cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პავლე სუდოპლატოვი
1953 წელს დააპატიმრეს, მიუსაჯეს 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა (დაასახელეს ბერიას ბანდის წევრად), სასჯელი სრულად მოიხადა. 1992 წელს რეაბილიტაცია შეეხო. იგი ფართოდ გახდა ცნობილი მისი მემუარების წყალობით: „დაზვერვა და კრემლი“, „სპეცოპერაციები. ლუბიანკა და კრემლი. 1930–1950 წლები“.
ბავშვობა და მუშაობის დაწყება სპეცსამსახურებში
დაიბადა მეწისქვილის ოჯახში (მამა — უკრაინელი, დედა — რუსი). დოკუმენტების მიხედვით უკრაინული იყო. 1914-1919 წლებში სწავლობდა ქალაქის სკოლაში. 1919 წლის ივნისში წითელი არმიის პოლკთან ერთად დატოვა მელიტოპოლი, იყო პოლკის აღსაზრდელი, მონაწილეობდა ბრძოლებში. მოგვიანებით დაატყვევეს, მაგრამ გაიქცა. აღმოჩნდა თეთრების მიერ დაკავებულ ოდესაში, სადაც უსახლკაროდ იყო, ნახევარ განაკვეთზე მუშაობდა პორტში. მას შემდეგ, რაც ქალაქი წითლებმა დაიკავეს, ის კვლავ შეუერთდა წითელ არმიას. 1921 წლიდან მსახურობდა მსროლელი დივიზიის განსაკუთრებულ განყოფილებაში: მეტელეფონედ, მშიფრავად. შემდეგ სამსახური გააგრძელა რსფსრ შინსახკომთან არსებულ სახელმწიფო პოლიტიკურ სამმართველოში. 1922 წლიდან მსახურობდა სასაზღვრო ჯარებში. 1923 წლიდან მუშაობდა კომკავშირში; 1925 წლის თებერვალში გაგზავნეს სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველოს მელიტოპოლის საოლქო განყოფილებაში: საინფორმაციო განყოფილების თანამშრომლად, სააღრიცხვო-სტატისტიკური განყოფილების რწმუნებულის თანაშემწედ, უმცროს ოპერატიულ თანამშრომლად. 1928 წლის აგვისტოდან იყო პოლიტიკური სამმართველოს ხარკოვის საოლქო განყოფილების საიდუმლო-პოლიტიკური განყოფილების რწმუნებული, უკრაინის სსრ-ის სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველოს საინფორმაციო განყოფილების რწმუნებული (ხარკოვი). სკპ(ბ) წევრი 1928 წლიდან.
1928–1930 წლებში დაუსწრებლად სწავლობდა მთავარი პოლიტიკური სამმართველოს მუშათა ფაკულტეტზე. 1932 წლის თებერვალში გადაიყვანეს მოსკოვში, სადაც ჩაირიცხა სსრკ-ის გაერთიანებული სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველოს (გსპს) კადრების განყოფილებაში: 1-ელი განყოფილების ინსპექტორი და უფროსი ინსპექტორი. 1933 წლის ოქტომბრიდან მუშაობდა გსპს-ის საგარეო განყოფილებაში: მე-5 განყოფილების ოპერრწმუნებული, მე-8 განყოფილების ოპერრწმუნებული, 1934 წლის ნოემბრიდან — მე-7 განყოფილების ოპერრწმუნებული. ვინაიდან რუსულის გარდა, თავისუფლად მხოლოდ უკრაინულ ენას ფლობდა, სპეციალიზებული იყო უკრაინელ ნაციონალისტებზე. 1933 წლის ოქტომბრიდან სპეციალური მივლინებით არაერთხელ გაემგზავრა ევროპის ქვეყნებში. 1935 წელს სუდოპლატოვმა მოახერხა ბერლინში უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის ხელმძღვანელების ახლო წრეში ჩანერგვა. 1938 წლის 23 მაისს იოსებ სტალინის პირადიბრძანებით მოკლა უკრაინელი ნაციონალისტების ლიდერი კონოვალეცი, რომელსაც როტერდამის სასტუმრო „ატლანტას“ რესტორანში შოკოლადის ყუთით შენიღბული ბომბი გადასცა.
შინსახკომში მუშაობა ომამდელ პერიოდში
1938 წელს სსრკ-ში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა სსრკ შინსახკომის სახელმწიფო უშიშროების მთავარი სამმართველოს (სუმს) მე-7 განყოფილების უფროსის თანაშემწედ, მე-5 განყოფილების მე-4 (ესპანური) განაყოფის უფროსის თანაშემწის მოვალეობის შემსრულებლად. დაზვერვის ყოფილი ხელმძღვანელების დაპატიმრების, ნიკოლოზ ეჟოვის გადაყენების და მისი ლავრენტი ბერიათი ჩანაცვლების შემდეგ, 1938 წლის 6 ნოემბრიდან 2 დეკემბრამდე ასრულებდა შინსახკომის საზღვარგარეთის განყოფილების ხელმძღვანელის მოვალეობას. შემდეგ დააქვეითეს ესპანეთის განყოფილების უფროსად. 1938 წლის დეკემბრის ბოლოს სამსახურიდან გაათავისუფლეს და პარტიიდან გარიცხეს „ხალხის მტრებთან კავშირის“ გამო (იგულისხმება ზ. პასოვი და ს. შპიგელგლასი). შინსახკომის ხელმძღვანელობის ჩარევის შემდეგ 1939 წლის იანვარში ესგადაწყვეტილება გააუქმეს. 1939 წლის იანვრიდან იყო მე-4 განყოფილების უფროსის მოადგილე, 1939 წლის მაისიდან — მე-5 განყოფილების (საგარეო დაზვერვა) უფროსის მოადგილე. 1941 წლის თებერვლიდან — სსრკ სახელმწიფო უშიშროების სახალხო კომისარიატის 1-ლი (დაზვერვის) სამმართველოს უფროსის მოადგილე. ასწავლიდა შინსახკომის განსაკუთრებული დანიშნულების სკოლაში.
მუშაობა ომის დროს
ომის პირველ დღეებში, 1941 წლის ივლისში, სსრკ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის ბრძანებით, შეიქმნა შინსახკომთან არსებული განსაკუთრებული ჯგუფი (Особая группа), რომელსაც დაევალა სადაზვერვო და დივერსიული სამუშაოებისა და პარტიზანული ომის ორგანიზება ნაცისტური გერმანიის ჯარების ზურგში. ამისათვის მას გადაეცა „განსაკუთრებული ჯგუფის ჯარები“, რომელიც შინსახკომის ჯარების სტრუქტურის ნაწილი იყო. განსაკუთრებული ჯგუფი შეიქმნა სახელმწიფო უშიშროების სახალხო კომისარიატის 1-ელი (სადაზვერვო) სამმართველოს ბაზაზე, მას ხელმძღვანელობდა 1-ელი სამმართველოს უფროსის მოადგილე სუდოპლატოვი. 1941 წლის 3 ოქტომბერს განსაკუთრებული ჯგუფი გადაკეთდა სსრკ შინსახკომის მე-2 განყოფილებად (ფრონტსმიღმა საქმიანობისა): დაზვერვა, დივერსია და ტერორი მტრის ზურგში. განყოფილების უფროსად დაამტკიცეს პავლე სუდოპლატოვი.
გამოცდილი კადრების მწვავე უკმარისობის გამო სუდოპლატოვმა და ეიტინგონმა ბერიას მიმართეს ადრე გათავისუფლებული თანამშრომლების ციხიდან გათავისუფლებისა და დაზვერვის სამსახურში დაბრუნების წინადადებით. «ბერიას საერთოდ არ აინტერესებდა, დამნაშავეები იყვნენ თუ უდანაშაულოები ისინი, ვისაც რეკომენდაციას ვუწევდით, — იხსენებს სუდოპლატოვი. — მან დასვა ერთადერთი კითხვა: „დარწმუნებული ხართ, რომ ჩვენ ისინი გვჭირდება?“ — „სრულიად დარწმუნებული ვარ“, — ვუპასუხე მე. — „მაშინ დაუკავშირდით ბოგდან ქობულოვს, გაათავისუფლოს ისინი. და დაუყოვნებლივ გამოიყენეთ ისინი“». ბევრი ყოფილი მზვერავი სწერდა სუდოპლატოვს სამსახურში დაბრუნების თხოვნით, რასაც ის დაუყონებლივ პასუხობდა.
1941 წლის 25–27 ივნისს ბერიამ სუდოპლატოვს დაავალა სსრკ-ში ბულგარეთის ელჩის ივან სტამენოვის მეშვეობით გამოერკვია, თუ რა პირობებით დათანხმდებოდა გერმანია სსრკ-ის წინააღმდეგ ომის დასრულებას, სუდოპლატოვის თქმით — „მტრის დეზინფორმაციისა და რესურსების მობილიზაციისათვის დროის მოგების მიზნით“. კერძოდ, სუდოპლატოვი განმარტავდა, რომ ბულგარეთის ელჩი შინსახკომმა ჯერ კიდევ 1934 წელს აიყვანა, დეზინფორმაციას კი ბრიტანელებისა და ამერიკელებისთვის სსრკ-ს უფრო აქტიურად დახმარებისკენ უნდა ებიძგებინა. თუმცა, სტალინის სიკვდილის შემდეგ სუდოპლატოვის სამართლებრივი დევნის დროს და სსრკ-ის დაშლის პირველ წლებში, დაინტერესებული მხარეები ამ ფაქტს განმარტავდნენ, როგორც სტალინის მცდელობას ჰიტლერთან ზავის დადების თაობაზე.
1941 წლის ოქტომბრიდან 1942 წლის იანვრამდე იყო სსრკ შინსახკომის მე-2 განყოფილების უფროსი, ამავე დროს 1941 წლის ნოემბრიდან 1942 წლის ივნისამდე — კვლავ შინსახკომის 1-ელი სამმართველოს უფროსის მოადგილე (ამ თანამდებობიდან გაათავისუფლეს 1941 წლის ოქტომბერში). 1942 წლის იანვარში პავლე სუდოპლატოვი ხელმძღვანელობდა შინსახკომის მე-4 სამმართველოს, რომელიც ჩამოყალიბდა მე-2 განყოფილებისგან, შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის 1942 წლის 18 იანვრის №00145 ბრძანებით (თანამდებობაზე იყო 1946 წლის აპრილამდე).
ომის დროს სუდოპლატოვი პასუხისმგებელი იყო პარტიზანული და სადაზვერვო-დივერსიული ოპერაციების ხელმძღვანელობაზე მტრის ახლო და შორეულ ზურგში, კოორდინაციას უწევდა აგენტური ქსელის მუშაობას გერმანიისა და მისი მოკავშირეების ტერიტორიაზე, მუშაობდა ცნობილ საბჭოთა მზვერავ ნიკოლოზ კუზნეცოვთან ერთად, ხელმძღვანელობდა დივერსიულ საქმიანობას კავკასიაში. სუდოპლატოვი უძღვებოდა რადიოთამაშზე დაფუძნებულ ბრწყინვალე ოპერაციებს „მონასტერი“ და „ბერეზინო“. მოსკოვზე გერმანიის შეტევის დროს მას ევალებოდა ყველაზე მნიშვნელოვანი ობიექტების დანაღმვა. შინსახკომის სხვა მაღალჩინოსანთან ვიქტორ ილინთან ერთად მან შეიმუშავა იგორ მიკლაშევსკის ჯგუფის მიერ ჰიტლერის მკვლელობის მცდელობის გეგმა. 1944 წლის თებერვლიდან (სხვა მოვალეობებთან ერთად) იყო ჯგუფ (მოგვიანებით — განყოფილება) „С“-ის უფროსი, რომელიც ეწეოდა ატომური პრობლემატიკის შესახებ მასალების საიდუმლო მოპოვებასა და განზოგადებას.
მუშაობა ომის შემდეგ, პატიმრობა და რეაბილიტაცია
ომის შემდეგ, 1945 წლის მაისიდან აგვისტომდე, იყო სსრკ შინსახკომის განყოფილება „Ф“-ის უფროსი (აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში მუშაობა და ინფორმაციის შეგროვება ტყვედ ჩავარდნილი ან ინტერნირებული საბჭოთა მოქალაქეებისგან; რეპატრირებული საბჭოთა მოქალაქეებისა და მოკავშირე და ნეიტრალური სახელმწიფოების მოქალაქეების შემოწმება და ფილტრაცია).
1947 წლის თებერვლიდან 1950 წლის სექტემბრამდე იყო განყოფილება „ДР“-ის უფროსი (დივერსიული საქმიანობა ევროპაში აშშ-ის, შემდეგ კი ნატოს სხვა ქვეყნების სამხედრო ბაზების წინააღმდეგ). 1950 წლის სექტემბრიდან — სსრკ სახელმწიფო უშიშროების სამინისტროს ბიურო №1-ის უფროსი (დივერსიული საქმიანობა საზღვარგარეთ). 1953 წელს დაუსწრებლად დაამთავრა საბჭოთა არმიის სამხედრო-იურიდიული აკადემია.
კგბ-ს თავმჯდომარის მოადგილე, ვლადიმერ პიროჟკოვი 1976 წლის 16 იანვრით დათარიღებულ ცნობაში წერდა: "ბერიას მითითებით შექმნილი „განსაკუთრებული ჯგუფი“, რომელსაც სუდოპლატოვი და ეიტინგონი ხელმძღვანელობდნენ, მოქალაქეებს სასამართლოსა და გამოძიების გარეშე უსწორდებოდა. 1946-1947 წლებში მათი ხელმძღვანელობით ჩატარდა ოთხი ოპერაცია, რის შედეგადაც მოკლეს: სარატოვში — ალექსანდრე შუმსკი, რომელიც წარსულში პასუხისმგებლიანი პარტიული და საბჭოთა მუშაკი იყო; ულიანოვსკში — ინჟინერი სამეტი; ზაკარპატიაში — უნიტარული ეკლესიის ეპისკოპოსი გვარად რომჟა; ხოლო მოსკოვში — საი ოგინსი, რომელიც წარსულში შინსახკომის საიდუმლო თანამშრომელი იყო. სუდოპლატოვმა და ეიტინგონმა აღიარეს, რომ დასახელებული პირების ლიკვიდაციის ოპერაციები მათი ხელმძღვანელობით განხორციელდა."გამოქვეყნდა სუდოპლატოვის აღიარებითი ჩვენებები, რომლებიც ეხებოდა ამავე მკვლელობებს.
სტალინის გარდაცვალების შემდეგ სადაზვერვო ორგანოებში რეორგანიზაციები დაიწყო, რომლის დროსაც 1953 წლის აპრილში სუდოპლატოვი დაინიშნა სსრკ შინაგან საქმეთა სამინისტროს პირველი მთავარი სამმართველოს (კონტრდაზვერვა) უფროსის მოადგილედ, ხოლო 1953 წლის მაისიდან — ამავე სამინისტროს მე-9 (სადაზვერვო-დივერსიული) განყოფილების უფროსად. 1953 წლის 31 ივლისს ლავრენტი ბერიას დაპატიმრებისა და მე-9 განყოფილების დაშლის შემდეგ, გადაიყვანეს სსრკ შინაგან საქმეთა სამინისტროს მეორე მთავარ სამმართველოში (დაზვერვა) განყოფილების უფროსად. 1953 წლის 21 აგვისტოს გენერალ-ლეიტენანტი სუდოპლატოვი შეთქმულების ბრალდებით საკუთარ კაბინეტში დააკავეს როგორც „ბერიას თანამზრახველი“. ზოია ვოსკრესენსკაია, რომელმაც გავრცელებული აზრის საწინააღმდეგოდ მას მხარი დაუჭირა, არ დააპატიმრეს, მაგრამ „გაგზავნეს“ (გადაასახლეს) ვორკუტაში ბანაკის სპეციალური ნაწილის უფროსად.
სუდოპლატოვთან ერთად, 1953 წლის ივნის- დეკემბერში სახელმწიფო უშიშროების ორგანოებიდან გაუშვეს და შემდეგ ნაწილობრივ დააპატიმრეს გენერალ-ლეიტენანტი ბორის ობრუჩნიკოვი, გენერალ-მაიორები ნაუმ ეინტინგონი, სტეპან-ემელიანოვი, ალექსი რუჩკინი. დაპატიმრების შიშით, 1954 წლის 16 აპრილს შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილემ ჯარების საკითხებში, არმიის გენერალმა ივანე მასლენიკოვმა თავი მოიკლა.
სუდოპლატოვმა გამოძიების დროს თავი გიჟად მოაჩვენა და 1958 წლამდე ლენინგრადის სპეციალურ ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში იმყოფებოდა.
სასჯელის მოხდის შემდეგ გაათავისუფლეს 1968 წლის 21 აგვისტოს. მოსკოვში დაბრუნებისას სუდოპლატოვმა ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო. ანატოლი ანდრეევის ფსევდონიმით გამოსცა სამი წიგნი: „ჰორიზონტები: სტანისლავ კოსიორის ამბავი“ (1977), „სასტიკ ნაპირზე: მარცელია ნოვოტკოს ამბავი“ (1983), „ჩემი ცხენი მირბის...“ (1987); აქტიურად მონაწილეობდა ვეტერანთა მოძრაობაში. 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ის რეაბილიტაციისთვის იბრძოდა. სრული რეაბილიტაცია შეეხო რუსეთის ფედერაციის მთავარი სამხედრო პროკურატურის 1992 წლის 10 იანვრის დადგენილებით. ცენტრ „მემორიალის“ ზოგიერთი ცალკეული წევრი გამოთქვამს ეჭვს მისი რეაბილიტაციის კანონიერების შესახებ: ნიკიტა პეტროვმა, სამეცნიერო-საინფორმაციო ცენტრის საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილემ, განაცხადა, რომ სუდოპლატოვი მონაწილეობდა სასამართლოს მიერ დამტკიცებულ სისხლის სამართლის დანაშაულებში, ამიტომ მისი რეაბილიტაცია მიუღებელია.
სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე, შვილთან, სპეცსამსახურების ისტორიკოსთან, მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დამსახურებულ პროფესორ ანატოლი სუდოპლატოვთან (1943–2005) თანაავტორობით გამოსცა მემუარების წიგნი მისი ცხოვრებისა და საქმიანობის შესახებ — „დაზვერვა და კრემლი: არასასურველი მოწმის ჩანაწერები“ (1994 — ინგლისურად და გერმანულად, 1996 — რუსულად). მისი გარდაცვალებიდან ექვსი თვის შემდეგ გამოიცა წიგნი „სპეცოპერაციები. ლუბიანკა და კრემლი. 1930–1950 წლები“. სსრკ საგარეო დაზვერვის ყოფილი უფროსის, ლეონიდ შებარშინის თქმით, „სუდოპლატოვის წიგნი კარგია, მაგრამ შეიცავს ბევრ რამეს, რამაც შეიძლება ზიანი მიაყენოს ჩვენს უშიშროებას — მას წერდნენ ამერიკელი ჟურნალისტები“.
ომამდე ცხოვრობდა მოსკოვში, გორკის ქუჩაზე, №41-ში; 1950-იან წლებში — მარხლევსკის ქუჩაზე, №9-ში; სიცოცხლის ბოლო წლებში — აკადემიკოს კოროლიოვის ქუჩაზე, №9-ში. მინი|373x373პქ| საფლავი დონის სასაფლაოზე გარდაიცვალა 1996 წლის 24 სექტემბერს. დაკრძალულია დონის ახალ სასაფლაოზე, მოსკოვში.
ჯილდოები
სსრკ უზენაესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის 1958 წლის 12 სექტემბრის განაჩენის შესაბამისად, სუდოპლატოვს ჩამოერთვა ყველა ჯილდო, 1958 წლის 17 ოქტომბერს კი ჩამოერთვა სამხედრო წოდება.
1998 წლის ოქტომბერში რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ხელი მოაწერა დახურულ განკარგულებას გენერალ-ლეიტენანტ პ. ა. სუდოპლატოვისათვის სიკვდილის შემდეგ ყველა სახელმწიფო ჯილდოს აღდგენის შესახებ მის რეაბილიტაციასთან დაკავშირებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:საბჭოთა მზვერავები კატეგორია:იაპონიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:კავკასიის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:მოსკოვის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:სამამულო ომის პარტიზანის I ხარისხის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:სამამულო ომის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:სუვოროვის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
ატლანტის ლუარა
ატლანტის ლუარა — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლუარის რეგიონში.
ისტორია
ატლანტის ლუარა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ატლანტის ლუარის ფართობია 6,815 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,234,085 ადამიანს შეადგენს და მას 13-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 179 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ატლანტის ლუარის მმართველია პატრიკ მარშალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
Minor Earth Major Sky
Minor Earth | Major Sky (სტილიზებული, როგორც Minor Earth | Major Sky) —  ნორვეგიული პოპ-ჯგუფ A-ha-ს მეექვსე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2000 წელს. დისკი გაიყიდა 2 მილიონი ასლის ოდენობით. მასში შეტანილია სინგლების სახით გამოცემული Minor Earth Major Sky, Summer Moved On და Velvet.
სქოლიო
კატეგორია:A-ha-ს ალბომები კატეგორია:2000 წლის ალბომები კატეგორია:Warner Music Group-ის ალბომები
ძვ. წ. 205
გარდაიცვალნენ
*
სამება (ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტი)
სამება — სოფელი საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, გორელოვკის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 66 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
რიჰო ტერასი
ბიოგრაფია
რიჰო ტერასი დაიბადა 1967 წლის, 17 აპრილს, ქალაქ კოჰტლა-იარვეში,  ესტონეთის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში.
სამხედრო სამსახური გაიარა სსრკ-ის სამხედრო-საზღვაო ფლოტში, ბალტიის ზღვაში.
1988 წლიდან 1993 წლამდე სწავლობდა ტარტუს უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. 1991 წელს მსახურობდა ესტონეთის შეიარაღებულ ძალებში, სადაც გაიარა უმცროსი ოფიცრის კურსები და 1992 წლის მარტიდან ნოემბრამდე მეთაურობდა კალევსკის ბატალიონის, ცალკეულ ქვეით ასეულს. (ნოემბრიდან — ბატალიონის შტაბის უფროსი). 1998 წელს დაამთავრა მიუნხენის ბუნდესვერის უნივერსიტეტის საზოგადოებრივი და სოციალური მეცნიერებების ფაკულტეტი და მიიღო მაგისტრის წოდება. 2000 წლის იანვრიდან 2001 წლის იანვრამდე მეთაურობდა კაიტსელიიტის მილიციის მთავარ შტაბს. ამის შემდეგ, 2004 წლამდე იყო ესტონეთის სამხედრო ატაშე გერმანიასა და პოლონეთში.
2005 წლიდან 2008 წლამდე მუშაობდა ესტონეთის თავდაცვის ძალების მთავარ შტაბში, სამხედრო ანალიზის და დაგეგმის დეპარტამენტში, 2006 წლიდან კი ამ დეპარტამენტის ხელმძღვანელიც გახდა.
2007 წელს შეცვალა სასწავლო მისიის ხელმძღვანელი ერაყში. 2008 წლის დეკემბრიდან 2010 წლამდე იყო თავდაცვის სამინისტროს კანცლერი, 2011 წლის 1 მარტიდან გახდა - ესტონეთის თავდაცვის ძალების მეთაური. 1993 წლიდან 2005 წლამდე გაიარა რამდენიმე სწავლება სხვადასხვა ქვეყნის სამხედრო აკადემიებში, ასეულის და ბატალიონის სამეთაურო კურსებზე. დაასრულა სამხედრო პოლიტიკის კურსი ჟენევაში, აგრეთვე გაიარა შტაბის უფროსი ოფიცრის კურსები ბალტიის სამხედრო კოლეჯში, სწავლობდა ბრიტანეთის თავდაცვით-კვლევით სამეფო კოლეჯში.
ესტონეთის თავდაცვის ძალების მეთაური
2011 წლის 5 დეკემბერს გახდა ესტონეთის თავდაცვის ძალების მეთაური. 2012 წლის მარტში, თავისი ახალ თანამდებობის რანგში ტერასმა მოუწოდა ფინეთს ჩრდილო ატლანტიკურ ალიანსში გაწევრებისკენ.
რიჰო ტერასი ფლობს ესტონურ, ინგლისურ, გერმანულ და რუსულ ენებს.
The Beatles (The Original Studio Recordings)
The Beatles (The Original Studio Recordings), აგრეთვე ცნობილი როგორც The Beatles Stereo Box Set — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის ალბომების კრებული, გამოცემული 2009 წლის 9 სექტემბერს. ის გამოვიდა პარალელურად მსგავსი კრებულისა The Beatles in Mono. სტერეო-ჩანაწერები დამზადდა ორიგინალური ფირებიდან, რომლებიც კომპანიის EMI არქივებში ინახებოდა. ამ რემასტერინგს გააჩნია სიმღერების გაუმჯობესებული ჟღერადობა, ხოლო სასაჩუქრო გამოცემები წარმოდგენილია როგორც მთლიანი ყუთის, ასევე ცალკეული ალბომების სახით, მუყაოს კონვერტებში, ანოტაციებით და ფოტოსურათებით.
რიჰო ტერასი
ოჯახი
ტერასი დაქორწინებულია და ჰყავს ორი ვაჟი.
The Beatles (The Original Studio Recordings)
ინფორმაცია
16 დისკიანი კრებული მოიცავს The Beatles-ის ძირითადი კატალოგის სტერეო რემასტერინგებს. პირველი ოთხი ალბომი პირველად გამოიცა სტერეო-ჩანაწერების სახით (მიუხედავად იმისა, რომ სხვადასხვა კრებულში ამ ალბომებში შეტანილი სიმღერები უკვე წარმოდგენილი იყო სტერეოში). Help! და Rubber Soul წარმოდგენილია ისეთი სახით, როგორც ორიგინალური აშშ ფირფიტები. Magical Mystery Tour-ის გაფორმება იდენტურია ორიგინალური ბრიტანული გამოცემისა. Yellow Submarine ორიგინალური 1969 წლის გამოცემის სახეს ატარებს. ძირითადად, ყველა ალბომის მთავარი გარეკანი ისეთია, როგორც ორიგინალურ ფირფიტებზე. ყოველ დისკს თან ახლავს მინი-დოკუმენტური ფილმები Quicktime ფორმატში. ალბომები The Beatles და Past Masters ორმაგი დისკების სახით იქნა გამოცემული.
რიჰო ტერასი
სქოლიო
კატეგორია:ესტონელი გენერლები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი
The Beatles (The Original Studio Recordings)
დაკარგული სტერეო-მიქსები
1963 წლის სინგლის She Loves You ან სინგლის Love Me Do სტერეო ვერსიების მოძიება შეუძლებელი იყო. ები-როუდის სტუდიებიში 1963 წლამდე ორიგინალური ფირები იშლებოდა ან კიდევ ერთხელ გამოიყენებოდა სხვა ჩანაწერისათვის მას შემდეგ, რაც საბოლოო ჩანაწერი გადატანილი იქნებოდა მონო ვერსიაში. ამ მიზეზით ნამდვილი სტერეო-მიქსები იკარგებოდა. სინგლის She Loves You გამოცემისათვის ეს ტრადიცია შეწყდა, მაგრამ მიუხედავად ამისა, არსებობს ვერსია, თითქოს ზოგიერთი ფირი მაინც განადგურდა. ამიტომ ამ სინგლების (და მათი b-გვერდების) ვერსიები ამ კრებულში ან მონო ან ხელოვნურ სტერეო ვერსიებშია წარმოდგენილი. არსებობს ვერსიაც, თითქოს Love Me Do-ს ორიგინალური ვერსია გაანადგურეს გაუგებრობების თავიდან აცილების მიზნით - ვინაიდან სტერეო და მონო ვერსიები მკვეთრად განსხვავდებოდა. 1980 წლიდან ამ სიმღერის კრებულებში შეტანისას გამოიყენება კოლექციონერებისგან შესყიდული სინგლების ასლები.
სტერეო-დისკებზე მონო-ჩანაწერების სახით გამოყენებულია კიდევ ორი სიმღერა - Only a Northern Song და You Know My Name (Look Up the Number). ამ სიმღერებიდან არც ერთი არ იქნა გადატანილი სტერეო-ჟღერადობაში The Beatles-ის სტუდიაში მუშაობისას. მიუხედავად ამისა, იმავე პერიოდის სიმღერები Strawberry Fields Forever, Penny Lane და Baby, You're a Rich Man 1971 წელს იქნა გადატანილი სტერეო-ჟღერადობაში. Yes It Is ასევე სტერეო-მიქსია, რომელიც 1986 წელს იქნა აღდგენილი. Day Tripper 2000 წლის ვერსიაა, რომელიც შეიტანეს ალბომში 1. Only a Northern Song გარდა ყველაფრისა, გამოჩნდა 5.1 ჩანაწერის სახით - 1999 წლის დისკზე Yellow Submarine Songtrack. 1996 წელს You Know My Name (Look Up the Number) კრებულში Anthology 2 განსხვავებული სახით იქნა შეტანილი. ეს არის ერთადერთი სიმღერა The Beatles-ის კატალოგიდან, რომელიც არასოდეს გამოსულა სტერეო-ჩანაწერის სახით, მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს მრავალფირიანი ვერსია.
შემდგომი გამოცემები
1973 წლის კრებულები 1962–1966 და 1967–1970 რემასტერინგების სახით გამოიცა იმავე გუნდის მიერ, რომელმაც სტერეო და მონო კრებულებზე იმუშავა. 1 და Yellow Submarine Songtrack ასევე იქნა ხელახლა გამოცემული.
შემდგომში იმავე გუნდმა იმუშავა ჯონ ლენონისა და პოლ მაკ-კარტნის, ასევე Apple Records-ზე გამოცემული სხვა ალბომების რემასტერინგებზე.
იხილეთ აგრეთვე
The Beatles-ის მუსიკის სხვა კომპილაციები:
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2009 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ფილ სპექტორის პროდიუსერობით კატეგორია:Capitol Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Apple Records-ის კომპილაციური ალბომები
Lasioglossum melanurum
სქოლიო
melanurum
ძვ. წ. 202
გარდაიცვალნენ
*
პარმენ ცახელი
პარმენ ცახელი (დაბ. პარმენ ივანეს ძე თვალჭრელიძე; დ. 9 ივნისი, 1866 წ., სოფ. ცახი — 13 აგვისტო, 1919 წ., ქ. ქუთაისი ) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, მწერალი და პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა მღვდლის, ივანე თვალჭრელიძის ოჯახში. წერა–კითხვა შინ ისწავლა. ცხრა წლის ასაკში ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში ჩარიცხეს, ათი წლისა უფროსმა ძმამ ანტონმა სტავროპოლში წაიყვანა.
ამავე წელიწადს გამოაქვეყნა საბავშვო ჟურნალ „ნობათში“ პირველი ლექსი „მარინე“, რომელიც ხალხური ლეგენდის საფუძველზე იყო შექმნილი. „ღირსეულ ლეგენდას ხალხისას ღირსეული კალამი შეხვედრია და მშვენიერია ნაწარმოები შეუმატნია ჩვენი ლიტერატურისათვის“.– წერდა ამ ლექსის თაობაზე მაშინ იაკობ გოგებაშვილი. მაგრამ „მარინე“ საბავშვო ნაწარმოებად არ მიაჩნდა… იგი საბავშვო არ არის და მისი დაბეჭდვა „ნობათში“ ცოტა უადგილო იყო.
პარმენ ცახელი თბილისში მასწავლებლის ადგილს ეძებდა. ამ მიზნით გადაწყვიტა მასწავლებლობის უფლების მისაღებად გამოცდების ჩაბარება, მაგრამ ვერ მოახერხა და ისევ სტავროპოლში გაემგზავრა. ძმის შემწეობით იქ ჩააბარა სათანადო გამოცდები და მასწავლებლობის უფლება მიიღო. ის სოფლის მეურნეობით დაინტერესდა და ერთი წლის შემდეგ მოსკოვში გაემგზავრა. იქ შევიდა პეტროვ–რაზუმუნოვის სასოფლო–სამეურნეო აკადემიაში უმაღლესი აგრონომიული განათლების მისაღებად. უსახსრობის გამო აკადემია ვერ დაამთავრა, ისე დაბრუნდა საქართველოში. იგი დიდხანს ასწავლიდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას ქუთაისის ვაჟთა კლასიკურ გიმნაზიასა და წმინდა ნინოს სახელობის ქალთა სასწავლებელში. 1904–1905 წლებში მონაწილეობდა სახალხო მოძრაობაში. მის ბინას თავს აფარებნდნენ რევოლუციონერები. თვითონ ავრცელებდა რევოლუციურ პროკლამაციებს, პოლიტიკურ წიგნებს, ინახავდა იარაღს. ცახელმა განიცადა „ თერგდალეულთა“ იდეურ-ესთეტიკური შეხედულებების ზეგავლენა. მისი შემოქმედებითი მრწამსის გამოხატულებაა ლექსები „ნანა“ (1885; აკრძალა ცენზურამ, გამოქვეყნდა 1919), „ქვეყნის ერთგული ის არის“ (1896) და სხვ.
ცახელი პოპულარული საბავშვო პოეტი იყო. მისი ლექსები და პოემები („მარინე“ 1883; „ზაალი“, 1884; „შალვას თავგადასავალი“, 1885; „გურგენ რაინდი“, 1893) მაღალი მოქალაქეობრივი და პატრიოტული შეგნებით ზრდიდა ახალგაზრდობას, უნერგავდა მშრომელი ხალხის სიყვარულს, უსამართლობის სიძულვილს. ცახელმა თარგმნა ი. კრილოვის იგავ-არაკები.
მოკლეს 1919 წლის 31 აგვისტოს, ქუთაისში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
მექსიკის საპრეზიდენტო არჩევნები (2000)
მექსიკის საპრეზიდენტო არჩევნები (2000) – საპრეზიდენტო არჩევნები მექსიკაში. გაიმართა 2000 წლის 2 ივლისს. ამ არჩევნებში ვისენტე ფოქსის გამარჯვების შედეგად დასრულდა ინსტიტუციურ-რევოლუციური პარტიის 72-წლიანი მმართველობა.
კატეგორია:2000 წლის არჩევნები კატეგორია:მექსიკის საპრეზიდენტო არჩევნები
ნოვომიკოლაივკა (ივანივკის თემი)
ნოვომიკოლაივკა (Новомиколаївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 466 კაცს შეადგენდა.
ფილადელფია (მრავალმნიშვნელოვანი)
ფილადელფია შეიძლება იყოს:
კეფალისებრნი
კეფალისებრნი (Mugilidae) — თევზების ოჯახი კეფალისნაირთა რიგისა. აქვთ ფართო ქერცლით დაფარული წაგრძელებული 35-40 სმ, იშვიათად 70-90 სმ-მდე სიგრძის და 6-7 კგ-მდე სხეული, ძალიან წვრილი კბილები, პატარა პირი. ზურგზე 2 ფარფლი. ოჯახში 15 გვარის 100-ზე მეტი სახეობაა. ბინადრობენ უმთავრესად ტროპიკული და თბილი ზღვების სანაპირო მომლაშო წყალში. შავ ზღვაში ბინადრობს კეფალი (Mugil cephalus), ოქროსფერი კეფალი (Mugil auratus), მახვილცხვირა კეფალი (Mugil saliens) და სხვა. შავი ზღვის საქართველოს სანაპიროზე რაოდენობით ყველაზე მეტია კეფალი. კეფალისებრნი რეწვისა და სპორტის ჭერის ობიექტია.
ლიტერატურა
*
Rouget Kefalžuvės
Carlsberg
Carlsberg (ქართ. გამოითქმის კარლსბერგი) — მსოფლიოში ერთ-ერთი მსხვილი დანიური ლუდსახარში კომპანია. შტაბ-ბინა მდებარეობს კოპენჰაგენში, ვალბიუს რაიონში.
ისტორია
დაარსდა 1847 წელს, დანიელი მეწარმისა და ქველმოქმედის იაკობ ქრისტიან იაკობსენის მიერ (ცნობილი როგორც JC Jacobsen; მისი ხელოვნებათა კოლექცია ამჟამად გამოფენილია Ny Carlsberg Glyptotek-ის მუზეუმში, კოპენჰაგენის ცენტრში). ლუდის მიწოდება ექსპორტზე (შოტლანდიაში) დაიწყო 1868 წელს, ლუდის პირველი უცხოური ქარხანა აშენებულია 1968 წელს მალავიში.
ნეა მონის მონასტერი
ნეა მონი (Νέα Μονή - ახალი მონასტერი) — XI საუკუნის მონასტერი საბერძნეთის კუნძულ ჰიოსზე. მდებარეობს კუნძულის შიდა ნაწილში, ქალაქ ჰიოსიდან 15 კმ-ში, პროვატეიო-ოროსის მთაზე. მონასტერი ცნობილია თავის მოზაიკებით, რომლებიც დაფნისა და ოსიოს ლუკას მონასტრების მოზაიკებთან ერთად, მაკედონიური რენესანსული ხელოვნების თვალსაჩინო ნიმუშებს წარმოადგენს საბერძნეთში. 1990 წელს, ნეა-მონი აღნიშნულ ორ მონასტერთან ერთად იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
მონასტერი XI საუკუნის შუა წლებში ბიზანტიის იმპერატორმა კონსტანტინე IX მონომახმა და მისმა მეუღლე ზოემ ააგეს. თქმულების თანახმად, მონასტერი იმ ადგილას აშენდა, სადაც სამმა ბერმა სასწაულებრივად იხილა ღვთისმშობლის ხატი, რომელიც მირტის ხის ტოტზე ეკიდა. ამ დროსათვის, კონსტანტინე კუნძულ ლესბოსის სიახლოვეს იყო გადასახლებული. სასწაულის მხილველი ბერები მას სასწრაფოდ ეახლნენ და მოახსენეს ღვთისმშობლის გამოცხადების შესახებ, რომლის თანახმადაც, ის იმპერატორი გახდებოდა. კონსტანტინე ბერებს ეკლესიის აგებას დაპირდა თუკი მათი ნათქვამი ახდებოდა. მართლაც, 1042 წელს იგი იმპერატორი გახდა და მადლიერების ნიშნად ღვთისმშობლის სახელზე მონასტრის მშენებლობა დაიწყო. მთავარი ტაძრის მშენებლობა 1049 წელს დასრულდა, ხოლო მთლიანად მონასტრის უკვე კონსტანტინეს სიკვდილის შემდეგ, 1055 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში კატეგორია:ბიზანტიური არქიტექტურა
კედელში დამარხულნი
კედელში დამარხულნი (Walled In) — ფრანგი რეჟისორის ჟილ-პაკე ბრენეას საშინელაბათა ფილმი, თრილერი. მთავარ როლშია მიშა ბარტონი. ფილმი დაფუძნებულია ფრანგი მწერლის სერჟ ბრუსოლოს ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. ფილმი უმეტესწილად გადაღებულია სასკაჩევანში (კანადა). პრემიერა გაიმართა გლაზგოს კინოფესტივალზე 2009 წლის 20 თებერვალს.
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის ფილმები
ჯანსუღ კახიძე
ჯანსუღ კახიძე (დ. 26 მაისი, 1935, ობჩა, ახლანდ. ბაღდათის მუნიციპალიტეტი — გ. 7 მარტი, 2002, თბილისი) — ქართველი დირიჟორი, ლოტბარი, კომპოზიტორი და მომღერალი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1978). საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1985).
ბიოგრაფია
ჯანსუღ კახიძე დაიბადა 1935 წლის 26 მაისს, ბაღდათის რაიონის სოფელ ობჩაში, მეღვინე ივანე კახიძის ოჯახში. 1958 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საგუნდო-სადირიჟირო განხრით) ოდისეი დიმიტრიადის სადირიჟორო ჯგუფი. სტაჟირება გაიარა საფრანგეთში იგორ მარკევიჩთან. შემოქმედებითი მოღვაწეობა ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროს დაიწყო. 1958–1962 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო საგუნდო კაპელის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი.
1957 წელს ჩამოაყალიბა ვოკალური ანსამბლი „შვიდკაცა“ (ახალგაზრდობის VI მსოფლიო ფესტივალის ლაურეატი, ოქროს მედალი). ერთი წლის შემდეგ კი ბრიუსელის საერთაშორისო გამოფენაზე დაჯილდოვდა ოქროს მედლით. 1962–1971 წლებში იყო თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დირიჟორი (1965–1968 წლებში მთავარი დირიჟორი). 1971–1973 წლებში მიიწვიეს ქ. ლოძში (პოლონეთი) დიდი თეატრის დირიჟორად. აქ 1972 წელს მისი ინიციატივით და ხელმძღვანელობით დაიდგა ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა „აბესალომ და ეთერი“.
1973 წლიდან ჯანსუღ კახიძე იყო საქართველოს სახელმწიფო სიმფონიური ორკესტრის უცვლელი სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი. მას შექმნილი აქვს მუსიკა კონოფილმებისათვის, („შერეკილები“, გიორგი ყანჩელთან ერთად, „პირველი მერცხალი“, „დათა თუთაშხია“ ბიძინა კვერნაძესთან ერთად). კახიძის ხელმძღვანელობით თბილისში პირველად შესრულდა მთელი რიგი სიმფონიური ნაწარმოებები (იგორ სტრავინსკის „საღმთო გაზაფხული“, დიმიტრი შოსტაკოვიჩის მე-4 სომფონია, იოზეფ ჰაიდნის 86-ე სიმფონია, შჩედრინის „ანცი შაირები“, ყანჩელის ექვსივე სიმფონია, ნასიძის მე-4, მე-5, მე-6, მე-7 სიმფონიები, მაჭავარიანის მე-2 სიმფონია, გაბიჩვაძის „როსტოკური სიმფონია“, თორაძის მე-2 სიმფონია და სხვა). საქართველოს სახელმწიფო და რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1977). დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით.
მან თავისი ხელოვნება მსოფლიოს არაერთ ქალაქში წარმოადგინა. კახიძე დირიჟორობდა ბავარიის ორკესტრს, ლონდონის სიმფონიურ ორკესტრს, პარიზის რადიოს ორკესტრს, მილანის ლა-სკალას ორკესტრს, ვაშინგტონისა და ბოსტონის, სიდნეისა და მელბურნის ორკესტრებს. აღსანიშნავია, რომ კახიძის სადირიჟორო ჯოხი იტალიის ქალაქ ბუსეტოში, ვერდის სახლ-მუზეუმში ინახება. გარდაიცვალა 2002 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:ქართველი დირიჟორები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
მისტეკები
200px|thumb|right|მიჰტეკების დამწერლობის მაგალითი მიჰტეკები (Mixtecos) — ძველი მესოამერიკული ერი, მექსიკის შტატ ოახაკასა და მის ჩრდილოეთით მდებარე შტატებში დასახლებული. დასახელება „მიჰტეკები“ ნაუატლიდან თარგმანში ნიშნავს „ერი ღრუბლების ქვეყნიდან“. საერთო რაოდენობა — დაახლოებით 270 ათასი ადამიანი. საუბრობენ მიჰტეკურ ენაზე, ასევე გავრცელებულია ესპანური ენა.
მიჰტეკები მარჯვე ხელოსნები იყვნენ, მათი ნაკეთობები ძვირად ფასობდნენ მეზობელ ქვეყნებში. ისინი აწარმოებდნენ ნათელი საღებავებით შეღებილ კერამიკის ნაკეთობებს, ქმნიდნენ ძვირფას ფირუზის მოზაიკებს და იყვნენ მეტალის დამუშავების ოსტატები. მრავალრიცხოვანი არტეფაქტების ნამარხები, რომლებიც მოწმობდნენ მეტალების დამუშავების მაღალ ოსტატობაზე, აღმოაჩინეს მონტე-ალბანში. მიჰტეკების კულტურული გავლენა გავრცელდა ჩოლულაშიც. მიჰტეკებს ჰქონდათ საკუთარი იდეოგრაფიული დამწერლობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აცტეკები კატეგორია:ცენტრალური ამერიკის ინდიელები კატეგორია:მექსიკის ხალხები
ახპატის მონასტერი
ახპატი (Հաղպատ), X-XIII საუკუნეების სამონასტრო კომპლექსი სოფელ ახპატში (სომხეთი), შემოზღუდულია გალავნით. ჩვენამდე მოღწეულ ნაგებობათაგან აღსანიშნავია: ნშანის მთავარი ეკლესია (967-991), რომელიც გარედან შემკულია ქტიტორების სკულპტურული გამოსახულებით, შიგნით კედლები მოხატულია (XIII-XIV სს.); გრიგორის ეკლესია (1005; გადაკეთებულია 1211) და პატარა გუმბათიანი ეკლესია ასტვაწაწინი (XII-XIII სს.); გავიტები — დიდი (გადაკეთებულია 1209), გადახურული ჯვარედინი კამარებით და ამაზასპისა (1257) — უდიდესი ოთხსვეტიანი გავიტი; სატრაპეზო (XIII ს.); წიგნთსაცავი (XIII საუკუნის III მეოთხედი); სამრეკლო (1245). გალავნის გარეთ დგას რამდენიმე სამლოცველო და ხაჩკარი.
1996 წლიდან ახპატი სანაჰინთან ერთად შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ატამიკი
ატამიკი (Atammik) — დასახლება გრენლანდიაში, კეკატის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 197 კაცს.
კატეგორია:გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
1460
თარიღი უცნობია
*
მაიორკის სამეფო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის ისტორია კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია
საზონოვკა (ბაშკირეთი)
საზონოვკა (Сазоновка; Сазоновка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 98 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრების ეთნოკონფესიური ჯგუფი-კრიაშენები (76 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
ფონტენუის ბრძოლა
300px|მინიატიურა|ფონტენუის ბრძოლა ფონტენუის ბრძოლა — ავსტრიის მემკვიდრეობისათვის 1740-1748 წლების ომის ერთ-ერთი ბრძოლა საფრანგეთის არმიასა და ინგლის-ნიდერლანდები-ჰანოვერის ჯარებს შორის 1745 წლის 11 მაისს ბელგიის სოფელ ფონტენუის რაიონში. ფრანგებმა მოიგერიეს მოწინააღმდეგის შეტევები, თვითონ გადავიდნენ შეტევაზე და მტერი უკუაქციეს. მოკავშირეებმა დაკარგეს 14 ათასამდე კაცი, ფრანგებმა — დაახლოებით 6 ათასი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის ომის ბრძოლები კატეგორია:ბელგიის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ნიდერლანდების ბრძოლები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ბრძოლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ბრძოლები
Lasioglossum melbournense
სქოლიო
melbournense
პითაგორეონი
პითაგორეონი — გამაგრებული, უძველესი ნავსადგურის ნაშთები საბერძნეთის კუნძულ სამოსზე. გამოირჩევა ბერძნულ-რომაული მონუმენტებითა და სანახაობრივი ევპალინოსის გვირაბით (ან ევპალინოსის აკვედუკი). ძველ დროში ის ცნობილი იყო როგორც ტიგანი (ბერძნ. ქვაბი), ამჟამინდელი სახელი კი 1955 წელს პითაგორას პატივსაცემად ეწოდა, რომლის სამშობლოც სწორედ კუნძული სამოსი იყო.
1992 წლიდან, ჰერაიონის ნანგრევებთან ერთად შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველბერძნული ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში
მუხრან მაჭავარიანი
მუხრან ივანეს ძე მაჭავარიანი (დ. 12 აპრილი, 1929, არგვეთი, (ახლანდელი საჩხერის მუნიციპალიტეტი), საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 17 მაისი, 2010, თბილისი) — ქართველი პოეტი, რუსთაველის პრემიის ლაურეატი (1987).
ცხოვრება
მუხრან მაჭავარიანი დაიბადა 1929 წლის 12 აპრილს, სოფელ არგვეთში.
1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1963-1964 წლებში იყო ჟურნალ „პიონერი“ -ს მთავარი რედაქტორი. 1967-1982 წლებში ჟურნალ „დილის“ მთავარი რედაქტორი. 1982 წლიდან ალმანახ „საუნჯის“ მთავარი რედაქტორი.
პირველი ლექსები 1952 წელს გამოაქვეყნა უნივერსიტეტის ლიტერატურული წრის ყოველწლიურ ალმანახ „პირველ სხივში“, პირველი წიგნი „ლექსები“ — 1955 წელს. 1958 წელს გამოვიდა პოეტის 2 კრებული — „წითელი მზე და მწვანე ბალახი“ და „სიჩუმე უშენოდ“, რომელიც რუსულად თარგმნა ევგენი ევტუშენკომ. ამ კრებულისათვის 1959 წელს მაჭავარიანს ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა VII მსოფლიო ფესტივალის ლაურეატის წოდება მიენიჭა.
მუშაობდა ჟურნალ „ცისკრის“ პოეზიის განყოფილების გამგედ 1957–1963 წლებში, ჟურნალ „პიონერის“ მთავარი რედაქტორად 1963–1964 წლებში, ჟურნალ „დილის“ მთავარ რედაქტორად 1967–1982 წლებში, ალმანახ „საუნჯის“ მთავარი რედაქტორად 1982–1988 წლებში. იყო საქართველოს სსრ მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე 1988–1992 წლებში. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“,
მუხრან მაჭავარიანის ლექსები თარგმნილია რუსულ, ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, ბულგარულ, ჩეხურ და სხვა ენებზე.
გარდაცვალება
მუხრან მაჭავარიანი 2010 წლის 17 მაისს, თბილისში, რუსთაველის თეატრში პოეტ ფრიდონ ხალვაშის ოთხმოცდამეხუთე წლისთავისადმი მიძღვნილ საღამოზე სიტყვით გამოდიოდა, როდესაც სცენაზე შეუძლოდ გახდა, წაიქცა და გულის შეტევით თეატრის დიდ სცენაზე გარდაიცვალა. ექიმების დიდი ძალისხმევის მიუხედავად მისი გადარჩენა ვერ მოხერხდა.
პოეტი მთაწმინდის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში დაკრძალეს. მისი საფლავი ნოდარ დუმბაძისა და იაკობ ნიკოლაძის საფლავების გვერდით მდებარეობს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:მთაწმინდის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები მუხრან
მენი და ლუარა
მენი და ლუარა — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლუარის რეგიონში.
ისტორია
მენი და ლუარა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
მენი და ლუარის ფართობია 7166 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 732,942 ადამიანს შეადგენს და მას 27-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 102 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. მენი და ლუარას მმართველია კრისტოფ ბეშიუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
ჟუდ სელესტინი
ჟუდ სელესტინი (Jude Celestin; დ. 19 ივნისი, 1962, პორტ-ო-პრენსი) — ჰაიტელი პოლიტიკოსი. რენე პრევალის მთავრობის გზების მშენებლობის მინისტრი 2006 წლიდან. იგი იყო პრეზიდენტობის კანდიდატი ჰაიტის 2010 წლის 28 ნოემბრის საპრეზიდენტო არჩევნებში.
დროებითი საარჩევნო საბჭოს განცხადებით მან მიიღო ხმების 22 % და დაიკავა მეორე ადგილი, ხოლო მისმა უშუალო კონკურენტმა ოპოზიციის ლიდერმა მირლანდ მანიგამ 31 %. ორივე მათგანი არჩევნების მეორე ტურში ერთმანეთს 2011 წლის 16 სექტემბერს შეებრძოლება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:ჰაიტიელი პოლიტიკოსები
ჩიკაგოს მეტროპოლიტენი
ჩიკაგოს მეტროპოლიტენი (შემოკლებული სახელწოდებები The "L", "El", "EL", ან "L") — ჩიკაგოში მეტროპოლიტენის სისტემა; აშშ. გადამყვანი ორგანიზაციის დასახელებაა Chicago Transit Authority (CTA). ჩიკაგოს მეტროპოლიტენი აშშ-ში მეორე მეტროა დატვირთულობის მიხედვით ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენის შემდეგ. The "L"-ის უძველესი ნაწილი 1892 წელს ააშენეს, ამიტომ, ჩიკაგოს მიწისქვეშა ტრანსპორტი ამერიკაში მეორეა ხანდაზმულობით ნიუ-იორკის მეტროს შემდეგ, რომლის პირველი მოქმედი ნაწილი 1880-იან წლებში აშენდა.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|250პქ|ჩიკაგოს მეტრო 1921 წელს XIX საუკუნის მიწურულს ამერიკული ქალაქი ჩიკაგო მსოფლიოს უმსხვილეს სატრანსპორტო კვანძად გადაიქცა — ჩიკაგოში იყრიდა თავს 20 სარკინიგზო ხაზი, ტბა მიჩიგანზე კი შეუჩერებლივ მუშაობდა პორტი და უამრავი ნავმისადგომი.
ამდენად, სხვადასხვა პუნქტებში ტვირთების გადაზიდვა უკვე შეუძლებელი გახდა, ამიტომ, ქალაქის ახალი სატრანსპორტო სისტემით აღჭურვა გახდა საჭირო და რაც არ უნდა უცნაურად ჟღერდეს, ინიციატივა ღვინის მარნების მეპატრონეებმა ითავეს. მათ სააქციო საზოგადოება დააარსეს, და მსოფლიო გამოცდილების გათვალისწინებით, არადა, იმხანად სულ რამდენიმე მეტროპოლიტენი იყო დედამიწაზე, ჩიკაგოს მიწისქვეშას შექმნაზე დაიწყეს მუშაობა. საზოგადოებამ ამ წამოწყების წინააღმდეგ აღმდგარ სახლების მეპატრონეებს აუხსნა, რომ ლიანდაგების გაყვანა მათივე სასარგებლოდ ხდებოდა, რადგან სატელეფონო და სატელეგრაფო ხაზებს ახალი გაყვანილობა სჭირდებოდათ. პირველი ხაზების გაყვანისას 70 კმ გაითხარა მიწისქვეშ. 8 მ სიღრმეზე გაყვანილ რკინიგზას სამ-სამი რელსი ჰქონდა, ლიანდაგების სიგანე 60 სმ იყო. გზას 75 ცხენისძალიანი ელექტრომავლები ემსახურებოდნენ, რომლებსაც combination car-ის ტიპის ვაგონები დაჰყავდათ შემადგენელი ბორტებით.
ამ მიწისქვეშა მაგისტრალიდან მიღებულმა მოგებამ ყველა მოლოდინს გადააჭარბა. 1892 წელს ჩიკაგოში ღია მეთოდით ესტაკადებზე აშენებული სამგზავრო მეტროპოლიტენი აამოქმედეს. მაგრამ, რამდენადაც საავტომობილო ტრანსპორტის განვითარება უსწრაფესი გზებით მიმდინარეობდა, ხოლო სარკინიგზო ესტაკადებთან საცობები იქმნებოდა, მეტროს ხმაურის გამო კი ხაზებთან ახლომდებარე ქუჩებზე ბინების ფასმა დაიწია, 1904 წლის გადაწყვეტილებით, მსოფლიოში პირველი სავაჭრო მეტროპოლიტენისთვის მგზავრთათვის განკუთვნილი მიწისქვეშა გვირაბების გაყვანა დაიწყეს.
რესურსები ინტერნეტში
მეტროპოლიტენი კატეგორია:აშშ-ის მეტროპოლიტენები
ვერა ვეიცმანი
ვერა ვეიცმანი ( ורה ויצמן დაბ. ჰაცმანი, 1881—1966) — ექიმი და სიონისტური მოძრაობის ლიდერი, ისრაელის პირველი ლედი ( ისრაელის პირველი პრეზიდენტის, ხაიმ ვეიცმანის მეუღლე).
ბიოგრაფია
ვერა დაიბადა დონის როსტოვში, ესაია და ფეოდოსია ჰაცმანის ოჯახში. სამედიცინო განათლება მიიღო ჟენევის უნივერსიტეტში. ჟენევაში, უნივერსიტეტის სიონისტურ კლუბში, გაიცნო ხაიმ ვეიცმანი და 1906 წელს ცოლად გაჰყვა, ქორწილი გაიმართა სოპოტში (იმ დროს — გერმანიის იმპერიის ტერიტორია), შემდეგ ვაიცმანის ოჯახი მანჩესტერში (დიდი. ბრიტანეთი) გადავიდა, სადაც ოცდაათი წლის განმავლობაში ცხოვრობდა.
ქორწინებაში ხაიმს და ვერას შეეძინათ ორი ვაჟი — ბენჯამინი (1907) და მიხეილი (1916). 1913 წელს ვერამ მიიღო სამედიცინო ლიცენზია და მუშაობდა პედიატრად.
1920 წელს ვერა ვეიცმანი ქალთა საერთაშორისო სიონისტური ორგანიზაციის (WIZO) ერთ-ერთი დამფუძნებელი გახდა და 40 წლის განმავლობაში  ორგანიზაციაში იკავებდა ხელმძღვანელ თანამდებობებს. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, ვერა ვეიცმანმა შექმნა სიონისტური ორგანიზაცია "ახალგაზდრული ალია"-ს ფილიალი დიდ ბრიტანეთში და შემდგომში ხელმძღვანელობდა მას ისრაელში, როგორც საპატიო პრეზიდენტი. ვერას და ხაიმის უმცროსი ვაჟი, მაიკლი, მეორე მსოფლიო ომის დროს პილოტი იყო ბრიტანეთის საჰაერო ძალებში. დაიღუპა, როდესაც მისი თვითმფრინავი ჩამოაგდეს ბისკაის ყურეში.
ისრაელის დამოუკიდებლობისთვის ომის დროს ვერა ვეიცმანი მონაწილეობდა დაჭრილების მკურნალობასა და რეაბილიტაციაში, ომის შემდეგ კი დააარსა და ხელმძღვანელობდა დამოუკიდებლობისათვის ომის ინვალიდთა ასოციაციას. მან დააარსა ორი ცენტრი დაჭრილების რეაბილიტაციისთვის — ბეიტ-კეი ნაჰარიაში და რეაბილიტაციის განყოფილება ჩაიმ შებას სამედიცინო ცენტრში, ასევე მხარს უჭერდა მაგენ დევიდ ადომს და ათეულობით საქველმოქმედო ორგანიზაციას.ისრაელის პირველი ლედის რანგში მონაწილეობა მიიღო ვეიცმანის სახლის ინტერიერის დაპროექტებაში. სახლში მდებარეობდა რეჰოვოტში, სადაც ვერა მეუღლესთან ერთად ცხოვრობდა, მოგვიანებით ეს შენობა შეიტანეს ვეიცმანის ინსტიტუტის შენობების კომპლექსში. ქმრის გარდაცვალების შემდეგ მან აქტიური მონაწილეობა მიიღო ხაიმ ვეიცმანის არქივის შექმნაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1966 კატეგორია:ლონდონში გარდაცვლილები კატეგორია:ჟენევის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ისრაელის ექიმები
დრეიკის თავდასხმა პანამაზე
დრეიკის თავდასხმა პანამაზე — ასევე ცნობილი როგორც პანამის თავდაცვა იყო სამხედრო მოვლენა, რომელიც მოხდა 1596 წლის იანვარში ინგლის-ესპანეთის ომის დროს. ინგლისურმა ექსპედიციამ ფრენსის დრეიკის და თომას ბასკერვილის მეთაურობით შეუტია ესპანეთის მთავარს ნომბრე დე დიოსის (ღმერთის სახელი) გავლით, რათა გადაეკვეთა პანამის ყელი. დიზენტერიითა და სხვა დაავადებებით განადგურებული ინგლისელები მოიგერიეს და დაამარცხეს. დრეიკის სიცოცხლეს საფრთხე დაემუქრა და ესპანელების მიერ შევიწროებული ექსპედიცია იძულებული გახდა უკან დაბრუნებულიყო ინგლისში.
წინა მოვლენები
შემდეგ ექსპედიცია გაემგზავრა სამხრეთ ამერიკისკენ და ერთი კვირის შემდეგ რიო დე ლა ჰაჩაზე დამთავრდა. 18 დეკემბერს დრეიკმა დაიპყრო ქალაქი, რის შემდეგაც ფლოტმა დაიპყრო მეზობელი დასახლებები ლა რანჩერია და ტაპია, ამ ადგილებში მათ დიდი ნადავლი მოიპოვეს. ადგილის გამოსყიდვა ვერ მოხერხდა, ამის გამო დრეიკმა სასწრაფოდ გააძევა მოსახლეობა და დაწვა ტერიტორია. ინგლისელებმა გაცურეს სამხრეთ-დასავლეთი და ორი კვირის შემდეგ დაიწყეს შეტევა სანტა-მარტაზე, ქალაქი მიტოვებული აღმოჩნდა, რადგან ესპანელები წინასწარ გააფრთხილეს და უკვე ქონდათ ინფორმაცია, რომ ინგლისელები შეტევას აპირებდნენ. მიუხედავად ამისა, მათ მოახერხეს ესპანეთის გუბერნატორის, ფრანცისკო ორდონეს ფლორესის დაჭერა. 4000 დუკატის ოდენობის გამოსასყიდი მიიღეს და გუბერნატორი გაათავისუფლეს, რის შემდეგაც ქალაქი გადაწვეს. ამ დროისთვის ინგლისური ეკიპაჟები სასტიკად იყო შემცირებული დაავადების გამო, შესაბამისა, თავდასხმა კარტახენა დე ინდიასზე ძალიან სარისკოდ ითვლებოდა. ამის ნაცვლად, დრეიკს სურდა გაევლო პანამის ყელზე და ეცადა, რომ ამ ყველაფერზე პასუხისმგებლობა პირადად აეღო. ის გაემართა ნომბრე დე დიოსში და მას სურდა, რომ გაეგზავნა თავისი ჯარები ბასკერვილის მეთაურობით წყნარ ოკეანეში და დაეპყრო პანამის პორტი, მნიშვნელოვანი ესპანური ბაზა, საიდანაც ოქრო და ვერცხლი იგზავნებოდა ესპანეთში.
ნომბრე დე დიოსი
1596 წლის 6 იანვარს დრეიკი და მისი მებრძოლები დაუპირისპირდნენ წამყვანს, ნომბრე დე დიოსიდან. გემების ნავებიდან ისინი დაეშვნენ ქალაქთან ახლოს, მისი ხელში ჩაგდების მიზნით მის გზაზე მდგომი ციხის აღება გადაწყვიტა, რომელსაც ასამდე მილიცია იცავდა. ბასკერვილმა უბრძანა თავდასხმის განხორციელება, რის შემდეგაც ციხე გადაიტვირთა და მცველები გაიქცნენ. ქალაქი მწირი წინააღმდეგობით დაიპყრეს, არც თუ ისე დიდი ნადავლი მოიპოვეს. ადგილი სახიფათო იყო რამდენიმე ესპანელმა დამცველმა ქალაქიდან უკან დაიხია და ჯუნგლებში გაიფანტნენ.
დრეიკი დარჩა ორი კვირის განმავლობაში და გამოისყიდა ქალაქი, მაგრამ პასუხის არ გაცემის შემდეგ მან ბრძანა, რომ ქალაქი გაენადგურებინათ და მას ცეცხლი წაუკიდეს. ნავსადგურის ყველა გემი, რომელიც შედგებოდა ფრეგატებისგან, ქერქებისა და გალიოტებისგან, საფუძვლიანად გაძარცვეს, რის შემდეგაც ყველა განადგურდა ან დიწვა. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქში ფული არ იქნა ნაპოვნი, ახლომდებარე გორაკის მწვერვალზე საგუშაგო კოშკი აღმოაჩინეს, რომელშიც იპოვეს იყო ვერცხლის სკივრი ორ ოქროს ზოდთან ერთად, ასევე რამდენიმე მარგალიტი და სხვა ძვირფასი ნივთები.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები კატეგორია:ბრძოლები კატეგორია:პანამის ისტორია კატეგორია:კონფლიქტები 1596 წელს
The Piper at the Gates of Dawn
The Piper At The Gates Of Dawn (პანი განთიადის კარიბჭესთან) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის პირველი სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 1967 წლის 5 აგვისტოს.
ისტორია
ჯენერი იხსენებდა, რომ კოლექტივს ჩაწერისას „Astronomy Domine“-ს დასაწყისში ვიღაცის ხმის დამატება. საკონცერტო გამოსვლების დროს ეს ასე არ ხდებოდა, მაგრამ სტუდიურ ვერსიაში გამოყენებულიაა მეგაფონი. წიგნი, რომელიც აგრეთვე გამოიყენეს, იყო „Observers Book Of Planets“, რომელიც სიდ ბარეტს თან დაჰქონდა და აქტიურად იყენებდა სიმღერის ტექსტის შექმნისას, ვინაიდან სიმღერა პლანეტებზე იყო ორიენტირებული. ჩანაწერი იწყება პლანეტების დასახელებით, ჟღერადობით, რომელსაც უერთდება სიდის Telecaster, რიჩარდ რაიტი Farfisa Compact Duo, შემდეგ კი ჩნდება როჯერ უოტერსის Rickenbacker 4001, რომელიც ნიკ მეისონის დასარტყმელი საკრავებიდან იბადება.
ნიკ მეისონი იხსენებდა, რომ უკანასკნელი ჩაწერილია Premier-ის კომპილაციით: „იგი იყო კონტრაბას-დასარტყმელი საკრავების ბოქს-სეტი. არ ვფიქრობ, რომ მაშინ დასარტყმელი საკრავების ჟღერადობაში დიდი წვლილი შემქონდა, მის შესახებ საერთოდ ბევრი რამ არ ვიცოდი. ყველაფერი დამოკიდებული იყო ნორმან სმითის პროდიუსერულ სამუშაოზე და პიტერ ჯენერის ინჟინერობაზე“.
ენდრიუ კინგი: „არ მგონია, რომ დღეს ინჟინერი ასე მუშაობდეს. პიტი შევიდა სტუდიაში, უსმენდა მათ მიერ დაწერილს, ნიკის ჟღერადობას, შემდეგ ბრუნდებოდა სააპარატოში და მუშაობდა. ყველაფერი მუშაობდა იგივე პრინციპით, რაც ზოგადად ები როუდის სტუდიაში, როგორც საერთოდ მუშაობდნენ კლასიკურ მუსიკაზე“.
ამ პერიოდში სიდს ჰქონდა ფილმის გადაღების იდეა, ვინმე პერსიზე, თაგვების დამჭერზე - „Percy The Ratcatcher“. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმი არ გადაუღიათ, ეს სახელი დარჩა ერთ-ერთი სიმღერის სამუშაო სახელწოდებად და ეს იყო „Lucifer Sam“, ალბომის მეორე კომპოზიცია - სიმღერა კატის შესახებ, რომელსაც ნაწილობრივ კავშირი აქვს სიდის შინაურ კატასთან.
ნიკ მეისონი იხსენებდა, რომ სიმღერების ნაწილზე მუშაობა უფრო ადვილი იყო, ვინაიდან ჯგუფს მათზე მანამდე უკვე უმუშავია. სიმღერების ნაწილი სტუდიაში დამუშავდა. ჩაწერის პირობების მხრივ, „Lucifer Sam“ ყველაზე რთული აღმოჩნდა. მას შემდეგ, რაც 1967 წლის 12 აპრილს ჩაიწერა ძირითადი ვერსია, დამატებითი დუბლების დადება მოხდა ხუთი სესიით. საბოლოო მიქსი მიმდინარეობდა ივნისის ბოლოს. შედარებისთვის - იმავე პერიოდში სხვა ჯგუფებისგან ალბომის დასრულებას ხოლმე ერთ დღეში ითხოვდნენ. ჯგუფი მუშაობდა დღისით, საღამოს კი კონცერტებს მართავდა.