cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გეორგი შეველოვი
აშშ-ში
იგი 1952 წელს დედამისთან ერთად ემიგრაციით წავიდა აშშ-ში. შეერთებულ შტატებში დასახლების შემდეგ მუშაობდა ჰარვარდის უნივერსიტეტში რუსულ და უკრაინული ენების ლექტორად (1952–1954), ასოცირებულ პროფესორად (1954–1958), ხოლო სლავური ფილოლოგიის პროფესორი იყო კოლუმბიის უნივერსიტეტში (1958–1977). ის იყო ემიგრანტული სამეცნიერო ორგანიზაციის „უკრაინის თავისუფალ მეცნიერებათა აკადემიის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი და პრეზიდენტი (1959–1961, 1981–1986). მიიღო საპატიო დოქტორის წოდება ალბერტასა და ლუნდის უნივერსიტეტიდან (1983—1984). შეველოვი იყო ემიგრაციაში მყოფი უკრაინელ მწერალთა ასოციაციის სლოვოს დამფუძნებელი წევრი.
დაბრუნება უკრაინაში
ასევე გამოსცა თავისი მემუარების ორი ტომი (2001).
2002 წელს ნიუ-იორკში გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:დაბადებული 17 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი
დიასახლისი და მოახლე
დიასახლისი და მოახლე — ჰოლანდიელი მხატვრის, პიტერ დე ჰოხის ნახატი, შესრულებული დაახლოებით 1660 წელს. ჰოლანდიური ჟანრის ნიმუშია, სადაც კონცენტრირებულია დელფტის სკოლის ყველა ღირებულება. გამოწერილია ინტერიერის ყველა დეტალი. სურათზე ჩანს საპატიო ბიურგერის ცხოვრების ტიპური სცენა. სურათი ინახება სანქტ-პეტერბურგში, ერმიტაჟში.
სქოლიო
კატეგორია:პიტერ დე ჰოხის ნახატები
კამიშინის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საკათედრო ტაძარი
კამიშინის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საკათედრო ტაძარი (Никольский кафедральный собор) — მართლმადიდებლური ეკლესია ვოლგოგრადის ოლქში, ქალაქ კამიშინში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1775-1825 წლებში. შენობას აქვს რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოგრადის ეპარქიას.
ისტორია
1771-1772 წლებში კამიშინში ჭირის ეპიდემია მძვინვარებდა. ამ პერიოდში რუსეთში ხალხს ასაფლავებდნენ ტაძრებსა და ეკლესიებში. ჭირის ეპიდემიის გავრცელების თავიდან აცილების მიზნით ქალაქის ხელისუფლებამ აკრძალა ქალაქის ეკლესიებთან მოსახლეობის დაკრძალვა. დასაკრძალავად სასაფლაოებზე გამოიყო სპეციალური ადგილი ქალაქ კამიშინთან ახლოს, სადაც ასაფლავებდნენ ჭირით გარდაცვლილებს. გამოყოფილ ადგილზე ააგეს ახალი ხის ეკლესია. იგი აკურთხეს 1775 წლის 22 მაისს წმინდა ნიკოლოზის სახელზე.
1824-1825 წლებში ხის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია გადააკეთეს ქვის ეკლესიად. ტაძარს ჰქონდა 13 მეტრიანი სამრეკლო და დახურული გალერეა. ტაძრის საერთო ფართობი იყო 339 კვადრატული მეტრი. იგი იტევდა 800 მორწმუნეს. ტაძრის შტატში ირიცხებოდა სამი მღვდელმსახური.
წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიაში ღვთისმსახურება მიმდინარეობდა XX საუკუნის დასაწყისამდე. 1909 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება შენობის რეკონსტრუქციის შესახებ. შეადგინეს პროექტი, რომლის განხორციელებაც ვერ შედგა დაწყებული პირველი მსოფლიო ომისა და შემდეგ მომხდარი რევოლუციების გამო.
1933 წლამდე ნიკოლოზის ეკლესიის მრევლი ღვთისმსახურებას ისმენდა ძველ შენობაში. წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია ამ დროისათვის ერთადერთი იყო, რომელსაც შეეძლო მრევლის მიღება. 1933 წელს აქაც აკრძალეს ღვთისმსახურება, ხოლო ეკლესიის შენობაში განათავსეს ქლორის მასალების საწყობი. რამდენიმე წლის შემდეგ დაანგრიეს ეკლესიის სამრეკლო.
1944 წელს მოქალაქეებმა მიმართეს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის საქმეზე გამართულ საბჭოს, რათა გაეხსნათ ტაძარი და ამავე წელს მიიღეს თანხმობა. 1944 წლის ზაფხულში დაიწყო ტაძრის აღდგენითი სამუშაოები. 1944 წლის ოქტომბერში გარემონტებულ ტაძარში დაიწყო ღვთისმსახურება. ამავე წლის 30 დეკემბერს ეკლესია აკურთხეს.
XX საუკუნის ბოლოს კვლავ გაიმართა შენობის რემონტი. 1980 წელს კვლავ ააშენეს სამიარუსიანი სამრეკლო, ხოლო 1985 წელს კვლავ დაკიდეს ზარები.
2000 წელს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია გახდა საკათედრო, 2009 წელს დაამონტაჟეს 29 მეტრიანი გუმბათი და მოაოქროვეს ჯვარი. 2010-2011 წლებში ააგეს ახალი სამრეკლო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ვოლგოგრადის ოლქში კატეგორია:კამიშინის ტაძრები
ყველაზე შემოსავლიანი ფილმების სია
ფილმები შემოსავალს იღებენ სხვადასხვა გზით: კინოთეატრებში ჩვენებით, DVD თუ სხვა ფორმატის გამოშვებებით, ტელეჩვენების უფლებების გაყიდვით და მერჩენდაიზინგით. თუმცა, კინოთეატრებში ჩვენების შედეგად მიღებული შემოსავალი არის ფილმის კომერციული წარმატების ყველაზე ზუსტი მაჩვენებელი, გამომდინარე იქიდან, რომ კინოთეატრებში მიღებულ შემოსავალთან დაკავშირებით არის უფრო მეტი ინფორმაცია, ვიდრე შემოსავლის სხვა წყაროებზე. სიაში შეყვანილია ყველაზე შემოსავლიანი ფილმები მთლიანობაში, ყველაზე მაღალშემოსავლიანი ფილმები კალენდარული წლის მიხედვით, ყველაზე შემოსავლანი ფილმის რეკორდის დამყარების ქრონოლოგია და ყველაზე შემოსავლიანი ფრენჩაიზები. ყველა სიაში, გათვალისწინებულია ფილმის მიერ კინოთეატრებში ჩვენების შედეგად მიღებული შემოსავალი მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. არ არის გათვალისწინებული სხვა ხერხებით მიღებული შემოსავალი.
საპატეროს რაიონი
საპატეროს რაიონი (Distrito de Zapatero) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის ლამასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 290 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 008 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 175 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლამასის პროვინციის რაიონები
ყველაზე შემოსავლიანი ფილმების სია
ტრადიციულად, საომარი, მუსიკალური თუ ისტორიული დრამის ჟანრები ყველაზე პოპულარულია, თუმცა XXI საუკუნეში ყველაზე კარგი კომერციული შედეგი ფრენჩაიზებს აქვთ. „ჰარი პოტერის“, „ბეჭდების მბრძანებელის“ სერიიდან ნომინალურად ყველაზე შემოსავლიან ფილმებში ხუთ-ხუთი წარმომადგენელია. სიებში აგრეთვე წარმოდგენილია ფილმები „ვარსკვლავური ომების“, „კარიბის ზღვის მეკობრეების“ და „იურული პარკის“ სერიიდან. გარდა ფრენჩაიზებისა, წარმატებით სარგებლობს სუპერგმირებზე და კომიქსებზე დაფუძნებული ფილმები და ფრენჩაიზები (ადამიანი ობობა, იქს ადამიანები, ბეტმენი და ა.შ). მიუხედავად იმისა, რომ სიის სათავეებში ძირითადად არის ფილმები, რომლებსაც უკვე ჰქონდათ ცნობადობა და ისტორია, პირველ ორ პოზიციას იკავებს ჯეიმზ კამერონის ორი ორიგინალური ნაშრომი „ავატარი“ და „ტიტანიკი“. კომერციულად წარმატებულია ანიმაციური ფილმებიც; ამ ნიშაში, პირველ პოზიციებს „Disney“ იკავებს;; აგრეთვე წარმატებულია „Pixar“-ი. გარდა ამისა, მაღალი მაჩვენებლები აქვთ „საზიზღარ მეს“, „შრეკს“ და „დიდ გამყინვარებას“.
მართალია, ინფლაციამ გააქარწყლა 1960-იანი და 70-იანი წლების ფილმების მიღწევები, ჯერ კიდევს არსებობს ფრენჩაიზები,რომლებიც სათავეს იმ დროიდან იღებს.ესენია: „სუპერმენი“, „ჯეიმზ ბონდი“, „სტარ ტრეკი“ და „ვარვსკვლავური ომები“. ზოგიერთი ფილმი, რომელიც თავის დროზე ამ სიაში იყო, დღევანდელი სტანდარტებიტაც საკმაოდ შთამბეჭდავ შედეგს აჩვენებს, თუმცა, არა საკმარისს დღევანდელ რეკორდსმენებთან შესარკინებლად. ინფლაციის გათვალისწინებით, ფილმი „Gone with the wind“, რომელიც თავის დროზე ყველაზე შემოსავლიანი ფილმი იყო, დღესაც სიის სათავეში იქნებოდა. სიაში ყველა ფილმის ნომინალური შემოსავალი აშშ დოლარშია მოცემული.
ყველაზე შემოსავლიანი ფილმები
ჯეიმზ კამერონის „ავატარი“, რომელმაც 2.7 მილიარდი აშშ დოლარის შემოსავალი მიიღო, ხშირად არის მოხსენიებული, როგორც ყველაზე შემოსავლიანი ფილმი; თუმცა, არ არის გათვალისწინებული სხვადასხვა გამოცემების გაყიდვის შედეგად მიღებული თანხა, რომელიც შეიძლება ფილმის შემოსავლის დიდ ნაწილს წარმოადგენდეს. გამოცემების გათვალისწინების შემდეგ, როგორც „ავატარის“, ისევე „ტიტანიკი“ შემოსავალი დაახლოებით 3 მილიარდი დოლარია. სატელევიზიო ჩვენების უფლების გაყიდვა აგრეთვე მნიშვნელოვანი ნაწილი ფილმის შემოსავლისთვის. მაგალითად, „ტიტანიკმა“ უფლებების გაყიდვით „NBC“-სგან და „HBO“-სგან დაახლოებით 55 მილიონი დოლარი მიიღო — ჩრდილოეთ ამერიკაში მიღებული შემოსავლის 9 პროცენტის ეკვივალენტი.
კატეგორია:ფილმების სიები
თამარ ჟვანია
ბიოგრაფია
თამარ ჟვანია დაიბადა 1971 წლის 2 მაისს. მინიჭებული აქვს სოციოლოგიის მაგისტრის ხარისხი და არის თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ფაკულტეტის დოქტორის ხარისხის კანდიდატი. თამარ ჟვანია არის დემოკრატიის განვითარებისა და კანონის უზენაესობის ცენტრის (CDDRL) დემოკრატიისა და განვითარების პროგრამის სტიპენდიანტი (სტენფორდის უნივერსიტეტი, კალიფორნია, აშშ). მინიჭებული აქვს დემოკრატიის მმართველობისა და არჩევნების სფეროში რესურსების განვითარების პროგრამის (BRIDGE) სრული ფასილიტატორის სერტიფიკატი.
საჯარო სამსახურში კარიერული საქმიანობის დაწყებამდე თამარ ჟვანია საქართველოში გაეროს განვითარების პროგრამის (UNDP) პროექტის მენეჯერი იყო, სადაც ევროკავშირის პროექტების ფარგლებში შექმნა და დანერგა საარჩევნო გარემოს განვითარებაზე ორიენტირებული პროგრამები სამოქალაქო ცნობიერების ამაღლების, პოლიტიკის განვითარებისა და ინსტიტუციური გაძლიერების მიმართულებებით.
თამარ ჟვანია ხელმძღვანელობდა არასამთავრობო ორგანიზაციას „სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება” (ISFED). 2011-2012 წლებში იყო ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის პროგრამის უფროსი მენეჯერი ნიგერიაში, მანამდე კი — NDI-ის საარჩევნო კონსულტანტი ბანგლადეშში.
2013 წლის 11 სექტემბრიდან 2021 წლის 1 ივლისამდე იყო საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი სოციოლოგები კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1971 თამარ
მერი უესტი
მინი|ადამ უესტი მერი ადამ უესტი (Mayor Adam West) — ამერიკული მულტსერიალის, გრიფინების პერსონაჟი, ქალაქ კუაჰოგის (ქალაქში ვითარდება სერიალის მოქმედებები) მერი. პირველად გამოჩნდა II სეზონის XII ეპიზოდ Fifteen Minutes of Shame-ში. პერსონაჟს ახმოვანებს მსახიობი ადამ უესტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:გრიფინების პერსონაჟები კატეგორია:გრიფინები
ქასამანი (სამუხის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
საქართველოს სსრ წითელი წიგნი
მინი|საქართველოს სსრ წითელი წიგნი საქართველოს სსრ წითელი წიგნი — საქართველოს წითელი წიგნი, გამოიცა საქართველოს სსრ ბუნების დაცვის სახელმწიფო კომიტეტის, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიისა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ 1982 წელს.
მოიცავს 255 გვერდს; ტირაჟი — 5000.
წიგნის მეორე ნაწილში შესულია ასევე მცენარეთა (გვიმრები, შიშველთესლიანები და ფარულთესლიანები) იშვიათი და გადაშენების პირას მისული 161 სახეობა. მცენარეთა თითოეული სახეობისათვის მოყვანილია სასიცოცხლო ფორმა, მნიშვნელობა, გავრცელება, ადგილსამყოფელი, მდგომარეობა, გამრავლება, შემცირების მიზეზი, დაცულია თუ არა, დაცვისათვის აუცილებელი ღონისძიებები, ინფორმაციის წყაროები.
წიგნში ასევე ასახულია ცოცხალი ბუნების ძეგლებისა (დიდხნოვანი ხეები) და არაორგანული ბუნების (მღვიმეები, გადაადგილებული ლოდები, კლდის სვეტები, კანიონები, ვულკანური ფორმები, ბუნებრივი ხიდები, ტრავერტინები, კვარცის კრისტალები, ნამარხი ტყეები, ობსიდიანის საბადო, არეულშრეობრიობა, ტალახის ვულკანები, კარული ველები, ტბები, ვოკლუზები და ჩანჩქერები) 77 ძეგლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს წითელი წიგნი
კრაკოვის აჯანყება (1846)
მინი|მარჯვნივ|კრაკოვის აჯანყება. (სურათზე ედვარდ დემბოვსკი) კრაკოვის აჯანყება — აჯანყება კრაკოვში ავსტრიელთა ბატონობისა და ფეოდალური წყობილების წინააღმდეგ. დაიწყო 1846 წლის 20 თებერვალს. აჯანყებულებმა აიღეს ქალაქი და 22 თებერვალს შექმნეს პოლონეთის რესპუბლიკის ეროვნული მთავროაბა, რომელმაც მანიფესტით მოუწოდა ხალხს ეროვნული დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლისაკენ; აღიარა დემოკრატიული უფლებები, გააუქმა ფეოდალური ვალდებულებები, გლეხებს მათი მიწის ნედელები საკუთრებაში გადასცა. გამოცხადდა, რომ უქმდებოდა წოდებები და ტიტულები, მუშათა მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად შეიქმნებოდა მუშათა ეროვნული სახელოსნოები. მაგრამ ეროვნულმა მთავრობამ, რომელიც უმთავრესად ზომიერი შლიახტურ-ბურჟუაზიურ ელემენტებისაგან შედგებოდა, არ მოინდომა ქალაქის ღარიბობისა და გლეხობის რევოლუციური ენთუზიაზმის გამოყენება. დიდი დანაკლისი იყო აჯანყებისათვის ასევე ედვარდ დემბოვსკის დაღუპვა. 3 მარტს რევოლუციური კრაკოვი დაეცა. კრაკოვის აჯანყებას მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია XIX საუკუნის 40-იან წლებში ევროპის რევოლუციურ მოძრაობაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლონეთის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორია
სხვა ნანუკა
სხვა ნანუკა — ქართული სოციალური ტელეგადაცემა მთავარი არხის ეთერში. პირველად გავიდა 2019 წლის 11 სექტემბერს. გადაცემის პირველი სტუმარი არხის დამფუძნებელი და გენერალური დირექტორი ნიკა გვარამია და ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის ის სახეები იყვნენ, ვინც „მთავარ არხზე“ გადავიდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:მთავარი არხი
ანა ნევილი
ანა ნევილი (Anne Neville; დ. 11 ივნისი 1456 - გ. 16 მარტი 1485) — ვორვიკის ერლის რიჩარდ ნევილისა (მეტსახელად მეფეების შემქმნელი) და მისი ცოლის ანა დე ბეშამპის ნაბოლარა ქალიშვილი. პირველად ცოლად გაჰყვა უელსის პრინც ედუარდ ლანკასტერს, ხოლო მეორედ დაქორწინდა ინგლისის მეფე რიჩარდ III-ზე, რითაც იგი 1483-85 წლებში ინგლისის დედოფალი გახდა.
ნევილების ძლევამოსილი დინასტიის წარმომადგენელი, რომელმაც დიდი როლი ითამაშა ვარდების ომში, რომელიც ლანკასტერებსა და იორკებს შორის გვირვინისთვის იყო ატეხილი. თავიდან მამამისმა ანა მიათხოვა მეფე ჰენრი VI- ის ვაჟს, რითაც იგი მეფის მოყვარი და მოკავშირე გახდა. ამან დიდი გავლენა იქონია შემდგომში ვარდების ომის ბედის წარმართვაზე.
მას შემდეგ რაც ანას პირველი ქმარი ომში მოკლეს, იგი ცოლად გაყჰვა ინგლისის მეფე ედუარდ IV-ის უმცროს ძმას, გლოსტერის ჰერცოგ რიჩარდ იორკელს, რომელიც ანას უფროსი დის, კლარინსის ჰერცოგინია იზაბელ ნევილის მაზლი იყო. 1483 წელს მას შემდეგ რაც ედუარდ IV გარდაიცვალა, წესით ტახტზე მისი ვაჟი უნდა ასულიყო თუმცა რიჩარდმა ედუარდის შვილები დახოცა და ტახტზე ანასთან ერთად თავად ავიდა. ანასა და რიჩარდს მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინათ, რომელიც 10 წლის ასაკში გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ახალი მემკვიდრის გასაჩენად რიჩარდმა საყვარელი გაიჩინა. ამ ამბიდან სულ 5 თვეში ანა ნევილი გარდაიცვალა.
ადრეული ცხოვრება
ანა ნევილი დაიბადა ვორვიკის სასახლეში, 1456 წლის 11 ივნისს. იგი იყო ვორვიკის ერლის რიჩარდ ნევილისა და ანა დე ბეშამპის ნაბოლარა ქალიშვილი. მას ჰყავდა მხოლოდ ერთი უფროსი და - იზაბელ ნევილი. მამამისი ინგლისის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი დიდგვაროვანი და იორკთა დინასტიის უძლიერესი მოკავშირე იყო. მისი ბაბუის და, სესილი ნევილი იყო რიჩარდ იორკელის ცოლი, რომელთა ვაჟებიც შემდგომში ინგლისის მეფეები გახდნენ.
ანამ თავისი ბავშვობა მაიდელჰემის სასახლეში გაატარა, თავის და ისაბელთან ერთად, სადაც ისინი შეხვდნენ თავიანთ მომავალ ქმრებს (თუმცა მაშინ ეს არავინ იცოდა), კლარინსის ჰერცოგ ჯორჯ იორკელსა და გლოსტერის ჰერცოგ რიჩარდ იორკელს (შემდგომში რიჩარდ III). სავარაუდოა, რომ ამ დროსაც განიხილებოდა დები ნევილების ძმებ იორკებზე დაქორწინება. 1460 წლის 30 დეკემბერს იორკის ჰერცოგი რიჩარდი დაიღუპა. ანას მამის დახმარებით მისი უფროსი ვაჟი ედუარდ IV ინგლისის მეფე გახდა 1461 წლის მარტში. 1469 წლიდან ვორვიკი მეფეს განუდგა და მის წინააღმდეგ დაიწყო ინტრიგების ხლართვა. მან თავისი უფროსი ქალიშვილი იზაბელ ნევილი მიათხოვა მეფის მეამბოხე ძმა ჯორჯ იორკელს და მათთან, ანასთან და თავის ცოლთან ერთად საფრანგეთში გაიქცა. სულ ერთ წელიწადში 1470 წელს ანა დააქორწინეს ჩამოგდებული მეფე ჰენრი VI-ისა და მეამბოხე, ბოროტი დედოფლის მარგარიტა ანჟუელის ერთად-ერთ ვაჟ ედუარდ ლანკასტერზე.
უელსის პრინცესა
მარცხნივ|მინი|225x225პქ|მაიდენჰემიის სასახლის ნანგრევები, ნევილების ოჯახის რეზიდენცია ანას მამა ედუარდ IV-ის წინააღმდეგ წავიდა, მხოლოდ იმიტომ, რომ მისი თქმით მეფე მთლიანად თავისი ჯადოქარი ცოლის, დედოფალ ელიზაბეთ ვუდვილის გავლენის ქვეშ იყო და ინგლისს მეფე კი არა დედოფალი მართავდა. 1469 წლიდან ცდილობდა თავისი სიძე, ედუარდის ძმა ჯორჯი აეყვანა ტახტზე, რითაც თავის ქალიშვილს დედოფლად აქცევდა. 1470 წელს ისინი ინგლისში დაბრუნდნენ და ედუარდს აუჯანყდნენ თუმცა უშედეგოდ, რის გამოც კვლავ საფრანგეთში დაბრუნდნენ. ჩამოგდებული მეფე ჰენრი VI კვლავ ლონდონის კოშკში რჩებოდა დატყვევებული, მისი ცოლი მარგარიტა ანჟუელი კი ყველაფერს აკეთებდა ქმრის და რაც მთავარია გვირგვინის დასაბრუნებლად. 1470 წელს ამბუაზის სასახლეში ანა და მარგარიტას ვაჟი, უელსის პრინცი ედუარდ ლანკასტერი დაქორწინდნენ. ამ ქორწინების მიხედვით ვორვიკის ერლი უნდა დახმარებოდა მარგარიტა ანჟუელს ქმრის განთავისუფლებაში და შემდეგ უკვე მისი ვაჟის გამეფებაში.
1470 წლის ოქტომბერში ანას მამამ შეძლო, ტახტიდან ჩამოაგდო ედუარდ IV და კვლავ ჰენრი VI გაამეფა. 1471 წლის მარტში ედუარდ IV-მ კვლად ჩამოაგდო ტახტიდან ჰენრი და თავად გამეფდა. ტახტისათვის ბრძოლა 1471 წლის 14 აპრილს კვლავ გაიმართა სადაც ედუარდმა ჰენრი დაატყვევა, ვორვიკი მოკლა, ხოლო მარგარიტა ანჟუელი ანასთან და თავის ვაჟთან ერთად ბრძოლის ველიდან გაიქცა. მეფე ჰენრი კვლავ ლონდონის კოშკში დააბრუნეს.
დაქვრივებული ანა ნევილი, თავისი დის იზაბელ ნევილისა და მისი ქმრის ჯორჯ იორკელის ტყვეობაში იმყოფებოდა. ჯორჯთან ამ საკითხზე დავა ჰქონდა მის ძმას, გლოსტერის ჰერცოგ რიჩარდ იორკელს. თუმცა ისაბელს მისი გაშვება და გათხოვება არ სურდა, რადგან თუკი ანა გასათხოვარი მოკვდებოდა მთელი მათი მშობლების მემკვიდრეობა ისაბელს დარჩებოდა. ამიტომაც ისაბელი და ჯორჯი გააფთრებით ეწინააღმდეგებოდნენ ანას გათხოვებას და მის დარწმუნებასაც კი ცდილობდნენ, რომ ასე უკეთ იქნებოდა.
გლოსტერის ჰერცოგინია
ანა ნევილისა და რიჩარდ იორკელის ქორწინების ზუსტი თარიღი უცნობია, თუმცა ყველა ისტორიკოსი თანხმდება რომ საქორწინო ცერემონიალი 1472 წლის გაზაფხულზე უესტმინსტერის სააბატოს წმინდა სტეფანეს სამლოცველოში ჩატარდა. წყვილი ჩრდილოეთ ინგლისში მაიდენჰემის სასახლეში დაბინავდა იორკთან ახლოს. ქორწინების შემდეგ ანას გლოსტერის ჰერცოგინია ეწოდა. ანასა და რიჩარდს მხოლოდ ერთი ვაჟი ჰყავდათ, რომელიც 1473 წლის შუა რიცხვებში დაიბადა და მეფის პატივსაცემად ედუარდი დაარქვეს. ანას დედა, ანა დე ბეშამპი რიჩარდის ბრძანებით გაანთავისუფლეს, აღუდგინეს ქონება და წოდება და თავის ქალიშვილთან და სიძესთან, ანასთან და რიჩარდთან დაბინავდა. ამის გამო ანა დე ბეშამპმა მთელი თავისი ქონება ანასა და მის ქმარს დაუტოვა.
1478 წელს დედის გარდაცვალების შემდეგ ანამ მემკვიდრეობით ჩრდილოეთში მდებარე გლემორგანის სალორდო მიიღო. ამ დროს ჯორჯ იორკელმა და იზაბელ ნევილმა რიჩარდს მემკვიდრეობასთან დაკავშირებით თავისი პირობა შეახსენეს. რიჩარდმაც გლემორანგანი იზაბელ ნევილს დაუთმო. ამ დროში გათხოვილ ქალს არ შეეძლო საკუთარი ქონებისა და მემკვიდრეობის ქონა, რის გამოც სალორდო მის ქმარს ჯორჯს გადაეცა. 1478 წელსვე იზაბელ ნევილი გარდაიცვალა, ხოლო ჯორჯი მეფე ედუარდმა ღალატისთვის სიკვდილით დასაჯა და ღვინის კასრში დაახრჩობინათ. ამის შემდეგ გლემორგანის სალორდო კვლავ ანასა და რიჩარდს გადაეცათ, მათი სიკვდილის შემდეგ კი ამ მიწას მეფე ჰენრი VII დაეპატრონა.
ინგლისის დედოფალი
მინი|361x361პქ|ანა ნევილისა და რიჩარდ III-ის მსვლელობა კორონაციის დღეს 1483 წლის 9 აპრილს მეფე ედუარდ IV გარდაიცვალა, მან მემკვიდრედ თავისი ვაჟი, 12 წლის ედუარდ V, ხოლო მის რეგენტად თავისი ძმა, ანას ქმარი რიჩარდი დაასახელა. თუმცა რიჩარდმა თავისი გარდაცვლილი ძმის იმედები არ გაამართლა. 1483 წლის 25 ივნისს რიჩარდმა ედუარდ IV-ისა და ელიზაბეთ ვუდვილის ქორწინება უკანონოდ სცნო (ვინაიდან ისინი მალულად დაქორწინდნენ პაპის ნებართვის გარეშე), ხოლო მათი ვაჟი ედუარდ V ბასტარდად გამოაცხადა და პარლამენტის თანხმობით ტახტიდან ჩამოაგდო. ამის შემდეგ მეფე თავად რიჩარდ III გახდა, ხოლო ანა ინგლისის დედოფლად იქცა. 1483 წლის 14 ივლისს ანა ნევილი და რიჩარდ III ინგლისის მეფე-დედოფლად ეკურთხნენ უესტმინსტერში. ბოლო 175 წლის მანძილზე ეს იყო პირველი ერთობლივი კორონაცია. მეფესა და დედოფალს ყველამ ერთგულება შეჰფიცა, რაც ისტორიკოსთა თქმით კარგ სპექტაკლს ჰგავს, რადგან იმ დღიდანვე დაიწყო მათ წინააღმდეგ ინტრიგების ხლართვა. განსაკუთრებით აქტიურობდა ჰენრი ტიუდორის დედა მარგარეტ ბეფორტი, რომელსაც მისი ვაჟის ტახტზე დასმა სურდა, რაც საბოლოოდ გამოუვიდა კიდეც. რიჩარდისა და ანას ვაჟი, ედუარდ იორკელი 1483 წლის 8 სექტემბერს უელსის პრინცად ეკურთხა.
ნილ მორიცი
ნილ მორიცი (Neal H. Moritz; დ. 6 ივნისი, 1959, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი კინოპროდიუსერი და კინოკომპანია Original Film-ის დამაარსებელი.
ანა ნევილი
ინგლისის დედოფალი
1484 წლის აპრილში ანასა და რიჩარდის ერთად-ერთი ვაჟი ედუარდ იორკელი 10 წლის ასაკში გარდაიცვალა. რიჩარდიც და ანაც ამ ამბავმა ძალიან დაამწუხრა. მეფეს მის გარდა სხვა მემკვიდრე არ ჰყავდა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ რიჩარდთან ერთად იორკის დინასტიაც მოკვდებოდა. ამ ამბავმა დამღუპველად იმოქმედა ანაზე, რომელიც დარდისაგან მძიმედ დასნეულდა.
გარდაცვალება და მას შემდეგ
მარცხნივ|მინი|236x236პქ|ანა ნევილის გამოსახულება კარდიფის სასახლის ფანჯრის მინაზე ანა ნევილი გარდაიცვალა 1485 წლის 16 მარტს ტუბერკულოზით, უესტმინსტერის სააბატოში. იმ დღეს როდესაც იგი გარდაიცვალა მზის დაბნელება მოხდა, ხოლო როცა რიჩარდი ჩალოგინებულ ანასთან ამის მოსათხრობად შევიდა გარდაცვლილი დახვდა. დედოფალი ანა დაკრძალეს უესტმინსტერის სააბატოში. როგორც მემატიანეები წერენ მისი დაკრძალვისას რიჩარდ III ცხარე ცრემლით ტიროდა. ამის მიუხედავად დადიოდა ხმები, რომ ანა სწორედ რიჩარდმა მოწამლა, რათა ცოლად თავისი ძმის შვილი ელისაბედ იორკელი შეერთო, რომელთანაც მას რომანი ჰქონდა.
ნილ მორიცი
ბიოგრაფია და კარიერა
მორიცი დაქორწინებულია და ჰყავს ორი შვილი
ანა ნევილი
გარდაცვალება და მას შემდეგ
1485 წლის 30 მარტს რიჩარდი წმინდა იოანეს საავადმყოფოსთან ლორდთა ასამბლეის წინაშე სიტყვით გამოვიდა, რითაც მან დაატასტურა, რომ ანა მისი მოწამლული არ იყო და არც ელისაბედზე აპირებდა დაქორწინებას. როგორც მემატიანეები იუწყებიან მიმართვისას რიჩარდი ხმამაღლა და მკაფიოდ ამბობდა სათქმელს და ამასთან მის სიტყვებში ჩანდა მწუხარება და ასევე უკმაყოფილებაც, ზემოთ ხსენებული ეჭვების და ბრალდებების გამო. არ არსებობს ეჭვი, რომ მეუღლის გარდაცვალებით გამოწვეული რიჩარდის უდიდესი სევდა ხელოვნური იყო. თუმცა ასევე პორტუგალიის სამეფო არქივის გახსნის შემდეგ დადასტურდა, რომ რიჩარდს სევდა მალე გაუქარწყლდა. ამ არქივში ნაპოვნი იქნა წერილები, რომლებშიც რიჩარდი ითხოვს პორტუგალიის მეფის დის პრინცესა ჟუანა ავისზე ქორწინებას, ხოლო ამავდროულად პრინცესა ელისაბედ იორკელს ათხოვებს პორტუგალიის პრინც ემანუელ ავისზე (მომავალში ემანუელ I).
ნილ მორიცი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი
ანა ნევილი
გარდაცვალება და მას შემდეგ
1960 წელს გაიხსნა ანა ნევილის მემორიალი, რომელზეც დგას ბრინჯაოსგან დამზადებული ანას ქანდაკება. ზემოთ ხსენებული მემორიალი გახსნა რიჩარდ III-ის სახელობის საზოგადოებამ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 11 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1456 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1485 კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:უელსის პრინცესები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
ზურაბ ხარატიშვილი
ზურაბ ხარატიშვილი (დ. 14 ნოემბერი, 1967) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე 2010 წლის 15 იანვრიდან 2013 წლის 12 აგვისტომდე.
სქოლიო
კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1967
კრაკოვის აჯანყება (1923)
კრაკოვის აჯანყება — კრაკოვის მუშების შეიარაღებული გამოსვლა 1923 წლის 6 ნოემბერს. 31 ოქტომბერს პოლონეთის მთავრობის დადგენილებით გამოცხადდა საგანგებო მდგომარეობა და შეიქმნა სამხედრო-საველე სასამართლოები. კომპარტიამ მოუწოდა მუშებს გადამწყვეტი ბრძოლისაკენ. 5 ნოემბერს პოლონეთში ყველგან დაიწყო გაფიცვა. კრაკოვის ხელისუფლებამ აკრძალა მუშათა სახლთან 6 ნოემბერს დანიშნული მიტინგი, შეკრების ადგილზე თავი მოუყარეს პოლიციასა და ჯარებს, რომელთაც სროლა აუტეხეს მიტინგზე მოსულ მუშებს. მუშებმა განაიარაღეს ჯარისკაცები და უკან დაახევინეს პოლიციას. 6 ნოემბრის საღამოს ქალაქის მუშათა რაიონი აჯანყებყლთა ხელთ იყო. პოლონეთის სოციალისტური პარტიის ლიდერები შეუთანხმდნენ მთავრობას და მოტყუებით განაიარაღეს აჯანყებულები.
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლონეთის ისტორია
სკორპიონ II
250px|მინიატიურა|სკორპიონ II-ს ბარელიეფი სკორპიონ II — დინასტიამდელი ეგვიპტის მმართველი. მისი სახელი უკავშირდება ქალღმერთ სერკეტს, რომელიც გამოისახებოდა მორიელის სახით.
მისი ერთ-ერთი გამოსახულება ნაპოვნია ნეჰენში, სადაც სკორპიონ II არის თეთრი გვირგვინით. ჰებელ-ჯაუთში ნაპოვნია ასევე გრაფიტოს სტილში არსებული გამოსახულება, სადაც სკორპიონ II ამარცხებს სხვა დინასტიამდელ მმართველს.
სკორპიონ II-ის შესახებ არსებობს რამდენიმე თეორია. მკვლევართა ერთი ნაწილი ამტკიცებს რომ იგი არის იერაკონპოლის ადგილობრივი მმართველი, ხოლო მეორე ნაწილი თვლიდა, რომ მისი ძალაუფლება ვრცელდებოდა მთელ ეგვიპტეზე. სავარაუდოდ სკორპიონ II იყო ერთ-ერთი წინამორბედი ნარმერისა, რომელმაც გააერთიანა ზემო და ქვემო ეგვიპტე.
იერაკონპოლში ქვის რელიეფზე სკორპიონ II ნაჩვენებია როგორც ხელმძღვანელი მიწის გაფხვიერების სამიწადმოქმედო დღესასწაულისა, იგი ჩაცმულია რიტუალურ სამოსში, კერძოდ ზემო ეგვიპტის თეთრ გვირგვინში უკან მიკერებული ხარის კუდით (ფარაონების დამახასიათებელი ატრიბუტი, სხვადასხვა რელიგიურ ცერემონიებზე). სკორპიონ II დგას არხის ნაპირზე, შესაძლოა ის ხსნის მინდვრების მორწყვის საირიგაციო არხს ან იღებს ორმოს რათა დადოს პირველი ქვა, რომელიც შეიძლება გახდეს საფუძველი ტაძრისა ან მთლიანი ქალაქისა. ასეთი მნიშვნელოვანი მშენებლობის პრეროგატივა ეგვიპტეში სწორედ, რომ მეფეებს ეკუთვნოდა.
ამავე რელიეფზე სკოპრიონ II-ის თავთან გამოსახულია შვიდ ფურცლიანი ვარდული (ჰორის ალტერნატიული აღწერა) და სკორპიონი, რომელიც სავარაუდოდ იკითხება როგორც „მეფე სკორპიონი“. ასევე რელიეფზე გამოსახულია სხვადასხვა სახის და შინაარსის სიმბოლოები და შტანდარტები, ცხოველები, ფრინველები და სხვა. საყურადღებოა ფრინველ იბისის სიმბოლო (ეგვიპტელების სიმბოლური გამოსახულება), რომელიც ნიშნავს სიტყვა „რეხიტს“ და თავისმხრივ ითარგმნება როგორც ხალხი, ადამიანები.
ბოლო დროის აღმოჩენებმა აჩვენეს, რომ სკორპიონი აღნიშნავს არა სახელს არამედ უფრო მეტად ტიტულს. სავარაუდოდ ის წარმოშობილია იერაკონპოლის სახლიდან განსხვავებით ატისის სახლისა, საიდანაც წარმოიშვა მეფე ნარმერი. საგულისხმოა ასევე ორმხრივ გამოსახულებიანი რელიეფი, რომელზეც ერთ მხარეს ნაჩვენებია შევარდენი, როგორც მეფის განსახიერება, ლომი, სკორპიონი და სამეფო ძალები თუ როგორ ანგრევენ მტრის ციხესიმაგრეს. მეორე მხარეს ჩანს ხეები, ხარები, ვირები, ცხვრები და ეს ყველაფერი დასახელებულია სიტყვით „ლიბია“, რომელიც როგორც ჩანს უნდა ნიშნავდეს ერთდროულად პირუტყვის დაუფლებას და ქვეყანა ლიბიის დაპყრობას. შევარდენით და ლომით ყოველთვის აღნიშნავდნენ მეფეს, ხოლო მორიელი განასახიერებს თვითონ სკორპიონს.
ზემოაღნიშნული რელიეფების და წარწერების გაშიფვრით შეიძლება ითქვას, რომ სკორპიონი იყო სამხრეთით ნეჰენიდან ჩრდილოეთით ტურამდე არსებული ვრცელი ტერიტორიის მმართველი. მიუხედავად იმისა, რომ აბიდოსში არსებული ოთხოთახიანი საფლავი ითვლება მეფე სკორპიონის განსასვენებელ ადგილად, მისი აბიდოსში ყოფნის დამაჯერებელი არგუმენტები არ არსებობს. აბიდოსში იქნა ნაპოვნი როგორც პირველი დინასტიის ასევე დინასტიამდელი მეფეების საფლავები.
მეფე სკორპიონ II-ის არსებობის ერთადერთ დამადასტურებლად შეიძლება ჩაითვალოს სერეხი. (მეფეების სახელების კრებული, რომელიც იწერებოდა ძირითადად სასახლის ფასადზე და სხვადასხვა ნივთებზე) წარწერები აღმოჩენილ იქნა მინშათ-აბუ-ამარში ნაპოვნ დოქებზე და ლარნაკებზე. სხვა წყაროებით ეს წარწერა იკითხება როგორც ,,ახა“ – პირველი დინასტიის მეფე, ასევე ცნობილია როგორც მენესი. წარწერა „მეფე სკორპიონი“ წაიკითხეს ორ სხვადასხვა სერეხზე, თარხანში ნაპოვნ დოქებზე, მაგრამ ესეც დადასტურებელი არ არის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
ჯონ კლეიტონი
ჯონ მიდლტონ კლეიტონი (John Middleton Clayton; დ. 24 ივლისი, 1796 – გ. 9 ნოემბერი, 1856) — ამერიკელი იურისტი და პოლიტიკოსი დელავერის შტატიდან. ვიგების პარტიის წევრი, დელავერის გენერალური ასამბლეის წევრი, აშშ-ის სენატორი და სახელმწიფო მდივანი.
კამპუ-ლარგუ-დუ-პიაუი
კამპუ-ლარგუ-დუ-პიაუი (Campo Largo do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
ჯონ კლეიტონი
ბიოგრაფია
დაიბადა დაგსბოროში, დელავერში, სარას და ჯეიმზ კლეიტონის ოჯახში. ბიძამისი, ჯოშუა კლეიტონი, იყო დელავერის ყოფილი გუბერნატორი, ხოლო მისი ბიძაშვილი, თომას კლეიტონი, ცნობილი იურისტი და აშშ-ის სენატორი. ჯონ კლეიტონი სწავლობდა მერილენდსა და მილფორდში, დელავერში. დაამთავრა იელის უნივერსიტეტი 1815 წელს, სწავლობდა სამართალს ლიჩფილდის იურიდიულ სკოლაში, 1819 წელს შეუდგა იურიდიულ საქმიანობას.
1822 წელს დაქორწინდა ენ ფიშერზე, რომელიც იყო პოლიტიკოსის, ჯორჯ ტრუიტის ვაჟი. მათ ორი ვაჟი ეყოლათ, ჯეიმზი და ჩარლზი. ენი ჩარლზის დაბადებიდან ორი კვირის შემდეგ გარდაიცვალა. ჯონი ხელმეორედ არ დაქორწინებულა და ვაჟებიც დამოუკიდებლად გაზარდა.
კამპუ-ლარგუ-დუ-პიაუი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 803 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.24 კმ²-ზე. ფართობი 477 795 კმ²-ია.
ჯონ კლეიტონი
ბიოგრაფია
1824 წელს აირჩიეს დელავერის წარმომადგენელთა პალატაში, იყო დელავერის სახელმწიფო მდივანი 1826 წლის დეკემბრიდან 1828 წლის ოქტომბრამდე. მან დიდი როლი ითამაშა დელავერის 1831 წლის კონსტიტუციის შექმნაში.
1849 წლის 8 მარტს კლეიტონი, ზაქარი ტეილორის პრეზიდენტობისას გახდა აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი. მის ყველაზე მნიშვნელოვან მიღწევად მიიჩნევა 1850 წლის კლეიტონ-ბულვერის ხელშეკრულების დადება ბრიტანელ მინისტრთან, სერ ჰენრი ბულვერ-ლიტონთან.
მეორე შვილის გარდაცვალების შემდეგ კლეიტონი დოვერში დაბრუნდა. ის იქ გარდაიცვალა და დაკრძალულია ძველ პრესვიტერიანულ სასაფლაოზე, რომელიც მდებარეობს დელავერის სახელმწიფო მუზეუმის ტერიტორიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები კატეგორია:იელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1856 კატეგორია:დაბადებული 1796
არამ მანუკიანი
არამ მანუკიანი (Արամ Մանուկյան; დ. 9 მარტი, 1957) — სომეხი პოლიტიკოსი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი
სემიონოვსკის ციხესიმაგრე
სემიონოვსკის ციხესიმაგრე (Семёновская крепость) — თავდაცვითი ნაგებობა როსტოვის ოლქის ნეკლინოვსკის რაიონის ტერიტორიაზე, რომელიც არსებობდა XVII საუკუნის დასასრულიდან XVIII საუკუნის დასაწყისამდე, მდინარე მიუსის შესართავთან ..
ისტორია
ცნობილია, რომ 1674 წელს მოსკოვიდან დონის მიწაზე გააგზავნეს თავადი პეტრე ივანეს ძე ხოვანსკი-ზმეი, რომელსაც დაავალეს ციხესიმაგრის აშენება მდინარე მიუსზე. ეს იდეა ამ პერიოდისათვის არ განხორციელდა, რადგან ციხესიმაგრის მშენებლობისათვის შესაფერისი ადგილი ვერ მოიძებნა. ციხესიმაგრე ააშენეს მოგვიანებით, 1698 წელს და ცნობილი გახდა მიუსის სახლწოდებით, გარკვეული პერიოის შემდეგ კი ეწოდა სემიონოვსკის ციხესიმაგრე.
1699 წლის მდგომარეობით გარნიზონი მოითვლიდა 421 ადამიანს, რომელთა შემადგენლობაშიც შედიოდნენ მშვილდოსნები, ცხენოსნები და ჯარისკაცები. ამავე დროს ციხესიმაგრეში იდგნენ კაზაკები, რომლებიც ახორციელებდნენ სავაჭრო გემების შემოწმებას. 1711 წელს ციხესიმაგრე ნაწილობრივ გაანადგურეს.
XXI საუკუნეში ციხესიმაგრის ნაშთები მოსჩანს მიუსის ლიმანის ნაპირზე, დროდადრო ძველი ციხესიმაგრის ტერიტორიაზე მიმდინარეობს არქეოლოგიური კვლევა და გათხრები. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოაჩინეს კერამიკის ელემენტები და ჩიბუხები.
ყარგულუ
ყარგულუ (Qarqulu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
კამიშინის დიმიტრი თესალონიკელის ძეგლი
კამიშინის დიმიტრი თესალონიკელის ძეგლი (Памятник Дмитрию Солунскому) — ძეგლი ქალაქ კამიშინში, ვოლგოგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მისი მოქანდაკეა რუსეთის დამსახურებული მხატვარი სერგეი შჩერბაკოვი.
ისტორია
ქალაქი კამიშინი XVIII საუკუნის ბოლომე ატარებდა დმიტრიევსკის სახელწოდებას წმინდა დიდმოწამე დიმიტრი თესალონიკელის პატივისცემის ნიშნად. წმინდა დიდმოწამე დიმიტრი თესალონიკელი ითვლება ქალაქ კამიშინის ზეციურ მფარველად. ყოველწლიურად 8 ნოემბერს აღნიშნავენ წმინდანის დღეს. გადმოცემის თანახმად დიმიტრი თესალონიკელმა ქალაქი გადაარჩინა თათართაგან დარბევას, შეაჩერა მისი მხედრები და აუკრძალა ქალაქს შეხებოდნენ. 2007 წლიდან მოსახლეობში მუსირებდა აზრი წმინდანის ძეგლის აღმართვის შესახებ, მაგრამ იმის გამო, რომ ვერ შეთანხმდნენ ძეგლის აღმართვის ადგილზე პროექტი შეჩერდა და არ განხორციელებულა.
2013 წლის 8 ნოემბერს ქალაქის კომკავშირის მოედანზე გაიმართა ძეგლის გახსნის ცერემონია. ძეგლის ავტორი გახდა ვოლგოგრადელი მოქანდაკე, რუსეთის დამსახურებული მხატვარი სერგეი ალექსანდრეს ძე შჩერბაკოვი. ძეგლის ესკიზი განიხილეს მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებით, მას დაეთანხმა ვოლგოგრადის ეპარქიის მიტროპოლიტი გერმანე ტიმოფეევი. ძეგლის შექმნისა და დადგმის თანხები, 11 მლნ რუბლი, გამოიყო ფედერალური სახსრებიდან. ძეგლის გახსნის შემდეგ ადგილობრივმა კაზაკებმა ლიტანიობა მოაწყვეს.
აღწერა
ქანდაკების საერთო სიმაღლე შეადგენს 17 მეტრს. დიმიტრი თესალონიკელის ოთხმეტრიანი ფიგურა დგას 13-მეტრიან კოლონისებურ კვარცხლბეკზე. წმინდანი გამოსახულია საბრძოლო ფორმაში, რომელსაც ერთ ხელში ხმალი უჭრავს, ხოლო მეორეში ჯვარი, თავზე კი გვირგვინი ადგას. ძეგლის კვარცხლბეკზე წარწერაა ძეგლი აღმართეს კომკავშირის მოედანზე ქალაქის ცენტრის რეკონსტრუქციის პროექტის მიხედვით. ძეგლის დამზადებასა და აღმართვაში მონაწილეობდნენ მოქანდაკე სერგეი შჩერბაკოვი, კამიშინის საქალაქო საბჭოს დეპუტატი იური კობაკოვი. ორგანიზაცია „Приволжтрансстрой“-ის დირექტორი ვლადიმირ ივაშჩენკო და ქალაქის მთავარი არქიტექტორი ალექსანდრე გლავასტკიხი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვოლოგრადის ოქლის ძეგლები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ვოლგოგრადის ოლქში
ჰერონ ალექსანდრიელი
ჰერონ ალექსანდრიელი (Ἥρων ὁ Ἀλεξανδρεύς; დ. ახ. წ. 10 — გ. ახ. წ. 70) — ეგვიპტელი ბერძენი მათემატიკოსი და ინჟინერი, რომელიც თავის მშობლიურ ქალაქ ალექსანდრიაში მოღვაწეობდა. ითვლება ანტიკური დროის უდიდეს მკვლევრად.
მის უდიდეს მიღწევად ითვლება ორთქლის ძრავი, წისქვილის ბორბალი და სამკუთხედის ფართობის ფორმულა.
ჰერონის ნაშრომების დიდ ნაწილს ჩვენამდე არ მოუღწევია. მათი უმეტესობა შემოგვრჩა რომის იმპერიის მანუსკრიპტებიდან და ლათინური და არაბული თარგმანებიდან.
გამოგონებები
ჰერონის გამოგონებებს შორისაა:
მათემატიკა
ჰერონმა აღწერა რიცხვიდან კვადრატული ფესვის მიღების პროცესი („ჰერონის მეთოდად“ ცნობილი). დღესდღეობიც მისი სახელი უკავშირდება ჰერონის ფორმულას, რომლითაც გამოითვლება სამკუთხედის ფართობი მისი გვერდების სიგრძის საშუალებით. ასევე შეიმუშავა მეთოდი კუბური ფესვის მიღებისთვის. ამასთან, შექმნა უმოკლესი გზის ალგორითმი, რითაც სივრცულ გეომეტრიაში უდიდესი წვლილი შეიტანა. ჰერონის ნაშრომები განიხილავენ მრავალკუთხედის, წრის, კონუსის სექტორების თვისებებს. მიჩნეულია „სამგანზომილებიანი გეომეტრიის მამად“.
ჰერონის ფორმულა
ფართობი
სადაც:
P — კი სამკუთხედის ნახევარპერიმეტრი,
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 კატეგორია:გარდაცვლილი 70 კატეგორია:ძველი ბერძენი მათემატიკოსები
ჟოზე ოსკარ ბერნარდი
ჟოზე ოსკარ ბერნარდი (José Oscar Bernardi; დ. 20 ივნისი, 1954, მონტი-სიანი, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ოსკარი. სხვადასხვა დროს იცავდა კამპინასის „პონტე-პრეტას“, „ნიუ-იორკ კოსმოსის“, „სან-პაულუს“, იოკოჰამას „ნისან მოტორსის“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1982 წლის ესპანეთისა და 1986 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე.
სანაკრებო კარიერა
1978–1986 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 59 მატჩი ითამაშა და 2 გოლი გაიტანა.
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
ოსკარმა მსოფლიო ჩემპიონატების 12 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი ბურთი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:სან-პაულუს ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ფორსაჟი (2001 წლის ფილმი)
ფორსაჟი (ინგლ. The Fast and the Furious) — 2001 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია რობ კოენი, ხოლო სცენარის ავტორი გარი სკოტ ტომპსონი და დევიდ აიერი. ეს არის ფორსაჟი-ის ფრენჩაიზის პირველი ნაწილი, სადაც მონაწილეობენ: პოლ უოლკერი, ვინ დიზელი, მიშელ როდრიგესი, ჯორდანა ბრეუსტერი, რიკ იუნი, ჩად ლინდბერგი, ჯონი სთრონგი და ტედ ლევინი. ფორსაჟი მიჰყვება ბრაიან ო’კონერსის (უოლერი) პერსონაჟს, საიდუმლო პოლიციელს, რომელსაც ევალება აღმოაჩინოს უცნობი საავტომობილო გამტაცებლების ჯგუფი, რომლის მეთაურია დომინიკ ტორეტო (დიზელი).
ფორსაჟი-ის შექმნის იდეა მას შემდეგ გაჩნდა, რაც 1998 წელს კოენმა წაიკითხა სტატია, სახელწოდებით „Racer X“ ჟურნალ Vibe-ში. მაში აღწერილი იყო ნიუ-იორკის ქუჩაში უკანონო რბოლა. შემდეგ ის დაუკავშირდა პროდიუსერ ნილ მორიცს, რომ მას წარედგინა ეს იდეა Universal Studios-თვის. უოლკერი იყო პირველი მსახიობი, ვინც პროექტის კონტრაქტს მოაწერა ხელი, ხოლო დიზელი სცენარის რამდენჯერმე ცვლილების შემდეგ დათანხმდა მონაწილეობაზე.
მთავარი გადაღებები დაიწყო ლოს-ანჯელესში 2000 წლის ივლისში. სცენების უმეტესობა გადაღებულია ლოს ანჯელესში და სამხრეთ კალიფორნიაში, რომელიც, საბოლოო ჯამში, 2000 წლის ოქტომბერში დასრულდა.
ფორსაჟი გამოვიდა შეერთებულ შტატებში 2001 წლის 22 ივნისს. ფილმმა კომერციული წარმატება მოიპოვა და მსოფლიოს მასშტაბით 200 მილიონ აშშ დოლარზე მეტი გამოიმუშავა. ფილმმა კრიტიკოსებისგან არაერთგვეროვანი შეფასება მიიღო. ისინი აქებდნენ უოლკერისა და დიზელის შესრულებებს, ხოლო აკრიტიკებდნენ ფილმში სცენების მიმდინარეობას და დასასრულს. მოგვიანებით ფილმის პრემიერა ხელახლა შედგა, 2016 წლის 22 ივნისს, ფილმის თხუთმეტი წლისთავის აღსანიშნავად. ფორსაჟი მულტიმედიური ფრენჩაიზია, რომლის მეცხრე ნაწილიც, 2021 წელს გამოვა.
განვითარება
რეჟისორმა რობ კოენმა ამ ფილმის გადაღება გადაწყვიტა მას შემდეგ, რაც 1998 წელს წაიკითხა ჟურნალ Vibe-ის სტატია სახელწოდებით ,,Racer X", ნიუ-იორკში ქუჩის რბოლაზე. .მან ლოს-ანჯელესში ღამით უყურა ქუჩის უკანონო რბოლას. ფილმის თავდაპირველი სახელწოდება იყო რედლაინი, მოგვიანებით შეიცვალა და ფორსაჟი გახდა. როჯერ კორმანმა სახელწოდების ლიცენზია მიიღო 1955 წელს გადაღებული ფილმის ფორსაჟი--ის სათაურის გამოყენებაზე. აღსანიშნავია ისიც, რომ 1955 წელს გადაღებული ამავე სახელწოდების ფილმიც რბოლაზეა
პროდიუსერმა ნილ მორიცმა, რომელიც ადრე პოლ უოკერთან მუშაობდა ფილმში თავის ქალები (2000), მსახიობს სცენარი მისცა და მას ბრაიან ო'კონერის როლი შესთავაზა. თავდაპირველად, სტუდიამ პროდიუსერებს უთხრა, რომ ისინი ფილმის გადაღებას დაიწყებდნენ, თუკი ტიმოთი ოლიფანტს დომინიკ თორეტოს როლზე დაითანხმებდნენ. ამის ნაცვლად, მორიცმა როლზე დოზელის კანდიდატურა წამოაყენა, მიუხედავად იმისა, რომ მას მანამდე მხოლოდ მეორეხარისხოვანი როლები ჰქონდა შესრულებული.
გადაღებები
ფილმის გადაღებამდე, ჯორდანა ბრიუსტერს და მიშელ როდრიგესს არ ჰქონდათ მართვის მოწმობა, ამიტომ მათ წარმოების დროს მართვის გაკვეთილები გაიარეს.
საუნდტრეკი
ფილმისთვის მუსიკა შექმნა პროდიუსერმა BT- მ, რომელიც ელექტრომუსიკას ჰიპ-ჰოპს უმატებდა. გამოვიდა ფილმის ორი საუნდტრეკი. პირველ რიგში ძირითადად ჰიპ-ჰოპ სტილისა და რეპის ტიპის მუსიკა. მეორე, სახელწოდებით „More Fast and Furious '', შეიცავს ალტერნატიულ მეტალის, პოსტ-გრანჟის და ნიუ მეტალის ელემენტებს.
სქოლიო
კატეგორია:Original Film-ის ფილმები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები ძარცვის შესახებ კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული კრიმინალური თრილერი ფილმები კატეგორია:ამერიკული მოქმედებითი თრილერი ფილმები კატეგორია:2001 წლის ფილმები
განჯაჩაი
განჯაჩაი (Gəncəçay) — მდინარე აზერბაიჯანში, დაშქესანისა და გოქჩაის რაიონებში. სათავე აქვს მუროვდაღის ქედის ჩრდილო კალთაზე, ზღვის დონიდან 2814 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 99 კმ, აუზის ფართობი 752 კმ². აუზის საშუალო სიგანეა 7,6 კმ, საშუალო სიმაღლე 1119 მ. მდინარის სრული ვარდნა უდრის 2744 მ-ს. საზრდოობს თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. ერთვის მინგეჩაურის წყალსაცავს მდინარე მტკვრის ზემოთ, ზღვის დონიდან 82 მ სიმაღლეზე. განჯაჩაის ერთვის 9 მდინარე, მათ შორის 5 მარჯვნიდან, ხოლო 4 მარცხნიდან. მდინარის ნაპირზეა ქალაქები განჯა და გოიგოლი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მდინარეები
ბაგრამი
ბაგრამი ( Bagrām, ასევე ბეგრამი) — ისტორიული ქალაქი ავღანეთში. განლაგებულია ქაბულის ჩრდილოეთით 60 კილომეტრში, ბაგრამის ოლქში, ფარვანის პროვინცია.
ისტორია
აღნიშნულ ტერიტორიაზე ანტიკური ხანიდან არსებობდა ქუშანთა ქალაქი ქაფისი, რომელიც ღორბანდისა და ფანჯშერის ხეობების კვეთაზე, თანამედროვე ჩარიქართან ახლოს მდებარეობდა. ამ ისტორიული ქალაქის გეოგრაფიულმა განლაგებამ იგი აქცია საკვანძო გადასავლელად აბრეშუმის გზაზე. ქალაქი არსებობდა ძველი წელთაღრიცხვით II საუკუნიდან ახალი წელთაღრიცხვით IV საუკუნის შუა ხანებამდე. ძვ. წ. 500-იანი წლების შუა ხანებში სპარსეთის აქემენიანთა დინასტიის კიროს II დიდმა საკების წინააღმდეგ ლაშრობისას ქალაქი გაანადგურა. განადგურებული ქალაქი მალევე აღადგინა კიროსის მემკვიდრემ, დარიოს I-მა. ძვ. წ. 320-იან წლებში ალექსანდრე დიდმა დაიკავა ქალაქი და დააარსა ციხე-ქალაქი „კავკასიის ალექსანდრია“. ახალი ქალაქი აშენდა ჰიპოდამის გეგმის მიხედვით, რომელიც იყო ბერძნული ქალაქგეგმარების დამახასიათებელი ნიშანთვისება — აგურის კედლები კუთხეებში გაძლიერებული კოშკებით. მთავარი ქუჩა ესაზღვრებოდა სავაჭრო და სახელოსნო ობიექტებს. მაკედონელის გარდაცვალების შემდეგ ძვ. წ. 323 წელს ქალაქი გადაეცა ალექსანდრეს მხედართმთავარ სელევკეს, რომელმაც ძვ. წ. 305 წელს ქალაქი ინდოეთის მაურიელებს მიჰყიდა. მას შემდეგ რაც მაურიელები დაამხო სუნგას დინასტიამ ძვ. წ. 185 წელს, ბერძნულ-ბაქტრიული სამეფოს ლაშქარი დემეტროს I ბაქტრიელის მეთაურობით შეიჭრა და დაიკავა ჩრდილოდასავლეთი ინდოეთი (თანამედროვე პაკისტანი).
1936 წლიდან გათხრებს აწარმოებდნენ ფრანგი არქეოლოგები ჟ. აკენი, შემდეგ რ. გირშმანი. ქალაქი აშენებული იყო რეგულარული გეგმით და გარს ერტყა კოშკებიანი გალავანი. გაითხარა მთავარი ქუჩა, სასახლე და საცხოვრებელი სახლები. აღმოჩნდა ადგილობრივი და შემოტანილი (ინდოეთიდან, რომიდან, ჩინეთიდან) თიხის, მინისა და ბრინჯაოს მხატვრული ნაკეთობანი. სასახლეში ნაპოვნ სპილოს ძვლის ფირფიტებზე ამოკვეთილია მოცეკვავე ქალების ფიგურები.
თანამედროვეობა
250px|მინიატიურა|ბაგრამის ავიაბაზა. ხედი ავიაბაზის ავიასამეთვალყურეო კოშკიდან ბაგრამში მდებარეობს სტრატეგიული მნიშვნელობის ბაგრამის ავიაბაზა, რომლიდანაც ხორციელდება აშშ-ის საჰაერო მოქმედებები ავღანეთში. 3000 მეტრიანი ასაფრენ-დასაფრენი ზოლი აშენდა 1976 წელს და იგი იყო საბჭოთა საჰაერო ძალების უმსხვილესი ბაზა 1979-1989 წლებში ავღანური კამპანიის დროს. ბაგრამის აეროდრომის ტერიტორიაზე განთავსებულია სამი მსხვილი ანგარი, საკონტროლო კოშკი და უამრავი სხვა ნაგებობა. ავიაბაზაში ერთდროიულად შეიძლება განთავსდეს 110-მდე საფრენი აპარატი. 2015 წლის მდგომარეობით ბაგრამის ავიაბაზაზე ბაზირებს აშშ-ის საჰაერო ძალების 455-ე საექსპედიციო ფრთა. ბაგრამში ასევე მდებარეობს ფარვანის საპყრობილე. ეს იყო უკანასკნელი საპატიმრო დაწესებულება ავღანეთში, რომელიც იმყოფებოდა შეერთებული შტატების მთავრობის განკარგულებაში. ფარვანის საპყრობილე დაუბრუნდა ავღანურ მთავრობას 2013 წლის 25 მარტს. საპყრობილე ყურადღების ცენტრში არაერთხელ მოხვდა პატიმრებზე ძალადობის ბრალდებით, მათ შორის შეშფოთებას პატიმრებთან მოპყრობის გამო გამოხატავდა უფლებადამცველი ორგანიზაცია Amnesty International.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავღანეთის ქალაქები
ლოლა იულდაშევა
ლოლა იულდაშევა (Lola Yoʻldosheva; დ. 4 სექტემბერი 1985, ტაშკენტი, უზბეკეთი), ცნობილია როგორც ლოლა — უზბეკი მომღერალი, კომპოზიტორი და მსახიობი. ცნობილი გახდა უზბეკეთში თავისი სიმღერით „Muhabbatim“ ("ჩემი სიყვარული") 2003 წელს. ლოლას ჩაწერილი აქვს სიმღერები, როგორც უზბეკურად, ასევე რუსულად.
2005 წელს ლოლა დაქორწინდა და განუსაზღვრელი ვადით ჩამოშორდა კარიერას, მაგრამ 2011 წელს დაბრუნდა შოუ ბიზნესში სოლო კონცერტების სერიით. 2015 წელს, მას მიიღო გაფრთხილება უზბეკნავოსგან, რომელიც უზბეკეთის მომღერლობისთვის სალიცენზიის გამცემი სახელმწიფო ორგანოა, მას შემდეგ, რაც რაიჰონთან დუეტის დროს გამოვიდა კონცერტზე წითელი კაბით, რა დროსაც უკანა მხარე შიშველი ჰქონდა, მიზეზი - „კონფლიქტი ეროვნულ მენტალიტეტთან“. მუსიკალური ვიდეო დუეტი შემდგომში ხდება კრიტიკის საგანი, ზოგიერთი უზბეკის მხრიდან, ლესბოსური ქვეტექსტის მიზეზით. ამ დაპირისპირებამ გამოიწვია ლოლის ლიცენზიის შეჩერება უზბეკნავოს მიერ, 2015 წლის ივლისში.
ბიოგრაფია
ლოლა იულდაშევა დაიბადა 1985 წლის 4 სექტემბერს უზბეკეთის დედაქალაქ ტაშკენტში, რავშანბეკ იულდაშევის და გულნარა იულდაშევას ოჯახში. მას ჰყავს ორი უმცროსი და, ანორა და ასალი, ასევე უმცროსი ძმები, რუსტამი და ჰალიდი.
2005 წელს ლოლა ცოლად გაყვა ტაშკენტელ ბიზნესმენს შოჰრუჰს. მათ ჰყავთ ორი შვილი: შაჰინაბეგიმი და შოჰდიორი. წყვილი დაშორდა 2011 წელს.
კარიერა
ლოლა თავისი კარიერის დასაწყისში გამოდიოდა სახელით მაია და მღეროდა ძირითადად რუსულ ენაზე. ცნობილი გახდა უზბეკეთში თავისი სიმღერით „Muhabbatim“ ("ჩემი სიყვარული") 2003 წელს. 2005 წლის ოქტომბერში, ლოლამ დაქორწინდა და განუსაზღვრელი ვადით ჩამოშორდა კარიერას, მაგრამ 2011 წელს ნოემბერში დაბრუნდა შოუ ბიზნესში სოლო კონცერტების სერიით სახელწოდებით "Senga" ( "შენთვის").
ლოლას დებიუტი ფილმში შედგა 2004 წელს უზბეკურ ფილმში Sevinch. ფილმმა დადებითი შეფასება მიიღო, როგორც თვითონ ლოლამ, მისი როლისთვის, სადაც იგი სიმსივნით დაავადებულ გოგოს თამაშობდა. მისი სიმღერა „Orzu“ ფილმის საუნდტრეკებს შორის იყო.
ლოლა გახდა პოპულარული უზბეკურ კინოინდუსტრიაში მას შემდეგ, რაც 2005 წელს ითამაშა მთავარი როლი პოპულარულ კომედიურ ფილმში Kelgindi kuyov. მას შემდეგ ის ითამაშა რამდენიმე ფილმში.
2015 წლის დაპირისპირება
2015 წლის მარტში, უზბეკნავომ გამოსცა დირექტივა, სადაც ახსნა, რომ ქალი მომღერლები აღარ უნდა ჩაიცვან ისეთი ტანსაცმელი, რომელიც გააშიშვლიდა მათ მხრებს ან ფეხებს, რომ ისინი არ უნდა იყვნენ „ნახევრად შიშველები“ საჯარო ღონისძიებებზე, აგრეთვე ისინი თავიანთ გამოსვლებში არ უნდა ეჩვენებინათ რაიმე სექსუალური ხასიათის ქვეტექსტი. ვიცე პრემიერ-მინისტრმა და პარლამენტის ქალთა კომიტეტის თავმჯდომარემ ელმირა ბოსითხონოვამ განაცხადა: „როგორ შეიძლება ავხსნათ ის ფაქტი, რომ ზოგიერთი ჩვენი ქალი მომღერალი, ისე იცვამენ, რომ სრულიად დაშორებულები არიან ეროვნულ სტილს და გამოდიან იმ სატელევიზიო არხებზე, რომლებიც განკუთვნილია ოჯახის საყურებლად?“. ბოსითხონოვას შენიშვნის შემდეგ, უზბეკნავომ, 2015 წლის 14 ივლისს შეაჩერა ლოლას ლიცენზია.
სტუდიური ალბომები
ლოლა დღემდე 7 სტუდიური ალბომი გამოუშვა.
ჯილდოები
ლოლას მთელი თავისი კარიერის მანძილზე მიღებული აქვს რამდენიმე ჯილდო. მან მიიღო ტარონას ჯილდო, ასევე გამოჩენილი მიღწევისთვის უზბეკეთის მუსიკალურ ინდუსტრიაში 2004 წელს მას გადაეცა ჯილდო. მან მოიგო იგივე ჯილდო 2005 წელს. ლოლამ 2005 წელს მოიგო კიდევ ერთი ტარონას ჯილდო საუკეთესო ქალი მომღერალის კატეგორიაში.
ალბრეხტ კოსელი
ლუდვიგ კარლ მარტინ ალბრეხტ კოსელი (Ludwig Karl Martin Leonhard Albrecht Kossel; დ. 16 სექტემბერი, 1853, როსტოკი, გერმანია, — გ. 5 ივლისი, 1927, ჰაიდელბერგი, გერმანია) — გერმანელი ბიოქიმიკოსი. ცნობილია ცოცხალი უჯრედების გენეტიკური ინფორმაციის მატარებელი ნუკლეინის მჟავების ბიოქიმიური შემადგენლობის შესახებ შრომებით, რისთვისაც 1910 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში.
ბიოგრაფია
ალბრეხტ კოსელი დაიბადა 1853 წელს. მამამისი კომერსანტი და როსტოკში (იმხანად მეკლენბურგ-შვერინის დიდი საჰერცოგო) პრუსიის კონსული იყო. 1878 წელს დაამთავრა სტრასბურგის გერმანული უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი, სადაც მის მასწავლებელთა შორის იყო ცნობილი გერმანელი ფიზიოლოგი და ბიოქიმიკოსი ფელიქს ჰოპე-ზაილერი. 1878-1883 წლებში კოსელი მუშაობდა და ასწავლიდა იქვე, სტრასბურგის უნივერსიტეტში, 1883 წელს კი ემილ-ჰაინრიხ დებუა-რაიმონის მიწვევით გახდა ბერლინში ფიზიოლოგიის ბერლინის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის ქიმიის განყოფილების ხელმძღვანელი, 1887 წელს კი — პროფესორი. 1895 წლიდან კოსელი იყო მარბურგში ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის ორდინარული პროფესორი და დირექტორი, 1901 წელს იგივე თანამდებობა დაიკავა ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში; 1908-1909 წლებში იყო ამავე უნივერსიტეტის პრორექტორი. 1924 წლიდან ხელმძღვანელობდა ჰაიდელბერგის ცილების კვლევების ინსტიტუტს. ამავე წლიდან იყო ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის პროფესორი-ემერიტუსი.
1879 წლიდან კოსელი მუშაობდა იმ დროს ახლადგამოვლენილი ნუკლეინის მჟავების თვისებებზე და დაადგინა, რომ მათი მოლეკულები ცილოვანი და არაცილოვანი კომპონენტებისგან შედგება. 1885-1901 წლებში კოსელმა და მისმა მოსწავლეებმა ჰიდროლიზისა და სხვა მეთოდების გამოყენებით განსაზღვრეს ნუკლეინის მჟავების ქიმიური სტრუქტურა და აღმოაჩინეს მათი შემადგენელი ფუძე ნივთიერებები: ადენინი, ციტოზინი, გუანინი, თიმინი და ურაცილი. 1890-იან წლებში კოსელი იკვლევდა ცილების სტრუქტურას, ცოცხალ უჯრედებში ცილების პეპტონად გარდაქმნის პროცესს, უჯრედების პეპტიდურ კომპონენტებს და სხვ. მან ასევე აღმოაჩინა ამინომჟავა ჰისტიდინი (1896), აგმანტინი და სხვა ნივთიერებები. კოსელიმა პირველმა მიიღო სამკურნალო პრეპარატი თეოფილინი, რომელიც ბუნებრივი ფორმით ჩაის ფოთოლში და ყავის მარცვლებში გვხვდება.
კოსელი ნუკლეინის მჟავების შესწავლაში შეტანილი წვლილისთვის 1910 წელს გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი. ის იყო კემბრიჯის, დუბლინის, გენტის, გრაიფსვალდის, ედინბურგის უნივერსიტეტების საპატიო დოქტორი, შვედეთის მეცნიერებათა სამეფო აკადემიისა და უფსალის მეცნიერებათა სამეფო საზოგადოების წევრი და სხვ. 1907 წელს გერმანიის მთავრობამ მიანიჭა საიდუმლო მრჩევლის წოდება. გარდაიცვალა 1927 წელს, 73 წლის ასაკში. ცოლად ჰყავდა (1886 წლიდან) ლუიზ ჰოლცმანი (გ. 1913), ფილოლოგ ადოლფ ჰოლცმანის ქალიშვილი. წყვილს ჰყავდა ორი შვილი: შემდგომში ცნობილი ფიზიკოსი ვალტერ კოსელი (დ. 1888 – გ. 1956) და ქალიშვილი გერტრუდი (დ. 1889).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1853 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1927 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:გერმანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
გუარაპუავა
გუარაპუავა (Guarapuava) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 120 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუარაპუავის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 167 328 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 52.64 კმ²-ზე. ფართობი 3 178 649 კმ²-ია.