cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ინგულეცი
ინგულეცი (Інгуле́ць), პატარა ინგული — მდინარე უკრაინაში, დნეპრის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 549 კმ, აუზის ფართობი 13,7 ათ. კმ². სათავეს იღებს და დიდწილად მიედინება დნეპრისპირეთის მაღლობზე, ქვედა წელი შავიზღვისპირა დაბლობზეა. უპირატესად იკვებება თოვლის წყლით. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავში 12,3 მ³/წმ. გაყინულია დეკემბრის მეორე ნახევრიდან მარტის მეორე ნახევრამდე. ძირითადი შენაკადია ვისუნი (მარჯვენა). ინგულეცის აუზშია 15 ტბა და წყალსაცავი საერთო ფართობით 9,4 კმ² და 709 ტბორი საერთო ფართობით 22,8 კმ². სანაოსნოა შესართავიდან 109 კმ მანძილზე. იყენებენ სარწყავად (ინგულეცის სარწყავი სისტემა). მდინარეზეა ქალაქები: ოლექსანდრია, კრივი-რიჰი, სნიჰურივკა.
ამერიციუმი
ამერიციუმი  (Americium; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეშვიდე პერიოდის, ჯგუფგარეშე (ძველი კლასიფიკაციით მესამე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIIბ) ხელოვნურად მიღებული რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. განეკუთვნება აქტინოიდების ოჯახს. მისი ატომური ნომერია — 95, tდნ — 1176 °C, tდუღ — 2607 °C, სიმკვრივე — 12 გ/სმ3. მოვერცხლისფრო ლითონი. არ გააჩნია სტაბილური იზოტოპები. 1944-1945 წლებში ამერიციუმი მიიღეს ამერიკელმა მეცნიერებმა გ. სიბორგმა, რ. ჯეიმსმა, ლ. მორგანმა და ა. გიორსომ ნეიტრონებით პლუტონიუმის დასხივების შედეგად. ცნობილია ამერიციუმის იზოტოპები, როელთა მასური რიცხვებია 237-246. ყველაზე სიცოცხლისუნარიანია იზოტოპს (T1/2=7350 წ). ამერიციუმის მეორე იზოტოპი იზოტოპს (α=აქტიური, T1/2=432.2 წ) ატომურ რეაქტორში შუალედური პროდუქტის სახით წარმოიქმნება -გან. საკუთარი ალფა-გამოსხივების გამო ამერიციუმი და მისი მყარი ნაერთები სიბნელეში ანათებენ. ნაერთებში ამერიციუმი ამჟღავნებს 3-დან 6-მდე ვალენტობას.ამერიციუმი ხსნარებში ძირითადად სამვალენტოვანია, მისი ოთხვალენტოვანი ნაერთებიდან ცნობილია სამი ნაერთი (, და ). ცნობილია აგრეთვე ამერიციუმის ხუთ-და ექვსვალენტოვანი ნაერთები. ბერილიუმისა და -ის ნარევი ნეიტრონების მიღების წყაროა.
ისტორია
ელემენტი მიღებულ იქნა ხელოვნურად 1944 წელს ჩიკაგოს უნივერსიტეტის მეტალურგიულ ლაბორატორიაში გლენ სიბორგის თანამშრომლების მიერ.
ფიზიკური თვისებები
ამერიციუმი — მოვერცხლისფრო-თეთრი ფერის, წელვადი და ჭედადი ლითონია. ანათებს სიბნელეში საკუთარი α-გამოსხივების გამო. ყველაზე უფრო ის ჰგავს იშვიათმიწა ლითონების ოჯახის ლითონებს. აქვს ორი ალოტროპიული ფორმა. დაბალ ტემპერატურულ ფორმაში (სიმკვრივე 13,67 გრ/სმ3) აქვს ორმაგი მჭიდროდ შეკრული ჰექსაგონალური სტრუქტურა, რომელიც 1074 °C გარდაიქმნება წახნაგცენტრირებულ კუბურში. დნობის ტემპერატურაა — 1175 °C. დუღილის ტემპერატურა — 2607°С.
= ქიმიური თვისებები =
სახელწოდების წარმოშობა
ახალი ელემენტის გარე ელექტრონული გარსი (5f) ელემენტ ევროპიუმის ანალოგიურია (4f). ამიტომაც ელემენტს სახელი ამერიკის პატივსაცემად დაარქვეს, როგორც ევროპიუმი, ევროპის საპატივცემულოდ.
მიღება
241Am ახლა მიიღებენ სამრეწველო რაოდენობით 241Pu-ის დაშლით 241Pu: Pu-241 -> (13,2 წელი, ბეტა-დაშლა) -> Am-241, ხოლო 243Am, 243Pu-ის დაშლით.
241Pu წარმოიქმნება ურან-238-ის ნეიტრონიო მიტაცების დროს ყველა სახის ბირთვულ რეაქტორებში.
რადგანაც 241Pu ჩვეულებრივ არის ახლად გამომუშავებულ იარაღის პლუტონიუმში, 241Pu დაშლით ნივთიერებაში გროვდებს 241Am. ამის გამო ის თამაშობს დიდ როლს პლუტონიუმიანი იარაღის მოძველებაში. ახლად დამზადებული იარაღის პლუტონიუმი შეიცავს 0,5-1,0 % 241Pu, რეაქტორის პლუტონიუმი შეიცავს 5-15 %-დან 25 %-მდე 241Pu. რამდენიმე ათწლეულში თითქმის მთლიანად 241Pu იშლება 241Am-ად. 241Am-ის ალფა-დაშლის ენერგეტიკა და შედარებით ხანმოკლე სიცოცხლე ქმნის მაღალ კუთრი რადიოაქტიურობას და სითბოს (106 ვტ/კგ, მაგალითისთვის 241Pu-ისაა სითბოს გამოსავალი 3,4 ვტ/კგ). ძველი იარაღის პლუტონიუმის ალფა- და გამა- აქტივობა განპირობებულია 241Am-ით.
გამოყენება
thumb|[[რადიოიზოტოპური ხანძრის მაუწყებელი|კვამლის დეტექტორი]] ყველაზე ხანგრძლივად არსებული ამერაციუმის იზოტოპია, 243Am, მისი ნახევარდაშლის პერიოდია 7,37 ათასი წელი და გამოიყენება რადიოქიმიური კვლევების ჩასატარებლად, ასევე დაშორებული ტრანსურანების დასაგროვებლად, ფერმიუმადეც კი.
უფრო მრავალმხრივია ყველაზე პირველად აღმოჩენილი ამერიციუმის იზოტოპის 241Am გამოყენება. მისი ნახევრადდაშლის პერიოდია 433,2 წელი. ეს იზოტოპი დაშლისას უშვებს ალფა-ნაწილაკებს და რბილ (60 კევ) გამა-სხივებს (მაგალითისათვის: ხისტი გამა-კვანტების ენერგია, რომელსაც უშვებს კობალტი-60, — 1 მევ-ზე მეტია: 1,173 და 1,332 მევ). Am-241-ის რბილი გამოსხივებისგან დაცვა შედარებით ადვილია და არამასიურია: საკმაოდ საკმარისია ერთ სანტიმეტრიანი სისქის ტყვიის ფენა. მრეცველობაში გამოიყენება სხვადასხაგვარი საკონტროლო-საზომი და საკვლევი ხელსაწყოები ამერაციუმ-241-ის გამოყენებით, კერძოდ კი, ფოლადის (0,5-დან-3 მმ-მდე) და ალემინის (50 მმ-მდე) ლენტების სისქის უწყვეტი გაზომვისათვის, ასევე ფურცვლოვანი მინისათვის. ამერაციუმ-241-იან აპარატურას გამოიყენებენ ელექტროსტატიკური მუხტების მოსახსნელად პლასტმასების, სინთეთიკური ფირების და ქაღალდის მრეწველობაში. ის მდებარეობს ზოგი კვამლის დეტექტორის შიგნით (~0,26 მიკრო გრამი დეტექტორზე).
ამერაციუმ-242m-ის ბირთვულ იზომერს გააჩნია სითბური ნეოტრონების გაყოფის მაღალი კვეთა (6000 ბარნი), ერთ გაყოფაზე (3,6) გამოყოფილი ნეიტრონრბის დიდი რაოდენობით და ნახევრადდაშლის შედარებით დიდი პერიოდიტ (141 წელი), რაც მას ხდის ზეკომპაქტური ბირთვული რეაქტორებისათვის გამოსაყენებ საწვავად. (კრიტიკული მასა — 3,78 კგ, უფრო ნაკლები აქვს მხოლოდ კალიფორნიუმის ზოგიერთ იზოტოპს. გეგმავენ მის გამოყენებას მაგალითად პლანეტადშორისი კოსმოსური ხომალდების ბირთვულ რეაქტორებში . თუმცა ამ იზოტოპის გრამების მიღება ჯერ მხოლოდ განიხილება (მის მიღებას აპირებენ 241Am).
ბიოლოგიური როლი
ამერაციუმი - მაღალტოქსიკური ელემენტია. ჰაერში ამერაციუმის ზღვრული დასაშვები კონცენტრაცია (ზდკ) შეადგენს მიახლოებით — 1 ბკ/ლ, წყალსაცავების წყალში — მიახლოებით 70-80 ბკ/ლ.
ვესტმინსტერის სტატუტი
ვესტმინსტერის სტატუტი — 1931 წლის 11 დეკემბრის დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის აქტი, რომელიც ადგენს დომინიონის (ფაქტობრივად დამოუკიდებელი სახელმწიფო ბრიტანეთის იმპერიის შემადგენლობაში) სამართლებლივ მდგომარეობას და მათ ურთიერთდამოკიდებულებას დიდ ბრიტანეთთან. შედეგად შეიქმნა ბრიტანეთის ერთა თანამეგობრობის (დღეისათვის — ერთა თანამეგობრობა) სამართლებლივი ბაზა.
ამ საპარლამენტო აქტმა ძალაში შეიყვანა 1926 და 1930 წლების ბრიტანეთის იმპერიის კონფერენციის გადაწყვეტილებები დომინიონების მთლიანი დამოუკიდებლობის შესახებ საშინაო და საგარეო საქმიანობაში და დიდ ბრიტანეთთან მათი თანასწორობის შესახებ. ამასთან დიდი ბრიტანეთი ჯერ კიდევ ინარჩუნებდა ფაქტობრივ კონტროლს დომინიონების საგარეო პოლიტიკაზე.
ადასტურებდა რა დომინიონების სუვერენიტეტს, ვესტმინსტერის სტატუტი ხაზს უსვავდა, რომ დიდი ბრიტანეთის კანონები არ შეიძლებოდა გავრცელებულიყო დომინიონებზე მათი თანხმობის გარეშე. ასევე გაუქმდა პუნქტი, რომლის დროსაც დომინიონის კანონი ითვლებოდა ძალადაკარგულად, თუ ის ეწინააღმდეგებოდა დიდი ბრიტანეთის კანონებს.
ერთა თანამეგობრობის წევრებს, რომლებმაც აღიარეს ვესტმინსტერის სტატუტი, აქვთ თანამეგობრობის სამეფოების (Commonwealth realms) სტატუსი, რაც ნიშნავს მათ მთლიან დამოუკიდებლობას შესაბამისი ქვეყნის სახელმწიფოს მეთაურის პოსტის ბრიტანეთის მონარქზე შენარჩუნებასთან ერთად. შედეგად, დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ელისაბედ II ამავდროულად ავსტრალიის, ბარბადოსის და სხვა ქვეყნების დედოფალიცაა.
თანამეგობრობის 54 წევრი ქვეყნიდან თანამეგობრობის სამეფოს სტატუსი აქვს მხოლოდ თექვსმეტს.
1931 წელს სტატუტი გამოყენებული იქნა იმ მომენტისთვის არსებულ დომინიონებზე: ავსტრალიის თანამეგობრობა, კანადის დომინიონი, ირლანდიის თავისუფალი სახელმწიფო, ნიუფაუნდლენდის დომინიონი, სამხრეთ აფრიკის კავშირი და ახალი ზელანდია.
ავსტრალიამ სტატუტის რატიფიკაცია მოახდინა მხოლოდ 1942 წელს, რადგანაც გაემართლებინათ ომში მონაწილეობა, კანონის მოქმედება გავრცელდა 1939 წლის 3 სექტემბრის პერიოდიდან. ახალმა ზელანდიამ სტატუტის რატიფიკაცია მოახდინა 1947 წლის 25 ნოემბერს. ნიუფაუნდლენდს სტატუტის რატიფიკაცია არ განუხორციელებია; ადგილობრივი მთავრობის თხოვნით, მეტროპოლიამ 1934 წელს შემოიღო პირდაპირი მმართველობა, რომელიც შენარჩუნდა 1949 წლამდე, როდესაც ნიუფაუნდლენდი პროვინციის სახით შევიდა კანადის შემადგენლობაში.
დუტა სხირტლაძე
დემეტრე (დუტა) სხირტლაძე (დაბადების გვარი  ვალიცკი) (დ. 6 ივლისი, 1973, თელავი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი და შოუმენი.
ბიოგრაფია
დემეტრე ვალიცკი დაიბადა 1973 წლის 6 ივლისს ქალაქ თელავში. 1994 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.
მოღვაწეობდა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრში და თეატრალურ სარდაფში. ამჟამად თამაშობს კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში.
ფართო საზოგადოებამ ის ტელეკომპანია რუსთავი 2-ის გადაცემიდან „ვის უნდა 20 000“ გაიცნო. წლების განმავლობაში იყო რუსთავი 2-ის სხვადასხვა შოუების წამყვანი და ერთ-ერთი მთავარი სახე. 2012 წლიდან მოღვაწეობს ტელეკომპანია იმედზე სადაც რამდენიმე პროექტშია ჩართული.
სანატრუკი (პართია)
სანატრუკი — პართიის მეფე არშაკიდების დინასტიიდან. სანატრუკი სამეფო ტახტზე ოროდ I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 77 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 70, მის შემდეგ კი ტახტზე ფრაატ III ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არშაკიდები კატეგორია:პართიის მეფეები
ზარის ალყა
ზარის ალყა — პირველი საბრძოლო აქცია მომზადდა მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს და პირველად ისტორიაში ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს თავს დაესხნენ კათოლიკურ ქალაქს. ზარაზე თავდასხმის (თანამედროვე ხორვატიული ზადარი) ინიციატივა ვენეციის რესპუბლიკისგან წამოვიდა, ზადარი იყო მათი სერიოზული მეტოქე საზღვაო ვაჭრობაში ადრიატიკის ზღვაზე. ალყის შემდეგ ქალაქი გაძარცვეს და დაანგრიეს, მიუხედავად პაპ ინოკენტი III-ის წერილისა, რომელიც ჯვაროსნებს კათოლიკურ ქალაქში შეჭრის შემთხვევაში ანათემით ემუქრებოდა.
წინარეისტორია
ძალიან მალე მას შემდეგ, რაც პაპად აირჩიეს ინოკენტი III მან 1198 წელს წერილით მიმართა ჯვაროსანთა ლაშქარს. ახალი ლაშქრობის გეგმამ, განსხვავებით მეორე და მესამე ლაშქრობისაგან, სადესანტო არმიას მოუწოდა, რომ დაეკავებინათ ნილოსის დელტა და შემდეგ შეეტიათ პალესტინისთვის. პაპის მიმართვა თავდაპირველად ცივად მიიღეს ევროპულმა ქვეყნებმა, მაგრამ 1200 წლისათვის შეიკრიბა ლაშქარი დაახლოებით 35 000 ჯარისკაცით.
1201 წელს ვენეციის დოჟმა ენრიკო დანდოლომ ელცების დახმარებით მისწერა ხელშეკრულება ჯვაროსნებს, რომლის მიხედვითაც ვენეცია უერთდებოდა ჯვაროსნულ ლაშქრობებში მონაწილეობას და ვალდებულება აიღო გადაეცა მათთვის 4 500 რაინდი, 9 000 შეიარაღებული და 20 000 ფეხოსანი ჯარისკაცი. 1202 წლის ივლისში ხომალდები უკვე გამზადებული იყო და დაახლოებით 12 ათასმა ჯვაროსანმა მიაღწია ვენეციამდე. ზოგიერთები გაემგზავრნენ სხვა მიმართულებით ან შეფერხდნენ მაშინ, როცა თანხა მთლიანად უნდა ყოფილიყო გადახდილი, ხოლო ვენეციაში გათავისუფლებულმა არმიამ შეძლო შეეგროვებინა 51 ათასი მარკა. მას შემდეგ რაც კუნძულ ლიდოზე გათავისუფლებულმა არმიამ დაიწყო წვრთნა, დოჟი აღმოჩნდა საფრთხის ქვეშ და გამოსავალი შესთავაზა ჯვაროსნებს. ვენეციელები დათანხმდნენ დალოდებოდნენ დანარჩენი თანხის გადახდას ჯვაროსნების პირველ წარმატებამდე დალმაციის ქალაქ ზარაში. ზადარი იყო მთავარი კონკურენტი ვენეციისათვის საზღვაო ვაჭრობაში ადრიატიკის ზღვაზე და XII-XIII საუკუნეებში იყო ფრონტის ხაზი ვენეციისა და უნგრეთის სამეფოებს შორის, რომელიც არაერთხელ გადასულა ხელიდან ხელში, რა მიზეზითაც ქალაქის მოსახლეობამ გასცა უნგრეთის გვირგვინი, რომელმაც შესაძლებლობა მისცა დიდი ავტონომიის უფლებით ესარგებლა. 1180 წელს ზადარი კიდევ ერთხელ გადავიდა უნგრეთის მფლობელობის ქვეშ და მეფედ ცნო ბელა III.
პაპის აკრძალვის გამო, იმის თაობაზე რომ არ აეღოთ იარაღი ქრისტიანებისა და მოხეტიალე მომლოცველების წინაშე, ჯვაროსნების დიდმა ნაწილმა 1202 წლის ოქტომბერში დატოვა კუნძული ლიდო.
ალყა და შედეგები
ფლოტი შედგებოდა 72 გალერისა და 140 სატვირთო გემისაგან. ჟოფრუა დე ვილარდუენის შეტყობინებით ხომალდზე ასევე იმყოფებოდა 300-ზე მეტი მსროლელი და სხვადასხვა შეიარაღებული ძალები რომლებიც საჭირობი იყვნენ ქალაქის ასაღებად. სულ ჯამში ირიცხებოდა 20 ათასამდე ადამიანი, საიდანაც ნახევარი იყო ჯვაროსანი, ნახევარი კი ვენეციელი. 10 ნოემბერს ფლოტი გავიდა ზადარში. პორტი გადაკეტილი იყო მაგრამ ჯვაროსნებმა მოახერხეს მათი გარღვევა და ქალაქის კედლებს მიაღწიეს. ვილარდუენი ენთუზიაზმით აღწერს ალყა შემორტყმულ ქალაქს:
პაპი ინოკენტი III, როგორც შეპირდა, 1203 წლის ზამთარში ლაშქრობის ყველა მონაწილე ანათემას გადასცა, რადგან ისინი ძარცვავდნენ ზადარის ეკლესიებს. პოლიტიკური მიზეზების გამო მალე შეიცვალა აღშფოთება წყალობით, თუმცა ოფიციალურად ძალაში დარჩა ვენეციელთა განკვეთილობა. მოღალატეთა ხელის შეწყობით და ინიციატივით პაპი დათანხმდა ჯვაროსნებს, რომ შემდგომაც ემოქმედათ ვენეციის ფლოტთან ერთად და ეფიქრათ  კონსტანტინოპილის დაპყრობაზეც.
სქოლიო
კატეგორია:მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები კატეგორია:XIII საუკუნის ბრძოლები
საფოსტო მტრედი
მინი|საფოსტო მტრედი საფოსტო მტრედი ან სპორტული მტრედი — მტრედები, რომლებიც ადრე  გამოყენებული იყვნენ  საფოსტო შეტყობინებების გადასაცემად. საფოსტო მტრედის განსაკუთრებული, მკვეთრად განსაზღვრული სახეობა არ არსებობს, მაგრამ მათ აქვთ უნარი აღნიშნული მოქმედებისთვის, რომელიც თანდათანობით  გამოუმუშავდებათ სახეობების შერჩევით და აგრეთვე საგულდაგულო მოვლით. ისინი გამოყვანილია ორიენტირების უნარის მიხედვით მრავალი წლის განმავლობაში გადარჩევის გზით. ამჟამად ტერმინი „საფოსტო მტრედი“ შეიცვალა ტერმინით „სპორტული მტრედით“, რადგან ახლა მათ იყენებენ არა საფოსტო შეტყობინების გადასაცემად, არამედ მხოლოდ მტრედების სპორტულ შეჯიბრებაში.
აკნაშენი
აკნაშენი (Ակնաշեն) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 670 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 369 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4.52 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ტადიანი
ტადიანი (ოფიციალურად ტადიანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Tadian) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი მთის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 341 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:მთის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
მელიტონ ქარცივაძე
მელიტონ ქარცივაძე იგივე ოსმან ბეი — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეისთვის აქტიური მებრძოლი. საზღვარგარეთ მოქმედი ორგანიზაციის „საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტის“ წევრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები მ კატეგორია:ქართველი ნაციონალისტები
სტეფანო ერანიო
სტეფანო ერანიო (Stefano Eranio დ. 29 დეკემბერი, 1966) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. კარიერის დიდი ნაწილი იტალიურ ჯენოასა და მილანში აქვს გატარებული, სადაც მოიგო რამდენიმე ტიტული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:დაბადებული 29 დეკემბერი
მარაკაჟა
მარაკაჟა (Maracajá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 404 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 102.52 კმ²-ზე. ფართობი 62 463 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
კამპუზ-ალტუსი
კამპუზ-ალტუსი (Campos Altos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1050 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაშის შემადგენლობაში.
მითრიდატე III (პართია)
მითრიდატე III — პართიის მეფე არშაკიდების დინასტიიდან. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 56 წელს პართიის მეფე ოროდ II-ის მეფობის დროს და დასრულდა ძვ. წ. 55 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არშაკიდები კატეგორია:პართიის მეფეები
იოჟე ტოპორიშიჩი
250px|მინიატიურა იოჟე ტოპორიშიჩი (Jože Toporišič; დ. 11 ოქტომბერი, 1926, მოსტეცი — გ. 9 დეკემბერი 2014) — სლოვენი ლინგვისტი. ავტორია მრავალრიცხოვანი შრომებისა სლოვენურ ენაზე, მათ შორის „სლოვენური ენის გრამატიკა“. მონაწილეობდა „სლოვენიის სალიტერატურო ენის ლექსიკონის“ შედგენაში. მისი ბიბლიოგრაფია მოიცავს 700 წიგნს, სტატიას, რეცენზიას და ა. შ.
სხვადასხვა დროს მუშაობდა ლიუბლიანის, ზაგრებისა და ზადარის უნივერსიტეტებში, ასევე მუშაობდა აშშ-ში, რუსეთში, პოლონეთში. იყო სლოვენიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვენი ენათმეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
ვესტმინსტერის სისტემა
thumb|right|200px|ვესტმინსტერის სასახლე. ვესტმინსტერის სისტემა — სახელმწიფოებრივი მართვის დემოკრატიული საპარლამენტო სისტემა, აშენებული დიდი ბრიტანეთის სახელმწიფო მოდელის პრინციპებზე. თავისი დასახელება სისტემამ მიიღო უესტმინსტერის სასახლის სახელიდან, სადაც იმართება დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის სხდომები.
ვესტმინსტერის სისტემა დამახასიათებელია ერთა თანამეგობრობის ქვეყნებისათვის. მისი გამოყენება დაიწყეს დიდი ბრიტანეთის კანადის პროვინციებმა და ავსტრალიის კოლონიებმა XIX საუკუნის შუა პერიოდში.
ვესტმინსტერის სისტემის განსაზღვრის დამახასიათებელი ნიშნებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლიტიკური სისტემები კატეგორია:დემოკრატია კატეგორია:ერთა თანამეგობრობა
ედრიენ ბროუდი
ედრიენ ბროუდი (Adrien Nicholas Brody; დ. 14 აპრილი, 1973, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი მსახიობი და პროდიუსერი. ყველაზე ახალგაზრდა ასაკში, 29 წლისამ მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი მამაკაცისთვის. ასევე ის ერთადერთი ამერიკელია, რომელმაც ფრანგული სეზარის ჯილდო მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:სეზარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკის დრამატული ხელოვნების აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ვიდეო თამაშების მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები
კრისტოფერ სიმსი
კრისტოფერ ალბერტ სიმსი (Christopher Albert Sims; დ. 21 ოქტომბერი, 1942, ვაშინგტონი, აშშ) — ამერიკელი ეკონომისტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2011) თომას სარჯენტისთან ერთად. ჰარვარდის უნივერსიტეტის ბაკალავრი (1963) და ფილოსოფიის დოქტორი (1968). სხვადასხვა დროს მუშაობდა ჰარვარდის (1967—1970), მინესოტის (1970—1990, პროფესორი 1974-დან), იელისა (1990—1999) და პრინსტონის უნივერსიტეტებში (1999-დან). ამერიკის ეკონომიკური ასოციაციის პრეზიდენტი (2012).
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი
მიინა ჰიარმა
ცხოვრება და მოღვაწეობა
მიინა ჰიარმა დაიბადა მუსიკოსისა და პედაგოგის ოჯახში. დადიოდა ტარტუს სკოლაში. 15 წლის ასაკიდან დაიწყო ფორტეპიანოსა და კომპოზიციის გაკვეთილებზე სიარული ესტონელ კომპოზიტორთან და მწერალთან კარლა ავგუსტ ჰიარმასთან (ნათესავი არ იყო).
1894 წელს ჰიარმა დაბრუნდა ტარტუში. იქ მუშაობდა ორღანისტად და დააარსა პრესტიჟული შერეული გუნდი (1920 წელს „Miina Hermanni Lauluseltsi segakoor“).
1903 წლიდან 1915 წლამდე ცხოვრობდა კრონშტადტში, სადაც ძირითადად მუშაობდა მუსიკის მასწავლებლად. პირველი მსოფლიო ომის დროს ის ისევ დაბრუნდა ტარტუში. 1917 წელს გახდა ქალთა გიმნაზიაში მუსიკის მასწავლებელი, სადაც მუშაობდა 1929 წლამდე. ამავე დროს, ის იყო ჟურნალ „Eesti Muusika Kuukirja“-ის მთავარი რედაქტორი და „ტარტუს მუსიკალური ხელოვნების ასოციაციის“ თავმჯდომარე (Tartu Helikunsti Selts). 1919 წელს სხვა მუსიკოსებთან ერთად დააარსა უმაღლესი სამუსიკო სკოლა ტარტუში. 1939 წელს იგი აირჩიეს ტარტუს უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორად და გახდა ტალინის კონსერვატორიის საპატიო პროფესორი.
მიინა ჰიარმა სიკვდილამდე ცხოვრობდა ტარტუში. დაკრძალულია რაადის სასაფლაოზე. 1965 წელს ესტონელმა მოქანდაკემ ალექსანდერ ელერმა დადგა გრანიტისგან გაკეთებული საფლავის ქვა მიინას საფლავზე. 1964 წლიდან ქალთა გიმნაზია, სადაც 1917 წლიდან ასწავლიდა მიინა ჰიარმა, ატარებს მის სახელს. 1984 წელს მისი ძეგლი დადგეს გიმნაზიის პირადპირ. 2014 წელს გამოუშვეს მიინა ჰიარმას სამახსოვრო მონეტა, ესტონეთის ევრო, რაც მიძღვნილი იყო მიინა ჰიარმას 150 წლის იუბილესადმი.
მუსიკალური ნაწარმოებები
მიინა ჰიარმა ცნობილია არა მხოლოდ ორღანისტად და ესტონეთის მუსიკლაური ცხოვრების აქტიურ მონაწილედ, არამედ, როგორც კომპოზიტორად და ესტონეთის საფესტივალო სიმღერებისა გუნდის (ხოროს) ხელმძღვანელად. მან დაწერა დაახლოებით 200 საგუნდო ნაწარმოები, სხვადასხვა ლირიკული ტონებით. გარდა ამისა, მან დაწერა საგუნდო სიმღერების სამი წიგნი, ათი კავატინა, კანტატა „კალევი და ლინდა“ (1895), რამდენიმე ცნობილი არანჟირება ტრადიციული სიმღერებისა და ზინგშპილი „Murueide tütar“ (1902).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1864 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1941 კატეგორია:ესტონელი კომპოზიტორები კატეგორია:ესტონელი დირიჟორები
შაჰსევანი-ტრეტიე
შაჰსევანი-ტრეტიე (Shakhsevan Tretye) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
სან-კარლოსი (პანგასინანი)
სან-კარლოსი (ოფიციალურად ქალაქი სან-კარლოსი; ტაგ: Lungsod ng San Carlos) ― მესამე კლასის ქალაქი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 188 571 ადამიანს შეადგენს. სან-კარლოსი პანგასინანისა და მთელი ილოკოსის რეგიონის მასშტაბით პირველ ადგილზეა მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით.
ისტორია
წინაკოლონიურ ხანაში სან-კარლოსში მდიდარი თემი ცხოვრობდა. თავდაპირველად მას ბინალატონგანი ეწოდებოდა, რომელიც ლუიაგ-ნა-კაბოლოანის, ანტიკური სამეფოს დედაქალაქი იყო (მის შემადგენლობაში დღევანდელი ტარლაკის, სამბალესის, ნუევა-ესიხას, ლა-უნიონის, პანგასინანისა და ბენგეტის პროვინციებიც შედიოდა). ამ პერიოდში პანგასინანი იაპონიასთან, ჩინეთთან და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის სხვა ქვეყნებთან დამოუკიდებლად ვაჭრობდა.
1960-იან წლებში სან-კარლოსის მუნიციპალიტეტი ორ უბნად გაიყო. 1965 წელს მცირე უბანი ბაისტის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შევიდა. 1966 წელს, 4487-ე რესპუბლიკური აქტის მიღების შემდეგ დიდი უბანი ქალაქ სან-კარლოსად გამოცხადდა.
2007 წლის 28 აპრილს სან-კარლოსის ყოფილი მერი, ხულიან ვ. რესუელო ქალაქის მთავარ მოედანზე გამართულ ღონისძიებაზე მოკლეს.
ბარანგაები
სან-კარლოსი 86 ბარანგაიდ იყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:პანგასინანის ქალაქები
ალაშკერტი (სომხეთი)
ალაშკერტი (Ալաշկերտ) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 815 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 422 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4.3 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ედგარ ელბაკიანის სახელობის კომედიისა და დრამის თეატრი
ედგარ ელბაკიანის სახელობის კომედიისა და დრამის თეატრი — მდებარეობს სომხეთის დედაქალაქში - ერევანში.
ისტორია
აღნიშნული თეატრი დაარსდა 1994 წელს. თეატრის დამფუძნებელმა არმენ ელბაკიანმა დაარსდა თეატრი მამის საპატივცემულოდ. იგი გახლდათ ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი. თეატრში მოიწვიეს სხვადასხვა თაობის მსახიობების ჯგუფი, რომლის მთავარი ნაწილს შეადგენდა არმენ ელბაკიანის კურსდამთავრებულები. თეატრი გაიხსნა 1994 წლის მაისში სომხური ლიტერატურის კლასიკური სპექტაკლით "აღმოსავლური სტომატოლოგი".
მისი სახით იმ დროს შეიქმნა ახალი თეატრი, რომელიც აერთიანებს სინამდვილის რეალურ რეპროდუქციას, კონკრეტულ თემაზე იმპროვიზაციის საუკეთესო ვერსიებს, ახალი ფორმების ძიების სურვილსა და სომხური რეპერტუარის თეატრის ტრადიციებს.
ამ იდეის რეალიზაციისთვის შეიქმნა ისეთი სპექტაკლები, როგორიცაა: ა. პარონიანი "აღმოსავლური სტომატოლოგი" მუსიკალური კომედიის ჟანრში, ბ. ბრეხტი "არტურ ვუის კარიერა" მუსიკალური ტრაგედიის ჟანრში, ფ. დურენმათის "ფიზიკოსები", გ. სუნდუკიანი "დაღუპული კერა", მოლიერი ”ავაზაკური”, ე. ალბეე ”ორი ზოოპარკში”, ევგენი შვარცი ”დრაკონი”.
2001 წელს, გარკვეული პერიოდის კრიზისის შემდეგ, თეატრმა დადგა სპექტაკლი ანა და არმენ ელბაკიანოვის რეჟისურით "მოტყუებული ფრინველი", რომელიც წარმატებით მიიღო მაყურებელმა.
დღეს თეატრში იმართება ისეთი სპექტაკლები, რომლებიც შეიქმნა ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში. უპირველეს ყოვლისა, ესენი არის არმენ ელბაკიანის ნამუშევრები: ”The Belated Bird”, ანა და არმენ ელბაკიანების ავტორობით (2001 წელი), ”ჩვენ ვთამაშობთ სტრინდბერგს” მუსიკალური ტრაფიკის ავტორი F. Durrenmatt (2004 წელი), ”And For a Moment Silent…” მუსიკალური პამფლეტა E. Elbakyan the Young, ” არ შეგიძლია ჩემთან ცეკვა? ” უ. საროიანის პიესებისა და მოთხრობების საფუძველზე, ”Red Lights” არის მუსიკალური ავტორი და რეჟისორი ლილი ელბაკიანი.
წლების განმავლობაში, თეატრმა მონაწილეობა მიიღო სხვადასხვა სომხურ და საერთაშორისო ფესტივალებში: საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი საროიანი ფრესნო - აშშ (2002 წელი); მე-12 საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი დამასკოში - სირია (2004 წელი); ARCUSFEST - უნგრეთი (2008 წელი), APOSTROF - ჩეხეთი (2008 წელი) და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: სომხეთი კატეგორია: თეატრები
ორონგო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორონგო
მალეირუ
მალეირუ (Meleiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 38 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 000 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.42 კმ²-ზე. ფართობი 187 057 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ჩულმანის აეროპორტი
ჩულმანის აეროპორტი (Аэропорт Чульман) (IATA: NER, ICAO: UELL) — აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ჩულმანიდან ჩრდილოეთით 8 კმ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები
ირაკლი ბაგრატიონის ქუჩა
ირაკლი (ჯანო) ბაგრატიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); დავით გამრეკელის ქუჩიდან ტაშკენტის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე უსახელო იყო. შემდეგ მალაქია ტოროშელიძის სახელი ერქვა. 1992 წელს ირაკლი ბაგრატიონის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ბაგრატიონი
ლომჯარიები
ლომჯარიები — გურული წარმოშობის ქართული გვარი. ლომჯარიები წარმოშობით გურიის სოფელ ჭანიეთიდან არიან.
Reg Strikes Back
Reg Strikes Back — ელტონ ჯონის 21-ე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1988 წელს. ალბომი წარმოადგენს მუსიკოსის ერთგვარ დაბრუნებას და გამოიცა ისეთ პერიოდში, როდესაც ელტონ ჯონი პრესაში გავრცელებულ ჭორებს ებრძოდა.
ეს არის უკანასკნელი ალბომი, რომლის ჩაწერაში მონაწილეობდა დი მიურეი, გარდაცვლილი 1992 წელს. ბილბორდის ცხელ 100-ეულში მოხვდა 2 სიმღერა - „I Don't Wanna Go on with You Like That“ (#2) და „A Word in Spanish“ (#19). პროდიუსერის სახით ალბომზე მუშაობდა კრის თომასი. ეს არის პირველი სტუდიური ალბომი, ჩაწერილი მას შემდეგ, რაც წინა წელს ელტონ ჯონმა ჩაიტარა ოპერაცია ყელზე.
ლომჯარიები
ლიტერატურა
*
Reg Strikes Back
ალბომის გარეკანზე წარმოდგენილია ელტონ ჯონის პირადი კოლექციის ნივთები, რომლებიც მან აუქციონზე გაიტანა.
1998 წელს RIAA-მ აშშ-ში ალბომს ოქროს სტატუსი მიანიჭა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - ელტონ ჯონი / ბერნი ტოპენი, გარდა მითითებულისა.
სერტიფიცირებები
} } } } } }
სქოლიო
კატეგორია:ელტონ ჯონის ალბომები კატეგორია:1988 წლის ალბომები კატეგორია:The Rocket Record Company-ს ალბომები კატეგორია:MCA Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები კრის თომასის პროდიუსერობით
ელიას ფიგეროა
ელიას რიკარდო ფიგეროა ბრანდერი (Elías Ricardo Figueroa Brander; დ. 25 ოქტომბერი, 1946, ვალპარაისო, ჩილე) — ჩილელი ფეხბურთელი, მცველი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ელიას ფიგეროა. 1966, 1974 და 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე ჩილეს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. პირველი ფეხბურთელი, რომელსაც სამჯერ ზედიზედ (1974, 1975, 1976) მიენიჭა სამხრეთ ამერიკის წლის საუკეთესო ფეხბურთელის წოდება. ითვლება ჩილეს ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ფეხბურთელად.
სანაკრებო კარიერა
1966–1982 წლებში ჩილეს ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 46 შეხვედრას ატარებს და 3 ბურთი გააქვს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:ჩილელი ფეხბურთელები კატეგორია:ჩილეს საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:კოლო-კოლოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ინტერნასიონალის ფეხბურთელები კატეგორია:ურუგვაის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:პენიაროლის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩილეს ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის წლის ფეხბურთელი კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1979 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
Silmet
Silmet — იშვიათი ელემენტების გადამამუშავებელი საწარმო, რომელი მდებარეობს სილამიაეში, ესტონეთი.
ის არის ამერიკული კომპანია Molycorp-ის შვილობილი კომპანია. Molycorp-მა 2011 წლის აპრილში 89 მილიონ ამერიკულ დოლარად შეიძინა კომპანიის 90%, ხოლო დანარჩენი 10% იმავე წლის ოქტომბერში. კომპანიის აღმასრულებელი დირექტორი არის დავიდ ო-ბროკი.
Silmet ამუშავებს სამ ქარხანას: მეტალურგიულ, იშვიათი მეტალების და იშვიათი მინერალების გადამამუშავებელ ქარხნებს. მისი ძირითადი პროდუქტებია: ნიობიუმი და ტანტალი. 2012 წელს კომპანიამ მიზნად დაისახა მსოფლიოში უმსხვილეს ნიობიუმის მწარმოებლად გახდომა. მინი|მარცხნივ|Silmet-ის ქარხანა სილამიაეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის კომპანიები
კოკლე
კოკლე  (kūkle)       — ლატვიური ნაკვეთი სიმებიანი საკრავი (აკორდოფონი). პირველად ეს საკრავუ ლატვიაში არქეოლოგთა აზრით მე -13 საუკუნეში გაჩნდა, ხოლო პირველი წერილობითი ინფორმაცია კოკლების შესახებ გვხვდება მხოლოდ მე -17 საუკუნის დასაწყისში. საკრავის მელოდია პირველად ჩაიწერა 1891 წელს, მაგრამ მელოდია გრამაფონის დისკებზე და ფილმებში პირველად გაკეთდა 1930-იან წლებში.
ეტიმოლოგია
მინი|243x243პქ|ლატვიური კოკლების ანსამბლი ფინელი ენათმეცნიერის ეინო ნიემინენის თანახმად, ინსტრუმენტის სახელწოდება, შესაძლოა წარმოიშვა პრო-ბალტიური ფორმისგან* kantlīs / * kantlēs, რაც თავდაპირველად ნიშნავდა "სიმღერის ხეს", საბოლოოდ პროტოევროპული ფესვიდან * qan- ("სიმღერა, ჟღერა"). ამასთან, ლიეტიველი ეთნოლოგი რომუალდას აპანავიჩიუსი მიიჩნევს, რომ კოკლები შეიძლება წარმოიშვა პრო-ევროპული ფუძიდან * gan (dh) - რაც ნიშნავს "ჭურჭელს"; ჰეფტი (ხმლის) ”, ის ასევე ვარაუდობს, რომ სახელი შეიძლება დაკავშირებული იყოს რუსულ სიტყვასთან gusli.
კეთება
კოკლს აქვს ღრმა ტრაპეციული სხეული (ķermenis ან korpuss), რომელიც ჩვეულებრივ გამოჭრილია ერთი ხის (vienkocis) ნაჭერიდან, რომელსაც თავზე ადევს წვრილი გაფორმებული ხის ბორდი (skaņgaldiņš). მკაფიო თვისება, რომელიც კოკლებს გამოყოფს სხვა სიმებიანი ინსტრუმენტებისგან, არის ის, რომ სიმები არ არის ჯორიკაზე (სხვანაირად ხიდი), რაც ხმას უფრო წყნარს ხდის, მაგრამ ტემბრით საკრავი მდიდარია. ხის (ან ზოგჯერ ლითონის) სამაგრები (tapas) მოთავსებულია სხეულის ფართო წვერში, ხოლო ვიწრო წვერზე არის ლითონის ჯოხი (stīgturis), რომელზეც მავთულებია დამაგრებული. სიმები შეიძლება იყოს სპილენძის ან ფოლადის. ტრადიციულად, საკრავი იყო 6-9 სიმებიანი, რომლებიც შემდეგ გაიზარდა 10-მდე.
ტიპები
ლატვიელ ეთნომუსიკოლოგ ვალდის მუკტუპველსს თავის წიგნში "ბალტიის ფსალმუნი და საკრავთა ტრადიციები ლატვიაში" განხილულია კოკლის 3 ტიპი - კურზემის კოკლები, ლატგალეს კოკლები და ზითერ კოკლები და 3 ტიპის მოდერნიზებული კოკლა - 15 სიმებიანი კრასნოპიოროვს-კირპისის დიატონური კოკლები, ისევე როგორც ეგრეთ წოდებული 13 სიმებიანი ლინაუტ-დრავნიკი-ჯანსონის კოკები (ლინაუტა-დრავნიკი-იანსონსის კოკლები), რომლებიც გაჩნდა ლატვიის ამერიკულ საზოგადოებაში 1960-იან წლებში.
კურზემის კოკლები
ამ სახის კოკლა ტრადიციულად უფრო მცირე ზომის და "ფრთის" გარეშეა გაკეთებული, მაგრამ უფრო მორთულია ჩუქურთმებით და ორნამენტებით. მას, როგორც წესი, აქვს ნაკლები სიმები, ვიდრე ლატგალე კოკლებს, 5-დან 6 სიმამდე. 2015 წლის 17 მაისს, ლატვიის ევროკავშირის საბჭოს პრეზიდენტობის დროს, კრაზმეს კოკლები, რომელიც გაკეთებული იყო ხელოსნის იონ როზენბერგის მიერ, გადაეცა ბრიუსელის მუსიკალური ინსტრუმენტების მუზეუმს.
ლატგალეს კოკლები
ლატვიის მეტწილად კათოლიკურ ლატგალეს რეგიონში კოკლები კეთდებოდა კორპუსის ხაზის მიღმა, რომელსაც ფრთა ეწოდება, რაც აძლიერებს ინსტრუმენტის ხმას და ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას როგორც მხრის საყრდენი. ესტონელი ეთნოლოგი იგორ ტუნურისტი მიიჩნევს, რომ ფრთა შეიძლება გაითვალოს როგორც ბოლოდროინდელი ინოვაცია, რომელიც XIV საუკუნემდე შეიქმნა ლატვიაში, ის შემდეგ გადაიღეს მეზობელმა ქვეყნებმა. კურზემის კოკლებთან შედარებით ლატგალეს კოკლები უფრო დიდი და მძიმეა, უფრო მეტი სიმით (ზოგჯერ 12-მდეც და მხოლოდ იშვიათ შემთხვევებში 9-ზე ნაკლები) დახიასთდება და უფრო სადა დეკორაცია აქვს.
კონცერტის კოკლები
პირველი "საკონცერტო კოკლე" სამ-ნახევარი ოქტავის დიაპაზონით და 25 სიმით 1951 წელს შექმნა რომან შირპისმა ლატვიის ხალხური მუსიკის ორკესტრის სოლისტის ჰელინა კლავა-ბირგმაისტერესთვის. ეს იყო პირველი, ვისაც ჰქონდა კლავიშების შეცვლის მიზნით სტრიქონების სიბრტყის შეცვლის მოწყობილობები. რამდენიმე წლის შემდეგ საკონცერტო კოკლებმა კიდევ რამდენიმე ინოვაცია განიცადეს და ახალი დიზაინი თანდათან გავრცელდა ლატვიის კონსერვატორიასა და მუსიკალურ სკოლებში, ასევე კოკლების სამოყვარულო ანსამბლებში. დიდი ხნის განმავლობაში საკონცერტო კოკლები მზადდებოდა რიგის მუსიკალური ინსტრუმენტების ქარხანაში, ძირითადად პიანინოსთვის გამოყენებული მასალებისგან. ლატვიის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ ქარხანა დაიხურა. მალე იმანტ რობჟნიექსმა, რომელიც ადრე ქარხანაში მუშაობდა, კოკლებზე შემსრულებელთაგან მრავალი თხოვნის მიღების შემდეგ კვლავ დაიწყო კოკლების დამზადება. მას შემდეგ იგი საკონცერტო კოკლების ერთადერთი ოსტატია ლატვიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ინსტრუმენტები კატეგორია:ინსტრუმენტალური მუსიკა კატეგორია:საკრავები კატეგორია:ლატვიური ინსტრუმენტები კატეგორია:ინსტრუმენტები ევროპაში კატეგორია:ინსტრუმენტები ქვეყნების მიხედვით
კეპლერ-20e
კეპლერ-20e — ეგზოპლანეტა ვარსკვლავ კეპლერ-20-ის გარშემო. ეს პლანეტა ყურადსაღებია, რადგან ის პირველი პლანეტაა დედამიწაზე პატარა რადიუსით, რომელიც მზის მსგავსი ვარსკვლავის ორბიტაზე იქნა ნაპოვნი. პლანეტა ვარსკვლავიდან დაშორებით მეორეა კეპლერ-20b-ს შემდეგ. მისი ზედაპირის ტემპერატურა 1040 K-ია, რის გამოც მის ზედაპირზე თხევადი წყალი ვერ იარსებებს (იხ. სასიცოცხლო ზონა). სხვა 4 პლანეტასთან ერთად, კეპლერ-20-ის აღმოჩენა 2011 წლის 20 დეკემბერს გამოაცხადეს.
ორბიტა
მინი|250პქ|მარცხნივ|კეპლერ-20e-სა და კეპლერ-20f-ის შედარება დედამიწასთან და ვენერასთან
კეპლერ-20e-ს დიდი ნახევარღერძი 0,0507 ასტრონომიული ერთეულია, მისი ორბიტალური პერიოდი კი 6,098 დღეა (უკიდურესად მცირე ცდომილებით). ორბიტის დახრილობა 87,50°-ია, რის გამოც მისი ტრანზიტები მზის სისტემიდან დაკვირვებადია. სისტემის სხვა პლანეტის მსგავსად, ამ პლანეტის მაღალი მაქსიმალური ექსცენტრისიტეტი არის 0,28, თუმცა სისტემაში ყველაზე დაბალია.
კატეგორია:პლანეტები კატეგორია:ეგზოპლანეტები აღმოჩენის წლების მიხედვით
სოვეთლარი
სოვეთლარი (Sovetlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში.
The Geographical Journal
The Geographical Journal — სამეფო გეოგრაფიული საზოგადოების ყოველკვარტალური რეცენზირებული აკადემიური ჟურნალი. გამოქვეყნებული სტატიები ეხება გეოგრაფიის ყველა ასპექტს. ის ასევე გამოსცემს კომენტარებს და ნარკვევებს. 2001 წლიდან „The Geographical Journal“ გამოიცემოდა Wiley-Blackwel-თან თანამშრომლობით. ჟურნალი დაარსდა 1831 წელს სახელწოდებით „Journal of the Royal Geographical Society of London“. 2000 წლამდე The Geographical Journal საზოგადოების სიახლეებთან ერთად გამოსცემდა სტატიებს და ის აგრძელებს საერთო კრებისა და პრეზიდენტის მიმართვის შედეგების გამოქვეყნებას სექტემბრის ნომერში.
სოვეთლარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
The Geographical Journal
სქოლიო
კატეგორია:გეოგრაფიული ჟურნალები კატეგორია:სამეფო გეოგრაფიული საზოგადოება კატეგორია:XIX საუკუნეში დაარსებულები
იბია
იბია (Ibiá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 895 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 218 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.59 კმ²-ზე. ფართობი 2 704 132 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ამასია (არმავირი)
ამასია (Ամասիա) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 890 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 205 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 301 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 კმ²-ია.
სქოლიო
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
პეტრე ბაგრატიონის ქუჩა
პეტრე ბაგრატიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); რამაზ დავითაშვილის ქუჩიდან პაატა სააკაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში, 60-იან წლებამდე შრომის შესახვევი ერქვა, შემდეგ პეტრე ბაგრატიონის სახელი ეწოდა. აქვს 4 ჩიხი (ყოფილი თამარაშენის ჩიხები).
ბეშენოვა
ბეშენოვა (Bešeňová) — სოფელი და მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სლოვაკეთში, ჟილინის მხარის რუჟომბეროკის რაიონში. ცნობილია ცხელი წყლის პარკით, რომელიც წლის მანძილზე ათასობით ტურისტს იზიდავს.
ისტორია
ისტორიულ ჩანაწერებში სოფელი პირველად 1503 წელს იხსენიება.
გეოგრაფია
მუნიციპალიტეტი მდებარეობს ზღვის დონიდან 512 მეტრზე და მოიცავს 4.297 კმ² ტერიტორიას. მოსახლეობა დაახლოებით 390 ადამიანია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუჟომბეროკის რაიონის სოფლები
ოხოტსკის აეროპორტი
ოხოტსკის აეროპორტი (Аэропорт Охотск) (IATA: OHO, ICAO: UHOO) — აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ოხოტსკიდან 12 კმ-ში. აეროპორტი ახორციელებს რეგულარულ ავიაკავშირებს ცენტრთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები
მეშაობა
მეშაობა (Meshaoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ათენის უნივერსიტეტი
კაპოდისტრიის სახელობის ათენის ეროვნული უნივერსიტეტი (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών), ან უბრალოდ ათენის უნივერსიტეტი — საბერძნეთის ყველაზე ძველი უნივერსიტეტი. დაარსდა 1837 წლის 3 მაისს. ამჟამად ქვეყანაში სიდიდთ მეორე უნივერსიტეტია სალონიკის არისტოტელეს უნივერსიტეტის შემდეგ.
ამბერდი (არმავირი)
ამბერდი (Ամբերդ) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 880 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 813 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 407 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4.45 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
წრიპა ბიჭის დღიური: ბოლო წვეთი
წრიპა ბიჭის დღიური: ბოლო წვეთი (Diary of a Wimpy Kid: The Last Straw) — ჯეფ კინის რომანი, მესამე წიგნი სერიისა „წრიპა ბიჭის დღიური“, წიგნის მთავარი გმირი არის გრეგ ჰეფლი. წიგნი პირველად გამოიცა 2009 წლის 13 იანვარს, ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
შინაარსი
წიგნში თხრობა იწყება 1 იანვრიდან. გრეგ ჰეფლი აღწერს თუ როგორ ჩაიარა მისთვის შობამ და ახალმა წელმა. იგი და მისი საუკეთესო მეგობარი როული ჯეფერსონი მოემზადებიან სკოლაში წასავლად და დადგებიან ავრობუსის გაჩერებაზე, მაგრამ ისინი იგებენ, რომ მოხდა სკოლის ავტობუსის რემარშუტიზაცია, ასე, რომ მათ სკოლაში ფეხით სიარული მოუწევთ. გრეგის მამა ფრენკ ჰეფლია გაბრაზებულია შვილის საქციელის გამო და ცდილობს იგი გააკაჟოს, შეიყვანს სპორტზე, წაიყვანს ლაშქრობაში, მაგრამ გრეგი არ გამოსწორდა. მან გაიცნო ჰოლი ჰილზი, რომელიც მათ კლასში ახალი გადმოსული იყო და დაიწყო გაპრანჭვა რათა მისთვის თავი მოეწონებინა, მაგრამ არაფერი გამოუვიდა. მისი მამა ფრენკი გადაწყვეტს მის სამხედრო აკადემიაში გაგზავნას, გრეგი ცდილობს მაქსიმულარუდ კარგად გამოიყენოს მცირე დრო რომელიდც ბანაკში გაგზავნამდე დარჩა. დილით იგი იღვიძებს, უყურებს საათს, 11 საათია, გრეგი გაოცებულია რადგან მამას აკადემიაში 8 საათზე უნდა წაეყვანა, სახლის პირველ სართულზე კი მამა დახვდა, იგი იქ მის წაყვანას აპირებდა მადლობის ნიშნად, რადგან გრეგმა იგი „ნახევარდღეობაზე“ „გადაარჩინა“. გახარებული გრეგი როულისთან წავა, ისინი ქუჩაში გავლენ, იქ კი გრეგს მისთვის სრულიად უცხო გოგო შეხვდება და გაცნობას შესთავაზებს, აღმოჩნდა, რომ ეს გოგონა მის ქუჩაზე სრულიად ახალი გადმოსულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წრიპა ბიჭის დღიური კატეგორია:საბავშვო რომანები
მორუ-გრანდი
მორუ-გრანდი (Morro Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 90 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 890 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.28 კმ²-ზე. ფართობი 256 184 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
მოსკოვის იოანე მხედრის ეკლესია
მოსკოვის იოანე მხედრის ეკლესია (Церковь Иоанна Воина) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის იაკიმინკის რაიონში. ეკლესიის შენობა ააგეს 1704-1713 წლებში, პეტრე I დიდის მეფობის პერიოდში. პროექტის ავტორია ივან ზარუდნი.
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ალექსი მხედრის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 937
საბჭომ, კიდევ ერთხელ დაადასტურა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა და სუვერენიტეტი, ასევე დევნილების საკუთარ სახლებში დაბრუნებაც. საბჭომ, ასევე მიესალმა ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორების შესახებ ხელშეკრულებას, რომელსაც ხელი მოაწერეს აფხაზურმა და ქართულმა მხარეებმა მოსკოვში, ასევე აღიარა სხვა შეთანხმებებიც. მნიშვნელოვანია, რომ მოლაპარაკებები გაგრძელდეს იმ დრომდე, სანამ მხარეები მიაღწევენ კონფლიქტის პოლიტიკურ მოგვარებამდე, რომელიც მისაღები იქნება ორივე მხარისთვის. დსთ-ს სამშვიდობო ძალების განლაგება დამოკიდებულია მხარეების თანხმობაზე. მხარეებს ასევე მოუწოდეს, რომ ისინი უზრუნველყონ დსთ-სა და გაეროს სამშვიდობო მისიის სრული გადაადგილების თავისუფლება.
მოსკოვის იოანე მხედრის ეკლესია
ისტორია
ბოლშაია იაკიმინკისა და მდინარე მოსკოვს შორის მდებარე დაბლობი გაზაფხულობით რეგულარულად იტბორებოდა. აქ განთავსებული იყო დასახლება, რომელშიც ცხოვრობდნენ სტრელცები, პოლონელები და სხვა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 937
საბჭომ, მხარეებს მოუწოდა დააჩქარონ მოლაპარაკებები, კონფლიქტის პოლიტიკური მოგვარების მხრით, გაეროს ეგიდით, რუსეთისა და ეუთოს მონაწილეობით. გენერალურ მდივან, ბუტროს ბუტროს-გალის, მიენიჭა უფლებამოსილება, რომ მას გაეზარდა UNOMIG-ის კონტინგენტი 136 სამხედროთი, ასევე გაეფართოვა მისიის მანდატი, რომელიც მოიცავს:
ბაკაკაი
ბაკაკაი (ოფიციალურად ბაკაკაის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Bacacay) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 72 485 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 56 ბარანგაის.
მოსკოვის იოანე მხედრის ეკლესია
ისტორია
1709 წელს, პეტრე I-მა, წყალდიდობის შედეგად მიყენებული ზარალის შესწავლის შემდეგ, გადაწყვიტა 1625 წელს აგებული წმინდა იოანეს სახელობის ეკლესიის დანგრევა, რომელიც მდებარეობდა მდინარესთან ახლოს და აეშენებინა ახალი ტაძარი ბევრად უფრო უსაფრთხო ადგილზე. ეკლესიას ააგებდნენ პოლტავის ბრძოლაში გამარჯვების აღსანიშნავად. გადმოცემის თანახმად ახალი ეკლესია ააგეს თავად მეფის ნახაზების მიხედვით.
ბაკაკაი
სქოლიო
კატეგორია:ალბაის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
LulzSec
Lulz Security, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც LulzSec — შავ ქუდიანი ჰაკინგის ჯგუფი, რომელმაც პასუხისმგებლობა აიღო რამდენიმე მასშტაბური თავდასხმისთვის. მათ შორის იყო 2011 წელს Sony Pictures-ის მომხმარებელთა ანგარიშების მონაცემების მოპარვა.
მოსკოვის იოანე მხედრის ეკლესია
ისტორია
1711 წელს დასრულდა სატრაპეზოს მშენებლობა სამხრეთის ეგვტერთან ერთად. მთლიანი ტაძრის კურთხევა კი შესრულდა 1717 წლის 12 ივნისს რიაზანის ეგზარქოს, მიტროპოლიტ სტეფან იავორსკის მიერ. 1759 წელს ააშენეს ჩრდილოეთის ეგვტერიც.
LulzSec
სქოლიო
კატეგორია:ჰაკერული ჯგუფები კატეგორია:Anonymous
მოსკოვის იოანე მხედრის ეკლესია
ისტორია
1754-1758 წლებში შემაოვლეს აგურის ფუნდამენტზე დაფუძნებული ღობე. 1785-1796 წლებში ტაძარში მსახურობდა მატვეი დესნიცკი - ნოვგოროდისა და სანქტ-პეტერბურგის მომავალი მიტროპოლიტი, რომელმაც ახალგაზრდობის წლებშივე გაითქვა სახელი, როგორც საუკეთესო მოქადაგემ.
1779-1791 წლებში ეკლესია გააფორმეს გავრილ დომოჟიროვმა (ფრესკები) და ვასილი ბაჟენოვმა (კანკელი). მათი ნამუშევრები დაიკარგა 1860-იან წლებში. 1928 წელს ეკლესიაში დააყენეს ახალი კანკელი, რომელიც მოიტანეს წითელ ჭიშკართან მდებარე დანგრეული ეკლესიიდან.
ტაძარი ღვთისმსახურებისთვის არასოდეს არ დახურულა და არ ყოფილა ობნოვლენცების ხელში. 1930-იან წლებში რამდენიმე სიწმინდე დახურული ეკლესიებიდან გადმოიტანეს აღნიშნულ ტაძარში. ერთ-ერთი მსგავსი ტაძარი იყო მირონ მეუდაბნოეს სახელობის დაკეტილი ტაძარი, რომლის წინამძღვარი ალექსანდრე ვოსკრესენსკი შემდეგ გახდა იოანე მხედრის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი (გ. 1950 წ.).
არქიტექტურა
ტაძრის არქიტექტურა აერთიანებს მოსკოვური და უკრაინული ბაროკოს სტილებს, რომელზეც შეიმჩნევა ევროპული გავლენა. ტაძრის არქიტექტორები უცნობები არიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 937
გენერალურმა მდივანმა, ნებართვა აიღო სპეციალური ფონდის შექმნისთვის, რომელიც გათვლილი იყო, ჰუმანიტარული მხარდასაჭერისთვის, ასევე განაღმვისთვის. სამი თვის განმავლობაში, მდივანი ვალდებული იყო, საბჭოს მოახსენა განვითარებული მოვლენების შესახებ.
937-ე რეზოლუცია 14 ხმით მიიღეს. სხდომას რუანდის წარმომადგენლობა არ ესწრებოდა.
ანდრე კრუზი
ანდრე კრუზი (André Cruz დ. 20 სექტემბერი, 1968) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე.
არაბთა გაერთიანებული საამიროების კულტურა
არაბთა გაერთიანებული საამიროები ისლამური ქვეყანაა. აქაური ცხოვრების წესი საკმაოდ ცნობილია. მაგალითად, ყოველდღე ხუთჯერ მუსლიმებს მოუწოდებენ მეჩეთში სალოცავად, რომლებიც გაბნეულია მთელს ქვეყანაში. კვირა იწყება პარასკევს. პარასკევი მუსულმანებისათვის უწმინდესი დღეა. აქ მიღებული არ არის ჩადრის გარეშე ქუჩაში ყოფნა  (ამისათვის, შესაძლოა ციხეში მოხვდეთ) ან გამომწვევად ჩაცმულობა (განსაკუთრებით ქალებში). მაგრამ ბოლო წლებში გამო დიდი რაოდენობით ტურისტების გამო წესების ჩარჩოები იცვლება ევროპული ტრადიციების სასარგებლოდ.
არაბთა გაერთიანებული საამიროები ბევრად უფრო ლიბერალური ქვეყანაა, ვიდრე საუდის არაბეთი. ემირატები ცნობილია მათი რელიგიური შემწყნარებლობით, ქრისტიანული ეკლესიების, ინდუსური ტაძრების, სიქჰთა სალოცავების არსებობით, რომლებიც შესაძლოა შეგვხვდეს ისლამურ მეჩეთებთან ერთად. თუმცა, აქ არ არსებობს ებრაული სინაგოგები. კოსმოპოლიტური ატმოსფერო თანდათანობით იზრდება. ამის შედეგად, არსებობს სხვადასხვა გავლენისც უცხოური სკოლები, კულტურის ცენტრები და რესტორნები.
2007 წლიდან აბუ-დაბიში ტარდება ახლო აღმოსავლეთის საერთაშორისო კინოფესტივალი.
მოსახლეობა
არაბთა გაერთიანებული საამიროების მოსახლეობა მრავალეროვანი, კოსმოპოლიტური და მულტიკულტურული საზოგადოებაა. ეს გამოწვეულია ქვეყანაში ვაჭრობის ზრდით, მაღალი საშემოსავლო სამუშაო ადგილებითა და უკეთესი ცხოვრების პირობებით. მოსახლეობის საერთო რაოდენობა აქ შეადგენს დაახლოებით 4,5 მლნ. ადამიანს. მოსახელობის ზრდის მაჩვენებელია წელიწადში 4 %. ქვეყნის პირველი რელიგია ისლამია, რომელსაც მისდევს ქვეყნის სრული მოსახლეობის 96 %. თუმცა აქ არიან აგრეთვე, ინდუსები და მცირე რაოდენობით ქრისტიანები. ქვეყნის ისტორიული მოსახლეობა ეროვნული შემადგენლობა შეიცვალა სხვა ქვეყნიდან ჩამოსული მოქალაქეების ხარჯზე - ჯერ ირანელები ჩამოვიდნენ აქ დაახლოებით 1810-ანი წლებისათვის, მოგვიანებით ინდიოლები და პაკისტანელები 1960-ანი წლებისათვის. არაბთა შთამომავლები გაფანტული არიან დედამიწის სხვადასხვა ადგილებში, კერძოდ, იარნში, ბელუჯიასტანში, აღმოსავლეთ აფრიკაში და სხვ. ასევე დუბაიში ცხოვრეობს სპარსული წარმოშობის ხალხი და ა.შ.
ოფიციალური სალაპარაკო ენაა არაბული ენა, მაგრამ მოსახლეობა ურთიერთობს, აგრეთვე, ინგლისურ, სპარსულ, ჰინდის და ურდუს ენებზეც. საშუალო ასაკობრივი მაჩვენებელი აქ 77 წელია.
არაბთა გაერთიანებული საამიროების კულტურის ეფუძნება არაბულ-სპარსულ კულტურას. ეს განსაკუთრებით ჩანს არქიტექტურაში და ხალხურ ხელოვნებაში. ზოგიერთი ხალური ცეკვის ძირები სპარსულია. არაბთა გაერთიანებული საამიროების ლოკალური კულტურა თავის მხრივ, გავლენას ახდენს აღმოსავლეთ აფრიკისა და ინდოეთის კულტურაზე.
სამზარეულო
არაბთა გაერთიანებული საამიროების სამზარეულო თითქმის მთლიანად ნასესხებია ლიბანიდან. მეტ-ნაკლებად გავრცელებული საკვებია აქ ელ-ჰაპისი (პურის მარჩვლებში შემწვარი ცხვარი), ლულა-ქაბაბი, ალ-მაჯბუსი (ჩაშუშული ცხვარი ბრინჯით, კარტოფილით და პომიდვრით), შაურმა, ხუმუსი — პასტად გადაფქული ბარდა-ნუტი, მუტაბალი (ფაქტობრივად ბადრიჯანის ხიზილალა)), ტაბულე (სალათი ფეტვისა და ოხრახუშისაგან).
ტკბილეულიდან ძალიან პოპულარულის ხაჭოს კექსი კრემით — ეშ ასარაია. საკუთარი დელიკატესების უკმარისობას ანაცვლებს უცხოური რესტორნები და სწრაფი კვების ობიექტები იტალიური ტრატორიებიდან იაპონური სუშის ბარებამდე.
საცხოვრებელი სახლები
220px|მინიატიურა|ალ-ხაიმა. არაბული საცხოვრებელი სახლი 220px|მინიატიურა|ზამთრის სასახლე [[დუბაიში]] არაბული პრიმიტიული არათანამედროვე და ძველმოდური სახლია ალ კაიმა, რომელსაც აგებენ პალმის ხის ტოტებისაგან. მასში, ჩვეულებრივ ცხოვრობენ ადამიანები და გავრცელებულია ასეთი სახლები სპარსეთის ყურის სანაპიროზე. ალ კაიმა ჩვეულებრივ შედგება ერთი ოთახისაგან, რომელიც შეიძლება იყოს ნებისმიერი ზომის. სახლი ზამთარში თბილია, ზაფხულში გრილი. მასალისა და კონსტრუქციის წყალობით სახლი ადვილად ნიავდება, როცა ცხელა.