cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შაიზარის ბრძოლა
ედესიდან ალეპომდე
დიდი მუსლიმური არმიის მოახლოებისას, ედესის საგრაფოს ჯარები თავიანთი ორი მთავარი ქალაქის კედლებს ამოეფარნენ. მიუხედავად იმისა, რომ სელჩუკები წინააღმდეგობის გარეშე გადაადგილდებოდნენ საგრაფოში, მათ ვერ შეძლეს ჯერ ედესის, ხოლო შემდეგ ტურბესელის დაპყრობა. მალე დაშლილი სელჩუკები ალეპოში დაბრუნდნენ. ამ ქალაქში დამასკოს ჯარები თუღთექინის მეთაურობით შეუერთდნენ მავდუდის არმიას.
მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქის მოსახლეობის უმრავლესობა სელჩუკთა მიმართ კარგად იყვნენ განწყობილნი, ქალაქის მმართველმა — ფახრ ალ-მულკ რადვანმა უარი განაცხადა მათთვის კარიბჭის გახსნაზე. რადვანმა სულთნის არმია მის ავტორიტეტზე მუქარად მიიჩნია. ბურსუქი და სოკმანი ავადმყოფობდნენ და ერთმანეთში კამათიც მოუვიდათ. მაშინ სოკმანმა არმია დატოვა თავის მიმდევრებთან ერთად, მაგრამ გარდაიცვალა სანამ სახლში დაბრუნდებოდა. ბურსუქმაც მიატოვა არმია და საკუთარი კონტიგენტით სახლში დაბრუნდა. სოკმანის მიწების მიღებისთვის, აჰმადილმაც დატომა არმია და წარადგინა თავისი პრეტენზიები ამ მიწებზე.
ალეპოდან შაიზარამდე
250პქ|მინი|მარცხნივ|შაიზარის ციტადელი ამ დროისათვის ტანკრეს გალილეელმა თავისი ანტიოქიელი არმია მოიხმო და დაბანაკდა რუგიის ციხესიმაგრეში, ჯისრაშ შუღურთან ახლოს, ორონტესის ხიდთან, ანტიოქიიდან 50 კმ-ით სამხრეთით. დამოუკიდებელი შაიზარის მუნქიდების დასახმარებლად მავდუდი დაიძრა ალეპოდან და დაბანაკდა 120 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, ქალაქ შაიზართან.
ეკა ბესელია
ეკა ბესელია (დ. 6 ნოემბერი, 1971, სენაკი ) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს სამი მოწვევის (2008, 2012, 2016) პარლამენტის წევრი.
შაიზარის ბრძოლა
ალეპოდან შაიზარამდე
ტანკრედის დახმარების თხოვნის შემდეგ, მისკენ დაიძრნენ იერუსალიმიდან ბალდუინ I და ტრიპოლიდან ბერტრან ტულუზელი თავისი არმიებით. ისინი გაერთიანდნენ რუგიასთან, სადაც მოვიდა ედესის გრაფი ბალდუინიც. ჯარების გაერთიანების შემდეგ, ჯვაროსნები პირველად ქრისტიანთა მიერ კონტროლირებად ქალაქ აპამეასკენ გაემართნენ, შემდეგ კი შაიზარის გარეთ დაბანაკებულ მუსლიმებისკენ.
ეკა ბესელია
ბიოგრაფია
დაიბადა 1971 წლის 6 ნოემბერს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპციალობით. 1996-2012 წლებში იყო საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის ადვოკატი. 1997-2012 წლებში იყო საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის წევრი. 1998 წელს დააფუძნა საადვოკატო კომპანია „ეკა და კომპანია“ და იყო მისი ხელმძღვანელი 2012 წლამდე. 2004-2005 წლებში — გაეროს განვითარების პროგრამა-ის (UNDP) ევროპის ადამიანის უფლებათა სასამართლოს პრეცედენტული სამართალი და ადამიანის უფლებათა დაცვის სტანდარტის ექსპერტი. 2005 წლიდან არის საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სასწავლო ცენტრის მოწვეული ლექტორი. 2006-2007 წლებში იკავებდა საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის ეთიკის კომისიის თავმჯდომარის თანამდებობას. 2006-2008 წლებში იყო საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის გამგეობის წევრი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“. 2010-2012 წლებში — კავკასიის უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ფოთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2013 წლიდან არის ფაზისის აკადემიის პრეზდიუმის წევრი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2019 წლის 22 თებერვალს დატოვა ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო. 2019 წლის 20 ივნისს დააარსა პარტია „სამართლიანობისთვის“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:სენაკში დაბადებულები ეკა კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
შაიზარის ბრძოლა
ბრძოლა
მავდუდის არმიამ „მიმართა ჩვეულ არმიას და დაიწყო შემწუხებელი მცირე შეტაკებები. ისინი ცდილობდნენ საკვების მიწოდება შეეწყვიტათ ფრანკებისთვის და არ მიეცათ საშუალება, რომ ცხენებისთვის წყალი დაელევინებინათ ორონტესიდან“. ქრისტიანები არ წამოეგნენ საბრძოლო პროვოკაციას და დაიწყეს შემჭიდროებით დაწყობა. როდესაც თურქთა ცხენოსნები ძალიან ახლოს მივიდნენ ჯვაროსნებთან, მოხდა შეტაკება და ისინი უკუაგდეს. ბრძოლის ნაცვლად წარიმართა მოკლე შეტაკებები და საბოლოოდ თურქებმა ვერ შეაჩერეს ბალდუინის არმიის წინსვლა.
სქოლიო
კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
ი სო იონი
ბიოგრაფია
2008 წლის 29 თებერვალს, მისი არყოფნის დროს, მიენიჭა ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი ბიოტექნოლოგიის სფეროში, რადგანაც ამ დროს „რუსულ კოსმონავტთა მომზადების ცენტრში“ იმყოფებოდა.
კოსმოსური მომზადების ეტაპები
2006 წლის 21 აპრილს კოსმოსური საერთონაციონალური პროგრამის ფარგლებში სამხრეთ კორეის მთავრობამ გამოაცხადა საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურზე გასაფრენ კოსმონავტთა მოსამზადებელი პროგრამის ღია კონკურსი, რომელიც 2008 წელს რუსული ხომალდით „სოიუზ ტმა-12-ით“ უნდა განხორციელებულიყო. ი სო იონი იყო თავისი ქვეყნის 36 206 მოქალაქიდან ერთ-ერთი, რომელმაც განაცხადი შეიტანა მონაწილეობაზე.
2006 წლის ოქტომბერში ი სო იონი ოცდაათ ნახევარფინალისტს შორის მოხვდა. ნოემბერში კი ათ ფინალისტთაგანი იყო. ამავე წლის 2 დეკემბერს სამედიცინო შემოწმებაზე გაგზავნილ რვა მონაწილეს შორის იყო. 12 დეკემბერს ექვს კანდიდატში დასახელდა. 25 დეკემბერს კი ორეულში იყო. 2007 წლის 24 იანვარს წარმატებით გაიარა წინასწარი სამედიცინო გამოკვლევა. 6 მარტს შეუდგა სპეციალურ, ხოლო 7-ში საერთოკოსმოსურ მომზადებას. 5 სექტემბერს გახდა სამხრეთ კორეელი კოსმონავტის, კო სანის დუბლიორი. 6 ნოემბერს კი დაამტკიცეს ძირითადი ეკიპაჯის წევრად.
თავდაპირველად პირველ კანდიდატად დასახელებული იყო კო სანი, თუმცა 2008 წლის 10 მარტს ის მთავარი ეკიპაჟიდან რუსეთის მხარის მოთხოვნით მოხსნეს, რადგანაც არაერთხელ დაარღვია მოსამზადებელი პროტოკოლი. იგი ჩაანაცვლა სო იონმა. 2007 წელს კო სანმა სამშობლოში წაიღო სახელმძღვანელო. მაშინ მანდ ეს შემთხვევით შეცდომად შერაცხა. 2008 წლის თებერვალში მან მიიღო წვდომა გრიფით საიდუმლო საქმეებზე, რომელსაც მის მომზადებასთან არანაირი კავშირი არ ჰქონდა. ის არა მხოლოდ გაეცნო, არადამედ გადააკოპირა და ისინი სამშობლოში გაგზავნა. ცნობების თანახმად ეს იყო ხომალდ „სოიუზის“ მართვის ინფორმაციის შემცველი დოკუმენტები, რომლის გაცნობის უფლება, როგორც კოსმონავტ-მკვლევარს არ ჰქონდა.
2008 წლის 18 მარტს ი სო იონმა წარმატებით ჩააბარა ორდღიანი გაფრენამდელი გამოცდა; ხოლო 21 მარტს ოფიციალურად დადასტურდა მისი ფრენაში მონაწილეობა.
მინი|ი სო იონი და კო სანი
დაბრუნება
2008 წლის 19 აპრილს ი სო იონი მისიის დამთავრების შემდეგ დედამიწაზე დაბრუნდა პეგი იუტსონთან და იური მალენჩეკოსთან ერთად „სოიუზ ტმა-11-ით“. ერთ-ერთი ხრახნის აუმოქმედებლობის გამო ხომალდის გამოყოფა სადგურიდან დროულად არ მომხდარა, რის გამოც აპარატმა ბალისტიკური დაშვება განახორციელა, რამაც ეკიპაჟზე დატვირთვა, გაათმაგებული მიზიდულობის ძალა მოქმედებდა. 08:30:45 UTC-ის დროით ხომალდი ყაზახეთის ტერიტორიაზე, დაგეგმილიდან 420 კილომეტრის მოშორებით დაეშვა. ასეთი მძიმე დაშვების შემდეგ ი სო იონი კორეაში გარკვეული დროით, ზურგის ტკივილების გამო საავადმყოფოში იმყოფებოდა.
პირადი ცხოვრება
იგი არ არის დაოჯახებული. თორმეტი წლიდან დაკავებულია ტაეკვანდოთი და შედის სამხრეთ კორეის ნაკრებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ქალი კოსმონავტები კატეგორია:სამხრეთ კორეელი კოსმონავტები კატეგორია:ქალი ბიოინჟინერები კატეგორია:სამხრეთ კორეელი ბიოინჟინერები
ნოვოსეპიაშევო
ნოვოსეპიაშევო (Яңы Сәпәш; Новосепяшево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
ჯეფრი ფორდი (მემონტაჟე)
ჯეფრი ფორდი (Jeffrey Ford; დ. 16 თებერვალი, 1968) — ამერიკელი კინომემონტაჟე.
ნოვოსეპიაშევო
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 10 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ჯეფრი ფორდი (მემონტაჟე)
დაბადა ნოვატოში, კალიფორნიაში. დაამთავრა სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტის ლოს-ანჯელესის კინოხელოვნების სკოლა 1991 წელს. 1994 წელს აიყვანეს დამხმარე მემონტაჟეთ ფილმისთვის „პატარა ოდესა“.
მიღებებული აქვს ACE Eddie Award-ისა და ოქროს სატელიტის ჯილდოს ნომინაციები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:ამერიკელი მემონტაჟეები
კაქავაბერდი (არარატი)
კაქავაბერდი (Կաքավաբերդ) — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 94 ადამიანს შეადგენდა. შედის ბარძრაშენის თემში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
მარტინ ბრესტი
მარტინ ბრესტი (Martin Brest; 8 აგვისტო, 1951) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. მიღებული აქვს ორი ოქროს ჟოლო ყველაზე ცუდი რეჟისურისა და სცენარისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:ნიუ-იორკელები
გამლა-სტანი
thumb|300px|მარჯვნივ|გამლა-სტანის გეგმა გამლა-სტანი (Gamla stan ), ძველი ქალაქი, 1980 წლამდე ოფიციალურად ეწოდებოდა ქალაქი ხიდებს შორის (Staden mellan broarna) — სტოკჰოლმის ისტორიული ცენტრი, მდებარეობს კუნძულ სტადსჰოლმენზე. თავდაპირველი სახელწოდება სტოკჰოლმი განეკუთვნებოდა მხოლოდ გამლა-სტანს, მაგრამ ქალაქის გაფართოებასთან ერთად სახელწოდება თანამედროვე სტოკჰოლმის მთელ ტერიტორიაზე გავრცელდა. 2006 წლის მონაცემებით გამლა-სტანში ცხოვრობს 3000-მდე მოსახლე. გამლა-სტანი ეკუთვნის სედერმალმის რაიონს. მისი ფართობია 36 ჰექტარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტოკჰოლმი
მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაში
მინი|250პქ|სკრინშოტი MMORPG თამაშიდან „[[Ryzom“]] მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაში (Massively multiplayer online role-playing, MMORPG) — როლური ვიდეო თამაშის (RPG) და მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ თამაშის (MMOG) ჟანრების ნაზავი. MMORPG შესაძლებელია, ასევე წარმოდგენილი იყოს ბრაუზერული ფორმით, თუმცა მის მთავარ ფუნქციას წარმოადგენს მოთამაშეების დიდ რაოდენობასთან ურთიერთქმედება, ვირტუალური სამყაროს ფარგლებში.
სუიკო
იმპერატორი ქალი სუიკო (推古天皇) (დ. 554  — გ. 628) — იაპონიის 33-ე იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. სუიკო ქვეყანას 36 წელი მართავდა.
მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაში
როგორც ყველა როლურ თამაშში, მოთამაშე საკუთარ თავზე ირგებს პერსონაჟის როლს (ძირითად ეს სიუჟეტი მიმდინარეობს ფენტეზისა და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის თამაშების სამყაროში) და იწყებს მის მართვას, მისი ქმედებებისა და შესაძლებლობების მრავალფეროვნებიდან გამომდინარე. MMORPG განსხვავდება ერთმოთამაშიანი, ან მცირე მოთამაშიანი როლური ონლაინ თამაშებისგან არა მხოლოდ მოთამაშეების რაოდენობით, არამედ მუდმივად არსებული თამაშის სამყაროთი (ძირითად დამოკიდებულია შემქმნელის შესაძლებლობებზე), სადაც თამაშის სამყაროს მიმდინარეობა არ არის დამოკიდებული ცალკეული მოთამაშის მისგან გამოსვლაზე; მაგალითისთვის, ერთმოთამაშიანი სტილის თამაშიდან მოთამაშის გამოსვლის შემთხვევაში, თამაშის მიმდინარეობა წყდება. ხოლო რაც შეეხება MMORPGის სტილის თამაშებს - როდესაც ცალკეული მოთამაშე ტოვებს თამაშს, იგი არ აისახება თამაშის მიმდინარეობასა და თამაშის სამყაროზე, ვინაიდან მასში რჩებიან სხვა მოთამაშეები და აგრძელებენ თამაშს.
სუიკო
სუიკო იაპონიის ისტორიაში 8 იმპერატორი ქალიდან პირველი იყო.
მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაში
MMORPG-ს თამაშობენ მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. 2005 წელში MMORPG-ის შემოსავალმა მსოფლიოს მასშტაბით 500 მლ. აშშ დოლარს მიაღწია. 2006 წელში შემოსავალი ერთ მილიარდამდე გაიზარდა, ხოლოო 2008 წელში $1.4 მილიარდს გადაახტა. 2014 წლის მონაცემებით, პოპულარული MMORPG ჟანრის თამაშს „World of Warcraft“ 10 მილიონი ადამიანი თამაშობდა მსოფლიოს მასშტაბით და აღნიშნულ წელს, მისმა შემოსავალმა $1.04 მილიარდს მიაღწია. „Star Wars: The Old Republic“ გამოცხადებულია, როგორც ყველაზე სწრაფად განვითარებადი MMORPG ისტორიაში. მიზეზი იყო ის, რომ სამი დღის განმავლობაში მან 1 მილიონზე მეტი ადამიანის ყურადღება მიიქცია.
სუიკო
ტრადიციული ამბები
ტახტზე ასვლამდე სუიკოს სახელი მიკეკასია-ჰიმე-ნო-მიკოტო იყო, თუმცა მას ასევე ტოიომიკე კასიკია ჰიმე ნო მიკოტოს სახელითაც მოიხსენიებდნენ. ამასთან ერთად სუიკოს ისეთი სახელებიც ჰქონდა, როგორიც იყო პრინცესა ნუკატაბე და ტოიომიკე კასიკია. სუიკო იმპერატორ კიმეის და სოგა ნო ინამეს ქალიშვილის, სოგა ნო კიტასიჰიმეს შვილი იყო. აგრეთვე სუიკო იმპერატორ იომეის უფროსი და იყო.
მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაში
სქოლიო
კატეგორია:კომპიუტერული თამაშების ჟანრები კატეგორია:სოციალური პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:ვიდეო თამაშის ტერმინოლოგია კატეგორია:ვირტუალური ეკონომიკა
სუიკო
ტრადიციული ამბები
სუიკო მისი ნახევარძმის, იმპერატორ ბიდაცუს მეუღლე იყო, თუმცა მას შემდეგ, რაც იმპერატორის პირველი ცოლი გარდაიცვალა, ის მისი ოფიციალური მეუღლე გახდა და ოკისაკის წოდება მიიღო (იმპერატორის ოფიციალური მეუღლე). მათ 7 ვაჟი შეეძინათ.
ბიდაცუს გარდაცვალების შემდეგ, ხელისუფლებაში სუიკოს ძმა იმპერატორი იომეი მოვიდა, რომელიც 2 წელიწადში ავადმყოფობით გარდაიცვალა. იომეის გარდაცვალებას სოგას და მონონობეს კლანებს შორის ძალაუფლებისათვის ბრძოლა მოჰყვა. ბრძოლაში სოგას კლანმა გაიმარჯვა და პრინცი ჰაცუსებე იმპერატრ სუსიუნად აიყვანა ტახტზე. თუმცა მალე კლანის ლიდერს, სოგა ნო უმაკოსა და იმპერატორს შორის დაპირისპირებამ იჩინა თავი, სადაც უმაკომ იმპერატორი მოაკვლევინა. იაპონიის ისტორიაში სუიკო პირველი ქალი იყო, რომელიც იმპერატორების ტრადიციული წესის მიხედვით აირჩიეს.
სუიკოს ტახტზე ასვლიდან ერთ წელიწადში ქვეყნის რეგენტად იმპერატორის ძმიშვილი, პრინცი სიოტოკუ დაინიშნა, თუმცა მანამდეც ქვეყნის ძალაუფლება მის და სოგა ნო უმაკოს ხელში იყო, რადგან სუიკო სახელმწიფო საქმეებში არ იყო გარკვეული. მოგვიანებით, მისი მმართველობა მისმა პოლიტიკური გადაწყვეტილებების მიღების უნარმა გადაარჩინა. იმპერატორი ქალი სუიკო ქვეყანას 35 წელი მართავდა და 74 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
ედემი
მინიატიურა|ლუკას კრანახი. ადამი და ევა ედემში. 1530. ვენა ედემი, ედენი, ედემის ბაღი (גַּן עֵדֶן, Gan Eden; جنة عدن, Jannat ‘Adn) — ბიბლიურ წარმოდგენებში ფიზიკური სამოთხე დედამიწაზე.
ბიბლიური გადმოცემით ედემი მდებარეობდა ოთხი მდინარის სათავეში:
მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით ტექსტი გამოიყურება შემდეგნაირად:
ბიბლიური ედემის მდინარეებთან და მის ადგილმდებარეობასთან დაკავშირებით არსებობს სხვადასხვა მოსაზრება.
მდინარე ფიშონი
პლატონ იოსელიანის სიტყვებით ფიშონი იგივე კოლხეთის სამეფოს მდინარე — ფაზისია, რომელიც ძველებრაულში ოქროს აღმნიშვნელად გამოიყენებიდა. კავკასიაში კი სახელწოდება ფაზისით ცნობილია არაერთი მდინარე მათ შორის არაქსის სათავე, რომლის ხეობას ქართულ მატიანეში ბასიანად მოიხსენებენ.
მდინარე გიხონი
მდინარე გიხონი მცხეთურ ხელნაწერში წარმოდგენილია, როგორც ეთიოპიის მდინარე: „და სახელი მდინარისა მეორისა - გეონ. ესე გარემოვლის ყოველსა ქვეყანასა ეთიოპიისასა“. თუმცაღა არსებობდა ორი ეთიოპია: პირველი ეს იყო აფრიკის კონტინენტზე არსებული ქვეყანა, ხოლო მეორე ეთიოპიად მოიხსენებდნენ — პონტოს სამეფოს ქვეყანას.
მდინარე ფერათი
მდინარე ფერათი მცხეთურ ხელნაწერში წარმოდგენილია მდინარე ევფრატის სახელით.
მდინარე ხიდეკელი
მდინარე ხიდეკელი მცხეთურ ხელნაწერში გაიგივებულია მდინარე ტიგროსთან.
სქოლიო
კატეგორია:ადამი და ევა კატეგორია:ძველი აღთქმა კატეგორია:სამოთხე
ინოხოსა-დელ-დუკე
ინოხოსა-დელ-დუკე (Hinojosa del Duque) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 531,47 კმ². მოსახლეობა — 6788 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
ისა (ბოიაკა)
ისა (Iza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.671 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 081 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 61.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 34 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აგარაკი (სიუნიქი)
აგარაკი (Ագարակ) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 025 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 183 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 16.6 კმ²-ია.
სქოლიო
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
გობუსტანი (ქალაქი)
გობუსტანი (Qobustan) — ქალაქი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2008 წლამდე ეწოდებოდა მარაზი (Mərəzə).
ისტორია
1920-1930 და 1943-1960 წლებში იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის მარაზის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. შემდეგ შემახის რაიონის სასოფლო საბჭოს ადმინისტრაციული რაიონი. გობუსტანის რაიონის დაარსების დღიდან არის მისი ადმინისტრაციული ცენტრი.
1968 წლიდან აქვს დაბის სტატუსი, ხოლო 2008 წლიდან — ქალაქი. ამავე წელს ეწოდა გობუსტანი.
ღირსშესანიშნაობა
ქალაქში მდებარეობს დირი ბაბას მავზოლეუმი, რომელიც აგებულია 1402 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:მთიანი შირვანის რეგიონის ქალაქები
ჭუმუტა
ჭუმუტა, ჯუმუტა, ჯუმუტაი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში გურიიდან.
ივანე ჯავახიშვილი ლინგვისტური კვლევის ანალიზზე დაყრდნობით გამოთქვამდა მოსაზრებას, რომ სიტყვა „ჭუმუტა“ გურულ დიალექტზე მტევნის სიმკვრივის აღმნიშვნელია. მისი ნარგავები მაღლარების სახით ფართოდ იყო გავრცელებული ოზურგეთისა და ჩოხატაურის სოფლებში. ამჟამად მხოლოდ მცირეოდენი ნარგავებია შემორჩენილი.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია აბლაბუდისებრი მონაცრისფრო შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე მცირე ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, კუმსი^ ან მეტად კუმსი. მარცვალი საშუალოზე მცირე ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური. სრულ სიმწიფეში მუქი ლურჯია, შავ ფერში გარდამავალი. სქელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. კანი მკვრივი აქვს და ძნელად შორდება რბილობს. რბილობი საკმაოდ წვნიანი და ხორციანია, წვენი შეუფერავი, ძალიან სასიამოვნო, ჯიშური არომატითა და მდიდარი გემოთი.
ჭუმუტა საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა, სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 203 დღეა. გურიის სოფლებში ყურძენი ოქტომბრის შუა რიცხვებში მწიფდება. მტევნის საშუალო წონა 100-190 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.0-7.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20-23%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5-9.1 გ/ლ-ს.
ჭუმუტა მაღალხარისხიანი საღვინე ჯიშია. მისგან დაყენებული სუფრის მშრალი ღვინო ხასიათდება ლამაზი ღია წითელი შეფერვით, დიდი სხეულით, ალკოჰოლისა და მჟავიანობის ნორმალური შემცველობით, ჰარმონიულობით და კარგი გემოთი.
ჰარანის ბრძოლა
ჰარანის ბრძოლა — ბრძოლა ერთის მხრივ ანტიოქიის სამთავროს და ედესის საგრაფოს, ხოლო მეორე მხრივ თურქ-სელჩუკებს შორის. გაიმართა 1104 წლის 7 მაისს. ეს იყო პირველი მთავარი ბრძოლა პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ ახლადდაარსებული ლათინური ქვეყნების წინააღმდეგ, ნიშანი ფრანკების ექსპანსიის შესაჩერებლად. ჰარანის ბრძოლა დიდი უბედურობა იყო ანტიოქიის სამთავროსთვის, რადგან სელჩუკებმა დაიბრუნეს იმ ტერიტორიების ნაწილი, რაც ჯვაროსნებმა წაართვეს.
წინაპირობები
1104 წელს ედესის გრაფმა — ბალდუინ II-მ შეუტია და ალყს შემოარტყა ჰარანს. შემდგომი წარმატებისთვის ბალდუინი დახმარებას ელოდა ბოემონდ I ანტიოქელისა და ტანკრედ გალილეელსგან. ბოემონდი და ტანკრედი დაიძრნენ ჩრდილოეთით, ანტიოქიიდან ედესისკენ რათა შეერთებოდნენ ბალდუინისა და ჟოსლენ დე კურტენეს. აქ ასევე იყვნენ ბერნარდ ვალენსიელი — ანტიოქიის პატრიარქი, დაიმბერტ პიზელი — იერუსალიმის პატრიარქი და ბენედიქტი — ედესის არქიეპისკოპოსი.
სელჩუკები, ჯიკირმიშის — მოსულის მმართველის და სოკმან ალ-ქუთბის — მარდინის ართუქიდი მმართველის მეთაურობით შეიკრიბნენ მდინარე ხაბურის ახლოს, რას ალ-აითან. 1104 წლის მაისში მათ შეუტიეს ედესას, შესაძლოა იმიტომ, რომ გადაეტანათ ჯვაროსანთა ყურადღება ჰარანიდან და შესაძლოა იმიტომ, რომ მანამდე დაეპყროთ ქალაქი, სანამ ჯვაროსნები დაკავებული იყვნენ ალყით.
ბრძოლა
იბნ ალ-ქალანისის ცნობით ტანკრედი და ბოემონდი ედესის დასახმარებლად გაემართნენ, მაგრამ 1234 წლის ქრონიკის მიხედვით, ისინი პირველები მივიდნენ ჰარანის კარიბჭესთან. ნებისმიერ შემთხვევაში, სელჩუკები ჯვაროსნებისგან შორს წავიდნენ, რათა მოეჩვენებინათ უკან დახევა და ჯვაროსნები მათ გაჰყოლოდნენ.
სელჩუკებმა გაითამაშეს უკან დახევა.. განხორციელდა მცირე დანაყოფებს შორის საბრძოლო შეტაკებები სროლით, მაგრამ ჯვაროსნები აგრძელებდნენ მათ დევნას სამხრეთით. სომეხი ისტორიკოსის — მათეოს ურჰაეცის ცნობით, დევნა გაგრძელდა ორი დღე, ხოლო რაულ დე კაენის ცნობით — 3 დღე. იბნ ალ-ასირის მიხედვით მთავარი ბრძოლა გაიმართა ჰარანიდან 12 კმ-ში.
ისტორიკოსთა უმრავლესობა იზიარებს ალბერტ აახენელისა და ფულჰერი შარტრელის მოსაზრებას, რომ ბრძოლა გაიმართა ქალაქ რაკას მოპირდაპირედ მდებარე ვაკეზე, რომელიც ჰარანიდან ორი დღის სავალზეა.
ბალდუინი და ჟოსლენი მეთაურობდნენ ედესელთა მარცხენა ფრთას, ხოლო ბოემონდი და ტანკრედი ანტიოქელთა მარჯვენა ფრთას. ჯვაროსნები გაუფრთხილებლები აღმოჩნდნენ, როდესაც თურქები საბრძოლველად შებრუნდნენ, იმდენად, რომ ჟოსლენი და ბალდუინი აბჯრის გარეშე ჩაერთნენ ბრძოლაში.
ბრძოლის დროს სრულიად განადგურდა ბალდუინის არმია, ხოლო თვითონ ბალდუინი და ჟოსლენი ტყვედ ჩავარდნენ. ანტიოქიელებმა ბოემონდის მეთაურობით შეძლეს გაქცევა ედესისკენ. ბრძოლის ნადავლი მცირე იყო, ამიტომ ჯიკირმიშმა გამოაპარა დატყვევებული ბალდუინი სოკმანის ბანაკიდან, რათა თვითონ გაეცვალა ფულში. გამოსასყიდი გადაიხადეს და ბალდუინი და ჟოსლენი შესაბამისად გაათავისუფლეს 1108 და 1109 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
ნოვიე-ბალგაზი
ნოვიე-ბალგაზი (Яңы Балғажы; Новые Балгазы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 58 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აკსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 25 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
მეჰტენვესხეტი
მეჰტენვესხეტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი ოცდამეექვსე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის გვიანი პერიოდის დროს. მეჰტენვესხეტი ეგვიპტის ფარაონის ფსამეტიქ I-ის მეუღლე იყო.
პედროჩე
პედროჩე (Pedroche) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 124,66 კმ². მოსახლეობა — 1516 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
მეჰტენვესხეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეექვსე დინასტიის დედოფლები
არაპირდაპირი გადასახადი
არაპირდაპირი გადასახადი – გადასახადი (დამატებული ღირებულების გადასახადი, აქციზის გადასახადი, იმპორტის გადასახადი), რომელიც დგინდება მიწოდებული (იმპორტირებული) საქონლის ან/და გაწეული მომსახურების ფასზე დანამატის სახით და რომელსაც იხდის მომხმარებელი (იმპორტიორი) ამ გადასახადით გაზრდილი ფასით საქონლის ან/და მომსახურების შეძენისას (იმპორტისას). არაპირდაპირი გადასახადის ბიუჯეტში გადახდის ვალდებულება ეკისრება საქონლის მიმწოდებელს (იმპორტიორს) ან/და მომსახურების გამწევს, რომელიც ამ კოდექსის მიზნებისათვის გადასახადის გადამხდელად იწოდება.
ბარა-დუ-ბუგრესი
ბარა-დუ-ბუგრესი (Barra do Bugres) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟაურუს შემადგენლობაში.
არაპირდაპირი გადასახადი
არაპირდაპირ გადასახადებს აერთიანებთ 2 დამახასიათებელი ნიშანი: ის დგინდება ფასზე დანამატის სახით და მას იხდის საბოლოო მომხმარებელი.
ბარა-დუ-ბუგრესი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 793 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.25 კმ²-ზე. ფართობი 31 793 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
მიხაელ კისკე
მიხაელ კისკე (გერმ.:Michael "Michi" Kiske, დ. 24 იანვარი, 1968) — გერმანელი ვოკალისტი. ცნობილია, როგორც გერმანული პაუერ მეტალ ჯგუფ Helloween ყოფილი ვოკალისტი 1986-1993 წლებში. 1993 წელს კისკემ და ჯგუფის დრამერმ ინგო შვიხტენბერგმა ჯგუფი დატოვეს, როგორც პირადი ასევე მუსიკალური უთანხმოების გამო. კისკე ჯგუფში ჩაანაცვლა ვოკალისტმა ენდი დერისმა.
დამატებული ღირებულების გადასახადი
დამატებული ღირებულების გადასახადი (დღგ) — საერთო-სახელმწიფოებრივი, არაპირდაპირი გადასახადი, რომელიც წარმოადგენს საქონლის/მომსახურების, წარმოებისა და განაწილების ყველა სტადიაზე დამატებული ღირებულების ნაწილის ბიუჯეტში ამოღების ფორმას.
თანამედროვე საგადასახადო სისტემაში დღგ ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი გადასახადია. მისი აკრეფის სქემა პირველად ფრანგმა ეკონომისტმა მორის ლორემ შეიმუშავა 1954 წელს, ხოლო საფრანგეთის საგადასახადო სისტემაში 1958 წლიდან შემოიღეს. ამჟამად დღგ შემოღებულია დაახლოებით 137 სახელმწიფოში, თუმცა განვითარებული ქვეყნებიდან მათში არ შედის აშშ და იაპონია, სადაც დღგ‑ის ნაცვლად მოქმედებს გადასახადი გაყიდვებიდან (3%‑დან15%‑მდე). საგულისხმოა, რომ ქვეყნის საგადასახადო სისტემაში დღგ-ს არსებობა ევროკავშირში შესვლის სავალდებულო წინაპირობაა.
დღგ საქართველოში
საქართველოში დღგ შემოღებულია 1992 წლის 15 მარტიდან, რომლის განაკვეთი დღესდღეობით 18% შეადგენს.
დღგ-ს გადამხდელი (მუხლი 156)
დღგ-ს გადამხდელად ითვლება პირი, რომელიც რეგისტრირებულია ან ვალდებულია გატარდეს რეგისტრაციაში დღგ-ს გადამხდელად.
სავალდებულო რეგისტრაცია (მუხლი 157)
დღგ-ს სავალდებულო რეგისტრაციისათვის გვაქვს შემდეგი საფუძვლები:
სავალდებულო რეგისტრაციის ვალდებულების განსაზღვრისას არ გაითვალისწინება:
ა) ჩათვლის უფლების გარეშე დღგ-ისგან გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციები;
ბ) ჩათვლის უფლებით დღგ-ისგან გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციები.
გ) ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელის სტატუსის მქონე პირისაგან მიღებული შემოსავალი.
ნებაყოფლობითი რეგისტრაცია (მუხლი 158)
პირს შეუძლია ნებაყოფლობით გატარდეს რეგისტრაციაში დღგ-ის გადამხდელად. იგი დღგ-ის გადამხდელად ითვლება საგადასახადო ორგანოსთვის მიმართვის დღიდან, მაგრამ არა უგვიანეს სავალდებულო რეგისტრაციისთვის განსაზღვრული ვადისა.
რეგისტრაციის გაუქმება (მუხლი 159)
დღგ-ის გადამხდელის, მათ შორის, საქართველოში არარეზიდენტის მუდმივი დაწესებულების, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების საფუძველია:
გადასახადის გადამხდელს უფლება აქვს წერილობით მიმართოს საგადასახადო ორგანოს რეგისტრაციის გაუქმების თაობაზე, თუ გადასახადის გადამხდელის მიერ ბოლო 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა ჩათვლის უფლების გარეშე გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციებისა და ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციებისა) საერთო თანხა დღგ-ის გარეშე არ აღემატება 100 000 ლარს და მისი დღგ-ის გადამხდელად უკანასკნელი რეგისტრაციის თარიღიდან გასულია 1 წელი.
დაბეგვრის ობიექტი (მუხლი 160)
დღგ-თი იბეგრება შემდეგი სახის ოპერაციები: 1) საქართველოს ტერიტორიაზე განხორციელებული საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა.
2) დღგ-ით შეძენილი საქონელის/მომსახურების გამოყენება არაეკონომიკურ საქმიანობაში.
3) დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების შემთხვევაში საქონლის ნაშთი, რომელზედაც გადამხდელს მიღებული აქვს დღგ-ს ჩათვლა.
4) საკუთარი წარმოების შენობა-ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენება.
5) საწარმოდან/ამხანაგობიდან წილის სანაცვლოდ მომსახურება/საქონლის ინდივიდუალურ საკუთრებაში მიღება.
6) იჯარით აღებულ ძირითად საშუალებათა რემონტის ხარჯების, ნარჩენი ღირებულების მიწოდებად აღიარება, როდესაც ხდება მეიჯარესთვის ქონების უკან დაბრუნება.
დღგ-ს განაკვეთები
დღესდღეობით პრაქტიკაში გამოიყენება დღგ-ს შემდეგი განაკვეთები:
არჭეშის აღება
არჭეშის აღება — 1208-1209 წლებში ქართული ჯარის მიერ ქალაქ არჭეშზე მიტანილი იერიში. საქართველოს სამეფო და ანატოლიის თურქმანული ბეილიქები აიუბიდთა სასულთნოს ექსპანსიას ჩრდილოეთის მიმართულებით უარყოფითად შეხვდნენ. 1208 წელს ამირა ალ-აუჰად აიუბმა აიღო ხლათის სასულთნო, რომელიც საქართველოს მოხარკედ ითვლებოდა. ქართველებმა გადაწყვიტეს ხლათზე გაელაშქრათ. ასეთი სამხედრო ექსპანსიის შემდეგ საქართველოს ზურგი უმტკიცდებოდა რეგიონში და მზადყოფნაში ხვდებოდა თურქ-სელჩუკთა მოსალოდნელ შეტევებს. საქართველოს წაქეზებით აუჰადის წინააღმდეგ აჯანყდა არჭეშის და ვანის სომხური მოსახლეობა. მალე აჯანყებას ქალაქი ხლათიც შეუერთდა. ბრძოლების დაწყებიდან ქართულმა ჯარმა მალევე აიღო სასულთნოს დიდი ნაწილი. ქართველთა ლაშქარს ივანე მხარგრძელი მეთაურობდა. მუსულმანები ქალაქ არჭეშში და ხლათში ჩაიკეტნენ. არჭეში მაჰმადიანთა ერთ-ერთი ძირითადი საყრდენი პუნქტი იყო. ქართველებმა იგი მიწასთან გაასწორეს, ხოლო არაქრისტიანული მოსახლეობა ტყვედ აიყვანეს. სულთანმა ვერაფრით გადაარჩინა არჭეში დარბევისგან, რადგან თვითონ ხლათში იყო ჩაკეტილი. იგი ქალაქის დატოვებას ვერ ბედავდა, რადგან ეშინოდა აჯანყებული ხლათის ქრისტიანული მოსახლების, რომელსაც შეეძლო იგი ქალაქში სულაც აღარ შემოეშვა. ორი წლის შემდეგ ქართველთა ლაშქარმა ალყა შემოარტყა ხლათს. ქალაქის გალავნის დასათვალიერებლად მცირე ამალით გამოსული ივანე ხლათელებმა ჩაიგდეს ხელში. გადმოცემების მიხედვით, ივანე მხარგრძელის ცხენს თხრილში ფეხი ჩაუვარდა და მხედარი ჩამოაგდო. სანამ თანმხლები მეომრები ივანეს და მის ცხენს წამოაყენებდნენ, ხლათელები ციხიდან გამოვიდნენ და ქართველები დაატყვევეს. ამ ამბავს ერთნაირად გადმოგვცემენ სომეხი ისტორიკოსები კირაკოს განძაკეცი და ვარდანი, აგრეთვე არაბი აბუ ლ-ფიდა. ივანე იძულებული გახდა თავის დასახსნელად დიდი გამოსასყიდი გადაეხადა და თავისი ქალიშვილი თამთა ხლათის გამგებლის მალიქ აუჰადისათვის მიეთხოვებინა. ამის შემდეგ საქართველოსა და აიუბიდებს შორის დიდი ხნით მშვიდობიანი ურთიერთობა დამყარდა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XIII საუკუნის ბრძოლები
მუღოჯარები
მუღოჯარები  — მთები ყაზახეთში. გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 200 კმ-ზე, სიგანე 30 კმ-მდე, სიმაღლე 657 მ-მდე (მთა დიდი ბოქთიბაი). წარმოადგენს ურალის მთების სამხრეთ გაგრძელებას. იწყება ვიწრო ჭიუხით, რომელიც სამხრეთისაკენ ორ ქედად იყოფა. უფრო მაღალი და დანაწევრებულია დასავლეთი ქედის სამხრეთი ნაწილი, აღმოსავლეთი ქედი მოგლუვებულია და დასერილია მდინარე ირღიზის შენაკადებით. მუღოჯარები აგებულია კამბრიულისწინა და პალეოზოური კვარციტებით, კრისტალური ფიქლებით, გნაისებით, გრანიტებით, ქვიშაქვებითა და კონგლომერატებით. ჰავა მკვეთრად კონტინენტურია; იცის ცივი, მცირეთოვლიანი ზამთარი. ნალექები 200-250 მმ წელიწადში. მუღოჯარების დასავლეთ კალთაზე სათავე აქვს მდინარეებს: ემბას, ორს. არის სტეპისა და ნახევარუდაბნოს მცენარეულობა. გაზაფხულისა და ზაფხულის საძოვრები. არის სპილენძის, ნიკლისა და სხვა საბადოები.
მაურისიო მაკრი
მაურისიო მაკრი (Mauricio Macri; დ. 8 თებერვალი, 1959) — არგენტინელი ინჟინერი, პოლიტიკოსი და არგენტინის პრეზიდენტი 2015-2019 წლებში. გაიმარჯვა ქვეყნის ისტორიაში პირველ ბალოტირებაში და 1916 წლის შემდეგ არის პირველი დემოკრატიულად არჩეული არარადიკალი ან არაპერონისტი პრეზიდენტი . 2007-2015 წლებში იგი იყო ბუენოს-აირესის მერი და არგენტინის პარლამენტის ქვედა პალატის წევრი (2005-2007).
მუღოჯარები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახეთის ქედები კატეგორია:ურალის მთები
მაურისიო მაკრი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:არგენტინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:არგენტინის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი
ტრენტ ოპალოქი
ტრენტ ოპალოქი (Trent Opaloch; დ. 31 დეკემბერი, 1969) — კანადელი კინოოპერატორი, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილია რეჟისორებთან, ნილ ბლომკამპთან და ძმებ რუსოებთან თანამშრომლობით.
დაიბადა და გაიზარდა თანდერ-ბეიში, ონტარიოში. კინოწარმოებას ეუფლებოდა კონფედერაციის კოლეჯში. 1996 წელს საცხოვრებლად გადავიდა ვანკუვერში, სადაც დაიწყო მისი პროფესიული კარიერა.
ოპალოქის განთქმული ნამუშევრებია: „რაიონი 9“ (2009), „კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი“ (2014), „ჩაპი“ (2015), „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ (2016), „შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი“ (2018), „შურისმაძიებლები: დასასრული“ (2019).
2010 წელს მიიღო BAFTA-ს ნომინაცია საუკეთესო ოპერატურისთვის.
ნაივაშის შეთანხმება
thumb|სუდანის რეგიონები და სადავო ტერიტორიები:{{legend|#00adef|სამხრეთი სუდანი.}} {{legend|yellow|[[აბიეის რაიონი|აბიეის რაიონი.}} {{legend|#fb6282|სამხრეთი კორდოფანი და ცისფერი ნილოსი.}}]] ნაივაშის შეთანხმება (Naivasha agreement) — სამშვიდობო შეთანხმება, რომელსაც ხელი მოაწერეს სუდანის სახალხო განმათავისუფლებელმა მოძრაობამ და სუდანმა 2005 წელს. ხელშეკრულების შედეგად დასრულდა სუდანის მეორე სამოქალაქო ომი. გარდა ამისა, ნაივაშის ხელშეკრულების შედეგად გაინისაზღვრა სამხრეთ სუდანის დამოუკიდებლობის რეფერენდუმის თარიღი.
შეთანხმების კომპონენტები
კონფლიქტის მხარეებს შორის ხელი მოეწერა შემდეგ ხელშეკრულებებს (პროტოკოლებს):
ნაივაშის ხელშეკრულებას ხელი მოეწერა 2005 წლის 9 იანვარს.
მხარეთა გამიჯვნის პროცესი
2007 წლის 11 ოქტომბერს სუდანის სახალხო განმათავისუფლებელი მოძრაობა გავიდა სუდანის მთავრობიდან და ხარტუმი დაადანაშაულა სამშვიდობო ხელშეკრულების დარღვევაში. კერძოდ, სსგმ ამტკიცებდა, რომ მთავრობაში კვლავ დომინირებდა ეროვნული კონგრესი და 15 000 ჯარისკაცი ჯერ კიდევ იმყოფებოდა სამხრეთი სუდანის ტერიტორიაზე. თუმცა სსგმ აცხადებდა, რომ არ სურდა ომის ვითარებაში დაბრუნება.
2007 წლის 13 დეკემბერს, სსგმ კვლავ დაუბრუნდა სუდანის მთავრობას. ხელმოწერილი შეთანხმება ადასტურება რომ ადგილები მთავრობაში როტაციის პრინციპით გადანაწილდებოდა ჯუბასა და ხარტუმს შორის ყოველ სამ თვეში ერთხელ. ასევე მიაღწიეს შეთანხმებას ჯარების საზღვრის გასწვრივ გაყვანის შესახებ.
2008 წლის 8 იანვარს სუდანის შეიარაღებულმა ძალებმა საბოლოოდ დატოვეს სამხრეთი სუდანი.
სქოლიო
კატეგორია:სუდანის ისტორია კატეგორია:სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ისტორია
ხენესანო
ხენესანო (Jenesano) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.119 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 287 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 123.51 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 59 კმ²-ია.
ნოვი-კიპჩაკი (ბაშკირეთი)
ნოვი-კიპჩაკი  (Яңы Ҡыпсаҡ; Новый Кипчак) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ალექსანდრე ბერკმანი
ალექსანდრე ბერკმანი (დ. 21 ნოემბერი 1870 –  გ. 28 ივნისი 1936) — XX საუკუნის დასაწყისში ანარქისტული მოძრაობის წამყვანი წევრი, ცნობილი როგორც თავისი პოლიტიკური აქტივიზმით, ასევე მისი მწერლობით.
ბერკმანი დაიბადა ვილნაში, რუსეთის იმპერიაში (ახლანდელი ვილნიუსი, ლიეტუვა) და ემიგრაციაში წავიდა შეერთებულ შტატებში 1888 წელს. ის ცხოვრობდა ნიუ-იორკში, სადაც მონაწილეობა მიიღო ანარქისტულ მოძრაობაში. ის იყო ანარქისტ ემა გოლდმანის შეყვარებული და სიცოცხლის მეგობარი. 1892 წელს ბერკმანმა წარუმატებლად სცადა ბიზნესმენის ჰენრი კლეი ფრიკის მკვლელობა, რისთვისაც მას 14 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა. ციხეში მისმა გამოცდილებამ საფუძველი ჩაუყარა მის პირველ წიგნს, ანარქისტის ციხის მოგონებები.
საფრანგეთში ცხოვრების დროს, ბერკმანმა გააგრძელა თავისი საქმიანობა ანარქისტული მოძრაობის მხარდასაჭერად, ანარქისტული პრინციპების კლასიკური ექსპოზიციის წარმოებით, ახლა და შემდეგ: კომუნისტური ანარქიზმის ანაბანა. ავადმყოფობის გამო ბერკმანმა თავი მოიკლა 1936 წელს.
ადრეული წლები
1877 წელს ოსიპ ბერკმანს, როგორც წარმატებულმა ბიზნესმენს, მიენიჭა უფლება, გადასულიყო საცხოვრებლად განსახლების ფერდობიდან, რისი უფლებაც იუდეველებს ეზღუდებოდათ რუსეთის იმპერიაში. ოჯახი საცხოვრებლად პეტერბურგში გადავიდა საცხოვრებლად, რომელიც ადრე ებრაელებისათვის აკრძალული იყო. იქ ოსიპმა მიიღო უფრო რუსული სახელწოდება ალექსანდრე; იგი ოჯახსა და მეგობრებს შორის ცნობილი იყო, როგორც საშა. ბერკმანები ცხოვრობდნენ კომფორტულად, მსახურებითა და საზაფხულო სახლით. ბერკმანი სწავლობდაგიმნაზიაში, სადაც მან მიიღო კლასიკური განათლება სანქტ-პეტერბურგის ელიტის ახალგაზრდებთან.
პოსობლანკო
პოსობლანკო (Pozoblanco) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 329,92 კმ². მოსახლეობა — 17210 კაცი (2020 წ.).
ალექსანდრე ბერკმანი
ადრეული წლები
როდესაც ბერკმანი 12 წლის გახდა, მისი მამა გარდაეცვალა. ბიზნესი უნდა გაეყიდათ და ოჯახმა დაკარგა პეტერბურგში ცხოვრების უფლება. ბერკმანმა გიმნაზიაში სწავლა ცუდად დაიწყო, რადგან ძირითად დროს რომანების კითხვაში ატარებდა. ერთ-ერთი წიგნი, რომელიც მას აინტერესებდა, იყო ივან ტურგენევის რომანი „მამები და შვილები“ (1862), სადაც განხილულია ნიჰილისტური ფილოსოფია.
პოსობლანკო
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე ბერკმანი
ადრეული წლები
მალე ბერკმანი შეუერთდა სკოლაში არსებულ ჯგუფს, რომელიც კითხულობდა და მსჯელობდა რევოლუციურ ლიტერატურაზე, რომელიც აკრძალული იყო ახალი მეფის ალექსანდრე III-ის პირობებით. მან სხვა სტუდენტებს აკრძალული მასალა დაურიგა და საკუთარი ნააზრევით რამდენიმე რადიკალური ტრაქტატი დაწერა, რომელიც მან დაბეჭდა სკოლის მომმარაგებელი მასალის გამოყენებით. მან გამოაქვეყნა სტატია სახელწოდებით „ღმერთი არ არსებობს“, რამაც გამოიწვია ერთწლიანი დაქვეითება, როგორც სასჯელი „უღმერთობის, საშიში მიდრეკილებების და დაქვემდებარების“ საფუძველზე.
ბერკმანის დედა გარდაიცვალა 1887 წელს და მასზე პასუხისმგებელი გახდა ბიძა ნათან ნათანსონი. ბერკმანს ეზიზღებოდა ბიძა, რადგან იგი ცდილობდა წესრიგის შენარჩუნებასა და კონფლიქტის თავიდან აცილებას. ნათანსონმა ვერ გააცნობიერა, თუ რატომ მიიჩნევდა ბერკმანი თავის რადიკალურ იდეებს მიმზიდველად და ის წუხდა, რომ ბერკმანი ოჯახს სირცხვილს მოუტანდა. ამ წლის ბოლოს ბერკმანი დაიჭირეს სკოლის გამოცდების ასლების მოპარვაში და ხელოსნის მოსყიდვაში. იგი გააძევეს და შეაფასეს, როგორც „ნიჰილისტური შეთქმულების მონაწილე“.
ბერკმანმა გადაწყვიტა ემიგრაციაში წასვლა შეერთებულ შტატებში. როდესაც მისი ძმა 1888 წლის დასაწყისში გაემგზავრა გერმანიაში მედიცინის შესასწავლად, ბერკმანმა ისარგებლა თანმხლებით და იქიდან გაემგზავრა ნიუ-იორკში.
ნიუ-იორკში
ნიუ-იორკში ჩავლისას მან არ იცოდა ინგლისური ენა. ბერკმანი შეურთდა ანარქისტთა ჯგუფებს, რომლებიც ქმნიდნენ კამპანიას, რათა გაეთავისუფლებინათ 1886 წლის ჰაიმარკეტის დაბომბვისას მსჯავრდებული კაცები. ის შეუერთდა თავისუფლების პიონერებს, პირველ ებრაულ ანარქისტულ ჯგუფს აშშ-ში. დიდი ხნით განმავლობაში ბერკმანი ორგანიზაციის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წევრი იყო.
1889 წელს ბერკმანი შეხვდა რუს ემიგრანტ ემა გოლდმანს და დაიწყო მასთან რომანი. მალე ბერკმანს და გოლდმანს შეუყვარდათ ერთმანეთი და განუყოფელნი გახდნენ. მიუხედავად მათი უთანხმოებისა და განცალკევებისა, გოლდმანი და ბერკმანი ეხმარებოდნენ ერთმანეთს ათწლეულების განმავლობაში. მათ აერთიანებდათ ანარქისტული პრინციპები და ერთმანეთი სიყვარული.
1891 წლის ბოლოს ბერკმანმა შეიტყო, რომ რუსი ანარქისტმა პიტერ კროპოტკინმა, რომლითაც იგი აღფრთოვანებული იყო, გააუქმა ვიზიტი ამერიკაში იმ მოტივით, რომ ეს იყო ძალიან ძვირი ანარქისტული მოძრაობისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ ბერკმანი იმედგაცრუებული დარჩა, კროპოტკინის ქმედებამ კიდევ უფრო აამაღლა მისი ღირსება ბერკმანის მის თვალში.
ატენტატი: ფრიკის მკვლელობის მცდელობა
ალტ=Two men are sitting at a desk while a third man enters the office carrying a gun|მინი| ბერკმანის მიერ ფრიკის მკვლელობის მცდელობა, ილუსტრატორი ვ. პ. სნიდერი, 1892 1889 წელს კარნეგის კომპანიასთან გაფორმებული მუშათა კონტრაქტები 1892 წლის 1 ივლისს ამოიწურა.
კარნეგის და განსაკუთრებით, მისი ბიზნეს-პარტნიორი ჰენრი კლეი ფრიკის, უნდოდათ კავშირის გაწყვეტა. შესაბამისად, ჰენრი კლეი ფრიკმა, ქარხნის ცნობილმა პროფ-კავშირის მოწინააღმდეგე მენეჯერმა, პინკერტონის დეტექტივის სააგენტოდან 300 შეიარაღებული მეურვე დაიქირავა და როდესაც პინკერტონის მცველები ქარხანაში  დილით მივიდნენ  ცეცხლსასროლი იარაღით დაუწყეს ბრძოლა. 12-საათიანი ბრძოლის შედეგად დაიღუპა ცხრა პროფკავშირული მუშაკი და შვიდი მცველი.
ერთი თვის შემდეგ, ფრიკთან ოფისში სტუმრად მივიდა ბერკმანი, რომელიც მზად იყო ჩაედინა მკვლელობა. მას ეხურა ახალი შავი ქუდი, ხოლო ჯიბეებში ჰქონდა იარაღი და ხანჯალი. იგი ფრიკის ოფისში წავიდა და მისი ნახვა სთხოვა და თქვა, რომ იგი ნიუ-იორკის დაქირავების სააგენტოს წარმომადგენელია, მაგრამ მას უთხრეს, რომ ფრიკი ძალიან დაკავებული იყო. მომდევნო დღეს ის კვლავ დაბრუნდა ფრიკის ოფისში. სანამ დამსწრეებმა ფრიკს უთხრეს, რომ ნიუ-იორკის დასაქმების აგენტი დაბრუნდა მის სანახავად, ბერკმანი ოფისში შევარდა და ფრიკს დაუმიზნა. ორი გასროლის შემდეგ, ბერკმანი მიწაზე დააგდეს. მან მაინც მოახერხა ხანჯლის ამოღება და სამჯერ დაარტყა ფრიკს. ფრიკი გადარჩა.
ბერკმანი ციხეში დარჩა ორი თვის განმავლობაში, სასამართლო პროცესის მოლოდინში.
სასამართლო
ბერკმანმა უარი თქვა ადვოკატის მომსახურებაზე მისი სასამართლო განხილვისთვის. ბერკმანმა განაცხადა: „მე არ მჯერა თქვენი კანონების. მე არ ვაღიარებ თქვენი სასამართლოების უფლებამოსილებას. მორალურად უდანაშაულო ვარ“.
ნაფიც მსაჯულთა შემდეგ, მოსამართლეებმა ბერკმანი დამნაშავედ სცნეს ყველა ბრალდებაში. მოსამართლემ მისცა ბერკმანს მაქსიმალური სასჯელი თითოეული პუნქტისთვის: სულ 21 წელი ციხეში და ერთი წელი სამუშაო სახლში, ამ თანმიმდევრობით. ბერკმანის სასამართლო პროცესი ჯამში 4 საათი გრძელდებოდა. იგი სასჯელის მოხდისთვის პენსილვანიის დასავლეთ სასჯელაღსრულებაში გადაიყვანეს.
პატიმრობა
ციხეში მისვლიდან რამდენიმე კვირის განმავლობაში, ბერკმანმა დაიწყო თვითმკვლელობის დაგეგმვა. იგი კოვზის გათლას ცდილობდა, რათა ბასრი გამხდარიყო, მაგრამ მისი მცდელობა აღმოაჩინა მცველმა და ბერკმანმა ღამე მიწისქვეშა დილეგში გაატარა. მან მოიფიქრა, რომ თავი დაერტყა გისოსებისათვის, მაგრამ წუხდა, რომ მის მცდელობებს, შესაძლოა ზიანი მიეყენებინა მისთვის და მაინც ცოცხალი დარჩენილიყო. ბერკმანმა წერილი მისწერა გოლდმანს, რომელშიც სთხოვა, გამოეგზავნა მისთვის დინამიტის კაფსულა. მისი წერილი დაიკარგა.
1905 წელს, ბერკმანი დასავლეთის სასჯელაღსრულებიდან გადაიყვანეს ალლეგენის საგრაფოში, სამუშაო სახლში, სადაც მან სასჯელის ბოლო 10 თვე გაატარა. მან სამუშაო დარბაზში პირობები აღწერა, როგორც „სისასტიკით სავსე კოშმარი, უსასრულოდ უარესი, ვიდრე სასჯელაღსრულების ყველაზე არაადამიანური პირობები“. მცველები ცემდნენ პატიმრებს სასტიკი მეთოდებით. ბერკმანი ძალიან წუხდა იქ ყოფნით.
გათავისუფლება
ბერკმანი იძულებითი სამუშაო ადგილიდან მაისში გაათავისუფლეს 1906 წელს, სასჯელის მისჯიდან 14 წლის შემდეგ. მოგვიანებით, ბერკმანს დაეწყო კლაუსტროფობია და თვითმკვლელობისკენ მიდრეკილება. მიუხედავად ამისა, იგი დათანხმდა გოლდმანთან ერთად ერთობლივი ლექციების ტურს.
გასტროლის შემდეგ ნიუ იორკში, ბერკმანი და გოლდმანი ცდილობდნენ განეახლებინათ თავიანთი რომანტიკული ურთიერთობა, მაგრამ დაკარგეს ერთმანეთისადმი ვნება. ბერკმანს იზიდავდა ახალგაზრდა თინეიჯერ, სახელად ბეკი ედელსონს.
ბერკმანს კვლავ ტანჯავდა დეპრესია და სულ უფრო მეტს ლაპარაკობდა თვითმკვლელობაზე.
ფერერის ცენტრი
ბერკმანის დახმარებით შეიქმნა ფერერის ცენტრი ნიუ-იორკში 1910 და 1911 წლებში და მსახურობდა მის ერთ-ერთ  მასწავლებლად. ფერერის ცენტრში, რომელსაც ესპანელი ანარქისტის ფრანცისკო ფერერის საპატივცემულოდ დაერქვა ეს სახელი, შედიოდა უფასო სკოლა, რომელიც ხელს უწყობდა დამოუკიდებელ აზროვნებას თავის სტუდენტებს შორის. ფერერის ცენტრი ასევე ემსახურებოდა უფროსების სათემო ცენტრს.
ლუდლოუს ხოცვა და ლექსინგტონის გამზირის აფეთქება
1913 წლის სექტემბერში, მაღაროს მუშაკებმა გაფიცვა მოაწყვეს ქვანახშირის მომპოვებელი კომპანიების წინააღმდეგ, ქალაქ ლუდლოუში, კოლორადო. უმსხვილესი სამთო კომპანია იყო როკფელერის ოჯახის სამფლობელო. 1914 წლის 20 აპრილს, კოლორადოს ეროვნულმა გვარდიამ შეუტია მაღაროელებს და ერთდღიანი ბრძოლის დროს დაიღუპა 26 ადამიანი.
გაფიცვის დროს ბერკმანმა დააორგანიზა მიტინგები ნიუ-იორკში მაღაროელების მხარდასაჭერად. მაისში და ივნისში სხვა ანარქისტებიც ჩაერთნენ საპროტესტო აქციებში, რასაც შედეგად მოყვა მომიტინგეთა დარბევა-დაპატიმრება. ალტ=A large crowd of people, some carrying banners. A man in the center is elevated above them and speaking to them|მარცხნივ|მინი| ბერკმანი სიტყვით გამოდის [[მშრომელთა საერთაშორისო დღე|მშრომელთა დღის მიტინგზე ნიუ-იორკში, 1914 ]] ივლისში, ბერკმანის სამმა თანამშრომელმა - ჩარლზ ბერგმა, არტურ კარონმა და კარლ ჰანსონმა - დინამიტის შეგროვება ლუიზა ბერგერის ბინაში დაიწყეს. ამბობენ, რომ ბერკმანი იყო მთავარი შეთქმული, ჯგუფის უძველესი და გამოცდილი წევრი. ბერკმანმა უარყო გეგმაში ნებისმიერი მონაწილეობა ან ამის შესახებ რაიმეს ცოდნა.
4 ივლისს, 9 საათზე დილით, ბერგერმა დატოვა ბინა და თხუთმეტი წუთის შემდეგ სასიკვდილო აფეთქება მოხდა. ბომბი ნაადრევად აფეთქდა, ბერგის საცხოვრებელი კორპუსი შეარყია, სამი ზედა სართული დაიშალა და დაიღუპა ბერგი, კარონი, ჰანსონი და მარი ჩავესი, რომელიც აშკარად არ მონაწილეობდა შეთქმულებაში. ბერკმანმა მოაწყო გარდაცვლილთა დაკრძალვა.
ბლასტი და მზადყოფნა დაბომბვის დღისთვის
1915 წლის ბოლოს ბერკმანმა დატოვა ნიუ-იორკი და გაემგზავრა კალიფორნიაში. მომდევნო წელს სან-ფრანცისკოში მან დაიწყო საკუთარი ანარქისტული ჟურნალის გამოქვეყნება სახელწოდებით ბლასტი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი მხოლოდ 18 თვის განმავლობაში ქვეყნდებოდა, საკმაოდ დიდი პოპულარობა მოიპოვა.
1916 წლის 22 ივლისს, ბომბი აფეთქდა სან-ფრანცისკოს დღის აღლუმის დროს, რის შედეგადაც ათი ადამიანი დაიღუპა და 40 დაიჭრა. პოლიციამ ბერკმანზე მიიტანა ეჭვი, თუმცა ამის არანაირი მტკიცებულება არ არსებობდა და საბოლოო ჯამში, მათი გამოძიება შეეხო ორ ადგილობრივ აქტივისტს, თომას მუნეის და უორენ ბილინგსს. მიუხედავად იმისა, რომ არც მუნეი და არც ბილინგსი არ იყვნენ ანარქისტები, ბერკმანი მათ დახმარებას უწევდა: თავდაცვის ფონდის გაზრდის, იურისტების დაქირავების და მათი სახელით ეროვნული კამპანიის წამოწყების კუთხით. მუნეი და ბილინგსი გაასამართლეს, რის დროსაც მუნეის მიესაჯა სიკვდილით დასჯა, ხოლო ბილინგს სამუდამო პატიმრობა მიესაჯა.
ბოლო წლები და სიკვდილი
ალტ=Two middle-aged man pose for an informal photo under some trees. Their arms are behind one another's backs. One man is wearing a t-shirt and the other is bare-chested|მარჯვნივ|მინი| ბერკმანი (მარჯვნივ) და [[ნესტორ მახნო პარიზში, 1927 ]] ბერკმანმა ბოლო წლები გაატარა, როგორც რედაქტორმა და მთარგმნელმა. ის და მისი თანამგზავრი, ემი ექსტეინი, ნიცაში ხშირად გადაადგილდებოდნენ ბინიდან ბინაში. არონსტამი ბერკმანს ყოველთვიურად უგზავნიდა თანხებს დასახმარებლად. 1930-იან წლებში მისი ჯანმრთელობა გაუარესდა და მან ჩაიტარა ორი წარუმატებელი ოპერაცია პროსტატის პრობლემასთან დაკავშირებით 1936 წლის დასაწყისში. მეორე ოპერაციის შემდეგ იგი თვეების განმავლობაში იწვა საწოლში. მუდმივი ტკივილის გამო, იძულებული გახდა დაყრდნობოდა მეგობრების ფინანსურ დახმარებას და ექსტეინის ზრუნვაზე იყო დამოკიდებული, ბერკმანმა გადაწყვიტა თვითმკვლელობა. მან ვერ გაუძლო ფიზიკურ ტკივილს, შეეცადა თვითმკვლელობას, ტყვიამ ყელის ფილტვზე და მუცელზე გაიარა, ზურგის თავის სვეტში მოთავსდა და პარალიზება მოახდინა. გოლდმანი ნიცაში გაიქცა, რომ მის გვერდით ყოფილიყო. ბერკმანმა იგი იცნო, მაგრამ სიტყვის თქმა ვერ შეძლო. ის დღის მეორე ნახევარში კომაში ჩაძირული გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ებრაელი ათეისტები კატეგორია:ანარქო-კომუნისტები კატეგორია:ამერიკელი ათეისტები კატეგორია:ამერიკელი ანარქისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:ანარქისტები კატეგორია:ანარქისტული მოძრაობა კატეგორია:ანარქისტული თეორია
დენიზი
დენიზი (Denise) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 211 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟაურუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 523 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.52 კმ²-ზე. ფართობი 1 307 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ტრიანის მყინვარი
ტრიანის მყინვარი (Glacier du Trient) — მყინვარი მონბლანის მასივზე, შვეიცარიაში. სიგრძე — 4,3 კმ. ადმინსტრაციულად მოქცეულია ვალეს კანტონის ტერიტორიაზე. 1973 წლისათვის მყინვარის ფართობი უდრიდა 6,4 კმ²-ს. მყინვარის ენა მდებარეობს ზღვის დონიდან 1800 მ-ზე. აქედან სათავეს იღებს მდინარე რონის შენაკადი ტრიანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის მყინვარები
სანტა-ეუფემია (ესპანეთი)
სანტა-ეუფემია (Santa-Eufemia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 187,34 კმ². მოსახლეობა — 755 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კორდობის ქალაქები
მაატკარე (დედოფალი)
მაატკარე — ძველი ეგვიპტის დედოფალი ოცდამეორე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. მაატკარე ეგვიპტის ფარაონის ოსორკონ I-ის მეუღლე და ამონის ქურუმის შოშენქის დედა იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეორე დინასტიის დედოფლები
გობუსტანის რაიონი
გობუსტანის რაიონი (Qobustan rayonu) — რაიონი აზერბაიჯანის აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გობუსტანი.
ისტორია
გობუსტანის რაიონის თანამედროვე ტერიტორია რუსეთის იმპერიის პერიოდში შედიოდა კასპიის ოლქში, შემდეგ შემახის გუბერნიაში, ხოლო 1859 წლიდან ბაქოს გუბერნიაში.
აზერბაიჯანის სსრ-ის შემადგენლობაში შესვლის შემდეგ შედიოდა შემახის მაზრაში. 1930 წელს ჩამოყალიბდა შემახის რაიონი, რომლის შემადგენლობაშიც შევიდა სოფელი მარაზიც. 1943 წლის 8 ოქტომბერს შემახის რაიონს გამოეყო და 1959 წლის 4 დეკემბრამდე დამოუკიდებლად არსებობდა მარაზის რაიონი. 1959 წელს კვლავ შემახის რაიონს შეუერთდა. 1990 წელს შემახის რაიონს კვლავ გამოეყო ძველ საზღვრებში და ეწოდა გობუსტანის რაიონი. 2008 წელს რაიონის ადმინისტრაციულმა ცენტრმა მიიღო ქალაქის სტატუსი და ეწოდა გობუსტანი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
1999 წლიდან რაიონის შემადგენლობაში შედის 26 მუნიციპალიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები