cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გამბია 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გამბიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გამბია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოლხური ჯონჯოლი
კოლხური ჯონჯოლი (Staphylea colchica) — ბუჩქი ან ტანდაბალი (5 მ-მდე სიმაღლის) ხე ჯონჯოლისებრთა ოჯახისა. აქვს გრძელყუნწიანი, სამ- ან ხუთფოთოლაკიანი ფოთლები.
ყვავილობს მაისში, მსხმოიარობს ივლისში. კოლხური ჯონჯოლის გაუშლელ ყვავილებს ამწნილებენ.
NGC 7804
NGC 7804 — ორმაგი ვარსკვლავი თევზების თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვარსკვლავები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ოლეგ ჟაკოვი
ოლეგ პეტრეს ძე ჟაკოვი (დ.  1 აპრილი [ ძვ. სტ. 19 მარტი], 1905, სარაპული, ახლანდელი უდმ. ასსრ  — გ. 4  მაისი, 1988 ) —საბჭოთა ეპოქის რუსი მსახიობი. სსრკ სახალხო არტისტი (1960).
1929 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სასცენო ხელოვნების ტექნიკუმის კინოს განყოფილება. 1925-იდან იღებენ კინოში. პირველი მნიშვნელოვანი როლია რადისტი კურტ შეფერი ფილმში „შვიდი მამაცი“ (1936). სხვა როლები: იან დრაუნი („ჩვენ კრონშტადტიდან ვართ“, 1936), „როლფი“ („პროფესორი მამლოკი“, 1938), პაული („ჭაობის ჯარისკაცები“, 1938), დუდირიოვი („სასამართლო“, 1962). ჟაკოვის საუკეთესო როლია თედორე ტალანოვი ფილმში „შემოსევა“ (1945; სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1946). 1970 წელს შეასრულა ბარმინის როლი ფილმში „ტბასთან“ (სსრკ სახელმწიფო პრემია). დაჯილდოებულია 3 ორდენით.
ლიტერატურა
კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1988
რემი დე გურმონი
რემი დე გურმონი (დ. 4 აპრილი, 1858, ბაზოშ–ან–ულმი ― გ. 17 სექტემბერი, 1915, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, სიმობლისტი. 1882 წელს გამოაქვეყნა ლექსების კრებული „ვულკანის ამოფრქვევა“. თანამედროვე პოეტებზე შექმნილ ეტიუდებს თავი მოუყარა „ნიღბების წიგნში“ (1896-18980. ესთეტიკური სტილის და ენის საკითხები განიხილა შრომებში „იდეის კულტურა“ (1900), „სტილის პრობლემა“ (1902) და სხვა. ემხრობოდა თეორიას „ხელოვნება ხელოვნებისთვის“. წერდა ასევე რომანებს და ნოველებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:გარდაცვლილი 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:სიმბოლისტები
ბანდა
საკუთარი სახელი ბანდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩაღლაიანის ხიდი
ხიდი ზღვის დონიდან 213 მ-ის სიმაღლეზეა გამართული, ხოლო ბურჯებს შორის მანძილი 21,20 მ-ია, როგორც ყველა სხვა შემთხვევაში, ბურჯები აქაც კლდეზეა დაფუძნებული. ისინი სამი მეტრის სიმაღლისაა.
განსაკუთრებით აღსანიშნავი აქ თაღის წყობაა. თაღის შემადგენელი ყოველი ქვის ტრაპეციულობა გათვლილია მშენებლობისას სამშენებლო ჰორიზონტალური ბაქანის ცენტრიდან განსაზღვრული კუთხით. ყოველ შედარებით ფართე ტრაპეციულ ქვათლილს მოსდევს ასევე ტრაპეციული ვიწრო ქვა. იქმნება ერთგვარი „ფსევდოისოდომი“ და ყოველი ქვის მდგრადობა წყობაში გარანტირებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ადგილის დედა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ადგილის დედა შეიძლება აღნიშნავდეს:
პერსონაჟი (ფილმი)
„პერსონაჟი“ (Stranger than Fiction) — 2006 წლის ამერიკული ფილმი, რომელშიც მონაწილეობენ დასტინ ჰოფმანი, კუინ ლატიფა, უილ ფერელი, მეგი ჯილენჰოლი, ემა ტომპსონი და სხვები. ფილმი გადაღებულია ზახ ჰელმის რეჟისურით, კინოსტუდია Columbia Pictures-ის მიერ.
სიუჟეტი
კარენ ეიფელი ამთავრებს თავის ბოლო რომანის მარტოსულ ადამიანზე ჰაროლდ კრიკზე წერას. მას აზრადაც არ აქვს, რომ მის პერსონაჟი რეალურია! ნამდვილი გაროლდ კრიკი კვდება მოწყენილობისგან, სანამ ერთ მშვენიერ დღეს არ გაიგებს კარენის ხმას, რომელიც მას უყვება, რა და როგორ უნდა გააკეთოს. კრიკის ცხოვრება იცვლება, ის კოლეგებს უახლოვდება და ქალებთან ურთიერთობასაც კი იწყებს. მაგრამ, როდესაც ჰაროლდი გაიგებს რითი აპირებს კარენი რომანის დასრულებას, ცოტა არ იყოს ნერვიულობას იწყებს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2006 წლის ფილმები
ელიოზ მონაზონი
ელიოზ მონაზონი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 14 ივლისი, ახალი სტილით - 27 ივლისი.
ცხოვრება
ღირსი ელიოზ მონაზონი IV საუკუნეში მოღვაწეობდა. იგი სიყრმეშივე მიაბარეს მონასტერში, სადაც ღვთისმოყვარე მამებმა კეთილმსახურებით აღზარდეს. როცა მოწიფულობას მიაღწია, ნეტარმა ეგვიპტის უდაბნოს მიაშურა და დაუცხრომელი ღვაწლით სულიერი სრულყოფილება მოიგო: მას ნათელხილვის ნიჭი მიემადლა უფლისგან - ცხადად ჭვრეტდა თანამოსაუბრეთა აზრებს და სულიერ განწყობილებას. დიდ სარწმუნოებასთან შერწყმული საოცარი თავმდაბლობითა და უბრალოებით ელიოზი ველურ მხეცებსაც იმორჩილებდა. ერთხელ უდაბნოში მძიმე ტვირთის ზიდვით ქანცგამწყდარმა მამამ ილოცა, კანჯარს მოუხმო, ბარგი აჰკიდა და სავანემდე მიატანინა. იყო შემთხვევა, როცა წმინდანს მდინარე უნდა გადაელახა, მაგრამ ნავი არსად ჩანდა. მან წყლიდან ნიანგს გამოუხმო, მის ზურგზე შედგა და ისე გააღწია მეორე ნაპირზე.
სავანის ერთმა ახალგაზრდა მორჩილმა ნეტარ ელიოზს მასთან ერთად უდაბნოში მოღვაწეობაზე სთხოვა კურთხევა. ღირსმა მამამ ჭაბუკი გააფრთხილა იმ მძიმე ღვაწლისა და სასტიკი საცდურების შესახებ, რომელიც განდეგილთა ცხოვრებას ახლავს თან, მაგრამ მოწესე ისე გულწრფელად და დაჟინებით ითხოვდა თავისას, რომ ბოლოს წმინდანი დათანხმდა. პირველსავე ღამეს საშინელი ჩვენებებით დამფრთხალი მორჩილი ერთიანად აკანკალებული მოვარდა ელიოზის მღვიმეში. ნეტარმა დაამშვიდა იგი, უკანვე გააბრუნა, ჯვრის ნიშით აღბეჭდა მისი გამოქვაბული და უთხრა, ამიერიდან ბოროტი ხილვები არ შეგაშფოთებენო. ყმაწვილი ენდო მის სიტყვებს, დარჩა სენაკში და დაყუდებული მოღვაწეობით ისეთ სრულყოფილებას მიაღწია, რომ თავისი წმინდა მოძღვარივით საჭიროების დროს მასაც ანგელოზი უზიდავდა საკვებს.
ელიოზ მონაზონმა ღრმა მოხუცებულობაში შეჰვედრა სული უფალს.
დონის როსტოვი
დონის როსტოვი (Росто́в-на-Дону) — ქალაქი სამხრეთ რუსეთში. როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდინარე დონის ნაპირებზე, დასახლებული პუნქტიდან 46 კილომეტრში მდებარეობს აზოვის ზღვა.
გეოგრაფია
ქალაქის ფართობი შეადგენს 354 კმ²-ს. დონის როსტოვი 1092 კილომეტრითაა დაცილებული ქვეყნის დედაქალაქ მოსკოვს.
კლიმატი
დონის როსტოვის ყველაზე ცხელი თვეებია ივნისი და ივლისი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია იანვარი და თებერვალი. ქალაქის ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა შეადგენს 618 მმ-ს.
ისტორია
ქალაქში ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად დადგინდა რომ, უძველეს დროში ბერძნებს აქ ჰქონდათ თავიანთი კოლონია. უკვე მოგვიანებით ეს ტერიტორია შედიოდა ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში. დონის როსტოვმა ქალაქის სტატუსი მიიღო 1749 წელს.
დემოგრაფია
ეთნიკური შემადგენლობა (საქართველოს 2010 წლის აღწერის შედეგების მიხედვით) :
რუსები — 960 883 (90,1 %), სომხები — 41 553 (3,4 %), უკრაინელები — 16 249 (1,5 %), აზერბაიჯანელები — 6 739 (0,6 %), კაზაკები — 5 291 (0,5 %), ქართველები — 3 960 (0,4 %), ბელარუსები — 2 874 (0,3 %), კორეელები — 2 792 (0,3 %), ებრაელები — 2 403 (0,2 %), ლეზგები — 1 660 (0,2 %), ყირგიზები — 1 374 (0,01 %), უზბეკები — 1 188 (0,01 %), ჩეჩნები — 1 073 (0,01 %), ოსები — 992 (0,1 %), პირები, რომელთაც არ მიუთითეს ეროვნება — 13 861 (1,7 %).
ტრანსპორტი
დონის როსტოვი — ძირითადი სატრანსპორტო კერა სამხრეთ რუსეთში.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ქალაქები
ხეთა
ხეთა — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ხეთა, ლარჩვა, ნოჩხონი, ოხვამეკარი, წინაგოლა). მდებარეობს ურთის მთის სამხრეთ–დასავლეთ კალთის ძირას, ზღვის დონიდან 50 მეტრზე, ხობიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 364 ადამიანი.
მუზეუმი
ხეთაში არის საბრძოლო დიდებისა და მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, რომელიც 1985 წლის მაისში გაიხსნა. იგი ხეთის წმ.მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიისკენ მიმავალ გზაზე მდებარეობს. მუზეუმის დაარსების ისტორია საკმაოდ საინტერესოა, მეორე მსოფლიო ომში დაღუპული ამირან ლატარიას დედამ ქალბატონმა ლიზამ თავისი კარმიდამო მუზეუმის მოსაწყობად სახელმწიფოს გადასცა. მისი ოდა სახლი ახლაც ეზოში დგას. მუზეუმის წინ თეატრონია, რომელიც ხუთი ათასზე მეტ ადამიანს იტევს. მუზეუმის ეზოს უკანა მხარეს ხელოვნური ბორცვია, რომელსაც ხსოვნის კუნძული ჰქვია. მის ცენტრში დაკრძალულნი არიან დედა-შვილი ლიზა და ამირან ლატარიები, ამირანის ნეშტი ქერჩიდან ჩამოასვენეს. ირგვლივ რაიონის სოფლების რაოდენობის შესაბამისი ლოდები აწყვია, რომლებიც სიმბოლურად ამ სოფლებიდან მეორე მსოფლიო ომში დაღუპულთა ხსოვნას ეძღვნება. 1995 წლამდე მუზეუმი მემორიალური ტიპისა იყო, შემდგომ იგი გადაკეთდა მხარეთმცოდნეობის მუზეუმად. აქ გამოფენილია მასალები, რომლებიც ასახავენ ადგილობრივი მოსახლეობის ყოფა-ცხოვრებას უძველესი დროიდან დღემდე.
სქოლიო
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ომი (მრავალმნიშვნელოვანი)
არსებითი სახელი ომი შეიძლება ნიშნავდეს:
გურუნგები
ლიტერატურა
კატეგორია:აზიის ხალხები
სტელა მაკ-კარტნი
სტელა ნინა მაკ-კარტნი (ინგლ. Stella Nina McCartney; დ. 13 სექტემბერი, 1971) — ინგლისელ ი მოდის დიზაინერი, The Beatles-ის წევრის სერ პოლ მაკ-კარტნის და ფოტოგრაფის, ცხოველთა უფლებების აქტივისტის ლინდა მაკ-კარტნის ქალიშვილი. უარი ს ამბობს თავის კოლექციებში ბეწვის და ტყავის გამოყენებაზე. ცხოველთა უფლებადამცველი ორგანიზაცია PETA-ს აქტიური მხარდამჭერია.
ადრეული წლები
დაიბადა ლონდონში 1971 წლის 13 სექტემბერს, პოლ მაკ-კარტნისა და ლინდა ისტმანის ოჯახში.
ბავშვობაში გოგონა, მისი ორი უფროსი და და უმცროსი ძმა  მოგზაურობდნენ მსოფლიოში მშობლებთან და როკ ჯგუფ Wings -თან ერთად. როგორც მამა ყვებოდა, ჯგუფ Wings-ის სახელწოდება სტელას დაბადებას უკავშირდებოდა — მშობიარობა რთული იყო და გოგონა ქვეყანას საკეისრო კვეთის საშუალებით მოევლინა. ამ დროს პოლი საოპერაციოს გარეთ ლოცულობდა, რომ შვილი „ანგელოზის ფრთებზე“ დაბადებულიყო.
მიუხედავად ცნობადობისა, მაკ-კარტნის ოჯახს სურდა, რომ მათ შვილებს ეცხოვრათ ჩვეულებრივი ცხოვრებით, ამიტომ სტელა და დანარჩენი ბავშვები სწავლობდნენ აღმოსავლეთ სასექსის ადგილობრივ საჯარო სკოლაში. როგორც შემდგომში თავად იხსენებდა როგორც „ბითლზის“ ერთ-ერთი წევრის ქალიშვილი, სკოლაში პრივილეგიებით არასოდეს სარგებლობდა, პირიქით, მისგან უფრო მეტს ითხოვდნენ.რაც შეეხება ცნობილი მამის შემოქმედებას,  ის რეგულარულად აძლევდა თავის ქალიშვილს ახალი სიმღერების მოსმენის  და ამავე დროს მოწონების ან კრიტიკის გამოხატვის საშუალებას.
მუშაობის დასაწყისი
მინი|სტელა მაკ-კარტნის მაღაზია [[ბევერლი-ჰილზი|ბევერლი ჰილზე]] სტელა მოდის დიზაინით 13 წლის ასაკში დაინტერესდა, როდესაც მან შექმნა თავისი პირველი ქურთუკი. სამი წლის შემდეგ იგი გახდა   კრისტიან ლაკრუას სტაჟიორი, რომელიც მუშაობდა თავის პირველ ტანსაცმლის კოლექციაზე, ხოლო შემდეგ კვალიფიკაციის ასამაღლებლად  რამდენიმე წლის განმავლობაში მუშაობდა ედვარდ სექსტონთან, მამის მკერავთან. მარცხნივ|მინი|სტელა მაკ-კარტნის მაღაზია [[ბარსელონა|ბარსელონაში]] სტელამ ძირითადი განათლება მიიღო რავენსბორნის დიზაინის კოლეჯში, სწავლობდა მოდის დიზაინს წმინდა მარტინის სახელობის  ხელოვნებისა და დიზაინის კოლეჯში. მისი გამოსაშვები კოლექცია 1995 წლის შოუზე უფასოდ აჩვენეს მისმა მეგობარმა სუპერმოდელებმა: ნაომი კემპბელმა, იასმინ ლე ბონმა და კეიტ მოსმა. თავად  კოლექციის ჩვენება   მამის ცნობილი სიმღერის „Stella May Day“-ის თანხლებით მოეწყო. შოუ გაზეთების პირველ გვერდებზე მოხვდა, ხოლო  კოლექცია ტოკიოსა და ლონდონის მაღაზიებში Browns-ის,  Joseph-ის, Bergdorf Goodman-ის and Neiman Marcus-ის ბრენდებად გაიყიდა. ისევე როგორც მისი მშობლები,  სტელა ცხოველთა უფლებების აქტიური მხარდამჭერია. არ იყენებს ბეწვს და ტყავს ტანსაცმლის კოლექციების შექმნისას, თანამშრომლობს ცხოველთა დამცველ ორგანიზაცია  PETA-სთან. მის ზოგიერთ პროდუქციას თან  ახლავს ცხოველთა დამცველი ტექსტები. მაგალითად, ერთ-ერთი ქურთუკის სახელოზე, რომელიც მან შექმნა Adidas-ისთვის, დატანებულია ტექსტი: „შეეფერება  ვეგეტარიანელ სპორტსმენებს“. პოლ მაკ-კარტნი ასევე თანამშრომლობს  PETA-სთან და აკრიტიკებს  დიზაინერებს რომლებიც იყენებენ ცხოველების ბეწვს და ასევე  მათ, ვინც მას ატარებს. დიზაინერი უარს არ ამბობს მატყლის, აბრეშუმი ს და ცხოველური წარმოშობის სხვა მასალების გამოყენებაზე.
პირადი ცხოვრება
2003 წლის 30 აგვისტოს სტელა მაკ-კარტნი ცოლად გაჰყვა ბრიტანელ გამომცემელ ალისტერ უილისს. სტელას საქორწილო კაბა იყო დედის 1969 წლის საქორწილო კაბის განახლებული ვერსია. კაბა შეიქმნა ტომ ფორდის მიერ, რომელიც მისი უფროსი გახლდათ   Gucci-ში.
წყვილს ჰყავს ოთხი შვილი: მილერ ალასდაირ ჯეიმსი (დ. 25 თებერვალი, 2005), ბეილი ლინდა ალვინი (დ. 8 დეკემბერი, 2006), ბეკეტ რობერტ ლი (დ. 8 იანვარი, 2008) [და რეილი დეილი სტელა (დ. 23 ნოემბერი) 2010).
სტელა, ისევე როგორც მისი მეუღლე,   ბრიტანეთის სამეფო ლეგიონის წევრია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:XX საუკუნის დიზაინერები კატეგორია:XX საუკუნის მოდელიორები კატეგორია:XXI საუკუნის დიზაინერები კატეგორია:XXI საუკუნის მოდელიორები კატეგორია:ბრიტანელი დიზაინერები კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნი კატეგორია:ცხოველთა უფლებების დამცველები კატეგორია:პოლ მაკ -კარტნის ოჯახი კატეგორია:ვეგეტარიანული მოძრაობის აქტივისტები კატეგორია:ცხოველთა უფლებები კატეგორია:ცხოველთა უფლებების დაცვის აქტივისტები
Rockstar North
Rockstar North Ltd. (ყოფილი DMA Design Ltd.) — ვიდეო თამაშების შემქმნელი კომპანია, რომელიც დაარსდა ედინბურგში, შოტლანდია.
Gnamptogenys schubarti
Gnamptogenys schubarti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
Rockstar North
1999 წლის სექტემბრიდან იგი Rockstar Games-ის ფილიალია, რომელსაც Take-Two Interactive ფლობს. კომპანია არის  Grand Theft Auto-ს სერიის ძირითადი მწარმოებელი. Rockstar-ის სხვა სტუდიებთან მას წვლილი აქვს შეტანილი Red Dead Redemption-სა და Max Payne 3-ის შემუშავებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:Rockstar Games კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კომპანიები კატეგორია:ედინბურგში დაფუძნებული კომპანიები კატეგორია:შოტლანდიის კომპანიები კატეგორია:შოტლანდიური ბრენდები კატეგორია:1988 წელს დაარსებული ვიდეო თამაშების კომპანიები კატეგორია:Take-Two Interactive კატეგორია:პროგრამული უზრუნველყოფის მწარმოებელი კომპანიები შოტლანდიაში
Rockstar Games
ეზოსმოძღვარი
ეზოსმოძღვარი — მეფის სასახლის, სამეურნეო-საფინანსო უწყების გამგებელი ძველი წელთააღრიცხვით უკანასკნელი და ახალი წელთააღრიცხვით პირველი საუკუნეების საქართველოში. დამოწმებულია არმაზის ბილინგვის არამეულ ტექსტში, სადაც ეზოსმოძღვარი „ძლევამოსილად“ იწოდება. ამ ორენოვანი წარწერის ბერძნულ ტექსტში მას შეესატყვისება „ეპიტროპოსი“, რომელიც თავის მხრივ სახლის მმართველს — პროკურატორს ნიშნავდა ძვ. რომში. არმაზის ბილინგვიდან ჩანს, რომ ეზოსმოძღვარის თანამდებობა მემკვიდრეობითი იყო.
ვახუშტი ბატონიშვილი ეზოსმოძღვარს უძველესი პერიოდის საქართველოს სახელმწიფოებრივი წყობილების მნიშვნელოვან მოხელედ წარმოგვიდგენს. ვახუშტის სიტყვით, ეზოსმოძღვარი „ჴელისა იყო: ყოველნი საგანგიონი, მეფისა ხარჯნი და წარსაგებელნი, წესნი და რიგნი დარბაზისა, მეფის ტაბლისა და სანოვაგისა, ანუ სხუათა“. არმაზის ორენოვანი წარწერის, ვახუშტის ცნობისა და სხვა მონაცემების მიხედვით, ეზოსმოძღვარი აერთიანებდა სამხედრო, ფინანსურ და სხვაგვარ ადმინისტრაციულ ფუნქციებს.
თამარის მეორე ისტორიაში მოხსენიებულია ბასილი ეზოსმოძღვარი, რომელიც საეკლესიო მოღვაწე ჩანს.
სქოლიო
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
ონისიმე საკვირველთმოქმედი
ონისიმე საკვირველთმოქმედი –  მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 14 ივლისი, ახალი სტილით - 27 ივლისი.
ცხოვრება
ღირსმა ონისიმე საკვირველთმოქმედმა დიოკლეტიანეს მიერ ქრისტიანთა სასტიკი დევნისას ჭეშმარიტი სარწმუნოების აღსარებისთვის აწამეს, მაგრამ ცოცხალი გადარჩა. შემდეგ ნეტარმა მამამ მაგნეზიაში (მცირე აზია) მონასტერი ააშენა და იქვე მიიცვალა ღვთივსათნო ღვაწლში.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
სერა-იმერი
სერა-იმერი (Serra Imeri) — მთა სამხრეთ ამერიკაში, ეკვატორისგან სულ ოდნავ ჩრდილოეთით. მასზე გაივლის სახელმწიფო საზღვარი ბრაზილიასა და ვენესუელას შორის. მთის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 500 მეტრია.
NGC 7830
NGC 7830 — ვარსკვლავი თევზების თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
გამბია 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გამბიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გამბია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ვუპერტალი
ვუპერტალი (გერმ. Wuppertal) — ქალაქი გერმანიაში, ჩრ. რაინ-ვესტფალიის მიწაზე. ექვემდებარება დიუსელდორფის ადმინისტრაციულ ცენტრს. მიეკუთვნება ფედერალურ მხარეს. მოსახლეობა შეადგენს 357 177 ადამიანს (2007 წლის 30 ივლისის მონაცემებით). უკავია 168,41 კმ² ფართობი. ოფიციალური კოდია - 05 1 24 000. ქალაქი იყოფა 10 რაიონად. აქ გაედინება მდ. ვუპერი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
ტერა...
ტერა... (tera- < τέρας; აღნიშვნა: ', ') — ფიზიკური სიდიდის ერთეულის სახელწოდების თავსართი ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში. წარმოადგენს თავსართს იმ ჯერადი ერთეულების სახელწოდებათა შესაქმნელად, რომლებიც ოდენობით შეესაბამება 1012 (1 000 000 000 000, ტრილიონი) ამოსავალ ერთეულს.
წარმოშობილია ბერძნულიდან — τέρας (ურჩხული).
1960 წელს ზომა-წონის მეთერთმეტე გენერალურ კონფერენციაზე ოფიციალურად იქნა მიღებული ჯერადი ერთეულის თავსართად.
ანგელოზა
ანგელოზა (Angelica) — ორ- და მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი ქოლგოსანთა ოჯახისა. ღერო სიმაღლეში 3 მეტრამდეა, შიგნით ღრუ. ფოთლები ფრთისებრი. ყვავილები თეთრი, მოვარდისფრო ან მოყვითალო-მწვანე, შიგნით გადაკეცილი ფურცლებით, შეკრებილი არიან დიდ ქოლგად, ყვავილედის ძირში განლაგებულია მრავალფოთლიანი საბურველი. ნაყოფი ორთესლურაა, რომელიც 2 ნაწილადაა გაყოფილი. სხვადასხვა მონაცემის მიხედვით აერთიანებს 50, 80 ან 100-ზე მეტ სახეობას. უპირატესად გავრცელებულები არიან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. აღსანიშნავი სახეობებია: ტყის ანგელოზა (A. sylvestris), დუზუნდური, იგივე სამკურნალო ანგელოზა (A. archangelica) და სხვ.
სქოლიო
*
ეზრა მთაწმიდელი
ეზრა მთაწმიდელი — XI საუკუნის ქართველი ჰიმნოგრაფი, ათონის ივერთა მონასტრის მოღვაწე. მას იოანე მთაწმიდლის სახელზე 1044-1074 წლებში შეუთხზავს საგალობელი, რომელშიც იოანესთან ერთად შექებულია მისი შვილი შვილი, ექვთიმე მთაწმიდელი. ჰიმნოგრაფს უსარგებლია იოანესა და ექვთიმეს "ცხოვრებით", საიდანაც ამოუღია ფაქტობრივი მასალა, ცალკეული ფრაზები და მხატვრული სახეები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ჰიმნოგრაფები
კონსტანტინოპოლი
მინი|250პქ|[[კონსტანტინეს სვეტი, აგებული კონსტანტინე დიდის მიერ 330 წელს რომის იმპერიის ახალი დედაქალაქის დაარსებასთან დაკავშირებით]] კონსტანტინოპოლი (Κωνσταντινούπολις, Cōnstantīnopolis) — რომის (330–395), ბიზანტიის (395–1204 და 1261–1453), ლათინთა (1204–1261) და ოსმალეთის იმპერიის (1453–1923) დედაქალაქი. დაარსდა რომის იმპერატორ კონსტანტინე I-ის მიერ ბოსფორის სრუტის ევროპულ ნაპირზე, ანტიკური ქალაქის ბიზანტიონის ადგილზე, 324 წლის შემოდგომაზე, როგორც რომის იმპერიის ახალი დედაქალაქი (ახალი რომი). 330 წლის 11 მაისს მოხდა მისი კურთხევა და ეს დღე ითვლება მის „დაბადების დღედ“. რომიდან კონსტანტინოპოლში დედაქალაქის გადატანა განპირობებული იყო ეკონომიკური და პოლიტიკური მიზეზებით, კონსტანტინოპოლის სიახლოვით მდიდარ აღმოსავლეთის პროვინციებთან, კარგი სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო მდებარეობით. ქალაქის ტერიტორია იკავებდა ფართო ნახევარკუნძულს, სამხრეთიდან აკრავდა მარმარილოს ზღვა, აღმოსავლეთიდან — ბოსფორის სრუტე, ჩრდილოეთიდან — ოქროს რქის ყურე, დასავლეთიდან დაცული იყო მძლავრი კედლებით. ქალაქის ფართობი არსებითად გაიზარდა V საუკუნიდან, როდესაც აშენდა ახალი სამმაგი დასავლეთის კედელი და კედლები სანაპიროს გასწვრივ (იხ. კონსტანტინოპოლის კედლები). VII საუკუნეში კედლების პერიმეტრში მოექცა კონსტანტინოპოლის ჩრდილოეთ ნაწილში ოქროს რქის სამხრეთ ნაპირზე მდებარე ვლახერნების რაიონი, სადაც იდგა განსაკუთრებით პატივსაცემი ვლახერნის ღვთისმშობლის ეკლესია (დაახლ. 453). 230|მინი|მარცხნივ|[[აია-სოფიას ტაძარი|აია-სოფია]] ქალაქის ძირითადი სტრუქტურა IV–V საუკუნეებში აშენდა. კონსტანტინოპოლის ცენტრს წარმოადგენდა ავგუსტეონის მოედანი, რომლის გარშემო განლაგებული იყო დიდი საიმპერატორო სასახლე (მასში მთავარი შესასვლელი — ხალკის კარიბჭე), აია-სოფიას ტაძარი, იპოდრომი (ნაწილობრივ შემონახულია), ზევქსიპის თერმები (ქალაქის მუზეუმი, სადაც მთელი რომის იმპერიიდან ჩამოჰქონდათ ხელოვნების ძეგლები). ცენტრის ჩრდილოეთით, უწინდელი ბიზანტიონის ტერიტორიაზე, მდებარეობდა კაპიტოლიუმი, სადაც IV საუკუნის ბოლომდე მდებარეობდა წარმართული ტაძრები. ცენტრიდან დასავლეთით მიდიოდა მთავარი ქუჩა — მესა, ორივე მხრიდან პორტიკებით გაფორებული, აერთებდა ქალაქის რამდენიმე მოედანს: კონსტანტინეს ფორუმი (გეგმით წრიული; შემონახულია ცენტრში მდებარე კონსტანტინეს კოლონა), თეოდოსიუსის ფორუმი (გეგმით კვადრატული, ტრიუმფალური არკითა და თეოდოსიუსის ბაზილიკით), აგრეთვე ხარისა და არკადიუსის ფორუმები. თეოდოსიუსის მოედნიდან ქუჩა ორად იყოფოდა: ერთი განშტოება კვლავ დასავლეთისკენ მიემართებოდა, ოქროს კარიბჭისკენ [შემონახულია; წარმოადგენდა სტრატეგიული რომაული გზის ვია-ეგნატიის (Via Egnatia) დასაწყისს, რომელიც დირაქიონისკენ (დღ. დურესი) მიემართებოდა]; მეორე — ჩრდილო-დასავლეთით, ადრიანოპოლის კარიბჭისკენ (შემონახულია; სერდიკისა და სირმიუმისკენ მიმავალი გზის დასაწყისი). ვიზეს რაიონის (თრაკიაში) მთის წყაროებიდან 100 კილომეტრზე მეტი მანძილით დაშორებულ კონსტანტინოპოლის ცენტრში მდებარე ცისტერნისკენ გაყვანილი იყო აკვედუკი (ცნობილია როგორც ვალენტის აკვედუკი, აგებულია დაახლ. 370 წელს, ნაწილობრივ შემონახულია).
კონსტანტინოპოლის კედლების ფარგლებს მიღმა მდებარეობდა: ევდომი (სამხედრო ბანაკი, ქალაქის დასავლეთით), პიგი (ცხოველმყოფელი წყაროს მონასტერი, ქალაქის დასავლეთით; ნაწილობრივ შემონახული), გალატა (სიკი; დასახლება ოქროს რქის ჩრდილოეთ ნაპირზე), ქრისტოპოლი (ქალაქი ბოსფორის აღმოსავლეთ ნაპირზე; დღეს სტამბოლის რაიონი — უსქიუდარი), ქალკედონი (ქალაქი ბოსფორის აღმოსავლეთ ნაპირზე, ქრისტოპოლის სამხრეთით; დღეს სტამბოლის რაიონი — ქადიქოი), პრინცის კუნძულები (ბიზანტიის ბერმონაზვნობის ცენტრი).
ქალაქში V საუკუნის ბოლოს დაარსდა კონსტანტინოპოლის უნივერსიტეტი, რომელიც მოიცავდა უდიდეს თეატრალურ და ლიტარატურულ სიმდიდრეებს მანამ, სანამ არ დახურავდნენ პირველად 1204, ხოლო მეორედ 1453 წელს; მის შემადგენლობაში იყო იმპერიული ბიბლიოთეკა, რომელიც მოიცავდა ალექსადრიის ბიბლიოთეკის ნაშთებს და მთლიანობაში აერთიანებდა 100 000 ტომს და ანტიკურ ტექსტს. რომისა და ბიზანტიის ეპოქაში ქალაქი დაწინაურებული აღმოჩნდა, როგორც მსოფლიო პატრიარქის სახლი და ქრისტიანობის უწმინდესი რელიკვიების, ეკლის გვირგვინისა და ცხოველმყოფელი ჯვარის საცავი. მინი|250პქ|მარცხნივ|[[თეოდოსიუსის კედლები, აღდგენილი მონაკვეთი]] IV საუკუნის ბოლოდან ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე ბარბაროსთა თავდასხმების გახშირებასთან ერთად კონსტანტინოპოლს ხმელეთიდან საფრთხე დაემუქრა (თრაკიის მხრიდან). ბიზანტიელებმა დაიწყეს ქალაქისა და მისი მისადგომების გასამაგრებლად ზომების მიღება. იმპერატორების არკადიუსისა და თეოდოსიუს II-ის დროს V საუკუნეში აშენდა ახალი კედლები („თეოდოსიუსის კედლები“; შემონახულია); VI საუკუნის დასაწყისში იმპერატორ ანასტასიოს I-ის დროს კონსტანტინოპოლიდან 65 კილომეტრში გაავლეს 45 კილომეტრის სიგრძის კედელი, რომელიც განკუთვნილი იყო ქალაქის ახლო შემოგარენის დასაცავად დასავლეთიდან მომავალი საფრთხისგან (VII საუკუნეში რემონტისა და დაცვის საშუალებათა უკმარისობის გამო უპატრონოდ იქნა მიტოვებული; ნაწილობრივ შემონახულია). IV–VI საუკუნეებში კონსტანტინოპოლი მკვეთრად განვითარდა. ნოტაციის თანახმად, დაახლ. 425 წელს ქალაქი 14 რაიონად იყო დაყოფილი; მოიცავდა 5 სასახლეს, 14 ტაძარს, 4 ფორუმს, 4 საზღვაო პორტს, 4388 სახლმფლობელობას. VI საუკუნის I ნახევარში მოსახლეობის რაოდენობამ დაახლოებით 500 ათასს მიაღწია. V–VII საუკუნეებში საქალაქო ცხოვრების ტიპურ ნიშნად იქცა იპოდრომის პარტიები — დიმები. მხედართა და მეეტლეთა სხვადასხვა გუნდის ათეულობით ათასი გულშემატკივარი გადაიქცა მსხვილ პოლიტიკურ ძალებად, იმპერატორები იძულებულნი გახდნენ მათთვის ანგარიში გაეწიათ.
თავისი ისტორიის დასაწყისიდან კონსტანტინოპოლი განვითარდა როგორც ქრისტიანობის უმსხვილესი ცენტრი. კონსტანტინე დიდმა, აია-სოფიას გარდა, სავარაუდოდ, დააარსა წმინდა ირინეს ეკლესია (აია-სიფიადან ჩრდილოეთით), აგრეთვე აკაკიოსისა (ოქროს რქასთან) და მოკიოსის (სასაფლაოზე ქალაქის კედლებს გარეთ, დასავლეთ გარეუბანში) ეკლესიები. IV საუკუნის შუა ხანებში, იმპერატორ კონსტანციუს II-ის დროს, კონსტანტინეს მავზოლეუმის გვერდით ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში აშენდა წმინდა მოციქულთა ეკლესია, ბიზანტიის იმპერატორთა საძვალე XI საუკუნემდე. V საუკუნეში გაჩნდა პირველი მონასტრები (მ. შ. სტუდიოსის მონასტერი, ჩამოყალიბებული დაახლ. 453 წელს; ნაწილობრივ შემონახული). VI საუკუნის I ნახევარში განხორციელდა საეკლესიო მშენებლობის ფართო პროგრამა. იუსტინიანე I-ის მმართველობისას გადაკეთდა ტაძრები: აია-სოფია (532–537; შემონახული), წმინდა მოციქულთა (536–549), წმინდა ირინეს (დაახლ. 527–536; შემონახული); აიგო წმინდა პოლიევქტის (524–527), წმინდა სერგისა და ბაქოსის (დაახლ. 527–536) ეკლესიები. მინი|250პქ|მარჯვნივ|ოქროს კარიბჭე დღეს კონსტანტინოპოლის დაკნინება 541–542 წლების ძლიერი ჭირის შემდეგ დაიწყო, რომელმაც შეიწირა, სავარაუდოდ, მოსახლეობის ნახევარი. სამშენებლო საქმიანობა VI საუკუნის ბოლომდე გაგრძელდა. 619 წელს ირანის მიერ ეგვიპტის დაპყრობის შემდეგ ქალაქში მარცვლის იმპორტი შემცირდა, გაუქმდა პურის უფასო გაცემა. 626 წელს კონსტანტინოპოლმა გადაიტანა ავარების, სლავებისა და სპარსთა ალყა, რომლებმაც ააოხრეს გარეუბნები და გაანადგურეს ქალაქის აკვედუკი. მას შემდეგ, რაც VII საუკუნეში არაბთა დაპყრობების გამო ბიზანტიამ დაკარგა თავისი ტერიტორიის ნაწილი აღმოსავლეთში, შესუსტდა ეკონომიკური და კულტურული კავშირები ახლოაღმოსავლურ პროვინციებთან. 674–678 წლებში კონსტანტინოპოლს გარშემოტყმული ჰქონდა არაბთა ფლოტი, რომლებმაც დროებით დაამყარეს ბატონობა მარმარილოს ზღვაზე. 717–718 წლებში არაბების სახმელეთო არმიამ შემოარტყა ალყა. VIII საუკუნისთვის ქალაქის მოსახლეობა რამდენიმე ათი ათასს არ აღემატებოდა.
ეკონომიკური აღმასვლა IX საუკუნის II ნახევრიდან დაიწყო (უფრო ადრე, ვიდრე პროვინციებში). თუმცა IX–X საუკუნეებში საქალაქო მშენებლობა მაინც შეზღუდული რჩებოდა. IX საუკუნის შუა ხანებში იმპერატორმა ბასილი I მაკედონელმა წამოიწყო რიგი ტაძრების რემონტი, აგრეთვე 880 წელს დიდი სასახლის გვერდით აღმართა 5-გუმბათიანი ტაძარი ნეა-ეკლესია, აღმოსავლეთქრისტიანული ჯვარ-გუმბათოვანი არქიტექტურის ერთ-ერთი ნიმუში. მუდმივად წარმოებდა მცირე გარდაქმნები დიდი სასახლის შიგნით. ლაკაპენოსთა საიმპერატორო გვარის (X საუკუნის I ნახევარი) სამშენებლო მოღვაწეობას უკავშირდება მირელეიონის სასახლისა და ტაძრის მშენებლობა (დაახლ. 920).
ბოსფორზე მდებარეობა კონსტანტინოპოლს საშუალებას აძლევდა, რომ XI–XII საუკუნეებში გაეკონტროლებინა მთელი საზღვაო ვაჭრობა შავი ზღვის აუზში და გადაქცეულიყო დასავლეთ ევროპას, კავკასიას, ჩრდილოეთ შავიზღვისპირეთსა და ახლო აღმოსავლეთს შორის საქონლის გაცვლა-გამოცვლის მსხვილ ბაზრად. განვითარებული საერთაშორისო კავშირების წყალობით ოქროს რქის სანაპიროს გასწვრივ რამდენიმე უცხოური სავაჭრო ფაქტორია (ძირითადად იტალიური) წარმოქმნა. მნიშვნელოვანი მშენებლობები ძირითადად საიმპერატორო გვარისა და მსხვილი მაგნატების ხელში იყო თავმოყრილი, რომლებიც, ეკლესიის მხარდაჭერისკენ მისწრაფულები, ქმნიდნენ ახალ მონასტრებსა და ტაძრებს: პერივლეპტოსისა (დაარსდა 1030-იან წლებში რომანოზ III არგირუსის დროს) და მანგანის (დაარსდა 1043 წელს კონსტანტინე IX მონომახის მიერ) ღვთისმშობლის სახელობისანი, ყოვლისმჭვრეტელი ქრისტეს ეკლესია (პანტეპოპტის, 1081–1087), ყოვლისმპყრობელი ქრისტეს მონასტერი (დაარსდა 1133 წელს იოანე II კომნენოსის მიერ) და სხვ. მინი|250პქ|მარცხნივ|[[ვლახერნების ახალი სასახლე]] 1203 წლის რამდენიმე დიდმა ხანძარმა და 1204 წელს ჯვაროსანთა მიერ კონსტანტინოპოლის აოხრებამ, მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს, ქალაქში არსებული კულტურული ფასეულობების დიდი ნაწილი შეიწირა. 1204–1261 წლებში იყო ლათინთა იმპერიის დედაქალაქი, ეკონომიკური ბატონობა ვენეციელებს გადაეცათ. ტაძრების, მონასტრებისა და სხვა შენობების ნაწილს ჯვაროსნები საკუთარი საჭიროებიდან გამომდინარე იყენებდნენ, თუმცა მრავალი შენობა დაკნინდა ან მთლიანად იქნა მიტოვებული. 1261 წელს ბიზანტიელთა მიერ ქალაქის დაბრუნებამ (მიხეილ VIII პალეოლოგოსის მეთაურობით) ვერ მოიტანა მისი აღორძინება. პალეოლოგოსთა ეპოქის (1261–1453) ბიზანტიის იმპერია უკვე ძალიან შეზღუდულ რესურსებს ფლობდა თავისი დედაქალაქის განსავითარებლად; კონსტანტინოპოლში რჩებოდა უშენი ადგილები, მრავალი შენობა და მთელი რაიონები გამოიყენებოდა როგორც ქვისსამტეხლო. საბოლოოდ იქნა მიტოვებული დიდი სასახლე ქალაქის ძველ ცენტრში, იმპერატორთა ახალი რეზიდენცია ვლახერნებში მდებარე სასახლე გახდა (შემონახულია ერთ-ერთი სასახლე). კონსტანტინოპოლის დაკნინებასთან ერთად მძაფრად განვითარდა გალატის რაიონი, სადაც გენუელ ვაჭართა უმსხვილესი ფაქტორია მდებარეობდა. პალეოლოგოსები და ბიზანტიის არისტოკრატია აგრძელებდა ტაძართა და მონასტერთა მხარდაჭერას, როგორიც იყო, მაგალითად, ხორა (შემონახულია), ლიპსა (შემონახულია; პალეოლოგოსთა ერთ-ერთი საძვალე), პამაკარისტოსის ღვთისმშობლის ეკლესია. XIV საუკუნის ბოლოდან თურქ-ოსმალები მუდმივად ცდილობდნენ ქალაქის დაუფლებას. 1453 წლის 29 მაისს, ხანგრძლივი ალყის შემდეგ, კონსტანტინოპოლი თურქებმა დაიპყრეს და ოსმალეთის იმპერიის დედაქალაქი გახდა. ამ დროს მოსახლეობა 50 ათასს შეადგენდა.
ამის შემდეგ თურქები მას თავდაპირველად კონსტანტინიეს უწოდებდნენ, შემდეგ შემოიღეს სტამბოლი.
მთვარის შუქი (ფილმი)
მთვარის შუქი (ინგლ. Moonlight Mile) — 2002 წლის, ბრედ სილბერინგის რეჟისურით გადაღებული ფილმიю მონაწილეობენ: ჯეიკ ჯილენჰოლი, დასტინ ჰოფმანი, სუზან სარანდონი, ელენ პომპეო, ჰოლი ჰანტერი და სხვები.
ფილმის შესახებ
ქორწილამდე სულ რამდენიმე დღეა დარჩენილი, როდესაც ჯოი საცოლის საზარელი მკვლელობის ამბავს იგებს. ის სასოწრკვეთილია და სტანჯავს იმის ფიქრი, თუ ვინ გადაუხადა ასე მწარედ სამაგიერო. ბიჭი დროებით საცხოვრებლად დაღუპული საცოლის სახლში გადადის და გამოძიებას იწყებს. მგონი მიაგნო კვალს... თუმცა დანამდვილებით ვერაფერს ამტკიცებს... სასამართლოზე საზარელ მკვლელობასა და საიდუმლოს საბოლოოდ აეხდება ფარდა...
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2002 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
ბელვა ენ ლოკვუდი
ბელვა ენ ბენეტ ლოკვუდი (Belva Ann Bennet Lockwood; დ. 24 ოქტომბერი, 1830 – გ. 19 მაისი, 1917) — ამერიკელი ადვოკატი, პოლიტიკოსი, განმანათლებელი და ავტორი. აქტიურად მუშაობდა ქალთა უფლებებისთვის, მათ შორის ქალთა საარჩევნო უფლებისათვის. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ გახდა მასწავლებელი და დირექტორი. მხარს უჭერდა მოძრაობას მსოფლიო მშვიდობისთვის და იყო ზომიერების მოძრაობის მომხრე.
დაამთავრა იურიდიული სკოლა ვაშინგტონში და გახდა ერთ-ერთი პირველი ქალი ადვოკატი ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 1879 წელს მიმართა კონგრესს, რომ მისცემოდა პრაქტიკის უფლება შეერთებული შტატების უზენაესი სასამართლოს წინაშე და გახდა პირველი ქალი ადვოკატი, რომელსაც მიენიჭა ეს პრივილეგია. 1884 და 1888 წლებში კენჭი იყარა საპრეზიდენტო არჩევნებზე.
ადრეული და პირადი ცხოვრება
დაიბადა როიალტონში, ნიუ-იორკში, ფერმერის, ლუის ჯონსონ ბენეტისა და მისი მეუღლის ჰანა გრინის ოჯახში. მისი დეიდის სახლი, სადაც მან გაატარა ბავშვობის გარკვეული პერიოდი, ჯერ კიდევ დგას გრისვოლდის ქუჩა 5070-ში. ამ სახლის წინ დგას მისი მემორიალი, სადაც დაფაზე მოცემულია მისი ცხოვრების მოკლე ბიოგრაფია. 14 წლის ასაკში ის ადგილობრივ დაწყებით სკოლაში ასწავლიდა. 1848 წელს, 18 წლის ასაკში დაქორწინდა ადგილობრივ ფერმერზე, ურია მაკნოლზე.
მაკნოლი ტუბერკულოზით 1853 წელს გარდაიცვალა, მათი ქალიშვილი ლურას დაბადებიდან სამი წლის შემდეგ. 1868 წელს ბელვა დაქორწინდა, ამჯერად მასზე ბევრად უფროს კაცზე. ეზეკიელ ლოკვუდი, ამერიკის სამოქალაქო ომის ვეტერანი, ბაპტისტი მსახური და პრაქტიკოსი სტომატოლოგი იყო. მათ შეეძინათ ქალიშვილი ჯესი (რომელიც მეორე დაბადების დღემდე გარდაიცვალა). ლოკვუდს პროგრესული იდეები ჰქონდა ქალების როლზე საზოგადოებაში, ის ბელვას ქალიშვილის, ლურას აღზრდაში ეხმარებოდა, ასევე მხარი დაუჭირა ცოლის სურვილს მიეღო იურიდიული განათლება. ეზეკიელ ლოკვუდი გარდაიცვალა 1877 წლის აპრილის ბოლოს. 1879 წლის ივლისში ლოკვუდის ქალიშვილი ლურა მაკნალი დაქორწინდა დეფორესტ ორმეზე, ფარმაცევტზე.
განათლება
მან მალევე გაანალიზა რომ თავის და ქალიშვილის შესანახად უკეთესი განათლება ესაჭიროებოდა. დადიოდა „Genesee Wesleyan Seminary“-ში რათა მომზადებულიყო კოლეჯში სწავლისთვის. მისი გეგმა, როგორც მან აუხსნა Lippincott's Monthly Magazine-ს ინტერვიუში, კარგად არ მიუღია მის მეგობრებსა და კოლეგებს. მაშინ ქალების უმრავლესობა არ ცდილობდა უმაღლესი განათლების მიღებას, მით უმეტეს ქვრივები. მან დაარწმუნა Genesee College-ის ადმინისტრაცია რომ ჩაერიცხათ იგი. 1871 წელს მიიღო ხელოვნების ბაკალავრი სირაკიუსის უნივერსიტეტისგან.
Chicago Tribune-ის თანახმად, დაახლოებით 1870 წელს მან მიმართა კოლუმბიის სამართლის სკოლას. რწმუნებულებმა უარი თქვეს მის მიღებაზე. ის და რამდენიმე სხვა ქალი საბოლოოდ ახალი ეროვნული უნივერსიტეტის სამართლის სკოლაში (ახლანდელი ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლა) მიიღეს. მან კურსი 1873 წელს დაასრულა, თუმცა მისი გენდერის გამო უარი უთხრეს დიპლომის მიცემაზე.
დიპლომის გარეშე ლოკვუდი ვერ შეძლებდა კოლუმბიის ოლქის ადვოკატთა ასოციაციაში გაწევრიანებას. ერთი წლის შემდეგ მისწერა აშშ-ს პრეზიდენტ ულის გრანტს. მან სამართლიანობა მოითხოვა და პრეზიდენტს განუცხადა, რომ ყველა კურსი ჩაბარებული ჰქონდა და იმსახურებდა დიპლომს. 1873 წელს, წერილის გაგზავნიდან 1 კვირის შემდეგ, მან მიიღო სამართლის ბაკალავრის დიპლომი. ამ დროს 43 წლის იყო.
ადრეული კარიერა
ლოკვუდი გახდა ლოკპორტის კავშირის სკოლის დირექტორი. ეს იყო საპასუხისმგებლო თანამდებობა, მაგრამ ლოკვუდმა აღმოაჩინა, რომ ასწავლიდა თუ მუშაობდა ადმინისტრატორად, მამაკაცი კოლეგებისგან განსხვავებით, ხელფასის ნახევარს იღებდა. ჯინისის კოლეჯში სწავლის დროს პირველად დაინტერესდა სამართლით, თუმცა სკოლას არ ჰქონდა იურიდიული განყოფილება. ბელვა ადგილობრივ სამართლის პროფესორთან გადიოდა კერძო გაკვეთილებს, რამაც მას მეტის სწავლის სურვილი გაუჩინა.
მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში ლოკვუდმა განაგრძო მასწავლებლობა და ასევე დირექტორად მუშაობდა ახალგაზრდა ქალების რამდენიმე ადგილობრივ სკოლაში. იგი დარჩა ლოკპორტში 1861 წლამდე, შემდეგ გახდა გეინსვილის ქალთა სემინარიის დირექტორი. მისი შეხედულებები ბევრ საკითხთან დაკავშირებით მას შემდეგ შეიცვალა, რაც გაიცნო ქალთა უფლებების აქტივისტი, სიუზენ ენტონი.
ლოკვუდი ეთანხმებოდა ენტონის ბევრ იდეას ქალების შეზღუდვების შესახებ. ენტონი შეშფოთებული იყო იმის გამო, რომ გოგონებს სრულყოფილი განათლების მიღება არ შეეძლოთ. უმეტეს სკოლაში ქალებს მხოლოდ დროებით მასწავლებლებლად და დიასახლისებად ამზადებდნენ. სიუზენ ენტონიმ ისაუბრა იმაზე, თუ როგორ უნდა მიეცეთ ახალგაზრდა ქალებს მეტი არჩევანი, მათ შორის ბიზნესის კარიერის მიმართულებით, სადაც ანაზღაურება ბევრად უკეთესი იყო. ლოკვუდმა თავის სკოლაში ცვლილებების შეტანა დაიწყო. მან გააფართოვა სასწავლო პროგრამა და დაამატა ისეთი კურსები, როგორიცაა საჯარო გამოსვლები, ბოტანიკა და ტანვარჯიში. ლოკვუდმა მასწავლებლობას სამართლის სწავლა ამჯობინა და ნიუ-იორკის შტატის დატოვება გადაწყვიტა.
შემდგომი წლები
ლოკვუდი იყო დაფასებული მწერალი, რომელიც ხშირად წერდა ესეებს ქალთა საარჩევნო უფლებების შესახებ და ქალთა სამართლებრივი თანასწორობის აუცილებლობაზე. გარდა იმისა, რომ აქტიური იყო ამერიკის ქალთა ეროვნულ ასოციაციაში და თანაბარ უფლებათა პარტიაში, ლოკვუდი მონაწილეობდა ქალთა პრესის ეროვნულ ასოციაციაშიც. ქალთა ჟურნალისტთა ორგანიზაცია ასევე მხარს უჭერდა ქალთა თანაბარი უფლებების დაცვას.
თანარედაქტორობდა ჟურნალს სახელწოდებით The Peacemaker, იყო საყოველთაო მშვიდობის კავშირის წევრი და მისი ერთ-ერთი წარმომადგენელი პარიზში გამართულ გამოფენაზე 1889 წელს. ასევე იყო დელეგატი მშვიდობის საერთაშორისო კონგრესზე, რომელიც ლონდონში 1890 წელს გაიმართა. იგი სიცოცხლის ბოლომდე განაგრძობდა საუბარს მშვიდობის დამყარებასა და განიარაღების შესახებ, თუმცა სავარაუდოდ იმედგაცრუებულიც იყო, რადგან შეერთებული შტატები ევროპაში ომში ჩართვისთვის ემზადებოდა.
ბელვა ლოკვუდს 43 წლიანი ადვოკატის კარიერა ჰქონდა. გარდაიცვალა 1917 წლის 19 მაისს და დაკრძალეს კონგრესის სასაფლაოზე, ვაშინგტონში.
მემკვიდრეობა
სირაკიუსის უნივერსიტეტმა 1908 წელს ლოკვუდს სამართლის საპატიო დოქტორი მიანიჭა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, სავაჭრო საზღვაო გემს, ბელვა ლოკვუდი, მისი სახელი ეწოდა.
ვაშინგტონში მდებარე პორტრეტების ეროვნულ გალერეაში არის ლოკვუდის პორტრეტი შესრულებული ნელი მათეს ჰორნის მიერ. იგი დაიხატა 1908 წელს, როდესაც მან მიიღო სირაკიუსის უნივერსიტეტის სამართლის საპატიო დოქტორის წოდება.
1983 წელს ლოკვუდი შეიყვანეს ქალთა ეროვნულ დიდების დარბაზში, სენეკა ფოლსში, ნიუ-იორკში.
1986 წელს იგი შეერთებული შტატების საფოსტო სამსახურის მიერ დააჯილდოვა 17¢ დიდი ამერიკელების სერიის საფოსტო მარკით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1830 კატეგორია:გარდაცვლილი 1917 კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:ამერიკელი სუფრაჟისტები კატეგორია:ამერიკელი იურისტები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები
დევიდ მიჩელი
დევიდ სტივენ მიჩელი (დ. 12 იანვარი, 1969) — ინგლისელი რომანისტი, სატელევიზიო მწერალი და სცენარისტი.
მიჩელს დაწერილი აქვს ცხრა რომანი, რომელთაგან ორი – „სიზმარინომერი9“ (2001) და „ღრუბლების ატლასი“ (2004) – ბუკერის პრემიის ფინალისტებს შორის მოხვდა. მწერალი დაწერილი აქვს სტატიები სხვადასხვა ჟურნალებისთვის, მათ შორის გამორჩეულია გარდიანი. მიჩელს აგრეთვე იაპონურიდან ინგლისურ ენაზე თარგმნილი აქვს წიგნები აუტიზმის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:ბრიტანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ფენტეზის მსოფლიო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის მთარგმნელები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი მწერლები
ანკოკო
გაიანის ტერიტორიებზე პრეტენზიის მქონე ვენესუელამ ანკოკოს ოკუპაცია 1966 წელს მოახდინა და განაცხადა, რომ ის მისი განუყოფელი ნაწილია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის კუნძულები
გამარჯვება (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)
გამარჯვება — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, გამარჯვების თემში, მდებარეობს სამგორის ვაკეზე, მდინარე ლოჭინის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 520 მ, გარდაბნიდან დაშორებულია 35 კმ-ით. თბილისიდან — 7კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4670 ადამიანი.
სოფელი XX საუკუნის შუა წლებში აღმოცენდა. თავდაპირველად აქ პირიქითა ხევსურეთიდან ჩამოასახლეს მოსახლეობა. მალე გურჯაანის რაიონის სოფელ ჭერემის მოსახლეობაც შეუერთდა. 1953 წელს ჩამოყალიბდა კოლმეურნეობა, რომელიც ამ ორი კუთხიდან ჩამოყვანილი პირუტყვით იყო დაკომპლექტებული. შემდეგ ქლუხორის რაიონიდან გადმოასახლეს რაჭველები, ასევე სამცხე-ჯავახეთის მხარედან.
2000 წელს სასმელი წყლის ახალი რეზერვუარის მშენებლობისათვის მიწის თხრის სამუშაობის შესრულების დროს აღმოჩენილი იქნა ნივთები, რომელიც მიგვანიშნებს, რომ აქ ოდესღაც ძველად ცხოვრობდნენ ადამიანები.
ახალი შვაბია
thumb|ახალი შვაბიის მდებარეობა ანტარქტიკაში ახალი შვაბია (Neu-Schwabenland ან Neuschwabenland) — ანტარქტიკის ტერიტორია აღმოსავლეთი განედის 20° და დასავლეთი განედის 10° შორის. ამ ტერიტორიაზე პრეტენზია გამოთქვა გერმანიამ 1939 წლის 19 იანვრიდან 1945 წლის 8 მაისამდე. ახალი შვაბიის ტერიტორია იყო განლაგებული დედოფალ მოდის მიწაზე. 1938 წლიდან ამ მიწაზე პრეტენზიას აცხადებს ასევე ნორვეგია. ექსპედიცია "ახალი შვაბია" (1938 წლის 17 დეკემბრიდან 1939 წლის თებერვლამდე). ექსპედიციის მიზანი იყო გერმანული ვეშაპდამხოცველი სადგურების დაცვა ანტარქტიკაში. ლიუფტვაფეს მდრინავებმა გადაუფრინეს 600 ათას კილომეტრს, ყოველ 25-30 კილომეტრში ისინი აგდებდნენ ვიმპელებს. ოპერაციის შედეგად გადაიღო 11 ათასი ფოტოსურათი. ერთ-ერთი მფრინავის სახელი დაერქვა შირმაჰერის ოაზისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტარქტიდის ისტორია
პრეტენდენტთა ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ფიდეს მიერ 1950 წელს შემოღებული მსოფლიოს პირველობის გათამაშების ციკლის ერთ-ერთი ეტაპი, რომელიც ასახელებდა მსოფლიოს მომქმედ ჩემპიონთან მატჩის პრეტენდენტ მონაწილეს. სულ 1950-1962 წლებში და 1985 წელს ჩატარდა ექვსი ასეთი ტურნირი.
პირველმა ხუთმა ტურნირმა პირდაპირ დაასახელა პრეტენდენტი, ხოლო მეექვსე ტურნირის გამარჯვებულებმა კიდევ გააგრძელეს ბრძოლა პრეტენდენტთა მატჩებში. 1965 წლიდან ეს ტურნირები ფიდეს გადაწყვეტილებით შეიცვალა პრეტენდენტთა მატჩებით.
Gnamptogenys semiferox
Gnamptogenys semiferox — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პრეტენდენტთა ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ვაჟთა შორის
2013 წელს პრეტენდენტთა ტურნირი აღდგა და ლონდონში გაიმართა პრეტენდენტთა VII ტურნირი.
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარდა ! s! style="background: #ddffdd;"|გამარჯვებული
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში
ფრანსუა ჟაკობი
ფრანსუა ჟაკობი (François Jacob; დ. 17 ივნისი, 1920, ნანსი — გ.19 აპრილი, 2013) — ფრანგი ბიოლოგი. დაამთავრა პარიზის უნივერსიტეტის სამედიცინი ფაკულტეტი. 1950-იდან მუშაობდა პარიზის პასტერის ინსტიტუტში. 1960-იდან ხელმძღვანელობდა კოლეჟ დე ფრანსის მიკროორგანიზმების გენეტიკის განყოფილებას, ხოლო 1965-იდან — უჯრედის გენეტიკის კათედრას. მისი გამოკვლევები შეეხება ბაქტერიებისა და ვირუსების გენეტიკას — ლიზოგენიის გენეტიკას, ეპისომების კონცეფციას (1958), ჰიპოთეზებს (ჟ. მონოსთან ერთად) ინფორმაციული რიბონუკლეინის მჟავას მონაწილეობით გენეტიკური ინფორმაციის გადატანის, ბაქტერიებში ცილის სინთეზის გენეტიკური რეგულაციის მექანიზმის (ოპერონის კონცეფცია) შესახებ.
1965 ა. ლვოვთან და ჟ. ლ. მონოსთან ერთად ჟაკობს ნობელის პრემია მიანიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ბიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
NGC 8
NGC 8 — ორმაგი ვარსკვლავი პეგასის თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვარსკვლავები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
იოჰანი (საქსონიის მეფე)
იოჰანი (Johann; დ. 12 დეკემბერი, 1801, დრეზდენი, გერმანია — გ. 29 ოქტომბერი, 1873, დრეზდენი, გერმანია) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის მეფე 1854-1873 წლებში. პრინც მაქსიმილიან საქსონიელისა და პრინცესა კაროლინა პარმელის ვაჟი, მეფე ფრიდრიხ ავგუსტ II-ის ძმა, საქსონიის ორი მეფის: ალბერტისა და გეორგის მამა.
ბიოგრაფია
იოჰანი დაიბადა 1801 წლის 12 დეკემბერს დრეზდენში. იგი იყო პრინც მაქსიმილიან საქსონიელისა და მისი ცოლის, პრინცესა კაროლინა პარმელის შუათანა ვაჟი. მამამისი საქსონიის მეფე ფრიდრიხ ავგუსტ I-ის უმცროსი ძმა იყო. მას შემდეგ, რაც 1822 წელს იოჰანის ერთ-ერთი უფროსი ძმა, პრინცი კლემენსი იტალიაში უშვილოდ დაიღუპა, იგი ტახტს კიდევ უფრო მიუახლოვდა. ამას მოჰყვა 1827 წელს ფრიდრიხ ავგუსტ I-ის უმემკვიდრეოდ გარდაცვალებაც, რის შემდეგაც ტახტს იოჰანის მეორე უნაყოფო ბიძა, ანტონი იკავებს, რომელიც ქვეყანას 1836 წლამდე მართავდა და ასევე უშვილოდ აღესრულა. ამის შემდეგ მეფე ფრიდრიხ ავგუსტ II ხდება, იოჰანის უფროსი და აგრეთვე უნაყოფო ძმა, რითაც იგი საქსონიის ტახტის პირველი მემკვიდრე გახდა.
1854 წელს, ძმის უშვილოდ გარდაცვალების შემდეგ, საქსონიის მეფე იოჰანი გახდა. 1855 წელს გაატარა სასამართლო რეფორმა, გააფართოვა სარკინიგზო ქსელი და შემოიღო სავაჭრო თავისუფლება, რაც საქსონიის მოსახლეობის ზრდისკენ იყო მიმართული. 1862 წელს სავაჭრო ხელშეკრულება გააფორმა საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ III-თან, რის შემდეგაც მან აღიარა იტალიის გაერთიანება. როგორც ცნობილია, იგი ძირითადად თავისი პრემიერ-მინისტრის, ფრიდრიხ ფერდინანდ ფონ ბოისტის გავლენით მოქმედებდა, რომელიც თავისმხრივ ავსტრიელთა მომხრე იყო. ამის გამო, 1866 წელს ავსტრია-პრუსიის ომში საქსონია ავსტრიის მხარეს იბრძოდა. მიუხედავად ამისა, 1871 წელს საქსონია პრუსიის გავლენით გერმანიის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა, თუმცა იოჰანმა შეინარჩუნა თავისი ტახტი და სამფლობელოები.
გერმანიის გაერთიანებიდან სულ ორ წელიწადში, 1873 წლის 29 ოქტომბერს, 71 წლის იოჰანი გარდაიცვალა დრეზდენში.
როგორც ცნობილია, იოჰანს ძალიან უყვარდა ლიტერატურა და ფილალეტესის ფსევდონიმით გერმანულად თარგმნა კიდეც დანტეს „ ღვთაებრივი კომედია “. მის პატივსაცემად მოგვიანებით სახელი ეწოდა იოჰანშტადტის რაიონს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1801 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1873 კატეგორია:ვეტინები კატეგორია:საქსონიის მეფეები
გამბია 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გამბიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გამბია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბანკი
საბანკო საქმის ჩანასახი არსებობდა მონათმფლობელურ და ფეოდალურ საზოგადოებებში. პირები, რომლებსაც მობარებული ჰქონდათ კეთილშობილი ლითონის ფული, აგრეთვე ზარაფები, სარგებლით გასცემდნენ მას სესხად. ამ გზით განვითარდა სავახშო ფულადი კაპიტალი, რაც ისტორიულად კაპიტალის ერთ-ერთი პირველი ფორმაა. შუა საუკუნეებში საბანკო საქმის აღორძინება დაიწყო ჩრდილოეთ იტალიაში. იტალიურ ენაში Banko მერხს, დახლს, სავაჭროს ნიშნავს. მერხზე ატარებდნენ თავიანთ ოპერაციებს ზარაფები და მევახშეები.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ეკონომიკა კატეგორია:ფინანსები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1950 (კლასი „А“)
საბჭოთა კავშირის მე-12 საფეხბურთო ჩემპიონატში გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „ცდკა“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „დინამო“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“. დაიწყო 16 აპრილს და დასრულდა 8 ნოემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
1950 კატეგორია:1950 წელი ფეხბურთში
ვუპერტალის შეკიდული გზა
thumb|200px|შეკიდული გზის მატარებელი ვუპერტალში thumb|შეკიდული გზის სქემა ვუპერტალის შეკიდული გზა (გერმ. Wuppertaler Schwebebahn) — საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ერთ-ერთი სახეობა ქალაქ ვუპერტალში, რომელიც წარმოადგენს მონორელსიან, ორლიანდაგიან, შეკიდულ სისტემას ესტაკადებზე. გააჩნია 20 სადგური. საერთო სიგრძეა - 13,3 კმ..აქედან 10 კმ. გადის მდ. ვუპერზე, 12 მ. სიმაღლეზე. დანარჩენი 3,3 კმ. კი - ქალაქის ქუჩებზე, 8 მ. სიმაღლეზე. მატარებლების მაქსიმალური სიჩქარე - 60 კმ/სთ-ია. გზა აშენდა 1900 წელს და ექსპლუატაცია გაეწია 1901 წელს. გზის ოფიციალური სახელია - გერმ. Einschienige Hängebahn System Eugen Langen (ოიგენ ლანგენის მონორელსური შეკიდული გზის სისტემა).
ინციდენტები და ავარიები
ინციდენტი სპილოსთან
ყველაზე უჩვეულო შემთხვევა გზის არსებობის ისტორიაში მოხდა 1950 წლის 21 ივლისს. ამ დღით ცირკის დირექტორმა ალტჰოფმა, რეკლამირების მიზნით, გადაწყვიტა მონორელსით გაესეირნებინა სპილო ტუფი. სადგურ Alter Markt-ზე სპილო აიყვანეს ვაგონში. როგორც ჩანს, მგზავრობის იდეა სპილოს არ ხიბლავდა. გამგზავრებიდან ცოტა ხანში, სპილომ კედელი გაანგრია და ვაგონიდან გადავარდა. თუმცა იმ დროს, მატარებელი მდინარეზე გადიოდა. ტუფი 5 მ. სიმაღლიდან ჩავარდა მდინარეში და სერიოზულად არ დაშავებულა. ინციდენტის შედეგად, პანიკაში ჩავარდნისგან, რამდენიმე მგზავრმაც მსუბუქი დაზიანებები მიიღო.
სანჩი
სანჩი — სოფელი ინდოეთის შტატ მადჰია-პრადეშში, შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ბჰოპალიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 46 კმ-ზე, სადაც დაცულია ბუდიზმამდელი არქიტექტურის ცნობილი კომპლექსი — მონასტრები, ტაძრები, სტუპები.
სანჩის მთავარი ღირსშესანიშნაობაა მსოფლიოში პირველი სტუპა. იგი ააშენეს იმპერატორ აშოკას ბრძანებით ძვ. წ. III საუკუნეში. 1989 წელს მთელი კომპლექსი შეიყვანეს იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ინდოეთში
ტყის ანგელოზა
ტყის ანგელოზა (Angelica sylvestris) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ქოლგოსანთა ოჯახისა. სიმაღლეში 2 მეტრამდეა. აქვს მსხვილი, მომრგვალოღარებიანი, ზედა ნაწილში დატოტვილი ღერო, ტოტები განლაგებულია მორიგეობით ან მოპირისპირედ. ქვედა ფოთლები გრძელყუნწიანია სამმაგფრთისებური, ფოთოლაკები კვერცხისებურია. ქოლგა მრავალი და მრავალსხივიანი. გვირგვინის ფურცლები თეთრი ან მოვარდისფრო. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს ივნის-აგვისტოში. გავრცელებულია კავკასიაში, ევროპასა და მცირე აზიაში. საქართველოში გვხვდება თითქმის მთელ დასავლეთ ნაწილსა და კახეთში. იზრდება მთის შუა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე — ტყისპირა ადგილებში, ველობებსა და მაღალ ბალახეულობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ანგელოზა
თებე (ეგვიპტე)
თებე (ძვ. ბერძნ. Θῆβαι; არაბ. طيبة‎) — ბერძნული სახელი ძველი ეგვიპტის ქალაქისა, რომელიც მდებარეობდა ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროდან 800 კმ-ით სამხრეთით, მდინარე ნილოსის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, თანამედროვე ქალაქ ლუქსორის ადგილას. ნილოსოს დასავლეთ ნაპირის სიახლოვეს მდებარეობს თებეს ნეკროპოლისი.
თებე დასახლებული იყო ძვ. წ. 3 200-იან წლებში. ის იყო ოთხიდან ერთ-ერთი ეგვიპტუსი ნომის — ვასეტის დედაქალაქი. ვასეტი წარმოადგენდა ეგვიპტის ცენტრს მე-11 მე-18 დინასტიების მმართველობისას. ამ დროს ჰატშეფსუტმა ააგო წითელი ზღვის ფლოტი, რათა გაეადვილებინა ვაჭრობა თებეს წითელი ზღვის ნავსადგურ ელიმსა და აკაბის ყურის თავში მდებარე ეილათს შორის. ვაჭრები ყიდდნენ და ყიდულობდნენ საკმეველს, მურს, სოდას, ასფალტს, ძვირფას ქსოვილებს, ღვიის ზეთს და სპილენძის ამულეტებს. მე-19 დინასტიის დროს, მმართველობა თებედან ნილოსის დელტაში გადაიტანეს. არქეოლოგიური ნაშთები ეგვიპტური ცივილიზაციის თავის სიმაღლეზე ყოფნის დროის გასაოცარ მტკიცებულებებს წარმოადგენენ. ბერძენმა პოეტმა ჰომეროსმა თებეს კეთილდღეობა თავის ილიადაში განადიდა.
დღეისათვის მიიჩნევა, რომ სამარხი ტაძრები და საფლავები, რომლებიც ნილოსოს დასავლეთ სანაპიროზეა აღმოჩენილი, თებეს ნაწილს შეადგენდა.
1979 წელს, უძველესი ქალაქის ნაშთები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.