cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალევის ეკლესია
ისტორია
ალევის სამებას მდიდარი სახნავ-საძოვრები ჰქონდა. ეკლესიაში დაცული ძვირფასი ნივთების დიდი ნაწილი XIX საუკუნეში, 1870 წლის შემდეგ დაიტაცეს – ზოგი მათგანი ნახა და აღწერა პლატონ იოსელიანმა, ექვთიმე თაყაიშვილს კი ეს ნივთები აღარ დახვედრია.
ტაძარსა და გალავანს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნულმა სააგენტომ ძეგლის რეაბილიტაცია 2014 წელს დაიწყო. მოეწყო თავდაპირველი იერსახის მქონე მდგრადი სახურავი — მწვანე კრამიტი, რომლის ფერიც არქეოლოგიური კვლევის შედეგად გამოვლენილი ავთენტური კრამიტის მიხედვით განისაზღვრა.
სქოლიო
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ესაიაშვილი
საკუთარი სახელი ესაიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ხოჯორნი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 635 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Buchema
Buchema — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კოსტა-რიკა 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კოსტა-რიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავლიპი ზურაბაშვილი
ბიოგრაფია
ავლიპი ზურაბაშვილი დაიბადა 1902 წლის 15 თებერვალს სიღნაღის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოდბისხევში. 1920 წელს დაამთავრა თბილისის რეალური სასწავლებელი, ხოლო 1927 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1927–1930 წლებში ჯერ უნივერსიტეტის ფსიქიატრიის კათედრის ასისტენტი და შემდეგ დოცენტია. 1930–1938 წლებში ლენინგრადში პავლოვის სახელობის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის და ბეხტერევის სახელობის ფსიქონევროლოგიური ინსტიტუტის ასპირანტი და შემდეგ უფროსი მეცნიერ მუშაკია. 1938–1950 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის მორფოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი, 1938–1964 წლებში — თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ფსიქიატრიის კათედრის გამგე. 1946 წელს ხდება საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე. იყო იუნესკოსთან არსებული ტვინის შემსწავლელი ორგანიზაციის (იბრო) წევრი, არაერთი საზოგადოების საპატიო წევრი.
1938 წლიდან — საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1938–1957 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ფსიქიატრიის კათედრის გამგე. გამოქვეყნებული აქვს 400-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, 20-ზე მეტი მონოგრაფია, რომელთა ნაწილი თარგმნილია რუსულ, ფრანგულ, იტალიურ, გერმანულ და სხვა ენებზე.
ზურაბაშვილის გამოკვლევები ძირითადად ეხება კლინიკური ფსიქიატრიისა და ნეირომორფოლოგიის საკითხებს. მან ახლებურად გააშუქა სინაფსების არქიტექტონიკა და პათოარქიტექტონიკა, მოგვცა მხედველობის ბორცვების ონტოგენეზური კლასიფიკაცია, შექმნა ასოციაციური ცდას ორიგინალური მეთოდი, განავითარა დებულებანი ფსიქონევროლოგიაში პერსონოლოგიური კვლევის მნიშვნელობის შესახებ. ფსიქოლოგიასა და კლინიკურ ფსიქოლოგიაში იკვლევდა ეთიკის, მორალისა და ჰუმანიზმის პრობლემებს. სამეცნიერო მოღვაწეობის პირველ ნახევარში იკვლევდა ადამიანთა და ცხოველთა ცენტრალური ნერვული სისტემის (ქერქი და უახლოესი ქერქქვეშა) ნატიფი სტრუქტურის (ციტოარქიტექტონიკა, ფიბრილოარქიტექტონიკა, სინაფსოარქიტექტონიკა), აგრეთვე ნეიროდინამიკური ფსიქიატრიის პრობლემებს. ავლიპი ზურაბაშვილმა ადამიანის დიდი ჰემისფეროების ქერქის ონტოგენეზის შესწავლისას მოგვცა შრეების განვითარების მთელი რიგი კანონზომიერებანი. ირკვევა, რომ სტრატიგრაფიული პროცესი განიხილება ორ ეტაპად: შრეების განვითარება პარკუჭის მახლობლად და ძირითადი ქერქული შრეების განვითარება. მეორე პროცესი იწყება პირველზე საკმაოდ გვიან და გრძელდება დიდი ჰემისფეროების ქერქის განვითარების პერიოდის მთელ მანძილზე. პროფესორმა ზურაბაშვილმა ნეირომორფოლოგიაში შექმნა სპეციალური კვლევითი მიმართულება „სინაფსოარქიტექტონიკის“ და „პათოსინაფსოარქიტექტონიკის“ სახელწოდებით.
1947 წელს რუსულ ენაზე გამოაქვეყნა შემაჯამებელი ნაშრომი „სინაფსები“. აღნიშნული შემაჯამებელი მონაცემები ადამიანის ქერქისა და ქერქქვეშა უბნების სინაფსოარქიტექტონიკის შესახებ გამოქვეყნებული იყო გერმანიაში პროფესორ ვ. კირშევის მიერ. ავლიპი ზურაბაშვილის კლინიკურ-მორფოლოგიური და ექსპერიმენტულ-მორფოლოგიური გამოკვლევები დიდი ჰემისფეროების ქერქის რევერზიბილობის, ე.ი. აღდგენადობის პრობლემის შესახებ მეტად საინტერესოა არა მარტო ავთვისებიანად მიმდინარე შიზოფრენიული პროცესის ნატიფი მორფოლოგიის საკითხებისათვის, არამედ ხსენებული გამოკვლევები მნიშვნელოვანი რეაბილიტაციის საკითხების გადაწყვეტისას ამ დაავადების დროს.
მნიშვნელოვანია ავლიპი ზურაბაშვილის გამოკვლევები ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქოლოგიის შესახებ. კლინიკურ-ფსიქოპათოლოგიურად შეისწავლა რეაქტიული ბუნების შიზოფრენიის მაგვარი მდგომარეობები. ზურაბაშვილის დებულებამ შიზოფრენიის დროს პრეფიქსოზური სიმყიფის შესახებ და აგრეთვე მისმა შეხედულებამ პარაშიზოფრენიის თავისებურებათა შესახებ დიდი გამოხმაურება ჰპოვა უცხოეთის არაერთ ქვეყანაში (საფრანგეთში, შვეიცარიაში, აშშ-ში). დიდ ყურადღებას უთმობდა მის მიერვე განვითარებულ პრინციპებს პიროვნული, ე.ი. პერსონოლოგიური, ანუ ეგოფსიქოთერაპიული, მკურნალობის შესახებ.
დაჯილდოებულია ლენინის 3 და სხვა მრავალი ორდენითა და მედლით. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში. თბილისის საპატიო მოქალაქე (1983). თბილისში არის ავლიპი ზურაბაშვილის ქუჩა.
სქოლიო
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი ფსიქიატრები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1983) კატეგორია:სსრკ-ის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ა
Incomplete (ფიშის სიმღერა)
Incomplete — სინგლი ვოკალისტ და მუსიკოს ფიშის მეექვსე სოლო-ალბომიდან Raingods with Zippos. იგი გამოვიდა 1999 წელს, სიმღერა არის ჩაწერილი ელიზაბეთ ანტვისთან ერთად.
741
თარიღი უცნობია
*
Incomplete (ფიშის სიმღერა)
სიმღერები
კატეგორია:ფიშის სიმღერები
ეძგვერაძე
საკუთარი სახელი ეძგვერაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ხელოვნების ეროვნული გალერეა (ვაშინგტონი)
thumb|250px|ეროვნული გალერეის აღმოსავლეთის შენობა ხელოვნების ეროვნული გალერეა (National Gallery of Art) — ხელოვნების მუზეუმი ვაშინგტონში, კოლუმბიის ოლქში, მდებარეობს ეროვნულ მოლთან. მუზეუმი დაფუძნდა 1937 წელს კონგრესის მიერ, ხოლო შენობის კონსტრუქციისა და მნიშვნელოვანი სამხატვრო კოლექციისთვის ფონდები გაიღო ენდრიუ მელონმა. სემუელ კრესმა მუზეუმს უსახსოვრა მისი თავდაპირველი იტალიური ხელოვნების კოლექცია.
შენობები
მუზეუმი ორი ნაწილისგან შედგება, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის შენობებისგან, რომლებიც მიწისქვეშა კორიდორითაა დაკავშირებული. მუზეუმის საწყისი შენობა (ამჟამად დასავლეთის ფრთა) გაიხსნა 1941 წლის 17 მარტს. არქიტექტორ ჯონ რასელ პოუპის დაპროექტებული შენობა ნეო-კლასიკურ სტილშია გიგანტური სვეტებიანი პორტიკოთი და მასიური თაღით პანთეონის მსგავსად (პოუპის მეორე ღირსშესანიშნავი ქმნილების - ჯეფერსონის მემორიალის - მსგავსად), სიმეტრიული გვერდითი ფრთების გარდა. აღმოსავლეთის შენობის დიზაინი (ი. მ. პეი) ასევე გეომეტრიულია, მაგრამ უფრო ფრაგმენტული და სწორკუთხოვანია დასავლეთის შენობის ცივ კლასიკურობასთან შედარებით; ზემოდან ის ერთმანეთში გადაჯაჭვულ ალმასებს წააგავს. აღმოსავლეთის შენობა გაიხსნა 1978 წელს. გალერეამ 1999 წელს ასევე გახსნა სკულპტურათა ბაღი დასავლეთის შენობის გვერდით.
კოლექცია
დასავლეთის შენობას ევროპელ ხელოვანთა ფერწერისა და სკულპტურათა ინტენსიური კოლექცია გააჩნია შუასაუკუნეებიდან მოყოლებული გვიანდელ მე-19 საუკუნემდე, მე-20 საუკუნემდელ ამერიკელ ხელოვანთა ნამუშევრებთან ერთად. სხვა მრავალთა შორის ამ კოლექციაშია ვერმეერის, რემბრანდტის, მონეს, ვან გოგის მნიშვნელოვანი ტილოები და ასევე დასავლეთ ნახევარსფეროში არსებული ლეონდარდო და ვინჩის ერთადერთი ფერწერული ტილო.
აღმოსავლეთის შენობა თანამედროვე ხელოვნებაზე აკეთებს აქცენტს და მის კოლექციაშია პიკასო, მატისი, ჯეკსონ პოლოკი, ენდი ვარჰოლი და ალექსანდერ კალდერი. ამავე შენობაშია გალერეის მთავარი ადმინისტრაციული ოფისები და დიდი კვლევითი ცენტრი.
დასავლეთის შენობის დასავლეთით, მე-7 ქუჩის გადაღმა, მდებარეობს ეროვნული გალერეის სკულპტურათა ბაღი. 25.000 კვ.მ. ბაღი გაშენებულია დიდი მრგვალი შადრევნის ირგვლივ, რომელსაც ზამთარში საციგურაო მოედნად იყენებენ და მას ირგვლივ ქვის ამფითეატრი აკრავს. აქ გამოფენილ სკულპტურათა შორის არის ჟან მიროს, ლუიზა ბურჟუას, როი ლიხტენშტეინისა და ჰექტორ გიმარდის ნამუშევრები.
ხელოვნების ეროვნული გალერეა კერძო-სახალხო პარტნიორობის მხარდაჭერით არსებობს. აშშ-ის ფედერალური მთავრობა გამოჰყოფს ფონდებს ყოველწლიურად მუზეუმის შენახვისათვის. თუმცა მთელი მხატვრული კოლექცია, ისევე როგორც მუზეუმის სპეციალური პროგრამები პირადი დონაციებითა და ფონდებით საშუალებით ხორციელდება. მუზეუმი სმითსონიანთა ინსტიტუტთანაა აკრედიტებული, თუმცა ის დამოუკიდებლად იმართება.
როგორც სამთავრობო დაწესებულებაში, შესვლა ეროვნულ გალერეაში უფასოა. მუზეუმი ღიაა ყოველდღიურად დილის 10-დან საღამოს 5-მდე (კვირას 6-მდე) მთელი წლის განმავლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუზეუმები
სხივფარფლიანი თევზები
სხივფარფლიანი თევზები აერთიანებს ყველა თანამედროვე თევზის 97%-ს; მათ შორისაა 26 ათასზე მეტი სახეობა, დაახლ. 4500 გვარი და 500-ზე მეტი ოჯახი. ხერხემლიანი ცხოველების ყველაზე მრავალფეროვანი ჯგუფია. ხანგრძლივმა ევოლუციამ, რასაც თან ახლდა ფართო ადაპტიური რადიაცია, განაპირობა ამ თევზების მორფოლოგიური და ეკოლოგიური თავისებურებების ასეთი მრავალფეროვნება. ცხოვრობენ მტკნარ წყლებსა და ზღვებში, მთის ნაკადულებსა და ტბებში, მზით განათებულ მარჯნის რიფებსა და სინათლეს მოკლებულ გამოქვაბულებში, ოკეანეების ღრმულებში; ზოგიერთმა თევზმა შეიძინა წყლიდან ამოხტომის და მასზე ლივლივის ან წყლის გარეთ ხანგრძლივად ყოფნის უნარი (ნოტიო ტროპიკების ატმოსფეროში — ხტუნიები). მრავალფეროვანია საკვების მოპოვებისა საშუალებები და კვების სპექტრი.
კლასიფიკაცია
თანამედროვე სხივფარფლიანი თევზების კლასიფიკაციის ყველაზე გავრცელებული კლადოგრამა იხილეთ ქვემოთ:
აკაკი ხორავა
აკაკი ალექსის ძე ხორავა (დ. 17 აპრილი, 29 აპრილი, 1895, სოფ. ოჩხომური, ახლანდელი ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტი ― გ. 23 ივნისი, 1972, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი და პედაგოგი. ქართული საბჭოთა თეატრის ერთ-ერთი ფუძემდებელი,  სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1936). სკკპ-ის წევრი 1939 წლიდან.
ბიოგრაფია
1915 წელს დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია. სწავლობდა კიევისა (1915–1917) და თბილისის (1919)უნივერსიტეტების სამედიცინო ფაკულტეტზე. მონაწილეობდა სცენისმოყვარეთა წარმოდგენებში, მათ შორის თბილისის მუშათა ცენტრალურ კლუბსა და სახალხო სახლში. 1922 წელს შევიდა აკაკი ფაღავას თეატრალურ სტუდიაში. პროფესიულ სცენაზე პირველად გამოვიდა 1923 წელს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრში (ხეცია, დადიანის „გეგეჭკორი“), სადაც სიცოცხლის ბოლომდე მოღვაწეობდა, 1935 წლიდან იყო მისი ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, 1949–1955 დირექტორი.
ხორავა რეალისტური თეატრალური ხელოვნების უდიდესი ოსტატია. მან მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ქართული და მთელი საბჭოთა თეატრის განვითარების საქმეში. ხორავას ხელოვნებაზე დიდი გავლენა მოახდინეს კოტე მარჯანიშვილმა და სანდრო ახმეტელმა. საუკეთესო როლები: იოქანაანი ( ოსკარ უაილდის „სალომე“), ანდუყაფარი (  გიორგი ერისთავის „გაყრა“), უსახელო (  ერნსტ ტოლერის „კაცი-მასა“), ლაერტი (უილიამ შექსპირის „ჰამლეტი“), ბერსენევი (ბორის ლავრენიოვის „რღვევა“), ანზორი (სანდრო შანშიაშვილის „ანზორი“), არგიშდი (შალვა დადიანის  „თეთნულდი“), კარლ მოორი (ფრიდრიხ შილერის „ყაჩაღები“), პლატონ კრეჩეტი (ალექსანდრე კორნეიჩუკის „პლატონ კრეჩეტი“), არსენა ( სანდრო შანშიაშვილის „არსენა“), პედრო ( გიორგი მდივნის „ალკაზარი“), ოტელო (  უილიამ შექსპირის„ოტელო“, ეს როლი საბჭოთა სამსახიობო ხელოვნების შედევრად ითვლება), ივანე მრისხანე (ვლადიმერ  სოლოვიოვის „დიდი ხელმწიფე“), ოიდიპოსი (სოფოკლეს „ოიდიპოს მეფე“), სირანო ( ედმონ როსტანის „სირანო დე ბერჟერაკი“), ტარიელი (ლეო ქიაჩელის „ტარიელ გოლუა“), ბორის გოდუნოვი (ალექსანდრე პუშკინის „ბორის გოდუნოვი“) და სხვა.
ხორავა იყო გმირულ-რომანტიკული პლანის, დიდი ტრაგიკული პათოსის მსახიობი. გამოირჩეოდა იშვიათი გარეგნობით, მგზნებარე ტემპერამენტით, მდიდარი ხმით, განცდის სიმართლით, გმირული სულისკვეთებით, სცენური მომხიბვლელობით, გარდასახვის ოსტატობით, მასშტაბურობით.
1924 წლიდან იღებდნენ კინოში. როლებში: გიორგი სააკაძე („გიორგი სააკაძე“, 1942-1943), სკანდერბეგი („ალბანეთის დიადი მეომარი სკანდერბეგი“, 1953), გიჟუა („რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ!“, 1965) და სხვა.
ხორავა ეწეოდა საზოგადოებრივ მოღვაწეობას. შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის ერთ-ერთი დამაარსებელი, იყო მისი დირექტორი (1939–1949) და პედაგოგი 1939 წლიდან (1947 წლიდან პროფესორი); საქართველოს თეატრალური საზოგადოების ერთ-ერთი დამაარსებელი (1945), 1945–1947, 1957–1960 მისი თავმჯდომარე. სსრკ I-IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. ხუთგზის სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1941, 1943, 1946 - ორჯერ, 1951).
1972 წელს ხორავას სახელი მსახიობის სახლს (თბილისი). დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 2 შრომის წითელი დროშის ორდენით, 2 წითელი ვარსკვლავის ორდენითა და მედლებით.
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სსრკ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:მთაწმინდის პანთეონში დაკრძალულები
ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში
ამერიკული კინოაკადემიის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში — ერთ-ერთი ჯილდო ოსკარის ფინოფესტივალზე, რომელიც იმართება ყოველწლიურად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ჯილდოს ამერიკის კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემია გადასცემს კინემატოგრაფიაში მომუშავე ხალხს. ყველაზე მეტჯერ ჯილდო მიიღო უოლტერ ბრენანმა (სამჯერ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსკარი
კარმენი (ჩრდილოეთი დავაო)
კარმენი (ოფიციალურად კარმენის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Carmen; Bayan ng Carmen) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 82 018 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ დავაოს მუნიციპალიტეტები
პოლარული ღამე
thumb|250px|პოლარული ღამე (5 იანვარი 14:49) [[ვორკუტაში]] პოლარული ღამე — პერიოდი, როცა მზე 24 საათზე (ანუ ერთ დღე-ღამეზე) მეტ ხანს არ ჩანს ჰორიზონტზე. ყველაზე მოკლე პოლარული ღამე (თითქმის ორი დღე-ღამე) გვხვდება განედზე ≈ 67° 24′ ჩ. გ., რომელიც განსაზღვრულია, როგორც ჩრდილოეთ პოლარული წრის განედი ≈ 66° 34′ ჩ. გ., რომელზეც დამატებულია მზის დისკოს რადიუსი (15-16′) და ატმოსფერული რეფრაქციის სიდიდე (ზღვის დონეზე საშუალოდ 35′); ყველაზე გრძელი — სამხრეთ პოლუსზე, 6 თვეზე ოდნავ ნაკლები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია კატეგორია:ბუნებრივი მოვლენები
იანვარი 2006
იანვარი 2006 : ← - იანვარი - თებერვალი - მარტი - აპრილი - მაისი - ივნისი - ივლისი - აგვისტო - სექტემბერი - ოქტომბერი - ნოემბერი - დეკემბერი- →
10 იანვარი
კატეგორია:2006 წლის თვეები
Arc of the Curve
Arc of the Curve — სინგლი ვოკალისტ და მუსიკოს ფიშის მეცხრე სოლო-ალბომიდან 13th Star. იგი გამოვიდა 2008 წლის 3 მარტს. დისკზე შეტანილია სიმღერის შემოკლებული და ალბომის ვერსიები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფიშის სიმღერები
Buchema dichroma
Buchema dichroma — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კარლსრუე
კარლსრუე (Karlsruhe) — ქალაქი გერმანიაში, მდინარე რაინის მახლობლად (უკავშირდება არხით), ბადენ-ვიურტემბერგის მხარეში. 285,812 ათ. მცხოვრები (2006). დიდი სატრანსპორტო კვანძი, სამდინარო ნავსადგური. გერმანიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილის საწვავის განმანაწილებელი ცენტრი (ნავთობი კარლსრუეში მიდის მარსელიდან წყლის გზითა და ნავთობსადენით). ნავთობსახდელი ქარხანა, სატრანსპორტო და ელექტრო მანქანათმშენებლობა, ლითონდასამუშავებელი, ქიმიური, პოლიგრაფიული, კვების მრეწველობა. კარლსრუედან 10 კმ-ზე არის ატომური კვლევის ცენტრი (ლეოპოლდსჰაფენი). უნივერსიტეტი, სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო აკადემია, ბადენის მხარის მუზეუმი (სიძველეთა კოლექცია), სამხატვრო მუზეუმი.
ქალაქი გაშენებულია რადიალურ-წრიული გეგმით. ბაროკოს სტილის სასახლიდან (1752-82, არქიტექტორი ლ. ფ. დე ლა გეპიერი, ფ. ა. კესლაუ) ჩრდილოეთისკენ მარაოსებრ იშლება საპარკო ხეივნები, ხოლო სამხრეთისკენ - ქალაქის ქუჩები. XIX საუკუნის I მესამედში არქიტექტორმა ფ. ვაინბრენერმა კარლსრუეში ააგო კლასიცისტური შენობები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
კოსტა-რიკა 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კოსტა-რიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სან-მარტინის ტბა
სან-მარტინის ტბა (Lago San Martín) ან ო'ჰიგინსი (Lago O'Higgins) — ფიორდისებური ტბა ჩილესა და არგენტინაში. მდებარეობს აისენის რეგიონის (ჩილე) და სანტა-კრუსის პროვინციის (არგენტინა) ტერიტორიაზე. ტბა ცნობილია სან-მარტინის სახელით არგენტინაში, ხოლო ო’ჰიგინსის სახელით ჩილეში.
ტბის ფართობია 1058 კმ², უდიდესი სიღრმე 836 მ. მდებარეობს ზღვის დონიდან 250 მ სიმაღლეზე. იგი ამერიკის ყველაზე ღრმა ტბაა. ერთვის მდინარე მაიერი და კიდევ რამდენიმე პატარა ნაკადული, ხოლო გამოედინება მდინარე პასკუა, რომლის საშუალებითაც დაკავშირებულია წყნარ ოკეანესთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს ტბები კატეგორია:არგენტინის ტბები
ლეჩო
მინი|უნგრული ლეჩო ლეჩო (ინგლისური: Lecho, /ˈlɛtʃoʊ/ LETCH-oh; უნგრული: lecsó [ˈlɛt͡ʃoː]; ჩეხური და სლოვაკური: lečo; გერმანული: Letscho; პოლონური: Leczo; რუსული და უკრაინული: лечо) - უნგრული სქელი ბოსტნეულის წვნიანი, რომელიც მზადდება ყვითელი, წვრილი წიწაკით, პომიდორით, ხახვით, მარილით და დაფქვილი ტკბილი ან/და ცხარე პაპრიკით. ეს კერძის საბაზისო რეცეპტია, მაგრამ შესაძლებელია დამატებითი ინგრედიენტების გამოყენებაც სურვილისამებრ. ხახვს და წიწაკას ჩვეულებრივ ღორის ქონში, ბეკონის ცხიმში ან მზესუმზირის ზეთში მოთუშავენ. ასევე, ნიორი შეიძლება იყოს ტრადიციული ინგრედიენტი. ითვლება ტრადიციულ საკვებად ჩეხურ, სლოვაკურ და ხორვატულ სამზარეულოებშიც და ასევე ძალიან გავრცელებულია პოლონეთში, ავსტრიასა და ისრაელში.
უნგრული რეცეპტების უმრავლესობა რეკომენდაციას უწევს კერძში უნგრული ცვილის წიწაკის ყველაზე მსუბუქ, არაცხარე სახეობის გამოყენებას, რომელიც, სეზონურად აგვისტო-ოქტომბერში მოდის. ამ სეზონზეა მინდვრის პომიდორისთვის საუკეთესო პირობებიც. სხვა რეცეპტები რეკომენდაციას უწევენ ბულგარულ წიწაკასაც, როგორც ალტერნატიულ ინგრედიენტს ან ბანანის წიწაკა.
ნაირსახეობები
ლეჩოს რეცეპტები საკმაოდ მრავალფეროვანია, მაგრამ თითოეული მათგანი შეიცავს მთავარ ინგრედიენტებს: პომიდორს, წიწაკასა (რომელიც შეიძლება იყოს როგორც ცხარე, ისე არაცხარე) და ხახვს, ხოლო მარილს - გემოვნებით. ძირითადად, მას ასევე ურევენ დაფქვილი წითელი წიწაკის მარცვლებს და წვრილად დაჭრილ ნიორს. ამასთანავე, ზოგიერთ რეცეპტში შეიძლება დაფნის ფოთლის, დაფქვილი შავი პილპილის ან ბეგქონდარას (ან ქონდარის) გამოყენებაც, მაგრამ ისინი არ არის კერძის თავდაპირველი ვერსიის ნაწილი. სრულყოფილი ლეჩოს დასამზადებლად საჭიროა, გამოიყენებოდეს შებოლილი ბეკონის დამდნარი ცხიმი (თუმცა, ჩვეულებრივ ზეთსაც საკმაოდ ხშირად იყენებენ). ამ ცხიმში მოთუშავენ დაჭრილ ხახვს მანამ, სანამ მისი კუთხეები ღია ყავისფერ ფერს არ მიიღებს. შემდეგ, მასას ემატება წიწაკის ნაჭრები, რომელიც, საბოლოოდ, ხრაშუნა ხდება. პომიდორს მხოლოდ ბოლოს ამატებენ, რადგან, სხვა შემთხვევაში, ის ასველებს ხახვსა და წიწაკას.
ლეჩოს დამზადება შეიძლება მოხარშული ბრინჯით ან გახეხილი კვერცხითაც. მას ხშირად მიირთმევენ თბილი კეძთან, მაგალითად შემწვარ თევზთან ერთად, არაჟანის თანხლებით ან ბლინში შეხვეულს. ბევრი რეცეპტი ძეხვსაც შეიცავს (ე.წ. "kolbász", როგორიცაა lecsókolbász, რომელიც სპეციალურად ამ კერძში გამოყენების მიზნით მზადდება ან ძეხვი Debrecener), განსაკუთრებით ბეკონს ან ფრანკფურტერის ძეხვს. ზოგიერთ შემთხვევაში, მოხარშული კვერცხის ნაჭრებს ან ათქვეფილი კვერცხის (რომელიც ასქელებს მას) მასასაც უმატებენ. ხორცის დამატების შემთხვევაში, მას თავიდანვე ამატებენ კერძში და წვავენ ხახვთან და წიწაკის ნაჭერებთან ერთად. მინი|გერმანული ლეჩო ღორის ხორცის შნიცელთან ერთად ლეჩო ძალიან წააგავს ფრანგულ კერძს, რატატუის და მის მსგავსად სადილზე მიირთმევენ, ცარიელს ან პურთან ერთად. ლეჩოს ასევე მიირთმევენ სხვადასხვა კერძის თანხლებით, როგორიცაა: შემწვარი ქათამი, ხოხობი, ღორის ხორცი, საქონლის ხორცი ან სტეიკი. უნგრეთში საყოველთაოდ მიიჩნევა, რომ საუკეთესო ლეჩო მზადდება ღია ცეცხლზე "bogrács-ში" (ქვაბში). უნგრეთში კერძი ძალიან პოპულარულია და საკუთარი ფესტივალებიც კი აქვს.
გერმანიაში lecsó მოიხსენიება როგორც Letscho და ხშირად იყენებენ როგორც სოუსს, რომელსაც სხვადასხვა კერძებს ამატებენ. იგი ჩვეულებრივ მზადდება პომიდვრის, წიწაკისა და ხახვისგან, სხვა რეგიონალურ დამატებით ინგრედიენტებთან ერთად.
პოლონეთში ლეჩოს (უწოდებენ leczo-ს) ჩვეულებრივ ამზადებენ წითელი წიწაკის, ყაბაყის, პომიდვრის, ხახვისა და ნივრისგან, ხშირად ამატებენ ძეხვს და ჩილის პილპილს, როგორც სანელებელს. ლეჩოს მიირთმევენ ცხელს და საკმაოდ ცხარეს, ისევე, როგორც უნგრეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული კერძები კატეგორია:უნგრული სამზარეულო
კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო სცენარისთვის
კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო სცენარისთვის (ფრან.: Prix du scénario) — კანის კინოფესტივალის ჯილდო. აღნიშნული ჯილდოს მფლობელს ირჩევს ჟიური ფესტივალის ოფიციალურ შერჩევაზე. ჯილდო დაწესებულია 1949 წლიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანის კინოფესტივალი
742
თარიღი უცნობია
*
ჩანახჩი
ჩანახჩი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ახკერპის თემში. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე შულავრის (ხრამის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1070 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 60 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 248 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალეპოს ეროვნული მუზეუმი
მუზეუმის ისტორია
2016 წლის ივლისში, მუზეუმს, აჯანყებული ძალების მიერ ნასროლი მრავალი რაკეტა და ნაღმტყორცნები მოხვდა. მან დიდი ზიანი მიაყენა შენობის სახურავს და სტრუქტურას. კოლექციის უმეტესი ნაწილი უკვე ევაკუირებულია, მაგრამ გამოითქვა შეშფოთება იმ ნივთებთან დაკავშირებით, რომელთა გადაადგილება შეუძლებელია.
კოლექციები
მუზეუმში გამოფენილია ყველა ისტორიული პერიოდის საგნები. თუმცა, მუზეუმის უმეტესი ნაწილი რკინის ხანას და ისლამურ პერიოდს ეძღვნება. მუზეუმის შესასვლელი არის ტაძრის კარიბჭე, ქალი სფინქსით, რკინის ხანიდან (ძვ. წ. IX საუკუნე).
Საწყისი სართული
პირველი სართული ორი ნაწილისგან შედგება: პრეისტორიული კულტურისა და ძველი სირიის ცივილიზაციების განყოფილებისაგან. პირველი განყოფილება არის დიდი დარბაზი, რომელიც შეიცავს ადამიანთა ნივთებისა და ინსტრუმენტების უამრავ ნიმუშს ქვის ხანიდან, რომლებიც აღმოჩენილია ალეპოში, აინ დარასა და ებლაში. ის ასევე შეიცავს უძველეს ცივილიზებულ ადამიანთა თავშესაფარს, რომელიც ჩამოტანილია მურეიბეთიდან. მეორე ნაწილი იყოფა დარბაზების ჯგუფებად, კლასიფიცირებულია გეოგრაფიულად, სირიის რეგიონების მიხედვით და ეძღვნება სირიის უძველეს ცივილიზაციებს. ჰამას და უგარიტის, ბრინჯაოს ხანის მრავალი ობიექტი გამოფენილია დარბაზებში, ქანდაკებები და მარის ლურსმული დამწერლობა, ასევე მაქს მალოვანის მიერ ტელ ბრაკის ადგილას აღმოჩენილი ნაჭრები. უფრო მეტიც, რკინის ხანის მასალები და ასურული სტილის ქანდაკებები, ალ-ჯაზირის რეგიონის არქეოლოგიური ძეგლებიდან და ევფრატის რეგიონიდან იქნა ნაპოვნი.
ამ განყოფილების ძირითადი დარბაზებია:
კოსტა-რიკა 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1976 წელს, კანადის ქალაქ მონრეალში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
ალეპოს ეროვნული მუზეუმი
Მეორე სართული
მუზეუმის ზედა სართული შეიცავს სამ განყოფილებას:
კოსტა-რიკა 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კოსტა-რიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ალეპოს ეროვნული მუზეუმი
ეზო
მუზეუმის შიდა ეზოში არის უძველესი ხეთური და რომაული მითოლოგიური პერსონაჟების უზარმაზარი ბაზალტური ქანდაკებები და მესამე საუკუნის დიდი მოზაიკური ფიგურა. გარე ეზოში გამოფენილია ასურული, არამეული, ბიზანტიური და არაბული ცივილიზაციების ძეგლები.
დორის ძიებაში
დორის ძიებაში (Finding Dory) — ამერიკული სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი, შექმნილი პიქსარის ანიმაციური სტუდიის მიერ. ფილმის რეჟისორია ენდრუ სტენტონი. მთავარ პერსონაჟებს ახმოვანებენ ალბერტ ბრუკსი, ელენ დეჯენერესი, ედ ონილი, კეიტლინ ოლსონი, ტაი ბურელი, დაიან კიტონი, ევგენი ლევი და ალექსანდერ გულდი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2016 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები
Buchema granulosa
Buchema granulosa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
კუჭულა
კუჭულა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტში, ოქტომბრის თემში (სოფლები: აგოთა, გოგინიძეები, კუჭულა, მეძიბნა, ოქტომბერი). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადის - მდინარე მერისის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 450 მ სიმაღლეზე, დაბა ქედიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 201 კაცი.
