cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნიტრილის ფთორიდი
მიღება
მიღებული CoF2-დან ისევ შეიძლება CoF3-ის მიღება. შემუშავდა ასევე სხვა მეთოდებიც.
ნესლიჰან იითი
კარიერა
ის იყო პირველი თურქი ბადმინტონის მოთამაშე, რომელმაც ოლიმპიადებში მიიღო მონაწილეობა.
ნიტრილის ფთორიდი
თერმოდინამიკური მახასიათებლები
მოცემული გაზის თერმოდინამიკური მახასიათებლები დადგინდა ინფრაწითელი და რამანული სპექტროსკოპიით. FNO2 მოლეკულის ფორმაციისას გამოყოფილი სითბო -19 ± 2 კკალ/მოლ. -ს უდრის
ნესლიჰან იითი
კარიერა
მან მოიგო ოქროს მედალი სინგლებში და ბრინჯაოს მედალი ეროვნულ გუნდთან 2013 წელს ისლამური სოლიდარობის თამაშებში, რომელიც გაიმართა პალემბანგში, ინდონეზია. 2013 წლის ივნისში მან მოიგო ორჯერ ოქროს მედალი ქალთა სინგლებში და წყვილებში მერსინის ხმელთაშუაზღვის თამაშებში.
ნიტრილის ფთორიდი
რეაქციები
ნიტრილის ფთორიდი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ორგანული აზოტნაერთების და ნიტრატული ესტერების მისაღებად.
ნესლიჰან იითი
კარიერა
2021 წელს მან ასევე მოიგო ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც დამარცხდა მოქმედ ჩემპიონ კაროლინა მარინთან ნახევარფინალში პირდაპირ თამაშებში.
აშაღიობა (ხაჩმაზი)
აშაღიობა (Aşağıoba) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
დორნოდი
დორნოდი (Дорнод) — ერთ-ერთი მონღოლეთის 21 აიმაკიდან. შეიქმნა 1941 წელს. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩოიბალსანი. აიმაკის ფართობია 123 597,43 კმ², ხოლო მოსახლეობა — 69 552 ადამიანი (2011).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დორნოდის აიმაკი კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკები
შანტალ აკერმანი
შანტალ ენ აკერმანი (Chantal Akerman; დ. 6 ივნისი, 1950, ბრიუსელი, ბელგია — გ. 5 ოქტომბერი, 2015, პარიზი, საფრანგეთი) — ბელგიელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, მხატვარი და კინოხელოვნების პროფესორი ნიუ-იორკის კოლეჯში. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია „ჟანა დილმენი, სანაპიროს 23, 1080 ბრუსელი“ (1975), რომელსაც ნიუ-იორკ თაიმსმა „შედევრი“ უწოდა. გვენდოლინ ოდრი ფოსტერის, კინემატოგრაფიის მკვლევრის მიხედვით, აკერმანმა დიდი გავლენა მოახდინა ფემინისტურ და ავანგარდულ კინოზე.
გამოშვებული აქვს ორი წიგნი: პიესა - „ღამის ვესტიბიული“ (1992) და რომანი „ოჯახი ბრიუსელში“ (1998).
ადრეული ცხოვრება
აკერმანი ბელგიაში, პოლონეთში ჰოლოკოსტს გადარჩენილების ოჯახში დაიბადა. დედამისმა, ნატალიამ, წლები აუშვიცში გაატარა, სადაც მას მშობლები მოუკლეს. ნატალიას და შანტალ აკერმანს თავიდანვე ახლო ურთიერთობა ჰქონდათ. სწორედ ნატალია (ნელი) იყო ის, ვინც აკერმანს კარიერისკენ უბიძგა.
კინო-კარიერა
15 წლის ასაკში მისი გადაწყვეტილება, გამხდარიყო კინორეჟისორი, შთაგონებული იყო ჟან-ლუკ გოდარი ს ფილმის, „ გიჟი პიეროს“ (1965) ნახვით. მისი სადებიუტო მოკლემეტრაჟიანი ფილმის, „აფეთქდი, ჩემო ქალაქო“, პრემიერა, 1971 წელს ობერჰაუსენის საერთაშორისო მოკლემეტრაჟიანი ფილმების ფესტივალზე შედგა. ამ დროს აკერმანი 18 წლის იყო.
ამავე წელს ის ნიუ-იორკში გადავიდა, სადაც 1972 წლამდე ცხოვრობდა.
მის კარიერაში ყველაზე განსაკუთრებული ფილმი, „ჟანა დილმენი, სანაპიროს 23, 1080 ბრუსელი“, რომელიც 1975 წელს გამოვიდა, ხშირად ითვლება ფემინისტური კინოს ერთ-ერთ საუკეთესო ილუსტრაციად. ფილმი საშუალო ასაკის ქვრივის ცხოვრებას, საშინაო საქმეების რუტინისა და პროსტიტუციის რეალისტურ სურათს გვიხატავს. ფილმის შესახებ აკერმანი ინტერვიუში ამბობს: „ვფიქრობ, რომ ეს ფემინისტური ფილმია, რადგან მე რაღაცები ვანახე ისე, როგორც თითქმის არასდროს, არავის უჩვენებია. მაგალითად, როგორიცაა ქალის ყოველდღიური საქმეები, რომლებიც ფილმებში ყველაზე დაბალ იერარქიას იკავებენ... ეს არის ერთადერთი მიზეზი, რატომაც ვფიქრობ, რომ ის ფემინისტური ფილმია. და კიდევ სტილის გამო. არა - შინაარსის.“
აკერმანს ხშირად ახასიათებენ როგორც ფემინისტ მოაზროვნეს, თუმცა კინორეჟისორს ამასთან დაკავშირებით განსხვავებული ხედვა აქვს. ის ამბობს: „როცა ადამიანები ამბობენ, რომ არსებობს ფემინისტური კინოენა, ეს ჰგავს იმის თქმას, რომ ქალებს თავის გამოსახატად მხოლოდ ერთადერთი გზა აქვთ“.
აკერმანი ვონ კარ-ვაის ფილმის, სახელწოდებით „ბედნიერები ერთად“ (1997) შესახებ ამბობს: „ფილმში, რომელიც ასეთი მგრძნობიარეა, თავს ისე ვგრძნობ, როგორც სახლში. ეს ნამდვილი სიამოვნებაა კინოში.“
სტილი
მისი კინოენა ყოველდღიური ცხოვრების აღწერას ეყრდნობა. აკერმანი ხშირად საუბრობს იმის შესახებ, რომ ფილმების შექმნის მისეული პროცესი არა ინტელექტის ან დაგეგმვის, არამედ ინსტინქტის დაჯერების შედეგია.
გარდაცვალება
შანტალ აკერმანმა 2015 წლის 5 ოქტომბერს, პარიზში, სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. ამ დროს ის 65 წლის იყო. მისი ბოლო ფილმი დოკუმენტალისტური ნამუშევარია, რომელიც ასახავს კინორეჟისორის საუბრებს დედამისთან, ნატალიასთან, მის (დედას) სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე.
როგორც აკერმანის და ამბობს, კინორეჟისორი საავადმყოფოში დიდხანს იმყოფებოდა დეპრესიის დიაგნოზით, ხოლო სახლში სიკვდილამდე ათი დღით ადრე დაბრუნდა.
ფილმოგრაფია
რჩეული ფილმები (მხატვრული)
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი კინორეჟისორები კატეგორია:ბელგიელი მხატვრები კატეგორია:ბელგიელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ბელგიელი ქალი კინორეჟისორები კატეგორია:ბელგიელი ქალი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ფრანგულენოვანი კინორეჟისორები კატეგორია:ლგბტ რეჟისორები კატეგორია:ლგბტ სცენარისტები კატეგორია:ქალი სცენარისტები
დუნდგოვი
დუნდგოვი (Дундговь) — ერთ-ერთი მონღოლეთის 21 აიმაკიდან. შეიქმნა 1942 წელს. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მანდალგობი. აიმაკის ფართობია 74 690,32 კმ², ხოლო მოსახლეობა — 38 821 ადამიანი (2011).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დუნდგოვის აიმაკი კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკები
მიშელ მორგანი
მიშელ მორგანი (Michèle Morgan) (დ. 29 თებერვალი, 1920, ნელი-სურ-სენი, საფრანგეთი — გ. 20 დეკემბერი, 2016) — ფრანგი კინომსახიობი. ფრანგული კინოსა და ჰოლივუდის წამყვანი მსახიობი 3 ათწლეულის მანძილზე. XX საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი ფრანგი ქალი მსახიობი. მიღებული აქვს კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის. 1992 წელს ფრანგულ კინოში შეტანილი წვლილისთვის სეზარის საპატიო ჯილდო გადაეცა.
ბიოგრაფია
სიმონა რუსელი (Simone Renée Roussel) მხოლოდ თხუთმეტი წლისა იყო როდესაც ფსევდონიმად მიშელ მორგანი მიიღო. რენე სიმონის კურსების ადრე დამთავრების გამო 1935 წელს უკვე ეკრანებზე გამოჩნდა. მან ითამაშა რამდენიმე ფილმში: „მადმუაზელ მოცარტი“, „პარიზული ცხოვრება“, „მაიერლინგი“. მისმა ბავშვურმა აღნაგობამ, ნამზა სახემ უზარმაზარმა ნათელმა თვალებმა განსაკუთრებული ყურადღება მიიპყრო.
მარკ ალეგრეს „დოყლაპიასა“ და „ქარიშხალში“ მონაწილეობის მიღების შემდეგ, მან თავისი ნიჭის დრამატიზმში გამოვლენა დაიწყო. 1938 წელს „ნისლიანმა სანაპირომ“ დიდი ოვაციები დაიმსახურა, პრემიერის შემდეგ. ქალის როლს ფილმში სწორედ მიშელ მორგანი ასრულებდა. ახალგაზრდა მსახიობის კარიერას ომმა შეუშალა ხელი, „ნისლიანი სანაპიროს“ შემდეგ რამდენიმე ფილმში მოასწრო მონაწილეობის მიღება. შემდეგ მსახიობებთან და რეჟისორებთან ერთად ოკუპირებული პარიზიდან ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაემგზავრა.
მიშელისთვის ამერიკაში ყოფნა მარტივი არ ყოფილა, ერთი სული ჰქონდა საფრანგეთში როდის დაბრუნდებოდა. მიშელი ამერიკაში ყოფნის შესახებ: „სულ მეჩვენებოდა, რომ უსარგებლო საქმიანობას ვეწეოდი. ცუდ სურათებში ვმონაწილეობდი, ცუდ როლებს ვთამაშობდი. მხოლოდ ერთი სურვილი მქონდა — საფრანგეთში დაბრუნება“. 1946 წელს ეს სურვილიც აუხდა. მან მიატოვა ამერიკაში ქორწინება, პროდიუსერებთან დადებულიო კონტრაქტები, ამერიკული ფილმები.
მიშელ მორგანმა კვლავ დაიბრუნდა პირველი მსახიობი ქალის ტიტული. სამშობლოში დაბრუნებისთანავე ფილმში „პასტორალური სიმფონია“ მონაწილეობის მიღების შედეგად დაიმსახურა დიდი საერთაშორისო პრემია კანის კინოფესტივალზე.
პირადი ცხოვრება
ამერიკაში ყოფნის დროს ის დაქორწინდა ვილიამ მარშალზე, ისინი 1984 წელს განქორწინდნენ. მისგან ჰყავდა ვაჟი მაიკ მარშალი. მიშელი შემდეგ ფრანგ მსახიობზე ანრი ვიდალზე დაქორწინდა, რომელთან ერთადაც მის გარდაცვალებამდე, 1959 წლამდე იყო. 2006 წლამდე ცხოვრობდა გერალდ ოურთან მსახიობთან, რეჟისორთან და მწერალთან ერთად.
29 თებერვალს დაბადების გამო მსახიობს მხოლოდ 24 დაბადების დღე ჰქონდა გადახდილი.
ერთხელ მიშელ მორგანს ჰკითხეს: „რას უსურვებდით საკუთარ თავს?“ მან უპასუხა: „ისეთ მხიარულსა და აზრიან კომედიაში მონაწილეობას, რომელიც ხალხს სიხარულს მიანიჭებს.“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 დეკემბერი კატეგორია:ფრანგი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ფრანგი მემუარისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ქალი მსახიობები
AEG
AEG (Allgemeine Elektricitäts Gesellschaft — საყოველთაო ელექტრო კომპანია) — გერმანული კომპანია. სპეციალიზებული ელექტროენერგეტიკაში, მანქანათმშენებლობასა და საყოფაცხოვრებო ელექტრო ტექნიკის დარგში. დაარსდა ბერლინში 1887 წელს ემილ რატენაუს მიერ. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს ფრანკფურტში. AEG ერთ-ერთი უმსხვილესი იარაღის მწარმოებლები კომპანია იყო პირველი მსოფლიო ომის დროს. მინი|200 პქ|[[ემილ რატენაუ AEG-ს დამაარსებელი]]
ქრონიკა
კომპანიამ 1887 წელს პირველი პროდუქტი ელექტრო ნათურა გამოუშვა, რომლის პატენტიც შეისყიდა ამერიკელი გამომგონებელი თომას ედისონისაგან. 1898 წელს კომპანიამ გამოუშვა პირველი ტრანსპორტირებადი საბურღი მოწყობილობა, დრელი. 1907 წელს AEG-ის სამხატვრო კონსულტანტად დაინიშნა პიტერ ბერენსი, რითაც იგი გახდა მსოფლიოში პირველი სამრეწველო დიზაინერი. AEG-მა 1938 წელს წარმოადგინა მისი პირველი ელმავალი ხოლო 1958 წელს შექმნა პირველი სრულად ავტომატიზირებული სარეცხი მანქანა LAVAMAT. 1976 წელს ბაზარზე წარადგინა პირველი სრულად ელექტრონული ღუმელი. კომპანიამ 1994 წელს გამოიყენა LCD საინფორმაციო სისტემები რკინიგზის სადგურებში, აეროპორტებსა და ავტობუსებში, თუმცა 1970 წლიდან იყენებდა ამ ტექნოლოგიებს. AEG 2004 წელს გაერთიანდა შვედური კომპანია Electrolux-ის ჯგუფში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის კომპანიები
თესალონიკელთა მიმართ (პირველი)
100px|მინიატიურა|წმინდა მოციქული პავლე თესალონიკელთა მიმართ (პირველი) ეპისტოლე – პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი, რომელიც მან დაწერა თესალონიკში მოღვაწეობის აღსანიშნავად. ეპისტოლე შედგება 5 თავისაგან და დაწერილია იმ დროს, როცა პავლე უკვე აღარ იმყოფებოდა თესალონიკში.
პავლე მოციქული ფილიპიადან თესალონიკეში ჩავიდა და სინაგოგაში ქადაგებათა შედეგად თავის გარშემო შემოიკრიბა ჯგუფი, რომელმაც ქრისტე ირწმუნა. ესენი იყვნენ პროზელიტი წარმართები, რომელნიც ცოტა ხნის წინ იუდეველთა რწმენაზე იყვნენ გადასულნი და პავლეს ქადაგების შემდეგ ქრისტიანები გახდნენ. მათი მეშვეობით თესალონიკეში აღმოცენდა ეკლესია. იუდეველებმა დაარწმუნეს ხელისუფალნი, რომ ქრისტიანები არ სცნობენ რომის ძალაუფლებას, ამიტომ პავლე იძულებული გახდა დაეტოვებინა ქალაქი.
პავლეს ადარდებდა ახალმოქცეულთა ბედი და ამბის გასაგებად ათენიდან თესალონიკეში გაგზავნა თავისი მოწაფე – ტიმოთე. ტიმოთემ უკვე კორინთოში მყოფ მოძღვარს სასიამოვნო ამბავი ჩამოუტანა: მიუხედავად დევნისა და შევიწროებისა, თესალონიკელები მაინც მტკიცედ იდგნენ ქრისტიანობაზე. გახარებულმა მოციქულმა თესალონიკეში პირველი ეპისტოლე გაგზავნა, რომელიც გამოირჩევა სითბოთი და გულითადობით ახალგაზრდა ქრისტიანული თემისადმი. მოციქული წერს, რომ მათ სახარება მიიღეს არა როგორც ადამიანური სიტყვა, არამედ როგორც ღვთის სიტყვა. მიუხედავად ამისა, წარმართული გარემო მათ ირგვლივ დიდ საშიშროებას წარმოადგენს სულმოკლეთათვის. მოციქული ევედრება მათ ქრისტეს სახელით იცხოვრონ და იღვაწონ ღვთის საამებლად, იცხოვრონ მშვიდად და უფლის მოსვლის მოლოდინში არ მიატოვონ თავისი ცხოვრებისეული საქმეები, აღსრულებულთათვის მათ არ უნდა ინაღვლონ, რაკი იციან, რომ ქრისტე აღდგა. ამ ეპისტოლეში (II თავი) ჩამოყალიბებულია ღვთის სასუფევლის მოპოვების იდეალი: მსხვერპლად თავის დადება, უანგარობა, გულწრფელობა, სიყვარული დასამოძღვრავთა მიმართ და მზრუნველობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი აღთქმის პერსონაჟები კატეგორია:ქრისტეს თორმეტი მოციქული კატეგორია:სასულიერო მწერლობა კატეგორია:ეგზეგეტიკა კატეგორია:ქრისტიანობა კატეგორია:ეპისტოლეები კატეგორია:ბიბლია კატეგორია:ახალი აღთქმა
Action Max
Action Max — მესამე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, გამოცემული სათამაშოების მწარმოებელი ამერიკული კომპანია Worlds of Wonder-ის მიერ 1987 წელს. Action Max-ის ერთ-ერთი მთავარი განმასხვავებელი ნიშანი სხვა კონსოლებისგან იყო, ის რომ ის სათამაშო კარტრიჯის ნაცვლად გამოიყენებდა VHS ვიდეო კასეტას. აშშ-ის გარეთ გამოიცა შეზღუდული რაოდენობით.
კონსოლის თამაშების ბიბლიოთეკა მეტად ღარიბი აღმოჩნდა, საერთო ჯამში გამოვიდა 5 ერთეული: „38 Ambush Alley“, „Blue Thunder“, „Hydrosub: 2021“, „The Rescue of Pops Ghostly“, „Sonic Fury“, რომელთაგანაც ყველა შუტერის ჟანრის იყო და ყველას ერთნაირი გეიმპლეი ახასიათებდა. ამ ფაქტმა განაპირობა მისი ბაზარზე წარუმატებლობა. გამოსვლიდან ერთი წლის შემდეგ კომპანია Worlds of Wonder გაკოტრდა.
სქოლიო
კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მესამე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:1987 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:1980-იანების სათამაშოები
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2014-2015
პირველი საკვალიფიკაციო ეტაპი
პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე ექვსი ქვეყნის, სან-მარინოს, ანდორის, ფარერების, ესტონეთის, სომხეთის და გიბრალტარის ჩემპიონები მიიღებენ მონაწილეობას. შეხვედრები ჩატარდება პრინციპით "შინ და გარეთ". სამი გამარჯვებული გუნდი მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპზე გადის.
სქოლიო
2014-2015 კატეგორია:2014 წელი ფეხბურთში კატეგორია:2015 წელი ფეხბურთში
პრაიუთ ჩან-ოჩა
პრაიუთ ჩან-ოჩა (ประยุทธ์ จันทร์โอชา, Prayuth Chan-ocha; დ. 21 მარტი 1954, ნაკჰონ-რატჩასიმა, ტაილანდი) — ტაილანდის სახელმწიფო, სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. გენერალი და სამეფო არმიის ხელმძღვანელი, პრემიერ-მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი 2014 წლის 22 მაისიდან.
2014 წლის 22 მაისს პრემიერ ნივათჰუმრონგ ბუნსონპაისანის გადადგომის შემდეგ სათავეში ჩაუდგა ტაილანდის დროებით სამხედრო ხელისუფლებას.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი
From the Ground Up: Edge's Picks from U2360°
From the Ground Up: Edge's Picks from U2360° — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 2012 წლის დეკემბერს, მხოლოდ u2.com-ის აბონენტებისთვის. 15 სიმღერა, ჩაწერილი ტურნეს U2 360° Tour მსვლელობისას ცოცხლად, ამ კომპილაციისთვის ჯგუფის გიტარისტმა The Edge-მა შეარჩია.
სქოლიო
კატეგორია:2012 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:U2-ს საკონცერტო ალბომები
ცულისპირა
ცულისპირა (Lathyrus) — ერთ და მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. მთავარი ღერო ოთხწახნაგოვანია, ფოთოლი წყვილფრთართული, ყვავილედი 2-8 მოყვითალო-მომწვანო ყვავილია. ნაყოფი ორფრთიანი პარკია, რომელშიც 5-მდე უსწორო, ცულისებრი მარცვალია.
მოჰყავთ სამარცვლედ, მწვანე საკვებად და თივად. 100 კგ მწვანე მასა შეიცავს 15,8 საკვებ ერთეულს და 3,6 კგ მონელებად ცილას.
ლიტერატურა
კატეგორია:პარკოსნები
აგალარბეილი
აგალარბეილი (Agalarbeyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღჯაბადის რაიონის სოფლები
მე ვარ უშნო ბეტი
მე ვარ უშნო ბეტი (Yo soy Betty, la fea) — კოლუმბიური ტელენოველა, გადაღებული ფერნანდო გაიტანის სცენარის მიხედვით. იგი კოლუმბიის ტელეარხ RCN-ის (Radio Cadena Nacional) ეთერში 1999 წლის 25 ოქტომბრიდან 2001 წლის 8 მაისამდე გადიოდა. სხვა ქვეყნებში გადაღებულია ათეულზე მეტი ანალოგიური კონცეფციის და სიუჟეტის მქონე სერიალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოლუმბიური ტელესერიალები კატეგორია:1999 წლის ტელენოველები კატეგორია:2000 წლის ტელენოველები კატეგორია:2001 წლის ტელენოველები კატეგორია:RCN Televisión-ის ტელენოველები
ბელარუსის ისტორია
ბელარუსის ისტორია მოიცავს დიდ პერიოდს, მის ტერიტორიაზე ადამიანის პირველი დასახლებიდან - დაახლოებით 100-35 ათასი წლის წინათ და თანამედროვეობით დამთავრებული. 862 წლით თარიღდება პოლოცკის პირველი მოხსენიება წყაროებში. ეს იყო ბელარუსის ტერიტორიაზე პირველი სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნის დედაქალაქი.
სახელწოდების წარმოქმნა
სახელწოდება „თეთრი რუსის“ („Белая Русь“) წარმოშობა გაურკვეველია. მას პირველად იყენებენ მე XIII ს. შუა ხანებში.
1918 წელს დაარსდა ბელორუსიის სახალხო რესპუბლიკა. 1919 წლის 1 იანვარს სმოლენსკში წარმოიქმნა ბელორუსიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა (ბსსრ). 1919 წლის თებერვალში დაარსდა ლიტვა-ბელარუსიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა (ე.წ. ლიტბელი)
1922 წლიდან რესპუბლიკის სახელწოდებაა შეიცვალა სახელით ბელორუსიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა (ბსსრ). სსრკს დაშლის შემდეგ ბელორუსია გახდა ბსსრ-ს სამართალმემკვიდრე.
უძველესი დროიდან
გავრცელებული ცნობით, ბელორუსიის ტერიტორიაზე პირველი ადამიანები (ე.წ. ნეანდერტალელი) ძვ. წ. 100-35 ათას წლებს შორის გაჩნდა. პირველი ნიშმნები მოგილევის და გომელის ოლქების ტერიტორიაზეა აღმოჩენილი. ბელორუსიის ტერიტორიაზე ჰომო საპიენსის პირველი კვალი 27-24 ათასი წლის წინა პერიოდს განეკუთვნება. ზემოაღნიშნული მიწები სრულად იყო დასახლებული ძვ.წ. 10-8 ათასი წლის წინათ.
ძვ. წ. III ათასწლეულში ბელორუსიაში შემოაღწიეს ინდოევროპელებმა.
30/40 წლის მამაკაცის უძველესი ჩონჩხი ამ ტერიტორიაზე განეკუთვნება ე.წ. საბრძოლო ცულების კულტურის პერიოდის, რომელიც აქ ბრინჯაოს ხანაში ძვ. წ. II ათასწლეულში ცხოვრობდა.
სხვა ვერსიის მიხედვით, ბელორუსი ეთნოსის ფორმირება მოხდა ლიტვის დიდი სამთავროსა და რეჩ პოსპოლიტას ფარგლებში.
„დრევნაია რუსი“
X—XI ს.ს. მთელი აღმოსავლეთსლავური ტომები პრაქტიკულად გაერთიანდა ძველრუსული სახელმწიფოს საზღვრებში. ამ პერიოდს განეკუთვნება მოხოვის არქეოლოგიური კომპლექსი გომელის ოლქში. მოცემული პერიოდის მეტ-ნაკლებად ცნობილი სამთავროებია თანამედროვე ბელორუსის ტერიტორიაზე პოლოცკის სამთავრო, ტუროვო-პინსკის სამთავრო და გოროდენის სამთავრო ცენტრით ქალაქ გროდნოში.
პოლოცკის სამთავრო პერიოდულად გადადიოდა კიევის სამთავროს დაქვემდებარებაში, მაგრამ სწრაფადვე იბრუნებდა დამოუკიდებლობას მთელი თავისი ატრიბუტებით - მთავართა დამოუკიდებელი ხელისუფლებით, ადმინისტრაციით, დედაქალაქით, ჯარებით, ფისკალური სისტემით. პოლოცკის სამთავრო იქვემდებარებდა რა მთელ რიგ ბალტიურ ტომებს, თავის გავლენას აფართოვდებოდა ბალტიისპირეთში. X—XII საუკუნეებში სამთავრო ფლობდა ფართო ტერიტორიას, რომელიც მოიცავდა თანამედროვე ბელორუსის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილებს. აგრეთვე, მოიცავდა თანამედროვე ლატვიის, ლიტვის და რუსეთის სმოლენსკის ოლქის ტეროტორიებს.
პოლოცკის სამთავროს ლეგიტიმურობის საკითხი ჩველრუსული სახელმწიფოს შემადგენლობაში ბელორუს ისტორიკოსთა შორის საკამათო საკითხია. ამასთან, ითვლება, რომ აღმოსავლეთსლავური ტომების კონსოლიდაციის პირველ ცენტრებად, სადაც ჩნდებოდნენ სამთავრო დინასტიები - მხოლოდ კიევი და ნოვგოროდი კი არ იყვნენ, არამედ პოლოცკის სამთავროც.
Х საუკუნის შუა ხანებში პოლოცკის სამთავროს მართავდა თავადი როგვოლოდი, რომელსაც არანაირი კავშირურთიერთობა არ ჰქონდა რიურიკების დინასტიასთან. დაახლოებით 980 წელს როგვოლოდი თავის ორ ვაჟიშვილთან ერთად მოკლა ვლადიმირმა, ხოლო მისი ქალიშვილი - როგნედა, იძულებით შეირთო ცოლად. როგნედასგან ვლადიმირს შეეძინა სამი ვაჟი: იზიასლავი (დაახლ. 978—1001), იაროსლავი (დაახლ. 978—1054) და ვსევოლოდი (983/984-1013). იზიასლავი იყო პოლოცკის სამთავროს უკანასკნელი მმართველი (დაახლ. 989 წ.), მისგან წარმოიშვა პოლოცკელი იზიასლავიჩების დინასტია, რომელიც წარმოადგენდა რიურიკოვიჩების განშტოებას. მათ, აგრეთვე, უწოდებენ როგვოლოდოვიჩებს ან ხელნაწერების მიხედვით, „Рогволожи внуци“, რაც ქართულად ითარგმნება, როგორც როგვოლოჟის შვილიშვილები. ამ შტოს თავადები გამოეყვნენ დანარჩენ რიურიკოვიჩებს. ისინი ფლობდნენ მხოლოდ პოლოცკის ტერიტორიებს, რომელიც მოიცავდა თანამედროვე ბელორუსის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ მიწებს. ისინი დროდადრო მტრობდნენ რუსის სხვა მთავრებს. მათ შორის გავრცელებული იყო ადამიანთა ისეთი კონკრეტული სახელები, რომლებსაც არ აღიარებდნენ რიურიკოვიჩების სხვა განშტოებანი მაგ: როგვოლოდი, ვსესლავი, ბრიაჩისლავი და სხვა.
თანდათანობით წარმოიქმნა ახალი ქალაქები — ვოლკოვისკი (პირველად მოიხსენება 1005), ბრესტი (1019), მინსკი (1067), ორშა (1067), ლოგოისკი (1078), პინსკი (1097), ბორისოვი (1102), სლუცკი (1116), გროდნო (1128), გომელი (1142). ქალაქები ხდებოდა პოლიტიკური, ეკონომიკური და კულტურული ცენრტები.
X საუკუნის ბოლოს რუსეთის გაქრისტიანების შემდეგ აღმოსავლეთსლავურ სამთავროებში თანამედროვე ბელორუსიის ტერიტორიაზე კირილიცას ანბანურ საფუძველზე გავრცელებას იწყებს დამწერლობა.
ვსესლავ ბრიაჩისლავიჩის მმართველობისას პოლოცკის სამთავრომ მიაღწია თავისი ძლიერების მწვერვალს, თუმცა მისი გარდაცვალების შემდეგ დაიწყო სამთავროს დაშლის პროცესი კიდევ უფრო მცირე სამთავროებად.
ლიტვის დიდი სამთავრო
ლიტვის დიდი სამთავრო წარმოიშვა დაახლოებით XII საუკუნის 30-იან წლებში. მან თავის სიძლიერეს მიაღწია XIV საუკუნის მე-2 ნახევარში, როდესაც ქვეყანა გადაიჭიმა უზარმაზარ სივრცეზე ჩრდილოეთიდან სამხრეთით - ბალტიის ზღვიდან შავ ზღვამდე და დასავლეთიდან აღმოსავლეთით - ბრესტიდან ამოლენსკამდე. სამთავროს წარმოშობის პროცესი დააჩქარა გერმანელ ჯვაროსანთა აგრესიის წინააღმდეგ ბრძოლის აუცილებლობამ. ქვეყნის განმტკიცების მიზნით დიდმა მთავარმა იაგაილომ (1377-1392) პოლონეთთან დადო კარევოს უნია 1385 წელს. 1410 წელს გრიუნვალდის ბრძოლაში ლიტვის, რუსეთისა და პოლონეთის ჯარებმა გაანადგურეს ტევტონი რაინდები და შეაჩერეს მათი აგრესია ბალტიისპირეთში. მოგვიანებით, ლიტვის დიდი მთავრები ცდილობდნენ რუსეთისთვის წაერთმიათ სადავო მიწები მაგრამ, მოსკოვის ცენტრალიზებული სახელმწიფოს შექმნამ და გაძლიერებამ შეაჩერა მათი წინსვლა აღმოსავლეთით. XVI საუკუნის პირველი ნახევრიდან მოსკოვ-ლიტვის ომების (1500-1503, 1507-1508, 1512-1522, 1534-1537) შედეგად, ლიტვის დიდმა სამთავრომ დაკარგა სმოლენსკი, ჩერნიგოვი, ბრიანსკი, ნოვგოროდ-სევერსკი და დღევანდელი რუსეთის სხვა მიწები. ქვეყანაში კლასობრივი ბრძოლის გამწვავებამ და ლივონიის ომში წარუმატებლობამ განაპირობა ლიტვის დიდი სამთავროს გაერთიანება პოლონეთთან 1569 წელს ლუბლინის უნიით, რომელსაც რეჩ პოსპოლიტა ეწოდა.
რეჩ პოსპოლიტა
რეჩ პოსპოლიტა შეიქმნა 1569 წელს ლუბლინის უნიით. ეს იყო პოლონეთ-ლიტვის ფედერაციული სახელმწიფო, რომლის სათავეში იმყოფებოდა სეიმის მიერ არჩეული მონარქი. იგი ერთდროულად ორ ტიტულს ატარებდა — პოლონეთის მეფისა და ლიტვის დიდი მთავრის.
უნიას ხელი მოაწერეს 28 ივნისს, 1 ივლისს დაამტკიცეს პოლონეთისა და ლიტვის სეიმის დეპუტატებმა ცალ-ცალკე. ლუბლინის უნიით პოლონეთსა და ლიტვაში უნდა ყოფილიყო ერთგვაროვანი სახელმწიფო წესწყობილება, ერთიანი ფულადი სისტემა, საერთო სეიმი. სახელმწიფოს სათავეში იქნებოდა მეფე, რომელსაც ერთობლივად აირჩევდნენ ორივე ქვეყნის ფეოდალები. ლუბლინის უნიამ დაადასტურა ლიტვის დიდი სამთავროს ტერიტორიის ნაწილის პოლონეთის სამეფოსთან შეერთება; ლივონია ცხადდებოდა საერთო სამფლობელოდ, ურთიერთ შორის უქმდებოდა ბაჟები; რეჩ პოსპოლიტა ერთიან სახელმწიფოდ გამოდიოდა საერთაშორისო ასპარეზზეც. მიუხედავად ამისა, ლიტვის სახელმწიფოებრივი განცალკევებულობა მთლიანად არ ისპობოდა: შენარჩუნებული იქნა განსაკუთრებული კანონმდებლობა, სასამართლო, საკუთარი უმაღლესი ადმინისტრაციული ადმინისტრაციული თანამდებობები, ხაზინა, ჯარი. XVII-XVIII სს. განმავლობაში სახელმწიფოებრიობის ეს ელემენტები თანდათან უქმდებოდა, ხოლო 1791 წლის 3 მაისის კონსტიტუციამ ფაქტობრივად გააუქმა ლიტვის სახელმწიფოებრიობის ნარჩენები.
XVIII საუკუნეში დაიწყო პოლონეთ-ლიტვის დანაწილება პრუსიის, ავსტრია-უნგრეთის და რუსეთის იმპერიის მიერ სამ ეტაპად. 1795 წელს თანამეგობრობამ არსებობა შეწყვიტა.
ბელორუსული მიწები ასწლეულების განმავლობაში წარმოედგენდა სისხლისმღვრელი ომების არენას, რომელსაც თან სდევდა შიმშილიანობა, ეპიდემიები და მოსახლეობის მასობრივი მიგრაცია. ასე რომ 1648 წელს ბოგდან ხმელნიცკის აჯანყების და რუსეთ-პოლონეთის (1654-1667 წ.წ.) ომის მომეტისათვის და თანამედროვე ბელორუსიის ტერიტორიაზე დიდი ჩრდილოეთის ომისათვის ბელორუსი მოსახლეობის რაოდენობა მნიშვნელოვნად იყო შემცირებული რაოდენობრივად.
რუსეთის იმპერიაში
რუსეთის იმპერიის მიერ მიტაცებულ მიწებზე რეჩ პოსპოლიტას პირველი გაყოფის შემდეგ წარმოიქმნა მოგილევის (1772 წ.) და პოლოცკის (1776 წ., თავდაპირველად ის სედიოდა ფსკოვის გუბერნიაში) გუბერნიები. მოგვიანებით, 1778 წელს ისინი გაერთიანდა ერთ ბელორუსის გუბერნიაში.
1812 წლის რუსეთის სამამულო ომის დროს ბელორუსი ძლიერ დაზიანდა მის ტერიტორიაზე ნაპოლეონის არმიის შემოჭრის შედეგად დაიღუპა მრავალი ადამიანი. ადგილობრივი შლიახტა, სურდა რა ლიტვის დიდი სამთავროს აღდგენა, მხარს უჭერდა ნაპოლეონს.
იმდენად, რამდენადაც გაპოლონელებული ადგილობრივი შლიახტა იყო იმპერატორის ხელისუფლებისადმი არალოალური და მტრულად განწყობილი, XIX ს. პირველ ნახევარში მიღებულ იქნა მთელი რიგი ღონისძიებანი, რომელსაც უნდა შეემცირებინა უბრალო მოსახლეობაზე დიდებულთა პოლიტიკური და კულტურული ზეგავლენა. მაგ: ინიცირებულ იქნა შლიახტის ანალიზის საკითხი, რომლის მიხედვით - პირს, რომელიც ვერ წარმოადგენდა თავისი თავადაზნაურული წარმოშობის კონკრეტულ მტკიცებულებას, ერთმეოდა მარალი სტატუსი.
1839 წელს პოლოცკის საეკლესიო მონაცემებით რუსეთის იმპერიის ტერიტორიაზე ლიკვიდირებულ იქნა ბრესტის უნია, ხოლო უნიატები გადავიდა რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის იურისდიქციის ხელში.
1863—1864 წწ. პოლონეთის სამეფოსა და ჩრდილო-დასავლეთ მხარის ტერიტორიებზე დაიწყო შლიახტის აჯანყება, რომლის მიზანი იყო რეჩ პოსპოლიტას აღდგენა. ჩრდილო-დასავლეთ მხარის აჯანყებას, რომელსაც ხელმძღვანელობდა კონსტანტინე კალინოვსკი, მხარი არ დაუჭირა ბელორუსმა გლეხობამ. მიღებული ზომების შედეგად აჯანყება იქნა ჩახშობილი. კალინოვსკი შეიპყრეს, გაასამართლეს და ჩამოახრჩვეს. ხელისუფლებამ, აჯანყებების შემცირების მიზნით, გააუმჯობესა ადგილობრივი მოსახლეობის სოციალურ-ეკონომიკური პოლიტიკა. საზოგადოებაზე პოლონური გავლენა თანდათან ჩაანაცვლა რუსულმა გავლენამ.
XX რევოლუციური ტალღა დაეხმარა ბელორუსს ეროვნული მოძრაობის აღორძინებაში.
ბელორუსი ხალხის დამოუკიდებლობის იდეა პირველად წამოაყენა სახალსო ჯგუფმა „გომონმა“, რომელიც მოქმედებდა პეტერბურგში ბელორუს სტუდენტთა შორის 1880-იან წლებში, უკრაინული ჯგუფების ანალოგიურად.
ბელორუსია და პირველი მსოფლიო ომი
პირველ მსოფლიო ომში (1914—1918) ბელორუსიის ტერიტორია კვლავ გახდა საომარი მოქმედებების არეალი: 1915 წელს გერმანიის ჯარებმა მოახდინეს მისი მიწების  დასავლეთი ნაწილის ოკუპაცია, საიდანაც რუსული ხელისუფლების მიერ გატანილი იქნა რუსეთში 432 სამრეწველო ობიექტი და სასწავლო დაწესებულება. აგრეთვე, ფრონტისპირა მინსკის, მოგილევისა და ვიტებსკის რაიონებიდან - 29 დაწესებულება, 1915 წლის ზაფხულში ოკუპაციის საფრთხის ქვეშ მყოფ ტერიტორიებზე ჩაატარეს ნათესების და სხვა სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის სახელმწიფო ფასების კომპენსირებით გამოსყიდვა გლეხებისაგან. ბელორუსიიდან რუსეთსა და უკრაინაში გატანილ იქნა მთელი რიგი სასწავლო დაწესებულებები. მაგ: კადეტთა კორპუსი.
ომს ჰქონდა ზოგიერთი დადებითი მხარეც, კერძოდ, გაიზარდა სამრეწველო წარმოების პროდუქციის გაცვლა, არმიაზე ორიენტირებულობა, მაგ: ტანსაცმლის წარმოება მოგილევისა და ვიტებსკის გუბერნიებში 1916 წელს 4-ჯერ გადააჭარბა 1913 წლის დონეს. ომმა მოიტანა ინფლაცია, ქალთა და ბავშვთა შრომის მნიშვნელოვანი გამოყენება. ფრონტისპირა რაიონების მშვიდობიანი მოსახლეობა მობილიზებული იყო სამხედრო სამუშაოებზე. მაგ: მინსკის გუბერნიაში 1916 წლის ბოლოს მობილიზებულ იქნა 1916 წ. 219,3 ათასი ქალი და მამაკაცი. დასავლეთის მიწები გერმანელთა მიერ იქნა ოკუპირებული და დაყოფილი: სამხედრო-ადმინისტრაციულ ერთეულად ობერ-ოსტი, სამხედრო-ოპერაციულ რკალად და ბრესტად 1915 წელს. 1915 წელს ეს რაიონები გადავიდა გერმანული სამხედრო ხელმძღვანელობის ქვეშ, რომელიც ზღუდავდა ადგილობრივ მოსახლეობას რიგ საკითხებში (მაგ: შემოიღო პასპორტები ბავშვთათვისაც კი ხელის ანაბეჭდებით, საშვების სისტემა საცხოვრებელი ადგილიდან გასვლის შემთხვევაში და სხვ). გერმანულ არმიის ოფიცრებს გადაეცათ ის მამულები, რომელთა მფლობელები გაიქცნენ რუსეთში ომის დროს. გამოშვებულ იქნა საოკუპაციო ვალუტა - ობეროსტ-რუბლი.
ბელორუსია სამოქალაქო ომის დროს
1917 წლის 5 დეკემბერს დაიწყო მუშაობა სრულიად ბელორუსის I ყრილობამ, რომელზეც განიხილებოდა ბელორუსის სახელმწიფოებრიობის საკითხი.
მონაწილეები დაიყვნენ სხვადასხვა ჯგუფებად: დამოუკიდებელი ბელორუსული სახელმწიფოს მომხრეებად და ბელორუსიის ფართო ავტონომიით რუსეთის შემადგენლობაში შესვლის მომხრეებად. საბოლოოდ მათ მიიღეს კომპრომისული გადაწყვეტილება სრულიადბელორუსიის მუშათა, გლეხთა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს შექმნის შესახებ. ამ ორგანოს უნდა მოემზადებინა დამფუძნებელი კრების მოწვევა, რომელსაც უნდა გადაეწყვიტა ბელორუსიის სახელმწიფოებრივი მოწყობის საკითხი. თუმცა, 18 დეკემბერს დასავლეთ ოლქებისა და ფრონტის სახალხო კომისართა საბჭომ მიიღო ყრილობის გარეკვის გადაწყვეტილება.
ბელორუსის სახალხო რესპუბლიკა
1918 წლის 25 მარტს გერმანული ოკუპაციის პირობებში ეროვნული მოძრაობის რამდენიმე წარმომადგენელმა გამოაცხადა დამოუკიდებელი ბელორუსიის სახალხო რესპუბლიკის შექმნა.
გამოთქმულია მოსაზრება, რომ სწორედ 1918 წელს დამოუკიდბელი ბელორუსიის სახალსო რესპუბლიკის რადას წყალობით გადაურჩა ქვეყნის დასავლეთი ნაწილი, სადაც იმყოფებოდა გერმანული საოკუპაციო ნაწილები, მასობრივ შიმშილობას, რადგან უკრაინიდან შედიოდა საკვები.
ბელორუსიის სსრ
საბჭოთა ბელორუსიის მთავრობა შეიქმნა რსდმპ (ბ) ორგანიზაციის VI კონფერენციაზე, რომელიც ჩატარადა რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთ ოლქში, სმოლენსკში 1918 წლის 30/31 დეკემბერს. იმავე სმოლენსკში 1919 წლის 1 იანვარს გამოცხადდა ბელორუსიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა რსფსრს შემადგენლობაში. 8 იანვარს საბჭოთა ბელორუსიის მთავრობა სმოლენსკიდან გადავიდა მინსკში მას შემდეგ, რაც მინსკი გერმანელებმა დატოვეს.
1919 წლის 31 იანვარს საბჭოთა ბელორუსია გამოვიდა რსფსრის შემადგენლობიდან. მისი დამოუკიდებლობა ოფიციალურად აღიარა საბჭოთა რუსეთის მთავრობამ. ამასთან, ბელორუსიის მიწები, მათ შორის, სმოლენსკი დარჩა რუსეთის შემადგენლობაში.
1919 წლის 2 თებერვალს მინსკში შეიკრიბა სრულიად ბელორუსიის მუშათა, გლეხთა და ჯარისკაცთა I ყრილობა, რომელმაც 3 თებერვალს მიიღო კონსტიტუცია.
თანამედროვე ბელარუსი ისტორიკოსები ბსსრ-ის დაარსების თარიღად მიიჩნევენ 1919 წლის 1 იანვარს.
პოლონეთის ოკუპაცია
1921 წელს რიგის სამშვიდობო მოლაპარაკების შედეგად, პოლონეთის ხელში გადავიდა დასავლეთ ბელორუსიის ნაწილი, რომელიც კერზონის ხაზის აღმოსავლეთით მდებარეობდა.
დიდი სამამაულო ომი
220px|მინი|ბრესტის ციხესიმაგრე დიდი სამამულო ომის დასაწყისში ბელორუსიის ტერიტორია დაიკავეს გერმანულმა ჯარებმა. ის გამოცხადდა ოსტლანდის რაიხსკომისარიატის გენერალურ ოლქად. დასავლეთ ბელორუსიის ზოგიერთი ნაწილის გაერთიანება იგეგმებოდა გერმანიის აღმოსავლეთ პრუსიასთან.
მოგვიანებით ბელორუსია მოიცვა ფართო პარტიზანულმა მოზრაობამ, რომელიც აიძულებდა ჰიტლერელებს აქ დიდი რაოდენობით კონტინგენტის ყოლას. 1944 წელს ბელორუსიის ტერიტორიაზე არსებულ ყველა პარტიზანულ შენაერთში 373 942 ადამიანი ირიცხებოდა.
ბელორუსიის აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ რაიონები გათავისუფლდა წითელი არმიის მიერ 1943 წლის შემოდგომაზე, ხოლო სრულიად ბელორუსია გათავისუფლდა 1944 წლის ზაფხულში ოპერაცია ბაგრატიონის შედეგად.
ბელორუსის ოკუპირებულ ტერიტორიაზე გერმანელმა ფაშისტებმა შექმნეს 287 საკონცენტრაციო ბანაკი, რომელშიც განადგურდა დაახლოებით 1,7 მლნ. ადამიანი ადგილობრივი მშვიდობიანი მოქალაქეებისა და საბჭოთა ტყვეების რიგებიდან.
მემორიალურ კომპლექს ხატინის მონაცემების მიხედვით, გერმანელებმა კოლაბორაციონისტებთან ერთად ბელორუსიაში ჩაატარეს სულ 182 მსხვილი სადამსჯელო ოპერაცია. პარტიზანთა მხარდაჭერაში ეჭვმიტანილი რაიონების მოსახლეობა ნადგურდებოდა, იდევნებოდა საკონცენტრაციო ბანაკში ან იძულებით სამუშაოებზე. 9857 დასახლებული პუნქტიდან ბელორუსიაში თითქმის მთლიანად განადგურდა 5460. სხვა მონაცემების თანახმად ეს ციფრი უფრო პატარაა - სულ 628.
ზოგიერთი ისტორიკოსის მონაცემით, ადგილი ჰქონდა საბჭოთა პარტიზანების მიერ მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ ჩატარებულ სადამსჯელო ოპერაციებს.
ბელორუსიაში მეორე მსოფლიო ომის მხსვერპლთა რიცხვი დღემდე სადავო თემაა. სხვადასხვა მონაცემებით იგი მერყეობს 750 ათასიდან 3 მლნ-მდე ფარგლებში. სრულად ან ნაწილობრივ განადგურდა 209 ქალაქი, დაბა და რაიონული ცენტრი და 9 ათასამდე სოფელი. განსაკუთრებულად, მძიმედ დაზარალდა ებრაული თემი. სხვადასხვა მონაცემებით, განადგურებულ იქნა 400-დან 840 ათასამდე ებრაელი. ომამდე მათი რაოდენობა მილიონს აღწევდა. მათ შორის 50 ათასამდე ებრაელი დაიღუპა ფრონტზე, ხოლო დანარჩენი უშუალოდ „ებრაელთა საკითხის საბოლოო გადაწყვეტის“ შედეგად. მაგ: ბრესტში 1941 წელს 25 ათასი ებრაელიდან 1945 წელს ცოცხლად გადარჩენილი იყო მხოლოდ 186 ადამიანი.
ომის დამთავრების შემდგომ ბელორუსიის ტერიტორიაზე კიდევ რამდენიმე წელს მოქმედებდა ანტისაბჭოტა პარტიზანული დაჯგუფებები. ზოგიერთ მათგანთან კავშირის დამყარებას ცდილობდნენ დასავლეთ ევროპული სპეცსამსახურები. თუმცა საბჭოთა მილიციის ნაწილებმა მსხვილი სადამსჯელო ოპერაცია ჩაატარეს ანტისაბჭოთა იატაკქვეშეთის წინააღმდეგ.
ომისშემდგომი პერიოდი
200px|მინი|მარცხნივ|საბჭოთა ბელორუსიის 50 წლისთავი, საფოსტო მარკა
გარდაქმნა
1980 — 1990-იანი წლების პოლიტიკურმა პროცესებმა სსრკ მიიყვანა დაცემამდე.
ბელორუსიის სსრ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ ცხოვრებაზე პერესტროიკის პერიოდში განსაკუთრებით იმოქმედა ომა მოვლენამ — ჩერნობილის ატომური ელექტროსადგურის ავარიამ და საზოგადოებაში უდიდესი რეზონანსის მქონე მინსკის სიახლოვეს აღმოჩენილმა მასობრივი დახვრეტების ადგილმა კურაპატებში.
საპროტესტო აქცია მინსკში
კურაპატებში აღმოჩენილი მასობრივი დახვრეტების ადგილი ბელორუსის სახალხო ფრონტისათვის გახდა ანტისაბჭოთა საპროტესტო აქციების მიზეზი.
პირველი მიტინგი 1988 წლის 30 ოქტომბერს ჩატარდა, რომელიც დაშალეს მილიციის ძალით და ცრემლსადენი გაზის გამოყენებით.
1989 წლის 24-25 ივნისს ლიტვაში ჩატარდა ბელორუსის სახალხო ფრონტის ყრილობა. მასზე დამტკიცდა პარტიის პროგრამა. მინსკში ჩატარდა საპროტესტო აქციები. 1989 წლის 19 თებერვლის მიტინგზე, რომელზრც შეიკრიბა 40 ათასი ადამიანი, გამოაცხადეს ბელორუსიის სახალხო რესპუბლინის სიმბოლიკის აღდგენის შესახებ (1918—1919) — თეთრ-წითელ-თეთრი დროშა და გერბი „პოგონია“ („Погоня“). თუმცა ბელორუსიის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები ბელორუსიის სახალხო ფრონტისათვის წარუმატებლად დასრულდა. ამის შემდეგ ჩატარებულ იქნა ახალი მიტინგი, რომელზეც თავი მოიყარა დაახლოებით 100 ათასმა კაცმა. მოგვიანებით ბელორუსიის სახალხო ფრონტმა კიდევ არაერთხელ ჩაატარა საპროტესტო გდემონსტრაციები ლენინის მოედანზე.
სახელმწიფოებრივი სუვერენიტეტის დეკლარაცია
220px|მინი|ბელარუსის დროშა 1992 წლის საფოსტო მარკაზე ბელარუსის სახალხო ფრონტის გავლენით, 1990 წლის 27 ივლისს ბსსრ უმაღლესმა საბჭომ მიიღო სახელმწიფოებრივი სუვერენიტეტის დეკლარაცია. დეკლარაციის მომზადებაზე გადაწყვეტილება მიღებულ იქნა 1990 წლის 18 ივნისს 12 ივნისის რუსეთის რსსფრ-ის სახელმწიფოებრივი სუვერენიტეტის დეკლარაციის ზეგავლენით. დეკლარაციის პროექტი წარმოდგენილი იქნა 23 ივლისს სტატიებისა და ცალკეული ფორმულირებების დამტკიცენის მიზნით. შედეგად უკვე 27 ივლისს მიღებულ დეკლარაციას ხმა მისცა 229 დეპუტატმა 232 რეგისტრირებულიდან.
იმავდროულად, 1991 წლის 17 მარტის რეფერენდუმით მოსახლეობის 82,7 %-მა დაუჭირა მხარი სსრკს შენარჩუნებას.
თუმცა 1991 წლის აგვისტოს პუტჩის შემდეგ ბელორუსიის უმაღლესმა საბჭომ 1991 წლის 25 აგვისტოს მიიღო გადაწყვეტილება სახელმწიფოებრივი სუვერენიტეტის დეკლარაციისათვის კონსტიტუციური კანონის სტატუსის მინიჭების შესახებ. იმავე დღეს იქნა მიღებული დადგენილებები რესპუბლიკის პოლიტიკური და ეკონომიკური დამოუკიდებლობის განსაზღ[რის, აგრეთვე, ბელორუსიის კომპარტიის მოღვაწეობის შეჩერების შესახებ. 1991 წლის 19 სექტემბერს ბელორუსიის საბჭოთა სოციალისტურმა რესპუბლიკამ შეიცვალა სახელი და იწოდა ბელარუსის რესპუბლიკად. მიღებულ იქნა ახალი სახელმწიფო გერბი და სახელმწიფო დროშა, მოგვიანებით კი - ახალი კონსტიტუცია და სამოქალაქო პასპორტი.
სსრკ-დან გასვლა
1991 წლის 8 დეკემბერს ბელოვეჟის ხელშეკრულების თანახმად, ბელარუსი შევიდა დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში. 1991 წლის 10 დეკემბერს კი ბელარუსის რესპუბლიკის უმაღლესმა საბჭომ მოახდინა დსთ-ს წარმოქმნის შეთანხმების რატიფიცირება და 1922 წლის საკავშირო ხელშეკრულების დენონსირება.
თანამედროვე ბელარუსი
სსრკ-დან გასვლის შემდეგ ბელარუსი იყო საპარლამენტო რესპუბლიკა. რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პირველი თავმჯდომარე იყო სტანისლავ შუშკევიჩი.
1992 წელს შემოღბულ იქნა ეროვნული ვალუტა, დაიწყო საკუთარი შეიარაღებული ძალების ჩამოყალიბება.
1993 წელს ბელარუსმა ხელი მოაწერა ბირთვული იარაღის გაუვრცელებლობის შესახებ ხელშეკრულებას და მალე მთელი ბირთვული შეიარაღება საბოლოოდ გატანილ იქნა ქვეყნის ტერიტორიიდან. ამავე წელს მოხდა სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებების შესახებ საერთაშორისო პაქტის რატიფიცირება.
შუშკევიჩის მმართველობის მთელ მანძილზე ბელარუსის ტერიტორიაზე ტარდებოდა ანტირუსული მიტინგები, თუმცა ხალხის უმრავლესობა მას მხარს არ უჭერდა.
1994 წლის 15 მარტს ბელარუსის უმაღლესმა საბჭომ მიიღო საკუთარი ქვეყნის კონსტიტუცია, რომლის თანახმად, ქვეყანა გამოცხადდა უნიტარულ დემოკრატიულ სახელმწიფოდ. კონსტიტუციის თანახმად, ბელარუსი წარმოადგენს საპრეზიდენტო რესპუბლიკას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ისტორია
ვილფრიდ ბონი
ვილფრიდ ბონი (Wilfried Bony; დ. 10 დეკემბერი, 1988, ბინგერვილი) — კოტ-დ’ივუარელი ფეხბურთელი, „მანჩესტერ სიტისა“ და კოტ-დ’ივუარის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. 2013 წელს გახდა ერედივიზიის ბომბარდირი და ნიდერლანდების წლის ფეხბურთელი. 2014 წელს ბონიმ „სუონსის“ მაისურით, ინგლისის პრემიერლიგაში ყველაზე მეტი - 20 გოლის გატანა შეძლო. 2015 წლის იანვარში „მანჩესტერ სიტის“ 25 მილიონი ფუნტად შეუერთდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:კოტ-დ’ივუარელი ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:პრაღის სპარტას ფეხბურთელები კატეგორია:არნემის ვიტესის ფეხბურთელები კატეგორია:სუონსი სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:სტოკ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი
პაულინიო
ჟოზე პაულო ბეზერა მასიელ ჟუნიორი (José Paulo Bezerra Maciel Junior; დ. 25 ივლისი, 1988, სან-პაულუ) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც — პაულინიო. „გუანჯოუ ევერგრანდისა“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების წევრი.
საფეხბურთო კარიერა პაულინიომ მშობლიურ ქალაქ სან-პაულუში დაიწყო. 2006 წელს იგი გადავიდა ლიტვურ გუნდ „ვილნიუსში“, სადაც ორი წელი გაატარა. 2007 წელს, იმის შემდეგ რაც „ვილნიუსი“ ლიტვის მეორე ლიგაში დაქვეითდა, პაულინიომ გუნდი დატოვა და კონტრაქტი პოლონურ „ლოძთან“. 2009 წელს პაულინიო დაბრუნდა ბრაზილიაში, სან-პაულის მეოთხე ლიგის გუნდში, თუმცა იქ პაულინიო დიდხანს არ გაჩერდა და იმავე წელს ბრაზილიის სერია ბ-ში მოასპარეზე „ბარაგანტინოს“ შეუერთდა. სწორედ „ბარაგანტინოში“ პაულინიო ბრაზილიის დიდი გუნდების ყურადღება მიიპყო, რის შედეგადაც 2010 წელს პაულინიო გაიფორმა „კორინთიანსმა“. ახალ გუნდში იგი მალევე გახდა ძირითადი შემადგენლობის მოთამაშე. „კორინთიანსის“ რიგებში პაულინიო გახდა ბრაზილიის ჩემპიონატის და ლიბერტადორესის თასის გამარჯვებული.
2013 წლის 2 ივნისს პაულინიო ინგლისური „ტოტენჰემის“ მოთამაშე გახდა. ტრანსფერის ღირებულებამ 17 მილიონი ევრო შეადგინა. „ტოტენჰემის“ შემადგენლობაში პაულინიომ 45 პრემიერ-ლიგის მატჩში მიიღო მონაწილეობა.
2015 წლის 1 ივლისს დადასტურდა პაულინიოს ტრანსფერი ჩინურ „გუანჯოუ ევერგრანდში“.
ბევრისთვის მოულოდნელად, 2017 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯრის დროს პაულინიო კატალონიის „ბარსელონამ“ გაიფორმა 40 მილიონ ევროდ. ესპანური გუნდის გულშემატკივრები მწვავედ აკრიტიკებდნენ თავიანთი საყვარელი კლუბის ხელმძღვანელობას, რადგან პაულინიოს ტრანსფერს არასწორი სატრანსფერო პოლიტიკის გაგრძელებად მიიჩნევდნენ. 2017 წლის 16 სექტემბერს პაულინიომ გამარჯვების მომტანი გოლი გაიტანა „ხეტაფესთან“ გასვლით მატჩში. ის თამაში „ბარსელონამ“ 2–1 მოიგო. იმავე წელს „ბარსელონას“ რიგებში პაულინიომ კარიერაში პირველი მატჩი ჩაატარა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე, რომელიც მისმა გუნდმა 3–0 დაამარცხა ტურინის „იუვენტუსი“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:კორინთიანსის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ტოტენჰემ ჰოტსპურის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩინეთის სუპერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:გუანჩჟოუ ევერგრანდის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ტაილანდის სამეფო არმია
მინი|300პქ|ტაილანდის სამეფო არმიის დროშა ტაილანდის სამეფო არმია (กองทัพบกไทย) — ტაილანდის შეიარაღებული ძალების ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილი. შეიქმნა 1874 წელს. შედგება ოთხი რეგიონალური არმიისაგან, რომლებიც თავის მხრივ შედგებიან სხვადასხვა რაოდენობის (სულ 11) დივიზიისაგან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტაილანდი
ელვან აბეილეგეზე
ელვან აბეილეგეზე (Elvan Can ასევე ადრე: ჰევან აბეი (አልቫን አበይለገሠ); დ. 1982 წლის 11 სექტემბერს, ადის აბაბა, ეთიოპია) არის ეთიოპიაში დაბადებული ნატურალიზებული თურქი მორბენალი სპორტსმენი, რომელიც ასპარეზობს 1500 მეტრის მანძილზე მარათონზე და Cross Country running-ში. იგი ყოფილი მსოფლიო რეკორდსმენია 5000 მეტრზე სირბილში, რომელიც მან დაფარა 14: 24,68 წუთში.
ადრეული წლები და კარიერა
აბეილეგეზე დაიბადა 1982 წლის 11 სექტემბერს ეთიოპიაში, ადის აბაბაში და შვიდ ძმასთან ერთად გაიზარდა. მან დაიწყო თავისი კარიერა running cross country-ით. 1999 წელს მან დაიწყო ეთიოპიის ახალგაზრდა გუნდისთვის IAAF World Cross Country Championships- თვის მოღვაწეობა ბელფასტში, ჩრდილოეთ ირლანდია და მეცხრე ადგილი დაიკავა. იგი მიიწვიეს შეხვედრაზე სტამბოლში, თურქეთი, სადაც მან თქვა, რომ იქ ძალიან მოსწონდა. ”ეთიოპიაში ჩემი ფედერაციისგან საკმარისი მხარდაჭერა არ მიმიღია”, - თქვა მან. "ჩემი ტრეკ-კლუბი თურქეთში მაძლევდა ყველა საჭირო დახმარებას. ამიტომ გადავწყვიტე თურქეთში გადასვლა. მხარდაჭერა ბევრად უკეთესი იყო სტამბოლში. ვფიქრობდი, რომ თურქეთში ჩემი მიზნების მიღწევა უფრო ადვილი იქნებოდა." თურქეთის მოქალაქეობის მისაღებად ის დაქორწინდა და დაირქვა ელვან ჯანი. შემდეგ ის განქორწინდა და ახლა მას ელვან აბეილეგეზე ჰქვია.
”ახალგაზრდობაში, ჩემი გმირები იყვნენ ეთიოპიელი მორბენლები. განსაკუთრებით თვალყურს ვადევნებდი გეტე ვამის გამარჯვებებს ”, - თქვა აბეილეგესემ. ”მე ვსწავლობდი მათ მოქმედებებს: როგორ იძინებდნენ, როგორ ჭამდნენ, როგორ ვარჯიშობდნენ და როგორ ასპარეზობდნენ.” სტამბოლში, ენკას სპორტულ კლუბში დარეგისტრირდა, სადაც მწვრთნელია ერტან ჰატიპოღლუ, თურქული წარმოშობის ყოფილი სამმაგი მხტომელი ბულგარეთიდან. მას კვლავ მეგობრული ურთიერთობა აქვს ეთიოპიის სხვა მორბენალებთან, მაგრამ მის ყოფილ ფედერაციასთან დაკავშირებით პრობლემა არსებობს. "ჩინოვნიკები აღარ მაძლევენ ეთიოპიაში ვარჯიშის საშუალებას", - ამბობს აბეილეგეზე. "ახლა თურქეთში ვვარჯიშობ მაღალ სიმაღლეზე, მაგრამ მე, რა თქმა უნდა, გავაგრძელე მეგობრობა ეთიოპიელ ინდივიდუალურ მორბენლებთან.
კარიერის მწვერვალები
აბეილეგეზემ კარიერა საერთაშორისო ასპარეზზე 18 წლის ასაკში, გროსეტოში, იტალიაში დაიწყო 2001 წელს ევროპის 3000 და 5000 მეტრზე ტიტულების მოგებით, რაც თურქეთის ეროვნული რეკორდი იყო. იგი გახდა მსოფლიო ლიდერი 8:31:94 დროით, 2002 წელს ბელგიაში, 3000 მეტრში 3000 მ – ზე, ხოლო 2004 წელს მოსკოვში 1500 მეტრზე 3:58,38 დროით.
2002 წლის აგვისტოდან აბეილეგეზე ოლიმპიური სოლიდარობის პროგრამის სტიპენდიანტი გახდა.
2004 წლის 11 ივნისს ნორვეგიაში გამართულ Evergood Bergen Bislett Games- ზე, მან დაამარცხა ქალთა 5000 მეტრიანი მსოფლიო რეკორდი, რომელიც ჩინელმა მორბენალმა ჯიანგ ბომ დაამყარა 1997 წლიდან (14: 28.09), მან გააუმჯობესა შედეგი სამ წამზე მეტით 14: 24.68 საათამდე. იგი გახდა პირველი თურქი სპორტსმენი, რომელმაც მსოფლიო რეკორდი დაამყარა. ”ძალიან ბევრს ვმუშაობდი, დღე და ღამე”, - თქვა აბეილეგეზემ თარჯიმნის საშუალებით. ”ჩემი მიზანი პირველივე დღიდან, როდესაც სირბილი დავიწყე, იყო მსოფლიო რეკორდების მოხსნა და ოლიმპიურ ჩემპიონატში გამარჯვება. მისი კლუბის საპატიო პრეზიდენტმა შარიკ ტარამ თქვა: "მე ვამაყობ ჩვენი ქალიშვილი ელვანით. მისი მიღწევა კიდევ უფრო დიდი წარმატებაა, ვიდრე ჩვენი მამაკაცის ეროვნული ფეხბურთის გუნდი, რომელმაც მსოფლიო თასზე მესამე ადგილზე გავიდა."
2006 წლის 3 ივნისს მისი რეკორდული დრო სძლია ეთიოპიელმა მესერეტ დეფარმა, რომელიც ნიუ-იორკში 14: 24.53 საათში გაირბინა.
მან 2008 წელს გაირბინა World 10K Bangalore-ზე და ფინიშთან გამოცხადდა გრეის მომანიისთან ერთად. ორივე მორბენალი საბოლოოდ გამოცხადდა ერთობლივ გამარჯვებულად.
აბეილეგეზემ მოიგო რას ალ ხაიმის ნახევარმარათონი 2010 წლის 1:07:07 დროით. ეს იყო ნახევრად მარათონულ რბოლაში ქალისთვის ყველაზე სწრაფი დრო და იგი მეექვსე უსწრაფესი ქალი გახდა. მისი მარათონის დებიუტი 2012 წლის ლონდონის ოლიმპიადის შემდეგ იყო.
პირადი ცხოვრება
აბეილეგეზე დაქორწინდა თავის ხანგრძლივ პარტნიორზე - სემენე დებელიე 2011 წლის თებერვალში და წყვილმა ერთობლივად გადაწყვიტა სეზონი გაეღოთ ორსულობის გამო. 2011 წლის ივლისში მათ შეეძინათ გოგონა სახელად არსემა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ოლიმპიადის მედალოსნები კატეგორია:ქალი სპორტსმენები
კასალილია
კასალილია (Cazalilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის კამპინია-დე-ხაენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,63 კმ². მოსახლეობა — 803 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
მუნრეიკერი (საუნდტრეკი)
ჯეიმზ ბონდის სერიის ფილმის „მუნრეიკერი“ (Moonraker) საუნდტრეკი გამოვიდა 1979 წელს. მასში შეტანილი მუსიკის კომპოზიტორი არის ჯონ ბარი.
ფილმის მთავარ, სასათაურო სიმღერას, ასრულებს შირლი ბეისი. თავდაპირველად სურდათ, მთავარი სიმღერა ფრენკ სინატრას ჩაეწერა. მოგვიანებით იდეა ჯონი მათისს შესთავაზეს.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეიმზ ბონდის საუნდტრეკები კატეგორია:1979 წლის საუნდტრეკები
ფუძე (ენათმეცნიერება)
მაგალითები
შემდეგი მაგალითები შეიცავს ფუძეს წავ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენათმეცნიერება კატეგორია:ლექსიკური ერთეულები კატეგორია:აფიქსები
ემერსონ პალმიერი
ემერსონ პალმიერი (დ. 3 აგვისტო, 1994) — ბრაზილიური წარმოშობის იტალიელი ფეხბურთელი. ინგლისის პრემიერლიგის საფეხბურთო კლუბ „ჩელსისა“ და იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. თამაშობს მარცხენა მცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
იმპორტის გადასახადი
იმპორტის გადასახადი — არაპირდაპირი გადასახადი, რომელიც ემატება საბაჟო ღირებულებას განაკვეთის სახით. საქართველოში იმპორტის გადამხდელად ითვლება ყველა, ვინც საბაჟოზე გადააადგილებს საქონელს, გარდა ქსპორტის მიზნისა.
დაბეგვრის ობიექტი ამ საქონლის მთლიანი ღირებულებაა. შესაბამისად, არა მხოლოდ თვითღირებულება, არამედ გადაზიდვის და ყველა სხვა ქმედების ღირებულებაც, რომელიც ამ საქონლის ერთი ადგილიდან მეორემდე მიტანას ემსახურებოდა.
გადასახადის გადამხდელი (მუხლი 195)
იმპორტის გადასახადის გადამხდელია პირი, რომელიც საქართველოს საბაჟო საზღვარზე გადააადგილებს საქონელს, გარდა ექსპორტისა.
დაბეგვრის ობიექტი (მუხლი 196)
იმპორტის გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია საქართველოს საბაჟო საზღვრის გადმოკვეთისას საქონლის საბაჟო ღირებულება.
იმპორტის გადასახადის განაკვეთები (მუხლი 197)
დღესდღეობით საქართველოში მოქმედებს შემდეგი იმპორტის გადასახადები:
გადასახადისაგან გათავისუფლება (მუხლი 199)
იმპორტის გადასახადისაგან გათავისუფლება ეხება საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებულ ჩამონათვალს, რომელიც პერიოდულად იცვლება. აღნიშნული გადასახადისაგან გათავისუფლებულთა უახლესი ჩამონათვალის ნახვა შეიძლება "საქართველოს საგადასახადო კოდექსის" თავი XXVIII, მუხლი 199-ში.
სქოლიო
კატეგორია:საგადასახადო აღრიცხვა
ალ-მუთასიმი
აბუ ისჰაკ მუჰამად იბნ ჰარუნ ალ-მუთასიმ ბილლაჰი (არაბ. أبو إسحاق محمد المعتصم بالله‎‎; დ. 796 — გ. 5 იანვარი, 842) — აბასიანთა სახალიფოს მერვე ხალიფა. ჰარუნ არ-რაშიდის ვაჟი. სახალიფოს მართავდა 833 წელს მისი ნახევარძმის, ალ-მამუნის სიკვდილიდან 842 წელს გარდაცვალებამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:აბასიანთა ხალიფები კატეგორია:დაბადებული 796 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 842 კატეგორია:IX საუკუნის ხალიფები
აღვანი
აღვანი (Աղվանի) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 700 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 89 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 9.92 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ალიქულულარი
ალიქულულარი (Alikulular) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღჯაბადის რაიონის სოფლები
Duals
U2 Duals — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს კომპილაციური ალბომი. გამოვიდა 2011 წლის აპრილს, მხოლოდ u2.com-ის ხელმომწერთათვის. მასში შეტანილია სხვადასხვა წლებში ბონოს, The Edge-ს და ჯგუფის მიერ სხვა პროექტების ფარგლებში ჩაწერილი სიმღერები.
სქოლიო
კატეგორია:U2-ს კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2011 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები ბრაიან ინოს პროდიუსერობით