cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ისრაელის ახალი შეკელი
ახალი შეკელი (1985 – დღემდე)
1980-იანი წლების ეკონომიკური კრიზისისა და 1985 წელს ახალი შეკელის შემოღების შემდეგ, ისრაელის ბანკმა და ისრაელის მთავრობამ განაგრძეს გაცილებით ფრთხილად და კონსერვატიული ფისკალური და მონეტარული პოლიტიკა და თანდათან გაატარეს ბაზარზე დაფუძნებული ეკონომიკური რეფორმები. გარდა ამისა, თავისუფალი ვაჭრობის შესახებ ხელშეკრულებების გაფორმებამ ისრაელის ეკონომიკა უფრო კონკურენტუნარიანი გახადა, ხოლო მისმა სამრეწველო და სამეცნიერო ბაზაში დიდმა ინვესტიციებმა ქვეყანას საშუალება მისცა გლობალური ცოდნის ეკონომიკის ზრდასთან დაკავშირებული შესაძლებლობებით ესარგებლა. მნიშვნელოვნად გაიზარდა ექსპორტი და გაიხსნა მისი პროდუქტებისა და მომსახურების ახალი ბაზრები. ამ ფაქტორების შედეგად, ინფლაცია შედარებით დაბალი იყო და ქვეყანა ახლაც ინარჩუნებს საგადახდო დადებით ბალანსს. ვალუტა ევროსა და შვეიცარიული ფრანკის მიმართებით გამყარდა. ასევე 2001 წლიდან 2011 წლამდე აშშ დოლართან შედარებით მისი ღირებულება 20%-ით გაიზარდა.
მონეტები
2011 წლის აპრილში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ მოხდებოდა ახალი მონეტების მოჭრა, რომლებიც ნაკლები ლითნისგან დამზადდებოდა და ასევე რომლის გაყალბებაც უფრო რთული იქნებოდა. ისრაელის ბანკი განიხილავს დაგეგმილი მონეტების სერიაზე სიტყვის ,,ახალი" დამატებას. დამტკიცების შემთხვევაში, ეს იქნება ყველა მონეტის პირველი ცვლილებას 1985 წლის სექტემბერში ახალი შეკელი მონეტების შემოღების შემდეგ. მონეტები მოჭრილია Korea Minting and Security Printing Corporation (KOMSCO) მიერ.
სერია A (1985–1999)
ისრაელში ბანკნოტების გამოყებენის ისტორია 1985 წლის 4 სექტემბრიდან იწყება. ბანკნოტები პირველად გაჩნდა 5 10 და 50 შეკელის ნომინალებში. ₪1 შეიქმნა 1986 წლის 8 მაისს და ₪100  1986 წლის 19 აგვისტოს. 1988 წლის 2 აპრილს გამოიცა ₪20 ბანკნოტი და ₪200 1992 წლის 16 თებერვალს.
სერია C (2014 – დღემდე)
კომიტეტმა მიიღო ასეთი გადაწყვეტილება, რომ ახალ სერიაში გამოჩენილი ებრაელი პოეტების პორტრეტები გამოსახულიყო, მათ შორის რეიჩელ ბლუსტეინი, შაულ ტჩერნიხოვსკი, ლეა გოლდბერგი და ნათან ალტერმანი. 2010 წლის დეკემბერში, გადაწყვეიტეს რომ სერიაზე გამოსახულიყო მენახემ ბეგინის, იცხაკ რაბინის და შმუელ იოზეფ აგნონის პორტრეტები. ბეგინის ოჯახი წინააღმდეგი იყო ამ გადაწყვეტილების, ამიტომ კომიტეტი თავიანთი პირველადი ვერსიის მხარდაჭერისკენ გადაიხარა.
2012 წლის 14 ნოემბერს, ისრაელის ბანკმა გამოაცხადა, რომ ბანკნოტების ახალი სერია დასრულების ეტაპზეა. ახალი ახალი ბანკნოტებიდან პირველი, რომელმაც დაიწყო მიმოქცევა, იყო 50 შეკელის ნომინალი 2014 წლის 16 სექტემბერს, რასაც მოჰყვა 200 შეკელის მიმოქცევაში შესვლა 2015 წლის 23 დეკემბერს. ბოლო ორი ნომინალი, 20 და 100 შეკელი გამოიცა 2017 წლის 23 ნოემბერს, რითაც დასრულდა "სერია C" ბანკნოტების სერია.
ბანკნოტები დაბეჭდილია Orell Füssli Security Printing- ის მიერ შვეიცარიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბრუნვაში არსებული ვალუტები კატეგორია:ისრაელის ეკონომიკა კატეგორია:ისრაელი
ბაკარა
ბაკარა (ოფიციალურად ბაკარის მუნიციპალიტეტი; ტაგ: Bayan ng Bacarra) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციებში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 215 ადამიანს შეადგენს.
გეოგრაფია
ბარაკას ჩრდილოეთით პასუქინის მუნიციპალიტეტი მდებარეობს, აღმოსავლეთით - ვინტარი, სამხრეთით - ლაოაგი, ხოლო დასავლეთით - სამხრეთ-ჩინეთის ზღვა. მუნიციპალიტეტი ლაოაგიდან 7 კმ-ითაა დაშორებული, ხოლო მანილიდან - 490 კმ-ით. ბაკარა პროვინციის ყველაზე პატარა მუნიციპალიტეტია.
ბარანგაები
მუნიციპალიტეტი 43 ბარანგაიდ იყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
ჰაგნაზარი
ჰაგნაზარი (Haqnəzər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
საპროტესტო გამოსვლები საქართველოში (2019-2020)
საპროტესტო გამოსვლები საქართველოში (2019-2020) დაიწყო 2019 წლის 20 ივნისს, როდესაც მართლმადიდებლობის საპარლამენტთაშორისო ასამბლეის სესიის ფარგლებში თბილისში ჩამოვიდა რუსეთის დუმის დეპუტატი სერგეი გავრილოვი, რომელმაც დაიკავა პარლამენტის თავმჯდომარის სკამი და რუსულ ენაზე წაიყვანა ასამბლეის სხდომა.
გავრილოვის ღამე
მართლმადიდებლობის საპარლამენტთაშორისო ასამბლეა თბილისში 2019 წლის 19 ივნისს გაიხსნა. სახელმწიფო ცერემონიების სასახლეში (ავლაბრის სასახლე) ასამბლეის 26-ე სესიის ფარგლებში გამართული მიღება საქართველოში უკრაინის ელჩმა, იგორ დოლგოვმა პროტესტის ნიშნად დროზე ადრე დატოვა. ეს მოხდა მაშინ, როდესაც სიტყვით გამოდიოდა რუსი დეპუტატი, ასამბლეის პრეზიდენტი სერგეი გავრილოვი. უკრაინის ელჩმა განაცხადა, რომ მას არ უნდოდა რუსეთის ფედერაციის წარმომადგენლის სიტყვა მოესმინა.
20 ივნისს რუსული დელეგაცია პარლამენტის პლენარულ დარბაზში მივიდა. ასამბლეის პრეზიდენტი, სერგეი გავრილოვი პარლამენტში ირაკლი კობახიძის სავარძელში ჩაჯდა და რუსულ ენაზე წაიყვანა სხდომა. სწორედ ამ ფაქტმა გამოიწვია დეპუტატებისა და მოქალაქეების პროტესტი. ასამბლეის სესიის დაწყებიდან რამდენიმე საათის შემდეგ პრეზიდიუმში შეიჭრნენ „ევროპული საქართველოსა“ და „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ დეპუტატები საქართველოსა და ევროკავშირის დროშებით. მათ სპიკერატის ადგილი დაიკავეს და ტრიბუნის ბლოკირება მოახდინეს. ასამბლეა იძულებული გახდა შეეწყვიტა თავისი საქმიანობა საქართველოს პარლამენტში და სასტუმრო „რედისონში“ გადასულიყო.
თავდაპირველად საპროტესტო აქცია სასტუმრო „რედისონთან“ დაიწყო. რუსი დეპუტატი სერგეი გავრილოვი „რედისონის“ ტერიტორიიდან უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლების თანმხლებით გაიყვანეს. აქციის მონაწილეებმა ავტომანქანამდე მისასვლელი გზა გადაკეტეს და რუს დეპუტატს წყლით სავსე ბოთლები და სხვადასხვა საგნები ესროლეს. გავრილოვის ტერიტორიიდან გაყვანის შემდეგ მოქალაქეებსა და სამართალდამცველებს შორის სიტყვიერი დაპირისპირება მოხდა, აქციის რამდენიმე მონაწილე პოლიციამ ტერიტორიიდან გაიყვანა.
19:00 საათიდან საპროტესტო აქცია საქართველოს პარლამენტის შენობის წინ გაგრძელდა. რუსთაველის გამზირზე ათასობით ადამიანმა მოიყარა თავი. აქციის მონაწილეების ნაწილის მხრიდან პარლამენტის შენობაში ძალით შესვლის მცდელობამ პოლიციასთან ძალისმიერი დაპირისპირება გამოიწვია. დაახლოებით ღამის 12 საათისკენ პოლიციამ და სპეცრაზმმა მომიტინგეების დარბევა დაიწყეს. 5 საათის განმავლობაში ისინი აქციის დაშლას რეზინის ტყვიებით, გაზისა და წყლის ჭავლის საშუალებით ცდილობდნენ. ადგილობირივი და საერთაშორისო ორგანიზაციების მოსაზრებით, სამართალდამცველთა მოქმედება გასცდა კანონის ფარგლებს. დაშლის შესახებ პოლიციას აქციაზე მყოფი ადამიანები არ გაუფრთხილებია.
ჯანდაცვის სამინისტროს ინფორმაციით, აქციაზე 240 ადამიანი დაშავდა, აქედან 129 აქციის მონაწილე, 31 ჟურნალისტი და 80 პოლიციელი. ორ ადამიანს რეზინის ტყვიის მოხვედრის შედეგად თვალის ამოღება დასჭირდა.
ხელისუფლების წარმოამადგენლები
20 ივნისის ღამეს პარლამენტის შენობასთან მიმდინარე მოვლენებზე ჟურნალისტებთან კომენტარი გააკეთა ქვეყნის პრემიერ-მინისტრმა მამუკა ბახტაძემ:
20-21 ივნისს დატრიალებული მოვლენები 25 ივნისს პარლამენტის პლენარულ სხდომაზე შეაფასა პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარემ, ირაკლი სესიაშვილმა. მისი ცნობით, ორი საათის მანძილზე აქციაზე ასამდე ძალოვანი და სულ რაღაც თოთხმეტი მომიტინგე დაშავდა, ხოლო მომიტინგეთა დაშავება ჭყლეტვამ გამოიწვია.
საერთაშორისო საზოგადოება
პოლონეთისა და უკრაინის საგარეო საქმეთა სამინისტროებმა თბილისში აქციის მონაწილეებს მხარდაჭერა გამოუცხადეს. პოლონეთის საგარეო უწყების განცხადების თანახმად, გასაგებია ხალხის პროტესტი, რომელიც რუსი დეპუტატების ჩამოსვლამ გამოიწვია.
მოვლენათა განვითარება
2019 წლის 21 ივნისს, აქციის დარბევის შემდეგ, გადადგა პარლამენტის სპიკერი ირაკლი კობახიძე. 24 ივნისს, პარტია „ქართული ოცნება დემოკრატიული საქართველოს“ თავმჯდომარე, ბიძინა ივანიშვილი სპეციალურ ბრიფინგზე გამოვიდა ინიციატივით „2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები, ჩატარდეს პროპორციული სისტემით, ნულოვანი, ვიმეორებ, ნულოვანი საარჩევნო ბარიერის პირობებში.“ ამ განცხადებით მან ნაწილობრივ დააკმაყოფილა აქციის მონაწილეების მოთხოვნები, თუმცა მცირე მასშტაბის საპროტესტო გამოსვლები გაგრძელდა შინაგან საქმეთა მინისტრის, გიორგი გახარიას გადადგომის მოთხოვნით.
21 ივნისს ვლადიმირ პუტინმა ხელი მოაწერა ბრძანებას, რომლის თანახმად 8 ივლისიდან დროებით შეწყდა ავიამიმოსვლა საქართველოსა და რუსეთს შორის. ბრძანებაში ნათქვამია, რომ აღნიშნული ღონისძიებები რუსეთის ფედერაციის ეროვნული უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად და დანაშაულებრივი და უკანონო ქმედებებისგან რუსეთის ფედერაციის მოქალაქეთა დაცვის მიზნით ხორციელდება.
25 ივნისს საქართველოს გენერალურმა პროკურატურამ საქართველოს პარლამენტის დეპუტატის, „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წევრის ნიკანორ მელიას წინააღმდეგ სისხლის სამართლის საქმე აღძრა ჯგუფური ძალადობის ორგანიზების, ხელმძღვანელობისა და მასში მონაწილეობის ბრალდებით. 26 ივნისს პარლამენტმა საგანგებო სესიაზე, რომელსაც „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობისა“ და „ევროპული საქართველოს“ წევრებმა ბოიკოტი გამოუცხადეს, მელიას სადეპუტატო იმუნიტეტი მოუხსნა. სასამართლო პროცესი 27 ივნისს გაიმართა. თბილისის საქალაქო სასამართლომ მელიას აღკვეთის ღონისძიების სახით 30 000-ლარიანი გირაო შეუფარდა. მელიას ასევე აეკრძალა რეგისტრაციის ადგილის დატოვება პროკურორის ნებართვის გარეშე.
გენერალურმა პროკურატურამ გამოძიება ასევე დაიწყო აქციის დაშლის დროს სამართალდამცველთა მხრიდან უფლებამოსილების გადამეტების ფაქტზე. შინაგან საქმეთა სამინისტრომ გამოძიების დასრულებამდე უფლებამოსილება შეუჩერა განსაკუთრებულ დავალებათა დეპარტამენტის უფროსს გიორგი ყაყიჩაშვილს და ათ სამართალდამცველს.
8 სექტემბერს გიორგი გახარიამ დატოვა შინაგან საქმეთა მინისტრის თანამდებობა და საქართველოს პრემიერ-მინისტრის პოსტი დაიკავა. 14 და 15 ნოემბერს „ქართული ოცნება“ დატოვა რამდენიმე დეპუტატმა: გიორგი ბეგაძემ, სოფიო ქაცარავამ, თამარ ხულორდავამ, თამარ ჩუგოშვილმა, მარიამ ჯაშიმ, ირინე ფრუიძემ, დიმიტრი ცქიტიშვილმა, ზაზა ხუციშვილმა, გიორგი მოსიძემ და სოფიო ქაცარავამ.
14 ნოემბერს საქართველოს პარლამენტში ჩატარებულ კენჭისყრაზე „ქართული ოცნების“ დეპუტატებმა პროპორციული საარჩევნო სისტემის თავისივე კანონპროექტს ხმა არ მისცეს. პლენარულ სხდომაზე რეგისტრაცია 141-მა დეპუტატმა გაიარა. პროპორციულ საარჩევნო სისტემაზე გადასვლას პირველი მოსმენით 101-მა კანონმდებელმა, მათ შორის ოპოზიციონერმა დეპუტატებმა დაუჭირეს მხარი. წინააღმდეგ კი 38 დეპუტატი წავიდა. კანონპროექტის ჩაგდებას პარლამენტის გარეთ პროტესტი მოჰყვა, შენობაში კი — ხმაური. თამარ ჩუგოშვილმა ვიცესპიკერის თანამდებობა, ასევე საპარლამენტო უმრავლესობა რამდენიმე დეპუტატთან ერთად დატოვა.
საპროტესტო აქციები განახლდა 15 ნოემბერს და გაგრძელდა დეკემბრამდე, ამის შემდეგ აქციებმა დიდი მასშტაბები დაკარგა.
18 ნოემბერს პოლიციამ გამოიყენა წყლის ჭავლი მომიტინგეების დასაშლელად, დაკავებული იქნა 18 ადამიანი.
