cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პასიგი
კლიმატი
პასაიგში მშრალი სეზონი ნოემბრიდან აპრილამდე გრძელდება, ხოლო წვიმების სეზონი მაისში იწყება და ნოემბრამდე გრძელდება. წვიმების სეზონის პიკი აგვისტოშია. ნალექების მაქსიმუმი ივნისიდან სექტემბრამდე პერიოდში მოდის. ნალექები საშუალო წლიური რაოდენობა 2014.8 მმ-ია. ყველაზე ნალექიანი თვე ივლისია (420 მმ), ხოლო ყველაზე მშრალი — აპრილი (26.9 მმ). უმაღლესი ტემპერატურა აპრილსა და მაისშია (34 გრადუსი ცელსიუსი), ხოლო ყველაზე დაბალი — იანვარსა და თებერვალში (24 გრადუსი ცელსიუსი).
რელიგია
2003 წელს რომის პაპ იოანე-პავლე II-ის ხელმძღვანელობით პასიგის რომის კათოლიკური ეკლესიის ეპარქია დაარსდა, როგორც ფილიპინებში რომის კათოლიკური ეკლესიის ეპარქია. პასიგი ფილიპინების პრესვიტერიანული ეკლესიის მთავარი ქალაქია.
ადგილობრივი მმართველობა
პასიგს ქალაქის მერი, ვიცე-მერი და ქალაქის საბჭო მართავს. მერი აღმასრულებელი შტოს, ხოლო ქალაქის საბჭო საკანონმდებლო შტოს წარმომადგენელია. ვიცე-მერი დროებითი ვაკანსიის დროს მერის უფლებამოსილებების განხორციელებელის გარდა საკანონმდებლო შტოს თავმჯდომარის ფუნქციას ითავსებს.
ქალაქის გერბი
პასიგი ჰინდიდან წარმოდგება და წყლის ორი ნაკადის დამაკავშირებელ წყალსატევს ნიშნავს. ქვედა მარცხენა ნაწილში პასიგის საკათედრო ტაძარია გამოსახული, პასიგის ეპარქიის მთავარი ტაძარი. ქვედა მარჯვენა ნაწილში გამოსახული ქარხანა ქალაქის კეთილდღეობისა და პროგრესის სიმბოლოა.
ბარანგაები
პასიგი პოლიტიკურად 30 ბარანგაიდ იყოფა. ქალაქის საბჭოს წარმომადგენლობის მიზნით ბარანგაები ორ რაიონში ერთიანდება. პირველი რაიონი სამხრეთ და დასავლეთ ნაწილებს მოიცავს, ხოლო მეორე — ქალაქის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ნაწილებს. ბარანგაებს შორის 27 მდინარე პასიგის ჩრდილოეთ ნაწილში, მარჯვენა სანაპიროზე მდებარეობს, ხოლო 3 (ბუტინგი, სან-ხოაკინი და კალავაანი) მდინარის სამხრეთ ნაწილში, მარცხენა სანაპიროზე.
ნამდვილი კავკასიელი
ნამდვილი კავკასიელი — მიხეილ გელოვანის 1931 წლის კინოკომედია.
სიუჟეტი
ფილმში დაცინვის საგანია კავკასიელისა და ქართველის შესახებ არსებული სტერეოტიპული იმიჯი. სატირულადაა დახატული ყალბი წარმოდგენები კავკასიაზე: თბილისის ვიწრო ქუჩაზე წყაროსავით მოდის კახური ღვინო, რომელსაც ყანწებით სვამენ; დალაქები ხანჯლით პარსავენ კლინეტებს, ხოლო თუ რამე ეწყინა, იმ ხანჯლითვე თავს ჭრიან; გამყიდველი მყიდველს ხანჯლით ხელს კვეთს; ყველაფერ ამას კი უემოციოდ უყურებს ბანზე მოცეკვავე ქართველი ქალი.
ამის საპირისპიროდ და ნათელი მომავლის საილუსტრაციოდ ნაჩვენებია ინდუსტრიული საქართველო, პურის ყანები, სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა.
ლიტერატურა
კატეგორია:1931 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის მუნჯი ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:კომედიური ფილმები
ამხერის გორა
ამხერის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ სამყურეში. აქ გამოვლენილია მტკვარ-არაქსის კერამიკული ჭურჭლის ფრაგმენტები, გვიან ბრინჯაოს, ადრერკინის ხანის და ადრეული შუა საუკუნეების ნაშთები, ხოლო მთის თხემზე შემორჩენილია ფეოდალური ხანის ამხერის ციხის მართკუთხა ნაგებობის ნანგრევები. ასევე მნიშვნელოვანია აქ ქვის ხანის სადგომის არსებობაც. ამხერის გორის ფერდობსა და ძირში აკრეფილია ანდეზიტ-ბაზალტის ქვისაგან დამზადებული იარაღ-ანატკეცები. მთლიანად კომპლექსი 49 ერთეული ნაკეთობისაგან შედგება. აქედან ნაწილი იარაღია ნაწილი კი წარმოების ნაშთი. მათ შორის გვხვდება სხვადასხვა ზომის ნუკლეუსები, საჩეხი და საჭრელი იარაღები და სხვა.
სოლოდოვის წისქვილი
ვაჭარ სოლოდოვის წისქვილი (Мельница Солодова) — XIX საუკუნის მესამე მეოთხედის სამრეწველო არქიტექტურის ძეგლი ქალაქ დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სოლოდოვის წისქვილი დღემდე არ არის შემორჩენილი.
ამხერის გორა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სოლოდოვის წისქვილი
ისტორია
წისქვილი ააშენეს 1870 წელს. ეს იყო იშვიათი მაგალითი ქალაქის არქიტექტურაში. წარმოდგენილი იყო ორსართულიანი ნაგებობის სახით, რომელიც სრულდებოდა კარვისებური სახურავით. ნაგებობის ფასადი გაფორმებული იყო ბათქაშის დეკორაციებით, როგორიც ახასიათებს ფსევდოგოთიკურსა და რენესანსის სტილებს. შენობის არქიტექტურულ-მხატვრული ფასადი ჩამოყალიბდა პირველ სართულზე. მასზე განთავსებული იყო პროფილირებული თამასები და მაღალი ნახევარწრიული არქივოლტები. სოლოდოვის წისქვილის მეორე სართულის ფანჯრები ნახევარწრიული სანდრიკებით სრულდებოდა, მათ ზემოთ მასიური დაკბილული ფრიზები გვხვდებოდა.
წისქვილი მოქმედებდა 1870 წლიდან ერთი ორთქლის მანქანის საშუალებით, რომელსაც 80 ცხენის ძალა ჰქონდა და წისქვილის შტატში ირიცხებოდა 48 თანამშრომელი. აქ მზადდებოდა 300 000 ფუთი ფქვილი ერთი თვის განმავლობაში. მოგვიანებით, 1875 წელს წისქვილი გადავიდა ივანე სტეფანეს ძე ივანოვიჩის კუთვნილებაში. თუმცა წყაროების არარსებობის გამო წისქვილი პირველად ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება 1885 წელს, ამ პერიოდისათვის იგი უკვე ვაჭართა ოჯახის, სოლოდოვების კუთვნილებაში იყო გადასული.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
აქვსენტი გიორგაძე
აქვსენტი გიორგაძე (4 ივნისი, 1976, ქუთაისი, საქართველო) — ქართველი მორაგბე, საქართველოს ეროვნულ ნაკრების წევრი 1996-2011 წლებში. მისი დებიუტი საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში შედგა 1996 წლის 12 აპრილს ჩეხეთის სარაგბო ნაკრების წინააღმდეგ მატჩში. მას შემდეგ ეროვნულ გუნდში მან 62 კეპი მოიხვეჭა და 12 ლელო გაიტანა (60 ქულა). ითამაშა სამ რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე, 2003, 2007, 2011 წლებში. სარაგბო კარიერა კი „ტულუზის“ შემადგენლობაში საფრანგეთის ჩემპიონატის მოგებით დაასრულა. მომდევნო სეზონზე კი აქვსენტი გიორგაძე სამწვრთნელო ასპარეზზე გადაბარგდა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1976
პავლოდარის საერთაშორისო აეროპორტი
პავლოდარის საერთაშორისო აეროპორტი (IATA: PWQ, ICAO: UASP) — საერთაშორისო აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს ქალაქ პავლოდარიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 8 კმ-ში. აეროპორტი შეუძლია საშუალოზომის თვითმფრინავების მიღება.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
ფრანს ემილ სილანპაა
ფრანს ემილ სილანპაა (Frans Eemil Sillanpää; დ. 16 სექტემბერი, 1888, ჰამენკურუ — გ. 3 ივნისი, 1964) — ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და ერთადერთი ფინელი მწერალი, რომელმაც შეძლო 1939 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატობა ლიტერატურის დარგში, მისი "ღრმა ჩანაფიქრისა და დახვეწილი მხატვრული სტილისათვის, რომლითაც იგი საკუთარი სამშობლოს ბუნებასა და ხალხის ცხოვრებას ორმხრივი დამოკიდებულებით აღწერს".
ადრეული წლები
ფრანს ემილ სილანპაა დაიბადა ჰამენკუში, ფერმერი გლეხის ოჯახში. სილანპაას ოჯახმა, როგორც ყველა ახალდასახლებულმა მოსახლემ, ყველანაირი გასაჭირი გამოიარა. ყინვა მოსავალს უნადგურებდათ, ფერმის ცხოველები და არა მარტო ცხოველები, მათი შვილებიც კი ვერ უძლებდნენ ამ გასაჭირს და იღუპებოდნენ, სანამ მხოლოდ პატარა ფრანსი არ შემორჩა მთელ შთამომავლობაში.
ფრანსის მამა ფიქრობდა, რომ ბიჭს სრულყოფილი განათლება უნდა მიეღო და მიუხედავად ოჯახის სიდუღჭირისა, ფრანსის სასწავლებლად მიბარება, ქალაქ ტამპერეს სკოლაში გადაწყვიტა. ხუთი წლის განმავლობაში მისი მშობლები აუტანელი გასაჭირის ხარჯზე, ცდილობნენ ფრანსის სკოლაში შენარჩუნებას. სკოლა წარმატებით დაასრულა და სწავლის გასაგრძელებლად ბილოგია აირჩია. იგი გულმოდგინეთ სწავლობდა, ივლევდა, მიკროსკოპის ქვეშ აკვირდებოდა ორგანიზმებს და მისი მოძღვრის, ჰენრიკ ლიჯერუსის წყალობით, 1908 წელს ჩაირიცხა ჰელსინკის უნივერსიტეტში, მედიცინის განხრით. ერთ დილას აღმოაჩინა, რომ მისი სტუდენტური წლები დასრულდა და სახლში დაბრუნების დრო დადგა.
კარიერა
ხუთი წლის შემდეგ, 1913 წელს ფრანსი ბრუნდება თავის მშობლიურ სოფელში და ხვდება მშობლები, რომლებიც იმაზე დიდი გაჭირვებაში ცხოვრობდნენ ვიდრე ოდესმე. ფრანსი თავს უძღვნის მისი შემოქმედების განვითარებას, წერის სტილის დახვეწით.
1914 წელს იწყებს სტატიების წერას ცნობილი ფინური გაზეთისათვის თუმცა იმედი არ აქვს, რომ ეს მას წარმატებას მოუტანს. იმ დროში, წარმატების მისაღწევად საჭირო იყო ეწერა მოკლე ისტორიები, რომლებიც პირველი წაკითხვისთანავე გულს აუჩქარებდა მკითხველს. გავიდა რამდენიმე თვე და მისი ნაწერები გაზეთის პირველ გვერდებზე გამოჩნდა. ერთ დღესაც უჩვეულო რამ მოხდა, ფრანსს ცნობილი გამომცემელი დაუკავშირდა და შესთავაზა მისი ნაწერების ერთ წიგნად გამოცემა. ამ მოვლენებმა ფრანსს მშვიდად მუშაობის საშუალება მისცა.
სილანპაა პრინციპულად გმობდა ყველანაირ ძალადობას და სჯეროდა სამეცნიერო ოპტიმიზმის. მის შემოქმედებაში გამოსახულია გლეხური ოჯახების ყოველდღიური ცხოვრება და მათი განსაკუთრებული დამოკიდებულება მიწათმოქმედეობისადმი.
Skydance Media
Skydance Productions (ადრე ცნობილი როგორც Skydance Productions) — ამერიკული საპროდიუსერო კომპანია, დაფუძნებული დევიდ ელისონის მიერ 2006 წელს, სანტა-მონიკაში, კალიფორნიაში.
ფრანს ემილ სილანპაა
კარიერა
1919 წლის ნოველა Hurskas kurjuus (მდაბალთა სამკვიდრებელი), წარმოგვიდგენს ფინეთის სამოქალაქო ომის მიზეზებს და მიუხედავად მისი ობიექტურობისა, ამავე დროს საკამათოცაა. ფრანსის პირველი დიდტანიანი ნაწარმოების გამოძახილი იყო ალბათ ის, რომ 1920 წელს მთავრობამ მწერალს სამუდამო სტიპენდია დაუნიშნა.
Skydance Media
2009 წელს Skydance-მა ხელშეკრულება გააფორმა კომპანია Paramount Pictures-თან, რაც ითვალისწინებს ფილმების ერთობლივად დისტრიბუციასა და თანადაფინანსებას 2021 წლამდე.
ფრანს ემილ სილანპაა
კარიერა
1931 წელს, სილანპაამ მოიპოვა საერთაშორისო აღიარება მისი ნოველის, Nuorena nukkunut (დამლაგებელი სილჯა) მეშვეობით.
Skydance Media
კომპანია სპეციალიზირებულია ფილმების, ანიმაციების, ტელესერიალებისა და ვიდეო თამაშების წარმოებაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული კინოკომპანიები კატეგორია:აშშ-ის სატელევიზიო ნაწარმოებების კომპანიები კატეგორია:2006 წელს დაარსებული მედიაკომპანიები
ფრანს ემილ სილანპაა
კარიერა
ამავე წელს პნევმონიით დაიღუპა მისი პირველი მეუღლე სიგრიდი, რომელთანაც ფრანსს რვა შვილი დარჩა. ცოტა ხნის შემდეგ იგი დაქორწინდა მის მდივან ანა ჰერტნზენზე და გაემგზავრა სტოკჰოლმში ნობელის პრემიის მისაღებად.
1941 წელს ფრანსი და ანა განქორწინდნენ. მის ალკოჰოლიზმსა და სხვა დაავადებებს ჰოსპიტალური მკურნალობა დასჭირდა. 1943 წელს სილანპაა უბრუნდება საჯარო ცხოვრებას, წვერიანი მოხუცი 'ბაბუა სილანპაას' სახელით. მისი რადიო გამოსვლები, განსაკუთრებით კი ტრადიციული ლაპარაკი შობის წინა დღეზე, დიდი პოპულარობით სარგებლობდა 1945 წლიდან 1963 წლამდე.
ფრანსის გვარი უწინ "კოსკინენი" იყო, ხოლო შემდეგ შეიცვალა "სილანპაად". მისი ნაშრომები თორმეტ ნაწილად გამოქვეყნდა 1932-დან 1948 წლამდე.
ანა კლეველი (ინგლისი)
ანა კლეველი (Anna von Kleve; Anne of Cleves; დ. 22 სექტემბერი 1515 — გ. 16 ივლისი 1557) — ინგლისისა და ირლანდიის დედოფალი 1540 წლის 6 იანვრიდან 9 ივლისის ჩათვლით, როგორც ჰენრი VIII-ის მეოთხე მეუღლე. ანას კორონაცია არ ჰქონია, შესაბამისად იგი გვირვინოსანი დედოფალი არასოდეს ყოფილა. ჰენრისთან განქორწინების შემდგომ მას დიდი ქონება და მამულები გადაეცა, მას სიცოცხლის ბოლომდე მოიხსენიებდნენ როგორც ჰენრის საყვარელ ქალს. იგი დაესწრო ედუარდ VI-ის და მერი I-ის კორონაციას, იგი ასევე მოესწრო ჰენრის და მისი ყველა ცოლის გარდაცვალებას. მან სიცოცხლეში სამი რელიგია შეიცვალა - ლუთერანიზმი, ანგლიკანიზმი და კათოლიციზმი.
ფრანს ემილ სილანპაა
სიყვარული
ერთხელ, მიყრუებული სოფლის ცეკვის საღამოზე, ფრანსი შეხვდა ჩვიდმეტი წლის მორცხვ გოგონას, რომელსაც ღრმად სჯეროდა, რომ ცეკვა არ შეეძლო. სილანპაამ არ დააყოვნა და გოგონა უჩვეულო სერიოზულობით საცეკვაოდ გაიწვია. მცდელობა წარმატებული გამოდგა და სწორედ ამ გაბედულმა ქმედებამ დაუდო სათავე 25 წლიან სასიყვარულო საგას. ფრანსს სიგრიდ მარია სოლომაკიზთან რვა შვილი ეყოლა. მათი ბედნიერება 1939 წლის აპრილის ერთ დილას დასრულდა, როდესაც სიგრიდი პნევმონიით გარდაიცვალა.
ამავე წლის ნოემბერში, უკვე დაქვრივებულ ფრანსს, რომელმაც ექვსი თვის უკან უდიდესი ტკივილი განიცადა, ჰელსინკის იმ დროინდელმა მერმა შესთავაზა ანა არმია ვონ ჰერტზენის ცოლად შერთვა. სილანპაა დათანხმდა შემოთავაზებას. არც ანას პასუხი ყოფილა უარყოფითი, თუმცა ქორწინება უიღბლო აღმოჩნდა და პრემიის მიღებიდან 2 წლის შემდეგ, ფრანსი და ანა განქორწინდნენ.
ანა კლეველი (ინგლისი)
ახალგაზრდობა
ანა დაიბადა 1515 წლის 22 სექტემბერს, კლევის ჰერცოგის - ჯონ III-ისა და მისი მეუღლის, ჰერცოგინია მარია ჯულიხ-ბერგის ოჯახში, ის მათი მეორე ქალიშვილი იყო. ანა როგორც გერმანელი, დაბადებიდან აღზარდეს ჭეშმარიტ ლუთერან ქალად. როდესაც ანას 12 წელი შეუსრულდა დანიშნეს ლოთარინგიის ჰერცოგ ფრანსუა I დე გიზზე (ფრანსუა ამ დროს 10 წლის იყო). თუმცა 1535 წელს ნიშნობა ჩაიშალა და ფრანსუამ ცოლად შეირთო ფერარის პრინცესა ანა დ'ესტე. ამის შემდეგ მისმა ოჯახმა მეორე საქმროს ძიება დაიწყო.
ფრანს ემილ სილანპაა
გარდაცვალება
ფრანს სილანპაა გარდაიცვალა 1964 წლის 3 ივნისს, 75 წლის ასაკში.
ანა კლეველი (ინგლისი)
საქორწინო კონტრაქტები
მას შემდეგ რაც კლევსა და ლოთარინგიას შორის ალიანსის შექმნა შეუძლებელი გახდა და ანას ნიშნობა ჩაიშალა, მისმა ოჯახმა ანასთვის ახალი მეუღლის ძიება დაიწყეს. საქმრო მალევე იპოვნეს, ის იყო ინგლისისა და ირლანდიის მეფე ჰენრი VIII, რომელსაც 1537 წელს მეუღლე გარდაეცვალა. ეს ქორწინება აწყობდა თავად საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ს, ვინაიდან ინგლისთან ალიანსი მისთვისაც მომგებიანი იყო და თავად ინგლისელთათვისაც, ვინაიდან ინგლისელები და გერმანელები ძალებს გააერთიანებდნენ და ერთიანად შეუტევდნენ საფრანგეთსა და შოტლანდიას.
ფრანს ემილ სილანპაა
ფილმები
მისი ნაშრომებზე შემდეგი ფილმებია შექმნილი:
ანა კლეველი (ინგლისი)
ინგლისის დედოფალი
მარცხნივ|მინი|359x359პქ|ჰენრი VIII, ინგლისისა და ირლანდიის მეფე 1509-1547 წლებში, ანა კლეველის ერთადერთი მეუღლე მიუხედავად იმისა რომ ჰენრი დაინიშნა კლევის პრინცესაზე, მას ჯერ კიდევ არ ჰქონდა გადაწყვეტილი ანაზე იქორწინებდა თუ მის დაზე, ამალია კლეველზე. ამის გამო ანასა და ამალიას პორტრეტები ინგლისში ჩაიტანეს რათა ჰენრი უკეთ მიხვედრილიყო რომელ დაზე სურდა ქორწინება. ხანგრძლივი ფიქრის შემდეგ ჰენრიმ გადაწყვიტა, რომ ანაზე ექორწინა. 1539 წელის 4 ოქტომბერს შედგა ანასა და ჰენრის ნიშნობა, თუმცა მათ ერთმანეთი ნანახიც კი არ ჰყავდათ, ამის მიუხედავად ინგლისისა და კლევის ალიანსი ძალაში შევიდა.
1540 წლის დამდეგს ანა კლეველი, თავისი მზითვებითა და ამალით ჩავიდა ინგლისში. როგორც ფრანგული დელეგაცია იუწყება, მომავალი მეუღლით ანაც და ჰენრიც იმედგაცრუებული დარჩა. ჰენრის არ მოსწონდა ანას გარეგნობა, ხოლო ანას ჰენრის დიდი და მსუქანი სხეული. ამას გარდა ანას საუბარი მხოლოდ გერმანულ ენაზე შეეძლო, ჰენრის კი გერმანულად ერთი სიტყვაც არ ესმოდა. აქედან გამომდინარე ჰენრი ცდილობდა მალე გაეუქმებინა ანასთან ქორწინება, თუმცა ეს ამ დროისათვის შეუძლებელი იყო. 1540 წლის 6 იანვარს ანა და ჰენრი დაქორწინდნენ, აქედან მოყოლებული ანა კლეველი ინგლისისა და ირლანდიის უგვირგვინო დედოფალი გახდა.
იმის გამო რომ ანა უკვე ინგლისში ცხოვრობდა, მას რელიგიის შეცვლა მოუხდა და ანგლიკანად მოინათლა. მიუხედავად ანას უამრავი მცდელობისა, ჰენრი ანას გვერდით თავს ძალიან ცუდად გრძნობდა, ამიტომაც 1540 წლის 24 ივნისს ინგლისის სასამართლოში ჰენრიმ ანასთან განქორწინების წინადადება წამოჭრა. იქიდან გამომდინარე, რომ ანასაც არ უყვარდა ჰენრის გვერდით ყოფნა, განქორწინებას სიხარულით დათანხმდა. ამავე წლის 9 ივლისს ანა და ჰენრი განქორწინდნენ. ამის მიუხედავად ინგლისისა და კლევის ალიანსი კვლავ განახლდა.
განქორწინების შემდეგ
მინი|ანა კლეველი განქორწინების შემდეგ ანამ ჰენრისაგან უამრავი საჩუქარი მიიღო, მათ შორის ჰევერისა და რიჩმონდის სასახლეები. ჰენრი და ანა კარგი მეგობრები გახდნენ და ანას მიენიჭა მეფის საყვარელი დის წოდება. 1540 წლის 28 ივლისს ჰენრიმ ცოლად შეირთო ეკატერინე ჰოვარდი.
ანა კლეველს ძალიან ხშირად იწვევდნენ სამეფო სასახლეში, ჰენრი მისდამი ყოველთვის მადლიერების გრძნობით იყო გამსჭვალული, ვინაიდან ანა მას ყოველთვის თბილად ექცეოდა და ეკატერინესთანაც კარგი ურთიერთობა ჰქონდა, ამასთან ეხმარებოდა შვილების აღზრდაშიც, რომლებიც ჰენრის წინა ცოლებთან ჰყავდა.
1547 წელს ჰენრი VIII გარდაიცვალა, ტახტზე მისი ვაჟი ედუარდ VI ადის. ქვეყანას რეგენტი მართავს, თუმცა 1553 წელს მცირეწლოვანი ედუარდი გარდაიცვალა და ინგლისი ქაოსში ჩაიძირა. ტახტისათვის სამი ქალი იწყებს ბრძოლას, ჰენრის დის შვილიშვილი ჯეინ გრეი, და მისი ორი ქალიშვილი - მერი და ელისაბედი. ტახტზე ჯეინი ადის თუმცა 9 დღეში იგი მერიმ ტახტიდან ჩამოაგდო, თავი მოკვეთა და დედოფალი თავად გახდა. მას ელისაბედის მოკვლაც ჰქონდა განზრახული, თუმცა მერის თვალში ანას დიდი ავტორიტერი ჰქონდა, ხოლო როცა ანა ელისაბედს გადაეფარა მერი მხოლოდ ელისაბედის ირლანდიაში გადასახლებით შემოიფარგლა. ამრიგად ანამ შეძლო და პრინცესა ელისაბედი სიკვდილისაგან იხსნა. თუმცა სანაცვლოდ კათოლიკე მერიმ ანას ანგლიკანიზმის უარყოფა და კათოლიციზმის მიღება მოსთხოვა, რაზეც ანა დათანხმდა.
როდესაც ანას ჯანმრთელობა სერიოზულად შეერყა, მერიმ იგი სამკურნალოდ გააგზავნა, სადაც იგი გარდაცვალებამდე დარჩა. 1557 წელს მერი და ელისაბედი თავისთან დაიბარა და მათი შერიგება სცადა, თუმცა უშედეგოდ. მან თავისი მემკვიდრეობა თავის ძმას და ელისაბედს გაუყოთ. 1557 წლის 16 ივლისს ანა კლეველი გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1515 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1557 კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:ირლანდიის დედოფლები კატეგორია:ჰენრი VIII-ის ცოლები
ბაჰარაბადი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბაჰარაბადი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბიუნიადლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბიუნიადლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პარალაქსი
მინი|პარალაქსის სქემა პარალაქსი (παράλλαξις), პარალაქსური გადაადგილება ასტრონომიაში — მნათობის პერსპექტიული გადანაცვლება ცის სფეროზე, განპირობებული დამკვირვებლის სივრცეში გადაადგილებით, რასაც იწვევს დედამიწის დღეღამური ბრუნვა (დღეღამური პარალაქსი), მზის გარშემო დედამიწის მოძრაობა (წლიური პარალაქსი) და გალაქტიკაში მზის სისტემის მოძრაობა (საუკუნეობრივი პარალაქსი). პარალაქსის სიდიდე დამოკიდებულია დამკვირვებლიდან მნათობამდე მანძილზე, ამიტომ პარალაქსი ასტრონომიაში მანძილის ექვივალენტად ითვლება. მინი|პარალაქსის მაგალითი ანიმაციით
დღეღამური პარალაქსი — კუთხე, რომლის წვეროშია მნათობის ცენტრი, ხოლო გვერდებს შეადგენს მიმართულებები დედამიწის ცენტრისა და დამკვირვებლისაკენ. თუ მნათობი დაკვირვების ადგილის ჰორიზონტზეა, პარალაქსს ჰორიზონტული ეწოდება. თუ ამავე დროს დამკვირვებელი დედამიწის ეკვატორზეა — ჰორიზონტ-ეკვატორული პარალაქსი მზემდე საშუალო მანძილის შესაბამისი პარალაქსი არის 8,794″, მთვარისა - 57′2,6″. ვარსკვლავებისათვის დღეღამური პ. პრაქტიკულად ნულია მათი ძალიან დიდი სიშორის გამო.
წლიური პარალაქსი — ვარსკვლავთან შედგენილი კუთხე მართკუთხა სამკუთხედში, რომლის ჰიპოტენუზაა მანძილი მზიდან ვარსკვლავამდე, ხოლო მცირე კათედი - დედამიწის ორბიტის დიდი ნახევარღერძი; იყენებენ ვარსკვლავებამდე მანძილების განსაზღვრავად. ძალიან შორეულ ვარსკვლავთა მიმართ ცაზე ვარსკვლავის გადანაცვლების გაზომვით მიღებულ წლიურ პარალაქსს ტრიგონომი ეწოდება. იგი იმდენად მცირეა (ყველაზე ახლომდებარე ვარსკვლავის, ე. წ. კენტავრის უახლოესის პარალაქსი არის 0,76″), რომ მისი განსაზღვრა მოხერხდა მხოლოდ მზის მახლობელი 6 ათასამდე ვარსკვლავისათვის. მინი|მზე აირეკლება წყალზე ფანარის ანარეკლზე, თუმცა აურეკლავ ხედზე ის საგრძნობლად დაცილებულია ფანარს. საუკუნეობრივი პარალაქსი — ვარსკვლავის კუთხური გადაადგილება წელიწადში, განპირობებული გალაქტიკაში მზის სისტემის მოძრაობით და მიყვანილი ამ მოძრაობისადმი პერპენდიკულარულ მიმართულებაზე. იყენებენ შორეულ ვარსკვლავებამდე მაძილების შესაფასებლად. საუკუნეობრივი პარალაქსით მანძილი განისაზღვრება მხოლოდ სტატისტიკური მეთოდებით ვარსკვლავთა დიდი ჯგუფისათვის. ინდივდ. ვარსკვლავისათვის იგი შეიძლება რეალური არ იყოს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოპტიკა კატეგორია:მხედველობა კატეგორია:კუთხეები კატეგორია:ასტრომეტრია კატეგორია:ტრიგონომეტრია
დილაღარდა (მრავალმნიშვნელოვანი)
დილაღარდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნახვამდის
ნახვამდის — გიორგი მაკაროვის 1934 წლის ფილმი. უკანასკნელი ქართული მუნჯი ფილმი. ის ამავდროულად გიორგი მაკაროვის უკანასკნელი ფილმია.
სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება 1905-07 წლებში ხდება. მთავარი გმირები მეტეხის ციხიდან გაქცეული რევოლუციონერი და ორი ერთმანეთის მოძულე თავადი ძმა არიან.
შეფასება
ფილმი სამი თვის განმავლობაში გადიოდა კინოეკრანებზე დაპრესამ მას „განსაკუთრებული კინემატოგრაფიული მოვლენა“ უწოდა.
Postcards From Paradise
Postcards from Paradise — ინგლისელი მომღერალ და მუსიკოს რინგო სტარის მეთვრამეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2015 წლის 31 მარტს. ალბომიდან გამოიცა მხოლოდ ერთი, სასათაურო სინგლი.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:რინგო სტარის ალბომები კატეგორია:Universal Music Enterprises-ის ალბომები
ნახვამდის
ლიტერატურა
კატეგორია:1934 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის მუნჯი ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 356
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 356 მიიღეს 1974 წლის 12 დეკემბერს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ გვინეა-ბისაუს განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას გვინეა-ბისაუს გაწევრიანების შესახებ.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
რესურსები ინტერნეტში
0356 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები გვინეა-ბისაუს შესახებ კატეგორია:1946 წელი გვინეა-ბისაუში 0356
ხიბინები
ხიბინები (Хибины; საამების ენაზე „ხიბინ“ — მთები) — ინტრუზიული მთის მასივი კოლის ნახევარკუნძულზე. სიმაღლე 1200,6 მ-მდე (მთა იუდიჩვუმჩორი). აგებულია ნეფელინიანი სიენიტებით, რომელთანაც დაკავშირებულია აპატიტ-ნეფელინიანი მადნის მდნარი საბადოები, მათ შორის: კუკისვუმჩორი, იუქსპორი, რასვუმჩორი და სხვა. ხიბინებში ამჟამად გამოვლინებულია დაახლოებით 500 მინერალი. მწვერვალები პლატოსებრია, კალთები — ციცაბო. არის თოვლის ლაქები და მყინვარები. ხშირია ზვავები. პოლარული ღამე 42 დღე გრძელდება. ზაფხული ხანმოკლეა. ხეობებში წლიურად 600-700 მმ ნალექი მოდის, ხოლო პლატოებზე 1600 მმ წელიწადში. მრავალფეროვანია ფლორა და ფაუნა. გაბატონებულია მთის ტუნდრა. კალთების ქვედა ნაწილში ტანბრეცილი არყის ტყეტუნდრა, ნაძვნარ- და ფიჭვნარ-არყნარებია. მთა ვუდიევრჩორზე მსოფლიოში ერთადერთი პოლარულ-ალპური ბოტანიკური ბაღია. ხიბინების მთისძირში არის ქალაქები აპატიტი და კიროვსკი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ქედები
ლექსო თორაძე
ალექსანდრე (ლექსო) თორაძე (დ. 30 მაისი, 1952, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 11 მაისი, 2022) — ქართველი მუსიკოსი და პედაგოგი. ქართველი კომპოზიტორის დავით თორაძისა და კინომსახიობ ლიანა ასათიანის ვაჟიშვილი.
ბიოგრაფია
1969 წელს ჩაირიცხა ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1970 წლიდან სწავლა განაგრძო პ. ჩაიკოვსკის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, რომელიც დაამთავრა 1975 წელს. 1975 წელს იტალიაში ა. კასაგრანდეს სახელობის საერთაშორისო კონკურსში მიიღო III პრემია, ხოლო ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ვან კლაიბერნის სახელობის საერთაშორისო კონკურსზე – II პრემია. 1983 წლიდან გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში და ეწეოდა ნაყოფიერ საშემსრულებლო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1991 წელს ლექსო თორაძე გახდა ქალაქ საუთ-ბენდის (ინდიანას შტატი) უნივერსიტეტის პროფესორი და აქვე დააარსა საფორტეპიანო სტუდია – Toradze Piano Studio, რომელმაც აღიარება მოიპოვა, როგორც მუსიკალურ-აღმზრდელობითმა ცენტრმა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:ქართველი პიანისტები კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
მოსკოვის ნათლისღების მონასტერი
მოსკოვის ნათლისღების მონასტერი (Богоявленский монастырь) — ყოფილი მამათა მართლმადიდებლური მონასტერი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XIV საუკუნეში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ნათლისღების მონასტერი ტრადიციულად ითვლება მოსკოვში უძველესად. საეკლესიო გადმოცემა მის დაარსებას მიაწერს მოსკოვის სამთავროს მმართველი დინასტიის ფუძემდებელს დანიელს. ამ თვალსაზრისს ეწინააღმდეგებიან დანილოვის მონასტერში.
საეკლესიო ლეგენდა მოგვითხობს, რომ ნათლისღების მონასტრის ერთ-ერთი იღუმენი იყო სტეფანე, სერგი რადონეჟელის უფროსი ძმა. ასევე მოგვითხობენ, რომ მომავალი მიტროპოლიტი ალექსი აქ აღკვეცეს ბერად. მონასტერს დიდი წონა ჰქონდა შუა საუკუნეების მოსკოვის ცხოვრებაში და მისი წინამძღვარი იყო პირველი, რომელიც ცნობილი გახდა, როგორც არქიმანდრიტი.
მონასტირ პირველი ქვის შენობა, ნათლისღების ტაძარი ააგეს XIV-XV საუკუნეების მიჯნაზე. ეკლესია ძლიერ დაზიანდა 1451 წელს ოქროს ურდოს პრინცის მაზოვშის ლაშრობის შედეგად, როდესაც დაიწვა მოსკოვის დიდი ნაწილი.
ვასილი III-ისა და ივანე III-ის მიერ აღდგენილი მონასტერი ძლიერ დაზიანდა 1547 წელს მოსკოვის დიდი ხანძრის დროს.
ასევე ძლიერ დაზარალდა ეკლესია არეულობის ხანაში, განსაკუთრებით 1611-1612 წლებში და პრაქტიკულად მიხეილ I რომანოვის ტახტზე ასვლისთანავე დაიწყო მონასტრის აღდგენა. 1624 წელს ააგეს ახალი ქვის ტაძარი.
1737 წელს ეკლესია კვლავ სერიოზულად დაზარალდა ქალაქის ხანძრის შედეგად. სამონასტრო ნაგებობები აღადგინა არქიმანდრიტმა გერასიმემ. 1747 წელს ეკლესიას ახალი ჩრდილოეთის ეგვტერი აქვს წმინდა გიორგის სახელზე ნაკურთხი, ხოლო სამხრეთისა იაკობ ალფესის სახელზე. ააგეს ასევე სამრეკლოც.
1905-1906 წლებში სამონასტრო ხელისუფლებამ, საზოგადოების დიდი პროტესტის მიუხედავად, დაანგრია იოანე ნათლისმცემლის შობის კარიბჭის XVII საუკუნის ეკლესია, რათა მის ადგილზე აეგოთ საშემოსავლო სახლი.
1920-იანი წლების დასაწყისში მონასტერი დახურეს, გაანადგურეს თითქმის ყველა სამონასტრო ნაგებობა. მეორე მსოფლიო ომის დროს დაზიანდა გუმბათი, რომელიც აღადგინეს 1990-იან წლებში.
სამონასტრო ანსამბლიდან შემორჩა მხოლოდ მცირე ნაწილი, ორსართულიანი ნათლისღების ეკლესია, იღუმენისა და ძმათა კორპუსები. 1991 წელს მონასტრის ტერიტორია გადაეცა მოსკოვის საპატრიარქოს, წლის ბოლოს მასში აღსდგა ღვთისმსახურება. ხანგრძლივი რესტავრაციის შემდეგ ტაძარს დაუბრუნდა თავდაპირველი სახე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის მონასტრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
აჰმედლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აჰმედლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
რადეგონდ დე ვალუა
ბიოგრაფია
რადეგონდი დაიბადა 1428 წლის აგვისტოში, საფრანგეთის ქალაქ შინონში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ანჟუელის მეორე შვილი და პირველი ქალიშვილი. როდესაც იგი დაიბადა, დედოფლის მატიანემ ასეთი ჩანაწერი გააკეთა: "ჩვენმა შესანიშნავმა დედოფალმა, ქალაქ შინონში, გააჩინა მადამ რადეგონდ დე ვალუა".
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1428 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1445 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები
ბეიტსის მოტელის ჯილდოების და ნომინაციების სია
სქოლიო
ჯილდოები ბეიტსი
რიკარდო დანიელ ბერტონი
რიკარდო დანიელ ბერტონი (Ricardo Daniel Bertoni; დ. 14 მარტი, 1952, ბაია-ბლანკა, ბუენოს-აირესის პროვინცია, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის და თავდამსხმელის პოზიციაზე. 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე.
საკლუბო კარიერა
ბერტონიმ თავისი პირველი, 1972 წლის საფეხბურთო სეზონი არგენტინის მეორე დივიზიონის მონაწილე საფეხბურთო კლუბ „კილმეს ატლეტიკოში“ გაატარა, რომლის შემადგენლობაში ჩემპიონატის 30 მატჩი ითამაშა და 12 ბურთი გაიტანა.
1973–1977 წლებში იცავდა არგენტინის ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ძლიერი და პოპულარული გუნდის — აველიანედას „ინდეპენდიენტეს“ ღირსებას, სადაც ჩემპიონატის 179 მატჩი ითამაშა და 80-ჯერ აიღო მეტოქეთა კარი.
1978–1980 წლებში ესპანეთის „სევილიაში“ აგრძელებს კარიერას. ამ გუნდის შემადგენლობაში, ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის 57 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 24 გოლი გაიტანა.
1981 წლიდან იტალიის ჩემპიონატში გადაინაცვლა. 1981–1984 წლებში, ჯერ ფლორენციის „ფიორენტინაში“ გამოდიოდა (97 მატჩი, 27 გოლი), ხოლო მოგვიანებით იცავდა „ნაპოლის“ (1984–1986) და „უდინეზეს“ (1986–1987) ღირსებას.
სანაკრებო კარიერა
1974–1982 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 31 შეხვედრა ჩაატარა,    რომლის მაისურით პირველად 1974 წლის 7 ნოემბერს, ჩილეს ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ კარლოს დიტბორნის თასზე გამართულ შეხვედრაში გამოვიდა მინდორზე. მატჩი სანტიაგოში გაიმართა და არგენტინელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 2–0 დასრულდა. ეროვნული ნაკრების რიგებში უკანასკნელად 1982 წლის 2 ივლისს, ბრაზილიის ნაკრების წინააღმდეგ ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მეორე ჯგუფური ეტაპის შეხვედრაში ითამაშა. მატჩი ბარსელონაში გაიმართა და ბრაზილიელთა გამარჯვებით ანგარიშით — 3–1 დასრულდა. მისი მონაწილეობით გამართული 31 მატჩიდან არგენტინელებმა 19 შეხვედრა მოიგეს, 8 დათმეს და 4 ფრედ დაამთავრეს.
სანაკრებო მატჩები
(1) (პენ.) 4–1 (2) (3) (4) (პენ.) 8–7
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
ბერტონიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 11 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ოთხი გოლი გაიტანა. ქვემოთ მოყვანილია როგორც არგენტინის, ასევე, ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატების მატჩები რიკარდო დანიელ ბერტონის მონაწილეობით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:კილმესის ფეხბურთელები კატეგორია:ინდეპენდიენტეს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:უდინეზეს ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
გიოდაქლარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გიოდაქლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პეტროპავლის აეროპორტი
პეტროპავლის აეროპორტი (IATA: PPK, ICAO: UACP) — აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს ქალაქ პეტროპავლიდან სამხრეთით 11 კმ-ში. აეროპორტი განკუთვნილია საშუალო ზომის თვითმფრინავების მისაღებად.
ალექსანდრე ქუთათელი
ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე ქუთათელი (ოფიციალური სახელი ალექსანდრე ქუთათელაძე) (დ. 29 ოქტომბერი, 1898, ქუთაისი — გ. 1 მაისი, 1982, თბილისი) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
ბავშვობა ქუთაისში გაატარა. 1908 წელს უფროსმა ძმამ ყმაწვილი თბილისში ჩამოიყვანა და მესამე კლასიკურ გიმნაზიაში მიაბარა. 1916-1918 წლებში იგი კიევის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის სტუდენტია. 1918 წელს დაბრუნდა თბილისში და სწავლა განაგრძო მშობლიური უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე. აქ ნიჭიერმა ახალგაზრდამ გრიგოლ წერეთლის ყურადღება დაიმსახურა. გამოჩენილმა მეცნიერმა განიზრახა ა. ქუთათელი ბერძნული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით აღეზარდა. საგულისხმოა, რომ 1923 წელს ა. ქუთათელმა დაწერა ბერძნულ მითზე აგებული დრამა „ჰხრისეს გველი“, რომელიც მადლიერმა ავტორმა გრიგოლ წერეთელს უძღვნა.
ლიტარატურული მოღვაწეობა ადრე დაიწყო. მისი პირველი ნაწარმოებები 1921 წელს გამოქვეყნდა ქართულ პრესაში. მას შემდეგ რესპუბლიკის ჟურნალ-გაზეთებში სისტემატურად იბეჭდებოდა და ცალკე წიგნებად გამოდიოდა მწერლის თხზულებანი: მისი კომედია „ნაშუაღამევს“ „1928“ წელს დადგა კოტე მარჯანიშვილმა. ა. ქუთათელი ნაყოფიერად იღწვოდა როგორც პოეზიაში ასევე პროზაში. ლექსების პირველი წიგნი 1934 წელს გამოიცა. 1958 წელს კი გამოქვეყნდა პოემა „ბედი მდევარი“, რომელშიც ასახულია გრიგოლ ორბელიანის ცხოვრება. მნიშვნელოვანია მისი ღვაწლი მთარგმნელობით საქმიანობაშიც. მან ქართველ მკითხველს გააცნო ესქილეს „მიჯაჭვული პრომეთე“, გოეთეს „ფაუსტი“, რუსი და სხვა ხალხთა პოეტებისა და პროზაიკოსების ნაწარმოებები.
მაგრამ მწერალს ნამდვილი აღიარება მოუტანა ოთხ ტომიანმა რომანმა „პირისპირ“, რომელსაც ავტორმა 25 წელი შეალია. იგი თარგმნილია გერმანულ, ჩეხურ, რუსულ, უკრაინულ, ბელორუსულ და სხვა ენებზე. ა. ქუთათელი მრავალი საინტერესო მოთხრობის ავტორიცაა. მათ შორის აღსანიშნავია მწერლის უკანასკნელ წლებში შექმნილი რომანი „სათვალთვალო“, სადაც გაცოცხლებულია იმ ადამიანთა სახეები, რომელთა გვერდითაც უხდებოდა ავტორს ცხოვრება და მოღვაწეობა.
ქართული მწერლობის წინაშე დიდი დამსახურებისათვის ა. ქუთათელი დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშისა და ხალხთა მეგობრობის ორდენებით, მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ჯიღოსანა
სქოლიო
* კატეგორია:ალკასებრნი
მულტიკულტურალიზმი აზერბაიჯანში
მულტიკულტურალიზმი აზერბაიჯანში — ქვეყნის სახელმწიფო პოლიტიკა, რომელიც უზრუნველყოფს ხალხთა და რელიგიურ კონფესიების მეგობრობისა და კეთილმეზობლობის თვალსაზრისით.
ისტორია
ქვეყანაში შექმნილია საკანონმდებლო ბაზა ტოლერანტობის მომავალი განვითარებისთვის. მოქალაქეების უფლებები და თავისუფლებები ასახულია ქვეყნის კონსტიტუციაში. ყოველ მოქალაქეს აქვს სინდისის თავისუფლება, უფლება თავისუფლად განსაზღვროს თავისი დამოკიდებულება რელიგიაში, თავისუფლად გამოხატოს და გაავრცელოს საკუთარი რწმენა, თავისუფლად შეასრულოს რელიგიური წესები. სახელმწიფოსა და რელიგიას შორის ურთიერთობების დარეგულირების მიზნით, 2001 წელს რელიგიის თავისუფლებასთან დაკავშირებული კანონმდებლობის შესრულების, რელიგიური გაერთიანებებთან მუშაობის სახელმწიფო კომიტეტის შექმნის შესახებ ბრძანება გაიცა. ყოველწლიურად, 16 ნოემბერს აზერბაიჯანში აღნიშნავენ ტოლერანტობის საერთაშორისო დღეს, რომელიც იუნესკოს 50 წლის იუბილესთან დაკავშირებით შეიქმნა.
2010 წლის 26-27 აპრილს აზერბაიჯანში ჩატარდა მსოფლიო რელიგიოზთა ლიდერთა ბაქოს სამიტი. ამ სამიტის მიზანი იყო ქვეყნის სახელმწიფო პოლიტიკის პროპაგანდა საერთაშორისო არენაზე რელიგიის სფეროში. მოცემულ სამიტზე მონაწილეობას იღებდნენ მსოფლიო რელიგიური ცენტრების ლიდერები, მათ შორის - რუსული მართლმადიდებლური ეკლესიის, საქართველოს მართლმადიდებლური ეკლესიისა და სომხეთის გრიგორიანული ეკლესიის წარმომადგენლები, ასევე ვატიკანის, კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოსა და ისლამური სამყაროს რელიგიური მოღვაწეები.
2015 წლის აგვისტოს მონაცემებით, აზერბაიჯანის სახელმწიფო კომიტეტში რელიგიური საკითხების სამსახურში სახელმწიფო რეგისტრაცია გაიარა 632 რელიგიურმა ორგანიზაციამ. აქედან 12 იყო ქრისტიანული თემის ორგანიზაცია, 6 - ებრაული, 2 -ბაჰაიტური და 1 -კრიშნაიტური.
2015 წლის 8 სექტემბერს პროექტის ფარგლებში „აზერბაიჯანი პარიზის გულში“, რომელიც ტარდებოდა ჰეიდარ ალიევის ფონდის ორგანიზაციული მხარდაჭერით საფრანგეთის დედაქალაქში ჩატარდა კონფერენცია თემაზე „რელიგიური ტოლერანტობა: თანაცხოვრების კულტურა აზერბაიჯანში“. ასევე პროექტის გარგლებში ჩატარდა კონცერტი დევიზით „აზერბაიჯანული მუსიკა პარიზის გულში“.
აზერბაიჯანი, საერთაშორისო სივრცეში ტოლერანტობისა და მულტიკულტურალიზმის სფეროში გამოცდილების გავრცელებისა და ხელშეწყობის მიზნით თანამშრომლობს გაეროს, ეუთოს, იუნესკოს, ისესკოს ორგანიზაციებთან და სხვა სტრუქტურებთან.
ბაქოს პროცესი
ბაქოში ინტერკულტურული დიალოგის ოთხი გლობალური ფორუმი გაიმართა.
2011 წელს, საერთაშორისო ორგანიზაციებთან (იუნესკოს, გაეროს ცივილიზაციათა ალიანსის, ევროპის საბჭოს, ევროპის საბჭოს ცენტრი ჩრდილო-დასავლეთი, ISESCO-ს) პარტნიორობით, გაიმართა ინტერკულტურული დიალოგის პირველი მსოფლიო ფორუმი. ამ ფორუმში აზერბაიჯანმა დაიწყო ინიციატივა „ინტერკულტურული თანამშრომლობის პლატფორმა - 5 ა-ს“ შექმნის ინიციატივით. გამომდინარე იქიდან, რომ კონტინენტთა სახელები ევროპა, აზია, ამერიკა, აფრიკა და ავსტრალია აზერბაიჯანულ ენაზე იწყება ასო „ა“-თი პლატფორმის დასახელება „5 ა“ აქედან გამომდინარეობს.
2013 წელს, ინტერკულტურული დიალოგის მეორე მსოფლიო ფორუმი გაიმართა ბაქოში „მშვიდობა ერთად მულტიკულტურულ სამყაროში“. ფორუმის ძირითადი პარტნიორები იყვნენ იუნესკოს საერთაშორისო ორგანიზაციები, ევროპის საბჭო, გაერთიანებული ერების ცივილიზაციის ალიანსი, ევროპის საბჭოს ჩრდილოეთ-სამხრეთის ცენტრი, ISESCO და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაცია. მასში მონაწილეობდა 115-ზე მეტი ქვეყნის დელეგაციები, 13 საერთაშორისო ორგანიზაციის ლიდერები.
2015 წელს ბაქოში ჩატარდა მესამე საერთო კულტურათაშორისი დიალოგის ფორუმი თემაზე „კულტურის გაზიარება საერთო უსაფრთხოების სახელით“.
2017 წლის 4-6 მაისს ბაქოში ჩატარდა მე -4 მსოფლიო კულტურათაშორისი დიალოგის ფორუმი „ინტერკულტურული დიალოგის განვითარება: ახალი შესაძლებლობები ადამიანის უსაფრთხოების, მშვიდობისა და მდგრადი განვითარებისათვის“.
ბაქოს მულტიკულტურალიზმის საერთაშორისო ცენტრი
2014 წლის 28 თებერვალს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებით, დამყარდა სახელმწიფო მრჩევლის სამსახური, რომელიც შეეხებოდა ეთნოსთაშორისი საკითხებისა და მულტიკულტურალიზმის და რელიგიის საკითხებს. 2014 წლის 15 მაისს პრეზიდენტის ბრძანებულების მიხედვით, შეიქმნა მულტიკულტურალიზმის ბაქოს საერთაშორისო ცენტრი, რომლის თავმჯდომარე კამალ აბდულა გახდა. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2016 წლის 11 იანვარის ბრძანების მიხედვით, 2016 წელი გამოცხადდა მულტიკულტურალიზმის წლად.
2016 წელს გამოიცა წიგნი „აზერბაიჯანული მულტიკულტურალიზმის ლიტერატურული და მხატვრული წყაროები“.
2017 წლის 15 მარტს, ბაქოში ჩატარდა საერთაშორისო კონფერენცია „ისლამური სოლიდარობა - დროის მოწოდება”, რომელიც ორგანიზებული იყო კავკასიის მუსლიმთა სამმართველოს, რელიგიური გაერთიანებების სამსახურის სახელმწიფო კომიტეტის, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიისა და ბაქოს საერთაშორისო მულტიკულტურალიზმის ცენტრის მიერ.
2017 წლის 28 აპრილს გაიმართა წიგნის პრეზენტაცია „აზერბაიჯანში მცხოვრები ხალხების იგავები და ანდაზები“.
2017 წლის 1 მაისს ბაქოს საერთაშორისო მულტიკულკულტურულ ცენტრში გაიმართა აზერბაიჯანის ეროვნული ბიბლიოთეკის მიერ გამოცემული ბიბლიოგრაფიული წიგნის პრეზენტაცა „მულტიკულტურალიზმი აზერბაიჯანში“.
2018 წლის 16 იანვარს, ბაქოს საერთაშორისო მულტიკულტურალიზმის ცენტრში გაიმართწიგნის “აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი მულტიკულტურალიზმის აზერბაიჯანული მოდელის შესახებ” პრეზენტაცია.
სქოლიო
კატეგორია:მულტიკულტურალიზმი კატეგორია:რელიგიები აზერბაიჯანში კატეგორია:აზერბაიჯანი
ანარქიზმი და რელიგია
Ni Dieu ni maître ანარქისტები, უმეტესწილად, სკეპტიკურად უყურებენ ორგანიზებულ რელიგიას ან ძალზე ეწინააღმდეგებიან მას. მიუხედავად ამისა, ზოგიერთმა ანარქისტმა მიმდევრობისთვის რელიგიური ინტერპრეტაციები და მიდგომები შეიმუშავეს, მათ შორისაა მოსაზრება, რომ სახელმწიფოს განდიდება კერპთაყვანისმცემლობას უთანაბრდება.
ანარქისტები ეწინააღმდეგებიან რელიგიას
მოკლე ახსნა: ანარქიზმი არის მიმდინარეობა რომელიც პირდაპირ ურთიერთკავშირშია ადამიანის თავდაჯერებულობასა და ჯიუტობასთან. ანარქიზმი მოიაზრებს მსოფლიოს მმართველი სისტემების დანგრევას, რათა "ხალხი იყოს თავისუფალი". მაგრამ ირონია იმაშია რომ ანარქისტები ქმნიან დაჯგუფებებსა და სექტებს, რომლებშიც თავად მათი მეთაურები იყენებენ მმართველობის მსგავს ფორმებს. ანარქიზმი არის ამბიციური სწრაფვა თავისუფლებისკენ, რომელიც, სამწუხაროდ, სიყვარულისა და მორწმუნეობის გზას არის აცდენილი. ანარქიზმი ეწინააღმდეგება რელიგიას, რადგან, ხშირშემთხვევაში, რელიგიური პირები შეკრულნი არიან ქვეყნის მმართველ ორგანოებთან, შესაბამისად ანარქისტების გადმოსახედიდან მათი უარყოფა მეტად ბუნებრივია ვიდრე გაგება და გაანალიზება. ანარქიზმი თავისთავად საინტერესო იდეაა, მაგრამ იგი სრულიად დაცლილია იმედისა და სიყვარულისგან, რადგან მხოლოდ ძალადობას ეფუძვნება. ანარქისტების სასულიერო მოღვაწეებთან დაპირისპირებას საფუძვლად უდევს მიმდევრობის გამზიარებელთა შერყეული ნდობა და სარწმუნოების გაუაზრებლად განსჯა. ანარქიზმის უკეთ გაგებისთვის უყურეთ ფილმებს: "American History X", "V for Vendetta", და "The legend of Korra"(მესამე სეზონი არის ანარქიზმის დეკონსტრუქცია)
კატეგორია:რელიგია და პოლიტიკა
ისგანდარლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ისგანდარლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პარასიოს ეფესელი
პარასიოს ეფესელი (Παρράσιος ο Εφέσιος) — ძვ. წ. V საუკუნის II ნახევრის ბერძენი ფერმწერი. ფერმწერ ევენორის შვილი და მოწაფე. მუშაობდა ათენში. შემოქმედებითი მრწამსით ახლოს იყო ევრიპიდესთან. პარასიოსის ნამუშევრები არ შემონახულა, ცნობილია მხოლოდ ანტიკური ავტორების აღწერით. კარგად გადმოსცემდა ადამიანთა ფიზიკურ ტანჯვასა და სულიერ განცდებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძენი მხატვრები
დავით ქუთათელაძე
დავით ექვთიმეს ძე ქუთათელაძე (დ. 1901, ფოთი — გ. 30 მაისი, 1958, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, გრაფიკოსი.
ბიოგრაფია
1922 წელს გიმნაზიის დამთავრბის შემდეგ, სწავლა განაგრძო თბილისის უნივერსიტეტში, პარალელურად თანამშრომლობდა ქართულ პერიოდიკასა და გამომცემლობებში როგორც მხატვარი.
ლენინგრადში თითქმის ოცი წელი დაჰყო, დაოჯახდა და სახელიც მოიხვეჭა, როგორც შესანიშნავმა მხატვარმა, უპრეტენზიო და თავდამბალმა ინტელიგენტმა. დავით ქუთათელაძემ უმძიმესი დღები გადაიტანა ბლოკირებულ ქალაქში, რის გახსენებასაც ყოველთვის ერიდებოდა. 1942 წელს გადმოვიდა თბილისში და მუშაობა დაიწყო სამხატვრო აკადემიაში სასწავლო ნაწილისა და დაზგური გრაფიკის სახელოსნოს გამგედ.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გრაფიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1958 კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები დ კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
არაბთა გაერთიანებული საამიროების ჰიმნი
იში ბილადი (ქართ. „აყვავდი, ჩემო ქვეყანავ“)  — არაბთა გაერთიანებული საამიროების ეროვნული ჰიმნი. აქამდე მას მღეროდნენ უსიტყვოდ. ტექსტი დაიწერა მხოლოდ 1996 წელს. ტექსტის ავტორია არიფ ელ შეიხ აბდულა ელ ჰასანი, ხოლო კომპოზიტორი — საად აბდელ ბაჰარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროები კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების ისტორია კატეგორია:ჰიმნები კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების ეროვნული სიმბოლოები
მილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფიცკარალდო
ფიცკარალდო (Fitzcarraldo) — 1982 წლის დასავლეთ გერმანული ფილმი. სცენარის ავტორი და რეჟისორია ვერნერ ჰერცოგი. ფილმში მთავარ როლს კლაუს კინსკი ასრულებს. ის თამაშობს პერუში მყოფი ირლანდიელი ბარონის, ბრაიან სუინი ფიცჯერალდის, მეტსახელად ფიცკარალდოს როლს. ჰერცოგმა ამ ფილმისთვის მიიღო კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო რეჟისორისთვის.
სიუჟეტი
ბრაიან სუინი ფიცჯერალდი პერუში მოღვაწეობს. მას ადგილობრივები ფიცკარალდოს ეძახიან. ის გადაწყვეტს, წამოიწყოს კაუჩუკის მოპოვების საქმე სარისკო ადგილზე, ამაზონის ჯუნგლებში. ამასთანავე ფიცკარალდო ოპერის მოყვარულია და ფანატიკურადაა შეპყრობილი იდეით, რომ პერუს პატარა ქალაქში, სადაც ის ცხოვრობს, ნამდვილი საოპერო დადგმა მოაწყოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1982 წლის ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:გერმანულენოვანი ფილმები კატეგორია:სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ვერნერ ჰერცოგის ფილმები
მორისის ჭია
მორისის ჭია — კომპიუტერული ვირუსი.
ამ საშიში დამაზიანებელი ვირუსის აქტიურობა შეინიშნა 1988 წლის ნოემბერში. საშიშ ინტერნეტ-ვირუსების რეიტინგში მან დაიკავა პირველი ადგილი. თავისი ქაოსური და უკონტროლო გამრავლებით მან მოახდინა კომპიუტერების მუშაობის პარალიზება. მართალია არა ხანგრძლივად, მაგრამ მისი დამსახურებით მწყობრიდან გამოვიდა ახალბედა და ჯერ კიდევ ბოლომდე არა გლობალური ქსელი. მის მიერ მიყენებული ზარალი მაშინ შეფასდა 96 მილიონ დოლარად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კომპიუტერული ტექნიკის ისტორია
ალისა ბატენბერგელი
პრინცესა ალისა ბატენბერგელი (Princess Alice of Battenberg), სრული სახელია პრინცესა ვიქტორია ალისა ელიზაბეთ იულია მარია ფონ ბატენბერგი (Prinzessin Victoria Alice Elizabeth Julia Marie von Battenberg; დ. 25 თებერვალი, 1885, უინძორის სასახლე, ბერკშირი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო ― გ. 5 დეკემბერი, 1969, ბაკინგემის სასახლე, ლონდონი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — ბატენბერგების დინასტიის წარმომადგენელი. საბერძნეთისა და დანიის პრინც ანდრეასის მეუღლე 1903-1944 წლებში, მეფე გეორგიოს I-ის რძალი. ედინბურგის ჰერცოგ ფილიპეს დედა, დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ელისაბედ II-ის დედამთილი, უელსის პრინც ჩარლზის ბებია და კემბრიჯის ჰერცოგ უილიამის დიდი ბებია, დედოფალ ვიქტორიას შვილთაშვილი.
