cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალადინი (2019 წლის ფილმი)
გადაღება
ძირითადი გადაღებები დაიწყო 2017 წლის 6 სექტემბერს, ინგლისში, სარის საგრაფოში, Longcross Studios- ში და დასრულდა 2018 წლის 24 იანვარს. ფილმის ნაწილი გადაღებულია უადი რუმის უდაბნოში, იორდანიაში. სამეფო კინოს კომისია ასევე იღებდა მონაწიეობას ფილმის გადაღებაში. ზოგიერთი სცენა ხელმეორედ გადაიღეს 2018 წლის აგვისტოში. ფილმის წარმოების დიზაინი შექმნა სამეფო კარის თამშები-ის წარმოების დიზაინერმა ჯემა ჯექსონმა. „პრინცი ალის" სიმღერის ნაწილში 1000 ადამიანი მონაწილეობს. სმიტის როლები ხშირად დაგეგმილი არ იყო და ის იმპროვიზაციას მიმართავდა.
სქოლიო
კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული რომანტიკული კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული სათავგადასავლო ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების რომანტიკული კომედიური ფილმები კატეგორია:2019 წლის ფილმები კატეგორია:2019 წლის 3D ფილმები
ტაივანის პოლიტიკური და ლეგალური სტატუსი
ტაივანის პოლიტიკური და სამართლებრივი სტატუსი სადავო საკითხებია. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა (PRC) აცხადებს, რომ ჩინეთის რესპუბლიკის მთავრობა არალეგიტიმურია და მას უწოდებენ "ტაივანის მთავრობას". ROC(ჩინეთის რესპუბლიკა)– ს აქვს საკუთარი ვალუტა, ფართოდ მიღებული პასპორტი, საფოსტო მარკები, ინტერნეტ TLD, შეიარაღებული ძალები და კონსტიტუცია დამოუკიდებლად არჩეულ პრეზიდენტთან ერთად. მან ოფიციალურად არ თქვა უარი მატერიკზე თავის პრეტენზიებზე, მაგრამ ROC– ის მთავრობის პუბლიკაციებმა სულ უფრო დააკნინეს ეს ისტორიული პრეტენზია.
2009 წლის მარტში TVBS- ის მიერ ჩატარებული ტაივანელი 20 წლის და უფროსი ასაკის გამოკითხვის შედეგად, 64% -ის უმრავლესობამ "სტატუს ქვო" აირჩია, 19% "დამოუკიდებლობას", 5% კი "გაერთიანებას".
ურთიერთობა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკასთან
2005 წლის 29 აპრილს კუომინტანგის თავმჯდომარე ლიენ ჩანი გაემგზავრა პეკინში და შეხვდა ჩინეთის კომუნისტური პარტიის (CPC) გენერალურ მდივანს ჰუ ჟინტაოს, პარტიის ლიდერებს შორის პირველი შეხვედრა 1949 წლის ჩინეთის სამოქალაქო ომის დასრულების შემდეგ მოხდა. 2014 წლის 11 თებერვალს, მატერიკის საქმეთა საბჭოს ხელმძღვანელი ვანგ იუ-ჩი გაემგზავრა ნანჯინგში და შეხვდა ტაივანის საქმეთა ოფისის ხელმძღვანელს ჟანგ ჟიჯუნს, ეს იყო პირველი შეხვედრა ორივე მხარის მაღალჩინოსნებს შორის. ჟანგი საპასუხო ვიზიტით იმყოფებოდა ტაივანში და ვანგს შეხვდა 2014 წლის 25 ივნისს, რის შედეგადაც ჟანგი გახდა მინისტრის პირველი ჩინოვნიკი, რომელიც ოდესმე სწვევია ტაივანს. 2015 წლის 7 ნოემბერს, მა იინგ-ჯეუ (ტაივანის ლიდერის რანგში) და სი ძინპინი (ჩინეთის მატერიკის ლიდერის სტატუსით ) გაემგზავრნენ სინგაპურში და შეხვდნენ ერთმანეთს, რაც უმაღლესი დონის გაცვლას ნიშნავს. საპასუხოდ ტაივანისთვის აშშ-ს მხარდაჭერით, PRC თავდაცვის სამინისტრომ 2019 წელს განაცხადა, რომ ”თუ ვინმე გაბედავს ტაივანის გაყოფას ჩინეთისგან, ჩინეთის სამხედროებს სხვა არჩევანი არ აქვთ, თუ არა ბრძოლა ნებისმიერ ფასად". მინი|2015 წლის მა-სი _ს შეხვედრა PRC მხარს უჭერს One-China პოლიტიკის ვერსიას, სადაც ნათქვამია, რომ ტაივანი ჩინეთის ნაწილია და რომ PRC არის ჩინეთის ერთადერთი ლეგიტიმური მთავრობა. იგი იყენებს ამ პოლიტიკას ROC– ის, როგორც დამოუკიდებელი სუვერენული სახელმწიფოს, საერთაშორისო აღიარების აღსაკვეთად, რაც ნიშნავს, რომ ტაივანი მონაწილეობს საერთაშორისო ფორუმებში „ჩინეთის ტაიბეის“ სახელწოდებით. ტაივანის დამოუკიდებლობის მოძრაობის გაჩენიდან კუნძულზე უფრო ხშირად იყენებდნენ სახელწოდებას "ტაივანი".
პრეზიდენტმა ცაი ინგ-ვენმა მხარი დაუჭირა 2019-2020 წლების ჰონგ კონგის საპროტესტო აქციებს და გამოხატა სოლიდარობა ჰონგ კონგის მოსახლეობასთან. პირობა დადო, რომ სანამ ის ტაივანის პრეზიდენტი იქნება, ცაი არასოდეს მიიღებს "ერთ ქვეყანას, ორ სისტემას".
საგარეო ურთიერთობები
1928 წლამდე რესპუბლიკური ჩინეთის საგარეო პოლიტიკა გართულდა შიდა ერთიანობის არარსებობით - კონკურენციის ძალაუფლების ცენტრები მოითხოვდნენ ლეგიტიმურობას. ეს ვითარება შეიცვალა კუომინტანგის მიერ პეიანგის მთავრობის დამარცხების შემდეგ, რამაც ჩინეთის რესპუბლიკის ფართო დიპლომატიური აღიარება გამოიწვია.
KMT- ის ტაივანში უკან დახევის შემდეგ, ქვეყნების უმეტესობამ, განსაკუთრებით დასავლეთის ბლოკის ქვეყნებმა, განაგრძეს ურთიერთობების შენარჩუნება ROC- თან. დიპლომატიური ზეწოლის გამო, აღიარებამ თანდათან შეირყა და 1970-იან წლებში ბევრმა ქვეყანამ შეცვალა PRC.
გაეროს მხოლოდ 14 წევრი ქვეყანა და წმინდა საყდარი ინარჩუნებენ ოფიციალურ დიპლომატიურ ურთიერთობებს ჩინეთის რესპუბლიკასთან. ROC ინარჩუნებს არაოფიციალურ ურთიერთობებს უმეტეს ქვეყნებთან დე ფაქტო საელჩოებისა და საკონსულოების მეშვეობით. მინი|ROC საელჩო ესვატინში შეერთებული შტატები რჩება ტაივანის ერთ – ერთ მთავარ მოკავშირედ და 1979 წელს მიღებულ ტაივანთან ურთიერთობის შესახებ კანონის თანახმად განაგრძო შეიარაღებული ძალების იარაღის გაყიდვა და სამხედრო სწავლება. ეს ვითარება კვლავ რჩება ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკისთვის, რომელიც მიიჩნევს, რომ აშშ-ს მონაწილეობა არღვევს რეგიონის სტაბილურობას. 2010 წლის იანვარში ობამას ადმინისტრაციამ განაცხადა, რომ აპირებს 6,4 მილიარდი დოლარის ღირებულების სამხედრო ტექნიკა მიყიდოს ტაივანს. შედეგად, PRC აშშ-ს ეკონომიკური სანქციებით დაემუქრა და გააფრთხილა, რომ მათი თანამშრომლობა საერთაშორისო და რეგიონულ საკითხებზე შეიძლება დაზარალებულიყო.
შეერთებული შტატების ოფიციალური პოზიციაა, რომ PRC სავარაუდოდ "არ გამოიყენებს ძალას ან საფრთხეს, ხოლო ROC გონივრულად უნდა გამოვიდეს ჯვარედინი სრუტის ურთიერთობების ყველა ასპექტში". ორივემ თავი უნდა შეიკავოს ისეთი ქმედებებისგან ან განცხადებების გამოხატვისგან, "რომლებიც ცალმხრივად შეცვლიან ტაივანის სტატუსს".
სან-ხუანის რაიონი (ლუკანასი)
სან-ხუანის რაიონი (Distrito de San Juan) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლუკანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 282 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 646 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 44.59 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუკანასის პროვინციის რაიონები
ტაივანის პოლიტიკური და ლეგალური სტატუსი
საგარეო ურთიერთობები
2015 წლის 16 დეკემბერს ობამას ადმინისტრაციამ გამოაცხადა შეთანხმება 1.83 მილიარდი დოლარის ღირებულების იარაღის გაყიდვის შესახებ ROC– ის შეიარაღებულ ძალებზე. PRC- ის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ გამოხატა უკმაყოფილება გაყიდვების მიმართ და აშშ-ს "მკაცრი გაფრთხილება" მისცა, რომ ეს ზიანს მიაყენებს PRC- აშშ ურთიერთობებს.
საერთაშორისო ღონისძიებებსა და ორგანიზაციებში მონაწილეობა
ROC იყო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დამფუძნებელი წევრი და 1971 წლამდე ჩინეთის ადგილს იკავებდა უშიშროების საბჭოში და გაეროს სხვა ორგანოებში, სანამ იგი 2758 რეზოლუციით გააძევეს და გაეროს ყველა ორგანოში შეცვალეს PRC. 1992 წლიდან ROC– მა ყოველწლიურად მიმართა გაეროს შესვლის თაობაზე, მაგრამ მისმა განაცხადებმა ვერ გადალახა კომიტეტის ეტაპზე.
შეზღუდული საერთაშორისო აღიარების გამო, ჩინეთის რესპუბლიკა ორგანიზაციის დაარსებისა და ხალხთა ორგანიზაციის (UNPO) წევრია ორგანიზაციის დაარსებიდან 1991 წლიდან, რომელსაც წარმოადგენს მთავრობის მიერ დაფინანსებული ორგანიზაცია, ტაივანის დემოკრატიის ფონდი (TFD). სახელწოდებით "ტაივანი". მინი|დროშა, რომელიც ტაივანმა გამოიყენა ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც ის კონკურენციას უწევს როგორც "ჩინური ტაიპეი" (中華 台北). ასევე ერთი ჩინეთის პოლიტიკის გამო, PRC მონაწილეობს მხოლოდ საერთაშორისო ორგანიზაციებში, სადაც ROC არ მონაწილეობს როგორც სუვერენული ქვეყანა. წევრ სახელმწიფოთა უმეტესობას, მათ შორის შეერთებულ შტატებს, არ სურთ განიხილონ ROC– ს პოლიტიკური სტატუსის საკითხი, რადგან არ ეშინიათ დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარებას PRC– სთან. ამასთან, როგორც აშშ, ასევე იაპონია საჯაროდ უჭერს მხარს ROC- ის მოთხოვნას მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციაში (WHO) წევრობისთვის, როგორც დამკვირვებელი. ამასთან, მიუხედავად იმისა, რომ ROC 1997 წლიდან ცდილობდა ჯანმოში მონაწილეობას, მათი ძალისხმევა დაბლოკა PRC– ს მიერ 2010 წლამდე, როდესაც ისინი დამკვირვებლებად მიიწვიეს მსოფლიო ჯანდაცვის ასამბლეაზე, "ჩინეთის ტაიპეი" სახელწოდებით. . 2017 წელს ტაივანმა კვლავ დაიწყო მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციი– სგან გამორიცხვა თუნდაც დამკვირვებლის რანგში. ამ გამორიცხვამ არაერთი სკანდალი გამოიწვია COVID-19 აფეთქების დროს.
სომხეთის აეროპორტების სია
აქ წარმოდგენილია სომხეთის აეროპორტების სია.
აეროპორტები
ცხრილში წარმოდგენილი აერპორტებიდან მუქი შრიფტით წერია ის აეროპრტები, საიდანაც სრულდება რეგულარული კომერციული რეისები.
რესურსები ინტერნეტში
*
ჰატორი ჰანზო
ჰატორი ჰანზო (服部 半蔵 დ. ~1542წ — გ. 4 ნოემბერი, 1596წ) — ასევე ცნობილი როგორც ჰატორი მასანარი ან ჰატორი მასაშიჯი, ზედმეტსახელად დემონი ჰანზო ცნობილი სამურაი სენგოკუს ერაში, ჰატორი ჰანზო ცნობილი გახდა იმით, რომ მან იხსნა ტოკუგავა იეიასუს სიცოცხლე და დაეხმარა მას, რომ გამხდარიყო იაპონიის მმართველი. ჰატორი ჰანზო დაიბადა მაწუდაირას კლანის უმნიშვნელო წევრის ჰატორი ჰანზო იასუნაგას ოჯახში, მას დემონი ჰანზო შეარქვეს მისი უშიშარი ბრძოლის ტაქტიკის გამო, ჰანზო ბავშვობიდანვე ნიჭიერი სამურაი იყო, მან პირველი ბრძოლა 16 წლის ასაკში გამართა, როდესაც დაეხმარა ტოკუგავა იეიასუს კამინოგის ციხიდან თავის დახსნაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1542 კატეგორია:გარდაცვლილი 1596 კატეგორია:ნინძები კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ნოემბერი კატეგორია:სამურაი
ქირანი
ქირანი  (Kirən) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობა — 682 კაცი (2010).
სქოლიო
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ვალია-ლუი-ვლადი
ვალია-ლუი-ვლადი (Valea lui Vlad) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 114 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 408 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
ბზვანის მღვიმე
ბზვანის მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბზვანის მიდამოებში. მდებარეობს სოფელ ბზვანის ჩრდილოეთით მდინარე ძულუხურის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 388 მეტრზე. მღვიმის სიგრძე წარმოადგენს 450 მეტრს. მღვიმე თავდაპირველად 4 მეტრიანი ჭის სახით იხსნება, შემდეგ მასში ჩაღწევა 10 მეტრიანი ნაპრალის გავლითაა შესაძლებელი და მიემართება ჰორიზონტალურად ჩრდილო-აღმოსავლეთის მიმართულებით.
ვანის მუნიციპალიტეტში, აქამდე ცალკე კარგად გამოკვეთილი კარსტული მასივი არცერთ სამეცნიერო ლიტერატურაში არ იყო დაფიქსირებული. ეს ტერიტორია გეომორფოლოგიურად სამხრეთ იმერეთის კარსტულ რაიონში განიხილებოდა. ადგილს სადაც კარსტული მღვიმე მდებარეობს შესაძლებელია ეწოდოს ბზვანის კარსტული მასივი, რადგან ამ სოფელში არის, როგორც კარსტული რელიეფის რამდენიმე საინტერესო ფორმა, აგრეთვე მიწისქვეშა მდინარეები და ვერტიკალური ჩასასვლელით წარმოდგენილი საინტერესო და ამავდროულად ექსტრემალური მღვიმე.
სახელწოდება
ადგილობრივი მოსახლეობა კარსტულ მღვიმეს „ნავარსკვლავებს“ ეძახის, ზოგი კი მას „საქაჯეს“ უწოდებს. გადმოცემის თანახმად, ადრე ამ ტერიტორიაზე ადგილობრივი მოსახლეობა სიცარიელეში ქვებს აგდებდნენ, ხოლო კირქვაში გახსნილი ორმო ხმას გამოცემდა და ამიტომ შეურქმევიათ „საქაჯია“. მეორე სახელწოდება „ნავარსკვლავები“ კი ლეგენდას უკავშირდება, რომელიც მოგვითხორობს იმის შესახებ, რომ, უახსოვარ დროში, ციდან ვარსკვლავი მოწყვეტილა, ამ ადგილას ჩამოვარდნილა და მიწა ჩაუტანია. საერთოდ, ამ უბანს „როდინას“ ეძახიან. ადგილობრივების თქმით, ეს ადგილი, როდინივით არის ჩავარდნილი და ეს სახელიც ამიტომ დაერქვა.
