cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გუადალკანალი
გუადალკანალი (Guadalcanal) — ვულკანური კუნძული სოლომონის არქიპელაგში. ადმინისტრაციულად შედის მელანეზიური სახელმწიფო სოლომონის კუნძულების გუადალკანალის პროვინციის შემადგენლობაში. კუნძულის ძირძველი დასახელებაა — ისატაბუ.
ბაბილის მუჰაფაზა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერაყის მუჰაფაზები
გუადალკანალი
გეოგრაფია
thumb|250px|left|კუნძულის ტოპოგრაფიული რუკა. thumb|left|250px|კუნძულის რუკა. გუადალკანალის კუნძული მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში. კუნძულიდან ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს კუნძული სანტა-ისაბელი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — კუნძული მალაიტა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — სან-კრისტობალი, სამხრეთით — რენელი. გუადალკანალი ვულკანური კუნძულია, ზოგიერთ ადგილას მარჯნის რიფით გარშემორტყმული.
Staropramen
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის ლუდსახარში კომპანიები
გუადალკანალი
გეოგრაფია
გუადალკანალი — სოლომონის კუნძულების ყველაზე დიდი კუნძულია, კუნძულის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 150 კმ-ს, ხოლო სიგანე — დაახლოებით 48 კმ-ს (სოლომონის არქიპელაგის ყველაზე დიდი კუნძულია პაპუა-ახალი გვინეის კუთვნილი ბუგენვილი).
გუადალკანალის კუნძულის და მთელი ქვეყნის ყველაზე მაღალი წერტილი ზღვის დონიდან — პოპომანასეუს პიკი სიმაღლით 2335 მეტრი. ფართედ გავრცელებული მონაცემები იმის შესახებ, რომ მაკარაკომბურუს პიკს აქვს სიმაღლე 2447 მეტრი და, შედეგად, ის გუადალკანალის ყველაზე მაღალი წერტილია, არ დასტურდება თანამედროვე გამოკვლევებით (მისი დაზუსტებული სიმაღლეა 2310 მეტრი). კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს ალუვიონური ვაკე, რომელსაც უკავია ხმელეთის დაახლოებით 460 კმ².
გუადალკანალის კუნძულის კლიმატი ტროპიკული და ნოტიოა. კუნძულის სამხრეთ სანაპიროზე მოდის ნალექების უფრო დიდი რაოდენობა, ვიდრე ჩრდილოეთ სანაპიროზე — ქალაქ ჰონიარას რაიონში. გუადალკანალზე ხშირად ხდება ციკლონები და მიწისძვრები.
ისტორია
კუნძული 1568 წელს აღმოაჩინა ესპანელი ზღვაოსნის ალვარო მენდანია დე ნეირას ექსპედიციამ, რომელმაც მას ესპანეთის ანდალუსიის პროვინციის გუადალკანალის (Guadalcanal) მუნიციპალიტეტის პატივსაცემად დაარქვა გუადალკანალის კუნძული. დიდი ხნის განმავლობაში, XVIII საუკუნის მეორე ნახევრამდე, კუნძულის მოსახლეობა პრაქტიკულად არ ურთიერთობდა ევროპელებთან, იშვიათ შემთხვევებში ზოგიერთი ვაჭრებისა და ვეშაპის დამჭერების გარდა. 1845 წლიდან გუადალკანალის კუნძულზე გამოჩნდნენ მისიონერები, ხოლო ადგილობრივი მოსახლეობა იძულებით მიჰყავდათ პლანტაციებში სამუშაოდ ფიჯიზე.
1893 წლის 15 მარტს კუნძულზე დამყარდა ბრიტანეთის იმპერიის პროტექტორატი და 1971 წლამდე იყო ბრიტანეთის დასავლეთ-წყნარი ოკეანის ტერიტორიების ნაწილი. XX საუკუნის დასაწყისში გუადალკანალზე გაფართოვდა მისიონერული მოღვაწეობა, გაჩნდა ქოქოსის პალმის პირველი პლანტაციები. 1912 წელს ლონგუს დასახლებაში ანგლიკანური მისიონერების მიერ გაიხსნა სკოლა.
1942—1943 წლებში მეორე მსოფლიო ომის წყნარი ოკეანის საბრძოლო მოქმედების თეატრის რაიონში კუნძულზე მოხდა ერთ-ერთი გადამწყვეტი — გუადალკანალის ბრძოლა. კუნძულზე აშენდა აშშ-ის სამხედრო ბაზა, ხოლო ზრდასრული მამაკაცები მიიწვიეს სამუშაოდ შრომით რაზმებში.
შემდგომ პერიოდში გუადალკანალის კუნძულზე გაჩნდა მოძრაობა «Masinga Rule», რაც გახდა ტრადიციული სოციალ-პოლიტიკური და სოციალ-ეკონომიკური სისტემების ნგრევის შედეგი, ომის წლებში ცხოვრების წესის შეცვლა, როდესაც კუნძულზე დიდი რაოდენობით გამოჩნდა დასავლური საქონელი. ამ მოძრაობამ დიდი როლი შეასრულა სოლომონის კუნძულების დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლაში.
1978 წლიდან გუადალკანალის კუნძული სოლომონის კუნძულების სახელმწიფოს ნაწილია.
მოსახლეობა
1999 წელს გუადალკანალის კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 109 382 ადამიანს. კუნძულის ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია — ქალაქი ჰონიარა — სოლომონის კუნძულების დედაქალაქი. გუადალკანალის კუნძული შედის იმავე დასახელების პროვინციაში.
ერთმანეთში ურთიერთობის ძირითადი სასაუბრო ენაა კრეოლური ენა — ტოკ-პისინი, თუმცა ასევე ფართედ გავრცელებულია ადგილობრივი მელანეზიური ენები:
ქალაქ ჰონიარადან აღმოსავლეთით მდებარეობს ჰონიარას საერთაშორისო აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:სოლომონის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ადვოკატურა
ადვოკატურა (advocatus — „მოწოდებული“) — ორგანიზაციული წარმონაქმნი, სადაც მუშაობენ ადვოკატთა კოლეგიების წევრები, აგრეთვე სხვა პირები, რომლებიც კანონმდებლობის შესაბამისად უფლებამოსილნი არიან აწარმოონ საადვოკატო საქმიანობა.
ადვოკატთა კოლეგიის უმადლესი ორგანო — საერთო კრება ან კონფერენცია — ირჩევს ადეოკატთა კოლეგიის პრეზიდიუმს, რომელიც ქალაქებსა და რაიონებში იურიდიულ კონსულტაციებს ქმნის და მათში სამუშაოდ ანაწილებს ადვოკატებს. მხოლოდ პრეზიდიუმია უფლებამოსილი კოლეგიის წევრად მიიღოს ან კოლეგიიდან გარიცხოს ვინმე. ადვოკატთა კოლეგიაში შესვლა, ე. ი. ადეოვატად გახდომა შეუძლია უმაღლესი იურიდიული განათლებისა და სპეციალობის მიხედეით 2 წლის მუშაობის სტაჟის მქონე პირს.
ადვოკატის ამოცანაა დაიცვას მოქალაქეებისა და საწარმო-დაწესებულებათა უფლებები და კანონიერი ინტერესები. როცა ცალკეულ მოქალაქეს, ან საწარმო-დაწესებულებას იურიდიული დახმარება სჭირდება, იურიდიული კონსულტაცია სათანადო ხელშეკრულებას დებს მასთან.
ისტორია
ავოკატურა ანტიკურ ხანაში ადმოცენდა. რომის რესპუბლიკაში ადეოკატობა თავისუფალ და საპატიო პროფესიად ითვლებოდა. კორპორაციის სახე იმპერიის პერიოდში მიიღო. კაპიტალისტურ ქეეყნებში არ არსებობს ადვოკატურის შექვნის ერთიანი პრინციპი. ზოგიერთ სახელმწიფოში ადვოკატები ორ კატეგორიად იყოფიან. ინგლისში — ბარისტერებად და სოლისიტორებად საფრანგეთში — ადეოკატებად და რწმუნებულებად (ავუე). სასამართლოში გამოსვლის უფლება მხოლოდ ბარისტერს აქვს, სოლისიტორი კი ხელშეკრულებას დებს კლიენტთან და ბარისტერისთვის ამზადებს საქმეს, მას შეუძლია მონაწილეობა მიიღოს ნაკლებმნიშენელოვან საქმეთა განხილეაშიც.
საქართეელოში ადვოკატურა დაარსდა 1922 წელს. იმავე წელს მიიღეს ადვოკატურის პირველი დებულება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადვოკატურა
ჯალაბეთის ეკლესია (ქომუ ჯუარი)
ჯალაბეთის ეკლესია (ქომუ ჯუარი) — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯალაბეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ნაგებობა მნიშვნელოვნადაა დაზიანებული. შემორჩენილია ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლები სამი მეტრის სიმაღლეზე. ნაშენია ფლეთილი ქვით. ეკლესიის გეგმის დადგენა გათხრა-გაწმენდის გარეშე შეუძლებელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლივრამენტუ
ლივრამენტუ (Livramento) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 584 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 164 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.46 კმ²-ზე. ფართობი 270 752 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩასავალის ეკლესია
ჩასავალის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა სოფელ ჩასავალში. აგებულია XIX-XX საუკუნეებში. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით ღრმა ნახევარწრიული ფორმის აბსიდით დასრულებული. მასში სარკმლის მარცხნივ ორი, ხოლო მარჯვნივ ერთი სწორკუთხა ნიშია მოთავსებული. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია რიყის ქვა და კირის დუღაბი. კარ-ფანჯრების დიდი ღიობები XIX-XX საუკუნეებისთვისაა დამახასიათებელი.
სოფელი ჩასავალი
სოფელი ჩასავალი ჯერ რაჭის მაზრაში შედიოდა, შემდეგ ჯავის რაიონში, 1991 წელს ჩასავლის სასოფლო საბჭო გადაეცა ონის რაიონს. ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ოკუპირებული სოფლები კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იუტები
V– VI საუკუნეებში იუტების ნაწილი ანგლებთან და საქსებთან ერთად გადასახლდა ბრიტანეთში და მის სამხრეთ-აღმოსავლეთში დააარსა კენტის სამეფო. მატერიკზე დარჩენილი იუტები დაიმორჩილეს დანიელებმა. მოგვიანებით იუტები შევიდნენ დანიისა და ინგლისის ხალხების შემადგენლობაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანული ტომები
ტაგანროგის კათოლიკური ეკლესია
ტაგანროგის კათოლიკური ეკლესია (Католический костел) — კათოლიკური რელიგიური ნაგებობა, რომელიც დაარსდა ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ფრუნზეს ქუჩა № 58-ში.
ისტორია
ტაგანროგში ვაჭრობის განვითარებასთან დაკავშირებით ბევრი ევროპელი გადმოსახლდა ტაგანროგში. 1860 წელს ქალაქის პორტში ერთი წლის განმავლობაში უცხოეთის 20 ქვეყნის დროშის ქვეშ მცურავი დაახლოებით 900 გემი იდგა. ამან გამოიწვია უცხოეთის საკონსულოების გახსნა. ტაგანროგში მათი რიცხვი 16 იყო. კერძოდ ქალაქში გახსნილი იყო ავსტრიის, ბელგიის, დიდი ბრიტანეთის, საბერძნეთის, ესპანეთისა და პარმის, მეკლენბურგ-შვერინის, ნეაპოლიტანიის, ნიდერლანდების, ოლდენბურგის, პორტუგალიის, პრუსიის, სარდინიის, ტოსკანის, ოსმალეთის, საფრანგეთისა და შვედეთის საკონსულოები. ქალაქში თავი მოიყარა სხვადასხვა აღმსარებლობის მოსახლეობამ, საჭიროებამ მოიტანა საკულტო ნაგებობების აშენება.
ტაგანროგში მცხოვრებ კათოლიკეებს ადრე არ ჰქონიათ საკუთარი ეკლესია. კათოლიკეებმა ქალაქისთავის ბარონ ბ. კამპენჰაუზენის შუამდგომლობით იმპერატორ ალექსანდრე I-საგან მიიღეს თანხმობა რომაულ-კათოლიკური ეკლესიის აშენების შესახებ.
1810 წლის ივნისში მშენებლობა დასრულდა, ეკლესია გადაეცა სამშენებლო კომიტეტს. ეკლესიის პირველი საეკლესიო მსახური სერაფიმ გოლფელდი გააგზავნეს ლიტვის პროვინციიდან. ღვთისმსახურება დაიწყო 1812 წელს. ეკლესიაში დაამონტაჟეს ორღანი.
1907 წელს აღნიშნეს ეკლესიის აშენების 100 წლისთავი. იუბილეზე მოიწვიეს ტირასპოლის ეპისკოპოსი 14 მღვდელთან და სამ ფრანცისკანელ ბერთან ერთად.
კათოლიკური ეკლესია დაიხურა 1923 წელს და გადაეცა ადგილობრივ მეწამრეს სახელოსნოდ. ეკლესიის უკანასკნელი კათოლიკე წინამძღვარი იყო იულიუს ნარკევიჩი. საბჭოთა პერიოდში ეკლესია გადააკეთეს ბიბლიოთეკად, შემდეგ ეს გახდა მაქსიმ გორკის სახელობის ცენტრალური საბავშვო ბიბლიოთეკა.
თავის დროზე ეკლესიის ფრონტონზე შესრულებული იყო ბარელიეფი წარწერით „£ r tuis bonis tibi offerrmus“.
1993 წელს ტაგანროგში აღორძინდა კათოლიკური სამრევლო, მაგრამ ისტორიული შენობა ფუნქციონირებდა როგორც ბიბლიოთეკა. კათოლიკურმა თემმა 1997 წელს მიიღო შენობა ალექსანდროვის ქუჩა № 135-ში, სააც ააშენეს კათოლიკური სამლოცველო.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:რუსეთის კათოლიკური ტაძრები
ივერიის მთა
ივერიის მთა ან იბერიის მთა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედის სამხრეთ მთისწინეთში, ფსირცხის დაბალმთიან კირქვულ მასივზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 344 მ. წარმოადგენს მდინარეების მაანიკვარისა და ფსირცხის წყალგამყო­ფს. აგებულია ძირითადად ცარცულ-პალეოგენური კირქვებით. მწვერვალზე მდებარეობს ანაკოფიის ნანგრევები. ჩრდილო კალთაზე მდებარეობს ახალი ათონის მღვიმე. ივერიის მთის მწვერვალიდან იშლება ფართო ხედი შავიზღვისპირა სანაპიროზე: ბიჭვინთის კონცხიდან სოხუმამდე. მწვერვალისაკენ გზა სერპანტინული ტიპისაა.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები
ლამარა ბოკერია
ლამარა ბოკერია (დ. 28 თებერვალი, 1928, თბილისი — გ. 13 ივლისი, 2019, იქვე) — ქართველი სცენარისტი. პოეტ მუხრან მაჭავარიანის მეუღლე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
კემპის ოლქი
კემპის ოლქი (Camp County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. პიტსბერგი. შეიქმნა 1874 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ენდრე ადი
სქოლიო
კატეგორია:უნგრელი პოეტები
The Allman Brothers Band
The Allman Brothers Band — ამერიკული როკ ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1969 წელს, ჯექსონვილში, ფლორიდის შტატში, ძმები დუეინ (სლაიდ-გიტარა, სოლო გიტარა) და გრეგ (ვოკალი, კლავიშებიანი, სიმღერების ავტორი) ოლმენების მიერ. ჯგუფში ასევე შედიოდნენ: დიკი ბეტსი (სოლო გიტარა, ვოკალი, სიმღერების ავტორი), ბერი ოუკლი (ბას-გიტარა), ბუტჩ ტრაკსი (დასარტყამი) და ჯეი ჯოანი იოჰანსონი (დასარტყამი). ჯგუფი მოიაზრება სამხრეთული როკის პრინციპულ არქიტექტორად. მისი მუსიკა, ასევე მოიცავდა ბლუზის, ჯაზისა და ქანთრის ელემენტებს.
ჯგუფის პირველი ორი ალბომი კომერციულად წარუმატებელი აღმოჩნდა, თუმცა 1971 წლის საკონცერტო ალბომმა At Fillmore East-მა მხატვრული და კომერციული გარღვევა მოახდინა. მასში შესული არის სინგლები, „In Memory of Elizabeth Reed“ და „Whipping Post“ და ხშირად მიიჩნევა ყველა დროის საუკეთესო საკონცერტო ალბომად.
1971 წლის 29 ოქტომბერს, ჯგუფის ლიდერი დუეინ ოლმენი ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად გარდაიცვალა. ამის საპასუხოდ, კოლექტივმა მას მიუძღვნა სტუდიური ალბომი Eat a Peach (1972), რამაც საბოლოოდ გაამყარა მათი პოპულარობა. ერთი წლის შემდეგ, იმავე ვითარებაში დაიღუპა ბასისტი ბერი ოუკლი, რის შედეგადაც ჯგუფს შეემატა ორი ახალი წევრი, ჩაკ ლიველი (კლავიშები) და ლამარ უილიამსი (ბას-გიტარა), რომლებთანაც ჩაწერეს მორიგი სტუდიური ალბომი Brothers and Sisters, რამაც ჯგუფი აიყვანა 1970-იანი წლების როკ მუსიკის უმაღლეს მწვერვალზე. 1976 წელს, შიდა არეულობის გამო ჯგუფი დაიშალა, მაგრამ ათწლეულის მიწურულს აღდგდა ახალი შემადგენლობით, მაგრამ 1982 წელს ხელმეორედ დაიშალა.
ჯგუფმა 1989 წელს კვლავ განაახლა მოღვაწეობა და შეუდგა ახალი ალბომების გამოშვებასა და ტურნეების მოწყობას მსოფლიოს მასშტაბით. 1990-იან წლებში მომხდარმა ცვლილებებმა დიკი ბეტს გადააწყვეტინა ჯგუფიდან წასვლა. კოლექტივმა სტაბილურობას მიაღწია 2000-იანებში, ბასისტ ოტილ ბარბრიჯთან, გიტარისტ უორენ ჰეინსთან და დერეკ ტრაკსთან ერთად. 2014 წელს ჯგუფი კვლავ დაიშალა, ზემოაღნიშნული წევრების წასვლის შედეგად. The Allman Brothers Band დაჯილდოებული არის 11 ოქროს დ 5 პლატინის ალბომით და შეყვანილია როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში 1995 წელს. 2004 წელს, ჟურნალმა Rolling Stone-მა ყველა დროის 100 საუკეთესო შემსრულებელის სიაში ჯგუფს 52-ე ადგილი მიუჩინა.
ჯგუფის ჩამოყალიბება და ადრეული წლები (1965–69)
დუეინი და მისი უმცროსი ძმა გრეგ ოლმენი იზრდებოდნენ დაიტონა-ბიჩში, ფლორიდის შტატში; დაკავებულები იყვნენ მუსიკით 1960-იანი წლების დასაწყისში. 1963 წელს მათ დააარსეს პირველი ჯგუფი The Escorts, რომელსაც ორი წლის შემდეგ შეეცვალა სახელი და დაერქვა The Allman Joys. მას შემდეგ, რაც გრეგი მისმა აფრო-ამერიკელმა მეგობარმა აზიარა რიტმ-ენდ-ბლუზსა და სოულს, მათ ამ ჟანრების ელემენტები გააერთიანეს საკუთარ მუსიკაში. 1967 წელს ჯგუფი დროს ატარებდა სენტ-ლუისში, სადაც ხმის ჩამწერი სტუდიის აღმასრულებელმა ლოს-ანჯელესიდან აღმოაჩინა ის. ჯგუფი მაშინვე გადავიდა დასავლეთში და ხელახლა შეიცვალა დასახელება Hour Glass-ით და Liberty Records-ში ჩაწერა ორი წარუმატებელი ალბომი. ყველა მუსიკოსი გაანთავისუფლებული იქნა საკონტრაქტო ვალდებულებებისგან, გარდა გრეგისა, რომელშიც Liberty-ის აღმასრულებლებმა დაინახეს კომერციული პოტენციალი. ძმები ერთმანეთთან დაშორებულები ყვნენ ერთი წლის განმავლობაში, მაგრამ გადაწყვიტეს კვლავ შეკრება, ამჯერად მაიამში, სადაც გამოსცეს დემო ალბომი ჯგუფ The 31st of February-ისთან თანამშრომლობით. მინი|250პქ|მარცხნივ|[[The Allman Brothers Band Museum=ის მუზეუმი|The Big House, სახლი სადაც ჯგუფის წევრები ცხოვრობდნენ 1970-იანი წლების დასაწყისში]] 1969 წელს დუეინი სტუდია FAME Studios-ში იქცა წარმატებულ სესიურ გიტარისტად, სადაც მუშაობდა ისეთი განთქმული შემსრულებლების გვერდით, როგორებიცაა არეთა ფრანკლინი და კინგ კურტისი. დუეინ ოლმენმა უილსონ პიკეტს შესთავაზა The Beatles-ის ცნობილი სიმღერის, „Hey Jude“-ის ქოვერის ჩაწერა; სინგლმა ნაციონალურ ჩარტებში 23-ე ადგილი დაიკავა. FAME Studios-მა დუეინთან გააფორმა ხუთ წლიანი კონტრაქტი. დუეინმა თავისმხრივ შეკრიბა ჯგუფი, სადაც შედიოდნენ ჯონი სალადინი და პოლ ჰორნსბი, ხოლო მალე, მან ჯგუფში მოიწვია დრამერი ჯეი ჯოანი იოჰანსონი, მას შემდეგ რაც მოსიმინა მისი შესრულება ერთ-ერთი დემო სიმღერის მეშვეობით. დუეინმა ჯგუფში ასევე მოიწვია ბასისტი ბერი ოუკლი, ვისთანაც ჯერ კიდევ ჯეკსონვილიდან მოყოლებული ჰქონდა ურთიერთობა. ამავდროულად, ფილ უოლდენი, რომელიც იყო ოტის რედინგის და სხვა რიტმ-ენდ-ბლუზის შემსრულებლების მენეჯერი, თავისი ახალ დაარსებული ლეიბლისთვის ეძებდა როკ შემსრულებლებს. FAME Studios-ში უკმაყოფილოები იყვნენ ჯგუფის მუსიკალური მეთოდებით და მათ ჯგუფის სინგლები და კონტრაქტი მიყიდეს უოლდენსა და ჯერი უქსლერს Atlantic Records-დან $10.000-ის სანაცვლოდ. უოლდენმა განიზრახა მომავალი ჯგუფი ექცია ახლად დაბადებული ლეიბლის Capricorn Records-ის ცენტრალურ ფიგურად.
დუეინი და იოჰანსონი გადავიდნენ ჯექსონვილში 1969 წლის მარტს. მათ ჯგუფში მოიწვიეს მუსკოსები, დიკი ბეტსი, რომელიც გახდა ჯგუფის მეორე წამყვანი გიტარისტი და დრამერი, ბუტჩ ტრაკსი, რომელთანაც ერთი წლით ადრე დუენს უკვე ჰქონდა ნამუშევარი. ტრაკსი ჯეი იოჰანსონის შემდეგ გახდა ჯგუფის მეორე დრამერი, კლავიშებიან საკრავებზ უკრავდა რიზ უაინენსი, ხოლო დუეინი, ოუკლი და ბეტსი ითავსებდნენ ვოკალის მოვალეობას. უსახელო ჯგუფი შეუდგა წარმოდგენებს Willow Branch Park-ის თავისუფალ შოუებზე, ჯექსონვილში, მუდმივად ცვალებადი შემადგენლობით. დუეინმა გადაწყვიტა ვოკალისტად მოეწვია მისი ძმა (რაც ნიშნავდა უაინენსის ჯგუფიდან ამოვარდნას, გამომდინარე იქიდან, რომ გრეგიც კლავიშებიან საკრავებზე უკრავდა). გრეგმა დატოვა ლოს-ანჯელესი და 1969 წლის 26 მარტს შეუერთდა ჯგუფს რეპეტიციაზე. თავდაპირველად ჯგუფის სახელწოდებად მოიაზრებოდა რამდენიმე ვარიანტი, მათ შორის Beelzebub (ბელზებელი), მაგრამ საბოლოოდ მათ გადაწყვიტეს ჯგუფისთვის Allman Brothers Band-ის დარქმევა.
სქოლიო
კატეგორია:The Allman Brothers Band კატეგორია:როკ-ჯგუფები ფლორიდიდან კატეგორია:ჯემ-როკ ჯგუფები კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები ფლორიდიდან კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები ჯექსონვილიდან კატეგორია:Arista Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკული ბლუზ-როკ შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკული ქანთრი-როკ შემსრულებლები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:Grammy Lifetime Achievement Award-ის მფლობელები კატეგორია:სამხრეთული-როკ ჯგუფები კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები დაარსებული 1969 წელს კატეგორია:სექსტეტბი კატეგორია:სეპტეტები კატეგორია:Epic Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Atco Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Capricorn Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები
მენგუ-თემური
მენგუ-თემური (Мөнхтөмөр, Мәнгу-Тимер; ? — გ. დაახლ. 1282) — ჯუჩის ულუსის მეექვსე მმართველი 1266-1269 წწ. და ოქროს ურდოს პირველი ხანი (1269-1282 წ.).
მენგუ-თემურმა რუს თავადებთან ერთად ილაშქრა ბიზანტიაში (1269-1271 წწ.), ლიტვაში (1275 წ.) და კავკასიაში (1277 წ.). მან უფლება მისცა გენუელებს დასახლებულიყვნენ ყირიმში მდებარე ქალაქ კაფაში, რათა აეღორძინებინათ ვაჭრობა და გაეზარდათ ნახევარკუნძულისა და მისი დედაქალაქის სოლხატის დანიშნულება.
მისი მმართველობის დროს გაიზარდა ისა ნოღაის გავლენა, რომლის სიმამრიც იყო ბიზანტიის იმპერატორი მიხეილ VIII, ხოლო ნოღაის შვილი ჩიკა დაქორწინებული იყო ბულგარეთის მმართველის ასულზე.
კარგი დამოკიდებულება ჰქონდა მართლმადიდებლებთან. ეკლესიის მიწები გაათავისუფლა გადასახადებისაგან.
სქოლიო
კატეგორია:ოქროს ურდოს ხანები კატეგორია:ჩინგიზიდები
ამიერკავკასიის მთის ცხვარი
ამიერკავკასიის მთის ცხვარი — მსხვილფეხა რქოსანი ძუძუმწოვრების ოჯახის წარმომადგენელი, რომლებიც ცხოვრობენ სომხეთის მაღალმთიან მთიანეთში და თურქეთში, ზაგროსის მთებამდე. ამ ინდივიდებს ვხვდებით აზერბაიჯანში, ირანში, ერაყისა და სომხეთის ტერიტორიაზე. ძირითადად კავკასიაში მკვიდრობენ ნახეჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკასა და ჩრდილო-დასავლეთ ირანში, სწორედ ამ რეგიონებში გვხვდება სომხური მულფონის ქვესახეობა. აღნიშნული სახეობა გადაშენების პირასაა და შედის IUCN წითელ ნუსხაში.
აღწერა
ამიერკავკასიის მთის ცხვარი საშუალო ზომისაა. სიმაღლე ჩვეულებრივ არ აღემატება 70 სმ, მაგრამ მოზრდილ მამრებში შეიძლება მიაღწიოს 88–94 სმ. გარეგნულად, ის ალტაის ჯიხვს ჰგავს. სიმაღლეში მდედრი მნიშვნელოვნად დაბალია, ვიდრე მამრი. მოზრდილი ჯიხვი შედარებით გრძელია და ვიწრო ფეხებით. მამრების რქები მდედრებთან შედარებით მცირე ზომისაა.
სხეულის ძირითადი ფერი ზამთარში მოწითალო – მოყვითალოა, ასევე ვხვდებით მოწითალო – ყავისფერ და წაბლისფერი – წითელ ინდივიდებს. თუმცა საერთო ფერი მოწითალოა, ვიწრო მონაცრისფრო-თეთრი ლაქებით. ქვედა ტანი და ქვედა ფეხები თეთრია. მკერდზე მუქი ყავისფერი ლაქები აქვს.
არეალი
ის ცხოვრობს სომხეთის სამხრეთით, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, თურქეთის აღმოსავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ერაყში. ასევე ეს ჯიში აღმოჩენილია ირანის ჩრდილო – დასავლეთით, თავრიზის აღმოსავლეთით და ზაგროსის მთების ცენტრალური ნაწილის სამხრეთ ტერიტორიაზე.
1974 წლის მონაცემებით, სომხეთის სსრ-ის ტერიტორიაზე, საზაფხულო მიგრაციის დროს ცხვრის რაოდენობა არ აღემატებოდა ასობით ცხოველს. ყველაზე მრავალრიცხოვანი ნახირი 9 ცხოველისგან შედგებოდა.
ზოგიერთი ავტორი აღნიშნავს, რომ XIX საუკუნის ბოლოდან მოლფონი შესაძლოა გაქრა ერაყიდან და თურქეთის უმეტესი ნაწილიდან, სადაც ერთი მოსახლე დარჩა პატარა ჩასაფრებულ მასივში (კონია-ბოზდაგი) ცენტრალურ ანატოლიაში (დაახლოებით 2,000 ადამიანი).
ამჟამად, ამიერკავკასიის ცხვარი აზერბაიჯანის შიგნით გვხვდება, კონკრეტულად ნახეჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში. ზაფხულში, მულფონები გვხვდება სომხეთის საზღვარზე მდებარე საზაფხულო საძოვრებზე, სადაც ისინი მშვიდად ცხოვრობენ, ხოლო ზამთარში კონცენტრირებულნი არიან შუალედურ ხეობებში და დაბალ ადგილებში. 2011-2012 წლებში ჩატარებული საველე კვლევის შედეგების თანახმად, აზერბაიჯანში სახეობების რაოდენობა იყო 750-800 ინდივიდი, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში კიდევ ერთი ექსპედიციის შედეგების მიხედვით კი დაფიქსირდა 1239 მულფონი. მულფონი შედის აზერბაიჯანის წითელ წიგნში, როგორც იშვიათი და გადაშენების პირას მყოფი სახეობა.
იმისდა მიუხედავად, რომ მულფონი მთელ აღმოსავლეთ ირანში ცხოვრობს, ამ ქვეყანაში მისი საერთო რაოდენობის დადგენა ვერ ხერხდება. ცნობილია მხოლოდ ის, რომ კუნძულ კაბუდანში (ტბა ურმია) ცხოვრობს დაახლოებით 2000-2500 მულფონი.
ამიერკავკასიის მთის ცხვარი დაცულია ხოსროვის ნაკრძალში და აზერბაიჯანის ორდუბადის ეროვნულ პარკში. სომხეთში შეიქმნა ამიერკავკასიის ცხვრის მოშენების ბაღები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: კავკასია კატეგორია: კავკასიის ფაუნა
გრიგოლ გეგელია
გრიგოლ გეგელია (დ. 8 თებერვალი, 1991, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი. 2019 წლის 22 დეკემბრიდან პარტიის „ლელო საქართველოსთვის“ ერთ-ერთი ლიდერი, საგარეო მდივანი და პოლიტსაბჭოს წევრი.
განათლება
1997-2007 წლებში, გეგელია სწავლობდა თბილისის მეორე გიმნაზიაში. 2007-2009 წლებში, სწავლა განაგრძო ლონდონში, ილინგისა და დასავლეთ ლონდონის კოლეჯში. 2009-2012 წლებში, გეგელია სწავლობდა ბრისტოლის უნივერსიტეტში, ისტორიის საბაკალავრო პროგრამაზე. 2012-2013 წლებში, სწავლობდა ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯისა და ლონდონის დედოფალ მარიას უნივერსიტეტის სამაგისტრო პროგრამაზე „პოლიტიკური აზრის ისტორია და ინტელექტუალური ისტორია“. ლონდონში სწავლისას, მისი ხელმძღვანელი იყო კემბრიჯის უნივერსიტეტის ემერიტუსი პროფესორი კვენტინ სკინერი, რომელიც გეგელიას სამაგისტრო თეზისსაც ხელმძღვანელობდა. სამაგისტრო ნაშრომში, „მაკიაველის დროის თეორია“, გეგელიას პირველი ხარისხის შეფასება მიენიჭა. ბრიტანეთის შემდეგ, გეგელიამ კვლევა განაგრძო ფლორენციაში, ევროპის კავშირის მიერ დაფუძნებულ ფლორენციის ევროპული უნივერსიტეტის ინსტიტუტში, ისტორიისა და ცივილიზაციის სადოქტორო პროგრამაზე, სადაც ისტორიისა და ცივილიზაციის დოქტორის ხარისხი მოიპოვა.
აკადემიური საქმიანობა
გეგელიას უმთავრესი აკადემიური ინტერესებია პოლიტიკის თეორია, ნაციონალიზმი, რესპუბლიკანიზმი და პოპულიზმი. იგი აგრეთვე იკვლევს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორიას.
გეგელია მოხსენებით გამოსულა ისტორიისა და პოლიტიკური თეორიის საერთაშორისო კონფერენიებზე ინგლისში, აშშ-ში, იტალიაში, საფრანგეთში, ჩეხეთსა და საქართველოში. 2018 წელს, გეგელიამ მოხსენება წაიკითხა ვაშინგტონში, „სტრატეგიული და საერთაშორისო კვლევების ცენტრის“ მიერ მოწვეულ კონფერენციაზე, რომელიც პირველი ქართული რესპუბლიკის 100 წლის იუბილეს ეძღვნებოდა. იმავე წელს, გეგელიამ აგრეთვე წაიკითხა მოხსენება ეროვნული არქივის, ეროვნული ბიბლიოთეკის და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ ერთობლივად ორგანიზებულ საერთაშორისო კონფერენციაზე, სადაც სიტყვით გამომსლელთა შორის იყვნენ სახელოვანი პროფესორები სტივენ ჯონსი, რონალდ სუნი და სხვანი.
მარტუნი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი მარტუნი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გრიგოლ გეგელია
აკადემიური საქმიანობა
ამჟამად, გრიგოლ გეგელია კავკასიის უნივერსიტეტის ასისტენტ-პროფესორი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის, საქართველოს უნივერსიტეტისა და საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტის (GIPA) მოწვეული ლექტორია.
იუტები (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელწოდება იუტები შეიძლება აღნიშნავდეს:
გრიგოლ გეგელია
აკადემიური საქმიანობა
სარედაქციო კოლეგიასთან ერთად, გეგელია რედაქტორია სტივენ ჯონსის წიგნისა „სოციალიზმი ქართულ ფერებში“ (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტი, 2018).
პოლიტიკური საქმიანობა
2019 წლის ნოემბერში, გრიგოლ გეგელია შეუერთდა საზოგადოებრივ მოძრაობა "ლელო"- ს. 2019 წლის 22 დეკემბერს, პარტია ლელო საქართველოსთვის დამფუძნებელმა ყრილობამ გეგელია პოლიტსაბჭოს წევრად აირჩია.
არჩევნებში მონაწილეობა
მთაწმინდის ოლქის პარლამენტის მაჟორიტარი დეპუტატის შუალედურ არჩევნებში მიიღო 462 ხმა, რითაც ამომრჩეველთა 3,14%-ის მხარდაჭერა მოიპოვა და მეხუთე ადგილი დაიკავა (ქართული ოცნების კანდიდატის ლადო კახაძის, ევროპული საქართველოსა და თავისუფალი დემოკრატების კანდიდატის შალვა შავგულიძის, ალეკო ელისაშვილის სამოქალაქო მოძრაობის კანდიდატის ლევან იოსელიანისა და გირჩის კანდიდატის ჰერმან საბოს შემდეგ). მეორე ტურში გეგელიამ რომელიმე კანდიდატის მხარდაჭერაზე უარი განაცხადა.
მარშალის ეკონომიკის ბიბლიოთეკა
მარშალის ეკონომიკის ბიბლიოთეკა (Marshall Library of Economics) — კემბრიჯის უნივერსიტეტის ეკონომიკურ ლიტერატურაზე სპეციალიზებული ბიბლიოთეკა.
დაარსდა 1885 წელს, როდესაც კემბრიჯის უნივერსიტეტის უნივერსიტეტის პროფესორებმა, ალფრედ მარშალმა და ჰენრი სიდჟვიკმა უნივერსიტეტს საკუთარი წიგნები გადასცეს, რათა სტუდენტებს შეძლებოდათ მათი გამოყენება. წიგნები ღვთისმეტყველების სკოლაში განთავსდა. 1906 წელს წიგნები უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და პოლიტიკის სპეციალური საბჭოს ანგარიშზე გადავიდა. 1909 წელს მიიღო ახალი დასახელება „ფაკულტეტის ეკონომიკური ბიბლიოთეკა“ და პირველ ბიბლიოთეკრად ალფრედ მარშალის მოსწავლე - ჯონ მეინარდ კეინსი დაინიშნა.
მარშალმა თავის სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე, 1924 წელს, ბიბლიოთეკას გადასცა წიგნები და ფული. სწორედ ამის გამო, 1925 წელს, ბიბლიოთეკას ამჟამინდელი სახელი ეწოდა.
1960-იან წლებში ბიბლიოთეკა გადავიდა მისთვის სპეციალურად აშენებულ შენობაში, სიდჯუიკ ავენიუზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კემბრიჯის უნივერსიტეტი კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ბიბლიოთეკები
თენგიზ გაზდელიანი
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1971-1991 წლებში ეწეოდა სამედიცინო საქმიანობას. 1971-1973 წლებში იყო რუსთავის სპორტული დისპანსერის ექიმ-თერაპევტი, ხოლო 1973-1974 წლებში თბილისის სპორტული დისპანსერის ექიმ-თერაპევტი. 1974-1975 წლებში იყო მეოთხე დერმატო-ვენეროლოგიური დისპანსერის განყოფილების გამგე. 1975-1978 წლებში № 6 ანალოგიური დისპანსერის მთავარი ექიმი. 1978-1979 წლებში იყო №10 მოზრდილთა პოლიკნინიკის მთავარი ექიმი. 1979-1983 წლებში იყო № 2 საავადმყოფოს მთავარი ექიმი. 1983-1990 წლებში იყო საბურთალოს რაიონის მთავარი ექიმი. 1990-1992 წლებში იყო ქ. თბილისის მთავარი სანიტარული ექიმი. 1992-1994 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლენტეხის მაჟორიტარი), ჯანმრთელობის დაცვის კომისიის თავმჯდომარე. 1994-1999 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის სოციალური დაცვის, შრომისა და დასაქმების მინისტრი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლენტეხის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. მთიანი რეგიონებისა და განსახლების კომიტეტის თავმჯდომარე (1999-2004). წლების მანძილზე იყო თბილისის „ქარიშხალას“ ხელბურთელთა გუნდის ერთ-ერთი წამყვანი წევრი. გუნდთან ერთად რამდენჯერმე მოიპოვა საკავშირო ჩემპიონატის მედლები და სხვა ჯილდოები. საქართველოს ხელბურთის ფედერაციის პრეზიდენტი. მიღებული აქვს უმაღლესი ექიმ-ორგანიზატორის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
მუკუზანი (ღვინო)
მუკუზანი — კახეთის მხარეში, მუკუზანში მოყვანილი საფერავისგან დამზადებული ადგილწარმოშობის დასახელების, კონტროლირე­ბადი უმაღლესი ხარისხის წითელი მშრალი ღვინო. მუკუზანი ძველდება მუხის კასრში სულ ცოტა 3 წელი, მაშინ როცა ქინძმარაული ორი წელი, ხოლო საფერავი მხოლოდ ერთი.
მუკუზანი გამოირჩევა მუქი წითელი ფერით, სურნელში იგრძნობა მუხისა და კენკროვანის ტონები. მუკუზანს უხდება ტრადიციული ქართული ტკბილეული და შემწვარი ხორცის კერძები.
ალკოჰოლის შემცველობა უნდა იყოს 10,5-12,5 % და ტიტრული მჟავიანობა 6,0-7,0 %. მუკუზანი იწარმოება 1888 წლიდან.
მუკუზანი მიიჩნევა საფერავისგან ნაწარმოებ საუკეთესო მშრალ ღვინოდ. აქვს მრავალი საერთაშორისო მედალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ღვინო კატეგორია:ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები საქართველოში
ვანელის ჯვრის ეკლესია
ვანელის ჯვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვანელში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძეგლი განეკუთვნება ჯავის რაიონისათვის დამახასიათებელ გუმბათოვან ეკლესიათა რიგს. აღმოსავლეთი მკლავი საგრძნობლად წაგრძელებულია, მასში მოთავსებულია საკურთხეველი. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელზე გადასვლა ხდება ტრომპების საშუალებით. რვაწახნაგა გუმბათის ყელში გაჭრილია ოთხი სარკმელი. საკურთხევლის სატრიუმფო თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. აბსიდა შვერილწახნაგოვანია. დასავლეთიდან კარს მიდგმული აქვს კარიბჭე. გრძივ კედლებზე, კარის ორსავე მხარეს მიდგმულია ნახევარსვეტები. 1983 წელს ძეგლზე ჩატარდა სარემონტო სამუშაოები. კედლები შიგნიდან და გარედან გალესილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მოლდოვიცის მონასტერი
მოლდოვიცის ეკლესია (Mânăstirea Moldovița) — ადგილობრივი მართლმადედებელი ეკლესიის ტაძარი რუმინეთში, სუჩავის ჟუდეცის ჩრდილოეთ მოლდოვის რეგიონში. მონასტერი აგებულია 1532 წელს შტეფან III დიდის უკანონო შვილის, პეტრე IV რარეშის მიერ. იგი დაარსდა როგორც მუსულმანური ოსმალეთის დაპყრობების საწინააღმდეგო დამცავი ბარიერი.
შტეფან III დიდი ქვეყანას მართავდა 1457-1504 წლებში, მან 36 ბრძოლა გამართა ოსმალო დამპყრობლების წინაშე, აქედან მოიგო 34. იგი საკმაოდ რელიგიური იყო და ყოველი მოგებული ბრძოლის შემდეგ აგებდა ტაძრებს. მისი უკანონო შვილი პეტრე IV რარეში ქვეყანას მართავდა 1527-1538 და 1541-1546, მან დაიწყო ახალი ეკლესიების მშებნებლობა ბუკოვინაში. მან მხატვრებს დაავალა მოეხატათ ეკლესიის როგორც ინტერიერი ასევე ექსტერიერი წმინდანთა და წინასწარმეტყველთა ფრესკებით და იესოს ცხოვრებისეული სცენებით.
საუკეთესო ნიმუშებია შემორჩენილი სუჩევიცაში, მოლდოვიცაში, ვორონეცში, ჰუმორში, სუჩავაში, პეტრეუცში, არბორსა და პრობოტაში. ამ მონატრებიდან რვა, მათ შორის მოლდოვიცის ეკლესია 1993 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მოსფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მოლდოვის მოხატული ეკლესიების სახელწოდებით.
მოლდოვიცის მონასტრის ფრესკები შესრულებულია 1537 წელს თომა სუჩეველის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუმინეთში
ადამავის პლატო
ადამავის პლატო (Adamawa Plateau, Massif de l'Adamaoua) — ზეგანი (პლატო) კამერუნში, ნიგერიაში და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში.
ტერიტორია
ადამავის პლატოს უკავია ვრცელი ტერიტორია ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე მდინარე ბენუესა და სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე მდინარე სანაგას შორის. მოიცავს ნიგერიის სამხრეთ-აღმოსავლეთს, კამერუნის დასავლეთს და ცენტრს და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის დასავლეთს.
აქვს ვულკანური წარმოშობა, ზღვის დონიდან საშუალო სიმაღლეა — დაახლოებით 1000 მეტრი, უმაღლესი მწვერვალია — ოკუ, 3011 მეტრი, სხვა მწვერვალებია: ბამბუტო (2740 მეტრი), მბამი (2335 მეტრი). აგებულია ძველი კრისტალური და მეტამორფული ქანებით (პირველ რიგში გნაისებით).
მთები
thumb|ნგაუნდერეს მთა კამერუნის ადამავას რეგიონის ამავე დასახელების ქალაქის შემოგარენში ზეგანის ცენტრია ადამავის მთები, რომელიც გადაჭიმულია კამერუნის დასავლეთიდან (დასავლეთის და ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონები) ნიგერიის სამხრეთ-აღმოსავლეთში (შტატი ტარაბა, სადაც ამ მონაკვეთს ჰქვია გოტელი) და ისევ ცენტრალურ კამერუნში (ადამავის რეგიონი). ზოგჯერ მათ გაგრძელებად ითვლება მთები, რომლებიც გადაჭიმულები არიან უფრო შორს — აღმოსავლეთისკენ, მთელი ადამავის რეგიონის და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის საზღვრის იქით.
ადამავის მთები წყალგამყოფია მდინარეების ბენუესა და სანაგას აუზებს შორის (პირველ რიგში მის შენაკად მბამის).
ბუნება
thumb|აგრარული პეიზაჟი ნგაუნდალის შემოგარენში, კამერუნი სამხრეთში პლატო დაფარულია ნოტიო მარადმწვანე ტყეებით, ჩრდილოეთით სავანებით და ფოთლოვან-მარადმწვანე ტყეებით, გამოწვეული მოკლე მშრალი სეზონის არსებობით. მთებში არსებობენ მთის სავანები.
პლატოზე არსებობენ ბოქსიტების მთავარი საბადოები.
მოსახლეობა
მთის შემოგარენი დასახლებულია ხალხით, რომლებიც ლაპარაკობენ ბენუე-კონგოს და ადამავა-უბანგოს სხვადასხვა ჯგუფების ენებზე, ასევე ფულას ხალხის ჯგუფებით. მთიანი ზონის მოსახლეობა ძირითადად დაკავებულია მომთაბარე და ნახევრადმომთაბარე მეცხოველეობით (მსხვილი რქოსანი საქონელი), ხოლო მთისპირეთში მიწადმოქმედებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პლატოები კატეგორია:კამერუნის პლატოები კატეგორია:ნიგერიის პლატოები
კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი
„კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი“ (Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest) — 2006 წლის ფენტეზის და სათავგადასავლო კომედიური ჟანრის ფილმი, რომელიც ეკუთვნის კარიბის ზღვის მეკობრეების ფილმების სერიას. იგი ეფუძნება უოლტ დისნეის ამავე სახელწოდების ატრაქციონებს. ფილმის რეჟისორია გორ ვერბინსკი, პროდიუსერი - ჯერი ბრუკჰაიმერი, ხოლო კომპოზიტორი – ჰანს ციმერი.
ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ მსახიობები ჯონი დეპი, სტელან სკარშგორდი, ორლანდო ბლუმი, კირა ნაიტლი, კევინ მაკნელი, ჯონათან პრაისი და სხვები. კინოფილმის მსოფლიო შემოსავალმა დაახლოებით 1.066 მილიარდ აშშ დოლარი შეადგინა. ფილმში აღწერილია კაპიტანი ჯეკ ბეღურას თავგადასავლები. ის გამოვიდა 2006 წლის 24 ივლისს. ფილმის მიხედვით აგრეთვე გამოვიდა ვიდეო თამაში „Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest“.
სქოლიო
კატეგორია:2006 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ჯერი ბრუკჰაიმერის ფილმები კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები კატეგორია:კარიბის ზღვის მეკობრეები (ფილმების სერია)
ადიაბატა
მინი|ადიაბატა ადიაბატა (ἀδιάβατος — „გაუვალი“) — წირი, რომელიც ნებისმიერ თერმოდინამიკურ დიაგრამაზე გრაფიკულად გამოსახავს შექცევად ადიაბატურ პროცესს. იდე-ალური აირების აადიაბატა მარტივია და გამოისახება პუასონის განტოლებით:
, ხოლო C_{p} და C_{V} — აირის სითბოტეეადობები მუდვივი წნევისა და მოცულობის დროს. შექცევადი ადიაბატური პროცესების შემთხვევაში ენტროპია მუდმივია, ამიტომ ადიაბატას შეიძლება იზოენტროპა ეწოდოს.
მონტეირუ (პარაიბა)
მონტეირუ (Monteiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 599 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 852 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.28 კმ²-ზე. ფართობი 986 356 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ივანე ჩხენკელი
ივანე ნოეს ძე ჩხენკელი (დ. 16 სექტემბერი, 1910, ბათუმი — გ. 7 ნოემბერი, 1991, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1961), შოთა რუსთაველის და საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
ივანე ჩხენკელის პროექტით აშენებული შენობებია: დავით აღმაშენებლისა და მეგობრობის პროსპექტებზე, საქართველოს ფილარმონიის დიდი საკონცერტო დარბაზი და სხვები. მისი პროექტით გაუკეთდა რეკონსტრუქცია რუსთაველის პროსპექტზე კავშირგაბმულობის სახლს. 1949 წელს კოლეგებთან ერთად შეისწავლა და დააფიქსირა კახეთის ხალხური ხუროთმოძღვრული ძეგლების ნიმუშები. მისი დაუღალავი შრომის შედეგია თბილისის გენერალური გეგმაც.
1944 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სამხატვრო აკადემიაში არქიტექტური ფაკულტეტზე. წლების მანძილზე იყო კათედრის გამგე და პროფესორი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის თავმჯდომარეები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
ბიზანტიურ-არაბული ომები (780-1180)
ბიზანტიურ-არაბული ომები — სამხედრო კონფლიქტი ერთის მხრივ, ბიზანტიასა და მის მოკავშირეებს და მეორეს მხრივ, აბასიანებსა და ფატიმიანებს შორის. მიმდინარეობდა აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთის რეგიონში 780-1180 წლებში. ხანგრძლივი და მერყევი სასაზღვრო ომების შემდეგ, X საუკუნის ბოლოსა და XI საუკუნის დასაწყისში ბიზანტიელთა მნიშვნელოვანმა გამარჯვებებმა, სამ იმპერატორს, კერძოდ ნიკიფორე II-ს, იოანე I ციმისკეს და ბასილი II ბულგართმმუსვრელს საშუალება მისცა დაებრუნებინა VII საუკუნეში არაბთა მიერ წართმეული ტერიტორიები.
სირიის დიდი ნაწილი, მათ შორის დამასკიც ცოტა ხნით ბიზანტიელებმა დაიბრუნეს. იგი მალევე ხელახლა დაიპყრეს არაბებმა. მაგრამ ბიზანტიელთა მიერ ანტიოქიის დაპყრობამ (რომელიც წმინდა მიწად მოიხსენიებოდა) და იქ საპატრიარქოს აღდგენამ უდიდესი ფსიქოლოგიური და მორალური დარტყმა მიაყენა არაბებს, რამაც საბოლოოდ შეარყია მათი ძლიერება.
ამის მიუხედავად არაბები მაინც დარჩნენ ბიზანტიელების მთავარ მოწინააღმდეგედ და დაახლოებით 970 წლისთვის ფატიმიანებმა შეძლეს კვლავ აღზევება. ბიზანტიამ დაიკავა პალესტინის დიდი ტერიტორია, მაგრამ ვერ აიღო ქალაქი იერუსალიმი. ბიზანტიელთა მცდელობებს, რათა შეეჩერებინათ არაბთა მიერ სიცილიის ნელი, მაგრამ წარმატებული დაპყრობა შედეგი არ გამოუღია. სირიამ, როგორც ბიზანტიის პროვინციამ საბოლოოდ შეწყვიტა არსებობა 1084 წელს, როდესაც თურქ-სელჩუკებმა დაიპყრეს ანტიოქია. ქალაქი ჯვაროსნებმა 1097 წელს იაღეს.
სქოლიო
კატეგორია:ომები ბიზანტიის მონაწილეობით კატეგორია:ომები არაბების მონაწილეობით კატეგორია:ბიზანტიის იმპერიის ომები
გრაიფსვალდი
გრაიფსვალდი (Greifswald) — ქალაქი გერმანიაში, როსტოკის ოლქში. მდინარე რიკის ნაპირზე. გრაიფსვალდ-ბოდენის ყურიდან (ბალტიის ზღვა) 4 კილომეტრი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 55,051 კაცს შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
კარსონის ოლქი
კარსონის ოლქი (Carson County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. პანჰანდლი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
სევანის წვერა
აღწერა
სევანის წვერას სიგრძე ჩვეულებრივ აღწევს 15-დან 18 სმ-მდე და ზოგჯერ 30 სმ-მდეც კი გვხვდება.
სხვა წვერის ინდივიდებისგან განსხვავებით ამ ტიპს აქვს ცილინდრული სხეული, ქვედა და ლაყბური პირი. სხეულის ზოგადი ფერი არის მოყვითალო-ნაცრისფერი, მხრების ფერი არის რუხი. ასევე გვხვდება ყვითელი, მწვანე ფერისა და ოქროსფერი ელფერით. წვერას მუცელი თეთრი ფერის აქვს. მას უამრავი მცირე ზომის ლაქები აქვს მთლიანად სხეულზე. სხეული წაგრძელებულია. მდედრი უფრო დიდი გამოიყურება მუცლის გამო. ქვირითობის დროს კი მამრის ფერი უფრო კაშკაშა და მკვეთრი ხდება ვიდრე ჩვეულებრივ დროს.
წარსულში საკმაოდ მრავალ სახეობას კომერციული ღირებულება ჰქონდა. თევზჭერის მხრივ, წლიურად ეს ინდივიდი არ აღემატებოდა 20-25 ტონას. დღეს (2010 წლის მონაცემებით) თავკომბალების მარაგი მნიშვნელოვნად არის შემცირებული. ძირითადი საშიშროება ტბის გამოშრობა. ასევე სევანის ტბაში წყლის დონის დაქვეითება, ძირითადი მდინარეების დაბინძურება, წყლის რესურსების გამოყენება სარწყავი წყლის წარმოებისთვის და ბრაკონიერობა. სწორედ ამ მიზეზების გამო, დღეისათვის ეს სახეობა საკმაოდ შემცირებულია.
1981 წლიდან ტბაზე თევზაობა აკრძალულია. ტერიტორია დაცულია და მიეკუთვნება სევანის ეროვნულ პარკს. სომხეთის წითელი წიგნის შემდგენლების აზრით, მნიშვნელოვანია თევზის ბუნებრივი გამრავლება, კონტროლის განხორციელება, ხელოვნური რეპროდუქციული მეთოდების შემუშავება და მკაცრი ზომების გატარება სევანის წვერის დასაცავად.
ამ თევზის სახეობას, ასევე მოიხსენიებენ ბარბელებად, რადგან მათ ორი წყვილი ულვაში აქვთ: ერთი პირის ღრუში, მეორე კი ზედა ყბის ნაწილში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: კავკასია კატეგორია: სევანის ტბა კატეგორია: კობრისებრნი
ნადარბაზევის ეკლესია (ნურთაზაბთანი)
ნაეკლესიარი მდებარეობს სოფლის სამხრეთ განაპირას. ძეგლის სამხრეთით შემორჩენილია მრავალი რელიეფური და ორნამენტული ქვა, აგრეთვე, დიდი ზომის ტუფის კვადრები. ქვის გროვის ქვეშ იკითხება სამეკლესიანი ბაზილიკის გეგმა.
შემორჩენილი ფრაგმენტები საშუალებას გვაძლევს წარმოვიდგინოთ ძეგლის პირვანდელი სახე. იგი დიდი ზომის, მდიდრულად მორთული ნაგებობა უნდა ყოფილიყო, რომელიც აშენებულია თლილი, ღვინისფერი ქვის კვადრებით. დეკორატიული მორთულობა გამოირჩევა ფორმათა მარტივი მოდელირებით და მასიურობით. ეკლესიის კედლების გაფორმებისას გამოყენებულია ფერადოვანი ეფექტები, რაც კარგად ჩანს შემორჩენილი ორნამენტული ფრაგმენტებიდან და რელიეფებიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯონ უესლი (გიტარისტი)
ჯონ უესლი, აგრეთვე ცნობილი როგორც უეს დერთი (დ. ჯონ უესლი დერთ, III, ივნისი 1962) — ამერიკელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი და გიტარისტი. ჯონ უესლის პროფესიონალური მუსიკალური კარიერა დაიწყო 1980-იანი წლების დასაწყისში, ტამპაში, სადაც მან დააარსა კოლექტივი Autodrive. შემდეგ წელს მან დაიწყო სოლო კარიერა და გამოდიოდა Marillion-ის კონცერტების წინ. 2002 წლიდან იგი გახდა Porcupine Tree-ს დამატებითი გიტარისტი და ბეკ-ვოკალისტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:Porcupine Tree-ს წევრები
სინაგურის წმინდა ნინოს ეკლესია
სინაგურის წმინდა ნინოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ სინაგურში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სოფელში შემორჩენილია მცირე დარბაზული ეკლესიის ნაშთი. იკითხება მხოლოდ დასავლეთ კედლის ნაწილი და სხვა მცირე ფრაგმენტები. აღმოსავლეთით ეკლესიის კედელი მიწაშია ჩაფლული (ჩანს კონქის მომრგვალებული ნაწილი).
ლიტერატურა
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლუკრეცია გარფილდი
ლუკრეცია გარფილდი (Lucretia Garfield; დ. 19 აპრილი, 1832, გარეტსვილი, ოჰაიო, აშშ — გ. 14 მარტი, 1918, პასადინა, კალიფორნია, აშშ) — პრეზიდენტ ჯეიმზ გარფილდის მეუღლე, აშშ-ის პირველი ლედი 1881 წლის 4 მარტიდან 19 სექტემბრამდე.
ბიოგრაფია
ლუკრეცია გარფილდი დაიბადა 1832 წლის 19 აპრილს ოჰაიოს შტატის ქალაქ გარეტსვილდში ფერმერ ზემბერა რუდოლფისა და არაბე მეისონ-რუდოლფის ოჯახში. ბავშვობიდან ქრისტეს მოსწავლეების ეკლესიის მიმდევარია.
ლუკრეცია ჯეიმზ გარფილდს პირველად შეხვდა 1849 წელს, ჩესტერის (ოჰაიო) სემინარიაში სწავლის დროს. მათ დაოჯახება დაგეგმეს 1856 წელს, მაგრამ გადაწყვიტეს გადაედოთ ორი წლით, რათა დაეზოგათ თანხა. გარფილდი და რუდოლფი დაქორწინდნენ 1858 წლის 11 ნოემბერს პატარძლის მშობლების ოჯახში ჰირამში. ქორწინების ცერემონიალი პრესვიტერიანელმა მინისტრმა ჰენრი ჰიჩკოკმა ჩაატარა. თაფლობის თვეზე ახალგაზრდებმა უარი თქვეს.
შვილები
გარფილდების წყვილს ოთხი ბიჭი და ერთი გოგო ჰყავდათ:. პირველი შვილია ჰარი ავგუსტ გარფილდი (1863-1942) რომელიც იყო იურისტი, პედაგოგი და თანამდებოპბის შვილი, მეორე ბიჭი ჯეიმზ რუდოლფ გარფილდი (1865-1950) ასევე იურისტი და თანამდებობის პირია. ქალიშვილი მერი გარფილდ სტენლი-ბრაუნი (1867-1947) განათლებას იღებს კლივლენდის კერძო სკოლებში და კონექტიკუტში. 1888 წელს ცოლად გაჰყვა ჯოზეფ სტენლი-ბრაუნს, ბანკირს. ცხოვრობდა ნიუ-იორკში და პასადინეში, კალიფორნია. ირვინ მაკდაუელ გარფილდი (1870-1951) იურისტი იყო. დაასრულა უილიამსის კოლეჯი და კოლუმბიის სამართლის სკოლა. ყველაზე იმცროსი იყო აბრამ გარფილდი (1872-1958), რომელიც არქიტექტოის პროფესიას დაეუფლა, მან დაასრულა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი, შემდეგ დასახლდა კლივლენდში და იქ დაიწყო მუშაობა არქიტექტორად. აქტიურ მონაწილეობას იღებდა არქიტექტორთა ამერიკული ინსტიტუტის მუშაობაში.
აშშ-ის პირველი ლედი
მიუხედავად იმისა, რომ ქალბატონი გარფილდი არ იყო განსაკუთრებით დაინტერესებული პირველი ლედის სოციალური პასუხისმგებლობებით, იგი ასრულებდა თავის მოვალეობებს კეთილსინდისიერად და მისმა გულწრფელმა სტუმართმოყვარეობამ თეთრი სახლში ვახშმობა სასიამოვნო გახადა. 49 წლის ასაკში, ის იყო საკმაოდ სუსტი, მოხდენილი ქალი, მკაფიო მუქი თვალებით.
როგორც პირველი ლედი, ლუკრეცია გარფილდმა გამოიკვლია თეთრი სახლის ისტორია მისი ყოფილი დიდების აღდგენის მიზნით, მაგრამ იგი ავად გახდა მალარიით და ვერ შეძლო პროექტის გაგრძელება.
როდესაც ჯეიმზ გარფილდზე განხორციელდა თავდასხმა, ისვენებდა ლონგ-ბრენჩში, ნიუ-ჯერსი. თავდასხმის ამბის შეტყობინებისთანავე დაბრუნდა ვაშინგტონში. მატარებელი, რომლითაც გარფილდი მგაზვრობდა ავარიაში მოჰყვა, სწრაფად სიარულის გამო მოსძვრა დგუშები, მაგრამ არავინ დაშავებულა. მცირე შეფერხების შემდეგ დაბრუნდა თეთრ სახლში და მალევე გაემგზავრა მეუღლის მოსანახულებლად.
სამი თვის განმავლობაში, როდესაც პრეზიდენტი იბრძოდა სიცოცხლისთვის, პირადმა მწუხარებამ და პირველი ლედისადმი ერთგულებამ ქვეყანაში თანაგრძნობა გამოიწვია. მეუღლის გარდაცვალებისა და დასაფლავების შემდეგ ლუკრეცია დაუბრუნდა ოჰაიოში მდებარე ფერმას, სადაც კიდევ 36 წელი გაატარა კარჩაკეტილობაში.
ლუკრეცია გარფილდი გარდაიცვალა სამხრეთ პასადენაში, კალიფორნია, 1918 წლის 14 მარტს. დაკრძალეს მეუღლის გვერდით, ლეიკ-ვიუს სასაფლაოზე კლივლენდში, ოჰაიოს შტატში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1832 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1918 კატეგორია:აშშ-ის პირველი ქალბატონები
მამია ახობაძე
მამია ახობაძე (დ. 23 მაისი, 1933, მიწაბოგირა, სამტრედია — გ. 15 მაისი, 2010, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, პედაგოგი და საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1978), რომლის შემოქმედება აღიარებულია და დაფასებულია როგორც საბჭოთა კავშირში, ისე მის საზღვრებს გარეთ. დაჯილდოებულია მედლებით: „შრომითი მამაცობისათვის“ და „შრომითი წარჩინებისათვის“ 1980 წელს.
ბიოგრაფია
მამია ახობაძე დაიბადა 1933 წლის 23 მაისს სამტრედიის სოფელ მიწაბოგირაში. 1949-1954 წლებში სწავლობდა თბილისის იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო ტექნიკუმში. 1960 წელს დაასრულა თბილისის სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი. 1955 წლიდან მონაწილეობდა ყველა შემოქმედებით, რესპუბლიკურ, საკავშირო და საერთაშორისო გამოფენებში. 1961 წლიდან მხატვართა კავშირის წევრია. 1962 წლიდან 37 წლის განმავლობაში გორის სამხატვრო სკოლის პედაგოგია. 1968- 2005 წლებში თსუ პროფესორი, ხელოვნების კათედრა. 1972-1992 წელებში ახალგაზრდა მხატვართა და ხელოვნებათმცოდნეთა გაერთიანების ხელმძღვანელი. 1983–2003 წლებში მხატვართა კავშირის მდივანი.
1967-1982 წლებში თავმჯდომარეობდა მის მიერ შექმნილ „ახალგაზრდა მხატვართა და ხელოვნებათმცოდნეთა გაერთიანებას, რის გამოც ერთი კვირით საკანში გამოკეტეს. 1986 წლიდან მოყოლებული, ახობაძემ თაობები აღზარდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მამია ახობაძე ემსახურა საქართველოში სამოქალაქო საზოგადოების ჩამოყალიბებასა და განათლებას. ის ქართული ფერწერის 60-ელთა თაობას წარმომადგენელია და დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული სახვითი ხელოვნების განვითარებაში.
მამია ახობაძე გარდაიცვალა 2010 წლის 15 მაისს, მძიმე ავადმყოფობის შედეგად. დაკრძალულია კუკიის ძველ სასაფლაოზე.
მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწრამოებებია: „ბათუმის პორტრეტი“ (1956), „შორეული რეისის წინ“ (1963), „ომის ტრაგედია“ (1965), „წუთიერი დუმილი“ (1969), „წარსულის მოგონება“ (1974), „ნონა გაფრინდაშვილის პორტრეტი“ (1961). შექმნილი აქვს ბუნების ამსახველი ნახატები: „აჭარის პეიზაჟი“ (1963), „ქართლი“ (1965), „ანასეული“ (1971), „არაგვის ნაპირებზე“ (1978), „ქართლის პეიზაჟები“ 1989–1990). დიდი ხნის განმავლობაში, კემბრიჯის უნივერსიტეტში, შეერთებული შტატების თეთრი სახლის და გერმანიის, ჰაიდელბერგის მუნიციპალიტეტში გამოფენილი იყო მისი ქართლის პეიზაჟები, ხოლო შემდგომში, ამ ნახატების ფოტოები გამოსახული იყო გერმანული, ინგლისური, იაპონური ჟურნალების გარეკანზე.
პერსონალური გამოფენები
1950-2010 წლებში მონაწილეობდა საზღვარგარეთ მოწყობილ ქართველი მხატვრების ჯგუფურ ექსპოზიციებში, ბიენალეებში, პლენერებში. გამოფენილი იყო: პოლონეთი, უნგრეთი, საფრანგეთი, გერმანია, იტალია, აშშ, ჩილე, იაპონია, რუსეთი, ეგვიპტე, ესპანეთი და სხვ.
1989 წელს შედგა მამია ახობაძისა და სხვა სსრკ მხატვრების ნამუშევრების გამოფენა იტალიაში. 2013 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მხატვრის 80 წლის იუბილესთან დაკავშირებული გამოფენა გაიმართა.
მისი ნამუშევრები გაბნეულია მსოფლის მრავალი ქვეყნის მუზეუმებში (კლაიპედა, ინგლისის სამეფო აკადემია, კემბრიჯის უნივერსიტეტი, რუსეთის სხვადასხვა მუზეუმები, თბილისის, ქუთაისის, თერჯოლის და სხვ), მრავალი ქვეყნის სახელმწიფო დაწესებულებებში, კერძო კოლექციებში (რუსეთი, ინგლისი, აშშ, ეგვიპტე, იაპონია, გერმანია, პოლონეთი, ლიტვა, ლატვია და სხვ).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 მ კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გრიგორი ზინოვიევი
გრიგორი ევსეევიჩ ზინოვიევი (Григо́рий Евсе́евич Зино́вьев დ. 1883, თბილისი — გ. 20 სექტემბერი, 1936) — წარმოშობით ებრაელი რუსი პოლიტიკოსი და რევოლუციონერი, ბოლშევიკი, ვლადიმერ ლენინის უახლოესი მეგობარი.
ბიოგრაფია
1903 წლიდან იყო რსდმპ წევრი. 1907 წლიდან იყო პეტერბურგის საქალაქო საბჭოს წევრი და პარტიის ცეკა-ს წევრი. 1921-1926 წლებში იყო კომუნისტური პარტიის ცეკა-ს პოლიტბიუროს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:ბოლშევიკები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი კატეგორია:რუსი რევოლუციონერები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები