cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ხოზანიხეთი
„ცხოვრება ქართუელთა მეფეთაში“ შემონახული ტრადიცია ხოზანიხეთის ფუძემდებლად ხოზონიხს, თარგამოსიიანი ლეკანოსის შთამომავალს, მიიჩნევს. ლეკანოსის სხვა შთამომავალთაგან გამორჩეული და „ხაზართაგან“ შევიწროებული ხოზონიხი მაღალ მთებში გამაგრებულა და იქ დაუარსებია ქალაქი, რომელსაც უწოდა ხოზანიხეთი (შდ. ღუნძეთი, ხუნძახი).
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები კატეგორია:დაღესტანი
ლომოვო (ვოლოგდის ოლქი)
ლომოვო (Ломово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 8 ადამიანს შეადგენდა.
კასის ოლქი
კასის ოლქი შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე ცხრა ოლქიდან ერთ-ერთს:
ლომოვო (ვოლოგდის ოლქი)
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კიევის წმინდა სოფიას საკათედრო ტაძარი
წმინდა სოფიას საკათედრო ტაძარი (უკრაინ. Собор святої Софії) — კიევის რუსეთის პერიოდის თვალსაჩინო არქიტექტურული მონუმენტი კიევში. დღეისათვის ის ქალაქის ყველაზე ცნობილი ღირსშესანიშნაობაა და პირველი ძეგლი უკრაინის მასშტაბით, რომელიც 1990 წელს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა. მთავარი შენობის გარდა, ანსამბლი მოიცავს სხვა დამხმარე ნაგებობებს, მათ შორისაა სამრეკლო. 2011 წლიდან, ისტორიული ძეგლი უკრაინის რეგიონული განვითარების სამინისტროს დაქვემდებარებიდან უკრაინის კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში გადავიდა. ამის მიზეზი კი ის ფაქტი იყო, რომ სოფიას ტაძარი იუნესკოს სიაში შესულია კიევ-პეჩერსკის ლავრასთან ერთად, როგორც კომპლექსური ძეგლი, ამ დროს კი ისინი სხვადასხვა უკრაინული უწყებების მიერ იმართებოდნენ. მინი|მარცხნივ|250პქ ტაძრის სახელი კონსტანტინოპოლის VI საუკუნის აია-სოფიას ტაძრიდან მომდინარეობს. ნაკლებად პოპულარული თეორიის თანახმად, ტაძრის მოდელი იყო ნოვგოროდის 13 გუმბათიანი მუხის ტაძარი. მისი ქვის იმიტაცია იაროსლავ ბრძენმა ნოვგოროდის მცხოვრებთა მიმართ მადლობის ნიშნად გადაწყვიტა, რომლებიც მას 1019 წელს კიევის ტახტის შენარჩუნებაში დაეხმარნენ.
მშენებლობას საფუძველი 1037 (ან 1011) წელს ჩაეყარა, მაგრამ დასრულებას 20 წელი დასჭირდა. ეკლესიას გააჩნია 5 ნავი, 5 აფსიდი და 13 გუმბათი. სამი მხირდან შემოსაზღვრულია 2 იარუსიანი გალერეებით. გარე ფასადი მოპირკეთებულია ცოკოლით. ინტერიერში შემორჩენილია XI საუკუნის მოზაიკა და ფრესკები, რომლებიც შეიცავს იაროსლავ ბრძენის ოჯახისა და ორანტებს გაქრობის პირას მისულ გამოსახულებებს. მინი|მარცხნივ|250პქ თავდაპირველად, საკათედროი ტაძარი კიევის მმართველების სამარხ ადგილს წარმოადგენდა. მათ შორის არიან ვლადიმირ მონომახი, ვსევოლოდ I და რაღა თქმა უნდა მისი დამაარსებელი იაროსლავ ბრძენი.
1169 წელს, ვლადიმირ–სუზდალის მთავრის – ანდრია ბოგოლიუბსკის მიერ კიევის ძარცვის შემდეგ, რომელსაც 1240წელს მონღოლ–თათრები მოჰყვნენ, ტაძარი გაქრობის პირას მივიდა. 1595-96 წელსბის ბრესტის უნიით წმინდა სოფიას საკათედრო ტაძარი უკრაინის ბერძნულ–მართლმადიდებელ ეკლესიას მიეკუთვნა, სანამ მას 1633 წელს მოლდოვის მართლმადიდებელი მიტროპოლიტი პეტრე მოგილა მოითხოვდა. მოგილამ ტაძრის აღდგენითი სამუშაოები დააფინანსა და ნაგებობის ზედა ნაწილი თითქმის ხელახლა ააშენებინა, იტალიელ არქიტექტორს, რომელმაც უკრაინულ ბაროკოს სტილში გადაწყვიტა. ბიზანტიური ინტერიერი მიტროპოლიტმა ხელუხლებლად დატოვა. სამუშაოები გაგრძელდა კაზაკთა ატამანის, ივან მაზეპას მიერ და დასრულებისას, 1740 წელს, ტაძარმა დღევანდელი სახე მიიღო.
1917 წლის რუსეთის რევოლუციის შემდეგ, 1920–იან წლებში, სამთავრობო წრეებმა ტაძრის დანგრევისა და მის მიწაზე „პერეკოპის გმირთა“ პარკის მოწყობის გეგმა წარმოადგინეს. საკათედრო ტაძარი დანგრევას, უპირველეს ყოვლისა, მრავალი მეცნიერისა და ისტორიკოსის წინააღმდეგობის შედეგად გადაურჩა. მიუხედავად ამისა, 1934 წელს მთავრობამ ეკლესიას ტაძრის ნაგეობებების სტრუქტურა ჩამოართავა მის მიმდებარე XVII-XVIII საუკუნეების შენობებთან ერთად და ის არქიტექტურულ–ისტორიულ მუზეუმად გააფორმა.
1980–იანი წლებიდან, ჯერ საბჭოთა, ხოლო შემდეგ უკრაინის ხელისუფლება მართლმადიდებელ ეკლესიას ნაგებობების დაბრუნებას პირდებოდა. მაგრამ მათი დაბრუნება საკმაოდ გაჭიანურდა ეკლესიის შიგნით მომხდარი არაერთი განხეთქილების გამო – ნაგებობებს უკრაინის თითქმის ყველა მართლმადიდებელი და ბერძნულ–მართლმადიდებელი ეკლესია მოითხოვდა.ყველა მათგანი საკუთარი არგუმენტებით ხელმძღვანელობდა. განსაკუთრებით დასამახსოვრებელი მოვლენები განვითარდა 1995 წელს, როდესაც პოლიციამ მუზეუმის ტერიტორიაზე უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის კიევის პატრიარქის, ვლადიმირის დაკრძალვის აღკვეთა სცადა. მოვლენები დაპირისპირებასა და სისხლისღვრაში გადაიზარდა. ამგვარი შემთხვევების შემდეგ, ტაძარი დღეს არცერთ რელიგიურ გაერთიანებას არ ეკუთვნის და კვლავ რჩება უკრაინის რელიგიურ მუზეუმად, რომელსაც უამრავი ტურისტი სტუმრობს.
2007 წლის 21 აგვისტოს, წმინდა სოფიას საკათედრო ტაძარი უკრაინის ერთ–ერთ შვიდ საოცრებათაგანად დაასახელეს. გამოკითხვა ექსპერტებსა და ინტერნეტ–საზოგადოებას დაეყრდნო.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის არქიტექტურა კატეგორია:უკრაინის ტაძრები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უკრაინაში
Lasioglossum plicatinum
Lasioglossum plicatinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
სქოლიო
plicatinum
ჰამზათ-ბეგი
ჰამზათ-ბეგი (დ. 1789 — გ.  1 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 19 სექტემბერი], 1834, ხუნძარი, ავარია) — დაღესტნის მეორე იმამი, მიურიდიზმის აქტიური მიმდევარი. 1834 წლის აგვისტოში ილაშქრა ავართა ხანების წინააღმდეგ, რომლებიც მხარს უჭერდნენ რუსეთის მთავრობას და მიურიდიზმის იდეებს არ ემორჩილებდნენ. დაიკავა ავართა დედაქალაქი − აული ხუნძახი, ჩამოახრჩო ხანის ცოლი და შვილები. წელიწადნახევრის განმავლობაში ებრძოდა რუს მთავრობას (იმამატი). ავართა ხანების მომხრეებმა, მ. შ. ჰაჯი-მურატმა, მოაწყვეს შეთქმულება ჰამზათ-ბეგის წინააღმდეგ. მისი სიკვდილია შემდეგ დაღესტნის იმამი (რიგითი მესამე) გახდა შამილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1789 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1834 კატეგორია:ხუნძები
კენდალის ოლქი
კენდალის ოლქი შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე ორი ოლქიდან ერთ-ერთს:
პტეროდაქტილისნაირნი
thumb|Gnathosaurus macrurus პტეროდაქტილისნაირნი (Pterodactyloidei), იურულ და ცარცულ პერიოდებში მცხოვრებ ამომწყდარ ქვეწარმავალთა რიგი. შეგუებული იყვნენ ჰაერში ფრენას. ცნობილია დასავლეთ ევროპიდან, აღმოსავლეთ აფრიკიდან და ამერიკიდან. რუსელთში ნაპივნია ვოლგისპირეთში. პტეროდაქტილისნაირთათვის დამახასიათებელია წაგრძელებული, მსუბუქი ქალა, წაგრძელებული კისრის მალები, მასიური, ფართო და ძლიერი ფრთები, მოკლე კუდი. სხეულის ზომა მერყეობდა ბეღურას ზომის წვრილი ფორმებიდან გიგანტურ პტერანოდონამდე. წვრილი ფორმები იკვებებოდნენ მწერებით, მსხვილები — თევზებითა და წყლის სხვა ორგანიზმებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გადაშენებული ქვეწარმავლები კატეგორია:პტეროზავრები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
2018 წლის მონაცემებით იტალიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 54 ძეგლია.
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1092 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 5 % იტალიის ძეგლებია.
მათ შორის:
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის კულტურა იტალია *
პატარა ხორენია
პატარა ხორენია — სოფელი ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, ჯიგრაშენის თემში.
ამ სახელით ორი სოფელია ცნობილი: პატარა და დიდი ხორენია. მათ ერთმანეთისგან მდინარე ფარავანი ჰყოფს. ადმინისტრაციულად დიდი ხორენია ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაშია. სახელწოდების თავდაპირველი ფორმა არის ხორანია და არა ხორენია, თუმცა ეს უკანასკნელი ფორმა გაჩნდა XIX საუკუნეში და დამკვიდრდა.
სქოლიო
კატეგორია:ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ძვ. წ. 7
სქოლიო
*
პარაგვაი (მდინარე)
მდინარე პარაგვაი — სამხრეთ ამერიკის სამხრეთ-ცენტრალური ნაწილის უმთავრესი მდინარე. მისი შენაკადები გამოედინებიან ბრაზილიიდან, ბოლივიიდან, პარაგვაიდან და არგენტინიდან. სათავეს იღებს ბრაზილიის შტატ მატო-გროსოში, ხოლო შემდეგ, არგენტინაში ერთვის მდინარე პარანას. მისი სიგრძე სათავიდან პარანასთან შერწყმამდე 2 621 კმ-ია. აუზის ფართობი შეადგენს 365 592 კმ²-ს. მინი|left|250პქ|პარაგვაის ხედი [[ასუნსიონიდან]]
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის მდინარეები კატეგორია:ბოლივიის მდინარეები კატეგორია:პარაგვაის მდინარეები კატეგორია:არგენტინის მდინარეები
კნუტ სტეენი
კნუტ სტეენი (Knut Steen; დ. 19 ნოემბერი, 1924, ოსლო, ნორვეგია — გ. 22 სექტემბერი, 2011, სანეფიორდი, ნორვეგია) — ნორვეგიელი მოქანდაკე, გრაფიკოსი, შარჟების მხატვარი.
თრიმლი
თრიმლი (Cotinus coggygria) — მცირე ზომის ხე ან ბუჩქი თუთუბოსებრთა ოჯახისა. უხვადაა დატოტვილი, ფოთლები მარტივი და მორიგეობით განლაგებულია, მომრგვალო ან კვერცხისებური ფორმის, 5–10 სმ სიგრძისა და 3-5 სმ სიგანის, კიდემთლიანი. ზედა მხარე შიშველია, მუქი მწვანე ან მოლეგო-მოწითალო. ქვედა მხარე უფრო მკრთალია, მეტ-ნაკლებად შებუსული. ყვავილები პატარა ზომისაა, მწვანე ან სოსანი, კენწრულ, ფარჩხატ საგველად შეკრებილი. ყვავის მაის-ივნისში, ნაყოფმსხმოიარობს ივლის-სექტემბერში. გავრცელებულია კავკასიაში, შუა აზიაში, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში, მცირე აზიასა და ირანში. საქართველოში განსაკუთრებით გვხვდება აღმოსავლეთ ნაწილში. იზრდება მშრალ, ქვიან ფერდობებზე, ბუჩქნარებსა და ტყისპირებში.
ფშავსა და ხევსურეთში ეწოდება თრემლი, ქიზიყში — ნარინჯი ხე, საინგილოში — სარაღან, ქვემორაჭულად — კაპარი.
სქოლიო
კატეგორია:თრიმლი
კნუტ სტეენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:ნორვეგიელი მოქანდაკეები
კენტის ოლქი
კენტის ოლქი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მილადინოვო
მილადინოვო (Миладиново) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 439 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ მილადინოვოს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის მილადინოვო, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს ნიკოლა ალექსიევ ივანოვი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
ლივა (ვოლოგდის ოლქი)
ლივა (Лыва) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
მილადინოვო
პოლიტიკური სიტუაცია
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
ლივა (ვოლოგდის ოლქი)
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მილადინოვო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
ბათმანი
ბათმანი, საწყაო და წონის ერთეული ირანში, ოსმალეთში, რუსეთსა და კავკასიაში, კერძოდ საქართველოში. შემოიღო აყ-ყოიუნლუს თურქმანთა ტომების გამგებელმა უზუნ-ჰასანმა (XV საუკუნის II ნახევარში). იყენებდნენ აბრეშუმის, მარცვლეულისა და სხვა ასაწონად და საწყაოდ. XVIII საუკუნეში საქართველოში გავრცელებული იყო ირანული ბათმანი (საშუალო 3 კგ) და ოსმალური ბათმანი (საშუალო 7,3 კგ). ოსმალურ ბათმანს აღმოსავლეთ საქართველოში თილანის ბათმანი ან თილანი ეწოდებოდა. XIX საუკუნეში საქართველოში ბათმანის წონა ცვალებადი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:მასის საზომი ერთეულები
Lasioglossum plorator
Lasioglossum plorator — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1910 წელს.
სქოლიო
plorator
ძვ. წ. 8
გარდაიცვალნენ
*
ისიოლო
ისიოლო (Isiolo) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის ცენტრალურ ნაწილში. შედის აღმოსავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით 12,000 კაცს შეადგენს.
კატეგორია:კენიის ქალაქები
Т-54/55
Т-54/55 — საბჭოთა საშუალო ტანკი.საბჭოთა კავშირის შეიარაღებაში მიღებულ იქნა 1946 წელს,სერიულად იწარმოებოდა და მიმდინარეობს მოდერნიზაცია 1947 წლიდან.
1955 წლიდან იწარმოებოდა მისი მოდიფიკაცია  Т-55,შექმნილი  სპეციალურად ატომური დაბომბვის ზონაში მოქმედებისთვის,1962-1967 წლებიდან მისი წარმოება შეიცვალა T-62 - ის წარმოებით, რომელიც შექმნილი იყო Т-54/55 ბაზაზე,თუმცა მისი წარმოება გაგრძელდა ომსკის მანქანათ მშენებელ ქარხანაში(ОЗТМ) 1979 წლამდე. ტანკის წარმოება მოდერნიზაცია მიმდინარეობდა სხვადასხვა ქვეყნებში. საერთო ჯამში გამოშვებულია 100,000ზე მეტი Т-54/55 .Т-54/55 ის ექსპორტი უამრავ ქვეყანაში მიმდინარეობდა და დღემდე არის უამრავი ქვეყნის შეიარაღებაში,ტანკმა მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ თითქმის ყველა ლოკალურ ომში მიიღო მონაწილეობა,ტანკი გახდა ცნობილი თავის საიმედოობით და უბრალოობით.
შექმნის ისტორია
მეორე მსოფლიო ომში საბჭოთა მხრიდან შეიარაღებაში,მანევრირებაში და ჯავშანში ყველაზე დაბალანსირებული ტანკი T-34 იყო,ეს ტანკი წარმოადგენდა უმნიშვნელოვანეს მანქანას საბჭოთა კავშირისთვის,იგი ადვილად ასაგები და იაფი იყო ამიტომაც თითქმის ყველა ქარხანა ამ ტანკს აწარმოებდა.ამ მიზეზის გამო ომის პერიოდში რთული იყო შექმნილიყო ახალი ტანკი რომელიც სერიულად იწარმოებოდა.
1943 წელს მოროზოვის საკონსტრუქტორო ბიურომ შექმნა ახალი ტანკი რომელიც T-34M-ის მოდერნიზაციას წარმოადგენდა,ახალ ტანკს  T-44 ეწოდა.ამ ტანკს გაუმჯობესებული სავალი ნაწილი,ასევე ძრავა,ჯავშანი და შეიარაღება ჰქონდა. T-44-ის ბაზაზე დაიწყო მუშაობა მის გაუმჯობესებულ ვარიანტზე T-54-ზე 1944 წელს,პირველი საცდელი ვერსია 1945 წელს გამოვიდა,ახალი ტანკის შასი თითქმის იგივე იყო როგორიც T-44-ის,ძირითადი განსხვავება მისი ჯავშანი იყო,ასევე ახალი კოშკურა და მძღოლის ადგილი.
შეიარაღებაში 100მმიანი D-10TK ჰქონდა,ასევე ეყენა 2 7,62მმიანი ტყვიამფრქვევი,დაყენებული ჰქონდა 12 ცილინდირიანი V-54 ტიპის ძრავა რომელიც 530 ცხძლს გამოიმუშავებდა,გარდა ამისა გაიზარდა საწვავის ოდენობა 530 ლიტრამდე ხოლო მოქმედების რადიუსი კი 360 კმ გახდა, მაქსიმალური სიჩქარე კი შემცირდა.
ტანკის მოდერნიზაცია უკვე დაგეგმილი იყო მანამ სანამ ის წარმოებაში ჩაეშვებოდა.
T-54-ის შემდგომი პროტოტიპი 1945 წლის ივლისში გამოვიდა,ახალ ვერსიას ახალი 100მმიანი LB-1 ეყენა,ასევე გაუძლიერდა ქვემეხი კოშკურაზე და 200მმიანი გახდა,დაუყენდა 2 ახალი ტყვიამფრქვევი SG-43 ხოლო კოშკურაზე 12,7მმიანი საზენიტო ტყვიამფრქვევი დშკ დაუყენეს,საწვავის  ოდენობა  545 ლიტრამდე გაიზარდა.
საბოლოოდ ტანკი შეიარაღებაში 1946 წლის 29 აპრილს მიიღეს და წარმოება ნიჟნი ტაგილის (1947) და ხარკოვის (1948) ქარხნებში დაიწყო.
T-54
thumb|250px|left|ტანკის პირველი ვერსია T-54 1 T-54-ის წარმოება ნელი ტემპებით მიმდინარეობდა და სულ 1490 მსგავსი ტანკი აიწყო,ტანკის შემქნელების მთავარი აზრი იყო ის რომ ტანკი უნდა ყოფილიყო ყველა ტანკზე უკეთესი რომელიც მეორე მსოფლიო ომში იბრძოდა,ძველი T-34-ის ქვემეხისგან განსხვავებით ახალი 100მმიანი ქვემეხი ბევრად უფრო ძლიერი იყო ვიდრე მისი წინამორბედის.
ტანკის სერიული წარმოება T-54-1 პროტოტიპის სახელით დაიწყო რომელიც მის მეორე პროტოტიპისგან განსხვავებით ახალ ტანკს გაძლიერებული ჯავშანი ჰქონდა ბორტებზე (80მმ),ქვემოდან (20მმ) და ზემოდან (30მმ),თუმცა წარმოება შეწყდა ხარისხის პრობლემის გამო.ტანკი გააუმჯობესეს და ახალ ვერსიას T-54-2 დაერქვა,ახალ ვერსიას ახალი კოშკურა დაუყენდა რომელზე ზეგავლენა მძიმე ტანკის კოშკურამ IS-3-მმა იმოქმედა,ასევე მოეხსნა 2 ტყვიამფრქვევი და გაიზარდა მუხლუხების ზომა ხოლო ტრანსმისიამ კი მოდერნიზაცია განიცდა.T-54-2 სერიულ წარმოებაში 1949 წელს ჩაეშვა ურალის ქარხანაში.მესამე ვერსია T-54-3 1951 წელს გამოვიდა,შეეცვალა კოშკურა და ასევე დაუყენეს ახალი პერისკოპი TSh-2-22 მსროლელისთვის.
T-54A და T-54B
1950 წლისთვის ურალის სატანკო ქარხანამ მნიშვნელოვანი ცვლილებები განიცადა,მთავარი კონსტრუქტორი მოროზოვი შეცვლილი იქნა კოლესნიკოვის მიერ რომელიც მალევე შეიცვალა და მის მაგივრად კარცევი დაინიშნა 1953 წელს.
მთავარი კონსტურქტორების ცვლილებებმა შედეგი ტანკზეც იქონია,100მმიან ქვემეხზე ვერტიკალური სტაბილიზატორი STP-1 ჰორიზონტი დაუყენდა,გარდა ამისა მძღოლს დაემატა ღამის ხედვის ხელსაწყო,ასევე შეიცვალა პერისკოპი,რადიო,გაუძლიერდა ძრავა ასევე დაუმონტაჯდა ავტომატური ცეცხლ ჩამქრობი და ა.შ.
ტანკები შეიარაღებაში 1954 წელს მიიღეს,მალევე გამოვიდა სამეთაურო ტანკი T-54AK.ახალ ვერსიას დაუმონტაჟდა R-112 რადიო და ახალი სანავიგაციო სისტემა.
1954 წელს T-54A-ს T-54M-ის სახელით 100მმიან D-54T და D-54TS ქვემეხზე დაუმონტაჟდა მოლნია და რადუგას ტიპის სტაბილიზატორები რომელიც სამომავლოდ T-62-ს დაუმონტაჟდა,ამ ორმა ვერსიამ ვერ გაამართლა რის გამოც სერიულად არ უწარმოებია. T-54A-ის ბაზაზე შეიქმნა T-54B ვერსია,ახალ მოდიფიკაციას 100მმიანი D-10T2S ტიპის ქვემეხი ეყენა,ასევე დაუყენდა ციკლონის ტიპის ცეცხლის მართვის სისტემა.წარმოების ბოლო 2 თვეში ტანკებს დაუმონტაჯეს ლუნას ტიპის ინფრაწითელი განათება და TPN-1-22-11 ტიპის სამიზნე.
T-55
thumb|250px|ერაყული T-55 გამოცდებმა ცხადყო რომ T-54-ს მხოლოდ შეეძლო გაეძლო 15 კილოტონა ატომურ ბომბის აფეთქებას 300 მეტრიდან შორს ხოლო ეკიპაჟს კი 700მ დან დაშორებით,ამიტომაც გადაწყდა დაყენებულიყო ნბს თავდაცვა რაც ყველანირი ქიმიური,ბოილოგიურ და რადიაცულ ჰაერისგან იცავს.სპეციალური თავდაცვა 0.3 წამის შემდეგ იწყებს მუშაობს მას შემდეგ რაც ის დააფიქსირებს რადიაციულ ფონს.
გამოცდებმა ცხადყო რომ ლოგიკურად T33 ტიპის ჭურვი საერთოდ ვერ გახვრიტავდა  T-55-ს ნებისმიერი მანძილიდან ხოლო T30E16 კი მხოლოდ 700მეტრიდან თუ შეძლებდა,საბჭოთა კავშრში ყველაზე გავრცელებული იყო მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ქვემეხი  D-10 რომელიც 1000მეტრიდან შეეძლო 135მმიანი ჯავშნის გახვრეტა.
სწორედ ამ დიდმა სხვაობამ განაპირობა ამერიკელებს შეექმნათ M-60 ტიპის ტანკი რომელსაც ახალი 105 მმიანი ქვემეხი ეყენებოდა,ამ ქვემეხს კი უკვე შეეძლო შორი მანძილიდან გაეხვრიტა T-55-ის ჯავშანი.
დადებითი და უარყოფითი მხარეები
thumb|250px|left|ერაყული განადგურებული T-55 T-54/55 - მექანიკურად ძალიან ადვილი და ძალიან გამძლე იყო დასავლურ ტანკებთან შედარებით.T-54/55 ზომებითაც საკმაოდ მცირეა და შესაბამისად უფრო რთული არის მისი აღმოჩენა,გარდა ამისა მისი მცირე ზომა და მცირე წონა საშუალებას აძლევდა გადაეტანათ რკინიგზის მეშვეობით და გადასულიყო მსუბუქი მტვირთაომწეობის ხიდზე,ტანკი ძალიან მანევრული გამოდგა ის კარგად გადაადგილდებოდა გზებზე,ამის მიზეზი კი მისი განიერი მუხლუხები იყო,ტანკი ძრავა ადვილად ირთვებოდა ძალიან ცივ ამინდში და გარდა ამისა შეეძლო წყლისქვეშაც ემოძრავა სპეციალური სასუნთქებით.
T-54/55 მსოფლიო ყველაზე დიდი რაოდენობით ნაწარმოები ტანკია და დღემდე რჩება 50მდე ქვეყნის არმიაში,მას უმეტესად იყენებენ ჩამორჩენილი ქვეყნები ამის მიზეზი კი მისი ადვილად მოსავლელობაა.ტანკი დღემდე განიცდის მოდერნიზაციებს,უპირველეს ყოვლისა ეს ამუნიციის საწყობს ეხება ხოლო შემდეგ კი ჯავშანს. თუმცა T-54/55-ს ბევრად მეტი უარყოფითი მხარე ჰქონდა ვიდრე დადებითი.უპირველეს ყოვლისა არის მისი პატარა ინტერიერი და არაკომფორტულობა რომელიც ზოგადად ყველა საბჭოთა ტანკს ახასიათებს,გარდა ამისა ტანკის მართვა დიდ ფიზიკურ ენერგიას მოითხოვს.ებრაელმა სამხედროებმა 1967 და 1973 წლის ომების შემდეგ ერთხმად განაცხადეს რომ T-54/55-ში ისინი არ ჩაჯდებოდნენ.საბჭოთა კავშირში ტანკისტებს მისი სიმაღლისდა მიხედვით არჩევდნენ,ის უნდა ყოფილიყო საშუალო ან დაბალი სიმაღლის რომ ტანკში ჩამჯდარიყო. thumb|250px|[[სსრკ|საბჭოთა კავშირის კუთვნილი განადგურებული T-54A ავღანეთში]] ტანკს ეკეთა სტაბილიზატორი თუმცა ის ვერ ახერხებდა მოძრაობისას ან მოძრავი სამიზნის განადგურებას. პრობლემა მისი ჯავშანიც იყო,ტანკს ვერ ხვრიტავდა ვერცერთი მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ტანკსაწინააღმდეგო რაკეტა, თუმცა ვიეტნამის ომში იმის გამო რომ T-54/55 კლასიკურად იყო შეჯავშნული,კერძოდ ფრონტალური ჯავშანი ძლიერი ჰქონდა ხოლო ბორტები კი სუსტი ის ადვილად იხვრიტებოდა LAW რაკეტებისგან, TOW რაკეტისგან და მსუბუქი ტანკის მიერაც კი M41 Walker Bulldog,გარდა ამ ყველაფრისა მისი ამუნიცია არ არის დაცული რაც ტანკში მეორე და სრულიად გამანადგურებელ აფეთქებას იწვევს,ზოგადად T-54/55 წარუმატებლად იბრძოდა მოწინააღმდეგის ტანკების წინააღმდეგ.
წარმოების ისტორია
საბჭოთა კავშირი
მისი პირველი მოდელი T-54 1 გამოვიდა 1946 წელს,მისი წარმოება მიდიოდა ძალიან ნელა სულ გამოშვებული იქნა 3 T-54 1 (1946 წელს).1948 წელს კი გამოვიდა 285 T-54 1 ურალის სატანკო ქარხანაში ნომერ 183-ში, რომელმაც მთლიანად ჩაანაცვლა T-44  მალევე კი  T-54 1 - ის გამოშვებაც შეწყვიტეს. 1950 წელს გამოვიდა მისი ახალი მოდიფიკაცია T-54 2 ურალის სატანკო ქარხანაში ნომერ 183-ში. სულ გამოშვებული იქნა 428 ტანკი 1951 წელს კი გამოუშვეს 800 ასეთი ტანკი და იწარმოებოდა 1952 წლამდე, ამის შემდეგ გამოვიდა T-54A რომელიც იწარმოებოდა 1955-1957 წლამდე.T-55B იწარმოებოდა 1957-59 წლებში,1962 წელს გამოვიდა T-54-ის სამეთაურო ვერიანტი რომელიც იწარმოებდა 1959 წლამდე.
სულ გამოშვებული იქნა 35,000 T-54-1, T-54-2, T-54 (T-54-3), T-54A, T-54B, T-54AK1, T-54AK2, T-54BK1 და T-54BK2 ეს ტანკები გამოდიოდა 1946 წლიდან 1957 წლამდე,ასევე გამოშვებული იქნა 27,500 T-55, T-55A, T-55K1, T-55K2, T-55K3, T-55AK1, T-55AK2 და T-55AK3, ეს ტანკები კი იწარმოებოდა 1955-დან 1981 წლამდე.
Crazy Love (ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის ალბომები კატეგორია:მაიკლ ბუბლეის ალბომები
Т-54/55
წარმოების ისტორია
პოლონეთი
პოლონეთმა გამოუშვა 3,000 T-54, T-54A, T-54AD and T-54AM რომელიც იწარმოებოდა 1956-დან 1964 და 5,000 T-55 (იწარმოებოდა 1958დან 1964), T-55L, T-55AD-1 and T-55AD-2 (1964დან 1979).
ჩეხეთი
ჩეხეთმა გამოუშვა 2,700 T-54A, T-54AM, T-54AK, T-54AMK 1957დან 1966 და 8,300 T-55 and T-55A  1958 - დან  1983 - მდე ამ ტანკების უმეტესობა ექსპორტზე გადიოდა.
საბრძოლო ისტორია
Т-54/55 იმის გამო რომ ძალიან დიდი რაოდენობით იქნა წარმოებული თითქმის ყველა საბრძოლო კონფლიქტში აქვს მიღებული მონაწილეობა.
ვიეტნამის ომი
ვიეტნამის ომში Т-54/55 შედიოდა ჩრდილო ვიეტნამის არმიაში.
1972 წლის 2 აპრილს ამერიკულმა ძალებმა მიიღეს შეტყობინება რომ ჩრდილო ვიეტნამური დიდი კოლონა მიიწევდა ქალაქ დონგ ჰისკენ,ეს ქალაქი ყველაზე დიდი იყო საზღვართან,შესაბამისად გააგზავნეს 57 M48A3 Patton,ამერიკულმა ტანკებმა თავისი 90მმიანი ქვემეხებიდან ცეცხლი 2500-3000 მეტრიდან გახსნეს და გაანადგურეს 9 PT-76 და 2 Т-54,მოწინააღმდეგეს კი საერთოდ არ დაუნახავს თუ საიდან გაიხსნა ცეცხლი შესაბამისად მათ უკან დაიხიეს.
ამავე წლის 9 აპრილს ამერიკულმა პატონებმა 2800 მეტრიდან გახსნეს ცეცხლი,ჩრდილო ვიეტნამელები დაიბნენ და საბოლოოდ 20 Т-54 და 1 Type 59 დაკარგეს. ამავე თვეს ჩრდილო ვიეტნამურმა T-54 ნომრით 3 377 გაანადგურა 7 ამერიკულ M41 ხოლო თვითონ კი  M72 LAW -ით განადგურდა.
1970 წლის 30 აპრილს Type 59 ნორმით 390 შეანგრია სამხრეთ ვიეტნამური საპრეზიდენტო სასახლის ჭიშკარი რის შემდეგადაც ომი დამთავრდა. thumb|250px|left|არაბული განადგურებული T-55
ისრაელ არაბების ომები
ისრაელთან ომისას არაბული მხარე Т-54/55-ს ექვსდღიან ომშიც იყენებდა თუმცა პირველივე დღეებში ჰაერის დაკარგვამ ომზე დიდი ზეგავლენა იქონია და ტანკების უმრავლესობა ჰაერიდან განადგურდა.
ექვს დღიან ომში დამარცხების შემდეგ ეგვიპტის არმია დიდი რაოდნეობით შეივსო 1260 ტანკი,მათ შორის 450 Т-62-ით ხოლო დანარჩენი კი Т-54/55-ით,გარდა ამისა გადაეცა იმ დროისთვის უახლესი ბმპ-1.
იომ ქიფურის ომის განმავლობაში ყველაზე დიდი სატანკო ბრძოლა გოლანის მაღლობებზე მოხდა.სირიის სარდლობა აქცენტს ტანკების რაოდენობაზე აკეთებდა მაგრამ გოლანის მაღლობი ვულკანური წარმოშობის პლატო იყო, მასზე იყო გაცივებული ლავის პლასტებით კლდეების ნამსხვრევები და ერთი შეხედვიდ გაუვალ გარემოს ქმნიდა.სიმააღლეები ისრაელს ჰქონდა დაკავებული, ტანკ საშიშ ადგილებზე განიერი თხრილები და ნაღმდები იყო. გოლანის მაღლობზე პოზიციების დაცვა 105 ტანკი ახორციელებდა, მათ შორის 77 შერმანი იყო, თუმცა ომის დაწყებამდე რამდენიმე დღით ადრე მაღლობებზე ელიტური სატანკო ნაწილი თავისი 105 ტანკი დაემატა. შეტევა სამი მიმართულებით დაიწყო,ელ კუნტრეიტას სამხრეთითა და ჩრდილოეთით,ტანკებს წინ საინჟინრო მანქანები thumb|250px|[[სირია|სირიის კუთვნილი შეჩერებული Т-55 გოლანის მაღლობზე ]]მიიწევდნენ.Т-54/55-ებს დიდი წინააღმდეგობა შეხვდათ, ამიტომაც შეტევა ფლაგებიდან განვითარდა.დიდი დანაკარგის მიუხედავად სირიის ძალებმა თავდაცვითი ხაზის ჩრდილო მონაკვეთის გარღვევა შეძლეს 5-6 და ზოგირთ ადგილას 18-20 კილომეტრით. ბრძოლები ღამითაც მიმდინარეობდა,სირიელს ეს ეადვილებოდათ რადგან საბჭოთა ტანკებს ღამის ხედვა ეყენა თუმცა მათი ცუდი მომზადების გამო მოწინააღმდეგის ტანკებს ქვეითები Rpg-7 ბით უფრო ეფექტურად ებრძოდნენ, ამ დროს ებრაული ტანკები მანათობელი ჭურვების ხარჯზე ისროდნენ.7-ში დილას ებრაელბმა დაიხმარეს 200 ტანკი რის შემდეგადაც შეტევა შეაჩერეს თუმცა დროებით რადგან სირიელებმა დამატებით 460 Т-55 და Т-62 გაგზავნეს და ახალი შეტევა წამოიწყეს, სატანკო ბრძოლები გრძელდებოდა, ებრაელები პატარა ჯგუფებად იყოფოდნენ და ესე ბევრად დიდ ზიანს აყენებდნენ, გარდა ამისა ებრაელებმა შეტევაში ავიაციაც ჩართეს. ებრაელები სისტემატიურად აწვდიდნენ ტანკებს მაშინ როცა სირიელებს საერთო აღარ ჰყავდათ დამატებითი ძალები. 6-7 ოქტომბერს სირიელთა დანაკარგი 600-650 ტანკი იყო. 8 ოქტომბერს ისრაელი კონტრშეტევაზე გადავიდა და სირია უმძიმეს ვითარებაში ჩავარდა ამიტომაც მათ მეზობელი არაბული ქვეყნები დაეხმარნენ, 2 დღეში ებრაელებმა დაიბრუნეს დაკარგული ტერიტორიები და 10-20 კილომეტრით შეჭრაც კი მოახერხა. 12 ოქტომბერს ერაყის 310 Т-54 მიეშველა სერიულ ძალებს,ისინი ცენტურიონების და შერმანების პირისპირ აღმოჩდნენ და 80მდე Т-54 დაკარგეს,ისრაელის არმია დამასკოდან 30 კილომეტრში იყო როდესაც ომი დამთავრდა.ომში არაბულმა მხარემ 1775 ჯავშნატექნიკა დაკარგა ხოლო ისრაელმა 819 საიდანა 500 ტანკი იყო.
ავღანეთის ომი
ავღანეთის ომში Т-54/55/Т-62 პირველი დღიდან ძირითად ტანკს წარმოადგენთა საბჭოთა არმიისთვის თუმცა იმის გამო რომ მოწინააღმდეგე ტანკი საერთოდ არ გააჩნდა და რელიეფი მთიანი იყო ტანკებს ძალიან არაფექტურად იყენებდნენ,ამიტომაც საბჭოთა არმიას დიდი დანაკარგი აქვს,ტანკების უმრავლესობა ტანკსაწინააღმდეგო ნაღმებზე და ხელისტანკსაწინააღმდეგო რაკეტებზე მოდის,ომის პერიოდში ნელ ნელა ხდებოდა უფრო და უფრო გაძლიერებულ ჯავშნიანი მოდიფიკაციების შეყვანა თუმცა მისი აფეთქება მაინც ძალიან ადვილი იყო.
აფხაზეთის ომი
აფხაზეთის ომში Т-54/55 წარმოადგენდა ძირითად ტანკ ორივე მხრიდან,ტანკების დიდი ნაწილი იყო მოდიფიკაცია Т-55AM,საბაზისო ვერსიისგან განსხვავებით კოშკურაზე ლულის მარჯვნიდან და მარხნიდან ჯავშნის დამატებითი ორი ბლოკი აქვს, რომელშიც 5მმიანი ლითონის ფურცლებია ჩალაგებული,გარდა ამისა გაძლიერებული აქვს ფსკერი და შუბლი ხოლო ბორტებზე რეზინის ეკრანები აქვს დაყენებული.
სიტუაციის დაძაბვის თანავე აფხაზეთში გაიგზავნა ჯავშანტექნიკის პირველი ეშელონი,სულ 31 Т-55 და 10 ბმპ-1.კოლონას გზადაგზა ტანკები აკლდებოდნენ,უპირველეს ყოვლისა აღსანიშნავია ფაქტი რომ ტანკების ძირითადი ნაწილი ავღანეთ გამოვლილი იყო და 2-3 ჯერ მაინც ჰქონდათ კაპიტალური რემონტი ჩატარებული,ეს კი ძალზედ ამცირებს ტანკის რესურს,გარდა ამის ტანკისტების უმეტესობამ არც იცოდა როგორ ემართა ტანკი,მაგალითად არ იცოდნენ რომ Т-55AM-ს საწვავის რამდენიმე ავზი აქ და თითოეული ცალ ცალკე უნდა გადაირთოს,ასევე იყო ძრავების გადახურება და ა.შ.სულ სოხუმამდე მხოლოდ 18 ტანკმა მიაღწია,დანარჩენები კი გზაზე მიატოვეს და შემდეგ დღეებში აღადგინეს.გარდა ამისა აფხაზეთში გაიგზავნა პირველი ქართული სამხედრო ფორმირება შინაგანი ჯარის ერთი Т-55AM და 9 ბრდმ-2,ამ დროს ახალციხეში მიიღეს 36 ტანკი საიდანაც  კიდევ 20 Т-55AM გაიგზავნა აფხაზეთში,ოქტომბრის დამდეგს თბილისიდან კომისიარიატებმა რეზერვიდან 20 ტანკის ეკიპაჟი გაგზავნეს ახალციხეში,სიტუაციის დაძაბვის შემდეგ სახელდახელოდ ჩამოყალიბდა და ეროვნულ გვარდიას გადაეცა.
აგვისტო ოქტომბერში ქართულ ჯარებში რომელიც აფხაზეთში იყო ირიცხებოდა 80 მდე Т-55AM,მალევე დაიწყო ომი,მოწინააღმდეგის მხარეს 4 BMP-1,3 BTR-60 და 3 BRDM-2 იყო პირველი ტანკი კი 1992 წლის 14 აგვისტოს დაიმატეს რა დროსაც დაზიანებული და მიტოვებული ტანკი ალაფად წაიღეს (ტანკი ნომერი 150),შეაკეთეს და მწყობრში 01 ნომრით შეიყვანეს,გაგრაზე შეტევისას მოწინააღმდეგე 2-3 Т-55 გამოიყენა (და 2 BMP-1),ბრძოლების შემდეგ კი აფხაზებმა კიდევ 2 ქართული Т-55AM დარჩათ ალაფად. საქართველოს მხრიდან პირველი ტანკის დანაკარგი 1992 წლის 5 ნოემბერს სოფელ შრომასთან დაფიქსირდა რა დროსაც ქართულ ტანკს რპგ-7 ის გასროლილ რაკეტა ლულაში მოხვდა ხოლო მეორე გასროლით კი საწვავის ავზს რის გამოც ტანკი დაიწვა.შრომასთან ბრძოლაში თავი ისახელა ქართულმა ტანკმა N:193 მა (N:193 ნომრის ეკიპაჟი საუკეთესოდ ითვლებოდნენ მთელი ომის განმავლობაში) რომელმაც ერთი ქვეითთა საბრძოლო მანქანა და რამდენიმე საცეცხლე პოზიცია გაანადგურა,ტანკი ნომერი 193 ზემო კინდღთან ჩავარდნილი სატვირთოს დასახმარებლად წავიდა რა დროსაც ის ნაღმზე აფეთქდა,შასი დაზიანდა ხოლო ეკიპაჟი მსუბუქად დაიჭრა. 1993 წლის 1 მარტს აფხაზებმა სოფელ ლაბრას შეუტიეს,ქართველებმა დასახმარებლად 2 Т-55AM გაუშვეს N:193 და N:116 ამის გამო მტერმა უკან დაიხია, თუმცა მეორე დღეს მათ ისევ შეუტიეს,ამჯერად ქართული ტანკები შეწყვილებულნი მუშაობდნენ,მათ შეამჩნიეს აფხაზური ტანკი რომელიც ძრავას ახურებდა,მათ ვერ გაიგეს ქართული ტანკების მოახლოების ხმა ხოლო ქართულმა ტანკებიდან ტყვიამფრქვევის ჯერით ტანკის ეკიპაჟი მოკლა,ამავე ბრძოლაში ამ ორმა ტანკმა კიდევ შეძლო და გაანადგურა 2 ყველაზე ცნობილი აფხაზური ტანკი,პირველი განადგურდა Т-55 საბორტო ნომრით ტიგრი 02 (აფხაზები ამტკიცებენ რომ ტანკი ალყაში მოაქციეს) ხოლო შემდეგ სოფლის ცენტრისკენ მიმავალ გზაზე გაანადგურეს აფხაზური Т-55 N:001 აპსნი,პირველი გასროლის შედეგად ჭურვი კოშკურაში ლულის ქვეშ შეაგდო ხოლო მეორე გასროლამ კი იგივე მთლიანად დალეწა,ამავე დღეს კიდევ გაანადგურეს აფხაზური BMP-2,ეს ორივე აფხაზური ტანკი თავის დროზე საქართველოს კუთვნილება იყო.
ზავზე ხელის მოწერის შემდეგ ქართულმა ჯავშანტექნიკამ სოხუმი დატოვა და ფოთში გადაიტანეს თუმცა გადატანის პერიოდში ყველა ტანკს დაუზიანეს ქვემეხი და წყობრიდან გამოიყვანეს,საბოლოოდ სოხუმს ერთადერთ ZSU-23-2 ტიპის საზენიტო დანადგარი იცავდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები კატეგორია:ცივი ომის საბჭოთა ტანკები
აბისალის ცხოველები
აბისალის ცხოველები — ზღვაში 2000 მ-ზე მეტ სიღრმეზე გავრცელებული ცხოველები, რომლებიც სხვადასხვა სისტემატიკურ კატეგორიას განეკუთვნებიან, მაგრამ სხეულის აგებულების მრავალი საერთო ნიშანი აქვთ. არახელსაყრელი საარსებო პირობების გამო აბისალის ცხოველების სახეობათა რაოდენობა მცირეა. ყველაზე გავრცელებული ჯგუფია კანეკლიანები, შემდეგ კიბოსნაირნი და ნაწილობრივ თევზები. მრავლად არიან აგრეთვე ნაწლავღრუიანები, ღრუბლები, ასციდიები, მოლუსკები. საბჭოთა ბიოლოგებმა წყნარ ოკეანეში (1949) ამ ფაუნის წარმომადგენლები მოიპოვეს 8 ათას მ სიღრმეზე. მაღალი წნევისადმი ორგანიზმთა ადაპტაციის მანიშნებელია კიროვან და ძვლოვან ჩონჩხს მოკლებული რბილი და მოქნილი სხეული. მუდმივი წყვდიადისადმი შეგუების შედეგია ტელესკოპური თვალები, რომლებიც ორგანიზმების ფოსფორულ ნათებას აღიქვამენ. ზოგი სახეობა სრულიად ბრმაა, ზოგისათვის მანათობელი ორგანოებია დამახასიათებელი. აბისალის ცხოველების ბევრი სახეობა სუბსტრატზეა მიმაგრებული, ხოლო მოძრავ ფორმებს კიდურები საგრძნობლად აქვთ წაგრძელებული. აბისალის ცხოველები იკვებებიან წყლის ზედა ფენებიდან ჩამოცვენილ ცხოველთა მძორითა და დეტრიტით, ზოგი ბაქტერიებით. აბისალის ცხოველები გვხვდება ოხოტისა და ბერინგის ზღვებში, შავი ზღვის ფსკერზე გოგირდწზალბადის დიდი შემცველობია გამო სიცოცხლე არ არის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხოველები
მყინვარული ნაკაწრი
მინი|მყინვარული ნაკაწრი [[რეინირი|რეინირზე]] მინი|მყინვარული ნაკაწრი ალპებში მყინვარული ნაკაწრი — მყინვარისა და მასში შეყინული მორენული მასალის გადაადგილების შედეგად ქანის ზედაპირზე დარჩენილი კვალი — ღარები, ნაკაწრები, რომელთა მიმართულება მყინვარის მოძრაობის თანხვედრილია. მყინვარული ნაკაწრი საიმედოდ მიუთითებს გამყინვარების განვითარებაზე, თუმცა მისი უქონლობა თავისთავად არ გამორიცხავს მყინვარის არარსებობას.
მყინვარული ნაკაწრი მყინვარის საფუძველში მოძრავი ნატეხი ქანებითაა დატანიებული. ნატეხის ზომაზეა დამოკიდებული ნაკაწრის სიღრმე, მაგრამ უფრო ხშირად 1–2 მმ-ისაა, სიგანე 2–5 სმ, ხოლო სიგრძე რამდენიმე მეტრი. ძალიან ვიწრო ნაღარი შეიძლება მოპრიალებაშიც გადავიდეს. ზედაპირული ნაკაწრები და მოპრიალებები საკმაოდ ხშირად გვხვდება გამყინვარების არეებში. ისინი (ტილიტებთან და სხვა მყინვარულ დანალექებთან) დედამიწის ძველი გამყინვარების მთავარ მტკიცებულებას წარმოადგენენ.
მყინვარული ნაკაწრი შეიძლება გადავიდეს მყინვარულ ნაღარში, რომელიც როგორც ჩანს, წარმოიქმნება მსხვილი ნატეხების მიერ ცალკეული ნაკაწრების გაფართოების შედეგად. ნაკაწრის ზომები დამოკიდებულია მყინვარის საგების ქანების ლითოლოგიაზეც. ყველაზე წვრილი ნაკაწრები ჩვეულებრივ, მხოლოდ წვრილმარცვლოვან და რბილ ქანებზე შეიმჩნევა, მაშინ როდესაც უფრო ღრმა იარები ძირითადად მტკიცე ქანებზეა წარმოდგენილი. ნაკაწრების დიდი წილი წარმოქმნილია მყინვარების კიდურ ზონებში.
ნაკაწრები განლაგებულია ყინულის მოძრაობის პარალელურად და ემსახურება მოძრაობის მიმართულების აღდგენას. ამას მხარს უჭერს ნაკაწრების ასიმეტრია, რომლის დისტალური ბოლო რიგ შემთხვევაში წვეტიანია, ხოლო პროქსიმალური — ბლაგვი.
სქოლიო
კატეგორია:გლაციოლოგია
ურუგვაი (მდინარე)
მდინარე ურუგვაი გაედინება სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე. მიედინება ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ და აყალიბებს ბრაზილიის, არგენტინისა და ურუგვაის საზღვრებს ერთმანეთთან მიმართებაში. არგენტინის პროვინცია მესოპოტამიას გამოყოფს ამ ორი ქვეყნისგან. სათავეს იღებს ბრაზილიაში მდინარეების - კანოტასის და პელოტასის შერთვის შედეგად. მდინარის სიგრძეა 1,600 კმ. ატლანტის ოკეანესთან შერთვამდე, მდინარე პარანასთან ერთად, წარმოქმნის რიო-დე-ლა-პლატის შესართავს. მინი|left|250პქ|ჩანჩქერი [[მოკონა მდინარე ურუგვაიზე ბრაზილიისა და არგენტინის საზღვართან.]] ურუგვაის მთავარი შენაკადია მდინარე რიო-ნეგრო. მდინარე დიდი ენერგეტიკული პოტენციალით გამოირჩევა და მასზე რამდენიმე ჰიდროელექტროსადგურია აგებული. ურუგვაის აუზის ფართობია 365,000 კმ².
გრიგორ მიროშნიჩენკოს ძეგლი
გრიგორ მიროშნიჩენკოს ძეგლი (Памятник Мирошниченко) — მწერალ გრიგორ მიროშნიჩენკოს ძეგლი ქალაქ აზოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ისტორია
ქალაქ აზოვის საპატიო მოქალაქე, მწერალი გრიგორ მიროშნიჩენკო დაიბადა 1904 წლის 9 იანვარს როსტოვის ოლქის, მილეროვის რაიონის სტანიცა სტეფანო-ეფრემოვსკაიაში, რკინიგზის მუშის ოჯახში. 10 წლის ასაკში მუშაობა დაიწყო პიატიგორსკის რკინიგზის სადგურში დამლაგებლად. რუსეთში მიმდინარე სამოქალაქო ომის პერიოდში, 16 წლის ასაკში იყო კავალერიის პოლკის მეთაური, მონაწილეობდა თეთრების წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში.
წითელ არმიასთან ერთად მონაწილეობდა ბრძოლებში ყუბანიდან ირანის საზღვრამდე. თავისი ცხოვრება მან აღწერა ავტობიოგრაფიულ წიგნში „იუნარმია“.
სამოქალაქო ომის შემდეგ გრიგორ მიროშნიჩენკო მუშაობდა სადგურ ნევინომინსკაიის სადგურში ზეინკლად. 1922 წელს გაწევრიანდა კომკავშირში, შემდეგ კი კომუნისტურ პარტიაში. დეპოში მან შექმნა კომკავშიული განყოფილება. მწერალი პირადად იცნობდა მაქსიმ გორკის. სწორედ ამან გადაწყვიტა მისი ბედი.
1930-იან წლებში იგი გადავიდა ლენინგრადში და სწავლა დაიწყო უმაღლეს პარტიულ სასწავლებელში. 1935 წელს დაასრულა სწავლა და დაკავდა ლიტერატურული შემოქმედებით. ამ დროს შეიქმნა მისი მოთხრობები: „შაშხანები“, „ციცაბო ნაპირი“ და „იუნარმია“. დაიწერა მოთხრობები „მატროსი ნაზუკინი“, „რევოლლუციის სახელით“ და „ტანკისტი დუდკო“.
მეორე მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა ფრონტზე. 1949 წელს გამოვიდა მისი პირველი წიგნი ტრილოგია „აზოვი“. 1960 წელს კი მეორე წიგნი „აზოვის ალყა“. 1985 წელს მისი გარდაცვალების გამო ტრილოგია დარჩა დაუმთავრებელი.
გრიგორ მიროშნიჩენკოს ძეგლი დადგეს მის საფლავზე. მწერალმა დატოვა ანდერძი, რომლის მიხედვითაც მან დაკრძალვა ისურვა აზოვში. მისი სურვილი აღასრულა ქალაქის ადმინისტრაციამ. მის საფლავზე დადგეს ძეგლი, რომელიც წარმოადგენს თაღიან აგურის კედელს, რომლის ორივე მხარეს დგას XVIII საუკუნის ტყვიამფრქვევის მულაჟები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
კალაბოსო
კალაბოსო (Villa de Todos los Santos de Calabozo) — ქალაქი ვენესუელაში, გუარიკოს შტატში. კოლონიურ პერიოდში ის კარაკასის პროვინციის დედაქალაქი იყო, ერთ დროს კი გუარიკოს შტატის. გარკვეულ პერიოდში იგი მირანდას შტატის ტეროტორიაზეც მდებარეობდა.
ქალაქში განლაგებულია რომანულ-კათოლიკური კალაბოსოს არქისაეპისკოპოსო.
კალაბოსო მდებარეობს ფართო ლიანოს (ვაკე) შუაგულში, მდინარე გუარიკოს მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 325 მეტრზე, კარაკასიდან 123 მილის დაშორებით. წვიმიან სეზონზე ვაკე ხშირად იტბორება.
ქალაქის მიდამოებში მრავლადაა თერმული წყაროები. მოსახლეობა ძირითადად ჩაბმულია მსხვილფეხა რქოსანი საქონლის მოშენებაში. ქალაქი კარგად ნაგებია, ურთიერთგადამკვეთი ქუჩებითა და რამდენიმე ძველი, კოხტა ეკლესიით. მნიშვნელოვანია ქალაქის კომერციული როლი, რაც განპირობებულია მესაქონლეობის რეგიონის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილი
ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილი და მისი „სამკურნალო წიგნი“
ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილს განსაკუთრებული ადგილი უკავია ძველი ქართული მედიცინის ისტორიაში. ის ჯერჯერობით ძველი დროის ერთადერთი ქართველი ექიმი-მეცნიერია, რომლის ავტორობა „სამკურნალო წიგნზე“ და ბიოგრაფიული მონაცემები ეჭვს არ იწვევს. შემონახულია აგრეთვე მისი პორტრეტი, რომელიც ფრესკის სახით დაცულია ყინწვისის ტაძარში.
ეს წიგნი, როგორც ჩანს, 300 წლის წინ გატანილი იყო საქართველოდან და მხოლოდ შემთხვევის წყალობით მოაღწია ჩვენამდე. აღსანიშნავია, რომ რუსეთში გატანილი ქართული ეროვნული ძეგლები კარგ თავშესაფარს პოულობდა. ასეთი თავშესაფარი უპოვნია, როგორც ჩანს, ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილის „სამკურნალო წიგნს“.
გორკის სახელმწიფო არქივში ფანასკერტელ-ციციშვილის წიგნის ხელნაწერის მოხვედრის ისტორია მეცნიერებს შემდეგნაირად აქვთ წარმოდგენილი: ამ საკითხს შუქს ჰფენს ხელნაწერის 62-63 ფურცლების შორის ჩადებული ერთი ფურცელ-ქაღალდი, რომელშიც ვახტანგ VI-ის ხელით ჩაწერილი ყოფილა შემდეგი სიტყვები:
„''ქ. ჩვენ ქაართველოს გამგებელმან ბატონიშვილმან პატრონმან ვახტანგ თვითეულად ფურცლად მოშორებული კარაბადინი ესე შევაწყობინე და შევაკვერევინე საჴსრად და სასარგებლოდ კაცთათვის და საჴსრად ყოველთა, ქ~კს ტჟზ“.''
ვახტანგის აღნიშნული ჩანაწერი ამ ხელნაწერის შეკრებასთან, განახლებასთან და აკინძვასთან დაკავშირებული ანდერძია.
როგორც ხელნაწერის გარეგნული შესწავლით ირკვევა, ვახტანგს ძეგლის მიმართ შემდეგი სამუშაოები ჩაუტარებია:
როგორც ირკვევა, ვახტანგ VI-მ დიდი ღვაწლი დასდო ქართულ მედიცინასაც, მან შეკრიბა, ტექსტის აღდგენითი სამუშაოები ჩაატარა და შთამომავლობას შემოუნახა არა მარტო ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილის „სამკურნალო წიგნი“, ქანანელის „უსწორო კარაბადინიც“ მისი ზრუნვის წყალობით შერჩა ქართულ კულტურას.
ხელნაწერის აღწერილობა
ხელნაწერი დიდტანიანია: მასში ასამდე რვეული ან 684 ფურცელია აღრიცხული; 36X23; წიგნი აკინძულია და ჩასმულია ტყავგადაკრულ მაგარ ხის ყდაში. რვეულთა სათვალავი აქ აღნიშნულია პირველი ფურცლის r-სა და ბოლო ფურცლის V-ს ქვედა აშიებზე, მაგრამ გზადაგზა გადამწერს შეშლია, გადამხტარა და რამდენიმე რიგითი სათვალავი სრულიად გამოუტოვებია. ამის გამო ხელნაწერში დღეს მე-8 და 68-74-ე რვეულები არ ჩანს, თუმცა მითითებულ ადგილებში ტექსტის ნაკლოვანება არ აღინიშნება. რვეულები აქაც, ჩვეულებრივ, რვაფურცლიანია მაგრამ ზოგიერთი მათგანი ნაკლულია და ფურცელთა რაოდენობა დღეს ჩვეულებრივ უფრო მცირეა. მაგალითად: მე-4, 36, 40, 79, 84, 92-ე და 98-ე რვეულები მხოლოდ ექვს-ექვს ფურცლიანია: 43-ე, 58, 64, 76-ე რვეულებში შვიდ-შვიდი ფურცელია: 42-ე და 87-ე რვეულები ხუთ-ხუთ ფურცლიანია, მაგრამ 82-ე და 99-ე რვეულებში, მხოლოდ ოთხ-ოთხი ფურცელია. ამასთან ერთად, აქ საწინააღმდეგო მოვლენაც შეინიშნება. ზოგიერთ რვეულში თავდაპირველად ფურცელთა რაოდენობა რვაზე მეტიც ყოფილა. მხოლოდ ამით შეიძლება აიხსნას ის გარემოება, რომ დღეს მე-10, 31-ე, 37-ე და 53-ე რვეულებში რვა-რვა ფურცელია, მაშინ, როდესაც მათ ფარგლებში ვახტანგს ორი და მეტი ფურცლის დანაკლისი აქვს აღნუსხული (და იქ, ტექსტი მართლაც ნაკლულია). გარდა ამისა, 51-ე რვეულში დღეს ათი ფურცელია, თუმცა იქ სამი ფურცლის ნაკლოვანებაა აღნიშნული.
საყურადღებოა, რომ ხელნაწერში ზემოაღნიშნული ჩვეულებრივი სათვალავის გვერდით, ფურცელთა სათვალავიც მოიპოვება. როგორც ჩანს, ხელნაწერის „ფურცელ-ფურცელ“ დაშლისა და ზოგიერთი ფურცლის დაკარგვის გამო თავდაპირველი ჩვეულებრივი სათვალავი მოთხოვნილებებს უკვე ვეღარ აკმაყოფილებდა და ფურცელთა აღნუსხვაც აუცილებელი გამხდარა. თავის დროზე ესეც ვახტანგს გაუკეთებია. ფურცელთა სათვალავი მას ქართული ანბანით აქვს აღნიშნული, ყოველი ფურცლის პირისა და ზურგის მხარის ქვედა აშიაზე, მაგრამ ამ წესს ის მხოლოდ „141-მდე“ იცავს.აქედან მოკიდებული კი სათვალავი მხოლოდ პირის მხარეს მოსდევს და ზურგზე არ მეორდება. უფრო გვიან ფურცელთა სათვალავი ციფრებითაც გაუმეორებია. ეს უკანასკნელი კი დასმულია ყოველი ფურცლის პირის მხარეზე, ზედა აშისს მარჯვენა კუთხეში ხელის მიხედვით შესაძლებელია ის ალ. ხახანაშვილსაც ეკუთვნოდეს. XVIII საუკუნის დამდეგს ის უკვე ძლიერ დაზიანებული, ფურცელ-ფურცელ დაშლილი ყოფილა, ალაგ-ალაგ ცალკეული ფურცლები და რვეულებიც ჰკლებია. მხოლოდ ვახტანგის საგანგებო ღონისძიებათა შედეგად შესაძლებლობის ფარგლებში მას ადრინდელი სახე მიუღია. ვახტანგის შემდეგაც განუცდია მას დაზიანება. ამჟამად ორივე ყდა გატეხილია. ზედას ქვემო ნაწილიც მოტეხილი და დაკარგული აქვს, გარეკანზე გადაკრული ტყავიც კიდეებზე გახეულ-გაცვეთილია, ხოლო წიგნის ყუის ნაწილში ის სრულიად მოგლეჯილია. ხელნაწერი ახლა თავნაკლულია, ის მეოთხე რვეულით იწყება. ამ რვეულის მხოლოდ ექვსი ფურცელია შემონახული. ამგვარად, მას აქ სამი რვეული მთლიანად და მომდევნოს ორი ფურცელი (ე.ი. სულ 26 ფურცელი) აკლია. განსაკუთრებით დაზიანებულია ხელნაწერის თავი და ბოლო. (2-27; 663-684 ფურცლები). ფურცლები აქ თითქმის მთლიანად ლაქმოდებულია, მრავალი მათგანი დაფლეთილი და ამოცვენილია. ხელნაწერის მთელ სიგრძეზე მრავალი ფურცლის აშია და ძირია შეკეთებული. წიგნში შესამჩნევია სხვა დაზიანებებიც, მაგალითად 63-68 ფურცლები ნაპერწკლითაა გამომწვარი. სინოტივის ნაკვალევიც ბევრგან ტვალსაჩინოა. განსაკუთრებით, თავსა და ბოლოში და საერთოდ მისი აკინძულობა საგრძნობლად დაზიანებულია. წიგნი მოსქო თეთრ ქაღალდზეა დაწერილი. დიდად საყურადღებოა, რომ ხელნაწერის მთელ სიგრძეზე ქაღალდის ჭვირნიშანი არსად არ ჩანს. ეს გარემოება კი იმაზე მიუთითებს, რომ ქაღალდი ევროპული არ არის. შესაძლებელია ის ადგილობრივ, საქართველოშიც, იყოს დამზადებული.
წიგნი დაწერილია in folio. თითოეულ გვერდზე (უმეტესად) 22 სტრიქონია. დაწერილია მხედრულით, შავი მელნით, სათაურები და ხშირად აბზაცის დასაწყისი სიტყვები - წითლით. ხელის მიხედვით ეს წიგნი რამდენიმე გადამწერის ნახელავი ჩანს. აქ სულ ცოტა ორი სხვადასხვა ხელი გამოირჩევა.
ხელნაწერი ორ ნაწილად არის წარმოდგებილი. პირველი ნაწილი, რომელიც 1959 წელს გამოიცა (ზ. ფანასკერტელ ციციშვილი, სამკურნალო წიგნი - კარაბადინი, გამომც. „საბჭოთა საქართველო“, ტექსტი დაამუშავა, გამოკვლევები და ლექსიკონი დაურთო მ. შენგელაიამ) მოთავსებულია 1-174 ფურცელზე. 177-ე ფურცელზე თითქოს სრულიად ახალი სათაურით იწყება ტექსტის მეორე ნაწილი და, ერთი შეხედვით, ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება, თითქოს პირველი ნაწილი მექანიკურად იყოს აკინძული, შეერთებული მეორე ნაწილთან, როგორც სხვადასხვა კარაბადინების კრებული, მაგრამ თუ დავუკვირდებით, პირველი ნაწილი მეორესთან ორგანულადაა დაკავშირებული. ასე ფიქრობდა ალბათ ვახტანგიც, როდესაც ერთ წიგნად აკინძა ის და საერთო პაგინაცია გაუკეთა. თვით ხელნაწერის პირველ ნაწილსა და მეორე ნაწილში გადამწერების ხელთა მონაცვლებოა საერთოა, რაც იმას მიუთითებს, რომ გადამწერებმაც ის ერთ მთლიან წიგნად გადაწერეს. გარდა ამისა, სტილისტური და ლექსიკოლოგიური შესწავლა გვანიშნებს, რომ ორივე ნაწილის ავტორი ერთი და იგივე პიროვნებაა. შინაარსობრივადაც წიგნის მთლიანი არქიტექტონიკა ნაკლოვანი იქნებოდა პირველი ნაწილის გარეშე, რაგდან ის (I ნაწილი), მედიცინის ზოგად ნაწილს წარმოადგენს. აქ განხილულია დიაგნოსტიკის, ჰიგიენის ძირითადი საკითხები, აღწერილია სამკურნალწამლო საშუალებათა ძირითადი სახეები და მათი ტექნოლოგია. მეორე ნაწილი კი წარმოადგენს მედიცინის კერძო ნაწილს. ამიტომ არის ის წიგნში სრულიად ახალი სათაურით მკვეთრად განცალკევებული პირველისაგან.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ციციშვილები
კინგის ოლქი
კინგის ოლქი შეიძლება აღნიშნავდეს:
What Is Life
— ინგლისელი მუსიკოს ჯორჯ ჰარისონის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში All Things Must Pass. გამოვიდა 1971 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯორჯ ჰარისონის სიმღერები კატეგორია:1971 წლის სიმღერები
ძვ. წ. 10
გარდაიცვალნენ
*
პტიშის უღელტეხილი
პტიში — უღელტეხილი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე 2995 მ. პტიშის უღელტეხილი აგებულია ქვედა პალეოზოური მეტამორფული ფიქლებით. აკავშირებს მდინარეების სამხრეთ პტიშისა (ჩხალთის აუზი) ჩრდილოეთ პტიშის (ამანაუზის აუზი) ხეობებს საცალფეხო ბილიკით.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უღელტეხილები კატეგორია:აფხაზეთის კავკასიონის უღელტეხილები
ქვაბისხევი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქვაბისხევი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Lasioglossum plumbeum
Lasioglossum plumbeum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1900 წელს.
სქოლიო
plumbeum
ლიაპშაკი
ლიაპშაკი (Ляпшаки) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
ძვ. წ. 11
გარდაიცვალნენ
*
ČD Cargo
მარჯვნივ|მინი| SiemensD ტვირთის Siemens Vectron
გარე ბმულები
კატეგორია:რკინიგზა კატეგორია:ტრანსპორტი ჩეხეთში
შანსონი
შანსონი (chanson — „სიმღერა“) — ვოკალურ-მუსიკალური ჟანრი; საერთო გაგებით—XIX—XX საუკუნეების ფრანგული საესტრადო სიმღერები, შესრულებული კაბარეს სტილში. შანსონი პოპულარულია ყოფილი სსრკ-ის ქვეყნებში.
რიო-ნეგრო (ურუგვაი)
რიო-ნეგრო — ყველაზე მნიშვნელოვანი მდინარე ურუგვაიში. სათავეს იღებს სამხრეთ ბრაზილიის მთიანეთში და მიემართება დასავლეთით, კვეთს ურუგვაის მთელს ტერიტორიას, ყოფს რა მას ორ - ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებად, შემდეგ უერთდება მდინარე ურუგვაის. რიო-ნეგროს მთავარი შენაკადი და ურუგვაის მეორე უმნიშვნელოვანესი მდინერეა იი.
მდინარეზე აგებულია დამბა, რომელიც წარმოქმნის მთელი სამხრეთ ამერიკის უდიდეს წყალსაცავს (ფართობი 10,000 კმ²)
რიო-ნეგროს აუზის ფართობია 69,700 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის მდინარეები კატეგორია:ურუგვაის მდინარეები
Give Me Love (Give Me Peace on Earth)
— ინგლისელი მუსიკოს ჯორჯ ჰარისონის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში Living in the Material World. გამოვიდა 1973 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯორჯ ჰარისონის სიმღერები კატეგორია:1973 წლის სიმღერები
პატრისია კაასი
პატრისია კაასი (Patricia Kaas; დ. 5 დეკემბერი, 1966, ფორბაკი, საფრანგეთი) — ფრანგი მომღერალი და მსახიობი.
კაასის რეპერტუარი — პოპ მუსიკის, ჯაზის, შანსონისა და სოულის ნარევია. 1988 წელს გამოვიდა კაასის სადებიუტო ალბომი სახელწოდებით „მადმუაზელი მღერის...“ (Mademoiselle chante…), რის შემდეგაც მსოფლიოში სახელი გაითქვა.
მომღერალმა თავისი პირველი ნაბიჯები მუსიკაში 13 წლის ასაკში გადადგა, ძმის დახმარებით პატრისიამ კონტრაკტს საარბრიუკენის კლუბთან „Rumpelkammer“ მოაწერა ხელი. მან მოღვაწეობა დაიწყო ფსევდონიმით „Pady Pax“ (პედი პაქსი). 16 წლის ასაკში სამოდელო სააგენტოსგან მიიღო მოწვევა მეცში.
პატრისია კაასმა 2009 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსში სიმღერით „Et s`il fallait le faire“ მიიღო მონაწილეობა. მან მე-8 ადგილი დაიკავა.
ბიოგრაფია
პატრისია კაასი და-ძმებს შორის ყველაზე უმცროსია, ჰყავს ხუთი ძმა და ერთი და. კაასების ოჯახი ფორბაკში ცხოვრობდა, მოზელის დეპარტამენტში,ლოთარინგია, საფრანგეთი. ფორბაკი გერმანიის საზღვართან ახლოს მდებარეობს, პატრისია კი სტირინგ-ვენდელში იზრდებოდა, ქალაქ საარბრიუკენთან ახლოს. ექვს წლამდე მომღერალი მხოლოდ გერმანულის Platt-ის დიალექტზე საუბრობდა. პატრისიას დედა ირმჰარდი გერმანელი იყო, მამა ჟოზეფი კი ფრანგი.
პატრისია ხდება ცნობილი სიმღერით „Mademoiselle chante le blues“ (გოგონა მღერის ბლუზს), რომელიც დიდიე ბარბელივიანის მიერაა დაწერილი. პატრისიას პირველი ალბომი სახელწოდებით „mademoiselle chante“ გამოდის 1988 წელს და საკმაოდ დიდ წარმატება მოაქვს მისთვის, განსაკუთრებით საფრანგეთსა და გერმანიაში. ამ ალბომიდანაა სიმღერები D'Allemagne, Mon mec à moi, Elle voulait jouer cabaret ou encore Quand Jimmy dit, რომელიც ასევე დიდიე ბარბელივიანის მიერაა დაწერილი. მოგვიანებით, 1990 წლიდან გამოშვებული ორი ალბომი Scène de vie და Je te dis vous ძალიან წარმატებული აღმოჩნდება. განსაკუთრებით Je te dis vous, რომელიც 2,5 მილიონ ეგზემპლარად გაიყიდება. 1992 წლის ზაფხულზე პატრისია ლუჩიანო პავაროტიმ დაპატიჟა იტალიის ქალაქ მოდენში, საქველმოქმედო კონცერტში მონაწილეობის მისაღებად. ამ წლიდან მოყოლებული, ის რეგულარულად გამოდის „Les Enfoirés“–ს კონცერტებზე.
2009 წელს პატრისიამ საფრანგეთი წარადგინა ევროვიზიაზე, სიმღერით „s'il fallait le faire“ და მერვე ადგილი დაიკავა. როგორც თვითონ ამბობს, თავიდან იმედგაცრუებული იყო ამ შედეგით, თუმცა მან თავიდანვე იცოდა, რომ ეს მის კარიერას არანაირ საფრთხეს არ შეუქმნიდა. 2011 წელს მან გამოაქვეყნა ავტობიოგრაფია „ჩემი ხმის ჩრდილი“ (l'ombre de ma voix), სადაც პირად ცხოვებაზე საუბრობს. 2012 წელს გადაწყვიტა გამოეშვა ალბომი სახელწოდებით „კაასი მღერის პიაფს“, დიდი ფრანგი მომღერლის, ედიტ პიაფის გარდაცვალების 50 წლისთავთან დაკავშირებით და მიუძღვნა მას ამავე სახელწოდების სპექტაკლი, სადაც არა მარტო მღერის მის სიმღერებს, არამედ თამაშობს იმ მომენტებს,რომელიც პიაფის ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი იყო. ეს პროექტი საკმაოდ წარმატებული აღმოჩნდა და დღესაც გრძელდება. პატრისიას ჩვენი დროის ედიტ პიაფსაც კი უწოდებენ და ეს არა მარტო მისი უნიკალური ხმის, არამედ მძიმე ცხოვრების გამოც – მან ადრეულ ასაკში დაკარგა მშობლები და მოგვიანებით ძმა და არც პირად ცხოვრებაში გამართლებია დიდად.
პატრისია ერთ–ერთი ყველაზე წარმატებული ფრანგულენოვანი მომღერალია დღესდღეობით. მას აქვს ბოხი ხმის ტემბრი, რაც მის უნიკალურობას განაპირობებს და ამიტომაც იშვიათად მოისმენთ პატრისიას სიმღერების შესრულებას სხვა მომღერლების მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 5 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები
კაჯიადო
კაჯიადო (Kajiado) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს ნაირობის სამხრეთით. შედის რიფტ-ველის პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენს 8128 კაცს. ქალაქის ძირითად მოსახლეობას შეადგენს ეთნიკური ჯგუფი მასაი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კენიის ქალაქები