cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გაზი III გირეი
ბიოგრაფია
გაზიმ უმცროსი ძმები, ყაფლანი და მენლი თავის კალგად და ნურედინად დანიშნა. გაზი III რელიგიურად შემწყნარებელი იყო. მან კათოლიკურ ეკლესიას ბახჩისარაიში მისიონერული საქმიანობის წარმართვის ნება დართო. 1706 წელს მოუწია ნოღაელთა დაშოშმინება. გაზის ტახტისათვის მოცილე ბევრი ძმა და ნათესავი ჰყავდა, ეს კი სახანოს საგრძნობლად ასუსტებდა იმ პერიოდში, როცა მის მეზობლად პეტრე I რუსეთს ავითარებდა. 1707 წელს სტამბოლში სულთნის დივანმა მიიღო გადაწყვეტილება, რომლის თანახმადაც ყირიმის ახალ ხანად დაინიშნა ყაფლან I გირეი. ოსმალებმა გაზი III-ს ჩამოართვეს ყირიმის ხანის ტიტული და ბულგარეთის პროვინციაში გადაასახლეს. გაზი გარდაიცვალა 36 წლის ასაკში, იამბოლში, 1709 წელს, დაკრძალეს ქალაქის მეჩეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1673 კატეგორია:გარდაცვლილი 1709 კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
ფოცხო
ფოცხო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლეგოგიე-ნასაჯუ, მეორე მოხაში, მოხაში, ფოცხო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე გურძემის (ტეხურის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 120 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 776 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
The Sims 3 World Adventures
The Sims 3: World Adventures — პირველი დამატება თამაშების სერია The Sims-იდან. ამ ნაწილში სიმებს შესაძლებლობა ეძლევათ გაემგზავრონ ისეთ ადგილებში როგორიცაა ეგვიპტე, ჩინეთი და საფრანგეთი. ასევე ჩნდება ახალი ხასიეთის ნაწილები, ნივთებუ, კარიერები და შესაძლებლობები. როდესაც სიმი წავა მოგზაურობაში მას ეძლევა ბევრი შესაძლებლობა როგორიცაა: გამოიკვლიოს ძველი ეგვიპტის გვირაბები და იქ იპოვოს განძი, გადაუღოს სურათები ღირსშესანიშნაობებს (და მერე გაყიდოს), იყიდოს ექსკლუზიური ნივთები, დავკავდეთ საბრძოლო ხელოვნებბით, და ბევრი სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:The Sims
თამარ კოტრიკაძე
თამარ რეკ-კოტრიკაძე (დ. 1973, თბილისი) — ქართველი მთარგმნელი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ნინო რეკისა და გიორგი კოტრიკაძის ოჯახში. ნათარგმნი აქვს ქართველი, გერმანელი, ინგლისელი, იტალიელი და რუსი ავტორების ნაწარმოებები. მისი დამსახურებაა, რომ ქართველმა მკითხველმა პირველად გაიცნო გრიგოლ რობაქიძის რომანის — „მცველნი გრალისა“ სრული ტექსტი. ნაწარმოებში შენარჩუნებულია ავტორისეული დასათაურება.
2020 და 2021 წწ. ლიტერატურული პრემია „საბას“ ფინალისტი ნომინაციაში „საუკეთესო ქართული თარგმანი“
2010 წელს მიენიჭა „საგურამოს“ პრემია (თარგმანის ნომინაციაში).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ქალი მეცნიერები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:საგურამოს პრემიის ლაურეატები კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
მარტი 2010
მარტი - 2010 წლის მესამე თვეა. დაიწყო ორშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ ოთხშაბათს.
პორტალი:ახალი ამბები
03 2010
შლომო მინცი
შლომო მინცი (שלמה מינץ‎; 30 ოქტომბერი, 1957, მოსკოვი) — ებრაელი მევიოლინე, ალტისტი, დირიჟორი და მუსიკალური პედაგოგი.
ბიოგრაფია
შლომო მინცი დაიბადა 1957 წელს 30 ოქტომბერს მოსკოვში. 1959 წელს, როდესაც შლომო ორი წლის იყო ოჯახთან ერთად ისრაელში გადავიდა საცხოვრებლად. ვიოლინოზე დაკვრას სწავლობდა განთქმულ პედაგოდ-მევიოლინე ილონა ფეხერთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ებრაელი პედაგოგები კატეგორია:ებრაელი მევიოლინეები კატეგორია:ებრაელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 30 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1957
რუსთავის ქიმიური ბოჭკოს ქარხანა
რუსთავის ქიმიური ბოჭკოს ქარხანა — საქართველოს სსრ–ის ქიმიური მრეწველობის ერთ-ერთი მსხვილი საწარმო. უვებდა 18 სახეობის პროდუქციას, მათ შორის სხვადასხვა ასორტიმენტის აბრეშუმის ძაფს, ტექნიკურ ბოჭკოს, სახალიჩე ნართს და ა. შ. 1964 წელს მწყობრში ჩადგა ქარხნის ძირითადი წარმოება. ამჟამად ქარხანა აღარ ფუნქციონირებს.
დავით V (დევდარიანი)
მისი უწმიდესობა და უნეტარესობა დავით V (ერისკაცობაში — ხარიტონ ჯიბოს ძე დევდარიანი; დ. 6 აპრილი [ძვ. სტ. 24 მარტი], 1903, სოფ. მირონწმინდა — გ. 9 ნოემბერი, 1977, თბილისი) — სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი და მცხეთა–თბილისის მთავარეპისკოპოსი 1972–1977 წლებში.
ბიოგრაფია
პირველდაწყებითი განათლება მიიღო სოფელ მირონწმინდაში. 1917 წელს დაამთავრა სოფელ სარგვეშის არასრული სასწავლებელი, შემდეგ სწავლა განაგრძო ჭიათურის მღვიმეს მონასტერში. 1918 წლის 1 აგვისტოს ქუთათელმა მიტროპოლიტმა ანტონმა (გიორგაძემ) დაადგინა მირონწმინდის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიის მედავითნედ. 1921 წლის 25 თებერვლის ბოლშევიკური საოკუპაციო ხელისუფლების დამკვიდრების შემდეგ საქართველოსმართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესია და სასულიერო პირები კანონგარეშედ გამოცხადდნენ; აგრესიული ათეიზმი ცნობილი იყო ეკლესია მონასტრების დაწიოკებითა და ნგრევით. ასეთ ვითარებაში მედავითნე დავითი ხშირად იცვლიდა საცხოვრებელ ადგილს. მიუხედავად ყველაფრისა მას მტკიცედ ჰქონდა გადაწყვეტილი რომ გამხდარიყო სასულიერო პირი და თხოვნით მიმართა მარგველ ეპისკოპოს ვარლაამს (მახარაძე), ეკურთხებინა დიაკვნად და განეწესებინა ნებისმიერ ეკლესიაში. 1927 წლის 26 თებერვალს საჩხერის წმინდა ნინოს სახელობის ტაძარში მარგველმა ეპისკოპოსმა ვარლაამმა (მახარაძე) დიაკვნად აკურთხა, ხოლო მეორე დღეს მღვდლად დაასხა ხელნი და სარგვეშის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად განამწესა. 1928 წელს მამა ხარიტონი, როგორც გამორჩეული სასულიერო პირი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ქრისტეფორეს ლოცვაკურთხევით დაინიშნა ხარაგაულის ოლქის მთავარუხუცესად. ერთი წლის შემდეგ 1929 წლის 4 მარტს იგი გადაყვანილ იქნა მცხეთა-თბილისის ეპარქიაში, ჯერ სიონის, ხოლო 1932 წლიდან ქაშუეთის წმ. გიორგის სახელობის ეკლესიის მსახურად. 1945–1947 წლებში იგი კუკიის წმინდა ნინოს ეკლესიის მღვდელმსახურია. 1947 წლის 20 ნოემბერს დაინიშნა ქაშუეთის წმ. გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრის მოადგილედ, 1949 წლის 6 მაისიდან კი წინამძღვრად. 1955 წლის 17 მარტს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი მელქისედეკ III-ის ბრძანებით აღდგომის დრესასწაულზე დაჯილდოვდა მიტრის ტარების უფლებით. 1956 წელს საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა მელქისედეკ III-მ ბერად აღკვეცა და დავითი უწოდა. 27 აგვისტოს არქიმანდრიტის წოდება მიენიჭა, 28 აგვისტოს კი ეპისკოპოსად აკურთხეს (განაგებდა მარგვეთისა და ურბნისის ეპარქიებს). ამ დროს 1957 წლის 26 აგვისტოდან 1 ოქტომბრამდე ურბნისის ეპარქიის ხაშურის წმ. იოანე ნათლისმცემელის ეკლესიაში მოღვაწეობდა მღვდელმონაზონი გაბრიელ ურგებაძე. 1959–1972 წლებში იყო სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ქორეპისკოპოსი. 1959 წლის 24 ივლისს უწმიდესი და უნეტარესი მელქისედეკ III-ის ბრძანებით მარგველი ეპისკოპოსი დავითი დაჯილდოვდა სკუფიაზე ბრილიანტის ჯვრის ტარების უფლებით და გამოცხადდა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრედ. 1960 წლის 11 იანვარს უწმიდესი მელქისედეკ III-ის გარდაცვალების მეორე დღეს შეკრებილი სინოდის სხდომაზე ურბნელმა ეპისკოპოსმა დავითმა სპეციალური წერილობითი განცხადებით უარი თქვა მოსაყდრეობაზე მიტროპოლიტ ეფრემის სასარგებლოდ. 1962 წლის 18 თებერვალს უწმიდეს და უნეტარეს ეფრემ II-ის ლოცვა-კურთხევით იგი აყვანილ იქნა მიტროპოლიტის პატივში. 1962–1965 წლებში მიტროპოლიტი დავითი დაჯილდოვდა წმ. ნინოს და წმ. გიორგის ორდენებით, 1970 წელს მეორე პანაღიის ტარების უფლებით.
პატრიარქობის პერიოდი
მარცხნივ|მინიატიურა|შეხვედრა სომხეთის პატრიარქთან ერევანში. 1972 წლის ოქტომბერი. 1972 წლის 7 აპრილს, დილის 6 საათზე და 30 წუთზე გარდაიცვალა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ეფრემ II. იმავე დღის 13 საათსა და 45 წუთზე საპატრიარქოში შეიკრიბნენ მიტროპოლიტი დავითი, ეპისკოპოსები: ზინობი, გაიოზი, დეკანოზები: პ. ობოლაძე, გ. ჩაჩუა, პ. კოსაჩი, საერო პირნი: ი. ჭეიშვილი, ლ. საღლიანი, ი. სამჭკუაშვილი. გახსნეს პატრიარქის სეიფი, სადაც ინახებოდა 1972 წლის 17 მარტს შედგენილი წერილობითი ანდერძი კათოლიკოს პატრიარქ ეფრემ II-ის ხელმოწერით, რომელშიც ეწერა: „ჩემი გარდაცვალების შემდეგ ჩემს მოსაყდრედ დატოვებული მყავს 1 წლის ვადით ურბნელი მიტროპოლიტი დავითი“. 1972 წლის 1 ივლისს საქართველოს XI საეკლესიო კრებამ, რომელსაც ესწრებოდა 58 დელეგატი იგი კათოლიკოს-პატრიარქად აირჩია. ინტრონიზაცია შედგა 2 ივლისს სვეტიცხოვლის ტაძარში. ინტრონიზაციას ესწრებოდნენ: ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი ილია, თეთრიწყაროელი მიტროპოლიტი ზინობი, ბათუმ-შემოქმედელი და ჭყონდიდელი მიტროპოლიტი რომანოზი, ეპისკოპოსი გაიოზი, მოსკოვისა და კრასნოდარის მთავარეპისკოპოსი ალექსი (შემდგომში რუსეთის პატრიარქი), ყოველთა სომეხთა პატრიარქ-კათალიკოზი ვაზგენ I.
უწმიდესსა და უნეტარესს დავით V-ს ურთულეს პირობებში მოუხდა მოღვაწეობა. 1972-1973 წლებში საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიაში მოქმედი იყო 50-მდე ეკლესია-მონასტერი და სამლოცველო სახლი, სადაც ღვთისმსახურებას ეწეოდა 60-მდე სასულიერო პირი, მათ შორის: 4 მღვდელთმთავარი, 50 არქიმანდრიტი, დეკანოზი, მღვდელი, 5 დიაკონი. პატრიარქ დავით V-ის ლოცვაკურთხევით მღვდელთმთავრებად იკურთხნენ: დიდუბის ეკლესიის წინამძღვარი დეკანოზი გიორგი ღონღაძე 1974 წლის 13 იანვარს და ეწოდა მანგლელი; 1976 წლის 22 მაისს თელავის წმ. გიორგის ეკლესიის წინამძღვარი დეკანოზი გიორგი ცერცვაძე, რომელსაც ეწოდა სახელად გრიგოლი და ჩაბარდა ალავერდი ეპარქია; წმ. ბარბარეს ეკლესიის წინამძღვარი ავთანდილ სამხარაძე დაინიშნა ბოდბელად 1975 წლის 24 მაისს, რომელსაც სახელად ილარიონი ეწოდა.
პატრიარქი დავით V 1976 წელს ოფიციალურად იმყოფებოდა მოსკოვში, ერევანში. 1976 წელს თბილისში ჩამობრძანდა ბულგარეთის პატრიარქი უწმიდესი მაქსიმე. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის დელეგაცია, ცხუმ-აფახზეთის მიტროპოლიტ ილიას (შიოლაშვილი) ხელმძღვანელობით, იმყოფებოდა ინდოეთში, შეხვდა ქვეყნის პრემიერ მინისტრს ინდირა განდის.
1977 წლის 9 ნოემბერს, დილის 9 საათზე, ხანგრძლივი მძიმე ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი უწმიდესი და უნეტარესი დავით V (დევდარიანი). იმავე საღამოს 19 საათზე შედგა წმიდა სინოდის სხდომა, რომელმაც სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრედ აირჩია ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი ილია (შიოლაშვილი). სინოდმა განჩინა: 1. სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმიდესი და უნეტარესი დავით V-ის დამკრძალავი კომისიის თავმჯდომარედ დაინიშნოს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრე, მიტროპოლიტი ილია; 2. უწმიდესი და უნეტარესი დავით V დაიკრძალოს სიონის საპატრიარქო ტაძარში 1977 წლის 15 ნოემბერს; 3. წმიდა სინოდის სხდომის გადაწყვეტილებანი ოფიციალურად ეცნობოს მსოფლიოს მართლმადიდებელ და არამართლმადიდებელ ეკლესიათა მეთაურებს, საერო ხელისუფლებას.
უწმიდესი და უნეტარესი დავით v დაკრძალეს 1977 წლის 15 ნოემბერს სიონის საპატრიარქო ტაძარში. განსვენებულ პატრიარქს წესი აუგო საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქის მოსაყდრემ, მიტროპოლიტმა ილიამ, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სინოდის წევრების: მიტროპოლიტ ზინობის, ეპისკოპოს გიორგის, ეპისკოპოს გრიგოლის თანამწირველობით. აქვე იმყოფებოდნენ უცხოელი სტუმრებიც: სმოლენსკისა და კალინინგრადის მიტროპოლიტი ალექსი, ეპისკოპოსი იობი, ყოველთა სომეხთა პატრიარქ-კათალიკოსი ვაზგენ I.
იყო სსრკ და საქართველოს მშვიდობის დაცვის კომიტეტების წევრი. დაკრძალულია თბილისში, სიონის საკათედრო ტაძარში.
კომენტარები
<references group="კ"/>
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოსები კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1977 კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები
ტბელი აბუსერისძე
ტბელი აბუსერისძე (დ. დაახლოებით 1190 — გ. 1240) — ქართველი პროზაიკოსი, ჰიმნოგრაფი, მწიგნობარი და ასტრონომი. ხიხათის (აჭარის) ერისთავთერისთავის ივანეს შვილი და ძმა ქართული კულტურის მეცენატებისა — ვარდან და აბუსერ აბუსერიძეებისა. კანონიზირებულია ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ და მოიხსენიება 17/30 აგვისტოს. 2020 წელს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში დაწესდა ტბელი აბუსერისძის ორდენი.
ტბელი აბუსერისძე ავტორია რელიგიურ-ისტორიული თხზულებისა:
რელიგიურ-ისტორიული თხზულება აღწერს აჭარელი გლეხის, ხელობით კალატოზის, ბოლოკ-ბასილის სამშენებლო საქმიანობას შუარტყალში. შეიცავს აბუსერისძეთა საგვარეულო მატიანეს, აგრეთვე იმდროინდელი ყოფა-ცხოვრებისა და ზნე-ჩვეულებების მნიშვნელოვან ცნობებს, მდიდარია კონკრეტული ისტორიული ხასიათის მონაცემებითაც. ქრონოლოგიურ-ასტრონომიული ტრაქტატი ვრცელი საკალენდრო ცნობარია, რომელშიც განხიხულია წელთაღრიცხვის სხვადასხვა სისტემის ღირსება-ნაკლოვანებანი და მოცემულია საეკლესიო დღესასწაულთა და მთვარის ამოსვლა-ჩასვლის მზა ცხრილები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი ასტრონომები კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 1190 კატეგორია:გარდაცვლილი 1240 კატეგორია:XIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:მტბევარი მღვდელთმთავრები კატეგორია:აბუსერისძენი
აგნიეჟკა ოსიეცკა
აგნიეჟკა ოცესკაია (Agnieszka Osiecka, დ. 9 ოქტომბერი 1936, ვარშავა — გ. 7 მარტი 1997, ვარშავა) — პოლონელი პოეტი, მწერალი, ავტორი ლექსებისა, რომლებიც სიმღერებად გადაკეთდა. გარდა ამისა, ის ცნობილია პროზით, თეატრში მუშაობითა და სატელევიზიო სპექტაკლებით, ასევე ჟურნალისტური საქმიანობით. აგნიეჟა იყო ცნობილი პოლონელი კომპოზიტორი, ავტორია 2000-ზე მეტი სიმღერის ტექსტისა, რომელიც გახდა პოლონური მუსიკის კლასიკა.
ცხოვრება და კარიერა
ოსიეცკა დაიბადა ვარშავაში, ვიქტორ ოსიეცკას, პიანისტისა და კომპოზიტორის, და მარია სტექმანის, მეცნიერის, ერთადერთი შვილი. მან ადრეული წლები გაატარა ზაკოპანში, სადაც მამაისი უკრავდა პიანინოზე რესტორან ვატრაში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ოსიეცკას ოჯახი გადავიდა ვარშავაში და დასახლდა სასკა კეპას დასახლებაში. პატარა ბინა მალევე გახდა ოსიეცკას საყვარელი სამუშაო ადგილი. თითქმის მთელი ცხოვრება იქ ცხოვრობდა და მისი მემორიალური დაფაც სწორედ იმ შენობაზე განათავსა ოკულორნის ფონდმა.
აგნიეჟკა განსაკუთრებული ნიჭით იყო დაჯილდოებული. მან ბევრად უფრო სწრაფად დაასრულა საკურსო ნამუშევარი ვიდრე სხვა სტუდენტებმა და მარი კუეი-სლოდოვსკას უმაღლესი სკოლა 1952 წელს დაამთავრა. აგნიეჟკა ვარჯიშობდა ცურვაში ლეგიას სპორტულ კლუბში, სწავლობდა ჟურნალისტიკას ვარშავის უნივერსიტეტში (1957–61), ასევე კინო-რეჟისორობას პრესტიჟულ ეროვნული კინოს სკოლში, რომელიც ლოძში (1957–61), მიუხედავად ამისა მან მიატოვა კინო-რეჟისორობა და დაიწყო წერა. ოსიეცკამ უნივერსიტეტის წლების განმავლობაში სტუდენტურ პრესაში გამოაქვეყნა ესეები და სტატიები. ის შეუერთდა ცნობილ სტუდენტურ სატირულ თეატრს (STS) 1954 წელს და დაწრა 166 პოლიტიკური და ლირიკური სიმღერა ამ კომპანიისთვის. მან თქვა: „მე ვარ ჟურნალისტი, სწორედ ამიტომ ზოგიერთი ჩემი სიმღერა არის რითმული მოთხრობა.“ იგი მსახურობდა STS თეატრის სამხატვრო საბჭოში, სანამ ის 1972 წელს არ დაიხურა.
1962 წელს მას დებიუტი ჰქონდა პოლონეთის ეროვნულ რადიოში. სახელგანთქმულმა პოლონელმა მსახიობმა კალინა იედრუსიკმა შეასრულა აგნიეჟკას მიერ დაწერილი სიმღერის ტექსტის, ფრანჩესკა ლესზცანსკის ცნობილი სიმღერა „ჩემი პირველი მეჯლისი“ (Mój pierwszy bal). ერთი წლის შემდეგ 1963 წელს პოლონური სიმღერის პირველ ეროვნულ ფესტივალზე ოპოლეში აგნიეჟკა მიღწეული წარმატებისთვის და მისი სიმღერებისთვის: „Piosenka o Okularnikach“ (იაროსლავ აბრამის მუსიკა), „Białe małżeństwo,“ „Czerwony kapturek,“ "Kochankowie z ulicy Kamiennej,“ „Solo na kontrabasie“ და „Ulice wielkich miast“ დააჯილდოეს მთავარი პრიზისით და ექვსი სხვა ჯილდოთი.
იგი აღიარებულ იქნა ცნობილ ახალგაზრდა პოეტად, ხოლო პოლონეთის ეროვნულმა რადიომ შესთავაზა მას შეექმნა გუნდი და ეხელმძღვანელა რადიო სიმღერის სტურიის მაუწყებლობისთვის. აგნიეჟკა ასევე მუშაობდა თეატრებსა და სატელევიზიო პროექტებზე. კომპოზიტორ ადამ სლავინსკისთან ერთად მან დაწერა სერია სახელწოდებით „Listy śpiewające“ („მომღერალი წერილები“). მისი პირველი დიდი თეატრაალური შოუ „Niech no tylko zakwitną jabłonie“ („დაე აყვავდნენ ვაშლის ხეები“) დაიდგა ათენეუმის თეატრში.
მის ტექსტებზე დაწერა მუსიკა ისეთმა კომპოზიტორებმა, როგორებიც იყვნენ კრჟიშტოფ კომადა, სევრინ კრაივევსკი, ადამ სლავიანსკი, ზიგმუნტ კონიჩნი და სხვა.
პირადი ცხოვრება
ოსიეჟკას და მის პარტნიორს, ცნობილ ჟურნალისტ დანიელ პასენტს, 1973 წელს ეყოლათ ერთადერთი ქალიშვილი აგატა.
მასურიანის ტბის ოლქი იყო ოსიეცკას საყვარელი ადგილი პოლონეთში. 1960-70-იან წლებში ამ ადგილებში ოსიეცკას ძალიან უყვარდა დასვენება პოლონელ ინტელექტუალებთან და მხატვრებთან ერთად. როგორც სტუდენტი ოსიეცკა ამ ოლქში მუშაობდა ადგილობრივ გაზეთში. ის იყო ჰალმაის მწერალტა სახლის ხშირი სტუმარი, ზაკოპანში, ტატირის მთაში.
გარდაცვალება და მემკვიდრობა
აგნიეჟკა ოსიეცკამ გამოაქვეყნა მრავალი წიგნი და ჩანაწერი. ის დაასახელეს ომის შემდგომი პოლონეთის კულტურისა და ისტორიის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან, ნაყოფიერ და ნიჭიერ პიროვნებად. ოსიეცკა გარდაიცვალა 1997 წლის 7 მარტს კოლონის კიბოსთან მრავალწლიანი ბრძოლის შემდეგ. აგნიეჟკა დაკრძალულია ვარშავაში პავაკის სასაფლაოზე.
მალევე, დედის გარდაცვალების შემდეგ აგატამ დააარსა აგნიეჟკა ოსიეცკა ოკულარნიკის ფონდი. ეს ფონდი ამაღლებს ოსიეცკას შემოქმედებას, მუშაობს პოეტების არქივში, ყოველწლიურად ატარებს სიმღერის კონკურსს „გვახსოვდეს აგნიეჟკა ოციესკა“, მართავს ინტერნეტ არქივს და აქვეყნებს წიგნებს.
ჰანს შნაიდერჰენი
ჰანს შნაიდერჰენი (Hans Schneiderhöhn; დ. 2 ივნისი, 1887, მაინცი — გ. 5 აგვისტო, 1962, ზელდენი) — გერმანელი გეოლოგი და მინერალოგი.
ბიოგრაფია
1909 წელს დაამთავრა გისენის უნივერსიტეტი. 1909–14 წლებში ბერლინის უნივერსიტეტში მუშაობდა ასისტენტად. სამხრეთ-დასავლეთ აფრიკაში შეისწავლა რეგიონული გეოლოგიისა და მადნების ადგილმდებარეობის საკითხები. 1920 წლიდან გისენის უნივერსიტეტის პროფესორია. 1924 წლიდან აახენის უმაღლესი ტექნიკური სკოლის მინერალოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. 1926–55 წლებში ბრესლაუში იყო ფრაიბურგის უნივერსიტეტთან არსებული გეოლოგიური ინსტიტუტის დირექტორი და პროფესორი. მისი ძირითადი შრომები მიეძღვნა მადნების შესწავლისა და მათი ადგილმდებარეობის გენეზისის საკითხებს. განაზოგადა აფრიკის მადნების დანალექი გენეზისი, გერმანიის სპილენძ-ალმადნების საბადოების წარმოშობა, ალპური და წყნაროკეანური გეოსინკლინური სარტყლების მადნების საბადოების წარმოშობის რეგენერაცია. ავტორია ცნობილი სახელმძღვანელოებისა გეოლოგიაში. რიგი ქვეყნის სამეცნიერო საზოგადოებებისა და აკადემიების წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი გეოლოგები კატეგორია:გერმანელი მინერალოგები
რუსთავის ქიმიური ქარხანა
რუსთავის ქიმიური ქარხანა, საქართველოს ქიმიური მწერველობის უდიდესი საწარმო. შეიქმნა 1951 წელს. ქარხნის ძირითადი პროდუქცია მინერალური სასუქები (ამონიუმის გვარჯილა, შარდოვანა, ამონიუმის სულფატი), კაპროლაქტამი, კალიუმის პერმანგანატი, ნატრიუმის ციანიდები  და სხვა.
PEST-ანალიზი
PEST / PESTEL ანალიზი — პოლიტიკური, ეკონომიკური, სოციალური და ტექნოლოგიური ანალიზი. იგი აღწერს მაკრო–გარემოს ფაქტორებს, რომელიც გამოიყენება ომპონენსტრატეგიული მართვის, გარემოს სკანირების კტში. დროთა განმავლობაში ჩამონათვალს დაემატა იურიდიული ფაქტორი, გარემოს ფაქტორი,  ეთიკის და დემოგრაფიული ფაქტორები. ამის გამო, PEST ანალიზი ხშირად გვხვდება აბრივიატურით PESTEL, თუმცა ანალიზის იდეა და კომპონენტები იგივეა. აღნიშნული ფაქტორები წარმოადგენენ გარე ანალიზის ნაწილს, როდესაც კომპანია ატარებს სტრატეგიულ ანალიზს ან ბაზრის კვლევას, და იძლევა ინფორმაციას სხვადასხვა მაკრო–გარემოებების ფაქტორებზე, რაც კომპანიამ უნდა გაითვალისწინოს. ეს არის სასარგებლო სტრატეგიული ინსტრუმენტი ბაზრის ზრდის ან კლების ტენდენციების, ბიზნეს პოზიციის, ბიზნეს პოტენციალისა და ოპერაციული მიმართულების გაგება/გაანალიზებისთვის. გარემოს დაცვითი ან ეკოლოგიური ფაქტორების მზარდმა მნიშვნელობამ XXI საუკუნის პირველ ათწლეულში, გამოიწვია მწვანე ბიზნესის წახალისება, რამაც კიდევ უფრო გაავრცელა PEST ანალიზის გამოყენება, მასში არსებული გარემოს კომპონენტის წყალობით.
პოლიტიკური ფაქტორი
პოლიტიკური ფაქტორი ძირითადად არის ის თუ რა ხარისხით ერევა მთავრობა ეკონომიკაში. კერძოდ, პოლიტიკური ფაქტორები მოიცავს ისეთ სფეროებს, როგორიცაა: საგადასახადო პოლიტიკა, შრომითი სამართალი, ეკოლოგიური სამართლი, სავაჭრო შეზღუდვები, ტარიფები და პოლიტიკური სტაბილურობა. პოლიტიკური ფაქტორები შეიძლება შეიცავდეს საქონელს და/ან მომსახურებას, რომელიც ხელისუფლებას სურს, რომ იყოს წარმოებული; და ის, რაც ხელისუფლებას არ სურს, რომ იყოს წარმოებული. გარდა ამისა, მთავრობას დიდი გავლენა აქვს ჯანდაცვის, განათლებისა და ინფრასტრუქტურის სფეროებზე.
ეკონომიკური ფაქტორები
ეკონომიკური ფაქტორები მოიცავს ეკონომიკურ ზრდას, საპროცენტო განაკვეთებს, გაცვლით კურსს და ინფლაციას. ეს ფაქტორები პირდაპირ ზემოქმედებენ იმაზე, თუ როგორ იფუნქციონირებს და რა გადაწყვეტილებებს მიიღებს ბიზნესი. მაგალითად, საპროცენტო განაკვეთები მოქმედებს ფირმის კაპიტალ–ღირებულებაზე და შესაბამისად, განაპირობებს თუ რამდენად შეიძლება გაიზარდოს და გაფართოვდეს ბიზნესი; გაცვლითი კურსი მოქმედებს ექსპორტირებული და იმპორტირებული საქონლის ფასზე, რაც აისახება ეკონომიკაზე.
სოციალური ფაქტორები
სოციალური ფაქტორები გულისხმობს კულტურულს ასპექტებს და მოიცავს ჯანდაცვის ცნობიერების, მოსახლეობის ზრდის ტემპის, ასაკობრივი სტრუქტურის, კარიერის მიმართ დამოკიდებულებისა და უსაფრთხოების შესახებ ინფორმაციას. სოციალური ტენდენციები განაპირობებს კომპანიის პროდუქციის მიმართ მოთხოვნას და კომპანიის წარმატებას. მაგალითად, მოსახლეობის ხანდაზმული ნაწილი შედარებით უფრო მცირეა და ნაკლებად შრომისუნარიანი, რაც ზრდის შრომის ღირებულებას. შრომის გაძვირების თავიდან აცილების მიზნით, კომპანიებს შეუძლიათ შეიცვალონ სტრატეგია და ადაპტირება მოახდინონ ამ სოციალურ ტენდენციაზე (მაგ: მოიზიდონ ხანდაზმული ადამიანები სამუშაოდ).
ტექნოლოგიური ფაქტორები
ტექნოლოგიური ფაქტორები გულისხმობს ისეთ ტექნოლოგიურ ასპექტებს, როგორიცაა კვლევა და განვითარება, ავტომატიკა, ტექნოლგიური ინიციატივები და ტექნოლოგიური ცვლილებების დონე. მათ შეუძლიათ განსაზღვრონ შესვლის ბარიერები, მინიმალური ეფექტიანი წარმოების დონე და გავლენა მოახდინოს “აუთსორსინგის” გადაწყვეტილებებზე. უფრო მეტიც, ტექნოლოგიურმა ცვლილებებმა შეიძლება გავლენა იქონიონ ხარჯებზე, ხარისხზე და გამოიწვიოს ინოვაცია.
იურიდიული ფაქტორები
იურიდიული ფაქტორები მოიცავს დისკრიმინაციულ კანონებს, სამომხმარებლო კანონს, ანტიმონოპოლიურ კანონს, შრომის სამართალს, ჯანდაცვისა და უსაფრთხოების კანონებს. ეს ფაქტორები გავლენას ახდენს, თუ როგორ მუშაობს კომპანია, მის ხარჯებზე და მისი პროდუქციის მიმართ მოთხოვნაზე.
ფაქტორების გამოყენების ვარიაციები
ანალიზის ფაქტორების მნიშვლელობა განსხვავდება სხვადასხვა ტიპის კომპანიის შემთხვევაში, სხვადასხვა დროს. მაგალითად, სერვისზე ორიენტირებულ კომპანიებს უფრო სოციალური ფაქტორები აინტერესებთ, ხოლო გლობალურ კონტრაქტორებს პოლიტიკური ფაქტორები. ის ფაქტორები, რომლებიც დროში ცვალებადია კომპანის სასიკეთოდ ან საზარალოდ, განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს; მაგალითად, კომპანია, რომელმაც დიდი თანხა აქვს სესხის სახით, მუდმივად ადევნებს თვალს ეკონომიკურ ფაქტორებს (განსაკუთრებით საპროცენტო განაკვეთებს).
დიდ კონგლომერატულ კომპანიებს, რომლებიც აწარმოებენ ფართო პროდუქციისა თუ მომსახურების ფართო ასორტიმენტს შეუძლიათ PEST ანალიზი უფრო ეფექტიანად გამოიყენონ თუ ანალიზს ჩაუტარებენ კომპანიის ერთი დეპარტამენტს, რომლისთვისაც ესაჭიროებათ. ასევე, კომპანიას შეუძლია ფაქტორები დაყოს გეოგრაფიულად: ადგილობრივ, ეროვნულ და გლობალურ დონეებად (ცნობილი როგორც LONGPESTEL).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკონომიკა *
ჯესი სპენსერი
ჯესი გორდონ სპენსერი (Jesse Gordon Spencer, დ.  12 თებერვალი, 1979) — ავსტრალიელი მსახიობი და მუსიკოსი. ცნობილია ისეთი როლებით, როგორიც არის ბილი კენედი ავსტრალიურ სერიალ „მეზობლებში“ (1994–2000, 2005), დოქტორი რობერტ ჩეიზი ამერიკულ სამედიცინო დრამატულ სერიალ „ჰაუსში“ (2004-2012) და ლეიტენანტი მეთიუ კეისი დრამატულ სერიალში „ჩიკაგოს მეხანძრეები“ (2012-დღემდე).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი კატეგორია:ავსტრალიელი მსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი მუსიკოსები
ჭალა (ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი)
ჭალა — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, ჩიბათის თემში (სოფლები: ზემო ჩიბათი, ქვემო ჩიბათი, ჭალა). მდებარეობს გურიის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 40 მ, ლანჩხუთიდან 2,5 კმ., ჩიბათიდან 2 კმ. სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ციხისჯვარელები
ციხისჯვარელები — სამხრეთ საქართველოს, სამცხის წარჩინებული ფეოდალური საგვარეულო, ახალ ჩორჩანელთა საგვარეულოს განშტოება. მისი ფუძემდებელი იყო XI საუკუნის შუა წლების მოღვაწე, სულა კალმახის ერისთავი. გვარის სახელწოდება წარმოსდგა სამცხეში მდებარე ციხე ციხისჯვარიდან, რომელიც სულას უწყალობა საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-მ ლიპარიტ ბაღვაშის წინააღმდეგ ბრძოლის დროს ერთგული სამსახურისათვის. სულას საგვარეულოს მეორე შტომ მამულად დაიმკვიდრა საერისთავო კალმახი და კალმახელთა სახელწოდება მიიღო. XII საუკუნის 80-იან წლებში თამარ მეფემ გიორგი რუსის აჯანყების დროს ერთგული სამსახურისათვის ივანე-ყვარყვარე ციხისჯვარელს სამცხის ერისთავთ-ერისთავობა და სპასალარობა უბოძა, და უწყალობა ჯაყის ციხე, რომელიც ახალ ჩორჩანელთა მეორე განშტოების წარმომადგენელს ბოცო ჯაყელს ჩამოართვა. ამიერიდან ციხისჯვარელ-ჯაყელები პირველობენ სამცხეში, XIII საუკუნის 60-იან წლებში კი ყვარყვარეს შვილიშვილი სარგის I სამცხის მთავარი ხდება.
ისიანოვო
ისიანოვო (Иҫән) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 176 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 75 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97 %).
ფაჩხატა
ფაჩხატა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.
სახელწოდება მიღებული აქვს გაშლილი და მეჩხერი მტევნების გამო.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ან საშუალო ზომისაა. მომრგვალო ან ოვალური, სამნაკვთიანი ან სრულიად დაუნაკვთავი. ფოთლის ქვედა მხარე თითქმის შიშველია ან ძალიან თხლადაა დაფარუ-ლი აბლაბუდისებრად. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ფორმის, ხშირად ფრთიანი, გვხვდება ძლიერ დატოტვილი უფორმო მტევნებიც. საშუალო სიკუმსის ან მეჩხერია. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო. სიმწიფეში მომწვანო-მოყვითალო შეფერ-ვის. კანი თხელი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია.
ფაჩხატა საშუალო ზრდითა და უხვი მოსავლიანობთ გამოირჩევა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 162 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს, ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 124-155 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 11.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 22.3%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9-11 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
მეაბჯრე
მეაბჯრე, აბჯრისმტვირთველი, საჭურველთმტვირთველი:
ამიანე მარცელინუსი
ამიანე მარცელინუსი (Ammianus Marcellinus; დ.დაახლ. 330, სირიის ანტიოქიაში, რომის იმპერიაში — გ. დაახლ. 395, ალბათ, რომი) — ძველი რომაელი ისტორიკოსი. მონაწილეობდა რომი-სპარსეთის ომებში IV საუკუნის შუა ხანებში, ასევე მსახურობდა იმპერიის დასავლეთ ნაწილში. წარმოშობით იყო სირიელი ბერძენი, მიუხედავად ამისა მისი ერთადერთი ნაწარმოები, «ქმედებანი», დაწერა ლათინურ ენაზე. ისტორიული შრომების შემონახული ნაწილები (წიგნები XIV—XXXI) მოიცავს პერიოდს 353–378 წლებს, საეროდ თხრობა იწყებოდა იმპერატორ ნერვის მართველობიდან (96). ამიან მარცელინის მოიხსენიებენ როგორც «რომის უკანასკნელ დიდ ისტორიკოსს».
ანტიკური ხანის ავტორების მსგავსად, ამიანე მარცელინუსმა თავის შესახებ ძალიან მწირი ინფორმაცია დატოვა, რომელიც მოცემულია მის ნაწარმოებში. სხვა წყაროები საიდანაც შეიძლება მისი ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ რაღაც ინფორმაციის მიღება წარმოადგენს მისი ორი თანამედროვის წერილი — ცნობილი ბერძენი რიტორი ლიბანი და რომის საზოგადო მოღვაწე და ორატორი კვინტი ავრელი სიმახი.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი რომაელი ისტორიკოსები კატეგორია:ძველი რომაელი მწერლები
უილიამ ჰენრი (მსახიობი)
ბიოგრაფია
ჰენრი დაიბადა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია. მსახიობობა ბავშვობაში დაიწყო, შემდეგ მონაწილეობდა B-ფილმებში (ძირითადად ვესტერნი ) და თავისი კარიერა დაასრულა, როგორც პერსონაჟის მსახიობი. იგი გამოჩნდა სხვადასხვა როლში მრავალი სატელევიზიო სერიალის ეპიზოდებში. ის იყო John Ford Stock Company-ის წევრი და თორმეტჯერ გამოჩნდა Ford-ისთვის. ის ასევე გამოჩნდა ჯონ უეინის ფილმში The Alamo (1960); ცნობილი ალყის ამ ვერსიაში, ჰენრის პერსონაჟი, დოქტორი საზერლენდი, ბოლო მცველი იყო, რომელიც მოკლეს.
უილიამი აქტიურად თანამშრომლობდა Pasadena Community Playhouse-თან.
1952 წელს ჰენრი მიიღეს სან-ფრანცისკოს ადვოკატ ლუ ბარის როლში, ეპიზოდში "Self Made Man", სინდიკატური სატელევიზიო ანთოლოგიური სერიიდან, Death Valley Days, რომელსაც სტენლი ენდრიუსი უძღვებოდა.
სპირიდონ ტრიმიფუნტელი
'''წმ. სპირიდონ ტრიმითუნტელი, საკვირველმოქმედი.''' ქ. ტრიმითუნტის ეპისკოპოსი. (დ. დაახლ. 270, კვიპროსი — გ. 348, ტრიმითუნტი, კვიპროსი) — ადრეული ეკლესიის ერთ-ერთი მოღვაწე. ნიკეის პირველი საეკლესიო კრების (325) მონაწილე წმინდა მამა. არიოზის მწვალებლობის მამხილებელი. მართლმადიდებელი ეკლესიის და დასავლეთევროპულ ეკლესიათა წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 12 დეკემბერი, ახალი სტილით — 25 დეკემბერი.
უილიამ ჰენრი (მსახიობი)
ბიოგრაფია
მან ორჯერ ითამაშა ჯინ ბარის სატელევიზიო ვესტერნ ბატ მასტერსონში, ერთხელ 1958 წელს, როგორც მახინჯი "შერიფი გრიფ ჰენლი" (S1E7-ის "A Noose fits Anyone") და ისევ 1960 წელს, როგორც მტკიცე "შერიფი ბრედი" (S2E23-ის "The Snare").
სპირიდონ ტრიმიფუნტელი
ადრეული მოღვაწეობა
წმინდა სპირიდონ ტრიმიფუნტელი დაიბადა კუნძულ კვიპროსზე დაახლ. 270 წელს გაიზარდა ღარიბ ოჯახში და ახალგაზრდობაში მწყემსი იყო. მას ჰყავდა მეუღლე და ქალიშვილი ირინე. მეუღლეს გარდაცვალების შემდეგ სპირიდონმა მონასტრული გზა აირჩია. ქალიშვილი ირინეც მონაზვნად აღიკვეცა. სპირიდონი ღვთივსათნო ცხოვრებას ეწეოდა და მთელ თავის ქონებას გაჭირვებულ ახლობლებსა და მწირ-ობოლთ ახმარდა. ამისათვის უფალმა მას სასწაულთქმედების ნიჭი მიჰმადლა - იგი უკურნებელ ავადმყოფებს კურნავდა და ეშმაკებს სდევნიდა.
ალექსანდრე ონიანი
ალექსანდრე ონიანი (დ. 9 მარტი, 1981, სოფ. ჟახუნდერი, ახლანდ. ლენტეხის მუნიციპალიტეტი, — გ. 11 აგვისტო, 2008, შინდისი, გორის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი სამხედრო მოსამსახურე, უმცროსი სერჟანტი. 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს გმირულად დაიღუპა შინდისთან ბრძოლაში.
უილიამ ჰენრი (მსახიობი)
ბიოგრაფია
ჰენრის ძმა თომას ბრაუნ ჰენრი, ასევე მსახიობი იყო.
სპირიდონ ტრიმიფუნტელი
ნიკეის კრება
thumb|220px|right|ნიკეის პირველი საეკლესიო კრება, 325 წ. ხატის ცენტრში გამოსახულია წმ. სპირიდონ ტრიმიფუნტელი, რომელიც ადუმებს არიოზს იმპერატორ კონსტანტინე დიდის ზეობისას სპირიდონს კვიპროსის ქ. ტრიმიფუნტის ეპისკოპოსად დაასხეს ხელი. წმინდა მამა არიოზის მწვალებლობის დიდი მოწინააღმდეგე იყო. 325 წ., კრების მსვლელობისას წმინდა სპირიდონმა დიდი სასწაული მოახდინა. იმისათვის, რომ თვალნათლივ, მაგალითის სახით ეჩვენებინა ერეტიკოსებისათვის, თუ როგორაა ყოვლადწმიდა სამება ერთიც და სამიც, ანუ სამპიროვანი და ერთარსი, ნეტარმა მღვდელმთავარმა აიღო აგური, ხელი მოუჭირა და ყველამ დაინახა, როგორ ავარდა აგურიდან მაღლა ცეცხლი, ხოლო წყალი ქვემოთ ჩამოიღვარა, აგური კი უცვლელი დარჩა. „აქ სამი სტიქიაა (ცეცხლი, წყალი და თიხა), აგური კი ერთია; ასევე ყოვლადწმიდა სამებაც — სამი პირი და ერთი ბუნება“, — განუცხადა მოწინააღმდეგეებს წმ. სპირიდონმა.
მოღვაწეობის ბოლო წლები
წმინდა სპირიდონმა იმპერატორ მაქსიმინუსის პერიოდში დევნა განიცადა, მაგრამ ხანდაზმულობამდე მიაღწია და მშვიდობით მიიცვალა კვიპროსზე, მშობლიურ ქ. ტრიმიფუნტში დაახ. 80 წლის ასაკში.
უილიამ ჰენრი (მსახიობი)
ბიოგრაფია
ჰენრი დაქორწინდა და ორჯერ განქორწინდა. იგი პირველად გრეის დურკინზე დაქორწინდა, რომლისგანაც შეეძინა ვაჟი, მაიკლი და ქალიშვილი, მიქელე. ის და მისი მეორე ცოლი, ბარბარა კნუდსონი, იყვნენ უილიამ "ბილ" ჰენრი უმცროსის (დ. 1958) მშობლები.
სპირიდონ ტრიმიფუნტელი
წმინდა ნაწილები
წმ. სპირიდონ ტრიმიფუნტელის სხეული სასწაულებრივად, უხრწნელად არის შემონახული დღევანდელ დღემდე. თავდაპირველად, წმ. სპირიდონი დაკრძალეს ტრიმიფუნტის წმიდა მოციქულთა სახელობის ტაძარში. აქ წმიდანის ნეშტი VII საუკუნემდე განისვენებდა. შემდეგ იგი არაბების თავდასხმის გამო კონსტანტინოპოლში გადაასვენეს, რომლის დაცემის შემდგომ, 1453 წლის 29 მაისს მღვდელმა გიორგი კალოხერეტმა წმიდანის ნეშტი ჯერ სერბეთში წააბრძანა, ხოლო იქიდან 1460 წელს კუნძულ კორფუზე წაასვენა. 1204 წ. როდესაც ჯვაროსნებმა კონსტანტინოპოლი აიღეს და დაარბიეს, მათ წმ. სპირიდონის უხრწნელ ნეშტს მარჯვენა ხელი მოჰკვეთეს და რომში გადაასვენეს, სადაც 1984 წლამდე იყო დასვენებული. შემდგომში წმ. სპირიდონის მარჯვენა ისევ კორფუში გადაასვენეს, სადაც იგი დღემდე უხრწნელად ინახება მისსავე სახელზე აგებულ ტაძარში.
ალექსანდრე ონიანი
სავალდებულო სამხედრო სამსახურის შემდეგ კონტრაქტით მსახურობდა სენაკის მეორე ბრიგადის საინჟინრო ოცეულში. 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს თანამებრძოლებთან ერთად უთანასწორო ბრძოლაში ჩაება რუსეთის არმიის მოტომსროლელ ასეულთან შინდისის რკინიგზის სადგურთან. ერთსაათიან ბრძოლაში 17 ქართველი ჯარისკაცი დაიღუპა, მ. შ., ალექსანდრე ონიანი, რომელიც მტერს არ დანებდა და ნათლულ, კაპრალ რომან ზოიძესთან ერთად თავი ყუმბარით აიფეთქა. სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენი (2009) და ეროვნული გმირის ორდენი (2021).
ჩაფხუტი
მინი|საცხვირიანი ჩაფხუტი. ჩაფხუტი — საბრძოლო თავსაბურავი, რომელიც შედგებოდა ქუდის ფორმის ან ზემოთ ოდნავ წაწვეტებული კონუსისებური ერთიანი ან სეგმენტირებული მეტალის ნაწილებისგან. ჩაფხუტს არ ჰქონდა ქვემოდან გარშემორტყმული უშუალოდ მასზე დამაგრებული ჯაჭვის ბადე — ზარადი, თუმცა გააჩნდა ცხვირის დამცავი ე.წ. „საცხვირე“. სულხან-საბას მიხედვით, ჩაფხუტი „არს მსგავსი ქუდისა უზარადო, საცხვირე გრძელი“. მუზარადისგან ჩაფხუტს სწორედ ზარადის არქონა განარჩევდა.
ალექსანდრე ონიანი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აგვისტო კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული გმირები კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ა
სპირიდონ ტრიმიფუნტელი
სასწაულები
thumb|220px|right| წმ. სპირიდონ ტრიმიფუნტელის ოქრომკედით შემკული ფაჩუჩები, რომლებიც ყოველ წელს სასწაულებრივად ცვდება. წმინდანის უხრწნელ სხეულს აცვამენ ახალ ფაჩუჩებს, ხოლო გაცვეთილს ანაწილებენ მთელ მსოფლიოში.
ჩაფხუტი
დასავლეთ ევროპაში ამგვარ თავსაბურავს ნაზალურ (საცხვირიან) ჩაფხუტს ან ნორმანულ ჩაფხუტს უწოდებენ. ამგვარი ჩაფხუტები ევროპაში მე-9 საუკუნიდან გამოჩნდა და ჩაანაცვლა გვიანრომაული ტიპის საყბეურიანი დამცავი თავსაბურავები. თავდაპირველად ევროპული ჩაფხუტები კონუსისებური, წაწვეტებული ფორმის იყო, თუმცა შედარებით გვიანდელ საუკუნეებში, როცა რკინის დამუშავება უფრო დაიხვეწა, ჩაფხუტები უფრო მომრგვალებული ფორმის გახდა.
სპირიდონ ტრიმიფუნტელი
აგიოგრაფია
წმ. სპირიდონ ტრიმიფუნტელის ცხოვრება და მოღვაწეობა აღწერილი აქვთ სიმეონ მეტაფრასტს, სოზომენს და სოკრატე სქოლასტიკოსს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 270 კატეგორია:გარდაცვლილი 348 კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ჩაფხუტი
მე-12 საუკუნეში ევროპაში გამოჩნდა ბრტყელთავიანი საცხვირიანი ჩაფხუტები, რომლებიც მიიჩნევა შემდგომ პერიოდში შემუშავებული უფრო მძიმე, სახის მთლიანად დამფარავი ჩაფხუტების წინაპრად.
სქოლიო
კატეგორია:თავსაბურავები კატეგორია:საბრძოლო აღჭურვილობა კატეგორია:საბრძოლო თავსაბურავები
უილიამ ჰენრი (მსახიობი)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები
ათანასე I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
წმინდა ათანასე I – კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (1289-1293; 1303-1309), მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 24 ოქტომბერი, ახალი სტილით - 6 ნოემბერი. ერისკაცობაში - ალექსი, საბერძნეთის ქალაქ ადრიანოპოლიდან იყო. ჯერ კიდევ სიყმაწვილეში, ქრისტიანული სიბრძნის შემეცნებაში წარმატებულმა, დატოვა მშობლიური სახლი, თესალონიკს მიაშურა და ერთ-ერთ მონასტერში აკაკის სახელით ბერად აღიკვეცა. აქედან წმინდანი მალე ათონის წმიდა მთაზე გადავიდა და ესთიგმენის სავანის ძმობაში შევიდა, სადაც სამი წლის მანძილზე გულმოდგინედ აღასრულებდა მეტრაპეზის მოვალეობას. გამუდმებული შრომითა და თავისი სათნოებებით ნეტარმა საყოველთაო კეთილგანწყობა დაიმსახურა.
მდაბალი აკაკი განერიდა კაცთამიერ ქებას, დატოვა ათონი, იერუსალიმის სიწმიდეები მოილოცა, შემდეგ კი პატრის მთას მიაშურა და განდეგილის ღვაწლი იტვირთა. აქედან მოსაგრე ჯერ აქვსენტის მთაზე გადავიდა, შემდეგ კი გალანტის მთაზე მდებარე მონასტერში, სადაც დიდი სქიმა შეიმოსა ათანასეს სახელით, მღვდლადა აკურთხეს და ეკლესიარქად იქნა დადგენილი. აქვე შეიქნა წმინდანი ღირსი ღვთაებრივი გამოცხადებისა: ჯვარცმიდან გამოსულმა უფლის ხმამ სამღვდელმთავრო მსახურებისკენ მოუწოდა.
ათი წლის შემდეგ წმინდა ათანასე, კვლავ ათონზე გადავიდა, მაგრამ სხვადასხვა მიზეზებმა აიძულა, გალანტის მთასვე დაბრუნებოდა. ვერც აქ ჰპოვა ნეტარმა სასურველი განმარტოება: უამრავი ხალხი მიდიოდა რჩევა-დარიგებისათვის. ასე წარმოიქმნა ამ ადგილას დედათა მონასტერი. იმ ხანებში, პატრიარქ იოანე ვეკის დროინდელი შფოთისა და არეულობის შემდეგ, კონსტანტინოპოლის კათედრა დაქვრივებული იყო. კეთილმსახური იმპერატორის, ანდრონიკე პალეოლოგის წინადადებით 1289 წელს მღვდელმთავართა და ღვთისმსახურთა კრებამ წმიდა ათანასე ერთხმად აირჩია ეკლესიის წინამძღვრად.
ნეტარი მამა მოშურნედ შეუდგა ახალი მოვალეობის შესრულებას: გულმოდგინედ იღვწოდა სამწყსოში მწვალებლურ სწავლებათა აღმოსაფხვრელად, მკაცრად ამხელდა სასახლის კარისა და ეკლესიის მსახურთა მანკიერებებს. ყოველივე ამან გავლენიან სასულიერო პირთა უკმაყოფილება გამოიწვია და 1293 წელს წმიდანი იძულებული შეიქნა, კათედრა დაეტოვებინა. ნეტარი კვლავ განმარტოებულ მოღვაწეობას დაუბრუნდა თავის მონასტერში. 1303 წელს, უფლის ნებით, ათანასეს ხელმეორედ გადასცეს პატრიარქის კვერთხი. კიდევ შვიდი წელი ზიდა უფლის რჩეულმა მწყემსმთავრის მძიმე ჯვარი, მაგრამ 1311 წელს, როდესაც სამღვდელოებაში ისევ უკმაყოფილებამ იჩინა თავი, მან არ ისურვა, ეკლესიური შფოთის მიზეზი შექმნილიყო, თავის სავანეს მიაშურა. სიცოცხლის დასასრულს ათანასე კიდევ ერთხელ შეიქნა ღირსი იესო ქრისტეს გამოცხადებისა: უფალმა გაკიცხა იგი სამეუფო მოვალეობის ბოლომდე შეუსრულებლობისათვის. წმიდანმა ცრემლებით შეინანა თავისი სულმოკლეობა, რისთვისაც ცოდვათა შენდობა და საკვირველთქმედების ნიჭი მიემადლა. მღვდელმთავარი ათანასე ასი წლის ასაკში მიიცვალა XIV საუკუნის დასაწყისში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:XIV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
უასკარი
thumb|right|200px|უასკარი უასკარი (Waskar, Huáscar, დაახლ. 1500—1532) — ინკების იმპერიის მე-12 მმართველი, უაინა კაპაკის შვილი, და ატაჰუალპას ძმა. ოფიციალურად საპა ინკას ტიტულს ფლობდა 2 წელი და 4 თვე.
უაინა კაპაკის გარდაცვალების შემდეგ მისი ერთიანი სამეფო უნდა გაყოფილიყო ორ ნაწილად: სამხრეთი ნაწილი (დედაქალაქი – კუსკო) სამართავად გადაეცემოდა უასკარს, ხოლო ჩრდილოეთი ნაწილი (დედაქალაქი კახამარკა) – ატაჰუალპას. მაგრამ ქვეყნის განაწილებას მოჰყვა მრავალწლიანი სამოქალაქო ომი. 1532 წელს უასკარი ტყვედ ჩაიგდო ატაჰუალპამ და მოაკვლევინა.
სქოლიო
კატეგორია:ინკები კატეგორია:ინკების მმართველები კატეგორია:გარდაცვლილი 1532
დანიის ქალაქების სია
სტატიაში მოცემულია დანიის ქალაქების სია მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით. ცხრილში არ შედის კონურბაციები.
1 = მოსახლეობა აღემატება 20 000-ს.
2 = ელსტიკე-სტენლესე ახალი ქალაქია, შეიქმნა 2010-01-01.
დარჯანია
საკუთარი სახელი დარჯანია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დანიის ქალაქების სია
3 = ქალაქი ჰერსჰოლმი რამდენიმე მუნიციპალიტეტს მიეკუთვნება.
დარჯანია
კატეგორია:ქართული გვარები
დანიის ქალაქების სია
b = ოლბორგის ურბანული არეალის ნაწილი.
სქოლიო
კატეგორია:ქალაქების სია ქვეყნების მიხედვით
მთისუბანი (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
მთისუბანი (ყოფილი ბეშყარდაში) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (შრომის თემი), ჩუმკუზბის მთის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 650 მ, სოხუმიდან 18 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:შრომის თემის სოფლები (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
კუნგ-ფუ პანდა
კუნგ-ფუ პანდა (Kung Fu Panda) — სტუდია DreamWorks Animation-ის 2008 წლის ამერიკული ანიმაციური ფილმი პანდა პოზე, რომელიც ოცნებობს, კუნგ-ფუს მებრძოლად იქცეს. ფილმის რეჟისორები არიან ჯონ სტივენსონი და მარკ ოსბორნი, ხოლო პროდიუსერი — მელისა გობი. ფილმის პრემიერა მსოფლიო მასშტაბით მოხდა 2008 წლის 6 ივნისს.
სიუჟეტი
მსუქანი და მოუხერხებელი პანდა პო მამას ეხმარება ოჯახური წვნიანის მომზადებასა და გაყიდვაში, ამასთან ოცნებობს, რომ დიდი კუნგ-ფუს მებრძოლი გამოვიდეს. კუნგ-ფუს მასწავლებელი, კუ უგვეი, აცხადებს, რომ დადგა დრო დრაკონთან მებრძოლის შესარჩევად, რომელიც დრაკონის გრაგნილის მფლობელი და ამგვარად უდიდესი ძალის მფლობელი და ქვეყნის დამცველი გახდება. ქალაქის მცხოვრებლები, მათ შორის პოც, მიემართებიან შერჩევის ცერემონიაზე დასასწრებად. ეჭვი არავის ეპარება, რომ დრაკონის მერბძოლი ოსტატი შიფუს ხუთ მოსწავლეთაგან ერთ-ერთი გახდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2008 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:DreamWorks Animation-ის ფილმები
300 628 მოწამე
300 628 მოწამე – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 2 სექტემბერი, ახალი სტილით - 15 სექტემბერი.
წმინდა სამასიათაექვსასოცდარვა მოწამე ნიკომიდიაში აწამეს ქრისტესთვის იმპერატორების, დიოკლეტიანეს და მაქსიმიანეს (284-305) დროს. ისინი იყვნენ ალექსანდრიელები, რომელთაც ქრისტე მაცხოვარი ალექსანდრიის მთავარეპისკოპოსის, პეტრეს (ხს. 8 დეკემბერს) მოწამეობრივი აღსასრულის შემდეგ ირწმუნეს. მათი ოჯახებით ჩავიდნენ ნიკომიდიაში და ნებით ჩაბარდნენ საწამებლად. დიოკლეტიანე თავდაპირველად ცდილობდა, ქრისტიანობის უარყოფაზე დაეყოლიებინა აღმსარებლები, მაგრამ მათი შეურყევლობა რომ იხილა, ბრძანა, ყველასთვის თავები მოეკვეთათ, სხეულები კი ხრამში გადაეყარათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
აბუსერისძენი
აბუსერისძენი — XI-XIV საუკუნეების საქართველოს დიდ ფეოდალთა საგვარეულო.
ისტორია
ამ გვარის პირველი წარმომადგენელი არტანუჯის ერისთავი იოანე აბუსერისძე ბაგრატ IV-ის მეფობის პირველ წლებში იხსენიება. რამდენიმე საუკუნის მანძილზე აჭარის ერისთავთ-აბუსერისძეთა სარეზიდენციო ადგილი ხირხათის ციხე იყო. აბუსერისძენი თავიანთი ძლიერების ხანაში ფლობდნენ შავშეთ-კლარჯეთსა და იყვნენ სამცხის ციხისჯვრისა და აწყურის სამეფო ციხეების გამგებლები.
დროთა განმავლობაში XI საუკუნის II ნახევარში აბუსერისძენი თანდათან კარგავენ თავიანთი სამფლობელოების მნიშვნელოვან ნაწილს. მათ დაკარგეს ჯერ არტანუჯი, შემდეგ ციხისჯვარი და აწყური. XII-XIII საუკუნეებში შეინაღჩუნეს მხოლოდ აჭარა და იყვნენ მხოლოდ ხიხათა ერისთავთერისთავები. XIII საუკუნის 60-იან წლებში კი მათ სამცხეში გაძლიერებული ჯაყელები აჭარასაც ართმევენ ხელიდან.
XIV საუკუნეში ცნობილია ამირსპასალარი ივანე აბუსერისძე (გ. 1355). უკანასკნელად აბუსერისძენი იხსენიებიან XVI საუკუნის სამცხე-საათაბაგოს დიდებულთა სიაში.
გენეალოგია
თავად აბუსერისძე ტბელი თავის ნაშრომში „სასწაულნი წმიდისა გიორგისნი“ გვარის შესახებ წერს: „მე აბუსერისძე ტბელი, ძე ერისთავთ-ერისთავისა ივანესი და დიოფალ-დიოფლისა ხათუთაჲსაჲ (რომელსა, შემდგომად ქმრისა მისისა თურქთა ხელითა აღსრულებისა, მონაზონებისა მისისათვის მაღლისა ეკატერინე ეწოდა), ძმაჲ ერისთავთ-ერისთავთა აბუსერისი და ვარდანისი... და სახსენებელად პაპისა ჩვენისა აბუსერისსა და ძმისა მისისა სანანოჲსთვის, რომელმან ნეფსით თვისით თავი თვისი უცოლო და უშვილო ყო ჩვენისა წყალობისათვის. ამათ წაიხვნეს ხიხანი, მტერთა ზედა გაცემულნი, ბრძანებითა ღმრთისა სწორთა პატრონთაჲთა... და პატრონთა მშობელთა ჩვენთა და მამიდათა — ფოტინეს და საგდუხტის სულსა, და ჩვენ სამთავე ძმათასა, და პატრონთა ჩვენთა დათასა — საგდუხტისსა და ცაცაჲსასა მოიხსენიებდით და დიოფალ-დიოფალსა, დისავე ჩვენისა — ვანენისსა, დიოფალ-დიოფლია ნისიმესი, პაპისა ჩვენისა პაპისდისაჲ... ჩემთა შვილთა დედამან ბაგულ... და მას და მისთა შვილთაცა ახსენებდით — რუსუდანს, ზაქარიას, ივანეს, ონოფრეს და აღსართანს... და ჩვენ სამთავე თანა ძმისწულსა ჩემსა გრიგოლსაცა მოიხსენიებდით. და ორნი ჩვილნი ქალ-ყრმანი ჩემნი მარჩბივნი მიიწოდნა ზენამან სუფევამან და მათცა მოიხსენებდით. პატრონმან ძმამან ჩემმან აბუსერი... და მეუღლესა ამისსა დიოფალ-დიოფალსა, დედასა გრიგოლისსა თამარს მოიხსენიებდით... და მეორესაცა მეუღლესა ერისთავთ-ერისთ ვისა აბუსერისსა - დიოფალ დიოფალსა ვახახსა ესრეთვე მოიხსენიებდით... სულსა პატიოსნისა ხვაშაჲსასა, ერისთავთ-არისთავით, მისით ქმრით, გრიგოლითურთ, რომელნი იყვნეს მშობელნი აბუსერისნი, პაპისა ჩუენისანი, და სანანო ახოანისანი, პატრონთა დათა მათთა — ცვარისა და ავგუსტისანი, რომელთა სულნი ეგრეთვე მოხსენებითა დიდებულ ყოს ღმერთმან პატრონით — ერისთავთ-ერისთავით, ბიძაჲთ ჩვენით გრიგოლითურთ. და ბებერსა ჩვენსა პატრონსა ბალიანდის მოიხსენებდით. ძმისა ჩემისა ვარდანის მეუღლესა — დიოფალ-დიოფალსა ნაზის მოიხსენიებდით... და ძმისწულსა ჩემსა ნათელს, ასულსა აბუსერისსა, მოიხსენებდით, და ვარდანის ასულთა, ძმისწულთავე ჩემთა, ხათუნსა და ვანენის“.
აბუსერისძეთა გენეალოგიის შექმნა სცადა თედო ჟორდანიამ, რისთვისაც მან „ქართლის ცხოვრება“ გამოიყენა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები კატეგორია:აბუსერისძენი
მიკოლა ბაბაკი
მიკოლა ბაბაკი (დ. 10 ივნისი, 1954, სოფ. ვორონინცი, ახლანდ. ჩერკასის ოლქი) — უკრაინელი მხატვარი, მწერალი. უკრაინის სახალხო მხატვარი (2016). უკრაინის მხატვართა ეროვნული კავშირის წევრი (1990). უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემიის ლაურეატი (2010).
სწავლობდა ვიჟნიცის სამხატვრო სასწავლებელში და კრასნოიარსკის ინსტიტუტში. 1974–1979 წლებში მუშაობდა გამფორმებლად: ჩერკასის ქიმიურ საწარმო „აზოტ“-ში, შემდეგ — ჩერკასის სამხატვრო რეკლამის კომბინატში. 1979-1984 წლებში მონუმენტალისტებთან, გ. ნოვოსელოვთან, ო. ლაპკოსთან და ვ. სლობოდკინთან ერთად კრასნოიარსკში, კემეროვოში, ბელოვოში, ნოვოკუზნეცკში, იაკუტსკში, მაგადანში, უსტ-ნერაში ქმნიდა მოხატულობებს, მოზაიკებს, ვიტრაჟებს. 1985 წელს იმოგზაურა ბალტიისპირეთში, შუა აზიაში, ამიერკავკასიაში. 1980 წლიდან შემოქმედებით საქმიანობაშია. უკრაინაში და მის საზღვრებს გარეთ მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში, კერძოდ: „ქვეყნის ახალგაზრდობა“ (1986), „უკრაინის მხატვართა კავშირის 50 წელი“ (1988), „ფერწერა-98“, „უახლესი მიმართულებები“, ვენეციის 51-ე ბიენალე (ორივე 2005).
ნამუშევრები ინახება უკრაინის ეროვნულ სამხატვრო მუზეუმში. პროგრამული დაზგური ნამუშევრებია: „დაუბადებელ ფრინველთა დღე“ (1988), „ახლა სად ხართ, ჩემი ხალხის ჯალათები?“ (1989), „სამყარომდელი სუბლიმაცია“ (1996). ნამუშევრები შესრულებულია ჰიპერრეალიზმის, ნეოექსპრესიონიზმის, ტრანსავანგარდის მიმართულებებში, თავი მოსინჯა ასამბლაჟშიც. იცავს პოსტავანგარდის კონცეფციურ და სტილურ პრინციპებს. ავტორია რომანისა „მურყნის სისხლი“ (კიევი, 1998), სადაც გაურბის პირდაპირ თხრობას, ტექსტს აწყობს ცნობიერების ნაკადის ელემენტებით, სხვადასხვა დოკუმენტებით, აბსურდისტული დიალოგებით, ლირიკული წიაღსვლებით; რომანის ატმოსფერო გაჯერებულია XX საუკუნეში უკრაინელ ხალხზე დამტყდარი ტრაგიზმის შეგრძნებით. თანაავტორი და გამომცემელია ჩერკასელი პოეტების ანთოლოგიისა „ტოლოკა“ (ჩკ., 1991), წიგნებისა „ღმერთო, ჩვენ თავისუფლები ვართ“ (ჩკ., 1993) და „ნისლთა დღეები“ (ჩკ., 1995), ავტორია მონოგრაფიისა „XX ასწლეულის შუა დნესტრისპირეთის სახალხო ხატი“ (კიევი, 2009).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:უკრაინელი მხატვრები
დავით ჩხეიძე (მწერალი)
დავით მელიტონის ძე ჩხეიძე (ფსევდონიმი დია ჩიანელი) (დ. 1890, დიმი, ბაღდათის რაიონი – 1937) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
1915 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის ისტორიის-ფილოლოგიის ფაკულტეტი, რევოლუციური საქმიანობისათვის გადაასახლეს ბაქოში. 1915-1917 წლებში მასწავლებლად მუშაობდა ბაქოს გიმნაზიაში, 1917-33 წლებში მუშაობდა ქუთაისის ქალთა გიმნაზიაში, 1933-37 კი ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. 1933-34 იყო ქუთაისის თეატრის დირექტორი. მისი პირველი წიგნი - ნოველებისა და ლეგენდების კრებული „შემოდგომის ცრემლები“ 1918 წელს გამოქვეყნდა. დავით ჩხეიძის ძირითადი ნაწარმოები, რომანი „გიონ დარნა“ 1929 წელს გამოვიდა. თავის სიცოცხლეშივე გამოსცა პროზაული კრებული „ორბი“ (1933). თავკაცობდა ქუთაისის ლიტერატურულ ცხოვრებას, იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის (1926-280), საქართველოს საბჭოთა მწერლების ფედერაციის (1928-32), საქართველოს საბჭოთა მწერლების კავშირის (1932-37) ქუთაისის განყოფილების თავმჯდომარე. დავით ჩხეიძეს ეკუთვნის პიესები: „ურაგანი“, „ბეთქილი“, „ბაილი“, „ნაირმალი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
თეიმურაზ მჟავია
თეიმურაზ (თემურ) მჟავია (დ. 5 იანვარი, 1952, კონჭკათი, საქართველოს სსრ ) — ქართველი პოლიტიკოსი. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე 2004-2009 წლებში.
დაამთავრა აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1975-1980 წლებში იყო სოხუმის რაიონის სკოლების ისტორიის მასწავლებელი, 1980-1990 წლებში იყო ქარხანა „სოხუმხელსაწყოს“ კლუბის გამგე, კადრების განყოფილების მუშაკი, სამეურნეო განყოფილების გამგე, კინდღის სასათბურე მეურნეობა-კომბინატის კადრების განყოფილების უფროსი ინსპექტორი, სოხუმის ელექტრონული ტექნიკის ქარხნის მეურნეობის გამგე. წმიდა ილია მართლის საზოგადოების ცხუმ-აფხაზეთის რეგიონული ორგანიზაციის გამგეობის წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
იშბერდა
იშბერდა (Ишбирҙе) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 638 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 56 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 97 კმ-ით.
პოლითეიზმი
სქოლიო
კატეგორია:თეოლოგია
ხოსე მიგელ გომესი
ხოსე მიგელ გომესი (José Miguel Gómez; დ. 6 ივნისი, 1858, სანქტი-სპირიტუსი, კუბა — გ. 13 ივნისი, 1921, ნიუ-იორკი, აშშ) — კუბელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის მეორე პრეზიდენტი 1909-1913 წწ.
გენერლის წოდებით აქტიურ მოღვაწეობას იღებდა კუბის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კუბის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1921