cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სემკა სოკოლოვიჩ-ბერსაკი
ბიოგრაფია
სემკა სარაევოში, ბოსნიელების ოჯახში დაიბადა. დედამისი აბიდა მკერავი იყო. უფროსი და ბადემა (1929–1969) მეცოსოპრანო.
2008 წლის მარტში მისმა ვაჟმა მარიომ გამოაცხადა დედამისის გარდაცვალება შინაგანი სისხლდენის გამო, რაც მას ინსულტის შემდეგ განუვითარდა.
კარიერა
იგი ზაგრების თეატრის მსახიობი იყო, ასევე მონაწილეობდა კინოფილმებში. მისი კინოდებიუტი შედგა 1956 წელს. იგი მონაწილეობდა 1967 წელს გადაღებულ ფილმში Kineski zid, ასევე მონაწილეობდა 1971 წელს გადაღებულ ფილმში La Corta delle bambole notte di vetro.
1978 წელს მან ქალის მთავარი როლი ითამაშა ფილმში Roko i Cicibela მისი უკანასკნელი ფილმი იყო 2008 წელს გადაღებული Traktor, ljubezen in Rock'n'Roll. ასევე მონაწილეობდა იასმილა ჟბანიჩის ფილმში Grbavica.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია: გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:ბოსნიელი მსახიობები
კაიკა
იმპერატორი კაიკა (開化天皇; დ. ძვ. წ. 207 — გ. ძვ. წ. 97) — იაპონიის მე-9 იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ისტორიკოსები იმპერატორ კაიკას მოიხსენიებენ, როგორც ლეგენდარულ პიროვნებას.
იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო.
გუკანშო წერდა, რომ კაიკა მართავდა კარუს ისაკავა ნო მიას სასახლიდან, რომელიც დღეს იამატოს პროვინციის სახელით არის ცნობილი.
ისტორიკოსების აზრით კაიკა უდავოდ ლეგენდის ნაწილია. კოძიკი მის შესახებ მარტო სახელს და გენეოლოგიას წერს. ნიჰონ შოკი აიკას იხსენიებს, როგორც მერვე იმპერატორს „რვა არადარეგისტრირებული მონარქიდან“ (欠史八代). გუკანშო წერს, რომ კაიკა იმპერატორ კოგენის უფროსი შვილი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 207 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 97 კატეგორია:იაპონიის მითური იმპერატორები
ლაგანი (ქალაქი)
ლაგანი ( და Лагань) — ქალაქი რუსეთში, ყალმუხეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ლაგანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 13 137 მცხოვრები (2017). განლაგებულია კასპიისპირა დაბლობზე, კასპიის ზღვიდან 9 კმ-ში, რკინიგზის სადგურ ულან-ხოლიდან 42 კმ-ში. დაფუძნდა 1870 წელს როგორც ცენტრალური რუსეთიდან გადასახლებულ გლეხთა დაბა. ყალმუხეთის ასსრ (1935–1943, 1958–1994), ასტრახანის ოლქის (1943–1957), ყალმუხეთის აო (1957–1958) და ყალმუხეთის რესპუბლიკის (1994-დან) ლაგანისა (1935–1944, 1995-დან) და კასპიის (1944–1963, 1965–1995) რაიონების ცენტრი. 1936 წლიდან მუშათა დაბაა. 1944 წელს ყალმუხების დეპორტაციისა და ყალმუხეთის ასსრ-ის ლიკვიდაციის შემდეგ სახელი შეიცვალა და კასპიისკი ეწოდა. 1963 წლიდან ქალაქია. 1991 წელს წინა სახელი დაუბრუნდა. ქალაქში მდებარეობს ბუდისტური ტაძარი (1995), მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი (1977; პროფ. ნ. ნ. პალმოვის სახელობის ყალმუხეთის რესპუბლიკური მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის ფილიალი). 2008 წელს წმ. ნიკოლოზის ეკლესიის (1884; თანამედროვე დროში დანგრეულია) ადგილზე დაიწყო ტაძრის მშენებლობა. განვითარებულია სამშენებლო მასალების წარმოება; განთავსებულია მცირე ზომის კვების მრეწველობის საწარმოები (მ. შ. თევზგადამამუშავებელი). რაიონში — მეთევზეობის მეურნეობები.
სქოლიო
კატეგორია:ყალმუხეთის ქალაქები
ძველდანიური მეძებარი
ძველდანიური მეძებარი (Gammel dansk hønsehund) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დანიაში XVIII საუკუნეში.
როგორც ჩანს, ამ ჯიშის გამოსაყვანად XVIII საუკუნეში გამოიყენეს ადგილობრივი ძაღლები (რომელთა ძარღვებში იყო ბლადჰაუნდის სისხლი) და ესპანური მეძებრები, რომლებიც დანიაში ნიდერლანდებიდან მოხვდნენ. XX საუკუნეში ძველდანიური მეძებრების საერთო რაოდენობის შემცირებამ და მეორე მსოფლიო ომის დროს მათი გამრავლების თითქმის მთლიანად შეწყვეტამ ჯიში გადაშენების პირას მიიყვანა.
საბედნიეროდ, ჯიშის გადარჩენა მოხერხდა და დღეს ძველდანიური მეძებარი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მონადირე ძაღლია, თუმცა სამშობლოს ფარგლებს გარეთ იშვიათად გვხვდება. მას მოაქვს მოკლული ნადირი ტყიდან და წყლიდან, შესანიშნავი ყნოსვის გამო იყენებენ კონტრაბანდის და ნარკოტიკების აღმოსაჩენად.
ძველდანიური მეძებარი ბავშვებთან ალერსიანია და ადვილად ეჩვევა ქალაქის პირობებს, კარგი კომპანიონია. ადვილად იტანს სიცხეს და სიცივეს და ადვილად იწვრთნება. აქვს უხეში, მოკლე ბალანი, ძლიერი მხრები და სწორი ფეხები, შედარებით მოკლე თავი, გრძელი ყურები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:დანიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ლგბტ უფლებები ბანგლადეშში
ლგბტ უფლებები ბანგლადეშში — ბანგლადეშში ლესბოსელების, გეების, ბისექსუალთა და ტრანსგენდერთა (ლგბტ) უფლებები ძლიერ არის აღკვეთილი. უპირატესად, კონსერვატიული ბანგლადეშის საზოგადოების ტრადიციული მენტალიტეტის გამო, მაღალია ნეგატიური დამოკიდებულება ლგბტ პირების მიმართ საზოგადოებაში. ბანგლადეშის კანონის თანახმად, ჰომოსექსუალობა უკანონოა. აღნიშნული კანონი მემკვიდრეობით მიიღეს ბრიტანეთის ინდოეთის მთავრობისგან 1860 წელს. კანონის თანახმად, ჰომოსექსუალობისთვის სასჯელი განისაზღვრება თავისუფლების უვადო აღკვეთით, ამიტომ მათთვის, ვინც ჰომოსექსუალებად მიიჩნევს საშიშია საზოგადოებაში ღიად ქამინგ-აუთი, რადგან არსებობს საფრთხე საზოგადოების მხრიდან სოციალური უარყოფის, სიძულვილის ან თავდასხმის.
Human Rights Watch აცხადებს, რომ „ბანგლადეშში გავრცელებულია ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი და ტრანსგენდერი (ლგბტ) ადამიანების დისკრიმინაცია“. კოდექსის 377-ე მუხლი ითვალისწინებს ჰომოსექსუალობის კრიმინალიზაციას. 2016 წელს ტერორისტულმა ჯგუფებმა აიღეს პასუხისმგებლობა ბანგლადეშის პირველი ლქბტქ ჟურნალის რედაქტორის, ხულჰაზ მანანის და მისი პარტნიორის, ტანაი მაჯუმდარის, მკვლელობაზე
ერთნაირსქესიანთა სექსუალური აქტივობის კანონიერება
სისხლის სამართლის კოდექსის 377 -ე მუხლი კრძალავს სქესობრივ ურთიერთობას ბუნების წესრიგის წინააღმდეგ, სქესისა და სექსუალური ორიენტაციის მიუხედავად.
შესაბამისად, შეიძლება ისჯებოდეს ჰეტეროსექსუალური ფიზიკური კავშირც თუ ის ეწინააღმდეგება ბუნებრივ წესრიგს.
2009 და 2013 წლებში ბანგლადეშის პარლამენტმა უარი თქვა 377-ე მუხლის გაუქმებაზე.
ერთნაირსქესიანთა ურთიერთობების აღიარება
მინი| ლგბტ უფლებების მიტინგი ბენგალური საახალწლო ფესტივალის დროს (2015) [[დაკა.]] ბანგლადეშის კანონი არ ცნობს ერთნაირსქესიანთა ურთიერთობებს, სამოქალაქო კავშირებს ან რაიმე სახის ოჯახურ პარტნიორობას ქორწინების გარეშე, საპირისპირო სქესის წყვილებისთვისაც. ბანგლადეშის საზოგადოება მხარს არ უჭერს სქესობრივ რომანტიკულ ურთიერთობას ქორწინების გარეშე. აღნიშნული აქტები იგმობა სოციალური კონსერვატიზმის კონტექსტიდან გამომდინარე (საზოგადოება ნაკლებად უჭერს მხარს), რადგან კულტურულად საზოგადოება ემყარება მოწესრიგებულ საქორწინო სისტემას.
2013 წლის 23 ივლისს ლესბოსელი წყვილი დააკავეს ფარული ქორწინების გამო. 16 წლის ინდუისტი შიბრონტი როი პუჯა და 21 წლის მუსლიმი სანჯიდა აკტერი თავიანთი ქალაქიდან დედაქალაქ დაკაში გაემგზავრნენ და ინდუისტური ცერემონიით იქორწინეს. შემდეგ ისინი დააპატიმრეს და დაემუქრნენ სამუდამო პატიმრობით. ანალოგიურად, კიდევ ერთი ლესბოსელი წყვილი დააკავეს 2013 წლის ოქტომბერში მათი ურთიერთობისთვის. აღწერილი იყო, რომ წყვილიდან ერთ წევრს ჰქონდა მოკლე თმა და განისაზღვრა, როგორც ქმარი. პოლიციამ ისინი დააპატიმრა და ჩაუტარა მათ სქესის საიდენტიფიკაციო ტესტები და ექიმებმა განაცხადეს, რომ ორივე ქალი იყო. საქმე აღიძრა 209-ე მუხლით, რომელიც ეხება არასოციალურ საქმიანობას.
ისტორია
ბანგლადეშელები ყოველთვის იყვნენ კონსერვატიულად მოაზროვნეები ნებისმიერი სახის რომანტიკასა და სექსუალობის მიმართ, სექსუალობა ტაბუდადებული თემა იყო საზოგადოების ცხოვრების ყველა სფეროში.
გენდერული იდენტობა და გამოხატვა
2013 წლის 11 ნოემბერს, ბანგლადეშის მთავრობამ ჰიჯრა აღიარა ცალკე სქესად მინისტრთა კაბინეტის სხდომაზე, რომელსაც თავმჯდომარეობდა პრემიერ მინისტრი შეიხ ჰასინა ვაზედი. მამრობით და მდედრებთან ერთად, ოფიციალურ დოკუმენტებში ჰიჯრები განისაზღვრებიან, როგორც ცალკე სქესი. სოციალური კეთილდღეობის სამინისტროს მიერ ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ 2013 წლის მონაცემებით, ქვეყანაში რეგისტრირებულია 10,000 ჰიჯრა. ამის მიუხედავად, ბანგლადეშს არ გააჩნია ისეთი პოლიტიკა, რომელიც განსაზღვრავს იმ ზომებს, რომლებიც პირებმა უნდა გაიარონ თავიანთ ოფიციალურ დოკუმენტებში სქესის ლეგალურად შეცვლის მიზნით. ასევე, არ არსებობს იმის განსაზღვრა, თუ ვის შეუძლია შეირჩეს ჰიჯრად. 2014 წლის დეკემბერში, სოციალური კეთილდღეობის სამინისტრომ მოიწვია ჰიჯრები მთავრობის დასაქმების შესახებ შეხვედრაზე. 2015 წლის იანვარში ჯანდაცვის სამინისტრომ გამოსცა მემორანდუმი, რომლითაც ითხოვს „ჰიჯრების იდენტიფიცირებისათვის საჭირო ზომების გატარებას საფუძვლიანი სამედიცინო შემოწმების ჩატარებით“. ამ შემოწმების შედეგად ჰიჯრებს მოუწიათ საჯაროდ გაშიშვლება და სასქესო ორგანოებთან შეხების მოთმენა. მოგვიანებით ამ შემოწმებების ფოტოები გამოქვეყნდა მედიაში, რომლებიც შემდეგ ამტკიცებდნენ, რომ ჰიჯრები „ნამდვილად კაცები არიან“.
სქოლიო
კატეგორია:ბანგლადეში კატეგორია:ლგბტ
ჰაჯისამადლი
ჰაჯისამადლი (Hacısəmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	431 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
არდა (ტოლკინი)
ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში არდა — მთელი მსოფლიო, რომელშიც შედიოდნენ როგორც შუახმელეთი, ასევე ამანი. არდა მდებარეობს ეაში და შექმნილია ერუ ილუვატარის მიერ. ლინგვისტურად ეს არის ვალარულიდან ნასესხები სიტყვის Aþâraphelûn შეცვლილი სახის მქონე სახელწოდება. სავარაუდოდ, სინდარულად მას არდონი ეწოდებოდა. არდა (Arda) ქუენიურად ნიშნავს „სამყაროს“.
შექმნა
არდა იშვა აინურთა მუსიკით, რათა ილუვატარის შვილებს საცხოვრებლად ადგილი ჰქონოდა. არდის მმართველებად ილუვატარმა ვალარები განსაზღვრა. სწორედ მათ შექმნეს მისი გეოგრაფიული სახე, მიანიჭეს მას ფორმა და სიმეტრია.
არდის გასანათებლად ვალარებმა გამოიტანეს ორი მანათობელი - ილუინი (ჩრდილოეთით) და ორმალი (სამხრეთით). აულემ, მჭედელმა, შექმნა ორი კოშკი - ჰელკარი და რინგილი - ჩრდილოეთით და სამხრეთით. თავად ვალარები ცხოვრობდნენ მწვანე კუნძულ ალმარენზე.
ამ პერიოდში მელკორმა პირველად სცადა არდაში დიდი ქაოსის დამყარება. მან გაანადგურა მანათობლები და კოშკები და სამყაროს სიმეტრია დაირღვა. მაშინ წარმოიქმნა კონტინენტები. ასეთი იყო არდა.
გეოგრაფია
თავდაპირველად არდა იყო ბრტყელი, როგორც თეფში. კონტინენტებს ირგვლივ უვლიდა ეკაია, გარშემორტყმული ზღვა. დასავლეთისკენ მდებარეობდა ამანის კონტინენტი, რომელშიც შედიოდნენ ვალინორი და პელორის მთები. ტანიქუეტილი იყო უმაღლესი მწვერვალი მათ შორის და საერთოდ, მთელ მაშინდელ სამყაროში. აღმოსავლეთით მდებარეობდა ბელეგაერის დიდი ზღვა.
ბელეგაერს ჩრდილოეთით ერთვოდა ენდორი, ანუ შუახმელეთი. მის დასავლეთს ბელერიანდი, ჩრდილოეთს - დორ დაიდელოსი, ხოლო აღმოსავლეთს პალისორი ეწოდებოდა. ტოლკინის სხვა რუკების მიხედვით, სწორედ პალისორში მდებარეობდა ჰელკარის შიდა ზღვა და კუივიენენის სანაპირო. შუახმელეთში მაშინ დომინირებდნენ მთები და ტყეები.
ენდორის სამხრეთით, სამყაროს სრუტეებით შეერთებული, ტოლკინის ძველი რუკების მიხედვით, მდებარეობდა ახლო მიწები. აღმოსავლეთის დიდი ოკეანის გაღმა მდებარეობდა ბნელი მიწა, იგივე სამხრეთის მიწა. იქ არავინ ცხოვრობდა, რამდენიმე ველური ადამიანის გარდა. შორეული აღმოსავლეთით ძევდა მზის მიწა, მთების ლამაზი ჯაჭვით, სახელად „მზის კედელი“. „ამბარკანტაში“, რომელიც შუახმელეთის ისტორიის წიგნებშია შეტანილი, მას ეწოდება „მზის ბნელი მიწა“. ტანიქუეტილის გვერდით მდებარეობდა კალორმეს მთა.
არდა II ეპოქაში
რისხვის ომის დროს ვალარებმა შეცვალეს კონტინენტების ფორმები. ყველაზე მეტად ეს ცვლილებები ბელერიანდს შეეხო. ყოველივე მისი დაძირვით დასრულდა. ვალარმა ოსემ ანდორი, დიდი ვარსკვლავის ფორმის კუნძული, ბელეგაერს მოწყვიტა. სამყარო გადაიშალა მთელ სფეროზე. კონტინენტებმაც გადაინაცვლეს. მეორე დიდი ცვლილება იყო ნუმენორის დანგრევა და დაძირვა. ანდორი დაიფარა წყლით, ხოლო ამანი, ვალართა მიწა, საერთოდ გაქრა მსოფლიოს წრეების მიღმა. მოხვედრა მასში შეუძლებელი იყო, საგანგებოდ განკუთვნილი გზის გარდა.
ნუმენორელები დიდი მოგზაურები და მეზღვაურები იყვნენ. ვარაუდობენ, რომ სწორედ მათ აღმოაჩინეს ბნელი მიწა და მზის მიწა. მაგრამ სხვა მხრივ, ტოლკინი ამანსა და შუახმელეთს მიღმა მდებარე მიწებზე ინფორმაციას მკითხველს არ აწვდის.
არდის სხვადასხვა ფორმა
ელფები არდის „წახდენილს“ უწოდებდნენ (ქუენიური - Arda Hastaina). აინურთა მუსიკის ხანაში მას „წაუხდენელი“ ერქვა. ამბობენ, რომ მაშინ სამყაროში ბოროტება არ იყო. წახდენილად არდა მელკორის მიერ დამყარებული ქაოსის შემდეგ იქცა. ელფებს ასევე სწამდათ, რომ დადგებოდა წაუხდენელი არდის ხანაც (Arda Envinyanta). მაგრამ ეს არ მოხდებოდა დაგორ დაგორათის, უკანასკნელი ბრძოლის დღეებამდე.
სხვა სახელწოდებები
„არდა“ არის სამყაროს სახელწოდება ქუენიურად. ამის აბსოლუტური ტოლფასია სახელი „ამბარი“, მაგრამ ის აღნიშნავს სამყაროს კოსმიური სფეროების გარეშე. მას აგრეთვე უწოდებდნენ სამყაროს/არდის/მანუეს სამეფოს და მცირე სამეფოს.
ადუნაიკზე სამყაროს ეწოდებოდა კამატი, დაირა ან აბანი (ნუმენორის XIX მმართველის, არ-აბატარიკის პერიოდში).
ვალარულად არდას ერქვა Aþâraphelûn.
ზომები
კარენ ვინ ფონსტადის მიერ შედგენილი ატლასის მიხედვით, ბრტყელი არდის დიამეტრი დაახლოებით 6.800 მილი იყო.
მარია მეკლენბურგ-შვერინელი
მარია მეკლენბურგ-შვერინელი (Marie zu Mecklenburg-Schwerin), დაბადების სახელია მარია ალექსანდრინა ელიზაბეთ ელეონორა ცუ მეკლენბურგი (Marie Alexandrine Elisabeth Eleonore zu Mecklenburg), აგრეთვე ცნობილია, როგორც მარია პავლოვნა (Мари́я Па́вловна; დ. 14 მაისი, 1854, ლუდვიგზლოსტი, გერმანია ― გ. 6 სექტემბერი, 1920, კონტრექსევილი, საფრანგეთი) ― მეკლენბურგ-შვერინის დიდ ჰერცოგ ფრიდრიხ ფრანც II-ის ქალიშვილი. რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ის ძის, დიდ მთავარ ვლადიმერის მეუღლე 1874-1909 წლებში. რუსეთში იგი ცნობილი იყო „უდიდესი დიდი მთავრის“ მეტსახელით.
ფელისიუ-დუს-სანტუსი
ფელისიუ-დუს-სანტუსი (Felício dos Santos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 740 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დიამანტინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 142 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.38 კმ²-ზე. ფართობი 357 622 კმ²-ია.
მარია მეკლენბურგ-შვერინელი
ბიოგრაფია
მარია და ვლადიმერი ქორწინების შემდეგ მდინარე ნევასთან მდებარე ვლადიმირის სასახლეში დაბინავდნენ. აქ მან შემდეგ წლებში სამი ვაჟი და ერთი გოგონა გააჩინა. მოგვიანებით, როდესაც ტახტი მარიას ქმრის ძმისწულმა, იმპერატორმა ნიკოლოზ II-მ დაიკავა, მათი სასახლე რუსი კოსმოპოლიტების თავშეყრის ადგილად იქცა და დიდი პოპულარობითაც სარგებლობდა დედაქალაქში. თავად მარიას იმპერატორ ნიკოლოზთან და იმპერატრიცა ალექსანდრა ფიოდოროვნასთან არც ისე კარგი ურთიერთობა ჰქონდა, რამეთუ მათ ვაჟები არ უჩნდებოდათ, მარიას კი ტახტი თავისი შვილებისთვის უნდოდა, რომელიც მათ მართლაც დარჩებოდა იმპერატორს რომ მემკვიდრე არ გასჩენოდა ცარევიჩი ალექსეის სახით.
ფელისიუ-დუს-სანტუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მარია მეკლენბურგ-შვერინელი
ბიოგრაფია
1909 წელს გარდაიცვალა დიდი მთავარი ვლადიმირიც, რის გამოც მარიამ მთელი ყურადღება თავის ვაჟებზე გადაიტანა. 1917-18 წლებში რუსეთში განვითარებული მოვლენების ფონზე, როდესაც მონარქია დაემხო, საიმპერატორო ოჯახის წევრები კი ბოლშევიკებმა დახვრიტეს, მარია თავის შვილებთან ერთად საფრანგეთში გაიქცა. იმავდროულად, ვინაიდან სხვა მემკვიდრეები ცოცხლები აღარ იყვნენ, რომანოვების დინასტიის მეთაური და ტახტის პირველი მემკვიდრე მისი უფროსი ძე, დიდი მთავარი კირილი გახდა.
ემიგრაციაში მარია და მისი შთამომავლები თავს მისი უამრავი და უძვირფასესი სამკაულების გაყიდვით ირჩენდნენ. მან დიდი ბრიტანეთის სამეფო ოჯახს მიჰყიდა თავისი დიდი ბებიის, იმპერატრიცა ეკატერინე II-ისაგან დანატოვარი 100-კარატიანი გვირგვინი და თავად ნაპოლეონის ცოლის, იმპერატრიცა ჟოზეფინ დე ბოარნეს ნაქონი 5-კარატიანი ყელსაბამი. ეს ყველაფერი დედოფალმა მარია ტეკელმა შეიძინა, დღეისათვის კი მათ მისი შვილიშვილი, დედოფალი ელისაბედ II ფლობს და აქტიურად იყენებს.
თავად მარია 1920 წლის 6 სექტემბერს, 66 წლის ასაკში გარდაიცვალა საფრანგეთში, ემიგრაციაში. დაკრძალულია იქვე, კონტრექსევილის წმინდა ვლადიმერისა და წმინდა მარიამ მაგდალინელის სახელობის სამლოცველოში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1854 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:რუსეთის დიდი მთავრები
წვრილ ვარსკვლავთა ღამე
„წვრილ ვარსკვლავთა ღამე“ — ქართული დეტექტიურ–დრამატული ჟანრის სერიალი, რომელიც 1 არხმა გადაიღო 1999 წელს.
სიუჟეტი
ძალაუფლების მქონე შურისმაძიებელი ადამიანის სიყვარულისა და იმედგაცრუების ამბავი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:1990-იანი წლების ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ქართული ტელესერიალები
უნივერსიტეტი (მოსკოვის მეტრო)
უნივერსიტეტი (Университет) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1959 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ბალდუინ II იერუსალიმელი
ბალდუინ II (Baudouin de Bourg) (დ. 1060 — გ. 21 აგვისტო, 1131) — ედესის მეორე გრაფი 1100–1118 წლებში და იერუსალიმის სამეფოს მესამე მეფე 1118–1131 წლებში.
ბიოგრაფია
მამამისი ჰუგო I რეთელის გრაფი, ხოლო დედამისი მელისენდა მონლერი იყო. მას ჰყავდა ორი უფროსი ძმა: გერვეისი და მანასესი; და ორი და: მატილდა და ჰოდირნა. ბალდუინი იყო ევსტასე III ბულონელის, ჟოფრუა ბულონელის და ბალდუინ ბულონელის შორეული ნათესავი. 1096 წელს, ბალდუნმა მიატოვა სამშობლო და გაჰყვა თავის ბიძაშვილებს პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობაში.
ედესის გრაფი
ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ, ბალდუინ ბულონელი ედესის პირველი გრაფი გახდა, ხოლო ბალდუინ დე ბურგი, ანტიოქიასა და ედესას შორის ელჩი. ის ასევე ანტიოქიის რეგენტი იყო, როდესაც მთავარი ბოემონდი დატყვევებული იყო (1100). ამავე წელს ბალდუინ ბულონელი იერუსალიმის მეფეც გახდა, მას შემდეგ, რაც ჟოფრუა გარდაიცვალა. 1101 წელს, ბალდუინი დაქორწინდა სომეხ პრინცესაზე, მორფია მელიტენელზე. ასევე დაეხმარა ბოემონდს ტყვეობიდან გახწევაში.
1102 წელს ბალდუინი და ანტიოქიის რეგენტი ტენკრედი დაეხმარნენ იერუსალიმის მეფე ბალდუინ I-ს ასკალონის ბრძოლაში. 1104 წელს ედესაში შეიჭრნენ თურქები. ანტიოქიის დახმარებით ბალდუინი მათ წინ გადაუდგა, მაგრამ დამარცხდა ჰარანის ბრძოლაში და დაატყვევეს. ტანკრედი გახდა ედესის რეგენტი. ბოემონდმა გამოსასყიდის სანაცვლოდ გადასცა სელჩუკებს საკუთარი სელჩუკი ტყვეები, ნაცვლად იმისა, რომ გაეცვალა ბალდუინში. იგი გადაიყვანეს მოსულში საიდანაც 60, 000 დინარის ფასად გამოისყიდა ჟოსლინ ქორთნეიმ. ბალდუინს ბრძოლა დასჭირდა ძალაუფლების დასაბრუნებლად და საბოლოოდ მან დაამარცხა ტანკრედი.
იერუსალიმის მეფე
ბალდუინ I-ის გარდაცვალების შემდეგ იერუსალიმის გვირგვინი შესთავაზეს მის ძმას, ევსტასეს, მაგრამ ჟოსლინ ქორთნეიმ განაცხადა, რომ ახალი მეფე ბალდუინ ბურქი უნდა გამხდარიყო. ჟოსლინის ეს წინადადება მოულოდნელი აღმოჩნდა, იმიტომ რომ ბალდუინმა გრაფობისას ჟოსლინი ედესიდან გააძევა 1113 წელს. იერუსალიმის მეფე ბალდუინი გახდა, როგორც ბალდუინ II. კორონაცია შედგა აღდგომა დღეს, 1118 წლის 14 აპრილს.
მისი ტახტზე ასვლის დროს სამეფოში თურქ-სელჩუკები და ეგვიპტელი ფატიმიანები თარეშობდნენ. მან მოახერხა მათი ქვეყნიდან გაძევება. 1119 ჯვაროსანთა ტერიტორიაზე შეჭრილი მუსლიმების გასანადგურებლად დაიძრნენ ანტიოქელები და ბალდუინი იერუსალიმის ჯარით. ანტიოქიიის სარდალი როჯერ ანტიოქელი არ დაელოდა ბალდუინს და წავიდა მარტო. ბრძოლაში, რომელსაც სისხლის ველი ეწოდა ანტიოქელები დამარცხდნენ. ერთი წლის შემდეგ ბალდუინმა მოახერხა სელჩუკთა გაძევება. ბალდუინის მეფობისას დაარსდა ტამპლიერთა ორდენი. ტამპლიერები და ჰოსპიტალიერები ბევრჯერ დაეხმარნენ მას მუსლიმთა წინააღმდეგ ბრძოლაში. იოანე ბატონიშვილის „კალმასობა“-ში დაცული ცნობის თანახმად, 1119 წელს ბალდუინი საიდუმლოდ შეხვდა საქართველოს მეფეს — დავით IV-ს. 1120 წელს იერუსალიმის სამეფოში შეიქმნა პირველი წერილობითი კანონები.
1122 წელს ჟოსლინ I, რომელიც ბალდუინის შემდეგ ედესის გრაფი გახდა, დაატყვევეს ბელეკ ღაზის წინააღმდეგ ბრძოლისას. ბალდუინი გაეშურა ედესისკენ რათა ედესის რეგენტი გამხდარიყო, მაგრამ ისიც დაატყვევეს გარგარის ციხის ახლოს ბრძოლისას. იერუსალიმის რეგენტი გახდა ევსტასე გრენირი. მან დაამარცხა ეგვიპტელი ფატიმიდები იბნის ბრძოლაში. 1124 წელს ჟოსლინი ქართველების დახმარებით გათავისუფლდა ტყვეობიდან. ბალდუინი გამოისყიდა ჟოსლინის შვილმა, ჟოსლინ II-მ. ამ დროს ჯვაროსნებმა, ვენეციის ფლოტის დახმარებით დაიპყრეს ტვიროსი. ამის შემდეგ სანაპირო ქალაქებში უამრავი იტალიელი და ვენეციელი ვაჭარი ჩამოვიდა ევროპიდან. ისინი გათავისუფლებულნი იყვნენ გადასახადებისგან.
1125 წელს ბალდუინმა მოიხმო იერუსალიმის ყველა რაინდი და დაამარცხა რიცხვობრივად ბევრად დიდი სელჩუკთა არმია აზაზის ბრძოლაში. ამის შემდეგ ედესა და ანტიოქია გათავისუფლდნენ სელჩუკთა თავდასხმებისგან. ბრძოლაში გამარჯვებულმა ბალდუინმა გადაწყვიტა ალეპოზე შეტევა, მაგრამ ალეპო და მოსული გაერთიანდა ზენგის მიერ 1128 წელს. 1126 წელს ბალდუინი ტამპლიერთა დახმარებით გაემართა დამასკისკენ, მაგრამ ალყა მალევე მოხსნა. 1131 წელს ბალდუინი ავად გახდა და 21 აგვისტოს გარდაიცვალა.
ოჯახი
მას ჰყავდა ოთხი ქალიშვილი:
სქოლიო
კატეგორია:ედესის გრაფები კატეგორია:იერუსალიმის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1060 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1131 კატეგორია:ანტიოქიის რეგენტები
კობა ნაკაიძე
კობა ნაკაიძე (დ. 31 მაისი, 1961) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიის ფაკულტეტი. 1988-1993 წლებში მუშაობდა ქობულეთის N2 რაიონული საავადმყოფოს პედიატრი; 1993-1995 წლებში იყო ქობულეთის რაიონული საავადმყოფოს მთავარი ექიმის მოადგილე; 1995-2005 წლებში ქობულეთის რაიონული საავადმყოფოს მთავარი ექიმი; 2012-2015 წლებში აჭარის დასაქმების სააგენტოს დირექტორი; 2015-2016 წლებში აჭარის სახელმწიფო ჯანდაცვის ცენტრის დირექტორი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
არევშატი
არევშატი (Արևշատ) — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 900 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 316 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 457 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5.07 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
სეიშელის კუნძულების დემოგრაფია
მინი|დედაქალაქი [[ვიქტორია (სეიშელის კუნძულები)|ვიქტორია]] სეიშელის კუნძულების მთლიანი მოსახლეობა 93 200 ადამიანია (2012). სიმჭიდროვე — 88,3 კაცი/კმ². ნაპოლეონის ომების დროს, როდესაც ბრიტანეთმა მოიპოვა კონტროლი კუნძულებზე, მათ საშუალება მისცეს ფრანგ არისტოკრატებს შეენარჩუნებინათ თავიანთი მიწები. ფრანგებსაც და ბრიტანელებსაც მონობაში ჰყავდათ აფრიკელები, მიუხედავად იმისა, რომ ბრიტანეთმა მონობა გააუქმა 1835 წელს.
ინდოელები და ჩინელები წარმოადგენენ ეროვნულ უმცირესობას კუნძულებზე, ისინი ქვეყანაში მხოლოდ სავაჭრო საქმიანობით შემოიფარგლებიან. სეიშელის დღევანდელი მოსახლეობა ინდოელების, ჩინელებისა და გრან'ბლას შთამომავლები არიან, მიუხედავად იმისა, რომ მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი აფრიკული წარმომავლობის ადამიანს ჰგავს კანის შეფერილობით. მარცხნივ|მინი|250პქ|[[სეიშელის კუნძულების დემოგრაფია, 2005 წლის მონაცემები; მოსახლეობის რაოდენობა ათასებში.]] თავდაპირველად სეიშელის კუნძულებს მკვიდრი მოსახლეობა არ გააჩნდა, სანამ კოლონისტმა ფრანგებმა და შემდგომ ინგლისელებმა იქ არ ჩაასახლეს აფრიკელები, ინდოელები და ჩინელები, რომლებიც დღეისათვის ქვეყანაში ყველაზე დიდ ეთნიკურ ჯგუფებს წარმოადგენენ ფრანგებთან ერთად.
2002 წლის შეფასებით, მოსახლეობის 82,3 % კათოლიკეა, 6,4 % ანგლიკანია, ხოლო 4,5 % სხვა ქრისტიანული სექტის მიმდევარი. ასევე არსებობს მცირე უმცირესობები, მათგან 2,1 % ინდუიზმის, ხოლო 1,1 % ისლამის მიმდევარია. ქვეყანაში სულ არაქრისტიანული მოსახლეობა 1,5 %-ს შეადგენს, მაგრამ არიან ისეთებიც, რომლებიც არცერთ რელიგიას არ აღიარებენ. მოსახლეობის საშუალო ასაკი 32 წელია.
ქვეყნის მოსახლეობის 4/5 ცხოვრობს კუნძულ მაეზე, ბევრი მათგანი კი დედაქალაქ ვიქტორიაში. მოსახლეობის 1/4 15 წლის ასაკისაა. დაახლოებით ნახევარი კი 30 წლის. სიცოცხლის ხანგრძლივობა — 74 წელი (2011).
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულები
გოვეია (მინას-ჟერაისი)
გოვეია (Gouveia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 113 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დიამანტინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 681 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.48 კმ²-ზე. ფართობი 866 601 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ყარაყაია (უღელტეხილი)
ყარაყაია — უღელტეხილი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, მესტიისა და ლეხზირის უღელტეხილებს შორის. სიმაღლე 3750 მ. ყარაყაიაზე გადადის ალპინისტური საცალფეხო გზა, რომელიც მდინარე მულხრის (ენგურის მარჯვენა შენაკადი) აუზს აკავშირებს მდინარე ჩეგემის (ჩრდილოეთი კავკასია) აუზთან. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
ბექა და ბეშქენ ოპიზრების ქუჩა
ბექა და ბეშქენ ოპიზრების ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ხარფუხი); იოსებ გრიშაშვილის ქუჩიდან ნიკო ლორთქიფანიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც აღსთაფის შესახვევი, 60-იან წლებში –, ბექა ოპიზრის ქუჩა, შემდეგ ბექა და ბეშქენ ოპიზრების სახელი დაერქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია: კრწანისის რაიონის ქუჩები
ვორობიოვი-გორი (მოსკოვის მეტრო)
ვორობიოვი-გორი (Воробьёвы горы) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1959 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (ბუტირსკი)
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (Храм Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილ-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ბუტირსკის რაიონში.
ეკლესია აგებულია 1682-1684 წლებში. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის შობის სახელზე. ეგვტერები კი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერგი რადონეჟელის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
სოფელ როჟდესტვენსკოეში ღვთისმშობლის შობის ეკლესიის შესახებ პირველი ცნობები მიეკუთვნება 1647 წელს. ხის ეკლესია ააშენა თავადმა ნიკიტა რომანოვმა თავის მამულში. სწორედ ეკლესიისაგან მიიღო სოფელმა სახელწოდება (Рождественское). 1646 წელს სოფელმა მიიღო სახაზინო სოფლის სტატუსი და იქ განთავსდა როდიონ ჟდანოვის ე. წ. ბუტირკის პოლკი. ოსმალეთთან და ყირიმის სახანოსთან ომის დასრულების მომენტში 1632-1684 წლებს შორის ააგეს პოლკის ორნავიანი ეკლესია, სატრაპეზოსთან და გუმბათოვან სამრეკლოსთან ერთად. ტაძრის მშენებლობისათვის თანხები გაიღეს ბუტირკის პოლკის ჯარისკაცებმა. დიდი შემოწირულობა გაიღეს მეფეებმა პეტრე I-მა და ივანე V-მ. ტაძარში განათავსეს პოლკის დროშა. სამრეკლოს მეორე სართულზე დაკიდეს მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი, სწორედ იმის მსგავსი, როგორიც ეკიდა მოსკოვის კრემლის მაცხოვრს კოშკზე.
ნაპოლეონის თავდასხმის დროს 1812 წელს ტაძარი სერიოზულად დაზიანდა. ღვთისმსახურება აღსდგა 1812 წლის ბოლოსთვის, ხოლო საბოლოოდ ტაძრის აღდგენა დასრულდა 1855 წელს. 1900-1908 წლებში არქიტექტორმა ფიოდორ გორნოსტაევმა გაარემონტა სამრეკლო, მიაშენა სატრაპეზო და დააყენა ახალი მარმარილოს კანკელი.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ტაძარი ძალიან მალევე აღიარეს არქიტექტურის ძეგლად და იგი სახელმწიფოსაგან დაცული გახდა. ტაძარში ღვთისმსახურება გაგრძელდა 1920 წლამდე და მიმდინარეობდა საუბარი ასევე მის საკათედროდ გამოცხადებაზე ელოხოვოს ტაძართან ერთად. 1935 წელს ტაძარი დახურეს და მასში ჯერ საწყობი განათავსეს, ხოლო შემდეგ ქარხნის საამქრო. დიდი სამამულო ომის დასაწყისში სამრეკლოს ზედა იარუსი მოხსნეს, ერთ-ერთი ვერსიით იმის გამო, რომ მტრის თვითმფრინავების სამიზნე არ ყოფილიყო.
1970 წელს ახალი საამქროს მშენებლობასთან დაკავშირებით სატრაპეზო დაანგრიეს. ყოფილ სამრეკლოში კი ინახავდნენ ინვენტარს და მარილს მოყინვის საწინააღმდეგოდ.
სამრეკლოს ნარჩენები რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას დაუბრუნდა 1998 წელს. 1999 წელს აღმოსავლეთ მხარეს სამრეკლოს მიაშენეს აფსიდი. 2011-2013 წლებში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები.
ეკლესიის შენობა მიწის ნაკვეთთან ერთად რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას გადაეცა მხოლოდ 2000 წელს. 2006 წელს ღვთისმსახურება აღსდგა. ეკლესიის წინამძღვარია დიაკვანი ალექსი ტალიზოვი.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ქაბულის სახალხო აჯანყება
ქაბულის სახალხო აჯანყება — სისხლისმღვრელი დაპირისპირება ავღანეთში მცხოვრებ მოსახლეობას და ოკუპანტ ინგლისს შორის.
1879 წლის 26 მაისს ქაბულსა და ჯალალაბადს შორის მდებარე დაბაში (განდამაკში) ხელი მოაწერეს ინგლის-ავღანეთის საზავო ხელშეკრულებას, რომელიც კაბალურ ხასიათს ატარებდა. ხელშეკრულებით ავღანეთი კარგავდა დამოუკიდებლობას და ინგლისზე დამოკიდებული სახელმწიფო ხდებოდა. ავღანეთს ეკრძალებოდა გარესამყაროსთან უშუალო ურთიერთობა. ყანდაარის ოლქი და ავღანეთ-ინდოეთის საზღვრის სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი რაიონები ჰაიბერის, გოლანის და გოპალის მთიანი გასასვლელები ინგლისის ხელში იყო. ომის შემთხვევაში ინგლისელები ღებულობდნენ ავღანეთში ჯარების შეყვანის უფლებას. ავღანეთის ამირას ენიშნებოდა ყოველწლიური სუფსიდია 600 000 რუპიის რაოდენობით.
ინგლისის პირველ რეზიდენტად დანიშნეს განდამაკის ხელშეკრულების ავტორი პიერ ლუი ნაპოლეონ კავანიარი, რომელიც ქაბულში ჩასვლისთანავე უხეშად ჩაერია ავღანეთის საშინაო საქმეებში. ინგლისელი რეზიდენტის თვითნებობამ და ამირა მუჰამედ იაკუბ-ხანის კაპიტულაციამ აღაშფოთა ქაბულის მოსახლეობა და ჯარისკაცები. 1879 წლის სექტემბერში ქაბულში იფეთქა საყოველთაო-სახალხო აჯანყებამ. ქალაქის აჯანყებულმა მოსახლეობამ და ამირას ჯარის ნაწილებმა ალყა შემოარტყეს ბალა-ჰისარს, სადაც მოთავსებული იყო ინგლისის სარეზიდენტო და ამოხოცეს იქ მყოფი ყველა ინგლისელი. ქაბულის აჯანყებამ გამოხმაურება ჰპოვა მთელს ავღანეთში. აჯანყებულთა დასახმარებლად მაშინვე დაიძრნენ თავისუფლების მოყვარე მეომარ ტომთა საბრძოლო შენაერთები. ავღანელ ტომთა ლაშქართან ერთად ინგლისელი ოკუპანტების წინააღმდეგ გამოვიდნენ ტაჯიკები, უზბეკები და ავღანეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხი. აჯანყებულებმა ოკუპანტებისგან გაათავისუფლეს დაპყრობილი ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი და დიდი ზიანი მიაყენეს მათ. ინგლისელებმა დიდი ზარალი განიცადეს და დაკარგეს დაპყრობილი ბაზების უმრავლესობა. ისინი იძულებულები გახდნენ ახალი არმია დაეძრათ ინდოეთიდან ავღანეთისაკენ.
1879 წლის შემოდგომაზე ავღანეთში შეიჭრნენ ინგლისურ-ინდური არმიის დიდი შენაერთები გენერალ ფრედერიკ რობერტსის ხელმძღვანელობით. ინგლისელებმა სადისტური სისასტიკით ჩაახშეს ავღანელთა წინააღმდეგობა. ქაბულის გარნიოზის შეუპოვარი წინააღმდეგობის მიუხედავად ინგლისელებმა შეძლეს ავღანეთის სატახტო ქალაქის აღება. გენერალ ფრედერიკ რობერტსის ბრძანებით ინგლისის მხედრიონმა ხელი მიჰყო ქალაქის მოსახლეობის მასობრივ დასჯას. სახელდახელოდ აღმართულ სახრჩობელაზე ერთდროულად კიდებდნენ 40-50 კაცს. მათ არ დაინდეს უმაღლესი სასულიერო წარმომადგენლებიც კი იმისთვის, რომ ისინი მოუწოდებდნენ უცხოელი დამპყრობლების წინააღმდეგ ენერგიული ბრძოლისაკენ. მათი ბარბაროსული შურისძიების მსხვერპლი გახდა ათასობით მოლა, რომლებიც მეჩეთებში ცოცხლად დაწვეს.
ყოველივე ამან უფრო გააძლიერა ავღანელი ხალხის წინააღმდეგობა. სულ მალე 100 000-მა აჯანყებულმა ალყა შემოავლო ქაბულს და ინგლისის არმია შერპურის გამაგრებულ ბანაკში ჩაკეტა. ინდოეთიდან მაშველი ძალების მიღების და ფეოდალთა ნაწილის მოსყიდვის მიუხედავად ოკუპანტთა მდგომარეობა დღითიდღე უარესდებოდა.
1880 წლისთვის ინგლისელებმა დაკარგეს თითქმის მთელი დაპყრობილი ტერიტორია. ასეთ ვითარებაში ინგლისელები იძულებულები გახდნენ, ხელი აეღოთ ავღანეთის დაპყრობის განზრახვაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:1879 წლის ომები კატეგორია:ავღანეთის ისტორია
ლიმბურგის პროვინცია
ლიმბურგის პროვინცია (Limburg) — ბელგიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი, შედის ფლამანდიის რეგიონის შემადგენლობაში. ესაზღვრება ანტვერპენი, ფლამანდიის ბრაბანტი, ლიეჟი და ნიდერლანდები. დედაქალაქი — ჰასელტი. მოიცავს 44 კომუნას, მათ შორის ორი ექსკლავია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლამანდიის რეგიონის პროვინციები
ანდრონიკე IV (ბიზანტია)
ანდრონიკე IV პალეოლოგოსი (ბერძნ. Ἀνδρόνικος Δ' Παλαιολόγος) (დ. 2 აპრილი, 1348 — გ. 1385) — ბიზანტიის იმპერიის იმპერატორი 1376-1379 წლებში. 1371 წლამდე იგი ითვლებოდა ტახტის მემკვიდრედ, მაგრამ მას შემდეგ, რაც მან არ დაიხსნა მამამისი ვენეციელთა ტყვეობიდან, იოანემ მას უფლებები აჰყარა და უმცროს ვაჟს, მანუელს გადასცა. 1373 წელს ანდრონიკემ აჯანყების მოწყობა სცადა, რის გამოც იგი დააბრმავეს და დაატუსაღეს. 1376 წელს, თურქების დახმარებით, კონსტანტინოპოლი დაიპყრო და მამა სასახლიდან გააძევა. 1379 წელს იოანემ კვლავ შეძლო გამეფება. 1385 წელს ანდრონიკე აუჯანყდა მამას, თუმცა დამარცხდა.
ხაიამ მირზაზადე
ხაიამ ჰადი-ოღლუ მირზაზადე (Xəyyam Hadı oğlu Mirzəzadə; დ. 5 ოქტომბერი, 1935 — გ. 30 ივლისი, 2018) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
ხაიამ მირზაზადე ბაქოში 1935 წლის 5 ოქტომბერში ქალაქის ისტორიულ ნაწილში — იჩერი-შახერში დაიბადა. 1957 წელს აზერაბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორია დაამთავრა. კარა კარაევის მოწაფე.
1957 წლიდან აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში ასწავლიდა. 1969-დან 1983 წლამდე. — აზერაბიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის კომპოზიციის კათედრის გამგე.
სიმფონიური და კამერული ნაწარმოებების, დრამატული სპექტაკლებისა და კინოფილმების მუსიკის, ლირიკული სიმღერების ავტორი. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის 2000 წლის 7 ოქტომბერს განკარგულებით დაჯილდოვდა ორდენით „შოხტარი“. 2010 წლის 7 ოქტომბერს დაჯილდოვდა „ღირსების“ ორდენით. გარდაიცვალა 2018 წლის 30 ივლისს სიცოცხლი 82 წლის თავზე. ბაქოს მუსიკალურ აკადემიაში გამომშვიდობების შემდეგ დაკრძალეს საპატიო ხეივანში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:აზერბაიჯანის დიდების ორდენის კავალრები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
ჟუან ლორენსუ
ჟუან მანუელ გონსალვეშ ლორენსუ (João Manuel Gonçalves Lourenço; დ. 5 მარტი 1954, ლობიტუ, პორტუგალიის დასავლეთი აფრიკა) — ანგოლელი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე, მპლა-ს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ანგოლის სამოქალაქო ომის აქტიური მონაწილე. 1998-2003 წლებში მპლა-ს გენერალური მდივანი. 2014 წლიდან 2017 წლამდე ანგოლის თავდაცვის მინისტრი. 2016 წელს გამოაცხადეს ჟოზე ედუარდო სანტუშის მემკვიდრედ. ანგოლის პრეზიდენტად აირჩიეს 2017 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ.
ბიოგრაფია
დაიბადა მედიკოსისა და მკერავის ოჯახში. ჟუანის მამა მონაწილეობდა ანტიკოლონიურ ბრძოლაში და სამი წელი გაატარა პორტუგალიის ციხეში.
ჟუან ლორენსუ სწავლობდა ლუანდის სამრეწველო ინსტიტუტში. პორტუგალიის 1974 წლის რევოლუციის შემდეგ, ანგოლის დეკოლონიზაციის დასაწყისში, შევიდა მარქსისტული პარტია მპლა-ს რიგებში.
1978-1982 წლებში სასწავლებლად იმყოფებოდა საბჭოთა კავშირში, სადაც დაასრულა ლენინის სახელობის სამხედრო-პოლიტიკური აკადემია. 1982 წელს დაბრუნდა ანგოლაში და ბრძოლა დაიწყო ანტიკომუნისტური უნიტას წინააღმდეგ.
1998-2003 წლებში ჟუან ლორენსუ მპლა-ს გენერალური მდივანია. 2002 წელს ამ თანამდებობაზე ყოფნის დროს გააკეთა განცხადება უნიტას ლიდერ ჟონას სავიმბის მკვლელობასთან კავშირის შესახებ.
2003 წლიდან 2014 წლამდე იყო ანგოლის ეროვნული ასამბლეის ვიცე-სპიკერი. 2014 წელს კი დანიშნეს ანგოლის თავდაცვის მინისტრად. 2017 წელს აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად.
აქვს გენერალ-პოლკოვნიკის სამხედრო წოდება.
პირადი ცხოვრება
ჟუან ლორენსუ დაოჯახებულია და ჰყავს 6 შვილი. პორტუგალიურის გარდა ფლობს რუსულ, ინგლისურ და ესპანურ ენებს.
ყასიმყიშლაყი
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
უილანსის ტბა
უილანსის ტბა (Lake Whillans) — ყინულქვეშა ტბა ანტარქტიდაში. თავისი დასახელება მიიღო ოჰაიოს შტატის უნივერსიტეტის დოქტორის, გლაციოლოგის აიან უილანსის პატივსაცემად.
უილანსის ტბა მდებარეობს როსის შელფური მყინვარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ტბა იმყოფება დაახლოებით 800 მეტრის სიღრმეში ყინულის ქვეშ. მისი ფართობი შეადგენს დაახლოებით 60 კმ²-ს, ხოლო სიღრმე — 1,5-2 მეტრს, თუმცა მეცნიერები სეისმოლოგიური გაზომვების დახმარებით ვარაუდობდნენ 6—9 მეტრს. ტბის წყლის ტემპერატურა შეადგენს −0,5 °С-ს.
პირველად ტბა აღწერილი იქნა სკრიპსის ოკეანოგრაფიის ინსტიტუტის თანამშრომლის — გლაციოლოგ ჰელენ ფრიკერის მიერ 2007 წელს. ის და მისი გუნდი სწავლობდნენ რეგიონის თანამგზავრულ ფოტოსურათებს 2003 წლიდან 2006 წლის ჩათვლით, რომლებზეც აღმოაჩინეს ყინულის პერიოდული აწევა და დაწევა და გააკეთეს დასკვნა ამ ადგილას ყინულქვეშა ტბის არსებობის შესახებ.
გამოკვლევა
2013 წლის 28 იანვარს მბურღავების ჯგუფმა -მა გააკეთა განცხადება, რომ 800 მეტრიანი ყინულის ფარის გავლის შემდეგ მიაღწია ტბის ზედაპირს. გაბურღული ჭაბურღილის დიამეტრმა შეადგინა 30 სანტიმეტრი, აქედან აიღეს წყლის და ფსკერის დანალექების სასინჯი ნიმუშები, რომლებშიც აღმოჩნდა მიკროორგანიზმები-ლიტოტროფები (დაახლოებით 1000 ცალი მილიმეტრზე , რაც ათჯერ ნაკლებია, ვიდრე ოკეანის წყლებში), რომლებიც საკუთარი სიცოცხლისთვის იყენებენ არა ფოტოსინთეზს , არამედ ნახშირორჟანგს. მეცნიერებმა აღნიშნეს, რომ «ეს იყო ანტარქტიკის ყინულქვეშა ტბებიდან ასეთი მაღალი ხარისხის პირველი წარმატებული ნიმუშების შერჩევა». ადრე მსგავს სამუშაოებს ატარებდნენ რუსი მკვლევარები ვოსტოკის ტბაში, სადაც აღებულმა ნიმუშებმა ვერ მოიტანეს დიდი აღმოჩენები, და ბრიტანელები ელსუორტის ტბაში, სადაც ბურღვა ვერ მივიდა ბოლომდე საბურღი მოწყობილობის მწყობრიდან გამოსვლის გამო.
2014 წელს ტბა გამოიკვლიეს აშშ-ის ეროვნული სამეცნიერო ფონდის მეცნიერებმა.
უილანსის ტბის კვლევებმა მეცნიერებს შეიძლება მისცეს წარმოდგენა პლანეტა იუპიტერის თანამგზავრ ევროპაზე და პლანეტა სატურნის თანამგზავრ ენცელადზე შესაძლო ცხოვრებაზე, სადაც კლიმატი დედამიწის ანტარქტიდის მსგავსია.
სქოლიო
კატეგორია:ანტარქტიდის ტბები კატეგორია:ყინულქვეშა ტბები
ბოტანიკური ქუჩა
ბოტანიკური ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (კალა); ვახტანგ გორგასლის ქუჩიდან ბოტანიკურ ბაღამდე. ამ ქუჩით შეიძლება ასვლა ნარიყალის ციტადელში; ქუჩის ბოლოში, დაახლოებით იქ, სადაც დღეს ბოტანიკური ბაღის შესასვლელია აბანოების მხრიდან, კლდის ძირში მდებარეობდა ქალაქის ერთ-ერთი კარი — განჯის კარი, ხოლო ამ ქუჩის ხაზზე გამავალ გზას ერქვა განჯის გზა.
ამ გზის სავაჭრო-სატრანზიტო მნიშვნელობა განსაკუთრებით გაიზარდა XIX საუკუნის 20-იან წლებში. 40-იან წლებში კი, ვორონცოვის (ახლანდელი ვახტანგ გორგასლის) ქუჩის გაყვანის შემდეგ, მისი მნიშვნელობა შემცირდა. სწორედ მაშინ დაერქვა ქუჩას ბოტანიკური. ბოტანიკური ქუჩა შეტანილია 1841 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში, დატანილია თბილისის 1851 წლის გეგმაზე. ქუჩაზე შემონახულია რამდენიმე ტიპური ძველთბილისური სახლი. ზოგ მათგანს დღესაც ამშვენებს მეზონინები (ზედა ნახევარსართული) და ფასადებზე გამოტანილი ღია ორიარუსიანი აივნები. აივნებით შემოფარგლული ეზო თავისებური ვესტიბიული და მეზობელთა შეხვედრის ადგილია. ნარიყალის ციხის ძირში დგას ორ საფეხურად აგებული ოთხსართულიანი სახლი, რომლის ქვედა სართულის სახურავი იმავდროულად ზედა სართულის ეზოა. ეს ქალაქის განაშენიანების მეტად გავრცელებული ტრადიციული ხერხია სივიწროვესა და ციცაბო რელიეფზე აშენებული თბილისური სახლების გეგმარებაში. ქუჩიდან იწყება ბოტანიკური ბაღი, რომელიც გაშენებულია XVII საუკუნის II ნახევარში ნარიყალის, ე. წ. „ციხის ბაღის“ და „სეიდაბადის“ ბაღების ტერიტორიაზე. ბაღს 1845 წელს ოფიციალურად ეწოდა თბილისის ბოტანიკური ბაღი. ქუჩაზეა XIX საუკუნის მეჩეთი. აქვს 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კრწანისის რაიონის ქუჩები
ბრტყელკუდა
ბრტყელკუდა (Laticauda) — ქვეწარმავალთა გვარი ზღვისგველისებრთა ოჯახისა. სიგრძეში 2 მ-მდე აღწევენ. მათი ტანი და კუდი განივ კვეთში გვერდებიდან უფრო მეტად შეკვეცილია, ვიდრე სხვა ზღვის გველებისა. ცნობილია 8 სახეობა. გავრცელებული არიან სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის (ბენგალის ყურიდან იაპონიის ზღვამდე) ზღვების, ჩრდილოეთ ავსტრალიისა და წყნარი ოკეანის ტროპიკული კუნძულების სანაპირო ზოლში; 1 სახეობა (ტბის ბრტყელკუდა, L. crockeri) ცხოვრობს ტენგანოს (ტუგანოს) მომლაშო ტბაში, კუნძულ რენელზე (სოლომონის კუნძულები). სიცოცხლის უდიდეს ნაწილს მარჯნის რიფებში ან ხმელეთზე ზვირთცემის ზოლში ატარებენ, სადაც დებენ კიდეც კვერცხს. უმთავრესად იკვებებიან თევზით, რომელსაც შხამით კლავენ, თუმცა მათი შხამი სხვა ზღვის გველებთან შედარებუთ ნაკლებად ტოქსიკურია. ყველაზე მეტად ცნობილია რგოლებიანი ბრტყელკუდა (L. laticauda); შეფერილია კაშკაშა ცისფრად, სხეულზე აქვს 25–50 ფართო შავი რგოლი.L. semifasciata სარეწაო ობიექტია იაპონელებისათვის, იყენებენ მის ტყავსა და ხორცს.
სქოლიო
კატეგორია:ზღვისგველისებრნი
სპორტივნაია (მოსკოვის მეტრო)
სპორტივნაია (Спортивная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1957 წელს.
არმაში
არმაში (Արմաշ) — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 657 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 150 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.76 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
პრეზიდენტი-კუბიჩეკი
პრეზიდენტი-კუბიჩეკი (Presidente Kubitschek) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 150 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დიამანტინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 959 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.64 კმ²-ზე. ფართობი 189 235 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გერდნერი
გერდნერი (Lake Gairdner) — გაუდინარი წყალმარჩხი მლაშე ტბა ავსტრალიაში, სამხრეთ ავსტრალიაში. გაწოლილია ქალაქ ადელაიდიდან ჩრდილო-დასავლეთით 386 კმ-ში, სპენსერის ყურის ჩრდილოეთით. მდებარეობს ნახევარუდაბნო ვაკეზე, ზღვის დონიდან 121 მ სიმაღლეზე. მაქსიმალური სიგრძე 160 კმ, სიგანე 48 კმ. ფართობი დაახლოებით 4,7 ათ. კმ².
წელიწადის მშრალ სეზონში ბრტყელი ღრმულია, რომელიც დაფარულია საფლობი ლამითა და მარილიანი ქერქით. წვიმების პერიოდში ღრმული წყლით ივსება. ევერარდისა და ჰარისის ტბებთან ერთად შეადგენს გერდნერის ტბის ეროვნული პარკის ტერიტორიას.
ტბები ოდესღაც შიდა ზღვის ნაწილს წარმოადგენდნენ, რომლებიც კარპენტარიის ყურემდე ვრცელდებოდნენ. ტბას ასაზრდოებს 6 შრობადი ნაკადული, მათ შორის: გარდენ-უელ-კრიკი, გორჯ-კრიკი და იელტაბინა-კრიკი. ტბას სახელი ეწოდა 1857 წელს კოლონიური ოფისის ავსტრალიის დეპარტამენტის ყოფილი მთავარი კლერკის — გორდონ გერდნერის პატივსაცემად. ტბა აღწერა სამხრეთ ავსტრალიის გუბერნატორმა რიჩარდ გრეივზ მაკდონელმა 1857 წლის ოქტომბერს.
გერდნერი გარშემორტყმულია ცხვრის სადგურებით, რომლებიც ქვიშიან ბორცვებსა და მლაშობ მცენარეულობას შორის ვრცელდება. 1990 წლიდან მოყოლებული ტბაზე იმართება „სიჩქარის კვირეული“.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთი ავსტრალიის ტბები
თენდება გვიან
„თენდება გვიან“ — ქართული დეტექტიურ-კრიმინალური ჟანრის ტელესერიალი, რომელიც ლევან ერისთავმა გადაიღო ტელეკომპანია იმედის დაკვეთით 2003 წელს, მრავალსერიიანი სატელევიზიო მხატვრული ფილმი ასეთი სახელწოდებით გადიოდა სერიალ „თენდება გვიან“-ის სახით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2003 წლის ქართული ტელესერიალები კატეგორია:იმედი (ტელეკომპანია)
მოსკოვის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი (პიჟა)
მოსკოვის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი (Храм Святителя Николая) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში, დიდი და პატარა ორდინკის ქუჩებს შორის. მის მახლობლად აგებულია ეკლესიის მსახურთა სახლი, რომელიც არის XIX საუკუნის არქიტექტურული ძეგლი და მისი ავტორია არქიტექტორი ალექსანდრე ნიკიფოროვი.
ეკლესია აგებულია 1657-1672 წლებში. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ეკლესია დღევანდელი ტაძრის ადგილზე ააშენეს არაუგვიანეს 1593 წლისა, სავარაუდოდ სტრელცების სლობოდის დაარსების პარალელურად. XVII საუკუნის მეორე ნახევარში სტრელცების პოლკს ხელმძღვანელობდა ბოგდან პიჟოვი, რომლის სახელიც ეწოდა ადგილს, ტაძარს და პიჟევის შესახვევს. ხარების ეკლესიის ძირითადი ნაწილის მშენებლობა თარიღდება 1672 წლით (სხვა წყაოების მიხედვით 1657 წელი). 1691 წელს მიაშენეს ეგვტერები ანტონია და თეოდოსია პეჩორელების და ნიკოლოზ სავირველთმოქმედის სახელზე, სწორედ ამის შემდეგ ტაძარს წმინდა ნიკოლოზის სახელი ეწოდა. 1812 წელს ნაპოლეონის არმიის შეჭრის შემდეგ ტაძარი ძლიერ დაზიანდა. ტაძრის აღდგენა დაიწყო 1848 წლიდან ვაჭარ ლიამინების ფინანსური მხარდაჭერით.
საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა 1934 წელს, ტაძრის უკანასკნელი წინამძღვარი იყო გავრილ (ოგოშკინი). რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას ტაძარი დაუბრუნდა 1990 წელს, ღვთისმსახურება კი აღსდგა 1991 წელს. კანკელები თანამედროვე ნამუშევარია, მისი ავტორია ი. კლიმენკო. ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერში არსებული მოხატულობა არის XIX საუკუნისა, მისი ავტორი კი არის ა. სოკოლოვი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში
ტერმინი ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში შეიძლება აღნიშნავდეს:
ყაადალი
ყაადალი (Qayadalı) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 768 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
შეილინ ვუდლი
შეილინ დაიენ ვუდლი (Shailene Woodley დ. 15 ნოემბერი, 1991) — ამერიკელი მსახიობი. პირველ როლებს შორის იყო ემი ჯორგენსი სერიალში „ამერიკელი თინეიჯერის საიდუმლო ცხოვრება“ (2008–2013) და ფელისიტი მერიმენი 2005 წლის ფილმში „ფელისიტი: ამერიკელი გოგონას თავგადასავალი“.
გარღვევა მოხდა როლით ფილმში „შთამომავლები“ (2011). ალექსანდრა კინგის როლის შესრულებამ დაიმსახურა კრიტიკოსების მაღალი შეფასება და ჯილდოები, მათ შორის დამოუკიდებელი სულის ჯილდო ქალის საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის და ნომინაცია ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მეორეხარისხოვან როლში (ფილმის კატეგორიაში). 2013 წელს მან შეასრულა ეიმი ფინეკის როლი ფილმში „წარმტაცი დრო“. მისმა შესრულებმა კვლავ დაიმსახურა კრიტკოსთა აღიარება. 2013 წლის სანდენსის კინოფესტივალზე მან შესრულებული როლისთვის მიიღო ჟიურის სპეციალური ჯილდო და ნომინირებული იქნა დამოუკიდებელი სულის ჯილდოზე ქალის წამყვანი როლისთვის.
2014 წელს ვუდლიმ საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა წამყვანი პერსონაჟების როლის შესრულებით, რომანების ეკრანიზაციებში - ბეატრის პრაიორის როლით, „დივერგენტში“ და ჰეზელ გრეის ლანკასტერის როლით ფილმში „ბედის ვარსკვლავის ბრალია“.
უკრაინის ომი დამოუკიდებლობისთვის
უკრაინის ომი დამოუკიდებლობისთვის — პერიოდი ომის მსგავსი კონფლიქტისა რომელიც 1917 წლიდან 1921 წლამდე გრძელდებოდა და შედეგად უკრაინის რესპუბლიკის ჩამოყალიბება გამოიწვია, შემდეგში სსრკ-ის შემადგენელი ნაწილი როგორც უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა (1922 - 1991). ომმა გამოიწვია დაპირისპირებების სერიები პოლიტიკურ და მილიტარისტულ ძალებს შორის. ომში ჩართულები აღმოჩდნენ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკა, დასავლეთ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკა, გერმანიის იმპერია, ავსტრია-უნგრეთი, უკრაინელი ნაციონალისტები, ბოლშევიკები, პოლონეთის მეორე რესპუბლიკა, თეთრი არმია და ანარქისტები. ყოველი მათგანი ცდილობდა უკრაინაზე საკუთარი კონტროლის დაწესებას თებერვლის რევოლუციის შემდეგ. ომის შემდეგ ეს ტერიტორია განაწილდა ჩეხოსლოვაკიას, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკას, ბოლშევიკებსა და პოლონეთს შორის (მცირე ტერიტორიები მიიღო რუმინეთმაც). ეს ომი იყო რუსეთის რევოლუციისა და პირველი მსოფლიო ომის აღმოსავლეთ ფრონტის ნაწილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომი კატეგორია:XX საუკუნის ომები კატეგორია:უკრაინის ისტორია
ყალმუხური ენა
ყალმუხური ენა (თვითსახელწოდება — хальмг келн, [xalʲˈməg kɛˈlən]) — მონღოლურ ენათა ოჯახის ჩრდილოურ (სინჰარმონიულ) ენების ჯგუფში შემავალი ენა. გავრცელებულია ყალმუხეთში, აგრეთვე ასტრახანის, ვოლგოგრადისა და როსტოვის ოლქებში, სტავროპოლის მხარეში, ჩინეთში. რუსეთში მოლაპარაკეთა საერთო რაოდენობაა 80 546 (2010). განვითარდა საშუალო მონღოლურის დასავლური დიალექტიდან. ბევრი ნასესხები სიტყვაა სოღდური, უიღურული, ტიბეტური და რუსული ენებიდან. თანამედროვე დამწერლობა ემყარება რუსულ გრაფიკას (1938 წლიდან)
სქოლიო
კატეგორია:ენები და დიალექტები ანბანის მიხედვით კატეგორია:რუსეთის ენები კატეგორია:ყალმუხური ენა კატეგორია:ფილოლოგია
სან-ხერონიმო (ანტიოკია)
სან-ხერონიმო (San Jerónimo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 800 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 603 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 155 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები