cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბრძოლა სამხრეთ კოლხეთში
ბრძოლის მიმდინარეობა
როგორც ჩანს სამხრეთ კოლხეთში ბერძნების გადაადგილების მარშრუტის შესახებ კოლხების სამხედრო ხელმძღვანელობას დაზვერვის ცნობები ჰქონდა. ამიტომ, როდესაც ქსენოფონტი სტრატეგიულ სიმაღლეს მიუახლოვდა კოლხი მეომრები სამხედრო მზადყოფნაში დახვდნენ. მათი სამხედრო რაზმები საზღვართან მდებარე სტრატეგიულ მაღლობზე იყვნენ განლაგებულები, საიდანაც გზა იხსნებოდა ტრაპიზონის რეგიონისკენ, ეს ადგილი აღმოსავლეთ პონტოს და ლაზეთის მთიანეთში უნდა ყოფილიყო (ამჟამად მდებარეობს თურქეთში). კოლხები მართობულად მოიქცნენ, როდესაც სტრატეგიულ სიმაღლეზე განალაგეს თავიანთი მხედრობა. კოლხთა ძირითადი დანაყოფის სპეციალლურწყობას სამხედრო საქმის კარგად მცოდნემ, ბერძნების მხრიდან ბრძოლის ერთ-ერთმა ხელმძღვანელმა ხეირისოფოსმა "კოლხური ფალანგა" უწოდა (ანაბასისი IV, VII, 17). ბერძენთა ჯარის ხელმძღვანელობამ, როგორც ჩანს მნიშვნელოვნად ჩათვალა კოლხური ლაშქრის ხელსაყრელი სტრატეგიული პოზიცია და სპეციალური ტაქტიკური წყობა. ამის გამო ბერძნებმა ბრძოლის ტრადიციული ტაქტიკა შეცვალეს. ეს კი იმის მოწმობა უნდა იყოს, რომ "კოლხური ფალანგა" საკმაოდ საშიშ ძალას წარმოადგენდა. ასევე რთული იყო ამ სიმაღლის მძიმედ აღჭურვილი ჰოპლიტებით იოლად დაძლევა.
"როდესაც მოწინაამღდეგემ (ბერძენი მეომრები) შენიშნა, ისინი გამოემართნენ მათკენ, ხოლო შემდეგ მოულოდნელად გაიშალნენ ნაწილი მარჯვნივ, ხოლო ნაწილი-მარცხნივ; ამგვარი  გადაჯგუფებით  თავიანთი ფალანგის ცენტრში ფართე დერეფანი შექმნეს" (ანაბსისი IV, VII, 17).
ბრძოლა ბერძნებმა დაიწყეს. მათ მცირე რაზმებად „ლოქოსებად“ დაყოფილებმა ორგანიზებულად შეუტიეს მაღლობს. კოლხური ტომები კი საერთო ხაზს ქმნიდნენ ცალკეული დანაყოფების გარეშე, ქვეითების უკან იდგნენ მშვილდოსნები, ხოლო მათ უკან ცხენოსანთა რაზმი. პირველი შეტევის მიმდინარეობისას ბერძენთა  ფრონტალური შეტევის დროს  კოლხთა ფალანგა  სწრაფად, ორ მწყობრად გაიყო. ამ ქმედებით ფალანგის ნახევარი მარცხნივ, მეორე ნახევარი კი მარჯვნივ გადაჯგუფდა. ამ მანევრით კოლხთა მეთაურობამ გარკვეული რთული სამხედრო მოქმედება განახორციელა. ისინი ცენტრალური ფალანგის გახსნით აპირებდნენ ბერძნები ზურგში შეეტყუებინათ და შემდეგ ფალანგებიდან აპირებდნენ თავდასხმას. უკან მდგარი მშვილდოსანთა რაზმის და მხედრობის დახმარებით კი მათ მომწყვდევას სრულ დანადგურებას. მოცემული მანევრით კოლხებმა თავიდან აიცილეს ლოქოსებისაგან გარშემოვლის საშიშროება. სარდლობამ ტაქტიკურად საკმაოდ საინტერესო და ამავდროულად საშიში მანევრი განახორციელა. თუმცა ლოხებმა დაძლიეს მათი წინაამღდეგობა და კოლხებს ძლიერი სამხედრო წყობით ფარების და შუბების კედლით-მანევრული გადაჯგუფებით უკან დახევა აიძულეს. სარდლობამ ვერ შეძლო პოზიციის შენარჩუნება. ჰოპლიტების ფრონტალურმა შეტევამ წყობა ე. წ. "კოლხური ფალანგა" მოშალა, ხოლო მათ უკან მდგარმა მხედრობამ უბრძოლველად მიატოვა სიმაღლე და იქვე ახლოს მდებარე სიმაგრეს შეაფარა თავი. ბერძნებმა შეძლეს სტრატეგიული სიმაღლის გადალახვა და მათ გზა გაეხსნათ მოგზაურობის უკანასკნელ პუნქტამდე ტრაპეზუნტამდე. სამწუხაროდ ამ სიმაღლის სახელი, ზუსტი მდებარეობა ან ახლომდებარე რომელიმე დასახლების სახელწოდება ჩვენთვის უცნობია, ამიტომ ბრძოლის სახელიც ასევე უსათაუროდ რჩება. თუმცა საკმაოდ მნიშვნელოვანი და საინტერესო ცნობაა ქართველური ტომების ზოგიერთი სამხედრო ტაქტიკის, მანევრის და სამხედრო საქმის ცოდნის მასშტაბების და დეტალების გასარკვევად.
ლიტერატურა
კატეგორია:კოლხეთი
კლიო (მუზა)
thumb კლიო (Κλειώ) — ისტორიის მუზა ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში. გამოსახავდნენ პაპირუსით ხელში. ზევსისა და მნემოსინეს ქალიშვილი. პიერისგან ერთი ვაჟი ჰიაცინტი ეყოლა.
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:მუზები
ლიქენები
არჩევენ ქაფისებრ (ანუ ქექისებრ), ფოთლისებრ (ანუ ფირფიტისებრ) და ბუჩქისებრ ლიქენებს. არსებობს მათ შორის გარდამავალი ფორმებიც.
ანატომიური აგებულებით ლიქენები ორნაირია: ჰომეომერული (წყალმცენარეები მეტნაკლებად თანაბრადაა განაწილებული თალუსში) და პეტერომერული (წყალმცენარეები თალუსში ერთ სღეს ქმნიან). ლიქენები მრავლდებიან სქესობრივად, უსქესოდ და ვეგეტატიურად. სქესობრივი პროცესის შედეგად ლიქენის სოკოს სპორები წარმოიშობიან ჩანთებში (ჩანთიანი ლიქენები — Ascolichenes) ან, ძალზე იშვიათად, ბაზიდიუმებზე (ბაზიდიუმიანი ლიქენები — Basidiolichenes). ჩანთები ვითარდება პერითეციუმებში ან აპოთეციუმებში. უსქესო გამრავლების დროს წარმოიშობიან კონიდიემები და პიკნოსპორები. სოკოს გაღივებული სპორა ხვდება შესაბამის წყალმცენარეს და მასთან ერთად ქმნის ლიქენების ახალ თალუსს. ვეგეტატიური გამრავლება ხდება თალუსის ნაგლეჯებით ან სორედიუმებითა და იზოდიუმებით. ლიქენების მუდმივი კომპონენტი — წყალმცენარეები მრავლდებიან დაყოფით, მწვანე წყალმცენარეები — ხშირად ავტოსპორების წარმოქმნით.
წყლის რეჟიმის მიხედვით ლიქენები მიეკუთვნება პოიკილოჰიდრულ მცენარეებს. წყალს და მასში გახსნილ საკვებ ნივთიერებებს თალუსის მთელი ზედაპირი ითვისებს. ლიქენები შედარებით ადვილად იტანენ ხანგრძლივ და ძლიერ გამოშრობას. გამოშრობისას ფოტოსინთეზი სუსტდება ან წყდება. ლიქენები ნელა იზრდება, მათი წლიური ნაზარდი 0,01-100 მმ აღწევს. ლიქენები სახლდებიან მცენარეულობის გავრცელების უკიდურეს საზღვრამდე, უმთავრესად კარგად განათებულ ადგილებზე, სხვადასხვა სუბსტრატზე — მთის ქანებზე, მერქნიან მცენარეებზე, ნიადაგზე, ტყავზე, ძვალზე, მინაზე, რკინაზე, ქსოვილზე და სხვა. ლიქენებში სოკოსა და წყალმცენარის ურთიერთობის შესახებ ბოლო დრომდე ყველაზე მეტად გავრცელებული იყო სიმბიოზის მცდარი კონცეფცია, რომლის მიხედვითაც პარტნიორები ეხმარებიან ერთმანეთს: სოკო „ამარაგებს“ წყალმცენარეს წყლით და არაორგანული მარილებით, ხოლო წყალმცენარეები — სოკოს მზა ორგანული ნივთიერებებით. სინამდვილეში ლიქენებში სოკოს და წყალმცენარის ურთიერთობა დაფუძნებულია პარაზიტიზმზე. ლიქენები პოლიფილეტური წარმოშობისაა. ნამარხებიდან ყველაზე ადრეულ ლიქენებს ზედა ცარცული პერიოდს მიაკუთვნებენ.
ლიქენები ხშირად მცენარეულობის პიონერებია, სახლდებიან უნაყოფო ადგილებზე; მათი დაღუპვის შედეგად რჩება ორგანული ნივთიერებები, რომელზეც სხვა მცენარეებს შეუძლიათ დასახლება. ჩრდილოეთში ბუჩქისებრი ლიქენები ირმის საკვებია. ზოგიერთი ლიქენები სამკურნალოდ გამოიყენება (სისხლის წნევის ამწევი, პერისტალტიკის გამაძლიერებელი, ანტიბიოტიკებისა და ვიტამინების შემცველი), ზოგს სამღებრო საქმესა და პარფიუმერიაშიც ხმარობენ, ზოგიერთისაგან ლაკმუსს ამზადებენ.
ლიტერატურა
* კატეგორია:მიკოლოგია
ნოსობი
ნოსობი — მდინარის მშრალი კალაპოტი სამხრეთ ნამიბიაში, ბოტსვანისა და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის კალაჰარის რეგიონში. სიგრძე 740 კილომეტრია. წყალი ბოლოს 1989 წელს ჩადგა.
დინება
სათავეს იღებს ორი მდინარის — სვარტ-ნოსობისა და ვიტ-ნოსობის შეერთების შედეგად (თეთრი და შავი ნოსობი). თავის მხრივ, ეს ორი მდინარე სათავეს ოტჯიჰავერის ქედის აღმოსავლეთ კალთებზე იღებს, ვინდჰუკის აღმოსავლეთით. ერთმანეთს ერწყმიან ქალაქ გობადისიდან 80 კმ-ით სამხრეთით.
ამელი
ამელი (Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, ამელი პულენის განუმეორებელი ბედი) — 2001 წლის რომანტიკული კომედია, რომლის რეჟისორია ჟან-პიერ ჟენე. ფილმი არის თანამედროვე პარიზული ცხოვრების უცნაური გამოსახვა, რომელიც ხდება უბან მონმარტრში და გვიყვება მორცხვი ოფიციანტის ისტორიას, რომლის როლსაც ოდრი ტოტუ თამაშობს და რომელიც გადაწყვეტს უკეთესობისაკენ შეცვალოს მის ირგვლივ მყოფი ხალხის ცხოვრება, სანამ თავისივე მარტოობას ებრძვის. ფილმი ფრანგული და გერმანული კომპანიების ერთობლივი თანამშრომლობით შეიქმნა.
ნოსობი
დინება
ზღვის დონიდან 890 მ სიმაღლეზე, ნოსობი მდინარე მოლოპოს უერთდება, რომელიც თავის მხრივ, ორანჟის შენაკადია.
ამელი
ჯილდოები
„ამელი" გახდა საუკეთესო ფილმი ევროპული კინოს დაჯილდოებაზე, მიიღო ოთხი სეზარი (მათ შორის: საუკეთესო ფილმისათვისა და საუკეთესო რეჟისორისათვის), ორი ბაფტა (მათ შორის: საუკეთესო სცენარისათვის) და იყო წარდგენილი ოსკარის ხუთ ნომინაციაზე.
ნოსობი
სქოლიო
კატეგორია:ნამიბიის მდინარეები კატეგორია:ბოტსვანის მდინარეები კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:კალაჰარი
ამელი
ჯილდოები
BAFTA
სეზარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2001 წლის ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:ჟან-პიერ ჟენეს ფილმები
ჰარარე
ჰარარე (Harare) — ზიმბაბვეს დედაქალაქი. ამავე სახელწოდების პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქვეყნის კულტურული და ინდუსტრიული ცენტრი.
ისტორია
დიდი ბრიტანეთის სავაჭრო კომპანიის მიერ გაგზავნილმა რაზმმა ქალაქი დააარსა 1890 წლის 12 სექტემბერს, როგორც სამხედრო ბაზა და უწოდეს პორტ-სოლსბერი – გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრის ლორდ სოლსბერის პატივსაცემად. დასახლება ძირითადად ვითარდებოდა, როგორც სავაჭრო ცენტრი ბეირასკენ (პორტი მოზამბიკში) გზაზე. სოლსბერის ფორტი მუნიციპალიტეტად გამოცხადდა 1897 წელს, ხოლო ქალაქის სტატუსი მიიღო 1935 წელს.
სოლსბერი იყო როდეზიის და ნიასალენდის ფედერაციის დედაქალაქი 1953 წლიდან 1963 წლის ჩათვლით. 1965 წლის 11 ნოემბერს იან სმიტის მთავრობის მიერ დიდი ბრიტანეთისგან დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ქალაქი გახდა სამხრეთ როდეზიის დედაქალაქი. სამხრეთ როდეზიაში ომის შედეგად 1980 წლის 18 აპრილს თეთრკანიანი უმცირესობის რეჟიმი დაემხო და სოლსბერი, რომელსაც 1982 წელს დაერქვა ჰარარე, გახდა ზიმბაბვეს რესპუბლიკის დედაქალაქი.
კლიმატი
ჰარარეს კლიმატი — სუბტროპიკული მაღალმთიანია, რომელიც მდებარეობს ზღვის დონიდან 1490 მეტრ სიმაღლეზე. ამინდს ჰარარეში გააჩნია სამი გამოკვეთილი ქვესეზონი: წვიმიანი სეზონი (ნოემბერი-აპრილი), გრილი, მშრალი სეზონი (მაისი-აგვისტო), როდესაც იშვიათად სუსხიც კი დგება და ცხელი, მშრალი სეზონი (სექტემბერი-ოქტომბერი). წლის საშუალო ტემპერატურაა +18 °C, ხოლო ყველაზე ცივი თვის საშუალო ტემპერატურაა (ივლისი) +14 °C. ყველაზე თბილი თვეა ნოემბერი, რომლის საშუალო ტემპერატურაა +22 °C.
ეკონომიკა
რობერტ მუგაბეს რეჟიმმა და 1990-იანი წლების ბოლოს არსებულმა ეკონომიკურმა კრიზისმა გამოიწვია კატასტროფული შედეგები ქალაქის ეკონომიკაზე და ინფრასტრუქტურაზე. მაღალია უმუშევრობის და დამნაშავეობის დონე. ქალაქის ცენტრში რამდენიმე კვარტლის გარდა ნაგვის გატანა და ავტოგზების შეკეთება არ ხორციელდება, განადგურებულია წყლის და ელექტრომომარაგების ცენტრალიზებული სისტემები, არ მუშაობს კანალიზაცია. 2005 წელს მთავრობამ ჩაატარა თვითნაკეთი ბარაკების დანგრევისა და იქ მაცხოვრებელი ხალხის გასახლების ოპერაცია; ეს აქცია დაგმო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ.
ჰარარე სხვადასხვა ორგანიზაციების მიერ არაერთხელ იქნა აღიარებული, როგორც ცხოვრებისათვის ყველაზე ცუდი დედაქალაქი მსოფლიოში (მათ შორის 2009 და 2011 წლებში ჟურნალ ეკონომისტის მიერ).
სქოლიო
კატეგორია:ზიმბაბვეს ქალაქები კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები
ისტაპალუკა
ისტაპალუკა (Ixtapaluca) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი მექსიკაში, მეხიკოს შტატის აღმოსავლეთ ნაწილში. გაშენებულია ქვეყნის დედაქალაქ მეხიკოსა და პუებლის შტატს შორის. სახელი ისტაპალუკა ნიშნავს „სადაც მარილი სველდება“.
1531 წელს დაარსდა ისტაპალუკის სამწყსო, რომელსაც მთელი რეგიონისთვის დიდი მნიშვნელობა გააჩნდა. 1973 წელს აიგო მუნიციპალური სასახლე.
ჩრდილი (ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი)
ჩრდილი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ზვარის თემი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთზე. მდინარე ზვარულის (ჩხერიმელის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 720 მეტრი. ხარაგაულიდან 22 კილომეტრი. სოფელში შემორჩენილია გვიან ფეოდალური ხანის კოშკი. სოფელ ჩრდილისა და ზვარეს საზღვარზე მოდის მინერალური წყალი ზვარე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 351 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იოანე III (პაპი)
მინი|მარჯვნივ|იოანე III იოანე III (Johannes PP. III; ერისკაცობაში ჯოვანი კატალინო; დ. უცნობია — გ. 13 ივლისი, 574) — რომის პაპი 561–574 წლებში.
იოაანე III იყო რომის გამოჩენუილი ოჯახის წევრი. Liber Pontificalis-ში ის ანასტასიუსის შვილადაა მოხსენებული. ევაგრიოს სქოლასტიკოსი-ის მიხედვით მისის სახელი ერისკაცობაში იყო კატელინუსი, ხოლო იოანე სამღვდელო წოდებაში ასვლის შემდეგ მიიღო.
მან დაასრულა მოციქულ ფილიპესა და იაკობის ბაზილიკის მშენებლობა, რომელიც მიუძღვნა იტალიის გუთებისა და არიანელების ერესისაგან გათავისუფლებას. ყველა მისი მატერიალური მიღწევა დაიღუპა რომში ლანგობარდების შეჭრის პერიოდში. გარდაიცვალა 573 წლის ივლისში, ლანგობარდების შემოსევების შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 574
მზის საათი
მარჯვნივ|მინი|მზის საათი [[ბრაუნშვაიგის ტაძარი|ბრაუნშვეიგის ტაძარში, გერმანია]] მზის საათი — ასტრონომიული ხელსაწყო, რომლითაც იზომება დრო მზის პოზიციის მიხედვით. მას აქვს ვერტიკალური და ჰორიზონტალური დანაყოფებიანი წრე-ციფებრლატი. დღის განმავლობაში მზის ჩრდილი ეცემა ციფერბლატს და წრეზე მოძრაობს, რის მიხედვითაც იგებენ დროს.
აასიაატი
აასიაატი ან აუსიაიტი (Aasiaat, Ausiait) ყოფილი ეგედესმინდე (Egedesminde) — ქალაქი დასავლეთ გრენლანდიაში, კაასუიტსუპის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აასიაატის არქიპელაგის ცენტრში, დისკოს ყურის სამხრეთ დაბოლოებაზე. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 3,005 კაცს და ამ მაჩვენებლით ის გრენლანდიის სიდიდით მეხუთე ქალაქია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გრენლანდიის ქალაქები
ლიქოკი
ლიქოკი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აღმოსავლეთ კავკასიონზე, მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარცხენა შენაკადების — გუდანისჭალის, ლიქოკისხევისა და აკუშოსხევის სათავეებთან. სიმაღლე 2868 მ. ლიქოკი აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებით. მთა დაფარულია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი
საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი (GIPA - Georgian Institute of Public Affairs) — არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც დაკავებულია ეფექტიანი მმართველობის, მედიისა და სამოქალაქო საზოგადოების ჩამოყალიბების ხელშეწყობით საქართველოში.
დაარსებისთანავე ინსტიტუტმა თავი მოუყარა ბიზნესის, მედიის, სამოქალაქო საზოგადოებისა და საჯარო სამსახურის წარმომადგენლებს. არსებობის განმავლობაში ინტერაქტიული საგანმანათლებლო პროგრამების, კვლევებისა და ტრენინგების მეშვეობით ინსტიტუტმა თავისი წვლილი შეიტანა როგორც ეფექტიანი მმართველობის განვითარებაში სახელმწიფო, მუნიციპალურ და ადგილობრივდონეზე საქართველოში, ასევე დამოუკიდებელი და სიცოცხლისუნარიანი მედიის ჩამოყალიბებაში. საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი წარმოადგენს სახელმწიფო მართვისა და ჟურნალისტიკის სფეროების განვითარების ეროვნულ ცენტრს. საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი, რომელიც კანონიერად რეგისტრირებული არასამთავრობო ორგანიზაციაა, მოქმედებს როგორც საქართველოს კანონმდებლობასთან და ინსტიტუტის დებულებასთან, ასევე საერთაშორისო თუ ადგილობრივ შეთანხმებებთან და კონტრაქტებთან სრულ თანხმობაში.
ინსტიტუტის განვითარების კონცეპტუალურ გეგმას და მის პოლიტიკას განსაზღვრავს მისი უმაღლესი მმართველი ორგანო – გამგეობა, რომელიც შედგება ქართველი და ამერიკელი საჯარო, სამთავრობო და აკადემიური წრეების წარმომადგენლებისაგან.
ინსტიტუტის აღმასრულებელი დირექტორია ინსტიტუტის რექტორი, რომელსაც გამგეობა ნიშნავს. რექტორი პასუხისმგებელია გამგეობის წინაშე ინსტიტუტის სტრატეგიულ განვითარებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს უმაღლესი სასწავლებლები
ლიჭადი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ლიჭადი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჯონი დეპი
ჯონ კრისტოფერ „ჯონი“ დეპი II (John Christopher "Johnny" Depp II; დ. 9 ივნისი, 1963 ) — ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერი, მუსიკოსი. ფლობს ოქროს გლობუსისა და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოებს. ცნობილი გახდა 1980-იან წლებში კინოსერიალით „ჯამპ-სტრიტი 21“. ითამაშა წარმატებულ ფილმებში „მაკრატელისხელება ედვარდი“ (1990), „ჩარლი და შოკოლადის ქარხანა“ (2005), „ალისა საოცრებათა ქვეყანაში“ (2010), „რანგო“ (2011), ასევე „კარიბის ზღვის მეკობრეების“ ფილმებში (2003-დღემდე).
ადრეული წლები
ჯონ კრისტოფერ დეპი დაიბადა 1963 წლის 9 ივნისს, კენტუკის შტატის ქალაქ ოვენსბოროში. მამამისი, ჯონ კრისტოფერ დეპი, სამოქალაქო ინჟინერი იყო, ხოლო დედა, ბეტი სიუ პალმერი, — ოფიციანტი. ოთხი შვილიდან ჯონი ყველაზე პატარა იყო.
მამის სამსახურის გამო ჯონის ოჯახი საცხოვრებელს ხშირად იცვლიდა. საბოლოოდ, როდესაც მომავალი მსახიობი 7 წლის იყო, ოჯახი ფლორიდაში დასახლდა. ვიდრე ჯონ კრისტოფერ დეპი სამსახურს იშოვიდა, დაახლოებით 1 წელიწადი მოტელში ცხოვრობდნენ. ჯონიმ ახალი სახლი შეიძულა და 12 წლის ასაკში მოწევა, ნარკოტიკების მოხმარება და თვითდაზიანება დაიწყო.
1978 წელს ჯონის მშობლები გაიყარნენ. 16 წლის ასაკში მან სკოლა მიატოვა და მუსიკალურ ჯგუფს „The Kids“ შეუერთდა.
ტელევიზია
მინი|მარჯვნივ|ჯონი დეპი [[1992 წლის კანის კინოფესტივალზე]] ჯონი დეპმა მონაწილეობა მიიღო Fox-ის სატელევიზიო სერიალში „ჯამპ-სტრიტი 21“, რომლის პრემიერა 1987 წელს შედგა. სერიალის წარმატებამ დეპი 1980-იანი წლების ბოლოს თინეიჯერთა კერპად აქცია. მიუხედავად ამისა, მსახიობმა გადაწყვიტა რომ მისთვის უკეთესი იქნებოდა თუ მხოლოდ კინოფილმებში მიიღებდა მონაწილეობას.
კინოროლები
ჯონი დეპის პირველი მნიშვნელოვანი როლი იყო საშინელებათა ფილმში „საშინელება თელების ქუჩაზე“ (1984), სადაც ფრედი კრუგერის ერთ-ერთი მსხვერპლი განასახიერა. მსახიობი მეორეხარისხოვან როლში გამოჩნდა ოლივერ სტოუნის ოსკარის მფლობელ ფილმში „ოცეული“ (1986). 1990 წელს მთავარი როლი შეასრულა ტიმ ბარტონის ფილმში „მაკრატელისხელება ედვარდი“; ფილმის წარმატებამ ბარტონისა და დეპის მომავალი თანამშრომლობა უზრუნველყო.
დეპის კარიერაში მნიშვნელოვანი იყო Walt Disney Pictures-ის „კარიბის ზღვის მეკობრეები: შავი მარგალიტის წყევლა“ (2003), რომელშიც მან კაპიტან ჯეკ ბეღურას როლი ითამაშა. კრიტიკოსებმა მსახიობის თამაში დადებითად შეაფასეს და ოსკარისთვისაც იყო ნომინირებული საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის კატეგორიაში.
2004 წელს დეპი კიდევ ერთხელ წარადგინეს ოსკარზე ფილმისათვის „ჯადოსნური ქვეყანა“. მომდევნო 2005 წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „ჩარლი და შოკოლადის ქარხანა“, რომელიც ფინანსურად მომგებიანი აღმოჩნდა, მსახიობი კი ოქროს გლობუსზე იყო ნომინირებული. მინი|მარცხნივ|ჯონი დეპის ვარსკვლავი [[ჰოლივუდის დიდების ხეივანი|ჰოლივუდის დიდების ხეივანში]] ჯონი კვლავ დაუბრუნდა კაპიტან ჯეკ ბეღურას როლს „კარიბის ზღვის მეკობრეების“ შემდგომ ფილმებში: „მკვდრის სკივრი“ (2006), „მსოფლიოს დასასრული“ (2007), „უცნაურ ნაპირებზე“ (2011). თითოეული მათგანი ფინანსურად წარმატებული აღმოჩნდა.
საპროდიუსერო კომპანია
2004 წელს ჯონი დეპმა დააარსა საპროდიუსერო კომპანია „Infinitum Nihil“, რომელიც მონაწილეობს პროექტებში, სადაც ის მსახიობი და/ან პროდიუსერია. კომპანიის პრეზიდენტი დეპის და, — კრისტი დემბროვსკია. კომპანიის პირველი პროდუქტი იყო 2011 წელს გამოსული „რომის დღიურები“. 2011 წელსვე გამოვიდა მარტინ სკორსეზეს „ჰიუგო“, 2012 წელს კი ტიმ ბარტონის „ბნელი ჩრდილები“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები კატეგორია:ფრანგი ამერიკელები კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები
ფრანც ქსავერ ვოლფგანგ მოცარტი
thumb|right ფრანც ქსავერ ვოლფგანფ მოცარტი (დ. 26 ივლისი, 1791 — გ. 29 ივნისი, 1844) — ავსტრიელი კომპოზიტორი, პიანისტი, დირიჟორი და მუსიკალური პედაგოგი. ის განთქმულია, როგორც ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის შვილი. ის იყო ვოლფგანგ ამადეუსისა და კონსტანცია მოცარტის (ვებერი) შვილი. ვოლფგანგმა ეს სახელი შვილს თავისი მოსწავლის და ახლო მეგობარის - ფრანც ქსავერ ზიუსმაირის პატივსაცემად დაარქვა. ქსავერი დაიბადა 1791 წლის 26 ივლისს, მამის გარდაცვალებამდე 5 თვით ადრე.
მუსიკალური განათლება მიიღო ანტონიო სალიერისა და იოჰან ჰუმელისაგან, მუსიკის წერა კი იოჰან გეორგ ალბრეხტსბერგერისა და ზიგმუნტ ნეუკომისაგან. ის უკრავდა ფორტეპიანოზეც და ვიოლინოზეც, მუსიკას კი მამამისისავით პატარობიდან წერდა.
ფრანც ქსავერი გახდა პროფესიონალური მუსიკოსი, განთქმული როგორც კომპოზიტორი და პედაგოგი.
პირველი კონცერტი გამართა 1805 წელს, 14 წლის ასაკში. ფულის საჭიროების გამო წავიდა ლვოვში, სადაც გრაფ ბავაროვსკის ქალიშვილს ასწავლიდა. მალე მას მობეზრდა პიტკამენში ცხოვრება, ამიტომაც გადავიდა ბურშტინში სადაც ასწავლიდა ვონ იანიზევსკის ქალიშვილებს და ამავე დროს ატარებდა კონცერტებს - უკრავდა თავის და მამამისის ნაწარმოებებს. 2 წლის შემდეგ ისევ დაბრუნდა ლვოვში, სადაც 20 წელი ასწავლიდა და მართავდა კონცერტებს. 1826 - 1829 წლებში მან უდირიჟორა წმინდა სესილიას ორკესტრს, რომელიც 400 დამწყები მომღერლისაგან შედგებოდა. 1826 წელს იდირიჟორა მამამისის რეკვიემი
ეპიტაფია
thumb|right|ფრანც ქსავერ ვოლფგანგ მოცარტის საფლავი ფრანც ქსავერ ვოლფგანგ მოცარტის ეპიტაფიის ავტორია ფრანც გრილპარცერი.
Am Grabe Mozart des Sohnes
So bist du endlich hingegangen, Wohin der Geist dich ewig zog, Und hältst den Großen dort umfangen, Der adlergleich zur Sonne flog.
Daß keiner doch dein Wirken messe, Der nicht der Sehnsucht Stachel kennt, Du warst die trauernde Zypresse An deines Vaters Monument.
Wovon so viele einzig leben, Was Stolz und Wahn so gerne hört, Des Vaters Name war es eben, Was deiner Tatkraft Keim gestört.
Begabt, um höher aufzuragen, Hielt ein Gedanke deinen Flug; "Was würde wohl mein Vater sagen?" War dich zu hemmen schon genug.
Und wars zu schaffen dir gelungen, Was manchen andern hoch geehrt, Du selbst verwarfst es, kaum gesungen, Als nicht des Namens Mozart wert.
Nun öffnen sich dem guten Sohne Des großen Vaters Arme weit, Er gibt, der Kindestreu zum Lohne, Ein Teilchen dir Unsterblichkeit.
Der Name, dir ein Schmerzgenosse, Er wandelt sich von heut in Glück; Tönt doch von Salzburgs Erzkolosse Ein Echo auch für dich zurück.
Wenn dort die Menge sich versammelt, Ehrfürchtig Schweigen alle bannt, Wer dann den Namen Mozart stammelt, Hat ja den deinen auch genannt.
პატარა დარბაზის ღვთისმშობლის ეკლესია
პატარა დარბაზის ღვთის მშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა დარბაზში.
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა და ლოროფნითაა გადახურული, ბათქაშში "ჩაძირული" დიდი ზომის ნამტვრევი ქვითაა ნაგები, აღმოსავლეთ ფასადის ფორნტონის კეხში ქვათა ზომა მცირდება და წყობაც სხვა ხასიათისაა. არქიტრავით დახურული ერთდაერთი კარი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი, სარკმლები აღმოსავლეთ, სახმრეთ და დასავლეთ კედლებშია. სამხრეთი სარკმელი ეკლესიაზე ამ მხრიდან მოგვიანებით მიდგმული მინაშენის სახურავმა ამოქოლა. ნახევარწრიული საკურთხევლის აფსიდის არდაბაგი მცირედაა შემაღლებული და მას ერთსაფეხურიანი ხარისხი მიუყვება. ტრაპეზის ქვა აფსიდის კედელზეა მიდგმული. აფსიდშივე ორი მაღალი ნიშაა შემორჩენილი, რომლებიდანაც ჭისებრი ასასვლელბით ეკლესიის კონქის თავზე შეიძლება მოხვედრა. ეკლესიას სამხრეთიდან მთელ სიგრძეზე დიდი, ნამტვრევი ქვით ნაგები, გეგმით სწორკუთხა მინაშენი აქვს მიდგმული. იგი ორკალთა სახურავითაა გადახურული და სახურავის ფერდები აღმოსავლეთისა და დასავლეთისკენ ეშვება. მინაშენში შესასვლელი კარი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი და სამკუთხადაა გადახურული. ეს სათავსი აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლებში გაჭრილი ორი სარკმლით ნათდება. მზიდი თაღი ამ ნაგებობას ორად ყოფს და ეკლესიის სამხრეთ კარის წინ შემაღლებული მოცულობა იქმნება. ეკლესიის საქტიტორო წარწერა, სადაც ბარსეღ ეპისკოპოსის მიერ 1465 წელს ამ შენობის განახლებაზეა საუბარი, ეკლესიის აღმოსავლეთი ფასადის ჩრდილოეთი კუთხის ქვაზეა ამოკვეთილი.
დიდუბის პანთეონი
დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონი ანუ დიდუბის პანთეონი — გამოჩენილ მწერალთა, საზოგადო მოღვაწეთა, მეცნიერთა და ხელოვანთა დაკრძალვის ადგილი თბილისში.
ისტორია
თავდაპირველად დიდუბის ღვთისმშობლის ახლადაღდგენილ ეკლესიასთან არსებობდა მოკრძალებული სასაფლაო, რომელიც სხვა სასაფლაოებისაგან არაფრით განსხვავდებოდა. 1893 წლის აპრილში „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ გადაწყვეტილებით ქალაქ განჯიდან გადმოასვენეს და დიდუბის ეკლესიასთან დაკრძალეს დიდი ქართველი პოეტის ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტი. დიდუბის სასაფლაოს პანთეონად გადაკეთება დააჩქარა 1893 წლის 22 დეკემბერს, გამოჩენილი ქართველი პროზაიკოსის ალექსანდრე ყაზბეგის უდროოდ წასვლამ, რომელიც მის მშობლიურ სტეფანწმინდის მიწას მიაბარეს. ამასთან დაკავშირებით, ცნობილი ქართველი პუბლიცისტი კოტე მესხი ქუთაისიდან გამოგზავნილ წერილში გულისტკივილით აღნიშნავდა, რომ ასეთი პიროვნებისა და ერისკაცის დედაქალაქში არდასაფლავება დიდი ცოდვააო, რადგან ასეთი ადამიანები არც თავის ოჯახს და არც თავის სოფელს არ ეკუთვნისო.
საქართველოს სახელმწიფო არქივში დაცული „ქართველთა შრის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ ფონდში არსებული მასალებით ირკვევა, რომ დიდუბის სასაფლაო უფრო ადრე გადააკეთეს. 1915 წლის 26 მაისს „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებას“ გამოაქვს განჩინება დიდუბის ეკლესიის გალავანში პანთეონის მოწყობის შესახებ. მ. დედაბრიშვილისა და ი. გიორგობიანს დაევალათ პანთეონის შემოღობის საქმის მოწესრიგება. განჩინების 23-ე გვერდზე, გამგეოება მოახსენებს საზოგადოების საერთო კრებას დიდუბის ეკლესიის გალავანში ქართველ მოღვაწეთა პანთეონის დაარსების შესახებ და ამას ასაბუთებს შემდეგი აუცილებლობით:
ზემოთმოყვანილი დოკუმენტი უთარიღოა, მაგრამ სხვა საარქივო მასალებთან შეჯერების საფუძველზე, სავარაუდოა, რომ ეს კრება უნდა შემდგარიყო 1915 წლის 21 ნოემბერს. იმავე წლის 22 დეკემბერს გამგეობას გამოაქვს განჩინება პანთეონის გეგმის შესამუშავებლად კომისიის არჩევისა. კომისიის შემადგენლობაში შევიდნენ: გიორგი ყაზბეგი, გიორგი ლასხიშვილი, გრიგოლ რცხილაძე, ანატოლი კალგინი და იაკობ ნიკოლაძე.
1918 წლის 2 ივლისს „ქართველთა შრის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ გამგეობამ განიხილა საკითხი „ქართველ მოღვაწეთა სავანის მართვა-გამგებლობის „ნაკაზის“ (გარიგების) პროექტი“, რომელშიც ნათქვამია:
პანთეონის მართვა გამგეობისათვის შემუშავდა აგრეთვე ინსტრუქციაც, რომელშიაც შენიშვნის სახით ნათქვამია:
1916 წლის 21 მარტს ქართულ და რუსულ ენაზე დაიბჭდა „მოწოდება“, ხელმოწერილი გიორგი ყაზბეგის (ინიციალები Г. К.) მიერ, რომელითაც მოუწოდებდნენ საზოგადოებას შემოეწირათ თანხები დიდუბის პანთეონის მიწის შესასყიდლად და კეთილმოსაწყობად.
1916 წლის 2 ივნისს ჩატარდა კონკურსი, რომელშიც წარმოდგენილი იყო სამი პროექტი დევიზით: „გრიფონი“, „ჩორნი კრუგი“ და „კრასნი კრესტი“. საბოლოოდ გაიმარჯვა „გრიფონმა“ რომლის ავტორებს: ჰ. თ. ჰრინევსკი და ა. ნ. კალგინს პიველი პრემია, ხოლო მეორე პრემია ნ. მადათოვს მიენიჭა „ჩორნი კრუგისათვის“.
ვითარება დიდუბის პანთეონის შესახებ შეიცვალა კომუნისტური პერიოდის პერიოდში. 1928 წლის 9 მაისის თბილისის საბჭოს აღმასკომის პრეზიდიუმის დადგენილებით „საფლავებისათის ადგილების უქონლობის გამო“ დიახურა რამდენიმე სასაფლაო, მათ შორის მთაწმინდისა და დიდუბის სასაფლაოები.
ქალაქის საბჭოს იმდროინდელი მესვეურები ვერ გაერკვნენ თუ რა აღმზრდელობითი დანიშნულება ჰქონდა იმ სავანეებს სადაც გამოჩენილი ადამიანები იყვნენ დაკრძალულნი და დიდუბის პანთეონი ლიკვიდაციამდე მიიყვანეს. ჯერ ვაკეში გადაასვენეს დავით სარაჯიშვილი და მისი მეუღლე, შემდეგ ცნობილის სამხედრო ისტორიკოსი პოტო, გრიგოლ ვეშაპელი და სხვა. ამის შესახებ ქალაქის საბჭომ 1938 წლის 22 ივლისის გადაწყვეტილებით საერთოდ გააუქმა დიდუბის პანთეონი.
აღნიშნულმა გადაწყვეტილება უკმაყოფილოება გამოიწვია საზოგადოებაში და მოჰყვა სამართლიანი პროტესტი. დიდუბის პანთეონის არსებობის აუცილებლობა კატეგორიული ფორმით მოითხოვეს აკადემიკოსმა ივანე ჯავახიშვილმა, შალვა დადიანმა, გიორგი ლეონიძემ და სხვებმა. აღნიშნულის გამო ქალაქის ხელმძღვანელობა იძულებული გახდა, „ახალ შესაძლებლობათა გამონახვამდე“ თავი შეეკავებინა ამ უსაფუძვლო გადაწყვეტილებისაგან. ასე გადაურჩა სრულ მოსპობასა და განადგურებას დიდუბის პანთეონი.
1945 წელს საქართველოს მთავრობასთან დაარსდა კულტურულ-საგანმანათლებლო დაწესებულებათა კომიტეტი. რესპუბლიკაში არსებული კულტურულ-საგანმანათლებლო დაწესებულებათა მთელი ქსელი დაექვემდებარა ახლადშექმნილ რესპუბლიკურ კომიტეტს. ქალაქის საბჭოს 1946 წლის 18 დეკემბრის გადაწყვეტილებით დიდუბის პანთეონს მიემატა 750 კვადრატული მეტრის მიწის ფართობი, ხოლო „თბიქალაქპროექტს“ დაევალა პანთეონის ტერიტორიის კეთილმოწყობის პროექტის შემუშავება. ორი წლის შემდეგ ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონები მთაწმინდასა და დიდუბეში გადაეცათ ქალაქის საბჭოს კულტურის განყოფილებას, რომელიც მეტი პასუხისმგებლობით შეუდგა მათი კეთილმოწყობის საქმეს.
მეცნიერები და საზოგადო მოღვაწენი
პლატონ იოსელიანი, ალექსი მიმინოშვილი, დავით კარიჭაშვილი, პეტრე უმიკაშვილი, იოსებ იმედაშვილი, ნიკოლოზ ღოღობერიძე, ალექსანდრე ხახანაშვილი, არჩილ ჯორჯაძე, იოსებ ყიფშიძე, ნიკო ცხვედაძე, დიმიტრი ბაქრაძე, კიტა აბაშიძე, ჰაიდარ აბაშიძე, მიხეილ თამარაშვილი (ნეშტი გადმოასვენეს იტალიიდან 1978 წელს), რომანოზ ფანცხავა, თევდორე ჟორდანია, კონსტანტინე ჭიჭინაძე, ანდრია რაზმაძე (1989 წელს გადაასვენეს თსუ-ის ეზოში), სერგი დანელია, ილია აბულაძე, იუსტინე აბულაძე, ბესარიონ ჟღენტი, ვარლამ თოფურია, სიმონ ყაუხჩიშვილი, შოთა მესხია, შ. ამირანაშვილი, ალექსანდრე ჯანელიძე, სარგის კაკაბაძე, ვუკოლ ბერიძე, ნიკოლოზ ანთელავა, მიხეილ ზანდუკელი, კონსტანტინე ბაქრაძე, ალექსანდრე წერეთელი, ვასილ გულისაშვილი, ნიკოლოზ კეცხოველი, სავლე წერეთელი, სერგი მაკალათია, აკაკი გაწერელია, გიორგი მელიქიშვილი, იროდიონ ციციშვილი, აკაკი ბაქრაძე, ირაკლი ციციშვილი, ლუარსაბ ბოცვაძე და სხვები.
ხელოვნების მოღვაწენი
თამარ აბაკელია, რობერტ ბარძიმაშვილი, ს. ინაშვილი, კ. ყიფიანი, ანდრია ყარაშვილი, მიხეილ ქორელი, ნოდარ ჩხეიძე, ელისაბედ ჩერქეზიშვილი, ალექსანდრე წუწუნავა, დიმიტრი არაყიშვილი, ნიკოლოზ შენგელაია, ნატო ვაჩნაძე, ვლადიმერ კავსაძე, ქეთევან ჯაფარიძე, მოსე თოიძე, ტასო აბაშიძე, ვასო აბაშიძე, თამარ წერეთელი, დავით კაკაბაძე, შალვა თაქთაქიშვილი, გიორგი შავგულიძე, ვასო გოძიაშვილი, მარიამ თარხნიშვილი, ელენე ახვლედიანი, ქეთევან მაღალაშვილი, ბათუ კრავეიშვილი, ნიკოლოზ კანდელაკი, დავით ანდღულაძე, არჩილ კერესელიძე, პეტრე ამირანაშვილი, დავით გამრეკელი, აკაკი ვასაძე, მარინა თბილელი, სერგო ქობულაძე, არჩილ ჩხარტიშვილი, სპარტაკ ბაღაშვილი, დავით ქუთათელაძე, ვასილ ყუშიტაშვილი, აკაკი კვანტალიანი, პეტრე კობახიძე, ივანე გოკიელი, ჯემალ გოკიელი, შალვა აზმაიფარაშვილი, ეროსი მანჯგალაძე, დოდო აბაშიძე, გიორგი ცაბაძე, ქართლოს კასრაძე, ლია ელიავა, თენგიზ სუხიშვილი, დავით ციციშვილი, ალექსანდრე ბასილაია, ალოიზ მიზანდარი, ბიძინა კვერნაძე, კარლო საკანდელიძე, მედეა ჩახავა, ცისანა ტატიშვილი, გოგი თოთიბაძე, ნიკო გომელაური, ოთარ რამიშვილი, ზურაბ ქაფიანიძე, რამაზ ჩხიკვაძე, გურამ საღარაძე ოთარ მეღვინეთუხუცესი, გიგა ლორთქიფანიძე, ლიანა ასათიანი, გურამ ფირცხალავა, ლილი იოსელიანი, ჯაბა იოსელიანი, რევაზ თავართქილაძე, სოფიკო ჭიაურელი, კოტე მახარაძე, გიორგი გეგეჭკორი, ელენე ყიფშიძე, ნოდარ ანდღულაძე, რეზო ჩხეიძე, ოთარ კობერიძე, სალომე ყანჩელი, შალვა გაწერელია, ნინიკო ჩხეიძე, გურანდა გაბუნია, რობერტ სტურუა (უფროსი), ჯუმბერ ლეჟავა, გურამ ბზვანელი, მარიკა ლორთქიფანიძე, იოსებ კეჭაყმაძე, ელგუჯა ამაშუკელი, გია ყანჩელი, აზა ქავთარაძე, ვანდა კახიძე, დოდო ჭიჭინაძე, ნათელა ურუშაძე, გოგი გეგეჭკორი, თამარ ჭავჭავაძე, ცეცილია წუწუნავა, თამარ ციციშვილი, ეთერ ქავთარაძე და სხვები.
სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწენი
არჩილ ჯორჯაძე, გიორგი დეკანოზიშვილი, სერგო ქავთარაძე, კ. ლესელიძე, ზურაბ ჟვანია და სხვები.
კადრიკოვო
კადრიკოვო (Ҡаҙырыҡ; Кадриково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 106 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (82 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
Leptogenys arcirostris
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
უმაღლესი ლიგა 1998—1999
უმაღლესი ლიგა 1998-1999 — უმაღლესი ლიგის მეათე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა ქუთაისის „ტორპედო“, მესამეზე – თბილისის „ლოკომოტივი“.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უმაღლესი ლიგის სეზონები
Thirty Seconds to Mars
Thirty Seconds to Mars (სტილიზებული როგორც 30 Seconds to Mars; „ოცდაათი წამი მარსამდე“) — ამერიკული როკ-ჯგუფი ლოს-ანჯელესიდან. იგი შეიქმნა 1998 წელს. ჯგუფის წევრები ამჟამად არიან: ჯარედ ლეტო (ვოკალი, გიტარა, სიმღერების ავტორობა), ტომო მილიშევიჩი (გიტარა, ფორტეპიანო) და შენონ ლეტო (დასარტყმელი საკრავები).
ჯგუფის პირველი სტუდიური ალბომი 30 Seconds to Mars გამოვიდა 2002 წელს. მას ასევე აქვს გამოცემული ალბომები A Beautiful Lie (2005); This Is War (2009) და ორი EP დისკი „AOL Sessions Undercover„ (2007) და „To the Edge of the Earth“ (2008).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1998 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:Interscope Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Kerrang!-ის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული მუსიკალური დუეტები კატეგორია:როკ-დუეტები კატეგორია:NME-ის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:Universal Music Group-ის შემსრულებლები კატეგორია:Virgin Records-ის შემსრულებლები
ნამბუ (აომორი)
ნამბუ (南部町) — დასახლება იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, სანოჰე მაზრში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
დასახლება განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები ჰატინოჰე, ნინოჰე, დასახლებები სანოჰე, გონოჰე, კურუმაი, სოფელი სინგო.
მოსახლეობა
დასახლების მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე —  ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დასახლებები (პრეფექტურა აომორი)
ჰათლგრიმსკირკია
საყდრის პროექტი 1937 წელს არქიტექტორმა გულჟან სამუელსონმა მოამზადა. ეკლესიის მშენებლობას 38 წელი დასჭირდა. მშენებლობა 1945 წელს დაიწყო და 1986 წელს დასრულდა. კრიპტა და ქოროები 1974 წელს დაამთავრეს, კოშკი და ფრთები კი 1986 წელს. ეკლესია რეიკიავიკის ცენტრშია და ქალაქის ყველა წერტილიდან თავისუფლად მოჩანს. ჰათლგრიმურის საყდარი ქალაქის ერთ-ერთი მთავარი ღირსშესანიშნაობაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის ეკლესიები
კუაუტიტლან-ისკალი
კუაუტიტლან-ისკალი (Cuautitlán Izcalli) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი მექსიკაში, მეხიკოს შტატში. სახელი მომდინარეობს ნაჰუატლის ენიდან და ნიშნავს „შენი ცხენი ხეებს შორის“.
2005 წლის აღწერის მონაცემებით, კუაუტიტლან-ისკალი შტატის მეექვსე ყველაზე ხალხმრავალი ქალაქი იყო და მისი მოსახლეობა 477 872 ადამიანს შეადგენდა, მთლიანი მუნიციპალიტეტის კი 498 021-ს.
სქოლიო
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
ნიზამის ძეგლი (მოსკოვი)
ნიზამი განჯელის ძეგლი (Памятник Низами Гянджеви (Москва)) — გამოჩენილი პოეტის, სპარსული პოეზიის კლასიკოსის ნიზამი განჯელის ძეგლი რუსეთის დედაქალაქ მოსკოვში, მდებარე მუსლიმ მაგომაევის მოედანზე, აზერბაიჯანის საელჩოს შენობასთან (სახლი №16), ლეონტიევის და ელისეევის შესახვევების კვეთაზე.
ძეგლი დაიდგა 1991 წელს და არის აზერბაიჯანის საჩუქარი ქალაქ მოსკოვისთვის. მისი ავტორები არიან მოქანდაკეები თ. ზეინალოვი და ე. ზეინალოვი, არქიტექტორები რ. ასკეროვი და პ. ალიევი.
ნიზამი გამოსახულია ტრადიციულ აღმოსავლურ სამოსში, ზის წიგნებით ხელში. კვარცხლბეკზე არის რუსული წარწერა.
სქოლიო
კატეგორია:ქანდაკებები კატეგორია:1991 წლის ნამუშევრები
მოლდოვა (მრავალმნიშვნელოვანი)
მოლდოვა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვენესუელური სამზარეულო
მინი|259x259პქ|კესილიო, ცნობილი ვენესუელური დესერტი ვენესუელური სამზარეულო (Gastronomía de Venezuela) — ტრადიციული ვენესუელური კერძების ერთობლიობა, რომელიც ჩამოყალიბდა ესპანური, ფრანგული, იტალიური, პორტუგალიური, დასავლეთაფრიკული და ადგილობრივი ამერიკელი ინდიელების გასტრონომიების შერწყმით. ვენესუელის რეგიონების სამზარეულოები ძალიან განსხვავდება ერთმანეთისაგან. ყველაზე ხშირად გამოყენებადი ინგრედიენტებია: ხორცი, სიმინდი, ბრინჯი, ლობიო, იამი და ბანანი. ასევე, ვენესუელის რეგიონალურ სამზარეულოებს კარტოფილი, პომიდორი, ბარდიჯანი, ხახვი, გოგრა, ყაბაყი და ისპანახი საერთო აქვთ.
რეგიონალური გასტრონომიები
მარცხნივ|მინი|248x248პქ|პასტიჩო, იტალიური [[ლაზანია|ლაზანიის ვენესუელური ვარიაცია]] ტერიტორიული მასშტაბის, ასევე, სამეურნეო რესურსებისა და ვენესუელელი ხალხის ეთნოსების მრავალფეროვნების, მის ყველა რეგიონს თავისი, ინდივიდუალური გასტრონომია აქვს, ამიტომაც, ვენესუელური სამზარეულოს განხილვისას რამდენიმე კულინარიული მხარის გამოყოფა აუცილებელია.
რაც შეეხება ლიანოსის რეგიონს, აქ უფრო ბრაზილიური, ურუგვაული და არგენტინული სამზარეულოების გავლენა ჭარბობს. ეს რეგიონი ცნობილია იმით, რომ დიდი რაოდენობით საქონლის ხორცს იყენებენ კერძებში. გარდა ხორცისა და სიმინდისა, ლიანოსელები აწარმოებენ დიდი რაოდენობით ყველსა და რძეს.
უნდა აღინიშნოს ანდების რეგიონიც, სადაც კოლუმბიური სამზარეულოს გავლენა იგრძნობა. სხვა ვენესუელური რეგიონებისგან განსხვავებით, აქ ნაკლებად იგრძნობა ევროპული გავლენა. ანდების მხარეში აწარმოებენ კარტოფილს და ასევე პოპულარულია როგორც თევზის, ისე ქათმის, ცხვრისა და საქონლის ხორცი. თევზეულიდან განსაკუთრებულად მოიხმარენ კალმახს. აღსანიშნავია ისიც, რომ ანდების მოსახლეობაში გავრცელებულია დამარილებული ბოსტნეულის ჭამა, განსაკუთრებით კი ბადრიჯნის, გოგრისა და კარტოფილის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვენესუელური სამზარეულო
ლუსი ჰეილი
კარენ ლუსილ ჰეილი(Karen lucille Hale; დ. 14 ივნისი, 1989) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და სატელევიზიო პიროვნება, რომელიც პირველად გახდა ცნობილი ბექა სომერსის როლით სერიალში Bionic Woman (2007) და როუზ ბეიკერის როლით, სერიალში პრივილიგებული (2008–2009). შემდეგ მან წარმატება მიაღწია არია მონტგომერის როლით, Freeform-ის სერიალში პატარა საყვარელი მატყუარები (2010–2017). მან ასევე ითამაშა სტელა ებოტის როლი ტელესერიალში, ცხოვრების განაჩენი(2018) და ტიტულოვანი პერსონაჟი ტელესერიალში, ქეტი კინი (2020). ჰეილი გადაღებულია ისეთ ფილმებში, როგორიცაა: ჯინსის შარვალი-თილისმა (2008), ქალთა ომი(2009), კონკიას ისტორია: ერთხელ სიმღერაში და კივილი 4 (ორივე 2011), სიმართლე ან გაბედე და ძმაკაცი (ორივე 2018), და ფანტასტიკის კუნძული(2020).
მსახიობობის გარდა ჰეილის მუსიკაშიც უმოღვაწია. 2003 წელს იგი პირველად გახდა ცნობილი, როგორც რეალითი შოუს American Juniors-ის ერთ-ერთი გამარჯვებული. 2012 წელს Hollywood Records-თან თანამშრომლობით დაიწყო სოლო სამომღერლო კარიერა. 2014 წელს პირველად გამოსცა სტუდიო ალბომი, სახელწოდებით: Road Between (2014).
სამსახიობო კარიერა
2003 წელს ჰეილი პირველად გამოჩნდა ტელევიზიაში, როგორც Fox- ის რეალითი შოუს American Juniors- ის კონკურსანტი. 2003 წლის 30 ივლისს, ჰეილი მეოთხე ადგილზე გავიდა და ამავე სახელწოდების ჯგუფის შემადგენლობაში შედიოდა ტოპ 5 ფინალისტთან ერთად, ჯგუფი დაიშალა 2005 წელს, მას შემდეგ რაც, მათმა ალბომმა წარმატება ვერ მოიპოვა.
ჰეილი 15 წლის ასაკში გადავიდა ლოს-ანჯელესში, იმ იმედით, რომ მიიღებდა სამსახიობო გარიგებას. ცოტა ხნის შემდეგ მან მიიღო უმნიშვნელო როლი, ფილმში დრეიკი & ჯოში. სტუმრების როლები ჰქონდა ისეთ შოუებში, როგორიცაა Ned's Declassified School Survival Guide, OC და როგორ შევხვდი დედათქვენს. ამ პერიოდში გამოჩნდა დისნეის არხის შოუს, Wizards of Waverly Place- ის ორ ეპიზოდში. 2007 წელს ჰეილი გამოჩნდა NBC-ს ხანმოკლე სერიალში Bionic Woman. ჰეილი ამ მინისერიალში ასრულებს ბეკა სომერსის, ტიტულოვანი პერსონაჟის ხაიმე სომერსის უმცროსი დის როლს. პერსონაჟს თავდაპირველად მეი უიტმანი ანსახიერებდა დაუმუშავებელ საპილოტე ეპიზოდში, რის შემდეგაც უიტმენმა სერიალი დატოვა.
მინი|341x341პქ| ჰეილი [[2018 წელს]]
2008 წლის აგვისტოში ჰეილის დებიუტი შედგა დიდ ეკრანზე, ფილმში ჯინსის შარვალი-თილისმა, რომელშიც მსახიობმა განასახიერა ეფე კალიგარისი, პერსონაჟი ლენა კალიგარისის უმცროს და (ასრულებს ალექსის ბლედელი). შემდეგ ჰეილი გამოჩნდა The CW-ს სერიალში პრივილეგირებული, ამ სერიალში მან ითამაშა როუზ ბეიკერის როლი, მასთან ერთად სერიალში მონაწილეობას იღებდნენ: ეშლი ნიუბროუ და ჯოანა გარსია. მოგვიანებით, მან მონაწილეობა მიიღო ცხოვრებისეულ სატელევიზიო ფილმში ქალთა ომები. 2009 წლის ოქტომბერში ჰეილიმ მიიღო არია მონტგომერის როლი ამერიკულ სერიალში, პატარა საყვარელი მატყუარები, სერიალი გადაღებულია სარა შეპარდის ამავე სახელწოდების წიგნის სერიის მიხედვით. სატელევიზიო სერიალმა შვიდი სეზონი გასტანა. გადაღებები მიმდინარეობდა 2010 წლიდან 2017 წლამდე, ჰეილის თამაშმა კრიტიკოსების მოწონება დაიმსახურა, და გარდა ამისა, აღნიშნული როლისთვის, მიიღო მრავალი ჯილდო და ნომინაცია.
2010 წლის იანვარში, მომღერალი ფიბი ნიკოლსის როლი მოირგო, სერიალში დანაშაულის ადგილი:მაიამი-ს ეპიზოდში "Show Stopper". 2011 წელს, ჰეილის ეპიზოდური, შერის როლი ჰქონდა ფილმში, კივილი 4. მოგვიანებით, იგი მსახიობ კეიტი გიბსის როლს ასრულებს კონკიას ამბავი: ერთხელ სიმღერაში.
ჰეილმა უმასპინძლა MTV-ს პანკის, ერთ-ერთ ეპიზოდს, რომელიც 2012 წლის 26 აპრილს გავიდა ეთერში. იმავე წელს ჰეილიმ გაახმოვანა პერსონაჟი, ტინკერ ბელის დის, პერინკალი დისნეის ანიმაციურ ფილმში "ფრთების საიდუმლო". 2013 წლის 11 ივნისს ჰეილია გამოაცხადა, რომ ის არის სილამაზის ბრენდის Mark Girl- ის ახალი ელჩი. ჰეილი მასპინძლობდა სატელევიზიო ღონისძიებების შოუებს, მათ შორის არის: Teen Choice Awards (დარენ კრისთან ერთად 2013 წელს და დევიდ დობრიკთან ერთად 2019 წელს ) და 2014 წლის MTV Video Music Awards პრე-შოუ სვეი კელოუსთან ერთად.. ჰეილი კორესპონდენტად მუშაობდა ახალ ორლეანში.
2018 წელს ჰეილიამმიიღო მონაწილეობა The CW-ს კომედიურ-დრამატულ სერიალში ცხოვრებისეული განაჩენი, სერიალში მონაწილეობას იღებდა სტელა ებოტის როლით, რომელიც აღმოაჩენს, რომ მისი კიბო განიკურნება. სერიალი გაგრძელდა მხოლოდ ერთ სეზონს. იმავე წელს ლუსიმ ითამაშა სამ ფილმში: სიმართლე ან გაბედე, ძმაკაცი და ერთფეროვანი. 2019 წლის 11 მარტს ჰეილი მთავარ როლს თამაშობდ კეტი კინ ში, როლს ასრულებს Archie Comics-ის ამავე სახელწოდების პერსონაჟის მიხედვით. 2020 წელს მსახიობმა ითამაშა მელანი კოულის როლი ზებუნებრივ საშინელებათა ფილმში ფანტასტიკის კუნძული. ჰეილი გამოჩნდება მომავალ ფილმებში: Borrego და სიძულვილის თამაში, სადაც მასთან ერთად ითამაშებს ოსტინ სტოუელი.
მუსიკა
ჰეილიმ მუსიკა აღწერა, როგორც მისი „პირველი სიყვარული“. მისი ადრეული მუსიკალური გავლენა იყო შანია ტვენი და ფეიტ ჰილი, მაგრამ რამაც გამოიწვია მისი ინტერესი მუსიკალური კარიერის დაწყებაში, იყო ბრიტნი სპირსი. მან ჩაწერა საუნდტრეკი ფილმისთვის, კონკიას ისტორია:ერთხელ სიმღერაში. რამდენჯერმე გამოჩნდა არტისტების, ფოი ვანსის, ჯექსონ ჰარისის მუსიკალურ ვიდეო-რგოლებში.
2012 წლის ივნისში, ჰეილიმ გამოაცხადა, რომ მან ხელი მოაწერა სარეკორდო გარიგებას Hollywood Records– თან. 2014 წლის 18 თებერვალს გამოცხადდა პირველი სტუდიო ალბომის ''Road Between-ის შესახებ. ალბომი'' გამოვიდა 2014 წლის 3 ივნისს. 2015 წელს ჰეილიმ ითანამშრომლა Rascal Flatts- თან, შეასრულა Let It Go-ს ქავერი დისნეის ანიმაციური ფილმისთვის, გაყინული. მოგვიანებით, ლუსიმ ჩაწერა ორი სიმღერა "Mistletoe" და "You're Here" საშობაო ალბომში A Hollywood Christmas, რომელიც გამოვიდა 2017 წლის 8 დეკემბერს.
ლონდონის ჰითროუს აეროპორტი
მინი|250პქ|ჰითროუს აეროპორტის რადარის კოშკი ლონდონის ჰითროუს აეროპორტი, ან უბრალოდ ჰითროუ (London Heathrow Airport; ) — ლონდონის უდიდესი საერთაშორისო აეროპორტი. ითვლება მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე დატვირთულ აეროპორტად. განლაგებულია ცენტრალური ლონდონიდან დასავლეთით 24 კმ-ში (15 მილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლონდონის აეროპორტები კატეგორია:ინგლისის აეროპორტები
თეიმურაზ ღოღობერიძე
თეიმურაზ ღოღობერიძე (დ. 22 აგვისტო, 1954, თბილისი) — ქართველი ბიზნესმენი, ინჟინერი.
1980 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კავშირგაბმულობის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1980) კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ლადო ჩიხლაძე
ლადო ჩიხლაძე (დ. 15 ივნისი, 1985, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი 350-ე ჩოგანი, საქართველოს დეივისის თასის ნაკრების ყოფილი წევრი.
წყვილები:1 გამარჯვება
(დ) – დახურული კორტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ჩოგბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი ლადო
ლიჭადის მყინვარი
ლიჭადის მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის აუზში. მყინვარ ტვიბერის ზემო ნაწილი. სიგრძე 2,3 კმ, ფართობი 2,0 კმ². ლიჭადის მყინვარი საზრდოობს ტვიბერის უღელტეხილისა და მის მახლობლად მდებარე მწვერვალების კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარების ნაკადებით და ზვავებით.
ჩხერი (ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი)
ჩხერი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (საღანძილის თემი). მდებარეობს მდინარე ჩხერიმელის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 640 მეტრი. ხარაგაულიდან 5 კილომეტრი. სოფელთან 1774 წელს მოხდა ჩხერის ბრძოლა. სოფელში დგას XV-XVII საუკუნეების ციხე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 295 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Leptogenys arcuata
Leptogenys arcuata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დემოთის ციხე
დემოთის ციხე — ისტორიული ციხესიმაგრე სამცხეში, სოფელ ქვაბისხევთან (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი), ფერსათის მთის ძირას, ციცაბო კლდეზე.
ლეონტი მროველი დემოთის ციხეს იხსენიებს წუნდელებისა და ოძრჴეველთა დაპირისპირების დროს. ისტორიკოსი აღწერს რა არმაზელისა და აზორკის მეფობას და მათ დაპირისპირებას სუმბატ ბივრიტიანთან, ამბობს:
როგორც წყაროდან ვგებულობთ, აღნიშნული ციხის მაშენებელი ყოფილა სუმბატ ბივრიტიანი. ამის შემდეგ ლეონტი მროველი მოგვითხრობს რა I საუკუნის 70-80-იან წლების იბერებისა და სომხების დაძაბული ურთიერთობისა და შემდეგ მათი დაზავების ამბავს, იქვე დასძენს, რომ სომხებს იბერებისათვის ქალაქ წუნდასთან, ჯავახეთთან და არტაანთან ერთად დემოთის ციხეც გადაუციათ. ქართველი მემატიანე ჟამთააღმწერელიც იხსენიებს დემოთის ციხეს. იგი აღწერს რა ილხანთა ტახტის მემკვიდრის თეგუდარის სარდლების მიერ მონღოლთა მიერ დაპყრობილ ტერიტორიებზე თავდასხმებს, ამბობს:
ისტორია
წყაროებში დამოწმებულ ციხეთაგან ერთ-ერთი ყველაზე უძველესია საქართველოს ტერიტორიაზე. დემოთი ქართულ წყაროებში იხსენიება ზოგიერთ ისტორიულ მოვლენასთან დაკავშირებით.
ვახუშტი ბატონიშვილი ეხება მის ლოკალიზაციას და აღწერს:
„გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში“ (1595 წ.) შეტანილია სოფელი დემოთი. დემოთის ზუსტი მდებარეობა არც ქართულ და არც თურქულ წყაროებში მითითებული არააა. 1948 წელს ციხის ნანგრევები აღმოაჩინა ნ. ბერძენიშვილმა. დემოთის ციხე მდებარეობს იმერეთისაკენ მიმავალ გზაზე (ქვაბისხევი – დემოთი – ლომისმთა – მარელისი – ვახანი). „ქართლის ცხოვრების“ ერთ ეპიზოდში დემოთის ციხე იხსენიება ამ გზის ერთ–ერთ პუნქტად. ქართული წყაროების მიხედვით იგი XVI საუკუნეშიც ფუნქციონირებს, შემდგომ კი აღარ იხსენიება.
XVI საუკუნეში დემოთის ციხე ერთ-ერთი ადგილობრივი ფეოდალური სახლის ავალიშვილების მფლობელობაშია. დაახლოებით 1588 წელს ოსმალთა მხარეზე გადასულმა ელია დიასამიძემ ავალიშვილებს წაართვა აღნიშნული ციხე და დამპყრობლებს გადასცა. წყაროში ვკითხულობთ: "დიასამიძემან ელიამ დემოთიას ციხეს საავალიშვილოს საღალატოდ შეუყენა. უღალატეს, ციხე წაართჱს და ბევრი საქონელი და სალარო დაუჭირეს". 1785 წელს საქართველოში შემოჭრილი ხუნძანის ბატონი ომარ-ხანი სამცხიდან ვახანში სწორედ დემოთის გზით უნდა გადასულიყო, რომლის შემდეგაც მან აიღო ვახანის ციხე და აბაშიძის ცოლ-შვილი ტყვედ წაასხა. დღესდღეობით დემოთის ციხემ ჩვენამდე ნანგრევების სახით მოაღწია, იგი თითქმის საძირკვლის სახითაა მოღწეული, ციხეს კედლებზე გადავლილი აქვს მიწა და ქვა-ღორღი, რაც კიდევ უფრო აძნელებს მისი თავდაპირველი სახით წარმოდგენას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კაინლიკოვო
კაინლიკოვო (Ҡайынлыҡ; Каинлыково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 243 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 19 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
ჩხოროწყუს ისტორიული მუზეუმი
მუზეუმში დაცულია არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული და შემთხვევით ნაპოვნი მასალა, რომელთა ქრონოლოგიური ჩარჩოები საზოგადოების განვითარების ყველა ძირითად საფეხურს მოიცავს: პალეოლითის, ნეოლითის (ქვის ხელცულები, ნაჯახები, სატეხი ქვები), ადრეული, შუა და გვიანი ბრინჯაოს (კოლხური ცულები, თოხები, შუბისპირები) და სხვა საბრძოლო იარაღები, ბრინჯაოს ზოდები, კერამიკული ნაწარმი, ძვ. წ. IX-VIII-VI სს-ის სარდიონის, პასტის, აქატია, იაშმის, გიშრის, მინის მძივები, ამავე პერიოდის ქვევრსამარხები) ხანა. ნუმიზმატიკური ძეგლებიდან აღსანიშნავია ქართული, რომაული, ბიზანტიური, თურქული, რუსული მონეტები. გვიანფეოდალური ხანის ძეგლებიდან: XV-XVI სს. საეკლესიო წიგნები, ბეჭდები, ხელნაწერები,ხატები, ეკლესიების ორნამენტიანი ქვები, გვიანდელი პერიოდის ქართული ხუროთმოძღვრების ნიმუშები.
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
პირდაპირი მოქმედება (საფრანგეთი)
„პირდაპირი მოქმედება“ (Action directe) — მემარცხენე ტერორისტული ორგანიზაცია საფრანგეთში. გამოდიოდა პროკომუნისტური, ანტიიმპერიალისტური ლოზუნგებით. მოქმედებდა 1979–1987 წლებში.
ორგანიზაციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი ნატალი მენიონი იყო. „პირდაპირი მოქმედების“ ყველაზე გახმაურებულ ტერაქტთა სიაში შედის: 1980 წელს ოსლოს აეროპორტის აფეთქება, რის შედეგადაც 8 ადამიანი დაიჭრა; რენოს გენერალური დირექტორის ჟორჟ ბესას მკვლელობა. 1979–1981 წლებში ამ ორგანიზაციის შემოსავალმა, ბანკების ძარცვისა და ადამიანების გატაცების შედეგად, 100 მლნ ფრანკს მიაღწია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერორისტული ორგანიზაციები კატეგორია:საფრანგეთის ორგანიზაციები
ჩრდილოეთ მაკედონიის პრემიერ-მინისტრი
ჩრდილოეთ მაკედონიის პრემიერ-მინისტრი (Претседател на Владата на Република Македонија) — ჩრდილოეთ მაკედონიის მთავრობის თავმჯდომარე. ის არის ჩრდილოეთ მაკედონიის პოლიტიკური კოალიციის ლიდერი ჩრდილოეთ მაკედონიის პარლამენტში, ასევე ჩრდილოეთ მაკედონიის მთავრობის მეთაური. ჩრდილოეთ მაკედონიის მოქმედი პრემიერ-მინისტრი არის ნიკოლა გრუევსკი, 2006 წლის 27 აგვისტოდან.