ადრეული ცხოვრება
პრინცესა ალისა დაიბადა 1885 წლის 25 თებერვალს უინძორის სასახლეში, დიდ ბრიტანეთში. იგი იყო წარმოშობით ჰესენელი პრინცის, ლუდვიგ ბატენბერგელისა და მისი ცოლის, პრინცესა ვიქტორია ჰესენელის ქალიშვილი. მას სახელი დედის დედის, პრინცესა ალისა ბრიტანელის (იგი მის დაბადებამდე 7 წლით ადრე გარდაიცვალა) პატივსაცემად დაარქვეს. მისი დედმამიშვილები იყვნენ შვედეთის დედოფალი ლუიზა, მილფორდ-ჰევენის მარკიზი გეორგი და ერლი მონბატენი ლუდვიგი.
იგი 1885 წლის 25 აპრილს მოინათლა ლუთერანად დარმშტადტში. მას სულ ექვსი ნათლია ჰყავდა: ჰესენის დიდი ჰერცოგი ლუდვიგ IV (დედამისის მამა), პრინცი ალექსანდრე ჰესენელი (მამის მამა), ბატენბერგის პრინცესა იულია (მამის დედა), რუსეთის დიდი მთავარი ელიზაბეტა ფეოდოროვნა (დეიდამისი), პრინცესა მარია ერბახ-შონბერგელი (მამიდამისი) და დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ვიქტორია (მისი დიდი ბებია დედის ხაზით).
ალისამ თავისი ბავშვობა ლონდონში, დარმშტადტში, მალტასა და იუგენჰაიმში გაატარა. აღსანიშნავია, რომ თავდაპირველად, როცა იგი დაიბადა, ეგონათ, რომ ყრუ იყო, თუმცა დროთა განმავლობაში ამ დეფექტმა გაუარა. იგი თავისუფლად საუბრობდა ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ და ბერძნულ ენებზე. 1893 წელს პრინცესა ალისა იყო შემდეგში დიდი ბრიტანეთის დედოფალ მარია ტეკელის მეჯვარე, როდესაც იგი ჯორჯ V-ს მიჰყვებოდა ცოლად.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|322x322პქ|პრინცესა ალისა 1907 წელს 1902 წელს მეფე ედუარდ VII-ის კორონაციაზე ალისამ გაიცნო თავისი მომავალი მეუღლე, საბერძნეთისა და დანიის პრინცი ანდრეასი, საბერძნეთის მეფე გეორგიოს I-ისა და დედოფალ ოლღა კონსტანტინოვნა რომანოვას შუათანა ვაჟი. ამ ამბიდან მალევე, 1903 წლის 6 ოქტომბერს დარმშტადტში ალისა და ანდრეასი დაქორწინდნენ, რის შემდეგაც მას საბერძნეთისა და დანიის პრინცესის წოდება მიენიჭა. ცნობილია, რომ ქორწინებამდე ცოტა ხნით ადრე დარმშტადტში მდებარე რუსულ ეკლესიაში ალისა მართლმადიდებლად მოინათლა.
ქორწინების შემდეგ წყვილი საბერძნეთში გადავიდა, სადაც ანდრეასი სამხედრო კარიერას დაუბრუნდა, ალისამ კი საქველმოქმედო საქმიანობას მიჰყო ხელი. 1908 წელს იგი რუსეთში ჩავიდა რათა დასწრებოდა თავისი მულის შვილის, დიდ მთავარ მარია პავლოვნა რომანოვასა და შვედეთის პრინც ვილჰელმის ქორწინებას.
1913 წელს სალონიკში ალისას მამამთილი, მეფე გეორგიოს I მოკლეს, ტახტს კი მისი მაზლი, კონსტანტინოს I იკავებს. 1914 წელს იწყება პირველი მსოფლიო ომიც, ინტერესთა კონფლიქტში მოყოლილი საბერძნეთი კი რთულ სიტუაციაში ვარდება, რის გამოც 1917 წელს პრემიერ-მინისტრმა ვენიზელოსმა დაამხო მეფე კონსტანტინოსი და სამეფო ოჯახის ყველა წევრი გააძევა ქვეყნიდან. ამის გამო ალისა თავის ქმარ-შვილთან ერთად ემიგრაციაში ბრიტანეთში წავიდა, სადაც ისინი მეფე ჯორჯ V-მ შეიფარათ. 1920 წელს კონსტანტინოსმა მოახერხა ტახტის დაბრუნება, ამიტომაც ალისა და მისი ქმარ-შვილი ათენში დაბრუნდა. მინი|278x278პქ|პრინცესა ალისა და პრინცი ანდრეასი 1922 წელს 1922 წელს საბერძნეთი თურქეთთან ომში სასტიკად დამარცხდა, რასაც დიდი უკმაყოფილება მოჰყვა ხალხის მხრიდან და მეფე კონსტანტინოსი კვლავ დაამხეს, სამეფო ოჯახი კი ისევ აიძულეს ემიგრაციაში წასულიყო. ამჯერად ალისამ ოჯახთან ერთად თავი საფრანგეთს შეაფარა, სადაც ისინი სენ-კლოდის სასახლეში დაბინავდნენ, რომელსაც მისი მაზლის ცოლი, მარი ბონაპარტი ფლობდა. აღსანიშნავია, რომ მეორე გაძევება განსაკუთრებით რთული გადასატანი იყო ალისასთვის, რომელიც 1930 წლისათვის შვეიცარიაში გააგზავნეს ფსიქიკური აშლილობისაგან განსაკურნებლად. როგორც ცნობილია მისი თერაპია საკმაოდ უხეშ მეთოდებს შეიცავდა, მათ შორის ელექტრო შოკით მკურნალობას. მისი მკურნალობის პროცესში თავად ზიგმუნდ ფროიდი იყო ჩართული, რომლის მტკიცებითაც პრინცესის ფსიქიკური პრობლემები „სექსუალურ დაუკმაყოფილებლობასთან“ იყო დაკავშირებული, რაც მისმა ქმარმა, პრინცმა ანდრეასმა უარყო და მას საჯაროდ უწოდა „შეშლილი“.
1937 წელს მისი ორსული ქალიშვილი სესილია 26 წლის ასაკში თავის ქმართან და შვილებთან ერთად ბელგიაში გარდაიცვალა აეროკატასტროფის შედეგად, რამაც კიდევ უფრო საშინლად იმოქმედა ალისას ჯანმრთელობაზე. როგორც ცნობილია, ამის შემდეგ ალისამ საბოლოოდ გაწყვიტა ურთიერთობა მთელს ოჯახთან. ალისას აღარც თავისი ქმარი უნახავს, რომელიც 1939 წლიდან მოყოლებული მონტე-კარლოში თავის ფრანგ საყვარელთან ერთად ცხოვრობდა. 1938 წელს თავად პრინცესა ალისა დაბრუნდა ათენში, იგი სამეფო კარზე აღარ დაბრუნებულა, ამის შემდეგ კი ხელი საქველმოქმედო საქმიანობას მიჰყო. 1944 წელს მისი ქმარი, პრინცი ანდრეასი გარდაიცვალა, 62 წლის, მონტე-კარლოში. მარცხნივ|მინი|1922 წელს შესრულებული ალისას პორტრეტი, რომელიც ინახება ედინბურგის ჰერცოგის პირად კოლექციაში
დარჩენილი წლები
1947 წელს ალისას ვაჟი, პრინცი ფილიპე დაქორწინდა დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ VI-ის უფროს ქალიშვილ ელისაბედზე, რის შემდეგაც მას ედინბურგის ჰერცოგის წოდება ენიჭება. აღსანიშნავია, რომ მათ ქორწინებას არ დასწრებია არც ალისა და არც მისი ქალიშვილები, რამეთუ ისინი გერმანულ მახრესთან მეტისმეტად იყვნენ დაახლოვებულები, მეორე მსოფლიო ომი ახალი დასრულებული იყო და გერმანელთა მოკავშირეების დაპატიჟება ბრიტანელებმა არ ისურვეს. აღსანიშნავია, რომ ეს იდეა პატარძლის დედის, დედოფალ ელისაბედ ბოუზ-ლაიონისა და მისი დედამთილის, დედა-დედოფალ მარია ტეკელის იდეა იყო.
1949 წლის იანვარში პრინცესა ალისა მონაზვნად აღიკვეცა და დააარსა ბერძენი ორთოდოქსი მონაზვნების საექთნო ორდენი. ისინი ძირითადად ათენსა და კუნძულ ტიროსზე ეწეოდნენ ქველმოქმედებას, 1950 და 1952 წლებში კი აშშ-შიც მოაწყვეს ორი ტური. უკვე 1952 წელს ჯორჯ VI გარდაიცვალა და დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ალისას რძალი, ელისაბედ II გახდა. აღსანიშნავია, რომ 1953 წლის ივნისში ალისას ნება დართეს დასწრებოდა მის კორონაციას. ამ ღონისძიებაზე იგი უბრალო, ნაცრისფერი, მონაზვნის სამოსით იყო წარმოდგენილი, რის გამოც ბევრს გაუჭირდა კიდეც მისი ცნობა.