მღვიმის შესწავლა
ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბზვანის ტერიტორიაზე არსებული კარსტული რელიეფი. თსუ-ის ზუსტი და საბუნებისმეტყველო მეეცნიერებათა ფაკულტეტის გეოგრაფიის დეპარტემენტის ასისტენტ პროფესორმა გიორგი დვალაშვილმა გეოგრაფიის დეპარტამენტის მაგისტრებთან და ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სპელეოლოგებთან ერთად შეისწავლა.
მღვიმე აღმოაჩინა და შესაბამისად მისი პირველი აღწერა XX საუკუნის ბოლოს მეკლდეურმა რომან კაჭკაჭიშვილმა მოახდინა, მღვიმეში აგრეთვე ექსპედიცია ჩაატარა კლუბმა „თეთნულდმა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები
კოლუმბიის გერბი
250px|მინიატიურა|კოლუმბიის ეროვნული გერბი კოლუმბიის ეროვნული გერბი მოიცავს ფარს, რომელზეც დატანილია მრავალი სიმბოლო. მის თავზე ზის ანდური კონდორი, რომელსაც ნისკარტით ზეთისხილის გვირგვინი უჭირავს; კონდორი თავისუფლების სიმბოლოა. ფრინველსა და ფარს შორის, შავი ასოებით ოქროსფერ ფონზე, წაწერილია კოლუმბიის დევიზი „თავისუფლება და წესრიგი“ (Libertad y Orden). კონდორს ფრთები გაშლილი აქვს და მარჯვნივ იყურება.
აღწერა
ფარის ორივე მხარეს ჩამოკიდულია კოლუმბიის ეროვნული დროშა. თავად ფარი სამ ნაწილად იყოფა. ყველაზე ქვედა ნაწილზე გამოსახულია გემები, რაც ხაზს უსვამს კოლუმბიის საზღვაო ისტორიას, განსაკუთრებით კი პანამის ყელის, რომელიც 1903 წლამდე კოლუმბიას ეკუთვნოდა. ამჟამად კი ის განასახიერებს ქვეყნის გასასვლელეს ორ ოკეანეზე (წყნარი და ატლანტის). გემები მიუთითებს კოლუმბიის სავაჭრო ურთიერთობებზე დანარჩენ მსოფლიოსთან და მზარდ ეკონომიკაზე. ცენტრალურ ნაწილზე გამოსახულია ფრიგიული ქუდი, რაც თავისუფლებისა და დამოუკიდებლობის ტრადიციული სიმბოლოა. ზედა ნაწილზე, ცისფერ ფონზე, ორ სიუხვის რქას შორის გამოსახულია ბროწეული — ახალი გრანადის ვიცე-სამეფოს სიმბოლო. მარჯვენა რქა სავსეა ოქროსა და ვერცხლის მონეტებით, მარცხენა კი ტროპიკული ხილით. გერბის ეს ნაწილი ხაზს უსვამს კოლუმბიის მიწის სასოფლო-სამეურნეო და მინერალურ სიმდიდრეს.
რესპუბლიკის ეროვნული გერბი შექმნა ფრანსისკო დე პაულა სანტანდერმა და მიღებულ იქნა 1834 წლის 9 მაისის აქტით. შემდეგში, 1924 წელს შეიტანეს მცირე ცვლილებები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოლუმბიის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:გერბები დროშის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები გემის გამოსახულებით
კანცახი
კანცახი (Kanzach) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 11,2 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 486 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
კონსტანტინე ხაბალაშვილი
კონსტანტინე ხაბალაშვილი (დ. 7 მაისი, გორი, 1992) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2014, ვანტაა, ფინეთი) ,საერთაშორისო ტურნირის ვერცხლის პრიზიორი (2016, თარაზი, ყაზახეთი, 65 კგ). ახალგაზრდებში მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (2012), ჭაბუკთა შორის ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (2009).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
დესკანსუ
დესკანსუ (Descanso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 552 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 634 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.17 კმ²-ზე. ფართობი 286 144 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ვლადიმერ ბალაძე
ვლადიმერ ბალაძე (დ. 9 აგვისტო, 1952) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1994), პროფესორი (1996).
ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.
1974-1976 წლებში იყო თბილისის ავტომატიზაციის საშუალებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-მუშაკი. 1976-1980 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის, ალგებრა-გეომეტრიის განყოფილების ასპირანტი. 1980-1983 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის ასისტენტი. 1983-1996 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის დოცენტი. 1991-2004 წლებში — ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, მათემატიკის კათედრის დოცენტი, პროფესორი. 1996-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის პროფესორი. 2005-2006 წლებში მუშაობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, რექტორის მოადგილედ სასწავლო აკადემიურ დარგში, სრულ პროფესორად. 2006-2007 წლებში იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, რექტორი და სრული პროფესორი. 2008 წლიდან იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, მათემატიკის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი და სრული პროფესორი. 2012 წლიდან „Zentralblat Mathematical“-ს რეფერენტი. 2013 წლიდან ჟურნალ „Mathematical Reviews“-ს რეფერენტი. 2014 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერტი მათემატიკაში. 2018 წლიდან „Tbilisi Mathematical Journal“-ის სარედაქციო კოლეგიის წევრი. 2013-2018 წლებში იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკისა და კომპიუტერულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე. 2018 წლიდან ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ მეცნიერებათა და განათლების ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ღია მინდვრების სისტემა
ღია მინდვრების სისტემა (open field system) — მიწის გამოყენების ფართოდ გავრცელებული სისტემა შუა საუკუნეების ევროპაში, განსაკუთრებით დამახასიათებელი ინგლისისთვის. ამ სისტემის მიხედვით, სასოფლო დასახლებების სავარგულები იყოფოდა ე.წ ნადელებად. ერთი მინდვრის დაყოფისას ყოველ გლეხს ჰქონდა ერთი ან რამდენიმე მიწის ნაკვეთის აღების უფლება, რომელიც სხვა გლეხის ან ფეოდალის მიწისგან ხაზებით იყო გამოყოფილი. ამის გამო შენარჩუნებული იყო მიწის ნაკვეთების ერთიანი სივრცე და მათი დამუშავებაც ადგილობრივ გლეხთა ერთიანი ძალებით ხდებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინგლისის ისტორია კატეგორია:ინგლისის ეკონომიკა კატეგორია:ფეოდალიზმი
კოტე თოლორდავა
კოტე თოლორდავა (დ. 13 მაისი, 1979 — გ. 11 აპრილი, 2015, მოსკოვი, რუსეთი) ― ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი.
ნათამაშები აქვს როლები მარჯანიშვილისა და მოზარდ მაყურებელთა თეატრებში, ასევე თეატრში ათონელზე. განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა ტელესერიალში „ჩემი ცოლის დაქალები“ შესრულებული დიტო შარაშენიძის როლით. 2013 წელს მონაწილეობა მიიღო შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ გადაღებულ დოკუმენტურ ფაქტებზე დაფუძნებულ ფილმში „ვინ მოკლა ილია“, სადაც ილია ჭავჭავაძის როლი ითამაშა. მსახიობობის პარალელურად პალიტრა TV-ზე, მეუღლესთან განო მელითაურთან ერთად, მიყავდა გადაცემა „განო და კოტე“.
გარდაიცვალა 2015 წლის 11 აპრილს, დიდ შაბათს, აღდგომის წინა დღეს, მოსკოვში, სადაც ფილმის გადაღებაზე იმყოფებოდა. მსახიობი რუსეთის დედაქალაქში 9 აპრილს გაემგზავრა. ის თბილისში 14 აპრილს უნდა დაბრუნებულიყო. გარდაცვლილი 16 საათზე იპოვეს სასტუმროს ნომერში, სადაც რუსი სამართალდამცავების ინფორმაციით ასევე ნაპოვნი იქნა თეთრი ფხვნილი და ერთჯერადი შპრიცი. ექსპერტიზის თქმით, მსახიობი დილით ადრე გარდაიცვალა. მოგვიანებით ოჯახის წევრებმა და მეგობრებმა გაასაჯაროეს ექსპერტიზის დასკვნა სადაც აღნიშნული იყო, რომ თოლორდავა ინფარქტით გარდაიცვალა და გარდაცვლილის სისხლში ნარკოტიკული ნივთიერებები არ აღმოჩნდა.
პირადი ცხოვრება
კოტეს პირველი მეუღლე მსახიობი მარიამ ჯოლოგუა იყო. ქორწინებიდან წყვილს ვაჟი, ბუკა ჰყავს.
მსახიობმა 2007 წლის 8 ივნისს მეორედ შექმნა ოჯახი და ცხოვრება განო მელითაურს დაუკავშირა. კოტეს გარდაცვალებისას წყვილს უკვე ჰყავდა ორი შვილი — ტასო (2008) და თარაში (2012), განო კი მესამე შვილზე იყო ორსულად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ზაპადნაია-მაიგაშლია
ზაპადნაია-მაიგაშლია (Көнбайыш Мәйгәшле) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 93 კილომეტრით.
ლიზა ბაგრატიონი
ლიზა ბაგრატიონი (დ. 21 ივლისი, 1974, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მომღერალი და მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1974 წლის 21 ივლისს, თბილისში. 1996 წელს დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი 1996 წელს. იყო გაზეთ „The Georgian Times“ პასუხისმგებელი რედაქტორი. მუშაობდა სახელმწიფო კანცელარიაში. მოგებული აქვს ფესტივალის „სიმღერა თბილისზე“ გრან-პრის მფლობელი. 1998 წელს დასახელდა საუკეთესო ქალ მომღერლად. ამჟამად არის კომპანია „ბადაგონის“ საზოგადოებასთან ურთიერთობის ხელმძღვანელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ბაგრატიონები
ვირთევზასებრნი
ვირთევზასებრნი (Gadidae) — თევზების ოჯახი ვირთევზასნაირთა რიგისა. ზურგის ფარფლი 1-3, ხოლო ანალური ფარფლი 1-2 აქვთ. ქერცლი ციკლოიდურია. გამოიყოფა 4 ქვეოჯახი, 20 გვარი და 56 სახეობა. პატარა, საშუალო და დიდი ზომის თევზებია. უმეტესობა ვირთევზასებრნი ჯოგური, ფსკერისპირა, შედარებით წყალმცირე თევზებია, ზოგიერთი პელაგიურია და კრიოპელაგიური. მრავალ სახეობას ნიკაპზე ულვაშები აქვს. დიდწილად გვხვდება ჩრდილოეთი ნახევარსფეროს ზომიერ წყლებში, თუმცა ზოგიერთი სახეობა გავრცელებულია სუბტროპიკულ, სუბარქტიკულ და არქტიკულ წყლებში, ხოლო სამხრეთ ნახევარსფეროში გვხვდება ერთი სახეობა — სამხრეთული პუტასუ. ყველა მსხვილი ვირთევზასებრნი მტაცებელია ან ევრიფაგი. რიგი სახეობა ასრულებს მნიშვნელოვან საკვებ და სატოფო მიგრაციას. ბევრი ქმნის დაჯგუფებას. ყრიან რამდენიმე ათასიდან 60 მლნ-მდე ქვირითს. მათი ქვირითი უმეტესად პელაგიურია, ზოგიერთის ფსკერისპირა. ვირთევზასებრნს დიდი სარეწაო მნიშვნელობა აქვთ; ხორცი უცხიმოა, ცხიმი მდიდარია А და D ვიტამინებით.
სქოლიო
*
ლენინის ბიუსტი (ტაგანროგი)
ლენინის ბიუსტი (Бюст Ленина) — ლენინის სკულპტურული გამოსახულება. მდებარეობს ტაგანროგში. დგას ქალაქის ადმინისტრაციული შენობის წინ. დამზადებულია მოქანდაკე ბორის პლენკინის მიერ 1935 წელს.
აღწერა
ლენინის ბიუსტი დგას ტაგანროგის ადმინისტრაციული შენობის წინ (პეტროვსკაიის ქ. 73). ბიუსტი აღმართეს 1978 წელს და მისი ავტორები არიან მოქანდაკე ბორის პლენკინი, ხოლო არქიტექტორი ს. ცერკოვნიკოვი.
ისტორია
2013 წლის 17 დეკემბერს ტაგანროგის არქიტექტურისა და ქალაქის დაგეგმარების კომიტეტის სხდომაზე, ქალაქის დუმის მუდმივმოქმედი ბიუჯეტის, გადასახადებისა და ეკონომიკური პოლიტიკის კომისიის დეპუტატების გადაწყვეტილებით წარმოადგინეს ტაგანროგის მთავარი არქიტექტორის ოლგა შჩერბაკოვას ინიციატივა, რომლის მიხედვითაც პეტროვსკის ქუჩაზე, სწორედ ქალაქის ადმინისტრაციული შენობის წინ უნდა განთავსებულიყო ტაგანროგის  საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ძეგლები
ბოროტების სავანე (ფილმების სერია)
ბოროტების სავანე (Resident Evil) — მოქმედებითი-საშინელებათა ფილმების სერია, რომელიც დაფუძნებულია იაპონური კომპანია Capcom-ის ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზზე „Resident Evil“. 1997 წლის იანვარში, გერმანულმა კომპანია Constantin Film-მა მოიპოვა ფილმის წარმოების უფლება. პოტენციურ სცენარისტებად მოიაზრებოდნენ ალან ბ. მაკელროი და ჯორ რომერო. 2001 წელს ფილმის დისტრიბუტორი გახდა Sony Pictures Entertainment და ფილმის „ბოროტების სავანე“ (2002) სცენარისტად და რეჟისორად დაიქირავა პოლ ანდერსონი. ანდერსონი, აგრეთვე იყო მეორე და მესამე ნაწილების „ბოროტების სავანე: აპოკალიპსი“ (2004) და „ბოროტების სავანე: გადაშენება“ (2007) პროდიუსერი და სცენარისტი. ანდერსონი გახდა მომდევნო ფილმების „ბოროტების სავანე: სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ“ „ბოროტების სავანე: ანგარიშსწორება“ „ბოროტების სავანე: დასკვნითი ნაწილი“ რეჟისორი.
ფილმის ცენტრშია ფილმების სერიისთვის შექმნილი პერსონაჟი ელისი (მილა იოვოვიჩი), რომელიც იბრძვის ფარმაცევტული კომპანია Umbrella Corporation-ის წინააღმდეგ, რომლის ბიოლოგიურმა იარაღმა მსოფლიოს მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი აქცია ზომბებად. სერიაში ჩნდებიან პერსონაჟები ვიდეო თამაშებიდან: ჯილ ვალენტაინი, კარლოს ოლივეირა, კლერ რედფილდი, ალბერტ უესკერი, კრის რედფილდი, ბერი ბარტონი, ლეონ კენედი, ადა ვონგი და ჯეიმზ მარკუსი.
მიუხედავად კინოკირიტიკოსების მხრიდან უარყოფითი შეფასებებისა, ფილმების სერია „ბოროტების სავანე“ არის ვიდეო თამაშებზე დაფუძნებული ყველაზე შემოსავლიანი ფილმების სერია, რომლის შემოსავალი შეადგენს 1.235 მილიარდ აშშ დოლარს.
