cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯიომონის ეპოქა
მოსახლეობის კლება
ჯიომონის პერიოდის ბოლოს ადგილობრივი მოსახლეობა მკვეთრად შემცირდა. მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ ეს შესაძლოა გამოწვეული იყო საკვების ნაკლებობით და სხვა ეკოლოგიური პრობლემებით. იმ ადამიანების ნაშთების შესწავლისას, რომლებიც ცხოვრობდნენ ჯიომონის პერიოდის განმავლობაში, მეცნიერებმა დაასკვნეს რომ სიკვდილი ომით ან ძალადობით არ იყო გამოწვეული, ვინაიდან უფრო დიდ მასშტაბს მოიცავდა, ვიდრე ჩვეულებრივ ომის შედეგად ხდება.
წარმოშობა და ეთნოგენეზი
ჯიომონის ხალხის ნათესაური კავშირი თანამედროვე იაპონელებთან (იამატოს ხალხი), რიუკიუანებთან და აინუსთან კარგად არ არის განმარტებული. სტომატოლოგიური ვარიაციების მორფოლოგიური კვლევები და გენეტიკური კვლევები ვარაუდობენ, რომ ჯიომონის ხალხი საკმაოდ მრავალფეროვანი იყო, ხოლოტოსო აუმებისა და იმუნოგლობინის ალელების სხვა კვლევები ვარაუდობს, რომ ჯიომონის ხალხი ძირითადად წარმოშობით ჩრდილო-აღმოსავლეთ აზიიდან და ციმბირიდან იყვნენ.
ჯიომონის ხალხი არ იყო ერთი ჰომოგენური ეთნიკური ჯგუფი. მიცურუ საკიტანის თანახმად, ჯიომონის ეპოქის საზოგადოება რამდენიმე პალეოლითის პოპულაციის ნაზავს წარმოადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ძვ. წ. XIV საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. XIII საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. XII საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. XI საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. X საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. IX საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. VIII საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. VII საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. VI საუკუნე კატეგორია:ძვ. წ. V საუკუნე კატეგორია:ძველი ხალხები კატეგორია:იაპონიის ისტორიის პერიოდები კატეგორია:Pages with unreviewed translations
მუხლუხი (ზოოლოგია)
მუხლუხი, მატლი — პეპლის მატლური სტადია, რომელიც ინტენსიურად იკვებება და იკეთებს მარაგს შემდგომი განვითარებისათვის. სხეულს ჭიისმაგვარი ფორმა აქვს, პირის აპარატი — მღრღნელი. აქვს მკერდის 3 წყვილი და 8 წყვილი „ცრუ“ ფეხი, აბრეშუმის გამომყოფი ჯირკვლები, რომელთა სეკრეტი ჰაერთან შეხებისას აბრეშუმის ძაფად გარდაიქმნება. ზოგი მუხლუხი მავნებელია. თუთის, მუხისა და ზოგი სხვა აბრეშუმხვევიას მუხლუხის პარკი ძვირფას ნედლეულს იძლევა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ზოოლოგია
ალადინი (1992 წლის ფილმი)
ალადინს ახმოვანებდნენ სკოტ უაინგერი, რობინ უილიამსი, ლინდა ლარკინი, ჯონათან ფრიმენი, ფრენკ უელკერი, ჯილბერტ გოტფრიდი და დაგლას სილი.
ფილმი გამოვიდა დისნეისთვის ნაყოფიერ, დისნეის რენესანსის პერიოდში. „ალადინი“ იყო 1992 წლის ყველაზე წარმატებული ფილმი, რომელმაც მის შემქმნელებს მხოლოდ ამერიკაში მოუტანა 217 მილიონი აშშ დოლარი, ხოლო მსოფლიო მასშტაბით - 504 მილიონი.
ფილმის რეჟისორები არიან ჯონ მასკერი და რონ კლემენტსი. ორივე მათგანის წარსულ მიღწევებში უკვე ირიცხებოდა 1989 წლის წარმატებული „პატარა ქალთევზა“. მუსიკაზე იმუშავა ალან მენკენმა, კომპოზიტორმა, რომელიც უკვე მჭიდროდ თანამშრომლობდა დისნეისთან.
„ალადინს“ აგრეთვე მოჰყვა ორი, პირდაპირ ვიდეოზე გამოცემული ფილმი - „ჯაფარის დაბრუნება“ (1994) და „ალადინი და ქურდების მეფე“ (1996), მაგრამ ყველაზე პოპულარული სხვა გაგრძელებებიდან იყო ანიმაციური სერიალი, რომლის მოქმედება მიმდინარეობს ზემოაღნიშნულ ორ გაგრძელებას შორის.
სიუჟეტი
ფილმი იწყება კადრში ვაჭრის გამოჩენით. იგი მღერის პირველ სიმღერას არაბული ღამეები. ვაჭარი გვთავაზობს რამდენიმე ჯადოსნურ ნივთს, მაგრამ საბოლოოდ წარმოგვიდგენს ჯადოსნურ ლამპარს, რომელმაც მისი თქმით, შეცვალა ერთი ადამიანის სიცოცხლე.
ბნელი ღამით უდაბნოში ჩნდება ბოროტი ჯაფარი, სულთნის დიდი ვეზირი, რომელიც ცდილობს საოცრებათა გამოქვაბულში შესვლას. მაგრამ ეს შეუძლებელია - ჯაფარი და მისი მოლაპარაკე თუთიყუში იაგო შეიტყობენ, რომ მხოლოდ ერთი ადამიანი არის ამის ღირსი.
ჯასმინი სულთნის მშვენიერი ქალიშვილია, რომელსაც მამა სთავაზობს გათხოვებას. მაგრამ ჯასმინი უარყოფს ყოველ პრინცს. მას ნამდვილი სიყვარული სჭირდება. იგი ტოვებს სასახლის კედლებს, რათა თავისი თვალით ნახოს, როგორ ცხოვრობს მისი ხალხი. იგი ხვდება ქუჩის მაწანწალა ალადინსა და მის მაიმუმ აბუს. მათ ერთი დანახვით უყვარდებათ ერთმანეთი. ჯაფარი კი ამასობაშ მოძებნის ალადინს - რომელიც სწორედ გამოქვაბულში მოხვედრის ღირსია - და მეფის რამდენიმე მსახურს გააგზავნის მის დასაჭერად. ჯასმინს აბრუნებენ სასახლეში. ჯასმინი სთხოვს ჯაფარს, გაანთავისუფლოს ალადინი, მაგრამ ჯაფარი ატყუებს და ეუბნება, რომ ალადინი მოკვდა.
მოხუც ადამიანად გადაქცეული ჯაფარი გაიყვანს ალადინს ციხიდან და მიიყვანს გამოქვაბულთან. იგი მას სთხოვს ერთადერთი ჯადოსნური ლამპარის მოტანას, მაგრამ ასევე აფრთხილებს, რომ არ შეიძლება სხვა რამის აღება. მიუხედავად ამისა, ალადინი იღებს მფრინავ ხალიჩასაც, ხოლო აბუ ცდილობს რუბინის მოპარვას. ჯადოსნური გამოქვაბული იწყებს ნგრევას. მის შესასვლელში ჯაფარი მაინც ართმევს ალადინს ლამპარს, მაგრამ აბუ მას იპარავს. გამოქვაბულის შესასვლელი ინგრევა.
ალადინი შეიტყობს, რომ ჯინის ერთადერთი სურვილია ლამპარისგან განთავისუფლება და ჰპირდება მას, რომ ეს იქნება მისი მესამე სურვილი. გახარებული ჯინი აუსრულებს ალადინს პირველ სურვილს - აქცევს მდიდარ პრინცად, რომელსაც დიდი სიმდიდრე აქვს. იგი შედის აგრაბაში და მიდის სულთანთან. სულთანი შთაბეჭდილების ქვეშ არის, მაგრამ ჯასმინს პრინცი ალი (როგორც ალადინი საკუთარ თავს უწოდებს) არ მოსწონს. მოგვიანებით ალადინი ჯასმინთან იპარება და მფრინავი ხალიჩით ისინი მთელ მსოფლიოს შემოიფრენენ. ჯასმინი ხვდება, რომ ეს ალადინია, რომელიც მან გაიცნო ქუჩაში და მან იგი მოატყუა. ალადინი კვლავ იტყუება და ეუბნება, რომ იგი ასევე ხოლმე იმოსება, როგორც ჩვეულებრივი მაცხოვრებელი და დადის ქუჩაში. ჯასმინს სჯერავს მისი.
ღამით ჯაფარის მოგზავნილი მსახურები იჭერენ ალადინს, ბორკილებს ადებენ და აგდებენ ზღვაში. ლამპარი, რომელიც მის ტურბანშია დამალული, ეცემა მის ხელში და ალადინი იყენებს მეორე სურვილს. ჯინი ათავისუფლებს მას და აბრუნებს სასახლეში. იქ ალადინი აღმოაჩენს, თუ რა გეგმები აქვს ჯაფარს. სულთანი მაინც თვლის, რომ მეფე ალადინი უნდა გახდეს. გამოდის, რომ ალადინმა უნდა გამოიყენოს უკანასკნელი სურვილი, სინამდვილეში კი მას სურს, რომ ამ სურვილით ჯინი გაათავისუფლოს ლამპარის მონობისგან. ამასობაში იაგო იპარავს ლამპარს და ჯაფარი ხდება მისი ახალი მფლობელი. პირველ სურვილად იგი ირჩევს სულთნად გადაქცევას. მისი მეორე სურვილია დიდ გრძნეულად გადაქცევა. ამის შემდეგ იგი ალადინს ქვეყნის გადაკარგულში მოისვრის.
მფრინავი ხალიჩის დახმარებით ალადინი ბრუნდება აგრაბაში. იქ ჯაფარს დატყვევებული ჰყავს ჯინიც, ჯასმინიც, სულთანიც და მისი მსახურებიც. თავდაპირველად ჯასმინი უარზეა, შემდეგ კი ამჩნევს ალადინს, რომელიც იპარება დარბაზში, რათა დაიბრუნოს ლამპარი. ჯასმინი მოულოდნელად ცვლის გადაწყვეტილებას და კოცნითაც ასაჩუქრებს ჯაფარს, მაგრამ იგი მის ტიარაში ხედავს ალადინის ანარეკლს. ალადინი ებრძვის ჯაფარს, რომელიც იქცევა გიგანტურ კობრად. ჯაფარის უკანასკნელი სურვილია, იქცეს ყველაზე ძლიერ არსებად მთელ მსოფლიოში. ალადინი ეუბნება, რომ ყველაზე ძლიერი ჯინია. ამიტომაც ჯაფარს სურს ჯინად გადაქცევა. მაგრამ მას ავიწყდება, რომ ჯინმა ლამპარში უნდა იცხოვროს და მისი ახალი, შავი ლამპარი იწოვს მას, იაგოსთან ერთად. ჯინი კი ამ ლამპარს ისვრის საოცრებათა გამოქვაბულში.
ალადინი და ჯასმინი ერთმანეთს ემშვიდობებიან, რადგანაც სულთანმაც იცის, რომ ალადინი არ არის პრინცი. ალადინი მესამე სურვილს ისრულებს და ჯინი თავისუფლდება მონობიდან. მაგრამ, რადგანაც ჯასმინს უყვარს ალადინი, სულთანი გადაწყვიტავს, რომ მას შეუძლია ნებისმიერთან ერთად დაქორწინება. ალადინი და ჯასმინი ერთად რჩებიან. ჯინი ტოვებს მათ და მიემართება სამყაროს გარშემო სამოგზაუროდ.
პერსონაჟები და გახმოვანება
thumb|280პქ|მთავარი პერსონაჟები: ჯინი და ხალიჩა, სულთანი, ჯასმინი, ალადინი, აბუ, ჯაფარი და იაგო.
ფილმზე მუშაობა
thumb|280პქ|left|ფილმის პერსონაჟების შედარებითი დიაგრამა
1988 წელს ჰოვარდ ეშმენის შემოთავაზებით, დისნეის კომპანიას უნდა ემუშავა ალადინის მუსიკალურ ადაპტაციაზე. სიუჟეტისა და სიმღერების შექმნის შემდეგ გადაწყდა, რომ რეჟისორები იქნებიან ჯონ მასკერი და რონ კლემენტსი. 1991 წელს სცენარი გადასცეს სტუდიის დირექტორს ჯეფრი კაცენბერგს, რომელსაც ეს ვარიანტი არ მოეწონა და მოითხოვა სცენარის შეცვლა. სცენარიდან ამოღებული იქნა ალადინის დედა, ხოლო პრინცესა ჯასმინის როლი უფრო მკვეთრი გახდა. ალადინის პიროვნებაც უფრო დაიხვეწა და ახალგაზრდა ჰარისონ ფორდს ჰგავდა. თუთიყუში იაგო კომიკურ პერსონაჟად აქციეს.
პერსონაჟების უმრავლესობა ეფუძნება კარიკატურისტ ელ ჰირშფილდის ნახატებს, მაგრამ ჯაფარი გამონაკლისია. ალადინი, რომელიც შექმნა ანიმატორმა გლენ კინმა, უნდა ყოფილიყო მსახიობ მაიკლ ჯეი ფოქსის ასლი, მაგრამ შემდეგ იგი შეცვლილი იქნა და გახდა ტომ კრუზის, რეპერ ემ სი ჰამერისა და კელვინ კლაინის კრებითი სახე.
ფილმში გამოყენებული იქნა კომპიუტერულ ანიმაცია. მაგალითად, კომპიუტერული გრაფიკის საშუალებით იქნა აგებული საოცრებათა გამოქვაბულის შესასვლელი - ვეფხვის თავი. კომპიუტერული გრაფიკა არის გამოყენებული აგრეთვე მფრინავი ხალიჩის ტექსტურაში და გამოქვაბულიდან გაქცევის სცენაში.
ჯინი იქმნებოდა რობინ უილიამსის ტიპაჟიდან, მიუხედავად იმისა, რომ კაცენბერგს სურდა, რომ პროტოტიპი ყოფილიყო ჯონ კენდი, სტივ მარტინი ან ედი მერფი. უილიამსი ამ როლზე პირველივე თხოვნით დათანხმდა, მიუხედავად იმისა, რომ პარალელურად კიდევ ორ ფილმზე მუშაობდა. მას მისცეს ტექსტი, მაგრამ საკუთარი ფრაზების დამატების უფლებაც დაუტოვეს. აღმოჩნდა, რომ მან მოსინჯა 52 სხვადასხვა ტიპაჟი. ჯინის ანიმატორმა, ერიკ გოლდბერგმა აირჩია ამ ტიპაჟებიდან ერთ-ერთი და სწორედ ეს იქცა იმ ჯინად, რომელიც ფილმშია. აღსანიშნავია, რომ ფილმის გაგრძელებაზე უილიამსი არ მუშაობდა და ბევრი მოყვარულის თქმით, მისი იუმორი ამ ფილმებს ნამდვილად აკლია.
უილიამსმა ასევე გაახმოვანა ვაჭარი, რომელიც ჩნდება ფილმის დასაწყისში, რაც საერთოდ არ ეწერა სცენარში. თავდაპირველად სურდათ ამ ვაჭრის ჯინად გადაქცევა, მაგრამ ეს იდეა დაივიწყეს.
სქოლიო
კატეგორია:უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1992 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1992 წლის ფილმები კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები
მონტეფელტრო (დინასტია)
მონტეფელტრო (იტალ. Montefeltro, ლათ. Montis feretri) იყო იტალიური არისტოკრატული დინასტია, რომელიც ფლობდა მამულებს მარკესა და რომანიის რეგიონებში. XIII საუკუნეში დინასტია ფლობდა ქალაქ ურბინოს.
ურბინოს ჰერცოგები
კატეგორია:იტალიელი დიდგვაროვნები
სალერნო
სალერნო (Salerno) — ქალაქი და კომუნა სამხრეთ-დასავლეთ იტალიაში, კამპანიის რეგიონში, სალერნოს პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს სალერნოს ყურესთან, ტირენიის ზღვის სანაპიროზე.
უფრო თანამედროვე ისტორიაში, ქალაქი მასპინძლობდა იტალიის მეფე ვიქტორ ემანუელ III-ს, რომელმაც აქ 1943 წელს, მეორე მსოფლიო ომისას მოკავშირეებთან მშვიდობიანი მოლაპარეკების შემდეგ რომიდან გადმოინაცვლა. ამის შემდეგ, აქ ჩამოყალობდა ე. წ. „სამხრეთის ხელისუფლება“ და სალერნო რამდენიმე თვის განმავლობაში იტალიის „დედაქალაქი“ გახდა. მის მახლობლად განხორციელდა მოკავშირეთა რამდენიმე შემოჭრა.
დღეისათვის, სალერნო კამპანიისა და ზოგადად მთელი იტალიის მნიშვნელოვანი კულტურილი ცენტრია თავისი გრძელი და მოვლენებით აღსავსე ისტორიით. ქალაქს მდიდარი და მრავალგვარი კულტურა გააჩნია. ამავე დროს, სალერნო სამ განსხვავებულ რაიონად იყოფა: შუა საუკუნეების ნაწილი თანამედროვე ხელოვნების არეალებით, XIX საუკუნეში დაგეგმარებული რაიონი და უფრო მჭიდროდ დასახლებული ომის შემდგომი არეალი, რომელიც აპატრამენტთა რამდენიმე ბლოკს მოიცავს.
ამზარა (გულრიფშის მუნიციპალიტეტი)
ამზარა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (ამტყელის თემი), მდინარე კოდორის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 280 მ, შავი ზღვიდან 24 კმ, მაჭარიდან 37 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სალერნო
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის ქალაქები
ამზარა (გულრიფშის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:ამტყელის თემის სოფლები
ხილიჭამია ხელფრთიანები
ხილიჭამია ხელფრთიანები (Megachiroptera), ძუძუმწოვრების ქვერიგი ხელფრთიანების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 6-40 სმ, ფრთების შლისი 1,5 მ, მასა 15-900 გ აღწევს. გავრცელებული არიან აღმოსავლეთ ნახევარსფეროს ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ოლქებში, ჩრდილოეთით ეგვიპტემდე, მცირე აზიამდე და სამხრეთ იაპონიამდე. ყოფილ სსრკ-ში არ გვხვდებიან.ქვერიგში 1 ოჯახი (Pteropidae), 3 ქვეოჯახი და 150-მდე სახეობაა. აქტიური არიან ღამით და შებინდებისას. კარგად აქვთ განვითარებული მხედველობა და ყნოსვა. ქმნიან დიდ კოლონიებს.იკვებებიან უმთავრესად ტროპიკული მცენარეების ნაყოფით, წვრილი ფორმები — ნექტრით და ყვავილის მტვერით. ზოგჯერ ზიანს აყენებენ მებაღეობას. Pteropus-ის გვარის წარმომადგენლებს, ზოგჯერ კი ყველა ხილიჭამია ხელფრთიანებს მფრინავ ძაღლებსაც უწოდებენ.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 11, გვ. 483, თბ.,1987
როქსანა სვენცელი
როქსან სვენცელი (დ. 9 დეკემბერი, 1962) — ტევას ტომის მკვიდრი ამერიკელი მოქანდაკე, კერამიკოსი მხატვარი, ძველი სამზარეულოს აქტივისტი და გალერისტი სანტა კლარა პუებლოდან. მისი ნამუშევრები დიდ საზოგადოებრივ კოლექციებშია. მოპოვებული აქვს მრავალი ჯილდო.
ადრეული ცხოვრება
სვენცელი დაიბადა ტაოს პუებლოში, ნიუ-მექსიკოში, 1962 წელს. მშობლებმა, რალფ და რინა სვენცელებმა, ხელი შეუწყეს მის ხელოვნებისადმი ინტერესს. მისი მამა იყო გერმანელ-ამერიკელი ფილოსოფიის პროფესორი, რომელიც ასწავლიდა სანტა ფეს სენტ-ჯონის კოლეჯში. დედა, რინა სვენცელი, იყო აქტივისტი, არქიტექტორი, მეცნიერი და მხატვარი, რომელიც დაიბადა სანტა კლარა პუებლოს მხატვრების ოჯახში. მისი ბიძა, ტიტო ნარანჰო, იყო მხატვარი და მეცნიერი, ხოლო მისი მეორე ბიძა, მაიკლ ნარანჰო, იყო ცნობილი მოქანდაკე, რომელიც დაბრმავდა ვიეტნამის ომში. სვენცელის ორი დეიდა, ჯოდი ფოლველი და ნორა ნარანჰო მორსი, კერამიკოსები არიან.
განათლება
1978 წელს სვენცელი მშობლების დახმარებით ჩაირიცხა ამერიკის ინდიელთა ხელოვნების ინსტიტუტში (IAIA), სანტა ფეში. მისი პირველი ხელოვნების ჩვენება იყო ინსტიტუტის მუზეუმში. ორი წლის შემდეგ, იგი გადავიდა პორტლენდის მუზეუმის სამხატვრო სკოლაში 1980 წელს. სვენცელი ერთწლიანი სწავლის შემდეგ უკმაყოფილო და იმედგაცრუებული გახდა პორტლენდის ხელოვნების სცენით. იგი გრძნობდა, რომ პორტლენდში მხატვრები გამოყოფდნენ ხელოვნებას ყოველდღიური ცხოვრებისგან და მათი ხელოვნება არ ასახავდა გარემოს, მაშინ როცა სვენცელის ხელოვნება შთაგონებული იყო ცხოვრებისეული გამოცდილებით. სვენცელს სჯერა უწყვეტი სწავლის და თქვა: „ყოველი დღე არის ახალი წიგნი, გამოცდა ყველა დისციპლინაში, საკუთარი თავის წინსვლის შანსი და შესანიშნავი დრო სათამაშო მოედანზე“.
პირადი ცხოვრება
სვენცელი შვილებსაც და შვილიშვილებსაც სახლში ასწავლიდა. მისი ვაჟი, დოქტორი პორტერ სვენცელი, არის პროფესორი და ასოცირებული დეკანი ამერიკის ინდიელთა ხელოვნების ინსტიტუტში (IAIA). მისი ქალიშვილი, როუზ ბინ სიმპსონი ასევე კერამიკული მოქანდაკეა, რომელმაც მიიღო ხელოვნების მაგისტრის ხარისხი როდ-აილენდისს დიზაინის სკოლაში.
კარიერა
სვენცელის ბუნებასთან ურთიერთობამ გამოიწვია ხეების დარგვისა და ბაღების დეკორაციის განსაკუთრებული ინტერესი. სვენცელი ცხოვრობს თიხის სახლში, რომელიც მან თავად ააშენა. ოჯახი მონაწილეობს პუებლოს საზეიმო ცეკვებსა და დღესასწაულებში. სვენცელი ასევე ამუშავებს საკუთარ მიწას.
1987 წელს სვენცელმა სანტა კლარა პუებლოში დააარსა არაკომერციული ორგანიზაცია Flowering Tree Permaculture Institute', სადაც ის პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებს. ინსტიტუტი ეფუძნება ეკოლოგიური დიზაინის, მდგრადი ცხოვრებისა და სოფლის მეურნეობის თეორიებს. ინსტიტუტი მსურველებს სთავაზობს გაკვეთილებს ჯანსაღი ცხოვრების შესახებ. ინსტიტუტში ისწავლება კლასები: მეურნეობის მეთოდები, მცირე წყლის მოხმარებით მიწათმოქმედება მაღალ უდაბნო კლიმატში, მეცხოველეობა, თიხით მშენებლობა და მზის ენერგია. მისი მუშაობა ინსტიტუტში ეფუძნება პირად ფილოსოფიას, რომელიც ინსპირირებულია ინდიელი ამერიკელი წინაპრების მიერ. ისინი დღემდე ინარჩუნებენ ძირძველ ცოდნას კონსერვაციის შესახებ. სვენცელის ინიციატივა, Pueblo Food Experience, მონაწილეებს სთავაზობს საკვებს.
სვენცელი მართავს ქალაქის გალერეას, რომელიც მდებარეობს პოჰოაკე პუებლოს ჩრდილოეთით, სანტა-ფეში. გალერიაში გამოფენილია მისი კერამიკა და ბრინჯაოს ნამუშევრები. მუზეუმი ასევე მასპინძლობს ჯგუფურ გამოფენებს.
ნამუშევრები
სვენცელის სკულპტურები ასახავს პირად ემოციებს. სკულპტურებს ძირითადად ქალის ფორმა აქვთ. როქსანას ხელოვნება ძირითადად ფოკუსირებულია ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა გენდერული როლები, იდენტობა, პოლიტიკა, ოჯახი და წარსული. სვენცელი თავის თიხის ფიგურებს თიხის ხვეულებისგან აკეთებს. იგი იყენებს კომერციულად წარმოებულ თიხას, რაც განსხვავდება პუებლოს სხვა მეთუნეებისგან, რომლებიც თხრიან, სრესენ, ასუფთავებენ და ამუშავებენ საკუთარ თიხას. სვენცელმა თქვა, რომ მას არ აწუხებს ის, რომ მისი თიხა მაღაზიაშია ნაყიდი, რადგან თიხა მაინც დედამიწიდან მოდის. იგი ალაგებს თიხას სქელ ხვეულებად, რათა ააწყოს ფიგურების ღრუ კედლები. დახვევის ორ-ოთხდღიანი პროცესის დროს სვენცელი ინარჩუნებს თიხის ტენიანობას და იყენებს დანას ან ქვას ხვეულების გასასწორებლად. მიუხედავად იმისა, რომ სვენცელის ფიგურები ცარიელია, თითოეული მათგანის თითები მყარია. საბოლოო ქანდაკება ხშირად მოხატულია და შეიძლება შეიცავდეს თვალების, თმის ან ტანსაცმლის დეტალებს.
კლოუნების გამოჩენა
სვენცელის სანტა კლარას მემკვიდრეობის ნახვა შეიძლება მის სკულპტურათა სერიაში კლოუნი. კლოუნი, ან „კოშარე“, არის წმინდა არსება, რომელიც ხშირად ასწავლის თავისი მოქმედებებით. სვენცელის სასოწარკვეთილი კლოუნის ფიგურა არის კომენტარი საკუთარი იდენტობის დაკარგვაზე. თავად ქანდაკება არის კლოუნი, რომელიც სევდიანად იყურება ქვემოდან და ცდილობს გადმოსცეს საკუთარი თავის ხელახლა პოვნისთვის ბრძოლა. კლოუნების გამოჩენა (1988) სიმბოლოა პუებლოს ხალხის ამ სამყაროში გაჩენის. ამ ინსტალაციის სამი ფიგურა არის ადამიანის ნაწილობრივი ფორმები, რომლებსაც თანდათან მივყავართ საბოლოო, სრულ ფიგურამდე. თითოეული ნაწილობრივი ფორმა მიზნად ისახავს აღბეჭდოს გაოცების, ცოდნისა და შიშის გრძნობა. აღმავლობის ეტაპები გამოჩენაში, რომელიც ნაჩვენებია თითოეული ფიგურის განვითარებაში, კიდევ უფრო უსვამს ხაზს პუებლოს კოლექტიურ მოგზაურობას აღმატებისკენ.
ესკიზი
სვენცელის ნაშრომი, ესკიზი, ეხებოდა არარეალურ ფიზიკურ სტანდარტებს, რომლებსაც პოპულარული კულტურა ახალგაზრდა ქალებს უწესებს. ნამუშევარი ეხება ქალების ბრძოლას საკუთარი იმიჯისა და იდენტობისთვის. Pinup-ში მკვიდრი ამერიკელი ქალის უემოციო სახე თეთრად არის შეღებილი. ფიგურა ფარავს მის შიშველ ფორმას თხელი, ბიკინიში გამოწყობილი მოდელის უთავო პოსტერის მიღმა. ფიგურა ცდილობს მოერგოს საზოგადოების მიერ წინასწარ შექმნილ იმიჯს და იმალება მიუწვდომელი სურათის ნიღბის მიღმა, როგორც ფერით, ასევე ფორმით. „სრულყოფილი“ სხეულისა და სახის ტვირთი ამძიმებს ფიგურას ისე, რომ ფიგურა დაქვეითებულ, დამარცხებულ პოზაშია; ფიგურის ხელის და ფეხის თითები არ არის მორთული მაკიაჟით და პოსტერით, რაც აჩვენებს ფიგურის ნამდვილ ლამაზ ბუნებას.
კრიზისში
სვენცელის კრიზისში (1999) ცდილობს შეისწავლოს მედიის გავლენა ქალის სილამაზესა და იდენტობაზე. ამ ნაწარმოების ფიგურას, როგორც ჩანს, ესმის, თუ რა გავლენას ახდენს მასზე მედია და პოპ კულტურა. ფიგურა ცდილობს შეებრძოლოს სილამაზისა და იდენტობის ამ პროგნოზირებულ იდეალებს საკუთარი ხელის დაჭერით. მიუხედავად ამისა, თავად ფიგურის მკვეთრად შეღებილი წითელი ფრჩხილები სიმბოლოა იმ საშიშროებისა, რასაც მას მედია უქმნის.
სიცოცხლისთვის, ყველა მიმართულებით
სვენცელის მუდმივი საჯარო ინსტალაცია, For Life in All Directions (2004) შეკვეთილი იქნა ამერიკელი ინდიელების ეროვნული მუზეუმის მიერ, ვაშინგტონში. იგი შექმნილია ჩამოსხმული ბრინჯაოს, ხვეული და ხელნაკეთი ჭურჭლისა და საღებავისგან. დამონტაჟებულია ელმერ და მერი ლუის რასმუსონის თეატრის ფოიეში.
თავშეფარებული სიცოცხლეები
პენსილვანიის უნივერსიტეტის არქეოლოგიისა და ანთროპოლოგიის მუზეუმმა 2000 წელს სვენცელისგან იყიდა სკულპტურა Nestled Lives, რათა გამოეფინა მკვიდრი ამერიკელი ხმების გალერეაში, (კურატორი დოქტორი ლუსი ფაულერ უილიამსი). ქანდაკება დამზადებულია თიხისგან და გამოსახავს მჯდომარე ქალს გაშლილი ხელებით, რომელსაც სამი გობი უჭირავს. ეს ნამუშევარი ლოს-ალამოსის ხანძრის დროს შეიქმნა. სვენცელი ფიქრობდა ადამიანებზე და განსაკუთრებით ქალებზე. „მე დავინახე მიწა, რომელიც ჩემს სახლთან იწვოდა... პუებლოს ხალხისთვის დედამიწა ჩვენი დედაა. თასები განიხილება, როგორც თაობების მსგავსი ნიშანი - დედამიწა ყველას გვიცავს.“
კოლექციები
მისი ნამუშევრები გამოფენილია სმიტსონის ნაციონალური მუზეუმის ამერიკელი ინდიელების კოლექციებში, კარტიე პარიზში, ახალი ზელანდიის ტე პაპა ტონგარევას მუზეუმში, სანტა ფე კონვენციის ცენტრში და უელინგტონის მუზეუმში ახალ ზელანდიაში. სხვა კოლექციები შედის ბრუკლინის მუზეუმში, ჰერდის მუზეუმში, დენვერის ხელოვნების მუზეუმში,  ჯოსლინის ხელოვნების მუზეუმში, ნელსონ-ატკინსის ხელოვნების მუზეუმში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალები კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალები კატეგორია:მოქანდაკეები კატეგორია:კერამიკა
ევაგრე პონტოელი
ევაგრე პონტოელი (345—394) — ადრექრისტიანული ეკლესიის ცნობილი საეკლესიო მოღვაწე, ფილოსოფოსი.
ბიოგრაფია
ევაგრე დაიბადა 346 წელს მღვდლის ოჯახში, რომის იმპერიის პონტოს პროვინციის ქალაქ ებორაში. რიტორიკული განათლება მისცა ცნობილმა ფილოსოფოსმა ლიბანიუსმა. ევაგრე პონტოელი გამოირჩეოდა ლამაზი ფიზიკური გარეგნობით და კარგად ჩაცმის მოყვარული იყო. წმინდა წიგნები და ქრისტიანული რელიგია მას გააცნო და შეაყვარა გრიგოლ ღვთისმეტყველმა. ბასილი დიდმა აკურთხა ევაგრე სასამის ეკლესიის დიაკვნად. 379 წელს გრიგოლ ღვთისმეტყველმა (ან გრიგოლ ნოსელმა) ევაგრე კონსტანტინოპოლში წაიყვანა. 381 წელს ევაგრე კი არქიდიაკვანი გახდა. ევაგრე ქართველს, მისი ლამაზი და მოხდენილი გარეგნობის გამო, ყურადღება მიაქცია ერთმა წარჩინებულმა კონსტანტინოპოლელმა მანდილოსანმა, მისმა ქმარმა კი, ეჭვიანობის ნიადაგზე, ევაგრეს მოკვლა დაუპირა. ევაგრე იძულებული გახდა კონსტანტინეპოლი დაეტოვებინა და იერუსალიმში გადასულიყო საცხოვრებლად, სადაც ბერად აღიკვეცა და დაიწყო ბერული ცხოვრება. შემდეგ გადავიდა ეგვიპტეში და გარდაცვალებამდე იქ ცხოვრობდა.
იყო ორიგენისტი, წამოყენებული ჰქონდა მოძღვრება სულთა წინასწარი არსებობის შესახებ, ქადაგებდა მონაზვნურ იდეებს. მისი შრომები ადრევე ითარგმნა ლათინურად, თარგმნა რუფინუსმა, V საუკუნის მეორე ნახევარში გენადიოს მასილიელმა დაიწუნა ძველი თარგმანი და შეაკეთა ის. VI საუკუნეში ევაგრი ორიგენესთან ერთად ოფიციალურად შეაჩვენეს და მისი შრომები ბერძნულ ენაზე დაიკარგა.
ქართველი მეცნიერები სიმონ ყაუხჩიშვილი, კორნელი კეკელიძე, მიხეილ თამარაშვილი და სხვები ბიზანტიელი ისტორიკოსების, ნიკიფორე ქსანთოპულოსის, სოზომენესა და სხვათა ცნობების ინტერპრეტაციის საფუძველზე ასკვნიდნენ, რომ ევაგრე იყო არა პონტოს ქალაქ ებორადან (იბარადან), არამედ იყო იბერი ანუ ქართველი დასავლეთ საქართველოდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:პონტოელი ბერძნები კატეგორია:დაბადებული 345 კატეგორია:გარდაცვლილი 399 კატეგორია:თეოლოგები კატეგორია:ბერძენი ფილოსოფოსები
ტაბაწყური (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი)
ტაბაწყური — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ტაბაწყური, მოლითი). მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანზე, ტაბაწყურის ტბის ნაპირას, ზღვის დონიდან 2000 მეტრი, ბორჯომიდან 60 კილომეტრი. სოფელში შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — განვითარებული შუა საუკუნეების „ტაბაწყურის წითელი ეკლესია“.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 560 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შპიკეროოგი
მინი|250პქ|კუნძულის მდებარეობა მინი|250პქ|აერო ფოტო დასავლეთიდან შპიკეროოგი (Spiekeroog) — გერმანიის კუთვნილი კუნძული ჩრდილოეთის ზღვაში, აღმოსავლეთ ფრიზის კუნძულების შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულებს — ლანგეოოგსა (დასავლეთით) და ვანგეროოგეს (აღმოსავლეთით) შორის. მიეკუთვნება ქვემო საქსონიის მხარის ვიტმუნდის რაიონს. არსებულ ერთადერთ სოფელს ასევე შპიკეროოგი ჰქვია.
კუნძულის ფართობი 18,25 კმ²-ია, მატერიკთან უახლოესი მანძილია 5,7 კმ. იგი ავტომობილებისგან თავისუფალია გარდა სახანძრო და რესურსების გადასაზიდი მანქანებისა. კონტინენტურ გერმანიასთან აკავშირებს ყოველდღიური საბორნე მიმოსვლა.
სახელ „შპიკეროოგის“ წარმოშობა სადავოა. თუმცა, დღეისათვის მისი მოსახლეობა დარწმუნებულია, რომ ის იტაგრმნება როგორც „საწყობი კუნძული“.
მოსახლეობა
2010 წლის მონაცემებით, კუნძულის მოსახლეობა 781 ადამიანს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის კუნძულები
Aenictus westwoodi
Aenictus westwoodi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
კრუშევოს თემი
კრუშევოს თემი (Општина Крушево) — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს პელაგონიის რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 9 684 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 50.79 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — კრუშევო. ადმინისტრაციული ცენტრის ჩათვლით თემის შემადგენლობაში შედის 19 დასახლება
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 190.68 კმ²-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
Cephalotes unimaculatus
Cephalotes unimaculatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სტრაკონიცეს რაიონი
220პქ|მინი|მარჯვნივ|ქალაქი სტრაკონიცე 220პქ|მინი|მარჯვნივ|რაიონის მდებაროება [[სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში, ჩეხეთში]] სტრაკონიცე (ჩეხ. Okres Strakonice) — რაიონი სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი სტრაკონიცე. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 375,03 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 51 470 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 37 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
ზოსიმე კუმურდოელი
ზოსიმე კუმურდოელი (XI ს.) — საეკლესიო  მოღვაწე, კუმურდოელი  ეპისკოპოსი. კუმურდოს ტაძრის ერთ-ერთი აღმშენებელი.
ცნობები  ზოსიმე  კუმურდოელის  შესახებ  დაცულია  კუმურდოს  ტაძრის 964 წლის  ორ  წარწერაში. პირველი ამოკვეთილია  ერთ  გრძელ  სტრიქონად  ტაძრის  დასვლეთის  მონაშენის სამხრეთ  კედელზე:  ”ადიდენ  ღმერთმან  ბაგრატ  მეფე  და  დედაი  მათი  მარიამ  დედოფალი. აღეშენა შტოი  ესე  მეფობასა  მათსა, მღვდელმთავრობასა  ზოსიმე  კუმურდოელისასა...”. წარწერაში დასახელებულია  მეფე  ბაგრატ IV (1027-1072) და  დედამისი  მარიამ  დედოფალი.
ტაძრის მეორე  წარწერა 9 სტრიქონად  და  ულამაზესი  ასომთავრული  დამწერლობითაა  ამოკვეთილი  ტაძრის  სამხრეთი  შესასვლელის  მარჯვნივ  ჩასმულ  ქვის  ფილებზე. წარწერის მიხედვით, ზოსიმე  კუმურდოელს  შეუმკია  ტაძრის  საკურთხეველი - ბარძიმ-ფეშხუმი, ჯვარი  და  მაცხოვრის  ხატი, რომელიც   დაუმზადებია  ოქრომჭედელ  დავითს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები
ნიკოლოზ ალექსი-მესხიშვილი
ნიკოლოზ ალექსი-მესხიშვილი (დ. 20 ოქტომბერი, 1840 — გ. 27 მაისი, 1908) — ქართველი მთარგმნელი და პუბლიცისტი.
ნიკოლოზ ალექსი-მესხიშვილი დაიბადა სოფელ ქვემო ჭალაში, კასპის რაიონში. აქვეყნებდა პუბლიცისტურ წერილებსა და რეცენზიებს „დროებაში“ და „ივერიაში“. იყო ჟურნალ „კვალის“ რედაქტორ–გამომცემელი 1903 წლიდან. 70–იან წლებში მსახურობდა მაზრის უფროსად ახალციხეში. დააარსა ქალთა სასწავლებელი, ხელმძღვანელობდა აბასთუმანის საკურორტო მშენებლობას. დაეხმარა იტალიელ მხატვარს პრემაცოს ვარძიისა და საფარის სამონასტრო კომპლექსების შესწავლაში. 90–იან წლებში იყო მაზრის უფროსი თიანეთში, 1902 წლიდან კი დუშეთში. ზრუნავდა ფშავ–ხევსურეთში გზების გაყვანაზე. ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტის თბილისში გადმოსვენებისას გამოაქვეყნა მამის–იაკინთეს არქივში დაცული მასალა პოეტის შესახებ 1893 წელს. მეთაურობდა ქართული სკოლის დაარსებას სოხუმში 90–იან წლებში, მართავდა ლიტერატურულ–დრამატულ საღამოებს. 90–იან წლებში ქვემო ჭალაში დააარსა ბიბლიოთეკა, რომელსაც გადასცა საკუთარი სახლი და წიგნები. 1902 წელს რუსულად თარგმნა და 1903 წელს გამოსცა ილია ჭავჭავაძის „სომეხთა მეცნიერნი ანუ ქვათა ღაღადი“. „ივერიაში“ გამოაქვეყნა თეორიული ნაშრომი „ისტორიული პიესის წარმოდგენის გამო“ 1904 წელს, აგრეთვე ეთნოგრაფიული ხასიათის თხზულებები. ნიკოლოზ ალექს-მესხიშვილი იყო თეატრალური მოღვაწე. გარდაიცვალა 1908 წელს და დაკრძალულია სამთავისის ტაძრის გალავანში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1840 კატეგორია:გარდაცვლილი 1908 კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი
NGC 529
NGC 529 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1827 წლის 17 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:ანდრომედას თანავარსკვლავედი
მარტინ ესლინი
მარტინ ჯულიუს ესლინი (დ. 6 ივნისი, 1918 — გ. 24 თებერვალი, 2002) — უნგრელ-ინგლისელი პროდიუსერი, დრამატურგი, კრიტიკოსი, ჟურნალისტი, მთარგმნელი, მეცნიერი და დრამის პროფესორი.
1961 წელს, ესლინმა გამოაქვეყნა ნაშრომი სახელწოდებით „აბსურდის თეატრი“, რითაც მან შექმნა ვრცელი და ცნობილი ტერმინი „აბსურდის თეატრი“. ჯონ კალდერს, დრამატული მასალების გამომცემელს და სამუელ ბეკეტის ახლო მეგობარს, ესლინის წიგნი „1960-იანი წლების ყველაზე გავლენიან თეატრალურ ტექსტად“ მიაჩნდა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი დრამატურგები კატეგორია:უნგრელი დრამატურგები კატეგორია:ინგლისელი კრიტიკოსები კატეგორია:უნგრელი კრიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
ბანიტე
ბანიტე (Баните) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1031 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
პალმის კუნძულები
thumb|250 px|ხედი საერთაშორისო კოსმოსური სადგურიდან. პალმის კუნძულები — ხელოვნური კუნძულები დუბაიში, არაბთა გაერთიანებულ საემიროებში, რომლებზეც განლაგებულია უმთავრესი კომერციული და საცხოვრებელი ინფრასტრუქტურა. ეს არის ნიმუში ტრადიციების პროგრესთან შერწყმისა. არაბებს რელიგია უკრძალავს უცხოელებისათვის მიწის მიყიდვას, ამიტომაც მათ ხელოვნური კუნძულების შექმნა გადაწყვიტეს და შესაბამისად და შესაბამისად ამ მიწის თავისუფლად გაყიდვაც შეეძლებათ.
ხელოვნურმა კუნძულმა „პალმის კუნძულის“ სახელწოდება ფორმის გამო მიიღო. ”პალმის კუნძულები” მსოფლიოში უდიდესი ხელოვნური კუნძულები გახდება, რომლებიც ჩინეთის კედლის მსგავსად, კოსმოსიდან შეუიარაღებელი თვალითაც გამოჩნდება.
პალმა ჯუმეირა
კუნძული „ხის ტანისგან“, „ვარჯისა“ და ნახევარმთვარისგან შედგება. „პალმის ტანზე“, რომლის სიგრძე ორი კილომეტრია, ხოლო სიგანე 450 მეტრი, უმაღლესი დონის 7 სასტუმრო, უამრავი მაღაზია და საცხოვრებელი შენობებია განთავსებული. ლუქსის კლასის მქონე 10 შენობა ზღვას გადაჰყურებს. კუნძულის ცენტრალურ ნაწილში - „მარინში“, 2 სასტუმრო, იახტკლუბი, სპეციალიზებული მაღაზიები და ორი დიდი ნავსაყუდელია განთავსებული. მთლიანობაში კუნძულზე 60 სასტუმრო, 400 ექსკლუზიური ვილა და კოტეჯია. ასევე 5 000 აპარტამენტი, წყლის პარკები, რესტორნები, სავაჭრო ცენტრები, სპორტული კლუბები, კინოთეატრები და სპეციალური ადგილები, რომლებიც განსაკუთრებით დაივინგის მოყვარულებს იზიდავს. კუნძულის „ვარჯი“ 17 გრაციოზული ტოტისგან შედგება, რომლებიც ზღვის სხვადასხვა მხარესაა მიმოფანტული. ერთ-ერთი მათგანი ყვევილების ბაღებითაა დაფარული, ხოლო დანარჩენებზე კოტეჯები და ვილებია. „ნახევარმთვარეზეც“ ასევე უმაღლესი კლასის სასტუმროებია.აქვეა მსოფლიოში უდიდესი წყალქვეშა პარკი დაივინგის მოყვარულთათვის. წყალქვეშ მდებარეობს „დაკარგული ქალაქი“, რომელიც წარმოადგენს მთელს ქალაქს, სადაც ჩაძირულია თვითმფრინავებისა და გემების, ეგვიპტური პირამიდებისა და ძველი რომაული კოლონადების ნახვაა შესაძლებელი.წყალქვეშ მათ ისტორიებსაც გაეცნობით.
პალმა ჯებელ ალი
რიგით მეორე კუნძული, რომელიც „პალმა ჯუმეირაზე“ დიდია. „პალმის ტანზე”, რომლის სიგრძე 2,4 კილომეტრია, ხოლო სიგანე 450 მეტრი, „ზღვის სოფელია” განთავსებული, სადაც 8 სასტუმრო, ელიტური საცხოვრებელი სახლები, სავაჭრო კომპლექსები, კინოთეატრები და სხვა დასასვენებელი დაწესებულებებია.
მთლიანად კუნძულების მშენებლობაზე 100 მილიონი კუბური მეტრი ქვიშა და ქვა დაიხარჯა, ხოლო დუბაის სახმელეთო ზოლი 120 კილომეტრით დაგრძელდა.
უნიკალური კომპლექსი „მსოფლიო“
უნიკალური კომპლექსი „მსოფლიო” 7 კონტინენტისა და 200 ხელოვნური კუნძულისგან შედგება და დუბაის სასტუმრო „ბურჯ ალ არაბის” მოპირდაპირე მხარესაა გაშენებული. ხელოვნური კუნძულებისგან განსხვავებით, „მსოფლიოში” ჩასვლა მხოლოდ ზღვიდან არის შესაძლებელი. კუნძულზე არ იქნება მაღალი შენობები, რაც ბუნებრივ კუნძულოვან ატმოსფეროს არღვევს. 200 კუნძული მსოფლიოს თითო ქვეყანას წარმოადგენს და კუნძულები ამა თუ იმ ქვეყნისთვის ლანდშაფტითა და დიზაინითაა წარმოდგენილი.
200px|მინი|მარჯვნივ|პალმ აილენდი 200px|მინი|მარცხნივ|პალმ აილენდი ზემოდან 200px|მინი|მარცხნივ|პალმ აილენდის ხედი 200px|მინი|მარჯვნივ|პალმ აილენდი
პროექტის მშენებლობას ხელმძღვანელობდა Al Nakheel-ის კორპორაცია, რომელმაც დუბაის სანაპირო ზოლი გაზარდა 120 კილომეტრით და შექმნა უზარმაზარი ტერიტორია სახლებისათვის, გართობისა და დასვენებისათვის.
კუნძულების შექმნის იდეა პირველად 2002 წელს გახმოვანდა, მთავარი იყო დუბაის გეოგრაფიული მდებარეობის გამოყენება იმისათვის, რომ გამხდარიყო საუკეთესო ტურისტული ადგილი. პალმ აილენდს თავისი უნიკალური სილამაზის გამო მსოფლიოს მერვე საოცრებასაც უწოდებენ. სახელწოდება „პალმ აილენდი” წარმოიშვა თავად კუნძულების ფორმიდან. უზარმაზე ტერიტორიაზე გაშენებულ კუნძულებს პალმის ხის ფორმა აქვთ ნახევარმთვარის ფორმით თავში. პირველი ორი კუნძული შედგება დაახლოებით 100 მილიონი კუბურ მეტრის ქვისა და ქვიშისგან. ყველა მასალა ემირატებიდან იქნა მოტანილი. სამ კუნძულს შორის მთავსებულია ასამდე მდიდრული სასტუმრო, ექსკლუზიური საცხოვრებელი ვილები და ბინები თავისი სანაპირო ზოლით, აგრეთვე მცირე პორტები, წყლის პარკები, რესტორნები, სვაჭრო ცენტრები, სპორტული დაწესებულებები და გამაჯანსაღებელი სპა ცენტრები.
დუბაის ბურჯ თაუერი უკვე მსოფლიოშო ყველაზე მაღალი შენობა გახდა. მისი სიმაღლეა 512 მეტრი. როდესაც მისი მშენებლობა დასრულება 2009 წელს მისი სიმაღლე დაახლოებით 800 მეტრის სიმაღლის იქნება.
თუმცა დუბაის არქიტექტურული მიღწევები ამით არ სრულდება. საკუთარ რეკორდს მოხსნის ალ ბურჯ თაუერი, რომელსაც 200 სართულზე მეტი ექნება და 1 კმ სიმაღლეს მიაღწევს.
ნაგებობა შედგება სამი გამოყოფილი ცათამბჯენისგან, რომლებიც დაკავშირებული იქნებიან ერთმანეთთან რამდენიმე ხიდით. ერთ-ერთი ცათამბჯენი დანარჩენებზე დაბალია და სახურავზე აქვს უზარმაზარი საცურაო კომპლექსი, დანარჩენი ორი კი უზარმაზაროი წვეტიანი სახურავით იქნება დასრულებული. დუბაის კუნძულების მშენებლობა წარმოუდგენელ თანხებთან არის დაკავშირებული, თუმცა იმდენად მომგებიანი პროექტია, რომ დანახარჯების რაოდენობა სრულიად ანაზღაურებადია. თითქმის ყველა კუნძული უკვე კერძო მფლობელობაშია. დუბაიში იმართება უმაღლესი კლასის წვეულებები, მოდური ჩვენებები, სპორტული შეჯიბრებები. კურორტის ხშირი სტუმრები არიან მსოფლიო დონის ვარსკვლავები, მსახიობები, მომღერლები, სპორტსმენები. ეს ყველაფერი განაპირობებს ახალი დუბაის სტატუსსა და შემოსავლებს.
21 ნოემბერს საზეიმოდ გაიხსნა პალმ აილენდი. 20 მილიონ დოლარიანი გახსნის ცერემონიალი გაიმართა უმდიდრეს სასტუმრო ატლანტისში. გახსნას 2000-მდე სტუმარი დაესწრო, მათი უმეტესობა მსოფლიოს უმდიდრესი ადამიანები იყვნენ, ჰოლივუდისა და სხვა ვარსკვლავები. ყველაზე აღსანიშნავი იყო 3 მილიონი დოლარის ღირებულების ფოიერვერკები, რომელმაც გაანათა პალმ ჯუმეირაჰის ყველა ტოტი. ორგანიზატორების თქმით, ეს იყო 7-ჯერ უფრო მასშტაბური ფოიერვერკი, ვიდრე იყო ამ წლის პეკინის ოლიმპიური თამაშების გახსნაზე. აღსანიშნავია, რომ ამ სანახაობის დანახვა კოსმოსიდანაც კი შეიძლებოდა.
დუბაის კუნძულები ბევრ ასპექტში წარმოადგენენ თანამედროვე საოცრებას. ქვეყანა ნავთობის მარაგით მიღებულ უზარმაზარ სიმდიდრეს აბანდებს ტურიზმის განვითარებაში და უახლოეს მომავალში კიდევ უფრო დიდ მოგებას მიიღებს ამ ინვესტიციისაგან.
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების გეოგრაფია
სალერნოს ყურე
მინი|250პქ|სალერნოს ყურის ხედი [[ამალფის სანაპიროდან]] სალერნოს ყურე (Golfo di Salerno) — ყურე ტირენიის ზღვაში, სამხრეთ-დასავლეთ იტალიის სალერნოს პროვინციის სანაპიროზე. ამ ზოლის ჩრდილოეთი ნაწილი წარმოადგენს ტურისტებში პოპულარულ ამალფის სანაპიროს, რომელიც მოიცავს ქალაქებს: ამალფის, მაიორის და პოზიტანის, აგრეთვე ქალაქ სალერნოს. მისი ფართობი 2 450 კმ²-ია.
სალერნოს ყურე ნეაპოლის ყურისგან გამოყოფილია სორენტინის ნახევარკუნძულით, სამხრეთით კი ესაზღვრება სილენტოს სანაპირო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ყურეები
მარინა ბალიაშვილი
მარინა ბალიაშვილი (დ. 1948) — ქართველი მეცნიერი და ფსიქოლოგი.
1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი, ფსიქოლოგიის სპეციალობით. უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტურა კი 1973 წელს. 2001-2007 წლებში იყო დ. უზნაძის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში, დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. შემდეგ კი, ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის პიროვნებისა და სოციალური ფსიქოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი და ამავე ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარე. ოცდაათი სამეცნიერო ნაშრომის და 4 მონოგრაფიის ავტორი, აქედან 2 სახელძღვანელო. მონაწილეობა აქვს მიღებული სახვადასხვა პროექტებში და 4 სართაშორისო კონფერენციაში. მისი სამეცნიერო ინტერესები მიმართულია საზოგადოებრივი ღირებულებების და განწყობათა კვლევაზე. დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა 2002 წელს „მე-ს ობიექტივაციის როლი ქცევის რეგულაციაში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები
ცხვირნალისებრნი
ცხვირნალისებრნი — ძუძუმწოვრების ოჯახის ხელფრთიანების რიგი. მათი სხეულის სიგრძეა 35-110 მმ. დინგზე აქვთ რთული ფოთლისებრი დანამატი — შიშველი კანოვანი წარმონაქმნი, რომელიც გარს ერტყმის ნესტოებს. აერთიანებს 80-მდე სახეობას, რომელთაგან საქართველოში გვხვდება 4 (დიდი, მცირე, სამხრეთული და მეჰელის ცხვირნალა). გავრცელებული არიან სამხრეთ ევროპაში, კავკასიასა და შუა აზიაში. ცხოვრობენ მღვიმეებში, იშვიათად სხვენზე. ზოგჯერ ქმნიან მოზრდილ კოლონიებს. შობენ 1-2 ნაშიერს. იკვებებიან უმთავრესად ღამის პეპლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელფრთიანები *
Cephalotes umbraculatus
Cephalotes umbraculatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მანუჩარ III
მანუჩარ III ჯაყელი (დ. 1591 —  გ. 1625) — სამცხის ათაბაგი 1614-1625,  მანუჩარ II-ის ძე. მამის ირანში ყოფნის დროს  შაჰმა  აბას I-მა მანუჩარ III სამცხე-საათაბაგოს გამგებლად ცნო. 1608 ოსმალების მიერ ახალციხის ხელახლა დაპყრობის შემდეგ მანუჩარ III ქართლში გადავიდა. 1614 მამის გარდაცვალების შემდეგ ტახტს დაეუფლა. იგი ცდილობდა შეეჩერებინა მესხ ფეოდალთა გამაჰმადიანების პროცესი, რითაც ოსმალთა უკმაყოფილება გამოიწვია. 1624 არზრუმის ფაშამ მანუჩარ III-ის წინააღნდეგ ილაქშრა. მანუჩარ III მცირე რაზმით ქართლში გადავიდა. აქ მონაწილეობა მიიღო მარაბდის ბრძოლაში სპარსელების წინააღმდეგ. ამის შემდეგ სულთანმა მანუჩარ III-ს ქრისტიანობის შენარჩუნებით ათაბაგობა დაუმტკიცა. სამშობლოში მომავალი გზაში მოკლა ბიძამ - ბექამ (საფარ-ფაშა).
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-საათაბაგოს ათაბაგები კატეგორია:დაბადებული 1591 კატეგორია:გარდაცვლილი 1625 კატეგორია:ჯაყელები კატეგორია:მოკლული ქართველები
აზერკოსმოსი
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კოსმოსური სააგენტო (აზერკოსმოსი) (Azərkosmos Açıq Səhmdar Cəmiyyəti (Azərkosmos ASC) — აზერბაიჯანული სააქციო საზოგადოება, რომელიც არის აზერბაიჯანის ტრანსპორტის, კავშირგაბმულობისა და საინფორმაციო ტექნოლოგიების სამინისტროს დაქვემდებარების ქვეშ. აზერკოსმოსი არის პირველი სატელიტური ოპერატორი კავკასიის რეგიონში, რომელიც მთლიანად ეკუთვნის აზერბაიჯანის მთავრობას.
სატელეკომუნიკაციო თანამგზავრით Azerspace-1, კომპანია უწევს ფართოზოლოვან და სამაუწყებლო მომსახურებას მომხმარებლებს ევროპაში, აფრიკაში, ახლო აღმოსავლეთში, კავკასიასა და ცენტრალურ აზიაში. კომპანია უზრუნველყოფს სატელიტური გამოსახულების და გეოინფორმაციულ მომსახურებას.
ისტორია
2008 წელს მინისტრთა კაბინეტის სხდომაზე პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა წამოაყენა საკითხი აზერბაიჯანში თანამედროვე საჰაერო კოსმოსური ინდუსტრიის ჩამოყალიბებისა და ქვეყნის სატელეკომუნიკაციო თანამგზავრის ორბიტაზე გაშვების შესახებ. ამის შესრულება კომუნიკაციისა და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტროს დაევალა.
პროექტის განსახორციელებლად სამინისტრომ მიმართა საერთაშორისო სატელეკომუნიკაციო კავშირს ორბიტალური სლოტების (ადგილი ორბიტაზე) გამოყოფისთვის. პარალელურად, 2009 წლის აგვისტოში, პრეზიდენტმა ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას აზერბაიჯანში კოსმოსური ინდუსტრიის შექმნისა და განვითარების სახელმწიფო პროგრამის დამტკიცების შესახებ. 2010 წლის მაისში, კომუნიკაციისა და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტრომ მიაღწია შეთანხმებას Measat Satellite Systems-თან გეოსტაციონარული პოზიციის იჯარით 46° აღმოსავლეთ ორბიტალურ სლოტზე, რომელიც ეკუთვნის მალაიზიის მთავრობას.
პირველი აზერბაიჯანული სატელეკომუნიკაციო თანამგზავრის წარმოებასა და გაშვებაზე გამოცხადებული ტენდერების შედეგად, თანამგზავრის ასაგებად აირჩიეს აშშ-ში მოქმედი Orbital Sciences Corporation, ხოლო მის გასაშვებად ფრანგული კომპანია Arianespace აირჩა.
2010 წლის 3 მაისს პრეზიდენტის ბრძანებულებით დაარსდა Azercosmos OJSCo აზერბაიჯანის რესპუბლიკისთვის სატელეკომუნიკაციო თანამგზავრების გაშვების, ექსპლუატაციისა და ექსპლუატაციის მიზნით. 2017 წლის ოქტომბერში Azercosmos OJSCo მოექცა აზერბაიჯანის ტრანსპორტის, კავშირგაბმულობისა და საინფორმაციო ტექნოლოგიების სამინისტროს დაქვემდებარების ქვეშ.
Azerspace-1
მინი|[[Azerspace-1 აზერბაიჯანის შტამპზე, 2013 წ]] Azerspace-1 – სატელეკომუნიკაციო თანამგზავრი. უზრუნველყოფს რადიო და სატელევიზიო მაუწყებლობის მომსახურებას, კომუნიკაციას და მონაცემთა მაღალსიჩქარიან გადაცემას. თანამგზავრი მოიცავს ევროპას, აფრიკას, ახლო აღმოსავლეთს, ცენტრალურ აზიასა და კავკასიას. თანამგზავრი დამზადდა 2013 წლის თებერვალში და აღჭურვილია 36 ტრანსპონდერით: 24 C-band და 12 Ku-band. იგი იმყოფება გეოსტაციონარულ ორბიტაზე აღმოსავლეთის გრძედის 46 გრადუსის პოზიციაზე. Azerspace-1-ის სავარაუდო სიცოცხლის ხანგრძლივობა 15 წელია.
Azerspace-2
Azerspace-2 – სატელეკომუნიკაციო თანამგზავრი. ის დამზადდა 2018 წლის 25 სექტემბერს და მისი მიზანია ევროპის, ახლო აღმოსავლეთის, სუბსაჰარული აფრიკისა და ცენტრალური და სამხრეთ აზიის მომხმარებლებისთვის ფართოზოლოვანი და სამაუწყებლო სერვისების მიწოდება. დაგეგმილია თანამგზავრის აღჭურვა 35 ტრანსპონდერით Ku-band-ზე და უნდა განთავსდეს აღმოსავლეთ გრძედის 45°-ზე. Azerspace-2-ის სიცოცხლის ხანგრძლივობა სავარაუდოდ 15 წელია.
Azersky
Azersky - დედამიწის სადამკვირვებლო თანამგზავრი. 2014 წლის დეკემბერში აზერკოსმოსმა მიიღო უფლება Azersky-ის ოპერირებასა და კომერციალიზაციაზე, რომელიც არის მაღალი გარჩევადობის (1,5 მეტრი (4,9 ფუტი) ოპტიკური დედამიწის სადამკვირვებლო თანამგზავრი. თანამგზავრის ჩაწერის მინიმალური სიგრძე არის 60 x 60 კილომეტრი (37 mi × 37 mi), მაქსიმალური კი 60/600 კილომეტრი (37 mi × 373 mi). Azersky-ის სიცოცხლის ხანგრძლივობა სავარაუდოდ 12 წელია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული კომპანიები კატეგორია:აზერბაიჯანის კომპანიები კატეგორია:2010 წელს დაარსებული კომპანიები
როდელასი
როდელასი (Rodelas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება ვალი-სან-ფრანსისკუ-და-ბაიას მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 779 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 575.088 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.02 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Aenictus wroughtonii
Aenictus wroughtonii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
ღამურასებრნი
ღამურასებრნი (Vespertilionidae) — ძუძუმწოვრების ოჯახი ხელფრთიანების რიგისა. მსოფლიო მასშტაბით ამ ოჯახის დაახლოებით 300 ჯიში არსებობს. ისინი ანტარქტიდის გარდა ყველა კონტინენზე ცხოვრობენ.
ლიტერატურა
*
ტაბორის რაიონი
ტაბორი (ჩეხ. Okres Tábor) — რაიონი სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ტაბორი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 375,03 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 51 470 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 37 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
ჰიდენზეე
მინი|250პქ|კუნძულის თანამგზავრული ფოტო ჰიდენზეე (Hiddensee) — მანქანებისგან თავისუფალი, გერმანიის კუთვნილი კუნძული ბალტიის ზღვაში, კუნძულ რიუგენის დასავლეთით. მიეკუთვნება მეკლენბურგ-წინა პომერანიის მხარეს.
კუნძულის სიგრძე 16,8 კმ-ია, სიგანე მერყეობს 250 მეტრიდან 3,7 კმ-მდე, მთლიანი ფართობი კი 19,02 კმ²-ია.
გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის არსებობისას, მისი მოსახლეობისთვის ჰიდენზეე პოპულარული ტურისტული დესტინაცია იყო, თუმცა ბუნებრივი სილამაზის წყალობით, იგი დღემდე განაგრძობს ტურისტების მიზიდვას. კუნძულზე ფუქნციონირებს გრაიფსვალდის უნივერსიტეტის ორნითოლოგიის სადგური. აქვე დაკრძალულნი არიან გერჰარტ ჰაუპტმანი და ვალტერ ფელსენშტაინი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის კუნძულები
ალბერტი (საქსონიის მეფე)
ალბერტი (Albert; დ. 23 აპრილი, 1828, დრეზდენი, გერმანია — გ. 19 ივნისი, 1902, ვროცლავი, პოლონეთი) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის მეფე 1873-1902 წლებში. საქსონიის მეფე იოჰანისა და დედოფალ ამალია ავგუსტა ბავარიელის ვაჟი. იგი მონაწილეობდა შლეზვიგის პირველ ომში, ავსტრია-პრუსიისა და საფრანგეთ-პრუსიის ომებში.
ბიოგრაფია
ალბერტი დაიბადა 1828 წლის 23 აპრილს დრეზდენში. იგი იყო საქსონიის უნაყოფო მეფის, ანტონის ძმისწულ იოჰანისა და მისი ცოლის, პრინცესა ამალია ავგუსტა ბავარიელის პირველი შვილი და შესაბამისად, ტახტის რიგით მესამე მემკვიდრე მამისა და ბიძის შემდეგ. სხვა გერმანელი პრინცების მსგავსად, ალბერტიც სამხედრო განათლებას იღებდა. მოგვიანებით მან სწავლა ბონის უნივერსიტეტში გააგრძელა. სულ მალე, 1849 წელს ალბერტი პირველად გავიდა ბრძოლის ველზე პირველი შლეზვიგური ომის დროს, რა დროსაც იგი დანიელების წინააღმდეგ იბრძოდა. მარცხნივ|მინი|284x284პქ|ალბერტი 1878 წელს 1854 წელს საქსონიის მეფე მამამისი, იოჰანი ხდება, რის შემდეგაც მას კრონპრინცის წოდება მიენიჭა. ამ პერიოდში იგი საქსონიური არმიის კომანდირი ხდება და 1866 წელს ავსტრია-პრუსიის ომში პრუსიის პრინც ფრიდრიხ კარლის (შემდეგში იმპერატორი ფრიდრიხ III) წინააღმდეგაც იბრძოდა. მას შემდეგ, რაც გერმანია პრუსიის თაოსნობით გაერთიანდა, საქსონიელები მათ მხარეს გადავიდნენ და უკვე 1870 წელს ალბერტს პრუსიულ არმიაში ვხედავთ, სადაც იგი საფრანგეთ-პრუსიის ომში იბრძოდა ფრანგების წინააღმდეგ. იგი მონაწილეობდა სედანის ბრძოლაში, პარიზის ალყაში და 1871 წელს ესწრებოდა ფრანკფურტის ხელშეკრულების გაფორმებასაც.
1873 წლის 29 ოქტომბერს მამამისი, მეფე იოჰანი გარდაიცვალა, რითაც ალბერტი საქსონიის ახალი მეფე ხდება. როგორც აღმოჩნდა, საქსონიელებს დიდად არ მოსწონდათ მისი გამეფების იდეა, რადგან მას მოღალატედ და პრუსიელთა მომხრედ მიიჩნევდნენ. ამის გამო ქვეყანას საქსონიის პარლამენტი მართავდა, ალბერტი კი მხოლოდ მთავარსარდლის ფუნქციას ასრულებდა. ამის გამო, მისი მმართველობის პერიოდში საქსონიაში კონსტიტუციური მონარქია დამყარდა.
1870-იანი წლების დამლევს ალბერტმა დრეზდენის გარეუბნის, ალბერტშტადტის მშენებლობა წამოიწყო. ამასთან, დედაქალაქში მისი სახელი ეწოდა ისეთ შენობებსა და მოედნებს, როგორებიცაა: ალბერტბრიუკე, ალბერტჰაფენი, ალბერტპლაცი და ალბერტინი.
1879 წელს მოახდინა მაისენში მდებარე წმინდა აფრას სახელობის სკოლის რესტავრაცია. 1897 წელს პრეტენზია გამოთქვა ლიპეს სამთავროს ტახტზე, თუმცა უშედეგოდ. იგი გარდაიცვალა 1902 წლის 19 ივნისს ვროცლავში, გერმანიის იმპერიაში, თანამედროვე პოლონეთის ტერიტორიაზე, 74 წლის ასაკში.
ქორწინება და მემკვიდრეობა
1853 წლის 18 ივნისს დრეზდენში ალბერტმა ცოლად შეირთო შვედი პრინცესა კაროლა ვაზა, შვედეთის დამხობილი მეფის, გუსტავ IV ადოლფის ერთადერთი ვაჟის, პრინცი გუსტავისა და მისი ცოლის, პრინცესა ლუიზა ამალია ბადენელის ერთადერთი ქალიშვილი. ქორწინება უნაყოფო იყო, თუმცა კაროლას ან მუცელი ეშლებოდა, ან ბავშვი მკვდარი იბადებოდა:
ამრიგად, მეფე ალბერტი უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც მის შემდეგ ტახტი მისმა ძმამ, მეფე გეორგმა დაიკავა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1828 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1902 კატეგორია:ვეტინები კატეგორია:საქსონიის მეფეები
ფოთოლნიკაპა ღამურები
ფოთოლნიკაპა ღამურები არის ძუძუმწოვრების ოჯახი ხელფრთიანების რიგისა.
კატეგორია:ხელფრთიანები
Cephalotes trichophorus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მოგილის თემი
მოგილის თემი (Општина Могила) — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს პელაგონიის რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 6 710 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 26.31 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — მოგილა. ადმინისტრაციული ცენტრის ჩათვლით თემის შემადგენლობაში შედის 23 დასახლება
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 255 კმ²-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
Tatra T3
thumb|right|მეორე გამოშვებული Tatra T3 - პრაღის # 6102 ვაგონი thumb|Tatra T3 პლზენში thumb|სალონის წინა მხარე right|thumb|პრაღის სამუზეუმო Tatra T3 #6102–ის სალონი thumb|ბრნოს მოდერნიზებული Tatra T3M thumb|მოდერნიზებული T3R.EV მისაბმელი ვაგონით VV60LF ბრნოში Tatra T3 — ჩეხური წარმოების, ცალმხრივი მიმართულების, ერთსექციური, ორურიკიანი ტრამვაის ვაგონი, რომელსაც კომპანია ČKD Tatra 1960–1989 წწ. აწარმოებდა. სულ აგებულია Tatra T3–ის 13 991 მოტორებიანი და 122 მისაბმელი ვაგონი, რომლებიც მთელ მსოფლიოშია მოდებული, განსაკუთრებით კი ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში და ყოფილი სსრკ–ს ქვეყნებში.
კონსტრუქცია
Tatra T3–ს აქვს 1950–1960–იანი წლებისთვის მეტად დამახასიათებელი დიზაინი, მომრგვალებული, ნახევრადგადადენადი ფორმებით და ძარადან გამოწეული, მრგვალი ფარებით. ვაგონს გეგმაში აქვს ელიფსისებრი ფორმა და კონსოლები (3,8 მ სიგრძის) ბოლოებში შევიწროებულია, რათა მოსახვევებში შემხვედრი ვაგონები ერთმანეთს არ გაეხახუნონ. ვაგონის ბაზა 6,4 მ–ია, ხოლო მისი ურიკებისა, 1,9 მ. Tatra T3–ს იგივე ტევადობა აქვს, რაც Tatra T2–ს, მაგრამ მისი წარმოება ნაკლებ შრომატევადია. ორიგინალი Tatra T3–ის სალონი ასევე Tatra T2–ის სალონის მსგავსია და სკამების წყობა და თავად სკამებიც იდენტურია. Tatra T3–ებით ჩეხოსლოვაკიის ყველა ქალაქი მარაგდებოდა. ისინი განსაკუთრებით დიდი რაოდენობითაა პრაღაში, სადაც საერთო ჯამში ამ მოდელის 1 000 ვაგონი ჩაიტანეს.