cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანტონ ვებერნი
ახალგაზრდობა და პირველი პერიოდი სწავლის შემდეგ, opp. 1–2, 1899–1908
ვებერნის ადრეული ნაწარმოებები მეტწილად ლიდებისგან (სიმღერებისგან) შედგება. ეს ჟანრი კარგად წარმოაჩენს მის კავშირს რომანტიზმთან, განსაკუთრებით, გერმანულ რომანტიზმთან. მასში მუსიკას გააჩნია ღია, ძლიერი და სიტყვიერი მნიშვნელობა, რომელიც წმინდად ინსტრუმენტულ ჟანრებში მხოლოდ ფარულად ან პროგრამულად არის გადმოცემული; მას ახასიათებს ინტიმურობა და ლირიკულობა; მასში ბუნება, განსაკუთრებით, ლანდშაფტები, დაკავშირებულია ნოსტალგიასთან, ნატვრასთან, სიშორესთან და უტოპიასთან. რობერტ შუმანის სიმღერების ციკლი Mondnacht (op. 39) ამის ტიპური მაგალითია. აიხენდორფი, რომლის ლირიკული პოეზიაც ან ნაწარმოების შთაგონება გახდა, არც ისე შორსაა იმ პოეტებისგან (რიხარდ დემელი, გუსტავ ფალკე, თეოდორ შტორმი და სხვები), რომელთა შემოქმედებაც, თავის მხრივ, შთაგონების წყარო იყო ვებერნისა და მისი თანამედროვე კომპოზიტორების: ალბან ბერგის, მაქს რეგერის, არნოლდ შონბერგის, რიხარდ შტრაუსის, ჰუგო ვოლფის და ალექსნდერ ზემლინსკისთვის. ვებერნისთვის ამ პერიოდში განსაკუთრებული ზეგავლენის მომხდენი ვოლფის Mörike-Lieder იყო. შეიძლება ითქვას, რომ ვებერნის მუსიკა ამ დროს მეტად სიმბოლური, აბსტრაქტული, მცირე რაოდენობის, ინტროვერტული და იდეალისტურია.
სხვა ნაწარმოებებიდან აღსანიშნავია სიმფონიური პოემა Im Sommerwind (1904) და Langsamer Satz (1905) სიმებიანი კვარტეტისთვის.
ვებერნის პირველი პიესა შონბერგთან სწავლის დასრულების შემდეგ იყო პასაკალია ორკესტრისათვის (1908). ჰარმონიულად იგი წინგადადგმული ნაბიჯია, იყენებს უფრო განვითარებულ მუსიკალურ ენას და გაორკესტრებაც, ადრინდელ საორკესტრო ნიმუშებთან შედარებით, გამორჩეულია. მიუხედავად ამისა, მას ცოტა რამ თუ აკავშირებს იმ მომწიფებულ ნამუშევრებთან, რომლითაც ვებერნი დღესაა ცნობილი. ერთ-ერთი ტიპური ელემენტი თავად ფორმაა: პასაკალია, როგორც მუსიკალური ფორმა მე-17 საუკუნიდან იღებს სათავეს. ვებერნის გვიანდელი ნაწარმოებები კი სწორედ იმით ხასიათდება, რომ იგი ტრადიციულ კომპოზიციურ მეთოდებს და ფორმებს (კანონი, სიმფონია, კონცერტი, სიმებიანი ტრიო და კვარტეტი, ასევე, საფორტეპიანო და საორკესტრო ვარიაციები) მოდერნისტულ ჰარმონიულ და მელოდიურ ენასთან ერთად იყენებს.
ატონალობა, სიმღერები და აფორიზმი, opp. 3–16 და Tot, 1908–1924
რამდენიმე წლის განმავლობაში ვებერნი თავისუფალი ატონალობის სტილში მუშაობდა, შონბერგის ადრეული ატონალური ნაწარმოებების მსგავსად. მეტიც, თავისი არტისტული განვითარების გზაზე იგი იმდენად ახლოს მიჰყვებოდა შონბერგის ნაბიჯებს, რომ 1951 წელს ეს უკანასკნელი იხსენებს, რომ ვეღარ ხვდებოდა, რომელი მათგანი იყო მასწავლებელი, იმდენად კარგად მიჰყვებოდა ვებერნი მის ნაბიჯებს, მეტიც, ზოგჯერ სჯობნიდა ან ასწრებდა კიდეც მას შონბერგისავე იდეების განხორციელებაში.
არის მნიშვნელოვანი შემთხვევებიც, როდესაც ვებერნმა თავად შონბერგზე მოახდინა გავლენა. ჰაიმო მიუთითებს ვებერნის ინოვაციური და შთამაგონებელი ხუთი მოქმედების სიმებიანი კვარტეტისთვის (op. 5) გავლენას შონბერგის საფორტეპიანო პიესაზე (op. 11, No. 3); ხუთ პიესაზე ორკესტრისთვის (op. 16) და მონოდრამაზე მოლოდინი (Erwartung, op. 17). ეს ცვლილება კარგადაა გამოხატული შონბერგის წერილში ბუზონის მიმართ, რომელსაც აშკარად ეტყობა ვებერნისეული ესთეტიკა:
1949 წელს შონბერგი იხსენებს, თუ როგორ იყო ერთ დროს „მოწამლული ენთუზიაზმით, რომ მუსიკა ტონალობის მარწუხებისგან გაეთავისუფლებინა“ და ფიქრობდა, რომ მისი მოსწავლეების მეშვეობით „მუსიკას უკვე შეეძლო უარეყო მოტივური მახასიათებლები და მაინც ერთიანი და გასაგები დარჩენილიყო“.
თუმცა, opp. 18–20-ით შონბერგი შემობრუნდა და ძველი მეთოდები გააცოცხლა, გააზრებულად გარდაქმნა რა ტრადიციები მთვარის პიეროს (op. 21, 1912) უკანასკნელ სიმღერებში. ამის მაგალითებია ჩახლართული კანონური ურთიერთკავშირები (Der Mondfleck), ნათელი ვალსის რიტმები (Serenade), ბარკაროლა (Heimfahrt) და ტრიადული ჰარმონიები (O alter Duft). ვებერნისთვის პიერო მიმართულების მიმცემი აღმოჩნდა თავისი opp. 14–16 პიესების შექმნისას, განსაკუთრებით, კონტრაპუნქტული პროცედურების და გარკვეულწილად, სულ უფრო მცირე შემადგენლობის ანსამბლებში ტექსტურული ინოვაციების თვალსაზრისით. „რამხელა ვალში ვარ თქვენს პიეროსთან“ - მისწერა მან შონბერგს Abendland III-ის (op. 14, №4) დამთავრებისას (გეორგ ტრაკლის ლექსზე), რომელშიც, ვებერნისთვის უჩვეულოდ, სიჩუმე საერთოდ არაა, გარდა ერთი პაუზისა ნაწარმოების დასკვნით ნაწილში.
ვებერნის პირველი მსოფლიო ომის დროინდელ ნაწარმოებებში ხშირად გვხვდება მოხეტიალის თემა, რომელიც გაუცხოებულია ან დაკარგული, ეძებს ძველ დროსა და ადგილას დაბრუნების გზას. დაახლოებით 56 სიმღერიდან, რომლებზეც იგი 1914-1926 წლებში მუშაობდა, საბოლოოდ 32 გამოქვეყნდა როგორ opp. 12–19. ომისდროინდელი ხეტიალის თემა მჭიდრო კავშირშია ვებერნის შემოქმედებაში უფრო ფართოდ წარმოჩენილ ორ საკითხთან: პირველი, ეს არის მისი ოჯახის წევრების, განსაკუთრებით დედის, ასევე, მამის და ძმისშვილის გარდაცვალება და მათზე მოგონებები; მეორე არის ვებერნის ფართო და კომპლექსური წარმოდგენა ფიზიკურ და სულიერ სამშობლოზე (Heimat). მათი მნიშვნელობა კარგად ჩანს ვებერნის სასცენო პიესაში Tot (1913 წლის ოქტომბერი), რომელიც, ემანუელ სვედენბორგის ფილოსოფიაზე დაყრდნობით, ალპურ გარემოში მიმდინარე ექვსი სცენის განმავლობაში ცდილობს დააკავშიროს ზემოხსენებული ორი თემა, ერთი ფიზიკური, მაგრამ იმქვეყნიური, ხოლო მეორე კონკრეტული, მაგრამ სულ უფრო აბსტრაქტული და იდეალიზებული.
მსგავსება Tot-სა და ვებერნის მუსიკას შორის აშკარაა. თავის გამოქვეყნებულ ნაწარმოებებში, რომლებიც ხშირად პროგრამული ხასიათისაა, ხშირია მელოდიები, რომლებიც იწყება და სრულდება სუსტ დროზე, ან იკარგება ფონსა და ოსტინატოებში. ტონალობა, რომელიც პროგრამულ პიესებში თხრობის მიზნით გამოიყენება, მათში დაძაბულია, დანაწევრებული, სტატიკური, სიმბოლური და ატარებს ვიზუალურ ან სივრცულ ფუნქციას, რითიც უკავშირდება იმავე ღია თუ ფარულ მოტივებს, რომლებიც გადმოცემულია მის მიერვე შერჩეულ შტეფან გეორგეს, ხოლო მოგვიანებით, გეორგ ტრაკლის ლექსებში.
ტექნიკური კონსოლიდაცია, ფორმალური ერთიანობა და გაფართოება, opp. 17–31, 1924–43
ნაწარმოებში სამი ხალხური ტექსტი (Drei Volkstexte, op. 17, 1925) ვებერნმა პირველად გამოიყენა შონბერგის თორმეტტონიანი ტექნიკა, რომელიც ყველა შემდგომ ნამუშევარში აქვს გამოყენებული. სიმებიანი ტრიო (op. 20,1926-27) იყო პირველი სრულად ინსტრუმენტული ნაწარმოები, რომელიც თორმეტტონიან მეთოდს იყენებდა (სხვები სიმღერები იყო) და პირველი, რომელიც ტრადიციულ მუსიკალურ ფორმაში იყო დაწერილი.
ვებერნის მუსიკა, ბრამსის და შონბერგის მუსიკის მსგავსად, გამოირჩევა კონტრაპუნქტსა და ფორმაზე განსაკუთრებული ყურადღებით, რაც განუყოფლად არის დაკავშირებული მის მისწრაფებასთან ბგერათრიგების სისტემური ორგანიზებისკენ. ვებერნის ბგერათრიგები ხშირად ისეა აგებული, რომ მაქსიმალურად იყოს გამოყენებული მათი შინაგანი სიმეტრია. მაგალითად, მისი თორმეტტონიანი რიგები, შესაძლებელია, იყოფოდეს ოთხ სამბგერიან ჯგუფად, რომლებიც ერთმანეთის ვარიაციებს - ინვერსიებსა და რეტროგრადებს წარმოადგენენ, რაც, თავის მხრივ, იწვევს არავარიაციულობას. ეს ვებერნის მუსიკას საკმაოდ დიდ მოტივურ ერთიანობას აძლევს, თუმცა, მელოდიური ხაზების ფრაგმენტულობის გამო ამის აღქმა რთულია. ეს ფრაგმენტულობა მიიღწევა ოქტავაზე უფრო ფართო ინტერვალებით მოძრაობით, ასევე, მელოდიური ხაზის სწრაფი მონაცვლეობით სხვადასხვა ინსტრუმენტებში რასაც, ზოგჯერ, ტემბრული მელოდია (Klangfarbenmelodie) ეწოდება.
ვებრნის უკანასკნელი ნაწარმოებები სტილის კიდევ სხვაგვარ განვითარებაზეც მიგვანიშნებს. მაგალითად, მისი ბოლო ორი კანტატა ადრეულ ნაწარმოებებთან შედარებით მოზრდილ ანსამბლებს იყენებს, გრძელდება უფრო დიდხანს (№1 დაახლოებით, 9 წუთი; №2 დააახლოებით, 16 წუთი) და ტექსტურულად საკმაოდ მკვრივია.
არანჟირება და გაორკესტრება
ახალგაზრდობაში (დაახლოებით 1903 წელს), ვებერნმა გააორკესტრა შუბერტის სულ მცირე ხუთი სიმღერა და მათი საფორტეპიანო აკომპანიმენტი მეტად „შუბერტისეულ“ ორკესტრში გააჟღერა (სიმებიანი ინსტრუმენტები, წყვილებად ფლეიტები, ჰობოები, კლარნეტები, ფაგოტები და ვალტორნები). ესენია: Der Vollmond Strahlt auf Bergeshöhn (რომანსი პიესიდან Rosamunde), Tränenregen (ციკლიდან Die schöne Müllerin), Der Wegweiser (ციკლიდან Winterreise), Du bist die Ruh და Ihr Bild. 1934 წელს იგივენაირად გააორკესტრა შუბერტის 6 გერმანული ცეკვა (1824).
შონბერგის კერძო მუსიკალური პერფორმანსების საზოგადოებისთვის 1921 წელს რამდენიმე პიესის არანჟირება და გაორკესტრება შეასრულა. მათ შორის იყო Schatzwalzer იოჰან შტრაუსის ოპერეტიდან Der Zigeunerbaron სიმებიანი კვარტეტის, ჰარმონიუმის და ფორტეპიანოსთვის.
1924 წელს გააკეთა ლისტის მუშათა გუნდის (Arbeiterchor) (1847–48) არანჟირება სოლო ბანის, შერეული გუნდის და დიდი ორკესტრისთვის. მისი პრემიერა 1925 წლის 13 და 14 მარტს შედგა, პირველ სრულმასშტაბიან კონცერტზე, რომელიც ვებერნმა ავსტრიის ასოციაციის მუშათა გუნდთან ერთად ჩაატარა. გაზეთში Amtliche Wiener Zeitung 1925 წლის 28 მარტს გამოქვეყნებულ მიმოხილვაში იგი შემდეგნაირად იყო შეფასებული: „ახალი ყველა ასპექტში, სიცოცხლით სავსე, გაჟღენთილი ახალგაზრდობითა და სიხარულით“.
შესრულების სტილი
ვებერნი განსაკუთრებულად მოითხოვდა ლირიკულობას, ნიუანსებს, რუბატოს, მგრძნობიარობას და როგორც ემოციურ, ისე ინტელექტუალურ გააზრებას მუსიკის შესრულებისას. ამას ადასტურებს გადმოცემები, მიმოწერა, შუბერტის გერმანული ცეკვების და ბერგის სავიოლინე კონცერტის ჩანაწერები, სადაც თავად დირიჟორობს, ბევრი შესაბამისი, დეტალური აღნიშვნა მის პარტიტურაში და ბოლოს, მისი საკომპოზიტორო პროცესი, რომელზე ინფორმაცია როგორც საჯარო განცხადებებიდან, ისე სხვა წყაროებიდან არის შემორჩენილი. როგორც დირიჟორი, ვილჰელმ ფურტვენგლერის, დიმიტრი მიტროპულოსის, ჰერმან შერხენის და სხვათა მსგავსად ემხრობოდა მუსიკალური ფიგურების, ფრაზების და მთლიანი პარტიტურების არა ზუსტ გადმოცემას, არამედ გააზრებულ და თამამ ინტერპრეტაციას, რათა გაზრდილიყო ექსპრესიულობა და ხელი შეწყობოდა გაგებას და ჩართულობას მსმენელის მხრიდან.
ვებერნის მუსიკის ეს ასპექტი მის თანადროულ და ომისშემდგომ ინტერპრეტაციებში ხშირად არაა გათვალისწინებული. მაგალითად, ბულეზის მიერ ჩაწერილ ვებერნის სრულ კატალოგში იგი პირველ ჯერზე დაკარგული, თუმცა მეორე მცდელობისას მიღწეულია. მეორეს მხრის, მისი სიმფონიის ჩანაწერი ელიაჰუ ინბალის დირიჟორობით ჰესენის რადიოს სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად უფრო გვიანრომანტიულ საშემსრულებლო სტილშია (რომელისაც ვებერნი, სავარაუდოდ, გულისხმობდა კიდეც). მასში ტემპი თითქმის ნახევრამდეა შენელებული და დიდი ყურადღება ეთმობა ნაწარმოების თითოეული მელოდიური ხაზის და გამომსახველობითი ჟესტის გამოკვეთას და ფორმირებას. იგივე მოსაზრებით შეგვიძლია შევადაროთ ბულეზის ჩანაწერებს გიუნტერ ვალდის დირიჟორობით 1966 ჩაწერილი კანტატა №1 (op. 29, 1938-40) ბავარიის რადიოს სიმფონიურ ორკესტრთან და გუნდთან ერთად.
მემკვიდრეობა, გავლენები და აღიარება
ვებერნის მუსიკის ფართოდ შესრულება 1920-იანი წლებიდან დაიწყო. 1940-იანი წლების შუა პერიოდისთვის მისი გავლენა ბევრ კომპოზიტორზე გადამწყვეტი მნიშვნელობისა აღმოჩნდა, ისე შორს მყოფთათვისაც კი, როგორიც ჯონ კეიჯი იყო. გარკვეულწილად, იმ მიზეზით, რომ ვენის მეორე სკოლიდან ვებერნი ყველაზე უფრო იდუმალი და უცნობი კომპოზიტორი იყო, მისი მუსიკის მიმართ ინტერესი II მსოფლიო ომის შემდეგ საგრძნობლად გაიზარდა, რადგან მიიჩნეოდა ახლი კომპოზიციის უნივერსალურ, სისტემატურ და ძლიერ ლოგიკურ მოდელად, იმდენად, რომ ალექს როსის სიტყვებით, მის სახელს „წმინდანისა თუ წინასწარმეტყველის აურა ახლდა თან“. ვებერნის საფორტეპიანო ვარიაციების პირველ შესრულებას დარმშტადტში, 1948 წელს, ახალგაზრდა კომპოზიტორები თითქმის რელიგიურ ტრანსში უსმენდნენ. 1955 წელს, აიმერტის და შტოკჰაუზენის ჟურნალის Die Reihe მეორე ნომერი ვებერნის შემოქმედებას მიეძღვნა, ხოლო 1960 წელს მისი ლექციები Universal Edition-მა გამოსცა.
ამავე დროს, ვებერნისთვის დამახასიათებელი მხურვალე პან-გერმანული ნაციონალიზმი და საეჭვო პოლიტიკური სიმპათიები არცთუ ცნობილი იყო, ან ყურადღების მიღმა დარჩა. ამის მიზეზი, გარკვეულწილად, იყო მისი პირადი და პოლიტიკური კავშირები მესამე რაიხის დროს, მისი დეგრადაცია და ტანჯვა რეჟიმის პირობებში და მისი ბედი, რომელიც ომის დასრულებიდან მალევე გადაწყდა. მნიშვნელოვანია, რომ ვებერნს არასოდეს შეუწირავს მსხვერპლად თავისი არტისტული იდენტობა და ფასეულობები პოლიტიკისთვის, რაც, მოგვიანებით, სტრავინსკიმაც აღნიშნა.
არსებობს მოსაზრება, რომ ადრეული 1950-იანი წლების სერიალისტი კომპოზიტორების აღტაცება ვებერნით არა იმდენად მისი მუსიკით, არამედ მისი პიესების ლაკონიურობით და მისი პარტიტურების სიმარტივით იყო განპირობებული, რაც მუსიკალურ ანალიზს აიოლებდა. მეტიც, კომპოზიტორი გოტფრიდ მიხაელ კენიგი პირად გამოცდილებაზე დაყრდნობით ვარაუდობს, რომ ვებერნის პარტიტურები, რომელიც ასეთი ლაკონიური და კონცენტრირებული იყო, უკეთესი წყაროს წარმოადგენდა დიდაქტიკური მიზნებისთვის, ვიდრე სხვა კომპოზიტორების შემოქმედება. კომპოზიტორი რობერტ ბაიერი იმდროინდელ სერიალისტებს ვებერნის მუსიკის მიმართ რედუქციონისტული მიდგომების გამო აკრიტიკებს, რადგანაც მათი ყურადღება ვებერნის ზოგიერთი მეთოდისკენ უფრო იყო მიპყრობილი და არა, ზოგადად, მისი მუსიკისკენ, განსაკუთრებით კი მათ მიერ ტემბრის მნიშვნელობის იგნორირებას აკრიტიკებს. კომპოზიტორი კარელ ხუივერტსი იხსენებს, რომ პირველ მოსმენაზე ვებერნის მუსიკამ მონდრიანის ტილო მოაგონა, რადგან ის, რაც უკიდურესად დაწვრილებით ჰქონდა შესწავლილი, მოსმენისას „უხეში და დაუსრულებელი“ მოეჩვენა. მსგავს მოსაზრებას გამოთქვამს გერმანელი მუსიკის კრიტიკოსი ვოლფ-ებერჰარდ ფონ ლევინსკი, რომელიც Darmstädter Tagblatt-ის 1959 წლის 3 სექტემბრის ნომერში წერდა, რომ ბოლოდროინდელი, რადიკალური მუსიკა, რომელიც იქ მოისმინა, „ვიზუალურად საინტერესო, მაგრამ აკუსტიკურად აბსურდული“ იყო.
კომპიუტერული პროგრამა
კატეგორია:ავსტრიელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 15 სექტემბერი კატეგორია:მოდერნიზმი
ხალილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ხალილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დემურ თაფლაძე
დემურ თაფლაძე (ასევე ცნობილია როგორც დემე თაფლაძე, დ. 18 მარტი 2000) — ქართველი მორაგბე. 2018 წლიდან თამაშობს „ლელო სარასენსში“, დიდი 10-ში ფრთის პოზიციაზე. 2018 წლიდან არის საქართველოს 20 წლამდელთა ეროვნული ნაკრების წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები
მაჩხაურის სასახლე
მაჩხაურის სასახლე — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ ლაფანყურის სამხრეთ-დასავლეთით 2,5 კმ-ზე მდინარე ლოპოტის მარჯვენა შენაკადის მაჩხაურისხევის ხეობაში, ტყეში. ესაა მოზრდილი ნაგებობის ნანგრევები, რომელსაც ადგილობრივები „სასახლეს“ უწოდებენ. სავარუდოდ თარიღდება IX-X საუკუნეებით.
შენობის შემორჩენილი კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი მიწითა და მცენარეულობებით ისეა დაფარული, რომ მისი გეგმის ზუსტად დადგენა გასუფთავების გარეშე შეუძლებელია. ნაგებობა ორი სხვადასხვა ზომის, ოთკუთხა ნაწილისგან შედგება. მათ შორის ერთი აღმოსავლეთით მდებარე შედარებით დიდია იგი აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული და გრძივი კედლით გამიჯნულ სხვადასხვა სიგანის, ორ სადგომს შეიცავს. ამ ნაწილს დასავლეთიდან ეკვრის ოდნავ უფრო მოკლე, მაგრამ შედარებით განიერი ნაწილი რომელიც ორსართულიანია.
შენობა ნაგებია დიდი ზომის, რიყის ქვით. ზომისა და ფორმის მიხედვით შერჩეულია და დაწყობილია წესიერ, სწორხაზოვნად გამავალ რიგებად. აღმოსავლეთ ნაწილის სადგომებიდან, სამხრეთით მდებარე, თითქმის 2-ჯერ ვიწროა მეორეზე და გარეთკენ სწორკუთხა ბურჯებზე გადაყვანილი თაღებით იყო გახსნილი. შემორჩენილია აღმოსავლეთ განაპირა თაღის ერთი გვერდი - შესაბამისს წირთხრილთან ერთად და ორი ბურჯის ნაშთი. ჩრდილოეთ სადგომიდან კი, მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილიღა დგას. დანარჩენი კედლებისა მხოლოდ კვალი იკითხება.
ნაგებობის დასავლეთ ნაწილის ორივე სართული შედგება ერთმანეთთან თაღოვანი გასასვლელებით დაკავშირებული, სამ-სამი კვადრ. ოთახისგან. ქვემოთა სართულის ოთახებიდან ორი ნანგრევებითაა სავსე და მათი არქიტექტორული გადაწყვეტა არ ირკვევა. მესამე, სამხრეთით მდებარე ოთახი, კამაროვანია. ოთახის აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილია საშუალო ზომის სწორკუთხა ნიშა. მეორე სართულის დიდი ნაწილი დანგრეულია. ოთახების გამმიჯნავ ორივე კედელს თაღოვანი გასასვლელის წირთხრილები და თაღაღის ქუსლების ნაწილები შემორჩა. ჩრდ-ის განაპირა ოთახში ადსიდის მსგავსი. აღმოსავლეთით ორნამენტული მომრგვალებაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ტრანსლოკაცია
მინი|მარჯვნივ|რეციპროკული ტრანსლოკაცია 4 და 20 ქრომოსომებს შორის. ტრანსლოკაცია — ქრომოსომული მუტაციების ტიპი, რომლის დროსაც ხდება ქრომოსომის უბნის გადატანა არაჰომოლოგიურ ქრომოსომაზე. ცალკე გამოყოფენ რეციპროკულ (ანუ ბალანსირებულ) ტრანსლოკაციებს, რომელთა დროსაც ხდება ქრომოსომებს შორის უბნების გაცვლა, და რობერტსონულ ტრანსლოკაციებს, ან ცენტრულ შერწყმებს, რომელთა დროსაც ხდება აკროცენტრული ქრომოსომების შერწყმა მოკლე მხარების მასალის სრული ან ნაწილობრივი დაკარგვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გენეტიკა
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ჭადრის 2)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი თელავში. დგას ჭადრის ქუჩაზე (№ 2). ნაგებია აგურით. ეკუთვნოდა პედაგოგს და საზოგადო მოღვაწეს ივანე როსტომაშვილს, რომელმაც თელავში დააარსა წერა-კითხვის შემსწავლელი საკვირაო და გლეხ ქალთა სკოლები, საზოგადო სავაჭრო („დნეპრი“) თელავსა და კურდღელაურში ჩამოაყალიბა სახალხო ბანკები. 1884 წელს გაიხნა ბიბლიოთეკა-წიგნთსაცავი. როსტომაშილის ოჯახი იყო ქართველ მოღვაწეთა თავშეყრის ადგილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აკნისტე
აკნისტე (Aknīste) — ქალაქი ლატვიაში, აკნისტეს მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე დიენვიდსუსეიას ნაპირებზე, რიგიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 135 კმ-ში და დაუგავპილსიდან ჩრდილო-დასავლეთით 69 კილომეტრში. მოსახლეობა 1237 ადამიანი (2011). 2009 წლის 1 ივლისამდე შედიოდა იეკაბპილსის რაიონის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის ქალაქები
ქვრივა
ქვრივა, დომინგური ქვრივა (Vidua) — ფრინველთა გვარი ქვრივასებრთა (ადრე ფეიქარასებრთა) ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 14–15 სმ. შეფერილობასა და შებუმბვლის ცალკეულ ნაწილთა ზომებში ნათლადაა გამოხატული სქესობრივი და სეზონური დიმორფიზმი. მამლის საქორწინო შეფერილობა შავი ან მოცისფრო-რუხია, თეთრი, ყვითელი და ყავისფერი ნიშნებით. აქვთ გრძელი კუდი (სიგრძეში 16 სმ-მდე), რომელიც სამგლოვიარო ვუალს წააგავს (აქედან სახელწოდება). დედლები, მოზარდები და მამლები გამრავლების პერიოდის გარდა შეფერილი არიან რუხ-მურა ტონებში და მოაგონებენ ბეღურებს. 10–14 (19-მდე) სახეობა გავრცელებულია აფრიკის სავანებში. იკვებებიან მარცვლეულით. პოლიგამური ფრინველებია. მოტიხტიხე მამალი „ცეკვას“ ასრულებს ჰაერში, დედლის თავზე, ფრენს მარყუჟისებრი ტრაექტორიით, განსაკუთრებული მთრთოლვარე ფრენით. ბუდობრივი პარაზიტები არიან; დედალი თითო-თითო (სულ 3–4) კვერცხს დებს მასპინძლის ბუდეში, თუმცა მის კვერცხებს არ ყრის ბუდიდან. ამისათვის თითოეული სახეობის ქვრივა იყენებს მთიულასებრი ფეიქრების (Estrildidae) ოჯახის განსაზღვრულ წარმომადგენლებს. პარაზიტის ბარტყები მასპინძლის ბარტყებს ბაძავენ და გარეგნულადაც მათ ჰგვანან (ზომით, ფერთა შეხამებით, ხახის მოხატულობით და სხვ.), რასაც სასიგნალო მნიშვნელობა აქვს მიმღები მშობლებისათვის და რაც მათ ამ ბარტყების გამოკვებისაკენ უბიძგებს.
სქოლიო
*
ივანე კიღურაძე
ივანე კიღურაძე (დ. 12 იანვარი, 1937, სოფ. ხიდისთავი, ჩოხატაურის რაიონი)  —  ქართველი  მათემატიკოსი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრი.
1960 წელს დაამთავრა ი. ბ. სტალინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ივანე
კოსმოს არენა
კოსმოს არენა („Космос Арена“) — საფეხბურთო სტადიონი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ სამარაში. სტადიონი უმასპინძლებს 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ჯგუფური ეტაპის 6 მატჩს. მსოფლიო ჩემპიონატის მიმდინარეობისას სტადიონს სამარა არენა ერქმევა. ის ასევე უმასპინძლებს საფეხბურთო კლუბ კრილია სოვეტოვის მატჩებს და ჩაანაცვლებს მეტალურგის სტადიონს. სტადიონი გათვლილია 44 918 მაყურებელზე.
მშენებლობის ადგილი
თავდაპირველად, სტადიონის მშენებლობა სამარის სამდინარო პორტის რაიონში, მდინარე ვოლგისა და სამარის შეერთების ადგილას იგეგემებოდა. ტერიტორიის ფართობი 27-40 ჰექტარს შეადგენდა. სწორედ ეს პროექტი წარედგინა ფიფას და მოწონებაც დაიმსახურა. თუმცა ზოგიერთი სამარელი არქიტექტორი, დეველოპერი, ქალაქმშენებელი და საზოგადოების წარმომადგენელი მდინარეების შეერთების ადგილას სტადიონის აშენებას დაუსაბუთებლად მაღალი ღირებულების, აეროპორტიდან საკმაოდ დიდი მანძილით დაშორების, რამდენიმე ისტორიული ნაგებობის დანგრევის საფრთხისა და კომუნიკაციების თითქმის მთლიანად გადაკეთების საჭიროების გამო სკეპტიკურად უყურებდა. ამიტომ, ფიფას წარმომადგენლების ვიზიტისა და პირველადი პროექტის წარდგენის შემდეგ, ალტერნატიული ტერიტორიების მოძიება დაიწყეს. განსახილველ ადგილებს შორის იყო: მასლენიკოვის ქარხანა, კუნძული კოროვი, კრასნი-პახარის რაიონი და იპოდრომი.
თუმცა, საბოლოოდ მშენებლობის დაწყება დასახლება სოროკინოს რაიონში გადაწყდა. კოსმოს არენის მშენებლობა სამარის კიროვის რაიონში დაიწყო. უშუალოდ სტადიონის მშენებლობისათვის 27 ჰექტარი ტერიტორია გამოიყო. გადაწყდა ორიარუსიანი ბუნებრივი გაზონის მქონე სტადიონის მშენებლობა, რომელიც აღჭურვილი იქნება ხელოვნური გათბობისა და ავტომატური სარწყავი სისტემებით. აღსანიშნავია, რომ სტადიონის მშენებლობისათვის თავდაპირველად ნავარაუდები 27-40 ჰექტარი ორჯერ გაიზარდა. ჯერ 240 ჰექტრამდე, ხოლო მოგვიანებით 930 ჰექტრამდე. ფიფას მოთხოვნების შესაბამისად სტადიონის მშენებლობისათვის სრულიად საკმარისია 18-24 ჰექტარი ფართობი, ხოლო რუსეთისა და ევროპის უდიდესი სპორტულ-გასართობი კომპლექსი ლუჟნიკი მხოლოდ 180 ჰექტარ ტერიტორიას იკავებს.
მშენებლობის დაწყება
2014 წლის 21 ივლისს სამარაში სამუშაო ვიზიტის ფარგლებში მყოფმა რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა საძირკველში კაფსულის ჩადების ცერემონიაში მიიღო მონაწილეობა. ამან 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატისთვის ახალი სტადიონის მშენებლობას ჩაუყარა საფუძველი. ცერემონიაში ასევე მონაწილეობდნენ რუსეთის სპორტის მინისტრი ვიტალი მუტკო და სამარის ოლქის გუბერნატორი ნიკოლაი მერკუშკინი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის სტადიონები
სიონის მეორე ეკლესია
სიონის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონსა და სოფელ ლელოვანს შორის, ნასოფლარ კუპრიაანთკარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირას. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით, წყობაში ზოგან ჩართულია შირიმი. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ და აღმოსავლეთი კედლების ნაწილი. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილი სარკმლის გადახურვა და ჩრდილოეთის წირთხლი ჩამონგრეულია. სარკმლის სამხრეთით პატარა სწორკუთხა ნიშია. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში ყოფილა. ეკლესიის ჩრდილოეთ მინაშენისგან, მხოლოდ ჩრდილო-აღმოსავლეთის კუთხეა დარჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაიკივკა (ხმილნიკის რაიონი)
ბაიკივკა (Байківка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქის ხმილნიკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 552 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხმილნიკის რაიონის სოფლები
აგნეტ იუნსენი
აგნეტ კრისტინ იუნსენი (Agnete Kristin Johnsen; დ. 4 ივლისი 1994, ნესებუ, ნორვეგია), ცნობილი, როგორც აგნეტი (Agnete) და აგი (Aggie) — ნორვეგიელი მომღერალი და კომპოზიტორი. იგი წარმოადგენდა ნორვეგიას ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე, როგორც სოლო შემსრულებელი, სიმღერით „Icebreaker“.
ბიოგრაფია
„The BlackSheeps“ ჩამოყალიბდა 2008 წელს, ხოლო მისი წევრები აგნეტ იუნსენთან ერთად იყვნენ მისი მშობლიური ნესებუს სკოლის მოსწავლეები. მოგვიანებით მათ მოიგეს კონკურსი „Melodi Grand Prix Junior 2008“, სიმღერით „Oro Jaska, beana“ („იყავი მშვიდად, ძაღლო“), რომელიც შესრულდა ორ ენაზე, ნორვეგიულად და საამურად. მოგვიანებით ჯგუფმა „MGP Nordic 2008“ მოიგო. „Oro Jaska, beana“ გახდა წლის მოგებული სიმღერა „Spellemannprisen Awards“-ზე და მიაღწია პირველობას ნორვეგიულ სინგლების ჩარტში.
აღზიბირი (აღდაში)
აღზიბირი (Ağzıbir) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	1 665 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
უილიამ პარი მერფი
ბიოგრაფია
1914 წელს დაამთავრა უმაღლესი სკოლა ორეგონში. 1920 წელს გახდა მედიცინის დოქტორი. 1922 წლიდან მუშაობდა ბოსტონში, პიტერ ბენტ ბრიგემის ჰოსპიტალში. 1923 წლიდან ასწავლიდა კემბრიჯის უნივერსიტეტის ჰარვარდის სამედიცინო სკოლაში. ძირითადად შეისწავლიდა შაქრიან დიაბეტსა და სისხლის ზოგიერთ დაავადებას. 1934 წელს ანემიის სამკურნალო მეთოდიკის შემოღებისთვის ჯ. მაინტონთან და ჯ. უილპთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 1987 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი კატეგორია:ამერიკელი ექიმები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
აგურსაკეთებელი წნეხი
აგურსაკეთებელი წნეხი — თიხის ან სილიკატური აგურის საყალიბებელი მანქანა. განასხვავებენ ლენტურ და საშტამპავ აგურსაკეთებელ წნეხს. ლენტურ აგურსაკეთებელ წნეხში თიხის პლასტიკური მასა უწყვეტად გამოიწნეხება ძელის სახით და სპეციალური მოწყობილობით აგურებად იჭრება. საშტამპავი აგურსაკეთებელი წნეხი ცალკეულ აგურებს აყალიბებს როგორც თიხის, ისე სილიკატური ნახევრად მშრალი მასის დაწნეხვით. ცნობილია ა. მელიას კონსტრუქციის მბრუნავბერკეტიანი საშტამპავი აგურსაკეთებელი წნეხი (სახელმწიფო პრემია, 1949), რომლის მწარმოებლურობა 8 ათასი ცალი აგური იყო საათში.
ლიტერატურა
კატეგორია:აგურის წარმოება კატეგორია:აგურები
ნაჯაფქულუბეილი (ბარდა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ბერეთბინა (ბელაქანი)
ბერეთბინა (Beretbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ხანდექი (გუბადლი)
ხანდექი  (Xəndək) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
ბრიუსელის ვარდკაჭაჭა
ბრიუსელის ვარდკაჭაჭა — ფოთლოვანი ბოსტნეული, რომელიც სიბნელეში მოჰყავთ. მზის შუქზე ქლოროფილის წამოქმნის შედეგად ბოსტნეულის თავი ხდება მწვანე. ბრიუსელის ვარდკაჭაჭას მოჭრილი (მოწყვეტილი) თავი გამოიყენება საკვების დასამზადებლად, როგორც მოხარშული, ასევე ნედლი სახით.
მიეკუთვნება რთულყვავილოვანთა ოჯახის ვარდკაჭაჭას გვარს.
ისტორია
ხალხური გადმოცემით ბრიუსელის ვარდკაჭაჭა შემთხვევით იქნა აღმოჩენილი ნიდერლანდების წინააღმდეგ 1830 წელს მომხდარი ბელგიის აჯანყების პერიოდში ბრიუსელის ახლოს მდებარე პატარა ქალაქ სხაარბეიკში. ადგილობრივმა გლეხმა, ვინმე იან ლამერსმა სარდაფში ჩვეულებრივი ვარდკაჭაჭას ძირები ჩაფლა ქვიშის ფენაში. რბილი ზამთრის რამდენიმე კვირის შემდეგ ნახა, რომ მწარე ფესვებზე ფოთლები ამოვიდა, რომელიც გემოთი მოტკბო, ხოლო შეხებით ნაზი იყო. ლამერსმა გადაწყვიტა ახალი ბოსტნეულის თავი, როგორც ნედლი ბოსტნეული ბაზარზე გასაყიდად გაეტანა. ომის გამო, იმ დროს საზღვარი ნიდერლანდებთან ჩაკეტილი იყო, ამიტომ ადგილობრივ ბაზარზე საკვები პროდუქტის დეფიციტი აღინიშნებოდა. სპეციალისტები ამ ამბავს სერიოზულად არ განიხილვენ და უბრალო ლეგენდად მიიჩნევენ.
სახელი
ბოსტნეულის ოფიციალური ლათინური სახელწოდებაა — Cichorium intybus var. Foliosum. ფრანგული — Chicorée de Bruxelles ანუ „ბრიუსელის ვარდკაჭაჭა“. ბელგიაში ბოსტნეულს ჰქვია — „ვიტლოოფი„ (Witloof), ნიდერლანდებში — „ვიტლოფი“ (Witlof), გერმანიაში — „შიკორეი“ (Chicorée).
გამომდინარე, ლათინურის და ბერძნულის შემდეგ მსოფლიოში გავრცელებული საერთაშორისო ტერმინოლოგიის დიდი უმეტესობა ფრანგულზე მოდის, სავარაუდოდ ქართულად ბოსტნეულის სახელი ფრანგულიდან ითარგმნება.
შემადგენლობა
100 გრ. ნედლი ვარდკაჭაჭა შეიცავს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოსტნეული
ბერის კუნძულები
250px|მინიატიურა|კუნძულების მდებარეობა ბერის კუნძულები (Berry Islands) — კუნძულთა ჯაჭვი და რაიონი ბაჰამის კუნძულების შემადგენლობაში. მოიცავს დაახლოებით 78 კმ²-ს. შედგება 30-მდე კუნძულისა და ასზე მეტი მომცრო კუნძულისაგან (კი). კუნძულებს ხშირად „ბაჰამების თევზის თასს“ უწოდებენ. მოსახლეობა დაახლოებით 700 ადამიანს შეადგენს, რომელთა უდიდესი ნაწილიც გრიტ-ჰარბორ-კიზე სახლობს. 1836 წელს ბერის კუნძულები გათავისუფლებული მონებით დაასახლა გუბერნატორმა უილიამ კოლბრუკმა.
ღირსშესანიშნაობები
ბერის კუნძულები შედარებით განუვითარებელია, არ არსებობს რაიმე მნიშვნელოვანი აეროპორტი და სასტუმრო. კუნძულთა უმეტესობა დაუსახლებელია ან ვინმე მდიდარი ადამიანის კერძო მფლობელობაშია, რომელიც მას მეორე სახლად იყენებს.
მთავარი მიმზიდველი ფაქტორია სპორტული თევზაობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაჰამის კუნძულები კატეგორია:ბაჰამის კუნძულების რაიონები
ნატალია ანისიმოვა
ნატალია ანისიმოვა (დ. 2 მარტი, 1968, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი აკრობატი. სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1985, 1987, 1990) და მეორე პრიზიორი (1986). სსრკ თასის ორგზის მფლობელი (1988, 1990). სსრკ ხალხთა IX სპარტაკიადის მესამე პრიზიორი (1986). I საკავშირო ახალგაზრდული თამაშების ჩემპიონი (1985). სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ქართველი აკრობატები
კატეგორია:ქართველი მსოფლიო ჩემპიონები
კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი აკრობატები
მწვანე წიგნი (ფილმი)
„მწვანე წიგნი“ (Green Book) — რეჟისორ პიტერ ფარელის 2018 წლის ამერიკული ბიოგრაფიული დრამა. ფილმის მოქმედება ვითარდება 1962 წელს და მოგვითხრობს ცნობილი ჯაზპიანისტის დონ შირლისა და მისი მძღოლის ტონი ლიპის მოგზაურობის რეალურ ისტორიას სამხრეთ აშშ-ში, რომელთა შორის დროთა განმავლობაში მეგობრობა გაჩნდება. მთავარ როლებში მონაწილეობენ: მაჰერშალა ალი, რომელმაც შეასრულა დონ შირლის როლი და ვიგო მორტენსენი, რომელმაც ითამაშა ტონი ლიპის როლი. ფილმისთვის სცენარი დაწერეს პიტერ ფარელიმ, ბრაიან ჰეიეზ კარიმ და ტონი ლიპის შვილმა — ნიკ ვალელონგამ; სცენარი დაფუძნებულია ნიკ ვალელონგას მამისა და შირლის ინტერვიუზე და აგრეთვე მამამისისა და დედამისის წერილებზე. ფილმის სახელწოდება მომდინარეობს ვიქტორ ჰიუგო გრინის მიერ დაწერილ გზამკვლევ „მწვანე წიგნიდან“, რომელიც განკუთვნილი იყო შავკანიანი ავტომობილისტებისათვის და რომელიც აშშ-ში გამოდიოდა 1936-1966 წლებში.
აბათხევის კათოლიკური ეკლესია
აბათხევის კათოლიკური ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბათხევის აღმოსავლეთ ნაწილში.
მწვანე წიგნი (ფილმი)
„მწვანე წიგნის“ მსოფლიო პრემიერა შედგა ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე 2018 წლის 11 სექტემბერს, სადაც მოიგო მთავარი ჯილდო „სახალხო არჩევანი“. აშშ-ში ფილმი ორიგინალურ გაქირავებაში გამოვიდა 2018 წლის 16 ნოემბერს, სადაც დისტრიბუცია გაუწია „Universal Pictures“-მა და მსოფლიო მასშტაბით ფილმმა მოაგროვა 144 მილიონი აშშ დოლარი. ფილმმა მიიღო კრიტიკოსების დადებითი შეფასება, მაღალი შეფასება მიიღეს აგრეთვე ვიგო მორტენსენმა და მაჰერშალა ალიმ, თუმცა ისტორიული უზუსტობების გამო ფილმმა რამდენადმე კრიტიკაც დაიმსახურა.
აბათხევის კათოლიკური ეკლესია
ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა, ნაგებია ნათალი ქვის კვადრებით. შესასვლელი დასავლეთ კედელშია. სამხრეთის, ჩრდილოეთის და დასავლეთის კედელში ორ-ორი ფართო თაღოვანი სარკმელია, აღმოსავლეთ კედელში სამი პატარა სწორკუთხა სარკმელი. ჩრდილოეთი კედლის დასავლეთ კიდეში მეორე სართულის დონეზე კარია გაჭრილი პატრონიკეში შესასვლელად. კართან გარედან ლითონის კიბეა მიდგმული. ორფერდა სახურავის დასავლეთ ნაწილში ოთხ სვეტზე გახსნილი ფანჩატურიანი სამრეკლოა დაშენებული. საკურთხეველი სამნაწილიანია: შუაში ნახევარწრიული აფსიდაა, რომელიც დარბაზისგან მკვეთრადაა ამაღლებული, აფსიდის ორივე მხარეს პასტოფორიუმებია, რომლებშიც შემავალი კარი აფსიდის ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების წიბოზეა გაჭრილი.
მწვანე წიგნი (ფილმი)
„მწვანე წიგნმა“ მოიპოვა კინოკრიტიკოსების ეროვნული საბჭოს ჯილდო 2018 წლის საუკეთესო ფილმისთვის და ასევე ამერიკის კინოინსტიტუტის მიერ შეყვანილი იქნა 2018 წლის საუკეთესო ფილმთა 10-ეულში. „მწვანე წიგნმა“ მოიპოვა ოსკარი საუკეთესო სურათისთვის და ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის; გარდა ამისა, მსახიობი მაჰერშალა ალი გახდა ოსკარის გამარჯვებული საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში, ხოლო ვიგო მორტენსენი ნომინირებული იყო ოსკარზე საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის. „მწვანე წიგნი“ ნომინირებული იყო აგრეთვე ოსკარზე საუკეთესო მონტაჟისთვის და გახდა ოქროს გლობუსის გამარჯვებული კატეგორიაში საუკეთესო მიუზიკლისა ან კომედიისთვის და მოიგო აშშ-ის პროდიუსერების გილდიის ჯილდო საუკეთესო ფილმისთვის.
აბათხევის კათოლიკური ეკლესია
დარბაზის დასავლეთ ნაწილში ხის ერთსართულიანი პატრონიკეა გაკეთებული, რომელზეც მოხვედრა ორი გზითაა შესაძლებელი: დარბაზის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში გაკეთებული კიბით და ტაძრის ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილი კარით. კარის ორივე მხარეს, კედელში წმინდა წყლის პატარა რეზერვუარებია გაკეთებული, კათოლიკური რიტუალის წესისამებრ. ტაძრის აღმოსავლეთით, გალავანში ჩართულია ღვთისმშობლის სკულპტურის საბრძანებელი ნიშა.
მწვანე წიგნი (ფილმი)
სქოლიო
კატეგორია:2018 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები რასიზმის შესახებ კატეგორია:2010-იანი წლების დრამატული ფილმები კატეგორია:DreamWorks Pictures-ის ფილმები კატეგორია:Participant Media-ს ფილმები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები კატეგორია:Amblin Entertainment-ის ფილმები კატეგორია:აფრო-ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიურ-დრამატული ფილმები
აბათხევის კათოლიკური ეკლესია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის კათოლიკური ტაძრები
ალგარობო (მაგდალენა)
ალგარობო (Algarrobo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2.161 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 408 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აგურსამარხი
აგურსამარხი — აგურითა და კერამიკული ფილებით ნაგები მიწისქვეშა სამარხი. გავრცელებული იყო ძველი სამყაროს ქვეყნებში. საქართველოში სამთავროს სამაროვანზე კრამიტსამარხისა და ქვისსამარხის პარალელურად გვხვდება გვიანდელი ანტიკური ხანის (ახ. წ. I-III საუკუნეების) აგურსამარხები. აგურსამარხის გვერდები, ჩვეულებრივ, ამოშენებულია თიხის კვადრატული ფილებით (ზომა 60 სმ X 60 სმ X 5 სმ). კუთხეები გამაგრებულია ვერტიკალურად ჩადგმული ღარისებრი კრამიტით. აგურსამარხს იატაკად ხან ბრტყელი კრამიტი უგია, ხან კერამიკული ან ქვის ფილები. ქალის სამარხს კრამიტის ორფერდა სახურავი აქვს, მამაკაცისა კი ქვის ფილებითაა გადახურული. აგურსამარხი ერთი მიცვალებულისთვის იყო განკუთვნილი. მდიდრული ინვენტარი მოწმობს, ამო აგურსამარხებში მცხეთის მოქალაქეთა შეძლებული ფენის წარმომადგენლებს კრძალავდნენ.
ხიდირლი (გუბადლი)
ხიდირლი  (Xıdırlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
ტრენინგი
ტრენინგი — ტერმინის ზოგადი მნიშვნელობაა სწავლება, წვრთნა. ამ ტერმინით აღინიშნება ისეთი სახის ინტერაქტიული საგანმანათლებლო ან სასწავლო პროგრამა, ხშირად მოკლევადიანი, რომელიც მიმართულია ადამიანისთვის გარკვეული სპეციფიკური უნარ-ჩვევების შეძენაზე. ტრენინგის მიზანია, ადამიანებს შეასწავლოს ისეთი სპეციფიკური უნარ-ჩვევები, რაც მათ აუმაღლებს კვალიფიკაციას და დაეხმარება, ჩაერთონ ახალ სამუშაო პროცესში.
ლიტერატურა
კატეგორია:პედაგოგიკა კატეგორია:წვრთნა
საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი 2020
საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი 2020 — საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასის გათამაშება რომელიშიც ერთმანეთს თბილისის „დინამო“ (ეროვნული ლიგის გამარჯვებული) და „საბურთალო“ (საქართველოს თასის გამარჯვებული) დაუპირისპირდნენ. მატჩი გაიმართა 2020 წლის 23 თებერვალს, მიხეილ მესხის სათადარიგო სტადიონზე გაიმართა. შეხვედრას 3000-მდე გულშემატკივარი დაესწრო. მატჩში ერთადერთი გოლი გიორგი კოხრეიძემ, მატჩის 14-ე წუთზე, პენალტით გაიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი
გარეული ორკუზიანი აქლემი
გარეული ორკუზიანი აქლემი, გარეული ბაქტრიანი (Camelus ferus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი აქლემისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 2,25–3,45 მეტრი, მასა 300–690 კილოგრამი. აღმოაჩინა ნიკოლოზ პრჟევალსკიმ 1877 წელს; დღეს გვხვდება მხოლოდ ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთსა და სამხრეთ-დასავლეთ მონღოლეთში (გობის უდაბნო). ბინადრობს ბუჩქნარიან და ღორღიან ადგილებში. შინაურ ორკუზიან აქლემთან შედარებით მსუბუქი აგებულებისაა, აქვს გრძელი კიდურები და ცვალებადი შეფერილობა, კუზიც უფრო მცირე ზომისაა. სიცხესა და სიცივეს კარგად უძლებს, თუმცა სარწყულებლის ნაკლებობას ვერ იტანს, რამაც მნიშვნელოვნად შეამცირა მისი გავრცელების არეალი და რიცხოვნობა. იკვებება უდაბნოს მცენარეულობით. ცხოვრობენ 4–6 სულისაგან შედგარ ჯგუფებად, იშვიათად 15-სულიან ჯოგებად. ახასიათებს შორეული მომთაბარეობები. მეტად აქტიურია დილით და საღამოს. მარტში შობს ერთ ნაშიერს. ადრე ადგილობრივი მოსახლეობის მხრიდან ნადირობის ობიექტი იყო. შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში როგორც გადაშენების კრიტიკული საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობა. ველურ ბუნებაში დარჩენილია 950-მდე ინდივიდი. რაოდენობის შემცირების მიზეზებია: ნადირობა, ჰაბიტატის დაკარგვა და შინაურ ცხოველებთან კონკურენცია საკვების გამო.
სქოლიო
კატეგორია:აქლემი
სერგეი კიროვი
სერგეი მირონის ძე კიროვი (Серге́й Миро́нович Ки́ров, ნამდვილი გვარი კოსტრიკოვი; დ. 27 მარტი [ ძვ. სტ. 15 მარტი ], 1886 — გ. 1 დეკემბერი ,1934) — რუსი რევოლუციონერი.
