cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დინაგატის კუნძულები
დემოგრაფია
2015 წლის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა 127 152 ადამიანს შეადგენს. მოსახლეობის სიმჭიდროვის მაჩვენებელი 120 ადამიანია 1 კვ. კმ-ზე.
პროვინციის უძველეს მოსახლეობას ლუმადები შეადგენენ. დინაგატის კუნძულების მოსახლეობის დიდი ნაწილი სებუანურ ენაზე საუბრობს. დინაგატისა და კაგდიანაოს მუნიციპალიტეტების მოსახლეობის ნაწილი ჩრდილოეთ სურიგაოსთან სიახლოვის გამო სურიგაონონზე საუბრობს. მოსახლეობის დიდ ნაწილს ტაგალური და ინგლისური ენა ესმის.
სქოლიო
კატეგორია:დინაგატის კუნძულები კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:ფილიპინების არქიპელაგები კატეგორია:წყნარი ოკეანის არქიპელაგები კატეგორია:მინდანაოს კუნძულები კატეგორია:2006 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:ფილიპინების კუნძულოვანი პროვინციები
პორნოგრაფია თურქმენეთში
პორნოგრაფიის სტატუსი თურქმენეთში უცნობია. 2015 წლის 1 იანვარს მიღებული კანონი ბლოკავს მოქალაქეებს პორნოგრაფიის ინტერნეტში ნახვისაგან. ქვეყანაში არალეგალურია პორნოგრაფიის გაყიდვა.
სქოლიო
კატეგორია:პორნოგრაფია ქვეყნების მიხედვით
გამარჯვების დღე (აზერბაიჯანი)
გამარჯვების დღე (Zəfər Günü) — აზერბაიჯანის ეროვნული დღესასწაული 2020 წლის შემოდგომაზე მთიან ყარაბაღში წარმოებულ ომში გამარჯვებასთან დაკავშირებით. შემოღებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2020 წლის 2 დეკემბრის განკარგულებით. აღინიშნება ქალაქ შუშის აღების დღეს, 8 ნოემბერს. უქმე დღეა.
ფონი
thumb|left|250px|აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი 2020 წლის 10 ნოემბერს ბაქოს დროით ხელს აწერს შეთანხმებას მთიან ყარაბაღში ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ. 2020 წლის 27 სექტემბერს მთიან ყარაბაღში მსხვილმასშტაბიანი საბრძოლო მოქმედებები დაიწო, რომლებიც ამავე წლის 10 ნოემბრამდე გაგრძელდა. ბრძოლები შეწყდა მას შემდეგ, რაც აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა, სომხეთის პრემიერ-მინისტრმა და რუსეთის პრეზიდენტმა 2020 წლის 10 ნოემბერს ხელი მოაწერეს შეთანხმებას მთიან ყარაბაღში ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ. კონფლიქტში გადამწყვეტ მოვლენად იქცა ქალაქ შუშის აღება, რის შედეგადაც ომი დასრულდა და აზერბაიჯანმა წარმატება დააფიქსირა.
დაწესება
2020 წლის 2 დეკემბერს ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა განკარგულებას აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში გამარჯვების დღის დაწესების შესახებ, რომლის მიხედვითაც ბაქოს დროით ხელმოწერილი შეთანხმება ცეცხლის შეწყვტის შესახებ და მისი ძალაში შესვლა ყოველი წლის 10 ნოემბერს აზერბაიჯანში უნდა აღინიშულიყო, როგორც გამარჯვების დღე. მეორე დღეს ეს განკარგულება გაუქმდა და პრეზიდენტის ახალი განკარგულებით გამარჯვების დღედ გამოცხადდა 8 ნოემბერი, დღე, როდესაც აზერბაიჯანის არმიამ სრული კონტროლის ქვეშ აიღო ქალაქი შუშა, რამაც, განკარგულების ტექსიტი თანახმად, მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა აზერბაიჯანის გამარჯვებაში. გამარჯვების დღის თარიღის 8 ნოემბერს გადატანა დაკავშირებული იყო იმასთან, რომ 10 ნოემბერი თურქეთის რესპუბლიკის დამაარსებლის მუსტაფა ქემალ ათათურქის ხსოვნის დღეს ემთხვევა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის დღესასწაულები
სეიდლარი (საათლი)
სეიდლარი (Seyidlər) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 1077 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
მარია გიმბუტასი
მარია გიმბუტასი (Marija Gimbutienė; დ. 23 იანვარი, 1921, ვილნიუსი — გ. 2 თებერვალი, 1994, ლოს-ანჯელესი) — ლიეტუველი არქეოლოგი და ანთროპოლოგი, რომელიც ცნობილია, როგორც „ძველი ევროპის“ ნეოლითისა და ბრინჯაოს ხანის შემსწავლელი. მას ეკუთვნის „ყორღანების ჰიპოთეზა“, რომლის თანახმადაც პროტო-ინდო-ევროპელების სამშობლო პონტურ-კასპიურ ველზე მდებარეობდა.
ადრეული ცხოვრება
მარია გიმბუტასი დაიბადა როგორც მარია ბირუტე ალესეიკაიტე ვერონიკა იანულაიტუტე-ალესეიკიენესა და დანიელიუს ალესეიკას ოჯახში, ვილნიუსში, ცენტრალური ლიტვის რესპუბლიკაში. მისი მშობლები ლიეტუველი ინტელიგენციის წარმომადგენლები იყვნენ.
მარიას დედამ, 1908 წელს ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტში დოქტორის ხარისხი მიიღო ოფთალმოლოგიის განხრით, რითაც პირველი ქალი ექიმი გახდა ლიეტუვაში. გიმბუტასის მამამ, 1910 წელს ტარტუს უნივერსიტეტი მედიცინის განხრით დაასრულა. 1918 წლის შემდეგ, რაც ლიეტუვა დამოუკიდებელი გახდა, მარიას მშობლებმა ლიეტუვის დედაქალაქში პირველი საავადმყოფო დააარსეს.
ამ პერიოდში მარიას მამა ასევე იყო გაზეთ Vilniaus Žodis-სა და კულტურულ ჟურნალ Vilniaus Šviesa-ის გამომცემელი. ის ასევე მხარს უჭერდა ლიეტუვის დამოუკიდებლობას პოლონეთ-ლიეტუვის ომში.
გიმბუტასის მშობლები ლიეტუვური ტრადიციული ხელოვნების მხარდამჭერები იყვნენ და სტუმრად ხშირად იწვევდნენ გამოჩენილ ხელოვანებს. მათ შორის იყვნენ: ვიდუნასი, იუოზას ტუმას-ვაიჟანტასი და იონას ბასანავიჩი.
1931 წელს გიმბუტასი მშობლებთან ერთად დასახლდა კაუნასში, ლიეტუვის დროებით დედაქალაქში, სადაც მარიამ სწავლა განაგრძო. მოგვიანებით მისი მშობლები ერთმანეთს დაშორდნენ და მარიას დედასთან და ძმასთან, ვიტაუტასთან ერთად კაუნასში ცხოვრება მოუხდა. ხუთი წლის შემდეგ მამა მოულოდნელად გარდაიცვალა. მამის გარდაცვალებამდე მან პირობა დადო, რომ ისწავლიდა და მეცნიერი გახდებოდა: „მოულოდნელად მომიწია იმაზე დაფიქრება თუ ვინ გავხდებოდი, რას ვიზამდი ცხოვრებაში. სპორტში კარგად ვერ ვვასპარეზობდი. ამ ყველაფრის გამო მე მთლიანად შევიცვალე და წიგნების კითხვა დავიწყე“.
ემიგრაცია
გიმბუტასის პირველი ქალიშვილი, დანუტე 1942 წლის ივნისში დაიბადა. 1944 წლის დასაწყისში მარიას ოჯახი საბჭოთა კავშირის ზეწოლის გამო ნაცისტური გერმანიის კონტროლირებად ტერიტორიაზე გაიქცა, ჯერ ვენაში, მოგვიანებით კი ბავარიასა და ინსბრუკში. ამ პერიოდის გახსენებისას მარიამ აღნიშნა: „ცხოვრება პატარა მცენარესავით მომეხვია, მაგრამ მე მაინც ერთი მიმართულებით მუშაობა გავაგრძელე.“
ტუბინგენში სადოქტოროზე სწავლისას, გიმბუტასს შეეძინა მეორე ქალიშვილი, ჟივილე. 1950-იან წლებში გიმბუტასის ოჯახმა გერმანია დატოვა და საცხოვრებლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადავიდა, სადაც მარიას წარმატებული აკადემიური კარიერა ჰქონდა. მატრიას მესამე ქალიშვილი, რასა იულია, 1954 წელს დაიბადა ბოსტონში.
thumb|მარია გიმბუტასის გამოსახულება [[ლიეტუვაში გამოშვებულ 2021 წლის საფოსტო მარკაზე]] მარია გიმბუტასი გარდაიცვალა ლოს-ანჯელესში, 1994 წელს, 73 წლის ასაკში. მოგვიანებით ის დაკრძალეს კაუნასის პეტრაშიუნაის სასაფლაოზე.
გავლენა
2003 წელს კინორეჟისორმა დონა რედმა და პაგანისტმა მწერალმა და სტარჰოკის აქტივისტმა შექმნეს ერთობლივი დოკუმენტური ფილმი გიმბუტასის ცხოვრებასა და მოღვაწეობაზე, სახელწოდებით „დროის გამოსვლა“. ფილმი გამოვიდა ლეიბლ Belili Productions-ის მიერ. ფილმში ასახულია: „მარიას თეორიები, მისი კრიტიკული ნამუშევრები და მისი გავლენა მეცნიერებზე, ფემინისტებსა და სოციალურად მოაზროვნეებზე“.
გიმბუტასის ნამუშევრები, ისევე როგორც მისი კოლეგის, მითოლოგ ჯოზეფ კემპბელის ნამუშევრები განთავსებულია Pacifica Graduate Institute-ის არქივში, კარპინტერიაში, კალიფორნიაში, აშშ. აქ დაცულ ნამუშევრებს შორის შედის გიმბუტასის ვრცელი კრებული არქეოლოგიის, მითოლოგიის, ფოლკლორის, ხელოვნებისა და ენათმეცნიერების თემებზე.
სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუველი არქეოლოგები კატეგორია:ლიეტუველი ანთროპოლოგები კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994
Skylarking
Skylarking — ინგლისური როკ-ჯგუფ XTC-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1986 წლის 27 ოქტომბერს. ჩაწერილი ამერიკელი მუსიკოს ტოდ რანდგრენის პროდიუსერობით, იგი არის ნაწილობრივ კონცეპტუალური ალბომი, რომლის თემების ცხოვრების ციკლები – სეზონები, დღეები და წლები. სახელწოდებას ორმაგი მნიშვნელობა აქვს – იგი დაკავშირებულია ტოროლას ინგლისურ დასახელებასთან და სამეფო ფლოტის ტერმინთან „skylarking“, რაც ნიშნავს „სილულელის კეთებას“. Skylarking მოგვიანებით იქცა ჯგუფის ყველაზე ცნობილ ალბომად და ითვლება მის საუკეთესო ნამუშევრად.
ალბომის მუსიკალური სტილისტიკა სცდება მანამდე ჯგუფისთვის დამახასიათებელ პოსტ-პანკის და ახალი ტალღის ფარგლებს. ისევე, როგორც წინა დისკი, 25 O'Clock (1985), Skylarking შეიქმნა 1960-იანების ფსიქოდელიური პერიოდის შთაგონებით. ჩაწერა ძირითადად მიმდინარეობდა რანდგრენის Utopia Sound-ში (ვუდსტოკი, ნიუ-იორკი). თავად ტოდმა დიდი როლი შეასრულა როგორც ალბომის ხმის დიზაინის, ასევე დასარტყმელი საკრავების პროგრამირების კუთხით, შეიტანა რა ნამუშევარში სიმებიანი და თითბერიანი არანჟირებები, ისევე, როგორც სხვა ინსტრუმენტების ელემენტები. მიუხედავად ყველაფრისა, ალბომის ჩაწერის სესიებს ახლდა დაძაბულობა, განსაკუთრებით რანდგრენს და ენდი პარტრიჯს, ჯგუფის ლიდერს შორის. აგრეთვე არსებობდა მრავალი უთანხმოება დასარტყმელი საკრავების პარტიების, სიმღერების შერჩევის და სხვა საკითხების შესახებ. რანდგრენი და მისი წარმომადგენლები დაადანაშაულეს ალბომის ხმის პოლარიზაციის შეცდომით მასტერინგში, რის გამოც საბოლოო მიქსი, მუსიკოსების აზრით, „სუსტი“ გამოვიდა. მხოლოდ 2010 წელს გამოვიდა ალბომის რემასტერი, რომელშიც პოლარიზება გასწორდა.
გამოსვლისთანავე Skylarking ბრიტანეთში წარუმატებელი იყო და მხოლოდ #90 პოზიციაზე მოხვდა. აშშ-ში იგი კოლეჯების რადიოს ჰიტად იქცა, მიაღწია #70 პოზიციამდე და გაიყიდა დაახლოებით 250 000 ასლის სახით. ბრიტანეთში #100 პოზიციაზე მოხვდა მისი ორივე სინგლი – „Grass“ (b-მხარეზე „Dear God“-თან ერთად) და „The Meeting Place“. ალბომის ადრეულ ასლებში „Dear God“ არ იყო შეტანილი. მას შემდეგ, რაც ამერიკელ დიჯეებს შორის სიმღერამ პოპულარობა შეიძინა, აშშ-ში მისმა თემამ სკანდალი გამოიწვია. რადიოეთერში ისმოდა ზარები, ხოლო პიროვნებები, რომლებიც რეკავდნენ, იმუქრებოდნენ სადგურის აფეთქებით. Skylarking მოხვდა „როლინგ სტოუნის“ „1980-იანი წლების 100 უდიდესი ალბომის სიაში“, 1989 წელს და Pitchfork-ის მსგავს სიაში, 2002 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:XTC-ის ალბომები კატეგორია:არტ-როკ ალბომები კატეგორია:პოსტ-პანკ ალბომები კატეგორია:ფსიქოდელიური პოპ-ალბომები კატეგორია:ინგლისელი შემსრულებლების ახალი ტალღის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:Geffen Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ტოდ რანდგრენის პროდიუსერობით კატეგორია:1986 წლის ალბომები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:ნეო-ფსიქოდელიური ალბომები
ვაჰდატი
ვაჰდატი (2003 წლამდე კოფარნიხოვი, 1992 წლამდე ორჯონიკიძეაბადი, 1936 წლამდე იანგი-ბაზარი; Ваҳдат,, Вахдат) — ქალაქი (1965 წლიდან) ტაჯიკეთში, ტაჯიკეთის რესპუბლიკური დაქვემდებარების რაიონებში. ვაჰდატის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2015 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 42 200 კაცს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ვაჰდატის რაიონის დასახლებები
სამხრეთი დარფური
სამხრეთი დარფური (جنوب دارفور‎‎) — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთით, დარფურის რეგიონში. შედგება 9 ოლქისაგან.
ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ნიალა.
შტატს დასავლეთით ესაზღვრება ჩადი და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა, ხოლო სამხრთიდან სამხრეთი სუდანი. სამხრეთ სუდანთან სადავო ტერიტორიაა კაფია-კინგის რაიონი, სადაც მდებარეობს რადომის ეროვნული პარკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის შტატები
ტოლფრთიანები
ტოლფრთიანები, თანაბარფრთიანები (Homoptera) — მწუწნავი მწერების რიგი, რომელშიც გაერთიანებულია ქვერიგები: ჭიჭინობელები, ფოთოლრწყილები, ბუგრები, თეთრფრთიანები, ფარიანები. აერთიანებს დაახლოებით 30 ათას სახეობას. ტოლფრთიანებს შორის არის როგორც წვრილი ისე მსხვილი ფორმები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლფრთიანები
სოლეი დორი
„სოლეი დორი“ — ყვავილების სავაჭრო სალონი თბილისში.
1907 წელს მარტში მ. მამულაშვილმა ი. წინამზღვრიშვილის რჩევითა და თანადგომით გახსნა თამამშევის ქარვასლაში, პარკევიჩ-ერევანსკის მოედანზე. მ. მამულაშვილმა „სოლეი დორში“ უჩვეულო მასალა შემოიტანა. ყვავილების გვერდით პირველიმა გამოიყენა და დანერგა დეკორატიულ მებაღეობაში ველური მცენარეები, აგრეთვე ქართულ ეროვნული ყოფის დამახასიათებელი საგნები, ლოკოკინის ნიჟარები, ხის ქერქი და სხვა. ამ მასალისგან „სოლეი დორში“ იქმნებოდა საქართველოს ისტორიასთან, შრომით პროცესებთან დაკავშირებული მხატვრული სურათები, ეტიუდები, ნატურმორტები, ხელოვნების ჭეშმარიტი ნიმუშები. ყველა ქართულ ეროვნულ დღესასწაულს, იუბილესა თუ ბენეფისს „სოლეი დორის“ ყვავილების გირდლიანდები ამკობდა. „სოლეი დორის“ ხშირი სტუმრები იყვნენ XIX საუკუნის და XX საუკუნის დასაწყისის საზოგადო მოღვაწენი, მხატვრები, მწერლები და სხვა. სალონმა დიდი როლი ითამაშა დეკორატიული მებაღეობის დანერგვაში, განვითარებისა და პოპულარიზაციაში. იარსება 1929 წლამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისი კატეგორია:თბილისის სალონები
ჯეიმზ უორდი
ჯეიმზ მან უორდი (James Mann Wordie; დ. 26 აპრილი, 1889, გლაზგო — გ. 16 იანვარი, 1962, კემბრიჯი) — ბრიტანელი მეცნიერი, გეოლოგი, მკვლევარი, ერნესტ შეკლტონის საიმპერიო ტრანსარქტიკული ექსპედიციის, გრენლანდიის აღმოსავლეთ და დასავლეთ სანაპიროებსა და შპიცბერგენზე მოწყობილი მრავალი ექსპედიციის მონაწილე. სკოტის პოლარული კვლევების ინსტიტუტის ერთ-ერთი დამაარსებელი. მრავალი სამეცნიერო საზოგადოების დამსახურებული წევრი.
ადრეული წლები
დაიბადა 1889 წლის 26 აპრილს გლაზგოში (შოტლანდია), ჯონ უორდისა და ჯეინ კეტრინ მარდის ოჯახში. დაამთავრა „გლაზგოს აკადემიის“ სახელით ცნობილი სკოლა. გეოლოგიის ბაკალავრის ხარისხი მიიღო გლაზგოს უნივერსიტეტში. შემდეგ გადავიდა კემბრიჯში მდებარე სენტ-ჯონსის კოლეჯში, სადაც სწავლასთან ერთად სამეცნიერო მოღვაწეობა დაიწყო. ამ პერიოდში დაუახლოვდა ფრენკ დებენჰემსა და რეიმონდ პრისტლის — რობერტ სკოტის ბოლო ანტარქტიკული ექსპედიციის მეცნიერ-მონაწილეებს. ამ ორ მეცნიერთა ერთად მუშაობისას ჯეიმზ უორდის ექსპედიციებისა და სამეცნიერო აღმოჩენების მიმართ ინტერესი გაუღრმავდა და რეიმონდ პრისტლის რეკომენდაციით იგი შეკლტონმა თავის პირველ ექსპედიციაში ჩართო, როგორც სამეცნიერო შტატის ხელმძღვანელ-გეოლოგი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბრიტანელი გეოლოგები
არჩილ მესხი
არჩილ მესხი (დ. 2 ნოემბერი, 1995, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, თბილისის „დინამოსა“ და საქართველოს 19 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების თავდამსხმელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი
ორიზონა
ორიზონა (Orizona) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 806 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პირის-დუ-რიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 300 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.25 კმ²-ზე. ფართობი 1 972 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
თბილისის საადგილმამულო კომისია
თბილისის საადგილმამულო კომისია — საადგილმამულო კომისია თბილისში.
კომისია დააარსა ქართულმა სასოფლო სამეურნეო საზოგადოებამ 1907 წელს, თბილისში. საადგილმამულო კომისია გლეხობისთვის აარსებდა ამხანაგობებს, სასოფლო სამეურნეო საზოგადოებებს, სკოლებს, სამედიცინო დაწესებულებებს, მანქანა-იარაღების გამქირავებელ პუნქტებს, უცხოეთიდან შემოჰქონდა ახალი, გაუმჯობესებული სამეურნეო მანქანა-იარაღები, სხვადასხვა კულტურა. უმიწაწყლო და მცირემიწიანი მთის მოსახლეობისთვის ბარად იძენდა საკარმიდამოს და სახნავს. საადგილმამულო კომისია გაუქმდა 1917 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისი კატეგორია:საქართველოს საზოგადოებრივი ორგანიზაციები
თომუშლვი
თომუშლვი (Tomushlv) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
ტიგაონი (სამხრეთი კამარინესი)
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
დავით ზურაბიანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 2002 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები დავით
მეი ფაინგოლდი
მეიტალ სლონიმსკი (מיי פיינגולד; დ. 16 დეკემბერი, 1982), უფრო ცნობილი როგორც მეი ფაინგოლდი,— მომღერალი ისრაელიდან. მან მუსიკალურ შოუში „Kokhav Nolad 7“ მესამე ადგილი დაიკავა, ასევე მონაწილეობდა „Pop Idol“-ში. მეი წარადგენდა ისრაელს ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე 2014 წელს და სიმღერით „Same Heart“ ნახევარ ფინალში 19 ქულით 14 ადგილი დაიკავა.
ჩრდილოეთი დარფური
ჩრდილოეთი დარფური (شمال دارفور‎‎‎‎) — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთით, დარფურის რეგიონში. შედგება 5 ოლქისაგან.
მეი ფაინგოლდი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ებრაელი მომღერლები
ჩრდილოეთი დარფური
ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ელ-ფაშერი.
შტატს დასავლეთით ესაზღვრება ჩადი და ჩრდილო-დასავლეთით ლიბია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის შტატები
გირვანქა (ერთეული)
გირვანქა, ასევე ფუნტი (pondus, pound, livre, رطل) — მასის საზომი ერთეული, რომელიც ფართოდ გამოიყენებოდა ისტორიულ ევროპასა და აღმოსავლეთში. გირვანქის მასა წარმოადგენდა 7000 მარცვლის ერთობლივ წონას. საქართველოში გავრცელდა XVIII საუკუნიდან. იხმარებოდა მეტრული სისტემის შემოღებამდე.
გირვანქის მასის ზომა განსხვავდება ქვეყნების მიერ, ასე მაგალითად, საქართველოში გირვანქა წარმოადგენდა ოყის მესამედს და უდრიდა 0,4267 კილოგრამს, მაშინ როცა:
სქოლიო
კატეგორია:მასის საზომი ერთეულები
ტინა ტრსტენიაკი
სქოლიო
კატეგორია:სლოვენიელი ქალი ძიუდოისტები
ჰაფიზ ალი ფაშა
ჰაფიზ ალი ფაშა — ახალციხის ფაშა 1818-1819 წლებში. ფაშად დაინიშნა მას შემდეგ, რაც ლუთფიმ ვერ დაამყარა მშვიდობა საფაშოში და ის უკან გაიწვიეს. ჰაფიზ ალი ფაშა ასსევე ცნობილი იყო სივასელის სახელით.
პალმელო
პალმელო (Palmelo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 754 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პირის-დუ-რიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 335 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.6 კმ²-ზე. ფართობი 58 959 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბესლან მუდრანოვი
ბესლან მუდრანოვი (დ. 7 ივლისი, 1986) — ჩერქეზული წარმოშობის რუსი ძიუდოისტი (2008 წლიდან) და ყოფილი სამბისტი (2003-2008). 2007 წელს სამბოს მსოფლიო ჩემპიონატზე -52კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი. 2012, 2014 და 2015 (2015 წელს ჩატარდა ევროპული თამაშების ფარგლებში) წლებში გახდა ევროპის ჩემპიონი ძიუდოში, -60კგ წონით კატეგორიაში. 2018 წელს ევროპის ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2014 წელს დამარცხდა ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში. 2016 წელს გახდა ოლიმპიური ჩემპიონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები კატეგორია:ოლიმპიური ჩემპიონები
ჩერტკოვოს ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი
ჩერტკოვოს ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (Чертковский историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ჩერტკოვოს რაიონის სოფელ ჩერტკოვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1983 წელს.
მუზეუმის მისამართი: 346000, როსტოვის ოლქი, ჩერტკოვოს რაიონი, სოფელი ჩერტკოვო, პიონერთა ქუჩა № 27.
ისტორია
ჩერტკოვოს ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი შეიქმნა ჩერტკოვოს რაიონის სახალხო დეპუტატთა საბჭოს აღმასკომის 1983 წლის 21 სექტემბრის № 368 გადაწყვეტილების საფუძველზე.
ფუენტეერიდოსი
ფუენტეერიდოსი (Fuenteheridos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11 კმ². მოსახლეობა — 709 კაცი (2020 წ.).
ჩერტკოვოს ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი
ისტორია
ამჟამად ეს არის არაკომერციული ორგანიზაცია „კულტურის მუნიციპალური საბიუჯეტო დაწესებულება ჩერტკოვოს ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი“. მუზეუმი იმყოფება მუნიციპალიტეტის კუთვნლებაში. მუზეუმის დირექტორია ვლადიმირ ოლიფირი.
მუზეუმის ექსპოზიცა ჩამოყალიბდა ადგილობრივი მოსახლეობისა და არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, რომლებიც მიმდინარეობდა ჩერტკოვოს რაიონში. 2015 წლის მონაცემებით მუზეუმში ინახება 2 706 ერთეული ექსპონატი, რომელიც მოიცავს ფოტოებს, დოკუმენტებს, ისტორიისა და კულტურის საგნებს და სხვ. მუზეუმის ექსპოზიცია მოგვითხრობს როსტოვის ოლქის ჩერტკოვოს რაიონისა და მისი მოსახლეობის ისტორიისა და კულტურის შესახებ. მუზეუმში ინახება ექსპონატები და მასალები, რომლებიც მოგვთხრობენ რაიონის სპორტსმენების მიღწევებზე. მათ შორისაა - ფოტოები, ჯილდოები, თასები და სხვ. მუზეუმში ასევე განთავსებულია რაიონის ტერიტორიაზე გავრცელებული ცხოველების ფიტულები: ირემი, ციყვი, თრია, ასევე ფრინველები.
მუზეუმში ცენტრალური ადგილი უჭირავს მეორე მსოფლიო ომის ერთ-ერთი ბრძოლის ამსახველ დიორამას, ბრძოლაში მონაწილეობდნენ საბჭოური და გერმანელული ავიაცია, ტანკები, ქვეითი ნაწილები. დიორამაზე წარმოდგენილია მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ნივთები: ავტომატები, რაციები, საბრძოლო მასალების ყუთები, სამხედრო ჩაფხუტები, თოფები, ნაღმები და სხვა მასალები.
ჩერტკოვოს ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმში მიმდინარეობს გამოფენები, აქცია „ღამე მუზეუმში“ და სხვ. მუზეუმის თანამშრომლები სკოლის მოსწავლეებისთვის კითხულობენ ლექციებს. 2015 წლის მონაცემებით წელიწადში მუზეუმს სტუმრობს 3 300 ვიზიტორი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
მოედნის კარი
მოედნის კარი — თბილისის ზღუდეში ჩრდილოეთი მხრიდან დატანებული კარი მდებარეობდა დიღმის (შუა) და ქვემო წყლის კართა შორის. როგორც ჩანს, მოედნის კარი თბილისის გალავანში გაჭრეს XVII საუკუნეში 30-50-იან წლებში, როსტომ მეფის დროს კარმა სახელი მიიღო გარეთუბანში არსებული მოედნის (მეიდანი, ასპარეზი, ყაბახი, დიდი მინდორი) გამო, რომლისკენაც იგი იყო მიმართული. თბილისის 1735 წლის გეგმაზე N21-ით დატანილია „მეიდნის კარი ხიდით“ (ვახუშტი). XVIII საუკუნე 40-50-იანი წლებიდან (ქვემო წყლის კარის გაუქმების გამო) ქალაქის ჩრდილოეთ კედელში დატანებულ კართა შორის მოედნის კარი აღარ იხსენიება, მის ადგილას არის ზემო წყლის კარი რომელიც ბაგრატიონის (ახლანდელი ჩახრუხაძის) და მუხრანის (ახლანდელი ნიკოლოზ ბარათაშვილის) ქუჩათა შესაყარზე მდებარეობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ისტორია
იენი ნოვრუზლუ
იენი ნოვრუზლუ (Yeni Novruzlu) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 881 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
საწოლის ბაღლინჯო
საწოლის ბაღლინჯო (Cimex lectularius) — სისხლმწოვი მწერი ბაღლინჯოების რიგისა. აქვს ბრტყელი და მოგრძო სხეული. მამრის სხეულის სიგრძე 4,9–6,4 მმ, ხოლო მდედრისა — 4,8–8,4 მმ აღწევს. მოზრდილი მწერი მოყავისფრო-მოწითალო შეფერილობისაა, მატლი — მომკრთალო-მოყვითალო. პირის აპარატი მჩხვლეტავ-მწუწნავია. ბინადრობს ადამიანის სამოსახლოში, საქათმეში, ზოგჯერ სამტრედეში, ღამურებისა და ფრინველთა ბუდეებში, მღრღნელების სოროებში. დედალი მწერი ჩვეულებრივ, მთელი სიცოცხლის განმავლობაში დებს 200–250 (ზოგჯერ 540-მდე) კვერცხს. ლარვა ოთახის ტემპერატურის პირობებში გამოდის 17–20 დღე-ღამის შემდეგ. საწოლის ბაღლინჯო ადამიანისა და ზოგი თბილსისხლიანი ცხოველის პარაზიტია; იკვებება მხოლოდ სისხლით. დედალი მწერი წუწნის 7 მგ-მდე სისხლს. ბრძოლის ღონისძიებებია — დეზინსექციის სხვადასხვა მეთოდები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახევრადხეშეშფრთიანები
კონიბოდომი
კონიბოდომი, (Конибодом, Канибадам) — ქალაქი ტაჯიკეთში, სოღდის ოლქში. მდებარეობს ფერღანის ხეობის დასავლეთ ნაწილში. 2016 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 50 400 კაცს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:სოღდის ოლქის ქალაქები
ცენტრალური დარფური
ცენტრალური დარფური (ولاية وسط دارفور) — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთით, დარფურის რეგიონში. შედგება 8 ოლქისაგან.
იგი შეიქმნა 2012 წლის იანვარში დარფურის რეგიონში სამშვიდობო პროცესების მიმდინარეობის პერიოდში. შტატი ჩამოყალიბდა დასავლეთი დარფურისა და სამხრეთი დარფურის ტერიტორიაზე.
რას-ჰაფუნი
რას-ჰაფუნი — კონცხი სომალიში. არის აფრიკის უკიდურესი აღმოსავლეთი წერტილი. მასზე მდებარეობს მეთევზეთა ქალაქი ჰაფუნი.
ცენტრალური დარფური
ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ზალინგეი.
რას-ჰაფუნი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომალის ნახევარკუნძულები
სან-ფერნანდო (ბუენოს-აირესი)
სან-ფერნანდო (San Fernando) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 69 110 კაცს.
ცენტრალური დარფური
შტატს დასავლეთით ესაზღვრება ჩადი და სამხრეთით ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა.
სან-ფერნანდო (ბუენოს-აირესი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ცენტრალური დარფური
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის შტატები
რეკჰა
[[ფაილი:Rekha grace Filmfare Glamour & Style Awards 2016 (22).jpg|მინი|რეკჰა -ბჰანურეკჰა განეშან- 2016 भानुरेखा गणेशन
]] ბჰანურეკჰა განეშან (ტამილ.கணேசன், ჰინდი भानुरेखा गणेशन, ინგლ. Bhanurekha Ganesan; დ. 10 ოქტომბერი, 1954, მადრასი, ტამილნადუ, ინდოეთი), ფართო საზოგადოებისათვის ცნობილია სცენიური სახელით რეკჰა — ინდოელი კინომსახიობი და მომღერალი. ინდოეთის ეროვნული კინოპრემიის ლაურეატი ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის  (1982), ოთხი Filmfare ჯილდოს, მრავალი ნომინაციისა და პრიზის მფლობელი.
ბიოგრაფია და კარიერა
მარცხნივ|მინი|2018 წლის დაჯილდოების ცერემონიაზე მინი მინი ბჰანურეკჰა განეშანი დაიბადა1954 წელს მადრასში (ახლანდელი ჩენაი) ტამილელი მსახიობის ჯენანი განეშანისა და ტელუგელი კინომსახიობის პუშპავალის ოჯახში. გოგონას მშობლები არ იყვნენ დაქორწინებულები, მამამ დედა მიატოვა, როდესაც მათი ქალიშვილი ჯერ კიდევ პატარა იყო.
რეკჰას კინოდებიუტი შედგა 1966 წელს რეჟისორ ბ.ნ. რედი ს ტელუგურ ფილმში „რანგულა რატამი“, როდესაც ის მხოლოდ 12 წლის იყო. გოგონა ოცნებობდა, ბორტგამცილებლობაზე, მაგრამ  დედის თხოვნით ის  მშობლების კვალს გაჰყვა. პირველი კონტრაქტების ხელმოწერის შემდეგ, რეკჰამ მიატოვა სკოლა, სამსახიობო კარიერაზე რომ კონცენტრირებულიყო და  ოჯახს საკუთარი შემოსავლით დახმარებოდა. ის ჯერ კიდევ მოზარდი იყო, როდესაც პარალელურად რამდენიმე ფილმში იღებდნენ. დატვირთული გრაფიკის გამო, მუდმივად განიცდიდა ბავშვური ცხოვრების არქონას.
ამ პერიოდში მსახიობმა გარეგნობის შეიცვლა. ის დიდ ყურადღებას უთმობდა მაკიაჟსა და სამოსს. მუშაობდა სამხსახიობო ოსტატობისა  და ჰინდურ ენაზე  გამოთქმის სრულყოფაზე. წონის დასაკლებად იცავდა დიეტას,  მისდევდა  დისციპლინირებული ცხოვრების წესს, დადიოდა იოგაზე და ვარჯიშობდა ფიზიკური ფორმის გასაუმჯობესებლად.
1981 წელს გამოვიდა ფილმი "ძვირფასო უმრაო", რომელიც ამავე სახელწოდების რომანის ეკრანიზაციაა. რეკჰამ ითამაშა კურტიზანისა და პოეტის როლი. ფილმი კომერციულად წარმატებული გამოდგა, ხოლო მსახიობის მიერ შესრულებულმა როლმა დიდი მოწონება დაიმსახურა და  მრავალი ჯილდო მოიპოვა, მათ შორის ეროვნული პრემია.
2014 წელს რეკჰა თანახმა იყო, მონაწილეობა მიეღო ფილმში Fitoor, მაგრამ გაურკვეველი მიზეზის გამო დატოვა პროექტი და მის ნაცვლად როლი შეასრულა მსახიობმა ტაბუმ. იმავე წელს გამოვიდა ფილმი Super Nani, სადაც მისი პერსონაჟი ჩვეულებრივი ქალისგან, შვილიშვილის დახმარებით, გლამურულ მოდლად გადაიქცევა.
ამ ეტაპზე მისი მონაწილეობით ბოლო ფილმია "შამიტაბჰი", სადაც რეკჰა საკუთარ თავს თამაშობს.
კარიერის განმავლობაში რეკჰამ 180-ზე მეტ ფილმში მიიღო მონაწილეობა.
2012 წელს სინგაპურში IIFA-ს დაჯილდოების ცერემონიაზე, სადაც ინდური კინოს მოქმედი დედოფალი უწოდეს, დააჯილდოვებული იქნა პრემიით ინდურ კინოში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის.
პირადი ცხოვრება
1970-იანი წლების ბოლოს რეკჰას ხანგრძლივი ურთიერთობა ჰქონდა ამიტაბჰ ბაჩანთან, რომელიც იმ დროისთვის უკვე დაქორწინებული იყო  მსახიობ, ჯაია ბჰადურზე. მათ ურთიერთობაზე მსჯელობდა მთელი ქვეყანა. . 1982 წელს ამიტაბჰმა სერიოზული ტრავმა მიიღო გადასაღებ მოედანზე და რამდენიმე კვირა კომაში იწვა. კომიდან გამოსვლის შემდეგ, მან გადაწყვიტა განშორება რეკჰასთან და ოჯახში დაბრუნდა.
რეკჰამ 1990 წელს იქორწინა ბიზნესმენ მუკეშ აგარვალზე. მსახიობის მეუღლეს თვითმკვლელობისკენ ჰქონდა მიდრეკილება და სანამ რეკჰა ლონდონში იმყოფებოდა 1991 წელს, რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ, აგარვალმა თავი ჩამოიხრჩო რეკჰას დუპატზე. დატოვა ჩანაწერი: «Don’t blame anyone» / ”არავინ დაადანაშაულო " ამ ტრაგედიის შემდეგ მსახიობი აღარ დაქორწინებულა.
ამჟამად რეკჰა საკუთარ სახლში ცხოვრობს მუმბაიში, თავის ძმისშვილ ნავიდთან და ერთგულ მეგობართან და მდივან ფარზანასთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:მსახიობები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:ინდოელი მსახიობები
ჯარი და ერი
„ჯარი და ერი“ — ყოველკვირეული ქართული სამხედრო ჟურნალი. პირველი ნომერი გამოვიდა 1918 წლის 17 ნოემბერს, სულ დაიბეჭდა 4 ნომერი. ჟურნალს რედაქტორობდა ა. სვანიძე. ჟურნალთან თანამშრომლობდნენ გენერლები: ალექსანდრე ანდრონიკაშვილი, ანდრია ბენაშვილი, გიორგი კვინიტაძე, ზაქარია ყიფშიძე. პოლკოვნიკები: ნიკოლოზ გედევანიშვილი, ავქსენტი აბესაძე, ივანე ქუთათელაძე და სხვები. გამოცემის ფასი შეადგენდა 2 მანეთს. ჟურნალში ძირითადად იბეჭდებოდა სამხედრო-პოლიტიკური ხასიათის სტატიები და ისტორიული ნარკვევები, მაგ: რუსი ოფიცრობა და საქართველო; მსოფლიო ომი; ოფიცერთა საკითხი ჩვენს ჯარში; სამხედრო წყობილება საქართველოში მეფე ერეკლეს დროს; ქართველი ჯარისკაცის მოვალეობა; სამხედრო ცხენები საქართველოს რესპუბლიკაში; კავკასიის რესპუბლიკების კონფერენცია, არარატის რესპუბლიკა და სხვა.
ირაკლი აზაროვი
ირაკლი აზაროვი (დ. 21 თებერვალი, 2002) — ქართველი ფეხბურთელი. „ცრვენა ზვეზდას“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების მარცხენა მცველი.
ჯარი და ერი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები
ირაკლი აზაროვი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 2002 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ცრვენა ზვეზდას ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
ნარკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი
თბილისის ნარკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი — ინსტიტუტი საქართველოში. დაარსდა 1993 წელს. 1981 წელს ნარკოლოგიური დისპანსერის (შეიქმნა 1976 წელს) ბაზაზე ჩამოყალიბდა ნარკოლოგიური რესპუბლიკური საავადმყოფო, რომელიც ასეთი ტიპის პირველი დაწესებულება იყო სამხრეთ კავკასიაში. 1985 წელს მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში შეიქმნა ნარკოლოგიის სამედიცინო-ბიოლოგიურ პრობლემათა განყოფილება. 1993 წელს აღნიშნული განყოფილების და რესპუბლიკური ნარკოლოგიური საავადმყოფოს ბაზაზე შეიქმნა ნარკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი.
დავუდ ქაზიმოვი
დავუდ მეჰდი ოღლუ ქაზიმოვი Davud Mehdi oğlu Kazımov(დ. 9 ნოემბერი, 1926, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — გ. 14 თებერვალი, 2015, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ფერმწერი, აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი (1992).
ბიოგრაფია
დაამთავრა ა. აზიმზადეს სახელობის ბაქოს სამხატვრო სასწავლებელი. სასწავლებლის დასრულების შემდეგ იქვე გააგრძელა მუშაობა პედაგოგის რანგში. 1984—2001 წლებში აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში მუშაობდა. 1994 წელს გახდა დოცენტი, ხოლო 1996 წელს — პროფესორი. 2001 წლიდან იყო აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის აკადემიური ფერწერის კათედრის პროფესორი.
ნარკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი
ნარკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში არის 2 კლინიკური განყოფილება, პოლიკლინიკა და საექსპერტო განყოფილება, კლინიკურ-ბიოქიმიური და ქიმიურ-ტოქსიკოლოგიური განყოფილება; საორგანიზაციო, საინფორმაციო, პრევენციის განყოფილება და სამეცნიერო ნაწილი. უკანასკნელი წლების განმავლობაში ინსტიტუტში გამოქვეყნებულია მრავალი სამეცნიერო შრომა.
ლიტერატუა
კატეგორია:თბილისის განათლების ცენტრები
დავუდ ქაზიმოვი
ბიოგრაფია
1947 წლიდან — რესპუბლიკური და საკავშირო გამოფენის მუდმივი მონაწილე. არაერთხელ მიმართავდა შრომისა და შრომის მუშაკთა თემას ნახატებით: „კასპიიის სიღრმეებში“, „მწველავები“, „გზები“, „სიმღერები“, „მეგობარი ქალები“ და სხვ. პროვინციალური მოსახლეობის ცხოვრების წესი, ჩვევები და ტრადიციები, ეთნოგრაფიული განსაკუთრებულობები, ნაციონალური კოსტიუმები ასახულია ნამუშევრებში: „კასპიის კიდეზე“, „მწველავები“, „გზები“; სხვა სამუშაოებს შორისაა: „ჰეიგელი“, „გახი“, „აყვავებული ვაკე“, „შახდაგი“. მხატვრის შემოქმედების ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი თემაა — კასპიის მენავთობეთა შრომა ნავთობის ქვებზე (ნახატები „ზაგულბა“, „ზღვის სანაპირო“).
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მხატვრები
გეორგ ოტსი
გეორგ ოტსი (Georg Ots; დ. 21 მარტი, 1920, პეტროგრადი — გ. 5 სექტემბერი, 1975, ტალინი) — ესტონელი მომღერალი, ბარიტონი. სსრკ სახალხო არტისტი (1960), სკკპ წევრი 1946 წლიდან. მომღერალ კაარელ ოტსის შვილი.
1951 წელს დაამთავრა ტალინის კონსერვატორია ტიიტ კუუზიკის კლასით. 1944 წელს სწავლა დაიწყო ტალინის მუსიკალურ სასწავლებელში, რომელიც ექსტერნით 2 წელიწადში დაასრულა. 1944 წლიდან გუნდის არტისტია, 1945 წლიდან ოპერისა და ბალეტის თეატრის — „ესტონეთის“ სოლისტი. მისთვის ერთნაირად იყო ახლოს ოპერა, ოპერეტა, კამერული მუსიკა, საბჭოთა კომპოზიტორების სიმღერები. შექმნა სხვადასხვა ხასიათის იერი, მათ შორის: ონეგინი (პეტრე ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1950), მალატესტა (გაეტანო დონიცეტიის „დონ პასკუალე“), რიგოლეტო, იაგო (ჯუზეპე ვერდის „რიგოლეტო“, „ოტელო“), თავადი ლევანი (ვ. დოლიძის „ქეთო და კოტე“), მეელისი (ვილემ კაპის „ლემბიტუ“), ოლეგ კოშევოი (იულიი მეიტუსის „ახალგაზრდა გვარდია“), დანილო (ფერენც (ფრანც) ლეჰარი „მხიარული ქვრივი“), ტასილო (იმრე კალმანის „მარიცა“) და სხვა.
მინი|200პქ|მარცხნივ| ოტსის საფლავი ტალინში
იღებდნენ კინოში, აღსანიშნავია ფილმები „შუქი კოორდში“ (სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1952) და „მისტერ იქსი“, აგრეთვე ფილმი-ოპერა „დემონი“. 1968 წელს საკონცერტო პროგრამებისთვის მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია. გასტროლებს მართავდა მრავალ ქვეყანაში.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონელი საოპერო მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
ტინამბაკი
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
პირის-დუ-რიუ
პირის-დუ-რიუ (Pires do Rio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 758 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პირის-დუ-რიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 762 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.8 კმ²-ზე. ფართობი 1 073 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
გალაროსა
გალაროსა (Galaroza) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22 კმ². მოსახლეობა — 1382 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
კამალ ხან-მაგომედოვი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები
ჰაროლდ აგნიუ
1949 წელს ისევ დაბრუნდა ლოს-ალამოსში და მონაწილეობა მიიღო თერმობირთვული ასაფეთქებელი მოწყობილობის გამოცდაში, რომელიც 1954 წლის 1 მარტს ბიკინის ატოლზე განახორციელეს (მარშალის კუნძულები). 1964 წელს ბირთვული იარაღის დამმუშავებელი ქვეგანყოფილების მმართველი გახდა. 1955-1961 წლებში იყო ნიუ-მექსიკოს შტატის სენატორი, 1961-1964 წლებში ევროპაში განთავსებული ნატოს გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების უმაღლესი მთავარსარდლის სამეცნიერო კონსულტანტი. 1970-1979 წლებში იყო ლოს-ალამოსის ლაბორატორიის დირექტორი, ხოლო როდესაც ეს პოსტი დატოვა, ბირთვული ტექნოლოგიების პროექტებით დაკავებული კომპანიიის — General Atomics-ის პრეზიდენტი და მთავარი აღმასრულებელი დირექტორი გახდა. გარდაიცვალა 2013 წლის 29 სექტემბერს, საკუთარ სახლში სოლანა-ბიჩში (კალიფორნია).
ადრეული წლები და განათლება
thumb|left|ჰაროლდ აგნიუ [[ტინიანი|ტინიანზე 1945 წელს, ხელში უჭირავს ატომური ბომბი სახელწოდებით „სქელუნა“, რომელიც მოგვიანებით ნაგასაკში ჩამოაგდეს.]] 250px|thumb|right|ბევერლი აგნიუ ჰაროლდ მელვინ აგნიუ დაიბადა 1921 წლის 28 მარტს დენვერში, კოლორადოს შტატში. ქვისდამმუშავებელთა ოჯახში იგი ერთადერთი ბავშვი იყო. საშუალო განათლება მიიღო დენვერის სამხრეთ სკოლაში, სკოლის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო დენვერის უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტზე. იყო საშუალო დონის სოფტბოლისტი, უნივერსიტეტის ნაკრებთან ერთად მოგებული ჰქონდა სკოლის ჩემპიონატი. ამ უნივერსიტეტში სწავლა 1942 წლის იანვარში დაასრულა და მიიღო სტიპენდია იელის უნივერსიტეტში სწავლის გასაგრძელებლად.
იაპონელთა მიერ პერლ-ჰარბორის დაბომბვის შემდეგ, ამერიკის შეერთებული შტატები იძულებული გახდა მეორე მსოფლიო ომის წყნაროკეანურ სამხედრო მოქმედებებში ჩართულიყო. ჰაროლდი და მისი მეგობარი გოგონა, ბევერლი, რომლებიც კლასელები, ხოლო შემდეგ თანაჯგუფელები იყვნნენ, შეეცადნენ აშშ-ის საავიაციო კორპუსს შეერთებოდნენ. მაგრამ ისინი დაარწმუნეს, რომ ხელი არ მოეწერათ სამხედრო კორპუსში მისაღებ საბუთებზე. ამის ნაცვლად, დენვერის უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტის მმართველმა, ჯოის სტერნმა, აგნიუ დაარწმუნა, რომ მასთან ერთად გადასულიყო ჩიკაგოს უნივერსიტეტში. სადაც, მოგვიანებით, სტერნსი ჩიკაგოს უნივერსიტეტის მეტალურგიული ლაბორატორიის ერთ-ერთი მმართველი გახდა. აგნიუს საკმარისი კრედიტები აღმოაჩნდა სწავლის გასაგრძელებლად, ბევერლის კი არა. 1942 წლის 2 მაისს ჰაროლდი და ბევერლი დენვერში დაქორწინდნენ. ამის შემდეგ ისინი ჩიკაგოში გადავიდნენ, სადაც ბევერლი მეტალურგიული ლაბორატორიის მმართველის — რიჩარდ დოანის მდივანი გახდა. აგნიუსა და ბევერლის ორი შვილი ჰყავდათ: ნენსი და ჯონი.
მეტალურგიულ ლაბორატორიაში აგნიუ ენრიკო ფერმისთან, უოლტერ ზინთან და ჰერბერტ ანდერსონთან ერთად მუშაობდა. მონაწილეობა მიიღო მსოფლიოში პირველი ბირთვული რეაქტორის — CP-1-ის მშენებლობაში. თავდაპირველად აგნიუ საზომი ხელსაწყოებით მუშაობდა. გეიგერის მთვლელი კალიბრდებოდა რადონისა და ბერილიუმის გამოყენებით, რის შედეგადაც აგნიუმ მიიღო რადიაციის ძალიან მაღალი დასხივება. შემდეგ ის გადაიყვანეს გრაფიტული ბლოკების მოსაწყობად, რომლებიც რეაქტორში ნეიტრონების შენელებისთვის იყო საჭირო. აგნიუ ასევე მოწმე იყო პირველი კონტროლირებადი ჯაჭვური ბირთვული რეაქციისა, რომელიც 1942 წლის 2 დეკემბერს განხორციელდა.
აგნიუ და ბევერლი ლოს-ალამოსის ლაბორატორიაში 1943 წლის მარტში გადავიდნენ. ბერნანდ ვალდმანთან ერთად, ისინი თავდაპირველად ერბანა-შამპეინში მდებარე ილინოისის უნივერსიტეტში წავიდნენ, სადაც მამაკაცებმა კოკროფტ-უოლტონის გენერატორისა და ნაწილაკების ამაჩქარებლის დემონტაჟი მოახდინეს, რომლის დროსაც ბევერლიმ ყველა ნაწილი აღრიცხა. ამის შემდეგ დეტალები საზღვაო გზით ნიუ-მექსიკოში გააგზავნეს, სადაც ტვირთს ბევერლი და აგნიუ დახვდნენ და ლაბორატორიაში მიიტანეს. შემდეგ ბევერლიმ მდივნად მუშაობდა განაგრძო, საწყის ეტაპზე მანჰეტენის პროექტის ხელმძღვანელთან - რობერტ ოპენჰაიმერთან, მოგვიანებით კი ფიზიკური ქვეგანყოფილების მეთაურ რობერტ ბაჩერთან. ჰაროლდი კი ამაჩქარებლის ხელახალი მოწყობის საქმეში იყო ჩართული, რომელიც ჯონ მენლის ჯგუფს უნდა გამოეყენებინა ექსპერიმენტებისთვის.
1945 წლის 6 აგვისტოს, ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვის დროს, აგნიუ, ალვარესთან და ჯონსონთან ერთად სამეცნიერო მეთვალყურის სტატუსით იმყოფებოდა The Great Artiste-ის ბორტზე. თვითმფრინავს ჩარლზ სუინი მართავდა და იგი სტრატეგიულ ბომბმდამშენ Boeing B-29 Superfortress-ს მიყვებოდა, რომელმაც ატომური ბომბი ბიჭუნა ჰიროსიმაში ჩამოაგდო. აგნიუმ დაბომბვის კადრები კამერით გადაიღო და ის დღემდე არსებული ერთადერთი ვიდეომასალაა, რომელიც ჰიროსიმის დაბომბვას ასახავს საჰაერო სივრციდან.
ომის დასრულების შემდეგ აგნიუ ჩიკაგოს უნივერსიტეტში მოხვდა, სადაც ენრიკო ფერმის ხელმძღვანელობით თავისი სადიპლომო ნაშრომი დაასრულა. ბევერლი და აგნიუ ფერმისთან და მის ოჯახთან ერთად ცხოვრობდნენ. 1948 წელს აგნიუმ მაგისტრის, ხოლო 1949 წელს დოქტორის ხარისხი მიიღო.
ლოს ალამოსი
thumb|left|180px|ჰაროლდ აგნიუ 1974 წელს, 30 წლიან სამუშაო გამოცდილებისთვის მინიჭებულ ჯილდოსთან ერთად. სწავლის დასრულების შემდეგ აგნიუ ლოს-ალამოსში დაბრუნდა და ეროვნულ კვლევით ცენტრის ფიზიკის განყოფილებაში იარაღის განვითარებაზე დაიწყო მუშაობა. 1950 წელს გადაიყვანეს თერმობირთვული იარაღის შესაქმნელ პროექტში და გახდა 1954 წლის 1 მარტს, ბიკინის ატოლზე დაგეგმილი თერმობირთვული იარაღის ასაფეთქებელი მოწყობილობის გამომცდელი პროექტის მთავარი ინჟინერი. 1964 წელს გახდა თერმობირთვული იარაღის განყოფილების მმართველი.
1955-1961 წლებში იყო ნიუ-მექსიკოს შტატის სენატორი. სენატორები შრომის ანაზღაურების გარეშე მუშაობდნენ, გასამრჯელოდ დღეში მხოლოდ 5 დოლარს უხდიდნენ; ამიტომაც ეს სამუშაო წლის განმავლობაში მხოლოდ 30 აღრიცხულ და 60 აღურიცხავ დღეს მოიცავდა. აგნიუ შეეცადა ნიუ-მექსიკოს კანონმდებლობის შეცვლას, რაც ალკოჰოლზე განსაზღვრული მინიმალური დანამატის დაწესებას გულისხმობდა. მისი მცდელობა 1957 წელს წარუმატებელი აღმოჩნდა, თუმცა, მოგვიანებით, 1963 წელს ეს კანონი მაინც მიიღეს.
1961-1964 წლებში აგნიუ ევროპაში მდებარე ნატოს გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების უმაღლესი მთავარსარდლის სამეცნიერო კონსულტანტად მუშაობდა. პარალელურად, მრავალი წლის განმავლობაში, სხვადასხვა სამხედრო უწყებებში საკონსულტაციო თანამდებობებიც ეკავა. 1957-1968 წლებში აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალების სამეცნიერო-საკონსულტაციო საბჭოს წევრი. 1966-1970 წლებში აშშ-ის არმიის სამხედრო განვითარების სარდლობის სამეცნიერო-საკონსულტაციო ჯგუფის თავმჯდომარე. 1966-1970 წლებში აშშ-ის სამეცნიერო-თავდაცვითი საბჭოს წევრი, 1966-1974 წლებში აშშ-ის არმიის სამეცნიერო-საკონსულტაციო ჯგუფის წევრი. 1978-1984 წლებში აშშ-ის არმიის სამხედრო საბჭოს წევრი.
1970 წელს ლოს-ალამოსის ეროვნული ლაბორატორიის დირექტორი გახდა, რომელიც იმ დროისათვის 7000-მდე თანამშრომელს ითვლიდა. მისი მმართველობის დროს მნიშვნელოვანი ცვლილებები განხორციელდა. მისმა წინამორბედმა — ნორის ბრედბერიმ, ლაბორატორია პრაქტიკულად ნულიდან აღადგინა ომის შემდეგ; თანამშრომელთა უმრავლესობა, რომელის მან მოიწვია სამუშაოდ, საპენსიო ასაკს მიღწეულებისგან შედგებოდა. აგნიუს მმართველობისას ლოს-ალამოსის ლაბორატორიაში შემუშავდა მიწისქვეშა დამცავი კომპლექსის საცდელი ვარიანტი, დასრულდა ნეიტრონების შემსწავლელი სამეცნიერო ცენტრის მშენებლობა, შეიძინეს პირველი სუპერკომპიუტერი Cray-1, გადაამზადეს ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოს ინსპექტორები. აგნიუ შეეცადა ლაბორატორიაში თერმობირთვული „სარტყამი“ მოწყობილობის, უფრო კონკრეტულად კი W76-ის შექმნის ნებართვა მოეპოვებინა, რომელსაც წყალქვეშა ნავების — UGM-96 ტრაიდენტ I-ისა და UGM-133 ტრაიდენტ II-ის ბალისტიკურ რაკეტებში გამოიყენებდნენ; ასევე შეექმნა W78 „სარტყამი“ მოწყობილობა, რომელიც გამოყენებული იქნებოდა LGM-30 Minuteman-ის ბაზირების საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტებში. მაგრამ მან ვერ მოიპოვა აშშ-ის ატომური ენერგიის კომისიის მხარდაჭერა. თუმცა, მოგვიანებით, 1970-იანი წლების ენერგეტიკული კრიზისის დროს, ლაბორატორიამ მაინც შეიმუშავა საწვავის ალტერნატიული მეთოდები.
გვიანდელი წლები
thumb|right|200px|აგნიუ 2006 წელს. 1979 წელს აგნიუმ დატოვა ლოს-ალამოსის ლაბორატორია და კომპანია General Atomics-ის პრეზიდენტი და აღმასრულებელი დირექტორი გახდა, სადაც ბირთვული ტექნოლოგიების განხრით მუშაობდნენ. ეს თანამდებობა მას 1985 წლამდე ეკავა. კალიფორნიის უნივერსიტეტის ხელმძღვანელის, დევიდ საქსონის მიმართ სამსახურის დატოვების შესახებ მიწერილ წერილში აგნიუ წერდა, რომ მისი გადაწყვეტილება განაპირობა უნივერსიტეტის ადმინისტრაციის არადამაკმაყოფილებელმა პოლიტიკამ და ლაბორატორიის პროპაგანდის არარსებობამ და ასევე აშშ-ის ენერგეტიკის სამინისტროს ფინანსების არასამართლიანად განაწილებამ ლოს-ალამოსისა და ლივერმორის ეროვნულ ლაბორატორიებს შორის.
1974-1978 წლებში აგნიუ აშშ-ის შეიარაღებისა და განიარაღების კონტროლის სააგენტოს გენერალურ საკონსულტაციო კომიტეტს ხელმძღვანელობდა. 1982-1989 წლებში მუშაობდა თეთრი სახლის სამეცნიერო მრჩევლად. 1968-1974 და 1978-1987 წლებში იყო ნასას კოსმოსური უსაფრთხოების საკონსულტაციო ჯგუფის წევრი. 1988 წელს გახდა კალიფორნიის უნივერსიტეტის (სან-დიეგო) ადიუტანტ-პროფესორი. 1978 წელს მიიღო ენრიკო ფერმის პრემია. ჰანს ბეტესთან ერთად პირველმა მიიღო ლოს-ალამოსის ეროვნული ლაბორატორიის მედალი. ასევე იყო აშშ-ის ეროვნული სამეცნიერო ლაბორატორიისა და აშშ-ის ეროვნული საინჟინრო აკადემიის წევრი.
აგნიუმ, როგორც ტაქტიკური ბირთვული იარაღის მომხრემ, 1970 წელს განაცხადა, რომ ვიეტნამში მდებარე „ჰამრონგის“ ხიდი, რომლის განადგურებასაც ასობით გაფრენა დასჭირდა, შესაძლებელი იყო მხოლოდ ერთი ბირთვული ბომბით განადგურებულიყო. 1977 წელს აგნიუ ერთ-ერთ სტატიაში ამტკიცებდა, რომ ნეიტრონული იარაღი ჩვეულებრივ იარაღთან შედარებით „ტაქტიკური“ უპირატესობით სარგებლობს, განსაკუთრებით სოციალისტურ ბანაკთან მიმართებაში.
აგნიუს მეუღლე 2011 წლის 11 ოქტომბერს დაიღუპა. აგნიუს ქრონიკული ლიმფოლეიკოზი დაუდგინეს. იგი საკუთარ სახლში დაიღუპა, სოლანა-ბიჩზე (კალიფორნიის შტატი) 2013 წლის 29 სექტემბერს. აგნიუმ ისურვა რომ მისთვის კრემაცია გაეკეთებინათ, ფერფლი კი ბევერლის გვერდით დაეკრძალათ სოლანა-ბიჩზე.
2005 წელს BBC-თან ინტერვიუში მან განაცხადა: „აშშ-ის ბირთვული არსენალის დაახლოებით სამი-მეოთხედი ნაწილი ჩემი ხელმძღვანელობით შეიქმნა. ესაა ჩემი მემკვიდრეობა.“
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ფიზიკოსები
სპორტი რუსეთში
რუსეთში ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობაა ფეხბურთი. Yandex-ის კვლევითი ანალიზების შედეგების მიხედვით, ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობა რუსებს შორის ფეხბურთია: 5-10 მილიონი ძიების მოთხოვნით, „რუსეთში, ფეხბურთი ყველაზე პოპულარული სპორტის სიის სათავეში მოხვდა“. მეორე ადგილს ყინულის ჰოკეი იკავებს, ხოლო 10-ეულში შედის სპორტის შემდეგი სხეობები: ხელბურთი, კალათბურთი, კრივი, აუტო რბოლა, ფრენბურთი, მძლეოსნობა, ჩოგბურთი და ჭადრაკი. სხვა პოპულარულ სპორტის სახებობებს შორის არის: ბანდი, ბიატლონი, ფიგურული სრიალი, ძალოსნობა, ტანვარჯიში, ჭიდაობა, საბრძოლო ხელოვნებები, რაგბი და თხილამურებით სრიალი.
საბჭოთა კავშირმა (სსრკ) ოლიმპიურ თამაშებში პირველად 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაში იასპარეზა. საბჭოთა, და შემდეგ რუს სპორტსმენებს არასოდეს დაუტოვებიათ ოლიმპიადა საერთო მედლების რაოდენობით მეოთხე ადგილზე ქვემოთ. „სერიოზული დოპინგის სკანდალის გამო“, რუსეთის ნაკრებმა 2016 წლის რიოს ოლიმპიადასა და 2018 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებში მონაწილეობა ვერ მიიღო.. სპორტსმენების გარკვეულმა ნაწილმა უფლება მიიღო 2018 წლის ოლიმპიადაში ნეიტრალური დროშის სახელით ეასპარეზა.
ფეხბურთი
ფეხბურთი ქვეყანაში ნომერ პირველი სპორტია. კაცების გარკვეულ ნაწილს სპორტის ეს სახეობა ძალიან აინტერესებს; როცა საქმე ნაკრების თამაშებს ეხება, გულშემატკივრობაში ქალებიც ერთვებიან. რუსეთის ლიგას კონკურენტუნარიანობის საკმაოდ მაღალი ხარისხი აქვს. რუსეთის ლიგებში არაერთი შესანიშნავი ნიჭიერი უცხოელი მოთამაშე თამაშობდა და ახლაც თამაშობს; ასევე ქვეყნის საფეხბურთო ლიგებში თამაშობენ ადგილობრივი ნიჭიერი ფეხბურთელები, რომლებსაც წამყვანი კლუბების ძირითად 11-ეულში ეკავათ ადგილი.
2018 წელს, ამავე წლის ფიფას მსოფლიო თასს რუსეთმა პირველად უმასპინძლა. ტურნირი 14 ივნისიდან 15 ივლისამდე მიმდინარეობდა; რუსეთის ნაკრებმა აღნიშნულ ჩემპიონატში 1966 წლის ტურნირის შემდეგ საუკეთესო შედეგი აჩვენა: საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, მათ პირველად მიაღწიეს მეოთხედფინალს, სადაც ხორვატიის წინააღმდეგ დამარცხდნენ.
ყინულის ჰოკეი
კონტინენტური ჰოკეის ლიგა (KHL) ძირითადად რუსეთის გუნდებისგანაა შემდგარი და NHL-ის შემდეგ, მსოფლიოში ფართოდ მიიჩნევა მეორე საუკეთესო ლიგად. KHL-ს ყველა ჩემპიონატი რუსულ კლუბებს აქვთ მოგებული.
აღნიშნულ სპორტში რუსეთს მსოფლიო ჩემპიონატი რამდენჯერმე აქვს მოგებული.
კალათბურთი
კალათბურთი რუსეთში პოპულარული სპორტის სახეობაა. რუსეთის ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები საბჭოთა კავშირის ეროვნული საკალათბურთო ნაკრების „მემკვიდრეა“ და მას მოგებული აქვს რამდენიმე საერთაშორისო ტიტული.
რუსეთი არის რამდენიმე საერთაშორისოდ ცნობილი კალათბურთელის სამშობლო: მათ შორის აღსანიშნავია 2016 წლის NBA-ის ჩემპიონი ტიმოფეი მოზგოვი.
ევროპულ კლუბურ შეჯიბრებებში PBC CSKA მოსკოვი მეორე ყველაზე წარმატებული გუნდია.
სქოლიო
კატეგორია:სპორტი რუსეთში
ბოხნიის მარილის შახტა
ბოხნიის მარილის მაღარო (kopalnia soli w Bochni) — მსოფლიოს ერთ-ერთი უძველესი და პოლონეთში ყველაზე ძველი მარილის საბადო. მდებარეობს ბოხნიაში. მაღარო გაიხსნა XII-XIII საუკუნეებში, როდესაც ბოხნიაში პირველად აღმოაჩინეს მარილი. მაღარო იყო სამეფო კომპანია Żupy krakowskie-ს (კრაკოვის მარილის სამუშაოები) ნაწილი.
მაღარო პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ რაღაც პერიოდიდ დაიხურა. 1981 წელს მაღარო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად გამოცხადდა. პოლონეთის ეროვნული მემკვიდრეობის საბჭოს 2000 წლის 6 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით მას ოფიციალურად მიენიჭა ეროვნული ისტორიულ მემკვიდრეობის მონუმენტის სტატუსი (Pomnik historii).
ისტორია
შახტის ერთიანი სიგრძე 4,5 კილომეტრია, სიღრმე — 330–468 მეტრი ზედაპირიდან და 16 დონისგან შედგება. 2013 წელს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიას როგორც ველიჩკის მარილის შახტის გაფართოება დაემატა.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პოლონეთში
უნჰიეონგუნგი
250px|მინი|ირო-დანგი, უნჰიეონგუნგი - [[სეული, კორეა]] უნჰიეონის სასახლე (운현궁), აგრეთვე ცნობილი როგორც უნჰიეონგუნგის სამეფო რეზიდენცია — ყოფილი კორეის სამეფო რეზიდენცია, რომელიც მდებარეობს 1144-10 უნნ-ნი-დონგში, სეული, სამხრეთ კორეა. ის თავდაპირველად იყო პრინც რეგენტის დაევონ-გუნის რეზიდენცია, რომელიც იყო ჩოსონის დინასტიის მმართველი XIX საუკუნეში, ასევე იმპერატორ გოჯონგის მამა. თავად გოჯონგიც ამ რეზიდენციაში ცხოვრობდა, მანამ, სანამ 12 წლის ასაკში ტახტზე არ ავიდა. ამაჟამად ის არის მუზეუმი და ღიაა საზოგადოებისთვის.
ისტორია
250px|მინი|უნჰიეონის სასახლე (운현궁) 250px|მინი
მისი ტერიტორია თარიღდება XIV საუკუნით. ადრეული შენობები დაზიანდა და განადგურდა დროთა განმავლობაში, მაგრამ ზოგიერთი მათგანი მაინც შემორჩა დღემდე. როდესაც უნჰიეონგუნგი დედოფალი დედა ჯოს განკარგულებაში იყო ის გადაკეთდა გრანდიოზულ კომპლექსად, რომელსაც ოთხი კარიბჭე ჰქონდა.
დღევანდელი ნაგებობა შედარებით პატარაა მის წინა შენობასთან შედარებით, დღესდღეობით დუკსუნგის ქალთა უნივერსიტეტი ფლობს მისი ტერიტორიის ნაწილს, ასევე სხვა პატარა ტერიტორიებს, რომელშიც შედის უნჰიეონის სამეფო ბაღი და ბიეოლჰადანგ ჰანოკის სასტუმრო. დარჩენილი კომპლექსი შეიცავს:
სტრუქტურა
ინტერიერის ზოგიერთი ნაწილი განაახლეს და შეიცავს სხვადასხვა მანეკენებს, მათი ჩაცმულობაა კი ზუსტად შეესაბამება სხვადასხვა დროის კორეის ისტორიის ჩაცმულობას. კომპლექსი შეიცავს პატარა მუზეუმს. რეზიდენცია ღიაა საზოგადოებისთვის. მისი დათვალეიერება და შესვლა ფასიანია.
ნორაკდანგის დარბაზი
ნორკადანგის არის ყველაზე დიდი შენობა კომპლექსის შიგნით, ასევე გამოყოფილია ტერიტორია, სადაც მეფე გოჯონგისა და იმპერატრიცა მიეონგსეონგის ქორწილია განსახიერებული. ნორაკდანგი ასევე იყო ერთ-ერთი იმ ორი რეზიდენციიდან, რომელიც ქალებისთვის იყო განკუთვნილი.
ტრადიციული საქორწილო ცერემონია იმართებოდა ნორაკდანგში. 200px|მინი|მარცხნივ|სუჯიკსა უნჰიეონგუნგის
ნოანდანგის დარბაზი
ნოანდანგი არის ადგილი, სადაც ჰეუნგსეონ დაევონგუნი იღებდა სტუმრებს და იყო დასასვენებელი ადგილი მამაკაცებისთვის. დარბაზი არ იყო მხოლოდ მოსასვენებელი და გასართობი ადგილი. ჰეუნგსეონ დაევონგუნი, როგორც მამა ახალგაზრდა იმპერატორის, ყველა საქმიანობას აკეთებდა ნოანდანგში.
იროდანგის დარბაზი
იროდანგი არის სარეზიდენციო კომპლექსში ერთ-ერთი ორი იმ ორი რეზიდენციიდან, რომელსაც იყენებდნენ ქალები.
სუჯიკსა
სუჯიკსა არის მარჯვენა შესასვლელის პატარა მწკრივი ოთახებისა. ეს ოთახები განკუთვნილი იყო მოსამსახურეებისა და გუარდიის საცხოვრებლად.