cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნიუ-იორკის მე-20 საარჩევნო ოლქის სპეციალური არჩევნები (2009)
კამპანიის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საკითხი იყო ორივე კანდიდატის აზრი ობამას ეკონომიკურ პოლიტიკასთან, განსაკუთრებით კი ეკონომიკის მასტიმულირებელ გეგმასთან დაკავშირებით. მერფი გეგმის მხარდამჭერი იყო, ხოლო ტედისკო კამპანიის ბოლო ეტაპამდე საკუთარ აზრს არ აფიქსირებდა, თუმცა, საბოლოო ჯამში, გეგმის წინააღმდეგ გამოვიდა. ტედისკოს აზრით, მერფის გეგმისადმი მხარდაჭერამ განაპირობა ამერიკული საერთაშორისო ჯგუფის (American International Group, AIG) ბონუსებთან დაკავშირებული სკანდალი. ტედისკო აგრეთვე ხშირად უსვამდა ხაზს, რომ მერფის 90-იან წლებში დაარსებულ კომპანიებზე გადასახადები საერთოდ არ გადაუხდია. მერფი, თავის მხრივ, ხშირად იმეორებდა, რომ ტედისკოს საცხოვრებელი ადგილი ოლქში სულ არ მდებარეობდა.
არჩევნები იმდენად დაძაბული იყო, რომ ადრე მიცემული ხმების დათვლის შემდეგ, ორივე კანდიდატს 77,225 ხმა ჰქონდა. არჩევნების ბედი გადაწყვიტა „Absentee ballot“ -ებმა, რომლებსაც 13 აპრილამდე იღებდნენ. თავდაპირველად, ტედისკო წინ იყო, თუმცა, 10 აპრილისთვის მერფი გაიჭრა წინ და უკვე 23 აპრილისთვის მას 401 ხმით მეტი ჰქონდა. მეორე დღეს, ტედისკომ მარცხი აღიარა, ხოლო 29 აპრილს მერფიმ უკვე ფიცი დადო და მოვალეობების შესრულებას შეუდგა. მერფის წარმატების მიზეზად ასახელებენ მის მხარდაწერას ობამასადმი და 2008 წლის არჩევნებში დემოკრატების ტრიუმფალურ ტალღას.
სიტუაცია არჩევნებამდე
2009 წლისთვის, მეოცე საარჩევნო ოლქში გაერთიანებული იყო კოლუმბიის, დათჩესის, დელავერის, ესექსის, გრინის, ოთსეგოს, რენსელაერის, სარატოგას, უორენისა და ვაშინგტონის რაიონები ან მათი ნაწილი. გამომდინარე მოსახლეობის კონსერვატიული განწყობილებებიდან, ოლქს კონგრესში ძირითადად რესპუბლიკელები წარმოადგენდნენ(2002 წელს, ჯონ სუინიმ, იმ დროისთვის მოქმედმა კონგრესმენმა განაცხადა, რომ „რესპუბლიკელს ამ ოლქში დამარცხება არ შეუძლია “), თუმცა, 2006 წლის შუალედურ არჩევნებზე, როცა დემოკრატებმა კონგრესის ორივე პალატის კონტროლი მოიპოვეს, მოქმედი კონგრესმენი სუინი კონსერვატორმა დემოკრატმა კირსტენ ჯილიბრენდმა დაამარცხა. 2008 წლის ნოემბრისთვის, ოლქში რესპუბლიკური პარტიის რეგისტრირებული წევრები და მხარდამჭერები დემოკრატებს 70,632-ით ჭარბობდნენ; თუმცა, 2002 წელს, როცა ოლქის ტერიტორია პირველად მოხაზეს, რესპუბლიკელების უპირატესობა უფრო დიდი, 93,337 ადამიანი იყო. 2004 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში რესპუბლიკელმა ჯორჯ უოკერ ბუშმა დემოკრატი ჯონ კერი 8 პროცენტის სხვაობით დაამარცხა, თუმცა, უკვე 2008 წელს დემოკრატმა ბარაკ ობამამ რესპუბლიკელ ჯონ მაკ-კეინზე 3 პროცენტის სხვაობით იმარჯვა (დაახლოებით 330 000 ხმიდან, ობამამ 10 000-ით მეტი მოიპოვა), ხოლო ჯილიბრენდის უპირატესობა ოპონენტისადმი 2008-ში კიდევ უფრო დიდი იყო და 24 პროცენტი შეადგინა.
პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ, ბარაკ ობამას ერთ-ერთი პირველი გადაწყვეტილება იყო დემოკრატთა პრაიმერში მისი უმთავრესი კონკურენტი, სენატორი ნიუ-იორკის შტატიდან და ყოფილი პირველი ლედი ჰილარი კლინტონი სახელმწიფო მდივნის თანამდებობზე წარედგინა. სახელმწიფო მდივნად გახდომისთვის, კლინტონს სენატორის პოსტის დატოვება მოუწია. 2009 წლის იანვარში, კონგრესში ნიუ-იორკის მეოცე ოლქის წარმომადგენლის პოსტი ვაკანტური გახდა მას შემდეგ, რაც გუბერნატორმა დეივიდ პიტერსონმა ჯილიბრენდი სენატორად კლინტონის მაგივრად დანიშნა. 2009 წლის 23 თებერვალს, იმავე პიტერსონმა გამოაცხადა, რომ სპეციალური არჩევნები 2009 წლის 31 მარტს ჩატარდებოდა; აღსანიშნავია, რომ შტატის კანონმდებლობის თანახმად, პიტერსონს შეეძლო, არჩევნები 2010 წლის ივლისამდე არ დაენიშნა. „Rothenberg Political Report“-მა, ისევე როგორც „Cook Political Report“-მა ორივე კანდიდატის შანსები თანაბრად შეაფასა.
კანდიდატები
პარტიების კანდიდატთა შერჩევისთვის გამოიყენებოდა ტიპური პრაიმერისგან განსხვავებული სისტემა: კანდიდატებს ირჩევდა პარტიის რაიონული კომიტეტი, რომლის არჩევნის მნიშვნელობა დამოკიდებული იყო იმაზე, თუ რამდენი დარეგისტრირებული რესპუბლიკელი ან დემოკრატი ამომრჩეველი ცხოვრობდა რაიონში.
რესპუბლიკური პარტია
კანდიდატობისთვის იბრძოდენ ნიუ-იორკის შტატის სენატის წევრი ბეთი ლიტლი და ჯონ ფასო, შტატის ასამბლეაში უმცირესობის ყოფილი ლიდერი და 2006 წელს გუბერნატორობის კანდიდატი. აგრეთვე დადიოდა ხმები, რომ კენჭს იყრიდა ქალაქ ნიუ-იორკის მერის, მილიარდერ მაიკლ ბლუმბერგის ყოფილი თანაშემწე რიჩარდ ვაგერი და შტატის სენატის წევრი სტიფენ სალანდი. ალექსანდრე „სენდი“ ტრედუელმა, შტატის ყოფილმა სახელმწიფო მდივანმა და 2008 წელს კონგრესის წევრობის კანდიდატმა გამოაცხადა, რომ ბრძოლაში ჩართვას არ აპირებდა. 24 იანვარს, შტატის ასამბლეის უმცირესობის მოქმედმა ლიდერმა ჯიმ ტედისკომ მხარდაჭერა მიიღო სარატოგის რაიონის რესპუბლიკური პარტიის თავმჯდომარისგან, ხოლო გრინის რაიონმა მხარი დაუჭირა ფასოს.
საბოლოო გამარჯვებული 2009 წლის 27 იანვარს გამოვლინდა და ეს ჯიმ ტედისკო აღმოჩნდა. ასამბლეაში იგი წარმოადგენდა 110-ე ოლქს, რომელიც მოიცავდა სარატოგას რაიონის დიდი ნაწილს. ტედისკოს საცხოვრებელი ადგილი უშუალოდ მე-20 ოლქში არ მდებარეობდა, თუმცა, მის ტერიტორიაზე ის უძრავ ქონებას ფლობდა და გარდა ამისა, მისი წინა, 110-ე ოლქი საზღვრებში 20-ს დიდად ემთხვეოდა. კამპანიის დროს ტედისკოს საცხოვრებელი ადგილის საკითხს მაინც დიდი ყურადღება დაეთმო.
დემოკრატიული პარტია
31 იანვარს, „The Post-Star“-მა დაწერა, რომ დემოკრატიული პარტიის შესაძლო კანდიდატთა სიაში ექვსი ადამიანიღა იყო დარჩენილი. 1 თებერვალს, პარტიის რაიონული განყოფილებების თავმჯდომარეები ექვსივეს ალბანიში შეხვდნენ და საბოლოო ჯამში, ნიუ-იორკის შტატის ზემო ნაწილის ბიზნესმენთა ასოციაციის პრეზიდენტი, სკოტ მერფი აირჩიეს. ცნობილია, რომ კანდიდატობის სურვილი აგრეთვე ჰქონდათ სარატოგის რაიონის დემპარტიის თავმჯდომარეს, ლარი ბულმანს, „New York Rangers“-ის ყოფილ მოთამაშეს მაიკ რიხტერს, ქალაქ ქოქსაქის საზედამხედველო საბჭოს წევრ ალექს ბეტკესა და ტრეისი ბრუქსს.
სხვა პარტიები
ნიუ-იორკის შტატის კანონმდებლობის მიხედვით, ბიულეტენში შეიძლება ერთი და იმავე ადამიანი სხვადასხვა პარტიის კანდიდატი იყოს. ნიუ-იორკის კონსერვატიულმა პარტიამ თავის კანდიდატად ჯიმ ტედისკო 9 თებერვალს დაასახელა, ხოლო 17 თებერვალს მშრომელ ოჯახთა პარტიამ მხარი მერფის დაუჭირა. 1 მარტს, მე-20 ოლქში რესპუბლიკურისა და დემოკრატიულის შემდეგ ყველაზე გავლენიანმა დამოუკიდებლობის პარტიამ მხარი მერფის დაუჭირა. ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა პარტიამ ამ ოლქში მხარი დემოკრატს დაუჭირა.
ლიბერტარიანული პარტიის კანდიდატი ნიუ-იორკის განყოფილების თავმჯდომარე ერიკ სანდუელი იყო. თუმცა, 25 მარტს იგი ბიულეტენიდან ამოიღეს, რადგანაც მის მიერ შეგროვებული 6,730 ხელმოწერიდან 3,786 ხარვეზით იყო. შტატის კანონმდებლობის მიხედვით, კონგრესის არჩევნებში მონაწილე უპარტიო კანდიდატებმა ბიულეტენში მოსახვედრად მინიმუმ 3,500 უხარვეზო ხელმოწერა უნდა შეაგროვონ. სანდუელის 6000 ხელმოწერასთან დაკავშირებით პრეტენზია გამოთქვა სატაროგას რაიონის ორმა მცხოვრებმა; სანდუელმა მის წინააღმდეგ კამპანიის წარმართვაში ტედისკო დაადანაშაულა. ხარვეზიანად მიჩნეული ხელმწერების უმრავლესობის პრობლემა იყო ის, რომ ადამიანები, რომლებმაც ხელი მოაწერეს, თავიანთ მისამართად წერდნენ ადგილს, სადაც ფოსტას იღებდნენ და არა ადგილს, სადაც იმ პერიოდისთვის რეალურად ცხოვრობდნენ. „Absentee Ballot“-ები, რომლებიც სანდუელის მხარდასაჭერად გაგზავნეს, ანულირებული იყო. 27 მარტს, სანდუელმა გამოაცხადა რომ არჩევნებში ხმას მერფის მისცემდა და მხარდაჭერებს მოუწოდა, ასევე გაეკეთებინათ.
საარჩევნო კამპანია
საარჩევნო შტაბები ოთხ დებატზე შეთანხმდნენ. პირველი ჩატარდა 2 მარტს ტედისკოსა და მერფის შორის. მეორე, რომლის სპონსორებიც WHMT და „Times Union“ იყვნენ, 19 მარტს ჩატარდა და მასში მონაწილებოა მერფიმ და ლიბერტარიანელმა სანდუელმა მიიღეს. ტედისკო ამ დროს ამომრჩევლებთან შეხვედრა ჩაატარა და დებატებს არ დაესწრო, რის მიზეზადაც დაასახელა, რომ ფორმატი არ შეეფერებოდა იმას, რაზეც თავდაპირველად შეთანხმდნენ. მესამე დებატი 23 მარტს, ხოლო საბოლოო 26 მარტს შედგა.
ორივე პარტიის სტრატეგოსები მიიჩნევდნენ, რომ არჩევნების შედეგი იქნებოდა „პრეზიდენტ ობამას ეკონომიკური პოლიტიკის რეფერენდუმი“. რესპუბლიკური ნაციონალური კომიტეტის თავმჯდომარემ, მაიკლ სტილმა განაცხადა, რომ ეს არჩევნები იყო პირველი იმ სამი „უმნიშვნელოვანესი არჩევნებიდან“, რომელიც რესპუბლიკელებს უნდა მოეგოთ. რესპუბლიკელთა ხელმძღვანელობისთვის არჩევნები მართლაც მნიშვნელოვანი იყო და ტედისკოს კამპანიისთვის სახსრების მოძიებაში ეხმარებოდნენ მაიკლ სტილი, ნიუ-იორკის ყოფილი გუბერნატორი ჯორჯ პატაკი, წარმომადგენელთა პალატის უმცირესობის ლიდერი ჯონ ბეინერი და წარმომადგენელთა პალატის ყოფილი სპიკერი ნიუტ გინგრიჩი. სტილი ოლქს ორჯერაც კი ეწვია. მერფის სახსრების მოძიებაში სენატორი ჩაკ შუმერი დაეხმარა, ხოლო კირსტენ ჯილიბრენდი მის სასარგებლოდ აგიტაციაში იყო ჩართული. არჩევნებამდე ერთი კვირით ადრე, ბარაკ ობამამ წერილი მისწერა მხარდამჭერებს და მოუწოდა, მერფისთვის მიეცათ ხმა და მის კამპანიას დახმარებოდნენ. 25 მარტს, გამოვიდა რადიორეკლამა, სადაც მხარდაჭერა მერფის ვიცე-პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმა აღუთქვა. იმავე დღეს, დემოკრატიული ნაციონალური კომიტეტის თავმჯდომარემ, ტიმ კეინმა პარტიის 500 უმსხვილეს შემომწირველს მისწერა და მერფის დახმარება სთხოვა.
რესპუბლიკურმა ნაციონალურმა კომიტეტმა ტედისკოს კამპანიაზე 100 000 აშშ დოლარი დახარჯა, ხოლო დემოკრატთა საკონგრესო კამპანიის კომიტეტმა მერფის კამპანიისთვის 150 000 დოლარი გაიღო. მომსახურების სფეროს საერთაშორისო პროფკავშირმა მერფის 315 000 შესწირა, ხოლო ნიუ-იორკის შტატის მასწავლებელთა გაერთიანებამ წევრებს მისი მხარდაჭერისკენ მოუწოდა. ცხოვრების უფლების ეროვნულმა ორგანიზაციამ, რესპუბლიკელთა ნდობის ეროვნულმა ორგანიზაციამ და ნიუ-იორკის შტატის ცეცხლსასროლი იარაღის ორგანიზაციამ ტედისკოს მხარდასაჭერი რეკლამები და წერილები დააფინანსა.
ორივე კანდიდატი ცდილობდა ოპონენტის ნაკლზე გაემახვილებინა ყურადღება. რესპუბლიკელები ხშირად იხსენებდნენ, რომ მერფიმ 1990-იან წლებში, პროგრამული უზრუნველყოფის მიმართულებით დაარსებული კომპანიის გადასახადების გადახდა ვერ მოახერხა და ადარებდნენ მას ობამას ადმინისტრაციის სამ მაღალჩინოსანს, რომელთაგანაც არც ერთს გადასახადები არ გადაუხდია. ტედისკო აგრეთვე აღნიშნავდა, რომ მერფი ხშირად არჩევნებზე სულაც არ დადიოდა. ეს მოხდა მას შემდეგ, რაც რესპუბლიკელთა ნაციონალურმა საკონგრესო კომიტეტმა გამოაცხადა, რომ მერფის პოზიცია არ დაუფიქსირებია 2000 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში და 2000-03 წლებში შვიდ სხვადასხვა პრაიმერსა თუ არჩევნებში. მალევე, ტედისკომ გამოაცხადა, რომ მისი შტაბი თავად იზრუნებდა სარეკლამო კამპანიაზე და ამის უფლებამოსილებას საკოგრესო კომიტეტისგან გადმოიბირებდა. მიზეზი გახდა ის, რომ საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვაში ტედისკო პოზიციებს კარგავდა და პრობლემას კომიტეტის სარეკლამო საქმიანობაში ხედავდა.
კამპანიის პირველ თვეებში, მერფი ხშირად აკრიტიკებდა ტედისკოს იმის გამო, რომ უკანასკნელი თავდაპირველად უარს ამბობდა, დაეფიქსირებინა პოზიცია ბარაკ ობამას ეკონომიკურ პოლიტიკასთან დაკავშირებით. როდესაც 16 მარტს ტედისკომ გამოაცხადა, რომ ეწინააღმდეგებოდა ობამას „ამერიკის აღორძინებისა და რეინვესტირების“ პროექტს, მერფიმ დაწერა: „უბრალოდ სამარცხვინოა, რომ ასამბლეის წევრ ტედისკოს თვეზე მეტი დასჭირდა, რათა ბოლოს და ბოლოს ეღიარებინა, რომ ხმას „არას“ მისცემდა“. მერფის კამპანია აგრეთვე ცდილობდა, ტედისკო კარიერისტ პოლიტიკოსად გაესაღებინა.
მარტის შუა პერიოდში, გამოაშკარავდა, რომ ეკონომიკის სტიმულირების პროგრამით გათვლილი სასხრები, რომელიც სახელმწიფო ბიუჯეტიდან მიდიოდა და ეკონომიკური კრიზისის შედეგად დაზარალებული კომპანიების დახმარებას ისახავდა მიზნად, ზოგიერთი კომპანიის ტოპ-მენეჯმენტისთვის დიდ ბონუსებსაც ითვალისწინებდა. 19 მარტს, ტედისკო აშშ-ის ფინანსთა მინისტრის, ტიმოთი გეიტნერის გადადგომის თხოვნით გამოვიდა, ხოლო მერფიმ განაცხადა, რომ სტიმულირების პროგრამა აუცილებელი იყო სამუშაო ადგილების შესაქმნელად.
საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვები
† ჩატარდა ტედისკოსა და რესპუბლიკური ნაციონალური საკონგრესო კომიტეტის დაკვეთით
‡ ჩატარდა დემოკრატიული საკონგრესო კამპანიების კომიტეტის დაკვეთით
არჩევნების დღე
ყველა ბიულეტენი, „Absentee ballot“-ები და ხმისმიცემის აპარატები სასამართლოს განჩინებითა და ადგილობრივი რესპუბლიკელების მოთხოვნით ცალკეული უბნებიდან ამოიღეს. სასამართლოს განჩინებით, „Absentee ballot“-ები დაითვალეს რაიონების ცენტრში და არა ცალკეულ უბნებში. ამომრჩეველთათვის გაგზავნილი 10 000 „Absentee ballot“ უბნებმა უკან მიიღეს. აშშ-ში „Absentee ballot“-ები 7 აპრილამდე უნდა მიეღოთ, ხოლო დედლაინი საზღვარგარეთ მყოფი ამერიკელებისთვის 13 აპრილამდე იყო. ამ ხმების დათვლა დაიწყო 8 აპრილს, ნიუ იორკის შტატის უზენაესი სასამართლოს განჩინებითა და მერფის კამპანიის მოთხოვნით.
არჩევნების შემდეგ
ფიცის დადების შემდეგ, მერფიმ თავისი ადმინისტრაციის ხელმძღვანელად კამპანიის მენეჯერი ტოდ შულტე დანიშნა. გუბერნატორ დეივიდ პატერსონის ერთ-ერთი დამხმარე, მეგი მაკ-კონი მან კომუნიკაციების დირექტორად აირჩია. ოლქში თავის რწმუნებულად მერფიმ რესპუბლიკელი რობ შოლცი მიავლინა. არჩევიდან ერთი თვის შემდეგ, მერფიმ ოფისები გახსნა ქალაქებში სარატოგაში, სპრინგზში და ჰადსონში. მერფის მოღვაწეობა პალატაში მოკლე აღმოჩნდა: 2010 წლის შუალუდერ არჩევნებში იგი გადამდგარმა პოლკოვნიკმა, კრის გიბსონმა დაამარცხა.
სქოლიო
კატეგორია:არჩევნები აშშ-ში კატეგორია:აშშ-ის ისტორია კატეგორია:აშშ-ის პოლიტიკა
ქარიშხალასებრნი
ქარიშხალასებრნი (Procellariidae) — ფრინველთა ოჯახი ქარიშხალასნაირთა რიგისა. ზღვის ფრინველები არიან, ბინადრობენ მსოფლიოს ყველა ოკეანის სანაპიროებზე, განსაკუთრებით სამხრეთ პოლუსისკენ. მოიცავს 14 გვარის 88 სახეობას. ყველაზე პატარა წარმომადგენელია პატარა ქარიშხალა (Puffinus puffinus), რომლის სხეულის სიგძეა 25 სმ, ფრთის შლილი 60 სმ, ხოლო მასა 170 გ. ოჯახის უდიდესი წარმომადგენელი — გიგანტური ქარიშხალა ზომებით ალბატროსებს არ ჩამოუვარდება, მისი სხეულის სიგრძე 1 მ-მდე, ფრთის შლილი 2 მ-მდე და მასა 5 კგ-მდეა. ფერად თეთრი, ნაცრისფერი, შავი და ყავისფერი არიან. დებენ 1 კვერცხს. ინკუბაცია 40-60 დღე-ღამე გრძელდება. შედარებით მცირე ზომის სახეობები ფრენას 50 დღიდან იწყებენ, ხოლო მსხვილი სახეობები — 120 დღიდან. იკვებებიან უმთავრესად თევზით.
სქოლიო
* კატეგორია:ქარიშხალასნაირნი
ალექსანდრე ადლერბერგი
მინი|220პქ|ალექსანდრე ადლერბერგი ალექსანდრე ვლადიმერის ძე ადლერბერგი (დ. 1818 — გ. 1888) — რუსეთის სახელმწიფო მოღვაწე, გრაფი, 1855 წლიდან გენერალ-ადიუტანტი. ალექსანდრე II-ის პირადი მრჩეველი და უახლოესი მეგობარი. აღიზარდა პაჟთა კორპუსში. მონაწილეობდა კავკასიაში წარმოებულ სამხედრო მოქმედებებში. 1859 წლიდან წიგნის ბეჭდვითი კომიტეტის, 1860 წლიდან ცენზურის მთავარი სამმართველოს წევრი, ხოლო 1866 წლიდან სამხედრო საბჭოს წევრი, შემდეგ სამხედრო სასამართლო დადგენილებათა პროექტების გადასინჯვების სახელმწიფო საბჭოსა და კომიტეტის წევრიც. 1870 წელს კარის მინისტრის პოსტზე მამამისი, ვლადიმერ თევდორეს ძე შეცვალა. მას მინისტრის პოსტი 1881 წლამდე ეკავა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1818                                                                                                                               კატეგორია:გარდაცვლილი 1888 კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწეები
Ainsi soit je...
Ainsi soit je... — ფრანგი მომღერალ მილენ ფარმერის მეორე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1998 წლის აპრილს. ალბომი შეიცავს სინგლებს Sans contrefaçon, Pourvu qu'elles soient douces, Sans logique და Ainsi soit je.... ითვლება ერთ-ერთ წარმატებულ ნამუშევრად ფარმერის დისკოგრაფიაში.
ისტორია
დებიუტური Cendres de Luneს შემდეგ, ფარმერმა ექვსი თვის განმავლობაში ჩაწერა რიგით მეორე ალბომი. სიმღერების უმეტესობა ჩაწერილი იქნა სტუდიაში studio Mega, პარიზში (16th arrondissement of Paris) რეჟისორ ტერი როგენის ხელმძღვანელობით, რომელიც ადრე მუშაობდა მსახიობ მიშელ სარდუსთან.
ბუკლეტის ფოტო გადაიღო ელზა ტრილლატმა. ალბომის ყდაზე გამოსახულია ფარმერი თოჯინასთან, რომელიც გადაიღეს კლიპში Sans contrefaçon.
მუსიკა და ლირიკა
სიმღერების ტექსტები შეიცავს ციტატებს ცნობილი ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან, რომლის ავტორები არიან (შარლ ბოდლერი, ედგარ ალან პო). კომპოზიციაში L’Horloge (შარლ ბოდლერის ნაწარმოებიდან), The Farmer’s conclusion (რომელიც წარმოადგენს ინსტრუმენტალურ სიმღერას). ალბომში აღინიშნება მელაქოლიური და სევდიანი განწყობა. Ainsi soit je..., სექსუალუობის, პროვოკციის, სიკვდილის და თვითმკვლელობის თემებზეა აგებული.
კრიტიკოსების შეფასება
Ainsi soit je... გამოვიდა 1988 წლის აპრილს და კომერციულად წარმატებული გახდა, ასევე დადებითად შეფასდა როგორც რიგითი მელომანებისგან ასევე მუსიკის კრიტიკოსებისგან.
Gaipied: Ainsi soit je... არის ინტელექტუალური და ზებუნებრივი მაგრამ ამვაე დროს შემექმედებრივი''. ასევე აღინიშნა ტექტების ლიტერატურული ხარისხი და მუსიკალურობის შეგრძნება. Rock and Folk-მა დადებითად შეაფასა მუსიკოსი ლორან ბუტონის წვლილი და დაახასიათა იგი როგორც განუმეორებელი ტალანტი. ფრანგმა ჟურნალისტმა კაროლინ ბიმ აღნიშნა რომ ალბომი არის არაერთგვაროვანი, ნათელი, რომანტიკული და ლამაზად წარმოჩენილი. საწინააღმდეგო მოსაზრებით გამოვიდა L’Humanité, რომლის აზრით ალბომი შეიცავს სტილისტიკურად ძველმოდურ მანერას.
ლემი-დუ-პრადუ
ლემი-დუ-პრადუ (Leme do Prado) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
Ainsi soit je...
სქოლიო
კატეგორია:მილენ ფარმერის ალბომები კატეგორია:1988 წლის ალბომები
ლემი-დუ-პრადუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 804 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.15 კმ²-ზე. ფართობი 280 036 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქირილი
ქირილი (Qırılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	 3 810 კაცი.
საუკუნის კონტრაქტი (1994)
საუკუნის კონტრაქტი (Əsrin müqaviləsi) — კონტრაქტი, რომელსაც ხელი მოეწერა 1994 წლის 20 სექტემბერს გიულისტანის სასახლეში, ბაქოში, 11 მსხვილი კომპანიის მიერ. ესენი არიან 8 ქვეყნის წარმომადგენლები, რომლებიც ნავთობის წარმოებაზე სპეციალიზირდებიან. კონტრაქტის თანახმად კასპიის ზღვაში სამი სანავთობო ველის „აზერი“, „ჩირაგისა“ და „გიუნაშლის“ დამუშავება განხორციელდა. გამომდინარე იქიდან, რომ პროექტი დიდი მნიშვნლობით გამოირჩეოდა, მიიღო „საუკუნის კონტრაქტის“ სახელწოდება. ის შევიდა ყველაზე მსხვილი შეთანხმებების სიაში, როგორც ნახშირწყალბადების მარაგის რაოდენობის მხრივ, ასევე ინვესტიციების მთლიანი მოცულობის თვალსაზრისით.
ქირილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
საუკუნის კონტრაქტი (1994)
2001 წლის 16 აგვისტოს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებას, რომლის მიხედვითაც, „საუკუნის კონტრაქტის“ ხელმოწერის დღე - 20 სექტემბერი, აღინიშნება, როგორც ნავთობის მუშაკთა დღე აზერბაიჯანში.
მონაწილეები
საუკუნის კონტრაქტში წარმოდგენილი იყო 13 კომპანია (ამოკო, BP, მაკდერმოტი, იუნიკალი, სოკარი, ლუკოილი, სტატოილი, ეკსონი, თურქიშ პეტროლიუმი, პენზოილი, იტოჩუ, რემკო, დელტა) 8 ქვეყნიდან (აზერბაიჯანი, თურქეთი, აშშ, იაპონია, დიდი ბრიტანეთი, ნორვეგია, რუსეთი და საუდის არაბეთი). მოცემულმა კონტრაქტმა დაუდო საფუძველი 26 ხელშეკრულების ხელმოწერას 41 სანავთობო კომპანიასთან 19 ქვეყნიდან. მინი|238x238პქ|აზერბაიჯანის საფოსტო ყუთი, რომელიც ეძღვნება „საუკუნის კონტრაქტის“ ხელმოწერის 20 წლისთავს
სამართლებრივი საფუძველი
„საუკუნის კონტრაქტის“ ხელმოწერის შემდეგ მისმა მონაწილეებმა შექმნეს სამუშაო სტრუქტურები — სახელმძღვანელო კომიტეტი, აზერბაიჯანის საერთაშორისო საოპერაციო კომპანია (ამოკო) და საკონსულტაციო საბჭო. 1994 წლის 12 დეკემბერს აზერბაიჯანის მილი მეჯლისმა (პარლამენტმა) მოახდინა „საუკუნის კონტრაქტის“ რატიფიცირება. ამის შემდეგ კონტრაქტმა იურიდიული ძალა მიიღო.
პოლიტიკური როლი
ეკონომიკური მნიშვნელობის გარდა, მთავარი ნავთობსადენიც დიდი პოლიტიკურ როლს თამაშობს. 1994 წლის 20 სექტემბერს გიულისტანის სასახლეში ხელმოწერილ იქნა ხელშეკრულება ღრმაწყლოვანი ნავთობის ველების აზერი-ჩირაგ-გუნეშლის შემუშავების შესახებ, რომელიც მდებარეობს კასპიის ზღვის აზერბაიჯანულ სექტორში.
„საუკუნის კონტრაქტი“ რატიფიცირებულ იქნა მილი მეჯლისის მიერ და ძალაში შევიდა 1994 წლის 12 დეკემბერს. კონტრაქტის ფარგლებში შემოსავლების 80% რჩება აზერბაიჯანს, ხოლო დანარჩენი 20%  საინვესტიციო კომპანიებს.
„საუკუნის კონტრაქტი“ და არქეოლოგიური კვლევები აზერბაიჯანში
2001-2005 წლებში აზერბაიჯანელმა მეცნიერებმა ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის მილსადენისა და სამხრეთ კავკასიური კორიდორის მთელს პერიმეტრზე ჩაატარეს არქეოლოგიური სამუშაოები. ამ დროის განმავლობაში აღმოაჩინეს და შეისწავლეს ასობით ისტორიული ძეგლი, რომლებიც მოიცავს ენეოლითისა და შუა საუკუნეების ეპოქას. ეს ძეგლები აღმოაჩინეს აზერბაიჯანის დასავლეთ რეგიონებში.
აღმოაჩინეს ყორღანები, რომლებიც ეკუთვნიან მტკვარ-არაქსის ადრეულ ბრინჯაოს კულტურას. შამქირჩაის მარცხენა სანაპიროზე გამოიკვლიეს 3 ასეთი ყორღანი. გათხრების დროს აღმოაჩინეს სამკაულები და საყოფაცხოვრებო ნივთები, თიხის ქვევრები და სხვადასხვა სახის იარაღი.
ვლადიმერ ადლერბერგი
მინიატიურა|ვლადიმერ ადლერბერგი ვლადიმერ თევდორეს ძე ადელბერგი (Владимир Фёдорович Адлерберг; დ. 10 ნოემბერი, 1791 — გ. 8 მარტი, 1884) — რუსეთის სახელმწიფო მოღვაწე, გრაფი. 1817 წლიდან ტახტის მემკვიდრის, დიდი თავადის ნიკოლოზ პეტრეს ძის ადიუტანტი და მეგობარი მთელი მისი მეფობის განმავლობაში. 1828 წლიდან გენერალ-ლეიტენანტი, 1847 წლიდან გრაფი. 1842-1857 წლებში ხელმძღვანელობდა რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო საფოსტო დეპარტამენტს. მის დროს რუსეთში შემოიღეს საფოსტო მარკები. 1852–1870 წლებში კარისა და სამეფო მამულების მინისტრი. ნიკოლოზ I-ის ტახტზე ასვლის შემდეგ იყო მისი თანაშემწე 1825 წლის 14 დეკემბრის მოვლენათა (დეკაბრისტთა აჯანყება) საგამოძიებო კომისიის საქმიანობაში. იყო, აგრეთვე, გლეხთა საქმის შემსწავლელი საიდუმლო კომიტეტის წევრი, შემდეგ სახელმწიფო გლეხთა საყოფაცხოვრებო მოწყობის კომიტეტის წევრიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული  10 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1791 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1884 კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწეები
დონის როსტოვის ყველაწმინდის ეკლესია
დონის როსტოვის ყველაწმინდის ეკლესია (Церковь Всех Святых) — 1960-იან წლებში დანგრეული ტაძარი დონის როსტოვში. ეკლესია აღმართეს 1868 წელს. დაანგრიეს 1966 წელს და მის ადგილზე ააშენეს სპორტის სასახლე.
ისტორია
1785 წლის 15 დეკემბერს როსტოვის ძველ სასაფლაოზე აიწყეს ხის ყველაწმინდის ეკლესიის მშენებლობა. 1787 წლის 19 მაისს ეკლესია აკურთხა წინამძღვარმა იოანე ანდრეევმა. ეკლესია მდებარეობდა თანამედროვე წითელარმიელთა ქუჩისა და ეკლესიის შესახვევის გადაკვეთაზე. იგი მიწერილი იყო დონის როსტოვის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიაზე.
XIX საუკუნის პირველ ნახევარში როსტოვში ააშენეს ახალი სასაფლაო. იგი მდებარეობდა თანამედროვე წითელარმიელთა და ფილიმონოვის ქუჩებს შორის. 1864 წლის 8 სექტემბერს ეკლესიაზე ააგეს ყველაწმინდის ეკლესია. ეკლესიის აღჭურვა მიმდინარეობდა ქალაქისთავის ანდრეი ბაიკოვის ფინანსური მხარდაჭერით.
1865 წლის 3 ოქტომბერს, სანამ ახალი ეკლესიის მშენებლობა დასრულებოდა ძველ ეკლესიაში მოხდა ხანძარი. საეკლესიო ჭურჭლის დიდი ნაწილი გადაარჩინეს და გადაიტანეს კაზანის ეკლესიაში, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე სოციალისტური და სერაფიმოვის ქუჩებს შორის. 1868 წელს ახალი ყველაწმინდის ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა, რის შემდეგაც იქ Gადაიტანეს ძველი ეკლესიის ხანძრის დროს გადარჩენილი ჭურჭელი. ყველაწმინდის ეკლესია აკურთხეს 1868 წლის 27 ოქტომბერს.
ყველაწმინდის ეკლესია საშუალო ზომებისა იყო და შედგებოდა სამი ნავისაგან. ეკლესიის ხუთივე გუმბათი შერულებული იყო ამპირის სტილში. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ყველა წმინდანის დღის აღსანიშნავად. მარცეხენა (ჩრდილოეთის) ნავი აკურთხეს წმინდა მოციქულთასწორი მეფის კონსტანტინესა და დედამისის დედოფალ ელენეს სახელზე. მარჯვენა (სამხრეთის) ნავი კი - დიდმოწამე პანტელეიმონის სახელზე.
1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს და მის შენობაშ განათავსეს ბურთულ-საკისარების ქარხანა. სამრეკლო და მისი ხუთივე გუმბათი მოხსნეს. 1942 წელს ნაცისტური ოკუპაციის პერიოდში ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება. ეკლესიას გაუკეთეს ახალი კამარა, დაადგეს ჯვარი. ეკლესიის ახლოს ჩამოყალიბდა ბაზარი, რომელსაც „ნახალოვკის“ ბაზარს უწოდებდნენ. ოკუპაციის პერიოდში აღდგენილი ტაძარი მოქმედებდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგაც. ეკლესია დახურეს და დაანგრიეს 1966 წელს. დანგრევას წინ უძღოდა ხელმოწერების შეგროვება „ეკლესიის ლიკვიდაციის შესახებ“. ყველაწმინდის ეკლესია გახდა უკანასკნელი ეკლესია დონის როსტოვში, რომელიც დაანგრიეს. ეკლესიისა და ქალაქის სასაფლაოს ადგილზე 1967 წელს ააშენეს სპორტის სასახლე.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის დაკარგული ეკლესიები
იური სკურატოვი
იური სკურატოვი (Ю́рий Ильи́ч Скура́тов; დ. 3 ივნისი, 1952, ულან-უდე, ბურიატიის ასსრ, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი მეცნიერი-სამართალმცოდნე, იურისტი და პოლიტიკოსი. იურიდიული მეცნიერების დოქტორი (1987), პროფესორი. 1995-1999 წლებში იკავებდა რუსეთის ფედერაციის გენერალური პროკურორის თანამდებობას. 2011 წლიდან არის სამედიატორო არბიტრთა და მოსამართლეთა თვითრეგულირებადი ორგანიზაციების ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარე.
ბიოგრაფია
იური სკურატოვი დაიბადა ბურიატიაში, დაამთავრა სკოლა № 42 ქალაქ ულან-უდეში, ხოლო 1968 წელს ჩააბარა სვერდლოვსკის (დღევანდელი ეკატერინბურგი) იურიდიულ ინსტიტუტში და იგი 1973 წეს, წარჩინებით დაამთავრა „სამართალმცოდნეობის“ სპეციალობით. დაამთავრა იმავე ინსტიტუტის ასპირანტურა 1977 წელს. მაშინვე, პროფესორ დემიან ბახრახის სამეცნიერო ხელმძღვანელობის ქვეშ დაიცვა დისერტაცია (იურიდიული მეცნიერების კანდიდატის ხარისხისთვის). დისერტაციის თემა იყო „სახალხო სუვერენიტეტის საკონსტიტუციო რეგულირება სსრკ-ში: (ძირითადი ინსტიტუტების სისტემატიზაციის გამოცდილება)“.ref>Скуратов, Юрий Ильич. Конституционное регулирование народного суверенитета в СССР: (Опыт систематизации основных институтов) : Автореф. дис. на соиск. учен. степени канд. юрид. наук : (12.00.02) / Свердл. юрид. ин-т. — Свердловск : [б. и.], 1977. — 21 с.
1973-1974 წლებში მსახურობდა მილიციის შიდა ძალებში, სპეციალური დანიშნულების ბატალიონში. სამსახურს გადიოდა პრიმორსკის მხარეში.
1989 წელს გადავიდა სამუშაოდ საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტში. მუშაობდა ლექტორად, კონსულტანტად, იყო საკანონმდებლო ინიციატივების და სასამართლო საკითხების განყოფილების გამგეს მოადგილე. 1991-1993 წლებში მუშაობდა რესპუბლიკათშორისი უშიშროების სამსახურის ხელმძღვანელის და რუსეთის ფედერაციის უშიშროების მინისტრის, ვიქტორ ბარანიკოვის უფროს კონსულტანტად სასამართლო საკითხებში. 1993 წელს გადავიდა სამუშაოდ გენერალურ პროკურატურაში; იყო გენერალური პროკურატურის კოლეგიის წევრი.
გენერალური პროკურორი
1995-1999 წლებში იკავებდა რუსეთის ფედერაციის გენერალური პროკურორის თანამდებობას; 1995 წლის 24 ოქტომბერს ის დაამტკიცა ფედერალური კრების ფედერაციის საბჭომ მას შემდეგ, რაც თანამდებობა დიდხანს იყო ვაკანტური ალექსეი კაზანიკის გადადგომის შემდეგ.
1998 წლის 17 აგვისტოს ფინანსური კრიზისის და პირამიდა „ГКО“-ს დაცემის შემდეგ, სკურატოვმა დაიწყო 780 მსხვილი სახელმწიფო ჩინოვნიკის მოღვაწეობის გამოძიება, რომლებიც, გავრცელებული ეჭვის თანახმად, სამსახურეობრივ მდგომარეობას იყენებდნენ და „ГКО“-ს ბაზარზე თამაშობდნენ. ოფიციალურად დასახელებული ეჭვმიტანილების შორის იყვნენ ანატოლი ჩუბაისი და სხვა „ახალგაზრდა რეფორმატორები“ (ვიცე-პრემიერი ვალერი სეროვი, საგარეო საქმეთა ყოფილი მინისტრი ანდრეი კოზირევი, ფინანსთა მინისტრის მოადგილე ანდრეი ვავილოვი და სხვები); მათთან ერთად ეჭვმიტანილი იყო რუსეთის ფედერაციის იმდროინდელი პრეზიდენტის, ბორის ელცინის ქალიშვილი.
1998 წლის ოქტომბერში, სკურატოვის ბრძანებით, დაიწყო სისხლის სამართლის საქმის წარმოება რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის საქმეების სამართველოს თანამდებობის პირების წინააღმდეგ; გამოძიება მათ სამსახურეობრივი მდგომარეობის ბოროტად გამოყენებას ედავებოდა, რომელსაც ადგილი ჰქონდა მოსკოვის კრემლის რეკონსტრუქციის კონტრაქტების დადებისას. საქმეების დაწყების მიზეზი იყო შვეიცარიის გენერალური პროკურორის, კარლ დელ პონტეს ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ ბანკ „Banco del Gottardo“-ში ადგილი ჰქონდა ფულის გათეთრებას (მოგვიანებით ეს საქმე გახდა ცნობილი, როგორც „Mabetex-ის საქმე“. პროკურატურის მტკიცებით, კომპანიებმა Mabetex და Mercata-მ გადაუხადეს მილიონობით აშშ დოლარი არაერთ რუს სახელმწიფო ჩინოვნიკს ქრთამის სახით; სანაცვლოდ, მათ უნდა მიეღოთ ფრიად მომგებიანი კონტრაქტები მოსკოვის კრემლის სარესტავრაციო სამუშაოების ჩატარებაზე.
სკურატოვი თანამდებობიდან პრეზიდენტმა ბორის ელცინმა, 1999 წლის 2 აპრილს გაათავისუფლა, „მის წინააღმდეგ წარმოებული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიების პერიოდში“.
სისხლის სამართლის საქმე სკურატოვის შემდეგ აღიძრა მას შემდეგ, 1999 წლის მარტში, სახელმწიფო ტელეარხ РТР-ზე, გადაცემა „Вести“-ში (და სხვა უცხოურ მედიასაშუალებებში) გაშუქდა დოკუმენტური ფილმი „სამნი ლოგინში“, სადაც „ადამიანი, რომელიც ჰგავს გენერალურ პროკურორს“ (ფორმულირება, რომელსაც იმ დღეებში ბევრი მედიასაშუალება იყენებდა), სექსუალურ კონტაქტში შედის ორ ქათან, რომლებიც, მედიის მტკიცებით, მეძავეები იყვნ. რეპორტაჟში ასევე ვრცელდებოდა ინფორმაცია, რომ ამ „დასვენების“ ორგანიზატორი აშოტ ეგიაზარიანი იყო.
თავად სკურატოვი ამტკიცებდა, რომ ჩანაწერი ყალბი იყო. მისი ხარისხის გამო, დანამდვილებით იმის თქმა, არის თუ არა სკურატოვი გამოსახული ჩანაწერზე, შეუძლებელია. ვლადიმერ პუტინის მტკიცებით (მაშინ ამ საქმის გამოძიებით ის იყო დაკავებული), ჩანაწერს მისი უწყება „წინასწარ“ „ავთენტურად“ თვლიდა. მართალია, ჩანაწერის ავთენტურობის იურიდიული მტკიცებულება არ არსებობს, ამ ისტორიას მედიაში მაინც დიდი გამოხმაურება მოყვა.
ჩანაწერის გაჩენაში სკურატოვი ბრალს ვლადიმერ პუტინს სდებდა, რომელიც მაშინ უსაფრთხოების ფედერალური სამსახურის დირექტორი იყო: „ისინი პანიკაში ფიქრობდნენ, თუ რა ექნათ, ჩემი პოსტიდან რომ წავსულიყავი და ეს მეთოდი აირჩიეს“.
ფორმალურად, გენერალური პროკურორის თანამდებობა დატოვა 2000 წლის 19 აპრილს, ფედერალური კრების ფედერაციის საბჭოს შესაბამისი დადგენილების საფუძველზე.ref>Постановление Совета Федерации Федерального Собрания РФ от 19 апреля 2000 г. № 70-СФ «Об освобождении от должности Генерального прокурора Российской Федерации Скуратова Юрия Ильича»
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი იურისტები
სუკრეს მუნიციპალიტეტი (პორტუგესა)
სუკრეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში, წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ბისკუკუი, ფართობი 400 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სუკრეს მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 53 000 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 93,08 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პორტუგესის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლევან კვიცარიძე
ლევან კვიცარიძე (დ. 26 აპრილი, 1952, ქუთაისი) — ქართველი არქიტექტორი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1979 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურული ფაკულტეტი, არქიტექტურის სპეციალობით. მეორადი ფაკულტეტი, ჟურნალისტიკის სპეციალობით 1978 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ლუბრუმა
ლუბრუმა — ნასოფლარი საქართველოში, ხაშურის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ტილიანას აუზში, მის მარჯვენა ნაპირზე, შიდა ქართლის ვაკეზე.
ისტორია
ნასოფლარი ლუბრუმა შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე ტილიანას აუზში მდებარეობს. ვახუშტი და იოანე ბატონიშვილები, აგრეთვე ქართული საისტორიო წყაროები ლუბრუმას იცნობენ ლუბრმად. იოანე ბატონიშვილის დროს ლუბრუმაში მოსახლეობა არ ჩანს (XVIII ს–ის 90–იანი წლები).
1715 წლის რუისის სამწყსოს დავთარში ლუბრუმიდან დაფიქსირებულია 11 კომლი საეკლესიო გლეხი. 1728 წლის თბილისის ვილაიეთის დიდი დავთრის მიხედვით ლუბრუმა ექვემდებარება ამილახვარს. აქ 13 კომლია დაფიქსირებული. ლუბრუმა იტრიელი ჩხეიძეების კუთვნილი სოფელია. 1737 წლის ერთ–ერთი საბუთიდან ჩანს, რომ მას სეხნია ჩხეიძე ფლობს. უფრო ადრე, 1584 წელს, გიორგი ბატონიშვილი ლუბრუმას იტრიის ეკლესიას წირავს. 1693 წლის 20 აპრილს ქაიხოსრო ბატონიშვილი ლუბრუმაში ოთხი დღის მიწას წირავს იტრიის ღვთისმშობლის ეკლესიას.
1700 წლის 12 აპრილს ერეკლე I-ის მეუღლე ანა, იტრიის ეკლესიას ხელმეორედ წირავს და უმტკიცებს ლუბრუმაში ადრე ბოძებულ თორმეტი დღის მიწას. XVIII საუკუნის 70–იან წლების შემდეგ ლუბრუმა ვეზირიშვილების ხელში გადასულა.
1816-1818 წლების მეორე კამერალური აღწერის თანახმად სახაზინო სოფელ ლუბრუმაში აღწერილია სახაზინო გლეხი 8 კომლი - 26 მამაკაცი, 26 ქალი, სულ 52 სული. აქვთ მიწა, 150 დღიური ვარგისი, 80 დღიური უვარგისი, ტყე — 20 დღიური. სოფელში არ აქვთ არც ვენახები, არც წისქვილი. მისდევენ ხვნა-თეასვას, მესაქონლეობას.
1930 წლის 15 ნოემბრისათვის სოფელ ლუბრუმაში 54 კომლი მოსახლეა. ამ დროს აქ სახლობდნენ გვარები: ქიმერიძე, ღვალაძე, დეკანოიძე, მაისურაძე, კუჭაძე, ხაბელაშვილი... 1944 წელს ლუბრუმის მოსახლეობა ახალციხის მხარეში გადაასახლეს და სოფელმა შეწყვიტა არსებობა.
სულხან–საბა ორბელიანის მიხედვით, ლუბრუმას მნიშვნელობა ასეთია „მდინარე ღრმა და მდოვრე“.
ნასოფლარ ლუბრუმას ტერიტორიაზე მდებარეობს ლუბრუმის ღვთისმშობლის ეკლესია.
ოსიაურის საჯარო სკოლა
ოსიაურის საჯარო სკოლა (სრული სახელი - სსიპ - ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოსიაურის საჯარო სკოლა) — ხაშურის მუნიციპალიტეტის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება.
ისტორია
1891 წლის 24 სექტემბერს გაზეთი ,,ივერია" წერდა, რომ ზემო ოსიაურში არ არსებობდა სასწავლებელი. ამიტომ ოსიაურელი ახალგაზრდების ერთი ნაწილი სოფლიდან მოშორებით, ზემო ჭალის, ხოლო შემდეგ XIX საუკუნის 90–იანი წლებიდან, რკინიგზის ხაშურის ორკლასიან სკოლაში ეუფლებოდნენ განათლებას. ოსიაურში მხოლოდ 1912 წელს გაიხსნა პირველდაწყებითი სკოლა, რომლის გამგეც ყვავაძე ყოფილა. სკოლა თავდაპირველად ოსიაურის მკვიდრის, გორა მახარაშვილის სახლში იყო გამართული. 1932 წლისათვის ოსიაურის დაწყებით სკოლაში იყო ოთხი ჯგუფი 173 მოსწავლით. ლუბრუმის დაწყებით სკოლაში, ამ დროს 3 ჯგუფი 66 მოსწავლით. აზარმის დაწყებით სკოლაში გახსნილი იყო 4 ჯგუფი 97 მოსწავლისთვის. 1939 წელს ოსიაურის დაწყებითი სკოლა გადაკეთდა რვაწლიან სკოლად. 1941 წლისთვის სკოლაში სწავლობდა 427 მოსწავლე.
1920–იან წლებში, ოსიაურის საშუალო სკოლას გადაეცა ვეზირიშვილების სასახლე. შენობაში სასწავლო პროცესი 1974 წლამდე მიმდინარეობდა, ვიდრე ახალი შენობა არ აშენდა ოსიაურის სკოლისთვის. დღეის მდგომარეობით ვეზირიშვილების სასახლის შენობა კვლავ სკოლის შემადგენლობაშია და მინიჭებული აქვს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი, თუმცა შენობა ნგრევის პირასაა და უფუნქციოდაა.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სკოლები
ნიკოლოზ ადლერბერგი
მინიატიურა|ნიკოლოზ ადლერბერგი ნიკოლოზ ვლადიმერის ძე ადლერბერგი (დ. 1819 — გ. 1892) — რუსეთის სახელმწიფო მოღვაწე, გრაფი. მონაწილეობდა კავკასიაში წარმოებულ სამხედრო მოქმედებებსა (1841-184) და უნგრეთის კამპანიაში (1849). 1853 წელს დაინიშნა ტაგანროგის ქალაქისთავად. 1854-1856 წლებში ეკავა ქალაქ სიმფეროპოლის სამხედრო გუბერნატორის, ხოლო 1866-1881 წლებში ტავრიჩის სამოქალაქო გუბერნატორის თანამდებობა. იყო ფინეთის დიდი სამთავროს გენერალ-გუბერნატორი. 1881 წელს დაინიშნა სახელმწიფო საბჭოს წევრად.
იმოგზაურა საბერძნეთში, ეგვიპტესა და პალესტინაში. ამ მოგზაურობათა შთაბეჭდილებებზე შექმნა და 1853 წელს გამოსცა მცირე მოცულობის წიგნი „რომიდან იერუსალიმში”. მოგზაურული ჩანაწერების ჟანრის შესახებ გამოთქმული აქვს საყურადღებო მოსაზრებები ამავე წიგნის წინასიტყვაობაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1819                                                                                                                             კატეგორია:გარდაცვლილი 1892 კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწეები
ქორთალა
ქორთალა (Kortala) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	  	2 996 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
სერგეი ივანოვი
მინი სერგეი ივანოვი (Серге́й Бори́сович Ивано́в; დ. 31 იანვარი, 1953, ლენინგრადი (ახლანდელი სანქტ-პეტერბურგი), რსფსრ, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი სახელმწიფო, პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის სპეციალური წარმომადგენელი გარემოს დაცვის, ეკოლოგიის და ტრანსპორტის საკითხებში, რუსეთის ფედერაციის უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრი.
2011 წლის 22 დეკემბრიდან 2016 წლის 12 აგვისტომდე იყო რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი.
„სამშობლოს წინაშე დამსახურებებისთვის“ ორდენის სრული კავალერი.
რუსეთის ფედერაციის 1 კლასის ნაღდი სახელმწიფო მრჩეველი (2011). გადამდგარი გენერალ-პოლკოვნიკი. „Ростелеком“-ის დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე 2015 წლის 15 ივნისიდან.
ადრეული წლები
დაიბადა 1953 წლის 31 იანვარს, ქალაქ ლენინგრადში (დღევანდელი სანქტ-პეტერბურგი).
დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური კათედრის თარჯიმანთა განყოფილება და უნივერსიტეტში არსებული სამხედრო კათედრა (1975), სსსრკ-ს სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის უმაღლესი კურსები მინსკში და სსრკ-ს სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის წითელბაირაღიანი ინსტიტუტი.
ზოი საგი
ზოი ელისაბედ საგი (დ. 28 მარტი, 1990) — ინგლისელი ბლოგერი, იუთუბერი, მწერალი და ბიზნესმენი. ცნობილია თავისი Youtube გვერდით და ფსევდონიმით Zoella. მისი სადებიუტო რომანი ონლაინგოგო 2014 წლის ბესტსელერი გახდა და პირველივე კვირაში გაყიდვების რეკორდი დაამყარა. მსგავსი სისწარფით ახალგამოცემული წიგნი 1998 წლის შემდეგ არავის გაუყიდია.
სერგეი ივანოვი
ადრეული წლები
1974 წელს გაუშვეს გაერთიანებულ სამეფოში, ილინგის ტექნიკურ კოლეჯში, ინგლისური ენის შესასწავლად.
1975 მიიღეს სსრკ-ს სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტში. 1976-1977 წლებში იყო სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის პირველი განყოფილების თანამშრომელი ლენინგრადსა და ლენინგრადის ოლქში, სადაც მუშაობდა ერთ ქვედანაყოფში რუსეთის ფედერაციის მომავალ პრეზიდენტთან, ვლადიმერ პუტინთან ერთად.
1985 წლამდე მუშაობდა ფინეთის რეზიდენტურაში, შემდეგ კი კენიაში (მისივე თქმით, კენიაში გადაყვანის მიზეზი ოლეგ გორდიევსკის მიერ მისი გამოაშკარავება გახდა).
1991-1998 წლებში განაგრძო მუშაობა რუსეთის საგარეო დაზვერვის სამსახურში. დაზვერვაში მუშაობა დაამთავრა რუსეთის საგარეო დაზვერვის სამსახურის ევროპული დეპარტამენტის დირექტორის პირველ მოადგილედ.
სახელმწიფო მოღვაწეობა
1998 წლის აგვისტოში დაინიშნა რუსეთის უსაფრთხოების ფედერალური სამსახურის დირექტორის მოადგილედა და ანალიზის, პროგნოზის და სტრატეგიული დაგეგმარების დეპარტამენტის უფროსად (იმ დროს, უსაფრთხოების ფედერალური სამსახურის დირექტორი იყო ვლადიმერ პუტინი).
1999 წლის 15 ნოემბერს გახდა რუსეთის ფედერაციის უშიშროების საბჭოს მდივანი.
ზოი საგი
ზოი არის ჯო საგის, ასევე ბლოგერის და Youtube ვარსკვლავის, უფროსი და. გაიზარდა ლეკოკში, უილტშირში, ამჟამად კი ცხოვრობს ბრაიტონში, აღმოსავლეთ სასექსში.
ტურენის მუნიციპალიტეტი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პორტუგესის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზოი საგი
ზოიმ, 2009 წლის თებერვალში, ინტერიერის დიზაინის კომპანიაში სტაჟიორად მუშაობის დროს შექმნა თავისი ბლოგი „Zoella“. წლის ბოლოსთვის ბლოგს ათასობით მიმდევარი ჰყავდა, 2015 წლის სექტემბერში კი 250 მილიონ მნახველს მიაღწია. მაშინ, როდესაც ზოი ბრიტანულ ტანასაცმლით მოვაჭრე კომაპანიაში მუშაობდა, მისი ბლოგი, სადაც იგი მოდაზე, სილამაზესა და ცხოვრების სტილზე საუბრობდა, ჩაანაცვლა Youtube არხმა.
სერგეი ივანოვი
სახელმწიფო მოღვაწეობა
1999 წლის 15 ნოემბრიდან იყო რუსეთის ფედერაციის უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრი. იკავებდა ამ პოსტს მაშინაც, როცა იყო თავდაცვის მინისტრი და მთავრობის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. უშიშროების საბჭო დატოვა 2008 წლის 25 მაისს, როდესაც რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა, დიმიტრი მედვედევმა, უშიშროების საბჭოს ახალი შემადგენლობის ფორმირებისას ივანოვი იქ არ შეიყვანა.
ზოი საგი
2014 წელს გამოქვეყნებული სადებიუტო რომანის, ონლაინგოგოს შემდეგ, 2015 წლის 20 ოქტომბერს გამოქვეყნდა მისი მომდევნო რომანი ონლაინგოგო - საგასტროლო ტურნე, მესამე წიგნი — ონლაინგოგო - პერსონალური გამოფენა გამოქვეყნდა 2016 წლის 17 ნოემბერს.
სერგეი ივანოვი
სახელმწიფო მოღვაწეობა
2001 წლის 28 მარტს დაინიშნა რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის მინისტრად, ხოლო 2005 წლის 14 ნოემბერს გახდა რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილე.
ზოი საგი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ინგლისელი მწერლები
სერგეი ივანოვი
სახელმწიფო მოღვაწეობა
2006 წლის 20 მარტს გახდა რუსეთის ფედერაციის მთავრობასთან არსებული სამხედრო-საწარმო კომისიის თავმჯდომარე.
დიმიტრი მედვედევთან ერთად, იყო ერთ-ერთი, ვინც 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე განიხილებოდა ვლადიმერ პუტინის შესაძლო მემკვიდრედ. 2007 წლის 15 თებერვალს გახდა მთავრობის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, რის გამოც გაიზარდა მოლოდინი, რომ პუტინის მემკვიდრე ის გახდებოდა. საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვები აჩვენებდა, რომ ივანოვს კარგი რეიტინგი ჰქონდა.
2007 წლის 10 დეკემბერს პარტიების „ერთიანი რუსეთის“, „სამართლიანი რუსეთის“, „აგრარული პარტიის“, სამოქალაქო ძალის“ ყრილობებზე პუტინის მემკვიდრედ აირჩიეს დიმიტრი მედვედევი, ყრილობამ იგი პრეზიდენტობის კანდიდატად 2007 წლის 17 დეკემბერს წამოაყენა. ივანოვმა მედვედევს მხარი დაუჭირა.
2008 წლის 12 მაისს ვლადიმერ პუტინის მთავრობაში დაიკავა მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილის პოსტს, კურირებდა სამხედრო წარმოების საკითხებს.
2011 წლის 22 დეკემბრიდან 2016 წლის 12 აგვისტომდე იყო რუსეთის ფედერაციის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი.
2011 წელს გამოვიდა ინიციატივით, შეექმნათ შორი აღმოსავლეთის ლეოპარდების გადარჩენის ევრაზიული ცენტრი შეექმნათ.
ჩაკოვეცი
ჩაკოვეცი (ხორვ. Čakovec) — ქალაქი ხორვატიის უკიდურეს ჩრდილოეთში, ზაგრებიდან დაახლ. 90 კმ-ში; მედიმურჟეს ჟუპანიის ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქი.
ისტორია
მინიატიურა|მარცხნივ|წმ. ნიკოლოზის ეკლესია — ერთ-ერთი მთავარი ღირსშესანიშნაობა. რომაულ ეპოქაში, თანამედროვე ქალაქის ტერიტორიაზე არსებობდა გამაგრებული ბანაკი აკუამა.
თანამედროვე სახელით ქალაქი მხოლოდ 1328 წლიდან მოიხსენიება. სახელი მომდინარეობს უნგრელი მთავრის, დიმიტრი ჩაკისაგან, რომელმაც ამ ადგილას XIII საუკუნეში ხის კოშკი ააგო, რომელიც მის სახელს ატარებდა. მოგვიანებით სახელი მთელმა ქალაქმა მიიღო.
1466 წელს ქალაქი ზრინსკების სამეფო ოჯახის ხელში გადავიდა, რის შემდეგაც ჩაკოვეცმა აყვავება დაიწყო. 1579 წელს მან ოფიციალურად მიიღო ქალაქის სტატუსი და შესაბამისი პრივილეგიები.
სერგეი ივანოვი
სახელმწიფო მოღვაწეობა
2012 წელს, ვლადიმერ პუტინის მესამე ვადაზე არჩევის შემდეგ, გახდა რუსეთის ფედერაციის უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრი.
ჩაკოვეცი
ისტორია
ქალაქი, ისევე როგორც მთელი ქვეყანა, საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში იყო ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის ნაწილი. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, ჩაკოვეცი, მთელ ხორვატიასთან ერთად, იუგოსლავიის შემადგენლობაში შევიდა, 1991 წლიდან კი დამოუკიდებელი ხორვატიის ნაწილია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორვატიის ქალაქები
სერგეი ივანოვი
სახელმწიფო მოღვაწეობა
2016 წლის 12 აგვისტოდან გახდა რუსეთის ფედერაციის სპეციალური წარმომადგენელი გარემოს დაცვის, ეკოლოგიის და ტრანსპორტის საკითხებში. 2017 წლის აპრილიდან შედის სახელმწიფო კორპორაციის „Ростех“-ის სამეთვალყურეო საბჭოში. პასუხისმგებელია შემუშავების, წარმოების და მაღალტექნოლოგიური საწარმო პროდუქციის ექსპორტის ხელშეწყობაში.
ქონება და შემოსავალი
ოფიციალური მონაცემების თანახმად, ივანოვის შემოსავალი 2011 წელს შეადგენდა 6,31 მილიონ რუბლს, ხოლო მისი მეუღლის შემოსავალი იყო 4,07 მილიონი. მეუღლესთან ერთად, ეკუთვნის 2 მიწის ნაკვეთი საერთო ფართობით 2,4 ჰექტარი, საცხოვრებელი სახლი, ორი ბინა და მსუბუქი ავტომობილი.
მინას-ნოვასი
მინას-ნოვასი (Minas Novas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
სერგეი ივანოვი
ქონება და შემოსავალი
უკვე 2014 წლის მონაცემებით, ივანოვის შემოსავალი იყო 16,2 მილიონი რუბლი, ხოლო მეუღლის 3,16 მილიონი; 2015 წლის მონაცემებით 10,3 მილიონი და 2,8 მილიონი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1953
მინას-ნოვასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 794 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.99 კმ²-ზე. ფართობი 1 812 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფეხბურთი ალბანეთში
ფეხბურთი ალბანეთში ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობაა. იმართება ალბანეთის ფეხბურთის ფედერაციის მიერ. ფეხბურთი ალბანეთში მეოცე საუკუნეში გამოჩნდა. პირველი შეხვედრა შედგა სტუდენტებსა და ქრისტიან მისიონერებს შორის, შკოდერში. თამაშის პოპულარობა თანდათან გაიზარდა და 1919 წელს დაარსდა პირველი ალბანური საფეხბურთო კლუბი „ვლაზნია“. 1920 წელს დაარსდა საფეხბურთო კლუბი „ტირანა“. ამის შემდეგ ფეხბურთმა სხვა ქალაქებშიც დაიწყო გავრცელება და 1930 წლის 6 ივნისს ალბანეთის ფეხბურთის ასოციაცია შეიქმნა. ასოციაცია 1932 წელს გახდა ფიფა-ს წევრი და ქვეყანაში ფეხბურთის მმართველ მთავარ ორგანოდ იქცა. 1954 წელს იყო უეფა-ს დამფუძნებელი წევრი. ეროვნული ჩემპიონატის ჩატარება 1930 წელს დაიწყო, მასში მონაწილეობას იღებდა 6 გუნდი. პირველ ეროვნულ ჩემპიონატში გამარჯვება საფეხბურთო კლუბმა „ტირანამ“ მოიპოვა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ქვეყანაში ფეხბურთმა უფრო მეტი ცნობადობა მოიპოვა და შეიქმნა ინსტიტუციების მიერ მართული კლუბები, „პარტიზანი ტირანა“ (1946) და „დინამო ტირანა“ (1950) (იმართებოდნენ თავდაცვის სამინისტროსა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ).
სისტემა
ქვეყანაში არსებობს 4 საფეხბურთო საფეხური, პირველია ალბანეთის საფეხბურთო სუპერლიგა რომელიც ქვეყნის მთავარი ჩემპიონატია, მის შემდეგ მოდის რანგით მეორე, ალბანეთის პირველი დივიზიონი, ხოლო შემდეგ რანგით მესამე ალბანეთის მეორე დივიზიონი. უმაღლესი ლიგის გამარჯვებული ხვდება უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე, ხოლო მეორე და მესამე ადგილოსნები უეფა-ს ევროპა ლიგაზე. ჩემპიონატი ყველაზე მეტჯერ მოგებული აქვს საფეხბურთო კლუბ „ტირანას“, რომელმაც ეს 24-ჯერ მოახერხა.
სათასო შეჯიბრება
ალბანეთის საფეხბურთო თასი არის ქვეყნის მთავარი სათასო შეჯიბრება რომელიც 1939 წელს შეიქმნა. იმ შემთხვევაში თუ თასის გამარჯვებულმა ეროვნული ლიგიდან ვერ მოახერხა ევროტურნირების საგზურის მოპოვება, თასის მოგების შემთხვევაში იღებს საგზურს უეფა-ს ევროპა ლიგაზე. თასი ყველაზე მეტჯერ მოგებული აქვს „პარტიზანი ტირანას“, რომელმაც ეს 15-ჯერ მოახერხა.
ალბანეთის სუპერთასი 1989 წელს შეიქმნა, ეს არის ერთშეხვედრიანი სათასო გათამაშება რომელიც სეზონის დასაწყისში იმართება და მასში ერთმანეთს წინა სეზონის ჩემპიონატისა და თასის გამარჯვებულები უპირისპირდებიან. თასი ყველაზე მეტჯერ მოგებული აქვს „ტირანას“, რომელმაც ეს 9-ჯერ მოახერხა.
სქოლიო
კატეგორია:სპორტი ალბანეთში სახეობის მიხედვით კატეგორია:ალბანეთის ფეხბურთი
ვორონეჟის საერთაშორისო აეროპორტი
ვორონეჟის საერთაშორისო აეროპორტი (Международный аэропорт Воронеж) (IATA: VOZ, ICAO: UUOO) — საერთაშორისო აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ვორონეჟიდან ჩრდილოეთით 11 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს Polet Airlines-ისა და RusLine-ის ჰაბს. 2013 წელს მგზავრების რაოდენობამ 355 000 კაცი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
2NE1 (ჯგუფი)
300px|მინი 2NE1 (투애니원; გამოთქმა. „To Anyone“ ან „Twenty-one“   ) — სამხრეთ კორეული ჰიფ-ჰოფ / პოპ-ჯგუფი, შექმნილი სააგენტო YG Entertainment-ის მიერ 2009 წელს. ჯგუფის სახელწოდება — აკრონიმი „New Evolution of the 21st Century“-დან. რაც ნიშნავს — „XXI საუკუნის ახალი ევოლუცია“.
2NE1 შემადგენლობაში სამი გოგოა: პარკ ბომ ი (박봄이) — მთავარი ვოკალი, პარკ სანდარა (박산다라) — ვოკალი, CL (씨엘) — ვოკალი, რეპ, ლიდერი. 2016 წლის 5 აპრილს YG Entertainment-მა ოფიციალური წყაროებიდან განაცხადა, რომ გონგ მინჯი (공민지) ტოვებს ჯგუფს — ვოკალი, რეპი, მთავარი მოცეკვავე. მისი კონტრაქტი იწურებოდა და გაგრძელებას აღარ აპირებდა, ამის გამო მისმა კომპანიამ მოიწვია პრეს-კონფერენცია, სადაც ოფიციალურად უარყო ჭორები ჯგუფის დაშლის შესახებ და დაადასტურა ჯგუფის წევრის გონგ მინჯის წასვლა.
2NE1-ის ოფიციალურ ფანდომს სახელი „ბლეჯექ“ ჰქვია („BlackJack“).
ისტორია
ჯგუფი პირველად პრესაში 2008 წელს ჩნდება. კომპანიის წარმომადგენელი იანგ ჰო სოკი იმავე წლის 30 აპრილს ჟურნალისტებთან თქვა: „დაახლოებით ივლისის დასაწყისში YG Entertainment მზადაა სამ წევრიანი გოგოების ჯგუფის ოფიციალური დებიუტისთვის“, „ახალი ჯგუფი სამი წევრისგან იქნება შემდგარი: პარკ ბომ, გონგ მინჯი (კორეელი მოცეკვავის გონგ ოკ ჯის შვილიშვილი) და CL“. მათვის შექმნეს სახე, რომელიც განსხვავდებოდა უკვე არსებული გოგოების ჯგუფების სახისგან, რადგან ეს იყო გოგოების ვერსია Big Bang. მოგვიანებით YG Entertainment განაცხადა, რომ ჯგუფი შემდგარი იქნება ოთხი წევრისგან (პარკ სანდარას დამატებით) და დებიუტი სადღაც 2009 წლის მაისის შუა რიცხვებში იქნება. ჯგუფი დაახლოებით ოთხი წლის მანძილზე სწავლობდა და მათი სიმღერების პროდიუსერი ჯგუფი 1TYM-ის ლიდერი — ტედი პარკია. ჯგუფის სახელწოდება თავდაპირველად როგორც „21“ იყო გამოცხადებული, მაგრამ იმის გამო, რომ ასეთი სახელწოდების არტისტი უკვე არსებობდა ჯგუფს უცებ გადაარქვეს „2NE1“.
2009 წელი: დებიუტი
250px|მინი 2009 წლის 27 მარტს გამოშვებული იყო სიმღერა „Lollipop“, Big Bang-თან თანამშრომლობით. სიმღერა დაწერილი იყო რეკლამისთვის LG Cyon ტელეფონებისთვის. რეკლამა და კლიპი იმავე წლის 28 მარტს იყო გამოქვეყნებული. „Lollipop“ Mnet ონლაინ ჩარტის დასაწყისი დიაკავა ოთხი კვირის განმავლობაში.