cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუჰანსკის სახალხო რესპუბლიკა
ლუჰანსკის სახალხო რესპუბლიკა (Луганская Народная Республика; Луганська Народна Республіка) — რუსეთის ფედერაციის არაღიარებული სუბიექტი, ჩამოყალიბებულია უკრაინის ლუჰანსკის ოლქის ოკუპირებულ ტერიტორიაზე. 2014–2022 წლებში არსებობდა როგორც თვითგამოცხადებული რესპუბლიკა, სანამ არ მოხდა მისი ანექსია რუსეთის მიერ.
2014 წლიდან იყო თვითგამოცხადებული რესპუბლიკა უკრაინის აღმოსავლეთ ნაწილში, ლუჰანსკის ოლქში. ლუჰანსკის ოლქის დიდ ნაწილს 2022 წლამდე ოფიციალური კიევი აკონტროლებდა. უკრაინა და უკრაინული კონსტიტუცია 2014 წლის აპრილში ჩატარებულ „დამოუკიდებლობის“ რეფერენდუმს არ აღიარებს და ლსრ-ს უკრაინის ნაწილად თვლის, რომელიც ამ დროისთვის, რუსეთის მიერ არის ოკუპირებული. 2014 წლის 12 მაისს ლუჰანსკის სახალხო რესპუბლიკის ხელისუფლებამ გამოაცხადა, რომ იმავე წლის 11 მაისს ლუჰანსკის სახალხო რესპუბლიკის თვითგამორკვევის რეფერენდუმზე ამომრჩეველთა 96,2% ხმა მისცა რეგიონის დამოუკიდებლობას და ახალი რესპუბლიკის შექმნა. ამის შემდეგ ლსრ-ს ხელისუფლებამ რუსეთთან შეერთების და დონეცკის სახალხო რესპუბლიკასთან კონფედერაცია „ნოვორასიაში“ (Новороссия) გაერთიანების სურვილი გამოთქვა. 2014 წლის 11 ივნისს ლსრ-მ რუსეთს და 14 სხვა სახელმწიფოს მისი დამოუკიდებლობის აღიარება სთხოვა.
ამ დროისთვის ლსრ აღიარა მხოლოდ სამხრეთ ოსეთმა და დონეცკის სახალხო რესპუბლიკამ. 2022 წლის 21 თებერვალს რუსეთმა აღიარა ლსრ-ს დამოუკიდებლობა.
უკრაინის ხელისუფლება ლსრ-ის მხარდამჭერებს ტერორისტებად და სეპარატისტებად მიიჩნევს და მათ წინააღმდეგ ანტიტერორისტულ ოპერაციას ატარებს (საერთაშორისო ჩარევით შეჩერდა 2014 წლის სექტემბერში და 2015 წლის დასაწყისში). ოპერაციის დასაწყისის პერიოდში ადგილობრივი საოლქო საბჭოს დეპუტატებმა განაცხადეს, რომ უკრაინამ პატივი უნდა სცეს ლუგანსკში მცხოვრები ხალხის ნებას და დაახასიათეს ოპერაცია როგორც „ტერორისტული“ და თავისივე ხალხის წინააღმდეგ წარმართული.
2022 წლის სექტემბერში თვითგამოცხადებულ რესპუბლიკაში ჩატარდა უკანონო რეფერენდუმი რუსეთთან შეერთების თაობაზე, რეფერენდუმის შედეგად ე. წ. მოხდა ლუჰანსკის სახალხო რესპუბლიკის ანექსია რუსეთის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:თვითაღიარებული ქვეყნები კატეგორია:ლუჰანსკის სახალხო რესპუბლიკა კატეგორია:ნოვორასია (კონფედერაცია)
აჰმედ თოგუდანი
ახალგაზრდობაში მონათლეს და უწოდეს ნიკოლოზი, ტახტზე ასვლის შემდეგ, ილხანებს შორის პირველმა მიიღო ისლამი. გავრცელებული ინფორმაციით, აჰმედ თოგუდანმა ეკლესიები და წარმართული ტაძრები მეჩეთებად გადააკეთა, ხოლო სირიელი ისტორიკოსისა და ენციკლოპედისტის, ბარჰებრაიას ცნობით, იყო ტოლერანტი მმართველი ყველა სარწმუნოების და განსაკუთრებით ქრისტიანობის მიმართ. მან ილხანთა საყაენო სასულთნოდ გარდაქმნა. ამის გამო 1284 წელს აჰმედს აუჯანყდა საკუთარი ძმისშვილი, არღუნი, რომელმაც ის ტახტიდან ჩამოაგდო და სიკვდილით დასაჯა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰულაგუიანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1284 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აგვისტო
ადოლფ იოფე
ადოლფ იოფე (Адо́льф Абра́мович Ио́ффе დ. 1883 — გ. 1927) — რუსი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, რევოლუციონერი.
ნოვოფსკოვის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის რაიონები
ადოლფ იოფე
ბიოგრაფია
1903 წლიდან იყო რსდმპ წევრი, მენშევიკი. 1905-1907 წლების რევოლუციური მოძრაობის აქტიური მონაწილე. 1906-1907 წლებში იყო რსდმპ საზღვარგარეთის ბიუროს წევრი. 1908 წელს ლევ ტროცკისთან ერთად ვენაში გამოსცემდა გაზეთ „პრავდას“. იყო ტროცკის უახლოესი მეგობარი და თანამებრძოლი. 1917 წლიდან გადა ბოლშევიკი და პარტიის ცკ-ს წევრობის კანდიდატი. 1917 წლის აგვისტოდან იყო პეტროგრადის საქალაქო დუმის წევრი. იყო ოქტომბრის გადატრიალების აქტიური მონაწილე. 1918 წლის აპრილ-დეკემბერში იყო საბჭოთა რუსეთის ელჩი გერმანიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 1927 კატეგორია:რუსი რევოლუციონერები კატეგორია:ბოლშევიკები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:რსდმპ(ბ)-ის VI ყრილობის დელეგატები
პალესტინა (მრავალმნიშვნელოვანი)
პალესტინა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩხოროწყუს მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ჩხოროწყუს მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ ჩხოროწყუს რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოება მიწერილი მეურნეობის სახით ფლობდა 120 000 ჰექტარ ფართობს შემდეგ საზღვრებში: აღმოსავლეთით — გეგეჭკორის რაიონი, დასავლეთით — წალენჯიხის რაიონი, ჩრდილოეთით — მესტიისა და ლენტეხი რაიონები, სამხრეთით — ცხაკაიას რაიონი. მეურნეობა ძირითადად ვაკეზე იყო მოთავსებული, ტყეები კი განლაგებული იყო ჩრდილო მხარეზე — ფოთლოვანი მცენარეული ჯიშებით.
აქ გავრცელებული იყო შველი, კურდღელი, მაჩვი, ციყვი; მცირე რაოდენობით — ხოხობი, კვერნა, მგელი, ტურა, მელა და სხვ.; სეზონის მიხედვით ტყის ქათამი და მწყერი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
ზაარლუისის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაარლანდის რაიონები
ლაიოს რაიონი
ლაიოს რაიონი (Distrito de Layo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 978 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 822 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 452.56 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კანასის პროვინციის რაიონები
შილდის ფაშაანის ეკლესია
შილდის ფაშაანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტში სოფელ შილდიდან სამხრეთით, 10-12 კმ-ზე ნასოფლარ ფაშაანის ტერიტორიაზე. დათარიღებულია XVIII საუკუნით.
აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომლის იატაკი საფეხურითაა შემაღლებული და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ნახევარწრიული თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის წინ კედლიდან ოდნავ მოშორებით, დგას ტრაპეზი გრძივ კედლებზე ორ-ორი მარტივი პილასტრია. მათზე კედლის თაღებია გადაყვანილი, პილასტრების აღმოსავლეთ აფსიდს დარბაზისგან გამოყოფს. პილასტრების გასწვრივ სადა კრონშტაინებია, რომლებსაც კამარის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. შიგნით ეკლესია გადახურულია აგურით ნაწყობი, ნახევარცილინდრული კამარით. აგურისაა კონქიც.
ეკლესიის ფასადები რიყის ქვის ირეგულარული წყობითაა ამოყვანილი. წყობაში ჩართულია ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილებით დაშორებული აგურის თითორიგიანი შრეები. აღმოსავლეთ კედელზე მდებარეობს კედლეში შეღრმავებული ჯვარი. კედლები დასრულებულია აგურის საფეხუროვანი ლავგარდნით. დასავლეთ ფრონტონის წვერზე დადგმულია აგურით ნაგები ოთხწახნაგა, ოთხივე მხარეს თაღებით გახსნილი, პირამიდული სახურავით დასრულებული სამრეკლო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბუხუნი
ბუხუნი (Бухуни) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის შიშაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 313 კაცს შეადგენდა.
ლუდვიგ I (ბადენის დიდი ჰერცოგი)
ბიოგრაფია
ლუდვიგი, პრუსიის არმიის რიგებში ყოფნის დროს მონაწილეობდა 1792 წლის პირველი კოალიციის ომში.
1818 წელს, ლუდვიგი თავისი ნათესავის, კარლის მემკვიდრე გახდა და ტახტზე ასვლის თანავე დაკავდა ბადენის ფინანსების რეგულირებით, მოაწესრიგა ეკლესიასთან დამოკიდებულება, მაგრამ ძირითადად, ყურადღება არმიაზე გაამახვილა.
1825 წელს, ლუდვიგმა დააარსა კარლსრუეს უნივერსიტეტი (დღესდღეობით, კარლსრუეს ტექნოლოგიური ინსტიტუტი), რომელიც ითვლება უმაღლეს ტექნიკურ სასწავლო დაწესებულებად გერმანიაში და მეოთხედ ევროპაში (პრაღის, პარიზისა და ვენის ტექნიკური უნივერსიტეტების შემდეგ).
აგრეთვე ის თანამშრომლობდა არქიტეტქორ ფრიდრიხ ვაინბრენერთან, რომელმაც კარლსრუეში ააშენა მრავალი კლასიკური შენობა და ასევე კარლსრუეს პირამიდა.
1830 წელს, უშვილო ლუდვიგი გარდაიცვალა. მისი მემკვიდრე გახდა თავისი ძმა — ლეოპოლდი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბადენის მმართველები კატეგორია:ცერინგენები კატეგორია:პრუსიელი კომანდირები ნაპოლეონისა და რევოლუციური ომების დროს კატეგორია:დაბადებული 1763 კატეგორია:გარდაცვლილი 1830
ბულავინის სახლი
ბულავინის სახლი (Дом Булавина) — ორსართულიანი, ისტორიული სახლი სტაროჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს სტაროჩერკასკის მთავარი მოედნის ახლოს, პრაქტიკულად პეტრე-პავლეს ეკლესიის პირდაპირ.
აღწერა
ისტორიული ტრადიციის მიედვით ითვლება, რომ მასში ცხოვრობდა და აქვე გარდაიცვალა 1707-1709 წლების გლეხთა ომის ლიდერი კონდრატე ათანასეს ძე ბულავინი. სახლი არ ყოფილა მისი პირადი საკუთრება. მან სახლი დაიკავა მას შემდეგ, რაც აიღო ჩერკასკი და თავი გამოაცხადა ატამანად.
სახლი არის XVIII საუკუნის პირველი ნახევრის ქვის საცხოვრებელი არქიტექტურული ძეგლი.შენობას კვადრატული ფორმა აქვს. კედლები დაახლოებით ერთი მეტრის სისქისაა, კარი რკინისგანაა დამზადებული, ფანჯრებზე გისოსებია - ყველაფერი ეს მიანიშნებს, რომ იგი იყო სახლი-ციხესიმაგრე.
ოქტომრის რევოლუციის შემდეგ შენობა თანდათან ცუდ მდგომარეობაში აღმოჩნდა, დამახინჯდა მისი თავდაპირველი სახე.
1970-იან წლებში ბუავინის სახლი სტაროჩერკასკის ისტორიულ-არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალის ნაწილი გახდა. დაიწყო სარესტავრაციო და აღდგენითი სამუშაოები. მაგრამ სახლს დაუბრუნეს არა თავდაპირველი, არამედ XIX საუკუნის შუა წლების სახე. ბულავინის დროს XVII-XVIII საუკუნეების მიჯნაზე არ ჰქონდა გარე კიბე (მეორე სარტულს უკავშირდებოდნენ შიდა კიბით), ვერანდა მეორე სართულზე, რკინის კარი. აღნიშნული სახით სახლი მტრების თავდასხმის დროს იყო ციხესიმაგრის ფუნქციების მატარებელი.
ამჟამად შენობაში განთავსებულია სამუზეუმო ექსპოზიცია.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ბაჰატივკა (როზივკის რაიონი)
ბაჰატივკა (Багатівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქის როზივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 159 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როზივკის რაიონის სოფლები
ახალსოფლის კოპალეს წმინდა გიორგი
ახალსოფლის კოპალეს წმინდა გიორგი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელი ახალსოფლის მახლობლად, კოპალად წოდებულ ადგილზე. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით.
ნაგებობა გეგმით სწორკუთხაა, ნაგებია რიყის მოზრდილი ქვებით კირის ხსნარზე. ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომელშიც თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ირგვლივ შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. დასავლეთ მხარე გახსნილია, სამხრეთით კი კარია, რომელიც გაურკვეველი დანიშნულების სათავსოში გადის.
შენობას დასავლეთ მხრიდან ეკვრის მოზრდილი, ძლიერ დაზიანებული საწნახელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ზაარპფალცის რაიონი
ზაარპფალცის რაიონი (Saarpfalz-Kreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ჰომბურგი. რაიონი შედის ზაარლანდის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 418,41 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 149 345 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 357 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 10 0 45.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაარლანდის რაიონები
ცხაკაიას მიწერილი სანადირო მეურნეობა
რაიონის მონადირეები ზრუნავდნენ სანადირო მეურნეობის განვითარებისათვის. 1965 წელს აქ ჩამოაყალიბეს სანადირო მეურნეობა „ჭალადიდი“, სადაც კარგადა იყო დაცული შველი, ხოხობი და კურდღელი.
მეურნეობაში აშენებული იყო ორსართულიანი მონადირის სახლი, გაძლიერებული იყო დაცვა და ჩატარებული იყო ნადირ-ფრინვლის აღრიცხვა, გარდა ზემოთ ჩამოთვლილი ცხოველებისა, რაიონში გვხვდებოდა არჩვი, მაჩვი, კვერნა, მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა და სხვ. გადაფრენის დროს ბევრი იყო ტყის ქათამი და მწყერი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
პერევალსკის რაიონი
პერევალსკის რაიონი (Перевальський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 723 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 69 804 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 97 კაცს კმ²-ზე. პერევალსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პერევალსკი.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის რაიონები
გიორგი დადიანი (გენერალი)
მინი|გიორგი დადიანი. გიორგი (ეგორ) ლევანის (ლეონტის) ძე დადიანი (დ. 1683, ზუგდიდი, — გ. 12 ივნისი, 1765, მოსკოვი) — სამეგრელოს მთავრის ლევან IV დადიანის ვაჟი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1725).
მამამისი ლევანი იყო დადიანთა პირველი დინასტიის უკანასკნელი მმართველი ოდიშში. 1700 წლიდან გიორგი დადიანი ემიგრაციაში იყო მოსკოვში. კარგად დაეუფლა რუსულ ენას, ასრულებდა დიპლომატიურ დავალებებს, მთარგმნელისა და თარჯიმნის მოვალეობას. რუსეთის სამეფო კარსა და მოსკოვში ემიგრირებულ ქართველთა შორის მოლაპარაკებების დროს უძღვებოდა მიმოწერას საქართველოსთან. ცოლად შეირთო რუსეთის არტილერიის გენერალ-ფელდცოიხმაისტერის, ბატონიშვილ ალექსანდრე არჩილის ძის ქალიშვილი სოფიო. გიორგი დადიანი დადიანოვების მოსკოვის შტოს დამფუძნებელია. თავისი სახსრებით მონაწილეობა მიიღო მოსკოვში სუხარევის კოშკის განახლებაში. ფლობდა მამულებს ნიჟეგოროდის მაზრაში. დაეხმარა მომავალში ცნობილ არქიტექტორს, პეტრე ეგოროვს განათლების მიღებაში. დაკრძალულია მოსკოვში, დონის მონასტრის მირქმის ტაძარში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1683 კატეგორია:გარდაცვლილი 1765 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივნისი გიორგი კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველები რუსეთში
გრიგოლ დადიანი (დ. 1791)
გრიგოლ ლევანის ძე დადიანი (დ. 1791, ზუგდიდი, — გ. 1846, მარტვილი) — დადიანების საგვარეულოს წარმომადგენელი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1826). მონაწილეობდა ომებში ირანთან (1826–28) და ოსმალეთთან (1828–29), მეთაურობდა სხვადასხვა სამხედრო ნაწილებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1791 კატეგორია:გარდაცვლილი 1846 გრიგოლ კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
ნანონაწილაკი
ნანონაწილაკი — 1-დან 100-მე ნანომეტრის ზომის ნაწიკალი, რომელიც შიდაფაზური შრითაა შემოსაზღვრული. შიდაფაზური შრე ნანოსკოპული შკალის შიდა ნაწილია და მისმახასიათებლებზე ფუნდამენტურ ზემოქმედებას ახდენს. შიდაფაზური შრე ჩვეულებრივ შედგება იონებისგან, ორგანული და არაორგანული მოლეკულებისგან. ორგანული მოლეკულები, რომლებიც არაორგანული ნანონაწილაკებითაა დაფარული ცნობილია როგორც სტაბილიზატორი, საფარისა და ზედაპირის ლიგანდები ან პასიური აგენტები. ნანოტექნოლოგიაში ნაწილაკი განისაზღვრება როგორც პატარა ობიექტი, რომელიც ისე იქცევა, როგორც მთლიანი ერთეული მახასიათებლების შესაბამისად. ნაწილაკების კლასიფიცერება დიამეტრის მიხედვითაც ხდება.
განსაზღვრება
ტერმინი „ნანონაწილაკი“ ინდივიდუალური მოლეკულების მიამრთ არ გამოიყენება. ის ჩვეულებრივ არაორგანულ მატერიებს მიემართება.
ულტრადისპენსერული ნაწილაკები ნანონაწილაკებს ჰგვანან და 1-დან 100 ნანომეტრის ზომის არიან, განსხვავებით დისპენსერული ნაწილაკებისაგან, რომელთა ზომაც 100-დან 2500 ნანომეტრამდეა და უხეში ნაწილაკებისაგან, რომელთა ზომაც 2500-დან 10 000 ნანომეტრამდეა. მიზეზი, რის გამოც ნანონაწილაკებსა და ულტრადისპენსერულ ნაწილაკებს სინონიმური განსაზღვრებები აქვთ ისაა, რომ 1970-იან და 1980-იან წლებში, როდესაც აშშ-სა (გრანკვისტსადა ბაჰრმენი) და იაპონია-ში (პროექტი ERATO) „ნანონაწილაკებს“ შეისწავლიდნენ, მათ ულტრადისპენსერულ ნაწილაკებს უწოდებდნენ. 1990-იან წლებში, ჯერ კიდევ მანამდე, სანამ აშშ-ში ეროვნული ნანოტექნოლოგიური ინიციატივა შეიქმნებოდა, ახალი სახელის, „ნანონაწილაკის“ ფართოდ გამოყენება დაიწყეს.
ნანოკლასტერს სულ ცოტა 1-დან 10 ნანომეტრამდე განზომილება და ვიწრო საზომი სივრცე აქვს. ნანოპაუდერები (ნანოფხვნილი) ულტრადისპენსერული ნაწილაკების, ნანონაწილაკებისა და ნანოკლასტერების აგლომერატებია. ნანომეტრის ზომის ცალკეულ კრისტალებსა და ულტრადისპენსერულ ნაწილაკებს ხშირად ნანოკრისტალებს უწოდებენ.
სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის ტექნიკური სპეციფიკაციის 80004-ის მიხედვით, ნანონაწილაკი განსაზღვრულია, როგორც ნანოობიექტი სამივე გარე განზომილებით ნანოშკალაზე, რომლის ყველაზე შორეული და უახლოესი ღერძები მნიშვნელოვნად არ განსხვავდება.
ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ ნანონაწილაკები თანამედროვე მეცნიერებასთანაა დაკავშირებული, მათ დიდი ხნის ისტორია აქვთ. ნანონაწილაკებს ჯერ კიდევ ძველ რომში ხელოსნები იყენებდნენ. ჩვ.წ.-ით IV საუკუნეში შექმნილი ლიკურგეს თასი კრისტალური შუშისგანაა დამზადებული, ხოლო IX საუკუნეში მესოპოტამიაში ქოთნების ზედაპირის დასამუშავებლად ნანონაწილაკებს იყენებდნენ.
1857 წელს მაიკლ ფარადეიმ სამეცნიერო ტერმინებით პირველმა გამოაქვეყნა ლითონთა ნანომეტრული შკალის აღწერილობა.
სქოლიო
კატეგორია:ნანონაწილაკები
გივი ქარქუზაშვილი
გივი ქარქუზაშვილი (დ. 20 სექტემბერი, 1986, გორი) — ქართველი ფეხბურთელი, თბილისის „მერანის“ მცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:ბორჯომის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:თბილისის მერანის ფეხბურთელები
ბანფილდი (საფეხბურთო კლუბი)
ბანფილდი (Club Atlético Banfield) — არგენტინული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ბანფილდიდან. ჩამოყალიბდა 1896 წლის 21 იანვარს. ასპარეზობს არგენტინის პრიმერა დივიზიონში. კლუბმა ერთხელ მოიპოვა არგენტინის ჩემპიონობა (2009), ხოლო ორჯერ (1951, 2005) ქვეყნის ვიცე-ჩემპიონი გახდა. „ბანფილდი“ ამჟამად არსებულ კლუბთაგან არგენტინის ადრეული სამოყვარულო ჩემპიონატების მონაწილე ერთ-ერთი პირველ საფეხბურთო კლუბს წარმოადგენს.
ჩრდილოეთ ირლანდიის ასამბლეა
მინი|250პქ|ოფიციალური ლოგო ჩრდილოეთ ირლანდიის ასამბლეა (Northern Ireland Assembly, Tionól Thuaisceart Éireann) — ჩრდილოეთ ირლანდიის ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო ფორმირებულია რეფერენდუმის შედეგებით, რომელიც შედგა 1988 წლის 22 მაისს. წინასწარი გადაწყვეტილება რეფერენდუმის ჩატარების შესახებ, მიღებული იქნა ბრიტანეთისა, ირლანდიის მთავრობის და ჩრდ. ირლანდიის პარტიების შეხვედრის შედეგად. ჩრდ. ირლანდიის ასამბლეის არჩევნები შედგა 1998 წლის 25 ივნისს. ორგანოს კომპეტენციაში შედის: ჯანმრთელობის, განათლების, ადგილობრივი მმართველობის, მშენებლობის, ეკონომიკური განვითარების, გარემოს დაცვის, სოფლის მეურნეობის, სპორტისა და ხელოვნების საკითხები. ასამბლეის მიერ მიღებულ აქტებს, დედოფლის კეთილგანწყობა ესაჭიროება.
ბანფილდი (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
1880-იანი წლების მეორე ნახევრიდან ბუენოს-აირესიდან სამხრეთით თოთხმეტიოდე კილომეტრის მანძილზე მდებარე, იმ დროისთვის სოფლის ტიპის დასახლება ბანფილდში ანგლოსაქსონური წარმოშობის საკმაოდ ბევრი ოჯახი დაფუძნდა, რომელთაც თავიანთი საზოგადოებრივი ცხოვრების ვიქტორიანული წესითა და ინგლისური ვილების სტილში აგებული სახლებით — ბანფილდს წმინდა ბრიტანული ელფერი შესძინეს.
ჩრდილოეთ ირლანდიის ასამბლეა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადმინისტრაციული ერთეულების საკანონმდებლო ორგანოები
ბანფილდი (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
კლუბის ისტორია სათავეს 1896 წლის 21 იანვრიდან იღებს, როდესაც ბანფილდში მცხოვრებ ინგლისელ კომერსანტთა და პროფესიონალთა ჯგუფმა საფეხბურთო კლუბის დაფუძნება გადაწყვიტა ამავე სოფლის სახელწოდებით. ცნობილია, რომ ბანფილდის დასახელება 1873 წელს გახსნილი რკინიგზის სადგურის სახელწოდებიდან მომდინარეობს, რომელსაც თავის მხრივ სახელი ბუენოს-აირესის სამხრეთ რკინიგზის კომპანიის პირველი მმართველის ინგლისელი ედვარდ ბანფილდის პატივსაცემად ეწოდა.
კლუბის მესვეურთა თვალსაზრისით ბანფილდის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში კლუბს წმინდა სპორტულ დატვირთვაზე მეტად სოციალური როლი უნდა ეკისრა, კლუბის ისტორიის მკვლევართა გადმოცემის მიხედვით, გარკვეულწილად ამითაც აიხსნება ის უჩვეულო ფაქტი, რომ კლუბის დაფუძნებიდან მეხუთე დღეს — 1896 წლის 26 იანვარს, მაყურებელმა პირველად იხილა არა საფეხბურთო მატჩი, არამედ — კრიკეტის, სპორტის იმ სახეობის თამაში, რომლის დიდი გულშემატკივარიც იყო „ბანფილდის“ პირველი პრეზიდენტი კინგსლენდი.
კლუბის პირველ სათამაშო მოედნად გამოიყო პირუტყვის საძოვრად განკუთვნილი მდელო, რომელიც რკინიგზის სადგურიდან ჩრდილოეთით ორი კვარტლის იქით, სარკინიგზო ლიანდაგების აღმოსავლეთ მხარეს მდებარეობდა.
კინგსლენდის პრეზიდენტობის პერიოდში კლუბში კრიკეტი პრიორიტეტულ სპორტის სახეობად რჩებოდა, ხოლო ფეხბურთი მეორე პლანზე იყო გადაწეული. უმთავრესად, ამ გარემოებას უკავშირებენ 1897 და 1898 წლების საფეხბურთო ჩემპიონატებში „ბანფილდის“ უფერულ გამოსვლებს.
1899 წელს კინგსლენდი პრეზიდენტის პოსტზე ფეხბურთის დიდმა მოყვარულმა, პროფესიით ბუღალტერმა — ალფრედ ჯონ გუდმა შეცვალა. იმავე წელს გაიმართა პირველი ჩემპიონატი არგენტინის მეორე დივიზიონის მონაწილე გუნდებს შორის, სადაც „ბანფილდმა“ ალექსანდრ უოტსონ ჰატონის English High School-ის საფეხბურთო გუნდს ერთი ქულით გაასწრო და ჩემპიონობა მოიპოვა.
ამ მიღწევით „ბანფილდი“ არგენტინის ფეხბურთის ასოციაციის მიერ ორგანიზებულ საფეხბურთო პირველობებზე ამჟამად მოასპარეზე კლუბებს შორის ერთადერთ კლუბად რჩება, ვინც ქვეყნის ჩემპიონობის მოპოვება ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში შეძლო.
შემადგენლობა 2019–2020
2020 წლის 28 მარტის მონაცემებით
ცნობილი ფეხბურთელები
<div style="-moz-column-count: 2; -webkit-column-count: 2; -o-column-count: 2; -ms-column-count: 2; column-count: 2; text-align: left;">
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის საფეხბურთო კლუბები
ყვარლის პირველი ეკლესია
ყვარლის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ილია ჭავჭავაძის ქუჩაზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. დარბაზულია. ნაგებია ქვით, კირის დუღაბითა და აგურით. დაზიანებულია: ჩამოშლილია კრამიტის სახურავი. ფასადების მნიშვნელოვან ნაწილზე ჩამოცვენილია ნალესი. ეკლესიის სამი სწორკუთხა შესასვლელი აქვს დასავლეთით, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით. აღმოსავლეთით ღრმა ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე ფართო, თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს მოწყობილია სხვადასხვა ზომის, ორ-ორი სწორკუთხა ნიშა. აფსიდის იატაკი დარბაზის იატაკის მიმართ საფეხურითააა შეღრმავებული, რამდენიმე წირწამოწეულია და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს. აფსიდის სარკმლის გარდა, თითო ფართო, სწორკუთხა სარკმელია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში და დასავლეთ შესასვლელის თავზე. დარბაზი გადახურულია შეისრული ფორმის კამარით,რომელიც ეყრდნობა ორ საბჯენ თაღს. მათგან ერთი დარბაზის შუაშია და მეორე დასავლეთ კედელთან. ეკლესიის ფასადები დასრულებულია აგურის სამსაფეხუროვანი ლავგარდნით. დასავლეთის კედელზე დადგმული ყოფილა აგურისავე სამრეკლო, რომლის საფუძველიცაა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პამპამარკის რაიონი (კანასი)
პამპამარკის რაიონი (Distrito de Pampamarca) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 81 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 268 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 29.91 კმ²-ია.
რელიგია სამხრეთ კორეაში
მინი|250x250პქ| ბუდას დაბადების დღე [[სეული|სეულში .]] რელიგია სამხრეთ კორეაში მრავალფეროვანია. სამხრეთ კორეელთა უმრავლესობა (56.1%, 2015 წლის ეროვნული აღწერის მონაცემებით) არარელიგიურია. ქრისტიანობა და ბუდიზმი დომინანტური რელიგიებია მათ შორის, ვინც ოფიციალურ რელიგიასთან არის დაკავშირებული. პროტესტანტიზმი წარმოადგენს მთლიანი მოსახლეობის 19,7%-ს, კორეული ბუდიზმი - 15,5% და კათოლიციზმი - (7,9%). სამხრეთ კორეელების მცირე პროცენტი (საერთო ჯამში 0,8%) სხვა რელიგიის წევრები არიან, მათ შორის არის ვონ ბუდიზმი, კონფუციანიზმი, ჩონდოიზმი, დაესუნ ჯინრიო, ისლამი, დაჯონგიზმი, ჯეუნგანიზმი და მართლმადიდებლური ქრისტიანობა.
ბუდიზმი გავლენას ახდენდა ანტიკურ დროში და ქრისტიანობის გავლენა გაძლიერდა XVIII და XIX საუკუნეებში, მაგრამ 2000 წლის შემდეგ გარკვეული შემცირება შეინიშნება ქრისტიანობის მიმდევართა რიცხვში. მშობლიური შამანური რელიგიები (ე.წ. სინდო ) პოპულარული რჩება და დიდ ნაწილს წარმოადგენს. მართლაც, 2012 წლის გამოკითხვის თანახმად, მოსახლეობის მხოლოდ 15% -მა განაცხადა, რომ ისინი არ არიან რელიგიურები „ათეიზმის“ გაგებით. 2015 წლის აღწერის თანახმად, ახალგაზრდებს შორის უფრო მეტია დაურწმუნებელი პირების წილი, დაახლოებით 20% 20 წლის ასაკში.
1945 წლის შემდეგ, როდესაც კორეა გაიყო ორ სახელმწიფოდ, კომუნისტური ჩრდილოეთი და ანტიკომუნისტური სამხრეთი, კორეელი ქრისტიანული მოსახლეობის უმეტესობა, რომელიც მანამდე იყო ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში, გაიქცა სამხრეთ კორეაში. დადგენილია, რომ სამხრეთით მიგრირებული ქრისტიანები მილიონზე მეტი იყვნენ. XX საუკუნის მეორე ნახევრის განმავლობაში სამხრეთ კორეის სახელმწიფომ მიიღო ზომები ადგილობრივი სინდოს შემდგომი მარგინალიზაციის მიზნით, ამავე დროს განმტკიცდა ქრისტიანობა და აღორძინდა ბუდიზმი. მეცნიერთა აზრით, სამხრეთ კორეის აღწერილობები არ ითვლის მორწმუნეებს მკვიდრი სინდოდან და არ აფასებენ კორეული შამანიზმის სექტების მიმდევრების რაოდენობას.
დამკვირვებლების აზრით, ზოგიერთი რელიგიის (კათოლიციზმი და ბუდიზმი) მკვეთრი შემცირება 2005 და 2015 წლების აღწერილობას შორის, გამოწვეულია კვლევის მეთოდოლოგიის ცვლილებით. მიუხედავად იმისა, რომ 2005 წლის აღწერა იყო მთელი მოსახლეობის ანალიზი („საერთო გამოკითხვა“) ტრადიციულად ფურცელზე დატანილი მონაცემების მეშვეობით, რომელიც შეავსო ყველა ოჯახმა, 2015 წლის აღწერა ძირითადად ჩატარდა ინტერნეტის საშუალებით და შემოიფარგლა სამხრეთ კორეის მოსახლეობის დაახლოებით 20% -ის ნიმუშით. ამტკიცებენ, რომ 2015 წლის აღწერაში ვერ მოხვდა სოფლის მოსახლეობა, რომელიც უფრო ბუდისტი და კათოლიკურია და ნაკლებად იყენებს ინტერნეტს. ხოლო უპირატესობა მიენიჭა პროტესტანტულ მოსახლეობას, რომელიც უფრო ქალაქშია განაწილებული და ინტერნეტს უფრო ადვილად იყენებს. როგორც ბუდისტმა, ისე კათოლიკურმა ჯგუფებმა გააკრიტიკეს 2015 წლის აღწერის შედეგები.
სქოლიო
* კატეგორია:კორეული ბუდიზმი კატეგორია:რელიგიები ქვეყნების მიხედვით
სან-კარლუს-დუ-ივაი
სან-კარლუს-დუ-ივაი (São Carlos do Ivaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 470 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანავაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 354 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.23 კმ²-ზე. ფართობი 225 077 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩიქობავა
საკუთარი სახელი ჩიქობავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
სანქტ-ვენდელის რაიონი
სანქტ-ვენდელის რაიონი (Landkreis St. Wendel) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი სანქტ-ვენდელი. რაიონი შედის ზაარლანდის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 476,19 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 90 787 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 191 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 10 0 46.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაარლანდის რაიონები
სიცარიელეში შესასვლელი
„სიცარიელეში შესასვლელი“ (Enter the Void) — გასპარ ნოეს 2009 წლის ინგლისურენოვანი ექსპერიმენტული დრამა.
ფილმში მოქმედება ნეონებით განათებულ ღამის ტოკიოს კლუბურ გარემოში ვითარდება. სიუჟეტი ამერიკელი ნარკოდილერის, ოსკარის, შესახებ მოგვითხრობს, რომელსაც პოლიცია კლავს, თუმცა მისი სული შემდგომში განვითარებულ მოვლენებისთვის თვალის დევნებას განაგრძობს. ფილმი პერსონაჟის პერსპექტივითაა გადაღებული. კამერა ხშირად ტოკიოს ქუჩებს ზემოდან დაჰყურებს. მაყურებელი ხედავს ოსკარის თვალით დანახულ სამყაროს, როცა  იგი წარსულში მომხდარ მოვლენებს  იხსენებს. ნოე ფილმს „ფსიქოდელიურ მელოდრამას“ უწოდებს.
ნოე ფილმის გადაღებაზე მრავალი წლის მანძილზე ოცნებობდა. რეჟისორისთვის პროექტზე მუშაობის დაწყება მხოლოდ მაშინ გახდა შესაცლებელი, რაც მისმა 2002 წლის ფილმმა „შეუქცევადი“ კომერციული წარმატება მოიპოვა.
ფილმის ვიზუალური მხარე ექსპერიმენტული კინოთი და ფსიქოდელიური ნარკოგამოცდილებითაა შთაგონებული. გადაღებების ძირითადი ნაწილი ტოკიოში მიმდინარეობდა. ფილმის საუნდტრეკი ელექტრონულ პოპსა და ექსპერიმენტულ მუსიკას მოიცავს.
ფილმის პრემიერა კანის კინოფესტივალზე პირველადი მოკლე ვერსიის სახით შედგა, რის შემდეგაც პოსტ-წარმოებაზე მუშაობა გაგრძელდა და პრემიერიდან თითქმის ერთი წლის თავზე „სიცარიელეში შესასვლელი“ საფრანგეთში გამოვიდა. ფილმის შესახებ კრიტიკული გამოხმაურება ორად გაიყო: კრიტიკოსთა ნაწილმა მას მომაჯადოებელი და ინოვაციური, ხოლო ნაწილმა დამღლელი და მოსაწყენი უწოდა. ფილმმა კომერციული წარმატება ვერ მოიპოვა.
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:გასპარ ნოეს ფილმები კატეგორია:2000-იანი წლების ფსიქოლოგიური დრამატული ფილმები კატეგორია:ფილმები აბორტის შესახებ
ბოგატოვკა (სუდაკის საქალაქო საბჭო)
ბოგატოვკა (Багатівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის სუდაკის საქალაქო საბჭოში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 718 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდაკის საქალაქო საბჭოს სოფლები
ძონგხაგი
მინი|350px|ბჰუტანის ძონგხაგები ოთხი [[ძონგდაის (ზონა) მიხედვით.:　ლურჯი - აღმოსავლეთი;　იასამნისფერი - სამხრეთი;　ყვითელი - ცენტრალური;　მწვანე - დასავლეთი.]] ძონგხაგი (ძონგკხა: རྫོང་ཁག་) — ბჰუტანის ადმინისტრაციული და იურიდიული ერთეულები. ბჰუტანში არის 20 ძონგხაგი რომლებიც თავის მხრივ იყოფა 205 გევოგად. ზოგიერთ დიდ ძონგხაგს აქვს რამდენიმე დუნგხაგი (ქვე-ოლქი) რომლებიც შემდეგ იყოფიან გევოგებად. ბჰუტანის პარლამენტმა 2002 და 2007 წლებში მიიღო კანონმდებლობები, რომელიც განსაზღვრავს ადგილობრივი მმართველობების სტატუსს სტრუქტურას და მოვალეობებს. უახლესი კანონი ძონგხაგის მმართველობის შესახებ არის - 2009 წლის ადგილობრივი მთავრობის აქტი.
სქოლიო
კატეგორია:ბჰუტანის ადმინისტრაციული დაყოფა
ელის უოკერი
ელის მელსენიორ ტალულა-კეიტ უოკერი (დ. 9 თებერვალი, 1944) — ამერიკელი მწერალი, პოეტი რომანისტი და სოციალური აქტივისტი. 1982 წელს მან დაწერა რომანი „იისფერი“ (The Color Purple), რისთვისაც მოიპოვა ეროვნული წიგნის ჯილდო მხატვრული ლიტერატურისთვის და დაჯოლდცერის პოვდა პულირემიით, ასევე მხატვრული ლიტერატურისთვის. უოლკერმა დაწერა რომანები „მერიდიანი“ (1976) და „გრეინჯ კოპლენდის მესამე ცხოვრება“ (1970). იგი ფემინისტურ იდეოლოგიას იზიარებდა და 1983 წელს შემოიტანა ტერმინი „womanist“, რაც ნიშნავს „შავი ფერის ფემინისტს“.
ადრეული წლები
ელის მალსენიორ ტალულაჰ-კეიტ უოკერი დაიბადა 1944 წლის 9 თებერვალს, ჯორჯიის შტატ ეატონტონში.. უოკერი რვა და-ძმას შორის ყველაზე უმცროსია. მშობლები: დედა-შინამოსამსახურე მინინი ლუ-ტალულა გრენტ უოკერი, ხოლო მამა მოიჯარე უილი ლი-უოკერია. ელის ოთხი წლის ასაკში ჩაირიცხა სკოლა East Putnam Consolidated-ში.
მან 8 წლის ასაკში თვალთახედვა დაკარგა: მისმა ერთ-ერთმა ძმამ ცივი იარაღით მარჯვენა თვალი დაუზიანა, ოჯახის უსახსრობის გამო დაუყოვნებლივი სამედიცინო დახმარება ვერ მიიღო, რის გამოც მარჯვენა თვალში მხედველობა დაკარგა. ამის შემდეგ მომავალი მწერალი კითხვითა და ესეების წერით დაკავდა. ცხოვრების ეს მონაკვეთი მას აღწერილი აქვს ესეში „სილამაზე: როდესაც სხვა მოცეკვავე თავად ხარ“.
უოკერმა განათლება მიიღო ისტ პუტნამის ფერადკანიანთა სკოლაში ხოლო 1961 წელს დაამთავრა ბატლერ-ბეიკერის საშუალო სკოლა. 17 წლის ასაკში უოკერმა მიიღო სტიპენდია ატლანტაში- სპელმანის ფერადკანიან ქალთა კოლეჯში, სადაც იგი დაინტერესდა რუსული ლიტერატურით და სამოქალაქო უფლებებით. 1963 წელს მას შესთავაზეს სარა ლოურენსის კოლეჯის სტიპენდია და მას შემდეგ, რაც მისი აქტივისტი მენტორი ჰოვარდ ზინი გაათავისუფლეს სპელმანიდან, უოკერი გადავიდა სარა ლოურენსში. იქ მან შეისწავლა პოეზია მურიელ რუქისერთან ერთად (1913–1980), რომელიც დაეხმარა მას 1968 წელს ლექსების პირველი კრებულის "ერთხელ"- გამოცემაში. 1964 წელს იგი დაორსულდა, რამაც სუიციდისკენ და მძიმე დეპრესიისკენ უბიძგა. სწორედ ამ პერიოდში მან დაწერა თავისი პირველი მოთხრობა „სიკვდილით ჯოჯოხეთისკენ“ (To Hell with Dying). უოლკერი ასევე სწავლობდა აღმოსავლეთ აფრიკაში, გაცვლითი პროგრამის სტუდენტად 1966 წლამდე.
კარიერა
კოლეჯის დამთავრების შემდეგ, უოკერმა მუშაობა დაიწყონიუ–იორკის საქალაქო კეთილდღეობის დეპარტამენტში, იქამდე სანამ სამხრეთში დაბრუნდებოდა. იგი ასევე მუშაობდა იურიდიული თავდაცვის ფონდში — „ეროვნული ასოციაცია ფერადკანიანთა განვითარებისთვის“, მისისიპის შტატში. უოკერი ასევე იყო კონსულტანტი და პროგრამის Mississippi Children of Head Head Start მონაწილე. მოგვიანებით მან მუშაობა დაიწყო ჯექსონის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (1968–1969) და ტუგალუს კოლეჯში (1970–1971). 23 წლის ასაკში უოკერის ესემ "სამოქალაქო უფლებების მოძრაობა:რა კარგი იყო ის?" (“The Civil Rights Movement: What Good Was It?”), 1967 წელს გაიმარჯვა ამერიკელი მეცნიერების ესეების კონკურსში და მოგვიანებით დაიბეჭდა ჟურნალში. ეს იყო მისი პირველი გამოქვეყნებული ნაწარმოები, რომელშიც 300$ ოდენობის ფულადი ჯილდო მიიღო.
ტუგალუს კოლეჯში მუშაობის გარდა, უოლკერმა 1970 წელს გამოსცა თავისი პირველი რომანი, "გრეინჯ კოპლენდის მესამე ცხოვრება". რომანში აღწერილია გრეინჯ კოპელანდის, მოძალადე, უპასუხისმგებლო ქმრისა და მამის ცხოვრება. 1972 წლის შემოდგომაზე უოკერი ხელმძღვანელობდა კურსს „ფერადკანიანი ქალი მწერლები“, მასაჩუსეტსის ბოსტონის უნივერსიტეტში.
უოკერის 1975 წელს გამოქვეყნებულმა სტატიამ „Zora Neale Hurston“, ხელი შეუწყო ამ აფრო-ამერიკელი მწერალისა და ანთროპოლოგის საქმიანობისადმი ინტერესის გაღვივებას.
1982 წელს გამოქვეყნდა რომანი „იისფერი“, რომელიც ბესტსელერი გახდა. „The New York Times“ მას "თვალწარმტაც და საუკეთესოდ დაწერილ რომანს" უწოდებს. ეს ეპისტოლარული რომანი, ასახავს აფრო-ამერიკელი ქალის, სელის ცხოვრებასა და თვითრეალიზაციას 1909–1947 წლებში ჯორჯიის შტატში. ნაწარმოების მთავარი პერსონაჟი საშინელ ძალადობას განიცდის მამის, მოგვიანებით კი ქმრის მხრიდან. მიუხედავად იმისა, რომ იგი გახდა ბესტსელერი და პოპულარობით სარგებლობს საშუალო სკოლის კლასებში, მკაფიო სექსუალურობისა და სპეციფიკური ენის გამო, იგი რამდენიმე ოლქში აკრძალულია.
სტივენ სპილბერგმა წიგნის მიხედვით გადაიღო დრამა, რომელშიც მთავარ როლს ასრულებენ ვუპი გოლდბერგი და ოპრა უინფრი, 1985 წელს ფილმის ჩვენება აშშ-ს კინოთეატრებში 21 კვირის განმავლობაში მიმდინარეობდა და $142 მილიონზე მეტი შემოსავალი მიიღო. ოპრა უინფრიმ და ვუპი გოლდბერგმა გაიმარჯვეს ოსკარის ნომინაციაში-როლის საუკეთესო შესრულებისთვის. როდესაც სპილბერგმა ფილმის გადაღება დაასრულა, მან უოკერს აჩუქა აფრო-ამერიკელი მხატვრის ბილ ტრეილორის ნახატი: „კაცი თეთრზე, ქალი წითელზე“. ნახატი აუქციონზე 507,000 აშშ დოლარად გაიყიდა. 2005 წელს, ფილმი „იისფერი“ გახდა ტონის პრემიის ლაურეატი მიუზიკლი, რომელიც 3 წლის მანძილზე იდგმებოდა. 2018 წელს წიგნის 5 მილიონზე მეტი ასლი გაიყიდა და ითარგმნა 25 ენაზე.
1998 წელს უოკერმა გამოაქვეყნა რომანი „მამაჩემის ღიმილის ნათელი“, რომელიც ქალის სექსუალურ ორიენტაციას ეხება. მთავარი გმირები არიან რობინზონები, ანთროპოლოგი ცოლ-ქმარი. New York Times ამის შესახებ წერს: ამ რომანში განხილულია "საზიანო გზები, რომლითაც ჩვენი პურიტანული კულტურა თრგუნავს ქალის სექსუალობას“. უოკერს დაწერილი აქვს კიდევ რამდენიმე რომანი, მათ შორის არის "ჩემი ნაცნობი ტაძარი" და "სიხარულის საიდუმლოს ფლობა" (რომელშიც მოყვანილია რამდენიმე პერსონაჟი წიგნიდან „იისფერი“) მან გამოაქვეყნა მოთხრობების, პოეზიისა და სხვა მწერლობის არაერთი კრებული, რომლებიც ორიენტირებულია ფერადკანიანების, განსაკუთრებით ქალების ბრძოლაზე და მათ ცხოვრებაზე რასისტულ, სექსისტურ და ძალადობრივ საზოგადოებაში.
2000 წელს უოლკერმა გამოაქვეყნა თავის ცხოვრებაზე დაფუძნებულ მოკლე ნაწარმოებთა კოლექცია, სახელწოდებით „The Way Forward Is With Broken Heart“ (რევოლუციური გულით), რომელიც ეხება სიყვარულსა და რასობრივ ურთიერთობებს. იგი დეტალურად აღწერს რასობრივ ურთიერთობას მელვინ როზენმან ლევენთალთან, სამოქალაქო უფლებების ადვოკატთან, რომელიც მასთან ერთად ამ პერიოდში მისისიპში მუშაობდა. ვინაიდან რასათშორისი ქორწინება სამხრეთ შტატებში უკანონო იყო, წყვილი დაქორწინდა 1967 წლის 17 მარტს ნიუ-იორკში ხოლო 1976 წელს განქორწინდნენ. მათ 1969 წელს შეეძინათ ქალიშვილი რებეკა. რებეკა უოკერი, ელის უოკერის ერთადერთი შვილი, ამერიკელი რომანისტი, რედაქტორი, მხატვარი და აქტივისტია.
2007 წელს უოკერმა ხელნაწერისა და საარქივო მასალისგან შემდგარი ნაშრომების 122 ყუთი გადასცა ემორის უნივერსიტეტის არქივსა და იშვიათი წიგნების ბიბლიოთეკას. გარდა რომანების პროექტებისა, ნაშრომები მოიცავს გამოუქვეყნებელ ლექსებს, რედაქტორებთან მიმოწერას. კრებულში ვრცელი მიმოწერა გვხვდება ოჯახის წევრებთან, მეგობრებთან და კოლეგებთან, ასევე შედის პოეზიის ჩანაწერი, რომელიც უოკერმა 15 წლის ასაკში შეადგინა სახელწოდებით "ლექსები ბავშვობის პოეტის შესახებ".
2013 წელს ელის უოკერმა გამოაქვეყნა ორი ახალი წიგნი: „ The Cushion in the Road: Meditation and Wandering as the Whole World Awakens to Being in Harm's Way“ და „მსოფლიო გაჰყვება სიხარულს, რომელიც სიგიჟეს ყვავილებად გადააქცევს (ახალი ლექსები). The World Will Follow Joy Turning Madness into Flowers (New Poems). ამავე წელს გამოვიდა დოკუმენტური ფილმი ელისის ცხოვრების შესახებ „Alice Walker: Beauty in Truth“ პრატიბჰა პარმარის რეჟისორობით.
პულიცერისა და წიგნის ეროვნული ჯილდოსთან ერთად, უოკერი დაჯილდოებულია ო.ჰენრის პრემიით და მაჰმუდ დარვიშის სახელობის ლიტერატურული პრემიით მხატვრული ლიტერატურისთვის. გარდა ამისა, იგი 2006 წელს შეიყვანეს „კალიფორნიის დიდების დარბაზის სიაში“, ხოლო 2010 წელს მიიღო LennonOno-ს მშვიდობის პრემია.
დღეს უოკერი განაგრძობს არა მხოლოდ წერას, არამედ აქტიურ ეკოლოგიურ, ფემინისტურ და ეკონომიკურ-სამართლიანობის საკითხებში მუშაობას. მან 2004 წელს გამოაქვეყნა რომანი, ”ახლა დროა გული გადაგიშალო” და მას შემდეგ გამოვიდა რამდენიმე პოეტური კრებული და მხატვრული ნაწარმოები. მაგალითად, 2018 წელს უოლკერმა გამოაქვეყნა ლექსების კრებული სახელწოდებით "გულიდან ისრის ამოღება“.
აქტივიზმი და მიმდინარე სამუშაო
ელის უოკერი 1960-იანი წლების დასაწყისში შეხვდა მარტინ ლუთერ კინგს. მისი შთაგონებით უოლკერი დაუბრუნდა სამხრეთს (American South) და იქ შეუერთდა „სამოქალაქო უფლებების მოძრაობას“ სადაც მოგვიანებით დაარეგისტრირა შავკანიანი ამომრჩევლები მისისიპისა და ჯორჯიის შტატებში.
ბოშჩალილარი
ბოშჩალილარი (Boşçalılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,583 კაცი.
ელის უოკერი
აქტივიზმი და მიმდინარე სამუშაო
2003 წლის 8 მარტს, ქალთა საერთაშორისო დღეს, უოკერი დააპატიმრეს 26 აქტივისთტან ერთად თეთრი სახლის წინ გამართულ საპროტესტო აქციაზე, პოლიციის ხაზის გადაკვეთის დროს. დაკავებულთა შორის იყვნენ: მაქსინ ჰონგ კინგსტონი და ტერი ტემპესტ უილიამსი. ეს იყო ერაყის ომის საწინააღმდეგო მიტინგი, რომელიც უშუალოდ ომის წინა დღეს მოეწყო. უოკერმა ამ გამოცდილების შესახებ დაწერა ესსეში "ჩვენ ვართ ისინი, ვისაც დიდიხანია ველოდებოდით“ („We Are the Ones We Have Been Waiting For“)
უოკერის ფემინიზმის სპეციფიკური მიმართულება მოიცავდა ფერადკანიანი ქალების ადვოკატობას. 1983 წელს უოკერმა თავის კრებულში გამოიყენა ტერმინი „womanist“ რაც ნიშნავს "შავი ფერის ფემინისტს“. ეს ტერმინი დამკვიდრდა ფერადკანიანი ქალებისა და ფემინისტური მოძრაობის გაერთიანებისთვის "რასის, კლასისა და გენდერული ჩაგვრის გადაკვეთაზე". უოკერი აცხადებს, რომ „womanist“ გვაძლევს სიტყვის თავისუფლებას, რადგან ეს არის შავკანიანი ქალების წინაშე მდგარი საკითხები საზოგადოებაში. „ვუმანიზმი“ როგორც მოძრაობა, განხორციელდა 1985 წელს „ამერიკის რელიგიის აკადემიასა და ბიბლიური ლიტერატურის საზოგადოებაში“, რათა ფერადკანიან ქალთა პრობლემები გაეთვალისწინებინათ საკუთარი ინტელექტუალური, ფიზიკური და სულიერი თვალსაზრისით. ”
აგროკლიმატური რუკა
აგროკლიმატური რუკა — თემატიკური რუკა, რომელშიც ასახულია გარკვეული ტერიტორიის ფარგლებში სასოფლო-სამეურნეო წარმოებისათვის საჭირო კლიმატური რესურსებისა და ამინდის პირობების სივრცითი და სივრცით-დროული ცვალებადობა. აგროკლიმატური ცნობარებისაგან განსხვავებით ეს რუკები ინფორმაციას იძლევა არა მარტო იმ პუნქტებისათვის, რომლებშიც წარმოებს დაკვირვება მეტეოროლოგიურ და ფენოლოგიურ მოვლენებზე, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ზრდა-განვითარებასა და მოსავლიანობის მდგომარეობაზე, არამედ ამ ტერიტორიის ნებისმიერი პუნქტისათვისაც. ეს განაპირობებს აგროკლიმატური რუკის დიდ მეცნიერულ და პრაქტიკულ მნიშვნელობას ქვეყნის სასოფლო-სამეურნეო წარმოების სწორად დაგეგმვასა და გაძღოლაში.
ბოშჩალილარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ახალსოფლის წმინდა ელიას ეკლესია
ახალსოფლის წმინდა ელიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის დასავლეთით, 4 კილომეტრზე, ელიანთ გორაზე. ეკლესია დარბაზული ყოფილა. ნაგები იყო ნატეხი ქვითა და რიყის ქვით. ძეგლი დანგრეულია. აღმოსავლეთით ჩანს აფსიდის კვალი.
აგროკლიმატური რუკა
აგროკლიმატური რუკის თემატიკა მრავალფეროვანია:
აგროკლიმატური რუკის თემატიკა აგროკლიმატოლოგიის განვითარების კვალდაკვალ იზრდება. მისი მრავალფეროვნების გამო აუცილებელი ხდება აგროკლიმატური ატლასების შექმნა.
ახალსოფლის წმინდა ელიას ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი
საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი— ლექსიკონი, რომელიც გამოსცა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარმა სამეცნიერო რედაქციამ 1987 წელს, მომზადდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის მონაწილეობით.
სარედაქციო საბჭო: ირაკლი აბაშიძე (თავმჯდომარე), ალექსანდრე კობახიძე, ქეთევან ლომთათიძე, ა. საყვარელიძე, ც. ცერცვაძე, მ. ჭაბაშვილი. რედაქტორები: შუქია აფრიდონიძე, თ. ზურაბიშვილი. ლექსიკონის მიზანია გეოგრაფიულ სახელთა სწორი ქართული დაწერილობის დანერგვა. იგი გათვალისწინებულია გეოგრაფების, კარტოგრაფების, უმაღლესი და საშუალო სკოლის მასწავლებლების, გამომცემლობათა მუშაკების, ჟურნალისტებისათვის და დაინტერესებულ მკითხველთა ფართო წრისათვის.
გამოცემა მოიცავს უმნიშვნელოვანესი გეოგრაფიული ობიექტებისა და ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულების სახელწოდებებს (დაახლოებით 9 300 ერთეული).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიის გამოცემები კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიები
ელის უოკერი
აქტივიზმი და მიმდინარე სამუშაო
უოკერი ასევე იყო “ქალთა საერთაშორისო ლიგის მშვიდობისა და თავისუფლების”(Women's International League for Peace and Freedom) სპონსორი. 2015 წლის დასაწყისში მან დაწერა: ”მე ვფიქრობ, რომ ნებისმიერი მოძრაობა მშვიდობისა და სამართლიანობისკენ გულისხმობს ჩვენი შინაგანი სულის სტაბილიზაციას, ასე რომ ჩვენ შეგვიძლია გავაგრძელოთ და გავაცნოთ სამყაროს ბევრად უფრო დომინანტური ჰუმანური ხედვა.“
ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტი
2009 წლის იანვარში ელის უოკერი იყო მსახიობებთან დენი გლოვერთან, ჯეინ ფონდასთან და 50 სხვა ხელმმომწერთა შორის, რომლებმაც გააპროტესტეს ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალის ისრაელის კინემატოგრაფისტთა ყურადღების ცენტრში მოქცეული ფილმი "ქალაქი ქალაქიდან" და დაგმეს ისრაელი, როგორც "აპარტეიდის რეჟიმი".
ორი თვის შემდგომ, უოკერი და 60 ქალი აქტივისტი გაემგზავრა ღაზის სექტორში ომის საწინააღმდეგო მოძრაობით, (Code Pink). მათი მიზანი იყო დახმარების მიღება არასამთავრობო ორგანიზაციებისგან და მოსახლეობასთან შეხვედრა. ასევე ისრაელისა და ეგვიპტის დარწმუნება, რომ გაეხსნათ საზღვრები ღაზასთან. იგი აპირებდა ღაზას მონახულებას 2009 წლის დეკემბერში, ღაზის თავისუფლების მსვლელობაში მონაწილეობის მისაღებად. 2011 წლის 23 ივნისს, ისრაელის წინააღმდეგ ტერორიზმის მხარდაჭერი უოკერი ისრაელის საზღვაო ბლოკადის გარღვევას ცდილობდა. მისმა მონაწილეობამ 2011 წლის ღაზის ფლოტილიაში გამოიწვია კომენტარი, სათაურით "ელის უოკერის ფანატიზმი", რომელიც ამერიკელმა პროფესორმა ალან დერშოვიცმა დაწერა „The Jerusalem Post“-ში.
2012 წელს უოკერმა უარი თქვა მისი წიგნის „იისფერი“ ებრაულ ენაზე გადათარგმნაზე.
2013 წლის მაისში, უოკერმა ღია წერილი გამოუგზავნა მომღერალ ალიშა კისს, რომელშიც სთხოვდა თელ-ავივში დაგეგმილი კონცერტის გაუქმებას. ”მე მჯერა, რომ ჩვენ ურთიერთპატივისცემით ვეკიდებით ერთმანეთის გზას და მუშაობას”, - წერს უოლკერი. ”ჩემთვის მწუხარება იქნება იმის ცოდნა, რომ თქვენ საკუთარ თავს საფრთხეში აყენებთ აპარტეიდის ქვეყანაში სცენაზე გამოსვლით.” კისმა უარყო საპროცესო მოთხოვნა.
პირადი ცხოვრება
1967 წელს უოკერი დაქორწინდა მელვინ როზენმან ლევენტალზე, ებრაელ სამოქალაქო უფლებების დამცველზე. წყვილი საცხოვრებლად გადავიდა ჯექსონში, მისისიპიში და გახდა ძალადობრივი მუქარის მსხვერპლი. უოკერი და მისი მეუღლე პირველი, კანონიერად დაქორწინებული რასობრივი წყვილი იყო. მათ 1969 წელს ქალიშვილი შეეძინათ სახელად რებეკა, რომელიც ამერიკელი რომანისტი, რედაქტორი, მხატვარი და აქტივისტია. წყვილი 1976 წელს განქორწინდა, თუმცა კვლავ გააგრძელეს ერთად მუშოაბა მისისიპის სამოქალაქო უფლებების მოძრაობაში.
1970-იანი წლების ბოლოს უოკერი ჩრდილოეთ კალიფორნიაში გადავიდა. უოკერი არის „Wild Tree Press“- ის, ფემინისტური გამომცემლობის კომპანიის, “Anderson Valley California” თანადამფუძნებელი, რომელიც 1984 წელს მან და მწერალმა რობერტ ალენმა დააარსეს. 1990-იანი წლებში უოკერი ხვდება მომღერალსა და კომპოზიტორს ტრეისი ჩემპენს და თავს ბისექსუალად აცხადებს: ”მე ღია ვარ ადამიანის სულისთვის, იქნება ეს კაცი თუ ქალი“.
დედის, მინი ტალულა გრანტისა და მამისეული ბებიის საპატივცემულოდ, უოკერმა 1994 წელს ლეგალურად დაამატა "Tallulah Kate" მის სახელს. მინი ტალულა გრანტის ბებია, ტალულა, ჩეროკი იყო. ელის უოკერი მუსიკოსის რეჯი უოტსის ბიძაშვილია. ელის უოკერმა 2011 წელს გამოსცა წიგნი „The Chicken Chronicles,“ სადაც აღწერს თავის დიეტას (ძირითადად ვეგეტარიანულს) და 5 თვიან მცდელობას ვეგეტარიანელად გახდომისა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ლგბტ რომანისტები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი პოეტები კატეგორია:ამერიკელი ლგბტ პოეტები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტი მწერლები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:რადიკალი ფემინისტები კატეგორია:ამერიკელი ჰუმანისტები კატეგორია:ამერიკელი პაციფისტები კატეგორია:XX საუკუნის აფრო-ამერიკელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:მასაჩუსეტსელი რომანისტები კატეგორია:მისისიპელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის აფრო-ამერიკელი ქალები კატეგორია:XXI საუკუნის აფრო-ამერიკელი ქალები
ხუან დე ბურბონი
ხუან დე ბურბონი (Juan de Bourbón; დ. 15 მაისი, 1822 — გ. 18 ნოემბერი, 1887) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის ვაჟის, მონილას გრაფ დონ კარლოსისა და მარია ფრანსისკა პორტუგალიელის შუათანა ვაჟი. ესპანეთის დე ფაქტო მეფე ხუან III-ის სახელით, როგორც კარლისტთა პარტიის ლიდერი და საფრანგეთის მეფობის ლეგიტიმური კანდიდატი ჟან III-ის სახელით, როგორც ლუი XIV-ის პირდაპირი შთამომავალი.
ბიოგრაფია
ხუანი დაიბადა 1822 წლის 15 მაისს არანხუესის სასახლეში, მადრიდში. იგი იყო მონილას გრაფ დონ კარლოსისა და მისი პირველი ცოლის, მარია ფრანსისკა პორტუგალიელის შუათანა ვაჟი. მამის მხრიდან მისი ბაბუა ესპანეთის მეფე კარლ IV, ხოლო დედის მხრიდან პორტუგალიის მეფე ჟუან VI იყო. 1833 წელს ოჯახთან ერთად პორტუგალიაში, 1834 წელს კი ინგლისში გაიქცა. 1847 წლის 6 თებერვალს იგი დაქორწინდა მოდენას ჰერცოგ ფრანჩესკო IV-ის ასულ მარია ბეატრიქს დე ჰაბსბურგ-ესტეზე.
ხუანი და მარია ბეატრიქსი 1848 წლის რევოლუციამდე მოდენაში ცხოვრობდნენ, ამის შემდეგ კი ისინი ჯერ ავსტრიაში, შემდეგ კი ინგლისში გაიქცნენ და ლონდონში დასახლდნენ. 1853-55 წლებში იგი ცოლთან ერთად ესპანეთში დაბრუნდა. 1860 წლის 13 იანვარს, მას შემდეგ რაც მისი უფროსი ძმა გარდაიცვალა, ხუანი ესპანეთის კარლისტურმა მოძრაობამ ესპანეთის დე ფაქტო მეფედ სცნო. ამან ცხადია ესპანეთის მთავრობის შეშფოთება და ხუანის დაპატიმრების მცდელობა გამოიწვია.
თავისი ლიბერალური შეხედულებების გამო, ძმისა და მამისაგან განსხვავებით, იგი კარლისტებისაგან ნაკლებ მხარდაჭერას იღებდა. ამ ყოველივეს გამო, კარლისტები მას მალევე განუდგნენ და მის ნაცვლად ესპანეთის დე ფაქტო მეფე კარლ VII-დ მისივე ვაჟი კარლოსი აირჩიეს. მიუხედავად ამისა, ზოგიერთი კარლისტი, როგორებიცაა რამონ კარბრერა და ჰერცოგი დე შამბორი ესპანეთის მეფედ კვლავ ხუანს მიიჩნევდნენ, მანამ, სანამ 1868 წელს იგი თავისი ნებით არ გადადგა. იგი პენსიაზე გავიდა და მესამე კარლისტურ ომში თავის ძმას უჭერდა მხარს.
1883 წლის 24 აგვისტოს, საფრანგეთის ტახტის ლეგიტიმური მემკვიდრის, შამბორის ჰერცოგ ანრი დე ბურბონის უშვილოდ გარდაცვალების გამო საფრანგეთის ტახტის ახალ ლეგიტიმურ მემკვიდრედ მისი უახლოესი ნათესავი აირჩიეს, რომელიც ხუანი იყო, როგორც ლუი XIV-ის პირდაპირი შთამომავალი. ამრიგად იგი საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრე გახდა, თუმცა ტახტისათვის ბრძოლა არ დაუწყია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1822 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1887 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები
გრიგოლ დადიანი (დ. 1798)
გრიგოლ (გიორგი) გრიგოლის ძე დადიანი (დ. 1798 — გ. 1851) — სამეგრელოს მთავრის, გრიგოლ დადიანის შვილი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (დაახლ. 1850).
მონაწილეობდა ომებში ირანთან (1826–28) და ოსმალეთთან (1828–29). მეთაურობდა ერევნის კარაბინერთა პოლკს (1836-1837). მონაწილეობდა დაღესტნის ბრძოლებში. 1832 წელს მიიღო პოლკოვნიკის ჩინი, გახდა ფლიგელ–ადიუტანტი. თადარიგში გავიდა გენერალ-მაიორის წოდებით. დაქორწინებული იყო გრაფის ასულ ელიზავეტა პავლოვნა ფონ დერ პალენზე, შვილები არ ჰყოლია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1798 კატეგორია:გარდაცვლილი 1851 გრიგოლ კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
წალენჯიხის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
წალენჯიხის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ წალენჯიხის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოებას მიწერილი ჰქონდა 46 000 ჰექტარი სანადირო სავარგული. მისი საზღვრები იყო: აღმოსავლეთით — ჩხოროწყუს რაიონი, დასავლეთით — აფხაზეთის ასსრ, ჩრდილოეთით — მესტიის რაიონი, სამხრეთით — ზუგდიდისა და ჩხოროწყუს რაიონები.
მეურნეობა ძირითადად მთაგორიანი და დაფარული იყო ტყეებით. ტყეები წარმოდგენილი იყო უმთავრესად ფოთლოვანი ჯიშებით (რცხილა, წიფელი და სხვ.). ვაკე ადგილები ათვისებული იყო სოფლის მეურნეობის კულტურებისათვის. რაიონის მონადირეთა საზოგადოება გარკვეულ მუშაობას ატარებდა სანადირო მეურნეობის განვითაოებისათვის, ამ მიზნით აქ ჩამოაყალიბეს სანადირო მეურნეობა „წყავაში“. საერთოდ, რაიონის ბუნებრივი პირობები, საკვები და თავშესაფარი საუკეთესო შესაძლებლობა ქმნიდა, რომ აქ მოონადირეთა სპორტული მოთხოვნილების დასაკმაყოფილებლად საკმარისად მომრავლებულიყო ჯიხვი, არჩვი, შველი, ახლად შეყვანილი გარეული ღორი, მაჩვი, კვერნა, დათვი, მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა, კაკაბი და სხვ. ნადირ-ფრინველი.
პოპასნის რაიონი
პოპასნის რაიონი (Попаснянський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 1 466 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 39 989 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 27 კაცს კმ²-ზე. პოპასნის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პოპასნა.