cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლაჟინია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გიორგი ოქროცვარიძე
გიორგი ოქროცვარიძე (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), შშმ ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 55 კგ), შშმ ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, ანტალია, თურქეთი, +55 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ჯაგირი
ჯაგირი (, სიტყვასიტყვით — ადგილის მფლობელი) — ფეოდალური მიწათმფლობელობის გაბატონებული ფორმა მოგოლთა ინდოეთში. XVI-XVIII საუკუნეებში, ეძლეოდათ წყალობის სახით, გარკვეული დროით და არა მემკვიდრეობით. ჯაგირის მფლობელები — ჯაგირდარები ვალდებული იყვნენ თავიანთ ხარჯზე შეენახათ დიდი მოგოლის ცხენოსანი არმიის რაზმი, რომლის რაოდენობა დამოკიდებული იყო ჯაგირის მოცულობასა და მისგან მიღებულ შემოსავალზე. ჯაგირდარი ფადიშაჰის პირველი დაძახებისთანავე უნდა ჩადგომოდა სათავეში თავის რაზმს, მოემარაგებინა იგი სურსათითა და აღკაზმულობით და გამგზავრებულიყო სალაშქროდ. ამ სამსახურისათვის უფლება ეძლეოდა ნაწყალობებ სამფლობელოში გლეხებისაგან აეკრიფა რენტა-გადასახადი. ჯაგირის უმრავლესობა მოიცავდა რამდენიმე ოლქს, რომელშიც შედიოდა ასობით სოფელი და ათიათასობით მცხოვრები. ჯაგირის საშუალო ზომა იყო დაახლოებით 100 ათას ჰა-მდე. დიდ მოგოლებს ხშირად გადაჰყავდათ ჯაგირდარები ერთი სამფლობელოდან მეორეში, რათა აღეკვეთათ მათი სეპარატისტული მისწრაფებები. XVII საუკუნეში გაჩნდა ჯაგირის მემკვიდრეობით სამფლობელოდ გადაქცევის ტენდენცია, რაც XVIII საუკუნეში განხორციელდა კიდეც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდური ფეოდალიზმი
ჯორჯ ებოტი
მინი|ჯორჯ ებოტი, [[1928.]] ჯორჯ-ფრენსის ებოტი (George Francis Abbott; დ. 25 ივნისი, 1887, ფორესტვილი, ნიუ-იორკი, აშშ, — გ. 31 იანვარი, 1995, მაიამი-ბიჩი, ფლორიდა, აშშ) — ამერიკელი რეჟისორი, პროდიუსერი და დრამატურგი, რომლის მოღვაწეობა თეატრსა და კინემატოგრაფში რვა ათწლეულზე მეტხანს გაგრძელდა.
თეატრალური კარიერა მსახიობობით დაიწყო. 1913 წლიდან გამოდიოდა ბროდვეიზე. მალევე შეუდგა პიესების წერას და რეჟისორობას. პირველი მნიშვნელოვანი წარმატება სპექტაკლმა „განტევების ვაცი“ (The Fall Guy) მოუტანა 1925 წელს. ებოტმა ასევე დადგა ბევრი პოპულარული მიუზიკლი, მ. შ., „ბიჭები სირაკუზიდან“ (The Boys from Syracuse, 1938), „მეგობარი ჯოი“ (Pal Joey, 1940), „სად არის ჩარლი“ (Where’s Charley, 1948), „საოცარი ქალაქი“ (Wonderful Town, 1953) და „წყეული იანკები“ (Damn Yankees, 1955). აქტიურ თეატრალურ მოღვაწეობას 1980-იან წლებშიც განაგრძობდა; 95 წლის ასაკში, 1983 წელს, განმეორებით დადგა 1936 წლის მიუზიკლი „ფეხისწვერებზე“ (On Your Toes). ასევე იყო არაერთი ფილმის სცენარის ავტორი და რეჟისორი. გარდაიცვალა 107 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი დრამატურგები
ფრანსისკო-დე-მირანდას მუნიციპალიტეტი (ტაჩირა)
ფრანსისკო-დე-მირანდას მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია სან-ხოსე-დე-ბოლივარი, ფართობი 262 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ფრანსისკო-დე-მირანდას მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 4 127 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 15,75 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
არსაიდან არსაითკენ
შინაარსი
მიხო მოსულიშვილის წიგნი „არსაიდან არსაითკენ“ განსხვავებული სტილითა და განსხვავებულ თემატიკაზე შექმნილ 38 მინიატურასა და ერთ მოთხრობას აერთიანებს.
შეფასება
ცნობილმა პოეტმა და ჟურნალისტმა, ბელა ჩეკურიშვილმა ასე შეაფასა ეს მინიატურები:
.
სქოლიო
კატეგორია:მიხო მოსულიშვილის ნაწარმოებები კატეგორია:2012 წლის წიგნები კატეგორია:ქართული მოთხრობები
ბრაის დალას ჰაუარდი
ბრაის დალას ჰაუარდი (Bryce Dallas Howard; დ. 2 მარტი, 1981) — ამერიკელი მსახიობი. იგი არის ცნობილი რეჟისორ რონ ჰოვარდის უფროსი ქალიშვილი.
ჰაუარდმა უფრო მეტი პოპულარობა მოიპოვა ვამპირი ვიქტორიას როლის განსახიერებით ფილმში „ბინდის საგა: დაბნელება“ (2010). 2009 წელს მონაწილეობდა ტერმინატორი 4“-ში. ფილმი ფინანსურად წარმატებული აღმოჩნდა, თუმცა მიიღო შერეული შეფასებები კინოკრიტიკოსებისგან. 2011 წელს გადაიღეს ფილმში 50/50. საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა კლერ დერინგის როლის შესრულებით ფილმებში „იურული სამყარო“ (2015) და „იურული სამყარო: დაცემული სამეფო“ (2018) — მეოთხე და მეხუთე ფილმი „იურული პარკის“ სერიიდან.
მიღებული აქვს რამდენიმე ჯილდო სხვადასხვა დაჯილდოების ცერემონიალებზე, მათ შორის: „Teen Choice Awards“, სატელიტისსა და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოები.
Lortel Archives
Lortel Archives ან Internet Off-Broadway Database, შემოკლებით IOBDb — ონლაინ-მონაცემთა ბაზა, სადაც თავმოყრილია ინფორმაცია ბროდვეის თეატრების, თეატრალური დადგმებისა და მსახიოების შესახებ.
ბაზას სახელი დაერქვა მსახიობ და პროდიუსერ ლუსილ ლორტელის პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ონლაინ არქივები კატეგორია:ონლაინ მონაცემთა ბაზები კატეგორია:2001 წელს დაარსებული საიტები
დავით კოვზირიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
დავით კოვზირიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ანდრე პრევინი
ანდრე პრევინი (André Previn; დ. 6 აპრილი, 1929, ბერლინი — 28 თებერვალი, 2019, ნიუ-იორკი, აშშ) — გერმანელ-ამერიკელი პიანისტი და კომპოზიტორი. მიღებული აქვს ოთხი ოსკარი და ათი გრემი.
არენსანა-დე-აბახო
არენსანა-დე-აბახო (Arenzana de Abajo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ნახერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 237 კაცი (2020 წ.).
ანდრე პრევინი
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი კომპოზიტორები კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
არენსანა-დე-აბახო
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
პეტრე მამრაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
პეტრე მამრაძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
კეგალეს ოლქი
კეგალეს ოლქი (කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කය, கேகாலை மாவட்டம்) — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის საბარაგამუვის პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კეგალე. ოლქის ფართობია 1 693 კმ², 2012 წლის აღწერის მიხედვით, ოლქში ცხოვრობს 837 179 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:შრი-ლანკის ოლქები
ნოელ ფიშერი
ნოელ ფიშერი (Noel Fisher; 13 მარტი, 1984) — კანადელი მსახიობი, რომელიც ცნობილია მიკი მილკოვიჩის როლის შესრულებით სერიალში „უსირცხვილო“, ისევე როგორც კაელ მალოი როლით სერიალში „The Riches“. მან მონაწილეობა მიიღო ფილმში „ბინდის საგა: განთიადი — ნაწილი 2“, რომელშიც განასახიერა 1500 წლის ვამპირი ვლადიმერი. ნოელმა შეასრულა მიქელანჯელოს როლი 2014 წლის ფილმში „კუ ნინძები და მის გაგრძელებაში „კუ ნინძები II“. მას აგრეთვე მონაწილეობა აქვს მიღებული ისეთ სერიალებში როგორებიცაა: „იფიქრო როგორც დამნაშავემ: ეჭვმიტანილის საქციელი“, „სიცრუის თეორია“, „ძვლები“, და „კანონი და წესრიგი: სპეციალური კორპუსი“
ფიშერი დაიბადა ვანკუვერში, ბრიტანეთის კოლუმბიაში. ის ბავშვობაში უკრავდა ფორტეპიანოზე, მასზე დაკვრას სწავლობდა რვა წლის განმავლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:კანადელი მსახიობები
ფრანსისკუ-დუმონტი
ფრანსისკუ-დუმონტი (Francisco Dumont) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1391 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 863 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.09 კმ²-ზე. ფართობი 1 576 128 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
უელშ კორგი პემბროკი
უელშ კორგი პემბროკი (Pembroke Welsh Corgi) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთში X საუკუნეში.
