cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბელზებუბი (მანგა)
ამბავი
ოგა მოულოდნელად დგება და იოლად ამარცხებს იკარის და მივას. შემდეგ ნაჩვენებია, რომ ფურუიჩი და ჰილდა მთელი ამ დროის განმავლობაში უყურებდნენ. ოგა, ფურუიჩი, ჰილდა და ბავშვი ბეელი მიდიან სანაპიროზე ტოჯოს საძებნელად, რათა გადასცენ მას ბავშვი ბეელი, მათ არ იციან, რომ ეს არის კანზაკისა და ჰიმეკავას შეთქმულება, რომელთაც სურთ რომ, ტოჯო და ოგა ერთმანეთს შეებრძოლონ. აოი ასევე მიდის სანაპიროზე, რათა გააფრთხილოს ოგა ტოჯოს სიძლიერის შესახებ. ოგას და მის ჯგუფს უჭირს ტოჯოს მოძებნა და დიდ დროს ხარჯავენ ამაში. ოგა გადაწყვეტს, რომ ტოჯოს წერილი დაუტოვოს და დუელში გამოწვიოს. წერილს ტაცუმი აოის მიანდობს. აოი შეეცდება წერილის დახევას მაგრამ ტოჯოს ერთ-ერთი თანამშრომელი იპოვის მას. დუელი დანიშნული იყო საღამოს 5 საათზე ორ კლდეს შორის. ოგას კიდევ ერთხელ უპირისპირდება MK5, მაგრამ სწრაფად ამარცხებს მათ და დუელზე გვიან მიდის. ტოჯომ დატოვა შეხვედრის ადგილი რამდენიმე ბაიკერების დაჯგუფების დამარცხების შემდეგ, რაც ოგას მიცემს იმის სურვილს რომ ტოჯო მოძებნოს. მოგვიანებით ბეელი ხდება ცუდად. მალევე ოგას ბეჭედი ქრება და იმავე ღამეს ბეელიც. ჰილდა გააგდებს ოგას სახლიდან და დაავალებს ბეელის მოძებნას დემონების სამყაროში. ოგა მიდის ბეელის საძებნელად და შეხვდება ტოჯოს რომელსაც ბეელი ჰყავს ზურგზე. ისინი იჩხუბებენ. ტოჯო ამ დუელში გაიმარჯვებს და სთხოვს ოგას რომ როდესმე ისევ შერკინებოდნენ ერთმანეთს. როგორც კი ოგა სახლში მივა ის დაინახავს ჰილდას დემონ ექიმთან, ფურუკასთან და მის თანაშემწე, ლამიასთან ერთად. ფურუკასი ამბობს, რომ ბეელის ეს ცუდად ყოფნა თავისი ძალების ზედმეტად გამოვლინების გამოა და მას სურს დაიცვას ოგა რადგამ არ სურს რაიმე ცუდი მოუვიდეს მას. შემდეგ ლამია ოგას უკეთებს წამალს რომელიც ბეელს და ოგას შორის კავშირს აღადგენს. კავშირის აღდგენის მერე ოგა მიდის ტოჯოსთან სხვა სამი ტოჰოშინკის დახმარებით. როგორც კი ის მივა ტოჯოსთან ბეელი ხდება კარგად და უბრუნდება ოგას. ტოჯო და ოგა ისევ შეებრძოლებიან ერთმანეთს ამჯერად კი ოგა გახდება გამარჯვებული, ხოლო ბეელის ძალის გამოვლინება გაანადგურებს იშიამას.
სკოლის დანგრევის გამო იშიამას მოსწავლეებს უწევთ მეორე წმინდა იშიამას სკოლაში წასვლა. თავდაპირველად მათ ცუდად ეპყრობოდნენ, მაგრამ ფრენბურთის მატჩის მერე ასეთი მოქცევები მათ მიმართ შეწყდა. ოგა მატჩის დროს გამოიყენებს თავის დემონურ ძალას რადგან მას შეეწინააღმდეგება ერთ-ერთი მოთამაშე, რაც მათი თამაშის ხრიკი იყო. პრეზიდენტი თავადაც დემონი აღმოჩნდა.
მალე ახალი მასწავლებელი ჩაანაცვლებს იმ მასწავლებელს, ვინც ასწავლის იშიამას ჯგუფს. კლასში მისვლამდე ის გათიშავს ტოჯოსაც და ოგასაც და მათ მიათრევს კლასში. მასწავლებელი ზენჯირო საოტომე აღმოჩნდება ძალიან ძლიერი ჯადოქარი, რომელიც გაწვრთნის ოგას და გახდის მას ძალიან ძლიერს. ოგა მიდის დემონების სამყაროში და ამარცხებს დემონებს. ამბის დასასრულში ოგა მოდის დემონების სამყაროდან და მას ზურგზე სხვა ბავშვი ყავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მანგას სერიები
ნამანგა
ნამანგა (Namanga) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, ტანზანიის საზღვართან. შედის რიფტ-ველის პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით 5 500 კაცს შეადგენს.
კატეგორია:კენიის ქალაქები
Sphinctomyrmex froggatti
Sphinctomyrmex froggatti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Sphinctomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კალაუაგი
კალაუაგი (ოფიციალურად კალაუაგის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Calauag) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 71 809 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 81 ბარანგაის.
ერთეულთა სისტემები
ერთეულთა სისტემები — ფიზიკური სიდიდეების ძირითად და წარმოებულ საზომ ერთეულთა ერთობლობანი, რომლებიც მოიცავენ გაზომვათა გარკვვულ არეს (მექანიკურ, ელექტრულ, სითბურ გაზომვებს და ა. შ.).
ძირითად ერთეულად ირჩევენ დამროუკიდებელ ერთეულებს, რომელთა აღწარმოება შეიძლება ზუსტი ეტალონების სახით. წარმოებულ ერთეულებს განსაზღვრავენ ძირითადებიდან იმ განტოლებათა საშუალებით, რომლებიც ფიზიკურ კანონების მათემატიკურ ჩანაწერს წარმოადგენენ. იმასთან დაკავშირებით, რომ ყველა ფიზიკური მოვლენა მიმდინარეობს სივრცესა და დროში, ძირითად ერთეულებად, პირველ რიგში იღებენ სიგრძისა და დროის ერთეულებს. მესამე ძირითად ერთეულად, როგორც წესი, იღებენ მასის ერთეულს (ერთეულთა გაუსის სისტემა, ერთეულთა MKS სისტემა), მაგრამ არის ერთეულთა სისტემები, სადაც ძირითად ერთეულად აღებულია სხვა სიდიდეების, მაგალითად, ძალის ერთეული (ერთეულთა MKGS სისტემა). ერთეულთა სისტემებს სიგრძის, მასისა და დროის საზომი ძირითადი ერთეულებით ეწოდება აბსოლუტური (ვიწრო აზრით), ელექტრულ გაზომვათა არეში მეოთხე ძირითადი ერთეულია ამპერი (ერთეულთა MKSA სისტემა), ფოტომეტრიაში — კანდელა და ა. შ. ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში, რომელიც მოიცავს ფიზიკურ გაზომვათა ყველა არეს, დადგვნილია 7 ძირითადი ერთეული (მ, კგ, წმ, ა, K, კდ, მოლ). ძირითადი ერთეულების სიდიდეს ისე ირჩევენ, რომ პრაქტიკაში მოსახერხებელი იყოს მთელი ერთეულთა სისტემების გამოყენება.
განხილული ტიპის ერთეულთა სისტემების გარდა არსებობს ე. წ. ერთეულთა ბუნვბრივი სისტემები, რომლებიც უნივერსალურ ფიზიკურ მუდმივებზე — სამყაროულ კონსტანტებზეა დაფუმნებული.
ერთეულთა აბსოლუტური პრაქტიკული სისტემა
ერთეულთა აბსოლუტური პრაქტიკული სისტემა — ერთეულთა სისტემა, რომელიც დადგენილ იქნა ელექტრიკოსთა I საერთაშორისო კონგრესზე 1881 წელს პრაქტიკული ელექტრული გაზომვებისათვის იმასთან დაკავშირებით, რომ CGS აბსოლუტური სისტემის ზოგიერთი ელექტრული ერთეული მეტისმეტად მცირე და მოუხერხებელი იყო პრაქტიკული გაზომვებისათვის. ერთეულთა აბსოლუტურ პრაქტიკულ სისტემაში ელექტრული წინაღობისა (ომი) და პოტენციალთა სხვაობის (ვოლტი) ერთეულებს ადგენდნენ, როგორც CGS სისტემის შესაბამისი ერთეულების ჯერადს (ომი=109 CGSM ერთ., ვოლტი=108 CGSM ერთ.). დანარჩენ ერთეულებს: ამპერს, ჯოულს, ვატს და სხვა ღებულობდნენ, როგორც წარმოებულ ერთეულებს ომისა და ვოლტისაგან.
