cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რეიჰანე ჯაბარი
პატიმრობა და სასამართლო პროცესი
დაპატიმრების შემდგომ ორი თვის განმავლობაში ჯაბარი იყო იზოლირებულ ტყვეობაში, სადაც მას არ ჰქონდა საშუალება დაკავშირებოდა ოჯახს და არც ადვოკატს. 2009 წელს თეირანის სასამართლომ ბრალდებულის წინააღმდეგ სიკვდილით დასჯის გადაწყვეტილება გამოიტანა. „ამნისტი ინთერნეიშენალის“ თანახმად, მართალია ჯაბარმა აღიარა, რომ მან ჩაარტყა დანა გარდაცვლილს, თუმცა ამტკიცებდა, რომ სახლში, სადაც მკვლელობა მოხდა, კიდევ იმყოფებოდა ვიღაც და სწორედ მან მოკლა სარბანდი.
კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
სლობოზია-მედვეჟა
სლობოზია-მედვეჟა (Slobozia-Medveja) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 208 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 160 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიჩენის რაიონის სოფლები
ეპისტოლე დიოგნეტეს მიმართ
ეპისტოლე დიოგენეტოსის მიმართ (Πρὸς Διόγνητον Ἐπιστολή) არის ქრისტიანული აპოლოგეტიკის ნიმუში. იგი მიმართულია ქრისტიანობის განმაქიქებლებისაკენ. არ არის ცნობილი არც წერილის ავტორი და არც მისი ადრესატი. ტექსტის ენობრივი და სხვა ტექსტუალური მონაცემების საფუძველზე მეცნიერები მას ათარიღებენ ახ. წ. 130 წლიდან II საუკუნის ბოლომდე. ამით ეპისტოლე აპოლოგეტური ლიტერატურის ერთ-ერთ ყველაზე ადრეულ ნიმუშად შეგვიძლია მივიჩნიოთ.
სქოლიო
კატეგორია:ქრისტიანობა
ურდაკსი
ურდაკსი (Urdax; Urdazubi) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ბასტანის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 356 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
კელპი
კელპი — შოტლანდიურ მითოლოგიაში წყლის სული და დემონი რომელიც სახლობს შოტლანდიის ტბებსა თუ მდინარეებში. ზოგადად მიჩნეულია რომ მას ცხენის ფორმა აქვს მაგრამ შეუძლია ადამიანის სხეულის ფორმის მიღებაც.
სქოლიო
კატეგორია:მითური არსებები
ლიუდმილა გრიციკი
ლიუდმილა ვასილის ასული გრიციკი (Людмила Василівна Грицик; დ. 19 მარტი, 1946, ქ. ანდრუსოვკა, ჟიტომირის ოლქი, უკრაინა) — უკრაინელი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი, ქართველოლოგი; ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1992), პროფესორი (1994).
ავტორია ნაშრომებისა: „გრიგოლ აბაშიძის შემოქმედება“ (1975), „ნოდარ დუმბაძე და მისი გმირები“ (1977), "ირაკლი აბაშიძე" (1979), „ნოდარ დუმბაძის პროზა“ (1983) და სხვ. თარგმნა გურამ ფანჯიკიძის „მეშვიდე ცა“ (1972), ლადო მრელაშვილის „იყალთოელი ბიჭები“ (1975), ნოდარ წულეისკირის „თუთარჩელა“ (1977), ხალხური ზღაპარი „მზის ასული“ (1977) და სხვ. მიღებული აქვს უკრაინის და საქართველოს ლიტერატურული და სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის, საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი (1979), ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი (1993), ღირსების ორდენი (2006), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორის წოდება (2013).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:უკრაინელი ფილოლოგები კატეგორია:ქართველოლოგები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
შარანის ნაჰია
შარანი (არაბ. ناحية شران‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით შარანი პროვინციაში დაახლოებით 13 632 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 305,18 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
𐕓
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
ვრანგელის მთები
ვრანგელის მთები (Wrangell Mountains) — ვულკანური მთის მასივი ალასკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. აღმოსავლეთით ებჯინება წმინდა ილიას მთებს. გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ 150 კმ-ზე, სიგანე 80 კმ. ზოგიერთი მწვერვალი მოქმედი ვულკანია, მათ შორის ყველაზე მაღალია სანფორდი (4949 მ). აღსანიშნავია აგრეთვე მწვერვალები ბლექბერნი (4918 მ) და ვრანგელი (4268 მ). ჩრდილოეთ კალთაზე თოვლის ხაზის საზღვარი 1650-1800 მ-ზე გადის, ხოლო სამხრეთ კალთაზე — 1950-2100 მ-ზე. გამყინვარების საერთო ფართობია 8300 კმ². დიდი მყინვარია ნაბესნა, რომლის სიგრძეა 87 კმ. ზოგიერთი მყინვარი ეშვება 500-700 მ სიმაღლეზე. მასივის ცენტრალურ ნაწილში არის ფირნის ველები, საიდანაც სათავეს იღებს მყინვარები. გაბატონებულია მთის ტუნდრა. სახელი ეწოდა რუსი ზღვაოსანის ფერდინანდ ვრანგელის პატივსაცემად. არის ვრანგელ-წმინდა ელიას ეროვნული პარკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქედები
იბადულა
იბადულა (İbadulla) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 365 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
ოქსანა ბოტურჩუკი
ოქსანა ბოტურჩუკი (Ботурчу́к Окса́на Олекса́ндрівна დ. 12 სექტემბერი, 1984) — უკრაინელი მძლეოსანი, უკრაინის დამსახურებული სპორტის ოსტატი, 2008 წლის პარაოლიმპიური ჩემპიონი; 2008, 2012 და 2016 წლების ზაფხულის პარაოლიმპიური თამაშების ვერცხლისა და ბრინჯაოს პრიზიორი (ხუთჯერ).
ბიოგრაფია
დაიბადა ნიკოპოლში, სპორტულ ოჯახში. მამა — სსრკ სპორტის ოსტატი სამბოში, დედა — სპორტის ოსტატის კანდიდატი მძლეოსნობაში, იყო სპრინტერი. მეუღლე — სერგეი ბალაბანიც სპორტსმენია (სამბო და ძიუდო).
დაამთავრა დნიპროს უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი.
ოქსანა დედამ თავის მწვრთნელთან ადრევე მიიყვანა. გოგონა თავისუფალ დროს სიამოვნებით უთმობდა სპორტს და ოცნებობდა წარმატებულ სპორტულ კარიერაზე — ამისათვის მას ყველა წინაპირობა ჰქონდა. თანდათან სპორტი მისთვის ცხოვრების აზრი გახდა. მაგრამ უბედურმა შემთხვევამ სამუდამოდ შეცვალა მისი ბედი. ბოტურჩუკების ოჯახს ბებიისგან ნიკოპოლში დაბრუნებისას, ნემიროვის მახლობლად ავტოავარია მოუვიდა. ყველაზე მეტად ოქსანა დაშავდა. ინციდენტამდე მას მხედველობის პრობლემები ჰქონდა, მაგრამ ავარიის შემდეგ სპორტსმენის მდგომარეობა გაუარესდა: იყო მხედველობის მოკლევადიანი სრული დაკარგვა. ოჯახი რეანიმაციულ განყოფილებაში გადაიყვანეს. მკურნალობის შემდეგ ოქსანას მხედველობა ნაწილობრივ აღუდგა. ახლობლების მხარდაჭერით, რომლებმაც არ მისცეს დანებების საშუალება, ოქსანამ დაიწყო ვარჯიში, როგორც კი ექიმებმა ფიზიკური დატვირთვის ნება დართეს. თანდათან აღიდგინა ძალები და მიეცა პერსპექტივა ევარჯიშა დნიპროს საუკეთესო მწვრთნელთან — ვიტალი სოროჩანთან. ისევ დედის დახმარებით მოახერხა ისეთ მწვრთნელთან მოხვედრა, რომელსაც მძლეოსნების არაერთი თაობა ჰყავდა გამოზრდილი. როცა სოროჩანს პარაოლიმპიური გუნდის მწვრთნელობა შესთავაზეს, მან ოქსანაც მიიწვია თავის გუნდში. ოქსანამ არაერთი საერთაშორისო ტურნირი მოიგო მხედველობადაქვეითებული სპორტსმენების კატეგორიაში და ის ქვეყნის ნაკრებში შეიყვანეს.
„მე ვხედავ ხაზებს — ეს ნიშნავს, რომ შემიძლია ვირბინო მათ შორის“ — ამბობს ოქსანა.
სპორტული კარიერა
პირველი გამარჯვება სპორტსმენმა 2006 წელს მოიპოვა, როცა ახალგაზრდა მძლეოსანმა მოიგო ზამთრის მსოფლიო ჩემპიონატი 60 მეტრიან დისტანციაზე სირბილში, სიგრძეზე ხტომასა და 400 მეტრიან დისტანციაზე სირბილში. იმავე წელს მან რამდენიმე ოქროს მედალი აიღო მსოფლიოს საზაფხულო პირველობაზე. 2007 წელს რამდენიმე მოგება მოიპოვა მსოფლიოს თასზე და დაამყარა რამდენიმე მსოფლიო რეკორდი. ოქსანა ბოტურჩუკი საყოველთაოდ გახდა ცნობილი 2008 წლის პეკინის ზაფხულის პარაოლიმპიური თამაშების შედეგებით, სადაც უკრაინამ მოიპოვა 1 ოქროს (100 მეტრიან დისტანციაზე) და 2 ვერცხლის მედალი.
2019 წლის პარაოლიმპიადა
2019 წლის 7-დან 15 ნოემბრის ჩათვლით, დუბაიში (არაბთა გაერთიანებული საამიროები) გამართულ პარაოლიმპიურ მსოფლიო ჩემპიონატზე მძლეოსნობაში 2 ჯილდოს მფლობელი გახდა: 9 ნოემბერს ვერცხლის მედალი მოიპოვა 400 მეტრზე სირბილში (კატეგორია T12), ხოლო 12 ნოემბერს — ბრინჯაოს მედალი 200 მეტრზე სირბილში (კატეგორია T12).
2020 წლის პარაოლიმპიადა
2020 წლის ტოკიოს ზაფხულის პარაოლიმპიურ თამაშებზე, 2021 წლის 31 აგვისტოს, ოქსანამ ვერცხლი მოიპოვა 400 მეტრიან დისტანციაზე სირბილში (T12 კლასი). 2 სექტემბერს მოიპოვა ბრინჯაო 100 მეტრიან დისტანციაზე, 4 სექტემბერს კი — ვერცხლი 200 მეტრიან ესტაფეტაზე.
Საინტერესო ფაქტები
2021 წლის 22 ივლისს გამოვიდა მხატვრული ფილმი „პულსი“, რომელიც ეძღვნება ოქსანა ბოტურჩუკის ისტორიას. ოქსანას როლს მსახიობი ნატალია ბაბენკო ასრულებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:უკრაინელი მძლეოსნები კატეგორია:ნიკოპოლში დაბადებულები კატეგორია:უკრაინის დამსახურებული სპორტის ოსტატები კატეგორია:უკრაინელი ქალები
გაბრიელ კოლესნიკოვი
ბიოგრაფია
გაბრიელ კოლესნიკოვი 1907 წლის 11 ივნისს ქალაქ სამარაში დაიბადა. 1917 წლიდან გიმნაზიის ორი კლასის დასრულების შემდეგ ტელეგრამის დამტარებლად მუშაობდა. სამსახური დიდ დროს არ მოითხოვდა, ამიტომ სწავლისათვის საკმარისი დროც რჩებოდა.
1922 წელს შრომის ბირჟისათვის მიმართვის შემდეგ, გაბრიელ კოლესნიკოვმა მდინარის ყურეში დაიწყო მუშაობა, პარალელურად კი სწავლას აგრძელებდა. სამარელმა ახალგაზრდებმა, რომელთა შორის იყო კოლესნიკოვიც, თავად ააშენეს ფაბრიკა-ქარხნული სკოლა, აღადგინეს რა ომის დროს დანგრეული შენობა, დაამონტაჟეს დაზგები და ჩარხები. 1925 წელს გაბრიელ კოლესნიკოვმა ამ სასწავლებლო დაწესებულების დამთავრების შემდეგ თბომავალი მანქანების ზეინკლის სპეციალობა მიიღო. თუმცა სპეციალობით მუშაობა არ გამოუვიდა, რადგან ის კომკავშირულ სამუშაოზე გაუშვეს სამარის გუბერნიის ნიკოლაევსკის მაზრაში. ახალ სამსახურში ის იყო კომკავშირული ორგანიზაციის მდივანი სოფელ ივანოვკასა და ბოლშაია-გლუშიცაში. ამ ადგილებში, რომლებიც დაკავშირებულია ისეთ სახელებთან, როგორებიცაა დივიზიის მეთაური ვასილი ჩაპაევი და მწერალი ფურმანოვი, მომავალი მწერალი ეცნობოდა სოფელს, რომლის მიმართ ინტერესი მას კიდევ დიდხანს დარჩა.
სოფელში ის დაკავებული იყო თვითგანათლებით. 1928 წელს ჩააბარა პლეხანოვის სახელობის მოსკოვის სახალხო მეურნეობის ინსტიტუტში. ინსტიტუტის ერთ-ერთი განყოფილება თავის დროზე ი. გუბკინის სახელობის ნავთობის ინსტიტუტის ეკონომიკის ფაკულტეტად გადაკეთდა. გაბრიელ კოლესნიკოვმა ეს ფაკულტეტი 1933 წელს დაამთავრა. 1935 წელს დააპატიმრეს და მიუხედავად პროგრესირებადი ტუბერკულოზისა ის პატიმრობაში იმყოფებოდა. გასამართლებული იყო „დივერსიისა და მავნებლობის გზით საბჭოთა ხელისუფლების დამხობის მცდელობისათვის“ და „კონტრრევოლუციურ ორგანიზაციასთან თანამშრომლობისთვის“ (რსფსრ-ის სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლის, მე-7, მე-8 და მე-11 პუნქტები). პატიმრობაში 17 წელი იმყოფებოდა, საიდანაც დაახლოებით ათი წელი (1939—1948) კოლიმის ბანაკში გაატარა. იქ მრავალი წელი ცხოვრობდა და მუშაობდა. 1955 წელს მისი რეაბილიტაცია განხორციელდა.
1965 წლის 1 ნოემბერს, გაბრიელ კოლესნიკოვმა „ლიტერატურული გაზეთის“ რედაქტორ ალექსანდრე ჩაკოვსკის პასტერნაკის დასაცავად ღია წერილი მიწერა.
სიცოცხლის ბოლო პერიოდში ცხოვრობდა და მუშაობდა როსტოვის ოლქის სოფელ სალსკსა და ქალაქ როსტოვში.
გარდაიცვალა 1991 წლის 7 იანვარს დონის როსტოვში.
1991 წელს, უკვე მისი გარდაცვალების შემდეგ, გამოვიდა ბოლო წიგნი „უხმო ყვირილი“, რომელშიც შევიდა 50-იან 60-იან წლებში გამოუცემელი ნამუშევრები „პროკურორ გრომობოევის საქმე“, „Лихолетье“, ლექსები „Немые крики“, „კრასნოდოლინსკის ნარკვევები“ და დაუსრულებელი „Октябрьский повесть“-ის თავები.
შრომები
გამოცემულია მწერლის შემდეგი ნაწარმოებები:
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მწერლები
მარიკიტა (ტოლიმა)
მარიკიტა (Mariquita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 462 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 290 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
თადიფის ნაჰია
თადიფი (არაბ. ناحية تادف‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თადიფი პროვინციაში დაახლოებით 41 951 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 321,24 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ამერიკელები (2013 წლის სერიალი)
ამერიკელები (The Americans) — ამერიკული სატელევიზიო სერიალი, რომლის შემქმნელია ჯო ვაისბერგი. მოქმედება ვითარდება 1980-იანებში, ცივი ომის პერიოდის ამერიკაში. სერიალი მოგვითხრობს კგბ-ის ორი ოფიცრის, ელიზაბეთ და ფილიპ ჯენინგსების შესახებ, რომელებიც თავს ამერიკელ ცოლ-ქმრად ასაღებენ. მთავარ პერსონაჟებს ასახიერებენ კერი რასელი და მეთიუ რისი. სერიალის პრემიერა გაიმართა 2013 წლის 30 იანვარს ამერიკულ სატელევიზიო არხზე FX.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები
კეტჩუპი
კეტჩუპი — მაგიდის სოუსი. ტრადიციულად, კეტჩუპი შესაძლებელია დამზადდეს და შეიცავდეს სოკოს, ხამანწკებს, მიდიებს, ნიგოზს მაგრამ ჩვენს დროში ტერმინი კეტჩუპი როგორც წესი ნიშნავს, პომიდვრის საწებელს.
𐕔
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
თორმეტი პატრიარქის აღთქმა
მინი| „თორმეტი პატრიარქის აღთქმის“ 1917 წლის გამოცემა. თორმეტი პატრიარქის აღთქმა — აპოკრიფული ლიტერატურის ნიმუში. ითვლება, რომ ეს არის ფსევდოგრაფიული ნაწარმოები. იგი შედის 1666 წელს გამოსულ ოსკანის ბიბლიაში. მსგავსი წერილების ფრაგმენტები აღმოჩენილ იქნა ქუმრანში, მაგრამ მოსაზრებები იყოფა იმის შესახებ, არის თუ არა ეს იგივე ტექსტები.
მიჩნეულია, რომ ტექსტები დაიწერა ებრაულად ან ბერძნულად, ხოლო რა ფორმითაც მათ დღემდე მოაღწიეს საბოლოოდ ფორმირდა ჩვ.წ II საუკუნეში. იგი მე-13 საუკუნეში დასავლურმა სამყარომ ლინკოლნის ეპისკოპოს რობერტ გროსეტესტის მეშვეობით გაიცნო. ნაწარმოების ლათინურენოვანმა თარგმანმა მალევე მოიპოვა პოპულარობა რომის იმპერიაში. რობერტს სჯეროდა, რომ ეს იყო იაკობის თორმეტი ვაჟის მიერ შექმნილი ნაშრომი, რითიც უშუალო კავშირი მყარდებოდა ებრაულ წინასწარმეტყველებასა და ქრისტიანობას შორის. აქედან გამომდინარე, ეპისკოპოსმა რობერტმა ებრაელები თავის დროზე აღთქმის ამ ტექსტების დამალვაში დაადანაშაულა, რამდენადაც მათ არ სურდათ მაცხოვრის ნამდვილი წინასწარმეტყველებების გამოაშკარავება.
სან-ხილი
სან-ხილი (San Gil) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.247 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 42 988 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 286.59 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 150 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Who Are You
Who Are You — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Who-ს მერვე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1978 წლის აგვისტოში. აშშ-ის ჩარტში იგი #2, ხოლო ბრიტანეთში - #6 პოზიციამდე ავიდა. ეს არის ჯგუფის უკანასკნელი ალბომი კით მუნის მონაწილეობით, რომელიც მისი გამოცემიდან ოცი დღის შემდეგ დაიღუპა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - პიტ ტაუნსენდი, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:1978 წლის ალბომები კატეგორია:The Who-ს ალბომები კატეგორია:MCA Records-ის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები გლინ ჯოუნსის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები პიტ ტაუნსენდის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯონ ესტლის პროდიუსერობით
მენაძვია
მენაძვია (Pinicola enucleator) — ფრინველი მთიულასებრთა ოჯახისა.
მისი სხეულის სიგრძეა 20–25 სანტიმეტრი, მასა 40–65 გრამი, ფრთების შლილი 27–35 სანტიმეტრი. ნისკარტი მოკაუჭებული და გაბერილია, კუდი წაგრძელებული და ოდნავ ამოჭრილი, ფეხები მოკლე. მამალი შეფერილია ჟოლოსფერ-ვარდისფრად კვამლა-რუხი ბუნდოვანი ქერცლისებრი ნახატებით; დედალი ჟანგმიწოვან-მოყვითალოა. ხანდახან გამოსცემს ლამაზ ფლეიტისებურ ხმას. გავრცელებულია ევრაზიის ტაიგის ზონაში — სკანდინავიიდან კამჩატკასა და სახალინამდე, და ჩრდილოეთ ამერიკაში — ალასკიდან ლაბრადორამდე. მთებში აგრეთვე ბინადრობს ღვიისა და ქონდარა ფიჭვის რაყებში, სუბალპურ მრუდე ტყეებში. ზამთარში ფართოდ მომთაბარეობენ გუნდებად, ბუდობის ადგილებიდან სამხრეთით საკმაოდ შორს ინაცვლებენ.
იკვებება წიწვოვანი და ფოთლოვანი მცენარეების თესლებით, კენკრით, კვირტებით, კოკრებით; იშვიათად ჭამს მწერებსაც. წყვილები იქმნება ზამთრის და საგაზაფხულო მომთაბარეობის დროს, გამრავლებას ზაფხულში იწყებენ. მასიურ ჯამისებრ ბუდეს ხის ტანთან აშენებენ, მიწიდან 1–4 მეტრზე; მასალად იყენებენ წვრილ ტოტებსა და ხმელ ბალახს. მიმნდობი ხასიათისა და საიამოვნო ხმის გამო პოპულარულია გალიის ფრინველთა მოყვარულებში.
სქოლიო
კატეგორია:მენაძვია
ალტუ-ლონგა
ალტუ-ლონგა (Alto Longá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 170 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მაიორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 646 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.85 კმ²-ზე. ფართობი 1 737 836 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
მელგარი (ტოლიმა)
მელგარი (Melgar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 636 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 290 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
თბილისის შაჰ-ისმაილის მეჩეთი
თბილისის შიიტური მეჩეთი, ცისფერი მეჩეთი — მდებარეობდა ავლაბრის ძველი ხიდის თავში, მეტეხის ტაძრის მოპირდაპირე მხარეს.
ისტორია
VIII საუკუნეში არაბების მიერ თბილისის დაპყრობას ქალაქში მუსულმანური აღმსარებლობის მოსახლეობის დამკვიდრება მოჰყვა. გ. ლობჟანიძე ასე აღწერს:
ქართლში, კერძოდ თბილისში მუსლიმური სამყაროს გავლენას ადასტურებს ზაქარია ჭიჭინაძის ცნობა, რომ: „ყურანი ქართულს ენაზედ უნდა იყოს ნათარგმნი X საუკუნეში და იქნებ, IX საუკუნეში, როცა ქართლსა და კახეთში არავინ იყვნენ მომვლელნი და მფლობელნი ჩვენი სამშობლოსი“. VII-XI საუკუნეებში, თბილისში მაჰმადიანთა 400 წლის ბატონობამ ქალაქის გარეგან სახეზეც მოახდინა გავლენა, რის გამოც იგი ატარებდ არა როგორც ქრისტიანულ, ასევე მუსულმანურ იერს. თბილისი მონაცვლეობით ხან სუნიტი თურქ-ოსმალების ხელში იყო, ხან კი შიიტი ირანელებისა. მუსლიმური დღესასწაულების დროს მეფე დავითი და უფლისწული დემეტრე მიდიოდნენ მეჩეთში, ულოცავდნენ დღესასწაულს და ასაჩუქრებდნენ იქაურ მოსახლეობას. 1153-1154 წლებში ჩამოსული ალ-ფარიკი წერს, რომ: „მეფემ მიაგო მუსლიმებს უდიდესი პატივი... მე ვნახე აბხასთა მეფე დიმიტრი... ერთ პარასკევ დღეს იგი მივიდა ჯამეში, დაჯდა ქვის საჯდომზე ხატიბის პირდაპირ და ფეხი არ მოუცვლია, ვიდრე არ ჩაათავეს ხატიბმა და ხალხმა“. XIII საუკუნეში არაბი გეოგრაფი ზაქარია ალ-ყაზვინი თბილისზე წერდა:
პლატონ იოსელიანის ცნობით, თბილისში ხუთი მეჩეთი ყოფილა. მათგან ორი როსტომ მეფეს აუგია XVII საუკუნეში. XV-XVI საუკუნეებში თბილისში შიიზმი ვრცელდება, რაც ირანისა და ირანული კულტურის გავლენის ქვეშ მყოფი ქვეყნების სიახლოვით იყო განპირობებული. თბილისის მეჩეთებს შორის უდიდესი იყო მტკვრის პირას, მეიდნის სამხრეთით მდგარი შიიტების მეჩეთი, რომელიც გადმოცემით ირანის შაჰმა ისმაილ I-მა 1522-1524 წლებში, მის მიერვე დანგრეული ეკლესიის ადგილზე, ააგო. მოგვიანებით, შაჰ-აბასის შემოსევისას (1606 წ.) მეჩეთი გააფართოეს და მეტად ლამაზი მინარეთით დააგვირგვინეს, რის გამოც მას თბილისის მოსახლეობა „შაჰის მეჩეთსაც“ უწოდებდა. ეს შიიტების მეჩეთი ძველ თბილისში ერთ-ერთი ულამაზესი ნაგებობა იყო. თბილისში ყოველთვის იმართებოდა სხვადასხვა ხალხური და რელიგიური ხასიათის ზეიმები. ერთ–ერთი დღესასწაული, ნოვრუზ ბაირამი ანუ საახალწლო ბაირამი გაზაფხულზე იმართებოდა. იკრიბებოდნენ მეტეხის ხიდთან შაჰ ისმაილის მეჩეთში, სადაც დილის 11 საათზე იწყებოდა ზეიმი, რომლის დამთავრების შემდეგ ამქრის დროშებითა და ნიშნებით, ზურნის თანხლებით მიემართებოდნენ სოლოლაკის უბნისაკენ, სადაც იმყოფებოდა თბილისში სპარსეთის საკონსულო.
შიშველლაყუჩა მოლუსკები
შიშველლაყუჩა მოლუსკები (Nudibranchia) — უხერხემლო ცხოველების ქვერიგი მუცელფეხიანების კლასისა. ზოგიერთი მათგანი ჭიებს წააგავს, ხოლო ზოგი სახეობის შიშველლაყუჩა მოლუსკის სხეული სრულებით გამჭვირვალეა. ნიჟარა და ქტენიდიები არ გააჩნიათ. აქვთ მეორეული ლაყუჩები (გვირგვინისებურადაა განლაგებული უკანა გასავლის ხვრელის ირგვლივ) ან სხვადასხვა ფორმის ზურგის გამონაზარდები. ზოგი სახეობა ლაყუჩებს მოკლებულია და კანის მთელი ზედაპირით სუნთქავს. შიშველლაყუჩა მოლუსკების ქვერიგი აერთიანებს 2300-მდე სახეობას, რომელთა უმრავლესობა მტაცებელია. ბინადრობენ ზღვების სანაპირო ზოლში. ზოგიერთი მათგანი ცურავს კიდეც.
თბილისის შაჰ-ისმაილის მეჩეთი
ისტორია
თბილისელ მაჰმადიანებს ჰქონდათ ბაირამის ორი დღესასწაული – ყურბან-ბაირამი და რამაზან–ბაირამი. ყურბან ბაირამი ოთხი დღე გრძელდებოდა, ხოლო რამაზან ბაირამი სამი დღე. ყურბან ბაირამის დროს იკვლებოდა შესაწირი და ხორცს ქალაქში მცხოვრებ ღარიბ ოჯახებს უგზავნიდნენ. მეჩეთმა 1951 წლის შემოდგომამდე იარსება, იგი დაანგრიეს ქალაქის რეკონსტრუქციასთან დაკავშირებით, თუმცა არსებობს მეორე არაოფიციალური ვერსიაც, რაც მეჩეთის დანგრევის მიზეზი დღესასწაულის „შაჰსეი-ვაჰსეის“ დროს შიიტი მუსლიმების დაღუპვა იყო.
შიშველლაყუჩა მოლუსკები
ლიტერატურა
კატეგორია:შიშველლაყუჩა მოლუსკები
თბილისის შაჰ-ისმაილის მეჩეთი
ისტორია
1953 წელს მეტეხის ხიდთან, მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, მეჩეთის ნანგრევების გაწმენდისას აღმოჩნდა განძი. აქედან 411 მონეტა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში მოხვდა, ორ-ორი ერმიტაჟსა და პუშკინის სახვითი ხელოვნების მუზეუმს გადაეცა, სამი კი – მოსკოვის ისტორიულ მუზეუმს. მოგვიანებით განძს, იმავე ადგილას ნაპოვნი, ამირა ალი იბნ ჯაფარის 12 მონეტაც შეემატა, რომელიც მისი მმართველობის ხანის ერთადერთი ნივთიერი ძეგლია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის მეჩეთები კატეგორია:თბილისის დანგრეული შენობა-ნაგებობები
უროს-დე-სანტესტებანი
უროს-დე-სანტესტებანი (Urroz de Santesteban; Urrotz) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ალტო-ბიდასოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,46 კმ². მოსახლეობა — 184 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ტრიფსინი
ტრიფსინი — ჰიდროლაზების კლასის ფერმენტი, რომელიც შლის ცილებსა და პეპტიდებს. ახასიათებს რთული ეთერების დამშლელი (ესთერაზული) აქტივობაც. შედის ცხოველური და მცენარეული ქსოვილების, აგრეთვე მიკროორგანიზმების შედგენილობაში. ცხოველებში წარმოიქმნა კუჭქვეშა ჯირკვალში არააქტიური ფორმის — ტრიფსინოგენის სახით. ბევრი ცხოველისგან გამოყოფილია კრისტალური სახით. ტრიფსინი იზოელექტრული წერტილია pH 10,8, ხოლო კატალიზური მოქმედების ოპტიმუმი — pH 7,8–8,0. განეკუთვნება ეგრეთ წოდებულ სერინულ პროტეინაზებს და აქტიურ ცენტრში შეიცავს სერინსა და ჰისტიდინს. ადვილად შლის თავის თავს (ავტოლიზი), ამიტომაც საწარმოო პრეპარატში 50%-მდე არააქტიური მინარევია. სუფთა სახით მიღება შეიძლება ქრომატოგრაფიის მეთოდით. ტრიფსინს შეუძლია კუჭქვეშა ჯირკვლის ყველა პროფერმენტის, აგრეთვე ფოსფოლიპაზის გარდაქმნა აქტიურ ფორმად. გამოირჩევა მაღალი სპეციფიკურობით და შერჩევით აჰიდროლიზებს ლიზინითა და არგინინით წარმოქმნილ პეპტიდურ ბმებს. ტრიფსინის აქტივობა ითრგუნება ფოსფორორგანული ნაერთებით, ზოგიერთი ლითონით, მაღალმოლეკულური ცილოვანი ნაერთით. ტრიფსინს აქვს ანთების და შეშუპების საწინააღმდეგო მოქმედება (კუნთებსა და ვენაში შეყვანისას). მედიცინაში იყენებენ ჭრილობის, დამწვრობის, თრომბოზის, კუჭ-ნაწლავის, სასუნთქი გზებისა და ფილტვების ჩირქოვანი დაავადების სამკურნალოდ; ხშირად ხმარობენ სხვა ფერმენტებთან და ანტიბიოტიკებთან ერთად.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი (დ. 20 მაისი, 1825 — გ. 5 ნოემბერი, 1921) — პირველი ქალი, რომელიც აშშ-ში დანიშნეს პროტესტანტების მთავარი სამმართველოს მინისტრად. ის იყო ძალიან კარგი სფიქერი თავისი დროის მნიშვნელოვან საკითხებზე. ანტუანეტა თავისი თანამედროვეებისგან განსხვავდებოდა იმით, რომ რელიგიურ მრწამსს იყენებდა ქართა უფლებების გაფართოების საკითხში.
განათლება
ოთხი წლის განმავლობაში ანტუანეტა ასწავლიდა სკოლაში და ამით შეძლო საკმარისი ფულის დაგროვება, რათა გადაეხადა თავისი სწავლის საფასური ობრელინის კოლეჯში, ოჰაიოში. მშობლები რომლებიც მომხრენი იყვნენ როგორც ქალებისა და მამაკაცების, ასევე შავკანიანების თანასწორუფლებიან სწავლებაში მხარს უჭერდნენ ქალიშვილს და საბოლოოდ ანტუანეტამ შეძლო ობერლინის კოლეჯში სწავლის დაწყება 1846 წელს. კოლეჯში მან დაამთავრა ლიტერატურის კურსი და 1847 წელს მიიღო ლიტერატურის ხარისხი, ქალი სტუდენტებისთვის განკუთვნილი კურსი. დასვენებებს ის სკოლაში მუშაობაში, ებრაული და ბერძნული ენების სწავლაში. 1847 წელს ბაკალავრის დასრულების შემდეგ მას სურდა კოლეჯში თეოროგიული კურსის გავლა კონგრესული მართვის განხრით. ადმინისტრაცია, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა ქალის ნებისმიერი სახით ჩართულობას თეოლოგიური სწავლის პროცესში, წინ აღუდგა ბრაუნს მაგრამ მისცა შემდეგი უფლება: ანტუანეტას შეუძლია ჩაეწეროს კურსებში, მაგრამ მან არ უნდა მიიღოს ოფიციალური სტატუსი. მიუხედავად მისი შეზღუდული ჩართულობისა თეოლოგიის კურსებში, ანტუანეტა იყო შესანიშნავი მწერალი და ქარიზმატული ორატორი. მისი ეგზეგეზა, პავლე მოციქულის შესახებ დაწერილი, გამოქვეყნდა ობერლინის ჟურნალში. წერილის მოკლე ნაწყვეტიდან ჩანს ანტუანეტას მიდგომა იმის მიმართ, რასაც დღეს ჩვენ ფემინისტურ თეოლოგიას ვუწოდებთ, ის წერს: „პავლე საზოგადოებრივ თაყვანისცემაში გულისხმობდა მხოლოდ გაფრთხილებას ექსესების, სხვადასხვა დარღვევის და გაუმართლებელი თვისუფლების წინააღმდეგ“. ის ამტკიცებდა, რომ ბიბლია და მისი სხვადასხვა ინტერნპრეტაციები ქალების შესახებ განკუთვნილი იყო დროის კონკრეული მონაკვეთისთვის და ეს არ შეეხებოდა XIX საუკუნეს. მიუხედავად იმისა, რომ იმ დროს ქალებს არ სთხოვდნენ სიტყვით გამოსცვლებს ანტუანეტა მიიწვიეს ოჰაიოში და ნიუ იორკში, რათა სიტყვით გამოსულიყო და ესაუბრა ქალთა უფლებებსა და მონობის წინააღმდეგ. 1860 წლის აპრილში ბრაუნი დაბრუნდა ობერლინის კოლეჯში, რათა ჩაეტარებინა ლექცია თემაზე „კაცი და ქალი“. ბრაუნის ორატორული ნიჭი გამოიხატა სტუდენტების წერილებში: „ეს იყო შესანიშნავი ლექცია“.
სასულიერო საქმიანობა და აბოლიციონიზმი
ქადაგების ლიცენზიის გარეშე უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ ბრაუნმა გადაწყვიტა თავისი მინისტრული ამბიციები გამოეყენებინა და ეწერა ფრედერიკ დუგლასის აბოლიციონისტურ გაზეთში, ჩრდილოეთის ვარსკვლავი. 1850 წელს ანტუანეტა სიტყვით გამოვიდა პირველ ეროვნულ ქალთა უფლებების კონვენციაზე, მის გამოსვლას გალა კონცერტამდე დიდი გულისყურით მოუსმინეს, ანტუანეტა საუბრობდა აბოლიციონიზმზე, თავშეკავებულობასა და ქალთა უფლებებზე. ბრაუნი სიტყვით გამოდიოდა მომდევნო ყოველწლიურ ქალთა უფლებების კონვენციაზე.
1851 წელს ეკელსიამ საბოოლოოდ ბრაუნს ქადაგების ლიცენზია მისცა და შემდეგ კონგრეგაციონალისტური ეკლესიის მინისტრის პოსტიც კი შესთვაზეს სამხრეთ ბატლერში, ნიუ იორკი, 1852 წელს. მან დროებით შეწყვიტა თავისი გამოსვლები, თავის მეგობარს ლუსი სტოუნს (შემდეგში მული) სწერდა, რომ ანტუანეტა თითქმის თვრამეტი დღის განმავლობაში კითხულობდა ამდენივე ლექციას, სოციალ-რადიკალისტ მეთოდისტმა ლუთერ ლიმ, უბოძა ანტუანეტას სასულიერო ხარისხი. ქადაგებაში ლიმ ახსენა ანტუანეტა, ისაუბრა მის კეთილსინდისიერებასა და ღვთისმსახურების მოწოდებაზე: „თუ ღმერთმა, გონებამ და ზნეობრივმა კულტურამ არ შეზღუდა ის“, წარმოსთქვა ლიმ შეკრებილების წინაშე, „ჩვენ ვერანაირი ხერხით ვერ შევძლებთ მის განცალკევებას და გამოყოფას...ჩვენ ყველანი აქ შევიკრიბეთ, რათა...დავამტკიცოთ ფაქტი, რომ ჩვენი და, ანტუანეტა ლ. ბრაუნი,გახდა უფლებამოსილი და კვალიფიციური, ღმერთის მიერ დანიშნული ერთ-ერთი მინისტრი ახალი კოვენანტისა.“ სასულიერო პირად კურთხევიდან ერთი თვის შემდეგ ბრაუნი გაემგზავრა ნიუ იორკში მსოფლიო კონვენციაზე დელეგატად, მიუხედავად იმისა რომ ანტუანეტა სიტყვით არ გამოსულა, მან ორი ორგანიზაცია წარადგინა. კეროლ ლასერისა და მერლინ დელ მერილის სიტყვებით, ბრაუნი „პირისპირ შეხვდა სირთულეებს, რომლებიც აერთიანებდა არსებითად კონსერვატულ მიზეზებს ქალთა უფლებების შესახებ“. ეს დაძაბულობა მასაც გადაედო და ერთი წლის შემდეგ გადაწყვიტა სამხრეთ ბატლერის დატოვება. ლუთერ ლის მხარდაჭერაც კი არ იყო საკმარისი ანტუანეტას სრულფასოვანი ცხოვრების მოწყობისთვის. „ბოსტონის მკველვარმა“ გამოაქვეყნა ასეთი განცხადება: „ანტუანეტა ბრაუნმა, უფრო ზუსტად მისის ბლექველმა, როგორც ჩანს მარცხი განიცადა თავის პირველ პასტორობაში“. ეს არ იყო პირადი მარცხი, როგორც გაზეთები წერდნენ, უფრო ზუსტად ეს იყო უნდობლობის ზრდა მართლმადიდებლური კონგრეგაციონალური სამინისტროს მარცხი. 1857 წელს ანტუანეტა დაუბრუნდა თავის ორატორობასა და განაგრძო მუშაობა თავის ქმართან, სამუელ ს. ბლექველთან ერთად.
ქალთა უფლებები
მინი|მარცხნივ|ანტუანეტა ბლექველი ([[1894)]] სამინისტროდან მისი გამოყოფის შემდეგ მან ყურდღება გაამახვილა ქალთა უფლებების საკითხებზე. როდესაც ქალთა უფლებების აქტივისტები ეწინააღმდეგებოდნენ რელიგიას, იმის გამო, რომ ეკლესია ავიწროებდა ქალებს, ბლექველი მტკიცედ იდგა თავის რწმენაზე, რომ ქალთა აქტიური მონაწილეობა რელიგიაში დაეხმარება მათ დამკვიდრებასა და განვითარებას საზოგადოებაში. მისი თანამებრძოლეებისგან განსხვავებით ანტუანეტა ცდილობდა ქალთა მდგომარეობის გაუმჯობესებას საზოგადოებაში და არ აქცევდა დიდ ყურადღებას სუფრაჟიზმს. ის ფიქრობდა, რომ ბუნებრივი განსხვავებები ქალებსა და მამაკაცებს შორის ამცირებს მამაკაცების ეფექტურობას ქალთა პოლიტიკაში. ამდენად, ხმის მიცემის უფლება ნაკლებად პოზიტიურ შედეგებს გამოიღებს ქალებისთვის, თუ ის არ გაერთიანდება ხელშემწყობ ლიდერულ შესაძლბლობებთან. ბრაუნი ასევე ეწინააღმდეგებოდა სხვა რეფორმატორების აზრებს განქორწინების შესახებ.
ანტუანეტა გაემგზარვა ნიუ-იორში, რათა ჩართულიყო ქველმოქმედებაში, ის მივიდა ღარიბთა უბნებში, ჩაატარა ლექციები, ფულადი დახმარება გაუწია იქ მცხოვრებ ადამიანების. ნიუ-იორკისკენ მიმავალ გზაზე ის გაჩერდა ვორსთერში, მასაჩუსეტსი, რათა დასწრებოდა პირველ ეროვნულ ქალთა უფლებების კონვენციას. ამ კონვენციამ მასზე დიდი გავლენა მოახდინა და ანტუანეტამ გადაწყვიტა დამოუკიდებელი სფიქერი გამხდარიყო. ის მოგზურობდა ახალ ინგლისში, პენსილვანიასა და ოჰაიოში, საუბრობდა ქალთა უფლებებზე, მონობის გაუქმებასა და ტემპერაციის შესახებ. ხელსაყრელ დროს ანტუანეტა ეკლესიებშიც ქადაგებდა.
ზურაბ ნასარაია
ზურაბ ნასარაია (დ. 19 ოქტომბერი, 1973, ფოთი) — ქართველი პოლიტიკოსი. საჯარო მმართველობის დოქტორი, ინჟინერ-ეკონომისტი, 2002–2004 წლებში საქართველოს პარლამენტის წევრი, 2018–2021 წლებში სახელმწიფო რწმუნებული-გუბერნატორი გურიის მხარეში.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
ქალთა უფლებები
ბლკველი განაგრძობდა მუშაობას, მანამ სანამ საოჯახო საქმიანობამ, ასევე მისმა უთანხმოებებმა ქალთა უფლებების აქტივისტებთან არ იჩინა თავი და საბოლოოდ იძულებული გახდა შეეწყვიტა ლექციები. წერა გახდა მისი ახალი შესაძლებლობა ქალთა სოციალური განვითარების ხელშეწყობის საქმეში. თავის ნაშრომებში ანტუანეტა მოუწოდებდა ქალებს ჩართულიყვნენ მამაკაცების პროფესიებში, ხოლო მამაკაცებს საოჯახო საქმეებში, მიუხედავად ამისა იგი ისევ იმ რწმენაზე დარჩა, რომ ქალებისთვის მთავარი საზრუნავი იყო სახლი და ოჯახი. ჩარლზ დარვინისა და ჰერბერტ სპენსერის, რომელსაც ანტუანეტა მოიხსენიებდა თავისი ცხოვრების ყველაზე გავლენიან მამაკაცად, ნაშრომებით შთაგონებული განგრძობდა წერას და აქვეყნებდა ნაწერებს თეოლოგიაზე, მეცნიერებასა და ფილოსოფიაზე. ის ფიქრობდა, რომ დარვინი და სპენსერი იყენებდნენ მეცნიერული მეთოდის გაფუჭებულ ვერსიას, რომელიც მხოლოდ მამაკაცურ საკითხებს ეხებოდა. ბლექველი ამის საპასუხოდ ამტკიცებდა, რომ საზოგადოებაში ქალების დამკვიდრების მიზნით, თავად ქალები უნდა გაუძღვნენ მათ შესახებ სწავლებას, რომელსაც ანტუანეტამ უწოდა „ქალთა საზოგადოების მეცნიერება“. მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაშრომი გამოქვეყნდა 1875 წელს, „სქესთა მთელი ბუნება“, რომელშიც ის გადმოსცემდა ნაწილობრივ სამეცნიერო თეორიას, რომ სქესები განსხვავებულია, მაგრამ თანასწორი ბუნების, ევოლუციის კანონის წინაშე. მან იცოდა, რომ მას ჩათვლიდნენ ზედმეტად თავდაჯერებულს ვოლუციური თეორიის კრიტიკის გამო, მაგრამ მაინც დაწერა: „რამდენად დიდიც არ უნდა იყოს უარყოფითი, რაშიც ჩვენ (ქალები) ვართ მოქცეულნი, ეს ვერასდროს აღმოიფხვრება მხოლოდ ლოდინით“. დარვინმა მას 1869 წელს წერილი მისწერა, მადლობას უხდიდა გაგზავნილი წიგნისთვის, „ზოგადი მეცნიერების საკითხები“. ანტუანეტამ დაწერა ასევე რომანი 1871 წელს - „მეზობელი კუნძულები“, პოეზიის კრებული „ზღვის ნელი დინება“ 1902 წელს.
ზურაბ ნასარაია
განათლება
1990–1995 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საინჟინრო-ეკონომიკური ფაკულტეტზე, მართვა-მანქანათმშენებლობის სპეციალობით. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მიენიჭა ინჟინერ-ეკონომისტის კვალიფიკაცია.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
ქალთა უფლებები
1860 წელს ბოლო ეროვნულ ქალთა უფლებების კონვენციაზე, რომელიც სამოქალაქო ომის დაწყებამდე ჩატარდა, ანტუანეტას ცხარე დებატები ჰქონდა კოლეგებთან და თანამებძოლეებთან სიუზენ ბ. ენტონისთან და ელიზაბეტ კედი სტენტონთან, განქორწინების თემაზე. ანტუანეტა ეწინააღმდეგებოდა უბრალო მიზეეზების გამო განქორწინებას: „დაქორწინებული ადამიანი ვერ გააუქმებს თავის ვალდებულებას სხვის წინაშე...ყველა განქორწინება ბუნერივად და მორალურად შეუძლებელია“. ანტუანეტა, მტკიცე აბოლიციონისტი და სუფრაჟისტი, თავისი მეგობრებისა და სხვა სუფრაჟისტების საწინააღმდეგოდ მხარი დაუჭირა კონსტიტუციის მე-14 შესწორებას, რომელიც არ გულისხმობდა ქალთა ხმის უფლების მიცემას. 1869 წელს ცვლილებების შეტანის კამათისას ის და ლუსი სტოუნი გამოეყვნენ სხვა ქალთა უფლებების აქტივისტებს, რათა დაეარსებინათ ამერიკელ ქალთა ხმის მიცემის უფლებათა ასოციაცია, ენტონის ეროვნული ქალთა ხმის უფლებების ასოციაციის საპირწონედ.
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
1990–1993 წლებში იყო ქალაქ ფოთის საქალაქო მეურნეობის სამსახურის ეკონომისტი. 1993–1995 წლებში ფოთის მერიის ეკონომიკური რეფორმების განყოფილების უფროსი სპეციალისტი. 1995–1996 წლებში ფოთის მალთაყვის უბნის მუნიციპალური ტერიტორიის კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე. 1996–1997 წლებში ქ. ფოთის მერიის ეკონომიკური რეფორმების ცენტრის თავმჯდომარე. 1997 წელს ქალაქ ფოთის ადგილობრივი მმართველობის ერთიანი ეკონომიკური პოლიტიკის სამმართველოს უფროსი.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
ქალთა უფლებები
1873 წელს ბლექველმა დააარსა ასოციაცია ქალთა მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად, მას სურდა ქალების პრობლებების გადაჭრა ამ გზით. ის 1891 წელს აირჩიეს ნიუ-ჯერსის ქალთა სუფრაჟისტული ასოციაციის პრეზიდენტად. ის ასევე კითხულობდა ლექციებს ნიუ-იორკის სიღარიბის შესახებ.
შემდგომი წლები
ობერლინის კოლეჯმა დააჯილდოვა ბროუნი საპატიო სამაგისტრო და სადოქტორო ხარისხით 1878 და 1908 წლებში.
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
1997–1998 წლებში 100% სახელმწიფო წილის მქონე სააქციო საზოგადოება „ფოთის გემსაშენის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
შემდგომი წლები
1878 წელს ის დაუბრუნდა რელიგიურ ორგანიზაციას და გახდა უნიტარისტი. მან მიმართლა ამერიკულ უნიტარისტულ ასოციაციას და დაინიშნა მინისტრად. ის ქადაგებდა უნიტარისტულ ეკლესიებში და განაახლა თავისი სალექციო ტურები.
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
1998–1999 წლებში ქალაქ ფოთის მერიის კანცელარიის უფროსი. 1999–2002 — ქ. ფოთის ადგილობრივი თვითმმართველობის (საკრებულო, მერია) აპარატის უფროსი.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
შემდგომი წლები
1893 წელს მსოფლიო კოლუმბიური ეექსპოზიციის დროს ჩიკაგოში ბრაუნი დაესწრო რელიგიურ პარლამენტს. იქ მან თქვა: „ქალები საჭირონი არიან კათედრაზე, ამავე მიზეზით ისინი მსოფლიოს სჭირდება - რადგან ისინი არიან ქალები. ქალები გახდნენ - ან როდესაც უგონო მდგომარეობა შეიცვლება, ისინი გახდებიან ადამიანთა რასის რელიგიური ევოლუციის შეუცვლელნი.“
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
2002 წელს არჩეული იქნა ქალაქ ფოთის საკრებულოს წევრად.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
შემდგომი წლები
1902 წელს ნიუ-ჯერსიში მან წვლილი შეიტანა ელიზაბეტის უნიტარისტული საზოგადოების დაარსებში, შემდგომში მისი მინისტრი გახდა.
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
2002–2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“, ასევე საქართველოს პარლამენტის საგადასახადო შემოსავლებისა და საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტების წევრი და საქართველოს პარლამენტის ანტიკორუფციული დროებითი საგამოძიებო კომისიის წევრი;
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
შემდგომი წლები
1920 წელს 95 წლის ასაკში ის იყო ერთადერთი 1850 წლის ქალთა უფლებების კონვენციის მონაწილე, რომელიც მოესწრო კონსტიტუციის მე-19 შესწორებას, ამ შესწორებამ ქალებს ხმის მიცემის უფლება მისცა. 1920 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მან ხმა მისცა უორენ გამალიელ ჰარდინგს.
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
2004–2007 წლებში შპს „საქართველოს რკინიგზის“ შრომის, ხელფასისა და სტრუქტურული მოწყობის განყოფილების უფროსი. 2007–2008 წლებში შპს „საქართველოს რკინიგზის“ სამეურნეო უზრუნველყოფის სამსახურის უფროსი. 2008–2009 წლებში შპს „საქართველოს რკინიგზის“ დირექტორთა საბჭოს აპარატის უფროსის მოადგილე. 2009–2010 წლებში შპს „საქართველოს რკინიგზის“ შვილობილი კომპანიის შ.პ.ს. „ფროფერთი მენეჯმენტის“ გენერალური დირექტორი. 2010–2014 წლებში სს „საქართველოს რკინიგზის“ ოპერაციათა მართვის დეპარტამენტი, სამეურნეო უზრუნველყოფის სამსახურის უფროსი.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
შემდგომი წლები
ანტაუნეტა ბრაუნ ბლექვილი გარდაიცვალა 96 წლის ასაკში ელიზაბეტში, ნიუ-ჯერსი.
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
2014–2018 წლებში საქართველოს რკინიგზელთა პროფესიული კავშირის თავმჯდომარე.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
შემდგომი წლები
მისი ბავშვობის სახლი 1989 წელს ისტორიული ადგილების ეროვნული რეესტრის სიში შეიტნეს.
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
2018–2021 წლებში სახელმწიფო რწმუნებული-გუბერნატორი გურიის მხარეში.
ანტუანეტა ბრაუნ ბლეკველი
შემდგომი წლები
1975 წელს ქრისტეს გაერთიანებულმა ეკლესიამ სინოდის მეათე გენერალურ კრებაზე დააწესა ანტუანეტა ბრაუნ ბლექვილის ჯილდო ქალებისთვის, რომლებიც დიდ წვლილს შეიტანენ ეკლესიის სამინისტროში და როგორც ანტუანეტა ისინიც აქტიურად იქნებიან ჩართულნი ეკლესიის ყველა პროცედურაში.
ზურაბ ნასარაია
ბიოგრაფია
სამეცნიერო ნაშრომი: 10 სამეცნიერო სტატია და 3 სახელმძღვანელო. გამოცემული აქვს წიგნები: „რეგიონული ეკონომიკური პოლიტიკა“, „საქართველოს ეკონომიკა“, „ბიზნესი და ერგონომიკა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
თელ-ალ-დამანის ნაჰია
თელ-ალ-დამანი (არაბ. ناحية تل الضمان‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თელ-ალ-დამანი პროვინციაში დაახლოებით 47 501 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 146 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
განჯის ეკონომიკა
განჯის ეკონომიკა – ქალაქ განჯის ეკონომიკის პრობლემებს მოიცავს. განჯა აზერბაიჯანში სიდიდით მეორე ქალაქია და მდებარეობს ბაქოს დასავლეთით 350 კმ-ში. ეს ქალაქი განჯა-ბასარის ეკონომიკური რეგიონის რეგიონალური ცენტრია.
ისტორია
აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დამყარების შემდეგ ქალაქს ძველი დასახელება – განჯა დაუბრუნდა.
მრეწველობა
80 - იანი წლების ბოლოს განჯა აზერბაიჯანის მრეწველობის ცენტრი გახდა მაღალგანვითარებული, მსუბუქი და საკვები მრეწველობით. ქალაქის 22 სამრეწველო ადგილას სახალხო მოხმარების 400 ტვირთი გაიცემოდა. მუშაობდა ალუმინის, ფოსფორის, მანქანათმშენებლობის ქარხნები, საკონდიტრო ფაბრიკები, ორი ღვინის ქარხანა, ტექსტილის კომბინატი. მერე დადგა დაშლის პერიოდი - ეკონომიკური კრახი.
მრეწველობის გაზრდა დაიწყო 2000 წლიდან, როდესაც აზერბაიჯანში მუშაობა დაიწყო რეგიონების განვითარების პირველმა სოციალურ-ეკონომიკურმა სახელმწიფო პროგრამამ.
ქალაქში განჯას საწარმოები მუშაობენ, რომლებიც ნედლეულის პირველადი გადამუშავებით არიან დაკავებულნი შავი და ფერადი მეტალურგიისთვის. გარდა ამისა, განჯაში არსებობს რამდენიმე ქიმიური მრეწველობის კომპანია, რომლებიც აწარმოებენ კალიუმის სასუქებსა და გოგირდის მჟავას. არსებობს ფირმები, რომლებიც მეცხოველეობით არიან დაკავებულნი და ა.შ.
რეგიონს გააჩნია ხელსაყრელი ეკონომიკური და გეოგრაფიული პოზიცია. ქვეყნის ეკონომიკური მნიშვნელობის გამო, განჯა მეორე ადგილს იკავებს. მოცემული ეკონომიკური რეგიონი ქვეყნის საწარმოო პროდუქტის 12-13% აწარმოებს. ინდუსტრია შედგება ექსტრაქციული და გადამამუშავებელი მრეწველობისაგან. განჯაში არსებობს ფირმებისა და ფერადი მეტალურგიის საწარმოები, აგრეთვე მათი გადამუშავების საწარმოები.
ტრანსპორტი და კომუნიკაცია
ქალაქში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს სატრანსპორტო სისტემა. ქალაქი მდებარეობს რკინიგზასა და მაგისტრალებზე, რომელიც აკავშირებს აზერბაიჯანს საქართველოსთან და შავი ზღვის სანაპიროებთან. განჯა, ყაზახი და აღსთაფა ქვეყნის ძირითადი სატრანსპორტო მაგისტრალებია. განჯში არის ეროვნული მნიშვნელობის აეროპორტი. ამ რეგიონში გადის მილსადენი, რომელსაც მსოფლიო ბაზარზე გააქვს კასპიის ზღვიდან მოპოვებული ნავთობი და გაზი.
მშენებლობა
სტატისტიკის მიხედვით, რაიონში საცხოვრებელი კორპუსების მშენებლობა 31% -ით გაიზარდა, რაც მიუთითებს ქალაქ განჯის განვითარებაზე და ურბანიზაციის დაჩქარებულ ტემპზე.
ინსფრასტრუქტურა
სოციალურ და ეკონომიკურ განვითარებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს სოციალური ინფრასტრუქტურა. განჯაში ფუნქციონირებს აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ცენტრი, სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტები. განჯა მაღალ პროფესიულ და კვალიფიციურ პერსონალს ამზადებს (ქალაქში შემდეგი უმაღლესი სასწავლებლებია: აზერბაიჯანის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი, სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი). რაიონში არსებობს საჯარო ბიბლიოთეკები, მუზეუმები, თეატრები, საავადმყოფოები და სოციალური და კულტურული ინფრასტრუქტურის სხვა ობიექტები.
სქოლიო
კატეგორია:განჯა კატეგორია:აზერბაიჯანის ეკონომიკა
ჯოშ რედნორი
ჯოშუა თომას რედნორი (Joshua Thomas Radnor; დ. 29 ივლისი, 1974, კოლუმბუსი, ოჰაიო, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, სცენარისტი და მუსიკოსი. სახელი გაითქვა სერიალში „ როგორ შევხვდი დედათქვენს “ შესრულებული ტედ მოსბის როლით. ნომინირებული იყო ტონის ჯილდოზე, მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის.
ადრეული ცხოვრება
ჯოშ რედნორი დაიბადა 1974 წლის 29 ივლისს ოჰაიოს შტატის ქალაქ კოლუმბუსში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში. მისი მშობლები არიან საშუალო სკოლის დირექტორის მოადგილე კეროლ რედნორი (ქალიშვილობის გვარია ჰირში) და სამედიცინო დარღვევების საქმეებზე მომუშავე ადვოკატი ალან რედნორი. ჯოშს ორი და ჰყავს: მელანი რედნორი და ჯოანა რედნორ-ვილენსკი.
იგი კოლუმბუსის გარეუბან ბექსლიში გაიზარდა, კონსერვატორული იუდაისტური აღმსარებლობით. ბავშვობაში იგი ბექსლის სკოლაშივე დადიოდა, რომელსაც ორთოდოქსი იუდაისტი დირექტორი მართავდა. სკოლის შემდეგ იგი კენიონის კოლეჯში შევიდა, სადაც იგი მალევე გაწევრიანდა თეატრალურ დასში, რომლის ხელშეწყობითაც 1995 წლის გაზაფხულზე ერთსემესტრიანი ტრენინგი გაიარა თეატრის ეროვნულ ინსტიტუტში, ევგენი ო’ნელის თეატრალურ ცენტრში, უოტერფორდში. 1996 წელს კენიონის კოლეჯი დრამის ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხით დაასრულა. 1999 წელს რედნორმა ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში მიიღო სახვითი და გამოყენებითი ხელოვნების მაგისტრის ხარისხი.
კარიერა
მარცხნივ|მინი|317x317პქ|რედნორი 2016 წლის სექტემბერში რედნორის სამსახიობო დებიუტი 2000 წელს შედგა სერიალში „მოგესალმებით ნიუ-იორკში“ შესრულებული დაგის ეპიზოდური როლით. 2001 წელს იგი ასევე გადაიღეს ფილმში „არასაბავშვო ფილმი“, სადაც მას ტურების გიდის როლი აქვს.
მრავალი პატარ-პატარა და ეპიზოდური როლის შემდეგ ჯოშ რედნორი 2005 წელს სერიალში „ როგორ შევხვდი დედათქვენს “ დაამტკიცეს მთავარ, ტედ მოსბის როლზე. იგი სერიალში 2014 წლამდე მონაწილეობდა და გადაღებულ იქნა 208 ეპიზოდში. მასთან ერთად სერიალში მონაწილეობდნენ ისეთი ცნობილი მსახიობები, როგორებიც არიან: ნილ პატრიკ ჰარისი, ელისონ ჰანიგანი, კობი სმულდერსი, ჯენიფერ მორისონი და ა.შ. სერიალის პოპულარობიდან და წარმატებიდან გამომდინარე, ტედის როლი მისთვის განსაკუთრებული ცნობადობისა და აღიარების მომტანი აღმოჩნდა.
2016 წელს იგი სერიალში „მერსის ქუჩა“ დაამტკიცეს მთავარ, დოქტორ ჯედედიჰ ფოსტერის როლზე. სერიალის გადაღებები 2017 წელს დასრულდა, რასაც 2018 წელს კიდევ ერთი მთავარი როლის მიღება მოჰყვა სერიალში „აღზევება“, სადაც იგი ლუ მაცუჩელის როლში გვევლინება. იმავე წელს იგი ეპიზოდურ როლში გამოჩნდა სერიალში „ გრეის ანატომია “.
პირადი ცხოვრება
2008 წელს ჯოშ რედნორმა ლოს-ანჯელეს ტაიმზს განუცხადა: „მე ტრანსცენდენტალურ მედიტაციებს ვაკეთებ და ჩემი სახლის შერჩევის მიზეზიც სწორედ ესაა, ვფიქრობ, ეს შესანიშნავი ადგილია მედიტაციისთვის“.
რედნორი ჯგუფ Cloud Cult-ის გულშემატკივარია. ფილმ „მაძებრის“ გადაღებისას, 2016 წელს იგი სწორედ ამ ჯგუფთან თანამშრომლობდა. ამასთან დაკავშირებით რედნორმა განმარტა: „ჩემთვის მუსიკასთან მიმართებაში უმთავრესია, და ეს Cloud Cult-საც ეხება, რომ ის აღვიძებდეს შენს შინაგან ემოციებს და გაძლევდეს მოტივაციას და თუ ის ფილმში ამას მოახერხებს, ღამით მშვიდად დაძინებას შევძლებ“.
ცნობილია, რომ რედნორს არ ჰყავს მეუღლე, არც შვილი და არც დანიშნულია, მისი სერიოზული ურთიერთობების შესახებ კი ცნობილი თითქმის არაფერია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები კატეგორია:ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მუსიკოსები
ხარკივის ტრამვაი
ხარკივის ტრამვაი, ხარკოვის ტრამვაი — ტრამვაის სისტემა უკრაინის ქალაქ ხარკივში, გაიხსნა 1906 წლის 3 ივლისს (ერთ-ერთი ყველაზე ძველი ტრამვაის სისტემა უკრაინაში, ცხენის წევის ტრამვაი „კონკა“ მოქმედებდა 1882 წლიდან). 2021 წლის მდგომარეობით ქალაქში მოქმედებს 13 მარშრუტი, 2 დეპო, 303 ვაგონი. ლიანდაგების ჯამური სიგრძე (ცალ ლიანდაგზე დათვლით) შეადგენს 236,6 კმ-ს.
2022 წლის თებერვლის ბოლოდან რუსეთ-უკრაინის ომის გამო ტრამვაის მოძრაობა დროებით შეწყვეტილია. დაიბომბა სალტოვკის დეპო, სადაც თითქმის სრულად განადგურდა მოძრავი შემადგენლობა (სულ ვაგონების 50%), ხოლო დანარჩენი დაზიანდა. ასევე მთელ ქალაქში დაზიანებულია საკონტაქტო ქსელი.
წყარო
კატეგორია: ტრამვაის ქსელები ქალაქების მიხედვით
თელ-არნის ნაჰია
თელ-არნი (არაბ. ناحية تلعرن) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თელ-არნი პროვინციაში დაახლოებით 25 000 ადამიანი ცხოვრობს. უცნობია პროვინციის ფართობია.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
თურქეთის ქალაქების სია
თურქეთის რესპუბლიკაში შემავალი ქალაქების სია:
მინი|მარჯვნივ|400px|თურქეთის რუკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები კატეგორია:ქალაქების სია ქვეყნების მიხედვით
რკინის თეატრი
რკინის თეატრი — ოთარ ჭილაძის რომანი. პირველად გამოიცა 1981 წელს. რომანისთვის მწერალი იყო წარდგენილი ნობელის პრემიაზე. ნაწარმოებისთვის ავტორს მიენიჭა რუსთაველის პრემია. ერთ–ერთ დანიურმა გაზეთმა, ამ რომანის სკანდინავიურ ენებზე გამოცემის შესახებ დაწერა, რომ ოთარ ჭილაძემ საქართველო დააბრუნა მსოფლიო ლიტერატურის რუკაზე. რკინის თეატრი თარგმნილია გერმანულ, ფრანგულ , რუსულ , სლოვაკურ , ესტონურ  და სხვა ენებზე. რომანი ითვლება ოთარ ჭილაძის ერთ–ერთ საუკეთესო ნაწარმოებად.
რომანი მოგვითხრობს ისტორიას ორი ოჯახის შესახებ, რომელთაც მეოცე საუკუნის დასაწყისის ბათუმში უწევთ ცხოვრება. რკინის თეატრი ის ცენტრალური სივრცეა, რომელიც პერსონაჟებს აერთიანებს თხრობის მიმდინარეობის საწყის ეტაპზე. დიმიტრი და დარია უშვილო წყვილია, რომელთა იდილია ირღვევა თბილისელი მსახიობისა და მისი მეუღლის, ელენეს გამოჩენის შემდეგ. მთავარი ხაზის პარალელურად რომანს ფონად იმდროინდელი ისტორიული მოვლენებიც გასდევს და ავტორი კვლავ უბრუნდება მწვავე სოციალურ-პოლიტიკურ თემებს(მაგ. საქართველოს პოლიტიკური ადგილი რუკაზე), რომელთაც აქტიურად ეხებოდა წინა რომანებშიც.
სქოლიო
კატეგორია:ოთარ ჭილაძის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული რომანები კატეგორია:1981 წლის რომანები კატეგორია:ისტორიული რომანები კატეგორია:მაგიური რომანები
ეპისტოლე დიოგნეტოსის მიმართ
ეპისტოლე დიოგენეტოსის მიმართ (Πρὸς Διόγνητον Ἐπιστολή) არის ქრისტიანული აპოლოგეტიკის ნიმუში. იგი მიმართულია ქრისტიანობის განმაქიქებლებისაკენ. არ არის ცნობილი არც წერილის ავტორი და არც მისი ადრესატი. ტექსტის ენობრივი და სხვა ტექსტუალური მონაცემების საფუძველზე მეცნიერები მას ათარიღებენ ახ. წ. 130 წლიდან II საუკუნის ბოლომდე. ამით ეპისტოლე აპოლოგეტური ლიტერატურის ერთ-ერთ ყველაზე ადრეულ ნიმუშად შეგვიძლია მივიჩნიოთ.
შინაარსი
ეპისტოლე შედგება თორმეტი თავისგან:
გარე ბმულები
კატეგორია:სამოციქულო მამები კატეგორია:აპოლოგეტები კატეგორია:II საუკუნის ქრისტიანული ტექსტები
სამოსა (კერძი)
მინი|სამოსა ჩატნით და მწვანე ჩილეთი სამოსა (sanbosag ) — შემწვარი ან გამომცხვარი ცომი შიგთავსით (ცხარე კარტოფილი, ხახვი, ბარდა, ოსპი, ხორცი, ქათამი). ზომა და ფორმა განსხვავებულია, თუმცა მეტად გავრცელებულია სამკუთხედისებური. ხშირად სოუსთან ერთად მიირთმევენ. სამოსა ინდოეთის სუბკონტინენტზე, სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ცენტრალურ და სამხრეთ-დასავლეთ ევროპაში, არავიულ ნახევარკუნძულზე, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, აფრიკის ჩრდილოეთსა და სამხრეთ ნაწილებშია პოპულარული.
სქოლიო
კატეგორია:კერძები
ჟინვალის მეორე სამლოცველო
ფერდობის შუა ნაწილში გამოვლინდა ხელოვნური ვიწრო ტერასის ნაწილი, რომელიც გამაგრებული იყო მშრალად ნაგები კედლით. კედლის წინ აღმოჩნდა თიხის ოვალური ბაქანი, საკურთხევლის ნაშთი, კერები და ექვსი ორმო, სავსე კერამიკული ნაწარმის ნატეხებით, ძვლებით და ნაცრით. ბაქანზე დამხობილი იყო თიხისგან გამოძერწილი ღვთაების თავი, რომელსაც ჰქონდა ადამიანის სახე, თვალების ადგილას - სოლარული ნიშნები, ხარის შუბლი და რქები. თავი მიმაგრებული იყო სამლოცველოს კედელზე და მისი შუბლი საკურთხევლის ფუნქციას ასრულებდა. სამლოცველოს დანარჩენი კედლები დანგრეული იყო.
მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა
ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურის ხანის თიხის ქოთნები, ქილები, ჯამები, ტაფების ნატეხები, ძვლისა და ქვის სახვრეტები და საფხეკები, ხელით ნაძერწი კერამიკა - დამახასიათებელი კასრისებრი მოყვანილობით, სწორი კედლებით, ოდნავ გადაშლილი პირით, დაბალი ყელით, მომრგვალებული ან ოდნავ გამოყოფილი ძირით. ზოგიერთი ჭურჭელი შემკულია რელიეფური სახეებით და დანაძერწებით.
ბედნიერი კულტურის ხანის თიხის დერგები, ქილები, სასმისები, ნამგლის ობსიდიანისა და კაჟის ჩასართები და ისრისწვერები. კერამიკაში ორი ჯგუფი გამოიყოფა: პირველი - შავპრიალაზედაპირიანი, კარგად განლექილი თიხისაგან დამზადებული სქელი და თხელკედლებიანი თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ნაჭდევი ხაზებით შესრულებული გეომეტრიული ორნამენტით. მეორე - უხეშზედაპირიანი კერამიკა. იშვიათად გვხვდება შვერილებით შემკული და დაღარულზედაპირიანი თიხის ჭურჭელი.
გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის ორი კულტურის, ცენტრალურ-ამიერკავკასიურის და სამთავრული ანუ შიდა ქართლურის ელემენტები. თიხის ჭურჭლის პირველი ჯგუფისათვის დამახასიათებელია ნაცრისფერი შიდა და გარე ზედაპირი. გვხვდება ქოთნების, ქილების, ჯამების, სასმისების, სადღვებლების ნატეხები. ისინი შემკულია კონცენტრული ხაზებით, მხრებზე რელიეფური და ირიბი ნაჭდევების სარტყლებით. კერამიკის მეორე ჯგუფს ახასიათებს მოშავო ან მონაცისფრო შიდა და გარე ზედაპირი. ქოთნების, ჯამების, სასმისების, ლანგრების ნატეხები შემკულია ტვიფრული და ნაპრიალები ხაზებით გამოყვანილი გეომეტრიული სახეებით.
ელინისტური ხანის ჩალისფერზედაპირიანი დოქების ფრაგმენტები, რომლებიც მოხატულია მოწითალო-მოყავისფრო საღებავით.
გვიანდელი ანტიკური ხანის ჩალისფერზედაპირიანი დოქების, ხელადების, კოჭბების და სამფეხა ჯამების ნატეხები.
XI-XIV საუკუნეების მორუხო-მონაცისფრო თიხის ჯამების, დოქების და მოჭიქული ჯამების ნატეხები. არქეოლოგიური მასალა დაცულია არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ასუნსან-დუ-პიაუი
ასუნსან-დუ-პიაუი (Assunção do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 532 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მაიორის შემადგენლობაში.