cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პალესტინელი ქრისტიანები
თანამედროვეობა
იერუსალიმის პატრიარქი თეოფილე III გახლავთ იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესიის წინამძღოლი, მაგრამ ორი წლის განმავლობაში მან ვერ მიიღო ისრაელის მთავრობის ოფიციალური აღიარება. 2005 წლის 14 თებერვალს, პატრიარქად არჩევიდან სულ რაღაც ექვსი თვით ადრე, იგი ხელდასხმულ იქნა ეპისკოპოსად და აირჩიეს თაბორის მთავარეპისკოპოსად. იმავე წლის მაისში, მისი წინამორბედი, პატრიარქი ირინეოს I, არაერთი უძრავი ქონების სკანდალურ გარიგებებში მონაწილეობის ბრალდებების გამო, თანამდებობიდან გადააყენა ჯერ სინოდმა, შემდეგ კი ფანარის (ფანარიონი) მართლმადიდებლურმა საბჭომ.
რომის კათოლიკური ეკლესიის ლათინური მოძღვრების  იერუსალიმის პატრიარქი ფუად ტვალი გახლავთ იერუსალიმის, პალესტინის, იორდანიის, ისრაელისა და კვიპროსის კათოლიკების ლიდერი. იერუსალიმის ანგლიკანი ეპისკოპოსია სუჰილ დავანი, რომელმაც შეცვალა ეპისკოპოსი რიახ აბუ ალ ასალი. ელიას შაკური, პალესტინელი ლტოლვილი, რომელიც მელქიტი იყო,   ჰაიფას, აკკოსა და გალილეის მთავარეპისკოპოსია. ეპისკოპოსი დოქტორი მუნიბ იუნანი არის მსოფლიო ლუთერანული ფედერაციის პრეზიდენტი და ევანგელურ -ლუთერანული ეკლესიის ეპისკოპოსი იორდანიასა და წმინდა მიწაზე.
ადრეული ისტორია
მარცხნივ|მინი|[[იესო ქრისტე|ქრისტეს პანტოკრატორის უძველესი ხატი, VI საუკუნე, სინას მონასტერი]] მინი|[[იესო ქრისტე|ქრისტეს ხატი XI საუკუნის ბოლოს]] პირველი ქრისტიანული თემები, რომლებიც რომაულ პალესტინაში გამოჩნდნენ, არამეულ ენაზე საუბრობდნენ. უმეტესობა ებრაელი იყო, რომლებმაც ქრისტიანობა მიიღეს. მისიონერული საქმიანობის წყალობით, მათ შეუერთდნენ რომაელები და ბერძნები, რომლებიც ხელს უწყობდნენ ქრისტიანობის გავრცელებას რეგიონის სხვა  მაცხოვრებლებში, მათ შორის: ფინიკიელებში, სირიელებში, სპარსელებში, არაბებში და ა.შ. 395 წელს რომის იმპერია ორად (აღმოსავლეთ და დასავლეთ რომის იმპერია)  გაიყო. პალესტინა გახდა აღმოსავლეთ რომის იმპერიის პროვინცია.
დროთა განმავლობაში პალესტინაში ჩამოყალიბდა ძლიერი ქრისტიანული საზოგადოება, რომელმაც შეძლო საკუთარი ეკლესიის ორგანიზება და ამჟამად იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესიის სახელითაა ცნობილი. რეგიონში, აღმოსავლეთ იმპერიის ბატონობის პერიოდში, მიმდინარეობდა მოსახლეობის გაქრისტიანების აქტიური პროცესი. შესაბამისად მცირდებოდა   ებრაული და წარმართული მოსახლეობის წილი. განსხვავებით აღმოსავლეთ ქრისტიანთა სხვა ჯგუფებისაგან, როგორებიც არიან ასურელი ნესტორიანელები, პალესტინელი ქრისტიანების დიდი უმრავლესობა იმყოფებოდა კონსტანტინოპოლის მსოფლიო საპატრიარქოს და აღმოსავლეთ რომაელი იმპერატორების სულიერი იურისდიქციის ქვეშ  451 წლის ქალკედონის კრებამდე  რის შემდეგაც იერუსალიმის ეპისკოპოსს მიენიჭა პატრიარქის წოდება, ხოლო იერუსალიმის ეკლესიამ მეხუთე ადგილი დაიკავა მსოფლიო მართლმადიდებლურ დიპტიქში, რომის, კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიისა და ანტიოქიის ეკლესიების შემდეგ. ამ დროისთვის პალესტინის მკვიდრნი ძლიერ ელინიზებულნი იყვნენ, მათ შორის, ეკლესიაში არსებული ბერძნული ენის წყალობით, მომდევნო საუკუნეებში მათი არამეული ენა შეიცვალა ბერძნულით, მიუხედავად იმისა, რომ   ლათინური შეინარჩუნეს, როგორც  სახელმწიფო ენა. VII საუკუნისათვის იერუსალიმი და პალესტინა აღმოსავლეთში  ბერძნული კულტურის ეპიცენტრი გახდა.
ღირსი ილარიონ დიდის თაოსნობით პალესტინაში დაიწყო სამონასტრო მოძრაობა. ეს პერიოდი პალესტინელი ქრისტიანებისთვის "ოქროს ხანად“ ითვლება, რადგან რომის იმპერიის დროს პალესტინა უდიდესი ქრისტიანული ცენტრი გახდა, რამაც გამოიწვია მნიშვნელოვანი ეკონომიკური და დემოგრაფიული ზრდა. რომის ხანაში პალესტინის მოსახლეობა მნიშვნელოვნად გაიზარდა.
634 წელს პალესტინაში არაბები შეიჭრნენ, ხალიფა აბუ ბაქრის ჯარებმა დაიპყრეს ბიზანტიური ციხე ბოსრა მდინარე იორდანეს დასავლეთ ნაპირზე. მათ მოახერხეს ბიზანტიელთა სრულად განდევნა მხოლოდ იარმუკის ბრძოლის შემდეგ, რის შემდეგაც 637 წელს პატრიარქმა სოფრონმა გადასცა იერუსალიმის გასაღებები ხალიფა ომარს. არაბთა პერიოდში, მსოფლიოში ცნობილი ალ-აქსას მეჩეთი და კლდის გუმბათი აშენდა იერუსალიმის ტაძრის მთაზე. არაბთა დაპყრობების შემდეგ, ქრისტიანი პალესტინელები  ბერძნული და არამეული ენებიდან  თანდათანობით   არაბულზე გადავიდნენ.
ადრეული არაბული პერიოდი ხასიათდებოდა რეგიონის ქრისტიანული და ებრაული თემების მიმართ შედარებით შემწყნარებლობით, ამავე დროს, წარმართობა აქტიურად იდევნებოდა. თუმცა, მოგვიანებით ამ თემების წევრები, არსებითად, მეორე კლასის მოქალაქეები გახდნენ: ისინი ღრმად იყვნენ დისკრიმინირებულნი და იძულებულნი იყვნენ ეცხოვრათ "დამოკიდებულების და დამცირების" პირობებში.
ქრისტიანებსა და ებრაელებს, მუსლიმური კანონების თანახმად, მიენიჭათ  "ზიმიების"(ქვეშევრდომების) სტატუსი — ანუ მათ მოჩვენებით ჰქონდათ  სამოქალაქო და რელიგიური თავისუფლება, მაგრამ  არ ჰქონდათ უფლება ეტარებინათ იარაღი, ემსახურათ ჯარში და ცხენზე მჯდარიყვნენ, ისინი ვალდებულები იყვნენ  სპეციალური გადასახადები გადაეხადათ. მინი|[[იერუსალიმის ჯვარი]] პალესტინაში არაბთა თითქმის 500 წლიანი მმართველობის შემდეგ, 1099 წელს, პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს, მოვიდნენ ევროპელი ჯვაროსნები, რომლებმაც დაიკავეს ეს მიწები. მათმა ლიდერმა გოტფრიდ ბულონელმა ჩამოაყალიბა იერუსალიმის სამეფო. პალესტინის გარდა, სამეფოს ძალაუფლება ვრცელდებოდა ლიბანსა და  სირიის ზღვისპირეთზე. ამ პერიოდში პალესტინაში მრავალი ციხესიმაგრე აშენდა. ლევანტში დაბადებული და გაზრდილი ახალი თაობა წმინდა მიწას მიიჩნევდა თავის სამშობლოდ და უარყოფითად რეაგირებდა ახლად ჩამოსულ ჯვაროსნებზე. ბევრმა იცოდა ბერძნული, არაბული და სხვა აღმოსავლური ენები, ქორწინდებოდნენ ბერძენ ან სომეხ ქალებზე, რითაც უფრო მეტად დაემგვანენ  სირიელებს, ვიდრე ფრანკებს. მოსახლეობა დაიყო სამ არათანაბარ ჯგუფად, რაოდენობრივად და სტატუსით. ზედა ფენა შედგებოდა ჩამოსული ფრანკებისგან, შემდეგ მოდიოდნენ ადგილობრივი ქრისტიანების, ხოლო ქვედა ჯგუფს შეადგენდნენ არაქრისტიანები. ევროპელებს მიეცათ სოციალურ კიბეზე  ასვლის კარგი შესაძლებლობა,ზოგიერთი შეფასებით, ჯვაროსნებმა, რომლებმაც მიაღწიეს იერუსალიმში პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობისას და დარჩნენ წმინდა მიწაზე, მიიღეს ფეიდების  და ფეოდალის სტატუსი.
1187 წელს სალაჰ ად-დინმა მნიშვნელოვანი დარტყმა მიაყენა ჯვაროსნებს და  მოახერხა იერუსალიმის დაპყრობა ცოტა ხნით. შემდეგ მან დააარსა საკუთარი აიუბიდების დინასტია ეგვიპტეში. სალადინის მეფობის დასაწყისში ეგვიპტეში, მისი მრჩეველის კადი ალ-ფადილის დაჟინებული მოთხოვნით, ქრისტიანებს ეკრძალებოდათ მუშაობა ფისკალურ ადმინისტრაციაში, მაგრამ აიუბიდების სხვადასხვა ამირები  ქრისტიანებს მაღალი თანამდებობების დაკავების უფლებას აძლევდნენ. შემოიღეს რიგი სხვა წესები, მათ შორის აკრძალეს ალკოჰოლის მოხმარება,  რელიგიური მსვლელობები და ეკლესიის ზარების რეკვა. მარცხნივ|მინი|ქრისტიანული ოჯახის სახლის ინტერიერი [[იერუსალიმი|იერუსალიმში. უილიამ ჰენრი ბარტლეტის გრავიურა, დაახლოებით 1850 წ]] 1517 წელს პალესტინის ტერიტორია დაიპყრეს თურქ-ოსმალებმა სულთან სელიმ I -ის (1512-1520) ხელმძღვანელობით. 400 წლის განმავლობაში ის დარჩა ოსმალეთის იმპერიის იმ ნაწილის შემადგენლობაში, რომელიც მოიცავდა სამხრეთ -აღმოსავლეთ ევროპის დიდ ნაწილს, მთელ მცირე აზიას და ახლო აღმოსავლეთს, ეგვიპტესა და ჩრდილოეთ აფრიკას. მე -18 საუკუნეში დაიწყო ახალი ქრისტიანული მოძრაობა, რომელიც რომთან გაერთიანების მომხრე იყო. მოგვიანებით, რომის პაპის ბენედიქტე XIII-ის მხარდაჭერით შეიქმნა მელქიტური ბერძნული კათოლიკური ეკლესია, რომლის მრევლის მნიშვნელოვან რაოდენობას დღეს   პალესტინელი ქრისტიანები შეადგენენ. 1800 წელს პალესტინის მოსახლეობა არ აღემატებოდა 300 ათასს, რომელთაგან 25 ათასი ქრისტიანი იყო, რომლებიც მიმოფანტულები იყვნენ მთელ პალესტინაში. ქრისტიანული მოსახლეობა ძირითად კონცენტრირებული იყო იერუსალიმში, ნაზარეთსა და ბეთლემში. იმართებოდნენ   მართლმადიდებლური და კათოლიკური ეკლესიების მიერ. ებრაელები (ძირითადად სეფარდები), რომელთა რაოდენობა  5 ათასს შეადგენდა, უფრო მეტად კონცენტრირებულნი იყვნენ იერუსალიმში, სეფედში, ტიბერიასა და ხებრონში. ქვეყნის დანარჩენი მოსახლეობა (დაახლოებით 270 ათასი) მუსულიმი გახლდათ, (თითქმის ყველა სუნიტი). მინი|ქრისტიანი გოგონა [[ნაზარეთი|ნაზარეთიდან, პალესტინა]] მე -19 საუკუნეში, როდესაც პალესტინის მიმართ საერთაშორისო ინტერესი გაიზარდა და იქ უცხოური ინსტიტუტები გამოჩნდა, წარმოიშვა კონცეფცია "პალესტინელი ქრისტიანები". 1839 წლიდან იმპერიაში დაიწყო "თანზიმათის" (რეორგანიზაცია) ეპოქა, რომელიც გაგრძელდა სამი სულთნის —  აბდულ მეჯიდის, აბდულ აზიზის და აბდულჰამიდის მმართველობის პერიოდში. ამ რეფორმებმა ასევე იმოქმედა პალესტინაზეც. ახალმა კანონებმა გაათანაბრა სულთნის ქვეშევრდომთა უფლებები რელიგიის მიუხედავად და  ხელი შეუწყო კერძო საკუთრების, სასოფლო -სამეურნეო პროდუქციისა და ცხოვრების დონის განვითარებას. შედეგად, პალესტინელი ქრისტიანების  საკმაოდ მდიდარი ფენა წარმოიშვა. თუმცა ოსმალეთის ხელისუფლების რეფორმებმა ვერ შეძლო სიტუაციის რადიკალური გაუმჯობესება. პირველმა მსოფლიო ომმა შეარყია პროვინციის განვითარება,  მოსახლეობა განიცდიდა შიმშილს. სულთანი იბრძოდა გერმანიის მხარეს ომში, რამაც წინასწარ განსაზღვრა ქვეყნის დამარცხება და დანაწევრება. 1917 წლის ოქტომბრის ბოლოსთვის ბრიტანეთის არმიამ პალესტინას სამხრეთიდან შეუტია და აიღო ბეერ-შევა, ღაზა და იაფა. 1917 წლის 11 დეკემბერს გენერალ ალენბის ჯარები შევიდნენ იერუსალიმში. ქვეყნის ჩრდილოეთი დარჩა თურქეთის მმართველობის ქვეშ 1918 წლის სექტემბრამდე, შემდეგ კი პალესტინა მთლიანად დაექვემდებარა ბრიტანეთის კონტროლს და ამით დასრულდა ოსმალეთის მმართველობა პალესტინაში.
თანამედროვე პერიოდი
მინი|[[იორდანია|იორდანიის არქიეპისკოპოსი თეოფილაქთე (გეორგიადისი)]] როდესაც ბრიტანელებმა ერთა ლიგიდან პალესტინის მართვის მანდატი მიიღეს პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, ლონდონში დიდებულების უმრავლესობა გაოცებული დარჩა, ვინაიდან  პალესტინის არაბულ პოლიტიკურ მოძრაობებში ბევრი ქრისტიანი ლიდერი აღმოაჩინა.ბრიტანეთის ხელისუფლებისთვის გაუგებარი იყო პალესტინის სამანდატო ტერიტორიაზე პალესტინელი ქრისტიანების ერთგულება არაბული ნაციონალიზმისადმი.
პალესტინელ ქრისტიანებს ეკუთვნოდათ  ერთ -ერთი ყველაზე გავლენიანი გაზეთი Falastin, რომელიც დაარსდა 1911 წელს ქალაქ იაფაში. მან ხელი შეუწყო პალესტინის იდენტობის ჩამოყალიბებას  და ეროვნული სულისკვეთების გაღვივებას. გაზეთი რამდენჯერმე დაიხურა ოსმალეთისა და ბრიტანეთის ხელისუფლებების მიერ.
როგორც ილინოისის უნივერსიტეტის ეკონომიკის დეპარტამენტის პროფესორი ფრედ გოტაილი აღნიშნავს, 1922-1931 წლებში პალესტინის  სამანდატო ტერიტორიამ განიცადა სწრაფი ეკონომიკური ზრდა, რასაც მოჰყვა ახლო აღმოსავლეთისათვის  უპრეცედენტო ცხოვრების დონის  ზრდა. ამის მიზეზები გახლდათ: ევროპელი ებრაელების მიგრაცია პალესტინაში, ევროპული კაპიტალის და ევროპული ტექნოლოგიების თანხლებით; ბრიტანეთის სამანდატო მთავრობის შექმნა პალესტინაში, რომელიც პასუხისმგებლობას იღებდა   პალესტინის ეკონომიკურ განვითარებაზე. მანდატს ბრიტანულ დროშასთან ერთად  ბრიტანული კაპიტალი და ბრიტანული ტექნოლოგიები მიჰყვა. ეს ზრდა, გოტაილის თანახმად, იყო მიზეზი არაბთა მასიური მიგრირებისა მეზობელი ქვეყნებიდან პალესტინაში.
პალესტინელი ქრისტიანებისთვის სერიოზული გამოცდა გახდა ომი ისრაელის დამოუკიდებლობისათვის ან არაბ-ისრაელის ომი, პალესტინელი ქრისტიანები რთულ სიტუაციაში ჩავარდნენ,  ბევრი უბრალოდ გადარჩენას ცდილობდა. ისრაელის დამოუკიდებლობის ომის დროს ბევრმა ადამიანმა დატოვა სახლი და აღარ დაბრუნებულა. ქრისტიანებს უფლება ჰქონდათ დაბრუნებულიყვნენ, ხოლო მუსლიმებს ამის გაკეთება ყოველგვარი გზით ეკრძალებოდათ. მაგრამ იყო ადგილები, რომლებიც ქრისტიანმა მოსახლეობამ სამუდამოდ დატოვა. მაგალითად, იკრიტში და კაფრ-ბირიმში, ცაჰალმა "საზღვარზე სახიფათო სიტუაციის" გამო, ბრძანა ქრისტიანული მოსახლეობის ევაკუაცია და ხალხი სხვაგან გადაასახლა. პატრიარქ ჰაკიმის თხოვნით, ომის შემდგომ ბევრ ქრისტიანულ ოჯახს მიეცა უფლება დაბრუნებულიყო  თავდაპირველ საცხოვრებელ ადგილას.
1948 წლის არაბ-ისრაელის ომის შემდეგ, დასავლეთ სანაპიროზე, იორდანიის კონტროლის ქვეშ მყოფი ქრისტიანული მოსახლეობა მნიშვნელოვნად შემცირდა ომის შემდგომ რეგიონში არსებული მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობისა და მუსლიმი  მეზობლებისა და იორდანიის ხელისუფლების მხრიდან ჩაგვრის გამო, რომლებიც ქრისტიანებს ბრალს სდებენ ომის დროს სიონისტების მხარდაჭერაში. ამჟამად   პალესტინის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ქრისტიანთა 1% -ზე ნაკლები ცხოვრობს. ისრაელში, ომის შემდეგ ქრისტიანული მოსახლეობაც შემცირდა, 1950 წელს მათი რაოდენობა  შეადგენდა ისრაელის არაბული მოსახლეობის 21%-ს, ახლა კი ისინი არაბული მოსახლეობის მხოლოდ 9% -ს შეადგენენ. პალესტინიდან ქრისტიანთა ემიგრაციის ტენდენციები დღეს ძლიერდება მეზობელ ისრაელთან შედარებით, სადაც მათი რიცხვი თითქმის უცვლელი რჩება.
1967 წლის ომის შემდგომი ხანა
მარცხნივ|მინი|პალესტინელი ქრისტიანი სკაუტები [[ბეით-ლაჰმი|ბეთლემში შობის წინ ქრისტეს შობის ტაძართან 2006 წ. ]] 2009 წელს, Reuters იტყობინებოდა, რომ დასავლეთ ნაპირზე დარჩა 47,000-50,000 ქრისტიანი,  მათგან დაახლოებით 17,000  კათოლიკეა, ხოლო დანარჩენები მართლმადიდებლური  და აღმოსავლეთის  სხვა ეკლესიების მრევლს წარმოადგენენ. ბეთლემსა და ნაზარეთში, სადაც ოდესღაც უმეტესობა ქრისტიანები იყვნენ, ახლა  უმრავლესობა მუსლიმია. დღესდღეობით, ბეთლემის ქრისტიანთა დაახლოებით სამი მეოთხედი საზღვარგარეთ ცხოვრობს, ხოლო იერუსალიმის ქრისტიანების დიდი ნაწილი  ცხოვრობს სიდნეიში, ავსტრალიაში. ქრისტიანები ამჟამად იერუსალიმის მოსახლეობის 2.5% -ს შეადგენენ. კონგრესმენმა ჰენრი ჰაიდმა 2007 წელს  პრეზიდენტ ჯორჯ უოკერ ბუშს გაუგზავნა მიმართვა, სადაც აღნიშნა:
2014 წლის აპრილიდან ცაჰალი  არაბ ქრისტიან ახალგაზრდებს უგზავნიდა შეტყობინებებს და ინფორმაციას აწვდიდა მათ ჯარში მოხალისედ მუშაობის შესაძლებლობის შესახებ. 2013 წლის განმავლობაში ჯარში გაიზარდა ქრისტიან მოხალისეთა რიცხვი. 2013 წლის დეკემბრის მონაცემებით, დაახლოებით 140 ქრისტიანი მსახურობდა ცაჰალში და კიდევ 400 ქრისტიანი რეზერვში იმყოფებოდა.
2014 წლის ივლისში, ოპერაცია Enduring Rock– ის მსვლელობისას ისრაელის არაბმა ქრისტიანებმა  ქალაქ ჰაიფაში დემონსტრაცია  მოაწყვეს ახლო აღმოსავლეთში ისლამისტური ექსტრემიზმის გასაპროტესტებლად, აგრეთვე ისრაელისა და ცაჰალის მხარდასაჭერად.
2014 წლის სექტემბერში ისრაელის შინაგან საქმეთა მინისტრმა ხელი მოაწერა ბრძანებას, რომლის მიხედვითაც ისრაელში ქრისტიანი უმცირესობის წარმომადგენლებს შეეძლოთ დარეგისტრირებულიყვნენ როგორც არამეელები და არა  როგორც არაბები. ახალი ბრძანება ეხებოდა 200 -მდე ოჯახს.
დღეს  პალესტინელი ქრისტიანების  უმეტესობა თავებს, როგორც კულტურულად, ასევე ენობრივად ქრისტიან არაბებად მიიჩნევენ, რომელთა წინაპრები ცხოვრობდნენ იესო ქრისტეს პირველი მიმდევრების დროს. ისინი ემიჯნებიან   რომაელებს, არაბებს, ბერძნებს და ჯვაროსნებს. რეგიონი, რომელიც შედგება ძირითადად თანამედროვე ისრაელისა და დასავლეთ ნაპირისგან, ითვლება წმინდა მიწად ყველა ქრისტიანისათვის. ქრისტიანული წმინდა ქალაქების უმეტესობა— ბეთლემი, ნაზარეთი და იერუსალიმი, მდებარეობს ისრაელსა და დასავლეთ ნაპირზე.
პალესტინრლი ქრისტიანები (ანუ ისრაელის ქრისტიანი არაბები) ისრაელის ერთ -ერთი ყველაზე განათლებული ეთნიკური ჯგუფია. „მაარივი“ აღწერს ქრისტიანულ არაბულ სექტორს, როგორც "ყველაზე წარმატებულს საგანმანათლებლო სისტემაში," რადგან სხვა სოციალურ და ეთნიკურ ჯგუფებთან შედარებით, მათ ყველაზე მაღალი ნიშნები და მიღწევები აქვთ.
პოლიტიკური და სხვა საკითხები
2018 წლის მონაცემებით, პალესტინის ავტონომიის მთავრობაში 17-დან  5 ქრისტიანი მინისტრი გახლდათ. ქრისტიანები არიან  მერები რამალაში, ბირზეითში, ბეთლემში, ზაბაბდეში, ჯიფნაში, იენ არიკიში, აბუდაში, თეიბაჰში, ბეით ჯალასა და ბეით საურაში. ტუბასას გუბერნატორი მარვან ტუბასი ქრისტიანია. პალესტინის ყოფილი წარმომადგენელი ამერიკის შეერთებულ შტატებში აფიფ სალეჰი  ქრისტიანი გახლავთ, ისევე როგორც პალესტინის ავტონომიის ელჩი საფრანგეთში, ჰინდ ჰური. პალესტინის ქალთა ფეხბურთის გუნდში გოგონების უმრავლესობა მუსლიმია, მაგრამ კაპიტანი, ჰონაი ტალიეჰი არის ქრისტიანი ბეთლემიდან. ქრისტიანების ნაწილმა, რომლებიც პალესტინელთა მდიდარ ფენას ეკუთვნოდნენ,  დატოვა ქვეყანა 1948 წელს არაბ-ისრაელის ომის შემდეგ. ზოგიერთი მათგანი დასახლდა დასავლეთ იერუსალიმში.
ქრისტიანობაზე ახლად მოქცეული მუსლიმები
პალესტინელ ქრისტიანთა შორის არიან ისეთებიც, ვინც   ისლამიდან მოექცნენ ქრისტიანობაზე. ისინი არ არიან კონცენტრირებული ერთ რომელიმე ქალაქში და უმეტესწილად  სხვადასხვა თემებს მიეკუთვნებიან. გამომდინარე იქიდან, რომ ისლამიდან ქრისტიანობაზე გადასვლა დანაშაულია ისლამური შარიათის კანონის შესაბამისად, ეს ადამიანები ცხოვრობენ მშვიდად, საკუთარი თავის აფიშირების გარეშე.
წმინდა მიწის ქრისტიანების ფონდი
წმინდა მიწის ქრისტიანების ეკუმენური ფონდი (HCEF) დაარსდა 1999 წელს ამერიკელი ქრისტიანების ეკუმენური ჯგუფის მიერ. მისი მიზანია შეინარჩუნოს არაბ ქრისტიანთა ყოფნა და კეთილდღეობა წმინდა მიწაზე და განავითაროს სოლიდარობის კავშირი მათსა და სხვა ქვეყნების ქრისტიანებს შორის. HCEF მატერიალურ დახმარებას  უწევს პალესტინელ ქრისტიანებს და ეკლესიებს.
ღაზას ქრისტიანები
2018 წლის მონაცემებით, ღაზაში დაახლოებით 2000 ქრისტიანი ცხოვრობს, რომელთა უმეტესობა პალესტინელია და მათი რიცხვი სტაბილურად მცირდება. ღაზას ქრისტიანული თემი ძირითადად ცხოვრობს ქალაქში, განსაკუთრებით სამი მთავარი ეკლესიის მიმდებარე რაიონებში.
აღწერამ აჩვენა, რომ ქრისტიანული საზოგადოების 40% მუშაობს სამედიცინო, საგანმანათლებლო, საინჟინრო და იურიდიულ სექტორებში. გარდა ამისა, ღაზას ეკლესიები ცნობილია ჰუმანიტარული და საგანმანათლებლო საქმიანობით. მაგალითად, ლათინური საპატრიარქოს სკოლა დახმარებას უწევს მოსახლეობას მედიკამენტების, სოციალური და საგანმანათლებლო მომსახურების სახით. სკოლა თითქმის 150 წელია სთავაზობს თავის მომსახურებას ადგილობრივებს.
1974 წელს ახალი სკოლის შექმნის იდეა წამოაყენა მამაო ჯალილ აუადმა, ღაზას ყოფილმა მღვდელმა, რომელმაც აღიარა ლათინური საპატრიარქოს სკოლის გაფართოებისა და ახალი კომპლექსის მშენებლობის აუცილებლობა. 2011 წელს Sagrada Familia– ს ჰყავდა 1,250 მოსწავლე, ხოლო რომის კათოლიკური დაწყებითი სკოლა, რომელიც ლათინური საპატრიარქოს სკოლის გაგრძელებაა, კვლავ იღებს უფრო ახალგაზრდა სტუდენტებს. დაწყებითი სკოლა დაარსდა დაახლოებით 20 წლის წინ. განათლების გარდა, დისკრიმინაციის გარეშე, ქალთა ჯგუფებს, სტუდენტურ ჯგუფებს და ახალგაზრდულ ჯგუფებს სთავაზობენ სხვადასხვა სერვისებს.
2007 წლის ოქტომბერში რამი აიადი, ბაპტისტი მასწავლებელი, რომელიც ღაზას სექტორში ერთადერთი ქრისტიანული წიგნების მაღაზიის მფლობელი გახლდათ, მუქარის შემდეგ  მოკლეს (თავი მოკვეთეს)    მუსლიმმა ექსტრემისტებმა და დაწვეს მისი წიგნების მაღაზია.
ბეთლემი
ქრისტიანული ოჯახები ბეთლემის მიწების უმსხვილესი მესაკუთრეები არიან და ხშირად თავდასხმის მსხვერპლნი ხდებიან. ბეთლემში მცხოვრები ქრისტიანი ოჯახები საუბრობენ ქალაქის ტრადიციული რელიგიური იდენტობის ცვლილებაზე, ასევე სოფლებზე, სადაც   ბეთლემთან ახლოს დომინირებენ ბედუინთა კლანები. მუსლიმების მიერ ხდება მიწების შესყიდვა, რასაც, როგორც ამბობენ, საუდის არაბეთი აფინანსებს და ყალბი დოკუმენტების გამოყენებით ადგილი აქვს მიწების ჩამორთმევის შემთხვევებს. როგორც ქრისტიანები მიიჩნევენ, ეს მოვლებენი ძირს უთხრის მათ დემოგრაფიულ ყოფას რეგიონში ბეით საჰურის გარდა, სადაც ქრისტიანები და მუსლიმები იზიარებენ ადგილობრივი იდენტობის ძლიერ გრძნობას. ქრისტიანები ფრთხილობენ ამ საკითხების საჯაროდ განხილვისას საერთაშორისო მედიაში, რადგან არსებობს დიდი რისკი, რომ მათმა განცხადებებმა შეიძლება გამოიწვიოს მუსლიმი ექსტრემისტების უარყოფითი რეაქცია.
ისრაელსა და შეერთებულ შტატებში რამდენიმე მედიასაშუალება ამტკიცებდა, რომ პალესტინელი ქრისტიანები სისტემატიურად არიან დისკრიმინირებული და დევნილნი ძირითადად მუსლიმური მოსახლეობისა და პალესტინის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის მიერ, რომელიც ყველაფერზე თვალებს ხუჭავს  ქრისტიანების სამშობლოდან განდევნის მიზნით.
2015 წლის 26 სექტემბერს დაიწვა ბეთლემის მარ-შარბელის მონასტერი, რის შედეგადაც  დაზიანდა შენობის სხვადასხვა ნაწილი და სხვა  ნაგებობები. დაიწყო ხანძრის გამომწვევი მიზეზების დასადგენად სისხლის სამართლის გამოძიება. მარონიტული ეკლესიის წარმომადგენლებმა  ცეცხლის წაკიდებაში დაადანაშაულეს მუსლიმი ექსტრემისტები.
ქრისტიანი ემიგრანტები
ქრისტიანებზე გავლენას ახდენს სხვადასხვა ფაქტორი: ქრისტიანების უმეტესობა, რომლებიც ტოვებენ პალესტინის ავტონომიის ტერიტორიას, თავს უსაფრთხოდ ვერ გრძნობენ, განიცდიან  შევიწროებას და მუქარას მათი მუსლიმი მეზობლების მხრიდან. ასევე დამატებითი ფაქტორებია სოციალური არასტაბილურობა და ეკონომიკური შესაძლებლობების ნაკლებობა რაც იწვევს ქრისტიანი მოსახლეობის გადინებას.
ქრისტიანთა წილი პალესტინის ავტონომიის მთლიან მოსახლეობაში ასევე მცირდება შობადობის შედარებით დაბალი მაჩვენებლის გამო.
ქრისტიანების პოზიციას პალესტინის ავტონომიაში ამწვავებს ისიც, რომ წამყვანი მსოფლიოს სახელმწიფოები, სადაც ქრისტიანობა წამყვანი რელიგიაა, უარს ამბობენ ჩარევაზე,  ვინაიდან არ სურთ მუსლიმურ ქვეყნებთან, მათ შორის არაბულ სახელმწიფოებთან ურთიერთობების გაფუჭება.
სქოლიო
კატეგორია:ეთნიკური ჯგუფები კატეგორია:ქრისტიანობა ადგილმდებარეობის მიხედვით კატეგორია:ქრისტიანობა აზიაში ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:პალესტინელი ქრისტიანები კატეგორია:პალესტინელები
Echoes, Silence, Patience & Grace
Echoes, Silence, Patience & Grace (ექოები, სიჩუმე, მოთმინება და მიმზიდველობა) — ამერიკული როკ-ჯგუფ ჯგუფ Foo Fighters-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2007 წელს. ამ ალბომში შეთავსდა ჯგუფისათვის დამახასიათებელი მძიმე სტილი და მელოდიურობა, რომელიც ახასიათებდა წინა ალბომებს.
ალბომმა მიიღო 2008 წლის „გრემი“ წლის როკ ალბომისთვის, ხოლო სინგლმა „The Pretender“ - წლის საუკეთესო მძიმე როკის შესრულებისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის ალბომები კატეგორია:Foo Fighters-ის ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ალბომები კატეგორია:გრემის ჯილდო საუკეთესო როკ-ალბომისთვის
ბოდავის ღვთისმშობლის ეკლესია
ბოდავის ღვთისმშობლის ეკლესია იგივე ფუძნარის ღვთისმშობლის ეკლესია  — ტაძარი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოდავის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 2-3 კმ-ზე, ბოდავისხევის ხეობაში. ხუროთმოძღვრული ფორმებით XIII საუკუნის I ნახევრით თარიღდება.
არქიტექტურა
გუმბათოვანი ეკლესიის გეგმას საფუძვლად უდევს სწორკუთხედში ჩასახული ჯვარი. აღმოსავლეთით აფსიდია, რომლის ორივე მხარეს სამკვეთლო და სადიაკვნეა. ორივეს შესასვლელი ტაძრის მკლავებიდან აქვს. კედლები ძირთადად ნატეხი ქვითაა ნაგები, ხოლო კარ-სარკმლები, კარნიზები, გუმბათის ყელი და კოსნტრუქციულად მნიშვნელოვანი ელემენტები — სუფთად გათლილი შირიმის კვადრებით. თაღები ისრისებრია. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელზე გადასვლა განხორციელებულია აფრების მეშვეობით. გუმბათის ყელში გაჭრილი 12 სარკმელი შემკულია პროფილირებული საპირეებით. ძეგლი გადახურულია კარვისებრი სახურავით. XV და XVI-XVII საუკუნეებში ეკლესია შეაკეთეს — თაღები, პილასტრები და გუმბათის ყელის მნიშვნელოვანი ნაწილი შირიმის თლილი ქვით გაამაგრეს და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან მცირე ზომის ეგვტერი მიაშენეს. ეკლესიის ირგვლივ გალავნის ნაშთია, რომლის ჩრდილო-დასავლეთით საცხოვრებელ ნაგებობათა ნანგრევებია.
ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე არის წარწერა რომელიც სრულად არ იკითხება:
რესტავრაცია
მინი|მარცხნივ| ტაძრის ხედი ჩრდილო-დასავლეთიდან ჯაბა ლაბაძის ფოტო 2012 წლისთვის ტაძარს განადგურება ემუქრებოდა. ჩამოშლილი იყო გუმბათის ყელი, თითქმის განადგურებული იყო კამარები, ჩამონგრეული იყო კედლების ზემოთა ნაწილები და ლავგარდანი. 2012—2014 წლებში ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დაკვეთით.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლებადინური ჯიში
ლებადინური ჯიში — მსხვილი რქოსანი საქონლის, სარძევე-სახორცე მიმართულების ჯიშია. გამოყვანილია უკრაინაში სუმის ოლქის (ცენტრი ქ. ლებადინი) კოლმეურნეობებსა და საბჭოთა მეურნეობებში უკრაინული ნაცარა საქონლის შვეიცარულთან შეჯვარებისა და შემდგომში საუკეთესო ნაჯვართა გადარჩევის და „თავისში“ მოშენების გზით. ჯიში დამტკიცებულია 1950 წელს. ლებადინურ ჯიშს აქვს პროპორციული აღნაგობა, ფერად უმეტესად რუხი წაბლაა. ფურის სარძევე პროდუქტიულობა ყოველ ლაქტავიაზე 3000-3700 კგ რძეს შეადგენს, სანაშენეებში — 5000—6000 კგ-ს, სარეკორდო მონაწველია 123000 კგ. რძის ცხიმიანობაა 3,8—3,9%. კუროს მასა 850-1000 კგ. ფურისა — 500—550 კგ. ნაკლავის გამოსავალი 55—58%.
ლიტერატურა
კატეგორია:შინაური ცხოველები
ლეგენდა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ლეგენდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ცრვენა ზვეზდა
ცრვენა ზვეზდა შეიძლება ნიშნავდეს:
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი
გიორგი გოროზია
გიორგი გოროზია (დ. 26 მარტი, 1995, სამარა, რუსეთი) — ქართველი ფეხბურთელი, ნორცეგიული „სტაბეკისა“ და საქართველოს 19 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების ნახევარმცველი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:სტაბეკის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი
ედილი
პატრიციუს ედილებს საკუთარი ხარჯებით უნდა მოეწყოთ თამაშობები. ამ თანამდებობას ბევრი დამწყები პოლიკიტოსი იყენებდა პოპულარობისთვის. პლებეი ედილები აწყობდნენ პლებეურ თამაშობებს. ციცერონი აღნიშნავს რომ ედილების მოვალეობებში ზემოთხსენებულის გარდა შედიოდა ქალაქში სისუფთავის დაცვა, აკვედუკების და საკანალიზაციო სისტემების მომსახურება, ქალაქში მოძრაობის რეგულაცია და ავარიული შენობების შეკეთება/დანგრევა, ხანძარსაწინააღმდეგო ზომების მიღება, აბანოებისა და ტავერნების შენახვა, აფერისტების და თაღლითების დასჯა, და საერთოდ, მოსახლეობის მორალზე ზრუნვა. ისინი ასევე თვაყურს ადევნებდნენ პროდუქტის ხარისხს.
იულიუს კეისარმა ორი პატრიციუსი ედილი დაამატა, რომლებიც ხორბლის იმპორტს ზედამხედველობდნენ. ავგუსტუსის დროს ედილთა ფუნქციები გადანაწილდა პრეტორებდა და პრეფექტებს შორის, ხოლო III საუკუნეში ედილთა ინსტიტუტი გაქრა.
პროგრესული მეტალი
ლიტერატურა
კატეგორია:მძიმე მეტალის ჟანრები კატეგორია:პროგრესული მეტალი კატეგორია:პროგრესული როკი
Polyrhachis inermis
Polyrhachis inermis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბერიეთის ეკლესია
ბერიეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაკასხიდში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ნასოფლარ „ხალასქურში“ შემორჩენილია დარბაზული ეკლესიის ნანგრევი. ძეგლი ნაგებია კარგად თლილი მონაცრისფრო ქვიშაქვით კირის დუღაბზე. წყობა სწორხაზოვანია. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი აფსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია გარეთ შევიწროებული სარკმელი. ჩრდილოეთით ნიშის კვალია. ეკლესიის კედლები შემორჩენილია სხვადასხვა დონეზე. ყველაზე ცუდ მდგომარეობაში სამხრეთი კედელია, იგი თითქმის მიწის პირამდეა ჩამონგრეული. ჩამონგრეულია ჩრდილოეთ კედლის დიდი ნაწილიც. ეკლესიას დასავლეთიდან შიგნით თაღოვანი, გარეთ არქიტრავული შესასვლელი აქვს. კარის თავზე თაღოვანი სარკმელია დატანებული. შესასვლელის არქიტრავის ცენტრში ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ჯვრის თავზე შემორჩენილია ასომთავრული წარწერის უმნიშვნელო ფრაგმენტები, დაზიანების გამო ის თითქმის არ იკითხება. არქიტრავის კუთხეებში ლომებია გამოსახული. დასავლეთ სარკმლის სათაური მორთულია ზიგზაგისებრი ორნამენტით. ეკლესია ძალზე დაზიანებულია, მისი ყველა შემორჩენილი კედელი დეფორმირებულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კოდრატე (სამოცდაათთაგანი)
მოციქული კოდრატე (Άγιος Κοδράτος) — ქრისტეს მოციქული, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 21 სექტემბერი, ახალი სტილით — 4 ოქტომბერი. სავარაუდოდ დაიბადა I საუკუნის მეორე ნახევარში.
ცხოვრება
წმინდა მოციქული კოდრატე მაგნეზიის (ნახევარკუნძული თესალიის აღმოსავლეთით) ეპარქიის მღვდელმთავარი იყო. მან მრავალი წარმართი მოაქცია ქრისტეს სჯულზე. ნეტარის ქრისტიანული მოღვაწეობა სიძულვილით ავსებდა კერპთმსახურებს. ერთხელ ბრბო თავს დაესხა მოციქულს, რომ ქვებით ჩაექოლათ, მაგრამ, წმინდანი ცოცხალი დარჩა. კერპთთაყვანისმცელებმა იგი საპყრობილეში ჩააგდეს და შიმშილით ამოხადეს სული (დაახლ. 130 წ.). კოდრატეს ცხედარი მაგნეზიაში დაკრძალეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:II საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული
ვლადიმირი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სიტყვას ვლადიმირი რამდენიმე მნიშვნელობა აქვს:
კატეგორია:სლავური სახელები
ფერნან ბროდელი
ფერნან ბროდელი (Fernand Braudel; დ. 24 აგვისტო, 1902 — გ. 27 ნოემბერი, 1985)   — ფრანგი ისტორიკოსი, ანალების სკოლის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1902 წელს. 21 წლამდე სწავლობდა პარიზის უმაღლეს სასწავლებლებში. 1924–1932 წლებში ასწავლიდა ალჟირში, ხოლო 1935–1937 წლებში სან–პაულოს უნივერსიტეტში. 1937 წელს ბრუნდება პარიზში და ხდება უმაღლეს გამოკვლევათა პრაქტიკული სკოლის დირექტორი. მეორე მსოფლიო ომის დროს იყო გერმანელთა ტყვეობაში, სადაც, ერთი ვერსიით, ყოველგვარ ბიბლიოთეკებსა და არქივებს მოკლებულმა, საკუთარ მეხსიერებაზე დაყრდნობით დაწერა ნაშრომი: ხმელთაშუაზღვისპირეთი და ხმელთაშუაზღვისპირა სამყარო ფილიპე II-ის ეპოქაში, რომელიც 1947 წელს დისერტაციად იქნა დაცული, ხოლო 1949 წელს წიგნად იქნა გამოცემული. 1949 წლიდან ხდება კოლეჯ დე ფრანსის პროფესორი და თანამედროვე ცივილიზაციათა კვლევის კათედრის გამგე. ლუსიენ ფევრის გარდაცვალების შემდეგ 1956 წელს გახდა ჟურნალის ანალები, ეკონომიკა, საზოგადოებები, ცივილიზაციები მთავარი რედაქტორი, რომელიც დატოვა 1970 წელს თანამშრომლებთან უთანხმოების გამო. 1970 წელს გამოვიდა მისი ნაშრომი ისტორია და სოციალური მეცნიერებები, დიდი ხანგრძლივობის დრო, 1963 წელს ცივილიზაციათა გრამატიკა, ხოლო 1979 წელს მატერიალური ცივილიზაცია, ეკონომიკა და კაპიტალიზმი XVI-XVII საუკუნეებში (სამ ტომად); 1984 წელს გახდა საფრანგეთის აკადემიის წევრი. სიცოცხლის ბოლო პერიოდში მუშაობდა მრავალტომიან ნაშრომზე საფრანგეთის თვითმყოფადობა, რომლის დასრულება ვერ შეძლო და 1986 წელს მხოლოდ ორ ტომად გამოქვეყნდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანგი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1985
ღვთისმშობლის სარტყელი
ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სარტყელი – ჩამოტანილი იყო ბიზანტიის სამეფო ქალაქში.ეს უდიდესი სიწმიდე, რომელიც თავად ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელმა გადასცა წმიდა მოციქულ თომას,  იერუსალიმში, კეთილმორწმუნე ქრისტიანთა ოჯახებში ინახებოდა შთამომავლობით.ძვირფას კიდობანში მოთავსებული სიწმინდე დააბრძანეს ყოვლადწმინდა ვლაქერნის ღვთისმშობლის სახელობის ტაძარში, რომელიც მდებარეობს ე.წ. "ხალკოპრატიის" ადგილას, ანუ სპილენძის სავაჭრო ადგილას.მონასტერი თეოდეოსი მცირემ დააფუძნა. მრავალი წლის შემდეგ, ლევ ბრძენის მეფობის დროს, დედოფალი ზოია შეეპყრო ბოროტ სულს. იგი ღვთისმშობლის სარტყელთან შეხებით განიკურნა. გამოცხადებით ეუწყა მას ღვთისმშობლისაგან, რომ როგორც კი შეეხებოდა სარტყელს განიკურნებოდა. ამის შემდეგ წმინდა სარტყელის დიდების დღე აღინიშნება 31 აგვისტოს. სამეფო ქალაქში სარტყელი ზუსტად როდის მოიტანეს უცნობია. ერთ სვინაქსარში აღნიშნულია, რომ იუსტინეს მეფობის დროს ილიას საეპისკოპოსოდან არის მოტანილი, მეორეში კი – იერუსალიმიდან იმპერატორ არკადიის (395-408) მეფობის დროს. სარტყლის ნაწილები ინახება ათონის ვატოპედის მონასტერში, ტრირის მონასტერში და საქართველოში, კერძოდ სამეგრელოში, ზუგდიდის ისტორიულ–არქიტექტურულ მუზეუმში.