XX საუკუნის 30-იან წლებში ერთეულთა აბსოლუტურ პრაქტიკულ სისტემას უწოდებდნენ მექანიკურ და ელექტრომაგნიტურ სიდიდეთა საზომი ერთეულების სისტემას, რომელიც ემყარებოდა 4 ერთეულს: მეტრს, კილოგრამს, წამსა და ამპერს — ე. წ. ერთეულთა MKSA სისტემა („გოსტ“ 7664-55 და 8033-56). ამჟამად ერთეულთა აბსოლუტური პრაქტიკული სისტემამ დაკარგა დამოუკიდებელი მნიშვნელობა და შევიდა ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერთეულთა აბსოლუტური პრაქტიკული სისტემა კატეგორია:ერთეულთა სისტემები
ქომიტო
ქომიტო — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რუსეთის სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს, პირიქითის ქედზე. სიმაღლე 4261 მ. აგებულია ლიასური თიხაფიქლებით. მთის ზედა ნაწილი კლდოვანია. ჩრდილოეთ კალთაზე 2-2,5 კმ² ფართობის მყინვარებია. სამხრეთ კალთაზე რამდენიმე თოვლყინულის ლაქაა შემორჩენილი. ქვემო კალთები შემოსილია ალპური და სუბალპური მდელოებით.
ოსტანკოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
ოსტანკოვო (Останково) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 9 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ჩადის ტბა
მდებარეობა და აღწერა
ტბის ძირითადი ნაწილი მდებარეობს დასავლეთ ჩადის ტერიტორიაზე. უმთავრესი მდინარე, რომელიც ამ ტბაში ჩაედინება არის შარი, რომელსაც წყლის 90 % ჩამოაქვს. ტბაში მდებარეობს რამდენიმე პატარა კუნძული.
იმის გამო, რომ ტბის მაქსიმალური სიღრმე მხოლოდ 10,5 მეტრია, მისი ზედაპირის ფართობი საკმაოდ მგრძნობიარეა სიღრმის სულ მცირე ცვალებადობასთანაც კი. მით უმეტეს, რომ წლის განმავლობაში, სეზონურად, წყლის დონე 1 მეტრით იცვლება. კლიმატი საკმაოდ მკაცრია, მხოლოდ ივნისიდან ოქტომბრამდეა შესაძლებელი შემთხვევითი წვიმა.
ისტორია
მინი|left|250პქ|ჩადის ტბის ფართობის ცვლილება წლებსი მიხედვით ტბამ სახელი მიიღო ჩადის სახელმწიფოსგან. ადგილობრივ ენაზე, სიტყვა ჩადი ნიშნავს „წყლის დიდ სივრცეს“, იგივე „ტბას“.
დამტკიცებულია, რომ ჩადის ტბა უდიდესი, შიდა ზღვა-ტბის ნარჩენია, რომელიც მის ადგილას 13 000 წლის წინ მდებარეობდა. დაახლოებით ძვ. წ. 4000 წლისთვის, მისი ფართობი 400 000 კმ²-ს შეადგენდა.
როდესაც ის 1823 წელს ევროპელებმა მოინახულეს, ჯერ კიდევ მიიჩნეოდა მსოფლიოს ერთ-ერთ უდიდეს ტბად. წყლის საგრძნობი შემცირება დაიწყო 1960-იანი წლებიდან და მისი ფართობი 26 000 კმ² დარჩა, მაგრამ მაინც რჩებოდა მსოფლიოს სიდიდით მეოთხე ტბად. მაგრამ ირგვლივ არსებული მოსახლეობის მიერ ტბის წყლის ძალზე უდიერად მოხმარებამ, ბოლო 40 წლის მანძილზე საშინელი შედეგები გამოიღო.
1983 წლისთვის, ტბის ფართობი მერყეობდა 10 000 კმ²-25 000 კმ²-ს შორის, წყლის მოცულობა შეადგენდა 72 კმ კუბს.
2000 წლისთვის, ტბის ფართობმა მხოლოდ 1500 კმ² შეადგინა. ამჟამად მისი სიღრმე 1,5 მეტრია და აქ ნავიგაცია შეუძლებელია. როგორც მეცნიერები ვარაუდობენ, XXI საუკუნეში ჩადის ტბა საერთოდ დაშრება.
პერსპექტივები
მინი|295პქ|დასახლება კამერუნის სანაპიროსთან ტბაში წყლის კლება მისი მარილიანობის ზრდას იწვევს, რაც დიდ საფრთხეს უქმნის მის ფლორას და ფაუნას. საგრძნობლად მცირდება თევზის რეწვა, რის შედეგადაც მნიშვნელოვნად იკლებს ამ ქვეყნების მოსახლეობის შემოსავლები. ვინაიდან ტბის წყალს მოსახლეობა სასმელად იყენებს, საგრძნობლად დიდია ისეთი ეპიდემიების რისკები, როგორებიცაა დიარეა, ქოლერა, ტიფი, ცხელება.
თუმცა ტბის გადარჩენის პერსპექტივები ნამდვილად არსებობს, თუკი მისი აუზის ქვეყნები სათანადო პოლიტიკას გაატარებენ.
ჩესკი-კრუმლოვი
ქალაქისა და ციხესიმაგრის მშენებლობა XIII საუკუნეში დაიწყო მდინარე ვლტავის სანაპიროზე, იმ ადგილას, რომელიც ბოჰემიის მნიშვნელოვან სავაჭრო გზებს უყრიდა თავს. 1302 წლისთვის, ქალაქიც და ციხესიმაგრეც დიდებულებს — როზენბერგის ოჯახს ეკუთვნოდა. 1602 წელს ის საღვთო რომის იმპერატორმა რუდოლფ II-მ იყიდა და თავის ვაჟს გადასცა. იმპერატორმა ფერდინანდ II-მ კი ის ეგენბერგების ოჯახს გადასცა. 1719 წლიდან 1945 წლამდე ციხესიმაგრე შვარცენბერგების ოჯახს ეკუთვნოდა. ციხისა და ძველი ქალაქის არქიტექტურის უდიდესი ნაწილი XIV-XVII საუკუნეებს მიეკუთვნება. ქალაქის სტრუქტურა მთლიანად გოტიკურ, რენესანსულ ან ბაროკოს სტილშია გადაწყვეტილი.
ჩადის ტბა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩადის ტბები კატეგორია:კამერუნის ტბები კატეგორია:ნიგერის ტბები კატეგორია:ნიგერიის ტბები
ფიშინგი
მინი|ფიშინგის მაგალითი. ფიშინგი (phishing : fishing - თევზაობა + phreaching - სატელეფონო თაღლითობა) — ინტერნეტ-თაღლითობის და კიბერ დანაშაულებრივი ფორმა, ელ-ფოსტის ან სხვაგვარი შეტყობინებების გაგზავნა ცნობილი რეალური ორგანიზაციის სახელით ან ლოგოთი (მაგალითად: ბანკი, Hotmail, eBay, Mail.ru, Facebook). ფიშინგის სუბიექტის მიზანია, აიძულოს მიმღები (ობიექტი), გამოავლინოს პირადი დაცული ინფორმაცია შემდგომი ქურდობის მიზნით.
ფიშინგის დროს მომხმარებელს მისდის მოწვევა საიტზე, სადაც მას ეკითხებიან დაცულ ინფორმაციას — პაროლებს, საკრედიტო ბარათის, სოციალური უსაფრთხოების ან საბანკო ანგარიშის ნომრებს. ეს საიტი, ჩვეულებრივ, ჰგავს ცნობილი ორგანიზაციის გვერდს და ინფორმაციის შეგროვების შემდეგ შეიძლება მოხდეს მომხმარებლის გადამისამართება რეალურ საიტზე. მაგალითისთვის, შესაძლებელია ასეთი ყალბი წერილი იტყობინებოდეს, რომ ანგარიში შეჩერებული იქნება, თუ არ მოხდა მისი პაროლის ან საკრედიტო ბარათის ინფორმაცის განახლება მოცემულ საიტზე.
ფიშინგის სახეები
ფიშინგი სოციალურ ქსელებში ერთ-ერთი და ყველაზე შედეგიანი გზაა, მაგალითად, მავნებელი და ზიანის მომტანი გვერდებზე დაწკაპუნება რომელიც არის ფიშერი იწვევს მსხვერპლის დავირუსებას, პირველი შემთხვევა სოციალურ ქსელებში დაფიქსირდა Facebook გავრცელება, როდესაც მსხვერპლს სთხოვდა პირადი მონაცემების შეყვანას რათა მომხმარებელმა გაიაროს ავტორიზაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინტერნეტი
ოქროკუდა
ოქროკუდა (Euproctis chrysorrhoea) — პეპელა ტალღურების ოჯახისა. ხეხილისა და ტყის ფოთლოვანი ჯიშების საშიში მავნებელია. პეპლის ფრთების შლილი 35 მმ აღწევს. ოქროკუდა თეთრია, წინა ფრთებზე ბოლოში ოთხი პატარა შავი წერტილი აქვს. დედალი ოქროკუდას მუცელი ოქროსფერი ბეწვების კონით ბოლოვდება (აქედან სახელწოდება). მატლი მონაცრისფრო შავია, მეჭეჭებზე აქვს ოქროსფერი ბეწვები. იკვებება ფოთლებით. მავნებლის მასობრივი გამრავლებისას მცენარე უფოთლოდ რჩება. ოქროკუდა ყველგანაა გავრცელებული; საქართველოში უმეტესად ქართლში, მესხეთსა და იმერეთში  — ფოთლოვანი ტყის მერქნიან სახეობებზე, ასევე სასოფლო-სამეურნეო ნაკვეთებში — ხეხილზე. მკვებავი მცენარეებია: მუხა, წიფელი, კუნელი, ცაცხვი, არყი, რცხილა, კოწახური, ასკილი; ხეხილიდან — ვაშლი, მსხალი, ალუჩა, ქლიავი, ატამი და სხვა. სულ აზიანებს მერქნიანი მცენარეების 100-ზე მეტ სახეობას.
ახასიათებს ერთწლიანი გენერაცია. ოქროკუდა ზამთრობს მატლის სახით საზამთრო ბუდეში, II ასაკის მატლის ფაზაში. გაზაფხულზე მცენარის კვირტების გაშლისას მატლები გამოდიან აბლაბუდებიდან. დაჭუპრება ხდება ივნისში სათითაოდ ან ჯგუფურად, აბლაბუდისებრ პარკებში ფოთლებს შორის და ღეროზე, მასობრივი გამრავლებისას — ხეების ქვეშ ბალახზე. ჭუპრის ფაზა გრძელდება 15–20 დღეს. პეპლები ფრენენ ივლის-აგვისტოში. მდედრი პეპელა ფოთლის ქვედა მხარეს დებს კვერცხებს ჯგუფურად, თითოეულში 200–500 ცალის რაოდენობით. 15–20 დღის შემდეგ (უმეტესად ივლისის მეორე ნახევარში) კვერცხებიდან გამოჩეკილი მატლები 20–23 °C ტემპერატურაზე განვითარებას ამთავრებენ 30–45 დღეში. მატლები კვების პროცესში ფოთლებს ახვევენ აბლაბუდაში და წარმოიქმნება მკვრივი ნაცრისფერი ბუდე, რომელშიც ზამთრობს 200-დან 2000-მდე ცალი მატლი ერთად. წელიწადში ერთ თაობას იძლევა.
ბუდეების შეგროვება და დაწვა, მატლის გამოჩეკის პერიოდში პესტიციდების (კონტაქტური მოქმედების) გამოყენება, 16 °C-ის ზევით კარგად მოქმედებს ენტობაქტერინი-3 და დენდრობაცილინი.
სქოლიო
კატეგორია:ტალღურასებრნი
Black Limousine
Black Limousine — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლზე „Like a Rolling Stone“ 1981 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Tattoo You.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის სიმღერები კატეგორია:1981 წლის სიმღერები
აბელ მაყაშვილი
მინიატიურა|გენერალი აბელ მაყაშვილი აბელ (ბალო) მაყაშვილი (დ. 1860 – გ .1920) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი, საქართველოს არმიის გენერალი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თავად მაყაშვილების ოჯახში, 1860 წ. 6 ივნისს. ელიზავეტგრადის სამხედრო პროგიმნაზიისა და ყაზანის ქვეით იუნკერთა სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1877 წელს, ჩაირიცხა რუსეთის იმპერიის სამხედრო სამსახურში. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში. 1910 წლიდან მიიღო პოლკოვნიკის წოდება და მეთაურობდა ბაშ-ქადიკლარის ქვეითთა პოლკს. 1914 წ. მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება და დაინიშნა მე-16 (სამეგრელოს) გრენადერთა პოლკის სარდლად. მონაწილებდა პირველ მსოფლიო ომში, დასავლეთის ფრონტზე გენერალ ბრუსილოვის არმიის შემადგენლობაში. საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ (1918 წ. 26 მაისი) მაყაშვილი ეროვნულ არმიას შეუერთდა. 1918 წლის ბოლოდან იყო ახალციხისა და ახალქალაქის მაზრების გენერალ-გუბერნატორი და რეგიონის ქართული გარნიზონის სარდალი. მონაწილეობდა სომხეთ-საქართველოს ომში. ერთ ხანს იყო ტფილისის გენერალ-გუბერნატორი და სამხედრო კომენდანტი. 1920 წ. 1919 წლის დასაწყისიდან გათავისუფლებულ იქნა თანამდებობიდან და ჩამოშორებულ იქნა აქტიურ სამხედრო სამსახურს. 1919 წლის ბოლოდან აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის მიწვევით მაყაშვილი სათავეში ჩაუდგა განჯის სამხედრო სკოლას. აზერბაიჯანის გასაბჭოების შემდეგ, ბოლშევიკებმა დააპატიმრეს და კასპიის ზღვაში დაახრჩვეს.
აბელ მაყაშვილის შვილებიც სამხედროები იყვნენ. ერთ-ერთი მათგანი, მაიორი ნიკოლოზ მაყაშვილი, მეთაურობდა ქართულ სამხედრო ავიაციას და დაიღუპა სავარჯიშო გაფრენის დროს 1920 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
ძვ. წ. 691
გარდაიცვალნენ
*
ძვ. წ. 692
გარდაიცვალნენ
*
Lasioglossum tenasserimicum
Lasioglossum tenasserimicum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1926 წელს.
სქოლიო
tenasserimicum
ლესია უკრაინკა
ლარისა პეტრივნა კოსაჩ-კვიტკა (Лариса Петрівна Косач-Квітка, დ. 25 თებერვალი [ძვ. სტ. 13 თებერვალი ], 1871, ნოვოგრად-ვოლინსკი, ახლანდელი ჟიტომირის ოლქი ― გ. 1 აგვისტო  [ძვ. სტ. 19  ივლისი] , 1913, სურამი, საქართველო, დაკრძალულია კიევში) უკეთ ცნობილი ლიტერატურული ფსევდონიმით ლესია უკრაინკა (Леся Українка) — ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი უკრაინელი პოეტი და წამყვანი მწერალი ქალი უკრაინულ ლიტერატურაში.
ბიოგრაფია
ლესია უკრაინკა (ლარისა კოსაჩი) დაიბადა 1871 წლის 25 თებერვალს ქალაქ ნოვოგრად-ვოლონსკში. მამამისი პეტრე კოსაჩი საზოგადო მოღვაწე იყო, ხოლო დედა - ოლღა კოსაჩი კი ცნობილი მწერალი - ოლენა პჩილკა იყო. კოსაჩების ოჯახს ახლო ურთიერთობა ჰქონდა იმ დროს პროგრესულ საზოგადო მოღვაწეებთან, ადვილი წარმოსადგენია, თუ რა გარემოში იზრდებოდა ლესია უკრაინკა. ათი წლისა იყო გოგონა, როცა განუკურნებელი სენი - ძვლის ჭლექი აღმოაჩნდა. მოგვიანებით ავადმყოფობა ფილტვებსა და თირკმელზე გადაუვიდა. მან რამდენიმე მძიმე ოპერაციაც გადაიტანა და ხშირად ლოგინადაც იყო ჩავარდნილი, თუმცა განსაცდელს თავდაუზოგავად ებრძოდა პოეზიით. ბავშვობა მომავალმა მწერალმა ნოვოგრად-ვოლინსკში, ლუცკსა და სოფელ კოლოდიაჟნეოში გაატარა.
ლესიამ მშობლების დახმარებით ოჯახში საფუძვლიანი განათლება მიიღო, მამა ძალიან განათლებული იყო და შვილებს ხშირად უკითხავდა კლასიკოსებს, გამორჩეულად ჰყვარებია სალტიკოვ შჩედრინი, ხოლო დედამ ბავშვებს კითხვა მისთვის უსაყვარლესი მწერლის, ტარას შევჩენკოს „კობზარით“ დააწყებინა. ლესიას საოცარი ნიჭი აღმოაჩნდა, იოლად შეისწავლა ფრანგული, გერმანილი, ინგლისური, იტალიური, ბერძნული, ლათინური, პოლონური, ბულგარული, რუსული და სხვა ენები. ლექსების წერა 9 წლისამ დაიწყო. მისი პირველი ლექსია „იმედი“. 14 წლისამ თავის ძმა მიხაილოსთან ერთად თარგმნა გოგოლის „საღამოები დიკანკის მახლობელ ხუტორში“. 1885 წელს ოლენა პჩილკა ძმისადმი მიწერილ ბარათში ასე ახასიათებდა ლესიას: „მშვენიერი გოგონაა. უსასრულობამდე კეთილი და გულღია, ძალზე ნიჭიერი მეცნიერებასა და ხელოვნებაში. იგი მშვენივრად და არა, როგორც მოყვარული, უკრავს ფორტეპიანოზე, განსაკუთრებით უკრაინულ ნაწარმოებებს, სხვებსაც უკრავს, თანაც მხოლოდ ერთი წლის განმავლობაში სწავლობდა მუსიკას (მას დაკვრას ასწავლიდა ცნობილი კომპოზიტორის ლესენკოს მეუღლე). ლესია ცუდ ლექსებს როდი წერს, არცთუ ცუდად ფლობს ლექსს, შეიძლება ოდესმე ნამდვილი პოეტი დადგეს“. დედის ნათქვამი წინასწარმეტყველური გამოდგა. ლესია უკრაინკას მსოფლმხედველობის ჩამოყალიბებაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა მისმა ბიძამ მიხაილ დრაგომანოვმა, ხოლო ახალგაზრდობაში ხშირად სტუმრობდა კომპოზიტორ ლესენკოს ბინას. 1893 წელს ივან ფრანკოს ხელშეწყობით ლვოვში გამოიცა პოეტის პირველი კრებული „სიმღერების ფრთებზე“ 1893–1897 წლებში ლესია კიევში გაემგზავრა, 1894 წელს ბულგარეთში გაემგზავრა ბიძასთან და ერთი წელი იქ გაატარა. 90-იან წლებშივე მან ბერლინში გაიკეთა ოპერაცია პროფესსორ ბერგმანთან. იტალიის ქალაქ სან-რემოში დასვენებამ ვერ გამოაკეთა. და აი, იგი თავის მომავალ მეუღლესთან ერთად მოემგზავრება საქართველოში, რომელსაც პორველად 1903 წელს ესტუმრა. შემოდგომა-ზამთარი თბილისში გაატარა. აქ ჩამოვიდა მეორე წელსაც და 1907 წლის ზამთარში დაწერა დრამა „შემოდგომის ზღაპარი“.
1905 წელს, თბილისში ცხოვრების დროს ლესია მოწმე გახდა რევოლუციური გამოსვლებისა, დედისადმი გაგზავნილ წერილებში იგი ამ მოვლენას ხშირად ეხებოდა. 1908 წლის ზამთარი პოეტმა თელავში გაატარა. შემდეგი წლების განმავლობაში იგი რამდენიმე ზამთარს იმყოფებოდა ეგვიპტეში, ხოლო დანარჩენ დროს ცხოვრობდა საქართველოში. მიუხედავად მძიმე სენისა და სარეცელს მიჯაჭვისა, ლესიამ ხანმოკლე სიცოცხლეში გამოსცა ნაწარმოებთა სამი წიგნი, ასევე, ჰაინეს თხზულებების უკრაინული თარგმანი. ჯერ კიდევ ყმაწვილმა ქალმა თავისი უმცროსი დისთვის დაწერა სახელმძღვანელო - „აღმოსავლეთის ძველი ხალხების ისტორია“, რომელშიც ვრცლად გააშუქა კავკასიისა და საქართველოს ისტორია. მის წერილებში ხშირად ვხვდებით იაზონის, პრომეთეს სახელებს. ლესია უკრაინკას ბიძა მ. დრაგამონოვს ახლოს იცნობდა ნიკო ნიკოლაძე, ცნობილი ქართველი მოღვაწე. დრაგამონოვის მეუღლის წერილი „ხალხური კილოკავები და ადგილობრივი ელემენტები სწავლებაში“ ნიკოს მეშვეობით გაზეთმა „ობზორმა“ თბილისში გამოსცა, დრაგომანოვებთან ახლოს იყო ოლღა გურამიშვილი, მომავალში ილია ჭავჭავაძის მეუღლე, ნიკოს ქალიშვილის, პროფესორ რუსუდან ნიკოლაძის გადმოცემით, დრაგომანოვები დიდი სიმპატიით ყოფილან გამსჭვალული საქართველოსა და ქართველი ხალხისადმი. რა თქმა უნდა ეს განწყობა უცხო არ იქნებოდა დრაგომანოვის დის ოლენა პჩილკასა და მისი ასულისთვის. 1895 წელს კიევის უნივერსიტეტში სწავლის გასაგრძელებლად ჩავიდა ნესტორ ღამბარაშვილი, ვინაც კოსაჩებთან იქირავა ოთახი, მალე დაუახლოვდა მათ, განსაკუთრებით კი ლესიას, სწორედ მან შეასწავლა პოეტს ქართული ანბანი, გააცნო „ვეფხისტყაოსანი“, სწორედ ღამბარაშვილი იგონებს ლესიას სიტყვებს - „რა საინტერესო, რა საუცხოო მხარეა საქართველო, რა სიმამაცე და გმირობა უნდა ჰქონოდა ერთ მუჭა ხალხს, რომ გადარჩენოდა ამდენ საშინელ ქარტეხილსა და უბედურებას, მე რომ უკრაინელი არ ვიყო, ვისურვებდი ქართველი ვყოფილიყავი“. ნესტორისაგან გაიცნო ლესიამ ვასო წერეთელი, მიხა ჩხენკელი, შიო ჩიტაძე და სხვანი. 1903 წლის შემოდგომით კი ლესია, როგორც ვთქვით საქართველოში მოემგზავრება, ოდესაში დახვდება კლიმენტი კვიტკა და ორივე სოჭისკენ მიემგზავრებიან, აქედან ბათუმისაკენ მერე კი თბილისისაკენ.
ლესია და მისი მეუღლე კვიტკა დაუახლოვდნენ ზაქარია ფალიაშვილს, ცნობილია, რომ კვიტკამ და ზაქარიამ ერთად იმოგზაურეს სვანეთში, ხოლო 1904 წელს თბილისში დაუდგამს „ბორის გოდუნოვი“, რომელშიც როიალის პარტიას კვიტკა ასრულებდა, ამ საქმეში ერთად იყვნენ ქართველი კომპოზიტორი და პოეტის მეუღლე. თავისი ცხოვრების უკანასკნელი წლები ლესიამ მეუღლესთან ერთად გაატარა თელავსა, ხონსა, ქუთაისსა და სურამში. თელავში უცხოვრიათ ჯერ სუსანა იარლოვას სახლში, შემდეგ ნიკო ამუნაშვილის ბინაში, ქუთაისში 1911 წელს ცხოვრობდა კაზაკოვის, ჯაიანის ქუჩებზე, ჯაიანის ქუჩაზევე გადავიდა ქიქოძის სახლში, სადაც დაწერა პოემა „ქვის ბატონი“. აქედან იგი მძიმე ავადმყოფი წაიყვანეს სურამში. ქუთაისში ყოფნისას მის მეგობართა შორისაა ცნობილი ლიტერატორი და მოღვაწე სილოვან ხუნდაძე, რომლის მეუღლეც ქართულ ენას ასწავლიდა. 1913 წლის 9 ივლისს სურამში ჩასული ლესია ახლობლებთან ერთად აპავების სახლში დაბინავდა ზინდისის გორაკზე აგებულ პატარა სახლში, პოეტს უვლიდნენ დედა-ოლენა პჩილკა, დები - ოლგა და დორა, ექიმ პაშიკოს ავადმყოფის მოვლაში ეხმარებოდა იქაური მცხოვრები სოფიო ცუცქირიძე. პოეტი 1913 წლის 19 ივლისს (1-ლ აგვისტოს) გარდაიცვალა. მისი ნეშტი წასვენებული იქნა სამშობლოში და დაიკრძალა კიევში, ბაიკოვის სასაფლაოზე. 1911 წელს ქუთაისში დაწერილი პოეტური დრამა-ფეერია „ტყის სიმღერა“ ადამიანური ყოფის აპოლოგიაა და ამკვიდრებს სოციალური დრამის ნოვატორულ პრინციპებს. უკრაინკას თხზულებანი თარგმნილია მრავალ ენაზე, მ. შ. ქართულადაც.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი მწერლები კატეგორია:მწერალი ქალები კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 1913
Release (ალბომი)
Release —  ჯგუფ Pet Shop Boys-ის მერვე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2002 წელს.
ისტორია
წინა სტუდიური დისკის, Nightlife გამოცემის შემდეგ ჯგუფს სხვა გეგმები ჰქონდა - მათ სურდათ კრებულის გამოცემა, საუკეთესო სიმღერებით და ორი ახალი სიმღერით Positive Role Model და Somebody Else's Business. მაგრამ ახალი სიმღერების ჩაწერისას ჯგუფმა გადაწყვიტა ახალი სტუდიური დისკის შექმნაც.
ამ ალბომით დუეტმა შექმნა განსხვავებული ნამუშევარი, მასზე უფრო მეტად აღინიშნება გიტარისა და ფორტეპიანოს გამოყენება. ახალი მასალა შესამჩნევად ემოციური იყო.
თავდაპირველად ალბომში უნდა ყოფილიყო 15 სიმღერა, ბ-გვერდებით Between two islands, Searching for the face of Jesus, Always, I didn't get where I am today და სიმღერის London აკუსტიკური ვერსიით, რომელიც შეტანილი იქნა დისკში Disco 3.
ალბომიდან ასევე გამოვიდა სამი მუსიკალური ვიდეო - Home and dry (რეჟ.:ვოლფგანგ ტილმანსი), I get along (რეჟ.: ბრიუს უებერი, კლიპების Being boring და Se a vida é ავტორი) და London (რეჟ.: მარტინ პერი).
როგორც ეტყობა, ალბომის წარუმატებლობის გამო, შემდეგ დისკზე ჯგუფი დაუბრუნდა თავის თავს. ერთი წლის შემდეგ გამოვიდა Disco 3.
სიმონ ამირეჯიბი
სიმონ სარდიონის ძე ამირეჯიბი (დ. 19 აგვისტო [ ძვ. სტ. 6 აგვისტო], 1877, სოფ. საღოლაშენი, ახლანდელი ქარელის რაიონი  — გ.    24 ოქტომბერი, 1936, თბილისი) —  ქართველი მეცნიერი, ბაქტერიოლოგიისა და ჰიგიენის ფუძემდებელი საქართველოში, პროფესორი (1919).
Release (ალბომი)
აშშ გამოცემის დამატებითი დისკი
CD-ROM: Home and Dry (ვიდეო)
სიმონ ამირეჯიბი
ბიოგრაფია
დაიბადა შტაბს-კაპიტან სარდიონ ამირეჯიბისა და ელისაბედ (მაკრინე) ავალიშვილის ოჯახში. მის და-ძმებს შორის იყო მომავალი გენერალი გიორგი ამირეჯიბი. 1903 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. ჯერ კიდევ II კურსის სტუდენტმა ხორცის ექსტრაქტში აღმოაჩინა ახალი ნივთიერება კარნიზონი. 1907-1919 წლებში იყო ხარკოვის სამედიცინო საზოგადოების შრატებისა და ვაქცინების განყოფილების, ხოლო 1915-1919 ბაქტერიოლოგიური განყოფილების გამგე. 1919 წელს საქართველოში დაბრუნდა. ამირეჯიბი იყო თსუ-ის სამკურნალო ფაკულტეტის ერთ-ერთი ორგანიზატორი (1919), დააარსა ბაქტერიოლოგიის (1919) და ზოგადი ჰიგიენის (1920) კათედრები ამ ფაკულტეტზე, მიკრობიოლოგიის კათედრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიის ფაკულტეტზე (1919). ამირეჯიბი თბილისის სანიტარული ჰიგიენის ინსტიტუტის ერთ-ერთი დამაარსებელი და მისი დირექტორი იყო (1926-1933). მისივე თაოსნობით დაიწყო (1919) საქართველოში ვაქცინებისა და შრატების წარმოება. მან შეისწავლა თბილისის და საქართველოს სხვა ქალაქების წყალსადენების სანიტარიის, მტკვრის გაბინძურების და თვითგაწმენდის საკითხები, მუშაობის სანჰიგიენური პირობები ჭიათურის მაღაროებში, აგრეთვე შავი ზღვის მიკროპლანქტონი და სხვა. შეადგინა სამედიცინო მიკრობიოლოგიის პირველი ქართული სახელმძღვანელო.
Release (ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:Pet Shop Boys-ის ალბომები კატეგორია:2002 წლის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები
სიმონ ამირეჯიბი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ს
Sphinctomyrmex furcatus
Sphinctomyrmex furcatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Sphinctomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ეკვატორული გვინეის გერბი
მინი ეკვატორული გვინეის გერბი ოფიციალურად იქნა მიღებული 1979 წლის 21 აგვისტოს. გერბზე გამოსახული ეროვნული დევიზია: „ერთობა, მშვიდობა, სამართლიანობა“.
ლიტერატურა
კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:ეკვატორული გვინეა
პავლოვსკოე (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
პავლოვსკოე (Павловское) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 15 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ვიშეგრადი (უნგრეთი)
ვიშეგრადი (Vyšehrad) — პატარა ციხე სოფელი პეშტის მედიეში, უნგრეთში.
მდებარეობს ბუდაპეშტიდან ჩრდილოეთით, დუნაის მარჯვენა სანაპიროზე, მისი მოსახლეობა 2004 წლის მიხედვით შეადგენს 1,711 მოსახლეს. ვიშეგრადი ცნობილია მათიაშ I-ის რენესანსის სტილის სასახლის ნანგრევებითა და შუასაუკუნეების ციტადელით.
ეტიმოლოგია
სახელი ვიშეგრადი (Vyšehrad) არის სლავური წარმოშობის და აღნიშვას ზემო ციხეს ან ზემო გამაგრებულ დასახლებას. სლოვაკურ და ჩეხურ ენებში იწერება როგორც - Vyšehrad. ასევე არსებობს ბოსნია და ჰერცეგოვინაში იგივე დასახელების სოფელი - ვიშეგრადი, რომელიც მისი ხიდითაა ცნობილი. გერმანულად სოფელს ჰქვია - პლინტენბურგი (Plintenburg).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ციხე სიმაგრეები უნგრეთში
მერიქიფე
მერიქიფე, მწდე (სამართლის ისტორია) — გვიანდელი ფეოდალური საქართველოს სამეფო კარის მოხელე, რომელსაც სუფრაზე ღვინის მიწოდება ევალებოდა. მერიქიფეები მერიქიფეთუხუცესისა და მეითრის ხელქვეითი მოხელეები იყვნენ. მერიქიფე შეიძლებოდა საპატიო კაცის შვილი ყოფილიყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
ძვ. წ. 693
გარდაიცვალნენ
*
ყემულთა
ყემულთა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების ქეშელთისა და ფაწის (დიდი ლიახვის აუზი) შესართავთან, ცხინვალი–ონის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 1600 მეტრი, ჯავიდან 12 კილომეტრი.
ისტორია
1921 წელს ყემულთის თემის 20 სოფელი მიეკუთვნა სამხრეთ ოსეთის რევკომს. 1922-90 წლებში შედიოდა ჯავის რაიონის შემადგენლობაში და იყო სასოფლო საბჭოს ცენტრი (სოფლები: აბანო, თლია, ნაზიგინა, სარიტათა, სოხთა, ქვემო მაჩხარა, ქოთანთო, შიბოითა, ჩიტათა, ხიხათა). ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყემულთის თემის სოფლები
შიბოითა
შიბოითა — სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში (ყემულთის თემი), მდებარეობს მდინარეების ჯეჯორისა და ქეშელთის წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე მაჩხადონის (დიდი ლიახვის  სისტემა) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1800 მეტრი, ჯავიდან 28 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყემულთის თემის სოფლები
საიად არანი
ბიოგრაფია
საიდ არანი დაიბადა მასწავლებლის ოჯახში, ყარადონლუში, იმიშლის რაიონში, 1952 წლის 15 იანვარს.
1958-1968 წლებში სწავლობდა იმიშლის საშუალო სკოლაში. 1968 წლიდან 1972 წლამდე სწავლობდა აზერბაიჯანის ვლადიმერ ლენინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. 2001 წელს მან მიიღო უმაღლესი განათლების მეორე ხარისხი ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული სკოლისგან. 2005 წელს მან დაიცვა დისერტაცია თემაზე "ფსიქოლოგია აზერბაიჯანულ პროზაში 1960-1980 წლებში (მოვლუდ სულეიმანლის შემოქმედებაზე)" აზერბაიჯანულ ლიტერატურაში ლიტერატურის ინსტიტუტში დასახელდა ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატად. სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი გაგზავნეს მეშადი აზიზბეკოვის  სოფლის საშუალო სკოლაში და დაიწყო მუშაობა ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. 1973 წლიდან 1974 წლამდე ის მსახურობდა კაპიტნად საბჭოთა არმიაში, ნიჯჩივანდში, ქივაგში.
1974 წლიდან 1989 წლის დეკემბრის ბოლომდე ის მუშაობდა ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად იმშილის საშუალო სკოლაში, შემდეგ გახდა დაწყებითი განყოფილების უფროსის მოადგილე, პირველი პარტიული ორგანიზაციის მდივანი და დირექტორის მოადგილე.
1991 წლის 2 იანვარს იგი გადავიდა იმიშლიდან ბაქოში, თავდაპირველად მუშაობდა გაზეთში თელა, იყო განყოფილების უფროსი. 1992 წლიდან 1995 წლამდე ის გახდა გაზეთ Səs-ის (ხმა) რედაქტორის პირველი მოადგილე.
2001 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის დეკანად.
2011 წლიდან 2012 წლამდე მუშაობდა აზერბაიჯანის ეროვნულ ასამბლეაში (მილი მეჯლისში) შტაბის უფროსის სამსახურის ტერიტორიული ერთეულების და მუნიციპალიტეტების სახელმწიფო რეესტრის წამყვან მრჩევლად.
სოციალურ-პოლიტიკური საქმიანობა
მინი| ინტერვიუ საზოგადოებრივ ტელევიზიასთან არის ახალი აზერბაიჯანის პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მისი კონფერენციის ერთ-ერთი ინიციატორი და დამფუძნებელი. იყო პარტიის პირველი, მეორე და მესამე ყრილობის წარმომადგენელი. 1995 წლიდან 1999 წლამდე პარტიის იდეოლოგიის დეპარტამენტის და მისი პარტიათაშორისი ურთიერთობების განყოფილების უფროსი. 2006 წელს იგი გაგზავნეს სტამბოლში დიპლომატიური სამსახურისთვის და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დიპლომატიური სამსახურის კანონის თანახმად, მან დატოვა პარტია ახალი აზერბაიჯანი და პოლიტიკური საბჭო. 2012 წელს დაბრუნდა პარტიის ხელმძღვანელობაში.
დიპლომატიური საქმიანობა
2006 წლის 9 ოქტომბერს მას მიენიჭა დიპლომატიური რანგი - აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პირველი კლასის საგანგებო და სრულუფლებიანი წარმომადგენელი. 2006 წლის 9 ოქტომბრიდან 2010 წლის 3 მაისამდე  იყო აზერბაიჯანის რესპუბლიკის გენერალური საბჭო სტამბოლში, თურქეთში და 2006 წლის 14 დეკემბრიდან  2010 წლის 3 მაისამდე შავი ზღვის ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციის მუდმივი წარმომადგენელი იყო.
შალვა ამირანაშვილი
ბიოგრაფია
1917 წელს ფოთის კლასიკური გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, ჩაირიცხა ახლად გახსნილ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ივანე ჯავახიშვილის, ექვთიმე თაყაიშვილისა და გიორგი ჩუბინაშვილის ხელმძღვანელობით შეუდგა ხელოვნებათმცოდნეობის შესწავლას, განსაკუთრებით დაინტერესდა კედლის მხატვრობით, რომელიც შემდეგ აისახა მის შემაჯამებელ ნაშრომში „ქართული კედლის მხატვრობის ისტორია“. გარდა ამისა მეცნიერმა საყურადღებო გამოკვლევები მიუძღვნა ქართული ოქრომჭედლობის, დასურათებული ხელნაწერების, ტიხრული მინანქრების საკითხებს. მისი მრავალმხრივი და დაუცხრომელი მეცნიერული კვლევის შედეგია ჭეშმარიტად კაპიტალური ნაშრომი „ქართული ხელოვნების ისტორია“. მონოგრაფიაში პირველად არის გადმოცემული ქართული კულტურის განვითარების მთლიანი სურათი უძველესი დროიდან მეოცე საუკუნემდე.
1922 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი (თსუ-ის პირველი გამოშვება). 1923–1925 წლებში მუშაობდა მოსკოვსა და ლენინგრადში. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თსუ-სა და სამხატვრო აკადემიაში. თსუ-ს ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის კათედრის გამგე (1925-იდან), 1939–1975 წლებში საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმის დირექტორი იყო.
ამირანაშვილი ქართული ხელოვნების ისტორიის ერთ-ერთი პირველი მკვლევარი იყო საქართველოში. იგი ითვლება აკადემიკოს გიორგი ჩუბინაშვილის ერთ-ერთ უახლოეს მოწაფედ. მისი განმაზოგადებელი ნაშრომები ხელოვნების აქტუალურ საკითხებს ეხება. დიდი ღვაწლი მიუძღვის ქართველი ხალხის მატერიალური კულტურის ძეგლთა დაცვისა და შეგროვების საქმეში. 2001 წელს მისი პირადი ბიბლიოთეკა და ნივთები ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრს გადაეცა. დაჯილდოვდა ლენინის ორდენით, სამი სხვა ორდენითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის  VI მოწვევის  უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის  VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:ონში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები შალვა
პოლონეთის ავსტრიული ანექსია
მინი|300პქ|[[პოლონეთის დაყოფა]] მინი|300პქ|[[გალიციას ტერიტორიული ცვლილებები, 1772-1918]]
ავსტრიის ნაწილი აღნიშნავს პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის ტერიტორიას, რომელსაც მეთვრამეტე საუკუნეში, პოლონეთის დაყოფის დროს ავსტრიის იმპერია დაეუფლა.
ისტორია
ავსტრიის იმპერიამ (XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან ცნობილი როგორც ავსტრია-უნგრეთის იმპერია) მიითვისა პოლონეთის მიწები, მისი პირველი (1772) და მესამე (1795) დაყოფების დროს.
ავსტრიის ნაწილის მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენებია:
საზოგადოება
თავიდან ავსტრიის მთავრობა მის ახალ პოლონურ ნაწილს არანაირ ანგარიშს არ უწევდა. თუმცა XX საუკუნის დასაწყისში, დანარჩენ ორ ნაწილთან შედარებით (რუსეთის ნაწილი და პრუსიის ნაწილი) ავსტრიის ნაწილს ყველაზე მეტი ავტონომია ჰქონდა. ადგილობრივ მთავრობას ჰქონდა შედარებით დიდი უფლებები, პოლონური ენა იყო აღიარებული ოფიციალურ ენად რეგიონში. პოლონური გამოიყენებოდა სკოლებსა და ორგანიზაციებში. პოლონურ პარტიებს შეეძლოთ მონაწილეობა მიეღოთ ავსტრო-უნგრულ პოლიტიკაში.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონეთის დანაწილება
ქაჩუს უღელტეხილი
ქაჩუს უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს პირიქითის ქედზე. სიმაღლე 3550 მ. აგებულია ლიასური თიხაფიქლებით. უღელტეხილი პირიქითის ხეობას აკავშირებს მდინარე შაროარღუნის აუზთან. თხემური ნაწილი კლდოვანია, ჩრდილოეთ მხარეს მყინვარია. ქაჩუს უღელტეხილის კალთები შემოსილია ალპური მდელოთი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის უღელტეხილები კატეგორია:კახეთის კავკასიონის უღელტეხილები
ნიკოლა სარკოზი
ნიკოლა სარკოზი (Nicolas Sarkozy, სრული სახელი Nicolas Paul Stéphane Sárközy de Nagy-Bócsa; დ. 28 იანვარი, 1955, პარიზი) — ფრანგი პოლიტიკოსი, საფრანგეთის პრეზიდენტი 2007-2011 წლებში. თანამდებობა დაიკავა 2007 წლის 16 მაისს მას შემდეგ რაც არჩევნებში დაამარცხა სოციალისტური პარტიის კანდიდატი სეგოლენ რუაიალი.
პრეზიდენტობამდე იყო საფრანგეთის მემარჯვენე ცენტრისტული პარტია კავშირი სახალხო მოძრაობისთვის (UMP) ლიდერი. ჟაკ შირაკის პრეზიდენტობის დროს მას ეკავა შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტი ჟან-პიერ რაფარენის პირველ ორ მთავრობაში (2002-2004), იყო ფინანსთა მინისტრი რაფარენის ბოლო მთავრობაში და ისევ შინაგან საქმეთა მინისტრი დომინიკ დე ვილპენის მთავრობაში (2005-2007).
სარკოზი ასევე იყო დეპარტამენტ ო-დე-სენის გენერალური საბჭოს პრეზიდენტი (2004-2007 წლებში) და ნიოი-სიურ-სენის მერი (1983-2002). იგი ასევე იყო საფრანგეთის ბიუჯეტის მინისტრი ედუარდ ბალადიურის მთავრობაში ფრანსუა მიტერანის პრეზიდენტობის ბოლო წლებში.
საგარეო პოლიტიკურ საკითხებში იგი მომხრეა საფრანგეთის ახლო კავშირის აშშ-თან. მისი მეტსახელია „სარკო“ (Sarko), რომელსაც ეძახიან როგორც მისი მხარდამჭერები, ასევე ოპონენტები.
საინტერესო ფაქტები
საფრანგეთის პრეზიდენტის პროტოკოლის სამსახურმა ნიკოლა სარკოზის ინდოეთში ვიზიტისას მასპინძლებისგან მასზე დაბალი სიმაღლის მცველების დანიშვნა მოითხოვა. ამის შესახებ ინფორმაცია ინდურმა გამოცემამ „The Daily News and Analysis“ გამოაქვეყნა. გამოცემის ცნობით, პრეზიდენტის სურვილის შესრულება არც ისე მარტივი აღმოჩნდა, რადგან სახელმწიფო დაცვის სამსახურის თითქმის ყველა თანამშრომელი მაღალია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის პრეზიდენტები კატეგორია:მმართველი ფილატელისტები კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი
კარონის მუნიციპალიტეტი
კარონის მუნიციპალიტეტი (Municipio Caroní) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ბოლივარის შტატში. წარმოადგენს ბოლივარის შტატის 11 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 1 612 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით კარონის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 777 283 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია სიუდად-გაიანა. ბოლივარის შტატის მთელი მოსახლეობის 50.6% მოდის კარონის მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 482.2 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
Brown Sugar (სიმღერა)
Brown Sugar — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლის სახით 1971 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Sticky Fingers.
სქოლიო
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის სიმღერები კატეგორია:1971 წლის სიმღერები
დიმიტრი აბაშიძე (რეჟისორი)
დიმიტრი ალექსანდრეს ძე აბაშიძე (დ. 27 ოქტომბერი, თბილისი — გ. 12 თებერვალი, 1975, იქვე) — ქართველი საბჭოთა რეჟისორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1961 წელი). ქართული სამეცნიერო-პოპულარული კინემატოგრაფიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
1925 წლიდან მუშაობს საქართველოს კინოსტუდიაში. მისი ფილმებიდან აღსანიშნავია: „სილოსი“ (1929), „განწყობის როლი ცხოველთა ინდივიდუალურ ქცევაში“ (1947), „ერთი ცდის ამბავი“ (1959; დიპლომი, მინსკის საკავშირო კინოფესტივალი, 1960; საპატიო დიპლომი, ვარშავის სამეცნიერო კინოს საერთაშორისო ასოციაციის XVI კონგრესი, 1962), „იერიში ღრუბლებზე“ (1961), „დაბრუნება ბგერათა სამყაროში“ (1965; დიპლომი, კიევის საკავშირო კინოფესტივალი, 1966) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975 დ კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
G-ღრუბელი
G-ღრუბელი (ან უბრალოდ G ღრუბელი) — ვარსკვლავთშორისი ღრუბელი, რომელიც მდებარეობს ადგილობრივი ვარსკვლავთშორისი ღრუბლის გვერდით. მზე ამჟამად მისი მიმართულებით გადაადგილდება. ამჟამად უცნობია, მზე მოთავსებულია თუ არა ადგილობრივ ვარსკვლავთშორის ღრუბელში, ან რეგიონში, სადაც ორი ღრუბელი ურთიერთქმედებენ. G ღრუბელი მოიცავს ვარსკვლავებს: ალფა კენტავრი, კენტავრის პროქსიმა და ალტეირი (და შესაძლებელი ბევრ სხვასაც).
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავთშორისი სივრცე
წმინდა იოანე ნეპომუკელის ეკლესია
წმინდა იოანე ნეპომუკელის პილიგრიმული ეკლესია — სალოცავი ჩეხეთის ქალაქ ჟდარ-ნად-საზავოუში, ბოჰემიისა და მორავიის საზღვრის სიახლოვეს. წარმოადგენს მოხეტიალე ბოჰემიელი არქიტექტორის იან სანტინის უკანასკნელ შედევრს. სანტინი ბორომინისეულ ბაროკოსა და გოტიკურ ელემენტებს ერთმანეთის კომბინაციაში აკეთებდა, როგორც კონსტრუქციაში, ისე დეკორირებაში.
1719 წელს, როდესაც რომანულ-კათოლიკურმა ეკლესიამ წმინდა იოანე ნაპომუკელის ენა უხრწნელად გამოაცხადა, მომავალი წმინდანის ადრეული აღზრდის ადგილას ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო. 1720 წელს წმინდა იოანე წმინდანად შერაცხეს და ეკლესია სწორედ მის სახელზე აიგო. მშენებლობამ 1727 წლამდე გასტანა. ნახევარი საუკუნის შემდეგ, სერიოზულმა ხანძარმა ეკლესია მნიშვნელოვნად დააზიანა, რის გამოც შეიცვალა სახურავი.
ეკლესია გამოირჩევა თავად სანტინის მიერ დახაზული ავეჯის სიმრავლით, რომლებიც კომპლექსური სომბოლიზმით გამოირჩევიან, რაც ასე უჩვეული იყო იმ დროისთვის. 1994 წელს, ეკლესია იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ძვ. წ. 694
გარდაიცვალნენ
*
Sphinctomyrmex imbecilis
Sphinctomyrmex imbecilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Sphinctomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
თამარ ჩილაშვილი
თამარ ჩილაშვილი (დ. 1 მაისი, 1921, ახალციხე — გ. 1993) — ქართველი ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
1937 წელს დაამთავრა ახალციხის №1 საშუალო სკოლა და იქვე დაიწყო მუშაობა უფროს პიონერხელმძღვანელად. 1942 წელს მიიღეს კომუნისტური პარტიის რიგებში და გადაიყვანეს პარტიის ახალციხის რაიკომის აგიტაცია-პროპაგანდის განყოფილების ინსტრუქტორად. წლების განმავლობაში მუშაობდა ახალციხის მხარეთმცოდნის მუზეუმის დირექტორად, რაისაბჭოს აღმასკოვის მდივნად, ახალციხის საბავშვო სახლის სასწავლო ნაწილის გამგედ. 1950-1952 წლებში მუშაობდა ახალციხის რაიონის კულტურულ-საგანმანათლებო დაწესებულებათა განყოფილების გამგედ. 1949 წლიდან გაზეთის „წითელი დროშა“ რედაქციაში მუშაობდა მდივნად, შემდეგ ლიტმუშაკად, ხოლო 1954 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე იყო მშრომელთა წერილების განყოფილების გამგე. თამარ ჩილაშვილს, ახალციხის რაიონული გაზეთის „წითელი დროშა“ განყოფილების გამგეს 1981 წელს მიენიჭა „საქართველოს სსრ კულტურის დამსახურებული მუშაკის“ საპატიო წოდება მასობრივი ინფორმაციის ორგანოებში ნაყოფიერი მუშაობისათვის და ბეჭვდითი სიტყვის დღესთან დაკავშირებით. დასახელებული წოდების მინიჭება დიდი სითბოთი და სიყვარულით გაითავისეს მისმა კოლეგებმა. გაზეთის „წითელი დროშა“ ფურცლებზე ვკითხულობთ: „ეს საპატიო წოდება სავსებით დროული და დამსახურებულია ჩვენი თანამშრომლისა და კოლეგისთვის. რედაქციის მუშაკთაგან გაზეთში მოღვაწეობით პატივცემული თამარი ყველაზე ხნიერი და ამასთანავე ყველაზე ახალგაზრდა თავისის გასაოცარი მეხსიერებით.“
ადრეული წლები
თამარ ჩილაშვილის ე.წ ჟურნალისტიკური საქმიანობა სათავეს მოსწავლეობის პერიოდიდან იღებს. თამარი როდესაც მეათე კლასში იყო, ოთხ მეგობარს: ელენე დიდიმამიშვილს, ნინო მელიქიძეს, როზა პანიატოვსკის და თვით თამარ ჩილაშვილს მოუმზადებიათ და გამოუციათ კლასის ხელნაწერი ჟურნალი, რომლის სახელწოდებაა „ახალგაზრდა ლიტერატორი“ ეს ჟურნალი კლასს და მასწავლებელ ალექსანდრე დანელიასთან ერთად დაუდგენია. მაგრამ ოთხი მეგობრის ჟურნალისთვის თვითნებურად „განთიადი“ უწოდებია და მხოლოდ ოთხი ნომრის გამოცემა მოუხერხებიათ. თამარ ჩილაშვილმა რედაქტირებაში მუშაობის დროს „გასაოცარი მეხსიერებისა და გულმოდგინების წყალობთ შეადგინა დიდტანიანი ფერადი ფოტოალბომი, ქრონოლოგიური თანმიმდევრობითა და შესაბამისი ტექსტებით, სადაც თვალსაჩინოდ არ არის ასახული გაზეთ „წითელი დროშის“ რედაქციის მრავალმხრივი მუშაობა.“
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
Lasioglossum tenax
Lasioglossum tenax — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
ძვ. წ. 695
'''ძვ. წ. 695''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
შიხანთური
ლიტერატურა
კატეგორია:მსხლების თემის სოფლები
Lasioglossum tenax
სქოლიო
tenax
ძვ. წ. 695
გარდაიცვალნენ
*
კანდელარია (კესონი)
კანდელარია (ოფიციალურად კანდელარიის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Candelaria) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 137 881 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
Trouble
Trouble შეიძლევა იყოს:
გორგიპია (მუზეუმი)
გორგიპია (Горги́ппия) — არქეოლოგიური მუზეუმი ღია ცის ქვეშ ქალაქ ანაპაში.
ახლანდელი ანაპის ტერიტორიაზე, შავი ზღვის სანაპიროზე, უძველეს ხანაში არსებობდა ქალაქი გორგიპია, რომელიც ბერძნული ცივილიზაციის მემკვიდრეობაა და რომელიც გახდა თანამედროვე ევროპული კულტურის საფუძველი. ეს არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალი მოიცავს 1,6 ჰექტარ დაცულ ტერიტორიას, რომლიდანაც 0,7 ჰა გამოკვლეულია და მოწყობილია დასათვალიერებლად.
გორგიპიას მუზეუმის დამაარსებლად ითვლება რუსი არქეოლოგი, აღმოსავლეთმცოდნე, ისტორიისა და შუა აზიის არქეოლოგიის მკვლევარი ნიკოლაი ივანეს ძე ვესელოვსკი (1848-1918), რომლის სისტემატურმა არქეოლოგიურმა გათხრებმა ჩრდილოეთ შავიზღვისპირეთში იმდენად მდიდარი მასალა გამოავლინა, რომ ძლივს ასწრებდა აღრიცხვას. მან არქეოლოგიაში მეცნიერულად პირველმა აღწერა ყორღანების განლაგების პრინციპი. მან პირველმა დაადგინა ფაქტი, რომ ერთი ეპოქის ყორღანები, ჩვეულებრივ, როგორც წესი, შეჯგუფებულია ერთ ადგილას და განსაზღვრა სხვადასხვა ეპოქისთვის დამახასიათებელი დამარხვის წეს-ჩვეულებები.
ექსპოზიცია
მუზეუმის უნიკალურ მახასიათებელს წარმოადგენს ძვ. წ. IV საუკუნიდან ჩვ. წ. III საუკუნემდე არსებული უძველესი ქალაქის — გორგიპიას გათხრების ნაწილი, რომელიც ღია ცის ქვეშ არის წარმოდგენილი. ჩანს სარდაფები, საცხოვრებელი კორპუსებისა და მარნების საძირკვლები, ჭები, მოკირწყლული ქუჩები, ციხის კედლის ფრაგმენტი. ასევე ღია ცის ქვეშ გამოფენილია ქალაქის ტერიტორიაზე აღმოჩენილი არქეოლოგიური სიძველეები — ტაძრის ფრონტონისა და სვეტების მოჩუქურთმებული სახის ფრაგმენტები, სარკოფაგები და საფლავის ქვები.
გათხრილი სანგრები პირველია, რითაც მნახველი გორგიპიას სიძველეს ეცნობა. მუზეუმის თანამშრომლები მას მთავარ ექსპონატად თვლიან. ამ ანტიკური ცივილიზაციის ხილული ძეგლის შესწავლისა და მოვლის ისტორია უკვე 6 ათეულ წელზე მეტს ითვლის.
მუზეუმის შენობაში გამოფენილია ბრინჯაოს და მარმარილოს ქანდაკებები, ტერაკოტის ფიგურები, მოხატული შავი და წითელი კერამიკის პრიალა ჭურჭელი, მინის ჭურჭელი და მორთულობები, იარაღი, მონეტები.
მუზეუმის ექსპოზიცია განთავსებულია 1887, 1900 და 1914 წლებში აშენებულ ანაპის პირველ საკურორტო დაწესებულებებში. დამთვარიელებლებს შეუძლიათ ნახონ 10 ექსპოზიცია და გამოფენა, სხვადასხვა ისტორიული ეპოქის 40 000-ზე მეტი ექსპონატი, უნიკალური ანტიკური ფრესკები ჰერაკლეს გმირობის ამსახველი გამოსახულებებით, ანტიკური ქალაქის — გორგიპიას კვარტლების ნაშთები. მუზეუმში იმართება თეატრალიზებული ექსკურსიები. მოწყობილია ინტერაქტიური მოედნები ბავშვებისთვისა და მოზრდილებისთვის, სადაც სხვადასხვა სფეროს შემოქმედები თავიანთ ოსტატობას აჩვენებენ.
ისტორია
ჯერ კიდევ 1940-იან წლებში ექსპედიციამ არქეოლოგ ვ.დ. ბლავატსკის ხელმძღვანელობით დაადგინა, რომ ანტიკური ქალაქის ნაშთები, რომელიც 50 ჰექტარზე მეტ ფართობს იკავებდა, მთლიანად დამალულია თანამედროვე ანაპის კვარტლებით. გათხრების წარმოება მხოლოდ დაუსახლებელ ტერიტორიებზე იყო შესაძლებელი. 1954-1956 წლებში გათხრები ჩატარდა მშენებარე კინოთეატრის ზონაში, სადაც ნაპოვნი იქნა ძველი სამარხი. 1960 წელს გათხრებს აწარმოებდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის არქეოლოგიის ინსტიტუტის ანაპა-ქერჩის ექსპედიცია. ამის შემდეგ გათხრები ყოველწლიური გახდა და თანამშრომლობდა ანაპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმთან.
1975 წელს ანაპის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ გორგიპიის ნეკროპოლში აღმოაჩინა და გამოიკვლია ჩვ.წ. II-III საუკუნის ორი აკლდამა.
1977 წელს სსრკ მინისტრთა საბჭოს გადაწყვეტილებით, შეიქმნა არქეოლოგიური ნაკრძალი „გორგიპია“. ანაპის მუზეუმს მიენიჭა არქეოლოგიურის სტატუსი და ის შევიდა კრასნოდარის სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში.
1978 წელს გაიხსნა პირველი ექსპოზიცია, რომელიც ეძღვნებოდა გორგიპიას. დაიწყო კონსერვაციისა და სარესტავრაციო სამუშაოები.
1999 წელს გაიხსნა მემორიალური ექსპოზიცია „დაბრუნება სამშობლოში“, 2008 წელს — სტაციონარული ექსპოზიცია „ანტიკური ქალაქი გორგიპია“, 2013 წელს — „ანაპა - სამხედრო დიდების ქალაქი“.
2018 წელს მუზეუმი შევიდა ტურისტულ მარშრუტში „ბოსფორის სამეფოს ოქროს წრე“.
მუზეუმი „გორგიპია“ ანაპაში ნამდვილი არქეოლოგიური ნაკრძალია, რომელშიც შეიძლება ტაძრების, სვეტების, სარკოფაგების და სამარხების დიდებული მოპირკეთების შეფასება. მართალია წარმოდგენილი ექსპონატების უმრავლესობა ფრაგმენტული სახითაა შემონახული, მაგრამ უფრო მეტ შთაბეჭდილებას ტოვებს მნახველზე.
პახოტინო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
პახოტინო (Пахотино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 9 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
გორგიპია (მუზეუმი)
სქოლიო
კატეგორია:არქეოლოგიური მუზეუმები კატეგორია:კრასნოდარის მხარის მუზეუმები კატეგორია:რუსეთის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:1977 წელს დაარსებულები
ძვ. წ. 696
გარდაიცვალნენ
*
შუა როკა
ლიტერატურა
კატეგორია:როკის თემის სოფლები
ჩო-ოიუი
ჩო-ოიუი (卓奥友山 Zhuó'àoyǒu Shān) — მწვერვალი ჩინეთისა და ნეპალის საზღვარზე. იგი ჰიმალაის მთებში მდებარე ერთ-ერთი რვაათასიანი მწვერვალია. სიმაღლე — 8188 მ. სიმაღლით მსოფლიოს მე-6 მწვერვალი. მაკალუსა და ლჰოძესთან ერთად შედის ევერესტის მთის მასივის შემადგენლობაში. მოქცეულია საგარმატხის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰიმალაი კატეგორია:ნეპალის მთები კატეგორია:ჩინეთის მთები
ძვ. წ. 697
გარდაიცვალნენ
*
Dancing with Mr. D
Dancing with Mr. D — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლზე Doo Doo Doo Doo Doo (Heartbreaker) 1973 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Goats Head Soup.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის სიმღერები კატეგორია:1973 წლის სიმღერები
უყერიჩო
უყერიჩო — უღელტეხილი საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს პირიქითის ქედზე. სიმაღლე 3042 მ. აგებულია ლიასის თიხაფიქლებით. უყერიჩოს მიდამო შემოსილია ალპური ბალახეულით. უღელტეხილი მდინარე პირიქითა ალაზნის ხეობას აკავშირებს ქერიღოს ხეობასთან (ქისტეთი).
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის უღელტეხილები კატეგორია:კავკასიონის უღელტეხილები