cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კასტელ-კოხი
კასტელ-კოხი (უელსურად წითელი ციხესიმაგრე) — XIX საუკუნის ნეოგოთიკური ციხესიმაგრე სამხრეთ უელსში. მიჩნეულია რომ პირველი ციხესიმაგრე ამავე ადგილას 1081 წელს არსებობდა. 1093 წელს ციხე გაუკაცრიელდა. 1267 წელს გლამორგანის ლორდმა გილბერტ დე კლერმა ხელთ იგდო ციხესიმაგრის მიმდებარე მიწები ქალაქ სენგენიდთან ადგილობრივი უელსელი მმართველისგან. გილბერტის გარდაცვალების შემდეგ ციხესიმაგრე მისი ქვრივი მეუღლის ჯოანა აკრელის მფლობელობაში გადავიდა. 1307 წელს კი გილბერტის სეხნია ვაჟი ხდება ციხესიმაგრის მფლობელი. კასტელ-კოხი სავარაუდოდ აჯანყებულებმა გაანადგურეს 1314 წლის ივლისში და ამის შემდეგ იგი კვლავ გაუკაცრიელდა. მისი აღდგენა მომდევნო საუკუნეებშიც მოხდა საბოლოოდ კი მისი ამჟამინდელი სახე XIX საუკუნეში შეიძინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:უელსის ციხესიმაგრეები
ქურთის ნაეკლესიარი
ქურთის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქურთაში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ძეგლი მდებარეობს ნასოფლარ მეტეხში. ეკლესიიდან შემორჩენილია ჩრდილოეთი კედლის ფრაგმენტები 30 სმ სიმაღლის. ქვა ადგილობრივი წარმოშობისაა და ფლეთილია. დანარჩენი კედლების მხოლოდ საძირკვლის კვალია. მთლიანი გეგმა არ იკითხება.
მერაბ ქაჯაია
მერაბ ქაჯაია (დ. 15 ოქტომბერი, 1933, სოფ. ურეხი, ხელვაჩაურის რაიონი — გ. 13 სექტემბერი, 2010) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაანმთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქედის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მ
თოლენჯის მარიამწმინდის ეკლესია
თოლენჯის მარიამწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილოეთით, თოლენჯის ხევის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6x4 მეტრი), ნაგები ყოფილა რიყისა და ნატეხი ქვით. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილო კედლის (სიმაღლე 1,3 მეტრი) ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პოლ საიმონი
პოლ ფრედერიკ საიმონი (დ. 13 ოქტომბერი, 1941) — ამერიკელი მუსიკოსი, მსახიობი და მომღერალი-სიმღერების ავტორი. მისი წარმატება დაიწყო დუეტით Simon & Garfunkel, რომელიც 1964 წელს მუსიკალურ პარტნიორ არტ გარფანკლთან ერთად ჩამოაყალიბა. საიმონი არის დუეტის თითქმის ყველა სიმღერის ავტორი, მათ შორის, ჰიტების. დუეტი დაიშალა 1970 წელს, პოპულარობის პიკზე და საიმონმა დაიწყო წარმატებული სოლო კარიერა. ყველაზე მეტად ცნობილია მისი 1986 წლის ალბომი Graceland, შექმნილი სამხრეთ-აფრიკული მუსიკის გავლენით.
სქოლიო
კატეგორია:პოლ საიმონი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:ამერიკელი აკუსტიკური გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი ქუჩის მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:ამერიკელი ხალხური გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი პოპ-გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი პოპ-მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკალური პროდიუსერები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ებრაელი მომღერლები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Columbia Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:Simon & Garfunkel კატეგორია:დაბადებული 13 ოქტომბერი
ავგუსტოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ავგუსტოვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჯონა ლომუ
მან ახალი ზელანდიის სუპერ რაგბის შვიდ კლუბში ითამაშა. თირკმლის გადანერგვის შემდეგ ის რაგბიში 2004 წელს დაბრუნდა, ხოლო პროფესიულ რაგბის საბოლოოდ თავი 2007 წელს დაანება. ის 2015 წლის 18 ნოემბერს მოულოდნელად გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ახალზელანდიელი მორაგბეები
აგალეგა
აგალეგა (Agaléga) — ორი კუნძული ინდოეთის ოკეანის დასავლეთ ნაწილში (ჩრდილოეთი და სამხრეთი); მდებარეობს მადაგასკარიდან 800 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით და კუნძულ მავრიკიდან 1100 კმ-ით ჩრდილოეთით. ადმინისტრაციულად შედის ავტონომიურ მავრიკის გარე კუნძულების შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
საერთო ფართობია — 24 კმ² (მათ შორის 14,3 კმ² — ჩრდილოეთი კუნძული და 9,7 კმ² — სამხრეთი კუნძული). არსებობს ცნობები კუნძულის 70 კმ² ფართობის შესახებ, მაგრამ კუნძულის თანამგზავრული ფოტოების გათვალისწინებით, ფართობის ეს მონაცემი საკმაოდ გადაჭარბებულია. ჩრდილოეთი კუნძული შეადგენს 12,5 კმ-ს სიგრძეში და 1,5 კმ-ს სიგანეში, ხოლო სამხრეთის კუნძული — 7 კმ-ს სიგრძეში და 4,5 კმ-ს სიგანეში.
კუნძულების კლიმატი — ცხელი და ნოტიოა, საშუალო წლიური ტემპერატურით 26 °C, რომელიც მერყეობს 22,5 °C-დან 30,6 °C-მდე. წლის ყველაზე ცხელი თვეა — აპრილი.
ფლორა წარმოდგენილია მანგროს მცენარეულობით და ქოქოსის პალმებით. კუნძულზე ბინადრობს ფელზუმების სახეობის ხვლიკების ენდემური ქვესახეობა Phelsuma borbonica — Phelsuma borbonica agalegae.
მოსახლეობა
კუნძულის მოსახლეობა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენს 289 ადამიანს.
ჩრდილოეთის კუნძულზე მდებარეობს ტერიტორიის ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფელი ვინტ-სინკი, ასევე სოფელი ლა-ფურში. სამხრეთის კუნძულზე მდებარეობს სოფელი სანტე-რიტა.
ეკონომიკა
კუნძულის დასახლებული პუნქტები ერთმანეთთან შეერთებულია ქვიშოვანი და მარჯნული გზებით. კავშირი მავრიკისთან ხორციელდება ზღვით და ჰაერით. ჩრდილოეთის კუნძულზე არსებობს ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი, რომელსაც შეუძლია მიიღოს პატარა თვითმფრინავები. კუნძულზე არ არსებობს რაიმე სახის პორტი, გარდა ჩრდილოეთის კუნძულის ჩრდილოეთ დაბოლოებაზე არსებული პირსისა.
კუნძულზე გარკვეული დროის განმავლობაში არ ხდებოდა ნაღდი ფულის ბრუნვა, ყველა სახის გადახდები ხორციელდებოდა მავრიკის სამთავრობო ჩეკების მეშვეობით, რომლებიც ეძლეოდათ კუნძულზე მომუშავეებს.
სქოლიო
კატეგორია:მავრიკის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები
იყალთოს იოანე მახარებლის ეკლესია
იყალთოს იოანე მახარებლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ იყალთოს სამხრეთ განაპირას. სასაფლაოს ტერიტორიაზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მახიარეთის მთავარანგელოზის ეკლესია
მახიარეთის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მახიარეთში. აგებულია გარდამავალ ხანაში.
დარბაზული ეკლესია კარგად თლილი ქვითაა ნაგები. წყობა სწორხაზოვანია.
ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით აქვს ასევე სწორკუთხა საკურთხეველი, რომლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი, საფეხურებიანი სარკმელი. სარკმლის ძირში ორმაგთაღიანი ტრაპეზის ქვა დგას. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო თაღოვანი ნიშია. სფერულ კონქზე გადასვლა ხდება ტრომპების საშუალებით. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. აბსიდის იატაკის დონე სამი საფეხურით მაღალია დარბაზთან შედარებით.
გრძივი კედლები პილასტრების საშუალებით ორ არათანაბარ ნაწილად იყოფა. ცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი პილასტრების კაპიტელს ეყრდნობა.
ეკლესია ნათდება აღმოსავლეთის, სამხრეთის და დასავლეთის შეისრულთაღიანი სარკმლებით. ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედელში თითო სწორკუთხა ნიშაა.
სამხრეთის არქიტრავული შესასვლელი ნაოთხალია. კარის თავზე ლუნეტი ამოშენებულია. ეკლესიის მთელ პერიმეტრს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს. იატაკი მიწაყრილია.
ეკლესიას სამხრეთიდან თანადროული მინაშენი აქვს. მინაშენის კედლები შემორჩენილია 2 მეტრის სიმაღლეზე, შესასვლელი დასავლეთ კედელშია. აღმოსავლეთით - ვიწრო სარკმელია. ეკლესიის საბურავად გამოყენებულია ფიქალი. ლავგარდანი მარტივპროფილიანია.
ეკლესიიდან სამხრეთით 3-4 მეტრში შემორჩენილია სატრაპეზო. მისი კედლები 2-3 მეტრზეა, გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში მოწყობილია არქიტრავული ნიშები.
ეკლესიის კედლები დეფორმირებულია.
აგრონომიჩნოე (მრავალმნიშვნელოვანი)
აგრონომიჩნოე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალექსანდროვკის მირქმის ეკლესია
ალექსანდროვკის მირქმის ეკლესია (Церковь Сретения Господня) — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ალექსანდროვკაში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონის შემადგენლობაშია). მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
ისტორია
1777 წელს დონი როსტოვთან ახლოს დაარსდა სტანიცა ალექსანდროვკა, რამდენიმე ხნის შემდეგ აქ გადასახლდნენ კაზაკები დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრიდან. ციხესიმაგრეში ისინი ლოცულობდნენ პოლკის ეკლესიაში, რომელიც იყო მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობისა.
გადასახლების შემდეგ 1778 წელს გადაწყვიტეს ალექსანდროვკაში მთავარანგელოზის ეკლესიის გადატანაც. 1800 წელს ეკლესიას მიაშენეს ქვის სამრეკლო ძველი ხის სამრეკლოს ნაცვლად. თვით დაძველებული ეკლესიაც გადაკეთეს. გაუკეთეს ქვის ფუნდამენტი და აკურთხეს 1800 წლის 29 სექტემბერს.
1896 წელს ძველი ეკლესია დაანგრიეს და ააშენეს ახალი ქვის ეკლესია. დღემდე ეს ეკლესია შემონახული არაა. სტანიცა ალექსანდროვკაში მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიის გარდა მოქმედებდა ხის ეკლესია უფლის მირქმის სახელობისა.
XX საუკუნის დასაწყისში ხის ეკლესია დაძველდა, გადაწყვიტეს შეეგროვებინათ თანხები და აეგოთ ახალი ხის ეკლესია. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1907 წელს არქიტექტორ გ. ვასილევის პროექტის მიხედვით.
ახალი ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1911 წელს, ამავე წელს მოხდა მისი კურთხევა. ეკლესიის არქიტექტურა ტრადიციულია დონელი კაზაკებისათვის: მთავარ დასავლეთის შესასვლელზე დაშენებულია სამრეკლო, კუთხეებში კუთხის საკურთხევლებია განთავსებული.
ალექსანდროვკის მირქმის ეკლესია დაიხურა 1930-იან წლებში. მის კედლებში განათავსეს საწყობი. 1943 წელს ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება.
ეკლესიის წინამძღვარია ალექსი (ოსიაკი).
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ეკლესიები
სარაკაპი
სარაკაპი (Սարակապ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 570 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 616 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 237 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ვახტანგ ციციშვილი (მეწარმე)
ვახტანგ ციციშვილი (დ. 12 დეკემბერი, 1888, ქვემო ხვედურეთი — გ. 1965) — ქართველი მეწარმე, კონიაკის წარმოების დარგის სპეციალისტი.
1907-1910 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბუნებისმეტყველების ფაკულტეტზე, მაგრამ ავადმყოფობის გამო მესამე კურსზე თავს ანებებს სწავლას, 1915 წელს დაამთავრა ქალაქ დიჟონის (საფრანგეთი) სამეურნეო ინსტიტუტის სამეურნეო ტექნოლოგიის ფაკულტეტი.
1915-1920 წლებში მუშაობდა „დ. ზ. სარაჯიშვილის ფირმის“ კონიაკის ქარხანაში, ჯერ ოსტატის თანაშემწედ, შემდეგ ოსტატად. 1920 წელს მუშაობას იწყებს კოოპერატიული ამხანაგობის „ქართლის გამგეობის“ წევრად. 1924-1949 წლებში იყო თბილისის კონიაკის ქარხნის ტექნოლოგი. 1949-1953 წლებში თბილისის კონიაკის კომბინატის დირექტორის მოადგილე და მთავარი ტექნოლოგი. 1953 წლიდან მუშაობდა „სამტრესტის“ კონიაკის წარმოების მთავარ ტექნოლოგად. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა ქართული კონიაკის მრავალი მარკა. მის მიერ შექმნილი ქართული სამარკო კონიაკებს („ენისელი“, „ვარციხე“, „გრემი“, „საიუბილეო 40 წელი“) საერთაშორისო კონკურსებზე არაერთხელ მიენიჭა ოქროსა და ვერცხლის მედლები. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
დაკრძალულია თბილისის კონიაკის ქარხნის ეზოში, იქვე დგას მისი მარმარილოს ბიუსტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:ქართველი მეწარმეები
ავდეევკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ავდეევკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
მშველიეთის ეკლესია
მშველიეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მშველიეთში. აგებულია გარდამავალ შუა საუკუნეებში.
ეკლესია მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით ქედის დასასრულში. ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან აქვს გვიანდელი მინაშენები. მინაშენთა სახურავები ჩაქცეულია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. დარბაზს შემოუყვება ერთსაფეხურიანი ხარისხი. საკურთხეველი დარბაზიდან გამიჯნულია ერთსაფეხურიანი მხრებით. დგას ტრაპეზის ქვა. ეკლესიის ინტერიერი განათებულია დასავლეთიდან და საკურთხევლის სარკმლიდან. იატაკი აყრილია. ბათქაში შიგნიდანაც და გარედანაც აყრილია. კარ-სარკმელი არქიტრავულია, კარნიზი სწორკუთხა; დეკორი არ არის.
სამშენებლო მასალად გამოყენებულია კირქვა და კირის ხსნარი. გადახურულია ფიქალის ფილებით.
ეკლესიაში ხატობა იმართება აღდგომიდან 7 ან 9 კვირის შემდეგ, 24 ივნისს (ხალარჯობა).
ეკლესიის კედლები დაბზარულია და დეფორმირებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Antwerp Open
Antwerp Open — სნუკერის პროფესიონალურ-სამოყვარული რეიტინგული ტურნირი. წარმოადგენდა Players Tour Championship-ის ნაწილს. ტურნირი დაიწყო 2011 წელს და ტარდებოდა Lotto Arena-ზე, ანტვერპენში (ბელგია). უკანასკნელი ჩემპიონია მარკ სელბი.
აცეტილქოლინი
აცეტილქოლინი — ქოლინის ძმარმჟავა ეთერი, ქიმიური ფორმულით C7H16NO2. არის უფერო კრისტალური ნივთიერება.
თვისებები
ადვილად იხსნება წყალში, სპირტში, ქლოროფორმში, არ იხსნება ეთერში. მოლეკულური მასა 163,2. ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებაა. ასრულებს შუამავლის — მედიატორის როლს ნერვულ ქსოვილსა და ეფექტორს შორის. აქტიურ მდგომარეობაში აცეტილქოლინი წარმოიქმნება ძმარმჟავასა და ქოლინისაგან ფერმენტ ქოლინაცეტილაზის გავლენით; აცეტილქოლინი ადვილად იშლება ქოლინესთერაზების ჯგუფის ფერმენტებით.
ოსტროჰი
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის ქალაქები
აცეტილქოლინი
ფუნქციები
ცილებსა და ლიპიდებთან არააქტიური შენაერთის სახით გვხვდება ნერვულ ქსოვილში, სადაც გრამზე საშუალოდ 0,5 — 2,0 გამის (გრამის მემილიონედი ნაწილი) რაოდენობითაა; ზოგი პათოლოგიური მდგომარეობის დროს აცეტილქოლინის რაოდენობა სისხლში მატულობს. აცეტილქოლინი დაგროვილია ნერვულ დაბოლოებებში (სინაფსებში), სახელდობრ, აქსონის პრესინაფსური მემბრანის ბუშტუკებში (ვეზიკულებში), რომლებიც აცეტილქოლინის სათავსს წარმოადგენენ. ნერვის აგზნების შედეგად აცეტილქოლინი ბუშტუკებიდან გადადის სინაფსურ ნაპრალებში და ნერვული იმპულსი გადააქვს პოსტსინაფსურ მემბრანებზე, რომლებიც ეფექტორზეა მოთავსებული. ეფექტორი შეიძლება წარმოდგენილი იყოს კუნთის ფიბრილით, შინაგანი სეკრეციის ჯირკვლის უჯრედით, ნეირონითა და სხვა. აქ აცეტილქოლინი მოქმედებს ცილა-რეცეპტორზე და იწვევს პოსტსინაფსური მემბრანის დეპოლარიზაციას, ესე იგი განმუხტვას. აქედან იწყება ეფექტორის აგზნება და მისი ამოქმედება. ცილა-რეცეპტორზე მოქმედების შემდეგ აცეტილქოლინი შემადგენელ კომპონენტებად იშლება და ინაქტივირდება. თითოეულ ნეირონზე სინაფსის სახით ბოლოვდება რამდენიმე ასეული და ათასეული აქსონი. თავის ტვინში კი ნეირონების რიცხვი რამდენიმე მილიარდს აღწევს. ნეირონების ურთიერთკავშირი, ინფორმაციის გადაცემა უმთავრესად აცეტილქოლინით და ელექტრული იმპულსებით ხდება. ნერვული ქსოვილის გარდა აცეტილქოლინისადმი განსაკუთრებულ მგრძნობელობას იჩენს გლუვკუნთოვანი სისტემა. ორგანოებსა და ქსოვილებში აცეტილქოლინი იწვევს ვეგეტატიური ნერვული სისტემის პარასიმპათიკური ელემენტების აგზნებისათვის დამახასიეთებელ ეფექტს (გულის ცემის გაიშვიათება, არტერიების გაგანიერება, სისხლის წნევის გაგანიერება, თვალის გუგის შევიწროება და სხვა). ქოლინესთერაზის ზოგიერთი ინჰიბიტორების მოქმედების შედეგად ორგანიზმში ჭარბად გროვდება დაუშლელი აცეტილქოლინი, რასაც ჯერ უჯრედის აგზნება, ხოლო შემდეგ დამბლა მოსდევს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აცეტილქოლინი
ნადოკრის ღვთისმშობლის ეკლესია
ნადოკრის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნადოკრაში, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. სამხრეთიდან მოგვიანებით აგებული ორსართულიანი სამრეკლო ეკვრის. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია ეკლესიის კამაროვანი გადახურვისა და სამხრეთ კედლის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მონგრეულია სამრეკლოს I სართულის გარეთ კუთხეების ზედა ნახევარი, ჩამონგრეულია ფანჩატურის გადახურვა. სწორკუთხა შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს, სამრეკლოს I სართულიდან. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე. გაჭრილია ფართო თაღოვანი სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია, სარკმლის ქვემოთ ტრაპეზის ნაწილია შემორჩენილი. კონქის თაღი ნახევარწლიური ფორმისაა. შიგნით ეკლესია გადახურული ყოფილა ცილინდრული ფორმის კამარით, რომლსაც ჩრდილოეთის ქუსლი და სამხრეთის გვერდის ნაწილიღა შემორჩა.
სამრეკლო გეგმით კვადრატულია და ეკლესიის სამხრეთის ფასადის დასავლეთ ნახევარზეა მიდგმული. I სართული, რომელიც მთლიანად ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობითაა ნაგები, კარიბჭეა. ერთადერთი შეისრულთაღიანი შესასვლელი მას სამხრეთიდან აქვს. ჩრდილოე კედელში ფართო და მაღალი ნახევარწრიული თაღია, რომელიც ეკლესიის შესასვლელი გამოდის. სართულს წვერწაკვეთილი პირამიდის ფორმის სხმული კამარა აქვს. სამრეკლოს II სართული მთლიანად აგურით ნაგები რვაწახნაგოვანი ფანჩატურია. თითოეულ წახნაგში თითო ვიწრო და მაღალი თაღოვანი ღიობია. ყველა ღიობი თანაბარი სიმაღლისაა. სამრეკლოს ზედა ნაწილები მონგრეულია და მისი გადახურვის ფორმის დადგენა არ ხერხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წვერის ნასახლარები და ნაეკლესიარი
წვერის ნასახლარები და ნაეკლესიარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ წვერში, აღმოსავლეთის ფრონის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, შემაღლებულ ადგილზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ფართობი 1,5 ჰექტარი. ნასახლარებზე (გადახნული და დათესილია) იპოვება თიხისა და კრამიტის ნატეხები. თხემის თავზე შემორჩენილია ეკლესიის ნანგრევები (წვერის სამება). გალავნით შემოზღუდულ ეკლესიის ეზოში სასაფლაო იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ოსტპოლიტიკა
ოსტპოლიტიკა — გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის (გფრ) საგარეო პოლიტიკის მიმართულება, რომელიც 1960-იანი წლების მიწურულს კანცლერმა ვილი ბრანდტმა წამოიწყო. პოლიტიკა მოიცავდა აღმოსავლეთის მიმართულებით საბჭოთა კავშირთან და კომუნისტური ბლოკის ქვეყნებთან ურთიერთობების გადატვირთვას და მათთან ვაჭრობის დაწყებას. საბჭოთა კავშირთან შეთანხმება 1970 წელს გაფორმდა, რომლის მიხედვითაც, მხარეებმა უარი თქვეს ძალის გამოყენებაზე, მათ შორის პოლონეთის მიმართაც; ამასთანავე, გფრ-მ აღიარა 1945 წლის ოდერ-ნაისეს ხაზის აღმოსავლეთ ნაწილის გერმანიის ტერიტორიული დანაკარგები. ოსტპოლიტიკა მომდევნო კანცლერმა, ჰელმუთ შმიდტმა გააგრძელა.
ისტორია
ოსტპოლიტიკის მთავარი შემოქმედები ჰელმუთ შმიდტი და ეგონ ბარი იყვნენ, რომელთაც უდიდესი გავლენა იქონიეს გფრ-ის საგარეო პოლიტიკაზე. ეგონ ბარი იყო თავად ოსტპოლიტიკის იდეური არქიტექტორი, ხოლო შმიდტმა უკვე საკუთარი კანცლერობისას ამ პოლიტიკის ინსტიტუციონალიზაცია მოხდინა.
ბარისა და შმიდტის მიდგომა პერსონალურ დიპლომატიას პერსონალური არხების ჩამოყალიბებით ეფუძნებოდა. როდესაც შმიდტი კანცლერი გახდა, მან ეგონ ბარს ოფიციალურად დაავალა საბჭოთა კავშირთან საიდუმლო ხაზის შენარჩუნება, რომელიც მათ ჯერ კიდევ 1969 წელს შექმნეს. შმიდტისა და ლეონიდ ბრეჟნევის ურთიერთობა პროდუქტიული იყო მოწინააღმდეგე ბანაკებში ყოფნის მიუხედავად. მათ შექმნეს პარტნიორობა უსაფრთხოებისთვის, მაშინ როცა ცივი ომის სამხედრო და პოლიტიკური კრიზისი მიმდინარეობდა. შმიდტის მიზანი იყო, რომ საბჭოთა კავშირთან სავაჭრო, ინდუსტრიული და ტექნოლოგიური ურთიერთობები გაეღრმავებინა 20-30 წლის პერსპექტივაში, რაც საბჭოთა კავშირს ევროპულ მომწოდებლებზე დამოკიდებულს გახდიდა, შესაბამისად, გაიზრდებოდა დასავლური გავლენა კომუნისტურ ბანაკზე. ამ პოლიტიკის შედეგი გახდა 1978 წელს საბჭოთა კავშირსა და გფრ-ს შორის ფართო ეკონომიკური და ინდუსტრიული თანამშრომლობის შეთანხმების გაფორმებას. ოსტპოლიტიკის შედეგები ძირითადი ხელშეკრულებით აღმოსავლეთ გერმანიამ ბევრი სარგებელი მიიღო. მას შემდეგ, რაც იგი დასავლეთ გერმანიამ აღიარა, მსგავსი ნაბიჯი სხვა დასავლურმა დემოკრატიებმა გადადგეს. შედეგად, აღმოსავლეთ გერმანიის საერთაშორისო ასპარეზზე აღიარება და მიღება მოხდა, რისთვისაც ის მანამდე იღწვოდა. ეკონომიკური კუთხით აღმოსავლეთ გერმანიამ მიიღო კრედიტები და გაზრდილი სავაჭრო ბრუნვა დასავლეთ გერმანიასთან. შემოსავლების მხრივ, გდრ გფრ-ისგან დასავლეთ გერმანელების მიერ დასავლეთ ბერლინში მოსახვედრად აღმოსავლეთ გერმანიის ავტომაგისტრალების გამოყენების გადასახადს ყოველწლიურად იღებდა, ასევე გამომსასყიდებს აღმოსავლეთ გერმანიაში დაკავებული პოლიტიკური პატიმრების გასათავისუფლებლად. მიუდევადად იმისა, რომ აღმოსავლეთ გერმანია ყოველწლიურად პროდუქტიულობის მაღალ ზრდას აფიქსირებდა, რეალობაში ორ გერმანიას შორის სხვაობა თანდათანობით ღრმავდებოდა. ექსპორტზე ორიენტირებული ინდუსტრიული წარმოების გაზრდის სანაცვლოდ, გდრ-ის ხელისუფლებას შიდა ინფრასტრუქტურის განახლებას ვერ ახერხებდა, რაც აისახა გზებზე, რკინიგზასა და სხვადასხვა შენობებზე. ნარჩუნდებოდა მანამდე არსებული საბინაო დეფიციტიც. მომხამარებელს რიგი პროდუქტების, მაგალითად ავტომობილის შესაძენად ლოდინი უწევდა. ამ უკანასკნელის წარმოება კვალვ ძველი მეთოდით ხდებოდა, რამაც მნიშვნელოვნად გაზრდა დასავლური და აღმოსავლური გერმანული ავტომობილების ხარისხს შორის სხვაობა.
გდრ-ს დასავლეთ გერმანულმა აღიარებამ საფრთხეებიც მოუტანა. ძირითადი ხელშეკურლებით გათვალისწინებული გაიოლებული მიმოსვლით, გაიზარდა დასავლეთ გერმანელების კონტაქტების რაოდენობა დასავლეთ ბერლინში. დივერსიული საქმიანობების ალბათობის შესამცირებლად, აღმოსავლეთ გერმანიამ თანდათან დაიწყო დასავლელი ვიზიტორებისთვის ვიზის საფასურის გაზრდა. წლების განმავლობაში გდრ-მა ორ მილიონამდე მოქალაქე „საიდუმლოს მატარებლებად“ ჩათვალა და აუკრძალა პერსონალური კონაქტები დასავლეთ გერმანელებთან. გდრ-ის ხელისუფლებამ გააძლიერა იდეოლოგიური კონტროლი ხელოვანებზე, ინტელექტუალებზე, ზოგი მათგანი დააპატიმრეს, ზოგს მოქალაქეობა ჩამოართვეს და დასავლეთ გერმანიაში გაუშვეს. საკუთარი განსხვავებულობის გასამყარებლად, გდრ-მა 1974 წელს კონსტიტუციაში ცვლილება შეიტანა, სადაც ტერმინი „გერმანიის“ გამოყენების ნაცვლად უპირატესობა მის სოციალისტურ ბუნებას ენიჭებოდა და ამით ხაზი ესმებოდა მის ურყევ კავშირს საბჭოთა კავშირთან.
1974 წელს ვილი ბრანდტი გადადგა, მას შემდეგ რაც გამჟავნდა, რომ მისი ერთ-ერთი მრჩეველი აღმოსავლეთ გერმანიის დაზვერვასთან თანამშრომლობდა. ბრანდტის მემკვიდრე სოციალ-დემოკრატი ჰელმუთ შმიდტი გახდა, რომელმაც გააგრძელა სოციალ-დემოკრატებისა და თავისუფალი-დემოკრატების კოალიცია. 1974 წელს გფრ-ის პრეზიდენტი ვალტერ შეელი გახდა, ხოლო მისი პოსტი, მისსავე თანაპარტიელმა ჰანს-დიტრიხ გენშერმა დაიკავა. გამომდინარე იქიდან, რომ თავისუფალი-დემოკრატები ეკონომიკაში სახელმწიფოს როლის შემცირებას ითხოვდნენ, სოციალ-დემოკრატიული პარტია კეთილდღეობის სახელმწიფოს განმტკიცების პოლიტიკაში მნიშვნელოვან წინსვლას ვერ ახორციელებდა. 1976 წლის არჩევნებში ორივე პარტიამ დაკარგა მხარდაჭერა, თუმცა შეინარჩუნებს საპარლამენტო უმრავლესობა, ხოლო ოთხი წლის შემდგომ არჩევნებში კვლავ გაიმყარეს პოზიციები.
1982 წელს სოციალ-ლიბერალური კოალიცია დაიშალა, როდესაც თავისუფალმა-დემოკრატებმა კოალიცია დატოვეს და ახალი ალიანსი შექმნეს ქრისტიან-დემოკრატებთან. ახალი კანცლერი ვეტერანი ქრისტიან-დემოკრატი ჰელმუტ კოლი გახდა, რომელმაც ლეგიტიმაციის გასამყარებლად 1983 წელს ახალი არჩევნები დანიშნა. არჩევნების შედეგად, ქრისტიან-დემოკრატებთა მხარდაჭერა გაიზარდა, ხოლო თავისუფალმა-დემოკრატებმა დაკარგეს, რადგან მათი მხადაჭერთა ნაწილი სოციალ-დემოკრატებთან კოალიციას ამჯობინებდა. ელექტორატის ამ ნაწილმა ახალ, ეკოლოგიურ საკითხებზე ორიენტირებულ მწვანეთა პარტიას დაუჭირა მხარი, რომელიც მომდევნო წლებში შევიდა ბუნდესტაგში.
აღმოსავლეთ გერმანიის მმართველი სოციალისტური პარტია დასავლეთ გერმანიისგან კიდევ უფრო მეტს მოითხოვდა. როდესაც 1981 წელს აღმოსავლეთ გერმანიას კანცლერი შმიდტი ეწვია, მას გდრ-ის ლიდერმა ერიხ ჰონეკერმა უთხრა, რომ დასავლეთ გერმანელები აღმოსავლელებს კვლავ უცხოელებად აღიქვამდნენ. ამისდა მიუხედავად, შმიდტმა შეწყვიტა აღმოსავლეთ გერმანიიდან დასავლეთში გადასული პირებისთვის ავტომატურად გფრ-ის მოქალაქეობის გაცემა. საპასუხოდ, გდრ-მა, შმიდტის ვიზიტის შემდეგ, საკუთარი მოქალაქეებისთვის დასავლეთში ვიზიტი გააადვილა.
1986 წლისთვის, აღმოსავლეთ გერმანიიდან დასავლეთს ყოველწლიურად 250 000 გერმანელი სტუმრობდა. ამ დროისთვის, ოჯახის მხოლოდ ერთ წევრს ჰქონდა მსგავსი ვიზიტით სარგებლობის უფლება. მაგრამ გდრ-ის ხელისუფლებამ მალევე დაიწყო სხვა უკმაყოფილო მოქალაქეებისთვის ამ უფლების გაცემა დასავლეთში ემიგრირებისთვის. ამგვარ დათმობების პასუხად, გფრ-ის მსხვილი ბანკებიდან გდრ-მა სესხები მიიღო. 1987 წელს, რამდენჯერმე გადადების შემდეგ, ერიკ ჰონეკერი ოფიციალური ვიზიტით ბონს ეწვია, სადაც ჰელმუთ კოლი მას სახელმწიფო მიღებებით დახვდა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ დასავლეთ გერმანია აღმოსავლეთ გერმანიის პერმანენტულ არსებობას თანხმდებოდა. გფრ-სა და გდრ-ს შორის მიმოსვლის აღდგენამ აღმოსავლეთში არა კმაყოფილება, არამედ წინააღმდეგობა წარმოქმნა გდრ-ის მმართველობის მიმართ. ახალგაზრდა აღმოსავლეთ გერმანელები, რომლებიც დასავლეთს სტუმრობდნენ, ხედავდნენ უკეთესი ცხოვრების სტანდარტს და მაღალი ხარისხის წარმოებულ პროდუქციას ვიდრე ეს გდრ-ში იყო. მიმოსვლის ინტენსიფიკაციასთან ერთად თანდათან გამყოფი საფორტიფიკაციო ნაგებობები და განსაკუთრებით ბერლინის კედელი, არქაულ სახეს იძენდა. ახალგაზრდა თაობაში პროტესტს აღვივებდა გდრ-ში მოძველებული ინდუსტრიული წარმოება და მისგან ბუნებაზე მიყენებული ზიანიც, რამაც ეკოლოგიურ მოძრაობებს დაუდო დასაბამი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობები კატეგორია:ცივი ომი
ისმეთ გიუნეი
ისმეთ ვეჰით გიუნეი (თურქ. İsmet Vehit Güney; დ. 15 ივლისი, 1923 — გ. 23 ივნისი, 2009) — კვიპროსელი მხატვარი, კარიკატურისტი, პედაგოგი და ფერმწერი. ცნობილია, როგორც კვიპროსის რესპუბლიკის თანამედროვე დროშის, ქვეყნის გერბის და1960 წლის კვიპროსული ფუნტის ორიგინალური დიზაინის შემქმნელი. გიუნეის დიზაინი უნიკალური იყო, რადგან კვიპროსის რესპუბლიკა გახდა პირველი ქვეყანა მსოფლიოში, რომელმაც თავის დროშაზე რუკა გამოსახა. კოსოვოს რესპუბლიკა მეორე ქვეყანაა, რომელმაც 2008 წელს  მიიღო ეროვნული დროშა რუკის გამოსახულებით.
ისტორია
ისმეთ გიუნეი დაიბადა 1923 წელს ლიმასოლში, კვიპროსი. ხატვა სკოლის პერიოდში დაიწყო. პედაგოგიური სკოლის დამთავრების შემდეგ 1948 წლიდან მუშაობდა ხელოვნების მასწავლებლად.
1948 წლიდან 1977 წლამდე მუშაობდა Lefkosa Erkek Lisesi-ში, სადაც ასწავლიდა ხელოვნებასა და ისტორიას. 1956 წელს გაიცნო მხატვარი იბრაჰიმ ჩალი. მასთან მუშაობდა  1960 წლამდე.
1947 წელს გიუნეი გახდა პირველი კვიპროსელი მხატვარი, რომელმაც გახსნა პერსონალური გამოფენა. გიუნეი ხშირად აწყობდა პერსონალურ გამოფენებს, ასევე მონაწილეობდა ჯგუფურ გამოფენებში როგორც კვიპროსზე, ასევე მის ფარგლებს გარეთ. 1967 წელს მიიღო სტიპენდია ბელფასტის ქუინსის უნივერსიტეტის სტრანმილსის კოლეჯში სასწავლებლად. 1986 წელს ნიქოზიაში მოეწყო მხატვრის ფართომასშტაბიანი რეტროსპექტიული გამოფენა. გიუნეი სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა გრაფიკაზე და ფერთა გამიჯვნაზე.
ისმეთ გიუნი გარდაიცვალა კიბოთი 2009 წლის 23 ივნისს, 85 წლის ასაკში.
კვიპროსის დროშის შექმნა
ახალგაზრდა სახელმწიფოსთვის შეირჩა თეთრი დროშა, როგორც მშვიდობის სიმბოლო იქ მცხოვრებ ორ თემს (კვიპროსელ ბერძნებსა და კვიპროსელ თურქებს) შორის. კუნძულის მოოქროსფრო-ყვითელი რუკა განასახიერებს სპილენძს — მეტალს, საიდანაც კუნძულის სახელწოდება მომდინარეობს. ვინაიდან ჰერალდიკაში სპილენძისფერი არ გამოიყენება, რუკას ოქროსფერი ელფერი აქვს. მწვანე ზეთისხილის ორი ტოტი კუნძულის ორ თემს შორის მშვიდობის სიმბოლოა.
ამჟამად, 1974 წელს კუნძულის გაყოფის შემდეგ, გიუნეის დროშას მხოლოდ მთავრობის მიერ კონტროლირებადი კვიპროსის სამხრეთი ნაწილი იყენებს.
2006 წელს გიუნეიმ კვიპროსის რესპუბლიკის მთავრობას მისი საავტორო უფლებების გამოყენების კომპენსაციის გარდა, გადასახადი მოსთხოვა. გავრცელებული ინფორმაციით, მაკარიოსი გიუნეის დაჰპირდა წელიწადში 20 ფუნტს ეროვნული დროშის დიზაინისთვის, მაგრამ კვიპროსის თურქული მედიის ცნობით, მას არ მიუღია დაპირებული თანხა. გიუნეიმ საკუთარ წარმომადგენლად დაიქირავა კვიპროსის ბერძნული იურიდიული ფირმა და განაცხადა, რომ საჭიროების შემთხვევაში  ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოს მიმართავდა.
სარნაღბიური
სარნაღბიური (Սառնաղբյուր) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 379 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 965 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
წვერის ყორღანი
წვერის ყორღანი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ წვერიდან სამ კილომეტრზე, დედოფლის მინდვრის განაპირას, ჩრდილოეთით, კვერნაქის სერზე. ამ ადგილს სისხლის ჯვარს უწოდებენ. თარიღდება ბრინჯაოს ხანით. ბორცვს შემოვლებული აქვს უხეშად ნატეხი რიყის მოზრდილი ქვებით ნაგები წრიული ზღუდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ზურაბ ქველაძე
1975 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი.1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ სოციალისტური პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ნინო მამამთავრიშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
ომარაანის პირველი ეკლესია
ომარაანის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომარაანში, სოფლიდან 1 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ კედელი და ნალისებრი აფსიდის ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალაზნის ქუჩა
ალაზნის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); გელათის ქუჩიდან არმაზის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე აღნიშნულია ყაზარის ქუჩის სახელით. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ალაზნის ქუჩა. 1935 წელს, უბნის რეკონსტრუქციის დროს, ქუჩის დასაწყისში აღმოჩნდა ადრინდელი შუა საუკუნეების აკლდამები, რომელთაგან თითოეული რამდენიმე მიცვალებულის სამარხს წარმოადგენდა. აქვს 1 შესახვევი.
ალაზნის გასასვლელი
ალაზნის გასასვლელი — გასასვლელი თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); მდებარეობდა ალაზნისა და არარატის ქუჩებს შორის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
ტბორი
მინი|მცირე ზომის ტბორი ტბორი ან ტბორე — ხელოვნური წყალსატევი, რომელიც განკუთვნილია წყალმომარაგებისათვის, სარწყავად, თევზის გამრავლებისთვის, ფრინველებისათვის და ასევე სანიტარული და სპორტული მოთხოვნილებებისათვის.
პირობითად, ხელოვნური წყალსატევი, რომლის წყლის მოცულობა შეადგენს 1 მლნ. კუბურ მეტრს — ტბორი ეწოდება, ხოლო მილიონზე მეტი მოცულობისას კი — წყალსაცავი. ტბორი შეიძლება საზრდოობდეს გრუნტისა და წვიმის წყლებით, ასევე მასში ზოგჯერ მცირე ნაკადულებიც ჩაედინება.
სასოფლო-სამეურნეო ტერიტორიებზე ტბორებს ქმნიან სარწყავად, გაწყლოვანებისათვის, წყალმომარაგებისათვის, იქთიოფაუნისა და წყალზემოცურავე ფრინველების გამრავლებისათვის. ტბორის წყალი გამოიყენება აგრეთვე სარეცხად და საბანაოდ.
საქალაქო და დასვენების ზონებში ტბორი თევზჭერისა და სხვადასხვა სპორტული შეჯიბრებების ჩატარების ობიექტია. ტბორი ხშირად გარშემორტყმულია ხე-მცენარეულობით, რის შედეგადაც ქმნის საკმაოდ კარგ დასასვენებელ ადგილს. ტბორი როგორც წყლის ობიექტი, შეადგენს ჰიდროლოგიურ ელემენტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყალსატევები კატეგორია:ჰიდროლოგია
ბერეზნე
ბერეზნე (Березне) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს რივნეს ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 13390 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის ქალაქები
ფიტონციდები
ზოგიერთი მცენარე აქროლადი ფიტონციდებით თავის გარშემო ქმნის სტელირულ ზონას, რითაც პათოგენურ მიკროფლორას განვითარების საშუალებას არ აძლევს. ამის გამო გამწვანების ასორტიმენტის შერჩევას დიდი მნიშვნელობა აქვს ქალაქის სანიტარულ-ჰიგიენური მდგომარებისათვის. ფიტონციდების მოქმედება არასპეციფიკურია, მაგ., ხახვის და ნიორის ფიტონციდების მოქმედებით იღუპება მრავალგვარი მიკროორგანიზმი, ადამიანისათვის პათოგენური მრავალი ბაქტერია (ქოლერის ვიბრიონი, მუცლის  ტიფის, დიზენტერიის და სხვა გამომწვევები). ფიტონციდები მოქმედებენ ბიოგეოცენოზის შემადგენლობაზე. ტყის მიხედვით იცვლება ჰაერის მიკროფლორა (ცნობილია, რომ ფიჭვნარში ჰაერი ძალიან სტერილურია). ერთი სახეობის მცენარის ფიტონციდები გარკვეულ მანძილზე მოქმედებენ სხვა სახეობის მცენარის ზრდასა და განვითარებაზე — აფერხებენ ან აძლიერებენ მას.
ფიტონციდების ამ ანტიბაქტერიულ და ანტისოკოვან თვისებებს იყენებენ მედიცინაში, სოფლის მეურნეობასა და კვების მრეწველობაში. ნივრის, ხახვის, პირშუშხასა და სხვა მცენარეთა ფიტონციდების ბაქტერიციდულ თვისებას ჩირქოვანი ჭრილობების სამკურნალოდ იყენებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა ფიზიოლოგია
თოლენჯის მონეტების განძი
თოლენჯის მონეტების განძი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯში. განეკუთვნება 488-541 წლებს. სავარაუდოა, რომ ჩამარხვის დრო Xl საუკუნის შუა წლებია. 1923 წელს, თხრილის გაყვანის დროს, აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი ვერცხლის სასანური მონეტებით. განძის შემადგენლობა: პეროზ სასანელი (459-486 წლები) – 2 ცალი, ბალაში (484-488 წლები) – 2 ცალი, კავადი (488-531 წლები) – 60 ცალი, ჯამასპი (496-498 წლები) – 1 ცალი, ხოსრო l (531-579 წლები) – 6 ცალი. განძში შემავალი მონეტების ნომინალია დრაქმა. მონეტები ინახება ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
კონდოლის წმინდა მარიამის ეკლესია
კონდოლის წმინდა მარიამის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფელ კონდოლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ განაპირას. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია, ძლიერ წაგრძელებული. შედგება სხვადასხვა პერიოდის ორი ნაწილისაგან. მცირე, დარბაზული ეკლესიისგანდ, რისთვისაც, ფართობის გაზრდის მიზნით დასავლეთიდან იმავე სიმაღლის ოდნავ განიერი ნაგებობა მიაშენეს, რომელიც ეკლესიასთან ერთად, საერთო, ორფერდა სახურავის ქვეშაა მოქცეული. ორივე ნაგებობა რიყის ქვითა და კვადრატული აგურითაა ნაგები. კედლები, ძირითადად, რიყის ქვისაა. კონტრასტული ელემენტები, კარ-სარკმელთა ღიობები და გარეთა კუთხეების ნაწილი გამოყვანილია აგურით. კედლები გარედან და შიგნიდან შელესილი და შეთეთრებულია.
ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს. ორივე მინაშენის კედელშია გაჭრილი, სამხრეთით და დასავლეთით. სამხრეთ კარი ორივე მხრიდან თრაზულადაა გადახურული, დასავლეთ კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან სწორკუთხა.
აღმოსავლეთით ოდნავ გაბრტყელებული აფსიდაა, რომელიც დარბაზის იატაკის მიმართ საფეხურითაა შემაღლებული და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი. აფსიდის ცენტრში გაჭრილია ოთხკუთხა სარკმელი. სარკმლის აქეთ-იქით თითო ნიშაა. დარბაზის გრძივ კედლებზე ორ-ორი ერთსაფეხუროვანი პილასტრია.
გარედან ეკლესიის კედლებს, უმეტეს ფართობზე, ნალესობა ჩამოცვენილი აქვს. დასავლეთ ფასადზე, შესასვლელის თავზე სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს, კვარცხლბეკზე აღმართული, წყობაში ჩაღრმავებული, თითო ჯვარია გამოსახული.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხათუნა ცხადაძე
ხათუნა ცხადაძე (დ. 3 მაისი, 1973, თბილისი) — ქართველი მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ხათუნა ცხადაძე დაიბადა თბილისში 1973 წლის 3 მაისს.
1996 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი მხატვრული თარგმანის განხრით.
1997 წელს ჟურნალ „ცისკრში“ დაიბეჭდა მის მიერ თარგმნილი ტონინო გუერას მინიატურები, იტალო კალვინოსა და ჯანი როდარის პატარა მოთხრობები. ამას მოჰყვა ალესანდრო ბარიკოს „ნოვეჩენტო: მონოლოგი“ და სხვა მოთხრობები.
„ვარდის სახელზე“ მუშაობა 2005 წელს დაიწყო და ხუთი წელიწადს თარგმნიდა. შემდეგ მთარგმნელმა გააგრძელა უმბერტო ეკოს წიგნების თარგმნა.
შეფასება
პოეტმა და აღმოსავლეთმცოდნე გიორგი ლობჟანიძემ ასე შეაფასა უმბერტო ეკოს რომანების ხათუნა ცხადაძისეული თარგმანები:
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:გალას პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
ფერნანდო III
ფერნანდო III (Fernando III de Castilla, el Santo; დ. 5 აგვისტო, 1199, სამორა — გ. 30 მაისი, 1252, სევილია, ესპანეთი) — კასტილიის ტოლედოსა და ესტრემადურის მეფე 1217 წლიდან, ლეონის და გალისიის მეფე 1230 წლიდან, ალფონსო IX-ისა და ბერენგარიას უფროსი შვილი. ფერნანდომ საბოლოოდ თავის ხელში გააერთიანა კასტილია, ლეონი და გალისია და დააარსა ერთიანი კასტილიისა და ლეონის სამეფო. თვისი მმართველობის პერიოდში ფერნანდო აქტიურად ადგა რეკონკისტის გზას. პირენეს ნახევარკუნძულის თითქმის ყველა მუსულმანური სახელმწიფო დაიპყრო და შემოუერთა თავის ქვეყანას. ფერნანდო III კათოლიკური ეკლესიის წმინდანადაა შერაცხილი მისი კანონიზაცია 1671 წელს მოხდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლეონის მეფეები კატეგორია:კასტილიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1199 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1252
გელა ქვლივიძე
გელა ქვლივიძე (დ. 28 ნოემბერი/28 დეკემბერი, 1940, თბილისი)  — ქართველი ინჟინერი.
1963 წელსდ დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გ
ლატვიის პრემიერ-მინისტრი
ლატვიის პრემიერ-მინისტრი — წარმოადგენს ლატვიის რესპუბლიკის მთავრობის ყველაზე გავლენიან ფიგურას. ის არის ლატვიის მინისტრთა კაბინეტის თავმჯდომარე. პრემიერ-მინისტრის წარდგინებას აკეთებს პრეზიდენტი და ამტკიცებს ლატვიის პარლამენტი.
პრემიერ მინისტრების სია (1918–1940)
1918-1920 წლებში დამოუკიდებლობისთვის ომის დროს, ლატვიის მართვაზე პრეტენზია ორ მთავრობას ჰქონდა: საბჭოთა ლატვიის, პიოტრ სტუჩკას ხელმძღვანელობით და ანდრიევს ნიედრას მთავრობა რომელსაც მხარს ბალტიელი გერმანელები უჭერდნენ.
1934 წლის 15 მაისს მრემიერ-მინისტრი ულმანისმა დაშალა პარლამენტი აკრძალა პოლიტიკური პარტიები. მათ შორის საკუთარი ლატვიელი ფერმერების კავშირი.
მარიონეტი ლიდერი, რომელიც დანიშნული იყო და იმართებოდა საბჭოთა კავშირის მიერ. არ იყო აღიარებული ლატვიის მთავრობის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიის პრემიერ-მინისტრები
ჭანდრების კოშკი
ჭანდრების კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭანდრების განაპირას, ჩრდილო-დასავლეთით, სოფელ ორხევისაკენ მიმავალი გზის პირას, შემაღლებულ ადგილზე. კოშკი სწორკუთხაა (9x8 მეტრი), ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყისა და ქვიშაქვის ნატეხი ქვებით. ძლიერ დაზიანებულია, შემორჩენილია სამხრეთ-დასავლეთის კუთხის წყობა (დაახლოებით 2-3 მეტრის სიმაღლეზე), ჩრდილო-დასავლეთის კუთხის ნაწილი და კედლის კვალი (სისქე 1,3 მეტრი) მთელ პერიმეტრზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ეროვნული ხმისჩამწერი სინდიკატი
ეროვნული ხმისჩამწერი სინდიკატი (Syndicat National de l'Édition Phonographique (SNEP)) — ორგანიზაცია, რომელიც ახორციელებს შერეული და საავტორო უფლებების დაცვას საფრანგეთის ხმისჩამწერ ინდუსტრიაში. ორგანიზაცია SNEP დაარსდა 1922 წელს; მასში შედის 48 კომპანია.
ორგანიზაციის მოღვაწეობა მოიცავს ტრანსლიაციაზე შენატანების შეკრებას და მუსიკალური ნაწარმოებების შესრულებას, საავტორო უფლებების დარღვევების გამოვლენას (აუდიოპირატიზმის ჩათვლით), მუსიკალური ჩანაწერის გაყიდვების სერტიფიკაცია — მუსიკალური რელიზებისათვის ბრილიანტის, პლატინის, ოქროს და ვერცხლის დისკების სტატუსების მინიჭება, ასევე საფრანგეთში მუსიკალური ჰიტ-აღლუმების შედგენა.
ყველაზე უფრო მეტი კვირის რაოდენობა 1 ადგილზე
1 ჩართულია დუეტი/ტრიო სიმღერები
სერთიფიკაციები
ალბომები
სინგლები
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგული მუსიკა კატეგორია:მუსიკალური ჰიტ-აღლუმები
ქვემო ხოდაშნის ორმოცის ეკლესია
ქვემო ხოდაშნის ორმოცის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ ქვემო ხოდაშნის სამხრეთ-დასავლეთით 0,5 კმ-ზე, პატარა ხევის პირას, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია ჩვეულებრივი, ერთნავიანი სამლოცველოა (3,5 X 2,5 მ). ნაშენია რიყის ქვის ირეგულარული წყობით. დაზიანებულია: დანგრეულია ჩრდილოეთის კედელი და აფსიდის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ჩაქცეულია კამარის ჩრდილოეთ გვერდი და კონქის ნაწილი. კედლებს გარედან, დიდ ფართობზე საპირე წყობა ჩამოშლილი აქვს. ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია (ნახევარწრიული თაღისგან შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ გვერდი). შიგნიდან კი, თარაზულად, ხის ძელებითაა გადახურული, აფსიდი ნახევარწრიულია. აფსიდის კედელი გრძივი კედლების უშუალო გაგრძელებაა. აფსიდის ღერძზე თაროვანი სარკმელია გაჭრილი, რომელიც ოდნავ მაღლაა „ატანილი“, იმდენად, რომ მისი ნაწილი კონქის ფარგლებშია მოქცეული. ერთი, შიგნიდან და გარედან ოთხკუთხა სარკმელი ეკლესიის დასავლეთ კედელშიცაა. აღმოსავლეთ სარკმლის ქვემოთ, კედელს, რიყის ქვით ნაგები ტრაპეზი ეკვრის. აფსიდის გვერდებზე თითო, მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხეველი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, რომელიც კამარისგან შეკიდული თაღითაა გამოყოფილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ნ. სულხანიშვილის 52)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ნიკო სულხანიშვილის ქუჩაზე (№ 52). თარიღდება XIX საუკუნის მეორე ნახევრით.
სახლი სულხანიშვილის ქუჩის აღმართზე დგას და ქუჩის მხარეს გრძივი ფრონტით იშლება. ქუჩის მხრიდან იგი სართულნახევრიანია, ეზოს მხარეს კი — ორსართულიანი. ქუჩისპირა ფასადი, კარ-სარკმლების ღიობებით, სიმეტრიულადაა დანაწევრებული. ნახევარსართული ლავგარდნითაა გამოყოფილი. სარკმლებს გასდეწვს აგურით გამოყვანილი, ვიწრო თარო. ფასადი ლავგარდნითა და საკმაოდ მაღალი პარაპეტით სრულდება, რომელიცმართკუთხა ჩაღრმავებებითაა დანაწევრებული. ასეთივე ჩაღრმავებებია სარკმლების ქვეშაც. განსაკუთრებით საზეიმოდაა გაფორმებული ხის, დეკორატიული კვეთით შესრულებული, სადარბაზო კარი. მის ორივე მხარეს, კედელში, აგურით გამოყვანილი, მრგვალი სვეტებია ჩადგმული. კარის თავზე ამაღლებულია პარაპეტიც, რომელიც აგურით გამოყვანილი დეკორატიული მოტივებითაა გაფორმებული, გვერდებზე კი მრგვალი, პატარა სვეტებია ჩადგმული. ეზოს მხარეს პირველი სართული მიწის დონეზე გამოდის. მეორე სართულზე ხი ძველი აივანი შემინულია. მისი ერთი მხარე გამოდის სახლის მთავარ ფასადზეც. აივანს შენარჩუნებული აქვს ხის ძველი სვეტები და ჭვირული მოაჯირი. ეზოსკენ, სიღრმეში, მას ეკვრის გვიანდელი შემინულთავიანი, ორსართულიანი მინაშენი. ქუჩის მხარეს ეზოს გასდევს რიყის ქვით ნაშენი გალავანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
შირაკავანი
შირაკავანი (Շիրակավան) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 510 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 801 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 18.7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1984
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1984 — უეფა-ს მიერ ჩატარებული რიგით მე-7 საფეხბურთო ჩემპიონატი. ჩატარდა საფრანგეთში 12 ივნისიდან 27 ივნისამდე. გაიმარჯვა საფრანგეთის ნაკრებმა, რომელმაც ფინალში ესპანეთი დაამარცხა.
კვალიფიკაცია
საკვალიფიკაციო ეტაპი მიმდინარეობდა 1982 წლის მაისიდან 1983 წლის დეკემბრამდე.
შედეგები
მინი|300px|ფინალური ეტაპის მონაწილეები
რესურსები ინტერნეტში
1984
გულო, არ გასტყდე! (ლექსი)
გულო, არ გასტყდე! — ქართველი პოეტის, ვაჟა-ფშაველას ლექსი, რომელიც დაიწერა 1904 წელს. მკვლევართა აზრით, 1905 წლის რევოლუციის წინა წლებში ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებისთვის დამახასიათებელი იყო შემოვლითი გზით შეუდრეკელი ბრძოლის სურვილისა და დაუშრეტელი ენერგიის გამომჟღვნება. სწორედ ამ ხანებში დაიწერა მისი ეს ლექსი, რომელიც დასაწყისშივე შეიცავს სიმტკიცისკენ მოწოდებას:
ხოლო, ბოლოს, ეს იმედით ავსებული ლექსი შემდეგი სტრიქონებით მთავრდება:
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ლექსები კატეგორია:ვაჟა-ფშაველას ნაწარმოებები
სტამბოლის ტერაქტი (მარტი, 2016)
სტამბოლის მარტის ტერაქტი 2016 (Mart 2016 İstanbul saldırısı) — 19 მარტს 2016 წელს, 10:55 საათზე, თვითმკვლელი ტერორისტის მიერ ჩადენილი ტერაქტი ბეიოღლუს რაიონის გამგეობის წინ, სტამბოლში, თურქეთი. მდებარეობს ბალოს ქუჩის და თავისუფლების გამზირის გადაკვეთაზე, ცენტრალურ სავაჭრო ქუჩაზე, ტერაქტის შედეგად მინიმუმ ხუთი ადამიანი დაიღუპა, მათ შორის დამნაშავეც. 36 ადამიანი დაშავდა, მათ შორის შვიდის მდგომარეობა მძიმეა. დაშავებულებს შორის 12 უცხოელი ტურისტია.
ისტორია
ეს ტერაქტი იყო მეოთხე თვითმკვლელი ტერორისტის მიერ ჩადენილი თურქეთში 2016 წელს, სადაც ბოლო ტერაქტი მოხდა ექვსი დღის წინ ანკარაში, რომლის დროსაც 37 ადამიანი დაიღუპა. ტერაქტი თავისთავზე აიღო ქურთისტანის თავისუფლების მიმინოები (TAK). ამერიკის შეერთებული შტატების საელჩომ ანკარაში გამოსცა ტერორიზმის გაფრთხილება თავისი მოქალაქეებისთვის ერთი დღით ადრე ტერაქტამდე სტამბოლში, ანკარაში, იზმირსა და ადანაში. გერმანიის საელჩომ ასევე გასცა უსაფრთხოების გაფრთხილება თავისი მოქალაქეებისთვის სამი დღით ადრე ტერაქტამდე. პრემიერ-მინისტრმა აჰმეთ დავუთოღლუმ მიაჩნია გაფრთხილება, როგორც "ნორმალური" მოვლენა. გერმანიამ დახურა თავისი საკონსულო თავისუფლების გამზირზე ხუთშაბათს და პარასკევს, როგორც უსაფრთხოების ღონისძიება.
BBC-ის ინფორმაციით სტამბოლის მაცხოვრებლები ამ ტერაქტამდე უკვე იყვნენ ფხიზლად ანკარის ტერაქტის გამო, რომლებიც აგრეთვე ფრთხილები იყვნენ გარეთ. ტერაქტის შემდეგ, თურქეთის მთავრობამ მიიღო მძიმე კრიტიკა სოციალური მედიით, უსაფრთხოებაში დეფექტების გამო.
ტერაქტი
თავისუფლების გამზირი, სადაც მოხდა ტერაქტი, არის სავაჭრო არეა, რომელიც პოპულარულია ტურისტებს შორის და ითვლება ყველაზე დატვირთულ გამზირად თურქეთში. თუმცა ტერაქტი მოხდა იმ დროს, როდესაც გამზირი შედარებით მშვიდი და დაცლილი იყო. აფეთქების ადგილი იყო რამდენიმე ასეული მეტრის დაშორებით იმ ადგილიდან, სადაც პოლიციის ავტობუსები ჩვეულებრივ გაჩერებულია. თვითმხილველის თქმით, ტერორისტმა ააფეთქა ბომბი იმ დროს, როდესაც გვერდით ტურისტების ჯგუფი გადიოდა. ასობით ადამიანი გაიქცა თავდასხმის ადგილიდან პანიკით აფეთქების შემდეგ. ლურსმნების და პატარა ლითონების ნაწილაკები ეყარა თავდასხმის ადგილას, რაც მიუთითებს, რომ კასეტური ბომბი იქნა გამოყენებული. აფეთქების შემდეგ, გამზირი დაიხურა საზოგადოებისათვის. "CNN Turk"-ის რეპორტიორის ტერაქტის ადგილზე თქმით, მისი გზა იყო ფაქტობრივად სამიზნე თვითმკვლელი თავდამსხმელისთვის, როდესაც ბომბი აფეთქდა რესტორანის წინ.
გაზეთ "Hürriyet"-ის თქმით, სამი მსხვერპლი იყო ისრაელიდან და ერთი ირანიდან. ერთ-ერთი მსხვერპლი, რომელიც გარდაიცვალა აფეთქების შედეფად იყო ბავშვი. ასევე დაშავებულებიდან ორი ბავშვია.
მსხვერპლები ეროვნების მიხედვით:
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ტერორისტული აქტები კატეგორია:ტერორისტული აქტები სტამბოლში
დუბროვიცია
დუბროვიცია (Дубровиця) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს რივნეს ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 9465 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის ქალაქები
თოლენჯის ნამოსახლარი გორა
თოლენჯის ნამოსახლარი გორა — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე. თოლენჯის ხევის მარცხენა ნაპირზე, ჯავახისგორაზე. ზედაპირულად შეგროვდა გვიანდელი ბრინჯაოს - ადრინდელი რკინის ხანის, გვიანდელი ანტიკური ხანისა და ადრინდელი შუა საუკუნეების თიხის ჭურჭლის ნატეხები; ბაზალტის ქვის ხელსაფქვავის რამდენიმე ნატეხი; გადამწვარი ბათქაში. შეიმჩნევა რიყის ქვით ნაგები კედლების ნაშთები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ამერიკული საშინელებათა ისტორიის ეპიზოდების სია
ამერიკული საშინელებათა ისტორია (American Horror Story) — ამერიკული საშინელებათა ჟანრის სატელევიზიო სერიალი, რომელიც შექმნილია რაიან მერფისა და ბრედ ფელჩაკის მიერ. სერიალის პრემიერა გაიმართა 2011 წლის 5 ოქტომბერს FX-ზე.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული საშინელებათა ისტორიის ეპიზოდები ამერიკული საშინელებათა ისტორია
მახიარეთის ღვთისმშობლის ნიში
ნიში ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა აგებული. წყობა მშრალია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (ბაქო)
თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (Müasir incəsənət muzeyi) — მუზეუმი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში.
გაიხსნა 2009 წლის 20 მარტს. მუზეუმში შენახულია ძირითადად ავანგარდულ სტილში მომუშავე აზერბაიჯანელი მხატვრებისა და სკულფტორების 800-მდე ნამუშევარი. მუზეუმში გამოფენილი არიან ძირითადად ისეთი განთქმული მხატვრები როგორებიც არიან სათარ ბაჰლულზადე, ბეიუქაღა მირზაზადე, ელმირა შაჰთაჰთინსკაია, თაირ სალახოვი, ომარ ელდაროვი, ნადირ აბდურახმანოვი, გენადი ბრიჟატიუკი. ცალკე დარბაზში გამოფენილი არის ისეთი დასავლეთის ავანგარდიზმის წარმომადგენლები, როგორებიც არიან სალვადორ დალი, პაბლო პიკასო და მარკ შაგალი.
მუზეუმის დიზაინის ავტორი არის ცნობილი მხატვარი ალთაი სადიჰზადე.
მუზეუმის გახსნას ესწრებოდა აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, აზერბაიჯანის პირველი ლედი, იუნესკოს კეთილი ნების ელჩი მეჰრიბან ალიევა და იუნესკოს გენერალური დირექტორი კოიშირო მაცურა.
არქიტექტურა
ერთიანი დიზაინის შემადგენელია  თეთრი ფერი, რომლითაც წარმოდგენილია მუზეუმი. მუზეუმი მთლიანად თავისი თავისუფალი არქიტექტურით, ფერწერებითა და ქანდაკებების ექსპოზიციით წარმოადგენს ავანგარდული ხელოვნების ნიმუშს.
ექსპოზიცია
მოცემული პროექტის მიზანია აზერბაიჯანული ფერწერის პოპულარიზაცია და განვითარება. ასევე ახალგაზრდა და უკვე ცნობილი მხატვრების მხარდაჭრა.
მუზეუმის ექსპოზიციაში წარმოდგენილია ევროპის ოსტატების ნამუშევრები - ავანგარდის სტილის დამფუძნებლები მსოფლიო ხელოვნებაში - სალვადორ დალის, პაბლო პიკასოს, მარკ შაგალის.
ექსპოზიციის გარკვეული ნაწილი ასახავს საბჭოთა ხელისუფლების ატმოსფეროს. მასში შედის აშრაფ მურადის, ქემალ ახმედის, მირჯავად ჯავადის, რასიმ ბაბაევის უნიკალური ნამუშევრები.