კატეგორია:ღვთისმშობელი
ვეშაპისნაირნი
ვეშაპისნაირნი (Cetacea) — წყლის ძუძუმწოვრების რიგი. აქვთ 1-2 მ-იდან — 33 მ-მდე სიგრძის თითისტარისებრი სხეული, რომელიც ჰორიზონტალური ორლაპოტიანი კუდით ბოლოვდება. ბალნიანი საფარველი, გარეთა ყური, ოფლისა და თებოს ჯირკვლები რედუცირებულია. ხერხემალში გავის განყოფილება არ გააჩნიათ. აქვთ 17-მდე წყვილი ნეკნი, რომელთაგან მხოლოდ 1-10 წყვილი უკავშირდება მკერდს. ლავიწი არა აქვთ. ბეჭი მარაოსებრია. მხრის ძვალი მოკლე და მსხვილია, წინამხრის ძვლები მოკლეა. თითებში (4 ან 5) ფალანგების რიცხვი გადიდებულია. წინა კიდურები ფარფლებადაა გადაქცეული, ხოლო უკანა არა აქვთ (შემორჩენილია მხოლოდ მენჯის ნაშთები). ვეშაპისნაირთ ჟანგბადის მარაგის განუახლებლად დიდხანს შეუძლიათ წყალქვეშ ყოფნა (კაშალოტებს 1,4 საათამდე), რაც გაპირობებულია სუნთქვის ცენტრის დაქვეითებული მგრძნობელობით სისხლში CO2-ის დაგროვებისადმი, ფილტვების დიდი მოცულობით და კუნთოვანი მიოგლობინის დიდი რაოდენობით. ყველაფერი ეს საშუალებას აძლევს ვეშაპისნაირთ წყლის ზედაპირიდან თან ჩაიტანონ დიდი რაოდენობით ჟანგბადი, რომელიც მეტად ეკონომიურად იხარჯება.
ვეშაპისნაირნი:
ლიტერატურა
*
ბებია ყველასათვის
ბებია ყველასათვის — ნანა დვალიშვილის 1986 წლის ფილმი.
სიუჟეტი
ცეკვა-სიმღერებით მდიდარი ფილმი მხიარულად მოგვითხრობს მოზარდ ვაჟთა ცეკვის თვითმოქმედი კოლექტივის წევრთა ურთიერთდამოკიდებულებაზე და უფროსებთან ურთიერთობის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1986 წლის ქართული ფილმები
ხოსე ფიგეროა ალკორტა
ხოსე ფიგეროა ალკორტა (José Figueroa Alcorta; დ. 20 ნოემბერი, 1860, კორდოვა — გ. 27 დეკემბერი, 1931, ბუენოს-აირესი) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. არგენტინის კონფედერაციის პრეზიდენტი 1906-1910 წლებში. თანამდებობა ეკავა 1906 წლის 13 მარტიდან 1910 წლის 11 ოქტომბრამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის პრეზიდენტები კატეგორია:არგენტინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1931
ბედიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბედიანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ყ
ყ, ⴗ, Ⴗ, Ყ (ყარი) — ქართული ანბანის ოცდამეოთხე ასო (ძველ ქართულში ოცდამეშვიდე იყო). შეესაბამება ხახისმიერ ყრუ მკვეთრ თანხმოვანს. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა რიცხვ რვაასს (800).
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ასოები
დუნგანები
ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნების აღწერის მიხედვით დუნგანების რაოდენობა შემდეგია: ყირგიზეთი - 73,977, ყაზახეთი - 72,361, ტაჯიკეთი - 6,000 და რუსეთი - რუსეთი.
ჩინეთიდან მიგრაცია
პირველი დუნგანები რომლებიც ცენტრალურ აზიაში, ფერღანის ხეობაში გამოჩნდნენ იინინგიდან და კაშგარიდან მარბიელების მიერ წამოყვანილი ტყვე მონები იყვნენ. როდესაც გვიან XIX საუკეში რუსეთმა დაიპყრო ცენტრალური აზია და მონობა გააუქმა უმეტესი დუნგანი ქალები დარჩნენ ადგილზე. რუსი ეთნოგრაფი ვლადიმერ პეტროვიჩ ნალინკინი და მისი ცოლი ამბობდნენ: "თითქმის ყველა მონა ქალი ადგილზე დარჩა, რადგან ისინი დაქაორწინებული იყვნენ თავის ყოფილ მფლობელების მუშებზე და მათ მომსახურე პერსონალზე, ან ძაან პატარები იყვნენ დამოუკიდებელი ცხოვრების დასაწყებად." დუნანი ქალები ბუხარაში დაბალი სტატუსის მატარებლები იყვნენ.
მარბიელი მონებით მოვაჭრე კოკანდერი თურქი მუსლიმები არ ასხვავებდნენ ჰუებს სხვა ჩინელებისგან, რაც ისლამური კანონის დარღვევას წარმოადგენდა. აჰაქი ხოჯას აჯანყების დროს თურქი მუსლიმი ხოჯა ჯახანგირი კოკანდის სახანოდან შეიჭრა კაშგარში, სადაც მისმა ჯარმა რამდენიმე ასეული ჩინელი მუსლიმი დაატყვევა და კაკნდში წაიყვანა. დატყვევებულ ჰუებს როგორც პატიმრებს მათი ტრადიციული თმის ნაწნავი ქუე მოაჭრეს და მონებად გამოაცხადეს. მათგან ნაწილმა მოახერხა რუსების კონტროლირებად ტერიტორიაზე გადასვლა და შემდეგ ჩინეთში დაბრუნება.
ყოფილ საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე მოხვედრილი ჰუების უდიდეს ნაწილს წარმოადგენს XIX საუკუნეში მომხდარი [დუნგანების აჯანყების (ასევე ცნობილი როგორც ჰუების უმცირესობის ომი) შემდეგ გადასული მიგრანტები. რიმსკი-კორსაკოვის (1992) მიხედვით ჰუების აჯანყების დასრულების შემდეგ 1877/78 წლების განსაკუთრებით მძიმე ზამთარში ტიან-შანის მთების გავლით ჰუების სამი სხვა და სხვა ჯგუფი მოხვდა რუსეთის იმპერიაში: პირველი ჯგუფი დაახლოებით 1000 ადამიანი ძირითადად ტურპანიდან მა დარენის ((马大人, 'დიდებული კაცი მა')) ხელმძღვანელობით, ასევე ცნობილია როგორც მა და-ლაო-იე (马大老爷, 'დიდი ოსტატი მა'). მათ მიაღწიეს ოშამდე ყირგიზეთში; მეორე ჯგუფი დაახლოებით 1300 ადამიანი განსუდან ახუნდი მა-იუსუფის (马郁素夫) ხელმძღვანელობით ასევე ცნობილის როგორც აჰ-იე-ლაორენ (阿爷老人, 'მოხუცი კაცი ო'პაპა) 1878 წლის გაზაფხულზე დასახლდნენ დღევანდელ აღმოსავლეთ ყირგიზეთში, კარაკოლის მახლობელლად სოფელ ირდიკში; მესამე ჯგუფი 3314 ადამიანი წამოშობით შენსიდან ბი იანჰუს (白彦虎; მისი მიმდევრები ხშირად მოიხსენებდნენ როგორც "虎大人", 'დიდებული ადამიანი ჰუ (ვეფხვი)', 1829(?)-1882)) ხელმძღვანელობით, რომელიც აჯანყების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი იყო, ჩავიდნენ სოფელ მასანჩიში დღევანდელი ყაზახეთის ჟამბილის ოლქში.
ემიგრანტების შემდეგი ტალღა ჩავიდა ადრეულ 1880-იანებში. სანქტ-პეტერბურგის ხელშეკრულების მიხედვით რუსებს უნდა გაეყვანათ ჯარი ილის ხეობიდან. რეგიონში მცხოვრებ ჰუებს და უიღურებს ნება დართეს რუსების კონტროლირებად ტერიტორიაზე გადასულიყვნენ. რუსული სტატისტიკის მიხედვით 4,682-მა ადამიანმა აირჩია რუსეთის ტერიტორიაზე გადასვლა. ისინი 1881-1883 წლებში მცირე ჯგუფებად გადავიდნენ და ძირითადად ბიშკეკიდან დასავლეთით 30 კილომეტრში მდებარე სოფელ სოკოლუკში დსახლდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის ხალხები კატეგორია:ყირგიზეთის ხალხები კატეგორია:უზბეკეთის ხალხები კატეგორია:რუსეთის ხალხები
Polyrhachis insularis
Polyrhachis insularis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ქვედა ზეგანის წმინდა გიორგის ეკლესია
ქვედა ზეგანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვედა ზეგანში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში.
დიდი ზომის დარბაზული ეკლესიიდან შემორჩენილია მხოლოდ იატაკის დონე. გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენდა, აღმოსავლეთით შვერილი, ნახევარწრიული აბსიდით. მის ცენტრში მასიური ტრაპეზის ქვა დგას. საკურთხევლის წინ ორსაფეხურიანი სოლეაა. შესასვლელების კვალი სამივე კედელშია. ჩრდილოეთ კართან ორი საფეხურია. იატაკი მოგებულია თლილი ქვის კვადრებით. ადგილობრივი მოსახლეობის გადმოცემით აქ მდგარა ხის ეკლესია, რომელიც დაანგრიეს ანტირელიგიური კომპანიების დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლა-პინტადა (პანამა)
ლა-პინტადა (La Pintada) — ქალაქი პანამაში, კოკლეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 700 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:კოკლეს დასახლებული პუნქტები
დუმიატის მუჰაფაზა
დუმიატი (دمياط) არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე ნილოსის დელტაში. საგუბერნატოროს ფართო გასასვლელი აქვს ხმელთაშუა ზღვაზე.პროვინციას ესაზღვრება 1 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : დაკაჰლია.
საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დუმიატი. საგუბერნატოროს ფართობი შეადგენს 1 029 კმ². 2006 წლის მონაცემებით გარბიას მოსახლეობა 1 095 528 ადამიანიას შეადგენს. პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. საგუბერნატოროს მმართველია ფათხი ელ-ბარადეი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
საგუბერნატორო იყოფა 4 ადმინისტრაციულ ერთეულად (რაიონად). პროვინციაში 10 ქალაქია, 59 სოფელი. სართო ჯამში პროვინციაში 722 დასახლებული პუმქტია. პროვინციის ქალაქებია:
საგუბერნატოროს ახალი ქალაქები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მუჰაფაზები
ბაზელი
ბაზელი (გერმ. Basel, ფრანგ. Bâle) — ქალაქი შვეიცარიაში, ნახევარკანტონ ბაზელ-შტადტის ადმინისტრაციული ცენტრი. აქ მდებარეობს შვეიცარიაში უძველესი უნივერსიტეტი (1460). მოსახლეობა - 166'095 ად.. ოფიციალური კოდი — 2701.
ცრვენა ზვეზდა (ყინულის ჰოკეის კლუბი)
ცრვენა ზვეზდა — ყინულის ჰოკეის კლუბი ქალაქ სერბეთის ქალაქ ბელგრადიდან.
კლუბი „ცრვენა ზვეზდას“ სპორტული ორგანიზაციის წევრია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყინულის ჰოკეის კლუბები
Polyrhachis inusitata
Polyrhachis inusitata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პოტსდამის კონფერენცია
thumb|200px|კლემენტ ეტლი, ჰარი ტრუმანი, იოსებ სტალინი პოტსდამის კონფერენციაზე, ივლისი 1945 „პოტსდამის კონფერენცია“ (17 ივლისი-2 აგვისტო 1945), რომლის ოფიციალური დასახელება იყო „ბერლინის სამი სახელმწიფოს კონფერენცია“ წარმოადგენდა მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე 3 მთავარი მოკავშირის - სსრკ-ის, აშშ-ისა და დიდი ბრიტანეთის - უმაღლესი პოლიტიკური დონის მქონე შეხვედრას, რომელზეც უნდა შეეთანხმებინათ სამომავლო მოქმედებების გეგმა.
თავდაპირველად შეხვედრის ადგილად ბერლინი იყო დათქმული, მაგრამ ომის შედეგად გამოწვეული ნგრევის გამო მოლაპარაკება შედგა პოტსდამის დანგრევას გადარჩენილ სასახლე ცეცილიენჰოფში.
წინარეისტორია
თეირანის კონფერენციიდან მოყოლებული მოკავშირეები ერთმენეთს სხვადასხვა დიპლომატიურ დონეზე მრავალჯერ შეხვდნენ. ამ მოლაპარაკებების ერთ-ერთი ძირითადი თემა ყოველთვის იყო საერთო გეგმის შედგენა, იმის შესახებ თუ როგორ ეხელმძღვანელათ გერმანიაზე საბოლოო გამარჯვების შემდეგ. კასაბლანკის კონფერენციაზე მიღწეულ იქნა შეთანხმება გერმანიის უსიტყვო კაპიტულაციაზე. იალტაში შეთანხმდნენ გერმანიის საკონტროლო ზონებად დაყოფაზე და ერთიანი „ცენტრალური საკონტროლო კომისიის“ შექმნაზე. 1945 წლის 8 მაისს „გროსდოიჩე რაიხმა“ უსიტყვო კაპიტულაციას მოაწერა ხელი, ხოლო 23 მაისს დაპატიმრებულ იქნა „საქმეთა მმართველი რაიხის მთავრობა“ დენიცისა და ფონ კროზიგკის მეთაურობით. ამის შემდეგ, 5 ივნისს მოკავშირეებმა „ბერლინის დეკლარაციით“ გერმანიის საკონტროლო ზონებად დაყოფა და ხელისუფლების მოკავშირეთა საკონტროლო საბჭოსათვის გადაცემა დააკანონეს.
კონფერენციის მონაწილეები და თემა
კონფერენციის გადასაწყვეტი იყო შემდეგი საკითხები:
კონფერენციაზე მონაწილეობდნენ:
გარდა ამისა თითოეული ქვეყნის დელეგაციაში შედიოდნენ არმიის გენშტაბის შეფები და სხვა დიპლომატიური პირები, რომლებიც განთავსებულნი იყვნენ მახლობლად მდებარე ნოიბაბელსბერგის ვილებში გრიბნიცის ტბის ნაპირზე.
შედეგები და გადაწყვეტილებები
პოტსდამის კონფერენციის გადაწყვეტილებები თავმოყრილ იქნა ე.წ. პროტოკოლში „პოტსდამის შეთანხმება“. ყველაზე მნიშვნელოვანი მათ შორის იყო:
ეთერ ანჯაფარიძე
ეთერ ანჯაფარიძე (დ. 15 სექტემბერი, 1956) — ქართველი/ამერიკელი პიანისტი და პედაგოგი.
ეთერ ანჯაფარიძე პირველი საბჭოთა პიანისტია, რომელმაც მონრეალის საერთაშორისო კონკურსში გაიმარჯვა 1976 წელს და გრან–პრის მფლობელი გახდა. 1974 წელს მან ჩაიკოვსკის სახელობის საერთაშორისო კონკურსში მოსკოვში მეოთხე პრემია მოიპოვა.
მას შემდეგ გამოდის მსოფლიოს სხვადასხვა სცენებზე სოლო და კამერული პროგრამებით და თანამშრომლობს როგორც სოლისტი განთქმულ ორკესტრებთან და გამოჩენილ დირიჟორებთან, როგორებიც არიან ჯ. კახიძე, ვ. სპივაკოვი, ვ. გერგიევი, ი. ტემირკანოვი, ჯ. დეპრისტი და სხვ. მისი ჩანაწერები გამოცემულია მელოდია, ნაქსოს და მარკო პოლოს მიერ.
1992 წლიდან საკონცერტო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწევა აშშ-ში; რეგულარულად ატარებს მასტერკლასებს და არის სასწავლო–საშემსრულებლო პროგრამის AmerKlavier ხელმძღვანელი.
არის გრემისა და Deutsche Schallplatten–ის ნომინანტი, საქართველოს სახალხო არტისტი, ხალხთა მეგობრობის საერთაშორისო ორდენისა და ღირსების ორდენის კავალერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პიანისტები კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი
მეგალოდონი
მეგალოდონი (Carcharocles megalodon) — ზვიგენის გადაშენებული სახეობა. ითვლება ყველა დროის უდიდეს ზვიგენად და, შესაბამისად, უდიდეს თევზად მსოფლიოს ისტორიაში. აღმოჩენილი ნაშთების საფუძველზე მის არსებობას მოიაზრებენ ადრეული მიოცენიდან (დაახლ. 23 მლნ წლის წინ) პლიოცენის დასარულამდე (დაახლ. 2,6 მლნ წლის წინ). სიტყვა „მეგალოდონი“ ბერძნული ენიდან მოდის და „გიგანტურ კბილს“ ნიშნავს. 2020 წელს ჩატარებული კვლევების თანახმად, მეგალოდონი სიგრძეში 16 მეტრს აღწევდა (დიდ თეთრ ზვიგენს 3-ჯერ აღემატებოდა), თავი დაახლ. 4,65 მეტრი იყო, ზურგის ფარფლი ზრდასრული ადამიანის სიმაღლეს უტოლდებოდა, ხოლო კუდი 3,85 მეტრს შეადგენდა. მინი|მარცხნივ|ყბების რეკონსტრუქცია ნაშთები ნაპოვნია წყალმარჩხ ტროპიკულ და ზომიერ ზღვებში, ანტარქტიდის გარდა ყველა კონტინენტის სანაპირო ზოლთან ახლოს და კონტინენტური შელფის რეგიონებში. კბილის ფორმით ჰგავდა თანამედროვე დიდ თეთრ ზვიგენს, განიხილება მასთან ნათესაური კავშირი, თუმცა ეს ჯერჯერობით მაინც კვლევის საგანია. სავარაუდოდ წარმოადგენდა კვების პირამიდის უმაღლეს საფეხურს. ნადირობდა კბილიან და უკბილო ვეშაპებზე, სირენებზე და სელაპებზე. ზრდასრულს ბუნებრივი მტერი ფაქტიურად არ ჰყავდა, მოზარდი შესაძლოა სხვა ზვიგენების მსხვერპლი გამხდარიყო. მეგალოდონის გადაშენება დაკავშირებულია ოკეანის ტემპერატურის კლებასთან, რაც კლიმატის ცვლილებებმა გამოიწვია; ერთ-ერთ ფაქტორად განიხილება მისი ძირითადი მსხვერპლის, უკბილო ვეშაპების, ხელმისაწვდომობის შემცირება და ბუნებრივი კონკურენტების — მაგალითად, დიდი თეთრი ზვიგენის, ცელნამგალა ვეშაპის — ზრდა.
სქოლიო
კატეგორია:ზვიგენისნაირნი
სიმონ I
სიმონ I (დ. 1537 — გ. 1611) — ქართლის მეფე 1556-1569, 1578-1599, ლუარსაბ I-ის ძე.
გარისის ბრძოლაში 1556 წელს მოხუცმა მამამ ქართლის შემტევი ლაშქრის მეთაურად დანიშნა. ახალგაზრდა უფლისწულმა თავი გამოიჩინა როგორც საზრიანმა და მამაცმა სარდალმა და ქართლიდან გარეკა შემოსეული ყიზილბაშები. სიმონ I-ის გამეფების დროს თბილისი ყიზილბაშების ხელში იყო და მეფეს რეზიდენცია გორში ჰქონდა. 1556-1559 სიმონ I მეთაურობდა განუწყვეტილი ომიანობით განადგურებული ქვეყნის აღდგენა-შენებას, შემდეგ კი ყიზილბაშთაგან ქართლის განთავისუფლების საქმეს შეუდგა. 1559 კავშირი შეკრა კახეთის სამეფოსთან, რაც სიმონ I-ისა და კახთა მეფის ლევანის ასულის ქორწინებით გამოიხატა. 1560-1561 სიმონ I შეეცადა თბილისის განთავისუფლებას, მაგრამ 1561 აპრილში დამარცხდა ციხედიდის ბრძოლაში. 1562 სიმონ I-ის ძმა დავითი (დაუთ-ხანი) გამაჰმადიანდა და შაჰის სამსახურში ჩადგა. შაჰმა დაუთ-ხანი ყიზილბაშთა ჯარით ქართლში გამოგზავნა. 1567 და 1569 დიღომთან და სამადლოსთან ბრძოლებში სიმონ I-მა დაამარცხა დაუთ-ხანი. 1569 ფარცხისის ბრძოლაში (ალგეთის ხეობა) კახაბერ ყორღანაშვილის ღალატის წყალობით სიმონ I ტყვედ ჩავარდა. მან მტკიცე უარი განაცხადა მაჰმადიანობის მიღებაზე და ცხრა წლის მანძილზე, 1569-1578 წლებში, ირანში, ალამუთის ციხეში ტყვეობაში იტანჯებოდა. ქართლის მეფე გახდა დაუთ-ხანი (დავით XI).
ირან-ოსმალეთის ომის დაწყებისთანავე (1578) შაჰმა სიმონ I ტყვეობიდან გაათავისუფლა და ქართლის მეფედ დანიშნა. ქართლში დაბრუნებისთანავე სიმონ I-მა პარტიზანული ომი გააჩაღა ოსმალების წინააღმდეგ, რომლებსაც თბილისი და მთელი ქართლი დაპყრობილი ჰქონდათ. მალე სიმონ I-მა ოსმალთაგან გაათავისუფლა ლორე, გორი და სხვა ციხესიმაგრეები. 1579 სიმონ I-მა ალყა შემოარტყა თბილისს. ოსმალთა მთავარი ამოცანა გარნიზონის სურსათით მომარაგება გახდა, მაგრამ სიმონ I-მა არაერთხელ დაამარცხა ამ მიზნით ქართლში შემოსული ოსმალთა რაზმები. 1580 წლის ზაფხულში სულთანმა სარდალი მუსტაფა ლალა-ფაშა გადააყენა და მის ნაცვლად სინან-ფაშა დანიშნა, მაგრამ ვერც მან შეძლო სიმონ I-ის დამორჩილება. 1582 სიმონ I-მა კავშირი შეკრა მანუჩარ II ჯაყელთან. იმავე წელს მუხრანის ბრძოლაში სიმონ I-მა დაამარცხა სულთნის ლაშქარი. ამავე დროს აჯანყება დაიწყო სამცხე-საათაბაგოში, 1579 ოსმალთა მიერ გაუქმებული ათაბაგობა აღდგა. 1584 სულთანმა ქართლში გამოგზავნა ახალი სარდალი ფერჰად-ფაშა. 1585 სიმონ I-მა აიღო ლორე, რომელიც მალე ისევ ოსმალებმა დაიბრუნეს. 1587 ფერჰად-ფაშამ შეძლო სამცხე-საათაბაგოში ოსმალთა ხელისუფლების აღდგენა. 80-იანი წლების II ნახევარში ოსმალეთი მთელ ამიერკავკასიას დაეუფლა. 1588 სიმონ I დაუზავდა ოსმალეთს: ქართლმა ხარკი იკისრა, სანაცვლოდ ოსმალეთმა ცნო ქართლის ქრისტიანი მეფე. სიმონ I-ის მეთაურობით ქართლის მოსახლეობის გმირულმა ბრძოლამ სულთნის ხელისუფლება აიძულა ხელი აეღო ქვეყნის სრული დაპყრობის პოლიტიკაზე. 1590 ირან-ოსმალეთის ზავის საფუძველზე მთელ საქართველოში ოსმალეთი გავლენა დამყარდა.
ოსმალთა წინააღმდეგ ბრძოლასთან ერთად სიმონ I იბრძოდა ქვეყნის გასაერთიანებლად. 80-იან წლებში დასავლეთ საქართველოში შინაფეოდალური ბრძოლები მიმდინარეობდა. 1588 გოფანთოს ბრძოლაში სიმონ I-მა დაამარცხა იმერეთის მეფე ლევანი (1583-1590), მაგრამ ქართლში ოსმალთა მძლავრობამ ხელი შეუშალა მოპოვებული გამარჯვების განმტკიცებას და ლევანი ისევ დაეუფლა ტახტს. 1590 სიმონ I-მა კვლავ ილაშქრა იმერეთში, აიღო ქუთაისი, მაგრამ მისი შენარჩუნება ვერ შეძლო. მორიგი ლაშქრობის დროს კვლავ აიღო ქუთაისი, კვარა, სკანდე, კაცხი, მაგრამ ოფშკვითთან ბრძოლაში დამარცხდა. ქართლისა და დასავლეთ საქართველოს გაერთიანებისათვის ბრძოლა უშედეგოდ დამთავრდა. 1595 სპარსეთმა, ქართლმა და კახეთმა შეკრეს ოსმალეთის წინააღმდეგ. 1598 სიმონ I-მა განაახლა ბრძოლა და ალყა შემოარტყა გორის ციხეს. ამავე დროს ანტიოსმალური აჯანყება დაიწყო სამცხე-საათბაგოში. 1599 სიმონ I-მა გორის ციხე აიღო. სულთანმა მრავალრიცხოვანი ჯარი გამოგზავნა საქართველოში ჯაფარ-ფაშას მეთაურობით. ნახიდურთან ბრძოლაში ქართველები იძულებული გახდნენ უკან დაეხიათ. სოფელ ფარცხისთან (ახლანდელი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) სიმონ I ტყვედ ჩავარდა (1599), იგი სტამბოლში გაგზავნეს და იედიყულეს (შვიდკოშკა) ციხეში გამოამწყვდიეს. ქართველების ცდა, დაეხსნათ სიმონ I, უშედეგო აღმოჩნდა და იგი ტყვეობაში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართლის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1537 კატეგორია:გარდაცვლილი 1611 კატეგორია:ქართლის სამეფოს ბაგრატიონები
უწლევი
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 23 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 15 კაცი, საიდანაც 10 მამაკაცია, ხოლო 5 ქალი
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯაბა (საკუთარი სახელი)
ჯაბა — სახელი წარმოსდგება ჯაბრიელის შემოკლებული ვარიანტისაგან, რომელიც თავის მხრივ წარმოადგენს ძველი ებრაული სახელის, გაბრიელის, არაბიზებულ ფორმას. გაბრიელი ერქვა ერთ-ერთ მთავარანგელოზს, რომლის სახელიც არაბულად გადმოიცემა როგორც „ჯაბრიელ“. ამის შემოკლებით მიღებულია ჯაბა. ჯაბასაგან წარმოქმნილია გვარი ჯაბიძე. .
სამოქალაქო რეესტრის მონაცემებით, საქართველოს ტერიტორიასა და მის ფარგლებს გარეთ ცხოვრობს ამ სახელის 3851 მატარებელი ადამიანი.
ანგელოზის დღე, 24 დეკემბერი — ყოველთა წმინდანთა დღე.
მოსკოვი-სიტი
მოსკოვი-სიტი — მშენებარე რაიონი მოსკოვში. რაიონში განთავსდება მოსკოვის საერთაშორისო საქმიანი ცენტრი (Московский Международный Деловой Центр - ММДЦ). ამაჟამად ადმინისტრაციულად პრესნენსკის რაიონს ეკუთვნის.
პროექტის ფარგლებში პირველად რუსეთში და აღმოსავლეთ ევროპაში შეიქმნება საქმიანი აქტიურობის ცენტრი, რომელშიც გაერთიანდება ბიზნესი, საცხოვრებელი ფართი და გასართობი დაწესებულებები. პროექტს ქალაქ მოსკოვის მერიის დაკვეთით ასრულებს სააქციო საზოგადოება „სიტი“, რომელიც სპეციალურად ამ პროექტისთვის შეიქმნა 1992 წელს. მოსკოვი-სიტის მშენებლობა მიმდინარეობს კრასნოპრესნენსკის სანაპიროზე, საერთო ფართობით 100 ჰა, რომლის 60% ახალ განაშენებას ექვემდებარება. მოსკოვის მერიის განცხადებით გამოყოფილი ტერიტორია ერთადერთი ადგილია მოსკოვის ცენტრში, სადაც ამგვარი მასშტაბის საქმიანი რაიონის შექმნა შეიძლება. პროექტის სრული ღირებულება $12 მილიარდს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვი კატეგორია:საქმიანი ცენტრები