შექმნის ისტორია
1997 წელს კომპანია Constantin Film-მა Capcom-სგან მოიპოვა ფილმის გადაღების უფლება. ფილმის სცენარისტად მოიაზრებოდა ალან ბ. მაკლეროი. რეჟისორად დაიქირავეს ჯორჯ რომერო. სცენარი, რომელიც მან დაწერა უარყოფილი იქნა, რადგანაც მასში ფაქტობრივად გამეორებული იყო ვიდეო თამაშის სიუჟეტი. ხოლო მოგვიანებით რომერო ჩამოაშორეს კიდეც პროექტს. მის მაგივრად მოვიდა პოლ ანდერსონი. ანდერსონის სცენარი რომეროს სცენარისგან განსხვავდებოდა იმით, რომ ის წარმოადგენდა ორიგინალურ ისტორიას. საბოლოოდ დამტკიცდა ანდერსონის სცენარი, ხოლო მთავარი როლის შემსრულებლად აიყვანეს მსახიობი მილა იოვოვიჩი. ფილმის გადაღებები დაიწყო 2001 წლის მარტში, მომდევნო წელს კი ფილმი გამოვიდა კინოეკრანებზე.
პირველი ნაწილის კომერციულმა წარმატებამ განაპირობა მეორე ნაწილის გამოჩენა. ფილმის რეჟისორი გახდა ალექსანდერ უტი, რადგანაც ანდერსონი დაკავებული იყო სხვა პროექტით. გადაღებები დაიწყო 2003 წელს. ფილმში გამოჩნდნენ ახალი პერსონაჟები, მათ შორის „Resident Evil 3: Nemesis“-ის ერთ-ერთი მთავარი გმირი კარლოს ოლივეირა. ფილმი გამოვიდა 2004 წლის 10 სექტემბერს.
2005 წელს, მესამე ფილმის გადაღების უფლება მოიპოვა კომპანია Screen Gems-მა. რეჟისორად დაინიშნა რასელ მალკეჰი, ხოლო სცენარისტად და პრდოიუსერად — პოლ ანდერსონი. გადაღებები მიმდინარეობდა მექსიკაში. ფილმი გამოვიდა 2007 წლის სექტემბერში.
2009 წლის შუა პერიოდში დაანონსდა მეოთხე ფილმი სერიიდან. ანდერსონი კვლავ რეჟისორის ამპლუით დაბრუნდა. ფილმის გადაღებები მიმდინარეობდა ერთდროულად ორ კონტინენტზე 2009 წლის სექტემბრიდან დეკემბრამდე. ფილმში გამოყენებული იქნა ჯეიმზ კამერონისა და ვინსი პისის მიერ შექმნილი 3D-კამერა.
სერიის მეხუთე ნაწილი კინოეკრანებზე გამოვიდა 2012 წლის 14 სექტემბერს. გადაღებები მიმდინარეობდა 2011 წლის ოქტომბრიდან 23 დეკემბრამდე ონტარიოში. თავდაპირველად ანდერსონს გადაწყვეტილი ჰქონდა მეხუთე და მეექვსე ნაწილის ერთდროულად გადაღება, თუმცა მოგვიანებით გადაწყვიტა ორიენტაცია მოეხდინა მეხუთე ფილმზე.
2016 წლის 23 დეკემბერს გამოვიდა სერიის დასკვნითი ნაწილი. ფილმზე მუშაობა მიმდინარეობდა 2015 წლის სექტემბრიდან 9 დეკმებრამდე. იგი იქცა სერიის ყველაზე შემოსავლიან ფილმად, რომლის შემოსავალმა 312 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა.
კოპერბელტის პროვინცია
კოპერბელტის პროვინცია (Copperbelt Province) — ზამბიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნდოლა.
გეოგრაფია
პროვინციის ფართობი შეადგენს 31 328 კმ²-ს. ესაზღვრება კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას (ჩრდილოეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით), ასევე ზამბიის ცენტრალურ პროვინციას (სამხრეთით) და ჩრდილო-დასავლეთის პროვინციას (დასავლეთით). პროვინციის მთავარი ქალაქებია: კიტვე, ნდოლა, მუფულირა, ლუანშია და ჩინგოლა.
მოსახლეობა
2010 წლის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 972 317 ადამიანს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
right|thumb|300px|კოპერბელტის პროვინციის რაიონები ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია იყოფა 10 რაიონად:
ეკონომიკა
კოპერბელტის პროვინცია იყო ჩრდილოეთი როდეზიის ეკონომიკის საფუძველი ბრიტანული კოლონიალური მმართველობის დროს და დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ მაშინვე გახდა ახალი ქვეყნის იმედი, მაგრამ მისმა ეკონომიკურმა მნიშვნელობამ სერიოზული ზარალი განიცადა 1973 წელს მსოფლიო ბაზარზე სპილენძის ფასების დაცემისა და კენეთ კაუნდას მთავრობის მიერ სპილენძის საბადოების ნაციონალიზაციის გამო. კოპერბელტის პროვინცია ესაზღვრება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ზემო კატანგის პროვინციას, რომელიც ასევე მდიდარია სასარგებლო წიაღისეულით. უკავია სასარგებლო წიაღისეულით მდიდარი სპილენძის ზოლი და სამხრეთის სასოფლო-სამეურნეო რაიონები.
აქვს საავტომობილო და სარკინიგზო კავშირი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქ ლუბუმბაშისთან.
სქოლიო
კატეგორია:ზამბიის პროვინციები
ილია ნუცუბიძე
ილია ნუცუბიძე (დ. 20 ივლისი, 1883, ფარცხანაყანევი, ქუთაისის მაზრა — გ. უცნობია, პარიზი, საფრანგეთი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
ილია ნუცუბიძე დაიბადა 1883 წლის 20 ივლისს, ქუთაისის მაზრის სოფელ ფარცხანაყანევში. დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი.
სწავლობდა კიევის კომერციული ინსტიტუტის ეკონომიკურ განყოფილებაზე; დაასრულა სამი კურსი. იყო რუსეთის სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის წევრი. 1907 წლის 13 ივნისს ესერთა სამხედრო ორგანიზაციის წევრობის ბრალდებით დააპატიმრეს ტფილისში. მეორედ დაპატიმრებული იყო 1909 წელს. 1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წლიდან იყო საქართველოს სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის მთავარი კომიტეტის წევრი. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის სიით; იყო სარეგლამენტო კომისიის მდივანი, საბიბლიოთეკო, სამხედრო, საბიუჯეტო-საფინანსო მომარაგების კომისიების წევრი. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დატოვა სამშობლო და ცხოვრობდა საფრანგეთში. აქტიურად მონაწილეობდა ემიგრაციის პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი გარდაცვალების თარიღით კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
ვლადიმირეუკა
ვლადიმირეუკა (Vladimireuca) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 99 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 114 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
ჯემალ საჯაია
ჯემალ საჯაია (დ. 	23 მარტი, 1947) — ქართველი პოლიტიკოსი.
ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი
ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი (The French Lieutenant's Woman) — ინგლისელი მწერლის, ჯონ ფაულზის, 1969 წლის პოსტმოდერნისტული ჟანრის ისტორიული რომანი.
ჯემალ საჯაია
დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1964-1987 წლებში იყო სოხუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სანერგო მეურნეობის მუშა, სოხუმის რაიონის მეცხოველეობის კომპლექსის მუშაკი, ამ კომპლექსის განყოფილების გამგე, დირექტორი, 1987 წლიდან სოხუმის რაიონის ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელობის კოლმეურნეობის გამგეობის თავმჯდომარე. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). იყო 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სოხუმის მაჟორიტარი) და 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სოხუმის მაჟორიტარი). 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები ჯემალ
ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი
ნაწარმოებში მოქმედება ვიქტორიანული ეპოქის ინგლისში ვითარდება. წიგნი მოგვითხრობს დარვინის იდეებით გატაცებული ახალგზარდა არისტოკრატი ჩარლზ სმიტსონის ურთიერთობის შესახებ სარა ვუდრაფთან, ყოფილ გუვერნანტთან, რომელსაც ნაპირზე გამორიყულ ფრანგ ლეიტენანტთან უკანონო კავშირის შემდეგ საზოგადოება ცოდვილად შერაცხავს. სმიტსონი მდიდარი ვაჭრის ქალიშვილზე აპირებდა დაქორწინებას, თუმცა სარასთან შეხვედრა მისთვის საბედისწერო აღმოჩნდა. რომანმა ფაულზს ვიქტორიანული ლიტერატურაში ავტორიტეტის სტატუსი დაუმკვიდრა.
„კოლექციონერისა“ (1963) და „გრძნეულის“ (1965) შემდეგ „ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი“ ფაულზის მესამე რომანია. ჟურნალმა American Libraries იგი „1969 წლის გამორჩეულ წიგნებს“ შორის დაასახელა. 2005 წელს რომანი მოხვდა ჟურნალი ტაიმის სიაში „100 საუკეთესო ინგლისურენოვანი რომანი 1923 წლის შემდეგ.“
ქიოჰნაქალა
ქიოჰნაქალა  (Köhnəqala) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,589 კაცი.
ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი
რომანის რეპუტაცია ნაწილობრივ მის პოსტმოდერნისტულ ღირებულებებს ეყრდნობა, რაც მეტაფიქციის, ისტორიოგრაფიის, მეტაისტორიის, მარქსიზმის კრიტიკისა და ფემინიზმის ელემენტებს მოიცავს. სტილისტური და თემატური თვალსაზრისით, რომანი ისტორიულ მეტაფიქციად მიიჩნევა. წიგნში ასევე წამოჭრილია გენდერული საკითხები, რასაც ავტორი დამოუკიდებელ სარა ვუდრაფსა და სტერეოტიპულ მამაკაც პერსონაჟებს შორის კონტრასტის ჩვენებით ახერხებს.
ქიოჰნაქალა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი
1981 წელს რომანის მიხედვით ამავე სახელწოდების ეკრანიზაცია გადაიღეს, რომლის რეჟისორია კარელ რაისი, ხოლო სცენარი ჰაროლდ პინტერს ეკუთვნის. მთავარ როლებს მერილ სტრიპი და ჯერემი აიროსნი ასრულებენ. ფილმმა კრიტიკული აღიარება მოიპოვა და BAFTA-სა და ოქროს გლობუსის ჯილდოები მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:1969 წლის რომანები კატეგორია:პოსტმოდერნისტული რომანები
ახუთის ეკლესია
ახუთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფელ ახუთში. აგებულია X-XI საუკუნეებში.
ძეგლი ერთნავიანი დარბაზული ტიპის ეკლესიაა. აგებულია ადგილობრივი კლდისა და ე. წ. შირიმის ქვით, კირის დუღაბზე. ძეგლი გადახურული იყო ორფერდა სახურავით. მასში დაცულია ოთხკუთხა აფსიდი. შენობას სამხრეთ ფასადზე ერთი კარი, ორი სარკმელი და ერთი ნიშა აქვს. კიდევ ერთი შესასვლელი კარი გაჭრილია დასავლეთიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იოსებ გობეჩია
იოსებ პავლეს ძე გობეჩია (დ. 1879, ქუთაისი — გ. 1963, ლევილი, საფრანგეთი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი. ივანე და ვლადიმერ გობეჩიების ძმა.
ბიოგრაფია
იოსებ გობეჩია დაიბადა 1879 წელს, ქალაქ ქუთაისში. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია, ოდესის უნივერსიტეტის მათემატიკის ფაკულტეტი 1908 წელს, გრენობლის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.
სწავლის პერიოდში, სტუდენტთა 1901 წლის მღელვარების დროს დააპატიმრეს გამოსვლებში მონაწილეობის გამო და ადმინისტრაციული წესით გაასახლეს - დააბრუნეს საქართველოში. ამავე წელს ისევ დააპატიმრეს საქართველოს რუსეთთან შეერთების 100 წლისთავის აღსანიშნავ იუბილეზე საპროტესტო სიტყვის წარმოთქმის გამო და ადმინისტრაციული წესით უკან - ოდესაში გაასახლეს. 1905 წელს ჩამოაყალიბა სოციალისტ-რევოლუციონერთა მებრძოლი რაზმი, რომელმაც განახორციელა ტერორისტული აქტები სადამსჯელო ოპერაციების ხელმძღვანელ გენერალ მაქსუდ ალიხანოვ-ავარსკიზე ქუთაისში, მაზრის უფროს კეღამოვზე - ოზურგეთში და პოლიცმეისტერ მარტინოვზე - ტფილისში. 1909-1911 წწ. ცხოვრობდა და მუშაობდა ბაქოში - კითხულობდა ლექციებს სახალხო უნივესიტეტში. ჟანდარმერიის მიერ დევნის გამო იძულებული გახდა, გაქცეულიყო საზღვარგარეთ. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა პეტროგრადში, საიდანაც დროებითი მთავრობის ხელმძღვანელმა, თანაპარტიელმა ალექსანდრე კერენსკიმ კავკასიის ფრონტის კომისრად გაგზავნა. 1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების აქტს. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დარჩა საქართველოში და პარტიის სხვა ლიდერებთან ერთად ცდილობდა საოკუპაციო რეჟიმთან კომპრომისის მიღწევას. 1922 წლის გაზაფხულზე საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის ჩამოყალიბებისას იყო საქართველოს სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიისწარმომადგენელი კომიტეტში. დაარსების შემდეგ დამკომმა საკუთარ წარმომადგენლად საიდუმლოდ მიავლინა საზღვარგარეთ ინტერპარტიული კომიტეტისთვის ინფორმაციის გადასაცემად. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. შემდგომ წლებში აქტიურად მონაწილეობდა ემიგრაციის პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში; აქვეყნებდა სტატიებს ემიგრანტულ გამოცემებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები იოსებ კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე
სან-პედრო-დე-პალკოს რაიონი
სან-პედრო-დე-პალკოს რაიონი (Distrito de San Pedro de Palco) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლუკანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 702 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 551 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 531.55 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუკანასის პროვინციის რაიონები
გრან-პრის II ტურნირი
გრან-პრის II ტურნირი — მსოფლიოს ჩემპიონობის პრეტენდენტის გამოსავლენად ფიდეს მიერ 2009 წელს შემოღებული ექვსტურნირიანი სერიალის II ტურნირი. გამართვის თარიღი — 27 სექტემბერი - 10 ოქტომბერი 2009, ნანკინი, ჩინეთი.
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|9 ! s! style="background: #ddffdd;"|10 ! s! style="background: #ddffdd;"|11 ! s! style="background: #ddffdd;"|12 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
აღმოსავლეთ აზიის ხელოვნება და კულტურა
მინი|[[აღმოსავლეთი აზია|აღმოსავლეთ აზია]] აღმოსავლეთ აზიის ხელოვნება და კულტურა—აღმოსავლეთ აზიის კულტურაზე საუკუნეების განმავლობაში დიდი გავლენა მოახდინა ჩინეთმა,რომელმაც საბოლოოდ საფუძველი ჩაუყარა აღმოსავლეთ აზიის ცივილიზაციას.
ლიტერატურა
მინი|კორეული კალოგრაფია-[[ჰანგული]] მინის დინასტიის დროს ჩინეთში აღდგა ლიტერატურული კონკურსები. იმპერატორები ინტერესით ეცნობოდნენ სწავლულთა ნაშრომებს. ადრე კლასიკა მხოლოდ ხელნაწერი სახით არსებობდა. მე-17 საუკუნეში იაპონიაში ბეჭდვის სისტემის გაცნობამ პოპულარული გახადა სალაპარაკო ენაზე შესრულებული ლიტერატურული ნაწარმოებები. კორეაში ჰანგულის ანბანის განვითარებამ მე-15 საუკუნეში ხელი შეუწყო ხალხისათვის გასაგებ ენაზე დაწერილი ნაწარმოებების შექმნას.
ცხრა დრაკონის კედელი
მინი|კედელი ცხრა [[დრაკონი|დრაკონის გამოსახულებით]] ჩინეთში იმპერატორმა ციან ლონgმა ჩინეთში მდებარე აკრძალული ქალაქი გააფართოვა და განაახლა. ქალაქის ჩრდილო-აღმოსავლეთ შესასვლელის დასაცავად 1771 წელს დამცავი კედელი ააგეს, რომლის კერამიკულ რელიეფზე გამოსახულია ცხრა დრაკონი, როგორც ცხრა ზეციური პრინციპისა და ზეცის შვილად მიჩნეული იმპერატორის სიმბოლო.
მეცნიერება და მედიცინა
მე-16 საუკუნის ჩინელმა სწავლულმა   ლი სიჯენმა შედარებით მოკლე სახელმძღვანელო (კომპენდიუმი) შეადგინა. მასში გაერთიანებული იყო სამკურნალო ბალახების საფუძველზე უძველესი დროიდან არსებული წესების დაცვით დამზადებული წამლების 8000 -ზე მეტი რეცეპტი. ჩინელმა ექიმებმა იცოდნენ, როგორ მოძრაობს სისხლი „სასიცოცხლო ძალის“ გამოცოცხლების მიზნით იყენებდნენ აკუპუნქტურას. მე-17 საუკუნეში იაპონიაში ევროპული მედიცინის გავლენა ძლიერი იყო იეზუიტი მისიონერებისა და ჰოლანდიელი ექიმების წყალობით.
კერამიკა
მინის პერიოდში ჩინური მეთუნეობა აყვავდა. ხელოსნები ფაიფურისა და სხვა მასალისგან ამზადებდნენ განსაკუთრებული სახის პროდუქციას. მე-18 საუკუნის მეორე ნახევარი გახდა ფაიფურისა წარმოების მწვერვალი. ამ დროიდან ნივთებს ამზადებდნენ იმპერიის კუთვნის ძიანჯედენის ღუმლებში. სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში არსებული სახელოსნო შექმნა კორეაში ჩოსონის დინასტიამ. აქ ამზადებდნენ თეთრ-ცისფერ კერამიკას, თუმცა ხარისხით ჩამოუვარდებოდა მინის ეპოქის ფაიფურის ნაწარმს.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ აზიის კულტურა
გორისის აეროპორტი
გორისის აეროპორტი — აეროპორტი სომხეთში, ქალაქ გორისის სამხრეთით, სოფელ შინუაირთან, სიუნიქის პროვინციაში, რომელიც საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ გაუქმდა 1991 წელს. სომხეთის მთავრობა 2019 წლისათვის მის სრულ რეკონსტრუქციას გეგმავდა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის აეროპორტები
ანაპიის რაიონი
ანაპიის რაიონი (Distrito de Anapia) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის იუნგუიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 856 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 400 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 250 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 9.54 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:იუნგუიოს პროვინციის რაიონები
მაიას ცივილიზაცია (იუკატანის ნახევარკუნძული)
მოკლე მიმოხილვა
მაიას ცივილიზაცია მესოამერიკული ცივილიზაციებიდან ერთ-ერთია. ის ჩამოაყალიბა მაიას ტომების ხალხებმა. ამ ცივილიზაციაში განსაკუთრებით აღსანიშნავია იეროგლიფური დამწერლობის არსებობა, რომელიც ძვ.წ-ით მე-3 საუკუნეში, კოლუმბამდელი ამერიკის პერიოდშივე ჩამოყალიბდა და დაიხვეწა. ასევე აღსანიშნავია მათი ხელოვნება, არქიტექტურა, მათემატიკის ცოდნა, ასტრონომიური დაკვირვებებით კალენდრების გამოთვლა. მაიას ცივილიზაციის განვითარების არეალი მოიცავს სამხრეთ აღმოსავლეთ მექსიკას, მთელს გვატემალასა და ბელიზს, ჰონდურასისა და ელ სალვადორის დასავლეთ ნაწილს.
არქაულ პერიოდში, ძვ.წ-ით 2000 წლამდე, გვხვდება პირველი სოფლის ტიპის დასახლებები და სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობები. პრეკლასიკურ პერიოდში პირველად ხდება კომპლექსური საზოგადოების ჩამოყალიბება. დაიწყო რეგიონის მთავარი პროდუქტის, მარცვლეულის გაშენება, როგორებიცაა: სიმინდი, ლობიო, მწარე წიწაკა და ა.შ. მაიას ცივილიზაციის პირველი ქალაქები, რომლებიც გამოირჩევიან განვითარების მაღალი დონით, ჩნდება ძვ.წ-ით 750 წელს, 250 წლის შემდეგ ამ ქალაქებში გაჩნდა პირველი მონუმენტური ძეგლები, მათ შორის დიდი ტაძრები მობათქაშებულ-მოჩუქურთმებული გარე ფასადით. გვიან პრეკლასიკურ პერიოდში დიდი ქალაქები ძირითადად გვხვდება პიტენის რეგიონში (გვატემალა), მაღალმთიანეთში კი გამორჩეული ქალაქი იყო კამინალჯუიუ.
ეს პერიოდი გამოირჩევა პირველი, ფართომასშტაბიანი ჩარევით მაიას სახელმძიფოში, ცენტრალურ მექსიკაში მდებარე მეტროპოლის ტეოტიჰუაკანის მიერ. მე-9 საუკუნეში მაიას ცენტრალურ რეგიონში მოხდა პოლიტიკური კოლაფსი, რამაც გამოიწვია შიდა ომები ტომებს შორის, დასახლებული ადგილების მიტოვება და ჩრდილოეთით გადასახლება. პოსტკლასიკურ პერიოდში ხდება ქალაქ ჩიჩენ ითზას აღზევება და გვატემალას მთებში მდებარე აგრესიული სახელმწიფოს კიჩეს ექსპანსიათა ციკლი.
საბოლოოდ მე-16 საუკუნეში ესპანეთის იმპერიამ მოახდინა მთლიანი მესოამერიკული (შუა ამერიკა) რეგიონის კოლონიზაცია. 1697 წელს, ხანგრძლივი შეტევებით ესპანელებმა დაიპყრეს მაიას ცივილიზაციის უკანასკნელი დამოუკიდებელი ქალაქი ითზა (ნოჯპეტენის სამეფო).
კლასიკური პერიოდის მმართველობა კონცენტრირებული იყო „ღვთაებრივი მეფის“  კონცეფციაზე, რომელიც მოქმედებდა როგორც შუამავალი მოკვდავთა და ზებუნებრივ ძალებს შორის. მეფობა პატრიციანული იყო და ძალაუფლება ჩვეულებრივ უფროს ვაჟს გადაეცემოდა. პერსპექტიული მეფისგან ასევე ელოდნენ, რომ იგი იქნებოდა შესანიშნავი სამხედრო ლიდერიც. გვიანდელი კლასიკური პერიოდისთვის არისტოკრატია გაიზარდა, რამაც გამოიწვია მეფის ძალაუფლების შესუსტება. მაიას ცივილიზაციამ განავითარა და უაღრესად დახვეწა ხელოვნების სხვადასხვა ფორმები, ისინი იყენებდნენ, როგორც მალფუჭებად ასევე ხანგძლივი გამოყენების მატერიალებს: ხეს, ნეფრიტს, ობსიდიანს, კერამიკას, ისინი ამზადებდნენ: ქვის ქანდაკებებს, წვრილად მოხატულ ფრესკებს და ა.შ.
მაიას ქალაქებს სწრაფი ზრდა ახასიათებდათ, მის ცენტრში მოთავსებული იყო ცერემონიალური და ადმინისტრაციული კომპლექსები, რომლებიც გარშემორტყმული იყო საკმაოდ გაჭიმული საცხოვრებელი უბნებით. ქალაქის სხვადასხვა ადგილებში გზად ხშირად დაგებული იყო ქვაფენილი. ქალაქის ძირითად არქიტექტურულ ნაგებობებში შედიოდა: სასახლეები, ტაძრები პირამიდის ფორმით, ადგილი ცერემონიალური თამაშებისთვის და ნაგებობები ასტრონომიული დაკვირვებისთვის. მაიას ელიტა საკმაოდ განვითარებული იყო და დიდ ცოდნას ეუფლებოდა. მაიას ცივილიზაცია წერდა მათ ისტორიას და რიტუალებს წიგნებში, რომელთაგანაც მხოლოდ სამიღა შემორჩა, დანარჩენები კი ესპანელებმა გაანადგურეს. მაიას დამწერლობის უამრავი მაგალითია შემორჩენილი კერამიკაზე და სხვა მსგავს მატერიალზე. მაიას ცივილიზაცია ჰქონდა ძალიან განვითარებული სარიტუალო კალენდრები, ასევე ჰყავდა მათემატიკოსები, რომლებმაც ერთ-ერთი პირველი ნულოვანი სისტემა შემოიღეს. როგორც მაიას რელიგიის რიტუალურ ნაწილს წარმოადგენდა ადამიანის მსხვერპლშეწირვა.
პრეკლასიკური პერიოდი (ჩვ.წ-მდე 2000 - ჩვ.წ-ით 250)
მაიას ცივილიზაციის ისტორია სამ პერიოდად იყოფა: პრეკლასიკური, კლასიკური, პოსტკლასიკური. ამ პერიოდებს წინ უძღოდა არქაული პერიოდი, რომლის დროსაც პირველად შეიქმნა სოფლის მსგავსი დასახლებები და განვითარდა სამიწათმოქმედო საქმიანობა. თარიღები რომლებიც მიუთითებენ ამ პერიოდების დაწყებას და დასასრულს, ზუსტად უცნობია.
შუა პრეკლასიკური პერიოდის განმავლობაში პატარა სოფლებმა დაიწყეს ზრდა და ჩამოყალიბდნენ ქალაქებად. გვატემალას ადმინისტრაციულ მხარე პიტენში მდებარე ქალაქი ნაკბე დღეს-დღეობით ყველაზე კარგად შემონახულია. ის მდებარეობდა დაბლობში სადაც შენდებოდა დიდი სტრუქტურები, ეს სტრუქტურები თარითდება ჩვ.წ-მდე 750 წლით. შედარებით ფართოდ დასახლებული ადგილები გვხვდება ჩრდილოეთ იუკატანისის დაბლობებში. ჩვ.წ-მდე 400 წლის წინ მაიას ტომები განვითარების ახალ საფეხურზე ავიდნენ, ჩამოყალიბდა დამწერლობა რომელიც ფართოდ გავრცელდა. გვიან პრეკლასიკურ პერიოდში უზარმაზარი ქალაქი ელ მირადორი გადაჭიმული იყო 16 კმ2-ზე. აგრეთვე მნიშვნელოვანი და ღირსშესანიშნავი ქალაქი იყო ტიკალი.
გვიან პრეკლასიკურ პერიოდში, მთიან ტერიტორიებზე არსებულ დასახლებებში გამორჩეული იყო ქალაქი კამინალჯუიუ. ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე არსებობდა ორი უმთავრესი ქალაქი ტაკალიკ აბაჯ და ჩოკოლა, ხოლო ჩრდილოეთით ყველაზე ზრდადი და განვითარებადი ქალაქი იყო კომჩენი. აპ ეპოქის აყვავების შეჩერება დაიწყო ჩვ.წ-ით 1 საუკუნეში. ამ დროს მაიას ტომებმა დაიწყეს ქალაქების მიტოვება. მიზეზი ამ ყველაფრისა უცნობია.
კლასიკური პერიოდი (ჩ.წ-ით 250-900)
კლასიკური პერიოდი დიდწილად განისაზღვრება პერიოდად, რომლის დროსაც დაბლობებში მცხოვრებმა მაიას ტომებმა ქვის რელიეფებზე კალენდრის გამოძერწვა დაიწყეს. ეს პერიოდი გამოირჩევა ფართომასშტაბიანი კონსტრუქციების შენებით, ურბანული დონის განვითარების ზრდით, გასაოცარი ხელნაწერების შექმნით რაც ინტელექტუალური დონის ამაღლებაზე მეტყველებს, ასევე მნიშვნელოვანია ხელოვნების ნიმუშებიც. ამ ეპოქის პოლიტიკური ვითარება ძალიან ჰგავს რენესანსისა და კლასიკური საბერძნეთის პერიოდებს. მათ მსგავსად არსებობდა მრავალი ქალაქ-სახელმწიფო, რომლებსაც მართავდნენ ალიანსები და ცალკეული პოლიტიკური პირები. ამ ქალაქებში მოსახლეობა 50,000-დან 120,000-მდე ადიოდა.
ადრე კლასიკურ პერიოდში მაიას რეგიონში არსებული ქალაქები ემორჩილებოდნენ უდიდეს ტეოტიჰუაკანის მეტროპოლისს. ჩვ.წ-ით 378 წელს ეს მეტროპოლისი ქალაქ ტიკალის და სხვა ახლომდებარე ქალაქების მმართველობაში ჩაერია. მისმა მმართველმა საიაჯ კაკმა ჩამოაგდო ადგილობრივი მმართველები და დააარსა ტეოტიჰუაკანის დინასტია. ამ დინასტიის დაარსება განაპირობა საიაჯ კაკის პოლიტიკურმა ბატონობამ გარშემო რეგიონზე. ამ პროცესების შემდეგ ქალაქი ტიკალი ცენტრალურ რეგიონში უძლიერესი გახდა.
ქალაქ ტიკალის მეტოქე და მოწინააღმდეგე იყო მეორე უძლიერესი ქალაქი ქალამკული. ორივე ქალაქი იმორჩილებდა მცირე ქალაქებს და ქმნიდა ალიანსის ვრცელ სისტემას. ეს მომცრო ქალაქები მათთან ურთიერთობით ინარჩუნებდნენ მშვიდობიან თანაცხოვრებას ერთმანეთში და შესაბამისად მეტ დროს უთმობდნენ განვითარებას. ეს ორი დიდი ქალაქი ხშირად ებრძოდა ერთმანეთს, რაშიც იყენებდნენ დამორჩილებული ქალაქების მოსახლეობას. მთელი კლასიკური პერიოდის განმავლობაში ბრძოლები გარდამავალი უპირატესობით მიმდინარეობდა. შედეგად დგებოდა მათი კულტურის აყვავებსა და დაცემის პერიოდები.
სამხრეთ-აღმოსავლეთით ყველაზე მნიშვნელოვანი ქალაქი იყო კოპანი. ის დააარსა მეფე კინიჩ იახ კუკ მომ 426 წელს. ამ მეფეს კარგი კავშირები ჰქონდა ცენტრალურ პიტენსა და ტეოტიჰუაკანთან. ამ ქალაქმა თავისი კულტურის განვითარების მაღალ მწვერვალს მიაღწია Uaxaclajuun Ub'aah K'awiil-ის მეფობისას. მისი მეფობა დასრულდა კატასტროფით, როდესაც მისმა ვასალმა - მეფე K'ak' Tiliw Chan Yopaat შეიპყრო და სახალხოდ თავი მოკვეთა. არსებობს ვარაუდი, რომ ეს სახელმწიფო გადატრიალება ქალაქ ქალამკულის მმართველის მხარდაჭერით მოხდა. მაღალმთიან რეგიონში კვლავ კამინალჯუიუ იყო მოწინავე ქალაქი.
=== კლასიკური პერიოდის დაცემა === ჩვ.წ-ით მე-9 საუკუნეში მაიას რეგიონის ცენტრალურ ნაწილში მოხდა დიდი გადასახლებები ჩრდილოეთის მიმართულებით, რამაც განაპირობა დინასტიების არსებობის შეწყვეტა. არ არსებობს ზუსტი თეორიები იმისა, თუ რამ გამოიწვია ეს პროცესები, თუმცა არსებობს ამის გამომწვევი რამდენიმე მიზეზი, მაგალითად: აქტიური შიდა ომები, მოსახლეობის ჭარბი მატება - რასაც თან დაერთო გვალვა და მოუსავლიანობა. ამ პერიოდში, რომელიც კლასიკური ხანის დასასრულადაა ცნობილი, ჩდილოეთის ქალაქებში ჩიჩენ ითზასა  და უხმალში კვლავ შეიმჩნევა განვითარების ზრდა და დასახლებების გაფართოება. სამხრეთის განვითარებულმა ქალაქებმა კი არსებობა შეწყვიტეს.