ბიოგრაფია
რსდმპ წევრი 1904 წლიდან. მონაწილეობდა 1905–1907 წლების რევოლუციაში. 1905 წელს იყო რსდმპ ტომსკის კომიტეტის წევრი. 1917 წლის ბოლომდე იყო მენშევიკების მომხრე და რუსეთის დროებითი მთავრობის პოლიტიკის მხარდამწერი. ბოლშევიკური რევოლუციის შემდეგ გადადის ბოლშევიკების მხარეს. 1918 წლის ივლისში დამკვირვებლის სტატუსით მონაწილეობდა საბჭოების მე-5 ყრილობაზე. 1919 წლის თებერვლიდან იყო ასტრახანის დროებითი რევკომის თავმჯდომარე, ხელმძღვანელობდა ანტიბოლშევიკურად განწყობილ მუშათა და სასულიერო პირთა დახვრეტებს. იმავე წელს გახდა მე-11 წითელი არმიის სამხედრო რევოლუციური საბჭოს წევრი და იქცა სერგო ორჯონიკიძის მარჯვენა ხელად. 1920 წლიდან იყო რუსეთის კომუნისტური პარტიის ცეკა-ს კავკასიის ბიუროს წევრი. იმავე წლის ბოლოს იყო ერთ-ერთი ხელმძღვანელი აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციისა. 1920 წლის ივნისში დაინიშნა საბჭოთა რუსეთის სრულუფლებიან წარმომადგენლად საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. 1920 წლის ოქტომბრიდან ხელმძღვანელობდა რუსეთის დელეგაციას პოლონეთთან წარმოებულ სამშვიდობო მოლაპარაკებებში. 1921 წელს დაინიშნა აზერბაიჯანის სსრს კომპარტიის ცეკა-ს პირველ მდივნად. 1923 წელს, რკპ მე-12 ყრილობაზე აირჩიეს პარტიის ცეკას მდივნად. 1926 წლიდან იყო პარტიის ლენინგრადის საქალაქო და საოლქო კომიტეტების პირველი მდივანი, რკპ ჩრდილო-დასავლეთის ბიუროს მდივანი, იმავე წელს აირჩიეს რკპ ცეკა-ს ბიუროს წევრობის კანდიდატად. მისი ინიციატივით დაარსდა ქალაქი სლანცი. 1930 წელს გახდა კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი, ხოლო 1934 წლიდან ცეკას მდივანი და საორგანიზაციო ბიუროს წევრი. იმავე წლის 1 დეკემბერს კომუნისტური პარტიის შტაბ-ბინაში ლენინგრადში პირადი ანგარიშსწორების მიზნით მოკლა ვინმე ლეონიდ ნიკოლაევმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1934 კატეგორია:რუსი რევოლუციონერები კატეგორია:მოკლული რუსი პოლიტიკოსები
დნმ-პოლიმერაზა
მინი|მარჯვნივ|ადამიანის ბეტა-დნმ-პოლიმერაზაში დნმ-დამაკავშირებელი სპირალურ-სარჭისებური უბნების სამგანზომილებიანი სტრუქტურა დნმ-პოლიმერაზა — ფერმენტი, რომელიც მონაწილეობს დნმ-ის რეპლიკაციაში. ამ კლასის ფერმენტები აკატალიზირებენ დეზოქსირიბონუკლეოტიდების პოლიმერიზაციას დნმ-ის ნუკლეოტიდების ჯაჭვის გასწვრივ, რომელსაც ფერმენტი „კითხულობს“ და იყენებს თარგის სახით. ახალი ნუკლეოტიდის ტიპი განისაზღვრება კომპლემენტარობის პრინციპის მიხედვით თარგთან ერთად, რომლიდანაც ხდება წაკითხვა. აგებული მოლეკულა მონოსპირალის თარგის კომპლემენტარული და ორმაგი სპირალის მეორე კომპონენტის იდენტურია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დნმ კატეგორია:მოლეკულურ-გენეტიკური პროცესები
აშაღი-აღჯაიაზი
აშაღი-აღჯაიაზი (Aşağı Ağcayazı) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
ადაბი
ადაბი (أدب) — შუა საუკუნეების არაბულ სამყაროში გავრცელებული დიდაქტიკურ-საგანმანათლებლო ხასიათის ლიტერატურა (კრებულები, ანთოლოგიები, ტრაქტატები). მისი თავდაპირველი მნიშვნელობა გულისხმობდა ქცევის ტრადიციულ პრაქტიკულ ნორმებს (კამათის, ჩაცმის, ჭამა-სმისა და სხვათა ეტიკეთი), რომლებიც აუცილებლად უნდა დაეცვა ყოველ დარბაისელ კაცს (ადიბს). ადიბი მეცნიერულ-პოპულარული და მხატვრული ლიტერატურის მიჯნაზე იდგა და მკითხველს აცნობდა პოეზიას, პოეტიკას, რიტორიკას, ისტორიას, არაბთა გენეალოგიას, ეთიკას, ფილოსოფიას, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებს და სხვა დარგებს. თანამედროვე არაბულ ქვეყნებსა და ირანში ადაბი ზოგადად მხატვრულ იტერატურას აღნიშნავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისლამური ტერმინები კატეგორია:ისლამური ლიტერატურა
ლიუდმილა ბარბირი
ლიუმდილა ბარბირი (დ. 30 ნოემბერი, 1982) — უკრაინელი მსახიობი და ტელეწამყვანი. 2004 წელს დაამთავრა კიევის ნაციონალური ი. კარპენკო-კარის თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის უნივერსიტეტი. უმუშავია თეატრებში „Ramp“, „Bravo“, „Theater perevtlennya“ და სხვა. 2007 წელს დაიწყო რეკლამებში გამოჩენა. ჯამში ბარბირი 20-ზე მეტ რეკლამაშია გადაღებული.
2011-2012 წლებში ტელეარხ „TET“-ზე ანდრეი მერზლიკინთან ერთად მიჰყავდა გადაცემა „თეორია და ღალატი“.
2013 წლის 19 აგვისტოდან მიჰყავს დილის გადაცემა „საუზმე 1+1-თან“ ტელეარხ 1+1-ზე.
პირადი ცხოვრება
ბარბირი გათხოვილია. მისი მეუღლე არის აიკიდოს მწვრთნელი. 2012 წელს ბარბირს შეეძინა შვილი, ტარასი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:უკრაინელი მსახიობები
ბაიკივკა (კამიანსკეს რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კამიანსკეს რაიონის სოფლები
ლონდა სამსონიძე
ლონდა სამსონიძე (დ. 15 თებერვალი, 1945, თბილისი — გ. 29 მაისი, 2000) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნემ პიანისტი, ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
1968 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საფორტეპიანო).
იყო ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი, 1998 წლიდან პროფესორი, 1991-1999 წლებშ პრორექტორი;
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1978 წელს „მუსიკის განცდის განვითარების თავისებურებათა ზოგიერთი ასაკობრივი ფსიქოლოგიური თავისებურებანი“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1995 წელს „მუსიკალური აზროვნების განვითარების საწყისები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2000 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
აღდაში (მრავალმნიშვნელოვანი)
აღდაში შეიძლება აღნიშნავდეს:
კონსტანტინე ამილახვარი
კონსტანტინე ამილახვარი (დ. 1901 გ. 4 ივლისი, 1943) — ქართველი სამხედრო პირი.
ბიოგრაფია
1906 წლის 31 ოქტომბერს გიორგი ამილახვრის ოჯახში დაიბადა საფრანგეთის მომავალი ეროვნული გმირი დიმიტრი ამილახვარი. გიორგის ჰყავდა უფროსი ვაჟიც 1901 წელს საქართველოში დაბადებული კონსტანტინე. 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ ამილახვრების ოჯახი საქართველოში დაბრუნდა. გიორგიმ ქართულ არმიაში დაიწყო სამსახური და სახელიც მოიხვეჭა, როგორც ნიჭიერმა და ერთ-ერთმა საუკეთესო კავალერისტმა. სამწუხაროდ, 1921 წლის ცნობილი მოვლენების გამო, ის კვლავ იძულებული გახდა, ოჯახთან ერთად უცხოეთში გადახვეწილიყო. ასე აღმოჩნდნენ ამილახვრები სტამბოლში, საიდანაც ადგილობრივი ქართული სათვისტომოს დახმარებით, 1922 წელს საფრანგეთში წასვლა მოახერხეს. გიორგი ამილახვარმა ორივე ვაჟი სენ-სირის ცნობილ სამხედრო სკოლაში მიაბარა, რომლის დამთავრების შემდეგაც, დიმიტრიცა და კონსტანტინეც საფრანგეთის „უცხოურ ლეგიონში“ ჩაირიცხნენ. კონსტანტინე მჭიდროდ იყო დაკავშირებული ქართველი ემიგრაციის მემარჯვენე ფრთასთან, პირადად იცნობდა ქაქუცა ჩოლოყაშვილსაც.
1940 წელს გერმანელების მიერ საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილისა და პარიზის ფაქტობრივად უბრძოლველად ოკუპაციის შემდეგ, პარიზში მყოფი კონსტანტინე, რამდენაცადაც, სტალინისა და ბოლშევიკების ჯავრი სჭირდა „მოხალისეთა ლეგიონში“ ჩაეწერა. შესაძლებელია კონსტანტინემ ბოლშევიკთა წინააღმდეგ საბრძოლველად წასვლა იმიტომაც უფრო მოიწადინა, რომ პარიზში მყოფ რძალსა და ძმისშვილებს გესტაპოსთან პრობლემები არ შეჰქმნოდათ დიმიტრი ამილახვრის ნორვეგიაში, ნარვიკთან გამართული ბრძოლის დროს გამოჩენილი გმირობის გამო. „ფრანგ მოხალისეთა ლეგიონი“, რომლის შემადგენლობაშიც 15 ათასამდე მებრძოლი ირიცხებოდა, აღმოსავლეთის ფრონტზე 1941 წლის ოქტომბერში ჩავიდა. ლეგიონში კონსტანტინე ამილახვარი მზვერავთა ასეულის მეთაურად გაამწესეს.
სირიის დედაქალაქ დამასკოს აღებისას გამოჩენილი გმირობისთვის დიმიტრი ამილახვარს ვიცე-პოლკოვნიკის ჩინი მიანიჭეს. პეტენის კოლაბორაციონისტულმა რეჟიმმა კი დაუსწრებლად მიუსაჯა სიკვდილი „საფრანგეთის სახელმწიფოებრიობის საწინააღმდეგო შეთქმულებაში მონაწილეობისათვის.“ ამ დროს კი კონსტანტინე ამილახვარი ბუკოვინაში „წითელ“ პარტიზანებს ებრძოდა. ერთ დღეს ის ქალაქ ლვოვში, გესტაპოს ადგილობრივ განყოფილებაში დაიბარეს და ძმის შესახებ ყველაფერი გამოჰკითხეს. . სინამდვილეში, დიმიტრისა და კონსტანტინეს ერთმანეთთან უთანხმოება არასოდეს ჰქონიათ, თუმცა 1940 წლიდან მართლაც აღარ შეხვედრიან და არც წერილობით შეხმიანებიან ერთმანეთს. კონსტანტინე „ფრანგ მოხალისეთა ლეგიონის“ ოფიცერი იყო და გესტაპოს განსაკუთრებული ყურადღება მანამდე არც დაუმსახურებია. ამიტომაც, მას იოლად ენდნენ და არ დაუპატიმრებიათ, თუმცა ფარული თვალთვალი კი დაუწესეს. 1942 წლის შუა ხანებში გესტაპომ მისი ფარული თვალთვალი შედარებით შეასუსტა. კონსტანტინემ ამით ისარგებლა და თავის ერთ-ერთ ერთგულ მეგობარს რძალი და ძმისშვილები პარიზიდან, ბელგიის გავლით, ბრიტანეთში გადააყვანინა. დიმიტრიმ ეს ამბავი ჩრდილოეთ აფრიკაში სწორედ იმ წუთებში შეიტყო, როცა ლიბიის ქალაქ ბირ-ჰაქეიმთან საფრანგეთის „უცხოური ლეგიონი“ და ბრიტანული არმია გერმანულ შეიარაღებულ ძალებს უტევდნენ.
კონსტანტინე ამილახვრის ასეული კი უკრაინაში ისევ „წითელ“ პარტიზანებს ებრძოდა. ასეულის წევრები „მონადირეთა“ სახელით იყვნენ ცნობილნი და, როგორც უკვე ითქვა, მათ პარტიზანთა მოქმედების არეალში დაზვერვითი სამუშაო ევალებოდათ. კონსტანტინე ამილახვრის შესახებ საბჭოთა კონტრდაზვერვის ორგანომ ე.წ. „სმერშმა“ მალე მოიპოვა ინფორმაცია და კვალშიც ჩაუდგა, მაგრამ გერმანელთა მხარეზე მებრძოლი ქართველი ოფიცრის მოხელთება შეუძლებელი აღმოჩნდა.
მიუხედავად იმისა, რომ „სმერში“ და პარტიზანები ძალ-ღონეს არ ზოგავდნენ და კონსტანტინე ამილახვარს ათასგვარ ხაფანგს უგებდნენ, საწადელს მაინც ვერ მიაღწიეს, ქართველ ოფიცერს სიკვდილი თითქოს თავად გაურბოდა. სულ მალე, საბჭოთა კონტრდაზვერვის მცდელობით ლვოვის გესტაპოს განყოფილებას ინფორმატორებმა ასეთი ინფორმაცია მიაწოდეს: "კონსტანტინე ამილახვარი შარლ დე გოლისა და საბჭოთა კონტრდაზვერვის ერთობლივი აგენტია, რის დასადასტურებლადაც მრავალი ფაქტის მოყვანა შეიძლება". გესტაპომ ამილახვარს ისევ ფარული თვალთვალი დაუწესა, მაგრამ ცხადია, ვერაფერი დაუმტკიცა. საბოლოოდ, ის ლვოვიდან გამოიძახეს. „ფრანგ მოხალისეთა ლეგიონის“ ბანაკი ქალაქ ლვოვიდან ათიოდე კილომეტრის დაშორებით მდებარეობდა. გესტაპოელებმა კონსტანტინეს მანქანით თავადვე მიაკითხეს. ამილახვარს, რომელმაც სახელგანთქმული ძმის დაღუპვის შესახებ ჯერ კიდევ არაფერი იცოდა, ლვოვში წაყოლაზე, ცხადია, უარი არ უთქვამს. ქალაქისკენ მიმავალ მანქანას გზაში პარტიზანები დაესხნენ თავს. შეტაკებას ყველა გესტაპოელი შეეწირა, ხოლო კონსტანტინე ამილახვარი მძიმედ დაიჭრა. „ფრანგ მოხალისეთა ლეგიონის“ ბანაკში სროლის ხმის გაგონებისთანავე განგაში გამოცხადდა — ლეგიონერები უმალვე შემთხვევის ადგილზე გაჩნდნენ. პარტიზანები მოიგერიეს, მძიმედ დაჭრილი კონსტანტინე ამილახვარი კი სასწრაფოდ პარიზში გაგზავნეს, სადაც ის 1943 წლის 4 ივლისს, გონზე მოუსვლელად გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
ბეჩექარბინა
ბიჩიქარბინა (Beçeqarbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ჟან ტიროლი
ჟან ტიროლი (Jean Tirole; დ. 9 აგვისტო, 1953, ტრუა) — ფრანგი ეკონომისტი, მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, ინდუსტრიული ორგანიზაციის ინსტიტუტის სამეცნიერო ხელმძღვანელი და ტულუზის ეკონომიკის სკოლის პრეზიდენტი. გამოქვეყნებული აქვს ასზე მეტი სამეცნიერო სტატია და 11 წიგნი. მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვის მაკროეკონომიკური ანალიზის მრავალ სფეროში. მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნაშრომია „კოლექტიური რეპუტაციის თეორია“, რომელშიც ავითარებს ჯორჯ აკერლოფის ბაზრების შესახებ არსებულ ასიმეტრიულ ინფორმაციებს.
2014 წელს მიიღო ნობელის პრემის ეკონომიკის დარგში „საბაზრო ძალაუფლებისა და მის რეგულირებაში შეტანილი წვლილისთვის“.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ფრანგი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
ტრიბუნალი
ტრიბუნალი (tribunal — სამსჯავრო) — საგანგებოდ შექმნილი სასამართლო ან სხვაგვარი მართლმსაჯულების ორგანო, რომელიც, როგორც წესი, განიხილავს სამხედრო დანაშაულებს და მათთან დაკავშირებულ საქმეებს. განსაკუთრებულ შემთხვევებში, ტრიბუნალი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს უაღრესად მძიმე (სისხლის სამართლებრივი ან სხვა სახის) დანაშაულის ჩამდენი სამოქალაქო პირების მიმართაც.
უახლესი ისტორიიდან ყველაზე ცნობილი ტრიბუნალებია:
ლიტერატურა
კატეგორია:საერთაშორისო სამართალი კატეგორია:დანაშაულები
რნმ-პოლიმერაზა
რნმ-პოლიმერაზა — ფერმენტი, რომელიც ახორციელებს რნმ-ის მოლეკულების სინთეზს. ჩვეულებრივ, რნმ-პოლიმერაზას უწოდებენ დნმ-დამოკიდებულ რნმ-პოლიმერაზებს, რომლებიც დნმ-ის მატრიცაზე ასინთეზირებენ რნმ-ის მოლეკულებს, ანუ ახორციელებენ ტრანსკრიპციას. რნმ-პოლიმერაზების კლასის ფერმენტები ძალიან მნიშვნელოვანია უჯრედების ფუნქციონირებისთვის, ამიტომ ისინი ყველა ორგანიზმსა და ბევრ ვირუსში არსებობს.
ქიმიური თვალსაზრისით, რნმ-პოლიმერაზები წარმოადგენენ ნუკლეოტიდილ-ტრანსფერაზებს, რომლებიც რიბონუკლეოტიდებს რნმ ჯაჭვის 3'-ბოლოზე აპოლიმერიზირებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გენთა ექსპრესია კატეგორია:რნმ კატეგორია:ფერმენტები
არიგუანი
არიგუანი (Ariguaní) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.