cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არაბთა სახალიფო
მართლმორწმუნე ხალიფები (632-661)
დაპყრობითი ომები დროებით შეაფერხა შინაპოლიტიკურმა კრიზისმა და სამოქალაქო ომმა ხალიფების უსმანისა და ალის (656-661 წწ.) დროს, რაც მარჯვედ გამოიყენეს ომაიანთა გვაროვნულმა არისტოკრატიამ და 661 წელს ხელთ იგდეს ძალაუფლება.
ომაიანების ხალიფები (661-750)
ომაიანმა ხალიფებმა განაგრძეს დაპყრობითი ომები, დაიპყრეს პირენეს ნახევარკუნძულის დიდი ნაწილი, მცირე აზია, შუა აზია და ჩრდილოეთი ინდოეთი. არაბთა სახალიფო ატლანტის ოკეანიდან კაშგარის მთებამდე გადაიჭიმა. ხალიფა აბდ ალ-მალიქმა (685-705 წწ.) ჩაატარა რეფორმები, რომლებბიც მიზნად ისახავდა სახალიფოს ცენტრალიზაციას და არაბიზაციას. სახელმწიფო ენად გამოცხადდა არაბული. სახელმწიფო დაწესებულებებიდან განიდევნა ადგილობრივი ენები (ბერძნული, სპარსული, კოპტური).
VIII საუკუნეში გაძლიერდა ბრძოლა ომაიანთა წინააღმდეგ, რომელშიც მონაწილეობდა სხვადასხვა სოციალური ძალა. გაძლიერდა დაპყრობილ ხალხთა განმათავისუფლებელი მოძრაობა არაბთა წინააღმდეგ. ბრძოლის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან კერას წარმოადგენდა ამიერკავკასია, სადაც 736-738 წწ. ომაიანებმა მოაწყვეს დამსჯელი ექსპედიცია მურვან ყრუს მეთაურობით. ომაიანებს ოპოზიციაში ჩაუდგნენ ასევე ირანელი ფეოდალები, რომლებსაც დაუკავშირდნენ აბასიანები და ფართო მასების მოძრაობა თავიანთი პოლიტიკური მიზნებისათვის გამოიყენეს. 750 წელს აბუ მუსლიმის აჯანყების შემდეგ ომაიანთა დინასტია დაემხო. იგი შეცვალეს აბასიანებმა (750-1258 წწ.), რომლებიც თავს მუჰამედის ბიძის — ალ-აბასის შთამომავლად თვლიდნენ (აქედან მიიღეს დინასტიის სახელწოდებაც). აბასიანებმა რეზიდენცია 762 წელს დაარსებულ ქალაქ ბაღდადში გადაიტანეს. ამიტომ აბასიანთა სახალიფოს ბაღდადის სახალიფოსაც უწოდებენ.
750 წლის გადატრიალება აღნიშნავდა ღრმა ცვლილებებს ქვეყნის პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. მას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა სახალიფოს შემდგომი განვითარებისათვის, ფეოდალიზაციის პროცესის დაჩქარებისათვის, რაც პოლიტიკური წყობილების უფრო განვითარებულ სტადიაზე გადასვლასაც მოითხოვდა. აბასიანთა სახალიფოს სახელმწიფო წყობილება გახდა ახალი საფეხური არაბთა სახელმწიფოს განვითარებაში.
აბასიანების ხალიფები (750-1258)
VIII საუკუნიდან არაბთა სახალიფომ აშკარა ეკონომიკური აღმავლობა განიცადა. შეიქმნა ბრწყინვალე არაბული კულტურა, რომელმაც უდიდესი როლი ითამაშა მსოფლიო კულტურის ისტორიაში. არაბთა სახალიფოს სამეურნეო-კულტურულ განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს დაპყრობილმა ხალხებმა (სპარსელებმა, ტაჯიკებმა, სირიელებმა, ქართველებმა...)
არაბთა სახალიფოს სავაჭრო კულტურული ურთიერთობა კარგად მოწყობილი სახმელეთო და საზღვაო გზებით ხორციელდებოდა. საქარავნო გზებით დასერილი იყო ამიერკავკასიაც. საკვანძო პუნქტს აქ ბარდავი წარმოადგენდა, საიდანაც გზები მიდიოდა დარუბანდამდე, არდებილამდე, დვინამდე, ხოლო მტკვრის მარჯვენა ნაპირით, განჯისა და შამქორის გავლით - თბილისამდე. თბილისში, სეიდაბადში ნაპოვნია VII საუკუნის მანძილის აღმნიშვნელი ე. წ. მილის ქვა არაბული წარწერით - „სამი მილი თბილისიდან“. ამ საქარავნო გზებით ამიერკავკასიის ქვეყნები მჭიდროდ იყვნენ დაკავშირებულნიდა გაცხოველებული ურთიერთობა ჰქონდათ ერთმანეთში. დიდ როლს თამაშობდნენ ამ გზაზე მდებარე ქალაქები სახალიფოს ცხოვრებაში.
არაბთა სახალიფოში გაძლიერდა დაპყრობილი ხალხების ექსპლუატაცია. გამწვავდა კლასობრივი წინააღმდეგობები, გახშირდა აჯანყებები, რომელთა შორის აღსანიშნავია მუკანას აჯანყება (776-783 წწ.) შუა აზიაში, ბაბექის აჯანყება (816-837 წწ.) აზერბაიჯანში და დასავლეთ ირანში. სახალხო აჯანყებებმა და ფეოდალიზმის განვითარებამ განაპირობაერთიანი სახალიფოს დაშლა და დამოუკიდებელი სამიროების შექმნა.
სახალიფოს ფეოდალური დაშლის ნიშნებმა ჯერ კიდევ VIII-IX საუკუნეების მიჯნაზე იჩინეს თავი. ჰარუნ ალ-რაშიდის (786-809 წწ.) გარეგნულად ბრწყინვალე ხანა ფაქტობრივად არაბთა სახალიფოს ძლიერების დასასრულის დასაწყისი იყო. წარმოიქმნა დამოუკიებელი პოლიტიკური ერთეულები: იდრისიდებისა (789-926 წწ.) მაროკოში, ბუიდებისა (932-1062 წწ.) ირანსა და ერაყში და სხვა. IX საუკუნის დასაწყისში თავი იჩინა თბილისის ამირას მისწრაფებამ დამოუკიდებლობისაკენ, რაც არაბთა სახალიფოშო მიმდინარე საერთო პროცესის კანონზომიერი შედეგი იყო.
ცენტრალური ხელისუფლების ოპოზიციურ ძალებს ხალიფებმა თურქული ელემენტები დაუპირისპირეს, მაგრამ ხალიფა ალ-მუთასიმის (833-842 წწ.) სამხედრო რეფორმამ (თურქული გვარდიის შექმნა, თურქი ღულამების დაწინაურება სამხედრო ასპარეზზე) საწინააღმდეგო შედეგი გამოიღო. მართალია, მათ თავი გამოიჩინეს დაპყრობილი ხალხების განმათავისუფლებელ და ანტიფეოდალური მოძრაობის ჩახშობაში, მაგრამ თავიანთ გავლენას დაუქვემდებარეს აბასიანი ხალიფები და ხელი შეუწყვეს სახალიფოს დაცემას. 945 წელს ბუიდებმა აიღეს ქალაქი ბაღდადი, რის შედეგადაც ხალიფებმა დაკარგეს საერო ხელისუფლება და მათი ადგილი სულთანმა დაიჭირა. აბასიანთა ხალიფას მხოლოდ სასულიერო ფუნქცია შერჩა. 1055 წელს თოღრულ-ბეგმა აიღო ბაღდადი და ხალიფის მიერ ხელდასხმულ იქნა სულთნად.
სელჩუკიანთა სახელმწიფოს დაშლის (1118 წ.) შემდეგ აბასიანთა სახელმწიფო კვლავ აღორძინდა ხალიფების ალ-მუკთაფისა (1136-1160 წწ.) და განსაკუთრებით ალ-ნასირის დროს (1180-1225 წწ.). ტიგრისა და ევფრატის აუზში 1258 წელს აბასიანთა სახალიფოს ბოლო მოუღეს მონღოლებმა. მათ აირეს ქალაქი ბაღდადი და მოკლეს უკანასკნელი ხალიფა ალ-მუსთასიმი (1242-1258 წწ.). 1261 წელს ეგვიპტის მამლუქთა სულთანმა ბაიბარსმა ხალიფად აღიარა აბასიანთა დინასტიის თითქოს გადარჩენილი წარმომადგენელი, რომლის შთამომავლები ხალიფობას ინარჩუნებდნენ ეგვიპტეში 1517 წლამდე. ვიდრე ოსმალეთის სულთანმა სელიმ I-მა ტყვედ არ წაიყვანა მათი უკანასკნელი ხალიფა მუთავაქილ III.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბეთის ისტორია
ჯოზეფ შილდკრაუტი
ჯოზეფ შილდკრაუტი (Joseph Schildkraut; დ. 22 მარტი, 1896, ვენა — გ. 21 იანვარი, 1964, ნიუ-იორკი) — ავსტრიაში დაბადებული ამერიკელი თეატრისა და კინო მსახიობი. შილდკრაუტი ებრაული წარმოშობის იყო. მისი ოჯახი აშშ-ში XX საუკუნის დასაწყისში გადასახლდა. მიღებული აქვს ოსკარის ჯილდო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1964 კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
მაგალიაინს-დი-ალმეიდა
მაგალიაინს-დი-ალმეიდა (Magalhães de Almeida) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 587 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.6 კმ²-ზე. ფართობი 433 150 კმ²-ია.
უაროჩირის რაიონი
უაროჩირის რაიონი (Distrito de Huarochirí) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 146 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 579 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 249.09 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
სანტა-კიტერია-დუ-მარანიანი
სანტა-კიტერია-დუ-მარანიანი (Santa Quitéria do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 191 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.22 კმ²-ზე. ფართობი 1 917 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნეზიჰე მუჰიდინი
ნეზიჰე მუჰიდინ თეფედელენგილი (Nezihe Muhiddin Tepedelengil; დ. 1889, სტამბოლი — გ. 10 თებერვალი 1958, სტამბოლი, თურქეთი) — ოსმალეთ-თურქი მოაზროვნე, აქტივისტი, ჟურნალისტი, ქალთა უფლებების დამცველი და პოლიტიკოსი ქალი.
XX საუკუნეში, იმპერიის დროს ცდილობდა მოახდინა ქალების ინტეგრირება საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, ხოლო რესპუბლიკის გამოცხადების შემდეგ, იბრძოდა ქალების პოლიტიკური უფლებების დასაცავად და მათი როლის გაზრდას საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. ამით ის იყო ქალთა პირველი უფლებების დამცველი ქალი. აგრეთვე თურქეთში პირველი პოლიტიკური პარტიის ფუძემდებელია.
20 რომანის, 300 მოთხრობის, პიესების, სცენარების ავტორია.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1989 წელს სტამბოლის უსკუდარის რაიონში, ქალბატონი ზეჰრას და პროკურორის, ასევე სისხლის სამართლის მოსამართლის მუჰიდინ ბეის ქალიშვილი. სპეციალური განათლება მიიღო სახლში. ისწავლა სპარსული, არაბული, გერმანული და ფრანგული ენები. ახალგაზრდობიდან დაინტერესებული იყო პოლიტიკური და სოციალური საკითხებით, დიდ ყურადღებას აქცევდა ქალების მდგომარეობაზე ქვეყანაში. თავის ბიძის ქალიშვილთნ, ქალბატონ ნაქიესთან და დედესთან ერთად მსჯელობდნენ ქალების სოციალურ პრობლემებზე.
1909 წელს, "Maarif Nezareti"-ს გამოცდა მოიგო და მოეწყო გოგოებისთვის სკოლაში მასწავლებლად. სკოლასთან ერთად, განაგრძო შეუწყვეტლად ქალთა უფლებების დაცვის საქმე. მუშაობის დაწყებასთან ერთად, გამოვიდა მისი სტატიები გაზეთებში, ფსიქოლოგიის, სოციოლოგიის და პედაგოკიგის თემებზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 1958 კატეგორია:თურქი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:თურქი მწერლები კატეგორია:თურქი პოეტები კატეგორია:თურქი ჟურნალისტები კატეგორია:თურქი ფემინისტები
ლაუატამბოს რაიონი
ლაუატამბოს რაიონი (Distrito de Lahuaytambo) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 338 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 803 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 81.88 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
გალაქტიკური იმპერია (ვარსკვლავური ომები)
ვარსკვლავური ომების მიხედვით, იმპერიამ ჩაანაცვლა გალაქტიკური რესპუბლიკა კლონების ომის დასრულების შემდეგ. მის სათავეში იდგა პალპატინი, რესპუბლიკის უმაღლესი კანცლერი. იგი აგრეთვე იყო სითთა მბრძანებელი, დართ სიდიუსი. მიზნად ისახავდა ჯედაების განადგურებას და სითების ძალაუფლების აღდგენას. იგი ამტკიცებდა, რომ ჯედაებმა უღალატეს რესპუბლიკას, ცდილობდნენ მის მოკვლას და გალაქტიკური სენატის ჩამოგდებას. მისივე თქმით, სეპარატისტებთან სამოქალაქო ომისთვის რესპუბლიკა უნდა გარდაქმნილიყო ისეთ ფორმად (გალაქტიკურ იმპერიად), რომელიც სტაბილურობას და მშვიდობას უზრუნველყოფდა - მისი ლიდერობით. სენატი, რომელსაც იგი მანიპულირებდა, პალპატინის გადაწყვეტილებას მხარს უჭერს.
იმპერატორი იწყებს ჯედაების განადგურებას, რომლებიც მანამდე ძველ რესპუბლიკაში მშვიდობას და სამართლიანობას უზრუნველყოფდნენ. მათ იგი სითებით ანაცვლებს. პალპატინის, როგორც სითის, ვინაობა, უმეტესობისთვის უცნობი რჩება. მისი მოწაფე, დართ ვეიდერი, სითების მხარეს მოქცეული ჯედაი, იმპერატორს ეხმარება მიზნების მიღწევაში. ფილმის ახალი იმედია მოვლენების დროს იმპერია უკვე მთლიანად არის გარდაქმნილი ტოტალიტარული რეჟიმის ფორმად, რომელსაც მეამბოხეთა ალიანსი ეწინააღმდეგება.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური ომების მთავრობები კატეგორია:გალაქტიკური იმპერიები კატეგორია:გამოგონილი იმპერიები
მაგნოლია (ფილმი)
მაგნოლია (Magnolia) — 1999 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი. ფილმის რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტია პოლ ტომას ანდერსონი. ფილმის მოქმედება ვითარდება სან-ფერნანდოს დაბლობზე, ერთ წვიმიან დღეს. სიუჟეტი მოზაიკურია და შედგება ერთმანეთისგან დამოუკიდებელი რამდენიმე ამბისაგან. ფილმი გახდა ოქროს დათვის მფლობელი ბერლინის კინოფესტივალზე.
ათასწლიანი შავარდენი
ათასწლიანი შავარდენი (Millennium Falcon) — კოსმოსური ხომალდი ვარსკვლავური ომების სერიაში. მისი პილოტია ჰან სოლო, კონტრაბანდისტი (ჰარისონ ფორდი), რომელიც ხომალდის მფლობელია ჩუბაკასთან (პიტერ მეიჰიუ) ერთად.
კორელიანური საინჟინრო კორპორაციის მიერ მოდიფიცირებული YT-1300-ს ტიპის ეს ხომალდი პირველად ჩნდება 1977 წლის ფილმში ვარსკვლავური ომები და ქრონოლოგიის შემდეგ ფილმებშიც. იგი აგრეთვე ნაწილობრივ ჩნდება 2005 წლის ფილმში ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი III: სითების შურისძიება. გარდა ამისა, იგი ვარსკვლავური ომების სამყაროს სხვა დაკავშირებული პროდუქციის მონაწილეა - წიგნების, კომიქსების და თამაშების. ჯეიმზ ლუსენომ მას მიუძღვნა წიგნი ათასწლიანი შავარდენი.
სანტანა-დუ-მარანიანი
სანტანა-დუ-მარანიანი (Santana do Maranhão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 661 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.51 კმ²-ზე. ფართობი 932 016 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლუბომბო
ლუბომბო (Lubombo) — ადმინისტრაციული რეგიონი ესვატინის აღმოსავლეთში. ტერიტორია — 5945 კმ², მოსახლეობა — 207 731 ადამიანი  (2007 წელი). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სიტეკი. ესაზღვრება ქვეყნის დანარჩენ სამ რეგიონს — ჩრდილოეთიდან ჰოჰოს, დასავლეთიდან მანზინის, სამხრეთიდან შისელვენის, ასევე მოზამბიკს და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკას აღმოსავლეთით.
გეოგრაფია
ლანდშაფტი მთიანია, ტერიტორიის დიდი ნაწილი უკავია ლებომბოს მთებს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ლუბომბოს რეგიონი დაყოფილია 11 რაიონად (tinkhundla):
სქოლიო
კატეგორია:ესვატინის რეგიონები
ბათუმის ოკრუგი
thumb|250px|ბათუმის ოკრუგის რუკა ბათუმის ოკრუგი (Батумский округ) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ისტორიულ-სამხრეთ დასავლეთ საქართველოში. შეიქმნა 1878 წელს ბათუმის ოლქის შემადგენლობაში. დაიყო ბათუმის, კინტრიშისა და გონიოს უბნებად. ადმინისტრაციული ცენტრი ბათუმი, ფართობი - 3703 კმ². დასახლებული პუნქტი - 274 (1882 წ.), 306 (1905 წ.). 1883 წლიდან ბათუმის ოკრუგი დაუქვემდებარეს ქუთაისის გუბერნიას, ხოლო 1903 წლის 1 ივლისიდან ბათუმის ოლქს. ბათუმის ოკრუგის პირველი უფროსი 1878-1880 წლებში იყო გრიგოლ გურიელი.
Grateful Dead
Grateful Dead — ამერიკული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 1965 წელს პალო-ალტოში (კალიფორნია). ჯგუფი ცნობილი გახდა გამორჩეული სტილით, რომელშიც შერწყმული იყო როკის, იმპროვიზაციული ჯაზის, ფსიქოდელიური როკისა და სპეის-როკის ელემენტები, და სცენაზე გამოსვლისას ხანგრძლივი მუსიკალური იმპროვიზაციებით. ლენი კეი წერს: „მათი მუსიკა ეხება სფეროს, რომელიც სხვა ჯგუფებისთვის ჯერ უცნობია.“ სხვადასხვა გავლენით ჯგუფის მუსიკა ჩამოყალიბდა გამორჩეულ ფსიქოდელიურ ჟღერადობად, რამაც Grateful Dead აქცია „ჯემ-ბენდების სამყაროს ნათლიებად.“ Rolling Stone-მა ისინი ყველა დროის უდიდესი შემსრულებლების სიაში #57 ადგილზე დაასახელა. 1994 წელს ჯგუფი შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში, ხოლო ჯგუფის მიერ 1977 წლის 8 მაისს კორნელის უნივერსიტეტში ჩატარებული კონცერტი შეტანილია კონგრესის ბიბლიოთეკის ეროვნული ჩანაწერების რეესტრში. მსოფლიო მასშტაბით ჯგუფს გაყიდული აქვს 35 მილიონზე მეტი ალბომი.
ბათუმის ოკრუგი
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოკრუგები კატეგორია:ბათუმის ოლქი
Grateful Dead
Grateful Dead დაარსდა სან-ფრანცისკოს ყურის ტერიტორიაზე, 1960-იანი წლების კონტრკულტურის პოპულარობის ზრდისას. დამაარსებლები იყვნენ ჯერი გარსია (ელექტრონული გიტარა, ვოკალი), ბობ უაირი (გიტარა, ვოკალი), რონ მაკ-კერნენი (კლავიშებიანები, ჰარმონიკა, ვოკალი), ფილ ლეში (ბას-გიტარა, ვოკალი) და ბილ კროიცმანი (დასარტყმელი საკრავები). წევრები ერთად სან-ფრანცისკოს სხვადასხვა ჯგუფთან გამოდიოდნენ, მათ შორის Mother McCree's Uptown Jug Champions-ში და The Warlocks-ში. უკანასკნელში შემოერთებული უკანასკნელი წევრი იყო ლეში. მოგვიანებით The Warlocks Grateful Dead-ად გარდაიქმნა. ლეშმა ჩაანაცვლა დანა მორგან უმცროსი, რომელიც ბას-გიტარაზე რამდენიმე კონცერტზე უკრავდა. მაკ-კერნენის გარდა (რომელიც 1973 წელს გარდაიცვალა), 30 წლის განმავლობაში შემადგენლობა იგივე დარჩა. ჯგუფის დიდი ხნის წევრები აგრეთვე არიან მიკი ჰარტი (დასარტყმელი საკრავები, 1967–1971, 1974–1995, 2015), კით გადჩო (კლავიშებიანები, 1971–1979), დონა გადჩო (ვოკალი, 1972–1979), ბრენტ მაიდლენდი (კლავიშებიანები, ვოკალები, 1979–1990) და ვინს უელნიკი (კლავიშებიანები, 1990–1995). პიანისტი ბრიუს ჰორნსბი 1990-1992 წლებში ჯგუფის კონცერტების დროს კლავიშისტის სახით გამოდიოდა, თუმცა მანამდე და მოგვიანებით Grateful Dead-თან დროდადრო უკრავდა.
ჯგუფის თაყვანისმცემლებს, რომლებიც ცნობილები არიან ერთგულებით ადრეული წლებიდან და ყველა კონცერტზე დასწრებით, უწოდებენ "Deadheads". როგორც Grateful Dead, ასევე მსმენელებიც წარმოადგენენ ჰიპების მოძრაობის ისტორიას. ჯგუფის ყოფილი წევრები სხვა მუსიკოსებთან ერთად, 2003, 2004 და 2009 წლებში გამოდიოდნენ სახელით The Dead, ხოლო მანამდე, 1998, 2000, 2002 წლებში - The Other Ones-ის სახით. არსებობს ჯგუფის რამდენიმე თანამედროვე შემადგენლობა - Furthur, Phil Lesh & Friends, Bob Weir & Ratdog და Rhythm Devils, რომელშიც შედიან მიკი ჰარტი და ბილ კროიცმანი. ცნობილია, რომ ჯგუფი 50 წლიანი იუბილეს აღსანიშნავად შეკრებას აპირებს.
სქოლიო
კატეგორია:1965 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1995 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული ფოლკ-როკ ჯგუფები კატეგორია:ბლუზ-როკ ჯგუფები  კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:Arista Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები
რობერტ ელსვიტი
რობერტ ელსვიტი (Robert Elswit; დ. 22 აპრილი, 1950) — ამერიკელი ოპერატორი. მიღებული აქვს ოსკარისა და BAFTA-ს რამდენიმე ნომინაცია, ოსკარის ერთი ჯილდო. თანამშრომლობს რეჟისორ პოლ ტომას ანდერსონთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინოოპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:დაბადებული 22 აპრილი
კრასნოე-სელო (მრავალმნიშვნელოვანი)
კრასნოე-სელო შეიძლება აღნიშნავდეს:
მანზინის რეგიონი
მანზინის რეგიონი (Manzini) — ადმინისტრაციული რეგიონი ესვატინის დასავლეთში. ტერიტორია — 4070 კმ², მოსახლეობა — 319 530 ადამიანი  (2007 წელი). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მანზინი. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ჰოჰოს რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ლუბომბოს რეგიონს და სამხრეთიდან შისელვენის რეგიონს, ასევე სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკას დასავლეთით.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მანზინის რეგიონი დაყოფილია 16 რაიონად (tinkhundla):
სქოლიო
კატეგორია:ესვატინის რეგიონები
არტაანის ოკრუგი
არტაანის ოკრუგი (Ардаганский округ) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული რუსეთის იმპერიაში, ყარსის ოლქის შემადგენლობაში, საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეების ტერიტორიაზე. არსებობდა 1883-1921 წლებში.
გეოგრაფია
მოიცავდა ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს (მესხეთის) სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილს. მის შემადგენლობაში შედიოდა: კოლა, არტაანი, ჩილდირი და სამცხის სამხრეთი ნაწილი ფოცხოვი.
არტაანის ოკრუგს აღმოსავლეთით და სამხრეთით ესაზღვრებოდა ყარსის ოკრუგი, რომლისგანაც აღბაბის მთიანეთით და ყარსის ქედით გამოიყოფოდა, სამხრეთ-დასავლეთით ყანლუს მთაგრეხილით ემიჯნებოდა ოლთისის ოკრუგს. დასავლეთით ართვინისა და ბათუმის ოკრუგები ესაზღვრებოდა და მათი გამყოფი სასაზღვრო ხაზი არსიანის ქედს გასდევდა. ჩრდილოეთით თბილისის გუბერნიის ახალქალაქისა და ახალციხის მაზრებით იმიჯნებოდა მდინარეებით ფოცხოვით, ჯაყით, ქარზამეთით, მტკვრითა და თილილის, შამბაბელისა და არტაანის მთებით.
არტაანის ოკრუგი ყარსის ოლქის სამხრეთ ნაწილისაგან მტკვრისა და არაქსის აუზების წყალგამყოფი ყარსის ქედით იყო გამოყოფილი და მტკვრისა და ფოცხოვის ხეობების ზემო წელს მოიცავდა. ეკონომიკურ-გეოგრაფიული თვალსაზრისით თბილისის გუბერნიასთან იყო დაკავშირებული.
ისტორია
შეიქმნა 1883 წლის 12 ივნისს, მას შემდეგ, რაც ეს მხარე დათმო რუსეთ-ოსმალეთის ომში დამარცხებულმა ოსმალეთმა. იგი იყოფოდა არტაანის, კოლის, ჩილდირისა და ფოცხოვის უბნებად. 1900 წელს მასში შემავალი საპოლიციო უბნები სასოფლო საზოგადოებებად დაყვეს.
1918 წლის 3 მარტის ბრესტ-ლიტოვსკის საზავო ხელშეკრულებით რუსეთმა თურქეთს ყარსისა და ბათუმის ოლქები დაუთმო. პირველ მსოფლიო ომში ოსმალეთის დამარცხების შემდეგ არტაანის ოკრუგი მოხვდა პროთურქული ყარსის რესპუბლიკის შემადგენლობაში. 1920 წლის ივლისში არტაანის ოკრუგი ბათუმის ოლქთან ერთად საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში შევიდა. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დაპყრობის შემდეგ თურქეთმა იმავე წლის 23 თებერვალს არტაანის მხარის ოკუპაცია მოახდინა. 1921 წლის რუსეთ-თურქეთის მოსკოვის ხელშეკრულებით არტაანის ოკრუგი თურქეთმა შეიერთა.
დემოგრაფია
არტაანის ოკრუგში, განსაკუთრებით კოლის, არტაანისა და ჩილდირის უბნებში, მოსახლეობის მნიშვნელოვან უმრავლესობას თურქები, თურქმენები, ყარაფაფახები და ქურთები შეადგენდნენ, სხვა ერების წარმომადგენლები - სომხები, ბერძნები და რუსები უმნიშვნელო რაოდენობით იყვნენ. 1883 წლის აღწერით აქ 9 სული ქრისტიანი და 6 მაჰმადიანი ქართველი (აჭარელი) ყოფილა. სულ დასახლებული იყო 282 პუნქტი, მოსახლეობის რაოდენობა 40 624. არტაანის ოკრუგის ყველაზე ქართული რეგიონი ფოცხოვის უბანი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ყარსის ოლქის ოკრუგები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოკრუგები
ლანგის რაიონი
ლანგის რაიონი (Distrito de Langa) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 856 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 181 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 80.99 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
პეჩენიჰის რაიონი
პეჩენიჰის რაიონი (Печенізький район) — რაიონი უკრაინაში, ხარკივის ოლქში. მისი ფართობია 467 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 10 394 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. პეჩენიჰის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პეჩენიჰი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარკივის ოლქის რაიონები
BB-8
BB-8 — დროიდი ვარსკვლავური ომების სამყაროდან. პირველად გამოჩნდა 2015 წლის ფილმში „ვარსკვლავური ომები: ძალის გამოღვიძება“. ფილმის მიღმა BB-8 არის მართვადი რობოტი. ფილმში იგი დამოუკიდებლად მოაზროვნე სახეობაა, რომელიც, გარდა ყველაფრისა, ინახავს რუკას, რომელზეც აღნიშნულია ლუკ სკაიუოკერის ადგილმდებარეობა. იგი არის აჯანყებულთა ალიანსის პილოტ პოს პირადი დროიდი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამოგონილი რობოტები კატეგორია:ვარსკვლავური ომების პერსონაჟები
კრასნოე-სელო (განჯა)
კრასნოე-სელო (Krasnoye Selo) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განჯის სოფლები
დიატლოვის უღელტეხილი
დიატლოვის უღელტეხილი (Перевал Дятлова) — უღელტეხილი რუსეთში, სვერდლოვსკის ოლქის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთით. მდებარეობს სამხრეთ ურალში, ხოლატჩახლსა (იგივე მკვდარი მთა, 1096,7 მ) და უსახელო მთას (905 მ) შორის.
სახელწოდება შეიძინა 1959 წლის თებერვლის მოვლენების შემდეგ, როდესაც ხოლატჩახლზე უცნაურ ვითარებაში დაიღუპა მთელი ტურისტული ჯგუფი, რომელსაც იგორ დიატლოვი ხელმძღვანელობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის უღელტეხილები კატეგორია:ურალის ფედერალური ოკრუგი
ჟაკლინ ბარტონი
ჟაკლინ ბარტონი (დ. 7 მაისი 1952) — ამერიკელი ქიმიკოსი. 1980-1982 წლებში ქიმიის პროფესორის თანამდებობაზე მუშაობდა ჰანტერის კოლეჯში. 1983-1989 წლებში კი კოლუმბიის უნივერსიტეტში მანამ, სანამ კალიფორნიის ტექნოლოგიის ინსტიტუტს შეუერთდებოდა, სადაც დღემდე მუშაობს. 2009 წელს ამავე ინსტიტუტის ქიმიის სამმართველოსა და ქიმიური ინჟინერიის განყოფილების თავმჯდომარე გახდა. ბარტონი დნმ-ის ფიზიკურ და ქიმიურ თვისებებს სწავლობს. მისი კვლევების ძირითადი აქცენტია ორმაგად დაგრეხილი დნმ-ის გასწვრივ, განივი ელექტრული ტრანსპორტი, მისი შედეგები ბიოლოგიაში და პოტენციალს მის გამოყენებაში კიბოს ქიმიოთერაპიულ მკურნალობაში. სხვა არაერთ ჯილდოსთან ერთად, 2011 წელს ბარტონმა მიიღო მეცნიერების ეროვნული მედალი, 2015 წელს ამერიკის ქიმიის ინსტიტუტის ოქროს მედალი და ამავე წელს, პრისტლის მედალი.
განათლება
ჟაკლინ კაპელმანი თავდაპირველად ნიუ-იორკში რივერდელის სკოლაში ესწრებოდა გაკვეთილებს. ამავე სკოლაში ასწავლიდა ბარტონის დედა მისის როზენბერგი, რომელმაც მოიპოვა უფლება, კალკულუსი მის შვილს ბიჭთა სკოლაში ესწავლა. ის ქიმიით დაინტერესდა ბერნარდის კოლეჯში, სადაც ფიზიკურ ქიმიას სწავლობდა. მას უყვარდა ლაბორატორიული სამუშაოები და ქიმიური გარდაქმნები, მის შთაგონების წყაროდ მასწავლებელი, ბერნის სეგალი იქცა. ბერნარდის კოლეჯში სწავლის ბოლო წელს დაქორწინდა დონ ბარტონზე.
შემდეგ ბარტონმა კოლუმბიის უნივერსიტეტში არაორგანული ქიმია ისწავლა სტეფან ლიპარდის ზედამხედველობით. მან დოქტორის ხარისხი 1979 წელს მოიპოვა.
კარიერა
დოქტორის ხარისხის მოპოვების შემდეგ იელის უნივერსიტეტში დაიწყო რობერტ შულმანთან ერთად მუშაობა. ის იყენებდა ბირთვული მაგნიტური რეზონანსის გრაფიკის ტექნოლოგიას, რათა შეემოქმებინა საფუარი უჯრედების მეტაბოლიზმი. 1980-82 წლებიდან ის გახდა ქიმიის პროფესორი და საკუთარი ლაბორატორია, ბარტონის მკველევართა ჯგუფი, შექმნა.
1980-იანებში გადავიდა კოლუმბიის უნივერსიტეტში, სადაც 1983-1989 წლებში ასწავლიდა. 1986 წელს მოიპოვა სრულუფლებიანი პროფესორის ხარისხი და გახდა პირველი ქალი, კოლუმბიის ქიმიის დეპარტამენტში სამუშაო საათები მისცეს. მისი კვლევები ფოკუსირდა ორგანო--რუთენიუმის კომპლექსების გამოყენებაზე, დნმ-ის ფიზიკური სტრუქტურის შესწავლაში. 1989 წელს ბარტონი კალიფორნიის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში გადავიდა, სადაც მან გამოიკვლია დნმ-ის დაზიანებისა და აღდგენის პროცესები. ბორტონმა 100-ზე მეტ პოსტოქტორანტს ასწავლა, რომელთა შორის უმეტესი ქალია. Recognized as a "superb role model, not just for young women but for all young scientists", 1993 წლიდან ბარტონი იყო კომპანია „Dow Chemical-ის“ წევრი. ის ასევე იყო გიალდის სამეცნიერო მრჩეველთა საბჭოს წევრი 1989-2008 წლებში. 1990 წელს იქორწინა ქიმიის პროფესორ პიტერ დერვანზე, რომელიც ჟაკლინის მსგავსად მეცნიერების ეროვნული მედლის მფლობელია. მას ჰყავს ორი შვილი: ელიზაბეტი და გერი ენდრიუ.
ჯილდოები და მიღწევები
thumb|250px| ბარტონი (მარჯვნიდან მესამე) [[თეთრი სახლი|თეთრ სახლში 2011 წელს მეცნიერების ეროვნული მედლის მიღების დროს. ]]
სქოლიო
კატეგორია:ქიმიკოსი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქიმიკოსები
სან-ბერნარდუ (მარანიანი)
სან-ბერნარდუ (São Bernardo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 43 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 476 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.29 კმ²-ზე. ფართობი 1 006 კმ²-ია.
სარი-ქაია
სარი-ქაია (Sarıqaya) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განჯის სოფლები
რეი (ვარსკვლავური ომები)
ძალის სიუჟეტის მიხედვით, რეი მოულოდნელად უპირისპირდება პირველ ორდენს, როდესაც ხვდება ფინს, ორდენის ყოფილ კავალერისტს და BB-8-ს, რომელიც ინახავს ლუკ სკაიუოკერის კოორდინატებიან რუკას. პერსონაჟის როლს ასრულებს დეიზი რიდლი.
სქოლიო
კატეგორია:გამოგონილი ავიატორები კატეგორია:გამოგონილი მექანიკოსები კატეგორია:ვარსკვლავური ომების პერსონაჟები
ბოეთიუსი
ანიციუს მანლიუს ტორკვატუს სევერინუს ბოეთიუსი უფრო ხშირად ცნობილი, როგორც ბოეთიუსი (დ. 475/480, რომი — გ. 25 ოქტომბერი, 524, პავია) — რომაელი სენატორი, კონსული, ნეოპლატონიკოსი ფილოსოფოსი.
ბიოგრაფია
ბოეთიუსი დაიბადა რომში (ზოგიერთი წყაროს მიხედვით ალექსანდრიაში ) 480 წლის მახლობლად. მამა, მანლიო ბოეთიუსი, იყო რომის კონსული 487 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ ბოეთიუსზე მზრუნველობა იტვირთა კვინტუს აურელიუს მემიუს სიმაქოსმა, რომელმაც ბავშვობიდან აზიარა ბოეთიუსი ფილოსოფიასა და ლიტერატურას. ჯერ კიდევ არასრულწლოვანმა ცოლად შეირთო სიმაქოსის ასული რუსტიციანა, რომელთანაც ეყოლა ორი ვაჟი სიმაქოსი და ბოეთიუსი. ქორწინების შემდეგ გადასახლდა ათენში ჭეშმარიტი ფილოსოფიის შესასწავლად. ბოეთიუსი და სიმაქოსი ბრწყინვალედ ფლობდნენ ძველ ბერძნულ ენას, რაც იშვიათობას წარმოადგენდა იმდროინდელ დასავლეთ იმპერიაში. ამ მიზეზის გამო, ზოგიერთი მეცნიერის აზრით, ბოეთიუსმა განათლება აზიაში მიიღო და უსაფუძვლოდ მიიჩნევს ბოეთიუსის ათენში სწავლის ფაქტს.
იტალიაში დაბრუნებიდან რამდენიმე წელიწადში მალევე მიაღწია პოლიტიკურ წარმატებას. 25 წლის ასაკში დაინიშნა კანცლერად, ოცდაათი წლისა - იმპერიის კონსულად, ხოლო ორმოცი წლის ასაკში — სასახლის მაესტროდ (Maestro di Palazzo). ათეული წლის შემდეგ ბოეთიუსი ხდება პრემიერ-მინისტრი.
სამეფო კარზე დატრიალებულმა ინტრიგებმა ბოლო მოუღო ბოეთიუსს. პროგოთური ორიენტაციის პარტიის მესვეურმა, ვინმე ჩიპრიანომ, ბრალი დასდო მას ოსტგუთების მეფე თეოდორიხის წინააღმდეგ დაწერილი ანონიმური წერილების გაგზავნაში. ფილოსოფოსი დააპატიმრეს, ხოლო ერთი წლის შემდეგ კი წამებით მოკლეს. პატიმრობის პერიოდში შექმნა ყველაზე ცნობილი თხზულება: „ფილოსოფიის ნუგეში“ (De consolatione Philosophiae).
დაკრძალულია პავიაში, წმ. პეტრეს ტაძარში, ნეტარი ავგუსტინეს გვერდით.
შემოქმედება
=== შრომები მათემატიკის შესახებ ===
კომენტარები
მინი|„ფილოსოფიის ნუგეში“, ბოეთიუსის პატიმრობის სცენა 1385 წლის ხელნაწერიდან
ფილოსოფიის ნუგეში
ბოეთიუსის ყველაზე ცნობილი ნაშრომია „ფილოსოფიის ნუგეში“ (De consolatione philosophiae), რომლის ძირითადი ნაწილი დაწერა საპატიმროში, სანამ სიკვდილით დასჯიდნენ. მასში გამართულია დიალოგი ავტორსა და ქალად პერსონიფიცირებულ ფილოსოფიას შორის.
ბოეთიუსი პირველსაწყისს, ღმერთს, ახასიათებს როგორც პლატონური ნიშნებით, ისე არისტოტელეს „უძრავი მამოძრავებლის“ ფორმულირებასაც მიმართავს. ის მომენტი, რომ ღმერთი უმაღლესი სიკეთეა, არის მისი არსებობის საბუთი. სწორედ ეს უმაღლესი სიკეთე ანიჭებს ყოველგვარ არსებულს სიცოცხლეს. უფრო მაღალი სიკეთე, ვიდრე უმაღლესი სიკეთეა (ამ შემთხვევაში ღმერთი), მოუაზრებელია. ღმერთი რომ არ იყოს უმაღლესი სიკეთე, იარსებებდა რაღაც რაც მას აღემატება, ეს კი უზენაესისა და უნივერსალურის პოსტულატებს ეწინააღმდეგება.
ბოეთიუსი წმინდა ნეოპლატონურად უდგება სიკეთისა და ბოროტების საკითხს. მიაჩნია, რომ ბოროტება, როგორც ასეთი, არ არსებობს, რამდენადაც მისი შემნა არ შეუძლია მას, ვისაც ყოველივესა და ყველაფრის შემნა შეუძლია. ამიტომ ბოროტება არარსებულია, არარაა.
ბედი და განგება (Fatum et Providentia)
ბოეციუსი ერთმანეთს უკავშირებს ორ მოცემულობას: ცვალებადი ბედის იდეასა და ღმერთს, რომელიც ცვალებად სისტემაში მყარ საყრდენს წარმოადგენს. როდესაც არსებული მრავალფეროვნება და ცვალებადობა არეკლილია ღვთაებრივი გონების სიმარტივეში, საქმე გვაქვს განგებასთან. წარმავალი და ალტერნატიული სისტემები იმართება ბედის მეშვეობით. ხოლო განგება არის წესრიგი, რომელიც ღვთაებრივ გონებაშია ასახული. თუკი განგება არის სამყაროს წესრიგის მარადიული კანონზომიერება, ბედი ამ კანონზომიერების ხორცშესხმაა დროსა და სივრცეში, და შესაბამისად, არ არის მარადიული, რამდენადაც უკავშირდება შექმნილსა და წარმავალს. ყოველივე, რასაც ბედი განაგებს, ემორჩილება განგებასაც, რადგან თავად ბედიც განგებაზეა დამოკიდებული. ყოველივე არსებული ერთნაირად არ ემორჩილება ბედს. დაქვემდებარების ხარისხი განისაზღვრება ღვთაებრივ სუბსტანციასთან მიახლოების ხარისხით. ამგვარი არსებები ბედის მიჯნას სცილდებიან, მაგრამ ემორჩილებიან განგებას.
განგება და ნების თავისუფლება არ გამორიცხავენ ერთმანეთს, რადგან ისინი თვისობრივად სხვადასხვა სფეროში არსებობენ: პირველი - ღმერთის გონებაში, მეორე - ადამიანის სულში. ადამიანი ანაწევრებს შესამეცნებელს, ხოლო ღმერთი ერთბაშად იმეცნებს. ადამიანი იმეცნებს დროში, ღმერთი - მარადისობაში,
სქოლიო
კატეგორია:ნეოპლატონიზმი
ფრთები
მინი|ნემსიყლაპიის ფრთები ფრთა — ზოგი ცხოველის საფრენი ორგანო. ფრთები აქვს მწერების უმრავლესობას, ყველა ფრინველსა და ზოგ ძუძუმწოვარს (ხელფრთიანებს).
მწერების ფრთები მკერდის ფირფიტოვანი დანამატებია, ვითარდება შუა და უკანა მკერდის გვერდითი ნაოჭების საფარველიდან. ჩვეულებრიო 2 წყვილია. ფრთებში შედის ტრაქეები და ნერვები. აგებულების მიხედვით განარჩევენ: ბადებრივს (ნემსიყლაპიები, ბადეფრთიანები, ერთდღიურები) და აპკისებურს (აპკფრთიანები).
ფრინველთა ფრთები სახეშეცვლილი წინა კიდურებია. ჩვეულებრივად ფრთები დაკეცილია და მიკრულია ტანთან. ფრინველთა ფრთებს აეროდინამიკური თვალსაზრისით ხელსაყრელი თაღოვანი ფორმა აქვს. ფრინველთა ფრთების ფორმა დამოკიდებულია მათი ცხოვრების ნირსა და ფრენის თავისებურებებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:აეროდინამიკა კატეგორია:ფრინველის ანატომია კატეგორია:ფრინველის ფრენა
ლარაოსის რაიონი (უაროჩირი)
ლარაოსის რაიონი (Distrito de Laraos) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 660 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 269 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 104.51 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
ასლან II
ასლან II ჯაყელი — ახალციხის ფაშა 1705-1708 და 1716-1718 წლებში. სალიმ-ფაშას ძე. სალიმის გარდაცვალების შემდეგ მასთან ერთად საფაშო ტახტზე პრეტენზიას აცხადებდა მისი ბიძაშვილი ისაყ იუსუფის-ძე. 1701 წელს ისაყმა შეძლო ახალციხის საფაშოს სათავეში მოსვლა. ასლან II ორჯერ ავიდა ტახტზე, მაგრამ საბოლოოდ დამარცხდა და იძულებული გახდა ახალციხიდან წასულიყო. ამ ბრძოლის პერიოდში ახალციხის მხარე დიდად დაზარალდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის ფაშები კატეგორია:ჯაყელები
Hypsogastropoda
Hypsogastropoda — ზღვის ლოკოკინების (მუცელფეხიანები) კლასის წარმომადგენელი კლადი, ისევე როგორც Caenogastropoda. კლადში შედის ორი დამატებითი კლადი და ერთი არაოფიციალური ჯგუფი: კლადი Littorinimorpha, არაფორმალური ჯგუფი Ptenoglossa და კლადი Neogastropoda.
დამახასიათებელია ოპერკულუმი, რომელიც წარმოდგენილია სპირალური და კონცენტრული ბირთვით. ნიჟარა 4 ხვეულით, მარჯვნივმბრუნი, გაბრტყელებული და მოგრძო კონუსის ფორმის, გლუვი ან უსწორმასწორო ზედაპირით. მახასიათებელია წინ წამართული პიკი. ნიჟარის კიდე გლუვზედაპირიანი, მცირედი წანაზარდებით. საერთო სიგრძე 8 სმ-მდე.
Hypsogastropoda-ს სახეობის წარმომადგენლები ძირითადად ბინადრობენ შიდაკონტინენტურ მომლაშო წყლებში. გავრცელებიას არეალს შეიძლება წარმოადგენდეს მცირე ზომის ტბები, მდინარეები, ზღვის სანაპიროები, ტროპიკული ჩანჩქერები, იზოლირებული მშრალი არეალის მდინარეები. იკვებებიან ბაქტერიებითა და ნარჩენებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჟან-ბატისტ დენი
250პქ|მინი ჟან-ბატისტ დენი (დ. 1643 — 3 ოქტომბერი, 1704) — ფრანგი ექიმი, ცნობილია იმით, რომ ადამიანის სისხლის გადასხმა პირველად დოკუმენტურად აღწერა. სწავლობდა მონპელიეში, იყო ლუი XIV-ის პირადი ექიმი.
წყაროების თანახმად, სისხლის გადასხმა 1667 წლის 15 ივნისს მოხდა : დენიმ ცხვრის სისხლი გადაუსხა 15 წლის ბიჭს, რომელიც ამის შემდეგ ცოცხალი გადარჩა. დენის ექსპერიმენტებმა საფრანგეთში დიდი პოლემიკა გამოიწვია, რასაც ოფიციალურად 1670 წელს მოჰყვა სისხლის გადასხმის აკრძალვა. სისხლის შემდეგი გადასხმა მოხდა მხოლოდ 1902 წელს, როდესაც ადამიანის მეოთხე ჯგუფის სისხლი აღმოაჩინეს.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 1643 კატეგორია:გარდაცვლილი 1704
FM Towns Marty
FM Towns Marty (エフエムタウンズマーティ) — მეხუთე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული იაპონური კომპანია Fujitsu-ის მიერ 1993 წელს ექსკლუზიურად იაპონიაში. ის არის პირველი 32 ბიტიანი სახლის სისტემა და დაფუძნებულია 1989 წელს გამოსულ Fujitsu-ს კომპიუტერ FM Towns-ზე და ამავე დროს უკუთავსებადია FM Towns-ის ადრეულ თამაშებთან.
სისტემის თავდაპირველი ფასი შეადგენდა 1000 აშშ დოლარს. ის მოიხმარდა AMD 386SX-ის ცენტრალურ პროცესორს 16 მჰც ტაქტური სიხშირით, 2 მბ ოპერატიულ მეხსიერებას და CD დისკწამყვანს. კონსოლის გრაფიკულ ჩიპს შეეძლო 256 ფერის გამოტანა ეკრანზე.
მიუხედავად მძლავრი აპარატული შესაძლებლობებისა, FM Towns Marty კომერციულად წარუმატებელი აღმოჩნდა. საბოლოოდ, 1995 წელს კონსოლის წარმოება შეწყდა. ამის მიუხედავად, მესამე მხარის დეველოპერები 1999 წლამდე აგრძელებდნენ კონსოლზე თამაშების გამოცემას.
სქოლიო
კატეგორია:1990-იანების სათამაშოები კატეგორია:CD-ROM-ზე დაფუძნებული კონსოლები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მეხუთე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:FM Towns კატეგორია:1993 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:x86-ზე დაფუძნებული კონსოლები
ართვინის ოკრუგი
ართვინის ოკრუგი (Артвинский округ) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ისტორიულ-სამხრეთ დასავლეთ საქართველოში. შეიქმნა 1878 წელს ბათუმის ოლქის შემადგენლობაში მას შემდეგ, რაც ეს მხარე დათმო რუსეთ-ოსმალეთის ომში დამარცხებულმა ოსმალეთმა. ართვინის ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქ. ართვინი. ფართობი — 3272 კმ².
გეოგრაფია
ართვინის ოკრუგი მოიცავდა ისტორიული ძველი კლარჯეთის საერისთავოს მნიშვნელოვან ნაწილს (კლარჯეთი, ლიგანის უდიდესი ნაწილი და შავშეთ-იმერხევი). აღმოსავლეთით ესაზღვრებოდა ყარსის ოლქში შემავალი არტაანის ოკრუგი და მისგან არსიანის ქედით გამოიყოფოდა; სამხრეთით - ყარსის ოლქის ოლთისის ოკრუგი და თურქეთი, რომელთაგანაც არსიანის ქედის დასავლეთი განშტოების თოფ-ოღლის მთაგრეხილით იყო შემოსაზღვრული; დასავლეთით - თურქეთი, მათი გამყოფი სასაზღვრო ხაზი გასდევდა პონტოს ქედს; ჩრდილოეთით ბათუმის ოკრუგისაგან გამიჯნული იყო არსიანის ქედზე მდებარე ჭირუხის მწვერვალით, შავშეთის ქედით, კარჩხალის მთაგრეხილით, ბორჩხის ქედით და ლაღისტბაშის მთით. ართვინის ოკრუგი ყოველმხრივ ბუნებრივი სასაზღვრო ხაზებით შემოფარგლულ ერთ მთლიან გეოგრაფიულ ერთეულს წარმოადგენდა. მას ჭოროხის აუზის ცენტრალური ნაწილი ეკავა.
ისტორია
1883 წლის 27 ივნისს ართვინის ოკრუგი ქუთაისის გუბერნიის შემადგენლობაში შევიდა. იგი დაიყო ართვინის, არტანუჯის და შავშეთ-იმერხევის უბნებად. 1903 წლის 1 ივლისს ართვინის ოკრუგი კვლავ ბათუმის ოლქის შემადგენლობაში მოექცა. 1916-1918 წლებში ართვინის ოკრუგის უფროსი, ხოლო შემდეგ კომისარი იყო ი. პ. ნაკაშიძე, რომელმაც აღწერა ეს მხარე დემოგრაფიულად, სტატისტიკურად და გეოგრაფიულად.
