cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკა
ისტორია
2003 წლის მარტში ევროპულმა კომისიამ წარმოადგინა დოკუმენტი „ევროპის გაფართოებული სამეზობლო: ახალი ჩარჩო ჩვენს აღმოსავლეთით და სამხრეთით მდებარე მეზობლებთან ურთიერთობისათვის“, რომელიც ევროპულმა საბჭომ ახალ მეზობლებთან ურთიერთობის რელევანტურ ფორმატად მიიჩნია და ევროპულ კომისიასა და ევროკავშირის საბჭოს დოკუმენტში წარმოდგენილი ინიციატივის განხორციელება დაავალა. ამასთან, ევროპულ სამეზობლო პოლიტიკაში მონაწილეობის საკითხებზე, ევროპულ კომისიას დაევალა მოლაპარაკებების წარმოება აღმოსავლეთით და სამხრეთით მდებარე ისეთ ქვეყნებთანაც, რომლებსაც უკვე ჰქონდათ ხელი მოწერილი ევროკავშირთან პარტნიორობის ან ასოცირების შეთანხმებაზე.
2004 წლის 14 ივნისს ევროკავშირის საბჭომ მოიწონა „ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის სტრატეგია“, რომლის მიხედვითაც, ევროპულ სამეზობლო პოლიტიკაში სხვა სახელმწიფოებთან ერთად ჩაერთო სამხრეთ კავკასიის სამი ქვეყანაც.
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკას ხელახლა გადახეეს 2011 წელს, არაბული გაზაფხულის შემდეგ პერიოდში. სამეზობლოში განვითარებული მოვლენების გამო, პოლიტიკაში გარკვეული ცვლილებების  შეტანა გახდა აუცილებელი. ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის განახლებულ დოკუმენტში, რომელიც 2015 წელს გამოქვეყნდა, განსაკუთრებულადაა ხაზგასმული ორი ძირითადი პრინციპი:
მიზნები
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის საშუალებით, ევროპული კავშირი მეზობელ სახელმწიფოებს სთავაზობს თანამშრომლობის განსაკუთრებულ ფორმას, რომელიც ემყარება ერთობლივ პასუხისმგებლობას საერთო ღირებულებების მიმართ (დემოკრატია და ადამიანის უფლებები, კანონის უზენაესობა, კარგი მმართველობა, საბაზრო ეკონომიკის პრინციპები და მდგრადი განვითარება). ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის 3 მთავარი სამიზნე თემატიკა მოიცავს:
2011 წელს ევროკავშირმა გადახედა ევროპის სამეზობლო პოლიტიკას და, არაბულ ქვეყნებში განვითარებულ მოვლენებზე საპასუხოდ, ორიენტირი კიდევ უფრო მეტად მიმართა მდგრადი დემოკრატიისა და ინკლუზიური ეკონომიკური განვითარების ხელშესაწყობად. მდგრადი დემოკრატია, თავის მხრივ, მოიცავს თავისუფალ და სამართლიან არჩევნებს, კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლას, სასამართლო სისტემის დამოუკიდებლობას, შეიარაღებულ ძალებზე დემოკრატიულ კონტროლს და გამოხატვის, შეკრებისა და გაერთიანების თავისუფლებას. ევროკავშირმა, აგრეთვე, ხაზი გაუსვა სამოქალაქო საზოგადოების როლს ამ პროცესში და დანერგა პრინციპი „მეტი მეტისთვის“, რომლის ფარგლებშიც ევროკავშირი ავითარებს უფრო მჭიდრო პარტნიორობას იმ მეზობელ სახელმწიფოებთან, რომლებიც უფრო მეტად პროგრესირდებიან დემოკრატიული რეფორმებისაკენ მიმართულ გზაზე.
2015 წლის მარტში ევროპულმა კომისიამ და ევროპულმა საგარეო ქმედებათა სამსახურმა (EEAS) ერთობლივად დაიწყეს საკონსულტაციო პროცესი, რათა ხელახლა გადაეხედათ ევროპის სამეზობლო პოლიტიკისათვის. ამ უკანასკნელის ერთ-ერთი მთავარი მიზანი გახლდათ პოლიტიკის მექანიზმებისა და ინსტრუმენტების უკეთ ადაპტირება პარტნიორი ქვეყნების კონკრეტული მისწრაფებების გათვალისწინებით. საბოლოოდ, ევროპული კომისიისა და ევროპული საგარეო ქმედებათა სამსახურის მიერ გამოქვეყნებული ერთობლივი ანგარიშის მიხედვით, ევროპის სამეზობლო პოლიტიკა საჭიროებდა უფრო მოქნილ მიდგომებს, რათა თანამშრომლობის ფარგლებში არსებული რესურსების გამოყენება უფრო ეფექტიანად წარმართულიყო.
2019 წლის 27 მარტს ევროპულმა პარლამენტმა მიიღო რეზოლუცია არაბული გაზაფხულის შემდეგ პროცესებსა და ახლო აღმოსავლეთისა და ჩრდილოეთ აფრიკის (MENA) რეგიონის განვითარების სამომავლო გზის თაობაზე, რომელიც, ერთი მხრივ, გამოკვეთდა დემოკრატიულ მიღწევებს აღნიშნულ რეგიონში, თუმცა, მეორე მხრივ, ყურადღებას ამახვილებდა მორიგი ეკონომიკური, დემოკრატიული და სოციალური რეფორმების განხორციელების საჭიროებაზე.
2020 წლის 19 ივნისს ევროპულმა პარლამენტმა გასცა რეკომენდაცია აღმოსავლეთ პარტნიორობის თაობაზეც, რომელიც მხარეებს მოუწოდებდა, აღმოსავლეთ პარტნიორობის ფარგლებში შეენარჩუნებინათ ეფექტიანი თანამშრომლობის, ინტენსიური დიალოგისა და მჭიდრო პარტნიორობისკენ მიმართული უწყვეტი იმპულსი.
სამოქალაქო საზოგადოების გაძლიერება
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის მნიშვნელოვანი მიზანი გახლავთ მეზობელ სახელმწიფოებში მიმდინარე რეფორმებსა და დემოკრატიული განვითარების პროცესებში სამოქალაქო საზოგადოების როლის გაძლიერება და მათი ჩართულობის ხელშეწყობა. განსაკუთრებით დიდი ყურადღება ეთმობა ადგილობრივი სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების განვითარებას და მათ მხარდაჭერას, რათა ქვეყნის საჯარო სტრუქტურებთან ურთიერთქმედების საფუძველზე, კიდევ უფრო მდგრადი გახადონ ხსენებული განვითარების პროცესები.
სამეზობლო პოლიტიკის წარმართვის ინსტრუმენტები
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკა წარიმართება ევროკავშირსა და მის პარტნიორ სახელმწიფოებს შორის გაფორმებული სამართლებრივი შეთანხმებების, კერძოდ, პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შესახებ ხელშეკრულებებისა (PCA) და ასოცირების შესახებ შეთანხმებების (AA), მეშვეობით.
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის წარმმართველ ცენტრალურ ინსტრუმენტად რჩება ორმხრივი სამოქმედო გეგმები (AP), რომლებიც ფორმდება ევროკავშირსა და ცალკეულ პარტნიორ ქვეყნებს შორის. აღნიშნული სამოქმედო გეგმები მოიცავს პარტნიორი ქვეყნის მიერ გასატარებელი პოლიტიკური და ეკონომიკური რეფორმების ნუსხას და ასახავს ევროკავშირისა და თითოეული პარტნიორი ქვეყნის საჭიროებებს, ინტერესებსა და შესაძლებლობებს. ეს საშუალებას აძლევს ევროკავშირს, ადაპტირდეს თითოეული პარტნიორის საჭიროებისა და კონკრეტული მახასითებლების შესაბამისად და ამგვარად მოახდინოს ორმხრივი თანამშრომლობის მექანიზმის ეფექტიანობის მაქსიმიზაცია.
ამასთან, ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის ფარგლებში შემუშავდა თანამშრომლობის დამატებითი ინსტრუმენტი — ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი სავაჭრო სივრცის შესახებ შეთანხმება (DCFTA), რომელიც ემსახურება ბაზარზე ხელმისაწვდომობის გაზრდას და, აგრეთვე, მოიცავს მობილობის გაფართოებისა და მიგრაციის მართვის საკითხებს. ხსენებული შეთანხმების პირობებში, ზოგიერთ პარტნიორ სახელმწიფოსთან, მათ შორის 2017 წლიდან საქართველოსთან, ამოქმედდა სავიზო რეჟიმის გამარტივების (ლიბერალიზაციის) პროცესი.
ფინანსური ინსტრუმენტები
ახალი ევროპის სამეზობლო ინსტრუმენტი (ENI), რომელსაც 2014-2020 წლის პერიოდისთვის 15,4 მილიარდი ევრო ჰქონდა გამოყოფილი, ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის დაფინანსების მთავარი წყაროა. ამ ინსტრუმენტმა ჩაანაცვლა მანამდე არსებული ევროპის სამეზობლო და პარტნიორობის ინსტრუმენტი (ENPI). 2007–2013 წლების განმავლობაში ევროპის სამეზობლო და პარტნიორობის ინსტრუმენტის ფარგლებში დაფინანსება 11,2 მილიარდ ევროს შეადგენდა.
2018 წლის 14 ივნისს ევროპულმა კომისიამ წარადგინა კანონპროექტი, რათა შექმნილიყო სამეზობლო, განვითარებისა და საერთაშორისო თანამშრომლობის ინსტრუმენტი (NDICI) ევროკავშირის 2021-2027 წლების მრავალწლიანი ფინანსური ჩარჩოს (MFF) ფარგლებში. სამეზობლო, განვითარებისა და საერთაშორისო თანამშრომლობის ინსტრუმენტის შექმნა მიზნად ისახავს ევროკავშირის მიერ მის ფარგლებს გარეთ არსებული ღონისძიებების დაფინანსების პროცესების გამარტივებას, რათა უფრო ეფექტიანად წარიმართოს პარტნიორი სახელმწიფოების ფინანსური მხარდაჭერა კრიზისებთან გამკლავებისა თუ მშვიდობის მშენებლობის მიმართულებით, რისი საჭიროებაც მეტად გამოიკვეთა COVID-19 გლობალური პანდემიის ფონზე.
სამეზობლო პოლიტიკის განზომილებები
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის ფარგლებში ვხვდებით რამდენიმე რეგიონულ განზომილებას:
აღმოსავლეთ პარტნიორობა
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის ფარგლებში აღმოსავლეთ პარტნიორობა შეიქმნა ევროკავშირის ურთიერთობების „განახლებისთვის“ მის აღმოსავლეთით მდებარე მეზობლებთან, კერძოდ ეს სახელმწიფოებია: აზერბაიჯანი, ბელარუსი, მოლდოვა, საქართველო, სომხეთი და უკრაინა. აღმოსავლეთ პარტნიორობის შესახებ შეთანხმება მიღწეულ იქნა 2008 წელს, ხოლო 2009 წლიდან იგი ოფიციალურად ამოქმედდა.
აღმოსავლეთ პარტნიორობის მთავარი მიზანი გახლავთ „პოლიტიკური კავშირების გაძლიერება და ეკონომიკური ინტეგრაციის გაღრმავება“ ევროკავშირსა და მის აღმოსავლეთით მდებარე მეზობელ ქვეყნებს შორის. ინტეგრაციისა და თანამშრომლობის დონე ასახავს თითოეული პარტნიორი ქვეყნის ერთგულებას ევროპული ღირებულებების, სტანდარტებისა და სტრუქტურებისადმი. აღმოსავლეთ პარტნიორობის მიზანია ხელი შეუწყოს დემოკრატიისა და კარგი მმართველობის განვითარებას, ენერგეტიკული უსაფრთხოების განმტკიცებას, დარგობრივი რეფორმებისა და ხალხთა შორის კავშირების წახალისებას, ეკონომიკურ და სოციალურ განვითარებას და სოციალურ-ეკონომიკური დისბალანსის შემცირებას.
2020 წლის 18 მარტს ევროპულმა კომისიამ და ევროკავშირის უმაღლესმა წარმომადგენელმა საგარეო საქმეთა და უსაფრთხოების პოლიტიკის საკითხებში გამოაქვეყნეს ერთობლივი კომუნიკაცია აღმოსავლეთის პარტნიორობის პოლიტიკის ახალი მიზნების შესახებ 2020 წლის შემდგომი პერიოდისთვის. აღნიშნული დოკუმენტი გამოკვეთს სამომავლო თანამშრომლობის ხუთ გრძელვადიან მიზანს:
ზემოაღნიშნული დოკუმენტი საფუძვლად დაედო დისკუსიას აღმოსავლეთ პარტნიორობის ლიდერების ვიდეოკონფერენციაზე 2020 წლის 18 ივნისს. მთელ კონტინენტზე COVID-19 პანდემიის მიერ გამოწვეული მძიმე სოციალურ-ეკონომიკური კრიზისის ფონზე, ლიდერებმა ხაზი გაუსვეს ამ პარტნიორობის სტრატეგიულ მნიშვნელობას და საერთო დემოკრატიის, კეთილდღეობისა და სტაბილურობის სივრცის მშენებლობის გაგრძელების აუცილებლობას.
ხმელთაშუა ზღვის კავშირი
ხმელთაშუა ზღვის კავშირი 2008 წლის პარიზის სამიტზე ამოქმედდა როგორც ევრო-ხმელთაშუა ზღვის პარტნიორობის (Euromed) გაგრძელება. ხმელთაშუა ზღვის კავშირის მთავარი მიზნები ეყრდნობა ბარსელონას დეკლარაციას (1995) და მოიცავს მშვიდობიანი, სტაბილური, უსაფრთხო და საერთო ეკონომიკური კეთილდღეობის მომტანი სივრცის შექმნას, რომელიც გამყარებული იქნება დემოკრატიული პრინციპებით, ადამიანის უფლებებისა და ძირითადი თავისუფლებების სრული პატივისცემით და კულტურათაშორისი ურთიერთგაგებით.
2020 წლის 27 ნოემბერს, ბარსელონის დეკლარაციის 25 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, გაიმართა ხმელთაშუა ზღვის კავშირის მეხუთე რეგიონული ფორუმი. ბოლო წლების განმავლობაში, ხმელთაშუა ზღვის კავშირის ფარგლებში მინისტრების დონეზე ჩატარდა არაერთი დარგობრივი კონფერენცია ენერგეტიკის, ტრანსპორტის, ქალების, მრეწველობის, გარემოს დაცვის, კლიმატის ცვლილების, ციფრული ეკონომიკის, ვაჭრობის, დასაქმების, წყლის და მდგრადი ურბანული განვითარების საკითხებზე.
ტრანსსასაზღვრო თანამშრომლობა
ტრანსსასაზღვრო თანამშრომლობა გახლავთ ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის ერთ-ერთი მთავარი ინსტრუმენტი, რომელიც მიზნად ისახავს მდგრად განვითარებას ევროკავშირის საგარეო საზღვრების მიმდებარედ. აღნიშნული მექანიზმი ხელს უწყობს თანამშრომლობას ევროკავშირის წევრ ქვეყნებსა და იმ მეზობელ სახელმწიფოებს შორის, რომლებთანაც ევროკავშირი იზიარებს სახმელეთო ან საზღვაო საზღვრებს.
ტრანსსასაზღვრო თანამშრომლობის სამ ძირითად მიზანს წარმოადგენს:
აზერბაიჯანი
ევროკავშირსა და აზერბაიჯანს შორის თანამშრომლობა ჯერ კიდევ მათ შორის 1999 წელს გაფორმებული პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმებიდან იღებს სათავეს. 2017 წლის თებერვალში მხარეებმა განაახლეს მოლაპარაკებები პოლიტიკური დიალოგის გაღრმავებისა და ორმხრივი სარგებლის მომტანი თანამშრომლობის განმტკიცების საკითხებზე, რომლებიც ეფუძნება აღმოსავლეთ პარტნიორობის პრიორიტეტებს: უფრო ძლიერი ეკონომიკა, უფრო ძლიერი მმართველობა, უფრო ძლიერი კავშირები და უფრო ძლიერი საზოგადოება.
ალჟირი
ევროკავშირსა და ალჟირს შორის პარტნიორობის მთავარ საფუძველს მათ შორის 2005 წელს გაფორმებული ასოცირების ხელშეკრულება წარმოადგენს. 2017 წელს, განახლებული ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის ფარგლებში, მხარეებმა განსაზღვრეს პარტნიორობის ახალი პრიორიტეტები.
2018-2020 წლებში ევროკავშირის მიერ ალჟირის ფინანსური დახმარება 125 მილიონ ევროს შეადგენდა და ძირითადად ნაწილდებოდა შემდეგ 3 სექტორზე: (1) ეკონომიკური მმართველობა და ეკონომიკის დივერსიფიკაციის ხელშეწყობა; (2) ტერიტორიული განვითარება და მონაწილეობითი დემოკრატია; (3) ენერგეტიკა, გარემოს დაცვა და კლიმატის ცვლილების წინააღმდეგ მიმართული მოქმედებები.
ბელარუსი
2015 წელს, მას შემდეგ რაც ბელარუსის მთავრობამ პოლიტპატიმრები გაათავისუფლა, ბელარუსსა და ევროკავშირს შორის თანამშრომლობა გაუმჯობესდა. მოლაპარაკებები ორმხრივი პარტნიორობის სტრატეგიული ჩარჩოს შექმნაზე 2016 წლიდან მიმდინარეობს და ბელარუსი აქტიურადაა ჩართული აღმოსავლეთ პარტნიორობის ინიციატივის ფორმატშიც. 2020 წლის 1 ივლისს ამოქმედდა სავიზო რეჟიმის გამარტივებისა და ხელახლა დაშვების შესახებ შეთანხმებებიც, თუმცა 2020 წლის ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნების ფარგლებში მთავრობის მიერ გადადგმულმა ნაბიჯებმა აღნიშნული პროგრესი შეაფერხა. ევროკავშირმა ხსენებული არჩევნები არც თავისუფალ და არც სამართლიან არჩევნებად არ ცნო. შედეგად, 2020 წლის 12 ოქტომბერს ევროკავშირის საგარეო საქმეთა საბჭომ მიიღო ახალი დადგენილება ბელარუსთან მიმართებაში.
ეგვიპტე
ევროკავშირსა და ეგვიპტეს შორის თანამშრომლობა ბოლო წლების განმავლობაში უფრო ინტენსიური გახდა და დღეისთვის სფეროების ფართო სპექტრს მოიცავს. ურთიერთობის საფუძველს წარმოადგენს ასოცირების ხელშეკრულება, რომელიც ძალაში 2004 წლის ივნისში შევიდა.
2017-2020 წლებში ევროკავშირის მიერ გაწეული დახმარება ევროპული სამეზობლო ინსტრუმენტის ფარგლებში 432-528 მილიონ ევროს შეადგენდა და შემდეგ პრიორიტეტულ სექტორებს მოხმარდა: (1) ეკონომიკური მოდერნიზაცია, ენერგოსექტორის მდგრადობა და გარემოს დაცვა; (2) სოციალური განვითარება და სოციალური დაცვა; (3) მმართველობა, სტაბილურობისა და თანამედროვე დემოკრატიული სახელმწიფოს გაძლიერება.
თანამშრომლობის ფარგლებში, ეგვიპტის „მდგრადი განვითარების სტრატეგია - ხედვა 2030“-ის შესაბამისად, მნიშვნელოვანი ყურადღება ეთმობა, აგრეთვე, განათლებას, ურბანული განვითარების ხელშეწყობას, სამუშაო ადგილების შექმნას, წყლისა და ნარჩენების მართვას, გარემოს დაცვას, საჯარო მმართველობის რეფორმას. ამ პრიორიტეტული მიმართულებების გარდა, განხორციელდა დამატებითი დახმარება სახელმწიფო მმართველობასა და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებში ექსპერტიზის განვითარების კუთხითაც.
ეგვიპტე, ასევე, სარგებლობს Twinning ინსტრუმენტით, რომლის საშუალებითაც ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოების ადმინისტრაციების ექსპერტები დახმარებას უწევენ პარტნიორი ქვეყნის მსგავს ადმინისტრაციებს, რათა ხელი შეუწყონ ინსტიტუციურ გაცვლასა და შესაძლებლობების განვითარებას.
იორდანია
ევროკავშირსა და იორდანიას შორის ასოცირების ხელშეკრულება ძალაში შევიდა 2002 წლის მაისში და წარმოადგენს ევროკავშირსა და იორდანიას შორის ურთიერთობების სამართლებრივ საფუძველს.
2014 წლის ოქტომბერში მხარეთა შორის ხელი მოეწერა მობილობის შესახებ პარტნიორობის დოკუმენტს, რომელიც მიზნად ისახავდა მობილობისა და მიგრაციის მართვის უფრო ეფექტიანად წარმართვას. 2011 წელს ევროკავშირის საბჭომ მიიღო დირექტივები ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი სავაჭრო სივრცის შესახებ შეთანხმების თაობაზე მოლაპარაკებების დასაწყებად, თუმცა მოლაპარაკებები იორდანიასთან ჯერ არ დაწყებულა, ვინაიდან ეს უკანასკნელი ჯერჯერობით მზად არ არის პროცესების დასაწყებად. ევროპული სამეზობლო ინსტრუმენტი (ENI) გახლდათ ევროკავშირის ძირითადი ფინანსური ინსტრუმენტი იორდანიაში ორმხრივი თანამშრომლობისთვის 2014-2020 წლებში. ამ პერიოდში ფინანსურმა დახმარებამ 765 მილიონი ევრო შეადგინა და 3 პრიორიტეტულ მიმართულებაზე გადანაწილდა. ესენია: (1) სოციალური და ეკონომიკური განვითარების ხელშეწყობა; (2) კანონის უზენაესობის განმტკიცება; (3) სასაზღვრო მენეჯმენტის განახლება და ძალადობრივი ექსტრემიზმის პრევენცია.
2021-2027 წლებში თანამშრომლობას სამეზობლო, განვითარებისა და საერთაშორისო თანამშრომლობის ინსტრუმენტი (NDICI) განაპირობებს. 2021 წლის 9 თებერვალს ევროპულმა კომისიამ მიიღო ერთობლივი დოკუმენტი სამხრეთ სამეზობლოსთან განახლებული პარტნიორობის შესახებ, შეიქმნა ახალი დღის წესრიგი ხმელთაშუაზღვისპირეთის რეგიონში ევროკავშირის პარტნიორობის აღდგენისა და განმტკიცების შესახებ. იორდანიასთან მიმართებაში იგი მოიცავს: (1) განათლებაში ინვესტირებას ახალგაზრდების უნარ-ჩვევების განსავითარებლად; (2) ჯანმრთელობის სისტემის გაუმჯობესებას; (3) ინვესტიციებს მდგრადი და ყოვლისმომცველი სოციალური დახმარების სისტემებში; (4) განახლებადი ენერგიიით სარგებლობის მაქსიმიზაციასა და ენერგოეფექტურობას; (5) მცირე და საშუალო ბიზნესების მხარდაჭერას; (6) რეგიონული ინტეგრაციისა და კავშირების გაუმჯობესებას.
ისრაელი
ისრაელსა და ევროკავშირს შორის თანამშრომლობის სამართლებრივი საფუძველი გახლავთ მათ მიერ 2000 წელს ხელმოწერილი ასოცირების შეთანხმება. 2005 წელს მხარეთა შორის გაფორმდა სამოქმედო გეგმაც, რომელიც ემყარება საერთო დემოკრატიულ ღირებულებებს, ადამიანის უფლებების პატივისცემას, კანონის უზენაესობასა და ძირითად თავისუფლებებს. აღნიშნული სამოქმედო გეგმა ხელს უწყობს ისრაელის ინტეგრაციას ევროპულ პოლიტიკასა და პროგრამებში და მისი მოქმედების ვადა 2022 წლის იანვარში იწურება.
ისრაელი ევროკავშირისაგან ევროპული სამეზობლო ინსტრუმენტის (ENI) ფარგლებში იღებს ფინანსურ მხარდაჭერას, რომელიც ძირითადად მიმართულია ინსტიტუციური Twinning პროექტების განსახორციელებლად. ამგვარ პროექტებზე გახარჯული ფინანსური რესურსი წელიწადში საშუალოდ 1,8 მილიონი ევროა. მიმდინარე Twinning პროექტები ხორციელდება განათლების, სატელეკომუნიკაციო და ნარჩენების მართვის სფეროებში.
აგრეთვე, ისრაელის სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებს აქვთ დაფინანსების მიღების შესაძლებლობა „ევროპული ინსტრუმენტი დემოკრატიისა და ადამიანის უფლებებისათვის (EIDHR)“-ის ფარგლებშიც. ამ მიმართულებით, ევროკავშირის მიერ 2020 წელს გაცემულ იქნა 1.2 მილიონ ევრომდე თანხა. ისრაელი მონაწილეობს ერასმუს+ პროგრამაშიც, რომელშიც ისრაელის 6 612-მა მოქალაქემ ისარგებლა. აგრეთვე, ისრაელი წარმოადგენს ევროკავშირის პარტნიორ სახელმწიფოს ჰორიზონტი 2020 საკვლევ პროგრამაში.
ლიბანი
ევროკავშირსა და ლიბანს შორის თანამშრომლობა მიზნად ისახავს ლიბანის, როგორც სტაბილური, დემოკრატიული, პოლიტიკურად თავისუფალი და ეკონომიკურად ძლიერი ქვეყნის განვითარებას.
ევროკავშირსა და ლიბანს შორის ასოცირების შეთანხმება ძალაში შევიდა 2006 წლის აპრილში და იგი ქმნის მხარეთა შორის პარტნიორობის სამართლებრივ საფუძველს. 2016 წლის ნოემბერში ევროკავშირმა და ლიბანმა ერთობლივად შეიმუშავეს პარტნიორობის ის პრიორიტეტები, რომლებიც ქმნის ერთგვარ საფუძველს პოლიტიკური ჩართულობისა და თანამშრომლობის გაღმავებისათვის, მათ შორის ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ლიბანის მოქალაქეებისა და ლიბანში დროებით მცხოვრები ლტოლვილების საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესება.
2014-2020 წლებში ორმხრივი თანამშრომლობის ფარგლებში ევროკავშირის მიერ ლიბანისთვის გამოყოფილი ფინანსური დახმარება 402.3 მილიონ ევროს უტოლდება, ხოლო 2011 წლიდან დღემდე ევროკავშირის საგარეო საინვესტიციო გეგმისა და სამეზობლო საინვესტიციო პლატფორმის ფარგლებში ევროკავშირის მიერ ლიბანის მიმართ გაცემული გრანტების საერთო ოდენობამ 51 მილიონი ევრო შეადგინა.
ლიბია
ევროკავშირი აცხადებს მზადყოფნას, დაეხმაროს ლიბიას სამშვიდობო პროცესებში. ლიბიასა და ევროკავშირს შორის ასოცირების შეთანხმება გაფორმებული არ არის. 2014 წლიდან დღემდე ევროკავშირმა ორმხრივი თანამშრომლობის ფარგლებში ლიბიისათვის ჯამში 98 მილიონი ევრო გამოყო მმართველობის, ეკონომიკური განვითარების, ჯანმრთელობის დაცვის და სამოქალაქო საზოგადოებისა და ახალგაზრდების მხარდაჭერის მიმართულებებით.
მაროკო
ევროკავშირსა და მაროკოს შორის პარტნიორობა უკავშირდება ისეთ საერთო გამოწვევებს, როგორიცაა: ეკონომიკური განვითარება, ინოვაცია, კლიმატის ცვლილება, სამართლიანობა, უსაფრთხოება, მობილობა, მიგრაცია და კარგი მმართველობა. მხარეთა შორის თანამშრომლობის იურიდიული საფუძველი გახლავთ ასოცირების შეთანხმება, რომელიც ძალაში 2000 წელს შევიდა. ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის ფარგლებში მაროკომ დროთა განმავლობაში დაიკავა მნიშვნელოვანი ადგილი ევროკავშირის განსაკუთრებული პარტნიორების რიგებში პოლიტიკური, ეკონომიკური, სავაჭრო, ტექნიკური და განვითარების სფეროების მიმართულებით.
2014-2020 წლებში, მაროკოსთან ორმხრივი თანამშრომლობის ფარგლებში, ევროკავშირის მხრიდან გამოიყო 1,3-დან 1,6 მილიარდ ევრომდე ოდენობის ფინანსური დახმარება, რომელიც ვრცელდებოდა 4 პრიორიტეტული მიმართულებით. ესენია:
მოლდოვა
ევროკავშირი თანამშრომლობს მოლდოვასთან ევროპის სამეზობლო პოლიტიკისა და მისი ერთ-ერთი განზომილების, აღმოსავლეთ პარტნიორობის, ფარგლებში. თანამშრომლობის ძირითად მიზანს წარმოადგენს მოლდოვის რესპუბლიკის ევროკავშირთან დაახლოება.
ევროკავშირის მხარდაჭერა ძირითადად მიმართულია იმ 20 შედეგის (20 შედეგი 2020 წლისთვის) მისაღწევად, რომელთა შესახებაც შეთანხმება მიღწეულ იქნა 2017 წელს ბრუსელში გამართულ აღმოსავლეთ პარტნიორობის სამიტზე და რომლებიც უკავშირდება ასოცირების შეთანხმებით გათვალისწინებულ რეფორმებს. მხარეთა შორის პარტნიორობა მიზნად ისახავს მოლდოველების კეთილდღეობას და ქვეყანაში კანონის უზენაესობის განმტკიცებას და ბიზნეს გარემოს გაუმჯობესებას; ასევე, ენერგეტიკისა და ტრანსპორტის სფეროების მნიშვნელოვან განვითარებას.
2019 წელს ევროკავშირის მხრიდან მოლდოვის რესპუბლიკისათვის 42,4 მილიონი ევრო გამოიყო სტარტაპების განვითარების, სუფთა წყალზე ხელმისაწვდომობის, ენერგოეფექტურობის გაზრდისა და სამოქალაქო საზოგადოების გაძლიერების მიმართულებებზე.
პალესტინა
ევროკავშირი პალესტინელებისათვის საგარეო დახმარების უმხვილეს მიმწოდებელს წარმოადგენს. თანამშრომლობის ფარგლებში ევროკავშირის ძალისხმევა მიზნად ისახავს პალესტინელთა ერთგვარ მომზადებას მომავალი სახელმწიფოებრიობისათვის. ევროკავშირი, ასევე, მხარს უჭერს პალესტინელთა სამთავრობო ორგანოს გამჭვირვალობისა და ანგარიშვალდებულების განმტკიცებისაკენ მიმართულ მცდელობებს.
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკის ფარგლებში ევროკავშირსა და პალესტინას შორის სამოქმედო გეგმა დამტკიცდა 2013 წლის მაისში, რომლის მეშვეობითაც განისაზღვრა ევროკავშირთან ეკონომიკური და პოლიტიკური თანამშრომლობის დღის წესრიგი. 2018 წლის დეკემბერში ხსენებული სამოქმედო გეგმა გახანგრძლივდა კიდევ სამი წლის ვადით. ევროკავშირის მიერ პალესტინისათვის 2017-2020 წლებში გამოყოფილი ფინანსური დახმარება ევროპული სამეზობლო ინსტრუმენტის (ENI) ფარგლებში უტოლდება 1,28 მილიარდ ევროს. აღნიშნულ წლებში ორმხრივი თანამშრომლობა ძირითადად ფოკუსირდებოდა მმართველობის რეფორმებზე, კანონის უზენაესობასა და ადამიანის უფლებათა დაცვაზე, წყლისა და ენერგორესურსებზე ხელმისაწვდომობასა და მდგრად ეკონომიკურ განვითარებაზე, აგრეთვე, პალესტინელი ლტოლვილების კეთილდღეობაზე.
საქართველო
ევროკავშირი აქტიურად თანამშრომლობს საქართველოსთან ევროპის სამეზობლო პოლიტიკისა და მისი აღმოსავლეთ რეგიონული განზომილების, აღმოსავლეთ პარტნიორობის ფარგლებში. ევროკავშირსა და საქართველოს შორის ურთიერთობა ეფუძნება მხარეთა შორის ასოცირების შეთანხმებას, ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი სავაჭრო სივრცის შესახებ შეთანხმების (DCFTA) ჩათვლით, რომელიც ძალაში შევიდა 2016 წლის ივლისში და მიზნად ისახავს პოლიტიკურ დაახლოებასა და ეკონომიკურ ინტეგრაციას. 2017 წლის 28 მარტიდან საქართველოს მოქალაქეები სარგებლობენ შენგენის ზონაში უვიზო მიმოსვლის შესაძლებლობითაც. ევროკავშირი რჩება საქართველოს მნიშვნელოვან პარტნიორად, რომელიც ქვეყანას მხარს უჭერს კეთილდღეობისაკენ მიმავალ გზაზე.
სირია
2011 წლის მაისში ევროკავშირმა შეაჩერა ორმხრივი თანამშრომლობა სირიის მთავრობასთან და, ამის პარალელურად, მიიღო კონკრეტული და მიზანმიმართული შემზღუდველი ზომები - სანქციები. შეწყდა სირიის მონაწილეობა რეგიონულ პროგრამებში, მათ შორის ევროპის საინვესტიციო ბანკის მიერ აღარ გაიცემოდა სესხები და და სხვა სახის დახმარებები. თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ევროკავშირი დახმარებას არ უწევს სირიის მოსახლეობას. ევროკავშირი გასცემს ჰუმანიტარული თუ არაჰუმანიტარული სახის დახმარებას სირიელებზე, რომლებიც ბინადრობენ როგორც სირიის შიგნით, ისე მის საზღვრებს გარეთ, მაგალითად, ლიბანში, იორდანიაში, ერაყსა და თურქეთში. 2011 წლიდან დღემდე სირიის კრიზისთან საპასუხოდ ევროკავშირმა 24,9 მილიარდი ევრო გამოყო.
სომხეთი
ევროკავშირისა და სომხეთის ურთიერთანამშრომლობის ჩარჩო მეტწილად ეფუძნება აღმოსავლეთ პარტნიორობის პრიორიტეტებს: უფრო ძლიერი ეკონომიკა, უფრო ძლიერი მმართველობა, უფრო ძლიერი კავშირები და უფრო ძლიერი საზოგადოება. გარდა ამისა პარტნიორობა მოიცავს დახმარებას სამოქალაქო საზოგადოების, სტრატეგიული კომუნიკაციისა და ინსტიტუციური განვითარებისათვის.
ტუნისი
ტუნისსა და ევროკავშირს შორის პარტნიორობა გამომდინარეობს ორივე მხარის იმ საერთო ინტერესიდან, რომ ტუნისი გაძლიერდეს როგორც კეთილდღეობის მომტანი და სტაბილური დემოკრატია. თანამშრომლობის სამართლებრივი საფუძველი გახლავთ ევროკავშირსა და ტუნის შორის 1995 წელს გაფორმებული ასოცირების ხელშეკრულება. 2011 წლის რევოლუციას გარდამტეხი როლი ჰქონდა ევროკავშირსა და ტუნისს რორის ურთიერთობებში. სწორედ 2011 წლის შემდგომ, ტუნისელი ხალხი აქტიურად ესწრაფვის თანამედროვე დემოკრატიას, რომელიც ემყარება თავისუფლებებს, ეკონომიკურ განვითარებასა და სოციალურ სამართლიანობას. ევროკავშირი წარმოადგენს ტუნისის მთავარ პარტნიორს ამ პროცესში: მან გამოიყენა ყველა თავისი ინსტრუმენტი ტუნისელი ხალხის მხარდასაჭერად, ეკონომიკური და სავაჭრო ინტეგრაციის გასაუმჯობესებლად, უსაფრთხოების განსამტკიცებლად და სამოქალაქო საზოგადოების გასაძლიერებლად. 2011 წლიდან დღემდე, ევროკავშირის მიერ ტუნისის მიმართ გაწეულმა ფინანსურმა დახმარებამ შეადგინა თითქმის 3 მილიარდი ევრო.
ევროკავშირმა და ტუნისმა 2012 წელს ჩამოაყალიბეს პარტნიორობის ახალი ფორმა, რომელიც 2013-2017 წლების სამოქმედო გეგმაში აისახა. ევროკავშირის მხრიდან ტუნისთან თანამშრომლობის გაღრმავების სურვილი და ქვეყნის მხარდაჭერის მზაობა კიდევ უფრო ხაზგასმით აღინიშნა 2016 წლის ერთობლივ დოკუმენტში ტუნისისთვის ევროკავშირის მხარდაჭერის გაძლიერება და, აგრეთვე, ევროკავშირ-ტუნისის ახალგაზრდული პარტნიორობის დაარსებით.
ევროპის სამეზობლო პოლიტიკისა და ევროკავშირის საგარეო და უსაფრთხოების პოლიტიკის გლობალური სტრატეგიის გათვალისწინებით, 2018 წელს მიიღეს ევროკავშირ-ტუნისის სტრატეგიული პრიორიტეტების დოკუმენტი, როგორც ძირითადი სახელმძღვანელო ევროკავშირისა და ტუნისის მეტად დაახლოების გზაზე.
უკრაინა
ევროკავშირსა და უკრაინას შორის ურთიერთობები განმტკიცებულია ასოცირების ხელშეკრულებით (AA), ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი სავაჭრო ზონის შესახებ შეთანხმების (DCFTA) ჩათვლით. AA/DCFTA წარმოადგენს უკრაინის რეფორმების გეგმას, რომლის სისრულეში მოყვანაც დაიწყო 2013-2014 წლებიდან. თანამშრომლობა ემყარება საერთო ღირებულებებს და დემოკრატიული პრინციპების, კანონის უზენაესობის, კარგი მმართველობის, ადამიანის უფლებებისა და ძირითადი თავისუფლებების პატივისცემას. პარტნიორობის საერთო მიზანს წარმოადგენს მხარეთა შორის უფრო ღრმა ეკონომიკური და პოლიტიკური ინტეგრაცია.
ევრომაიდანის ღირსების რევოლუციიდან მომდევნო ხუთი წლის განმავლობაში, უკრაინამ მნიშვნელოვანი ნაბიჯები გადადგა რეფორმების განხორციელების კუთხით. 2014 წლიდან დღემდე, ყოველწლიურად 200 მილიონი ევროს ოდენობის ფინანსური დახმარება მიემართება უკრაინისაკენ ევროპული სამეზობლო ინსტრუმენტის (ENI) ფარგლებში, რათა ხელი შეეწყოს უკრაინის უფრო ძლიერი ეკონომიკის, უფრო ძლიერი მმართველობისა და უფრო ძლიერი საზოგადოების ფორმირებას.
ევროპული სამეზობლო ინსტრუმენტის (ENI) ფარგლებში, ევროკავშირის დახმარებას უკრაინის მიმართ კოორდინაციას უწევს ევროპული კომისიის უკრაინის მხარდაჭერის ჯგუფი (SGUA). უკრაინაში ევროკავშირის წარმომადგენლობასთან ერთად, ევროპული კომისიის უკრაინის მხარდაჭერის ჯგუფი შეიმუშავებს დამხმარე პროგრამებს რეფორმების ძირითადი სფეროებისთვის (მაგალითად, დეცენტრალიზაციის, კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლის ან კანონის უზენაესობის განმტკიცების მიზნით), რომლებიც ხშირად თანადაფინანსებით ხორციელდება ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოების მიერ.
ბოლო წლების განმავლობაში, უკრაინა ჩაერთო ევროკავშირის სხვადასხვა პროგრამებშიც, მაგალითად, ერაზმუს+ გაცვლით პროგრამებში, ჰორიზონტ 2020-სა და პროგრამაში „კრეატიული ევროპა“, რომელიც ხელს უწყობს კულტურული, შემოქმედებითი და აუდიოვიზუალური სექტორების განვითარებას.
სინკოთი
წერილობითი ცნობები სინკოთის შესახებ პრაქტიკულად არ მოიპოვება. ნასყიდობის ერთ სიგელში, რომელიც გ. ყაზბეგმა იპოვა ტბეთში და დ. ბაქრაძემ გამოსცა, საქართველოს სხვა ცნობილ სიწმინდეებთან ერთად ნახსენებია „მეოხებითა ცხრათა ნაწილთა სინაქოტისათა“. დ. ბაქრაძის აზრით აქ ნაგულისხმებია სწორედ გვიანდელი სინკოთი, სადაც, საფიქრელია, რომ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი წმინდა ნაწილები ინახებოდა.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის დაყოფით სინკოთი ამცხე–ჯავახეთის და ტაო–კლარჯეთის ეპარქიის დაქვემდებარებაშია.
არქიტექტურა
სინკოთის ეკლესია ნაგებია შერეული მასალით. კედლის ძირითადი წყობა როგორც შიგნით, ისე გარეთ შედგება 20-25 სმ სიმაღლის სწორ რიგებად დაწყობილი ქვებისაგან. ქვები კლდოვანი ჯიშისაა, სხვადასხვა ფერის (რუხი, მოვარდისფრო, მომწვანო, მოყვითალო). ისინი დამუშავებულია ძალიან ზოგადად, მიცემული აქვთ მხოლოდ ზოგადი ფორმა, წიბოების გამოყვანის გარეშე. პირითი მხარე გათლილია, მაგრამ არა გლუვად. დიდრონი ღრეჩოები ქვებს შორის კენჭებითა და კირის ხსნარით არის ამოვსებული. საპირე წყობის ქვები კედელში 15-20 სმ-ს სიღრმეზე სხედან. ალაგ-ალაგ გვხვდება კედლის გარდიგარდმო დადებული გრძელი ქვები, რომლებიც ფასადზე ვიწრო წახნაგით გამოდის. კუთხეებზე ქვები უფრო უკეთაა გათლილი, მაგრამ არა სუფთად. შემორჩენილი კამარები ამოყვანილია დუღაბით (ქარგილებზე), თაღები – ზოგი დუღაბით, ზოგიც აგურით. ერთი-ორგან აგურის თაღებში შერეულია აგურის ზომაზე დატეხილი ქვაც.
ეკლესია გეგმით წაგრძელებულ მართკუთხედს წარმოადგენს. შუაში იდგა ოთხი ბურჯი, რომლებსაც ეფუძნებოდა გუმბათი (ახლა ბურჯების დასავლეთ წყვილი დანგრეულია). ცენტრალურ კვადრატს ერთვის ოთხი მკლავი, ამათგან აღმოსავლეთისა ბოლოვდება საკურთხევლის აფსიდით. მის ორსავ მხარეს მოწყობილია დამხმარე სათავსები. სინკოთი შედარებით რთულადაა აგებული. შუა ბირთვის (მას შეადგენს ცენტრალური კვადრატი აღმოსავლეთისა და დასავლეთის მკლავებთან ერთად) ირგვლივ შენობა ორ სართულად არის გაყოფილი. მეორე სართულზე იქმნება ვრცელი სამმხრივი პატრონიკე, სამივე მხრიდან თაღებით გახსნილი შუა სივრცისაკენ. პატრონიკეს გრძივი ფრთები ხუთ-ხუთი მონაკვეთისგან შედგება, ამათგან შუა მონაკვეთები, რომლებიც გუმბათქვეშა კვადრატს შეესაბამება, სხვებზე განიერია და შესამჩნევად მაღალი. განსხვავებით დანარჩენი მონაკვეთებისაგან, რომელთაც ჯვაროვანი კამარები ხურავს, შუა მონაკვეთები ცილინდრული კამარებით არის გადახურული განივ (სამხრეთ-ჩრდილოეთი) ღერძზე. ამის წყალობით გარედან ისინი აღმოსავლეთისა და დასავლეთის მკლავებთან ერთად ქმნიან „ჩახაზული ჯვრის“ ტიპის შენობისათვის დამახასიათებელ მოცულობას მასათა საფეხუროვანი განაწილებით.
გუმბათის არქიტექტურის შესახებ რაიმეს თქმა შეუძლებელია – ის უკვე ნ. მარის მოგზაურობის დროს მთლიანად განადგურებული იყო. გადახურვის ნანგრევებში არის გუმბათქვეშა კვადრატის კუთხის ფრაგმენტი, რომელზეც შემორჩენილია დუღაბით ამოყვანილი გარდამავალი კონსტრუქციის მცირე ნაწილი – აფრის სფერულად შეზნექილი სიბრტყე. ეს ფრაგმენტი მოწმობს, რომ შენობაში ან წმინდა აფრული სისტემა იყო, ან აფრა-ტრომპული. პატრონიკეს ქვეშ გვერდითა ნაწილებს ერთიანი გრძივი ცილინდრული კამარები ხურავს. პატრონიკეს დასავლეთ მონაკვეთის ქვემოთ არის თავისებური ნართექსი, რომელიც ძირითად სივრცეს ერთი ფართო თაღოვანი გასასვლელით უკავშირდება.
მთავარი შესასვლელები ეკლესიას ჰქონდა სამხრეთიდან (ეს კარი ახლაც ჩანს) და, როგორც ჩანს, დასავლეთიდან (ეს კედელი ახლა მთლიანად დანგრეულია). კიდევ ორი დამატებით პატარა კარი არის ჩრდილოეთ კედელში.
სინკოთის ეკლესიის რთული, მრავალწევრი სტრუქტურა თავისი ხასიათით გარდამავალი ხანის, მეტად კი IX საუკუნის არქიტექტურას უკავშირდება. თლილი ქვის გამოუყენებლობა კუთხეებსა და მრუდხაზოვან კონსტრუქციებზე ასევე მიგვითითებს X საუკუნის წინა ხანაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ტაო-კლარჯეთში
მატოინსი
მატოინსი (Matões) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 015 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.69 კმ²-ზე. ფართობი 1 976 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვირაკოს რაიონი
ვირაკოს რაიონი (Distrito de Viraco) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კასტილიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.215 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1.956 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 141 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კასტილიის პროვინციის რაიონები
ლომის თემი
ლომის თემი (Община Лом) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის მონტანის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 29 751 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 323.88 კმ²-ს. მოიცავს 10 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონტანის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
კოშიცე I-ის რაიონი
კოშიცე I-ის რაიონი (Okres Košice I) — ქალაქ კოშიცეს საქალაქო რაიონი. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში, სლოვაკეთში. რაიონის ფართობი — 86 კმ², მოსახლეობა — 68 262 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს ქალაქ კოშიცეს ნაწილს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოშიცეს მხარის რაიონები
Uncut (ჟურნალი)
Uncut (აგრეთვე ცნობილი როგორც UNCUT) — ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალი, რომელიც ლონდონში გამოიცემა. მისი ძირითადი თემაა მუსიკა, თუმცა ჟურნალი მიმოიხილავს როგორც ფილმებს, ასევე წიგნებს. ჟურნალს აქვს სპეციალური დამატება Uncut Legends, რომლის ესა თუ ის გამოცემა მთლიანად ეძღვნება ერთ შემსრულებელს.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული მუსიკალური ჟურნალები კატეგორია:1997 წელს დაარსებული ჟურნალები
პარნარამა
პარნარამა (Parnarama) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 34 586 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.06 კმ²-ზე. ფართობი 3 439 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Use Your Illusion II
სინგლით "You Could Be Mine" Use Your Illusion II წინამორბედზე უფრო პოპულარული აღმოჩნდა, გაიყიდა რა გამოცემის კვირაში 770.000 ასლის ოდენობით და მოხვდა #1 პოზიციაზე Billboard 200-ში (შედარებისთვის - Use Your Illusion I გაიყიდა 685,000 ასლის ოდენობით. RIAA-მ ორივე ალბომს 7 გზის პლატინის სტატუსი მიანიჭა. ბრიტანეთის ჩარტში ალბომი #1 პოზიციაზე ერთი კვირის განმავლობაში იმყოფებოდა. ეს არის ჯგუფის უკანასკნელი ალბომი, რომლის ჩაწერაში იზი სტრედლინი მონაწილეობდა.
სქოლიო
კატეგორია:1991 წლის ალბომები კატეგორია:Guns N' Roses-ის ალბომები კატეგორია:Geffen Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მაიკ კლინკის პროდიუსერობით
ღაზნის პროვინცია
ღაზნის პროვინცია (პუშტუ غزني‎‎, დარი غزنی Ġazni) — ავღანეთის ერთ-ერთი ცენტრალური პროვინცია. მისი ფართობია — 22 915 კმ². მოსახლეობა — 1 092 000 ადამიანი (2007 წლის მონაცემებით). პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ღაზნი, რომლის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 141 000 ადამიანს. პროვინცია იყოფა 18 ოლქად.
ადმინისტრაციული რაიონები
ღაზნის ადმინისტრაციული რაიონებია
ისტორია
1979-1989 წ.წ. ავღანეთის ომის დროს ღაზნის პროვინციაში დისლოცირებული იყო საბჭოთა შეიარაღებული ძალების მოტომსროლელი პოლკის 191-ე დანაყოფი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ავღანეთის პროვინციები
ნიკოლაი ბერდიაევი
ნიკოლაი ბერდიაევი (დ. 18 მარტი, 1874 – გ. 24 მარტი, 1948) — რუსი რელიგიური და პოლიტიკური ფილოსოფოსი. ქრისტიანული ეგზისტენციალიზმის წარმომადგენელი. ის ხაზს უსვამდა ადამიანის თავისუფლებისა და პიროვნების ეგზისტენციალურ სულიერ მნიშვნელობას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:რუსი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის რუსი ფილოსოფოსები კატეგორია:რუსი მემუარისტები
სან-ჟუან-დუ-სოტერი
სან-ჟუან-დუ-სოტერი (São João do Soter) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშიასის შემადგენლობაში.
კოშიცე II-ის რაიონი
კოშიცე II-ის რაიონი (Okres Košice II) — ქალაქ კოშიცეს საქალაქო რაიონი. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში, სლოვაკეთში. რაიონის ფართობი — 80 კმ², მოსახლეობა — 79 850 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს ქალაქ კოშიცეს ნაწილს.
სან-ჟუან-დუ-სოტერი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 238 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.99 კმ²-ზე. ფართობი 1 438 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
კოშიცე II-ის რაიონი
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოშიცეს მხარის რაიონები
მედკოვეცის თემი
მედკოვეცის თემი (Община Медковец) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის მონტანის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 4 030 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 191.09 კმ²-ს. მოიცავს 5 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი მედკოვეცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონტანის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
სისხლიანი კვირა (1905)
300px|მინიატიურა|9 იანვრის დილა ნარვის კარიბჭესთან. გრავიურა სისხლიანი კვირა, წითელი კვირა — პეტერბურგის მუშათა მშვიდობიანი აქციის დარბევა 1905 წლის 9 (22) იანვარს ზამთრის სასახლესთან. აქცია მოამზადა ლეგალურმა ორგანიზაციამ სანქტ-პეტერბურგის ფაბრიკა-ქარხნების რუს მუშათა კრებამ, რომელსაც სათავეში მღვდელი გიორგი გაპონი ედგა. მუშათა გამოსვლის მიზეზი გახდა მარცხით დასრულებული გაფიცვა, რომელიც 3 იანვარს დაიწყო პუტილოვის ქარხანაში და მოიცვა პეტერბურგის მთელი ფაბრიკა და ქარხნები.
9 იანვარს მუშები ზამთრის სასახლისკენ გაემართნენ. მეფის მთავრობამ 140 000 კაციანი მანიფესტაცია შეიარაღებული ძალით დაშალა. სისხლიანი კვირით დაიწყო რუსეთის პირველი რევოლუცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ისტორია კატეგორია:რუსეთის რევოლუცია (1905)
აბრუსენა
აბრუსენა (Abrucena) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ლოს-ფილაბრეს-ტაბერნასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 83 კმ². მოსახლეობა — 1183 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალმერიის მუნიციპალიტეტები
დარაჯები (მოძრავი კომიქსი)
დარაჯები: მოძრავი კომიქსი (Watchmen: Motion Comic) — 2008 წლის ამერიკული ანიმაციური მოკლემეტრაჟიანი ფილმების სერია, რომელიც წარმოადგენს ინტერნეტ და სატელევიზიო ფორმატის მოძრავ კომიქსებს, თავის მხრივ დაფუძნებულს კომიქსების სერიაზე დარაჯები. მისი ავტორები არიან ალან მური (ტექსტი) და დეივ გიბონსი (ილუსტრაციები). სერია შედგება 25–30-წუთიანი სეგმენტებისგან. თითოეული ეფუძნება და სათაურში იყენებს წიგნის ორიგინალური თავების სათაურებს. როგორც მამრობითი, ასევე მდედრობითი სქესის პერსონაჟებს ახმოვანებს მსახიობი ტომ შტეხშულტე. . სერია გამოვიდა DVD-ზე  2009 წლის მარტში, ფილმის დარაჯები გამოსვლასთან ერთად.
სიუჟეტი
1985 წლის ოქტომბერში, საბჭოთა კავშირის ავღანეთში ომის პერიოდში, ბირთვული ომის წინა პერიოდში, დეპრესიაში ჩავარდნილი რორშახი, ერთ-ერთი კანონგარეშე გამოცხადებული სუპერგმირი, იწყებს ყოფილი შენიღბული სუპერგმირების მკვლელობების გამოძებას.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ფილმები ალტერნატიულ ისტორიაზე კატეგორია:DC Comics-ის ანიმაციური მოკლემეტრაჟიანი ფილმები კატეგორია:დარაჯები კატეგორია:სუპერგმირული ფილმები კატეგორია:ფილმები ვიეტნამის ომზე
აზამ ალი
აზამ ალი (დ. 3 ოქტომბერი, 1970, თეირანი) — ირანული წარმოშობის ამერიკელი მუსიკოსი, ვოკალისტი.
ბიოგრაფია
აზამ ალი დაიბადა ირანის დედაქალაქ თეირანში. ისლამური რევოლუციის შემდეგ მისმა ოჯახმა დატოვა სამშობლო და ინდოეთში დასახლდა, სადაც იზრდებოდა აზამიც. 1985 წელს დედასთან ერთად მიემგზავრება ანჯელესში, სადაც სხვადასხვა აღმოსავლურ მუსიკალურ ინსტრუმენტებზე იწყებს დაკვრას.
90-იანებში ქმნის ვოკალურ პროექტს სახელად Vas, ხოლო შემდგომში ხდება ბენდ Niyaz-ის ვოკალისტი. განსაკუთრებით ცნობილია ვოკალური დიაპაზონით, ასევე იმით, რომ მღერის სუფიურ და ეთნიკურ მუსიკას აბსოლუტურად განსხვავებულ ჟანრში.
ასრულებს სიმღერებს სპარსულად, თალიშურად, თურქულად, აზერბაიჯანულად, ქურთულად, არაბულად, სერბო-ხორვატულად, ურდუზე და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული თეირანში კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:კანადელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი
მიუნხენის შეთანხმება
მინი|ჩემბერლენი მიუნხენიდან დაბრუნების შემდეგ. მიუნხენის 1938 წლის შეთანხმება (საბჭოთა ისტორიოგრაფიაში — მიუნხენის შეთქმულება; ჩეხ. Mnichovská dohoda; სლოვაკ. Mníchovská dohoda; ინგ. Munich Agreement; გერ. Münchner Abkommen; ფრ. Accords de Munich; იტალ. Accordi di Monaco) — მიუნხენში 1938 წლის 29 სექტემბერს შედგენილი შეთანხმება. ხელი მოაწერეს იმავე წლის 30 სექტემბერს დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის ნევილ ჩემბერლენის, საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრის ედუარდ დალადიეს, გერმანიის რაიხსკანცლერის ადოლფ ჰიტლერისა და იტალიის პრემიერ-მინისტრის, ბენიტო მუსოლინის მიერ. შეთანხმება ეხებოდა ჩეხოსლოვაკიის მიერ გერმანიისთვის სუდეტის ოლქის გადაცემას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხოსლოვაკიის ისტორია კატეგორია:მესამე რაიხი
გონდაური
საკუთარი სახელი გონდაური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ფულკი (იერუსალიმი)
ფულკი (Fulco, Foulque ან Foulques;  ფულკ V ანჟუელი (Foulques V d'Anjou), ასევე ცნობილია როგორც ფულკ უმცროსი  დ. 1092 — გ. 13 ნოემბერი,  1143) — ანჟუს გრაფი 1109–1129 წლებში და იერუსალიმის მეფე 1131–1143. მისი მეფობის დროს იერუსალიმის სამეფომ მიაღწია თავის მაქსიმალურ საზღვრებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:იერუსალიმის მეფეები კატეგორია:ანჟუს გრაფები კატეგორია:დაბადებული 1092 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1143
კოშიცე III-ის რაიონი
კოშიცე III-ის რაიონი (Okres Košice III) — ქალაქ კოშიცეს საქალაქო რაიონი. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში, სლოვაკეთში. რაიონის ფართობი — 17 კმ², მოსახლეობა — 30 745 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს ქალაქ კოშიცეს ნაწილს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოშიცეს მხარის რაიონები
ტიმონი (მარანიანი)
ტიმონი (Timon) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაშიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 155 460 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 89.18 კმ²-ზე. ფართობი 1 743 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
კახოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)
კახოვსკაია (Каховская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კახოვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1969 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
მერჰოტეპრე ინი
მერჰოტეპრე ინი (ასევე ინი I) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1677 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1675 წელს. მერჰოტეპრე შესაძლოა წინამორბედი ფარაონის მერნოფერა აიბისა და დედოფალ ინენის ვაჟი იყო. ტურინის სიის მიხედვით მერჰოტეპრემ 2 წელი, 3 ან 4 თვე და 9 დღე იმეფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეცამეტე დინასტიის ფარაონები
მერნოფერა აიბი
მერნოფერა აიბი (ასევე აია, ეიე, იეი) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. დაზუსტებით უცნობია თუ რომელ წლებში მეფობდა მერნოფერა აიბი, არსებობს სამი ვერსია. თუმცა ცნობილია, რომ მერნოფერამ 23 წელი, 8 თვე და 18 დღე იმეფა, მეცამეტე დინასტიის წარმომადგენელთა შორის მან ყველაზე ხანგრძლივად იმეფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეცამეტე დინასტიის ფარაონები
ჰაჯიქენდი (გოიგოლი)
ჰაჯიქენდი (Hacıkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიგოლის რაიონის სოფლები
კოშიცე IV-ის რაიონი
კოშიცე IV-ის რაიონი (Okres Košice IV) — ქალაქ კოშიცეს საქალაქო რაიონი. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში, სლოვაკეთში. რაიონის ფართობი — 60 კმ², მოსახლეობა — 57 236 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს ქალაქ კოშიცეს ნაწილს.
ადრა (ესპანეთი)
ადრა (Adra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის პონიენტე-ალმერიენსეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 90 კმ². მოსახლეობა — 25 412 კაცი (2020 წ.).
კოშიცე IV-ის რაიონი
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოშიცეს მხარის რაიონები
დავით გონდაური (პედაგოგი)
დავით ბაქარის ძე გონდაური (დ. 23 იანვარი, 1921, თბილისი — გ. 9 მარტი, 2002, იქვე) — ქართველი მათემატიკოსი, პედაგოგი. საქართველოს სახალხო მასწავლებელი (1990).
ბიოგრაფია
1937–1941 წლებში სწავლობდა თსუ-ის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1941 წლიდან მუშაობდა მათემატიკის მასწავლებლად სკოლაში, რომელსაც იმხანად მე-4 სანიმუშო საშუალო სკოლა ერქვა, შემდეგ იგი გადაკეთდა ჯერ ვაჟთა 24-ე, შემდეგ 77-ე სკოლად, ხოლო 1990 წლიდან — გ. კობახიძის სახ. მე-5 გიმნაზიად. 1970–1990 წლებში ატარებდა ტელეგაკვეთილებს (გადაცემათა რუბრიკები: „მათემატიკა მოსწავლეთათვის“ და „მასწავლებლის საათი“), კითხულობდა ლექციებს მათემატიკასა და მათ. სწავლების მეთოდიკაში. „წლის საუკეთესო მასწავლებლის“ კონკურსებში მრავალგზის გამარჯვების გამო ეს წოდება მუდმივად მიენიჭა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები დ
ბალდუინ III იერუსალიმელი
ბალდუინ III (Baudouin III; დ. 1130 — გ. 10 თებერვალი, 1163 ) — იერუსალიმის მეფე 1143–1163 წლებში. იგი გამეფებისას ჯერ კიდევ ბავშვი იყო და იერუსალიმს დედამისი, მელისენდა მართავდა. სრული ძალაუფლების ხელში ჩაგდების შემდეგ კი, მან ფატიმიდებს წაართვა ასკალონი. ბალდუინმა დაამარცხა ნურ ად-დინ ზენგის არმია სირიაში. იგი უმემკვიდროდ გარდაიცვალა და ტახტზე მისი ძმა, ამალრიკი ავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:იერუსალიმის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1130 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1163 კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი 2017
მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი 2017 — ახალგაზრდა მორაგბეთა რიგით მე–10 მსოფლიო ჩემპიონატი, რომელიც მსოფლიო რაგბის ხელმძღვანელობით იმართება. ჩემპიონატში მონაწილეობა 12-მა ნაკრებმა მიიღო. ჩემპიონატს უმასპინძლა საქართველომ, ხოლო მატჩები 31 მაისიდან 18 ივნისის ჩათვლით თბილისსა და ქუთაისში გაიმართა.
ჯგუფი A
!width="200"|ნაკრები !width="20"|თ !width="20"|მ !width="20"|ფ !width="20"|წ !width="20"|გატ !width="20"|გაშ !width="32"|+/− !width="20"|ლ !width="20"|ბქ !width="20"|ქ
ჯგუფი B
!width="200"|ნაკრები !width="20"|თ !width="20"|მ !width="20"|ფ !width="20"|წ !width="20"|გატ !width="20"|გაშ !width="32"|+/− !width="20"|ლ !width="20"|ბქ !width="20"|ქ
ჯგუფი C
!width="200"|ნაკრები !width="20"|თ !width="20"|მ !width="20"|ფ !width="20"|წ !width="20"|გატ !width="20"|გაშ !width="32"|+/− !width="20"|ლ !width="20"|ბქ !width="20"|ქ
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი
ამალრიკ I იერუსალიმელი
ამალრიკ I ან ამორი I (Amalricus, Amaury; დ. 1136 — გ. 11 ივლისი, 1174) — იერუსალიმის მეფე 1163–1174 და იაფის და ასკალონის გრაფი 1151–1174 წლებში. იგი იყო ფულკის და მელისენდას მეორე ვაჟი. იერუსალიმის ტახტი მან მისი უფროსი ძმისგან — ბალდუინ III-სგან მიიღო. მან მჭიდრო კავშირები დაამყარა ბიზანტიის იმპერიასთან და ორჯერ უშედეგოდ შეიჭრა ეგვიპტეში.
სუზან ჰეფუნა
სუზან ჰეფუნა (سوزان هافونا; დ. 1962, გერმანია) — გერმანელ-ეგვიპტელი მხატვარი, ფოტოგრაფი, მოქანდაკე და მემონტაჟე.
ბიოგრაფია
სუზან ჰეფუნა დაიბადა 1962 წელს, ეგვიპტეში, ეგვიპტელი მამის და გერმანელი დედის ოჯახში. ცხოვრების რვა წელი ეგვიპტეში გაატარა, ხოლო მოგვიანებით, გრაცში, ავსტრიაში გადავიდა. 1992 წელს, მან გერმანიაში, ფრანკფურტის სახვითი ხელოვნების აკადემიაში ასპირანტურის დიპლომი მოიპოვა.
ურბანული გამოსახულებებით და ორივე ქვეყნის ტრადიციების შერწყმულად გამოყენებით, ჰეფუნას ნამუშევრებში მკვეთრადაა გამოხატული მისი ეგვიპტური და გერმანული წარმოშობა.
სუზან ჰეფუნას ნამუშევრები ძირითადად ინდური მელნით და აკვარელითაა შესრულებული, ხოლო მათ ძირითად თემას ხის ან ქვის გისოსებით დამზადებული ტრადიციული ეგვიპტური არქიტექტურის მახასიათებლების მქონე სტრუქტურები წარმოადგენს.
2008 წელს, მას ჰქონდა საკუთარი ნამუშევრების სოლო გამოფენა სერპენტაინის გალერეაში. 2009 წელს, მისი 300-მდე ნამუშევარი ვენეციის 53-ე ბიენალეზე იყო გამოფენილი.
გამოფენები
სუზან ჰეფუნას ნამუშევრები გამოფენილი იყო ნიუ-იორკის მიმდინარე ხელოვნების ახალი მუზეუმში წარმოდგენილ გამოფენაზე, სახელწოდებით — „აქ და სხვაგან“ (2014), კაიროში, ლონდონში და ვენაში.
ჯილდოები
1998 წელს, ჰეფუნა კაიროს ბიენალეზე საერთაშორისო ჯილდოთი დაჯილდოვდა, ხოლო 2013 წელს — პარიზში, თანამედროვე ხელოვნების პრიზი მოიპოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:გერმანელი მხატვრები კატეგორია:ეგვიპტელი მხატვრები
მონტანის თემი
მონტანის თემი (Община Монтана) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის მონტანის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 54 537 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 675.72 კმ²-ს. მოიცავს 24 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბულგარეთი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონტანის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
მიხეილ გონიკიშვილი
მიხეილ გიორგის ძე გონიკიშვილი (დ. 28 დეკემბერი, 1924, სოფ. ზეკოტა, ახლანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტი — გ. 16 იანვარი, 2020) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1985), პროფესორი (1999).