cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ყაზი-მუჰამადი
„საღვთო ომი“
1832 წელს ვლადიკავკაზთან და ნაზრანთან ყაზი-მუჰამადი დამარცხდა, მისი ლაშქარი დაიშალა და იმამის ავტორიტეტი მნიშვნელოვნად შეირყა. ამან აიძულა ყაზი-მუჰამადი რუსების წინააღმდეგ აქტიური საომარი მოქმედებები შეეწყვიტა და დაღესტნის მთებში გამაგრებულიყო. 1832 წლის ოქტომბერში რუსეთის ჯარებმა ბარონ გრიგოლ როზენის სარდლობით ყაზი-მუჰამადი ალყაში მოაქციეს მის მთავარ სიმაგრეში, აულ გიმრიში. სასტიკ ბრძოლაში ყაზი-მუჰამადი და მისი მიმდევრების (მიურიდების) უმეტესობა დაიღუპა. იმამის უახლოესი გარემოცვიდან მხოლოდ მძიმედ დაჭრილმა შამილმა შეძლო გაქცევა. ყაზი-მუჰამადის მემკვიდრე ჰამზათ-ბეგი გახდა. რუსეთის ხელისუფლების გადაწყვეტილებით ყაზი-მუჰამადი დაკრძალეს ტარკიში (გიმრში მომლოცველობის თავიდან აცილების მიზნით), 1843 წელს კი შამილის ბრძანებით გიმრში გადაასვენეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1790-იანები კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1832 კატეგორია:ხუნძები კატეგორია:კავკასიის ომი
ანდრე მასენა
thumb|150px|ანდრე მასენა ანდრე მასენა (André Masséna; დ. 6 მაისი, 1756, ნიცა — გ. 4 აპრილი, 1817) — ფრანგი სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, საფრანგეთის მარშალი, რივოლის ჰერცოგი და ესლინგის თავადი.
ბიოგრაფია
მასენა ღარიბ ოჯახში დაიბადა და ადრეულ ასაკში დაობლდა. ბავშვობაში იგი გემზე იუნგა იყო. 1775 წელს სამხედრო სამსახურში შევიდა. 1793 წელს იგი საფრანგეთის რევოლუციური არმიის გენერალი გახდა. მან თავი გამოიჩინა ნაპოლეონის იტალიური ლაშქრობის დროს რივოლისთან ბრძოლაში 1797 წელს, რისთვისაც მოგვიანებით ნაპოლეონმა მას ჰერცოგის ტიტული უბოძა ; არმიამ „დიდების ნებიერა“ (ფრანგ.: „L’enfant chéri de la gloire“) შეარქვა. 1799 წელს დირექტორიატმა იგი „შვეიცარიის არმიის“ მთავარსარდლად დანიშნა, რომელსაც მოკავშირეთა არმიების საფრანგეთზე შეტევა უნდა შეეჩერებინა. მასენამ ლეგენდად ქცეულ გამარჯვებას მიაღწია ციურიხთან ბრძოლაში.
1804 წლის 19 მაისს ნაპოლეონმა 17 სხვა გენერალთან ერთად ანდრე მასენას საფრანგეთის მარშლის წოდება მიანიჭა. მესამე კოალიციურ ომში მასენა 1805 წლის 30 აგვისტოს "იტალიის არმიის" მთავარსარდლად დაინიშნა. მისი ბრწყინვალე მხედარმთავრული ნიჭის წყალობით ფრანგებმა რამდენიმეჯერ დაამარცხეს რიცხბორივად მეტი ავსტრიელთა ჯარები.
1809 წელს მასენამ თავი გამოიჩინა ასპერნ/ესლინგის ბრძოლაში, რისთვისაც ნაპოლეონისაგან „ესლინგის თავადის“ ტიტული მიიღო. იმავე 1809 წელს ვაგრამთან ბრძოლაში მან ერთ-ერთი მთავარი როლი ითამაშა, დაჭრილი და სამხედრო ორთვალაზე დაწოლილი ხელმძღვანელობდა თავის არმიას და მიუხედავ ჭრილობისა ცხენზე ამხედრებულმა პირარად უხელმძღვანელა კავალერიის გადამწყვეტ შეტევას. 1810 წელს იგი „ესპანეთის არმიის“ მხედართმთავრად დაინიშნა და წარმატებით ებრძოდა ინგლისელებს, რომლებიც აიძულა დაეხიათ პორტუგალიის საზღვრამდე. მარშალ ნეისთან უთანხმოების გამო, რომელსაც არ სურდა დამორჩილებოდა მის ბრძანებებს მასენამ თავისი არმია უკან დახია, რის გამოც ნაპოლეონთან ურთიერთობა გაუფუჭდა. 1812–1813 წლების ბრძოლებში მას დიდი სამხედრო სენაერთებისათვის აღარ უხელმძღვანელებია. ნაპოლეონის 100 დღიანი მმართველობის დროს იგი თავშეკავებულად იქცეოდა და პოლიტიკურ არენაზე არ გამოსულა.
ნაპოლეონის ტახტიდან ხელმეორედ გადადგომის შემდეგ მასენა პარიზის ნაციონალურ გვარდიას მეთაურობდა, თუმცა სულ მალე სრულიად ჩამოშორდა პოლიტიკურ სცენას. მიუხედავად პორტუგალიის ლაშქრობის დროს წარმოშობილი მტრობისა, მან უარი განაცხადა მარშალ ნეის წინააღმდეგ გამართული სამხედრო ტრიბუნალის წევრობაზე.
იდიოტი (რომანი)
„იდიოტი“ (Идиот) — რუსი მწერლის ფიოდორ დოსტოევსკის რომანი, რომელიც გამოიცემოდა 1868-1869 წლებში, ჟურნალ „რუსეთის მაცნეში“. წიგნი თარგმნილია მრავალ ენაზე, მათ შორის ქართულადაც, რუსუდან ქებულაძის მიერ.
რომანის მთავარი გმირი, ოცდაექვსი წლის თავადი ლევ მიშკინი შვეიცარიის ერთ-ერთ სანატორიუმში გატარებული რამდენიმე წლის შემდეგ რუსეთში ბრუნდება. გულუბრყვილობისა და ბუნებრივი ხასიათის გამო სანქტ-პეტერბურგის საზოგადოება მას შეიძულებს. მოულოდნელად იგი აღმოჩნდება კოხტად შენახული ქალისა (ნასტასია) და სათნო, კოხტა ახალგაზრდა გოგოს (აგლაია) ბრძოლის ცენტრში; ბრძოლა მისი სიყვარულის მოსაპოვებლად მიმდინარეობს. საუბედუროდ, მიშკინის ზედმეტი გულკეთილობა აჩქარებს უბედურებას; რჩება ისეთი შთაბეჭდილება, რომ მსოფლიოს ფული, ძალაუფლება, და სექსუალური დამორჩილება განაგებს, სანატორიუმი ალბათ ერთადერთ ადგილად რჩება, სადაც სიწმინდის შენარჩუნებაა შესაძლებელი. მიშკინი განასახიერებს „შედარებით მშვენიერ კაცს“, სახელდობრ ქრისტეს. „ზემოდან მოვლენილი“, შვეიცარიის მთებიდან რუსეთში, ის ფიზიკურად ქრისტეს წააგავს: საშუალოზე ოდნავ მაღალი, ძალიან ქერა, თხელი თმა, ჩაცვენილი ლოყები და თხელი, თითქმის მთლად თეთრი წვერი. გარდა იმისა, რომ ქრისტეს ჰგავს, მიშკინი მასწავლებელია, ცოდვათა მომნანიებელი და უცნაური უცხო ადამიანია. მისთვის უცხოა ისეთი თვისებები, როგორებიცაა სიხარბე და შური. იმ გარემოსგან განსხვავებით, რომელშიც ცხოვრობს, მისთვის არანაირი ღირებულება არ გააჩნია მის უფლებას ფულსა და ძალაუფლებაზე. თანაგრძნობას ის სიძულვილის, სიყვარულის ან სისასტიკის გარეშე განიცდის. მისი ურთიერთობა ცოდვილ მარიასთან ცხადადაა შთაგონებული ქრისტესა და მარია მაგდალინელის ურთიერთობით. ყოველივე ამ განსხვავებული თვისების გამო, მას „იდიოტს“ ეძახიან.
სქოლიო
კატეგორია:1868 წლის რომანები კატეგორია:1869 წლის რომანები კატეგორია:დოსტოევსკის ნაწარმოებები კატეგორია:სოციალური რომანები
Who Do We Think We Are
Who Do We Think We Are — მძიმე როკ ჯგუფ Deep Purple-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1973 წელს. იგი ჩაიწერა რომსა და ფრანკფურტში, პორტატულ ხმისჩამწერ სტუდიაში.
ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ „Woman from Tokyo“ პოპულარული სინგლი იყო, ალბომი არ იყო ისეთი გაყიდვადი და წარმატებული, როგორიც წინა სტუდიური დისკები. მიუხედავად ამისა, Deep Purple კვლავ იყო აშშ-ში 1973 წლის ყველაზე გაყიდვადი ჯგუფი.
„Woman from Tokyo“ ჩაიწერა 1972 წლის ივლისში. მასში საუბარი იაპონიაში პირველ მოგზაურობაზე. რომში ასევე ჩაიწერა Painted Horse. ალბომის დარჩენილი ნაწილი ჩაიწერეს გერმანიაში. „Mary Long“ და „Rat Bat Blue“ ჟღერს Deep Purple-ის კლასიკურ სტილში, თუმცა უფრო ახლოს არის რიჩი ბლეკმორის ჯგუფთან რეინბოუ. „Place in Line“ ბნელი ბლუზის განწყობას ატარებს და ჰგავს Deep Purple-ის „Child in Time“-ს.
ალბომის ციფრული რემასტერინგი 2000 წელს გამოიცა დამატებით სიმღერებთან ერთად. „First Day Jam“, მაგალითად, არის ხანგრძლივი ინსტრუმენტული ჯემი, რომელსაც ასრულებენ ბლეკმორი (ბას გიტარა), ჯონ ლორდი და იენ პეისი. როჯერ გლოვერი ამ დროს სტუდიაში არ იმყოფებოდა.
იენ გილანმა ალბომის ჩაწერის შემდეგ დატოვა ჯგუფი, მისივე თქმით, ბლეკმორთან უთანხმოებების გამო. ამასთან, 1984 წელს დისკის Perfect Strangers გამოცემის შემდეგ ერთ-ერთ ინტერვიუში მან აღნიშნა: 18 თვე ვიმოგზაურეთ და უკვე დრო და დრო ავად ვიყავით. ჩვენ რომ კარგი მენეჯმენტი გვყოლოდა, გვეტყოდა - ’შევჩერდეთ. დაისვენეთ სამი თვით. ინსტრუმენტიც არ დავინახო თქვენს ხელში’. სინამდვილეში კი გვაწვებოდნენ და ალბომი დროზე დაგვასრულებინეს. უნდა შევჩერებულიყავით. ასე რომ გაგვეკეთებინა, Deep Purple დღემდე იარსებებდა.
Mk II შემადგენლობით ჯგუფის უკანასკნელი კონცერტი გაიმართა ოსაკაში (იაპონია), 1973 წლის 29 ივნისს. როჯერ გლოვერმა ასევე ოფიციალურად დატოვა ჯგუფი, მას შემდეგ რაც 15 ივნისს შეიტყო, რომ ბლეკმორს მისი გაგდება სურს.
სქოლიო
კატეგორია:Deep Purple-ის ალბომები კატეგორია:1973 წლის ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები კატეგორია:Purple Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები
ჰონდურასი
ჰონდურასის რესპუბლიკა (República de Honduras, Hondura — „სიღრმე“) — სახელმწიფო ცენტრალურ ამერიკაში. დედაქალაქი — ტეგუსიგალპა (1880 წლამდე — კომაიაგუა). სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ნიკარაგუა, სამხრეთ-დასავლეთით — სალვადორი და დასავლეთით — გვატემალა.
ისტორია
1502 წელს კოლუმბმა აღმოაჩინა ჰონდურასის სანაპირო. ესპანელებმა მას სანაპიროსთან არსებული სიღრმეების გამო ჰონდურასი უწოდეს. ჰონდურასის მკვიდრი მოსახლეობა ინდიელი ტომების ერთი ნაწილი (ტოაკა, პატუკა, პაია, ხიკაკე) პირველყოფილი თემური წყობილების მაგვარი პირობებში ცხოვრეობდა, ხოლო მეორე ნაწილმა — მაიას ტომებმა ამერიკის ერთ-ერთი მაღალი ადრეკლასობრივი ცივილიზაცია შექმნეს. 1524 წლიდან ესპანელებმა დაიწყეს ჰონდურასის ტერიტორიების დაპყრობა. XVI საუკუნიდან ჰონდურასი გვატემალის საგენერალკაპიტანოში შედიოდა. ქვეყნის მთავარ შემოსავლის წყაროს ვერცხლის საბადოები წარმოადგენდა.
1821 წლის 15 სექტემბერს ჰონდურასმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. ამავე პერიოდში დაიწყო პოლიტიკური პარტიების — კონსერვატორთა და ლიბერალთა ჩამოყალიბება, რომელთა შორის მწვავე პოლიტიკური ბრძოლა გაჩაღდა. კონსერვატორების მცდელობით 1821 წელს ჰონდურასი მექსიკას შეუერთდა. 1822 წელს, ესპანეთის მიერ დამოუკიდებლობის გარანტიის მიცემის შემდეგ, ჰონდურასი შევიდა ცენტრალური ამერიკის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, რომელიც 1838 წელს დაიშალა და მის ადგილას წარმოიქმნა დამოუკიდებელი სახელმწიფოები. 1838 წელს გამოცხადდა ჰონდურასის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია, ხოლო 1839 წლის იანვარში მიიღეს ჰონდურასის რესპუბლიკის პირველი კონსტიტუცია.
1933-1949 წლებშიჰონდურას მართავდა დიქტატორი ტ. კარიას ანდინო. მეორე მსოფლიო ომში ჰონდურასი არ მონაწილეობდა, მაგრამ 1941 წლის დეკემბერში იტალიასა და გერმანიას ომი გამოუცხადა. 1961 წელს რ. ვილიედა მორალესის მთავრობის დროს ჰონდურასმა ურთიერთობა გაწყვიტა კუბასთან. 1963 წელს სამხედრო გადატრიალება მოხდა ო. ლოპეს არელიანოს მეთაურობით. 1969 წელს ჰონდურასსა და სალვადორს შორის შეიარაღებული კონფლიქტი მოხდა. 1971 წლის იანვარში ლიბერალურმა და კონსერვატულმა პარტიებმა ხელშეკრულება დადეს, რის მიხედვითაც ქვეყანაში შენარჩუნებულ იქნა ორპარტიული სისტემა.
გეოგრაფია
ქვეყნის ფართობია 112 492 კვ.კმ. მოსახლეობა შეადგენს 8 მილიონს (2009). დედაქალაქი - ტეგუსიგალპა. ქვეყნის შემადგენლობაშია ასევე მრავალი კუნძული კარიბის ზღვაში და ფონსეკის ყურე. ქვეყნის ტერიტორიის დიდი ნაწილი მთიანია (ყველაზე მაღალი წერტილი 2865 მ).
კარიბის ზღვის სანაპიროსთან არის დაბლობები და მოსკიტების სანაპირო ზოლი. ჩრდილოეთ სანაპიროსთან მდებარეობს ბანანის პლანტაციები. წყნარი ოკეანის სანაპიროსთანაც დაბლობებია. ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში კი მდებარეობს ლა-მოსკიტიას ჯუნგლები.
დემოგრაფია
მოსახლეობის ზრდის დინამიკა — 1,534 მლნ (1950) ; 7,4 მლნ (2007) ; 8,0 მლნ (2010 წლის ივლისი).
სიცოცხლის საშუალო მაშვენებელი — 69 წელი კაცებში, 72 წელი ქალებში.
ურბანიზაციის მაჩვენებელი — 48 %.
მოსახლეობა:
სახელმწიფო ენა — ესპანური, თუმცა ასევე ლაპარაკობენ ინდიელთა ენებზეც.
რელიგია — 97 % კათოლიკები, 3 % პროტესტანტები.
სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური ამერიკის ქვეყნები კატეგორია:ესპანურენოვანი ქვეყნები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები
ერიკ კლეპტონი
ერიკ პატრიკ კლეპტონი (Eric Patrick Clapton; დ. 30 მარტი, 1945, რიპლი, სურეი, ინგლისი) — ინგლისელი გიტარისტი, მომღერალი და მუსიკოსი.
მუსიკალური კარიერა და პირადი ცხოვრება
ერიკ პატრიკ კლეპტონი დაიბადა 1945 წლის 30 მარტს, ინგლისში. იგი 16 წლის პატრისია მოლი კლეპტონისა და 25 წლის კანადელი სამხედრო მოსამსახურის, ედვარდ ვოლტერის უკანონო შვილია. სანამ ერიკი დაიბადებოდა, მამამისი კანადაში დაბრუნდა თავის ცოლთან, ხოლო ერიკი ბებიამ და ბაბუამ საიდუმლოდ იშვილეს და მას დიდხანს სჯეროდა, რომ ისინი იყვნენ მისი ნამდვილი მშობლები, ხოლო დედამისი - მისი და.
ერიკის დედა მალე გათხოვდა და კანადაში გადავიდა საცხოვრებლად თავის მეუღლესთან ერთად. შვილი კი ბებიასთან დატოვა ინგლისში. ოჯახური საიდუმლო კლეპტონს ბებია-დედამ მხოლოდ მაშინ გაუმხილა, როცა ბიჭს 9 წელი შეუსრულდა.
მის მუსიკალურ გემოვნებაზე დიდი გავლენა მოახდინეს ცნობილმა ბლუზის შემსრულებლებმა, მათ შორის იყვნენ ბიბი კინგი, ბადი გაი, მადი უოტერსი და ჯონ ლი ჰუკერი. 1963 წელს კლეპტონი გამორიცხეს ხელოვნების კოლეჯიდან და იგი შეუერთდა ჯგუფ The Yardbirds-ს.
კლეპტონის გიტარები
კარიერის დასაწყისში კლეპტონი უკრავდა როგორც გიბსონის, ისე ფენდერის გიტარებზე, მაგრამ 1965 წელს ექსკლუზიურად დაიწყო გიბსონზე დაკვრა, როცა იყიდა 1960 წლის გიბსონის Les Paul standard მოდელი, რომელიც მან გამოიყენა 1966 წლის ჯონ მეიოლთან და Bluesbreakers-თან ერთად ჩაწერილ ალბომში.
იმ პერიოდში, როდესაც კლეპტონი უკრავდა Cream-ში, მას 1960 წლის Les Paul Standard მოპარეს. მიუხედავად ამისა კლეპტონმა გააგრძელა გიბსონის გიტარებზე დაკვრა Cream-შიც და Blind Faith-შიც (მოდელები: Les Paul; Firebird; ES-335).
მისი ყველაზე ცნობილი გიტარა იმ პერიოდში იყო 1964 წლის გიბსონის SG. იგი გამოირჩეოდა აღსანიშნავი გარეგნობით. 1967 წელს, Cream-ის ამერიკულ გასტროლებამდე, კლეპტონის SG, ბრუსის Fender VI და ბეიკერის დასარტყმელი საკრავი გადაღებეს თვალში მოსახვედრი დიზაინით.
1999 წელს კლეპტონმა თავისი გიტარების კოლექციის რამდენიმე ნიმუში აუქციონზე გაიტანა. ამით მან 5 მილიონი დოლარით გაზარდა მის მიერ 1997 წელს დაარსებული Crossroads Centre-ის შემოსავალი. Crossroads Centre ალკოჰოლზე და ნარკოტიკებზე დამოკიდებული ადამიანებისთვის შექმნილი სარეაბილიტაციო კლინიკა. 2004 წელს კლეპტონმა ორგანიზება გაუკეთა Crossroads-ის სახელობის გიტარის ფესტივალს, სადაც თავადაც მონაწილეობს.
2004 წლის 24 ივნისს, კრისტის აუქციონზე მეორედ გაიტანეს ერიკ კლეპტონის ცნობილი გიტარები, გარდა ამისა, აქ გამოტანილი იყო კლეპტონისთვის მეგობრების მიერ ნაჩუქარი ასლები. აუქციონიდან მთლიანმა შემოსავალმა შეადგინა $7 438 624.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ერიკ კლეპტონი კატეგორია:Atco Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Blind Faith-ის წევრები კატეგორია:ბლუზ-როკ მუსიკოსები კატეგორია:Cream-ის წევრები კატეგორია:Delaney & Bonnie & Friends-ის წევრები კატეგორია:The Dirty Mac-ის წევრები კატეგორია:Derek and the Dominos-ის წევრები კატეგორია:ინგლისელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:ინგლისელი როკ-მომღერლები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:აივორ ნოველოს ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:John Mayall & the Bluesbreakers-ის წევრები კატეგორია:წამყვანი გიტარისტები კატეგორია:Plastic Ono Band-ის წევრები კატეგორია:Polydor Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Reprise Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:RSO Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:სლაიდ-გიტარისტები კატეგორია:The Yardbirds-ის წევრები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
კავკასიური რასა
კავკასიური რასა (კავკასოიდური, ანუ ევროპეიდული) — ტაქსონომიური ტერმინი რომელიც გამოიყენებოდა და დღესაც გამოიყენება ევროპის, ჩრდილოეთი აფრიკის, სომალის ნახევარკუნძულის, დასავლეთ, ცენტრალური და სამხრეთ აზიის მაცხოვრებელთა ტიპოლოგიური გაერთიანების აღსანიშნავად. ცნება იხმარებოდა ფიზიკური ანთროპოლოგიის დარგში ამ რეგიონების ხალხების ფიზიკურ ნიშანთვისებათა აღსაწერად. მსაგვსი ტერმინი პირველად შემოღებულ იქნა ადრეულ რასოლოგიაში და ანთროპომეტრიაში, კაცობრიობის სამ ძირითად რასათაგან (კავკასოიდური, მონღოლოიდური, ნეგროიდული) ერთ-ერთის აღსანიშნავად. თუმცაღა მისი კანონიერება და დასაბუთებულობა დღესაც დავის საგანია ანთროპოლოგისტებს შორის.
ცნების წარმოშობა
thumb|232x232px|1795 წელს, ბლუმენბახის მიერ აღმოჩენილი [[ქართველები|ქართველი ადამიანის "მშვენიერი" თავის ქალა, რომლის მიხედვითაც მან ევროპელთა კავკასიიდან წარმოშობა ივარაუდა.]] ტერმინი „კავკასიური რასა“ პირველად იხმარა გერმანელმა ფილოსოფოსმა კრისტოფერ მეინერსმა თავის წიგნში სახელწოდებით „კაცობრიობის ისტორიის კონტურები“, რომელიც გამოსცა 1785 წელს. მეინერსის ტერმინი განავრცო და გაავრცელა იოჰან ფრიდრიხ ბლუმენბახმა, გერმანელმა პროფესორმა მედიცინის დარგში და ბრიტანეთის სამეფო საზოგადოების წევრმა, რომელიც ითვლება ანთროპოლოგიის სამეცნიერო დისციპლინის ფუძემდებლად.
მეინერსის ნაშრომი მალევე გავრცელდა იმ დროის გერმანიის ინტელექტუალურ წრეებში. მეინერსმა წამოაყენა იდეა რომ კაცობრიობა იყოფოდა ორ რასად (Rassen): კავკასიელები და მონღოლები. ის თვლიდა რომ კავკასიელები გამოიყურებოდნენ უკეთესად ვიდრე მონღოლები და ამის მნიშვნელოვანი მიზეზი ღია ფერის კანი იყო; ასევე მიიჩნევდა რომ კავკასიელები იყვნენ უფრო მგრძნობიარენი და სათნონი ვიდრე მონღოლები.
მეინერსის თავდაპირველი კლასიფიკაცია ნაკლებად ეფუძნებოდა მეცნიერულ კრიტერიუმებს. მეტი მეცნიერული სანდოობა და შესაბამისად მსმენელთა მეტი აუდიტორიაც ამ კლასიფიკაციას მოუტანა ბლუმენბახმა, რომელმაც იგი ახალ თვისობრივ მეთოდზე, კეფალომეტრიაზე დააფუძნა. ბლუმენბახმა არ მიუთითა მეინერსის წვლილი ამ კვლევაში და აცხადებდა, რომ იგი თვითონ განავითარა. მიუხედავად ამისა, ტაქსონომის მისეული ახსნა ცხადად მიუთითებს მეინერსის ესთეტიკური შეხედულებების კვალზე:
ფიზიკური ანთროპოლოგია
პეტრუს კამპერის სახის კუთხის თეორიის ნახაზების მიხედვით ბლუმენბახმა და ანთროპოლოგისტმა ჟორჟ კიუვიემ მოახდინეს რასების კლასიფიკაცია. მათ გამოიყენეს თავიანთი თავის ქალების კოლექციის ნიმუშების ნიშანთვისებები და ანთროპომეტრული საზომები. კავკასიური რასის წარმომადგენლების მახასიათებლებად აღიარებული იქნა შემდეგი ნიშნები: ვიწრო ცხვირი, მცირე ზომის პირი, 100°–90° სახის კუთხე. შემდგომი, XIX და XX საუკუნეების ანთროპოლოგისტებმა (პეშელი, ბროკა და სხვები) მიიღეს გადაწყვეტილება ამ მორფოლოგიური ნიშნებისათვის დაემატებინათ შემდეგნი: წარბების გამოკვეთილი ქედი და ცხვირის ბასრი რაფა.
XX საუკუნის ანთროპოლოგიაში და სამეცნიერო ლიტერატურაში, ტერმინი „კავკასიური“, ჩაანაცვლა ტერმინმა „კავკასოიდური“ რისი მიზეზიც პირველის მოძველება და შეუხამებლობა იყო.
კავკასოიდური თავის ქალის დამახასიათებელი ნაკვთები თანამედროვე ანთროპოლოგიაში აღიარებულია როგორც მკვეთრად განსხვავებული ნეგროიდული და მონღოლოიდური რასების თავის ქალებისაგან. კავკასოიდურად თავის ქალა მიიჩნევა მაშინ როცა მას გააჩნია ამ ნიშნების 95% მაინც. ესენია:
კავკასოიდების სხვა ფიზიკური მახასიათებლები მოიცავს თმის ტექსტურას რომელიც მერყეობს სწორიდან დახვეულ (ხუჭუჭ) თმამდე. კანის ფერი მოიცავს ვრცელ დიაპაზონს რომელშიც შედის ღია თეთრი ფერის, მოვარდისფრო, მოყავისფრო და მუქი ყავისფერი კანის ტონები.
კლასიფიკაცია
1885-1890 წლების მეიერის ენციკლოპედიური ლექსიკონის (ინგლ.) მიხედვით მონღოლოიდურ და ნეგროიდულ რასებთან ერთად, კავკასოიდური იყო კაცობრიობის სამ რასათაგან ერთ-ერთი. ტაქსონი მოიცავდა ქვეჯგუფებს. კავკასოიდური ხალხები, ეთნოგრაფიული და ენობრივი საფუძვლების მიხედვით, ძირითადად იყოფოდნენ სამ ჯგუფად: არიელებად (შედის ინდოევროპული, იბეროკავკასიური და ბასკური ენები), სემიტები (სემიტური ენები), ქამიტები (ქამიტური ე.ი ბერბერულ-ქუშიტურ-ეგვიპტური ენები).
შემოთავაზებული ქვერასები დამოკიდებულია ავტორებზე და მათში შედის ხმელთაშუაზღვისპირული, ატლანტიდური, ნორდიული, აღმოსავლეთი ბალტიური, ალპური, დინარული, ტურანიდული, არმენოიდული, ირანიდული, არაბიდული რასები.
იმ ანთროპოლოგისტთა შორის, რომლებიც ცდილობდნენ მოეხდინათ ადამიანთა რასების კლასიფიკაცია, არ ყოფილა რაიმე სახის კონსესუსი ტერმინი „კავკასოიდურის“ გამართლებულობის შესახებ. ტომას ჰენრი ჰაქსლი იყო პირველი, რომელმაც 1870 წელს გამოცემულ თავის ნაშრომში სახელწოდებით „დასახელება 'კავკასოიდურის' აბსურდულობა“ წარმოადგინა თეორია, რომ სინამდვილეში კავკასიელები ორ დამოუკიდებელ რასად, ქსანტოქროებად და მელანოქროებად იყოფოდნენ.
1920 წელს, ჰერბერტ ჯორჯ უელსმა ხმელთაშუაზღვისპირულ რასას „იბერიული რასა“ უწოდა. მან იგი მიიჩნია როგორც კავკასოიდური რასის მეოთხე ქვერასა, არიული, სემიტური და ქამიტური ქვერასების შემდგომ. მან დაწერა რომ ბასკები იყვნენ ხალხი, რომლებიც ყველაზე მეტად წარმოაჩენდნენ იბერიული რასის სახეს. მას ასევე მიაჩნდა, რომ ბასკები კრომანიონელების პირდაპირი შთამომავლები იყვნენ.
ევროპის, ხმელთაშუაზღვისპირეთის და დასავლეთ აზიის ტერიტორიაზე ათასობით წლების განმავლობაში ცხოვრობდნენ კავკასოიდები, რომლებიც იყოფიან ორ ან სამ ქვეჯგუფად: ჩრდილოელები ანუ ნორდიული რასა, გარდამავალი ანუ ალპური რასა და სამხრეთელთა ხმელთაშუაზღვისპირული ანუ იბერიული რასა.
სქოლიო
კატეგორია:რასები კატეგორია:ეთნოლოგია კატეგორია:ეთნოგრაფია კატეგორია:ანთროპოლოგია
Revolver (ალბომი)
ალბომის გრემის ჯილდოს მფლობელი გარეკანი შექმნილია კლაუს ფორმანის, ჰამბურგის პერიოდიდან ჯგუფის ერთ-ერთი ძველი მეგობრის მიერ. ბრიტანეთში ალბომის 14 სიმღერა 1966 წლის ივლისში რადიოსადგურებისთვის გავრცელდა. იენ მაკდონალდი მოგვიანებით წერდა, რომ Revolver-ის მუსიკა "ჯგუფის კარიერის რადიკალური ახალი ფაზა იყო". გარდა სხვადასხვა სიახლის, როგორიც იყო სხვადასხვა სიჩქარის გამოყენება, შებრუნებული ფირები, სესიების შედეგად გამოიგონეს ავტომატური ორმაგი ტრეკინგი - ტექნოლოგია, რომელიც მალე ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ერთ-ერთ ნაწილად იქცა. სესიების დროს აგრეთვე ჩაიწერა სიმღერები "Paperback Writer" და "Rain", რომლებიც გამოვიდა ცალკე სინგლზე. ჯგუფმა მათთვის გადაიღო თავისი პირველი პრომო ფილმები.
ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში ალბომი 34 კვირის განმავლობაში იმყოფებოდა. აქედან შვიდი კვირის განმავლობაში მას პირველი პოზიცია ეკავა. ჩრდილოეთ ამერიკაში Revolver 11 სიმღერით გამოვიდა, მაგრამ ეს იყო უკანასკნელი შემთხვევა, როდესაც Capitol Records-მა მასალა შეამცირა. ამ გამოცემის გამოსვლა დაემთხვა The Beatles-ის 1966 წლის, უკანასკნელ ტურნეს, რასაც მოჰყვა კონცერტებზე უარის თქმა. ამერიკაში ალბომი Billboard-ის საუკეთესო ფირფიტების ჩარტის სათავეში ექვსი კვირის განმავლობაში იმყოფებოდა.
Revolver კოლინ ლარკინის წიგნში ყველა დროის 1000 საუკეთესო ალბომი იკავებს პირველ ადგილს. 2003 წელს მან Rolling Stone-ის „ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის“ სიაში #3 პოზიცია დაიკავა. ალბომის CD რემასტერი გამოვიდა 2009 წლის 9 სექტემბერს. 2013 წელს, მას შემდეგ, რაც ბრიტანეთის ხმისჩამწერმა ინდუსტრიამ შეცვალა გაყიდვების სერტიფიცირების წესები, Revolver-ს ბრიტანეთში პლატინა მიენიჭა. RIAA-მ მას აგრეთვე ხუთმაგი პლატინის სტატუსი მიანიჭა.
წარმოშობა
1965 წლის დეკემბერში Rubber Soul, ჯგუფის ალბომი, კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს. წიგნში Revolver: How the Beatles Reimagined Rock 'n' Roll, ავტორი რობერტ როდრიგესი წერს, რომ მას თვლიდნენ "მნიშვნელოვან გარღვევად წინა ხუთი ალბომის მერსიბიტის ჟღერადობის შემდეგ". შემდეგი წლის იანვარში ჯგუფი მუშაობდა 1965 წლის ზაფხულში კონცერტებზე ჩაწერილი მასალის სტუდიურ დუბლირებაზე, რაც უნდა შეეტანათ ფილმში The Beatles at Shea Stadium. ჯგუფის მენეჯერი ბრაიან ეპსტაინი ელოდა, რომ The Beatles დაიწყებდა მესამე სრულმეტრაჟიან ფილმზე მუშაობას, თუმცა ჯგუფის წევრებმა ვერ შეათანხმეს სცენარი. სამთვიანი შესვენების შემდეგ ჯგუფს კიდევ დაემატა თავისუფალი დრო, რაც ახალი ალბომის მომზადებისთვის წარმოუდგენლად დიდ დროს ტოვებდა.
The Beatles Forever-ში ავტორი ნიკოლას შეფნერი ახსენებს 1966 წელს, როგორც ჯგუფის ფსიქოდელიურ პერიოდს და ამატებს: "ეს ზედსართავი არა მხოლოდ აზროვნებაზე ზემოქმედების მქონე საშუალებებს აღნიშნავს, არამედ ფართო სპექტრის თავისუფლებას, რომელიც მათმა მუსიკამ წარმოშვა." მუსიკალური ჟურნალისტი კეროლ კლერკი წერს, რომ Revolver არის "მჟავის დიდი რაოდენობის გავლენით შექმნილი", რაც მოჰყვა 1965 წლის ზაფხულში ჯონ ლენონის და ჯორჯ ჰარისონის ექსპერიმენტებს ამ ნარკოტიკულ საშუალებასთან. ამ მოვლენების შემდეგ ორივე მუსიკოსი დაინტერესდა აღმოსავლური სულიერი და ფილოსოფიური იდეებით, ნაწილობრივ, ადამიანთა არსებობის ილუზორული ბუნებით. მიუხედავად ჯგუფის სხვა წევრების შემოთავაზებისა, მას შემდეგ, რაც რინგო სტარმაც გასინჯა LSD, პოლ მაკ-კარტნიმ მის გამოყენებაზე უარი თქვა. Revolver-ის შექმნისას პოლი შთაგონებული იყო უფრო მეტად ინტელექტუალური სტიმულირებით, რომელიც ლონდონის საზოგადოებაში მიიღო.
თუკი ლენონი 1965 წლის ჩათვლით The Beatles-ის დომინირებადი შემოქმედებითი ძალა იყო და სინგლების დიდი ნაწილი მის წამყვან ვოკალს შეიცავდა, ისევე, როგორც ალბომების პირველი და ბოლო სიმღერები, მაკ-კარტნი ახლა იგივე ბედს იზიარებდა და თანასწორუფლებიანი იყო. Revolver წარმოადგენს ჯგუფის კარიერის შუა პერიოდს, ლენონის დომინირებას - რომელიც ამ დროისთვის უკვე კარგავდა The Beatles-ის წევრობისადმი ინტერესს - და მაკ-კარტნის პერიოდს შორის, როდესაც უკანასკნელი ხელმძღვანელობდა ყოველ ალბომს, გამოცემულს Revolver-ის შემდეგ. გარდა ამისა, ჰარისონის დაინტერესება ინდოეთის მუსიკით და კულტურით მნიშვნელოვანი იყო მისი, როგორც კომპოზიტორის ჩამოყალიბებისას. Revolver-იდან მოყოლებული, როგორც შეფნერი წერს, „The Beatles-ში უკვე არსებობდა სამი ნაყოფიერი ავტორი“.
ჩაწერა
EMI-ს ლონდონურ ბაზაზე უფრო თანამედროვე სტუდიაში მუშაობის სურვილით, 1966 წლს მარტში The Beatles-მა ბრაიან ეპსტაინი გაუშვა მემფისში, რათა მას დაედგინა, შეიძლებოდა თუ არა, ემუშავათ იქაურ Stax Studio-ში. ორი თვის შემდეგ ჰარისონის მიერ დაწერილი წერილის თანახმად, ჯგუფს სურდა სტუდიის ადგილობრივ პროდიუსერ ჯიმ სტიუარტთან ერთად მუშაობა. თუმცა, ჩამაფიქრზე უარი თქვეს მას შემდეგ, რაც ადგილობრივმა მოსახლეობამ დაიწყო სტუდიასთან შეკრება. არსებობდა Atlantic Studios-ის (ნიუ-იორკი) და Motown-ის (დეტროიტი) გამოყენების გეგმაც.
ალბომი სესიები დაიწყო EMI-ს მესამე, ები-როუდის სტუდიებიდან უფრო მცირეში, 1966 წლის 6 აპრილ, პროდიუსერ ჯორჯ მარტინის მონაწილეობით. პირველი სიმღერა, რომელზეც მუშაობდნენ, იყო ლენონის "Tomorrow Never Knows", რომლის არანჟირება მეორე დღეს უკვე შეიცვალა. ხოლო პირველი დუბლი, ისევე, როგორც სესიების სხვა ფრაგმენტები, შეიტანეს 1996 წლის Anthology 2-ში.
როდრიგესის თანახმად, Revolver პირველი შემთხვევაა, როდესაც The Beatles-მა „განგებ ჩართო“ სტუდია „მათი ჩანაწერების შექმნის პროცესში“ და არა უბრალოდ „ჩაწერისთვის გამოიყენა“. წარმოებისას გამოიყენებოდა ორმაგი ტრეკინგის ტექნოლოგია, გამოგონილი ინჟინერ კენ ტაუნსენდის მიერ 6 აპრილს. ამ ტექნოლოგიის ორი სინქრონიზებული მაგნიტოფონი ქმნიდა ორმაგი ვოკალის ეფექტს. მანამდე სტანდარტულ მეთოდს წარმოადგენდა ვოკალის გაორმაგება, ერთი ჩანაწერის ხმისჩამწერ მოწყობილობაზე ორჯერ ჩაწერით, რაც ლენონს განსაკუთრებით არ მოსწონდა. ცნობილია, რომ The Beatles-ს გაუხარდა ასეთი გამოგონების გამოჩენა და იგი აქტიურად გამოიყენეს Revolver-ზე. ორმაგი ტრეკინგის სისტემა მალე იქცა პოპულარული მუსიკის ჩაწერის ტექნოლოგიის სტანდარტად, რასაც შემდგომში მოჰყვა სხვა ეფექტების გამოგონება, როგორიც იყო გუნდის ეფექტი.
როგორც ჯორჯ მარტინის თანაშემწე, ემერიკი იყო სტუდიაში რამდენიმე სიახლის ავტორი. ყველაზე მნიშვნელოვანია ჯგუფის ჟღერადობა. მაგალითად, მან და ტაუნსენდმა მაკ-კარტნის ბას-გიტარის გამაძლიერი ჩაწერეს, რეპროდუქტორიდან და არა სტანდარტული მიკროფონით. პოლი ახალ Rickenbacker-ს იყენებდა, Höfner-ის სანაცვლოდ და ახალი კონფიგურაციაც იძლეოდა ბასის უფრო გამოკვეთილად ჟღერადობის საშუალებას. პერსონალმა ეს ტექნიკა გამოიყენა მხოლოდ ორ სიმღერაში, რომელიც, ამასთან, გამოვიდა ცალკე სინგლზე და ალბომში არ შესულა, ესენია "Paperback Writer" და "Rain". ემერიკმა უზრუნველყო სტარის ბას-დოლის გამოკვეთილი ჟღერადობაც, როდესაც მასში მოათავსა ტანსაცმელი. ამის შემდეგ მან მიკროფონი დოლს 3 დუიმით დააშორა და სიგნალის Fairchild-ის შემზღუდველით კომპრესირება მოახდინა. მუსიკათმცოდნე იენ მაკდონალდი წერს, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ები-როუდი ტექნიკურად აშშ-ების ზოგიერთ სტუდიაზე უარესი იყო, მოგვიანებით სტარის ნოვატორული ჟღერადობის გადმოცემა ამერიკელ ხმის ინჟინრებს გაუჭირდათ.
1 მაისისთვის ჯგუფს ჩაწერილი ჰქონდა ცხრა სიმღერა. ამ პერიოდში ისინი გამოვიდნენ NME-ს გამოკითხვის დაჯილდოებულების შეკრებაზე, უემბლიში. ბრიტანეთში ეს იყო The Beatles-ის უკანასკნელი გამოსვლა ფასიანი კონცერტით. 10.000 მსმენელის წინაშე მათ დაუკრეს რამდენიმე სიმღერა, მაგრამ გამოსვლას მკრთალი უწოდეს. ლენონი და ჰარისონი უკვე საჯაროდ გამოხატვდნენ უკმაყოფილებას დიდებით და ბიტლომანიით. 1966 წელს გავრცელდა ჯგუფის დაშლის ჭორიც. იმავე თვეში ისინი დაესწრნენ ბობ დილანის კონცერტს როიალ ალბერტ ჰოლში და მსმენელებს, რომლებიც გამოხატვდნენ დილანის მიერ აკვიატებული ელექტრონული ჟღერადობით უკმაყოფილებას, მოუწოდებდნენ, თავი შეეკავებინათ მუსიკოსის გამოსვლის ხელის შეშლისგან.
მაისის ბოლოს ჯგუფმა ორი დღის განმავლობაში გადაიღო პრომო ფილმები მომავალი სინგლისთვის. პირველი კადრები ები-როუდზე, 19 მაისს მაიკლ ლინდზი-ჰოგმა გადაიღო (შოუს Ready Steady Go! რეჟისორმა). მეორე დღეს ისინი დასავლეთ ლონდონში გადავიდნენ და ჩისუიკ-ჰაუსის ეზოში სხვა კადრები გადაიღეს. 16 ივნისს, ალბომის სესიების დასრულებამდე მუსიკოსები "Paperback Writer"-ით და "Rain"-ით Top of the Pops-ზე გამოვიდნენ.
მუსიკა და ტექსტები
როდრიგესი წერს, რომ Revolver-მა გავლენა იქონია სხვადასხვა მუსიკალური ჟანრის განვითარებაზე. მათ შორის არის ელექტრონიკა, პანკ-როკი და მსოფლიო მუსიკა. კენეთ უომეკი, მწერალი და კრიტიკოსი, აღწერს, თუ როგორ ივკლევდა The Beatles ამ ალბომზე „ქვეცნობიერის ფენომენოლოგიას“. "I'm Only Sleeping", მისი აზრით, არის მაგალითი ოცნებებით დაინტერესების და აღსანიშნავია სიკვდილის თემა "Tomorrow Never Knows"-ში. ავტორი თვლის, რომ ამ სიმღერებით აღნიშნულია ადამიანის სიცოცხლის ორი ციკლი, რომელიც ერთმანეთის ფილოსოფიურად ეწინააღმდეგება.
მხარე 1
ჰარისონმა "Taxman" დაწერა, როგორც პროტესტი მარგინალური გადასახადების წინააღმდეგ. The Beatles-ის მსგავსი შემსრულებლები ამ პერიოდში სახელმწიფოს უხდიდნენ საშემოსავლო გადასახადის დიდ თანხებს, ხოლმე - 95%-ს. თვლა, რომელიც შესავალში ჟღერს, ჰარისონმა ჩაწერა, თუმცა იგი არ ემთხვევა სიმღერის ნამდვილ ტემპს. კრიტიკოს ტიმ რაილის თქმით, იგი ხაზს უსვამს Revolver-ის ახალ სტუდიურ ესთეტიკას. მაკ-კარტნის ბასზე ჟღერს მკვეთრი გლისანდო. პოლი აგრეთვე ასრულებს სოლოს სიმღერაში, რომელიც ინდური მუსიკის სტილში ჟღერს და მოიცავს ორ ოქტავას. ჰარისონის ვოკალი კომპრესირებით არის დავუშავებული. როდრიგესის აზრით, „ბასრი დაცინვა“ არის 1970-იანების პანკის მოძრაობის ერთგვარი წინამორბედი. სიმღერის ტექსტი დაიწერა ლენონის მონაწილეობით. მასში ნახსენებია ჰაროლდ უილსონი და ედვარდ ჰითი - იმ პერიოდში ბრიტანეთის პრემიერ მინისტრი და კონსერვატორების ოპოზიციური ლიდერები.
უომეკი მაკ-კარტნის "Eleanor Rigby"-ს აღწერს, როგორც „მარტოობის სირთულეების თხრობას“. მისი აზრით, ეს არის The Beatles-ის ერთ-ერთი ყველაზე „გააზრებული“ სიმღერა. სიმღერის პერსონაჟია ელინორ რიგბი, ასაკში შესული შინაბერა და მარტოსული მღვდელი მამა მაკ-კენზი, რომელიც წერს „ქადაგებას, რომელსაც არავინ მოისმენს“. იგი რიგბის დასაფლავებას ხელმძღვანელობს და ამბობს, რომ, მიუხედავად მისი მცდელობებისა, „არავინ გადარჩენილა“. შეფნერი წერს, რომ ეს არის მაკ-კარტნის მიერ დაწერილი ამ ალბომის ერთადერთი სიმღერა, რომელიც სტანდარტული სასიყვარულო სიმღერისგან შორს არის. მისი ტექსტი კოლექტიურად დაიწერა, ჰარისონის, სტარის და ლენონის თანამონაწილეობით. ჯგუფის არც ერთ წევრს სიმღერაში არ დაუკრავს, სინამდვილეში ჯორჯ მარტინმა იმუშავა სიმებიანი ოქტეტის არანჟირებაზე, ალფრედ ჰიჩკოკის „ფსიქოს“ მელოდიის შთაგონებით, რომლის ავტორია ბერნარდ ჰერმანი. მაკდონალდი აღნიშნავს, რომ, გამომდინარე იქიდან, რომ პოპულარული სიმღერების დიდი ნაწილი ერიდება სიკვდილის თემის განხილვას, "Eleanor Rigby"-ს მიერ ამ ტაბუირებული თემის აღწერა 1966 წელს მსმენელებისთვის ერთგვარი შოკი იყო. რაილი წერს, რომ Taxman-ის პერსონაჟი კორუფცია და ელინორის სევდიანი აღსასრული Revolver-ის სამყაროს უფრო ავბედად აქცევს, ვიდრე რომელიმე სხვა ორი სიმღერა, აღებული ერთად.
"I'm Only Sleeping" დაიწერა ლენონის მიერ. ბარი მაილზი აღწერს მას, როგორც „ნახევრად მჟავურ სიზმარს, ნახევრად ლატენტურ ლენონის პერსონიფიცირებულ სიზარმაცეს“. ისევე, როგორც "Rain"-ის შემთხვევაში, სიმღერის ძირითადი ფონოგრამა ჩაიწერა უფრო სწრაფი ტემპით, შემდეგ კი სხვადასხვ სიჩქარეზე გამოიყენებოდა. ეფექტი, რომელიც მიიღეს ჩანაწეზე, მაკდონალდის აზრით, ჟღერს, როგორც „მოხუცის ხმა“. ჰარისონს ეკუთვნის გიტარის სოლო, რომელიც შებრუნებულია. ჩაწერისას იგი განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა იმას, თუ რა ჟღერადობა უნდა ჰქონოდა ამა თუ იმ ნოტს, იმის გათვალისწინებით, რომ საბოლოო ჩანაწერზე სოლო შებრუნებულად იქნებოდა წარმოდგენილი. ბიოგრაფი ჯონათან გულდი სოლოს განიხილავს, როგორც „დროის და მოძრაობის კანონების შეჩერებას, სიფხიზლისა და ძილს შორის არსებული ნახევარ-კავშირის სიმულირებისთვის“. მუსიკათმცოდნე უოლტერ ევერეტი აღტაცებულია ჩანაწერის „უჩვეულო ტონით“ და სიმღერას აღწერს, როგორც „განსაკუთრებით ექსპრესიულ ტექსტურ ნახატს“.
"Love You To" არის ჰარისონის პირველი დიდი ნაბიჯი ინდურ კლასიკურ მუსიკაში კომპოზიტორის სახით, მას შემდეგ, რაც წინა ალბომზე ლენონის "Norwegian Wood"-ში დაუკრა. "Love You To" ჩაიწერა ლონდონის აზიური მუსიკის წრის მონაწილეთა ჩართვით. ისინი უკრავენ ტაბლაზე, სვარმანდალზე და ტანპურაზე. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი კამათობს, თუ ვინ შეიძლება იყოს სიტარის შემსრულებელი, პიტერ ლავეზოლი, The Dawn of Indian Music in the West-ის ავტორი, აცხადებს, რომ ეს ჰარისონია. მისი აზრით, ჯორჯის შესრულების მანერა არის „სიტარაზე რომელიმე როკ-მუსიკოსის ყველაზე სრულყოფილი შესრულება“. იგი აღნიშნავს, რომ ეს არის „პოპულარულ მუსიკაში პირველი მცდელობა, მიღწეული იქნას არადასავლური მუსიკალური ფორმა, როგორც სტრუქტურაში, ასევე ინსტრუმენტულ ნაწილში.“ ჰარისონი აგრეთვე უკრავს ფაზტონის ეფექტით აღჭურვილ გიტარაზე. ევერეტი აღნიშნავს, რომ თვლის ცვლილება ჯგუფის მუსიკაში უპრეცედენტოა და სახასიათო, რაც გაგრძელდა შემდეგ ალბომში, Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. ნაწილობრივ შთაგონებული ჰარისონის მიერ LSD-ის გამოყენებით, უომეკი თვლის, რომ "Love You To"-ს ტექსტი განიხილავს შემსრულებლის სურვილს, მიიღოს „სწრაფი სექსუალური სიამოვნება“. მისივე აზრით, იგი „შიდა ჰედონიზმის აღიარების და მიწიერი დაბრკოლებების გათავისუფლების ერთიანი სიგნალია“.
"Here, There and Everywhere" მაკ-კარტნის ბალადაა, რომელიც მან The Beach Boys-ის "God Only Knows"-ის შთაგონებით შექმნა. ორმაგი ვოკალი სხვადასხვა სიჩქარეზე ჟღერს, ამიტომ დაკვრისას შეიმჩნევა უფრო მაღალი ტონი, ვიდრე ორიგინალში. სიმღერის პირველი სტრიქონები სრულდება სხვადასხვა თვლით - 9/8-დან 7/8-მდე / 4/4-მდე. ევერეტი: „The Beatles-ის არც ერთი სხვა სიმღერა მსმენელს ასე კარგად არ ამზადებს ყველაზე განსაცვიფრებელი და ექსპრესიული ტონალური განვითარებისთვის, რომელიც წინ ელის.“ იგი სიმღერას რომანტიკულ ბალადას უწოდებს, „აქ და ამ წამს სიცოცხლეზე“ და „ცნობიერების ჟამის სრულად განცდაზე“. ის აღნიშნავს, რომ წინა ტრეკით, "Love You To", ალბომში გამოხატულია „ერთდროულად ფიზიკური და რომანტიკული სიყვარულის ადამიანური აღქმა“. რაილი ამბობს, რომ "Here, There and Everywhere" მაკ-კარტნის მიერ ოდესმე დაწერილი „ყველაზე სრულყოფილი სიმღერაა“. მისი აზრით, იგი "Love You To"-ს „ეროტიულობას“ „ათვინიერებს“. სიმღერა Revolver-ის სესიების უკანასკნელ პერიოდში ჩაწერა, ვინაიდან 23 ივნისს გერმანიაში ტურნე იწყებოდა და The Beatles-ს უნდა დაესრულებინა ახალი ჩანაწერი.
მაკ-კარტნიმ დაწერა "Yellow Submarine" (სიმღერა, რომელიც, მისივე თქმით, „ბიჭუნას ამბავია“) - სპეციალურად რინგოს შეზღუდული ვოკალური დიაპაზონისთვის. მარტინის და ემერიკის, აგრეთვე როლინგ სტოუნზის მუსიკოსების, ბრაიან ჯოუნზის, მიკ ჯეგერის და როუდ-მენეჯერების, ნილ ესპინოლისა და მელ ევანსის თანაშემწეობით, ჩაიწერა ცოცხალი ატმოსფერო, სხვადასხვა ინსტრუმენტის, სიმღერის, გონგების, სტვენისა და ზარების, აგრეთვე ები-როუდის მეორე სტუდიის ხმოვანი ეფექტების აღრევით. ლენონმა ხმები ჩაწერა ები-როუდის ექოიან ოთახში. უომეკის აზრით, მან აღადგინა ლივერპულის „საზღვაო წარსულის დავიწყებული კვალი“. რაილი წერს, რომ მაკ-კარტნის მოხდენილი ტენორული ვოკალის "Here, There and Everywhere"-ში სტარის „ყელიან“ ბარიტონთან შერწყმა კომიკურ ეფექტს ქმნის, რომელსაც წარმატებით მხოლოდ The Beatles თუ მიაღწევდა. კომიკურობის აღრევა ამ სიმღერაში, მისი თქმით, The Goon Show-ს ჰგავს, სპაიკ ჯოუნზის შთაგონებული სატირით. იგი აგრეთვე აღნიშნავს: „"Yellow Submarine" არ უკუაქცევს Revolver-ის ბნელ განწყობას, იგი უბრალოდ მხიარული გასართობია.“
"Yellow Submarine"-ის ნათელ ატმოსფეროში, რაილის თქმით, იჭრება „აშკარად დამორჩილებული, მაგრამ შიგნიდან მძვინვარე გიტარა“, "She Said She Said"-იდან. რაილი აქებს სიმღერაში გამოხატულ უბიწოების „მთავარ მოწოდებას“, რაც ტექსტს „სირთულეს“ ანიჭებს. მსმენელი კი ამ განიცდის „არაადეკვატურობის“, „უსუსურობის“ და „ღრმა შიშის“ გრძნობებს. ავტორის აზრით, სიმღერის „ინტენსივობა არის საგრძნობი“ და „მუსიკა ლენონის სულთან პირდაპირი კავშირია“. "She Said She Said" მეორე შემთხვევაა, როდესაც The Beatles-ის სიმღერა ცვალებადი თვლით სრულდება ("Love You To"-ს შემდეგ). 4/4 თვლა ტექსტთან ერთად იცვლება 3/4-ით. მოგვიანებით ჰარისონი იხსენებდა, რომ ლენონს იგი დაეხმარა სიმღერის დასრულებაში, რაც მდგომარეობდა მისი სამი ფრაგმენტის გაერთიანებაში. სიმღერა ჩაიწერა 21 ივნისს, ცხრასაათიანი სესიისას, ჯგუფის მიერ ალბომის დასრულების უკიდურეს ვადამდე ერთი დღით ადრე. მაკდონალდი "She Said She Said"-ს უწოდებს „მაკ-კარტნის უმწივლო სინაზის ანტითეზისს“ და „ერთ-ერთი არაჩვეულებრივ რამეს, რაც ლენონს დაუწერია“. სტუდიაში კამათის გამო, მაკ-კარტნიმ არ მიიღო მის ჩაწერაში მონაწილეობა, ამიტომ ჰარისონმა თავად დაუკრა ბას-გიტარაზე, გარდა წამყვანი გიტარის და ვოკალური ნაწილების შესრულებისა. ტექსტი შთაგონებული იყო საუბრით, რომელსაც ლენონს და ჰარისონს ჰქონდა პიტერ ფონდასთან, 1965 წლის აგვისტოში, როდესაც სამივე LSD-ის ეფექტის ქვეშ იმყოფებოდა. ამ საუბრისას ფონდამ თქვა: „ვიცი, რას ნიშნავს, იყო მკვდარი“ - ვინაიდან მისი შვილი ოპერაციისას კლინიკურად მოკვდა. ლენონს შეეშინდა, რომ ამ ამბის გამო ნარკოტიკის ეფექტი უარყოფით შეგრძნებებს გამოიწვევდა, ამიტომ ფონდას სთხოვა, დაეტოვებინა შეკრება. რაილი აღნიშნავს, რომ Revolver-ის პირველი მხარის "She Said She Said"-ით დასრულებით, The Beatles დაუბრუნდა ავის მომასწავებელ განწყობას, რომელიც ალბომის პირველი ორი სიმღერით ჩამოყალიბდა.
მხარე 2
"Good Day Sunshine" ძირითადად მაკ-კარტნის მიერ დაიწერა. რიჩი უნტერბერგერი (AllMusic) მას აღწერს, როგორც „გაზაფხულის პირველი მშვენიერი დღეების, შეყვარებულობის ან ახალი დასვენების“ „შესაბამის საუნდტრეკს“. სტროფებში ვოდევილის ელემენტებია შეტანილი. მაკ-კარტნი ამბობდა, რომ სიმღერაზე გავლენა The Lovin' Spoonful-მა იქონია.
"And Your Bird Can Sing" დაიწერა ლენონის მიერ, თუმცა მაკ-კარტნი ამბობდა, რომ მას ტექსტის შექმნისას დაეხმარა. ჰარისონი და მაკ-კარტნი სიმღერაში ორმაგ სოლოებს უკრავენ.
"For No One"-ში მაკ-კარტნი ფორტეპიანოზე და კლავიკორდზე უკრავენ, სტარი კი — სხვადასხვა პერკუსიულ ინსტრუმენტზე. ალან სივილი უკრავს ვალტორნაზე. აღნიშნავს რა მაკ-კარტნის „ჩვეულ ლოგიკას“ სიმღერის მუსიკალურ სტრუქტურაში, მაკდონალდი აგრეთვე განიხილავს მოწყვეტილობის თემას, რომელიც აღწერილია „ურთიერთობის აღწერის ამ საოცრად ფლეგმატურ ტექსტში.“ იგი ამბობს, რომ მაკ-კარტნი, სავარაუდოდ, ცდილობდა მუსიკაში „მშრალი კინემატოგრაფიული ხედვის“ იგივე ელემენტის შეტანას, რომელიც ჯონ შლეზინგერმა 1965 წლის ფილმში „ძვირფასო“ გამოიყენა.
"Doctor Robert"-ის ავტორები ლენონი და მაკ-კარტნი არიან. პოლი: „ეს არის ხუმრობა ერთ ტიპზე, რომელიც ყველას მკურნალობდა აბებით და ტრანკვილიზატორებით.“ „ექიმი რობერტი მთელ ნიუ-იორკს ნარკოტიკების ქვეშ ამყოფებდა. ნიუ-იორკში ერთი ეგეთი არის და შტატებში ხალხი ამბობდა: „ყველაფერს იშოვი მაგასთან, ნებისმიერ აბებს. აი ეს არის ექიმი რობერტი, აბებიანი ექიმი, რომელიც წესრიგში მოგიყვანს“
ჰარისონის თქმით, მისი "I Want to Tell You" ეხება „ფიქრების ზვავს“, რომელიც სიტყვებით ვერ აღწერა. სიმღერა იწყება მზარდი რიფით, რომელიც  "Eight Days a Week"-ის მსგავსად შემოდის. კრიტიკოსი მიკალ გილმორი (Rolling Stone) აღწერს, რომ დისონანსის მელოდიაში შემოტანა 1966 წელს „პოპულარულ მუსიკაში რევოლუციური იყო“ და, შესაძლოა, „უფრო ორიგინალურად შემოქმედებითი, ვიდრე ის ავანგარდული მანერები, რომლებიც ამ პერიოდში ლენონმა და მაკ-კარტნიმ ისესხეს კალრჰაინც შტოკჰაუზენის, ლუჩიანო ბერიოს, ედგარ ვარეზის და იგორ სტრავინსკის მუსიკიდან“.
მაკ-კარტნის "Got to Get You into My Life" შთაგონებული იქნა Motown-ის ჟღერადობით, რაც გამოიხატა ჩასაბერი ინსტრუმენტების გამოყენებაში. მიუხედავად იმისა, რომ ეს სასიყვარულო სიმღერაა, მაკ-კარტნიმ თქვა, რომ იგი არის „მოსაწევის ოდა“. 1976 წელს სიმღერა გამოვიდა, როგორც ალბომის Rock 'n' Roll Music პრომო სინგლი.
2009 წლის ივლისის არეულობა ურუმჩიში
2009 წლის ივლისის არეულობა ურუმჩიში, ასევე ცნობილია, როგორც ურუმჩის 5 ივლისის ინციდენტი (乌鲁木齐7·5事件) და ასევე მოიხსენიებენ, როგორც 5 ივლისის ინციდენტი, ხოლო სახელმწიფო მედიაში და ხელისუფლების წარმომადგენლები მას 7.5-ის ურუმჩის ამბოხების სერიოზულ კრიმინალურ ინციდენტად ნათლავენ (乌鲁木齐"7·5"打砸抢烧严重暴力犯罪事件; 烏魯木齊「7·5」打砸搶燒嚴重暴力犯罪事件) — 2009 წლის 5 ივლისიდან, რამდენიმე დღის განმავლობაში სერიოზული ამბოხებები მიმდინარეობდა ურუმჩიში, რომელიც სინძიანის უიღურთა ავტონომიური რაიონის (XUAR) დედაქალაქია და ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთში მდებარეობს. პირველი დღის ამბოხება, რომელშიც 1000 უიღური მაინც მონაწილეობდა, დაიწყო პროტესტის სახით, თუმცა ძალადობრივ შეტაკებებში გადაიზარდა, ისინი ძირითადად ხანების (ჩინელების) წინააღმდეგ იყო მიმართული. საპასუხოდ ჩინეთის სახალხო შეიარაღებული პოლიცია გამოიყვანეს, ორი დღის შემდეგ კი ასეულობით ხანი როგორც პოლიციას, ისე უიღურებს დაესხა თავს. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ხელისუფლების წარმომადგენლებმა განაცხადეს, რომ ჯამში 197 ადამიანი დაიღუპა, მათგან უმეტესობა კი ხანი იყო, ასევე 1,721 სხვა ადამიანი დაშავდა ბევრი ავტომობილი და შენობა კი დაზიანდა. ამბოხების დღეების განმავლობაში პოლიციის მიერ ჩატარებული ფართო მასშტაბიანი წმენდის შედეგად ბევრი უიღური გაუჩინარდა; Human Rights Watch-მა (HRW) დოკუმენტურად 43 საქმე შეკრიბა და განაცხადა, რომ რეალური გაუჩინარებების რაოდენობა სავარაუდოდ ბევრად უფრო დიდია.
Revolver (ალბომი)
მხარე 2
როდრიგესი წერს, რომ "Tomorrow Never Knows" არის „მომავალში ყველაზე დიდი ნახტომი“, რომელიც ჯგუფის მანამდე გაუკეთებია. სტუდიაში მუშაობის ნოვატორობამ მიაღწია პიკს ლენონის ამ კომპოზიციით, რომელიც ფსიქოდელიური მუსიკის კონტრკულტურის საწყისებში იდგა. რევოლიციურად ითვლება გიტარის შებრუნებული ჩანაწერის, ეფექტებიანი ვოკალების და ფირების ციკლების გამოყენება. მუსიკალურად ეს არის დრონული ტიპის კომპოზიცია, სინკოპირებული, განმეორებადი დასარტყმელი საკრავების რიტმით, რომელის ერთსა და იმავე აკორდზეა აგებული. ტექსტი შთაგონებული იქნა ტიმოთი ლირის წიგნით The Psychedelic Experience: A Manual Based on The Tibetan Book of the Dead. სიმღერის სახელწოდება რინგო სტარის მალაპრომიზმის შედეგია. სიმღერის ჰარმონიული სტრუქტურა აღებულია ინდური მუსიკიდან და ეფუძნება დოს გაბმულ, დრონულ ხმამაღალ ჟღერადობას, რომელსაც ტამბურაზე ჰარისონი ქმნის. თანმხლები ფონოგრამის დიდი ნაწილი შედგება ფირიც ციკლებისგან, რაც, მაკდონალდის თქმით, მაკ-კარტნის დამსახურებაა (რომელიც მაგნიტურ ფირებთან და კონკრეტულ მუსიკასთან ექსპერიმენტებს ატარებდა). ჯგუფის ყოველმა წევრმა შინ მოამზადა ასეთი ციკლების ჩანაწერები, მოგვიანებით კი ფონოგრამას დაამატა. ეს პროცესი ერთი დუბლით შესრულდა - რამდენიმე მაგნიტოფონი ერთდროულად ჩართეს, რამდენიმე ფირი კი არა მხოლოდ სააპარატოში, არამედ დერეფანშიც განალაგეს. ლენონის დამუშავებული ვოკალი კიდევ ერთი ნოვატორული ნაბიჯი იყო. ხმაში ცვლილებების შეტანის საშუალებების მუდმივ ძიებაში მყოფმა მუსიკოსმა ჯეფ ემერიკს აუხსნა, რომ ისეთი ხმის მიღება სურდა, თითქოს დალაი ლამა მთიდან გალობდა.
2009 წლის ივლისის არეულობა ურუმჩიში
ამბოხების დაწყება შაოკუანის ინციდენტს უკავშირდება, ჩხუბს, როდესაც სამხრეთ ჩინეთში, რამდენიმე დღით ადრე, 2 უიღური მოკლეს. ჩინეთის ცენტრალური მთავრობა ამტკიცებდა, რომ ამბოხებულებს მხარს საზღვარგარეთიდან უჭერდნენ, კერძოდ მსოფლიო უიღურთა კონგრესი (World Uyghur Congress - WUC) და მისი ლიდერი რებიია კადეერი, (Rebiya Kadeer). თავად კადეერი კი უიღურთა თვითგამორკვევისთვის ბრძოლისას ძალადობის წაქეზებაზე უარს ამბობს
ჩინური მედია ურუმჩის ამბოხებას ფართოდ აშუქებდა, მას დასავლური მედიები ტიბეტში 2008 წელს მომხდარ არეულობას ადარებდნენ და მასზე უფრო მასშტაბურად თვლიდნენ. როდესაც ამბოხი დაიწყო, სინძიანთან დამაკავშირებელი სატელეფონო და ინტერნეტ კომუნიკაციები გადაიჭრა. მომდევნო კვირებში ოფიციალური წყაროები აცხადებდნენ, რომ 1000 ადამიანზე მეტი დააკავეს; უიღურთა სალოცავები (მეჩეთები) დროებით დაიკეტა. კომუნიკაციების შეზღუდვა და რეგიონში შეიარაღებული პოლიციის ყოფნა 2010 წლის იანვრამდე გაგრძელდა. 2009 წლის ნოემბრისთვის 400-ზე მეტი ადამიანის მიმართ დაიწყეს სისხლის სამართლებრივი დევნა (მათ მიერ ამბოხების დროს ჩადენილი მოქმედებების გამო). 2009 წლის ნოემბერში 9 ადამიანი სიკვდილით დასაჯეს. China News Service-ის მიეხდვით, ისინი დასაჯეს ისეთი დანაშეულების ჩადენისთვის, როგორიცაა განზრახ მკვლელობა და ხანძრის გაჩენა. 2010 წლის თებერვლისთვის, სულ ცოტა 26 ადამიანს სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანეს.
Revolver (ალბომი)
გარეკანი და სახელწოდება
გარეკანის ილუსტრაციის ავტორია წარმოშობით გერმანელი ბასისტი და მხატვარი კლაუს ფორმანი, ჯგუფის ერთ-ერთი მეგობარი ჰამბურგის პერიოდიდან, 1960-იანი წლებიდან. ფორმანის მიერ შექმნილია ნახევრად შტრიხებიანი, ნახევრად კოლაჟის ტიპის გარეკანი. მასზე გამოყენებული ფოტოსურათების ავტორია რობერტ უიტეკერი, რომელსაც ეკუთვნის სურათები 1964-1966 წლის ალბომის უკანა მხარეებიდან, ისევე, როგორც Yesterday and Today-ის სკანდალური, ყასბებიანი გარეკანი.
2009 წლის ივლისის არეულობა ურუმჩიში
წინაპირობები
სინძიანი ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში მდებარე ვრცელი ცენტრალურ-აზიური რეგიონია. იგი უცირესობებითაა დასახლებული: მოსახლეობის 45%-ს უიღურები წარმოადგენენ, 40%-ს კი ხანის ხალხი. მის მრეწველობით განვითარებულ დედაქალაქ, ურუმჩიში, 2.3 მილიონ ადამიანზე მეტი ცხოვრობს, მათი დაახლოებით 75% ხანია, 12.8% - უიღური, ხოლო 10%-ს სხვა ეთნიკური ჯგუფები წარმოადგენენ.
Revolver (ალბომი)
გარეკანი და სახელწოდება
Revolver-ის გარეკანის შესადგენად ფორმანმა გამოიყენა ჯგუფის სხვადასხვა პირადი ფოტოც, რამაც, მისივე თქმით, ხაზი გაუსვა კოლექტივის „ტკბილ მხარეს“. თავად ფორმანის სურათი, ისევე, როგორც მისი სახელი (Klaus O.W. Voormann), მოათავსეს ჰარისონის თმაში, გარეკანის მარჯვენა მხარეს. Revolver-ის გარეკანი აგრეთვე გამოყენებულია კლაუსის მიერ მომზადებულ Anthology 3-ის დიზაინში, რომელშიც საკუთარი ძველი ფოტოს სანაცვლოდ უფრო ახალი ჩასვა. Revolver-ზე გამოტანილი ჰარისონის სურათი აგრეთვე მოხვდა 1988 წლის სინგლის "When We Was Fab" გარეკანზე - ასევე განახლებული სახით. Revolver-მა მიიღო გრემის ჯილდო საუკეთესო გარეკანის კატეგორიაში.
2009 წლის ივლისის არეულობა ურუმჩიში
წინაპირობები
ზოგადად, უიღურებსა და ხანის მთავრობას შორის უთანხმოებაა იმის თაობაზე, თუ ისტორიულად უფრო მეტად რომელ ჯგუფს ეკუთვნის სინძიანის რეგიონი: უიღურებს სჯერათ, რომ მათი წინაპრები ამ ტერიტორიის აბორიგენი მოსახლეები იყვნენ, მეორეს მხრივ -  მთავრობა თვლის, რომ დაახლოებით ძვ.წ-ით  200 წლიდან იგი ჩინეთის ტერიტორიაა. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის პოლიტიკის თანახმად, უიღურები უფრო მეტად ნაციონალური უმცირესობაა, ვიდრე აბორიგენული მოსახლეობა — სხვაგვარად რომ ვთქვათ, სინძიანში უიღურები უფრო მეტად აბორიგენული მოსახლეობა არ არიან, ვიდრე ხანის ხალხი, შესაბამისად განსაკუთრებული უფლება ამ ტერიტორიაზე სამართლის მიხედვით არც გააჩნიათ. სახალხო რესპუბლიკამ მილიონობით ხანის სინძიანში მიგრაციას უხელმძღვანელა, ახლა ისინი რეგიონში როგორც პოლიტიკური, ისე ეკონომიკური თვალსაზრისით დომინირებენ.
Revolver (ალბომი)
გარეკანი და სახელწოდება
ალბომის სახელწოდება, ისევე, როგორც Rubber Soul, ხუმრობაა და აღნიშნავს როგორც ამავე სახელწოდების იარაღს, ასევე ალბომის „ბრუნვის“ ეფექტს ("revolve") - თუკი საუბარია გრამფირფიტაზე, რომელიც საკრავზეა მოთავსებული და ტრიალებს. სახელწოდების შერჩევისას თავად ჯგუფს სირთულეები ჰქონდა. ბარი მაილზის თანახმად, თავდაპირველად Abracadabra შეარჩიეს, თუმცა სხვა ჯგუფს უკვე ჰქონდა ასეთი სახელწოდების ალბომი. ამის შემდეგ პოზიციები ორად გაიყო - ლენონს სურდა Four Sides of the Eternal Triangle, სტარს - After Geography (ასევე სახუმარო სახელი, როლინგ სტოუნზის Aftermath-ის პაროდია, სადაც Geography, ანუ გეოგრაფია ენაცვლებოდა Math-ს, ანუ მათემატიკას). აგრეთვე არსებობდა ვერსიები Magic Circles, Beatles on Safari, Pendulum და, საბოლოოდ, თავად Revolver, რომლის შემთხვევაში სიტყვებით თამაში ჯგუფის ოთხივე წევრს მოეწონა. სახელწოდება საბოლოოდ დაამტკიცეს, როდესაც ჯგუფი გერმანიაში ივნისის ბოლოს ტურნეთი იმყოფებოდა. Revolver ჰამბურგის სასტუმროში ყოფნისას აირჩიეს.
2009 წლის ივლისის არეულობა ურუმჩიში
წინაპირობები
მე-19 საუკუნის დასაწყისში, 40 წლის შემდეგ, რაც ჩინგის დინასტიამ ტერიტორია (სინძიანი) დაიპყრო, ამ დროს ცხოვრობდა დაახლოებით 155,000 ხანი და ხუეი, ანუ ისინი ორჯერ მეტნი იყვნენ ვიდრე უიღურები. სინძიანის მოსახელობა ჩინგის მმართველობის ხანაში, ადრეულ მე-19 საუკუნეში ეთნიკურად იყო დაყოფილი - მისი 30 პროცენტი ხანი იყო, ხოლო 60%-ს თურქული მოდგმის ხალხები. აშკარა ცვლილება 1953 წლის მოსახლეობის აღრიცხვის შემდეგ შეიმჩნევა, რადგან მისი მოსახლეობის 6%-ს ხანები, ხოლო 75%-ს უიღურები შეადგენდნენ. თუმცა 2000 წლისთვის აღრიცხული მოსახლეობის 40.57% ხანია და 45.21% უიღური. პროფესორმა სტენლი ვ.თუფსმა (Stanley W. Toops) აღნიშნა, რომ დღევანდელი დემოგრაფიული სიტუაცია ჩინგის პერიოდის სინძიანის დემოგრაფიული სიტუაციის მსგავსია. ჩრდილოეთ სინძიანში, ჩინგებმა ხანი, ხუეი, უიღურები, სიბო(xibe) და ყაზახი კოლონისტები მას შემდეგ დაასახლეს, რაც მათ გაანადგურეს ზუნგჰარის ოირატი მონღოლები (the Zunghar Oirat Mongols) რეგიონში. შედეგად მოსახლეობის 1/3-ს ხანი და ხუეი წარმოადგენდნენ, რეგიონის ჩრდილოეთში, ხოლო 2/3-ს უიღურები სამხრეთ სინძანის ტარიმის ღრმულში (Tarim Basin).
Revolver (ალბომი)
გამოცემა
Revolver გაერთიანებულ სამეფოში 1966 წლის 5 აგვისტოს გამოვიდა, ხოლო 8 აგვისტოს - აშშ-ში. "Yellow Submarine" გამოვიდა ორმაგ A-მხარეზე სიმღერით "Eleanor Rigby". შეფნერი წერს, რომ სიახლის შემომტანი სიმღერა და ბალადა გამოირჩევა The Beatles-ის ნებისმიერი ინსტრუმენტალისგან, ორივე სიმღერა ჯგუფის ტრადიციული სინგლებისგან დაშორებაა. შეფნერი ამატებს: „Rigby-ს Submarine-თან მხოლოდ ის აკავშირებს, რომ იგი არ ჰგავს The Beatles-ის სიმღერას.“ ბრიტანეთში სინგლი აგვისტოში და სექტემბერში, ოთხი კვირის განმავლობაში, ჩარტის პირველ ადგილს იკავებდა.
2009 წლის ივლისის არეულობა ურუმჩიში
წინაპირობები
ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის პოლიტიკა უმცირესობათა მიმართ დაფუძნებულია პოზიტიურ დისკრიმინაციაზე, იგი ცდილობს ხელი შეუწყოს და უიღურების ეთნიკური იდენტობა გააძლიეროს, რომელიც აშკარად განსხვავებულია ხანის ხალხისგან. მაგრამ ზოგიერთი მცენიერი იმას ამტკიცებს, რომ ბეიჯინგი არაოფიციალურად კეთილგანწყობას ერთ ენოვანი და ერთი კულტურის მოდელის მიმართ იჩენს, რომელიც თავის მხრივ უმრავლესობას ემყარება. ხელისუფლება ასევე ყველა აქციას არბევს, რომელიც სეპარატიზმის ნიშნების შემცველია. ასეთი პოლიტიკის, დამატებით კი ძველი დროიდან მოყოლებული კულტურული განსხვავებულობების, შედეგია უიღირ და ხან მოქალაქეებს შორის არსებული უთანხმოება. ერთის მხრივ, ხანების იმიგრაციის და მთავრობის პოლიტიკის შედეგად უიღურთა რელიგიის და გადაადგილების თავისუფლებები შეზღუდულია, ასევე, უიღურთა უმეტესობა ამტკიცებს, რომ ხელისუფლება მათ ისტორიასა და ტრადიციულ კულტურას ნაკლებ მნიშვნელობას ანიჭებს. მეორეს მხრივ, ზოგიერთი ხანი მოქალაქე უიღურებს განსაკუთრებული მოპყრობით მოსარგებლე ადამიანებად თვლის, რადგან მათ უნივერსიტეტებში ჩაბარებისას სხვებთან შედარებით უპირატესობა ენიჭებათ, ასევე მათზე ერთი ბავშვის პოლიტიკაც არ ვრცელდება, და ასევე „სეპარატისტული მისწრაფებების მქონე“ ადამიანებად მიიჩნევენ.