cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰენრიკ ჰრინევსკი
ილია ჭავჭავაძის თხზულებების ილუსტრირება
1912 წელს ექიმ მიხეილ გედევანიშვილის ინიციატივით, დაიწყო ილია ჭავჭავაძის ლიტერატურული მემკვიდრეობის პირველი აკადემიური გამოცემის მომზადება. გამოცემაზე მუშაობდა სარედაქციო კომისია პუბლიცისტების, მეცნიერების, მთარგმნელების, მწერლებისა და დრამატურგების შემადგენლობით: ივანე ჯავახიშვილი, გიორგი ლასხიშვილი, იაკობ ფანცხავა, ივანე გომართელი, გრიგოლ ყიფშიძე, ივანე ზურაბიშვილი, კიტა აბაშიძე, მიხეილ გედევანიშვილი და იოსებ გედევანიშვილი. მიხეილ გედევანიშვილის სურვილით, გამოცემა, მხატვრულად სრულად ილუსტრირებული უნდა ყოფილიყო. წიგნის ილუსტრირება, თავიდან, გიგო გაბაშვილს შესთავაზეს, თუმცა მან უარი თქვა. მოქანდაკე იაკობ ნიკოლაძის რჩევით, კომისიამ, არჩევანი ჰენრიკ ჰრინევსკიზე შეაჩერა.
ილია ჭავჭავაძის თხზულებების პირველი აკადემიური გამოცემა 1914 წელს დაიბეჭდა. მეცენატ გიორგი ქართველიშვილის მიერ გამოცემული „ვეფხისტყაოსნის“ შემდეგ (1888 წ.), ის გახდა პირველი, მხატვრულად სრულად გაფორმებული ქართული წიგნი. 1912 წლის 19 ოქტომბერს პეტერბურგიდან გამოგზავნილ წერილში ივანე ჯავახიშვილი წერდა:
1937 წელს, საქართველოში, ილია ჭავჭავაძის დაბადებიდან 100 წლის იუბილე აღინიშნა. იუბილის ფარგლებში 6 ივნისს, ეროვნულ გალერეაში, ილია ჭავჭავაძისადმი მიძღვნილი გამოფენა გაიხსნა. გამოფენაზე ილია ჭავჭავაძის ნაწარმოებების პირველი ილუსტრატორის, ჰენრიკ ჰრინევსკის ნამუშევრები, წარმოდგენილი არ იყო.
სათავადაზნაურო-საადგილმამულო ბანკის შენობა
250px|მინი 1912 წელს არქიტექტორ ანატოლი კალგინის და ჰენრიკ ჰრინევსკის პროექტმა გაიმარჯვა სათავადაზნაურო-საადგილმამულო ბანკის შენობისთვის გამოცხადებულ კონკურსში. კონკურსის პირობის მიხედვით, შენობა „ქართული სტილის“ უნდა ყოფილიყო, რაც გულისხმობდა თანამედროვე არქიტექტურაში შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების მოტივების გამოყენებას.
პირველ სართულზე მდებარე სამკითხველო დარბაზს, თბილისში პოლონური ინსტიტუტის ხელშეწყობით, 2017 წელს ჩაუტარდა რესტავრაცია და ჰენრიკ ჰრინევსკის სახელი მიენიჭა.
ხსოვნა
ჰრინევსკი, როგორც რეპრესირებული მხატვარი, ათწლეულების განმავლობაში არ მოიხსენიებოდა სახელოვნებათმცოდნეო ლიტერატურაში. მისი შემოქმედება არ იყო შესწავლილი, ნამუშევრები არ იფინებოდა. მისი სახელის ხსენება მხოლოდ მოგვიანებით გახდა შესაძლებელი. მაგ.: 1975 წ. გამოცემულ ვ. ბერიძისა და ნ. ეზერსკაიას „საბჭოთა საქართველოს ხელოვნებაში“ სახელთა საძიებელში დაიბეჭდა ბიოგრაფიული ცნობები მის შესახებ და ილუსტრაცია ილია ჭავჭავაძის „განდეგილისთვის“. 1989 წელს ჟურნალში „სპექტრი“ დაიბეჭდა აკადემიკოს ვახტანგ ბერიძის მოგონებები, რომელშიც, სხვებთან ერთად, ბერიძე თავის პედაგოგის, ჰრინევსკის შესახებაც წერს. 2005 წელს საგულისხმო ცნობები ჰრინევსკის დაპატიმრების შესახებ, დაიბეჭდა ხელოვნებათმცოდნე ნინო ზაალიშვილის სტატიაში „ახალი მონაცემები რეპრესირებული ქართველი მხატვრების ბიოგრაფიებისა და შემოქმედების შესახებ“.
2007 წელს, პოლონეთის საელჩოს მხარდაჭერით, თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში, მხატვარ ჰენრიეტა იუსტინსკაიას ორგანიზებით, მოეწყო ჰენრიკ ჰრინევსკისადმი მიძღვნილი კონფერენცია. კონფერენციის მოხსენებები გამოიცა ილუსტრირებული კრებულის სახით. 2019 წელს ჰენრიკ ჰრინევსკის დაბადებიდან 150 წლის აღსანიშნავად, საქართველოს ეროვნული მუზეუმში მოეწყო გამოფენა, სადაც პირველად გამოიფინა მუზეუმში დაცული ჰრინევსკის შემოქმედების დიდი ნაწილი და გამოიცა მისი შემოქმედების სახელოვნებათმცოდნეო კვლევა. გამოფენა და პუბლიკაცია მომზადდა თბილისში პოლონური ინსტიტუტის და განათლების, მეცნიერების, კულტურის და სპორტის სამინისტროს მხარდაჭერით.
კორდოვის საამირო
კორდოვის საამირო (Emirato de Córdoba, إمارة قرطبة) — ისლამური სახელმწიფო შუა საუკუნეების ესპანეთის ტერიტორიაზე (756-929 წწ.). დააარსეს ომაიანების შთამომავალმა აბდ ალ-რაჰმან I-მა, რომელმაც 756 წელს მიიღო ამირას ტიტული.
ჰენრიკ ჰრინევსკი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1869 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კორდოვის საამირო
11-718 წლებში, მუსულმანების მიერ პირენეს ნახევარკუნძულის სწრაფი დაპყრობის შემდეგ, ჩამოყალიბდა პროვინცია, რომელიც ომაიანთა სახალიფოს შემადგენლობაში შევიდა. მისი მმართველის ამირას რეზიდენცია ქალაქი კორდობა გახდა.
750 წელს აბასიანებმა დაამხეს ომაიანების დინასტიადა მათი ეს ოჯახი ამოწყვიტეს. ერთ-ერი გადარჩენილი წარმომადგენელი ეგვიპტეში გაიქცა, აქედან კი მაღრიბში. 755 წლის დასასრულს აბდ ალ-რაჰმანი გადავიდა ესპანეთში, დაიპყრო კორდოვა და თავი ამირად გამოაცხადა. თავიდან ის ფორმალურად ცნობდა აბასიანების ხელისუფლებას ესპანეთში. 765 წლიდან კი დამოუკიდებელი მმართველია. თავისი მმართველობის უდიდესი დრო, მან ქრისტიანებთან ბრძოლას მოანდომა.
თუმცა დამოუკიდებელი საამიროს დამაარსებლად ითვლება აბდ ალ-რაჰმან II, რომელმაც მოახდინა ნახევარკუნძულის სწრაფი ისლამიზაცია და შეამცირა ქრისტიანი მოსახლეობი რაოდენობა ისლამურ მიწებზე.
ქვეყანაში მიმდინარეობდა ბრძოლა არაბებსა და მავრებს შორის ხელისუფლებისათვის, რაც ქრისტიანებს აძლევდა შანსს რეკონკისტა წარმატებით გაეგრძელებინათ. აბდ ალ-რაჰმან III-ის ტახტზე ასვლის დროს საამიროს დაქვეითება და დაქუცმაცება უკვე ფაქტი იყო. მან დაასრულა ქრიტიანული მიწების დაპყრობები, გააერთიანა დაქუცმაცებული საამირო და 929 წელს თავი ხალიფად გამოაცხადა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ომაიანთა სახალიფო კატეგორია:ევროპის ყოფილი ისლამური ქვეყნები კატეგორია:რეკონკისტა კატეგორია:კორდოვის საამირო
ზემო ქედის ნამოსახლარი
ზემო ქედის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ ზემო ქედის ჩრდილოეთით განაპირას, თარიღდება გვიანად. ბრინჯაო-ადრიანდელ რკინის ხანით წარმოადგენს თავნისწირებულ, ბუნებრივ თხრილშემოვლებულ ბორცვს. 1970-იანი წლებში მიაკვლია იაე ინსტიტუტის კავ-მ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). ნამოსახლარზე აღმოჩნდა თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
აღმოჩენილი მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ-ეთნიკურ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კობეთი
კობეთი — სოფელი რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში, კიროვის თემში, მდინარე ჯეჯორის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1660 მ, ონიდან 28,1 კმ; ჯავიდან 44 კმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვუდბორო (უისკონსინი)
ვუდბორო (Woodboro) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 685 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 19,8 კაცი/კმ².
ფართობი 95,7 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები
გუკოვოს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია
გუკოვოს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (Церковь Казанской иконы Божией Матери) — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ გუკოვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. აგებულია 1994-2000 წლებში.
ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ქალაქი გუკოვო, მაგისტრალური ქუჩა № 2.
ისტორია
1989 წელს როსტოვის ოლქის ქალაქ გუკოვოში დაარსდა მართლმადიდებლური თემი. პირველი წირვა ჩატარდა საკუთარ სახლში. მოგვიანებით ქალაქის აღმასკომმა გამოყო მიწის ნაკვეთი რათა მრევლს აეშენებინა სამლოცველო სახლი. მრევლმა შეიძინა ორი ხის კოტეჯი. ტრაქტორებით ისინი გადაიტანეს ახალ ადგილზე, ქალაქის ავტოსადგურთან ახლოს. ამ სახლში შესრულდა პირველი ღვთისმსახურება.
მომავალი ეკლესიის ასაშენებელ ადგილზე მდებარეობდა სკვითების ყორღანი. ყორღანზე მრევლმა დადგა მართლმადიდებლური ჯვარი, რომელიც გახდა ქალაქ გუკოვოში საეკლესიო ცხოვრების აღორძინების სიმბოლო. 1990 წელს მშენებლებმა დაიწყეს საძირკვლის გათხრა, მაგრამ 1993 წელს სკვითების ყორღანზე დაიწყეს არქეოლოგიური გათხრები. მიმდინარე არქეოლოგიურ გათხრებთან დაკავშირებით ქალაქის მთავარმა არქიტექტორმა მრევლს შესთავაზა ახალი მიწის ნაკვეთი ეკლესიის ასაშენებლად.
სელფი
სელფი (selfie, self - საკუთარი თავი) — ავტოპორტრეტული ფოტოსურათი, რომელიც, როგორც წესი, გადაღებულია ხელში მოთავსებული ციფრული ან მობილური ტელეფონის კამერით. სელფის ტიპის სურათებს ხშირად აზიარებენ სოციალურ ქსელებში, როგორიც არის Instagram, Snapchat და Tumblr. ასეთი სურათები ხშირად ერთმანეთს ჰგავს - ავტორს კამერა უკავია წინ გამოშვერილი ხელით და უღებს საკუთარ თავს, ხშირად - სარკის წინ.
გუკოვოს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია
ისტორია
1994 წელს ახლად გამოყოფილ ტერიტორიაზე, რომლის ფართობიც ერთი ჰექტარი იყო, დაიწყეს სამლოცველო სახლის მშენებლობა. იგი აკურთხეს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესიისათვის დაიწერა კანკელის ხატი. 2000 წელს, ქრისტეს დაბადების 2 000 წლისთავთან დაკავშირებით ეკლესია გააფართოვეს. მიაშენეს ორი ეგვტერი. 2001 წელს ეკლესიას დაადგეს გუმბათი. ეკლესია ხუთგუმბათიანია, რომელთაგანაც ყველა მოოქრულია.
2002 წლის 31 იანვარს დარეგისტრირდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის შახტინის ეპარქიის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის მრევლთა ორგანიზაცია. ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიასთან მოქმედებს ოჯახების სპეციალური დახმარების ცენტრი, მუშაობს საქველმოქმედო სასადილო და საკვირაო სკოლა.
სელფი
ისტორია
მინი|მარჯვნივ|upright|პირველი ცნობილი სელფი, გადაღებული [[რობერტ კორნელიუსის მიერ 1839 წელს]] რობერტ კორნელიუსი, ფოტოგრაფიის ამერიკელი პიონერი, ითვლება ავტოპორტრეტული ფოტოსურათების პირველ შემთხვევად. 1839 წელს მან საკუთარ თავს ფოტოსურათები გადაუღო. ვინაიდან პროცესი ნელი იყო, მას ლინზის სახურავი მოხსნა, კამერის წინ დადგა ერთი ან მეტი წუთით, შემდეგ კი ლინზის სახურავი შეცვლა. ფოტოსურათის უკან მან დაწერა - „პირველი ფოტოსურათი შუქზე. 1839“
მინი|მარცხნივ|upright|ედვარდის ეპოქის ქალბატონი საკუთარ თავს ფოტოს უღებს სარკეში, დაახლოებით 1900 წელი მინი|მარჯვნივ|upright|დიდი მთავარი [[ანასტასია რომანოვა|ანასტასია ნიკოლაევნა რომანოვა იღებს ერთ-ერთ პირველ მოზარდულ ავტოპორტრეტს.]]
გუკოვოს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია
ისტორია
ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი ალექსანდრე (ლევჩენკო).
სელფი
ისტორია
პორტატული Kodak Brownie-ის 1900 წელს გამოჩენას მოჰყვა ავტოპორტრეტული ფოტოსურათების უფრო ფართოდ გავრცელება. ძირითადად გამოიყენებოდა სარკე და კამერა, რომელიც დამაგრებული იყო ან ახლოს მდებარე რამე ნივთზე, ან სამფეხზე, ხოლო კადრის დაგეგმვა ხდებოდა კამერის მოდელზე არსებული ვიზირით. ანასტასია რომანოვა 13 წლის ასაკში იყო ერთ-ერთი პირველი მოზარდი, რომელმაც საკუთარ თავს სარკეში ფოტოსურათი გადაუღო და მეგობარს გაუგზავნა, 1914 წელს. თანმხლებ წერილში ეწერა: „საკუთარ თავს სარკეში ეს სურათი გადავუღე. ძალიან რთული იყო, რადგან ხელები მიკანკალებდა.“
გუკოვოს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
სელფი
ისტორია
ჯგუფური ავტოპორტრეტი ფოტოსურათების (ამჟამად ისინი ცნობილია, როგორც სუპერ-სელფები) ინტერნეტში ატვირთვის ტრადიცია, ფოტოკამერით ან მობილური ტელეფონით, სათავეს იღებს 2001 წლის სექტემბერში, ავსტრალიელების მიერ შექმნილი საიტიდან. შეიძლება ჩაითვალოს 1990-იანი წლების ბოლოს გადაღებული ფოტოსურათები (ინტერნეტ-არქივმა ისინი 2004 წლის აპრილში შეინახა). სიტყვა სელფის ყველაზე პირველი გამოყენება შეიმჩნევა 2002 წელს. იგი პირველად გამოჩნდა ავსტრალიურ ინტერნეტ ფორუმზე (ABC Online), 2002 წლის 13 სექტემბერს.
პოპულარობა
ტერმინი სელფი განხილული იქნა ფოტოგრაფ ჯიმ კრაუსის მიერ 2005 წელს, თუმცა ფოტოსურათები სელფის ჟანრში ტერმინის გამოყენებამდეც გავრცელდა. 2000-იანი წლების დასაწყისში, სანამ Facebook იქცეოდა დომინირებად ონლაინ სოციალურ ქსელად, სელფები განსაკუთრებით პოპულარული იყო MySpace-ზე. თუმცა, ავტორი კეიტ ლოსი იხსენებს, რომ 2006-2009 წლებში, როდესაც Facebook პოპულარობით წინ წამოიწია, ე.წ. MySpace-სურათი (როგორც წესი, „სამოყვარულო ავტოპორტრეტი, გადაღებული აბაზანის სარკის წინ“) იქცა Facebook-ის მომხმარებელთა ცუდი გემოვნების მაჩვენებლად. მათთან შედარებით, Facebook-ზე განთავსებული ადრეული ავტოპორტრეტები უფრო დახვეწილი ფოტოფოკუსით იყო წარმოდგენილი და უფრო ფორმალურ ხასიათს ატარებდა, იყო რა გადაღებული სხვების მიერ, სწორი მანძილიდან. 2009 წელს სურათებისა და ვიდეო ჰოსტინგის საიტზე Flickr მომხმარებლები სელფებს იყენებდნენ მოზარდი გოგონების მიერ გამოქვეყნებული უსასრულო რაოდენობის ფოტოპორტრეტების სინონიმებად. ლოსის თანახმად, გაუმჯობესებული ფოტოსურათები გამოჩნდა 2010 წელს iPhone 4-ის გამოსვლის შემდეგ და სოციალური ქსელების განვითარებით, რამაც სელფის აღორძინება გამოიწვია.
მინი|upright|სელფი, რომელიც მაიმუნმა ინდონეზიაში გადაიღო, ფოტოგრაფის კამერით თავდაპირველად სელფი პოპულარული იყო ახალგაზრდებში, მაგრამ დროთა განმავლობაში ფართო პოპულარობა შეიძინა. 2012 წლის ბოლოსთვის Time სელფის წლის ერთ-ერთ ტერმინად თვლიდა. 2013 წლის გამოკითხვის მიხედვით 18-35 წლის ასაკის ავსტრალიელი ქალების ორი მესამედი სელფებს იღებდა Facebook-ზე გამოსაქვეყნებლად. მობილური ტელეფონებისა და ფოტო აპარატების მწარმოებელ Samsung-ის გამოკითხვის შედგეად აღმოჩნდა, რომ 18-24 წლის ასაკის პიროვნებათა მიერ გადაღებული ფოტოსურათების 30% სელფებს წარმოადგენს.
2013 წლის ბოლოსთვის სიტყვა სელფი იმდენად პოპულარულად იქცა, რომ იგი ოქსფორდის ინგლისური ენის ლექსიკონის ონლაინ ვერსიაში იქნა შეტანილი. 2013 წლის ნოემბერში ლექსიკონის რედაქტორების მიერ სელფი დასახელად წლის სიტყვად, რომელსაც ჰქონდა ავსტრალიური წარმოშობა.
სელფები აგრეთვე გადაღებული იქნა დედამიწის მიღმაც. კოსმოსური სელფი არის სელფი, გადაღებული კოსმოსში. ასეთია ასტრონავტების, კოსმოსური მანქანების მიერ ან ზოგადად კოსმოსში არასტანდარტულად გადაღებული ფოტოსურათები.
2014 წლის იანვარში 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიური თამაშების მსვლელობისას Twitter-ზე პოპულარული იყო ოლიმპიური სელფი - მომხმარებელთა მიერ უცნაურ სიტუაციებში გადაღებული სელფები. ამ ინტერნეტ-მემის გავრცელება მოხდა ჰეშტეგებით #selfiegame და #selfieolympics.
სელფი, რომელიც მოაწყო ოსკარის 86-ე დაჯილდოების წამყვანმა ელენ დეჯენერესმა, 2014 წლის 2 მარტს, ითვლება Twitter-ზე ყველაზე ხშირად გაზიარებულ სურათად. დეჯენერესმა თქვა, რომ მერილ სტრიპის რეკორდული 18 ნონიმაციის აღნიშვნა სურდა ახალი რეკორდის დამყარებით, ამიტომ ოსკარის სხვა მონაწილეებიც შემოიერთა. 12 ცნობილი ადამიანისგან შემდგარმა ფოტომ წინა რეკორდი 40 წუთის განმავლობაში მოხსნა და Twitter-ზე პირველი საათის განმავლობაში გაზიარებული იქნა 1.8 მილიონზე მეტი ასლის ოდენობით. ცერემონიის დასასრულამდე იგი გაზიარებული იქნა 2 მილიონზე, 24-ზე ნაკლებ საათში კი - 2.8 მილიონზე მეტი ასლის სახით. 2014 წლის 18 მარტისთვის მისმა გაზიარებებმა 3.400.395 ასლი შეადგინეს. ამან გააუმჯობესა წინა რეკორდი, 778.801, რომელიც დაამყარა ბარაკ ობამამ, 2012 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ გადაღებული ფოტოსურათით.
სოციოლოგია
სელფების მიმართ ინტერესი გამომდინარეობს იქიდან, თუ რამდენად ადვილია მათი შექმნა და გაზიარება და ის, თუ რამდენად ადვილია საკუთარი თავის წარდგენის კონტროლი. მრავალი სელფი ემსახურება პიროვნების მლიქვნელი სახის შექმნას, განსაკუთრებით, იმ მეგობრებთან, რომელთა მხრიდან მხარდაჭერა სურს ფოტოს ავტორს. თუმცა, Facebook-ის მომხმარებელთა 2013 წლის კვლევის შედეგად დადგინდა, რომ საკუთარი თავის ფოტოსურათების გამოქვეყნება გამოწვეულია Facebook-ის მეგობრების მხრიდან სოციალური დახმარების დაბალი დონით (გარდა ახლო მეგობრებისა). ნაშრომის მთავარი ავტორის აზრით, „Facebook-ზე საკუთარი სურათების ხშირად გამომქვეყნებლები ავნებენ ურთიერთობებს რეალურ ცხოვრებაში.“ ფოტო გზავნილების პროგრამა Snapchat აგრეთვე ხშირად გამოიყენება სელფების გასაგზავნად. მისი რამდენიმე მომხმარებელი სპეციალურად ავრცელებს არამიმზიდველ სელფებს, სახუმარო მიზნით.
განგებ არამიმზიდველი სელფების გავრცელება აგრეთვე იქცა პოპულარულ მოვლენად 2010-იანი წლების დასაწყისში - განსაკუთრებით სახუმარო ხასიათის გამო, მაგრამ ხანდახან იგი წარმოადგენს ადამიანის სხეულის გამოსახულების პრობლემების კვლევას ან რეაქციას ნარცისიზმზე ან ტიპური სელფების ზედმეტად სექსუალურობაზე.
გენდერული როლები, სექსუალურობა და პირადულობა
მინი|მარცხნივ|სამხრეთ კორეის პრეზიდენტი [[ლი მენ-ბაკი და ფეხბურთელი ჯი სო იუნი]] სელფები პოპულარულია ორივე სქესს შორის. სოციოლოგი ბენ ეგერი თვლის, რომ სელფები წარმოადგენს „მამაკაცურ ჟინს, რომელმაც ფენომენალური პოპულარობა შეიძინა“, ხოლო სოციოლოგი გეილ დაინზი მას უკავშირებს პორნო კულტურის აღმასვლას და იდეას იმისა, რომ სექსუალური მიმზიდველობა არის ქალის წარმოჩენის ერთადერთი გზა. ავტორი ენდრიუ კინის თქმით, მიუხედავად იმისა, რომ სელფების დანიშნულებაა ფოტოგრაფის მიერ საკუთარი თავის წარმოჩენის კონტროლი, საჯაროდ სურათების გამოქვეყნებას ან სხვებთან გაზიარებას შესაძლოა ჰქონდეს უკუეფექტი, მაგალითად, შურისძიების მიზეზით გამოქვეყნებული პორნოგრაფიის სახით, ადამიანების მიერ თავისი ყოფილი შეყვარებულების ფოტოსურათების გავრცელებით. სხვადასხვა ფემინისტის აზრით, სელფი არის თვითგამოხატვის დამღუპველი ფორმა, რომელიც ასახავს რომელიმე პიროვნების სასურველობის ხედვას. სხვა პიროვნებასთან გაზიარებული პირადი სელფების ამოსაღებად შესაძლოა, ეფექტიანი იყოს კანონი საავტორო უფლებებზე.
სიახლეების ბლოგი Jezebel აკრიტიკებს სელფებს, ვინაიდან, მისი აზრით, ისინი ზღუდავენ თვითგანმტკიცების საშუალებებს. მათ მიერ გამოქვეყნებულ სტატიაში საუბარი იმაზე, რომ სელფები ასახავენ ქალების სხვების წინაშე წარმოჩენას და ყველაზე მნიშვნელოვანია მათი ფიზიკური მიმზიდველობა. ავტორი ერინ გლორია რაიანი აცხადებს, რომ სელფები უფრო მეტად სოციალურ მედიაში გამოიყენება, გარემოში, სადაც ხალხს მოუწოდებენ მათი „მოწონებისა“ და გამოხმაურებისკენ. Jezebel-ის სტატიამ მედიაში დიდი ყურადღება მიიქცია, ხოლო ავტორი მარია გიდო იცავდა სელფების ფენომენს, აცხადებდა რა, რომ დასაშვებია საკუთარი თავის სურათების გადაღება და ამის მოწონება, ვინაიდან საზოგადობა და რეკლამის საშუალებები მუდმივად გმობენ ქალებს იმის გამო, რომ ისინი „არ არიან საკმარისად კარგები, ლამაზები [ან] გამხდრები.“ ბლოგმა გაავრცელა ჰეშტეგი #feministselfie, რასაც მოჰყვა ჯგუფი Flickr-ზე, სახელწოდებით #365feministselfie, სადაც ქალები ყოველდღე აქვეყნებენ სელფებს და იცავენ სილამაზის ახალ, უჩვეულო და ინდივიდუალურ სტანდარტებს
ცნობილი პიროვნებების სელფები
thumb|250px|upright|იაპონიის აეროკოსმოსური კვლევითი სააგენტოს ასტრონავტის აკი ჰოშიდეს მიერ გადაღებული [[კოსმოსური სელფი]] მრავალი ცნობილი პიროვნება - განსაკუთრებით სექს-სიმბოლო - სოციალურ მედიაში აქვეყნებს სელფებს მათთვის, ვინც მათ გვერდებს თვალს ადევნებს. პროვოკაციული ან სხვა მხრივ საინტერესო სელფები წარმოადგენენ პრესის მიერ განხილვის საგანს. სხვადასხვა კომენტატორი, როგორიც არის The Telegraph, თვლის, რომ ცნობილი (ან ნაკლებად ცნობილი) პიროვნებების სექსუალური სელფები თვითგანმტკიცების საშუალებას იძლევა, მაგრამ საზიანოა ზოგადად ქალებისთვის, ვინაიდან ხდება ქალების სექსუალურ ობიექტებად წარმოჩენა. მსახიობმა და სელფების ხშირმა ავტორმა ჯეიმზ ფრანკომ The New York Times-ს მისწერა ღია წერილი, სადაც იცავს Instagram-ის საკუთარ გვერდზე სელფების ხშირად გამოქვეყნების პრაქტიკას. ფრანკო იცავს ავტოპორტრეტებს, ვინაიდან, მისი აზრით, ისინი არ უნდა ჩაითვალოს ეგოცენტრულ ქმედებად, არამედ უნდა განიხილონ, როგორც ჟურნალისტური მომენტი, ვინაიდან იგი განავითარებს „ვიზუალურ კულტურას, სელფი სწრაფად და მარტივად გიჩვენებთ და არა მოგითხრობთ, თუ როგორ გრძნობთ თავს, სად იმყოფებით, რას აკეთებთ, ისევე, როგორც ამას ფოტოჟურნალისტური სურათი აკეთებს“. შემდეგ ფრანკომ აღნიშნა, თუ როგორია ხალხის სოციალური ცხოვრება - „უფრო მეტად ელექტრონულია, რითაც უფრო გვიზიდავს სოციალური მედია. და რაც უფრო მეტად ელექტრონული გახდება ჩვენი ცხოვრება, მით უფრო მეტად მიგვიზიდავს სოციალური მედიაც. ტექსტური მიმოწერა შესაძლოა, ვერ ასახავდეს, თუ როგორ გრძნობ თავას, მაგრამ სელფი ყველაფერს ერთ წამში ნათელს ხდის. სელფი წარმოადგენს უფრო მეტად ურთიერთობის საშუალებას, ვიდრე ამაოებას (თუმცა, რა თქმა უნდა, ის შესაძლოა, ოდნავ ამაოც იყოს)”.
პოლიტიკური სელფები
მარცხნივ|მინი|[[ბილ ნაი იღებს სელფის აშშ-ის პრეზიდენტ ბარაკ ობამასთან და ნილ დეგრას ტაისონთან ერთად თეთრ სახლში]] პრეზიდენტი ბარაკ ობამა მოხვდა ახალ ამბებში მას შემდეგ, რაც ნელსონ მანდელას ხსოვნის ცერემონიაზე, იოჰანესბურგის FNB სტადიონზე სხვადასხვა მსოფლიო ლიდერთან გაღიმებული სელფები გადაიღო. მათ შორის იყვნენ დანიის და ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრები ჰელე თორნინგ-შმიდტი და დევიდ კემერონი, ჩამოსულები მანდელას ხსოვნისადმი პატივის მისაგებლად. სელფების გადაღების გადაწყვეტილება ცუდ გემოვნებად ჩაითვალა. ბრიტანელმა პოლიტიკურმა მიმომხილველმა განაცხადა, რომ ეს იყო იდიოტური საქციელი, ვინაიდან ისინი „ხალისობდნენ, როგორც მაპეტები“. ფოტოსურათებზე აგრეთვე გამოსახულია აშშ-ის პირველი ლედი მიშელ ობამა, რომელიც იქვე ზის, „გააფთრებული და შეურაცხყოფილი“. მიუხედავად ასეთი კრიტიკისა, რობერტო შმიდტი, ცერემონიის ერთ-ერთი ოფიციალური ფოტოგრაფი აცხადებდა, რომ ეს იყო თავად ცერემონიის მხიარული ნაწილი.
ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ დევიდ კემერონის ფოტო პოპულარული გახდა 2014 წლის მარტში, მას შემდეგ, რაც მან გამოაქვეყნა სელფი, რომელიც ადასტურებდა, რომ იგი ესაუბრებოდა თეთრ სახლს უკრაინაში მიმდინარე მოვლენების შესახებ. Twitter-ზე მისი სურათის გაზიარებამ ვირუსული სტატუსი შეიძინა. ორიგინალურ სურათს ახლდა ტექსტი: „@BarackObama-ს ვესაუბრები უკრაინაში არსებულ სიტუაციაზე. ჩვენ ერთად ვგმობთ რუსეთის ქმედებებს.“ რამდენიმე ცნობილმა პიროვნებამ გამოაქვეყნა ფოტოსურათის პაროდია. მათ შორის იყო რობ დელეინი, რომელსაც კბილის პასტა ეკავა ტელეფონივით. ხოლო მსახიობმა სერ პატრიკ სტიუარტმა გაავრცელა ფოტოსურათი, რომელზეც ყურთან Wet Wipes-ის შეფუთვა ჰქონდა მიდებული.
კანდიდატმა ინდოეთის პრემიერ-მინისტრის პოსტზე, ნარენდრა მოდიმ გაავრცელა სელფი განდინაგარში ხმის მიცემის პროცედურის შემდეგ, რაც ასევე იქცა პოპულარულ სურათად Twitter-ში.
სელფები დაკრძალვების დროს
Tumblr-ის ბლოგში Selfies at Funerals ქვეყნდებოდა სელფები, გადაღებული დაკრძალვების დროს, ძირითადად აბაზანებში, რაც ჩაითვალა თაობა Y-ის ეგოიზმის მაგალითად. ნელსონ მანდელას ხსოვნის ცერემონიისას ობამას მიერ გადაღებული სელფის შემდეგ საიტზე გამოქვეყნდა განცხადება მისი დახურვის შესახებ: „ობამამ გადაიღო სელფი დაკრძალვისას, ჩვენი საქმიანობა დასრულდა.“
ფსიქოლოგია და ნეირომეცნიერება
ნიკოლა ბრუნოსა და მარკო ბერტამინის მიერ პარმას უნივერსიტეტში ჩატარებული კვლევის შემდეგად, არაპროფესიონალი ფოტოგრაფების სელფები ასახავენ სელფის გადამღების მარცხენა ლოყის ჩვენებისადმი ერთგვარ მიდრეკილებას. ეს არის იგივე, რაც დამკვიდრდა სხვადასხვა ისტორიული პერიოდისა და სტილის პროფესიონალი მხატვრის მიერ. აღინიშნება, რომ მარცხენა ლოყა გამომდინარეობს ტვინის ლატერალიზაციის ასიმეტრიებიდან, რომლებიც აღბეჭდილია შეგნებულ ნეირომეცნიერებაში. მეორე კვლევაში იგივე ჯგუფმა გამოიკვლია, თუ რამდენად ინარჩუნებენ სელფების ავტორები, გარკვეული ფოტოგადაღების გამოცდილების გარეშე, ფოტოკომპოზიციის ფართოდ გავრცელებულ პრინციპებს, როგორიც არის მესამედის წესი. აღმოჩნდა, რომ ისინი ამას არ ითვალისწინებენ, რაც ნათელს ხდის, რომ ეს წესები უფრო პირობითია, ვიდრე ადამიანის ტვინის შემეცნებაში ღრმად აღბეჭდილი უპირატესობების ნაწილი.
2014 წლის აპრილში მამაკაცი დისმორფოფობიის დიაგნოზით იხსენებდა, რომ იგი დღეში ათ საათს უთმობდა „სწორი“ სელფის გადაღების მცდელობას. წარუმატებლობის შემდეგ მან საკუთარი თავის მოკვლა სცადა.
სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტ კულტურა კატეგორია:ავტოპორტრეტები კატეგორია:2000-იანებში გამოგონილი სიტყვები კატეგორია:ფოტოსურათები თემის მიხედვით
OnePlus One
OnePlus One — ჩინური კომპანია OnePlus-ის სმარტფონი, რომელიც პოზიციონირებს როგორც „ფლაგმანების მკვლელი“. ეს არის კომპანიის პირველი პროდუქტი. სმარტფონი წარადგინეს 2014 წლის 23 აპრილს.
მაჩვენებლები
კომპანიამ ყველა რეგიონისთვის გამოუშვა ტექნიკურად ერთნაირი მოდელი.
ოპერაციული სისტემა
ჩინეთში OnePlus One-ს უშვებდნენ Oppo ColorOS-ით Android 4.3 "Jelly Bean"-ის ბაზაზე. ყველა სხვა ქვეყანაში სმარტფონზე იყო დაყენებული CyanogenMod 11S Android 4.4.4 "KitKat"-ის ბაზაზე.
პირველი განახლება CyanogenMod-ის მქონე მოწყობილობებისათვის CyanogenMod 12S-ის ვერსიამდე (Android 5.0.2-ის ბაზაზე) გამოუშვეს თითქმის ერთ წელიწადში — 2015 წლის 14 აპრილს. განახლება ყენდებოდა მხოლოდ ფაილების დამოუკიდებელი ჩატვირთვის გზით.
OnePlus One თავსებადია სხვა ოპერაციულ სისტემებთან, მაგალითად, LineageOS და Paranoid Android-თან. LineageOS-თან სპარტფონს აქვს Android 9.0 და Android 10-ის მხარდაჭერა.
გაყიდვები
OnePlus One-ის შეძენა შესაძლებელია მხოლოდ სპეციალური მოწვევით კომპანია OnePlus-ის საიტის მეშვეობით. 16 გბ ვერსიის ღირებულება შეადგენდა 299$, 64 გბ ვერსია ღირდა 349$. 2015 წლის 20 აპრილს კომპანიამ გააუქმა მოწვევა და გახსნა დაშვება ყველასთვის.
ჩინეთში არ ყოფილა მოწვევის სახით გაყიდვების შეზღუდვები.
2015 წელს დოლართან მიმართებაში ევროს კურსის ვარდნის გამო კომპანია OnePlus-მა მოახდინა დოლარში არსებული ფასების კონვერტაცია 1:1. ამიტომ 2015 წლის 25 მარტიდან ფასებმა აიწია 299 ევრომდე (16 გბ ვერსია) და 349 ევრომდე (64 გბ ვერსია).
2015 წლის ივლისში კომპანიამ გამოაცხადა, რომ მსოფლიოს 35 ქვეყანაში გაიყიდა 1,5 მილიონი მოწყობილობა.
აქსესუარები
თავდაპირველად კომპანია გეგმავდა ნატურალური მასალისაგან დამზადებული რამდენიმე გამოსაცვლელი შალითას გამოშვებას, მაგრამ საწარმოო დეფექტების გამო საფირმო შალითები არ გავიდა მასიურ გაყიდვაში. დიდი ხნის განმავლობაში კომპანიის საიტზე შესაძლებელი იყო შალითას მხოლოდ ბამბუკის მოდელის შეკვეთა.
სქოლიო
კატეგორია:მობილური ტელეფონები კატეგორია:სმარტფონები
ბეორნი
მინი|ბეორნი [[ხუთი ლაშქრის ბრძოლაში.]]
ბროლოსნის ქუჩა
ბროლოსნის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); იწყება ვახტანგ ჭაბუკიანის ქუჩიდან და გრძელდება თინა იოსებიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბურთალოს რაიონის ქუჩები
ბეორნი
ბეორნი — პერსონაჟი ჯ. რ. რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმიდან, ადამიანი მაქცია, დათვად გადაქცევის თვისებით. მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანთა რასიდან იყო, ხოლმე გიგანტური შავი დათვის სახით დადიოდა.
გარეგნობა
„ჰობიტში“ ბეორნი ასე არის აღწერილი:
წარმოშობა და ცხოვრება
ბეორნის წარმოშობაზე პრაქტიკულად არაფერია ცნობილია. ვარაუდობენ, რომ იგი მომდინარეობდა პირველი ადამიანებისგან, რომლებიც შუახმელეთის ჩრდილოეთ ნაწილში დასახლდნენ. განდალფის ვარაუდით, იგი ადრე ნისლიან მთებშიც ცხოვრობდა.
ბეორნი კარგად იცნობდა მთაში გაყვანილ გვირაბებს და ეზიზღებოდა იქაური გობლინები (ორკები). დაფიცებულიც კი ჰქონდა, რომ ერთ დღეს ყველა ორკს გაანადგურებდა და სამუდამოდ გააქრობდა ნისლიანი მთებიდან.
ის ცხოვრობდა ბნელტევრსა და ანდუინს შორის, ქაროკის (ქარაფის) აღმოსავლეთით. მისი სახლი იდგა უძველესი გზის ჩრდილოეთით და აშენებული იყო მუხებისგან. ირგვლივ მაღალი მესერი ერტყმოდა. იქვე იყო მრავალი ბეღელი და თავლა, სადაც მისი ცხოველები ცხოვრობდნენ. თავად სახლი წარმოადგენდა გრძელ დარბაზს, ჰქონდა დამატებითი ოთახები და ვერანდა.
ბეორნის ეზოში ხარობდა მრავალი ყვავილი. ჰქონდა ფუთკრებით სავსე სკებიც. მასთან ცხოვრობდა მრავალი ცხოველი - ძროხები, ცხვრები, ცხენები, პონები და ძაღლები. ცხოველები ძალიან უყვარდა და მათ საკვების გამო არასოდეს კლავდა. თავად იკვებებოდა პურით, თაფლით, ნაღებით, ხილით და ფლობდა თაფლის კვერების საიდუმლო რეცეპტსაც.
ფაქტები
ბეორნი შუახმელეთის სხვა მოსახლეებთან ნაცნობობას საიდუმლოდ მალავდა. მხოლოდ „ჰობიტიდან“ ხდება ცნობილი, რომ იგი კარგად იცნობდა ჯადოსან რადაგასტს.
მესამე ეპოქის 2941 წელს განდალფი ეწვია მას ბილბოსთან და 13 ჯუჯასთან ერთად. ორკებისა და ვარგების სახელის გაგონებაზე, როგორც კი სტუმრებმა დაიძინეს, ბეორნი იქცა დათვად, შეკრიბა სხვა დათვებიც და დაზვერა ახლომდებარე მიწები. მან გადაკვეთა ანდუინი, შეიპყრო ორკი და ვარგი, რომლებმაც დაუდასტურეს, რომ შეხვდნენ განდალფს. ისინი კვლავ ნადირობდნენ ჯუჯებზე. ბეორნმა სტუმრებს დროებით შესთავაზა პონები და სურსათ-სანოვაგითაც დატვირთა ისინი - ვინაიდან ნდობამ მათ მიმართ მასში უფრო იმატა. დილით სტუმრებს ორკის თავი მესერზე წამოცმული დახვდათ, ვარგის ბეწვიც იქვე ეკიდა.
თვეების შემდეგ ბეორნი დათვის სახით გამოჩნდა ხუთი ლაშქრის ბრძოლისას. იგი მოვიდა თორინის დასახმარებლად, რომელიც მძიმედ დაჭრეს და თავად გამოიყვანა ბრძოლის ველიდან. შემდეგ მან მოკლა ორკთა მეთაური ბოლგი. დანარჩენმა ორკებმა ველი შეშინებულებმა დატოვეს, მაგრამ ბეორნის გამოჩენით იმედმაც იმატა და ჯუჯების, ელფებისა და ადამიანთა ერთობლივმა ძალებმა მათ ერთად შეუტიეს და დაამარცხეს.
ცნობილია, რომ ბეორნი გარდაიცვალა ბეჭდის ომამდე. დარჩა ერთი შვილი - გრიმბეორნი. ვარაუდობდნენ, რომ შემდეგ თაობებში მისმა შთამომავლებმა შეინარჩუნეს დათვად გადაქცევის თვისება, მაგრამ ამის კონკრეტული მაგალითები არ არსებობს.
ეტიმოლოგია
ძველ ინგლისურში Beorn ნიშნავდა მამაკაცს, მეომარს. მაგრამ სულ თავდაპირველად მისი მნიშვნელობა იყო დათვი და მომდინარეობდა სიტყვისგან béo (bee, ფუთკარი).
სახელი ბეორნი აგრეთვე უკავშირდება ძველ ნორვეგიულ ენას და სიტყვას bjorn (დათვი). „ჰროლფ კრაკის საგაში“ ბიორნს (ან ბიარნს) უწოდებდნენ მამაკაცს, რომელიც დაწყევლილი იქნა და ამის გამო დღისით დათვის სახით დადიოდა, ხოლო ღამით კაცის გარეგნობა ჰქონდა. ბიორნის შვილ ბოთჰვარ ბიარკს შეეძლო ომში დათვის ფორმის არსების შეგზავნა. ბიარკი კი ნიშნავს პატარა დათვს.
ადაპტირებები
პიტერ ჯექსონის „ჰობიტში“ ბეორნის როლს ასრულებს შვედი მსახიობი მიკაელ პერსბრანდტი. 2003 წლის ვიდეო თამაშში ბეორნთან სტუმრობა არ ფიგურირებს, მაგრამ იგი ხუთი ლაშქრის ბრძოლისას ჩნდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰობიტის პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი დათვები კატეგორია:შუახმელეთის ადამიანები
გიორგი ჭიაბრიშვილი
გიორგი ჭიაბრიშვილი (დ. 7 ოქტომბერი, 1979) — ქართველი პროფესიონალი საფეხბურთო მწვრთნელი.
კარიერა
მინი|გიორგი ჭიაბრიშვილი გიორგი ჭიაბრიშვილი არის საქართველოს ორგზის საუკეთესო მწვრთნელი (2018, 2020). ეროვნული ლიგის ორგზის ჩემპიონია ზესტაფონის „ზესტაფონთან“ (2011/2012) და თბილისის „საბურთალოსთან“ (2018) ერთად.
2015 წელს „საბურთალოსთან“ ერთად ეროვნული ლიგა 2-ის ჩემპიონი გახდა და არსებობის ისტორიაში პირველად, კლუბი ეროვნულ ლიგაში დააწინაურა. 2019 წელს ჭიაბრიშვილმა „საბურთალოსთან“ ერთად მოიგო დავით ყიფიანის სახელობის საქართველოს თასი.
6 წლის განმავლობაში ჭიაბრიშვილი საფეხბურთო კლუბ „საბურთალოს“ მთავარი მწვრთნელი იყო. მისი აღზრდილები არიან საქართველოს ეროვნული ნაკრების წევრები — გიორგი ხარაიშვილი, ლაზარე კუპატაძე და ნიკოლოზ მალი.
საკლუბო კარიერა
2008 წლიდან ის „ზესტაფონში“ მთავარი მწვრთნელის, გია გეგუჩაძის ასისტენტად მუშაობდა. ჭიაბრიშვილი საქართველოს ჩემპიონი ასისტენტის რანგშიც გახდა, 2010/2011 წელს.
სამწვრთნელო კარიერაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ეტაპი 2015 წელს დადგა, როცა „საბურთალოსთან“ ერთად, აკადემიის აღსაზრდელებით ეროვნული ლიგა 2-ის ჩემპიონი გახდა და კლუბის არსებობის ისტორიაში პირველად, ეროვნული ლიგის საგზური მოიპოვა.
ეროვნულ ლიგაში ზედიზედ 3 წლიანი ასპარეზობის შემდეგ, 2018 წელს ჭიაბრიშვილი ამჯერად „საბურთალოსთან“ ერთად გახდა საქართველოს ჩემპიონი. ჩემპიონობის შემდეგ, „საბურთალომ“ სადებიუტო მატჩები ჩაატარა ევროტურნირებზე. ჩემპიონთა ლიგის პირველ საკვალფიკაციო ეტაპზე ჭიაბრიშვილის გუნდმა სენსაციურად, სტუმრად მოლდოვის ჩემპიონი ტირასპოლის „შერიფი“ 3-0 დაამარცხა. თბილისში, საპასუხი მატჩი „საბურთალომ“ 3-1 დათმო და მეორე ეტაპზე ასპარეზობის უფლება მოიპოვა. ზაგრების „დინამოსთან“ ორი მატჩის ჯამში „საბურთალო“ 5-0 დამარცხდა და ევროპა ლიგის მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპზე გადაინაცვლა. სტუმრად, ერევანში ჭიაბრიშვილის გუნდმა „არარატი“ 2-1 დაამარცხა, თბილისში კი უპირატესობა ვერ შეინარჩუნა და 2-0 წააგო. ევროტურნირის პირველივე სეზონში, „საბურთალომ“ ევროპა ლიგის მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპზე გასვლა მოახერხა.
მინი|გიორგი ჭიაბრიშვილი
ერთი წლის შემდეგ, დავით ყიფიანის სახელობის საქართველოს თასის ფინალში, „საბურთალომ“ თბილისის ლოკომოტივი 3-1 დაამარცხა და მორიგ ტიტულს დაეუფლა.
მატჩის შემდეგ გიორგი ჭიაბრიშვილმა მთავარი მწვრთნელის პოსტი დატოვა. 2020 წლის ივლისში თბილისის „ლოკომოტივის“ მთავარი მწვრთნელი და თბილისური კლუბის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული ევროსეზონის ავტორიც გახდა.
2020 წლის ევროპა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზე, თბილისის „ლოკომოტივმა“ არსებობის ისტორიაში პირველად ორი ეტაპი გაიარა. 2020 წლის 27 აგვისტოს, გიორგი ჭიაბრიშვილის გუნდმა თბილისში რუმინული კრაიოვა 2-1 დაამარცხა.
17 სექტემბერს, ევროპა ლიგის მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპზე „ლოკომოტივმა“ მოსკოვის „დინამო“ იდენტური ანგარიშით დაამარცხა და მესამე ეტაპზე თამაშის უფლება მოიპოვა. 24 სექტემბერს „ლოკომოტივი“ ლა ლიგის წარმომადგენელ „გრანადასთან“ 2-0 დამარცხდა და ევროტურნირზე გამოსვლა დაასრულა.
სანაკრებო კარიერა
„საბურთალოში“, საკლუბო კარიერის პარალელურად, გიორგი ჭიაბრიშვილმა საქართველოს 21 წლამდე ნაკრებშიც იმუშავა. 2015/2016 წლებში იგი ახალგაზრდულ ნაკრებში გია გეგუჩაძის ასისტენტი იყო. თითქმის 2 წლიანი მუშაობის და ჩატარებული 15 მატჩის შემდეგ, გეგუჩაძემ მთავარი მწვრთნელის პოსტი დატოვა. ანალოგიური გადაწყვეტილება მიიღო ჭიაბრიშვილმაც და 2017 წელს ახალგაზრდულ ნაკრებში მუშაობა აღარ გააგრძელა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები
გრაფინია ფესენკოს აგარაკი
გრაფინია მარია ფესენკოს აგარაკი, იგივე მახინჯაურის ბავშვთა სახლი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი ბათუმში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში.
აგარაკის მშენებლობა მეოცე საუკუნის პირველ ნახევარში დაიწყო და რუსეთის უკანასკნელი იმპერატორის, ნიკოლოზ II-ის ძიძას, გრაფინია მარია ფესენკოს ეკუთვნოდა. ადგილობრივების ინფორმაციით, აგარაკი 1900—1907 წლებშია აგებული. გადმოცემით, შენობა ქართველმა არქიტექტორმა დააპროექტა, თუმცა პეტერბურგიდან მოწვეულმა არქიტექტორებმა დაასრულეს. მისი ანალოგი იტალიაშიც ყოფილა.
ისტორიული წყაროები ჯერ კიდევ შესწავლის პროცესშია, თუმცა მეცნიერები დარწმუნებული არიან, რომ სასახლის დიასახლისი სწორედ გრაფინია მარია ფესენკო იყო: როგორც ისტორიულ წყაროებშია მოხსენებული, „რომანოვების კუთვნილი ჩაქვის საუფლისწულო მამულების ადმინისტრაციისთვის აგებული ულამაზესი სასახლე იმპერატორმა აღმზრდელს უსახსოვრა.“
II მსოფლიო ომის დროს აგარაკი სამხედრო ჰოსპიტლად გადააკეთეს. შემდეგ გრაფინია ფესენკოს აგარაკი ბავშვთა სახლს გადაეცა. 90-იან წლებში შენობაში იძულებით გადაადგილებული პირები შეასახლეს. ამჟამად შენობა ცარიელია, არც ფანჯრები აქვს და არც კარები, მხოლოდ კარკასია შემორჩენილი.
საუკუნის განმავლობაში აგარაკს ხშირად სტუმრობდნენ ინგლისელი, რუსი და გერმანელი არისტოკრატები. გრაფინიას ვერანდა წვეულებების ადგილი იყო.
2006 წელს აგარაკს სახელმწიფო დაცვა დაენიშნა. საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის 2013 წლის 28 ოქტომბრის ბრძანების შესაბამისად, გრაფინია მარია ფესენკოს აგარაკს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:ბათუმის არქიტექტურა
ფილიპე II (სტადიონი)
ფილიპე II მაკედონელის სახელობის ეროვნული არენა (Арена Филип II Македонски) — მრავალფუნქციური სტადიონი სკოპიეში, მაკედონიაში. სტადიონი გაიხსნა 1947 წელს. ძირითადად იმართება საფეხბურთო შეხვედრები. ფილიპე II არენაზე საშინაო მატჩებს მართავენ რაბოტნიჩკი და ვარდარი, ასევე მაკედონიის ეროვნული ნაკრები. გარდა ფეხბურთისა, სტადიონი გამოიყენება კონცერტების გასამართად. 2017 წლის 8 აგვისტოს ამ სტადიონზე გაიმართება უეფა-ს სუპერთასი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეროვნული სტადიონები
მარიამ კანდელაკი
მარიამ კანდელაკი (დ. 23 ნოემბერი, 1969, თბილისი) — ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
მარიამ კანდელაკი ბერლინში, „ჰანფილმში“, ანიმაციური ფილმების სტუდიაში საქმიანობს. იგი საერთაშორისო პროექტების მონაწილე და არაერთი ანიმაციური ფილმის ავტორია. დაიბადა 1969 წლის 23 ნოემბერს თბილისში. კინემატოგრაფს ბავშვობიდანვე დაუმეგობრდა. მისი ბაბუა ერთ-ერთი პირველი ქართველი დოკუმენტალისტი გახლდათ. მამა, მსახიობი და რეჟისორი გელა კანდელაკი, 1981-1986 წლებში „ქართული ფილმის“ მულტგაერთიანების სამხატვრო ხელმძღვანელი, 1986 წლიდან კი კინოსტუდია „კვალის“ და ხელის ჩრდილების თეატრ „ბუდრუგანას“ დამაარსებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო. ასე რომ მარიამს, ჯერ კიდევ სამხატვრო სასწავლებლის მოსწავლეს, შესაძლებლობა ჰქონდა ეხატა და მონაწილეობა მიეღო ანიმაციური ფილმების შექმნაში. 1988 წელს მარიამ კანდელაკმა დაამთავრა ი. ნიკოლაძის სამხატვრო სასწავლებელი; 1994 წელს თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის ანიმაციის ფაკულტეტი; შემდეგ სწავლა განაგრძო ლიუბეკის ანიმაციის ტელევიზიის ბიზნეს სკოლაში და მონაწილეობა მიიღო ჰალეში ჩატარებული ევროპული ანიმაციის მასტერკლასებში. 1990-იან წლებში, როცა ომისა და გაჭირვების გამო შეუძლებელი იყო ფილმებზე მუშაობა, მარიამი და მისი მეგობრები ანიმაციურ რეკლამებზე მუშაობდნენ, შემდეგ თანდათან გაჩნდა ფილმებზე გადასვლის საშუალება. იგი დამდგმელი მხატვარია მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმისა „გილოცავთ ახალ წელს“ და ქართულ-უნგრული მხატვრული ფილმისა „სულელი ბროწეულის ხე“. ამ წლებში შეიქმნა მისი მცირე ფორმატის ანიმაციური ფილმები: „სიზმარია?!“ და „წუთისოფელი“. მარიამ კანდელაკის ნამუშევრები არაერთხელ დაუჯილდოვებიათ საერთაშორისო ფესტივალებზე. მის მიერ მიღებულ ჯილდოებს შორისაა რეკლამების საერთაშორისო ფესტივალზე მიღებული პირველი პრიზი, რეკლამების კავკასიური საერთაშორისო ფესტივალის პრიზი საუკეთესო კრეატიული იდეისთვის, მედიის საერთაშორისო ფესტივალის პრიზი. მისი ნამუშევარი „ბედნიერება“ სპეციალურად აღინიშნა ვენეციის 66-ე კინოფესტივალზე.
1908 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, ნიქოზელი ეპისკოპოსის მეუფე ისაიასა და გელა კანდელაკის თაოსნობით სოფელ ნიქოზში დაარსდა ხელოვნების სკოლა, რომელშიც ხელოვნების სხვა დარგებთან ერთად, მოსწავლეები ანიმაციის ხელოვნებასაც ეუფლებიან. აქ ხელოვანები სრულიად უსასყიდლოდ ასწავლიან სხვადასხვა სოფლიდან ჩამოსულ ყმაწვილებს ხელოვნების ანაბანას. ხელოვნების სკოლის მუშაობის დროს დაიბადა ნიქოზის ანიმაციური ფილმების საერთაშორისო ფესტივალის იდეა. ფესტივალზე არ ტარდება კონკურსი. აქ ხდება გამოცდილების გაზიარება ქართველ და უცხოელ ანიმატორთა შორის. ავტორები თავად წარმოადგენენ საკუთარ ნამუშევრებს და განაწყობენ მაყურებელს ფილმის აღსაქმელად. მარიამის შუამდგომლობით ნიქოზის ფესტივალი თანამშრომლობს „ანესის“ ანიმაციური ფილმების საერთაშორისო ფესტივალთან. 1960 წელს დაარსებული „ანესის“ ფესტივალი ანიმაციაში იგივეა, რაც „კანის“ კინოფესტივალი კინოში. ამ თანამშრომლობის შედეგად ახალგაზრდა ქართველი ანიმატორები — ანა ჩუბინიძე, სანდრო ქათამაშვილი, ტატო კოტეტიშვილი და სხვა. უკვე გავიდნენ ევროპულ ბაზარზე. მარიამ კანდელაკი ყოველწლიურად წარადგენს ნიქოზის ანიმაციური ფილმების საერთაშორისო ფესტივალს მსოფლიოს გამორჩეული ანიმაციური ფესტივალების ორგანიზატორების შეკრებაზე „Meet Festival Programers“. მისი ანი­მა­ცი­უ­რი ფილ­მი „ბუცეფალი", რო­მელ­იც 2008 წლის აგ­ვის­ტოს ომის გა­მო­ძა­ხი­ლია, 2010 წელს შეიქმნა. ფილმის სცენარიც და რეჟისურაც მარიამ კანდელაკს ეკუთვნის. რე­ჟი­სორ­მა აღ­ნიშ­ნუ­ლი მოვ­ლე­ნე­ბი­სად­მი სა­კუ­თა­რი პო­ზი­ცია ამ­გ­ვა­რი ის­ტო­რი­უ­ლი სა­ტი­რით გა­მო­ხა­ტა. ფილ­მი ვე­ნის ანი­მა­ცი­უ­რი ფილ­მე­ბის ფეს­ტი­ვა­ლის სა­კონ­კურ­სო პროგ­რა­მა­ში იყო ნაჩ­ვე­ნე­ბი. მარიამ კანდელაკი მუშაობს, როგორც კომერციულ, ასევე ექსპერიმენტულ, შემოქმედებით ანიმაციაში. კომერციული ფილმები აბსოლუტურად კომპიუტერული პროდუქციაა, ეფექტებით დახუნძლული, შემოქმედებითი ანიმაცია კი კვლავ ხელით იხატება და კომპიუტერი შემდეგ ერთვება. ამ სტილისტიკაშია გაკეთებული მარიამის მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი „ვეფხვი და მოყმე“. ამ ფილმზე მუშაობის პროცესში მისთვის ამოსავალი იყო ბა­ლა­დის უშან­გი ჩხე­ი­ძი­სე­უ­ლი ჩა­ნა­წე­რი, რო­მე­ლიც ფილმს ხმად გას­დევს.
ნიქოზის ანიმაციური ფილმების საერთაშორისო ფესტივალი 2011 წლიდან ყოველწლიურად ტარდება. მარიამი ფესტივალის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და სულისჩამდგმელია. ნიქოზში იმართება საუბრები ანიმაციასა და, ზოგადად, კინოხელოვნებაზე. ტარდება კულტურული და შემოქმედებითი საღამოები, გამოფენები, ლექციები, მასტერ-კლასები. ფესტივალის მონაწილეებისა და სტუმრებისათვის მზადდება სპეციალური პროგრამა, რომლის მეშვეობითაც მათ შესაძლებლობა ეძლევათ ახლოს გაეცნონ ქართულ კულტურასა და საქართველოს ძეგლებს. 1916 წელს მარიამ კანდელაკი „ევროპის ანიმაციის ჯილდოს“ საორგანიზაციო კომიტეტმა აირჩია ელჩად საქართველოში. იგი ნიქოზის ფესტივალზე წარდგენილ ქართველ ავტორთა ფილმებს დააკვირდება. ამ ორგანიზაციაში 40 ქვეყანა შედის და თავის ჯილდოს ყოველწლიურად გადასცემს ევროპის საუკეთესო ანიმაციურ ფილმებს. რაც შე­ე­ხე­ბა მა­რი­ამის ევ­რო­პულ კი­ნოპ­რო­ექ­ტებს, იგი ხში­რად პრო­დი­უ­სე­რი­სა და კო­ორ­დი­ნა­ტო­რის როლ­შია ARTE და ZDF-ის კი­ნოპ­რო­ექ­ტებ­ში. როგორც პროდიუსერმა იმუშავა ანიმაციურ ფილმზე „ვან გოგის უკანასკნელი წერილი“; რე­ჟი­სორ ან­დ­რე­ას ფოგ­თ­თან ერ­თად — ქარ­თულ-გერ­მა­ნულ დო­კუ­მენ­ტურ ფილ­მ­ზე "On the road, Nomaden Europa", რო­მე­ლიც "არ­ტეს" დაკ­ვე­თით გაკეთ­და და მოგ­ვითხ­რობს მათზე, ვინც სამ­შობ­ლოს ტო­ვე­ბს და სა­მუ­შა­ოს სა­ძებ­ნე­ლად უცხო ქვეყ­ნებ­ში მი­დი­ს. ფილმს 5 პრო­ტა­გო­ნის­ტი ჰყავს, მათ შო­რის, ქარ­თ­ვე­ლიც. ამჟამად, როგორც წარმოების მენეჯერი მუშაობს ანიმაციურ სერიალზე „შეჰერეზადა – ჯერ კიდევ უცნობი ამბები“. ფილმი 26 სერიისგან შედგება და მას სამი ქვეყანა იღებს — გერმანია, ინდოეთი და ავსტრალია. პარალელურად, რატი ნანეიშვილთან ერთად, მუშაობს ქართულ-ლიტვურ ანიმაციურ მხატვრულ ფილმზე „დომინიკასის ისტორია“. მარიამ კანდელაკს კიდევ ბევრი გეგმა და პროექტი აქვს და ბეჯითად იღწვის მათი განხორციელებისთვის. რაც შეეხება პირად ცხოვრებას, ჰყავს ქალიშვილი, ელისაბედი, რომელიც ნახევრად გერმანელია და ჯერ მხოლოდ 12 წლისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 23 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
პატრიარქების მღვიმე
პატრიარქების მღვიმე (ასევე მაქფელის მღვიმე מְעָרַת הַמַּכְפֵּלָה — „ორმაგი მღვიმე“; الحرم الإبراهيمي, იბრაჰიმის მღვიმე) — პატრიარქების აკლდამა ჰებრონის ძველ ნაწილში, რომელშიც, ბიბლიით თანახმად (დაბ. 23; 49:29—32; 50:13) დაკრძალულნი არიან აბრაამი, ისააკი და იაკობი, ასევე მათი მეუღლეები სარა, რებეკა და ლეა. აბრაამმა ეს ადგილი იყიდა ხეთი ყეფრონისაგან 400 ვერცხლის შეკელად. ებრაული ტრადიციის თანახმად აქვე არიან დაკრძალულნი ადამი და ევა.
სიუ ფენესი
სიუ ფენესი — დაიბადა ავსტრალიაში 1968 წლის 25 ივლისს, შემდგომში მოღვაწეობა გააგრძელა ამერიკაში. ის არის დამფუძნებელი და თავმჯდდომარე ორგანიზაციის "WeAre8", ასევე უმსხვილესი აქციონერი  Standard Media Index (SMI)-ის  და მისი ყოფილი აღმასრულებელი დირექტორი. იგი ასევე არის შპს Frontiers Group-ის დამფუძნებელი და მონაშის უნივერსიტეტის თანამშრომელი.
ადრეული წლები
სიუ ფენესი დაიბადა მელბურნში, ავსტრალიაში. 1989 წელს ჩაირიცხა მონაშის უნივერსიტეტში, სადაც ის გახდა პირველი სტუდენტი, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო მათ საერთაშორისო პროგრამაში. ფენესიმ მოგვიანებით დააარსა პროგრამა - Global Discovery.
პატრიარქების მღვიმე
ეტიმოლოგია
სახელწოდება მაქფელა, როგორც კონტექსტიდან ჩანს, აღნიშნავს სართულს ან ტერასას. ბიბლიაში ზოგჯერ მოხსენიებულია როგორც მღვიმე (დაბ. 23:9; 25:9), ხან როგორც მინდორი, რომელშიც მდებარეობს ეს გამოქვაბული (დაბ. 23:19; 49:30; 50:13), თუმცა ყოველთვის დაკავშირებულია აბრაამთან, რომელმაც შეიძინა საოჯახო აკლდამისათვის. ძნელია იმის დადგენა, ეს სიტყვა ჰერბონის მახლობლად მდებარე ტერასულ ტერიტორიას ეხება, თუ აღნიშნავს რამდენიმე იარუსად განლაგებულ მღვიმე-სასაფლაოს.
სიუ ფენესი
კარიერა
1989 წელს, უნივერსიტეტში სწავლის განმავლობაში ფენესიმ დააარსა MM Communications, რომელიც წარმოადგენს დასპონსორების საერთაშორისო პროგრამას. პროგრამას100-ზე მეტი მონაწილე ჰყავდა და 4 სახელმწიფოში ჰქონდა ოფისი. კომპანია 2000 წელს შეიძინა Omnicom-მა
პატრიარქების მღვიმე
ეტიმოლოგია
ებრაული ტრადიციის მიხედვით სახელწოდება ითარგმნება როგორც ორმაგი მღვიმე, ან მეორე სახელწოდება „კირიათ-არბა“ ითარგმნება, როგორც „ოთხთა ქალაქი“, რაც დაკავშირებულია აქ დაკრძალული ოთხ წყვილთან: ადამი და ევა, აბრაამი და სარა, ისააკი და რებეკა, იაკობი და ლეა.
სიუ ფენესი
კარიერა
2001 წელს ფენესიმ დააარსა Frontiers Group, რომელიც წარმოადგენს ტექნოლოგიებზე  ორიენტირებულ სპორტულ და გასართობ კომპანიას, რომელიც  აწარმოებდა მოლაპარაკებებს 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის სატელევიზიო/ციფრული უფლებების შესახებ და  ასევე ხელმძღვანელობდა ცხოვრების სტილის სატელევიზიო პროგრამას ჩინეთში. კომპანიამ ასევე აწარმოა მოლაპარაკებები  დასავლურ მიუზიკლებზე: კატები და ლეს უბედურები, რომელიც უნდა  გამართულიყო ჩინეთში.
პატრიარქების მღვიმე
ისტორია
right|thumb|180px|აბრაამის საფლავი მაქფელის მღვიმე მდებარეობს თანამედროვე ჰებრონის ცენტრში. მღვიმეზე დაშენებულია ძველი მონუმანტალური ნაგებობა, რომლის კედლების სიმაღლეა 12 მეტრი. ამ ნაგებობის მშენებლობის სტილი უკავშირდება ჰეროდე I დიდის ეპოქას, მაგრამ შესრულებულია მოგვიანებით. იოსებ ფლავიუსი გვამცნობს, რომ პატრიარქების საფლავები შესრულებულია ხელით, მშვენიერი მარმარილოსაგან, მაგრამ არ აქვს ნახსენები გარეთა კედელი. თალმუდის (ასევე მუსულმანური ტრადიციის) თანახმად აბრაამისა და სარას საფლევები მდებარეობს სამარხის ცენტრში, იაკობისა და ლეას საფლავები - ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში (სავარაუდოდ თავდაპირველ შესასვლელში), ისააკისა და რებეკას საფლავი კი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. თავდაპირველად ნაგებობა იყო სახურავის გარეშე. ბიზანტიურ ეპოქაში შენობის სამხრეთი დაბოლოება ისააკისა და რებეკას საფლავების ადგილი გადააკეთეს ეკლესიად, სადაც მოგვიანებით მეჩეთი იდგა. მეჩეთის იატაკზე მღვიმეში ორი ხვრელია, ერთი - ქვის ფირფიტებითაა დახურული, მეორე - ღიაა. მაქფელის მღვიმის მიწისქვეშა ნაწილის ხედი უცნობია, მაგრამ არსებული ინფორმაციის მიხედვით იგი უნდა იყოს ორმაგი მღვიმე, რომელიც დაკავშირებულია გასასვლელით. ამ გამოქვაბულში არსებული სხვა შესასვლელების შესახებ უცნობია.
სიუ ფენესი
კარიერა
2009 წელს ფენესიმ დააარსა Standard Media Index (SMI) და გახდა მისი  აღმასრულებელი დირექტორი. აღნიშნულ კომპანიას იგი 2014 წლამდე ხელმძღვანელობდა. SMI წარმოადგენს მსოფლიოში აღიარებული მონაცემთა აგრეგაციის მედია ბიზნესს ინდუსტრიაში. ჩრდილოეთ ამერიკაში, APAC და ევროპაში მოქმედი SMI ითვლება სარეკლამო ინტელექტის უდიდეს გლობალურ წყაროდ მედიისა და ფინანსური კომპანიებისათვის, როგორებიცაა:NBC, Disney, News Corporation, Google, Warner Media, CBS, UBS, Goldman Sachs, Deutsche Bank და კრედიტ სუისი.
პატრიარქების მღვიმე
ისტორია
1267 წელს მამლუქების სულთანმა ბეიბარს I-მა ებრაელებსა და ქრისტიანებს აუკრძალა მღვიმეში შესვლა.
სიუ ფენესი
კარიერა
ფენესი ასევე არის WeAre8-ის სახალხო პლატფორმის დამფუძნებელი და აღმასრულებელი დირექტორი. WeAre8 არის B-Corp ორგანიზაცია, რაც გულისხმობს იმას, რომ ის დამოწმებულია B Lab-ის მიერ სოციალური და გარემოსდაცვითი მუშაობის, გამჭვირვალობისა და ანგარიშვალდებულების მაღალი სტანდარტების დასაკმაყოფილებლად. სიუ ხელმძღვანელობს მისიას, გადაამისამართოს მილიარდობით სარეკლამო დოლარი, რომელიც გადადის  სოციალურ პლატფორმებზე ხალხისა და პლანეტისაკენ, ეს ყველაფერი რეკლამის ტრანსფორმაციული შედეგების მიწოდებისათვისაა განკუთვნილი. WeAre8-მ შექმნა სოციალური მედიის მომავალი და ის საშუალებას აძლევს ადამიანებს დაიბრუნონ თავიანთი ეკონომიკური შესაძლებლობები რეკლამების ყურებით დღეში მხოლოდ 2 წუთის განმავლობაში და დაფასდნენ და აუნაზღაურდეთ დახარჯული დრო. მრავალი ცნობილი სახე იყენებს  WeAre8-ს და ქმნიან   საუკეთესო კონტენტს, რათა მოიზიდონ  ხალხი მარტივი სახალისო მოქმედებების განსახორციელებლად და დადებითად იმოქმედონ სამყაროზე. WeAre8-ის ინვესტორებს შორისაა: Rio Ferdinand, Channel 4 და Centerstone Capital და 2022 წლის მარტში WeAre8-მა ხელი მოაწერა სავაჭრო ხელშეკრულებას მედია სააგენტო Dentsu-სთან დიდ ბრიტანეთსა და ირლანდიაში.
პატრიარქების მღვიმე
ისტორია
აკრძალვიდან 700 წლის შემდეგ ექვსდღიანი ომის (1967 წ.) შედეგად მღვიმეში შესვლა ყველასთვის შესაძლებელი გახდა. იგი იქცა ებრაელების პილიგრიმობის ადგილად. ძეგლის ტერიტორია მუსულმანური თემის იურისდიქციაშია, თუმცა მისი ნაწილი მოქმედებს, როგორც სინაგოგა. სხვა დღეებში მაქფელას სტუმრობენ მუსულმანები.
სიუ ფენესი
სქოლიო
კატეგორია:სოციალური მედია კატეგორია:დაბადებული 1968
პატრიარქების მღვიმე
ტერაქტები მღვიმეში
1980 წლის 2 მაისს აბუ ჯიჰადის (ფათჰი) დაჯგუფების ტერორისტებმა ავტომატებიდან გახსნეს ძლიერი ცეცხლი მომლოცველი ებრაელების წინააღმდეგ, რის შედეგადაც დაიღუპა 6 ადამიანი, 16-მა კი მიიღო მძიმე ჭრილობები.
1994 წლის 25 თებერვალს კირიათ-არბის მცხოვრებმა ბარუხ გოლდენშტეინმა ავტომატიდან 29 მლოცველი მუსულმანი დაცხრილა და იქვე თავი მოიკლა. ამ ინციდენტის შემდეგ მღვიმეში ებრაელებისა და არაბების ერთდროული დაშვება აკრძალეს.
2002 წლის 23 სექტემბერს მაქფელის მღვიმის ახლოს სროლის შედეგად სასიკვდილოდ დაჭრეს რაბინი შლომო შაპირი, რომელიც ებრაული დღესასწაულის აღსანიშნავად იყო ჩასული ჰებრონში. მისი ცხრა წლის შვილი იჰოშუა დაიჭრა მძიმედ სხვა ორი: პინჰასი და იეჰუდა მსუბუქად დაიჭრნენ.
2013 წლის 22 სექტემბერს, სამხედრო მორიგეობის დროს სროლების შედეგად სასიკვდილოდ დაჭრეს გივატის ბრიგადის სერჟანტი გალ (გაბრიელ) კობი, რომელიც იმავე დღეს გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ბიბლიური ადგილები
სიმონ ბაილზი
სიმონ ერიან ბაილზი (დ. 14 მარტი, 1997) — ამერიკელი სპორტული ტანმოვარჯიშე. ბაილზი არის 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ინდივიდუალური „all-around“, „ბჯენითი რბენები“ და „floor exercise“ ღონისძიებების გამარჯვებული და „balance beam“ ღონისძიების ვერცხლის მედალოსანი. ამავე ოლიმპიურ თამაშებზე ბაილზმა საბოლოო ხუთეულის სხვა წევრებთან ერთად აშშ-ს კიდევ ერთი გუნდური ოქროს მედალი მოუპოვა.
ბაილზი არის „all-around“ ღონისძიებაში სამგზის მსოფლიო ჩემპიონი (2013-2015), „floor exercise“ ღონისძიებაში სამგზის მსოფლიო ჩემპიონი (2013-2015), „balance beam“ ღონისძიებაში ორგზის მსოფლიო ჩემპიონი (2014, 2015), აშშ-ის ეროვნული ჩემპიონატის ოთხგზის „all-around“ ჩემპიონი (2013-2016) და 2014 და 2015 წლების სპორტული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატების გამარჯვებული ამერიკის ნაკრების წევრი. 2015 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ბაილზმა ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა „ბჯენითი რბენები“ ღონისძიებაში.
საერთო ჯამში, 19 ოლიმპიური და მსოფლიო მედლით ბაილისი ამერიკელ ტანმოვარჯიშეებს შორის ყველაზე ტიტულოვანი ტანმოვარჯიშეა. ამ მაჩვენებლით მან შენონ მილერს გადაუსწრო, რომელიც 7 ოლიმპიური და 9 მსოფლიო მედლით 1993 წლიდან ლიდერობდა ამერიკელთა შორის. რიოში მოპოვებული გამარჯვების შემდეგ ბაილზი მეექვსე ქალი ტანმოვარჯიშე გახდა, რომელმაც ინდივიდუალურ „all-around“ ღონისძიებაში როგორც მსოფლიო ჩემპიონატზე, ისე ოლიმპიურ თამაშებზეც ოქროს მედალი მოიპოვა. 4 ოლიმპიური ოქროს მედლით ბაილზმა ამერიკელ ქალ ტანმოვარჯიშეთა შორის რეკორდი დაამყარა ერთ ოლიმპიურ თამაშებზე მოპოვებული ოქროს მედლების რაოდენობით. ითვლება ერთ-ერთ საუკეთესო ტანმოვარჯიშედ.