cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საფარისას წმინდა გიორგის ეკლესია
ძეგლი სამეკლესიანი ბაზილიკაა. გვიანდელი პერიოდის ამ პიტის ნაგებობების მსგავსად, მისი გეგმა ასე თუ ისე შემთხვევითია. შენობის გეგმის გარეგან სწორკუთხედში (13.4 x 12.8 მეტრი) აქაც სამი ნავია ჩაწერილი, რომლებიც დამოუკიდებელ ეკლესიებს წარმოადგენდნენ, მაგრამ იმ განსხვავებით, რომ სამხრეთ ნავში ეკლესიის გარდა, რომელსაც თითქმის მთელი ნავი უკავია, დამატებით, განცალკევებული სამლოცველოა მოწყობილი.
ეკლესია აგებულია სხვადასხვა ზომის, რიყის ქვით (აქა-იქ ლოდებიცაა ჩართული). წყობაში წესიერი, სწორხაზოვნად გამავალი რიგების გამოყვანის გარეშე. იგივე ქვებითაა ნაწყობი კუთხეებიც, ოღონდ აქ ქვები, ფორმისა და ზომის მიხედვით, მეტნაკლებად შერჩეულია. თაღების, ზოგიერთი სარკმლის გამოსაყვანად და ლავგარდნისათვის შირიმის, ნათალი ქვაა გამოყენებული. მთავარ ეკლესიას აქვს ორი შესასვლელი: სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან — გვერდითი ეკლესიებიდან შესასვლელები შიგნიდან შირიმის, მთლიანი ქვის ტიმპანითაა დასრულებული. მათ შორის ჩრდილოეთისა კვერცხისებრი ფორმისაა, სამხრეთისა ნახევარწრიული.
აღმოსავლეთით, ეკლესიის იატაკის მიმართ საფეხურით შემაღლებული, ნალისებრი აფსიდია. საკურთხევლის სარკმელი თაღოვანია, გარეთ მჯვეთრად არის შევიწროებული. სარკმლის გვერდებზეე თითო, მცირე, ოთხკუხა ნიშაა. მათ ზემოთაც (იატაკიდან დაახლოებით 3 მეტრ სიმაღლეზე) იგივე ფორმის, მომცრო ნიშაა მოწყობილი. აფსიდის მთელ სიგრძეზე, ჩამოსასხდომად, გაუყვება საფეხური, რომლის ცეტრში, სარკმლის ქვემოთ მონასტრის წინამძღვრის დასაჯდომი, ორმაგი შემაღლებაა. აფსიდის შუაში დგას რიყის ქვით გამოყვანილი, ოთხწახნაგა ტრაპეზი. აფსიდის მხრების ხაზზე კი - გვიანდელი. ასევე რიყის ქვევით ნაგები კანკელი, რომელშიც ორი, შეისრულთაღოვანი გასასვლელი და შეისრული თაღივე დასრულებული, სამი, გამჭოლი ღიობია. ნავი გადახურულია არაწესიერი ფორმის, მრავალცენტრიანი კამარით, რომელიც ორ, საბჯენ თაღს ეყრდნობა, თვით თაღები კი - კონსოლებს.
თაღებიდან ერთი ნავის შუაშია, მეორე - დასავლეთ კედელთან. ნავი ცუდადაა განათებული. საკურთხევლის სარკმლის გარდა,, შიდა სივრცეს კიდევ სამი, მცირე ზომის სარკმელი აშუქებს: ერთი დასავლეთ კედლის ცენტრშია. ორი კი სამხრეთით. ამ უკანასკნელთა თავი კამარის ფარგლებშია შეჭრილი. დარბაზის სამივე კედელს დაბალი საფეხუწი გაუყვება. კედლები, კამარა და საბჯენი თაღები კირის დუღაბის სქელი ფენითაა შელესილი.
ჩრდილოეთით მდებარე ეკლესია მთავარს წყობით არ უკავშირდება. იგი მასზე ოდნავ უფრო ვიწროა, მაგრამ ორჯერ უფრო დაბალი (სიმაღლით იატაკიდან კამარის წვერომდე 3,1 მეტრია). აფსიდში ერთი, ვიწრო, მშვილდისებრი თაღით გადახურული სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის გვერდებზე კი თითო, სწორკუთხა ნიშაა მოწყობილი. ერთი მსგავსი ნიშა ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ბოლოშია. კამარა მშვილდისებრი ფორმისაა, ეყრდნობა ოთხ, საბჯენ თაღს, რომელთა შორის აღმოსავლეთისა, აფსიდთანაა. თვით საბჯენი თაღები კი კაპიტელეით. მათ პროფილს ორმაგი ლილვი შეადგემს. სამხრეთით კამარა თაღედზეა დაყრდნობილი, რომელიც გადაყვანილია მთავარი ეკლესიის კედელზე მიყრდნობილ პილასტრებზე, განათება, მთავარ ნავთან შედარეიბთ, აქ კიდევ უფრო მწირია. ეკლესიის დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში გაჭრილია თითო, ვიწრო სარკმელი, რომლებიც საკმარის შუქს არ იძლევა. ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში, მთავარ ეკლესიაში შესასვლელი კარის პირდაპირ, განიერი კარია, რომელსაც გადახურვა ჩამონგრეული აქვს. სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებს ჩამოსაჯდომი საფეხური გასდევს. სამხრეთით იგი განიერია, დასავლეთით და ჩრდილოეთით კი ვიწროა - ცოკოლისმაგვარი. როგორც ჩანს, ადრე საფეხური აფსიდის კედელსაც გასდევდა (შემორჩანილია ნაწილბრივ).
ეკლესია გადახურული იყო კრამიტით. ეკლესიის აღმოსავლეთ და სამხრეთ ფასადების წინ 1920 წელს იპოვეს წითელი თიხისგან დამზადებული, დიდი, ბრტყელი კრამიტის ოთხი ნატეხი - რელიეფური ჯვრის გამოსახულებით (ამჟამად დაცულია საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში). სამრეკლო ორსართულიანია. აღართულია რიყის ქვით გამოყვანილ ცოკოლზე. მთლიანად ნაგებია კვადრატული აგურით (22x22x5 სმ). სამრეკლოს ქვედა სართული გეგმით კვადრატულია (5,2x5,2 მ) და ოთხივე მხარეს ფართო, შეისრული თაღითაა გახსნილი. თაღები დაყრდნობილია კუთხეებში განლაგებულ, სწორკუთხა ბურჯებზე. შიგნით სართული გადახურულია გუმბათოვანი კამარით, გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის წრიულ საფუძველზე გადასვლა აფრების საშუალებით ხდება. კამარა ბრტყელია, წვერშემაღლებული.
II სართული რვაწახნაგა ფანჩატურია. წახნაგებიდან ოთხი - ქვემოთა სართულის შესაბამისს კედელთან ერთ სიბრტყეშია, დანარჩენი წახნაგების წინ კი, ქვედა სართულის კუთხის დაუფარავი ნაწილია. თითოეულ წახნაგში თითო, განიერი, ოდნავ შეისრული თაღით დასრულებული ღიობია მოწყობილი. სართული შიგნიდან გადახურულია ნახევარსფერული, გუმბათოვანი კამარით. გარედან ფანჩატური დასრულებულია მაღალი ლავგარდნით, რომელიც ჩვეულებრივად დაწყობილი და კუთხით წინწამოწეული აგურებით გამოყვანილი რიგების მონაცვლეობისგან შედგება. სამრეკლო გადახურულია აგურით ნაწყობი, რვაწახნაგა, პირამიდისებრი სახურავით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ინდონეზია 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ინდონეზია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გრანდ-პორტი
გრანდ-პორტი (Grand Port District) — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 110 907 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 260,3 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 426,07 ად./კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მავრიკი კატეგორია:მავრიკის ოლქები
უაილაი-გრანდეს რაიონი
უაილაი-გრანდეს რაიონი (Distrito de Huayllay Grande) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ანგარაესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 625 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 430 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 33.28 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანგარაესის პროვინციის რაიონები
ატოცის პირველი ნასოფლარი
ატოცის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატოცის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით, დარბაძიანთ ჭაობებში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ძეგლზე გამოვლინდა 7 ნასახლარი ბუდე, სწორკუთხა შენობების ნატეხი ქვით ნაგები კედლის ქვედა ნაწილები. ძეგლზე მოიპოვება წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ნადიკვრის 3)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში, რომელიც მდებარეობს ნადიკვრის ქუჩაზე (№ 5). აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში.
სახლი ორსართულიანია. ძირითადად ნაგებია „რუსული“ აგურით. შენობა ქუჩისკენ გრძივი ფასადით გამოდის. ფასადზე, ყველა ხუროთმოძღვრული დეტალი აგურითაა გამოყვანილი. კედლის სიბრტყე, სართულშუა გადახურვისა და სარკმელთა რაფის დონეზე გამოყოფილი ჰორიზონტალური ზოლებით, რიტმულადაა დანაწევრებული. ფასადის ქვედა ნაწილში სამი სარკმელი, სადარბაზო შესასვლელი და ჭიშკარია, ზედა ნაწილში — ექვსი სარკმელი. ყველა ღიობი სწორკუთხაა, საპირის გარეშე. თვით ღიობების პროპორცია — აზიდულია. პირველ სართულზე, ღიობებს შორის, რუსტირებული, პილასტრისებრი შვერილებია, ხოლო მეორე სართულზე — სადა პილასტრები. თითოეული სარკმლის ქვემოთ, ჩაღრმავებული, სწორკუთხა არეა, სწორკუთხავე შვერილი ზედაპირით შუაში. სარკმლებს ზემოთ — სიბრტყე გლუვია.
ფასადი დაგვირგვინებულია პარაპეტით, რომელიც სადა პილასტრებითა და მათ შორის მოქცეული, სწორკუთხა ჩაღრმავებებითაა დანაწევრებული. პარაპეტი, კედლის დანარჩენი სიბრტყიდან გამიჯნულია ლავგარდნით, რომლის ძირი წვრილი კბილანებითაა მორთული. ალაყაფის კარით ღრმა შესასვლელში შევდიდავრთ, რომელიც ეზოს უკავშირდება ეზოს უკავშირდება. შენობის გვერდითი კედლები აგურისა და რიყის ქვის შერეული წყობითაა ამოყვანილი. ეზოს მხარეს სახლი ძლიერ არის დაზიანებული და გადაკეთებული. შერჩენილია ხის კიბეები (მძიმე მდგომარეობაში), ხის აივნები კი ჩამორღვეულია.
სერანუსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 995 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.36 კმ²-ზე. ფართობი 213 173 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქვემო რენეს ნამოსახლარი გორა
ქვემო რენეს ნამოსახლარი გორა — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო რენეს სამხრეთით, ორ კილომეტრზე, სახნავ მიწებში. დასახლებული ყოფილა ადრინდელი რკინის ხანაში. ნამოსახლარ გორაზე იპოვება გვიანდელი ანტიკური და ადრინდელი ფეოდალური ხანის ჭურჭლის ნატეხები, შემორჩენილია სამების ეკლესიის ნანგრევები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Bookends
Bookends — ამერიკული ფოლკ-როკ დუეტ Simon & Garfunkel-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1968 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Columbia.
სქოლიო
კატეგორია:Simon & Garfunkel-ის ალბომები კატეგორია:1968 წლის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
ვერის სასაფლაოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ვერის სასაფლაოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — ეკლესია თბილისში ყოფილი ვერის სასაფლაოზე, ახლანდელი ვერის ბაღში.
ისტორია
ძველად ვერაზე ხეხილის ბაღები, ვენახები და ბოსტნები ლურჯი მონასტრიდან მდინარე ვერესა და მტკვრის შესართავამდე ვრცელდებოდა. „ვერა ვკითხულობთ ძველ აღწერაში – ძევს ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში. ვერა მდიდარია ვენახებითა და ბაღებით, რომელნიც ქალაქის მცხოვრებთ ეკუთვნით”.
შემდეგ ვერის ბაღების ნაწილი სასაფლაოს დაეთმო. ამ სასაფლაოს პლატონ იოსელიანი მოიხსენიებს როგორც „ვერის ძველ სასაფლაოს”. სასაფლაო ვერაზე გახსნილა ქაშვეთის ეკლესიის გარშემო მდებარე სასაფლაოს დახურვის შემდეგ. პლატონ იოსელიანი წერს, რომ ქაშვეთის ირგვლივ არსებული საზოგადო სასაფლაო ტფილისის კომენდანტს 1804 წელს მოუშლია სასულიერო მთავრობის თხოვნით და გადაუტანია ვერაზე, სადაც შემდეგში აგებულა წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია.
1898 წელს, როდესაც ქალაქურმა განაშენიანებამ ვერისუბნის ნაწილი დაიპყრო, ეგზარქოსის თანხმობით ქალაქის გამგეობამ სასაფლაო გააუქმა და ბაღის განაშენიანება დაიწყო.
თბილისის ცენტრალურ არქივში დაცულია 1925 წლით დათარიღებული ვერის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიის რელიგიური საბჭოს შუამდგომლობა: . შუამდგომლობას ხელს აწერს ტფილისის ვერის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიის რელიგიური საზოგადოების საბჭოს თავმჯდომარე – დეკანოზი ანტონ თოთიბაძე.
კალისტრატე ცინცაძე წიგნში „ქვაშვეთის წმიდის გიორგის ეკლესია ტფილისში” ვერის ნიკოლოზის ეკლესიის მღვდელმსახურებზე წერს: „…დეკანოზი სოლომონ ელიოზოვი, აზნაური. 1884-1889 წლებში მსახურობდა. აქვეა დაკრძალული“.
უილიამ ნორდჰაუსი
უილიამ ნორდჰაუსი (William D. Nordhaus; დ. 31 მაისი 1941, ალბუკერკე, ნიუ-მექსიკოს შტატი) — ამერიკელი ეკონომისტი.
ვერის სასაფლაოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ისტორია
„…პროტოპრესვიტერი ანტონ თოთიბაძე – 1918 წელს დანიშნულ იქნა ტფილისის სამხედრო ტაძრის წინამძღვრად და ქართული ლაშქრის უფროს მღვდლად. 1921 წელს სამხედრო ტაძარი მიეწერა ვერის ნიკოლოზის ეკლესიაზე და მ. თოთიბაძეც დანიშნულ იქნა ვერის სამრევლოს წინამძღვრად”.
უილიამ ნორდჰაუსი
აშშ-ის ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (2001). ეკონომიკაში 2018 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი „ეკონომიკურ ზრდაში ინოვაციებისა და კლიმატის ინტეგრაციისათვის“ (პოლ რომერთან ერთად), „გრძელვადიან მაკროეკონომიკურ ანალიზსში კლიმატის ცვლილების ინტეგრაციისათვის“ ნაწილში. .
ვერის სასაფლაოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ისტორია
„დეკანოზი გრიგოლ გამდლიშვილი (გიორგიძე) 1899 წელს 8 აგვისტოს გადმოყვანილი იქნა ქაშვეთიდან ვერის ნიკოლოზის ეკლესიის წინამძღვრად, გარდაიცვალა იქვე 1921 წელს”.
უილიამ ნორდჰაუსი
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ეკონომისტ-ენვაირონმენტალისტები
ვერის სასაფლაოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ისტორია
„…1928 წელს პროდიაკონი ამბროსი ახობაძე… გამწესებულ იქნა ტფილისის ვერის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში შტატგარეშე დიაკონად”.
თბილისის ვერის ძველი სასაფლაოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია დაანგრიეს 1933 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები კატეგორია:თბილისის დანგრეული შენობა-ნაგებობები
ინდონეზია 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1976 წელს, კანადის ქალაქ მონრეალში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ინდონეზია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სომხური ნაციონალური ცეკვები
სომხური ნაციონალური ცეკვები — სომეხი ხალხის ცეკვა. სომხეთის თითოეულ რეგიონს და პროვინციას აქვს თავისი კუთვნილი ეროვნული მახასიათებლები, მათ შორის ტანსაცმელი და ცეკვები. თეატრალიზმის დახმარებით, ცეკვა გამოხატავს სხვადასხვა ტერიტორიული უბნის ცხოვრების, ადათების, კულტურული ფასეულობებისა და ტრადიციების მახასიათებლებს. ყოველ ნაბიჯს, ყოველ ხმას აქვს გარკვეული მნიშვნელობა და ასახავს სომხეთის ისტორიას.
ერთ-ერთი მთავარი კრიტერიუმია შესრულების წესი, რომლის მიხედვით, სომხური ცეკვები იყოფა სამ დიდ ჯგუფად, რომელთაგან შემდგომი კლასიფიკაცია ხდება თითოეულში: სიმღერები, რომლებიც ახლავს ცეკვებს; ისეთი ტიპის ცეკვები, რომლებიც შესრულებულია ეროვნული მუსიკალური ინსტრუმენტების თანხლებით; კომბინირებული, აერთიანებს წინა ორი ჯგუფის შესრულების წესს.
სომხური ქორეოგრაფიული ხელოვნების ზოგიერთი შედევრი დღემდე საკმაოდ პოპულარულია და ზოგჯერ სხვადასხვა ღონისძიებების აღნიშვნის განუყოფელი ნაწილია. სომხური ნაციონალური ცეკვებიდან გამოსარჩევია, მამაკაცების ცეკვები რომელშიც გამოხატულია საბრძოლო სულისკვეთება. სწორედ ამ ცეკვებს ასრულებდნენ მეომრები ბრძოლის წინ.
ძირითადად სომხურ ნაციონალურ ცეკვებში ქალის ყველა მოძრაობა ხასიათდება პლასტიურობით, სინაზით, თავშეკავებით და ხორციელდება ნელი ტემპით. მთელს კავკასიაში, ხორა ცეკვა ძალიან პოპულარულია. მას უამრავი ინტერპრეტაცია აქვს, კავკასიის კულტურული ტრადიციების მცოდნე ექსპერტები კვლავ კამათობენ მისი წარმოშობის ისტორიის შესახებ. მიუხედავად ამისა, უმეტესობას მიაჩნია, რომ იგი თავდაპირველად იგი სომხეთში გაჩნდა, შემდეგ კი ახლომდებარე ტერიტორიებზე გავრცელდა. ყველაზე ხშირად, ორი კაცი და ერთი ქალი ასრულებს სომხურ ხორას. ქორეოგრაფიული კომპოზიციის ნაკვეთში მყოფი კაცები იბრძვიან ლამაზი ქალბატონის ყურადღების მოსაპოვებლად, მათი უპირატესობების დემონსტრირებისთვის კი ისინი ენერგიულად და ექსპანსიურად მოძრაობენ და ქალი, პირიქით, ასრულებს თავშეკავებულ და პლასტიკურ მოძრაობებს.
ერთ-ერთ პოპულარულ სომხურ ნაციონალურ ცეკვას წარმოადგენს თრახაღი, რომელიც განეკუთვნება საომარ ცეკვებს, ასრულებენ მხოლოდ მამაკაცები. ძირითადად ეს ცეკვა სრულდება ინსტრუმენტული ანსამბლის თანხლებით ასე მაგალითად დოლი, ზურნა და დუდუკი. სომხურ ეროვნულ ცეკვები სხვადასხვა სახის იარაღის გამოყენებით სრულდება, მათ შორის ხმლები და დაშნები ხშირად ფიგურირებს. მამაკაცები ცეკვის დროს ძირითადად ცდილობენ საკუთარი უნარები წარმოაჩინონ იარაღის გამოყენებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია: სომხეთი კატეგორია: კავკასია
ეკატერინეს სასახლის აღდგომის ეკლესია
ეკატერინეს სასახლის აღდგომის ეკლესია (Церковь Воскресения Христова) —  კარის მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ პუშკინში, მდებარეობს ეკატერინეს სასახლის ტერიტორიაზე. აგებულია 1746-1756 წლებში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
მას შემდეგ რაც სარსკის მიწა გადაეცა ეკატერინეს, მის სასახლეში ჩამოაყალიბა ეკლესია წმინდა ეკატერინეს სახელზე. ეს იყო პირველი ეკლესია ცარსკოე-სელოში.
სასახლის მარჯვენა ფლიგელში, პირველ სართულზე, იმპერატორმა ელისაბედ პეტრეს ასულმა 1740-იან წლებში აკურთხებინა მცირე, ოთახის, ეკლესია. ეკლესია გააუქმეს 1761 წლის შემდეგ. 1796 წელს ეკატერინე II-მ ბრძანა ოთახის ეკლესიის მოწყობა სასახლესა და ცივ აბანოს შორის. ეკლესია ააგეს 1797 წელს, მაგრამ ალექსანდრე I-ის ბრძანებით დაშალეს.
1746 წლის ზაფხულში პეტრე III-მ და მისმა ცოლმა ეკატერინე ალექსის ასულმა საზეიმოდ ჩაუყარეს საფუძველი ეკლესიის მშენებლობას. ტაძრის კურთხევა მოხდა 1756 წლის 10 აგვისტოს. კურთხევის აღასანიშნად ქვემეხებიდან 51-ჯერ გაისროლეს.
1820 წლის ხანძრის გამო ეკლესია დაიწვა, განადგურდა ინტერიერის დიდი ნაწილი. ტაძრის რესტავრაცია წარიმართა არქიტექტორ ვ. პ. სტასოვის ხელმძღვანელობით. აღდგენილი ტაძარი ხელახლა აკურთხეს 1822 წლის 14 აპრილს.
1863 წლის 28 ივნისს ტაძარი კვლავ ხანძარმა გაანადგურა. ხანძარმა გაანადგურა სტასოვისეული გუმბათი. განახლებული ტაძარი აკურთხეს 1864 წლის 8 ნოემბერს. ტაძარში ღვთისმახურება შეწყდა 1917 წელს, თუმცა ოფიციალურად ტაძრის ლიკვიდაცია მოხდა 1922 წლის 22 მაისს.
1957 წელს დაიწყო ტაძრის რესტავრაცია. 1963 წელს აღადგინეს გუმბათი, თუმცა ტაძარი დღევანდელ დღემდე სრულად არ არის რესტავრირებული.
სალგადინიუ (პარაიბა)
სალგადინიუ (Salgadinho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 420 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ოსიდენტალ-პარაიბანუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 508 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.04 კმ²-ზე. ფართობი 184 240 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
კუარტ-დე-პობლეტი
კუარტ-დე-პობლეტი (Cuart de Poblet, Quart de Poblet) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის უერტა-ოესტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,6 კმ². მოსახლეობა — 25 062 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
მოკის ოლქი
მოკა (Moka District) — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ცენტრში. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 82 302 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 230,5 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 357,06 ად./კმ². აქ მდებარეობს მაჰათმა განდის სახელობის ცნობილი კოლეჯი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მავრიკი კატეგორია:მავრიკის ოლქები
დავითიშვილი
საკუთარი სახელი  დავითიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
საგუნტო
საგუნტო (Sagunto, Sagunt) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-მორვედრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 132 კმ². მოსახლეობა — 67 173 კაცი (2020 წ.).
ისტორია
200px|მინი|მარცხნივ|საგუნტოს ციხესიმაგრე ძვ. წ. III საუკუნეში საგუნტო იყო რომის რესპუბლიკის მოკავშირე კართაგენთან ბრძოლაში. ძვ. წ. 219 წელს რომის რესპუბლიკის წინააღმდეგ მეორე პუნიკური ომის დაწყებამდე ჰანიბალმა აიღო ქალაქი, დახოცა მისი ყველა მაცხოვრებელი და გადაწვა. ძვ. წ. 211 წელს სციპიონმა (შემდეგში აფრიკელად წოდებულმა) ქალაქი აღადგინა.
711 წელს ქალაქი ამჯერად არაბებმა გაანადგურეს.
XII საუკუნეში რეკონკისტის დროს მავრებმა დაკარგეს არაგონის სასარგებლოდ.
1361 წელს ქალაქში კასტილიის მეფე პედრო I მრისხანემ და არაგონის მეფე პედრო IV-მ საგუნტოში ხელი მოწერეს შეთანხმებას, რომლის რატიფიცირება არასოდეს მომხდარა შემდეგი აზრთა სხვადასხვაობის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ვალენსიის ქალაქები
ჰიურემ ქადინეფენდი
ჰიურემ ქადინეფენდი  (დ. 6 დეკემბერი, 1692 — გ. 25 ივნისი, 1760) — აჰმედ III-ს მეოთხე ცოლი და მისი ხუთი შვილის დედა.
ადრეული ცხოვრება
ჰიურემ ქადინეფენდი (დიანა ეკატერინა ნაზიმოვა) იყო ალექსანდრე ნაზიმოვას  და მარია იეფიმოვას ქალიშვილი. დაიბადა 1692 წლის 6 დეკემბერს, მოსკოვში. 1701 წელს, როცა გოგონა 9 წლის იყო, ქალაქს თათრები და თურქები დაესხნენ და დიანაც გაიტაცეს.
მოგვიანებით ცხოვრება
ჰარემში მოხვედრის, დიანა იღბს ისლამს  და ეწოდა სახელი ჰიურემი. თანამედროვე ისტორიკოსების თქმით, ჰიურემს ჰქონდა ჟღალი თმა, წითელი ლოყები, ლურჯი თვალები, ხორციანი ტუჩები, და ითვლებოდა როგორც მორჩილი და ხალისიანი. მას არ აინტერესებდა პოლიტიკა. მას შეეძინა ხუთი ვაჟი: შეჰზადე ისა (23 თებერვალი 1706 – 25 მაისი 1706), შეჰზადე სელიმი  (6 სექტემბერი 1707 – 4 მაისი 1708), შეჰზადე მეჰმედი (17 ოქტომბერი, 1712 – 15 ივლისი 1713), შეჰზადე აბდულა (18 დეკემბერი 1719 – 19 დეკემბერი 1719) და შეჰზადე ორჰანი (დაიბადა და გარდაიცვალა 1722). ოსმალმა  პოეტმა, სეიჰ გალიბმა განაცხადა, რომ სულთნის მეოთხე ცოლს, რომლის სახელი იყო ჰიურემი ჰყავდა თორმეტი შვილი, ათი ვაჟი და ორი ქალიშვილი, მაგრამ არც ერთი მათგანი გადარჩა სრულწლოვანებამდე. შვილების სიკვდილის შემდეგ, გაგზავნეს ძველი სასახლეში. ათი წლის განმავლობაში, იგი მის მსახურებთან ერთად ცხოვრობდა ძველ სასახლეში, ხოლო ამის შემდეგ იგი გაათავისუფლეს მონობას. ჰიურემი გადავიდა მშობლიურ რუსეთში. მან შეიძინა სასახლე მოსკოვში და ხელი შეუწყო  ისლამის  გავრცელებას. ასევე დაეხმარა ადგილობრივ მუსულმანურ მოსახლეობას. იგი გარდაიცვალა 1760 წლის 25 ივნისს მოსკოვ ში 68 წლის ასაკში. მისი სხეული გადაასვენეს  სტამბოლში და დაკრძალეს ჰასეკი სულთნის კომპლექსში, რომელიც აშენდა სულეიმან I-ის მეუღლის, ჰიურემ სულთნის მიერ.
კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1692 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1760 კატეგორია:ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები
ხულკამარკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანგარაესის პროვინციის რაიონები
ინდონეზია 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ინდონეზია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დვანის მეორე ნასოფლარი
დვანის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანის ჩრიდილო-დასავლეთით, მთის ბუნებრივად მოსწორებულ წვერზე (ფართობი 2 ჰა), წმ. გიორგის ეკლესიასთან. სამი მხრიდან ღრმა ხევები ჩაუდის, მისასვლელი გზა მხოლოდ ჩრდილოეთიდანაა. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ეკლესიის გარშემო შეინიშნება სხვადასხვა ნაგებობის კვალი. იპოვება კერამიკული ჭურჭლისა და კრამიტის ფრაგმენტები. კულტურული ფენა მიწითაა დაფარული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
აზოვის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი
აზოვის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (Храм Введения во храм Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი აზოვში მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქ. აზოვი, მაკაროვსკის ქუჩა № 2.
ისტორია
1993 წელს როსტოვის მიტროპოლიტმა ვლადიმირმა დალოცა როსტოვის ოლქის ქალაქ აზოვში სამწყსოს შექმნა აზოვის ღვთისმშობლის ხატის პატივსაცემად.
ახალი მრევლისთვის საოლცავ სახლად გამოიყო ყოფილი კონოთეატრი „დონი“. კინოთეარს ჩაუტარდა რემონტი და ამის შემდეგ დაიწყო ღვთისმსახურება.
1996 წლიდან ქალაქში დაიწყო სამუშაოები ახალი ტაძრის მშენებლობისათვის. 1998 წელს კი უკვე დაიწყო მისი მშენებლობა. მშენებლობა აკურთხა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. ეკლესიის მშენებლობა გაჭიანურდა 2005 წლამდე. მშენებლობის დასაჩქარებლად აზოვში შეიქმნა სამეთვალყურეო საბჭო. საბჭოს მუშაობაში მონაწილეობას იღებდნენ აზოვის საქალაქო დუმის დეპუტატები და ქალაქის საწარმოების ხელმძღვანელები. კაზაკების ხელმძღვანელების თხოვნის მიხედვით ტაძარმა მიიღო პოლკის ტაძრის სტატუსი.
2006 წელს მშენებლობა გაგრძელდა. აღმართეს ტაძრის კედლები, დააყენეს გუმბათი. ტაძრის საერთი სიმაღლე გუმბათის ჩათვლით შეადგენდა 30 მეტრს. ტაძარი აშენდა ისე, რომ ერთდროულად შენობაში დაეტიოს 300 ადამიანი.
2007 წლის მარტში ტაძრის სამრეკლოზე დაკიდეს მეტრანახევრიანი ზარი, რომელსაც უწოდეს „თავადი ვლადიმირი“, რომლის საერთო წნაც შეადგენდა 1 270 კილოგრამს. ზარი ჩამოასხეს ქალაქ კამენსკე-ურალსკში და სვერდლოვსკის ოლქის გუბერნატორმა ვ. ფ. ჩუბამ საჩუქრად გადასცა ტაძარს. საღვთო ლიტურგია ტაძარში პირველად გაიმართა 2007 წლის გაზაფხულზე.
2008-2009 წლებში ტაძარში მიმდინარეობდა შიდა სამუშაოები, ტაძარი შეავსეს ახალი ხატებით, მოაწყვეს ტაძრის გარშემო ტერიტორია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
პაოლო ვალერი
პაოლო ვალერი (დ. 16 მაისი, 1978, რომი, იტალია) — იტალიელი საფეხბურთო მსაჯი. 2011 წლის 1 იანვრიდან არის ფიფას მიერ ლიცენზირებული მსაჯი. იმსაჯა 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე.
კარიერა
სამსაჯო კარიერა დაიწყო 2007 წელს. 2007-2010 წლებში მსაჯობდა სერია B-ში, 2010 წლიდან მსაჯობს სერია ა-ში. 2011 წლის 1 იანვრიდან არის ფიფას მიერ ლიცენზირებული მსაჯი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:იტალიელი საფეხბურთო მსაჯები
ღმერთების მიწა (ასტერიქსი)
„ღმერთების მიწა“ („Le Domaine des dieux“) — რიგით მე-17 წიგნი ასტერიქსის შესახებ კომიქსების სერიაში. მასში მოთხრობილი ისტორიების ავტორია რენე გოსინი, ხოლო მხატვარი — ალბერ უდერზო. კომიქსი იბეჭდებოდა ჟურნალში Pilote (1971, გამოშვებები 591-612), ხოლო ალბომის სახით გამოიცა 1972 წელს, გამომცემლობის Dargaud მიერ.
სიუჟეტის მიხედვით, იულიუს კეისარი გალების მიწებზე აშენებს დასასვენებელ კომპლექსს, რომელსაც „ღმერთების მიწა“ ეწოდება. როდესაც პროექტი დასრულდება და გალების მიწას ეწვევიან პირველი სტუმრები, ასტერიქსი და ობელიქსი იწყებენ ზრუნვას მათ გაძევებაზე.
ეკრანიზაციები
2014 წლის 26 ნოემბერს გამოვიდა კომიქსის ანიმაციური ეკრანიზაცია „ასტერიქსი: ღმერთების მიწა“. ეს არის ასტერიქსის სერიის პირველი ანიმაციური ფილმი, გამოსული 3D ფორმატში
სქოლიო
კატეგორია:ასტერიქსის კომიქსები კატეგორია:1972 წლის კომიქსები კატეგორია:1972 წლის წიგნები
მანისესი
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ატოცის მეორე ნასოფლარი
ატოცის მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატოცის ჩრდილოეთით, 2 კილომეტრის მოშორებით, ურიხელში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. გამოვლინდა შენობათა რიყის და ნატეხი ქვით ნაგები საძირკვლის ნაშთები. ადგილზე ნაპოვნია წითლად გამომწვარი უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის და ქვევრის ნატეხები. ნასოფლარი მოსახლეობამ მეწყერის გამო, XIX საუკუნეში მიატოვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ნოვიჩოკი
ნოვიჩოკი (Новичок - „ახალბედა“) — ორგანოფოსფორული წარმოშობის ნერვული აგენტების ოჯახი, აცეტილქოლინესტერაზის ინჰიბიტორი. შეიმქნა საბჭოთა კავშირში 1970-80-იან წლებში. მიჩნეულია ყველაზე სასიკვდილო ნივთიერებად რაც ოდესმე შექმნილა, იგი 5-8 ჯერ უფრო ძლიერმოქმედია ვიდრე ცნობილი საბრძოლო საწამლავი VX. ნივთიერების შექმნის პროგრამა სსრკ-ში მიმდინარეობდა კოდური სახელწოდებით „ფოლიანტი“. 300px|მინი|„ნოვიჩოკის“ შესაძლო ქიმიური სტრუქტურები ვილ მირზაიანოვის აღწერით
„ნოვიჩოკის“ ოჯახი შედგება ასამდე მსგავსი სტრუქტურის ნივთიერებათა ნარევისგან, რომლებსაც თავდაპირველად К-84 აღნიშვნა მიენიჭათ; მოგვიანებით აღნიშვნა შეიცვალა А-230-ზე. ყველა ვარიანტიდან სამხედრო თვალსაზრისით ყველაზე პერსპექტიული ნარევი А-232 იყო (ნოვიჩოკ-5).
„ნოვიჩოკის“ ოჯახის საწამლავი სამხედრო დანიშნულებით არასოდეს გამოყენებულა.
2018 წლის მარტს, გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრმა, ტერეზა მეიმ განაცხადა, რომ რუსეთის საგარეო დაზვერვის ყოფილი ჯაშუშის სერგეი სკრიპალის და მისი შვილის იულია სკრიპალის სოლსბერიში მოსაწამლად ასეთივე ნივთიერება გამოიყენეს.
პროექტის დანიშნულება
მიიჩნევა, რომ ყველა მოთხოვნა ახალმა ნერვულმა აგენტებმა დააკმაყოფილეს.
„ნოვიჩოკის“ ნერვულ აგენტებს შორის არსებობს ბინარული იარაღებიც, რაც ნიშნავს რომ საბოლოო ნივთიერება მიიღება ორი სხვა, შედარებით უსაფრთხო ნივთიერების ერთმანეთში შერევით. ბინარული იარაღი, როგორც წესი, გამოიყენება ჭურვებში და ბომბებში, რომლებშიც პრეკურსორების შერევა ხორციელდება ჭურვის შიგნით უშუალო გამოყენების წინ. ვინაიდან პრეკურსორები გაცილებით უსაფრთხოა საბოლოო ქიმიურ აგენტზე, მათი ტრანსპორტირება და გადატანა მნიშვნელოვნად მარტივდება. ასევე, პირველადი ნივთიერებების სტაბილიზაცია, როგორც წესი, ნერვულ აგენტებზე გაცილებით ადვილია, ამიტომ იზრდება შენახვის და გამოყენების ვადა. მათი ნაკლოვანებაა მომზადებისას დიდი ყურადღების აუცილებლობა, რადგან ტექნოლოგიური გადაცდომის შემთხვევაში სათანადო სიმძლავრის აგენტის მიღება შესაძლოა ვერ მოხერხდეს.
1980-1990-იან წლებში საბჭოთა კავშირში რამდენიმე ქიმიური აგენტის ბინარული ვერსია შეიქმნა, რომლებსაც „ნივიჩოკი“ ეწოდა.
გამჟღავნება
1992 წელს გაზეთ „მოსკოვსკიე ნოვოსტიში“ წამყვანმა რუსმა ქიმიკოსებმა, ლევ ფიოდოროვმა და ვილ მირზაიანოვმა გამოაქვეყნეს სტატია, რომელშიც საუბრობდნენ 1970-დან 1990-იან წლებამდე საბჭოთა კავშირში და რუსეთში შემუშავებულ უაღრესად მძლავრ მეოთხე თაობის ქიმიურ იარაღზე. სტატია, რუსეთის მიერ ქიმიური იარაღის შესახებ კონვენციაზე ხელმოწერის წინა დღეს გამოქვეყნდა. მირზაიანოვის თქმით, რუსეთის ქიმიური იარაღის სამხედრო კომპლექსი, სამხედრო წარმოების სამოქალაქოდ გადასაკეთებლად განკუთვნილ დასავლეთის მიერ გამოყოფილ თანხებს იყენებდა ქიმიური იარაღის საწარმოს შესაქმნელად. მირზაიანოვმა აღნიშნული ფაქტი გარემოზე დაკვირვებისას აღმოაჩინა. მირზაიანოვი ხელმძღვანელობდა კონტრდაზვერვის ქვედანაყოფს, რომელსაც ევალებოდა ქიმიური იარაღის ობიექტების გარე ტერიტორიაზე დაბინძურების დონის გაზომვა, რათა აღკვეთილიყო უცხოელი მზვერავების მიერ იარაღის წარმოებაზე რამე მიმანიშნებელი კვალის აღმოჩენა. გაზომვებისას აღმოჩნდა, რომ საწარმოს გარე ტერიტორიაზე სასიკვდილო ნივთიერების დონე 80-ჯერ აღემატებოდა მაქსიმალურ უსაფრთხო კონცენტრაციის დონეს.
რუსეთის სამხედრო სამრეწველო კომპლექსის მაღალჩინოსნებმა მირზაიანოვს ბრალი ღალატში დასდეს, რითაც ირიბად დაადასტურეს „ნივიჩოკის“ არსებობა. სუკ-ისთვის სამი ექსპერტ-ქიმიკოსის მიერ შედგენილ ანგარიშში ექსპერტები ასკვნიან, რომ „ნოვიჩოკის“ და მისი მონათესავე ნივთიერების წარმოება ნამდვილად მიმდინარეობდა და ამდენად მირზაიანოვის მიერ ინფორმაციის გამჟღავნება სახელმწიფო ღალატს წარმოადგენდა.
1992 წლის 22 ოქტომბერს მირზაიანოვი დააპატიმრეს და სახელმწიფო საიდუმლოს გამჟღავნებისთვის ლეფორტოვოს ციხეში გაამწესეს. მოგვიანებით ქიმიკოსი გაათავისუფლეს ვინაიდან „მომწამლავი ნივთიერებების არც ერთი ფორმულა ან სახელი, რომლებიც მოსკოვურ გაზეთში დაიბეჭდა არ წარმოადგენდა სიახლეს საბჭოთა პრესისთვის, ასევე არ გამღავნებულა საცდელი პოლიგონების მდებარეობები“. ევგენია ალბაცის თქმით, „ერთადერთი სახელმწიფო საიდუმლო რომელიც ფიოდორვმა და მირზაიანოვმა გამოამღავნეს არის ის, რომ „გენერლები საკუთარ მოქალაქეებს და საერთაშორისო საზოგადოებას ადრეც ატყუებდნენ და ახლაც აგრძელებენ მოტყუებას“. ამჟამად მირზაიანოვი აშშ-ში ცხოვრობს.
ქიმიური იარაღის წარმოების ერთ-ერთი საკვანძო ობიექტი უზბეკეთის ქალაქ ნუკუსში ორგანული ქიმიის და ტექნოლოგიების საბჭოთა სახელმწიფო სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი იყო. სავარაუდოდ, ქიმიური იარაღის მცირე ექსპერიმენტული პარტიების გამოცდა ახლომდებარე უსტიურტის პლატოზე მიმდინარეობდა. შესაძლოა ცდები მოსკოვთან ახლოს, კრასნორმეისკის კვლევით ცენტრშიც ხორციელდებოდა. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, 1991 წლიდან, უზბეკეთი აქტიურად თანამშრომლობდა აშშ-ის მთავრობასთან „ნოვიჩოკის“ და სხვა ქიმიური იარაღის წარმოების და გამოცდის ობიექტების დემონტაჟისთვის და ტერიტორიის დაბინძურებისგან გასაწმენდად.
2002 წელს, „საფრთხის ერთობლივი შემცირების“ 6 მილიონ აშშ დოლარად ღირებული პროგრამის ფარგლებში, აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტმა ნუკუსის ქიმიური კვლევის ინსტიტუტის „ნოვიჩოკის“ წარმოების და ტესტირების მთავარი ობიექტის დემონტაჟი მოახდინა.
აღწერა
ამ ნივთიერებების პირველი აღწერა მირზაიანოვმა წარმოადგინა. გაზის ან აორთქლებადის ნაცვლად ზეთხელ ფხვნილში დისპერსირებულ ქიმიურ აგენტს უნიკალური თვისებები გააჩნია. თვისებები ბინარულ აგენტსაც შენარჩუნებული უნდა ჰქონოდა, თუმცა უნდა მომზადებულიყო ქიმიური იარაღის შესახებ კონვენციით ლეგალური ნივთიერებებისგან, ან აღმოუჩენადი ყოფილიყვნენ ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ინსპექტირებისას. მიიჩნევა, რომ ნოვიჩოკების ოჯახში ყველაზე მძლავრი ძლიერმოქმედი ნივთიერებები — „ნოვიჩოკ-5“ და „ნოვიჩოკ-7“ ხუთი-ცხრაჯერ ძლიერია VX ნერვულ აგენტზე.
საკუთარ ავტობიოგრაფიაში მირზაიანოვი „ნოვიჩოკის“ სტრუქტურას ნაწილობრივ განსხვავებულად აღწერს, ვიდრე ეს დასავლელ ექსპერტებს აქვთ დადგენილი. იგი განმარტავს, რომ ლაბორატორიებში შეიქმნა ნარევების დიდი რიცხვი, მათ შორის ბევრი შედარებით ნაკლებად მძლავრი წარმოებული გამოქვეყნდა ღია ლიტერატურაში ორგანოფოსფატული ინსექტიციდების სახით. ამგვარად სპეცსამსახურები ქიმიური იარაღის საიდუმლო პროგრამა შენიღბეს სავსებით კანონიერი პესტიციდური კვლევის სახით.
ცნობილია, რომ ქიმიური აგენტის მიზნამდე მიტანა შეიძლება შესრულდეს სითხის, აეროზოლის ან გაზის სახით სხვადასხვა სისტემების გამოყენებით, მათ შორის საარტილერიო ჭურვებით, ავიაბომბებით, რაკეტებით და მშხეფავი მოწყობილობებით.
ქიმია
აგენტის შესაძლო სტრუქტურის ვარიანტების ფართო სპექტრია ცნობილი. ყველა მათგანს აქვს კლასიკური ორგანოფოსფორული ბირთვი (ზოგ შემთხვევაში P=O ჩანაცვლებულია P=S ან P=Se კავშირებით), რომელიც ხშირად ფთორირებულია, მაგ. მონოფთორფოსფატი. ორგანული ჯგუფები მრავალფეროვნებით გამოირჩევიან. იგი თვითონ ჭინჭრის პრინციპით მოქმედი შხამიანი ნივთიერებაა და ძლიერ ქიმიურ იარაღს წარმოადგენს, რაც შესაბამისად „ნოვიჩოკის“ აგენტის მოქმედებას კიდევ უფრო აძლიერებს. ცნობილი სტრუქტურებიდან ბევრი შეიცავს ე. წ. შემკვრელ აგენტებს, რომლებსაც კოვალენტური ბმით აცეტილქოლინესტერაზას აქტიურ ნაწილში რამდენიმე ადგილას დაკავშირება შეუძლიათ, რითაც აისნება ფერმენტის სწრაფი დენატურაცია, რაც სავარაუდოდ ახასიათებს „ნოვიჩოკის“ ნერვულ აგენტს.
მოქმედება
ნერვული აგენტი „ნოვიჩოკი“ განეკუთვნება აცეტილქოლინესტერაზის ინჰიბიტორების ორგანოფოსფატების კლასს. ეს ქიმიური ნარევი ინჰიბირებს აცეტილქოლინესტერაზის ფერმეტს, რაც ხელს უშლის აცეტილქოლინის ნორმალურ დაშლას, რომელიც ნერვულ-კუნთური გადაცემის ნეირომედიატორია და პარასიმპატიური ნერვული სისტემის ძირითადი ნეირომედიატორია. ამგვარად, ფერმენტზე მოქმედებით, ნეიროკუნთურ შეერთებებში აცეტილქოლინის კონცენტრაცია იზრდება და იწვევს სხეულის ყველა კუნთის უნებლიე შეკუმშვას, რის შედეგადაც ვითარდება სუნთქვის და გულის გაჩერება (ვინაიდან მსხვერპლის გული და დიაფრაგმის კუნთები ნორმალურად აღარ მუშაობენ) და ბოლოს დგება სიკვდილი გულის უკმარისობის, ან გაგუდვის გამო, ვინაიდან სითხის უხვი სეკრეცია ავსებს მსხვერპლის ფილტვებს.
სწრაფმოქმედი პერიფერიული ანტიქოლინერგიკული წამლის გამოყენების შემთხვევაში, მაგალითად ისეთის როგორიც ატროპინია, შეიძლება მოხერხდეს იმ რეცეპტორების დაბლოკვა რომლებზეც მოქმედებს აცეტილქოლინი, რათა აცილებულ იქნას მოწამვლა (როგორც სხვა აცეტილქოლინესტერაზის ინჰიბიტორებით მოწამვლის მკურნალობისას). თუმცა, ატროპინის უსაფრთხო დოზირება რთულია, რადგან ნერვული აგენტის ანტიდოტური ეფექტის მისაღწევი დოზა ახლოსაა იმ დოზასთან, რომლის დროსაც ვლინდება სერიოზული გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა გულის რითმის ცვლილება, ბრონქიალური სეკრეციების შესქელება, რომლებიც თავისმხრივ ავსებენ ნერვული აგენტით მოწამლული პაციენტის ფილტვებს. ამიტომ მკურნალობისას შესაძლოა საჭირო გახდეს სეკრეციების გამოტუმბვა და სიცოცხლის გადაუდებელი უზრუნველყოფის სხვა მეთოდების გამოყენება.
ნერვული აგენტით მოწამვლის მკურნალობისას, ატროპინთან ერთად ხშირად შეიყვანება პრალიდოქსიმი, რომელიც აღადგენს ფოსფორილებით ორგანოფოსფორის ნერვული აგენტის მიერ ინჰიბირებულ აცეტილქოლინესტერაზის აქტიურობას და ხსნის სასუნთქი ქუნთების დამბლას. პროლიდოქსიმი არ არის ეფექტიანი ზოგიერთი ძველი ნერვული აგენტების, მაგალითად ზომანით ინჰიბირებული აცეტილქოლინესტერაზის აღსადგენად. აქედან გამომდინარე პროლიდოქსიმი ასევე არაეფექტიანია „ნოვიჩიკის“ შემთხვევაშიც, რადგან, როგორც ცნობილია, VX-ზე 5-8-ჯერ უფრო მძლავრია.
რუსი მეცნიერების თქმით, „ნოვიჩოკმა“ შეიძლება ხანგრძლივი ნერვული დაზიანება განაპირობოს, რაც მუშაობისუნარიანობის სამუდამო დაკარგვას იწვევს. ნივთიერების ადამიანზე მოქმედება შემთხვევით გამოცდილ იქნა აგენტის შექმნაზე მომუშავე ერთ-ერთ მეცნიერზე, ანდრეი ჟელეზნიაკოვზე. 1987 წლის მაისში ლაბორატორიაში მუშაობისას ჟელეზნიაკოვს შემთხვევითი შეხება მოუვიდა ნივთიერების მცირე ნარჩენთან, რამაც მძიმე დაზიანება მიაყენა და მასი გონზე მოსაყვანად ათი დღე დასჭირდათხ. მეცნიერს წაერთვა სიარულის უნარი, შემგომ მკურნალობა გრძელდებოდა ლენინგრადის საიდუმლო საავადმყოფოში. შხამმა დააზიანა ჟელეზნიაკოვის ნერვული სისტემა, რის გამოც მას ჩამოუყალიბდა ქრონიკული სისუსტე ხელებში, ტოქსიკური ჰეპატიტი - რომელმაც ღვიძლის ცეროზი გამოიწვია, ეპილეფსია, მძიმე დეპრესია, კითხვის და კონცენტრირების უუნარობა, რამაც სამუდამოდ მუშაობის უუნაროდ და სრულ ინვალიდად აქცია. მეცნიერი საბოლოოდ ვერ გამოკეთდა და ჯანმრთელობის ხუთწლიანი გაუარესების შემდეგ გარდაიცვალა 1992 წლის ივლისში.
გამოყენების ფაქტები
ცნობილია, რომ „ნოვიჩოკის“ ნერვული აგენტი გამოყენებულ იქნა 1995 წელს რუსი ბანკირის, ივან კიველიდის და მისი მდივნის, ზარა ისმაილოვას მოწამვლისას. მკვლელობისთვის შემკვეთის სახით დაკავებულ იქნა ბანკირის ყოფილი ბიზნესპარტნიორი ვლადიმირ ხუციშვილი და მის მიერ დაქირავებული მკვლელი. იური ფელშტინსკის და ვლადიმირ პრიბილოვსკის თქმით, ივან კიველიდის მკვლელობა იყო რუსეთის სპეცსამსახურების მოწამვლის გზით შესრულებული ერთ-ერთი პირველი ოპერაცია. რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ გავრცელებული ინფორმაციით, გამოძიების შედეგად დაგინდა რომ ბიზნესმენ მოიწამლა ფოსფატის შემცველი ნივთიერებით, რომლის „სტრუქტურა და ფორმულა საიდუმლო ინფორმაციას წარმოადგენს“. გამოძიების ცნობით საწამლავი ტელეფონის ყურმილზე იყო წასმული, ამავე ნივთიერებით გარდაიცვალა ბანკირის მდივანიც, თუმცა იგი ყურმილს არ შეხებია, მხოლოდ მტვერი გადაწმინდა. ზოგიერთი ინფორმაციით, კიველიდის სხეულის გამკვეთი პათოლოგანატომიც მოწამვლის ნიშნებით მალევე გარდაიცვალა. საწამლავი, რომლითაც ბიზნესმენი მოკლეს, სინთეზირებული იყო შიხანიში, სარატოვის ოლქში. შიხანის ადმინისტრაციის ხელმძღვანლის ნესტეროვის განცხადებით „ასეთი საწამლავის უკანონო გაყიდვის ფაქტი მისთვის ცნობილი არ არის“ და აღნიშნავს, რომ „მას მხოლოდ პროფესიონალი ჯაშუშები იყენებენ“.
სკრიპალის საქმე
2018 წლის 12 მარტს დიდი ბრიტანეთის მთავრობამ გაავრცელა განცადება, რომელშიც ნათქვამია, რომ გრუ-ის ყოფილი ოფიცრის სერგეი სკრიპალის და მისი შვილის იულია სკრიპალის მოწამვლისას გამოყენებულ იქნა „ნოვიჩიკო“. შემთხვევა ინგლისის ქალაქ სოლსბერიში მოხდა. დიდი ბრიტანეთის პრემიერმა, ტერეზა მეიმ პარლამენტში გამოსვლისას განაცხადა: „ან ეს იყო რუსეთის სახელმწიფოს პირდაპირი ქმედება ჩვენი ქვეყნის წინააღმდეგ, ან რუსეთის მთავრობამ კონტროლი დაკარგა მის ხელთ არსებულ დამანგრეველ ნერვულ აგეტზე, და ნება მისცა იგი სხვების ხელში მომხვდარიყო“. ბრიტანეთის მთავრობამ მიმართა რუსეთს, რომ 13 მარტის შუაღამემდე რუსებს ოფიციალური პასუხი გაეცათ ქიმიური იარაღის გამოყენებაზე. რუსეთის მხარემ უარი თქვა რამიმე პასუხის გაცემაზე ნივთიერების გამოყენებასთან დაკავშირებით, ამიტომ 14 მარტს გაერთიანებულმა სამეფომ საელჩოში მომუშავე 23 რუსი დიპლომატი პერსონა-ნონგრატად გამოაცხადა და სამეფოს დასატოვებლად ერთ კვირიანი ვადა მისცა.
შხამიანი ნივთიერებით სკრიპალის და მისი შვილის მოწმვლისას, დაზიანება მიიღო ასევე 21-მა ადამიანმა, მათ შორის როგორც ჩვეულებრივმა მოქალაქეებმა, ასევე პოლიციის და გადაუდებელი დახმარების სამსახურების თანამშრომლებმა, სამი მათგანი ჰოსპიტალიზაციას დაექვემდებარა. ხუთას ადამიანზე გაიცა მათი ქონების სასწრაფო გაწმენდის რეკომენდაცია ქიმიური ნივთიერების ხანგრძლივი ზემოქმედების ასაცილებლად. სოლსბერის შემოგარენში გაუვნებელყოფის ოპერაციაში ჩართული იყო 180 სამხედრო მოსამსახურე და ქიმიური და რადიაციული უსაფრთხოების 18 მანქანა. მოწამვლის ზუსტი ადგილი დადგენილი არ არის.
აშშ-ის შინაგანი უსაფრთხოების დეპარტამენტის ყოფილი მაღალჩინოსნის დენიელ გერშტეინის თქმით, შესაძლოა დიდი ბრიტანეთის ტერიტორიაზე ადრეც ყოფილა კრემლის სამიზნეების მოსაკლავად „ნოვიჩოკის“ გამოყენების ფაქტები, თუმცა ისინი ყურადღების მიღმა დარჩენილან: „შესაძლოა ჩვენ გვინახავს როგორ კვდებოდნენ ამ საწამლავით და არ გაგვიაზრებია. ამჯერად ყურადღება იმიტომ მიიპრო, რომ სკვერის სკამზე გონებადაკარგულებს მივუსწარით. უფრო დიდი დოზა რომ ყოფილიყო, შესაძლოა გვამები გვეპოვა და გვეფიქრა რომ სიკვდილი ბუნებრივი მიზეზებით დადგა“.
ალექსეი ნავალნის მოწამვლა
2020 წლის 20 აგვისტოს რუსი ოპოზიციონერი პოლიტიკოსი და ბლოგერი ალექსეი ნავალნი ტომსკი-მოსკოვის რეისით მგზავრობისას, თვითმფრინავში ცუდად გახდა. ხომალდის ეკიპაჟის გადაწყვეტილებით, თვითმფრინავი საგანგებოდ დაეშვა ომსკის აეროპორტში, სადაც ბორტს სასწრაფო დახმარების ექიმები დახვდნენ და ალექსეი ნავალნი საავადმყოფოში უგონო მდგომარეობაში გადაიყვანეს. მოგვიანებით ოჯახის მოთხოვნით ნავალნის გადაყვანა სამკურნალოდ გერმანიაში, ბერლინის შარიტეს კლინიკაში მოხდა. განსხვავებით რუსი ექიმებისგან, რომლებიც უარყოფენ ნავალნის მოწამვლას, გერმანული კლინიკის მიერ, 2020 წლის 2 სექტემბერს პრესისთვის გავრცელებული ოფიციალური განცხადებით დადასტურდა ოპოზიციონერის მოწამვლის ფაქტი,. იმავე დღეს ცნობილი გახდა ბუნდესვერის სპეციალისტების მიერ ნავალნისგან აღებული ნიმუშების ტოქსიკოლოგიური ექსპერტიზის პასუხი, რომლის თანახმად, ალექსეი ნავალნის ორგანიზმში აღმოჩენილ იქნა „ნოვიჩოკის“ ოჯახის ნერვული აგენტის კვალი.
სქოლიო
კატეგორია:ნერვული აგენტები
ადამიანის უფლებები ავღანეთში
მინი|[[ავღანეთის დროშა]] ს გერბი]] ადამიანის უფლებები ავღანეთში — გარკვეული დაპირისპირებისა და კონფლიქტების თემა. მიუხედავად იმისა, რომ თალიბები იყვნენ ცნობილი ადამიანის უფლებების მრავალი დარღვევით, ადამიანის უფლებების რამდენიმე დარღვევა კვლავ ხდება თალიბანის შემდგომი მთავრობის ეპოქაში. ავღანეთს კონსტიტუციაში აქვს ადამიანის უფლებების საინტერესოდ მკაცრი ჩარჩო.
უფლებების შესახებ კანონპროექტი მოცემულია ავღანეთის ისლამური რესპუბლიკის კონსტიტუციის მეორე თავში. სიცოცხლისა და თავისუფლების უფლება დაცულია კონსტიტუციურად, ისევე როგორც სამართლიანი სასამართლოს და უდანაშაულობის პრეზუმფციის უფლება ყველა ადამიანისათვის. ეს ავღანეთის ისლამურ რესპუბლიკას აძლევს ადამიანის უფლებათა ძლიერ ჩარჩოს, რომელიც გარანტირებულია ყველა მოქალაქისთვის.
ავღანეთის უსაფრთხოების ძალები და მისი სადაზვერვო სააგენტო დაადანაშაულეს ადამიანის უფლებათა სერიოზული დარღვევის ჩადენაში, როგორიცაა იძულებითი გაუჩინარება, არამართლზომიერი მკვლელობები და ეჭვმიტანილების წამება. უფრო მეტიც, ავღანეთის უსაფრთხოების ძალები და ავღანეთის საჰაერო ძალები მონაწილეობდნენ მშვიდობიანი მოსახლეობის მკვლელობაში სახმელეთო ოპერაციებში და საჰაერო დარტყმებში.
ისტორია
ახალი ლიდერი ბაბრაკ კარმალი ჰპირდებოდა ხალკის სისასტიკის დასრულებას, რაც ნაწილობრივ მოხდა, მაგრამ ადამიანის უფლებების დარღვევები კვლავ გრძელდებოდა. მთავრობამ მიზანმიმართული წამოიწყო სამოქალაქო დასახლებები სოფლად. პრეზიდენტ მუჰამედ ნაჯიბულას რეფორმების დროს, გამოხატვის თავისუფლება კიდევ უფრო გაუმჯობესდა, მაგრამ ადამიანის უფლებები მთლიანობაში კვლავ შეზღუდული იყო.
90-იან წლებში მრავალი ბოროტმოქმედება ჩაიდინა მილიციამ სამოქალაქო პირების მიმართ. ქაბულის ბრძოლაში სარაკეტო თავდასხმების დროს, განსაკუთრებით გულბუდდინ ჰეკმატიარის მილიციის მიერ განხორციელებული თავდასხმების შედეგად, ათასობით მოქალაქე დაიღუპა. 1996 წლიდან ხელისუფლებაში მყოფმა თალიბებმა დააწესეს მკაცრი შეზღუდვები ქალების მიმართ, აღასრულეს სიკვდილით დასჯა და ხელი შეუშალეს საერთაშორისო დახმარებას ქვეყანაში შემოსვლაში მოშიმშილე მშვიდობიანი მოსახლეობის დასახმარებლად.
XXI საუკუნე
2001 წლის ბონის ხელშეკრულებით დაარსდა ავღანეთის ადამიანის უფლებათა დამოუკიდებელი კომისია (AIHRC), როგორც ადამიანის უფლებათა ეროვნული ინსტიტუტი, ადამიანის უფლებების დასაცავად და პოპულარიზაციის მიზნით, აგრეთვე, ადამიანის უფლებების დარღვევებისა და ომის დანაშაულების გამოსაძიებლად. ავღანეთის 2004 წლის კონსტიტუციამ დააფუძნა ადამიანის უფლებათა ცენტრი (AIHRC) მიუხედავად იმისა, რომ მიმდინარე არეულობა, ძალადობა და რეკონსტრუქციის მცდელობები ხშირად ართულებს მომხდარის ზუსტ გააზრებას, არასამთავრობო ორგანიზაციების სხვადასხვა ანგარიშები ავღანეთის მთავრობის სხვადასხვა შტოს ადანაშაულებს ადამიანის უფლებების დარღვევაში.
ადგილი ჰქონდა ამერიკელ ჯარისკაცთა მიერ ადამიანის უფლებების მრავალგვარ დარღვევას ავღანელ სამოქალაქო პირებზე, განსაკუთრებით ბაღრამის ციხეებში, სადაც უდანაშაულო მოქალაქეებმა გაუძლეს წამებას, დამამცირებელ პირობებს და არაადამიანურ მოპყრობას. შეერთებული შტატები მძიმედ გააკრიტიკეს პასუხისმგებელი ჯარისკაცებისთვის მსუბუქი განაჩენის გამოცხადების გამო. ავღანეთის ყოფილი მეთაურები და პოლიტიკური ლიდერები, რომლებიც აშშ-ს მხარს უჭერდნენ თალიბანის განდევნის დროს, პასუხისმგებელნი იყვნენ ადამიანის უფლებათა დარღვევაში 2003 წელს, მათ შორისაა გატაცება, გაუპატიურება, ყაჩაღობა და გამოძალვა. ბოლო ოთხი ათწლეულის განმავლობაში ავღანეთში რამდენიმე ათასი ადამიანი გახდა იძულებითი გაუჩინარების მსხვერპლი.
ქალთა უფლებები
მინი|200x200პქ| ქალებს და კაცებს კონსტიტუციურად აქვთ თანაბარი უფლებები, რაც მკაცრად იყო შეზღუდული თალიბანის რეჟიმით. კონსტიტუცია ჰპირდება ქალსა და მამაკაცს თანაბარ უფლებებს, ქალებს აქვთ უფლება იმუშაონ სახლის გარეთ, ჩაერთონ პოლიტიკურ საქმიანობაში, ხოლო კონსტიტუცია მოითხოვს თითოეული პოლიტიკური პარტიისგან, დაასახელოს გარკვეული რაოდენობის ქალი კანდიდატი.
თალიბანის მმართველობის პერიოდში ქალებს პრაქტიკულად წაართვეს ყველა უფლება. მკაცრად შეიზღუდა ისეთი საკითხები, როგორიცაა ფრჩხილის ლაქსი ტარება და სამუშაო შესაძლებლობები.
სექსუალური ორიენტაცია
ჰომოსექსუალობა მიიჩნეოდა უმაღლეს დანაშაულად თალიბანის მმართველობის დროს, მაგრამ დანაშაულის ზომა შემცირდა და ისჯება ხანგრძლივი პატიმრობით.
სქოლიო
კატეგორია:ადამიანის უფლებები ავღანეთში კატეგორია:ავღანეთის პოლიტიკა კატეგორია:ავღანეთის საზოგადოება
ენიგმას დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია გერმანულია მუსიკალური პროექტ ენიგმას დისკოგრაფია.
შენიშვნა: ყველა ალბომი გამოცემულია Virgin Records-ზე ან მის ფილიალ Virgin Schallplatten GmbH-ზე. ევროჩარტის სინგლების და ალბომების სიას ადგენს ჟურნალი Music & Media („ბილბორდის“ ფილიალი). მონაცემები ეფუძნება 16 ევროპული ქვეყნის ციფრებს.
სქოლიო
დისკოგრაფია კატეგორია:გერმანელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები კატეგორია:ესპანელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები კატეგორია:იტალიელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები კატეგორია:რუმინელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები კატეგორია:პოპ-ჯგუფების შემსრულებლების დისკოგრაფიები
მერიტატონი
მინიატიურა|მერიტატონი და მისი მეორე ქმარი სმენხკარა მერიტატონი („ატონზე შეყვარებული“) — ეხნატონისა და ნეფერტიტის ექვსი გოგოდან უფროსი.
ეხნატონმა მას მისცა „დიდებული მეფის ცოლის“ ტიტული. მერიტატონი იყო საკუთარი მამის ცოლი, რაც იყო ძალიან არცთუ ისე იშვიათი მოვლენა ძველ ეგვიპტეში, შემდეგ მერიტატონის მეუღლე იყო სმენხკარა, ფარაონ ეხნატონის თანამმართველი.
მისი შვილების შესახებ არ არის ცნობილი, თუმცა არის ფაქტები იმის შესახებ, რომ ის იყო ორი გოგონას დედა (მამა ეხნატონი) - მერიტატონ-ტაშერიტი და ანხესენპაატონ-ტაშერიტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
პამპლემუსი
პამპლემუსი (Pamplemousses District) — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. ყველაზე უფრო დიდი დასახლებული პუნქტია — ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი ტრიოლე. სიტყვა pamplemousses ფრანგულ ენაზე ნიშნავს «გრეიპფრუტები». ოლქში მდებარეობს ერთ-ერთი უძველესი ბოტანიკური ბაღი სამხრეთ ნახევარსფეროში — პამპლემუსის ბოტანიკური ბაღი. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 136 268 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 178,7 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 762,55 ად./კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მავრიკი კატეგორია:მავრიკის ოლქები
ინდონეზია 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ინდონეზია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სელალი
სელალი  (Seləli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
კონდოლის ნათლისმცემლის მეორე ეკლესია
კონდოლის ნათლისმცემლის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ კონდოლის ჩრდილოეთ განაპირას, სწორ ადგილზე, პატარა კორომში.
ეკლესია დარბაზულია. სამხრეთიდან, ფასადის აღმოსავლეთ ნაწილზე, მიდგმული აქვს, ძირითად კორპუსთან შერწყმული, გეგმით სწორკუთხა, ეკლესიაზე ორჯერ უფრო მოკლე და დაბალი სადგომი, რომელიც ეკლესიას კარით უკავშირდება.
ეკლესია ძლიერაა დაზიანებული. ამჟამად მისგან შემორჩენილია სამხრეთ ნახევარი, სამხრეთ კედელი, დასავლეთ კედელი და მინაშენი. დანარჩენი კედლები დანგრეულია იმდენად, რომ ეკლესიის გეგმის დადგენა, გათხრა-გასუფთავების გარეშე შეუძლებელია.
შენობის შემორჩენილ კედლებში შესამჩნევად გამოიყოფა სხვადასხვა პერიოდის, ორი, სამშენებლო ფენა. ორივე რიყის ქვითაა ნაშენი. თომცა, ისინი ერთმანეთისაგან, საშენი მასალის გარდა, წყობის ხასიათითა და დუღაბის ფერითაც განსხვავდება. ქრონოლოგიური თანმიმდევრობის მიხედვით შეიძლება ითქვას, რომ ადრე აქ მდგარი ეკლესიის შემორჩენილი ნაშთები, გოდვიანებით განახლებული ეკლესიის კორპუსში ჩაურთავთ.
აფსიდა ღრმაა, ოდნავ ნალისებრი ფორმის. აფსიდის ცენტრში მაღალი, გარეთკენ მკვეთრად შევიწროებული სარკმელია გაჭრილი, თარაზული გადახურვით და დაქანებული რაფით. ერთი, ოღონთ ოდნავ უფრო დაბალი სარკმელი დასავლეთ კედელშიცაა. იგი ორივე მხრიდან შეისრულთაღოვანია.