cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბეჭდის საძმო
წიგნი I: წყვდიადის დაბრუნება
წვეულების დროს ბილბო ყველას წინაშე მოულოდნელად აკეთებს განცხადებას და სამუდამოდ ემშვიდობება შაირის მოსახლეობას. ჯიბეში იგი მოულოდნელად გაიკეთებს თითზე მაგიურ ბეჭედს და ქრება. უხილავი ბილბო შინ ბრუნდება და აპირებს შაირიდან შუაველში წასვლას. ამ დროს კარგად გამოჩნდება, რომ ბეჭედს ცუდი თვისებებიც აქვს - მისი ბოროტი ძალა იზიდავს ბილბოს და არ აძლევს საშუალებას, დატოვოს იგი. განდალფი მაინც დაითანხმებს ბილბოს, ხოლო მისი წასვლის შემდეგ კონვერტში შეფუთულ ბეჭედს გადასცემს ფროდოს შესანახად. ამასობაში, ბილბოს კარს მოაწყდება მეზობლებისა და ნათესავების ბრბო, რომელსაც სურს საჩუქრების მიღება. მათ შორის გამოირჩევიან სეკვილ ბეგინსები, ოტო და ლობელია, ცოლ-ქმარი, რომელთაც სძულთ ბილბო, ისევე როგორც ბილბოს და შაირის ბევრ მცხოვრებს სძულს ისინი.
რამდენიმე ხნის შემდეგ ბეგ ენდში, ფროდოს საცხოვრებელში, ბრუნდება გელდალფი. იგი უყვება ფროდოს ბეჭდის საზარელ ისტორიას და უხსნის, რომ ბეჭედი სჭირდება შუახმელეთის მთავარ მტერს, საურონს, და იგი ყველანაირად ცდილობს, დაიბრუნოს ბეჭედი, რომელიც მას დაუბრუნებს ძალას და შუახმელეთში ბატონობის საშუალებას მიანიჭებს. განდალფი სთავაზობს ფროდოს მორდორში, ოროდროუნის ქვესკნელში ამ ბეჭდის ჩაგდებას, რადგანაც ეს ბეჭდის განადგურების ერთადერთი საშუალებაა. ფროდო თანხმდება, ხოლო გენდალდი აღმოაჩენს რომ მათ საუბარს უსმენდა სემ გემჯი, ფროდოს მეგობარი და მეეზოვე. სასჯელის სახით განდალფი სემს მოსთხოვს ფროდოსთან ერთად ამ მოგზაურობაში გამგზავრებას. მოგზაურობა გადაიდება შემოდგომისათვის, მაგრამ შუალედში განდალფი აღელვდება, დაეჭვდება და მიემგზავრება იზენგარდში, უმაღლესი მაგის, სარუმანის სანახავად. ფროდო, რომელსაც იგი სთხოვს მოცდას, რამდენიმე თვეში თავად დატოვებს ბეგ ენდს, სემ გემჯისთან და პერეგრინ (პიპინ) ტუკთან ერთად, მიჰყიდის რა მანამდე მთელ ბეგ ენდს ლობელიას (რომლის მეუღლეც გარდაიცვალა რამდენიმე წლით ადრე).
გზად ჰობიტები პირველად იხილავენ შავ მხედარს და შეხვდებიან ელფებს. ამის შემდეგ ისინი მიდიან სტუმრად მეგოტთან, ჰობიტთან, რომელსაც ჰყავს ავი ძაღლები. ფროდოს კარგად ახსოვს, რომ ბავშვობაში იგი შეიპარა მეგოტის ბოსტანში. თუმცა, მეგოტი აპატიებს ფროდოს და კარგად უმასპინძლდება. ამის შემდეგ მეგოტი გააცილებს მათ საკუთარი ურმით, გზაში კი ისინი ხვდებიან მერიადოკ ბრენდიბაკს, ფროდოს კიდევ ერთ მეგობარს. ერთად ისინი მცირე დროს გაატარებენ ბაკლენდში, მაგრამ შემდეგ მიემგზავრებიან სოფელ ბრიში. გზად მათ საკუთარი ტოტებით დაიჭერს მოხუცი ტირიფი, მაგრამ ჰობიტების დასახმარებლად ჩნდება ტომ ბომბადილი, ტოლკინის ლექსების პერსონაჟი. ბომბადილთან ჰობიტები ისვენებენ ორ დღეს, შემდეგ კი აგრძელებენ გზას. ისინი კვლავ ხიფათში არიან - ამჯერად ისინი აღმოჩნდებიან ყორღანების დაბლობზე, სასაფლაოს მსგავს ადგილზე, სადაც ყველა უმალ კვდება. ფროდოს დაძახებაზე ბომბადილი აქაც ჩნდება და ათავისუფლებს ნახევრადმკვდარ ჰობიტებს. ამის შემდეგ ისინი მიემგზავრებიან ბრიში.
ბრიში ისინი შეჩერდებიან სასტუმრო მოცეკვავე პონიში, რომლის მეპატრონეც, ბარლიმენ ბატერბერი თბილად მიიღებს ჰობიტებს. მაგრამ ფროდო მალავს ნამდვილ გვარს, რათა არავინ გაიგოს იგი - მას ეშინია, რომ მტერი შეიტყობს, თუ სად არის ბეჭედი (შავმა მხედრებმა იციან, რომ ბეჭედი აქვს ვინმე ბეგინსს), ამიტომაც თავს ანდერჰილის გვარის წარმომადგენლად ასაღებს. სასტუმროს მთავარი დარბაზის (სადაც დიდი ღრეობაა) კუთხეში იგი შეამჩნევს უცნაურ მამაკაცს, რომელიც საკუთარ სახეს მალავს. მამაკაცი იხმობს ფროდოს და თავს წარადგენს, როგორც მაწანწალას. იგი აფრთხილებს ფროდოს, რომ მას უცნაური შავოსნები ეძებენ. ამასობაში მთვრალი პიპინი კინაღამ მოჰყვება ყველაფერს ჰობიტების მიზნებზე (მოგზაურობაზე შუაველში და ბეჭდის ისტორიაზე) და ფროდო ცდილობს, ხალხის ყურადღება გაფანტოს. იგი ადის მაგიდაზე, მღერის მხიარულ სიმღერას, მაგრამ გადმოვარდება, ხოლო ბეჭედი მოულოდნელად აღმოჩნდება მის თითზე და ფროდო ქრება. ეს დიდ ხმაურს გამოიწვევს, ხოლო მოცეკვავე პონიში მყოფი ორი უცნაური მომსწრე ტოვებს იქაურობას.
სასტუმროს ერთ-ერთ ნომერში მაწანწალა უხსნის ფროდოს, რომ საშიშროება მართლაც დიდია და აუცილებელია ბრიდან წასვლა. ამასობაში ბარლიმან ბატერი ფროდოს გადასცემს განდალფის წერილს, რომელიც ამ უკანასკნელმა მას რამდენიმე თვის წინ დაუტოვა. წერილში წერია, რომ მაწანწალა განდალფის მეგობარია.
ამ დროს ოთახში შემორბის მერიადოკი, რომელიც შეატყობინებს ყველას, რომ სოფელში გამოჩნდნენ შავი მხედრები. არაგორნი ვარაუდობს, რომ ისინი ჰობიტებს ძიებას დაიწყებენ იმ ოთახში, რომელსაც მრგვალი ფანჯრები აქვს (შაირში ყველა ჰობიტის სახლს აქვს მრგვალი ფანჯრები და კარები).
მეორე დილით მაწანწალა ჰობიტებს წაიყვანს ბრიდან. რამდენიმე დღის შემდეგ ისინი აღმოჩნდებიან ქარების გორაზე (ამონ სული). არაგორნი დროებით ტოვებს ჰობიტებს და სადღაც ახლოს დადის, ამასობაში კი ოთხეულს მიუახლოვდება შავოსნების ჯგუფი. ერთ-ერთი მათგანი, ანგმარელი მეფე-ჯადოქარი მხარში დაჭრის ფროდოს. არაგორნის ებრძვის შავოსნებს, შემდეგ კი, ჰობიტებთან ერთად, მიემართება შუაველში. გზად მათ ხვდება ელფი გლორფინდელი. ამასობაში ფროდოს ჭრილობა უფრო მეტად მწვავდება და გლორფინდელი მას უშვებს მარტო, პონიზე ამხედრებულს. ფროდოს დაედევნებიან შავოსნები, მაგრამ მდინარე, რომელსაც ფროდო გადაკვეთავს, აბობოქრდება და, თეთრ ცხენებად ქცეული, დაემხობა შავოსნებს. დაღლილი და სიკვდილის პირას მდგარი ფროდო გონებას კარგავს.
წიგნი II: ბეჭდის საძმო
ფროდო იღვიძებს ელრონდის სახლში, შუაველში. განდალფი, რომელიც იქვე იმყოფება, უყვება მას, რომ სარუმანმა უღალატა ჯადოქრების ორდენს და საურონთან ერთად ცდილობს შუახმელეთის დამონებას.
მოგვიანებით, როდესაც იგი უკეთ იგრძნობს თავს, ფროდო აღმოაჩენს, რომ ელრონდის სახლში ცხოვრობს ბილბო, რომელიც აქვე წერს თავის მემუარებს. ისინი ერთად ესწრებიან ელრონდის საბჭოს, სადაც ასევე შუახმელეთის სხვადასხვა ნაწილიდან მოვლენილები არიან: ჯუჯა გიმლი, ელფი ლეგოლასი და გონდორის წარმომადგენელი ბორომირი. საბჭოზე გადაწყდება, რომ ფროდო (საკუთარი სურვილით) წაიღებს ბეჭედს მორდორში და ჩააგდებს მას ოროდრუინის ქვესკნელში, სადაც იგი შეიქმნა. ფროდოს დახმარებას სთავაზობენ როგორც ლეგოლასი, გიმლი და ბორომირი, ასევე არაგორნი, განდალფი და მისი შაირელი მეგობრები - სემი, პერეგრინი და მერიადოკი. ბილბოს სურს მათთან ერთად გამგზავრება, თუმცა ყველა თვლის, რომ მისი როლი ბეჭდის ისტორიაში დასრულებულია. მაგრამ იგი მაინც ეხმარება ფროდოს და სჩუქნის მითრილის პერანგს და თავის ხმალს სახელად ნესტარი. ხოლო არაგორნისათვის აღადგინეს ხმალი ნარსილი, რომელიც დამსხვრეული იქნა ადამიანებისა და ელფების უკანასკნელი გაერთიანებისას. არაგორნმა მას ანდურილი უწოდა.
საერთო ჯამში, შუაველში რამდენიმე თვის ყოფნის შემდეგ ბეჭდის გასანადგურებლად შექმნილი საძმო, რომელიც შედგა ცხრა პირისგან, გეზს იღებს მორდორისაკენ. მოქმედება მიმდინარეობს დეკემბრის თვეში.
ისინი მიდიან დათოვლილი კარადრასის მთების გავლით, სადაც მათ ვარგები ესხმიან თავს. განდალფის დახმარებით, რაზმი გადარჩენილია და ყველა მიემართება მორიაში, ჯუჯების მიწისქვეშა სამეფოში. იქ ისინი აღმოაჩენენ, რომ მთელი სამეფო განადგურებულია მტრის მიერ. მორიაში მოულოდნელად ჩნდებიან ორკები.რაზმი შესძლებს მათ თავიდან მოცილებას, მაგრამ შეეხაჯება ახალ მტერს - ბალროგს, ბნელეთის დემონს. განდალფი ებრძვის მას კჰაზად-დუმის ხიდზე, მაგრამ ბალროგი ვარდება ქვესკნელში და თან ითრევს განდალფსაც.
გულგატეხილი რაზმი ტოვებს მორიას და, არაგორნის მეთაურობით, მიემართება ლოტლორიენში. გზად მათ ხვდება ელფი ჰელდირი, რომელიც ლოტროლიენის გზაზე მიჰყვება. რაზმი შედის კარას გალადრონში, ელფების სამეფოში, რომელსაც ბევრი თვლის საშიშ ტყედ და კუდიანის საცხოვრებლად. მათთან შესახვედრად გამოდიან კელებორნი და გალადრიელი.
ლოტლორიენში სტუმრობისას სემი და ფროდო იხედებიან გალადრიელის სარკეში (დიდ თასში, რომელიც კარას გალადონის სამხრეთ დაბლობზე მდებარე ბაღში იდგა). სემი ხედავს შაირის შესაძლო მომავალს, რომელიც მხოლოდ შესაძლო მომავალია. ფროდო ხედავს საშინელ თვალს - საურონის თვალს, რომელიც მას იხმობს. იგი შეშინებულია და საკუთარ ბეჭედს სთავაზობს გალადრიელს. გალადრიელი უძლებს ცდუნებას და ფროდო კიდევ ერთხელ რწმუნდება, რომ ბეჭედი მხოლოდ მისი ტვირთია.
რაზმი მიუყვება ამონ ჰენის დიდ მდინარეს და მის მარჯვენა მხარეს გადმოდის ნაპირზე. იქ დაბანაკებულ რაზმს დროებით ტოვებს ფროდო - რათა საკუთარ მიზნებსა და ფიქრებში გაერკვიოს. მასთან მიდის ბორომირი, რომელმაც კარგად იცის, რომ ბეჭდის დახმარებით მას საშუალება მიეცემა, გადაარჩინოს გონდორი და მამის, დენეთორის წინაშე კიდევ ერთხელ მოიპოვოს ნდობა და დიდება. იგი ცდილობს წაართვას ფროდოს ბეჭედი, მაგრამ ფროდო იკეთებს ბეჭედს, ქრება და გარბის. ბორომირი უეცრად ხვდება, რომ საშინელი შეცდომა ჩაიდინა და უბრუნდება საძმოს. სემი გამქრალია. იგი გარბის მდინარესთან და ხედავს, რომ ფროდო ცდილობს ნავით გაქცევას. ფროდო თვლის, რომ მარტო უნდა წაიღოს ბეჭედი, მაგრამ სემს არ შეუძლია მისი მარტო გაშვება. ორივე მიემართება ემინ მუილის მთებთან, საიდანაც შესაძლებელია მორდორში მოხვედრა.
რესურსები ინტერნეტში
שר הטבעות
რეიჩელ სამერსი
რეიჩელ სამერსი (აგრეთვე ცნობილია, როგორც რეიჩელ გრეი, მარველის გოგონა, ფენიქსი) — გამოგონილი პერსონაჟი, Marvel Comics-ის სუპერგმირი. შექმნილია მწერალი კრის კლერმონისა და მწერალი/ილუსტრატორი ჯონ ბირნის მიერ. პირველად გამოჩნდა შემზარავი იქს-ადამიანების 141-ე ნომერში (1981 წლის იანვარი). მარველის გოგონა თანამშრომლობდა რამდენიმე გუნდთან, მათ შორის იქს-ადამიანებთან და ექსკალიბურთან.
იგი იქს-ადამიანების ციკლოპისა და ჯინ გრეი-სამერსის ქალიშვილია ულმობელი, ანტიუტოპიური ალტერნატიული მომავლიდან. მისი ბიძები, ჰავოკი და ვულკანი, აგრეთვე მეტად ძლევამოსილი მუტანტები არიან. იგი ფლობს დედისეულ ტელეპათიასა და ტელეკინეზისს, ასევე ლეგენდარულ ფენიქსის ძალას. ალტერნატიულ რეალობაში რეიჩელ გრეი ჰიპერშტორმისა და დრიმ სამერსის დედაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1981 წლის კომიქსების პერსონაჟები კატეგორია:Marvel Comics-ის სუპერგმირები კატეგორია:ფენიქსის ძალის მფლობელები
Lasioglossum araxanum
Lasioglossum araxanum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1923 წელს.
სქოლიო
araxanum
Astrantia major
ვარსკვლავა (Astrantia major) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ქოლგოსანთა (Apiaceae) ოჯახისა. იზრდება ერთეულად ან კორომებად, სწორმდგომი, ნაკლებად დატოტვილი 30-70 სმ სიმაღლის ღეროთი. ფოთოლი ბაზალური, დაკბილული, ყვავილი ვარსკვლავისებრი ქოლგისებრი თავაკია, თეთრი, მოწითალო ვარდისფერი ან მეწამული.
გავრცელებულია ევროპასა და აზიის სუბალპურ და ალპურ ველებსა და ტყისპირებზე. გამხმარი სახით მთის სოფლებში იყენებდნენ ჩაიდ.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავა
სტეფან მალარმე
სტეფან მალარმე (დ. 18 მარტი, 1842, პარიზი — გ. 9 სექტემბერი, 1898, ვალვენი, სენისა და მარნის დეპარტამენტი) — ფრანგი პოეტი, სიმბოლიზმის თვალსაჩინო თეორეტიკოსი და წარმომადგენელი.
შემოქმედება
ლიტერატურულ ასპარეზზე 1862 წელს გამოვიდა. 1866 წელს მისი 10 ლექსი დაიბეჭდა კრებულში „თანამედროვე პარნასი“. მალარმეს შემოქმედების პირველ ეტაპზე 60–იან წლებში, შეიმჩნეოდა მკვეთრი დეკადენტური გავლენა, მოვლენათა იმპრესიონისტული აღქმა, პოეტური სახის სიმბოლისტური სტრუქტურა, აგრეთვე არსებული სინამდვილისადმი შეურიგებლობა. ამდროინდელი ლექსებიდან აღსანიშნავია „გაზაფხულის მობრუნება“ (1862), „ფანჯრები“ (1863), „ლაჟვარდი“, „სევდა“, „ყვავილები“ (სამივე 1864), „წმინდანი„ (1865), ეკლოგა „ფავნუსის ნაშუადღევის დასვენება“ (1865, გამოქვეყნდა 1876, საფუძვლად დაედო კლოდ დებიუსის სიმფონიურ პრელუდიას), დრამატული პოემა „ჰეროდიადა“ (1867–1869), „მოწყალება“ (1862, საბოლოო ვარიანტი 1887) და სხვ. 70–იანი და განსაკუთრებით 80–იანი წლებიდან მალარმე კიდევ უფრო მეტ ყურადღებას აქცევდა ნაწარმოების ფორმას. ანტიდემოკრატიულ აზრს, რომ პოეზია მხოლოდ რჩეულთა ხვედრია, მალარმე ავითარებს პოემაში „პროზა დეზესენტისათვის“ (1885). ამ პერიოდის ლექსებიდან დამახასიათებელია აგრეთვე „გედი“ (1885), „ლექსები შემთხვევისათვის“ (1880–1898; გამოქვეყნდა 1920), სონეტების ტრიპტიქი (1887) და სხვ. ამ ლექსებში ხშირად დარღვეულია გრამატიკული ნორმები, უარყოფილია პუნქტუაცია. გვხვდება მოულოდნელი ინვერსიები, აქცენტირებულია ლირიკული გმირის ფსიქოლოგიური მდგომარეობა, სულიერი განწყობილებანი. მალარმეს სტატიები „ლიტერატურის განვითარების თაობაზე“ (1891) „ლექსების კრიზისი“ (1895) „კონფლიქტი“ (1895), „პოეზიის საიდუმლოება“ (1896) ნათელს ჰფენს მისი შემოქმედების ევოლუციას.
მალარმეს პოეზიას საქართველოში საუკუნის დასაწყისშივე იცნობდნენ. მისმა შემოქმედებამ თავისებური გავლენა მოახდინა გალაკტიონ ტაბიძეზე, „ცისფერყანწელებზე“ – ვალერიან გაფრინდაშვილზე, ტიციან ტაბიძეზე, პაოლო იაშვილზე, ჟურნალ „ცისფერ ყანწებში“ ტიციან ტაბიძე წერდა, ევროპული ფუტურიზმი მალარმეს საქმეს აგრძელებსო, ხოლო ლექს „ავტოპორტრეტში“ არ ფარავდა თავის გატაცებას მალარმეს პოეზიით. აღფრთოვანებით მოიხსენიებს მალარმეს პაოლო იაშვილი თავისი ტრიპტიქის პირველ ლექსში „მალარმე“. მალარმეს ლექსებს თარგმნიდნენ შალვა აფხაიძე, ვალერიან გაფრინდაშვილი, კოლაუ ნადირაძე, სანდრო ცირეკიძე. 1919 წელს ქუთაისში „მეოცნებე ნიამორებში“ გამოქვეყნდა მალარმეს ლექსები და პროზაული ნაწარმოებები.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი პოეტები
Maesiella maesae
Maesiella maesae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ლევ კულიჯანოვი
მინი|ლევ კულიჯანოვის საფლავი ლევ კულიჯანოვი (დ. 19 მარტი, 1924, თბილისი — გ. 17 თებერვალი, 2002, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი კინორეჟისორი, სცენარისტი, პედაგოგი. სსრკ სახალხო არტისტი (1976). თბილისის საპატიო მოქალაქე (1983), სოციალისტური შრომის გმირი (1984). სსრკ VII-X მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
1955 წელს დაამთავრა კინემატოგრაფიის საკავშირო სახელმწიფო ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. გადაიღო ფილმები: „მამისეული სახლი“ (1959), „როცა ხეები დიდები იყო“ (1962), „დანაშაული და სასჯელი“(თ. დოსტოევსკის რომანის ეკრანიზაცია, 1970), „კარლ მარქსი, ახალგაზრდობის წლები“ (7 სერიანი მხატვრული ფილმი, 1980) და სხვ., მის შემოქმედებაში განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს ფილმ „ცისფერი რვეულს“(1969), რომელშიც ლენინის სახეა შექმნილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1983) კატეგორია:სსრკ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სკკპ-ის XXIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXIV ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXV ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXVI ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXVII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
1258
თარიღი უცნობია
*
გუნბიერნი
გუნბიერნი (Gunnbjørns Fjeld) — კუნძულ გრენლანდიის უმაღლესი მთა და საერთოდ არქტიკის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 3694 მ. მიეკუთვნება უოტკინზის ქედის მთათა სისტემას. მდებარეობს იმ მთათა სარტყელში, სადაც მწვერვალების სიმაღლე 2000-ს აღემატება. გუნბიერნი განლაგებულია გრენლანდიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, დანიის სრუტიდან 100 კმ-ში. აგებულია ბაზალტებით, რომლებიც გაშიშვლებულია მყინვარული საფრის ზედაპირზე. პირველი ასვლა განხორციელდა 1935 წლის 16 აგვისტოს. მწვერვალს სახელი ეწოდა გრენლანდიის აღმომჩენის — ულფსონ გუნბიერნის სახელის მიხედვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გრენლანდიის მთები
სიროჰოზი
სიროჰოზი (Сірогози) — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 779 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰენიჩესკის რაიონის დასახლებები
სნოსწყალი
სნოსწყალი ― მდინარე საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში, ხევის კავკასიონის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე თერგის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს ზღვის დონიდან 3035 მ-ზე. სიგრძე 27,3 კმ, აუზის ფართობი 256 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულზე და ზაფხულის პირველ ნახევარშია. წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წყლის ხარჯი 6,72 მ³/წმ.
დანაშაულის მუზეუმი
მუზეუმი შეიქმნა 1874 წელს სკოტლანდ იარდში, იგი წარმოიშვა პატიმრების ქონების კოლექციიდან, რომელიც შეგროვდა 1870 წელს, მათი დამნაშავეების და დანაშაულის შესწავლის დროს. თავდაპირველად იყო არაოფიციალური მუზეუმი, ხოლო 1875 წლისთვის, ის გახდა ოფიციალური, კერძო მუზეუმი, რომელსაც პოლიციის ინსპექტორით და პოლიციის კონსტალებით, დაეკისრა სამსახურებრივი მოვალეობა. ის არ იყო ღია საზოგადოებისთვის, იგი გამოიყენებოდა როგორც პოლიციის ახალწვეულთათვის სწავლების კოლექცია და მასზე წვდომა მხოლოდ იურიდიულ საკითხებში, სამეფო ოჯახის წევრებსა და სხვა VIP პირებს შეეძლოთ.
ახლა მდებარეობს კერტისის მწვანე კორპუსის სარდაფში (ახლანდელი ახალი შოტლანდიის ეზო), მუზეუმი დახურულია საზოგადოებისთვის, მაგრამ მისი მონახულება შესაძლებელია, მეტროპოლიტენის პოლიციისა და ქვეყნის ნებისმიერი პოლიციის ძალების მიერ წინასწარი დანიშვნის შემდეგ.
წარმოშობა
1993 წელს გამოქვეყნებულ წიგნში “შავი მუზეუმი: ახალი შოტლანდიის ეზო“, მუზეუმის მაშინდელმა კურატორმა ბილ უადელმა განაცხადა, რომ მისი წარმოშობა მდგომარეობს 1869 წლის კანონში, რომელიც პოლიციას აძლევს უფლებამოსილებას, ან გაანადგუროს დანაშაულის ჩადენისას გამოყენებული ნივთები, ან შეინახოს ისინი სასწავლო მიზნებისთვის, როდესაც პოლიცია ამ კანონის წინ დადგა, მან შეინარჩუნა ნივთები, მანამ, სანამ მათი მფლობელები არ დაიბრუნდებოდნენ. ასეთი კანონი არ იქნა მიღებული 1869 წელს და ეს გაუგებრობა, როგორც ჩანს, სათავეს იღებს 1877 წლის გაზეთის მოხსენებაში მუზეუმის შესახებ არასწორი მითითებით 1870 წელს:
“ადრე ყველა სახის ქონება, რომელიც ეკუთვნოდა მსჯავრდებულებს, მიდიოდა გვირგვინზე, მაგრამ ჩვენ გვჯერა, რომ 1869 წელს მიღებული კანონით, ეს შეიცვალა და რაც მათზეა ნაპოვნი, ინახება სასჯელის დასრულებამდე. სასჯელის დასრულების შემდეგ, შეუძლიათ დაბრუნდნენ ამ სახლში (ანუ მუზეუმში) და მოითხოვონ საკუთარი ნივთები. ეს კანონი, რასაკვირველია, არ ვრცელდება უკანონო მფლობელობის შემთხვევებზე, როგორიცაა ქურდობის იარაღები.“
1870 წლის აქტმა, გააუქმა ქონების ჩამორთმევა დანაშაულისათვის და ღალატისათვის, სამაგიეროდ, “ადმინისტრატორს“ მიენიჭა ქონების „მეურვეობა და მართვა“, რომელიც შემდეგ დაუბრუნებდა დამნაშავეებს საკუთარ ნივთებს, პატიმრობის სასჯელის ბოლოს.
მუზეუმის ოფიციალური გახსნა არ ყოფილა. პირველი ორი წლის განმავლობაში დაფიქსირდა ვიზიტორთა მუდმივი ზრდა, განსაკუთრებით CID–ის ოფიცრების მიერ მუზეუმში სწავლების, ტრენინგების დროს. თუმცა, ვიზიტორთა ჩანაწერი არ ინახებოდა 1877 წლის 6 ოქტომბრამდე. გაზეთ ობსერვერის ერთ რეპორტიორს, ინსპექტორმა ნეიმ უარი უთხრა და 1877 წლის 8 აპრილს ჟურნალისტმა კოლექციისთვის შექმნა სახელი "შავი მუზეუმი".
1890 წლიდან-დღემდე
1890 წელს მუზეუმი გადავიდა მეტროპოლიტენის პოლიციის ოფისთან ერთად ახალ შენობაში, უაითჰოლის მეორე ბოლოში, ახლად აშენებულ თემსის სანაპიროზე. შენობას, რომელიც აშენებულია “Norman Shaw RA“-ს მიერ და და დამზადებულია გრანიტის ქვით, ეწოდა “New Scotland Yard“. სარდაფის ოთახებში იყო მუზეუმი და მიუხედავად იმისა, რომ “PC Randall“ კურატორი არ იყო, იგი პასუხისმგებელი იყო ადგილის მოწესრიგებაზე, ექსპონატების დამატებაზე, ვიზიტების შემოწმებაზე და მათთვის თარიღების მოწყობაზე. მუზეუმი დაიხურა როგორც პირველი, ასევე მეორე მსოფლიო ომის დროს, ხოლო 1967 წელს, “New Scotland Yard“ გადავიდა ვიქტორიას ქუჩაზე, მუზეუმი განთავსდა მეორე სართულის ოთახებში, რომლებმაც გაიარეს რემონტი.
XXI საუკუნის დასაწყისში მუზეუმს დაარქვეს დანაშაულის მუზეუმი, იგი გადავიდა ახლად გარემონტებულ და გაფართოებულ კერტის მწვანე შენობის სარდაფში. ის ხელახლა გაიხსნა 2018 წელს "ბნელ და დრამატულ" ოთახში, რომელიც დაპროექტებულია ოლფორდ ჰოლ მონაჰენ მორისის მიერ, საინჟინრო კონსულტანტ “Arup“-თან თანამშრომლობით.
დანაშაულის მუზეუმის დაუცველი არტეფაქტების დიდი გამოფენა, გაიმართა ლონდონის მუზეუმში 2015 წლის 9 ოქტომბრიდან, 2016 წლის 10 აპრილამდე. მიუხედავად იმისა, რომ ეს იყო ერთადერთი შემთხვევა, როდესაც დიდი რაოდენობით ექსპონატი იყო ნაჩვენები საზოგადოებისთვის, ცალკეული ობიექტები ნასესხები იყო სხვა მუზეუმების გამოფენებზე, 2019-2020 წლებში ეს მოიცავდა “Leatherslade Farm“–ის საგნებს ფოსტის მუზეუმში, დიდი მატარებლის ძარცვის გამოფენაში და სიგარეტის სანთებელა კროგერებისგან დამალული განყოფილებით, “GCHQ“ გამოფენაზე მეცნიერების მუზეუმში.
კოლექციები
მუზეუმში წარმოდგენილია 500-ზე მეტი ექსპონატი, მათ შორისაა ისტორიული კოლექციები და უახლესი არტეფაქტები, საბრძოლო იარაღის მნიშვნელოვანი კოლექცია (ზოგი გამხელილი, ზოგი დაფარული, ყველა გამოყენებული მკვლელობებში ან ლონდონში განხორციელებული სერიოზული თავდასხმების დროს), შენიღბული ქოლგებითა და მრავალრიცხოვანი სასხლეტი ხმლებით. მუზეუმი ასევე შეიცავს ნიუგეიტის ციხეში სიკვდილით დასჯის და დიდი ბრიტანეთის უკანასკნელი სიკვდილით დასჯის ნიღბებს.
სხვა ნივთები, რომლებიც აღარ გამოჩნდება საზოგადოებაში, მოიცავს ნივთებს, რომლებიც ოდესღაც ეკუთვნოდა ჩარლზ ბლეკს, დასავლეთ ნახევარსფეროში ყველაზე ნაყოფიერ ფალსიფიკატორს. მათ შორისაა დასაბეჭდი ფირფიტების ნაკრები, ყალბი ბანკნოტების შესანიშნავი სერია და სამზარეულოს ეშმაკურად ამოღებული კარი, რომელიც ოდესღაც გამოიყენებოდა მათ დასამალად.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:ინგლისის მუზეუმები კატეგორია:ლონდონის მუზეუმები კატეგორია:1874 წელს დაარსებული მუზეუმები კატეგორია:სკოტლანდ იარდის მუზეუმები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს მუზეუმები
ცერონისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია
ცერონისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცერონისში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (6 X 4,5 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, წყობა ირეგულარულია. შესასვლელი დასავლეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ფართო თაღოვანი სარკმელია, რომელიც გარეთ მკვეთრად ვიწროვდება. სარკმლის ორივე მხარეს თითო მცირე სწორკუთხა ნიშია. ასეთივე ნიშია ჩრდილოეთ კედელშიც. კიდევ ერთი სარკმლის კვალი შემორჩენილია სამხრეთით. ფასადები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით. ეკლესიას სამხრეთით ჰქონია პატარა სწორკუთხა მინაშენი (შემორჩენილია მცირე ნაწილი), რომელსაც შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჩვენი მამების დროშები (ფილმი)
ჩვენი მამების დროშები (Flags of Our Fathers) — კლინტ ისტვუდის 2006 წლის ფილმი ივო ჯიმას ბრძოლის შესახებ.
სიუჟეტი
1945 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დროს ექვსი ამერიკელი ჯარისკაცი აღმართავს დროშას კუნძულ ივო ჯიმაზე, სურიბაჩის მწვერვალზე. მათგან მხოლოდ სამი დარჩება ცოცხალი. დროშის აღმართვის ფოტო მთელ ამერიკას მოივლის. სამეულ გმირებად მონათლავენ. სამშობლოში დაბრუნებული ჯარისკაცები უამრავ ღონისძიებაში მონაწილეობენ, რათა ამერიკელების პატრიოტული სული გააძლიერონ. სინამდვილეში ფოტოზე სულ სხვა ჯარისკაცები არიან გამოსახულნი. სამეულს ეს შინაგანად აწუხებს. ერთი მათგანი სახლში დროულად დაბრუნებას ცდილობს. მეორეს ნამდვილი გმირობა სურს, მესამეს კი წარსული სტანჯავს.
გადაღება
2000 წელს სტივენ სპილბერგმა შეისყიდა წიგნის „ჩვენი მამების დროშები“ ეკრანიზაციის უფლება. მას სცენარი არ მოეწონა და გადაღებას არ შეუდგა. ოთხი წლის შემდეგ პროექტს ხელი მოკიდა კლინტ ისტვდუმა, რომელსაც ახალგამოშვებული ჰქონდა ფილმი „გოგონა მილიონ დოლარად“. ისტვუდმა სპილბერგს უპრეცედენტო იდეა შესთავაზა. მან გადაიღო ორი სხვადასხვა ფილმი ერთი მოვლენის, ივო ჯიმას ბრძოლის შესახებ. პირველი ფილმი ასახავს ივო ჯიმას ბრძოლას ამერიკული თვალსაწიერიდან. მეორე ფილმი, წერილები ივო ჯიმადან, გადაღებულია იაპონური თვალთახედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2006 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ანტიმილიტარისტული ფილმები კატეგორია:კლინტ ისტვუდის ფილმები კატეგორია:წიგნებზე დაფუძნებული ფილმები
ნემენჩინე
ნემენჩინე (Nemenčinė, Niemenczyn) — ქალაქი ლიეტუვაში, ვილნიუსის მაზრაში, ნემენჩინეს სამამასახლისოს ადმინისტრაციული ცენტრი.
მდებარეობს ვილნიუსიდან ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით 23 კმ.-ზე, ვილნიუს - შვენჩიონისის გზატკეცილზე; სარკინიგზო ხაზის ვილნიუს - დაუგავპილსის სადგურ ბეზდონისიდან 6 კმ.-ში; მდინარე ვილიას (ნერისი) მარჯვენა სანაპიროზე, მდინარე ნემენჩის სათავესთან.
1986 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 5,7 ათ. ადამიანს. მოგვიანებით კი შეადგინა - 5 885 ად. (2005 წლის მონაცემებით).
კლასტოკარსტი
ალევროლითების კლასტოკარსტი კირქვის, თაბაშირისა და მარილების, ჩვეულებრივ კარსტში გახსნის მსგავსად, გამოიხატება კირქვის, თაბაშირის ან მარილის ხსნარების შეზავებაში. მიწისქვეშა წყლები აზავებენ შემადგენელ წყლებს. ამასთან, კლასტოკარსტული პროცესების ინტენსივობა დამოკიდებულია შენაზავების კონცენტრაციაზე. ლიოსისებრ თიხნარში, რომელიც ევრაზიის ექსტრაგლაციალურ მხარეში გვხვდება, შეინიშნება მხოლოდ კარსტის ემბრიონული ფორმები — დუბეები. გვალვიან მხარეებში ცნობილია კარსტული ჭები, ხევები, ხიდები და ალევროლითების კლასტოკარსტის სხვა ფორმები.
ნემენჩინე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიეტუვის ქალაქები
კლასტოკარსტი
ალევროლითების კლასტოკარსტი ფართოდ არის გავრცელებული უნგრეთში, რუმინეთში, უკრაინაში, ჩრდილოეთ კავკასიაში, ამიერკავკასიაში, ციმბირში, შუა აზიაში, ჩინეთში, ჩრდილოეთ ამერიკის სტეპებში, სამხრეთ ამერიკის პამპასებში და ავსტრალიის მშრალ დაბლობებში. ალევროლითების კარსტის ფართობია 30 მლნ. კმ². კონგლომერატის კლასტოკარსტი ხსნადი ცემენტით უფრო ფართოდაა განვითარებული. კონგლომერატის ცემენტს ჩვეულებრივ, წარმოადგენს კალციტი ან თაბაშირი. ცემენტის გახსნა განაპირობებს მღვიმეების, ძაბრებისა და ჩანაქცევების წარმოშობას.
კონგლომერატის კლასტოკარსტი ცნობილია დასავლეთ საქართველოში, კერძოდ, ცენტრალურ სამეგრელოსა და აფხაზეთში. რამდენადმე ფართოდ არის გავრცელებული ქვიშაქვის კლასტოკარსტი. თიხის კლასტოკარსტი წარმოიქმნება არიდული და სემიარიდული კლიმატის ფარგლებში. თიხოვანი კლასტოკარსტი აღწერილია ჩრდილოეთ კავკასიაში (მდინარე ჩეგემი), აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში (მდინარე მტკვარი), ჩრდილოეთ ამერიკაში (სამხრეთი დაკოტა, ნებრასკა). მცირე გავრცელებით სარგებლობს პიროკლასტური მასალის კლასტოკარსტი. საქართველოში მდებარე კლასტოკარსტული მღვიმეებიდან აღსანიშნავია ნაზოდელავოს მღვიმე, ყალიჩონის მღვიმე და სხვა. ტერმინი კლასტოკარსტი მეცნიერებაში დაამკვიდრა სპელეოლოგმა გიორგი მაქსიმოვიჩმა.
სქოლიო
კატეგორია:რელიეფის ფორმები კატეგორია:სპელეოლოგია კატეგორია:გეომორფოლოგია
უოტსის კოშკები
უოტსის კოშკები, საიმონ როდიას კოშკები, ან ნუესტრო პუებლო (ესპანურად "ჩვენი ქალაქი") (Watts Towers, Towers of Simon Rodia) - 17 ერთმანეთთან დაკავშირებული სკულპტურული კოშკის, არქიტექტურული სტრუქტურების და მოზაიკის კოლექცია უოტსში, ლოს-ანჯელესში. აგებულია საიმონ როდიას მიერ 33 წლის განმავლობაში 1921 წლიდან 1954წლამდე. ყველაზე მაღალი კოშკი არის 99.5 ფუტი (30.3 მ).
უოტსის კოშკები 1990 წელს დასახელდა ეროვნულ და კალიფორნიის ისტორიულ ღირსშესანიშნაობად.
ისტორია
როდიამ კოშკებს უწოდა "Nuestro Pueblo" ("ჩვენი ქალაქი" ესპანურად). მან ააშენა ისინი სპეციალური აღჭურვილობის ან წინასწარგანსაზღვრული დიზაინის გარეშე, მარტო მუშაობდა ხელსაწყოებით. სამეზობლოში ბავშვებმა როდიას გატეხილი ჭურჭლის ნაჭრები მიუტანეს, მან ასევე გამოიყენა ბოთლები, კერამიკული ფილები, ზღვის ნიჟარები, სარკეები და სხვა.
1954 წლის ზაფხულში როდიამ განიცადა მსუბუქი ინსულტი. ინსულტიდან მალევე ის კოშკიდან გადმოვარდა. დაცემა დაბალი სიმაღლიდან იყო, მაგრამ 75 წლის ასაკში მან ეს მძიმედ გადაიტანა. 1955 წელს როდიამ უარი თქვა თავის ქონებაზე, გადასცა ის მეზობელს და დატოვა ქალაქი, როგორც ჩანს დაღლილი იყო ლოს-ანჯელესში ნებართვებისთვის ბრძოლით. მას, ასევე, ესმოდა მისი დაბერების და მარტოობის შესაძლო შედეგები. ის გადავიდა მარტინესში, კალიფორნია, დასთან ერთად, საიდანაც აღარ დაბრუნებულა.
როდიას გარდაცვალების შემდგომი ეტაპი
1956 წლის ოთხ ივლისს, როდიას სახლი შიგნიდან დაიწვა უბედური შემთხვევის შედეგად და ქალაქმა ბრძანა მისი დანგრევა. მსახიობმა ნიკოლას კინგმა და ფილმის რედაქტორმა უილიამ კარტრაითმა მოინახულეს ადგილი 1959 წელს და როდიას მეზობლისგან შეიძინეს ქონება 2000 დოლარად. ქალაქის გადაწყვეტილება ნგრევის დაჩქარების გაგრძელების შესახებ ჯერ კიდევ ძალაში იყო. ამასობაში კოშკები უკვე ცნობილი გახდა და ქალაქო შეხვდა წინააღმდეგობას მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. კინგმა, კარტრაითმა, არქიტექტორებმა, მხატვრებმა, ენთუზიასტებმა, აკადემიკოსებმა და საზოგადოების აქტივისტებმა შექმნეს კომიტეტი სიმონ როდიას კოშკებისთვის უოტსში. კომიტეტმა მოლაპარაკება გამართა ქალაქთან, რათა დაეშვა საინჟინრო შემოწმება სტრუქტურების უსაფრთხოების დასადგენად და მათი დანგრევის თავიდან ასაცილებლად. შემოწმება ჩატარდა 1959 წლის 10 ოქტომბერს.
სიმონ როდიას კოშკების კომიტეტმა ეს ადგილი დამოუკიდებლად შეინარჩუნა 1975 წლამდე, როდესაც მეურვეობის მიზნით, ისინი პარტნიორობდნენ ქალაქ ლოს -ანჯელესთან, შემდეგ კი კალიფორნიის შტატთან. კოშკებს მართავს ლოს -ანჯელესის ქალაქის დეპარტამენტი და უოტსის კოშკების სახელოვნებო ცენტრის კურატორი.
2011 წლის თებერვალში ლოს-ანჯელესის საგრაფოს ხელოვნების მუზეუმმა მიიღო გრანტი ჯეიმზ ირვინის ფონდისგან, რათა მეცნიერულად შეფასებულიყო და მოეხსენებინათ უოტსის კოშკების მდგომარეობა, იმ მიზნით, რომ გაეგრძელებინა ძველი ხელოვნების ნიმუშების შეუფერხებელი სტრუქტურული მთლიანობისა და კომპოზიციის შენარჩუნება. ამინდმა და ტენიანობამ გამოიწვია კოშკებზე კრამიტისა და მინის ნაჭრების გაფუჭება. სტრუქტურები ნაკლებად დაზიანდნენ 1994 წელს ნორდრიჯის მიწისძვრის შედეგად რეგიონში, მხოლოდ რამდენიმე ადგილას დაიშალა. ლოს-ანჯელესის საგრაფო მუზეუმის სამწლიანი რესტავრაციის პროექტი დაიწყო 2017 წელს, რამაც შეაჩერა საზოგადოებრივი ტურები ამ ადგილას. ლოს -ანჯელესის საგრაფოს ხელოვნების მუზეუმმა მოაწყო ფოტოგამოფენა, საიმონ როდიას კოშკები უოტსში.
ლიტერატურა
ჯაზ მუსიკოსმა ჩარლზ მინგუსმა მოიხსენია როდიას კოშკები 1971 წელს მის ავტობიოგრაფიაში და გაიხსენა თუ როგორი მოხიბლული იყო როდიითა და მისი შემოქმედებით ბავშვობის პერიოდში. ასევე, ის ახსენეს დონ დელილოს რომანში Underworld.
კალიფორნიაში მოღვაწე პოეტმა რობერტ დუნკანმა როდიას კოშკები გამოაქვეყნა თავის 1959 წლის ლექსში, "Nel Mezzo del Cammin di Nostra Vita", როგორც დემოკრატიული ხელოვნების მაგალითი, რომელიც თავისუფალია ეკლესიის/სახელმწიფო ძალაუფლების სტრუქტურებისგან.
თავის წიგნში თეთრი ქვიშები ჯეფ დაიერი წერს უოტსის თაუერსში მისი ვიზიტის შესახებ თავში "ჯიმი გარისონის ბალადა".
ტელევიზია
უოტსის კოშკები ხსენებული იყო სხვადასხვა ტელე-შოუში. მათ შორისაა 1973 წლის BBC– ს სატელევიზიო სერიალი The Ascent of Man  დაწერილი და წარმოდგენილი იაკობ ბრონოვსკის მიერ. კოშკები ასევე იყო გამოსახული სიმპსონების ეპიზოდში "გაბრაზებული მამა: ფილმი", ragnet– ის მე –3 სეზონის მე –4 ეპიზოდში, "B.M.O.C."-ის, მე -3 სეზონი მე -9 ეპიზოდში და სხვა.
ლიტერატურა
The Wonderful Towers of Watts - amazon.com
The Los Angeles Watts Towers (Conservation & Cultural Heritage) - amazon.com
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:კალიფორნიის მუზეუმები კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ამერიკაში კატეგორია:მუზეუმები ჩრდილოეთ ამერიკაში კატეგორია:კალიფორნიის კულტურა
ფილიპი (ედინბურგის ჰერცოგი)
პრინცი ფილიპ მაუნტბატენი (Prince Philip Mountbatten, დ. 10 ივნისი, 1921, კორფუ, საბერძნეთი — გ. 9 აპრილი, 2021, უინძორის სასახლე, უინძორი, ინგლისი) — საბერძნეთისა და დანიის ყოფილი პრინცი, ედინბურგის ჰერცოგი (the Duke of Edinburgh), გაერთიანებული სამეფოს პრინც-კონსორტი (ოფიციალურად არ არის), ელისაბედ II-ის მეუღლე.
იყო საბერძნეთის მეფის გეორგ I-ის შვილიშვილი. 1947 წელს იქორწინა დიდი ბრიტანეთისა და ჩრდილოეთ ირლანდიის გაერთიანებული სამეფოს პრინცესა ელისაბედზე და აღმოსავლეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის აღმსარებლობა ანგლიკანური ეკლესიით შეცვალა. დედოფალ ელისაბედსა და ფილიპს ოთხი შვილი შეეძინათ — სამეფო ტახტის პირველი მემკვიდრე ჩარლზი (უელსის პრინცი), ანა (სამეფო პრინცესა), ენდრიუ (იორკის ჰერცოგი) და ედუარდი (უესექსის ერლი). გარდაიცვალა 2021 წლის 9 აპრილს, 99 წლის ასაკში.
ედინბურგის ჰერცოგი ფილიპი 2021 წლის 17 აპრილს, უინძორის სასახლეში მდებარე წმიდა გიორგის სამლოცველოში დაკრძალეს. ცერემონიას, კოვიდ შეზღუდვების გამო მხოლოდ სამეფო ოჯახის 30 წევრი ესწრებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:გლუქსბურგები კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021 კატეგორია:ბრიტანეთის კონსორტები
გურამ მეტონიძე
გურამ მეტონიძე (დ. 2 ოქტომბერი, 1935, სოფ. ხვანჭკარა, ამბროლაურის რაიონი — გ. 4 ივნისი, 2022) — ქართველი მუშა. თბილისის საპატიო მოქალაქე (1983). სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭო, დეპუტატი
დაამთავრა თბილისის რკინიგზის პირველი საშუალო სკოლა და შემდეგ გაიარა სავალდებულო სამხედრო სამსახური. 1958 წლიდან იყო ქარხანა „გაზაპარატის“ მწნეხავი. 1959 წელს მუშაობა დაიწყო თბილისის ელმავალმშენებელ ქარხანაში და ელექტრომემონტაჟეთა ბრიგადის წევრი გახდა. ორ ათეული წელზე მეტ ხანს ხელმძღვანელობდა ელექტრომემონტაჟეთა კომპლექსურ ბრიგადას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:სკკპ-ის XXVI ყრილობის დელეგატები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1983) კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გ კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივნისი
ლაოსის პრეზიდენტი
ლაოსის პრეზიდენტი — ლაოსის პრეზიდენტის თანამდებობა დაარსდა 1975 წელს, მონარქიის დამხობისა და ლაოსის სახალხო-დემოკრატიული რესპუბლიკის დარსების შემდეგ. ირჩევენ 5 წლის ვადით.
სქოლიო
კატეგორია:ლაოსი კატეგორია:აზიის ქვეყნების პრეზიდენტები *
სალინის მყინვარი
სალინის მყინვარი (Glacier de saleina) — 6,3 კილომეტრი სიგრძის მყინვარი (2005) მონბლანის მასივში, შვეიცარიის ვალეს კანტონში. ესაზღვრება ეგიუი-დ'არჟანტიერის მთას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის მყინვარები კატეგორია:ალპების მყინვარები
Lasioglossum arcanum
Lasioglossum arcanum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
სქოლიო
arcanum
Maesiella punctatostriata
Maesiella punctatostriata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
14 ივლისი
14 ივლისი — გრიგორიანული კალენდრის 195-ე დღე (ნაკიან წლებში – 196-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 170 დღე.
დღის მოვლენები
right|120px|ბასტილიის აღება
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები
0714
ტავრიისკე (ჰენიჩესკის რაიონი)
ტავრიისკე (Таврійське) — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 17 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰენიჩესკის რაიონის დასახლებები
მარკო პანტანი
მინი|260პქ|მარჯვნივ|მარკო პანტანი მარკო პანტანი (Marco Pantani; დ. 13 იანვარი, 1970, ჩეზენა — გ. 14 თებერვალი, 2004, რიმინი) — იტალიელი ველომრბოლელი.
მარკო პანტანი დაიბადა 1970 წლის 13 იანვარს, იტალიის ქალაქ ჩეზენაში. 1998 წელს მოგებული აქვს ჯირო დიტალია და ტურ დე ფრანსი. გარდაიცვალა 2004 წლის 14 თებერვალს.
როდესაც მარკო გახდა 12 წლის, სწორედ მაშინ ბაბუამ მას პირველი ველოსიპედი აჩუქა.მარკოს ძალიან უყვარდა ველოსიპედი.მრავალჯერ შლიდა და აწყობდა მას. მისი პირველი გუნდი იყო ფაუსტო კოპი დი ჩესენატინო.1984 წლის 22 აპრილს მან პირველი გამარჯვება მოიპოვა,რასაც მოყვა წარმატებული სერია.ეს გამარჯვებები არ დარჩა შეუმჩნეველი და იგი მიიწვიეს წარმოედგინა თავისი რეგიონი იტალიის ჩემპიონატზე დებიუტანტებს შორის.მისი 1990 წლის ბეიბი-ჯიროზე მან საერთო ჩათვლაში მესამე ადგილი დაიკავა,მიუხედავად იმისა რომ პირველივე ეტაპზე მხარი დაიზიანა და მთელი რბოლის განმავლობაში სპეციალური სახვევებით გამოდიოდა. ამავე ტურნირზე 1991 წელს იგი მეორე, ხოლო 1992 წელს გამარჯვებული გახდა.
1992 წლის 5 აგვისტოს მან პირველად მიიღო მონაწილეობა პროფესიულ რბოლაში. 1992-1993 წლებში იგი მრავალ ტურნირზე გამოდიოდა, მათ შორის აღსანიშნავია ბელგიური კლასიკური რბოლები: ლიეჟი-ბასტონი-ლიეჟი,ფლეშ-ვალონი.
1994 წელს შედგა მისი დებიუტი ჯირო დიტალიაზე,სადაც გახდა ორი სამთო ეტაპის გამარჯვებული.მოიგო თეთრი მაისური დაწესებული საუკეთესო ახალგაზრდა მრბოლელისთვის და სამთო ჩათვლაში დაიკავა მეორე ადგილი. 1995 წლის მაისში, ვარჯიშის დროს ,მანქანის დაჯახების გამო იძულებული ხდება გამოტოვოს ჯირო დიტალია, ხოლო ტურ დე ფრანსს ხვდება ფორმაში,სადაც ასევე იგებს ორ ეტაპს.იკავებს მეცამეტე ადგილს საერთო ჩათვლაში და ხდება საუკეთესო ახალგაზრდა ველომრბოლელი.იმავე წელს კოლუმბიაში ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატზე იკავებს მესამე ადგილს,აბრაჰამ ოლანოსა და მიგელ ინდურაინის შემდეგ.
მსოფლიო ჩემპიონატიდან დაბრუნების შემდეგ მარკო პანტანი მონაწილეობას იღებს მილანი-ტურინის რბოლაში,სადაც მას ეჯახება ჯიპი და მრავლობითი დაზიანებებით იგი ხვდება საავადმყოფოში.მისი ანალიზების შედეგებიჰემატოკრიტზე და ჰემოგლობინზე მნიშვნელოვნად აღემატებოდა ნორმას.რამდენიმე დღეში მაჩვენებლებმა მკვეთრად ვარდნა იწყეს და ექიმებს სპეციალური პრეპარატების დანიშვნა მოუწიათ,რათა თავიდან აეცილებინათ ანემია.ამ ფაქტის გამო ველოსპორტის საერთაშორისო გაერთიანებამ გაამკაცრა დოპინგ კონტროლი,შემოიღო ახალი რეგულაციები.ტურინის სასამართლომ მარკო პანტანის ბრალი დასდო ''სპორტულ თაღლითობაში,მიუხედავად იმისა რომ კანონი მოგვიანებით შევიდა ძალაში. 1996 წელს ძირითადად დაკავებულია ტრავმების მორჩენით.აგვისტოში ის ახერხებს რბოლაში დაბრუნებას 1997 წელს ჯირო დიტალიაზე ხვდება ავარიაში და ახერხებს დაუბრუნდეს რბოლას ტურ დე ფრანსზე.სადაც ასევე იგებს ორ ეტაპს.იკავებს მესამე ადგილს საერთო ჩათვლაში,აგებს რა იან ულრიხთან და რიშარ ვირანკთან 1998 წელი მისი გამარჯვებების წელია. წლის განმავლობაში იგებს თექვსმეტ რბოლას. ერთი წლის განმავლობაში იგებს ორ უპრესტიჟულეს რბოლას ჯიტო დიტალიას და ტურ დე ფრანსს.1994 წლიდა ასეთი რა მიუღწევლად მიიჩნეოდა ყველასთვის, რადგან თვით მიგელ ინდურაინმაცვერ შეძლო. ორი მრავალდშიანი რბოლის მოგება.1998 წლის ჯირო დიტალიაზე იგი იგებს ორ ეტაპს და საეღტო ჩათვლასთან ერთად საუკეთესოა სამთო ჩათვლაშიც.
1999 წელი დაიწყო გამარჯვებებით. იგი იგებს ჯირო დიტალიაზე ოთხ ეტაპს.თუმცა ერთ-ერთი ტესტის დროს მის სისხლში ჰემატოკრიტის დონე აღემატება ნორმას.მას ხსნიან რბოლიდან. ეს მომენტი ითვლება საწყისად მისი წარუმატებლობის დასაწყისად.მიუხედავად მრავალი ბრალდებისამარკო პანტანის არც ერთ დოპინგ კონტროლზე არ ჩავარდნილა.
2000 წელს მისი მთავარი მიზანი ტურ დე ფრანსი ხდება. იგი იგებს ეტაპს მონ ვენტუდან კურშევილამდე. [[ლენს არმსტრონგი|ლენს არმსტრონგის}განცხადებას რომ მან ძალით დათმო ეტაპი, მარკო გამოყავს მწყობრიდან.შემდეგ ეტაპებზე იგი ახორციელებს შესანიშნავ გაქცევებს, თუმცა ამით ფიტავს თავის თავს და ტურ დე ფრანსს ლენს არმსტრონგი იგებს.
2001 წელს მარკო ჯიროს ხვდება ცუდ ფორმაში, ამასთან ერთ ერთი ეტაპის შემდეგ მას აკავებენ 50-მდე ადამიანთან.მათ მიმართ წაყენებული იყო ბრალდება აკრძალული ნივრიერებების შენახვის გამო. მათ სასტუმროში აღმოჩენილი იქნა ნემსები ინსულინის კვალით,რაც დანაშაულის დამადასტურებელ ფაქტად ჩაითვალა. მარკოს რვა თვით აეკრძალა რბოლებში მონაწილეობა.აპელაციის შემდეგ ეს დრო ორ თვემდე შემცირდა.
მისი სიყვარულის გამო ბენდენებისა და საყურეების მიმართ მას შეარქვეს „მეკობრე“.
მარკო პანტანი გარდაიცვალა2004 წლის 14 თებერვალს, ქალაქ რიმინიში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ველომრბოლელები კატეგორია:დაბადებული  13 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004
ნინა ანგელოვსკა
ნინა ანგელოვსკა (დ. 13 ივლისი, 1988, სკოპიე ) — მაკედონიელი პოლიტიკოსი და ყოფილი ფინანსთა მინისტრი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. ის ასევე არის მეწარმე, გაეროს ვაჭრობისა და განვითარების კონფერენციის ფარგლებში ქალთა ადვოკატი ონლაინ ვაჭრობის სფეროში და მაკედონიის ელექტრონული ვაჭრობის ასოციაციის პრეზიდენტი. მან დააარსა და ხელმძღვანელობდა გარიგებების პირველ პლატფორმას, წამყვან ელექტრონულ სავაჭრო კომპანიას მაკედონიაში, სახელწოდებით Grouper.mk. წარმატებული შეთანხმების შედეგად, თავისი კომპანია Grouper.mk პოლონურმა ჯგუფმა Asseco SEE-მ შეიძინა.
ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ანგელოვსკამ განათლება მიიღო სკოპიეში კირილესა და მეთოდეს უნივერსიტეტში, სადაც მან მოიპოვა ბაკალავრის და მაგისტრის ხარისხები ელექტრონულ ბიზნესში ეკონომიკის ფაკულტეტზე. ანგელოვსკამ უნივერსიტეტი დაამთავრა წლის საუკეთესო სტუდენტის სტატუსით და 2010 წელს მიენიჭა ფრენკ მენინგი ეკონომიკურ მეცნიერებებში თაობის საუკეთესო სტუდენტის წოდებისთვის. ანგელოვსკამ მოიგო ეროვნული კონკურსი ყველაზე ინოვაციური ბიზნეს გეგმისთვის და დააარსა Grouper.mk 2011 წელს, რომელიც ცნობილია როგორც პირველი მაკედონიური გარიგებების პლატფორმა და წამყვანი მაკედონიური ელექტრონული სავაჭრო კომპანია. ანგელოვსკამ 2016 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი მენეჯმენტის ფაკულტეტზე კირილე და მეთოდეს უნივერსიტეტში.
მთავრობაში მოსვლამდე ანგელოვსკა ხელმძღვანელობდა Grouper.mk-ს, როგორც აღმასრულებელი დირექტორი და ასევე მუშაობდა კონსულტანტად ციფრულ ეკონომიკაში, ბიზნესის განვითარებასა და ელექტრონულ ვაჭრობაში. Grouper-ში 20 ადამიანი იყო დასაქმებული და 2018 წელს ჰყავდა 200 000 მომხმარებელი.
2016 წელს ანგელოვსკა შეიყვანეს ევროპაში 100 ქალ დამფუძნებელთა სიაში, რომელიც შეადგინა გერმანულმა სტარტაპ ჟურნალმა, The Hundert-მა. 2018 წელს იგი დასახელდა Forbes-ის სიაში 30 30 წლამდე, რადგან წარმატებით მოღვაწეობდა ელექტრონულ ვაჭრობასა და საცალო ვაჭრობაში ევროპაში. 2019 წელს UNCTAD-მა ის აღიარა ელექტრონულ ვაჭრობაში გლობალურ ქალ დამცველად. ჯამში შეარჩიეს 7 ქალი ამ მიმართულებით.
პოლიტიკური კარიერა
2019 წლის აგვისტოში ანგელოვსკა დაინიშნა ჩრდილოეთ მაკედონიის ფინანსთა მინისტრად. იგი დანიშნა პრემიერმინისტრმა ზორან ზაევმა, რომელმაც ადრე აკრიტიკებდნენ კრიტიკოსები, რადგან პრემიერმინისტრის როლთან ერთად ფინანსურ ვალდებულებებსაც ასრულებდა. მინი| მაცხნიდან მარჯვნისკენ: კლაუდია დე ჰერედია, ჰელიანტი ჰილმანი, ნინა ანგელოვსკა, პატრიცია ზონდი იაო და სიაოფეი იაო 2019 წლის 24 სექტემბერს გაეროს ვაჭრობისა და განვითარების კონფერენციამ გამოაცხადა შვიდი ადვოკატი ქალი, ელექტრონული ვაჭრობის სფეროში განვითარებადი სამყაროდან. დანარჩენები იყვნენ ნაზანინ დანეშვარი, კლარის ირიბაგიზა, სიაოფეი იაო, პატრიცია ზონდი იაო, კლაუდია დე ჰერედია და ჰელიანტი ჰილმანი. ამის შესახებ ნიუ-იორკში გაეროს გენერალური ასამბლეაზე გამოცხადდა.
ანგელოვსკას ჰქონდა ინტერვიუკანდას ნკოტ ბისეკთან. ინტერვიუ ეხებოდა ელექტრონული ვაჭრობაში ჩართულ ქალ დამცველებს, რომელიც იყო Forbes-ისთვის 2020 წელს. მის მიერ დაგეგმილმა 2020 წლის ბიუჯეტმა ჩრდილოეთ მაკედონიისთვის გაზარდა ინვესტირების ხარჯები 50%-ით ადამიანურ კაპიტალში (ჯანმრთელობა, განათლება და ა.შ.) და ამავე დროს, დაგეგმა ეროვნული ვალის შემცირება მშპ-სთან მიმართებაში.
სხვა საქმიანობა
დაკავებული თანამდებობის შედეგად ნინა იყო ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკის (EBRD) მმართველთა საბჭოს ყოფილი წევრი (2019 წლიდან)
აღიარება
ანგელოვსკა 2010 წელს გახდა წლის საუკეთესო სტუდენტი და დაჯილდოვდა ეკონომიკურ მეცნიერებებში თაობის საუკეთესო სტუდენტის წოდებისთვის.
2018 წელს ანგელოვსკა დასახელდა ევროპის Forbes-ის სიაში 30 30 წლამდე წარმატებულ ახალგაზრდებს შორის.
2019 წელს ანგელოვსკა დასახელდა UNCTAD-ის ელექტრონულ ვაჭრობაში წარმოდგენელი შვიდი გლობალური ქალი დამცველის ჩამონათვალში.
სქოლიო
<references group="" responsive="1"> კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:დაბადებული 13 ივლისი კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიელი პოლიტიკოსები ქალები კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ფინანსთა მინისტრები
პოეზიის დღე
„პოეზიის დღე“ — პოეზიის დღისადმი მიძღვნილი ერთდროული ქართული ლიტერატურული გაზეთი. გამოსცემდა საქართველოს მწერალთა კავშირის საბჭო თბილისში 1920–1925 წლებში 7 მაისს; 1927 და 1928 წლებში — 5 მაისს. საქართველოს მწერალთა კავშირისაგან გამოყოფილი „ახალი მწერლობის კავშირის“ საბჭო თბილისშივე 1922 და 1923 წლების 6 მაისს; აჭარის სახალხო განათლების კომისარიატის ხელეოვნების განყოფილების სალიტერატურო სექცია — ბათუმში 1921 და 1922 წლების 7 მაისს; მხატვრული მწერლობის ქუთაისის კავშირი ქუთაისში 1922 წლის 7 მაისს. რედაქტორი — სარედაქციო კოლეგია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
Symphonicities
Symphonicities — ინგლისელი მუსიკოს სტინგის მეათე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2010 წლის 13 ივლისს. იგი ჩაწერილია ორკესტრთან ერთად. მასში შეტანილია სტინგის სიმღერების ორკესტრული ვერსიები, თავად სტინგის ვოკალის თანხლებით. ასევე ჩატადა საკონცერტო ტურნე, რომლის ფარგლებში კონცერტებზე სრულდებოდა ამ დისკში შეტანილი და სხვა სიმღერები. ამ ტურნეს ბერლინის კონცერტი ალბომის Live In Berlin სახით გამოიცა.
სქოლიო
კატეგორია:სტინგის ალბომები კატეგორია:2010 წლის ალბომები კატეგორია:Deutsche Grammophon-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები რობ მეთისის პროდიუსერობით
ეგიუი-დ’არჟანტიერი
ეგიუი-დ’არჟანტიერი (Aiguille d'Argentière) — მწვერვალი მონბლანის მასივში, საფრანგეთ-შვეიცარიის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3 901 მეტრს შეადგენს. მთაზე პირველად 1864 წლის 15 ივლისს ბრიტანელები ავიდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:საფრანგეთის მთები
1259
თარიღი უცნობია
*
წერილები ივო ჯიმადან
წერილები ივო ჯიმადან (硫黄島からの手紙) — კლინტ ისტვუდის 2006 წლის ფილმი ივო-ძიმის ბრძოლის შესახებ. ეს იყო ამ ბრძოლის შესახებ ისტვუდის მეორე ფილმი, გადაღებული იაპონური თვალთახედვით. პირველი ფილმი, ამერიკული თვალთახედვით გადაღებული „ჩვენი მამების დროშები“, ისტვუდმა იმავე წელს გამოუშვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2006 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:იაპონურენოვანი ფილმები კატეგორია:ანტიმილიტარისტული ფილმები კატეგორია:კლინტ ისტვუდის ფილმები
Lasioglossum arciferum
Lasioglossum arciferum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
სქოლიო
arciferum
ევგენი გეგეჭკორი
ევგენი პეტრეს ძე გეგეჭკორი (დ. 1 თებერვალი ( [ძვ. სტ. 20 იანვარი] ) 1881, სხვა ცნობით 24 აპრილი, 1882, მარტვილი — გ. 5 ივნისი, 1954, პარიზი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა აზნაურის ოჯახში. 1902 წელს დაამთავრა ქუთაისის სათავადაზნაურო გიმნაზია. სწავლა განაგრძო მოსკოვის უნივერსიტეტში, იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1906 წელს. უნივერსიტეტში სწავლის დროს ჩაება სოციალ-დემოკრატიული წრეების მუშაობაში. იყო მოსკოვის ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს თავმჯდომარე. 1904 წლიდან იყო რსდმპ-ის წევრი. 1904 წელს პარტიის წევრობის გამო დააპატიმრეს. 1905 წელს მიემხრო მენშევიკებს.
1907 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და მუშაობდა ქუთაისის საოლქო სასამართლოში ნაფიცი ვექილის თანაშემწედ. პარალელურად აგრძელებდა პოლიტიკურ საქმიანობას სენაკის მაზრის სოციალ-დემოკრატიულ ორგანიზაციებში. 1907 წელს აირჩიეს რუსეთის იმპერიის III მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ქუთაისის გუბერნიიდან. იყო სოციალ-დემოკრატიული ფრაქციის ერთ–ერთი ლიდერი კარლო ჩხეიძესთან ერთად. იცავდა პოლონეთის და ფინეთის სახელმწიფოებრივ უფლებებს, გამოირჩეოდა კარგი ორატორობით. მისი გამოსვლები იპყრობდა ევროპული პრესის ყურადღებას და მისი სახელი ცნობილი გახდა საერთაშორისო სოციალისტური მოძრაობებისთვისაც. მონაწილეობდა მე-34მოწვევის სახელმწიფო დუმის არჩევნებშიც, მაგრამ ვერ გახდა დეპუტატი.
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის პერიოდში დაინიშნა ქუთაისის გუბერნიის დროებითი მთავრობის კომისრად. შემდეგ გადავიდა თბილისში და გახდა მუშათა და ჯარისკაცთა საოლქო საბჭოს თავმჯდომარე. იმავე წელს მენშევიკების სიით არჩეული იყო რუსეთის დამფუძნებელი კრების დეპუტატად. 7 აგვისტოდან 19 დეკემბრამდე იყო თბილისის სათათბიროს თავმჯდომარე. 14 ნოემბრიდან იყო ამიერკავკასიის კომისარიატის პირველი თავმჯდომარე. იმავე თვეში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. მისი ხელმძღვანელობით ჩატარდა კავკასიის ფრონტის გაბოლშევიკებული ჯარისკაცების ევაკუაცია რუსეთში. 1918 წლის თებერვლიდან იყო ამიერკავკასიის სეიმის წევრი. არჩეული იყო ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარედ და სამხედრო მინისტრად.
1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1918 წლის ნოემბერში დაინიშნა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის კოალიციური მთავრობის საგარეო საქმეთა მინისტრად, ამავე დროს იყო მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილე. 1919 წლის 12 მარტის არჩეულ იქნა საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიით. არჩევნების შემდეგ დაკოპლექტებულ მთავრობაში ეკავა იუსიტციის მინისტრის პოსტიც. მჭიდროდ თანამშრომლობდა ანტანტის ბლოკის დიპლომატებთან, არაერთხელ შეასრულა შუამავლის როლი აზერბაიჯანსა და სომხეთს შორის. 1919 წელს მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ზანგეზურში ცეცხლის შეწყვეტასა და სომხეთ-აზერბაიჯანის ხელშეკრულების დადებაში. 1920 წლის სექტემბერში მივლენილ იქნა ევროპაში საქართველოს დე იურედ აღიარებისთვის დიპლომატიური მოლაპარაკებების გასამართად, რაც წარმატებით დასრულდა 1921 წლის 27 იანვარს.
1921 წელს საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დამფუძნებელი კრების გადაწყვეტილებით მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად საქართველო. ემიგრაციაში აგრძელებდა მუშაობას დეოკპუაციისთვის. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. 1926 წელს წარმოიშვა კონფლიქტი „პრომეთეისტულ“ მოძრაობაში გეგეჭკორსა და ნოე რამიშვილს შორის. 1927 წელს გეგეჭკორს პარიზში გარდაეცვალა 16 წლის ვაჟი სოსიკო. ოჯახური ტრაგედიით გამოწვეული მძიმე ფსიქოლოგიური ფონის გამოყენებით საბჭოთა კავშირის სპეცსამსახურები ცდილობდნენ გეგეჭკორის გადაბირებას და ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის დაშლას. საბჭოთა სპეცსამსახურები ხელახლა შეეცადნენ გეგეჭკორის გადაბირებას მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. მას სთავაზობდნენ დაბრუნებას სამშობლოში. 1951 წელს გეგეჭკორი შევიდა ემიგრაციაში ჩამოყალიბებულ ქართულ ეროვნულ საბჭოში. 1952 წლის ოქტომბერში ის ჩაერთო მიუნხენში შექმნილი ანტიბოლშევიკური საკოორდინაციო ცენტრის მუშაობაში, სადაც იცავდა საქართველოს დამუკიდებლობის პოზიციებს.