cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თებერდის ნაკრძალი
შემადგენლობა
ნაკრძალის ტერიტორიაზე დაახლოებით 180 ტბა შედის. ისინი განთქმულნი არიან თავიანთი სილამაზით. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ბადუკის ტბები. ტბების მაქსიმალური სიღრმე 30-50 მეტრია. თითქმის ყველა ტბა მდებარეობს 2000 მეტრზე ზღვის დონიდან. მათი უმრავლესობა მყინვარების დნობის დროს წარმოიშვა. ტბების ასაკი 200-1000 წელია, ქალაქ თებერდას კარაკოლის ტბის გამონაკლისის გარდა, რომელიც წარმოიშვა უძველესი თებერდას მყინვარის უკან დახევების დროს, დაახლოებით 8000-10000 წლის წინ. ნაკრძალის ტერიტორიაზე ყველაზე დიდი მდინარეებია: თებერდა, ამანანუსი, ალიბეკი, დომბეი-იოლგენი (დომბეი-ულგენი), გონაჩხირი, ბადუკი, ულუ-მურუჯა. ნაკრძალში შედის 109 მყინვარი, საერთო ფართობით 74.3 კვადრატული მეტრი.
ნაკრძალის ყველაზე დაბალი წერტილი - მდინარე ჯამაგატის პირია - მდებარეობს 1260 მეტრ სიმაღლეზე ზღვის დონიდან. ყველაზე მაღალი წერტილი მთა დომბეი-ულგენია, რომლის სიმაღლეა 4047 მეტრი ზღვის დონიდან, ხოლო ნაკრძალის 85% მდებარეობს 2000 მეტრზე ზღვის დონიდან.
ფლორა და ფაუნა
ნაკრძალის ტერიტორიაზე იზრდება 1207 სახეობის მცენარე, ხავსიანი 470 სახეობა, ხმელეთის წყალმცენარეების 100-ზე მეტი სახეობა, 500 სახეობის სოკო. მცენარეებიდან 272 ენდემურ ჯიშს მიეკუთვნება. რუსეთის წითელ წიგნში ჩამოთვლილია 26 სახეობა, რომელიც თებერდას ნაკრძალშია დაცული.
თებერდას ნაკრძალში ვხვდებით 46 სახეობის ძუძუმწოვარს, 225 სახეობის ფრინველს, ქვეწარმავლების 10 სახეობას, 7 სახეობის ამფიბიას, 3 სახეობის თევზსა და 3000-ზე მეტი სახეობის მწერს. აქედან ცხოველთა 31 სახეობა შედის რუსეთის წითელ წიგნში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: კავკასია კატეგორია: ბუნებრივი ძეგლები კატეგორია: ნაკრძალები
ნოდარ ბეგიაშვილი
ნოდარ ბეგიაშვილი (დ. 17 აგვისტო, 1958) — ქართველი რეჟისორი, სცენარისტი, მემონტაჟე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1958 წლის 13 სექტემბერს ქ. თბილისში. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის მე-4 საშუალო სკოლა. 1980 წელს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (მიხეილ თუმანიშვილის ჯგუფი). 1981-2004 წლებში მოღვაწეობდა საქართველოს სახელმწიფო ტელევიზიაში დამდგმელ რეჟისორად. 1999 წელს დააარსა ასოციაცია „სტუდია ტელევიზორი“ სადაც შექმნა ანიმაციური ფილმები. მონაწილეობდა სხვადასხვა ფესტივალებზე მიღებული აქვს პრიზები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სცენარისტები კატეგორია:ქართველი მემონტაჟეები კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1978
სიდონის ალყა
სოდონის ალყა — ნორვეგიული ჯვაროსნული ლაშქრობის უკანასკნელი კონფლიქტი. მიმდინარეობდა 1110 წლის 19 ოქტომბრიდან 5 დეკემბრამდე. სიდონის აღების შემდეგ დაარსდა სიდონის სენიორია.
წინაპირობა
1110 წლის ზაფხულში ნორვეგიის მეფის — სიგურდის მეთაურობით 60 გემი ჩავიდა წმინდა მიწაზე. იგი შეხვდა ბალდუინ I-ს და ერთად გაემართნენ იორდანესკენ, სადაც ბალდუინმა სიგიურდს სთხოვა დახმარება მუსლიმური პორტების აღებაში. სიგურდის პასუხი იყო: „ჩვენ ჩამოვედით აქ რათა ვემსახუროთ ქრისტეს“. ის ბალდუინს დახმარებას დაპირდა სიდონის აღებაში, რომელიც 1098 წელს ხელახლა იქნა გამაგრებული ფატიმიანთა მიერ.
შემდგომ
ბალდუინის და იერუსალიმის პატრიარქის ბრძანებით წმინდა ჯვრის ნამსხვრევები გადაეცა სიგურდს. ახლად დაარსებული სიდონის სენიორიის ლორდი გახდა ევსტასი გრენირი, მოგვიანებით იერუსალიმის კონსტემბლი.
სქოლიო
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:ნორვეგიული ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
A Jolly Christmas from Frank Sinatra
A Jolly Christmas from Frank Sinatra — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1957 წელს. ფირფიტა გამოიცა ლეიბლზე Capitol. 2007 და 2010 წლებში გამოვიდა მისი ახალი ვერსიები.
სქოლიო
კატეგორია:ფრენკ სინატრას ალბომები კატეგორია:1957 წლის ალბომები
წოვინარი
წოვინარი (Ծովինար) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 920 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 105 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 106 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 48 კმ²-ია.
კროსბის ოლქი
კროსბის ოლქი (Crosby County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კროსბიტონი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
წოვინარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
კროსბის ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ბიჭი ხვლიკის ნაკბენით
ბიჭი ხვლიკის ნაკბენით (Ragazzo morso da un ramarro) — იტალიური ბაროკოს ოსტატის — კარავაჯოს მიერ შესრულებული ნახატია. არსებობს მისი ორი ვერსია, ორივე კარავაჯოს ნამუშევრად ითლება. ერთი ფონდაზიონე რობერტო ლონგში, ფლორენციაში ინახება, ხოლო მეორე — ეროვნულ გალერეაში, ლონდონში.
თარიღი
ორივე ვერსიაზე ვარაუდობენ, რომ 1594-1596 წლების პერიოდშია დახატული. თუ დავუჯერებთ ხელოვნების ისტორიკოსს, რობერტო ლონგის ნამუშევრები ამ პერიოდის დასაწყისშია შესრულებული, თუ გავითვალისწინებთ, რომ გარკვეული ფერწერული ნიშნები მიგვითითებენ იმაზე, რომ იგი შესრულებულია კარავაჯოს მფარველის, კარდინალ ფრანჩესკო დელ მონტეს სახლში და კარავაჯო არ გადასულა კარდინალის პალაზო მადამაში 1595 წლამდე.
მოდელის იდენტობა
როგორც ყველა სხვა კარავაჯოს ადრეული ნამუშევარი, მასზე ბევრი ინფორმაცია სავარაუდოა, ხოლო მოდელის იდენტობას ჯერ კიდევ განიხილავენ. მაიკლ ფრაიდის აზრით ნახატი კარავაჯოს შეფარული ავტოპორტრეტია. ფრაიდი ამტკიცებს, რომ სუბიექტის ერთი ხელის განზე გაწოდება და მეორეს ზემოთ აწევა — მხატვრის პალიტრის დაჭერის მგავსი პოზაა.
სქოილიო
კატეგორია:კარავაჯოს ნახატები კატეგორია:ბაროკოს მხატვრობა
კატურაი
კატურაი (Caturaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 686 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.61 კმ²-ზე. ფართობი 207 264 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბუდისტური ფილოსოფია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდური ფილოსოფია
ადმირალ მაკაროვის ძეგლი (კრონშტადტი)
ისტორია
1910 წელს კრებაზე, რომელიც ეძღვნებოდა ვიცე-ადმირალ ს. მაკაროვის ხსოვნას, დაარსდა კომიტეტი, რომელსაც უნდა შეეგროვებინა ფინანსები ძეგლის ასაშენებლად. მოიწონეს მოქანდაკე ლეონიდ შერვუდის პროექტი, ხოლო ძეგლის დამონტაჟების ადგილად შეარჩიეს კრონშტადტის ღუზის მოედანი საზღვაო ტაძრის წინ მდებარე ტერიტორია.
ს. მაკაროვის ქანდაკება ჩამოასხეს ბრინჯაოსაგან სანქტ-პეტერბურგში კარლ რობეკის ქარხანაში. აქვე დაამზადეს ძეგლის ბარელიეფები.
გრანიტის კლდე, რომელზეც აღმართეს ვიცე-ადმირალის სკულპტურული პორტრეტი, განკუთვნილი იყო პავლე I-ის ძეგლისათვის, მაგრამ ბარჯა, რომელსაც კლდე მიჰქონდა ვიბორგიდან სანქტ-პეტერბურგში, ჩაიძირა ვიბორგის ყურეში. ასსამოცწლიანი კლდე, რომელიც ასი წელი ზღვის ფსკერზე იყო, 1911 წელს წყლიდან ამოიღეს ნიკოლოზ II-ის ბრძანებით. 1913 წელს იგი დადგეს კრონშტადის პეტრეს პარკში.
კვარცხლბეკის დასამონტაჟებლად მოამზადეს ბაზა, მოპირკეთებული მარმარილოთი.
ღუზების ჯაჭვი და ღუზები, რომელიც ძეგლს ღობის ნაცვლად ჰქონდა შემოვლებული, მიიტანეს კრონშტადტის სამხედრო ნავსადგურიდან.
1913 წლის 24 ივლისს (ახ. სტილით 6 აგვისტო) ძეგლი გახსნეს ნიკოლოზ II-ის მონაწილეობით.
ზომები და კომპოზიცია
ქანდაკების სიმაღლეა - 3,55 მეტრი, კვარცხლბეკის სიმაღლე კი - 5 მ.
კვარცხლბეკის სამი მხრიდან განლაგებულია ბარელიეფები, რომელიც ეძღვნება ს. მაკაროვის ცხოვრების ეტაპებს. ბარელიეფი მარცხენა მხრიდან გამოხატავს ოსმალების გემის აფეთქებას რუსეთ-ოსმალეთის ომების პერიოდში. 1878 წელს ს. მაკაროვმა პირველმა წარმატებით გამოსცადა ტორპედოს რაკეტები ბათუმის რეიდზე. შედეგად ჩაიძირა მტრის ხომალდი „ინტიბახი“. მეორე ბარელიეფი გამოხატავს ყინულმჭრელ „ერმაკის“ ცურვას. მესამე გამოსახულებაზე გამოსახულია ჯავშნოსან „პეტროპავლოვსკის“ აფეთქება, რომლის დროსაც დაიღუპა თავად მაკაროვი.
ბატონის სახლი
ბატონის სახლი (Барский дом) — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი გროზნოში. ამ სახლში 1957 წლიდან გარდაცვალებამდე, 1994 წლამდე ცხოვრობდა ჩეჩენი იურისტი, ისტორიკოსი, უფლებათადამცველი და საზოგადო მოღვაწე ძიაუდინ მალსაგოვი.
აღწერა
ბატონის სახლს უკავია მთელი კვარტალი გროზნოს ცენტრში. ერთი მხრიდან აქვს ორი, ხოლო მეორე მხრიდან სამი სართული. მესამე სართული დააშენეს 1930-იან წლებში. ნაგებობას დაგეგმარებაში აქვს კვადრატული ფორმა, შესასვლელი თაღოვანია და შედის შიდა ეზოში. შენობა გადის გრობოედოვისა და უგრიუმოვის (ყოფილი დაღესტნის) და გამარჯვების პროსპექტისა და  ესამბაევის (ყოფილი რევოლუციის) პროსპექტებზე.
ისტორია
ნაგებობა 1923 წელს ააშენა ინგლისელმა ნავთობის მრეწველმა, რომელიც დაკავებული იყო გროზნოში ნავთობის მოპოვებით. თავდაპირველად შენობაში განთავსებული იყო კანტორები და სპეციალისტების ბინები. მოგვიანებით ამ სახლში ცხოვრობდნენ საბჭოთა პარტიული ელიტის ოჯახები.
შენობა სერიოზულად დაზარალდა ჩეჩნეთის პირველი ომის დროს და თითქმის მთლიანად დაინგრა მეორე ომის დროს. 2006 წელს გროზნოს მერიამ იგი მთლიანად აღადგინა.
thumb|right|მემორიალური დაფა სახლის კედელზე 1998 წელს ფასადზე დაკივეს მემორიალური დაფა ძიაუდინ მალსაგოვის პატივისცემის ნიშნად, რომელიც ამ სახლში ცხოვრობდა 1957-1994 წლებში. ჩეჩნეთის მეორე ომის პერიდში დაფა გაანადგურეს. 2012 წლის 7 აგვისტოს მალსაგოვის ქვრივის ძალისხმევით მემორიალური დაფა აღადგინეს. ახალი დაფა დაამზადა იმ ხელოსნის შვილმა, რომელმაც გაამზადა პირველი.
2013 წელს ჩეჩნეთის რესპუბლიკის ტურიზმის კომიტეტმა შეიტანა ქალაქის ტურისტულ-საექსკურსიო მარშრუტში, როგორც გროზნოს ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ღირსშესანიშნაობა. ამავე წელს იგი მოინახულა 35 000-მა ტურისტმა.
სქოლიო
კატეგორია:გროზნოს ღირსშესანიშნაობები
ადმირალ მაკაროვის ძეგლი (კრონშტადტი)
ზომები და კომპოზიცია
ს. მაკაროვი დგას ქარის საწინააღმდეგოდ, რაზეც მიუთითებს მისი შინელის მიმართულება. მარჯვენა ხელ შინელის ჯიბეში აქვს, ხოლო მარცხენა გაშვერილი აქვს ჰაერში, რითაც უჩვენებს გემის მიმართულებას ან თავისი ესკადრის მიზანს.
ძეგლის ქვეშ ფიცს დებენ ახალგაზრდა მეზღვაურები.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ძეგლები კატეგორია:კრონშტადტის ღირსშესანიშნაობები
იულიან შიბერი
იულიან შიბერი (Julian Schieber; 13 თებერვალი, 1989) — ფეხბურთელი, დორტმუნდის „ბორუსიას“ გერმანელი თავდამსხმელი.
შტუტგარტი
შიბერის დებიუტი ბუნდესლიგაში შედგა 2008 წლის 6 დეკემბერს „ენერგი კოტბუსის“ შემადგენლობაში. 2009 წლის 21 იანვარს მან გაახანგრძლივა კონტრაქტი „შტუტგარტთან“ 2011 წლის ზაფხულამდე.
2009 წლის თებერვალში შედგა მისი დებიუტი უეფას თასზე პეტერბურგის „ზენიტთან“ მატჩში.
2009 წლის 15 აგვისტოს მან გაიტანა პირველი გოლი ბუნდესლიგაში „ფრაიბურგთან“ 4-2 დასრულებულ დერბიში.
2010 წლის ივლისში, ის გაანათხოვრეს „ნიურნბერგში“ სეზონის ბოლომდე.
დორტმუნდის ბორუსია
2012-2013 წლების სეზონში შიბერი გადავიდა დორტმუნდის „ბორუსიაში“. In 2012 წლის 4 დეკემბერს მან შეაგდო პირველი გოლი ევროთასებზე „მანჩესტერ სიტისთან“ 1-0 მოგებულ მატჩში. 2013 წლის აპრილში, შიბერმა ორი გოლი გაიტანა „აუგსბურგთან“ 4-2 მოგებულ მატჩში.
სანაკრებო კარიერა
შიბერის დებიუტი გერმანიის 21 წლამდელთა ნაკრებში შედგა 2009 წლის 4 სექტემბერს სან-მარინოელ თანატოლებთან 6-0 მოგებულ მატჩში, სადაც დუბლით გამოირჩა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:დორტმუნდის ბორუსიას ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:შტუტგარტის ფეხბურთელები
კარლ I (ვიურტემბერგი)
კარლ I (Karl I.; დ. 6 მარტი, 1823, შტუტგარტი, ვიურტემბერგის სამეფო — გ. 6 ოქტომბერი, 1891, შტუტგარტი, გერმანიის იმპერია) — ვიურტემბერგის მეფე 1864 წლიდან გარდაცვალებამდე. მეფე ვილჰელმ I-ისა და დედოფალ პაულინას ვაჟი. ცოლად ჰყავდა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის ასული ოლღა.
ქორწინება და მეფობა
კარლის ჰომოსექსუალობის გამო მეფე-დედოფალს შვილები არ ჰყოლია. თავისი ორიენტაციის გამო იგი ხშირად ეხვეოდა სკანდალში, თუმცა მამაკაცებთან რომანტიკულ ურთიერთობებს განაგრძობდა. მისი ურთიერთობებიდან ყველაზე ცნობილია რომანი ამერიკელ ჩარლზ ვუდკოკთან. მოგვიანებით კარლი და ჩარლზი მეტად შორს წავიდნენ და მეფეს დედოფლის ნაცვლად მასთან ერთად დადიოდა შეხვედრებზე. საბოლოოდ, სხვების გავლენით წყვილი ერთმანეთს დაშორდა და ჩარლზიც აშშ-ში დაბრუნდა, კარლმა კი ახალი ურთიერთობა დაიწყო ტექნიკურ დირექტორ ვილჰელმ გეორგთან.
1870 წელს უშვილო დედოფალმა ოლღამ თავისი ძმის, დიდ მთავარ კონტანტინ ნიკოლაევიჩის ასული ვერა კონსტანტინოვნა იშვილა.
პოლიტიკა
1866 წლის ავსტრია-პრუსიის ომის დროს კარლი ავსტრიას მიემხრო, თუმცა სადოვის ბრძოლის შემდეგ მხარე შეიცვალა და პრუსიასთან ხელშეკრულება გააფორმა. ამის გამო 1870-71 წლის საფრანგეთ-პრუსიის ომში იგი იძულებული გახდა პრუსიის მხარეს ებრძოლა. სწორედ მისი მმართველობის დროს, 1870 წელს გაერთიანდა გერმანია პრუსიის გვირგვინქვეშ.
1891 წლის 6 ოქტომბერს კარლ I 68 წლის ასაკში გარდაიცვალა უშვილოდ, რის გამოც ვიურტემბერგის ახალი მეფე მისი დისწული, ვილჰელმ II გახდა, რომელიც ვიურტემბერგის უკანასკნელი მეფე აღმოჩნდა, რამეთუ მის დროს, 1918 წელს დაემხო მონარქია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1823 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1891 კატეგორია:ვიურტემბერგის მეფეები
Air Arabia
Air Arabia — დაბალბიუჯეტიანი ავიაკომპანია, რომელიც ბაზირებულია შარჯაში, არაბთა გაერთიანებული საამიროებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების კომპანიები კატეგორია:ავიაკომპანიები
ტრენჩინის ციხესიმაგრე
300px|მინი ტრენჩინის ციხესიმაგრე (Trenčiansky hrad, trencséni vár) — ციხესიმაგრე დასავლეთ სლოვაკეთში, ქალაქ ტრენჩინში. შედის სლოვაკეთის კულტურის ეროვნული ძეგლების სიაში.
ისტორია
ციხესიმაგრე სავარაუდოდ ძველი ნაქალაქარის ადგილზე უნდა იყოს დაარსებული. პირველი ობიექტი, საცხოვრებელი კოშკი და როტონდა, ააგეს XI საუკუნეში. XIII საუკუნის დასასრულს ციხესიმაგრე ეკუთვნოდა უნგრეთის უგვირგვინო მეფეს მატუშ ჩაკს, რომელიც ფაქტობრივად აკონტროლებდა თანამედროვე სლოვაკეთის ტერიტორიას. ამ პერიოდში ციხესიმაგრე გააფართოეს და გადააკეთეს. მატუშ ჩაკის გარდაცვალებიდან XV საუკუნემდე ციხესიმაგრე ეკუთვნოდა უნგრეთის სამეფოს. XV საუკუნეში ციხესიმაგრე შტეფან ზაპოლსკის კუთვნილებაა. 1540-1560 წლებში ციხესიმაგრე გაამაგრეს იტალიელმა არქიტექტორებმა. 1790 წელს ციხესიმაგრე ხანძარმა გაანადგურა. XIX საუკუნეში დააკონსერვეს და მოგვიანებით ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები.
ამჟამად ციხესიმაგრეში განთავსებულია ტრენჩინის მუზეუმის ექსპოზიცია. ციხესიმაგრე დაცულია, როგორც სლოვაკეთის ისტორიის ეროვნული ძეგლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვაკეთის ციხესიმაგრეები კატეგორია:სლოვაკეთის კულტურის ეროვნული ძეგლები
ბაშკას ფირფიტა
მინი|ბაშკას ფირფიტა ბაშკას ფირფიტა (Bašćanska ploča) — ერთ ერთი პირველი მონუმენტი რომელზეც შემორჩენილია საეკლესიო სლავურით შესრულებული ტექსტი. ბაშკას ფირფიტა თარიღდება 1100 წლით.
ისტორია
ფირფიტა მეცნიერებმა 1851 წელს კუნძულ კრკიზე, ბაშკას მახლობლად წმინდა ლუსის ეკლესიაზე მუშაობისას აღმოაჩინეს. 1943 წლიდან ორიგინალი ინახება ხორვატიის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიაში, ზაგრებში.
შინაარსი
ტექსტის უდიდესი ნაწილი გაიშიფრა პირველ მსოფლიო ომამდე, თუმცა ნაწილობრივ მასზე მუშაობა XX საუკუნეშიც გრძელდებოდა.
რანკო ფუჩის მიხედვით ტრანსლიტერაციული ტექსტი, აღდგენილი ნაწილები მოცემულია ოთხკუთხედ ფრჩხილებში:
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატიის ისტორია
დასავლეთი ახალი გვინეა
thumb|right|350px|დასავლეთ ახალი გვინეა ინდონეზიის რუკაზე thumb|right|350px|დასავლეთ ახალი გვინეის ოლქების რუკა დასავლეთი ახალი გვინეა (ირიან ჯაია, დასავლეთი ირიანი) — კუნძულ ახალი გვინეის დასავლეთი ნაწილის დასახელება, რომელიც ეკუთვნის ინდონეზიას და შედგება ორი პროვინციისაგან: პაპუა და დასავლეთი პაპუა. ინდონეზიის შემადგენლობაში დასავლეთი ახალი გვინეა შევიდა 1969 წელს, იგი ადრე ცნობილი იყო, როგორც ნიდერლანდების ახალი გვინეა და დასავლეთი ირიანი, ხოლო 1973—2000 წლებში როგორც ირიან-ჯაია.
დასავლეთი ახალი გვინეის ტერიტორია ანექსირებული იქნა ინდონეზიის მიერ 1969 წელს თავისუფალი არჩევნის შესახებ აქტის თანახმად, რომლის კანონიერება ყველას მიერ არ არის აღიარებული. 2003 წელს ინდონეზიის მთავრობამ განაცხადა, რომ დასავლეთი ახალი გვინეის ტერიტორია, რომელიც აქამდე ერთიანი პროვინცია იყო, დაყოფილი იქნება სამ პროვინციად: პაპუა, ცენტრალური პაპუა და დასავლეთი ირიან ჯაია. მაგრამ ამ გადაწყვეტილებას მოჰყვა ადგილობრივი მოსახლეობის მნიშვნელოვანი პროტესტები. შედეგად ინდონეზიის უმაღლესი სასამართლოს გადაწყვეტილებით ცენტრალური პაპუის პროვინციის შექმნა გაუქმდა. დასავლეთი ირიან ჯაია იმ მომენტში უკვე შექმნილი იყო (06.02.2006), მაგრამ მისი საბოლოო მომავალი ჯერაც არ არის გარკვეული. 2007 წლის 7 თებერვალს მას სახელად დაერქვა დასავლეთი პაპუას პროვინცია (Papua Barat).
გეოგრაფია
right|350px|thumb|დასავლეთი ახალი გვინეის ტოპოგრაფიული რუკა დასავლეთ ახალ გვინეას ჩრდილოეთიდან გარს აკრავს წყნარი ოკეანის წყლები, დასავლეთიდან — კერამის ზღვის, სამხრეთიდან — არაფურის ზღვის წყლები, ხოლო აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება პაპუა-ახალ გვინეას. დასავლეთი ახალი გვინეის ტერიტორიის ფართობია — 421 981 კმ² — რაც ინდონეზიის მთელი სახმელეთო ტერიტორიის 22 %-ია. მთავარი ქალაქია — პორტი ჯაიაპურა. ტერიტორია მდებარეობს ეკვატორის სამხრეთით, მასში ჭარბობს მთიანი ადგილები. მაოკეს ქედი, გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ, ყოფს დასავლეთ ახალ გვინეას ორ ნაწილად. პუნჩაკის მწვერვალი სიმაღლით 5030 მეტრი ინდონეზიის ყველაზე მაღალი წერტილია. დასავლეთი ახალი გვინეის ტერიტორიის დაახლოებით 75 % დაფარულია ტყეებით, რომელთა დიდი ნაწილი — გაუვალი ტროპიკულია.
დასავლეთ ახალ გვინეაში არის ყველაზე გრძელი მდინარეები ინდონეზიაში, მაგალითად, ბალიემი, მემბერამო და ტარიკუ. სამხრეთ-დასავლეთში მდინარეები გახდა მიზეზი დიდი ჭაობიანი მანგროს ტყეების და მოქცევის ტყეების ჩამოყალიბებისა.
კლიმატი
კლიმატი სანაპიროებზე უპირატესად ტროპიკული, ნოტიო და ცხელია; წვიმების სეზონი გრძელდება დეკემბრიდან მარტის ჩათვლით, მშრალი სეზონი — მაისიდან ოქტომბრის ჩათვლით; დამახასიათებელია ტემპერატურის უმნიშვნელო სეზონური ცვალებადობა. კლიმატი ცხელია და თითქმის ყველგან საკმაოდ ნოტიოა. ზაფხულში ტემპერატურა მერყეობს +24 °C-დან +32 °C-მდე, ზამთარში +24 °C-დან +28 °C-მდე. მთებში ტემპერატურა უფრო დაბალია, ალაგ-ალაგ გვხვდება მუდმივი თოვლის მინდვრები. წვიმები საკმაოდ ძლიერია, განსაკუთრებით ზაფხულში, ნალექების დონე 1300 მმ-დან 5000 მმ-მდე წელიწადში.
