cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტიგრანაკერტის ბრძოლა
არმიების სტრუქტურა და პოზიციები
ბლოკადის დაწყების დროისათვის ქალაქის მშენებლობა ჯერ კიდევ არ იყო დასრულებული. მოსახლეობის უმრავლესობა არ იყო ტიგრანის ერთგული, რადგან აქ იძულებით გადმოასახლეს სხვადასხვა რეგიონებისა და ეროვნების ხალხი. ქალაქის თავდაცვაზე პასუხისმგებელი იყო ტიგრანის მიერ დატოვებული მხედართმთავარი მანკეი. რომულმა ჯარებმა ქალაქის კედლებთან განალაგეს საალყო ტექნიკა კედლების დასანგრევად, თუმცა ის განადგურებულ იქნა თავდაცვით ბრძოლაში ცეცხლოვანი ისრების დახმარებით. სომეხთა მოსაზრებით, შესაძლოა ამ სახით ცეცხლოვანი ისრების გამოყენება პირველი შემთხვევაა ისტორიაში ბრძოლის მსვლელობაში ქიმიური იარაღის გამოყენებისა.
ხანგრძლივი და წარუმატებელი ბლოკადის შემდეგ, ტიგრანმა ქალაქში წარგზავნა მხოლოდ 6000 მხედარი ალყაშემორტყმული ქალაქიდან დედოფალ კლეოპატრასა და საკუთარი ოჯახის გამოსაყვანად. მხედრებმა გაარღვიეს ალყა, გამოიყვანეს მეფის ოჯახი და უკანვე დაბრუნდნენ ქალაქის გარნიზონის გასამაგრებლად. მოგვიანებით ქალქს მოადგა ტიგრანის არმია, რომელიც დაბანაკდა გორაკზე ქალაქის მახლობლად. ძალთა ბალანსი ბრძოლის წინ იყო დაახლოებით 1:2 - სომეხთა სასარგებლოდ, რომაელი ისტორიკოსის აპიანეს თანახმად. მთაზე ასულმა ტიგრანმა გადმოხედა რომაელთა ჯარს და განაცხადა: თუ ესენი ელჩები არიან, მაშინ ძალიან ბევრნი არიან, ხოლო თუ მტრები - მეტისმეტად ცოტა.... სომხეთის არმიამ დაიწყო ბრძოლისთვის მზადება. მითრიდატე VI-მ ბრძოლის დაწყებამდე ტიგრანს ურჩია - არყა შემოერტყა რომაელთათვის და მათი საკვებით მომარაგება შეეფერხებინა, საკვების ამოწურვის შემთხვევაში რომაელები დანებდებოდნენ. თუმცა სომეხთა მეფემ, რომელმაც თავისი გეგმა ომამდე შეიმუშავა, ყურად არ იღო გამოცდილი ნათესავის რჩევა.
გურჯაანის სახალხო თეატრი
გურჯაანის სახალხო თეატრი — თეატრი საქართველოში, ქალაქ გურჯაანში 1953-2007 წლებში.
ტიგრანაკერტის ბრძოლა
სომეხთა ძალები
150px|მინიატიურა|მარცხნივ|[[ტიგრან II დიდი]] სომეხთა არმია რიცხობრივი უპირატესობით ბევრად აღემატებოდა რომაულ გარნიზონებს. აპიანეს თქმით, იგი შედგებოდა 250 ათასი ქვეითი და 50 000 ცხენოსანი ჯარისაგან. თუმცა სომეხი მეცნიერები თვლიან, რომ ეს რიცხვი ძალიან გადაჭარბებულია. მათი აზრით, ტიგრანაკერტთან განლაგებული სომხური ჯარების რაოდენობა იყო დაახლოებით 70-80 ათასი და ის იყო ეთნიკური შემადგენლობით მეტისმეტად მრავალფეროვანი. მასში შედიოდნენ: სომხები, მიდიელები, ალბანელები, არაბები და სხვ.
მარიამწმინდის ხატი
მარიამწმინდის ხატი — სალოცავი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ დოჭუს აღმოსავლეთით, მთის წვერზე.
გურჯაანის სახალხო თეატრი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს თეატრები
მარიამწმინდის ხატი
სალოცავი ფიქლის ქვისგან მშრალად ნაგები, მრგვალი სვეტის ფორმის ყრუ ნაგებობაა (სიმაღლე 1,2 მ), რომელსაც ზემოდან ადევს მოზრდილი ფიქალი.
ტიგრანაკერტის ბრძოლა
რომაელთა ძალები
150px|[[ლუკულუსი|მინიატიურა]] აპიანეს გადმოცემით, ლუკულუსის არმია შედგებოდა 2 რჩეული ლეგიონის და 500 მხედრისაგან. სხვა შეხედულება აქვთ სომეხ მეცნიერებს. ისინი ეჭვობენ, რომ ასეთი მცირე ძალებით წამოსულიყო ლუკულუსი სომეხთა წინააღმდეგ საბრძოლველად. მათი აზრით, რომაული ჯარები უნდა ყოფილიყო რიცხვით დაახლოებით 40/50 ათასი. ეროვნული შემადგენლობით ის ისეთივე მრავალფეროვანი იყო, როგორც სომხეთის არმია. კერძოდ, რომაელთა ჯარში იბრძოდნენ: რომაელები, გალები, თრაკიელები, აგრეთვე, სომხეთის განმდგარი ვასალები. თუმცა ლუკულუსის არმია უკვე 5 წელზე მეტი იყო საომარ კამპანიაში. ლუკულუსი და პლუტარქე ერთხმად აცხადებენ, რომ ბრძოლის მომენტისათვის რომის არმია არ აღემატებოდა 25 000 ადამიანს.
მარიამწმინდის ხატი
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტიგრანაკერტის ბრძოლა
ბრძოლა
ძვ. წ. 69 წ. 6 ოქტომბერს რომის არმის გადავიდა შეტევაზე. ლუკულუსის ბრძანებით გალიური კავალერია წავიდა წინა პლანზე, რათა მიეპყრო სომეხთა ყურადღება, მცირედ შებრძოლებოდა და უკან დაეხია. ტიგრანმა დაიწყო რომაელთა თვალთვალი. ამ პროცესში სომეხთა უკვე გამზადებული არმია დაირღვა და სტრუქტურა შეიცვალა. უკანდახეულ რომაელებს სომეხთა ჯარი დაედევნა. ლუკულუსის ქვეითი ჯარი მშვიდად აუყვა ევფრატის ნაპირებს და იქ დაელოდა საფარიდან გამოტყუებულ სომხებს. რომაელებმა მოახერხეს და ზურგიდან აიღეს სომეხთა მთავარი ბანაკი გორაკზე. სომეხთა ჯარში დაიწყო პანიკა. ამას ზედ დაერთო სომეხთა არმიის ეროვნული მრავალფეროვნება, რამაც საბოლოოდ ბრძოლის ბედი რომაელთა სასარგებლოდ გადაწყვიტა. სომეხთა გადარჩენილი ნაწილები თავს დაესხნენ უკან შემობრუნებულ რომაელებს, თუმცა რომაელებმა ისინიც გაანდგურეს. ბრძოლა სომეხთა მარცხით დასრულდა და ტიგრანის არმიამ უკანდახევა დაიწყო.
შედეგები
გამარჯვებულთა ხელში გადავიდა მთელი სამეფო ხაზინა. მხოლოდ ოქროს სახით რომაელებს გადაეცათ 8000 ტალანტი, თითოეულმა ლეგიონერმა მიიღო 800 დრაჰმა. ქალქის აღება აღნიშნეს ჯერ კიდევ დაუმთავრებელ ტიგრანაკერტის თეატრის ცენაზე. ტიგრანისათვის ორმაგად უფრო გამანადგურებელი იყო ის გარემოება, რომ მის მიერ დაპყრობილი ყველა მიწა და სამეფო - ჩრდილოეთ მესოპოტამია, სირია, აღმოსავლეთ კილიკია, კორდუენა, კომაგენე და სხვ. ნებით გადადიოდა რომაელთა ხელში.
მიუხედავად იმისა, რომ სომხებმა წააგეს არა მთლიანად ომი, არამედ მისი ერთ-ერთი გადამწყვეტი ბრძოლა, მკვეთრად დაეცა სომეხთა აღიარებული ავტორიტეტი. სომეხთა დიდი სახელმწიფოს შექმნის მცდელობა წარუმატებლად დასრულდა. ახლოვდებოდა მისი მზის ჩასვენების დრო...