უელშ კორგი პემბროკი ძალიან ჰგავს შვედურ ვალჰუნდს. შესაძლოა დიდი ბრიტანეთიდან დაბრუნებულმა ვიკინგებმა თან ჩაიყვანეს ამ ძაღლების წინაპრებიც. XIX საუკუნეში ამ ძაღლებს იყენებდნენ მთელ დიდ ბრიტანეთში ბაზრობებზე ნახირის გადასარეკად. უელშ კორგი პემბროკის წინაპრების ამტანობამ და ეფექტურობამ მათ შესანიშნავი მუშა ძაღლების სახელი მოუხვეჭა. მიუხედავად იმისა, რომ დღესაც ეს ჯიში სამუშაოდ გამოიყენება, ხშირად კომპანიონადაც ჰყავთ. შესაძლო გახდა, ასევე, კბენისადმი მიდრეკილების ოდნავ შემცირება.
ასოფრა
ასოფრა (Azofra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ნახერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,84 კმ². მოსახლეობა — 219 კაცი (2020 წ.).
უელშ კორგი პემბროკი
უელშ კორგი პემბროკს აქვს საშუალო სიდიდის, მაგარი, ბოლოებში მომრგვალებული ყურები, ოვალური, ყავისფერი, საშუალო ზომის თვალები, უკუდობა მემკვიდრეობითია. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს კრემისფერი, ღია ჟღალი, ჟღალი, შავი ხორბლისფრით. უელშ კორგი პემბროკი ადვილად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, კარგი მოდარაჯეა. არ სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. ძნელად იწვრთნება. ცუდად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს.
ასოფრა
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
უელშ კორგი პემბროკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
გარსია-დე-ევიას მუნიციპალიტეტი
გარსია-დე-ევიას მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ლა-ფრია, ფართობი 910 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით გარსიადე-ევიას მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 57 568 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 46,0 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლიუსბურგუ
ლიუსბურგუ (Luisburgo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანიუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 234 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.87 კმ²-ზე. ფართობი 145 418 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ამონიუმის იოდიდი
ამონიუმის იოდიდი — ქიმიური ნაერთი ფორმულით. გამოიყენება ფოტოგრაფიაში და ზოგიერთი მედიკამენტის მისაღებად. მისი მიღება შესაძლებელია ამიაკზე იოდწყალბადმჟავის მოქმედებით. არის თეთრი, კრისტალური ნაერთი, რომელიც ადვილად იხსნება წყალსა და ეთანოლში, ხოლო ტენიან ჰაერზე იღებს ყვითელ შეფერილობას იოდის გამოთავისუფლების გამო.
მიღება
ლაბრატორიაში ამონიუმის იოდიდი მიიღება ამიაკის ან ამონიუმის ჰიდროქსიდის (ამიაკის წყალხსნარი) იოდწყალბადმჟავანსთან ურთიერთქმედებით.
სქოლიო
კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები კატეგორია:იოდიდები
ემანუელ დე მარტონი
ემანუელ დე მარტონი (Emmanuel de Martonne; დ. 1 აპრილი 1873 — გ. 24 ივლისი 1955) — ფრანგი გეოგრაფი. მონაწილეობა აქვს მიღებული პარიზის მშვიდობის კონფერენციაში.
1882 წელს შევიდა პარიზის უმაღლეს ნორმალურ სკოლაში. უმაღლესი განათლება მიიღო ისტორიისა და გეოგრაფიის დარგში. საველე კვლევები ჩაატარა ევროპის ქვეყნებში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში. მისი ძირითადი შრომები მიეძღვნა ზოგად და რეგიონულ ფიზიკურ გეოგრაფიას.
მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ფიზიკური გეოგრაფიისა და გეომორფოლოგიის საფუძვლების დამუშავებაში; კლიმატების კლასიფიკაციის შემუშავებაში, აგრეთვე ფიზიკურ-გეოგრაფიულ ქვეყანათმცოდნეობაში. მუშაობდა ფერდინანდ ფონ რიხტჰოფენთან და ალბრეხტ პენკთან ერთად. 1899 წლიდან ასწავლიდა რენის უნივერსიტეტში.
1905 წელს ჩააბარა ლიონის უნივერსიტეტში, ხოლო 4 წლის შემდეგ სორბონში. 1909 წლიდან პარიზის უნივერსიტეტის პროფესორია. პარიზის მშვიდობის კონფერენციის დროს პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ იყო საგარეო საქმეთა მინისტრის — ანდრე ტარდიესა და პრემიერ-მინისტრის ჟორჟ კლემანსოს მრჩეველი; აგრეთვე ლობირებდა საფრანგეთის შემადგენლობაში ელზას-ლოთარინგიის დაბრუნებას.
გრეის ებოტი
მინი|გრეის ებოტი, [[1929.]] გრეის ებოტი (Grace Abbott; დ. 17 ნოემბერი, 1878, გრანდ-აილენდი, ნებრასკა, აშშ, — გ. 19 ივნისი, 1939, ჩიკაგო, ილინოისი, აშშ) — ამერიკელი სოციალური მუშაკი, საჯარო მოხელე, პედაგოგი და რეფორმატორი; ედიტ ებოტის და.
ემანუელ დე მარტონი
1933 წელს გახდა რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო წევრი. 1938-1952 წლებში იყო საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის პრეზიდენტი (1952 წლიდან საპატიო პრეზიდენტი). 1939 წელს მიენიჭა კალუმის გეოგრაფიული მედალი, ხოლო 1950 წელს ვიქტორიას მედალი. 1942 წლიდან გახდა საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი.
გრეის ებოტი
სწავლობდა გრანდ-აილენდის კოლეჯში, შემდეგ ნებრასკის და ჩიკაგოს უნივერსიტეტებში. ჩიკაგოში მოიპოვა პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი (1909). 1908 წელს დაიწყო მუშაობა ჯეინ ადამსის „ჰალ-ჰაუზში“ (სოციალური დაწესებულება, რომელიც ე.წ. სეტლემენტის მოძრაობის ფარგლებში შეიქმნა) ჩიკაგოში. იქვე ებოტი გახდა იმიგრანტთა დამცველი ლიგის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1921-1934 წლებში ხელმძღვანელობდა ფედერალურ სამსახურს — აშშ ბავშვთა ბიუროს, იბრძოდა ბავშვთა შრომის გამოყენების შეზღუდვის საკანონმდებლო საფუძვლის შექმნისთვის. 1924 წელს მის მიერ ლობირებული საკონსტიტუციო ცვლილების პროექტი ბავშვთა შრომის აკრძალვის შესახებ გადაეცა შტატებს განსახილველად, თუმცა რატიფიცირება არ მომხდარა. არის რამდენიმე წიგნის ავტორი, მ.შ. ყველაზე ცნობილია ორტომეული „ბავშვი და სახელმწიფო“ (The Child and the State, 1938).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1939 კატეგორია:ამერიკელი საზოგადო მოღვაწეები
ემანუელ დე მარტონი
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი გეოგრაფები
ჯიმითის ეკლესია
ტერმინი ჯიმითის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2019
ღონისძიებაზე მონაწილეობა 41-მა ქვეყანამ მიიღო, სადაც ბულგარეთმა და უკრაინამ არ მიიღო მონაწილეობა, ორივემ 2015 წლიდან პირველად არ მიიღო მონაწილეობა. გამარჯვებული გახდა ნიდერლანდები სიმღერით „Arcade“, რომელიც შეასრულა დუნკან ლოურენსმა.
სქოლიო
2019 კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2019
ავეშეჯიბარზონდი
ავეშეჯიბარზონდი, ავშაჯიბარზონდი — უღელტეხილი კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე 3200 მ. მდინარე ღარულის ხეობას აკავშირებს მდინარე არდონის ხეობასთან. უღელტეხილზე თოვლიან-ყინულიანი საცალფეხო გზაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს უღელტეხილები
დავით ჭელიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
დავით ჭელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
გუასიმოსის მუნიციპალიტეტი
გუასიმოსის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია პალმირა (ტაჩირა), ფართობი 32 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით გუასიმოსის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 47 873 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 1.047,68 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბულგარეთის ისტორია
მინი|[[დიდი ბულგარეთი და მისი მიმდებარე სახელმწიფოები]] მინი|[[ბულგარეთის პირველი იმპერია]] მინი|[[ბულგარეთის მეორე იმპერია]] ბულგარეთის ისტორია მოიცავს თანამედროვე ბულგარეთის ტერიტორიაზე პირველი დასახლებების გაჩენიდან ბულგარელების ეროვნულ სახელმწიფოს ჩამოყალიბებამდე. ბულგარეთში აღმოჩენილი ადრეული ადამიანების დასახლებები თარიღდება დაახლოებით ძვ. წ. 44 000 - 5000 პერიოდში. პირველი ორგანიზებული ცივილიზაციის ნიშნები ჩნდება ძვ. წ. 3000 წლიდან. ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე თრაკიელები პირველად ძვ. წ. 500 წელს გამოჩნდნენ, როდესაც მათ შექმნეს ძლიერი ოდრისული სამეფო. შემდგომ მათი სამეფო მაკედონელების, კელტების და რომის იმპერიის ზეწოლის ქვეშ განადგურდა. თრაკიული კულტურის დაცემის პარალელურად ბალკანეთში იწყება სლავების ჩამოსახლების პროცესი.
632 წელს ცენტრალური აზიიდან წამოსულმა ბულგარებმა შავი ზღვის ჩრდილოეთით კუბრატის ხელმძღვანელობით შექმნეს დამოუკიდებელი სამეფო, რომელიც დიდი ბულგარეთის სახელითაა ცნობილია. VII საუკუნის მეორე ნახევარში ხაზარების ზეწოლის გამო დიდი ბულგარეთი დაიშალა. კუბრატის მესამე შვილი ასპარუხი ბულგარული ტომების ერთ ნაწილთან ერთად გადავიდა დუნაის დელტის ტერიტორიაზე. იქ მან ბიზანტიის იმპერიის პროვინციები მცირე სკვითია და მეზია დაიპყრო, რითიც თავის სამფლობელოები ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე კიდევ უფრო განავრცო. ბიზანტიასთან 681 წელს დადებული სამშვიდობო ხელშეკრულება და ბულგარელების პირველი დედაქალაქის პლისკას დაარსება ითვლება ბულგარეთის პირველი იმპერიის არსებობის დასაწყისად. ახალმა სამეფომ გააერთიანა თრაკიული მოსახლეობის ნარჩენები, სლავები, ბულგარელები და დააჩქარა ასიმილაციის პროცესი. შემდეგ საუკუნეებში სამხედრო ძალის გამოყენებით ბულგარეთი იქცა ბალკანენთის დომინანტ სახელმწიფოდ. მის კულტურულად და ეთნიკურად განსხვავებულ მოსახლეობას აერთიანებდა რელიგია ენა და ალფავიტი.
XI საუკუნეში ბულგარეთის პირველი იმპერია დამარცხდა ბიზანტიასთან ბრძოლაში და მის შემადგენლობაში შევიდა. 1185 წელს ასენების დინასტიის ორი ძმა ასენი და პეტერი ჩაუდგნენ თავში ბიზანტიის იმპერიის წინააღმდეგ აჯანყებას. მათ შეძლეს წარმატების მიღწევა და ააღორძინეს ბულგარეთის იმპერია, რომელიც ბულგარეთის მეორე იმპერიის სახელითაა ცნობილი. მეორე იმპერიის ძლიერებამ პიკს 1230-იან წლებში მიაღწია, შემდგომ მრავალმხრივი შემოსევების ფონზე იწყება მისი დასუსტება. შემდგომი შედარებით მშვიდობიანი პერიოდი ბულგარეთს ჰქონდა 1300 - 1371 წლებში, ხოლო შემდეგ ის გაიყო სამ პატარა სამეფოდ. 1396 მთლიანი ბულგარეთი მოექცა ოსმალეთის იმპერიაში, ამის შემდეგ ბულგარეთის მმართველები ინიშნებოდნენ ოსმალების მიერ. შემდგომი 500 წელი ბულგარეთის ინტელექტუალური და კულტურული უკუსვლის პერიოდი იყო. ასევე ბულგარეთი იზოლირებული იყო ევროპისგან.
ბულგარეთის სამთავრო
ოსმალეთის იმპერიის დასუსტების შემდეგ, XIX საუკუნეში დაიწყო ბულგარული აღორძინება. 1870 წელს ემიგრაციაში მყოფი ბულგარელების მიერ ბუქარესტში შეიქმნა რევოლუციური კომიტეტი, რომლის მიზანი იყო ბულგარეთში შეიარაღებული აჯანყების მოწყობა. მისი ერთ-ერთი ლიდერი იყო ბასილ ლევსკი, რომელიც 1873 წელს ოსმალეთის ხელისუფლებამ სიკვდილით დასაჯა. ლევსკის შემდეგ რევოლუციური კომიტეტის მუშაობას ხელმძღვანელობდა ხრისტო ბოტევი. 1875 წელს სტარა-ზაგოვორში იფეთქა ანტიოსმალურმა აჯანყებამ. მის დამარცხებას 1876 წელს მოჰყვა ასევე წარუმატებელი აპრილის აჯანყება.
1877-78 წლებში ბულგარეთი იყო ფრონტის ხაზი რუსეთ-ოსმალეთის ომში. სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულებამ ბულგარეთს მიანიჭა ავტონომია, ოსმალეთს უნდა დაენგრია ციხეები და გაეყვანა ჯარები, უნდა შექმნილიყო „დიდი ბულგარეთი“ ზღვიდან ზღვამდე (შავი ზღვიდან ეგეოსის ზღვამდე). ბულგარეთი დროებით, 2 წლით უნდა ემართა რუსეთის იმპერიას, რომელსაც უნდა მოემზადებინა ნიადაგი არჩევნების ჩასატარებლად. პირველი მმართველი იყო ჩერკასოვი, მის შემდეგ კი ალექსანდრე დონდუკოვ-კორსაკოვი. მღელვარებას იწვევდა მდინარე არდის ხეობაში დასახლებულ მუსლიმთა საკითხი და ვედინისა და სოფიის გუბერნიებში სერბეთის სამეფოსთან საზღვრების დაზუსტება. სან-სტეფანოს ზავი რეალურად არ განხორციელდა, რადგან ინგლისს ხელს არ აძლევდა რუსეთის გავლენის ზრდა ბალკანეთში. დიდი ბულგარეთის წინააღმდეგ გამოდიოდა ავსტრია-უნგრეთიც. 1878 წლის 30 მაისს ლონდონში დაიდო საიდუმლო შეთანხმება რუსეთსა და ინგლისს შორის, რომლითაც რუსეთმა უარი თქვა დიდი ბულგარეთის შექმნაზე. ბერლინის ხელშეკრულებამ ბულგარეთის ტერიტორია განსაზღვრა მხოლოდ მეზიით და სოფიის რეგიონით. ამან გამოიწვია მრავალი ბულგარელის საზღვრებს გარეთ დარჩენა და ბულგარეთის მიერ შემდგომში ორივე მსოფლიო ომში გერმანიისთვის მხარდაჭერა. ბულგარეთის სამთავრომ მიიღო დამოუკიდებლობა, მაგრამ რჩებოდა ოსმალეთის ვასალურ მდგომარეობაში. სამხრეთ ბულგარეთში შეიქმნა აღმოსავლეთი რუმელია, რომელიც იყო ოსმალეთის ავტონომიური რეგიონი.
