cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
წინააღმდეგობის მიუხედავად, ჯერ ტფილისის, ხოლო შემდეგ სურამის ბრძოლებში პირველი რესპუბლიკის დამარცხების შემდეგ, რესპუბლიკა 1921 წელს წითელმა არმიამ დაიპყრო. 1921 წლის 13 ოქტომბერს რუსეთის დაძალებით ჯერ ყარსის ხელშეკრულება, ხოლო მოგვიანებით მოსკოვის ხელშეკრულება გაფორმდა, რომელთა შედეგად საქართველომ დაკარგა პირველი რესპუბლიკის შემადგენლობაში შემავალი ტერიტორიები. 1922 წელს საქართველო ჯერ ამიერკავკასიის სფსრ-ში გააწევრიანეს, ხოლო შემდეგ იმავე წელს, ფედერაციასთან ერთად საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკათა კავშირს შეუერთეს. საქართველოს მთავრობა ემიგრაციაში საფრანგეთში გადავიდა. ემიგრაციაში ყოფნისას მთავრობის წევრები აგრძელებდნენ ბრძოლას საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის, ლევილის მამულში ქართული კულტურის კერა შეიქმნა. რესპუბლიკის მთავრობამ უზრუნველყო საქართველოს ეროვნული განძის უსაფრთხოება, რომელიც მოგვიანებით საქართველოში დაბრუნდა და ბოლშევიკების მიერ განადგურებას გადაარჩინეს.საბჭოთა პროპაგანდა არსებობის განმავლობაში ცდილობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკისა და მისი პოლიტიკური ლიდერების, განსაკუთრებით კი — ნოე ჟორდანიას, დისკრედიტაციას. 1990 წელს საქართველოს უზენაესმა საბჭომ 1921 წლის რუსეთ-საქართველოს ომი შეაფასა როგორც ოკუპაცია და ფაქტობრივი ანექსია. თანამედროვე საქართველოს დამოუკიდებლობა პირველი რესპუბლიკის ისტორიულ-სამართლებრივ მემკვიდრეობაზე დაყრდნობით გამოცხადდა.
ისტორია
1917 წლის გაზაფხულზე, რუსეთში მონარქიის დამხობის შემდეგ, მეფისნაცვალმა ნიკოლოზ რომანოვმა თავისთან მიიწვია თბილისის ქალაქის თავი ალექსანდრე ხატისოვი, ასევე პოლიტიკურ პარტიათა და საზოგადოების წარმომადგენლები და განუცხადა, რომ იგი ტოვებდა თბილისს და სთხოვდა მასთან შეკრებილთ, ეზრუნათ საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვასა და ქვეყნის უშიშროებაზე. რუსეთის იმპერიის მოულოდნელმა აღსასრულმა ქართულ პოლიტიკურ ელიტაში დაბნეულობა გამოიწვია. ნოე ჟორდანიას სიტყვებით მათ რევოლუცია „ფოსტით მიიღეს“. ვერც ანტირუსული განწყობილებით ცნობილმა ეროვნულ-დემოკრატებმა შეძლეს პრაქტიკული ნაბიჯების გადადგმა. რუსეთის დროებითმა მთავრობამ კავკასიაში დანიშნა ხელისუფლების სამხარეო ორგანო - ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომისარიატი (ოზაკომი), რომელიც ეროვნული და პარტიული პრინციპით იყო შექმნილი. რეალურად კი ორხელისუფლებიანობა დამყარდა. ოზაკომის გვერდით არსებობდა მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატთა საბჭოები, რომელთა თავმჯდომარედაც ნოე ჟორდანია აირჩიეს და რომელსაც ეპყრა ხელთ რეალური ძალაუფლება.
რუსეთის კავკასიის არმია ბოლშევიკური აგიტაციის შედეგად უმართავ ძალად იქცა. საბჭოთა რუსეთის მთავრობამ გადაწყვიტა, სწორედ ამ სამხედრო ძალით მოეხდინა ამიერკავკასიის ოკუპაცია. 1918 წლის იანვარში კავკასიის ფრონტზე განლაგებული არმიის ნაწილებმა ფრონტის ხაზები მიატოვეს და თბილისისკენ დაიძრნენ. საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ, ახალშექმნილმა ქართულმა რეგულარულმა ჯარმა (პირველმა ქართულმა კორპუსმა) და სახალხო გვარდიის ნაწილებმა შეძლეს რუსეთის არმიის შეჩერება. რუსები იძულებულნი გახდნენ, თბილისის ოკუპაციაზე ხელი აეღოთ და ბაქოსკენ დაიხიეს. ამიერკავკასიის კომისარიატმა ბრესტ-ლიტოვსკის ზავის პირობები არ ცნო. 1918 წლის პირველ აპრილს ოსმალეთმა ბათუმის ოლქი, გურიის ნაწილი და სამცხე-ჯავახეთი დაიკავა. 1918 წლის 22 აპრილს ამიერკავკასიის სეიმმა გამოაცხადა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს - ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის შექმნა. ამიერკავკასიის დელეგაცია ოსმალეთის დელეგაციასთან მოლაპარაკებისათვის გაემგზავრა ბათუმში, სადაც დელეგაციათა ერთადერთი შეხვედრა 1918 წლის 11 მაისს გაიმართა. ბათუმის მოლაპარაკებაზე გაირკვა, რომ ამიერკავკასიის დემოკრატიულ ფედერაციულ რესპუბლიკას შინაგანი წინააღმდეგობა ღრღნიდა. სულ უფრო აშკარა ხდებოდა, რომ ქართველები გერმანოფილურ, სომხები ანგლოფილურ, ხოლო აზერბაიჯანელები თურქოფილურ ორიენტაციას აღიარებდნენ. გენერალმა ოტო ფონ ლოსომ აკაკი ჩხენკელს განუცხადა, რომ შექმნილ ვითარებაში გერმანიის იმპერია ოსმალეთის აგრესიისგან ამიერკავკასიის ფედერაციას ვერ დაიცავდა, ხოლო თუ ქართველებს გერმანიის მფარველობა სურდათ, უნდა გამოეცხადებინათ დამოუკიდებლობა, ანუ ამიერკავკასიის რესპუბლიკა უნდა დაშლილიყო. გენერალი ოტო ფონ ლოსოვი ქართველებს პირდებოდა, რომ ამ შემთხვევაში იგი იშუამდგომლებდა გერმანიის იმპერიის მთავრობის წინაშე საქართველოს დაცვის თაობაზე.
1918 წლის 26 მაისს ამიერკავკასიის ფედერაციამ არსებობა შეწყვიტა და იმავე დღეს გამოცხადდა საქართველოს დამოუკიდებლობა. მომდევნო დღეებში დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს აგრეთვე სომხეთმა და აზერბაიჯანმა.
დამოუკიდებლობის გამოცხადება
მინი|მარჯვნივ|250პქ|[[საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი. 1918 წლის 26 მაისი]] 1918 წლის 24 მაისს, ფრეილინის ქუჩაზე, ეროვნული საბჭოს რეზიდენციაში გაიმართა ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის სხდომა ნოე ჟორდანიას თავმჯდომარეობით. კრებაზე განიხილეს აკაკი ჩხენკელის მიერ 1918 წლის 23 მაისს გამოგზავნილი წერილი. სხდომა 24 მაისს, ღამის 11 საათზე გაიხსნა. ჟორდანიამ დამსწრეთ გააცნო ბათუმიდან აკაკი ჩხენკელის მიერ გამოგზავნილი წერილის შინაარსი, სადაც იგი საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების დაჩქარებას ითხოვდა. 25 მაისს საღამოს 10 საათზე უნდა შეკრებილიყო ამიერკავკასიის სეიმი, რომელიც ამიერკავკასიის რესპუბლიკას დაშლილად გამოაცხადებდა. მოგვიანებით, სეიმის სომეხი და აზერბაიჯანელი დეპუტატების თხოვნით, სხდომა გადაიდო 26 მაისის დღის 12 საათისთვის. ნოე ჟორდანიამ დააყენა წინადადება: საქართველოს დამოუკიდებლობა გამოეცხადებინათ მას შემდეგ, რაც სეიმი დაშლილად გამოაცხადებდა ამიერკავკასიის ფედერაციას. კენჭისყრის შედეგად საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადებას დაუყოვნებლივ, 25 მაისს ხმა მისცა ექვსმა წევრმა, 26 მაისს გამოცხადებას — ოთხმა წევრმა. 25 მაისს დამოუკიდებლობის გამოცხადება მაინც ვერ მოხერხდა, რადგან აღმოჩნდა, რომ დამოუკიდებლობის აქტის ტექსტი სრულყოფილი არ იყო და გადამუშავებას საჭიროებდა. აქტის ტექსტის გადამუშავება და მისი საბოლოო ვარიანტის მომზადება ნოე ჟორდანიას დაევალა. საბოლოოდ აქტი იურისტმა გვაზავამ შეადგინა და წინასწარ გააცნო ჟორდანიას. მასში გარდა ნაციონალური დებულებებისა, იყო შეტანილი სოციალური საკითხებიც: რვა საათიანი სამუშაო დღე, მამულების კონფისკაცია და სხვ. ჟორდანიამ ამოიღო სოციალური დებულებები, როგორც შესაძლო გამთიშველი ელემენტები და დატოვა მხოლოდ ნაციონალურ-პოლიტიკური საკითხები.
1918 წლის 26 მაისს გოლოვინის პროსპექტზე მდებარე კავკასიის მეფისნაცვლის ყოფილ რეზიდენციაში ამიერკავკასიის სეიმის უკანასკნელი სხდომა გაიმართა, რომელმაც ნაშუადღევის 3 საათზე ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკა დაშლილად გამოაცხადა. იმავე დარბაზში, ნაშუადღევის 4 საათსა და 50 წუთზე ნოე ჟორდანიას თავმჯდომარეობით საქართველოს ეროვნული საბჭოს სხდომა გაიხსნა. მას 42 წევრი და 36 კანდიდატი ესწრებოდა. ნოე ჟორდანია სიტყვით გამოვიდა და მისი დასრულების შემდეგ წაიკითხა „საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი". ეროვნულმა საბჭომ დამოუკიდებლობის აქტი ერთხმად დაამტკიცა. ამაზე სხდომაზე დაამტკიცეს  სამინისტროების რაოდენობა და მთავრობის პერსონალური შემადგენლობა. ასევე მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება საქართველოს ეროვნული საბჭოსთვის ეწოდებინათ საქართველოს პარლამენტი. დამოუკიდებლობის აქტი შემდგომ დაადასტურა და ოფიციალურად გამოსცა საქართველოს დამფუძნებელმა კრებამ, პირველსავე სხდომაზე, 1919 წლის 12 მარტს. დამოუკიდებლობის აქტში ნათქვამი იყო: მინი|[[საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი#დამოუკიდებლობის აქტის დამტკიცება|საქართველოს დამფუძნებელი კრების მიერ დამტკიცებული დოკუმენტი. 1919 წლის 12 მაისი.]]
1918-1919 წლებში მთავრობა კოალიციური იყო. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პირველი მთავრობის შემადგენლობა ასეთი იყო:
1919 წლის მარტში ჩატარდა დამფუძნებელი კრების არჩევნები, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო ამომრჩეველთა 60%-მა. დამფუძნებელმა კრებამ შეცვალა ეროვნული საბჭო და დაამტკიცა საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის 1918 წლის 26 მაისის აქტის სამართლებრივი ძალმოსილება. დამფუძნებელ კრებაში სოციალ-დემოკრატიული პარტიის გამარჯვების შემდეგ მთავრობა მხოლოდ ამ პარტიამ დააკომპლექტა. კრებამ შექმნა საკონსტიტუციო კომისია, რომელმაც კრებას წარუდგინა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის კონსტიტუციის პროექტი.
ქვეყნის ოკუპაცია და ანექსია
მინი|საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ტერიტორიის საზღვრები, რომელიც საქართველოს დელეგაციის მიერ 1919 წლის პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე იქნა შემოთავაზებული, ხოლო 1921 წლის შემდეგ, რომლებიც მეზობელი სახელმწიფოების ნაწილია. 1920 წლის დასაწყისში საბჭოთა რუსეთმა სამოქალაქო ომში გარდატეხას მიაღწია: მოიგერია პოლონეთის არმიისა და თეთრგვარდიელი გენერლის ვრანგელის შემოტევები, შემდეგ კი დაამარცხა დენიკინის არმია და ამიერკავკასიის საზღვრებს მიუახლოვდა. აპრილში XI არმიამ აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლება დაამყარა, მაისის დასაწყისში კი შემოიჭრა საქართველოში, მაგრამ უშედეგოდ. მისი შემდგომი ცდები ოკუპაციისა დროებით აღკვეთა საბჭოთა რუსეთთან 1920 წლის 7 მაისს გააფორმებულმა ხელშეკრულებამ. საქართველოს მთავრობა იმედოვნებდა, რომ აღნიშნული ხელშეკრულება ხელს შეუშლიდა წითელი არმიის შემოსვლას საქართველოში. 1920 წლის დეკემბერში აზერბაიჯანის ბედი გაიზიარა სომხეთმაც, რამაც გარდაუვალი გახადა საქართველოს გასაბჭოებაც.
1921 წლის 25 თებერვალს საბჭოთა არმია (მე-11, მე-9, მე-3, მე-13 არმიები, ბუდიონის და ჟლობის კავალერიები) რამდენიმე მხრიდან შემოიჭრა საქართველოს ტერიტორიაზე. მოკავშირეების გარეშე, ბედის ანაბარად მიტოვებულმა ქვეყანამ ვერ გაუწია სათანადო წინააღმდეგობა რუსეთის არმიას, რომელმაც დაიკავა თბილისი და აქ საბჭოთა ხელისუფლება გამოაცხადა. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობა ბათუმში გადავიდა, ხოლო იმავე წლის 17 მარტს დატოვა საქართველო და ემიგრაციაში წავიდა. საბრძოლო მოქმედებები მარტის მეორე ნახევრამდე გრძელდებოდა.
გამოცხადდა საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, რომელიც ფორმალურად ინარჩუნებდა დამოუკიდებლობას, რაც აღიარებულ იქნა 1921 წლის 21 მაისის ახალი ხელშეკრულებით და 1922 წლის კონსტიტუციით, თუმცა იურუდიული ფორმა არ შეესაბამებოდა პოლიტიკურ სინამდვილეს.
სახელმწიფო ხელისუფლება
მინი|300პქ|[[საქართველოს დამფუძნებელი კრება|დამფუძნებელი კრების სხდომა, 1919.]]
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრება, ხოლო აღმასრულებელი ორგანო - მინისტრთა საბჭო (მთავრობა), რომელიც ანგარიშვალდებული იყო პარლამენტის წინაშე.
საშინაო მდგომარეობა
არსებობის ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში ქვეყნის ხელმძღვანელობამ შეძლო მთელი რიგი მნიშვნელოვანი ღონისძიებების გატარება: დაადგინა რესპუბლიკის სახელმწიფო საზღვრები, ქართული ენა გამოაცხადა სახელმწიფო ენად, განახორციელა სასამართლო რეფორმა, ჩამოაყალიბა სახალხო გვარდია და რეგულარული არმია, შეიარაღებული ძალების უმაღლეს ხელმძღვანელად გამოცხადდა საქართველოს პარლამენტი. მიიღო რესპუბლიკის კონსტიტუცია. გატარდა თვითმმართველობის რეფორმა, გაუქმდა გუბერნიები, შემოღებულ იქნა თვითმმართველობა ქალაქებსა და თემებში, ასევე საერობო ანუ რეგიონული თვითმმართველობა 21 მაზრაში. 1919 წლის იანვარში გატარდა სასოფლო-სამეურნეო და საადგილმამულო რეფორმა. 1920 წელს გაუქმდა აკრძალვა მიწის ყიდვა-გაყიდვის შესახებ. 1919 წელს შეიქმნა სატარიფო პალატა მუშა-მოსამსახურეთა ხელფასების გაუმჯობესების მიზნით
ამასთან ერთად მძიმე რჩებოდა ქვეყნის ეკონომიკური და ფინანსური მდგომარეობა, რასაც აქტიურად იყენებდნენ ოპოზიციური ძალები, უპირველეს ყოვლისა - ბოლშევიკები. მათი ხელშეწყობით ადგილი ჰქონდა მუშათა გაფიცვებს და გლეხთა აჯანყებებს საქართველოს სხვადასხვა რეგიონებში. მიუხედავად ამისა, მკაცრი პოლიტიკური დისციპლინის წყალობით, თავიდან იქნა აცილებული რუსეთის ტერიტორიიდან სამოქალაქო ომის გავრცელების საშიშროება.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დე-ფაქტო აღიარება
ერთ-ერთი პირველი სახელმწიფო, რომელმაც დე-ფაქტო დასტური მისცა საქართველოს დამოუკიდებლობას, თურქეთი იყო (1918 წლის 3 ივნისი). შემდეგი სახელმწიფო, რომელმაც საქართველო დე-ფაქტო აღიარა, გერმანია იყო (1918 წლის 10 ივნისი).
სულ საქართველოს დამოუკიდებლობა დე-ფაქტო სცნეს შემდეგმა სახელმწიფოებმა:
თავდაპირველად საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საგარეო ორიენტაცია იყო პრო-გერმანული, ხოლო პირველ მსოფლიო ომში გერმანიის იმპერიის დამარცხების შემდეგ პრო-ბრიტანული. გერმანული სამხედრო მისია საქართველოში იმყოფებოდა 1918 წლის აპრილიდან დეკემბრამდე, ხოლო ბრიტანული მისია 1918 წლის დეკემბრიდან 1920 წლის ივლისამდე.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დე-იურე აღიარება
მიუხედავად საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პოლიტიკური ინსტიტუტების სტაბილურობისა, საბჭოთა რუსეთიც და დასავლეთის ქვეყნებიც თავს იკავებდნენ საქართველოს დამოუკიდებლობის იურიდიული აღიარებისაგან. ისინი ქართულ საკითხს რუსეთთან ურთიერთობების კონტექსტში განიხილავდნენ და თავს არიდებდნენ მასთან ურთიერთობების გაფუჭებას.
მდგომარეობა შეიცვალა მას შემდეგ, რაც თვით რუსეთმა ცნო დე იურე საქართველოს დამოუკიდებლობა. ეს მოხდა ორ ქვეყანას შორის 1920 წლის 7 მაისის ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ, რომელმაც ხელი შეუწყო ახალგაზრდა სახელმწიფოს სუვერენიტეტისადმი პატივისცემის ზრდას. ამის შედეგი — საქართველოს დამოუკიდებლობის აღიარება რიგი ქვეყნების მიერ. სულ საქართველოს დამოუკიდებლობა დე-იურე აღიარეს შემდეგმა სახელმწიფოებმა (დამოუკიდებლობის აღიარება საქართველოს ოკუპაციის შემდეგაც გრძელდებოდა):
დღესასწაულები
საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გამოცხადებული იყო 12 უქმე დღე :
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
იტალია პირველ მსოფლიო ომში
მიუხედავად იმისა, რომ იტალია გერმანიისა და ავსტრია-უნგრეთის ნომინალური მოკავშირე იყო,ომის დასწყისში  უარი  თქვა მათთან გაერთიანებაზე. ზოგადად ეს ომი იტალიისთვის  ძალიან  წარუმატებელი გამოდგა. იტალიური არმია პერიოდულად უტევდა ავსტრიას, აღწევდა მცირე პროგრესს, ჰქონდა დიდი დანაკარგები და 1917 წელს ავსტრიელთა  კონტრშეტევის  შედეგად  განადგურდა.
1918 წლის ოქტომბერში იტალიელებმა კვლავ შეუტიეს. ავსტრია-უნგრეთში რევოლუცია აბობოქრდა, ავსტრიის არმიამ მარცხი განიცადა და იტალიელები ღრმად შევიდნენ ავსტრიის ტერიტორიაზე.საბრძოლო მოქმედებები 3 ნოემბერს დამთავრდა.
ნეიტრალიტეტიდან ომში ჩართვამდე
იტალია ოფიციალურად „სამთა კავშირის“ წევრი იყო გერმანიაშტან და ავსტრია-უნგრეთთან ერთად. მაგრამ ამის მიუხედავად იტალიამ დაიწყო დიპლომატიური მცდელობები დიდ ბრიტანეთთან   და საფრანგეთთან, რადგანაც იტალიის მთავრობას სჯეროდა, რომ  ავსტრიის (იტალიის ტრადიციული მეტოქე  მე-19 საუკუნის  რისორჯიმენტოს დროს) მხარდაჭერა  ვას ვერ  დაუბრუნებდა იმ დროს ავსტრიის  ნფლობელობაში მყოფ  მიწებს ტრიესტს, ისტრიას, ზარას და დალმაციას. 1902 წელს საფრანგეთთან საიდუმლო შეთანხმებამ ფაქტობრივად გააუქმა იტალიის ყოფნა  „სამთა კავშირში“.
ომის დაწყებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ, 1914 წლის 3 აგვისტოს  მთავრობამ, კონსერვატორ ანტონიო სალანდრას მეთაურობით  განაცხადა, რომ იტალია არ  ჩართავდა საკუთარ შეიარაღებულ ძალებს  ომში, რადგანაც იხელმძღვანელა  იმ პრინციპით, რომ სამთა კავშირი  სტრატეგია იყო დაცვითი, მაშინ როცა ავსტრია-უნგრეთი  ომის დამწყები იყო. რეალურად კი სალანდრამ და სგარეო საქმეთა მინისტრმა სიდნი სონინომ დაიწყეს დიპლომატიური მოლაპარაკებები, რათა ნიადაგი მოესინჯათ თუ რომელი მხარე იყო მზად იტალიისთვის  ომში ჩართვის სანაცვლოდ  საუკეთესო ჯილდო მიეცათ. მიუხედავად იმისა,  მინისტრთა კაბინეტის უმრავლესობა(ყოფილ პრემიერ-მინისტრ ჯოვანი ჯილოტის ჩათვლით) თავდაპირველად ომში ჩართვის  წინააღმდეგნი იყვნენ, უამრავმა ინტელექტუალმა პოლიტიკოსმა, მათ შორის სოციალისტებმა  ივანო ბონიმიმ, ლეონიდა ბისოლატიმ და ბენიტო მუსოლინიმ  ომში ჩართვის  მხარდამჭერი განცხადებები გააკეთეს,რომელსაც მოგვიანებით მხარი დაუჭირეს უმთავრესად  ნაციონალისტურმა და ლიბერალურმა პარტიებმა.
გერმანიამ და ავსტრია-უნგრეთმა მოლაპარაკებიბს შედეგად შესთავაზეს ტრენტინოს და აღმ.ფრიულის ნაწილები გორიციას და ტრიესტის  გარეშე,საფრანგეთის კოლონია ტუნისის შეთავაზებამ იტალია ვერ დააკმაყოფილა.
ლონდონის შეთანხმების შედეგად იტალია ანტანტის მხარეზე ჩაება ომში. 1915 წლის 3 მაისს იტალიამ ოფიციალურად გააუქმა „სამთა კავშირი“. შემდგომში ჯოლიტი და მისი საპარლამენტო უმრავლესობა შეეწინააღმდეგა ომის გამოცხადებას, მაშინ როცა ნაციონალისტებმა ომში ჩართვის მხარდამჭერი აქცია გამართეს(ნაციონალისტმა პოეტმა გაბრიელე დ'ანუნციომ ამ პერიოდს უწოდა „მაისის მზიანი დღეები“). 13 მაისს სალანდრამ მეფე ვიტორიო  ემანუელ  III-ს საკუთარი გადადგომა შესთავაზა, მაგრამ ჯოლიტი, რომელსაც  ნაციონალისტების ამბოხებისა ეშინოდა, პრემიერ-მინისტრობას ვერ ეღირსა — მეფემ სალანდრას გადადგომის მოთხოვნა არ დააკმაყოფილა და  კონსერვატორთა ლიდერმა პოსტი შეინარჩუნა და 1915 წლის 23  მაისს ავსტრია-უნგრეთის წინააღმდეგ ომი გამოაცხადა (ხოლო გერმანიას 15 თვის შემდეგ  გამოუცხადა ომი).
კატეგორია:იტალიის ისტორია კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომი
ავტო...
ავტო... (autos) — რთული სიტყვის პირველი შემადგენელი ნაწილი. იხმარება:
ბაყაყკბილა
ბაყაყკბილა (Ranodon) — კუდიანი ამფიბიების გვარი დაკუთხულკბილასებრთა ოჯახისა. აერთიანებს 3 სახეობას. ყოფილ სსრკ-ში გვხვდება სემირეჩიეს ბაყაყკბილა (Ranodon sibiricus), რომელიც მხოლოდ ჯუნგარიის ალათაუს მთებშია გავრცელებული. სემირიჩიეს ბაყაყკბილას სხეულის სიგრძე 20 სმ აღწევს. წინა კიდურებზე 4-4, უკანაზე 5-5 თითი აქვს. სხეული ზემოდან მომწვანო რუხია, ზოგჯერ ლაქებით მოფენილი. ბაყაყკბილა ბინადრობს მთის პატარა მდინარეებში. ქვირითიდან გამოჩეკილ ლარვებს გარეგანი ფრთისებრი ლაყუჩები აქვს. მეტამორფოზი მხოლოდ მესამე წელს ხდება. სქესობრივ სიმწიფეს 4-5 წლის შემდეგ აღწევენ.
ლიტერატურა
Ranodon
D (პროგრამირების ენა)
D არის მრავალპარადიგმული, ობიექტზე ორიენტირებული და  ბრძანებითი  პროგრამირების ენა, შექმნილი ვალტერ ბრაითის მიერ. მისი გამოყენება შესაძლოა სისტემური პროგრამირებისთვის. იგი იქნა შექმნილი C++-ის გასაუმჯობების მიზნით, აქცენტი გაკეთებულია ენისგან კომპლექსირების მოშორებაზე და ენის თანამედროვე პროგრამირების პრინციპების დაცვაზე. D პროგრამირების ენაზე ზეგავლენა მოახდინა C++-მა,  C#-მა,  ჯავამ და  ეიფელმა.
მაგალითები
ცნობილი « Hello World », მაგალითი D პროგრამირების ენისთვის:
მეორე მაგალითი:
კომპილატორები
კატეგორია:პროგრამირების ენები
ფრიდრიხ ვილჰელმ III (პრუსია)
ფრიდრიხ ვილჰელმ III ფრიდრიხ ვილჰელმ ფონ ჰოენცოლერნი (Friedrich Wilhelm von Hohenzollern; დ. 3 აგვისტო, 1770, პოტსდამი — გ. 7 ივნისი, 1840, ბერლინი) — პრუსიის მეფე 1797–1840 წლებში ფრიდრიხ ვილჰელმ II-ის ძე. 1806 წელს შეუერთდა მეოთხე ანტიფრანგულ კოალიციას. ტილზიტის ზავით (1807 ) ნაპოლეონ I-ს დაუთმო პრუსიის ტერიტორიის ნახევარი. 1807–1814 წლებში იძულებული გახდა გაეტარებინა რამდენიმე რეფორმა. მისმა ჯარმა მონაწილეობა მიიღო რუსეთში ნაპოლეონის ლაშქრობაში 1812 წელს. ნაპოლეონის რუსეთში დამარცხების შემდეგ ხალხის გავლენით 1813 წლის მარტში ომი გამოუცხადა საფრანგეთს. ვენის კონგრესის (1814–1815 წლებში) გადაწყვეტილებით მიიღო რაინის ოლქი, ვესტფალია და საქსონიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მონაწილეობდა საღვთო კავშირის შექმნაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:პრუსიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1770 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1840
ღობიარები
ღობიარები — სამცხე-ჯავახეთის დიდებულთა საგვარეულო XIII-XIV საუკუნეებში ჯავახეთის ერისთავთ-ერისთავები. გვარ-წოდება — ღობიარები მიიღო თორელების საგვარეულოს ერთ-ერთმა განშტოებამ, რომელიც სამამულოდ (სამემკვიდრეოდ) დაეუფლა სოფელ ღობიეთს (შემორჩენილია ნასოფლარი ღობიარები მესხეთის რუსთავის ახლოს, ახალციხიდან 15-20 კილომეტრზე). იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპების ტიშენდორფისეულ ნუსხაში შეტანილია ერისთავთ-ერისთავ გამრეკელ ღობიარის (მოღვაწეობდა, როგორც ჩანს, XIII საუკუნის მეორე ნახევარში) მოსახსენიებელი აღაპი. ამავე ძეგლში შემოტანილია მურვან ღობერის (იგივე ღობიარი) აღაპი (XIV ს.).
ღობიარები მოხსენიებულნი არიან აგრეთვე კორიდეთის ბერძნული სახარების ქართულ მინაწერში XIII ს. მიწურულისა, რომლის ცნობითაც მათ ჰქონდათ შუღლი და ბრძოლა კორიდეთის მფლობელებთან (ჯაყელთა ერთ-ერთი საგვარეულო განშტოება) და ამ ბრძოლის დროს გადაუწვავთ კორიდეთი. XIV ს. ღობიარებმა დაკარგეს ერისთავთ-ერისთავობა და დაექვემდებარნენ სამცხის მთავრებს — ჯაყელებს. XIV-XV სს მათ დაკარგეს მამულიც, რომელსაც დაეუფლნენ სამცხის თავადები — დიასამიძეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
კობა სუჯაშვილი
კობა სუჯაშვილი (დ. 	3 აგვისტო, 1941, დაბა ყაზბეგი (ამჟამად სტეფანწმინდა), ამჟამად ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პედაგოგი, ფიზიკოსი.
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კობა კატეგორია:ყაზბეგში დაბადებულები
რიჩარდ რელანი
რიჩარდ რელანი (Richard Relhan; დ. 1754 — გ. 28 მარტი, 1823) — ბრიტანელი ბოტანიკოსი, მიკოლოგი და ილუსტრატორი. კრიპტოგამების სპეციალისტი.
1787 წელს რელანი აირჩიეს ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრად. 1788 წელს გახდა ახალ დაარსებული ლონდონის ლინეს საზოგადოების წევრი. 1791 წელს დაინიშნა ჰემინგბის კოლეჯის რექტორად.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი ბოტანიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი მიკოლოგები კატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრები
Killing the Dragon
Killing the Dragon (დრაკონის მოკვლა) — ჯგუფ დიოს მეცხრე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2002 წელს. სპეციალურ ინტერვიუში, რომელიც მას ეხებოდა, რონი ჯეიმზ დიომ განაცხადა, რომ ალბომის სახელწოდება აღნიშნავს თანამედროვე ტექნოლოგიებთან ბრძოლას. ხოლო სასათაურო კომპოზიციაში საუბარია უსამართლობაზე და იმაზე, თუ კეთდება მის შესაჩერებლად.
დამატებითი სიმღერები
<OL START=11> <LI>Fever Dreams (საკონცერტო) (დიო) <LI> Rainbow in the Dark (საკონცერტო) (დიო, ვივიენ კემპბელი, ბეინი, ვინი ეპისი) </OL>
სქოლიო
კატეგორია:2002 წლის ალბომები კატეგორია:დიოს ალბომები
ღომი
ღომი (Setaria italica) — ერთწლოვანი კულტურული მცენარე ძურწასებრთა გვარის მარცვლოვანთა ოჯახისა. აქვს სწორი, თითქმის, ცილინდრული ღერო, რომლის სიმაღლე 25 სმ-2 მ აღწევს, აქვს ფართო ლანცეტისებრი ფოთოლი, თავთავისებრი საგველა ყვავილედი, მარცვალა ნაყოფი. სიცხეს კარგად იტანს.
საქართველოში გვხვდება ღომის ადრეული, საშუალო და საგვიანო ჯიშები. დასავლეთ საქართველოში მოჰყავთ „შვიდკვირა“ და „ორმოსავალა“. ღომი მაღალხარისხოვანი სასურსათო მცენარეა. მარცვალი შეიცავს ცილებსა და ვიტამინებს. ღომისგან ამზადებენ ფქვილს, მაკარონს, სპირტს, ლუდსა და სხვ. ღომის მწვანე მასას, ბზეს, ჩენჩოს, კილსა და სხვა ნარჩენს საქონლის საკვებად იყენებენ.
ღომი ცნობილი იყო 2700 წლის წინათ ჩვენს ერამდე. როგორც ჩანს, კულტურულ ღომს გამოეშტოვა სარეველა ღომიც (S. Ketzchovellii Menab).
ღია ტექსტი (კრიპტოგრაფია)
ღია ტექსტი გამოიყენება კრიპტოგრაფიაში იმ ინფორმაციის აღსანიშნავად, რომელსაც გამგზავნი გადასცემს მიმღებს. კომპიუტერების გამოჩენამდე ეს ტერმინი, როგორც წესი, აღნიშნავდა რომელიმე ენაზე შედგენილ ჩვეულებრივ ტექსტს. დღეისთათვის ამ ტერმინს უფრო ფართო დანიშნულება აქვს და მოიცავს ყველანაირ მონაცემს, რისი გადაცემაც შესაძლებელია ციფრული სახით (დოკუმენტები, სურათები, აუდიო, ვიდეო და სხვა ნებისმიერი ინფორმაცია) და რომელსაც ჯერ არ შეხებია რაიმე ცვლილება, მაგ. კომპრესია, შიფრაცია, ჰეშირება.
ღია ტექსტი წარმოადგენს შემავალ მონაცემებს კრიპტოგრაფიული ალგორითმებისათვის, რომელთა გამოყენების შემდგომ მიიღება შიფროტექსტი ან ჰეში.
კატეგორია:კრიპტოგრაფია
პუნატის პროვინცია
პუნატა — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში.მდებარეობს ქალაქ კოჩაბამბიდან 45 კმ-ით სამხრეთით. მისი ფართობი 850 კმ²-ია.
2005 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა შეადგენდა 47 735 ადამიანს. მათი უმრავლესობისათვის მშობლიური ენა კეჩუაა, ხოლო დანარჩენისთვის ესპანური.
პუნატის პროვინცია შედგება ხუთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია პუნატა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის პროვინციები
სან-ხულიანი (აღმოსავლეთი სამარი)
სან-ხულიანი (ოფიციალურად სან-ხულიანის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa San Julian; Bayan ng San Julian) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 800 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
გორა (დმანისის მუნიციპალიტეტი)
გორა (1949 წლის 12 სექტემბერამდე — „ჯარაიორი“ ) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (საკირეს ადმინისტრაციული ერთეული), მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე მოშევანის (მდინარე მაშავერის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1330 მეტრზე, დმანისიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 38 კაცი.
ისტორია
სოფლის სახელწოდება „ჯარაერი“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Джараеръ“ სახით.
ხუროთმოძრვრების ძეგლები
სოფელ გორაში დგას ძველი, შემდეგში განახლებული ღვთისმშობლის ეკლესია, მის მახლობლად — ბერძნების მიერ XIX საუკუნეში აგებული წმიდა ილიას ეკლესია. გორას ახლანდელი მოსახლეობა XIX საუკუნეში გადმოსახლდნენ არზურმის (თურქეთი) მხრიდან.
სქოლიო
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ერთა თანამეგობრობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
ჯორჯ ტუგუდ სმითი
thumb|270px|ჯონ ლენონი და ბიძამისი ჯორჯ სმითი ჯორჯ თუგუდ სმითი (1903 - 5 ივნისი 1955) იყო ჯონ ლენონის ბიძა დედის, ჯულიას მხრიდან (ჯულიას დის, მიმის ქმარი). ის თავის ძმა ფრენკთან ერთად ჩართული იყო ოჯახურ ბიზნესში და მუშაობდა ორი რძის ფერმასა და საცალო ვაჭრობის ობიექტში ვულტონში. ამ ფერმაში სმიტების საგვარეულოს ოთხმა თაობამ გამოიარა და მხოლოდ მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდგომ გადავიდა ის ბრიტანეთის მთავრობის დაქვემდებარებაში.
ჯორჯ სმითს ყოველდღე დაჰქონდა რძე იმ საავადმყოფოში, სადაც მიმი მუშაობდა. 1932 წლის გაზაფხულზე მას მიმისადმი სიყვარული გაუჩნდა, მაგრამ მიმის გულგრილმა დამოკიდებულებამ და სასიმამროს ჩარევამ საქმე გააფიჭა. ხანგრძლივი და უშედეგო ფლირტის შემდეგ საბოლოოდ ჯორჯს მობეზრდა ამგვარ ვითარებაში ყოფნა და ერთხელაც, როდესაც ის ჩვეულებისამებრ რძის მისატანად მივიდა საავადმყოფოში, მიმის მკაცრად წაუყენა ულტიმატუმი, რომ ის ან გაჰყვებოდა მას ცოლად ან საერთოდ აღარაფერი. 1939 წლის 15 სექტემბერს ჯორჯმა და მიმიმ საბოლოოდ იქორწინეს. მათ შეიძინეს მენდიპსის სახელით ცნობილი სახლი ლივერპულში მენლავ ავენიუს 251 ნომერში. შვილები მათ არ ჰყოლიათ და ამიტომ მათ დიდი სიხარულით მიიღეს თავიანთ სახლში ჯულიას მიერ აღსაზრდელად მიბარებული 5 წლის ჯონ ლენონი.
ამ სახლში ლენონმა თავისი ბავშვობის დიდი ნაწილი გაატარა. ჯორჯი ასწავლიდა პატარა ლენონს წერა-კითხვას და უკითხავდა ლექსებს. მანვე ასწავლა ლენონს კროსვორდების ამოხსნა და ხატვა, ხოლო ცოტა რომ წამოიზარდა უყიდა პირის გარმონი. ჯორჯ სმითი 1955 წლის 5 ივნისს, კვირადღეს, 52 წლის ასაკში საკუთარ სახლში გარდაიცვალა ღვიძლის დაავადებით. დაკრძალულია ვულტონში, წმ. პეტრეს ტაძრის სასაფლაოზე.
კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 1955 კატეგორია:ჯონ ლენონი
მეგან ფოქსი
მეგან დენიზ ფოქსი (Megan Denise Fox; დ. 16 მაისი, 1986, როკვუდი, ტენესი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელია, მეგანს აქვს ირლანდიური, იტალიური და ფრანგული ფესვები. მან სახელი გაითქვა ფილმ ტრანსფორმერების შემდეგ, სადაც ასრულებდა მიკაილას როლს. მეგანი 5 წლიდან დადიოდა ცეკვებზე და სამსახიობო წრეზე, 13 წლის ასაკში მოდელობას მიჰყო ხელი და რამდენიმე კონკურსზე გამარჯვებაც მოიპოვა, მისი დებიუტი შედგა ახალგაზრდულ ფილმში „მზიანი არდადეგები“ (2001), სადაც ითამაშა მერი-კეით და ეშლი ოლსენებთან ერთად, შემდეგ იყო კვლავ ახალგაზრდული ფილმი „სცენის ვარსკვლავი“ ლინდზი ლოჰანთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 16 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1986
ცავო
thumb|250px|მდინარე ცავო და ცავოს ეროვნუილი პარკი
ცავო — მდინარე კენიაში. მიედინება კენიის დასავლეთ ცავოს ეროვნულ პარკში, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ. სათავეს იღებს ტანზანიის საზღვართან ახლოს. უერთდება მდინარე ათის. მდინარე მდიდარია თევზით.
კატეგორია: კენიის მდინარეები
მანქანა
ლიტერატურა
კატეგორია:ტექნოლოგია
გიორგი მაკაროვი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1894 წ. 20 თებერვალს თბილისში. სწავლობდა ლაზარევის აღმოსავლური ენების ინსტიტუტში (მოსკოვი). 1913 წლიდან — მსახიობი და რეჟისორის დამხმარე ნ. ლებედევის რუსულ დრამატულ დასში (მოსკოვი). 1915-1916წწ. — მსახიობი ა. ხანჟონკოვის კინოატელიეში.
პირველი მსოფლიო ომის დროს ფრონტზე იყო „წითელი ჯვრის“ საკვები პუნქტების ხელმძღვანელი.
1919 წლიდან ერთ-ერთი მონაწილეა კომისიის, რომელიც ორგანიზებას უწევდა კინოწარმოებას საქართველოში.
1921 წლიდან — საქართველოს განათლების სახელმწიფო კომისარიატის კინოსექციის (შემდგომში „ქართული ფილმი“) რეჟისორი, პედაგოგი. 1928 წლიდან დაიწყო დამოუკიდებელი სარეჟისორო მოღვაწეობა.
გარდაიცვალა 1966 წლის 21 ოქტომბერს თბილისში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1966 კატეგორია:საბჭოთა რეჟისორები კატეგორია:საბჭოთა სცენარისტები კატეგორია:საბჭოთა პედაგოგები
შკედი
შკედი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩიხარეშის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1400 მეტრი, ლენტეხიდან 40 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 140 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მურმანეთი
მურმანეთი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, თხილნარის თემში. მდებარეობს პონტოსის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე, ზღვის დონიდან 350 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ბათუმიდან დაშორებულია 81 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 189 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა
ბროდვეის ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლ. Internet Broadway Database ან IBDB) — ბროდვეის თეატრის პროდუქციებისა და პერსონალის მონაცემთა ონლაინ ბაზა. მას აკონტროლებს ბროდვეის ლიგის საგამომკვლელო დეპარტამენტი. საიტი დააარსა კარენ ჰაუსერმა 1995 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბროდვეი კატეგორია:ონლაინ მონაცემთა ბაზები
გეტის ციხე
გეტის (ჯანაზიანის) ციხე — არქიტექტურული ძეგლი ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ გეტაში.
ციხე აგებულია მთის წვერზე. გალავანი ოთხკუთხაა. ნაგებია ადგილობრივი კლდის ქვით კირხსნარზე. წყობა ნარევია, ზოგგან თარაზული. კედლები გამაგრებულია ნახევარწრიული ბურჯებით. კედლებში არ შეიმჩნევა სამზრეი ან სათოფე ხვრელები. ციხის შუაში კლდეზე ნაგებობის კვალია, შესაძლოა კოშკის იყოს. ციხის კედლების შემორჩენილი მაქსიმალური სიმაღლე 2-3 მეტრია. ციხის ჩრდილო-დასავლეთ ფერდზე ნასახლართა ბუდეებია. აქვეა ეკლესიის ნანგრევი და სასაფლაო. ციხე, ვახუშტისეული სოფ. ჯანაზიანის ტერიტორიაზე უნდა მდგარიყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
გუსტავ კლიმტი
გუსტავ კლიმტი (Gustav Klimt; დ. 14 ივლისი, 1862 — გ. 6 თებერვალი, 1918) — ავსტრიელი სიმბოლისტი მხატვარი და ვენის არტ-ნუვო (ასევე მოდერნი, სეცესიონ) მოძრაობის წევრი. მის მთავარ ნამუშევრებს შორისაა ფერწერული ტილოები, ფრესკები, სკეტჩები და სხვა ხელოვნების ნიმუშები, რომელთა უმრავლესობა გამოფენილია ვენის სეცესიონ-გალერეაში. კლიმტის მთავარი სუბიექტი ქალის სხეული იყო და მის ნამუშევრებში ხაზგასმულია გულწრფელი ეროტიზმი. მისი გრაფიკული ნამუშევრები (რომლებიც მან დიდი რაოდენობით შექმნა), საყოველთაოდ მიიჩნევა მის უდიდეს დანატოვრად.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
გუსტავ კლიმტი დაიბადა ბაუმგარტენში, ვენასთან, ავსტრია, და ოჯახში შვიდი შვილიდან მეორე იყო. მამამისი ერნსტ კლიმტი მხატვარი-გრავიორი და იუველირი იყო.
1879-1883 წლებში ვენის სამხატვრო-სახელოსნო სკოლაში სწავლობდა (Kunstgewerbeschule), სადაც არქიტექტურული დეკორატორის განათლება მიიღო. პროფესიული კარიერა ინტერიერის მიურალების ხატვით დაიწყო რინგშტრასეზე საზოგადოებრივ შენობებში. შემდეგ ავსტრო-უნგრეთის პროვნციების თეატრების კედლებს ხატავს. უკვე 1880 წელს იღებს სერიუზოულ შეკვეთას — „ოთხი ალეგორია“. 1885-86 წლებში ძმასთან და ახალგაზრდა მხატვარ ფრანც მატჩთან ერთად აფორმებს ვენის ბურგთეატრსა და სამხატვრო-ისტორიულ მუზეუმს. ბურგთეატზე მუშაობის დასრულების შემდეგ იმპერატორი ფრანც იოსიფი კლიმტს ოქროს ჯვრით აჯილდოებს ხელოვნებაში დამსახურების გამო.
რჩეული ნამუშევრები
thumb|250px|„კოცნა“ (1907-1908) right|thumb|200px|[[ივდითი და ჰოლოფერნესის თავი|ივდით I, 1901]] 200px|thumb|right|[[ვენის უნივერსიტეტი, ფესტზაალის ჭერის მოხატულობის ფრაგმენტი.]] right|thumb|200px|მარგარეტ სტონბორო-ვიტგენშტაინი, 1905
გალერეა
ქალები
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი მხატვრები კატეგორია:სიმბოლიზმი კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1918
ჩვენებურები (ფესტივალი)
„ჩვენებურები“ — ქართული კულტურის საერთაშორისო ფესტივალი; ტარდება საქართველოში, ყოველწლიურად 2002 წლიდან.
ფესტივალი მიზნად ისახავს საზღვარგარეთის ქართულ დიასპორებთან კულტურული კავშირების აღდგენასა და შენარჩუნებას, ქართული ფოლკლორის პოპულარიზაციას. მასში მონაწილეობენ საქართველოში მოღვაწე, ასევე ქართული დიასპორის წარმომადგენლებით დაკომპლექტებული შემოქმედებითი ჯგუფები და ის უცხოური კოლექტივები, რომელთა რეპერტუარში დიდი ადგილი უჭირავს ქართულ სიმღერასა და ცეკვას. ფესტივალის პრეზიდენტია პროფ. გიული ალასანია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ფოლკლორი კატეგორია:ქართული მუსიკალური ფესტივალები
ოლბანი (ნიუ-იორკი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის შტატების დედაქალაქები კატეგორია:ნიუ-იორკი (შტატი)
День Серебра
День Серебра (ვერცხლის დღე) — რუსული როკ-ჯგუფ აკვარიუმის მეხუთე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 1984 წელს. ზოგიერთი დისკს თვლის საუკეთესო ალბომად 80-იანების აკვარიუმის შემოქმედებაში.
მაკაროვო (აურგაზის რაიონი)
მაკაროვო  (Макарово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 9  ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 31 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია შინგაკ-კული, რომელიც დაშორებულია 52 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (62 %).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ფრიდრიხ ვილჰელმ II (პრუსია)
ფრიდრიხ ვილჰელმ II ფრიდრიხ ვილჰელმ ფონ ჰოენცოლერნი (Friedrich Wilhelm von Hohenzollern; დ. 25 სექტემბერი, 1744, ბერლინი — გ. 16 ნოემბერი, 1797, იქვე) — პრუსიის მეფე 1786–1797 წლებში, ფრიდრიხ II დიდის ძმისშვილი. 1788 წელს შემოიღო მკაცრი ცენზურა, შეზღუდა სარწმუნოების თავისუფლება. 1792 წელს სამხედრო კავშირი დადო ავსტრიასთან, რომელმაც სათავე დაუდო ანტიფრანგულ კოალიციას.
ლიტერატურა
კატეგორია:პრუსიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1744 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1797
1937
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
ღოღნოშო
ღოღნოშო (Prunus domestica insititia) — მცენარე ვარდისებრთა ოჯახის ქლიავის გვარისა. ხშირად მორფოლოგიური ნიშან-თვისებების მიხედვით ახლოს მდგომ ქლიავის (Prunus domestica) ქვესახეობად განიხილება. ნაყოფი ერთკურკიანია, პატარა, უმეტესად ლურჯად შეფერილი. იყენებენ ნედლად და გადამუშავებული სახით. მრავლდება თესლით, ამონაყარით, მწვანე კალმებით. იყენებენ საძირედ. კულტივირებულია აღმოსავლეთ ევროპის ჩრდილოეთ ნაწილში.
საქართველოში ნაკლებადაა გავრცელებული, უმთავრესად ხარობს ქარელის, ხაშურის, ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში. მსხვილნაყოფა ღოღნოშო გვხვდება რაჭა-ლეჩხუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კურკოვანები კატეგორია:ქლიავი
რენო დე შატიიონი
რენო დე შატიიონი (Renaud de Châtillon; გ. 4 ივლისი, 1187) — ანტიოქიის მეფის უმცროსი შვილი, რომელმაც შატიიონის ციხესიმაგრე მდიდარი ქვრივის ცოლად მოყვანის გზით ჩაიგდო ხელში. აქტიურად მონაწილეობდა ჯვაროსნულ ლაშქრობებში და საკმაო წარმატებასაც აღწევდა მანამ, სანამ არ გადაწყვიტა შეჭრილიყო ქრისტიანებით დასახლებულ კვიპროსზე. მან გაქურდა და ააოხრა კვიპროსი და მხოლოდ ბიზანტიის იმპერატორის თხოვნის შემდეგ დატოვა იგი. აღსანიშნავია, რომ მან მოიხმო იქ მყოფი ყველა სასულიერო პირი და ცხვირები დააჭრა. ამგვარი მოქცევა რენოს ყოველდღიური ცხოვრების წესი იყო. როდესაც ამ ბარბაროსობის შესახებ იერუსალიმის მეფე ბოლდუინ IV-მ შეიტყო, მან რენო ციხეში გამოკეტა, 16 წლის შემდეგ კი იერუსალიმის მომდევნო მეფემ გი დე ლუზინიანმა გაათავისუფლა. რენომ ისევ მდიდარ ქვრივზე ქორწინებით ჩაიგდო ხელში კერაკის ძლევამოსილი ციხესიმაგრე. ამის შემდეგ მან დააყაჩაღა ქარავანი, სადაც სულთან სალადინის და იყო. მან სამი დღის გაუპატიურების შემდეგ მოკლა სალადინის და, ხოლო შემდეგ უარი უთხრა სალადინს მისი დის სხეულის გადაცემაზე. სალადინმა ყურანზე დაიფიცა რომ თავისი ხელით მოკლავდა რენოს და შეასრულა თავისი დანაპირები, როდესაც ტყვედ ჩაიგდო იგი.251x251px|მარცხნივ|მინი|რენო დე შატიიონი, კადრი ფილმიდან „[[ზეციური სამეფო“.]]
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანგი რაინდები კატეგორია:გარდაცვლილი 1187 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივლისი კატეგორია:ანტიოქიის მთავრები კატეგორია:ტრანსიორდანიის ლორდები
ჟურუა
310px|მინიატიურა|ჟურუა ქალაქ [[კრუზეირუ-დუ-სული|კრუზეირუ-დუ-სულთან]] ჟურუა (Jurua) — მდინარე სამხრეთ ამერიკაში, პერუსა და ბრაზილიაში, ამაზონის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 3280 კილომეტრი. სათავეს იღებს პერუს ანდების მთისწინეთში. უმთავრესად მიედინება ამაზონის დაბლობზე. საზრდოობს წვიმის წყლით. წყალუხვია იანვრიდან ივნისამდე, წყალმცირეა აგვისტო-ოქტომბერში. წყლის საშუალო ხარჯი დაახლოებით 6000 მ3/წმ. სანაოსნოა ქალაქ კრუზეირუ-დუ-სულიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბრაზილიის მდინარეები კატეგორია:პერუს მდინარეები
ქვემოგერმანული ვიკიპედია
ქვემოგერმანული ვიკიპედია (Plattdüütsche Wikipedia) — ვიკიპედიის განყოფილება ქვემოგერმანულ ენაზე. 2010 წლის 29 მაისითვის მოიცავდა 16 107 სტატიას. 2013 წლის თებერვლის მდგომარეობით ქვემოგერმანულ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 20 ათასი სტატია. ჰყავს 6 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
კილიაკოლიოს პროვინცია
კილიაკოლიო — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მისი ფართობი 720 კმ²-ია. სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება პოტოსის დეპარტამენტს. 2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 246 803 ადამიანს შეადგენდა.
პროვინცია ცნობილია „ურპუკინიას ქალწულის“ (Virgen de Urqupiña) დღესასწაულით, რომელიც ყოველი წლის 16 აგვისტოს იმირთება და რომელზეც მთელი ბოლივიიდან ჩამოდიან მომლოცველები.
კილიაკოლოს პროვინცია შედგება ხუთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ 12 კანტონად იყოფა. დედაქალაქია კილიაკოლიო, ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ქალაქი ბოლივიაში.
მინი|250პქ|მარცხნივ|მომლოცველები დღესასწაულზე
რესურსები ინტერნეტში
-17.33333°N, -66.25°W
კატეგორია:კოჩაბამბის დეპარტამენტის პროვინციები
ფანტასტიკური სიმფონია (ბერლიოზი)
thumb|right|ჰექტორ ბერლიოზი thumb|right|ფანტასტიკური სიმფონიის ხელნაწერი ფანტასტიკური სიმფონია (ფრანგ. Symphonie fantastique) ჰექტორ ბერლიოზის შემოქმედებაში საუკეთესო ნაწარმოებად ითვლება. ამავე დროს ფრანგული პროგრამული სიმფონიის ერთ-ერთი შესანიშნავი ქმნილებაა. სიმფონია ავტობიოგრაფიული ხასიათისაა. ბერლიოზმა იგი მაშინ დაწერა, როდესაც შეყვარებული იყო ცნობილ ინგლისელ მსახიობზე - ჰარიეტ სმიტსონზე. ამას მოწმობს სიმფონიის ქვესათაურიც - „ეპიზოდი მსახიობის ცხოვრებიდან“. სიმფონიის მხატვრული ღირსება ავტობიოგრაფიულ შინაარსზე უფრო ფართოა. იგი მსოფლიო რომანტიკული ეპოქის ერთ-ერთი საუკეთესო ძეგლია. „ფანტასტიკური სიმფონიის“ ბერლიოზის ეპოქის შესანიშნავი ძეგლიცაა, რომელიც გადაგვიშლის მე-19 საუკუნის 20-ანი წლების ბერლიოზის თანამედროვეთა სულიერ სამყაროს. ხუთივე ნაწილი შექმნილი და შთაგონებულია მისივე მგზნებარე სიყვარულის ისტორიით, გაერთიანებულია ერთი თემით - ლაიტმოტივით. ეს არის სატრფოს სახე, რომელსაც კომპოზიტორმა „აკვიატებული იდეა“ უწოდა. საინტერესოა სიმფონიის ახალი მხატვრული ჩანაფიქრი, სადაც გმირის ფიქრები და განცდები წარმოგვიდგებიან მუსიკალური სახეების საშუალებებით. თვით შეყვარებულთა მუსიკალური სახე წარმოადგენს მელოდიას. აქ წამყვანი როლი ენიჭება ლეიტთემიანობას. სატრფოს ლეიტთმა სიმფონიის ნაწილებში განიცდის სხვადასხვა ტემბრულ ცვლილებებს.
ფანატასტიკური სიმფონია შედგება 5 ნაწილისაგან ხუთივე ნაწილს აქვს სათაური, სადაც მოცემულია შესაბამისი ნაწილების შინაარსი:
სიმფონიის შინაარსი ასეთია: ახალგაზრდა შეყვარებულს ვერ აუტანია სიყვარულის მწარე განცდები და მიიღო ოპიუმი, რომელიც არ აღმოჩნდა საკმარისი მისი სიკვდილისათვის. ის იძინებს ღრმად და ესიზმრება ფანტასტიკური სცენები. მას ეჩვენება რომ კლავს თავის სატრფოს, რის გამოც სიკვდილით დასჯიან. სიკვდილის შემდეგ ის მოხვდება ქაჯების ორგიაზე, სადაც ხვდება თავის შეყვარებულს, რომელიც გამოყვანილია ეშმაკის სახით. სიმფონიის შესავალი სევდიანი, მელანქოლიური ხასიათისაა. ლეიტმოტივი - სატრფოს სახე - ჩნდება ხუთივე ნაწილში.
2 ნაწილში - საზეიმო მეჯლისზე იგი ხვდება სატრფოს. ეს ნაწილი დაწერილია ვალსის ფორმაში, რომელიც გამოირჩევა დიდი მელოდიურობით და ბრწყინვალებით. შუა ნაწილში შედის სატრფოს ლეიტმოტივი, რიტმულად სახეშეცვლილი და ვალსის მოძრაობას დამორჩილებული. ბერლიოზმა რომანტიკული სიმფონიზმის ისტორიაში ვალსის ჟანრი გამოიყენა დიდი სიმფონიური ციკლის ფორმაში. შემდგომში ამ მოვლენამ განვითარება ჰპოვა ჩაიკოვსკის, ბრამსის და სხვა კომპოზიტორების შემოქმედებაში.
3 ნაწილი - ადაჟიო - მისი პროგრამა ასეთია: სოფელში გაზაფხულის საღამოა. შეყვარებულს ესმის ორი მწყემსის სალამურზე დაკვრის ხმა, ეს ნაწილი იწყება ინგლისური ქარხნის და ჰობოის დუეტით, რაც მწყემსის სალამურზე დაკრული ჰანგების იმიტაციას წარმოადგენს. გამოჩნდება სატრფოს სახე, მას აწვალებს წინათგრძნობა რომ სატრფო ატყუებს. გმირი ნუგეშს ეძებს ბუნების წიაღში. სალამურზე დაკვრის ხმა მას ამშვიდებს. იქმნება პასტორალური ხმოვანება, შემდგომში მღელვარება იზრდება. ვიოლინოებისა და რტემოლების ფონზე კვლავ ჩვდება სატრფოს ლეიტმოტივი, რომელიც გმირის სულიერ მღელვარებას გამოხატავს. ბოლოს ყველაფერი მშვიდდება, გაისმის ქარახსის ინტონაციები, მაგრამ ჰობოი აღარ პასუხობს, სალამურის ხმაც აღარ ისმის, არც ქუხილის ხმაა. ჩამოვარდება სრული სიჩუმე. ეს ნაწილი განიცდის ბეთხოვენის პასტორალური სიმფონიის გავლენას
4 ნაწილში - სამსჯავროზე სვალა - გმირს ესიზმრება რომ მოკლა სატრფო. აქ ისმის პირქუში მარში, სადაც ბერლიოზი იყენებს სასულე საკრავებს, 3 ტრომბონს, 2 საყვირს და დიდი რაოდენობით დასარტყამ ინსტუმენტებს, 4 ლატავრის თეფშს და დიდ ბარაბანს. ეს ქმნის თანდათანობით მოახლოებული სვლის შთაბეჭდილებას. უეცრად გამოჩნდება სატრფოს ლეიტმოტივი, მაგრამ ის არ მთავრდება. დასკვნითი აკორდები, ტიმპანების თანხლებით, თეფშებისა და დოლის ძლიერი დარტყმით განაჩენის შესრულებას გვაუწყებენ.
ბერლიოზის ფანტასტიკური სიმფონია მე-19 საუკუნის ფრანგული პროგრამული სიმფონიზმის ბრწყინვალე ნიმუშია. ნაწარმოებმა დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ლისტზე, რომელმაც გააკეთა მისი საფორტეპიანო ტრანსკრიფცია. შუმანი თავის ერთ-ერთ სტატიაში შესანიშნავ შეფასებას აძლევს ამ სიმფონიას, ხოლო აღფრთოვანებულმა პაგანინმა ბერლიოზს შეუკვეთა სიმფონია ალტისათვის, რომელიც შემდგომ გადაკეთდა სიმფონიად ”ჰეროლდი იტალიაში” - ბაირონის მიხედვით.
კატეგორია:ბერლიოზის სიმფონიები კატეგორია:რომანტიკული სიმფონიები
კონსტანტინე ჩაჩანიძე
კონსტანტინე (კოწია) გრიგოლის ძე ჩაჩანიძე (დ. 1880 — გ. უცნობია) — ქართველი სამხედრო პირი, 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილე.
დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი (1896). იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ჭიათურის განყოფილების გამგეობის წევრი. მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიაში. პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ ქვეითთა რეზერვიდან მობილიზებული იყო მოქმედ არმიაში. მსახურობდა კავკასიის მე-10 მსროლელი პოლკის პრაპორშჩიკად, შემდეგ პორუჩიკად. საბრძოლო მოქმედებებში თავის გამოჩენისთვის მიიღო წმ. სტანისლავის III ხარისხის ორდენი (1915). 1916 წლიდან იყო შტაბს-კაპიტანი. 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს ჯარში. ჰქონდა პოლკოვნიკის წოდება. 1921 თებერვალში სათავეში ჩაუდგა ჭიათურელ მოხალისეთა რაზმს. 1924 წლის 28 აგვისტოს ჭიათურის აჯანყების ერთ-ერთი სამხედრო ხელმძღვანელი. გიორგი წერეთლის დროებითმა მთავრობამ ეკო წერეთელთან ერთად ჭიათურის სამხედრო კომენდანტად დანიშნა. აჯანყების ჩახშობის შემდეგ ტყვედ ჩავარდა კაკისწყლის ტყეში. მიუსაჯეს 5-წლიანი პატიმრობა მკაცრი იზოლაციით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები
ტაფტი (აღმოსავლეთი სამარი)
ტაფტი (ოფიციალურად ტაფტის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Taft; Bayan ng Taft) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 786 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
რონ პიტერსენი
'''რონ ჰ. პიტერსენი''' (Ronald H. Petersen; დ. 1934) — ამერიკელი მიკოლოგი, ფილოსოფიის დოქტორი (1961), ტენესის უნივერსიტეტის პროფესორი. 1986-1990 წლებში იყო ამერიკული მიკოლოგიური ჟურნალის „Mycologia“ მთავარი რედაქტორი.
მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა R.H. Petersen.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მიკოლოგები კატეგორია:ფილოსოფიის დოქტორები
Kumospace
Kumospace ― ვირტუალური საოფისე პროგრამული უზრუნველყოფის მწარმოებელი კომპანია. კომპანიის შტაბ-ბინა ნიუ-იორკში, აშშ-ში მდებარეობს.
ისტორია
Kumospace იანგ მოუმ და ბრეტ მარტინმა დააფუძნეს.. მარტინის თქმით, კომპანიის შექმნასა და ონლაინ პლატფორმის განვითარებაზე დიდი გავლენა იქონია მრავალმოთამაშიანმა ვიდეო თამაშებმა (მაგალითად World of Warcraft). ონლაინ პლატფორმა ვირტუალური ოთახებისგან შედგება, სადაც მომხმარებლებს ნამდვილი ოფისების სტილიზებულ ლო-ფი გრაფიკის სიმულაციებში ნავიგაცია შეუძლიათ. ვირტუალური ოთახები მოიცავს სავარძლებს, ყავის მაგიდებს, საკონფერენციო ოთახებს და სხვ. სიმულაციებს.
2020 წლის აგვისტოდან 2021 წლის მარტამდე პლატფორმის აქტიურ მომხმარებელთა რაოდენობა გაასმაგდა და საბოლოოდ პროგრამული უზრუნველყოფის მწარმოებელი კომპანია 2020 წლის 1-ელ ნოემბერს დაფუძნდა. რამდენიმე კვირის შემდეგ კომპანია Boldstart Ventures-მა დააფინანსა.
დაფინანსება
2021 წლის აპრილში კომპანიამ Boldstart Ventures-ისგან 3 მლნ ამერიკული დოლარის ღირებულების ინვესტიცია მიიღო, ხოლო 2022 წლის აგვისტოში Lightspeed Venture Partners-ისგან ― 21 მილიონი ამერიკული დოლარის ღირებულების ინვესტიცია.
სქოლიო
კატეგორია:2020 წელს დაარსებული პროგრამული უზრუნველყოფის მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:კოლაბორაციული პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:2020 წელს დაარსებულები აშშ-ში კატეგორია:პროგრამული უზრუნველყოფის შემქმნელი კომპანიები აშშ-ში
არტ-გენი
thumb|ფესტივალ „არტ-გენის“ დასკვნითი კონცერტი თბილისის ეთნოგრაფიულ მუზეუმში (2008 წ.) „არტ-გენი“ — ქართული ფოლკლორისა და თვითშემოქმედების ყოველწლიური ფესტივალი. ეწყობა თბილისსა და საქართველოს რეგიონებში. საფუძველი ჩაეყარა როკ-მუსიკოს ზაზა კორინთელის („ზუმბა“) ინიციატივით 2004 წელს.
ფესტივალის მიზანია ქართული ხალხური შემოქმედების პოპულარიზაცია, უცნობი ნიმუშების შეკრება და საზოგადოებისათვის გაცნობა. ფესტივალის ფარგლებში ეწყობა კონცერტები საქართველოს სხვადასხვა კუთხეებიდან მოწვეული მუსიკალური შემსრულებლების მონაწილეობით, ასევე ხალხური რეწვისა და გამოყენებითი ხელოვნების გამოფენა-გაყიდვები. ფესტივალი ტრადიციულად იხურება თბილისის ეთნოგრაფიულ მუზეუმში გამართული კონცერტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ფოლკლორი კატეგორია:ქართული მუსიკალური ფესტივალები
დალარი (დმანისის მუნიციპალიტეტი)
დალარი (ყოფ. შინდალარი ) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (ოროზმანის თემი),
ისტორია
სოფლის სახელწოდება „კადირკული“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Кадыркули“ სახით. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა დმანისის სადაბო საბჭოში, განვითარებული იყო მეკარტოფილეობა, მერძევეობა.
სქოლიო
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შიფრაცია
შიფრაცია — კრიპტოგრაფიაში აღნიშნავს კრიპტოგრაფიული შიფრის გამოყენებით ღია ტექსტის  შიფროტექსტად გარდაქმნის პროცესს. ამის შედეგად ინფორმაცია სრულიად კარგავს თავის პირვანდელ შინაარსს და მისი უკუაღდგენა შესაძლებელია მხოლოდ დეშიფრაციის პროცესში სპეციალური ინფორმაციის (ე.წ. გასაღების) დახმარებით. შესაბამისად რაიმე გასაღებით დაშიფრული ინფორმაციის გაშიფრვა შეუძლია მხოლოდ მას, ვინც ფლობს ამ კონკრეტულ გასაღებს.
შიფრაცია საუკუნეების მანძილზე გამოიყენებოდა უპირატესად სამხედრო და სამთავრობო სფეროებში, საიდუმლო და დაცული კომუნიკაციის მიზნებისათვის. თუმცა დღეის მდგომარეობით შიფრაცია ასევე ფართოდ გამოიყენება როგორც ბიზნესში, ასევე ყოველდღიურ საქმიანობაში. მაგ. ინფორმაციის დამალვისა და დაკარგვის შემთხვევაში დაცვის მიზნით ფართოდაა გავრცელებული ფლეშ-მეხსიერების, ლეპტოპების და სარეზერვო დისკების შიფრაცია, ელექტრონული ფოსტის შიფრაცია. შიფრაციის ერთ-ერთი მაგალითია ასევე ციფრული უფლებების მართვის სისტემები, რომლებიც საავტორო ინფორმაციას იცავენ არალეგალური წვდომისაგან, მაგ. ე.წ. რევერს-ინჟინერინგისგან.
შიფრაცია ასევე გამოიყენება მნიშვნელოვან მონაცემთა დასაცავად მისი გადაცემის დროს (ინტერნეტში, მობილურ ტელეფონებში, საბანკო ტერმინალებში და ა.შ), ვინაიდან მონაცემთა გაჟონვის რისკი ქსელთან ფიზიკური წვდომის შემთხვევაში მაღალია, ხოლო მთელი ქსელის პერიმეტრის დაცვა - ხშირად შეუძლებელი.