cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wiki
მინი|250პქ|ინტერვიუ ვიკის გამომგონებელ [[უარდ კანინგემი|უარდ კანინგემთან]] ვიკი (wiki) — თანამედროვე საინფორმაციო ტექნოლოგია, ჰიპერტექსტური გარემო (როგორც წესი, საიტი), რომელშიც მრავალ ადამიანს ერთდროულად შეუძლია ტექსტური ინფორმაციის შექმნა, რედაქტირება და სტრუქტურირება. ძირითადად ამ პრინციპებზეა აგებული ვიკიპედია და ფონდ ვიკიმედიის სხვა პროექტები.
ვიკის ძირითადი თვისებები
ვიკი-გარემოს შესაქმნელად საჭიროა განსაკუთრებული პროგრამული უზრუნველყოფა — „ვიკის ძრავა“.
ხილდერიკ III
ხილდერიკ III (Childéric; დ. 714— გ. 755) — ფრანკთა მეფე 743–751 წლებში. ხილპერიკ II-ის ძე, მეროვინგების დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი. ხილდებერტი ფრანგულიდან ითარგმნება როგორც „ძლიერი ბრძოლაში“ ან „ძლიერი მეომარი“.
ბიოგრაფია
ხილდებერტი არ იღებდა მონაწილეობას საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, სადაც, როგორც ადრე, მისი მეფობის დროსაც, მაიორდომი დომინირებდა. როცა, 747 წელს კარლომანი მონასტერში გაამწესა, პიპინ მოკლემ გადაწყვიტა, ხელში ჩაეგდო სამეფო ტიტული. მან წერილი გაგზავნა რომის პაპ ზაქარიასთან, სადაც დასმული იყო კითხვა: „ვის უნდა ატარებდეს სამეფო ტიტულს - ვისაც აქვს რეალური ძალაუფლება თუ სამეფო ოჯახის წარმომადგენელს?“ პაპმა უპასუხა, რომ სამეფო ტიტულს რეალური ძალის მფლობელი უნდა ატარებდეს.
751 წლის ნოემბერში ხილდერიკი ტახტიდან გადააყენეს, ხოლო სამეფო მმართველობის სიმბოლო - თმა კი შეჭრეს. საფრანგეთის სამეფო ტახტზე კაროლინგები (ახალი სამეფო გვარის პირველი წარმომადგენელი — პიპინ მოკლე) ავიდნენ. 752 წლის იანვარს ხილდერიკი მონასტერში წავიდა. ის, იქვე დაახლოებით ოთხი წლის შემდეგ, სავარაუდოდ 755 წელს გარდაიცვალა. კაროლინგებისგან მიიღო მეტსახელი „ცრუ მეფე“, ეს მაშინ, როდესაც ხილდერიკი თავად კაროლინგმა, პიპინ მოკლემ აიყვანა სამეფო ტახტზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანკთა მეფეები კატეგორია:მეროვინგები კატეგორია:გარდაცვლილი 755 კატეგორია:დაბადებული 714
გნეუს კორნელიუს სციპიონ ასინა
გნეუსი მიეკუთვნებოდა წარჩინებული კორნელიუსების გვარის სციპიონების შტოს. იგი იყო ლუციუს კორნელიუს სციპიონ ბარბატუსის ვაჟი და ლუციუს კორნელიუს სციპიონის ძმა.
გნეუს კორნელიუსი ძვ. წ. 260 წელს იქნა კონსულად არჩეული და მიაბარეს რომის პირველი ფლოტი, რომლითაც სიცილიის ნაპირებს მიადგა. მან სცადა ლიპარის აღება, მაგრამ კართაგენელების ფლოტმა მისი ფლოტი დაამარცხა და ტყვედ ჩავარდა, რის შედეგადაც მიიღო მეტსახელი ასინა. მოგვიანებით ტყვეობიდან დაიხსნეს. ძვ. წ. 254 წელს ისევ აირჩიეს კონსულად, ამჯერად მან წარმატებას მიაღწია პანორმას ბრძოლაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის რესპუბლიკის კონსულები კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:კორნელიუსები კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის რომაელები
საჩხერის მუნიციპალიტეტის დროშა
საჩხერის მუნიციპალიტეტის დროშა — საჩხერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია საჩხერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 19 სექტემბერს №12 დადგენილებით.
აღწერილობა
დროშა ჰორიზონტალურად გაყოფილია ლაჟვარის და ზურმუხტის ველებად. დროშის ცენტრში მოთავსებულია მეწამული ჰერალდიკური ფარი, რომელზეც გამოსახულია ერთი დიდი და ოთხი მცირე ვერცხლის ჯვარი. ფარს გარშემოუყვება ვერცხლის არშია. დროშის პროპორციაა 2:3.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტი
პიმლიკო (მეტროსადგური)
პიმლიკო (Pimlico) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც პიმლიკოში (ვესტმინსტერი) მდებარეობს.
კატეგორია:ვიქტორიას ხაზის სადგურები
Cataulacus brevisetosus
Cataulacus brevisetosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ფატიმა მუსტაფინა
ფატიმა ხამიდის ასული მუსტაფინა (Мостафина Фатима Хәмит ҡыҙы; დ. 26 დეკემბერი, 1913, დინგეზბაევო, სამარის ოლქი, რუსეთის იმპერია — გ. 2 ნოემბერი, 1998, უფა, ბაშკირეთი) — პედაგოგი, პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე, ფილოსოფიის მეცნიერებათა კანდიდატი, რსფსრ-ის დამსახურებული სკოლის მასწავლებელი, ბაშკირეთის ალკკ-ის საოლქო კომიტეტის პირველი მდივანი (1936-1944 წწ.), ბაშკირეთის ასსრ-ის განათლების მინისტრი (1955-1971 წწ.).
ბიოგრაფია
ფატიმა ხამიდის ასული მუსტაფინა დაიბადა 1913 წლის 26 დეკემბერს რუსეთის იმპერიის, სამარის ოლქის სოფელ დინგიზბაიში. მისი ბავშვობა დაემთხვა ვოლგისპირეთის შიმშილობის პერიოდს. ფატიმას მამა, ხამიდი ძალ-ღონეს არ იშურებდა, რომ ოჯახი სიკვდილისაგან გადაერჩინა. ხამიდ მუსტაფინმა მიიღო გადაწყვეტილება ოჯახი ტაშკენტში გადაეყვანა, გზაში დაავადდა ტიფით და მალევე გარდაიცვალა, ვერ ჩავიდა დანიშნულების ადგილზე. დედამ, გაზიზამ, იმისათვის, რომ ბავშვები გადაერჩინა შვილები ფატიმა და ანვარი ბავშვთა სახლში მიიყვანა. რამდენიმე წლის შემდეგ შვილებთან ერთად დაბრუნდა უფაში, სადაც მათ დახმარება გაუწია ხადია დავლეთშინამ, რომელიც იყო მისი თანამემამულე და ფატიმას და ანვარს საშუალება მისცა განათლება მიეღოთ ლენინის სახელობის ბაშკირეთის რესპუბლიკურ საშუალო სკოლა-ინტერნატში.
1930 წელს ფატიმა მუსტაფინა შევიდა კ. ტიმირიაზევის სახელობის ბაშკირეთის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, რომლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ალკკ-ის სისტემაში. 1941 წელს გახდა სკკპ-ის წევრი. 1950 წლიდან ფატიმა ხამიდის ასული არის ფილოსოფიის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1951 წელს დაბრუნდა უფაში და მუშაობას იწყებს საოლქო კომიტეტში მეცნიერებისა და უმაღლესი სასწავლებლების განყოფილების ხელმძღვანელად. 1953 წლიდან სკოლების განყოფილების ხელმძღანელია.
ავტონომიური რესპუბლიკის განათლების სისტემაში მრავალწლიანი (16 წელი) წარმატებული შრომისათვის ფატიმა მუსტაფინა დააჯილდოეს ლენინის ორდენითა და ორგზის შრომის წითელი დროშის ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:რუსი პედაგოგები
ბორკუმი
ბორკუმის მდებარეობა ლეერის რაიონში|thumb|250px ბორკუმი (Borkum) — ჩრდილოეთის ზღვაში მდებარე გერმანიის უდიდესი კუნძულია აღმოსავლეთ ფრიზების შვიდ დასახლებულ  კუნძულთაგან. იგი ამავდროულად ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე კუნძულია გერმანიისა. კუნძულის ნაწილი და მისი მიმდებარე ზღვის ტერიტორია ქვემო საქსონიის ეროვნული პარკის კუთვნილებაა. 1830 წლიდან ბორკუმი წარმოადგენს სამკურნალო კურორტს. კუნძულზე მდებარეობს ამავე სახელწოდების ქალაქი. კუნძული ეკუთვნის ლეერის რაიონს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანიის კუნძულები კატეგორია:გერმანიის ქალაქები კატეგორია:გერმანიის გეოგრაფია
პილპილი
პილპილი (ლათ. Piper) — მცენარეთა გვარი პილპილისებრთა ოჯახისა. მცოცავი ბუჩქები (ლიანები), იშვიათად პატარა ხეები და ბალახებია.
მისი გამხმარი ნაყოფი საუკეთესო სუნელ-სანელებელია (შავი პილპილი); შეიცავს ალკალოიდ პიპერინს და ეთეროვან ზეთებს. საღეჭი პილპილის (Piper betle) ფოთლებისაგან ამზადებენ ბეტელს. პილპილის ბევრ სხვა სახეობასაც (Piper cubeba, Piper longum) იყენებენ სანელებლად, აგრეთვე ამგზნებ ან სამკურნალო მცენარედ.
ლიტერატურა
კატეგორია:პილპილისებრნი
Pipar
ეგვიპტის პირამიდები
thumb|300px|გიზის პირამიდების ანსამბლი ეგვიპტის პირამიდები — ეგვიპტის ფარაონებისთვის, ძვ. წ. XXVIII საუკუნიდან XX საუკუნემდე აგებული ძვალშესალაგები. ეგვიპტის პირამიდები მსოფლიოს პირველი საოცრებაა.
ჯოსერის პირამიდა
პირამიდებს შორის პირველი იყო მესამე დინასტიის ფარაონის, ჯოსერის პირამიდა, რომელიც ქრ. შობამდე XXVIII საუკუნეში ააგეს. მისი არქიტექტორი ფარაონის კარის ხუროთმოძღვარი და პირველი ვეზირი, იმჰოტეპი იყო. პირველი და მეორე დინასტიის ფარაონთა სამარხები გიგანტურ აკლდამებს წარმოადგენდა, რომელთაც მასტაბები ეწოდება. მიუხედავად გრანდიოზული ზომებისა (ერთი კედლის სიგრძე ზოგჯერ 90 მეტრს აღწევდა), როგორც ჩანს, მასტაბები ვერ აკმაყოფილებდა ეგვიპტის ბრწყინვალე ფარაონთა მოთხოვნებს, ამიტომ იმჰოტეპმა სრულიად ახლებური სამარხის ქმნა განიზრახა. მან არა მარტო ახალი ფორმის სამარხი ააგო, არამედ შეცვალა საშენი მასალაც. მანამდე ეგვიპტელები ძირითად საშენ მასალად თიხას და ხეს იყენებდნენ, რაც ეგვიპტეში ცოტა იყო და, შესაბამისად ძვირად ფასობდა. იმჰოტეპმა კი პირამიდა ქვით ააგო. აქედან მოყოლებული, ძირითადი საშენი მასალის ადგილი ქვამ დაიკავა. იმჰოტეპმა პირველმა მოიფიქრა სამარხის სიმაღლეში გაზრდა, ამიტომაცაა, რომ ჯოსერის პირამიდა მოგვაგონებს შვიდ ერთმანეთზე დადგმულ მასტაბას, რომელთა ზომაც სიმაღლის მატებასთან ერთად მცირდებოდა. ჯოსერის პირამიდა თავიდან 147 მეტრი იყო, ამჟამად კი 134 მეტრია.
ჯოსერის პირამიდა ძირითადად, საფეხუროვანი პირამიდის სახელითაა ცნობილი.
დიდი სფინქსი
გიზის პირამიდების მახლობლად არის დიდი სფინქსი. იგი არის ფარაონისათვის გამოკვეთილი ნადირთა მეფის, ლომის ფიგურა. მისი სიმაღლე 20 მეტრია, სიგრძე კი 60 მეტრი.
სქოლიო
* კატეგორია:ძველი ეგვიპტის არქიტექტურა
ადელბერტ შულცი
thumb|170px|ადელბერტ შულცი ადელბერტ შულცი (Adelbert Schulz) (დ. 20 დეკემბერი, 1903, ბერლინი — გ. 28 იანვარი, 1944, შეპეტოვკა, რუსეთი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ვერმახტის“ გენერალ-მაიორი და სატანკო დივიზიის მეთაური.
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
ქართული ხალხური მუსიკა
ისტორია
ქართული ხალხური მუსიკა სათავეს უძველეს დროში იღებს. იგი თავიდანვე დაკავშირებული იყო ჩვენს წინაპართა ყოფასთან. მასში, როგორც სარკეში, არეკლილია ქართველი ერის უმდიდრესი ისტორია, სულიერი მისწრაფებანი, ზნეობრივი სისპეტაკე, კაცთმოყვარეობა, პატრიოტული და გმირული შემართება. ხალხური მუსიკა ოდითგანვე ერის სულიერ საზრდოს წარმოადგენდა და ქართველი კაცის ყოველ სამეურნეო თუ ყოფით საქმიანობას უკავშირდებოდა. მღეროდნენ ომის, შრომის, ავადმყოფობის, მხიარულების, მწუხარების დროს. სიმღერა სწორედ ის ძალა იყო, რომელიც გაჭირვებაში მხნეობასა და სიმტკიცეს მატებდა. ამიტომაც უფრთხილდებოდა ქართველი კაცი თავის მრავალსაუკუნოვან მუსიკალურ ენას.
უძველესი ცნობები ქართული ხალხური მუსიკის შესახებ არქეოლოგიურ მასალებსა და ძველბერძნულ წყაროებში მოიპოვება. აღმოჩენილია სხვადასხვაგვარი საკრავი, რომლებიც ჯერ კიდევ ჩვენს წელთ აღრიცხვამდე დაუმზადებიათ: სალამურები, ჩანგი, ლირა
უნდა აღინიშნოს, რომ ქართულ ხალხურ სიმღერებს უხსოვარი დროიდან მრავალხმიანობა ახასიათებდათ. მრავალხმიანობა, ანუ პოლიფონიურობა, კი უნიკალურ მოვლენად ითვლება და მსოფლიოს ხალხთა შორის ერთეულები თუ დაიტრაბახებენ ასეთი სიმდიდრით. ქართული მრავალხმიანობა მათ შორისაც სრულიად განსაკუთრებულია, განსხვავებული და მრავალეფროვანი. საქართველოს ყველა კუთხეს თავისებური მუსიკალური დიალექტი აქვს, ასეთი დიალექტები 15-მდე აღწევს.
ქართული ხალხური სიმღერები ერთგვარ წარმოდგენას გვიქმნიან ჩვენს წინაპართა ადათებსა და ცხოვრების წესზე. ამდენად, ქართულ ხალხურ სიმღერას ისტორიული მნიშვნელობაც აქვს. საქართველოში დღემდეა შემორჩენილი უძველესი სარწმუნოების კვალი, რომელშიც ქართველთა მითოლოგიური წარმოდგენებია ასახული. ქართულ სოფელში დღესაც შეიძლება მოისმინოთ უძველესი შელოცვები, ამინდის ღვთაების საგალობლები, მზის სადიდებელი ჰიმნი, სამკურნალო სავედრებელნი და სხვა. მათი შესწავლა საშუალებას გვაძლევს წარმოვიდგინოთ, როგორ მღეროდნენ ჩვენი წინაპრები 2-3 ათასი წლის წინ.
აღსანიშნავია, რომ უძველესი სიმღერები მრავალხმიანია და გუნდურად სრულდება, რაც ქართული ხალხური მუსიკის ყველაზე უფრო დამახასიათებელი და გამორჩეული მხარეა.
საუკუნეების მანძილზე ქართული ხალხური სიმღერა იხვეწებოდა და მდიდრდებოდა. „ჩაკრულოს“, „ლილეს“, „ჰასანბეგურას“, „მრავალჟამიერის“, „იავნანას“ და კიდევ მრავალ უბრწყინვალეს სიმღერათა სამშობლო – საქართველო „მსოფლიო ხალხური მუსიკის სატახტო ქვეყნად იქცა“*, ხოლო ქართული ხალხური მრავალხმიანი სიმღერა მსოფლიო შედევრად აღიარეს.
ქართველ ხალხს სამართლიანად შეუძლია იამაყოს წინაპართა მიერ შექმნილი უძველესი და უმდიდრესი მუსიკალური კულტურით, რომლის მოვლა-პატრონობაც ახალგაზრდა თაობის ვალია.
არსებობს ხალხური მუსიკის სხვა და სხვა ხმები : გამყინავი,მოძახილი,ბანი, და სხვა.
გამყივანი
გამყივანი, გუნდის მომღერალ მამაკაცთა მაღალი, მჭახე, განსაკუთრებული ტემბრის ძლიერი ხმა გურულ და აჭარულ სიმღერებში. ხშირად გაიგივებულია წვრილთან. ზოგჯერ უახლოვდება კრიმანჭულს. იყენებენ სიმღერების გარკვეულ ჯგუფში (”ნადური”, “ჰადილა”, “კალოს ხელხვავი”…). გამყივანის სასიმღერო ტექსტი შინაარსმოკლებული სიტყვების (რიმტირი, ტირირიმ, ვარირა, ჰოვდილა …), ზოგჯერ კი ცავკეული მარცვლებისაგან (რი, რა, რუ, დილ, ია, უა…) შედგება.
მოძახილი
მოძახილი, ქართული ხალხური სამხმიანი სიმღერის ერთ-ერთი ზემო ხმა, რომელიც მთქმელს მოსძახის. „შოთა მღერის, მეფე თეიმურაზ, არჩილ მოსძახის ძმურება“ (დავით გურამიშვილი). მოძახილი შეიძლება იყოს როგორც მეორე, ასევე პირველი ხმაც (იმის მიხედვით, თუ რომელია მთქმელი).
ბანი
ბანი, თავდაპირველად მუსიკალური ნაწარმოების შებანების, აკომპანემენტის გამომხატველი ქართული სამუსიკო ტერმინი. “დავით უცემდა ორღანოთა შებანებულითა” (ძველი აღთქმა). სულხან-საბა ორბელიანის ლექსიკონით – “ბანი – ხმის შეწყობა. ბანი ეწოდების რა გალობასა გინა სიმღერასა სხვა ხმა შეუწყოს”. ამჟამად ბანი ეწოდება 1. მრავალხმიან საგუნდო ნაწარმოებში ყველაზე დაბალ ხმას; 2. აკორდის ქვედა ბგერას; 3. მამაკაცის დაბალი რეგისტრის ხმას.
ქართულ ხალხურ მუსიკაში არსებობს ბანის შემდეგი სახეობანი: მაღალი ბანი, დაბალი ბანი, შემდეგი, ბოხი, დვრინი (დვინი), დუმბო.
ემპაირ სტეიტ ბილდინგი
ემპაირ სტეიტ ბილდინგი (Empire State Building) — 102 სართულიანი თანამედროვე არტ-დეკო სტილის შენობა ნიუ-იორკ სიტიში, დაპროექტებული „შრივ, ლემბ ენდ ჰარმონ ასოშიეტს“ მიერ და აშენებული 1931 წელს. ცათამბჯენს სახელი ნიუ-იორკის შტატის მეტსახელის გამო დაერქვა და დღემდე ყველაზე მაღალ შენობად რჩება ქალაქ ნიუ-იორკში.
სამოქალაქო ინჟინერთა ამერიკულმა საზოგადოებამ შენობა მსოფლიოს ერთ-ერთ თანამედროვე შვიდ საოცრებათაგან შერაცხა. შენობა ასევე ეკუთვნის უდიდეს ცათამბჯენთა მსოფლიოს ფედერაციას.
ისტორია და სტატისტიკა
ემპაირ სტეიტ ბილდინგის მშენებლობა დაჩქარებული ტემპებით მიმდინარეობდა მსოფლიოში უდიდესი შენობის ტიტულის კრაისლერ ბილდინგისთვის წასართმევად. ის რჩებოდა მსოფლიოს უმაღლეს ცათამბჯენად რეკორდულად დიდი ხნის - 41 წლის განმავლობაში (ხოლო მსოფლიოში უმაღლეს ადამიანის შექმნილ ნაგებობად 23 წელი), მსოფლიო სავაჭრო ცენტრისა და მცირე ხნის შემდეგ სირს ტაუერის მშენებლობის დასრულებამდე. 2001 წლის 11 სექტემბრის ტერაქტის შემდეგ, ემპაირ სტეიტ ბილდინგი ნიუ-იორკში კვლავ უმაღლესი, ხოლო აშშ-ში სიმაღლით მე-2 შენობა გახდა.
შენობის გამორჩეული არტ-დეკო ქიმი თავდაპირველი დიზაინით დირიჟაბლთა დეპო უნდა ყოფილიყო, თუმცა რამდენიმე მცდელობის შემდეგ იდეა არაპრაქტიკული და საშიში გამოდგა შენობის სიდიდით გამოწვეული მქროლი ქარების გამო.
ემპაირ სტეიტ ბილდინგი 381 მეტრი სიმაღლისაა 102-ე სართულის ბოლოს, ხოლო ნაგებობის სრული სიმაღლე 448 მეტრს აღწევს. შენობა ოფიციალურად გაიხსნა 1931 წლის 1 მაისს, თუმცა მასში ოფისების მნიშვნელოვანი წილი გაუქირავებელი დარჩა 1940-იანებამდე. შენობას სახელი სწორედ ამ დაუსახლებელი სტატუსის გამო დაერქვა. შენობის ქიმზე დამაგრებული დიდი სატელევიზიო ანტენა დამატებულ იქნა 1950-იანებში.
სახალხო ობსერვატორია შენობის თავზე ქალაქის შესანიშნავ ხედს შლის და ტურისტებისთვის ძალზედ პოპულარული ადგილია. შენობის თავი ღამით ილუმინირებულია სეზონისთვის შესაფერისი სხვადასხვა ფერის განათებით. მაგ. ფრენკ სინატრას გარდაცვალების შემდეგ შენობა ლურჯი სინათლის „შეიმოსა“ მომღერლის მეტსახელის „Ol' Blue Eyes“ ნიშნად.
მსოფლიო სავაჭრო ცენტრის განადგურების შემდეგ რამდენიმე თვე განათება წითელ, თეთრ და ლურჯ ფერებში იყო, შემდეგ კი ისევ ჩვეულ სეზონურ ფერებს დაუბრუნდა.
შენობა დაახლოებით 330.000 მეტრულ ტონას იწონის. მას 6.500 ფანჯარა, 73 ლიფტი და 1.860 საფეხური აქვს შენობის თავამდე; მისი სრული ფართია 204.385 მ2; საფოსტო მისამართია #350 მეხუთე ავენიუ, ს/კ 10118; მდებარეობს 33-ე და 34-ე ქუჩებს შორის მეხუთე ავენიუზე, მიდთაუნ მანჰეტენზე.
შენობის ადგილზე ადრე განთქმული ვალდროფის სასტუმრო მდებარეობდა, სადაც პერიოდულად კლუბი „The Four Hundred“ (მე-19 საუკუნის ნიუ-იორკის სოციალური ელიტა) წევრები იკრიბებოდნენ.
პანორამა
ნიუ-იორკ სიტის 360° პანორამა ემპაირ სტეიტ ბილდინგიდან (გაზაფხული 2005) <div style="height: 297px; width: 95%; overflow: auto; padding: 3px;text-align: left; border:solid 1px;" title="braglist - zum scrollen"; > 3000px|ნიუ-იორკ სიტის 360° პანორამა ემპაია სტეიტ ბილდინგიდან''' (გაზაფხული 2005). <br style="clear:both;"/>
ნიუ-იორკ სიტის პანორამა ემპაია სტეიტ ბილდინგით მარცხნივ (დეკემბერი 2005) <div style="height: 297px; width: 95%; overflow: auto; padding: 3px;text-align: left; border:solid 1px;" title="braglist - zum scrollen"; > 1200px|Panorama of New York City, with the Empire State Building at left center, December 2005. <br style="clear:both;"/>
სქოლიო
კატეგორია:ნიუ-იორკის არქიტექტურა კატეგორია:აშშ-ის ცათამბჯენები
ვოჟდოვაცის თემი
ვოჟდოვაცის თემი (Вождовац) — თემი სერბეთში, შედის ბელგრადის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 154 648 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 1045 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 148 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი ბელგრადის ტერიტორიაზეა. ვოჟდოვაცის თემი შედგება 5 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 29.6 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
თავისუფლების ინსტიტუტი
თავისუფლების ინსტიტუტი — ლიბერალური საჯარო პოლიტიკის ადვოკატირების არასამეწარმეო და არაპარტიული საზოგადოება. იგი სამოქალაქო კამპანიების, დებატების, კვლევებისა და საგანმანათლებლო საქმიანობით ესწრაფვის დაამკვიდროს სამოქალაქო თავისუფლების, აქტიური მოქალაქეობის, საზოგადოებრივი ანგარიშვალდებულების, კანონის უზენაესობის, გამჭვირვალობისა და თავისუფალი ბაზრის ფასეულობები საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, პოლიტიკაში, კანონებსა და საჯარო დაწესებულებებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს საზოგადოებრივი ორგანიზაციები
სოფია იაბლონსკა
სოფია იაბლონსკა-უდენი (დ. 15 მაისი, 1907, ჰერმანივი, უკრაინა ― გ. 4 თებერვალი, 1971, საფრანგეთი) ― უკრაინელი და ფრანგი მწერალი, ჟურნალისტი, მოგზაური და ფოტოგრაფი.
ბიოგრაფია
სოფია იაბლონსკა 1907 წლის 15 მარტს ჰერმანივში (შემდეგში ტარასივკა) დაიბადა. პირველი მსოფლიო ომის დროს იაბლონსკა ტაგანროგში სწავლობდა. 1921 წელს მშობლიურ მხარეში დაბრუნდა.
