cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი
უახლესი ისტორია
დღესდრეობით მუზეუმში მოქმედებს 6 განყოფილება (აზერბაიჯანის უძველესი და შუა საუკუნეების ისტორიული ფონდის ექსპოზიციათა  განყოფილება, აზერბაიჯანის ახალი ხანის  ისტორიული ფონდის  ექსპოზიციათა  განყოფილება, აზერბაიჯანის  უახლესი ისტორიული ფონდის  ექსპოზიციათა  განყოფილება,  ნუმიზმატიკისა და ეპიგრაფიკის ფონდების განყოფილება, ეთნოგრაფიის ფონდების განყოფილება, სამეცნიერო ექსკურსიებისა და მასიური სამუშაოს განყოფილება), ასევე სამუზეუმო ექსპონატების რესტავრაციის განყოფილება, სამხატვრო გაფორმების ჯგუფი, ექსპონატების უსაფრთხოების ჯგუფი,საწარმოო ჯგუფი, ექსპონატების  შეფასებისა  და შეძენის კომისია, ბიბლიოთეკა. მუზეუმის ფასეულობათა საერთო რაოდენობა აჭარბებს შენახვის 300 000 ერთეულს (ფონდს). მათგან 20 000 გამოფენილია ექსპოზიციაში, დანარჩენი შენახულია სამეცნიერო ფონდების საცავში - ნუმიზმატურში (1500 ერთეულზე მეტია), არქეოლოგიურში  (93000), ეთნოგრაფიულში (9000), შეიარაღებისაში (2300), სამეცნიერო არქივში (12000), ძვირფასი მეტალების ფონდებში (15 000), ნეგატივები (10254), იშვიათი  წიგნების ფონდში (4570). მუზეუმი გამოსცემს სტატიების კრებულს „აზერბაიჯანის ისტორიის მასალები“.
ჰიუ ლორი
პირადი ცხოვრება
1989 წლის 16 ივნისს ლორი თეატრის მენეჯერზე, ჯო გრინზე ლონდონში დაქორწინდა. მათ ერთად სამი შვილი, ჩარლი, ბილი და რებეკა ჰყავთ.
აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი
უახლესი ისტორია
ნუმიზმატიკური კოლექცია
ჰიუ ლორი
პირადი ცხოვრება
ჰიუ ლორის საყვარელ წიგნებს შორისაა ჰერმან მელვილის „მობი დიკი“ (1851). The Daily Telegraph-თან ინტერვიუში მან თქვა, რომ ათეისტია.
აზერბაიჯანის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები
ჰიუ ლორი
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი მსახიობები კატეგორია:ბრიტანელი მწერლები კატეგორია:ბრიტანელი ვოკალისტები კატეგორია:ბრიტანელი მუსიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 11 ივნისი კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი კომიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ბრიტანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ბრიტანელი მამაკაცი მუსიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის პიანისტები კატეგორია:ინგლისელი ათეისტები კატეგორია:ინგლისელი პიანისტები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი კომიკოსები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი მომღერლები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი ტელემსახიობები
ლუბნი
ლუბნი (Лубни) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 47827 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის ქალაქები
GDS TV
200პქ|მარჯვნივ|მინი|ლოგო
ფლორის-დუ-პიაუი
ფლორის-დუ-პიაუი (Flores do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 300 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფლორიანუს შემადგენლობაში.
GDS TV
GDS TV — ტელეკომპანია, რომელიც დაარსდა 2012 წელს, პირველად ეთერში კი იმავე წლის ნოემბრის ბოლოს გავიდა. მისი დამფუძნებელია ბერა ივანიშვილი. სახელი GDS აბრევიატურაა, — Georgian Dream Studios. ტელეკომპანიის გადაცემები უმეტესად გათვლილია ახალგაზრდებზე.
GDS TV გასართობ-შემეცნებით-მუსიკალური ტელევიზია იყო, მაგრამ 2015 წლის 4 მარტიდან შეიცვალა ფორმატი და საერთო მაუწყებლობაზე გადავიდა, რის შემდეგაც არხის საეთერო ბადეს დაემატა რამდენიმე პოლიტიკური გადაცემა.
ფლორის-დუ-პიაუი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 366 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.61 კმ²-ზე. ფართობი 946 731 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
GDS TV
2015 წლის ახალი სეზონიდან GDS-მა სრულიად შეიცვალა ტაქტიკა და გახდა ქართულ სერიალებზე ორიენტირებული ტელევიზია.
2016 წლის ბოლოს GDS შეისყიდა „იმედის“ მფლობელმა კომპანია ჯორჯიან მედია პროდაქშენ გრუპმა და გაერთიანდა მედია ჰოლდინგში: იმედი, მაესტრო, GDS.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ტელეკომპანიები კატეგორია:GDS TV
ფელეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის რაიონები *
ზემო ოქროყანის ეკლესია
ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია, კარი სწორკუთხაა. ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსალეთით სრულდება სწორი კედლით, რომელსიც ეკლესიის ერთადერთი სარკმელია გაჭრილი. ფასადზე მას წაგრძელებული ფორმა აქვს და ნახევარწრიული თაღით სრულდება. სარკმლის ჩრდილოეთით მომცრო, ხოლო სამხრეთით მოზრდილი ნიშია. ეკლესიას თუნუქის ორფერდა სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კისლოვოდსკი
კისლოვოდსკი — ქალაქი-კურორტი რუსეთში, სტავროპოლის მხარეში. იგი წარმოადგენს საკურორტო ქალაქს, მდიდარია მინერალური წყლებით. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის საერთო ფართობია 7.2 ათასი ჰექტარი, მკვიდრი მოსახლეობა 137 ათასი ადამიანია. იგი მდებარეობს კავკასიონის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, ხეობაში, ზღვის დონიდან 750-1200 მეტრის სიმაღლეზე. მკვრივი ტყეები, სურნელოვანი მცენარეები, მთის მდინარეები ასუფთავებს და ავსებს ჰაერს მტკნარით, რაც ქმნის უნიკალურ მიკროკლიმატურ ზონას. შეიძლება ითქვას, რომ კისლოვოდსკში ჰაერსაც კი აქვს სამკურნალო ძალა. კისლოვოდსკის კლიმატი არის ზომიერი კონტინენტური. მზიანი დღეების მიხედვით (წელიწადში დაახლოებით 300 მზიანი დღე). ზაფხული კისლოვოდსკში გრძელია (5 თვემდე), არასდროს ცხელი. ზამთარი ზომიერია, მშრალი, არამყარი თოვლის საფარით.
ისტორია
კისლოვოდსკი ინახავს ბევრ საინტერესო არტეფაქტს. დაახლოებით აქ დაცული 800 არქეოლოგიური ძეგლი თარიღდება სხვადასხვა ისტორიულ პერიოდით: ძვ. წ. V - IV ათასწლეულიდან - XVIII საუკუნის ბოლომდე. ქალაქის შიგნით არის ძვ.წ.ა. 10 საუკუნის ძეგლების კომპლექსი, ასევე XI საუკუნის "მთის ექო". უკვე VI საუკუნეში, აქ იყო დიდი ციხესიმაგრე, ალანელთა მმართველის - მეფე საროსიუსის რეზიდენცია. ციხე აქტიურად ფუნქციონირებდა მე-9 საუკუნის ბოლომდე.
თანამედროვე აბრეშუმის გზის ერთ– ერთი მარშრუტი, ანტიკურ და შუა საუკუნეების პერიოდში გადიოდა თანამედროვე კისლოვოდსკის ტერიტორიაზე. ამ სავაჭრო-ქარავნულმა მარშრუტმა დიდი ხნის განმავლობაში ერთმანეთთან დააკავშირა აღმოსავლეთის ცივილიზაცია დასავლეთის ქვეყნებთან.
ომის დროს კურორტის საავადმყოფოებმა მიიღეს 600 ათასი დაჭრილი სამკურნალოდ, მათი 82% სამსახურს დაუბრუნდა - ეს იყო გამოჯანმრთელების უპრეცედენტო მაღალი პროცენტი მსოფლიო ომის ისტორიაში.
სქოლიო
კატეგორია:სტავროპოლის მხარის ქალაქები
ზემო ოქროყანის კოშკების კომპლექსი
ზემო ოქროყანის კოშკების კოპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს მდინარე მნაისისწყლის ორივე ნაპირზე, მდინარის მარცხნივ მდებარე ოთხი კოშკიდან სამი თითქმის დანგრეულია. მათგან შემორჩენილი მხოლოდ სამხრეთით მდგარი კოშკი, რომელიც XVII საუკუნით თარიღდება.
შენობა გეგმით კვადრატულია (6,1x6,1 მ), ზემოთკენ შევიწროებული, ნაგებია მოწითალო ფერის ნატეხი ქვით. ფასადზე ქვები მოსწორებულია. შემორჩენილია ოთხი სართული და მეხუთე სართულის მცირე ნაწილი, ჩანგრეულია სართულშუა გადახურვები. კოშკს თაღოვანი შესასვლელი აღმოსავლეთიდან აქვს მეორე სართულის დონეზე. პირველი სართული ყრუა. იგი დამხმარე სათავსი იყო. მეორე სართულის სამ კედელში თითო-თითო სათოფურია. მესამე სართულზე ერთი სათოფური დასავლეთ კედელშია, ხოლო ჩრდილოეთში სამი. მეოთხე სართულზე ოთხივე მხარეს ორ-ორი სათოფურია. კოშკი ცოკოლზე დგას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის კოშკები
აგრაფინა ფონ ზარნეკაუ
აგრაფინა ჯაფარიძე, გრაფინია ფონ ზარნეკაუ (Agrippina, Countess von Zarnekau; დ. 6 ნოემბერი [ძვ. სტ. 25 ოქტომბერი], 1855 — გ. 18 ოქტომბერი, 1926) — XIX-XX საუკუნეების ქართველი არისტოკრატი და მეცენატი. კონსტანტინე ოლდენბურგის მორგანატული მეუღლე.
მეუღლესთან ერთად მნიშვნელოვანი წვლილი ითამაშა დიდ თავად გიორგი ალექსანდრეს ძის მორგანატულ ქორწინებაში. აგრაფინამ თავისი ბიძაშვილი ნაკაშიძე ცოლად შერთო დიდ თავადს, რამაც გამოიწვია სკანდალი რუსეთის საიმპერატორო კარზე.
ბიოგრაფია
აგრაფინა დაიბადა რაჭაში, ქართველი აზნაურის კონსტანტინე და მელანო ჯაფარიძეების ოჯახში. 5 წლის ასაკში მამა გარდაეცვალა. დედამისი მელანო გადასახლდა ქუთაისში და მეორედ გათხოვდა. აგრაფინამ განათლება მიიღო წმინდა ნინოს სახელობის სკოლაში (ამჟამად მესამე სკოლა), სადაც მისი თანაკლასელი იყო ნიკო ნიკოლაძის და ოლიმპია.
1876 წელს ცოლად გაჰყვა ქართველ თავადს ტარიელ დადიანს, რომლის ცოლი სოფიაც მშობიარობას გადაჰყვა. არ არის ცნობილი ჰყავდა თუ არა აგრაფინას საკუთარი შვილები ტარიელ დადიანთან, თუმცა ცნობილია, რომ მათი ქორწინება წარუმატებელი გამოდგა.
მეორედ გათხოვდა კონსტანტინე ოლდენბურგზე, რომელსაც გაუჩინა 6 შვილი. 1882 წელს მიიღო გრაფინია ზარნეკაუს ტიტული. გარდაიცვალა 1926 წელს ქუთაისში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1855 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1926 კატეგორია:ქართველი მეცენატები
Fozzy
Fozzy — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფი, რომელიც შეიქმნა 1999 წელს.
გარბანის მთავარანგელოზის ხატი
გარბანის მთავარანგელოზის (თარანგელოზის) ხატი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა. მდებარეობს სოფლის განაპირას. ხატი ტოლმკლავებიანი ქვის ჯვარია, რომლის მკლავებზე რგოლებია ამოკვეთილი. ჯვრის წინა და უკანა მხარეს დროშების ჩასამაგრებელი თითო პატარა ღრმულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ვოლოდიმირივკა (კარლივკის რაიონი)
ვოლოდიმირივკა (Володимирівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კარლივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 304 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარლივკის რაიონის სოფლები
კორკის რაიონი
კორკის რაიონი (Distrito de Ccorca) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კუსკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 635 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 441 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 188.56 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუსკოს პროვინციის რაიონები
ტონატანვალი
ტონატანვალი (The Valley ან Tonatanvally; Tóin an tSeanbhaile ) — სოფელი კუნძულ აკილის ჩრდილოეთით, ირლანდიაში; მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. ესაზღვრება სოფლები: დუნივერი და ბუნახური. სოფლის გარშემო მდებარეობს რამდენიმე ტბა, რომელიც მდიდარია კალმახით.
სქოლიო
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები კატეგორია:გელტახტი ადგილები მეიოს საგრაფოში
გორმაღალა
გორმაღალა — ადგილობრივი მნიშვნელობის ბალნეოლოგიური კურორტი საქართველოში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტში. ზღვის დონიდან 200 მ, სამტრედიიდან 20 კმ.
მცენარეული საფარი — მარადმწვანე ფოთლოვანი ტყე. ჰავა ძლიერ რბილია, იცის უთოვლო ზამთარი (იანვრის საშუალო ტემპერატურა 4,7°C) და ძლიერ თბილი, ნოტიო ზაფხული (აგვისტოს საშუალო ტემპერატურა 23,3°C); ნალექები წელიწადში 1526 მმ. ძირითადი სამკურნალო ფაქტორია ქლორიდულ-სულფატური, ნატრიუმიანი მინერალური წყალი, რომელსაც იყენებენ აბაზანებისათვის ქვედა კიდურების დაავადებების სამკურნალოდ. მკურნალობა ამბულატორიულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის მხარის კურორტები კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტი
ლუიზა ბრიტანელი (1749-1768)
ლუიზა ბრიტანელი (Louisa of Great Britain; დ. 19 მარტი, 1749, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 13 მაისი, 1768, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — ჰანოვერის დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ II-ის შვილიშვილი, ჯორჯ III-ის და, ჯორჯ IV-ისა და უილიამ IV-ის მამიდა.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|381x381პქ|დანიაში გაგზავნილი ლუიზასა და კაროლინა მატილდას პორტრეტი ლუიზა დაიბადა 1749 წლის 19 მარტს ლესტერის სასახლეში, ლონდონში. იგი იყო უელსის პრინც ფრედერიკისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ავგუსტა საქსენ-გოთელის პირველი შვილი ცხრიდან. მისი მრავალი და-ძმიდან აღსანიშნავია დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის მეფე ჯორჯ III და დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი კაროლინა მატილდა ბრიტანელი. მას სახელი მამიდის, დანიისა და ნორვეგიის დედოფალ ლუიზა ბრიტანელის პატივსაცემად დაარქვეს. აღსანიშნავია, რომ მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა დიდი ბრიტანეთის, ირლანდიისა და ჰანოვერის მეფე ჯორჯ II და დედოფალი კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელი იყვნენ.
1751 წელს ჯერ მამამისი, შემდეგ კი 1760 წელს ბაბუამისიც გარდაიცვალა. ამის გამო ტახტზე მისი ძმა, ჯორჯი ავიდა, რომელმაც თავად შარლოტა მეკლენბურგ-შტრელიცელი შეირთო ცოლად და მალევე მოისურვა დების დაქორწინებაც.
პრინცესა ლუიზა 1768 წლის 13 მაისს, 19 წლის ასაკში გარდაიცვალა ლონდონში, ტუბერკულოზისგან, გაუთხოვარი და უშვილო. დაკრძალეს უესტმინსტერის სააბატოში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1749 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1768 კატეგორია:ჰანოვერის დინასტია კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები
გუსტავ მაირინკი
გუსტავ მაირინკი (დ. 19 იანვარი, 1868 ― გ. 4 დეკემბერი, 1932; ნამდვილი სახელი და გვარია გუსტავ მაიერი) ― ავსტრიელი ავტორი, რომანისტი, დრამატურგი, მთარგმნელი, ბანკირი. ცნობილია რომანით „გოლემი“. მაირინკს „ზებუნებრივ ჟანრში ყველაზე პატივცემულ გერმანულენოვან მწერლადაც“ მოიხსენიებენ.
ბიოგრაფია
გუსტავ მაიერი 1868 წლის 19 იანვარს ვენაში, ავსტრია-უნგრეთში (დღევანდელი ავსტრია) დაიბადა. მის თანამედროვეთა განცხადების მიუხედავად მაირინკი არ ყოფილა ებრაული წარმოშობის. ჭორები იმის გამო გაჩნდა, რომ შეცდომით დედამისს მსგავსი სახელის მქონე ებრაელ ქალს უკავშირებდნენ
13 წლამდე მაირინკი მიუნხენში ცხოვრობდა, სადაც დაწყებითი სკოლა დაამთავრა. მცირე ხნით ჰამბურგში ცხოვრობდა. 1883 წელს დედასთან ერთად პრაღაში გადავიდა საცხოვრებლად.
პრაღაში 20 წლის განმავლობაში ცხოვრობდა. 1902 წელს მაირინკს თაღლითობაში დასდეს ბრალი. შემდეგ ციხეში ჩასვეს. ეს პერიოდი ნაშრომში „გოლემი“ აღწერა. უფულობის გამო მთარგმნელადაც მუშაობდა. გერმანულად ჩარლზ დიკენსის 15 ტომი, ასევე რადიარდ კიპლინგის ნაწარმოებებიც. სიკვდილამდე „მკვდართა წიგნიც“ თარგმნა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1868 კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 დეკემბერი კატეგორია:მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრიელი რომანისტები კატეგორია:ავსტრიელი პაციფისტები კატეგორია:ავსტრიელი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:ავსტრიელი საშინელებათა ჟანრის მწერლები კატეგორია:ფსევდონიმიანი მწერლები კატეგორია:ბუდისტი მწერლები კატეგორია:მაგიური რეალიზმის მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრიელი მამაკაცი მწერლები
ქარხნის ნაზირი
ქარხნის ნაზირი — (სპარს. ქარხანე - სახელსონო, ნაზირ - ზედამხედველი, გამგე) საფინანსო-სამეურნეო დარგის მაღალი რანგის მოხელე გვიანდელი შუა საუკუნეების საქართველოში.
ვახუშტი ბატონიშვილის (XVII საუკუნე) ცნობით, ეს თანამდებობა ქართლში როსტომ მეფემ შემოიღო ირანის სამოხელეო წყობილების მიბაძვით ძველი ქართული სახელოს - ეზოსმოძღვარის - მაგიერ. ვახტანგ VI-ის დასტურლამალის მიხედვით, ქარხნის ნაზირი სახლთუხუცესს ექვემდებარებოდა, მასთან ერთად ხელმძღვანელობდა მეფის მეურნეობას, გადასახადების აკრეფას და ა.შ. მას მიბარებული ჰქონდა მეფის სამეურნეო დაწესებულებები, საწყობები („ქარხნები“) და ევალებოდა მეფის სასახლის მომარაგება. ქარხნის ნაზირი თავისი საქმიანობით (სასახლის მომარაგება) მჭიდროდ იყო დაკავშირებული ქალაქთან და სარგოს ერთი ნაწილი ქალაქის ამქრებისაგან ჰქონდა განწესებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
ფლორეშტის რაიონი
ფლორეშტის რაიონი (raionul Floreşti) — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ფლორეშტი. რაიონი იკავებს 1108.19 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 89 389 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 80.66 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 74 დასახლებულ პუნქტს, მათგან 3 ქალაქია. რაიონი იყოფა 37 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 71 დასახლებულ პუნქტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის რაიონები *
გორმაღლის ქედი
გორმაღლის ქედი — ქედი საქართველოში, ლეჩხუმის ქედის სამხრეთი განშტოება, ცაგერის მუნიციპალიტეტში, მდინარე რიონისა და მისი მარჯვენა შენაკადების ლაჯანურისა და ასკისწყლის აუზების წყალგამყოფი. უმაღლესი მწვერვალები: გორმაღალი (1728 მ), ლაილაში (1640 მ), გველისთავი (1465 მ). აგებულია ცარცული ასაკის კირქვებითა და ქვიშაქვებით. შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით.
ზავოდსკე
ზავოდსკე (Заводське; 2016 წლამდე - ჩერვონოზავოდსკოე Червонозаводське) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 8600 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის ქალაქები
ოსმალეთ-საფრანგეთის ალიანსი
მინი|150პქ|[[სულეიმან I-ის წერილი საფანგეთის მეფეს.]] ოსმალეთ-საფრანგეთის ალიანსი (Fransa-Osmanlı ittifakı) — ოსმალეთის სულთან სულეიმან I-ისა და საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ის ალიანსი. ხელი მოაწერეს 1528 წელს ერთობლივი ინტერესების გამო, რათა დაესუსტებინათ კარლ V-ის სახელმწიფო.
„შროშანისა და ნახევარმთვარის მკრეხელურმა კავშირმა“ სკანდალი გამოიწვია ქრისტიანულ ევროპაში, სადაც ჯერ კიდევ მუსირებდა ჯვაროსნული ლაშქრობის იდეა ოსმალების წინააღმდეგ.
ოსმალები ფრანგებს დახმარებას უწევდნენ ჰაბსბურგების საწინააღმდეგოდ და ერთობლივად მოქმედებდნენ მათ წინააღმდეგ. მაგალითად, 1543 წელს ფრანსუა დე ბურბონ-კონდეა და ხაირ ალ-დინ ბარბაროსას ძალებმა ალყა შემოარტყეს ნიცას. საფრანგეთის ელჩი, რომელიც სტამბოლში ცხოვრობდა დიდი პატივით სარგებლობდა სულთნის კარზე. XVI-XVII საუკუნეების მიჯნაზე ოსმალეთმა ყურადღების ცენტრი ევროპიდან სეფიანთა იმპერიაზე გადაიტანა. საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ს ოსმალებმა რამდენიმეჯერ გაუგზავნეს ელჩი დიპლომატიური დახმარების სათხოვნელად.
ლუი XIV-მ განაახლა ურთიერთობები ოსმალეთთან, ვერსალში რეგულარულად იღებდა ოსმალეთის ელჩებს. ამ პერიოდში ოსმალეთის ერთ-ერთი ყველაზე მეტად წარმატებული სამხედრო მოღვაწე იყო ფრანგი ბონევალ-ფაშა. საფრანგეთ-ოსმალეთის ალიანსი ასევე მყარი იყო ყირიმის ომის პერიოდში. ამ დროს გავრცელდა ლეგენდა თითქოსდა სულთანი ნათესაური კავშირითაა დაკავშირებული ბონაპარტებთან, ფრანგული წარმოშობის ბებიის ემე დე რივერის მეშვეობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:XVI საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
ტეპლიკის რაიონი
ტეპლიკის რაიონი (Теплицький район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 810 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 28 890 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 37 კაცს კმ²-ზე. ტეპლიკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტეპლიკი.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ჰაისინის რაიონს.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის რაიონები
პურის მუზეუმი (აღდამი)
პურის მუზეუმი (Çörək muzeyi) — მუზეუმი, რომელიც ოდესღაც არსებობდა აზერბაიჯანის სსრ-ს ქალაქ აღდამში.
ფლორიანუ (პიაუი)
ფლორიანუ (Floriano) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 112 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფლორიანუს შემადგენლობაში.
პურის მუზეუმი (აღდამი)
ისტორია
მუზეუმი დაარსდა 1983 წლის ნოემბერში. მუზეუმში ინახებოდა ანტიკური და შუასაუკუნეების ექსპონატები, არქეოლოგიური აღმოჩენები, რომლებიც დაკავშირებულნი არიან პურთან და ხორბალთან, გაქვავებული ხორბალი, ხელის წისქვილები, ჭურჭელი, უძველესი წიგნები, ხელნაწერები და სხვადასხვა სახის მასალები, რომლებიც მოწმობენ სხვადასხვა სახის შრომის იარაღებისა (ცელი, ნამგალი, სამკავი და სხვა) და მიწარმოქმედების განვითარებას. მუზეუმი ძლიერად დაზარალდა 1990 წლების ყარაბაღის ომის მსვლელობის დროს. ამჟამად მუზეუმი იმყოფება დანგრეულ მდგომარეობაში.
ფლორიანუ (პიაუი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
პურის მუზეუმი (აღდამი)
ისტორია
შენობის ფასადზე იყო გამოსახული სხვადასხვა სახის ორნამენტები, ასევე ორი მოზაიკის პანო, რომლებზეც გამოსახულია ხორბლის თავთავები და მზე. შიგნით შენობა მორთული იყო ფერადი ვიტრაჟებით, ჭერი მოპირკეთებული იყო მუქი ფერის ხის კვადრატებით. მუზეუმის ერთ-ერთი დარბაზის შესასვლელში იყო წარწერა „თაყვანი ეცით პურს!“.
მუზეუმში, სხვა ექსპონატებთან ერთად ასევე ინახებოდა გაქვავებული ხორბალი, რომელიც ყოფილი დირექტორის, აკადემიკოს იმამ მუსტაფაევის, მოწმობით ნაპოვნი იყო არქეოლოგიური გათხრების მსვლელობის დროს აღდამის რაიონის სოფელ ჩალან-ტეპეში. ეს ექსპონატები, მუზეუმს საჩუქრად გადასცა მეცნიერ სელექციონერმა, აკადემიკოსმა იმამ მუსტაფაევმა, რომელმაც სელექციის საშუალებით შექმნა ხორბლის რამდენიმე ჯიში. იგივე ყულიევის მოთხრობით, ერთხელ მუზეუმში მოვიდა სოფელ აღდამლის მკვიდრი ოთხმოცი წლის მოხუცი ისმაილ კაფარ ოღლი მამედოვი. მან მუზეუმს გადასცა ორი ძველი XVII საუკუნის კირ-კირე (ხელის წისქვილი). მისი თქმით, იმისთვის, რომ ხალხს სცოდნოდა თუ რა რთულად მოიპოვებოდა ადრე პური. მუზეუმში ასევე ინახებოდა ბლოკადური ლენინგრადის დროინდელი პური, რომელიც მოიტანა ქალმა — მცხობელმა გალინა კანაევამ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მუზეუმები
ქარავანთუფროსი
ქარავანთუფროსი — ქარავანბაში, საქონლის შემოტანა-გატანის ორგანიზატორი ქალაქში. თბილისში საქონლის შემოტანა-გატანა უმთავრესად ქარავნებით ხდებოდა. ქარავნები, ჩვეულებრივ, აქლემებისგან, ზოგჯერ კი — ცხენის, ჯორის, ვირის და ხარისგანაც კი იყო შედგენილი. მრავალრიცხოვან ქარავანში რამდენიმე ათეული კაცი ერთიანდებოდა. ქარავნის მოგზაურობას ქარავანთუფროსი მეთაურობდა. მას თავისი ხელქვეითი მოხელეებიც ჰყავდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ისტორია
გაიბოტენის კვირაცხოველის ეკლესია
გაიბოტენის კვირაცხოველის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფლის განაპირას, დასავლეთით. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
შენობა გეგმით სწორკუთხაა (7x5 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვით, გადახურულია ფიქლით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი სწორკუთაა. ეკლესიის შიდა სივრცე ქვის კანკელით გაყოფილია ორ არათანაბარ ნაწილად. კანკელს ორი გასასვლელი აქვს. საკურთხევლის მხარეს კი ერთი ნიში. საკურთხეველი სწორკუთხაა. მის აღმოსავლეთ, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში თითო ნიშია, აღმოსავლეთ კედელში — სწორკუთა სარკმელი. საკურთხევლის ცენტრში დგას ქვის ოთხკუთხა ტრაპეზი. ერთი სწორკუთხა სარკმელი მლოცველთათვის განკუთვნილი ნაწილის დასავლეთ კედელშია. ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებს დაბალი საფეხური (სიმაღლე 0,3 მეტრი) გასდევს. ეკლესია შიგნით და გარედან შეთეთრებულია. ფასადები დასრულებულია ორსაფეხურიანი თაროსებრი ლავარდნით. სახურავი ორფერდაა. ეყრდნობა ხის ნივთებს.
ჯონ ჰარისონი
ჯონ ჰარისონი  (დ. 24 აპრილი 1693 — გ. 24 მარტი 1776) — თვითნასწავლი ინგლისელი დურგალი და მესაათე, საზღვაო ქრონომეტრის გამომგონებელი, დიდი ხნის განმავლობაში ჰარისონი მუშაობდა ზღვაში გრძედის გამოანგარიშების პრობლემის გადასაჭრელად.
ჰარისონის აღმოჩენამ რევოლუცია მოახდინა ნავიგაციის სფეროში და მნიშვნელოვნად გაზარდა საზღვაო მოგზაურობის უსაფრთხოება.მისი აღმოჩენა იმდენად მნიშვნელოვანად იქნა მიჩნეული რომ ბრიტანეთის პარლამენტმა ფინანსური დახმარება გაუწია 20,000 ფუნტამდე.
1730 წელს ჰარისონმა წარმოადგინა თავისი პირველი კომპასის დიზაინი და მრავალი წლის განმავლობაში მუშაობდა მის გაუმჯობესებაზე,სიცოცხლის განმავლობაში მიიღო პარლამენტისგან აღიარება და ჯილდო. ჰარისონი 39 – ე ადგილზე გავიდა BBC– ის 2002 წლის 100 ყველაზე დიდი ბრიტანელის საზოგადოებრივ გამოკითხვაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1693 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1776
ვოლოშკოვე (ზინკივის რაიონი)
ვოლოშკოვე (Волошкове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 225 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზინკივის რაიონის სოფლები
ჩუპაკაბრა
მინიატიურა|აღწერაზე დაფუძნებული ჩუპაკაბრას ნახატი ჩუპაკაბრა (chupacabra; ესპანურად სიტყვასიტყვით ნიშნავს „თხის მწოვს“) — თქმულებით გადმოცემული არსება, რომელიც ამერიკის დაუსახლებელ ნაწილებში ბინადრობს. გადმოცემის თანახმად იგი შემჩნეული ყავთ პუერტო-რიკოში. ეს სახელი მას შეარქვეს მისი ნადირობის სტილის გამო. იგი უტევს ცხოველებს და სისხლს წოვს მათ, ყველაზე ხშირად მისი მსხვერპლი სწორედ თხაა. აღწერილობით, იგი არის საშუალო ზომის ცხოველი, არა უმეტესი პატარა დათვისა, რომელსაც კისრიდან კუდამდე ხერხემლის ძვლები აქვს ამოზნექილი. ჩუპაკაბრა არაერთხელ შეუმჩნევიათ ამერიკის ფარგლებში. პირველი შემთხვევა დაფიქსირდა 1995 წელს პუერტო-რიკოში. ასევე ჩილესთან ახლოს, არგენტინაში, ბოლივიაში და ასევე ამერიკის კონტინენტების საზღვრებს გარეთაც — რუსეთსა და ფილიპინებში. 1995 წელს პუერტო-რიკოში, მისი შეტევის დროს იპოვეს 8 მკვდარი ცხვარი, თითოს 3 ნახვრეტი ჰქონდა მკერდის არეში და სისხლისგან იყვნენ დაცლილები. რამდენიმე თვის შემდეგ კანოვანასში, თვითმხილველმა დაინახა უცნაური არსება მათ ეზოში, იქ კი 150-ზე მეტი მკვდარი ცხოველი დახვდა. ასეთი შემთხვევები გახშირდა კუნძულის გარშემო და ბევრმა ფერმამ დაკარგა საქონელი.
სხვადასხვა ქვეყანაში ჩუპაკაბრას სხვადასხვა მითოლოგიურ თუ ლეგენდარულ არსებას უკავშირებენ, რომლებიც მსგავსი აღწერილობის არიან. ბიოლოგების და მკვლევრების განცხადებით, ჩუპაკაბრას არსებობა უბრალოდ პოპულარული ლეგენდაა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკის ფოლკლორის ლეგენდარული არსებები კატეგორია:ლათინური ამერიკის ლეგენდარული არსებები კატეგორია:პუერტო-რიკის ფოკლორი
გუგული მგელაძე
ყარამან (გუგული) მგელაძე (დ. 12 მაისი, 1928, თბილისი — გ. 29 ნოემბერი, 2015, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი და სცენარისტი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1983).
ბიოგრაფია
გუგული მგელაძე დაიბადა 1928 წლის 12 მაისს თბილისში. 1951 წელს დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო კინემატოგრაფიული ინსტიტუტის (ВГИК) სამსახიობო, 1962 წელს კი — სარეჟისორო ფაკულტეტი. კინოში მოღვაწეობა დაიწყო ახალგაზრდა ასაკიდან. მიღებული აქვს დიპლომები საკავშირო კინოფესტივალებზე. იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი.
გარდაიცვალა 2015 წლის 29 ნოემბერს. დაკრძალულია თბილისში, მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ქართველი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
უზეირ ჰაჯიბეილის სახლ-მუზეუმი
უზეირ ჰაჯიბეილის სახლ-მუზეუმი — სახლ-მუზეუმი, რომელშიც ცხოვრობდა ცნობილი აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი უზეირ ჰაჯიბეკოვი. სახლი განლაგებულია შამილ აზიზბეკოვის ქუჩაზე, ნიზამის მეტროს სადგურის მახლობლად. მუზეუმი შეიქმნა ჰეიდარ ალიევის ინიციატივით 1975 წელს უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახელის უკვდავსაყოფად. მემორიალური მუზეუმი იმყოფება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის მონიტორინგის ქვეშ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები კატეგორია:აზერბაიჯანის სახლ-მუზეუმები კატეგორია:აზერბაიჯანის ბიოგრაფიული მუზეუმები
გლოდენის რაიონი
გლოდენის რაიონი (raionul Glodeni) — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გლოდენი. რაიონი იკავებს 754.18 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 60 975 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 80.85 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 35 დასახლებულ პუნქტს, მათგან 1 ქალაქია. რაიონი იყოფა 18 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 33 დასახლებულ პუნქტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის რაიონები *
სამასპინძლო
სამასპინძლო — ერთ-ერთი ყველაზე ტიპური და საყოველთაოდ გავრცელებული, ნატურალური გამოსაღები ფეოდალურ საქართველოში, კერძოდ, თბილისში. სამასპინძლო ვალდებულებას გლეხობა იხდიდა როგორც საკუთარი ბატონისათვის, ისე სახელმწიფოსათვის. ხელისუფლების წარმომადგენელთა თუ „უცხო სტუმრის“ სასარგებლოდ. სამასპინძლო ვალდებულების სიმძიმეს განსაზღვრავდა. „სტუმართა“ რაოდენობა და სტუმრების ხანგრძლივობა. თავდაპირველი სამასპინძლო უშუალოდ პასუხობდა სახელწოდებას და, შესაბამისად საგანგებო გამოსაღები იყო. მოგვიანებით იგი რეგულარულ გადასახადად იქცა, რამდენადაც მას უშუალო საბაბის — „სტუმრობის“ გარეშეც ახდევინებდნენ მოსახლეობას. საბატონო სამასპინძლომ ბატონყმობის გაუქმედებამდე შემოინახა თავი, სახელმწიფოსა, სამასპინძლომ კი არსებითად სამეფო ხელისუფლების გაუქმების დროიდან შეწყვიტა არსებობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბატონყმობა
კრისტა ვოლფი
კრისტა ვოლფი (Christa Wolf) ქალიშვილობის გვარია — ილენფელდი (Ihlenfeld) ( დ. 18 მარტი, 1929 — გ. 1 დეკემბერი, 2011, ბერლინი) — გერმანელი  რომანისტი, ესეისტი, კრიტიკოსი.
იყო გერმანიის სოციალისტური კავშირის პარტიის წევრი 1949-1989 წლებში. ცივი ომის დროს კრიტიკულად იყო განწყობილი გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლების მიმართ, თუმცა გერმანიის ხელახლა გაერთიანების მოწინააღმდეგე იყო, სოციალისტური ღირებულებების გამო.
არის ჰაინრიხ მანის (1963), გეორგ ბიუხნერის (1980), შილერის მემორიალური (1983) და სხვა ჯილდოების მფლობელი. გერმანიის გაერთიანების შემდეგ ვოლფმა ელიზაბეთ ლანგასერისა (1999) და ნელი ზაკსის ლიტერატურული პრიზი (1999).
ლიტერატურული დებიუტი 1963 წელს შედგა, რომანით - გაყოფილი სამოთხე. ვოლფის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაშრომია „კასანდრა“ (1983). ნაშრომი ტროის ომის ხელახალი ინტერპრეტაცია და მატრიარქატიდან პატრიარქატამდე გადასვლის ამსახველია.
ვოლფის შრომებს წინააღმდეგობრივად ახასიათებენ. მის ნაშრომებში ცენტრალური თემებია: გერმანული ფაშიზმი, ადამიანურობა, ფემინიზმი, თვითგამორკვევა. თავის შრომებში ავტორი დაავადებებს მეტაფორად იყენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 დეკემბერი კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:გერმანელი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:გერმანელი ესეისტები კატეგორია:იენის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ლაიფციგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჰაინრიხ მანის პრემიის მფლობელები კატეგორია:გეორგ ბიუხნერის პრემიის მფლობელები კატეგორია:გერმანელი ქალი რომანისტები კატეგორია:გერმანელი ქალი ესეისტები კატეგორია:ქალი კრიტიკოსები კატეგორია:კომუნისტი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები
კუსკოს რაიონი
კუსკოს რაიონი (Distrito de Cusco) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კუსკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 399 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 108 798 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 940 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 116.22 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუსკოს პროვინციის რაიონები
გარბანის სამაროვანი
გარბანის სამაროვანი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა. მდებარეობს მდინარე ტერხენის ნაპირზე, ეკლესიის ეზოში. თარიღდება შუა საუკუნეებით. ნაგებობა, 1965 წელს შეისწავლა ხევის არქოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი გერმანე გობეჯიშვილი). აკლდამები საოჯახო საძვალეები გეგმით სწორკუთხაა, ნაგებია ნატეხი ქვით, დამხრობილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ, ხოლო მიცვალებულთა ძვლები უმეტესად არეულია. სამარხეული ინვენტარი არ აღმოჩნდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ჰადიაჩი
ჰადიაჩი (Гадяч) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 24187 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის ქალაქები
ჩრდილოეთი ხარტუმი
ჩრდილოეთი ხარტუმი — ქალაქი სუდანში, მდინარე ცისფერი ნილოსის მარჯვენა ნაპირზე. 2012 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 936 349 ადამიანი. ქალაქებთან ხარტუმთან და ომდურმანთან ერთად ქმნის ერთიან „სამმაგ ქალაქს“, რომლებთანაც ხიდებითაა დაკავშირებული. ჩრდილოეთი ხარტუმი ქვეყნის ერთ-ერთი მთავარი ინდუსტრიული ცენტრია. არის რკინიგზის სადგური. გემთსაშენი. მოსახლეობის დიდი ნაწილი არაბულად ლაპარაკობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის ქალაქები
ტექინფორმი
ტექინფორმი იგივე სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციის ინსტიტუტი — საქართველოს სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციისა და ტექნიკურ-ეკონომიკურ გამოკვლევათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი (საქართველოს ეკონომიკის, მრეწველობის და ვაჭრობის სამინისტრო), დაარსდა 1958 წელს. მისი საქმიანობა ორიენტირებულია უზრუნველყოს ქვეყანაში და მის ფარგლებს გარეთ სამეცნიერო, სამეცნიერო-ტექნიკური, ტექნოლოგიური ინფორმაციის ხელმისაწვდომობა მომხმარებელთა ფართო სპექტრისთვის და ხელი შეუწყოს საქართველოში საინფორმაციო საზოგადოების ჩამოყალიბებას. ამ მიზნით ეწევა სამეცნიერო-კვლევით საქმიანობას, ქმნის შესაბამის ელექტრონულ და ბეჭდურ საინფორმაციო სისტემებს, ქსელებს და ფონდებს, სხვადასხვა ფორმით ავრცელებს მათ. ახორციელებს მთარგმნელობით საქმიანობას, მონაწილეობს ევროკავშირის და სხვა საერთაშორისო პროექტებში, არის მრავალი საერთაშორისო და რეგიონალური საინფორმაციო ქსელის წევრი, ატარებს საერთაშორისო და ადგილობრივ ღონისძიებებს (სემინარები, ტრენინგები, გამოფენები), აყალიბებს საინფორმაციო სისტემებსა და ფონდებს, ახორციელებს საბიბლიოთეკო მომსახურებას.
ისტორია
ტექინფორმი დაარსდა საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს 1958 წლის 10 დეკემბერს № 801 დადგენილებით, როგორც სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციის ინსტიტუტი. საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს 1959 წლის 30 მარტის № 224 დადგენილებით იგი გაერთიანდა სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციისა და პროპაგანდის რესპუბლიკურ სახლთან და დაერქვა სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციისა და პროპაგანდის ინსტიტუტი.
საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს 1969 წლის 4 მარტის № 111 დადგენილებით ინსტიტუტი გარდაიქმნა საქართველოს სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციისა და ტექნიკურ-ეკონომიკურ გამოკვლევათა სამეცნიერო-საკვლევ ინსტიტუტად, ხოლო 1992 წლის 25 მარტის მეცნიერებისა და ტექნიკის სამინისტროს გადაწყვეტილების თანახმად ეწოდა საქართველოს სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციისა და ტექნიკურ-ეკონომიკურ გამოკვლევათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი – ტექინფორმი. საქართველოს რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრის 1993 წლის 26 ნოემბრის № 898გ განკარგულებით ტექინფორმს დაევალა საქართველოს რესპუბლიკის წარმომადგენლობა სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციის საერთაშორისო ორგანიზაციებში.
საქართველოს მთავრობის 2006 წლის 16 მარტის № 58 დადგენილების საფუძველზე ინსტიტუტი ტექინფორმი დაფუძნდა საჯარო სამართლის იურიდიულ პირად სახელწოდებით სსიპ ინსტიტუტი ტექინფორმი.
საქართველოს მთავრობის 2010 წლის 20 აგვისტოს № 246 დადგენილების საფუძველზე მოხდა ტექინფორმის რეორგანიზაცია და ჩამოყალიბდა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სტრუქტურულ ერთეულად – დამოუკიდებელი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სახით.
სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობა
სახელმწიფო პროგრამით გათვალისწინებული მიმდინარე სამუშაოები:
საინფორმაციო საქმიანობა
სხვადასხვა დროს ტექინფორმს შესრულებული აქვს სახელმწიფო მნიშვნელობის ისეთი სამუშაოები, რომლებმაც ბიძგი მისცეს საქართველოში თანამედროვე საინფორმაციო ტექნოლოგიების განვითარებას. კერძოდ:
კონცეფციები, რეკომენდაციები
ტექინფორმში შემუშავდა სახელმწიფო მნიშვნელობის ისეთი კონცეფციები და რეკომენდაციები, როგორიცაა კონცეფციები საქართველოს სამეცნიერო-ტექნიკური განვითარების, საქართველოს საპატენტო სისტემის სტრუქტურისა და ფუნქციონირების, საქართველოს ხელისუფლების საინფორმაციო უზრუნველყოფის, საქართველოში შესრულებული სამეცნიერო-კვლევითი სამუშაოების და დისერტაციების რეგისტრაციის (აღრიცხვის), თავისუფალი ეკონომიკური ზონების შესახებ; რეკომენდაციები სარედაქციო საბჭოებისათვის — სამეცნიერო ჟურნალების მომზადება საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად და სხვ.
მოხდა ზოგიერთი კონცეფციისა და რეკომენდაციის რეალიზაცია. მაგალითად, წარმატებით ფუნქციონირებს საქართველოს პარლამენტის კვლევითი სამსახური და საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი — საქპატენტი.
ქართული რეფერატული ჟურნალი
პერიოდული გამოცემა, გამოდის 2000 წლიდან. იგი თავს უყრის სამეცნიერო-ტექნიკური სფეროს 100-ზე მეტი დასახელების პერიოდულ გამოცემებში ასახული პუბლიკაციების რეფერატებს. ჟურნალი პოლითემატურია, რეფერატები დალაგებულია ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის სამეცნიერო დარგების კლასიფიკატორის მიხედვით. ქართული რეფერატული ჟურნალი გამოდის წელიწადში ორჯერ ქართულ და ინგლისურ ენებზე.
CAJNN
ელექტრონული რეფერატული ჟურნალის „Caucasus Abstracts Journal of Nanoscience and Nanotechnology“ პირველი ნომერი ტექინფორმმა განათავსა საიტზე 2019 წელს. ამ ჟურნალის შექმნა მიზნად ისახავს საქართველოში, აზერბაიჯანსა და სომხეთში გამოქვეყნებული შესაბამისი სფეროს სამეცნიერო პუბლიკაციების რეფერატების თავმოყრას ერთ გამოცემაში. პირველწყაროებად გამოყენებულ იქნება სამეცნიერო-პერიოდული ჟურნალები, სასწავლო და სამეცნიერო-კვლევითი ორგანიზაციების შრომათა კრებულები, სამეცნიერო კონფერენციების მასალები, დისერტაციები, მონოგრაფიები და სხვა სამეცნიერო გამოცემები. ჟურნალის თემატური რუბრიკები შერჩეულია ამიერკავკასიის ქვეყნებში დღეისათვის მიმდინარე კვლევების მიმართულებების მიხედვით. ასეთებია: ნანოფიზიკა, ნანოქიმია, ნანობიოლოგია, ნანოტექნოლოგიები, ნანოინჟინერია, ნანომედიცინა.
საერთაშორისო თანამშრომლობა
საქართველოს რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრის განკარგულებით ტექინფორმს 1993 წლიდან დაევალა საქართველოს წარმომადგენლობა სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციის საერთაშორისო ორგანიზაციებში. ტექინფორმი წლების მანძილზე თანამშრომლობს რიგ საერთაშორისო ორგანიზაციასთან — UNESCO, UNIDO და სხვ. სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციის საერთაშორისო ცენტრში წარმოადგენს საქართველოს.
2020 წლის 2-3 ივლისს გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციამ ჩაატარა AGRIS-ის (მეცნიერებისა და ტექნოლოგიის საერთაშორისო სისტემის) საზოგადოების რიგით მესამე წლიური შეკრება, სადაც ტექინფორმმა მონაწილეობა მიიღო, როგორც  AGRIS-ის  ეროვნულმა ცენტრმა საქართველოში.
შეკრება ეძღვნებოდა AGRIS-ის სისტემის მართვისა და მისი გამოყენების უპირატესობებს,  სურსათისა და სოფლის მეურნეობის სფეროს  სამეცნიერო-კვლევით და საგანმანათლებლო დაწესებულებებს შორის საერთაშორისო გამოცდილებისა და ცოდნის გაზიარების ხელშეწყობას. ღონისძიებაში მონაწილეობა მიიღო მსოფლიოს მრავალმა ქვეყანამ, როგორიცაა აშშ, საფრანგეთი, ტაილანდი, მოლდოვა, გერმანია, ყაზახეთი, იტალია, უკრაინა, რუსეთი, ბელარუსი, საქართველო და სხვა.
აღნიშნულ ღონისძიებაში საქართველოს მხრიდან მონაწილეობდა ტექინფორმის დირექტორის მოადგილე მარინა რაზმაძე და წარმოადგინა მოხსენება AGRIS-ის როლი საქართველოს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის მეცნიერების განვითარებაში.
ტექინფორმი არის გაეროს სოფლის მეურნეობის მრავალენოვანი თეზაურუსის AGROVOC-ის ტერმინების ქართული შესატყვისების ერთადერთი და ძირითადი მიმწოდებელი საქართველოდან.
სქოლიო
კატეგორია:სამეცნიერო-კვლევითი ორგანიზაციები
ირაკლი კვირიკაძე
ირაკლი კვირიკაძე (დ. 12 ივლისი, 1939) — ქართველი კინორეჟისორი და სცენარისტი. 1964 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, 1970 წელს საკავშირო კინემატოგრაფიული ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი.
გარბანის ციხემცავი ანგელოზი
გარბანის ციხემცავი ანგელოზი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა. მდებარეობს სოფელ გარბანში, მდინარე ტერხენის ხევის მარცხენა ნაპირზე. სალოცავი გეგმით სწორკუთხა და ზემოთკენ შევიწროებული მასიური ნაგებობაა. ნაშენია მოწითალო და თეთრი ქვებით. გარედან შეთეთრებულია კირით. დაზიანებულია. ნაწილობრივაა შემორჩენილი ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლები. დასავლეთ კედელში პატარა, ზემოთ შევიწროებული შეღრმავებაა. ხატში ზეიმობენ გიორგობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ვოლია (ლოხვიციის რაიონი)
ვოლია (Воля) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლოხვიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 31 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოხვიციის რაიონის სოფლები
ლუი ჟოზეფი (საფრანგეთის დოფინი)
ლუი ჟოზეფ ფრანგი (Louis-Joseph de France; დ. 22 ოქტომბერი, 1781, ვერსალის სასახლე, საფრანგეთი — გ. 4 ივნისი, 1789, მედონის შატო, საფრანგეთი) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის დოფინი დაბადებიდან გარდაცვალებამდე. მეფე ლუი XVI-ისა და დედოფალ მარი ანტუანეტის უფროსი ძე, ლუი XVII-ის ძმა.
ბიოგრაფია
ლუი ჟოზეფი დაიბადა 1781 წლის 22 ოქტომბერს ვერსალის სასახლეში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XVI-ისა და დედოფალ მარი ანტუანეტის მეორე შვილი და პირველი ვაჟი, შესაბამისად, ტახტის მემკვიდრე და დოფინის წოდების მფლობელი დაბადებიდანვე. გაჩენისთანავე იგი აღსაზრდელად სამეფო ბავშვების აღმზრდელს, ვიქტორია დე როანს მიაბარეს. 1782 წლიდან დედოფალმა ვიქტორია თანამდებობიდან გაათავისუფლა და მის ადგილას თავისი მეგობარი, პოლინიაკის ჰერცოგინია იოლანდ დე პოლასტრონი დანიშნა. მარცხნივ|მინი|283x283პქ|1790 წელს დამზადებული ლუი ჟოზეფის ბიუსტი ლუი ჟოზეფი ძალიან ახლოს იყო თავის უფროს დასთან, პრინცესა მარი ტერეზთან, ვინაიდან და-ძმა ერთად იზრდებოდა. ამასთან, ისინი ერთად იღებდნენ განათლებასაც. მიუხედავად იმისა, რომ დოფინს თავიდანვე ერთობ „გონებამახვილ“ ბავშვად ახასიათებდნენ, მას ყოველთვის სუსტი ჯანმრთელობა ჰქონდა.
1784 წლის აპრილში, როდესაც სამი წლისაც არ იყო, მან ცხელებების მთელი სერია გადაიტანა. გამოსაჯანმრთელებლად მშობლებმა იგი შატო დე ლა მუეტში გააგზავნეს, რომელიც თავისი ჰავით გამოირჩეოდა. აღსანიშნავია, რომ იქაური გარემო მართლაც დაეხმარა დოფინს ფეხზე წამოდგომაში, თუმცა დაბრუნდა თუ არა სამეფო კარზე, 1785 წელს მას ყვავილი შეეყარა. მართალია სიკვდილს სასწაულებრივად გადაურჩა, თუმცა მისი ჯანმრთელობა და იმუნიტეტი საგრძნობლად შეირყა.
1786 წელს ცხელებები კვლავ შემოუბრუნდა. როგორც აღმოჩნდა, აღნიშნული ცხელება მხოლოდ პირველი სიმტომი იყო კიდევ უფრო ძლიერი და იმ ეპოქაში განუკურნებელი სენის, ტუბერკულოზისა. 1788 წლის იანვარში ცხელებები კიდევ უფრო გაუძლიერდა.
აღსანიშნავია, რომ ამ პერიოდში ლუი ჟოზეფი უკვე დანიშნული იყო თავის დეიდაშვილზე, პრინცესა მარია ამალია ნეაპოლელ-სიცილიელზე, რომელიც, მიუხედავად მისი დაღუპვისა, მაინც გახდა საფრანგეთის დედოფალი, ოღონდ ლუი ფილი I ორლეანელის ცოლის ამპლუაში.
1789 წლის 4 ივნისს მედონის შატოში, 7 წლის დოფინი ლუი ჟოზეფი ტუბერკულოზით გარდაიცვალა. იგი დაკრძალეს სენ-დენის სამეფო ბაზილიკაში. მისი გარდაცვალებიდან ერთ თვეში დაიწყო საფრანგეთის რევოლუცია, რომელმაც შეიწირა მამამისის, დედამისის, მისი ძმის, მამიდისა და მრავალი ფრანგი წარჩინებულის სიცოცხლე.
1793 წელს, რევოლუციონერებმა მისი საფლავიც გახსნეს, თუმცა მოგვიანებით ბიძამისმა, ლუი XVIII-მ ყველა მონარქის ნეშტი უკან, აკლდამაში დააბრუნა.
წინაპრები
ლუი ჟოზეფის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1781 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1789 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:საფრანგეთის დოფინები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
გუადალუპი (პიაუი)
გუადალუპი (Guadalupe) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 177 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფლორიანუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
სნუკერისტების ოფიციალური რეიტინგი 2007-2008 წლების სეზონზე
სნუკერისტების ოფიციალური რეიტინგი 2007-2008 წლების სეზონზე წარმოადგენს სნუკერისტების მიერ სეზონის განმავლობაში დაგროვებული რეიტინგული ქულების ჯამს.
ზურაბ მუკვანი
ზურაბ მუკვანი (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (კარატე). ჭაბუკებს შორის ევროპის XVIII ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ჩემპიონატი ჩატარდა 2015 წელს, დანიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კარატისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
რეალგარი
რეალგარი (réalgar<რაჰჯ ალ-ღარ — მაღაროს მტვერი) — სულფიდების კლასის მინერალი; ქიმიური შემადგენლობა. კრისტალდება მონოკლინურ სინგონიაში. კრისტალები პრიზმული აქვს. ჩვეულებრივ გვხვდება მკვრივი მარცვლოვანი ან ფხვნილისებრი მასის სახით. კაშკაშა ნარინჯისფერ-წითელია. სიმაგრა მინერალოგიური სკალით 1,5–2; სიმკვრივე 3560–3590 კგ/მ³. წარმოიქმნება ძირითადად ჰიდროთერმული გზით. დარიშხანის მნიშვნელოვანი მადანია. რეალგარის საბადოებია ამიერკავკასიაში (აღსანიშნავია ლუხუნის (ლუხუმის) დარიშხანის საბადო), ჩეხეთში, სლოვაკეთში, რუმინეთში, აშშ-ში, იაპონიაში და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სულფიდური მინერალები კატეგორია:დარიშხანის მინერალები კატეგორია:მონოკლინური მინერალები კატეგორია:ალქიმიური ნივთიერებები კატეგორია:შხამიანი მინერალები კატეგორია:არაორგანული პიგმენტები
ტომაშპილის რაიონი
ტომაშპილის რაიონი (Томашпільський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 780 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 33 833 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 45 კაცს კმ²-ზე. ტომაშპილის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტომაშპილი.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ტულჩინის რაიონს.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის რაიონები
ლერმონტოვის სახლ-მუზეუმი ქალაქ გუსარში (აზერბაიჯანი)
thumb|right|250px|ლერმონტოვის სახლ-მუზეუმი ქალაქ გუსარში
ლერმონტოვის სახლ-მუზეუმი ქალაქ გუსარში (აზერბაიჯანი) 1837 წელს აზერბაიჯანის ქალაქ გუსარში იმყოფებოდა მიხეილ იურის ძე ლერმონტოვი (ეს ფაქტი არ დასტურდება მეცნიერული წყაროებით), სადაც პოეტი შეხვდა მეცნიერ-ფილოსოფოს ჰაჯი ალი ეფენდის. აქვე მან მოისმინა დასტანი „აშიკ გარიბი“, ცნობილი ლეკი აშუღის აჰმედის შესრულებით. ამის შემდეგ ამ დასტანის მოტივებზე მან დაწერა ცნობილი „აშიკ - ქერიბი“. ქალაქში შენარჩუნდა პოეტის სახლ-მუზეუმი მემორიალური წარწერით, რომელზეც ამოტვიფრულია ლერმონტოვის ცნობილი სტროფები: ""Приветствую тебя, Кавказ седой! Твоим горам я путник не чужой. Как я любил, Кавказ мой величавый, Твоих сынов воинственные нравы""
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მუზეუმები
ბერბერატი
ბერბერატი (Berbérati; სანგო — Bereberäti) — პრეფექტურა მამბერე-კადეის ადმინისტრაციული ცენტრი ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთში, კამერუნის სახელმწიფო საზღვართან სიახლოვეს. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით იგი ქვეყანაში მესამე ქალაქია და 2003 წლის აღწერით აქ ცხოვრობს 76 918 ადამიანი.
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისში ბერბერატი იყო უბანგი-შარის ნაწილი, საფრანგეთის ეკვატორული აფრიკის შემადგენლობაში ოთხიდან ერთ-ერთი ტერიტორია, რომელიც მოგვიანებით გახდა ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა. 1911 წელს ის მაროკოსა და კონგოს შესახებ საფრანგეთ-გერმანიის შეთანხმებისა და ფესის ხელშეკრულების თანახმად გადაეცა გერმანიის იმპერიას და გახდა გერმანიის კოლონია — ახალი კამერუნის ნაწილი, სანამ პირველი მსოფლიო ომის დროს საფრანგეთმა დასავლეთ აფრიკაში 1916 წელს გერმანიის ჯარების დამარცხების შემდეგ უკან არ დაიბრუნა ის.
სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ქალაქები
ბორდოს ხსნარი
ბორდოს ხსნარი (ასევე ცნობილი, როგორც შაბიამანის ხსნარი) — სპილენძის სულფატისა და კირის (კალციუმის ჰიდროქსიდი) არაორგანული ხსნარი. გამოიყენება, როგორც ფუნგიციდი ვენახების, ბაღებისა და ბოსტნეულის სოკოვანი დაავადებების საწინააღმდეგოდ. ხსნარს მცენარეებს ასხურებენ პრევენციული მკურნალობის მიზნით, ვინაიდან ის არაეფექტურია სოკოს წარმოქმნის შემდეგ. ხსნარი პირველად საფრანგეთის ბორდოს რეგიონში გამოიყენეს მე-19 საუკუნის მიწურულს. ხსნარის დიდი რაოდენობით ყოველწლიურად გამოყენებისას სპილენძი ნიადაგის დაბინძურების მიზეზი შეიძლება გახდეს, რის გამოც 2015 წლიდან ევროკავშირის ზოგიერთ ქვეყანასა და დიდ ბრიტანეთში აკრძალულია.
კატეგორია:ფუნგიციდები
ჰინჩეშტის რაიონი
ჰინჩეშტის რაიონი (raionul Hînceşti) — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰინჩეშტი. რაიონი იკავებს 1472.13 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 119 762 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 81.35 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 63 დასახლებულ პუნქტს, მათგან 1 ქალაქია. რაიონი იყოფა 38 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 62 დასახლებულ პუნქტს.
ალექსანდრე თამაზაშვილი
ალექსანდრე თამაზაშვილი (დ. 4 მარტი, 1985, წითელწყარო (ამჟამად დედოფლისწყარო)) —  ქართველი  იურისტი, პოლიტიკოსი.
ჰინჩეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის რაიონები *
ალექსანდრე თამაზაშვილი
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2007-2012 წლებში იყო შპს „ტოპტრანსსერვისის“ იურისტი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:დედოფლისწყაროში დაბადებულები ალექსანდრე კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ჩინეთის სამოქალაქო ომი
ჩინეთის სამოქალაქო ომი — სამოქალაქო ომი ჩინეთში სადაც ერთმანეთის პირისპირ იბრძოდნენ ჩინეთის რესპუბლიკა და ჩინეთის კომუნისტური პარტია. კონფლიქტი დაიწყო 1927 წელს ნანჩანის აჯანყებით და დასრულდა 1950 წელს ჩინეთის რესპუბლიკის მთავრობის ტაივანში გაქცევით. სამოქალაქო ომი იყოფა ორ ფაზად, პირველი 1927-1937 წლებში როდესაც კონტინენტური ჩინეთის უმეტესობა ჩინეთის რესპუბლიკას ეკავა, 1937-1945 წელს მხარეებმა კონფლიქტი გვერდზე გადადეს, მეორე გაერთიანებული ფრონტი ჩამოაყალიბეს და გაერთიანებული ძალებით მეორე მსოფლიო ომში, იაპონიის ემპერიას ებრძოდნენ მოკავშირეების დახმარებით. იაპონიის დამარცხების შემდეგ სამოქალაქო ომი განახლდა მეორე ფაზაში 1946-1950 წლებში სადაც კომუნისტებს მთელი ჩრდილოეთ ჩინეთი ეკავათ და მუდმივად აფართოვებდნენ საკუთარ გავლნის სფეროს.
დიეგო ლუნა
დიეგო ლუნა (Diego Luna; 29 დეკემბერი, 1979) — მექსიკელი მსახიობი. ბავშვობაში მონაწილეობდა სატელევიზიო სერიალებში. ასრულებს მეორეხარისხოვან როლებს ამერიკულ ფილმებში. თავად არის სამი ფილმის რეჟისორი.
ჩინეთის სამოქალაქო ომი
კომუნისტებმა კონტინენტური ჩინეთი დაიკავეს და 1949 წელს ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა გამოაცხადეს. საპასუხოდ ტაივანიდან ჩინეთის რესპუბლიკამ თავი სრულიად ჩინეთის მთავრობად გამოაცხადა. სამოქალაქო ომის დასრულების შესახებ არ არსებობს არანაირი სამშვიდობო ხელშეკრულება. სწორედ ამიტომ დებატები ჩინეთის სამოქალაქო ომის დასრულების შესახებ დღემდე გრძელდება.
დიეგო ლუნა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1979
ჩინეთის სამოქალაქო ომი
წინაპერიოდი
ცინის დინასტიის კოლაფსისა და სინხაის რევოლუციის შემდეგ ჩინეთში დაიწყო სამოქალაქო ომი რომელიც იუან შიკაის პრეზიდენტად არჩევამდე გაგრძელდა, იუან შიკაის ადმინისტრაცია ცნობილი გახდა როგორც ბეიიანგის მთავრობა. იუან შიკაის ჰქონდა მონარქიის აღდგენის მცდელობა, რამაც არ გაამართლა და მისი გარდაცვალების შემდეგ დაიწყო მხედარმთავრების ერა. ამ დროს კუომინტანგი რომელსაც სუნ იატსენი მეთაურობდა აყალიბებს ახალ მთავრობას გუანჯოუში რათა შეეწინააღმდეგოს ბეიიანგის მთავრობას კონსტიტუციის დამცველობითი მოძრაობებით.
სუნ იატსენმა უცხოურ მთავრობებს მიმართა დახმარების მიღების თხოვნით რამა შედეგი არ გამოიღო, საბოლოოდ 1921 წელს იეტსუნმა საბჭოთა კავშირს მიმართა. სწორედ ამ პერიოდში დაიწყო ჩინეთის კომუნისტურ პარტიას და შორის კუომინტანგს ბრძოლა ძალაუფლებისთვის.