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის რესპუბლიკის ბრძოლები კატეგორია:სომხეთის ბრძოლები კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის ბრძოლები
მერხეულის მარღანიების სასახლე
მერხეულის მარღანიების სასახლე — სასახლე გულრიფშის მუნიციპალიტეტის სოფელ მერხეულში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო. სასახლე აგებულია შუა საუკუნეებში. ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. სასახლის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს სასახლეები
Forever Blue (Blue System-ის ალბომი)
Forever Blue — გერმანული პოპ-ჯგუფ Blue System-ის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1995 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Hansa.
სქოლიო
კატეგორია:1995 წლის ალბომები კატეგორია:Blue System-ის ალბომები კატეგორია:Hansa Records-ის ალბომები
ტეტიები
ტეტიები — მიხეილ ჯავახიშვილის მოთხრობა. პირველად გამოქვეყნდა 1920 წელს გაზეთ საქართველოში. გლეხები უკმაყოფილოები არიან თავიანთი ანაზღაურებით. დაიწყებენ ფიქრს, რომ მეფეს უჩივლონ, მაგრამ გაახსენდებათ, რომ მთავრობის მეთაური ნოე ჟორდანიაა.
სქოლიო
კატეგორია:მიხეილ ჯავახიშვილის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული მოთხრობები
მხიარული თამაშები (1997 წლის ფილმი)
მხიარული თამაშები (Funny Games) — მიხაელ ჰანეკეს 1997 წლის ფსიქოლოგიური თრილერი. 2007 წელს გამოვიდა ფილმის ამერიკული გადამუშავებული ვერსია, რომელის რეჟისორი აგრეთვე მიხეილ ჰანეკეა,
სიუჟეტი
ოჯახი, რომელიც ცოლის, ქმრისა და 10 წლის ბავშვისგან შედგება შვებულების გასატარებლად ტბასთან მდებარე აგარაკზე მიემგზავრება. მათ ესტუმრებათ ორი ახალგაზრდა, რომლებიც მეზობლის სტუმრებად გაასაღებენ თავს. ორთავეს ხელთათმანები უკეთიათ. აღმოჩნდება, რომ ისინი სადისტური გართობისთვის არიან მოსულნი. ჯერ ძაღლს მოკლავენ, ხოლო შემდეგ რიგ-რიგობით ოჯახის წევრებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1997 წლის ფილმები კატეგორია:ავსტრიული ფილმები კატეგორია:გერმანულენოვანი ფილმები კატეგორია:მიხაელ ჰანეკეს ფილმები
ქიაჩის ეკლესია
ეკლესია აგებულია ადრე შუა საუკუნეებში. ეკლესია კირქვის ტუფითაა (ტრავერტინით) მოპირკეთებული. ქიაჩის ეკლესიის ხატზე შემორჩენილია სამეგრელოს მთავრის ლევან დადიანის 1640 წლის წარწერა:
XVII საუკუნიდან აფხაზების აქ დამკვიდრების შემდეგ ქიაჩის ეკლესიას ქიაჩაბაა (აფხ. ქიაჩის ციხე, კოშკი) შეერქვა.
სქოლიო
კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ქალეიონიუ (პოსოფის რაიონი)
ქალეიონიუ (Kaleönü) — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 95 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 23 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 92 ადამიანი ცხოვრობს.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა აგარა.
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
ბაქოს სკულპტურათა სია
ამ სტატიაში წარმოდგენილია ქალაქ ბაქოს სკულპტურათა სია, რომლებიც მდებარეობენ ქალაქის ქუჩებში, სკვერებში, მოედნებზე და სხვა ადგილებში.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:ძეგლების სია ქალაქების მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
ფშაურის ეკლესია
ფშაურის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ფშაურში, გალის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია XIV საუკუნეში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პინზერენი-ნოი
პინზერენი-ნოი (Pînzărenii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 86 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 77 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ყვარლის კვირაცხოვლის ეკლესია
ყვარლის კვირაცხოვლის ეკლესია — ნაეკლესიარი, არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის სასაფლაოზე. ნაეკლესიარის გეგმა არ იკითხება. შემორჩენილია სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლების მცირე ნაწილები. შენობა ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვით.
თოჯინების თეატრი
თოჯინების თეატრი — თეატრის სახეობა, რომელშიც თოჯინები მოქმედებენ. თოჯინას ამოძრავებს მაყურებლისთვის უხილავი მსახიობი.
ყვარლის კვირაცხოვლის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თოჯინების თეატრი
ისტორია
თოჯინების თეატრს საფუძველი ჩაეყარა წარმართულ წეს-ჩვეულებებსა და თამაშობებში რელიგიურ-მისტერიული სანახაობებიდან. ძველ ეგვიპტეში ძვ. წ. XVI სუაკუნეში თოჯინების თეატრში წარმოადგენდნენ მისტერიას ოსირისსა და ისიდაზე. თეატრალური თოჯინები მოხსენიებულია ჰეროდოტეს, ქსენოფონტის, არისტოტელეს, ჰორაციუსის, მარკუს ავრელიუსის და სხვათა თხზულებებში. თოჯინების თეატრის უძველესი ტრადიცია აქვთ აზიის და ახლო აღმოსავლეთის ხალხებს. ძვ. წ. I საუკუნეში თოჯინების თეატრი აღმოცენდა ჩინეთში. იაპონიაში ის XI საუკუნიდანაა ცნობილი. XI საუკუნეში ევროპაში თოჯინების თეატრის წარმოდგენები იმართებოდა ეკლესიებსა და მონასტრებში ბიბლიურ სიუჟეტებზე. მათი მთავარი პერსონაჟი იყო წმინდა მარიამი. აქედან მოდის რომანულ-გერმანულ ენებში თოჯინის აღმნიშვნელი სიტყვა „მარიონეტი“. თანდათან თოჯინების თეატრის რეპერტუარში შეიჭრა მიწიერი თემატიკა, ამიტომ თეატრი ეკლესიიდან გააძევეს. მას შემდეგ იგი დამკვიდრდა მოედნებსა და ბაზრობებზე. XIV საუკუნის იტალიაში ის ჩამოყალიბდა როგორც ხალხური სატირული ხელოვნება, რომლის მთავარი გმირი იყო პულჩინელა. XVII საუკუნეში ანალოგიური თეატრი დამკვიდრდა საფრანგეთში (პოლიშინელი), ინგლისში (პანჩი), გერმანიაში (ჰანსვურსტი, შემდეგ კაშპერლე), ჩეხეთში (კაშპარეკი), რუსეთში (პეტრუშკა) და სხვა ქვეყნებში. XIX საუკუნის ევროპაში თოჯინების თეატრში ასრულებდნენ ტრადიციულ პიესა-მიმოხილვებს, მოხეტიალე სიუჟეტებს დონ-ჟუანზე, ფაუსტზე და სხვა. გოეთემ ფაუსტის სიუჟეტი ისესხა თოჯინების თეატრიდან. თოჯინების თეატრისთვის პიესებს წერდნენ ე. ჰოფმანი, ანატოლ ფრანსი, მორის მეტერლინკი, ბერნარდ შოუ. XX საუკუნის I ნახევარში შეიქმნა პროფესიული თოჯინების თეატრები ბავშვებისა და მოზარდებსთვის.
თოჯინების თეატრი საქართველოში
საქართველოში თოჯინების თეატრის ელემენტებს შეიცავდა ქართული წარმართული სანახაობები. VII საუკუნის დასაწყისში იმართებოდა რელიგიურ-მისტერიული თოჯინების თეატრის წარმოდგენები, რომლებიც თანბდათან კარგავდნენ რელიგიურს და იძენდნენ საერო შინაარსს. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ცნობილი იყო თოჯინების თეატრი „დედოფალების კარავი“. ერთ-ერთი პირველი ქართველი მეთოჯინეები იყვნენ ლ. და ნ. ტორაძეებიდა დ. ჭითავა. 1934 წელს დაარსდა თბილისის, 1935 წელს რუსთავის, 1936 წელს ბათუმის ხოლო 1946 წელს ქუთაისის თოჯინების თეატრები. თვითმოქმედების თოჯინების თეატრები მოქმედებდა გორსა და თელავში.
ალექსის კარელი
ალექსის კარელი (Alexis Carrel; დ. 28 ივნისი, 1873, სენტ-ფუა-ლე-ლიონი, საფრანგეთი, — გ. 5 ნოემბერი, 1944, პარიზი) — ფრანგი ქირურგი და ფიზიოლოგი. მოღვაწეობდა საფრანგეთსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 1912 წელს სისხლძარღვების გაკერვის ინოვაციური მეთოდის შემუშავებისთვის მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში. კარელმა ასევე შექმნა (ჩარლზ ლინდბერგთან ერთად) პერფუზიული ტუმბო, რომლის მიზანი ტრანსპლანტაციისთვის ორგანოთა მომზადება იყო.
ბიოგრაფია
ალექსის კარელი დაიბადა 1873 წელს. დაამთავრა ლიონის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი (1890) და იქვე მოიპოვა დოქტორის ხარისხი (1900). ქირურგად მუშაობდა ლიონის ჰოსპიტალში; ლიონის უნივერსიტეტში ასწავლიდა ანატომიასა და ოპერაციულ ქირურგიას. ადრევე დაინტერესდა სისხლძარღვების ქირურგიული აღდგენის პრობლემით და შექმნა მათი გაკერვის მეთოდი „პირით-პირში“ პრინციპით. ეს მეთოდი ბევრი ქირურგიული ჩარევის, მათ შორის ორგანოთა გადანერგვის ოპერაციების, აუცილებელი ნაწილი გახდა. 1902 წელს კარელის სამეცნიერო რეპუტაციას ჩრდილი მიაყენა ლურდში ღვთისმშობლის სალოცავის მონახულების დროს გოგონას თითოქოსდა სასწაულებრივი გამოჯანმრთელების შემთხვევის დამოწმებამ, რომელიც შემდგომში კარელმა უარყო, თუმცა კოლეგების კრიტიკა გამოიწვია და კარელის მიერ საფრანგეთის დატოვების ერთ-ერთი მიზეზი გახდა. 1904 წელს კარელი ამერიკის შეერთებულ შტატებში (აშშ) გადავიდა და ჯერ ჩიკაგოს უნივერსიტეტში, შემდეგ კი ნიუ-იორკში როკფელერის სამედიცინო კვლევების ინსტიტუტში მოღვაწეობდა. აქ ის აქტიურად მუშაობდა ადამიანის ორგანიზმის გარეთ ცოცხალი ქსოვილების და ორგანოების შენახვა-შენარჩუნების გზებზე. ამ საკითხების მექანიკური კომპონენტის გადაწყვეტაში ცნობილი ამერიკელი ავიატორი და გამომგონებელი ჩარლზ ლინდბერგი ეხმარებოდა.
პირველი მსოფლიო ომის წლებში (1914-1918) საფრანგეთში დაბრუნდა. მაიორის წოდებით მსახურობდა საფრანგეთის არმიის სამედიცინო კორპუსში. მისი მონაწილეობით შეიქმნა ანტისეპტიკური ხსნარებით საომარი ჭრილობების დამუშავების მეთოდი (კარელ-დაკინის მეთოდი), რომელსაც იმ დროს ფართოდ იყენებდნენ. მსოფლიო ომებს შორის პერიოდში კვლავ აშშ-ში მუშაობდა. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1939 წელს, საფრანგეთის ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროში მივლინებული სპეციალური მისიის შემადგენლობაში საფრანგეთში დაბრუნდა. 1941 წელს გახდა ვიშის მთავრობის მიერ დაარსებული ადამიანის პრობლემების შემსწავლელი ფრანგული ფონდის (პარიზი) დირექტორი. 1944 წლის აგვისტოში პარიზის გათავისუფლების შემდეგ თანამდებობიდან გადააყენეს, ფონდი კი დემოგრაფიული კვლევების ეროვნულ ინსტიტუტად გადაკეთდა. კარელი მალევე, 1944 წლის 5 ნოემბერს გარდაიცვალა პარიზში.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მედიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში კატეგორია:ფრანგი ნობელის პრემიის ლაურეატები
Body to Body (ალბომი)
Body to Body — გერმანული პოპ-ჯგუფ Blue System-ის მეთორმეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1996 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Hansa.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1996 წლის ალბომები კატეგორია:Blue System-ის ალბომები კატეგორია:Hansa Records-ის ალბომები
ლი მინ ჰო
ბიოგრაფია
ლი მინ ჰო დაიბადა 22 ივნისს სეულში. განათლება მიიღო ნამსუნის დაწყებით სკოლაში, პანბოს საშუალო და ტანკოს უმაღლეს სასწავლებლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მომღერლები კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი
ჩხალთის ეკლესია
ჩხალთის ეკლესია — ეკლესია საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩხალთაში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ამონიუმის ქრომატი
ამონიუმის ქრომატი — მარილი ქიმიური ფორმულით (NH4)2CrO4. არის ყვითელი ფერის და აქვს მონოკლინური კრისტალური ფორმა. მიიღება ამონიუმის ჰიდროქსიდისა და ამონიუმის დიქრომატისგან. იგი წყალში ხსნადია. შეიძლება გამოიწვიოს თვალის ლორწოვანი გარსის გაღიზიანება, ასევე სასუნთქი გზების. ხანგრძლივი შეხების შემდეგ კი კანის გაღიზიანება. ასევე ცნობილია, რომ ის არის კანცეროგენული (კიბოს გამომწვევი) ნივთიერება, შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძლისა და თირკმელების დაზიანება.
სქოლიო
კატეგორია:ამონიუმის ნაერთები კატეგორია:ქრომატები კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები
ბეტანია-დუ-პიაუი
ბეტანია-დუ-პიაუი (Betânia do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 480 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 015 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.65 კმ²-ზე. ფართობი 564 707 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
არჩილ ხაბაძე
არჩილ ხაბაძე (დ. 11 მარტი, 1981, ბათუმი) — ქართველი პოლიტიკოსი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე 2012 წლის 30 ოქტომბრიდან 2016 წლის 6 ივლისამდე.
ბიოგრაფია
1998–2002 წლებში სწავლობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფინანსებისა და საბანკო საქმის ფაკულტეტზე, 2002–2004 წლებში კი თბილისის სასოფლო–სამეურნეო უნივერსიტეტის ფინანსებისა და საბანკო საქმის ფაკულტეტზე. არის ეკონომიკურ მეცნიერებათა მაგისტრი.
2002 წლიდან მუშაობდა საბანკო-საფინანსო სექტორში სხვადასხვა პოზიციებზე, მათ შორის 2008-2012 წლებში იყო „ქართუ ბანკის“ ბათუმის ფილიალის დირექტორი.
2012 წლის საპარლამენტო და უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შემდეგ, კოალიცია „ქართული ოცნების“ მიერ დასახელდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარეობის კანდიდატად. 2012 წლის 30 ოქტომბერს უმაღლესმა საბჭომ არჩილ ხაბაძეს და ახალ მთავრობას ნდობა გამოუცხადა. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
ფლობს ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარეები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები ა კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
პოლვორის რაიონი
პოლვორის რაიონი (Distrito de Pólvora) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის ტოკაჩეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 540 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 017 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 174 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტოკაჩეს პროვინციის რაიონები
რამაზ სილაგავა
რამაზ სილაგავა (დ. 13 აპრილი, 1999, მარტვილი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ახალგაზრდებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2018, 55 კგ), ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 50 კგ), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2017, 50 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გაგრის ეკლესიის ნანგრევები
გაგრის ეკლესიის ნანგრევები — ეკლესია ქალაქ გაგრაში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, გაგრის მუნიციპალიტეტი, საქართველო.
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
ვეჯინის წმინდა ნინოს ეკლესია
ვეჯინის წმინდა ნინოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვეჯინის სამხრეთ-დასავლეთით, ვეჯინის ხევის მარჯვენა ნაპირზე, აბაშიძეების კოშკის აღმოსავლეთით ოციოდე მეტრზე. თარიღდება XVII-XVIII საუკუნეებით.
გაგრის ეკლესიის ნანგრევები
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაგრის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვეჯინის წმინდა ნინოს ეკლესია
ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს — სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში და დასავლეთ კედლის ღერძზე. ორივე კარი თაღოვანია, გამოყვანილია აგურით და გარედან აგურითვე ნაწყობ, საფეხურებით შეღრმავებულ სწორკუთხა არეშია ჩასმული, რასაც საფეხუროვანი ფრიზი აგვირგვინებს. დასავლეთი კარის თავზე მცირე სიღრმის ნიშაა. ეკლესიის შიდა სივრცე აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით, რომელშიც გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი, აფსიდში აგურით მოპირკეთებული სამი შეისრულთაღოვანი ნიშაა, მათგან ერთი სარკმლის სამხრეთითაა, ორი — ჩრდილოეთით. თითო მსგავსი ნიშაა გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში. მათ ზემოთ, აფსიდის მხრებთან ახლოს, თითო თაღოვანი სარკმელია; ერთი სარკმელია დასავლეთ შესასვლელის ზემოთ, რომელსაც გადახურვა ჩამოშლილი აქვს. გრძივი კედლების შუაში და დასავლეთის ორივე კუთხეში მოწყობილია თითო ერთსაფეხურიანი პილასტრი, რომლებზეც გადაყვანილია შეისრული კამარის საბჯენი თაღები.
ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე, ფრონტონის არეში, აგურის წყობით გამოყვანილია საფეხურით შეღრმავებული ტოლმკლავა ჯვარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესიები
გერტი კორი
გერტი კორი (Gerty Cori დ. 15 აგვისტო, 1896 — გ. 26 ოქტომბერი, 1957) — ამერიკელი ბიოქიმიკოსი. იყო მესამე ქალი, და ამავდროულად პირველი ამერიკელი ქალი, რომელმაც მიიღო ნობელის პრემია მეცნიერებაში. მისი ქმარი, კარლ ფერდინანდ კორი, აგრეთვე ცნობილი მეცნიერი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 1957 კატეგორია:ამერიკელი ბიოქიმიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ფლორიან ბააკი
ფლორიან ბააკი (დ. 18 მარტი, 1999, ბერლინი გერმანია) — გერმანელი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს საფეხბურთო კლუბ „ჰერტა ბერლინში“, მცველის პოზიციაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ფეხბურთელები ბერლინიდან კატეგორია:ბერლინის ჰერტას ფეხბურთელები
პინზერენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ჩაბინაანის წმინდა კვირიკეს ეკლესია
ჩაბინაანის წმინდა კვირიკეს ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარე ხოდაშნისხევის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ახმეტიდან 14 კილომეტრზე, სოფელ ჩაბინაანის განაპირას, აღმოსავლეთით, ხევის პირას, თელავი-ახმეტის საავტომობილო გზის მარჯვენა მხარეს, გზიდან 60 მეტრზე. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. ძეგლი სამეკლესიანი ბაზილიკაა. ნაგებია საგანგებოდ შერჩეული რიყის ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. გვიანდელი შეკეთების დროს გამოყენებულია კვადრატული აგური. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. ამჟამად ნაგებობიდან მხოლოდ შუა ეკლესიის დასავლეთ ნაწილი დგას, მაგრამ მასაც კედლების ზედა ნაწილები და კამარა ჩამოშლილი აქვს. შუა ეკლესიას სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან ეკვროდა შედარებით ვიწრო და დაბალი ეკლესიები, ხოლო დასავლეთიდან - განივი ნავი, რომელიც გვერდის ეკლესიებს ერთმანეთთან აკავშირებდა. გვერდის ეკლესიებსა და დასავლეთ ნავის კამარის დასაყრდნობად, შუა ეკლესიის შესაბამისი კედლებიდან გამოშვერილი რიყის ქვებით მოწყობილია თარო. შუა ეკლესია მხოლოდ სამხრეთ ეკლესიასთან და დასავლეთ გარშემოსავლელთან იყო დაკავშირებული. ორივე კარი შუა ეკლესიის მხრიდან გადახურულია თაღით, ხოლო გარედან - არქიტრავით. სამხრეთ შესასვლელის ზემოთ მაღალი, ნალისებრი თაღით დასრულებული სარკმელია. მსგავსი სარკმელი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილშიც ყოფილა (შემორჩენილია დასავლეთ წირთხლის ნაწილი). ჩრდილოეთ ეკლესიას აღმოსავლეთიდან სწორკუთხა გეგმის სამკვეთლო ეკვროდა (შემორჩენილია დასავლეთ კედლის და კამარის ქუსლის წყობის ნაწილი მთავარი ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელზე), რომელიც შუა ეკლესიას კარით უკავშირდებოდა. კარი სამკვეთლოს მხრიდან თაღოვანია, მთავარი ეკლესიის მხრიდან კი თარაზულად ყოფილა გადახურული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შათარიზლი
შათარიზლი (Şatarizli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ქალქანქაია (პოსოფის რაიონი)
ქალქანქაია (Kalkankaya) — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 98 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 17 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 46 ადამიანი ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
კრონვერის ხიდი
კრონვერის ხიდი (Кронверкский мост) — კრონვერის სრუტეზე გადებული ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, პეტროგრადის რაიონში. კრონვერის ხიდი აკავშირებს ზაიაჩის და პეტროგრადის კუნძულებს, მათთან მდებარე დობროლუბოვასა და კონვერსკის გამზირებთან. მის ზემოთ მდებარეობს მეორე ცნობილი იოანეს ხიდი. ხიდთან უახლოესი მეტროსადგურია „გორკოვსკაია“.
ისტორია
ხიდის სახელწოდება მომდინარეობს, კრონვერის სრუტიდან, რომელზეც არის გადებული ეს ხიდი, თუმცა მას მეორე სახელიც აქვს „გორბატის“ ხიდი.
აღნიშნული ხიდი აშენდა 1938 წელს, გოსნარდომის ბაღის გაფართოების დროს, ინჟინერ-დიზაინერ პ. პ. სტეპნოვის მიერ. 1978 წელს ლენოსტატის სარემონტო და სამშენებლო განყოფილებამ ხიდის ძირითადი კაპიტალური რემონტი განახორციელა. აღნიშნული, სარემონტო სამუშაოების დროს, გამოიცვალა სავალ გზაზე გადასასვლელი მეტალის ხიდის იატაკი, ასევე შეიცვალა მოაჯირეები და ასფალტი. რუსეთის დეფერაციის მთავრობის 2001 წლის 10 ივლისის დადგენილებით კრონვერის ხიდი წარმოადგენს სანქტ-პეტერბურგში ფედერალური მნიშვნელობის ისტორიული და კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტს. 2015 წლის სექტემბერში ხიდი დაიკეტა, რადგან იყო მისი დანგრევის საშიშროება. ხიდის სარესტავრაციო სამუშაოები დასრულდა 2016 წლის ივნისში, გამაგრდა მისი ფუნდამენტი. ხიდის სიგრძე 57,5 მეტრია, ხოლო ხიდის სიგანე 8,8 მეტრი. ხიდი ჰგავს პეტერბურგის ძველი ხიდების გარე არქიტექტურულ პროექტს. მისი იატაკი და მოაჯირები სხვა ძველი ხიდების მსგავსად ძირითადად ხისგან არის დამზადებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ფიჩორის ეკლესია
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Here I Am (Blue System-ის ალბომი)
Here I Am — გერმანული პოპ-ჯგუფ Blue System-ის მეცამეტე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1997 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Hansa.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1997 წლის ალბომები კატეგორია:Blue System-ის ალბომები კატეგორია:Hansa Records-ის ალბომები
რასიპნაია VI
რასიპნაია VI (Рассыпная VI) — გვიანი ნეოლითის სადგომი როსტოვის ოლქში, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს სოფელ რასიპნოეს ახლოს პესჩანოკოპის რაიონში.
ისტორია
როსტოვის ოლქის ტერიტორია ძველ დროში მჭიდროდ იყო დასახლებული. დასახლებების დიდი ნაწილი მდებარეობდა მდინარეების სანაპიროზე. ერთ-ერთ მათგანზე დასახლების კვალი ჩანს სხვადასხვა ისტორიული პერიოდის განმავლობაში. ძეგლების უმეტესობა მდებარეობდა ასევე მდინარების შემაღლებულ ნაპირებზე.
გვიანი ნეოლითის დროინდელი სადგომი რასიპნაია VI მდებარეობს როსტოვის ოლქის პესჩანოკოპის რაიონის სოფელ რასიპნოესთან ახლოს. სადგომის შესწავლა დაიწყო 2002 წელს და გაგრძელდა 2003 წლამდე.
არქეოლოგიურ ძეგლზე გაითხარა 480 კვ. კმ. აღმოაჩინეს 4 644 არქეოლოგიური ნივთი. ძირითადად ეს ნივთები დამზადებული იყო კაჟისაგან. ასევე გამოყენებული იყო ობსიდიანი.
არტეფაქტები
აღმოჩენილ საგნებს შორის 1 258 ფირფიტისებური ნამტვრევია. ფირფიტების უმრავლესობის სიგრძეა 0,7 სმ-დან 1,2 სმ-მდე.
აღმოჩენილია დაახლოებით 520 საგანი, რომელიც მეორეჯერ არის დამუშავებული, მათ შორის ყველაზე მეტია საფხეკები (სულ 250 ცალი). აღმოჩენილ ნივთებს შორის გვხვდება ქვისგან დამზადებული შრომის იარაღები, გეომეტრიული ფორმის პატარა ქვის ნამსხვრევები.
რასიპნაია VI-ის კერამიკა ფრაგმენტულია, ჭურჭელი ორნამენტების გარეშეა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის არქეოლოგიური ძეგლები
რისიპენი
რისიპენი (Risipeni) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 102 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 125 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ნუევო-პროგრესოს რაიონი
ნუევო-პროგრესოს რაიონი (Distrito de Nuevo Progreso) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის ტოკაჩეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 490 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 569 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 860.98 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტოკაჩეს პროვინციის რაიონები
ვლადიმირ არგუნი
ვლადიმირ ბესლანოვიჩ არგუნი (Владимир Бесланович Аргун; დ. 16 მაისი 1991) — რუსი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს აფხაზურ კლუბ ,,ნარტ სოხუმში".
კარიერა
მისი პროფესიული დებიუტი შედგა 2008 წლი 10 ივლისს, ,,სოჭი 04"-ის მაისურით, ,,კრასნოდარის" წინააღმდეგ. 2015 წელს ის გადავიდა საფეხბურთო კლუბ ,,კოკანდ 1912"-ში. მან გაიტანა ბოლო პენალტი 2016 წლის კონიფას მსოფლიო თასის ფინალში. ამ გოლმა აფხაზეთს გამარჯვება მოუტანა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები
ჰრვოე ლუკატელა
ჰრვოე ლუკატელა  —  ხორვატი ინჟინერი. ცნობილია იმით, რომ 1992 წელს კომპიუტერული მოდელირების გამოყენებით  გამოთვალა წერტილი ნემო — მიუწვდომლობის ოკეანური პოლუსი.
ბიოგრაფია
ლუკატელა დაიბადა ხორვატიაში (იუგოსლავია). სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა ზაგრების უნივერსიტეტის გეოდეზიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1971 წელს  ინჟინერ-გეოდეზისტის დიპლომით.
მან დაიწყო მუშაობა ზაგრების IBM-ში, სადაც კომპანიის კლიენტებს უწევდა მომსახურებას სისტემურ პროექტირებაში, ძირითადად სამეცნიერო და სისტემური პროგრამირების სფეროებში.
ლუკატელა 1973 წელს  გაემგზავრა კანადაში, სადაც მუშაობდა რამდენიმე საინჟინრო კომპანიაში საინჟინრო კვლევების, პროექტების მართვისა და ტექნიკური გამოთვლითი პროექტების სფეროებში. მისმა ერთ-ერთმა პროექტმა განაპირობა ონტარიოს ბუნებრივი რესურსების დეპარტამენტის ჰორიზონტალური გეოდეზიური კონტროლის რეგულირების პროგრამის ავტომატური კოორდინაციის ბიბლიოთეკის შემუშავება. მისი კიდევ ერთი საინტერესო პროექტი იყო საველე ასტრონომიის პროგრამა მექასთან საორიენტაციო ბმულისთვის მეფე აბდულაზიზის უნივერსიტეტის კამპუსის მაკეტისთვის.
1980 წლიდან ცხოვრობს კალგარიში. იქ ჰრვოემ მონაწილეობა მიიღო ალასკაზე მილსადენის მშენებლობის პროექტში, სადაც პასუხისმგებელი იყო დიზაინისა და პროექტების მართვის კომპიუტერული სისტემების მართვაზე. აქ მან მოიფიქრა და წამოაყენა ახალი მეთოდი გეორეფერენციაციისა და დამუშავების დიდი რაოდენობით მდებარეობასთან დაკავშირებული მონაცემების შესახებ.
1991 წელს ლუკატელამ ჯონ რასელთან ერთად დააარსა კომპანია Geodyssey Limited.
ჰრვოე გახლავთ ონტარიოს პროფესიონალი ინჟინრების ასოციაციის და კანადის რუკების ასოციაციის წევრი. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი სტატია გამოთვლითი გეოდეზიისა და სივრცითი მონაცემთა ბაზების შესახებ.
წერტილი ნემო
სპეციალისტები დიდი ხნის განმავლობაში განიხილავდნენ ოკეანის ცენტრის გეოგრაფიულ მდებარეობას, მაგრამ თანამედროვე ტექნოლოგიების გარეშე მისი დადგენა ვერ მოხერხდა — მიუწვდომლობის ოკეანური პოლუსი, ოფიციალურად, მხოლოდ 1992 წელს აღმოაჩინა გეოდეზისტმა ჰრვოე ლუკატელამ. მან კომპიუტერული სიმულაციების გამოყენებით გამოთვალა წერტილი ნემო, მიუწვდომლობის ოკეანური პოლუსი. ასევე წამოაყენა წინადადება,  ამ პირობითი პუნქტისთვის  ჟიულ ვერნის რომანების გმირის, კაპიტან ნემოს სახელი ეწოდებინათ. პიროვნების, რომელმაც გადაწყვიტა კაცობრიობისგან მოშორებით ცხოვრება. Nemo ლათინურად „არავინ“-ს ნიშნავს,და ნამდვილად ერგება ადგილს, რომელსაც თითქმის არავინ სტუმრობს. ეს წერტილი მდებარეობს სამხრეთ წყნარ ოკეანეში.
წერტილი ნემო შეტანილია მიუწვდომლობის ხმელეთის პოლუსების სიაში, როგორც მიუწვდომლობის ოკეანური პოლუსი.
ჰრვოე ლუკატელამ სპეციალიზირებული კომპიუტერული პროგრამის დახმარებით დაიწყო გამოთვლები. იგი მაქსიმალური სიზუსტისთვის, დედამიწის ელიფსოიდური მოდელით ახდენდა კალკულაციას. როგორც თავად თვლის, გამოანგარიშებული ლოკაცია  ნაკლებსავარაუდოა რომ ოდესმე შეიცვალოს. თავად ლუკატელამ განაცხადა:
მიუხედავად იმისა რომ უკეთესი აზომვის ან რომელიმე სანაპირო ზოლის ეროზიის შედეგად წერტილი ნემოს დაშორების მანძილი შეიძლება შეიცვალოს, გეოდეზისტის თქმით:
საინტერესო ფაქტია, რომ საერთაშორისო კოსმოსური სადგურის ორბიტას შეუძლია გაიაროს ნემოს წერტილზე, რადგან მისი დახრილობა უფრო დიდია ვიდრე ნემოს წერტილის გრძედი. ამგვარად, დროდადრო, კოსმოსური სადგური ხდება უახლოესი დასახლებული ადგილი ნემოს წერტილთან 400 კმ მანძილზე. იმის გათვალისწინებით რომ საერთაშორისო კოსმოსური სადგურის ორბიტა დედამიწიდან დაახლოებით 416 კილომეტრის დაშორებითაა, ხოლო ამ უკაცრიელი ადგილიდან უახლოესი დასახლებული პუნქტი 2700 კილომეტრითაა დაშორებული, წერტილ ნემოს, ყველაზე ხშირად, ასტრონავტები უახლოვდებიან.
კოსმოსური სააგენტოებს კარგად აქვთ შესწავლილი წერტილი ნემოს რეგიონი და მას „სამხრეთ წყნარი იოკეანის დაუსახლებელ არეალად“ მოიხსენიებენ. რუსული, ევროპული და იაპონური სააგენტოები, უკვე დიდი ხანია, უსაფრთხოების მიზნით თავიანთი კოსმოსური აპარატების სასაფლაოდ ამ რეგიონს იყენებენ, რადგან იგი მოშორებულია დასახლებულ ტერიტორიებსა და საზღვაო სავაჭრო გზებს.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანე კატეგორია:ხორვატი გოდეზისტები კატეგორია:გეოდეზია კატეგორია:წერტილი ნემო
ტაილანდის ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|ტაილანდის რეგიონები:
ტაილანდი იყოფა 77 პრივინციად (จังหวัด; ჩანგვათ), ტაილანდის დედაქალაქის ჩათვლით, რომელიც 1972 - 2013 წლებში იყო მუნიციპალიტეტი.
შემდეგ, ყოველი პროვინცია იყოფა რაიონებად — 2011 წლის მონაცემებით 878 რაიონია (อำเภอ; ამფჰოე) და ასევე 50 დედაქალაქ ბანგკოკის რაიონი. ყოველ პროვინციაში არის ერთი ცენტრალური რაიონი (อำเภอเมือง; ამფჰოე მუეანგ). გამონაკლისია პროვინცია აიუთთჰაია, სადაც პროვინციას და ცენტრალურ რაიონს ერთად ჰქვია „Phra Nakhon Si Ayutthaya“. 2007 წლამდე არსებობდა 81 მცირე რაიონი (กิ่งอำเภอ; კინგ ამფჰოე), რომელიც შემდეგ გადაკეთდა ჩვეულებრივ რაიონად.
თამბონ (ตำบล) შემდეგ იყოფა „მუბან“-ებად (หมู่บ้าน), ანუ სოფლებად.
საქალაქო (მუნიციპალური) გაერთიანებები
ზემოთ აღნიშნული ადმინისტრაციული დაყოფის გარდა ტაილანდში დასახლებული პუნქტები კიდევ იყოფებიან დიდ და საშუალო ქალაქებად, დასახლებებად და სოფლებად, რომლებსაც აქვთ მინიჭებული გარკვეული ფუნქციები რაიონების და მუნიციპალიტეტების.
საქალაქო (მუნიციპალური) (เทศบาล; თხეთსაბან) ადმინისტრაციული დაყოფის სამი დონე:
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჰომოლოგიური ჯგუფი
ჰომოლოგიური ჯგუფი — ტოპოლოგიური ცნება. უმარტივეს შემთხვევაში შეეხება მოცემულ ზედაპირზე ჩაკეტილი წირის თვისებას — იყოს ზედაპირის გარკვეული ნაწილის საზღვარი. ყოველი არაუარყოფითი მთელი _n რიცხვისათვის X სივრცის (ზედაპირის) ჰომოლოგიის ჯგუფი H_n(X) განისაზღვრება როგორც _n ციკლთა ჯგუფის ფაქტორჯგუფი _n-საზღვართა ჯგუფის მიმართ. ამასთან, ორ _n-ციკლს, რომელთა სხვაობა _n-საზღვარია, უწოდებენ ჰომოლოგიურს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰომოლოგიური ალგებრა
მენდეფერა
მენდეფერა (ტიგრ. መንደፈራ, Mendefera) — ქალაქი სამხრეთ ერიტრეაში. დებუბის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
ამ ქალაქს ეკავა მთავარი ადგილი აქსუმის სამეფოს ცივილიზაციის ისტორიაში, მაგრამ ის დაარსდა ჯერ კიდევ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე V საუკუნეში. ქალაქის ღირსშესანიშნაობებს შორისაა — ჰავულტის მონუმენტი, რომელზეც შენარჩუნებულია ისლამის დრომდე პერიოდის წარწერები. 1959 წლის შემდეგ გაითხარა ბევრი შენობა და ნაპოვნია როგორც ჯვრები, ასევე ადგილობრივი და ძველი რომის მონეტები. ბევრი მონაკვეთები, ნამარხების ჩათვლით, ჯერ კიდევ საჭიროებს შესწავლას.
ქალაქში დაიბადა ცნობილი სტაიერი ზერსენაი ტადესე.
კატეგორია:ერიტრეის ქალაქები
ჭლოუს ჯვარი პატიოსნის ეკლესია
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
ტერიტორიის ამაღლებულ ადგილზე მოთავსებულია დიდი ზომის გალავნის ნანგრევები. გალავანი ნაშენია დიდი ზომის რიყის ქვით, ხსნარზე კედლის სიმაღლე ზოგ ადგილებზე 3 მეტრს აღემატება, კედლების წრიული სიგრძე 500 მეტრია, გალავნის დასავლეთი კედელი გადის მდინარის ფლატეზე. გალავნის შუა ადგილზე არის ნაშთი დარბაზული ტიპის ეკლესიისა ნახევარწრიული აფსიდით აღმოსავლეთ მხარეს. კედლების უმეტესი ნაწილი შერჩენილია, კამარა ჩამონგრეულია. ძეგლი მთლიანად დაფარულია ეკალ-ბარდებით.
ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეხისწყალი
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მდინარეები კატეგორია:კახეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:ალაზნის შენაკადები
ზურაბ სტურუა
ზურაბ სტურუა (დ. 8 ივნისი, 1959, თბილისი) — ქართველი მოჭადრაკე, საერთაშორისო დიდოსტატი (1991), საქართველოს ხუთგზის ჩემპიონი (1975, 1978, 1981, 1984, 1985). მსოფლიოს საჭადრაკო ოლიმპიადების მონაწილე (1992-2002), სენიორთა შორის ევროპის ჩემპიონი (2019, როდოსი, საბერძნეთი), სენიორთა შორის (50+) მსოფლიო ჩემპიონი (2022, ასიზი, იტალია). ერთადერთი ქართველი მოჭადრაკე, რომელმაც გარი კასპაროვის დამარცხება შეძლო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები
ქაიინლი
ქაიინლი (Kayınlı) — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 97 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 16 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 27 ადამიანი ცხოვრობს.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა შუღლაური.
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
კალდეირან-გრანდი-დუ-პიაუი
კალდეირან-გრანდი-დუ-პიაუი (Caldeirão Grande do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 671 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.46 კმ²-ზე. ფართობი 494 891 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბესლეთის ეკლესია
ძეგლი წარმოადგენს საკმაოდ მოზრდილ დარბაზული ტიპის ეკლესიას, რომელსაც ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან მინაშენები ჰქონდა. ძეგლი საკმაოდ წარმოსადეგი უნდა ყოფილიყო. დარბაზის გეგმა წაგრძელებული სწორკუთხედია. გრძივ კედლებში ორ-ორი პილასტრი იყო განლაგებული, რომლებიც მათ სამ-სამ ტოლ ნაწილად ჰყოფდა. ამჟამად პილასტრების ფრაგმენტები ჩრდილო კედელზეა შემორჩენილი. ნახევარწრიული აფსიდის მხრები დარბაზის კედლებს ორსაფეხურიანი მხრებით უერთდება. საკურთხევლის გარე კონტურის ფორმის განსაზღვრა ვერ ხერხდება. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია კირქვა, კონსტრუქციულ ნაწილებში შერეულია შირიმის თლილი ქვა.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰომოლოგიური რიგები
ჰომოლოგიური რიგები — მონათესავე ორგანული ნაერთების (ერთი ტიპის სტრუქტურის მქონე) ჯგუფები, რომლებიც ერთმანეთისაგან განსხვავდებიან ერთი ან რამდენიმე მეთილენის ჯგუფით —CH2—. —CH2— ჯგუფს ჰომოლოგიურ სხვაობას უწოდებენ. ცნობილია ნაჯერი ნახშირწყალბადების, უჯერი ნახშირწყალბადების, ერთატომიანი ნაჯერი სპირტების ჰომოლოგიური რიგები. პირველი ფორმულირება ჰომოლოგიური რიგების შესახებ ეკუთვნის შარლ ჟერარს 1844-1845 წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორგანული ქიმია
გრძელი გუბეების სამაროვანი
„გრძელი გუბეების“ სამაროვანი — ძვ.წ. I ათასწლეულის შუა პერიოდის არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, კახეთში, ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ენისელთან.
ჰომრული
ჰომრული, ჰოუმრული (Home Rule — თვითმმართველობა, ავტონომია) — მოძრაობა ირლანდიის ავტონომიისათვის (XIX საუკუნის 70-იანი წლებიდან XX საუკუნის დასაწყისამდე). ჰომრულის პროგრამა ითვალისწინებდა ირლანდიის პარლამენტისა და მმართველობის ეროვნული ორგანოების შექმნას და ირლანდიაზე ბრიტანეთის უზენაესი ხელისუფლების შენარჩუნებას. ეს პროგრამა წამოაყენა ირლანდიელმა ლიბერალმა ისააკ ბატმა 1869 წელს. მანვე 1970 წელს დააარსა ირლანდიის თვითმართველობის ასოციაცია, რომელიც 1873 წელს გარდაიქმნა ჰომრულის ლიგად. 1874 წელს ინგლისის პარლამენტის არჩევნებში ჰომრულერებმა 60 დეპუტატი გაიყვანეს. მიზნის მისაღწევად ჰომრულერები თავიანთი ლიდერის ჩარლზ სტიუარტ პარნელის მეთაურობით პარლამენტში იყენებდნენ ობსტრუქციის ტაქტიკას, ცდილობდნენ უზრუნველყოთ მასების მხარდაჭერა, რისთვისაც მათ ხელი შეუწყვეს 1879 წლის გლეხთა მასობრივი საადგილმამულო ლიგის შექმნას. ირლანდიის პოზიციის გაძლიერებამ აიძულა ლიბერალები შეეტანათ პარლამენტში ბილი ჰომრულის შესახებ 1886 და 1893 წლებში, მაგრამ კონსერვატორებმა (ლიბერალთა ნაწილთან ერთად) რამდენიმეჯერ ჩაშალეს ბილის მიღება. 1890 წელს კი თვით ჰომრულის პარტიაში მოხდა განხეთქილება. იმპერიალიზმის ეპოქის დასაწყისიდან ირლანდიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა გასცდა ჰომრულის ფარგლებს. ბრძოლა გადაიზარდა ირლანდიის აჯანყებაში (1916). ეროვნულ მოძრაობაში უპირატესობა მოიპოვა შინფეინერების პარტიამ, რომელიც სათავეში ჩაუდგა ბრძოლას რესპუბლიკისათვის. 1921 წლის 6 დეკემბერს ინგლისის მთავრობამ მემარჯვენე შინფეინერებთან დადო ხელშეკრულება, რომლითაც დაადასტურა (სამხრეთის 26 საგრაფოს ტერიტორიაზე) ირლანდიის თავისუფალი სახელმწიფოს (ეირეს) შექმნა.
გრძელი გუბეების სამაროვანი
სამაროვანი აღმოჩნდა მას შემდეგ, რაც მისი დასავლეთი ნაწილი მდინარე ინწობამ ჩამორეცხა. 1976 წელს არქეოლოგიური კვლევა ჩაატარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის კახეთის ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კონსტანტინე ფიცხელაური). გაითხარა 18 დაზიანებული ორმოსამარხი. სამარხები გამართული იყო თიხნარ ფენაში, რის გამოც მიცვალებულთა ძვლები ფრაგმენტულად იყო შემორჩენილი. სამარხის ორმოს ფართობი და დაკრძალვის პოზა დაუდგენელია. სამაროვანზე აღმოჩენილია კერამიკა და ლითონის ინვენტარი. თიხის ჭურჭელი დამზადებულია ჩარხზე მსხვილმარცვლოვანი, ქვიშანარევი თიხისგან, იშვიათად გვხვდება წვრილმარცვლოვანი და სუფთად განლექილი თიხისგან დამზადებული ჭურჭელი. კერამიკული ნაწარმი გამომწვარია მოყავისფროდ, ნაცრისფრად ან მოშავოდ. ლითონის ინვენტარიდან სამაროვანზე აღმოჩენილია 24 ნივთი, მათ შორის, რკინის 21 (შუბისპირები, დანები, ქამრის (?) ფრაგმენტები, რგოლები) და ბრინჯაოს 3 (პინცეტი, ღილი და ჭდეულზედაპირიანი სამაჯური). ლითონის ნივთების მიხედვით სამაროვანი ძვ.წ. VIII-VII საუკუნეებით თარიღდება.
ჰომრული
ლიტერატურა
კატეგორია:ირლანდიის ისტორია
გრძელი გუბეების სამაროვანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კლემენტინა ორლეანელი
კლემენტინა ორლეანელი (Clémentine d'Orléans, Клементина Орлеанска; დ. 6 მარტი, 1817, ნუილი, საფრანგეთის სამეფო — გ. 16 თებერვალი, 1907, ვენა, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია) — ორლეანელთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ისა და დედოფალ მარია ამალიას ქალიშვილი. ბულგარეთის ცარ ფერდინანდ I-ის დედა.
ადრეული ცხოვრება
პრინცესა კლემენტინა დაიბადა 1817 წლის 6 მარტს შატო დე ნუილიში, პარიზიდან მოშორებით მდებარე პატარა ქალაქ ნუილიში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ლუი ფილიპისა და მისი ცოლის, მარია ამალია ნეაპოლელის მეექვსე შვილი და მეოთხე ქალიშვილი. დაბადებისას მას მადმუაზელ დე ბეჟოლეს წოდება მიანიჭეს, თუმცა მალევე ეს ორლეანის პრინცესობით შეუცვალეს. უკვე 1830 წელს, ივლისის რევოლუციის შემდეგ საფრანგეთის მეფე მამამისი, ლუი ფილიპ I გახდა და კლემენტინასაც საფრანგეთის პრინცესის წოდება მიენიჭა.
როგორც მეფის ასული, კლემენტინა კარგ განათლებას იღებდა. ცნობილია, რომ მას ისტორიას რადიკალი ისტორიკოსი, ჟიულ მიშლე ასწავლიდა, რომელიც მას ძირითადად საფრანგეთის რევოლუციის „დიდებულებასა“ და მნიშვნელობაზე ესაუბრებოდა ხოლმე.
ქორწინება
როდესაც წამოიზარდა, მისმა მშობლებმა კლემენტინას საქმროს ძებნა მთელ ევროპაში დაიწყეს. 1836 წელს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ კლემენტინა თავის ბიძაშვილს, ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ II-ს გაჰყვებოდა ცოლად, მას შემდეგ რაც მისი გლოვის დრო (ფერდინანდის ცოლი, დედოფალი მარია კრისტინა 1836 წელს დაიღუპა) გავიდოდა. მარცხნივ|მინი|244x244პქ|კლემენტინა ქმართან ერთად 1850-იან წლებში ამასობაში, კლემენტინას დის ქმარმა, ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I-მა წამოჭრა მისი და თავისი ძმისწულის, პრინც ავგუსტ საქსენ-კობურგ-გოთელის ქორწინების იდეა, რომელსაც მჭირდო ნათესაური კავშირი ჰქონდა ბელგიის, დიდი ბრიტანეთის, ავსტრია-უნგრეთის, პორტუგალიის, ესპანეთის, ბრაზილიისა და მექსიკის სამეფო ოჯახებთან. იმავდროულად, 1840 წლის აგვისტოში ავგუსტის ბიძაშვილმა, პრინცმა ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელმა ცოლად შეირთო დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ვიქტორია, რამაც მისი, როგორც მომავალი სასიძოს პრესტიჟი, ცხადია, გაზარდა.
1843 წლის 24 თებერვალს ვენაში საფრანგეთის ელჩმა შარლ ჟოზეფ დე ფლაომ ხელი მოაწერა კლემენტინასა და ავგუსტის საქორწინო კონტრაქტს. ამ შემთხვევაში იგი კლემენტინას ოფიციალური წარმომადგენელი იყო. იმავე წლის აგვისტოში ხელშეკრულებას ხელი ავგუსტის წარმომადგენელმაც, ბელგიის ელჩმა ბარონმა სალივანმაც მოაწერა.
უშუალოდ ქორწინებამდე, პრინცი მეტერნიხის შეთავაზებით, წყვილი ერთად გადავიდა საცხოვრებლად ვენაში. მეტერნიხის აზრით, ასე უკეთ გაიგებდნენ, თუ რამდენად მოახდენდა კლემენტინა ადაპტირებას ვენის საიმპერატორო კარზე. კიდევ ერთი საკითხი ის იყო, თუ რა წოდება ექნებოდა მას ქორწინების შემდეგ. ავსტრიელთა პასუხი იყო, რომ ვენის კარზე ისინი მას აღიარებდნენ ბურბონთა სამეფო დინასტიის პრინცესად, თუმცა „მისი სამეფო უდიდებულესობით“ არ მოიხსენიებდნენ, რამეთუ იგი არ იყო საიმპერატორო ოჯახის წევრის მეუღლე. ფრანგებს ეს პირობები არ მოეწონათ, ამიტომაც გადაწყდა, რომ პრინცი ავგუსტი უნდა გადასულიყო საცხოვრებლად საფრანგეთში. აქ იგი შეწყვეტდა ავსტრიის სამხედრო სამსახურში მსახურებას და საფრანგეთისაში გადავიდოდა, თუმცა წოდებები კვლავ ავსტრიული ექნებოდა.
ამრიგად, 1843 წლის 20 აპრილს შატო დე სენ-კლოდში პრინცესა კლემენტინა და პრინცი ავგუსტი დაქორწინდნენ. მათ ქორწინებას მრავალი ევროპელი მონარქი დაესწრო. წყვილს ქორწინებაში სულ ხუთი შვილი შეეძინა.
1848 წლის რევოლუცია და შემდეგ
მინი|282x282პქ|ავგუსტი და კლემენტინა თავიანთ შვილებთან ერთად 1848 წელს საფრანგეთში კიდევ ერთი რევოლუცია მოხდა, რომლის დროსაც კლემენტინას მამის მმართველობა დაემხო და ქვეყნის სათავეში ისევ ბონაპარტები მოვიდნენ. ორლეანელთა სამეფო ოჯახი ახალმა მთავრობამ ქვეყნიდან გააძევა, თუმცა მანამ, სანამ ახალ თავ შესაფარს იპოვნიდნენ, კლემენტინა და მისი ქმარი ვერსალში გაჩერდნენ. ამის შემდეგ ისინი მატარებლით გაემგზავრნენ და ყოფილ მეფე ლუი ფილიპს შეუერთდნენ ემიგრაციაში, დიდ ბრიტანეთში. მათ ლონდონში არც ისე დიდი ხანი დაჰყვეს და მალევე გაემგზავრნენ გერმანიაში, ავგუსტის მშობლიურ კობურგში. სულ მალე მათ კობურგიც დატოვეს და ვენის საიმპერატორო კარზე გადავიდნენ, სადაც ავგუსტმა აღიდგინა ძველი პოზიციები.
ავსტრიიდან კლემენტინა აქტიურ ანტიბონაპარტისტულ კამპანიას აწარმოებდა, რათა საფრანგეთში ორლეანელთა მმართველობა აღედგინა. მან უარი განუცხადა ნაპოლეონ III-ს შეთავაზებულ 200,000 ფრანკზე, რის სანაცვლოდაც იგი კლემენტინასაგან მემკვიდრეობის უარყოფას ითხოვდა.
1851 წელს კლემენტინა კვლავ ჩავიდა დიდ ბრიტანეთში, სადაც იგი დედოფალმა ვიქტორიამ მიიღო. თუმცაღა, ვიქტორიას ეშინოდა, რომ ფრანგი პრინცესის დიდ ხანს შეფარება საფრთხეს უქმნიდა მის ისედაც იმ პერიოდში არასტაბილურ მმართველობას, ამიტომაც კლემენტინა იძულებული გახდა ლონდონი დაეტოვებინა, რის შემდეგაც ცოტა ხნით ესპანეთში ჩავიდა, შემდეგ კი ისევ ვენას დაუბრუნდა.
მრავალწლიანი ქორწინების შემდეგ, 1881 წლის 26 ივლისს, 63 წლის ასაკში კლემენტინას ქმარი, პრინცი ავგუსტი გარდაიცვალა. ამის შემდეგ კლემენტინამ კიდევ თითქმის 30 წელს იცოცხლა, თუმცა მეორედ აღარ გათხოვილა.
ბულგარეთის მთავრის არჩევნები
დაქვრივების შემდეგ კლემენტინამ გააანალიზა, რომ დედოფალი ვერასოდეს გახდებოდა, ამიტომაც მან მთელი თავისი ძალისხმევა იმაში ჩადო, რომ პრინცი ფერდინანდი, თავისი საყვარელი შვილი, მეფედ ექცია. მას მიაჩნდა, რომ როგორც ლუი ფილიპ I-ის შვილიშვილს, მის ვაჟს მეფობა ეკუთვნოდა, ხოლო რომელი ქვეყნის, ეს უკვე მეორე ხარისხოვანი იყო.
ამ მიზნის მისაღწევად კლემენტინამ ფერდინანდი მრავალმხრივი განათლებით უზრუნველყო. პრინცი ფერდინანდი თავისუფლად ფლობდა რამდენიმე უცხო ენას, კარგად ერკვეოდა ხელოვნებაში, პოლიტიკაში და ინტერესდებოდა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებითაც. კლემენტინას აზრით, ეს თვისებები მის ვაჟს „შესანიშნავ ხელმწიფედ“ აქცევდა.
მას შემდეგ, რაც რამდენიმესაუკუნიანი დუმილის შემდეგ ბულგარეთმა ოსმალეთისაგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა და ბულგარელებმა თავიანთი მთავრის არჩევნები გამოაცხადეს, კლემენტინა ერთობ გააქტიურდა. იგი ყველანაირად ეცადა, რომ ფერდინანდი ბულგარეთის მთავარი გამხდარიყო.
1887 წლის 7 ივლისს ფერდინანდ I ბულგარეთის მთავარი ხდება, თუმცა საქმე ამით არ დასრულებულა. იგი აქტიურად ცდილობდა, რომ სხვა ევროპელი მონარქების მხრიდან თავისი ვაჟის ბულგარეთის სუვერენულ მმართველად აღიარება მოეპოვებინა. ცხადია, მათმა ნათესავებმა, რომლებიც ავსტრია-უნგრეთს, ბელგიას, დიდ ბრიტანეთს, ესპანეთსა და პორტუგალიას მართავდნენ, მაშინვე სცნეს იგი სუვერენად, თუმცა სხვა ქვეყნების შემთხვევაში არც ისეთი მარტივი სიტუაცია იყო. საბოლოოდ, კლემენტინამ მოახერხა და მოიპოვა გერმანიის იმპერატორ ვილჰელმ II-ისა და ოსმალეთის სულთან აბდულჰამიდ II-ის აღიარებებიც.
იმავდროულად, კლემენტინამ გამონახა დრო, რომ ფერდინანდის სამეფო გვირგვინზეც ეზრუნა. ვინაიდან ბულგარეთის წინა მეფეთა გვირგვინი უბრალოდ აღარ არსებობდა, ახლის ჩამოსხმა იყო საჭირო. მისი ბრძანებით ფერდინანდისათვის დაამზადეს ერთობ დიდი და ძვირფასი სამეფო გვირგვინი, თუმცაღა, შემდეგში თავად ფერდინანდმა მის დიზაინში არაერთი ძირეული ცვლილება შეიტანა.
კლემენტინა ბულგარეთში
მინი|328x328პქ|კლემენტინა 1888 წელს მთავრად არჩევის შემდეგ კლემენტინა თავის ვაჟს ბულგარეთში გაჰყვა. როგორც ახალი სუვერენის დედა, კლემენტინა თავის ახალი სამშობლოში მნიშვნელოვანი ფიგურა იყო. მდიდარმა კლემენტინამ აქ პოპულარობა მალევე მოიპოვა, რამეთუ იგი ქონებას არ იშურებდა ქვეყნისათვის. მან ოთხი მილიონი ფრანკი გაიღო ბულგარეთის სარკინიგზო ხაზის ასაგებად, რომელიც ბულგარეთს უკვე მთელს ევროპასთან აკავშირებდა. იგი მიიჩნევდა, რომ მისი საქველმოქმედო საქმიანობა დადებითად აისახებოდა ფერდინანდის იმიჯზე. ამისათვის მან არაერთი საქველმოქმედო ფონდი დააარსა და ააშენა სკოლები, საავადმყოფოები ასევე უსინათლოთა და სმენადაქვეითებულთა სკოლა. მალევე კლემენტინა გახდა ბულგარეთის წითელი ჯვრის ერთ-ერთი დამაარსებელიც.