cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საბჭოთა კავშირის ტერიტორიული პრეტენზიები თურქეთისადმი
ქართველი მეცნიერების წერილი
1945 წლის 14-20 დეკემბერს ცენტრალურ ქართულ და რუსულ გაზეთებში: კომუნისტი, ზარია ვოსტოკა, პრავდა და იზვესტია-ში გამოქვეყნდა ქართველი მეცნიერ-აკადემიკოსების სიმონ ჯანაშიასა და ნიკო ბერძენიშვილის წერილი „თურქეთისადმი ჩვენი კანონიერი პრეტენზიების შესახებ“. პუბლიკაციაში ნათქვამია:
ტრაპიზონისა და ართვინ-არტაანის დაბრუნების პრობლემა ფართოდ იყო ასახული ქართულ ლიტერატურაშიც: იბეჭდებოდა მოთხრობები ("მტკვრის სათავისკენ"), იწერებოდა და იდგმებოდა პიესები ("ჩაძირული ქვები"), იქმნებოდა პოემები და ლექსები:
გზის გასწვრივ დგანან ალვები მწკრივად,
თეთრად გაჰკვრია ზეცას ღრუბლები,
მე ტრაპიზონის ოლქკომში ვზივარ,
ოლქკომის მდივანს ვესაუბრები.
კედელზე რუკა ჰკიდია ოლქის,
მდივანი დასცქერს გადაშლილ ფურცელს,
და ლაპარაკში ლაზურად უქცევს".
წინაპირობა
1921 წლის 16 მარტს რსფსრ-სა და თურქეთს შორის დაიდო „მეგობრობისა და ძმობის ხელშეკრულება“, ხოლო 1921 წლის 13 ოქტომბერს — ანალოგიური ხელშეკრულება თურქეთსა და ამიერკავკასიის საბჭოთა რესპუბლიკებს შორისაც. 1921 წლის 13 ოქტომბრის ხელშეკრულებით საბჭოთა რესპუბლიკები, ომი რომ თავიდან აეცილებინათ, იძულებულნი იყვნენ დაეთმოთ თურქებისადმი, საკუთარი ტერიტორიის ნაწილი. ამრიგად, საბჭოთა ამიერკავკასიას ჩამოშორდა ყოფილი ბათუმის ოლქის სამხრეთი სექტორი და მთლიანად ართვინის, არტაანისა და ყარსის ოლქები, აგრეთვე ყოფილი ერევნის გუბერნიის სურმალინის მაზრა. იმის გამო, რომ გერმანიის წინააღმდეგ მიმართულ დიდი სამამულო ომის დროს თურქეთმა ფაქტობრივად დაარღვია და ცალმხრივად შეწყვიტა მეგობრობის ხელშეკრულებების მოქმედება, შესაძლო გახდა ამ ხელშეკრულების დენონსაცია, ანუ ამიერკავკასიის რესპუბლიკებისათვის კუთვნილი ტერიტორიების დაბრუნება. 1878-1918 წლების საზღვრების აღდგენის საკითხში საქართველოს სსრ-ს შეეძლო დაესაბუთებინა ბათუმის ოლქის სამხრეთ სექტორის, ართვინის, არტაანის და ოლთისის ოლქების მიერთება, რომელთა საერთო ფართობი შეადგენს 12.789 კვ.კმ-ს. გარდა, ამისა საქართველოს სსრ-ს შეეძლო დაესაბუთებინა თავისი უფლებები ისტორიული მესხეთის სხვა პროვინციებზეც — პარხალი, თორთუმი და ისპირი. ასევე შესაძლებელი ხდებოდა ლაზისტანის საკითხის წამოჭრა. ლაზები, რომელთა გათურქების პროცესი აქტიურად მიმდინარეობდა, ქართველურ ტომებს მიეკუთვნებოდნენ და ქართული ენის დიალექტზე საუბრობდნენ. ეს გარემოება ლაზისტანის შემოერთების საფუძველს ან ლაზისტანის ავტონომიის სახით შემოერთების საფუძველს ქმნიდა.
თურქეთთან სამხედრო ოპერაციის გეგმა და პრეტენზიებზე უარის თქმა
მოგვიანებით შეიქმნა და დამტკიცდა დოკუმენტი სახელწოდებით „ზოგიერთი მოსაზრება ამიერკავკასიის ფრონტის ოპერაციათა დაგეგმვის შესახებ“. დოკუმენტის თანახმად საბჭოთა არმია შედიოდა თურქეთის ტერიტორიის სიღრმეში, ტრაპიზონ-ბაიბურთისა და ყარს-ერზერუმის მიმართულებით.
მსოფლიო დიპლომატია აქტიურად ამოქმედდა საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ. იოსებ სტალინი იძულებული გახდა, თურქეთისადმი საბჭოთა კავშირის ტერიტორიულ პრეტენზიებზე უარი ეთქვა და ამ მიწების შემოერთებაზე ხელი აეღო. ამით საქართველომ საბოლოოდ დაკარგა ტაო-კლარჯეთის და ლაზეთის დაბრუნების შანსი. აღსანიშნავია, რომ თურქეთის რესპუბლიკამ ამ მოვლენების შემდეგ თითქმის მთელი XX საუკუნის მეორე ნახევრის განმავლობაში მოახერხა საფუძვლიანად შეეცვალა ამ პროვინციების დემოგრაფიული სურათი. ქართველთა დიდი ნაწილი თურქეთის შიდა პროვინციებში გადაასახლეს.
1953 წლის 30 მაისს საბჭოთა კავშირის მთავრობამ ოფიციალურ დონეზე და საბოლოოდ უარი თქვა ქართულ-სომხური მიწების დაბრუნებაზე. თურქეთის რესპუბლიკის მთავრობისადმი მიმართვაში აღნიშნული იყო, რომ კეთილმეზობლური ურთიერთობის შენარჩუნებისა და მშვიდობის განმტკიცების მიზნით, საბჭოთა საქართველო და სომხეთი უარს ამბობენ თურქეთისადმი თავიანთ ტერიტორიულ პრეტენზიებზე.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ისტორია კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:სომხეთის ისტორია
ნოვი-ვარიაში
ნოვი-ვარიაში (Новый Варяш; Яңы Вәрәш) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება სტაროვარიაშის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 39 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ სტარი-ვარიაშიდან 4 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 39 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 96 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას უდმურტები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
თამარ გეგეშიძე
თამარ გეგეშიძე (დ. 20 ივლისი, 1959) — ქართველი ექიმი-ინფექციონისტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1959 წლის 20 ივლისს ქალაქ თბილისში. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1984-1986 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ინფექციურ დაავადებათა კათედრის კლინიკური ორდინატორი, 1989 წლიდან ამავე კათედრის ასისტენტია.
გამოცემული აქვს 17 სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც ეხება ვირუსული ჰეპატიტების კლინიკურ ეპიდემიებს და დიაგნოსტიკის საკითხებსა და ნაწლავთა ინფექციებს.
არის ეპიდემიოლოგთა, იმუნოლოგთა, ინფექციონისტთა და მიკრობიოლოგთა საზოგადოებებისა და ექიმთა ასოციაციის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გალილეა (ესპანეთი)
გალილეა (Galilea) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ლოგრონიოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 9,74 კმ². მოსახლეობა — 366 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ბობ კროსბი
კროსბი დაიბადა 1913 წლის 23 აგვისტოს, სპოკანში, ვაშინგტონის შტატი, ჰარი კროსბისა და კეთრინ ჰერიგანის ოჯახში. კროსბიმ მუსიკალური კარიერა დაიწყო 1931 წელს, როდესაც შეუერთდა მუსიკალურ ჯგუფ Rhythm Boys-ს. 1960 წლის 8 თებერვალს, ჰოლივუდის დიდების ხეივანში გაიხსნა ბობ კროსბის ვარსკვლავი.
1993 წლის 9 მარტს, ლა-ხოლიაში (კალიფორნია) კროსბი 79 წლის ასაკში კიბოთი გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული  23 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:რადიოწამყვანები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:Bell Records-ის შემსრულებლები
ტორბესის მუნიციპალიტეტი
ტორბესის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია სან-ხოსეკიტო, ფართობი 110 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ტორბესის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 54 326 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 770,52 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქვემო ყანდაურის ყველაწმინდის ეკლესია
ტერმინი ქვემო ყანდაურის ყველაწმინდის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰორტენზია
ჰორტენზია (Hydrángea) — ყვავილოვან მცენარეთა სახეობა ჰორტენზისებრთა ოჯახიდან, რომელის 70-80 სახეობა არსებობს. ყველაზე პოპულარული სახელწოდებაა დიდფოთოლა ჰორტეზია (Hydrangea macrophylla), რომელსაც საბაღო ჰორტეზიას უწოდებდნენ.
იენი-სუვაგილი
იენი-სუვაგილი (Yeni Suvagil) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4,554 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
ჰორტენზია
ჰორტეზიის სამშობლოა იაპონია. კულტურაში დაინერგა XVIII საუკუნის ბოლოს. ფოთოლმცვივანი ბუჩქია, რომლის სიმაღლე 1-2 მეტრს აღწევს. აქვს ფართო, კვერცხისებრი ფოთოლი, ლასტისებრი ყვავილედი, რომლის ცენტრში ორსქესიანი წვრილი, ხოლო გარშემო მსხვილი უსქესო ყვავილებია. ცნობილია ჯიშები, რომელთა ყვავილები ჟოლოსფერი, ვარდისფერი, ცისფერი, თეთრია. ისინი გამოჰყავთ ორანჟერეებსა და ოთახის პირობებში. ყვავის ივნისიდან აგვისტომდე. ამრავლებენ მწვანე კალმით. იყენებენ ბორფიურებისათვის, კარგი მასალაა ყვავილწნულებისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეები კატეგორია:ჰორტენზისნაირები
ჩიარის რაიონი (უამანგა)
ჩიარის რაიონი (Distrito de Chiara) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უამანგის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 527 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 826 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 498.42 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უამანგის პროვინციის რაიონები
ფილიპ დე მონმორანსი ჰორნი
მინიატიურა|ფილიპ დე მონმორანსი ჰორნი ფილიპ დე მონმორანსი ჰორნი (Filips van Montmorency, Graaf van Hoorne; დ. 1524 — გ. 5 ივნისი, 1568, ბრიუსელი) — გრაფი, ნიდერლანდის ოპოზიციური თავადაზნაურობის ერთ-ერთი ლიდერი XVI საუკუნეში. ნიდერლანდის ბურჟუაზიული რევოლუციის წინა პერიოდში და რევოლუციის დასაწყისში ნიდერლანდის საბჭოს წევრი (1561-დან), ფლანდრიის ფლოტის ადმირალი, გელდერნისა და ზიუტფენის შტატჰალტერი. უკმაყოფილო იყო ესპანელი ჰაბსბურგების პოლიტიკისა ნიდერლანდში, მაგრამ ეწინააღმდეგებოდა ბურჟუაზიულ რადიკალიზმსა და მასების დამოუკიდებელ გამოსვლებს. მონაწილეობდა ხატმებრძოლტა გამოსვლების (1566) ჩახშობაში. 1567 წელს ესპანეთის მეფის ფილიპე II-ის წინაშე ერთგულების ფიცი დადო, მაგრამ ჰერცოგ ალბას ნიდერლანდში ჩასვლის შემდეგ ლ. ეგმონტთან ერთად დააპატიმრეს და სიკვდილით დასაჯეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ესპანეთის მხედართმთავრები კატეგორია:დაბადებული 1524 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1568
ელდარ გუგავა
ელდარ დავითის ძე გუგავა (დ. 25 ნოემბერი, 1943, ცაგერი — გ. 30 მაისი, 2020, თბილისი) — ქართველი აგრონომი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი (1994).
1971 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. მუშაობდა იქვე ზოგადი მიწათმოქმედების კათედრის ასისტენტად, დოცენტად (1978-1985), ბოტანიკის კათედრის გამგედ (1985-2006). 2006 წლიდან საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტის ბიოლოგიის დეპარტამენტის უფროსი და სრული პროფესორი. ეწეოდა სამეცნიერო მოღვაწეობას. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2006).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:ცაგერში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ქართველი აგრონომები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:ქართველი პროფესორები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მიროლდა
მიროლდა (Gouffre Mirolda) — კარსტული მღვიმე საფრანგეთში, ზემო სავოიის დეპარტამენტში. მდებარეობს სავოიის ალპებში, ზღვის დონიდან 1880 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია კირქვებში. მსოფლიოს ერთ-ერთი უღრმესი კარსტული მღვიმე. სიღრმე 1733 მ. სიგრძე დაახლოებით 13 000 მ. მომცრო ჭებთან ერთად წარმოქმნის სუსტად განტოტებულ გაწყლოვანებული გალერეებისა და მეანდრების სხვადასხვა დონის სისტემას. 1990 წლისათვის მღვიმის სიღრმე შეადგენდა 1221 მ-ს. 1998 წლის იანვარში დაფიქსირდა ახალი სიღრმე — 1610 მ, რითაც 8 მ-ით გადააჭარბა მეზობლად მდებარე ჟან-ბერნარის მღვიმეს და გახდა პლანეტის უღრმესი მღვიმე. 1998 წლის აგვისტოში მსოფლიოს უღრმესი მღვიმე გახდა ლამპრეხტსოფენი 1632 მ სიღრმით. 2001 წელს მიროლდა მე-3 ადგილზე გადაანაცვლა კრუბერის გამოქვაბულმა, რომლის სიღრმე იმ დროისათვის 1710 მ უდრიდა. 2003 წლის იანვარში სპელეოლოგების მიერ მღვიმის ფსკერზე არსებული რთული სიფონის დაძლევის შემდეგ, მიროლდა კვლავ გახდა მსოფლიოს უღრმესი მღვიმე 1733 მ-ით, თუმცა ერთი წლის შემდეგ პირველობა კვლავ დაუთმო კრუბერის გამოქვაბულს. მიროლდა საერთაშორისო ექსპედიციების ობიექტია.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის მღვიმეები
ვლადიმერ დვალიშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:რიგის სკონტოს ფეხბურთელები კატეგორია:ვარშავის ლეგიას ფეხბურთელები კატეგორია:ოდენსეს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
საქართველო-ევროპის კავშირის ურთიერთობები
საქართველო დამოუკიდებლობის აღდგენის დღიდან მიზნად ისახავს ევროკავშირში ინტეგრაციას. დამოუკიდებლობის მოპოვებას მოჰყვა ღრმა კრიზისი ქვეყანაში, რადგან ქვეყანამ, რომელიც აქამდე მთლიანად დამოკიდებული იყო საბჭოთა კავშირზე, დაკარგა ეკონომიკური ბაზრები, კავშირები, რასაც ემატებოდა ქვეყანაში მიმდინარე შიდა კონფლიქტები, პოლიტიკური არასტაბილურობა, სოციალური სიდუხჭირე და მრავალი სხვა ფაქტორი. მას შემდეგ, რაც შემცირდა საქართველოს მთავარი შიდა პროდუქტი(მშპ), ევროკავშირი მეტად გააქტიურდა და დიდი მხარდაჭერა გაუწია სხვადასხვა პროგრამებისა თუ პროექტების მეშვეობით. მთავარ მიზნად ისახავდა დემოკრატიული პრინციპების დამკვიდრებას, საბაზრო ეკონომიკის განვითარებასა და საქართველოს თანამედროვე სახელმწიფოდ ქცევას. 1999 წლიდან 2004 წლამდე ევროკავშირმა სამი ძირითადი დახმარება გაუწია ქვეყანას, ეს იყო: ჰუმანიტარული, ფინანსური და თექნიკური სფეროები. ამ პერიოდში ევროკავშირმა დახარჯა მილიარდ დოლარზე მეტი. 2004 წლისთვის ევროკავშირის ძალისხმევით უკვე შეინიშნებოდა ეკონომიკური სიმყარე, შესაბამისად, ჰუმანიტარული დახმარების მისია უკვე შესრულებული იყო. ჰუმანიტარული დახმარება გულისხმობდა მოწყვლადი ჯგუფების უზრუნველყოფას საკვებით, მედიკამენტებითა თუ სხვა დამხმარე საშუალებებით. აღნიშნული საკითხები განიხილებოდა 1994 წლის ბუდაპეშტის სამიტსა და 1996 წლის ლისაბონის სამიტზე. ამჟამად, საქართველო ევროკავშირისგან იღებს მრავალმხრივ მხარდაჭერას, როგორც ფინანსურად, ასევე განათლების კუთხით. ის დღემდე დიდ როლს თამაშობს პოლიტიკური მხარდაჭერის საკითხშიც, რათა საქართველომ შეინარჩუნოს დამოუკიდებლობა და სუვერენიტეტი, დარჩეს დემოკრატიული პრინციპების ერთგული და ასევე, ინტეგრირდეს საერთაშორისო საზოგადოებაში. ევროკავშირი ყოველწლიურად გამოყოფს 100 მილიონ ევროზე მეტს საქართველოში სხვადასხვა პროექტების განსახორციელებლად. ეს პროექტები მოიცავს სხვადასხვა სფეროს და მათი მიზანია ქვეყანაში განათლების სისტემისა და ეკონომიკური განვითარება, ენერგეტიკა და წყალმომარაგება, უსაფრთხოება და, რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, ადამიანის უფლებების დაცვა, რისი მიზანიც საბოლოოდ არის ის, რომ საქართველო იყოს ნამდვილი ევროპული სახელმწიფო და მისი განუყოფელი ნაწილი.
ისტორია
ძალიან მნიშვნელოვანი ნაბიჯი საქართველოსა და ევროკავშირის ურთიერთობაში გადაიდგა 1995 წელს. ამ წლიდან საქართველო სარგებლობს ევროკავშირის პრეფერენციების გენერალიზებული სისტემით (GSP), რაც ნიშნავს იმას, რომ 1995 წლიდან საქართველოს აქვს საქონლის შემცირებული ტარიფები ევროკავშირის ბაზარზე შესვლისას. „ჯი-ეს-პის“ მიზანია დაეხმაროს ისეთ განვითარებად ქვეყნებს, როგორიც საქართველოა, განახორციელონ მეტი პროდუქციის ექსპორტი ევროკავშირში.
პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შეთანხმება
1996 წლის 22 აპრილს ლუქსემბურგში ხელი მოეწერა ევროკავშირსა და საქართველოს შორის პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმებას (PCA), რომელიც ძალაში შევიდა 1999 წელს, თუმცა შეთანხმებაზე მოლაპარაკებები მხარეებმა, ჯერ კიდევ, 1994 წელს დაიწყეს. ეს ხელშეკრულება არ ითვალისწინებდა ასოცირების ხელშეკრულების გაფორმებას საქართველოსთან, თუმცა ე. წ. PCA, მეტად ბევრ შესაძლებლობას იძლეოდა ქვეყნის ევროპიზაციის თვალსაზრისით. შეთანხმების შესაბამისად, საქართველომ და ევროკავშირმა აიღეს ვალდებულება, ორმხრივად ემუშავათ პოლიტიკური, ეკონომიკური და სოციალური მიზნების მისაღწევად. ევროკავშირისა და საქართველოს ურთიერთობა იმითაა საინტერესო, რომ ის მოითხოვს საქართველოსგან, მიაღწიოს გარკვეულ მიზნებს და ამ შემთხვევაში მიიღებს დახმარებას. შეთანხმებას ხელი მოაწერეს იმ დროინდელმა ევროკავშირის წევრი ქვეყნების წარმომადგენლებმა, ევროკომისიის პრეზიდენტმა და საქართველოს პრეზიდენტმა. პარტნიორობისა და თანამშრომლობის ხელშეკრულების მიზანია კონკრეტული ქვეყნის დაახლოება და ჰარმონიზაცია ევროკავშირის სტანდარტებთან და ამ ორ მხარეს შორის თანამშრომლობის გაღრმავება არსებული ისტორიული კავშირებისა და საერთო ღირებულებების საფუძველზე. ხელშეკრულება თავდაპირველად დაიდო 10 წლიანი ვადით და მას შემდეგ მუდმივად ავტომატურად გრძელდება, სანამ თავად მხარეები არ გადაწყვეტენ შეთანხმების შეწყვეტას. პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შეთანხმებას გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდა ევროკავშირისა და საქართველოს შორის ურთიერთობების სტატუსის განსაზღვრასა და ამაღლებაში, მაგრამ ამან ვერ ითამაშა მნიშვნელოვანი როლი ქვეყნის სწრაფად რეფორმირებისა და ევროპიზაციის საკითხში, რადგან ხელშეკრულებაში არ იყო განსაზღვრული რეფორმის დეტალური გეგმა და თარიღები, ამიტომ ძალიან ძნელი იყო იმის მეთვალყურეობა, თუ როგორ ასრულებდა საქართველო დაკისრებულ ვალდებულებებს, მაგალითად, PCA-ს ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი დებულება იყო 43-ე მუხლი, რომელიც ითვალისწინებს საქართველოს კანონმდებლობის დაახლოებას ევროკავშირის კანონმდებლობის სტანდარტებთან, რაც საბოლოოდ, ვერ განხორციელდა. თუმცა, ევროკავშირი სხვადასხვა მოწოდებებითა თუ კრიტიკით მუდმივად ცდილობდა მიექცია საქართველოს მთავრობის ყურადღება სხვადასხვა პრობლემაზე.
ევროპული სამეზობლო პოლიტიკა
2004 წლიდან ევროკავშირმა დაიწყო ევროპის სამეზობლო პოლიტიკა, რისი მიზანიც გახდა მეზობელი ქვეყნების ევროპიზაცია, სადაც უკვე კონკრეტულად იქნებოდა განსაზღვრული სამოქმედო გეგმები, განსახორციელებელი ქმედებები, პროგრესის ანგარიშები და ა. შ. საქართველომ თავიდანვე გამოიჩინა ძლიერი სურვილი და ამბიცია, გამხდარიყო ამ პოლიტიკის ნაწილი. საქართველოს სხვადასხვა ინიციატივებმა და მცდელობებმა ითამაშა გადამწყვეტი როლი სამხრეთ კავკასიის სამივე ქვეყნის კონსოლიდაციასა და მობილიზაციაში. 2004 წლის 17 თებერვალს საქართველოს მთავრობამ დააარსა სახელმწიფო მინისტრის პოსტი ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში, რაც იმ მომენტში იყო ძალიან მნიშვნელოვანი. ქვეყნის აქტიურმა მცდელობებმა მალევე გამოიღო შედეგი და ამავე წლის 14 ივნისს საქართველო შეუერთდა სამეზობლო პოლიტიკას ევროკავშირის საბჭოს შესაბამისი გადაწყვეტილების საფუძველზე. 2004 წელს ევროკავშირმა დაიწყო კანონის უზენაესობის მისია საქართველოში ევროპული უსაფრთხოების და თავდაცვის პოლიტიკის ფარგლებში. მისია მიზნად ისახავდა საქართველოს ხელისუფლების მხარდაჭერას სისხლის სამართლის სისტემის გადაუდებელი გამოწვევების მოგვარებაში და რეფორმის პროცესში კოორდინირებული საერთო მიდგომის შემუშავებაში. მისია დასრულდა 2005 წელს.
სამოქმედო გეგმა
ევროკავშირის ყველა მოხსენება იყო ღია და ხელმისაწვდომი, და ცნობილი ფაქტია, რომ სხვადასხვა მთავრობები, მათ შორის საქართველოს იმდროინდელი მთავრობა, შეშფოთებული იყვნენ იმით, რომ ამ მოხსენებებს (განსაკუთრებით უარყოფითი) შეიძლებოდა გავლენა მოეხდინა შიდა სახელმწიფო პოლიტიკაზე ან შეელახა მათი რეპუტაცია მსოფლიო ასპარეზზე. შესაბამისად, საკმარისი მიზეზები ჰქონდა ქვეყანას, რომ პირნათლად შეესრულებინა დაკისრებული ვალდებულებები.
2022 წლის 8 ივნისს საგარეო საქმეთა და უსაფრთხოების პოლიტიკის საკითხებში ევროკავშირის უმაღლესმა წარმომადგენელმა, ჯოზეფ ბორელმა საქართველოში ევროკავშირის ელჩად წარადგინა პაველ ჰერჩინსკი, რომელმაც პოსტზე კარლ ჰარცელი შეცვალა.
ევროკავშირის როლი რუსეთ-საქართველოს ომში
2008 წელს, საქართველოსა და რუსეთს შორის ომში, ევროკავშირის ღია და აქტიურმა მონაწილეობამ ითამაშა მნიშვნელოვანი როლი ომის შეჩერებაში. ამ პერიოდში ევროკავშირმა განახორციელა ინტენსიური დიპლომატია დაპირისპირებულ მხარეებს შორის და მისი ძალისხმევის შედეგად 12 აგვისტოს მხარეებმა დადეს შეთანხმება ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ. ომის დროს საქართველოს ეწვია საფრანგეთის პრეზიდენტი ნიკოლა სარკოზი, რომელიც იმ დროს იყო ევროსაბჭოს ხელმძღვანელი. რა თქმა უნდა, ეს იყო ევროკავშირის მკაფიო მხარდაჭერა საქართველოსთვის და ასევე ძალიან თვალსაჩინო იყო ევროკავშირის როლი რუსეთთან კონფლიქტის მოგვარების მიზნით გამართულ დიალოგის მართვაში. გარდა ამისა, ევროკავშირმა შემოგვთავაზა პოსტკონფლიქტური ნაბიჯების შემდეგი სერია, რომლებიც ძალიან მნიშვნელოვანი იყო სტაბილიზაციისთვის. ომის დაწყებამდე ევროკავშირის საგარეო და უსაფრთხოების პოლიტიკა საქართველოში შედარებით პასიური იყო. პოსტკონფლიქტურ ზონებში სარეაბილიტაციო პროექტების ფინანსური დახმარება, მისი პირდაპირი ჩართულობა საკმაოდ დაბალი იყო, ამის მაგალითია რომ ევროკავშირმა საერთოდ უარყო ნებისმიერი შესაძლებლობა, ჩართულიყო სამშვიდობო ოპერაციებში აფხაზეთში ან ცხინვალის რეგიონში. თუმცა, ომის პერიოდში და მას შემდეგ, ევროკავშირის დამოკიდებულება ამ საკითხზე მნიშვნელოვნად შეიცვალა. ევროკავშირი ყოველთვის აფიქსირებს მის პოზიციას, რომ ის მხარს უჭერს საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობასა და სუვერენიტეტს, ამისათვის ქვეყანაში გამოგზავნილია სადამკვირვებლო მისიაც, რომელიც მუდმივად აკვირდება რუსეთ-საქართველოს საზღვარზე მიმდინარე პროცესებს. ომის შემდეგ, აუცილებელი იყო კრიზისიდან ძალიან სწრაფად გამოსვლა და ეკონომიკური განვითარება ასევე სწრაფი ტემპით. ამ მიზნით, 2008 წლის 22 ოქტომბერს ბრიუსელში გაიმართა კონფერენცია ევროკავშირისა და მსოფლიო ბანკის მიერ, სადაც პარტნიორმა ქვეყნებმა და საერთაშორისო დონორმა ორგანიზაციებმა 4,5 მილიარდი დოლარი აღუთქვეს საქართველოს 2008-2010 წლების მხარდაჭერისთვის.
საქართველო და აღმოსავლეთ პარტნიორობა
thumb|საქართველოს დროშა ევროპის საბჭოს წინ აღმოსავლეთ პარტნიორობა დაიწყო 2009 წელს ევროკავშირის მიერ პრაღის სამიტზე. აღმოსავლეთ პარტნიორობის ფარგლებში უნდა გამართულიყო მრავალმხრივი პოლიტიკური დიალოგები ევროკავშირსა და მის ექვს აღმოსავლეთ პარტნიორ ქვეყნას შორის, რომელთაგან ერთ-ერთია საქართველო (საქართველო, უკრაინა, აზერბაიჯანი, მოლდოვა, ბელარუსი და სომხეთი). ამ ინიციატივამ პარტნიორ ქვეყნებს მისცა მათი ინსტიტუტების მეტი ჩართულობის შესაძლებლობა ევროკავშირთან ორმხრივ ურთიერთობებში. აღმოსავლეთ პარტნიორობის ფარგლებში დაიწყო აქტიური დიალოგი ასოცირების ხელშეკრულებაზე, რომლის შედეგიც დადგა 2014 წელს, როდესაც მიღებულ იქნა ევროკავშირ-საქართველოს ასოცირების დღის წესრიგი. ასოცირების დღის წესრიგი ადგენს ერთობლივად შეთანხმებულ პრიორიტეტებს 2014-2016 წლების პერიოდისთვის, ასოცირების ხელშეკრულების მომზადების მიზნით, რომელიც სრულად ძალაში შევიდა 2016 წლის პირველ ივლისს. აღმოსავლეთ პარტნიორობა შეიქმნა იმისათვის, რომ გამხდარიყო მრავალმხრივი ინსტრუმენტი და თანამშრომლობის თემატური პლატფორმა ოთხი ძირითადი მიმართულებით:
მნიშვნელოვანი ამოცანა ამ პოლიტიკის შემოღებისა იყო ის, რომ მის წევრ ქვეყნებს, მათი განსხვავებული ამბიციებისა და პროგრესის დონის მიუხედავად, ჰქონოდათ საშუალება ევროკავშირთან ემუშავათ მათი ინდივიდუალური დღის წესრიგის შესაბამისად მეზობლებისგან დამოუკიდებლად. აღმოსავლეთ პარტნიორობის ეკონომიკური ინტეგრაცია გულსხმობს ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი ვაჭრობის ზონების შექმნას ევროკავშირსა და პარტნიორ ქვეყნებს შორის, რომლებიც მოხსნიან სატარიფო და არასატარიფო ბარიერებს საქონლისა და მომსახურების ყველა სახის ვაჭრობაზე. აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ ევროკავშირი საქართველოსთვის მთავარი სავაჭრო პარტნიორია, რადგან მთლიანი წილის 27 პროცენტი ევროკავშირის ბაზარზე გადის. ამის შედეგია ქართველი ხალხისთვის ახალი შესაძლებლობების გაჩენა. ევროკავშირი საქართველოს ეკონომიკური განვითარებისთვის უზრუნველყოფს ტრენინგებს, ფინანსურსა და ექსპორტის მხარდაჭერას EU4Business-ის ინიციატივის საშუალებით. ინიციატივის შედეგად ვიღებთ ექსპორტის 3 %-ით ზრდას.
პროგრამა ENPARD-ის მეშვეობით ევროკავშირი ასევე მხარს უჭერს სოფლის მეურნეობის განვითარებას საქართველოში. ამ პროგრამის ფარგლებში ჩატარდა ტრენინგები, დატრენინგდა 250000-ზე მეტი ფერმერი, ასევე განხორციელდა 500-ზე მეტი ინიციატივა მეურნეობის განვითარების მიზნით, რაც ასევე მიზნად ისახავდა სამუშაო ადგილების გაჩენასაც. ევროკავშირის დამსახურებით საქართველო პირველი ქვეყანაა კავკასიაში, სადაც აშენდა კომერციული ქარის ელექტროსადგური. ამ სავაჭრო ხელშეკრულებების წყალობით საქართველო და დანარჩენი პარტნიორი სახელმწიფოები სარგებლობენ ევროკავშირის შიდა ბაზრებზე პრივილეგირებული და თავისუფალი წვდომის უპირატესობებით, საპასუხოდ კი, პოლიტიკური ასოციაცია მათგან ითხოვს მათ ჩართვას ევროკავშირის საერთო საგარეო და უსაფრთხოების პოლიტიკაში, მათ ხელმისაწვდომობას და მონაწილეობას ევროკავშირის პროგრამებში და ისეთი ღირებულებების ლიკვიდაციას, რომლებიც ევროკავშირისას ეწინააღმდეგება. აღმოსავლეთ პარტნიორობამ გააძლიერა საქართველოში სამოქალაქო საზოგადოების როლი მისი გავლენისა და რეფორმების მხარდაჭერის თვალსაზრისით. უფრო კონკრეტულად, 2009 წლის 7 მაისს პრაღაში აღმოსავლეთ პარტნიორობის დამფუძნებელი სამიტის დროს მიღებული დეკლარაციის შესაბამისად, აღმოსავლეთ პარტნიორობის ფარგლებში შეიქმნა სამოქალაქო საზოგადოების ფორუმი, რომელიც აერთიანებს ევროკავშირს და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებს პარტნიორობის ქვეყნებიდან. მის წევრებს შეუძლიათ წარადგინონ რეკომენდაციები, უშუალოდ მიმართონ მოთხოვნებით აღმოსავლეთ პარტნიორობის სამიტების წევრებს მინისტერიალის დროს და მონაწილეობა მიიღონ თემატური პლატფორმებისა და პანელების შეხვედრებში.
ასოცირების ხელშეკრულება (2013-14)
ევროკავშირ-საქართველოს ურთიერთობების უფრო გასაღრმავებლად, მათ შორის დაიწყო მოლაპარაკებები ასოცირების ხელშეკრულებასთან და ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი სავაჭრო ხელშეკრულებასთან დაკავშირებით. 2012 წლის ნოემბერში, ევროკავშირის რწმუნებულმა გაფართოების და ევროპული სამეზობლო პოლიტიკის საკითხებში შტეფან ფულემ განაცხადა, რომ მოლაპარაკებები ასოცირების ხელშეკრულებაზე 2013 წლის ნოემბრისთვის იქნება დარსრულებული. 2013 წლის თებერვალში, სახელმწიფო მინისტრის მოადგილემ ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში, თამარ ბერუჩაშვილმა განაცხადა, რომ საქართველოს არანაირი გეგმა არ აქვს ბელარუსის, ყაზახეთისა და რუსეთის საბაჟო კავშირში გაერთიანებასთან დაკავშირებით, ამასთან დაკავშირებით ფულემ უკრაინაც გააფრთილა, რომ საბაჟო კავშირში შესვლის შეთანხმება შეუთავსებელი იქნება ევროკავშირის შეთანხმებებთან.
ევროკავშირში წევრობა
2014 წლის 27 ივნისს გამართულ პრესკონფერენციაზე საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა განაცხადა, რომ ევროკავშირის სრულუფლებიან წევრად გახდომა საქართველოს 5-10 წლის შემდეგ შეეძლება. თუმცა, ამასთანავე აღნიშნა, რომ საქართველოს ჯერ არ განუსაზღვრავს მისი ევროკავშირში გაწევრიანების განცხადების შეტანის თარიღი.
2022 წლის 2 მარტს, უკრაინაში განვითარებული მოვლენების ფონზე ცნობილი გახდა, რომ საქართველო დაჩქარებული წესით შეიტანდა განაცხადს ევროკავშირის წევრობაზე. 3 მარტს განაცხადს ხელი მოაწერა საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა.
2022 წლის 11 აპრილს სამეზობლო და გაფართოების საკითხებში ევროკომისარმა ოლივერ ვარჰეიმ საქართველოს ევროკავშირში წევრობის განაცხადზე კითხვარი გადასცა. კითხვარის გადაცემის ცერემონია ლუქსემბურგში გაიმართა.
სავიზო რეჟიმის ლიბერალიზაცია
2012 წლის ივნისში, ევროკავშირმა და საქართველომ დაიწყეს ვიზის ლიბერალიზაციის დიალოგი, რათა საშუალება მიეცა საქართველოს მოქალაქეებისთვის თავისუფლად ემოგზაურათ ევროკავშირში. მოლაპარაკებების მიზანი იყო წლის ბოლოსთვის „ვიზის ლიბერალიზაციის სამოქმედო გეგმის“ მიღება.
2013 წლის 25 თებერვალს, ევროკომისარმა საშიანო პოლიტიკაში სესილია მალმსტრიომმა ვიზის ლიბერალიზაციის დიალოგის ფარგლებში ქართულ მხარეს სამოქმედო გეგმა წარუდგინა. სამოქმედო გეგმა ორი ნაწილისგან შედგება, რომელიც მოიცავს, როგორც საკანონმდებლო ცვლილებების გატარებას, ასევე რეფორმებს ცალკეული მიმართულებებით, როგორებიცაა საზღვრის მართვა, მიგრაცია, ადამიანის უფლებები, საზოგადოებრივი წესრიგი და უსაფრთხოება.
2014 წლის იანვარში ევროკავშირის წარმომადგენლობამ საქართველოში დაიწყო ახალი პროექტი — „საქართველოს ხელისუფლების პოტენციალის გაზდა საზღვრების მართვასა და მიგრაციის რეგულირებაში“, რომელსაც მიგრაციის საერთაშორისო ორგანიზაცია (IOM) განახორციელებს, ამდაგვარად საქართველოს კიდევ ერთ ნაბიჯს გადადგამს უვიზო რეჟიმისკენ შენგენის ზონაში.
აღმოსავლეთ პარტნიორობის ევროპული სკოლა
2018 წელს თბილისში გაიხსნა აღმოსავლეთ პარტნიორობის ევროპული სკოლა. სკოლა საქართველოს იმდროინდელმა პრემიერ-მინისტრმა მამუკა ბახტაძემ და თავად სკოლის იდეის ავტორმა, ევროპული პოლიტიკისა და გაფართოებაზე მოლაპარაკებათა საკითხებში ევროკომისარმა იოჰანეს ჰანმა გახსნეს. გახნაზე მამუკა ბახტაძემ განაცხადა: აღსანიშნავია, რომ სკოლაში თავისუფლად შეუძლიათ სწავლა აღმოსავლეთ პარტნიორობაში შემავალი ექვსივე ქვეყნის სტუდენტებს. პროექტის მიხედვით, 16 და 17 წლის მოსწავლეებს ჩაუტარდებათ გაკვეთილები მრავალეროვან და მულტიკულტურულ გარემოში და შესაძლებლობა ექნებათ, გაიუმჯობესონ და გაიღრმავონ ცოდნა ევროპის და ევროკავშირის შესახებ. გარდა ამისა, მოსწავლეებისთვის ხელმისაწვდომი იქნება მდიდარი კლასგარეშე პროგრამა და საშუალება ექნებათ, მონაწილეობა მიიღონ ევროკავშირის საკითხებისადმი მიძღვნილ მაღალი დონის კონფერენციებში. სკოლის დამთავრებისას მოსწავლეები იღებენ საერთაშორისო ბაკალავრის დიპლომს ევროპეისტიკის განხრით.
ჰორტენზია დე ბოარნე
ჰორტენზია დე ბოარნე (Hortense de Beauharnais; დ. 10 აპრილი, 1783, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 5 ოქტომბერი, 1810, თურგაუ, შვეიცარია) — ბოარნეთა გვარის წარმომადგენელი. საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ I-ის პირველი ცოლის, დედოფალ ჟოზეფინ დე ბოარნეს ქალიშვილი პირველი ქორწინებიდან. ნიდერლანდების დედოფალი 1806-1810 წლებში როგორც ლუი I ბონაპარტის მეუღლე. ნიდერლანდების მეფე ლუი II-ისა და საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ III-ის დედა.
ადრეული ცხოვრება
ჰორტენზია დაიბადა 1783 წლის 10 აპრილს პარიზში. იგი იყო გამოჩენილი ფრანგი დიდებულისა და გენერლის, ვიკონტ ალექსანდრე დე ბოარნესა და მისი მეუღლის, ჟოზეფინ დე ბოარნეს ქალიშვილი. მისი მშობლები თავიდანვე აქტიურად ჩაებნენ საფრანგეთის ბურჟუაზიულ რევოლუციაში და მალევე დაუახლოვდნენ მის მოთავეებს. 1794 წელს ჰორტენზიას მამა მონარქისტებთან ბრძოლისას დაიღუპა, ერთ თვეში კი დედამისი თავისი პირველი ქმრის საუკეთესო მეგობარსა და რევოლუციის მოთავეზე, ნაპოლეონ ბონაპარტზე დაქორწინდა. მას შემდეგ, რაც ნაპოლეონი საფრანგეთის პირველი კონსული გახდა მათი გავლენები საოცრად გაიზარდა. ამის გამო სილამაზით ცნობილი ჰორტენზია პარიზში საუკეთესო განათლებას იღებდა.
დედოფლობა
მარცხნივ|მინი|324x324პქ|დედოფალი ჰორტენზია თავის უფროს ვაჟთან ერთად 1807 წელს 1804 წელს ნაპოლეონ ბონაპარტი საფრანგეთის იმპერატორი ხდება, ჰორტენზიას დედა კი დედოფლად იქცა. ნაპოლეონმა მალევე დაიწყო ევროპის დაპყრობილი ქვეყნების თავისი და-ძმებისათვის ჩამორიგება, მაგალითად: ჟოზეფს ესპანეთის მეფობა მისცა, კაროლინს ნეაპოლის დედოფლობა, ელიზას ტოსკანის ჰერცოგინიობა, ჟერომს ვესტფალიის მეფობა, ხოლო პოლინს გუასტალას ჰერცოგინიობა. ამგვარ პირობებში, 1806 წელს ნაპოლეონმა ჰააგაც დაიკავა, სადაც მმართველად თავისი ძმა, ლუი ბონაპარტი მიავლინა ჰორტენზიასთან ერთად.
1806 წლის 5 ივნისს ლუი I ნიდერლანდების მეფედ გამოცხადდა, რითაც ჰორტენზია დედოფალი გახდა. აღსანიშნავია, რომ მას არ მოსწონდა ნიდერლანდები და იქ ცხოვრება, რის გამოც ძალიან მალე, 1807 წელს საფრანგეთში დაბრუნდა. ამის შემდეგ იგი მხოლოდ რამდენჯერმე ეწვია ნიდერლანდებს, რა დროსაც გააჩინა თავისი მესამე ვაჟი და საფრანგეთის მომავალი იმპერატორი ნაპოლეონ III. ვინაიდან ჰორტენზიას ქმართანაც არ ჰქონდა ახლო ურთიერთობა, მისთვის რთული არ ყოფილა საფრანგეთში დაბრუნება და ოჯახის მიტოვება. მისი გავლენები მას შემდეგ შეირყა, რაც 1810 წელს ნაპოლეონი დედამისს, ჟოზეფინ დე ბოარნეს გაეყარა და მის ნაცვლად ცოლად საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც II-ის ქალიშვილი მარია ლუიზა ავსტრიელი შეირთო. ახალი ცოლის გავლენით ნაპოლეონმა აიძულა ჰორტენზია დაეტოვებინა საფრანგეთის სამეფო კარი და თავის ქმართან დაბრუნებულიყო ნიდერლანდებში.
რომანი და დარჩენილი წლები
მინი|298x298პქ|დედოფალი ჰორტენზია 1808 წელს 1810 წლის 1 ივლისს ნაპოლეონმა ლუი I ტახტიდან გადააყენა და მის ნაცვლად მათი ვაჟი, ლუი II გაამეფა, რომელიც მალევე, 13 ივლისს ჩამოაგდო. ამის შემდეგ ნაპოლეონი თავისი ჯარებით შევიდა ნიდერლანდებში და დაიპყრო იგი, რის შემდეგაც ჰორტენზია თავის ოჯახთან ერთად საბოლოოდ დაუბრუნდა საფრანგეთს.
ვინაიდან მას დედოფლის წოდება აღარ ბოჭავდა, დაბრუნებულმა ჰორტენზიამ თავისუფალ ცხოვრებას მიჰყო ხელი და სრულიად ღია ურთიერთობა დაიწყო სიმპათიური გრაფ შარლ ჟოზეფ დე ფლაოტთან. მათი სასიყვარულო ურთიერთობა მალევე გადაიზარდა რომანში, რამაც შედეგიც გამოიღო და 1811 წლის ოქტომბერში ჰორტენზიამ თავისი ერთადერთი უკანონო ვაჟი, შარლ ავგუსტი გააჩინა. აღსანიშნავია, რომ 1862 წელს ჰორტენზიას უმცროსმა ვაჟმა, იმპერატორმა ნაპოლეონ III-მ თავის უკანონო ნახევარ-ძმას მორნის ჰერცოგობა მიანიჭა. აღსანიშნავია, რომ ჰორტენზიასა და შარლ ჟოზეფის ურთიერთობა მალე დასრულდა, რადგან ნაპოლეონმა იგი საფრანგეთის შორეულ კუთხეში გააგზავნა საბრძოლველად.
1814 წელს ფრანგებმა დაამხეს ნაპოლეონის მმართველობა და ტახტზე ბურბონთა დინასტია დაბრუნდა ლუი XVIII-ის მეთაურობით. ამის გამო ბონაპარტებმა დაკარგეს თავიანთი ძალაუფლება მთელს ევროპაში და საფრანგეთის დატოვებამ მოუწიათ. ჰორტენზიამ დატოვა ოჯახი, სამშობლო და შვეიცარიაში, თურგაუში დასახლდა, სადაც ააგო საკუთარი რეზიდენცია, სახელად არენენბერგი. მან სწორედ აქ გაატარა დარჩენილი ცხოვრება. მიუხედავად 1815 წელს ნაპოლეონის ხანმოკლე რესტავრაციისა, ჰორტენზია საფრანგეთში აღარასოდეს დაბრუნებულა. იგი გარდაიცვალა 1837 წლის 5 ოქტომბერს არენენბერგში, თურგაუში, სიმსივნით, 54 წლის ასაკში. მისი მეუღლე ტოსკანაში ცხოვრობდა, სადაც 1846 წელს გარდაიცვალა მარტოობაში. თავად ჰორტენზია მისი ვაჟის, ნაპოლეონ III-ის ტახტზე ასვლის შემდეგ გადაასვენეს საფრანგეთში, სადაც იგი პარიზთან ახლოს, რუელ-მალმეზონში, წმინდა პეტრესა და წმინდა პავლეს სახელობის კათედრალში დაკრძალეს.
შვილები
ჰორტენზიას თავის ქმართან სულ სამი ვაჟი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1783 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1837 კატეგორია:ფრანგი დიდებულები კატეგორია:ნიდერლანდების კონსორტები
უატის რაიონი (პუნო)
უატის რაიონი (Distrito de Huata) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის პუნოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 848 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 393 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 130.37 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:პუნოს პროვინციის რაიონები
ურიბანტეს მუნიციპალიტეტი
ურიბანტეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია პრეგონერო, ფართობი 1 502 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ურიბანტეს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 22 655 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნერპა
ნერპა ან ნერპები (Pusa) — ძუძუმწოვარ ცხოველთა გვარი ნამდვილი სელაპების ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 1,5 მ-მდე, ხოლო წონა 100 კგ-მდე. იკვებებიან თევზითა და კიბოსნაირებით. მოიცავს სამ სახეობას:
ლიტერატურა
* კატეგორია:ნამდვილი სელაპები
თორფახქიორფიუ
თორფახქიორფიუ (Torpaqkörpü) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	247  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
იოლაირიჯი
იოლაირიჯი (Yolayrıc) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
სიმონეზია
სიმონეზია (Simonésia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 598 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანიუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 298 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.61 კმ²-ზე. ფართობი 486 ნ543 კმ²-ია.
შიო გუგეშაშვილი
შიო ილიას ძე გუგეშაშვილი (დ. 22 მაისი, 1908, გროზნო, ახლანდ. ჩეჩნეთის რესპუბლიკა, — გ. 7 სექტემბერი, 1989, თბილისი) — ქართველი თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1966), პროფესორი (1968), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1980).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი 1934 წელს. 1934-1941 და 1946-1958 მუშაობდა იქვე, შინაგან სნეულებათა პროპედევტიკის კათედრაზე; 1958–1986 იყო ამავე კათედრის გამგე, 1986-იდან — კონსულტანტი. II მსოფლიო ომის მონაწილე. სწავლობდა ორგანიზმში წყლისა და მკვრივ ნივთიერებათა ცვლას ნორმასა და პათოლოგიაში, კერძოდ, „ბოტკინის დაავადებისა“ (A ჰეპატიტი) და ბაქტერიული დიზენტერიის დროს. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მ. შ. საბრძოლო ორდენები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:ქართველი თერაპევტები კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
ნოვი-კუიუკი
ნოვი-კუიუკი (Новый Куюк; Яңы Көйөк) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ისტიაკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 18 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ ისტიაკიდან 12 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 18 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 2 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
იდიაშ-კუსკაროვო
იდიაშ-კუსკაროვო (Иҙәш-Ҡусҡар; Идяш-Кускарово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 203 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 59 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
ხიმილეო
ხიმილეო (Gimileo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის აროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4 კმ². მოსახლეობა — 111 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ხესუს-ნასარენოს რაიონი
ხესუს-ნასარენოს რაიონი (Distrito de Jesús Nazareno) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უამანგის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 780 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 248 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 860 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.8 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უამანგის პროვინციის რაიონები
ალესანდრო მანიასკო
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
უქური
უქური (Ukur) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	611  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ფრანსის კოკლენი
ფრანსის კოკლენი (Francis Coquelin; დ. 21 მაისი, 1991) — ფრანგი ფეხბურთელი, „ვალენსიის“ ნახევარმცველი.
ბიოგრაფია
კოკლენი დაიბადა საფრანგეთის ქალაქ ლავალში, 1991 წლის 13 მაისს. 2005 წელს შეურთდა ადგილობრივ საფეხბურთო კლუბ „ლავალს“. „არსენალის“ სკაუტების ყურადღება კოკლენმა საფრანგეთის ახალგაზრდულ ნაკრებში თამაშისას მიიპყრო. 2008 წლის ივლისში იგი „არსენალის“ წევრი გახდა.
„არსენალი“
საწყის წლებში „არსენალში“ კოკლენი ძირითადად ახალგაზრდულ გუნდში აპარეზობდა, რომელმაც ფრანსისის პირველ სეზონშივე ინგლისის პრემიერლიგა და თასი მოიგო ახალგაზრდულ გუნდებს შორის.
„არსენალის“ პირველ გუნდში კოკლენის დებიუტი შედგა 2008 წლის 23 სექტემბერს „შეფილდ იუნაიტედის“ წინააღმდეგ, რომელიც „არსენალმა“ 6:0 მოიგო. კოკლენი მოედანზე ფრან მერიდას მაგივრად შემოვიდა მატჩის 71-ე წუთზე.
შემდეგი სეზონი კოკლენმა „არსენალის“ სარეზერვო გუნდში გაატარა, სადაც ძირითადად მარჯვენა მცველის პოზიციაზე თამაშობდა. პირველი გოლი სარეზერვო გუნდში კოკლენმა გაიტანა 2008 წლის 5 ოქტომბერს „სტოკ სიტის“ წინააღმდეგ.
„ლორიანი“
2010 წლის ივნისში კოკლენი იჯარით ფრანგულ „ლორიანში“ გადავიდა მეტი სათამაშო დროის მისაღებად. ერთი წლის შემდეგ იგი კვლავ „არსენალში“ დაბრუნდა.
პოზიციის შეცვლა
კოკლენი ძირითადად მარჯვენა მცველის პოზიციაზე თამაშობდა, თუმცა არსენ ვენგერმა მისთვის პოზიციის შეცვლა ჩათვალა საჭიროდ. 2011 წლის 25 ოქტომბერს ინგლისის ლიგის თასის ფარგლებში „ბოლტონ უონდერერსთან“ მატჩის შემდგომ ფრანგმა სპეციალისტმა განაცხადა, რომ კოკლენის თამაშის სტილის და უნარების გამო მის ნახევარდაცვის ცენტრში განთავსებას ამჯობინებს. ამავდროულად ფრანსისმა განაცხადა, რომ მზად არის ყველგან ითამაშოს თუ მიეცემა სათამაშო დრო.
„ფრაიბურგი“
2013 წლის ივლისში კოკლენი „ფრაიბურგს“ შეუერთდა იჯარით. ფრანსისმა განაცხადა, რომ იგი ძალიან ბედნიერი იყო „ფრაიბურგში“ მოხვედრით. გუნდის მწვრთნელი, კრისტიან შტრაიხი კოკლენს მარცხენა ნახევარმცველის ამპლუაში განიხილავდა. შტრაიხი პერიოდულად აღნიშნავდა კოკლენის მნიშვნელობას კლუბისთვის. ერთ-ერთ ინტერვიუში ფრანსისმა იმაზე გაამახვილა ყურადღება, რომ „ფრაიბურგში“ ინტენსიურად მუშაობდნენ მოთამაშეების ფიზიკურ მომზადებაზე.
„ვალენსია“
2018 წლის იანვარში იწერებოდა კოკლენისადმი „ვესტ ჰემის“ და „ვალენსიის“ ინტერესის შესახებ. 11 იანვარს ოფიციალურად დადასტურდა ფრანსისის ტრანსფერი „ღამურების“ რიგებში. კონტრაქტი ფეხბურთელსა და კლუბს შორის გაფორმდა 2022 წლის 30 ივნისამდე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:ლონდონის არსენალის ფეხბურთელები კატეგორია:ლორიანის ფეხბურთელები კატეგორია:ფრაიბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩარლტონ ატლეტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ვალენსიის ფეხბურთელები
კარბის ღვთისმშობლის ეკლესია (სომხეთი)
კარბის ღვთისმშობლის ეკლესია (Սուրբ Աստվածածին) — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სოფელ კარბში, არაგაწოტნის პროვინციაში. ეკლესია მთავარ გზატკეცილთან ახლოს მდებარეობს. ტაძარი 1691 - 1693 წლებში აშენდა, სამრეკლო კი მანამდე 1338 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
იუხარი-ჩარდახლარი
იუხარი-ჩარდახლარი (Yuxarı Çardaqlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	2,083 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
ცენტრალური სტადიონი (განმუხური)
განმუხურის ცენტრალური სტადიონი — სპორტული სტადიონი განმუხურში, ზუგდიდიდან 17 კილომეტრის დაშორებით, ზღვის პირად. ძირითადად გამოიყენება საფეხბურთო მატჩებისათვის. არის საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ საშინაო მოედანი. იტევს 2 000 მაყურებელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:ზუგდიდის სტადიონები კატეგორია:საფეხბურთო უმაღლესი ლიგის კლუბების სტადიონები
საღირ მახატლისძე
საღირ მახატლისძე — XII საუკუნის მეორე ნახევრის ქართველი დიდებული, ხორნაბუჯის პატრონი, მახატლისძეთა საგვარეულოდან. 1190-იან წლებში აღკვეთა თამარ მეფის ყოფილი ქმრის, გიორგი რუსის საქართველოში შემოღწევის მეორე მცდელობა. არანიდან შემოჭრილ გიორგის საღირ მახატლისძე მის სამ ვაჟთან ერთად შეებრძოლა და, რიცხობრივი უპირატესობის მიუხედავად, სასტიკად დაამარცხა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დიდი ფეოდალები
დავით გეგეშიძე
დავით გეგეშიძე (დ. 1 იანვარი, 1935, — გ. 2003) — ქართველი მეცნიერი, ფილოსოფოსი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1985).
ბიოგრაფია
დაიბადა 1945 წლის 1 იანვარს, ქალაქ ბაღდათში.
1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფოსის ფაკულტეტი. 1985-1995 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პროფესორი, ხოლო 1986 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა კათედრის გამგე.
გამოცემული აქვს შრომები, რომლებიც ეხება თანამედროვეობასთან რელიგიური ურთიერთობის პრობლემებს, რელიგიური რწმენისა და მეცნიერული ცოდნის ურთიერთობის საკითხებს, რელიგიური სექტანტობის გენეზისს და საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ისტორიას. მისი მონაწილეობით შედგენილია მეცნიერული ათეიზმის სახელმძღვანელოები და ლექსიკონები.
1995 წლიდან იყო საქართველოს პედაგოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. მიღებული აქვს საქართველოს უმაღლესი სკოლის დამსახურებული მუშაკის წოდება (1982)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ურვა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ნაპოლეონ ლუი ბონაპარტი
ნაპოლეონ ლუი ბონაპარტი (Napoléon Louis Bonaparte), აგრეთვე ცნობილია როგორც ლუი II (Louis II; დ. 11 ოქტომბერი, 1804, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 17 მარტი, 1831, ფორლი, იტალია) — ბონაპარტების დინასტიის წარმომადგენელი. ნიდერლანდების მეფე ლუი I-ისა და დედოფალ ჰორტენზია დე ბოარნეს ვაჟი. საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ I-ის ძმისწული და იმპერატორ ნაპოლეონ III-ის უფროსი ძმა. ნიდერლანდების მეფე 1810 წლის 1 ივლისიდან 13 ივლისამდე. ბერგისა და კლევის დიდი ჰერცოგი 1809-1813 წლებში.
ბიოგრაფია
ნაპოლეონ ლუი დაიბადა 1804 წლის 11 ოქტომბერს პარიზში. იგი იყო საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ I-ის ძმის, ლუი ბონაპარტისა და მისი ცოლის, ნაპოლეონის პირველი მეუღლის, დედოფალ ჟოზეფინ ბოარნის ასულ ჰორტენზია დე ბოარნეს მეორე ვაჟი. 1806 წელს ნაპოლეონმა მამამისი ნიდერლანდების მეფედ დანიშნა, 1807 წელს კი მისი უფროსი ძმა გარდაიცვალა, რითაც ნაპოლეონ ლუი ნიდერლანდების ტახტის პირველი მემკვიდრე გახდა.
1809 წელს ნაპოლეონმა იგი ბერგისა და კლევის დიდ ჰერცოგად დანიშნა. 1810 წელს ნაპოლეონმა მამამისი ჩამოაგდო და დროებით ნაპოლეონ ლუი დასვა ნიდერლანდების მეფედ ლუი II-ის სახელით, თუმცა ორ კვირაში ისიც ჩამოაგდო. მას შემდეგ, რაც ნაპოლეონის მეორე ცოლმა, დედოფალმა მარია ლუიზა ავსტრიელმა იმპერატორს მემკვიდრე გაუჩინა, ნაპოლეონ ლუიმ დაკარგა საფრანგეთის ტახტის მემვკიდრის წოდება. 1813 წელს ჩამოერთვა ბერგისა და კლევის ჰერცოგობაც.
მას შემდეგ, რაც 1815 წელს ნაპოლეონი ვატერლოოს ბრძოლაში დამარცხდა ბონაპარტებმა დაკარგეს ძალაუფლება, რის შემდეგაც საფრანგეთში ბურბონთა რესტავრაცია განხორციელდა ლუი XVIII-ის მეთაურობით. ამის გამო ბონაპარტები მთელ ევროპაში მიმოიფანტნენ და დევნილებად იქცნენ, თავად ნაპოლეონი კი წმინდა ელენეს კუნძულზე გადაასახლეს.
ძალაუფლებადაკარგული ნაპოლეონ ლუი მარტო დასახლდა ჩრდილოეთ იტალიაში მდებარე ქალაქ ფორლში, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება. აქ მან ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი შარლოტ ბონაპარტი, რომელიც იყო წარსულში ესპანეთისა და ნეაპოლის მეფე ჟოზეფ ბონაპარტისა და მისი ცოლის, დედოფალ მარი ჯულია კლარის ქალიშვილი. მათი ქორწინება ხანმოკლე და უნაყოფო, მაგრამ ჰარმონიული აღმოჩნდა.
1831 წლის 17 მარტს ნაპოლეონ ლუი ბონაპარტი გარდაიცვალა, 26 წლის ასაკში, უშვილოდ. იგი ვეღარ მოესწრო 1852 წელს ბონაპარტების რესტავრაციას საფრანგეთში, რა დროსაც მისი უმცროსი ძმა, ნაპოლეონ III იმპერატორი გახდა.
ნოვი-სუსადიბაში
ნოვი-სუსადიბაში (Новый Сусадыбаш; Яңы Сусаҙыбаш) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება პერვომაისკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 23 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ სუსადი-ებალაკიდან 11 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 23 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 87 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას მარები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
კიმ ბოდნია
კიმ ბოდნია (დ. 12 აპრილი, 1965, კოპენჰაგენი, დანია) — დანიელი მსახიობი, მწერალი და რეჟისორი. იგი ფართო მასშტაბით ცნობილი გახდა სკანდინავიის კრიმინალურ დრამატულ სერიალში „ხიდი>“-ს პოლიციური დეტექტივის მარტინ როდეს როლით. ის ასევე ცნობილია ნიკოლას ვინდინგ რეფნის სარეჟისორო დებიუტში Pusher- ში მთავარი როლის შესრულებით.
2009 წელს ბოდნიამ მოიგო 62-ე ცერემონიაზე ბოდილის პრემია მეორეხარისხოვანი როლის შესრულებისთვის საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის, ხოლო 2014 წელს მან მოიგო მონტე-კარლოს სატელევიზიო ფესტივალის პრემია დრამატული სერიალისთვის. 2018 წელს ის კონსტანტინის როლში იყო BBC America -ს ჯაშუშურ თრილერ სერიალში ევას მკვლელობისას, რისთვისაც იგი იყო ნომინირებული ბრიტანეთის აკადემიის სატელევიზიო ჯილდოზე საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი.
ადრეული ცხოვრება
ბოდნია დაიბადა კოპენჰაგენში 1965 წლის 12 აპრილს და გაიზარდა ესპერგორდეში. ის ებრაული ოჯახიდან არის, პოლონური და რუსული წარმოშობით. 2014 წელს მან თავი მოიხსენია როგორც "ნახევრად რუსი, ნახევრად პოლონელი და მთლიანად ებრაელი". 2011 წელს კითხვაზე, იყო თუ არა რელიგია მისი ცხოვრების მნიშვნელოვანი ასპექტი, მან თქვა: "არა, მაგრამ მე მჯერა მისი".
ბოდნიამ აღიარა, რომ ის ბავშვობაში განსაკუთრებით კარგი სტუდენტი არ ყოფილა და თავის თავს „ჯამბაზს“ უწოდებდა, რომელსაც სწავლის სურვილი არ ჰქონდა. მისი მთავარი ინტერესი იყო მძლეოსნობა, განსაკუთრებით 100 მეტრის სიგრძეზე ხტომა, რომელშიც ის ზელანდიის ახალგაზრდული ჩემპიონი იყო რამდენიმე წლის განმავლობაში. მას სურდა ფეხბურთის მეკარე გამხდარიყო, მაგრამ ფეხის ტრავმამ ხელი შეუშალა მას ამ კარიერაში.
როგორც სტუდენტი Espergærde Ungdomsskole-ში, ბოდნია შეუერთდა თეატრალურ ჯგუფს, ისინი ძირითადად ასრულებდნენ კომიკური როლებს. როდესაც ის 16 წლის იყო, დედამ შესთავაზა, მას განაცხადი შეეტანა დანიის თეატრისა და თანამედროვე ცეკვის ეროვნულ სკოლაში. თავიდან ის ჩიჭრა, მაგრამ მას მეორე მცდელობაში გაუმართლა.
კარიერა
მას ჰქონდა თავის ფილმში დებიუტი En Afgrund af frihed (1989) სადაც მან ითამაშა მეორეხარისხოვანი როლი. 1991 წელს სწავლის დასრულების შემდეგ მისი ერთ-ერთი პირველი როლი იყო პატრიკ ბეიტმენი ამერიკელი ფსიქოპატის სცენაზე. ბოდნიას პირველი მთავარი როლი ფილმში იყო ბულდოზერი (1993), რეჟისორი მარია სიდალი.
წარმატებული იყო მისი გამოჩენა ფილმებში საშინლად ბედნიერი (2008),  და ლას სპანგ ოლსენის სამ ფილმში: ჩინეთში ისინი ძაღლებს ჭამენ (1999) და მისი გაგრძელება მოხული კაცი ახალ მანქანაში (2002), ასევე Den Gode Strømer- ში. (2004). ბოდნია ასევე გამოჩნდა რამდენიმე ნორვეგიულ ფილმში, მათ შორის Himmelfall (2002), Monstertorsdag (2004) და Tomme Tønner(2010).
ბოდნია გახდა ცნობილი საერთაშორისო სატელევიზიო როლებით. მან თავისი პირველი გამოჩენა ისტორიულ მინი სერიაში Snapphanar 2006 წელს, The Killing (2007), Hvor fanden er Herning?
2009 წელს მან მიიღო 62-ე ბოდილის პრემია მეორეხარისხოვანი როლის შესრულებისთვის საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის. 2014 წელს მან მოიგო მონტე-კარლოს სატელევიზიო ფესტივალის პრემია დრამატული სერიალისთვის.