Zoe 25
„Zoe 25“ — სიმღერა და მეორე სინგლი შოტლანდიელ ვოკალისტ და მუსიკოს ფიშის მეცხრე სოლო-ალბომიდან 13th Star. იგი გამოვიდა 2008 წლის 6 ოქტომბერს. დისკზე ასევე შეტანილია სიმღერების „Dark Star“ და „13th Star“ საკონცერტო ვერსიები, ჩაწერილი ამსტერდამში, 2008 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფიშის სიმღერები
კოსტა-რიკა 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1980 წელს, სსრკ-ის დედაქალაქ მოსკოვში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კოსტა-რიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Conficker
Conficker (აგრეთვე ცნობილი როგორც Downup, Downadup და Kido) — ერთ-ერთი ყველაზე საშიში კომპიუტერული ჭია. ვირუსი პირველად დაიწერა Microsoft Visual C++-ზე და პირველად გაჩნდა 2008 წლის 21 ნოემბერს. ვირუსი უტევს Microsoft Windows ოჯახის ყველა ოპერაციულ სისტემას (დაწყებული Windows 2000 და დამთავრებული Windows 7 და Windows Server 2008 R2). 2009 წლის იანვრისთვის ვირუსმა ზიანი მიაყენა 12 მილიონ კომპიუტერს მთელ მსოფლიოში. 2009 წლის 12 თებერვალს კორპორაცია მაიკროსოფტი დაპირდა 250 000 აშშ დოლარის გადახდას იმ ადამინისთვის, რომელიც მოაწოდებდა მათ ინფორმაციას ვირუსის შემქმენლების შესახებ. .
სქოლიო
კატეგორია:Windows
ჰანს ლუთერი
ჰანს ლუთერი (Hans Luther; დ. 10 მარტი, 1879 — გ. 11 მაისი, 1962) — გერმანელი პოლიტიკოსი. გერმანიის რაიხსკანცლერი 1925–1926 წლებში ვაიმარის რესპუბლიკის დროს.
კატეგორია:ვაიმარის რესპუბლიკა კატეგორია:გერმანიის კანცლერები კატეგორია:გერმანიის რაიხსკანცლერები კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
ახალი კორელია
ახალი კორელია (ოფიციალურად ახალი კორელიის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa New Corella; Bayan ng New Corella) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 57 913 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
კოსტა-რიკა 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კოსტა-რიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოროვანდი
ოროვანდი (Arctium) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეების გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. ღერო სწორმდგომია, სიმაღლე 1–3 მეტრამდე, უხვად დატოტვილი, სქელი ხორცოვანი ფესვით. ფოთლები დიდია, მორიგეობით განლაგებული. ყვავილები იისფერ-მეწამული, შეკრებილია ბურთისებრ კალათებში, საბურველის ფოთოლაკები კაუჭისებურადაა წამახვილებული და ადვილად ეკვრება სხვადასხვა ზედაპირს; ბურთისებრი კალათები შეკრებილია საერთო ფარისებრ ყვავილედში. ცნობილია 10-მდე სახეობა. ჩვეულებრივ, რუდერული და სარეველა მცენარეებია. გავრცელებული არიან ევრაზიისა და აფრიკის (განსაკუთრებით ხმელთაშუაზღვისპირეთის ქვეყნების) ზომიერად თბილ და სუბტროპიკულ ოლქებში; რიგი სახეობები შეტანილია სხვა არატროპიკულ ქვეყნებში, სადაც ველურ ბუნებაში გავრცელდნენ. ოროვანდი გვხვდება მთების ტყიან ფერდობებზე, მდინარეთა ხეობებში, ნაკადულების ნაპირებზე, ნათესებში, ანეულებში, ნაგვიან ადგილებში, საცხოვრებელთან ახლოს, გზების გასწვრივ, ბაღებში. ყველაზე მეტად ცნობილია აბლაბუდისებრი (A. tomentosum) და დიდი ოროვანდი (A. lappa). ყველა სახეობა ადვილად წარმოქმნის ჰიბრიდებს, კარგი თაფლოვანი მცენარეებია და საკმაოდ ძველი დროიდან სამკურნალო მცენარეებად იყენებენ ხალხურ მედიცინაში. ფესვები შეიცავს ინულინს და სხვა ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიერებებს, მისი ნაყენი თმების გამაგრებისათვის გარეგანი მოხმარების საშუალებაა; წყლიანი ნაყენი და ნახარში გამოირჩევა თმის ცვენის საწინააღმდეგო, შარდ- და ოფლსადენი მოქმედებით. ოროვანდის ახალგაზრდა ფესვები და ყლორტები საკვებად ვარგისია.
სქოლიო
კატეგორია:რთულყვავილოვანნი
უოლტერ ბრენანი
უოლტერ ბრენანი (Walter Brennan, 25 ივლისი, 1894 – 21 დეკემბერი, 1974) — ამერიკელი მსახიობი. მიღებული აქვს სამი ოსკარი მეორეხარისხოვანი როლების შესრულებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 1974
უთავო მხედარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაინ რიდის რომანები კატეგორია:1865 წლის რომანები კატეგორია:1866 წლის რომანები
ნიადაგების გეოგრაფია
მინი|ლიოსი გერმანიაში. მინი|ნიადაგის პროფილი (ჩრდილოეთი ირლანდია). ნიადაგების გეოგრაფია — ნიადაგთმცოდნეობის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის ნიადაგის გავრცელების კანონზომიერებებს ნიადაგურ-გეოგრაფიული დარაიონების მიზნით. თავისი კვლევის დანიშნულების მიხედვით ნიადაგების გეოგრაფია დაკავშირებულია ფიზიკურ გეოგრაფიულ მეცნიერებასთან.
არსებობს ზოგადი და რეგიონული ნიადაგების გეოგრაფია.
ნიადაგების გეოგრაფიის კვლევის ძირითადი მეთოდია შედარებით-გეოგრაფია, რომლის მეშვეობითაც ხდება ნიადაგის გეოგრაფიული გავრცელების შესწავლა ნიადაგთწარმომქმნელ ფაქტორებთან დაკავშირებით. გარდა ამისა, ფართოდ იყენებენ კარტოგრაფირებას — ნიადაგების რუკის შედგენას. ნიადაგების გეოგრაფია შეიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს და ვითარდება სოფლის მეურნეობის წარმოების მოთხოვნილებების, ნიადაგების ინვენტარიზაციისა და მათი შეფასების საჭიროებათა შესაბამისად.
რუსეთში ნიადაგების გეოგრაფიას საფუძველი ჩაუყარა ვასილი დოკუჩაევმა. მისმა ნიადაგურ-გეოგრაფიულმა სკოლამ დიდი როლი შეასრულა მსოფლიოს ნიადაგების გეოგრაფიის განვითარებაში, მისი სქემის საფუძველზე შეიქმნა მსოფლიოს დეტალური ნიადაგების რუკები.
საქართველო
საქართველოს ნიადაგების გეოგრაფიული გავრცელების შესახებ პირველი ცნობები ეკუთვნის ქართველ მეცნიერს ვახუშტი ბაგრატიონს, ხოლო ამ დარგში გამოკვლევები დაიწყო XIX საუკუნის ბოლოს ჩაისა და მევენახეობისათვის ნიადაგების შერჩევასთან დაკავშირებით. საქართველოს ნიადაგების გეოგრაფიის კვლევა დაიწყო 1934 წლიდან თსუ-ის ნიადაგთმცოდნეობის კათედრაზე დიმიტრი გედევანიშვილის ხელმძღვანელობით. 1939 წელს მიხეილ საბაშვილმა დაამთავრა საქართველოს ნიადაგების 1:5000000-იანი მასშტაბის რუკის შედგენა, 1940-1950 წწ. შექმნა უფრო დეტალური 1:2000000-იანი მასშტაბის რუკა, შეისწავლა საქართველოს ნიადაგები ფიზიკურ-გეოგრაფიული რაიონების მიხედვით, ჩამოაყალიბა საქართველოს ნიადაგების კლასიფიკაცია, ნიადაგურ-გეოგრაფიული დარაიონების სქემა და 1948 წელს გამოაქვეყნა განმაზოგადებელი ნაშრომი „საქართველოს სსრ ნიადაგები“.
რესპუბლიკის სოფლის მეურნეობის მოთხოვნილებათა გათვალისწინებით დეტალურად იქნა გამოკვლეული საქართველოს ცალკეული რეგიონების ნიადაგები და შედგა მათი აგროსაწარმოო დახასიათება (გ. ტალახაძე, გ. ტარასაშვილი, ი. ბარათაშვილი). შესწავლილია ნიადაგის ეროზიისა და რეპლანტაციის პრობლემები (მ. დარასელია, ვ. ამბოკაძე, ა. გოგატიშვილი). გამოკვლეულია კუბის ნიადაგები (ე. ნაკაიძე).
საქართველოში ნიადაგების გეოგრაფიული გამოკვლევები ჩატარებულია სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტებისა და უმაღლესი სასაწავლებლების ნიადაგთმცოდნეობის კათედრებზე, რომლის საფუძველზეც მომზადდა წვრილი- საშუალო და მსხვილმასშტაბიანი ნიადაგების რუკები (მიხეილ საბაშვილი, დიმიტრი გედევანიშვილი და სხვ).
რაიონები
ბუნებრივი პირობების მრავალფეროვნების გამო საქართველოში თითქმის ყველა ტიპის ნიადაგს ვხვდებით. გამოიყოფა 3 ნიადაგური ოლქი: დასავლეთისა, აღმოსავლეთისა და სამხრეთისა.
თითოეულ მათგანში ნიადაგთწარმომქმნელი პირობებისა და პროცესების მიხედვით გამოიყოფა ზონები და ქვეზონები, ხოლო ამ უკანასკნელთა ფარგლებში - რაიონები და ქვერაიონები. საქართველოში 48 ნიადაგური რაიონი და 169 ქვერაიონია.
დასავლეთ საქართველოს ნიადაგების ოლქი — მდებარეობს შავი ზღვის სანაპიროდან ლიხის ქედამდე. ოლქში გამოიყოფა დაბლობის ჭაობიანი და ეწერი, გორაკ-ბორცვიანი მთისწინეთის წითელმიწა და ყვითელმიწა, მთა-ტყის და მთა-მდელოს ნიადაგების ზონები. კოლხეთის დაბლობის სხვადასხვა სიმაღლის მდებარეობის გამო მის დასავლეთ დადაბლებულ ნაწილში გამოიყოფა ჭაობიანი, ხოლო აღმოსავლეთ შემაღლებულ ნაწილში ეწერი ნიადაგები. დაბლობის ჭაობიან ნიადაგებს შორის მეტი ფართობი ჭაობის ტორფიან და ჭაობის ლამიან ნადაგებს უჭირავს. ტორფის შედგენილობაში ძირითადად მონაწილეობს ბალახეული მცენარეულობა. ხავსიანი ჭაობები ნაკლებადაა გავრცელებული. ცალკეულ ადგილებში გვხვდება 6-7 მ სისქის ტორფის ფენა. დაბლობის შემაღლებული ნაწილებისაკენ (გარდამავალ ზოლში) ეწერ-ლებიანი ნიადაგებია, რომლებიც დაჭაობებულია შუა და ქვედა ფენებში, ხოლო ზედა ფენებში გაეწრების მკაფიო ნიშნები აქვს.
წითელმიწა და ყვითელმიწა ნიადაგებს უკავიათ დასავლეთ საქართველოს გორაკ-ბორცვიანი ზონა. ამ ზონაში ნიადაგის მთავარი ტიპი წითელმიწებია. მათი ძირითადი თვისებები დაკავშირებუილია ქანების ძლიერ გამოფიტვასთან. შედარებით ნაკლებად დაქანებულ ფერდობებსა და გორაკების ფართო თხემებზე გვხვდება გაეწრებული წითელმიწები. კონგლომერატებსა და თიხაფიქლებზე გავრცელებული ყვითელმიწა ნიადაგები, რომლებსაც უმთავრესად ვხვდებით აფხაზეთში, ოკრიბასა და ვანის რაიონში.
დასავლეთ საქართველოს მთა-ტყის ზონა მოიცავს დიდ ტერიტორიას საშუალომთიან სარტყელში. მთა-ტყის ნიადაგების ძირითადი ტიპი ყომრალი ნიადაგია. დასავლეთ საქართველოს მთა-მდელოთა ნიადაგების ზონა მოიცავს სუბალპურ და ალპურ მდელოებს. მას დიდი ტერიტორია უკავია აფხაზეთში, სამეგრელოში, სვანეთსა და ზემო იმერეთში; შედარებით ნაკლები - მესხეთის ქედზე და კიდევ უფრო ნაკლები შავშეთის და არსიანის ქედებზე.
აღმოსავლეთ საქართველოს ნიადაგების ოლქი — მოიცავს ვაკეების, მთისწინეთისა და მთების მხარეს ლიხის ქედიდან აღმოსავლეთით. წაბლა და შავმიწა ნიადაგებს უკავია ველების ზონა. მურა ნიადაგები გავრცელებულია ელდარის ნახევარუდაბნოში და ზოგან ივრის ზეგნის სამხრეთ ნაწილში.
წაბლა ნიადაგები გავრცელებულია გარდაბნის, მარნეულის, სამგორის ველებზე და ივრის ზეგნის სამხრეთ ნაწილში. შავმიწა ნიადაგებს უკავია ივრის ზეგნის უმეტესი შემაღლებული ნაწილი. შავმიწებისათვის დამახასიათებელია სქელი ჰუმუსიანი ფენა, ჰუმუსის დიდი შემცველობა.
აღმოსავლეთ საქართველოს ვაკეებისა და მთისწინეთის გარდამავალი ტყე-ველისა და ტყის ნიადაგების ზონა მოიცავს ქართლისა და ალაზნის ვაკეებს და ივრის ზეგანს. აქ გავრცელებულია მდელო-ყავისფერი, შავმიწისებრი, მდელოს ალუვიური, ალუვიურ-დაჭაობებული, მდელოს ჭაობიანი, ყავისფერი და სხვა ნიადაგები. აღმოსავლეთ საქართველოს მთა-ტყის ზონას დიდი ფართობი უკავია კავკასიონის, თრიალეთისა და ლოქის ქედებზე.
სამხრეთ საქართველოს ნიადაგების ოლქი — მოიცავს სამხრეთ საქართველოს ზეგნებს, ქედებსა და სხვ. ამ ოლქში ძირითადად გავრცელებულია მთის შავმიწები, რომლებიც 1500-2200 მ სიმაღლეზე მდებარეობენ, და მდელოს შავმიწისებრი ნიადაგები, რომელთაც დიდი ფართობი უკავიათ ჯავახეთის, წალკის, გომარეთისა და დმანისის ზეგნებსა და ვაკეებზე. ოლქის მთა-ტყის ზონის ფარგლებში გავრცელებულია ყომრალი ნიადაგები.
მდგომარეობა საზღვარგარეთ
ნიადაგების გეოგრაფია ისწავლება სხვადასხვა ქვეყნის უნივერსიტეტებსა და სხვა უმაღლეს სასწავლებლებში. ნიადაგების გეოგრაფიის პირველი კათედრა შეიქმნა 1926 წელს ლენინგრადის უნივერსიტეტში, შემდეგ მოსკოვისა და სხვა უნივერსიტეტებში. მნიშვნელოვანი იყო ვასილი დოკუჩაევის, კონსტანტინე გედროიცის, ნიკოლოზ სიბირცევის, კონსტანტინე გლინკას, ვასილი ვილიამსის, პავლე კოსტიჩევის, ინოკენტი გერასიმოვისა და სხვათა შრომები, რომლებმაც დიდი როლი ითამაშა ნიადაგთმცოდნეობის, როგორც მეცნიერების განვითარებასა და განმტკიცებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია კატეგორია:დედამიწის მეცნიერებები
Pedology (soil study)
ლიბრევილი
ლიბრევილი (Libreville) — გაბონის დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქი, ესტუარის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე კომოს ჩრდილოეთ ნაპირზე, გვინეის ყურის სიახლოვეს. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 703,939 ადამიანს შეადგენს. ეს ტერიტორია დასახლებული იყო მპონგვეს ხალხით, სანამ ფრანგებმა მიიღეს ეს მიწა 1839 წელს. მოგვიანებით ეს იყო ამერიკული ქრისტიანული მისიისა და მონების განსახლების ადგილი, სანამ გახდებოდა საფრანგეთის ეკვატორული აფრიკის კოლონიის მთავარი პორტი. 1960 წელს გაბონის დამოუკიდებლობის პერიოდში ქალაქი იყო სავაჭრო პუნქტი და მცირე ადმინისტრაციული ცენტრი, რომლის მოსახლეობაც 32000 კაცი იყო. 1960 წლიდან, ლიბრევილი სწრაფად გაიზარდა და ამჟამად მას ეროვნული მოსახლეობის თითქმის ნახევარი აქვს. ოფიციალურად დაარსეს 1849 წელს პორტუგალიურ გემში მყოფმა მონობიდან განთავისუფლებული აფრიკელებმა.
დღეისათვის ლიბრევილი ქვეყნის მთავარი სატრანსპორტო კვანძია, ფლობს საოკეანო და სამდინარო პორტებს, რომელიც ხე-ტყის რეგიონის მთავარი სავაჭრო ცენტრია. ფუნქციონირებს საერთაშორისო აეროპორტი. არსებობს კვების, ტექსტილის, ხე-ტყის გადამამუშავებელი მრეწველობის საწარმოები, გემშემკეთებელი ქარხანა და უნივერსიტეტი.
ისტორია
მანამ, სანამ ამ მიწაზე 1839 წელს ფრანგები მოვიდოდნენ, რეგიონში მპონგვეს ტომი სახლობდა. 1846 წელს, ლოანგოს სამეფოს სიახლოვეს ფრანგებმა დაატყვევეს ბრაზილიური გემი L'Elizia, რომელსაც გასაყიდად მონები გადაჰყავდა. გათავისუფლებულმა მონებმა 1848 წელს ლიბრევილი დააარსეს (Libreville — თავისუფალი ქალაქი).
ლიბრევილის სახელის დარქმევისას ქალაქ ფრიტაუნს მიბაძეს. იგი ნელა იზრდებოდა და 1960 წლისთვის, როდესაც გაბონმა დამოუკიდებლობა მოიპოვა, მისი მოსახლეობა მხოლოდ 32 000 ადამიანს შეადგენდა. ამის შემდეგ ქალაქმა სწრაფი ზრდა იწყო და დღეისათვის მასში ქვეყნის მოსახლეობის დაახლოებით ნახევარი ცხოვრობს.
1886-1888 წლებში პატარა ქალაქი იყო საფრანგეთის კოლონია კონგოს გუბერნატორის რეზიდენცია; 1888-1891 წლებში გახდა გაფართოებული ფრანგული კოლონია გაბონ-კონგოს, რომელსაც შემდგომში ეწოდა საერთო სახელი საფრანგეთის კონგო, ადმინისტრაციული ცენტრი. კოლონია ორი პროვინციისაგან შედგებოდა — გაბონი და შუა კონგო. ლიბრევილი გაბონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო, ხოლო ბრაზავილი — შუა კონგოსი.
1904 წელს ლიბრევილში ცხოვრობდა დაახლოებით 1500 ადამიანი, რომელთაგან 200 ევროპელი იყო; აქ მდებარეობდა სამი მსხვილი სავაჭრო ფაქტორია, კათოლიკური და მეთოდისტური (ამერიკული) მისიები, გენერალ-გუბერნატორის რეზიდენცია და მასთან არსებული მცირე გარნიზონი; ვაჭრობის დიდი ნაწილი (დაახლოებით 4 მილიონი გერმანული მარკა) ეკუთვნოდა გერმანელ ვაჭრებს.
1934-1946 წლებში იგი საფრანგეთის ეკვატორული აფრიკის მთავარი საპორტო ქალაქი იყო, 1940 წელს კი ცენტრალური ადგილი ეკავა გაბონის ბრძოლაში. ამის შემდეგ მეორე მსოფლიო ომის განმავლობაში — 1940-1945 წლებში, ლიბრევილი გახდა «მებრძოლი საფრანგეთის» მოძრაობის ცენტრი აფრიკაში.
გეოგრაფია
ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ, ქალაქის ძირითადი უბნებია საცხოვრებელი ფართი ბატტერი IV, ლუის კვარტალი (ცნობილია თავისი ღამის ცხოვრებით), მონ-ბუე და ნომბაკელე (დატვირთული კომერციული ტერიტორიები), მინის უბანი (პირველი ევროპული დასახლება გაბონში), ოლუმი ( ძირითადი სამრეწველო ტერიტორია) და ლალალა, საცხოვრებელი არეალი. ქალაქის ნავსადგური და მატარებლი სადგური ტრანს – გაბონის სარკინიგზო ხაზისკენ ფრანკვილის ქვეშ მდებარეობს ოვენდოში. ამ რაიონებიდან შიდა უბნები ღარიბთა საცხოვრებელი ადგილებია. ეკვატორული გვინეას ჩრდილო-დასავლეთით არის ის ადგილი, სადაც ქალაქი დგას და რომელიც მოიხსენიება, როგორც ჩრდილო-დასავლეთ გაბონის ნაწილი. ქვეყნის მიმდებარე საზღვრების თვალსაზრისით, ჩრდილოეთით არის კამერუნი, აღმოსავლეთით არის კონგო, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით არის კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა. ის ასევე მიჰყვება სამხრეთ ატლანტიკური ოკეანის სანაპიროებს, რომელიც ქვეყნის დასავლეთ სანაპიროზე მდებარეობს. გარდა ამისა, წყლის გეოგრაფიის თვალსაზრისით, მდინარე კომო გადის ქალაქში და ჩაედინება ოკეანეში. მდინარე კომო ასევე წარმოადგენს ქალაქის პოტენციურ ჰიდროელექტროსადგურს. რამდენიმე საქალაქო უბანი განსხვავებულ და ცალკეულ სარგებელს აძლევს ქალაქს. ღამის ცხოვრების თვალსაზრისით, ყველაზე ცნობილია ლუის კვარტალი. ამ ზონის ერთ – ერთი მხარე მოიცავს სანაპირო ზოლს, და ეს ძლიერ გავლენას ახდენს ამ სფეროში. ლიბრევილის შიგნით მდებარე კომერციული ფართები განთავსებულია მონ-ბუესა და ნომბაკელეს რაიონებში, სადაც განთავსებულია რამდენიმე სავაჭრო ცენტრი და სადგური, რომლებიც ყიდიან შესყიდულ ნივთებს. ოლუმი მოიცავს ქალაქის ინდუსტრიის დიდ ნაწილს და აუკავშირდება სხვა მწარმოებელ რაიონებს. დაბოლოს, ლალალა და ბატერი IV არის საცხოვრებელი და საბინაო სექტორი, სადაც მოსახლეობის დიდი ნაწილი ცხოვრობს.
კლიმატი
როგორც ბევრ სხვა ქალაქში, რომლებიც მდებარეობენ იმავე კლიმატურ ზონაში, ტემპერატურა ლიბრევილში რჩება შედარებით სტაბილური მთელი წლის განმავლობაში. ის თავის მაქსიმუმს აღწევს მარტში (საშუალოდ, დაახლოებით 30,2 °C), ხოლო მინიმუმს ივლისში (დაახლოებით 26,4 °C).
ენა
ქალაქში ოფიციალური ენაა ფრანგული. ქალაქის მოსახლეობის საუბრის გაგება საკმაოდ ადვილია, მიუხედავად მათი გარკვეულწილად დამახინჯებული ფრანგულად საუბრისა. ფაქტობრივად, მათთვის ფრანგული მშობლიურ ენად ჩამოყალიბდა.
ეკონომიკა
ექსპორტის ძირითადი დარგებია: კაუჩუკი, პალმის ზეთი, კაკაო და ხის ტროპიკული ჯიშები.
ქალაქში კარგად არის განვითარებული გემთმშენებლობის ინდუსტრია, მრეწველობა და სახერხი ქარხნები.
გაბონის ავიახაზებს აქვს სათავო შტაბი ლიბრევილში. მათი დაშლის დაწყებამდე, ორივე აირა გაბონის ავიახაზი და გაბონის ექსპრესო სათავეში ედგნენ ლიბრევილის საერთაშორისო აეროპორტის ბაზას.
ტრანსპორტი
ქალაქიდან 11 კმ-ში მდებარე ლიბრევილის საერთაშორისო აეროპორტი, რომელიც გაბონის მსხვილი აეროპორტია. ნაციონალური ტაქსი ოპერირებს ქალაქის მასშტაბით. თითოეულ დასახლებას აქვს საკუთარი ფერის ტაქსი. ლიბრევილის ფერს წარმოადგენს წითელი. ტრანსპორტის ნაციონალურმა საზოგადოებამ ახალი ტაქსებით ოპერირება დაიწყო 2014 წელს.
კულტურა
thumb|right|ლიბრევილის ხედი ზღვიდან ლიბრევილის ღირსშესანიშნაობებს მიეკუთვნება:
სქოლიო
კატეგორია:გაბონის ქალაქები კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები
სოკოტოს შტატი
კლიმატი
სოკოტოს შტატი მდებარეობს სავანების ზონაში. წელიწადი იყოფა ორ სეზონად — მშრალ და წვიმიან სეზონად. მშრალი სეზონი იწყება ოქტომბერში და გრძელდება აპრილამდე (ზოგჯერ — ივნისამდეც). წვიმიანი სეზონი, თავის მხრივ, გრძელდება მაისიდან სექტემბრის ან ოქტომბრის ჩათვლით. ნალექების საერთო რაოდენობა წელიწადში — 500 მმ-დან 1300 მმ-მდე.
ისტორია
XIX საუკუნეში თანამედროვე შტატის ტერიტორიაზე მდებარეობდა სოკოტოს ხალიფატი. 1903 წელს ეს ტერიტორია დაიპყრო დიდი ბრიტანეთის ჯარებმა ბარონ ფრედერიკ ლუგარდის ხელმძღვანელობით. შეიქმნა ჩრდილოეთ ნიგერიის პროვინცია, სადაც შედიოდა თანამედროვე სოკოტოს შტატის ტერიტორიაც. 1967 წელს, როდესაც უკვე ნიგერიას დამოუკიდებლობა მოპოვებული ჰქონდა, ქვეყანა დაიყო შტატებად. 1976 წელს ტერიტორიული რეფორმების შედეგად შრდილო-დასავლეთის შტატი დაიყო სოკოტოს შტატად და ნიგერის შტატად. 1991 წელს შტატის შემადგენლობიდან გამოიყო ახალი შტატი — კების შტატი, 1996 წელს კიდევ ერთი — ზამფარის შტატი.
მოსახლეობა
2006 წლის აღწერის მონაცემების შედეგად სოკოტოს შტატის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 3 702 676 ადამიანს. რეგიონში მაცხოვრებელი ყველაზე უფრო მრავალრიცხოვანი ეთნიკური ჯგუფებია ჰაუსა და ფულბე. ასევე ცხოვრობენ ტუარეგები და ზაბარმავა. მორწმუნეების უმრავლესობა — სუნიტებია (უმცირესობაში ასევე ცხოვრობენ შიიტები).
ადმინისტრაციული დაყოფა
სოკოტოს შტატი დაყოფილია 23 თვითმმართველობის რაიონად.
ეკონომიკა
სოკოტოს შტატის მოსახლეობის 80 %-ზე მეტი დაკავებულია სოფლის მეურნეობის სფეროში. პირადი საჭიროებისთვის ძირითადად მოჰყავთ კარტოფილი, მანიჰოტი, არაქისი, სიმინდი და ბრინჯი, ასევე ხორბალი, ბამბა, თამბაქო და გასაყიდად სხვადასხვა ბოსტნეული. ადგილობრივი მაცხოვრებლები ასევე დაკავებულები არიან თევზჭერით; განვითარებულია სხვადასხვა სახის ხელსაქმე, როგორებიცაა სამჭედლო საქმე და ტყავისაგან ნაკეთობების დამზადება.
სასოფლო-სამეურნეო პროდუქცია, ასევე აქ დამზადებული გუმიარაბიკი მოთხოვნადია არა მარტო შტატის შიგნით, არამედ ქვეყნის დანარჩენ ტერიტორიაზეც.
შტატის ტერიტორია მდიდარია სასარგებლო წიაღისეულით. აქ მოიპოვებენ ფოსფორიტებს, კირქვას, კაოლინს, თიხას, ქვიშას და სხვა მინერალებს.
იმის გამო, რომ ტროპიკული აფრიკის ბევრი სხვა ქვეყნებისა და ტერიტორიებისგან განსხვავებით სოკოტოს შტატში არ გვხვდება ბუზი ცეცე, აქ საკმაოდ განვითარებულია მეცხოველეობა. საქონლის სულადობა შეფასებულია 8 მილიონად; ამ მაჩვენებლის მიხედვით შტატს ქვეყანაში უკავია მეორე ადგილი.
სოკოტოს შტატში განვითარებულია ტომატის დამზადება, ფქვილის, შაქრის, ტექსტილის პროდუქციის, წებოს, ტყავის წარმოება, ასევე ქსოვილის შეღებვა.
ტურიზმი
სოკოტოს შტატში, განსაკუთრებით მის ადმინისტრაციულ ცენტრ — ქალაქ სოკოტოში, მდებარეობს მთელი რიგი ღირსშესანიშნაობები და XIX საუკუნეში არსებული დამოუკიდებელი სოკოტოს სახელმწიფოს პერიოდიდან შემორჩენილი არქიტექტურული ძეგლები. შტატს ყოველწლიურად სტუმრობს ათასობით ტურისტი. არსებობს 7 ოტელი.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის შტატები
Buchema hadromeres
Buchema hadromeres — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა
აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის წინამორბედი იყო ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკა, რომელიც 1918 წლის აპრილ-მაისში არსებობდა და მალევე დაიშალა მასში შემავალი სუბიექტების (საქართველო, სომხეთი, აზერბაიჯანი) ინტერესთა შეუთანხმებლობის გამო.
1920 წელს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა წითელმა არმიამ დაიპყრო და სოციალისტური მმართველობა დაამყარა. მოგვიანებით აზერბაიჯანი ამიერკავკასიის სოციალისტური ფედერაციული საბჭოთა რესპუბლიკის შემადგენელი ნაწილი გახდა.
სახელწოდება
1918 წელს, როდესაც ქვეყნის დამოუკიდებლობა გამოცხადდა შეთავაზებული იყო სახელწოდება „აღმოსავლეთ და სამხრეთ კავკასიის რესპუბლიკა“. ამ სახელწოდებას შეეწინააღმდეგა პარტია „მუსავათი “. პარტიის დაჟინებით დამტკიცდა სახელწოდება „აზერბაიაჯნის დემოკრატიული რესპუბლიკა“.
სახელმწიფო სიმბოლიკა
1918 წლის 9 ნოემბერს მთავრობის თავმჯდომარის ფათალი ხან ხოისკის მოხსენების საფუძველზე დამტკიცდა დროშა, რომელიც შედგება ჰორიზონტალური თანაბარი ლურჯი, წითელი და მწვანე ზოლებისაგან, რომლის ცენტრში თეთრი ნახევარმთვარე და 8-წახნაგოვანი ვარსკვლავია. თავის გამოსვლაში ხოისკიმ განაცხადა, რომ ნახევარმთვარე ისლამის სიმბოლოა, 8-წერტილიანი ვარსკვლავი მიუთითებს სახელწოდება „აზერბაიჯანის“ 8 ასოზე (არაბული ანბანის მიხედვით).
1918 წლის 10 დეკემბერს გაზეთ „აზერბაიჯანში“ გამოაქვეყნდა სტატია მამედ ემინ რასულზადესი, რომელშიც ნათქვამია, რომ სამი ფერის დროშა „არის სიმბოლო თურქული ეროვნული კულტურის, თანამედროვე ევროპული დემოკრატიისა და ისლამური ცივილიზაციის“.
1990 წლის 17 ნოემბერს სამი ფერის აზერბაიჯანული დემოკრატიული რესპუბლიკის დროშა დაამტკიცეს ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ეროვნულ დროშად და 1991 წლის 5 თებერვალს - დაამტკიცეს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნულ დროშად.
1920 წლის 30 იანვარს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობამ მიიღო რეზოლუცია. გამოაცხადა კონკურსი ეროვნული ჰიმნის, სახელმწიფო გერბისა და ბეჭდვითი ორგანოს წარდგენის მიზნით. თუმცა, 1920 წლის 28 აპრილს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დაცემის შედეგად, გერბი მიღებულ არ იქნა.
მოკლე ისტორია
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის გამარჯვებით, აზერბაიჯანის ეროვნული მოძრაობა თვისობრივად ახალ ეტაპზე გადადის. იგი გადის პოლიტიკური ამოცანების ხელშეწყობისა და გადაწყვეტისაკენ, დაუყოვნებელი პრაქტიკული საქმიანობის განხორციელების მიზნით. იმ მომენტისათვის ქვეყანაში დომინანტურ პოზიციაზეა პარტია „მუსავათი“, რომელიც შეიქმნა 1911 წელს. შექმნის დღიდან მისი მიზანი იყო ქვეყნის თვითგამორკვევის პრინციპის დაცვა.