cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლაზისტანის ეიალეთი
ლაზისტანის ეიალეთი (ან ლაზისტანი; Lazistan eyaleti) — თურქეთის პრეზიდენტის, რეჯეფ თაიფ ერდოღანის მიერ, ახალი ადმინისტრაციული რეფორმის გატარების სურვილის შედეგად შემოთავაზებული ერთ-ერთი ტერიტორიული ერთეულის სახელწოდება, რომელიც სავარაუდოდ თურქეთის შავი ზღვის რეგიონის ტერიტორიას უნდა მოიცავდეს და მის ალტერნატივად იქცეს. ახალი ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული რეფორმის მიზანია უფრო მეტი ავტონომიის გადაცემა ადგილობრივი თვითმართველობისთვის, რაც ადმინისტრაციული მენეჯმენტის წახალისების წინაპირობად უნდა იქცეს.
2013 წელს, რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა სატელევიზიო გამოსვლაში, მოიხსენია, რომ ოსმალეთის იმპერიში, შავი ზღვის რეგიონს — ლაზისტანი ეწოდებდა, ხოლო თურქეთის დამფუძნებელი პარლამენტი, სამხრეთ და აღმოსავლეთ ანატოლიის რეგიონს — ქურთისტანს უწოდებდა. მისი გამოსვლა, რომელიც ოსმალეთის პროვინციულ-ადმინისტრაციულ მოდელს ეხებოდა, მალევე კრიტიკის საგნად და სხვადასხვა ინტერპრეტაციების გავრცელების საშუალებად იქცა, საზოგადოების ნაწილის აზრით, ერდოღანის მსგავსი განცხადება, ფედერალური სისტემის დანერგვას გულისხმობდა. ერდოღანმა სცადა ნაციონალისტურად განწყობილ პუბლიკაში არსებული გაუგებრობის განმუხტვა და მათ შეახსენა ოსმალეთის იმპერიაში არსებული ავტონომიური პროვინციების არსებობის პრეცედენტი და დასძინა, რომ ოსმალეთის ეპოქაში არსებობდა ქურთისტანის და ლაზისტანის ეიალითები. მისი აზრით, „ძლიერ თურქეთს არ უნდა აფრთხობდეს შტატების სისტემა“, ავტონომიური თვითმართველობები თურქეთის შემადგენლობაში შესაძლებელია და ის თურქეთის სახელმწიფოს სიძლიერის წყაროდ უნდა იქცეს.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:შავი ზღვა
ბიურგერი
ბიურგერი (Bürger, „ბიურგი“ ძველი ზემოგერმანული burgari-დან — „ქალაქის მცველები“) — ქალაქის მცხოვრები, მოქალაქე.
მნიშვნელობის ევოლუცია:
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანიის ისტორია
ლომბარდიის ლიგა
ლომბარდიის ლიგა (Lega Lombarda) — 16 ჩრდილო-იტალიური ქალაქის კავშირი საღვთო რომის იმპერიის წინააღმდეგ.
ლიგა შეიქმნა 1167 წლის 7 აპრილს პონტიდის მონასტერში. მისი დამაარსებლები იყვნენ — მილანი, ლოდი, ფერარა, პარმა და პიაჩენცა. ლომბარდიის ქალაქებში საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორის ბატონობის წინააღმდეგ ბრძოლისთვის შეთანხმებას ამ ქალაქებს შორის ხელი მოეწერა ოცი წლით. 1167 წლის აპრილ-დეკემბრის განმავლობაში ლიგას სხვა ქალაქებიც შეუერთდა.
1176 წლის ლენიანოს ბრძოლაში ლომბარდიის ლიგამ დაამარცხა ფრიდრიხ I ბარბაროსას რაინდები და იმპერატორს აიძულა, 1183 წელს ეღიარებინა ლომბარდიის ლიგის ქალაქების დამოუკიდებლობა. ლომბარდიის ლიგა 10 წლით განახლდა 1198 წელს.
1226 წელს ფრიდრიხ II ჰოენშტაუფენის ლომბარდიის დაპყრობის მცდელობასთან დაკავშირებით, ლომბარდიის ლიგა კიდევ 11 წლით გახანგრძლივდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:1167 კატეგორია:იტალიის ისტორია კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია
თეიმურაზ ცერცვაძე
თეიმურაზ ცერცვაძე (დ. 2 ივლისი, 1971, ზესტაფონი ) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
1993 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საინჟინრო–ეკონომიკური ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზესტაფონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ზესტაფონში დაბადებულები თეიმურაზ
ეპეიროგენეზისი
ეპეიროგენეზისი ეპეიროგენული მოძრაობანი — დედამიწის ქერქის ვრცელი არეების საუკუნეობრივი ვერტიკალური რყევა. იგი არ იწვევს ქერქის შიდა სტრუქტურის შეცვლას. ტერმინი შემოიღო 1890 წელს გ. ჯილბერტმა. ჰ. შტილემ ყურადღება მიაქცია ეპეიროგენეზისის ხანგრძლივობას და დედაქმიწის ქერქის რყევის ამპლიტუდას.
ეპიგენეზი
ეპიგენეზი — თეორია, რომლის მიხედვით ორგანიზმი ვითარდება უსტრუქტურო ერთგვაროვანი ნივთიერებიდან და ჩანასახის განვითარებისას ყველაფერი ახლად ჩნდება. ეპიგენეზის იდეა ეკუთვნის არისტოტელეს. თეორიად ის ჩამოაყალიბა კ. ვოლფმა 1759 წელს გამოქვეყნებული ნაშრომით „ჩასახვის თეორია“. ეპიგენეზმა პროგრესული როლი ითამაშა მეცნიერებაში XVII-XVIII საუკუნეებში, როდესაც გაბატონებული იყო პრეფორმიზმი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ემბრიოლოგია
ხუნწისებრნი
ხუნწისებრნი (Ribesiaceae) — მცენარეთა ოჯახი, რომელიც თანამედროვე კლასიფიკიაციაში აღარ გამოიყენება. მის შემადგენლობაში შედიოდა ორი გვარი — მოცხარი და ხურტკმელი. ისინი ახლა ხურტკმელისებრთა ოჯახშია გაერთიანებული.
სქოლიო
* კატეგორია:ფხიჯასნაირნი
ნავანი
ნავანი (Navan; An Uaimh) — ქალაქი ირლანდიაში, მითის საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი (ლენსტერის პროვინცია), ასევე მისი უდიდესი ქალაქი.
ეკონომიკა
ქალაქთან ახლოს მდებარეობს ტარას მაღარო, უდიდესი მაღარო ევროპაში, სადაც მოიპოვებენ ტყვიასა და თუთიას. ქალაქი ტრადიციულად ცნობილი იყო ხალიჩებითა და ავეჯით, თუმცა ორივე ეს დარგი ამჟამად დაკნინებულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:მითის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
პეტრე მამრაძის ქუჩა
პეტრე მამრაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); დასაწყისი ცხრა ძმის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. ადრე სუნჯის ქუჩა ერქვა, შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილ ქუჩების სიაში, 60-იან წლებში პეტრე მამრაძის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
თბილისის ქარვასლა
თბილისის ქარვასლა — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი მდებარეობს თბილისში, სიონის ქუჩა № 8. ცნობილია, ასევე არწრუნის ქარვასლის სახელით.
„ქარვასლა“
შუა საუკუნეების თბილისში არსებობდა სავაჭრო ცენტრები — ქარვასლები. აღნიშნული სახელწოდება მომდინარეობს სპარსული სიტყვიდან „ქარვასნარა“, „ქარვასნარაი“ რაც ქართულად ნიშნავს გზისპირას მდებარე სასტუმროს. ეს იყო ქარავნის, ვაჭრების ღამის გასათევი ადგილი.
ისტორია
XVIII საუკუნის თბილისში ოთხი ქარვასლა იყო, მათ შორის აღსანიშნავია სიონის ტაძრის გვერდით მდებარე როსტომ მეფის მიერ აგებული ქარვასლა, რომელიც XVIII საუკუნის დამდეგს გადაეცა თბილელ ეპისკოპოს დომენტი III-ს, რის შემდგომაც მას თბილელის ქარვასლა ეწოდა.
1818 წელს კი ეროვნებით სომეხმა თბილისის მოქალაქემ, გევორქ არწრუნმა, ამ ადგილზე, XVII საუკუნის ძველ ფუნდამენტზე, დიდი ქარვასლა ააგო. მის ტერიტორიაზე განლაგდა სასტუმროს 33 ნომერი, 24 სავაჭრო და სასაწყობო სათავსო. ეს შენობა მოინახულა თვით რუსეთის იმპერატორმა ალექსანდრე II-მ და მისთვის დიდად შთამბეჭდავი აღმოჩნდა.
ყველაზე დიდი ქარვასლები ახლანდელ სიონის ქუჩაზე იდგა. ისინი 1795 წელს აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევების დროს დაანგრიეს. დღეს შემორჩენილია ერთ-ერთი დიდი ქარვასლა. კერძოდ ის მდებარეობს სიონის ტაძრის გვერდით.
1847 წელს კი თბილისში დაიწყო იმ დროის ყველაზე დიდი ქარვასლის მშენებლობა, რომელიც ქალაქის ისტორიაში თამამშევის ქარვასლა-თეატრის სახელით შევიდა.
1858 წელს ტფილისის ქარვასლებს დაემატა ჩითახოვის, უსტა-მეჰტი ჰუსეინ-ოღლისა და ჰალატოვის ქარვასლები მეიდანში.
თბილისის ქარვასლას 2009 წლის 20 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია
არწრუნის ქარვასლა
მეცხრამეტე საუკუნის თბილისის ქარვასლებს შორის განსაკუთრებული ადგილი ეკავა არწრუნის ქარვასლას. ეს შენობა სიონის ქუჩასა და სანაპიროს შორის იყო მოქცეული და სახელწოდება მფლობელის სახელიდან მიიღო.
1855 წელს ქარვასლაში ხანძარი გაჩნდა და ნაგებობა მნიშვნელოვნად დააზიანა, თუმცა, ამის შემდეგ შენობა მალევე გადააკეთეს. არწრუნის ქარვასლამ თავდაპირველი ფუნქცია 1920-იან წლებამდე შეინარჩუნა.
ქარვასლის სანაპიროსკენ მიმართული ფასადი 1820 წელს განეკუთვნება, ეს შენობა რუსული კლასიცისტური სტილის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნავი ნიმუში იყო თბილისში. სიონის ქუჩის მხარეს მიმართული ფასადი კი, 1912 წელს აშენდა მოდერნის სტილში.
აღსანიშნავია, რომ შენობის სარდაფი როსტომ მეფის დროინდელი ქარვასლის არის. ამ სარდაფებს კამაროვანი გადახურვა ჰქონდა და სწორედ სარდაფის არქიტექტურა გადაურჩა მტრების შემოსევებს. არწრუნის ქარვასლის შენობას ადაპტაცია-რესტავრაცია საბჭოთა პერიოდში, 1984 წელს, ჩაუტარდა არქიტექტორ გიგა ბათიაშვილის მეთაურობით. 1985 წლიდან ამ შენობაში იოსებ გრიშაშვილის სახელობის თბილისის ისტორიის მუზეუმმა დაიდო ბინა.
აღნიშნულ შენობას მხოლოდ დასავლეთიდან აქვს შესასვლელი. სამსართულიანი შენობის პირველ სართულზე მდებარეობდა სათავსოები, მეორე სართული სავაჭრო დუქნებს ეჭირა, ხოლო მესამე სართული მექარავნეთა სასტუმრო იყო.
დღეს მუზეუმის ქვედა სართულზე განლაგებულია სუვენირების მაღაზიები. მის ზემოთ განთავსებულია XIX საუკუნის თბილისისადმი მიძღვნილი ექსპოზიცია. აქ შეიძლება ნახოთ ძველი სახლების მაკეტები, ავეჯი და ჭურჭელი, თბილისური რესტორნის მაკეტი და იმ პერიოდის კარეტა. მესამე სართული, პრაქტიკულად, ცარიელია – აქ ეწყობა ხოლმე თანამედროვე მხატვრების გამოფენები.შენობის გარეგნული სახე ამჟამად ნაკლებად წააგავს ქარვასლას, მაგრამ შიგნით მოხვედრისას ადვილად წარმოიდგენთ მდგმურებით სავსე ზედა სართულებსა და ქვემოთ თავისი საქმით გართულ ვაჭრებს.
ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ყირგიზეთს გააჩნია ადმინისტრაციული დაყოფის 3 დონე. პირველ დონეზე დგას რესპუბლიკური მნიშვნელობის 2 ქალაქი და 7 ოლქი. ოლქების შემადგენლობაში შედის საოლქო მნიშვნელობის 13 ქალაქი და 40 რაიონი. რესპუბლიკური მნიშვნელობის ქალაქი ბიშკეკი იყოფა 4 შიდასაქალაქო რაიონად. საოლქო რაიონების შემადგენლობაში შედიან აიილური აიმაკები (სასოფლო აიმაკები), რაიონული მნიშვნელობის ქალაქები და ქალაქის ტიპის დასახლებები. აიილური აიმაკები იყოფა სოფლებად (აიილები).
სოფლები და ქალაქის ტიპის დასახლებები შეიძლება პირდაპირი გზით შევიდნენ ბიშკეკის შიდასაქალაქო რაიონებში და საოლქო მნიშვნელობის ქალაქებში. სოფლები შეიძლება შევიდნენ არა მარტო აიილურ აიმაკებში, არამედ რაიონული მნიშვნელობის ქალაქებშიც და ქალაქის ტიპის დასახლებებშიც.
პირველი დონის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები
thumb|center|300px|1. ბიშკეკი 2. ბათქენის ოლქი 3. ჩუის ოლქი 4. ჯალალაბადის ოლქი 5. ნარინის ოლქი 6. ოშის ოლქი 7. თალასის ოლქი 8. ისიქ-ქოლის ოლქი 9. ოში
სქოლიო
კატეგორია:ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ინდიანაპოლისი (მინას-ჟერაისი)
ინდიანაპოლისი (Indianópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 809 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერლანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 190 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.46 კმ²-ზე. ფართობი 830 030 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გადაადგილებათა ურთიერთობის პრინციპი
მინი|გადაადგილებათა ურთიერთობის პრინციპი გადაადგილებათა ურთიერთობის პრინციპი, მაქსველის თეორემა — წრფივად დეფორმირებადი სხეულისპირველი მდგომარეობის (ნახ. a) P k ერთეული ძალის მოდების წერტილის ამ ძალის მოქმედების მიმართულებით გადაადგილდება (δ k1 ), რომელსაც მეორე მდგომარეობის (ნახ. b) ნებისმიერი სხვა P i ერთეული ძალა იწვევს, ტოლია P i ერთეული ძლის მოდების წერტილის ამ ძალის მოქმედების მიმართულებით გადაადგილებისა (δ 1k ), რაც გამოწვეულია P k ერთეული ძალით, ე. ი. δ 1k =δ k1 გადაადგილებათა ურთიერთობის პრინციპი პირველად ინგლისელმა ფიზიკოსმა ჯ. მაქსველმა ჩამოაყალიბა, იგი მუშაობათა ურთიერთობის პრინციპის კერძო შემთხვევაა. მას ფართოდ იყენებენ მასალათა გამძლეობასა და სამშენებლო მექანიკაში დრეკადი სისტემების გაანგარიშებისას.
ლიტერატურა
კატეგორია:მასალათა გამძლეობა
ეპიდემია
ეპიდემია — მწვავე ინფექციური დაავადების სწრაფი და ფართო გავრცელება რომელიმე რეგიონში და ქვეყანაში. ეპიდემიის გავრცელებას ხელს უწყობს ომი, შიმშილი, ცუდი სანიტარული პირობები და სხვა. ეპიდემიები ვრცელდეა ჰაერ-წვეთოვანი, ყოფით-კონტაქტური გზით, წყლით, საკვებით და სხვა. მსხვილმასშტაბიან ეპიდემიას პანდემია ეწოდება. ეპიდემიის აღმოცენებას, გავრცელებას და მის მიმართ ბრძოლის ღონისძიებებს შეისწავლის ეპიდემიოლოგია.
ეპიდემიის პირველ აღწერად მიიჩნევა თუკიდიდეს მიერ ათენში შავი ჭირის აღწერა. XIX საუკუნეში ინგლისელი ექიმმა ჯონ სნოუმ შეისწავლა ლონდონში ქოლერის ეპიდემიის მიზეზები და გავრცელება. 1880-იანი წლებიდან მიკრობიოლოგიურმა აღმოჩენებმა, პასტერის, კოხის, მეჩნიკოვის, ერლიხის გამოკვლევებმა დაამტკიცა, რომ უმრავლესი ეპიდემიური დაავადება იყო ინფექციური ბუნების მატარებელი.
სქოლიო
*
მონტი-ალეგრი-დი-მინასი
მონტი-ალეგრი-დი-მინასი (Monte Alegre de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 730 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერლანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 619 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.56 კმ²-ზე. ფართობი 2 595 957 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სერუის პროვინცია
სერუის პროვინცია (Serua Province) — ერთ-ერთი ფიჯის 14 პროვინციიდან. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი სერუა. 2007 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 18 249 ადამიანს. ფართობი — 830 კმ². პროვინციაში განვითარებულია ტურიზმი, ხოლო ადმინისტრაციულ ცენტრში არსებობს დიდი სავაჭრო ცენტრი.
სერუის პროვინცია შედგება ორი რაიონისაგან : სერუის რაიონი და ნუკუს რაიონი.
პროვინციის მართვას ახორციელებს პროვინციული საბჭო, რომელსაც ხელმძღვანელობს გუბერნატორი.
სქოლიო
კატეგორია:ფიჯის პროვინციები
ჰიუსეინალილარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჰუსეინალილარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰიუსეინბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჰიუსეინბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივი წარმომადგენელი
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივი წარმომადგენელი — ოფიციალური თანამდებობის პირი, რომელიც წარმოადგენს საქართველოს გაეროს ყველა ორგანოში.
გაეროში საქართველოს მუდმივ წარმომადგენლად, საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად, 2013 წლის 19 ივლისს დაინიშნა კახა იმნაძე.
სქოლიო
*
კათოლიკური ლიგა (1538)
კათოლიკური ლიგა (ნიურნბერგის კავშირი, ნიუნბერგის ლიგა, Liga sancta) შეიქმნა 1538 წლის 10 ივნისს ნიურნგერგში, როგორც შმალკალდენის კავშირის გამაწონასწორებელი. მას საღვთო რომის იმპერიაში პროტესტანტიზმის გავრცელებისთვის წინააღმდეგობა უნდა გაეწია. წევრებს შორის სერიოზული ინტერესთა კონფლიქტებისა და უნდობლობის გამო ლიგა არაეფექტური გამოდგა. თუმცა ოფიციალურად იგი 1549 წელს დაიშალა, როგორც მინიმუმ, 1545 წლიდან იგი დე-ფაქტოდ აღარ არსებობდა და მისი წევრები აწარმოებდნენ განსხვავებულ არაკოორდინირებულ პოლიტიკას.
ვლადიმერ მაიაკოვსკის ქუჩა
ვლადიმერ მაიაკოვსკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს დიდუბის რაიონში (დიდუბე); გიორგი ცაბაძისა და დავით ყიფიანის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. ადრე ერქვა მუშთაიდის სავალი (გასასვლელი). სახელი უკავშირდება იქვე მდებარე „მუშთაიდის“ ბაღს. ამავე საუკუნის 40-იან წლებში ვლადიმერ მაიაკოვსკის სახელი დაერქვა.
კათოლიკური ლიგა (1538)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ისტორია კატეგორია:რეფორმაცია
ვლადიმერ მაიაკოვსკის ქუჩა
ლიტერატურა
მაიაკოვსკი
პრატა (მინას-ჟერაისი)
პრატა (Prata) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 631 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერლანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 802 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.32 კმ²-ზე. ფართობი 4 847 544 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
განაწილება
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლიტიკა მიმართულებების მიხედვით კატეგორია:სახელმწიფო ეკონომიკა კატეგორია:პოლიტიკური ფილოსოფია კატეგორია:ეგალიტარიზმი კატეგორია:სოციალ-დემოკრატია
არდი
არდი (Ardee; Baile Átha Fhirdhia) — ქალაქი ლაუთის საგრაფოში, ირლანდიაში (ლენსტერის პროვინცია). ქალაქი განლაგებულია N-2, N-52 და N-33 გზების გადაკვეთის ადგილას. ქალაქი მნიშვნელოვნად გაიზარდა უკანასკნელი ათი წლის განმავლობაში, ძირითადად ახალ გზებთან ადვილად გასასვლელის ხარჯზე, M-1 ავტომაგისტრალის ჩათვლით, რომელიც აკავშირებს დუბლინსა და ბელფასტს. ქალაქის განვითარებას თან ახლდა ფასების ზრდა საცხოვრებელ სახლებზე ამ რაიონში.
უძველესი ორგანიზაცია ქალაქში — არდის ორკესტრი, რომლის ისტორიაც ითვლის 150-ზე მეტ წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:ლაუთის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
გიორგი მაზნიაშვილის ქუჩა
გიორგი მაზნიაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ძველი კუკია); დავით აღმაშენებლის გამზირსა და არნოლდ ჩიქობავას ქუჩას შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. გიორგი მაზნიაშვილის ქუჩა ერთ-ერთია იმ 32 ქუჩიდან, რომლებიც გაყვანილია 1846 წელს შექმნილი „თბილისის გარეუბნების მომწყობი კომისიის“ მიერ გენერალ-ლეიტენანტ იოსებ რეუტის თავჯდომარეობით. თავდაპირველად რეუტის ქუჩა ერქვა (დატანილია თბილისის 1851 წლის გეგმაზე), 1923 წლიდან — აფრასიონ მერკვილაძის, შემდეგ — გიორგი ჭყონდიდელის. ამ ქუჩაზე ცხოვრობდა გენერალი გიორგი მაზნიაშვილი, რის გამოც 1991 წელს ქუჩას მისი სახელი ეწოდა. შემონახულია XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
მაზნიაშვილი
ალექსანდრე ცინცაძე
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2009 წელს იკავებდა სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოადგილის თანამდებობას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ალექსანდრე
რეა (თანამგზავრი)
რეა — სიდიდით მეორე თანამგზავრი სატურნის თანამგზავრებს შორის და სიდიდით მეცხრე თანამგზავრი მზის სისტემაში. აღმოაჩინა ჯოვანი დომენიკო კასინიმ 1672 წელს.
სახელი
სახელი რეა ჰქვია ტიტან რეა-ს „ღმერთების დედას“ ბერძნულ მითოლოგიაში. ის ასევე ცნობილია როგორც სატურნ V (რადგანაც სატურნის თანამგზავრებს შორის მდებარეობით რიგით მეხუთეა).
კასინიმ მის მიერ აღმოჩენილ ოთხ თანამგზავრს (თეზისი, დიონე, რეა და ლაპეტუსი) უწოდა Sidera Lodoicea (ლუის ვარკვლავები) ლუი XIV პატივსაცემად.
პლუტონის შვიდივე თანამგზავრის სახელი ცნობილი გახდა ჯონ ჰერშელის (უილიამ ჰერშელის შვილი, რომელმაც აღმოაჩინა პლანეტა ურანი, მიმასი და ენსელადუსი) მიერ 1847 წელს გამოშვებული ნაშრომით, რომლითაც ჯონ ჰერშელმა გააკეთა შეთავაზება რომ გამოეყენებინათ სახელები: ტიტანი, ასევე კრონოსის(რომაულ მითოლოგიაში სატურნი) დებისა და ძმების სახელები.
ატმოსფერო
2010 წლის 27 ნოემბერს, ნასამ განაცხადა, რომ რეაზე აღმოაჩინეს უმნიშვნელო ატმოსფერო — ეგზოსფერო. ის შედგება ჟანგბადისა და ნახშირბადის დიოქსიდისგან, დაახლოებითი პროპორციით 5:2-თან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სატურნის თანამგზავრები
ლევან ბოლქვაძე
მინი|ლევან ბოლქვაძე ლევან ბოლქვაძე (დ. 25 იანვარი, 1924, ტფილისი, სსრკ ― გ. 20 ივნისი, 1986, თბილისი) ― ქართველი მწერალი, ფილოლოგი, მთარგმნელი, საქართველოს სახელმწიფო პრემიის მფლობელი (1987).
შემოქმედება და თარგმანები
ლევან ბოლქვაძემ დაწერა მხოლოდ ერთი წიგნი, „ზღაპარში მოხვედრილი ბიჭის ამბავი“ — პოლიტიკური სატირა იმდროინდელ ხელისუფლებასა და წყობილებაზე. წიგნი 1978 წელს გამომცემლობა „ნაკადულში“, მაშინდელი დირექტორის, არჩილ სულაკაურის თაოსნობით გამოიცა. ბოლქვაძეს აგრეთვე ეკუთვნის პიესა „უცნაური სტუმრები“, რომელიც 1961 წელს დაიდგა თბილისის ვასო აბაშიძის სახელობის მუსიკალური კომედიის თეატრში.
ლევან ბოლქვაძეს ნათარგმნი აქვს ბორის პასტერნაკის „წერილები ქართველ მეგობრებს“ (1961), კაზის საიას „ჯადოსნური სათვალე“ (1974), ივანე ტურგენევის „მუმუ“ (1982) და ერნესტ ტომპსონ სეტონის ორი ნაწარმოები „როლფი ტყეში“ და „პატარა ველურები“ (1988).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში ლევან კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
აიკილეს მუნიციპალიტეტი
აიკილეს მუნიციპალიტეტი (Aiquile) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ნარსისო-კამპეროს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 31 790 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 720 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
მატნის ციხე
მატნის ციხე — მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ მატნის განაპირას, ჩრდილოეთით, მაღალი მთის ძირას, თითქმის დავაკებულ ფერდობზე. ციხე ერთდროული ნაგებობაა, აუგიათ კახეთის თავადებს, ჩოლოყაშვილებს XVIII საუკუნის შუა წლებში. იგი მოხსენიებული აქვს 1772 წელს კახეთში მყოფ გერმანელ მეცნიერსა და მოგზაურს იოჰან გიულდენშტედტს. ციხე კომპლექსური ნაგებობაა და მოიცავს თავად ციხესიმაგრეს, სხვადასხვა დანიშნულების ორ ნაგებობას, სასახლეს, ეკლესიას და კოშკებს.
ციხის შუა ნაწილში დგას ღვთისმშობლის ეკლესია. იგი გეგმით სწორკუთხაა (10,9 X 7,7 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კამარა, საბჯენი თაღები და კარ-სარკმელთა ღიობები აგურითაა გამოყვანილი. ეკლესია შიგნით და გარეთ შელესილია. შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს.
ციხის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში წყაროა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჰაჯილი (ბარდა)
ჰაჯილი  (Hacılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  442 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
Under the Radar Volume 2
Under the Radar Volume 2 — ინგლისელი მომღერალ რობი უილიამსის კომპილაციური ალბომი, რომელშიც შედის b-მხარეები, დემო და იშვიათი ჩანაწერები. იგი გამოვიდა მომღერლის საიტის მეშვეობით, 2017 წლის 30 ნოემბერს.
კომპილაცია არის 2014 წლის Under the Radar Volume 1-ის გაგრძელება.
სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:რობი უილიამსის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:დამოუკიდებლად გამოცემული ალბომები
ტუპასიგუარა
ტუპასიგუარა (Tupaciguara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 860 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერლანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 188 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.26 კმ²-ზე. ფართობი 1 823 960 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალალაის მუნიციპალიტეტი
ალალაის მუნიციპალიტეტი (Alalay) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის მისკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 6 408 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 416 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ხეხილის გადაბერება
ხეხილის გადაბერება — ვარჯის ჩონჩხის მსხვილი ნაწილებისა და ფესვთა სისტემის ხმობა. ხეხილის გადაბერებისას ხის წლიური ნაზრდის წარმოქმნა და მსხმოიარობა მკვეთრად კლებულობს, ფოთოლი და ნაყოფი წვრილდება. საექსპლუატაციო პერიოდის გახანგრძლივებისათვის გამაახალგაზრდავებელი სხვლა უშედეგოა. საწარმოო პირობებში ასეთი ხეხილი სამეურნეო მნიშვნელობას კარგავს და უნდა ამოძირკვოს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა რეპროდუქცია
ფერეთა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ფერეთა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰასანლი (ბარდა)
ჰასანლი (Həsənli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  273 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ნასერ ალ-დინ შაჰი
ნასერ ალ-დინ შაჰ ყაჯარი (დ. 16 ივლისი, 1831 — გ. 1 მაისი, 1896) — ირანის შაჰი 1848-1896 წლებში. ყაჯარების მეოთხე წარმომადგენელი. მუჰამედ-შაჰ ყაჯარის ვაჟი.
ნასერ ალ-დინ შაჰი დაიბადა 1831 წლის 16 ივლისს, თავრიზში. ფათალი-შაჰის მემკვიდრის, მუჰამედ-შაჰ ყაჯარისა და მელექ იაჰან ხანუმის ოჯახში.
ირანის ტახტზე ავიდა 1848 წელს, მამამისის, მუჰამედ-შაჰ ყაჯარის გარდაცვალების შემდეგ.
ნასერ ალ-დინ შაჰი იყო ირანის ერთადერთი თანამედროვე მონარქი, რომელსაც ჰქონდა ვიზიტი ევროპაში. 1873 წელს და 1878 წელს. და როგორც ცნობილია, იგი აღფრთოვანებული დარჩა იქ ნანახი ტექნოლოგიით. ის გახდა ერთადერთი სპარსი მონარქი, რომელმაც მიიღო გაერთიანებული სამეფოს უდიდესი — ჩივალრის ორდერი. იგი ძალიან მოხიბლა ფოტოგრაფიამ. თავდაპირვილად, თავისთვის გადააღებინა ასზე მეტი სურათი.
1872 წელს, ნასერ ალ-დინ შაჰის ბრძანებით, დაიწყო რკინიგზის მშენებლობა მთელ ირანში. ხოლო 1890 წელს, შაჰი იძულებული გახდა, რომ დაეშვა თამბაქოს ყიდვა-გაყიდვა ირანში.
შაჰს ჰყავდა 11 ვაჟი და 10 ქალიშვილი. მისი გარდაცვალების შემდეგ, ირანის ტახტზე ავიდა მისი რიგით მე-6 ვაჟი - მოზაფერ ად-დინ მირზა (მომავალში, მოზაფარ ალ-დინ შაჰი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარსეთის მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1831 კატეგორია:გარდაცვლილი 1896 კატეგორია:ყაჯართა დინასტიის შაჰები კატეგორია:სპარსეთის მოკლული მონარქები კატეგორია:XIX საუკუნის აზიის მონარქები კატეგორია:დაბადებული 16 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მაისი
გადაბერებული ტყე
გადაბერებული ტყე — ისეთი ხნოვანების კორომი, სადაც თითქმის მთლიანად წყდება ხის ზრდა და მერქნის მატება. ზრდის შეფერხება განსაკუთრებით სიმაღლეში შეიმჩნევა. ტყის გადაბერება დამოკიდებულია მერქნიანი ჯიშების შემადგენლობასა და ზრდის პირობებზე. მუხნარის გადაბერება საშუალოდ 180 წლიდან იწყება, ფიჭვნარის — 140 წლიდან, ნაძვნარის — 120 წლიდან. გადაბერებულ ტყეში ჩნდება ხის სხვადასხვა დაავადება, რაც მერქნის ლპობასა და დაშლას იწვევს. სატყეო მეურნეობაში გადაბერებულს ისეთ ტყეს უწოდებენ, რომლის ხნოვანება ჭრისათვის დადგენილ ასაკს აღემატება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტყეები
იაპონიის გეოგრაფია
იაპონია — კუნძულოვანი სახელმწიფო აღმოსავლეთ აზიაში. იაპონიის ფართობია 377 915 კმ², რომელთაგან 374 744 კმ² ხმელეთზე მოდის, ხოლო 3091 კმ² — წყლის სივრცეზე. იაპონია განლაგებულია დიდ სტრატოვულკანურ არქიპელაგში, რომელიც მდებარეობს აზიის წყნაროკეანურ სანაპიროზე. არქიპელაგის ძირითადი კუნძულებია: ჰოკაიდო, ჰონსიუ, სიკოკუ და კიუსიუ. მნიშვნელოვანია აგრეთვე კუნძულები: რიუკიუ და ოგასავარა. სულ ქვეყნის შემადგენლობაშია დაახლოებით 3000 პატარა კუნძული. იაპონიას სახმელეთო საზღვრები არ გააჩნია, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ეკვრის წყნარი ოკეანე, ჩრდილო-დასავლეთით იაპონიის ზღვა, სამხრეთ-დასავლეთით აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვა, ხოლო ჩრდილოეთით ოხოტის ზღვა.
რელიეფი
კუნძულები, რომელზედაც იაპონიაა განლაგებული, წარმოადგენს კუნძულთა რკალის ნაწილს, რომელიც შედის წყნარი ოკეანის გეოსინკლინურ სარტყელში, რომლისთვისაც დამახასიათებელია თანამედროვე მთათწარმოშობის პროცესები, მაღალი სეიუსმურობა და ვულკანური აქტივობა. იაპონიაში არის 50-ზე მეტი მოქმედი ვულკანია, ხოლო ყოველწლიურად ხდება 1000-ზე მეტი სხვადასხვა ინტენსივობის მიწისქვეშა ბიძგი.
ქვეყნის ტერიტორიის 3/4 უკავია მთებს, ბორცვებს, ლავურ და კარსტულ პლატოებს და მხოლოდ 22 % მოდის დაბლობებსა და ვაკეებზე, მთათაშორისი ქვაბულებისა და ხეობების ჩათვლით. მთები იაპონიაში დაბალი და საშუალომთიანია; ქვეყნის ტერიტორიის მხოლოდ 10 %-ია ზღვის დონიდან 1000 მეტრზე მაღლა, ხოლო 0,5 % ზღვის დონიდან 2000 მეტრზე მაღლა ვრცელდება. მთებისა და ბორცვებისათვის დამახასიათებელია დიდწილად ნაზი რელიეფი, მხოლოდ ცალკეული მწვერვალები და ვულკანური კონუსები გამოირჩევა ალპური რელიეფით. მთლიანობაში ქედების მიმართულება დაახლოებით შეესაბამება იაპონიის კუნძულების განფენილობას, ესე იგი ჩრდილო-აღმოსავლეთურსა და სამხრეთ-დასავლეთურს.
კუნძულ ჰოკაიდოზე არის ორი ურთიერთგადამკვეთი მთათა სისტემა. ერთ-ერთი მათგანი ნაოჭაა (ტესიოს მთები, ჰიდაკის ქედი, კიტამის მთები), რომელიც თითქმის მერიდიანული მიმართულებითაა გადაჭიმული და რომელიც წარმოადგენს სახალინის მთების გაგრძელებას. მეორე — ვულკანურია, რომელიც კურილის კუნძულების გაგრძელებას წარმოადგენს და გადაჭიმულია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ ოსამის ნახევარკუნძულთან. ამ ორი სისტემის კვეთის ადგილას განლაგებულია ჰოკაიდოზე მდებარე ყველაზე მაღალი ისიკარის მთები ჩამქრალ ვულკან ასაჰისთან (2290 მ) და მოქმედ ვულკან ტოკატისთან (2077 მ) ერთად.
კუნძულ ჰონსიუს ჩრდილო ნაწილში სამი პარალელური მთათა ჯაჭვია. ყველაზე დასავლეთითაა დევის მთები (უმაღლესი წერტილია ვულკანი ტიოკაი, 2236 მ) და ცენტრალური — ოუს ქედი (ვულკანი ივატსი, 2041 მ). სამხრეთით ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში დევის მთების გაგრძელებას ეგიტოს ქედი და ვულკანური პლატო წარმოადგენს, ხოლო ოუს ქედის გაგრძელებას ასიოს მთები. კიტაკამის მთების გაგრძელებაა აბუკუმის დაბალი მთები.
ყველაზე მაღალი მთის მასივები განლაგებულია კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში. კანტოს მთები აღწევენ თითქმის 2900 მ სიმაღლეს. მათგან დასავლეთით გადაჭიმულია აკაისის ნაოჭა ქედი (უმაღლესი წერტილი — ვულკანი სირანე, 3192 მ), ბელტური კისოს ქედი (მთა კომაგატაკე, 2958 მ) და ბელტურ-ვულკანური ქედი ხიდო (მთა იარიგატაკე, 3190 მ, ჩამქრალი ვულკანი ონტაკე, 3063 მ); ამ რაიონს იაპონიის ალპებს უწოდებენ, რამეთუ ქედების თხემები დაკბილულია და აქვთ ძველი გამყინვარების კვლები. კანტოს მთების სამხრეთით წყნარი ოკეანის სიახლოვეს ცალკეული მასივის სახით აღმართულია იაპონიის უმაღლესი წერტილი — ვულკანი ფუძიამა (3776 მ), რომელიც უკანასკნელად 1708 წელს ამოიფრქვა. ფუძიამა თოვლისგან წელიწადში მხოლოდ ორი თვის განმავლობაშია გათავისუფლებული. ხიდის ქედის დასავლეთით კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალური ნაწილი სრულდება რიოჰაკუს მთებით, რომელზედაც აღმართულია მოქმედი ვულკანი ხაკუსანი (2702 მ).
კუნძულ ჰონსიუს დასავლეთი ნაწილი დაკავებულია დაბალი ნაოჭა-ბელტური ტიუგოკუს მთებით. ამ მთების უმაღლესი წერტილია ჩამქრალი ვულკანი დაისენი (1729 მ); ჰონსიუს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მოქმედი ვულკანები არ არის. კიის საშუალომთიანი ნაოჭა მთები აკაისის ქედის გაგრძელებაა, რომელიც თავის მხრივ, გრძელდება სიკოკუს მთებით. კუნძული სიკოკუ იაპონიის ოთხი დიდი კუნძულიდან ერთადერთია, რომელზედაც არ არის არც მოქმედი და არც ჩამქრალი ვულკანი.
კუნძული კიუსიუ ისევე როგორც სიკოკუ, ჰონსიუსგან გამოყოფილია შიდა იაპონიის ზღვის ტექტონიკური დადაბლებით. კიუსიუს ჩრდილოეთით განლაგებულია დაბალი ბელტური ცუკუსის მთები, — ტიუგოკუს მთების გაგრძელება, ხოლო კუნძულის ცენტრალურ ნაწილში საშუალომთიანი ნაოჭა კიუსიუს მთები, — სიკოკუს მთების გაგრძელება. ამ ორ სისტემას შორის გადაჭიმულია ვულკანური მასივების ჯაჭვი, რომელთა შორისაა ვულკანი კუძიუ (1788 მ) — კუნძულის უმაღლესი წერტილი და ვულკანი ასო (1592 მ) — იაპონიის ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური ვუკლანი.
იაპონიაში არსებული ვაკეები არ გამოირჩევა დიდი ზომებით და განლაგებულია ცალკეული მონაკვეთების სახით საზღვაო სანაპიროს გასწვრივ. ვაკეები ძირითადად აგებულია მდინარეული ნაყარებით. იაპონიის უდიდესი ვაკეა კანტო, რომელიც განლაგებულია კუნძულ ჰონსიუს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. მისი ფართობია დაახლოებით 13 ათასი კმ². იაპონიის სხვა ვაკეები მასზე რამდენიმეჯერ პატარაა. ყველაზე მნიშვნელოვანია: ნობი, ეტიგო და სენდაი (ჰონსიუ), ისიკარი და ტოკატი (ჰოკაიდო), ცუკუსი (კიუსიუ). კიდევ უფრო პატარაა მთათაშორისი ქვაბულები.
ჰიდროგრაფია
მდინარეები მოკლე და წყალუხვია. დიდი მდინარეებია სინანო და ისიკარი. ტბები ორი ტიპისაა — ლაგუნური და ტექტონიკურ-ვულკანური. ლაგუნური ტბებიდან უდიდესია კასუმიგაურა, ხოლო ტექტონიკურ-ვულკანური ტბებიდან ტბა ბივა, რომელიც საერთოდ, ფართობით იაპონიის უდიდესი ტბაა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის გეოგრაფია
ნაიტასირის პროვინცია
ნაიტასირის პროვინცია (Naitasiri Province) — ერთ-ერთი ფიჯის 14 პროვინციიდან, რომელიც მდებარეობს ფიჯის დედაქალაქ სუვიდან ჩრდილოეთით ქვეყნის ყველაზე დიდ კუნძულ ვიტი-ლევუზე. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ნასინუ. 2007 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 160 760 ადამიანს და შესაბამისად მას მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მეორე ადგილი უკავია მბის პროვინციის შემდეგ. ფართობი — 1666 კმ². პროვინციაში არსებობს მთის ქედები, ვრცელი ტყეები, ხუთი მდინარის სისტემა და ნაყოფიერი სასოფლო სამეურნეო მიწები.
ნაიტასირის პროვინცია შედგება 5 რაიონისაგან :
პროვინციის მართვას ახორციელებს პროვინციული საბჭო, რომელსაც ხელმძღვანელობს გუბერნატორი.
სქოლიო
კატეგორია:ფიჯის პროვინციები
ანსალდოს მუნიციპალიტეტი
ანსალდოს მუნიციპალიტეტი (Anzaldo) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ესტებან-არსეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 8 441 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 640 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
უბერლანდია
უბერლანდია (Uberlândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 863 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერლანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 604 013 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 146.78 კმ²-ზე. ფართობი 4 115 206 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ავთანდილ მანაგაძის ქუჩა
ავთანდილ მანაგაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); შოთა მიქატაძის ქუჩიდან კისისხევის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც იურიევის შესახვევი. 1923 წლიდან მიხეილ ჩოდრიშვილის შესახვევი ერქვა. 1991 წლიდან ავთანდილ მანაგაძის სახელი ეწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
არანის მუნიციპალიტეტი
არანის მუნიციპალიტეტი (Arani) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის არანის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 9 609 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 212 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
მაჭრის შესახვევი
მაჭრის შესახვევი — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ისნის რაიონში (ავლაბარი); ქეთევან დედოფლის გამზირიდან მდინარე მტკვრამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. ამ უბანში იყო ღვინის დუქნები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
მაცესტის შესახვევი
მაცესტის შესახვევი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში, ჩუღურეთში; გრემის შესახვევიდან და ელენე ახვლედიანის ხევამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც მაცეხის შესახვევი. ასევეა თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. თბილისის ქუჩების 1955 წლის ცნობარში შეტანალია მაცესტის შესახვევის სახელწოდებით. აქვს ერთი ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
ალექსანდრე განგებლოვი
ალექსანდრე განგებლოვი, განგებლიძე (დ. 13 იანვარი, 1801, ბოგდაროვკა, ეკატერინოსლავის გუბერნია — გ. 26 დეკემბერი, 1891) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, დეკაბრისტი, ქართველი გენერლის, ს. განგებლოვის შვილი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა ოდესაში რიშელიეს ლიცეუმში. 1813 წელს ჩარიცხეს პაჟთა კორპუსში. 1821 წელს დაიწყო სამხედრო სამსახური ლაიბგვარდიის იზმაილის პოლკში პრაპორჩიკის ჩინით. 1825 წელს გახდა „სამხრეთის საზოგადოების“ პეტერბურგის უჯრედის წევრი, მონაწილეობდა „ჩრდილოეთის საზოგადოების“ მუშაობაში. დეკაბრისტების აჯანყების ჩაქრობის ჩემდეგ დააპატიმრეს და ჯერ კრონშტადტის, შემდეგ კი პეტრე-პავლეს ციხეში ჩასვეს. მეფის განკარგულებით სასამართლოსათვის არ გადაუციათ. 1826 წლის 13 ოქტომბერს პატიმრობიდან გაათავისუფლეს და გადაიყვანეს ვლადიკავკაზის გარნიზონში. შემდეგ მსახურობდა ყაბარდოს ქვეით პოლკში, მე-8 პიონერულ ბატალიონში. მონაწილეობდა 1826-1828 წწ. რუსეთ-ირანის და 1828-1829 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომებში. თავი გამოიჩინა ერევნის იერიშის დროს (1827) და ქალაქის აღების შემდეგ დაინიშნა პლაც-მაიორად. მოხალისედ იბრძოდა ახალციხესთან (1828). ომის დასრულების შემდეგ მსახურობდა თბილისში. 1832 წელს სამსახურიდან გადადგა და ბოგოდაროვკაში საკუთარ მამულში დასახლდა. 1850 წლამდე შეზღუდული იყო წოდებრივ უფლებებში. 1860 წლის დასაწყისში მუშაობდა მომრიგებელ-შუამავლად. 1888 წელს რუსულ ენაზე გამოაქვეყნა „დეკაბრისტის მოგონებები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1801 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დეკაბრისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 დეკემბერი
გადაეთერება
გადაეთერება — რთული ეთერების ალკოჰოლიზის (I), აციდოლიზისა (II) და ორმაგი მიმოცვლის (III) რეაქციების საერთო სახელწოდება:
გადაეთერების კატალიზატორებია მჟავები, ზოგიერთი მეტალის მარილი და ფუძეები. გადაეთერებით შესაძლებელია ისეთი სპირტების (მაგ., მენთოლი) რთული ეთერების მიღება, რომლებიც პირდაპირ ეთერიფიკაციას არ განიცდიან.
(I) RCOOR'+ROH RCOOR+R'OH
(II) RCOOR'+RCOOH RCOOR'+RCOOH
(III) RCOOR'+RCOOR' RCOOR"'+R''COOR'
გადაეფერებას ფართოდ იყენებენ პრეპარატულ ორგანულ ქიმიაში და მრეწველობაში. მაგ., დიმეთილტერეფთალის ეთილენგლიკოლით გადაეთერების დროს Zn და Co აცეტატის თანაობისას მიიღება ბის-β-ოქსიეთილტერეფთალატი, რომლის გახურებით ვაკუუმში ღებულობენ პოლიეთილენტერეფთალატს. გადაეთერაბა პოლიკარბონატების მიღების ერთ-ერთი ხერხია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გადაეთერება
არბიეტოს მუნიციპალიტეტი
არბიეტოს მუნიციპალიტეტი (Arbieto) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ესტებან-არსეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 10 803 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 133 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი (აქსინინო)
ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი (Храм иконы Божией Матери «Знамение») — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციული ოლქის ლევობერეჟნის რაიონში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
20 წელზე მეტი ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, რომელიც მოსწავლეებს ასწავლის საეკლესიო სიმღერას.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესია სოფელ აქსინინოში ააგეს 1708 წელს თავად მიხეილ გოლიცინის ფინანსებით. ტაძარი იყო ფიჭვისაგან აგებული, მუხის საფუძველზე, სატრაპეზოსთან და კოშკოვან სამრეკლოსთან ერთად. სამრეკლოზე ეკიდა ექვსი ზარი. ტაძრის კანკელი იყო ოთხიარუსიანი, მოოქროვილი, ხოლო ტაძრის მთავარი ხატი „ზეციური სასწაული“ ვერცხლის მოჭედილობით იყო გაფორმებული.
1812 წელს ნაპოლეონის ჯარებმა სოფელი გაძარცვეს, მაგრამ ეკლესია გადარჩა.
1874 წელს ტაძარი დაიწვა. ახალი ტაძრის პროექტი დაუკვეთეს მოსკოველ არქიტექტორს ალექსანდრე ვეიდენბაუმს (1840-1909 წწ.). გეგმის მიხედვით მშენებლობისას უნდა გამოეყენებინათ ძველი ტაძრის საკურთხევლის კედელი, მაგრამ არქიტექტორის გადაწყვეტილებით გეგმა შეცვალეს და აგურის ეკლესია ააგეს მნიშვნელოვნად მარჯვნივ. დამწვარი ეკლესიის საკურთხევლის ადგილზე დააყენეს მცირე სამლოცველო კანდელით.
ქვის ეკლესია ააგეს 1884 წელს, ტაძრის კანკელი დაასრულეს 1899 წელს, ხოლო ინტერიერის მოხატვა გაგრძელდა 1900 წლამდე.
XX საუკუნე
საბჭოთა პერიოდში ეკლესია არ დახურულა. სავარაუდოდ ალბათ იმიტომ, რომ მდებარეობდა ქალაქგარეთ, პატარა სოფელში და ვერ მიიპყრო ხელისუფლების ყურადღება.
1918 წლის 20 იანვარს ახალმა ხელისუფლებამ მიიღო დეკრეტი, სახელმწიფოსაგან ეკლესიის გამოყოფის შესახებ, რომლის ძალითაც ადგილობრივ მღვდელს სახლი ჩამოართვეს, რომელშიც განათავსეს სასოფლო საბჭო, კინოთეატრი და სამკითხველო (ეს სახლი დაიწვა 1960 წელს).
როდესაც დაიწყო ეკლესიების მასობრივი დანგრევა და დახურვა, ზეციური სასწაულის ტაძარში მეზობელმა სამრევლოებმა აქსინინში შეიტანეს მეტნაკლებად ღირებული ხატები და ჭურჭელი. ამჟამად თითქმის ყველა ხატი დაბრუნებულია კვლავ გახსნილ ეკლესიებში.
1982 წელს ეკლესიას მიაშენეს ჩრდილოეთის ეგვტერი და სანათლავი სამხრეთის ეგვტერთან.
ტაძრის მთავარი სიწმინდეა ყაზანის ღვთისმშობლისა და ზეციური სასწაულის ხატი.
არქიტექტურა
ქვის ტაძარი თავდაპირველად დაგეგმეს ბიზანტიურ სტილში, მაგრამ შემვეგ ააშენეს ფსევდორუსულ სტილში. შენობა ასიმეტრიულია, აქვს მხოლოდ ერთი ეგვტერი (სამხრეთით), სატრაპეზო და სამრეკლო.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
თელ-ავივის ხელოვნების მუზეუმი
კოლექცია
მუზეუმის კოლექცია წარმოადგენს XX საუკუნის პირველი ნახევრის ზოგიერთ წამყვან მხატვარს და ამ პერიოდის თანამედროვე ხელოვნების ბევრ მნიშვნელოვან მიმდინარეობის ნიმუშებს, მათ შორის: გერმანული ექსპრესიონიზმი, კუბიზმი, ფუტურიზმი, რუსული კონსტრუქტივიზმი, სიურრეალიზმი, ფრანგული ხელოვნება, იმპრესიონისტებისა და პოსტ-იმპრესიონისტების პარიზის სკოლას. აქ არის დაცული პაბლო პიკასოს ძირითადი ნამუშევრები ნეო – კლასიკური პერიოდიდან გვიან პერიოდამდე.
დილოლო
დილოლო (Dilolo) — ტბა ანგოლაში. მდებარეობს მოშიკოს პროვინციაში, ქვეყნის აღმოსავლეთში, დედაქალაქ ლუანდიდან 1000 კმ-ით აღმოსავლეთით. დილოლოს ტბა მდებარეობს ზღვის დონიდან 1086 მეტრ სიმაღლეზე. ფართობი — 18,9 კმ². სიგრძე — 5,6 კმ ჩრდილოეთიდან სამხრეთის მიმართულებით და 8,8 კმ აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებით.
თელ-ავივის ხელოვნების მუზეუმი
კოლექცია
თელ-ავისის ხელოვნების მუზეუმმა უმასპინძლა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსს 2019 წლის ნახევარფინალურ ტურს 2019 წლის 28 იანვარს.
ახალი შენობა
2011 წლის ნოემბერში მუზეუმის დასავლეთ მხარეს მდებარე ჰერტა და პოლ ამირის შენობა გაიხსნა. მასში განთავსებულია ისრაელის არქიტექტურის არქივი და ფოტოგრაფიისა და ვიზუალური ხელოვნების ახალი განყოფილება. ახალი შენობა დააპროექტა არქიტექტორმა პრესტონ სკოტ კოენმა. ახალი ფრთა მოიცავს 18,500 კვადრატულ ფუტს გალერეულ სივრცეს ხუთ სართულზე.
დილოლო
კლიმატი ნოტიო სუბტროპიკული. ჰაერის ტემპერატურის საშუალო წლიური მაჩვენებელი შეადგენს 21 °С-ს. ყველაზე უფრო ცხელი თვეა ოქტომბერი, როდესაც საშუალო ტემპერატურა შეადგენს 26 °C-ს, ხოლო ყველაზე ცივი — იანვარი, საშუალო ტემპერატურით 18 °С. ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა შეადგენს 1218 მმ-ს. ყველაზე ნოტიო თვეა — მარტი, საშუალოდ 280 მმ ნალექი, ხოლო ყველაზე მშრალი შეიძლება იყოს 1 მმ ნალექი.
სქოლიო
კატეგორია:ანგოლის ტბები
თელ-ავივის ხელოვნების მუზეუმი
ახალი შენობა
ამირის შენობაში ასევე განთავსებულია პასტელი, შესანიშნავი სასადილო რესტორანი, რომელსაც შეფ ჰილელ თავაკული ხელმძღვანელობს.
მუზეუმის ფილიალი
ელენა რუბინშტეინის პავილიონი, რომელიც 1959 წელს გაიხსნა ჰაბიმა თეატრის მახლობლად, ამჟამად არის მუზეუმის ფილიალი და ეძღვნება თანამედროვე ხელოვნებას. ფილიალის კურატორი, ქალბატონი ელენე გინტონი, მხატვარი დევიდ გინტონის ცოლი, მოქმედებს მრავალი თანამედროვე ისრაელის მხატვრის ინტერესების გათვალისწინებით და ეხმარება მათ გამოფენების ორგანიზებაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ისრაელის მუზეუმები
აიოპაიის მუნიციპალიტეტი
აიოპაიის მუნიციპალიტეტი (Ayopaya) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის აიოპაიის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 23 906 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 542 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
არკეს მუნიციპალიტეტი
არკეს მუნიციპალიტეტი (Arque) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის არკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 14 09 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 506 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
რევის პროვინცია
რევის პროვინცია (Rewa Province) — ერთ-ერთი ფიჯის 14 პროვინციიდან, რომელიც მდებარეობს ფიჯის ყველაზე დიდ კუნძულ ვიტი-ლევუზე. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი სუვა. 2007 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 100 787 ადამიანს და შესაბამისად მას მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მესამე ადგილი უკავია მბის პროვინციის და ნაიტასირის პროვინციის შემდეგ. ფართობი — 272 კმ²-ია და ის სიდიდით ყველაზე პატარა პროვინციაა ქვეყანაში.
რევის პროვინცია შედგება 2 რაიონისაგან : ამ ორ რაიონს საერთო საზღვარი არ გააჩნია. მათ შორის მდებარეობს ნაიტასირის პროვინციის ნაიტასირის რაიონი.
სქოლიო
კატეგორია:ფიჯის პროვინციები
ჯიმ ბროუდბენტი
ჯიმ ბროუდბენტი (Jim Broadbent; დ. 24 მაისი, 1949, ლინკოლნი) — ინგლისელი თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის მსახიობი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი
მახათას ქუჩა
მახათას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში (ისანი); მახათას შესახვევიდან მარტყოფის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. დატანილია თბილისის 1901 წლის გეგმაზე. აქვს 1 შესახვევი.
ქეთევან მაღალაშვილის ქუჩა
ქეთევან მაღალაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში, ზღვისუბანში; ვასილ კაკაბაძის გასასვლელსა და პეტრე გამყრელიძის ქუჩას შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე თემქის დასახლების 73-ე ქუჩა ერქვა, 1978 წელს კი ქეთევან მაღალაშვილის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
მაღალაშვილი
სასახლის ნავსადგური
სასახლის ნავსადგური (Дворцовая пристань) — პატარა ნავსადგური მდინარე დიდი ნევის სანაპიროზე სანქტ-პეტერბურგში, რომელიც შეიქმნა არქიტექტორ კარლ როსის პროექტის მიხედვით XIX საუკუნის პირველ მეოთხედში და გააფორმეს ლომების ქანდაკებებით.
მდებარეობს მთავარი საადმირალოს, სასახლის ხიდისა და ზამთრის სასახლის ახლოს. 2008 წლის მდგომარეობით გამოიყენება სასეირნო კატერების მისაღებად, ხოლო 2004 წელს იყენებდნენ ასევე წყლის ავტობუსების გასაჩერებლად.
ნავსადგური პრაქტიკულად არის ფართო გრანიტის კიბიანი დაღმართი მდინარე დიდ ნევაზე, რომლის ნაპირებზე, თუჯის კვარცხლბეკებზე განთავსებულია ლომების ქანდაკება, რომლებიც ერთმანეთისკენ არიან თავით შებრუნებულები.
ისტორია
ზამთრის სასახლის მიმდებარედ ნევის სანაპიროს გაფორმების პირველი იდეა გაჩნდა 1817 წელს. პირველი შემონახული გეგმა ეკუთვნოდა არქიტექტორ ლუიჯი რუსკას, რომელიც შექმნილი იყო ჯერ კიდევ საადმირალოს თხრილის აგებამდე.
სხვა პროექტი შემონახულია მ. ე. სალტიკოვ-შჩედრინის სახელობის რუსეთის ეროვნული ბიბლიოთეკის ესტამპების განყოფილებაში. იგი უცნობი მხატვრის ნამუშევარია, რომელზეც გამოსახულია ნავსადგური ორი მწოლიარე ლომის გამოსახულებით.
სასახლის ნავსადგური ააშენეს 1820-1824 წლებში. იგი მდებარეობდა სასახლის გასასვლელის მხარეს მდინარე ნევაზე. ამჟამად ამ ადგილზე განთავსებულია სასახლის ხიდი.
ნავსადგური ააშენეს არქიტექტორ კარლ როსის ნახაზების მიხედვით ზამთრის სასახლის მიმდებარე ტერიტორიის კეთიმოწყობის პროექტის ფარგლებში. სამშენებლო სამუშაოებს თავად იმპერატორი ნიკოლოზ I კურირებდა, ხოლო აშენებდა ინჟინერი ანდრეი გოტმანი. ამავდროულად ააშენეს პეტრეს დაღმართი მთავარი საადმირალოს დასავლეთ პავილიონთან.
კარლ როსის წინადადებით ლომების ქანდაკებები წარმოადგენენ ფლორენციის სინიორის მოედნის ლომების კოპიოს. კარლ როსიმ ასეთივე ლომები დაამონტაჟა მიხაილოვსკის სასახლესთან.
მას შემდეგ, რაც ნავსადგურის ყველა დეტალი დაამტკიცეს, ნავსადგურის მშენებლობაში 1828-1832 წლებში მშენებლობა შეჩერდა, რომლის მიზეზიც ისტორიკოსებს აქამდე ვერ აუხსნიათ. საბოლოოდ ნავსადგურზე სპილენძის ლომები და პორფირის ვაზები 1832 წელს დაამონტაჟეს. 1873-1874 წლებში ვაზები გადაიტანეს პეტრეს დაღმართის ტერიტორიაზე. 1875 წელს სანაპიროზე მოაწყვეს ბულვარი, რომელსაც 1974 წლიდან ეწოდება საადმირალოს სანაპირო. 1879 წლიდან სანაპიროზე მოძრაობა დაუშვეს.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
აჩომის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კაილიომის პროვინციის რაიონები
იქინჯი-იალამა
იქინჯი-იალამა (İkinci Yalama) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა  617 კაცი.
კაპინოტის მუნიციპალიტეტი
კაპინოტის მუნიციპალიტეტი (Capinota) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის კაპინოტის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 18 106 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 540 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
საჭმელი ხარისფაშვა
საჭმელი ხარისფაშვა — ხარისფაშვას გვარის სოკო ხარისფაშვასებრთა ოჯახისა.
პირველად აღწერა კარლ ლინემ 1753 წელს როგორც Phallus esculentus. ამჟამინდელი სახელწოდება Morchella esculenta მიიღო შვედი მიკოლოგის, ელიას მაგნუს ფრისისგან 1801 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
სპორები ელიფსურია, ზომით 18-24x10-12 მკმ. ქუდის ზედაპირზე განვითარებულია ჰიმენალური შრე, რომელიც შედგება 300-350x15-17 მკმ ზომის ჩანთებისაგან, რომლებშიც 8 სპორაა მოთავსებული.
გამოყენება
პირობითად საჭმელი სოკოა, გამოყენებამდე წვრილად უნდა დაიჭრას და გაითუთქოს მდუღარე წყალში 5-10 წუთის განმავლობაში, ხოლო წყალი გადაიღვაროს.
გავრცელება
საჭმელი ხარისფაშვა გავრცელებულია მთელ ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში — ევრაზიასა და (იაპონიის ჩათვლით) ჩრდილოეთ ამერიკაში, ასევე ავსტრალიასა და ტასმანიაში.
იზრდება ერთეულებად, იშვიათად ჯგუფებად, ნიადაგზე, ღია ადგილებში, ფოთლოვან, წიწვოვან და შერეულ ტყეებში, ასევე პარკებში, ზაფხულობით.
მსგავსი სახეობები
საჭმელი ხარისფაშვა წააგავს მის ნათესავ სოკოებს, კონუსურს ხარისფაშვასა და Morchella elata-ს. მათგან განხვავდება ზომით, ქუდის მომრგავალო ფორმითა და უჯრედების განლაგებით.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ხარისფაშვისებრნი კატეგორია:ჩანთიანი სოკოები