cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ასუნსან-დუ-პიაუი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 503 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.44 კმ²-ზე. ფართობი 1 690 704 კმ²-ია.
დუგლას უგულავა
დუგლას უგულავა (დ. 1941, ქუთაისი) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.
1963 წლიდან მუშაობს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლითი მათემატიკის ინსტიტუტში (ამჟამად, საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ნიკო მუსხელიშვილის გმოთვლითი მათემატიკის ინსტიტუტი), 1966-1971 წლებში — უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1998-2008 წლებში — წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2009 წლიდან — მათემატიკური მოდელირების განყოფილების გამგე. პარალელურად 1972-2000 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 2000 წლიდან — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 2009 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მათემატიკის დეპარტამენტის პროფესორი. მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის ძირითადი სფეროა მათემატიკური ანალიზის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი დარგი — აპროქსიმაციის თეორია. მის მიერ აგებულია წრფივ მეტრიკულ სივრცეში მოქმედი წრფივი უწყვეტი ოპერატორები, რომელთა საშუალებით შესაძლებელი ხდება სასრულ განზომილებიან ქვესივრცეებში საუკეთესო რიგით მიახლოება. ზოგიერთ მნიშვნელოვან სივრცეში, ცხადი სახითაა აგებული საუკეთესო რიგით მიახლოებელი აგრეგატები. აგებული ოპერატორები შესწავლილია აგრეთვე ე.წ. გაჯერების ამოცანასთან დაკავშირებით. სამგანზომილებიან ვკლიდეს სივრცეში აპროქსიმაციის საკითხებთან დაკავშირებით შესწავლილია კომპლექსური ცვლადის ფუნქციების პოლინომებით მიახლოების კლასიკური თეორიის ანალოგის აგების შესაძლებლობის საკითხი. თანაავტორებთან ერთად მიღებულია რიგი შედეგებისა დიფერენციალური განტოლებების, თანამედროვე ალგებრის, კრიპტოგრაფიაში ელიფსური წირების გამოყენების, შებრუნებული ამოცანების მიახლოებითი ამოხსნების საკითხებთან დაკავშირებით. მიღებული აქვს საქართველოს რესპუბლიკური პრემია მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2002), პროფესორი (2009).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები დ
თრეხვის ქვაბები
თრეხვის ქვაბები — ისტორიული, არქეოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს სოფელ თრეხვსა და მეხეთს შორის, ქარელიდან 12 კილომეტრზე, მდინარე ხვედრულის მარცხენა ნაპირზე. ციცაბო, შვეული კლდის ქარაფებში გამოკვეთილია ქვაბთა 4 კომპლექსი.
I, II და III კომპლექსები სოფელ თრეხვის სამხრეთ-დასავლეთითაა, ე. წ. სოროთხევში (სამშენებლო წარწერის მიხედვით თარიღდება XI საუკუნით); IV კომპლექსი სოფელ მეხეთის მახლობლად მდებარეობს (თარიღდება V-VI საუკუნეებით). ქვაბების უმეტესი ნაწილი გაფართოებული და გადაკეთებული ბუნებრივი მღვიმეებია. ქვაბების საფასადო მხარე ამოშენებულია ქვითკირის კედლით (ამჟამად თითქმის მთლიანად ჩამოშლილ-ჩამონგრეულია, ამიტომ ქვაბებში მოხვედრა მხოლოდ მთასვლელური ტექნიკის გამოყენებით შეიძლება). გამოკირულა ქვაბები უფრო ხშირად გვხვდება I და III კომპლექსებში. კლდე, რომელშიც ქვაბებია გამოკვეთილი, თიხა-ფიქალოვანი ქანებია, რაც კლდის სიბრტყის სუფთად დამუშავების საშუალებას არ იძლევა. ფიქალი ფენა-ფენად არის ნახლეჩ-ნამტვრევი სამტვრევი და ბრტყელპირიანი იარაღით. ქვაბები ტერასებზეა განლაგებული, ქანის ერთი შრის გასწვრივ, ერთ იარუსად (არის გამონაკლისებიც. მაგალითად, IV კომპლექსის ქვაბების ქვედა და ზედა იარუსებს შორის სხვაობა 15 მეტრია).
კომპლექსი
კარგად არის მოღწეული № 15 გამოკირულა ქვაბი. სათავსის წინ წინკარია. ფასადის ქვითკირის კედელი მთლიანად არ ფარავს ქვაბს - ამოყვანილია 2,25 მეტრზე. კედელში შესასვლელი-ღიობი და სარკმელია. შესასვლელის ორივე მხარეს სათავსში მერხებია. ბრტყელი ჭერი და კედლები სუფთად არის დამუშავებული. № 15 ქვაბში 1957 წელს აღმოჩნდა წარწერიანი ქვაჯვარი - ფირუზისფერი ქვიშაქვის სწორკუთხა ფილა (64,5 X 25,5 X 12,5 მ). ფილაზე გამოსახულია აყვავებული ჯვარი, რომლის ქვედა მკლავის ძირში, წრიულ კოპზე ამოკვეთილია თარიღი, ხოლო ამავე მკლავის ორივე მხარეზე ასომთავრული წარწერაა: ქორონიკონი ადასტურებს, რომ ქვაჯვარის შესრულების თარიღია 1066 წელი. მიჩნეულია, რომ წარწერაში მოხსენიებული ქტიტორი XI საუკუნის ცნობილი ქართველი მოღვაწე ლეონტი მროველია.
III კომპლექსის გამოკირულა ქვაბების ფასადი თითქმის ერთი მთლიანი კედელია და ზღუდის შთაბეჭდილებას ტოვებს. აქ № 1 ქვაბის 5 მეტრი სიგრძის ქვითკირის კედელში დატოვებულია ფართო შესასვლელი-ღიობი. სარკმლები განლაგებულია ორ რიგად (სავარაუდოა, ქვაბი ორსართულიანი იყო). ქვედა სარკმლების გვერდებზე სწორკუთხა და სამკუთხა ნიშებია. ქვაბში გვხდება ქვევრებიც. განსაკუთრებით საინტერესოა III კომპლექსის მარანი.
IV კომპლექსის ქვაბები გეგმური და სივრცობრივი სტრუქტურით სრულიად განსხვავებულია. ქვაბები შემთხვევითი ფორმისაა, მცირე ფართობის. ეს სამონაზვნო ქვაბებია, ე. წ. უდაბნო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხერთვისის ნამოსახლარი და სამაროვანი
ხერთვისის ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ყოფილ სოფელ ჟინვალის ჩრდილოეთით, მდინარეების ფშავის არაგვისა და მთიულეთის არაგვის შესართავთან, ადგილ ხერთვისზე. ამჟამად დაფარულია წყლით. 1978-1980 წლებში გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ.
ძეგლი მრავალფენიანი აღმოჩნდა, დათარიღდა ძვ. წ. II-III საუკუნეებით. საკონტროლო თხრილებში გამოვლინდა ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურის ნამოსახლარის სამი ორმო. მათგან ერთში აღმოჩნდა კონუსური ფორმის სარიტუალო ქვაყრილი, მეორეში - თიხის ჭურჭლის სადა და მოჩუქურთმებული ნატეხები და კაჟის იარაღი.
ქვედა ფენა ჩაჭრილი იყო სამარხებით. სამ ქვაყრილიან ორმოსამარხში დაკრძალული იყო თითო მიცვალებული, მოკრუნჩხული მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე, ხოლო მეოთხეში აღმოჩნდა ორი ჩონჩხი. დამხრობა ნებისმიერია. აღმოჩნდა აგრეთვე სამარხეული ინვენტარი: თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოს ცილინდრული ზარაკი, რგოლები, მინის მძივები, რკინის სამაჯური, მოხრილი დანა, მრგვალი ქვის საბეჭდავი ფრინველის გამოსახულებით და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ქოსაჯანი
ქოსაჯანი (Kosacan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 258 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
თქმულება ნასიმიზე
თქმულება ნასიმიზე (Nəsimi haqqında dastan) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორის ფიქრეთ ამიროვის ქორეოგრაფიული პოემა, ერთმოქმედებიანი ბალეტი, რომელიც დაწერილ იქნა 1973 წელს. ლიბრეტოს ავტორია ანარი.
ნაწარმოები დაიწერა ნასიმის 600 წლის იუბილესთან დაკავშირებით. თავდაპირველად ქორეოგრაფიული მნაწარმოები დაწერილ იქნა სიმფონიური ორკესტრის, ქალთა გუნდის, ტენორისა და ბალეტის დასისთვის. მოგვიანებით ავტორმა შექმნა საორკესტო რედაქცია ბალეტისთვის. ბალეტის პირველი წარმოდგენა გაიმართა ბაქოს ოპერისა და ბალეტის თეატრის სცენაზე.
დიაცეტილის პეროქსიდი
დიაცეტილის პეროქსიდი — ორგანული პეროქსიდი ქიმიური ფორმულით (CH3CO2)2. არის მყარი ან ბლანტი და მკვეთრი სუნის მქონე ჰაერზე. რადგან სუფთა სახით დიაცეტილის პეროქსიდი ფეთქებადია, ამიტომაც იყენებენ ხსნარის სახით, გამხსნელად გამოიყენება, მაგალითად, დიმეთილის ფთალატი.
მიღება
დიაცეტილის პეროქსიდი ფორმირდება წყალბადის პეროქსიდის და ძმარმჟავას ანჰიდრიდის ურთიერთქმედებით. რეაქციის ინტერმედიატი (შუალედური პროდუქტი) არის პეროქსიძმარმჟავა.
უსაფრთხოება
არის შოკისმომგვრელად ფეთქებადი ნივთიერება. მის 25%-იან ხსნარსაც კი აქვს ფეთქებადი თვისებები. კრისტალური დიაცეტილის პეროქსიდი ძლიერ არასტაბილურია და გააჩნია აფეთქების დიდი რისკები.
სქოლიო
კატეგორია:ორგანული ნივთიერებები კატეგორია:ფეთქებადი ნივთიერებები
მურილიო (ტოლიმა)
მურილიო (Murillo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 953 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 364 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნინა პავლოვა
ნინა პავლოვა (Нина Михайловна Павлова; დ. 8 თებერვალი, 1897, სულინი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის იმპერია — გ. 15 აგვისტო, 1973, პიაზელევო, რსფსრ, სსრკ) — რუსი და საბჭოთა მწერალი, მეცნიერ-სელექციონერი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
ნინა პავლოვა 1897 წლის 8 თებერვალს, როსტოვის ოლქის ქალაქ სულინში დაიბადა. მამა — რუსი და საბჭოთა მეტალურგი, სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი, სოციალისტური შრომის გმირი მიხეილ პავლოვი. 1900-იან წლებში პავლოვების ოჯახი ეკატერინოსლავში (ამჟამად ქალაქი დნეპრი) გადასახლდა, ოთხი წლის შემდეგ – სანქტ-პეტერბურგში.
სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგის სიხალოვეს მდებარე დასახლება ლესნოის კომერციულ სასწავლებელში. სწავლება ფასიანი იყო. სასწავლებელში მოსახვედრად მისაღები გამოცდების ჩაბარება იყო აუცილებელი, ამიტომ მოსწავლე ახალგაზრდები საკმაოდ მომზადებულები იყვნენ. კლასებში სწავლება შერეული იყო. 1914–1916 წლებში ნინა პავლოვა ხელოვნების წახალისების საზოგადოებაში გადიოდა სწავლებას. 1920 დაამთავრა პეტროგრადის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის ბუნებრივი განყოფილება და მიიღო სპეციალობა „მცენარეების სისტემატიკა და გეოგრაფია“. 1924–1927 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის ფონეტიკური ინსტიტუტის ინგლისური ენის განყოფილებაზე.
1918 წლიდან ნინა პავლოვა პეტროგრადის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტთან არსებულ შრომით სკოლაში ბუნებისმეტყველებას ასწავლიდა, შემდეგ იყო — ნ. ნეკრასოვის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში ბოტანიკის კათედრის ასისტენტი.
თავის ლიტერატურულ შრომებს ნინა პავლოვა გასაცნობად ფოსტით ბიანკის უგზავნიდა, ხანდახან მისთვის ხელნაწერებიც მიჰქონდა. ბიანკი კითხულობდა მას და არედაქტირებდა. მისი ავადმყოფობის დროს (სახსრების მწვავე რევმატიზმი) ვ. ბიანკის წერილები მისთვის მხარდამჭერი იყო.
1942 წელს ის ოიროტ-ტურუში (ამჟამად გორნო-ალტაისკი) ალტაის ზონალურ საცდელ სადგურზე გაგზავნეს. იქ ნინა პავლოვა ციმბირის ველურად მზარდი კენკრის მკვლევარებთან ერთად მუშაობდა, ხოლო 1945 წლიდან სრულიად რუსეთის მემცენარეობის ინსტიტუტში კენკროვან კულტურებს იკვლევდა. 1951 წელს მოიპოვა ბილოგიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი მონაგრაფიით „შავი მოცხარი სსრკ-ში“.
ურაულ-ალტო
ურაულ-ალტო (Urraúl Alto; Urraulgoiti) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლუმბიერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 137,7 კმ². მოსახლეობა — 137 კაცი (2020 წ.).
ნინა პავლოვა
ბიოგრაფია
1959-დან 1967 წლამდე მუშაობდა ნაყოფიერი კულტურების განყოფილების ხელმძღვანელად. გარდაიცვალა 1973 წლის 15 სექტემბერს დასახლება პიაზელევოში. დაკრძალულია ლენინგრადის ოლქის დასახლება ანტროფშინოში.
ურაულ-ალტო
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ნინა პავლოვა
შრომები
გამოცემულია მწერლის შემდეგი ნაშრომები:
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:დაბადებული  8 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი  1973
იმპერიის დეპუტაცია
იმპერიის დეპუტაცია (Reichsdeputation) — საღვთო რომის იმპერიაში იმპერატორისა და იმპერიის მიერ არჩეული კომიტეტი რაიმე გარიგების აღსასრულებლად. ასეთი დეპუტაციის კრებას ეწოდებოდა იმპერიის დეპუტაციის საბჭო (Reichsdeputationstag). იმპერიის დეპუტაციის მუშაობის საბოლოო დასაბუთებული შედეგი მოცემული იყო კომიტეტის ანგარიშში, ჰაუპტშლუსში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია
ნიკოლ მინეტი
ნიკოლ მინეტი (Nicole Minetti; დ. 11 მარტი, 1985, რიმინი) — იტალიელი ტელეწამყვანი, პოლიტიკოსი, რეგიონული მრჩეველი და საკანონმდებლო ორგანოს წევრი 2010-2012 წლებში.
ბიოგრაფია
რიმინიში დაამთავრა გრამატიკის სკოლა, შემდეგ გადავიდა მილანში, სადაც მან მიიღო ბაკალავრის ხარისხი სტომატოლოგიურ ჰიგიენაში ხოლო მოგვიანებით დაამთავრა ჯანდაცვის და ტექნიკური დახმარების კურსი. .
პოლიტიკა
2010 წელს არჩეულ იქნა ლომბარიდიის გამგებლად რომელიც რობერტო ფორმიგონის სიით გავიდა. მისი პოლიტიკაში ჩართვა სილვიო ბერლუსკონის რჩევით იყო განპირობებული.
დაპატიმრება
2013 წლის 19 ივლისს ნიკოლი სხვა ორ ბრალდებულთან ერთად პროსტიტუციის წაქეზების საქმეზე დააპატიმრეს. პირველი ინსტანციის სასამართლომ მას 5 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა და ასევე 5 წლით საჯარო სამსახურის დაკავების უფლებაც ჩამოართვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:იტალიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:იტალიელი ტელეწამყვანები კატეგორია:დაბადებული 11 მარტი
სან-ხოაკინი (სანტანდერი)
სან-ხოაკინი (San Joaquín) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.033 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 862 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14.91 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 192 კმ²-ია.
თელ-რიფათის ნაჰია
თელ-რიფათი (არაბ. ناحية تل رفعت‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თელ-რიფათი პროვინციაში დაახლოებით 43 781 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 204,52 კმ².
ოქტიაბრსკოე (სტერლითამაქის რაიონი)
ოქტიაბრსკოე  (Октябрьский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
თელ-რიფათის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
სან-ხოაკინი (სანტანდერი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ოქტიაბრსკოე (სტერლითამაქის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 977 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (47%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
აზერბაიჯანი და ბისეკი (BSEC)
აზერბაიჯანსა და შავი ზღვის ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციას (BSEC) შორის ურთიერთობები დამყარდა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, კერძოდ, 1992 წლის 25 ივნისს, როდესაც გაფორმდა შავი ზღვის ეკონომიკური თანამშრომლობის ხელშეკრულება 11 სახელმწიფოს შორის. ორგანიზაცია 1999 წლის 1 მაისს სტამბოლში „ბოსფორის განცხადების“ წევრებმა გააფორმეს. აზერბაიჯანი ორგანიზაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელია. ბისეკის გენერალური მდივანია მაიკლ ჰრისტიდისი. 2015 წლის 1 იანვრიდან საპარლამენტო ასამბლეის გენერალურ მდივანია ასაფ ჰაჯიევი, აზერბაიჯანის წარმომადგენელი.
თანამშრომლობა
აზერბაიჯანი და ბისეკი თანამშრომლობენ შემდეგ სფეროებში: სოფლის მეურნეობა, ფინანსები, განათლება, კულტურა, ტურიზმი, ვაჭრობა, ტრანსპორტი, ენერგეტიკა, ჯანმრთელობა და სხვა სფეროებში.
1992-2003 წლებში აზერბაიჯანსა და ორგანიზაციას შორის ურთიერთობა ხასიათდება, როგორც კონსულტაციური ურთიერთობები და 2003 წლიდან ურთიერთობების ახალ ეტაპზე გადასვლა იწყება, რაც ხასიათდება თანამშრომლობით სხვადასხვა სფეროში. მიუხედავად იმისა, რომ ორგანიზაციის ფარგლებში მჭიდრო თანამშრომლობაა, წევრ ქვეყნებს შორის კონფლიქტებმა (აზერბაიჯანი - სომხეთი, რუსეთი - საქართველო, საბერძნეთი - თურქეთი) და ეკონომიკურმა კრიზისმა შეასუსტა სახელმწიფოთაშორისო ინტეგრაციული საკითხები.
2012 წლის 26 ივნისს, სტამბოლში გაიმართა შავი ზღვის ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციის 20 წლისთავისადმი მიძღვნილი სამიტი, რომელსაც ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის პრეზიდენტი, თურქეთის პრეზიდენტი, სერბეთის სახელმწიფოს მეთაური და ბისეკის წევრი ქვეყნების სხვა ხელმძღვანელები.
იმავე წლის 26 ნოემბერს ბაქოში შავი ზღვის ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციის საპარლამენტო ასამბლეის მუდმივმოქმედი კომიტეტის მე -40 სხდომა გაიხსნა. შეხვედრაზე განიხილეს ახალი ეროვნული მისიები, რომლებიც ჩამოყალიბდა საქართველოსა და საბერძნეთში, ქვეყნებში ჩატარებული არჩევნების შემდეგ. 27 ნოემბერს BSEC- ის გენერალური ასამბლეის მე -40 შეხვედრა აზერბაიჯანის ეროვნული ასამბლეის პლენარულ დარბაზში გაიმართა.
2013 წლის სექტემბერში, განჯაში, BSEC- ის 41-ე შეხვედრა გაიმართა ეკონომიკის, ვაჭრობის, ტექნოლოგიებისა და ეკოლოგიის კომიტეტმა, რომელსაც ბულგარეთის, საქართველოს, რუმინეთის, უკრაინისა და საბერძნეთის წარმომადგენლები დაესწრნენ. სხდომაზე კომიტეტის თავმჯდომარე აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის დეპუტატი მუსა გულიევი დანიშნა. იმავე წლის დეკემბერში, აზერბაიჯანის ეროვნული ასამბლეის დელეგაცია ეწვია საქართველოს, ორგანიზაციის 42-ე შეხვედრაზე, რომლის დროსაც მთავრობათაშორისი შეხვედრები ჩატარდა და განხილულ იქნა სხვადასხვა სფეროებში თანამშრომლობის საკითხები.
აზერბაიჯანი წარმოდგენილია დირექტორთა საბჭოსა და BSEC-ის მმართველთა საბჭოში. აზერბაიჯანი ასევე მონაწილეობს პროექტში შავი ზღვის რგოლის ავტომაგისტრალი, რომელიც მიზნად ისახავს შავი ზღვის რეგიონის განვითარებას და წევრ ქვეყნებს შორის თანამშრომლობის გაძლიერებას.
2014 წლის თებერვალში ბაქოში გაიმართა მაღალი დონის ფორუმი, რომელიც მიზნად ისახავდა კერძო სექტორის მოზიდვას აგროტექნოლოგიის განვითარებაში. ფორუმს ორგანიზებული იყო ბისეკის ბიზნეს საბჭო, აზერბაიჯანის სამეწარმეო ორგანიზაციის ეროვნული კონფედერაციასა და გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის მიერ ეკონომიკისა და აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სამინისტროს მხარდაჭერით.
იმავე წლის 3 დეკემბერს, ბაქოში დაიწყო BSEC- ის წევრი სახელმწიფოების მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების მინისტრთა შეხვედრა, რომლის ფარგლებშიც განხილული იქნა 2014-2018 წლების მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების სფეროში სახელმწიფოთა თანამშრომლობის გეგმა. დისკუსიის დროს აზერბაიჯანმა ტრანს-ევრაზიის სუპერინფორმაციის ძირითადი (TASIM) მშენებლობის პროექტი გამოაქვეყნა, რომელსაც გაეროს გენერალური ასამბლეა მხარს უჭერს. მიმდინარე წლის 1 ივლისიდან აზერბაიჯანმა ბისეკის მეცნიერებისა და ტექნიკის კომისიის კოორდინატორი გახადა და იყო ორგანიზაციის კომისიის თავმჯდომარე 2017 წლამდე.
2017 წლის 25 აპრილს შავი ზღვის ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციის საპარლამენტო ასამბლეის კულტურის, განათლებისა და სოციალურ საკითხთა კომიტეტის 48-ე შეხვედრა გაიმართა აზერბაიჯანის ეროვნულ ასამბლეაში. შეხვედრაზე განხილულ იქნა მრავალმხრივი თანამშრომლობის განვითარება კულტურულ, საგანმანათლებლო და სოციალურ სფეროებში.
ერთ-ერთ ინტერვიუში, ბისეკის გენერალურმა მდივანმა მაიკლ ჰრისტიდისმა აღნიშნა, რომ ბისეკის პრიორიტეტებს შორის ერთ-ერთი მთავარია სატრანსპორტო და საგზაო ინფრასტრუქტურული პროექტების განხორციელება.
2017 წლის 22 მაისს სტამბოლში ჩატარდა ბისეკის მომდევნო სამიტი, სადაც მიღებულ იქნა ერთობლივი დეკლარაცია. დეკლარაციაში აღინიშნა, რომ 2018 წლის მეორე ნახევრიდან ბისეკის თავმჯდომარეობა გადაეცემა აზერბაიჯანს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის საგარეო პოლიტიკა კატეგორია:შავი ზღვის ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 2000
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 2000 (2000 World Snooker Championship, აგრეთვე ცნობილია, როგორც 2000 Embassy World Snooker Championship — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — შეფილდი, კრუსიბლის თეატრი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა მარკ უილიამსი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა მეთიუ სტივენსი ანგარიშით 18:16.
ფინალი
მარკ უილიამსი 18:16 მეთიუ სტივენსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:2000 წელი სნუკერში
ლესლი სმითი
ლესლი სმითი (დ. 7 ივლისი, 1990, ტორტოლა, ბრიტანეთის ვირჯინიის კუნძულები) — ბრიტანელი კალათბურთელი. ამჟამად თამაშობს ბრიტანეთის საკალათბურთო ლიგის კლუბ Bristol Flyers-ის ფორვარდის პოზიციაზე.
მან ბრიტანეთის ვირჯინიის კუნძულების ეროვნული საკალათბურთო ნაკრების გუნდში ითამაშა FIBA-ის კარიბის საკალათბურთო კონფედერაციის 2015 წლის ჩემპიონატზე, ქალაქ როუდ-ტაუნში.
სქოლიო
კატეგორია:7 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ბრიტანელი კალათბურთელები კატეგორია:Bristol Flyers-ის კალათბურთელები
𐕕
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
საათლის მეჩეთი
საათლის მეჩეთი (Saatlı məscidi) — მეჩეთი ქალაქ შუშის უბანში. აშენებდა აზერბაიჯანელი ხუროთმოძღვრის სეფი ხან ყარაბაღელის მიერ 1883 წელს ძველი მეჩეთისა და მედრესეს ადგილზე, რომელშიც ასწავლიდა აზერბაიჯანელი პოეტი და ყარაბაღის სახანოს ვაზირა მოლა ფანაჰ ვაგიფი. ამ მეჩეთს სხვებისგან განსხვავებით გააჩნდა იზოლირებული მინარეთი დამოუკიდებელი შესასვლელით. საათლის მეჩეთი მიეკუთვნება შუშის ბრტყელი ფასადის მეჩეთების რიცხვს, რომელსაც გააჩნია ასიმეტრიული შესასვლელი.
გიგანტური ალკუნი (გვარი)
გიგანტური ალკუნი ან კუკაბარა (Dacelo) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ოთხ სახეობას. გავრცელებულნი არიან ავსტრალიისა და ახალი გვინეის ტროპიკულ და მეჩხერ ტყეებში. იკვებებიან მწერებითა და მცირე ხერხემლიანებით — ხვლიკებითა და გველებით, აგრეთვე მღრღნელებით, ზოგჯერ თევზითაც. გვარს მეცნიერული სახელი უილიამ ელფორდ ლიჩმა უწოდა 1815 წელს.
სქოლიო
* კატეგორია:ალკუნისებრნი
თეოგნოსტოს ალექსანდრიელი
თეოგნოსტოსი (დ. 210 - გ. 270) - III საუკუნის ალექსანდრიელი ღვთისმეტყველი. იგი ცნობილია ათანასე I-ისა და ფოტიოს I-ის ციტატებიდან. ფილიპ სიდელის თქმით, იგი ხელმძღვანელობდა ალექსანდრიის სკოლას პიერიუსის შემდეგ (ახ. წ. 265). იმის მიუხედავდ, რომ ორიგენე ალექსანდრიელის მოწაფეა, მის შესახებ არანაირ ცნობას არ გვაწვდიან არც ევსები კესარიელი და არც იერონიმე. მისი ორიგენესთან კავშირის ტექსტუალური წყარო ათანასე I-ისგან იღებს სათავეს.
ეგზეგეტიკური მწერლობა
Hypotypōseis: შვიდი წიგნისგან შემდგარი შრომა, რომელიც ბერძნულ ენაზე ცნობილია როგორც ”მონახაზი”. მიეწერება ფოტიოს I-ს. ნაშრომი მოიცავს შემდეგ წიგნებს:
გარე ბმულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 270
ურაულ-ბახო
ურაულ-ბახო (Urraúl Bajo; Urraulbeiti) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლუმბიერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 59,41 კმ². მოსახლეობა — 317 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ბალაბური
ბალაბური (Ballabur) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ხანასირის ნაჰია
ხანასირი (არაბ. ناحية خناصر) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ხანასირი პროვინციაში დაახლოებით 17,618 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1,603 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ენვერ ბეიბუტოვი
ენვერ მეჯიდ-ოღლუ ბეიბეტოვი (Ənvər Məcid oğlu Behbudov; 20 მარტი 1912 – 18 მარტი 1993 ) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა თეატრალური რეჟისორი, რსფსრ სახალხო არტისტი (1965). სსრკ სახალხო არტისტის რაშიდ ბეიბეტოვის უფროსი ძმა.
ბიოგრაფია
ენვერ ბეიბეტოვი დაიბადა ქალაქ შუშაში 1912 წლის 20 მარტს აზერბაიჯანელი სახალხო მომღერლის - ხანენდე მეჯიდა ბეიბეტოვის ოჯახში. 1941 წლიდან იყო კპსს-ის წევრი. 1942 წელს დაასრულა გიტის-ის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1944-დან 1946 წლამდე იყო ულიანოვსკის თეატრის რეჟისორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი, 1946-დან 1948 წლამდე — ხაბაროვსკის, ხოლო 1948-დან 1954 წლამდე — ნოვოროსიისკის. 1954-დან 1959 წლამდე ბეიბეტოვი იყო კაჩალოვის სახელობის დიდი დრამატული თეატრის მთავარი რეჟისორი ყაზანში, ხოლო 1959-დან 1964 წლამდე — მ. გორკის სახელობის დრამატული თეატრის როსტოვში. ამ თეატრების სცენებზე ბეიბეტოვი დგამდა ისეთ სპექტაკლებს როგორიცაა: ნიკოლაი პაგოდინის «ადამიანი თოფით», მიხეილ შოლოხოვის «აღორძინებული ყამირი», ნიკოლაი გოგოლის «მკვდარი სულები», ედვარდ რაძინსკის «104 ფურცელი სიყვარულზე». 1965 წელს ენვარ ბეიბეტოვს მიენიჭა რსფსრ სახალხო არტისტის წოდება, გახდა პირველი აზერბაიჯანელი, ვინც ეს წოდება მიიღო[3]. 1966 წლიდან ენვერ ბეიბეტოვი იყო აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი რეჟისორი. 1968 წელს ამ თეატრის სცენაზე ბეიბეტოვმა დადგა ოპერა ცნობილი აზერბაიჯანელი კომპოზიტორის უზეირ გაჯიბეკოვის ოპერა «კიორგოლი». 1969 წლიდან ენვერ ბეიბეტოვი იყო აზერბაიჯანის რუსული დრამატული თეატრის მთავარი რეჟისორი. აქ მან დადგა «ექვსი ივლისი» (1970, მიხაილ შატროვი), «ადამიანი გვერდიდან» (1972, იგნატი დვორეცკი), «თავისი გზით» (1973, რუსტამ იბრაგიმოვის), «შენ თუ არ დაიწვები» (1974, ნაბი ხაზრი), «განვლილ ზაფხულს ჩულინსკში» (1975, ალექსანდრე ვამპილოვი), «ერთი შეკრების პროტოკოლი» (1976, ალექსანდრე გელმანი) და სხვ. სპექტაკლები. 1978—93 წლებში - მოსკოვის სახელმწიფო კულტურის ინსტიტუტის პედაგოგი. ენვერ ბეიბეტოვი დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშისა და «ღირსების ნიშნის» ორდენებით, ასევე მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:აზერბაიჯანელი რეჟისორები
ქიურჩიულიუ
ქიურჩიულიუ (Kürçülü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 865 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
ნატაგაიმა
ნატაგაიმა (Natagaima) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 268 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 862 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბოკეირან-დუ-პიაუი
ბოკეირან-დუ-პიაუი (Boqueirão do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 123 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მაიორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 193 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.25 კმ²-ზე. ფართობი 278 297 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
𐕖
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
სლობოზია-შირეუცი
სლობოზია-შირეუცი (Slobozia-Şirăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 137 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 105 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიჩენის რაიონის სოფლები
ალტა-ფლორესტა
ალტა-ფლორესტა (Alta Floresta) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 283 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტა-ფლორესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 49 164 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.48 კმ²-ზე. ფართობი 8 976 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ალ-ხაფსის ნაჰია
ალ-ხაფსა (არაბ. ناحية خفسة‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ხაფსა პროვინციაში დაახლოებით 92 368 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 3 063 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
სერბეთის სოციალისტური რესპუბლიკა
სერბეთის სოციალისტური რესპუბლიკა (Socijalistička Republika Srbija, Социјалистичка Република Србија) — იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკის შემადგენლობაში შემავალი 6 რესპუბლიკიდან ერთ-ერთი, ამჟამად სერბეთი. მოსახლეობისა და ფართობის მიხედვით ყველაზე დიდი. 1963 წლამდე ეწოდებოდა სერბეთის სახალხო რესპუბლიკა. სერბეთის სოციალისტური რესპუბლიკის დედაქალაქი იყო იუგოსლავიის დედაქალაქი ბელგრადი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
სერბეთის შემადგენლობაში შედიოდა ორი ავტონომიური მხარე: ვოევოდინა და კოსოვო. სერბეთის სოციალისტური რესპუბლიკა დაყოფილი იყო ოლქებად, ოლქები მაზრებად, ხოლო მაზრები თემებად.
ლიტერატურა
კატეგორია:სერბეთის ისტორია კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
პევომაისკოე (სტერლითამაქის რაიონი)
პევომაისკოე  (Первомайский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 918 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (29%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
გიორგი მარჯანიშვილი
გიორგი მარჯანიშვილი (დ.  4 იანვარი, 1955) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. სხვადასხვა დროს ძეგლთა დაცვის მთავარი სამმართველოს მუშაკი, ხალხური ხუროთმოძღვრებისა და ყოფის მუზეუმის მუშაკი, გიორგი ლეონიძის სახელობის ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ჯანრი გოგეშვილი
ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა ალექსანდრე პუშკინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ბიბლიოთეკათმცოდნეობის და ბიბლიოგრაფიის ფაკულტეტი.
ავტორია ფსიქოლოგიურ-სოციალურ თემებზე დაწერილი მოთხრობების, იუმორესკების, ზღაპრების, რომანების, პიესების, პუბლიცისტური წერილების და ლექსებისა; პირველად მისი მოთხრობა „მესხური ყაყაჩოები“ 1968 წელს დაიბაჭდა ადიგენის რაიონულ გაზეთ „განახლებულ მესხეთში“; ხელმძღვანელობდა სცენისმოყვარეთა დასს, მართავდა თეატრალურ წარმოდგენებს. დააარსა გამომცემლობა „კიდევაც დაიზრდებიან“. სხვადასხვა დროს მუშაობდა უსაფრთხოების ტექნიკის ინჟინრად, უფროს ტექნოლოგად, საზღვაო ნავსადგურში ელექტროამწეს მემანქანედ, სტამბაში მბეჭდავად, სასოფლო კლუბის გამგედ, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის დირექტორად, დრამატულ თეატრში დასის გამგედ, სარეკლამო სააგენტოში უფროს რედაქტორად, დარაჯად, გამომცემლობის რედაქტორად. დააარსა ჟურნალი „ხატოვანი მოტივაციები“, რომლის გამომცემელი და რედაქტორი თავადაა. ბოლო წლებში, თავისუფალი „ბლოგერის სტატუსით“ (სახელწოდებით „ლიტერატურულ-შემეცნებითი სივრცე“ ვებ-საიტების ერთობლიობა), ინტერნეტსივრცეში აქვეყნებს ლიტერატურულ ნაწარმოებებსა და პუბლიცისტურ შენიშვნებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბურიტი-დუს-მონტისი
ბურიტი-დუს-მონტისი (Buriti dos Montes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მაიორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 974 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.01 კმ²-ზე. ფართობი 2 652 106 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
თარგიმის ეკლესია
თარგიმის ეკლესია — შუა საუკუნეების ქართული წარმომავლობის ქრისტიანული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ინგუშეთში. მდებარეობს მდინარე ასას მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ თარგიმიდან 4 კმ-ში.
წარმოადგენს მცირე ზომის ერთნავიან ნაგებობას, რომლის ქვეშაც საძვალეა მოწყობილი. ნაგებია ფიქლით, მცირედ დამუშავებული რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. კედლები შელესილია, შესაძლებელია ეკლესია მოხატული ყოფილიყო. შესასვლელი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი. საკურთხევლის აფსიდში ტრაპეზის ნაშთები შეინიშნება.
ალ-ჰადერის ნაჰია
ალ-ჰადერი (არაბ. ناحية الحاضر‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ჰადერი პროვინციაში დაახლოებით 20 834 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 131,33 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
𐕗
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
სან-ხოსე-დე-სუატია
სან-ხოსე-დე-სუატია (San José de Suaita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1276 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1312 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე - ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 85 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სუბიეტა
სუბიეტა (Zubieta) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ალტო-ბიდასოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,6 კმ². მოსახლეობა — 302 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ორტეგა (ტოლიმა)
ორტეგა (Ortega) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 536 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 960 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბილასარი
ბილასარი (Biləsər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,884 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
კარაკუშენი-ვეკი
კარაკუშენი-ვეკი (Caracuşenii Vechi) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 197 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 198 ადამიანს შეადგენდა.
გიულფემ ხათუნი
გიულფემ ხათუნი (დ. 1497 — გ. 1562, სტამბოლი) — ოსმალეთის სულთნის სულეიმან I-ის მეორე ხარჭა და შეჰზადე მურადის დედა. იყო პოლონური წარმოშობის. 1513 წელს გიულფემ ხათუნს და სულეიმანს შეეძინათ შეჰზადე მურადი, რომელიც 1521 წელს ჩუტყვავილათი გარდაიცვალა. . 1562 წელს სულეიმანის ბრძანებით გიულფემი სიკვდილით დასაჯეს. დაკრძალულია უსქუდარში, გიულფემ ხათუნის მეჩეთში, რომელიც თავიდანვე მისი პირადი სახსრებით შენდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერია კატეგორია:დაბადებული 1497 კატეგორია:გარდაცვლილი 1562
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 2001
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 2001 (2001 World Snooker Championship, აგრეთვე ცნობილია, როგორც 2001 Embassy World Snooker Championship — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — შეფილდი, კრუსიბლის თეატრი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა რონი ო’სალივანი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჯონ ჰიგინსი ანგარიშით 18:14.
ფინალი
რონი ო’სალივანი 18:14 ჯონ ჰიგინსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:2001 წელი სნუკერში
სანდინისტების ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი
სანდინისტების ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი — მემარცხენე პოლიტიკური პარტია ნიკარაგუაში. სახელწოდება „სანდინისტები“ ეწოდა ნიკარაგუელი რევოლუციონერის აუგუსტო სესარ სანდინოს პატივსაცემად. პოლიტიკური პარტია დაარსდა 1961 წლის 23 ივლისს ტეგუსიგალპაში, რადიკალურად განწყობილი სტუდენტების მიერ. სათავეში ჩაუდგნენ კარლოს ფონსეკა, სანტოს ლოპესი, ტომას ბორხე, სილვიო მაიორგა, ხორხე ნავარო და სხვები. თავდაპირველად პარტიას ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი ეწოდებოდა. თანამედროვე სახელწოდება კი 1962 წლის 22 ივლისს მიიღო. 1976 წელს კარლოს ფონსეკას გარდაცვალების შემდეგ პარტია ერთიანი ხელმძღვანელობის გარეშე დარჩა და დაიყო სამ ფრაქციად. სამივე მათგანი აგრძელებდა ბრძოლას საკუთარ მეთოდებით მთავრობის დასამხობად. 1979 წლის 7 მარტს, ჰავანაში ჩამოყალიბდა ერთიანი ხელმძღვანელობა 9 კაცის შემადგენლობით (თითოეული ფრაქციიდან 3 კაცი). მასში შევიდნენ დანიელ ორტეგა, უმბერტო ორტეგა და ვიქტორ ტირადო „ტერსესისტების“ ფრაქციიდან. ჰენრი რუისი, ტომას ბორხე და ბაირადო არსე – „ხანგრძლივი სახალხო ომიდან“ და ლუის კარიონი, ხაიმე უილოკი და კარლოს ნუნიეს ტელესი – „პროლეტარის ტენდეციიდან“
1979–1990 წლებში ფრონტი ნიკარაგუის მმართველი პარტია იყო. 1990–2007 წელის პარტია ოპოზიციაშია. 2007 წლიდან ფრონტი კვლავ მართველი პარტიაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის პოლიტიკური პარტიები
ელგუჯა მაღრაძე
ელგუჯა მაღრაძე (დ. 1 იანვარი, 1927 — გ. 23 ივნისი, 1999) — ქართველი მწერალი, ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1970).
ბიოგრაფია
ჟურნალ „ნიანგისა“ და „მნათობის“ მთავარი რედაქტორი. გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოს“ დირექტორი, საქართველოს გამსახკომის თავმჯდომარე, საქლიტფონდის დირექტორი, სხვადასხვა დროს იყო „საქართველოს სსრ მწერალთა კავშირის“ თავმჯდომარის მოადგილე და პირველი მდივანი. 1951 წელს გამოაქვეყნა პირველი ნაშრომი; 1963 წელს გამოვიდა მისი პირველი წიგნი „მეველე“; ინგლისურიდან თარგმნა ტომას მაინ რიდის, ჯონ გოლზუორთის, ართურ კონან დოილის, თომას მელორის და სხვათა ნაწარმოებები.
დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1997), ილია ჭავჭავაძის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1997). ელგუჯა მაღრაძე გარდაიცვალა 1999 წლის 23 ივნისს. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები ელგუჯა კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
𐕘
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
ალციონა
ალციონა ან ალკუნი-ალციონა (Halcyon) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს 11 სახეობას. ზოგჯერ აერთიანებენ ალციონასებრთა ოჯახში (Halcyonidae). ადრე ამ გვარში შედიოდა დღევანდელი სამი გვარის (Actenoides, Syma და Todiramphus) წარმომადგენლები. ტანად მსხვილი ფრინველებია, ძლიერი ნისკარტით. გავრცელებულნი არიან ევროპაში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიასა და აფრიკაში. ბინადრობენ ტყის ზონებში. იკვებებიან მწერებით, მღრღნელებით, გველებითა და ბაყაყებით, ზოგიერთი სახეობა — თევზით.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ალკუნისებრნი
პალოკაბილდო
პალოკაბილდო (Palocabildo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 433 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 65 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბოლადი
ბოლადი (Boladı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 7,940 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ჰალიძორის ციხესიმაგრე
ჰალიძორის ციხესიმაგრე (Հալիձորի բերդ) — სომხური ციხესიმაგრე ქალაქ კაპანთან, სიუნიქის პროვინციაში, რომელიც გადაყურებს მდინარე ვოღჯის ხეობას. ციხესიმაგრე მდებარეობს ზღვის დონიდან 1051 მეტრზე.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ციხესიმაგრეები
კამპუ-მაიორი (პიაუი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 45 177 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.96 კმ²-ზე. ფართობი 1 675 713 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
აპიაკასი
აპიაკასი (Apiacás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტა-ფლორესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 567 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.42 კმ²-ზე. ფართობი 20 377 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
სუგარამურდი
სუგარამურდი (Zugarramurdi) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ბასტანის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 5,649 კმ². მოსახლეობა — 217 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
როინ დობორჯგინიძე
როინ დობორჯგინიძე (დ. 27 მაისი, 1948, ჯურუყვეთი, ლანჩხუთის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრ კავშირი) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). მსოფლიოს თასის მფლობელი (1973). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1973) ლოზანა, შვეიცარია). საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1967), საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1973), ღირსების ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
1976–1982 წლებში საქართველოს ოლიმპიური რეზერვების სკოლის მწვრთნელ-მასწავლებელი.
1982–1987 წელბში სპორტ-საზოგადოება „ზენიტის“ ჭიდაობის სკოლის დირექტორი და უფროსი მწვრთნელი თავისუფალ ჭიდაობაში.
1987–2003 წლებში საქართველოს პროფკავშირების ბერძნულ-რომაული და თავისუფალი ჭიდაობის ოლიმპიური რეზერვების სკოლის დირექტორი. ასევე საქართველოს პროფკავშირსების თავისუფალი ჭიდაობის უფროსი მწვრთნელი.
პერიოდულად კონსულტაციას უწევდა, საქართველოს ნაკრების გუნდს მწვრთნელის სტატუსით, თავისუფალ ჭიდაობაში ჭაბუკებში, ახალგაზრდებში და დიდებში.
2008–2016 წლებში ინდოეთის ქალთა ნაკრების უფროსი მწვრთნელი თავისუფალ ჭიდაობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ტაბანი
ტაბანი (Tabani) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 203 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 131 ადამიანს შეადგენდა.
ნორვეგიული ბუჰუნდი
ნორვეგიული ბუჰუნდი (Norsk buhund) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ნორვეგიაში უძველეს ხანაში.
ბუჰუნდი თავდაპირველად გამოიყენებოდა როგორც მონადირე და მარხილში შესაბმელი ძაღლი. დღეს ის მონადირე და კომპანიონია. ნორვეგიული სიტყვა bu ნიშნავს თავლას, რაც მიუთითებს ამ ჯიშის პირვანდელ დანიშნულებაზე. ბუჰუნდს მწყემსის ძლიერი ინსტინქტი აქვს და ძალიან უყვარს ფიზიკური დატვირთვა. დიდ ბრიტანეთში ის სულ უფრო პოპულარული ხდება, ხოლო ავსტრალიაში წარმატებით გამოიყენება ცხვრებისსამწყემსად, რადგან კარგად იტანს სიცხეს. ზოგჯერ ამ ჯიშის ძაღლებს აქვთ თვალებთან და თეძოებთან დაკავშირებული პრობლემები.
ბუჰუნდი შესანიშნავი კომპანიონია, უყვარს ბავშვები და არ იკბინება, თუ მის პროვოცირებას არ შეეცდებიან. გარდა ამისა, ის კარგი მოდარაჯეა და ადვილად იწვრთნება. ნორვეგიულ ბუჰუნდს აქვს მოკლე, კომპაქტური სხეული, ასევე პატარა დრუნჩი, თვალები მუქი-ყავისფერია, აქვს მოკლე, უხეში ბალანი. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ხორბლისფერი, ჟღალი, შავი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შპიცისმაგვარი ძაღლები კატეგორია:ნორვეგიული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ირაკლი მასხარაშვილი
ირაკლი მასხარაშვილი (დ. 28 ივნისი, 1938, ბორჯომი) — ქართველი არქიტექტორი, პოლიტიკოსი.
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი.
1970-1980 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის პოლიტექნიკურ  ინსტიტუტში. ძირითადი ნამუშევრები: რეალიზებული - ნევროლოგიის ინსტიტუტის შენობა თბილისში (1975), ბავშვთა ქალაქი „მზიური“თბილისში (გენგეგმა) და პირველი რიგის მშნებლობა (1982). პროექტები: სასცენო ხელოვნების სკოლა თბილისში (1965), საკურორტო კომპლექსი „ოქროს საწმისი“ კოდორის შესართავთან (1970), ბათუმის ცენტრისა და ისტორიული ნაწილის რეკონსტრუქცია (1976) და სხვ. მიღებული აქვს სხვადასხვა სახის პრემიები შესრულებული სამუშაოებისთვის: წამახალისებელი პრემია - დიდების მემორიალი გმირთა მოედანზე (1962, თბილისი), პრემია — წმინდა სამების საკათედრო ტაძარი (1989, თბილისი), I ხარისხის პრემია — წმინდა სამების ტაძარი (1996, ფოთი), II ხარისხის პრემია — რუსთაველის მოედნის რეკონსტრუქცია (1998, თბილისი), საქართველოს მინისტრთა საბჭოს პრემია. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1963)
𐕙
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
ალისა ბრიტანელი
ალისა ბრიტანელი (Princess Alice of United Kingdom, Alice von Großbritannien; დ. 25 აპრილი, 1843, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთის სამეფო — გ. 14 დეკემბერი, 1878, დარმშტადტი, გერმანიის იმპერია) — საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტიის წარმომადგენელი. ჰესენის დიდი ჰერცოგინია 1877-1878 წლებში. ჰერცოგ ლუდვიგ IV-ის მეუღლე. დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიასა და პრინც ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელის მესამე შვილი. მეფე ედუარდ VII-ის და, გერმანიის იმპერატორ ვილჰელმ II-ის დეიდა და რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ II-ის სიდედრი. იგი დედოფალი ვიქტორიას ცხრა შვილიდან პირველი გარდაიცვალა.
ალისამ ბავშვობა მშობლებთან და დედმამიშვილებთან ერთად გაატარა, რომლებთან ერთადაც მოგზაურობდა ხოლმე ბრიტანეთის სხვადასხვა მხარეში. მას განათლება მამის ახლო მეგობარმა, ბარონმა სტოკმარმა მისცა და შეასწავლა ხელსაქმე, პრაქტიკული საქმიანობა და ისეთი ენები, როგორებიცაა: ფრანგული და გერმანული. როდესაც 1861 წელს მამამისი, პრინცი ალბერტი დაავადდა, ალისა მას სიკვდილამდე, როგორც მედდა ისე უვლიდა. ქმრის გარდაცვალების შემდეგ დედოფალი ვიქტორია ექვსი თვით გლოვას მიეცა, რა დროსაც სწორედ ალისა ასრულებდა დიდი ბრიტანეთის დედოფლის მოვალეობებს. 1862 წლის 1 ივლისს, როდესაც სამეფო კარი ჯერ კიდევ გლოვის პერიოდში იყო, ალისა დაქორწინდა გერმანელ პრინც ლუდვიგ ჰესენელზე, ჰესენის დიდი ჰერცოგის ვაჟსა და პირველ მემკვიდრეზე. მოკრძალებული ქორწილი ოსბორნის სახლში ჩატარდა, რომელსაც დედოფალმა უწოდა „უფრო დაკრძალვა, ვიდრე ქორწილი“. პრინცესა ალისას დარმშტადტში ცხოვრება არ ყოფილა ბედნიერი გაღატაკების, ოჯახური ტრაგედიებისა და ქმარსა და დედას შორის ურთიერთობის გაუარესების გამო.
ფლორენს ნაიტინგეილის საქმიანობამ ალისა შთააგონა, რომელსაც ისედაც ყოველთვის ჰქონდა მისწრაფება საექთნო საქმისაკენ. მას შემდეგ, რაც ჰესენი ავსტრია-პრუსიის ომში ჩაება და დარმშტადტი დაჭრილი ჯარისკაცებით გადაივსო, ორსული ალისა ზრუნავდა საველე საავადმყოფოების მოწესრიგებაზე. მისმა საქმიანობამ დედოფალი ვიქტორია დაინტერესდა ალისას სამედიცინო და განსაკუთრებით გინეკოლოგიური ნიჭით. მან 1871 წელს ალისას ახლადგათხოვილ დას, ლუიზას მისწერა: „ნუ მიბაძავთ ალისას. იყავით ჩუმად და ძალიან ფრთხილად თქვენს ინტერესებთან დაკავშირებით“. 1877 წელს ქმრის ტახტზე ასვლით ალისა ჰესენის დიდი ჰერცოგინია გახდა. 1878 წელს ჰესენის სამეფო კარს დიპტერიის ეპიდემია მოედო. იმ წელს ჯერ ალისას ქალიშვილი, შემდეგ კი თავად 35 წლის ალისაც გარდაიცვალა დიპტერიით.
მოგვიანებით ალისას ორი ქალიშვილი რუსეთის საიმპერატორო კარზე გათხოვდა, თუმცა ორივე მათგანი 1918 წელს ბოლშევიკებმა სასტიკად დახოცეს. ასევე ალისას შთამომავალია დედოფალ ელისაბედ II-ის მეუღლე, ედინბურგის ჰერცოგი ფილიპე.
ბავშვობა
პრინცესა ალისა დაიბადა 1843 წლის 25 აპრილს ლონდონში, ბუკინგემის სასახლეში. იგი იყო დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიასა და მისი ქმრის, პრინც ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელის რიგით მესამე შვილი და მეორე ქალიშვილი. იგი 1843 წლის 2 ივნისს, ბუკინგემის სასახლეშივე მონათლეს. ნათლობის ცერემონიალი კენტერბერის არქიეპისკოპოსმა უილიამ ჰოულიმ ჩაატარა. როგორც ცნობილია, მის დაბადებას სქესის გამო საზოგადოებაში არაერთგვაროვანი რეაქცია მოჰყვა, რის გამოც პრინცმა ალბერტმა მეორე ქალიშვილის დაბადების გამო „მისალოცი და სამძიმარი ბარათები“ მიიღო. მისი ნათლიები იყვნენ: ჰანოვერის მეფე ერნესტ ავგუსტ I (დედამისის ბიძა მამის მხრიდან, წარმოადგენდა კემბრიჯის ჰერცოგი), პრინცესა ფეოდორა ჰოენლოჰ-ლანგენბურგელი (დედამისის ნახევარ-და დედის მხრიდან, წარმოადგენდა კენტის ჰერცოგინია, რომელიც ასევე მისი ღვიძლი ბებია იყო დედის ხაზით), საქსენ-კობურგ-გოთას კრონპრინცი ერნესტი (შემდეგში მთავარი ერნესტ II, მამამისის ღვიძლი ძმა და დედის ბიძაშვილი, წარმოადგენდა მეკლენბურგ-შტრელიცის დიდი ჰერცოგი) და პრინცესა სოფია მატილდა გლოსტერელი (მისი ბიძაშვილი დედის მხრიდან). მარცხნივ|მინი|284x284პქ|პრინცესა ალისა და მისი უფროსი და, [[ვიქტორია ბრიტანელი|პრინცესა ვიქტორია 1856 წელს.]] ალისას გაჩენამ მისი მშობლები აიძულა, რომ უფრო დიდი, ოჯახური რეზიდენცია ეპოვნათ. ბუკინგემის სამეფო სასახლე არ იყო მდიდარი კერძო აპარტამენტებით, რომლებიც დედოფლის სწრაფად მზარდ ოჯახს ნამდვილად სჭირდებოდა, ამიტომაც 1844 წელს ვიქტორიამ და ალბერტმა ოსბორნის სახლი შეიძინეს კუნძულ უაითზე, ინგლისის სამხრეთში, საფრანგეთთან ახლოს. აქ ალისა მამისა და მისი მეგობრის, ბარონ სტოკმარისაგან კარგ განათლებას იღებდა. ოსბორნში ცხოვრებისას ალისას და მის და-ძმებს ისეთ პრაქტიკულ უნარ-ჩვევებს ასწავლიდნენ, როგორებიცაა: სახლის მოვლა, სამზარეულოში მოქცევა, მებაღეობა და დურგლობა, ასევე მათ ყოველდღიურ გაკვეთილებში შედიოდა ინგლისური, ფრანგული და გერმანული ენები. ვიქტორია და ალბერტი ცდილობდნენ თავიანთი შვილები, ანუ მომავალი მონარქები, ოჯახურ ფასეულობებზე დაყრდნობით აღეზარდათ. ცნობილია, რომ ალისას ძალიან მოსწონდა სამეფო კარის გარეთ არსებული სამყარო. ბალმოარიალის სასახლეში (მათი რეზიდენცია შოტლანდიაში) ყოფნისას პრინცესა ალისა ხშირად გადიოდა ქალაქში და უშუალო ურთიერთობა ჰქონდა ადგილობრივებთან და ჩამოსულ ვაჭრებთან. 1854 წელს, ყირიმის ომის დროს, 11 ალისამ დედასთან და უფროს დასთან ერთად დაათვალიერა ჰოსპიტალები და თანადგომა გამოუცხადა დაჭრილ ჯარისკაცებს. როგორც ცნობილია, მას და-ძმებს შორის განსაკუთრებული თანაგრძნობის უნარი ჰქონდა, თუმცა ასევე გამოირჩეოდა ტემპერამენტიანი და ენაწყლიანი ხასიათით. ბავშვობაში მას ყველაზე მჭიდრო ურთიერთობა თავის უფროს ძმასთან, უელსის პრინც ედუარდთან (მომავალში მეფე ედუარდ VII) და ასევე უფროს დასთან, სამეფო პრინცესა ვიქტორიასთან ჰქონდა. 1858 წელს ვიქტორიასა და პრუსიის პრინც ფრიდრიხის ქორწინებამ ძალიან დაამწუხრა ალისა, რადგან ამის შემდეგ მისი საყვარელი და გერმანიაში გადასახლდა.
ოჯახის მომვლელი
მინი|399x399px|პრინცესა ალისა 1859 წელს ალისას უდიდესმა თანაგრძნობისა და პასუხისმგებლობის გრძნობამ იგი თანდათან უმცროსი და-ძმების აღმზრდელად აქცია. მას შემდეგ, რაც ბებიამისი, კენტის ჰერცოგინია ვიქტორია საქსენ-კობურგ-ზაალფელდელი 1861 წლის 16 მარტს გარდაიცვალა, ალისას უფრო მეტი მოვალეობა დაეკისრა. თავის დროზე იგი საკმაოდ ახლოს იყო ბებიასთან, რაც იმაში გამოიხატებოდა, რომ ალისა ვიქტორიას ხშირად სტუმრობდა, მისთვის ფორტეპიანოზე უკრავდა და სიცოცხლის უკანასკნელ პერიოდში მის ექიმებსაც ის კურირებდა. მიუხედავად იმისა, რომ დედოფალი ვიქტორია დედასთან ახლოს არასოდეს ყოფილა, მისმა გარდაცვალებამ მას გული მაინც დასწყვიტა და დაამწუხრა, რის გამოც პრინცმა ალბერტმა ალისას მითითება მისცა: „წადი და დედაშენს ნუგეში ეცი.“ მალევე დედოფალმა თავის ბიძას, ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I-ს წერილი მისწერა, სადაც მისი დის გარდაცვალებას ამცნობდა და ასევე წერდა: „...ჩემი საყვარელი ალისა ისეთი ნაზი, მოსიყვარულე და მზრუნველი იყო ამ დროს ჩემს მიმართ.“