1918 წლის 3 მარტის ბრესტ-ლიტოვსკის საზავო ხელშეკრულებით რუსეთმა თურქეთს ყარსის, არტაანისა და ბათუმის მხარეები დაუთმო. ტრაპიზონისა და ბათუმის საზავო კონფერენციებზე ქართველი დიპლომატები დიდხანს იბრძოდნენ ამ უსამართლო გადაწყვეტილების შესაცვლელად. იმავე წლის 7-15 აპრილს ოსმალეთის ჯარებმა ბათუმის ოლქი და, შესაბამისსად, ართვინის რეგიონიც დაიკავეს. პირველ მსოფლიო ომში (1914-1918 წწ.) თურქეთის დამარცხების შემდეგ, 1919-1920 წლებში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობამ მესხეთის უდიდესი ნაწილის შემოერთება შეძლო და ართვინის ოკრუგი, ისტორიული კლარჯეთი, საქართველოს დაუბრუნდა. 1920 წლის 7 მაისის რუსეთ-საქართველოს ხელშეკრულების თანახმად, რუსეთმა ბათუმის ოლქი და, შესაბამისად მასში შემავალი ართვინის ოკრუგი საქართველოს შემადგენელ ნაწილად ცნო. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დაპყრობის შემდეგ თურქეთმა იმავე წლის 23 თებერვალს ართვინის მხარის ოკუპაცია მოახდინა. 1921 წლის რუსეთ-თურქეთის მოსკოვის ხელშეკრულებით ართვინის ოკრუგი თურქეთმა შეიერთა.
დემოგრაფია
1882 წელს დასახლებული პუნქტების რაოდენობა იყო 162, 1905 წელს კი 165. 1882 წელს ათასზე მეტი ადამიანი ცხოვრობდა კრუგის მხოლოდ სამ დასახლებაში: ქალაქ ართვინში (5862), სოფელ ბერთასა (1460) და სოფელ თენზოთში (1171). ოკრუგის მოსახლეობის უმრავლესობას მაჰმადიანი ქართველები შეადგენდნენ. ქართული კარგად იყო შენარჩუნებული ლივანაში, მურღულის ხეობაში, ზემო შავშეთსა და იმერხევში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოკრუგები კატეგორია:ბათუმის ოლქი
ასლან I
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის ფაშები კატეგორია:ჯაყელები კატეგორია:გარდაცვლილი 1679 კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები
ელიზბარ ელიზბარაშვილი
ელიზბარ ელიზბარაშვილი (დ. 28 ნოემბერი 1946, თელავი, საქართველოს სსრ) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1990), პროფესორი (1991), საქართველოს ეკოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1997), საერთაშორისო ჟურნალის „European Geographical Studies“ (სლოვაკეთი) მთავარი რედაქტორის მოადგილე, ამერიკის შეერთებული შტატების ბიოგრაფიული ინსტიტუტის მრჩეველთა საბჭოს წევრი, მსოფლიო ბანკის ექსპერტი ჰიდრომეტეოროლოგიის დარგში, ღირსების ორდენის კავალერი (2003).
ბიოგრაფია
ელიზბარ ელიზბარაშვილმა 1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო  უნივერსიტეტის გეოფიზიკის კათედრაზე. 1975 წლის 27 ივნისს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში წარმატებით დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „საქართველოს ტერიტორიაზე ძირითადი კლიმატური მახასიათებლების სივრცე–დროითი განაწილების თავისებურებანი“ და მიიწვიეს სალექციო კურსების წასაკითხად ფიზიკის ფაკულტეტის სტუდენტებთან ატმოსფეროს ფიზიკაში და სინოპტიკურ მეტეოროლოგიაში. 1978-1992 წლებში მუშაობს კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში სამედიცინო კლიმატოლოგიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. 1990 წლის 16 ნოემბერს დაიცვა დისერტაცია გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად თემაზე „სითბოსა და ტენის მახასიათებლებზე მთის რელიეფის გავლენის მათემატიკურ–კარტოგრაფიული მოდელირება“. 1991 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება. 1997 წელს აირჩიეს საქართველოს ეკოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსად. 1994 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი, კლიმატის მოდელირების ლაბორატორიისა და კლიმატოლოგიის სექტორის გამგე. ამჟამად არის ამავე ინსტიტუტის კლიმატოლოგიისა და აგრომეტეოროლოგიის განყოფილების გამგე და იაკობ გოგებაშვილის სახელობის თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიის მიმართულების ხელმძღვანელი და სრული პროფესორი. 2007-2017 წლებში არჩეული იყო უნივერსიტეტის აკადემიური საბჭოს წევრად. 2008-2015 წლებში ხელმძღვანელობდა ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს.
სამეცნიერო მოღვაწეობა
ელიზბარ ელიზბარაშვილი 200-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, სამი სახელმძღვანელოს, ორი სამეცნიერო ატლასის და 20-მდე მონოგრაფიის ავტორია. ელიზბარაშვილის მიერ ჩატარებული კვლევის საფუძველზე შესწავლილია მთის ჰავის ჩამოყალიბების მექანიზმის მრავალი საკითხი, მის მიერ გაანალიზებულ კავკასიის კლიმატების ვერტიკალურ სტრუქტურას მაღალი შეფასება მისცა აკადემიკოსმა ინოკენტი გერასიმოვმა. გამოვლენილი აქვს საქართველოს კლიმატური, მათ შორის საკურორტო და ენერგეტიკული რესურსების თავისებურებანი. ყურადღება დაუთმო გლობალური დათბობის პრობლემას, გამოავლინა კავკასიის კლიმატის ცვლილების ძირითადი ტენდენციები. აკადემიკოსების ანდრია გრიგორიევისა და მიხეილ ბუდიკოს გეოგრაფიული ზონალურობის პერიოდული კანონის საფუძველზე შეაფასა საქართველოს სტეპური და ნახევრადუდაბნოს ლანდშაფტების გაუდაბნოების ალბათობა, რაც საფუძვლად დაედო ახალი მეცნიერული მიმართულების — ლანდშაფტების კლიმატოლოგიის განვითარებას. მისი ხელმძღვანელობით შესრულდა შრომათა ციკლები სტიქიური მეტეოროლოგიური მოვლენების (გვალვა, წაყინვა, საშიში ნისლი, ელჭექი, სეტყვა, გრიგალური ქარი, გამტარების შემოყინულობა) და ნიადაგების კლიმატური რესურსების (სითბური, ტენის) შესახებ.
კვლევის შედეგები დაინერგა საქართველოს კურორტების დაგეგმარებაში, მშენებლობაში და საფუძვლად დაედო კლიმატური რესურსების ამსახველი მასალის მომზადებას ატლასისათვის — „საქართველოს კურორტები და საკურორტო რესურსები“ (მოსკოვი, 1989), რომელსაც მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1993). 2011 წელს გამოიცა მისი ხელმძღვანელობით და თანაავტორობით შესრულებული „საქართველოს კლიმატური და აგროკლიმატური ატლასი“. ელიზბარ ელიზბარაშვილი დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2003).
პედაგოგიური მოღვაწეობა
ელიზბარ ელიზბარაშვილმა ლექციების კითხვა დაიწყო 1976 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე, 1985 წლიდან იაკობ გოგებაშვილის სახელობის თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია, სადაც გასული საუკუნის 80-იან წლებში მისი ინიციატივით შეიქმნა გეოგრაფია-ეკოლოგიის სპეციალობა.
2004 წლიდან გეოგრაფიის მიმართულების ხელმძღვანელი და კათედრის გამგეა. უმაღლეს განათლების სისტემაში ჩატარებული რეფორმის შემდეგ უნივერსიტეტში ხელმძღვანელობდა ორ საბაკალავრო (გეოგრაფია, ეკოლოგია), ორ სამაგისტრო (მეტეოროლოგია, კლიმატოლოგია და ეკოლოგია) და ორ სადოქტორო (მეტეოროლოგია, კლიმატოლოგია და ეკოლოგია) პროგრამას. ახალ პროგრამებთან დაკავირებით შემოიტანა ახალი საგნები: გეოგრაფიული მოდელირება, ეკოლოგიური პროგნოზირება, კლიმატის ცვლილება, დედამიწის კლიმატი, ატმოსფეროზე ანტროპოგენური ზემოქმედება და სხვა. შესაბამისად შეადგინა დამხმარე სახელმძღვანელოები და სალექციო კურსები. მისი ხელმძღვანელობით შესრულდა და დაცულ იქნა 2 სადოქტორო (მეცნიერებათა დოქტორი), 10 საკანდიდატო და 11 აკადემიური დოქტორის ხარისხის მოსაპოვებლად დისერტაციები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:თელავში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
ატენის ბრძოლა
ატენის ბრძოლა — ქართველთა ლაშქრის ბრძოლა 1724 წელს ოსმალ დამპყრობთა წინააღმდეგ. 1724 წელს ქართლში ოსმალთა ბატონობის წინააღმდეგ დიდი აჯანყება დაიწყო. აჯანყებულებმა კახეთის მეფეს კონსტანტინე II-ს მიმართეს, რათა იგი სათავეში ჩასდგომოდა აჯანყებას. კონსტანტინე II კახთა, თუშთა და ფშავ-ხევსურთა ლაშქრით ქართლში მივიდა. აჯანყებულთა ლაშქარი 10 000-ს კაცს ითვლიდა. აჯანყებულებმა გადაწყვიტეს ჯერ გორის ციხის, შემდეგ კი თბილისის ციხის აღება და ქართლის მტრისაგან მთლიანად გათავისუფლება. ქართლის გამგებელმა რეჯებ-ფაშამ გორის მეციხოვნეთა დასახმარებლად ჯარი გაგზავნა ახალციხის ფაშის ისაყ I-ის მეთაურობით. 15 სექტემბერს, სოფელ ატენთან გადამწყვეტი ბრძოლა გაიმართა, იერიშზე თავდაპირველად ქართველები გადავიდნენ და მტერი უკუაქციეს, მაგრამ მოღალატეთა დახმარებით ოსმალებმა საბოლოოდ მაინც მოახერხეს ქართველთა დამარცხება. მტერი აჯანყებულებს სასტიკად გაუსწორდა; დახოცილ ქართველთა თავები თბილისში ურმით გაუგზავნეს რეჯებ-ფაშას.
ატენის ბრძოლის შემდეგ ერთგვარი შესვენება დაიწყო ოსმალთა წინააღმდეგ ბრძოლაში, რათა ძალები მოეკრიბათ და შემდეგ ხელახლა შეეტიათ დამპყრობლისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ბრძოლები
ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა
ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა (هيا راشد آل خليفة; დ. 18 ოქტომბერი, 1952) — ბაჰრეინელი იურისტი და დიპლომატი, ალ-ხალიფის სამეფო ოჯახის წევრი. 1999-2004 წწ. იყო ბაჰრეინის ელჩი საფრანგეთში. პირველი ქალი ელჩი ბაჰრეინის ისტორიაში. გაეროს გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარე 2006-2007 წლებში.
ბიოგრაფია
ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა დაიბადა 1952 წლის 18 ოქტომბერს სამეფო ოჯახში. 1974 წელს დაამთავრა ქუვეითის უნივერსიტეტი სამართლის ბაკალავრის ხარისხით. მან ასევე მიიღო კერძო სამართლის სამოქალაქო უფლებების დიპლომი ალექსანდრიის უნივერსიტეტში, ეგვიპტე. ლულვა ალ ავადისთან ერთად იგი იყო ორიდან ერთ-ერთი ქალი-ადვოკატი ბაჰრეინში, რომელმაც ჩამოაყალიბა თავისი იურიდიული ფირმა. 1997 წლიდან 1999 წლამდე იყო იურისტების საერთაშორისო ასოციაციის თავჯდომარის მოადგილე. იგი ასევე იყო ბაჰრეინის სამეფო კარის იურიდიული მრჩეველი. 1999 წლიდან 2004 წლამდე ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა იყო ბაჰრეინის ელჩი საფრანგეთში, ბელგიაში, შვეიცარიასა და ესპანეთში. ამავე პერიოდში ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა იყო იუნესკოში ბაჰრეინის მუდმივი წარმომადგენელი. 2006 წლის 12 სექტემბერს აირჩიეს გაერო 61-ე გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარედ.
ოჯახი
პრინცესა ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა არის სამეფო ოჯახის წევრი. 1869-1932 წლებში ბაჰრეინის მმართველის ისა იბნ ალი ალ-ხალიფას შთამომავალი და ბაჰრეინის მეფის ჰამიდ იბნ ისა ალ-ხალიფას გარე მამიდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბაჰრეინელი იურისტები კატეგორია:ბაჰრეინელი დიპლომატები კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:დაბადებული 18 ოქტომბერი კატეგორია:გაეროს გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარეები
თასი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თასი შეიძლება აღნიშნავდეს:
R2-D2
R2-D2 (ინგლისურად წარმოითქმის, როგორც Artoo-Detoo) — დროიდი ვარსკვლავური ომების სამყაროდან. პირველად გამოჩნდა 1977 წლის ფილმში „ვარსკვლავური ომები“. იგი ამ და შემდგომი ფილმების ერთ-ერთი წამყვანი პერსონაჟია. მისი თანაშემწეა პროტოკოლის დროიდი C-3PO. მასთან ერთად R2-D2 უერთდება ალიანსს, რომელიც დართ ვეიდერის ძალებს ებრძვის.
ორიგინალურ კინოტრილოგიაში დროიდის როლს ასრულებს ინგლისელი მსახიობი კენი ბეიკერი. 2015 წლის ფილმში „ვარსკვლავური ომები: ძალის გამოღვიძება“ მას ასრულებს ჯიმი ვი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამოგონილი რობოტები კატეგორია:ვარსკვლავური ომების პერსონაჟები
ფუნჯები
ფუნჯები — დღევანდელი სუდანის ეთნიკური ჯგუფი. მათი წარმოშობა ზუსტი ადგილი უცნობია, თუმცა რსებობს ცნობები რომ ისინი ნუბიაში XVI საუკუნის დასაწყისში შილუკების ტომმა სამხრეთი სუდიდან განდევნა.
1504 წელს მათ ნუბიაში გაანადგურეს ალვას სამეფო და შექმნეს სენარის სასულთნო. სასულთნო არსებობდა 1821 წლამდე, შემდეგ მისი მონარქების არაბიზაციის გამო მის ოფიციალურ ენად გამოცხადდა არაბული და სასულთნომ ფაქტობრივად ეგვიპტის ეიალეტს შეერწყა.
სქოლიო
კატეგორია:სუდანის ეთნიკური ჯგუფები
მიო, ჩემო მიო (ფილმი)
მიო, ჩემო მიო (Mio min Mio, Mio in the Land of Faraway) — რეჟისორ ვლადიმერ გრამატიკოვის ეპიკური ფენტეზის ჟანრის მხატვრული ფილმი, რომელიც ეფუძნება ასტრიდ ლინგრენის ამავე სახელწოდების ნაწარმოებს. გადაღებულია სსრკ-ის, შვედეთის და ნორვეგიის შემოქმედებითი კოლექტივების მიერ.
ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ: ნიკოლას პიკარდი (მიო), კრისტიან ბეილი (იუმ-იუმი), კრისტოფერ ლი (კატო), სიუზანა იორკი (ფეიქარი), იგორ იასულოვიჩი (ენო) და ლიუბოვ გერმანოვა (იუმ-იუმის დედა).
გადაღებები მიმდინარეობდა ყირიმში, შვედეთსა და შოტლანდიაში. ფილმი ევროპულ გაქირავებაში 1987 წელს გამოვიდა, ხოლო აშშ-ში, შეცვლილი სახელწოდებით - 1988 წელს. მთავარი მუსიკალური თემის ავტორები არიან ბენი ანდერსონი და ბიორნ ულვეუსი, ხოლო შემსრულებელი - შვედური დუეტი Gemini. ფილმი იმ დროისთვის ასტრიდ ლინდგრენის სიცოცხლეში გადაღებული ყველაზე ძვირი ეკრანიზაცია იყო. მიუხედავად იმისა, ამსტერდამში მან Cinekid Film-ის ჯილდო მიიღო, შვედეთში კრიტიკოსებმა უარყოფითად შეაფასეს და ლინდგრენის ნაწარმოების სუსტი ეკრანიზაციად ჩათვალეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1987 წლის ნორვეგიული ფილმები კატეგორია:1987 წლის შვედური ფილმები კატეგორია:1987 წლის რუსული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ასტრიდ ლინგრენის ნაწარმოებების ეკრანიზაციები კატეგორია:Pinewood Studios-ის ფილმები
მარიატანის რაიონი
მარიატანის რაიონი (Distrito de Mariatana) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 534 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 606 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 168.63 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
ბანოვცე-ნად-ბებრავოუს რაიონი
ბანოვცე-ნად-ბებრავოუს რაიონი (Okres Bánovce nad Bebravou) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ტრენჩინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბანოვცე-ნად-ბებრავოუ. რაიონის ფართობი — 462 კმ², მოსახლეობა — 38 385 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 41 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრენჩინის მხარის რაიონები
შისელვენი
შისელვენი (Shiselweni) — ადმინისტრაციული რეგიონი ესვატინის სამხრეთ-დასავლეთში. ტერიტორია — 3779 კმ², მოსახლეობა — 208 454 ადამიანი  (2007 წელი). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნჰლანგანო. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ლუბომბოს რეგიონს და ჩრდილო-დასავლეთიდან მანზინის რეგიონს, ასევე სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკას სამხრეთიდან.
ადმინისტრაციული დაყოფა
შისელვენის რეგიონი დაყოფილია 14 რაიონად (tinkhundla):