ბერლინის კონგრესის მიხედვით რუსული მმართველობის პერიოდად ნაცვლად 2 წლისა, განისაზღვრა 9 თვე. რუსეთის სამოქალაქო მმართველობის დროს გაიხსნა სახალხო სასწავლებლები, სოფიაში გაიხსნა პირველი საჯარო ბიბლიოთეკა, გაჩნდა პოლიტიკური პარტიები, ცენტრსა და რეგიონებს შორის დამყარდა საფოსტო კავშირი, გაძლიერდა ბულგარეთის სახალხო ლაშქარი, რომელიც 1877-78 წლების ომის წინა პერიოდში რუმინეთში ჩამოყალიბდა. 1879 წლის 29 აპრილს ბულგარეთის დიდმა ეროვნულმა კრებამ ქ. ველიკო-ტირნოვოში მიიღო კონსტიტუცია. პირველ მთავრად არჩეულ იქნა ალექსანდრ ბატენბერგი. 1870-იანი წლების ბოლოს ბულგარეთის სამთავრო იმყოფებოდა სამი იმპერიის, გაერთიანებული სამეფოს, რუსეთისა და ავსტრია-უნგრეთის ზეწოლის ქვეშ, სამივე სახელმწიფო ერეოდა ბულგარეთის შიდა საქმეებში, არმია, პოლიცია და სახელმწიფო აპარატი პრაქტიკულად რუსი ოფიცრების ხელში იყო. 1885 წლის 6 სექტემბერს გაერთიანდა ბულგარეთის სამთავრო და აღმოსავლეთი რუმელია. ბულგარეთის გაერთიანების წინააღმდეგი იყო სერბეთის სამეფო, რომელსაც მიაჩნდა, რომ ბულგარეთის გაერთიანება დაარღვევდა ძალთა ბალანსს ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე. 1885-86 წლების ომი ბულგარეთსა და სერბეთს შორის ბულგარეთის გამარჯვებით დასრულდა. 1886 წლის ბუქარესტის ხელშეკრულებამ სერბეთს დაუბრუნა ომის დროს ბულგარეთის მიერ დაკავებული მიწები, მაგრამ ცნო ბულგარეთის გაერთიანება.
1886 წელს რუსული გავლენებით გადააყენეს ბატენბერგი. რუსეთი ცდილობდა, მთავრის პოსტზე შეერჩია მისთვის მისაღები კანდიდატურა, მაგრამ მოლაპარაკებები რუსეთსა და ბულგარეთს შორის ჩავარდა და 1886 წელს რუსეთმა გაწყვიტა დიპლომატიური კავშირი ბულგარეთთან. ბულგარეთში საბოლოოდ გაძლიერდა პრო-ავსტრიული მიმდინარეობა, 1887 წლის აპრილში ავსტრია-უნგრეთის მხარდაჭერით მთავარი გახდა ფერდინანდ პირველი.
მეოცე საუკუნე
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ბულგარეთი გახდა კომუნისტური სახელმწიფო, რომელსაც 35 წლის მანძილზე ტოდორ ჟივკოვი მართავდა. ბულგარეთის მნიშვნელოვანი ეკონომიკური განვითარება დაიწყო 2001 წლიდან. ბულგარეთი ნატოს 2004 წელს, ხოლო ევროპის კავშირს 2007 წელს შეუერთდა.
ივან სავიდი
ივან ეგნატეს ძე სავიდი (Ива́н Игна́тьевич Савви́ди, Ιβάν Σαββίδης; დ. 27 მარტი, 1959, სანთა, წალკის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — რუსეთში მოღვაწე ქართველი ბერძენი ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე.
ადრეული წლები
ივან სავიდი 1959 წლის 27 მარტს საქართველოში, წალკის რაიონის სოფელ სანთაში დაიბადა, რომელიც ბერძნებით იყო დასახლებული. მისი მშობლები, ეგნატე და კლეონიდი სავიდები, უბრალო მშრომელები იყვნენ. 15 წლის ასაკში დედის გადაწყვეტილებით მოზარდმა სკოლაში სწავლა როსტოვში განაგრძო, სადაც უმაღლეს სასწავლებელში მისი უფროსი ძმა სწავლობდა.
ბერძნების მასობრივი რეპატრიაციის პროცესში, რომელიც საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ დაიწყო, სავიდის და-ძმები და მშობლები საქართველოდან ისტორიულ სამშობლოში გადავიდნენ საცხოვრებლად. ივანე სავიდიმ, მშობლებისა და დედმამიშვილებისგან განსხვავებით, როსტოვში დარჩენა არჩია.
საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ მან საბჭოთა არმიაში სავალდებული სამხედრო სამსახური გაიარა. შემდეგ კი, როსტოვის სახალხო მეურნეობის ინსტიტუტის მატერიალურ-ტექნიკური მომარაგების ფაკულტეტი დაასრულა.
პროფესიული კარიერა
1980 წელს სავიდიმ მუშაობა როსტოვში, დონის თამბაქოს ფაბრიკაში დაიწყო.
მან დონის თამბაქოს ქარხანაში ყველა საფეხური გაიარა – მუშიდან დაწყებული, დირექტორობით დამთავრებული. 1982-1986 წლებში სავიდი ხარატად მუშაობდა. 1986-1987 წლებში აღჭურვილობის შეკეთების ოსტატი გახდა. 1987 წელს ის საამქროს უფროსად დააწინაურეს, 1988-1989 წლებში მატერიალურ-ტექნიკური მომარაგების განყოფილების უფროსი გახდა, 1989 წელს – დირექტორის მოადგილე, 1991-1993 წლებში კი თამბაქოს ქარხნის დირექტორის პირველი მოადგილე.
1993 წლიდან ივანე სავიდი კომპანია „დონსკი ტაბაკის“ (საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ სახელმწიფო ფაბრიკა კერძო კომპანია გახდა) გენერალური დირექტორია. ეს თანამდებობა მას 2003 წლამდე, რუსეთის სახელმწიფო დუმის დეპუტატობამდე ეკავა.
„დონსკი ტაბაკმა“ სავიდის ხელმძღვანელობის პერიოდში სერიოზულ ფინანსურ წარმატებებს მიაღწია. მისი 10-წლიანი დირექტორობის განმავლობაში „დონსკი ტაბაკში“ წარმოების მოცულობა ოთხჯერ გაიზარდა. ამას, შესაბამისად, თანამშრომელთა რაოდენობის გაორმაგებაც მოჰყვა. ექსპერტების აზრით, ამ საწარმოს წარმატების საიდუმლო ის არის, რომ ყოველწლიურად მილიარდობით ღერ იაფფასიან სიგარეტს უშვებს, რომლის ძირითადი მომხმარებლებიც რუსეთის თავდაცვის სამინისტრო და სხვა ძალოვანი უწყებები და მათზე დაქვემდებარებული საჯარისო ნაწილები არიან. საინტერესოა, რომ, კვლევების თანახმად, რუსეთის არმიის შემადგენლობის 95 პროცენტი ნიკოტინზეა დამოკიდებული. ბოლო წლების განმავლობაში „დონსკი ტაბაკის“ ანგარიშზე რუსეთის მთელი სიგარეტის წარმოების 10 პროცენტამდეა. სხვათა შორის, „დონსკი ტაბაკი“ რუსეთის ერთ-ერთი უძველესი ფაბრიკაა – დონის თამბაქოს ფაბრიკა ჯერ კიდევ 1857 წელს დააარსა ადგილობრივმა ვაჭარმა ასმოლოვმა.
სავიდიმ 2000-იანი წლებიდან არაპროფილურ ბიზნესში დაიწყო ფულის დაბანდება. 2000 წელს „დონსკი ტაბაკმა“ მეფრინველეობის ფაბრიკა, „დონი 25-ის“ 19 პროცენტი შეისყიდა, შემდეგ კი – „დონბასხლების“ 5 პროცენტი. მანვე შეიძინა ხორცის გადამამუშავებელი საწარმო „ტავრის“ საკონტროლო პაკეტი და საკონსერვო ქარხანა „ბაგაევსკის“ აქციების 75 პროცენტი. 2004 წლიდან ჰოლდინგი „დონსკი ტაბაკი“ ღია სააქციო საზოგადოებად – „ჯგუფ აგროკომად“ გარდაიქმნა. ამჟამად „აგროკომის“ მოღვაწეობის მთავარი მიმართულებებია: თამბაქოს წარმოება („დონსკი ტაბაკი“) და ხორცის გადამამუშავებელი საწარმოები (როსტოვის ძეხვის ქარხანა „ტავრი“, ხორცის კომბინატი „როსტოვსკი“, ნოვოროსიისკისა და მოროზოვსკის ხორცის კომბინატები). „ჯგუფ აგროკომის“ აქტივებს შორისაა ასევე სავაჭრო ცენტრი „XXI ვეკ“ და სტადიონი „ოლიმპ XXI ვეკ“. „აგროკომის“ მთავარი შემადგენელი ნაწილი „დონსკი ტაბაკი“, კვლავ რჩება რუსეთის ერთ-ერთ უმსხვილეს თამბაქოს მწარმოებლად და დღესდღეობით 35 დასახელების სიგარეტს უშვებს, მათ შორის, ბრენდებს: „XXI ვეკ“, „დონსკი ტაბაკ“, „ნაშა მარკა“, „პრიმა დონა“ და სხვა.
2013 წელს ჟურნალმა ფორბსმა სავიდისი 30-ე უმდიდრეს რუს ბიზნესმენად დაასახელა.
პოლიტიკური კარიერა
1998 წელს ივანე სავიდი როსტოვის საკანონმდებლო კრების დეპუტატად აირჩიეს. 2003 წლის დასაწყისში ის ხელმეორედ აირჩიეს ამ საკანონმდებლო ორგანოს წევრად. 2003 წლის დეკემბერში რუსეთის მეოთხე მოწვევის სახელმწიფო დუმის დეპუტატი ხდება. 2004 წლიდან ის დუმის საბიუჯეტო და საგადასახადო კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე იყო. 2007 წელს სავიდი განმეორებით აირჩიეს რუსეთის ახალი, მეხუთე მოწვევის დუმის დეპუტატად, სახელისუფლებო პარტია „ედინაია როსიადან“, ის იყო საერთაშორისო ურთიერთობათა კომიტეტისა და საპარლამენტო კომისიის წევრი, რომელიც საბერძნეთთან ურთიერთობების საკითხზე მუშაობდა. სავიდი რუსეთ-ბელარუსის საპარლამენტო კრების საგარეო პოლიტიკის კომისიის თავმჯდომარეც იყო.
საფეხბურთო მოღვაწეობა
სამი წლის განმავლობაში, 2002-2005 წლებში, სავიდი საფეხბურთო კლუბ როსტოვის პრეზიდენტი იყო. მისი პრეზიდენტობის პერიოდში კლუბის ყველაზე დიდი მიღწევა აღმოჩნდა 2003 წელს რუსეთის თასის ფინალში გასვლა მოსკოვის სპარტაკთან, სადაც როსტოვი დამარცხდა, ამ პერიოდში კლუბში სამმა ქართველმა ფეხბურთელმა იასპარეზა: რატი ალექსიძემ, გოჩა ხოჯავამ, გია გრიგალავამ. 2006 წლის იანვარში სავიდი როსტოვის საფეხბურთო კლუბ სკას პრეზიდენტი გახდა, თუმცა, ფინანსური პრობლემების გამო, 2008 წლიდან ამ კლუბიდანაც წავიდა. თავად ამბობს, რომ როსტოვული კლუბების დაფინანსება მას სახელისუფლებო წრეებიდან სთხოვეს, რაზეც უარი ვერ თქვა და ამ სფეროში უანგაროდ აკეთებდა ყველაფერს.
2006 წელს ივან სავიდის თავის ისტორიულ სამშობლოში, საბერძნეთში, ცნობილი საფეხბურთო კლუბ პაოკის შეძენა სურდა, თუმცა, ეს ვერ შეძლო. თავად ძალიან გულდაწყვეტილი იყო, რომ რუსეთში მოღვაწე ოლიგარქს ბერძნებმა ადგილობრივი ბიზნესმენი არჩიეს. აღსანიშნავია, რომ თავის დროზე კლუბი პაოკი თურქეთიდან დევნილმა პონტოელმა ბერძნებმა შექმნეს და, ივან სავიდის წინაპრებიც თავის დროზე, სწორედ ამ თემის საცხოვრებელი არეალიდან განდევნის შედეგად აღმოჩნდნენ საქართველოში.
პაოკის უმთავრესი წილის მფლობელი ივან სავიდისი 2012 წელს მაინც გახდა. მან კლუბში დიდი ინვესტიცია ჩადო და პაოკი საბერძნეთში ტიტულების მთავარ პრედენდენტთა შორის დააბრუნა. 2013 და 2016 წელს გუნდმა ჩემპიონატში მეორე ადგილი მოიპოვა, თუმცა ჩემპიონობისთვის ბრძოლას ვერ ახერხებდა, რადგან ოლიმპიაკოსი სხვა გუნდებს ბევრად აღემატებოდა. კლუბმა ჩემპიონატის პარალელურად საბერძნეთის თასზეც მიაღწია წარმატებას, როდესაც 2014 წელს ფინალში იასპარეზა, 2017 წელს კი გამარჯვება მოახერხა, რაც კლუბისთვის პირველი ტიტული იყო 2003 წლიდან.
2017-18 წლების სეზონში მცირე ჩავარდნა დაეწყო ქვეყნის ლამის უცვლელ ჩემპიონ ოლიმპიაკოსს, რის შემდეგაც ბრძოლა პირველი ადგილისთვის აეკ-სა და პაოკ-ს შორის წარიმართა, ჩემპიონატის 25-ე ტურში ერთმანეთს ჩემპიონატის ლიდერები ხვდებოდნენ, მატჩი მას შემდეგ შეწყდა, რაც 90-ე წუთზე აეკის კარში გატანილი გოლი, თამაშის არბიტრმა თამაშგარე მდგომარეობის გამო არ ჩათვალა და ამას არეულობა მოყვა. არ ჩათვლილი გოლის შემდეგ მოედანზე ივან სავიდისი იარაღით შეიჭრა და არბიტრს დაემუქრა. ინციდენტის გამო სავიდისს საფეხბურთო მატჩებზე დასწრება 3 წლით აეკრძალა და ამას პლიუს 100 ათასი ევროს ოდენობით დაჯარიმდა. დასჯას ვერც კლუბი გადაურჩა, პაოკს მატჩის 3-0 წაგება ჩაუთვალეს, 3 ქულა დააკლეს და 63 ათასი ევროს ოდენობის ჯარიმით დასაჯეს. სანქციების შედეგად კლუბმა აეკ-თან ჩემპიონობა დათმო, თუმცა თასის ფინალში, სადაც ასევე აეკ-ს ხვდებოდა, მოახერხა ძალების მობილიზება და გამარჯვება.
2018 წლის უეფას ჩემპიონთა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზე პაოკი მოსკოვის სპარტაკს შეხვდა და ორი მატჩის ჯამში ტურნირიდან გამოთიშა. მატჩის შემდეგ ივან სავიდმა განცხადა, რომ ძალიან უნდოდა სპარტაკის დამცირება და, რომ ეს გუნდი საბჭოთა პერიოდიდან ეზიზღებოდა, მისმა განცხადებამ არაერთგვაროვანი რეაქცია გამოიწვია.
2018-2019 წლების სეზონში სავიდისმა კლუბში დამატებითი ინვესტიცია განახორციელა და პაოკ-მა მთელი სეზონი მაღალ დონეზე ჩაატარა ჩემპიონობის მოპოვება პრობლემების გარეშე მოახერხა და სეზონის განმავლობაში ერთხელაც არ დაუყენებია ეჭვქვეშ, მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყნის მთავარი გრანდი, ოლიმპიაკოსიც მთელი სეზონი მაღალ დონეზე თამაშობდა და ფეხდაფეხ მიჰყვებოდა სატურნირო ცხრილში, ეს პაოკ-ის მესამე საჩემპიონო ტიტული იყო, 1976 და 1985 წლების შემდეგ.
საზოგადო და საქველმოქმედო მოღვაწეობა
სავიდი ეკონომიკურ მეცნიერებათა კანდიდატია. დაჯილდოებულია რამდენიმე სახელმწიფო ჯილდოთი. მათ შორისაა მეორე ხარისხის ორდენი სამშობლოს წინაშე დამსახურებისთვის, რომელიც მას როსტოვის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის ერგო 1999 წელს. 2003 წელს მას რუსეთში ღირსების ორდენი მიანიჭეს. 2008 წელს სავიდიმ მეოთხე ხარისხის ორდენი მიიღო სამშობლოს წინაშე დამსახურებისთვის, რუს და ბერძენ ხალხებს შორის მეგობრობაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის.
სავიდი, გარდა ბიზნესისა და პოლიტიკისა, ქველმოქმედებითაცაა დაკავებული. მისი მთავარი მოწოდება ამ კუთხით, ეკლესიების მშენებლობაა. ის აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობასაც ეწევა – რუსეთის ბერძნული ასოციაციების გაერთიანების პრეზიდენტია.
ივანე სავიდიმ 2000 წელს საკუთარი სახელობის საქველმოქმედო ფონდი დააარსა. ის მჭიდროდ თანამშრომლობს რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის როსტოვის ეპარქიასთან, აფინანსებს ბავშვთა სახლებს, პირადად მონაწილეობს მართლმადიდებლური სიწმიდეების აღდგენაში. მას დიდი წვლილი მიუძღვის როსტოვში წმიდა სამების საკათედრო ტაძრის მშენებლობაში. მისი თაოსნობით აიგო სულიწმიდის სახელობის ეკლესია საბერძნეთში, დასახლება პროხომში. აღსანიშნავია, რომ ეს ეკლესია ზუსტი ასლია იმ ტაძრისა, რომელიც წალკის რაიონის სოფელ სანთაში დგას.
საქართველოსთან ურთიერთობა
მიუხედავად მისი ეთნიკური წარმომავლობისა, სავიდი მხარს უჭერს აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობას და საქართველოს მათი აღიარებისკენაც კი მოუწოდებს.
2009 წლის მაისში მან აფხაზეთში, ახალ ათონში, უძველესი მართლმადიდებლური სიწმინდე დიდმოწამე პანტელეიმონ მკურნალის ხატი ჩააბრძანა, რომელიც სვიმონ კანანელის სახელობის მონასტერში მოათავსეს. აღსანიშნავია, რომ სავიდის მიერ ორგანიზებულ ამ ღონისძიებას რუსეთის დუმის თავმჯდომარე ბორის გრიზლოვი და სხვა მაღალი რანგის რუსი პოლიტიკოსებიც დაესწრნენ.
„როგორც საქართველოში დაბადებული და რუსეთში მცხოვრები მართლმადიდებელი ბერძენი, დარწმუნებული ვარ, რომ ყველა ერის შვილი პატივისცემას იმსახურებს. მჯერა, რომ კავკასია რუსეთის ინტერესების ზონად დარჩება. ჩემი წინაპრებიც დევნილები იყვნენ, მაგრამ ჩემს მშობლებს საქართველოში ცხოვრებისას ეს არასდროს უგრძნიათ. აუცილებელია კომპრომისის გამონახვა, თუ ხალხებს აღარ შეუძლიათ ერთად ცხოვრება“, – აცხადებს რუსეთის დუმის დეპუტატი. სავიდის თქმით, საბერძნეთის ის ნაწილი, რომელშიც მისი წინაპრები ცხოვრობდნენ, ოსმალებმა მეცხრამეტე საუკუნეში დაიკავეს. „სამი დღის განმავლობაში თურქებმა 15 ათას ბერძენს მხოლოდ იმიტომ მოჰკვეთეს ენები, რომ მათ მშობლიურ ენაზე არ ემეტყველათ. ოცდამეერთე საუკუნეში მსგავსი რამ მხოლოდ ცუდ მოგონებებად უნდა დარჩეს“, – აღნიშნავს იგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:რუსი ბიზნესმენები კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:ბერძენი ბიზნესმენები კატეგორია:ბერძენი პოლიტიკოსები კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გუარასიამა
გუარასიამა (Guaraciama) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სანქტ-პეტერბურგის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი
სანქტ-პეტერბურგის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი (Храм Святого Илии Пророка) — მოქმედი მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში, რევოლუციის შოსეზე. ეკლესია აგებულია 1782-1785 წლებში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
1715 წელს ქალაქიდან შორს, იქ, სადაც დღეს დგას ეს ეკლესია, დააარსეს ოხტინის დენთის ქარხანა. 1717 წელს მის ტერიტორიაზე ააგეს ხის სამლოცველო, რომელიც აკურთხეს ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. 1721 წელს სამლოცველო დაშალეს და მის ადგილზე ააგეს ხის ეკლესია კვლავ ელია წინასწარმეტყველის სახელზე, რომელიც აკურთხეს 1722 წელს. 1742-1743 წლებში ხის ეკლესია შეცვალა, ასევე ხის, მაგრამ უფრო დიდმა ეკლესიამ, მაგრამ მისი ფუნდამენტი უკვე ქვისა იყო. მისი კურთხევა კი შედგა 1743 წლის 18 ივლისს. 1760 წელს ეკლესიას მიაშენეს თბილი ზამთრის ეგვტერი, რომელიც 1760 წლის 27 დეკემბერს აკურთხეს დიმიტრი როსტოველის სახელზე. ეკლესიის გალავნის შიგნით მცირე სასაფლაოც მოაწყვეს. თანამედროვე ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1782 წელს ნიკოლოზ ლვოვის პროექტის მიხედვით, რომელშიც სავარაუდოდ მონნაწილეობდა ივან სტაროვიც. ტაძრის მშენებლობა და კურთხევა მოხდა 1785 წელს.
1805-1806 წლებში არქიტექტორ ფიოდორ ვემერცოვის პროექტის მიხედვით ეკლესიას მიაშენეს თბილი ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს ალექსანდრე ნეველის სახელზე. ტაძრის ჩრდილოთისა და სამხრეთის ფასადები შემკული არის იონიური კოლონებით. ამ კოლონებზე დააშენეს ერთასრთულიანი სამრეკლო. 1875-1877 წლებში ალექსანდრე ნეველის ეგვტერი შეაერთეს ეკლესიის ძირითად შენობასთან. 1901-1902 წლებში კიდევ ერთხელ გადააკეთეს ტაძარი, რომლის დროსაც სამრეკლოს კიდევ ერთ იარუსი დაადგეს და რამდენადმე შეცვალეს გუმბათი. გადაკეთებული ეკლესიის კურთხევა შედგა 1911 წლის 8 ივლისს.
1923 წელს ეკლესიამ მიიღო ტაძრის სტატუსი. ამ მომენტიდან 1938 წლამდე იგი ეკუთვნოდა ობნოვლენცებს. 1938 წლის 11 ივნისს საბჭოთა ხელისუფლებამ ელიას ეკლესია დახურეს. შენობა გადაეცა ადგილობრივ ანტისაჰაერო თავდაცვას. 1974 წელს შენობაში ხანძარი გაჩნდა. 1983 წელს დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები, რომელიც ეპარქიამ დაასრულა 1988 წელს. 1989 წელს აკურთხეს ტაძარი და მოქმედებს დღემდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
მთიანი ლიბანის მუჰაფაზა
მთიანი ლიბანის მუჰაფაზა (جبل لبنان) — ლიბანის ერთ-ერთი მუჰაფაზა. მისი დედაქალაქია ბააბდა. მოსახლეობის უმრავლესობა ქრისტიანია. ეს მუჰაფაზა მოიცავს ლიბანის მთიანეთს, გარდა ბეირუთისა. მთიანი ლიბანის მუჰაფაზა მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის ლიბანის სანაპიროზე, ჩრდილოეთისა და სამხრეთის მუჰაფაზებს შორის.
რელიგიური შემადგენლობა
კატეგორია:ლიბანის მუჰაფაზები
Perfect World Pictures
Perfect World Pictures (PWPIC)  — ჩინური დივერსიფიციფერბული გასართობი კომპანია, რომელიც დაკავებულია კინოფილების და ტელესერიალების წარმოებით, დისტრიბუციითა და მარკეტინგით, ისევე როგორც სხვადასხვა სარეკლამო ბიზნესით. 2016 წლიდან კოპანია თანამშრომლობს Universal Pictures-სთან.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის კინოკომპანიები‎ კატეგორია:2008 წელს დაარსებული გასართობი კომპანიები კატეგორია:2008 წელს დაარსებული ჩინური კომპანიები
ძეგამი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ძეგამი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოჰრიდის წმინდა სოფიას ტაძარი
ოჰრიდის წმინდა სოფიას ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ ოჰრიდში, ჩრდილოეთი მაკედონია. ჩრდილოეთ მაკედონიის ყველაზე მთავარი ისტორიული ძეგლი.
ისტორია
ეკლესია ააშენეს ბულგარეთის პირველი იმპერიის დროს, მას შემდეგ რაც მოხდა ბულგარეთის გაქრისტიანება. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით ეკლესია აგებულია თავად ბორის I-ის (852-889 წწ.) მმარტველობის პერიოდში.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ტაძრები
ტიმ კრული
ტიმ კრული (Tim Krul; დ. 3 აპრილი, 1988, ჰააგა) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. ასპარეზობს ინგლისურ კლუბ „ნიუკასლში“. მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის მუნდიალზე. იყო სათადარიგო მეკარე. კოსტა-რიკასთან მეოთხედფინალურ შეხვედრაში შეცვლაზე შევიდა დამატებითი დროის მიწურულს, პენალტების სერიაში მოიგერია ორი დარტყმა და გუნდს ნახევარფინალში გასვლაში დაეხმარა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი
ბადარანი
ბადარანი (Badarán) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ნახერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,69 კმ². მოსახლეობა — 477 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ინდეპანდანსიის მუნიციპალიტეტი (ტაჩირა)
ინდეპანდანსიის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია კაპაჩო-ნუევო, ფართობი 64 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ინდეპანდანსიის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 43 445 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 783,29 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე პავშენცევი
ალექსანდრე პავშენცევი (დ. 1 აპრილი, 1944)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1967 წლიდან იყო ინსტიტუტების „საქსახპროექტისა“ და „თბილჰიდროპროექტის“ინჟინერი. 1972-1974 წლებში სამსახურებრივი მივლინებით იმყოფებოდა კუბის რესპუბლიკაში. 1975 წლიდან იყო საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის თბილისის საქალაქო კომიტეტის ინსტრუქტორი, განყოფილების გამგის მოადგილე, გამგე, 1980 წლიდან საქართველოს სსრ კპ ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების გამგის პირველი მოადგილე, 1983 წლიდან საქართველოს სსრ კპ თბილისის ისნის რაიკომის პირველი მდივანი, 1986 წლიდან იყო საქართველოს სსრ კპ თბილისის საქალაქო კომიტეტის მდივანი, 1988 წლიდან იყო საქართველოს სსრ კპ ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების გამგის მოადგილე, 1989-1990 წლებში იყო საქართველოს სსრ კპ ცენტრალური კომიტეტის მეორე მდივანი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ჰეზარფარე აჰმედ-ფაშა
ბიოგრაფია
აჰმედი დაიბადა წარმოშობით ბერძენი ჯარისკაცის ოჯახში. მოგვიანებით ის სასახლეში მოხვდა.
იგი უამრავ თანამდებობაზე იყო დანიშნული, რომელთაგანაც ყველაზე ცნობილი იყო დიდი ვეზირის, ქემანქეშ მუსტაფა-ფაშას მდივანი.
1646 წელს, მუსტაფა ფაშას სიკვდილით დასჯიდან ორი წლის შემდეგ, აჰმედ ფაშა იბრაჰიმ I-მა დეფტერდარად დანიშნა ნევესინლი სალიჰ-ფაშას ნაცვლად. მან ეს თანამდებობა ერთი წელი შეინარჩუნა.
1647 წლის 21 სექტემბერს, სულთანმა იბრაჰიმმა ქარა მუსა-ფაშას ნაცვლად იგი დიდ ვეზირად დანიშნა.
დიდი ვეზირის თანამდებობაზე
იბრაჰიმ I იყო შეშლილი და გაუწონასწორებელი. მან აჰმედ ფაშას უბრძანა რომ მთელ სასახლეში დაეგოთ სიასამურის ბეწვი. ამიტომ, აჰმედ ფაშა უფრო მეტ დროს უთმობდა სიასამურის ბეწვის პოვნას, ვიდრე პოლიტიკას.
ამ დროს ქვეყანაში სრული ანარქია იყო. აჰმედი ხალხს ძარცვავდა და მათ ქონებას ითვისებდა.
10 დღის შემდეგ, სულთანი იბრაჰიმ I სიკვდილით დასაჯეს.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:გარდაცვლილი 1648 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აგვისტო
ანტალიის ტრამვაი
thumb|250px|[[Antray (ჩქაროსნული ტრამვაი), CAF Urbos მარკის ტრამვაის ვაგონი]] 256px|right|ანტალიის ტრამვაის სქემა ანტალიის ტრამვაი — სამი ხაზისგან შემდგარი ტრამვაის სისტემა თურქეთის ქალაქ ანტალიაში, რომელსაც ექსპლოატაციას უწევს Antalya Ulaşım A.Ş.
მიმოხილვა
ტრამვაის პირველი ხაზი ანტალიაში გაიხსნა 1999 წელს, მისი სიგრძე 4,7 კმ-ია. 2009 წლის მარტში ტრამვაის სისტემას დაემატა მეორე ხაზი, რომლის სიგრძე 30 კმ-ია, ხოლო მესამე, 12 კმ სიგრძის ხაზი გაიხსნა 2019 წელს. ამ სამი ხაზიდან ერთი არის ჩვეულებრივი ტრამვაის ხაზი (Nostaljik tramvay), ხოლო ორი ჩქაროსნული (AntRay). სამივე ხაზზე ლიანდაგის სიგანე 1435 მმ-ია.
ოლიუს-დ’-აგუა
ოლიუს-დ’-აგუა (Olhos-d'Água) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 719 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 267 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.52 კმ²-ზე. ფართობი 2 092 078 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
იროდი ტიკარაძე
იროდი ტიკარაძე (დ. 15 დეკემბერი, 1941, ღრმაღელე, ლანჩხუთის რაიონი) — ღვაწლმოსილი ხელოვანი, ქართული ხალხური სიმღერის დიდოსტატი, თვითმმართველი ქალაქ ფოთის ფოლკლორისა და მოსწავლე-ახალგაზრდობის შემოქმედების ცენტრის წამყვანი სპეციალისტი. ლოტბარი. ხელმძღვანელობს ანსამბლ "ფაზისს".
კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვილჰელმინა პრუსიელი (1751-1820)
ეს სტატია ეხება ორანის პრინცესა ვილჰელმინა პრუსიელს, იმავე სახელის მქონე ნიდერლანდების დედოფლის სანახავად იხილეთ სტატია ვილჰელმინა პრუსიელი.
ვილჰელმინა პრუსიელი (Wilhelmine von Preußen, Wilhelmina van Pruisen; დ. 7 აგვისტო, 1751, ბერლინი, პრუსიის სამეფო — გ. 9 ივნისი, 1820, ჰეტ ლო, ნიდერლანდების სამეფო) — ჰოენცოლერნთა დინასტიის წარმომადგენელი. პრუსიის პრინცესა დაბადებით და ორანის პრინცესა 1767-1806 წლებში როგორც ვილემ V-ის მეუღლე. ნიდერლანდების მეფე ვილემ I-ის დედა.
ადრეული წლები და ქორწინება
ვილჰელმინა დაიბადა 1751 წლის 7 აგვისტოს ბერლინში. იგი იყო პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ I-ის უფროსი ვაჟის, პრინც ავგუსტ ვილჰელმისა და მისი მეუღლის, ჰერცოგინია ლუიზა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ქალიშვილი. თავდაპირველად მასზე ბებია, პრუსიის დედოფალი სოფია დოროთეა ჰანოვერელი ზრუნავდა, თუმცა იგი 1757 წელს გარდაიცვალა.
პიზოლითი
პიზოლითი (písos — ბარდა და líthos — ქვა) — დანალექი ქანები. იგი 2-5 მმ-ზე მსხვილი ოოლითია. წარმოადგენს მომრგვალო ფორმის მინერალურ სხეულს, კირქვული ოოლითების სუსტად შეცემენტებულ გროვას. ჩვეულერივ არის კალციტური, იშვიათად არაგონიტული, რკინოვანი, ბოქსიტური, მანგანუმიანი და სხვა. სფეროსებრია და გააჩნია კონცენტრირებული ფენები. პიზოლითები გამოვლინებულია საქართველოს მღვიმეებშიც, ამ მხრივ აღსანიშნავია ვახუშტი ბაგრატიონის უფსკრული, სადაც მისი მდიდარი ბუდობები გვხვდება. პიზოლითური ფორმების ნაირფეროვნებით გამოირჩევა ახალი ათონის მღვიმე, კერძოდ მისი დარბაზი „თბილისი“. პირველად კავკასიაში ოოლითებსა და პიზოლითებს გუმის მღვიმის ბოლო დარბაზის კოროზიულ ორმოებში მიაკვლიეს.
სქოლიო
კატეგორია:დანალექი ქანები
ვილჰელმინა პრუსიელი (1751-1820)
ადრეული წლები და ქორწინება
1767 წლის 4 ოქტომბერს, ბერლინში შედგა ვილჰელმინასა და ორანის პრინც ვილემ V-ის ქორწინება, რომელიც ამავდროულად ნიდერლანდების შტატჰალტერიც იყო. აღსანიშნავია, რომ თავიდანვე მკვეთრად იყო გამოხატული ვილჰელმინას დომინანტობა ქორწინებაში, რამაც განაპირობა ის, რომ ნიდერლანდებს ფაქტიურად ის მართავდა. როგორც პიროვნება, იგი მეტად ამაყი და ამბიციური იყო, რის გამოც თავის ბიძას, პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II-ს ხშირად სწერდა პოლიტიკური პრეტენზიებით აღსავსე წერილებს. მისი ამგვარი დომინანტობა ხალხში დიდ უკმაყოფილებას აჩენდა.
ბატავიის რევოლუცია
მარცხნივ|მინი|340x340პქ|ვილჰელმინა 1789 წელს 1781 წლიდან ვილჰელმინა აქტიურად იყო ჩაბმული რევოლუციურ მოძრაობაში, არა მხოლოდ როგორც მხარდამჭერი და პარტნიორი, არამედ როგორც მთავარი მამოძრავებელი ძალა, რომელიც მიმართული იყო თავისივე ქმრის წინააღმდეგ. მას არ მოსწონდა, რომ ნიდერლანდების ჯარებს ვილემის ბიძაშვილი, ლუი ერნესტ ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელი მართავდა, რომელიც 1782 წელს ღიად იქნა აღიარებული შტატჰალტერის პარტიის ლიდერად. ვილჰელმინა უცხოურ ძალებთან გაცხარებულ მიმოწერას ახორციელებდა, რათა როგორმე მათი მხარდაჭერა მოეპოვებინა. 1785 წელს ვილჰელმინას გავლენით ვილემიც რევოლუციონერთა მხარეს გადავიდა. ამ დროს ისინი ერთად გაემართნენ ფრიზიაში, სადაც ოფიციალური განმარტებით ადგილობრივი ლორდის დაბადების დღისადმი მიძღვნილ ცერემონიალს უნდა დასწრებოდნენ, თუმცა რეალურად ვილჰელმინა სწორედ აქ ეძებდა მოკავშირეებს. 1786 წელს მისი გავლენით სამეფო ოჯახმა დატოვა დედაქალაქი ჰააგა და ნიმეგენში გადავიდა. 1787 წელს რევოლუცია საბოლოოდ დაიწყო, რის შემდეგაც ვილემმა თავისი სამეფო კარის ჰააგაში დაბრუნება სცადა, მაგრამ ამაოდ.
ვილჰელმინამ და მისმა ძმამ, პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ II-მ ვილემის ეს ქმედება შეურაცხყოფად მიიღეს. საბოლოოდ საქმე იქამდე მივიდა, რომ გერმანელებმა ნიდერლანდების სახლემწიფოს ბოდიშის მოხდა მოსთხოვა და 1787 წლის 6 აგვისტოსა და 10 სექტემბერს ულტიმატუმები წაუყენეს. მოთხოვნაზე უარის მიღების შემდეგ ვილჰელმინამ საქმეში ჩარევა თავის ძმას სთხოვა, რომლის უზარმაზარი ჯარებიც 1787 წლის 13 სექტემბერს შევიდა ნიდერლანდებში. გერმანელთა მიერ განხორციელებული სასტიკი მოქმედებების გამო, უამრავი ნიდერლანდელი ბრიუსელსა და საფრანგეთში გაიქცა. ამავე წლის ბოლოს ვილჰელმინამ მისთვის რეგენტის წოდებისა და უფლებამოსილებების გადაცემა მოითხოვა.
დევნილობა და დარშენილი წლები
ვილჰელმინას წარმატება დროებითი აღმოჩნდა, რადგან 1795 წელს გაქცეული ნიდერლანდები რევოლუციონერი ფრანგების დახმარებით დაბრუნდნენ სამშობლოში. მათი ჩამოსვლისთანავე ვილემ V-მ თავის მოკავშირესთან, დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ III-თან გაიქცა ლონდონში, თუმცა ვილჰელმინა კვლავ ნიდერლანდებში დარჩა. შექმნილი ვითარების გამო ვილჰელმინა მალევე შეუერთდა მეუღლეს და ბრიტანეთში გაიქცა, სადაც ისინი 1802 წლამდე ცხოვრობდნენ კიუში. ამის შემდეგ მათ დატოვეს ბრიტანეთი და გერმანიაში გაემგზავრნენ, სადაც ჯერ ნასაუში, შემდეგ კი ბრაუნშვაიგში ცხოვრობდნენ. აქ, 1806 წელს ვილემ V გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ნიდერლანდების მეფე ხდება საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ I-ის ძმა, ლუი I. ამავე წელს დაქვრივდა ვილჰელმინას ქალიშვილი — ლუიზაც, რომელიც ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის პრინცზე იყო დაქორწინებული. ამის შემდეგ დაქვრივებული დედა-შვილი ერთად ცხოვრობდა ჯერ ვაიმარში, შემდეგ ორანიენბურგში, საბოლოოდ კი ბერლინში.
ვილჰელმინამ დარჩენილი ცხოვრება ჰეტ ლოში გაატარა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1820 წლის 9 ივნისს, 68 წლის ასაკში.
ბობადილია
ბობადილია (Bobadilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ნახერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 5 კმ². მოსახლეობა — 96 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
მიკელ ალვარო
ტიტულები
„დინამო“ თბილისი: „ინტერი“ ბაქო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:ნუმანსიის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბაქოს ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი
მანიუასუ
მანიუასუ (Manhuaçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 635 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანიუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 79 574 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 126.65 კმ²-ზე. ფართობი 628 318 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ამონიუმის აცეტატი
ამონიუმის აცეტატი — არაორგანული ნივთიერება ქიმიური ფორმულით. არის თეთრი, ჰიგროსკოპული, მყარი ნივთიერება. მიიღება ამიაკისა და ძმარმჟავას ურთიერთქმედებით. კომერციულად ხელმისაწვდომია.
ხაურეგის მუნიციპალიტეტი
ხაურეგის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ლა-გრიტა, ფართობი 454 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2012 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ხაურეგის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 100 112 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 80,75 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანტონ დუმბაძე (მხატვარი)
ანტონ დუმბაძე (დ. 7 იანვარი, 1933, შემოქმედი — გ. 25 ნოემბერი, 1998) — ქართველი მხატვარი და გრაფიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1984), ღირსების ორდენის კავალერი (1998).
ბიოგრაფია
ანტონ დუმბაძე დაიბადა 1933 17 იანვარს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შემოქმედში. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. იმავე წლიდან შრიფტის ექსპერიმენტულ ლაბორატორიაში მხატვრად მუშაობდა. 1960-1988 წლებში საწერი მანქანებისა და სააფიშო 18 სატექსტე და 30 სატიტულო შრიფტი შექმნა და წარმოებაში დანერგა. აკაკი შანიძის ხელმძღვანელობით ქართული შრიფტის ახალი გარნიტური — „უნივერსიტეტი“ შექმნა და ძველი (მრგლოვანი, ნუსხური) და ახალი (მხედრული) ქართული ასოები დახატა იმ ვარაუდით, რომ საჭირო შემთხვევაში ისინი ერთმანეთში გაერიათ. მის მიერ შექმნილ სხვა შრიფტებს შორის აღსანიშნავია: „ლიტერატურული“, „კოლხეთი“, „ენციკლოპედიური“ (ამ შრიფტის წყალობით ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის ტომების რაოდენობა 16-დან 11-მდე შემცირდა), „ნაკადული“, „გორდა“, „აკადემიური“, „ილია“, „ილია II“. ასევე მუშაობდა დაზგურ გრაფიკაშიც.