cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თვითშეფასება
თვითშეფასება მრავალგანზომილებიანი ცნებაა. მაგალითად, ინდივიდს შეიძლება ჰქონდეს მაღალი თვითშეფასება პიროვნებათშორის ურთიერთობებში და ამავდროულად დაბალ შეფასებას აძლევდეს საკუთარ წარმატებებს სწავლის სფეროში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფსიქოლოგია კატეგორია:სოციალური ფსიქოლოგია
Vepridaphne cestrum
Vepridaphne cestrum — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ნიკოლა ვილერუა
მინი|ნიკოლა ვილერუა ნიკოლა ვილერუა (:Nicolas Villeroy; დ. 14 მაისი, 1759 — გ. 28 დეკემბერი, 1825) — ფრანგი მეწარმე.
ფრანსუა ბოხთან ერთად დღეისათვის კერამიკის მწარმოებელი ფირმის „ვილერუა და ბოში„-ს (Villeroy & Boch) დამაარსებელი. იგი სპეციალობით ლითონის ჩამომსხმელი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანგი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული  1759 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1825
ტაკლა-მაკანი
მინი|250პქ|ტაკლა-მაკანის უდაბნოს მდებარეობა მინი|250პქ|უდაბნოს ხედი მინი|250პქ|NASA-ს ფოტო ტაკლა-მაკანის უდაბნო (塔克拉玛干沙漠) — უდაბნო ცენტრალურ აზიაში, ჩინეთის ტერიტორიაზე, სინძიანის პროვინციაში. წარმოადგენს მსოფლიოს სიდიდით მე-18 უდაბნოს. სამხრეთით ესაზღვრება კუნლუნის მთები, დასავლეთით — პამირის უდაბური მთები და ჩრდილოეთით — ტიან-შანი.
ზომა
ტაკლა-მაკანი მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი ქვიშიანი უდაბნოა, ფართობი დაახლოებით 270 000 კმ²-ს შეადგენს. მისი სიგრძე 1 000 კმ-ია, ხოლო სიგანე 400 კმ. უდაბნოს ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებს კვეთდა აბრეშუმის გზის განშტოებები. ბოლო წლებში, ჩინეთის ხელისუფლებამ, უდაბნოში გაიყვანა საავტომობილო მაგისტრალი, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებს ქალაქ ჰოტანს (სამხრეთით) და ქალაქ ლუნტაის (ჩრდილოეთით). აღსანიშნავია, რომ ბოლო დროს უდაბნო ფართოვდება.
კლიმატი
ტაკლა-მაკანი ცივი უდაბნოა, რაც უპირველეს ყოვლისა ციმბირის სიახლოვით და შესაბამისად, იქიდან შემოჭრილი ცივი ჰაერის მასების დამსახურებაა. ზოგჯერ, ზამთარში ტემპერატურა −20 °C-მდე ეცემა. 2008 წლის ზამთარში, უდაბნო 4 სმ სისქის თოვლით დაიფარა, ხოლო ტემპერატურა −26 °C შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის უდაბნოები
ახალციხის აქატის საბადოები
ახალციხის აქატის საბადოები, ტექნიკური აქატის (ქალცედონის) საბადოები. განლაგებულია ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, ახალციხის ქვაბულში სოფლების, ბოგის და გიორგიწმინდის ახლოს.
მუშავდება 1933-იდან. იყენებენ ზუსტი ხელსაწყოების, მ. შ. საათების, წარმოებასა და საიუველირო საქმეში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს საბადოები
Muse-ის დისკოგრაფია
სხვა
კატეგორია:Muse კატეგორია:როკ-ჯგუფების დისკოგრაფიები
დრუმლინი
მინი|დრუმლინი ირლანდიაში მინი|დრუმლინი გერმანიაში დრუმლინი (drumlin) — ძირითადი მორენით აგებული სერისებურად წაგრძელებული და ერთმანეთის პარალელურად ორიენტირებული, ელიფსური მოყვანილობის ბორცვები. ძველმყინვარული რელიეფის ფორმაა. წაგრძელებულია მყინვარის მოძრაობის მიმართულებით. სიმაღლე 5-დან 200 მ-მდე, სიგრძე ასეული მეტრიდან რამდენიმე კმ-მდე, სიგანე 10-დან 100 მ-მდე.
წარმოიქმნება ფსკერის მორენების გადატანისა და აკუმულაციის შედეგად. დრუმლინები ჯგუფურად გვხვდება პლეისტოცენური საფარული გამყინვარების გავრცელების რაიონებში, უმეტესად ვაკესა და მთისწინეთში, სადაც წარმოქმნიან ეგრეთ წოდებულ დრუმლინურ ლანდშაფტს, რომლის შემადგენლობასა და სტრუქტურაში ჭარბობს ძველმყინვარული დრუმლინური რელიეფის ფორმები, შესაბამისი კლიმატური, ჰიდროლოგიური და ნიადაგ-მცენარეული კომპონენტებით.
გავრცელებულია დაბლობ და მაღლობ ტერიტორიებზე, ყინულოვანი ფარისა და მყინვარული ხეობების ქვეშ და ბოლო მორენების სიახლოვეს. შედგება კაჭართიხნარისაგან, მაგრამ შედგენილობით შეიძლება სხვადასხვა იყოს. ზოგიერთი მათგანი შეიცავს ხრეშს. აღსანიშნავია, რომ რამდენიმე თანამედროვე დრუმლინი წარმოდგენილია მყინვარული მასის ქვეშ ანტარქტიდაში, ისლანდიის პროგლაციალურ ზონასა და აგრეთვე შვეიცარიაში. ვეებერთელა დრუმლინური მინდვრები გვხვდება კანადაში, ესტონეთში, ფინეთში, ირლანდიაში, გერმანიაში, პოლონეთში, რუსეთსა და აშშ-ში. ნიუ-იორკის დრუმლინური მინდორი აერთიანებს დაახლოებით 10 ათასამდე დრუმლინს. დრუმლინები ბევრია აგრეთვე ბალტიისპირეთსა და ლენინგრადის ოლქში, რომლებიც მეოთხეული გამყინვარების გავრცელების არეს მიეკუთვნებიან. დრუმლინი ხშირად ასოცირდება ვერძის შუბლებთან.
დრუმლინის მსგავსი ბორცვები გვხვდება აგრეთვე დიდი მდინარეების ხეობებში, სადაც არ ყოფილა დაფიქსირებული ძველი გამყინვარება. ასეთია მაგალითად, მდინარე ანგარის ხეობა რუსეთში.
სქოლიო
კატეგორია:რელიეფის ფორმები კატეგორია:გლაციოლოგია კატეგორია:გეომორფოლოგია
რაპლამაა
რაპლამაა (Raplamaa ან Rapla maakond) — მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთი ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი რაპლა. მაზრის შემადგენლობაში შედის 10 მუნიციპალიტეტი: 10 თემი (ქალაქ რაპლას არ აქვს მუნიციპალიტეტის სტატუსი). მაზრის ტერიტორია დაქსელილია მდინარეთა ხეობებით (მათ შორის უდიდესია კაზარი). მოიპოვება კირქვა, დოლომიტი, ტორფი და თიხა.
მოსახლეობა
მაზრის მოსახლეობა, ისევე როგორც მთელი ესტონეთისა, მცირდება. მაზრის შობადობის კოეფიციენტი 2006 წელს იყო 9,7 %, ხოლო სიკვდილიანობისა - 14,2 %. მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:
ცხოვრობენ ასევე უკრაინელები და ბელარუსები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
მაკულატურა (ფილმი)
„მაკულატურა“ (Pulp Fiction) — 1994 წლის ამერიკული შავი კომედიის ჟანრის კრიმინალური ფილმი, რომლის რეჟისორია კვენტინ ტარანტინო. იგი აგრეთვე არის სცენარის თანაავტორი, როჯერ ევერისთან ერთად. ფილმი ცნობილია ეკლექტიკური დიალოგებით, იუმორისა და ძალადობის ირონიული აღრევით, არახაზობრივი სიუჟეტით, მთელი რიგი კინემატოგრაფიული ალუზიებითა და პოპ-კულტურის ელემენტებზე მინიშნებებით. ოსკარის 67-ე დაჯილდოებაზე იგი ნომინირებული იყო შვიდ ჯილდოზე, მათ შორის კატეგორიებში „საუკეთესო სურათი“. ტარანტინომ და ევერიმ მიიღეს ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის. ტარანტინოს აგრეთვე მიენიჭა ოქროს პალმის რტო 1994 წლის კანის კინოფესტივალის ფარგლებში. კრიტიკოსთა მიერ მოწონებულმა და კომერციულად წარმატებულმა ამ ფილმმა მისი მთავარი როლის შემსრულებლის, ჯონ ტრავოლტას კარიერა კვლავ გამოაცოცხლა. ამ უკანასკნელმა მიიღო ნომინაცია საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის კატეგორიაში. ნომინაციები საუკეთესო მსახიობებისთვის მიიღეს სამუელ ლ. ჯექსონმა და უმა თურმანმაც.
განსაკუთრებულად სტილიზებული რეჟისურით გადაღებული „მაკულატურა“ აერთიანებს ლოს-ანჯელესის მაფიოზების, მცირე კრიმინალებისა და იდუმალი ჩემოდნის ისტორიებს. სურათის დროის დიდი ნაწილი ეთმობა დიალოგებსა და მონოლოგებს, რომლებშიც ვლინდება პერსონაჟების იუმორის გრძნობა და მათი ცხოვრებისეული ხედვები. ფილმის სათაური გულისხმობს XX საუკუნის შუა წლებში პოპულარულ იაფფასიან ლიტერატურასა და ჟურნალებს, რომლებიც ცნობილი იყო გრაფიკულად ასახული ძალადობით და უხეში დიალოგებით. „მაკულატურა“ თვითციტირებას ახდენს პირველივე წუთებიდან, იწყება რა სატიტულო ბარათით, რომელზეც მოყვანილია სიტყვის pulp ორი განმარტება ლექსიკონიდან. სიუჟეტი, ისევე, როგორც ტარანტინოს ბევრ სხვა ნამუშევარში, მოვლენათა ქრონოლოგიას არ იცავს.
სურათის თვითუკუქცევა, არატიპიური სტრუქტურა და სხვა ნაშრომების ციტირებისა და პასტიშის აღრევის გამო კრიტიკოსები ნამუშევარს უწოდებენ პოსტმოდერნისტული ფილმის მაგალითს. კრიტიკოსთა დიდი ნაწილის მიერ აღწერილი, როგორც შავი კომედია, „მაკულატურა“ ხშირად აღწერილია, როგორც „ნეო-ნუარი“. კრიტიკოსი ჯეფრი ო'ბრაიენი ამ აზრს ასე ეწინააღმდეგება: „ძველი დროის ნუარის ვნებანი, მძიმე მელანქოლია და სიკვდილის საოპერო სტილის სცენები უადგილო იქნებოდა მყიფე და კაშკაშად განათებულ საოცრებათა ქვეყანაში, რომელიც ტარანტინოს ჯადოქრობამ შექმნა. [იგი არ არის] არც ნეო-ნუარი, არც პაროდია ნუარზე.“ ნიკოლას კრისტოფერი ასევე უწოდებს ფილმს „უფრო მეტად კრიმინალურ კომედიას, ვიდრე ნეო-ნუარს“. ფოსტერ ჰირშის აზრით, ფილმს „მეოცნებე ლანდშაფტი“ უფრო კარგად აღწერს, ვიდრე, რომელიმე სხვა ჟანრის სახელი. „მაკულატურას“ თვლიან ფილმად, რომელმაც შემდგომში გამოსულ სურათებზე დიდი გავლენა იქონია. მისმა წარმოებამ, მარკეტინგმა, დისტრიბუციამ და შემოსავლიანობამ იქონია გადამწყვეტი გავლენა დამოუკიდებელი კინოს სფეროზე. „მაკულატურა“ კულტურულ წყალგასაყარადაც ითვლება და მისი გავლენა შეიმჩნევა მედიის ბევრ სფეროში. იგი მიიჩნევა ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმად. 2013 წელს კონგრესის ბიბლიოთეკამ „მაკულატურა“ შეიყვანა ფილმების ეროვნული რეესტრში, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად და ესთეტიკურად მნიშვნელოვანი“ ნამუშევარი.
ფაბულა
მაკულატურის თხრობა არაქრონოლოგიურად მიმდინარეობს. მასში ასახულია სამი, ერთმანეთთან დაკავშირებული ამბავი. პირველის წამყვანი პერსონაჟია დაქირავებული მკვლელი ვინსენტ ვეგა. მეორე ამბის მთავარი გმირია ბუჩ კულიჯი, ხოლო მესამეში ყურადღება გამახვილებულია ჯულს უინფილდზე. სამივე ამბავი სხვადასხვა გზით იკვეთება ერთმანეთთან.
ფილმი იწყება კაფეში ვახშამით, რასაც მოჰყვება ვინსენტის, ჯულსის და ბუჩის ამბები. დასასრულს ფილმი უბრუნდება კაფეს სცენას. მთლიანობაში მასში შვიდი ეპიზოდია, რომელთა სათაურებია:
შვიდივე ეპიზოდის მოვლენათა ქრონოლოგიური თანმიმდევრობაა 4a, 2, 6, 1, 7, 3, 4b, 5. ეპიზოდები 1 და 7 ნაწილობრივ ერთმანეთს უერთდება და სხვადასხვა პერსონაჟის თვალით არის დანახული, ისევე, როგორც ეპიზოდები 2 და 6. ფილიპ პარკერის აღწერაში, სტრუქტურული ფორმა არის „ეპიზოდური თხრობა წრიული მოვლენებით, დასაწყისის და დაბოლოების დამატებით და თხრობისას ყოველი ცალკე აღებულ ეპიზოდზე მინიშნებებით“ სხვა ანალიტიკოსების აზრით, სტრუქტურა არის უბრალოდ „წრიული თხრობა“.
პროლოგი - ვახშამი
„გოგრა“ და „საყვარელი ბაჭია“ გადაწყვიტავენ კაფეს დაყაჩაღებას.
ვინსენტ ვეგა და მარსელუს უოლესის ცოლი - პრელუდია
მკვლელები ჯულს უინფილდი და ვინსენტ ვეგა ეწვევიან ბრეტს, რომელსაც ჩემოდანი უნდა გამოართვან (მანამდე ბრეტი დაუპირისპირდა მათ უფროსს, განგსტერ მარსელუს უოლესს). ვინსენტი ამბობს, რომ მარსელუსმა სთხოვა მეუღლის დაცვა, სანამ თავად ქალაქში არ იქნება. ჩემოდნის გამო ისინი უპირისპირდებიან ბრეტს და მის პარტნიორებს. ვინსენტი პოულობს ჩემოდანს, ხოლო ჯულსი ბრეტის ერთ-ერთ პარტნიორს კლავს, შემდეგ კი, სანამ ჯულსის დახმარებით ბრეტს მოკლავს, ბიბლიიდან ერთ-ერთ აბზაცს კითხულობს.
ვინსენტ ვეგა და მარსელუს უოლესის ცოლი
ასაკოვანი ჩემპიონი მოკრივე ბუჩ კულიჯი მარსელუსისგან მიიღებს თანხას იმისთვის, რომ შემდეგი შეჯიბრი განგებ წააგოს. ვინსენტს და ჯულსს მარსელუსთან ჩემოდანი მიაქვთ. მეორე დღეს ვინსენტი მიდის ლანსთან, ჰეროინის შესაძენად. საკუთარი დოზის მოხმარების შემდეგ იგი გზად მია უოლესს, მარსელუსის ცოლს ხვდება. ისინი მიდიან 1950-იანების თემატურ რესტორანში და მონაწილეობენ ტვისტის ცეკვის კონკურსში, უოლესის სახლში კი ბრუნდებიან მიღებული ჯილდოთი. სანამ ვინსენტი აბაზანაშია, მია მის ჰეროინს პოულობს. ჩათვლის რა მას კოკაინად, იყნოსავს, გადაჭარბებული რაოდენობით. ვინსენტს უგონო მდგომარეობაში მყოფი მია ლანსთან მიჰყავს. გულში ისინი არჭობენ ადრენალინიან ნემსს, რის შემდეგაც უოლესი გონს მოდის.
ოქროს საათი - პრელუდია
ბუჩი იხსენებს ბავშვობას - თუ როგორ ეწვია მას ვიეტნამის ომის ვეტერანი კაპიტანი კუნსი. კუნსი, ბუჩის მამის თხოვნის შესაბამისად, ბავშვს გადასცემს უკანასკნელის კუთვნილ ოქროს საათს. კვლავ ასაკოვანი ბუჩი ემზადება შეჯიბრისთვის.
ოქროს საათი
ბუჩი მარსელუსს ატყუებს და შეჯიბრს იგებს. მეორე დილით იგი მოტელშია, მეგობარ გოგონა ფაბიენთან ერთად. აღმოაჩენს რა, რომ დაავიწყდა მისთვის ძვირფასი საათის წამოღება, ბუჩი ბინაში ბრუნდება და მას პოულობს. შეამჩნევს რა იარაღს, იგი მას იღებს და ტუალეტიდან გამოსულ ვინსენტს ესვრის.
ბუჩი მანქანით შუქნიშანთან დგას. ამ დროს გამოივლის მარსელუსი, რომელიც მას ამოიცნობს და დაედევნება. ორივე აღმოჩნდება ლომბარდში, სადაც მათ პოულობს დაწესებულების მფლობელი, მეინარდი. იგი ორივეს სარდაფში აბამს. მეინარდი და მცველი, ზედი, მარსელუსს სხვა ოთახში მიათრევენ. ბუჩი თავს დააღწევს ტყვეობას და ჭკუანაკლებ ზედამხედველს. გაქცევის წინ იგი გადაწყვიტავს მარსელუსის გადარჩენას. როდესაც ზედი მარსელუსს აუპატიურებს, ბუჩი მეინარდს კატანით კლავს, მისი იარაღით კი — ზედს. მარსელუსი ბუჩს ეუბნება, რომ ყველაფერს დაივიწყებს, თუკი კულიჯი გაუპატიურების შესახებ არავის უამბობს. უოლესი სამუდამოდ ტოვებს ლოს-ანჯელესს, ბუჩი კი ზედის მოტოციკლით ბრუნდება მოტელში.
ბონის სიტუაცია
მას შემდეგ, რაც ვინსენტი და ჯულსი ბრეტს კლავენ, აბაზანიდან კიდევ ერთი მამაკაცი გამოდის, რომელიც ისვრის, მაგრამ ყოველ ტყვიას აცდენს. წყვილი კლავს ამ პიროვნებასაც. ჯულსი აცხადებს, რომ მათი ასეთი გადარჩენა ნამდვილად სასწაულია. მანქანაში ბრეტის ერთ-ერთი პარტნიორი, მარვინი ჰყავთ, რომელსაც ვინსენტი შემთხვევით კლავს. სისხლიანი მანქანის გამო მარსელუსის დახმარებით მეგობრები მოხვდებიან უინსტონ ვულფთან, რომელიც „პრობლემებს აგვარებს“. ვულფის მითითებით ჯულსი და ვინსენტი ასუფთავებენ მანქანას, რომელიც, საბარგულში გვამთან ერთად შემდეგ მიჰყავთ ვულფის ნაცნობ მონსტრ ჯოსთან. დაბანის შემდეგ ორივე მიდის კაფეში.
ეპილოგი - ვახშამი
ვახშმის დროს ჯულსი ვინსენტს ეუბნება, რომ აპირებს კრიმინალური ცხოვრების მიტოვებას. ვინსენტი ტუალეტში შედის, ამ დროს კი „გოგრა“ და „საყვარელი ბაჭია“ კაფეს დაყაჩაღებას ცდილობენ. მოულოდნელად ჯულსი „გოგრასთან“ დიალოგს გამართავს. „საყვარელი ბაჭია“ ღიზიანდება და ჯულსს იარაღს უმიზნებს, თუმცა მასზე საკუთარ იარაღს ამ დროს ტუალეტიდან გამოსული ვინსენტი მომართავს. ჯულსი იწყებს ბიბლიიდან იმავე ციტატის წაკითხვას, რომელიც ბრეტთან წარმოთქვა, თუმცა საბოლოოდ წყვილს ფულთან ერთად გაქცევის უფლებას აძლევს. ვინსენტთან ერთად იგი კაფეს იდუმალი ჩემოდნით ტოვებს.
ჯილდოები
ფილმი იყო ნომინირებული 7 ოსკარზე, მათ შორის „ოსკარი საუკეთესო სურათისთვის“. ფილმმა მოიგო შემდეგი ჯილდოები
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:კრიმინალური ფილმები კატეგორია:1994 წლის ფილმები კატეგორია:კვენტინ ტარანტინოს ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
თრეხვი
თრეხვი — ნასოფლარი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზემო ხვედურეთის თემი). მდებარეობს მდინარე ხვედრულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1040 მეტრი, ქარელიდან 12 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის 70 %-ს წარმოადგენდნენ ოსები, 30 %-ს კი ქართველები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მულანუროვო
მულანუროვო (Мулланур; Мулланурово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 121 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 98 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (50 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
შავი წიგნი (ეზიდიზმი)
შავი წიგნი არ იყოფა თავებად, როგორც ეს გამოცხადების წიგნშია. მასში აღწერილი არის სამყაროს შექმნის მითი, თუ როგორ შექმნა ღმერთმა დედამიწა მარგალიტისაგან. აქვე აღწერილია ადამისა და ევას პირველქმნილი ცოდვის შესახებ.
ლუის კომფორტ ტიფანი
ლუის კომფორტ ტიფანი (დ.  18 თებერვალი,  1848 —  გ.  . 17 იანვარი, 1933) — ამერიკელი მხატვარი და დიზაინერი. იგი მუშაობდა დეკორატიულ ხელოვნებაში და სახელი გაითქვა ნახატი მინით. იგი იყო ერთადერთი ამერიკელი დეკორატორი, რომელიც არტ-ნუვოს სტილს იყენებდა.
შალვა ახალციხელი
შალვა ახალციხელი (გ. 1226) — XII-XIII საუკუნეების საქართველოს სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 17 ივნისი, ახალი სტილით – 30 ივნისი. თამარ მეფის ვეზირი (ჯერ მეჭურჭლეთუხუცესი, შემდეგ – მანდატურთუხუცესი), ერისთავთერისთავი, ჯავახეთის მონაპირე, თორელთა საგვარეულოს ახალი განშტოების — ახალციხელთა გვარის ფუძემდებელი. შამქორის ბრძოლაში (1195) ხელთ იგდო ხალიფის დროშა, რომელიც თამარ მეფემ გელათში ხახულის ღვთისმშობელს შესწირა. ამ ომის მსვლელობას ეხება განძანის წარწერა, რომელშიც შალვა ახალციხელის შესახებ ვკითხულობთ: შალვა ახალციხელი სარგის თმოგველთან ერთად სარდლობდა ქართველთა ლაშქარს კარისთვის (ყარსი) ბრძოლებში (XIII საუკუნის დასაწყისი). ბასიანის ბრძოლაში (1203) შალვა და მისი ძმა ივანე სარდლობდნენ მესხთა მეწინავე ლაშქარს. ბასიანის ომის შემდეგ შალვა ახალციხელი მანდატურთუხუცესი გახდა და ეს თანამდებობა მას 1225 წლამდე ეპყრა. თამარის მეფობის ბოლო წლებში მან თურქთაგან გაათავისუფლა კეჩროლი (სამხრეთ საქართველოში). გარნისის ბრძოლაში (1225) ივანე ახალციხელთან ერთად სარდლობდა მესხთა მეწინავე ჯარს. ივანე I მხარგრძელი, ძმებს დამხმარე ძალა არ მიაშველა. ახალციხელები მტრის სიჭარბეს არ მოერიდნენ, მაგრამ უთანასწორო ბრძოლაში დამარცხდნენ. გარნისის კლდეებში თავშეფარებულ ივანეს მაღალი კლდიდან მოწყვეტილი ქვა დაეცა და იქვე გარდაიცვალა. შალვა კი ტყვედ ჩაიგდეს ხვარაზმელებმა. ჯალალედინმა ტყვისათვის შეუსაბამო პატივი მიაგო მას, განზრახული ჰქონდა ქართველების წინააღმდეგ ბრძოლაში მისი გამოყენება „ახოვნებასა“ და „წყობათა შინა სიქველის გამო“, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ „ქრისტეს ჯურის არ დატევების გამო“ სიკვდილით დასაჯა. ჰყავდა ვაჟი ფარადავლა.
ლუის კომფორტ ტიფანი
ადრეული ცხოვრება
ტიფანი იყო ჩარლზ ლევის ტიფანის - "ტიფანი და კომპანი"-ს დამაარსებელის შვილი. დედამისი იყო - ჰარი ოლივია ავერ იანგი. ლუისი სწავლობდა პენსილვანიაში, პენსილვანიის სამხედრო სკოლაში, და იგლსვუდის სამხედრო აკადემიაში,პერთ ამბოიში, ნიუ ჯერსიში. ტიფანის პირველი გატაცება ხელოვნებაში იყო ფერწერა (ფერწერას მას ჯორჯ ინესსი და სამუელ კოლმანი ასწავლიდნენ ნიუ იორკსა და პარიზში.)
არზნეს გორა
არზნეს გორა — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ არზნეში. დასავლეთით „არზნეს გორაზე“ ფიქსირდება ნამოსახლარის ნაშთები. გვხვდება გაურკვეველი დანიშნულების დიდი ზომის ფილა ქვები, რომელბიც სწორად არის ჩასმული მიწაში. აქვე ფერდობზე იკრიფება დიდი რაოდენობით გაურკვეველი პერიოდის თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ცაიდამი
მინი|250პქ|ქაიდამის მდებარეობა მინი|250პქ|რეგიონის პეიზაჟი მინი|250პქ ცაიდამი — ტექტონიკური ქვაბული ტიბეტის მთიანეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ განაპირა მხარეს, დასავლეთ ჩინეთში, ცინხაის პროვინციაში. მისი ფართობი დაახლოებით 120,000 კმ²-ს შეადგენს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2700-3000 მეტრზე. ამ ტერიტორიაზე წარმოდგენილია მრავალი მარილიანი ტბა. რეგიონში კლიმატი კონტინენტურია, საკმაოდ ხანგრძლივი და ცივი ზამთრითა და ქვიშის ქარიანი გაზაფხულით. უდაბნოს ზოგიერთი ნაწილი ჩინეთის ყველაზე მშრალ ადგილს წარმოადგენს და ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა 40 მმ-ს შეადგენს.
ლუის კომფორტ ტიფანი
კარიერა
ტიფანიმ დაიწყო კარიერა, როგორც მხატვარმა, მაგრამ 1875 წლიდან მას გაუჩნდა ინტერესი მინის დამზადების ტექნოლოგიების მიმართ. 1878 წელს მან მუშაობაც კი დაიწყო ნიუ იორკის მინის სახელოსნოში. 1979 წელს ტიფანი შეუერთდა კენდის ვილერს და სამუელ კოლმანს, რათა ჩამოეყალიბებინა კომპანია სახელად "ლუის კომფორტ ტიფანი და ასოცირებული ამერიკელი მხატვრები." ტიფანის ლიდერობამ და ტალანტმა, ასევე მამის ფულმა და კავშირებმა, ბიზნესის წარმატებას მყარი საფუძველი ჩაუყარა. 1881 წელს ტიფანიმ ჰარტფირდში მარკ ტვენის სახლს გაუკეთა რესტავრაცია, მაგრამ მისი კარიერის უდიდესი ნაუშევარი შესრულდა 1882 წელს. ტიფანიმ შექმნა შედევრი იმდროინდელი პრეზიდეტის ჩესტერ ალან არტურისთვის და მიუხედავად იმისა, რომ პრეზიდენტმა უარი განაცხადა ამ ნამუშევარზე, ტიფანიმ ამ ნამუშევარს რესტავრაცია გაუკეთა და მალე ეს ნამუშევარი თეთრ სახლშიც მოხვდა, უფრო სწორედ მის ერთ-ერთ დეკორაციად იქცა.
ცაიდამი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის უდაბნოები
ლუის კომფორტ ტიფანი
კარიერა
ტიფანის კონცენტრირებამ მხოლოდ მინის წარმოება-ღებვაში გამოიღო შედეგი, 1885 წელს მას მიეცა უფლება გამოეფინა ნამუშევრები. პირველი "ტიფანის მინის კომპანია" დაარსდა 1885 წლის 1 დეკემბერს და 1902 წელს გახდა ცნობილი სახელით "ტიფანი სტუდიო".
კარიერის გასაწყისში ტიფანი იყენებდა იაფ ვაზელინის ქილებს და ბოთლებს რადგან ვაზელინს ჰქონდა ის მინერალები და თვისებები, როგორიც სჭირდებოდა მას (ვაზელინის გამოყენების დამატებითი მიზეზები იყო ფინანსები და კარგი მინის უკმარისობა). იგი იყენებდა უნიკალურ ფორმებს, ყველასაგან განსხვავებულს. იგი აგრეთვე კარგად არჩევდა ფერებს. მისი მეთოდი მთელ ევროპას მოედო. 1905 წელს მისი დეკორაცია მოხვდა "პირველ პრესბიტერიანულ ეკლესიაში" პიტსბურგში, პენსილვანიაში. ტიფანი ბაძავდა ინგლისის წამყვან მინის მწარმოებელს ვილიამ მორისს. ტიფანიმ შეცვალა თავისი სტილი და დაიწყო ფერადი მინებით ნახატების გაკეთება (მორისის მსგავსად). ტიფანის იმ დროისთვის ჰყავდა ორი მეტოქე: ფრანკ დაფნერი და ოლივერ კიმბერლი. მნიშვნელოვანი ფაქტია, რომ ტიფანი დაფნერი და კიმბერლი ბრუკლინში 1870-იან წლებში ერთ სახელოსნოში შეისწავლიდნენ მინის დამზადება-მოპირკეთებას.
1893 წელს ტიფანიმ ააშენა ახალი ქარხანა სახელად "სტოურბრიჯის მინის კომპანია". მოგვიანებით ამ ქარხანას სახელი შეეცვალა და დაერქვა: "ტიფანის მინის ღუმელები". იმავე წელს მან, თავის ტექნიკას ფარვილი უწოდა. ტიფანის ინტერიერები მოიცავდნენ მოზაიკებს. მოზაიკის სემინარი, რომელშიც ქალები იყვნენ დასაქმებულნი, 1898 წელს გაიხსნა.
ოჯახი
ლუისმა ცოლად შეირთო მერი ვუდბრიჯ გოდარი (1850-1884) 15 მაისს 1872 წელს ნორიჯში კონექტიკუტში. მერისთან ერთად მას შეეძინა შემდეგი შვილები: მერი ვუდბრიჯ ტიფანი (1873–1963), ჩარლზ ლუის ტიფანი I (1874–1874), ჩარლზ ლუის ტიფანი II (1878–1947), ჰილდა გოდარ ტიფანი (1879–1908). ცოლის სიკვდილის შემდეგ ტიფანიმ ცოლად შეირთო ლუიზა ვაკმან ქნოქსი (1851–1904) 1886 წლის 9 ნოემბერს. მასთან ლუისს ეყოლა შემდეგი შვილები: ლუის კომფორტ ტიფანი (1873–1963), ჯულია დე ფორესტ ტიფანი (1887–1973), ანი ოლივია ტიფანი (1888–1892), დოროტი ტრიმბლ ტიფანი (1891–1979). ტიფანის ბევრი ნამუშევარი ახლაც ხმარდება ხელოვნებას, პოლიტიკას და მეცნიერებას. ერთადერთი თანამედროვე მინის მწარმოებელი (ტიფანის სტილით) არის პროფესორი როდმან გილდერ მილერი (სიეტლი, ვაშინგტონი).გრინ-ვუდი
ტიფანი გარდაიცვალა 17 იანვარს 1933 წელს. იგი დაკრძალეს გრინვუდის სასაფლაოზე, ბრუკლინში, ნიუ იორკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1933 კატეგორია:არტ-ნუვო
კახა ცაბაძე
კახა ცაბაძე (დ. 14 სექტემბერი, 1959, თბილისი)   — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი. ქალაქ ბორჯომის საპატიო მოქალაქე (2007), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2012).
ენსხედე
ენსხედე (Enschede) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ნიდერლანდებში, ოვერეისელის პროვინციაში, ტვენტეს რეგიონში. 1935 წლამდე მუნიციპალიტეტი მხოლოდ ქალაქ ენსხედეს მოიცავდა, მაგრამ ამ დროისათვის, სწრაფი ინდუსტრიული ექსპანსიის გამო მას შეუერთეს გარსშემორტყმული ლონეკერის მუნიციპალიტეტი. 2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 157 587 ადამიანს შეადგენს.
კახა ცაბაძე
კამერულ–ინსტრუმენტული ნაწარმოებები
პიესები სხვადასხვა ინსტრუმენტებისათვის:
ენსხედე
ისტორია
ენსხედეს ისტორიის საწყისების შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი, მაგრამ ცნობილია, რომ შუა საუკუნეების ადრეულ წლებში, ძველი ბაზრის გარშემო დასახლება არსებობდა, სადაც განთავსებული იყო ეკლესია, ბაზარი და გამაგრებული არისტოკრატიული სახლი.
შალვა ახალციხელი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1226 კატეგორია:XIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ფეოდალური საქართველოს მოხელეები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები
კახა ცაბაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2012) კატეგორია:ბორჯომის საპატიო მოქალაქეები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კ
ენსხედე
ისტორია
1325 წელს, უტრეხტის ეპისკოპოსმა ენსხედეს ქალაქის სტატუსი მიანიჭა, რასაც დასახლებისთვის კედლის შემორტყმა მოჰყვა. იქიდან გამომდინარე, რომ ქვის კედლის აშენება საკმაოდ ძვირი ჯდებოდა, ენსხედეს თხრილების, მესერებისა და ხის ზღუდეებისგან შექმნილი თავდაცვითი სისტემა შემოავლეს.
შავი წიგნი (ეზიდიზმი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეზიდიზმი
ვანურა
ვანურა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.
ვანის ჩხავერი
ვანის ჩხავერი — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ეს ჯიში უძველესი დროიდან ყოფილა მაღლარების სახით გავრცელებული, მაგრამ ფილო-ქსერას გავრცელების შემდეგ ნელ-ნელა გადაშენდა. მხოლოდ ერთეული ძირები შემორჩა ვანის მუნიციპალიტეტის დასავლეთ ნაწილში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, თითქმის მომრგვალო, სუსტად დანაკვთული. ფოთლის ქვედა მხარე სუსტადაა ქეჩისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, ცილინდრული ან კონუსური ფორმის, გვხვდება ფრთიანიც. საშუალო სიკუმსის ან თხელია. მარცვალი საშუალო ზომის აქვს, მომრგვალო, მუქი-ვარდისფერი, მოშავო ელფერით. თხელკანიანია. რბილობი წვნიანია, წვენი ოდნავაა შეფერილი. გამოირჩევა ტკბილი გემოთი და საგრძნობი ჯიშური არომატით.
ენსხედე
ისტორია
ვინაიდან შუა საუკუნეების ევროპულ ქალაქთა უმრავლესობა და მათ შორის ენსხედეც ძირითადად ხისგან იყო აგებული, მუდმივ საფრთხეს წარმოადგენდა ხანძარი. მართლაც, 1517, 1750 და 1862 წლების ხანძრებმა ქალაქს მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა.
ვანის ჩხავერი
ბოტანიკური აღწერა
მიიღება საკმაოდ კარგი ხარისხის სუფრისა და ცქრიალა ღვინოები. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად. ყურძენი გამოირჩევა შენახვის კარგი უნარით.
ენსხედე
ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის დროს, ენსხედე ერთ-ერთი პირველი ნიდერლანდური ქალაქი იყო, რომელიც გერმანელებმა აიღეს, რადგან იგი გერმანიასთან საკმაოდ ახლოს მდებარეობდა.
ვანურა
ერთ-ერთი სამეცნიერო ექსპედიციის დროს აღმოაჩინეს გაველურებულ მდგომარეობაში და რადგანაც ვაზის პირვანდელი სახელწოდება დაკარგული იყო, მას ვანურა უწოდეს.
ენსხედე
ეკონომიკა
ენსხედე საფეიქრო წარმოების ყოფილი ცენტრია. როდესაც ამ ინდუსტრიამ უფრო იაფი გარემოს გამო სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში გადაინაცვლა, ენსხედე ნიდერლანდების ერთ-ერთ უღარიბეს ქალაქად იქცა.
ვანურა
ერთეული ძირებია მაღლარების სახით ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, მდინარე მაშავერას ხეობაში.
ენსხედე
ეკონომიკა
ბოლო დროს გაიხსნა სავაჭრო ცენტრები და დიდი მაღაზიები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდების ქალაქები
ვანურა
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ხუთი, იშვიათად სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ძარღვების გასწვრივ აბლაბუდისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, ცილინდრული, ზოგჯერ ფრთიანი ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, თითქმის შავი ფერის. რბილობი წვნიანი და ხორციანი აქვს. წვენი სუსტადაა შეფერილი.
ვაზი ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. ვანურა სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.5%-ს.
მიიღება სუფრის წითელი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ტრანზისტორი
thumb|300px|ტრანზისტორები
ტრანზისტორი (transfer; „გადატანა“ და resistor „წინაღობა“) — სამ- ან მეტ- ელექტროდიანი ნახევარგამტარი მოწყობილობა, რომელშიც ორ ელექტროდს შორის ძაბვა იმართება მესამე ელექტროდით. გამომავალ ჯაჭვში ძაბვის მართვა ხორციელდება შემავალ ჯაჭვში ძაბვის ცვალებადობით (ბიპოლარულ ტრანზისტორებში). ძაბვის მცირედ ცვალებადობას შემავალ ჯაჭვში შეუძლია გამოიწვიოს არსებითად დიდი ცვლილება გამომავალ ჯაჭვში. ეს გამაძლიერებელი თვისება გამოიყენება ანალოგურ მოწყობილობებში (ტელევიზორი, რადიო და ა.შ.) ამჟამად ანალოგურ ტექნიკაში დომინირებს ბიპოლარული ტრანზისტორები. (საერთაშორისო ტერმინი - BJT, bipolar junction transistor). მნიშვნელოვანი გამოყენება აქვს ტრანზისტორებს ციფრულ ტექნიკაში (ლოგიკა, მეხსიერება, პროცესორები, კომპიუტერები, ციფრული კავშირი და ა.შ.)
ყველა თანამედროვე ციფრული ტექნიკა დაფუძნებულია მოპ (металл-окисел-полупроводник) ტრანზისტორებზე. ტრანზისტორები მზადდება ერთ კრისტალზე (ჩიპზე) და შეადგენს ელემენტარულ „აგურს“ მეხსიერების, პროცესორის და მათდაგვარების აშენებისათვის. თანამედროვე მოპ ტრანზისტორების ზომები შეადგენენ 130 დან 60 ნანომეტრამდე. ერთ ჩიპზე (ჩვეულებრივ 1-2 კვადრატული სანტიმეტრის ფართობით) განლაგდება ათეულობით მილიონი ტრანზისტორი. ათეულობით წლების განმავლობაში უფრო და უფრო მცირდება ტრანზისტორების ზომა, ხოლო იზრდება მათი რაოდენობა ჩიპებზე. უახლოეს მომავალში მოსალოდნელია მათი რაოდენობის გაზრდა ჩიპებზე ასეულობით მილიონამდე. ტრანზისტორების ზომების შემცირებით ასევე ხდება პროცესორის რეაქციის აჩქარება (ტაქტური სიხშირე).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ელექტრონიკა
Vexitomina
Vexitomina — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
მარტინისმაღალი
მარტინისმაღალი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აღმოსავლეთ კავკასიონზე, მდინარეების არმხისა და ასის წყალგამყოფ კიდეგანის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3895 მ. აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებით. კლდოვანი მასივია. ახასიათებს ალპური და სუბნივალური ლანდშაფტი.
ფაშიზმის მსხვერპლთა მემორიალი (ერიკოვსკი)
ფაშიზმის მსხვერპლთა მემორიალი (Мемориал «Жертвам фашизма») — მემორიალური კომპლექსი, მდებარეობს ხუტორ ერიკოვსკში, დუბოვსკის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში გერმანელმა ფაშისტებმა სოფელ ერიკოვსკთან საბჭოთა ჯარისკაცებისთვის საკონცენტრაციო ბანაკი შექმნეს.
სამხედრო ტყვეების განადგურების მიზნით გერმანელა ფაშისტებმა ფრონტის ხაზთან შექმნეს მობილური საკონცენტრაციო ბანაკი, შემდეგ ეტაპზე შექმნეს სატრანზიტო ბანაკი („დულაგი“ — გერმანული სიტყვისაგან „Durch lager“) რკინიგზის სადგურთან ახლოს. ერიკოვსკის ბანაკი მიეკუთვნებოდა დულაგების ჯგუფს და მას ეწოდებოდა „დულაგი-124“ და ეს იყო ნამდვილი საკონცენტრაციო ბანაკი.
ბანაკში მუდმივად იყო აბანო, სადაც ტყვეებს შეეძლოთ დაბანვა, თუმცა აბანოდან არავინ დაბრუნებულა ცოცხალი.
ბანაკის ხელმძღვანელობა სასტიკად ექცეოდა პატიმრებს. ერთხელ საბჭოთა ტყვეს ჩააცვეს გერმანელი სამხედრო მოსამსახურის ტანსაცმელი და გაწვრთნილი ძაღლი არც მიკარებია, მაგრამ როდესაც იმავე ტყვეს საბჭოთა ჯარისკაცის ფორმა ჩააცვეს ძაღლმა იგი დაგლიჯა. პატიმრებს დამწვარ მარცვლეულს აჭმევდნენ, რომელიც საბჭოთა ჯარისკაცებმა დაწვეს, რათა ხელში არ ჩავარდნოდათ გერმანელებს. სარდაფებში გამოკეტილი ჰყავდათ 200-ზე მეტი ტყვე, რომელთაგან უმეტესობას მჯდომარეს ან მდგომარეს ეძინათ. ერთ-ერთი ბარაკი წვიის შედეგად ჩამოიქცა და ცოცხლად დამარხა ყველა ტყვე.
1942 წელს გერმანელებმა დაიწყეს სამხედრო ტყვეების ევაკუაცია. უკან დახევის დროს ტყვეები დაყვეს ოთხ ნაწილად და გადაიყვანეს სოფელ ზიმოვნიკში. 1943 წლის 1 იანვარს დუბოვსკის რაიონი გაათავისუფლეს ფაშისტებისაგან. დაავადებული და დასუსტებული ტყვეები გააგზავნეს ჰოსპიტალში სამკურნალოდ.
ბანაკის არსებობის პერიოდში დაახლოებით 18 000 ადამიანი გააწამეს. ყოველდღიურად ბანაკში წამებისაგან, შიმშლისაგან და აუტანელი შრომისაგან იღუპებოდა 100-200 ადამიანი. დახვრიტეს 5 000 ადამიანი, მათ შორის დუბოვსკის რაიონის 46 მაცხოვრებელი.
„დულაგი-124“-ის სამხედრო ტყვეების დაკრძალვის ადგილზე 1987 წელს დადგეს ფაშიზმის მსხვერპლთა მემორიალი, რომლის ავტორები იყვნენ ლენინგრადელი არქიტექტორები მ. ხადაძე და ი. სტეპანიუკი. მასთან ახლოს ააგეს მემორიალური პარკი. მემორიალის ძირითადი ნაწილი შედგება სამი სამხედრო ტყვის თეთრი გამოსახულებისაგან, რომლებიც ხელებით არიან დაკიდებულნი. მასთან ახლოს საკონცენტრაციო ბანაკის მავთულხლართებიანი კვარცხლბეკი დგას, რომელზეც წარწერაა: ყოველწლიურად ძეგლის მიმდებარე ტერიტორიაზე იმართება მიტინგი, რომელიც ეძღვნება ფაშიზმზე გამარჯვების დღეს და დაღუპულთა ხსოვნას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
ნიუარკი
thumb|230px|ნიუარკი მდებარეობს ესექსის ოლქში. ნიუარკი (ინგლ. Newark) — ქალაქი აშშ-ის შტატ ნიუ-ჯერსიში და ესექსის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 2020 წლისთვის შეადგენდა 311 549 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები კატეგორია:ნიუ-ჯერსი
კოტ-დ’არმორი
კოტ-დ’არმორი — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, ბრეტანიში.
ისტორია
იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
იონას ფართობია 6878 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 542,373 ადამიანს შეადგენს და მას 43-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 79 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. კოტ-დ’არმორის მმართველია კლოდ ლებრეტონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
ელექტრო გიტარა
ელექტრო გიტარა — გიტარის სახეობა, რომელიც გარდაქმნის სიმების რხევას ელექტროდენად და დინამიკების მეშვეობით გამოსცემს ხმას.
XX საუკუნეში, მაშინ, როდესაც გაჩნდა ხმის გაძლიერებისა და დამუშავების ტექნოლოგიები, შეიქმნა ახალი ტიპის გიტარა — ელექტროგიტარა. 1938 წელს ჯორჯ ბოშარისა და ადოლფ რეკენბეკერის მიერ დაპატენტებული იქნა პირველი ელექტროგიტარა მაგნიტური ხმის ამღებითა და მეტალის კორპუსით (ე.წ. „ტაფა“). 1950-იანი წლების დასაწყისში ამერიკელი ინჟინერ-მეწარმე ლეო ფენდერი და ინჟინერ-მუსიკოსი ლეს პოლი ერთმანეთისაგან დამოუკიდებლად იგონებენ ელექტრონულ გიტარას მასიური ხისაგან. მათ მიერ გამოგონილი კონსტრუქცია დღემდე შემონახულია.
ელექტრო გიტარების მწარმოებელ ერთ-ერთ უმსხვილეს კომპანიად ითვლება „გიბსონი“ („Gibson Guitar Corporation“), რომელიც უშვებს ელექტრო გიტარების ბევრ სახეობას, მათ შორის ყველაზე პოპულარულია „Gibson les paul“, „Gibson flying V“, „Gibson Explorer“ და „Gibson Double-necked“.
ლეო ფენდერმა კი ჩამოაყალიბა გიტარების მწარმოებელი ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი ფირმა — fender (Fender Musical Instruments Corporation.) მათი ყველაზე აღსანიშნავი მოდელი არის „Fender Stratocaster“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გიტარა კატეგორია:სიმებიანი საკრავები
ლიხეთი
ლიხეთი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: აბარი, ურავი). მდინარე ლუხუნის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 820 მეტრი, ამბროლაურიდან 16 კილომეტრი.
მსაჯულთშეკრებულობა
მსაჯულთშეკრებულობა — ქართლ-კახეთის სამეფოში მდივანბეგთა კოლეგიური სასამართლოს სახელწოდება XVIII საუკუნის 80-იანი წლებიდან. ეს ახალი — უფრო გაქართულებული სახელწოდება მდივანბეგთა, როგორც ცენტრალური ხელისუფლების მოსამართლეთა, ავტორიტეტისა და უფლებამოსილების განმტკიცებას გამოხატავდა. მსაჯულთშეკრებულობა „საქართველოს მსაჯულთშეკრებულობადაც“ იწოდებოდა. მსაჯულთშეკრებულობას შეეძლო ყოველგვარი საქმე გაერჩია. იგი საქმეებს განიხილავდა საკუთარი ინიციატივითა და მეფის, დედოფლის ან ბატონიშვილების დავალებით. მსაჯულთშეკრებულობა ზემდგომი ინსტანციის სასამართლოსაც წარმოადგენდა (გასაჩივრებულ საქმეებსაც განიხილავდა).
ლიხეთი
ისტორია
სოფლის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ძვ. წ. V-IV საუკუნეების სამარხი. მიკვლეულია აგრეთვე ფეოდალური ხანის მადნის სადნობი ღუმელი. ლიხეთის მახლობლად შემორჩენილია მეჭვრეთის სამონასტრო კომპლექსის (VIII-IX სს) ნანგრევები. ისტორიულ წყაროებში პირველად იხსენიება XVIII საუკუნეში.
მსაჯულთშეკრებულობა
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლ-კახეთის სამეფო კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
ლიხეთი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 295 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პასაჟენი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ვარდისფერა
ვარდისფერა — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
აღმოჩენილია მევენახეობის ინსტიტუტის ექსპერიმენტულ ბაზაზე სოფელ ვაზისუბანში, სახელი კი მტევნის შეფერილობის მიხედვით შეურჩიეს.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ განივოვალური ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შეუბუსავია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან დიდი ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური, იშვიათად კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ზოგჯერ მსხვილი, ოვალური, იშვიათად მომრგვალო, ღია ვარდისფერი, ბოლოწამახვილებული. სქელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი მკვრივი და კნატუნა აქვს, გემო სასიამოვნო, ჰარმონიული, წვენი — უფერული. ვარდისფერა ძლიერი ზრდისაა. სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 160 დღეა. მტევნის წონა 200-400 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-18%-ს, მჟავიანობა — 6-7 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სასუფრე ყურძნად, კარგად ინახება და იტანს ტრანსპორტირებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის ვარდისფერყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
მუნჩა-ელგა
მუნჩა-ელგა (Мунсайылға; Мунча-Елга) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 30 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 111 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (92 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნების გერბები
ცენტრში|325px ჩრდილოეთი ამერიკის ქვეყნებს აქვთ შემდეგი სახელმწიფო გერბები:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩრდილოეთი ამერიკა
DevilDriver
DevilDriver — ამერიკული გრუვ და დეზ-მეტალ ჯგუფი სანტა-ბარბარადან (კალიფორნია). იგი ჩამოაყალიბეს ვოკალისტმა დეზ ფაფარამ, გიტარისტებმა ევან პიტსმა და ჯეფ კენდრიკმა და ბასისტმა ჯო მილერმა. კოლექტივს შემდგომში გიტარისტი ბეკლინი დაემატა. თავდაპირველად ალბომებმა კრიტიკოსების უკმაყოფილება გამოიწვიეს, თუმცა საბოლოოდ მას პოპულარობა The Fury of Our Maker's Hand-მა მოუპოვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მელოდიური დეზ-მეტალ ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:Roadrunner Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:2002 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ბულონი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი ბულონი (Union sportive Boulogne Côte d'Opale) — საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ბულონ-სიურ-მერიდან, დაარსდა 1898 წელს. 2008-2009 წლების სეზონში, კლუბმა პირველად, თავისი ისტორიის მანძილზე მოახერხა საფრანგეთის უმაღლეს დივიზიონში, Ligue 1-ში გადასვლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბები
Vexitomina coriorudis
Vexitomina coriorudis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
აბიდოსის ბრძოლა
აბიდოსის ბრძოლა — საზღვაო ბრძოლა, რომელიც მოხდა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 411 წელს პელოპონესის ომის დროს ათენელთა და სპარტანელთა ფლოტებს შორის. იგი დასრულდა ათენელთა გამარჯვებით ალკიბიადესის მეთაურობით.
ისტორია
ჩვ.წ. 411 წლის ლაშქრობის დროს   პელოპონესის ომის მონაწილეებმა დაიწყეს ბრძოლა ჰელესპონტისთვის. 73 გემისგან შემდგარი პელოპონესის ფლოტი, რომელსაც მეთაურობდა სპარტანელი ნავარქი მინდარი, დატოვა მილეტუსი და გაემართა ჰელესპონტისკენ, სადაც უკვე შედიოდა 16 პელოპონესის ხომალდი, რომლებმაც გაანადგურეს თრაკიის ქერსონესი. ათენელმა სარდალმა თრასილუსმა, როდესაც შეიტყო მინდარის გამგზავრების შესახებ გაჰყვა მის გზას სამოსიდან 55 ტრირემით. ლესბოსში თრასილუსს შეუერთდა თრასიბულუსი თავისი ხომალდებით, რის შემდეგაც ათენელებს ჰქონდათ 76 ხომალდი მინდორუსის 86 ტრირემის წინააღმდეგ. კინოსემასთან ბრძოლაში ათენელებმა გაიმარჯვეს და პელოპონესელებმა უკან დაიხიეს აბიდოსში და დაკარგეს 21 ხომალდი.
სექტემბერში მინდარმა გააცნობიერა, რომ გადამწყვეტი ბრძოლისთვის საჭირო იყო ყველა ძალის შეკრება. დაახლოებით იმავე დროს, ათენელი სტრატეგი ალკიბიადე სპარსეთიდან გადასახლებიდან სამოსში დაბრუნდა, სადაც ათენის ფლოტი იყო დაფუძნებული.
ნოემბერში სირაკუზანის გემებმა დორიუსის მეთაურობით დატოვეს როდოსი, გაიარეს სამოსი და შევიდნენ ჰელესპონტში. სესტაში განლაგებულმა ათენელებმა, რომ შეიტყვეს ამის შესახებ, ცდილობდნენ დორიუსი ბრძოლაში ჩაეთრიათ, მაგრამ მან სატრაპ ფარნაბაზის მფარველობით დარდანოსში უკან დაიხია და იქიდან ამბავი გაუგზავნა მინდარს. მინდარი 84 ხომალდზე აბიდოსიდან დარდანოსში წავიდა.
მას შემდეგ რაც მინდარი შეუერთდა სამხედრო გამაგრებას მის განკარგულებაში იყო 97 ხომალდი. სპარტანული ფლოტი საბრძოლველად განლაგდა ჰელესპონტის აზიის სანაპიროზე. მარჯვენა ფლანგს მინდარი მეთაურობდა, ხოლო მარცხნივ დორიუსი. ათენელები მათ საპირისპიროდ გამოდგნენ: თრასიბულოსი მეთაურობდა მარჯვენა ფლანგს, თრასილუსი კი მარცხენას.
თავიდან ორივე მხარე თვლიდა, რომ გამაგრება ორივესთან მიდიოდა, მაგრამ როცა ალკიბიადე ბრძოლის ველს მიუახლოვდა თუ არა წითელი დროშა აღმართა, რაც ათენელებისთვის მინიშნებას ნიშნავდა. ამის შემდეგ ბრძოლაში გარდამტეხი მომენტი დადგა. ანტიკური ისტორიკოსები წერენ ალკიბიადესის შემთხვევით ჩამოსვლაზე, მაგრამ მკვლევარი დონალდ კაგანი თვლის, რომ ეს წინასწარ იყო დაგეგმილი.
ალკიბიადესის მოსვლის შემდეგ სპარტანული ფლოტი სპარსელების მფარველობით უკან დაიხია. მძიმე დანაკარგებიც განიცადა. მეთაურები იძულებულნი გახდნენ ეკიპაჟები დაეშვათ სანაპიროზე და გემები გამოეყენებინათ თავდაცვისთვის. მხოლოდ ფარნაბაზის კავალერიამ, ქვეითმა ჯარმა და დაბნელებამ გადაარჩინა სპარტანელები. ბრძოლის შედეგად ათენელებმა დაიპყრეს 30 სპარტანული ხომალდი და დააბრუნეს 15 საკუთარი, რომელიც სპარტანელებმა კინოსემში ჩამოართვეს მათ.
ტბეთი (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
ტბეთი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ახალშენის თემი). 1948 წლამდე ეწოდებოდა ჩევიზლუქი 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:შრომის თემის სოფლები (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
ახალსოფელი (თიღვის თემი)
ახალსოფელი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (თიღვის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ყორნისის რაიონის შემადგენლობაში. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ყორნისიდან 1 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფლები
უცხერი
უცხერი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ღვირიშის თემში. მდებარეობს მდინარეების ცხენისწყლისა და რიონის წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 850 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 128 ადამიანი.
ვარდისფერი ყურძენი
ვარდისფერი ყურძენი — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
მოძიებულია 1932 წელს თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ხოდაშენში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი პატარა ან საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ძლიერ დანაკვთული, ხუთი, შვიდი და იშვიათად ცხრანაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია თხელი აბლაბუდისებრი და საშუალო სისქის ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი დიდი ზომისაა, მისი სიგრძე 25 სანტიმეტრს აღწევს, ცილინდრული, ზოგჯერ ცილინდრულ-კონუსური ფორმის და საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი ვარდისფერი, სრული სიმწიფის დროს თითქმის შავი. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით საკმაოდ დაფარული. რბილობი მდნარი და წვნიანი აქვს, წვენი მეუფერავია, გემო — ტკბილი.
გამოიყენება სასუფრე ყურძნად, სუფრის ვარდისფერი ღვინის დასამზადებლად და საკუპაჟე ღვინომასალად.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Lasioglossum kirgisicum
Lasioglossum kirgisicum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1972 წელს.
სქოლიო
kirgisicum
ბანგინგი (სულუ)
ბანგინგი (ოფიციალურად ბანგინგის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Banguingui; Bayan ng Banguingui) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 616 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სულუს მუნიციპალიტეტები
დიდი დათვის ტბა
დიდი დათვის ტბა (Great Bear Lake; Grand lac de l'Ours) — ტბა ჩრდილოეთ ამერიკაში, კანადის ჩრდილო-დასავლეთით. ტბაზე გადის ჩრდილოეთის პოლარული წრე. მდებარეობს ზღვის დონიდან 186 მეტრ სიმაღლეზე. ტბიდან გამოედინება დიდი დათვის მდინარე, რომელიც მარჯვნიდან უერთდება მდინარე მაკენზის.
სქოლიო
კატეგორია:კანადის ტბები
რიაშუელუ (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
რიაშუელუ (Riachuelo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აგრესტი-პოტიგუარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 067 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.88 კმ²-ზე. ფართობი 262 887 კმ²-ია.
იოზეფ მარია ოლბრიხი
იოზეფ მარია ოლბრიხი (დ. 22 დეკემბერი 1867, ოპავა, ჩეხეთი — გ. 8 აგვისტო 1908, დიუსელდორფი) — ავსტრიელი არქიტექტორი, ვენის სეცესიონის მხატვართა ჯგუფის დამაარსებელი.
ადრინდელი პერიოდი
ოლბრიხი დაიბადა ოპავაში, ავსტრიის სილეზიაში (ახლანდელი ჩეხეთი). იოზეფი იყო ედმუნდ და ალოიზა ოლბრიხების მესამე შვილი. მას ჰყავდა ორი და, რომლებიც იოზეფის დაბადებამდე გარდაიცვალნენ. ასევე ჰყავდა ორი უმცროსი ძმა ჯონი და ედმუნდი. მამამისი იყო საკონდიტრო ქარხნის პატრონი და ცვილის მწარმოებელი. აგრეთვე, მას ეკუთვნოდა აგურის საწარმო. სწორედ აქ ჩაეყარა საფუძველი ოლბრიხების ოჯახის, კერძოდ კი, იოზეფ ოლბრიხის ინტერესს არქიტექტურისადმი.
შემოქმედება
ოლბრიხი შეისწავლიდა არქიტექტურას ვენის ნატიფი ხელოვნების აკადემიაში, სადაც მან მოიგო რამდენიმე პრიზი. 1893 წელს დაიწყო მუშაობა ოტო ვაგნერთან. ამ პერიოდში მან დეტალურად აითვისა ოტო ვაგნერის სტილი.
1897 წელს, გუსტავ კლიმტმა, ოლბრიხმა, ჯოზეფ ხოფმანმა და კოლომან მოზერმა დააარსეს ვენის სეცესიონის ხელოვანთა ჯგუფი. სწორედ ოლბრიხს მიეკუთვნება საგამოფენო შენობის და ცნობილი "სეცესიონის დარბაზის" დიზაინი, რაც თანდათანობით მოძრაობის ღირსშესანიშნაობად იქცა. 1899 წელს, ერნესტ ლუიზმა და ჰესეს გრანდ დუკმა დააარსეს დარმშტადტის ხელოვანთა კოლონია და დაიქირავეს ოლბრიხი და სხვა წამყვანი ხელოვანები, რომლებიც საგამოფენო შენობების დაგეგმვა-აგების სპეციალისტები იყვნენ.
1900 წელს იოზეფმა მიიღო ჰესეს მოქალაქეობა და პროფესორის წოდება გრანდ დუკისგან. 1903 წელს იოზეფმა იქორწინა კლეირ მორავზე.
შემდგომ წლებში, ოლბრიხმა მიიღო ყველაზე მრავალფეროვანი არქიტექტურული დაკვეთები და ხელოვნების სხვა განხრებითაც მოსინჯა თავი. მან დააპროექტა თიხის სახელოსნო, ავეჯის მაღაზია, წიგნების რამდენიმე მაღაზია თუ ბიბლიოთეკა და მუსიკალური ინსტრუმენტების მაღაზია. მისი წვლილი, შეტანილი სენტ-ლუისში, ლუიზიანის საგამოფენო დარბაზში, საყოველთაოდ იქნა აღიარებული და იგი დაინიშნა ასოცირებულ წევრად ამერიკის არქიტექტურის ინსტიტუტში.
19 ივლისს 1918 წელს მისი ქალიშვილის - მარიანას დაბადებიდან მოკლე ხანში ოლბრიხი ლევკემიით გარდაიცვალა დიუსერდორფში, 8 აგვისტოს, 40 წლის ასაკში. იგი დარჩა ყველა დროის ერთ-ერთ ყველაზე პატივცემულ და გავლენიან არქიტექტორად.
მის არქიტექტურულ ნამუშევრებს, განსაკუთრებით კი ვენის და დარმშტადტის სეცესიონის საგამოფენო შენობებს ჰქონდათ უზარმაზარი გავლენა არტ-ნუვოს სტილზე.
სადა და სტრუქტურულად ნათელია ოლბრიხის გრაფიკა და ავეჯის პროექტები.
ვაციწვერა (ვაზის ჯიში)
ვაციწვერა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში გურიიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი ქეჩისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, ღია მწვანე ფერის. რბილობი წვნიანი აქვს.
ვაციწვერა საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.4%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.1 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურიის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
მოკალი ბილი, ტომი 1
სიუჟეტი
ფილმის მთავარ გმირს, დანაშაულებრივი დაჯგუფების წევრს, მეტსახელად შავ მამბას (უმა თურმანი) ჯგუფის წევრები სასიკვდილოდ გასწირავენ. მას ქორწილის დღეს ცერემონიისას დაესხმიან თავს, მოუკლავენ საქმროს და მძიმე დაზიანებას მიაყენებენ. შავი მამბა ოთხ წელიწადს კომაში გაატარებს. შვილი, რომელზე ფეხმიძმედაც პატარძალი იყო, დაღუპულია. პატარძალი გადაწყვეტს შური იძიოს ბილზე, დაჯგუფების ხელმძღვანელზე და მისი გუნდის წევრებზე. პატარძალი კლავს ორენ იშისა (ლუსი ლიუ) და ვერნიტა გრინს.
გადაღება
ტარანტინომ პატარძლის პერსონაჟი სპეციალურად თურმანისთვის შექმნა. ამ პერსონაჟის შექმნის იდეა ორთავეს ერთად მოუვიდათ „მაკულატურის“ გადაღების დროს. ფილმის გადაღება თურმანის ფეხმძიმობამ გაახანგრძლივა.გადაღება 155 დღეს გაგრძელდა და 5 ქვეყანაში მიმდინარეობდა. თურმანმა ამ როლისთვის შეისწავლა საბრძოლო ხელოვნება და იაპონური ენა. სტუდია „მირამაქსი“ აჩქარებდა ტარანტინოს მონტაჟის დროს, რადგან ფილმის გამოშვება სწრაფად სურდათ. საბოლოოდ ისინი ფილმის ორად გაყოფაზე შეთანხმდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:კვენტინ ტარანტინოს ფილმები კატეგორია:2003 წლის ფილმები კატეგორია:კრიმინალური ფილმები
მსუბუქი მუსიკა
მსუბუქი მუსიკა — ადვილად აღსაქმელი, ძირითადად გართობისათვის განკუთვნილი მუსიკა. გამოირჩევა შინაარსისა და მუსიკალური ენის შედარებითი სიმარტივით. ჟანრულად მრავალფეროვანია, მოიცავს სიმღერას, ცეკვას, საკრავიერ პიესას, სიუიტას, რაფსოდიას, ფანტაზიას პოპულარულ თემაზე, ოპერეტას. მსუბუქი მუსიკის პირველი ნიმუშები იუო სახუმარო სიმღერები, ოპერა-ბუფი, ზინგშპილი, ვოდევილი, კომიკური ოპერა. მსუბუქმა მუსიკამ განვითარების მწვერვალს მიაღწია XIX საუკუნეში მამა-შვილ შტრაუსების, ჟ. ოფენბახის, ი. ლანერის შემოქმედებაში, თანამედროვე პირობებში ფართოდ გავრცელდა მსუბუქი მუსიკის მონათესავე საესტრადო მუსიკა, კერძოდ ჯაზი და ე. წ. „პოპ-მუსიკა“ ანუ „როკ-მუსიკა“, რომლებიც თავისი ფესვებით აფრიკისა და აზიის ხალხის მუსიკალურ ფოლკლორთანაა დაკავშირებული. მსუბუქი მუსიკის ჟანრში ნაყოფიერად მუშაობდნენ: ი. დუნაევსკი, მ. ბლანტერი, ო. ფელცმანი, ი. ფრენკელი და სხვები; ქართველი კომპოზიტორები: რ. ლაღიძე, რ. გაბიჩვაძე, შ. მილორავა, დ. თორაძე, გ. ცაბაძე, ვ. აზარაშვილი, გია ყანჩელი და სხვები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მსუბუქი მუსიკა კატეგორია:მუსიკის ჟანრები
გარსევან ჭავჭავაძე
გარსევან რევაზის ძე ჭავჭავაძე (დ. 20 ივლისი, 1757 — გ. 7 აპრილი, 1811) — ქართველი დიპლომატი, ქართლ-კახეთის სამეფოს ელჩი რუსეთის იმპერიაში, გეორგიევსკის ტრაქტატის დადების მონაწილე.