cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ედიტ კრესონი
ადრეული პერიოდი
1965 წელს იგი მონაწილეობდა სოციალისტთა პარტიის წარმომადგენლის ფრანსუა მიტერანის პირველ საარჩევნო კამპანიაში. მომავალ პრეზიდენტთან სიახლოვის გათვალისწინებით, 1971 წელს ედიტ კრესონი პარტიის წევრი გახდა, ხოლო სამი წლის შემდეგ ეროვნულ ბიუროში დაინიშნა ახალგაზრდობის საქმეების კურატორად. 1979-81 წელს იგი ევროპარლამენტის დეპუტატი იყო.
პოლიტიკური კარიერა 1980-იან წწ.
ფრანსუა მიტერანის მმართველობის წლებში ედიტ კრესონი სამჯერ იქნა არჩეული ეროვნულ ასამბლეაში. ის, აგრეთვე, მთავრობაში მნიშვნელოვან თანამდებობებზე მუშაობდა :
1991 წლის მაისში მას პრეზიდენტმა შესთავაზა პრემიერობა მიშელ როკარის საკმაოდ წარუმატებელი მოღვაწეობის შემდეგ. საფრანგეთის ისტორიაში ეს პირველი და ჯერჯერობით ერთადერთი შემთხვევა იყო, როცა მთავრობის თავმჯდომარის თანამდებობა ქალს ერგო.
პრემიერის პოსტზე
საჯარო სამსახურში, მათ შორის დიპლომატიურ უწყებაში მრავალწლიანი კარიერის მიუხედავად, ედიტ კრესონი არაერთი ისეთი გამონათქვამის ავტორი გახდა, რომელმაც მსოფლიო პრესის ფურცლები მოიარა.
"ანგლოსაქსურ ქვეყნებში მამაკაცების უმრავლესობა ჰომოსექსუალია. შესაძლოა არც მთლად უმრავლესობა, მაგრამ ამერიკაში ისინი უკვე 25% არიან. ასევეა ინგლისში და გერმანიაში", - განაცხადა მან გაზეთ "ობსერვერისთვის" მიცემულ ინტერვიუში. ამ ფრაზის გამო პრემიერი მძაფრი კრიტიკისა და დაცინვის ობიექტად იქცა ინგლისში, სადაც როგორც მედიის, ასევე პარლამენტის წარმომადგენლებმა ხმა აიმაღლეს მის წინააღმდეგ. აღინიშნა, რომ ბრიტანეთის მთავრობის მეთაურის ჯონ მეიჯორის მხრიდან მსგავსი სიტყვების წარმოთქმა შეფასდებოდა, როგორც რასისტული, სექსისტური და ანტიევროპული.
ედიტ კრესონმა ასევე გააკრიტიკა იაპონელთა სავაჭრო პრაქტიკა და გამოთქვა შიში, რომ ეს "ყვითელი ჭიანჭველები მსოფლიოს დაპყრობას ცდილობენ." აღშფოთებულმა იაპონელმა აქტივისტებმა პასუხად მისი ფიტული დაწვეს.
საჯარო სექტორი უკმაყოფილო იყო ეკონომიკის საკითხებში პოლიტიკური ჩარევების გამო, სატირისტები კი პრემიერის აღზევებას პრეზიდენტთან მის პირად ურთიერთობას უკავშირებდნენ.
მაღალ თანამდებობებზე კრესონის ყოფნას ევროპაში მნიშვნელოვანი ისტორიული პროცესები დაემთხვა: საბჭოთა კავშირის დაშლა, "ვარშავის პაქტის" გაუქმება, ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში ხავერდოვანი რევოლუციები, იუგოსლავიაში საომარი მოქმედებების დაწყება. საგარეო სფეროში პრემიერი აქტიურ მონაწილეობას იღებდა. 1992 წლის 7 თებერვალს პრეზიდენტთან ერთად მან ხელი მოაწერა მაასტრიხტის ხელშეკრულებას ევროპის ქვეყნების ინტეგრაციის შესახებ.
1992 წლის მარტში მუნიციპალური არჩევნების შედეგების მიხედვით, სოციალისტურმა პარტიამ ექვსი რეგიონი დაუთმო მეტოქეებს. საზოგადოებრივი აზრის თანახმად, გამოკითხულთა 76% არ ენდობოდა პირადად პრემიერ-მინისტრს, რაც პოპულარობის ინდექსით ერთ-ერთი ყველაზე დაბალი მაჩვენებელი იყო. 2 აპრილს პრეზიდენტმა გამოსცა ბრძანებულება თანამდებობიდან ედიტ კრესონის გათავისუფლების შესახებ. იგი პიერ ბერეგოვუამ ჩაანაცვლა.
ევროპულ პოლიტიკაში
1995 წელს მიტერანმა ედიტ კრესონი ევროკომისიაში სამეცნიერო კვლევების, მეცნიერების და ტექნოლოგიების კომისრად წარადგინა.
რამდენიმე წლის შემდეგ იგი ფინანსურ სკანდალში გაეხვა. ზედამხედველობის კომისიამ დაადგინა, რომ წლების განმავლობაში კომისარი არ რეაგირებდა ცნობილი მაქინაციების აღსაკვეთად ახალგაზრდობის სასწავლო პროგრამაში, სადაც დიდი რაოდენობით თანხა აორთქლდა. ექს-პრემიერი ასევე ნეპოტიზმში დაადანაშაულეს კომისიაში შიდსის ექსპერტად საკუთარი კბილის ექიმის დანიშვნაში იმის მიუხედავად, რომ იგი არაკომპეტენტური პირი იყო. სკანდალი გახდა ჟაკ სანტერის მეთაურობით ევროკომისიის მთელი ხელმძღვანელობის გადადგომის ერთ-ერთი მიზეზი 1999 წელს. 1999 წელს ედიტ კრესონმა თავისი პრობლემები გერმანულ მედიას დააბრალა მაშინ, როცა გერმანია ევროკავშირში როტაციის წესით თავმჯდომარეობდა.
ბელგიის სასამართლომ მას კორუფციული ბრალდებების გამო იმუნიტეტი მოუხსნა, თუმცა 2006 წელს გამოტანილ განაჩენში ფინანსური ჯარიმა არ დაუწესებია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია: ფრანგები კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქალი პრემიერ-მინისტრები
ტაშ-ელგა (ჩეკმაგუშის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 95 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (83%) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
ვიდეობარათი
thumb| GeForce 4 სერიის ვიდეობარათი ვიდეობარათი ეკრანზე გამოსატან ინფორმაციას გარდაქმნის ვიდეოსიგნალად. ვიდეობარათი თავსდება სისტემურ ბლოკში დედაპლატაზე, PCIe სლოტში. რაში მდგომარეობს გარდაქმნის არსი? ცნობილია, რომ მონიტორზე გამოსახულება წარმოადგენს წერტილების ერთობლიობას. წერტილების ფორმირება ელექტრული სხივით იქმნება ჰორიზონტალური და ვერტიკალური გაშლის წყალობით. სხივის ტრაექტორია რამდენიმე ასეულ ჰორიზონტალურ ხაზს ქმნის. ელექტრონული სხივის ინტენსივობის მართვით მიიღწევა წერტილის სიკაშკაშე. ამრიგად, ეკრანზე გამოსახულების მისაღებად საჭიროა შესაბამისი წესით განხორციელდეს ელექტრონული სხივის მოდელირება. ამ ოპერაციების შესასრულებლად საჭიროა ოპერატიული დამახსოვრების მოწყობილობაში დასამახსოვრებელ სიმბოლოთა შესაბამისი კოდების გარდაქმნა ვიდეოსიგნალებად.
აღსანიშნავია, რომ მონიტორის ეკრანზე გამოსახულების აღდგენა უნდა განხორციელდეს წამში 25-30 კადრის სიჩქარით. ეს პროცესი უწყვეტად მიმდინარეობს. ეკრანზე გამოსატანი ინფორმაცია ინახება სპეციალურ მეხსიერებაში — GDDR ტიპის ვიდეომეხსიერებაში. ვიდეობარათის ხარისხი, Pixel Fillrate ( Pixel/s ) და Texture Fillrate ( Texel/s ) ამ პარამეტრებით განისაზღვრება. მარტივად შეიძლება მივხვდეთ რას ნიშნავს ეს პარამეტრები იმიტომ, რომ თვითონ განზომილება გეუბნება სიტყვასიტყვით ანუ რამდენი პიქსელის და ტექსტურის ( 2D გამოსახულების ) დახატვა შეუძლია წამში,რაც მეტი შეუძლია, ე.ი. ვიდეო კარტა უფრო მძლავრი და სწრაფია. ( აი რის მიხედვით უნდა შეირჩეს ვიდეობარათი ) ასევე მნიშვნელოვანი პარამეტრებია Bus width ( bit -ბში ) ვიდეოადაპტერის ოპერატიულსა ( VRAM ) და ( GPU ) პროცესორს შორის ინტერფეისის ზომა, Bandwidth ( GB/s -ში )ვიდეობარათის ოპერატიულსა და პროცესორს შორის ინფორმაციის რაოდენობა წამში, Bandwidth ეს პარამეტრი კი დამოკიდებულია, Memory clock -ზე ( ვიდეოს ოპერატიულის სიხშირეზე ) და ბოლოს ყველაზე ნაკლებად მნიშვნელოვანი ( და არა უმნიშვნელო ) არის ვიდეომეხსიერების ზომა. აქვს ვიდეო მესხსიერებას.
ამჟამად ვიდეომეხსიერების რამდენიმე სტანდარტია: ( სიხშირის მიხედვით ) DDR, DDR2, GDDR3, GDDR4, GDDR5 და უახლესი GDDR6. რაც უფრო ახალი სისტემის მეხსიერება აქვს ვიდეობარათს, მით უფრო მეტი აქვს სიხშირე ( Memory clock ). ზომის მიხედვით:32, 64, 128, 256, 384, 512, 768, 896, 1024, 1536, 1768, 2048, 4096 მბ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კომპიუტერი კატეგორია:ვიდეობარათები
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიას ისტორიულად დიდი პოლიტიკური ეკონომიკური ძალაუფლება ჰქონდა, ფლობდა მიწებს და ყმა-გლეხებს. მისი ქონება იზრდებოდა მეფეებისა და ფეოდალებისაგან შემოწირულობების ხარჯზე. ქართულმა ეკლესიამ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ქვეყნის პოლიტიკურ, სოციალურ და კულტურულ ცხოვრებაში: აშენდა ბევრი ეკლესია-მონასტერი როგორც საქართველოში ასევე მის ფარგლებს გარეთ პალესტინაში, სირიაში, საბერძნეთსა და ბულგარეთში, სადაც ფართო სამეცნიერო, ლიტერატურული და კულტურული მოღვაწეობა მიმდინარეობდა. საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესია ასრულებს განსაკუთრებულ როლს საქართველოს სახელმწიფოში, რამდენადაც საქართველოს მხოლოდ მასთან გააჩნია ოფიციალური კონსიტიტუციური შეთანხმება. ეკლესიის წევრთა რიცხვი დაახლოებით 3,5 მილიონია. საქართველოს მოსახლეობის 83 % თავს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მრევლად მიიჩნევს. ეკლესიის მეთაურის, კათოლიკოს-პატრიარქის რეიტინგი აღემატება სახელმწიფო ინსტიტუტების და პოლიტიკური ლიდერების რეიტინგს, რაც საქართველოს საპატრიარქოს საზოგადოებრივ და ეკონომიკურ პრივილეგიებს ანიჭებს.
საეკლესიო წყობა
საქართველოს ეკლესიის მმართველობას აწესრიგებს 1995 წელს მიღებული მართვა-გამგეობის დებულება. მმართველობის უმაღლესი ორგანოა საერო და სასულიერო პირებისგან შემდგარი საეკლესიო კრება, რომელიც საჭიროებისამებრ მოიწვევა. კრებებს შორის ეკლესიას ხელმძღვანელობს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, რომელსაც კრებაზე ფარული კენჭისყრით ირჩევენ. მისი აღსაყდრება ხდება სვეტიცხოვლის ტაძარში. კათოლიკოს-პატრიარქი ეკლესიას მართავს წმინდა სინოდთან ერთად. საეპისკოპოსო კანდიდატს პატრიარქი არჩევს და სინოდს წარუდგენს. კათოლიკოს-პატრიარქი ეკლესიას მართავს საქართველოს საპატრიარქოს დაწესებულებათა მეშვეობით. საპატრიარქოში მოქმედებს რამდნიმე განყოფილება, ორი აკადემია, ოთხი სემინარია, საპატრიარქოს გააჩნია საკუთარი მასმედიის საშუალებები: პრესა, რადიო და ტელევიზია.
I-V საუკუნეები
მინიატიურა|მარცხნივ|წმინდა ნინოს ხატი საქართველოს ტერიტორიაზე ქრისტიანობის ქადაგება დაიწყო მისი დასაბამიდანვე. ქართველმა ებრაელებმა საქართველოში ჩაიტანეს ქრისტიანული სამყაროს უმნიშვნელოვანესი რელიკვია უფლის კვართი, რომელიც დამარხულია მცხეთაში, ძელიცხოვლის ძირში. ებრაული თემი საქართველოს ტერიტორიაზე ძვ. წ. VII საუკუნიდან არსებობდა და მას ისტორიულ სამშობლოსთან კავშირი არასდროს გაუწყვეტია. ამან ხელი შეუწყო ქართველი ხალხის კავშირს ქრისტიანობასთან. საქართველოს ტერიტორიაზე ქრისტიანობას ქადაგებდნენ ანდრია პირველწოდებული, სვიმონ კანანელი, ბართლომე და მატათა მოციქულები. სვიმონ კანანელი უკანასკნელი აღესრულა და დაკრძალულია ახალ ათონში, ხოლო მატათა გონიოში.
ქართული წყაროების მიხედვით ანდრია მოციქულმა საქართველოში ჩაიტანა ღვთისმშობლის ხატი, ღვთისმშობლის კვართი, მაცხოვრის ჯვრის ფიცრები და სამსჭვალები, ელია წინასწარმაეტყველის ხალენი და სხვა რელიკვიები. ლეონტი მროველის თანახმად ქრისტიანობასა და სახარებას იცნობდა იბერიის მე-19 მეფე რევ I მართალი. 325 წელს გამართულ ნიკეის პირველ საეკლესიო კრებაზე მონაწილეობდნენ ტრაპიზონის ეპისკოპოსი დამნუსი და ბიჭვინთის ეპისკოპოსი სტრატოფილოსი, რაც მიანიშნებს, რომ ბერძნული ახალშენების გავლენით დასავლეთ საქართველოში IV საუკუნეში გავრცელებული იყო ქრისტიანობა.
იბერიის სახელმწიფო რელიგიად ქრისტიანობა გამოცხადდა 326-337 წლებს შორის პერიოდში. მისი გაქრისტიანება უკავშირდება წმინდა ნინოს მოღვაწეობას. სწორედ მან მოაქცია იბერიის მეფე მირიან III და დედოფალი ნანა. მირიანის თხოვნით რომის იმპერატორმა კონსტანტინე დიდმა იბერიაში მიავლინა ეპისკოპოსი იოანე, ორი მღვდელი და სამი დიაკვანი, რომლებმაც აკურთხეს მცხეთაში აშენებული ეკლესია და ხალხისათვის შეასრულეს ნათლისღების საიდუმლო. იბერიის დედაქალაქ მცხეთასა და მის შემოგარენში გაჩნდნენ იესო ქრისტეს მიწიერი ცხოვრების ადგილთა შესატყვისი ტოპონიმები: ბეთლემი, გოლგოთა, გეთსიმანია, ამაღლების მთა. დაიწყო ქვის ტაძრების მშენებლობა. თავიდანვე ჩამოყალიბდა ქართული საეკლესიო არქიტექტურის ორი ტიპი: ბაზილიკა და გუმბათოვანი ეკლესია.
ონი (დემონები)
150px|მინი|ონი პილიგრიმების სამოსში ონი — გიგანტური რქიანი დემონები, რომლებიც იაპონიაში ჩინეთიდან ბუდიზმის შესვლასთნ ერთად შევიდნენ და ბუდისტი ღვთისმსახურები მათ განსადევნად ყოველწლ იურ რიტუალებს ატარებდნენ. ონი შიძლებოდა სხვადასხვა ფერისა ყოფილიყო და ხელებზე და ფეხებზე სამ-სამი თითი, ზოგ შემთხვევაში კი სამი თვალი ჰქონდა. ჩვეულებრივ ისინი სასტიკები და გარყვნილები იყვნენ და ზეციდან ეტლებით ჩემოდიოდნენ, რათა მომაკვდავი ადამიანების სულები მოეპარათ. ერთ ლეგენდაში მოთხრობილია, როგორ გაათავისუფლა ცეროდენა გმირმა მომოტარომ ონის მიერ მოტაცებული ახალგაზრდა გოგონები.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
I-V საუკუნეები
მცხეთის ეპისკოპოსი V საუკუნემდე მთავარეპისკოპოსის ტიტულს ატარებდა და იერარქიულად ანტიოქიის ეკლესიას ექვემდებარებოდა. მცხეთის საეპისკოპოსოს მრევლი მცირერიცხოვანი იყო, რადგან კარგახნის მანძილზე მოსახლეობაში ჯერ კიდევ ვერ აღმოიფხვრა ძველი რელიგიები — წარმართობა და ირანიდან შემოსული ზოროასტრიზმი. საქმეს ართულებდა პოლიტიკური მომენტიც: ცეცხლთაყვანისმცემლობის მიმდევარი, სასანიდური ირანი ბიზანტიის გავლენის მოსასპობად ამიერკავკასიაში ირანულ რელიგიებს და ირანული ელფერის ქრისტიანულ ერესებს მფარველობდა. ასეთ ერესებს ქართლის ეპისკოპოსთა რიგებშიც კი გამოჩენია მომხრეები; IV-V საუკუნეებში ქართლში 12-13 მღვდელთმთავართაგან 4-5 ყოფილა „შემშლელი წესთა“, მათ შორის ცნობილია ეპისკოპოსი მობიდანი, რომელიც ირანიზირებული ქრისტიანობის ფარული მიმდევარი იყო. იბერიის სამეფო კარი ებრძოდა როგორც ცეცხლთაყვანისმცემლობას, ისე ერესებს, უზრუნველყოფდა ქართლის აღმსარებლობით ერთიანობას ქვეყნის შიგნით და ერთობას ბიზანტიის საიმპერიო ეკლესიასთან, ნიკეა-კონსტანტინოპოლის და ქალკედონის მსოფლიო კრებების (325, 381, 451) დოგმატთადმი ერთგულებას. ამ მხრივ ცნობილია ეპისკოპოს მიქაელის დიდი ღვაწლიც.
ონი (დემონები)
ჯიგოკუს ონებს ცოდვილები ემმა-ოსთან მიჰყავთ და როგორც ამბობენ, სნეულებაც და სიკვდილიც მათი შექმნილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონური მითოლოგია
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
V-XVIII საუკუნეები
მოგვიანებით დაემატა ახალი საეპისკოპოსოები:
ეკლესიის დამოუკიდებლობლობას და საეპისკოპოსოების დაარსებას მოჰყვა საეკლესიო კათედრალური ტაძრების მშენებლობა, ამ პერიოდში აშენდა ბოლნისისა, მანგლისისა და ურბნისის სიონები. დაიბადა ორიგინალური ქართული სასულიერო მწერლობა. V საუკუნისაა ქართული ჰაგიოგრაფიული ნაწარმოები „შუშანიკის წამება“. ქართველი სასულიერო პირები V საუკუნიდანვე გამოჩნდნენ საერთაშორისო ასპარეზზე. ინტენსიური გახდა ქართველების პილიგრიმობა წმინდა მიწისკენ. ქართველმა ეპისკოპოსმა პეტრე იბერმა თანამოაზრე იოანე ლაზთან ერთად დააარსა იერუსალიმის ჯვრის მონასტერი. მათ შექმნეს თეოლოგიური სკოლა. მეცნიერთა ნაწილი პეტრე იბერს მიიჩნევს არეოპაგიტული ლიტერატურის შემქმნელად. პეტრე იბერი ეძებდა მონოფიზიტებისა და დიოფიზიტების გამაერთიანებელ ფორმულას, რომელიც, მოგვიანებით, მონოთელიტებმა გამოიყენეს. ამ დროისთვის ქართულ ენაზე უკვე თარგმნილი იყო ბიბლია და ლიტურგიისთვის აუცილებელი ლიტერატურა.
ეკლესიის გაძლიერებასთან ერთად დაიწყო ზრუნვა მისი საერთაშორისო ავტორიტეტის განმტკიცებისკენ. XI საუკუნეში ეფრემ მცირემ და გიორგი მთაწმინდელმა დაიწყეს საქართველოს ეკლესიის სამოციქულო წარმოშობის და საქართველოში მირონის დამოუკიდებლად კურთხევის კანონიერების დამტკიცება. 1010 წელს მცხეთის კათოლიკოსმა მიიღო პატრიარქის ტიტული. მასვე დაექვემდებარა აფხაზეთის საკათალიკოსო. XI საუკუნეში კათოლიკოს-პატრიარქი მელქისედეკ I იწოდებოდა აღმოსავლეთის პატრიარქადაც. ეკლესიის წიაღში გაჩნდა ტერმინი „საქართველო“, რომელიც პირველად 1105 წელს რუის-ურბნისის კრების აქტში იქნა გამოყენებული. საქართველოს ეკლესია ბიზანტიის იმპერიაში გზავნიდა ყმაწვილებს საეკლესიო განათლების მისაღებად. მანგანის აკადემიაში მიიღეს განათლება იოანე პეტრიწმა და არსენ იყალთოელმა. ამან საფუძველი მოუმზადა იყალთოსა და გელათის აკადემიების დაარსებას. გელათის აკადემია „მეორე იერუსალიმად“ და „სხვა ათინად“ იწოდებოდა. ამ აკადემიების დონე შეესაბამებოდა მაშინდელი ქრისტიანული სამყაროს უმაღლეს მოთხოვნებს. აკადემიებში ისწავლებოდა ღვთისმეტყველება, რიტორიკა, გრამატიკა, არითმეტიკა, გეომეტრია, მუსიკა, ასტრონომია, პოეზია და სამართალი. შეიქმნა ქართული კათედრალური არქიტექტურის შედევრები ბაგრატის ტაძარი, სვეტიცხოველი, ალავერდი, სამთავისი, გელათი. წინამორბედი არქიტექტურული სტილების განვითარების შედეგად ჩამოყალიბდა ჯვარგუმბათოვანი ტაძრის ტიპი, რომელიც წარმოადგენდა მსუბუქ, ჰაეროვან, ზეცისკენ აღმართულ ერთიან მონუმენტურ შენობას, რომლის ექსტერიერი შემკული იყო ორნამენტებით და ინტერიერი ფრესკებით, იშვიათ შემთხვევაში კი მოზაიკითაც. ინტერიერის კედლის მხატვრობაში გაბატონდა მონუმენტური საზეიმო სტილი, სადაც ქრისტიანული იკონოგრაფიის გარდა გაჩნდა ეროვნული წმინდანების და ქართველ ქტიტორთა გამოსახულებები. ჩამოყალიბდა ადგილობრივი სკოლებიც, რომელთაგან აღსანიშნავია სვანეთისა და გარეჯის სკოლები. ამ პერიოდში საქართველოს ეკლესიის ძლიერებამ ზენიტს მიაღწია, XIII საუკუნეში კათოლიკოს-პატრიარქი ნიკოლოზ II დიპტიქში მე-6 ადგილზე იხსენიებოდა. მონღოლებისა და თემურ-ლენგის ლაშქრობების შედეგად შეწყდა საქართველოს სამეფოსა და ეკლესიის განვითარება. მეფეები გიორგი V ბრწყინვალე და ალექსანდრე I დიდი ცდილობდნენ ეკლესიის კვლავ გაძლიერებას. XV საუკუნის II ნახევარში საქართველოს სამეფო რამდენიმე პოლიტიკურ ერთეულად დაიშალა. ამას მოჰყვა ეკლესიის დაშლაც. საქართველოს ეკლესიას გამოეყო აფხაზეთის საკათალიკოსო, რომლის მწყემსმთავარი იწოდა აფხაზეთის კათოლიკოს-პატრიარქად. XVI საუკუნის შუა წლებში აფხაზეთის კათოლიკოს-პატრიარქი იძულებული გახდა ოსმალეთის იმპერიის შემოსევების გამო ბიჭვინთიდან გელათში გადასულიყო. მალე საქართველოს ეკლესიამ დაკარგა სამცხე-საათაბაგოს მრევლი, რადგან ეს მხარეც ოსმალეთის იმპერიაში მოექცა.
შესუსტდა ქართველების პოზიციები იერუსალიმში, სინასა და ათონის მთაზე. შემოსევების შედეგად დაინგრა ეკლესები, ქვეყნიდან გაზიდულ იქნა საეკლესიო ნივთები და ქონება. გაჩნდნენ ახალი მოწამეები დემეტრე II თავდადებული, ლუარსაბ II, ქეთევან დედოფალი, ბიძინა ჩოლოყაშვილი, შალვა და ელიზაბარ ერისთავები. 1453 წელს კონსტანტინოპოლის დაცემის შემდეგ საქართველოს ეკლესია აღმოჩნდა ისლამის გარემოცვაში. მართალია, კვლავ შენდებოდა ეკლესიები, იხატებოდა ტაძრები, ცოცხალი იყო ოქრომჭედლობა, მაგრამ ყველა ამ ხელოვნებას დაეტყო დაღმასვლა და დაქვეითება. რომის პაპისა და ქართველთა ერთობლივი გეგმა ოსმალეთზე ლაშქრობისა ჩაიშალა. უშედეგო აღმოჩნდა სულხან-საბა ორბელიანის და სხვათა მიერ გაწეული რომის კათოლიკურ ეკლესიასთან დაკავშირების ცდები. ქართულმა სამეფო-სამთავროებმა ორიენტაცია რუსეთის სამეფოზე აიღეს. XVI საუკუნის ბოლოს პატრიარქის ტიტული მიიღო რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიტროპოლიტმა და მან დიპტიქში მე-5 ადგილი დაიკავა, ხოლო საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა მე-6 ადგილზე გადაინაცვლა.
XVIII საუკუნეში საქართველოს ეკლესიამ რამდენჯერმე შეძლო გამოცოცხლება. ვახტანგ VI-ის სტამბაში იბეჭდებოდა საეკლესიო პრაქტიკისთვის მნიშვნელოვანი წიგნები. ვახტანგისვე შექმნილმა სწავლულ კაცთა კომისიამ შესწავლა საქართველოს ეკლესიის ისტორია, დააზუსტა ცნობები ზოგიერთი სასულიერო მოღვაწის შესახებ. საეკლესიო ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი ეტაპი შექმნა კათოლიკოსმა ანტონ I-მა. მისი მოღვაწეობის შედეგად განახლდა სამონასტრო ცხოვრება, გაიხსნა საეკლესიო სკოლები, თბილისის და თელავის სემინარიები. ანტონი თარგმინდა და თავად ქმნიდა სახელმძღვანელოებს, შექმნა ჰაგიოგრაფიული და ჰიმნოგრაფიული კრებულები.
რუსეთის ეკლესიის შემადგენლობაში
1783 წელს დადებული გეორგიევსკის ტრაქტატით საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქი რუსეთის ეკლესიის სინოდის წევრად გამოცხადდა. 1801 წელს ქართლ-კახეთის სამეფოს შეერთების შემდეგ რუსეთის იმპერიას უნდოდა გადაეწყვიტა საქართველოს ეკლესიის რეორგანიზების საკითხი. იმპერიის ხელისუფლებამ დაიწყო კათოლიკოს-პატრიარქ ანტონ II-ის შევიწროება. 1810 წლის 3 ნოემბერს ის იძულებული გახდა პეტერბურგში ჩასულიყო. ანტონ II-ს უკან დაბრუნების უფლება არ მისცეს. ალექსანდრე I-მა რუსეთის ეკლესიის სინოდის ობერპროკურორს და საქართველოს მთავარმართებელ ალექსანდრ ტორმასოვს დაავალა საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის საკითხის გადაწყვეტა. ტორმასოვმა ალექსანდრე გოლიცინთან და არქიეპისკოპოს ვარლამთან ერთად მოახდინეს საქართველოს ეკლესიის რეორგანიზება. გაუქმდა ეკლესიის ავტოკეფალია და ის ჩამოყალიბდა, როგორც რუსეთის ეკლესიის საეგზარქოსო. ეგზარქოსად დაინიშნა ეპისკოპოსი ვარლამი. ეპარქიების რიცხვი შემცირდა ორამდე: მცხეთა-ქართლისა და ალავერდ-კახეთისა. ეკლესიის ქონება ხაზინას გადაეცა. ქალაქებში შეიზღუდა ქართულ ენაზე წირვა-ლოცვა. ტორმასოვის რეფორმა 1811 წლის 30 ივნისს დამტკიცდა. 1811 წლისთვის საქართველოს ეკლესიის მდგომარეობა შემდეგი იყო: :
XIX საუკუნის შუა წლებში გაჩნდა ქართულენოვანი საეკლესიო პრესა „საქართველოს სასულიერო მახარობელი“, „შინაური საქმეები“, „სიტყვა“, „მწყემსი“, დაიწყო ძველი ქართული საგალობლების შესწავლა, აღმოჩენილ და შესწავლილ იქნა ძველი ქართული საეკლესიო მწერლობის ძეგლები. 1882 წელს თბილისში ჩატარდა რუსეთის V არქეოლოგიური ყრილობა, სადაც ქართული საეკლესიო ნივთების და წიგნების პირველი გამოფენა მოეწყო, 1888 წელს დაარსდა თბილისის საეკლესიო მუზეუმი. რუსეთის სასულიერო აკადემიებში აღიზარდნენ ქართველი ღვთისმეტყველები და მისიონერები, რომელთაგან გამორჩეული იყო ეპისკოპოსი გაბრიელი. მისი ქადაგებები მისსავე სიცოცხლეში ითარგმნა რუსულ და ინგლისურ ენებზე.
1886 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიის სტუდენტმა იოსებ ლაღიაშვილმა მოკლა სემინარიის რექტორი პავლე ჩუდეცკი. ჩუდეცკის დაკრძალვის დღეს ეგზარქოსმა პავლემ დაწყევლა მკვლელი და საზოგადოება, რომელმაც ის წარმოშვა. უცნობია, ზუსტად რა სიტყვები წარმოთქვა პავლემ, თუმცა ის აღქმულ იქნა, როგორც ქართველი ერის დაწყველა. პროტესტი ყველაზე მკაფიოდ დიმიტრი ყიფიანმა გამოხატა და საჯაროდ, პრესის მეშვეობით მოითხოვა ეგზარქოსისგან საქართველოს დატოვება. ეგზარქოსმა პავლემ წერილითვე უარყო წყველის წარმოთქმა, ხოლო დიმიტრი ყიფიანის მიმართ ხელისუფლებამ რეპრესიული ზომები გაატარა, თანამდებობიდან გადააყენა და სტავროპოლის მხარეში გადაასახლა, სადაც ის მოკლეს. ყიფიანის გადმოსვენება და მთაწმინდაზე დაკრძალვა ანტიიმპერიულ აქციად იქცა.
ეკლესიის ისტორიის ქართველი მკვლევარებმა ხელმისაწვდომი გახადეს დოკუმენტები, რომლებიც საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის უფლებას ადასტურებდა. 1894 წელს ჟურნალ „პასტირში“ გამოქვეყნდა მღვდელ კალისტრატე ცინცაძის სტატია „საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალია“. 1905 წლიდან დაიწყო აქტიური კამპანია ავტოკეფალიის მოთხოვნით, ქვეყნდებოდა ისტორიული მასალები, ეწყობოდა კრებები. ამ ბრძოლას სათავეში ედგნენ ეპისკოპოსები კირიონი და ლეონიდე, არქიმანდრიტი ამბროსი, დეკანოზები კალისტრატე და ნიკიტა და სხვები. კირიონმა, კალისტრატემ, თედო ჟორდანიამ, ნიკოლოზ დურნოვომ 1905-1906 წლებში დაბეჭდეს ნაშრომები, რომლებშიც ასაბუთებდნენ საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის აუცილებლობას.
230px|მინიატიურა|მარჯვნივ|[[ნიკო მარი]] 1905 წლის 29 მაისს დაიწყო მუშაობა არასანქცირებულმა ყრილობამ, რომელიც ეგზარქოსმა ალექსიმ კაზაკების მეშვეობით დაარბია. ამ ფაქტმა საპროტესტო მოძრაობა უფრო გააძლიერა. ხელისუფლება იძულებული გახდა ეგზარქოსი ალექსი საქართველოდან გაეწვია და დაეწყო მზადება საეკლესიო კრებისთვის, რომელსაც ეს საკითხი უნდა გადაეწყვიტა. 1906-1907 წლებში რუსეთის ეკლესიის სინოდში გაიმართა წინასწარი თათბირები, სადაც მოისმინეს ეპისკოპოსების კირიონის, ლეონიდეს, ექვთიმეს, პროფესორების ალექსანდრე ცაგარელის, ალექსანდრე ხახანაშვილის და ნიკო მარის მოხსენებები. კირიონის მოხსენების თემა შემდეგ საკითხებს ეხებოდა: „1. საქართველოს საეკლესიო საკითხი, 2. რა აიძულებს ქართველებს იბრძოლონ თავიანთი ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენისათვის, 3. რომელ წელს მიენიჭა ივერიის ეკლესიას ავტოკეფალია, 4. ეროვნული პრინციპი ეკლესიაში”. ალექსანდრე ცაგარელის მოხსენება ეხებოდა XVII-XVIII საუკუნეებში საქართველოს ეკლესიის ოფიციალურ მიმოწერას. იგი ასაბუთებდა, რომ რუსეთის ეკლესიის სინოდსა და საერო მთავრობას არავითარი უფლება არ ჰქონდა გაეუქმებინა საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალია საქართველოსა და მსოფლიოს საეკლესიო კრებების თანხმობის გარეშე. ცაგარელმა თავის მოხსენებაში დაასაბუთა ის უარყოფითი შედეგები, რაც საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის გაუქმებას მოჰყვა. ალექსანდრე ხახანაშვილის მოხსენება ეხებოდა საქართველოს ეკლესიისა და განათლების მდგომარეობას XVIII საუკუნეში, მასში დასაბუთებული იყო ქართული ეროვნული შეგნების, ქართული ენისა და განათლების განვითარებაში საქართველოს ეკლესიის როლი და მნიშვნელობა. ნიკო მარის მოხსენებამ „საქართველოს ეკლესიის ისტორიული განხილვა ძველი დროიდან” განსაკუთრებული შთაბეჭდილება მოახდინა სხდომაზე, მან ავტოკეფალიის მოწინააღმდეგენი ჩიხში მოამწყვდია. სხდომაზე ქართველი სამღვდელოების მოთხოვნამ ასეთი სახე მიიღო:
რუსების მხრიდან ავტოკეფალიის წინააღმდეგ გამოვიდნენ პროფესორები გლობუკოვსკი და ოსტროუმოვი, დეკანოზები ვოსტორგოვი და ბუტკევიჩი. პროფესორებმა სოკოლოვმა, ზაოზერსკიმ და დურნოვომ მხარი დაუჭირეს საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიას. დებატები კონსტრუქციულ კალაპოტში მიმდინარეობდა, მაგრამ სინოდმა პირობა არ შეასრულა და კრება აღარ მოიწვია. არსებობდა სასულიერო პირების ჯგუფი, რომლებიც რუსეთის ეკლესიიდან გათავისუფლებას რომის კათოლიკურ ეკლესიასთან უნიის მეშვეობით აპირებდნენ. ქართული კათოლიკური ჟურნალი „ჯვარი ვაზისა“ საკუთარ სივრცეს უთმობდა მართლმადიდებელ სასულიერო პირებს. ამ მიმართულებით აქტიურობდნენ გელათის მონასტრის ბერები, ქუთაისის თავად-აზნაურები, აკაკი წერეთელი, ვარლამ ჩერქეზიშვილი, მაგრამ მათ ბევრი არ მიემხრო.
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
მინიატიურა|მარჯვნივ|კირიონ II 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ, ქართველმა სასულიერო პირებმა აქტიურად დაიწყეს ქართული ეკლესიისათვის ავტოკეფალიის აღდგენაზე ზრუნვა.
25 თებერვალს (10 მარტს) საქართველოს ეგზარქოსს პლატონს წარუდგა დეპუტაცია გურია-ოდიშის სამღვდელოებისა. დეპუტაციაში შედიოდა სამი სასულიერო პირი: დეკანოზი ევგენი შენგელაია, კეთილმოწესე მღვდელი კირილე ჯავახია და მღვდელი ეპიფანე ჩხაიძე. მათ თან ჩამოიტანეს გურია-ოდიშის სამღვდელოების კრების დადგენილება საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის შესახებ. ეგზარქოსთან შეხვედრის შემდეგ გადაწყდა 26 თებერვალს ერთად შეკრებილიყვნენ და საკითხი დაესვათ მეფისნაცვალთან. რამდენიმე დღეში შედგა გურია-ოდიშის სამღვდელოების დელეგატებისა და მეფინაცვლის შეხვედრა ეგზარქოს პლატონის შუამდგომლობით. მეფისნაცვალმა ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძემ მოუსმინა და დაპირდა დეპუტაციის თხოვნა საქართველოს ეკლესიის კანონიერ უფლებათა დაბრუნების შესახებ გაეგზავნა პეტროგრადში, სადაც უნდა განხილულიყო და მიეღით შესაბამისი გადაწყვეტილება.
კოსინუსების თეორემა
კოსინუსების თეორემა ტრიგონომეტრიის ერთ-ერთი თეორემაა და შემდეგში მდგომარეობს:
ემპელის ბრძოლა
ემპელის ბრძოლა ასევე ცნობილია როგორც ემპელის სასწაული — ესპანეთის მოულოდნელი გამარჯვება 1585 წლის 8 დეკემბერს, ემპელის მახლობლად, ნიდერლანდებში, ნიდერლანდების რევოლუციის ნაწილი, რომელშიც ალყაშემორტყმულმა და დამარცხებისთვის განწირულმა ესპანურმა ძალებმა გაიმარჯვეს მტერზე, რომელიც მათ რიცხობრივად საკმაოდ აღემატებოდა.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
ნიკოლოზ II-ის გადადგომისა და რუსეთში დროებითი ხელისუფლების დამყარებისთანავე ეპისკოპოსი კირიონი საქართველოში გამოემგზავრა.
კოსინუსების თეორემა
სამკუთხედის ნებისმიერი გვერდის სიგრძის კვადრატი უდრის დანარჩენი ორი გვერდის სიგრძეების კვადრატების ჯამს გამოკლებული ამ გვერდების სიგრძეებისა და მათ შორის მდებარე კუთხის კოსინუსის გაორკეცებული ნამრავლი.
ემპელის ბრძოლა
წინარე მოვლენები
1585 წელს ჰოლანდიის აჯანყება მთელი ძალით მძვინვარებდა. დაძაბულობამ იმატა და ქალაქებს შორის ძალაუფლება აირია. იმავე წლის მარტში, ნიჟმეგენმა განდევნა პროტესტანტი მაგისტრატი, რათა თავი დაეცვა პარმის პრინცის მფარველობის ქვეშ. გარდა ამისა, პრინცმა დაიპყრო ანტვერპენი 17 აგვისტოს. სხვათა შორის, მას 1579 წელს უკვე ჰქონდა გეგმები, რომ დაეპყრო შელდტზე მდებარე ცნობილი ქალაქი, მაგრამ რამდენიმე მიზეზების გამო მან გადაწყვიტა შეეტია მაასტრიხტის წინააღმდეგ, რომელიც მის ხელში ჩავარდა რამდენიმე თვიანი ალყის შემდეგ.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
12 (25 მარტს) მარტს სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში ქართველმა სამღვდელოებამ გამოაცხადა, რომ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია აგრძელებდა თავის ავტოკეფალურ ცხოვრებას. საქართველოს ეკლესიის დროებით გამგედ ერთხმად იქნა არჩეული გურია-ოდიშის მღვდელთმთავარი ეპისკოპოსი ლეონიდე. არჩეულ იქნა ასევე აღმასრულებელი კომიტეტი შემდგარი სამღვდელოთა და ერისკაცთაგან, ხოლო ეგზარქოსის თანამდებობა გაუქმებულად გამოცხადდა. ყველა საეგზარქოსო საქმეები გადავიდა ახლადშექმნილი აღმასრულებელი კომიტეტის ხელში. კრებამ შექმნა შესაფერისი ოქმი, რომლის ტექსტიც გაეგზავნა ახლადშექმნილ რუსეთის დროებით მთავრობას.
კოსინუსების თეორემა
ანუ:
ემპელის ბრძოლა
წინარე მოვლენები
ანჟუის ჰერცოგთან თავგადასავლების შემდეგ, საფრანგეთის მხარდაჭერა, უაღრესად პრობლემურ საკითხად იქცა. ინგლისის მხარდაჭერა უფრო მეტ პერსპექტივას წარმოადგენდა, მით უმეტეს, რომ დედოფალი ელისაბედი სიამოვნებით დაადგამდა ფეხს იმ გზაზე, რომელზეც ოდესღაც ესპანეთის ფილიპე II-ს ედგა ფეხი, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში თუ იგი შეეძლებდა მტკიცედ დაეჭირა ეს ფეხი ჰოლანდიურ მიწაზე. 1585 წლის 20 აგვისტოს მან დადო ნონესუჩის ხელშეკრულება გენერალურ შტატებთან, რომელიც ითვალისწინებდა 6000 კაციანი არმიის გაგზავნას, ამასთან, იღებდა ფლაშინგისა და ბრიელის გირაოს ხარჯებს. ლესტერის ჰერცოგი ამ საქმეს მისთვის გააკეთებდა.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
იმავე დღეს ეპისკოპოსმა ლეონიდემ გააგზავნა დეპეშა უწმინდესი სინოდის ობერ-პროკურორის სახელზე, სადაც ის მოკლედ აღწერდა ქართული ეკლესიის უფლებების დაკარგვას მეფის რუსეთის პერიოდში და დიდ რწმენას გამოთქვამდა, რომ ახალი რუსეთის მთავრობა არ დააყოვნებდა და დაუბრუნებდა ქართულ ეკლესიას მის იერარქიულ წყობილებას და უფლებას მისცემდა თანაეცხოვრა საქართველოს ეკლესიას რუსეთის ეკლესიის გვერდით ძმური კავშირით.
კოსინუსების თეორემა
ისტორია
ბერძენი მათემატიკოსის, გეომეტრიის ფუძემდებლად წოდებული ევკლიდეს, „საწყისებში“, რომელიც ქრ.შ-მდე III საუკუნით თარიღდება, განხილულია კოსინუსების თეორემა ბლაგვკუთხა და მახვილკუთხა სამკუთხედებისთვის. ევკლიდეს დებულება შეიძლება, ნახაზიდან გამომდინარე, ასე გადმოვცეთ: ეს ფორმულა შეიძლება ჩაიწეროს, როგორც კოსინუსების თეორემა, რადგან ევკლიდე ანალოგიურ დებულებას გადმოგვცემს მახვილკუთხა სამკუთხედებისთვისაც.
ემპელის ბრძოლა
ბრძოლა
1585 წლის კამპანიის შემდეგ, ესპანეთის ნიდერლანდების გუბერნატორმა და ესპანეთის ჯარების მეთაურმა ალესანდრე ფარნეზემ, პარმას პრინცმა გადაწყვიტა წასვლა ზამთრის კვარტალებში ჩრდილოეთ ჰოლანდიის ტერიტორიაზე. კარლ ფონ მანსფელდის ჯარებმა დაიკავეს ჰერტოგენბოსის მიმდებარე ტერიტორია. ესპანეთის ტერციოს დაახლოებით 3000-4000 კაცი, მათ შორის ხუან დელ აგუილა, მაესტრ დე კამპო ფრანცისკო არიას დე ბობადილიას მეთაურობით, განლაგებული იყო ბომელერუარდზე, რომელიც საკმარისად შეძლებული უნდა ყოფილიყო ამ ჯარების დასახმარებლად, მთელი ზამთრის განმავლობაში. მმიუხედავად ამისა ყველა ფერმერმა დატოვა კუნძული და თან წაიღო თავისი ქონება.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
13 მარტს მცხეთაში არჩეულმა სრულიად საქართველოს კათოლიკოსის მოსაყდრემ ეპისკოპოსმა ლეონიდემ შემდეგი წერილი მისწერა ნაეგზარქოსალ პლატონს:
აღნიშნულის პასუხად პლატონს უთქვამს, რომ მიეცათ მისთვის ვადა სამი დღე, რათა მისი უფროსობისაგან მიეღო შესაბამისი პასუხი, თუმცა საქართველოს კათალიკოსის მოსაყდრის ეპისკოპოს ლეონიდეს პასუხი იყო ურყევი: „როგორი პასუხიც არ უნდა მიიღოთ ხელმძღვანელობიდან, თქვენ ეგზარქოსობიდან გადაყენებული ხართ და საქართველოში მოქმედებდა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიაო“.
საქართველოს კათალიკოსის მოსაყდრე ეპისკოპოსი ლეონიდე აქტიურად მოუწოდებდა ყველას კავშირი გაეწყვიტათ ყოფილ ეგზარქოს პლატონთან და საქართველოს საკათალიკოსოს იურისდიქციაში არსებული ყველა საკითხის მოსაგვარებლად წერილობით მოემართათ მისთვის ქართულ ენაზე. აიკრძალა ეკლესიებში რუსეთის წმინდა სინოდისა და ყოფილი ეგზარქოსის პლატონის მოხსენიება, ხოლო მათ მაგიერ მოეხსენებინათ ეპისკოპოსი ლეონიდე და ქართველი მღვდელთმთავრები.
16 (29) მარტს შედგა თბილისის ქართველი სამღვდელოების კრება, რომელზეც საქართველოს კათალიკოსის მოსაყდრის ეპისკოპოს ლეონიდეს თავჯდომარეობით. კრება აღმასრულებელი კომიტეტის წევრებად აირჩია დეკანოზი კალისტრატე ცინცაძე, მღვდელი ქრისტეფორე ციცქიშვილი, მთავარდიაკონი ტიმოთე ბაკურაძე და მედავითნე ყუბანეიშვილი. კრებამ დაადგინა, რომ ამიერიდან სიონის საკათედრო ტაძარში წირვა იწარმოებდა მხოლოდ ქართულად. სხვა დანარჩენ შერეულ ეკლესიებში წირვა გაგრძელებულიყო ძველებურად.
ემპელის ბრძოლა
ბრძოლა
მშიერი და დასუსტებული ესპანეთის ჯარების მდგომარეობის კიდევ უფრო გაუარესების მიზნით, ჰოლანდიელი სარდალი ფილიპ ჰოჰენლოჰე-ნოიენშტაინი, ჩამოვიდა ძლიერი სახმელეთო ძალებით და 100 გემით. ჰოლანდიის ლიდერმა შესთავაზა ესპანელებს საპატიო დანებება, მაგრამ პასუხი იყო მტკიცე: ''Los infantes españoles prefieren la muerte a la deshonra. Ya hablaremos de capitulación después de muertos''. ("ესპანელ ჯარისკაცებს სიკვდილს ურჩევნიათ შეურაცხყოფას. ჩვენ ვისაუბრებთ დანებებაზე სიკვდილის შემდეგ"). ფილიპ ჰოჰენლოჰე-ნოიენშტეინმა დაარღვია ბომელვარდის დიხები და აიძულა ესპანელებს დაებრუნებულიყვნენ მდინარე მაასის თავზე, ემპელის ტერიტორიებზე მყოფ საკმაოდ მაღალ ადგილზე. იქიდან მათ ვერ შეძლეს ჰერტოგენბოშამდე მისვლა, რადგან რელიეფი დატბორილი იყო და ამავდროულად იცავდა ჰოჰენლოეს ფლოტი. კუნძულს ასევე თავს დაესხნენ საარტილერიო ცეცხლით, რომელიც მოდიოდა მდინარის მეორე მხარეს, ციხესიმაგრიდან. ესპანელებისთვის მდგომარეობა სასოწარკვეთილი ჩანდა.
კოსინუსების თეორემა
ისტორია
საინტერესოა ის, რომ ევკლიდეს დროს არ იყო შესწავლილი ალგებრა (კერძოდ, უარყოფითი რიცხვები) და ტრიგონომეტრიული ფუნქციები, ამიტომაც ევკლიდეს დებულებებს გეომეტრიული ელფერი დაჰკრავთ.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
27 მარტს (12 აპრილი) პეტროგრადიდან მოვიდა წერილი, რომ საწინააღმდეგო არაფერი არ ჰქონდათ საქართველოს ეკლესიის დამოიკიდებლობისა. საჭირო იყო მხოლოდ რიგი უფლება-მოვალეობის გარკვევა.
ემპელის ბრძოლა
ბრძოლა
როდესაც ფარნესემ შეიტყო ამ სიტუაციის შესახებ, მან შეაგროვა საჭირო რესურსი, შემდეგ კი მათ გადასარჩენად გაიქცა. იმავდროულად, ესპანელმა ჯარისკაცმა, რომელიც თხრიდა თხრილს ეკლესიის ირგვლივ, ასეთი რამ თქვა: ეს უფრო ჩემი საფლავია, ვიდრე თხრილი. თხრისას მან იპოვა ნახატი, რომელზეც ეხატა ღვთისმშობელი მარიამი. ბობადილამ აღმოჩენა განმარტა, როგორც ღმერთის ნიშანი და ნახატი ესპანეთის დროშის გვერდით აღმართა თაყვანისცემისთვის.
კოსინუსების თეორემა
ისტორია
დასავლეთს კოსინუსების თეორემა ფრანსუა ვიეტმა გააცნო, რომელიც მან სავარაუდოდ დამოუკიდებლად აღმოაჩინა. თეორემამ დღევანდელი სახე XIX საუკუნის დასაწყისში მიიღო.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
მიუხედავად საქართველოს ეკლესიის თამამი ნაბიჯებისა ეგზარქოსი პლატონი უარობდა უფლებების მოხსნას და იძახდა, რომ მისი გათავისუფლება შეეძლო მხოლოდ იმას ვინც აღნიშნულ თანამდებობაზე დანიშნა. ამასთანავე არსებობდა რიგი გაურკვევლობა არაქართველ სასულიერო პირებთანაც, რომლებიც მოღვაწეობდნენ საქართველოში და მათთვის შეუძლებელი იქნებოდა ქართულად დაეწყოთ ღვთისმსახურება. აღნიშნულთან დაკავშირებით საქართველოს ეკლესიის დროებითმა საბჭომ რუსულ სასულიერო პირებთან ერთად რიგი შეხვედრები გამართა ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტს წევრებთან.
ემპელის ბრძოლა
ბრძოლა
იმ ღამით, ტემპერატურის უეცარი ვარდნა დაიწყო, დატბორილ სოფელში წყლები გაიყინა. ამან შენსი მისცა ესპანელების ჯარს, რომ აჯანყებულებზე თავდასხმა განეხორციელებინათ და მათი გემები დაეწვათ. მეორე დღეს მათ დაიპყრეს ჰოლანდიური ციხე, რომელიც მდებარეობს მდინარის გასწვრივ. ადმირალმა ჰოჰენლოჰე-ნოიენშტეინმა მათ ასე უპასუხა: ''ჩემი აზრით, როგორც ჩანს, ღმერთი ესპანელია, რადგან მოახდინა ასეთი დიდი სასწაული ესპანელებისთვის. ხოლო ხუთი ათასი ესპანელი, არიან ხუთი ათასი ჯარისკაცი და ამავდროულად ხუთი ათასი ეშმაკი''.
კოსინუსების თეორემა
დამტკიცება
ვთქვათ, ABC სამკუთხედში B წვეროდან AC გვერდის მიმართ გავლებულია სიმაღლე BD. სიმაღლე შეიძლება მდებარეობდეს როგორც სამკუთხედის შიგნით (შემთხვევა 1), ისე ემთხვეოდეს მის გვერდს (შემთხვევა 2), ან მდებარეობდეს სამკუთხედის გარეთ (შემთხვევა 3): შემთხვევა 1: D წერტილი A და C წერტილებს შორისაა.
არაქნოლოგია
არაქნოლოგია — ზოოლოგიის ერთ-ერთი დარგი, რომელიც შეისწავლის ობობასნაირებს (მორიელებს, ცრუმორიელებს, სოლუპუგებს, მთიბავებს, ობობებს), გარდა ტკიპებისა.
კოსინუსების თეორემა
დამტკიცება
BCD სამკუთხედიდან ABD სამკუთხედიდან მაშინ იმის გათვალისწინებით, რომ მიიღება: შემთხვევა 2: BD სიმაღლე ერთ-ერთ გვერდს ემთხვევა (ABC სამკუთხედი მართკუთხაა).
ემპელის ბრძოლა
ბრძოლა
იმავე ღვთისმშობელი მარიამი გამოცხადდა ფლანდრიისა და იტალიის ესპანელი ტერციოსის მფარველად.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
1 აპრილს თბილისში ჩავიდნენ ეპისკოპოსი კირიონი და არქიმანდრიტი ამბროსი.
ემპელის ბრძოლა
რესურსები ინტერნეტში
Article ნიდერლანდების არმიის მუზეუმის საიტზე
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები კატეგორია:ნიდერლანდების ბრძოლები კატეგორია:ნიდერლანდების რევოლუციის ბრძოლები კატეგორია:ბრძოლები კატეგორია:ნიდერლანდების რევოლუცია
კოსინუსების თეორემა
დამტკიცება
მაშინ, პითაგორას თეორემის თანახმად, რადგან ეს ტოლობა ასეც შეიძლება ჩაიწეროს: შემთხვევა 3: C წერტილი A და D წერტილებს შორისაა.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
3 (16) მაისს ეგზარქოსი პლატონი პეტროგრადში გაემგზავრა რუსეთის წმინდა სინოდის საზაფხულო სესიაზე მონაწილეობის მისაღებად. კავკასიის ეგზარქოსი აპირებდა ოქტომბრის ბოლომდე პეტროგრადში დარჩენას, ხოლო მის მოვალეობას ბაქოს ეპისკოპოსი ნიკოლოზი შეასრულებდა.
კოსინუსების თეორემა
დამტკიცება
CBD სამკუთხედიდან: ABD სამკუთხედიდან მაშინ იმის გათვალისწინებით, რომ მიიღება:
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
უდიებმა, რომლებიც ორ სოფელში ცხოვრობდნენ განიზრახეს თავინთი ეკლესია საქართველო მართლმადიდებელ ეკლესიას დაუქვემდებარონ. ამისათვის აირჩა საგანგებო დელეგაცია, რომელიც აპიირებდა საქართველოს კათალიკოსის მოსაყდრესთან შეხვედრას. ამასთანავე საქართველოს ეკლესიას გამოეყო საქართველოს ბერძნული ეკლესია.
ივნისის თვეში პეტროგრადში საქართველოს ეკლესიის დეპუტაცია წავიდა გორის ეპისკოპოსის ანტონის, დეკანოს კალისტრატე ცინცაძისა და მღვდელი მ. მაჩაბელი დადასავლეთ საქართველოს წარმომადგენელნი. ვიზიტის მიზეზი იყო დეპუტაციას დროებითი მთავრობისგან დაემტკიცებინა საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალია.
კოსინუსების თეორემა
დამტკიცება
თეორემა დამტკიცებულია ყველა შესაძლო შემთხვევისთვის.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
დროებითი მთავრობის აქტის საფუძველზე საქართველოში უნდა განთავსებულიყო საეგზარქოსო სამი საეპისკოპოსოთი.
საქართველოს ეკლესიის კათოლიკოსის მოსაყდრემ ეპისკოპოსმა ლეონიდემ პეტროგრადიდან მიიღო შემდეგი შინაარსის წერილი: დროებით მთავრობასთან არსებულმა იურიდიულმა კომისიამ დაამტკიცა საქართველოს ეკლესიის დროებითი სამმართველოს დეკლარაცია და ამავდროულად კათოლიკოსს უწოდა მცხეთის მთავარეპისკოპოსი და კათოლიკოს-პატრიარქი ყველა ქართველისა; მუდმივ საცხოვრებელ ადგილად მიუჩინა თბილისი. რუსთა სასულიერო უწყების უფროსს დაერქვა თბილისის მთავარეპისკოპოსი და კავკასიის ეგზარქოსი. საქართველოს მხარე უკმაყოფილო დარჩა ამდაგვარი გადაწყვეტილებით და პროტესტი განაცხადა.
კოსინუსების თეორემა
გამოყენება
მაგალითად, როდესაც მოცემულია სამკუთხედის ყველა გვერდი, შეგვიძლია ვიპოვოთ მისი ყველა კუთხე. კოსინუსების თეორემიდან ვიღებთ, რომ ცხადია, კოსინუსების თეორემას ვიყენებთ მაშინაც, როდესაც ცნობილია სამკუთხედის ორი გვერდი და მათ შორის მდებარე კუთხე. ამ დროს მესამე გვერდი იქნება:
ტოლფერდა სამკუთხედის შემთხვევა
როცა a=b, ანუ როდესაც სამკუთხედი ტოლფერდაა, სამკუთხედის წვეროს პოვნის ფორმულა მნიშვნელოვანწილად მარტივდება.
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
საქართველოს ეკლესიის დროებითმა მმართველობამ გამოაქვეყნა საქართველოს კათალიკოსის საარჩევნო წესდება.
კოსინუსების თეორემა
ტოლფერდა სამკუთხედის შემთხვევა
როგორც ვიცით რადგან მაშინ
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის არჩევნებამდე ორი კვირით ადრე დასახელებული იყო ოთხი კანდიდატი: კათალიკოსის მოსაყდრე ეპისკოპოსი ლეონიდე, არქიმანდრიტი ამბროსი (ხელაია), ეპისკოპოსი კირიონი და არქიმანდრიტი ნიკოლოზი (ნამორაძე).
15 აგვისტოს დანიშნული არჩევნების თარიღი შეიცვალა, იევე როგორც არჩევის წესიც. თავდაპირველად გადაწყვეტილი იყო კათლიკოსის პირდაპირი წესით არჩევა სამრევლოებში. საბოლოოდ გადაწყდა, რომ სამრევლოები ამომრჩევლებს აირჩევდნენ 27 აგვისტოს, ხოლო კათალიკოსის არჩევნები მოხდებოდა 8 სექტემბერს საეკლესიო კრებაზე.
კოსინუსების თეორემა
ტოლფერდა სამკუთხედის შემთხვევა
კატეგორია:თეორემები სამკუთხედების შესახებ კატეგორია:ტრიგონომეტრია
არაქნოლოგია
კატეგორია:ზოოლოგიური მეცნიერებები
საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
ავტოკეფალიის აღდგენიდან დღემდე
1917 წლის მარტიდან სექტემბრამდე საქართველოში მიმდინარეობდა მოსამზადებელი სამუშაოები პირველი საეკლესიო კრებისთვის და კათოლიკოს-პატრიარქის ასარჩევად. 1917 წელს 8-17 სექტემბერს თბილისში შედგა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის პირველი ადგილობრივი კრება. კრებამ იურიდიულად დაადასტურა საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენა, გააუქმა ეგზარქოსის თანამდებობა და აღადგინა კათოლიკოს-პატრიარქის ტიტული, კრებამ დაამტკიცა ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება, განსაზღვრა ეპარქიათა რაოდენობა, შემოღებულ იქნა ეკლესიის მმართველი ორგანო საკათალიკოსო საბჭო. საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის არჩევნებში კენჭს იყრიდა სამი კანდიდატი: მიტროპოლიტი ლეონიდე, ეპისკოპოსი კირიონი და არქიმანდრიტი ამბროსი, რომელმაც მოხსნა კანდიდატურა. კათოლიკოს-პატრიარქად აირჩიეს ეპისკოპოსი კირიონი კირიონ II-ის სახელწოდებით. 1917 წლისთვის საქართველოში იყო 1130 მოქმედი ეკლესია-მონასტერი, 2609 მღვდელი, 227 მთავარდიაკონი, 1606 დიაკონი, 29 მამათა მონასტერი 1188 ბერით, 6 დედათა მონასტერი 280 მონაზვნით. კირიონის არჩევას დიდი სიხარულით შეეგება მოსახლეობის უმრავლესობა, მათ შორის საქართველოში მცხოვრები მუსლიმური თემი. 1 ოქტომბერს განსაკუთრებული ზეიმით მოხდა კირიონ II-ის აღსაყდრება მცხეთის სვეტიცხოვლის ტაძარში. პატრიარქს მცხეთის რკინიგზის სადგურში დახვდა მთელი ქართველობა, ხევსურები ჩაჩხანებში საზეიმოდ იარაღასხმული ხევსურები. კირიონ II-მ აქტიური მონაწილეობა მიიღო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გახსნის ზეიმში. საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, 27 მაისს თავისუფლების მოედანზე მან სამადლობელი პარაკლისი გადაიხადა და სიტყვით მიმართა საზოგადოებას. საქართველოს ეკლესიამ რუსულენოვანი სასულიერო სასწავლებლები ქართულენოვნად გადააკეთა. კირიონ II-მ ეკლესიამ ეპისტოლეები დაუგზავნა მსოფლიოს მართლმადიდებელი ეკლესიების პატრიარქებს და მათ ძველი კავშირ-ურთიერთობათა აღდგენა სთხოვა. მას ასევე ეპისტოლეებით მიმართა რომის პაპსა და სომხეთის კათოლიკოსს. იმ მართლმადიდებელ ეკლესიათა პატრიარქებმა, რომლებიც რუსეთის ეკლესიის 1917-1918 წლების კრებას ესწრებოდნენ, რუსეთის ეკლესიის გავლენით ჩათვალეს, რომ საქართველოს ეკლესიამ უმადურად ისარგებლა რუსეთის ეკლესიის მძიმე დმგომარეობით და ისე გამოაცხადა ავტოკეფალია. მალე თავი იჩინა უთანხმოებამ კირიონსა და მიტროპოლიტ ლეონიდეს შორის ეკლესიის მართვის საკითხებში. კირიონი ეროვნული ეკლესიისკენ იხრებოდა, რასაც სხვა მღვდელმთავრები ფილეტიზმად მიიჩნევდნენ. ღრმავდებოდა წინააღმდეგობა საკათალიკოსო საბჭოსა და საქართველოს მთავრობას შორის. 1918 წლის 27 ივნისს კირიონი მოკლული იპოვეს მარტყოფის რეზიდენციაში. შემთხვევა გამოუძიებელი დარჩა. რუსეთის პატრიარქი ტიხონი, აგრძელებდა რუსეთის სინოდის პოლიტიკას ქართული ეკლესიის მიმართ. 1917 წლის 29 დეკემბერს მან წერილით მიმართა საქართველოს ეკლესიას. ამ წერილში იგი უარყოფითად აფასებდა საქართველოს ეკლესიის მიერ ავტოკეფალიის აღდგენას და საქართველოს ეკლესიის მესვეურთაგან მოითხოვდა რუსეთის საქართველოს კრებაზე მიწვევას და „ცთომილებათა მონანიებას”. 1919 წლის 5 აგვისტოთი დათარიღებულ საპასუხო ეპისტოლეში კათოლიკოს-პატრიარქი ლეონიდე ასაბუთებდა რუსეთის პატრიარქის მოთხოვნების სიმცდარეს.
მინიატიურა|მარცხნივ|კათოლიკოს-პატრიარქი ლეონიდე საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ რელიგიასთან მიმართებაში სეკულარიზმის კურსი აირჩია. 1918 წლის ნოემბერს ეკლესიას გამოეყო სკოლები, 1920 წელს კი სახელმწიფო და ეკლესია სრულიად განცალკევდა, რაც მოგვიანებით აისახა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის კონსტიტუციაში. სახელმწიფომ ეკლესიას ჩამოართვა მიწები და ქონება, რამაც ეკლესია ეკონომიკური სიძნელეების წინაშე დაყენა. 1920 წლის 27 ივნისს თბილისში შედგა მეორე საეკლესიო კრება. კრებამ განიხილა ეკლესიის სახელმწიფოსაგან გამოყოფის, სასულიერო სასწავლებლების განათლების სამინისტროსათვის გადაცემის, ეკლესიის ბიუჯეტის, მცხეთა-თბილისის ეპარქიის გაერთიანების საკითხები. კრებამ მიტროპოლიტი ლეონიდე არჩევნების გარეშე დაამტკიცა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქად. ლეონიდე მხარს უჭერდა თბილისის კათოლიკური საეპისკოპოსოს აღდგენას და ამ მხრივ რომის პაპის წარმომადგენლებს დახმარებას აღუთქვამდა. 1921 წლის 20 თებერვალს კოჯორ-ტაბახმელის ბრძოლების დროს პატრიარქმა ლეონიდემ სიტყვა წარმოთქვა თბილისის სამხედრო ტაძრისს, რომელშიც ერს ბრძოლისკენ მოუწოდა: საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ თბილისში უკიდურესად მძიმე ვითარება შეიქმნა, სასმელი წყალი კი არ იშოვებოდა და ხალხი წყალს მტკვრიდან ეზიდებოდა. ლეონიდემ უარი განაცხადა წყაროებიდან მოტანილ წყალზე, მტკვრის წყლის დალევის გამო ეპიდემია შეეყარა და 1921 წლის 11 ივნისს გარდაიცვალა.
მინიატიურა|მარჯვნივ|კათოლიკოს-პატრიარქი ამბროსი 1921 წელს 1-5 სექტემბერს გელათში შედგა მესამე საეკლესიო კრება. კრებამ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად აირჩია ცხუმ–აფხაზეთის მიტროპოლიტი ამბროსი. ამავე კრებამ ევროპაში სასულიერო განათლების მისაღებად გაგზავნა გრიგოლ ფერაძე. 1921 წლიდან მათი კატასტროფულად შემცირდა ეკლესია-მონასტრების რაოდენობა. ბოლშევიკური ხელისუფლება ეკლესია-მონასტრებიდან დაურიდებლად ეზიდებოდნენ საეკლესიო ქონებას, ანადგურებდნენ ხატებსა და საღვთისმსახურო წიგნებს. პატრიარქმა ამბროსიმ დასახმარებლად საერთაშორისო საზოგადოებას მიმართა. 1922 წელს მან გენუის კონფერენციას გაუზავნა მემორანდუმი, სადაც წერდა: კათოლიკოსი მოითხოვდა საქართველოდან რუსეთის საოკუპაციო ჯარების დაუყოვნებლივ გაყვანას. მემორანდუმს ხელს აწერდნენ საკათალიკოსო საბჭოს წევრები: მიტროპოლიტი ნაზარი, დეკანოზები კალისტრატე და ანტონი, იოსებ მირიანაშვილი, დიმიტრი ლაზარიშვილი, პავლე ქავთარაძე, ნიკოლოზ არჯევანიძე და ნიკოლოზ თავდგირიძე. 1924 წელს კათოლიკოს-პატრიარქმა ამბროსიმ რომის პაპთან გაგზავნა დესპანი რაფიელ ივანიცკი.
მემორანდუმის შემდეგ რეპრესიები უფრო გაძლიერდა. ოფიციალურ გაზეთებში — „კომუნისტი”, „კვაწარახი”, „მუშა”, „ტარტაროზი” — დაიწყეს საქართველოს ეკლესიის წარმომადგენლების საწინააღმდეგო კამპანია. 1923 წელს დააპატიმრეს კათოლიკოს-პატრიარქი ამბროსი და საკათალიკოსო საბჭოს ყველა წევრი. პატიმრობაში ყოფნის დროს კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსის გადაწყვეტილებით ეკლესია გრიგორიანული კალენდრის გამოყენებაზე გადავიდა. 1924 წლის 10-19 მარტს გაიმართა აბროსისა და საკათალიკოსო საბჭოს წევრების სასამართლო პროცესი. სასამართლომ უარი თქვა პავლე ინგოროყვასა და ივანე ჯავახიშვილის მოწმეებად გამოძახებაზე, სამაგიეროდ მოწმეებად გამოიძახა პროლეტარიატის წარომადგენლები: ორზუმელოვი, ვარლამოვი, გუბლიევა, ოქიევი, რომლებიც საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიასა და სამღვდელოებას „მრავალსაუკუნოვან ბოროტებად” და „მშრომელი ხალხის” მტრად აცხადებდნენ და მოითხოვდნენ „ბნელეთის მოციქული” სასულიერო პირების სასტიკ დასჯას. სასამართლოს შენობის წინ იყვნენ მუშათა წარმომადგენლები ტრანსპარანტებით „ძირს ამბროსი”, „ძირს უწმინდესი კონტრრევოლუცია” და სხვ. სასამართლოზე კათოლიკოს-პატრიარქმა წარმოთქვა სიტყვა სათაურით: „მე აღვასრულე ჩემი ვალი”, რომელშიც დაასაბუთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაცია და ადგილობრივი ხელისუფლების მარიონეტული ბუნება.
ამბროსის დაპატიმრების შემდეგ საბჭოთა ხელისუფლებამ სცადა საეკლესიო კანონმდებლობის უხეში დარღვევით კათოლიკოს-პატრიარქად მისთვის სასურველი პიროვნება დაემტკიცებინა, მაგრამ მრევლმა და სამღვდელოებამ ცრუ პატრიარქს სიონის ტაძარში შესვლის უფლება არ მისცა. სასამართლომ ამბროსისა და სხვა ბრალდებულებს შვიდი წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. ის მეტეხის ციხეში ჩასვეს. საპატრიარქო საბჭოს სხვა წევრები კიდევ უფრო მკაცრად დაისაჯნენ. ვითარება კიდევ უფო დაძაბა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებამ, ასევე ქუთათელი მიტროპოლიტი ნაზარის მიერ სვირის ეკლესიის კურთხევამ. 1924 წლის 2 აგვისტოს ნაზარი და დეკანოზები გერმანე ჯაჯანიძე და იეროთეოზ ნიკოლაძე, ასევე მღვდელი სიმონ მჭედლიძე დააპატიმრეს ანტისაბჭოთა აგიტაციის ბრალდებით. 28 აგვისტოს საგანგებო სამეულის განაჩენით სამივე მათგანი სიკვდილით დასაჯეს ქუთაისის მახლობლად, საფიჩხიას ტყეში.
1924 წლის 21 ნოემბრის საქართველოს ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის დადგენილებით შვიდი ადამიანისგან შემდგარ მრევლს მიეცა ტაძრის გახსნის უფლება. დადგენილების მიუხედავად გრძელდებოდა ღვთისმსახურთა შევიწროება, ეკლესია-მონასტრების დახურვა და ნგრევა. ხალხის თანდასწრებით ხდებოდა სასულიერო პირთათვის ტანსაცმლის შემოხევა, წვერის გაკრეჭა. მრავალი ეკლესია დაანგრიეს და მათ ადგილას სახელმწიფო ორგანოების შენობები, სკოლები და კლუბები ააშენეს. 1925 წლის დასაწყისში კათოლიკოს-პატრიარქი ამბროსი, რომლის ჯანმრთელობა ძალიან იყო შერყეული და საკათალიკოსო საბჭოს სხვა წევრები ამნისტიით გაათავისუფლეს. ამ ვითარებაში სასულიერო პირთა ნაწილმა გადაწყვიტა ხელისუფლების მიმართ ლოიალური კურსი აერჩია. 1926 წლის 26-27 დეკემბერს ეპისკოპოსების ქრისტეფორესა და დავითის თაოსნობით ქუთაისში გაიმართა საეკლესიო ყრილობა, რომელმაც ეკლესიაზე თავსდამტყდარი უბედურების მიზეზად კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსისა და საკათალიკოსო საბჭოს ანტისამთავრობო კურსი მიიჩნია და ხელისუფლებისადმი ერთგულების გამომხატველი დეკლარაცია მიიღო. 1927 წლის 27 მარტს გარდაიცვალა კათოლიკოს-პატრიარქი ამბროსი. რეპრესიების შიშის მიუხედავად მის დაკრძალვას უამრავი ადამიანი დაესწრო.