2 დეკემბერს „ქართული ოცნება“ დატოვა აკაკი ზოიძემ.
10 დეკემბერს „ქართული ოცნება“ დატოვა ალექსანდრე ერქვანიამ.
გაერთიანებულ ოპოზიაციასა და „ქართულ ოცნებას“ შორის დაიწყო მოლაპარაკებები საარჩევნო სისტემის შესახებ, „ქართულმა ოცნებამ“ ოპოზიციას შესთავაზა ახალი საარჩევნო სისტემა: 100 მაჟორიტარული და 50 პროპორციული მანდატი. ოპოზიციამ კი მოითხოვა ე.წ. „გერმანული მოდელი“, რომელიც სრულად პროპორციულია. მხარეებმა შეთანხმებას ვერ მიაღწიეს და მოლაპარაკებები ჩიხში შევიდა.
2020 წლის 8 მარტს ოპოზიცია და სამთავრობო პარტია შეთანხმდნენ ახალ საარჩევნო სისტემაზე, 120 პროპორციული და 30 მაჟორიტარული მანდატი.
სქოლიო
კატეგორია:საპროტესტო გამოსვლები საქართველოში კატეგორია:საქართველოს უახლესი ისტორია
ტრიგლავის ეროვნული პარკი
ტრიგლავის ეროვნული პარკი — სლოვენიის ერთადერთი ეროვნული პარკი. მოიცავ ტრიგლავის მთას, რომელიც წარმოადგენს ქვეყნის ეროვნულ სიმბოლოს. მწვერვალი მდებარეობს პარკის ცენტრში. ტრიგლავი არის ჩავი და ადრიატიკის ზღვების წყალგამყოფი.
პირველი დაცული ტერიტორია 14 კმ² ფართობით შეიქმნა 1924 წელს. შემდეგ მოხდა მისი გაფართოება 40-ჯერ და ამჟამად ეროვნული პარკის ფართობია 880 კმ².
სანტა-როზა-დუ-სული
სანტა-როზა-დუ-სული (Santa Rosa do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 054 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 53.33 კმ²-ზე. ფართობი 151 030 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ბორმანის აგარაკი
ბორმანის აგარაკი (Дача Бормана) — აგარაკი სანქტ-პეტერბურგის საკურორტო რაიონ კომაროვოში. მისამართი: სანქტ-პეტერბურგი, კომაროვო, საზღვაო ქუჩა, სახლი № 8.
გიორგი ბორმანი ასევე იყო მეზობელი ქალაქგარე აგარაკის (ბორმანის სახლი) მფლობელი, რომელიც მდებარეობს საზღვაო ქუჩაზე № 14 სახლში.
ისტორია
საზღვაო ქუჩის 8 ნომერში შემონახულია ძველი ნაგებობის ფუნდამენტი და კარის ბოძები, თავად კარი კი ინახება ერთ-ერთ მუზეუმში.
„კელომიაკის სააგარაკო რაიონის გეგმის“ მიხედვით, რომელიც სახანძრო საზოგადოებისათვის შექმნა მხატვარმა ი. ა. ვლადიმიროვმა 1913 წელს — აგარაკი ეკუთვნოდა ჩიჟოვს. ამის შემვეგ აღნიშნულ აგარაკს ზამთრის ომამდე (1939-1940 წწ.) ფლობდა რენოს ოჯახი, რომლებიც ენათესავებოდნენ ორეშნიკოვების ვაჭრების ოჯახს.
მფლობელებმა გამოიყენეს ტერიტორიის რელიეფური და ბუნებრივი მცენარეულობა და ზედა და ქვედა ტერასაზე მოაწყეს პარკი ოთხი ხელოვნური რეზერვუარით, რომელთა ნაპირებიც ქვისგან იყო გაფორმებული.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1917 წელს პანსიონატის მფლობელი გახდა ივან პავლოვის ოჯახი. 1945 წლის შემდეგ ვილაში განთავსებულია საბავშვო ბაღი.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
პრატინია
პრატინია (Pratinha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1150 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 265 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.25 კმ²-ზე. ფართობი 3 265 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
იოქიუზოვთალა
იოქიუზოვთალა (Öküzovtala) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
მოროზოვსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
მოროზოვსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი (Морозовский краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ მოროზოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1994 წელს შენობაში, რომელიც აგებულია 1904 წელს.
მუზეუმის მისამართი: 347210, როსტოვის ოლქი, ქალაქი მოროზოვსკი, ლენინის ქუჩა № 155ბ.
ისტორია
მუნიციპალური საბიუჯეტო კულტურის განყოფილება „მოროზოვსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი“ მდებარეობს ქალაქ მოროზოვსკის ცენტრში. მუზეუმის შენობა აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში ყოფილ ხუტორ ლიუბიმოვში. თავდაპირველად შენობა იყო სავაჭრო ფარდული, რომელიც ეკუთვნოდა ვაჭარ სეკრეტევს, რომელიც ვაჭრობდა სასურსათო პროდუქტებით (მარილი, ფქვილი...) და ოქროს ნაკეთობებით. შენობაში იყო დიდი სარდაფი. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ შენობაში განათავსეს საკანცელარიო ნივთების მაღაზია.
მეორე მსოფლიო ომის წლებში, გერმანელთა ოკუპაციის პერიოდში, 1942 წლის 14 ივლისიდან 1943 წლის 4 იანვრამდე შენობაში განთავსებული იყო საწყობი. მომდევნო წლებში შენობაში ავეჯის მაღაზია ფუნქციონირებდა.
მხარეთმცოდნეობის მუზეუმისათვის შენობის გადაცემის შესახებ გადაწყვეტილება მიიღეს 1992 წელს. ორ წელიწადში მოაწყვეს მუზეუმი, ჩამოაყალიბეს მისი ექსპოზიცია. მოროზოვსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის გახსნის თარიღია 1994 წლის 19 ივნისი. მუზეუმის დიდ დარბაზებში წარმოდგენიილია ქალაქისა და რაიონის ისტორია, მათი მაცხოვრებლების ცხოვრება. აქ თავმოყრილია არქეოლოგიური ნივთები, რომელიც აღმოაჩინეს მოროზოვსკის რაიონის ტერიტორიაზე, შეკრებილია ისტორიული, კულტურული მასალები, ეროვნული ფოლკლორის გმირები. წარმოდგენილია რუსების, ყირგიზების, ყაზახების, თურქმენებისა და უზბეკების ხალხური ხელოვნების ნიმუშები. მუზეუმში შესაძლებელია თანამედროვე ყირგიზული ხალათი და უზბეკური ფიალები, რაიონში გავრცელებული ცხოველების ფიტულები, ატამანის ხელისუფლების სიმბოლოები, ადგილობრივი მხატვრების ნამუშევრები.
მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში გამოფენილია მოროზოვსკის რაიონის მცხოვრებთა ზოგიერთი კოლექცია.
მუზეუმის შენობის ფასადზე გამოსახულია ოთხი ბარელიეფი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
ჩინჩა-ალტის რაიონი
ჩინჩა-ალტის რაიონი (Distrito de Chincha Alta) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის ჩინჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 97 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 62 609 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 260 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 238.34 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩინჩის პროვინციის რაიონები
ჰათამლარი (ლაჩინი)
ჰათამლარი  (Hətəmlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
ვალერი პარუნაშვილი
ვალერი პარუნაშვილი (დ. 11 აპრილი, 1968, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). 1994 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. მსოფლიოს ჩემპიონი (1991). მსოფლიოს ჩემპიონატების მეორე (1993) და მესამე პრიზიორი (1995). ევროპის ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი სამბოში (1993). სსრკ ჩემპიონატის მეორე (1990) და მესამე (1989) პრიზიორი ძიუდოში (1989, 1990). საქართველოს აბსოლუტური ფალავანი ქართულ ჭიდაობაში (1995). საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. სსრკ სპორტის ოსტატი ძიუდოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ჭავჭანიძე
საკუთარი სახელი ჭავჭანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ხოსე მარია რომერო პოიონი
ხოსე მარია რომერო პოიონი (José María Romero Poyón დ. 10 დეკემბერი, 1978) — ესპანელი ფეხბურთელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:სევილიის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ვილიარეალის ფეხბურთელები კატეგორია:რეალ ბეტისის ფეხბურთელები კატეგორია:ტარაგონის ხიმნასტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:სევილია ატლეტიკოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი
გერმანულენოვანი ქვეყნები
გერმანულენოვანი ქვეყნები — ქვეყნები, სადაც გერმანულ ენას აქვს ოფიციალური სტატუსი და/ან სადაც მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი ფლობს მას. გერმანული ენა მიეკუთვნება ინდოევროპული ენათა ოჯახის გერმანიკული ენების ჯგუფის დასავლეთ-გერმანიკული ენების ქვეჯგუფს და ისეთი ქვეყნების ოფიციალური სახელმწიფო ენაა, როგორებიცაა გერმანია (დაახლოებით 76-77 მილიონი მოლაპარაკე), ავსტრია (7,5 მილიონი მოლაპარაკე), ლიხტენშტაინი, ასევე შვეიცარიის (4,6 მილიონი მოლაპარაკე, ანუ მთლიანი მოსახლეობის 72,4 %), ლუქსემბურგის და ბელგიის ერთ-ერთი ოფიციალური ენა. გერმანულ ენაზე მოლაპარაკე მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ჯგუფები ასევე ცხოვრობენ საფრანგეთში, იტალიაში, აშშ-ში, კანადაში, ბრაზილიაში, არგენტინაში, რუსეთში, პოლონეთში და რუმინეთში.
thumb|right|450px| "გერმანული ენის გავრცელების არეალი ევროპაში": {{legend|#ffcc00| ოფიციალური ენა (დე-იურე ან დე-ფაქტო) და მოსახლეობის უმრავლესობის მშობლიური ენა }} {{legend|#d98575| გერმანული, როგორც ოფიციალური ენა, მაგრამ არამშობლიური მოსახლეობის უმრავლესობისათვის }} {{legend|#7373d9| გერმანული (ან მისი დიალექტი) მოსახლეობის უმცირესობისათვის იურიდიულად აღიარებული ენაა }} {{legend|#30efe3| გერმანულ (ან მისი მსგავსი ვარიანტები) ენაზე საუბრობს მოსახლეობის საკმაოდ მცირე ნაწილი და არ აქვს იურიდიული სტატუსი }}
დიალექტები
ლიტერატურული გერმანული ენა (Hochdeutsch) საყოველთაოდ მიღებულია განათლების და საქმის წარმოების სფეროში, ოფიციალურ დაწესებულებებში და სხვა ოფიციალურ სტრუქტურებში. არსებობს გერმანული ენის ბევრი რეგიონალური დიალექტი, მაგალითად, ქვემო გერმანული, რომელზეც ლაპარაკობენ ქვეყნის ჩრდილოეთში (ის რაღაცით ჰგავს ნიდერლანდურ ენას და უფრო ახლოს დგას ინგლისურ ენასთან, ვიდრე ლიტერატურულ გერმანულთან), შვაბური სამხრეთ-დასავლეთში, ბავარიული სამხრეთში და ზემო საქსონური სამხრეთ-აღმოსავლეთში. ავსტრიაში და შვეიცარიაში გამოიყენება ლიტერატურული გერმანული ენის საკუთარი ვარიანტები (შესაბამისად, ავსტრიული და შვეიცარიული, რომლებიც არ უნდა აგვერიოს ბავარიულ ენასთან ან შვეიცარიულ დიალექტთან), რომლებიც განსხვავდებიან ფონეტიკის, მორფოლოგიის და ლექსიკის ზოგიერთი თავისებურებებით.
D-A-CH
სამი მსხვილი გერმანულენოვანი ქვეყანა შეიძლება ავღნიშნოთ აბრევიატურით DACH (დახ), რომელიც ნიშნავს D (გერმანიას, Deutschland), A (ავსტრიას (Austria) და CH (შვეიცარიას, Confoederatio Helvetica). აბრევიატურა უპირატესად გამოიყენება ღონისძიებების, კონფერენციების დასახელებისთვის, მაგალითად, «DACH Meteorologentagung» ან ამ სამი ქვეყნის საერთო პროექტებისათვის. ნავიგატორებისთვის ასევე არსებობს იმავე დასახელების ელექტრონული ბარათები.
გერმანული ოფიციალური ენის სახით
გერმანული ენა 6 სუვერენული სახელმწიფოს ოფიციალური ენაა, რომელთაგან თითოეული მდებარეობს ცენტრალურ ევროპაში. ამ ქვეყნებს (სამხრეთ ტიროლის დამატებით) ასევე შექმნილი აქვთ გერმანული მართლწერის საბჭო.
გერმანული ენა რეგიონებში
გერმანული, ან მისი ერთ-ერთი დიალექტი, ოფიციალური ენაა რამდენიმე ქვეყნის ადმინისტრაციულ ერთეულში. თითოეულ ამ რეგიონში, გერმანული ენა, ქვეყანაში არსებულ სახელმწიფო ენასთან ერთად, ოფიციალური ენაა ადმინისტრაციულ დონეზე.
ბაზალეთის ქუჩა
ლიტერატურა
კატეგორია:ვაკის რაიონის ქუჩები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქმენეთში
2015 წლის მონაცემებით თურქმენეთში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 3 ძეგლია, რაც ძეგლების საერთო რაოდენობის (1079 - 2015 წელს) 0,3 %-ს შეადგენს. გარდა ამისა, 2015 წლის მონაცემებით იუნესკოს საცდელ სიაში კანდიდატად წარდგენილია 8 ძეგლი. სსრკ-მ, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა თურქმენეთის სსრ, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1988 წლის 12 ოქტომბერს, ხოლო უშუალოდ თურქმენეთმა 1994 წლის 30 სექტემბერს. თურქმენეთის ტერიტორიიდან იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში პირველად შეიყვანა მერვი 1999 წელს.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქმენეთში თურქმენეთი
სან-ჟუან-დუ-სული
სან-ჟუან-დუ-სული (São João do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 002 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 38.19 კმ²-ზე. ფართობი 183 358 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ვლადივოსტოკის საერთაშორისო აეროპორტი
ვლადივოსტოკის საერთაშორისო აეროპორტი (Международный аэропорт „Владивосток“) (IATA: VVO, ICAO: UHWW) — საერთაშორისო აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ვლადივოსტოკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 38 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს ავიაკომპანია Aurora-ს ჰაბს. 2011 წელს მგზავრების რაოდენობამ 1 456 000 კაცი შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
ოსკოლი
ოსკოლი (Оскол, Оскіл) — მდინარე რუსეთსა და უკრაინაში; ჩრდილოეთის დონეცის (დონის აუზი) მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 472 კმ, აუზის ფართობი 14,8 ათ. კმ². სათავეს იღებს შუა რუსეთის მაღლობზე, მიედინება ძირითადად სამხრეთით; ქვემო წელზე აგებულია ოსკოლის წყალსაცავი. უპირატესად იკვებება თოვლის წყლით. წყალდიდობა იცის მარტის ბოლოდან მაისის დასაწყისამდე. საშუალო წლიური ხარჯი ქალაქ კუპიანსკთან (უკრაინა) 37,9 მ³/წმ. იყინება ნოემბერში – დეკემბრის დასაწყისში, ლღვება მარტში – აპრილის დასაწყისში. იყენებენ წყალმომარაგებისათვის. მდინარეზეა ქალაქები: სტარი-ოსკოლი, ნოვი-ოსკოლი (რუსეთი).
ჰოჩაზი
ჰოჩაზი (Hoçaz, Հոչանց) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
Sleeping with the Past
Sleeping with the Past — ელტონ ჯონის 22-ე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1989 წლის 29 აგვისტოს. დანიაში (სადაც მუსიკოსი მაღალი გადასახადების გამო მასალის ჩასაწერად გადავიდა) იგი არის ელტონ ჯონის ყველაზე გაყიდვადი ალბომი. ჩანაწერი ეძღვნება ბერნი ტოპენს, მუსიკოსის დიდი ხნის შემოქმედებით პარტნიორს.
ალბომში შეტანილია ელტონ ჯონის რიგით პირველი #1 სინგლი „Sacrifice“, რომელმაც ბრიტანეთში პოპულარობა მოიპოვა და ალბომს ჩარტში #1 პოზიცია მოუტანა.
ელტონ ჯონი და ბერნი ტოპენი ალბომზე მუშაობისას ცდილობდნენ სიმღერებისთვის 1960-იანი წლებისთვის დამახასიათებელი სტილისტიკის მინიჭებას, რომელიც უფრო მათი საყვარელი შემსრულებლების, მარვინ გეის, ოტის რედინგისა და სემ კუკის შემოქმედებას ჰგავდა.
ბრიტანეთში ალბომი აგრეთვე იქცა მუსიკოსის პირველ პლატინის სტატუსის მქონე დისკად, 1983 წლის შემდეგ. აშშ-ში მას 1989 წლის ოქტომბერში ოქროს, ხოლო 1990 წლის აპრილში - პლატინის სტატუსი მიენიჭა. ალბომზე პირველად ელტონ ჯონის კარიერაში უკრავს გაი ბებილონი, რომელმაც მასთან თანამშრომლობა შემდეგი 20 წლის მანძილზე განაგრძო. ფრედ მენდელმა მუსიკოსის ბენდი მალევე დატოვა. ამ პერიოდში, 1990 წელს, მუსიკოსმა რეაბილიტაციის კურსიც გაიარა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - ელტონ ჯონი / ბერნი ტოპენი.
დამატებითი სიმღერები (1999 წლის Polygram International-ის გამოცემა)
1998 წლის გამოცემაში „Durban Deep“-ის ვერსიაში შეტანილია ვოკალის განსხვავებული მიქსი და იგი ალბომის ვერსიასზე უფრო ვრცელია (ფინალი 10 წამით უფრო ხანგრძივია).
სერტიფიცირებები
}
სქოლიო
კატეგორია:ელტონ ჯონის ალბომები კატეგორია:1989 წლის ალბომები კატეგორია:The Rocket Record Company-ს ალბომები კატეგორია:ალბომები კრის თომასის პროდიუსერობით
დავით პოღოსიანი
დავით პოღოსიანი (დ. 21 აგვისტო, 1974, გორი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2001, სოფია, ბულგარეთი), ევროპის ორგზის ჩემპიონი (1997, ვარშავა, პოლონეთი; 1998, ბრატისლავა, სლოვაკეთი). ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1992), მსოფლიოს ჩემპიონი კადეტთა შორის (1990), ევროპის ქვეყნების ჩემპიონთა თასის მფლობელი (1997). XVII და XXVIII ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (2000, სიდნეი — VI ადგილი; 2004, ათენი — V ადგილი). ღირსების ორდენის კავალერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:გორში დაბადებულები
იოსებ მაკრახიძე
იოსებ მაკრახიძე (დ. 2 იანვარი, 1946, გორი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
ჩინჩა-ბახის რაიონი
ჩინჩა-ბახის რაიონი (Distrito de Chincha Baja) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის ჩინჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 41 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 387 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 170 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 72.52 კმ²-ია.
იოსებ მაკრახიძე
1972 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი საავტომობილო გზების სპეციალობით.
1965-1973 წლებში იყო №3 ტრესტის მე-10 მოძრავი მექანიზებული კოლონის საქმისმწარმოებელი; 1974-1975 წლებში მუშაობდა №32 მოძრავ-მექანიზებულ კოლონის უფროსი სამუშაოთა მწარმოებელად; 1075-1977 წლებში ქ. ვოლოგდის №3 ტრესტის უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად; 1977-1979 წლებში იყო №3 ტრესტის მე-10 მოძრავ-მექანიზებულ კოლონაში მთავარი ინჟინერი; 1980-1981 წლებში კი 35-ე მოძრავ-მექანიზებული კოლონის უფროსი; 1981-1985 წლებში მუშაობდა №23 მოძრავ-მექანიზებული კოლონის მე-13 ტრესტის უფროსად; 1985-1999 წლებში იყო საავტომობილო გზების სამინისტროს №28 საგზაო-საექსპლუატაციო უბნის უფროსი; 1999 წლიდან შპს „იბოლიას“ დირექტორი.
2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გორის მაჟორიტარი დეპუტატი, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
მერი ელეანორ ვილკინს ფრიმანი
ბიოგრაფია
1867 წელს მისი ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ბრეთლბოროში, ვერმონტში, სადაც ფრიმანმა დაამთავრა ადგილობრივი სკოლა.
1870-1871 წლებში ჩაირიცხა და სწავლობდა „ჰოლიოკეს მთის“ კოლეჯში (მომავალში გადაკეთდა ქალთა სემინარიად), სამხრეთ ჰედლიში, მასაჩუსეტსში. უმაღლესი განათლების მიღება დაამთავრა გლენვუდის სემინარიაში, დასავლეთ ბრეთლბოროში. როცა მშრალი პროდუქტების საოჯახო ბიზნესი ვერმონტში ჩავარდა, ისინი რანდოლფში დაბრუნდნენ. სამი წლის შემდეგ ფრიმანის დედა დაიღუპა. სწორედ მის პატივსაცემად მერიმ გადაიკეთა თავისი შუა სახელი ელეანორად.
ფრიმანის მამა 1883 წელს მოულოდნელად გარდაიცვალა, რის გამოც იგი ოჯახის გარე დარჩა. მის სახელზე მხოლოდ 973 დოლარად შეფასებული ქონება იყო. ვილკინსი თავის მეგობართან, მერი ჯ. უელზთან გადავიდა საცხოვრებლად და თავის გასატანად მწერლობას მიჰყო ხელი.
კარიერა
ფრიმონმა ოჯახის დასახმარებლად ბავშვებისთვის დაიწყო მოთხრობების და ლექსების წერა ჯერ კიდევ თინეიჯერობის ასაკში დაიწყო და სწრაფად მიაღწია წარმატებას. მისი კარიერა, როგორც მოთხრობების მწერალმა, დაიწყო 1881 წელს, როდესაც მან დაიკავა პირველი ადგილი მოთხრობების კონკურსში, სადაც გააგზავნა ნაწაემოები „ოჯახი-მოჩვენება“. მისი ყურადღება მიიღო ზებუნებრიობის და რეალობის არევამ, რისი შედეგიც იყო რამდენიმე საკმაოდ გავლენიანი მოკლე ამბავი. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრები დაიწერა 1880-იან და 1890-იან წლებში, როდესაც რანდოლფში ცხოვრობდა. მას ცხოვრების განმავლობაში გამოქვეყნებული აქვს რომანებისა და მოთხრობების ოცდაოთხზე მეტი ტომი. ყველაზე ცნობილია მისი მოთხრობების ორი კოლექცია — „თავმდაბალი რომანი და სხვა ისტორიები“ (1887) და „ახალი ინგლისის მონაზონი და სხვა ისტორიები“ (1891). მისი შემოქმედება ძირითადად ახალი ინგლისის პრობლემებს და ამბებს ეხება. ფრიმანის ცნობილი ნოველაა „Pembroke“ (1894) და მან მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა თანამშრომლური რომანის — „მთელი ოჯახის“ დაწერაში (1908).
პირადი ურთიერთობა და გარდაცვალება
1892 წელს ნიუ ჯერსიში, მეტუჩენში ვიზიტის დროს, გაიცნო ექიმი ჩარლზ მენინგ ფრიმანი, რომელიც მასზე შვიდი წლით უმცროსი იყო. წლების განმავლობაში არსებული პრობლემების და შეფერხებების შემდეგ, ისინი დაქორწინდნენ 1902 წლის 1 იანვარს. მერიმ დაუყოვნებლივ თავისი ქმრის გვარი მიიღო და დაირქვა „მერი ე. ვილკინს ფრიმანი“. ამის შემდეგ სახელით აქვეყნებდა თავის შემოქმედებას.
მეტუჩენში ფრიმანი მალე გახდა ხალხში ცნობილი თავისი ნამუშევრების გამო, მიუხედავად იმისა, რომ დროდადრო აქვეყნებდა მეზობლების სატირულ-ფანტასტიკურ ნაწერებს.
მის მეუღლეს ალკოჰოლიზმი და საძილე ფხვნილებისადმი დამოკიდებულება ჰქონდა. იგი ნიუ-ჯერსის სახელმწიფო ჰოსპიტალში გადაიყვანეს ტრენტონში ჩადენილი საქციელისთვის და ორი წლის შემდეგ წყვილი ერთმანეს იურიდიულად დაშორდა. 1923 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ, თავისი სიმდიდრის უმეტესი ნაწილი დაუტოვა მძღოლს და მხოლოდ ერთი დოლარი მის ყოფილ მეუღლეს.
ფრიმანი გარდაიცვალა 1930 წლის 15 მარტს, 77 წლის ასაკში. დაკრძალეს ნიუ-ჯერსიში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი საბავშვო მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები კატეგორია:ამერიკის ხელოვნებისა და ლიტერატურის აკადემიის წევრები კატეგორია:მასაჩუსეტსელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი საბავშვო მწერლები კატეგორია:ფენტეზისა და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები
საკრამენტუ (მინას-ჟერაისი)
საკრამენტუ (Sacramento) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 832 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 896 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.78 კმ²-ზე. ფართობი 3 073 268 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გარაჩი
გარაჩი (Qaraçı, Qereçî, Карачи) — ეწოდება აზერბაიჯანის ეთნიკურ უმცირესობას, რომელიც მიეკუთვნება ბოშების ჯგუფი. პატარა კვლევები ჩატარდა გარაჩისთან დაკავშირებით, და კვლევების უმეტესობა მე -19 საუკუნის რუსი მეცნიერების ქერობე პატკანოვისა და ჟან-მარია შოპენის ნაშრომებს ეყრდნობა. დღესდღეობით მათი რაოდენობა რეგიონში 2000-ს შეადგენს.
ცისია ჩხუბიანიშვილი
ცისია ჩხუბიანიშვილი (დ. 1 დეკემბერი, 1936, თელავი) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი, მკვლევარი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, ვირუსოლოგი, მიკრობიოლოგი, ენტომოლოგი.
Eye of the Soundscape
Eye of the Soundscape — პოლონური პროგრესული როკ-ჯგუფ Riverside-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2016 წლის 21 ოქტომბერს, ლეიბლზე InsideOut Music. ეს არის ჯგუფის პირველი ალბომი, ჩაწერილი გიტარისტ პიოტრ გრუძინსკის 2016 წლის 21 თებერვალს გარდაცვალების შემდგომ. იგი არის მანამდე ჩაწერილი და გამოცემული ექსპერიმენტული ინსტრუმენტული კომპოზიციების კომპილაცია, რამდენიმე ახალი ჩანაწერის ("Where the River Flows", "Shine", "Sleepwalkers" და "Eye of the Soundscape") დამატებით.
ცისია ჩხუბიანიშვილი
ბიოგრაფია
1954 წელს დაამთავრა თელავის ქალთა პირველი საშუალო სკოლა და ნიკო სულხანიშვილის სახელობის მუსიკალური სკოლა. 1954-1959 წლებში სწავლობდა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში მცენარეთა დაცვის სპეციალობაზე.
Eye of the Soundscape
ალბომში შეტანილი სიმღერების სია ცნობილი გახდა 2016 წლის 31 აგვისტოს.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ალბომები კატეგორია:Inside Out Music-ის ალბომები კატეგორია:Riverside-ის ალბომები
ცისია ჩხუბიანიშვილი
ბიოგრაფია
მონაწილეობდა მოსკოვის ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო აკადემიის სტუდენტთა სამეცნიერო კონფერენციებში. 1959 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს მცენარეთა დაცვის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. მისი სამეცნიერო საქმიანობა მოიცავდა მავნე მწერებისაგან სასოფლო-სამეურნეო კულტურების, ტყის, დეკორატიული მცენარეების დაცვას გარემოსათვის უსაფრთხო მიკრობიოლოგიური საშუალებებით. 1965 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია მწერების ვირუსულ პათოლოგიაში (ამ საკითხს იგი იკვლევდა გამოჩენილი გენეტიკოსის, აკადემიკოს ს. გერშენზონის ხელმძღვანელობით, კიევი). ცისია ჩხუბიანიშვილის მიერ პირველად საქართველოსათვის „სასარგებლო ვირუსების“ ძიება აღნიშნულია ს. გერშენზონის მონოგრაფიაში — С. М. Гершензон „Тропой Генетики“, Киев, Наукова Думка,1992. 1968-1969 წლებში სამეცნიერო სტაჟირება გაიარა ჩეხოსლოვაკიის მეცნიერებათა აკადემიის ენტომოლოგიის ინსტიტუტში (პრაღა) მწერების პათოლოგიასა და მცენარეთა მიკრობიოლოგიურ დაცვაში, სადაც სახელგანთქმულ მეცნიერ, პროფესორ იაროსლავ ვაიზერთან ერთად გამოქვეყნებულმა შრომებმა საერთაშორისო აღიარება მოუტანა. ცისია ჩხუბიანიშვილის მიერ გამოვლენილი და აღწერილი მეცნიერებისათვის ახალი ვირუსების სახეობები შეტანილია კატალოგში — В. В. Гулий „Микроорганизмы полезные для виометода“, Издательство „Наука“, Новосибирск, 1981. 1973 წელს, როგორც სსრკ სასოფლო-სამეურნეო დელეგაციის წევრი მივლინებული იყო იაპონიაში, საიდანაც მის მიერ ინტროდუცირებული ვირუსების ახალი სახეობები საბჭოთა კავშირის მთელი რიგი სამეცნიერო ცენტრების კვლევის საგანი გახდა, მისი საქმიანობით შემდგომში, 1977 წელს დაინტერესდა ცნობილი იაპონელი მეცნიერი კასუმასა კატაგირი, მათი ერთობლივი სამეცნიერო ნაშრომი გამოქვეყნდა ჟურნალში — „Вопросы вирусологии“, №7, 1983. Москва. 1988 წელს ცისია ჩხუბიანიშვილმა ი. შმალგაუზენის სახელობის უკრაინის მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტში დაიცვა დისერტაცია ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. იგი მონაწილეობდა საქართველოში, ყოფილი საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკებში და უცხოეთის ქვეყნებში (რუსეთი, ჩეხოსლოვაკია, პოლონეთი, ბულგარეთი, დანია, გერმანია, იტალია, საბერძნეთი, ისრაელი, ჩინეთი, იაპონია, აშშ) გამართულ კონფერენციებში. გამოქვეყნებული აქვს 100-მდე სამეცნიერო ნაშრომი. მოამზადა 10 მეცნიერებათა კანდიდატი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ლ. ყანჩაველის სახელობის მცენარეთა დაცვის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ხელმძღვანელობდა ბიოლოგიური კონტროლის განყოფილებას. მისი საშუალებით აშშ საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს ეგიდით, საფუძველი ჩაეყარა სამეცნიერო ურთიერთობას ისრაელსა და საქართველოს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თელავში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები კატეგორია:ქართველი ვირუსოლოგები
ხალვაში
საკუთარი სახელი ხალვაში შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ლიუბლიანის ჭაობი
250px|მინიატიურა ლიუბლიანის ჭაობი (Ljubljansko barje) — ჭაობიანი მასივი ცენტრალურ სლოვენიაში. მდებარეობს ქალაქ ლიუბლიანიდან სამხრეთით. ჭაობის ფართობია 163 კმ², რაც სლოვენიის ტერიტორიის 0,8 %-ია.
ჭაობების ტერიტორიაზე მოსახლეობის დასახლების კვალი ჩანს ათასობით წლის წინ. 2002 წელს აქ აღმოაჩინეს მსოფლიოში ყველაზე ძველი ხის ბორბალი, რომლის ასაკიც 5 000 წელია. ეს ისტორიამდელი ნამოსახლარები 2011 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:სლოვენიის გეოგრაფია
სომბრიუ
სომბრიუ (Sombrio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 613 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 185.68 კმ²-ზე. ფართობი 143 329 კმ²-ია.
დეჰისტანი
დეჰისტანი (Dehistan) ან მაშად-მისირიანი (Maşat-Misserian) — ისტორიული ქალაქი თურქმენეთში. მდებარეობს ბალკანის ველაიათში. შედგება დიდი სასაფლაო მაშადისაგან, რომელშიც მდებარეობს შირ-ქაბირის X საუკუნის მავზოლეუმი და X-XV საუკუნეების ქალაქ მისირიანის ნანგრევებისაგან. დაარსდა ძვ. წ. III საუკუნეში და აყვავებას მიაღწია ხორეზმშაჰების მმართველობის პერიოდში. დაანგრიეს მონღოლებმა, თუმცა შემდეგ ქალაქი კვლავ განაშენიანდა. არსებობდა XIV საუკუნემდე.
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად დეჰისტანში აღმოაჩინეს რამდენიმე მეჩეთი, ქარავან-სარაი და წყლისმომარაგების სისტემა: თხრილები, არხები, კანალიზაცია. 1998 წლიდან დეჰისტანი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების კანდიდატთა სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქმენეთის ისტორია
იოვან დუჩიჩი
ის არის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი სერბი ტექსტების მწერალი და მოდერნისტი პოეტი. დუჩიჩის პირველი ლექსების კრებული გამოიცა მოსტარში 1901 წელს, ხოლო მეორე კრებული 1908 წელს ბელგრადში. ის ხშირად წერდა პროზასაც და შექმნილი აქვს რამდენიმე ლიტერატურული ესე, მწერალთა შემოქმედების მიმოხივა, წერილები შვეიცარიელი, ბერძენი და ესპანელი მწერლებისგან. მან დაწერა წიგნი Blago cara Radovana, რომელიც მის ყველაზე ცნობილ პროზაულ ნაწარმოებს წარმოადგენს.
დუჩიჩი არის Narodna Odbrana-ს, ნაციონალისტური არასამთავრობო ორგანიზაციის დამაარსებელი, რომელიც სერბეთის სამეფოში ფუნქციონირებდა. ის ასევე იყო სერბეთის სამეფო აკადემიის (დღევანდელი სერბეთის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემია) წევრი.
ადრეული წლები
იოვან დუჩიჩი დაიბადა ტრებინიეში, 1871 წლის 16 თებერვალს. ეს ადგილი იმ პერიოდში ბოსნიის ვილაიეთის, ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა.
ტრებინიეში ის სწავლობდა დაწყებით სკოლაში, მოგვიანებით კი გადავიდა მოსტარის ერთ-ერთ საშუალო სკოლაში. მოგვიანებით მან მასწავლებლობის კურსი გაიარა სომბორში. მოსტარში დაბრუნებამდე იოვანი რამდენიმე ქალაქის სკოლაში მუშაოდა მასწავლებლად. მოსტარში დაბრუნებისას მან დააარსა (სვეტოზარ ჩოროვიჩსა და ალექსა შანტიჩთან ერთად) ლიტერატურული ჟურნალი Zora (განთიადი).
დუჩიჩის ღიად გამოხატულმა პატრიოტიზმმა ხელისუფლებასა და იოვანს შორის სირთულეები წარმოქმნა: ამ დროს ბოსნია და ჰერცეგოვინა დე ფაქტო გაერთიანებული იყო ავსტრია-უნგრეთის იმპერიაში და სწავლის გასაგრძელებლად დუჩიჩს საზღვარგარეთ წასვლა და, ძირიადად ჟენევასა და პარიზში ცხოვრება მოუწია. მან ჟენევის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი დაასრულა და უკან დაბრუნების შემდეგ სერბეთის დიპლომატიურ სამსახურში წავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ დუჩიჩი იუგოსლავიის შექმნის იდეას ეწინააღმდეგებოდა, ის ახლად შექმნილი სახელმწიფოს პირველი ელჩი გახდა რუმინეთის სამეფოში (1937 წელს). მას ამ თანამდებობაზე ჰქონდა გამორჩეული დიპლომატიური კარიერა და დამატებით მსახურობდა: სტამბოლში, სოფიაში, რომში, ათენში, კაიროში, მადრიდსა და ლისაბონში. დუჩიჩ ფლობდა არაერთ უცხო ენას და მას გამორჩეულ დიპლომატად მოიხსენიებენ.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
right|thumb|215px|დუჩიჩის ძეგლი ტრებინიეში right|thumb|215px|დუჩიჩის საფლავის ქვა ჰერცეგოვაჩკა გრაჩანიცას მონასტერში, ტრებინიეში იოვან დუჩიჩი ამერიკის შეერთებულ შტატებში საცხოვრებლად გადავიდა 1941 წელს, მესამე რაიხის მიერ იუგოსლავიის ოკუპაციის შემდეგ. ამერიკაში ის შეუერთდა თავის ბიძაშვილს მიხაილოს (მაიკლი) გერში, ინდიანას შტატში. გარდაცვალებამდე ორი წლით ადრე ის ხელმძღვანელობდა ჩიკაგოში მდებარე ორგანიზაციას, სერბეთის ეროვნული თავდაცვის საბჭოს (დაარსდა მიხაილო პუპინის მიერ 1914 წელს), რომელიც წარმოადგენდა სერბულ დიასპორას აშშ-ში. ამ ორი წლის განმავლობაში იოვანმა შექმნა მრავალი ლექსი, ისტორიული წიგნი და საგაზეთო სტატიები, რომლებიც სერბულ ნაციონალისტურ იდეებს ემყარებოდა. ის ასევე აპროტესტებდა პრო ნაციონალურ სოციალისტური უსტაშების რეჟიმს ხორვატიაში, რამაც მრავალი სერბის სიცოცხლე შეიწირა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ იოვანის შესახებ იუგოსლავიის სკოლებში ამბობდნენ, რომ ის პერსონა ნონ გრატად გამოაცხადეს და სერბი შოვინისტი უწოდეს.
ის გარდაიცვალა 1943 წლის 7 აპრილს. მისი პანაშვიდი გაიმართა წმინდა საბას სახელობის სერბული მართლმადიდებელი ეკლესიის ეზოში გერიში, ხოლო დაკრძალეს წმინდა საბას სახელობის სერბულ მართლმადიდებელ ეკლესიაში ლიბერთიუილში, ინდიანაში. ანდერძის მიხედვით, დუჩიჩს სურდა, რომ თავის მშობლიურ ქალაქში, ტრებინიეში დაკრძალულიყო. მისი საბოლოო სურვილი აასრულეს და 2000 წლის 22 ოქტომბერს ახლად აშენებულ ჰერცეგოვაჩკა გრაჩანიცას მონასტერში დაკრძალეს.
იოვან დუჩიჩის სახელობის პრემია გაიცემა პოეზიაში და ის ყოველწლიურად გაიცემა „დუჩიჩის ღამის“ მანიფესტის დროს.
ის აირჩიეს პარნასოსის ლიტერატურული საზოგადოების წევრად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:სერბი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:XIX საუკუნის პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის პოეტები კატეგორია:ბოსნიელი მწერლები
ელ-კარმენის რაიონი (ჩინჩა)
ელ-კარმენის რაიონი (Distrito de El Carmen) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის ჩინჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 155 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 777 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 790.82 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩინჩის პროვინციის რაიონები
ოლჯათი
ოლჯათი (ჩანს 1289-1302) — საქართველოს დედოფალი, მონღოლთა დიდი ყაენის — აბაღა-ხანის ქალიშვილი. ცოლად ჰყავდა მეფე ვახტანგ II-ს, შემდეგ დავით VIII-ს.
ოლჯათის მამა, აბაღა ხანი ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს 1265-1282 წლებში მართავდა. დედამისის ვინაობა უცნობია: ზოგიერთი მოსაზრებით, ის აბაღას ბიზანტიელი ცოლი მარია დესპინა იყო, სხვა ვერსიით კი — ბულუჩინი, ყაენის ერთ-ერთი ხარჭა. XIV საუკუნის ანონიმი ქართველი ისტორიკოსის, ჟამთააღმწერლის ცნობით, დემეტრე II თავდადებულის სიკვდილით დასჯის (1289) შემდეგ, არღუნ-ხანმა, აბაღას შვილმა და მემკვიდრემ, ქართველი დიდებულის ხუტლუბუღას რჩევით აღმოსავლეთ საქართველოს სამეფოს ტახტზე აფხაზთა მეფის, დავით ნარინის ძე ვახტანგი დასვა და ცოლად თავისი და — ოლჯათი შერთო. ამ პოლიტიკური აქტის მიზანი დინასტიური კავშირის გზით დასავლეთ საქართველოს მონღოლთა გავლენის ქვეშ დაბრუნება იყო:
ვახტანგი ხანმოკლე მეფობის შემდეგ სნეულებით გარდაიცვალა 1292 წელს. ყაენის ბრძანებით ოლჯათი ცოლად გარდაცვლილი მეუღლის ბიძაშვილსა და შემცვლელს, დავით VIII-ს გაჰყვა. 1297 წელს დავითი აშკარად განუდგა მონღოლებს და მთიულეთში გამაგრდა. შემდეგ წელს დავითმა ოლჯათი დიდგვაროვან დელეგაციასთან ერთად მონღოლთა მხედართმთავარ ხუტლუშაჰთან გაგზავნა მოლაპარაკების მიზნით. ბაზალეთთან ხუტლუშაჰმა ოლჯათი პატივით მიიღო და, ბრძოლის შეწყვეტის სანაცვლოდ, დავითის უსაფრთხოებას შეჰპირდა, ფიცის ნიშნად ყაენის ბეჭედი და „ჴელის მანდილი“ მისცა და დავითს მძევლად საკუთარი შვილი სიბუჩი გაუგზავნა. მონღოლმა სარდალმა დედოფალი თავისთან დატოვა, სხვა მომლაპარაკებლები კი დავითთან დააბრუნა. მეფემ ოლჯათის დაკავების გამო ხუტლუშაჰთან მისვლაზე უარი თქვა. განრისხებულმა სარდალმა დავითის ერთ-ერთი ემისარი ბურსელი სიკვდილით დასაჯა და ოლჯათი ურდოში, ყაზან-ყაენთან გაგზავნა. ყაენმა თბილისის ტახტზე დავითის ძმა, ვახტანგ III დაამტკიცა და ოლჯათის საქართველოში დაბრუნება აკრძალა. როდესაც დავითი დარწმუნდა, რომ ოლჯათი ურდოში რჩებოდა, მან ცოლად ქართლის ერისთავ ჰამადა სურამელის ქალიშვილი შეირთო. იაპონელი ისტორიკოსი სეიჩი კიტაგავა თვლიდა, რომ სწორედ მონღოლ უფლისწულზე დავითის ქორწინება იყო ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი იმისა, რომ ჰულაგუიანთა მთავრობა ასე თანმიმდევრულად და ხანგრძლივად ცდილობდა აჯანყებულ ქართველ მეფესთან მოლაპარაკებას, ოლჯათის ურდოში დატოვება კი დავითსა და მონღოლებს შორის მორიგების ყველა საშუალების ამოწურვის ნიშანი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დედოფლები კატეგორია:მონღოლები
სერჟინიო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:დაბადებული 27 ივნისი კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:სალვადორის ბაიას ფეხბურთელები კატეგორია:სან-პაულუს ფეხბურთელები კატეგორია:ფლამენგოს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1999 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:1999 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
სორაია თარზი
სორაია თარზი (ثريا طرزي), აგრეთვე ცნობილია როგორც დედოფალი სორაია (ملکه ثريا; დ. 24 ნოემბერი, 1899, დამასკო, ოსმალეთის იმპერია — გ. 20 აპრილი, 1968, რომი, იტალიის რესპუბლიკა) — სირიაში მცხოვრები ავღანი დიპლომატის ქალიშვილი. პუშტუნთა ეთნოსისა და ბარაქზაის დინასტიის წარმომადგენელი. ავღანეთის ისტორიაში პირველი დედოფალი 1926-1929 წლებში როგორც მეფე ამანულა ხანის მეუღლე.
ადრეული წლები
სორაია დაიბადა 1899 წლის 24 ნოემბერს დამასკოში, ოსმალეთის იმპერიაში. იგი იყო ავღანი პოლიტიკოსის, სარდარ მაჰმუდ ბეგ თარზისა და მისი მეორე ცოლის, ესმა რასმია ხანუმის ქალიშვილი. იგი სირიაში აღიზარდა, სადაც მიიღო განათლება და შეიძინა ევროპული ღირებულებები. ამან დიდი გავლენა იქონია მის რწმენასა და მომავალ ქმედებებზე.
თათალილარი
თათალილარი (Tatalılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	2 083 კაცი.
სორაია თარზი
ადრეული წლები
1901 წლის ოქტომბერში ავღანეთის მეფე გახდა ჰაბიბულა ხანი, რომელმაც ავღანეთიდან დევნილი მრავალი ოჯახი, მათ შორის თარზებიც დააბრუნა სამშობლოში. ახალი შაჰი და თარზების საგვარეულო ხელს უწყობდა ჩამორჩენილი ავღანეთის მოდერნიზაციას. ავღანეთში ჩასვლიდან მალევე სორაია თავის ქმარს, კრონპრინცს შეხვდა, რომელთაც მალევე შეუყვარდათ ერთმანეთი.
ფსიოლი
ფსიოლი (Псёл, Псиол, Песл, Песел, Псел, Псьол, Псло) — მდინარე რუსეთსა და უკრაინაში; დნეპრის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 717 კმ, აუზის ფართობი 22,8 ათასი კმ². სათავეს იღებს შუა რუსეთის მაღლობზე, უმთავრესად მიედინება ბორცვებიან ვაკეზე, ქვემო წელი დნეპრისპირეთის მაღლობზეა, ჩაედინება კამენსკოეს წყალსაცავში. ჭალა ფართოა. უპირატესად იკვებება თოვლის წყლით. გაზაფხულის წყალდიდობებზე (მარტი — მაისი) მოდის წლიური ჩამონადენის 70%, წყალმცირობა იცის ზაფხულ-შემოდგომაზე. საშუალო მრავალწლიური ხარჯი ხუტორ ზაფსელიესთან 48,2 მ³/წმ-ია. იყინება დეკემბერში, ლღვება თებერვლის ბოლოს – აპრილის დასაწყისში. ძირითადი შენაკადია ხოროლი (მარჯვენა). მდინარეზეა ქალაქები (დინების მიმართულებით): ობოიანი (რუსეთი), სუმი, გადიაჩი (უკრაინა).
სორაია თარზი
ავღანეთის დედოფალი
მარცხნივ|მინი|სორაიას მეუღლე, მეფე ამანულა ხანი ავღანეთში დაბრუნებულმა თარზების ოჯახმა მალევე დაიმკვიდრა ადგილი სამეფო კარზე. სწორედ ამ პერიოდში შეხვდა სორაია მეფე ჰაბიბულას უფროს ვაჟს, პრინც ამანულას. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ნათესავები იყვნენ, სორაიას პრინცი მალევე შეუყვარდა მისი ლიბერალური შეხედულებებისა და დასავლური აზროვნების გამო. 1913 წლის 30 აგვისტოს, ქაბულის ქავმ-ი-ბაღის სასახლეში შედგა სორაიასა და პრინც ამანულას ქორწილი. სორაია მთელი ცხოვრების მანძილზე მისი ერთადერთი ცოლი იყო, რითაც საუკუნოვანი ტრადიცია დაირღვა, რის მიხედვითაც მუსულმან მონარქს რამდენიმე ცოლი უნდა ჰყოლოდა. სულ მალე სორაია ავღანეთის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პოლიტიკური ფიგურა გახდა.
ფსიოლი
სქოლიო
კატეგორია:დნეპრის შენაკადები კატეგორია:კურსკის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ბელგოროდის ოლქის მდინარეები კატეგორია:სუმის ოლქის მდინარეები კატეგორია:პოლტავის ოლქის მდინარეები
თათალილარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები