cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანა სფორცა
ანა სფორცა (Anna Sforza; დ. 21 ივლისი, 1476 — გ. 20 ნოემბერი, 1497) — სფორცას დინსატიის წარმომადგენელი. მილანის ჰერცოგ გალეაცო მარია სფორცასა და ბონა სავოიელის ასული. ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგ ალფონსო I-ის პირველი ცოლი.
ზემო მლეთის კოშკი
ზემო მლეთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო მლეთის განაპირას, დასავლეთით, ფერდობზე. ზურგით მთისკენაა მიქცეული, სწორი კედლით - ხეობისკენ. თარიღდება XVI-XVII საუკუნეებით. კოშკი (6 x 6 მეტრი) სამსართულიანია (სიმაღლე 11 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვითა და ფიქლით. კედლის სისქეა 1 მეტრი. შესასვლელი I სართულზეა, სწორი კედლის მხარეს, მიწიდან 4 მეტრის სიმაღლეზე. სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლებში თითო სათოფურია. ამ სართულის ქვეშ სამეურნეო დანიშნულების ორი ფართო და ღრმა ხაროა. II სართულზე, ყოველ მხარეს, თითო სათოფურია. III სართულის სწორ კედელში გაჭრილია პატარა აივანზე გასასვლელი, სამხრეთითა და აღმოსავლეთით თითო სათოფურია, დასავლეთით - მიჯრით განლაგებული სამი პატარა თახჩა. III სართული ზემოთ ვიწროვდება და მიჯრით დალაგებული მორებით გამოყვანილი ორფერდა ჭერით მთავრდება, რომელზეც ბეტონია დასხმული. სართულშუა გადახურვის (შემორჩენილია I სართულის გადახურვის ნაწილი) კონსტრუქცია თავისებურია: ქვის შვერილ ფილებზე დაყრდნობილ ხის მრგვალ მორებზე დაწყობილია ფიქალი, ფიქალზე დატკეპნილია 10 სანტიმეტრი სისქის მიწა. სართულები ხის კიბით უკავშირდებოდა ერთმანეთს. კოშკის ფასადების ქვედა ნაწილი ნაგებია მოზრდილი ქვებით, წყობა ტლანქია. ზედა ნაწილებში მომცრო ზომის ქვებია ნახმარი. კოშკის გადახურვა საფეხუროვანია. ყოველი საფეხური ფიქლით ჰორიზონტალურადაა გადახურული. კოშკის წინა კედლის სიბრტყე სახურავის წვერომდე ადის.
ანა სფორცა
ბიოგრაფია
ანა დაიბადა 1476 წლის 21 ივლისს. იგი იყო მილანის ჰერცოგ გალეაცო მარია სფორცასა და მისი მეორე ცოლის, ბონა სავოიელის ნაბოლარა ასული. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია მილანის ჰერცოგი ფრანჩესკო I და ბიანკა მარია ვისკონტი, ხოლო დედის მხრიდან სავოიის ჰერცოგი ლუდოვიკო სავოიელი და ანა კვიპროსელი ერგებოდნენ. აღსანიშნავია, რომ დეიდამისი იყო საფრანგეთის დედოფალი შარლოტა სავოიელი და მაშასადამე, საფრანგეთის მეფე შარლ VIII მისი დეიდაშვილი იყო. მას სამი ღვიძლი და-ძმა ჰყავდა: მილანის ჰერცოგი ჯან გალეაცო, ტორტონას მარკიზი ერმესი და საღვთო რომის იმპერატრიცა ბიანკა მარია სფორცა. ამას გარდა, მისი ნახევარ-და იყო ე.წ. „ფორლელი ვეფხვი“ კატერინა სფორცა. ასევე ჰყავდა მამიდა, იპოლიტა მარია სფორცა, რომელიც ნეაპოლის მეფეს გაჰყვა ცოლად და ერთი ბიძაც, მომავალში მილანის ჰერცოგი ლუდოვიკო სფორცა, რომელმაც ანას მულზე, ბეატრიჩე დ’ესტეზე იქორწინა.
მისი დაბადებიდან სულ ერთ თვეში, შეთქმულებმა მამამისი მოკლეს, რის გამოც მილანის ჰერცოგი მისი შვიდი წლის ძმა, ჯან გალეაცო გახდა, რომლის ნაცვლადაც ფაქტობრივად ლუდოვიკო სფორცა მართავდა. 1477 წელს ანა დანიშნეს ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგ ერკოლე I-ის ვაჟ ალფონსოზე. მისი და ალფონსოს ქორწილი 1491 წლის 12 იანვარს შედგა, რა დროსაც ანა თოთხმეტი წლის იყო. საქორწინო ცერემონიალს მოჰყვა დიდი ბანკეტი, ზეიმი და თეატრალური პრეზენტაციები. ამის მიუხედავად, ქორწინება უიღბლო იყო. ქერა და ნაკლებად ქალური ანა, თითქმის ყოველთვის კაცივით იცვამდა და ქმართან სარეცელს არ იყოფდა. იგი ყოველთვის ქალთა კომპანიაში ყოფნას ამჯობინებდა, ღამეებს კი პატარა შავკანიან მონასთან ერთად ატარებდა.
ზემო მლეთის კოშკი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ანა სფორცა
ბიოგრაფია
ექვსწლიანი ქორწინების შემდეგ, საბოლოოდ ანა დაფეხმძიმდა. 1497 წლის 20 ნოემბერს, ანამ ვაჟი გააჩინა, რომელზე მშობიარობასაც გადაჰყვა 21 წლის ასაკში. ზოგი წყარო მოგვითხრობს, რომ ახალშობილი მონათლეს და მალევე დაიღუპა, ზოგიერთი კი ამბობს, რომ ვაჟს ალესანდრო დაარქვეს და იგი მხოლოდ 1514 წელს გარდაიცვალა. იგი დაკრძალეს სან ვიტოს მონასტერში. ალფონსომ ვერ შეძლო თავისი ცოლის დაკრძალვაზე დასწრება, რადგანაც ამ დროს იგი სიფილისისგან იტანჯებოდა და სახე იმდენად ჰქონდა დამახინჯებული, რომ გარეთ არ გადიოდა.
მიუხედავად ამ ყველაფრისა, მემკვიდრის გაჩენის მიზნით, 1502 წელს ალფონსო მეორედ დაქორწინდა, მთელს იტალიაში, თავისი სილამაზით სახელგანთქმულ, ორჯერ დაქვრივებულ და შვილებიან ქალზე, ეს იყო რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის უკანონო ასული ლუკრეცია ბორჯია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1476 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1497 კატეგორია:სფორცები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
მასაზირი
მასაზირი (Masazır) — სოფელი აზერბაიჯანში, აფშერონის რეგიონის აფშერონის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 3 247  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფშერონის რაიონის სოფლები
კამიანსკე
კამიანსკე (Кам'янське; 2016 წლამდე - დნიპროძერჟინსკი Дніпродзержи́нськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დნიპროპეტროვსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 241475 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის ქალაქები
გეინსის ოლქი
გეინსის ოლქი (Gaines County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. სემინოლი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
მარი-ლუიზ კოლეირო-პრეკა
სქოლიო
კატეგორია:მალტის პრეზიდენტები კატეგორია:ქალი პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:მალტელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი
ბენანადენი
ბენანადენი (Bunnanadden, Bunnanaddan ან Bunninadden; Bun an Fheadáin ) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს სლაიგოს საგრაფოს სამხრეთ ნაწილში, კონაქტის პროვინციაში. ტობერკარიდან დაშორებულია 9 კმ.-ით, ხოლო ბალომოტიდან – 8-ით.
სოფელში არის ერთი ეკლესია, ორი ლუდხანა, სკოლა და სავარჯიშო დარბაზი. ბენანადენში, ასევე, მდებარეობდა ორი მაღაზია და ფოსტის ოფისი, რომლებიც 2011 წელს დაიხურა.
სქოლიო
კატეგორია:სლაიგოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
დიშკოვა
დიშკოვა (Dişcova) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 63 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 002 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორჰეის რაიონის სოფლები
Five Live!
Five Live! — ინგლისელი მუსიკოს სტინგის EP, რომელიც გამოვიდა 1994 წელს. მასში შეტანილია სტინგის 1993 წლის საკონცერტო ჩანაწერები. დისკი გამოიცა ავსტრალიაში, პრომოს სახით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტინგის ალბომები კატეგორია:1994 წლის EP-ები კატეგორია:A&M Records-ის ალბომები
სენ-პიერის ოლქი (რეიუნიონი)
სენ-პიერი (Saint-Pierre) — საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტ რეიუნიონის ერთ-ერთი ოლქი (Arrondissement). სუპრეფექტურა — სენ-პიერი. 2011 წლის მონაცემებით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 297 025 ადამიანს. ოლქის ფართობი 878 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეიუნიონი კატეგორია:რეიუნიონის ოლქები
ზემო უბნის ეკლესია
ზემო უბნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო უბნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 500-600 მეტრზე, მდინარე აბანოსხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) განაპირას. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (7,7 x 4,8 მეტრი). ნაგებია ნატეხი ქვით. შენობის კუთხეები შირიმის კვადრატებითაა ამოყვანილი. კამარა ჩანგრეულია. დანგრეულია სამხრეთ და დასავლეთ კედლების ნაწილი; ჩრდილოეთ და სამხრეთ მინაშენების მხოლოდ კვალი შეიმჩნევა. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, მაღალი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. შემორჩენილია კონქის ქუსლის და ერთსაფეხურიან პილასტრზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღის მცირე ნაწილები. ინტერიერი შელესილი ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გალვესტონის ოლქი
გალვესტონის ოლქი (Galveston County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. გალვესტონი. შეიქმნა 1838 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
Super Junior (ჯგუფი)
Super Junior (სუპერ ჯუნიორ, 슈퍼주니어, შიუპოჯუნიო, სიუ:პა:ძიუ:ნია (スーパージュニア)) — სამხრეთ კორეული ბოიბენდი, თავდაპირველად შემდგარი 13 წევრისგან. ჩამოყალიბდა სეულში (სამხრეთი კორეა) 2005 წელს, კომპანია SM Entertainment-ის მიერ (ამავე სააგენტოს მიეკუთვნება DBSK, SHINee, Girls Generation (SNSD), BoA და სხვა).
ჯგუფის წევრები არიან იტუკი, ჰიჩოლი, იესონგი, კანგინი, შინდონგი, სონგმინი, ინჰიოკი, დონჰე, შივონი, რიოუკი და კიუჰიონი. აგრეთვე არის ორი დამატებითი წევრი – Super Junior-M ძოუ მი და ჰენრი ლაუ.
2000–2005: ჯგუფის ჩამოყალიბება და დებიუტი
90-იანების ბოლოდან ნიჭიერების მაძიებელი და ხმისჩამწერი კომპანნია SM Entertainment ატარებდა ყოველწლიურ მოსმენებს. ახალი ჯგუფის პირველი წევრები გახდნენ იტუკი და ინჰიოკი, რომლებმაც მოსმენა 2000 წელს გაიარეს.
2001 წელს კომპანიამ პირველად ჩაატარა მოსმენა კორეის საზღვრებს გარეთ, პეკინში, სადაც 3000 მონაწილედან მხოლოდ ერთი, ჰანგიონი იქნა არჩეული. იმავე წელს მოსმენა გაიარეს იესონგმა, სონგმინმა და დონჰემ. ერთი წლის შემდეგ მათ შეუერთდა ჰიჩოლი, კანგინი და კიბომი, რომელიც ლოს-ანჯელესში აღმოაჩინეს. შივონმა გასაუბრება 2003 წელს გაიარა, რიოვუკი 2004 წელს მიიღეს მუსიკალურ ფესტივალზე გამოსვლის შემდეგ. 2005 წელს მიიღეს შინდონგი და კიუჰიონი.
ბოიბენდ DBSK-ის დებიუტის შემდეგ 2003 წელს არც ისე ბევრი დრო იყო გასული, როდესაც ინტერნეტში გავრცელდა ჭორი, რომ ლი სუმანი ქმნიდა ახალ ბოიბენდს. 2005 წლის დასაწყისში მან ოფიციალურად დაადასტურა ჭორები და განაცხადა, რომ ეს იქნებოდა ჯგუფი, შემდგარი 12 კაცისგან, მათი დებიუტი წლის ბოლოს ჩატარდებოდა და მათ უწოდა „აზიის სცენის კარიბჭე“. სუნმანმა აღნიშნა, რომ სხვა პოპ-ჯგუფებისგან განსხვავებით, რომელთა წევრებს დებიუტამდე ჰქონდათ გამოცდილება, ახალი ჯგუფის წევრები არჩეული იყვნენ უკვე არსებული წარმატების შემდეგ. მათ ჰქონდათ გამოცდილება მსახიობურ, სატელევიზიო და სამოდელო კარიერაში. იმ დრომდე კიმბომს და ჰიჩოლს უკვე ჰქონდათ სამსახიობო გამოცდილება, იტუკი, ჰიჩოლი, იესონგი, კანგინი, შინდონგი, სონგმინო, ინჰიოკი, დონჰე და შივონი გამოჩნდნენ ტელევიზიაში, ჰანგიონი გამოდიოდა როგორც მოდელი. სუმანმა განაცხადა, თუმცა ოდნავ ბუნდოვნად, რომ ამ ჯგუფს არ ეყოლებოდა მუდმივი წევრები, არამედ ისინი შეიცვლებოდნენ ყოველწლიურად.
მარჰანეცი
მარჰანეცი (Марганець) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დნიპროპეტროვსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 48345 კაცს შეადგენდა.
Super Junior (ჯგუფი)
2000–2005: ჯგუფის ჩამოყალიბება და დებიუტი
ჯგუფი Super Junior 05-ის დებიუტი იყო 2005 წლის 6 ნოემბერს. არხზე SBS მუსიკალურ შოუში Popular Songs სინგლით „TWINS (Knock Out)“. ციფრული სინგლი, შემდგარი ხუთი ტრეკისგან, რომელიც ხელმისაწვდომი გახდა 2005 წლის 8 ნოემბერს. პირველი ალბომი, Super Junior 05 (TWINS), ერთი თვის შემდეგ და ერთ თვეში ტირაჟით 28,536 ასლი წარმატებას მიაღწია, რამაც შესაძლებლობა მისცა დეკემბრის ჩართში მესამე ადგილი აეღო. იმავე თვეს მათ ჩაწერეს საერთო სინგლი ჯგუფ DBSK-თან „Show Me Your Love“, რომელიც 2005 წლის დეკემბერში ყველაზე გაყიდვადი სინგლი გახდა.
მარჰანეცი
სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის ქალაქები
Super Junior (ჯგუფი)
2006–2007: წარმატება
მას შემდეგ, რაც დასრულებული იყო „TWINS (Knock Out)“ და „Show Me Your Love“ პრომოაქცია, სუჯუ 05-მა გამოუშვა თავის მეორე სინგლი „Miracle“ 2006 წლის თებერვალში და გახდა ჯგუფის პირველი სინგლი, რომელმაც სამხრეთ კორეის ონლაინ ჩარტებში პირველ ადგილს იკავებდა და ასევე ტაილანდის საერთაშორისო ჩარტშიც. იმის მერე, რაც დამთავრდა ამ სინგლის წინ წაწევა SM Entertainment-მა დაიწყო ახალი ჯგუფის წევრების მიღება სუჯუს შემდეგი თაობისთვის — Super Junior 06. კომპანიამ იმ წევრების სიაც კი შეადგინა, რომლებსაც უნდა დაეტოვებინათ ჯგუფი თუმცა საბოლოოდ არავის დაუტოვებია ის, 2006 წლის მაისში დაამატეს მეცამეტე მონაწილე, რომელიც ყოველწლიურად შეცვლის პროგრამის მონაწილე იყო. ჯგუფის სახელი საბოლოოდ გახდა Super Junior.
2006 წლის 23 მაისს ჯგუფში დაამატეს მეცამეტე წევრი — კიუჰეონი, რომელიც 2006 წელს ვოკალური კონკურსიდან აირჩიეს. მათ სინგლი „U“ ონლაინ გადაწერისთვის 2006 წლის 25 მაისს საკუთარ ვებ-საიტზე ატვირთეს. რელიზიდან 5 საათში დათვლილი იყო 400 000 გადმოტვირთვა, ეს ციფრი მუდმივად იზრდებოდა და მიაღწია რიცხვს — 1,7 მილლიონი გადმოტვირთვა, რამაც საიტის შეფერხება გამოიწვია. 2006 წლის 6 ივნისს ჯგუფმა სინგლი გამოუშვა, წლის ბოლოსათვის ტირაჟმა 81 000 ასლი შეადგინა. . ეს იყო სუჯუს ყველაზე წარმატებული სინგლი მუსიკალურ ჩარტებში „Sorry, Sorry-ის“ გამოსვლამდე 2009 წლის მარტში. იმავე დროს იყო გამოცხადებული ჯგუფის ოფიციალური ფან-კლუბის სახელი E.L.F. („Ever-Lasting Friends“). ჯგუფის ოფიციალური ფერი — მუქი ლურჯი (pearl sapphire blue).
სინგლი „U“ იჭერდა სალიდერო პოზიციას ხუთი კვირის განმავლობაში ერთდროულად ორ კორეულ მუსიკალურ პროგრამაში. „Dancing Out“, მათი პირველი პრომოსინგლია SM Town-ის ყოველწლიური ერთობლივი ალბომისთვის, რომელიც გამოვიდა 2006 წლის 20 ივლისს. და იმავე წარმატებას მიაღწია აგვისტოში ორი ჯილდოს მიღებით. სუჯუმ დააგროვა 7 ჯილდო 5 სხვადასხვა სამხრეთ კორეის ცერემონიას დაესწრო, წელიწადი იმით დასრულდა, რომ ისინი „საუკეთესო ახალ ჯგუფად“ დაასახელეს.
იმის გამო რომ მონაწილეები დაკავებულნი იყვნენ სოლო კარიერით, 2006 წლის დასასრულს ჯგუფმა შეწყვიტა მუსიკალური მოღვაწეობა, Super Junior — K.R.Y.-ს გარდა, პირველი ოფიციალური ქვეჯგუფი. ტრიოს, რომელიც ასრულებდა ბალადებს 2006 წლის 5 ნოემბერს ჰქონდა დებიუტი. სიმღერით „The One I Love“, რომელიც ტელესერიალი „ძმის“ მთავარი სიმღერა გახდა. მეორე ქვეჯგუფი გამოჩნდა 2007 წლის თებერვალში სახელწოდებით Super Junior-T. პირველი სინგლ-ჯგუფი, რომელიც ტროტის სტილშია შესრულებული („Rokugo“), გამოვიდა 2007 წლის 23 თებერვალს. მარტში იესონგმა, კანგინმა, სეონგმინმა, დონჰემ, რეოიუკმა და კუჰიონმა პირველად მიიღეს საუნდტრეკის ჩაწერაში მონაწილეობა, პირველი და ფინალური ნაწილის შესრულებით („Success“ და „H.I.T“) მინი სერიალისთვის H.I.T.
2007–2008: წარუმატებლობა
კუჰიონის ტრავმების გამო, რომელიც 2007 წლის 19 აპრილს ავტოავარიის შედეგად მიიღო, მან ვერ შეძლო „Full of Happiness-ის“ ჩაწერაში მონაწილეობის მიღება, რომელიც შემდეგი „SM Town-სთვის“ იყო. 2007 წლის შუა ვლისში საზაფხულო სინგლი წინ იწევდა კორეულსა და ტაილანდურ ჩარტებში. 2006 წლის ბოლოს ჯგუფის მეორე ალბომი იყო ანონსირული, მაგრამ ხიჩულის გამო, რომელიც 2006 წლის 10 აგვისტოს ავტოავარიაში მოყვა, და 2007 წლის 19 აპრილის ავარიის გამო რელიზი „Don’t Don“ ჩატარდა მხოლოდ 2007 წლის 20 სექტემბერს გამოშვებიდან სულ რაღაც 3 დღის შემდეგბ გაყიდული ასლების რაოდენობა 11 000 წარმოადგენდა, რამაც შესაძლებლობა მისცა ყველა სამუსიკალურო პროგრამაში პირველი ადგელი დაეკავა და ამგვარად წარმოედგინა დებიუტი ასევე დაესრულებინა თვე წოდებით როგორც ყველაზე გაყიდვადი ალბომი. პირველ კვირაში გაყიდული იყო 60 000 ასლი, რის გამოც მოუწიატ დროულად დაებეჭდათ კიდევ. „Don’t Don-ის“ რელიზის შემდეგ 3 თვეში გაყიდული იყო 164 058 ეგზემპლარი, რამაც იმ დროისთვის სუჯუს ყველაზე გაყიდვად ალბომად წარმოადგინა.
პირველი გამოსვლა მეორე ალბომის სიმღერით 2007 წლის სექტემბერში წარდგა. KBS-ის არხზე პროგრამა „Music Bank-ზე“. სინგლი სწრაფად იწეოდა ჩარტებში და ჯგუფს მოუტანა ჯილდო „Mutizen Song“ 21 ოქტომბერს 2007 წელს და 2007 წლის 1 ნოემბერს გადაცემა M!Countdown-ზე ჯილდო „კვირის სიმღერა“ გაყო V.O.Z. ჯგუფის სინგლთან „Everyday“. ნოებრის შუა რიცხვებში გამოვიდა მესამე სინგლი, „Marry U“, რომელმაც ვერ შეძლო სინგლი „Don’t Don-ის“ წარმატების გაგრძელება.
სუჯუ ნომინირებული იყო 7 სხვადასხვა კატეგორიაში კორეის მუსიკალურ ფესტივალზე M.NET/KM, რომელიც 2007 წლის 17 ნოემბერს ჩატარდა. მათ 3 ჯილდო მოიგეს და გახდნენ საუკეთესო გამარჯვებული გუნდი იმ ღამეს. ასევე ჯგუფმა მიიღო ჯილდო „წლის არტისტი“ (Daesang), რომელიც საუკეთესოს საუკეთესოს წარმოადგენს. 2007 წლის 14 დეკემბერს ცერემონია „Golden Disc Awards-ზე“ ჯგუფმა კიდევ 2 ჯილდო მიიღო.
2008 — აწმყო დრო: კორეის გარეთ
სუჯუს პირველი საკონცერტო ტურნე, Super Show, დაიწო 2008 წლის 22 თებერვალს,სეულში. ტურის ფარგებლში მათ კონცერტები ჩაატარეს 3 ქვეყანაში და 6 სხვადასხვა ქალაქში, вბანგკოკის, შანჰაის და პეკინის ჩათვლით. 2008 წლის 2 აგვისტოს სუჯუ ჰენტინგ ჰაილენდზ ეწვია (კურორტი მალაიზიაში), სადაც ერთ-ერთი ყველაზე მთავარი სტუმარი გახდა MTV Asia Awards 2008. სუჯუ გახდნენ მესამე არტისტები SM Entertainment-დან, მიიღეს ჯილდო Favourite Artist Korea MTV Asia Awards-ზე და მეორე მუსიკალური ჯგუფი, რომლებმაც მიიღეს ეს ჯილდო.
სუჯუს მესამე ალბომი „Sorry, Sorry“ გამოვიდა 2009 წლის 12 მარტს. ერთ კვირაზე ნაკლებით ადრე წინაშეკვეთის ანონსის მერე ახალ ალბომზე მოვიდა საშუალო 150 000 მოტხავნა. „Sorry, Sorry“ გახდა სუჯუს პირველი ალბომი, რომელმაც ეგრევე დაიწყო Hanteo ჩარტის პირველი ადგილებიდან და ერთ დღეში გაყიდული იყო დაახლოებით 29 000 ასლი, ამით წინა რეკორდი დაამყარეს 25 000 ეგზემპლარი. ალბომის პრომო აკცია 13 მარტს შედგა Music Bank-ზე გამოსვლით „Sorry, Sorry“ და „Why I Like You“ სიმღერებით. 2 კვირის შემდეგ „Sorry, Sorry-მ“ დაიკავა პირველი ადგილი იმავე პროგრამაში. ჯგუფის პროგრამა Popular Songs-ზე გამოსვლისას 15 მარტს პროგრამის რეიტინგი 14 %-ით გაიზარდა, რაც წლის რეკორდი გახ. მარტიდან მაისამდე „Sorry, Sorry-მ“ 10 ჯილდო მიყოლებით აიღო. 12 მაისიდან სუჯუმ გამოუშვა ალბომის repackage-ვერსია სახელწოდებით „It’s You“, სადაც დამატებული იყო რამდენიმე ახალი სიმღერა, ასევე იმავე სახელის სინგლი. კლიპი მთავარი სიმღერისთვის, „It’s You“, დაგეგმილ დროზე ორი დღით ადრე გამოქვეყდნა გადამუშავების გარეშე, რადგა ინფორმაციამ ინტერნეტში გაჟონა. 3 დღის შემდეგ გამოუშვეს იმავე სახელწოდების სიმღერის კლიპი „It’s You (Drama Version)“.ერთი თვის შემდეგ 15 ივნისს მათ გამოუშვეს კლიპის მესამე ვერსია „ It’s you (Dance version) “. საცეკვაო მომენტსჰი არ მონაწილეობს კიმ ბომი, თუმცა დარედაქტირებულ და არა დარედაქტირებულ ვერსიებში არის.
საზღვარგარეთ მოღვაწეობა
სამხრეთ კორეაში დებიუტედანვე ჯგუფი ცდილობდა იმავე წარმატებისთვის მიეღწია მთელ აზიაში. ჯგუფი გამოსვლებით ძალიან ბევრ ქვეყანაში იმყოფებოდა, ჩინეთსა და ტაილანძზე დიდი ყურადღების მიქცევით
მატერიკული ჩინეთი
2006 წლის აპრილში ჰანჰიონი პირველად იმის მერე რაც დებიუტი ჰქონდა სუჯუსთან, ეწვია ჩინეთს. 2006 წლის 12 ივნისს Super Junior პირველად გამოვიდნენ ჩინეთში სიმღებეით „U“ და „Miracle“.
2007 წლის 15 ივნისს. სუჯუმ გამოუშვა თავიანთი ჰიტის ახალი ვერსია „U“ და წარმოიშვა ჭორები იმის შესახებ, რომ ჯგუფი აპირებს გამოუშვას მთლიანი ალბომი ჩინურ ენაზე. ამის მაგივრად შეიქმნა ქვეჯგუფი ჩინეთში მოღვაწეობისათვის. 2007 წლის 8 აპრილს Super Junior — M-ს დებიუტი ჰქონდა თავიანთ პირველ მუსიკალურ შოუზე სიმღერით „U“. ჯგუფის პირველი ალბომი, „Me“, 2008 წლის აპრილში, იმავე თვეს გამოვიდა ალბომი კორეულად სადაც შესული იყო 3 ბონუს-სიმღერა კორეულ ენაზე. 2008 წლის მაისში ალბომი „Me“ გამოვიდა სხვა აზიურ ქვეყნებშიც. ალბომი ჩინეთის ყველა მთავარ ჩარტში პირველ ადგილს იკავებდა.
ტაივანი
სუჯუ პირველად ტაილანდს 2007 წლის 16 ივნისს ეწვია. როგორც მონაწილე და წამყვანები შოუ Golden Melody Awards-ზე. ისინი ნომირილებული იყვნენ „Best Vocal Group“-ზე და „Best Performance Album“. მეორედ ისინი დაპატიჟეს მეოცე დაჯილდოებაზე შოუ Golden Melody Awards-ზე როგორც „Best Vocal Group“ 2009 წლის 28 აგვისტოს
ისინი სტუმრობდნენ ტაივანს იმ მიზნით, რომ ალბომის „Don’t Don“ გაყიდვები აემაღლებინათ, მან დაამყარა რეკორდი და გახდა საუკეთესო კორეული ალბომი G-Music Combo Billboard Chart, DBSK და Shinhwa-ს გადასწრებით. დისკმა პირველი ადგილი აიღო ტაივანის ჩარტებში J-pop/K-pop Chart და G-music J-pop Chart გამოშვების პირველ კვირას.
ჯგუფის წევრები
ჯგუფში დროებით არ მოღვაწეობდნენ:
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კორეული ჯგუფები
სანქტ-პეტერბურგის პეტრეს სამების საკათედრო ტაძარი
სანქტ-პეტერბურგის პეტრეს სამების საკათედრო ტაძარი (Троице-Петровский собор) — პირველი მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. რომელმაც სახელი მისცა სამების მოედანს, ქალაქის ყოფილ მთავარ მოედანს.
აგებულია 1709 წელს. გადმოცემის მიხედვით თვითონ იმპერატორმა პეტრე დიდმა შეარჩია ადგილი ტაძრის ასაშენებლად. იგი პირადად ზრუნავდა ტაძარზე და საკუთარი ხელით მონაწილეობას იღებდა მის კეთილმოწყობაში. საკათედრო ტაძრის კურთხევა კი შედგა 1711 წლის 10 ივლისს. კურთხევიდან ორ წელიწადში გააფართოვეს, მიაშენეს ეგვტერები და სატრაპეზო.
პეტრე-პავლეს ეკლესიის დახურვის შემდეგ გახდა ქალაქის მთავარი საკათედრო ტაძარი, სადაც სამეფო ოჯახის მონაწილეობით იმართებოდა საზეიმო სახელმწიფო ღვთისმსახურება, მათ შორის ისეთი მსახურება, რომელიც ეძღვნებოდა პოლტავის ბრძოლასა და ნიშტადტის საზავო ხელშეკრულებას. ამ ტაძარში მიანიჭეს პეტრე I-ს იმპერატორის ტიტული. აქ დაკრძალეს პეტრე ვაჟი ალექსი და მეორე ვაჟი პეტრე გამოაცხადეს ტახტის მემკვიდრედ.
XVIII საუკუნის პირველ ნახევარში დიდი ხნის მანძილზე ტაძარში ინახებოდა სანქტ-პეტერბურგის მთავარი სიწმინდე ყაზანის ღვთისმშობლის ხატი.
ტაძარი არაერთხელ გადააკეთეს ხანძრების გამო. საბოლოოდ ტაძარი დახურეს 1933 წლის 15 აგვისტოს, ხოლო ოი თვის შემდეგ კი საბჭოთა ხელისუფლებამ დაანგრია საოლქო აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით. ხატების ნაწილი გადაიტანეს რუსულ მუზეუმში, ხოლო საეკლესიო ღირებულება ვლადიმირის საკათედრო ტაძარში. დანგრეული ტაძრის ადგილზე 1956 წელს ააგეს ახალი შენობა და გააშენეს გაზონი.
2002-2003 წლებში დანგრეული ტაძრის პატივისცემის ნიშნად ააგეს სამების სამლოცველო, რომელშიც რეგულარულად მიმდინარეობს ღვთისმსახურება.
კარნი (სოფელი)
კარნი (Carney; Fearann Uí Chearnaigh, „ო'კარნიების ტერიტორია“ ) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს სლაიგოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
2006 წლის აღწერით, კარნის მოსახლეობა 926 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სლაიგოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
იპოლიტა მარია სფორცა
იპოლიტა მარია სფორცა (Ippolita Maria Sforza; დ. 18 აპრილი, 1446 — გ. 20 აგვისტო, 1484) — სფორცას დინასტიის წარმომადგენელი. მილანის ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ისა და ბიანკა მარია ვისკონტის უფროსი ასული. ნეაპოლის მეფე ალფონსო II-ის პირველი ცოლი. ნეაპოლის მეფე ფერდინანდ II-ისა და მილანის ჰერცოგინია იზაბელა არაგონელის დედა, პოლონეთის დედოფალ ბონა სფორცას ბებია.
ბიოგრაფია
იპოლიტა მარია დაიბადა 1446 წლის 18 აპრილს კრემონაში. იგი იყო მილანის ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ისა და მისი ცოლის, ბიანკა მარია ვისკონტის უფროსი ასული. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია მურციო სფორცა და ლუჩია დი ტორზანო იყვნენ, ხოლო დედის მხრიდან მილანის ჰერცოგი ფილიპო მარია ვისკონტი და აგნესა დელ მაინო.
იპოლიტა აღზარდეს როგორც ძალიან ინტელიგენტი და კულტურული ახალგაზრდა ქალბატონი. იგი სწავლობდა ბერძნულ ენასა და მეცნიერებას. მისი პედაგოგი, კონსტანტინე ლასკარისი თვლიდა, რომ აუცილებელი იყო მისთვის ბერძნული ფილოსოფიის სწავლება. იგი განათლებას თავის ძმებთან ერთად იღებდა. 14 წლის ასაკში, იგი ლათინურს უკვე იმ დონეზე ფლობდა, რომ ლათინურად წერილიც კი მისწერა რომის პაპ პიუს II-ს.
ცნობილია, რომ მას ძალიან უყვარდა წერილების წერა. მოგვიანებით მისი ყველა წერილი შეკრიბეს და სერენა კასტალდოს რედაქტორობით ერთ წიგნად გამოსცეს, სახელად „იპოლიტა მარია სფორცას წერილები“. ყოველივე ამაში დიდი როლი ითამაშა ბოლონიაში აღმოჩენილმა უცნობი მამაკაცის მფლობელობაში მყოფი იპოლიტას წერილების კოლექციამ, რომელიც 1475-დან 1482 წლამდე იყო დაწერილი.
გარდა ამისა, მისი საქმიანობა მოიცავდა ბრძნული გამონათქვამებისა და პოეზიის თარგმნას, ასევე მამის, ჰერცოგი ფრანჩესკოსათვის ლათინურიდან წიგნების თარგმნას.
1465 წლის 10 ოქტომბერს, მილანში, 19 წლის იპოლიტა მარია დაქორწინდა ნეაპოლის მეფე ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ იზაბელა კლერმონელის უფროს ვაჟზე, კალაბრიის ჰერცოგ ალფონსოზე. იპოლიტა არასდროს გამხდარა ნეაპოლის დედოფალი, რამეთუ იგი მანამდე გარდაიცვალა, სანამ მისი ქმარი ალფონსო II მეფე გახდებოდა, ამიტომაც იგი მხოლოდ კალაბრიის ჰერცოგინიის წოდებას ფლობდა. მათი ქორწინების შემდეგ, შეიქმნა მილან-ნეაპოლის ძლევამოსილი ალიანსი. მისი ქორწინება არ ყოფილა ჰარმონიული, მეტიც, იპოლიტასათვის დამამცირებელი იყო. მისი ქმარი ალფონსო, მასზე ნაკლებად გაუნათლებელი და ცოტა გაუთლელი კაცი იყო, რის გამოც, იპოლიტა მას პატივს არასდროს სცემდა.
იპოლიტა მარია სფორცა გარდაიცვალა 1484 წლის 20 აგვისტოს ნეაპოლში, 38 წლის ასაკში. მის შემდეგ ალფონსოს სურდა დაქორწინებულიყო თავის საყვარელ ტურცია გაცელაზე, თუმცა ამაოდ. მიუხედავად ამისა, მას მაინც შეეძინა ტურციასთან ერთი ასული და ერთი ვაჟი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1446 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1484 კატეგორია:სფორცები
მარია ფერდინანდა საქსონიელი
მარია ფერდინანდა საქსონიელი (Maria Ferdinanda von Sachsen, Maria Ferdinanda di Sassonia; დ. 27 აპრილი, 1796, დრეზდენი, გერმანია — გ. 3 იანვარი, 1865, პრაღა, ჩეხეთი) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიელი პრინცესა. ტოსკანის დიდი ჰერცოგინია 1821-1824 წლებში როგორც ფერდინანდო III-ის მეორე მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარია ფერდინანდა დაიბადა 1796 წლის 27 აპრილს დრეზდენში. იგი იყო საქსონიის კრონპრინც მაქსიმილიანისა და მისი მეუღლის, პრინცესა კაროლინა პარმელის შუათანა ქალიშვილი. 1804 წელს, დედამისის გარდაცვალების შემდეგ მამამისმა ცოლად მარია ფერდინანდას დედის ძმისწული, პრინცესა მარია ლუიზა კარლოტა პარმელი შეირთო, მაგრამ მასთან შვილები აღარ ჰყოლია. მისი მრავალი და-ძმიდან აღსანიშნავია საქსონიის მომდევნო კურფიურსტი ფრიდრიხ ავგუსტ II და ესპანეთის დედოფალი მარია იოზეფა ამალია საქსონიელი. მარცხნივ|მინი|304x304პქ|მარია ფერდინანდა 1822 წელს 1817 წელს მარია ფერდინანდა თავის დას, მარია ანას ჩაჰყვა ფლორენციაში, სადაც იგი ცოლად ტოსკანის კრონპრინც ლეოპოლდოზე დაქორწინდა. სწორედ ამ დროს დაადგა თვალი ლეოპოლდის მამამ, დიდმა ჰერცოგმა ფერდინანდო III-მ თვალი ახალგაზრდა მარია ფერდინანდას.
დიდი ჰერცოგი ფერდინანდო 1802 წელს დაქვრივდა, რის შემდეგაც ცოლი აღარ შეურთავს, თუმცა მარია ფერდინანდას გაცნობის შემდეგ ქორწინებაზე ფიქრი კვლავ დაიწყო. აღსანიშნავია ისიც, რომ თავის მხრივ მასაც მოეწონა თავისზე გაცილებით უფროსი ფერდინანდო.
1821 წლის 6 მაისს მარია ფერდინანდა თავისი დის მამამთილს, დიდ ჰერცოგ ფერდინანდო III-ს გაჰყვა ცოლად, რითაც იგი ტოსკანის დიდი ჰერცოგინია გახდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ იგი თავისი ქმრის პირველ ცოლს, ლუიზა მარია ნეაპოლელს ღვიძლ ბიძაშვილად ერგებოდა.
ჯონ სტიუარდი
მინი ჯონ სტიუარდი, ბიუტის გრაფი (John Stuart, 3rd Earl of Bute; დ. 25 მაისი, 1713 — გ. 10 მარტი, 1792) — შოტლანდიელი დიდგვაროვანი აზნაური და ბრიტანელი სახელმწიფო მოღვაწე. გაერთიანებული სამეფოს მე-7 პრემიერ-მინისტრი. უნიის აქტის შემდეგ პირველი შოტლანდიელი პრემიერ-მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1713 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1792 კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები მე-18 საუკუნეში კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები
მარია ფერდინანდა საქსონიელი
ბიოგრაფია
1824 წლის 18 ივნისს ფერდინანდო III გარდაიცვალა და ტახტი ლეოპოლდო II-მ დაიკავა, რითაც ახალი ჰერცოგინია მარია ფერდინანდას და, მარია ანა გახდა. დაქვრივების შემდეგ იგი მეორედ აღარ გათხოვილა და არც შვილები ჰყოლია.
1859 წელს, იტალიის გაერთიანების პერიოდში ტოსკანა სარდინიის სამეფოს დაექვემდებარა, რის გამოც ტოსკანის სამეფო ოჯახს იტალიის დატოვებამ მოუწია. მარია ფერდინანდა დროებით ავსტრიის სამეფო კარზე, იმპერატორ ფრანც-იოზეფ I-სა და დედოფალ ელიზაბეთ ბავარიელთან დასახლდა. რამდენიმე წელიწადში მან ვენა დატოვა და მშობლიურ დრეზდენში დაბრუნდა, თუმცა იგი თავისი ძმის სამეფო კარზე თავს დროებით სტუმრად გრძნობდა, რის გამოც დიდ ხანს იქაც ვერ დარჩა. საბოლოოდ იგი პრაღის გარე უბანში დასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი წლები და გარდაიცვალა 1865 წლის 3 იანვარს 68 წლის ასაკში, დაქვრივებიდან 41 წლის შემდეგ. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს ვენაში, საიმპერატორო მავზოლეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1796 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1865 კატეგორია:ვეტინები კატეგორია:ტოსკანის ჰერცოგინიები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
უბისთავის ქედი
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის ქედები
ავრორა (სანქტ-პეტერბურგის კინოთეატრი)
კინოთეატრი ავრორა (Аврора) — ერთ-ერთი უძველესი კინოთეატრი საქნტ-პეტერბურგში. მდებარეობს ქალაქის ცენტრში ნევის პროსპექტზე, № 60 სახლში.
ისტორია
1913 წელს არქიტექტორ ნ. სტფანოვისა და ვ. შაუბას პროექტით ეზოში ააგეს კინემატოგრაფის სახლი „Пикадилли“, რომელიც იტევდა 700 მაყურებელს. მისი ფასადი ნახევრად როტონდული იყო და შესრულებული იყო ნეკლასიკურ სტილში, ხოლო მაყურებელთა დარბაზი - მოდერნის სტილში. დარბაზში ვაამონნტაჟეს იმ დროისათვის უახლესი აპარატურა და დიდი ეკრანი. კინოთეატრის გახსნა გაიმართა 1913 წლის 27 დეკემბერს.
1923-1924 წლებში არქიტექტორმა ბორის ალმენდიგენმა წარმართა კინოთეატრის რეკონსტრუქცია. 1932 წელს, რევოლუციის 15 წლისთავთან დაკავშირებით, კინოთეატრს უწოდეს „ავრორა“ (კრეისერ ავრორას პატივისცემის ნიშნად). 1932 წელსვე კინოთეატში დაამონტაჟეს ახალი აპარატურა ხმოვანი ფილმების საჩვენებლად. 1937 წელს იგი გააფართოვეს: კინოთეატრის მოედანი ორჯერ გაადიდეს, მიაშენეს ფოიე და საკონცერტო დარბაზი.
ავრორა იყო ერთ-ერთი იმ მცირეთაგანი კინოთეატრი სადაც ლენინგრადის ბლოკადის დროსაც კი არ შეწყვეტილა ფილმების ჩვენება.
თანამედროვეობა
ამჟამად კინოთეატრში ფუნქციონირებს ორი კინოდარბაზი - დიდი და მცირე, რომელთა ტევადობაცაა 623 და 100 ადამიანი. ასევე ფუნქციონირებს კინობარი და კაფე.
2010 წელს დაამონტაჟეს ციფრული კომპიუტერი Christie CP2230 ახალი 3D სათვალეებით. კინოთეატრში ასევე აჩვენებენ დოკუმენტურ ფილმებს.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კინოთეატრები კატეგორია:ნევის პროსპექტი
ჰალკი
ჰალკი შეიძლება ნიშნავდეს:
ადამიანები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი
შტალბერგის სახლი
შტალბერგის სახლი (Дом Штальберга) — ძველი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. შენობა აგებულია XIX საუკუნის მეორე მეოთხედში. სახლი 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით არის რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
ისტორია
XIX საუკუნის მეორე მეოთხედში ქალაქ ტაგანროგში, პეტროვის 105-ში ააგეს ახალი სახლი კლასიციზმის სტილში. 1840-იან წლებში მისი მფლობელი იყო გერმანელი ებერგარდ ლორენცი. იგი ასწავლიდა ლათინურსა და გერმანულს ვაჟთა გიმნაზიაში. მისმა ცოლმა ადელაიდა ლუდვიგის ასულმა 1848 წელს საკუთარ სახლში გახსნა „ქალთა პანსიონატი“. ეს იყო დახურული ტიპის სკოლა. 1863 წისთვის აქ სწავლობდა 32 გოგონა. მოსწავლეები აქ დადიოდნენ დონის როსტოვიდან, დონის ნახიჩევანიდან, ნოვოჩერკასკიდან. XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში მესამე გილდიის ვაჭარმა მატრონა ბატაშევაიამ (მისი ძირითადი სავაჭრო მოღვაწეობა იყო შქარის პროდუქტებით ვაჭრობა) რამდენიმე შენობა ააგო სახლის ტერიტორიაზე.
1882 წლის (სხვა ცნობებით 1886 წლის ) 2 მარტს სახლში გაიხსნა ახალი სასწავლო დაწესებულება. აქ ასწავლიდნენ მ. გრეკოვი, ე. გრეკოვა, ა. ბლონსკაია. სკოლის რწმუნებული იყო აქილეს ალფერაკი.
XX საუკუნის დასაწყისში სახლი გახდა ტირასპოლელი ვაჭრის ალექსანდრე შტალბერგის კუთვნილება, რომლის გვარის მიხხედვითაც სახლმა მიიღო სახელწოდებადა ასე მოიხსენიება ისტორიულ წყაროებში. 1910 წელს სახლში ალექსანდრე პეროვმა გახსნა ფოტოატელიე, რომელმაც დიდი პოპულარობა მოიპოვა ქალაქის მოსახლეობაში. 1920-იან წლებში სახლში განათავსეს მეტალის საქვაბეთა ქარხნის კლუბი. 1992 წელს პეტროვის 105-ში მდებარე სახლი არქიტექტურის ძეგლად აღიარეს. დაცულია კანონის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ტრანსპორტი აზერბაიჯანში
მინი|აზერბაიჯანის მთავარი საავტომობილო და რკინიგზების რუქა|298x298პქ ტრანსპორტი აზერბაიჯანში (Azərbaycanda nəqliyyat) მოიცავს საჰაერო, საზღვაო და სარკინიგზო მიმოსვლას. აზერბაიჯანის ყველა სატრანსპორტო მომსახურება, ნავთობისა და გაზის მილსადენების გარდა, რეგულირდება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტრანსპორტის სამინისტროს მიერ.
მოკლე ისტორია
აზერბაიჯანის თანამედროვე სატრანსპორტო სისტემა მე -19 საუკუნის შუა რიცხვებიდან დაიწყო განვითარება აზერბაიჯანში ნავთობის მოპოვებისა და ათვისებისას. ნავთობპროდუქტების წარმოებამ, ნავთობის გადამუშავებამ და მიწოდებამ თანამედროვე სატრანსპორტო სისტემების განვითარებაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულეს.
რკინიგზის ტრანსპორტი
რკონიგზა აზერბაიჯანში ერთ-ერთი მთავარი ტიპის ტრანსპორტია. მისი წილი სატვირთო ბრუნვაში შეადგენს 40% -ს,ხოლო სამგზავრო ბრუნვაში 25% -ს. 1980 წელს სატვირთო ბრუნვა შეადგენდა 80%-ს, ხოლო სამგზავრო ბრუნვა 50%-ს. შემდგომში უკვე მოცემული ტენდენცია იცვლება. ეს გამოწვეული იყო სხვადასხვა ფაქტორებით - სსრკ-ს დაცემით, ეკონომიკური კავშირების დარღვევით, მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტით. კრიზისის მაღალი მაჩვენებელი 1991-93 წლებში იყო. 1995 წლიდან იწყება აღორძინების პროცესი. 2000 წლიდან მოცულუბის მატებაც დაიწყო. 2007 წელს რკინიგზით გადაიტანეს 35 მლნ.ტონამდე ტვირთი. რკინიგზის საერთო განფენილობა 2125 კმ-ია.
სარკინიგზო გზების ქსელი აზერბაიჯანში და მისი ინფრასტრუქტურა ეკუთვნის დახურულ სააქციო საზოგადოებას „აზერბაიჯანის რკინიგზას“. მათ გარდა ტრანზიტის უფლება აქვთ კომპანიებს Middle East Petrolium და Azersun.
XIX საუკუნის ბოლოდან აზერბაიჯანში აშენდა და ექსპლუატაციაში მიეცა რკინიგზის ვიწრო ლიანდაგიანი ხაზები. მათი უმრავლესობა ეკუთვნოდა აზნეფტსა და აზერბაიჯანის სსრ-ს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს. 1947 წელს ბაქოში, ხოლო 1977 წელს ნახიჩევანში აშენდა საბავშვო რკინიგზები. ამ რკინიგზების მიზანი იყო ბავშვებში ინტერესის გაზრდა რკინიგზების მიმართ, მათი თეორიული და პრაქტიკული მომზადება შემდგომში რკინიგზაზე მუშაობისთვის. აღსანიშნავია, რომ ორივე რკინიგზა დაიკეტა.
რკინიგზის ერთ-ერთი ნაირსახეობა ბაქოს მეტროპოლიტენია, რომელმაც მუშაობა დაიწყო 1967 წლის 6 ნოემბერს. 2016 წლის მონაცემებით, ბაქოს მეტროპოლიტენს ყოველდღიურად 608 200 მგზავრი გადაჰყავს.
საავტომობილო ტრანსპორტი
ტრანსპორტის სამინისტროს დეპარტამენტის მიერ მაგისტრალური გზების 22,134 კმ-ის მომსახურება და ექსპლუატირება ხდება. მათგან 1,684 შადგენს საერთაშორისო მაგისტრალებს, 2,669 სტრატეგიული მნიშვნელობის მაგისტრალებს, 13,000 ადგილობრივი მნიშვნელობის მაგისტრალებს. ქვეყნის მასშტაბით ხიდების საერთო რიცხვი 1,201 კმ-ია.
მილსადენური ტრანსპორტი
მინი|297x297პქ|მილსადენური ტრანსპორტი მილსადენები უზრუნველყოფენ რაციონალურ გზას ქვეყნის შიგნით და მის გარეთ ნედლეულის ტრანსპორტირებისათვის. ახალი სანავთობო სტრატეგიის ფარგლებში აღდგა და აშენდა შემდეგი მილსადენები - ბაქო-ნოვოროსიისკის ნავთობსადენი, ბაქო-სუფსის ნავთობსადენი, ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ნავთობსადენი და შაჰდენიზის გაზსადენი.
1930 წელს ექსპლუატაციაში მიეცა ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენი. სსრკ-ს დაშლის შემდეგ მოცემული ნავთობსადენი ჩაინაცვლა ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანისა და ბაქო-სუფსის ნავთობსადენებით. დღესდღეობით მოქმედი მილსადენებია:
ბაქოს პორტი
მინი|260x260პქ|[[ბაქოს პორტი]] ბაქოს პორტმა დიდი ნიშვნელობის შეძენა დაიწყო XIX საუკუნის 70-80-იან წლებში.ამ პერიოდში აზერბაიჯანის ნავთობის მოპოვება იზრდებოდა და ვითარდებოდა. მეორე მსოფლიო ომის წლებში პორტმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ფრონტზე ტვირთების გაგზავნის მხრივ.
დღესდღეობით პორტს შეუძლია წელიწადში 10 მლნ ტონა ტვირთის გადაზიდვა და 9-10 მილიონი ტონა საერთო ტვირთის დამუშავება. მთავარი სატვირთო ტერმინალი მდებარეობს ბაქოს ცენტრში, შედგება 6 ნავმისადგომისგან, რომელთა საერთო სიგრძე 866 მ-ია, სიღრმე 7 მ-ია. საკონტეინერო ტერმინალს წელიწადში 15 ათასი კონტეინერის მიიღება შეუძლია
კასპარი
მინი|260x260პქ|ბაქოს პორტი ძველად აზერბაიჯანის მსხვილი სანაოსნო კომპანია არის კასპარი. იგი ასევე კასპიის ზღვის ავზში არსებული ყველაზე მსხვილი კომპანიაა. კასპარს ტრანზიტით გააქვს ყველა სახის ტვირთები, მაგრამ ყველაზე დიდი წილი უკავია ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების გადაზიდვას. კასპარი ასევე ფლობს ნავის სარემონტო ქარხნებს. კასპარის ფლოტი შედგება 86 ნავისაგან.
საავიაციო ტრანსპორტი
აზერბაიჯანის დიდი ქალაქები დაკავშირებულნი არიან ერთმანეთთან და დედაქალაქთან ავია მიმოსვლით. აზერბაიჯანის სახელმწიფო საავიაციო ტრანსპორტია აზერბაიჯანის ავიახაზები. აეროპორტების საერთო რიცხვი 2007 წლის მონაცემებით შეადგენდა 35-ს, მათ შორის ჰეიდარ ალიევის სახელობის ბაქოს საერთაშორისო აეროპორტი, განჯის საერთაშორისო აეროპორტი, გაბალას საერთაშორი აეროპორტი, ლენქორანის საერთაშორისო აეროპორტი, ზაქათალის აეროპორტი. გარდა ამისა ზაბრათში ვერტმფრენის აეროდრომი მდებარეობს.
აზერბაიჯანში ფუნქციონირებენ კერძო ავიაკომპანიებიც: Imair Airlines, Turan Air, Silk Way Airlines
სქოლიო
კატეგორია:ტრანსპორტი  კატეგორია:აზერბაიჯანი
გარზის ოლქი
გარზის ოლქი (Garza County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. პოსტი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
მასიმილიანო სფორცა
მასიმილიანო სფორცა (Massimiliano Sforza; დ. 25 იანვარი, 1493 — გ. 4 ივნისი, 1530) — სფორცას დინასტიის წარმომადგენელი. მილანის ჰერცოგ ლუდოვიკო სფორცასა და ბეატრიჩე დ’ესტეს უფროსი ვაჟი. მილანის ჰერცოგი 1512-15 წლებში.
ბიოგრაფია
მასიმილიანო დაიბადა 1493 წლის 25 იანვარს. იგი იყო მილანის ჰერცოგ ლუდოვიკო სფორცასა და მისი ცოლის, ბეატრიჩე დ’ესტეს უფროსი ვაჟი. მას სახელი საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ის პატივსაცემად დაარქვეს. როდესაც იგი სამი წლის იყო, განიხილებოდა მისი და ინგლისის მეფე ჰენრი VII-ის ნაბოლარა ასულის, პრინცესა მერი ტიუდორის ქორწინება, თუმცა მოლაპარაკებები ჩაიშალა, რის შემდეგაც მერი საფრანგეთის მეფეზე დაქორწინდა, მასიმილიანო კი დაუქორწინებელი დარჩა. 1497 წელს, მშობიარობას გადაჰყვა დედამისი.
1500 წელს საფრანგეთის მეფე ლუი XII-მ მამამისის მმართველობა დაამხო, რის შემდეგაც ლუდოვიკო თავის ვაჟებთან ერთად ავსტრიაში გაიქცა, სადაც ავსტრიის ერცჰერცოგ მაქსიმილიან I-ს ცოლად მასიმილიანოს ბიძაშვილი, ბიანკა მარია სფორცა ჰყავდა. აქ გატარებული წლების შემდეგ, 1512 წელს მასიმილიანო დიდი ჯარით დაბრუნდა მილანში, გააძევა ფრანგები და თავად ჰერცოგი გახდა. მისი მმართველობა დიდხანს არ გაგრძელებულა.
1515 წელს ფრანგები ახალი მეფის, ფრანსუა I-ის მეთაურობით შეიჭრნენ მილანში, მასიმილიანო მარინიანოს ბრძოლაში დაამარცხეს და დაამხეს, ტახტზე კი ფრანსუა ავიდა. აღსანიშნავია, რომ ფრანსუამ მასიმილიანოს 30,000 დუკატი გადაუხადა, რის შემდეგაც მან სამუდამოდ თქვა უარი მილანის ტახტზე და საფრანგეთში ცხოვრების ნება მიიღო. ამის შემდეგ იგი პარიზის სამეფო კარზე დასახლდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1530 წლის 4 ივნისს, 37 წლის ასაკში, უცოლ-შვილოდ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1493 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1530 კატეგორია:სფორცები კატეგორია:მილანის ჰერცოგები
ნოვომოსკოვსკი (დნიპროპეტროვსკის ოლქი)
ნოვომოსკოვსკი (Новомосковськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დნიპროპეტროვსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 70547 კაცს შეადგენდა.
პიტონ-დე-ნეჟი
პიტონ-დე-ნეჟი (Piton des Neiges) — ჩამქრალი ვულკანი კუნძულ რეიუნიონზე.
სიმაღლე — 3069 მეტრი ზღვის დონიდან, რის გამოც იგი კუნძულზე ყველაზე მაღალი ვულკანია. პიტონ-დე-ნეჟი მდებარეობს რეიუნიონის ცენტრში და პიტონ-დე-ნეჟის მასივის ნაწილია. ვულკანის უკანასკნელი ამოფრქვევა დათარიღებულია ჩვენს წელთაღრიცხვამდე არაუგვიანეს 10 000 წელს. გეოლოგიურად ფარისებული ვულკანი ჩამოყალიბებულია პლიოცენური ეპოქის ტუტე ბაზალტებისაგან.
პიტონ-დე-ნეჟის ფერდოები — ციცაბოა, ხშირად დაკიდული კლდეებით, ჩანჩქერების რაოდენობა დაახლოებით ასია.
საინტერესოა, რომ მიუხედავად ფრანგული ენიდან თარგმანისა ვულკანის დასახელება ნიშნავს «თოვლის პიკს», მწვერვალითოვლით დაფარული არ არის.
სქოლიო
კატეგორია:რეიუნიონის გეოგრაფია
ალექსანდრე შავერზაშვილი
ალექსანდრე შავერზაშვილი (დ. 8 ივლისი, 1919, თბილისი — გ. 2003) — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი და ხელოვნებათმცოდნე.
ბიოგრაფია
1944 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1947 წლიდან ასწავლიდა კომპოზიციას თბილისის ცენტრალურ მუსიკალურ ათწლედში, 1955 წლიდან თეორიულ საგნებს; 1952 წლიდან ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი; 1951 წლიდან ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი; შექმნილი აქვს: ოპერები „მარინე“ (1954), „ოიდიპოს მეფე“ (1964), „ახალი ნაპირებისაკენ“, სამი საფორტეპიანო ტრიო (1952, 1968, 1979), საფორტეპიანო კვინტეტი, ორი სიმებიანი კვარტეტი, სონატა ვიოლონჩელოსათვის (1970), ორი საფორტეპიანო კონცერტი, ვოკალურ–სიმფონიური ციკლი „ხმა იდუმალი“ (1977, ნ. ბარათაშვილის ლექსებზე), სამი სიმფონია(1945, 1962, 1976), სიმფონიური სურათი „მტკვარი“ (1958), სიმფონიური პოემები — „ლენინელები“ (1968), „მცირე მიწა“ (1980), კანტატები, ოპერეტები, მცირე ფორმის ვოკალური და ინსტრუმენტული ნაწარმოებები; ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი.
საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1951 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
ატაბეს საცხოვრებელი სახლი
ატაბეს საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ატაბეს ჩრდილოეთ-დასავლეთით. ეკუთვნის პეტრე გოგოჭურს. აგებულია XIX საუკუნის II ნახევარში.
ნაშენია ნატეხი ქვით. კედლების ნაწილი შელესილია თიხანარევი ნაკელით. სახლი სამ სართულიანია. ჩრდილოეთიდან ეკვრის ორსართულიანი ნაგებობა. სახლის პირველ სართულზე შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარის წინ ხის აივანია, რომლის ჭერი ხის ხუთ სვეტს ეყრდნობა. აივნიდან დერეფანში ვხვდებით, ხოლო დერეფნიდან-ბოსელში. ბოსელი გაყოფილია ორ ნაწილად. დიდი ნაწილი საქონლის სადგომადაა გამოყენებული. მის სამხრეთ კედლის გასწვრივ გარკვეული რიგით აბამენ ხარებს, ძროხებს, ხბოებს. ბოსლის ნაწილს, სადაც ხარები და მოზვრებია, საბერწე ჰქვია. ბოსლის ჩრდილოეთი კედლის გასწვრივ საცხვრე და საბატკანეა. პირველი სართულის ჩრდილოეთ-დასავლეთ კუთხეს საცხოვრებლად იყენებდნენ და მას სამყოფი, საჯალაბო სახლი ანუ ქოით სახლი ერქვა. აქ კერაა გამართული. დასავლეთ კედელში დაჭრილია კვამლის გასასვლელი ოთხკუთხა ღიობი. სახლის მეორე სართულზე შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. ამ სართულს ჭერხო ერქვა და ადრე აქ მარტო მამაკაცები ცხოვრობდნენ.ჭერხოში კიდობანი, რამდენიმე ტახტი, ხის გრძელი სკამი და სხვადასხვა ზომის კასრები დგას. პირველი და მეორე სართული ერთმანეთთან დაკავშირებულია საძრომით. მესამე სართულზე სამეურნეო დანიშნულების ორი ფარდულია. მათ წინ, მეორე სართულის ბანზე მოწყობილია კალო. ქვითკირის პირველი სართულის დასავლეთ კედელში შესასვლელი და ყველა ნაგებობის გადახურვა ხის კოჭებზეა მოწყობილი. სახლის სართულშუა გადახურვის კოჭები, კედლებს გარდა, პირველი სართულის შუაში მდგარ მასიურ ქვის ბურჯს და გრძივი ღერძის გასწვრივ განლაგებულ ხის სამ სვეტს ეყრდნობა. სახურავი ბრტყელია, მიწურბანიანი, გამართულია ხის კოჭებზე, რომლებიც გრძივ ღერძზე განლაგებულ ხის რვა სვეტზეა დაყრდნობილი. სახურავიდან ჩამონადენი წყლისათვის გამოყენებულია ხის ღარები - „სანაწვეთები“.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კასლბოლდვინი
კასლბოლდვინი ან ბელანაგერიგენი (Castlebaldwin ან Bellanagarrigeeny; Béal Átha na gCarraigíní ) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს სლაიგოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
ჰისაჰი
ჰისაჰი — სოფელი ჩრდილოეთ ლიბანში, აკარის რაიონში, სირიის საზღვართან ახლოს. დასახლებულია ალავიტებით და სუნიტებით.
ლიბანის მეორე ომის დროს, 2006 წელს სოფელში მდებარე ხიდი დაბომბეს ისრაელის საჰაერო ძალებმა, რასაც 12 ადამიანი ემსხვერპლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აკარის რაიონის სოფლები
ზემო შუახევის ეკლესია
ზემო შუახევის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო შუახევის სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (6,8 x 4,3 მეტრი). ნაგებია რიყის ქვით. დანგრეულია. შემორჩენილია კედლების ნაწილი (სიმაღლე 1,2-1,8 მეტრი). შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიულ აფსიდში სარკმლის ქვედა ნახევარის შემორჩენილი, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია.
უგრეხელი
უგრეხელი (Vicia ervilia) — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარის გვარი პარკოსანთა ოჯახისა.
ზემო შუახევის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
უგრეხელი
აქვს სწორმდგომი ან ნახევრად გართხმული ღერო, რომლის სიმაღლე 20—55 სმ აღწევს, წყვილფრთისებრ რთული 3—8 წყვილი ვიწროფოთოლაკიანი ფოთოლი, წვრილ-წვრილი თეთრი, ვარდისფერი ან მოლურჯო-იისფერი ყვავილი, ბრტყელი ან ამობურცული თესლი; ნაყოფი პარკია. გვარში 5 სახეობაა, კულტურაში 1 — ჩვეულებრივი ოსპი (Lens culinaris).
გავრცელებულია ევროპის ბევრ ქვეანაში, აზიაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში. სასურსათო და საქონლის საკვები კულტურაა. უგრეხილი საგაზაფხულო მცენარეა, საკმაოდ გვალვაგამძლე, ვეგეტაციის პერიოდია 75—115 დღე. თესლი შეიცავს ცილებს, სახამებელს, ცხიმებსა და ვიტამინებს. იყენებენ კულინარიაში, საკონდიტრო და საკონსერვო წარმოებაში და სხვაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:პარკოსნები
სასახლე ბრანი
მარჯვნივ|მინი|263x263პქ|სასახლე ბრანი სასახლე ბრანი — სასახლე რუმინეთის ჩრდილო-დასავლეთით, ტრანსილვანიაში, პატარა ქალაქ ბრაშოვთან ახლოს. არქიტექტურული ძეგლი, ლეგენდის თანახმად, თავად გრაფი დრაკულას რეზიდენცია იყო. სასახლე აშენებულია გოთიკურ სტილში 1212 წელს. შენობაში არის ბევრი დერეფანი, ერთმანეთში გამავალი დიდი დარბაზები და პატარა ოთახები, რომლებიც, ფაქტობრივად, ამოუხსნელ ლაბირინთს ქმნიან. სასახლეში, ასევე არის ძველი ჭა, რომელიც, ლეგენდის თანახმად, შენობის სარდაფში ერთადერთი საიდუმლო შესასვლელი იყო. დრაკულას რეზიდენციის შემაძრწუნებელი საიდუმლო რუმინეთის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობაა.
ისტორია
ლეგენდის თანახმად სასახლე გრაფი დრაკულას რეზიდენცია იყო, რომელიც ისტორიული ფიგურაა, თუმცა, რეალურად, სასახლე არასდროს არ ყოფილა გრაფის კუთვნილებაში. ზოგიერთი ისტორიული წყაროს თანახმად გრაფ დრაკულას სასახლის მიმდებარე ტერიტორიებზე უყვარდა ნადირობა და მის სარდაფებში მტრების წამება, ხოლო სხვა წყაროები ირწმუნებიან, რომ გრაფი მხოლოდ ერთხელ დარჩა სასახლეში.
არქიტექტურულ-ისტორიული ძეგლი გრაფთან ასოცირება დაიწყო მას შემდეგ, რაც აბრაამ ბრემ სტოკერმა, ირლანდიელმა მწერალმა, გამოუშვა რომანი სახელწოდებით „დრაკულა“. ისტორიკოსები ეძებდნენ დრაკულას პროტოტიპს ტრანსილვანიის ისტორიაში.
საინტერესო ფაქტები
ოცდაათი წლის წინ, როცა რუმინეთს ტურისტები ეწვივნენ და ეს სასახლე მოინახულეს, ერთი შეხედვაც კი საკმარისი აღმოჩნდა იმისთვის, რომ მათ წამოსახვაში ის შემზარავი სასახლე გაცოცხლებულიყო, რომელიც რომანში იყო აღწერილი. თითქოს სწორედ ეს იყო ვამპირების სამკვიდრებელი.
გოთიკურ სტილში აგებული სასახლე ბევრი წლის მანძილზე მიტოვებული იყო, სანამ ის ცნობილმა ამერიკელმა კინორეჟისორმა, ფრენცის ფორდ კოპოლამ არ შეისყიდა. რეჟისორმა გააცოცხლა ტრანსილვანიის ისტორია სისხლისმსმელ ვამპირზე და გადაიღო ფილმი სახელწოდებით „დრაკულა“, რომელიც მალევე იქცა საკულტო კინოსურათად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:რუმინეთის ღირსშესანიშნაობები * კატეგორია:რუმინეთის მუზეუმები
ალანიის ეროვნული პარკი
ალანიის ეროვნული პარკი (Национальный парк «Ала́ния») — ცენტრალური კავკასიონის ჩრდილოეთ ფერდობებზე მდებარე ეროვნული პარკი. მოიცავს ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკის ირაფსკის რაიონის მესამედ ნაწილს. ეროვნული პარკი ორი მიზნით შეიქმნა: ერთი მხრივ მაღალი ბიომრავალფეროვნებისა და დიდი რაოდენობით დაუცველი სახეობების (როგორიცაა დასავლეთ კავკასიური თხა-ანტილოპა, ) დასაცავად, მეორე მხრივ კი მაღალი კულტურული მემკვიდრეობის დასაცავად და რეკრეაციული ტურიზმის განვითარებისთვის. პარკის ტერიტორიაზე რამდენიმე ძველი ცივილიზაციის არქეოლოგიური ნაშთები მდებარეობს, მათ შორის ბრინჯაო ხანის ყუბანელებისა (ძვ.წ. 1200-300) და ალანების (ძვ.წ. 100 - ა.წ. 1234). პარკის სახელი წარმოდგება ალანებიდან. პარკის ტერიტორიაზე მკვეთრადაა გამოხატული სიმაღლებრივი სარტყლურობა. კლიმატური ზონები სამხრეთით ალპური მყინვარებიდან ჩრდილოეთით სტეპებამდე იცვლება.
ტოპოგრაფია
პარკის ტერიტორია კავკასიონის ცენტრალურ ნაწილს მოიცავს. პარკის სამხრეთი საზღარი საქართველოს რესპუბლიკის საზღვარს ემთხვევა. დასავლეთით მას ყაბარდო ბაყარეთის ნაკრძალს ესაზღვრება, ხოლო აღმოსავლეთით ჩრდილოეთ ოსეთის ნაკრძალი.
ეროვნული პარკის სიმაღლებრივი სარტყელი მდინარე ურუხის ხეობიდან 4646 მეტრამდე ვრცელდება. პარკის მაღალი ადგილების დიდი ნაწილი მყინვარებითა და კლდეებითაა დაფარული. თანამედროვე მყინვარული ზონა 80 კმ² ტერიტორიას მოიცავს. საშუალო სიმაღლეები, ანუ პარკის 20% ტყეებითაა დაფარული. ყველაზე დაბალ ზონასა და ჩრდილოეთის დაბლობებზე ბალახის საფარი და დანაწევრებული ტყეებია.
პარკის ტერიტორიაზე 70-ზე მეტი მდინარე მიედინება, რომელთა უმრავლესობაც მყინვარებიდან ჩამონადენი წყლით იკვებება. პარკში არსებული რამდენიმე მცირე ტბაც მყინვარებითა და თოვლით იკვებება. 45 ტბას საერთო ჯამში მხოლოდ 11 ჰექტარი ფართობი უკავია, მაშინ როდესაც 5 ალპური ჭაობი 103 ჰეტარ ტერიტორიას მოიცავს. ზემო ველებში მინერალური წყაროები, ჩანჩქერები და ღია ტყეებია.
პარკის მთავარი მდინარე ურუხია, რომელიც უმეტესწილად ბურჭულას მყინვარით იკვებება. ბურჭულას მყინვარი 1.3 კმ-ის სიგრძისაა და 2.5 კმ ფართობზეა გადაჭიმული. უკანასკნელი კვლევების თანახმად, ცენტრალურ კავკასიონში ტემპერატურა ყოველწლიურად 0.5 C-ით მატულობს, რის გამოც მყინვარები ყოველწლიურად 8 მეტრით მცირდებიან ზომაში.
კლიმატი და ეკორეგიონი
რეგიონის კლიმატი ძირითადად ნოტიო კონტინენტურია (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია). რეგიონი გრძელი, თოვლიანი ზამთრითა და მოკლე, ცივი ზაფხულით ხასიათდება. ინავრის საშუალო ტემპერატურაა −5 °C (23 °F), ხოლო ივლისის საშუალო ტემპერატურა  +24 °C (75 °F)/ ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა მთებში 1000 მმ-ია, ხოლო დაბლობებში 400-700 მმ.
ალანია კავკასიის შერეული ტყეების ეკორეგიონს მიეკუთვნება. ბუნების დაცვის მსოფლიო ფედერაციის აღწერით, იგი „დედამიწაზე ბიოლოგიურად ერთ-ერთი უმდიდრესი და კულტურულად მრავალფეროვანი რეგიონია“. ეს ტერიტორია ბიოლოგიურ გზაჯვარედინს: პარკის ტერიტორიაზე ევროპის, აზიის, შუა აღმმოსავლეთისა და ჩრდილოეთ აფრიკის არაერთი სახეობა ბინადრობს.