიგრანტ მხატვარს ვერა ფაღავას. 1939 წელს ისიდორე მანწკავას პარიზში დაუსრულებია თავისი მეორე ორიგინალური ნაშრომი –„ქართული კულტურის გზები: „ოქროს ხანა“, რომელიც 1944 წელს უნდა გამოსულიყო. წიგნი უკვე აწყობილი და დასაბეჭდად მზად ყოფილა, როცა ერთ–ერთი დაბომბვის დროს სტამბა დანგრეულა და დამწვარა. გადარჩენილა მხოლოდ ანაბეჭდი, რომლის მიხედვით ეს ნაშრომი ავტორის გარდაცვალებიდან თითქმის ოცი წლის შემდეგ, 1962 წელს გამოიცა პარიზში უცვლელი სახით, ისე როგორც უნდა დაბეჭდილიყო 1944 წელს. 1978 წელს ჟურნალ „კავკასიონში“ (#19) გამოქვეყნდა ისიდორე მანწკავას წერილი – „ილია ჭავჭავაძე“ რომელშიც მოცემულია ქართული ენის დაცვისა და სიწმინდისათვის ბრძოლის, ეროვნული თვითშეგნებისა და თვითმყოფადობის მოპოვების ილიასეული აზრის შეფასება.
მეორე მსოფლიო ომის მძიმე წლებში, ისიდორე მანწკავა ქართულ ენასა და ლიტერატურას ასწავლიდა პარიზელ ქართველ ახალგაზრდებს და ქართული სიტყვის სიყვარულს შთააგონებდა მათ. აქტიურად თანამშრომლობდა ემიგრანტულ ჟურნალ–გაზეთებთანაც. 1940–იან წლებში ბერლინში გამომავალ ჟურნალ „ქართველ ერში“ გამოქვეყნდა მისი წერილები: „ვაჟა–ფშაველა“, „დიდი სტილის ამბები“, „გიორგი წერეთელი“, „საბჭოთა რეჟიმის რაობა“ და სხვა. ისიდორე მანწკავას მდიდარი ლიტერატურული მემკვიდრეობა არ დარჩენია, ქართული ემიგრაციის მძიმე პირობებში ცხოვრებამ მას საშუალება არ მისცა სრულად გამოემჟღავნებინა თავისი ნიჭი და შესაძლებლობები. მაგრამ რაც დარჩა, იქიდანაც კარგად ჩანს, თუ რა საინტერესო კვალი დატოვა მან 1930–40–იანი წლების ქართული მეცნიერული აზროვნების ისტორიაში. მის ნაწერებში ჩამოყალიბებული აზრები გამოირჩევა ორიგინალური, თამამი, ინდივიდუალური ხედვით.
ისიდორე მანწკავას ბევრი უცდია, როგორმე მიეგნო და ქართველი ხალხისთვის გადაერჩინა გესტაპოს ჯალათების მიერ წამებით დაღუპული მეცნიერის, გრიგოლ ფერაძის უმდიდრესი ბიბლიოთეკა და არქივი. იგი პრაღაშიც კი გამგზავრებულა და ფეხით შემოუვლია ყველა ის ბიბლიოთეკა, სადაც, სავარაუდოდ, ეს არქივი ინახებოდა, მაგრამ ამაოდ.
ისიდორე მანწკავა 44 წლის ასაკში მოულოდნელად მძიმედ დაავადდა და ლოგინად ჩავარდა. ოპერაციის შემდეგ დიდხანს აღარ უცოცხლია. გარდაიცვალა 1944 წელს ზალცბურგთან ახლოს, ბად–იშლის საავადმყოფოში. მეგობრებს იქვე დაუსაფლავებიათ. წლების შემდეგ მისი ნეშტი ლევილის ქართულ სასაფლაოზე გადაასვენეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 1944 კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
მიშნი (II)
მიშნი (II) (Mişni (II)) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
იზაბელ ლუიზა პორტუგალიელი
იზაბელ ლუიზა პორტუგალიელი (Isabel Luísa de Portugal; დ. 6 იანვარი, 1669 — გ. 22 ოქტომბერი, 1690) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე პედრუ II-ისა და დედოფალ მარია ფრანჩესკა სავოიელის ერთადერთი ქალიშვილი. პორტუგალიის ტახტის მემკვიდრე 1669-1689 წლებში მისი ნახევარ-ძმის, ჟუანის დაბადებამდე. ბეირას პრინცესა 1669-1690 წლებში.
ადრეული წლები
იზაბელ ლუიზა დაიბადა 1669 წლის 6 იანვარს ლისაბონში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე პედრუ II-ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ მარია ფრანჩესკა სავოიელის პირველი და უკანასკნელი საერთო შვილი. მას სახელი ბებიების, ნემურის ჰერცოგინია იზაბელ დე ბურბონისა და პორტუგალიის დედოფალ ლუიზა დე გუსმანის პატივსაცემად დაარქვეს. აღსანიშნავია, რომ დედამისი მანამდე პედრუს უფროს ძმაზე, მეფე აფონსუ VI-ზე იყო დაქორწინებული, მაგრამ შემდეგ აფონსუ დაამხეს და მარია ფრანჩესკაც მის ძმაზე დაქორწინდა, რომელსაც ფარულად ეტრფოდა.
საქორწინო მოლაპარაკებები
თავდაპირველად იგეგმებოდა იზაბელ ლუიზას დაქორწინება მისი დეიდის, სავოიის ჰერცოგინია მარია ჯოვანა სავოიელის ვაჟზე, სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო II-ზე. საქორწინო მოლაპარაკებები თავად მარია ჯოვანას ინიციატივით დაიწყო, რომელიც ამ პერიოდში თავისი ვაჟის რეგენტი იყო. საბოლოოდ მოლაპარაკებები ჩაიშალა, რადგან ვიტორიო ამადეომ უარი თქვა პორტუგალიელ ცოლზე და თავისი არჩევანი საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის ძმისწულ ანა მარი ორლეანელზე შეაჩერა.
სავოიელებთან ჩაშლილი მოლაპარაკებების შემდეგ, ახალი საქორწინო მოლაპარაკებები დაიწყო ტოსკანის დიდ საჰერცოგოსთან. მის საქმროდ მოიაზრებოდა ტოსკანის დიდი ჰერცოგი ჯან გასტონე მედიჩი, თუმცა ვერც მასზე დაქორწინდა. ამის შემდეგ კიდევ არაერთი მოლაპარაკება დაიწყო, მაგრამ ყველა ჩაიშალა. სხვადასხვა დროს, მის საქმროდ მოიაზრებოდა ლუი XIV-ის ერთადერთი ვაჟი, საფრანგეთის დოფინი ლუი დე ბურბონი, ესპანეთის მეფე კარლ II, პარმის ჰერცოგი ფრანჩესკო ფარნეზე და ნოიბურგის პფალცგრაფი ფილიპ ვილჰელმი. ამდენი ჩაშლილი ნიშნობის გამო, ხალხმა იზაბელ ლუიზას მეტსახელად „მუდამ დანიშნული“ (Sempre noiva) შეარქვა.
გარდაცვალება და დაკრძალვა
1690 წელს იზაბელ ლუიზას ჩუტყვავილა შეეყარა, რაც იმ დროისათვის განუკურნებელი დაავადება იყო. იგი გარდაიცვალა ამავე წლის 22 ოქტომბერს, 21 წლის ასაკში, პალავაში. ინფექციის გავრცელების თავიდან აცილების მიზნით იგი სასწრაფოდ დაკრძალეს ბრაგანსების საგვარეულო აკლდამაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1669 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1690 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
ჭინკაძეების მინარეთიანი ჯამე
ჭინკაძეების მინარეთიანი ჯამე — არქიტექტურული ძეგლი, ხის ორსართულიანი ჯამე. მდებარეობს ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭინკაძეებში. თარიღდება XIX საუკუნით.
ძეგლის აღწერა
ავარიულ მდგომარეობაში მყოფი ჯამე ამჟამად მიტოვებული და დაკეტილია. 1981 წლის სააღრიცხვო ბარათის მიხედვით, ცნობილია, რომ მის ნახევარსარდაფში მედრესე ფუნქციონირებდა. ამავე ბარათში აღნიშნული არ ყოფილა გათლილი ქვის კვადრებით ამოყვანილი და შენობის მთელ სიმაღლეზე აყვანილი დახურული, ვიწრო მინაშენი, სავარაუდოდ საბუხრე მილი (ჯამე დაკეტილი იყო და ამის დაზუსტება ვერ მოხერხდა). ჯამეს არქიტექტურული იერსახე, სამშენებლო მასალების, გეგმარებისა და დეკორის სპეციფიკა მჭიდროდ არის დაკავშირებული რეგიონის ხუროთმოძღვრულ ტრადიციებთან. სწორკუთხა გეგმარების ხის ორსართულიანი ჯამე ქვის საძირკველზეა დაშენებული. მისი მხატვრული დამუშავება ლაზი ოსტატების ხითხუროობის ნაყოფს წარმოადგენდა, 1981 წლის ბარათის მიხედვით, ჯამეს ინტერიერი განსაკუთრებული ორნამენტირებული ჩუქურთმებით იყო დეკორირებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ჯამეები
ქუსეი ჰუსეინი
ქუსეი ჰუსეინი (قصي صدام حسين; დ. 17 მაისი, 1966 — გ. 22 ივლისი, 2003) — სადამ ჰუსეინის უმცროსი შვილი. რესპუბლიკური გვარდიის სპეცსამსახურის ყოფილი ხელმძღვანელი. იგი და მისი ძმა უდეი მოკლეს 2003 წლის 22 ივლისს აშშ-ის ძალების მიერ ჩატარებული ოპერაციის შედეგად. ქუსეი ჰუსეინი და მისი 14 წლის შვილი მუსტაფა დაკრძალეს სოფელ ალ-აუჯაში. 2007 წლის 13 იანვარს მოახდინეს მისი და უდეის ცხედრების ექსგუმაცია და დაკრძალეს სადამ ჰუსეინის გვერდით, რომელიც 2006 წლის 30 დეკემბერს დასაჯეს სიკვდილით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
Emirates Palace
ალტ=სასტუმრო Emirates Palace აბუ დაბი|მინი|სასტუმრო Emirates Palace ა [[აბუ-დაბი|ბუ დაბი]] მარცხნივ|მინი სასტუმრო Emirates Palace (არაბ. قصر الإمارات, ქართ. საამიროების სასახლე) — მდიდრული ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო აბუ დაბიში, არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. სასტუმროს პროექტი დაიწყო 2001 წლის დეკემბერში. თავდაპირველად კემპინსკის მმართველობაში იყო  2005 წლის ნოემბრიდან 2020 წლის 1 იანვრამდე. 2020 წლის 1 იანვრიდან მართავს მანდარინ ორიენტალი. მენეჯმენტის ცვლილების შემდეგ დაგეგმილია მისი სრული განახლება
ოთახები და კეთილმოწყობა
ალტ=სასტუმროს ჭერი|მარცხნივ|მინი|სასტუმროს ჭერი ალტ=სასტუმროს ინტერიერი|მინი|სასტუმროს ინტერიერი Emirates Palace შედგება 394 რეზიდენციისგან, მათ შორის 92 ლუქსი და 22 ოთახი. რეზიდენციები განლაგებულია როგორც ორ ფრთაში, ასევე მთავარ ცენტრალურ შენობაში. ლუქსების უმეტესობა შესრულებულია ოქროსა და მარმარილოში. მთავარ შენობას აქვს ვრცელი მარმარილოს იატაკი, ხოლო ზედა ნაწილში დიდი შაბლონური გუმბათი, რომელიც მოპირკეთებულია ოქროთი. პენტჰაუსის იატაკზე ექვსი მთავარი ლუქსია განთავსებული, რომლებიც მხოლოდ მაღალი რანგის სტუმრებისთვისაა განკუთვნილი, მათ შორის, სამეფო ოჯახის წევრებისთვის.
ერთი ფრთიდან მეორე ფრთამდე ერთი კილომეტრია. 1,3 კილომეტრზეა გადაჭიმული კერძო სანაპირ ზოლი, წყალქვეშა მუზეუმით. 2500 ადამიანისთვის განკუთვნილი უზარმაზარი საკონცერტო დარბაზი. გარე ტერასები და სასტუმროს დარბაზები იტევს დაახლოებით 20 000 სტუმარს.
სასტუმროში მდებარეობს 40 საკონფერენციო დარბაზი, 2 დიდი ფიტნეს დარბაზი, როგორც დასავლეთ ისე აღმოსავლეთ ფრთაში, 3 საბავშვო კლუბი, 85 ბოტანიკური ბაღი, თეთრი იახტები და ლიმუზინები. თეთრი ქვიშის სანაპირო, საცუარო აუზები, შადრევნები და სპა ცენტრები., 40 – ზე მეტი შეხვედრის ოთახი, იახტების სადგომი, 2 მოედანი ვერტმფრენისათვის, მრავალფეროვანი მდიდრული მაღაზიები და 13 საერთაშორისო რესტორანი.
ღონისძიებები
ქრისტინა აგილერამ კონცერტი გამართა თავის Back To Basics ტურნეს დროს, 2008 წლის 24 ოქტომბერს. ჩვენებას 15,000 ადამიანი დაესწრო და მედიის დიდი ყურადღება მიიპყრო. სასტუმრო ასევე ჩანს ახალ ფილმში, Fast and Furious 7, რომელიც გამოვიდა 2015 წელს. სასტუმროს კადრები ასევე იქნა გამოყენებული 2007 წელს ფილმში „სამეფო“. ჯასტინ ტიმბერლეიკი სასტუმროში იმყოფებოდა 2007 წლის 6 დეკემბრის ტურნეს დროს, კონცერტით. Emirates Palace ასევე ჩანს 2019 წლის ფილმში 6 Underground ქალაქის სხვა ღირსშესანიშნავ ადგილებთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:სასტუმროები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროები კატეგორია:აბუ დაბი
კრისტო-ნოს-ვალგის რაიონი
კრისტო-ნოს-ვალგის რაიონი (Distrito de Cristo Nos Valga) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სეჩურის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 9 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 185 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 234.37 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სეჩურის პროვინციის რაიონები
ალ-იარუბიის ნაჰია
ალ-იარუბია (არაბ. ناحية اليعربية) — სირიის ალ-ჰასაქის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-იარუბიის პროვინციაში დაახლოებით 1 005 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 383,44 კმ².
დონა-ეუზებია
დონა-ეუზებია (Dona Eusébia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 222 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატაგუაზისის შემადგენლობაში.
ალ-იარუბიის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
დონა-ეუზებია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 001 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 85.45 კმ²-ზე. ფართობი 70 231 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩირიკოვის სახლი
ჩირიკოვის სახლი (Дом Чирикова) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ბუდიონოვის პროსპექტზე. სახლი აშენდა 1913 წელს არქიტექტორ ლეონიდ ებერგის პროექტის მიხედვით ეკლექტიკის სტილში. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: დონის როსტოვი, ბუდიონოვის პროსპექტი № 46.
Locomotiv GT
Locomotiv GT — უნგრული როკ-ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1971 წელს ქალაქ ბუდაპეშტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგრული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1971 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:პროგრესული როკ-ჯგუფები
ჩირიკოვის სახლი
ისტორია
სავაჭრო სახლის მშენებლობა ტაგანროგის (ამჟამად ბუდიონოვის) პროსპექტზე დაიწყო XX საუკუნის დასაწყისში, ფაბრიკანტის, ქალაქის საბჭოს წევრის ვლადიმირ ჩირიკოვის დაკვეთით. შენობის პროექტის ავტორი იყო როსტოველი არქიტექტორი ლეონიდ ებერგი, იგი ასევე ხელმძღვანელობდა ნაგებობის სამშენებლო სამუშაოებს. 1912 წელს ლეონიდ ებერგმა მოინახულა სამშენებლო მოედანი, ამის შემდეგ გადაწყვიტეს ფასადზე დაემატებინა ორი სვეტი. არქიტექტორმა გააპროტესტა კოლონების დამატება, რადგან ნაგებობა გადაწყვეტილი იყო რენესანსის სტილში. რაზეც ჩირიკოვმა უპასუხა: ებერგმა სხვა ვერაფერი გააწყო და იძულებული იყო დაემატებინა ორი სვეტი ფასადზე.
1913 წელს გაზეთი „Приазовский край“ წერდა, რომ ჩირიკოვის სახლი ერთ-ერთი ყველაზე დიდებული შესახედი იყო არქიტექტურის კუთხით როსტოვის სხვა სახლებს შორის. პირველი სართულის სათავსოები იქირავეს მაღაზიებმა. ჩირიკოვის სახლის ბინებს ჰქონდათ 4, 5, 6, და 7 ოთახი. შენობაში მოქმედებდა ლიფტი.
1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ შენობაში განათავსეს საქალაქო საბჭო. ამჟამად ჩირიკოვის სახლში განთავსებულია დონის როსტოვის ლენინის რაიონის პოლიციის განყოფილება.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სან-ვისენტე-დე-ჩუკური
სან-ვისენტე-დე-ჩუკური (San Vicente de Chucurí) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 738 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 084 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13.85 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 028 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რიაზანოვკა (ბაშკირეთი)
რიაზანოვკა  (Рязановка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 616 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 16 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (79%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
მიშნი (I)
მიშნი (I) (Mişni (I)) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
Space Groove
Space Groove — ProjeKct Two-ს, King Crimson-ის fraKctal-ჯგუფის ერთადერთი სტუდიური ალბომი. ჩაწერილია 1997 წლის 19-21 ნოემბერს. გამოვიდა 1998 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ProjeKcts კატეგორია:1998 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Discipline Global Mobile-ის ალბომები კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები
დავით თაქთაქიშვილი (საფეხბურთო მწვრთნელი)
დავით თაქთაქიშვილი (დ. 29 ოქტომბერი, 1994, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა მეკარის პოზიციაზე. იცავდა საქართველოს ფუტსალის უმაღლესი ლიგის მონაწილე საფეხბურთო კლუბ თბილისის „გრანდის“ ღირსებას.
სამწვრთნელო საქმიანობის დაწყების შემდეგ სხვადასხვა დროს მუშაობდა „სასკო“ თბილისის მთავარი მწვრთნელის ასისტენტად, „მარკ სტარზის“, ახმეტის „ბახტრიონისა“ და საფეხბურთო კლუბ „თბილისის“ მთავარ მწვრთნელად. 2018–2021 წლებში იყო საქართველოს ეროვნული ჩემპიონატის რეგიონული ლიგის მონაწილე საფეხბურთო კლუბ სოხუმის „დინამოს“ მთავარი მწვრთნელი. მერაბ მამულაშვილი (25 ივლისი, 2018). სოხუმის „დინამოს“ დამფუძნებელი მამუკა ბიძინაშვილი: საკუთარ სტადიონს ავაშენებთ... ეს იქნება უეფას მეორე კატეგორიის კომპლექსი· ციტატა: „...ჩვენ გვყავს სათადარიგო გუნდი, სადაც 16–20 წლის ბიჭები თამაშობენ. ისინი თბილისის პირველობაზე გამოდიან და ასაკით ბევრად უფროს მოწინააღმდეგეებთან თამაშებით იზრდებიან და მიმაჩნია საქმისადმი სერიოზული დამოკიდებულებით, მომავალ წელს, რამდენიმე მათგანი მთავარ გუნდში დამკვიდრებასაც შეძლებს. მათი პროგრესისთვის ჩვენი მთავარი მწვრთნელი დავით თაქთაქიშვილი და მისი სტაფი ყველაფერს აკეთებენ.“ · დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 28 დეკემბერი, 2019. წყარო: გაზეთი „ლელო“. წაკითხვის თარიღი: 28 დეკემბერი, 2019. 2021 წლის 14 იანვრიდან აპრილის მეორე ნახევრამდე ამავე კლუბის გენერალური დირექტორის თანამდებობას იკავებდა. 2021 წლის აპრილის ბოლოდან კვლავ სოხუმის „დინამოს“ მთავარი მწვრთნელია.
ბიოგრაფია
დავით თაქთაქიშვილმა სამწვრთნელო საქმიანობა 2014 წელს „სასკო“ თბილისის მთავარი მწვრთნელის ასისტენტად დაიწყო. იმავე წლის დეკემბრიდან „მარკ სტარზის“ მთავარი მწვრთნელი ხდება. მისი ხელმძღვანელობით გუნდი რამაზ შენგელიას სახელობის თასის ფინალში გადის. 2015 წლის გაზაფხულიდან ახმეტის „ბახტრიონში“ აგრძელებს მუშაობას. 2016 წლიდან საფეხბურთო კლუბ „თბილისის“ მთავარი მწვრთნელია. 2016–2018 წლებში „მარკ სტარზის“ სპორტულ დირექტორად მუშაობს.
2017 წელს მის მიერ მომზადებულმა მზრუნველობამოკლებული, სოციალურად დაუცველი და დევნილი ბავშვებისგან დაკომპლექტებულმა საქართველოს ბავშვთა საფეხბურთო ნაკრებმა მოსკოვის საერთაშორისო ფესტივალზე მიიღო მონაწილეობა, სადაც მე-4 ადგილი დაიკავა. დავით თაქთაქიშვილის გაწვრთნილმა საქართველოს ბავშვთა ნაკრებმა ჩემპიონატი ისე ჩაატარა, რომ გოლი არ გაუშვია. ქართველმა ბავშვებმა ჯგუფურ ეტაპზე ერთი შეხვედრა ფრედ (0–0) დაასრულეს, ხოლო ორ შეხვედრაში ერთნაირი ანგარიშით (1–0) გაიმარჯვეს — მათ შორის, ალეკო ანანიძის გოლით ბრაზილიის ბავშვთა ნაკრებთან. მერაბ მამულაშვილი (27 ოქტომბერი, 2017). ბავშვთა ტურნირი რუსეთში — ანანიძის და ბებიას გოლებით საქართველო ნახევარფინალში გავიდა· ციტატა: „...მზრუნველობამოკლებული, სოციალურად დაუცველი და დევნილი ბავშვების ნაკრები (იგივე „SOS ბავშვთა სოფლის“ აღსაზრდელები) წარმატებით გამოდის მოსკოვის საერთაშორისო ფესტივალზე, რომელიც „SOS ბავშვთა სოფლების“ არაოფიციალურ მსოფლიოს ჩემპიონატად იწოდება. ჩვენმა ბავშვებმა ეთიოპიასთან 0–0 ითამაშეს, ბრაზილიას ალეკო ანანიძის გოლით 1–0 მოუგეს, ხოლო ჯგუფური ტურნირის ბოლო მატჩში იმავე ანგარიშით ყაზახეთსაც სძლიეს. ამ მატჩში თავი ნიკა ბებიამ გამოიჩინა. ამრიგად, ქართული გუნდი გავიდა ნახევარფინალში, რომელიც დღეს გაიმართება. ჩვენი მეტოქე ლატვია იქნება. „ბავშვებმა გასაოცარი ბრძოლისუნარიანობა, ჟინი გამოავლინეს და მეტოქეები ღირსეული თამაშით დაამარცხეს. ახლა ნახევარფინალში ვხვდებით ლატვიას, რომელსაც ძლიერი ნაკრები ჰყავს, მაგრამ იმედია, მასაც დავამარცხებთ“ — ამბობს გუნდის მთავარი მწვრთნელი დავით თაქთაქიშვილი.“ · დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 29 დეკემბერი, 2019. წყარო: გაზეთი „ლელო“. წაკითხვის თარიღი: 29 დეკემბერი, 2019. ნახევარფინალურ ჯგუფში ლატვიის ბავშვთა ნაკრებს მოუგეს (3–0) და მხოლოდ პენალტების სერიაში დათმეს შეხვედრა მასპინძელ რუსეთის ბავშვთა ნაკრებთან (1–2). საბოლოოდ, გუნდი მე-4 ადგილზე გავიდა. ტურნირის საუკეთესო მეკარე საბა საბიაშვილი გახდა, ხოლო საუკეთესო მცველი — ალეკო ანანიძე.
2018 წლიდან „დინამო“ სოხუმის მთავარ მწვრთნელად ინიშნება. კლუბსა და მწვრთნელს შორის კონტრაქტი 2020 წლის 31 დეკემბრამდე გაფორმდა.
დავით თაქთაქიშვილის ხელმძღვანელობით გუნდმა ორი სეზონი ჩაატარა, რომლის განმავლობაში სოხუმის „დინამომ“ 58 ოფიციალური მატჩი გამართა. აქედან 27 შეხვედრაში გაიმარჯვება მოიპოვა, 20 შეხვედრა დათმო, ხოლო 11 მატჩი ფრედ დაასრულა.
2020 წლიდან დავით თაქთაქიშვილი კლუბში გენერალური დირექტორის პოზიციასაც ითავსებს. ამავე წლიდან „დინამო“ სოხუმის ქალთა საფეხბურთო გუნდის მთავარ მწვრთნელად ინიშნება, რომელიც საქართველოს ეროვნული ჩემპიონატის უმაღლეს ლიგაში ასპარეზობს. მის სახელს უკავშირდება, აგრეთვე, კლუბში საფეხბურთო აკადემიის ჩამოყალიბება და საქართველოს ისტორიაში პირველი ქალთა საფეხბურთო აკადემიის შექმნა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:სოხუმის დინამოს მწვრთნელები დ
რას-ალ-აინის ნაჰია
რას-ალ-აინი (არაბ. ناحية رأس العين‎‎) — სირიის ალ-ჰასაქის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით რას-ალ-აინიის პროვინციაში დაახლოებით 121 536 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 2 832 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ნამლისევის ჯამე
ნამლისევის ჯამე — არქიტექტურული ძეგლი, ხის ორსართულიანი ჯამე. მდებარეობს ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნამლისევში. თარიღდება XIX საუკუნით.
ძეგლის აღწერა
ვაკე რელიეფზე აგებული ჯამე ორსართულიან ნაგებობას წარმოადგენს, რომლის პირველი სართული ფლეთილი ქვით ამოყვანილი ნახევარსადაფია, ხოლო ზედა ხის კორპუსი - ორსინათლიანი სამლოცველო დარბაზი. ჯამე რეგიონისათვის ტრადიციულ არქიტექტურულ მახასიათებლებს მიჰყვება, რაც შეადგენს კიდეც მისი ავთენტურობის საფუძველს: თითქმის კვადრატულ გეგმარებას მიჰყვება ქვის საფუძველი, ხის სამლოცველო დარბაზი, კრამიტის საბურავი და სწორკუთხა კარ-სარკმლის ღიობებით დანაწევრებული ფასადები, რომელთა გადაწყვეტის უკიდურეს სისადავეს ინტერიერის მხატვრულად აქცენტირებული სივრცეები უნდა ენაცვლებოდეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ჯამეები
ფოთის ჰიდრომექანიზაციის ქარხანა
ფოთის ჰიდრომექანიზაციის ქარხანა — საქართველოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი საწარმო იყო. შეიქმნა 1951 წლის მარტში სარემონტო სახელოსნოების ბაზაზე. თავდაპირველად ფოთის მიწასაწოვი დანადგარების ქარხანა ერქვა. ფოთის ჰიდრომექანიზაციის ქარხანა ჩვენს ქვეყანაში ერთადერთი საწარმო იყო, რომელიც სახალხო მეურნეობისათვის სერიულად უშვებდა 50 მ³/სთ და 400 მ³/სთ მწარმოებლურობის მცერავ მიწასაწოვ იარაღებს. 1962 წლიდან ქარხნის პროდუქცია 23 ქვეყანაში იგზავნებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფოთი კატეგორია:საქართველოს საწარმოები
ომის სახე
ომის სახე (La Cara de la Guerra) — ესპანელი სიურეალისტი მხატვრის სალვადორ დალის ნახატი, შესრულებული 1940 წელს ზეთს საღებვებით ტილოზე. ნამუშევარზე დალი ცხოვრების რთულ პერიედში, კალიფორნიაში ცხოვრებისას მუშაობდა.
ის ტრავმა და ინსპირაცია, რაც დალიმ ომის პერიოდში მიიღო, თან გასდევს მის შემოქმედებას. დალი მიიჩნევდა, რომ მისი მხატვრული, არტისტული ხედვა ომის მუდმივი მოლოდინის შედეგი იყო. ნამუშევარი შესრულებულია მეორე მსოფლიო ომსა და ესპანეთის სამოქალაქო ომს შორის პერიოდში.
ნახატზე გამოსახულია სახე, თავი ტანის გარეში, რომელიც ბარენის უდაბლოს გაჰყურებს. სახე გახრწნილია და ერთი შეხედვით ნამდვილად გვამს ჰგავს, რაც ნახატს საზარელს ხდის. თვალებსა და პირში გამოსახულია იდენტური სახეები, იგივე მეორდება მათ შემთხვევშიც, რაც განსაკუთრებულ ეფექტს ქმნის. მნახველს ექმნება შთაბეჭდილება, რომ ეს სცენა დაუსრულებელია. დიდი სახეს ირგვლივ გველები ესევიან. მარჯვენა ქვედა კუთხეში შეიმჩნევა ხელის ანაბეჭდი, რომელიც დალის მტკიცებით მისი მარცხენა ხელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სალვადორ დალის ნახატები კატეგორია:სიურრეალიზმი
უდეი ჰუსეინი
უდეი ჰუსეინი (قصي صدام حسين; დ. 18 ივნისი, 1964 — გ. 22 ივლისი, 2003) — სადამ ჰუსეინის უფროსი შვილი. ერაყის ოლიმპიური კომიტეტის, ერაყის ჟურნალისტთა კავშირისა და ერაყის ფეხბურთის ასოციაციის ყოფილი ხელმძღვანელი. ერაყის სტუდენტთა კავშირისა და ერაყის ახლაგაზრდობის კავშირის ყოფილი გენერალური მდივანი. იყო იერუსალიმის განმათავისუფლებელი არმიის წევრი. პარლამენტის წევრი და პოლიტოლოგიის დოქტორი. იგი და მისი ძმა ქუსეი მოკლეს 2003 წლის 22 ივლისს აშშ-ის ძალების მიერ ჩატარებული ოპერაციის შედეგად. დაკრძალეს სოფელ ალ-აუჯაში. 2007 წლის 13 იანვარს მოახდინეს მისი და ქუსეის ცხედრების ექსგუმაცია და დაკრძალეს სადამ ჰუსეინის გვერდით, რომელიც 2006 წლის 30 დეკემბერს დასაჯეს სიკვდილით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერაყელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
აღმოსავლეთ ევროპის უნივერსიტეტი
უნივერსიტეტი დაარსდა 2012 წელს თბილისში. უნივერსიტეტი  ავტორიზებულია და საგანმანათლებლო პროგრამები აკრედიტებულია საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად.
ისტორია
აღმოსავლეთ ევროპის უნივერსიტეტი 2012 წელს დაარსდა. უნივერსიტეტის რექტორის პოსტს იკავებს დავით ჩერქეზიშვილი, რომელიც ფლობს ბიზნესის ადმინისტრირების დოქტორის ხარისხს და არის სამეცნიერო სტატიებისა და მონოგრაფიის ავტორი, ასევე არაერთი სამეცნიერო კონფერენციის, სემინარის მონაწილე და თანაორგანიზატორი.
უნივერსიტეტი თავდაპირველად ფუნქციონირებდა სასწავლო უნივერსიტეტის სტატუსით და ახორციელებდა საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამებს სამი მიმართულებით: სამართალი, ბიზნესის ადმინისტრირება და ინგლისური ფილოლოგია. 2015 წელს რეავტორიზაციის გზით მიენიჭა უნივერსიტეტის სტატუსი და მოიპოვა სადოქტორო პროგრამების განხორციელების უფლება.
2020 წელს შეიქმნა სადოქტორო კვლევების განვითარების ცენტრი, რომლის მიზანია დოქტორანტურის საფეხურზე სწავლა-სწავლებისა და კვლევის პროცესის, სტუდენტებისა და აკადემიური პერსონალის პროფესული და კვლევითი უნარების განვითარება.
დღესდღეობით უნივერსიტეტი არაერთი საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრია და პარტნიორობის ხელშეკრულების ფარგლებში თანამშრომლობს მრავალ წამყვან უნივერსიტეტთან მსოფლიოს მასშტაბით.
უნივერსიტეტის ლოგო
სამსაფეხურიანი ისარი აღებულია შუმერული ლურსმნული დამწერლობიდან და თანამედროვე გრაფიკულ სიმბოლოებში ასო "E"– ს აღმნიშვნელი ნიშანია, რითაც ხაზი ესმება სახელწოდებაში "ევროპის" მნიშვნელობას.
თითოეული სამკუთხედი “ცოდნის სამკუთხედის“ სიმბოლოს წარმოადგენს, რომელიც ევროკომისიის განათლების პოლიტიკის მთავარი პრიორიტეტია. ისინი, ამავდროულად ასოცირდება სამსაფეხუროვან უმაღლესი განათლების სისტემასთან (ბაკალავრიატი, მაგისტრატურა, დოქტორანტურა) და მათი ერთობლიობა განათლების განგრძობადობას, უწყვეტობასა და ერთიანობას აღნიშნავს.
მთლიანობაში, გრაფიკული სიმბოლო წარმოადგენს საფუძველზე დაშენებულ ერთიან კონსტრუქციას, როგორც აკადემიური განათლების უწყვეტობას და მიღებული ხარისხის მდგრადობას.
უნივერსიტეტის ფაკულტეტები
მინი|350x350პქ|უნივერსიტეტის კამპუსი აღმოსავლეთ ევროპის უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს სამი ფაკულტეტი: იურიდიულ და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი, ბიზნესისა და ინჟინერიის ფაკულტეტი, ჯანდაცვის მეცნიერებათა ფაკულტეტი.
ფაკულტეტი წარმოადგენს უნივერსიტეტის ძირითად საგანმანათლებლო ერთეულს, რომელიც, აკადემიური თავისუფლების ფარგლებში, უზრუნველყოფს სტუდენტთა მომზადებას ერთ ან რამდენიმე სპეციალობაში და ანიჭებს მათ შესაბამის  კვალიფიკაციას.
ფაკულტეტის შექმნის, რეორგანიზაციის ან გაუქმების შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს აღმოსავლეთ ევროპის უნივერსიტეტის რექტორი, სამართლებრივი აქტით-ბრძანებით, წარმომადგენლობითი საბჭოს  არგუმენტირებული  წინადადების საფუძველზე.
ფაკულტეტს ხელმძღვანელობს და მესამე პირებთან ურთიერთობებში წარმოადგენს ფაკულტეტის დეკანი, რომელსაც თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს უნივერსიტეტის რექტორი.
ფაკულტეტის მმართველი წარმომადგენლობითი ორგანოა ფაკულტეტის საბჭო, რომლის შემადგენლობაშიც შედიან აკადემიური პერსონალისა და სტუდენტთა არჩეული წევრები. ფაკულტეტის საბჭოში აკადემიური პერსონალის წარმომადგენლები აირჩევიან აკადემიური პერსონალის  საერთო  კრებაზე ღია კენჭისყრით, ხოლო სტუდენტი წევრები აირჩევიან სტუდენტთა თვითმმართველობის მიერ. საბჭოს შემადგენლობის დაკომპლექტების წესი, პროცედურა, უფლებამოსილება და მუშაობის რეგლამენტი  განისაზღვრება ფაკულტეტის დებულებით.
იურიდიულ და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
აღმოსავლეთ ევროპის უნივერსიტეტის იურიდიულ და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი ახორციელებს სწავლებას სამივე საფეხურზე შემდეგი მიმართულებებით:
საბაკალავრო პროგრამები:
სამაგისტრო პროგრამები:
სადოქტორო პროგრამა:
ბიზნესისა და ინჟინერიის ფაკულტეტი
აღმოსავლეთ ევროპის უნივერსიტეტის ბიზნესისა და ინჟინერიის ფაკულტეტი ახორციელებს სწავლებას სამივე საფეხურზე ქართულ და ინგლისურ ენებზე შემდეგი მიმართულებებით:
საბაკალავრო პროგრამები:
სამაგისტრო პროგრამები:
სადოქტორო პროგრამები:
ამასთანავე, ბიზნესისა და ინჟინერიის ფაკულტეტზე ხორციელდება მასწავლებლის მომზადების საგანმანათლებლო პროგრამას (60 კრედიტი).
ჯანდაცვის მეცნიერებათა ფაკულტეტი
აღმოსავლეთ ევროპის უნივერსიტეტის ჯანდაცვის მეცნიერებათა ფაკულტეტი დაარსდა 2017 წელს და ახორციელებს  დიპლომირებული მედიკოსის ერთსაფეხურიან ინგლისურენოვან საგანმანათლებლო პროგრამას.
ფაკულტეტს ხელმძღვანელობს და მესამე პირებთან ურთიერთობებში წარმოადგენს ფაკულტეტის დეკანი, ასოცირებული პროფესორი ნატო ალავიძე, რომელიც ფლობს ფარმაცევტულ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხს. ფაკულტეტის მმართველი წარმომადგენლობითი ორგანოა ფაკულტეტის საბჭო, რომელსაც ხელმძღვანელობს ფაკულტეტის დეკანი.
ჯანდაცვის ფაკულტეტზე სწავლა მიმდინარეობს ინგლისურ ენაზე. ფაკულტეტზე ირიცხება  საერთაშორისო სტუდენტები მსოფლიოს 14 ქვეყნიდან: ისრაელი, ინდოეთი, ნიგერია, შრი-ლანკა, ტაჯიკეთი, უზბეკეთი, ბანგლადეში, ერაყი, ირანი, ყატარი, ლიბანი, პაკისტანი,  სინგაპური, აშშ.
ჯანდაცვის ფაკულტეტზე სწავლა ხორციელდება საქართველოში კლინიკების ბაზებზე, როგორებიცაა:
უნივერსიტეტის სამედიცინო განათლება აღიარებულია ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის მიერ და შეტანილია სამედიცინო სკოლების მსოფლიო კატალოგში. ასევე, არის სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციისა თუ ასოციაციის წევრი:
ფრანციშკუ პორტუგალიელი
ფრანციშკუ პორტუგლიელი (Francisco de Portugal; დ. 25 მაისი, 1691 — გ. 21 ივლისი, 1742) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე პედრუ II-ისა და დედოფალ მარია სოფია ნოიბურგელის შუათანა ვაჟი.
ბიოგრაფია
ფრანციშკუ დაიბადა 1691 წლის 25 მაისს ლისაბონში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე პედრუ II-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარია სოფია ნოიბურგელის მესამე ვაჟი. დაბადებისთანავე მას მიენიჭა ბეჟას ჰერცოგობა, კრატოს მმართველობა და ინფანტადუს ბატონობა. იგეგმებოდა, რომ იგი დაექორწინებინათ მისი ძმის, მეფე ჟუან V-ის ცოლის, დედოფალ მარია ანა ავსტრიელის დაზე, საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ I-ის ასულ მარია მაგდალენაზე, თუმცა არ გამოვიდა.
1716 წელს, რომის პაპ კლემენტ XI-ის მოწოდებით ფრანციშკუ, ისევე როგორც ბევრი ევროპელი მამაკაცი უნგრეთსა და ტრანსილვანიაში წავიდა თურქებთან საბრძოლველად. მეფე ჟუან V-მ პორტუგალიური არმადა გაუშვა ხმელთაშუა ზღვაში ფრანციშკუს მეთაურობით. ვენეციელებისა და ავსტრიელების დახმარებით ფრანციშკუმ დაამარცხა თურქები და უკან გააბრუნა, რომელთაც მიზნად კვლავ ვენის აღება ჰქონდათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1691 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1742 კატეგორია:ბრაგანსები
ალ-დარბასიის ნაჰია
ალ-დარბასია (არაბ. ناحية الدرباسية) — სირიის ალ-ჰასაქის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-დარბასიის პროვინციაში დაახლოებით 55 614 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 994,17 კმ².
ტუკუში
ტუკუში, თეთრი დელფინი, ამაზონის დელფინი (Sotalia fluviatilis) — ძუძუმწოვარი ცხოველი დელფინისებრთა ოჯახისა. გარეგნულად აფალინას წააგავს. მისი სხეულის სიგრძე 1,5 მ აღწევს. ზურგი და გვერდები ღია მოცისფრო-მონაცისფრო ფერისაა. მუცელი ბევრად ღიაა, ხშირად ვარდისფერი. ზურგის ფარფლი ჩვეულებრივ, ოდნავ მოკაუჭებულია. დინგი კარგად შესამჩნევია, საშუალო სიგრძისაა. თითო ყბაზე 26-36 წყვილი კბილია. ტუკუში გვხვდება მდინარე ამაზონსა და მის მრავალ შენაკადში, ესე იგი ბრაზილიაში, პერუში, კოლუმბიის სამხრეთ-აღმოსავლეთში და ეკვადორის აღმოსავლეთ ნაწილში. იკვებება თევზებით. ცოცხლობს 35 წლამდე. ტუკუში გამოსახულია რიო-დე-ჟანეიროს გერბზე.
აღსანიშნავია, რომ 2012 წელს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ექსპედიციამ შავი ზღვის საქართველოს აკვატორიაში დააფიქსირა ტუკუში. უჩვეულოდ შეფერილი დელფინი ოთხ ინდივიდთან ერთად დაცურავდა. აღსანიშნავია, რომ ბოლო 100 წლის განმავლობაში მსოფლიოში მხოლოდ 10 თეთრი დელფინია ნაპოვნი.
რინკონდა-ლიკუარის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სეჩურის პროვინციის რაიონები
ფლამინგოსნაირნი
ფლამინგოსნაირნი (Phoenicopteriformes) — ფრინველთა რიგი. მოიცავს 2 ოჯახს. საკამათოა რიგში Scaniornis და Juncitarsus ამომწყდარი გვარების არსებობა. დღემდე 6 სახეობაა მოღწეული. მათი სიგრძე 90—120 სმ, მასა 2.5—4,5 კგ აღწევს. გავრცელებული არიან სამხრეთ–დასავლეთ ევროპაში, სამხრეთ–დასავლეთ აზიაში, აფრიკასა და ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ამერიკაში. აქვთ მასიური ნისკარტი, გრძელი კისერი და ფეხები.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ფრინველები
მიხეილ ასტაპენკო
ბიოგრაფია
მიხეილ ასტაპენკო 1951 წლის 17 ნოემბერს ბრიანსკის ოლქის სოფელ პლავნაში დაიბადა. 1974 წელს მიხეილ ასტაპენკომ დაამთავრა როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა როსტოვის ოლქის დასახლება გიგანტის № 76 სკოლაში ისტორიის მასწავლებლად.
შემოქმედება
1977 წლიდან დაიწყო მიხეილ ასტაპენკოს ნაწარმოებების გამოცემა. მის კალამს ეკუთვნის დონის კაზაკების ისტორიის შესახებ 650-მდე სტატია და 38 წიგნი. მიხეილ ასტაპენკოს მიერ შექმნილ მთავარ ნაწარმოებებს განეკუთვნება: „История казачества России“ (რუსეთის კაზაკების ისტორია) 5 ნაწილად, „История донского казачества“ (დონის კაზაკების ისტორია), „Донские казаки“ (დონელი კაზაკები), „Атаман Платов“ (ატამანი პლატოვი), „Донские казачьи атаманы“ (დონელი კაზაკების ატამანები) და სხვ.
მიხეილ ასტაპენკოს პირველი წიგნი „Останется вечно монументом“ (სამუდამოდ დარჩება მონუმენტად) 1984 წელს როსტოვის წიგნების გამომცემლობამ გამოსცა. მომდევნო წიგნი იყო „Славен Дон“ (დიდებული დონი) (1985), მოსკოვის გამომცემლობაში გამოვიდა მისი წიგნები „И будет помнить вся Россия“ (და ემახსოვრება მთელ რუსეთს) („Молодая гвардия“, 1986), „Атаман Платов“ (ატამანი პლატოვი) („Современник“, 1988), როსტოვის გამომცემლობაში — წიგნები კონდრატე ბულავინზე, ატამან კალედინზე, პოეტ ნიკოლოზ ტუროვეროვზე და სხვ.
მონაწილეობდა მხატვრულ ფილმებში „Оглашению не подлежит“ (გამჟღავნებას არ ექვემდებარება) („მოსფილმი“ 1983) და თექვსმეტსერიან მხატვრულ ფილმში „Атаман“ (ატამანი) („მოსფილმი“, 2005).
შრომები
გამოცემულია მწერლის შემდეგი ნაწარმოებები:
ინტერნეტ-რესურსები
კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:დაბადებული  17 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1951
არაბულები
არაბულები — ხევსურული წარმოშობის გვარი. გვარი „არაბული“ კაცის სახელი „არაბასაგან“ მოდის. გადმოცემით ასე რქმევია ხევსურეთის სოფელ გუდანის მოსახლის ერთ-ერთ შვილს. მის ჩამომავლებს ეწოდებოდათ: არაბაური-არაბაული-არაბული.მათ ადრე უცხოვრიათ ხევსურეთის არაგვის სათავეებთან — ზეისტეჩოს, წინხადუს, ბაცალიგოს და სხვა სოფლებში. ამ გვარის უძველეს განაყრებად იხსენიებიან: ველგუჯა, რკინა, ბიჩინაგა და ჩუჩაყი, რომელთა შემდგომ მოდგმამ ცალ-ცალკე ქვეგვარი (ფრატრია) წარმოშვა. ისინი ახალ-ახალ ადგილებს იკავებდნენ ჯერ ხევსურეთის არაგვის ხეობაში, შემდეგ კი XVII-XVIII საუკუნეებში ხევის, გუდამაყრის, ერწო-თიანეთისა და ახმეტის ტერიტორიებზე. XIX-XX საუკუნეებში დასახლდნენ, აგრეთვე საგარეჯოს, თელავისა და დედოფლისწყაროს რაიონებში.
ქვეგვარებში (ფრატრიებში) წარმოიშვა ცალკეული სახლიდან (ცეცხლიდან) განაყოფ ოჯახთა ჯგუფები, რომელთაც ხევსურები „სახლისკაცებს“ ან „მამიშვილობას“ უწოდებდნენ. ეს მამიშვილობები, ტერიტორიული სიშორის მიუხედავად, მაინც ინარჩუნებდნენ ერთმანეთთან სისხლისმიერ ნათესაობას და საგვარო თემს ქმნიდნენ.
არაბულების მთავარი ღვთაებები იყო „პირქუში“ (სოფ. ბაცალიგოს) და „სახეთო“ (ზეისტეჩოს და გუდანში), რომელთაც შემდეგ შეუერთდა ან ჩაენაცვლა ქრისტიანული: წმ. სამების, ღვთისმშობლის, მთავარანგელოზის, წმ. გიორგისა და სხვა კულტები.
არაბულების ხევსურეთის გარეთ გასახლების შემდეგ მათგან წარმოიშვა ახალი გვარები, მაგ. ფიცხელაური (გუდამაყარში, ხევში, კახეთში...), ბიჩინაგაური (დუშეთში), ხიტალიშვილი (სოფ. ხიტალედან წასული ერთ-ერთი რკინაულისაგან, სოფელ არანისში). ფიცხელაურების ჩამომავლებმა მიიღეს ახალი გვარები: ფაშურიშვილი, ბერიკაშვილი (თიანეთში), ძამსაშვილი-ცამციშვილი (კახეთში, სოფ. ვაჩნაძიანი) და სხვა.
1995 წლის მონაცემით არაბულების გვარი ითვლიდა 2903 კაცს.
ლიტერატურა
*
აბდელაზიზ ჯერადი
აბდელაზიზ ჯერადი (عبد العزيز جراد, დ. 12 თებერვალი, 1954, ხენშელა, ალჟირი) — ალჟირელი პოლიტიკოსი. ალჟირის პრემიერ-მინისტრი 2019 წლის 28 დეკემბრიდან.
აბდელაზიზ ჯერადი დაიბადა 1954 წლის 12 თებერვალს ალჟირის ქალაქ ხენშელაში. საშუალო სკოლა დაამთავრა ალჟირში ხოლო სწავლა გააგრძელა პარიზის ნანტერის უნივერსიტეტში. იგი ასევე მუშაობდა ალჟირის უნივერსიტეტის პოლიტიკური მეცნიერებების ფაკულტეტის პროფესორად და გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე წიგნი. 2019 წლის 28 დეკემბერს დანიშნეს პრემიერ-მინისტრად და პრეზიდენტმა დაავალა ახალი მთავრობის ფორმირება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ალჟირის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ალჟირელი პოლიტიკოსები
ოქილ ოქილოვი
ოქილ ოქილოვი (Оқил Оқилов; დ. 2 თებერვალი, 1944) — ტაჯიკი პოლიტიკოსი. ტაჯიკეთის პრემიერ-მინისტრი 1999-2013 წლებში. არის ტაჯიკეთის სახალხო დემოკრატიული პარტიის წევრი. პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას იკავებდა 13 წლისა და 338 დღის მანძილზე. ის ყველაზე დიდ ხანს იკავებდა ტაჯიკეთის პრემიერ-მინისტრის პოსტს, აღნიშნული თანამდებობის არსებობის მანძილზე.
სქოლიო
კატეგორია:ტაჯიკეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1944
ანტონიუ პორტუგალიელი
ანტონიუ პორტუგალიელი (António de Portugal; დ. 15 მარტი, 1695 — გ. 20 ოქტომბერი, 1757) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე პედრუ II-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარია სოფია ნოიბურგელის შუათანა ვაჟი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1695 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1757 კატეგორია:ბრაგანსები
ფოთლების როზეტი
მინიატიურა ფოთლების როზეტი — მჭიდროდ მიჯრილი ფოთლების ჯგუფი, რომელიც განლაგებულია დამოკლებულ ღეროზე ნიადაგის ზედაპირთან. როზეტი აქვს მსუქანასებრთა, ფხიჯასებრთა, ჯვაროსანთა, რთულყვავილოვანთა და სხვა ოჯახების მრავალ მცენარეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა მორფოლოგია
ესტრელა-დალვა
ესტრელა-დალვა (Estrela Dalva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 210 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატაგუაზისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 470 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.8 კმ²-ზე. ფართობი 131 365 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ყაზარქი-ყომარი
ყაზარქი-ყომარი (Qazarkı-Qomər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ტაშკენტის ოლქი
ტაშკენტის ოლქი (ვილაეთი) (Toshkent viloyati) — უზბეკეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტაშკენტი.
ზოგადი მიმოხილვა
შეიქმნა 1938 წლის 15 იანვარს. მდებარეობს რესპუბლიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი 15,3 ათასი კმ². ოლქის ჩრდილო-აღმოსავლეთი და აღმოსავლეთი ნაწილი მთიანია. ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი სამხრეთით და სამხრეთ-დასავლეთით წარმოადგენს მთისწინა ვაკეს, რომელიც დახრილია მდინარე სირდარიისაკენ. ოლქი მდებარეობს მაღალი სეისმურობის ზონაში. მთავარი მდინარეებია სირდარია და მისი შენეკადები ჩირჩიქი და აჰანგარანი. ენერგეტიკის ბაზაა ბუნებრივი აირი, მურა ნახშირი (ანგრენის საბადო) და ჰიდროენერგორესურსები. არის დიდი თეცები. ტაშკენტის სრესი, ანგრენის სრესი, ჩირჩიქ-ბოზსრუს ჰესების კასკადი. აგებულია სარწყავი არხები, წყალსაცავები. სოფლის მეურნეობაში მისდევენ მებამბეობას, მებაღეობას, მებაღჩეობას, მევენახეობას და სხვა. მოჰყავთ ბამბა, კენაფი, ქერი, ხორბალი, ბრინჯი, კარტოფილი, ბოსტნეული კულტურები, ვაშლი, ალუბალი, ყურძენი და სხვა. მეცხოველეობა სახორცე-სარძეო მიმართულებისაა. აშენებენ ღორს, ცხვარს, თხას, ცხენს, ფრინველს. სარწყავ ზონაში განვითარებულია მეაბრეშუმეობა. ტაშკენტში მდებარეობს აეროპორტი, რომლითაც უკავშირდება აზიის მრავალ ქვეყანას.
სადოვკა (ბაშკირეთი)
სადოვკა  (Садовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
ტაშკენტის ოლქი
ჯილდოები და მედლები
ოლქი დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით (1959, 1970).
სადოვკა (ბაშკირეთი)
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 1 567 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 26 კმ-ით.
ტაშკენტის ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის ოლქები
სადოვკა (ბაშკირეთი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მოლდოველები შეადგენენ (72%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ქვის ფილების საფლავების კულტურა
მინი|ქვის ფილების საფლავები. ბაიკალის ხალხების ეთნოგრაფიული მუზეუმი. ქვის ფილების საფლავების კულტურა — გვიან ბრინჯაოს და ადრეული რკინის ხანის მონღოლური არქეოლოგიური კულტურა. სხვა და სხვა წყაროების მიხედვით კულტურა თარიღდება ძვ. წ. 1,300 - 300 პერიოდით. ქვის ფილების საფლავების კულტურა წარმოადგენდა ევრაზიელი მომთაბარეების უზარმაზარი ტერიტორიის აღმოსავლეთ ფრთას, რომლებმაც ძველი წელთაღრიცხვის პირველ ათასწლეულში სკვითურ-ციმბირული სამყარო შექმნეს. მოსახლეობის ანთროპოლოგიურ ტიპში დომინანტური არის მონღოლოიდური რასა. დღევანდელი ტუვას ტერიტორიაზე დასავლეთიდან გამოჩენილი ახალმოსულები წარმოადგენენ კავკასიურ რასას.
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის ისტორია კატეგორია:ბრინჯაოს ხანის კულტურები
ზედა ბზუბზუს ჯამე
ზედა ბზუბზუს ჯამე — არქიტექტურული ძეგლი, ხის ორსართულიანი ჯამე. მდებარეობს ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზედა ბზუბზუში. თარიღდება XIX საუკუნით.
ძეგლის აღწერა
ჯამე ყურადღებას იქცევს მასიური კუბისმაგვარი მოცულობითა და ერთგვაროვანი, სწორკუთხა სარკმლებით დატიხრული ფასადების სიმეტრიით. ხის ორსართულიანი ჯამე, რომელიც კოხტად ეწერება ხავსით დაფარულ და მონოლითური ქვებით დამშვენებულ ეზოში, ქვის თლილი კვადრებით ნაგებ საფუძველზეა აღმართული; ერთადერთი შესასვლელი კარი ჩრდილოეთ მხარესაა გაჭრილი, რომელზედაც ქვის ოთხსაფეხურიანი ფართო და თანდათან შევიწროვებული კიბეა მიდგმული. ცნობილია, რომ ზედა ბზუბზუს აღნიშნული ჯამე, 1970-80-იან წლებში, კინოთეატრის შენობად იყო გამოყენებული; ფუნქციის შეცვლამ მნიშვნელოვნად შეცვალა ჯამეს ინტერიერის არქიტექტურული წყობა: 1981 წლის ბარათის მიხედვით, ინტერიერში შემორჩა მხოლოდ ქოროს ჩრდილოეთი ნაწილი (შესასვლელი კარის თავზე), მდიდრულად მოჩუქურთმებული სამი ნახევარწრიული აივნით; ინტერიერის დანარჩენი ნაწილები კი განადგურდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ჯამეები
The Who Hits 50! (ალბომი)
The Who Hits 50! — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Who-ს კომპილაციური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2014 წელს. ალბომში შეტანილია ჯგუფის ცნობილი და ნაკლებად სიმღერები, ჰიტ-სინგლები და ერთი ახალი სიმღერა - „Be Lucky“. უკანასკნელი დაიწერა ჯგუფის მომავალი სტუდიური ალბომისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:The Who-ს კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები
ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაცია
ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაცია — სპორტის ტანვარჯიშის სახეობების ფედერაცია. უძველესი საერთაშორისო სპორტული ფედერაცია. დაარსდა 1881 წლის 23 ივლისს, ბელგიის ტანვარჯიშის ასოციაციის პრეზიდენტის ნიკოლას კუპერუსის ინიციატივით. ქალაქ ლიეჟის კონგრესზე შეიქმნა ევროპის ტანვარჯიშის ასოციაცია, რომელშიც გაერთიანდა სამი სახელმწიფო: ბელგია, ნიდერლანდები და საფრანგეთი.
ტანვარჯიში ოლიმპიურ პროგრამაში შედის 1896 წლიდან, პირველი ოლიმპიადიდან. ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაცია შედის სპორტის ზაფხულის ოლიმპიადის სახეობების საერთაშორისო ფედერაციაში და აღიარებს საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპორტული ფედერაციები
სანტა-ბარბარა (სანტანდერი)
სანტა-ბარბარა (Santa Bárbara) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.119 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 271 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 186 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გორის ტროლეიბუსი
thumb|right|300px|ტროლეიბუსი [[ЗиУ-9 გორში. 2008 წელი]] გორის ტროლეიბუსი — გაუქმებული ტროლეიბუსის სისტემა ქ. გორში. ეს იყო უკანასკნელი მოქმედი ტროლეიბუსის სისტემა საქართველოს მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე (ერთადერთი ტროლეიბუსის სისტემა, რომელიც საქართველოში შემორჩა სოხუმის ტროლეიბუსია).
ისტორია
ტროლეიბუსის სისტემა გორში 1972 წლის 30 აპრილს ამოქმედდა. ამავე წელს გაიხსნა მეორე ხაზიც. 1970-იან წლებში გორის ტროლეიბუსის ქსელი სწრაფად იზრდებოდა, 1979 წლისთვის ქალაქში უკვე 3 ტროლეიბუსის ხაზი იყო. ბოლო, მე-4 ხაზი ექსპლუატაციაში შევიდა 1981 წელს. გორში პირველი ტროლეიბუსები 22 ჩეხოსლოვაკიური Škoda 9Tr იყო, რომლებიც ქალაქმა 1972 წელს მიიღო. ეს ტროლეიბუსები იყო ორ და სამკარიანი. 1984 წელს ქალაქმა მიიღო 3 ახალი Škoda 14Tr. 1990 წელს მოძრავი შემადგენლობა შეივსო 2 ტროლეიბუსით ЗиУ-9. ტროლეიბუსის დეპო მდებარეობდა ცხინვალის გზატკეცილზე.
არსებული ხაზები გორის ცენტრს აკავშირებდა გარეუბნებთან და უახლოეს სოფლებთან:
სსრკ-ს დაშლასთან ერთად გორის ტროლეიბუსი აღმოჩნდა მძიმე მდგომარეობაში. ჩეხოსლოვაკიურმა Škoda 9Tr-ებმა უკვე ამოწურეს თავისი რესურსი, ახალი ტროლეიბუსების ყიდვისთვის საჭირო სახსრები კი ტროლეიბუსების პარკს არ გააჩნდა. ამიტომ 1990-იან წლებში მოხდა მოძრავი შემადგენლობის მასიურად ჩამოწერა — ტროლეიბუსები დაშალეს რათა მათი ნაწილები გამოეყენებინათ შედარებით ახალი ტროლეიბუსების შესაკეთებლად. გაუქმდა მარშრუტები № 1 და № 3. 2006 წელს თბილისის ტროლეიბუსის გაუქმების შემდეგ თბილისიდან გორში ჩაიტანეს ათენისგან ნაყიდი ტროლეიბუსები ЗиУ-9. 2006 წლისთვის სულ ორ მარშრუტზე მუშაობდა 12 ტროლეიბუსი. 2008 წლის ომის დროს რუსული ავია დაბომბვების გამო დაზიანდა მარშრუტი № 4, რომელიც ომის შემდეგ აღარ აღდგა. 2008-2010 წლებში ქალაქში მოქმედებდა ერთადერთი მარშრუტი № 2 რკინიგზის სადგურიდან სოფელ ტინისხიდამდე. 2009 წელს ტროლეიბუსების პარკი შეივსო რუსთავიდან ჩამოტანილი ტროლეიბუსებით, სადაც ტროლეიბუსი გაუქმდა. გორის ტროლეიბუსი თავისი არსებობის ბოლო წელს მუშაობდა 9-დან 16:30 საათამდე და მგზავრობის ღირებულება 10 თეთრი იყო. 2010 წლის 29 მარტს გორში ტროლეიბუსების მოძრაობა შეწყდა, ხოლო ამავე წლის აპრილში მიღებულ იქნა ტროლეიბუსის გაუქმების გადაწყვეტილება.
გორის ტროლეიბუსი ფილმებში
გორის ტროლეიბუსის ხილვა შეიძლება რენი ჰარლინის ფილმში „აგვისტოს 5 დღე“, როცა ფილმის მთავარი გმირები სხედან კაფეში სტალინის გამზირზე და უკანა პლანზე გაივლის ტროლეიბუსი Škoda 9Tr.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: გორი კატეგორია:ტროლეიბუსის სისტემები საქართველოში‎
სეჩურის რაიონი
სეჩურის რაიონი (Distrito de Sechura) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სეჩურის პროვინციაში. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 259 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5 711 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სეჩურის პროვინციის რაიონები
ანიუტინე (კონოტოპის რაიონი)
ანიუტინე (Анютине) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის კონოტოპის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 157 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კონოტოპის რაიონის სოფლები
ტავუშის ციხესიმაგრე
ტავუშის ციხესიმაგრე (Տավուշի ամրոց) — სომხური ციხესიმაგრე, რომელიც მდებარეობს სოფელ ბერდში, ტავუშის პროვინციაში. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება X საუკუნეში. 1145 წლამდე ეკუთვნებოდა ტაშირ-ძორაგეტის სამეფოს კვირიკიდების დინასტიის წარმომადგენლებს. ციხესიმაგრის გამო ეწოდა სახელი სომხეთის ტავუშის პროვინციას.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ციხესიმაგრეები
ზანა
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მდინარეები
ალექსეი ბერეგოვოი
ალექსეი ბერეგოვოი (Алексей Григорьевич Береговой; დ. 4 ივლისი, 1947, ნოვოშახტინსკი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი და საბჭოთა მწერალი, პროზაიკოსი და პუბლიცისტი. რუსეთის მწერალთა კავშირის წევრი (1992), რუსეთის მწერალთა კავშირის როსტოვის რეგიონალური განყოფილების რამდენიმე მოწვევის მმართველობის წევრი (1993-2006), რუსეთის ლიტერატურული ფონდის როსტოვის რეგიონალური განყოფილების მმართველობის თავმჯდომარე, რუსეთის მწერალთა კავშირის როსტოვის რეგიონალური განყოფილების მმართველობის წარმომადგენელი (2011-დან).
ბიოგრაფია
1962 წელს ალექსეი ბერეგოვოიმ დონს როსტოვის № 83 სკოლის რვა კლასი დაამთავრა. მის შემდეგი სასწავლებელი იყო როსტოვის სამშენებლო ტექნიკუმი, რომელიც 1966 წელს დაამთავრა.
1966-დან 1968 წლამდე მსახურობდა ჯარში, სადაც სწავლობდა უმცროსი საავიაციო სპეციალისტების სკოლაში, შემდეგ ასტრახანის ოლქში (ავიაბაზა ტრუსოვო) მდებარე ვარშავის ხელშეკრულების საბრძოლო ავიაციის გამოყენების სასწავლო ცენტრში. დემობილიზაციის შემდეგ, დაახლოებით 20 წლის განმავლობაში მუშაობდა სამუშაოთა მწარმოებლად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად, დონის როსტოვის სხვადასხვა სამშენებლო ორგანიზაციების განყოფილების ხელმძღვანელად.
ალექსეი ბერეგოვოი ამჟამად ცხოვრობს და მოღვაწეობს დონის როსტოვში.
შრომები
გამოცემულია მწერლის შემდეგი ნაწარმოებები:
ინტერნეტ-რესურსები
კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:დაბადებული  4 ივლისი კატეგორია:დაბადებული  1947
ყოზლუქორფუ
ყოზლუქორფუ (Qozlukörpü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
იმამ-ზადეს მავზოლეუმი
იმამ-ზადეს მავზოლეუმი (ცნობილია ასევე როგორც გოი-იმამი; İmamzadə türbəsi) — XIV საუკუნის მავზოლეუმი. განლაგებულია აზერბაიჯანში, ქალაქ განჯიდან 5 კილომეტრის მოშორებით, ძველი განჯის მახლობლად. სასაფლაოზე, სადაც აღმართულია მავზოლეუმი ასევე აღმართულია რიგი მეჩეთი, მინარეთი და სხვა ძეგლი.
ყოზლუქორფუ
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები