cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ილიგანი
გეოგრაფია
ილიგანს ჩრდილოეთიდან აღმოსავლეთ მისამისის სამი მუნიციპალიტეტი (ლუგაიტი, მანტიკაო და ოპოლი), სამხრეთით — ჩრდილოეთ ლანაოს სამი მუნიციპალიტეტი (ბალიო, ლინამონი და ტაგოლოანი) და სამხრეთ ლანაოს ორი მუნიციპალიტეტი (კაპაი და ტაგოლოანი II), ჩრდილო-აღმოსავლეთით — კაგაიან-დე-ორო, აღმოსავლეთით — ტალაკაგისა და ბუკიდნონის მუნიციპალიტეტიბი, დასავლეთით კი — ილიგანის ყურე მდებარეობს.
ქალაქის დასავლეთით მდებარე ილიგანის ყურე ზღვის მეშვეობით გადაზიდვებს უწყობს ხელს. ქალაქის აღმოსავლეთით დაბლობი კულტივირებული სანაპირო მიწები ვულკანური ბორცვებითა და მთებით ბოლოვდება, სადაც ჩანჩქერები და ცივი წაროები მდებარეობს, რითიც ეს ტერიტორიებია ცნობილი.
კლიმატი
ილიგანი III ტიპის კლიმატურ სარტყელშია, რომელიც გამოკვეთილი სეზონებით არ ხასიათდება. წვიმა მეტნაკლებად მთელი წლის მანძილზე მოდის. ტროპიკული მდებარეობის გამო ქალაქისთვის ცივი ამინდი არაა დამახასიათებელი. გეოგრაფიული მდებარეობის (იგი ტაიფუნების ჯაჭვის მიღმა მდებარეობს) და მთების გარშემორტყმული მდებარეობის გამო ქალაქი ძლიერი შტორმებისგან დაცულია.
ბარანგაიები
ილიგანი პოლიტიკურად იყოფა 44 ბარანგაიდ.
დემოგრაფია
ილიგანის მოსახლეობა სებუანურ ენაზე მოლაპარაკე უმრავლესობისა და ადგილობრივი უმცირესობისგან შედგება. ძირითადი კულტურულ უმცირესობას მარანაოები წარმოადგენენ. ქალაქი არა მხოლოდ ბუნებრივი რესურსებითაა მდიდარი, არამედ შერეული კულტურითაა გამორჩეული: ლანაოს მარანაოების, ბუკიდნონელი ჰიგაონონებისა და იმიგრანტების კულტურებით.
ენები
მოსახლეობის 92.27% სებუანურ ენაზე საუბრობს. უმცირესობის ენებს შორისაა მარანაოს, ჰალიგაინონის, ილოკანოს, ჩავაკანოსა და ვარაის ენები. მოსახლეობის ურავლესობას ტაგალურ ენასა და ინგლისურ ენაზე საუბარი შეუძლია, რომლებიც ქვეყნის ოფიციალური ენებია.
რელიგია
ილიგანის მოქალაქეთა უმრავლესობას ქრისტიანები (კათოლიკეები) შეადგენენ. ქალაქი ილიგანის რომის კათოლიკური ეკლესიის ეპარქიის ცენტრია, რომელსაც ილიგანსა და ჩრდილოეთ ლანაოს 12 მუნიციპალიტეტში (ლინამონი, კაუსვაგანი, ბაკოლოდი, მაიგო, კოლამბუგანი, ტუბოდი, ბაროი, ლალა, კაპატაგანი, საპადი, სალვადორი და მაგსაისაი) 25 სამრევლო აქვს. 1 551 000 ადამიანიდან 65.5% რომის კათოლიკური ეკლესიის მიმდევარია. უდიდეს რელიგიურ უმცირესობას მუსლიმანები შეადგენენ, რომლებიც ილიგანის მოსახლეობის 11.48%-ს შეადგენენ და ძირითადად სუნიტები არიან.
ტურიზმი
ილიგანი ცნობილია როგორც „დიდებულ ჩანჩქერთა ქალაქი“, რადგანაც ქალაქში 24 ჩანჩქერი მდებარეობს. მათ შორის ყველაზე მეტად ცნობილია მარია ქრისტინას ჩანჩქერი, რომელიც აგუს VI ჰიდროელექტროსადგურს ამარაგებს და ელექტრონერეგიის მთავარი წყაროცაა. სხვა ჩანჩქერებს შორისაა ტინაგაგოს ჩანჩქერი, რომელიც დიტუკალანის ბარანგაიში მდებარეობს და მასთან მისვლა 300 საფეხურიანი კიბითაა შესაძლებელი. ბურუ-უნის ბარანგაიში მიმბალუტის ჩანჩქერი, სუარესის ბარანგაიში — აბაგის ჩანჩქერი, ხოლო ბონბონონის ბარანგაიში — დოდიონგანის ჩანჩქერი.
სქოლიო
კატეგორია:ილიგანი კატეგორია:ფილიპინების დამოუკიდებელი ქალაქები კატეგორია:ფილიპინების ყოფილი პროვინციული დედაქალაქები
სან-ხუან-ნეპომუკენო (ბოლივარი)
სან-ხუან-ნეპომუკენო (San Juan Nepomuceno) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
ზავენ ბადოიანი
ზავენ ბადოიანი (Զավեն Բադոյան; დ. 22 დეკემბერი, 1989, ერევანი, სომხეთის სსრ) — სომეხი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე სომხეთის ეროვნული ნაკრებისა და ერევნის „ალაშკერტის“ შემადგენლობაში.
სან-ხუან-ნეპომუკენო (ბოლივარი)
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32.514 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 675 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ზავენ ბადოიანი
საკლუბო კარიერა
ზავენ ბადოიანი 1989 წლის 22 დეკემბერს ერევანში დაიბადა. საფეხბურთო სკოლაში შესვლამდე, ზავენმა სხვადასხვა სპორტებზე სცადა ბედი, მაგრამ ყველას ფეხბურთი ამჯობინა და 6 წლის ასაკში საფეხბურთო სკოლა FIMA-ში დაიწყო სიარული. ბადოიანის პირველი მწვრთნელი ლევონ ბარსეგიანი გახდა.
2006 წელს, 16 წლის ბადოიანმა ორწლიანი კონტრაქტი გააფორმა ერევნის „კილიკიასთან“. ამავე წელს მან პირველი ოფიციალური მატჩი ჩაატარა სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგაში. ზავენი კონტრაქტის ამოწურვამდე თამაშობდა კლუბში და საერთო ჯამში, 40 მატჩში 2 გოლი გაიტანა. ამის შემდეგ, მან კონტრაქტი გააფორმა კაპანის „განძასართან“, რომელმაც 2008 წელს სომხეთის პრემიერლიგაში მე-3 ადგილი დაიკავა. 2010 წლის იანვარში ზავენ ბადოიანი შეხვდა დილიჯანის „იმპულსის“ წარმომადგენლებს, რომელთაც მას კონსტრაქტი შესთავაზეს. მოლაპარაკებები წარმატებით დასრულდა და ახალგაზრდა სომეხი დილიჯანის „იმპულსში“ გადაბარგდა.
ძალიან მალე ბადოიანი გუნდის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანეს ფიგურად და ლიდერად იქცა. ის ძალიან კარგ ფორმაში შევიდა. ამ ყველაფერმა გამოიწვია ის, რომ ის საკუთარი კლუბის კაპიტანი გახდა. ზავენმა მიიქცია „ბატეს“ ყურადღება და „იმპულსში“ გატარებული ერთი სეზონის შემდეგ, ბელორუსიულ კლუბთან ოთხ წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი. ზავენ ბადოიანი ახალ კლუბში კარგად ვერ ათამაშდა და მხოლოდ ერთი წელი დარჩა „ბატეში“. საერთო ჯამში, მან სულ 16 შეხვედრა ჩაატარა და მხოლოდ ერთი გოლი გაიტანა. ბატეს შემდეგ ის აგრეთვე ბელორუსიულ კლუბში, „გომელში“ გადავიდა.
სანაკრებო კარიერა
2010 წლის აპრილის ბოლოს ზავენ ბადოიანი გამოძახებულ იქნა სომხეთის 21 წლამდელთა ნაკრებში. მისი დებიუტი შედგა 20 მაისს, ესტონეთის 21 წლამდელთა ნაკრების წინააღმდეგ. 21 წლამდელთა ნაკრებში ზავენმა სულ 3 მატჩის ჩატარება მოასწრო, სანამ 22 წლის გახდებოდა.
2011 წელს ზავენი მოექცა სომხეთის ეროვნული ნაკრების სამწვრთნელო შტაბის ყურადღების ცენტრში. ეს ინტერესი გამოწვეული იყო ბადოიანის პროგრესით, რომელსაც იგი „იმპულსში“ თამაშისას განიცდიდა. სომხეთის ნაკრების მაშინდელმა მწვრთნელმა, ვარდან მისანიანმა ის 23 კაციან განაცხადში შეიყვანა რუსეთის ნაკრების წინააღმდეგ გასამართი მატჩის წინ. ამ მატჩში ზავენს მონაწილეობა არ მიუღია. მან 90 წუთი სათადარიგოთა სკამზე გაატარა. მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 10 აგვისტოს, ლიტვის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ.
ტიტულები
განძასარი კაპანი
ბატე ბორისოვი
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:განძასარის ფეხბურთელები კატეგორია:ბატეს ფეხბურთელები კატეგორია:პიუნიკის ფეხბურთელები კატეგორია:სომხეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:განძასარის ფეხბურთელები კატეგორია:იმპულსის ფეხბურთელები კატეგორია:გომელის ფეხბურთელები კატეგორია:პიუნიკის ფეხბურთელები კატეგორია:ბანანცის ფეხბურთელები კატეგორია:ალაშკერტის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი
თამაზ გიორგაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
თამაზ გიორგაძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
კატეგორია:გიორგაძეები
ალბერტო აკვილანი
ალბერტო აკვილანი (Alberto Aquilani; დ. 7 ივლისი, 1984) — იტალიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი.
კარიერა
აკვილანის კარიერა „რომაში“ დაიწყო, ერთი წერი იჯარით „ტრიესტინაში“ გაატარა. 2009 წელს ალბერტო „ლივერპულმა“ შეიძინა, თუმცა მისი კარიერა ინგლისში ვერ აეწყო და ორჯერ გაანათხოვრეს „იუვენტუსსა“ და „მილანში“. 2012 წლიდან აკვილანი „ფიორენტინაში“ გადავიდა, ხოლო 2015 წელს „სპორტინგის“ ღირსებას იცავდა.
რომა
2001 წელს, როდესაც აკვილანი 17 წლის იყო, ლონდონური კლუბები, „ჩელსი“ და „არსენალი“, სთავაზობდნენ კონტრაქტს, თუმცა ორივე შემოთავაზება აკვილანიმ უარყო და ისევ „რომას“ ახალგაზრდულ გუნდში განაგრძო თამაში.
2002 წლის 10 მაისს, 18 წლის ასაკში აკვილანის დებიუტი შედგა "სერია ა-ში", რომას რიგებში „ტორინოს“ წინააღმდეგ. თამაში რომამ 3–1 მოიგო, აკვილანი კი სერია ბ-ს კლუბ ტრესტინაში გაანათხოვრეს, სადაც მან პირველ გუნდში თამაშის გამოცდილება მიიღო.
აკვილანი რომას 2004–2005 წლების სეზონში დაუბრუნდა და ძირითად გუნდში დაიმკვიდრა ადგილი, 2005 წლის 31 მარტს ალბერტო აკვილანიმ ახალ ხუთ წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი რომასთან. 2005–2006 წლების სეზონში აკვილანიმ მეორედ მოახერხა გაეტანა ბურთი დედაქალაქის დერბიში, ლაციოს წინააღმდეგ 26 თებერვალს 2006 წელს. ამ გამარჯვებით რომამ სერია ა-ს რეკორდი მოხსნა ზედიზედ მოგებული მატჩების მხრივ, თუმცა 2006–2007 წლების სეზონში ეს რეკორდი ინტერის მიერ დაემხო.
მომავალ სეზონში აკვილანი მოიაზრებოდა რომას საუკეთესო ფეხბურთელად. მან ამ სეზონში მე-8 ნომრით დაიწყო თამაში, რომელიც მანამდე მატეო ფერარის ეცვა. თუმცა, მან ტრავმა მიიღო, რამდენიმე თვე იუქმა და მოედანს მხოლოდ 2007 წლის მაისში დაუბრუნდა, როდესაც სეზონის დასრულებამდე მხოლოდ 3 თამაში იყო დარჩენილი.
2007–2008 წლების სეზონი მისთვის საკმაოდ კარგად დაიწყო - მან პირველ ორ თამაშში გოლი შორიდან გაუტანა ჯერ პალერმოს, ხოლო შემდეგ სიენას. მან კიდევ ერთი ტრავმა მიიღო 2007 წლის ოქტომბერში და 2008 წლის იანვარში დაბრუნდა მილანის წინააღმდეგ, მაგრამ კვლავ ტრავმა მიიღო და ის სეზონი გაუცდა. 2009 წლის 26 მაისს მან კონტრაქტი გაახანგრძლივა რომასთან 2013 წლამდე, თუმცა გუნდი იმავე სეზონში დატოვა და ლივერპულს შეუერთდა.
ლივერპული
2009 წლის 5 აგვისტოს ლივერპულმა განაცხადა აკვილანის ტრანსფერის შესახებ. 7 აგვისტოს კი საბოლოოდ დადასტურდა, რომ აკვილანიმ წარმატებით ჩააბარა სამედიცინო ტესტი და ხუთ წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი ლივერპულთან. ლივერპულში მან 4 ნომერი მაისური მოირგო, რომელიც უკანასკნელად სამი ჰიპიას ეცვა. აკვილანი ლივერპულში ჩაბი ალონსოს ნაცვლად მივიდა, რომელიც მადრიდის რეალს შეუერთდა. აკვილანიმ თავდაპირველად ვერ მოიპოვა ადგილი ძირითადში - მან სეზონის განმავლობაში მხოლოდ 26 თამაში ჩაატარა, ორი ბურთიც გაიტანა, თუმცა იშვიათად ახერხებდა მთლიანი მატჩის ჩატარებას. სეზონის დასასრულს ლივერპულის მთავარი მწვრთნელი შეიცვალა და როი ჰოჯსონი მოვიდა. მან განაცხადა, რომ აკვილანის განათხოვრებას აპირებდა იტალიაში მთელი სეზონის განმავლობაში. მალე ასეც მოხდა - ის ჯერ იუვენტუსში გაანათხოვრეს, შემდეგ კი მილანში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:დაბადებული 7 ივლისი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:პესკარის ფეხბურთელები კატეგორია:სასუოლოს ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის სპორტინგის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ლას-პალმასის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
შაჰმალილარი
შაჰმალილარი (Şahmalılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 227 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღჯაბადის რაიონის სოფლები
წეროტურფა
წეროტურფა (Anthropoides virgo) — დიდტანიანი ფრინველი წეროსნაირთა რიგისა. გავრცელებულია სპორადულ ევროპაში, აზიასა და სამხრეთ-დასავლეთ აფრიკაში; ზამთრობს აფრიკაში, ინდოეთსა და ბირმაში. საქართველოში გვხვდება მიმოფრენისას. ბინადრობს ველ-მინდვრებზე, ნახევრად უდაბნოებში. იკვებება მცენარეული (კენკრა, თესლები) და ცხოველური (მოლუსკები, მწერები, ამფიბიები, ქვეწარმავლები) საკვებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:წეროსნაირნი
პოლონარუვის ოლქი
პოლონარუვის ოლქი (පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික්කය, அனுராதபுரம் மாவட்டம்) — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის ჩრდილო-ცენტრალური პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პოლონარუვა. ოლქის ფართობია 3 403 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შრი-ლანკის ოლქები
ჰეჩულ-ნოუ
ჰეჩულ-ნოუ (Heciul Nou) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 103 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 167 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
შტეტინის ხელშეკრულება (1630)
შტეტინის ხელშეკრულება — დაიდო შვედეთსა და პომერანიის საჰერცოგოს შორის. ხელშეკრულებამ შექმნა ლეგალური ბაზა პომერანიის შვედური ოკუპაციისთვის ოცდაათწლიანი ომის დროს. ხელი მოაწერეს 1630 წლის 25 აგვისტოდან, თუმცა მოქმედად ითვლებოდა 10/20 ივლისიდან - პომერანიაში შვედების გადასხმის დღიდან.
წინარე ისტორია
1627 წელს ფრანცბურგის კაპიტულაციის საფუძველზე პომერანია ოკუპირებული იყო იმპერიის ჯარების მიერ. მხოლოდ ქალაქ შტრალზუნდმა განაცხადა უარი დამორჩილებოდა კაპიტულაციის პირობებს და მიმართა საშველად შვედეთს. შვედეთმა და შტრალზუნდმა დადეს ერთმანეთში 20 წლიანი ზავი, თუმცა შვედეთი მაშინვე ვერ მივიდოდა საშველად, რადგან დაკავებული იყო ომით რეჩ-პოსპოლიტასთან. ამ დროს იმპერიის ჯარმა დაამარცხა ლაშქარი, რომელმაც სცადა ჩარეოდა დანიის მეფის ბრძოლაში. იგი იძულებული იყო 1629 წელს ხელი მოეწერა ლიუბეკის ზავისთვის. შთაგონებული ამ წარმატებთ შთაგონებულმა იმპერატორმა დაიწყო პროტესტანტული ტერიტორიების რეკათოლიზაცია და გამოსცა რესტიტუციური ედიქტი.
1629 წლის სექტემბერში შვედეთმა და რეჩ-პოსპოლიტამ ხელი მოაწერა დროებით ზავს, რითაც გაათავისუფლა შვედეთის ჯარი. საგანგებო მომზადების შემდეგ,1630 წლის ზაფხულში შვედები გადასხეს კუნძულ უზედომზე და დაიწყეს მომზადება ოდერის  შესართავთან.
რიკეზა (სანტა-კატარინა)
რიკეზა (Riqueza) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 236 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
შტეტინის ხელშეკრულება (1630)
პირობები
ხელშეკრულების პირველი ვარიანტი, რომელიც შეთავაზებული იყო პომერანიის საჰერცოგოს საბჭოს მიერ 20 ივლისს უარყო შვედეთის მეფემ. მეორე ვარიანტი იყო დააბრუნეს საბჭოში პირობების ჩამონათვალით, რომელსაც დაჟინებით ითხოვდა შვედეთი. 22 აგვისტოს დაიწყო შვედეთ-პომერანიის მოლაპარაკებები, რომელსაც 1 სექტემბერს შეუერთდა გუსტავ II ადოლფი. კავშირს „სამუდამო დროით“ მოაწერეს ხელი 4 სექტემბერს.
ხელშეკრულების გარდა ხელი მოაწერეს ე. წ. პომერანიის დაცვის კონსტიტუციას (1630 წლის 30 აგვისტო) და „დაბინავების წესს“ (1630 წელი). შვედეთის მეფემ და მათმა გენერლებმა მიიღეს სრული კონტროლი საჰერცოგოს სამხედრო საქმეებზე. ამ დროს როდესაც პოლიტიკური და სასულიერო ხელისუფლება დარჩა ჰერცოგს, საჰერცოგოს შინაგანი საქმეებზე პასუხისმგებლობას თავზე იღებდა შვედეთი. პომერანიას უნდა გადაეხადა ყოველწლიურად კონტრიბუცია 100 000 ტალერი, ასევე ვალდებული იყო შეენახა შვედეთის ოთხი გარნიზონი.
შესრულება
ხელშეკრულების დადების შემდეგ პომერანიის ჰერცოგმა ბოგუსლავ XIV-მ, მიწერა წერილი საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორს ფერდინანდ II-ს, რომელშიც მითითებული იყო, რომ შვედეთთან კავშირი არ იყო მიმართული იმპერიის და იმპერატორის წინააღმდეგ, თუმცა საჭიროა კონსტიტუციური წესის დასაცავად. პასუხად შვედური ჯარის გამოჩენაზე, რომელიც განლაგებული იყო პომერანიაში, ფრანცბურგის კაპიტილაციის  თანახმად, იმპერიის ჯარებმა დაიწყეს  რეიდები და ძარცვები, რამაც გამოიწვია შვედების მხარდაჭერა პომერანიის მოსახლეობის მიერ. 1631 წლის ზაფხულში იმპერული ჯარი განდევნეს შვედებმა პომერანიიდან.
რიკეზა (სანტა-კატარინა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 838 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.2 კმ²-ზე. ფართობი 191 973 კმ²-ია.
შტეტინის ხელშეკრულება (1630)
ლიტერატურა
კატეგორია:ოცდაათწლიანი ომის ხელშეკრულებები კატეგორია:XVII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
რიკეზა (სანტა-კატარინა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
სან-ანტონიო (ნუევა-ესიხა)
სან-ანტონიო (ოფიციალურად სან-ანტონიოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng San Antonio) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ნუევა-ესიხის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 83 060 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ნუევა-ესიხის მუნიციპალიტეტები
კონსტანცია სიცილიელი
კონსტანცია I სიცილიელი (Constanza I di Sicilia, Konstanze von Sizilien; დ. 2 ნოემბერი, 1154 — გ. 27 ნოემბერი, 1198) — სიცილიის მეფე როჯერ II-ის ქალიშვილი. სიცილიის სუვერენული დედოფალი 1194-1198 წლებში. გერმანიის დედოფალი 1186-1197 წლებში და საღვთო რომის იმპერატრიცა 1191-1197 წლებში როგორც იმპერატორ ჰაინრიხ VI-ის მეორე მეუღლე. იმპერატორ ფრიდრიხ II შტაუფენის დედა.
ბიოგრაფია
კონსტანცია დაიბადა 1154 წლის 2 ნოემბერს პალერმოში. იგი იყო სიცილიის მეფე როჯერ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ბეატრის რეთელის ქალიშვილი. იგი მამის გარდაცვალებიდან ერთ თვეში დაიბადა.
თავისი ცხოვრების დიდი ნაწილი მან ჩრდილში გაატარა და მნიშვნელოვანი ცნობები მხოლოდ 30 წლის ასაკიდან გვაქვს, როდესაც მის გათხოვებაზე დაიწყეს საუბარი. იგეგმებოდა, რომ იგი საზღვარგარეთ გაეთხოვებინათ, რაც სიცილიას მნიშვნელოვან დინასტიურ კავშირებსა და გავლენას მოუტანდა. 1172 წელს, მისი უფროსი ძმის, ენრიკე კაპუელის გარდაცვალების შემდეგ ტახტის მემკვიდრე კონსტანცია გახდა. თუმცა, იმ ფაქტმა, რომ იგი მამაკაცი არ იყო, ტახტზე ასვლაში ხელი შეუშალა და ტახტი მისმა ძმიშვილმა გულიელმო II-მ დაიკავა 1177 წელს. აღსანიშნავია, რომ იგი მამიდისათვის საქმროს აქტიურად ეძებდა, მაგრამ არ სურდა მისი გერმანიაში გათხოვება, ვინაიდან იგი გერმანელებს თავის მთავარ მტრებად მოიაზრებდა. სწორედ ამიტომ გაჭიანურდა კონსტანციას გათხოვების საკითხი.
1184 წელს, კონსტანცია საღვთო რომის მომავალ იმპერატორ ჰაინრიხ შტაუფენზე დანიშნეს. მათი ქორწინება ორ წელიწადში, 1186 წლის 27 ივნისს შედგა, რითაც კონსტანცია გერმანიის დედოფალი გახდა. იტალიის სამხრეთში მდებარე უმძლავრესი სიცილიის სამეფოს გერმანიასთან დაახლოვებამ გაანაწყენა პაპი სელესტინ III, რომელსაც გერმანელებთან კონფლიქტი ჰქონდა. შტაუფენებთან დაახლოებით უკმაყოფილონი დარჩნენ თავად სიცილიელი დიდებულებიც. ამის მიუხედავად, გულიელმომ განაცხადა, რომ კონსტანცია მისი მემკვიდრე გახდებოდა, თუ იგი მემკვიდრის გარეშე გარდაიცვლებოდა.
1189 წელს გულიელმო უშვილოდ გარდაიცვალა, მაგრამ კონსტანციამ ტახტი მაინც ვერ მიიღო. სიცილიელებს ქალი მმართველი არ სურდათ, რის გამოც ტახტზე მისი ბიძაშვილი ტანკრედი დასვეს. ტანკრედი უკანონოდ შობილი იყო, მაგრამ მისი სქესისა და მამის მხრიდან არსებული სამეფო წარმომავლობის გამო დიდებულები მაინც მას ემხრობოდნენ.
1191 წელს კონსტანციას მამამთილი გარდაიცვალა, რის გამოც ის და მისი ქმარი საღვთო რომის იმპერატორი და იმპერატრიცა გახდნენ. ხელისუფლებაში მოსულმა კონსტანციამ თავისი ტახტის დაბრუნება განიზრახა და დიდი გერმანული ჯარები დაძრა სიცილიისკენ. სამეფოს ჩრდილოეთში არსებული მნიშვნელოვანი ქალაქები, მათ შორის კაპუა, ნეაპოლი და ავერსა უბრძოლველად დანებდნენ. სულ მალე, პალერმოდან მიუვათ წერილი, რომ ხალხი სიხარულით მიიღებდა როჯერ II-ის ქალიშვილსა და მის მეუღლეს. ისინი აპირებდნენ სიცილიაზე გადასვლას, მაგრამ ზაფხულის სიცხეები დაიწყო, რის გამოც რამდენიმე თვით ნეაპოლში დარჩნენ. როდესაც მათ სიცილიაზე გადასვლა მოისურვეს ნეაპოლში საშინელი სიცხე და მალარიის ეპიდემია დაიწყო, რის გამოც მათი ჯარის დიდი ნაწილი ან დაიხოცა, ან უკან გაბრუნდა გერმანიაში. აღსანიშნავია, რომ თავად ჰაინრიხიც გერმანიაში გაბრუნდა, მაგრამ კონსტანცია მაინც შევიდა პალერმოში, იმის ნიშნად, რომ მისი ქმარი მალე დაბრუნდებოდა.
კონსტანციას ოცნება ახდა და იგი სიცილიის დედოფალი გახდა, თუმცა მან ვერ მოახერხა გერმანელებისათვის ხელის შეშლა, რომლებმაც სასტიკად გაძარცვეს მთელი სიცილია. გერმანელებმა ადგილობრივი ნორმანი დიდებულების წინააღმდეგ საშინელი რეპრესიები დაიწყეს.
1197 წელს ჰაინრიხი გარდაიცვალა. 1198 წელის მაისში კონსტანციამ ფრიდრიხი თავის თანამმართველად დაინიშნა. სულ მალე მან გააძევა სიცილიის ტერიტორიაზე მყოფი გერმანული ჯარები. ამის შემდეგ იგი ამბიციური იტალიელი დიდგვაროვნების გარემოცვაში აღმოჩნდა.
კონსტანციამ ფრიდრიხი პაპ ინოკენტი III-ის მფარველობაში შეიყვანა. იგი ცდილობდა ფრიდრიხი ისე აღეზარდა, როგორც იტალიელი, რათა შემდგომში სიცილიელების შევიწროვება არ მოეხდინა. მან გერმანიის მეფის წოდება თავის მაზლს, ფილიპ შვაბიელს დაუტოვა. იგი გარდაიცვალა 1198 წლის 27 ნოემბერს, 44 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1154 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1198 კატეგორია:სიცილიის მეფეები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატრიცები კატეგორია:ქალი მმართველები
დავით მახნიაშვილი
დავით მახნიაშვილი (დ. 8 მარტი, 1973, სოფ. წალასყური, გარდაბნის რაიონი)  —  ქართველი ვეტერინარი, თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი.
1988 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის ვეტერინარული მედიცინის დაკულტეტი, აგრეთვე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარდაბნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია: საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნიკოლოზ აფაქიძე
აფაქიძე 2009 წლიდან „ზუგდიდის“ ღირსებას იცავს, 2013 წელს იგი პოლონურ ლოძის „ვიძევში“ ისინჯებოდა, მაგრამ ტრანსფერი არ შედგა და ნიკა ისევ მშობლიურ კლუბში დაბრუნდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებული ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი
სან-მიგელ-და-ბაიშა-გრანდი
სან-მიგელ-და-ბაიშა-გრანდი (São Miguel da Baixa Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 110 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.74 კმ²-ზე. ფართობი 445 599 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-მარტინ-დე-ლობა
სან-მარტინ-დე-ლობა (San Martín de Loba) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.365 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 742 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რიჩარდ ლუგარი
რიჩარდ გრინ ლუგარი (Richard Green Lugar; დ. 4 აპრილი, 1932, ინდიანაპოლისი — გ. 28 აპრილი, 2019, ფოლს-ჩერჩი) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ამერიკის შეერთებული შტატების სენატორი 1977–2013 წლებში ინდიანას შტატიდან. რესპუბლიკური პარტიის წევრი.
დაიბადა ინდიანაპოლისში. დაამთავრა დენისონისა და ოქსფორდის უნივერსიტეტები. 1964–1967 წლებში შედიოდა ინდიანიპოლისის სკოლების საგანგებო რწმუნებულთა საბჭოში. 1968–1976 წლებში იყო ამავე ქალაქის მერი. 1974 წელს ინდიანას შტატში ჩატარებულ სენატის არჩევნებში დამარცხდა, მაგრამ 1976 წელს ხელახლა იყარა კენჭი და დაამარცხა დემოკრატი მოწინააღმდეგე. ხელახლა იქნა არჩეული 1982, 1988, 1994, 2000 და 2006 წლებში. სულ 36 წელი იყო სენატორი. იყო არასამთარობო ორგანიზაცია „ლუგარის ცენტრის“ პრეზიდენტი. ეს არაკომერციული ორგანიზაცია საკვების უსაფრთხოებაზე, ბიოლოგიური იარაღის გავრცელების პრევენციასა და სხვა საკითხებზე მუშაობს. ლუგარი გარდაცვალებამდე ინდიანას უნივერსიტეტის პროფესორად მუშაობდა. იყო ისტორიისა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა დეპარტამენტის საპატიო ლექტორი. მუშაობდა ისეთ გლობალურ საკითხებზე, როგორიცაა კვების უსაფრთხოება, ბირთვული იარაღის გაუვრცელებლობა, ენერგოდამოუკიდებლობა, თავისუფალი ვაჭრობა ქვეყნებს შორის და სხვ.
სხვადასხვა კოლეჯსა და უნივერსიტეტში მიღებული აქვს 46 საპატიო წოდება; იყო სამი ვარსკვლავის ორდენის დიდი ოფიცერი (ლატვია; 12 ოქტომბერი, 2005), თავად იაროსლავ ბრძენის V ხარისხის ორდენისა (უკრაინა; 19 აგვისტო, 2006) და თავისუფლების ორდენის კავალერი (უკრაინა; 22 აგვისტო, 2016) და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ინდიანაპოლისის მერები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:აშშ-ის რესპუბლიკური პარტიის წევრები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
ალექსეი ბალაბანოვი
ალექსეი ბალაბანოვი (დ. 25 თებერვალი, 1959, სვერდლოვსკი, რსფსრ, სსრკ —  გ. 18 მაისი, 2013, სოლნეჩნოე, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი) — რუსი რეჟისორის, სცენარისტი, პროდიუსერი და მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა სვერდლოვსკში. დაამთავრა ნ. დობროლიუვობის სახელობის ნიჟეგოროდის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტი. 1981—1983 მსახურობდა საბჭოთაა არმიაში, სატრანსპორტო ავიაციაში. დაფრინავდა აფრიკასა და აზიაში.
რეჟისორის ასისტენტად მუშაობდა სვერდლოვსკის კინოსტუდიაში. 1990 год წელს დაამთავრა სცენარისტებისა და რეჟისორების უმაღლესი კურსები (ლ. ნიკოლაევისა და ბ. გალანტერის ექსპერიმენტული სახელოსნო).
1990 წლიდან ცხოვრობდა და მუშაობდა სანქტ-პეტერბურგში. 1992 წლიდან იყო კომპანიის „СТВ“ თანადამაარსებელი - ამ კომპანიის დახმარებით მან გადაიღო ფილმების დიდი ნაწილი.
ალექსეი ბალაბანოვის მეუღლე ნადეჟდა ვასილიევა. ჰყავს ორი შვილი - პეტრე და თედორე.
გარდაიცვალა სანქტ-პეტერბურგთან, 2013 წლის 18 მაისს, გულის შეტევით. .
რეჟისორის ცნობილ ფილმებს შორის არის „ძმა“ (1997) და „ძმა 2“ (2000).
ნიტრა
ნიტრა (Nyitra, Neutra) — ქალაქი სლოვაკეთში, ნიტრის მხარისა და ნიტრის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ნიტრის ნაპირებზე, 84 800 მცხოვრებით მეხუთე ყველაზე დიდი ქალაქია სლოვაკეთში. ქალაქი იყო ნიტრის სათავადოს ცენტრი, რომელიც პრიბინას მმართველობისას შეუერთდა დიდ მორავიას. მოგვიანებით ნიტრის ციხესიმაგრის აშენების შემდეგ იგი გახდა მნიშვნელოვანი ადმინისტრაციული ცენტრი.
ნიტრა მთელი რეგიონის ცენტრია, სადაც ბევრი მნიშვნელოვანი დაწესებულებაა: სლოვაკეთის აგრარული უნივერსიტეტი, კონსტანტინე ფილოსოფოსის უნივერსიტეტი, ანდრეი ბაგარის თეატრი, სლოვაკეთის აგრარული მუზეუმი, სხვადასხვა კვლევითი ინსტიტუტები და საგამოფენო არეალი „აგროკომპლექსი“.
ისტორია
ძვ. წ. VIII–V საუკუნეებში) ნიტრის ადგილზე დიდი დასახლება იყო. VII–VIII საუკუნეებში სლავების მოსვლის შემდეგ სლოვაკეთის მნიშვნელოვანი პოლიტიკური და კულტურული ცენტრი გახდა. IX საუკუნეში იყო ნიტრის სამთავროს ცენტრი. მადიარების თავდასხმების შემდეგ, X საუკუნის დამდეგს, საუფლისწულო სამთავრო გახდა. XIII საუკუნიდან ნიტრის ეპარქიას ეკუთვნოდა.
სქოლიო
კატეგორია:სლოვაკეთის ქალაქები
სოსონო
სოსონო (召西奴; გ. ძვ. წ. 6) — კოგურიოს სამეფოს დამაარსებლის ჟუმონგის მეორე ცოლი. კოგურიოს დედოფალი. უფლისწულების ბირიუსა და ონჯოს დედა. სოსონო იყო მთავარი ფიგურა კოგურიოს და პექჩეს სამეფოების დაარსების საქმეში.
ისტორიული წყაროს სამგუკ-საგის მიხედვით სოსონო იყო იმ პერიოდში მდიდარი და გავლენიანი ფიგურის იონ თა-ბალის ქალიშვილი. ზოგიერთი სხვა წყაროს მიხედვით ჟუმონგი იყო სოსონოს მეორე ქმარი და მისი პირველი ქმრის სახელია ვუთე.
ჟუმონგის გარდაცვალების შემდეგ კოგურიოს სამეფოს მეფე ხდება მისი შვილი იურიმენ-ვანი, რომელიც დედასთან ერთად ბრუნდება კოგურიოში, ხოლო სოსონო და მისი ორი ვაჟი გარბიან ნახევარკუნძულის სამხრეთით და აარსებენ ახალ სახელმწიფოს — პექჩეს.
სოსონო გარდაიცვალა ძვ. წ. 6 წელს 61 წლის ასაკში, მას შემდეგ რაც მისი მეორე შვილი ონჯო გახდა პექჩეს მეფე.
სქოლიო
კატეგორია:კორეის ისტორია კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 6
ლონდონის კედელი
350px|მინი|[[ლონდონიუმი ახ.წ. 400 წელს, რომელიც შემოსაზღვრულია რომაული კედლით.]] ლონდონის კედელი — თავდაცვითი კედელი, რომელიც პირველად რომაელებმა ააშენეს ლონდონიუმის გარშემო. იგი იმ ხანად სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი პორტი იყო მდინარე ტემზაზე. უცნობია აშენების ზუსტი მიზეზი, თუმცა ცნობილია რომ იგი ახ.წ. მე-2 საუკუნის ბოლოს და მე-3 საუკუნის დასაწყისში აიგო. კედელი თავის ფუნქციას მე-18 საუკუნემდე ასრულებდა.
გვიან შუა საუკუნეებამდე კედელი ლონდონის სიტის შემოსაზღვრავდა დანარჩენი ქალაქისგან. დღეს მისგან მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი, ხოლო მის სახელს სიტის ერთ-ერთი ქუჩა ატარებს.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის ისტორია კატეგორია:ლონდონი
სან-პაბლო (ბოლივარი)
სან-პაბლო (San Pablo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
იაროსლავ სტეცკო
იაროსლავ  სტეცკო (უკრ. Ярослав Семенович Стецько; დ. 19 იანვარი, 1912, ტერნოპილი — გ. 5 ივლისი, 1986 მიუნხენი) — უკრაინელი პოლიტიკოსი, უკრაინელი ნაციონალისტების ორგანიზაციიის (ბანდერას მოძრაობა) (უნო (ბ))   აქტიური წევრი, 1941 წლიდან —უნო (ბ) ხელმძღვანელის, სტეპან ბანდერას პირველი მოადგილე. 1941 წლის ივნის-ივლისში — უკრაინის სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარე. 1942 წლის იანვრიდან 1944 წლის სექტემბრამდე იმყოფებოდა ცელენბაუს კორპუსში, რომელიც აშენდა საქსენჰაუზენის საკონცენტრაციო ბანაკის ტერიტორიაზე ევროპის ქვეყნების პოლიტიკოსების მოსათავსებლად. 1946 წლის აპრილში ხელმძღვანელობდა ხალხთა ანტიბოლშევიკურ ბლოკს, 1968 წლიდან ხელმძღვანელობდა უნო (ბ)-ს ქსელს.
სან-პაბლო (ბოლივარი)
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30.100 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.967 კმ²-ია.
იაროსლავ სტეცკო
ბიოგრაფია
დაიბადა მღვდლის ოჯახში. წარჩინებით დაამთავრა ტერნოპილის გიმნაზია, 1929-1934 წლებში სწავლობდა სამართალსა და ფილოსოფიას კრაკოვისა და ლვოვის უნივერსიტეტებში. დაქორწინდა იაროსლავა („სლავა“) სტეცკოზე, რომელიც გახლდათ მისი აქტიური თანამოაზრე პოლიტიკურ საკითხებში.
სან-პაბლო (ბოლივარი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იაროსლავ სტეცკო
პოლიტიკური საქმიანობა
1934 წელს მას პოლონეთის სასამართლომ 5 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. გაათავისუფლეს 1937 წელს საყოველთაო ამნისტიით. 1938 წლის თებერვალში უკრაინელი ნაციონალისტების ორგანიზაციიის დამფუძნებელმა პოლკოვნიკმა ე. კონოვალეცმა სტეცკოს დავალება მისცა მოემზადებინა უნო -ს კონგრესი.
1939 წელს სტეცკომ მონაწილეობა მიიღო რომში უნო-ს კონგრესში. ამავდროულად, უნო-ში დაძაბულობა წარმოიშვა ახალი ლიდერის ა.მელნიკის მხარდამჭერებსა და ოპოზიციას შორის, რომელსაც მეთურობდა სტეპან ბანდერა. სტეცკო ამ უკანასკნელის მხარეს დადგა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს
1940 წლის თებერვალში სტეცკო იყო კრაკოვში უნო-ს რევოლუციური საბჭოს (ბანდერას მომხრეები) შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი, ხოლო იმავე წლის აპრილში კრაკოვში უნო-ს II დიდ კონგრესზე აირჩიეს უნო-ს ხელმძღვანელის სტეპან ბანდერას მოადგილედ.
როდესაც გერმანია საბჭოთა კავშირს დაესხა თავს, ი. სტეცკო ს. ბანდერასთან ერთად საბჭოთა კავშირის ტერიოტორიაზე აღმოჩნდა.
გერმანიის ჯარების მოწინავე ნაწილების ზურგში ს.ბანდერა და იაროსლავ სტეცკო მხარდამჭერთა ჯგუფთან ერთად 29 ივნისს ჩავიდნენ ლვოვში, სადაც ბანდერა დააკავეს და დაბრუნეს კრაკოვში, ხოლო სტეცკომ მეორე დღეს მოიწვია უკრაინის ეროვნული ასამბლეა, სადაც 1941 წლის 30 ივნისს გამოცხადდა უკრაინის  ეროვნული სახელმწიფოს დაარსება, რომელიც დიდ გერმანიასთან ერთად დაამყარებდა ახალ წესრიგს მთელ მსოფლიოში. მას უხელმძღვანელებდა "უკრაინელი ხალხის ლიდერი სტეპან ბანდერა". გამოცხადდა უკრაინის ეროვნული მთავრობის ფორმირება —  უკრაინის სახელმწიფო მმართველობა, რომელსაც ლვოვის დარბევის ერთ-ერთი ორგანიზატორი ი. სტეცკო ხელმძღვანელობდა.
1941 წლის 3 ივლისს სტეცკომ წერილი გაუგზავნა ადოლფ ჰიტლერს, რომელშიც გამოხატა მადლიერება და აღფრთოვანება გერმანიის არმიის მიმართ და ასევე სურვილი, სსრკ-სთან ომი დასულებულიყო ადრეული გამარჯვებით.
1941 წლის 9 ივლისს ლვოვში სტეცკოზე განხორციელდა შეიარაღებული თავდასხმა. მძღოლი დაიღუპა, მაგრამ თავად სტეცკო არ დაშავებულა.
მელნიკისა და ბანდერას მომხრეებს შორის დაწყებული შეიარაღებული დაპირისპირება გამოიხატა იმით, რომ ბანდერას და უნო (ბ) -ს რამდენიმე წევრი, რომლებიც კრაკოვში იმყოფებოდნენ, შინაპატიმრობაში აიყვანეს და ბერლინში გადაიყვანეს "ახსნა-განმარტების მისაცემად". მელნიკი ასევე შინაპატიმრობაში მოათავსეს კრაკოვში, მაგრამ მალევე გაათავისუფლეს. ბანდერას 5 ივლისს კრაკოვში შინაპატიმრობა მიუსაჯეს, 6 ივლისს კი ბერლინში გაგზავნეს. იქ ბანდერას მოსთხოვეს, შეეწყვიტა ქმედებები ანდრეი მელნიკის ჯგუფის წინააღმდეგ და 30 ივნისს გაეტანა აქტი. 14 ივლისს ბანდერა გაათავისუფლეს, მაგრამ მას აეკრძალა ბერლინის დატოვება, ხოლო სტეცკო საკმაოდ ლეგალურად იმყოფებოდა ბერლინში. შინაპატიმრობამ მათ ხელი არ შეუშალა უნო-ს ხელმძღვანელობაში,  მასთან  ჩასული პირები უკრაინის შესახებ აწვდიდნენ ინფორმაციას, ხოლო უკან ბრუნდებოდნენ  წერილებით და მითითებებით.
გერმანიის არმიის წარმატებებმა და სწრაფმა წინსვლამ აღმოსავლეთისკენ 1941 წლის სექტემბრის შუა რიცხვებიდან ჰიტლერს საბოლოოდ უარი ათქმევინა უკრაინის სახელმწიფოს იდეაზე. რეპრესიები განხორციელდა უნო (ბ) - ის  ყველაზე აქტიურ წევრებზე გენერალურ გუბერნიაში. 12 სექტემბერს ვერმახტის ოფიცერი და "უკრაინის საკითხის" სპეციალისტი ჰანს კოხი ბერლინში შეხვდა სტეცკოს, ბანდერას და უკრაინის საგარეო საქმეთა სახელმწიფო საბჭოს წევრს ვოლოდიმირ სტახივს და მოსთხოვა გააუქმებინათ აქტი  უკრაინის სახელმწიფოს გამოცხადების შესახებ. , მაგრამ სამივემ უარი განაცხადა.
სამი დღის შემდეგ სტეცკო დააპატიმრეს და მოათავსეს ბერლინის ალექსანდრეპლაცის ციხეში, ხოლო 1942 წლის 24 იანვარს გადაიყვანეს სპეციალურ კორპუსში საქსენჰაუზენის საკონცენტრაციო ბანაკის ტერიტორიაზე, სადაც უკვე იმყოფებოდნენ სხვადასხვა პოლიტიკური მოღვაწეები.
სტეცკო საკონცენტრაციო ბანაკში  1944 წლის სექტემბრამდე იმყოფებოდა. გათავისუფლების შემდეგ, უნო-ს სხვა მოღვაწეებთან ერთად, დათანხმდა გერმანელებთან თანამშრომლობას, მან მონაწილეობა მიიღო   ბავარიის ტყეებში Werwolf-ის ბაზების ორგანიზებაში. შემდეგ გაიქცა ამერიკის საოკუპაციო ზონაში, გზაში მძიმედ დაიჭრა.
უნო-სხე ლმძღვანელობის შეხვედრაზე დასავლეთ უკრაინაში 1945 წლის დასაწყისში, ბანდერას და სტეცკოს დაბრუნება უკრაინის ტერიტორიაზე მიზანშეუწონლად მიიჩნიეს პოლიტიკური და უსაფრთხოების თვალსაზრისით. 1945 წლის მარტში ვენაში გაიმართა დასავლეთ უკრაინის უნო-ს ხელმძღვანელობის (ვ. ოხრიმოვიჩი, მ. პროკოპი, დარია რებეტი და მ. ლებედი) შეხვედრა ბანდერას თან, რის შედეგადაც შეიქმნა უნო (ბ)-ს საზღვარგარეთის ცენტრი.
ომისშემდგომი პერიოდი
1946 წელს იაროსლავ სტეცკო სათავეში ჩაუდგა  ერების ანტიბოლშევიკურ ბლოკს (ეაბ), რომლის პრეზიდენტიც სიცოცხლის ბოლომდე დარჩა. იგი გ ახლდათ ანტიკომუნისტური მოძრაობის ქტიური ფიგურა, გახსნა  ეაბ-ის წარმომადგენლობა ტაიბეიში (ტაივანი) 1971 წელს (მანამდე ეაბ დიდი ხნის განმავლობაში თანამშრომლობდა ტაივანის ჩინეთის ანტიკომუნისტურ ლიგასთან). 1970 წელს აქტიური მონაწილეობა მიიღო ტოკიოში მსოფლიო ანტიკომუნისტური ლიგის ორგანიზებაში, სადაც  გამგეობის მუდმივი წევრი გახლდათ. 1968 წელს აირჩიეს უნო (ბ)-ს  საბჭოს თავმჯდომარედ, რომელსაც სიცოცხლის ბოლომდე ხელმძღვანელობდა.
ამერიკელი მკვლევარის რას ბელანტის აზრით, სტეცკო ამერიკის შეერთებული შტატების მხარდაჭერით სარგებლობდა. რ.რეიგანის მმართველობის დროს თეთრი სახლი მას სერიოზულ ლიდერად მიიჩნევდა. მის პატივსაცემად ვახშამიც კი გამართეს, რომელსაც გაეროში აშშ-ის წარმომადგენელი ჯინ კირკპატრიკი, ვიცე-პრეზიდენტი უფროსი ჯორჯ ბუში და თავად რონალდ რეიგანი ესწრებოდნენ.
გარდაიცვალა 1986 წლის 5 ივლისს მიუნხენში 74 წლის ასაკში.
ხსოვნა
მინი|იაროსლავ სტეცკოს საფლავი 2007 წლის 16 მაისს უკრაინის პრეზიდენტმა იუშჩენკომ გამოსცა ბრძანებულება, რომლის მიხედვითაც უნდა დაარსებულიყო სტეცკოსადმი მიძღვნილი სამახსოვრო თარიღები,  ქუჩებისთვის მისი სახელი ეწოდებინათ  და გახსნილიყო სტეცკოს ოჯახის მუზეუმი კიევში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:უკრაინელი ანტი-კომუნისტები კატეგორია:უკრაინელი ნაციონალისტები
აზერბაიჯანის ენერგეტიკა
მინი|250x250პქ|აზერბაიჯანის ენერგეტიკის სისტემის რუქა აზერბაიჯანის ენერგეტიკა — აზერბაიჯანის ენერგიისა და ელექტროენერგიის წარმოების, მოხმარებისა და ექსპორტისგან შედგება.
ნავთობი
აზერბაიჯანში ნავთობის დიდი რეზერვებია. რეგიონში ნავთობის საბადოების ექსპლუატაცია დაიწყო XIX საუკუნის შუა რიცხვებში. 2015 წლის დასაწყისში ცნობილი ნავთობის ველების მოცულობამ 7 მილიარდ ბარელს მიაღწია.
1994 წელს, როდესაც „საუკუნის კონტრაქტი “ გაფორმდა, აზერბაიჯანის ნავთობის შესწავლილი რეზერვები შეადგენდა 511 მილიონი ტონას. 1996 წელს, ნავთობის რეზერვები ოფიციალური წყაროებით იყო შეფასებული 1,2 მილიარდ ბარელით. 2006 წლის ბოლოს ეს მაჩვენებლები 7 მილიარდი ბარელით გაიზარდა და 2016 წლის ბოლოსთვის, უკვე სტაბილურად, რეზერვები 7 მილიარდი ბარელი იყო. 2016 წლისთვის აზერბაიჯანის ნავთობის რეზერვები მთლიანი მსოფლიო რეზერვების 0.4% -ს შეადგენდა.
აზერი-ჩირაგ-გიუნაშლის ბლოკების ნავთობის რეზერვების შეფასებისას აღინიშნა, რომ ისინი 2 მილიარდი ტონა შეადგენენ, საიდანაც 1.2 მილიარდი ტონის ამოღებაა შესაძლებელი.
ნავთობის მოპოვება 2010 წლამდე იზრდებოდა. ნავთობის წარმოების მოცულობა იყო 1,023 ათასი ბარელი დღეში (50.8 მილიონი ტონა წელიწადში). 2010 წლიდან დაიწყო პროდუქციის შემცირება და 2016 წელს შეადგინა 826 ათასი ბარელი დღეში (41 მილიონი ტონა წელიწადში), რაც მსოფლიო პროდუქციის 0.9% -ს შეადგენს. 2010 წლიდან მოხმარებამ გაზრდა დაიწყო. 2014 წლიდან 2016 წლამდე სტაბილური მოხმარება შეადგენდა 99 ათას ბარელს დღეში (წელიწადში 4.6 მილიონი ტონა), რაც მსოფლიოში ნავთობპროდუქტების მთლიანი მოხმარების 0.1% -ს შეადგენდა.
ბუნებრივი აირი
2016 წლის დასაწყისში ცნობილი ბუნებრივი აირების ველების მოცულობამ 2.5 ტრილიონი კუბური მეტრი შეადგინა. 2011 წელს, მიღებულ იქნა დაახლოებით 17.66 მილიარდი კუბური მეტრი ბუნებრივი გაზი, 2015 წელს კი 29.74 მილიარდი კუბური მეტრი.
2016 წლის 10 მარტს, აზერბაიჯანის ენერგეტიკის მინისტრმა ნათიგ ალიევმა საჯაროდ განაცხადა, რომ ქვეყანას აქვს ნედლეულის საკმარისი რეზერვები ბუნებრივი გაზის მიწოდების უზრუნველსაყოფად სამხრეთი გაზის დერეფანში. პროექტის ძირითადი ეტაპი ევროპაში 10 მილიარდი კუბური მეტრი გაზის ყოველწლიური მიწოდებას ითვალისწინებს.
2007 წელს 11 მილიარდი კუბური მეტრი გაზი იქნა წარმოებული და წლიური ზრდა იყო 61%. 2016 წელს წარმოება 17,5 მილიარდი კუბური მეტრი იყო (15.7 მილიონი ტონა). 2005-2015 წლებში წარმოების ზრდა 13.2% -ს შეადგენდა.
2010 წელს გახსნილი „უმიდის“ გაზის ველი, შეიცავს 200 მილიარდი კუბურ მეტრ გაზს. 2011 წელს, ბუნებრივი აირის ახალი ველი აღმოაჩინეს —„აფშერონი“, რომელიც შეიცავს 350 მილიარდი კუბურ მეტრ გაზს. „აფშერონის“ გაზის ველზე კიდევ ერთი ველი „ბაბექია“, რომლის რეზერვები 400 მილიარდ კუბურ მეტრს შეადგენს. ბუნებრივი აირის რეზერვები „შაფაგ-ასიმანში“ 300 მილიონ კუბურ მეტრს შეადგენს. უმსხვილესი შაჰდენზის საველე რეზერვები შეადგენს 1.2 ტრილიონ კუბურ მეტრ გაზს.
ელექტროენერგია
2014 წელს ელექტროენერგიის წარმოების საერთო რაოდენობა იყო 24.73 მილიარდი კილოვატ საათი.
ყველაზე მძლავრი ჰიდროელექტრო სადგურებია: მინგეჩაურის ჰესი (402 მეგავატი), შამქორის ჰესი (380 მეგავატი), იენიქენდის ჰესი (150 მეგავატი) და სარსანგის ჰესი (50 მეგავატი). ქვეყნის მიერ განახლებადი ენერგიის სხვა წყაროები პრაქტიკულად არ გამოიყენება.
აზერბაიჯანში ელექტროენერგიის წარმოება 2006 წლიდან 2010 წლამდე დაეცა. 2010 წელს  კვლავ აღორძინდა და გაიზარდა. მოცემული ტენდენცია დღემდე გრძელდება.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ენერგეტიკა კატეგორია:აზერბაიჯანის ეკონომიკა
ევროპული თამაშები 2015
ევროპული თამაშები 2015 — პირველი ევროპული თამაშები, რომელსაც უმასპინძლა აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ჩატარდა 12 ივნისიდან 28 ივნისამდე. შეჯიბრში მონაწილეობა მიიღო 6 ათასზე მეტი სპორტსმენი 50 ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტიდან. ევროპული თამაშები ტარდება სპორტის 20 სახეობაში.
მასპინძლის შერჩევა
პირველი ევროპული თამაშების ბაქოში ჩატარება 2012 წლის 8 დეკემბერს რომში გადაწყდა, ევროპის ოლიმპიური კომიტეტის 41-ე ყრილობაზე. ბაქო ერთადერთი კანდიდატი იყო და კენჭისყრაში 48 ხმიდან 38-მა ბაქოს მასპინძლობას დაუჭირა მხარი, 8 წინააღმდეგი წავიდა, ხოლო 2-მა თავი შეიკავა. სომხეთის წარმომადგენლობამ კენჭისყრაში მონაწილეობაზე უარი თქვა.
სქოლიო
2015
სტრაპონი
სტრაპონი (strap-on პირდაპირ თარგმანში: „ქამარზე“) — ქამრისმაგვარ ტრუსებზე დამაგრებული ფალოიმიტატორი, რომელიც გამოიყენება სექსუალურ აქტივობაში როგორც ქალების მიერ, რომლებსაც სურთ სექსში აქტიური როლის თამაში, ასევე კაცების მიერ — ერექციის პრობლემებისას. არსებობს სხვადასხვა ზომის და სახეობის სტრაპონი. ძირითადი ზომები არის 16-20 სმ სიგრძეში და 3-4 სმ სიგანეში. სტრაპონი გამოიყენება ნებისმიერი სექსუალური ორიენტაციის ადამიანების მიერ.
სტრაპონი გამოიყენება ისეთ სექსუალურ აქტივობებში, როგორებიცაა მაგალითად ანალური და ორალური სექსი. სტრაპონის შეღწევადობის გამარტივებისთვის, ხშირად ლუბრიკანტები გამოიყენება.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:სექსის სათამაშოები
ვალერიან გოგოლაშვილი
ვალერიან (ვლადიმერ) გიორგის ძე გოგოლაშვილი (დ. 20 თებერვალი 1935, სოფ. ანაგა, ახლანდ. სიღნაღის მუნიციპალიტეტი - გ. 14 თებერვალი 2015) — ქართველი ჟურნალისტი, საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი (1980).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი 1959 წელს და მოსკოვის საფინანსო-ეკონომიკური ინსტიტუტი 1978 წელს. 1960 წლიდან მუშაობდა გაზეთ „სოფლის ცხოვრების“ რედაქციაში, მათ შორის მთავარ რედაქტორად 1987–1990 წლებში. XX საუკუნის 70–80-იან წლებში თავი გამოიჩინა საქართველოს სოფლის მეურნეობის პრობლემებისადმი მიძღვნილი სტატიებითა და ნარკვევებით. მისმა ანალიტიკურმა და კრიტიკულმა საგაზეთო პუბლიკაციებმა სათავე დაუდო იმდროინდელ სიახლეს — ჟურნალისტურ გამოძიებას. ნარკვევების ციკლისთვის „ნია გრუზინსკაიას ცხელი ზამთარი“ მას მიენიჭა საბჭოთა კავშირის ჟურნალისტთა კავშირის პრემია (1975). 1990 წელს გოგოლაშვილი დაინიშნა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საზოგადოებასთან და მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსად; 1993 წელს მიენიჭა პოლკოვნიკის წოდება. 1991–1994 წლებში ოთხჯერ დაჯილდოვდა საქართველოს ჟურნალისტთა შემოქმედებითი კავშირის პრემიით — „ექსტრემალურ სიტუაციებში მამაცობისა და პროფესიონალიზმის გამოჩენისათვის“. 1970–1994 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას თსუ-ის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე. არის ნარკვევების, რამდენიმე წიგნის, „პრესის თეორიისა და პრაქტიკის“ სახელმძღვანელოს თანაავტორი. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2000).
სანტა-კატალინა (ბოლივარი)
სანტა-კატალინა (Santa Catalina) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12.058 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 153 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ვალენსა-დუ-პიაუი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 326 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.23 კმ²-ზე. ფართობი 1 334 629 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
შვაბები
შვაბები (Schwaben) — გერმანელთა სუბეთნიკური ჯგუფი. განსახლებულნი არიან შვაბიაში, სამხრეთ-დასავლეთ გერმანიაში. საუბრობენ გერმანული ენის შვაბურ დიალექტზე.
ისტორიულად შვაბები არიან სვებების შთამომავლები, რომლებიც ცხოვრობდნენ დღევანდელი გერმანიის სამხრეთ-დასავლეთ ტერიტორიაზე. გვიან შუა საუკუნეებში აქ არსებობდა შვაბიის საჰერცოგო, რომლის მმართველებიც პერიოდულად საღვთო რომის იმპერატორის ტიტულსაც ფლობდნენ. საჰერცოგო 1313 წელს გაუქმდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბავარია კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები
ჩუჩუიენი
ჩუჩუიენი (Ciuciuieni) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 93 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 947 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
წიგნი მსაჯულთა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
სან-ისიდრო (ნუევა-ესიხა)
სქოლიო
კატეგორია:ნუევა-ესიხის მუნიციპალიტეტები
პეგინგი
მინი|230პქ|მამაკაცი დგას ოთხზე. ქალი დგას მის უკან და ემზადება მამაკაცის ანუსში სტრაპონით შეღწევისათვის. პეგინგი (pegging) — ჰეტეროსექსუალური სექსის სახეობა, სადაც ქალი ათავსებს სტრაპონს ან ფალოიმიტატორს მამაკაცის ანუსში. 2001 წლის 21 ივნისს ტერმინი პირველად გამოიყენა დენ სევიჯმა (Dan Savage), სტატიაში „Savage Sex“ (უხეში სექსი) და წარდგენილ იქნა ამგვარი სექსუალური აქტივობის ფორმის ერთიან სახელწოდებად.
პეგინგის დროს ქალი ფიზიკურ სიამოვნებას შეიძლება იღებდეს გენიტალიის დილდოსთან კონტაქტისას, ან ვაგინალური შეღწევის სიამოვნებას ორმხრივი დილდოს შემთხვევაში. ქალს სიამოვნების მისაღებად ასევე შეუძლია გამოიყენოს დამხმარე ვიბრატორი სტრაპონსა და მის გენიტალიას შორის. კაცები სიამოვნებას იღებენ ანუსის, პროსტატის და მიმდებარე ორგანოების სტიმულაციით. ანალური სექსის დროს, მამაკაცის პროსტატა აქტიურად სტიმულირდება, რასაც ორგაზმის და ეაკულაციის გამოწვევა შეუძლია. ზოგიერთ კაცს პეგინგის დროს მასტურბირება სიამოვნებს.
პეგინგი, მისი მოყვარულთათვის უმეტესწილად ფსიქოლოგიური სიამოვნებაა. ორივე სქესი ამ ასპექტს დიდ ყურადღებას აქცევს — ქალის დომინირება, კაცის დაქვემდებარება. ამგვარად, პეგინგი ერთ-ერთ ბდსმ-ის სახეობად ითვლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სექსუალური აქტივობის ფორმები კატეგორია:ბდსმ კატეგორია:სექსი
ჰაჯი ბექთაშ ველი
ჰაჯი ბექთაშ ველი ან ჰაჯი ბაქთაშ ვალი — ალევი მაჰმადიანი მისტიკოსი, სეიდი, ჰუმანისტი და ფილოსოფოსი ნიშაბურიდან, ხორასანდან, რომელიც ცხოვრობდა და ასწავლიდა დაახლოებით 1209-1271 წლებში ანატოლიაში. ალევისა და ბექთაშის მოძღვრების მიმდევართათვის, ჰაჯი ბექთაშ ველი ალი იბნ აბუ ტალიბის გზის გამგრძელებელია. იგი ცნობილი იყო როგორც "გულთა სულთანი" და "დერვიშთა დერვიში". დიდად არ არის ცნობილი მის შესახებ, მისი წარმოშობა მოცულია საიდუმლო ფაქტებით და ბევრი რამ მის ბიოგრაფიაში ეფუძნება ლეგენდებს. მიჩნეულია რომ იგი თურქული ან ირანული წარმოშობის იყო და მისი წინაპრები მონღოლთა დაპყრობების გამო გადმოსახლდნენ ირანიდან ანატოლიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სუფიზმი
ვიდეო თამაშების დეველოპერი
ვიდეო თამაშების დეველოპერი — პროგრამული უზრუნველყოფის მწარმოებელი, რომელიც სპეციალიზირებულია ვიდეო თამაშების და მასთან დაკავშირებული პროცესების და დისციპლინების შემუშავებაზე. ვიდეო თამაშის შემქმნელი შეიძლება იყოს როგორც ერთი ადამიანი, ასევე მსხვილი საწარმო, სადაც მოვალეობები განაწილებულია თანამშრომლებზე — პროგრამირება, დიზაინი, მხატვრული მხარე, ტესტირება და ა.შ. თამაშების დეველოპერებს აქვთ გამომცემლების ფინანსური და მარკეტინგული მხარდაჭერა. დეველოპერები, რომლებიც ქმნიან თამაშებს თავიანთი რესურსების ხარჯზე ეწოდებათ დამოუკიდებელი ან ინდი-დეველოპერები (Indenpendent Developer) და როგორც წესი, ქმნიან ინდი თამაშებს.
დეველოპერი შეიძლება თამაშს ქმნიდეს ერთი რომელიმე კონკრეტული კონსოლისთვის (როგორებიცაა Nintendo Wii U, Microsoft Xbox One და Sony PlayStation 4), ან ქმნიდეს ერთდროულად რამდენიმე კონსოლისთვის (მათ შორის პერსონალური კომპიუტერისთვის). ზოგიერთი მწარმოებელი დაკავებულია თამაშის ერთი სისტემიდან მეორე სისტემაზე პორტირებით, ხოლო ზოგიც თამაშის ერთი ენიდან სხვა ენაზე თარგმნით. თამაშების შექმნის პარალელურად, ზოგიერთი კომპანია ორიენტირებულია სხვადასხვა ტიპის პროგრამული უზრუნველყოფის წარმოებაზე.
გამომცემელი კომპანიების უმეტესობა ფლობს საკუთარ დეველოპერ სტუდიებს (მაგალითად, Electronic Arts, Square Enix, Activision და სხვები). თუმცა არიან ისეთი მწარმოებლებიც, რომლებიც იმყოფებიან კერძო საკუთრებაში. (მაგალითად, კომპანია Bungie — ვიდეო თამაშების სერია „Halo“-ს შემქმნელი).
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების განვითარება კატეგორია:ვიდეო თამაშების დეველოპერები
ნარმერი
ნარმერი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პირველი დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ადრედინასტიური პერიოდის დროს. შესაძლოა ნარმერი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე პროტოდინასტიური პერიოდის ფარაონების კას ან სკორპიონ II-ის შემდეგ ავიდა, ზოგიერთი ნარმერს ეგვიპტის გამაერთიანებლად და პირველი დინასტიის დამაარსებლად მიიჩნევს. შესაბამისად ნარმერი გაერთიანებული ეგვიპტის პირველი ფარაონი იყო.
რომელანდია
რომელანდია (Romelândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 425 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
ნარმერი
ნარმერის ვინაობა დღემდე დავის თემად რჩება, მიუხედავად ამისა, ეგვიპტოლოგისტთა უმრავლესობა ნარმერს პირველი დინასტიის წევრ ფარაონთან მენესთან აიგივებს. მენესი ნარმერის მსგავსად ეგვიპტის გამაერთიანებლად და მის პირველ ფარაონად ითვლება. ეს დასკვნა ეფუძნება ნარმერის ფილას, რომელშიც ნარმერი აღწერილია, როგორც ეგვიპტის გამაერთიანებელი, ასევე აბიდოსის სასაფლაოზე ორი სასაფლაო ბეჭედი გამოსახავს მას, როგორც პირველი დინასტიის პირველ ფარაონს. ნარმერი არის ყველაზე ადრეული პიროვნება, რომლის სახელიც ცნობილი და დამოწმებულია, თუმცა ფარაონი ირი-ჰორი ნარმერამდე ორი თაობით ადრე ცხოვრობდა.
რომელანდია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 551 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.94 კმ²-ზე. ფართობი 222 574 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ნარმერი
დაზუსტებით უცნობია თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა ნარმერის/მენესის მმართველობა, იგი დაახლოებით ძვ.წ. 32-ე ან 31-ე საუკუნეების დროს მეფობდა, თუმცა თანამედროვე ეგვიპტოლოგიურ ლიტერატურაში მითითებულია, რომ ნარმერი/მენესი დაახლოებით ძვ.წ. 34-ე – 30-ე საუკუნეებს შორის მეფობდა.
მეფობა
ნარმერის ცნობილი ფილა 1898 წელს ქალაქ ჰიერაკონპოლისში ეგვიპტოლოგისტმა ჯეიმზ ქუიბელმა აღმოაჩინა, მასში ნარმერი აღნიშნულია, როგორც ზემო ისე ქვემო ეგვიპტის მმართველად, სწორედ აქედან იბადება თეორია, რომ მან ორივე სამეფო გააერთიანა და ერთიანი ეგვიპტის ფარაონი გახდა. აღმოჩენიდან დღემდე ნარმერის ფილა დებატებს იწვევს, დღემდე გაურკვეველია ფილა ისტორიულ მოვლენას წარმოადგენდა თუ უბრალოდ სიმბოლური დატვირთვის იყო. 1993 წელს გიუნტერ დრეიერმა აბიდოსში აღმოაჩინა ნარმერის ნიშანი (იარლიყი), რომელიც აღწერდა იგივე მოვლენას რაც ნარმერის ფილაზე იყო აღწერილი, ამ აღმოჩენით დადასტურდა, რომ ფილა ფაქტობრივად რეალურ ისტორიულ მოვლენას ასახავდა.
აბიდოსში ნაპოვნი ფარაონების დენისა და კაას საფლავებზე აღმოჩეილ ბეჭდებზე აღნიშნულია, რომ ნარმერი იყო პირველი დინასტიის დამაარსებელი და ამავე დინასტიის პირველი ფარაონი, რომლის შემდეგაც ტახტზე ჰორ აჰა ავიდა. კაას ბეჭედზე ზუსტი თანმიმდევრობით არის აღნიშნული (ჩამოთვლილი) პირველი დინასტიის რვავე ფარაონი, აღნიშნული სია ფარაონ ნარმერის სახელით იწყება. ამ ორი მეფეთა სიიდან არცერთში არ არის ნახსენები მენესის სახელი, აღსანიშნავია, რომ იმ დროისთვის მონუმენტებზე ჩვეულებისამებრ გამოსახავდნენ ჰორის სახელს, მენესი კი პირადი სახელია.
სავარაუდოდ ნარმერის მეუღლე იყო ქვემო ეგვიპტის პრინცესა ნეითჰოტეპი. წარწერები, რომლებშიც მისი სახელია ჩაწერილი ნარმერის პირდაპირი მემკვიდრის ჰორ აჰასა და ფარაონ ჯერის საფლავებზე იქნა აღმოჩენილი, წარწერების მიხევით ჰორ აჰა ნეითჰოტეპის შვილი იყო.
ჰიპოთეზები
ერთიანი ეგვიპტი დამაარსებლად ტრადიციულად ითვლება მენესი. თუმცა არსებობს ხუთი ჰიპოთეზა მენესისა და ნარმერის პიროვნებების შესახებ: