cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტისემსილტის პროვინცია
ტისემსილტი (არაბულად: ولاية تسمسيلت) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. მისი დედაქალაქია ტისემსილტი. პროვინციის ფართობია 3,152 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 296,366 ადამიანი.
პროვინციაში მდებარეობს ტენიეტ-ელ-ჰადის ეროვნული პარკი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია იყოფა 8 რაიონად. რაიონები თავის მხრივ იყოფა 22 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალჟირის პროვინციები
კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა და სხვა მოთხრობები
thumb|200px|[[1970 წლის გამოცემის გარეკანი]] კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა და სხვა მოთხრობები — ერნესტ ჰემინგუეის მოკლე მოთხრობების კრებული, რომელიც გამოიცა 1961 წელს. სასათაურო მოთხრობა ხშირად მიჩნეულია ჰემინგუეის საუკეთესო ნაწარმოებად. წიგნში შესული ყველა მოთხრობა აქამდე შესული იყო 1938 წლის კრებულში მეხუთე სვეტი და პირველი ორმოცდაცხრა მოთხრობა.
კატეგორია:ერნესტ ჰემინგუეის კრებულები კატეგორია:1936 წლის წიგნები
სან-ხუანი (ბალეარის კუნძულები)
სან-ხუანი (San Juan, Sant Joan)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 38,54 კმ². მოსახლეობა — 2108 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
დასავლეთ ციმბირის ვაკე
დასავლეთ ციმბირის ვაკე, დასავლეთ ციმბირის დაბლობი (Западно-Сибирская равнина) — მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი აკუმულაციური ვაკე-დაბლობი რუსეთსა და ყაზახეთში. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 2500 კილომეტრზე, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 1000-იდან 1900 კილომეტრამდე.
ფართობი დაახლოებით 3 მლნ. კმ². ზედაპირი სუსტად დანაწევრებული ვაკეა. დაბლობის ჩრდილოეთი და ცენტრალური რაიონების სიმაღლეები 50–150 მ-ის ფარგლებში მერყეობს, ვაკის განაპირა დასავლეთი, აღმოსავლეთი და სამხრეთი რაიონები ამაღლებულია 200–300 მ-მდე. ცენტრალურ ნაწილში, ურალიდან მდინარე ენისეის ხეობამდე გადაჭიმულია მცირე მაღლობები — ციმბირის უვალები. დიდ მდინარეებს ვაკეზე გამომუშავებული აქვთ ღრმა (50–80 მ) ხეობები, რომელთა მარჯვენა ნაპირები ციცაბოა, მარცხენა — გაშლილი, ტერასებიანი. ვაკის ჩრდილოეთ ნაწილში არის მორენული სერები და მწკრივები.
წარმოიქმნა ეპიჰერცინული დასავლეთ ციმბირის ფილის ფარგლებში, რომლის საფუძველი აგებულია ინტენსიურად დისლოცირებული პალეოზოური დანალექებით, რომლებიც დაფარულია ფხვიერი ზღვიური და კონტინენტური მეზო-კაინოზოური ქანებით, რომელთა საერთო სიმძლავრე 1000 მ-ზეა მეტია (საფუძველის ღრმულებში 3000–4000 მ).
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის დაბლობები კატეგორია:ციმბირი
344
თარიღი უცნობია
*
საფრანგეთის საპრეზიდენტო არჩევნები (2012)
2012 წლის საფრანგეთის საპრეზიდენტო არჩევნები - რიგითი საპრეზიდენტო არჩევნები საფრანგეთში, რომლის პირველი ტური შედგა 21-22 აპრილს. არჩვენებში ათი კანდიდატი მონაწილეობდა, მათ შორის სამი ქალი. არჩვენების პირველმა ტურმა გამოავლინა ორი ლიდერი: სოციალისტური პარტიის კანდიდატი ფრანსუა ოლანდი (ხმათა 28.63%) და მოქმედი პრეზიდენტი ნიკოლა სარკოზი (ხმათა 27.08%). მეორე ტურში, რომელიც 5-6 მაისს გაიმართა, გაიმარჯვა ფრანსუა ოლანდმა ხმათა 51,6%-ით.
2008 კატეგორია:2012 წლის არჩევნები
კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა (მრავალმნიშვნელოვანი)
კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა შეიძლება იყოს:
Solenopsis tertialis
Solenopsis tertialis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
თედორე I
თედორე ივანეს ძე (რუს.: Фёдор I Иоаннович) (* 31 მაისი, 1557, მოსკოვი; † 16/17 იანვარი 1598, მოსკოვი) — რუსეთის ცარი და მოსკოვის დიდი კნიაზი 1584-1598 წლებში.
ბიოგრაფია
კატეგორია:რუსეთის მმართველები კატეგორია:დაბადებული 1557 კატეგორია:გარდაცვლილი 1598
გონდვანის ტენიანი ტყეები
ავსტრალიის აღმოსავლეთ სანაპიროს ტენიანი ტყე, ოფიციალურად ავსტრალიის გონდვანას ტენიანი ტყეები — ყველაზე სუბტროპიკული ტენიანი ტყე მსოფლიოში. იგი მოიცავს 3.665 კვ. კმ-ს. ყოველწლიურად ტყეს სტუმრობს დაახლ. 2 მილიონი სტუმარი.
1986 წელს ტყეები შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუინზლენდი კატეგორია:ავსტრალიის ტყეები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში
ფრანსისკო ანტონიო პინტო
ფრანსისკო ანტონიო პინტო (Ramón Freire; დ. 23 ივლისი, 1785, სანტიაგო, ჩილე — გ. 18 ივლისი, 1858, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი პოლიტიკური მოღვაწე. ჩილეს დროებითი (1827–1829) და მესამე  პრეზიდენტი 1829 წელს.
დაიბადა სანტიაგოში, ხოაკინ პინტოსა და მერსედეს დიას დე ლა პუენტეს ოჯახში.სწავლობდა იურისპრუდენციას სან-ფელიპეს (დღევანდელი ჩილეს უნივერსიტეტი) უნივერსიტეტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1785 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1858
კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა
thumb|170px|right კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა (The Snows of Kilimanjaro) — ერნესტ ჰემინგუეის მოთხრობა, რომელიც პირველად გამოიცა 1936 წელს, ჟურნალ „Esquire“-ში. მოთხრობა ხელახლა გამოიცა კრებულში „მეხუთე სვეტი და პირველი ორმოცდაცხრა მოთხრობა“, 1938 წელს. ასევე შეტანილია ჰემინგუეის მოთხრობების სრულ კრებულში (1987).
სქოლიო
კატეგორია:ერნესტ ჰემინგუეის მოთხრობები კატეგორია:1936 წლის მოთხრობები
სინეუ
სინეუ (Sinéu, Sineu)— მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების პლა-დე-მალიორკის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 47,74 კმ². მოსახლეობა — 3862 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
დერ ადლერი (ჟურნალი)
„დერ ადლერი“ (გერმანულიდან „Der Adler“, ქართულად „არწივი“) — სახელწოდება პროპაგანდისტული პერიოდიკული გამოცემისა, რომელიც გერმანიის რაიხის წლებში გამოდიოდა და ლუფტვაფეს ეკუთვნოდა. „დერ ადლერი“ ილუსტრირებული ჟურნალი იყო. ომის დაწყებამდე რამდენიმე ხნით ადრე, რაიხის საჰაერო მომოსვლის სამინისტრო შეუდგა ლუფტვაფეს საქმიანობისადმი მიძღვნილი ჟურნალის გამოცემას. შინაარსობრივად „დერ ადლერი“ ეფუძნებოდა რაიხის პროპაგანდის სამინისტროს.
„დერ ადლერის“ მთავარი რედაქტორი იყო გეორგ ბოზე (Georg Bose). ჟურნალის რედაქციის შტაბ-ბინა ბერლინი-შარლოტენბურგში.
პერიოდულობა
„დერ ადლერი“ ყოველ 14 დღეში გამოდიოდა. ჟურნალი იყო ილუსტრირებული და 32 გვერდზე, ორ ენაზე (ინგლისურად და გერმანულად) იბეჭდებოდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ჟურნალი გერმანულ და ინგლისურ ენაზე ცალ-ცალკე გამოიცემოდა. საფრანგეთის ოკუპაციის შემდეგ კი დაემატა ფრანგული გამოცემაც. ფრანგულენოვანი გამოცემა 1944 წელს შეაჩერეს, ხოლო ინგლისურენოვანი კი 1944 წლის აგვისტომდე გამოდიოდა. არსებობდა აგრეთვე ჟურნალის ესპანურენოვანი გამოცემა. საკუთრივ გერმანული გამოცემა 1945 წლის თებერვლამდე სულ უფრო მზარდად კლებადი ტირაჟით გამოდიოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხედრო გაზეთები კატეგორია:გერმანიის იმპერია კატეგორია:გერმანიის გაზეთები კატეგორია:გერმანულენოვანი გაზეთები
Solenopsis tetracantha
Solenopsis tetracantha — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვოლფგანგ პაული (ფიზიკოსი)
ვოლფგანგ პაული (Wolfgang Paul; დ. 10 აგვისტო, 1913, ლორენცკირხი (საქსონია) — გ. 7 დეკემბერი, 1993, ბონი) — გერმანელი ფიზიკოსი და ნობელის პრემიის ლაურეატი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ფიზიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:გერმანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ვერა ბელეცკაია
ვერა კონსტანტინეს ასული ბელეცკაია (დ. 15 აპრილი, 1914, თბილისი ― გ. 23 ოქტომბერი, 1974, იქვე) — გრაფიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1962).
ბიოგრაფია
1937 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. ნაყოფიერად მუშაობდა როგორც ილუსტრატორი და პეიზაჟისტი. საინტერესოა მისი ფერადი ლინოგრავიურების სურათები: „თბილისი“, „შატილი“, „ტალინი“ და სხვა. დაზგური გრაფიკის ჟანრში შექმნილია პეიზაჟების სერიები, რომლებიც მკაფიო და მჟღერი ფერებით გამოირჩევა. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: „სვანეთი“, „ველი თბილისი“, „დაღესტანი“, „ძველი ხუროთმოძღვრების ძეგლები“ (ქაღალდი, გუაში, ტემპერა და აკვარელი) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1974
სუკ-აჰრასის პროვინცია
200პქ|მინი|მარჯვნივ|სუკ-არჰასის მდებარეობა ალჟირში სუკ-აჰრასი (არაბ. ولاية سوق أهراس) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. მისი დედაქალაქია სუკ-აჰრასი. პროვინციის ფართობია 4,541 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 440,299 ადამიანი.
გეოგრაფია
სუკ-არჰასი მდებარეობს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ალჟირში. მისი ფართობია 4,541 კმ². ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ელ-ტარეფის პროვინცია, აღმოსავლეთიდან ტუნისი, დასავლეთიდან გუელმას და უმ-ელ-ბუახის პროვინციები, სამხრეთიდან — თებესის პროვინცია.
ანდრონიკე II პალეოლოგოსი
ანდრონიკე II პალეოლოგოსი (Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος; დ. 25 მარტი, 1259, ნიკეა — გ. 13 თებერვალი, 1332, კონსტანტინეპოლი) — ბიზანტიის იმპერატორი 1282–1328 წლებში. ცდილობდა დაებრუნებინა ბიზანტიისათვის ჯვაროსნების მიერ 1204 წელს მიტაცებული მიწები და აელაგმა ფეოდალთა სეპარატისტული მისწრაფებები. ეწინააღმდეგებოდა რომის პაპთან კავშირს, ებრძოდა მცირე აზიაში მომძლავრებულ თურქებს. 1321 წელს დიდებულები აუჯანყდნენ და იმპერატორად წამოაყენეს მისი შვილიშვილი ანდრონიკე III (1328–1341). ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ ანდრონიკე II იძულებული გახდა თანამდებობა დაეტოვა. გარდაიცვალა 1332 წელს მონასტერში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1259 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1332 კატეგორია:პალეოლოგოსები კატეგორია:XIII საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:XIV საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
ჯანეტ ნოლანი
კარიერა
ნოლანმა სამსახიობო კარიერა დაიწყო Pasadena Playhouse- ში, ფასადენაში, კალიფორნია და ლოს-ანჯელესის კოლეჯის სტუდენტობის დროს, რადიო დებიუტი შედგა 1932 წელს ომარ ხაიამში, პირველი ტრანსკონტინენტური გადაცემა სადგური KHJ- დან. მან სამსახიობო კარიერა განაგრძო 1990-იან წლებშიც.
იგი რეგულარულად ჩნდებოდა რამდენიმე რადიო სერიალში, მათ შორის ახალგაზრდა ექიმი მელონი, 1939–1940; Cavalcade of America, 1940–1941; ნიკოლეტ მური One Man's Family-ში, 1947–1950; და  The Great Gildersleeve, 1949–1952. იგი ეპიზოდურად კიდევ ბევრ ფილმში გამოჩნდა.
მისი კინოს დებიუტი შედგა ლედი მაკბეთის როლში ორსონ უელსის 1948 წელს გადაღებულ ფილმში "მაკბეტი", შექსპირის ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით. ამის შემდეგ, ნოლანის კინოკარიერა ძირითადად მეორეხარისხოვან როლებში ვითარდებოდა. film noir-ის მაყურებლებმა შეიძლება უკეთ იცოდნენ მსახიობი, როგორც კორუმპირებული  პოლიციელის ასევე კორუმპირებული ცოლი ფრიც ლენგის ფილმში  The Big Heat.
ნოლანმა სამასზე მეტი სატელევიზიო როლი მოირგო, მათ შორის იყო რელიგიური ანთოლოგიის სერია, Crossroads და დოქტორი მარიონი 1956 წლის ეპიზოდში "მკურნალი", ბრაიან კიტის ცივი ომის სერიალში "ჯვაროსნები". იგი როდ კამერონის სინდიკატურ სერიალში, სახელმწიფო ჯარისკაცი გამოჩნდა. ნოლანმა ემი ზეკერის როლი შეასრულა ABC- ის სერიალის 1953 წლის ეპიზოდში "ჯონი იუმა", "მეამბოხე", რომელშიც მთავარ როლს ასრულებს ნიკ ადამსი. იგი გამოჩნდა დევიდ ჯანსენის კრიმინალური დრამის ორ ეპიზოდში, Richard Diamond, Private Detective. მან ითამაშა მეგი ბაუერსის როლი პიტერ გუნის ეპიზოდში "მიყვარს სიკვდილამდე" 1959 წელს. მან ითამაშა სადი გრიმსი ფილმში "ალფრედ ჰიჩკოკი წარმოადგენს" ეპიზოდში "სახლის კარგი სახე", რომელიც პირველად გავიდა 1958 წლის 9 მარტს და ქალბატონი ედიტი ფილმში "მოდის" სახლი ”1961 წლის 13 ივნისი.
ნოლანმა ექვსჯერ მიიღო მონაწილეობა CBS- ის პერი მეისონში, მათ შორის მკვლელი ქალბატონი კირბის როლი 1958 წლის ეპიზოდში, "გაქცეული ექთნის საქმე", მკვლელი ემა ბენსონი 1960 წლის ეპიზოდში, "ცხრა თოჯინის საქმე", მართა ბლერი 1962 წლის ეპიზოდში "ყალბი კრაკის საქმე", მკვლელი ნელი 1964 წელს, "მოღალატე პატარძლის საქმე"-ში და ბრალდებული ემა რიტერი 1965 წლის ეპიზოდში, "გაქცეული ფრაულეინის საქმე".
1965 წლის 4 ნოემბერს ნოლანმა NBC- ის ლარედოს "ოქროს ბილიკის" ეპიზოდში განასახიერა მოღალატე მა ბერნსი. მა ბერნსი დახვეწილი ქალია, რომელიც ცდილობს გაიტაცოს სავარაუდო ოქროს გადაზიდვა, რომელიც ლარედოსკენ მიემართებოდა. სინამდვილეში, ტვირთი შედგება ტენესის ექვსი ბოთლის ვისკისგან. მან ასევე მონაწილეობა მიიღო, როგორც მარტა ტუფორტმა, ფილმში "ეს არის გზის დასასრული, სტენლი" (1966) და ვიტა როუზის როლში "Like One of the Family" (1967). ლარედო იყო The Virginian- ის ორ სეზონიანი "სპინოფი", რომლის მსახიობებს ნოლანი შეუერთდა 1967 წელს, როგორც ჰოლი გრეინგერი, თავის მეუღლესთან ჯონ მაკინტიერთან ერთად, რომელიც ხელმძღვანელობდა მსახიობებს, როგორც რანჩის მფლობელი კლეი გრეინგერი.
პირადი ცხოვრება და გარდაცვალება
1935 წელს ნოლანმა იქორწინა მსახიობ ჯონ მაკინტირზე; წყვილი ერთად დარჩნენ სიკვდილამდე. ნოლანსა და მაკინტირს ორი შვილი ჰყავდათ, მსახიობები ჰოლი და ტიმი. მინი|ორსონ ნოლანი და ჯენტ ნოლანი 1948 წელს ნოლანი და მაკინტირი ერთად მუშაობდნენ 1960-იანი წლების ბოლოდან, ზოგჯერ ხმოვან მსახიობებად. ისინი 1969 წელს KCET– ის სატელევიზიო მოსმენით მიიღეს ნორმან კორვინის 1938 წელს ჩატარებული რადიო სპექტაკლისთვის The Plot to Overthrow Christmas, სადაც მაკინტირი იყო ეშმაკი, ხოლო ნოლანი - ლუკრეცია ბორჯია.
1977 წელს ისინი გამოჩნდნენ დისნეის ოცდამესამე ანიმაციურ ფილმში "მაშველები", რომელშიც მაკინტირმა გაახმოვანა კატა რუფუსი და ნოლანი მუშკრანი ელი მეი. ოთხი წლის შემდეგ, წყვილმა იმუშავა დისნეის 24-ე ფილმზე, Fox and the Hound, მაკინტირი, როგორც მისტერ დიგერის, ცუდი ხასიათის მაჩვის და ნოლანის, როგორც ქვრივი ტვიდის, ძველი კეთილი ქვრივის ორიგინალი. იღებს ტოდს მას შემდეგ, რაც დედა მოუკლეს მონადირეებმა.
ისინი ერთად მსახიობობდნენ ეკრანზე, ხშირად ასახავდნენ დაქორწინებულ წყვილს, როგორც 1978 წელს "სიყვარულის ნავი", "ჩარლის ანგელოზები" 1979 წელს, "დაუჯერებელი ჰალკი" 1980 წელს, "გოლიათი ელოდება" 1981 წელს, Quincy, M.E., 1983 წელს და Night Court 1985 წელს ითამაშა დენ ფილდინგის ლუიზიანელი მშობლები.
ნოლანი გარდაიცვალა ინსულტის გამო Cedars-Sinai Medical Center- ში, 1998 წლის 5 ივნისს. იგი დაკრძალეს ევრეკაში, მონტანას თამბაქოს ველის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები
ბრიტანეთის ინდოეთის გაყოფა
მინი|ბრიტანეთის ინდოეთის გაყოფა ბრიტანეთის ინდოეთის გაყოფა (ჰინდი-ურდუ: हिन्दुस्तान का विभाजन (დევანაგარი), ہندوستان کی تقسیم (ნასთალიყი) ) — 1947 წლის 14-15 აგვისტოს მოსახლეობის რელიგიური შეხედულებების საფუძველზე ბრიტანეთის ინდოეთის გაყოფა. რის შედეგადაც წარმოიშვა სუვერენული სახელმწიფოები: პაკისტანის დომინიონი (შემდგომში პაკისტანი) და ინდოეთის დომინიონი (შემდგომში ინდოეთი).
ხელისუფლების გადაცემა მოხდა ჯერ 14 აგვისტოს, კარაჩიში პაკისტანის დომინიონისთვის, ხოლო შემდეგ 15 აგვისტოს დელიში ინდოეთის კავშირისთვის, ისე რომ ინდოეთის ბოლო გენერალ-გუბერნატორს ლუის მაუნტბეტენს ორივე ცერემონიალზე შეეძლო დასწრება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერია კატეგორია:ინდოეთის ისტორია კატეგორია:ინდოეთის გაყოფა კატეგორია:ქვეყნების დაშლა
Storia dell'India
3453 დოსტოევსკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტეროიდები
ჯეიმზ ფრეიზერი
thumb |ჯეიმზ ჯორჯ ფრეიზერი
ჯეიმზ ჯორჯ ფრეიზერი (Sir James George Frazer, დ. 1 იანვარი, 1854, გლაზგო, შოტლანდია — გ. 7 მაისი, 1941, კემბრიჯი) — ინგლისელი ანთროპოლოგი, ფოლკლორისტი, მითოლოგიისა და რელიგიის შემსწავლელი. ტოტეიზმის, მაგიისა და რელიგიური შეხედულებების ტრანსფორმავიის შემსწავლელი. არის 12 ტომეულის „The Golden Bough“-ის ავტორი, რომელშიც შეაგროვა ინფორმაცია პირველყოფილ მაგიაზე, მითოლოგიაზე, ტაბუზე, ტოტემიზმზე და ზნიმიზმზე.
კატეგორია:ბრიტანელი ანთროპოლოგები კატეგორია:მითოლოგიის მკვლევარები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1854 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1941
აიზეკ აზიმოვი
აიზეკ აზიმოვი (ინგლ. გამოთქმა [ˈaɪzək ˈæzɪmɔv] დ. 1920, პეტროვიჩი, რუსეთი — გ. 6 აპრილი, 1992, ნიუ-იორკი) — რუსი-ამერიკელი ბიოქიმიკოსი და სამეცნიერო ფანტასტიკური მოთხრობების მწერალი. სიცოცხლის მანძილზე იგი რობერტ ჰაინლაინთან და არტურ კლარკთან ერთად სამეცნიერო ფანტასტიკის „დიდი სამეულის“ წევრად ითვლებოდა. აზიმოვის შემოქმედება 500-ზე მეტ წიგნს მოიცავს. სამეცნიერო ფანტასტიკის გარდა, მის კალამს ეკუთვნისა მისტიკისა და ფენტეზის ჟანრის ნაწარმოებები, ასევე არამხატვრული ტექსტები.
აზიმოვის ყველაზე გახმაურებული ნაშრომია დასაბამის სერია, რომლის პირველი სამი წიგნისთვისაც 1966 მან მიიღო ჰიუგოს პრემია „ყველა დროის საუკეთესო სერიისთვის“. ავტორის სხვა ძირითადი სერიებია: გალაქტიკის იმპერია და რობოტის სერია.
აზიმოვმა 380-ზე მეტი მოთხრობა დაწერა, მათ შორის ყველაზე ცნობილია „დაღამება“, რომელიც 1964 წელს ამერიკის ფენტეზისა და სამეცნიერო ფანტასტიკის მწერალთა ორგანიზაციამ ყველა დროის საუკეთესო სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მოთხრობად აღიარა.
ჩოლოქი
ჩოლოქი — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, ნატანების მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს მესხეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე, ჭახათის მთაზე, 803 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 29,5 კმ, მდინარის აუზის ფართობი 159 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლის და მიწისქვეშა წყლით. ახასიათებს წვიმებით გამოწვეული წყალმოვარდნები მთელი წლის განმავლობაში, განსაკუთრებით შემოდგომა-ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 9,5 მ³/წმ. ჩოლოქის შენაკადებია ლეღვა, შარისწყალი და ოჩხამური.
ისტორიული ფაქტები
1828-1878 წლებში წარმოადგენდა საზღვარს რუსეთისა და ოსმალეთის იმპერიებს შორის. 1854 წელს მდინარესთან გაიმართა ბრძოლა ოსმალების წინააღმდეგ ყირიმის ომის დროს. 1878 წლიდან იქცა ოზურგეთის მაზრისა და ბათუმის ოლქის გამყოფ საზღვრად. 1893 წელს მდინარე აკურთხეს. 1930 წლიდან ქობულეთისა და ოზურგეთის მუნიციპალიტეტების საზღვარს წარმოადგენს. 2004 წელს, ვარდების რევოლუციის შემდეგ საქართველოს მთავრობასა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობას შორის არსებული დაპირისპირების გამო ასლან აბაშიძის ბრძანებით ააფეთქეს ჩოლოქის ხიდი, რომელიც მდებარეობს ცენტრალურ ავტომაგისტრალზე. ამჟამად აფეთქებული ხიდის ნაცვლად მოქმედებს ახალი ხიდი.
აიზეკ აზიმოვი
აზიმოვის თავდაპირველი სახელია ისააკი (Исаак, Isaak), თუმცა, ვინაიდან იგი ინგლისურენოვანი საზოგადო მოღვაწე იყო, დამკვიდრდა მისი სახელის ინგლისური ვერსია აიზეკ-ი (Айзек).
ჩოლოქი
სქოლიო
კატეგორია:ნატანების შენაკადები კატეგორია:გურიის მხარის მდინარეები კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მდინარეები
აიზეკ აზიმოვი
ბავშვობა
აიზეკ აზიმოვი დაიბადა შეძლებულ ებრაულ ოჯახში. მისი დაბადების ზუსტი თარიღი უცნობია, თავად აიზეკი თავის დაბადების დღეს 1920 წლის 2 იანვარს ზეიმობდა, მისი დაბადების თარიღის ქვემო ზღვარი არ უნდა იყოს 1919 წლის 14 ოქტომბერზე ადრინდელი. იგი დაიბადა რუსეთში, სმოლენსკის ოლქის სოფელ პეტროვიჩიში. უცნობი მიზეზების გამო, 1923 წელს, როდესაც აიზეკი სამი წლისა იყო, აზიმოვების ოჯახი ჯოზეფ ბერმანის, აზიმოვის დედის ნახევარძმის, მიწვევით რუსეთიდან ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადაიხვეწა.
განათლება და კარიერა
აიზეკი გაიზარდა ბრუკლინში, 5 წლის ასაკში მან დამოუკიდებლად ისწავლა კითხვა და სკოლაში მიაბარეს (სკოლაში სიარული წესით 6 წლის ასაკში უნდა დაეწყო, მაგრამ დედამისმა გადააკეთა მისი დაბადების მოწმობა და დაბადების თარიღად ჩაწერა 1919 წლის 7 სექტემბერი, რათა აიზეკს შესძლებოდა სწავლის ადრე დაწყება). ბავშვობის განმავლობაში იგი მუშაობდა ოჯახურ მაღაზიაში სადაც სხვათა შორის სამეცნიერო ფანტასტიკური ჟურნალები იყიდებოდა; ამან ახალგაზრდა აიზეკს სამეცნიერო ფანტასტიკის გაცნობის საშუალება მისცა. დაახლოებით თერთმეტი წლის ასაკში მან თავისი პირველი ნოველა დაწერა.
აიზეკმა შესძლო სტიპენდიის მიღება და სწავლის გაგრძელება რადგან კარგი მოსწავლე იყო. ათწლედის დამთავრების შემდეგ, 1935 წელს, 15 წლის აიზეკი აზიმოვი მოეწყო Seth Low Junior College–ში, მაგრამ ვინაიდან ეს კოლეჯი ერთი წლის მერე დაიხურა, იგი გადავიდა კოლუმბიის უნივერსიტეტში ქიმიის ფაკულტეტზე. სადაც 1939 წელს მიიღო ბაკალავრის (B.S.) ხარისხი, ხოლო 1941 წელს კი — ქიმიის მეცნიერებათა მაგისტრის (M. Sc.) და მოეწყო ასპირანტურაში. 1942 წელს აიზეკმა მიატოვა ასპირანტურა და ქიმიკოსად დაიწყო მუშაობა ფილადელფიის გემსაშენში (აღსანიშნავია, რომ მასთან ერთად ამავე გემსაშენზე მუშაობდა სხვა ფანტასტი მწერალიც რობერტ ჰაინლაინი).
1945 წლის ოქტომბრიდან 1946 წლის ივლისამდე აიზეკ აზიმოვი მსახურობდა ჯარში, ჰქონდა კაპრალის სამხედრო წოდება. აიზეკ აზიმოვმა სამხედრო სამსახურის შესრულებისას უარი განაცხადა ბიკინის ატოლებზე მიმდინარე ატომური ბომბის გამოცდებში მონაწილეობაზე.
1948 წელს აიზეკ აზიმოვმა დაიცვა დოქტორის წოდება ბიოქიმიაში. დოქტორის ხარსიხის მოპოვების შემდეგ მან მუშაობა დაიწყო მასწავლებლად ბოსტონის უნივერსიტეტში. 1951 წელს გახდა პროფესორის თანაშემწე (assistant professor), 1955 წელს კი — ასოცირებული პროფესორი (associate professor). იმავდროულად აიზეკ აზიმოვმა ხელი წერას მიჰყო და ნელ-ნელა თავი ანება საუნივერსიტეტო მოღვაწეობას; 1958 წელს უნივერსიტეტმა შეუწყვიტა ჯამაგირის გადახდა თუმცაღა შეუნარჩუნა წოდება. 1979 წელს აიზეკ აზიმოვს მიენიჭა სრული პროფესორის (full professor) წოდება.
პირადი ცხოვრება
1942 წლის 26 ივლისს იქორწინა გერტრუდ ბლუგერმანზე (Gerthrude Blugerman), რომელიც გაიცნო იმავე წლის თებერვალში წმინდა ვალენტინის დღეზე. ამ ქორწინებიდან მას შეეძინა ორი შვილი, 1951 წელს ეყოლა ვაჟი, დავითი (David), ხოლო 1955 წელს გაუჩნდა ასული რობინ ჯოანი (Robyn Joan).
1970 წელს იგი გაშორდა თავის მეუღლეს, რომელთანაც განქორწინება მოხდა 1973 წლის 16 ნოემბერს. იმავე წლის 30 ნოემბერს აიზეკ აზიმოვმა შეირთო ამერიკელი რომანისტი ჯანეტ ოპალ ჯეფსონი (Janet Opal Jeppson), რომელიც ჯერ კიდევ 1959 წელს გაიცნო. ამ ქორწინებიდან აიზეკს შვილი არ შესძენია.
აიზეკ აზიმოვი გარდაიცვალა 1992 წლის 6 აპრილს გულისა და თირკმელების უკმარისობის გამო შიდსის ფონზე, რომლითაც დაავადდა 1983 წელს გულზე ოპერაციის დროს.
ლიტერატურული მოღვაწეობა
აიზეკ აზიმოვს წერა 11 წლის ასაკში დაუწყია, მიუხედავად ამისა პირველად მისი ნაწარმოები გამოქვეყნდა ჟურნალ Amazing Stories-ის 1939 წლის 10 იანვრის ნომერში, ამ ნაწარმოების სახელია „ვესტას ტყვეობაში“ (Marooned Off Vesta).
აიზეკ აზიმოვის ლიტერატურული მოღვაწეობა შეიძლება სამ პერიოდად დაიყოს.
აზიმოვის შემოქმედების ნაყოფია ისეთი სიტყვები თუ ცნებები როგორიცაა: რობოტიკა, ფსიქოისტორია, რობოტიკის სამი კანონი, პოზიტრონული და ა.შ.
თხზულებანი
აიზეკ აზიმოვის თხზულებები 500-ზე მეტ ნაწარმოებს ითვლის.
ქვემოთ ჩამოთვლილია მათი ნაწილი.
განცალკევებული თხზულებანი
ვარსკვლავით (*) მონიშნული თხზულებებს აქვთ მცირე კავშირი დასაბამის ციკლთან.
აღიარებანი
აიზეკ აზიმოვს სხვადასხვა უნივერსიტეტისაგან აქვს მიღებული საპატიო დოქტორის 14 წოდება.
1997 წელს, სიკვდილის შემდეგ, იგი შეყვანილ იქნა სამეცნიერო ფანტასტიკის და ფანტაზიის დიდების დარბაზში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ესეისტები კატეგორია:ამერიკელი ათეისტები კატეგორია:ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:ებრაელი სკეპტიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ალტერნატიული ისტორიის ჟანრის მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ბიოქიმიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ჰუმანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:ამერიკელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:რელიგიის კრიტიკოსები კატეგორია:ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები კატეგორია:ებრაელი ათეისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები კატეგორია:მამაკაცი ფემინისტები კატეგორია:ნებულას ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:მასაჩუსეტსელი რომანისტები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკის დიდების დარბაზის წევრები კატეგორია:კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზამფარის შტატი
ზამფარის შტატი (Zamfara State) — შტატი ნიგერიის ჩრდილო-დასავლეთით.
გეოგრაფია
ზამფარის შტატი ჩრდილოეთით ესაზღვრება ნიგერის სახელმწიფოს, ჩრდილო-დასავლეთით და დასავლეთით — სოკოტოს შტატს, სამხრეთით — ნიგერის, კადუნის და კების შტატებს და აღმოსავლეთით — კატსინის შტატს.
ისტორია
ზამფარის შტატი შეიქმნა 1996 წელს სოკოტოს შტატის შემადგენლობიდან გამოყოფის გზით. ზამფარის შტატი იყო ნიგერიის პირველი ტერიტორია, რომელმაც საკანონმდებლო დონეზე ოფიციალურად დაამტკიცა შარიათის ნორმები.
ეკონომიკა
როგორც მეზობელ შტატებში, მოსახლეობის უმრავლესობა (80 %) დაკავებულია სოფლის მეურნეობის სფეროში. რეგიონში ძირითადად მოჰყავთ შემდეგი კულტურები სიმინდი, ფეტვი, არაქისი, ბრინჯი, ბამბა, თამბაქო და სხვა. 2000-იანი წლებიდან ზამფარის შტატის ხელისუფლება ატარებს მეწარმეების წახალისების პოლიტიკას (როგორც ადგილობრივების, ასევე უცხოელების) მრეწველობის სექტორის განვითარების ინვესტირების სახით. შტატში ფუნქციონირებს ტექსტილის (Zamfara Textile Industries Limited), მცენარეული ზეთის (Gusau Oil Mill) და სხვა სამრეწველო წარმოება.
ზამფარის შტატის მიწა მდიდარია სასარგებლო წიაღისეულით. აქ მოიპოვება ოქრო, გრანიტი, კვარცი, ქრომი და სხვა, მაგრამ სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვება ხშირად მიმდინარეობს ნახევრადლეგალური და არალეგალური მეთოდებით. შედეგად ზარალი ადგება არა მარტო ბუნებას, არამედ ადამიანების ჯანმრთელობასაც, რომლებიც უშუალოდ ამ სფეროში მუშაობენ.
ტურიზმი
ზამფარის შტატში არსებობს მთელი რიგი ღირსშესანიშნაობები, რომლებიც ტურისტების ყურადღებას იზიდავს: ძველი ქალაქი ჯატა, ჩანჩქერი კვატარკვაში, კალალე (წყალსატევი — ბეჰემოთების საცხოვრებელი ადგილი) და ბევრი სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის შტატები
345
თარიღი უცნობია
*
მერაბ ბერძენიშვილი
მერაბ ისიდორეს ძე ბერძენიშვილი (დ. 10 ივნისი, 1929, თბილისი — გ. 17 სექტემბერი, 2016, სტამბოლი, თურქეთი ) — ქართველი მოქანდაკე, ფერმწერი და გრაფიკოსი. სსრკ-ის სახალხო მხატვარი (1987), საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1965). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის პროფესორი.
ბიოგრაფია
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (ხელმძღვანელი პროფ. ნიკოლოზ კანდელაკი). ძირითადად მუშაობდა მონუმენტური ქანდაკების დარგში. ძირითადი ნამუშევრებია: „რუსთაველი“ (თაბაშირი, 1956, სადიპლომო ნაშრომი, საქართველოს პარლამენტის ბიბლიოთეკა), „რუსთაველი“ (ბრინჯაო, 1966, მოსკოვი), ვახტანგ გორგასლის ძეგლის პროექტი (1958, II პრემია); მონუმენტები: „დავით გურამიშვილი“ (თუჯი, 1965, თბილისი), „გიორგი სააკაძე“ (ბრინჯაო, 1971, კასპი), „მედეა“ (ბრინჯაო, 1968, ბიჭვინთის საკურორტო კომპლექსი), „მუზა“ (ბრინჯაო, 1971, თბილისი), „კიდევაც დაიზრდებიან...“ (ბრინჯაო, 1975, მარნეული, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1976), ლაოსის მეფის მონუმენტი (ბრინჯაო, 1975, ვიენტიანი, ლუანგპრაბანგი). პორტრეტები: ქართველი ქალი (ხე, 1958, რამდენიმე პრემია: 1960 მსოფლიო ახალგაზრდობის ფესტივალის დიპლომი), ლადო ქოქიაშვილი (ბრინჯაო, 1958), კოტე მარჯანიშვილი (დიურალუმინი, 1966, თბილისი, მეტროს სადგური „მარჯანიშვილი“). ასევე მუშაობდა გრაფიკისა და ფერწერის დარგში. აფორმებდა წიგნებს, ქმნიდა დაზგურ პორტრეტებს, თეატრალურ აფიშებსა და პლაკატებს. 1995 წელს დიდგორის სკულპტურულ-არქიტექტურული მემორიალის შექმნისათვის, არქიტექტორ თამაზ გაბუნიასთან ერთად მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია.
მერაბ ბერძენიშვილი წარმატებით მუშაობდა აგრეთვე წიგნის გრაფიკის, თეატრალური პლაკატისა და აფიშის სფეროშიც. აღსანიშნავია მოქანდაკის მემუარულ-მხატვრული ხასიათის ლიტერატურული ნაშრომი, „ზარი“ („საბჭოთა საქართველო“, 1979). საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1965), საქართველოს სახალხო მხატვარი (1978). რუსეთის სამხატვრო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1996), საქართველოს კულტურის ფონდის პრეზიდენტი (1994). 1983 წელს მიენიჭა თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება.
მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია (1975). 2001 წელს მიენიჭა ნობელის მშვიდობის პრემიის ლაურეატის ფრიტიოფ ნანსენის სამახსოვრო მედალი. 2002 წელს საერთაშორისო ბიოგრაფიულმა ცენტრმა მერაბ ბერძენიშვილს მიანიჭა ჯილდო „XX საუკუნის მიღწევებისათვის“.
2014 წელს საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით, კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრმა გურამ ოდიშარიამ, ბერძენიშვილს ხელოვნებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის კულტურის სამინისტროს სპეციალური ჯილდო — „ხელოვნების ქურუმი“ გადასცა.
2015 წელს ქალაქ ოზურგეთის თანამედროვე სახვითი ხელოვნების ცენტრს-სურათების გალერეას მერაბ ბერძენიშვილის სახელი მიენიჭა.
მერაბ ბერძენიშვილი გარდაიცვალა 2016 წლის 17 სექტემბერს, 87 წლის ასაკში. დაკრძალულია თბილისში, საკუთარი სახლის ეზოში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1983) კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები მერაბ კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ფრანგული კრეპი
მინი|304x304პქ|მარწყვის კრეპი კრეპი ფრანგული დესერტია. იგი ძალიან თხელ ბლინს წარმოადგენს. კრეპი საფრანგეთში შეიქმნა, კერძოდ "ბრიტანიში". ეს რეგიონი მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთ საფრანგეთში. ფრანგული კრეპი პოპულარულია სხვა ბევრ ქვეყანაშიც მსოფლიოს მასშტაბით: ბელგიაში, კანადაში, ნიდერლანდებში, ბრაზილიასა და არგენტინაში, ჩრდილოეთ აფრიკის კონტინენტზე არსებულ ქვეყნებში. უამრავი სახის შიგთავსი არსებობს, რომლითაც კრეპი მიირთმევა. იგი შეიძლება იყოს უმარტივესი, მაგალითად, მხოლოდ შაქრის შიგთავსი. თუმცა არსებობს მრავალი ინგრედიენტისგან შემდგარი კრეპის გაფორმებაც. ზოგჯერ გამოყენებულია ალკოჰოლიც (ძირითადად ლიქიორი).
ტრადიციები
საფრანგეთში 2 თებერვალი "კრეპის დღეა". 2 თებერვალი რელიგიური დღესასწაულია, ამ დღეს ფრანგები აუცილებლად მიირთმევენ კრეპს.
ასევე ფრანგებში გავრცელებულია მოსაზრება, რომ თუ კრეპის მომზადებისას, მას ჰაერში ააგდებთ და შემდეგ დაიჭერთ მარჯვენა ხელით, მაშინ როცა მარცხენა ხელში ოქროს მონეტა გიჭირავთ, თქვენ გამდიდრდებით მიმდინარე წელს.
ხალხს მიაჩნია, რომ კრეპი თავისი მრგვალი ფორმითა და ოქროსფერი ფერით მზეს ჰგავს. მინი|301x301პქ|კრეპის ტორტი
ვარიაციები
ტკბილი კრეპი ხორბლის ფქვილისაგან მზადდება. ტკბილ კრეპს მიირთმევენ საუზმის დროს ან დესერტად. ტკბილი კრეპის შიგთავსი შეიძლება იყოს: Nutella (ნუტელა), მურაბა ან ჯემი, შაქრის ფხვნილი, ნეკერჩხლის სიროფი (Maple syrup), ლიმონის წვენი, ათქვეფილი კრემი, შაქრის სიროფი, დაჭრილი ხილის ნაჭრები.
კრეპებისგან შესაძლებელია კრეპის ტორტის გაკეთება. მის მოსამზადებლად საჭიროა, რომ კრეპები ერთმანეთზე დაეწყოს. ყოველი ორი ფენა კრეპის შემდეგ უნდა განთავსდეს ერთი ფენა კრემი. კრეპის ტორტი დაახლოებით 15-30 ფენისგან შედგება. მისაღებია დაბადების დღის ტრადიციული ტორტის, ამ განსხვავებული სტილის ტორტით ჩანაცვლება. მის მოსართავად იყენებენ ხილს, შოკოლადს, ორცხობილებს.
კრეპერი
"კრეპერი" არის ადგილი, რომელიც სპეციალურად კრეპების გასაკეთებლადაა შექმნილი. კრეპერი შესაძლოა იყოს მცირე ზომის ქუჩაში მდგარი სტენდი, სადაც შესაძლებელია კრეპის შეძენა და წაღება, სწრაფი კვების ობიექტის მსგავსად. ან იგი შესაძლოა იყოს უფრო ფორმალური ადგილი, მაგალითად, კაფე ან რესტორანი.
კრეპერები ძირითადად საფრანგეთში გვხვდება, თუმცა ისინი სხვა ქვეყნებშიც ფუნქციონირებს. იმიტომ რომ კრეპი შესაძლოა საუზმის დროს მიირთვათ, კრეპერებში უმეტესწილად იყიდება ყავა, ჩაი, ვაშლის ღვინო. კრეპისა და ვაშლის ღვინის ერთად მირთმევა ერთ-ერთი პოპულარული ტრადიციაა. მინი|284x284პქ|კრეპი ბანანის შიგთავსით
კრეპები ევროპის საზღვრებს გარეთ
მექსიკელებმა კრეპის შესახებ მე-19 საუკუნეში გაიგეს ფრანგების მიერ. ისინი კრეპს, როგორც დესერტს, შესქელებულ კარამელთან ერთად მიირთმევენ. არგენტინასა და ურუგვაიშიც კრეპს შესქელებულ კარამელის სოუსს უმატებენ. ეს სოუსი რძისგან მზადდება.
პილიპინებსა და სამხრეთ ინდოეთში კრეპის შიგთავსის ერთ-ერთი ინგრედიენტი ბრინჯია.
ინგრედიენტები
ფრანგული კრეპის მოსამზადებლად საჭირო ინგრედიენტებია: კარაქი, ფქვილი, შაქარი, მარილი, რძე, კვერცხი.
ინგრედიენტების ასათქვეფად იყენებენ ბლენდერს.
ზოგიერთი მოსაზრების მიხედვით, კრეპის ცომის მომზადების შემდეგ, უმჯობესია იგი მაშინვე არ გამოვაცხოთ. ასეთ შემთხვევაში ცომი ბევრად უფრო გემრიელი გამოვა, რადგან მასში არომატი უკეთესად გამოიკვეთება.
კლემენს ვენცელ ლოთარ მეტერნიხი
thumbnail|მეტერნიხი კლემენს ვენცელ ლოთარ მეტერნიხი (Klemens Wenzel Lothar von Metternich; დ. 15 მაისი, 1773 — გ. 11 ივნისი, 1859) — ავსტრიელი სახელმწიფო მოღვაწე და დიპლომატი, თავადი.
1806–09 წლებში ელჩად იმყოფებოდა პარიზში. 1809–1821 წლებში ავსტრიის საგარეო საქმეთა მინისტრი და ფაქტობრივად მთავრობის მეთაური იყო. მეტერნიხი მიისწრაფოდა დაებრუნებინა ნაპოლეონის მიერ ავსტრიისათვის წართმეული მიწები. ნაპოლეონის დამარცხების შემდეგ ცდილობდა ინგლის–რუსეთის წინააღმდეგობები ავსტრიის სასარგებლოდ გამოეყენებინა და ხელი შეეშალა ევროპაში რუსეთის შემდგომი ექსპანსიისათვის. დიდი როლი შეასრულა ვენის კონგრესზე. იყო „საღვთო კავშირის“ ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზატორი. 1821 წელს ავსტრიის კანცლერი გახდა. 1848 წლის რევოლუციამ დაამხო მეტერნიხის ხელისუფლება, რის შემდეგაც იგი საზღვარგარეთ გაიქცა. 1851 წელს ავსტრიის რევოლუციის შემდეგ ავსტრიაში დაბრუნდა, მაგრამ ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში აქტიური მონაწილეობა აღარ მიუღია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიელი დიპლომატები კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1773 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1859
Solenopsis texana
Solenopsis texana — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
ტიპასის პროვინცია
240პქ|მინი|მარჯვნივ|ტიპასას მდებარეობა ალჟირში ტიპასა (არაბ. ولاية تيبازة‎) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირის სანაპიროზე. მისი დედაქალაქია ტიპასა. პროვინციის ფართობია 2,166 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 617,661 ადამიანი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია იყოფა 10 რაიონად. რაიონები თავის მხრივ იყოფა 28 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
ლოგოს პრესი
გამომცემლობა „ლოგოს პრესი“ — გამომცემლობა საქართველოში. დაფუძნდა 2000 წელს. მისი დამფუძნებელი და დირექტორია ლაშა ბერაია.
საგამომცემლო უპირატესობები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს გამომცემლობები
346
თარიღი უცნობია
*
Solenopsis tipuna
Solenopsis tipuna — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბორის გოდუნოვი
ბორის ფიოდოროვიჩ გოდუნოვი (Бори́с Фёдорович Годуно́в; დ. 1551 — გ. 13 აპრილი 1605) — რუსეთის ცარი 1598-1605 წლებში. ფიოდორ I-ის ცოლის ძმა და სახელმწიფოს ფაქტობრივი განმგებელი 1587-1598 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის მმართველები კატეგორია:დაბადებული 1552 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1605 კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები
The Final Cut
The Final Cut (უკანასკნელი მონტაჟი) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის 1983 წლის სტუდიური ალბომი. ეს უკანასკნელი ალბომია, რომელიც როჯერ უოტერსის მონაწილეობით ჩაიწერა. არც ერთი სიმღერა ამ ალბომიდან ჯგუფის კონცერტებზე არ შესრულებულა, თუმცა რამდენიმეს უოტერსის სოლო-ტურნეებში უკრავდა. ალბომის მუსიკალური მასალა ახლოს არის დისკის The Wall სიმღერებთან, თუმცა უოტერსის დომინირებას აქ ხაზს უსვამს წარწერა გარეკანზე: „The Final Cut: ომის შემდგომი ოცნების რეკვიემი - ავტორი როჯერ უოტერსი, ასრულებს პინკ ფლოიდი.“
ისტორია
თავდაპირველად, The Final Cut უნდა ყოფილიყო ალბომი ფილმის პინკ ფლოიდი: კედელი საუნდტრეკი, მაგრამ შემდგომში იგი გარდაიქმნა დამოუკიდებელ კონცეფტუალურ ანტისაომარ ალბომად. წარწერა ალბომზე The Final Cut: ომის შემდგომი ოცნების რეკვიემი - ავტორი როჯერ უოტერსი, ასრულებს პინკ ფლოიდი. ხაზს უსვამს იმ ფაქტს, რომ უოტერსმა ყველაფერი საკუთარ ხელში აიღო. აგრეთვე, ალბომზე არ უკრავს რიჩარდ რაიტი. დევიდ გილმორის ერთადერთი ვოკალური პარტია ჟღერს სიმღერაში „Not Now John“. მთლიანობაში, ალბომი უფრო მეტად ჟღერს, როგორც უოტერსის სოლო ალბომი, თუმცა ყოველი სიმღერის განწყობა საკმაოდ ბნელია. უოტერსის წინადადებით, იგი მართლაც როჯერის ოფიციალური სოლო ალბომი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ გილმორმა ამაზე უარი თქვა და სთხოვა ალბომის პინკ ფლოიდის სახელით გამოცემა. ამ ფაქტს ნიკ მეისონი ხაზს უსვამს საკუთარ წიგნში Inside Out: A Personal History of Pink Floyd.
დისკში გამოიყენება Holophonic-ის სტერეოეფექტი.
1985 წელს უოტერსმა დატოვა ჯგუფი, ხოლო პინკ ფლოიდის დარჩენილმა წევრებმა ჩაწერეს ახალი ალბომი A Momentary Lapse of Reason.
The Final Cut აგრეთვე არის პინკ ფლოიდის ერთადერთი ალბომი, რომელსაც არ მოჰყოლია საკონცერტო ტურნე. ჯგუფი არაოფიციალურად დაიშალა 1983 წლის იანვარში, ხოლო უოტერსმა დაიწყო საკუთარ ალბომზე The Pros and Cons of Hitch Hiking მუშაობა, გილმორმა კი - ალბომზე About Face.
ალბომი გრამფირფიტაზე გამოიცა 1983 წლის 21 მარტს. შემდგომში იგი აშშ-ში გამოვიდა, იმავე წლის 2 აპრილს. ინტერესი დისკის მიმართ საკმაოდ დიდი იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ბევრმა კრიტიკოსმა იგი უარყოფითად შეაფასა.
2004 წელს გამოვიდა ალბომის რემასტერი, დამატებითი სიმღერით „When the Tigers Broke Free“, რომელიც მანამდე სინგლის სახით იქნა გამოცემული და ფილმში „პინკ ფლოიდი: კედელი“ ჟღერს.
გარეკანი
ალბომის გარეკანი გამდიდრებულია ანტისაომარი ილუსტრაციებით. თავდაპირველად მსმენელი ხედავს სამხედრო სამხრეულებისა და მედლების ფერად კოლაჟს. ესენია: 1939-45 წლის ვარსკვლავი, აფრიკული კამპანიის ვარსკვლავი, ვარსკვლავი სამშობლოს დაცვისთვის და ცნობილი მფრინავი ჯვარი.
ალბომის გაშლილ მხარეს წარმოდგენილია სიმღერების ტექსტები და ინფორმაცია პერსონალის შესახებ. იგივე გადმოტანილია CD გამოცემებშიც. 1994 და 2011 წლის გამოცემებში ილუსტრაციები უბრალოდ გადანაწილებულია ცალკეულ გვერდებზე, სიმღერების ტექსტებთან ერთად. CD-ების გამოცემებზე ძირითადად გამოტანილია ჯგუფის და ალბომის სახელწოდებები, თუმცა 2011 წლის გამოცემაში ისინი ამოღებულია.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის და ტექსტის ავტორი - როჯერ უოტერსი; ძირითადი ვოკალი - როჯერ უოტერსი, სიმღერაში Not Now John ვოკალებს ასრულებენ დევიდ გილმორი და როჯერ უოტერსი.
ფილმი
როჯერ უოტერსის ჩანაფიქრით, გადაიღეს მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „The Final Cut EP“, რომელშიც გამოიყენეს ოთხი სიმღერა ალბომიდან, შემდეგი თანმიმდევრობით: The Gunner's Dream, The Final Cut, Not Now John, და The Fletcher Memorial Home. ფილმი გადაიღო უოტერსის ქვისლმა, უილი კრისტიმ.
ფილმში მთავარი როლი შეასრულა ამერიკელმა მსახიობმა ალექს მაკევოიმ, რომელმაც უფრო ადრე ითამაშა მასწავლებლის როლი ფილმში „პინკ ფლოიდი: კედელი“. თუმცა, პარალელურად, კიდევ ერთი მთავარი, პაციენტის როლი შეასრულა თავად უოტერსმა, რომელიც მთელი ფილმის განმავლობაში ზის ფსიქიატრის წინაშე და თავის ისტორიას უყვება.
კონცეფცია
ალბომში რამდენიმე სიუჟეტური ხაზია:
ანალიზი და რეაქცია
The Final Cut პინკ ფლოიდის ყველაზე მეტად პოლიტიზირებული ალბომია. იგი იმდროინდელი მსოფლიოს სოციალისტურ კრიტიკას წარმოადგენს. უოტერსი განიცდის, რომ მიმდინარეობს ტოტალური გლობალიზაცია, უაზრო კონფლიქტის გამო ფოლკლენდის ომს აქვს ადგილი, ხოლო დღეს თუ ხვალ დგება ბირთვული ჰოლოკოსტის საშიშროება. დისკის მსვლელობისას ჩნდება ისტორიის მთავარი მთხრობელი, რომელიც გადაურჩა ომში დაღუპვას და საკუთარ ფიქრებთან არის დარჩენილი. ღამით იგი კოშმარებს ხედავს, რადგანაც ახსენდება ომი.
ალბომის ერთ-ერთ სიმღერაში „The Fletcher Memorial Home“ გმირი გამოთქვამს მოსაზრებას, რომ სჯობს ყველა პოლიტიკური ლიდერის ერთ სახლში შეგდება, სადაც მათ შეუძლიათ ერთმანეთთან ყოფნა და საკუთარი შეშლილი იდეების გაცვლა. ვიდეოფილმში „The Final Cut EP“ ნაჩვენებია სულიერად შეშლილი ადამიანების სახლი, რომელშიც ცხოვრობენ ტეტჩერი, ჰიტლერი, ბონაპარტი და სხვა პოლიტიკოსები. 2006-2007 წელს, საკუთარ სოლო-ტურნეზე, უოტერსი ამ სიმღერის შესრულებისას იყენებდა სლაიდებს ოსამა ბინ ლადენის, ჯორჯ ბუშისა და სხვა ცნობილი ადამიანების ფოტოსურათებით.
„The Gunner's Dream“ არის უოტერსის მიერ მსოფლიოს იდეალური ხედვა: ომების გარეშე, სამყაროსი, სადაც ყველა ემორჩილება კანონს და არავინ კლავს ბავშვებს. „Not Now John“ და „Paranoid Eyes“ განიხილავენ მსოფლიოში გაბატონებულ რამდენიმე წყობას. აქ მთავარი გმირი, რომელიც ვერ უმკლავდება საკუთარ თავს, მიმართავს ალკოჰოლს, რათა ტკივილი დაივიწყოს. სასათაურო „The Final Cut“ უოტერსის ერთ-ერთი ყველაზე პირადული სიმღერაა, რომელიც კომპოზიციური წყობით და ორკესტრირებით ჰგავს „Comfortably Numb“-ს. აღსანიშნავია, რომ თავდაპირველად იგი დაიწერა ალბომისთვის The Wall. ალბომის დასასრულს პესიმისტური ნოტია - ბირთვული აფეთქება, ხოლო მთავარი პერსონაჟი ხედავს ორ მზეს - ერთი თავად მზეა, მეორე კი - დიდი, ეგრეთ წოდებული „სოკო“, რომელიც რჩება ასეთი აფეთქების შემდეგ. ამით ბათილდება „The Gunner's Dream“-ში გამოხატული იმედი.
სქოლიო
კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:პინკ ფლოიდის ალბომები კატეგორია:1983 წლის ალბომები კატეგორია:ბრიტანელი შემსრულებლების პოლიტიკური ალბომები კატეგორია:როკ-ოპერები კატეგორია:The Wall კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Harvest Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ უოტერსის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯეიმზ გათრის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები მაიკლ კემენის პროდიუსერობით
ნიკორწმინდის ტაძარი
ნიკორწმინდა — გუმბათოვანი ტაძარი ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ამავე სახელწოდების სოფელში. X საუკუნის ბოლოს რაჭის საერისთავოს შექმნის შემდეგ, ერთიანი ფეოდალური საქართველოს პირველი მეფის ბაგრატ III-ის ბრძანებით საძირკველი ჩაეყარა წმინდა ნიკოლოზის სახელობის დიდი ტაძრის მშენებლობას, რომელიც ამ საერისთავოს კულტურულ ცენტრად იქცა.
ისტორია
XVI საუკუნეში იმერეთის მეფის, ბაგრატ III-ის ხელშეწყობით ნიკორწმინდა განაახლეს. ამ ფაქტის დამადასტურებელია 1534 წელს მეფის მიერ ტაძრისათვის ბოძებული სიგელი: აქედან მოყოლებული, ნიკორწმინდა რაჭის საეპისკოპოსო ტაძრად მოიხსენიება.
ნიკორწმინდის შესახებ ბევრი ისტორიკოსი თუ მოგზაური წერდა. XVIII საუკუნეში ტაძარი დაუთვალიერებიათ რუს ელჩებს, ტოლოჩანოვსა და იევლევს: „გავემგზავრეთ ალექსანდრე მეფის რაჭაში... ეკლესია ქვისაა, დიდი, საქმედ საკვირველი, ნიკოლოზ საკვირველმოქმედის სახელზე... ეკლესიის ახლოს არის ქვის გალავანი ორი კარით. იმავე ეკლესიაში დასაფლავებული არიან მეფის მახლობელი ნათესავები... აკლდამები გამართულია ეკლესიის კედლებში“. ელჩების ჩანაწერებში მოხსენიებულია ეკლესიის გალავანი, რომელიც დღესდღეობით მორღვეულია, მხოლოდ მისი ნაშთებია შემორჩენილი. ხოლო რაც შეეხება მეფის ახლობელთა აკლდამებს, ისინი ძეგლის განახლებისას გადაუფარავთ.
არქიტექტურა
ეკლესია ფორმით ცენტრალურ-გუმბათოვანია. ტაძრის ექსტერიერი რთულია და ელეგანტურობას მოკლებული, განსაკუთრებით გუმბათის ყელის მასიურობის გამო, მაგრამ ორნამენტების სიუხვე, მრავალფეროვნება, შესრულების ძალიან მაღალი ხარისხი მნახველზე ძლიერ შთაბეჭდილებას ტოვებს. ქრისტიანული სიუჟეტების გვერდით ბევრია ისეთი მოტივიც, რომლებიც ხალხურ წინარექრისტიანულ რწმენასთან უნდა იყოს დაკავშირებული. ტაძარი გარედან მოკლემკლავებიანი სწორკუთხა ჯვრის ფორმისაა, შიგნიდან კი ხუთაფსიდიანია, დასავლეთით სწორკუთხა მკლავი აქვს. აფსიდის შვერილებზე, რომელთაც ნახევარსვეტის ფორმა აქვთ, აღმართულია გუმბათის ყელი. ექვსწახნაგად ან გუმბათის წრეზე გადასვლა ხდება აფრების მეშვეობით. საკურთხევლის აფსიდის ბემისა და დასავლეთის მკლავის გამო შინაგანი სივრცე შესამჩნევად არის დაგრძელებული მთავარი ღერძის გასწვრივ აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ. ნიკორწმინდის ფასადები და ეკვდერები, ჩუქურთმათა გარდა, მორთულია უაღრესად მნიშვნელოვანი რელიეფური ქანდაკებებით: აქ არის წმინდანთა გამოსახულებები, მრავალფიგურიანი სცენები, რეალური და ფანტასტიკური ცხოველები.
აღმოსავლეთ ფასადზე წარმოდგენილია ფერისცვალების სცენა, ხოლო სამხრეთ ფრონტონზე ქრისტეს მეორედ მოსვლა და ჯვრის ამაღლების კომპოზიციები, რომლებიც შინაარსობრივად ატარებს უფლის ძლევამოსილების იდეას. განსაკუთრებით გამოირჩევა ტაძრის კამარა, რომელზედაც გამოსახულია ორნამენტულად მორთული სხივი და მასში ჩასმული ჯვარი. ეკლესიის ფასადები შემოსილია კარგად გათლილი ქვითა და დამუშავებულია უწყვეტი თაღედით. ასეთივე თაღედით არის დამუშავებული 12-სარკმლიანი გუმბათის ყელიც. სარკმლებს ირგვლივ შემოუყვება ჩუქურთმიანი არშიები. სამხრეთისა და დასავლეთის კარიბჭეები მოგვიანებითაა მიშენებული, მაგრამ ისინიც XI საუკუნის I ნახევარს განეკუთვნება. ტაძრის ეზოში აღმართულია სამსართულიანი სამრეკლო რომელიც XIX საუკუნის II ნახევარშია აშენებული.
მხატვრობა
ეკლესიის დასავლეთ კედელზე, სარკმლის მარჯვნივ, მოხსენიებულია ტაძრის მოძღვარი გიორგი: „წმიდაო ნიკოლოზ, შეიწყალე გიორგი მოძღუარი ამის წმიდისაი ეკლესიისაი“. XI-XIII საუკუნეებში ნიკორწმინდა რაჭის ერისთავ კახაბერიძეთა საგვარეულო მონასტერს წარმოადგენდა, რაც დასტურდება ტაძარში არსებული რამდენიმე წარწერით: „მე კახაბერ... ძემან... ერისთავთერისთავისა რატისმან მოვჭედე ხატი ესე ჯუარცუმისაი... სადღეგრძელებლად ძისა ჩემისა ერისთავთ ერისთავისა, რაჭის ერისთავის რატისად“.
XIII საუკუნის 80-იან წლებში დასავლეთ საქართველოს მეფემ, დავით VI ნარინმა ღალატის ბრალდებით კახაბერიძეთა დინასტია ამოწყვიტა. სწორედ ეს იყო მიზეზი იმისა, რომ ნიკორწმინდამ დაკარგა მფარველი და იგი საგრძნობლად დასუსტდა. XVI საუკუნის 30-იან წლებში იმერეთის მეფემ ბაგრატ III-მ გამოიჩინა მზრუნველობა და განაახლა ტაძარი.
ხატწერისა და მხატვრობის მეორე ფენა ეკუთვნის XVII საუკუნეს. როგორც სურათებიდან ვასკვნით, იგი მოხატული უნდა იყოს წულუკიძეთა ფეოდალური გვარის მიერ ამავე საუკუნის მეორე ნახევარში.
საინტერესო ფაქტები
2007 წლის 24 ოქტომბრიდან ნიკორწმინდის მონასტერი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში.
2012 წელს სარეაბილიტაციო სამუშაოებისას ჭვარტლით დაფარულ კარიბჭეებში აღმოჩნდა XVI საუკუნის მანამდე უცნობი ფრესკები: ტაძრის ქტიტორთა, ადგილობრივ ფეოდალთა და მთავარანგელოზ მიქაელის გამოსახულებები. ერთ-ერთი ფრესკული წარწერა იხსენიებს ტაძრის მომხატველს, ვინმე ჯავახაძეს. ქტიტორთა გამოსახულებებთან მოხსენიებულია ორი გვარი, ჯავახაძეები და წულუკიძეები.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში‎ კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
შუაწყლის ეკლესია
შუაწყლის ეკლესია (Şuatzkali Kilisesi) — ქართული ეკლესია ისტორიული სამცხის რეგიონში, არდაჰანის პროვინციის პოსოფის რაიონში, თურქეთი. ეკლესია დაანგრიეს და მის ადგილას ააგეს გიონიულაჩანის მეჩეთი.
სოფელი შუაწყალი იყო ქართული დასახლება, რომელიც ოსმალებმა XVI საუკუნის შუა ხანებში დაიპყრეს. სოფელ შუაწყალის მოსახლეობა 1595 წლის ოსმალეთის საკადასტრო რეესტრის, გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის მიხედვით, შედგებოდა 9 კომლისაგან. შუაწყალის ეკლესია მდებარეობდა დღევანდელი სოფლის დასახლების ჩრდილოეთ ნაწილში. სოფლის მაცხოვრებლების მიერ მოწოდებული ინფორმაციით, ეკლესიის სტრუქტურა 1910 წლამდე შემორჩა. ამ დროს ეკლესია დაანგრიეს და მისი ქვებით აშენდა შუაწყლის მეჩეთი. ეკლესიის ირგვლივ სასაფლაოც იყო.
მეჩეთის კედლის წყობაში გამოყენებულია ეკლესიის ქვები, რომელზედაც ქართული წარწერაა ასომთავრული ასოებით. წარწერა ასე იკითხება: წარწერა განეკუთვნება XV-XVI საუკუნეებს და ეკლესიის აშენებასაც ამ პერიოდში ვარაუდობენ.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები თურქეთში
დი კუნსტ იმ დოიჩენ რაიხი
„კუნსტ იმ დოიჩენ რაიხ“ (გერმანულად Die Kunst im Deutschen Reich, ქართულად „ხელოვნება მესამე რაიხში“) იყო მნიშვნელოვანი სახელოვნებო ჟურნალი ნაციონალ-სოციალიზმის წლებში გამოდიოდა 1937 წლის იანვრიდან 1944 წლის სექტემბრამდე ყოველთვიურად და ამ ხნის განმავლობაში განსაკუთრებული მოვლენების დროს დროდადრო გაორმაგებული ფორმატითაც გამოიცემოდა; მაგ.; დიდი რაიხის ხელოვნების გამოფენისადმი მიძღვნილი გამოცემები ორმაგი ფორმატიც გამოიცემოდა.
ვარიანტები
ჟურნალი „კუნსტ იმ დოიჩენ რაიხი“ ორ, A და B ვარიანტად გამოდიოდა:
შინაარსი
კატეგორია:გერმანიის იმპერია კატეგორია:გერმანიის გაზეთები კატეგორია:გერმანულენოვანი გაზეთები
ტოპოგრაფიული რუკა
მინი|ტოპოგრაფიული რუკა კონტურის ხაზებით ტოპოგრაფიული რუკა — უნივერსალური დანიშნულების ზოგადგეოგრაფიული რუკა ადგილის დეტალური გამოსახულებით. დაწვრილებითაა მოცემული დედამიწის ზედაპირის ბუნებრივი და ხელოვნური რელიეფი, ასევე ზოგიერთი სხვა ბუნებრივი, სამეურნეო და კულტურული ობიექტი. ხშირად სხვა რუკების საფუძველია. განკუთვნილია მრავალმიზნობრივი სამეურნეო, სამეცნიერო-საგანმანათლებლო და თავდაცვითი მიზნებისათვის. ტოპოგრაფიული რუკები იქმნება სიბრტყეზე ფიზიკური სხეულების პროექტირების კანონებზე. აქვს საყრდენი გეოდეზიური ქსელი და აღნიშვნების სტანდარტული სისტემა.
ხმელეთის ტოპოგრაფიული რუკების შინაარსის ელემენტებია: საყრდენი გეოდეზიური პუნქტები, რელიეფი, ჰიდროგრაფია, მცენარეული საფარი, გზები, საზღვრები, სამეურნეო და კულტურის ობიექტები. ტოპოგრაფიულ რუკებს იყენებენ როგორც საფუძველს, თემატური რუკების, რელიეფის ციფრული მოდელის, GIS-ების ციფრული რუკების შესადგენად.
ტოპოგრაფიული რუკები მასშტაბის შესაბამისად იყოფა შემდეგ ტიპებად:
სქოლიო
კატეგორია:რუკის ტიპები კატეგორია:ტოპოგრაფია
ჯიბუტი (ქალაქი)
ჯიბუტი (جيبوتي, სომალი: Magaalada Jabuuti, Ville de Djibouti) — ჯიბუტის რესპუბლიკის დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქი, უდიდესი დასახლება ტაჯურის ყურეზე. გაშენებულია ნახევარკუნძულზე, რომელიც ტაჯურის ყურეს ადენის ყურისგან გამოყოფს. ფართობი — 200 კმ². მოსახლეობა — 475 332 ადამიანი  (2009 წელი). იგი ქვეყნის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეულია სხვა დანარჩენ 5 რეგიონთან ერთად.
მდებარეობის გამო ის ცნობილია როგორც „ტაჯურის ყურის მარგალიტი“. ქალაქ ჯიბუტის ეკონომიკა მეორე, ყველაზე მსხვილ ეკონომიკას წარმოადგენს სომალის ნახევარკუნძულზე ადის-აბებას შემდეგ.
ისტორია
ქალაქის აღმოსავლეთ სანაპიროზე დასახლება ჯერ კიდევ ბრინჯაოს ხანით თარიღდება.