cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
როშ ჰაშანა
როშ ჰაშანა — ებრაული ახალი წელი. იგი „მონანიების დღეების“ პირველი დღესასწაულია და თიშრეის (ებრაული კალენდრის თვე) პირველი ორი დღის განმავლობაში აღინიშნება. როშ ჰაშანას დღეებში შოფარს (ცხვრის რქის საკრავი) უკრავენ და სიმბოლურ ხილს მიირთმევენ – მათგან განსაკუთრებით გამორჩეული და აღსანიშნავი მაინც თაფლში ამოვლებული ვაშლი. წლეულს ებრაულ ახალ წელს 17–18 სექტემბერს ვზეიმობთ. ამ დღეებში ღმერთი განსჯის ადამიანს გასული წლის ქმედებებისთვის, ჩაწერს ან არ ჩაწერს მის სახელს სიცოცხლის წიგნში და განსაზღვრავს მის ბედს დამდეგი წლისთვის. როშ ჰაშანადან აითვლება ახალი ებრაული წელიწადი.
"როში" არის ებრაული სიტყვა, რომელიც ნიშანვს "თავს", "ჰა" არის განსაზღვრული ("ის"), ხოლო "shanah" ნიშნავს წელს. ამრიგად, "როშ ჰაშანა" ნიშნავს "წლისუფროსს", რაც გულისხმობს ახალი წლის ებრაულ დღეს. ტერმინი „როშ ჰაშანა“ მისი ამჟამინდელი მნიშვნელობით თორაში არ ჩანს.
დღესასწაული საფუძველს იღებს ლევიანთა წიგნში და მისი ტრადიციები სწორედ აქედან არის განპირობებული: „არაფერი საქმე არ აკეთოთ ამ დღეს, რადგან შენდობის დღეა იგი, რათა მიგეტევოთ უფლის, თქვენი ღვთის წინაშე. ვინც ამ დღეს თავს არ დაიმდაბლებს, მოიკვეთება თავისი ხალხიდან. ვინც ამ დღეს რაიმე საქმეს გააკეთებს, გადავაშენებ მას თავისი ხალხიდან. არაფერი საქმე არ აკეთოთ. ეს გქონდეთ სამარადისო წესად თაობიდან თაობაში, ყველგან თქვენს საცხოვრებლებში.” – ელაპარაკა უფალი მოსეს და უთხრა. ტრადიციულად, როშ ჰაშანას დროს, ასევე იხსენებენ ადამისა და ევას შექმნას. როშ-ჰაშანის ლოცვა იწყება საღამოს დამდეგს, მინხის დასასრულს. ბიბლია ასახელებს როშ ჰაშანას, როგორც ერთდღიან დღესასწაულს, მაგრამ ის ტრადიციულად ორი დღის განმავლობაში აღინიშნება, თუნდაც ისრაელის მიწაზე.
ტაშლიხის რიტუალს ასრულებენ როშ ჰაშანას პირველი დღის მეორე ნახევარში, აშკენაზი და ყველაზე სეპარატისტული იუდეველების მიერ, მაგრამ არა ესპანელი და პორტუგალიელი ებრაელები.
სადღესასწაულო სუფრა
საზეიმო ვახშამი გამოირჩევა განსაკუთრებული მრავალფეროვნებით. ღვინოზე კიდუშის წარმოთქმის შემდეგ, ხალის კურთხევისას, ჭამენ ხალის ნატეხებს თაფლთან, როგორც ტკბილი წელიწადის სიმბოლოს. სუფრაზე ზოგიერთი სიმბოლური დანამატი აღნიშნავს კეთილი წლის დასაწყისს, ამ მხრივ გამოსარჩევია რამდენიმე პროდუქტი: ვაშლი, თევზის თავი, ჭარხალი, ბროწეული, ხურმა, გოგრა და სხვა. როშ ჰაშანას კერძები ჩვეულებრივ შეიცავს თაფლში ჩამოსხმულ ვაშლს, რომ ტკბილ ახალ წელს სიმბოლოს. სუფრაზე გამორჩეულია ბროწეული; შავი ბარდა, გოგრის სავსე პასტებიც. ასევე სუფრაზე გამორჩეული ატრიბუტია კიდუში, ებრაული ღვინო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ებრაული დღესასწაულები
Ꚑ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ლიგატურები
სან-ლორენსუ-და-მატა
სან-ლორენსუ-და-მატა (São Lourenço da Mata) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. მიეკუთვნება რესიფის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რესიფის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 102 895 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 392.57 კმ²-ზე. ფართობი 262 106 კმ²-ია.
მოგილიოვი
მოგილიოვი (Магілёў) — ქალაქი ბელარუსში, მოგილიოვის ოლქისა და მოგილიოვის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მესამეა ბელარუსში (374 644 2015 წლის მონაცემებით). მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე დნეპრის ნაპირზე, მინსკიდან აღმოსავლეთით 200 კილომეტრში. ფართობი 118,5 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ბელარუსის ქალაქები
ერერიასი
ერერიასი (Herrerías) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის სახა-ნანსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40,34 კმ². მოსახლეობა — 587 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
აბულუგი
აბულუგი (ოფიციალურად აბულუგის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Abulug) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 579 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
აბსცისა
აბსცისა (abscissus) — წერტილის ერთ-ერთი კოორდინატი დეკარტის კოორდინატთა სისტემაში. მეტწილად X-ით აღინიშნება.
ლიტერატურა
კატეგორია:კოორდინატთა სისტემები
ვლადიმერ წერეთელი
ვლადიმერ წერეთელი (დ. 7 აგვისტო, 1947, ჭიათურა) — ქართველი იურისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1947 წლის 7 აგვისტოს, ჭიათურაში. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
1971-1989 წლებში იყო რესპუბლიკის პროკურორის განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა გამომძიებელი, საქართველოს პროკურორის გამომძიებელი, სამმართველოს პროკურორი, მოსამართლე და თბილისის ვაკის რაიონის პროკურორის მოადგილე. იყო თბილისის ვაკის რაიონის სასამართლოს თავმჯდომარე და გლდანის რაიონის მოსამართლე 1989-2000 წლებში. 2002 წლიდან არის საოლქო სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე, ხოლო 2006 — სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე.
მიღებული აქვს რესპუბლიკის პროკურორის 4 მადლობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 7 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ნიჟეგოროდკა (ბაშკირეთი)
ნიჟეგოროდკა (Нижегородка; Нижегородка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ზუბოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 20 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ურშაკიდან 13 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 2541 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
სომხეთის მეფეების სია
ეს არის სომხეთის მეფეთა და დედოფალთა სია. დამატებითი ინფორმაციისათვის იხილეთ უძველესი ცნობები სომხეთის და სომხების შესახებ, აგრეთვე, სომხეთის ისტორია.
იხილეთ ურარტუს მეფეთა სია (დიდი სომხეთის წინამორბედი სახელმწიფო)
სომხური ტრადიცია
სომხური ტრადიციის მიხედვით ადრეულ მეფეთა სია მოვსეს ხორენაცს ეკუთვის.
შეგახსენებთ, რომ მათი მეფობის თარიღებისა და ვადების დაზუსტება ძნელია.
მარზპანები
ვარდან მამიკონიანი სომეხთა ლეგენდარული მხედართმთავარი. დაიღუპა მრძოლაში მხედართმთავარ მირდატის სამხედრო ოკუპაცია 482
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონარქთა სიები კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:სომეხი ხალხი კატეგორია:კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფეები კატეგორია: სომხეთის ისტორია კატეგორია:დინასტიები
პაულ ერენბერგი (მხატვარი)
პაულ ერენბერგი (Paul Ehrenberg; დ. 8 აგვისტო, 1876, დრეზდენი — გ.  14 ოქტომბერი, 1949,  ჰოფი) — გერმანელი მხატვარი, მევიოლინე და ცნობილი საზოგადოებრივი ფიგურა.
ბარბერინის დიპტიქი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ბარბერინის დიპტიქი, [[ლუვრი, პარიზი, საფრანგეთი]] ბარბერინის დიპტიქი, პეირესკ-ბარბერინის სპილოს ძვალი — ბიზანტიური სპილოს ძვლის ფირფიტა იმპერიული დიპტიქიდან. თარიღდება გვიანი ანტიკური ხანით. დაცულია ლუვრში (პარიზი, საფრანგეთი). იგი წარმოაჩენს იმპერატორს, როგორც ტრიუმფალურ გამარჯვებულს. ზოგადად დათარიღებულია VI საუკუნის პირველი ნახევრით და მიეკუთვნება კონსტანტინოპოლის იმპერიულ სახელოსნოს. იმპერატორად ჩვეულებრივ ასახელებენ იუსტინიანე I-ს, ანასტასიოს I-ს ან ზენონს. წარმოადგენს მნიშვნელოვან ისტორიულ დოკუმენტს, რადგან უკავშირდება ავსტრაზიის დედოფალ ბრუნჰილდას. უკანა ნაწილზე გამოსახულია ფრანკთა მეფეების სია, ბრუნჰილდას ყველა ნათესავი და მიუთითებს დედოფალთა პოზიციებს ფრანკთა სამეფო ოჯახებში. დედოფალმა იგი ეკლესიას შესწირა, როგორც აღთქმის მიხედვით შესრულებული გამოსახულება.
პაულ ერენბერგი (მხატვარი)
ცხოვრების გზა
პაულ ერენბერგი იყო მხატვარ გოტფრიდ ფერდინანდ კარლ ერენბერგის (Gottfried Ferdinand Carl Ehrenberg) ვაჟიშვილი და კომპოზიტორ კარლ ემილ თეოდორ ერენბერგის (Carl Emil Theodor Ehrenberg) ძმა; ძმებმა ადრეულ ასაკში დაკარგეს დედა, სოფი ელიზე იოან გეორგინე ლანგჰაიმზე (გერმ. Sophie Elise Johanne Georgine Ehrenberg) (დ. 1848, ეკერნფიორდე — გ. 1892 დრეზდენი) რის გამოც იზრდებოდნენ საჯარო მოხელის, სახელმწიფო არქივარიუსის თეოდორ დისტელის (Theodor Distel). ოჯახში, დისტელის ქალიშვილებთან ჰილდესა და ლილისთან ერთად.
პაულ ერენბერგი სწავლობდა დრეზდენისა და მიუნხენის ხელოვნების აკადემიებში. იყო ჰაინრიხ ფონ ციუგელის სტუდენტი. ლუიტპოლდის დაჯგუფების წევრი და მიუნხენის ხელოვანთა არტელის წევრი. ერენბერგის შემოქმედება, რომელიც მრავალ იმპრესიონისტულ პორტრეტს, ნატურმორტს, პეიზაჟსა და ცხოველთა პორტრეტს მოიცავს, არაერთხელ იყო წარმოდგენილი მიუნხენის საგამოფენო დარბაზებში.
ბარბერინის დიპტიქი
მიუხედავად იმისა, რომ ბარბერინის დიპტიქი საკონსულო დიპტიქი არ არის, მაინც იზიარებს მის ბევრ დეკორაციულ სისტემას. იმპერატორი წარმოდგენილია დაპყრობილი ბარბაროსის თანხლებით, რომელიც მის მარცხნივ დგას და შარვალშია გამოწყობილი. მიწაზე გართხმულ ალეგორიულ ფიგურას, რომელიც შესაძლოა დაპყრობილ ან ხელახლა დაპყრობილ ტერიტორიას გამოსახავდეს, უჭირავს იმპერატორის ტერფი მადლობის ან მორჩილების ნიშნად. ანგელოზი კი მას თავზე ადგამს ტრადიციულ პალმის გვირგვინს (რომელიც დღეისათვის დაკარგულია).
პაულ ერენბერგი (მხატვარი)
ცხოვრების გზა
პაულ ერენურგი იყო ჩინებული მევიოლინე.
პაულ ერენბერგს 1899–1904 წლებში მეტად ახლო მეგობრულ ურთიერთობა აკავშირებდა სახელგანთქმულ გერმანელ მწერალთან თომას მანთან (Thomas Mann). პაულ ერენბერგთან ამ თუმც აღუსრულებელ მაგრამ ჰომოეროტიკით აღსავსე მეგობრობაზე დიდ გერმანელ მწერალს არ შეუწყვეტია ფიქრი ჭარმაგ ასაკშიც კი. თომას მანი თავის ერთ-ერთ დღიურში მას მოიხსენიებს როგორც განვლილი „25 წლის მთავარ განცდად გულისა.“ რომანში "დოქტორი ფაუსტუსი" რუდი შვერტფეგერში გამოყვანილია პაულ ერენბერგის ფიგურა.
ბარბერინის დიპტიქი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიზანტიური სპილოს ძვალი
პაულ ერენბერგი (მხატვარი)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1949 კატეგორია:გერმანელი მხატვრები
ზე-დოკა
ზე-დოკა (Zé Doca) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პინდარეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 50 173 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.77 კმ²-ზე. ფართობი 2 416 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
კორომორო
კორომორო (Coromoro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.651 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 110 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.03 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 554 კმ²-ია.
გიორგი ძუგაევი
გიორგი ძუგაევი (Геуӕрги Дзугаты; დ. 15 (28) მარტი 1911, ძუგათიყაუ — გ. 10 აპრილი, 1986) — ოსი პოეტი და მწერალი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
გიორგი ძუგაევი დაიბადა 1911 წლის 15 (28) მარტს ძომაღის ხეობაში, სოფელ ძუგათიყაუში. მამა — ხასაყო ძუგაევი, დედა — ასინეთ ფლიევი. მათ ჰყავდათ შვიდი შვილი — ოთხი ვაჟი და სამი ქალიშვილი. 1923 წელს სოფელ ძომაღში გაუხსნიათ დაწყებითი სკოლა, სადაც გიორგიმ, უკვე საკმაოდ მოზრდილმა (12 წლისამ), სწავლა დაიწყო. სოფლის სკოლის დამთავრების შემდეგ ის სწავლას აგრძელებს სტალინირის (ახლანდელი ცხინვალის) პედტექნიკუმში, რომელიც 1935 წელს დაუმთავრებია. შემდეგ კი მუშაობას იწყებს გაზეთ „კომუნისტის“ (შემდეგ „სოვეტონ ირისთონის“) რედაქციაში. მუშაობის პარალელურად მან სწავლა გააგრძელა სტალინირის პედინსტიტუტში ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ იგი ისევ გაზეთის რედაქციაში წერილების განყოფილების გამგედ, მოგვიანებით — პასუხისმგებელ მდივნად მუშაობს.
1939 წელს გიორგი ძუგაევი საბჭოთა არმიის რიგებშია, საიდანაც 1941 წელს მეორე მსოფლიო ომში გაგზავნეს. მძიმედ დაჭრილი პოეტი ტყვედ ჩავარდა. ტყვეობას გაქცევით უშველა თავს და დაუბრუნდა თავის სამხედრო ნაწილს. 1945 წლის ნოემბერში კი გიორგი ძუგაევი დემობილიზებული იყო. 1946 წლიდან იგი მუშაობს ჟურნალ „ფიდუაგის“ რედაქციაში, ლიტერატურული რედაქციის ხელმძღვანელად. შემდეგ კი იგი წლების განმავლობაში იყო ამ ჟურნალის რედაქტორი.
გიორგი ძუგათი გარდაიცვალა 1986 წელს.
შემოქმედება
ლექსების წერა გიორგის ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლის დროს დაუწყია. მას გამოცემული აქვს ლექსებისა და მოთხრობების მრავალი კრებული. 1938 წელს (ლათინური ანბანის გამოყენებით) გამოიცა მისი ნაწარმოებების პირველი კრებული „მზის სხივები“. 1954 წელს კი — მისი ლექსებისა და პოემების კრებული. 1956 წელს გამოდის პოეტის საბავშვო ზღაპრები და მოთხრობები. ამავე წელს გამოდის პოეტური კრებული „მეგობრები.“ 1957 წელს გიორგი ძუგაევმა გამოსცა ოსური თქმულებების კრებული, რასაც მოჰყვა კრებულები: „გულის გასაღები,“ (1959 წ.); პოემები, მოთხრობები, რომანი „დანის პირზე,“ (1964 წ.); „ოქროს წყარო,“ 1961 წელს გამოიცა მისი რჩეული ნაწარმოებები. 1970 წელს — კრებული „მთვარიანი ღამეები.“ 1979 წელს გამოიცა პოემა „არწივის სანავარდო“. ამავე წელს — პოეტური კრებულები და მრავალი სხვა.
ლომი (ტანკი)
მინი Panzerkampfwagen VII Löwe (Löwe - ლომი) — კრუპის მიერ მეორე მსოფლიო ომის დროს წარმოებული ზემძიმე საბრძოლო ტექნიკა, რომლის თავდაპირველი სახელი იყო VK 70.01 (K). ტანკი წარმოებაში არ ჩაშვებულა და პროექტად დარჩა, გაუქმდა 1942 წლის 5-6 მარტს.
გიორგი ძუგაევი
შემოქმედება
გიორგი ძუგაევის კალამს ეკუთვნის ბევრი საბავშვო ლექსი თუ მოთხრობა, რომლებიც ცალკე წიგნებადაა გამოცემული. მისი თხზულებების სამტომეული გამოიცა 1971 წელს. ამ სამტომეულში თავმოყრილია მისი საუკეთესო ნაწარმოებები.
ლომი (ტანკი)
ვარიანტები
არსებობს „ლომის“ ორი ვარიანტი, არაოფიციალური სახელწოდება Leichter Löwe (მსუბუქი ლომი) და Schwerer Löwe (მძიმე ლომი). ორივეს ხუთკაციანი ეკიპაჟი მართავდა.
გიორგი ძუგაევი
შემოქმედება
გიორგი ძუგაევის მრავალი ნაწარმოები თარგმნილია სხვადასხვა ენაზე, მათ შორის ქართულ ენაზეც — რომანი „ოქროს წყარო“, პოემა „არწივის სანავარდო,“ ლირიკული ლექსები და საბავშვო მოთხრობები. გიორგი ძუგაევის ლექსები ქართულ ენაზე თარგმნილია და დაბეჭდილია სხვადასხვა კრებულში. 2013 წელს თბილისში გამოიცა გიორგი ძუგაევის ორენოვანი, ოსურ-ქართული კრებული, „სიყვარულის რომანსი“. წიგნი შეადგინა, წინასიტყვაობა, ბიოგრაფიული ნარკვევი დაურთო და გამოსაცემად მოამზადა ნაირა ბეპიევმა.
ლომი (ტანკი)
ვარიანტები
Leichter Löwe-ს წონა უნდა ყოფილიყო 76 ტონა. ტანკი წინიდან 100 მილიმეტრის სისქის ჯავშანი იცავდა, კორპუსის უკანა მხარეს ჰქოდნა დამონტაჟებული 10.5 cm L/70 მაღალი წარმადობის ქვემეხი და ტყვიამფრქვევი, მაქსიმალური სიჩქარე 27 კმ/ს, მოგვიანებით ადოლფ ჰიტლერის ბრძანებით მისი წარმოება შეწყდა.
გიორგი ძუგაევი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:ოსი პოეტები კატეგორია:ოსი მწერლები
ლომი (ტანკი)
ვარიანტები
Schwerer Löwe-ს წონა უნდა ყოფილიყო 90 ტონა. ტანკს წინიდან იცავდა 120 მილიმეტრიანი ჯავშანი, კორპუსის ცენტრში ჰქონდა 10.5 cm L/70 მაღალი წარმადობის ქვემეხი და ტყვიამფრქვევი, მაგრამ მისი სიჩქარე არ აღემატებოდა 23 კმ/ს-ს. რემოდელირების შემდეგ წინა ჯავშანი შეიცვალა 140 მილიმეტრით, ამჯერად გამოიყენეს 8.8 cm L/71 ქვემეხი, რომლის მაქსიმალური სიჩქარე გახდა 35 კმ/ს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის გერმანული ტანკები
Ꚓ
Ꚓ, ꚓ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ლიგატურები
Путин хуйло!
„Путин хуйло!“ (Путiн хуйло; Путин хуйло) — ინტერნეტში 2014 წლის მარტის ბოლოს გავრცელებული ვიდეორგოლი. მასში, ტამტამების ხმების ფონზე, ხარკოვის საფეხბურთო კლუბის მოყვარულები გამოხატავენ თავის დამოკიდებულებას ვლადიმერ პუტინისადმი, კერძოდ, რუსეთის მოქმედებებისადმი უკრაინის ტერიტორიაზე 2014 წელს. სიმღერის შესრულება რამდენიმე უკრაინულმა წამყვანმა როკ-ჯგუფმაც დაიწყო. ჯგუფმა Друга ріка სიმღერა თავის კონცერტზე 2014 წლის 13 ივნისს დაუკრა.
ისტორია
სიმღერა პირველად 30 მარტს შესრულდა, უკრაინული საფეხბურთო კლუბების „მეტალისტისა“ და „შახტარის“ შეხვედრის წინ, მათივე თაყვანისმცემლების მიერ. სიმღერის პოპულარობა გავრცელდა როგორც უკრაინაში, ასევე მის ფარგლებს გარეთ და რუსეთშიც შეაღწია.
14 ივნისს ფრაზა წარმოთქვა უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრმა ანდრეი დეშიცამ, როდესაც იგი ცდილობდა მოსკოვის მიერ ქვეყნის აღმოსავლეთით ტერორისტთა მხარდაჭერაზე პასუხად კიევში რუსეთის საელჩოს წინ შეკრებილების დამშვიდებას. მოგვიანებით მან თავისი მოქმედება აღწერა ასე: „მთავარი იყო ხალხის შეკავება“.
მსოფლიო მედიას სწრაფად მოედო სიმღერის პოპულარობის შესახებ სტატიების შექმნის ჯაჭვი. ამა თუ იმ საშუალებაში ცდილობდნენ სიმღერის სახელწოდების თარგმნასაც.
ანდრეი დეშიცას განცხადებაზე პასუხად რუსეთის პრემიერ-მინისტრმა დიმიტრი მედვედევმა განაცხადა, რომ ეს საქციელი არაადეკვატური იყო. რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი სერგეი ლავროვი აცხადებდა, რომ მისმა უკრაინელმა კოლეგამ წესრიგის ზღვარს გადააბიჯა. „არ ვიცი, ახლა როგორ უნდა გვქონდეს ურთიერთობა და თანამშრომლობა“.
დეშიცას ფრაზის შესახებ საუბრისას კიევში აშშ-ის ელჩმა ჯეფრი პაიეტმა განაცხადა: „დეშიცას დამსახურება ის არის, რომ სიტუაცია განიმუხტა. იგი გამოცდილი დიპლომატია, ნდობის დიდი მარაგით.“ აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის პრეს-მდივანი ჯენ პსაკი ასევე ამართლებდა დეშიცას მიერ სიტუაციის განმუხტვის მცდელობას.
სიმღერა მიმოხილული იქნა მედიის სხვადასხვა საშუალებაში, როგორიც არის The Guardian, The Washington Post, Süddeutsche Zeitung, Le Monde, Gazeta Wyborcza, Lidové noviny, Radio Free Europe/Radio Liberty, The Atlantic, The Wall Street Journal, და სხვებში.
სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტ-მიმები კატეგორია:2014 წლის სიმღერები კატეგორია:უკრაინული სიმღერები
ლევან ჟორჟოლიანი
ლევან ჟორჟოლიანი (დ. 20 იანვარი, 1988, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ევროპის გუნდური ჩემპიონატის გამარჯვებული (2007, მინსკი, ბელარუსი, 100 კგ), ევროპის ორგზის ვიცე-ჩემპიონი (2011, სტამბოლი, თურქეთი; 2012, ჩელიაბინსკი, რუსეთი, 100 კგ), მსოფლიო თასის ხუთგზის გამარჯვებული (2006, ბაქო, აზერბაიჯანი; 2007, 2008, 2011, თბილისი; 2012, ბუენოს-აირესი, არგენტინა), საქართველოს ჩემპიონი (2006, თბილისი, 100 კგ).. სამბოში ორგზის ვიცე-ჩემპიონი (2011, ვილნიუსი, ლატვია; 2012, მინსკი, ბელარუსი). 2008 წლის პეკინის და 2012 წლის ლონდონის ოლიმპიადის მონაწილე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
აბაიგარი
აბაიგარი (Abáigar; Abaigar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ესტელია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,9 კმ². მოსახლეობა — 82 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ჰერჰერის წყალსაცავი
ჰერჰერის წყალსაცავი (Գերգերի ջրամբար) — წყალსაცავი სომხეთში. მდებარეობს ვაიოცძორის პროვინციაში, სოფელ ჰერჰერის ქვემოთ, ზღვის დონიდან 1430 მეტრ სიმაღლეზე. წყალსაცავი აგებულია მდინარე ჰერჰერზე. წყალსაცავის მოცულობა 26 მილიონი მ³-ია. მის მარჯვენა მხარეს მდებარეობს ვულკანი დარ-ალაგესი.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის წყალსაცავები
ხე და სახლი
„ხე და სახლი“ (Albero e casa) — იტალიელი მხატვრის, ამედეო მოდილიანის ნახატი, შესრულებული 1919 წელს. სურათი შეიქმნა საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში. იგი პარიზის კერძო კოლექციის ნაწილია. მოდილიანის „ხე და სახლი“ იმ მცირერიცხოვან ნამუშევართა შორისაა, სადაც პორტრეტის ნაცვლად ლანდშაფტია წარმოდგენილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამედეო მოდილიანის ნახატები
ალკალა (კაგაიანი)
ალკალა (ოფიციალურად ალკალის მუნიციპალიტეტი) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 295 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
მარიამ ლაშხი
მარიამ ლაშხი (დ. 1 აგვისტო, 1988, თბილისი ) — ქართველი პოლიტიკოსი. იკავებდა საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს, სსიპ-საქართველოს ინოვაციების და ტექნოლოგიების სააგენტოს თავმჯდომარის მოადგილის თანამდებობას. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან.
ბიოგრაფია
დამთავრებული აქვს საქართველოს უნივერსიტეტის ინფორმაციული და საინჟინრო ტექნოლოგიების ფაკულტეტი და საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ბიზნეს ინჟინერინგის სპეციალობით. 2006-2012 წლებში იყო შპს „იეს-ან“-ის დირექტორის მოადგილე. 2007-2009 წლებში იყო „საქ. ეკონ. პროგნოზი“-ის უმცროსი მკვლევარი. 2009 წელს იყო საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს სტატისტიკის სამსახურის სპეციალისტი. 2011 წელს სტაჟირებას გადიოდა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატში ევროპული და ევროატლანტიკური სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში. 2012-2014 წლებში იყო ახალგაზრდული ასოციაცია „უკეთესი მომავლისთვის“ დამფუძნებელი. ამავე წლებში მუშაობდა მსოფლიო ბანკში. 2014-2018 წლებში მუშაობდა საქართველოს ინვესტიციებისა და ტექნოლოგიების სააგენტოში. 2018-2020 წლებში მუშაობდა საქართველოს ინოვციების და ტექნოლოგიების სააგენტოში.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ვეჰიბ-ფაშა
მეჰმედ ვეჰიბ-ფაშა (Kaçı Vehip Paşa დ. 1877 — გ. 1940) — ალბანური წარმომავლობის ოსმალო სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-ლეიტენანტი, თურქეთ-იტალიის (1911), ბალკანეთის (1912-13), პირველი მსოფლიო ომისა და იტალია-აბისინიის (1935-36) ომების აქტიური მონაწილე.
ბიოგრაფია
1899 წელს ამთავრებს სამხედრო-საინჟინრო სკოლას, შემდეგ იმპერიის სამხედრო კოლეჯს. კაპიტნის ჩინით სამსახურს იწყებს იემენში დისლოცირებულ ოსმალოთა მე-4 არმიაში. 1909 წელს სამსახურს აგრძელებს იმპერიის სამხედრო სამინისტროში. იმავე წელს იღებს მაიორის წოდებას და ინიშნება კადეტთა სკოლის უფროსად. ბალკანური ომების დროს მსახურობდა თავისი უფროსი ძმის, გენერალ ესად ფაშას, საარმიო კორპუსის შემადგენლობაში. 1913 წლის 20 თებერვალს ბერძნებთან ბრძოლის დროს ტყვედ ვარდება. ტყვეობიდან გათავისუფლების შემდეგ იგზავნება ჰიჯაზის არმიაში, სადაც იღებს პოლკოვნიკის სამხედრო წოდებას. პირველ მსოფლიო ომში მონაწილეობდა გალიპოლის ბრძოლაში, სადაც სარდლობდა XV საარმიო კორპუსს, შემდეგ მე-2 არმიას. აქვე იღებს ბრიგადის გენერლის წოდებას. 1917 წლისთვის ოსმალთა კავკასიის ფრონტის სარდალი და გენერალ-ლეიტენანტია. კავკასიის არმიათა ჯგუფში გაერთიანდა მე-9 (გენერალი იაყუბ შევქი ფაშა), მე-3 (გენერალი ესად ფაშა) და მე-6 (გენერალი ჰალილ ფაშა ქუთი) არმიები. 1918 წლის თებერვალ-მარტში წარმატებული შეტევითი კამპანიის შედეგად იღებს პირველი მსოფლიო ომის მსვლელობაში რუსული შენაერთების მიერ დაკავებულ ერზინჯანს, არზრუმსა და ტრაპიზონს. იმავე წლის აპრილს-მაისში მისი არმიების შენაერთები ახდენენ არტაანის, ყარსის, ბათუმის და ალექსანდროპოლისის ოლქების და ახალციხისა და ახალქალაქის მაზრების, ოზურგეთის ოკუპაციას. 1918 წლის ივნისში წამოიწყო შეტევა თბილისზე, რაც ეწინააღმდეგებოდა ოსმალეთის იმპერიასა და საქართველოს დრ-ს შორის გაფორმებულ ბათუმის სამშვიდობო ხელშეკრულებას. ამის გამო გადაყენებულ იქნა თანამდებობიდან. ვეჰიბ-ფაშა კონსტანტინოპოლში არ დაბრუნებულა, დარჩა ბათუმში. აქედან ის სოჭის კონფლიქტის დროს შეეცადა აფხაზეთის აღებს 800 კაციანი დესანტით. 1918 წლის ოქტომბრიდან ინიშნება სრუტეების რაიონში გაშლილი ოსმალთა 1-ლი არმიის სარდლად. პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ბრიტანელები აპატიმრებენ, მაგრამ ახერხებს ციხიდან გაქცევას და ემიგრაციაში მიდის საზღვარგარეთ. თავს აფარებს ჯერ იტალიას, შემდეგ გადადის გერმანიაში, რუმინეთში, საბერძნეთსა და ეგვიპტეში. ოპოზიციაში უდგება გენერალ მუსტაფა ქემალის მიერ ანატოლიაში დაწყებულ წინააღმდეგობის მოძრაობას. აქტიურად მონაწილეობდა იტალია-აბისინიის ომში (1935-36) აბისინიელთა მხარეს. ომის დასრულების და იტალიური ოკუპაციის შემდეგ ტოვებს ეთიოპიას და გადადის ეგვიპტეში. 1938 წელს ათათურქის გარდაცვალების შემდეგ ბრუნდება თურქეთში და ფუძნდება სტამბოლში. გარდაიცვალა 1940 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 1940 კატეგორია:თურქი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
გრეგორი უინტერი
სერ გრეგორი პოლ უინტერი (დ. 14 აპრილი, 1951) ბრიტანელი ბიოქიმიკოსი და ნობელის პრემიის ლაურეატი. ცნობილია თავისი შრომებით მონოკლონური ანტისხეულების თერაპიული გამოყენების შესახებ. მეცნიერის კარიერა თითქმის მთლიანად მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორიასა და ცილის ინჟინერიის ცენტრს დაეფუძნა (კემბირჯი, ინგლისი).
მეცნიერის სახელთანაა დაკავშირებული ჰუმანიზებული ანტისხეულების (1986), შემდეგ კი ფაგების დისფლეის მთლიანად ჰუმანიზებული, ანტისხეულების თერაპიული გამოყენების ტექნიკების განვითარება. თავდაპირველად ანტისხეულებს თაგვებიდან იღებდნენ, თუმცა ადამიანებისთვის თერაპიული გამოყენება რთული იყო, რადგანაც ადამიანთა იმუნური სისტემას თაგვების საწინააღმდეგო რეაქცია აქვს. 2018 წელს ამ მიღწევებისთვის გრეგორი უინტერი ჯორჯ სმიტთან და ფრენსის არნოლდთან ერთად ქიმიის დარგში ნობელის პრემიით დაჯილდოვდა.
2012 წლის 2 ოქტომბრიდან არის ტრინიტის კოლეჯის (კემბრიჯი) ხელმძღვანელი. 2006-2011 წლებში იყო მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორიის დირექტორის მოადგილე, 2007-2008 წლებში სამედიცინო კვლევების საბჭოს დირექტორი,ხოლო 1994-2006 წლებში ცილებისა და ნუკლეინის მჟავების ქიმიის განყოფილების ხელმძღვანელი. 1990 წლიდან 2010 წლამდე უინტერი სამედიცინო კვლევების საბჭოს ცილის ინჟინერიის ცენტრის დირექტორის მოადგილე იყო.
განათლება
გრეგორი უინტერი ნიუკასლ-აპონ-ტაინის გრამატიკის სამეფო სკოლაში სწავლობდა. შემდეგ სწავლა განაგრძო კემბრიჯის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების მიმართულებააზე და 1973 წელს ტრინიტის კოლეჯი დაამთავრა. 1977 წელს უინტერს ფილოსოფიის დოქტორის წოდება სამედიცინო კვლევების საბჭოს მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორიამ მიანიჭა ბაქტერია Bacillus stearothermophilus-ის ტრიფტოფანილ-tRNA სინთეტაზის ამინომჟავების წყობის კვლევებისთვის. უინტერის სამეცნიერო ხელმძღვანელი ბრაიან ჰართლი იყო. შემდეგში უინტერი ლონდონის საიმპერიო კოლეჯსა და კემბრიჯის უნივერსიტეტის გენეტიკის ინსტიტუტში სწავლობდა.
კარიერა
1989 წელს უინტერმა „კემბრიჯის ანტისხეულთა ტექნოლოგიის ჯგუფი“ დააარსა. შემდეგ მუშაობდა Covagen-ის (დღეისთვის შვეიცარიული ფარმაცევტული კომპანიის, Ciag-ის ნაწილია) სამეცნიერო მრჩეველთა საბჭოში. არის Biosceptre International Limited-ის სამეცნიერო მრჩეველთა საბჭოს წევრი.2000 წელს უინტერმა დომინანტი ანტისხეულების კვლევების დასაწყებად Domantis დააარსა. 2006 წელს კომპანია ბრიტანულმა ფარმაცევტულმა კომპანიამ, GlaxoSmithKline 230 მილიონ ევროდ შეიძინა.
ჯილდოები და წოდებები
1990 წელს უინტერი სამეფო საზოგადოების წევრად აირჩიეს. 2011 წელს „ცილის ინჟინერიისა და მონოკლონური ანტისხეულების თერაპიული გამოყენების პიონერობისა და მისი, როგორც გამომგონებლისა და ანტრეპრენიორის წვლილის“ გამო სამეფო საზოგადოებამ სამეფო მედლით დააჯილდოვა. 1994 წელს მეცნიერს შეელეს ჯილდო გადაეცა.
2018 წლის 3 ოქტომბერს უინტერი ჯორჯ სმიტთან და ფრენსის არნოლდთან ერთად ნობელის პრემიით დაჯილდოვდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი კატეგორია:ბრიტანელი ბიოქიმიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სამეფო მედლის მფლობელები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კიონორი კიკუტაკე
კაკუტაკეს საკუთარი საცხოვრებელი, 6 მეტრით მიწიდან აწეული, სეისმურად მდგრად ბეტონის სვეტებზე შედგმული „ცის სახლი“ (1958) არის მეტაბოლისტური მოძრაობის დაბადების ადგილი. 1961 წელს კიშო კუროკავასთან ერთად კიკუტაკე იყო დაპატიჟებული ნიუ-იორკში გამოფენაზე "Visionary Architecture", სადაც მეტაბოლისტურმა მოძრაობამ საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა და იაპონურმა არქიტექტურამ კი თავისი ადგილი მსოფლიოს არქიტექტურულ რუკაზე. კიკუტაკეს ვიზიონერული პროექტები — ცაში, ოკეანის ზედაპირზე და ხელოვნურ მიწებზე დაპროექტებული მეგასტრუქტურები — ომის შემდგომი იაპონიისთვის ახალი ჰორიზონტების შექმნის მცდელობა იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:იაპონელი არქიტექტორები
დავით რაზმაძე
დავით რაზმაძე (დ. 25 აგვისტო, 1997, თელავი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო, ძიუდო), სამბოში ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი და მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2015, 87 კგ), ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, +100 კგ). ძიუდოში 21-წლამდელებს შორის საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2017, +100 კგ)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
აჰმედხან აბუ-ბაქარი
აჰმედხან აბუ-ბაქარი (ნამდვილი სახელი აჰმედხან აბაქაროვიჩ აბაქაროვი, ; დ. 12 დეკემბერი, 1931, კუბაჩი — გ. 23 ოქტომბერი, 1991, მაჰაჩყალა, დაღესტანის ასსრ) — დარგუელი საბჭოთა მწერალი.
ბიოგრაფია
1954 წელს გამოაქვეყნა ლექსების კრებული „გარიჟრაჟი“, შემდეგ — პოემა „მწარე თქმულება“ (1955), მოთხრობები „თემირ-ბულათი“ (1957), „ძეგლი გზის პირას“ (1958), „დარგუელი ქალიშვილები“ (1962), „თოვლის კაცები“ (1966), „გოდეკანის ყელსაკიდი“ (1967) და სხვა. პიესები „ნაბდიანი ხალხი“ (1959), „ოქროსხელიანი ნურ-ედ-დინი“ (1964). აჰმედხან აბუ-ბაქარის ერთ-ერთი მოთხრობის მიხედვით კინოსტუდია „ქართულმა ფილმმა“ შექმნა მხატვრული ფილმი „სამკაული ჩემი სატრფოსათვის“ (რეჟისორი თ. აბულაძე). დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:დარგუელი მწერლები
სონამი
სონამი (성남시) — ქალაქი სამხრეთ კორეაში. მდებარეობს კიონგიდოს პროვინციაში.
გეოგრაფია
სონამი მდებარეობს სეულის სამხრეთით. დასავლეთით ის ესაზღვრება კვაჩხონსა და იივანს, სამხრეთით — იონინს, აღმოსავლეთით — კვანჯუს, ხოლო ჩრდილოეთით სეულსა და ჰანამს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კიონგიდოს პროვინციის ქალაქები კატეგორია:სამხრეთ კორეის ქალაქები
ფიშტის ოლიმპიური სტადიონი
ფიშტის ოლიმპიური სტადიონი (რუსულად: Олимпийский стадион «Фишт») — გარე სტადიონი სოჭში, რუსეთი. ის სოჭის ოლიმპიურ პარკში მდებარეობს და სახელწოდებას მთა ფიშტის პატივსაცემად ატარებს. 40,000 ტევადობის სტადიონი აშენდა 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიური თამაშებისა და პარალიმპიადისთვის, სადაც იგი მათი გახსნისა და დახურვის ცერემონიალების ადგილის მოვალეობას ასრულებდა.
ისტორია
ფიშტის ოლიმპიური სტადიონი შეიქმნა Populous- ისა და ბრიტანეთის კონსულტანტების BuroHappold Engineering- ის მიერ. სტადიონის სახურავი აშენდა დაახლოებით 36,500 კვადრატული მეტრის (393,000 კვ.მ.) ეთილენ ტეტრაფთოროეთილენისგან (ETFE) და შეიქმნა იმისთვის, რომ სახურავს თოვლიანი წვეტები ჰქონოდა. ის თასის ფორმისაა, რომელიც იხსნება ჩრდილოეთისკენ, კრასნაია პოლიანას მთების პირდაპირ ხედზე, ხოლო ზედა გემბანი სამხრეთით არის გახსნილი, საიდანაც შავი ზღვის ხედი იშლება.
დასავლეთისა და აღმოსავლეთის სტენდებზე სახურავი დაფარულია გამჭვირვალე ეთილენის ტეტრაფლუოროეთილენით. მასალა გთავაზობთ უმაღლესი სიმტკიცის და კოროზიის წინააღმდეგობას. ფიშტი არის უეფას მე -4 კატეგორიის სტადიონი.
2006. პირველადი შეფასებით, რუსეთის მშენებლობის ღირებულება 1.7 მილიარდ რუბლს შეადგენდა. არქიტექტურული პროექტი შემუშავდა კომპანია Populous- ის მიერ, წინა გამოცდილებით, რომელიც იოჰანესბურგის მსგავსი ობიექტების დიზაინში იყო.
2007 წ. სოჭი საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის მიერ იქნა არჩეული 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიური თამაშების მასპინძლად.
2008. მიწის ნაკვეთის გასუფთავება და შესყიდვა დაიწყო.
2008 წლიდან მთავრობამ დაიწყო ტერიტორიის გასუფთავება მომავალი ოლიმპიური ობიექტისთვის, ადგილობრივი მოსახლეობისგან მიწის ყიდვა.
2010. დაიწყო ფიშტის სტადიონის მშენებლობა.სტადიონის არქიტექტორია დეიმონ ლავალე. დაფლეს სიმბოლური კაფსულა, რომელზეც იყო წარწერა ,,დაიჯერე შენი თავი და ჩვენ ერთად გავიმარჯვებთ" მშენებლობის დაწყების აღსანიშნავად.
2011. თავდაპირველი დიზაინი შეიცვალა. ზოგიერთი წყაროს თანახმად, ცვლილებები განხორციელდა ოლიმპიადის გახსნის ცერემონიალის დირექტორის კონსტანტინე ერნსტის თხოვნით.
2013. სტადიონის მშენებლობა დასრულდა. სტადიონი იყო ბოლო ოლიმპიადის ობიექტი, რომელიც ექსპლუატაციაში შევიდა. 2013 წელს გახსნის შემდეგ, სტადიონის მშენებლობა 779 მილიონი აშშ დოლარი დაჯდა. სტადიონის კომპლექსი ახლა ემსახურება როგორც სასწავლო ცენტრს და მატჩების ადგილს რუსეთის ეროვნული საფეხბურთო გუნდისთვის და ემსახურებოდა როგორც მატჩებს FIFA- ს 2017 წლის კონფედერაციის თასისა და FIFA- ს 2018 წლის მსოფლიო თასის დროს. სტადიონის ტევადობა გაფარდოვდა 41,220-მდე.
2014. ზამთრის ოლიმპიური თამაშების გახსნის ცერემონია ჩატარდა 2014 წლის თებერვალში, რასაც მოჰყვა ზამთრის პარალიმპიური თამაშების გახსნისა და დახურვის ცერემონიები 2014 წლის მარტში.
2015. FIFA მსოფლიო თასისთვის რესტავრაცია დაიწყო.
მდებარეობა და წვდომა
ფიშტის სტადიონი მდებარეობს სოჭში, სოჭის ოლიმპიურ პარკში ადლერში, სოჭის აეროპორტის სამხრეთით, ოლიმპიკის გამზირის 15 ნომერში. ფიშტის სტადიონამდე მისვლა შესაძლებელია 57, 117, 125, 134, 173 ავტობუსებით. საგარეუბნო ელექტრო მატარებელი სოჭი – ადლერი – ოლიმპიური პარკი ასევე უზრუნველყოფს სტადიონზე წვდომას.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:სტადიონები რუსეთში
ნიკოლოზ ჩერეპნინი
ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძე ჩერეპნინი (иколай Николаевич Черепнин; დ. 15 მაისი, 1873, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 26 ივნისი, 1945) — რუსი კომპოზიტორი, პიანისტი და დირიჟორი. დაიბადა სანქტ-პეტერბურგში; სწავლობდა ნიკოლოზ რიმსკი-კორსაკოვის ზედამხედველობის ქვეშ მოსკოვის კონსერვატორიაში.
ცხოვრება
ნიკოლოზ ჩერეპნინი დაიბადა 1873 წლის 15 მაისს სანქტ-პეტერბურგში. ნიკოლოზს დედა ბავშვობის ასაკში გარდაეცვალა. ბავშვობაში, ნიკოლოზს მამა რეგულარულად სცემა: იგი მკაცრი დისციპლინის ზოგად კოდექსს აღასრულებდა.
მამის დაჟინით ნიკოლოზმა სამართალი ხარისხი აიღო, თუმცა ამ დროის განმავლობაში იგი სტაბილურად მუშაობდა კომპოზიციებზე. 1895 წელს დაასრულა კანონის სწავლა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში. [[1898 წელს ნიკოლოზ რიმსკი-კორსაკოვის ზედამხედველობის ქვეშ კომპოზიციათა, ხოლო კ. კ. ფან-არხის ზედამხედველობის ქვეში ფორტეპიანოს ხარისხი მიიღო. მისმა ნიჭმა და მაღალმა ოჯახურმა სტატუსმა მას სამსახური დააწყებინა: 1899 წელს მან მუშაობდა „სასამართლო“ სამლოცველოს ორკესტრის მასწავლებლად დაინიშნა. 6 წლის განმავლობაში იგი აღნიშნულ ადგილას ასწავლიდა. შემდეგ სანქტ-პეტერბურგში დაბრუნდა და სწავლება აქ განაგრძო. 13 წლის განმავლობაში მას მრავალი გამოჩენილი მოსწავლე ჰყავდა, მათ შორისაა: სერგეი პროკოფიევი, ალექსანდრ გაუკი, იური შაპორინი და ლაზარე სამინსკი.
1902 წელს გახდა რუსეთის სიმფონიური კონცერტების რეგულარული დირიჟორი. მოგვიანებით იგი გამოჩნდა რუსეთის მუსიკალურ საზოგადოებსთან მოსკოვის ფილარმონიულ ორკესტრთან ერთად; აღსანიშნავია მისი გამოჩენა ალექსანდრე სილოტისა და ივან ვასელინკოს ისტორიულ კონცერტში; ასევე იგი დირიჟორობდა მარიინსკის თეატრში (1906–1909). ბალაევის წრის წევრი აგრეთვე ჩართული იყო ruzhok sovremennoy muzïki-ში („თანამედროვე მუსიკალური წრე“) და მუშაობდა Mir iskusstva („ხელოვნების მსოფლიო“) მოძრაობასთან. ჩერაპენინი იყო მუსიკოლოგი ალექსანდრე ოსოვსკის მეგობარი.
1907 წელს კონსერვატორიაში ყოფნის დროს დაწერა ალბათ მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარი, ბალეტი Le Pavillon d'Armide. ორი წლის შემდეგ დირიჟორობდა სერგეი დიაგილევის ლეგენდარულ „Ballets Russes“-ის საპრემიერო შესრულებას. იგი Ballets Russes-თან ერთად შესრულებებს ხელმძღვანელობდა ბერლინში, მონტე-კარლოში, პარიზში, რომსა და კოვენტ-გარდენის სამეფო ოპერის თეატრში (ლონდონი). პროფესორობისა და ბალეტში ვალდებულებებთან დამატებით იგი 1908 წელს იგი მარიინსკის თეატრში დირიჟორი გახდა.
1905-1917 წლებში იგი შედიოდა პეტერბურგის კონსერვატორიის მთავარ სამმართველოაში; აღნიშნულ დაწესებულებაში იგი დირიჟორობას ასწავლიდა. 1918 წელს მიიწვიეს თბილისის ეროვნული კონსერვატორიის დირექტორის პოსტზე, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დედაქალაქში. 1921 წელს რუსეთ-საქართველოს ომის შემდეგ დაბრუნდა პარიზში და სიცოცხლის დანარჩენი პერიოდი აქვე გაატარა. ნიკოლაი ჩერეპნინი გარდაიცვალა 1945 წლის 26 მაისს.
იგი იყო კომოპიტორისა და პიანისტის, ალექსანდრ ჩეპერინის მამა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1945 კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები კატეგორია:რუსი პიანისტები კატეგორია:რუსი დირიჟორები
მოსაზღვრე ხიდი
მოსაზღვრე ხიდი (Смежный мост) — საავტომობილო და საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. კრიუკოვის არხზე. აკავშირებს სპასკისა და პოკროვსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 24,1 მეტრი, სიგანე - 15,4 მ.
მდებარეობა
ხიდი მდებარეობს ფონტანკის სანაპიროს ჩრდილოეთ ნაწილში ნომერ 141 და 143 სახლებს შორის, იქ სადაც ერთმანეთს ერთვის მდინარე ფონტანკა და კრიუკოვის არხი.
უახლოესი მეტროსსადგურია „ტექნოლოგიური ინსტიტუტი“ (1,3 კმ).
სახელწოდება
ხიდის სახელწოდება ცნობილია 1820 წლიდან და დაკავშირებულია მისი მდებარეობის ხასიათთან (აკავშირებს ფონტანკის სანაპიროს კრიუკოვის არხთან). XIX საუკუნეში ხიდს ეწოვებდა ნიკოლსკის სანაპიროს ხიდი (1821-1822 წწ.) და დამაკავშირებელი ხიდი (1849-1875 წწ.), რადგან ხიდი აკავშირებდა სპასკისა და კოლომენსკის ნაწილს.
ისტორია
ხიდი აგებულია 1782-1787 წლებში კრიუკოვის არხის ხიდების ტიპური პროექტის მიხედვით: სამმალიანი ხის ხიდი, მოპირკეთებული გრანიტით, ცენტრალური ნაწილი გასახსნელი იყო, გვერდებისა კი კოჭებიანი. პროექტის ავტორი უცნობია.
1800-1810 წლებში ხის გასახსნელი მალა შეცვალეს ხის კოჭებიანი მალით. 1867 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. 1888 წელს ხის ყველა ნაწილი მეტალის ნაწილებით შეცვალეს.
1964 წელს ხიდი გადააკეთეს ინჟინერ ე. ე. როზენფელდის პროექტის მიხედვით რათა გაეყვანათ გათბობის მილები. ხიდის მალები გადახურეს მეტალის საყრდენებით, რამაც გამოიწვია ხიდის ისტორიული სახის დამახინჯება და არქიტექტურული ერთიანობის დარღვევა ნაპირის მიმდებარე მონაკვეთებთან.
ნიკოლაევკა (უფის რაიონი)
ნიკოლაევკა (Николаевка; Николаевка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. ნიკოლაევის სოფსაბჭოს ადმინისტრაციული ცენტრი. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 25 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 2738 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
აღვირი
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხენოსნობა
Ꚕ
Ꚕ, ꚕ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
სუპინატორული კუნთი
სუპინატორი წინამხრის უკანა განყოფილებაში მოთავსებული ფართო კუნთია, რომელიც სხივის ძვლის ზედა მესამედზეა გადახვეული და რომლის ფუნქცია წინამხრის სუპინაციაში (გარეთ ბრუნვაში) მდგომარეობს.
სტრუქტურა
სუპინატორი შედგება ორი ბოჭკოვანი კონისგან, მათ შორის მოთავსებულია სხივის ნერვის ღრმა ტოტი. ზედაპირული კონა იწყება მყესით, ხოლო ღრმა - კუნთოვანი ბოჭკოებით იდაყვის ძვლის სუპინატორული ქედიდან (crista interossea), მხრის ძვლის ლატერალური ზედაროკიდან (epicondylus lateralis), სხივის გვერდითი იოგიდან (ligamentum collaterale radiale) და სხივის მრგვალი იოგიდან (lig. anulare radii).
ინერვაცია
სუპინატორულ კუნთს აინერვირებს სხივის ნერვის ღრმა ტოტი, რომელიც გადადის უკანა ძვალთაშორის ნერვში (n. interosseus antebrachii posterior) სუპინატორული კუნთიდან გამოსვლისას.
სხივის ნერვი იყოფა ღრმა, და ზედაპირულ-სენსორულ ტოტებად სუპინატორული კუნთის მახლობლად. ასეთი განლაგება ხელსაყრელ პირობებს ქმნის ღრმა ტოტის დახშობისთვის, რის შედეგადაც შეიძლება მოხდეს ამ ნერვით ინერვირებული კუნთების სელექტიური პარალიზი (გამშლელი კუნთები, ცერის გრძელი გამზიდველი კუნთი.)
ვარიაცია
სხივის ღრმა ნერვი შემთხვევათა 70%-ში გადის სუპინატორული კუნთის მუცელში, სხვა შემთხვევაში - სუპინატორულ რკალში (სუპინატორის ზედაპირული შრის ბოჭკოვანი რკალი.)
ფუნქცია
სუპინატორულ კუნთს მტევანი მოჰყავს სუპინირებულ პოზიციაში.
იგი უმეტეს შემთხვევაში ბიცეპსთან ერთად მოქმედებს, მაგრამ არა მაშინ, როცა იდაყვის სახსარი გაშლილია.
ეტიმოლოგია
ტერმინი "სუპინატორი" აღვნიშნავს სხეულის ნებისმიერი კუნთს, რომელიც სუპინატორულ ფუნქციას ასრულებს. ძველ წყაროებში, ტერმინით "supinator longus" (გრძელი სუპინატორი) აღნიშნავდნენ მხარსხივის კუნთს (m. brachioradialis), ხოლო ამ არტიკლში განხილული კუნთი აღინიშნებოდა ტერმინით "supinator brevis" (მოკლე სუპინატორი).
სურათები
მინი|პრონაცია და სუპინაცია|205x205პქ
სქოლიო
კატეგორია:ადამიანის ანატომია
ხოსროს გორა
ხოსროს გორა — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩალაუბანის აღმოსავლეთით 5 კილომეტრზე. ცივ-გომბორის ქედის სამხრეთ ფერდზე. განეკუთვნება გვიანდელ ბრინჯაო-რკინის ხანას. ნამოსახლარი გამართულია აღმოსავლეთიდან დასავლეთით წაგრძელებული მთის ვიწრო ფერდზე. თხემი მოსწორებულია. ნამოსახლარს გარშემო თავდაცვითი თხრილი შემოსდევს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ერდენეტი
ერდენეტი (Эрдэнэт) — მონღოლეთის სიდიდით მეორე ქალაქი, ორხონის აიმაკის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-ცენტრალურ ნაწილში.
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკების ადმინისტრაციული ცენტრები კატეგორია:ორხონის აიმაკი
ტატიანა ჩერნიგოვსკაია
ტატიანა ჩერნიგოვსკაია (Татья́на Влади́мировна Черни́говская; დ. 7 თებერვალი 1947, ლენინგრადი, სსრკ) — რუსი მეცნიერი ნეირომეცნიერების, ფსიქოლინგვისტიკისა და აგრეთვე ცნობიერების თეორიის დარგებში.
რუსეთის ფედერაციის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე.
ტატიანა ჩერნიგოვსკაიას ინიციატივით პირველად სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის ზოგადი ენათმეცნიერების კათედრის ბაზაზე ჩამოყალიბდა სასწავლო სპეციალიზაცია სახელწოდებით „ფსიქოლინგვისტიკა“.
ბიოგრაფია
დაიბადა ლენინგრადში. დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ინგლისური ფილოლოგიის განყოფილება. სპეციალიზაცია გაიარა ექსპერიმენტალური ფონეტიკის დარგში. 1998 წლამდე მუშაობდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ი. ა. სეჩენოვის სახელობის ევოლუციური ფიზიოლოგიისა და ბიოქიმიის ინსტიტუტში ბიოაკუსტიკის, ადამიანის ტვინის ფუნქციონალური ასიმეტრიისა და სენსორულ სისტემათა შედარებითი ფიზიოლოგიის ლაბორატორიებში. კურჩატოვის ინსტიტუტის ეროვნული კვლევითი ცენტრის დირექტორის მოადგილე.
1977 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო 1993 წელს სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ენობრივ და კოგნიტიურ ფუნქციათა ევოლუცია: „ფიზიოლოგიური და ნეიროლინგვისტური ასპექტები“.
ტატიანა ჩერნიგოვსკაია 2006 წელს აირჩიეს ნორვეგიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრად.
2010 წლის 9 იანვარს რუსეთის პრეზიდენტის ბრძანებულების საფუძველზე ტატიანა ჩერნიგოვსკიას მიენიჭა „რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მოღვაწის“ საპატიო წოდება.
საგანმანათლებლო მოღვაწეობა
ტატიანა ჩერნიგოვსკაია ფილოლოგიური და სამედიცინო ფაკულტეტის სტუდენტებისა და ასპირანტებისთვის კითხულობს ლექციების კურსებს სახელწოდებით „ფსიქოლინგვისტიკა“, „ნეიროლინგვისტიკა“ და „კოგნიტიური პროცესები და ტვინი“ სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თავისუფალ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა სმოლნის ინსტიტუტსა და სანქტ-პეტერბურგის ევროპულ უნივერსიტეტში.
არაერთხელ იყო მიწვეული ამერიკისა და ევროპის უნივერსიტეტებში ლექტორად და კოორდინატორად საერთაშორისო სიმპოზიუმებში.
სატელევიზიო არხზე „კულტურა“ ტატიანა ჩერნიგოვსკაია მიჰყავს გადაცემების ციკლი — „აზროვნების ვარსკვლავებით მოჭედილი ცა“, „ვუჩვენოთ ბუნებას სარკე...“ და „პეტერბურგი — მეხუთე არხი“ — „ღამე“ და რუბრიკა „ინტელექტი“.
სამეცნიერო ღვაწლის აღიარებები
ტატიანა ჩერნიგოვსკაია 2006 წელს არჩეულ იქნა ნორვეგიის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელ წევრად.
2010 წლის 9 იანვარს რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის ბრძანებულების საფუძველზე ტატიანა ჩერნიგოვსკაიას მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება.
საჯარო, პოპულარული გამოსვლები, საზოგადოებრივი ცნობადობა
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:რუსი ფსიქოლოგები კატეგორია:რუსი ენათმეცნიერები კატეგორია:რუსი ფილოლოგები კატეგორია:რუსი ბიოლოგები კატეგორია:ნორვეგიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი
თინათინ რევაზიშვილი
თინათინ რევაზიშვილი (დ. 12 დეკემბერი, 2000, საგარეჯო) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო), სამბოში გოგონებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 56 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:ქალები სპორტში
ზაზა გულიკაშვილი
ზაზა გულიკაშვილი (დ. 6 ოქტომბერი, 1964,  საგარეჯო)  —  ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (საგარეჯოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია: საგარეჯოში დაბადებულები
ალაკაპანი
ალაკაპანი (ოფიციალურად ალაკაპანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Allacapan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 234 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
სან-ანტონიოს მისიების ეროვნული ისტორიული პარკი
სან-ანტონიოს მისიების ეროვნული ისტორიული პარკი — ეროვნული ისტორიული პარკი და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის ნაწილი, რომელიც ემსახურება სან-ანტონიოში (ტეხასი, აშშ) არსებული ხუთი ესპანური სასაზღვრო მისიიდან ოთხის დაცვას. თითოეული მათგანი დაარსდა კათოლიკური რელიგიური ორდერების მიერ, ადგილობრივ მოსახლეობაში ქრისტიანობის გავრცელების მიზნით. აღნიშნული მისიები კოლონიზაციის სისტემის ნაწილად ჩამოყალიბდნენ, რომელიც XVII, XVIII და XIX საუკუნეებში ესპანეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით იყო გადაჭიმული.
გეოგრაფიული თანმიმდევრობით, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ, მისიები შემდეგი თანმიმდევრობით მდებარეობს: კონსეპსიონის, სან- ხოსეს, სან-ხუანის, ესპადას მისიები. ესპადას აკვედუკი, რომელიც აგრეთვე პარკის ტერიტორიის ნაწილია, მდინარე სან-ანტონიოს გაღმა მხარეს, სან-ხუანის მისიის აღმოსავლეთით მდებარეობს.
სან-ანტონიოში მდებარე მეხუთე, ყველაზე ცნობილი ალამოს მისია არ ეკუთვნის პარკს. იგი კონსეპსიონის მისიის საპირისპირო მიმართულებით, სან-ანტონიოს ცენტრში მდებარეობს და ტეხასის სახელმწიფო საკუთრებას წარმოადგენს.
2015 წლის 5 ივლისს, სან-ანტონიოს მისიების ეროვნულ ისტორიულ პარკს, ალამოს მისიასთან ერთად, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
ადმინისტრაციული ისტორია
პარკი დაარსდა 1975 წელს, როგორც მისიების ბულვარი, ამერიკის შეერთებული შტატების ისტორიული ადგილების ეროვნულ რეესტრში, რომელიც მოიცავდა 84 ერთმანეთისგან განცალკევებულ ისტორიულ ძეგლს მდინარე სან-ანტონიოს გაღმა მხარეს, სან-ანტონიოს სამხრეთ ნაწილში. აღნიშნულ სიაში, სან-ანტონიოს ეროვნული ისტორიული პარკი უფლებამოსილი გახდა 1978 წლის 10 ნოემბერს, ხოლო ოფიციალურად დაარსდა 1983 წლის 1 აპრილს, მრავალი კულტურული ძეგლისა და რამდენიმე ბუნებრივი ტერიტორიის შემადგენლობით. ოთხი მისიის ნაწილი სან-ანტონიოს საარქიეპისკოპოსო ეპარქიას ეკუთვნის და თითოეული მათგანი მოქმედია.
1905 წელს, ალამოს მისიაზე მეურვეობა DRT-ს („Daughters of the Republic of Texas“) დაეკისრა. 2010 წელს, ტეხასის გენერალური პროკურორის ოფისმა მიიღო საჩივარი, რომ DRT არასწორად ხელმძღვანელობდა არა მხოლოდ ძეგლს, არამედ, მისი მართვისთვის გამოყოფილ ფონდს, რის შემდეგაც, დაიწყო გამოძიება.
ორი წლის შემდეგ, ტეხასის გენერალურმა პროკურორის ოფისმა გამოიტანა დასკვნა, რომ DRT არასწორად ხელმძღვანელობდა ალამოს და მოიყვანა ორგანიზაციის სამსახურებრივი ვალდებულებების დარღვევის რამდენიმე მაგალითი, მათ შორის, სახელმწიფო ფონდების არასწორი მართვა და ალამოს დაცვაში არასათანადო სამუშაოების განხორციელება .
2011 წელს, აღნიშნული გამოძიების მიმდინარეობისას, მაშინდელი გუბერნატურის, რიკ პერის ხელმოწერით, მიღებულ იქნა სახელმწიფო კანონი, რომლის მიხედვითაც, ალამოს მისიაზე მეურვეობა DRT-დან GLO-ს („Texas General Land Office“) გადაეცა. მეურვეობის გადაცემა ოფიციალურად ძალაში შევიდა 2015 წელს.
2015 წელს, მისიებს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა .
კონსეპსიონის მისია
2002 წელს, არქიეპისკოპოსმა პატრიკ ფლორესმა, მღვდელი ჯიმ რუთკოვსკი კონსეპსიონის მისიის საარქიეპისკოსო ეპარქიის ხელმძღვანელად დანიშნა. მოგვიანებით, მღვდელ რუთკოვსკის ბრალი დაედო პასტორალური მოვალეობების არასწორად შესრულებაში. 2009-2010 წლებში, მისიის შიდა ნაწილის აღსადგენად, „Las Misiones Foundation“-ი გახდა მოქმედი, აგრესიული შინაარსის მქონე კამპანია. მისიის ინტერიერის რესტავრაცია დასრულდა 2010 წლის მარტში, ექვს თვიანი სარესტავრაციო სამუშაოების შემდეგ.
სან-ხოსეს მისია
thumb|სან-ხოსე ი სან-მიგელ დე აგუაიოს მისია სან-ხოსე ი სან-მიგელ დე აგუაიოს მისია დაარსდა 1720 წელს. 1941 წელს, მას ეროვნული ისტორიული ძეგლის სტატუსი მიენიჭა. 1966 წლის 15 ოქტომბერს, ისტორიული ძეგლი ეროვნული რეესტრის სიაში შევიდა. ტაძარი, რომელიც კვლავ მოქმედია, 1768 წელს აშენდა. სან-ხოსეს მისია დააარსა მღვდელმა ფრან ფელანმა. აგებულია კირქვით.
პარკის ვიზიტორთა ცენტრი მდებარეობს სან-ხოსეს მისიის მიმდებარედ.
სან-ხუან-კაპისტრანოს მისია
thumb|სან-ხუან-კაპისტრანოს მისია სან-ხუან-კაპისტრანოს მისია დაარსდა 1716 წელს, აღმოსავლეთ ტეხასში, როგორც, სან-ხოსე და ლოს ნასონისის მისია. 1731 წელს, მას სახელი გადაარქვეს და სან-ანტონიოში გადაიტანეს. 1972 წლის 23 თებერვალს, იგი ეროვნული რეესტრის სიაში შევიდა.