cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტრირი
ქალაქის დაყოფა
ქალაქი ტრირი 19 დასახლებად (ორტსბეცირკი) იყოფა. ყოველ დასახლებაში ფუნქციონირებს 9-15 წევრისაგან შემდგარი ე.წ. ორტსბაირათი, ანუ ადგილობრივი საბჭო, რომელსაც წარმოადგენს ე.წ. ორტსფორშტეერი, ანუ (ადგილობრივი) საბჭოს თავი.
ადგილობრივ საბჭოებში მოისმენენ დასახლებასთან დაკავშირებულ მნიშვნელოვან საქმეებს, ხოლო შემდეგ კი საბოლოო გადაწყვეტილებას ღონისძიების გატარების თაობაზე ქალაქის საბჭო მიიღებს. თუმცა, ადგილობრივ საბჭოებს შეუძლიათ მათთვის დასახლებისთვის გამოყოფილი ბიუჯეტის ფარგლებში მცირეოდენი ღონისძიებისთვის თვითონ გადაწყვეტილება.
ტრირის დასახლებები და ქალაქის ნაწილები (ფრჩხილებში) მათთვის მინიჭებული ბიუროთმმართველობითი ნომრების მიხედვით :
ტრირის კლიმატი
ქალაქი ტრირი მდებარეობს ზომიერ კლიმატურ ზონაში. საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 9,3 გრადუს ცელსიუსს, საშუალო წლიური ნალექიანობა კი 719 მილიმეტრია. ყველაზე თბილ თვეებში – ივნისიდან აგვისტომდე საშუალო ტემპერატურა 16,1-დან 17,8 გრადუს ცელსიუსია, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებისა (დეკემბრიდან იანვრამდე) კი საშუალოდ 0,6-დან 1,6-მდე გრადუს ცელსიუსი.
ნალექების ყველაზე დიდი რაოდენობა ივნის-აგვისტოზე მოდის 70-80 მილილიტრამდე, ყველაზე მცირე რაოდენობა კი მარტზე მოდის საშუალოდ 37 მილილიტრი.
800px|thumb|center|ტრირი, [[პორტა ნიგრა (ქართ. შავი კარიბჭე) და ზიმეონშტრასე]] 160px|right|ტრირი (წითლად), ტრირ-ზაარბურგის რაიონი (ყვითელი)
სამხარეო და რეგიონალური დაგეგმარება
ქალაქი ტრირი თავისი 100 000 მცხოვრებით რაინლანდ-პფალცის ფედერალური მხარის დიდ ქალაქებს შორის მეოთხე ადგილს იკავებს მაინცის, რაინის ლუდვიგსჰაფენის და კობლენცის შემდეგ. მასში გაერთიანებულია ხუთიდან ერთ-ერთი ობერცენტრი, რომელსაც ექვემდებარება მიტელცენტრი ბერნკასტელ-კუუსი, ბირკენფელდი, ბიტბურგი, დაუნი, გეროლშტაინი, ჰერმესკაილი, იდარ-ობერშტაინი, კონცი, ზაარბურგი და ვიტლიხი.
წინარე ისტორია
thumb|რომის კეისრის ქალაქის [[ავგუსტა ტრევერორუმის მოდელი ახ. წ. IV საუკუნეში (ხედი დანახული პორტა ნიგრადან )]] თქმულებაში ტრირის შესახებ (გესტა ტრევერორუმი – 1105 წ.) წერია, რომ ტრირი რომის დაარსებამდე 1300 წლით ადრე დაუარსებია ასურთა მეფის ნინუს ვაჟს ტრებეტას. ამასვე ამტკიცებს 1684 წელს ტრირის მთავარ ბაზართან წითელ სახლზე შესრულებული შემდეგი წარწერა : ANTE ROMAM TREVERIS STETIT ANNIS MILLE TRECENTIS (ქართ. რომამდე ტრირი იდგა ერთიათასსამასი წელი).
ქალაქის არეალში აღმოჩენილი ხაზოვანი კერამიკის ნიმუშების (ადრეული ნეოლითი) არსებობა იმაზე მიუთითებს, რომ ტრირის ხეობაში ძვ. წელთაღრიცხვის ჯერ კიდევ III ათასწლეულში არსებობდა ადამიანთა დასახლებები. მიუხედავად ამისა, ამდროინდელი ტრირის ტერიტორიაზე ქალაქური ტიპის დასახლების შესახებ საუბარი ნაადრევია. ახ. წ.-მდე რამდენიმე საუკუნით ადრე დღევანდელი ტრირის ტერიტორიაზე კელტური ტომის წარმომადგენელი ტრევერელები სახლობდნენ.
ტრირი რომის იმპერიაში
thumb|left|[[კეისრის თერმები (ტრირი)|კეისრის აბანოები]]
სულ მცირე III საუკუნის მეორე ნახევარში ტრირი იქცა ეპისკოპოსის სარეზიდენციო ქალაქად; პირველი ეპისკოპოსი ევქარიუსი გახდა. 271-დან 274-მდე კი ქალაქი იქცა სეპარატისტული წარმონაქმნის ე.წ. გალურ-რომაულ იმპერიის კეისრის  ტეტრიკუს I.-ს სარეზიდენციო ქალაქად. 275 წელს ტრირს ალემანები შემოსევიან და დაუნგრევიათ იგი. 293-392 წლებში კი ’’’ტრევერისი’’’ გადაიქცა დასავლეთ რომის კეისრის სარეზიდენციო ქალაქად. (იხ. გვიანი ანტიკური ხანა). კონსტანტინე დიდის (306-337) მმართველობისას ქალაქი ისევ აშენდა და სხვა შენობათა შორის, რომელიც ამ დროს აღიმართა, იყო სასახლე-დარბაზი (დღევანდელი კონსტანტინეს ბაზილიკა) და კეისრის აბანო.
326 წელს კეისრის ოჯახის სასახლის კერძო, საცხოვრებელი ნაწილები ორმაგ ბაზილიკად გადააკეთეს, რომლის ფრაგმენტების ამოცნობა ტაძრისა და ღვთისმშობლის ეკლესიის მიდამოებში დღესაც შეიძლება. 318 წელს ტრირი დასავლეთ რომის იმპერიის ’’’გალთა პრეფექტურის’’’ ცენტრი ხდება. აქვე, 328–340 წწ. იყო კეისარ კონსტანტინე 2-ის რეზიდენცია. 367-392 წწ. ტრირი ვალენტინიანეს, გრაციანეს, მაგნუს მაქსიმუსისა და ვალენტინიანე II.-ს მმართველობის ქვეშ იმყოფება, შესაბამისად დასავლეთ რომის იმპერიის სამთავრობო ცენტრია, ამავდროულად ქალაქის მოსახლება 80 000-დან 100 000- მდე მცხოვრებს შეადგენს და ალპების ჩრდილოეთით ყველაზე დიდი ქალაქად ითვლება.
407 წელს გალიაში ვანდალების, ალანებისა და სვებების შემოსევის შემდეგ ’’’გალთა პრეფექტურა’’’ არლში გადაიტანეს რონთან. V საუკუნეში ტრირი სავარაუდოდ 413-421 ფრანკებს, ხოლო 451 წელს ატილას მეთაურობით ჰუნებს დაუპყრიათ. 475 წლის დამდეგს კი ტრირი საბოლოოდ ფრანკთა ხელში გადავიდა იხ. (არბოგასტ უმცროსი).
შუა საუკუნეები
thumb|ტრირის შუა საუკუნეებიისდროინდელი ქალაქის კედლის ფრაგმენტები (ზჲუდალეე)
ტრირი V საუკუნის ბოლოს გადავიდა ფრანკთა მმართველობაში. ვერდენის ხელშეკრულებით ლოთარინგიას მიკუთვნებული ტრირი ჰაინრიხ I. დროს 925 წელს  აღმოსავლეთ ფრანკეთის იმპერიის ნაწილი გახდა.
გერბის აღწერა
წითელ ფონზე მდგარი, ოქროსფრად შემოსილი წმინდა პეტრე შემართული ოქროს გასაღებით მარჯვენა და წითელი წიგნით მარცხენა ხელში. ოქროსფერი ყვითელი და წითელი წარმოადგენს ქალაქის ფერებს.
სივრცითი დაგეგმარება & პარტნიორი (დაძმობილებული) ქალაქები
ტრირი მდებარეობს ლუქსემბურგს, მეცსა და ზაარბრჲუკენს შორის და ე.წ. ქალაქების ერთობას ანუ კვატროპოლს წარმოადგენს, რითაც ქმნის რაინლანდ-პფალც-ვალონიის დიდი რეგიონის ზაარ-ლორ-ლუქსის მთავარ ცენტრს.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:რაინლანდ-პფალცის ქალაქები კატეგორია:გერმანიის ყოფილი სამთავრობო რეგიონები
ცუცხვათი
ცუცხვათი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი), ოკრიბა-არგვეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ტყიბულის წყალსაცავის დასავლეთით, ზღვის დონიდან 460 მეტრზე. უახლესი რკინიგზის სადგურია ორპირი.
სოფელში არის ურთხელის კორომი, მოედინება მინერალური წყალი. სოფელში არის საექიმო ამბულატორია და საჯარო სკოლა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 671 ადამიანი.
ისტორია
სოფლის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია პალეოლითური ხანის ნასახლარი ცუცხვათის მღვიმოვანი, მრავალსართულიანი მღვიმური კომპლექსი, რომელსაც იხსენიებენ მაღაროს სახელითაც.
ვარაუდობენ, რომ სოფლის სახელი წარმოშობილია ცაცხვისაგან („ცაცხლათი“). წყაროებში პირველად იხსენიება XVII საუკუნეში. XVIII საუკუნეში ცუცხვათში დიდ მამულებს ფლობდნენ თავადი მესხორაძეები. 1712 წელს მესხორაძეებს შესაშური მასპინძლობა გაუწევიათ მეფე გიორგი V-ისათვის. ქაიხოსრო მესხორაძეს და მის შვილებს სიმონს და ანდროს, კარის მღვდლის პეტრე კუპრაშვილისა და მისი შვილებისათვის იასესა და დავითისათვის მიუციათ წყალობა. მეფე გიორგი V-მ წელს მესხორაძეებს გადასცა ციხისთაობა და ცუცხვათის ციხე.
ციხე 1721 წელს ოსმალებმა დაიკავეს. 1770 წელს გაათავისუფლა სოლომონ პირველმა, ხოლო იმერეთის სამეფოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ ციხე-სიმაგრე დაანგრიეს. ამჟამად შემორჩენილია ციხის კოშკისა და გალავნის ნაშთები.
ეკონომიკა
სოფელში მოიპოვება ქვა ტეშენიტი, რომელიც გადამუშავების შემდეგ გამოიყენება მოსაპირკეთებელ მასალად. მოსახლეობა ძირითადად მისდევს მესაქონლეობას, მეჩაიეობას, მესიმინდეობას.
სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰორაციუსი
კვინტუს ჰორაციუს ფლაკუსი (Quintus Horatius Flaccus; დ. 8 დეკემბერი, ძვ. წ. 65, აპულიის ვენუზია — გ. 27 ნოემბერი, ძვ. წ. 8, ტივოლი) — რომაელი პოეტი, განსაკუთრებით ცნობილი გახდა თავისი ოდებით.
ბიოგრაფია
ჰორაციუსი ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, როცა მამამ ოჯახი რომში საცხოვრებლად გადაიყვანა, რათა მის შვილს საუკეთესო განათლება მიეღო. 18 წლის ჰორაციუსს იგი ათენში გზავნის ბერძნული ენისა და ფილოსოფიის შესასწავლად.
იულიუს კეისრის მკვლელობის შემდეგ, ძვ. წ. 44 წელს ჰორაციუსი ლიბერატორთა არმიაში შედის და ბრძოლაში თავს გამოიჩენს. 21 წლისას ბრუტუსი ლეგიონის სარდლობას ჩააბარებს. ფილიპების ბრძოლაში ბრუტუსის ჯარი ოქტავიუსის (მომავალი იმპერატორის) ბანაკს აიღებს, თუმცა თავად მომავალი იმპერატორი გაქცევას მოახერხებს. მეორე ბრძოლაში კი იქტავიუსი იმარჯვებს. დამარცხებულთა შორისაა ჰორაციუსიც. მალე მათ გაატავისუფლებენ და პოეტი იტალიაში ბრუნდება, სადაც მამის გარდაცვალებისა და ქონების კონფისკაციის ამბავს შეიტყობს. გაღარიბებული ჰორაციუსი გადამწერის ადგილს შოულობს, თუმცა უარს არ ამბობს ავტორიტარიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაზე, რასაც უკვე არა ხმლით, არამედ კალმით წარმართავს. წერს ეპოდებსა და სატირებს, რომლებიც ოქტავიუსის წინააღმდეგაა მიმართული.
მალე ჰორაციუსი დაუმეგობრდება ვერგილიუსს, რომელიც მას წარუდგენს ოქტავიუსთან დაახლოებულ პირს, მეცენატს. ეს უკანასკნელი ჰორაციუსს თავის პროტექტორობას შესთავაზებს და აძლევს მამულს ტიბურთან (დღევანდელი ტივოლი) ახლოს. სულ მალე ჰორაციუსის პოპულარობა ლიტერატურულ წრეებში გაიზრდება.
ჰორაციუსი გარდაიცვლება თავისი პროტექტორის სიკვდილიდან 2 თვის შემდეგ, ძვ. წ. 8, 27 ნოემბერს.
სატირები
ჰორაციუსის სატირები ორ კრებულადაა გაერთიანებული, ერთში ათი პიესა შედის, მეორეში - რვა. სატირათა უმრავლესობა ავტოპორტრეტს წარმოადგენს და თვისუფალი ტონითაა დაწერილი. მათში მოცემულია პოლიტიკური, სოციალური, ეთიკური და ლიტერატურული საკითხების შესახებ პოლემიკები.
ეპოდები
ჰორაციუსს ეკუთვნის ჩვიდმეტი ეპოდი, რომელნიც მთლიანობაში 625 სტროფს ითვლის. თავად ავტორი მათ იამბებად მოიხსენიებდა. ეპოდების სტილი დაძაბულია, ტონი - საყვედურის. მათსი ადგილი აქვს როგორც ეროტიზმს ასევე პატრიოტულ თემატიკას.
ოდები
ჰორაციუსის ოდები 4 წიგნადაა დაწერილი, მათგან თითოეული შეიცავს 38, 20, 30 და 15 ოდას. ავტორი მათ ეგვიპტურ პირამიდებს ადარებდა. ოდები ჰორაციუსის ყველაზე მნიშვნელოვან და საერთოდ რომაული ლირიკის შედევრად ითვლება. შინაარსის მხრივ აქ ერთმანეთს ენაცვლება პირადული და საჯარო საკითხები, სიყვარული და პოლიტიკა, ბერძნული და ლათინური სამყარო, დახვეწილი მითოლოგია და უხეში რეალობა, ეპიკურიზმი და სტოიციზმი,
ეპიტრები
პირველი კრებული 20 ეპიტრს შეიცავს, მეორე კი მხოლოდ ორს. ამას ემატება ჰორაციუსის ცნობილი ეპიტრი პოეტური ხელოვნება. ისინი დაწერილია ჰექსამეტრით, ისევე, როგორც სატირები. ეპიტრები მიემართება კონკრეტულ ადამიანებს და ფიქტიურ წერილებს წარმოადგენს. მათი ტონი ნაკლებად სხარტი და შედარებით თავისუფალია.
სქოლიო
კატეგორია:რომაელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 65 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 8
მეისიო
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1624 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1696
Aenictus asperivalvus
Aenictus asperivalvus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
იოტუნები
მინი|გიგანტები ფენია და მენია პოემა [[გოტასონგრიდან]] იოტუნები (Jötun) - სკანდინავიურ მითოლოგიაში გიგანტები გრიმტურსენების (იმირის შვილები) ოჯახიდან. იოტუნები ცხოვრობდნენ იოტუნჰეიმში, გამოირჩეოდნენ განსაკუთრებული ძალით და სიდიდით და იყვნენ ასთა მოწინააღმდეგები და ხალხის მტრები. იოტუნების მეორე სახელია : გრიმტურსენები. ისინი განასახიერებდნენ სტიქიურ ძალებს. მათი ნაწილი ცხოვრობდა ქვის მთებში, ითვლებოდა რომ გრიმტურსენებს ქვის თავი და გული აქვთ. იოტუნების გარდა, ლეგენდებში მოხსენიებულნი არიან სხვა ტურსები(გიგანტები)
გიგანტ-იოტუნთა სია
ფენრირი - მგელი-გიგანტი და ცისფერ-თეთრი სიკვდილი - ჰელი.
კატეგორია:სკანდინავიური მითოლოგია
უსტი-ნად-ორლიცის რაიონი
უსტი-ნად-ორლიცის რაიონი — რაიონი პარდუბიცეს მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი უსტი-ნად-ორლიცი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 258,31 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 137,270 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 109 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
სმილეცი (პაზარჯიკის ოლქი)
სმილეცი (Смилец) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 344 კაცს.
პეხტიხა
პეხტიხა (Пехтиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 5 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
გორათის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია
მინი|მარჯვნივ|200px|გორათის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია გორათის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია – ეკლესია ხაშურში. თარიღდება გვიანი ფეოდალური ხანით, იგი შეკეთებულია XIX საუკუნეში. ეკლესია დარბაზულია, ნაშენია ქვიშაქვითა და რიყის ქვით.
1999 წლის 9 სექტამბერს მეუფე იობის ლოცა-კურთხევით გაიხსნა ტაძარი და აღდგა წირვა-ლოცვა.
ყოველი წლის 21 მაისს იმართება „გორათობა“. ამ დღესასწაულს აღნიშნავენ გორათის ეკლესიის შემოგარენის მაცხოვრებლები. მოსახლეობა მიდის ეკლესიაში, ანთებს სანთელს, ლოცულობს და ოჯახებში სტუმრებს უმასპინძლდებიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტაკიძე
საკუთარი სახელი ტაკიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
კარელ გოტი
მინიატიურა|კარელ გოტი კარელ გოტი (დ. 14 ივლისი, 1939, პლზენი — გ. 1 ოქტომბერი, 2019, პრაღა ) — ჩეხი მომღერალი, რომელიც ძირითადად ჩეხურ და გერმანულ ენებზე ასრულებდა სიმღერებს. კარელ გოტს უწოდებენ პრაღის ოქროს ხმას. საქმიანობს ასევე სახვით ხელოვნებაშიც.
ცხოვრება და კარიერა
კარელ გოტი სწავლობდა პრაღის გიმნაზიაში და მეგობრებთან ერთად უკრავდა კლუბებში. თავდაპირველად სურდა მხატვარი გამოსულიყო, თუმცა, რადგან სამხატვრო აკადემიის მისაღები გამოცდების ჩაბარების ვერავითარ შანსს ვერ ხედავდა, სცადა ელეკტრიკოსის პროფესიას დაუფლებოდა.
კარიერა მან 1958 წელს პრაღის კლუბებში გამოსვლებით დაიწყო. პირველ ჩანაწერებს იგი 1960 წელს ინგლისურ ენაზე ქმნიდა. 1959 წელს კარელ გოტს შეხვდა ჩეხოსლოვაკური ბენდის ლიდერი კარელ კრაუტგარტნერი, რომელმაც გოტი ერთ-ერთ ტურნეზე თან წაიყვანა და შესთავაზა ჩაებარებინა კონსერვატორიაში, სადაც გოტი სამი წლის განმავლობაში სწავლობდა სიმღერას. 1963 წელს გამოიცა მისი პირველი სინგლი, ჰენრი მანჩინის „Moon River-ის“ ჩეხური ვერსია. 1967 წელს მონაწილეობა მიიღო კანის მიდემის ფესტივალში.
1968 წელს იგი ავსტრიის სახელით გამოვიდა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე იუდო იურგენის დაწერილი სიმღერით Tausend Fenster (ათასი ფანჯარა) და მე-13 ადგილი დაიკავა. პრაღის გაზაფხულის დასრულების შემდეგ კარელ გოტმა გადაწყვიტა მცირე ხნით წასულიყო ემიგრაციაში დასავლეთის ქვეყნებში, თუმცა მალევე დაბრუნდა ჩეხოსლოვაკიაში.
მისი რეპერტუარიდან ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სიმღერაა მუსიკა მულტფილმიდან „ფუტკარი მაია“. მისი უმრავლესი სიმღერა დაწერილია კომპოზიტორ კარელ სვობოდას მიერ.
კარელ გოტი ხშირად იწოდება, როგორც „პრაღის ოქროს ხმა“, „აღმოსავლეთის სინატრა“, „ოქროს ბულბული“ ან „კარგი ამბების მომტანი“. მონაწილეობას იღებდა არაერთ სატელევიზიო შოუში. საკუთარი შოუს გარდა, მონაწილეობდა ასევე ჟილბერ ბეკოს შოუში, Nashville Country Music-ის ფესტივალში, ევროფართიში, რუდი კარელის შოუში, ჯეიმზ ლასტის შოუსა და სხვა სატელევიზიო გადაცემებში. მისი დისკოგრაფია დაახლოებით 120 ალბომს მოიცავს, რომელთა რიცხვშიც შედის არაერთი კრებული.
არ არსებობს ოფიციალური მონაცემები მისი გაყიდული ალბომების რაოდენობის შესახებ; მიახლოებითი გამოთვლებით მან ოცდაათ მილიონზე მეტი ჩანაწერი გაყიდა, თუმცა ზოგიერთი მათ რაოდენობას 100 მილიონამდე ზრდის. მხოლოდ ჩეხეთსა და სლოვაკეთში მისი ალბომები დაახლოებით 15 მილიონჯერ გაიყიდა, რისთვისაც იგი ერთადერთი ხელოვანია, რომელი ჩეხეთის ერთ-ერთმა უმნიშვნელოვანესმა ლეიბლმა სუპრაფონმა ბრილიანტის დისკით დააჯილდოვა.
დღეისათვის კარელ გოტი ორმოცდაათზე მეტი ბრილიანტის, პლატინის, ოქროსა და ვერცხლის ფირფიტის მფლობელია. ჩეხური გამოკითხვის „ოქროს ბულბულის“ მიხედვით იგი ოცდაათჯერ დასახელდა წლის საყვარელ მომღერლად.
კარელ გოტი თანამშრომლობდა ევროპის, ამერიკის შეერთებული შტატებისა და იაპონიის მუსიკალურ გამომცემლობებთან, ამიტომ იგი თავის ნაწარმოებებს აქვეყნებდა არა მხოლოდ ევროპის ქვეყნებში, არამედ შეერთებულ შტატებში, კანადასა და იაპონიაშიც. მიუხედავად იმისა, რომ იგი სიმღერებს ასრულებს ფრანგულ, იტალიურ, რუსულ, ებრაულ, ესპანურ, რუმინულ, პოლონურ, უნგრულ, სერბულ-ხორვატულ, სლოვაკურ და სხვა ენებზე, ყველაზე წარმატებული მაინც ჩეხური და გერმანულენოვანი აბლომებია.
კარელ გოტი დაქორწინებული იყო ივანა მახაჩკოვაზე, ქორწილი მათ 2008 წლის 7 იანვარს ლას-ვეგასში გადაიხადეს. შეეძინათ ორი ქალიშვილი, შარლოტე ელა გოტოვა (დ. 2006) და ნელი სოფიე გოტოვა (დ. 2008).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხი მომღერლები კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
Do Not Disturb
სქოლიო
კატეგორია:Van der Graaf Generator-ის ალბომები კატეგორია:2016 წლის ალბომები კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები
მუედინ სურმანიძე
1925-1926 წლებში იყო აჭარის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის მიწათმოქმედების სახალხო კომისარი, 1925-1930 წლებში — აჭარის ასსრ ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარე, 1931-1932 წლებში — აჭარის ასსრ სოციალური უზრუნველყოფის სახალხო კომისარი. 1937 წლის ივნისში დააპატიმრეს კონტრრევოლუციური ორგანიზაციის წევრობის ბრალდებით და იმავე წლის ოქტომბერში დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1958 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
შავი იანვარი
მინი|აზერბაიჯანული მარკა, შავი იანვარის სურათებით შავი იანვარი (Qara Yanvar), აგრეთვე ცნობილი როგორც შავი შაბათი ან იანვრის ხოცვა — ბაქოში მშვიდობიან აზერბაიჯანელ მომიტინგეთა დარბევა საბჭოთა არმიის მიერ, 1990 წლის 20 იანვარს, რის შედეგადაც 130 ადამიანი დაიღუპა. აზერბაიჯანში შავ იანვარს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დაბადების თარიღად მიიჩნევენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბჭოთა აზერბაიჯანის ისტორია კატეგორია:სსრკ-ის დაშლა კატეგორია:აზერბაიჯანული ნაციონალიზმი
ნეიროპილი
ნეიროპილი (ბერძნ. néuron - ნერვი და pílos - ქეჩა) — ნერვული უჯრედების დაგროვება. უფრო ხშირად ტერმინი გამოიყენება უხერხემლოების მიმართ. ნეიროპილი შეიძლება გამოხატული იყოს სხვადასხვა ხარისხზე. ასე მაგალითად კიბოსნაირების შედგენილობაში შეიძლება შედიოდეს ნეირონების სხეული, რის შედეგადაც ნეიროპილის საზღვრები ირეცხება.
უფრო მეტად განვითარებულ ორგანიზმებზე ნეიროპილი კარგად არის გამოხატული, პრაქტიკულად არ შეიცავს ნერვული უჯრედების სხეულებს.
უხერხემლოების ცალკეული ნერვული გზების შესწავლა (რომლებიც აკავშირებენ ნერვულ ცენტრებს) რთულია. წარმოადგენს ადგილს, სადაც ფორმირდება სინაფსები აქსონსა და დენდრიტებს შორის.
სქოლიო
კატეგორია:ნერვული სისტემა
ბარბადოსი
ბარბადოსი (Barbados) — სახელმწიფო ვესტ-ინდოეთში, კუნძულ ბარბადოსზე (მცირე ანტილის კუნძულთა ჯგუფი). შედის ერთა თანამეგობრობაში. ფართობი 430 კმ². მოსახლეობა — 279 912 კაცი (2006 წელი), უმთავრესად შავკანიანები. დედაქალაქი და მთავარი ნავსადგური — ბრიჯტაუნი. მოსახლეობის დიდი ნაწილი ქრისტიანია (ანგლიკანური ეკლესია). სახელმწიფო ენა — ინგლისური. ეროვნული დღესასწაული 30 ნოემბერი — დამოუკიდებლობის გამოცხადების დღე (1966). ოფიციალური კალენდარი — გრიგორიანული. ფულის ერთეული — ბარბადოსის დოლარი.
მე-13 საუკუნიდან თანამედროვე ქვეყნის ტერიტორიაზე კარიბები და ინდიელები ცხოვრობდნენ. მე-15 საუკუნის ბოლოს ბარბადოსს ესპანელი მეზღვაურები ესტუმრნენ და ტერიტორიას ესპანეთის მეფის საკუთრება უწოდეს. ბარბადოსი ესპანურ რუკებზე პირველად 1511 წლს გამოჩნდა. პორტუგალიის იმპერიამ კუნძული 1532 და 1536 წლებში დაიპყრო, მაგრამ მოგვიანებით 1620 წელს ის მიატოვეს. ინგლისური გემი ზეთისხილის ყვავილობა ბარბადოსზე 1625 წლის 14 მაისს ჩავიდა და კუნძული მეფე ჯეიმზ I- ის სახელით დაიპყრო. 1627 წელს კუნძულებზე ინგლისიდან დევნილები ჩავიდნენ. ბარბადოსი გახდა ინგლისისა და მოგვიანებით ბრიტანეთის კოლონია.კუნძული იქცა აფრიკელი მონებით ვაჭრობის ინგლისურ ცენტრად, სანამ ვაჭრობა არ აიკრძალებოდა 1807 წელს, ბარბადოსში მონებით ვაჭრობა საბოლოოდ 1833 წლამდე გაგრძელდა.
1966 წლის 30 ნოემბერს ბარბადოსი დამოუკიდებელი და თანამეგობრობის წევრი სახელმწიფო გახდა. ქვეყნის დედოფლის წოდება ელისაბედ II-მ მიიღო. მოსახლეობის რაოდენობა 287,010 ადამიანია, რომელთა უმეტესობაც აფრიკული წარმოშობისაა. ბარბადოსი კარიბის ზღვის ნაწილად ითვლება, სადაც ის წამყვანი ტურისტული ადგილის პოზიციას იკავებს. ტურისტების, 40% დიდი ბრიტანეთიდანა, ასევე ტურისტების დიდი ნაწილი ჩადის ამერიკის შეერთებული შტატებიდან და კანადადან.
ეტიმოლოგია
სახელი ბარბადოსი პორტუგალიური ტერმინისგან os barbudos ან ესპანურიდან  los barbudos-დან მოდის. ორვე მათგანი ითარგმნება, როგორც ,,წვერიანი ''. გაურკვეველია რას უნდა ნიშნავდეს ეს ტერმინი. ზოგი ფიქრობს, რომ ტერმინი დაკავშირებულია უძველეს ტომებთან, რომლებიც დღეს კუნძულზე აღარ ცხოვრობენ. ზოგი ფიქრობს რომ ტერმინი ზღვის ქაფის მიერ წარმოქმნილი წვერის შთაბეჭდილებითაა, რომელთა ხილვაც მოშორებულ რიფებზეა შესაძლებელი. 1519 წლის რუკაზე, რომელიც გენუელი კარტოგრაფის, ვისკონტე მაგიოლოს მიერაა შექმნილი კუნძულის სახელად ბარბადოსი იყო ნახსენები. ნავარაუდევია ისიც, რომ კუნძულ ბარბუდას სახელიც სწორედ ამ ტერმინისგან წარმოიშვა.
კოლუმბამდელ ეპოქაში კუნძულს იჩიროუგანაიმ ერქვა. ადგილობრივ რაიონებში მკვიდრი არავაკულ ენებზე მოსაუბრე ტომების შთამომავლების ცნობების თანახმად, კუნძულის ძველი სახელი შეიძლება ითარგმნოს, როგორიც "წითელი მიწა თეთრი კბილებით".
ბარბადოსის მოსახლეობა კუნძულს ,,ბიმს  ან ,,ბიმშერს  უწოდებს. ამ ტერმინების წარმომავლობაც გაურკვეველია. ერთ-ერთ ვერსიას ბარბადოსის კულტურული ფონდის ვერსია წარმოადგენს, რომლის მონაცემებით ,,ბიმ  გამოყენებული იყო ტყვეების მიერ და მომდინარეობდა იგბოური სიტყვიდან bém რომელიც ითარგმნება როგორც  ,,ჩემი სახლი, მშობლიური, კეთილი .
კოლუმბამდელი პერიოდი
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად დადასტურდა, რომ კუნძულზე პირველი დასახლებები ძვ. წ. 1600 წელს იყო. ბარბადოსში მუდმივი დასახლება მე-4-მე-7 საუკუნეებში უნდა ჩამოყალიბებულიყო, სადაც სალადოიდები უნდა ცხოვრებულიყვნენ. არავაკები სამხრეთ ამერიკიდან კუნძულზე 800-1200 წლებში უნდა ჩასახლებულიყვნენ, ხოლო კარიბები, ასევე სამხრეთ ამერიკიდან კუნძულზე მე-12-მე-13 საუკუნეებში გადავიდნენ.
ევროპელების გამოჩენა
გაურკვეველია რომელმა ევროპელმა ერმა მიაღწია პირველმა კუნძულამდე. ეს სავარაუდოდ, მე-15-მე-16 საუკუნეებში უნდა მომხდარიყო. თუ ერთ, ნაკლებად ცნობილ წყაროს ვენდობით, კუნძულამდე პირველი ესპანელები უნდა მოსულიყვნენ. ბევრი თვლის, რომ ბარბადოსზე ბრაზილიისკენ მიმავალი პორტუგალიელები უნდა შეჩერებულიყვნენ.  მინი|345x345პქ|1632 წლის რუკა
ინგლისური დასახლებები 1600-იან წლებში
პირველმა ინგლისურმა ხომალდმა ბარბადოსს 1625 წლის 14 მაისს მიაღწია კაპიტან ჯონ პაველის მეთაურობით. პირველი დასახლება 1627 წლის 17 თებერვალს შეიქმნა თანამედროვე ჰოლთაუნის მიმდებარე ტერიტორიაზე. ჯგუფის მეთაურის ჯონ პაველის უმცროსმა ძმამ, ჰენრიმ, ადგილზე 80 ადამიანი დაასახლა. ამ ადამიანებს შორის აფრიკელი წარმოშობის ხალხიც იყვნენ, რომლებიც ბარბადოსის პირველ ევროპულ მოსახლეობას წარმოადგენს.
ინგლისის სამოქალაქო ომის გავლენა
დაახლოებით ამავე დროს, სამი სამეფოს ომები ბარბადოსში და ბარბადოსის ტერიტორიულ წყლებში გაფართოვდა. ბარბადოსი ამ ომებში არ მონაწილეობდა მანამ, სანამ ჩარლზ I სიკვდილით არ დასაჯეს.ამ ფაქტის შემდეგ კუნძულის მთავრობა კუნძულის მთავრობა როიალისტებს დაემორჩილა.
ირლანდიელები ბარბადოსში
ბარბადოსის მოსახლეობაში თეთრკანიანთა რიცხვი ირლანდიელების ხარჯზე გაიზარდა, რომლებიც ირლანდიიდან სამუშაოდ გადმოჰყავდათ. ბარბადოსში ირლანდიელ მსახურებს ხშირად ცუდად ეპყრობოდნენ, რითაც, ბარბადოსელმა პლანტატორებმა სასტიკი ხალხის რეპუტაცია მოიპოვეს. არასაკმარისი ისტორიული ჩანაწერის გამო, ბარბადოსში გაგზავნილი ირლანდიელი მუშების საერთო რაოდენობა უცნობია და შეფასებები "უაღრესად სადავოა". ერთ-ერთი ისტორიული წყაროს მონაცემებით ბარბადოსში ან ვირჯინიაში 50 000 ირლანდიელი გადაიყვანეს, ბევრი ფიქრობს რომ ეს ფაქტი ძალიან გადაჭარბებულია.
ისტორიკოსი თომას ბართლის მიხედვით 10 000 ირლანდიელი დასავლეთ ინდოეთში გაგზავნეს, ხოლო 40 000 ქვეყანაში ნებაყოფლობით მოსამსახურედ დარჩა.
შაქრის რევოლუცია
შაქრის ლერწმის შემოტანამ ჰოლანდიური ბრაზილიიდან 1640 წელს ბარბადოსის საზოგადოება, კულტურა, ეკონომიკა და ფიზიკური ლანდშაფტი შეცვალა. შაქრის პლანტაციები დიდ შრომას და ინვესტიციას მოითხოვდა და სწორედ ამის ხარჯზე გაიზარდა ქვეყანაში ევროპელი მოსახლეობის რიცხვი. 1644 წელს ბარბადოსის მოსახლეობამ 30 000-ს მიაღწია, რომელთაგან 800 აფრიკული წარმოშობის იყო, დანარჩენები - კი უმეტესად ინგლისური წარმოშობის. ინგლისელ მცირე მფლობელბს გაშენებული ჰქონდათ შაქრის პლანტაციები სადაც აფრიკული წარმოშობის ხალხს იძულებით ამუშავებდენ. მინი|343x343პქ 1660 წლისთვის ქვეყნის მოსახლეობის უმეტესობას შავკანიანი მოსახლეობა შეადგენდა.კუნძულის მოსახლეობა 27 000 შავკანიანი და 26 000 თეთრკანიანი იყო. 1666 წლისთვის 12 000-მა ბრიტანული წარმოშობის პლანტატორმა გაყიდა პლანტაციები ან კუნძულიდან გაიქცა. შესაბამისად კუნძულის კანონიერ მოსახლეობად შავკანიანი მოსახლეობა დარჩა.
1680 წლისთვის კუნძულზე 20 000 თეთრკანიანი და 46 000 ტყვეობიდან გათავისუფლებული შავკანიანი ცხოვრობდა. 1724 წლისთვის ეს რიცხვი შეიცვალა და ტერიტორიაზე 18 000 თეთრკანიანი და 55 000 აფრიკული წარმოშობის ხალხი ცხოვრობდა.
დამოუკიდებლობა და დამოუკიდებლობის შემდგომი პერიოდი
ბარბადოსში სრული შიდა თვითმმართველობა 1961 წელს ამოქმედდა. ბარბადოსი შეუერთდა დასავლეთ ინდიელების ფედერაციას 1958–62 წლებში, თუმცა სახელმწიფომ დიდხანს ვერ იარსება. 1966 წლის 30 ნოემბერს ბარბადოსმა დამოუკიდებლობა მოიპოვა. ეროუ ბაროუ ქვეყნის პირველი პრემიერ-მინისტრი გახდა. ბარბადოსმა გადაწყვიტა დარჩენილიყო თანამეგობრობის წევრ სახელმწიფოდ და ქვეყნის დედოფლად ელისაბედ II გამოაცხადა, რომელიც ქვეყანაში გენერალ-გუბერნატორის სახითაა წარმოდგენილი.
ბაროუს მთავრობა ეკონომიკური მრავალფეროვნების,ტურიზმის სექტორის გაძლიერებასა და სოფლის-მეურნეობისგან შორს იყო. 1976 წელს არჩევნების შედეგად ტომ ადამსმა ბაროუ დაამარცხა და ქვეყნის მმართველი გახდა. ადამსმა მიიღო უფრო კონსერვატიული და მკაცრად პროდასავლური პოზიცია, რაც ამერიკელებმა ბოროტად გამოიყენეს და1983 წელს გრენადაზე შეჭრისათვის ბაზა ბარბადოსზე განალაგეს.
1835 წელს ადამსი ოფისში გარდაიცვალა და ის ჰაროლდ ბერნარდ სენტ ჯონმა ჩაანაცვლა. 1986 წლის არჩევნების შედეგად ხელისუფლებაში კვლაბ ეროუ ბაროუ დაბრუნდა, რომელიც ამერიკის საქციელს მკაცრად აკრიტიკებდა. ბაროუც ოფისში გარდაიცვალა და ის ლოიდ ერსკინე სენდიფორდმა ჩაანაცვლა, რომელიც პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას 1994 წლამდე იკავებდა.
გეოგრაფია
წმინდა მიქელის რეგიონში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი და უმნიშვნელოვანესი ქალაქი ბრიჯტაუნი, სადაც ქვეყნის მოსახლეობის 1/3 ცხოვრობს. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია: ჰოულთაუნი, საინტ ჯეიმზი, ოისტინი. 840
დემოგრაფია
მინი|[[რიანა მსოფლიოში ყველაზე ცნობილი ბარბადოსელია]] მინი|წმინდა მიქაელის და ყველა ანგელოზის სახელობის ეკლესია ბრიჯტაუნში. ბარბადოსის სტატისტიკური სამსახურის მიერ ჩატარებული 2010 წლის ეროვნული აღწერის თანახმად,ქვეყანაში 277,821 ადამიანი ცხოვრობს, რომელთაგან 144,803 ქალია, ხოლო 133,018.
2019 წლის მდგომარეობით ბარბადოსელების სიცოცხლის ხანგრძლივობა საშუალოდ 79 წელია. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა ქალებისთვის 83 წელია, ხოლო მამაკაცებისთვის 78 წელი (2019). აღსანიშნავია ისიც, რომ პროცენტულად ყველაზე მეტი ას წელს გადაცილებული ბარბადოსში და იაპონიაში ცხოვრობს.
ეთნიკური ჯგუფები
ბარბადოსელთა 90%-ზე მეტი აფრო-კარიბული და შერეული წარმოშობისაა. მოსახლეობის დანარჩენი ნაწილი ევროპელებია, უმეტესად დიდი ბრიტანეთიდან და ირლანდიიდან. ასევე არიან აზიელები ძირითადად ჩინელები და ინდოელები (ინდუსებიც და მუსლიმებიც). ადგილობრივები ერთმანეთს ,,კუნძულის შვილებს '' ეძახიან.
ენა
ბარბადოსის ოფიციალური ენა ინგლისურია და ის გამოიყენება კომუნიკაციისათვის, ადმინისტრაციისა და საზოგადოებრივი მომსახურებისთვის.
კუნძულზე ასევე არის ინგლისურზე დაფუძნებული კრეოლური ენა, რომელსაც ბარბადოსელები ყოველდღიურ ცხოვრებაში იყენებენ. ეს ენა სრულიად განსხვავდება კუნძულის ინგლისური ენისაგან. ბაჯანს (ბარბადოსული კრეოლს) განსხვავებული ლექსიკონი და იდიომები აქვს, რაც ინგლისურენოვანი მოსაუბრისათვის სრულიად გაუგებარია.
რელიგია
ბარბადოსელების უმეტესობა (95%) ქრისიტიანია. რომელთაგან 40% ანგლიკანიზმის მიმდევრები არიან. ასევე ცხოვრობენ კათოლიციზმის, ორმოცდაათიანელობა, მეშვიდე დღის ადვენტისტული ეკლესიის წარმომადგენლები და იეჰოვას მოწმეები.
ბარბადოსში სხვა რელიგიებიდან წარმოდგენილია: ინდუიზმი, ისლამი, ბაჰაიზმი და იუდაიზმი. მარცხნივ|მინი|315x315პქ
ადმინისტრაციული დაყოფა
ქრისტ ჩარჩი
სეინტ ანდრიუ
სეინტ ჯორჯი
სეინტ ჯეიმზი
სეინტ ჯონი
სეინტ ჯოზეფი
სეინტ ლუსი
სეინტ პეტერი
სეინტ ფილიპი
სეინტ თომასი
კულტურა
მინი ბარბადოსი არის დასავლეთ აფრიკის, პორტუგალიის, კრეოლური, ინდური და ბრიტანული კულტურების ნაზავი. მოქალაქეებს ბარბადოსელები ეწოდება ადგილობრივ ენაზე ბაჯაები.
სქოლიო
კატეგორია:კარიბის ქვეყნები კატეგორია:კუნძულოვანი სახელმწიფოები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ქვეყნები კატეგორია:კონსტიტუციური მონარქიები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
კოღონია
საკუთარი სახელი კოღონია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:აფხაზური გვარები
ელიაობა
მინი|ელია წინასწარმეტყველი ელიაობა, ამინდის ღვთაების — ელიას სახელობის დღესასწაული. ქრისტიანული კალენდრით წმ. ელიას (ილიას) დღესასწაული იმართებოდა 2 აგვისტო [ძვ. სტ. 20 ივლისი]. გარდა საეკლესიო, ოფიციალური დღესასწაულისა, არსებობდა ელიაობის ხალხური ვარიანტები, რომელთაც საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში სხვადასხვანაირად მართავდნენ. ელიაობას მესხეთში საყდარში იხდიდნენ, ასევე სცოდნიათ იმერეთში, სადაც საყდრის გარშემო კაცები ორსართულიან ფერხულს მართავდნენ, ქალები კი — ერთრიგიანს და "ოკრიალეს" გაიძახოდნენ. კახეთში ელიაობას მართავდნენ ელიას მთაზე, წითელი წყაროს მახლობლად. სამეგრელოში წირვიდან დაბრუნებული ოჯახის უფროსი მარანში საჭმელ-სასმელით დატვირთულ ტაბლას შეიტანდა, სანთლებს აანთებდა და ქარისა და ავდრის არიდებას შესთხოვდა ღვთაებას. ელიასავე სახელზე უნდა ყოფილიყო ტაროსის დღეობა კოხინჯრობა (მეგრული "კოხობაში ოხვამერი"), რომელსაც 7-9 მაისს იხდიდნენ. ელიას თაყვანისცემა ხშირად ემთხვევოდა ლაზარობის — გვალვისა და დელგმის რიტუალებს, რომელიც სრულდებოდა არა კონკრეტულად დანიშნულ დღეს, არამედ ყოველთვის, როდესაც გვალვა ან დელეგმა შეაწუხებდა ხალხს. ამ რიტუალებში ელია და ლაზარე ხშირად ენაცვლებოდნენ ერთმანეთს.
ლიტერატურა
კატეგორია:წარმართული დღესასწაულები
ნოემბერი 2009
ნოემბერი 2009 წლის მეთერთმეტე თვეა. დაიწო კვირას და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ  ორშაბათს.
პორტალი:ახალი ამბები
11
2009
Aenictus bakeri
Aenictus bakeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
მაგნეტიზმი
მაგნეტიზმი (μαγνῆτις) — მოძრავი ელექტრული მუხტების ურთიერთქმედების ფორმა, რომელიც ხორციელდება მანძილზე მაგნიტური ველის საშუალებით. ელექტროენერგიასთან ერთად მაგნიტიზმი ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედების ერთ-ერთი გამოვლინებაა. ველის კვანტური თეორიის თვალსაზრისით, ელექტრომაგნიტურ ურთიერთქმედებას ატარებს ბოზონი — ფოტონი (ნაწილაკი, რომელიც შეიძლება წარმოდგენილი იყოს ელექტრომაგნიტური ველის კვანტური აგზნების სახით).
მაგნიტური ველი, ისე როგორც ვლექტრული ველი, მატერიის მოძრაობის ელექტრომაგნიტური ფორმის ერთ-ერთი გამოვლენაა. მაგნიტურ და ელექტრულ ველებს შორის სრული სიმეტრია არ არსებობს. ელექტრული ველის წყაროა ელექტრული მუხტები, რომლებიც გააჩნიათ ელემენტარულ ნაწილაკებს, ანალოგიური მაგნიტური მუხტები ბუნებაში ჯერჯერობით აღმოჩენილი არაა, თუმცა ჰიპოთეზები მაგნიტური მონოპოლის არსებობის შესაძლებლობის შესახებ დიდი ხანია გამოთქმულია.
მაგნიტური ველის წყაროა მოძრავი ელექტრული მუხტები, ანუ ელექტრული დენი. ატომური მასშტაბებით ელექტრონებისა და ნუკლონებისათვის არსებობს ორი ტიპის მიკროსკოპული დენი — ორბიტული, რომელიც დაკავშირებულია ნაწილაკების მასათა ცენტრის წინსვლითს, მოძრაობასთან, და სპინური, რომელიც ნაწილაკთა მოძრაობის შინაგან თავისუფლების ხარისხებთანაა დაკავშირებული.
ნაწილაკების მაგნეტიზმს რაოდენობრივად ახასიათებენ ორბიტული და სპინური მაგნიტური მომენტებით.
ცნობილია ნივთიერებაზე გარე მაგნიტური ველის მოქმედების ორი ძირითადი ეფექტი დიამაგნიტური და პარამაგნიტური. დიამაგნიტური ეფექტი ფარადეის ინდუქციის კანონის შედეგია. გარე მაგნიტური ველი ნივთიერებაში ისეთ ინდუქციურ დენს წარმოშობს, რომლის მაგნიტური ველი მიმართულია გარე ველის საპირისპიროდ (ლენცის წესი). ამიტომ გარე ველით წარმოქმნილი ნივთიერების დიამაგნიტური მომენტი ყოველთვის უარყოფითია ამ ველის მიმართ. თუ ატომებს აქვს ნულისაგან გინსხვავებული მაგნიტური მომენტები (სპინური, ორბიტული ან ორივე ერთად), მაშინ გარე ველი ცდილობს მათ ორიენტირებას თავისი მიმართულების გასწვრივ. ამის შედეგად წარმოიშობა გარე ველის პარალელური დადებითი მაგნიტური მომენტი, რომელსაც პარამაგნიტური მომენტი ეწოდება.
დომაჟლიცეს რაიონი
დომაჟლიცეს რაიონი — რაიონი პლზენის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი დომაჟლიცე. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 123,46 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 59,748 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 52 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
სრებრინოვო
სრებრინოვო (Сребриново) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 14 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
კლატოვის რაიონი
კლატოვის რაიონი — რაიონი პლზენის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი კლატოვი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 945,69 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 87 629 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 45 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
ომარ თურმანაული
ომარ ბეწინას ძე თურმანაული (დ. 25 მაისი, 1959, სოფ. ხილიანა, დუშეთის მუნიციპალიტეტი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 23 მარტი, 2019, სტრასბურგი, საფრანგეთი) — ქართველი პოეტი, პროზაიკოსი, ფრანგულად და ფრანგულიდან მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ომარ თურმანაული დაიბადა 1959 წლის 25 მაისს, დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხილიანში. 1990 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა ინსტიტუტი, ფრანგული ენის სპეციალობით. მისი პირველი პოეტური კრებული „დღე-ღამის დედა“ დაიბეჭდა 1984 წელს.
მონაწილეობდა აფხაზეთის ომში, იქიდან დაბრუნების შემდეგ გამოსცა ომის დღიურები „აფხაზეთი... ჯარისკაცის ჩანაწერები“ (1993).
1995 წლიდან ცხოვრობდა საფრანგეთში, სტრასბურგში. წერდა პროზას ფრანგულ ენაზე. 1998 წელს საფრანგეთში დაიბეჭდა მისი რომანი: „ქვრივი, მერცხალი და ნათელმხილველი“.
ქართულად თარგმნიდა ფრანგულ პოეზიას, ხოლო ფრანგულად კი ქართულ პროზას. ფრანგულ ენაზე დაიბეჭდა ბესიკ ხარანაულის რომანი „წიგნი ამბა ბესარიონისა“. თარგმნიდა ბესიკ ხარანაულის მომდევნო წიგნს „ეპიგრაფები მივიწყებული სიზმრებისათვის“.
გარდაიცვალა 2019 წლის 23 მარტს, სტრასბურგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბინდი (საუნდტრეკი)
ბინდი (Twilight) — საუნდტრეკი ამავე სახელწოდების ფილმიდან. იგი გამოიცა 2008 წელს. დისკზე წარმოდგენილია სხვადასხვა შემსრულებლის კომპოზიციები.
iTunes გამოცემა
ახლავს დამატებები:
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის საუნდტრეკები კატეგორია:ბინდი (ფილმების სერია) კატეგორია:Atlantic Records-ის საუნდტრეკები კატეგორია:Chop Shop Records-ის საუნდტრეკები
ელია (მთა)
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
გო-საკურამატი
გო-საკურამატი (後桜町天皇; დ. 23 სექტემბერი, 1740 — გ. 24 დეკემბერი, 1813) — იაპონიის 117-ე და მერვე, ბოლო, ქალი-იმპერატორი. იაპონიის ტახტს მართავდა 1762-1771 წწ. იგი იმპერატორ საკურამატის მეორე ქალიშვილი და იმპერატორ მომოძონოს უმცროსი დაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1740 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1813
ლიბერთი ბანკი
მინი|მარჯვნივ ლიბერთი ბანკი, ყოფილი „სახალხო ბანკი“, ყოფილი „აგრომრეწვბანკი“ — კერძო ბანკი საქართველოში. საქართველოს მასშტაბით ბანკს ფილიალების უდიდესი ქსელი აქვს. 2009 წლის სექტემბერში ბანკის აქციათა 91,2 % შეიძინა კომპანიამ Liberty Investments Holding B.V. — ერთობლივი საწარმო შექმნილი საქართველოს ყოფილი პრემიერ-მინისტრი და საქართველოს ბანკის ყოფილი ხელმძღვანელი ლადო გურგენიძისა და რუმინელი მეწარმე დინუ პატრიციუს მიერ.
2017 წელს „ლიბერთი ბანკში“ აქციათა საკონტროლი პაკეტის მფლობელი შეიცვალა. აქციათა 74.64%-იანი წილი ნიდერლანდების სამეფოში დაარსებულმა კომპანიამ „European Financial Group B.V.“-მ შეიძინა. გარიგების შედეგად ბანკის ბენეფიციარი მესაკუთრეები გახდნენ ირაკლი რუხაძე (აშშ-ის მოქალაქე), ბენ მარსონი (გაერთიანებული სამეფოს მოქალაქე) და იგორ ალექსეევი (აშშ-ის მოქალაქე).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ბანკები
შამსი ასადულაევი
შამსი ასადულაევი (Şəmsi Əsədullayev; დ. 1840 წელი, ბაქო, აზერბაიჯანი – გ. 1913 წელი, იალტა, რუსეთი) — აზერბაიჯანელი ნავთობის ბარონი და ქველმოქმედი. ის იყო პირველი ბიზნესმენი, რომელმაც ბაქოდან ნავთობის ექსპორტის სატრანსპორტო საშუალებად ბარჟები (გარკვეული ტიპის ხომალდი) გამოიყენა.
ადრეული წლები
ასადულაევი დაიბადა 1840 წელს ბაქოს სოფელ ამირჯანში. მე-19 საუკუნის შუა ხანებში, როდესაც ნავთობის ბიზნესი აყვავდა, ამირჯანისა და სურახანის ირგვლივ უზარმაზარი ტერიტორიები, რომლებზეც ფერმერები მუშაობდნენ, იყიდეს რუსმა ბიზნესმენებმა ვასილი კოკორევმა და პიტერ გუბონინმა ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნების ასაშენებლად. სახნავ-სათესი მიწების გარეშე დარჩენილი ბევრი ფერმერი იძულებული გახდა ეპოვა სამუშაო ნავთობის ბიზნესში. სხვების მსგავსად, შამსი ასადულაევმაც ქარხანაში დაიწყო მუშაობა. 1860 წელს იგი დააწინაურეს დირექტორის მოადგილედ კოკორევში.
1875 წელს, დიდი შემოსავლის მიღების შემდეგ, მან გახსნა თავისი ნავთის ქარხანა. 1890 წელს ასადულაევმა სხვა მწარმოებელთან ერთად დააარსა ნავთობკომპანია. 1891 წელს მან იყიდა სამი ბარჟა, ნავთობის ბაქოდან რუსეთში კასპიის ზღვის გავლით გადასატანად. გავრცელებული ინფორმაციით, ასადულაევი ფლობდა ელექტროსადგურსაც.
შემდგომი წლები
1890-იანი წლების დასაწყისში მან შეიძინა ნავთობით მდიდარი ტერიტორიები ბაქოს გარეუბანში. როდესაც მისი ნავთობის ექსპორტი რუსეთში მდინარე ვოლგის გავლით გაიზარდა, მან ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნები გახსნა საექსპორტო მარშრუტის აუზში მდებარე ქალაქებში, მათ შორის მოსკოვში, პოლონეთში, ცენტრალურ აზიასა და ირანში.
ფინანსური სარგებლის მიღების შემდეგ შამსი ასადულაევმა თავისი წვლილი შეიტანა აზერბაიჯანის საზღვაო ფლოტის მშენებლობაში. მან ასევე დააფინანსა სასახლეების მშენებლობა ბაქოს ცენტრში. ასადულაევი დამოუკიდებელი ნავთობმწარმოებელი და საკუთარი კომპანიის მფლობელი გახდა 1893 წელს. 1910 წლისთვის ასადულაევს ჰქონდა 37 ნავთობის ჭაბურღილი, რომელთაგან 17 ნავთობს აწარმოებდა უწყვეტად და მუდმივად მზარდი მოცულობით.
ნობელის ზოროასტერის (პირველი ნავთობტანკერი) კასპიის ზღვაში გამოჩენის შემდეგ ასადულაევმა გაუშვა სამი ნავთობტანკერი - ე.წ. სამი "A": აზიაში, აფრიკასა და ამერიკაში.
ასადულაევს თავიდან აზერბაიჯანელი ცოლი ჰყავდა. წყვილს ხუთი შვილი შეეძინა: მირზა, ალი, სარა, ხადიჯა და აღაბაჯი. როდესაც ის დაქორწინდა რუს ცოლზე, შვილებმა გაწყვიტეს ურთიერთობა მამასთან და ასადულაევი 1903 წელს მოსკოვში გადავიდა. მისი რუსი ცოლი მარი გუდიმე-ლევკოვიჩი იყო დუმის წევრის ქალიშვილი, რომელსაც მჭიდრო კავშირი ჰქონდა რუსეთის მეფესთან.
აზერბაიჯანის ბოლშევიკების ხელში ჩაგდების შემდეგ ასადულაევი ქვეყნიდან გაიქცა. იგი გარდაიცვალა მზის დარტყმით 1913 წლის 21 აპრილს იალტაში, რუსეთი.
სასახლე ბაქოში
1896 წელს, ბაქოში ასადულაევმა ააშენა სამსართულიანი სასახლე, რომელიც დააპროექტა არქიტექტორმა ივან ედელმა.
სახლი მოსკოვში
ასადულაევმა იყიდა ორი მიწა თათარსკაია სლობოდას მიდამოში, No333 (Maly Tatarsky Pereulok, სახლი 6) და No 334 (იქვე, სახლი 8).
ამ ადგილას 1913 წელს ასადულაევის დაფინანსებით აშენდა ოთხსართულიანი სახლი, რომელიც გახდა მოსკოვის მუსლიმთა კულტურული ცენტრი. 1917 წლის რევოლუციამდე მოსკოვში მუსლიმთა აბსოლუტური უმრავლესობა ადგილობრივი მოსკოველები იყვნენ, რომელთა შორის რიცხობრივად დომინირებდნენ თათრები. სახლში იყო მოსკოვის მუსლიმთა საქველმოქმედო საზოგადოების სკოლა და სამკითხველო დარბაზი, ხოლო 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ იგი ასევე იქცა რუსეთში მცხოვრებ მუსლიმთა ერთ-ერთ სოციალურ-პოლიტიკურ ცენტრად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1840 კატეგორია:დაბადებული 1840-იანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1913 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ნავთობმწარმოებლები
Aenictus bayoni
Aenictus bayoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
პლზენ-იიჰის რაიონი
პლზენ-იიჰის რაიონი — რაიონი პლზენის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი პილსენი. რაიონის ფართობი შეადგენს 990,04 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 58 404 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 59 ადამიანს.
Aenictus bayoni
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
დიამაგნეტიკი
დიამაგნეტიკი — ნივთიერება, რომელიც მაგნიტდება გარე მაგნიტური ველის მიმართულების საწინააღმდეგოდ. როცა გარე მაგნიტური ველი არ არსებობს, დიამაგნეტიკი დამაგნიტებული არ არის. გარე მაგნიტური ველის ზემოქმედებით დიამაგნეტიკის ატომი იძენს m მაგნიტურ მომენტს (ხოლო ნივთიერების თითოეული მოლი — M ჯამურ მომენტს), რომელიც ველის H დაძაბულობის პროპორციულია და მიართულია მის საწინააღმდეგოდ. ამიტომ დიამაგნეტიკის მაგნიტური ამთვისებლობა ყოველთვის უარყოფითია, სადაც  ერთი მოლის ამთვისებლობაა.
სქოლიო
კატეგორია:მაგნეტიზმი
პლზენ-იიჰის რაიონი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
ელიოზი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი ელიოზი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
სვობოდა (პაზარჯიკის ოლქი)
სვობოდა (Свобода) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 200 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ბორის ტრაიკოვსკი
ბორის ტრაიკოვსკი (Борис Трајковски; 25 ივნისი 1956, სტრუმიცა, მაკედონია — 26 თებერვალი 2004, მოსტარი, ბოსნია და ჰერცეგოვინა) — მაკედონიის პრეზიდენტი 1999–2004 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა სოფელ მურტინოში, სტრუმიცასთან ახლოს, მეთოდისტების ოჯახში. 1980 წელს დაამთავრა სკოპიეს უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. შემდეგ მუშაობდა აშშ-ში, სადაც დაოჯახდა და გახდა მეთოდისტი მღვდელი.
კარიერა
1997 წლამდე მუშაობდა სკოპიეს მერიაში. 1998–1999 წლებში საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილეა. გადამწყვეტი როლი ითამაშა მოლაპარაკებებში, რომელიც ეხებოდა კოსოვოდან ალბანელი ლტოლვილების მაკედონიის ტერიტორიაზე განსახლებას. 1999 წლის 5 დეკემბერს საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში პრეზიდენტად აირჩიეს.
გარდაცვალება
2004 წლის 26 თებერვალს პრეზიდენტის თვითმფრინავმა, რომლითაც ბორის ტრაიკოვსკი საერთაშორისო კონფერენციაზე მიფრინავდა, ბოსნია და ჰერცეგოვინის ქალაქ მოსტარის მახლობლად ჰრგუდის მთის კალთებზე, ავიაკატასტროფა განიცადა. მასთან ერთად თვითმფრინავში იმყოფებოდა ადმინისტრაციის რამდენიმე თანამშრომელი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:ავიაკატასტოფაში დაღუპული სახელმწიფოს მეთაურები
ტიუბუ
ტიუბუ (中部地方) — რეგიონი ცენტრალურ იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუზე. აერთიანებს 9 პრეფექტურას: აიტი, ფუკუი, გიფუ, ისიკავა, ნაგანო, ნიიგატა, სიძუოკა, ტოიამა და იამანასი, ზოგჯერ რეგიონს მიაკუთვნებენ აგრეთვე მიეს პრეფექტურასაც. ტიუბუს ესაზღვრება კანტოსა და კანსაის რეგიონები. ფართობი 72,572.34 კმ², 2010 წლის მდგომარეობით ტიუბუს რეგიონში ცხოვრობდა 21,715,822 ადამიანი. უდიდესი ქალაქია ნაგოია. იაპონიის ალპების მეშვეობით რეგიონი იყოფა ორ ნაწილად: ერთი მიმართულია წყნარი ოკეანისაკენ, ხოლო მეორე — იაპონიის ზღვისაკენ. ტიუბუს ტერიტორიაზეა იაპონიის უმაღლესი წერტილი, ვულკანი ფუძიამა (3776 მ).
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის რეგიონები
პლზენ-სევერის რაიონი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
Aenictus binghami
Aenictus binghami — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
ქიში (კუნძული)
ქიში —  საკურორტო კუნძული სპარსეთის ყურეში. ჰორმაზაგანის ოსტანის ნაწილი, ირანი. ის თავისუფალ სავაჭრო ზონადაა გამოცხადებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანის კუნძულები კატეგორია:სპარსეთის ყურე კატეგორია:ირანის ეკონომიკა
ელია (თბილისი)
პლატონ იოსელიანის ცნობით, ადრე მახათას მთაზე ელია წინასწარმეტყველის სახელზე აშენებული სალოცავი იდგა (წყაროებში პირველად 1654 წელს არის მოხსენიებული). იგი თავად შესწრებია ამ ეკლესიის ნაშთებს. მისივე ცნობით, ამ ადგილას 20 ივლისს იმართებოდა საეკლესიო დღესასწაული, ელიაობა. ამ ეკლესიიდან უნდა მოდიოდეს უბნის დასახელება. ელიას გორაზე აღმართულია წმინდა სამების საკათედრო ტაძარი, ხოლო მახათაზე შენდება წმ. ილია წინასწარმეტყველის სახელობის სამონასტრო კომპლექსი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის უბნები
ლერნიკ პაპიანი
ლერნიკ პაპიანი (დ. 26 ოქტომბერი, 1966, ვანაძორი) — ვეტერანი სომეხი მოკრივე. წარადგინა სომხეთი 1996 წელს ატლანტაში, აშშ-ში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, 51 კგ წონით კატეგორიაში. პაპიანი მეორე ეტაპზე დამარცხდა მომავალ ოლიმპიურ ჩემპიონ მაიკრო რომეროსთან. 1986 წელს პაპაიანმა წარადგინა საბჭოთა კავშირი კეთილი ნების (Goodwill) თამაშებზე.
ბიოგრაფია
ლერნიკ პაპიანი დაიბადა 1966 წლის 26 ოქტომბერს, ლორეს პროვინციის ქალაქ ვანაძორში.
მან პირველად საერთაშორისო შეჯიბრზე 1984 წელს იასპარეზა, ტამპერეში გამართულ ახალგაზრდულ ევროპის ჩემპიონატზე ვერცხლის მედალი მოიპოვა. 1984 წელს მონაწილეობა მიიღო სსრკ-ის კრივის ჩემპიონატზე კრივში, სადაც მოახერხა მსუბუქ წონით კატეგორიაში ნახევარფინალამდე გასვლა, სადაც თავის თანამემამულე ნშან მუნჩიანთან დამარცხდა.
ერთი წლის შემდეგ ის მსუბუქ წონით კატეგორიაში გადავიდა და ერევანში სსრკ-ს კრივში გამართულ ჩემპიონატზე კვლავ მესამე ადგილი დაიკავა. შეიყვანეს სსრკ კრივის ნაკრებში, მონაწილეობა მიიღო ბუდაპეშტში გამართულ კრივში ევროპის ჩემპიონატზე. პაპიანი მერვედფინალში უნგრელ მოკრივე იანოშ ვარადთან დამარცხდა.
სსრკ-ს წარმოადგენდა 1986 წელს მოსკოვში გამართულ კეთილი ნების თამაშებზე, მაგრამ ვერ მოახერხა მედლის მოპოვება, მეოთხედფინალში დამარცხდა ვენესუელელ დევიდ გრიმანთან.
1991 წელს გახდა ბრინჯაოს მედალოსანი სსრკ ხალხთა X ზაფხულის სპარტაკიადის დროს. სპორტული მიღწევებისა და წარმატებისთვის მიენიჭა „სსრკ სპორტის ოსტატის საერთაშორისო ხარისხი“.
სსრკ-ს დაშლის შემდეგ ის სომხეთის საერთაშორისო ტურნირებზე სომხეთს წარმოადგენდა. 1993 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ბურსაში კრივში ევროპის ჩემპიონატში, ამავე წელს იასპარეზა ტამპერეში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე. 1995 წელს პაპიანმა მოიგო საერთაშორისო ტურნირი მოსკოვში. 1995 წელს ბერლინში მონაწილეობდა კრივის მსოფლიო ჩემპიონატზე. 1996 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ატლანტაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც მოიგო პირველი შეხვედრა იაპონელ კაზუმასა ჯუჯიმოტოსთან, მაგრამ 1/16 ფინალში წააგო კუბელ მიკრო რომეროსთან, რომელიც მოგვიანებით ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა.
ატლანტას ოლიმპიადის შემდეგ პაპიანი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ასპარეზობდა სომხეთის ნაკრებში და განაგრძობდა მონაწილეობას დიდ საერთაშორისო ტურნირებზე. 1998 წელს ბულგარეთში გამართულ სტრანდჯას საერთაშორისო ტურნირზე ვერცხლის მედალი მოიპოვა.
სპორტული კარიერის შემდეგ მუშაობდა კრივის მწვრთნელად მუშაობდა სანქტ-პეტერბურგის ზდოროვიეს ფიზიკური კულტურისა და სპორტის ცენტრში.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მოკრივეები
ტიუგოკუ
ტიუგოკუ (中国地方) — რეგიონი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს დასავლეთ ნაწილში. მისი ცენტრია ჰიროსიმის პრეფექტურა. უკანასკნელის გარდა, რეგიონის შემადგენლობაშია აგრეთვე ოკაიამის, სიმანეს, ტოტორისა და იამაგუტის პრეფექტურები. ფართობი 31 917,37 კმ², 2010 წლის მდგომარეობით ტიუგოკუს რეგიონში ცხოვრობდა 7,563,42 ადამიანი. ინდუსტრიულ-აგრარული რეგიონია. დამახასიათებელია სუბტროპიკული და მუსონური კლიმატი.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის რეგიონები
დიმიტრი მჟავია
დიმიტრი მჟავია (დ. 12 აპრილი, 1896 — გ. 22 ოქტომბერი, 1965, თბილისი) — ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
1920 წელს დაამთავრა გ. ჯაბადარის საესტრადო სტუდია. 1920 წლიდან მიიწვიეს თბილისის ქართულ დრამაში (ახლანდელი შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრი), სადაც გარდაცვალებამდე მუშაობდა. მის მიერ შექმნილ სახეებს ახასიათებდა დამაჯერებლობა, დრამატული სიმძაფრე, ემოციურობა. როლებიდან აღსანიშნავია ბარონი როზენი, შადიმანი (ს. შანშიაშვილის „არსენა“, „გიორგი სააკაძე“), გარსია კასტრო (გ. მდივნის „ალკაზარი“), შმაგა, მამაევი (ა. ოსტროვსკის „უდანაშაულოდ დამნაშავენი“, „ზოგჯერ ბრძენიც შეცდება“), შუისკი (ვ. სოლოვიოვის „დიდი ხელმწიფე“), შპილბერგი (ფ. შილერის „ყაჩაღები“) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1965
აჰმედ-ფაშა (ხიმშიაშვილი)
ბიოგრაფია
1815 წელს ოსმალების მიერ სელიმ-ფაშას დასჯის შემდეგ, აჰმედ-ფაშა და მისი ძმა აბდუღა (აბდი-ბეგი) გურიაში მამია V გურიელს შეეხიზნენ. აჭარიდან ოსმალთა დამსჯელი ექსპედიციის წასვლის შემდეგ აჰმედ-ფაშა სოფ. ნიგაზეულში (ახლანდელი შუახევის რაიონი) დაბრუნდა და კვლავ დაეუფლა აჭარას, ნიგაზეულიდან ხულოში გადავიდა და ძველი ქართული ეკლესიის ნანგრევებზე სასახლე ააგო. 1828-1829 რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს ოსმალთა მხარეზე იბრძოდა. ომის დროს მიანიჭეს ფაშობის ხარისხი ორი თუღით.
ივლისში აჰმედ-ფაშას მეთაურობით 4 ათასი კაცი გურიის სამთავროში შეიჭრა, მაგრამ წარმატებას ვერ მიაღწია, მიუხედავად იმისა, რომ გურიის მმართველმა სოფიომ ოსმალეთის მფარველობა მიიღო და ოსმალეთს უჭერდა მხარს. აჰმედ-ფაშა იძულებული გახდა ახალციხის საფაშოში დაბრუნებულიყო და იქ უწევდა რუსეთს მედგარ წინააღმდეგობას, მაგრამ რუსეთმა 15 აგვისტოს ახალციხე აიღო. აჰმედ-ფაშა იძულებული გახდა გასცლოდა ახალციხეს და აჭარაში გადასულიყო. 1828 წელს ოსმალეთის მთავრობამ აჰმედ-ფაშას ახალციხის ვილაიეთის ბეგლარბეგობა უბოძა და სამცხე-ჯავახეთის ხელახლა დაპყრობა დაავალა.