სამსახიობო კარიერაზე უარი თქვა, 1927 წელს პარიზში გადავიდა და დოკუმენტური კინოს გადაღების ტექნიკები აითვისა, რის შემდეგაც მოგზაურობა დაიწყო. საფრანგეთიდან მაროკოში იმოგზაურა, შემდეგ პორტ-საიდის, ჯიბუტისა და ცეილონის გავლით საფრანგეტის ინდოჩინეთში იმოგზაურა. იმყოფებოდა ლაოსში, კამბოჯაში, იუნანის პროვინციაში, სიამში, მალაის არქიპელაგზე, იავაზე, ბალიზე, ტაიტიზე, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში, ასევე ჩრდილოეთ ამერიკაში (აშშ და კანადა).
მისი მოგზაურობის შესახებ რეპორტაჟები გამოქვეყნდა ჟურნალებში: „Женская доля“, „Новая хата“, „Мы и мир“, „На встречу“, „Дело“, „Новые пути“.
ვენსან პერესი
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:შვეიცარიელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი
სოფია იაბლონსკა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:უკრაინელი მწერლები
ცხვირა მაიმუნი
ცხვირა მაიმუნი (Nasalis larvatus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ანთრისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 55-75 სმ, მასა 12-24 კგ აღწევს. აქვს ძალზე გრძელი ცხვირი (აქედან სახელწოდება), რომელიც უფრო განვითარებული აქვს მამალს. ცხვირა მაიმუნის ბეწვი ხშირია. თავი, მხრები, ზურგი და კიდურების ზედა ნაწილები აგურისფერ-წითელია, სხეულის დანარჩენი ნაწილები — მონაცისფრო. გავრცელებულია კუნძულ კალიმანტანზე. ცხოვრობს ტყეში, მეხეური ცხოველია, იკვებება უმთავრესად ფოთლებით, ნაყოფით. კარგად ცურავს. ქმნის 20-მდე ინდივიდისაგან შემდგარ ხროს.
Cataulacus catuvolcus
Cataulacus catuvolcus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
არმიდეილი
არმიდეილი (Armidale) — ქალაქი ავსტრალიის ახალი სამხრეთი უელსის შტატის ტერიტორიაზე, მდებარეობს კონტინენტის აღმოსავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 980 მეტრ სიმაღლეზე. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 19 818 კაცს და ამ მაჩვენებლით 21-ე ადგილი უკავია ავსტრალიის ქალაქებს შორის. არმიდეილის სიახლოვეს მდებარეობს აეროპორტი. დაარსდა 1849 წელს.
სამინისტრო
სამინისტრო (ministro — ვმსახურობ, ვმართავ) — სახელმწიფო მმართველობის ცენტრალური დარგობრივი ორგანო, მთავრობის ძირითადი სტრუქტურული ერთეული, უწყება, რომელიც იქმნება კანონის საფუძველზე, სახელმწიფოებრივი და საზოგადოებრივი ცხოვრების განსაზღვრულ სფეროში სახელმწიფო მმართველობის უზრუნველსაყოფად. სამინისტროს ხელმძღვანელობს მინისტრი.
სამინისტროები თავდაპირველად დასავლეთ ევროპის ქვეყნები შეიქმნა აბსოლუტური მონარქიის განმტკიცების შედეგად (XVI-XVII სს.) და თანდათანობით ცენტრალურ სამთავრობო დაწესებულებათა ერთიან სისტემად ჩამოყალიბდა. მინისტრი მისი დამნიშნავი მონარქის მითითებებს ასრულებდა და მის წინაშე იყო პასუხისმგებელი. სამინისტროები არსებითად ხელუხლებლად დატოვა ბურჟუაზიულმა რევოლუციებმა. ზოგ ქვეყანაში კონსტიტუციური მონარქიის დამყარებისა და პარლამენტარიზმის განვითარების დროიდან სამინისტროები პარლამენტის წინაშე არიან პასუხისმგებელნი.
ტემპერა
მინი|მარიამი ყრმით, [[დუჩო, 1284 წ. შესრულებულია ტემპერათი და ოქროთი ხეზე.]] ტემპერა (tempera,temperare „საღებავებით ფერწერა“) — საღებავები, რომლის შემაკავშირებელ ნივთიერებად იყენებენ წყალში გახსნილ კვერცხის გულს და უმატებენ მცენარეულ ან ცხოველურ ზეთს. ტემპერა ცნობილი იყო ძველ ეგვიპტეში. ფართოდ იყენებდნენ შუა საუკუნეების ხატწერაში, ფრესკულ მხატვრობაში.
სამინისტრო
სამინისტროები, როგორც წესი, იქნმება საკანონმდებლო ორგანოს, სახელმწიფო მეთაურის, კანონის, ან მთავრობის აქტით.
ტემპერა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მხატვრობა კატეგორია:ფრესკა
მიიოს ვიადუკი
მიიოს ვიადუკი (le Viaduc de Millau) — საყრდენ ბოძებზე დაკიდებული საავტომობილო ხიდი, გადაჭიმული მდინარე ტარნის ხეობაზე მიიოსთან ახლოს სამხრეთ საფრანგეთში. ბრიტანელი არქიტექტორი ლორდ ფოსტერისა და ფრანგი ხიდების ინჟინრის მიშელ ვირლოჟოს ერთობლივი პროექტი ყველაზე მაღალი სატრანსპორტო ხიდია მსოფლიოში, რომლის ერთ-ერთი საყრდენი სვეტი 341 მეტრია — ოდნავ მაღალი ვიდრე ეიფელის კოშკი  და მხოლოდ 40 მეტრით მოკლე ემპაირ სტეიტ ბილდინგზე. ფორმალურად გაიხსნა 2004 წლის 14 დეკემბერს, ხოლო სატრანსპორტო მიმოსვლისთვის კი — იმავე წლის 16 დეკემბერს.
მინი|800px|center| მიიოს ვიადუკი ქალაქ მიიოსთან
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიადუკები კატეგორია:საფრანგეთის შენობა-ნაგებობები
ტუკაევო (ბურაევოს რაიონი)
ტუკაევო  (Тукай; Тукаево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (98 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
Episode Six
სქოლიო
კატეგორია:1964 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1969 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:იენ გილანი კატეგორია:Pye Records-ის შემსრულებლები
51
თარიღი უცნობია
50er
ფირდაუს ხისამიტდინოვა
ფირდაუს გილმიტდინის ასული ხისამიტდინოვა (Фирҙәүес Ғилметдин ҡыҙы Хисаметдинова, დ. 1 იანვარი, 1950, რეხმეტოვო) — ბაშკირელი ენათმეცნიერი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1993 წ.), სახელმწიფო და საზოგადოებრივი მოღვაწე, რუსეთის ფედერაციის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (2008 წ.), რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის უფის სამეცნიერო ცენტრის ისტორიის, ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტის დირექტორი (2005-2015 წწ.), ბაშკირეთის რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2016 წ.).
ბიოგრაფია
ფირდაუს გილმიტდინის ასული ხისამიტდინოვა დაიბადა 1950 წლის 1 იანვარს, აბზელილოვოს რაიონის სოფელ რეხმეტოვოში.
1970 წელს დაასრულა ბელორეცკის პედაგოგიური სასწავლებელი, ხოლო 1974 წელს ბაშკირეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1976 წელს ჩააბარა საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ასპირანტურაში.
1978 წლიდან 1985 წლამდე მუშაობდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის უფის სამეცნიერო ცენტრის ისტორიის, ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლად. 1980 წელს წარმატებით დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო 1993 წელს — სადოქტორო დისერტაცია და მიიღო პროფესორის წოდება.
1985 წლიდან ასწავლის ბაშკირეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტში. 1987 წლიდან 1992 წლამდე ხელმძღვანელობდა ბაშკირული ენის კათედრას, ხოლო შემდეგ გახდა ბაშკირეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ბაშკირული ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი.
1994-1999 წლებში იყო ბაშკირეთის რესპუბლიკის პირველი მოწვევის ყურულთაის დეპუტატი. 1996-1998 წლებში იყო ბაშკირეთის რესპუბლიკის ქალთა კავშირის თავმჯდომარე.
1995 წლის მარტიდან 1998 წლამდე იყო ბაშკირეთის სახალხო განათლების მინისტრი. განათლების მინისტრმა მოახდინა ბაშკირეთის რესპუბლიკის განათლების სისტემის ანალიზი, გამოიყენა რუსეთის სხვა სუბიექტებისა და საზღვარგარეთის ქვეყნების გამოცდილება და 1999-2003 წლებში  ჩამოაყალიბა ბაშირეთის რესპუბლიკის განათლების განვითარების კონცეფცია.
1998 წელს კვლავ დაიწყო მუშაობა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის უფის სამეცნიერო ცენტრის ისტორიის, ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტში დირექტორის მოადგილედ, ხოლო 2005 წლიდან დაინიშნა მის დირექტორად.
2000-2003 წლებში იყო ბაშკირეთის ქლთა საზოგადოებისა და ბაშკირების მსოფლიო ყურულთაის ქალთა კომისიის ხელმძღვანელი.
გამოქვეყნებული აქვს დაახლოებით 200 სამეცნიერო და სამეცნიერო-მეთოდური ნაშრომი, მონოგრაფიები, ლექსიკონები და სტატიები.
5 lines radio
5 Lines Radio ანუ „ფაივ ლაინს რადიო“ — რადიოსადგური თბილისში, რომელიც 93,8 მეგაჰერცი სიხშირის FM დიაპაზონზე მაუწყებლობდა.
ისტორია
2006 წლის 23 ნოემბერს FM დიაპაზონის 93,8 სიხშირეზე საცდელი სიგნალის გაშვების შემდეგ თბილისში ახალ რადიოსადგურს ჩაეყარა საფუძველი. 2006 წლის 15 დეკემბერი კი სადგურის გახსნის ოფიციალური თარიღია. დილის 9 საათზე, საეთერო სივრცეში ახალი მუსიკალურ-გასართობი რადიო ოფიციალურად შეუდგა მაუწყებლობას.
ფორმატი
რადიოსადგურის საეთერო სივრცე წარმოდგენილია შემდეგი ფორმატით: Hot AC, რომელიც ყველაზე წარმატებული ფორმატია 80-იანი წლებიდან მოყოლებული ევროპასა და აშშ-ში, ამასთან ერთად ყველაზე პოპულარული და განვითარებადი.. კვლევების შედეგად მოხდა არსებული ფორმატის გაფართოება და მისი საქართველოსთან ადაპტირება.
უფრო კონკრეტულად კი, ძირითადი დატვირთვა თანამედროვე, რიტმულ, ენერგიულ მუსიკაზეა. რადიოს მუსიკალური ბაზა წარმოდგენილია Hot AC — პროგრესული AC და კონსერვატიული CHR მელოდიებით: RM Hot AC+ ამიერკავკასიის ჰიტები, ე. ი. Ritm Mix (უცხოური, ქართული და რუსული თანამედროვე რითმული მელოდიები) + ამიერკავკასიის ჰიტები (სომხური და აზერბაიჯანული თანამედროვე რითმული მელოდიები). ამავდროულად, ეთერში გამოყენებულია საქართველოს მოსაზღვრე ქვეყნების მუსიკა, მაგრამ მცირე დოზით (მაგალითად, თურქული თანამედროვე რითმული ჰიტები).
გადაცემები
მუსიკის გარდა, რადიოსადგურის ეთერი გაჯერებულია სხვადასხვა სახის აპოლიტიკური სიახლეებით. რადიომსმენელს საშუალება ეძლევა აქტიური მონაწილეობა მიიღოს სხვადასხვა სახის პროექტებსა თუ მუსიკალური პროგრამის შედგენაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს რადიოსადგურები
საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასი
საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასი (Inter-Cities Fairs Cup) — ყოველწლიური საფეხბურთო ტურნირი ევროპის ქვეყნების კლუბებს შორის 1955–1971 წლებში. 1971 წელს ტურნირი უეფას თასმა შეცვალა.
ტურნირის ისტორიაში, ყველაზე წარმატებული კლუბია „ბარსელონა“, რომელმაც 3-ჯერ მოიგო ტიტული. სულ, საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასი 9 სხვადასხვა კლუბს აქვს მოგებული. გათამაშების უკანასკნელი გამარჯვებულია ინგლისური „ლიდზ იუნაიტედი“.
ისტორია
ტურნირის დაარსების იდეა სამ ადამიანს — შვეიცარიელ ერნსტ ტომენს, იტალიელ ოტორინო ბარაზის და ინგლისელ სერ სტენლი როუზს ეკუთვნის. 1955 წლის 18 აპრილს ეს სამი პატივცემული ჩინოსანი ბაზელის შორიახლოს მდებარე რაიფელდენში შეიკრიბა და ტურნირის დაარსება გადაწყვიტა. შეჯიბრი იმ დიდი ქალაქების გუნდებს შორის გაიმართებოდა, სადაც იმ დროისთვის დიდი ბაზრობები ტარდებოდა. ასეთი ქალაქები მალე შეირჩა. ეს პატივი 12 ქალაქს - ბარსელონას, ბაზელს, ბირმინგემს, ვენას, ზაგრებს, კიოლნს, კოპენჰაგენს, ლოზანას, ლაიფციგს, ლონდონს, მილანსა და ფრანკფურტს ხვდა წილად. ამ შეჯიბრის გამართვით, ტურნირის ორგანიზატორებს ორი კურდღლის დაჭერა სურდათ: ერთი მხრივ ისინი ფეხბურთს გაუწევდნენ პოპულარიზაციას, მეორე მხრივ კი ბაზრობაზე ხალხს მიიზიდავდნენ, გააფართოვებდნენ ტურიზმის ინფრასტრუქტურას და დიდ ფინანსურ მოგებასაც ნახავდნენ.
შეჯიბრი-კონკურსი თავდაპირველად მხოლოდ იმ გუნდებისთვის იყო გახსნილი, რომელთა ქალაქებში სავაჭრო ბაზრობები ტარდებოდა და რა ადგილი ეჭირათ ამ გუნდებს მათ ეროვნული ლიგებში მნიშვნელობა არ ჰქონდა. ადრეულ კონკურსებში ასევე მოქმედებდა წესი "ერთი ქალაქი - ერთი გუნდი". 1968 წლიდან მას ხშირად უწოდებდნენ "დამწევთა თასს" და მასში შედიოდნენ გუნდები, რომლებსაც ლიგაში მაღალი პოზიცია ეჭირათ.
ბაზრობათა თასის პირველი გათამაშება მთელი სამი წელი გაგრძელდა და ბარსელონას ნაკრების (ბარსელონას 10 და ესპანიოლის 1 ფეხბურთელი) გამარჯვებით დასრულდა. ასეთი გაწელილი სეზონი იმით იყო განპირობებული, რომ ორგანიზატორებს, იმ დღეებში როდესაც ბაზრობა არ იმართებოდა, მატჩების ორგანიზაცია უჭირდათ. მიუხედავად იმისა, რომ ტურნირში მონაწილეობის უფლება 12 ქალაქის გუნდს ჰქონდა, 1955–58 წლებში გათამაშებაში მხოლოდ 10 ნაკრები იღებდა მონაწილეობას და მათ ერთმანეთში სულ 23 მატჩი გამართეს. ფინალში კატალონიელებმა ლონდონის ნაკრები დაამარცხეს.
მომავალი სეზონი ერთი წლით ნაკლებ დროში ჩატარდა. 1958–60 წლების ბაზრობათა თასის გათამაშებაში უკვე 16 გუნდი მონაწილეობდა. ტურნირისადმი ინტერესი დღითი დღე იზრდებოდა. შეჯიბრის ორგანიზატორებმა სულ მალე ახალი წესი შემოიღეს, რომლის თანახმადაც, ბაზრობათა თასზე ერთი ქვეყნიდან მხოლოდ ოთხი გუნდის დაშვება შეიძლებოდა. კიდევ ერთ წელიწადში გუნდების რაოდენობა 32-მდე გაიზარდა, ხუთი წლის შემდეგ ბაზრობათა თასისთვის უკვე 48 გუნდი იბრძოდა, ხოლო 1969–70 წლების სეზონში მათი რაოდენობა 64-მდე გაიზარდა. დღესდღეობით უეფას თასზე 100-ზე მეტი კლუბი გამოდის რაც რეკორდია ნებისმიერი საფეხბურთო თუ არასაფეხბურთო ტურნირისათვის.
გათამაშების პირველ წლებში ტურნირზე ესპანური კლუბები დომინირებდნენ. უეფა-ს ჩემპიონთა თასზე განცდილი წარუმატებლობების შემდეგ, ბარსელონა სრული სერიოზულობით მოეკიდა აღნიშნულ შეჯიბრს და პირველობაც სამჯერ მოიპოვა. კატალონიელებს ოდნავ ჩამორჩნენ ვალენსიელები, რომლებმაც ტიტული ორჯერ მოიგეს. სამხრეთული კლუბების ჰეგემონიას ბოლო ლიდზ იუნაიტედმა მოუღო და პირველი ჩრდილოური გუნდი გახდა რომელმაც ოქროს მედლები მოიპოვა. ეს 1968 წელს მოხდა. სწორედ მაშინ დაიწყო ინგლისური კლუბების ჰეგემონია.
1971 წელს ეს შეჯიბრი უეფას თასმა შეცვალა. 1971 წლის 22 სექტემბერს გაიმართა შეხვედრა ტურნირის პირველ და უკანასკნელ გამარჯვებულებს შორის – ბარსელონა ლიდზ იუნაიტედის წინააღმდეგ. მატჩის გამარჯვებული სამუდამოდ დაისაკუთრებდა ტურნირის ორიგინალ თასს. შეხვედრა ესპანური კლუბის გამარჯვებით დასრულდა ანგარიშით 2–1.
ეროვნების მიხედვით
მოცემულია მწვრთნელთა ტიტულების რაოდენობა მათი ეროვნების მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასი კატეგორია:საფეხბურთო ტურნირები
რას-ელ-ანუფი
რას-ელ-ანუფი (راس لانوف) — ქალაქი და ნავსადგური ლიბიაში, სურთის რაიონში. მდებარეობს სიდრის ყურის სანაპიროზე, ხმელთაშუა ზღვის სამხრეთ წერტილში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 13,300 ათ. ადამიანი. ლიბიის ერთ-ერთი მთავარი სანავთობო ნავსადგურია. განვითარებულია ნავთობქიმიური მრეწველობა, 2 აეროდრომი. ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს ქალაქის ტერიტორიაზე გაიმართა ბრძოლა; ლიბიელმა ამბოხებულებმა მოახერხეს მუამარ კადაფის მომხრეების დამარცხება და დაიკავეს ქალაქის ტერიტორია.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ქალაქები კატეგორია:ლიბიის ნავსადგურები
ევგენი მაჭავარიანი
ევგენი მაჭავარიანი (დ. 27 ივლისი, 1937, თბილისი — გ. იანვარი, 1997) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1956-1958 წლებში იყო ზუგდიდის სამუსიკო სკოლის პედაგოგი; 1958 წლიდან ლექტორი-მუსიკათმცოდნე. 1963-1970 წლებში იყო თბილისის II სამუსიკო სასწავლებლის პედაგოგი. 1966-1970 წლებში საქართველოს ტელევიზიის მუსიკალური გადაცემების მთავარი რედაქტორი, 1977 წლიდან მუსიკალური მაუწყებლობის მთავარი კონსულტანტი, 1979-1982 წლებში საქართველოს სახელმწიფო ტელერადიო კომიტეტის მუსიკალური პროგრამების რედაქციის მთავარი რედაქტორი. 1970 წელს იყო საქართველოს კულტურის სამინისტროს ძეგლთა დაცვის კომიტეტის ინსპექტორი; 1970 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მუსიკალური განყოფილების უფროსი; 1982 წლიდან ფილარმონიის გენერალური დირექტორის მოადგილე, შემდეგ სამხატვრო ხელმძღვანელი. ავტორია წიგნებისა: „გაზაფხული, თბილისი, მუსიკა“ (1965), წერილებისა და სტატიებისა რომლებიც გამოქვეყნებულია ჟურნალ „საბჭოთა ხელოვნებასა და რესპუბლიკურ პრესაში“; წერილებისა ქართველ მუსიკოსთა და კომპოზიტორთა შესახებ სხვადასხვა ენციკლოპედიური გამოცემებისათვის; სცენარის ავტორი ფილმებისა: „ყოჩაღად, პაპებო!“ (1981, მხატვრული ფილმი) და „ქება ვაზისა“ (1988, დოკუმენტური ფილმი).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
Mr. Moonlight (სიმღერა)
Mr. Moonlight — როი ლი ჯონსონის სიმღერა. მისი ცნობილი ვერსია ჩაიწერა ჯგუფ The Beatles-ის მიერ. იგი შეტანილია ალბომში Beatles for Sale, რომელიც გამოვიდა 1964 წელს.
სხვადასხვა ვერსია
სიმღერის პირველი ცნობილი განსხვავებული ვერსია ჩაწერალ ბლუზ-პიანისტმა Piano Red-მა, "Dr. Feelgood and the Interns"-ის სახელით. იგი გამოვიდა სინგლ "Dr. Feelgood"-ზე, 1962 წელს. ჩანაწერი ბრიტანული რიტმ-ენდ-ბლუზის მოყვარულებში საკულტო სტატუსით სარგებლობს.
The Hollies-მა ასევე ჩაწერა სიმღერის საკუთარი ვარიანტი. 1963 წელს იგი The Merseybeats-მაც ჩაწერა. უკანასკნელი ვარიანტი 1964 წლის 18 აპრილს ვანკუვერის CFUN-ის ჩარტში მოხვდა. ესპანურენოვანი ვერსია მექსიკურმა ვოკალურმა ტრიო Los Apson Boys-მა ჩაწერა, "Triste Luna"-ს სახელწოდებით.
The Beatles-ის ვერსია
The Beatles სიმღერას ჩაწერამდე საკონცერტო გამოსვლების დროს ასრულებდა. ჩაწერილ ვერსიაში შეიმჩნევა ლათინური სტილისტიკის პერკუსია, ვოკალური ჰარმონიები და, რაც უცნაურია, სოლო ორგანზე. ჯონ ლენონი ასრულებს წამყვან ვოკალს, პოლ მაკ-კარტნი და ჯორჯ ჰარისონი კი ბეკ-ვოკალს.
ჩაწერა
The Beatles-მა სიმღერა 1964 წლის ორ სხვადასხვა დღეს ჩაწერა. პირველი იყო 14 აგვისტო (ოთხი დუბლით, რომელთაგან პირველი და მეოთხე მოხვდა Anthology 1-ში). 18 ოქტომბრის დუბლებს შორის უკანასკნელ ორში მაკ-კარტნი ორგანზე უკრავს.
ორეო
მინი|323x323პქ|ორეოს ლოგო ორეო (ინგლ. Oreo) — სენდვიჩის სტილის ორცხობილაა, რომელიც შედგება ორი (ჩვეულებრივ შოკოლადის) ვაფლისგან, რომელთა შორისაც კრემია. ორეო 1912 წელს შეიქმნა, დღესდღეობით კი ყველაზე გაყიდვად ორცხობილების ქსელს წარმოადგენს მთელს ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
ორეოს ორცხობილები ხელმისაწვდომია მსოფლიოს ასზე მეტ ქვეყანაში. ზოგიერთ ქვეყანაში, მაგალითად, გაერთიანებულ სამეფოში, მათ მოიხსენიებენ ორეოს ორცხობილებად. დროთა განმავლობაში ორცხობილების სხვადასხვა ვერსია შეიქმნა. ასევე შეიქმნა შეზღუდული რაოდენობის სახის ორცხობილებიც.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|ორეოს ლოგო, რომელიც თვითონ ორცხობილაზეცაა დატანილი სახელი ორეოს წარმოშობა უცნობია, მაგრამ არსებობს მრავალი ჰიპოთეზა. ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად ის მომდინარეობს ფრანგული სიტყვისგან, რაც ქართულად ოქროს ნიშნავს. მეორე ვერსიით სიტყვა ძველბერძნული წარმოშობისაა და მთას ნიშნავს. სხვები თვლიან, რომ ორცხობილას ორეო დაარქვეს, მხოლოდ იმიტომ, რომ სახელი მოკლე და მარტივი გამოსათქმელად იყო. სტელა პარკის ვერსიით ტერმინი ლათინური ორეოდაფნისგან მოდის. ამას უნდა განაპირობებდეს ორცხობილის დიზაინიც, რომელიც დაფნის ფოთლებითაა გაფორმებული.
საერთაშორისო გავრცელება
მინი|490x490პქ|ორეოს ორცხობილების ზომები ორეოს პოპულარულობა ყველა ქვეყანაში დღითიდღე იზრდება. იზრდება წარმოების რაოდენობაც. ქრაფტ ფუდსის (Kraft Foods) მონაცემებით, ორეო მსოფლიოში ყველაზე გაყიდვადი ორცხობილაა. 2012 წლის მარტში ჟურნალმა თაიმმა (Time) გამოაქვეყნა ინფორმაცია, რომ ორეოს ორცხობილები ხელმისაწვდომია 100-ზე მეტ სხვადასხვა ქვეყანაში. საერთო ჯამში, დადგენილია, რომ ორეოს ორცხობილების დაარსების დღიდან (1912 წელი) მსოფლიოში 450 მილიარდზე მეტი ორეო იქნა წარმოებული.
ორეოს ორცხობილა პირველად ბრიტანეთში შეიტანეს სუპერმარკეტების ქსელის სეინსბარის (Sainsbury's) საშუალებით.
2011 წელს ორეოს ორცხობილები შევიდა ინდოეთშიც. ამ ინდუსტრიის შემოსავალი ინდოეთში წლიურად 1.8 მილიარდ დოლარს შეადგენს.
პროდუქცია
2017 წლისთვის მსოფლიოს 18 სხვადასხვა ქვეყანაში ყოველწლიურად 40 მილიარდზე მეტი ორეოს ორცხობილა მზადდებოდა.აზიის ბაზრებისთვის ორცხობილა მზადდება ინდოეთში, ინდონეზიასა და ჩინეთში, გამონაკლისია იაპონიის ბაზარი, სადაც ისინი ადგილობრივი წარმოების ბრენდით „იამაზაკი ნაბისკო“ მზადდება. ევროპული ბაზრისთვის ორეო მზადდება ესპანეთში; ის ასევე მზადდება მზადდება რუსეთში დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის რამდენიმე ქვეყნის მომხმარებლებისთვის. ავსტრალიაში გაყიდული საქონელი მზადდება ინდონეზიაში (ადრე ჩინეთში) ან ესპანეთში, არომატის მიხედვით. კანადაში წარმოებული ვერსია მოიცავს ქოქოსის ზეთს და მხოლოდ ამ რეგიონისთვისაა დამახასიათებელი. 2014 წელს პროდუქციის წარმოება დაიწყო პაკისტანშიც ამერიკის შეერთებული შტატების ხელშეწყობით. მარცხნივ|მინი|ორმაგი შიგთავსის ორეო
შეზღუდული არომატები
2010 წლიდან ორეომ შეზღუდული არომატების ორცხობილების წარმოება დაიწყო მეტად ეგზოტიკურობისათვის. შეზღუდული არომატების ორეოს მაგალითებია:
დაბადების დღის ტორტი ორეო - შეზღუდული გამოცემა, ხელმისაწვდომია 2012 წლის თებერვლიდან ივლისამდე, ორეოს 100 წლის იუბილეს აღსანიშნავად. შედგება ორეოს ორი შოკოლადის ორცხობილისგან, შიგთავსის არომატი კი დაბადების დღის ტორტისაა. ორცხობილაზე დატანილი წარწერებიდან ერთი საიუბილეო გამოცემასთან დაკავშირებით შეიცვალა და დაბადების დღის სანთლის ფორმა მიიღო, სიტყვებით „OREO 100“. მას შემდეგ, რაც დაბადების დღის ტოროტი ორეო ხელმეორედ დაინერგა, მასზე სპეციალური წარწერა აღარაა გამოსახული. მინი|293x293პქ|ოქროს ორეოს ორცხობილა ნეაპოლიტანური ორეო - გამოვიდა 2012 წელს შეზღუდული დროით, შედგება სამი ოქროსფერი ორეოს ორცხობილისგან, ორმაგი ბუტერბროდით შოკოლადისა და მარწყვის კრემის შიგთავსით. ორეოს ეს ვერსია ნეაპოლიტური ნამცხვრის ინტერპრეტაციით შეიქმნა.
გოგრის სუნელის ორეო - შეზღუდული გამოცემა, რომელიც გამოვიდა 2014 წლის სექტემბერში, შედგება ორი ოქროფერი ორეოს ორცხობილისაგან, რომელთა შიგთავსი გოგრის არომატისაა.
ხილის ხრაშუნა ორეო - შეზღუდული გამოცემა გამოვიდა 2016 წლის ივნისში, რომელიც შედგება ორი ოქროს ორეოს ორცხობილისგან, ხილისა და ფერადი ბრინჯის კრემით.
შვედური თევზის ორეო - გამოვიდა შეზღუდული რაოდენობით 2016 წლის აგვისტოში, შედგება ორი შოკოლადის ორეოს ორცხობილისგან, წითელი კრემის შემავსებელით, რომლის არომატიც ჰგავს წითელი ფერის შვედური თევზის კანფეტს. თავდაპირველად ეს გამოიცა მხოლოდ აშშ-ში, მოგვიანებით კი ყველგან ხელმისაწვდომი გახდა.
გიორგი ნამორაძე
გიორგი (გუცა) ანდრიას ძე ნამორაძე (დ. 14 ოქტომბერი, 1882, გორი, — გ. 16 თებერვალი, 1965, თბილისი) — ქართველი პუბლიცისტი, მთარგმნელი, პოეტი.
სწავლობდა თბილისის სემინარიაში, 1907 წლიდან — კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. სემინარიიდან და უნივერსიტეტიდანაც გარიცხული იყო სტუდენტების საპროტესტო გამოსვლებში მონაწილეობის გამო. მისი ლექსები და კორესპონდენციები უკრაინული კულტურის შესახებ იბეჭდებოდა იმდროინდელ ქართულ პრესაში. 1917 წლის იანვარში კიევში დააპატიმრეს ომის საწინააღმდეგო აგიტაციის გამო, მაგრამ გათავისუფლდა თებერვლის რევოლუციის შემდეგ. ერთხანს კიევის 1-ლი სარეზერვო კომუნისტური პოლკის სამედიცინო ნაწილის უფროსი ექიმი იყო. 1924 წლიდან ხარკივში მუშაობდა სახელმწიფო გამომცემლობის ლიტერატურულ რედაქტორად. 1936-1945 წლებში იდევნებოდა: რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული, შემდეგ გადასახლებული. გათავისუფლების შემდეგ საქართველოში ცხოვრობდა. მუშაობდა მასწავლებლად სოფ. სართიჭალაში. 1956 წელს რეაბილიტირებული იქნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი კატეგორია:უკრაინელი მთარგმნელები
აშშ-ის შეიარაღებული ძალები
შეერთებული შტატების შეიარაღებული ძალები არის შეერთებული შტატების სამხედრო ძალები. შეიარაღებული ძალები შედგება ექვსი სამსახურის ფილიალისგან: არმია, საზღვაო ქვეითთა ​​კორპუსი, საზღვაო, საჰაერო ძალები, კოსმოსური ძალები და სანაპირო დაცვა. შეერთებული შტატების პრეზიდენტი არის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი და აყალიბებს სამხედრო პოლიტიკას. თავდაცვის დეპარტამენტი (DoD) და საშინაო უსაფრთხოების დეპარტამენტი (DHS), ორივე ფედერალური აღმასრულებელი დეპარტამენტები, რომლებიც მოქმედებენ როგორც ძირითადი ორგანოები, რომლებითაც ხორციელდება სამხედრო პოლიტიკა. ექვსივე შეიარაღებული სამსახური შეერთებული შტატების რვა უნიფორმირებულ სამსახურს შორისაა.
ამერიკის რევოლუციური ომის დროს დაარსების დღიდან აშშ-ს შეიარაღებულმა ძალებმა გადამწყვეტი როლი ითამაშეს შეერთებული შტატების ისტორიაში. მათ ხელი შეუწყეს ეროვნული ერთიანობისა და იდენტობის განცდის ჩამოყალიბებას პირველ ბარბაროსთა ომსა და მეორე ბარბაროსულ ომში გამარჯვებით. მათ გადამწყვეტი როლი ითამაშეს ამერიკის სამოქალაქო ომში, რითაც კონფედერაციას რესპუბლიკისგან გამოყოფა არ აძლევდა. 1947 წლის ეროვნული უსაფრთხოების აქტი, რომელიც მიღებულ იქნა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, შექმნა აშშ-ს თანამედროვე სამხედრო ჩარჩო. აქტით შეიქმნა ეროვნული სამხედრო დაწესებულება, რომელსაც ხელმძღვანელობს თავდაცვის მდივანი; და შექმნა შეერთებული შტატების საჰაერო ძალები და ეროვნული უშიშროების საბჭო. იგი შეიცვალა 1949 წელს, დაარქვეს ეროვნული სამხედრო დაწესებულება თავდაცვის დეპარტამენტად და გააერთიანა კაბინეტის დონის არმიის დეპარტამენტი, საზღვაო ძალების დეპარტამენტი და საჰაერო ძალების დეპარტამენტი თავდაცვის დეპარტამენტში.
Cataulacus centrurus
Cataulacus centrurus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2010 ჯგუფი G
G ჯგუფში თამაშები 15 ივნისიდან 25 ივნისამდე გაიმართება. ჯგუფი შედგება ბრაზილიის, ჩრდილოეთ კორეის, კოტ-დ’ივუარისა და პორტუგალიის ნაკრებებისგან. G და D ჯგუფები შერაცხულია „სიკვდილის ჯგუფებად“. პორტუგალიისა და ბრაზილიის გუნდები 1966 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზეც ერთ ჯგუფში იყვნენ. დაამარცხეს რა ანგარიშით 3-1, პორტუგალიელებმა ჯგუფში ჩატოვეს მოქმედი ჩემპიონები. მეოთხედფინალში მათ დაამარცხეს ჩრდილოეთ კორეის ნაკრები (G ჯგუფის კიდევ ერთი ბინადარი) 5-3, აგებდნენ რა 0-3 თამაშის დაწყებიდან 25 წუთის შემდეგ.
ჯგუფში გამარჯვებული დაუპირისპირდა H ჯგუფის მეორეადგილოსანს, ხოლო მეორეადგილოსანი H ჯგუფის გამარჯვებულს
ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (UTC+4)
სქოლიო
ჯგუფი G
The Unforgettable Fire Tour
The Unforgettable Fire Tour — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს საკონცერტო ტურნე, გამართული 1984-1985 წლებში, ალბომის The Unforgettable Fire მხარდასაჭერად.
ტურნეს კონცერტებს ადგილი ჰქონდა ოკეანეთში, ევროპაში და ჩრდილოეთ ამერიკაში. საკონცერტო პროგრამა შედგებოდა როგორც ძველი, ასევე ახალი სიმღერებისგან. თუმცა, ჯგუფისათვის ნაწილობრივ რთული აღმოჩნდა სცენაზე ახალი ალბომის მდიდრულად არანჟირებული სტრუქტურების გადატანა.
სეტლისტი
საგულისხმოა, რომ სიმღერების სია დრო და დრო იცვლებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:U2-ს ტურნეები კატეგორია:1984 წლის საკონცერტო ტურნეები
ულეევო (ბურაევოს რაიონი)
ულეევო  (Үләй; Улеево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 137 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 91 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (77 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
პოლკოვნიკი
პოლკოვნიკი (полковник, полковник, pułkownik, полковник) — მაღალი საოფიცრო შემადგენლობის სამხედრო წოდება მრავალი ქვეყნის არმიაში.
ქართულ არმიაში პოლკოვნიკი ყველაზე მაღალი საოფიცრო სამხედრო წოდებაა, რომლის შემდგომაც მოდის გენერლის სამხედრო რანგი. პოლკოვნიკი წესისამებრ პოლკის მეთაურია.
ნატოს ჯარებში პოლკოვნიკის სამხედრო რანგის კოდირებაა "OF-5".
ფრანგულ და ინგლისურენოვან ქვეყნებში პოლკოვნიკს ეწოდება — კოლონელი (Colonel); გერმანულენოვან ქვეყნებში — ობერსტი (Oberst).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხედრო წოდებები
Paice, Ashton & Lord
Paice, Ashton & Lord — ბრიტანული რიტმ-ენდ-ბლუზ, სოულ და როკ-ჯგუფი. დაარსდა 1977 წელს, ჯგუფ Deep Purple-ის დაშლის შემდეგ. მასში შედიოდნენ იენ პეისი, ჯონ ლორდი (Deep Purple) და ტონი ეშტონი, ბრიტანელი კლავიშისტი და მომღერალი. ბერნი მერსდენი ჯგუფში ელექტროგიტარაზე უკრავდა, ხოლო პოლ მარტინესი - ბას-გიტარაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1977 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები
პუანტილიზმი
thumb|250px|პოლ სინიაკი პუანტილიზმი (Pointillism, Pointillisme — წერტილებით წერა) — ნეოიმპრესიონიზმის მიმდინარეობა, რომელსაც ახასიათებს ფერწერის თავისებური მანერა – წვრილი ფერადი მონასმები, წერტილები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მხატვრული მიმდინარეობები
52
თარიღი უცნობია
*
50er
გაიუს დუილიუსი
გაიუს დუილიუსი - რომის კონსული ძვ. წ. 260 წელს და მხედართმთავარი. მონაწილეობდა პირველ პუნიკურ ომში. დაამარცხა კართაგენის ფლოტი მილაის ბრძოლაში.
გაიუს დუილიუსი არ იყო ტრადიციული არისტოკრატიული ოჯახიდან, როგორც ჩანს იგი ე.წ. ჰომო ნოვო იყო. მიუხედავად ამისა იგი 260 წელს არჩეულ იქნა კონსულად და იგი სახმელეთო ჯარების მეთაური გახდა. მის კოლეგას ლუციუს კორნელიუს სციპიონ ასინას კი ფლოტი ჩააბარეს. როდესაც ამ უკანასკნელმა წააგო ლიპარის კუნძულებთან ბრძოლა და ტყვედ ჩავარდა, გაიუსი ფლოტის მეთაური გახდა. მან ბრწყინვალედ მოიგო მილაის ბრძოლა ჰანიბალ გისკოს წინააღმდეგ. ეს იყო რომაელთა პირველი წარმატება ზღვაზე და სწორედ ამ ბრძოლაში იყო პირველად გამოყენებული ყვავი. რომში იგი ტრიუმფით დაბრუნდა.
ძვ. წ. 258 წელს გაიუსი ცენზორად იყო არჩეული, რაც მისი წარმომავლობის ადამიანისთვის ძალიან იშვიათი პატივი იყო.
ძვ. წ. 231 წეკს კი იგი დიქტატორად აირჩიეს არჩევნების ჩასატარებლად.
აშშ-ის არმიის სპეცდანიშნულების ძალები
მწვანე ბერეტები მიმართულია ცხრა დოქტრინისაკენ: პარტიზანული ომი და დივერსიები, საგარეო საერთო თავდაცვა, პირდაპირი მოქმედება, ანტიპარტიზანული ომი, სპეციალური დაზვერვა, ტერორიზმის საწინააღმდეგო ოპერაციები, საინფორმაციო ომი, მასობრივი განადგურების იარაღის გავრცელება, კონტრპროლიფიკაცია და უშიშროების ძალების დახმარება. ქვედანაყოფი ხაზს უსვამს ენობრივ, კულტურულ და სასწავლო უნარებს უცხოურ ჯარებთან მუშაობისას; ახალწვეულებს მოეთხოვებათ უცხო ენის სწავლა, როგორც მათი წვრთნის ნაწილი და უნდა შეინარჩუნონ ცოდნა იმ რეგიონების პოლიტიკური, ეკონომიკური და კულტურული სირთულეების შესახებ, სადაც ისინი არიან განლაგებული.
სპეციალური ძალების სხვა მისიები, რომლებიც ცნობილია როგორც მეორადი მისიები, მოიცავს საბრძოლო ძებნა-გადარჩენას (CSAR), ნარკოტიკების წინააღმდეგ ბრძოლას, მძევლების გადარჩენას, ჰუმანიტარულ დახმარებას, განაღმვით ოპერაცოებს, სამშვიდობო მისიებს და ინდივიდუალურ სამიზნეებზე ნადირობას. შეერთებული შტატების სპეციალური ოპერაციების სარდლობის (USSOCOM) ან აშშ-ის მთავრობის სხვა აქტივობების სხვა კომპონენტები ასევე შეიძლება სპეციალიზდნენ ამ მეორად მისიებში. სპეცრაზმი ამ მისიებს შვიდი გეოგრაფიულად ორიენტირებული ჯგუფის მეშვეობით ახორციელებს. მათი ბევრი ოპერატიული ტექნიკა კლასიფიცირებულია, მაგრამ ზოგიერთი არამხატვრული ნაშრომი და დოქტრინული სახელმძღვანელო ხელმისაწვდომია.
როგორც სპეციალური ოპერაციების ქვედანაყოფები, სპეციალური ძალები სულაც არ ექვემდებარებიან ამ ქვეყნების სახმელეთო მეთაურებს. ამის ნაცვლად, თეატრში ყოფნისას, SF-ის ქვედანაყოფებს შეუძლიათ უშუალოდ ემსახურონ გეოგრაფიულ საბრძოლო სარდლობას, USSOCOM-ს ან სხვა სარდლობის ორგანოებს. ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს (CIA) უაღრესად გასაიდუმლოებული სპეციალური აქტივობების ცენტრი, და უფრო კონკრეტულად მისი სპეციალური ოპერაციების ჯგუფი (SOG), რეკრუტებს აშშ-ის არმიის სპეციალური ძალებიდან იყვანს. CIA–არმიის სპეციალური ძალების ერთობლივი ოპერაციები უბრუნდებოდა MACV-SOG განყოფილებას ვიეტნამის ომის დროს, და, როგორც ჩანს, ასე იყო ავღანეთის ომის დროსაც.
დავალება
მარცხნივ|მინი| სპეცდანიშნულების რაზმი დაშნის ჯარისკაცები და მეთაური [[აბდულ-რაშიდ დუსტუმი|დუსტუმი ცხენზე ამხედრებული დარი-ა-სუფის ხეობაში, ავღანეთი, დაახლოებით 2001 წლის ოქტომბერში.]]
არმიის სპეცდანიშნულების რაზმის პირველადი დავალებაა ოკუპირებულ ქვეყანაში არატრადიციული ომის (UW) ძალების, ან ფარული პარტიზანული ძალების მომზადება და ხელმძღვანელობა. მე-10 სპეციალური ძალების ჯგუფი იყო პირველი SF ქვედანაყოფი, რომელიც აპირებდა გაეწვრთნა და წარემართა UW ძალები მტრის ხაზების უკან, ვარშავის პაქტის შეჭრის შემთხვევაში დასავლეთ ევროპაში. როდესაც აშშ ჩაერთო ინდოჩინეთის ომებში, გაირკვა, რომ პარტიზანების ხელმძღვანელობისთვის გაწვრთნილ სპეციალისტებს ასევე შეეძლოთ დაეხმარებოდნენ მტრული პარტიზანებისგან თავდაცვაში სხვა ძალებს, ამიტომ SF-მა შეიძინა საგარეო შიდა თავდაცვის (FID) დამატებითი დავალება, რომლის მიხედვითაც მუშაობენ მასპინძელი ქვეყნების (HN) ძალებთან ერთად კონტრპარტიზანული მოქმედებების არაპირდაპირი მხარდაჭერისთვის, საბრძოლო მითითებებიდან და ბრძანებებიდან არაპირდაპირ მხარდაჭერამდე.