ფლორა და ფაუნა
ჯაიაპურიდან აღმოსავლეთით, იო-სუდარ-სოს უბის სანაპიროზე, მდებარეობს იოტეფას ბუნებრივი ნაკრძალი ბევრი ლამაზი პლაჟით, ზღვაზე საბრძოლო მოქმედებებისას რამდენიმე ჩაძირული გემებით. სორონგიდან ადვილად მისაღწევია რაჯა ემპატის კუნძულოვან ნაკრძალამდე.
ჩენდრავასიჰის ნახევარკუნძულის წყლებში დარეგისტრირებულია მეცნიერებისთვის ცნობილი ყველაზე მაღალი მყარი მარჯანის კონცენტრაცია — მათი 250-ზე მეტი სხვადასხვა სახეობა ერთ ჰექტარზე. ეს ოთხჯერ უფრო მეტად აჭარბებს მარჯნის სახეობების რაოდენობას მთელ კარიბის ზღვაში. აღმოჩენილია ეპოლეტური ზვიგენების 2 ახალი სახეობა. ასევე კიბორჩხალების 8 ახალი სახეობა, თევზების 24 სახეობა და 20 მარჯანი, რომელთაგან ბევრი ენდემურია. ფოჯას (Foja) ქედის შიდა ხეობაში, რამდენიმე ასეული კილომეტრში ჩენდრავასიჰის ნახევარკუნძულიდან აღმოჩენილია ბევრი ახალი, მეცნიერებისთვის ადრე უცნობი ცხოველთა და მცენარეულობის სახეობები: გიგანტური ყვავილები და იშვიათი ხის კენგურუ; ფორთოხლისფერი კვერნა: ფრინველის პირველი ახალი სახეობა, რომელიც ნაპოვნი იქნა გიგანტურ კუნძულზე 60 წლის მანძილზე. ფოჯას (Foja) ქედი და ჩენდრავასიჰის ნახევარკუნძულის წყლები ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე უნიკალურად პლანეტაზე რაიონების ბიოლოგიური ნაირსახეობის თვალსაზრისით.
ისტორია
ახალი გვინეა ადამიანებით დასახლდა სულ ცოტა 50 000 წლის წინ და თანამედროვე დასავლეთ ახალი გვინეის ტერიტორია ცნობილი იყო ინდონეზიელი და აზიელი მეზღვაურებისთვის რამდენიმე საუკუნით ადრე, სანამ პორტუგალიელებმა პირველად დაინახეს იგი 1511 წელს. 1828 წელს ნიდერლანდებმა დაიპყრო ახალი გვინეის დასავლეთი ნაწილი და ჩართო ის ჰოლანდიის ოსტინდოეთის შემადგენლობაში, ამასთან ოფიციალური ანექსია მოხდა 1848 წელს.
ირიან ჯაიას სეპარატისტული მოძრაობა (ეს კუნძულ ახალი გვინეის დასახელებაა) შეიქმნა 1961 წელს. ეს მოძრაობა იბრძვის მთელი კუნძულის დამოუკიდებლობისთვის. საბრძოლო მოქმედებები მიმდინარეობდა 1961-1962 წლებში.
ინდონეზიის ბრძოლა ყოფილი ნიდერლანდების კოლონიის დასავლეთ ახალი გვინეის შესაერთებლად მიმდინარეობდა საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის ხელშეწყობით (შეიქმნა ტაქტიკური ავია და საზღვაო დაჯგუფებები). მაგრამ, საბრძოლო მოქმედებები არ ჩატარებულა, კონფლიქტი დარეგულირდა მშვიდობიანი გზით, ნიდერლანდურმა კოლონიურმა ჯარმა დატოვა დასავლეთ ახალი გვინეის ტერიტორია. ნიდერლანდების მთავრობამ საბოლოოდ უარი თქვა ამ ტერიტორიაზე გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სასარგებლოდ. 1962 წლის 21 სექტემბერს გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ მიიღო «შეთანხმება ინდონეზიის რესპუბლიკასა და ნიდერლანდების სამეფოს შორის დასავლეთი ახალი გვინეის (დასავლეთ ირიანის) შესახებ» (გაეროს უსაფრთხოების ძალების დაწესება ახალი გვინეის (დასავლეთ ირიანის) დასავლეთ ნაწილში გაეროს დროებითი აღმასრულებელი ორგანოს დასახმარებლად (ახალი გვინეის დასავლეთ ნაწილში). ირიან-ჯაია რჩებოდა ნიდერლანდების კოლონიად 1962 წლამდე.
ჰოლანდიური მმართველობის დასასრული დაემთხვა კონფრონტაციის კომპანიას, რომელიც დაიწყო პრეზიდენტმა სუკარნომ და რომელმაც დასავლეთ ახალ გვინეაში გააგზავნა 2000-ზე მეტი ინდონეზიელი სამხედრო მოსამსახურე ანტიჰოლანდიური აჯანყების პროვოცირებისთვის, რომელიც მარცხით დამთავრდა. ახალი გვინეის დასავლეთი ნაწილი, რომელმაც მიიღო ახალი სახელი — დასავლეთი ირიანი, თანდათან გადავიდა ინდონეზიის მთავრობის მმართველობის ქვეშ და ამ ტერიტორიის ინდონეზიასთან მიერთების საკითხი უნდა გადაწყვეტილიყო რეფერენდუმის ჩატარების გზით. 1963 წელს ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ მოხდა დამოუკიდებელი დასავლეთ პაპუის რესპუბლიკის გამოცხადების პირველი მცდელობა, რომელიც ძალის გამოყენებით ჩაახშეს ინდონეზიელმა ხელისუფლებმა.
რეფერენდუმი ჩატარდა 1969 წელს, მაგრამ, მთელი მოსახლეობის ხმის მიცემის ნაცვლად, გადაწყვეტილება მიიღო 1025 სპეციალურად არჩეულმა დელეგატმა. დასავლეთი ირიანი გახდა ინდონეზიის ნაწილი 1969 წლის აგვისტოში. ასეთმა შეზღუდულმა კენჭისყრამ წარმოაჩინა ურთიერთობის საკმაოდ რეალური პრობლემები ტერიტორიის დანარჩენ 650 000 მაცხოვრებელთან. შედეგად ამ პრობლემებმა მოიტანეს თავისუფალი პაპუისათვის მოძრაობის ჩამოყალიბება, რომელიც ამტკიცებდა, რომ სრულფასოვანი რეფერენდუმის ჩატარების შემთხვევაში ხალხი ხმას მისცემდა ამ ტერიტორიის ინდონეზიისაგან დამოუკიდებლობას. 1971 წლის 1 ივლისს მოძრაობამ წამოიწყო ახალი, ასევე წარუმატებელი, დასავლეთ პაპუის რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების მცდელობა. მას შემდეგ ეს ორგანიზაცია ინდონეზიის ხელისუფლების წინააღმდეგ ეწევა შეიარაღებულ ბრძოლებს. 1984 წელს ხელახლა გამოცხადდა დასავლეთ პაპუის რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა დასავლეთ მელანეზიის რესპუბლიკის სახელწოდებით, მაგრამ მოძრაობის ლიდერები დაპატიმრებულები იქნენ. 1973 წლიდან ინდონეზიის ცენტრალურმა ხელისუფლებამ ტერიტორიის სამუდამო მფლობელობის აღნიშვნისათვის, მას რომელსაც აქამდე ერქვა დასავლეთ ირიანი შეუცვალეს სახელი და დაარქვეს ირიან-ჯაია («გამარჯვების ირიანი»).
მოსახლეობა
დასავლეთი ახალი გვინეა — ინდონეზიის ყველაზე უფრო ნაკლებად დასახლებული ტერიტორიაა, მისი მოსახლეობა დაახლოებით 3,59 მილიონ ადამიანს შეადგენს (2010), რაც საშუალოდ შეადგენს 8,64 ადამიანს 1 კვ. კმ-ზე. მოსახლეობის ¾-ზე მეტი ცხოვრობს სოფლებში მცირე გაფანტული ჯგუფებით. ყველა დასახლება, როგორც წესი, მდებარეობს სანაპირო ზონაში ან რამდენიმე ნაყოფიერ დაბლობზე, ასევე არსებობს რამდენიმე საზღვრისპირა ქალაქი ტერიტორიის შიგნით. ტერიტორიის შიგნით ვრცელი ტერიტორიები დაუსახლებელია. ქალაქებს შორის ხალხი გადაადგილდება თვითმფრინავებით ან ზღვის საშუალებით. ძირითადი დასახლებული პუნქტებია ჯაიაპურა, მანოკვარი, სორონგი, მერაუკე და ბიაკი.
ჯაიაპურა, პაპუის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი და მისი ყველაზე დიდი ქალაქია (მოსახლეობა 256 705 ად. 2010 წელს), დაარსებულია ნიდერლანდელების მიერ. ჯაიაპურას აღმოსავლეთის გარეუბნებში მდებარეობს ჩენდ-რავასიჰის უნივერსიტეტის შენობა. უნივერსიტეტში მდებარეობს ანტროპოლოგიური მუზეუმი, რომელშიც ინახება ასმატის ტომის მატერიალური კულტურის საგნების კოლექცია. აქ წარმოდგენილი ფიგურები და ამ ტომის ოსტატების სამუშაო იარაღის გამოირჩევა აბსოლუტური ჰარმონიით და ესთეტიკური სრულყოფით და იძენს მაღალ შეფასებას პრიმიტიული ხელოვნების მცოდნეებისაგან. ასმატის ტომი ცხოვრობს ახალი გვინეის სამხრეთ სანაპიროზე. იო-სუდარ-სოს უბის სანაპიროს გასწვრივ, მდებარეობს სეპიკის ტომის დასახლება, რომელიც ცნობილია ხის ქერქზე პრიმიტიული ნახატებით და ხეზე ამოჭრილი ფიგურების დამზადებით.
მოსახლეობის დაახლოებით 80 % ლაპარაკობს პაპუასურ და მელანეზიურ ენებზე, პაპუასები ცხოვრობენ მთიან ადგილებში, მელანეზიელები — სანაპიროს გასწვრივ. პაპუასების უმრავლესობა ცხოვრობს მცირე კლანურ ჯგუფებად, ერთმანეთისგან იზოლირებულად. დასავლეთი ახალი გვინეის მაღალმთიანი რაიონებიდან ყველაზე უფრო ვრცელი და მისადგომია მის ცენტრალურ ნაწილში მდებარე გრანდ-ბალიემის დაბლობი — 72-კილომეტრიანი ქვის კორიდორი, რომლითაც მოედინება მდინარე ბალიემი. აქ მომცრო, მთელ ამ ვრცელ დაბლობზე გაბნეულ სოფლებში ცხოვრობს 100 ათასზე მეტი ადამიანი დანის ტომიდან. აქ მოღწევა და აქედან გაღწევა შესაძლებელია მხოლოდ ჰაერიდან. ბილიკები და სულ უფრო მრავალრიცხოვანი საავტომობილო ბორბლების კვალი აერთებს ვამენის დაბლობის ცენტრს დანარჩენ სოფლებთან.
ირიან-ჯაიაში ასევე არსებობს ინდონეზიის სხვა ხალხების კომპაქტურად დასახლებული ადგილები, მათ შორის ჩინელების და ნიდერლანდელების შთამომავლების დასახლებები. დასავლეთ ახალ გვინეაში ლაპარაკობენ დაახლოებით 300 ენაზე, რომელთაგან უმრავლესობა ერთმანეთს არ ჰგავს. ინდონეზიური ენა ადგილობრივ დიალექტებთან ერთად გამოიყენება, როგორც საერთო ენა.
ეკონომიკა
დასავლეთი ახალი გვინეა ინდონეზიის ყველაზე დაშორებული და ნაკლებად განვითარებული ნაწილია. სოფლის მოსახლეობის უმრავლესობა ცხოვრობს სასოფლო სამეურნეო პროდუქციის ხარჯზე, რასაც ამატებენ ნანადირევს და ტყეში მოკრეფილ ხილს და კენკრას. ტერიტორიის თანამედროვე ეკონომიკა კონცენტრირებულია სანაპირო ქალაქებში და ტერიტორიის ცენტრალური ნაწილის ზოგიერთქალაქში და დაფუძნებულია დასავლეთი ახალი გვინეის მინერალურ სასარგებლო წიაღისეულზე. ესენია მსოფლიოში ყველაზე დიდი სპილენძის მარაგი ტემბაგაპურაში, და ინდონეზიაში ყველაზე დიდი ნავთობის და ბუნებრივი აირის საბადოები — პუნჩაკ ჯაიაიდან სამხრეთ-დასავლეთით 40 კმ-ში. არსებობს ოქროს და ურანის მნიშვნელოვანი მარაგი. დასავლეთ ახალ გვინეაში არსებობს ტყის და თევზის დიდი მარაგი. სპილენძის და ნავთობის მოპოვება, ტყის გადამუშავება და თევზჭერა ნაკლებ გავლენას ახდენს ადგილობრივი მოსახლეობის ცხოვრების დონის ამაღლებაზე. ასეთმა სიტუაციამ ხელი შეუწყო სეპარატისტულ ორგანიზაცია ოპერასი პაპუა მერდეკას (მოძრაობა პაპუას განთავისუფლებისათვის) მიეღო ადგილობრივი მოსახლეობის მხარდაჭერა. ამ ორგანიზაციამ საკუთარ მიზნად დაისახა ტემბაგაპურას სპილენძის საბადო და რამდენიმეჯერ აიძულა ხელისუფლება შეეწყვიტა მისი მუშაობა.
კატეგორია:ინდონეზია
აბანოს ხიდი
აბანოს ხიდი (Банный мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე პრიაჟკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს მატისოვისა და კოლომენსკის კუნძულებს. ხიდის საერთო სიგრძეა 35 მეტრი, ხოლო სიგანე — 15 მეტრი.
მდებარეობა
ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს დეკაბრისტების ქუჩასა და მატისოვის შესახვევს.
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს მატისოვის ხიდი, ქვემო მიმართულებით კი — ბერდოვის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია (2,2 კმ) „სადოვაია“.
სახელწოდება
ხიდის სახელწოდება ცნობილია 1820 წლიდან და მომდინარეობს ახლოს მდებარე მატისოვის აბანოს სახელწოდებიდან. აბანო მუშაობდა XIX საუკუნის შუა წლებიდან 1950-იან წლებამდე. 2005 წელს იგი დაანგრიეს მშენებლობისთვის. ხიდი ასევე გამოირჩევა იმით, რომ მისთვის სახელი არასოდეს შეუცვლიათ.
პოეტი ალექსანდრე ბლოკი, რომელიც ცხოვრობდა ხიდის პირდაპირ მდებარე სახლში, ხიდს უწოდებდა „ამოოხვრის ხიდს“ ცნობილი ვენეციური ხიდის მიხედვით. არცთუ ისე იშვიათად ხიდზე მისი თაყვანისმცემლები იდგნენ და ამოიოხრებდნენ მაშინ, როდესაც პოეტს ფანჯარაში დაინახავდნენ.
ისტორია
აბანოს ხიდი თავის ისტორიას იწყებს 1821 წლიდან. ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს ხის მასალებით. 1877 წელს გაარემონტეს მასზე კონკის გზის გაყვანასთან დაკავშირებით. ხიდი გააგანიერეს 4,3 მეტრამდე. ასევე მოხდა ხიდის რეკონსტრუქცია 1893 და 1908 წლებში. XX საუკუნის შუა წლებში ხიდი იყო ხის და სამმალიანი.
თანამედროვე ხიდის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1963 წლიდან 1964 წლამდე, ინჟინერ ი. ლ. იურკოვისა და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით. ხიდი ერთმალიანია, აგებულია რკინა-ბეტონით. სანაპირო საყრდენები მოპირკეთებულია გრანიტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
დომბაი
დომბაი — საკურორტო სოფელი ყარაჩაი-ჩერქეზეთის ტერიტორიაზე. სოფელი ყარაჩაევის რაიონის ნაწილია. მდებარეობს დაახლოებით 1600 მეტრის სიმაღლეზე, მთავარი კავკასიონის ქედის ჩრდილოეთ ძირში, მდინარეების ალიბეკისა და დომბეი-ულგენის შესართავთან. 2019 წლის მონაცემებით დომბაში ცხოვრობს 648 ადამიანი. ძირითადად ყარაჩაელები, ჩერქეზები და რუსები სახლობენ.
გზა უკავშირდება სოფელ თებერდას. ადმინისტრაციულ ცენტრამდე დაშორება დაახლოებით 120 კილომეტრია (გზის გავლით). მანძილი უახლოეს სარკინიგზო სადგურთან ქალაქ უტ-ძეგუტამდე კი დაახლოებით 100 კილომეტრია.
ისტორია
რეგიონში აღნიშNული სოფლის გაჩენა დაკავშირებულია ტურიზმის განვითარებასთან, რომლის დასაწყისიც 1920-იანი წლებით თარიღდება, თუმცა არსებობს იმის მტკიცებულებაც, რომ ზოგიერთი ტურისტული ჯგუფი ამ ადგილებში ჯერ კიდევ იმყოფებოდა 1911 წელს. 1921 წელს აქ გამოჩნდა პირველი ორგანიზებული ტურისტული ბაზა. კურორტის პოპულარიზაცია სულ უფრო და უფრო მატულობს 1925 წლიდან. მიმდინარეობს სისტემატური გამოკვლევა და აღწერა მიმდებარე მწვერვალებისა და გადასასვლელებისა.
სპორტული კომპლექსის მასშტაბური მშენებლობა დომბაიში პოლიანაში დაიწყო მას შემდეგ, რაც რუსეთის ფედერაციის მინისტრთა საბჭოს გადაწყვეტილებით მაღალმთიან რაიონში დასვენების, ტურიზმის, თხილამურებით სრიალის განვითარებას შეუწყობს ხელს. 1972-1976 წლებში რეგიონში უკვე არსებობდა რამდენიმე სასტუმრო. 1984 წელს რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა რამდენიმე სასტუმროს. 1936-1961 წლებში შეიქმნა და განვითარდა ალპური ბანაკი, სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით.
მდინარე ალიბეკის ზედა მიდამოებში მდებარეობს ალიბეკის საფეხმავლო ბანაკი - კავკასიაში ერთ-ერთი უძველესი, რომელსაც მიენიჭა ურბანული ტიპის დასახლების სტატუსი 1965 წელს.
სასტუმროებისა და ბანაკების ადგილების მშენებლობასთან ერთად, აშენდა საკაბელო გზები. 2004-2007 წლებში აშენდა ახალი საკაბელო მაგისტრალის სამი ხაზი - გონდოლას ერთი მონაკვეთი და ექვსი განყოფილების ორი მონაკვეთი, რომლებსაცც მოთხილამურეები გადაჰყავთ მუსა-აჩიტარას მთის მწვერვალზე (დაახლოებით 3200 მეტრზე).
სოფელში ეკონომიკური საქმიანობა ასოცირდება ტურისტულ მომსახურებასთან: არის უამრავი რესტორანი, კაფე და სასტუმრო. დომბეი ცნობილია, როგორც რუსეთში ზამთრის სპორტული ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: კავკასია კატეგორია: ზამთრის კურორტები
Come Fly with Me (ფრენკ სინატრას ალბომი)
Come Fly with Me — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1958 წელს. ფირფიტა გამოიცა ლეიბლზე Capitol. ეს არის სინატრას პირველი თანამშრომლობა ბილი მეისთან. ალბომი მსოფლიოს გარშემო ერთგვარი მოგზაურობის ფორმას ატარებს.
სქოლიო
კატეგორია:ფრენკ სინატრას ალბომები კატეგორია:1958 წლის ალბომები
ურაველი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ურაველი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გლობუსი (თეატრი)
thumb|მეორე გლობუსის თეატრი. ჩანახატი [[ვაცლავ ჰოლარის „View of London“-იდან, 1647.]] გლობუსი (Globe Theatre) — წარმოადგენდა თეატრს ლონდონში, რომელიც უილიამ შექსპირთან ასოცირდებოდა. ის ააშენეს 1599 წელს, შექსპირის მოთამაშეთა კომპანიის (Shakespeare's playing company), ლორდ ჩემბერლენის მოთამაშეთა კომპანიის (Lord Chamberlain's Men), მიწის მფლობელი თომას ბრენდისა და მისი მემკვიდრის ნიკოლას ბრენდის, ასევე თომას ბრენდის შვილიშვილის სერ მეთიუ ბრენდის მიერ. 1613 წლის 29 ივნისს სპექტაკლ „ჰენრი VIII-ს“ წარმოდგენისას ყუმბართმტყორცნის გავარდნის გამო თეატრი საძირკვლამდე დაიწვა. 1614 წლის ივნისში, იმავე ადგილას, ააშენეს მეორე გლობუსის თეატრი, თუმცა შემდგომ 1642 წელს ის დაიკეტა, ხოლო დაახლოებით 1644 წლისთვის საერთოდ დაანგრიეს.
გლობუსის თეატრის თანამედროვე რეკონსტრუქცია, რომელსაც შექსპირის გლობუსად მოიხსენიებენ, გაიხსნა 1997 წელს, ორიგინალი თეატრის ადგილიდან დაახლოებით 230 მეტრში.
სქოლიო
კატეგორია:ლონდონის არქიტექტურა კატეგორია:ლონდონის თეატრები
მანანა გიგინეიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მანანა გიგინეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
რასულუ (იმიშლი)
რასულუ (Rəsullu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,369 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ლავრენტი ჭიჭინაძე
ლავრენტი ჭიჭინაძე (დ. 3 ივნისი, 1906, საქარა — გ. 16 აგვისტო, 1997) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1906 წლის 3 ივნისს სოფელ საქარაში. 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიკის ფაკულტეტი. 1927 წელს დაიწყო საკუთარი ლექსებისა და მოთხრობების გამოქვეყნება. 1933 წელს გამოსცა პირველი წიგნი — საბავშვო მოთხრობათა კრებული „ისლიანი სახლები“. 1934-1941 წლებში მუშაობდა რედაქტორად, ჟურნალ „ოქტომბრელში“. 1941-1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1947-1963 წლებში იყო გაზეთ „ნორჩი ლენინელის“ პასუხისმგებელი მდივანი, 1965-1967 წლებში — საბავშვო წიგნის სახლის დირექტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:ქართველი მწერლები ლ
დამოლანდია
დამოლანდია (Damolândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 819 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 747 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.51 კმ²-ზე. ფართობი 84 495 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მენი ბენიში
მენი ბენიში (დ. 4 აპრილი, 1969, ფოთი) — ისრაელელი ბიზნესმენი, საქართველოს საპატიო კონსული ისრაელში 2016 წლიდან.
ბიოგრაფია
მენი ბენიში დაიბადა 1969 წლის 4 აპრილს, ქალაქ ფოთში, სიმიონ და რუსიკო ბინიაშვილების ებრაულ ოჯახში. მოგვიანებით, ოჯახი ალაიას დროს საცხოვრებლად ისრაელში გადავიდა, თუმცა საქართველოსთან კავშირი არ გაუწყვიტავთ.
მენიმ დაამთავრა ჰაიფას უნივერსიტეტის ბიზნეს-ადმინისტრირების ფაკულტეტი და აქტიურად ჩაერთო ბიზნესსა და ფილანტროპიაში. ამჟამად უძღვება რამდენიმე ორგანიზაციას: Benish Group Ltd (დამფუძნებელი და მთავარი აღმასრულებელი ხელმძღვანელი), Maof Construction and Development Ltd (პრეზიდენტი და აქციონერი), Interacting Technology (საბჭოს წევრი), YTONG (თანადამფუძნებელი და დირექტორი), ასევე არის ისრაელის ელჩების კლუბსა და ორგანიზაცია „Special in Uniform“-ის მენეჯმენტის წევრი, რომელიც შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ბავშვებს ეხმარება, მათი შესაძლებლობებიდან გამომდინარე, რათა სკოლის პარალელურად ჩაერთონ ისრაელის თავდაცვის ძალებში მოხალისეებად ან მომსახურე ჯარისკაცებად.
2007 წელს მენი ბენიშმა გაიცნო ბიზნესპარტნიორები საქართველოში ილია წულაია და ირაკლი ქაფიანიძე. ამავე წლიდან, მენი არის ქართული დეველოპერული კომპანია „არქის“ მთავარი აქციონერი და ჩართულია საქართველოში საქველმოქმედო და საგანმანათლებლო საქმიანობაში.
მენი ბენიშის მხარდაჭერით შედგა პარტნიორობა ტექ-ჰაბ აკადემიას, ბიზნესისა და ტექნოლოგიების უნივერსიტეტს და ვების დეველოპერულ ცენტრს შორის, რომელიც თანამშროლობს ებრაეულ სტარტაპებთან და მათ პროგრამულ უზრუნველყოფას 100-ზე მეტი დეველოპერის დახმარებით საქართველოდან ახორციელებს.
თთუჯური (გეღარქუნიქი)
თთუჯური (Թթուջուր) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 013 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 34 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 30.1 კმ²-ია.
მენი ბენიში
ბიოგრაფია
2016 წლიდან არის საქართველოს საპატიო კონსული ისრაელში. ამ ხნის განმავლობაში ჩატარდა ებრაულ-ქართული დელეგაციის რამდენიმე სამუშაო ვიზიტი და გადაიდგა ნაბიჯები ორ ქვეყანას შორის ბიზნესურთიერთობის გაღრმავებისკენ. განხორციელდა სხვადასხვა ოფიციალური პირების ვიზიტი, მათ შორის თბილისის მერის, საქართველოს განათლების მინისტრის, სოფლის მეურნეობის მინისტრის, პრემიერ-მინისტრისა და საგარეო საქმეთა მინისტრის, ისრაელის ეკონომიკის მინისტრის პირველი ვიზიტი საქართველოში, ისრაელის თავდაცვის მინისტრის ვიზიტი საქართველოში, საქართველოს პრეზიდენტის ვიზიტი ისრაელში.
თთუჯური (გეღარქუნიქი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
მენი ბენიში
ბიოგრაფია
2020 წლის 5 მაისს ბენიში დაინიშნა ებრაულ-ქართული სავაჭრო პალატის თავმჯდომარედ; ორგანიზაციის მიზანი საქართველოსა და ისრაელს შორის საინვესტიციო კლიმატის გაუმჯობესება და ბიზნეს-ურთიერთობების გაძლიერებაა.
სქოლიო
კატეგორია:ისრაელელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ებრაელები
კალბერსონის ოლქი
კალბერსონის ოლქი (Culberson County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ვან-ჰორნი. შეიქმნა 1911 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
მიხეილ გვერდწითელი
მიხეილ გვერდწითელი (დ. 20 აგვისტო, 1936, დაბა სურამი, ხაშურის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
იბნ ქემალი
იბნ ქემალი, შამსუდდინ აჰმედ ბენ სულეიმანი (დ. 1468 — გ. 1534) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე. დაწინაურდა სულთნების ბაიზიდ II-ისა და სულეიმან კანუნის დროს. იყო ღრმად განსწავლული ისლამმცოდნეობაში, პოეზიაში, ისტორიაში. სულთან ბაიაზიდ II-ის ბრძანებით დაწერა ოსმალო სულთნების ისტორია („Tevarih-I Al-I Osman“), სულ რვა წიგნი. შემდეგში მან მეცხრე და მეათე წიგნებიც შეადგინა, სადაც გადმოსცა სელიმ I-ისა და სულეიმან I-ის საქმიანობა. მეშვიდე დავთარში აღწერილია ბაიაზიდ II-ის მოღვაწეობა. მასში ავტორი დაწვრილებით განიხილავს ოსმალთა დაპყრობით ომებს, მოჰყავს მთელი რიგი ცნობები საქართველოში ოსმალთა ლაშქრობების შესახებ. საგანგებოდ აღწერს საქართველოს მოსაზღვრე ტერიტორიებს, განსაკუთრებით ტრაპიზონის მომიჯნავე ადგილებს, აღნიშნავს საქართველოს საზღვრების სიახლოვეს და სხვ.
შაჰვერდილი
შაჰვერდილი (Şahverdili) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,315 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
იბნ ქემალი
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ისტორიკოსები
აპუკარანა
აპუკარანა (Apucarana) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აპუკარანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 120 919 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 216.55 კმ²-ზე. ფართობი 558 389 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Frank Sinatra Sings for Only the Lonely
Frank Sinatra Sings for Only the Lonely — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1958 წელს. ფირფიტა გამოიცა ლეიბლზე Capitol. ალბომი აგრეთვე ცნობილია, როგორც Sings for Only the Lonely და Only the Lonely.
სქოლიო
კატეგორია:ფრენკ სინატრას ალბომები კატეგორია:1958 წლის ალბომები
ილდამუსა
ილდამუსა — სამეფო ქალაქი კოლხაში. იხსენიება ურარტუს მეფე სარდურ II-ის მატიანეში, სადაც საუბარია, თუ როგორ გაილაშქრა მან კოლხას ქვეყნის წინააღმდეგ, ბრძო­ლით დაიპყრო და გადაწვა მისი სამეფო ქალაქი, გაჟლიტა მოსახლეობა, დახოცა კოლხას მეფის ნაცვლები და ილდამუსაში წარწერა დადგა.
მიუხედავად იმისა, რომ ის სამეფო ქალაქია, ამაში აუცილებლად დედაქალაქი არ იგულისხმება, თუმცა ის კოლხას მნიშვ­ნე­ლო­ვა­ნი ცენტრი უნდა ყოფილიყო.
ეიტორაი
ეიტორაი (Heitoraí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 658 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 571 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.55 კმ²-ზე. ფართობი 229 638 კმ²-ია.
ანა მარია ფრანცისკა საქსენ-ლაუენბურგელი
ანა მარია ფრანცისკა საქსენ-ლაუენბურგელი (Anna Maria Franziska von Sachsen-Lauenburg, Anna Maria Francesca di Sassonia-Lauenburg; დ. 13 ივნისი, 1673 — გ. 15 ოქტომბერი, 1741) — ასკანიების დინასტიის წარმომადგენელი. საქსენ-ლაუენბურგის ლეგიტიმური ტახტის მემკვიდრე, რომელიც 1689-დან 1728 წლამდე მისმა ბიძაშვილმა, ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგმა გეორგ ვილჰელმმა დაიკავა ძალით და აკონტროლებდა ამ ტერიტორიებს, ანა მარია ფრანცისკას ოჯახი კი ბოჰემიაში გაიქცა.
თავდაპირველად იგი ცოლად გაჰყვა საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ I-ის ცოლის ძმას, რომელიც მალევე დაიღუპა, ამიტომაც მან მეორედ იქორწინა ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ჯან გასტონეზე. მათი უშვილობის გამო, 1737 წელს, ჯან გასტონეს გარდაცვალებასთან ერთად შეწყდა მედიჩის დინასტია. მიუხედავად გათხოვებისა, ანა მარია ფრანცისკა კვლავ ბოჰემიაში ცხოვრობდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|308x308პქ|ანა მარია ფრანცისკა (მარჯვნივ) თავის დასთან, ბადენ-ბადენის მარკგრაფინია სიბილასთან (მარცხნივ) ერთად ანა მარია ფრანცისკა დაიბადა 1673 წლის 13 ივნისს, ჩრდილო გერმანულ საქსენ-ლაუენბურგის საჰერცოგოში, დანიის საზღვართან. იგი იყო საქსენ-ლაუენბურგის ჰერცოგ იულიუს ფრანცისა და მისი ცოლის, ჰედვიგ კურპფალცელის ასული. დედამისი მაშინ გარდაიცვალა, როდესაც მარია ანა სულ ცხრა წლის იყო.
მარია ანას ემხრობოდნენ დანიის მეფე, შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგი, მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგი და ასე შემდეგ. საბოლოოდ, 1693 წლის 9 ოქტომბერს გადაწყდა კონფლიქტი, რა დროსაც უარყვეს ანა მარიასა და მისი დის უფლებები ტახტზე.
ასეთი უსამართლო განაჩენი იმპერატორმა ლეოპოლდ I-მა გამოიტანა, რომელიც ანა მარიას მომხრე ლუნენბურგ-ცელიეს პრინცს არ გაჩუმების შემთხვევაში დაპატიმრებითაც დაემუქრა. მხოლოდ 1728 წელს, იმპერატორმა კარლ VI-მ, დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ II-ის გავლენით უარყო მამამისის უსამართლო ქმედება და ანა მარია ფრანცისკას კვლავ დაუბრუნა საქსენ-ლაუენბურგის ტახტი.
პირველი ქორწინება და შვილები
მარცხნივ|მინი|246x246პქ|ანა მარიას პირველი ქმარი, პფალცგრაფი ფილიპ ვილჰელმი 1690 წლის 29 ოქტომბერს, როდნიცის სასახლეში, ბოჰემიაში შედგა ანა მარია ფრანცისკასა და საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ I-ის მესამე ცოლის, დედოფალ ელეონორ მაგდალინა ნოიბურგელის უმცროსი ძმის, ნოიბურგის პფალცგრაფ ფილიპ ვილჰელმის ქორწინება. იგი მამამისის, პფალცის კურფიურსტ ფილიპ ვილჰელმის უფროსი ვაჟი და თანამმართველი იყო. მათ ხანმოკლე ქორწინებაში, სულ ორი ასული შეეძინათ:
ფილიპ ვილჰელმ ნოიბურგელი, 1693 წლის 5 აპრილს, 24 წლის ასაკში გარდაიცვალა და ანა მარია ფრანცისკა ქვრივად დატოვა.
მეორე ქორწინება
მინი|მარია ანას მეორე ქმარი, ჰერცოგი ჯან გასტონე ტოსკანის დიდი ჰერცოგი კოზიმო III მედიჩი, თავისი უმცროსი ვაჟის, პრინცი ჯან გასტონესათვის საცოლეს ეძებდა, ეს საქმე კი მან თავის ასულს, ანა მარია ლუიზას დაავალა, რომელიც ანა მარია ფრანცისკას განსვენებული ქმრის ძმის მეორე ცოლი იყო. ვინაიდან ანა მარია ლუიზას უფროს ძმას, ფერდინანდოს უნაყოფობის პრობლემა ჰქონდა, მედიჩებს სურდათ გარანტია ჰქონოდათ, რომ მათი მეორე რძალი მაინც იქნებოდა ნაყოფიერი (რადგან უშვილობა ფერდინანდოს ცოლს ბრალდებოდა). რადგანაც ანა მარია ფრანცისკას პირველი ქმრისგან ჰყავდა შვილები, იგი სხვა კაცისგანაც თავისუფლად შეძლებდა გაჩენას, ამიტომაც სარძლოდ მან სწორედ ის აარჩია. ამრიგად, 1697 წლის 2 ივლისს, პლოშკოვიცის სასახლეში, ბოჰემიაში ანა მარია ფრანცისკასა და ჯან გასტონეს ჯვარი დასწერა დიუსელდორფის ეპისკოპოსმა.
ახლად დაქორწინებულებმა თაფლობის თვე ბოჰემიაშივე გაატარეს. აქ, ანა მარია აღწერილია როგორც „შემაშფოთებლად მსუქანი“. აღსანიშნავია, რომ ანა მარია დომინირებდა თავის სუსტ ქმარზე, რომელიც ალკოჰოლიკი იყო. აღსანიშნავია, რომ პრაღაში გატარებული რვა თვის შემდეგ, ჯან გასტონე სრულიად გადასხვაფერებული დაბრუნდა ტოსკანაში. ცნობილია, რომ მათ უბედური ქორწინება ჰქონდათ. ანა მარიას მუდმივად ეშინოდა ჯან გასტონეც „მედიჩივით“ არ მოქცეულიყო, რომლებიც ხშირ შემთხვევაში კვლავდნენ თავიანთ ცოლებს. მარცხნივ|მინი|343x343პქ|პლოშკოვიცის სასახლე, ანა მარია ფრანცისკას ბოჰემიური რეზიდენციან აგრეთვე ცნობილია, რომ ანა მარია არაფრით მიჰყვებოდა მას ტოსკანაში და არც არასდროს გაჰყოლია. მას ჩასვლა ჯერ კოზიმო III-მ უბრძანა, საბოლოოდ კი პაპმა კლემენტ XI-მ სთხოვა პრაღის არქიეპისკოპოსს იგი იტალიაში ჩასვლაზე დაეყოლიებინა. არქიეპისკოპოსმაც ვერაფერი გააწყო, ასევე განაცხადა, რომ მასთან ჯან გასტონე „აბსოლუტურად უძლური“ იყო. საბოლოოდ, ტოსკანაში მხოლოდ 1708 წელს. ჯან გასტონე მის გარეშე დაბრუნდა. 1713 წელს გარდაიცვალა ჯან გასტონეს უფროსი ძმა, ფერდინანდო, რომელიც უშვილო იყო. მართალია მემკვიდრე ჯან გასტონე გახდა, თუმცა ჰერცოგ კოზიმოს სურდა ტახტი მის ასულს, ანა მარია ლუიზას დარჩენოდა, თუმცა ამას ვერ მიაღწია, ამდენად ტოსკანის დიდი პრინცესა ანა მარია ფრანცისკა გახდა.
დარჩენილი წლები
ჯან გასტონე 1723 წელს ტოსკანის დიდი ჰერცოგი გახდა, რის გამოც ანა მარია ფრანცისკა ტოსკანის დიდ ჰერცოგინიად მოგვევლინა. ანა მარიას ქმარი კვლავ ფლორენციაში ცხოვრობდა და არასდროს ნახულობდა თავის ბოჰემიაში მყოფ მეუღლეს. როგორც ცნობილია, ანა მარია დიდ დროს უთმობდა თავისი თავლის ცხენების მოვლა-პატრონობას და სულაც არ აღელვებდა თავისი უიღბლო ქორწინება. 1737 წელს ჯან გასტონე უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც შეწყდა მედიჩების დინასტია, ამიტომაც ტოსკანას ფრანც ლოთარინგიელი დაეპატრონა. თავად ანა მარია ფრანცისკამ უკანასკნელი წლები პლოშლოვიცისა და ცაკუპის სასახლეებში გაატარა, ბოჰემიაში. იგი სწორედ აქ, 1741 წლის 15 ოქტომბერს გარდაიცვალა, 69 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1673 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1741 კატეგორია:ასკანიები კატეგორია:მედიჩები კატეგორია:ტოსკანის ჰერცოგინიები
ზვიად თევდორაშვილი
ზვიად თევდორაშვილი (დ. 30 ივლისი, 1998, თბილისი) — ქართველი მოჭიდავე. მსოფლისო ჩემპიონი (2016, 74 კგ) და ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2017, 74 კგ) ახალგაზრდებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
სიტყვის თავისუფლებისათვის დაღუპულ ჟურნალისტთა ძეგლი
სიტყვის თავისუფლებისათვის დაღუპულ ჟურნალისტთა ძეგლი (Памятник журналистам, погибшим за свободу слова) — ძეგლი ჩეჩნეთის რესპუბლიკის გროზნოში. მდებარეობს ჟურნალისტების სკვერში. გაიხსნა 1973 წლის 30 აპრილს, როგორც საბჭოთა ხელისუფლებისათვის მებრძოლთა ძეგლი. 2007 წელს მოხდა ძეგლის რეკონსტრუქცია და მიიღო თანამედროვე სახე და სახელწოდება.
ძეგლის აღწერა და ისტორია
ძეგლი მდებარეობს ქალაქ გროზნოში, ჟურნალისტების სკვერში, გაიხსნა 1973 წლის 30 აპრილს. თავდაპირველად ძეგლი ეძღვებოდა საბჭოთა ხელისუფლებისათვის მებრძოლებს.
ძეგლი-სტელა თავისი ფორმით მოგვაგონებს დროშას. ძეგლი შემკული იყო წიტელი გრანიტის ფილებით. ძეგლის ცოკოლი შესრულებული იყო ნაცრისფერი გრანიტით. სტელაზე კი ამოკვეთილი იყო სიტყვები
1990 წლის 13 მარტს ძეგლი აღიარეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად და სახელმწიფო დაცვის ქვეშ აიყვანეს.
1995 და 1999 წლებში საბრძოლო მოქმედებების პერიოდში საკმაოდ დაზიანდა.
2006 წლის დეკემბერში, ჩეჩნეთის ტერიტორიაზე სამხედრო ძალების შესვლის 15 წლისთავზე ჩეჩენმა ჟურნალისტებმა თხოვნით მიმართეს ჩეჩნეთის რესპუბიკის მეთაურს რამზან კადიროვს, აღდგენილი პრესის სახლის ახლოს აღემართა იმ ჟურნალისტების ძეგლი, რომლებიც დაიღუპნენ პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას. 15 წლის განმავლობაში რესპუბლიკისტერიტორიაზე დაიღუპა დაახლოებით 100 ჟურნალისტი, მათგან 22 იყო ადგილობრივი .
2007 წლის 22 მაისს შედგა რეკონსტრუირებული ძეგლის საზეიმო გახსნა. გახსნის ცერემონიალში მონაწილეობა მიიღო ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მეთაურმა რამზან კადიროვმა, ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მთავრობი წევრებმა, მასობრივი ინფორაციის წარმომადგენლებმა და რესპუბლიკის მრავალმა მაცხოვრებელმა.
სქოლიო
კატეგორია:გროზნოს ძეგლები
ტინდფიადლაიეკუდლი
ტინდფიადლაიეკუდლი (Tindfjallajökull) — მყინვარი სამხრეთ ისლანდიაში. მდებარეობს ისლანდიის პლატოს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, სუდურლანდის რეგიონის ტერიტორიაზე, მყინვარ მირდალსიეკუდლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 12 კილომეტრში. მყინვარის ფართობი შეადგენს 19 კმ²-ს, სიგრძე და სიგანე — ≈ 5 კმ-ს. მყინვარი ფარავს კალდერას და ნაწილობრივ ამავე სახელწოდების სტრატოვულკანის ფერდობებს, რომელიც შედგება ბაზალტური და ლიპარიტული ქანების კომპოზიციისგან. ტინდფიადლაიეკუდლი კვებავს მრავალ მდინარეს.
სქოლიო
კატეგორია:ისლანდიის მყინვარები კატეგორია:ისლანდიის ვულკანები
სარისუ (იმიშლი)
სარისუ  (Sarısu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ქლოი გრეის მორეცი
მინი|ქლოი მორეცი [[Hugo premiere|Hugo-ს პრემიერაზე 2014 წელს.]] ქლოი გრეის მორეცი (Chloë Grace Moretz, დ. 10 თებერვალი, 1997) — ამერიკელი მსახიობი. მსახიობობა 6 წლის ასაკში დაიწყო და თავდაპირველად მონაწილეობა მიიღო  საშინელებათა ფილმში სახელწოდებით The Amityville Horror (2005).