cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვესპრემის მედიე
ვესპრემის მედიე (Veszprém) — მედიე უნგრეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ვესპრემი. ფართობი — 4613 კმ². მოსახლეობა — 346647 ადამიანი (2015). მდებარეობს ბალატონის ტბის ჩრდილოეთით. მედიეს შუა ნაწილში ბაკონის ტყიანი მთებია, რომელიც ჩრდილო-დასავლეთით კიშალფელდში გადადის, სამხრეთ-აღმოსავლეთით კი ბალატონის ტბის ჩრდილოეთ ნაპირებამდე აღწევს. ნალექები 600-800 მმ წელიწადში.
ეკონომიკა
ვესპრემის მედიე სამრეწველო რაიონია, ბაკონის მთებში იღებენ ქვანახშირს, ბოქსიტებს, მანგანუმის მადანს. განვითარებულია ქიმიური, ალუმინის და მანქანათსაშენი მრეწველობა. მთებში ჭვავის, ქერის და შვრიის ნათესებია, დაბლობში ხორბლისა და სიმინდის. ბალატონის რივიერაზე განვითარებულია ადგილობრივი და საერთაშორისო ტურიზმი.
სქოლიო
კატეგორია:უნგრეთის მედიეები
Г̓
კოდების ცხრილი
„Г̓“ უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ჩატ-ბაზარი
ჩატ-ბაზარი (Чат-Базар) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 259 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 859 02 0.
სქოლიო
კატეგორია:თალასის ოლქის დასახლებული პუნქტები
Why Can't I Wake Up with You
„Why Can't I Wake Up with You“ — ჯგუფ Take That-ის სიმღერა და სინგლი, გამოცემული 1993 წლის 20 თებერვალს. იგი შეტანილია მის მეორე სტუდიურ ალბომში Everything Changes. სიმღერის ორიგინალური ვარიანტი შეტანილია ჯგუფის სადებიუტო ალბომში Take That & Party, განსხვავებული ტემპით და ტექსტით.
ბრიტანეთის ჩარტში სინგლმა #2 პოზიცია დაიკავა.
სიმღერების სია
*მითითებულია, როგორც საკონცერტო ვერსია, თუმცა სინამდვილეში ეს არის მიქსი ხანგრძლივი შესავალის თანხლებით.
სქოლიო
კატეგორია:1993 წლის სიმღერები კატეგორია:1993 წლის სინგლები კატეგორია:Take That-ის სიმღერები
ათჯალარი (მასალი)
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ლატვიის დროებით ეროვნული საბჭო
ლატვიის დროებითი ეროვნული საბჭო ასევე ცნობილი როგორც ეროვნული საბჭო (Latviešu Pagaidu Nacionālā padome) — შეიქმნა ლივონიის გუბერნიის ქალაქ ვალკაში, 1917 წლის ძველი სტილით 17 ნოემბერს (ახალი სტილით 29 ნოემბერი). ეროვნული საბჭოში მონაწილეობდნენ ლატვიის ლტოლვილთა ცენტრალური კომიტეტი, პოლიტიკური პარტიები, ვიძემის და ლატგალის მიწების დროებითი საბჭოს წარმომადგენლები.
შექმნა
1917 წლის 14-17 ნოემბერი ლატვიელი პოლიტიკოსები შეიკრიბნენ სანქტ-პეტერბურგში და გადაწყვიტეს შექმნათ საბჭო რომელში შევიდოდა ვიდზემის 3 წარმომადგენელი, 3 ლატგალიდან, 3 კურზემიდან, 2 ლატვიის ლტოლვილთა ცენტრალური კომიტეტიდან, 1 ბალტიის ლტოლვილთა ორგანიზაციიდან, 2 ისკოლატიდან (მშრომელთა საბჭო), 2 სამხედროთა საბჭოდან, 1 ფერმერების საბჭოდან, თითო-თითო მემარცხენე და მემარჯვენე სოციალ-დემოკრატებიდან. ასევე თითო შემდეგი პატიებიდან: ესერი, რადიკალ დემოკრატები, ნაციონალ-დემოკრატები. არ ყავდათ წარმომადგენელი ბალტიის გერმანელებს, ებრაელებს, რუსებს და პოლონელ უმცირესობებს.
ეროვნული საბჭოს დდასასრული
დიდი ბრიტანეთისგან დე-ფაქტო აღიარების მოპოვების მიუხედავად, ოკუპანტმა გერმანიამ მის აღიარებაზე უარი განაცხადა და მან მხოლოდ სოციალ-დემოკრატების დომინირებით შექმნილ დემოკრატიულ ბლოკთან დაამყარა ურთიერთობა. ამ ჩიხიდან გამოსასვლელად ეროვნული საბჭო და დემოკრატიული ბლოკი სახალხო საბჭოდ (Tautas padome) გაერთიანდნენ.
1918 წლის 18 ნოემბერს ლატვიის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ეროვნულმა საბჭომ უფლებამოსილება გადასცა სახალხო საბჭოს და შეურთდა მას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლატვიის ისტორია
ირაკლი ხერგიანი
ირაკლი ხერგიანი (დ. 6 სექტემბერი, 1998, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო) ,ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2016, ტულუზა, საფრანგეთი, 60 კგ) და მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 60 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
ეუჟენიო მონტალე
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გენუელები კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის იტალიელი პოეტები კატეგორია:იტალიელი ანტიფაშისტები კატეგორია:იტალიელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ქვიშაქექია
ტერმინი ქვიშაქექია შეიძლება აღნიშნავდეს:
სალვატორე კვაზიმოდო
სალვატორე კვაზიმოდო (დ. 20 აგვისტო, 1901 — 14 ივნისი, 1968) — სიცილიელი რომანისტი და პოეტი. ჯუზეპე უნგარეტისა და ეუჟენიო მონტალესთან ერთად XX საუკუნის ერთ-ერთი მოწინავე იტალიელი პოეტი. 1959 წელს „მისი ლირიკული პოეზიისთვის, რომელიც კლასიკური ცეცხლით თანამედროვე ცხოვრების ტრაგიკულ გამოცდილებას აღბეჭდავს“, მას ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემია მიენიჭა.
ბიოგრაფია
სალვატორე კვაზიმოდო დაიბადა მოდიკაში, კუნძულ სიცილიაზე, გაეტანო კვაზიმოდოსა და კლოტილდა რაგუსას ოჯახში. ბავშვობა როკკალუმერაში გაატარა. 1908 წელს მისი ოჯახი მესინაში გადავიდა, სადაც მამამისი გამანადგურებელი მიწისძვრისგან დაზარალებული ადგილობრივი მოსახლეობის დასახმარებლდ გაგზავნეს. ახალგაზრდა კვაზიმოდოზე დიდი გავლენა მოახდინა ბუნების ძალების გამოვლინებებმა.1919 წელს კვაზიმოდომ ადგილობრივი ტექნიკური კოლეჯი დაამთავრა. მესინაში მან მეგობრებიც შეიძინა, მათ შორის ჯორჯო ლა პირა, ფლორენციის მომავალი მერი.
1917 წელს კვაზიმოდომ Nuovo giornale letterario („ახალი ლიტერატურული ჟურნალი“) დააარსა, სადაც მისი პირველი ლექსები დაიბეჭდა. 1919 წელს ინჟინერიის დასამთავრებლად კვაზიმოდო რომში გადავიდა, თუმცა უსახსრობის გამო მხაზველად დაიწყო მუშაობა. ამ პერიოდში იგი ბერძნულსა და ლათინურს სწავლობდა.
1929 წელს მისი სიძის, ელიო ვიტორინის მიწვევით კვაზიმოდო ფლორენციაში გადავიდა. იქ მან ისეთი პოეტები გაიცნო, როგორებიც ეუჟენიო მონტალე და ალესანდრო ბონსანტი იყვნენ. 1930 წელს კვაზიმოდომ რეჯო-დი-კალაბრიაში იტალიის სამოქალაქო ინჟინერიის კორპუსში დაიწყო მუშაობა. იქ მან ძმები მისეფარიები გაიცნო, რომლებიც მას წერის გასაგრძელებად ახალისებდნენ. იმავე წელს კვაზიმოდომ პირველი კრებული, Acque e terre („წყლები და მიწები“) გამოსცა.
1931 წელს კვაზიმოდო იმპერიაში, შემდეგ კი გენუაში გაემგზავრა, სადაც კამილო სბარბარო და ჟურნალის, Circoli თანამშრომლები გაიცნო, რომლებთანაც კვაზიმოდომ ნაყოფიერი თანამშრომლობა დაიწყო. 1932 წელს კვაზიმოდომ მათთან ერთად ახალი კრებული Oboe sommerso გამოაქვეყნა, რომელშიც მისი 1930-32 წლებში დაწერილი ლექსები მოათავსა.
1934 წელს კვაზიმოდო მილანში გადავიდა. 1938 წლიდან მან მთლიანად წერას მიუძღვნა თავი. მუშაობდა ჩეზარე ძავატინისთან. იმავე წელს მან Poesie გამოაქვეყნა, ხოლო ერთი წლის შემდეგ ჟურნალში Corrente di Vita მისი Lirici Greci (ბერძენი პოეტები'') გამოქვეყნდა.
მიუხედავად ანტიფაშისტური პოზიციისა, კვაზიმოდო გერმანული ოკუპაციის წინააღმდეგ არ იბრძოდა. ამ პერიოდში იგი იოანეს სახარებას, კატულუსის კანტონებსა და ოდისეის ეპიზოდებს თარგმნიდა. 1945 წელს იგი იტალიის კომუნისტური პარტიის წევრი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივნისი კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:იტალიელი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:იტალიელი მთარგმნელები კატეგორია:სიცილიელი მწერლები კატეგორია:იტალიელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:კომუნისტი მწერლები კატეგორია:კომუნისტი პოეტები კატეგორია:იტალიელი კომუნისტები კატეგორია:XX საუკუნის იტალიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის მთარგმნელები კატეგორია:XX საუკუნის იტალიელი პოეტები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
Notoncus
Notoncus — ჭიანჭველათა გვარი Formicinae-ს ქვეოჯახიდან.
გავრცელება
გავრცელების არეალებია ავსტრალია, ახალი გვინეა.
სქოლიო
კატეგორია:ფორმიცინები
მოსკოვის კონსერვატორია
მოსკოვის კონსერვატორია, ოფიციალურად მოსკოვის ეროვნული ჩაიკოვსკის კონსერვატორია (Московская государственная консерватория им. П. И. Чайковского) — საგანმანათლებლო მუსიკალური დაწესებულება რომელიც მდებარეობს მოსკოვში, რუსეთში. იგი გასცემს საბაკალავრო და სამაგისტრო დიპლომებს მუსიკალურ წარმოდგენასა და მუსიკალურ კვლევაში. კონსერვატორია ხალხს სთავაზობს სხვადასხვა ხარისხს, მათ შორის მუსიკის შესრულების ბაკალავრის, მუსიკის მაგისტრისა და კვლევაში კვლევის დოქტორანტის ხარისხს.
ისტორია
მოსკოვის საიმპერატორო კონსერვატორია დაარსდა 1866 წელს; მისი თანადამფუძნებლები იყვნენ ნიკოლაი რუბინშტეინი და ნიკოლოზ ტროუბეცკი. სანქტ-პეტერბურგის კონსერვატორიის შემდეგ იგი რუსეთის ყველაზე ძველი კონსერვატორიაა. მისი გახსნის დროს პეტრე ილას ძე ჩაიკოვსკი დაინიშნა თეორიისა და ჰარმონიის პროფესორად. 1940 წლიდან კონსერვატორია მის სახელს ატარებს.
დიდი დარბაზი
დარბაზის განახლება დასრულდა 2011 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კონსერვატორია კატეგორია:მუსიკის სკოლები რუსეთში კატეგორია:1866 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო ინსტიტუტები
ენტონი მაკარტენი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:ახალზელანდიელი სცენარისტები კატეგორია:ახალზელანდიელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ახალზელანდიელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ახალზელანდიელი რომანისტები კატეგორია:BAFTA-ს გამარჯვებულები (პიროვნებები)
სწრაფი სორტირება
250პქ|thumb| ალგორითმის ანიმაციური ვიზუალიზაცია. სწრაფი სორტირება — დახარისხების ეფექტიანი ალგორითმი, რომელიც 1959 წელს შეიმუშავა ბრიტანელმა კომპიუტერულმა მეცნიერმა ტონი ჰოარმა. ეს ალგორითმი დღესდღეობით ყველაზე გამოყენებადი ალგორითმია. მიჩნეულია, რომ კარგად იმპლემენტირებული სწრაფი სორტირების ალგორითმი 2-3-ჯერ სწრაფია მის მთავარ კონკურენტებზე,შერწყმით სორტირებასა და გროვის სორტირებაზე.
სწრაფი სორტირების მათემატიკური ანალიზი აჩვენებს, რომ საშუალოდ, ეს ალგორითმი O(n\log n) შედარებას აკეთებს. თუმცა, უარეს შემთხვევას თუ განვიხილავთ, ის თითქოს არაფრითაა განსაკუთრებული, რადგან O(n^2)-ში შედარებას აკეთებს. უნდა აღვნიშნოთ, რომ ეს მომენტი ძალიან იშვიათია, სწორედ ამიტომაა ის ყველაზე ეფექტიანი.
ალგორითმი
სწრაფი დახარისხების ალგორითმი „დაჰყავი და იბატონეს“ პრინციპით მუშაობს. ის ჯერ აირჩევს კონკრეტულ ელემენტს მოცემულ სიმრავლეში, შემდეგ სიმრავლეს სამ ნაწილად დაჰყოფს, არჩეულ ელემენტებზე ნაკლებ, ტოლ და მეტ ელემენტებად. ალგორითმი რეკურსიულად მოქმედებს ამ პრინციპით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პროგრამირება კატეგორია:ალგორითმები
კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი
„კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომის“ მსოფლიო პრემიერა შედგა ლოს-ანჯელესში 2016 წლის 12 აპრილს და აშშ-ში გამოვიდა 2016 წლის 6 მაისს. ფილმმა მიიღო მაღალი შეფასებები კრიტიკოსებისგან, მიმოხილვების აგრეგატორ საიტზე Rotten Tomatoes ფლობს 91-იან რეიტინგს 388 მიმოხილვაზე დაყრდნობით, 7.67/10 საშუალო რეიტინგით. ფილმი კომერციულადაც წარმატებული აღმოჩნდა, რომლის შემოსავალმა 1.1 მილიარდ ამერიკულ დოლარს გადააჭარბა და იქცა 2016 წლის ყველაზე შემოსავლიან და ყველა დროის 12-ე ყველაზე შემოსავლიან ფილმად.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
მოსკოვის მიხეილ და თევდორე ჩერნიგოველების ეკლესია
მოსკოვის მიხეილ და თევდორე ჩერნიგოველების ეკლესია (Церковь Михаила и Фёдора Черниговских) — მართლმადიდებლური არქიტექტურული კომპლექსი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში. მდებარეობს ჩერნიგოვის შესახვევში, სახლი № 3. ეკლესია არის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლი.
ტაძარი მიეკუთვნებდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძარი ეძღვნება ჩერნიგოვის წმინდა მთავარ მიხეილ ვსევოლოდის ძესა და მის უახლოეს ბოიარს თევდორეს, რომლებიც დახოცეს ბათო-ყაენის ბრძანებით 1246 წელს. გადმოცემის თანახმად ტაძარი აგებულია იმ ადგილზე, სადაც ჩერნიგოვიდან მოსკოვში მიმავალი ნეშტების შეხვედრა შედგა.
საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა 1924 წელს. 1970-იანი წლების დასასრულს და 1980-იანი წლების დასაწყისში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები. 1991 წელს ეკლესია დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.
არქიტექტურა
მოსკოვის მიხეილ და თევდორე ჩერნიგოველების ეკლესია და საწინააღმდეგო მხარეს მდებარე მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ტაძარი ქმნიან ჩერნიგოვის შესახვევის არქიტექტურულ ანსამბლს. ტაძარი შედგება კუბისაგან, აფსიდისაგან, სატრაპეზოსაგან და კარიბჭისაგან (რომელიც ცვლის სამრეკლოს). ტაძრის გუმბათის ძირი გაფორმებულია კოკოშკინებით. ფანჯრები გაფორმებულია თამასებით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ვაშის მედიე
ვაშის მედიე (Vas) — მედიე უნგრეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — სომბატხეი. ფართობი — 3336 კმ². მოსახლეობა — 259 364 ადამიანი (2010 წლის აღწერის მონაცემები. 80 კაცი/კმ²).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უნგრეთის მედიეები
თასოსის ბრძოლა
თასოსის ბრძოლა — საზღვაო ბრძოლა ბიზანტიის იმპერიასა და ახალდაარსებულ კრეტის საამიროს შორის. გაიმართა 829 წლის ოქტომბერში. კრეტელმა არაბებმა მოიპოვეს ერთ-ერთი მთავარი გამარჯვება. ბიზანტიის მთელი ფლოტი განადგურდა. ამ ბრძოლის შემდეგ ეგეოსის ზღვაზე დაიწყო არაბთა თარეში. კიკლადები და აიონ-ოროსი დიდი ხნით მიტოვებული იქნა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები კატეგორია:IX საუკუნის ბრძოლები
ვედერნიკოვსკი
ვედერნიკოვსკი (Ведерниковка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუგანაკი, რომელიც დაშორებულია 3 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (60%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
პატრის ლუმუმბა
პატრის ლუმუმბა (დ. 2 ივლისი, 1925 — გ. 17 იანვარი, 1961) — კონგოელი პოლიტიკოსი და დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის ერთ-ერთი ლიდერი. კონგოს (ყოფილი ზაირის) პრემიერ-მინისტრი. ყოფილი ფოსტის მოხელე. 1957 წელს დააარსა კონგოს ეროვნული მოძრაობა. ეგვიპტის პრეზიდენტი გამალ აბდელ ნასერი მას „მემარცხენე ანტიკოლონიალიზმის ლიდერად“ თვლიდა. კონგოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, 1960 წლის ივლისში, გახდა პრემიერ-მინისტრი. 3 თვის შემდეგ, მობუტუს მიერ მოწყობილი სამხედრო გადატრიალებით, ლუმუმბა ჩამოაგდეს, დააპატიმრეს და დახვრიტეს. ეს ფაქტი საბჭოთა კავშირმა გამოიყენა იდეოლოგიური კამპანიისთვის. ამტკიცებდა, რომ მის სიკვდილში ვაშინგტონის ხელი ერია. მოსკოვში ლუმუმბას სახელობის ხალხთა მეგობრობის სახელობის უნივერსიტეტიც კი დააარსეს, სადაც მესამე სამყაროს ქვეყნებიდან ჩამოსულ ახალგაზრდებს ასწავლიდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1961 კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრები
ახალი დღე (ალბომი)
ახალი დღე — ქართული როკ-ჯგუფ ვაკის პარკის მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2003 წელს. გამოშვებული იქნა მუსიკალური ვიდეოები მასში შეტანილ სიმღერებზე „ბრძოლა წესების გარეშე“, „უღრუბლო ცას“და „E-mail“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაკის პარკის ალბომები კატეგორია:2003 წლის ალბომები
აზიზაბადი
აზიზაბადი (Əzizabad) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 398 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ვანო ხუბაშვილი
ვანო ხუბაშვილი (დ. 11 სექტემბერი, 1998, მცხეთა) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო), ძიუდოში ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი (2015, 66 კგ). სამბოში ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის  ბრინჯაოს პრიზიორი. (2013, 50 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
ქართული (ალბომი)
ქართული — 33ა-ს სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2017 წელს.
ჩხალთაძიხი
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები კატეგორია:ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მთები
ქართული (ალბომი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2013 წლის ალბომები კატეგორია:33ა-ს ალბომები
აფხაზეთის აბორიგენული ვაზის ჯიშები
აფხაზეთის აბორიგენული ვაზის ჯიშები (Аԥсуа иашьагәыҭу ажь хкқәа) — ვაზის ჯიშთა ჯგუფი საქართველოში, აფხაზეთში.
კვლევის ისტორია
აფხაზეთის აბორიგენული ვაზის ჯიშების აღდგენაში დიდი წვლილი მიუძღვის გამოჩენილ ქართველ აგრონომს ალექსანდრე იობიძეს. 1926 წელს იგი დაინიშნა სოხუმის მაზრის აგრონომად. მისი ინიციატივით სოხუმში იქმნება მევენახეობა-მეღვინეობის განყოფილება. მიზანი ერთი იყო-აფხაზეთში აეღორძინებინათ კულტურული მევენახეობა. იმავე წელს მან გამოაქვეყნა საგაზეთო წერილი „Закультурное виноградствов Абхазии“, სადაც აფხაზეთის მშრომლებს მოუწოდებდა ხელი მოეკიდათ კულტურული მევენახეობისათვის და დასახა ამ დარგის აღორძნების კონკრეტული გზები. ამავე წელს მან პირველად შეიტანა აფხაზეთში „ცოლიკოური“ და სათავეში ჩაუდგა მისი პლანტაციების გაშენების საქმეს. ბევრი უნდობლად უყურებდა დაბლარი ჯიშის ვენახს, მაგრამ მან დაძლია ეს წინააღმდეგობა. თვითონ არჩევდა ნიადაგს, კოლმეურნეებს ასწავლიდა მცენარის მოვლის აგროწესებს და ნელნელა საქმე წინ მიიწევდა.
1927 წელს ალ. იობიძის ინიციატივით სოხუმში შეიქმნა მევენახეობა-მეღვინეობის განყოფილება, თვითონ კი დამტკიცებულ იქნა განყოფილების გამგედ. 1932 წელს ის მონაწილეობდა აფხაზეთის მევენახეობის განვითარების პერსპექტიული გეგმის შექმნაში. მისი ხელმძღვანელობით გაშენებულ იქნა ბომბორის საბჭოთა მეურნეობა გუდაუთაში, სადაც 5 წელი მარტო ცხოვრობდა გომბორის ტყეში, დადიოდა და შეუპოვრად ეძებდა კოლხური ჯიშის ვაზს. იპოვა და აღადგინა კიდეც საუკუნის წინათ დაკარგული კოლხური სახელგანთქმული „დღუნდღუშის“, „პუმპულას“, „მახვატელის“, „ზედაგის“, ამლახუს“ პირველი ლერწები. საკუთარ ნაკვეთზე გადმოიტანა ისინი და მიიღო კიდეც ის ტკბილი ღვინოები, რომლებიც ლეგენდებშია მოხსენიებული.
ალ. იობიძემ ზედმიწევნით იცოდა მსოფლიო მევენახეობის ისტორია. ზეპირად ჰქონდა შესწავლილი სხვადასხვა ქვეყნების გამოჩენილ მოღვაწეთა და მოგზაურთა აზრი ქართული ვაზის შესახებ, იგი ცდილობდა გაერკვია, კოლხეთის რომელი ვაზის ჯიშები იძლეოდნენ იმ სანაქებო ღვინოებს, რომლებიც აღწერილი იყო ძველ ბერძნებთან, შარდენთან და ა. შ. სწორედ ამ საკითხის გადაწყვეტის სურვილმა მიიყვანა იგი 1936 წელს ბომბორის ტყეში, სადაც 5 წელი მარტო ცხოვრობდა. დადიოდა და შეუპოვრად ეძებდა კოლხური ჯიშის ვაზს. იპოვა და აღადგინა კიდეც საუკუნის წინათ დაკარგული კოლხური სახელგანთქმული „დღუნდღუშის“, „პუმპულას“, „მახვატელის“, „ზედაგის“, „ამლახუს“ პირველი ლერწები. საკუთარ ნაკვეთზე გადმოიტანა ისინი და მიიღო კიდეც ის ტკბილი ღვინოები, რომლებიც ლეგენდებშია მოხსენიებული. მისი მაძიებელი ბუნების დასტურია ერთ-ერთ პოლონურ ჟურნალში გამოქვეყნებული სტატია: „ამ ღვინოს სვამდა ოდისევსი“, სადაც მითითებულია, თუ როგორ იპოვეს არქეოლოგებმა სოხუმთან ახლოს 22 საუკუნის წინანდელი ქვევრი, შიგნით ყურძნის წიპწებით. ეს წიპწები ალექსანდრემ დათესა და მიიღეს ისეთი ყურძენი, რომელიც შემადგენლობით და არომატით ძალიან ჰგავდა აფხაზურ ჯიშს —„კაჭიჭს“.
აფხაზურად აშიცრა „ბზიანს“ ნიშნავს, არაშახო — „თელიანს“. ასე ჰქვია ბომბორის ველის ცალკეულ უბნებს. ეს თვალშეუდგამი ველი გუდაუთიდან თეთრწლამდეა გადაჭიმული. იგი მივარდნილი და უაბური ადგილი იყო. თუმცა ბზიანში შეხვდებოდით ალაგ-ალაგ გახარებულ გარეული მწვანე ვაზის დაღვარჭნილ ტოტებს, თელიანში კი აფხაზურ მაღლარს: „ახარდანს“, „ამლახუჟს“, „აჯშხუარას“ და „ალიბიჟს“.
XIX საუკუნეში აფხაზეთში ორმოცამდე ადგილობრივი ჯიშის ვაზი ხარობდა. თითქმის ყველა მაღლარი იყო, მაგრამ ვაზს ავადმყოფობა გაუჩნდა და გადაშენდა. გაჩნდა აზრი, რომ თითქოს აფხაზეთში კლიმატური პირობების გამო ვაზის წარმოება არ შეიძლებოდა, ხალხი ამ აზრს ვერ ეგუებოდა, ცდილობდა ძელი ჯიშების აღდგენას, მაგრამ მეფის მთავრობა მათ არაფრით ეხმარებოდა. ამიტომ ხალხს შემორჩა მხოლოდ მაღლარი ვენახი „იზაბელა“.
XX საუკუნის 30-იანი წლების ბოლოს ყინული გალღვა. აფხაზეთში ფეხი მოიკიდეს მთიანი რაჭიდან ჩამოსახლებულმა მცირემიწიანმა რაჭველებმა. რაჭველები არ შეუშინდნენ ბუნებას, მალარიას, გაჩეხეს ჩირგვნარი, ეკალ-ბარდები, „ძაღლყურძენა“ და ცხოვრება დაიწყეს. სოფელს კი ახალსოფელი დაერქვა. სწორედ მაშინ შეესხა ფრთები აგრონომ ალექსანდრე (საშა) იობიძის ოცნებას, აფხაზეთში კულტურული ვენახის ზვრების გაშენების შესახებ.
აგრონომ ალ. იობიძეს ცოტა შრომა როდი დასჭირდა იმსათვის, რომ რაიონის მაშინდელი ხელმძღვანელობისათვის დაემტკიცებინა, ამ კოლმეურნეობის თავისებური კლიმატისა და ნიადაგის პირობებისათვის, ნაცვლად ციტრუსების, თამბაქოსა და ევკალიპტისა, მიესადაგებინათ და ფართოდ დაენერგათ ვაზის კულტურა. მაგრამ არავის სურდა დაეჯერებინა, რომ აფხაზეთის მიწაზე ვაზს დიდი პერსპექტივა ჰქონდა.
ალ. იობიძე იგონებდა, რომ „ჩხავერის საბჭოთა მეურნეობა გურიაში, ბახვში, ჰექტარზე 10-15 ცენტნერ ყურძენს იძლეოდა, რაც საზარალოა და ვენახის მოვლად არ ღირს. მე ეს ჩხავერი გურიიდან ბომბორაში უნდა გადმომეტანა და ჩემს მიერ საცდელ ნაკვეთზე გამომუშავებული თავისებური გასხვლისა და და ე. წ. ორსართულიანი შპალერის საშუალებით ყურძნის უხვი მოსავალი მიმეღო... ჩემი გეგმა ბევრს არ მოსწონდა და ვენახს წინ აღუდგნენ. ზოგს ჩაი უნდოდა, ზოგს გერანი, ზოგს ხეხილის ბაღი, მეაბრეშუმეობა და ა. შ. იძულებული ვიყავი საცდელ ნაკვეთზე მოკრეფილი სუფრის ყურძენი პარტიის საოლქო კომიტეტში წარმედგინდა. ამ ნიმუშებს ხელმძღვანელთა ნამდვილი აღფრთოვანება და გაოცება მოჰყვა. და როგორც იქნა, 1946 წლიდან ნება დამრთეს საქმეს შევდგომოდი. იცოდე, თუ მოტყუვდი, ახირებულო, შენს თავს „დააბრალეო“, გამაფრთხილეს... ახლა კი ჰექტარზე ვკრეფთ 100-120 ცენტნერს“.
ბევრმა მეცნიერ-მუშაკმა ათეული წელი იმუშავა მაღლარი ჩხავერის ველური ჯიშის დაბლარად გაკულტურებაზე, მაგრამ შედეგები არ იყო სასურველი. სწორედ ამ საქმეს შეუდგა ალ. იობიძე. 1936 წელს, როცა ის გუდაუთის საყრდენი პუნქტის გამგედ დაინიშნა, მას დახვდა გადაშენების გზაზე მდგარი ჩხავერის 12 ძირი. 1939 წლისათვის მან გამოიყვანა უკვე 100 ძირი და მიეცა შესაძლებლობა უფრო ფართოდ ჩაეტარებინა ცდები და დაკვირვებები. წლები ამუშავებდა ის მისი მოყვანის აგროწესებს და 1948 წელს მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ ჩხავერიდან შესაძლებელი იყო უხვი მოსავლის მიღება და იმავე წელს გააშენა ის 1 ჰა-ზე. 1958 წლისთვის უკვე მას 34 ჰა-ზე გადაჭიმული ჩხავერი ჰქონდა და ბოლო 8 წელს ჰა-ზე იღებდნენ 120 ცენტნერს. ასეთი მაღალი მოსავლის აგროწესები მან შეიმუშავა მრავალწლიანი დაკვირვების შედეგად. ცდის ქვეშ მყოფი მრავალი ფორმიდან საუკეთესო შედეგი გარდამავალი-ნახევრად ველური და ნახევრად კულტურული ფორმამიცემული ვაზიდან მიიღო. საგულისხმოა ის შედეგები, რასაც აგრონომმა ალ. იობიძემ მიაღწია სამრეწველო ჯიშის ჩხავერის მოსავლიანობის გადიდებაში. აქ გაშენებულ 10 ჰა-ზე ჩხავერის ზვრებში 1958 წელს საშუალოდ 100 ცენტნერი ყუძენი მიიღეს. ასეთი მაღალი მოსავლის მისაღებად მან გამოიყენა ვაზის თითოეული ჯიშის მიმართ მოწინავე აგროტექნიკური ღონისძიებები. მაგალითად, ცოლიკოურის ჯიშზე იგი თავისი ხანგრძლივი დაკვირვებით იმ დასკვნამდე მივიდა, რომ უხვი მოსავლის უზრუნველსაყოფად საჭირო იყო ჰა-ზე დატოვებულიყო 120-150 ათასი კვირტი, ხოლო ჩხავერისთვის 150-200 ათასი კვირტი. იმავე დროს განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო ნიადაგის გულდასმით დამუშავებას და მისი ნაყოფიერების გადიდებას, ურომლისოდაც ვაზის ასეთ დატვირთვას გამართლება არ ექნებოდა. აგრონომი მიმართავდა მინერალური სასუქების მცირე დოზით გამოყენებას თითოეულ ჰა-ზე. მას, ნაცვლად 50-60 ტონა ნაკელისა, ყოველ ორ წელიწადში ვენახში შეჰქონდა 12-15 ტონა ნაკელი, რომელსაც თითოეულ ტონაზე უმატებდა 200 კგ სუპერფოსფატს, 100 კგ სულფატამინოლს და 100 კგ კალიუმს. ზოგ ადგილებში ნაკელის ნაცვლად შეჰქონდათ კომპოსტი და ტორფი. ასეთ ნარევს აბნევდნენ არა ზედაპირზე, არამედ ვაზის ძირების გარშემო 0,5 მეტრის სიღრმის ვიწრო ზოლებში. გამოცდილებამ აჩვენა, რომ ზედმეტი რაოდენობით აზოტოვანი სასუქების შეტანა აზიანებდა ვაზს, შესაბამისად ღვინის ხარისხს და მასში ცილების რაოდენობის შემცველობას. ამიტომ მან გადაწყვიტა ზაფხულზე ნიადაგში არ შეეტანა ის სასუქი, რომელიც შეიცავდა აზოტს.
დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა აგრონომი მწვანე ოპერაციებს, ვაზის მავნებლებსა და დაავადებებთან ბრძოლას. ვაზის ნაცრის წინააღმდეგ ხდებოდა ვენახის 5-6-ჯერ მოწამვლა „ბორდოს“ 1%-იანი ხსნარით. აგრეთვე დაიწყეს შტამბის ამაღლება და ლერწების დამაგრება მაღალ შპალერებზე. ვეგეტაციური პერიოდის დროს ზვრები მუშავდებოდა 2-3-ჯერ გოგირდით. ამით თავიდან იცილებდნენ ვაზის დაავადებას „ოიდიუმს“. გარდა ამისა, ვაზის ცრუფარიანას წინააღმდეგ გაზაფხულზე ხდებოდა ვაზის დაზიანებული ქერქის გაწმენდა, მისი მოგროვება და დაწვა. ზაფხულში ხდებოდა 0,02 %-იანი ტიოფორის ხსნარით შესხურება.
ჩხავერის მაღალი მოსავლის მისაღებად, გაზაფხულის გასხვლისას აგრონომმა გადაწყვიტა დაეტოვებინა ზოგიერთი ლერწი 2-2,5 მეტრ სიგრძეზე, ზემოთ კი გაუშვეს მსხმოიარე ლერწები 8-10 კვირტით. თითო ვაზზე დატოვეს 10-12 ლერწი. ვენახი ორიარუსიანი გახდა. აამაღლეს შტამპი 0,5 მეტრიდან 1 მეტრამდე. ჩხავერი დარგეს უფრო შორიშორს 5 მ² დაშორებით, ანუ 1 ჰა-ზე 2500 ძირი.
კოლმეურნეობაშ მისი ინიციატივით შეიქმნა სანერგე მეურნეობა, რომელიც 3 ჰა-ზე იყო თავდაპირველად გაშენებული. ამყნობდნენ და ამზადებდნენ ჩხავერის ახალნამყენებს, რითაც ამარაგებდნენ მთელ საქართველოს. აქვე დაიწყეს აფხაზური ჯიშების გამოყვანა სამრეწველო მოხმარებისათვის: „იზაბელა“, „კაჭიჭი“, „ამლახუ“, „აჩკიკიში“ და სხვა. 1956 წელს გამოყვანილ იქნა 30 000 ნერგი, 1957 წელს კი — 100 000. ნამყენებიდან კოლმეურნეობას საკმაო შემოსავალი ჰქონდა. ალექსანდრე იობიძე დიდ ყურადღებას იჩენდა, როგორც აფხაზეთის, ისე მეზობელი სოჭისა და ადლერის რაიონებში ვაზის სათანადო ჯიშების შერჩევა-დანერგვისათვის. 1956-1957 წლებში კოლმეურნეობამ სამტრესტს ჩააბარა 60 ტონა ჩხავერი. შრომადღეებზე ღვინის განაწილების დროს ჩხავერის ღვინოს მხოლოდ ჯილდოს ანგარიშში აძლევდნენ.
სასარგებლო მუშაობას ეწეოდა აგრონომი ალ. იობიძე მეღვინეობის ხაზითაც. მან შეიმუშავა „ჩხავერის“ დაყენების ორიგინალური წესი. ამისათვის მან გამოიყენა ისეთი ტექნოლოგია, რომელიც ახლოს იყო შამპანიურის დაყენებასთან. 1955 წელს ახალსოფლის კოლმეურნეობას ესტუმრნენ მეღვინე-მრეწველები საფრანგეთიდან, რომლებმაც აღფრთოვანება ვერ დამალეს ჩხავერის შუშხუნა ღვინის გასინჯვისას და თხოვეს მასპინძლებს, გაეცნოთ მისი დაყენების წესი, დაეთვალირებინათ ის სარდაფები, სადაც ის ინახებოდა.
ხარისხობრივ-რაოდენობრივი მაჩვენებლები
აფხაზეთის ვაზის ჯიშებისთვის დამახასიათებელია: ახალგაზრდა ყლორტი — შებუსვის ტიპი უმრავლესობისათვის (79%) ქეჩისებრია, უმცირესობისათვის (21%) — აბლაბუდისებრი; ფოთოლი — დიდი ზომის, მომრგვალო, ჯიშების ნახევარზე მეტის ფოთოლი ძლიერად შებუსული, სუსტად დანაკვეთული, გვერდითი ამონაკვეთები ან სულ არ აქვს, ან შეჭრილი კუთხისებრი; მტევანი — საშუალო ზომის, ძირითადად კონუსური, გვხვდება ცილინდრულ-კონუსური და უფრო იშვიათად ცილინდრული მტევნებიც; მარცვალი — საშუალო ზომის, მომრგვალო და მომრგვალოოვალური, იშვიათად ოვალური, უმეტესად შავი ან ვარდისფერი; ყურძნის სიმწიფის პერიოდი — საგვიანო ან ძლიერ საგვიანო, უმეტესად საღვინე მიმართულების; ვაზის ზრდის დონე — ძლიერი უფრო იშვიათად საშუალო.
აფხაზეთის ვაზის ჯიშები
აბაცვიჟი, აბსუაჟი, აკაბილი, აკაბილიჟი, აკომშტალი, აკუბასა, ამოხფიჟი, აპაპნიჟი, აჟბრუყი, აჟემჩიღი, აჟკვაცა, აჟყაფში, აღბიჟი, აღბიჟი (მდედრობითი), აშუღაში, აცხოუჟი, აძნიჟი, აწეიჟი, აწისიჟი, აწლიჟი, აჭანდრის წითელი, ახარდანი, ახუხუჟი, თათლიჟი, კაჭიჭი, ლაკვაჟი, მახვატელი, პეტრიჟი, შავი ამლახუ, წვინდირხვა, ხუპიშიჟი. მოუძიებელი: ათასრაყვა, აკლიკი, აკუშარი, ამგურჩალი, აპუჟერა, აწიმლიჟი;
აბისტაჟი, ავასირხვა, აკასაჟი, აჟკვაკვა, აჟხჰვატა, ხაფშირა, ხუნალიჟი, ხუნალიჟი (მდედრობითი), ხუტუნიჟი. მოუძიებელი: კიამოხტა, ხუპინიჟი;
აგუტოლიჟი, ათურქუჟი, აციმლიჟი, აჟხაფში.
მაფია (კუნძული)
მაფია (Mafia Island) — კუნძული ტანზანიაში, პვანის ოლქში, ინდოეთის ოკეანეში. კუნძული მაფია გეოგრაფიულად მიეკუთვნება ზანზიბარის არქიპელაგს, მაგრამ ის ადმინისტრაციულად არც არასდროს და არც დღეისათვის არ მიეკუთვნება ზანზიბარის ავტონომიას.
მოსახლეობა — 46 438 ადამიანი (2012 წელი), ძირითადად მეთევზეები. კუნძულზე მთავარი ქალაქია კილინდონი.
კუნძული არასდროს ყოფილა ზანზიბარის სასულთნოს შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
კუნძულ მაფიის ირგვლივ მდებარეობს ბევრი მომცრო კუნძული, რომელთაგან ყველაზე დიდია კუნძული ჩოლი 2 კმ² ფართობით და დაახლოებით 800 მოსახლით.
ბრენდა ვაკარო
ბრენდა ვაკარო (Brenda Vaccaro დ. 18 ნოემბერი, 1939, ბრუკლინი) — ამერიკელი თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის მსახიობი. დაიბადა იტალო-ამერიკელების ოჯახში. მიღებული აქვს ოქროს გლობუსის ჯილდო.
მაფია (კუნძული)
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|300px|კუნძულ მაფიის რუკა. 2012 წლიდან მაფიის კუნძული ადმინისტრაციული თვალსაზრისით იყოფა 8 რაიონად (wards):
ბრენდა ვაკარო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
მაფია (კუნძული)
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ტანზანიის კუნძულები
სუტუგინის ხიდი
სუტუგინის ხიდი (Сутугин мост) — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. ქაღალდის არხზე. ხიდის სიგრძეა - 25 მეტრი, სიგანე - 9,7 მ. ერთმანეთთან აკავშირებს პერეკოპის ქუჩასა (ადრე სუტუგინის ქუჩა) და ისტორიულ პარკ ეკატერინგოფს.
მდებარეობა
სუტუგინის ხიდი მდებარეობს ქაღალდის არხზე და ამ ხიდის საშუალებით პერეკოპის ქუჩა უკავშირდება ეკატერინგოფის ისტორიულ პარკს. ხიდი დაკეტილია საავტომობილო მოძრაობისთვის, რის გამოც პარკის მხრიდან დამონტაჟებულია რკინის ღობე.
ისტორია
სუტუგინის ხიდის ისტორია სათავეს იღებს XVIII საუკუნის მეორე ნახევრიდან, როდესაც ეკატერინგოფის პარკზე გაიყვანეს არხი. იგი სათავეს მდინარე ეკატერონგოფკიდან იღებდა, გადაჭრიდა პარკს ჩრდილოეთიდან აღმოსავლეთისაკენ და ერთვოდა მდინარე ტარაკანოვკას. პირველი ხის ხიდი აღნიშნულ ადგილზე ააგეს XVIII საუკუნის ბოლოს. 1823 წელს ხუთმალიან ხიდად გადააკეთეს ინჟინრების პ. პ. ბაზენისა და ბენუა პოლ ემილ კლაიპერონის პროექტის მიხედვით. 1949 წელს ყველა ხის ნაწილი მეტალის ნაწილით შეცვალეს, ხოლო ხის საფარი ასფალტის საფარით შეცვაეს.
ამჟამად არსებული ხიდი ააგეს 1979 წელს ინჟIნერ ვ. ნ. შლოტსკის პროექტის მიხედვით. მშენებლობის დროს გამოიყენეს გოლოვინის ხიდის საყრდენები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
სანქტ-პეტერბურგის კონსერვატორია
'''ნ. ა. რიმსკი-კორსაკოვის სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო კონსერვატორია''' (Санкт-Петербургская государственная консерватория имени Н. А. Римского-Корсакова) — მუსიკალური სკოლა რომელიც მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, რუსეთში. 2004 წელს კონსერვატორიას ჰყავდა ფაკულტეტთა 275 წევრი და 1,400 სტუდენტი.
ისტორია
კონსერვატორია 1862 წელს რუსმა პიანისტმა და კომპოზიტორმა ანტონ რუბინშტეინმა დააარსა. რუბინშტეინის გადადგომიდან, 1867 წლიდან კონსერვატორიას ზარემბა განაგებდა. ნიკოლოზ რიმსკი-კორსაკოვი პროფესორად დაინიშნა 1871 წელს, ხოლო კონსერვატორიამ მისი სახელი 1944 წელს მიიღო. 1887 წელს, საერთო სტანდარტების გაუმჯობესების მიზნით, რუბინშტეინი დაბრუნდა კონსერვატორიაში. მან გადახედა სასწავლო პროგრამას, უნივერსიტეტიდან გაუშვა დაბალი მოსწრების სტუდენტები, თანამდებობიდან გაათავისუფლა მრავალი პროფესორი, ხოლო მისაღები გამოცდის მოთხოვნები უფრო მკაცრი გახადა. 1891 წელს მან კვლავ დატოვა დირექტორის პოსტი.
ამჟამინდელი შენობა აშენებულია 1890-იან წლებში სანქტ-პეტერბურგის ძველი დიდი თეატრის ადგილზე.
სკოლის კურსდამთავრებულთა შემადგენლობაში შედიან ისეთი შესანიშნავი კომპოზიტორები, როგორებიცაა: პეტრე ჩაიკოვსკი, სერგეი პროკოფიევი, არტურ კაპი და რუდოლფ ტობიასი და დმიტრი შოსტაკოვიჩი, რომლებიც 1960-იან წლებში კონსერვატორიაში ასწავლიდნენ; ამან კონსერვატორიას დამატებითი „პოპულარობა/დიდება“ მოუტანა.
კომპოზიტორი ნიკოლაი რიმსკი-კორსაკოვი თითქმის ორმოცი წლის განმავლობაში ასწავლიდა კონსერვატორიაში; მისი ბრინჯაოს ძეგლი შენობის გარეთ თეატრის მოედანზე მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კონსერვატორია კატეგორია:1862 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები კატეგორია:რუსეთის მუსიკალური სკოლები
ჰორას სილვერი
ჰორას უორდ მარტინ ტავარეს სილვერი (Horace Ward Martin Tavares Silver; დ. 2 სექტემბერი, 1928 — გ. 18 ივნისი, 2014) — ამერიკელი ჯაზ-პიანისტი, კომპოზიტორი და არანჟირებების ავტორი, კონკრეტულად, ჰარდ-ბოპის სტილში, რომლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი 1950-იან წლებში თავად იყო.
ჰორას სილვერი ტენორ-საქსაფონსა და ფორტეპიანოზე უკრავდა სკოლაში, კონექტიკუტში. სილვერმა ფორტეპიანოზე დაკვრას ცოტა ხნით თავი დაანება, რადგან 1950 წელს მისი ტრიო დაიქირავა სტან გეტსმა. სილვერი მალევე გადავიდა ნიუიორკში, სადაც მას ჩამოუყალიბდა კომპოზიტორის რეპუტაცია. 1950-იანი წლების შუალედში, სილვერს თავისი ხშირი ჩანაწერები დაეხმარა წინსვლაში. მაგრამ, მისმა შემოქმედებამ ყველაზე დიდი აღიარება, ბენდ ჯაზ მესენჯერებთან მუშაობის დროს მოიპოვა, რომლის ხელმძღვანელიც არტ ბლეიკი იყო. მათ ალბომში,  ჰორას სილვერი და ჯაზ მესენჯერები  შევიდა ჰორას სილვერის პირველი ჰიტი "The Preacher". 1956 წელს სილვერმა დატოვა ჯაზ მესენჯერები და ჩამოაყალიბა საკუთარი კვინტეტი, რომელშიც შედიოდა ტენორ-საქსაფონი, საყვირი, ფორტეპიანო, ბასი და დასარტყამები. მოგვიანებით, სწორედ ამ ინსტრუმენტებით ყალიბდებოდა პატარა სტანდარტული ჯგუფები. მათმა საჯარო შესრულებებმა და ხშირმა ჩანაწერებმა blue note records -ისთვის გაზარდა ჰორასის პოპულარობა. მათი ყველაზე წარმატებული ალბომი იყო song for my father, რომელიც კვინტეტმა ორჯერ 1963 და 1964 წლებში ჩაწერა.
1970-იანი წლების დასაწყისში, სილვერმა დაშალა კვინტეტი, რადგან უფრო მეტი დროის გატარება სურდა თავის მეუღლესთან და სრული კონცენტრაცია მოახდინა საკუთარ საკომპოზიციო შემოქმედებაზე. მან თავისი მუსიკისთვის ტექსტების წერა დაიწყო და დაინტერესდა სპირიტუალიზმით. ამ ორი კომპონენტის ერთმანეთთან შერწყმამ გამოიწვია წარუმატებელი ჩანაწერების სერია, როგორიცაა The United States of Mind. ჰორასმა, 28 წლიანი თანამშრომლობის შემდეგ დატოვა Blue Note Records და შექმნა საკუთარი ხმის ჩამწერი სტუდია. 1980 წლიდან ჰორასმა ისევ დაიწყო ტურებში სიარული. სანამ ჰორას სილვერი ჯანმრთელობის გაუარესების გამო შემოქმედებას თავს დაანებებდა, 1993 წელს ითანამშრომლა Major Records-თან და ხუთი ალბომი ჩაწერა.
როგორც შემსრულებელმა, სილვერმა ბიბოპიდან გადაინაცვლა ჰარდ-ბოპში მელოდიაზე ყურადღების გამახვილებით და არა გართულებული ჰარმონიის ხარჯზე. იგი მარჯვენა ხელით ასრულებდა მკაფიო, ხშირად იუმორისტული ხასიათის მელოდიურ ხაზებს, მარცხენა ხელის მუქი შეფერილობის ბგერებისა და აკორდების გამეორებადი თანხლებით. მისი კომპოზიციები გამოირჩევა მიმზიდველი მელოდიებით და დისონანსებით შემკული აკორდიკით. მისი მრავალფეროვანი რეპერტუარიდან მთავარი თემა, მათ შორის "Doodlin", "Peace", "Sister Sadie", ჯაზსტანდარტად იქცა და დღემდე ხშირად სრულდება. მისი მემკვიდრეობა ზეგავლენას ახდენდა როგროც სხვა პიანისტებზე და კომპოზიტორებზე, ასევე მისი ბენდის წევრებზეც, რომლებიც 4 ათწლეულის განმავლობაში პერიოდულად თანამშრომლობდნენ მასთან.
ადრეული წლები
სილვერი დაიბადა 1928 წლის 2 სექტემბერს, ნორვალკში, კონექტიკუტში. დედა, გერტრუდი, კონექტიკუტიდან იყო, ხოლო მამა დაიბადა Maio, Cape Verde-ს კუნძულზე და ახალგაზრდობაში წამოვიდა შეერთებულ შტატებში საცხოვრებლად. სილვერის დედა მოახლე იყო და ასევე საეკლესიო გუნდში მღეროდა. მამა კი ერთ-ერთ საბურავების კომპანიაში მუშაობდა. ჰორასს, დედამისის პირველი ქორწინებიდან, თავისზე უფროსი ნახევარძმა ჰყავდა, იუჯინ ფლეტჩერი. თვითონ კი მშობლების მესამე შვილი იყო, მანამდე ჰყავდათ, ჯონი, რომელმაც ექვს თვემდე იცოცხლა და მარია, რომელიც მკვდარი დაიბადა.
სილვერმა ფორტეპიანოზე დაკვრა ბავშვობიდანვე დაიწყო და კლასიკური მუსიკის გაკვეთილებიც ჰქონდა. მამამ Cape Verde-ს ხალხური მუსიკა შეასწავლა. ჰორასმა, 11 წლის ასაკში ჯიმი ლანსფორდის ორკესტრის მოსმენის შემდეგ, გადაწყვიტა მუსიკოსი გამხდარიყო. ჰორასის შესრულების მანერაზე ზეგავლენა მოახდინა ბუგი-ვუგიმ და ბლუსმა. ისევე, როგორც შემდეგმა პიანისტებმა: Nat King Cole, Thelonious Monk, Bud Powell, Art Tatum, და Teddy Wilson და ვალტორნაზე დამკვრელმა ჯაზმენებმა.
სილვერმა, 1943 წელს დაამთავრა წმინდა მარიას გრამატიკული სკოლა. მეცხრე კლასიდან უკრავდა ლესტერ იანგის ორკესტრში, რომელიც იყო ტენორ-საქსაფონისტი ნორვალკის სკოლაში. იგი ჯერ კიდევ სკოლის ასაკში უკრავდა სხვადასხვა კლუბებში ტენორ-საქსაფონსა და ფორტეპიანოზე. მას სამხედრო სამსახურზე უარი უთხრეს, გამგეობის შემოწმების საფუძველზე, რამაც დაასკვნა რომ მას ზედმეტად მობრუნებული ხერხემალი ჰქონდა, რაც ასევე ზეგავლენას ახდენდა საქსაფონზე დაკვრაზე. 1946 წელს ჰორასი გადავიდა ჰარდფორდში, სადაც მუშაობდა ერთ-ერთ ღამის კლუბში, პიანისტად.
შემდგომი წლები და კარიერა
1950-55
სილევრის წარმატება დაიწყო 1950 წელს, როდესაც მისი ტრიო შეამჩნია საქსაფონისტმა, სტან გეტსმა, ჰარტფორდის ერთ-ერთ კლუბში. გეტს მოეწონა სილვერის ბენდი, დაიქირავა და მასთან ერთად ტურში წაიყვანა. სილვერს პირველი კვარტეტის ალბომიც ზუსტად საქსაფონისტმა, სტან გეტსმა, ჩააწერინა 1950 წლის დეკემბერში. დაახლოებით ერთი წლის შემდეგ კი სილვერი გეტსის ბენდში მოეწყო, პიანისტად და ნიუ იორკში გადავიდა საცხოვრებლად. იქ, სილვერი დამოუკიდებლად მუშაობდა და მალევე მოიხვეჭა წარმატებული პიანისტის, კომპოზიტორის და ბლუზის შემსრულებლის სახელი. სილვერი ცოტახანს მუშაობდა ტენორ-საქსაფონისტთან, ლესტერ იანგთან და კოლმენ ჰოკინსთან. სანამ გაიცნობდა ალტისტ, ლუი დონალდსონს, რომლისგანაც შეისწავლა ბიბოპი. 1952 წელს, დონალდსონმა თავისი პირველი ალბომი ჩაწერა Blue Note Records-ში, სადაც სილვერი ფორტეპიანოზე უკრავდა, ჯინ რამი ბასზე და არტ ტეილორი დრამზე. ამავე წელს იყო დაგეგმილი, Blue Note Records-ში ახალი ალბომის ჩაწერა, სადაც არტ ბლეიკი ჩაანაცვლებდა არტ ტეილორს, მაგრამ საქსაფონისტმა უკან დაიხია და სტუდიის დირექტორმა, ალფრედ ლაიონმა, სილვერსა და მის ტრიოს შესთავაზა მათთან თანამშრომლობა. ჩაწერილი ტრეკების უმეტესობა სილვერის კომპოზიციები იყო. ამის შემდეგ კი, სილვერი Blue Note Records-თან 28 წლის განმავლობაში თანამშრომლობდა, როგორც ლიდერი.
სილვერი, სხვა ბენდებთანაც თანამშრომლობდა და ეხმარებოდა მათ ალბომების ჩაწერაში. 1953 წელს, იგი პიანისტი იყო სონი სტიტის, ჰოვარდ მაკგისა და ალ ქონის ბენდის ჩაწერაზე. ამის შემდეგ, მან მონაწილეობა მიიღო შემდეგი არტისტების ალბომების ჩაწერაში: არტ ფარმერი, მაილზ დევისი, მილტ ჯექსონი და სხვები. 1954 წელს სილვერმა მოიგო Down Beat Critics-ის "ახალი ვარსკვლავი პიანისტი"-ს ჯილდო და პირველად გამოვიდა Newport Jazz Festival-ზე, ჯონ ლევის შემცვლელად Modern Jazz Quartet-ში. 1950 წლის ჩანაწერები ნათლად აჩვენებს, რომ სილვერი პიანისტ Bud Powell-ის ზეგავლენის ქვეშ იყო მოქცეული, რაც შემდეგ წლებში შეიცვალა.
ნიუ იორკში, სილვერმა და ბლეიკმა ერთად ჩამოაყალიბეს The Jazz Messengers, და ერთად მართავდნენ ჯგუფს, რომელმაც სხვადასხვა ლიდერების და სახელების ქვეშ ბევრი ალბომი ჩაწერა. 1954 წლის დასასრულსა და 1955 წლის დასაწყისში მათ, ჰანკ მობლისთან (ტენორ-საქსაფონი), კენი დორჰამთან (საყვირი) და დაგ ვოტკინსთან (ბასი) ერთად ჩაწერეს პირველი ორი ათ-ინჩიანი ალბომი. ამის შემდეგ, ამლევე თორმეტ-ინჩიანი Horace Silver and The Jazz Messengers ალბომი. ამ ალბომში შევიდა სილვერის პირველი ჰიტი "The Preacher". ამავე დროს გამოვიდა სილვერის კონცერტის ჩანაწერები, რომელშიც შედიოდა: 1954 წლის Birdland-ის კვინტეტის კონცერტი და 1955 წლის Cafe Bohemia-ს კონცერტი. ეს ჩანაწერები საყრდენი გახდა ჰარდ-ბოპის ჩამოყალიბებისთვის, რომელშიც გაერთიანებული იყო ბლუზის, გოსპელისა და რითმ-ენ-ბლუზის ელემენტები, ბიბოპის ჰარმონიითა და რიტმით. ახალი, ფანკ-ჰარდ-ბოპი ძალიან პოპულარული და გაყიდვავი იყო, სწორედ ამან გამოიწვია Blue Note-ის წარმატებაც.
1956-69
1956 წლის მაისში, სილვერმა ბოლოჯერ იმუშავა Jazz Messengers-თან. ამავე წელს, სილვერმა დატოვა ბლეიკი წელიწადნახევრიანი თანამშრომლობის მერე, ჯგუფში გაოყენებული ჰეროინის გამო , რადგან მას არ სურდა ამ ამბავში გახვეულიყო. წასვლის შემდეგ, მალევე სილვერმა მიიღო სხვადასხვა კლუბებისგან შემოთავაზებები, რადგან ყველას მოსწონდა მისი ალბომები, და სილვერმა ჩამოაყალიბა საკუთარი კვინტეტი. თავდაპირველად კვინტეტის შემადგენლობაში იყვნენ: მობლი (ტენორ-საქსაფონი), ფარმერი (საყვირი), ვოტკინსი (ბასი) და ლუის ჰეისი ( დასარტყამები). კვინტეტი, სხვადასხვა შემადგენლობით, განაგრძობდა სტუდიურ მუშაობას, რაც სილვერს ეხმარებოდა თავისი სახელის ჩამოყალიბებაში. სილვერი წერდა თითქმის ყველა საკრავისთვის და კონცერტზე გულშემატკივრების გულებს თავისი ხასიათით და ქცევით იგებდა.
1955-56-57 წლებში სილვერმა ძალიან ბევრ ბენდთან ითანამშრომლა და დაეხმარა მათ ჩაწერებში. ამის შემდეგ მან გადაწყვიტა საკუთარ ბენდზე მოეხდინა სრული კონცენტრაცია. 1950 წლის დასასრულს ბენდი შედგებოდა შემდეგი მუსიკოსებისგან: ჯუნიორ ქუქი (ტენორ-საქსაფონი), ბლუ მიშელი (საყვირი), ჯინ ტეილორი (ბასი) და ან ჰეიესი ან როი ბრუკსი (დასარტყამი). 1959 წელს მათ ჩაწერეს თავიანთი პირველი ალბომი "Finger Poppin". 1962 წელს სილვერი იაპონიაში იყო ტურზე, რამაც განაპირობა მათი ახალი ალბომის, "The Tokyo Blues", ჩაწერა მოგვიანებით იმავე წელს. 1960-იანი წლების დასაწყისში, სილვერის ბენდი დიდ ზეგავლენას ახდენდა სხვადასხვა ბენდებზე და ითვლებოდა ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ბენდად, რომლებიც ჯაზ-კლუბებში მოღვაწეობდნენ. მათ ასევე გამოუშვეს სინგლები : "Blowin' the Blues away", "juicy lucy" და "Sister Sadie" ჯუბოქსისა და Radio play-სთვის. 1963 წელს ჩაწერე ბოლო ალბომი სახელად "Silver's Serenade".
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ჯაზ-პიანისტები კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები
მიგელ ანხელ მოია
მიგელ ანხელ მოია რუმბო (Miguel Ángel Moyà Rumbo; დ. 2 აპრილი, 1984) — ესპანელი ფეხბურთელი, მადრიდის „ატლეტიკოს“ მეკარე.
მალიორკა
დაიბადა ბანისალემში, მალიორკაში. მისი პროფესიონალური დებიუტი შედგა მშობლიური ქალაქის კლუბ „მალიორკაში“ 2004 წლის 29 აგვისტოს მადრიდის „რეალთან“ 0-1 წაგებულ მატჩში. იმ სეზონში ჩაატარა 32 მატჩი, კლუბი მე-17 ადგილზე გავიდა და გავარდა ლა ლიგიდან. ვეტერანი ტონი პრატსის დაბრუნების შემდეგ ის იყო სასტარტოს მოთამაშე 2 წლის განმავლობაში.
2007 წლიდან 2009 წლამდე მოია ებრძოდა ტრავმებს და მხოლოდ 13 მატჩში ითამაშა 2008-2009 წლების სეზონში.
ვალენსია
2009 წლის ივნისში მოიამ თანხმობა განაცხადა „ვალენსიაში“ გადასვლაზე 5 მილიონი ევროს სანაცვლოდ. 5 აგვისტოს სეზონისთვის მოსამზადებელ მატჩში, სადაც „ვალენსია“ 0-2 დამარცხდა „მანჩესტერ იუნაიტედთან“, მოიამ 30 წუთი ითამაშა ცენტრალური ნახევარმცველის პოზიციაზე მას შემდეგ, რაც ყველა ცვლილება გამოიყენა უნაი ემერმა და ერთ-ერთმა ფეხბურთელმა მიიღო ტრავმა. იმ მომენტში ანგარიში იყო 0-1.
მოიას დებიუტი ლა ლიგაში შედგა სევილიასთან 2-0 მოგებულ საშინაო მატჩში, 2009-2010 წლების სეზონის სასტარტო მატჩში, მაგრამ მალევე დაკარგა ადგილი ძირითად შემადგენლობაში რამდენიმე შეცდომის შემდეგ და მისი ადგილი დაიკავა ვეტერანმა სეზარ სანჩესმა.
ხეტაფე
2011 წლის 15 ივნისს მოია იჯარით შეუერთდა „ხეტაფეს“. 2011-2012 წლების სეზონში მოიამ მხოლოდ 2 მატჩი გამოტოვა ჩემპიონატში და გააფორმა ოთხწლიანი კონტრაქტი.
2014 წლის მარტში მოიამ მიიღო მუხლის ტრავმა „ესპანიოლთან“ მატჩში, რის გამოც მოუწია 2013-2014 წლების სეზონის გაცდენა.
ატლეტიკო მადრიდი
2014 წლის 4 ივნისს მოიამ გააფორმა სამწლიანი კონტრაქტი ესპანეთუს ჩემპიონ „ატლეტიკოსთან“, 3 მილიონი ევროს სანაცვლოდ.
მოიას დებიუტი შედგა 2014 წლის ესპანეთის სუპერთასის მატჩში „რეალთან“ 1-1 დასრულებულ მატჩში.
სანაკრებო კარიერა
მოია თამაშობდა ესპანეთის ასაკობრივ ნაკრებებში. ესპანეთის 21 წლამდელთა ნაკრებში ითამაშა 2007 წლის ევროპის ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპზე, სადაც გადათამაშებაში დამარცხდა იტალიის ნაკრებთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:მალიორკის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ვალენსიის ფეხბურთელები კატეგორია:ხეტაფეს ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი
ბეინბრიჯის კლასის საესკადრო ნაღმოსანი
ბეინბრიჯის კლასი — საესკადრო ნაღმოსნების პირველი კლასი, რომელიც აშშ-ის საზღვაო ძალებისთვის შეიქმნა. მათი წარმოება მიმდინარეობდა 1899–1903 წლებში. ბეინბრიჯის კლასის პირველი გემი აშშ-ის საზღვაო ძალების შემადგენლობაში 1902 წელს შევიდა, სულ 13 ნაღმოსანი შეიქმნა. 1919 წელს პირველ მსოფლიო ომში მონაწილეობის შემდეგ გემები ჩამოწერეს და გაყიდეს. 13 გემიდან ერთ-ერთი შშგ ჩონსი ბრიტანულ სავაჭრო გემთან შეჯახების შედეგად დაიკარგა (ჩაიძირა), ჩამოწერის შემდეგ დარჩენილი 12 გემი გაყიდეს, მათგან 1 ტამპაში, ფლორიდაში მდებარე Denton Shore Lumber Company-მ შეიძინა, დანარჩენი 11 კი მეტალურგიული ქარხნის მფლობელმა ჯოზეფ ჰიტნერმა.
წარმომავლობა
ძველი და თანამედროვე წყაროების მიხედვით 1898–1899 წლებში ჩაეშვა 4 ნაღმოსანი: ფარაგუტი, სტრინგჰემი, გოლდსბორო და ბეილი. მათი წყალწყვიდან გამომდინარე (235 ტონიდან 340 ტონამდე) ეს ნაღმოსნები პირველ საესკადრო ნარმოსნებად მიიჩნეოდნენ. მათ შორის ყველაზე დიდი სტრინგჰემი იმ დროის სამეფო ფლოტის საესკადრო ნაღმოსნებთან შედარებით უფრო დიდი იყო. თუმცა, 1899 წელს დაიწყო ბეინბრიჯის კლასის გემების მშენებლობა, რომელთა წყალწყვაც 420 ტონას შეადგენდა. სტრინგჰემთან შედარებით ბეინბრიჯის კლასის საესკადრო ნაღმოსნები ბევრად უფრო დიდები იყვნენ, ამავდროულად მათი შეიარაღებაც უფრო მძიმე იყო.
ბეინბრიჯის კლასის გემების წაროება დაიწყო ომის გეგმების კომიტეტის რეკომენდაციით, რომელიც ესპანეთ-ამერიკის ომის შემდეგ 1898 წელს ჩამოყალიბდა. კომიტეტის საქმიანობას წარმოადგენდა ომის გამოძიება, მისი თავმჯდომარე იყო აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალების მინისტრის მოადგილე თეოდორ რუზველტი. კომიტეტის მიერ მომზადებულ რეკომენდაციაში აღნიშნული იყო აშშ-ის მიერ საკუთარი საესკადრო ნაღმოსნების მშენებლობის აუცილებლობა. მიზეზად დასახელებული იყო საზღვაო ოპერაციებში აშშ-ის გემების (მაგ. ნაღმოსანი პორტერი 265 ტონა წყალწყვით) ნაკლებად ეფექტურობა, ასევე ესპანური საესკადრო ნაღმოსნების (მაგ. ფურორი 370 ტონა წყალწყვით) არსებობა, რომლებიც აშშ-ის ნაღმოსნებთან შედარებით უკეთესები იყვნენ. სამშენებლო სიძნელეების გამო ბეინბრიჯის კლასის გემების მშენებლობა ესპანეთ-ამერიკის ომის მსვლელობისას ვერ მოესწრო, მათი დასრულება მხოლოდ 1901–1902 წლებისთვის მოხერხდა. ამის შემდეგ აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალებისთვის ნაღმოსნები მეორე მსოფლიო ომის პერიოდამდე აღარ შექმნილა. ევროპაში მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე, აშშ-ის ფლოტისთვის ახალი ნაღმოსნები შექნეს, თუმცა ახალი გემების დიზაინს საესკადრო ნაღმოსნებთან საერთო აღარაფერი ჰქონდა.
შეიარაღება
420 ტონა საშუალო წყალწყვით ბეიბრიჯის კლასის საესკადრო ნაღმოსნები წინამორბედ ნაღმოსნებთან შედარებით ორჯერ დიდები იყვნენ. მომატებული წყალწყვით შესაძლებელი გახდა გემების უფრო მძიმედ შეიარაღება, ახალი ტექნიკის დამახმარებით კი გემების სიჩქარე გაუმჯობესდა. მათ თავისუფლად შეეძლოთ გაეწიათ კონკურენცია წინამორბედი გემებისათვის. თუ ნაღმოსნების სიჩქარე 29 კვანძს (54 კმ/სთ) შეადგენდა, ბეინბრიჯის კლასის გემები 28 კვანძს (52 კმ/სთ) ავითარებდნენ, თუმცა ისინი ზომით ნაღმოსნებზე ორჯერ დიდები იყვნენ და შეიარაღებაც უფრო მზიმე ჰქონდათ. ახალი გემები აღჭურვილები იყვნენ ორი 457 მმ-იანი (18 ინჩი) სატორპედო მილისაგან. როგორც აღმოჩნდა დიზაინერებისათვის უფრო მნიშვნელოვანი იყო საქვემეხო შეიარაღების გაზრდა ვიდრე სატორბედო მილების.
პირველი მსოფლიო ომის დროს, წყალქვეშა ნავების საწინაარმდეგო მისიების დროს ბეინბრიჯის კლასის გემები დამატებით აღჭურვილები იყვნენ ერთი ან ორი სიღრმისეული ჭურვებით.
ტექნიკური მხარე
ბეინბრიჯის გემებში ნახშირის ბოილერებისა და სამმაგი გაფართოების ძრავების საუკეთესო, ხელმისაწვდომი ტექნოლოგია გამოიყენეს. მიუხედავად ამის მომდევნო თაობის გემებში (დაწყებული სმიტის კლასიდან) ორთქლის ტურბინების გამოყენება დაიწყეს. მომავალში, სამხედრო გემების ძრავების ტექნოლოგიურ ევოლუციაში სისწრაფე მნიშვნელოვანი ფაქტორი უნდა ყოფილიყო.
ქვეკლასები
ზოგიერთი წყარო ბეიბრიჯის კლასს სხვადასხვა დამატებით კლასებად ყოფს.
სერვისი
1904–1917 წლებში ბეიბრიჯის კლასის რამდენიმე გემი ფილიპინებში განალაგეს. პირველ მსოფლიო ომში აშშ-ის მონაწილეობის დროს ეს ნაღმოსნები ხმელთაშუა ზღვაში გადაიყვანეს, სხვადასხვა გემების დასაცავად. კლასის სხვა ნაღმოსნები ატლანტის ოკეანეში მსახურობდნენ, ნაწილი აშშ-ის აღმოსავლეთ სანაპიროზე მსახურობდა, ნაწილი კი პანამის არხს იცავდა. 1907 წელს საესკადრო ნაღმოსანი ჩონსი ბრიტანულ სავაჭრო გემთან შეჯახების შედეგად დაიკარგა. 1919 წელს კომპიენის ზავის შემდეგ დარჩენილი ნაღმოსნები გაყიდეს, რათა დაეშალათ ან სავაჭრო მიზნებისთვის გამოეყენებინათ.
საესკადრო ნაღმოსნები
ბეინბრიჯის კლასის 13 საესკადრო ნაღმოსანი  :
სქოლიო
კატეგორია:საესკადრო ნაღმოსნების კლასები კატეგორია:ბეინბრიჯის კლასის საესკადრო ნაღმოსნები კატეგორია:აშშ-ის საესკადრო ნაღმოსნები კატეგორია:აშშ-ის საესკადრო ნაღმოსნები პირველ მსოფლიო ომში
პინგუ-დ’აგუა
პინგუ-დ’აგუა (Pingo-d'Água) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 250 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარატინგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 420 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66.4 კმ²-ზე. ფართობი 66 570 კმ²-ია.
გრანტი
გრანტი (grant — სუბსიდია, დოტაცია, საჩუქარი) — მეორე მხარისადმი უსასყიდლოდ გადაცემული ნებისმიერი ფასეულობა ან ბიუჯეტის შემოსავლების შევსების ერთ-ერთი წყარო, რომელიც არ ექვემდებარება დაბრუნებას.
პინგუ-დ’აგუა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები