cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კირონ დაიერი
ნიუკასლ იუნაიტედი
1999 წლის ივლისში დაიერი £6 მილიონის სანაცვლოდ გადავიდა ნიუკასლ იუნაიტედში, რაც დღემდე რეკორდული თანხაა იპსვიჩის ისტორიაში. მას გუნდის მთავარმა მწვრთნელმა რუდ გულიტმა გადასცა 7 ნომრიანი მაისური, რომლითაც აქამდე გუნდის კაპიტანი რობერტ ლი ასპარეზობდა. დაიერმა ნიუკასლის შემადგენლობაში თავისი საგოლე აქტივის გახსნა სანდერლენდთან მატჩში დაიწყო, თუმცა მიუხედავად იმისა, რომ მან გოლი გაიტანა, კაჭკაჭები მაინც დამარცხდნენ, ხოლო ცოტა ხნის შემდეგ კი გულიტმა ნიუკასლი დატოვა.
2005 წლის 2 აპრილს ასტონ ვილასთან მატჩისას, დაიერმა ხელჩართული ბრძოლა გააჩაღა მის თანაგუნდელთან ლი ბოიერთან. ის და ბოიერი თანაგუნდელებმა და მეტოქე გუნდის ფეხბურთელებმა გააშველეს. საბოლოოდ ორივე ფეხბურთელს წითელი ბარათი უჩვენეს, დაიერმა — სამმატჩიანი, ხოლო ბოიერმა — ოთხმატჩიანი დისკვალიფიკაცია მიიღო. ამას გარდა, ორივე ფეხბურთელი ჯარიმის სახით £200 000-ით დასაჯეს.
2005-06 წლების სეზონის დასაწყისში დაიერმა მძიმე ტრავმა მიიღო. ეს მოხდა მაშინ, როდესაც ნიუკასლმა კიდევ რამდენიმე ახალი ნახევარმცველი დაიმატა ემრე ბელოზოღლუს, სკოტ პარკერის, ალბერტ ლუკესა და ნოლბერტო სოლანოს სახით.
დაიერი გუნდს 2006 წლის 4 თებერვალს დაუბრუნდა, როდესაც ნიუკასლი პორტსმუტს ხვდებოდა. 2006 წლის 18 თებერვალს დაიერმა ახალ სეზონში პირველი გოლი გაიტანა FA თასის მეხუთე რაუნდში საუთჰემპტონის წინააღმდეგ.
2007 წლის ზაფხულში კირონის მიმართ დაინტერესება ვესტ ჰემ იუნაიტედმა გამოხატა. 4 აგვისტოს ვესტ ჰემმა საბოლოოდ დაასრულა დაიერის ტრანსფერი და 29 წლის კირონი აპტონ პარკზე გადაბარგდა.
გრემის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
გრემის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — ეკლესია საქართველოში, კახეთის მხარეში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გრემის სასაფლაოზე, გზის პირას. განეკუთვნება კუპელჰალეს სტილს. ნაგებია აგურითა და ქვით.
კირონ დაიერი
ვესტ ჰემ იუნაიტედი
საბოლოოდ დაიერი ვესტ ჰემ იუნაიტედის შემადგენლობაში 2007 წლის 16 აგვისტოს £6 მილიონის სანაცვლოდ ჩაირიცხა და კლუბთან 4 წლიანი კონტრაქტი გააფორმა. თუმცა ლონდონურ კლუბში მისი კარიერა ძალიან ცუდად წარიმართა. დებიუტიდან 10 დღეში ქარლინგის თასის შეხვედრაში ბრისტოლ როვერსის წინააღმდეგ ის ჯო იაკობსონს შეეჯახა და პრაქტიკულად მთელი 2007/08 წლების სეზონის გამოტოვება მოუწია. საბოლოოდ დაიერი 2008 წლის აგვისტოში გამოჯანმრთელდა და კლუბს სეზონისათვის მოსამზადებელ მატჩებში შეუერთდა. 2009 წლის 3 იანვარს, 17 თვიანი პაუზის შემდეგ დაიერი ბარნსლის წინააღმდეგ მატჩში მეორე ტაიმში შეცვალზე შევიდა. 2009 წლის მაისში დაიერმა კიდევ ერთი ტრავმა მიიღო. 2009/10 წლების სეზონში დაიერმა პირველი მატჩი ვულვერჰემპტონის წინააღმდეგ გამართა, მაგრამ მატჩის შემდეგ ტრავმა გაურთულდა. კიდევ ერთი მატჩი მან ბლექბერნ როვერსის წინააღმდეგ ჩაატარა, მაგრამ მაყურებელს თავი ვერც იქ დაამახსოვრა. საბოლოოდ დაიერი სექტემბერში გამოჯანმრთელდა და სარეზერვო შემადგენლობაში დაიწყო თამაში, სადაც სტოკ სიტის წინააღმდეგ ორი გოლი გაიტანა.
გრემის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ეკლესია კახეთში გვიანი შუა საუკუნეების უადრეს კუპელჰალედ წარმოგვიდგება (6,0 X 8,0 მ.). გეგმით გარე სწორკუთხედში მოთავსებული გუმბათის საყრდენი ერთი წყვილი შვერილით ორ ნაწილად გაყოფილ სივრცეს წარმოადგენს. ჯვრის განივი მკლავები მაღალი კამარით არის გადახურული, ხოლო დასავლეთი კუთხის უბეები ნაკლები სიმაღლის კამარებით ბოლოვდება. საკურთხეველი სამნაწილიანია. გუმბათქვეშა კონსტრუქციად აფრებია გამოყენებული. შიგნიდან ცილინდრული გუმბათის ყელი მაღალია: მისი სიმაღლე ქვედა კორპუსისას უტოლდება. გუმბათის საყრდენი შვერილებიცა და საკურთხევლის კუთხეებიც დაუსაფეხურებელია, სადა, სწორკუთხა მოხაზულობისაა, მხოლოდ გუმბათქვეშა კვადრატის მხარეს კუთხე მთელ სიმაღლეზეა ”ჩაჭრილი”. შიდა სივრცეში უპირატესობა სწორ ზედაპირებს ენიჭება: არც იმპოსტებია გამოყოფილი და არც სხვა დეტალები იკვეთება, მხოლოდ გუმბათის ყელის ძირში წრეს ერთი ლილვი „ხაზავს“. თაღები და კამარები ოდნავ შეისრულ ფორმას ატარებს.
კირონ დაიერი
ვესტ ჰემ იუნაიტედი
2010 წლის იანვარში კლუბის ხელმძღვანელობა შეიცვალა. სათავეში მოვიდნენ დევიდ სალივანი და დევიდ გოლდი, რომლებსაც მემკვიდრეობით £110 მილიონის ვალი ერგოთ. მათი მოსვლის შემდეგ კარიერა დაასრულა დინ ეშტონმა, ხოლო დაიერს კი, რომელსაც 3 წელიწადში მხოლოდ 18 მატჩი ჰქონდა ჩატარებული, ხელფასი შეუმცირდა.
სანაკრებო კარიერა
ინგლისის 21 წლამდელთა და B ნაკრებში ჩატარებული მატჩების შემდეგ დაიერის დებიუტი ინგლისის ნაკრებშიც შედგა 1999 წლის 4 სექტემბერს, როდესაც ინგლისის ნაკრებმა ლუქსემბურგი 6–0 გაანადგურეს. მან მეორე ტაიმში მარჯვენა ფლანგზე გარი ნევილი შეცვალა, თუმცა ტრავმა მიიღო. ტრავმა სერიოზული არ აღმოჩნდა და პოლონეთის ნაკრების წინააღმდეგ გამართულ მატჩში, რომელიც ფრედ 0–0 დასრულდა, დაიერმა სტივ მაკმანამანი შეცვალა. ინგლისის ნაკრები 2000 წლის ევროპის ჩემპიონატზე გავიდა, თუმცა დაიერი ნაკრებში არ გამოიძახეს, რადგან უკრაინასთან და არგენტინასთან გამართულ მატჩებში მან კარგი შთაბეჭდილება ვერ დატოვა.
გრემის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
გრემის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია ნეკრესის ეპარქიის დაქვემდებარებაშია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კუპელჰალე საქართველოში კატეგორია:წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიები
კირონ დაიერი
სანაკრებო კარიერა
ნაკრების ახალმა მენეჯერმა სვენ გორან ერიქსონმა დაიერი 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე წაიყვანა. შემადგენლობის გამოცხადებიდან ორი დღის შემდეგ დაიერმა ლიგის ბოლო მატჩში საუთჰემპტონის წინააღმდეგ, ტაჰარ ელ ხალეჯთან შეჯახების შედეგად მუხლის ტრავმა მიიღო, მაგრამ შემადგენლობაში მაინც დარჩა. დაიერმა მსოფლიო ჩემპიონატზე სამი მატჩი ჩაატარა და სამივე შეცვლაზე.
ძვ. წ. 21
გარდაიცვალნენ
*
კირონ დაიერი
სანაკრებო კარიერა
ორწლიანი პაუზის შემდეგ სტივ მაკლარენმა დაიერი ნაკრებში გამოიძახა ესპანეთის ნაკრების წინააღმდეგ გასამართი ამხანაგური მატჩისათვის. დაიერის ბოლო მატჩი ინგლისის ნაკრებში 2007 წლის აგვისტოთი თარიღდება, როდესაც გერმანიის წინააღმდეგ მატჩში კირონმა ალან სმიტი შეცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ნიუკასლ იუნაიტედის ფეხბურთელები
The Byrds
The Byrds (/ˈbɜrdz/) — ამერიკული როკ ჯგუფი, დაარსებული კალიფორნიაში 1964 წელს. ბობ დილანის ფოლკ მუსიკასა და The Beatles-ის პოპის ჰიბრიდებს შორის არსებულ სიცარიელეზე ხიდის გადებით, The Byrds პოპულარული და გავლენიანი იყო 1960-იან და 1970-იანების დასაწყისში. კარიერის განმავლობაში, ჯგუფმა დიდი წვლილი შეიტანა ისეთი ქვეჟანრების შექმნაში, როგორებიცაა ფოლკ როკი, სფეის როკი, რაგა როკი, ფსიქოდელიური როკი, ჯანგლ პოპი, და 1968 წლის ალბომით Sweetheart of the Rodeo - ქანთრი როკი. შემადგენლობის რამდენიმე ცვლილების ფონზე (მუდმივად ჯგუფის წევრი მხოლოდ წამყვანი მომღერალი/გიტარისტი როჯერ მაკგუინი იყო), 1973 წელს ჯგუფი დაიშალა.
წევრები
წევრობის ქრონოლოგია (1964–1973)
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული ფოლკ-როკ ჯგუფები კატეგორია:ფსიქოდელიური როკი კატეგორია:1964 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:2000 წელს დაშლილი ჯგუფები
Lasioglossum popovi
Lasioglossum popovi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
სქოლიო
popovi
მარკოვსკაია (ბოგოროდსკის სოფსაბჭო)
მარკოვსკაია (Марковская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 2 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ალექსანდრე ყიფშიძე
ალექსანდრე თევდორეს ძე ყიფშიძე (ფსევდონიმი ფრონელი) (დ. 13 იანვარი, 1862, წვერი — გ. 29 ივნისი, 1916, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, პუბლიცისტი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაიბადა გორის მაზრის სოფელ წვერში, ღარიბი მღვდლის ოჯახში. გორის სასულიერო სასწავლებლის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1882 წლის აპრილში სასულიერო სასწავლებლების კურსდამთავრებულებს მიეცათ უფლება, სწავლა განეგრძოთ საერო უმაღლეს სასწავლებლებში. ყიფშიძემ ატესტატის მისაღებად გამოცდები გაიარა თბილისის მეორე კლასიკურ გიმნაზიაში და 1884 წელს ჩააბარა ხარკოვის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე, რომელიც დაასრულა 1888 წელს. როგორც გიმნაზიის კურსდამთავრებულს, დაენიშნა 25 მანეთი თვიური სტიპენდია იმ პირობით, რომ უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ განათლების უწყებაში დაიწყებდა მუშაობას, მაგრამ 1888 წელს სამშობლოში დაბრუნებულ ყიფშიძეს კავკასიის სასწავლო ოლქის მზრუნველმა იანოვსკიმ არ მისცა მასწავლებლად მუშაობის დაწყების უფლება.
ყიფშიძე იძულებული გახდა, მოეძებნა სახელმწიფო სამსახური. მუშაობდა სახაზინო პალატაში, საგუბერნიო საქმეთა სამმართველოში, საგლეხკაცო საქმეთა საკრებულოში და სხვ. ყიფშიძემ სამწერლო საქმიანობა ჯერ კიდევ სემინარიაში ყოფნის დროს დაიწყო, აქვეყნებდა კორესპონდენციებს გაზეთ „დროებაში“. 1884 წელს გამოაქვეყნა პირველი მოთხრობა საყმაწვილო ჟურნალ „ნობათში“. უნივერსიტეტიდან დაბრუნებული სისტემატურად თანამშრომლობდა გამოცემებთან „ცნობის ფურცელი“, „მეგობარი“, „საქართველო“, „ მოამბე “, „ერი“. 1889 წლიდან გახდა „ივერიას“ მუდმივი თანამშრომელი. იყო ჟურნალ „კლდისა“ და გაზეთ „საქართველოს“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი და რედკოლეგიის წევრი.
1900-1905 წლებში მუშაობდა ახალციხეში მომრიგებელ მოსამართლედ. 1905-1907 რევოლუციის დროს ქართული საზოგადოების მხარდაჭერით დაინიშნა ქუთაისის გუბერნატორის, ვლადიმირ სტაროსელსკის მოადგილედ. სტაროსელსკიც და ყიფშიძეც ფარულად თანაუგრძნობდნენ რევოლუციურ მოძრაობას, ამიტომ, როგორც პოლიტიკურად არასაიმედო, მალე გენერალმა ალიხანოვ-ავარკიმ მოხსნა და დააპატიმრა. სტაროსელსკი პეტერბურგში გაუშვეს, ხოლო ყიფშიძე მეტეხის ციხეში ჩასვეს. საჯარო სამსახურიდან ყიფშიძე უპენსიოდ და უმუნდიროდ დაითხოვეს.
1907 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა თბილისის სათავადაზნაურო საკრებულოსთან არსებული საადგილმამულო კომისიის მდივნად. ის დიდ მუშაობას ეწეოდა საქართველოს ეკონომიკის აღორძინებისათვის. იყო გაზეთ „საქართველოს" ერთ-ერთი დამაარსებელი, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი. ყიფშიძე იკვლევდა XIX საუკუნის საქართველოს ისტორიის საკითხებს. ყიფშიძე ერთი პირველთაგანი იკვლევდა ქართველი ხალხის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობას, ქართველი ხალხის ანტიკოლონიალურ და ანტიფეოდალური ბრძოლის ისტორიას. ყიფშიძის ნაშრომებისათვის დამახასიათებელია ცალკეული ისტორიული მოვლენებისა და ფაქტების საერთო ისტორიის ფონზე განხილვა. ყიფშიძე ეწეოდა მთარგმნელობით მუშაობასაც.
აღსანიშნავია მისი ნაშრომები: „მთიულეთი 1804 წ." (ტფილისი, 1896), „ამბოხება კახეთისა (1812)" (ტფილისი, 1907), „დიდებული მესხეთი" (გორი, 1914), „მთის არწივი, შამილი" (ტფილისი, 1914) და სხვ.
დაკრძალულია ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1916 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ალექსანდრე კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ვალანსიენი
ვალანსიენი ― ქალაქი ჩრდილოეთ საფრანგეთში, ნორ-პა-დე-კალეს დეპარტამენტში. მდებარეობს მდინარე შელდის ნაპირზე, ბელგიის საზღვრის მახლობლად. შუა საუკუნეებში შედიოდა ენოს საგრაფოში. ცნობილია მაქმანების და საფეიქრო წარმოებით. ქალაქში მოქმედებს საფეხბურთო კლუბი „ვალანსიენი“, რომელიც 1965-1966 წლებში ზედიზედ გახდა საფრანგეთის ლიგა 1-ის ბრინჯაოს პრიზიორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
ვოგარი
ვოგარი — სათემო და ქალაქი ისლანდიაში.
ვოგარის სათემო მდებარეობს ისლანდიის სამხრეთ დასავლეთ ნაწილში, სუდურნესის რეგიონში, რეიკიანესის ნახევარკუნძულიდან ჩრდილოეთით. სათემოს ფართობი შეადგენს 7,42 კმ², მოსახლეობა 1225 ადამიანი, აქედან 1131 ცხოვრობს ქალაქ ვოგარში.
ქალაქი ვოგარი დედაქალაქიდან 30 კილომეტრითაა დაშორებული. ქალაქის მცხოვრებლების ძირითადი საქმიანობა საუკუნეების განმავლობაში იყო თევზაობა. ქალაქის მოსახლეობა თანდათანობით იზრდება დედაქალაქის მიმდებარე რეგიონებიდან ჩამოსახლებულთა მეშვეობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები
მეცხრე კარიბჭე
„მეცხრე კარიბჭე“ (The Ninth Gate) — ესპანურ-ფრანგული ინგლისურენოვანი ფილმი, გადაღებული არტურო პერეზ-რევერტეს მოთხრობის, „დიუმას კლუბის“ მიხედვით. ფილმი გადაღებულია რომან პოლანსკის მიერ. მთავარ როლებში: ჯონი დეპი, ლენა ოლინი, ფრენკ ლანჯელა და ემანუელ სენიე. პირველი ჩვენება ევროპაში შედგა 1999 წლის 25 აგვისტოს.
სიუჟეტი
ლუციფერის მიერ დამზადებული ცხრა გრავიურა დამალულია ძველი წიგნის „წყვდიადის სამეფოს ცხრა კარიბჭე“ სამ ერთნაირ ეგზეპლარში, რომლებიც 1667 წელს გამოიცა და კერძო კოლექციებში გაიბნა ევროპაში. ამ წიგნში დამალულია რთული თავსატეხი, რომლის გამომცნობს შეუძლია გავიდეს ჯოჯოხეთის ცხრავე კარიბჭეში და დედამიწაზე თვით წყვდიადის მეუფეს გამოუძახოს.
დემონოლოგიური წიგნების მდიდარი კოლექციონერი აშშ-იდან ბორის ბოლკანი დაიქირავებს წიგნებით მოვაჭრეს დინ კორსოს (ჯონი დეპი), რათა მან ამ წიგნის ორი დარჩენილი ეგზემპლარი (ერთის მფლობელი თვითონ ბოლკანია) მოიძიოს და დაადგინოს მათგან რომელია ნამდვილი. კორსო კი ძიებისას გადაწყვეტს, თავად დაეუფლოს წინგს. კორსოს ევროპაში მოგზაურობას და წიგნების მოძიებას, მათ შედარებას თან სდევს წიგნების მფლობელების საიდუმლოებით მოცული მკვლელობები და უშედეგო თავდასხმები თვითონ კორსოზე. კორსოსათვის თანდათან ნათელი ხდება, რომ ეს ხდება ლიანა ტელფერის ჩარევით ლიანა ტელფერი ბორის ბოლკანის კუთვნილი ეგზემპლარის წინა მეპატრონის ცოლია. კორსო აღმოაჩენს, რომ მის გარშემო მიმდინარე მოვლენები იმეორებს წიგნის სიუჟეტებს, რომლებიც გამოსახულია გრავიურებში. მაგალითად წიგნში არსებული პირველი გრავიურა გამოხატავდა ცალი ფეხით ჩამოკიდებულ მამაკაცს და სწორედ ასეთ მდგომარეობაში იპოვა კორსომ თავისი მოკლული მეგობარი, რომელთანაც კორსომ „წყვდიადის სამეფოს ცხრა კარიბჭის“ ბოლკანისეული ეგზეპლარი დროებით დამალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომან პოლანსკის ფილმები კატეგორია:ესპანური ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:1999 წლის ფილმები კატეგორია:წიგნებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:მისტიკური ფილმები
მარიარა
მარიარა (Mariara) — ქალაქი ვენესუელაში, კარაბობოს შტატში, დიეგო-იბარას მუნიციპალიტეტის ცენტრი. მდებარეობს კარიბის ზღვასა და ქალაქ ვალენსიას შორის. დაარსდა 1781 წლის 3 დეკემბერს, ეპისკოპოს მარიანო მარტის მიერ.
მარიარას ტერიტორიაზე ვენესუელის დამოუკიდებლობისათვის ომის დროს (1811) რამდენიმე ბრძოლა მიმდინარეობდა.
2010 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 115 515 ადამიანს.
თერმოკარსტი
თერმოკარსტი მრავალწლოვანმზრალი ქანების ზონაში განვითარებული სპეციფიკური მოვლენაა, უფრო იშვიათად გვხვდება ნიადაგისა და გრუნტის სეზონური გაყინვის შედეგად. დამახასიათებელია ძირითადად ჭარბად ნოტიო მხარეებისთვის, რომელთათვის ნიშანდობლივია ტბებისა და ჭაობების სიუხვე. თერმოკარსტი შეხამებულია სოლიფლუქციასთან, სუფოზიასთან, ეროზიასთან და სხვა რელიეფწარმომქმნელ პროცესებთან.
ბუნებრივ მიზეზებთან (კლიმატის დათბობა, მდინარეთა მოქმედება და სხვა) ერთად თერმოკარსტი შეიძლება გაძლიერდეს ანთროპოგენური მოქმედების შედეგად, რომელიც არღვევს ნიადაგისა და ქვეფენილი ქანების წყლისა და სითბურ ბუნებრივ რეჟიმს (მათ შორის სამრეწველო და საქალაქო მშენებლობის შედეგად, ტყეების გაჩეხვისას და გზების დაგებისას).
თანამედროვე გეოლოგიურ ეპოქაში თერმოკარსტი აქტიურად არ ვითარდება, ხოლო მისი მრავალრიცხოვანი ფორმები წარმოადგენს ადრე და განსაკუთრებით შუა ჰოლოცენში მიმდინარე დათბობის შედეგს. კლიმატის დათბობა იწვევს კრიოლითოგენის ჩრდილო მხარეებში სეზონური ლღობის სიღრმეების მატებას, ხოლო სამხრეთისაში — ქანებისა და ყინულების მრავალწლოვან ლღობას. თერმოკარსტი ჩვეულებრივ ვთარდება პროგრესიულად. თერმოკარსტული ტბების ქვეშ ხშირად წარმოიქმნება გამჭოლი და არაგამჭოლი მღვალობები. ტბათა მიგრაცია და დაშვება თერმკარსტული ქვაბულების წარმოქმნის შედეგია, რომელთაც იაკუტიაში ალასებს, ხოლო დასავლეთ ციმბირში ხასირეის უწოდებენ.
თერმოკარსტული ფორმების მორფოლოგია, მათი ზომები და სიღრმე დამოკიდებულია გენეზისსა და მაღალყინულოვანი დანალექებისა და ყინულის ბუდობების განფენილობასა და სიმძლავრეზე. ტბების ზომები პირველი ათეული მ-იდან 10-20 კმ-მდეა განივში, სიღრმეები 1,5-2 მ-იდან 15 მ-მდე, იშვიათად 30-40 მ-მდე. თერმოკარსტულ ქვაბულებში გროვდება 5-6 მ სიმძლავრის ტბიურ-ჭაობური სინკრიოგენული დანალექები, რომლებიც შეიცავს განმეორებად-ძარღვეულ ყინულებს. თერმოკარსტული ტბების დაშრობის შედეგად წარმოიქმნება ინიექციური პინგო. ტექნოგენურ ნგრევებს თან ახლავს თერმოკარსტული სიღრუეების წარმოშობა. მათთან ბრძოლის ძირითადი საშუალებებია დრენაჟი და ზედაპირის დაშრობა. თერმოკარსტის განვითარება მრავალწლოვანმზრალ ნიადაგ-გრუნტის მხარეებში რელიეფწარმოქმნის დინამიურობის ერთ-ერთი მაჩვენებელია.
თერმოკარსტი გავრცელებულია ძირითადად სუბარქტიკულ სარტყლის ზღვისპირა დადაბლებებზე. თერმოკარსტის ფარგლებს გარეთ გვხვდება რელიქტური თერმოკარსტული რელიეფის ფორმები, რომლებიც ხშირად გარდაქმნილია დენუდაციური, ეროზული და სხვა პროცესებით. თერმოკარსტი კარგად არის გამოხატული ციმბირის, ალასკის, კანადისა და სხვა ტერიტორიებზე.
დიდი თერმოკარსტული დადაბლების კარგი მაგალითია ბატაგაიკის კრატერი ჩერსკის მთაგრეხილზე. პირველად ტერმინი „თერმოკარსტი“ გამოიყენა მიხეილ ერმოლაევმა 1932 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:პერიგლაციალური რელიეფის ფორმები კატეგორია:სტრუქტურული გრუნტები კატეგორია:მრავალწლოვანი მზრალობა
ნახარარები
ნახარარები (Նախարարներ) — დიდი და საშუალო ფეოდალური არისტოკრატიის წარმომადგენლები ადრინდელი ფეოდალური ხანის სომხეთში (IV-IX საუკუნეები). იყოფოდნენ უფროს და და უმცროს გვარებად. პირველნი თავის წარმომავლობას ხშირად სომეხთა ლეგენდარულ მამამთავარს ჰაიკს (ჰაიოსს) უკავშირებდნენ, უმცროსებს ამ ხარისხს მხოლოდ მეფე ანიჭებდა. ნახარარების უმაღლეს ფენას შეადგენდნენ იშხანები (მთავრები), რომლებიც სომხეთის ცალკეულ ოლქებს განაგებდნენ — ჰყავდათ საკუთარი ვასაკები და ჯარი, რის გამოც ნაკლებად იყვნენ დამოკიდებული მეფის ხელისუფლებაზე. მათ შორის გამოირჩეოდნენ კამსარაკანები, მამიკონიანები, ბაგრატუნები, არწრუნები, სიუნები და სხვები. უფროსი ნახარარების უმრავლესობა VIII-IV საუკუნეების შინაომების შედეგად დაიღუპა. მოგვიანებით, იშხანებისაგან განსხვავებით, ნახარარებს საშუალო, ზოგჯერ წვრილ ფეოდალებსაც უწოდებდნენ.
სომეხ ნახარარებს ძველ ქართულ  წყაროებში შეესაბამებიან მთავარნი და წარჩინებულნი, რაც დასტურდება სომხურიდან გადმოქართულებულ ძეგლებშიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:ფეოდალიზმი
ძვ. წ. 22
გარდაიცვალნენ
*
ნეორეალიზმი
ნეორეალიზმი, ლიტერატურული და კინემატოგრაფიული მიმდინარეობა, რომელიც განვითარდა იტალიაში 1940-1950-იან წლებში.
ნეორეალიზმის მიზანია ასახოს რეალობა ისეთად, როგორიცაა, ყველანაირი შელამაზების, პრობლემათა მიჩქმალვის გარეშე. ეს მიმდინარეობა გამოჩენას იწყებს 1930-იანი წლებიდან ერთი მხრივ ფაშისტური კულტურის, მეორე მხრივ კი დეკადენტური თემების წინააღმდეგ.
ნეორეალისტები მიიჩნევენ, რომ მათი ვალია შეულამაზებლად გადმოსცენ ისტორიული ვითარება, ხალხის მგდომარეობა და ცხოვრება. ისინი ირჩევენ უბრალო, პირდაპირ, ყოველდღიურ სალამაპარკო ენას. თემატიკაში დომინირებს პარტიზანთა ბრძოლის, მშრომელთა მოთხოვნებისა და მოქალაქეების ამბოხების თემები.
ტერმინი ნეორეალიზმი პირველად ამ ეპოქის კინემატოგრაფიას უკავშირდებოდა. ეს იყო ფილმები, რომლებიც იტალიაში არსებულ რეალობასა და სოციალურ პრობლემებს გამოხატავდა. ნეორეალისტური კინოს ყველაზე ცნობილი რეჟისორები არიან: რობერტო როსელინი, ვიტორიო დე სიკა, ლუკინო ვისკონტი. მოგვიანებით ტერმინი გავრცელდა ლიტერატურაშიც.
ნეორეალისტი მწერლები
კატეგორია:ლიტერატურული მიმდინარეობები
Neorealism Неореалізм
საძოვარი
thumb|საძოვარი საძოვარი — მცენარეულით დაფარული მიწის სავარგული, სადაც ძოვს ცხოველი. განასხვავებენ ბუნებრივ და ხელოვნურ საძოვარს. ბუნებრივი საძოვრის მცენარეული საფარი უმთავრესად შედგება მრავალწლოვანი ველური მცენარეების, ზოგჯერ მღიერების (ტუნდრა), ბუჩქ-ბალახისა და ბუჩქისაგან (ტუნდრა, ტრამალი, უდაბნო). ხელოვნური ანუ ნათესი საძოვარი წარმოქმნილია მრავალწლოვანი ან ერთწლოვანი პარკოსან-მარცვლოვანი ბალახთნარევის თესვით. საძოვრული შენახვისას სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთაპროდუქტიულობა 25—40%-ით მეტი, პროდუქციის ხარისხი მნიშვნელოვნად მაღალი, ხოლო თვითღირებულება 20—30%-ით ნაკლებია, ვიდრე ბაგური შენახვის დროს. საძოვარზე ცხოველებს მაშინ უშვებენ, როდესაც მცენარე ვეგეტაციის ადრეულ ფაზაშია და საყუათო ნოვთიერებებს უფრო მეტი რაოდენობით შეიცავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცხოველეობა
რომის სამართალი
მინი|[[XVI საუკუნეში გამოცემული Corpus Juris Civilis პირველი გვერდი]] რომის სამართალს (Ius Romanum) — სამართალი, რომელიც ანტიკურ ხანაში ქალაქ რომსა და მოგვიანებით მთელ რომის იმპერიაში ჩამოყალიბდა. კორპუს იურის ცივილის დაგროვილი რომის სამართლის წყაროები შუა საუკუნეებში ისევ აღმოაჩინეს ბოლონიაში და XIX საუკუნის ბოლო ხანებამდე ევროპის უმეტეს სახელმწიფოებში მნიშვნელოვან სამართლებრივ წყაროდ განიხილავდნენ მას. სამართლის ისტორიკოსთა მტკიცებით შუა საუკუნეებსა და ადრეულ ახალ დროში ევროპის კონტინენტზე არსებული სამართლებრივი წესრიგი შეიძლება რომის სამართლადაც განვიხილოთ.
რომაელი იურისტები სამართალს ჰყოფდნენ საჯარო (jus publicum) და კერძო სამართლად (jus privatum). საჯარო სამართალი აწესრიგებდა რომის სახელმწიფოს მდგომარეობას, ხოლო კერძო – ცალკეულ პირთა შორის ურთიერთობებს. ეს დაყოფა შემოიღო ულპიანემ. რომაულმა კერძო სამართალმა საჯაროსთან შედარებით ბევრად მნიშვნელოვანი კვალი დატოვა სამართლის ისტორიაში. რომაული კერძო სამართალი განამტკიცებდა პირის სამეურნეო და სამართლებრივ ავტონომიას, სამოქალაქო ბრუნვაში თანასწორობას. 212 წელს თანასწორობის პრინციპი გავრცელდა ყველა ადამიანზე, გარდა მონებისა. მონა არ ითვლებოდა ადამიანად, არამედ ნივთად. რომაული სამართალი განამტკიცებდა მონათმფლობელობას. რომაულ კერძო სამართალში მაღალ დონეზე იყო დამუშავებული საკუთრება, ვალდებულებითი და სახელშეკრულები სამართალი. რომაულ სამართალში ჩამოყალიბდა და განვითარდა ისეთი სამართლებრივი ცნებები, როგორიცაა უფლებაუნარიანობა, ხანდაზმულობა, მოქალაქეობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომაული სამართალი
Crackerbox Palace
— ინგლისელი მუსიკოს ჯორჯ ჰარისონის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში Thirty Three & 1/3. გამოსცა ლეიბლმა Dark Horse.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯორჯ ჰარისონის სიმღერები კატეგორია:1977 წლის სიმღერები
ლაზდიიაი
ლაზდიიაი (Lazdijai) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ ლიეტუვაში, ალიტუსის მაზრაში, ლაზდიიაის რაიონის თვითმმართველობის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს პოლონეთის საზღვრიდან 7 კმ-ში..
კატეგორია:ლიეტუვის ქალაქები
კარდაშევის სკალა
ალტ=კარდაშევის სკალის დონეების მაჩვენებელი|მინი|286x286პქ|კარდაშევის სკალის დონეების მაჩვენებელი ალტ=ნიკოლაი კარდაშევი|მინი|276x276პქ|ნიკოლაი კარდაშევი კარდაშევის სკალა — საზომი ერთეული, რომელიც გამოიყენება ცივილიზაციის ტექნოლოგიური განვითარების დონის გასაზომად. დაფუძნებულია ცივილიზაციის ენერგომოხმარების რაოდენობაზე. ამასთან იგი ითვალისწინებს ცივილიზაციის ცოდნის რაოდენობასაც. სკალა 1964 წელს საბჭოთა ასტროფიზიკოსმა ნიკოლაი კარდაშევმა შექმნა, თუმცა 1974 წელს განაახლა კარლ სეიგანმა.
სკალას აქვს სამი საბაზისო დონე, შესაბამისად I,II და III. I დონეზე მყოფი ცივილიზაცია იყენებს მის პლანეტაზე არსებულ მთელს ენერგიას, მაგ. მზის, ქარის, ატომურ და სხვა სახის ენერგიას ბიორესურსების გარდა, როგორიცაა ნავთობი და გაზი. ფიზიკოს მიჩიო კაკუს თქმით ამ დონის ცივილიზაციას შეუძლია ისეთი ძალების კონტროლი, როგორიცაა მიწისძვრები და ცუნამები. II დონის ცივილიზაცია არის ცივილიზაცია, რომელსაც შეუძლია მთელი თავისი ვარსკვლავური სისტემის რესურსებისა და მოვლენების კონტროლი. ვარსკვლავიდან მთელი ენერგიის მისაღებად არსებობს ჰიპოთეტური მეთოდი სახელად დაისონის სფერო. ამ დონის ცივილიზაციას შეუძლია პლანეტების გადაადგილებაც კი. III დონის ცივილიზაცია, რომელიც უკვე ძალიანაა განვითარებული, გავრცელებულია მთელს მის გალაქტიკაში და აქვს უზარმაზარი ცოდნა და ტექნოლოგია. ეს ცივილიზაცია ახლანდელისგან საკმაოდ განსხვავებული და წინ წასულია. თითოეული საფეხური განისაზღვრება შემდეგნაირად:
სამის გარდა არსებობს IV, V, VI და VII- დონის ცივილიზაციებიც. მეოთხე დონის ცივილიზაცია აკონტროლებს მის გალაქტიკათა სამეზობლოს, მეხუთე კი მთელს სამყაროს. შემდეგ საფეხურებზე კი უკვე საუბარია მთელს მულტისამყაროზე, მსგავსი დონის წარმოდგენა თანამედროვე ადამიანისთვის რთულია. უნდა აღინიშნოს, რომ ადამიანთა ცივილიზაციას (რომელმაც ცივილიზაციის სახელწოდება სულ რამდენიმე საუკუნეა რაც მიღო), ჯერ არც ერთი საფეხურისთვის არ მიუღწევია, რადგან ჩვენ ჯერ კიდევ ვიყენებთ ნავთობს, გაზს, ხე-ტყეს და სხვა ბიორესურსებს საარსებოდ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცნიერება და ტექნოლოგია კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკა კატეგორია:ასტროფიზიკა კატეგორია:საზომი ერთეულები ასტრონომიაში კატეგორია:ფუტურიზმი
გაერთიანებული სომხეთი
მინი|365x365პქ|რუკა, რომელზეც წარმოდგენილია ტერიტორიები, რომლებზეც პრეტენზია აქვს სომხეთის რევოლუციურ ფედერაციას. გაერთიანებული სომხეთი (Միացեալ Հայաստան), აგრეთვე ცნობილია, როგორც დამოუკიდებელი და ერთიანი სომხეთი (Անկախ և Միացյալ Հայաստան), ან დიდი სომხეთი (Great Armenia) ― სომეხ ნაციონალისტთა ირედენისტული კონცეფცია, რომელიც გულისხმობს სომხეთის ისტორიული მიწების, ან იმ ტერიტორიების სომხეთის რესპუბლიკის შემადგენლობაში მოქცევას, სადაც დიდი რაოდენობით სომხური მოსახლეობა ცხოვრობს. იდეა ყველა სომხური მიწის გაერთიანების შესახებ XX საუკუნეში გაჩნდა.
გარდა საკუთრივ სომხეთის რესპუბლიკისა, გაერთიანებული სომხეთის ტერიტორია მოიცავს შედეგ რეგიონებს: ყარაბაღი და ნახიჩევანი (აზერბაიჯანი), დასავლეთ სომხეთი (თურქეთი) და ჯავახეთი (საქართველო). 1988 წლიდან ყველაზე აქტიურია ირედენისტული მოძრაობა ყარაბაღში, რასაც შედეგად სომხეთ-აზერბაიჯანის ომები მოჰყვა.
ისტორია
გაერთიანებული სომხეთის იდეა XX საუკუნეში იღებს სათავეს და მას წინ უძღვოდა მთელი რიგი ისტორიული მოვლენები. 1917 წელს ჯერ კიდევ რუსეთის იმპერიის დაქვემდებარებაში საქართველოს, სომხეთისა და აზერბაიჯანის გაერთიანებით შეიქმნა ამიერკავკასიის ფედერაციული რესპუბლიკა. მარცხნივ|მინი|295x295პქ|1919 წელს სომეხი ნაციონალისტების მიერ წარდგენილი გაერთიანებული სომხეთის რუკა [[პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია|პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე]] 1918 წლის მარტში გაფორმებული ბრესტ-ლიტოვსკის ზავით რუსეთმა ომი დატოვა, ბათუმის, არტაანისა და ყარსის რეგიონები კი ოსმალეთის იმპერიას დაუთმო. ამიერკავკასიელებმა ეს ცვლილებები არ აღიარეს, არ დაუთმეს თავიანთ იურიზდიგქციაში შემავალი ტერიტორიები და 1918 წლის 22 აპრილს რუსეთისგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს. ამის მიუხედავად, თურქებმა ზავით მიღებული ტერიტორიები დაიკავეს და აზერბაიჯანისაკენ მიიწევდნენ. სომხეთის მთავრობამ აზერბაიჯანი დაადანაშაულა თურქეთის დახმარებაში, რადგან ამ დროისათვის განჯაში მყოფი აზერბაიჯანული მთავრობა თურქებთან თანამშრომლობდა ბაქოში გამაგრებული კომუნისტური ძალების წინააღმდეგ. ამის გამო 1918 წლის 22 მაისს სომხეთმა დატოვა ამიერკავკასიის ფედერაცია. რამდენიმე საათში ფედერაციიდან გავიდა საქართველოც, რასაც 26 მაისს ოფიციალურად მოჰყვა ფედერაციის დაშლა სამ დამოუკიდებელ რესპუბლიკად: საქართველოს, სომხეთისა და აზერბაიჯანისად.
პირველ მსოფლიო ომში ოსმალეთის მარცხის შემდეგ, 1918 წლის 30 ოქტომბერს გაფორმდა მუდროსის ზავი, რის შემდეგაც რეგიონში ბრიტანელები განლაგდნენ. მათ უპირატესობა სომხებს მიანიჭეს და ყარსი და არტაანი სომხეთს დაუთმეს. სწორედ ამის შემდეგ, თურქეთის სხვა პროვინციაში მცხოვრებმა სომხებმა და სომხეთის რესპუბლიკამ შექმნეს ერთობლივი დელეგაცია სამშვიდობო მოლაპარაკებებისათვის, რათა მიეღწიათ სომხური ისტორიული მიწებისა და იმ რეგიონების გაერთიანება, რომლებშიც სომხური მოსახლეობა იყო დომინანტი. ეს ყველაფერი უნდა გაერთიანებულიყო ერთ სახელმწიფოში, რომელსაც დაერქმეოდა დიდი სომხეთი. სწორედ აქედან გაჩნდა გაერთიანებული სომხეთის იდეაც.
1990 წლის 23 აგვისტოს სომხეთის მთავრობამ მიიღო რეზოლუცია სუვერენიტეტის შესახებ. დაძაბულობა კიდევ უფრო გაიზარდა მას შემდეგ, რაც საბჭოთა და აზერბაიჯანულმა ძალებმა 1991 წელს ათასობით სომეხი გადაასახლეს შაჰუმიანიდან. მალევე არაერთი რესპუბლიკა გავიდა საბჭოთა კავშირიდან. იმავე წლის 2 სექტემბერს მთიანი ყარაბაღის რესბულიკამ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. 1991 წლის 21 სექტემბერს სომხეთიც დამოუკიდებელი გახდა, 26 ნოემბერს კი აზერბაიჯანულმა მთავრობამ ყარაბაღს ავტონომია გაუუქმა.
კონფლიქტი ფართომასშტაბიან ომში გადაიზარდა 1992 წლის მაისში, როდესაც სომხურმა ძალებმა დაიკავეს ქალაქი შუშა. 1993 წლისათვის სომხებმა აიღეს კონტროლი არა მხოლოდ ყარაბაღზე, არამედ მის მიმდებარე ტერიტორიებზეც. ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება 1994 წლის 5 მაისს გაფორმდა ბიშკეკში, ყირგიზეთში. ამის შემდეგ ოფიციალურად ყარაბაღი აზერბაიჯანს დარჩა, თუმცა მასზე დე ფაქტო კონტროლი სომხეთმა შეინარჩუნა.
2020 წელს ყარაბაღის ომი კვლავ განახლდა, რომელშიც აზერბაიჯანის გამარჯვებამ სომხეთს რეგიონზე დე ფაქტო ძალაუფლებაც დააკარგვინა. ამის შემდეგ რუსეთის სამშვიდობო ძალები განლაგდა ლაჩინის დერეფანში, რომელიც სომხეთს ყარაბაღთან აკავშირებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:სომხეთის პოლიტიკა კატეგორია:სომხეთის გეოგრაფია კატეგორია:სომხეთ-აზერბაიჯანის ურთიერთობები კატეგორია:ყარაბაღის კონფლიქტი
სანტიაგო-დე-ჩუკოს პროვინცია
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა რვა რაიონად.
ძვ. წ. 23
გარდაიცვალნენ
*
Lasioglossum posthirtum
Lasioglossum posthirtum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1946 წელს.
სქოლიო
posthirtum
ვალბჟიხი
ვალბჟიხი ― ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ პოლონეთში. მდებარეობს სუდეტებში. ვალბჟიხის ქვანახშირის საბადოს ამუშავებენ XIV საუკუნიდან 1975-1998 წლებში იყო ვალბჟიხის სავოევოდოს ადმინისტრაციული ცენტრი. ამჟამად შედის ქვემო სილეზიის სავოევოდოში. დამეგობრებულია ქალაქ ფოჯასთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის ქალაქები
მისი (ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლება)
მისი (Мыс) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ნაჰაპეტ ქუჩაკი
ნაჰაპეტ ქუჩაკი (გ. დაახლოებით 1592) — სომეხი პოეტი. ძველი სომხური ლირიკული პოეზიის თვალსაჩინო წარმომადგენელი. წერდა სამიჯნურო და დიდაქტიკური ხასიათის ოთხტაეპიან ლექსებს — ე. წ. ჰაირენებს. ქალისა და კაცის თანასწორობას. მის ლექსებში („საყარიბო ჰაირენები“) გადმოცემულია მშობლიურ კერას მოწყვეტილი, უცხოობაში მყოფი ადამიანის გრძნობები. ნაჰაპეტ ქუჩაკის შემოქმედება რეალისტურია. გამსჭვალულია ჰუმანიზმით.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომეხი პოეტები
შარლ დე კოსტერი
შარლ დე კოსტერი (დ. 20 აგვისტო, 1827 — გ. 7 მაისი, 1879) — ბელგიელი მწერალი, რომელმაც საფუძელი ჩაუყარა ეროვნულ ბელგიურ ლიტერატურას. ცნობილია რომანით „ულენშპიგელისა და ლამე გუძაკის ლეგენდა“ (1867).
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბელგიელი მწერლები‎ კატეგორია:ბელგიელი მამაკაცი მწერლები
მურყნარი
მურყნარი — ზაფხულმწვანე ფოთლოვანი ტყეები, სადაც ჭარბობს მურყანი. საქართველოში მურყნარს ქმნის ძირითადად შავი მურყანი ანუ თხმელა (Alnus barbata). შედარებით დიდ ფართობებზე მურყნარი გავრცელებულია დასავლეთ საქართველოში — კოლხეთის დაბლობზე, ლამიამ-ჭაობიან და ტორფიან ნიადაგზე, მდინარეთა ტერასებზე. გვხვდება ხეობების ფერდობებზეც წიფლნარისა და რცხილნარის მოსპობის შედეგად. მურყნარი სხვადასხვა ტიპისაა: მდინარეთა ნაპირებსა და დაბლობებზე მურყნარს ერევა ლაფანი და ვითარდება ლაფნარ-მურყნარი. კოლხეთის დაბლობისათვის დამახასიათებელია შავგვიმრიანი მურყნარი, ჭაობიანი ნიადაგებისათვის — ლეშამბიანი მურყნარი აგრეთვე არის ისლიანი და ისლიან-გვიმრიანი მურყნარებიც. მთათა ფერდობებზე მურყნარს ერევა თელა, წიფელი, რცხილა, ჰართვისის მუხა და სხვა. ძველად კოლხეთის დაბლობზე მრავლად იყო წმინდა მურყნარი. აღმოსავლეთ საქართველოში მურყნარი გავრცელებულია ალაზნის ჭალის ტყეებშიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტყეები
გურგენი (ქართლის მეფე)
გურგენი — ქართლის (იბერიის) მეფე VI საუკუნის 20-იან წლებში. მოხსენიებული ჰყავს VI საუკუნის ბიზანტიელ ისტორიკოსს პროკოპი კესარიელს. ქართულ ისტორიულ წყაროებში არ იხსენიება. 523 წელს გურგენი მეთაურობდა ქართლის აჯანყებას ირანის წინააღმდეგ. აჯანყების დამარცხების შემდეგ მან თავისი ოჯახითა და მომხრე აზნაურებით ბიზანტიას შეაფარა თავი. პროკოპი კესარიელის ცნობით, იმავე ირანელებმა ქართლში მეფობა გააუქმეს, მაგრამ სხვა ბიზანტიის წყაროებით ირკვევა, რომ გურგენი არ ყოფილა ქართლის უკანასკნელი მეფე და ერთხანს მის შემდეგაც გრძელდებოდა მეფობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იბერიის მეფეები
სანჩეს-კარიონის პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|პროვინციის მდებარეობა ლა-ლიბერტადის რეგიონში სანჩეს-კარიონი — პროვინცია პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონში. დედაქალაქია ქალაქი უამაჩუკო. პროვინციის ფართობია 2 486,38 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 127 562 ადამიანს.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა რვა რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის პროვინციები
ვალდაი
ვალდაი ― ქალაქი რუსეთში, ნოვგოროდის ოლქში. მდებარეობს ვალდაის ტბის სანაპიროზე. დაარსდა 1770 წელს. მოქმედებს რკინიგზის სადგური.
სქოლიო
კატეგორია:ნოვგოროდის ოლქის ქალაქები
ძვ. წ. 24
გარდაიცვალნენ
*
შავი ანგელოზები (ქრამი)
„შავი ანგელოზები“ (Black Angels, ქვესათაურით „ცამეტი სურათი ბნელი მიწიდან“ („Thirteen Images from the Dark Land“) — ამერიკელი ავანგარდისტი კომპოზიტორის, ჯორჯ ქრამის ნაწარმოები „ელექტრონული სიმებიანი კვარტეტისთვის“. იგი ერთი წლის განმავლობაში იქმნებოდა და პარტიტურის მიხედვით შემდეგნაირად თარიღდება: „პარასკევი, ცამეტი მარტი, 1970 (in tempore belli)“ („Friday the Thirteenth, March 1970 (in tempore belli)“. ლათინური ფრაზა in tempore belli („ომის დროს“), რომელიც პარტიტურას ქრამმა დააწერა, უკავშირდება ვიეტნამის ომს, რომელიც „შავი ანგელოზების“ შექმნის დროს მიმდინარეობდა. კომპოზიტორმა ნაწარმოების სტრუქტურა რიცხვების 13 და 7 გარშემო ააწყო, რომლებიც, ტრადიციულად, ბედსა და ბედისწერას უკავშირდება. იგი გამორჩეულია უჩვეულო ინსტრუმენტული შემადგენლობით, რომელიც მოიცავს ელექტრონულ სიმებიან საკრავებს, ბროლის ჭიქებს და ორ ტამტამს. ნაწარმოებში ციტირებულია ფრანც შუბერტის მე-14 სიმებიანი კვარტეტის („სიკვდილი და ქალიშვილი“) მეორე ნაწილი (Andante con moto).
ისტორია
ნაწარმოები წარმოადგენს ოდას ან გოდებას ვიეტნამის ომზე. რობერტ გრინბერგის მიხედვით, შესავალი ნაწილი სიმბოლურად მოიერიშე ვერტმფრენებს უკავშირდება, რომლებიც ამერიკული ძალებისთვის უმთავრეს ინსტრუმენტს წარმოადგენდა საველე ოპერაციების დროს. მისივე აზრით, „ელექტრონული მწერები“ (Electric Insects) სწორედ მოიერიშე ვერტმფრენების აღმნიშვნელი ევფემიზმია, ხოლო მუსიკაში ეს გადმოცემულია ვიოლინოებით, რომლებიც ტონალობის საწინააღმდეგოდ, სწრაფ ტემპში და მაღალ რეგისტრში უკრავენ.
მუსიკალური კომპოზიციის ზოგადი ანალიზისას ქრამმა თქვა, რომ „შავი ანგელოზები (ცამეტი სურათი ბნელი მიწიდან)“ შეიქმნა, როგორც ჩვენი, თანამედროვე, სირთულეებით სავსე სამყაროს პარაბოლა. ნაწარმოებში მოცემული არაერთი კვაზი-პროგრამული მინიშნება, ამდენად, სიმბოლურია, თუმცა, საფუძველში არსებული წინააღმდეგობა — ღმერთი ეშმაკის წინააღმდეგ — არა მხოლოდ წმინდად მეტაფიზიკურ რეალობას გულისხმობს. „შავი ანგელოზის“ ხატება ადრეული მხატვრების მიერ ხშირად გამოყენებული სახე იყო დაცემული ანგელოზის აღსანიშნავად“.
ნაწილები
„შავი ანგელოზების“ ცამეტი ნაწილი სამ ჯგუფადაა დაყოფილი:
სტრუქტურა
ქრამმა განაცხადა, რომ „შავი ანგელოზების“ სტრუქტურას საფუძვლად უდევს უზარმაზარი თაღოვანი დიზაინი, რომელიც სამ „გოდებაზე“ დგას. „ნაწარმოები სულის მოგზაურობას ასახავს. ამ მოგზაურობის სამი ეტაპია გამგზავრება (მადლის დაკარგვა), არყოფნა (სულიერი ანიჰილაცია) და დაბრუნება (მიტევება).“
ვიქტორია ადამენკომ სცადა ღრმად გამოეკვლია ის, რასაც ქრამი „მთელი ნაწარმოების ნუმეროლოგიურ საფუძველს“ უწოდებდა, რაც დაკავშირებულია „სიმეტრიის ღერძთან“, რიცხვთან 7, რომელიც 1-დან 13-მდე რიცხობრივი მიმდევრობის ზუსტად შუა წერტილს წარმოადგენს. როგორც ადამენკო ამბობს, „ამ ნაწილის იდუმალი ქვესათაური აერთიანებს რიცხვებს 7 და 13 განმეორებითი სახით: 7-გზის 7 და 13-გზის 13. ნაწილი ტრიტონით იხსნება, რომელიც თითოეულ პარტიაში 7-ჯერ მეორდება. ქვესათაურით ნაკარნახევი კონტექსტით თუ ვიმსჯელებთ, ტრიტონის სიმბოლო რიცხვი 7 უნდა იყოს. ფორმულა „13-ჯერ 13“ უკავშირდება სიტყვა „ცამეტის“ წარმოთქმას სხვადასხვა ენაზე — სახელდობრ, იგი 3 შემსრულებლის მიერ 3-3-ჯერ წარმოითქმება (სულ 9 წარმოთქმა) პარტიტურის მე-5 გვერდზე, ერთხელ კი ნაწილის ბოლოს ოთხივე შემსრულებლის მიერ (9 + 4 = 13). ეს ცენტრალური ნაწილი შემოსაზღვრულია ორი ნაწილით, რომლებიც ასევე შეიცავენ ერთნაირ რიცხვებს: 13 13-ზე „სარაბანდაში“ და 13 13-ის ქვეშ „პავანაში““.
ნევესტინო (კირჯალის მუნიციპალიტეტი)
ნევესტინო (კირჯალის მუნიციპალიტეტი) (Невестино) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 129 ადამიანს.
შავი ანგელოზები (ქრამი)
სტრუქტურა
ნაწარმოების სტრუქტურა გამოხატავს ქრამისთვის მნიშვნელოვან ნუმეროლოგიურ ელემენტებს, როგორიცაა ცამეტი ნაწილი, რომელთა შორისაც ცენტრალური მეშვიდეა. მეტიც, ნაწილები სიმეტრიულად და პალინდრომულადაა ორგანიზებული, პალინდრომულია თითოეული ნაწილის ინსტრუმენტული შემადგენლობაც: 4, 3, 2, 1, 2, 3, 4, 3, 2, 1, 2, 3, 4. პირველი, ცენტრალური და მეცამეტე ნაწილების სახელია „გოდება“, ხოლო „ღმერთის მუსიკა“ და „ეშმაკის მუსიკა“ სიმეტრიულად პირისპირაა განლაგებული.
ნევესტინო (კირჯალის მუნიციპალიტეტი)
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ სოლიშტეს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ნევესტინო (კირჯალის მუნიციპალიტეტი), კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს იაკუბ იუმერ მესტანი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
შავი ანგელოზები (ქრამი)
სტრუქტურა
კომპოზიციის ნუმეროლოგიურ სიმბოლიზმზე საუბრისას ქრამმა თქვა: „შავი ანგელოზების“ ნუმეროლოგიური სიმბოლიზმი, შესაძლოა, ყურისათვის შესამჩნევი არაა, მაგრამ კარგადაა ასახული მუსიკალურ სტრუქტურაში. ეს „მაგიური“ მიმართებანი სხვადასხვაგვარადაა გადმოცემული, მაგალითად, ფრაზის სიგრძეში, ერთი და იგივე ნოტების დაჯგუფებებში, გრძლიობებში, გამეორების ფორმებში და ა.შ. მნიშვნელოვანი ტონური ელემენტი ნაწარმოებში — დაღმავალი მი, ლა, რე- — ასევე აღნიშნავს საბედისწერო რიცხვებს 7-13. ნაწარმოების ზოგიერთ ადგილას არის თითქოსდა რიტუალური დათვლა სხვადასხვა ენებზე, მათ შორის, გერმანულად, ინგლისურად, ფრანგულად, რუსულად, უნგრულად, იაპონურად და სუაჰილიზე.“
ნევესტინო (კირჯალის მუნიციპალიტეტი)
პოლიტიკური სიტუაცია
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
შავი ანგელოზები (ქრამი)
ინსტრუმენტული შემადგენლობა
ქრამის თქმით, „სიმებიანი ინსტრუმენტების ამპლიფიკაცია „შავ ანგელოზებში“ გამიზნულია ძლიერი სურრეალისტური ეფექტის მისაღებად. ამ სურრეალიზმს აძლიერებს უჩვეულო ეფექტების გამოყენება, მაგალითად, პედალური ტონები (ინტენსიური, აუტანელი ხმოვანება „ეშმაკის მუსიკაში“), ხემის გასმა სიმების „არასწორ“ მხარეს (ვიოლა-და-გამბას ეფექტის მისაღებად) და ტრილები სათითეებით. შემსრულებლები, ასევე, უკრავენ მარაკებზე, ტამტამებზე და წყლით მომართულ ბროლის ჭიქებზე. ჭიქებზე ხემით უკრავენ „შუშია ჰარმონიკას“ ეფექტის მისაღებად „ღმერთის მუსიკაში“.
სცენაზე მუსიკოსების სწორად განაწილების მიზნით ქრამის პარტიტურას სპეციალური დიაგრამაც ახლავს, სადაც შემსრულებლები კოლოფის მსგავსად არიან განაწილებული. ელექტრონული ვიოლინო II და ელექტრონული ჩელო სცენის სიღრმეში, შესაბამისად, მარჯვნივ და მარცხნივ არიან განლაგებული, მათ შორის კი ტამტამებია. ელექტრონული ვიოლინო I და ელექტრონული ალტი პარტერის ახლოს, შესაბამისად, მარჯვნივ და მარცხნივ არიან, თუმცა, მათ შორის მეტი დისტანციაა, რათა სცენაზე ოთხივე შემსრულებლის დანახვა შეიძლებოდეს. I, II ვიოლინოებს და ალტს პარტერის მხარეს ბროლის ჭიქები აქვთ დალაგებული, ხოლო I ვიოლინოს და ჩელოს სცენის სიღრმისკენ მარაკები აქვთ. ოთხივე მუსიკოსს ახლოს უდევს სპიკერი.
აღნიშნული ინსტრუმენტები თითოეულ შემსრულებელზეა განაწილებული. ზოგიერთი მათგანი წინასწარ მომზადებას საჭიროებს, მაგალითად, ბროლის ჭიქებში სხვადასხვა ოდენობის წყალი უნდა ჩაისხას.
ვიოლინო 1
ვიოლინო 2
ალტი
ჩელო
კრიტიკა
უტა შვიმანი ნაწარმოების განხილვისას TelDec-ისთვის წერდა, რომ „ქრამი ღრმა პატივს სცემს ესპანელ მწერალ გარსია ლორკას და მის არაერთ ტექსტზე აქვს დაწერილი მუსიკა. მისი მუსიკის სპირიტუალური ასპექტები განსაკუთრებით თვალშისაცემია. ადრეული პერიოდების მუსიკისადმი მისი ახლო კავშირი კარგად ჩანს გვიანდელ ნამუშევრებში, რომელშიც ტრადიციულ ფორმებს უბრუნდება. ამ პროცესში განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს მუსიკალური ციტირებებს, რომლებიც ქრამის სპეციფიკურ სტილშია სახეცვლილი. „შავ ანგელოზებში“ მოცემულ ციტირებათა შორისაა თემა შუბერტის კვარტეტიდან „სიკვდილი და ქალიშვილი“, რომელსაც იგი სრულიად ახალ ხასიათს სძენს. ტერციის ამოღებამ თემა შუასაუკუნეების სეკვენციას დაამსგავსა. სიშორის აკუსტიკურ შთაბეჭდილებასთან შერწყმა ამ პასაჟს ჰაეროვან ხასიათს აძლევს... წინ წამოწეულია სრული აოხრების შეგრძნება, რომელსაც პირველ ვიოლინოში „ელექტრონული მწერების ღამის“ რემინისცენცია აძლიერებს.“
პოპულარულ კულტურაში
ნიუ-იორკის სიმებიანი კვერტეტის მიერ შესრულებული „შავი ანგელოზების“ ჩანაწერი (Composers Recordings, Inc.) დეივიდ ბოუიმ თავის 25 ფავორიტ ჩანაწერს შორის დაასახელა. „კრონოსის კვარტეტი“ (Kronos Quartet), რომელიც ახალ მუსიკას ასრულებს, 1973 წელს მას შემდეგ ჩამოყალიბდა, რაც მევიოლინე დეივიდ ჰარინგტონმა რადიოში „შავი ანგელოზები“ მოისმინა. მისი აზრით, ქრამის ნაწარმოები „რაღაც უცხო, რაღაც საშიში“ იყო და „აბსოლუტურად ზუსტად ის მუსიკა, რაც უნდა დაკრულიყო“. იგი კვრტეტის მიერ სცენაზე შესრულებული ერთ-ერთი პირველი ნაწარმოებიც გახდა. კვარტეტმა ნაწარმოები ჩაწერა და შეიტანა 1990 წლის ალბომში Black Angels, რომელიც მათი მე-11 კომპაქტ-დისკი იყო. „გოდება I: ელექტრონული მწერების ღამე“ საუნდტრეკის სახით გამოყენებულია ფილმში „ეგზორცისტი“, ხოლო „ღმერთის მუსიკა“ მესამე ნაწილიდან (III. Return - God-music) ისმის კარლ სეიგანის სატელევიზიო პროგრამაში „კოსმოსი: პერსონალური მოგზაურობა“ (Cosmos: A Personal Voyage), კერძოდ, მესამე ეპიზოდში, სახელწოდებით „სამყაროთა ჰარმონია“ (The Harmony of the Worlds).
მწერალმა ელიზაბეთ ჰენდმა ბნელი ფენტეზის ჟანრის რომანისთვის „მთვარის გაღვიძება“ (Waking the Moon) თავების სათაურები „შავი ანგელოზებიდან“ აიღო, რაც აღნიშნა კიდეც წიგნის „კოდაში“.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის კლასიკური მუსიკა
Lasioglossum postnitens
Lasioglossum postnitens — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1946 წელს.
სქოლიო
postnitens
ოსკარის 69-ე დაჯილდოება
ოსკარის 69-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 69-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1997 წლის 24 მარტსშრინის აუდიტორიაში ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1996 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC.
სვანტე პააბო
სვანტე პააბო (დ. 20 აპრილი, 1955, სტოკჰოლმი, შვედეთი) — შვედი გენეტიკოსი, ევოლუციური გენეტიკის სპეციალისტი, პალეოგენეტიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ინტენსიურად მუშაობდა ნეანდერტალელი ადამიანის გენებზე. ლაიფციგის, მაქს პლანკის ევოლუციური ანთროპოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. ოკინავას მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების ინსტიტუტის პროფესორი. 2022 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში „გადაშენებული ჰომინინების გენომისა და ადამიანის ევოლუციის შესახებ აღმოჩენებისთვის“.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
2012 წელს ესტონურ გაზეთთან მიცემულ ინტერვიუში მან თქვა, რომ იგი თავს ასახელებს როგორც შვედს, მაგრამ აქვს განსაკუთრებული ურთიერთობა ესტონეთთან. 1975 წელს პააბომ სწავლა დაიწყო უფსალის უნივერსიტეტში, ერთი წელი მსახურობდა შვედეთის თავდაცვის ძალებში. პააბომ მიიღო დოქტორის წოდება უფსალის უნივერსიტეტიდან 1986 წელს გამოკვლევისთვის, რომელიც იკვლევდა როგორ ახდენს ადენოვირუსების E19 ცილა მოდულირებას იმუნურ სისტემაზე.
კარიერა
პააბო ცნობილია, როგორც პალეოგენეტიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. 1986 წლიდან 1987 წლამდე ატარებდა პოსტდოქტორანტულ კვლევებს ციურიხის უნივერსიტეტის II მოლეკულური ბიოლოგიის ინსტიტუტში, შვეიცარიაში.
როგორც ევროპის მოლეკულური ბიოლოგიის ორგანიზაციის პოსტდოქტორანტი, პააბო 1987 წელს გადავიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში და მიიღო პოსტდოქტორანტის თანამდებობა ბიოქიმიაში, კალიფორნიის უნივერსიტეტში, სადაც შეუერთდა ალან ვილსონის ლაბორატორიას და მუშაობდა გადაშენებული ძუძუმწოვრების გენომზე.
პირადი ცხოვრება
პააბომ 2014 წლის წიგნში "ნეანდერტალელი კაცი" დაკარგული გენომის ძიებაში დაწერა, რომ ის ბისექსუალია. ის თვლიდა, რომ გეი იყო, სანამ არ შეხვდა ლინდა ვიჯილანტს, ამერიკელ პრიმატოლოგს და გენეტიკოსს, რომლის „ბიჭური ხიბლი“ იზიდავდა მას. ისინი დაქორწინებულები არიან და ერთად ზრდიან ვაჟს და ქალიშვილს ლაიფციგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედები კატეგორია:გენეტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ბისექსუალები კატეგორია:გეი მამაკაცები
ჩრდილო-დასავლეთი დივიზიონი (NBA)
ახლანდელი მდგომარეობა
ბოლოს განახლდა: 2011-2012 წლის რეგულარული სეზონის დასრულებისთანავე.
რესურსები ინტერნეტში
NBA.com
კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის დივიზიონები
DMOZ
Open Directory Project (ODP), იგივე Dmoz (შემოკლება დომენისა directory.mozilla.org) — ინტერნეტ-ქსელის მრავალენოვანი ღია შინაარსის ვებ-ცნობარი. მას ფლობდა Netscape, მაგრამ იგი აგებულია და იმართება მოხალისე რედაქტორების მიერ.
ODP იყენებს საიტების სიის იერარქიული ონტოლოგიის სქემას. ერთმანეთის მსგავსი თემები თავმოყრილია კატეგორიებში, რომლებშიც ქვეკატეგორიებიც თავსდება.
DMOZ დაიხურა 2017 წლის მარტს, ვინაიდან AOL-მა შეწყვიტა პროექტის მხარდაჭერა. მასზე განთავსდა სტატიკური არქივის ბმული. დაგეგმილია პროექტის რენდენდინგი, რაც განიხილება სპეციალურ ფორუმზე.
2017 წლის 9 სექტემბრისთვის არსებობს საიტის არარედაქტირებადი სარკე მისამართზე dmoztools.net,. ცნობილია, რომ DMOZ-ის მისამართზე იგივე პროექტი არ ამოქმედდება და, შესაძლოა, ახალი მისამართი გახდეს Curlie.org.
სქოლიო
კატეგორია:Netscape კატეგორია:AOL კატეგორია:Time Warner-ის შვილობილი კომპანიები კატეგორია:ვებ-ცნობარები
ფარჯანაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაციის შენობა
საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაციის შენობა — ადმინისტრაციული შენობა თბილისში. აიგო საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტისათვის 1981 წელს (არქიტექტორები: ვახტანგ აბრამიშვილი, გურამ მირიანაშვილი, ლევან ჯანდიერი; 1985 წელს მიიღეს რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია). მდებარეობს პავლე ინგოროყვას 7 ნომერში.
დიდი ზომის შენობა საკმაოდ მასშტაბურადაა ჩაწერილი მთაწმინდის კალთაზე გადაშლილ პანორამაში. მოპირკეთებულია ოქროსფერი ბოლნისის ტუფით. კომპოზიცია შედგება კომპაქტურად შეკრული სამი სხვადასხვა მოცულობისაგან: ორი (9- და 12-სართულიანი) პარალელეპიპედი და კონფერენცდარბაზის კუბი ქმნიან ერთიან სტრუქტურას. ფასადები თანაბარი ზომის, კვადრატული ფორმის დიდი რაოდენობის ღიობებით არის დანაწევრებული. შენობის დამაგვირგვინებელ ნაწილში ჩართულია ქართული კოშკებისათვის დამახასიათებელი ქონგურები. შენობა წარმოადგენს საბჭოთა ხუროთმოძღვრების თვალშისაცემ ნიმუშს. დომინანტია მიმდებარე განაშენიანებაში არსებულ ნაგებობებს შორის.
შენობა გამოდის ორდონიან მოედანზე. ქვედა დონეზე განლაგებულია დეკორატიული შადრევანი (მხატვარი ზურაბ წერეთელი) და სტელა (მოქანდაკე ვახტანგ ონიანი). ზედა დონეზე აღმართული იყო წითელი გრანიტით გამოკვეთილი ლენინის მონუმენტი (მოქანდაკე მ. ყიფიანი), რომელიც 1991 აიღეს.
შემდგომში შენობაში განლაგებული იყო საქართველოს პრეზიდენტის რეზიდენცია და სახელმწიფო კანცელარია, საქართველოს მთავრობის კანცელარია. დღეს აქ მდებარეობს საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის შენობა-ნაგებობები შენობა
ძვ. წ. 26
გარდაიცვალნენ
*
დონის სტაროჩერკასკის მონასტერი
დონის სტაროჩერკასკის მონასტერი (Донской Старочеркасский монастырь) — მართლმადიდებლური ეკლესია სტანიცა სტაროჩერკასკში მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. მონასტერი დაარსდა 1994 წელს ეფრემოვკის ქალთა მონასტრის ადგილზე, რომელიც დაარსდა 1837 წელს და დაიხურა 1927 წელს.
2012 წლიდან ეკლესიასთან ახლოს მოედანზე ეპარქია მართავს ყოველწლიურ დონის ღვთისმშობლის ხატის დღესასწაულს.
ისტორია
ეფრემოვის დედათა მონასტრის საზეიმო გახსნა მოხდა 1837 წლის 1 სექტემბერს პოლკოვნიკ დანიელ ეფრემოვის ქვრივის შემოწირულობებით. ეფრემოვები დონის მხარეში ცნობილები იყვნენ თავიანთი სიმდიდრითა და ევროპული ღირებულებებით. მონასტერი გახდა კარის ეკლესია, რომელიც აკურთხეს დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
XX საუკუნის დასაწყისში მონასტერში სულ 250 ადამიანი მსახურობდა.
მონასტერი ხელახლა გაიხსნა 1994 წელს. თავდაპირველად ბერები დასახლდნენ არენდით აღებულ სახლში, დაიწყეს დონის ეკლესიის სარესტავრაციო სამუშაოები. კეთილმოაწყვეს ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორია, გაასუფთავეს ეფრემოვებისა და იღუმენია ინოკენტიას საფლავები, სამრეკლოზე დაკიდეს ზარები.
აღდგენილი ეკლესიის პირველი წინამძღვარი იყო არქიმანდრიტი მოდესტ პოტაპოვი.
კარის ეკლესია
1756 წელს ჩერკასკში (ამჟამად სტაროჩერკასკი) ეფრემოვების საგვარეულო მამულში, ატამანმა სტეფანე ეფრემოვმა დაიწყო კარის ეკლესიის მშენებლობა დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. მშენებლობა დასრულდა 1761 წელს და ამავე წლის 16 სექტემბერს ეკლესია აკურთხა ვორონეჟისა და ელეცკის ეპისკოპოსმა კირილემ. 1837 წელს ეფრემოვების კარის ეკლესიის ადგილზე უკვე მოქმედებდა სტაროჩერკასკის დედათა მონასტერი, რომლის დამაარსებლებიც იყვნენ ეფრემოვების რძლები ევდოკია და ულიანა. ეფრემოვების ოჯახმა იზრუნა ეკლესიის ინერიერზეც. ყველა ხატი ვერცხლით დაფარეს. XX საუკუნის დასაწყისში ეკლესიის სამრეკლოზე ეკიდა 8 ზარი, რომელთაგან ყველაზე დიდის წონა იყო 2,5 ტონა.
ეკლესიასთან შემონახულია ეფემოვების საგვარეულო სამარხი, სადაც დაკრძალულია ცნობილი ატამანი ქალი მელანია კარპოვნა.
მონასტრის სიწმინდეები
ეკლესიის მარცხენა ფლანგში არის დონის მიწის მფარველის წმინდა დიმიტრი როსტოველის ხატი, რომელიც შეიცავს წმინდანის წმინდა ნაწილებს.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ეკლესიები