cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩილი კონ კარნე
ვეგეტარიანული ჩილი
ვეგეტარიანული ჩილი (ესპანურად: "ჩილი ნონ კარნე" - ჩილი ხორცის გარეშე) ამერიკაში პოპულარული გახდა მეორე საუკუნის 60-იან და 70-იან წლებში. ამ პერიოდში აშშ-ში ვეგეტარიანელები მომრავლდნენ. ვეგეტარიანულ ჩილიში ხორცს ანაცვლებდა, რომელიმე კალორიული ბოსტნეული, მაგალითად, კარტოფილი. ასევე შესაძლო დანამატები ჩილი ნონ კარნესთვის არის: სოკო, სიმინდი ან გოგრა.
თეთრი ჩილი
თეთრი ჩილი მზადდება ქათმის ან ინდაურის ხორცით, თეთრი ლობიოთი, და მწვანე წიწაკით. იგი ჩვეულებრივი ჩილისგან განსხვავებით უფრო მოთეთრო შეფერილობისაა. თეთრ ჩილის ძირითადად მიირთმევენ ყველთან ან არაჟანთან ერთად.
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1995)
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1995) — საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის ძირითადი კანონი, რომელიც მიღებულია 1995 წლის 28-29 სექტემბერს, მცხეთაში, სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძარში, საქართველოს ეკლესიის XIII საეკლესიო კრების მიერ.
ისტორია
1995 წლის 18-19 სექტემბერს სვეტიცხოვლის ტაძარში შედგა საქართველოს ეკლესიის გაფართოებული კრება. ეს იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ პირველი საეკლესიო კრება, რომელსაც მართვა-გამგეობის დებულებაში უნდა გაეთვალისწინებინა და აესახა ახალი რეალობა. კრებამ 19 სექტემბერს განიხილა და დაამტკიცა დებულების პროექტი. ახალ დებულებით გაიზარდა ეპარქიათა რიცხვი 15-დან 27-მდე. ეკლესიის მოწყობის საფუძვლად გამოცხადდა წმიდა წერილი და საღმრთო გადმოცემა, წმიდა მოციქულთა, მსოფლიო, ადგილობრივ და წმიდა მამათა კანონები და წესდებები.
1995 წლის 19 სექტემებრს მიღებული საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება დღემდე მოქმედია.
ფლორეს-დე-ავილა
ფლორეს-დე-ავილა (Flores de Ávila) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43 კმ². მოსახლეობა — 295 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ელ-ბოოდონი
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ველე-ნზასის პროვინცია
ველე-ნზასის პროვინცია (Wele-Nzas) — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 5478 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 191 383 ადამიანს. . ადმინისტრაციული ცენტრი — მონგომო.
გეოგრაფია
მდებარეობს ეკვატორული გვინეის კონტინენტური ნაწილის სამხრეთ-აღმოსავლეთში. დასავლეთიდან ესაზღვრება ცენტრო-სურის პროვინციას, ჩრდილოეთიდან კე-ნტემის პროვინციას, აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან გაბონს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია დაყოფილია 7 მუნიციპალიტეტად:
სქოლიო
კატეგორია:ეკვატორული გვინეის პროვინციები
160
თარიღი უცნობია
*
160er
ბიშნარატი
ბიშნარატი (Бишнарат; Бишнарат) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 165 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (72 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
ლასკუარე
ლასკუარე (Lascuarre, Llascuarre) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,90 კმ². მოსახლეობა — 139 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
Pristomyrmex bicolor
Pristomyrmex bicolor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მანერჰაიმის ხაზი
მანერჰაიმის ხაზი — ფინეთის ყოფილი სასაზღვრო სიმაგრეების სისტემა კარელიის ყელზე. სახელი ეწოდა ფინელი მარშლის გუსტავ მანერჰაიმის სახელის მიხედვით. ააგეს 1927-1939 წლებში. სიგანე ფრონტის გასწვრივ 135 კმ. სიღრმე 95 კმ-მდე. შედგებოდა უზრუნველყოფის (სიღრმე 15-60 კმ), მთავარი (სიღრმე 7-10 კმ), მეორე და ზურგის (ვიბორგის) თავდაცვითი ზოლებისაგან. შედიოდა 2 ათასზე მეტი ხანგამძლე და ძელმიწური საცეცხლო ნაგებობა, რომლებიც გაერთიანებულნი იყვნენ საყრდენ პუნქტებად, ეს უკანასკნელნი კი - წინააღმდეგობის კვანძებად. საყრდენ პუნქტებს იცავდნენ მუდმივი გარნიზონები. შუალედებს ავსებდა საველე ჯარების პოზიციები. უზრუნველყოფის ზოლში 220 კმ-ზე 12-45 მწკრივად გადაჭიმული იყო მავთულღობე, 200 კმ-ზე - ხერგილები, 80 კმ-ზე 12-მწკრივად - გრანიტის ბოწკინტები, ტანკსაწინააღმდეგო დანაღმული თხრილები.
მანერჰაიმის ხაზი საბჭოთა ჯარებმა გაარღვიეს სსრკ-ფინეთის ომის (1939-1940 წწ.) დროს და ნაგებობათა უმეტესობა მოსპეს. მეორე მსოფლიო ომის დროს (1939-1945 წწ.), 1944 წელს საბჭოთა ჯარებმა კვლავ გაარღვიეს ფინელთა მიერ ნაწილობრივ აღდგენილი მანერჰაიმის ხაზი და მთლიანად გაანადგურეს მისი ყველა თავდაცვითი ნაგებობა.
სტეფანე VI (VII)
მინი|მარჯვნივ|[[გარდაცვლილის საეკლესიო კრება ჟან-პოლ როლანის ნახატზე.]] სტეფანე VI (VII) (Stephanus PP. VI;  დ. უცნობია — გ. აგვისტო, 897) — რომის პაპი 896-897 წლებში.
წარმოშობით რომაელია. პარტიების ბრძოლაში ემხრობოდა გვიდო სპოლეტელს. პაპმა ამოთხარა წინამორბედი პაპის ფორმოზუსის ცხედარი, ტახტზე დასვა, შემოსა და ისე გაასამართლა, მოაწყო ე. წ. გარდაცვლილის საეკლესიო კრება. პაპის გვამს მოაჭრა თითები, რომლებითაც პირჯვარს იწერდა და ტიბრში გადაუძახა. მალე უარესი ბედი თვითონ გაიზიარა. მოწინააღმდეგეებმა შეიპყრეს, დილეგში ჩააგდეს და გაგუდეს.
ევროპის ერთა თასის პირველი დივიზიონი 2008-2010
ევროპის ერთა თასის პირველი დივიზიონის 2008-2010 წწ. გათამაშება არის რიგით მე-7, 2000 წელს ამ ჩემპიონატის რეფორმირების შემდეგ. აღნიშნული ჩემპიონატით ირკვევა არა მარტო ერთა თასის მფლობელი, არამედ ის წარმოადგენს აგრეთვე ახალი ზელანდიის 2011 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ ტურნირს ევროპულ ზონაში.
ცხრილი
ცხრილში ქულები ნაწილდება შემდეგი სისტემით:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ევროპის ერთა თასი
სენ-გოტარდის უღელტეხილი
სენ-გოტარდის უღელტეხილი (Gotthardpass, Passo del San Gottardo, Col du Saint-Gothard) — უღელტეხილი ლეპონტის ალპებში, შვეიცარიაში. სიმაღლე 2106 მ.
გადაჭიმულია დასავლეთ-სამხრეთ-დასავლეთიდან აღმოსავლეთ-ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ და მიუყვება შვეიცარიის კანტონებს: ვალეს, ურის, გრაუბიუნდენისა და ტიჩინოს საზღვრებს. უღელტეხილის სიგრძეა 32-48 კმ, სიგანე 10-12 კმ, ხოლო ფართობი დაახლოებით — 440 კმ². უღელტეხილზე გადადის სავტომობილო გზა, ხოლო მის ქვეშ გაჭრილია გოტარდის სარკინიგზო გვირაბი (სიგრძე 15 კმ), რომელიც აშენდა 1872-1881 წლებში.
სამხრეთი კალთა ციცაბოა, ჩრდილოეთი — დახრილი. არის მყინვარები. გოტარდის გვირაბის ფართო ტრანშეა გადასასვლელს ჰყოფს ორ ნაწილად: დასავლეთ — შედარებით მაღალ და მყინვარებით შემოსილსა და აღმოსავლეთ — უფრო კლდოვან ნაწილებად.
ალექსანდრე სუვოროვის შვეიცარიაში ლაშქრობის დროს (1799 წლის 13 (24) სექტემბერი) რუსულმა ჯარმა (დაახლოებით 20 ათასი კაცი), რომელიც იტალიიდან შვეიცარიაში მიემართებოდა, ბრძოლით გადალახა სენ-გოტარდის უღელტეხილი. მიუდგომელი პოზოციები უღელტეხილთან და მის ზურგში სოფელ ურზერნთან ეკავა ფრანგთა 2 ბრიგადას.
სუვოროვმა სენ-გოტარდის შემოვლით გაგზავნა 6-ათასიანი რაზმი, ხოლო მთავარი ძალებით (სამ კოლონად) შეუტია სენ-გოტარდს ფრონტიდან და ორივე ფლანგიდან. გააფთრებული ბრძოლების შემდეგ დღის ბოლოს რუსული ჯარი უღელტეხილს დაეუფლა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალპების უღელტეხილები კატეგორია:შვეიცარიის უღელტეხილები
წყლის წრებრუნვა
წყლის წრებრუნვა — დედამიწის ბიოსფეროში წყლის ციკლური მიმოქცევის პროცესი.
დედამიწაზე წყლის ბრუნვა სამ ძირითად ნაწილად იყოფა: ოკეანურად, შიდა კონტინენტურად და კონტინენტურ-ოკეანურად. ყოველდღიურად დედამიწაზე 577 ათასი კუბური კმ. წყალი „გადაადგილდება“. აქედან ძირითადი ნაწილი (80%) ოკეანეების ზედაპირზე „მოძრაობს“ (ორთქლდება და ნალექის სახით უკანვე უბრუნდება მას). აორთქლებული წყლის ნაწილი (119 ათასი კუბ. კმ.) ქარს კონტინენტებზე გადააქვს. მისი უდიდესი ნაწილი მდინარეების მეშვეობით კვლავ უბრუნდება ოკეანეებს, ხოლო მცირე ნაწილი ჩაედინება ისეთ წყალსატევებში, რომლებსაც მსოფლიო ოკეანესთან კავშირი არ გააჩნია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰიდროლოგია კატეგორია:წყალი
იუსიფ მამედალიევი
ბიოგრაფია
1923 წელს ჩაირიცხა ბაქოს უმაღლეს პედაგოგიურ ინსტიტუტში. სასწავლო დაწესებულების წარმატებით დამთავრების შემდეგ, 3 წელი ასწავლიდა საშუალო სკოლაში. 1929 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტის მეორე კურსზე, რომელიც დაამთავრა 1932 წელს.
მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა მოსკოვის პირველ ქიმიურ ქარხანაში. შემდეგ გადაიყვანეს აზერბაიჯანში, სადაც ჯერ ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ორგანული ქიმიის განყოფილებას, შემდეგ კი 1933-1945 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის ნავთობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. აქ ის გახდა ლაბორატორიის ხელმძღვანელი.
მისი ნაშრომები ეძღვნებოდა ნავთობქიმიისა და ორგანული კატალიზის სამეცნიერო პრობლემებს, რომლებიც იმ დროისთვის აქტუალური იყო და მჭიდროდ იყო დაკავშირებული შიდა ნავთობგადამამუშავებელი და ნავთობქიმიური ინდუსტრიის განვითარებასთან. ზოგიერთმა განვითარებამ საფუძველი ჩაუყარა ახალი ინდუსტრიული პროცესების შექმნას.
1933 წელს იუსიფ მამადალიევს მიენიჭა ქიმიურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი.
1934 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (დღევანდელი ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი). ეკავა ასოცირებული პროფესორის, პროფესორის, კათედრის გამგისა და რექტორის თანამდებობები (1954-1958 წწ.).
1945 წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსად. იყო აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ნავთობის ინსტიტუტის დირექტორი. 1946 წელს წარადგინეს სამუშაოდ სსრკ ნავთობის მრეწველობის სამინისტროში, სადაც გახდა სამინისტროს სამეცნიერო-ტექნიკური საბჭოს თავმჯდომარე.
1951-1954 წლებში იყო აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის, ქიმიისა და ნავთობის განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი, 1954-1958 წლებში აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი გახლდათ.
ედმუნდ I
მინი|ედმუნდ I. ედმუნდ I (Ædmund I; დ. 921 — გ. 26 მაისი, 946) — ინგლისის მეფე 939-946 წლებში. უესექსის დინასტიის წარმომადგენელი. ედუარდ უფროსისა და მისი მესამე მეუღლის ედგივას შვილი. გამეფდა მისი ნახევარ-ძმის ათელსტანის გარდაცვალების შემდეგ, რადგან ათელსტანს მემკვიდრე არ დარჩენია.
იუსიფ მამედალიევი
ბიოგრაფია
1958 წელს იუსიფ მამადალიევი აირჩიეს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად. მიღებული აქვს მრავალი სამთავრობო ჯილდო.
ედმუნდ I
კორონაციის შემდეგ ძალიან მალე საფრთხე დაემუქრა ინგლისს, დუბლინის ვიკინგური სამეფოს მეფე ოლაფ III დაესხა თავს, მოახერა ნურთუმბრიისა და ცენტრალური ინგლისის დაპყრობა. ედმუნდმა მხოლოდ იმის შემდეგ მოახერხა ცენტრალური ინგლისის ახლიდან შემოერთება რაც ოლაფი გარდაიცვალა 943 წელს, ერთი წლის შემდეგ კი ნორთუმბრიაც შემოიერთა.
ფონტივეროსი
ფონტივეროსი (Fontiveros) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36 კმ². მოსახლეობა — 749 კაცი (2021 წ.).
იუსიფ მამედალიევი
ბიოგრაფია
იუსიფ მამადალიევის სახელს ატარებს ქალაქ ბაქოს ერთ-ერთი ქუჩა. შემახის ასტროფიზიკურ ობსერვატორიაში შექმნილია დასახლება, რომელიც ასევე ქიმიკოსის საპატივსაცემოდაა დარქმეული.
ფონტივეროსი
სქოლიო
კატეგორია:ავილის ქალაქები კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
იუსიფ მამედალიევი
ბიოგრაფია
მამედალიევი არის 200-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მათ შორის 6 მონოგრაფიის.
იუსიფ მამედალიევი გარდაიცვალა 1961 წლის 15 დეკემბერს. დაკრძალულია საპატიო დაკრძალვის ხეივანზე ბაქოში.
სამეცნიერო საქმიანობა
იუსიფ მამადალიევის ძირითადი სამეცნიერო ნაშრომები დაკავშირებულია ნავთობისა და გაზების კატალიზურ დამუშავებასთან. ის არის ნავთობქიმიის ფუძემდებელი აზერბაიჯანში. მამედალიევის ინიციატივით მოხდა კატალიზატორების მონაწილეობით სხვადასხვა ნახშირწყალბადების ქლორირებისა და ბრომირების ახალი მეთოდების შემოღება. მან მეთანის ქლორირების საშუალებით მიიღო ნახშირბადის ტეტრაქლორიდის, მეთილის ქლორიდის, მეთილენქლორიდის და სხვა ძვირფასი პროდუქტების მიღების გზები. უჯერი ნახშირწყალბადების დახმარებით არომატული, პარაფინური, ციკლოპარაფინური ნახშირწყალბადების კატალიზური ალგიდაციის სფეროში ჩატარებულმა კვლევებმა შესაძლებელი გახადა საავიაციო საწვავის კომპონენტების სინთეზირება სამრეწველო მასშტაბით.
მამადალიევს დიდი დამსახურება ჰქონდა მაღალკვალიფიციური კადრების მომზადებაშიც. მან არაერთხელ წარმოადგინა აზერბაიჯანი სსრკ-ში, აშშ-ში, იტალიაში, საფრანგეთში, ინგლისში, პოლონეთში, მონღოლეთსა და სხვა ქვეყნებში გამართულ კონგრესებსა და სიმპოზიუმებზე.
იუსიფ მამადალიევის სახელს უკავშირდება აზერბაიჯანის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის, ხელნაწერთა ინსტიტუტის, სუმგაითის ქიმიური კვლევის ცენტრისა და აზერბაიჯანის სხვა სამეცნიერო დაწესებულებების ჩამოყალიბება. მის მიერ შექმნილი აზერბაიჯანული ნავთობქიმიური სკოლა ცნობილია ქვეყნის ფარგლებს გარეთაც.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1961 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ქიმიკოსები
მოხუცი და ზღვა
მოხუცი და ზღვა (The Old Man and the Sea) — ერნესტ ჰემინგუეის მოთხრობა, რომელიც დაიწერა კუბაში, 1951 წელს, ხოლო გამოქვეყნდა — 1952 წელს. ეს არის ავტორის უკანასკნელი მნიშვნელოვანი ნაწარმოები. მოთხრობისთვის ჰემინგუეის ნობელის პრემია მიენიჭა.
სიუჟეტი
ეს ალეგორიული ნაწარმოებია. მოთხრობის მთავარი გმირი, მოხუცი სანტიაგო, თითქოს მართლაც განიცდის მარცხს, მთელი ოთხმოცდახუთი დღის ტანჯვისა და წანწალის შემდეგ უშველებელ თევზს გადაეყრება, რის ვაივაგლახით დაიჭერს, მაგრამ საბოლოოდ ზვიგენები წაართმევენ, თვითონ კვლავ ხელცარიელი ბრუნდება შინ, მშიერი და გაწამებული. ამის მიუხედავად, ეს მოთხრობა მაინც ადამიანის უძლეველობასა და სულის გაუტეხლობაზეა. მისი ფინალი მაინც საოცრად ოპტიმისტურია და ამით განსხვავდება ავტორის სხვა ნაწარმოებებისაგან.
კრიტიკა
მოთხრობამ სხვადასხვაგვარი შეფასება დაიმსახურა. ზოგი მას მარტოობის, ტანჯვისა და ტრაგედიის სიმბოლოდ მიიჩნევდა, ზოგს კი — გმირობისა და მამაცობის საწყისად. თვითონ ჰემინგუეიმ მოთხრობაზე შემდეგი რამ თქვა:
სქოლიო
კატეგორია:1952 წლის მოთხრობები კატეგორია:ერნესტ ჰემინგუეის მოთხრობები
Pristomyrmex bispinosus
Pristomyrmex bispinosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდანმიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლასპაულესი
ლასპაულესი (Laspaúles, Las Pauls) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,60 კმ². მოსახლეობა — 205 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ბირთვისის კლდეები
ბირთვისის კლდეები — კლდეთა მასივი საქართველოში, სოფელ ტბისის მიდამოებში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ ფერდობებზე, ზღვის დონიდან 1110–1400 მ სიმაღლეზე.
ეს ადგილი გამორჩეულია აქ ჩამოყალიბებული რელიეფის იშვიათი ფორმებითა და მათი სიუხვით, რაც მას განსაკუთრებულად აქცევს. ბუნებრივ წარმონაქმნებთან საოცრადაა შეხამებული შუა საუკუნეების ნაგებობები და კლდეში გამოკაფული საფეხურები. ბირთვისის კლდეები უნიკალურია იმით, რომ იგი მცირე კავკასიონზე კოლხური ფლორის გავრცელების უკიდურესი ფორპოსტია. გამოირჩევა ძველი კულტურის ძეგლების სიუხვითაც: დედა ციხე, პორფირიტულ ტუფში ამოჭრილი მოსანათლი ემბაზი, კოშკი სათოფურებით, სათოფურებიანი კედელი „ფეიქრისუბნიდან“ ბირთვისის მწვერვალისაკენ მიმავალ გზაზე (გზის გასწვრივ ხრამის აკუსტიკა ექოს გამოძახილს იძლევა), კლდეში ამოკვეთილი კიბე და სხვა.
მნიშვნელოვანი თავისებურებაა მათთან მისასვლელი გზების სირთულე. ამასთან, ეს ძეგლები გარემო პირობების გამოყენებისა და მასთან შენობა-ნაგებობების ჰარმონიულად შეხამების საუკეთესო მაგალითია, რაც ასევე საინტერესოა ტურისტული თვალსაზრისით. თბილისთან სიახლოვე, მისასვლელი სამანქანო გზა და კლიმატური პირობები ტერიტორიის მონახულების შესაძლებლობას წლის ცივ პერიოდშიც იძლევა. ყველაზე ახლომდებარე მსხვილი დასახლებული პუნქტია სოფელი ტბისი. თბილისიდან დაშორებულია 50 კმ-ით. ბირთვისის კლდეები ბუნების ძეგლია.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
სომხები საქართველოში
სომხები საქართველოში 2014 წლის საყოველთაო აღწერის თანახმად, საქართველოს მთლიანი მოსახლეობის (3 713 804) დაახლოებით 4,5 %-ს, ანუ 168 102 ადამიანს შეადგენდნენ. სხვადასხვა ოდენობით ცხოვრობენ ქვეყნის ქალაქებსა და რეგიონებში, განსაკუთრებით მრავლად არიან თბილისში, სამცხე-ჯავახეთში, ქვემო ქართლში, აჭარისა და აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკებში.
ისტორია
საუკუნეთა განმავლობაში ქართულ-სომხური ურთიერთობა, ეპოქების შესაბამისად, სხვადასხვაგვარ ხასიათს ატარებდა. ურთიერთობათა გარკვეულ ეტაპებზე ხდებოდა სომხური ეთნოსის დასახლება საქართველოს ისტორიულ ტერიტორიაზე. ამ თვალსაზრისით, სომეხთა დასახლება საქართველოში შეიძლება რამდენიმე ეტაპად დაიყოს.
ადრე შუა საუკუნეები
VII საუკუნეში, ქალკედონის მსოფლიო საეკლესიო კრების შემდეგ ჩამოვარდნილი განხეთქილების შედეგად, საქართველომ ქალკედონური ქრისტიანობა (დიოფიზიტობა) აირჩია, სომხეთმა — ანტიქალკედონური (მონოფიზიტობა). სომეხთა კათალიკოსმა ქალკედონური ქრისტიანობის წინააღმდეგ აქტიური ბრძოლა გააჩაღა, ავანის მართლმადიდებელი საკათალიკოსო გააუქმა (605-607 წწ.) და მის მრევლს გარკვეული მოთხოვნა წაუყენა: ან უარი ეთქვათ დიოფიზიტობაზე და არაქალკედონურ მრევლს შეერთებოდნენ, ან საერთოდ დაეტოვებინათ სომხეთი. დიოფიზიტი სომხების ერთი ნაწილი, რომელმაც უარი თქვა მრწამსის შეცვლაზე, საქართველოში გადმოსახლდა.
განვითარებული შუა საუკუნეები
უფრო მოგვიანებით დავით აღმაშენებელმა სომხები გორში ჩამოასახლა, რადგან მათ საქალაქო ცხოვრების გამოცოცხლებაში შეჰქონდათ მნიშვნელოვანი წვლილი. ასევე მრავლად იყვნენ სომხური წარმოშობის პირები საქართველოს შემდგომ მეფეთა სამსახურშიც.
გვიან შუა საუკუნეები
საქართველოში სომხების მასიურად დასახლება, ძირითადად, გვიან შუა საუკუნეებში, კერძოდ, XV-XVI საუკუნიდან იწყება. ამ პერიოდისთვის სომხებს სახელმწიფოებრიობა კარგა ხნის დაკარგული ჰქონდათ და მრავალი სომეხი ტოვებდა ისტორიულ სამშობლოს, ვინაიდან იქ მათ ეროვნულ-პოლიტიკური თუ რელიგიური ნიშნით ავიწროებდნენ და სხვა ქვეყნებში, უფრო ხშირად საქართველოში, ეძებდნენ თავშესაფარს. სომხები უპირატესად, მოსაზღვრე ქვემო ქართლში სახლდებოდნენ სომხეთთან სიახლოვის გამო, იმ იმედით, რომ ხელსაყრელ შემთხვევაში თავიანთ სამშობლოში დაბრუნდებოდნენ. ამასთან დაკავშირებით ივ. ჯავახიშვილი წერდა:
XV საუკუნის პირველ ნახევარში ლორის პატრონმა პეგინ ორბელიანმა ოსმალეთიდან დევნილი უამრავი სომეხი შეიფარა, რომლებიც ადგილობრივ მოსახლეობასთან ერთად თითქმის მთლიანად ამოჟლიტა 1440 წელს ლორეში შემოჭრილმა ყარა-ყოიუნლუს ფადიშაჰმა ჯეჰან-შაჰმა.
იმ ხანებში ხშირი შემოსევებით გაუკაცრიელებული აღმოსავლეთ საქართველოს სოფლების დასახლებით ქართველი მეფეებიც დაინტერესებული იყვნენ. XV-XVI საუკუნეების მიჯნაზე ქართლის მეფე კონსტანტინე II-ის ვაჟი ბაგრატ მუხრანბატონი ყარაბაღში ჩავიდა, ყმა გლეხები შეიძინა და მუხრანში დაასახლა.
ერეკლე II-ს სომხების ჩამოსახლებით ქვეყნის ეკონომიკის აღორძინებას იმედი ჰქონდა და ამიტომ მათ ფართოდ უღებდა კარს. 1780 წელს ერევნიდან და 1787 წელს ყარაბაღიდან ერეკლემ 7000-ზე მეტი ადამიანი შემოიყვანა. მათი ერთი ნაწილი მოგვიანებით განჯაში გადასახლდა. შემოდიოდნენ უფრო პატარა ჯგუფებიც, XVIII საუკუნის ბოლოს ირანელთა შემოსევებით შეწუხებული სომხების 50 ოჯახი ელიზავეტოპოლიდან და შუშიდან სურამის „უბანში“ გადმოვიდა და სოფ. ვაკის საბატონო მიწაზე დასახლდა.
მეფე გიორგი XII-მ ქვემო ქართლში მელიქი ჯემშიდი ჩამოიყვანა გარკვეული პირობით: მას შეეძლო ეს ადგილი დაესახლებინა და მოეხმარა, „თუ არა და ისე სამეფო იყო, არ ჰქონდა ხელმწიფება გაყიდვისა“.
საქართველოს უკანასკნელი მეფეები ერეკლე II, გიორგი XII სომეხთათვის შეღავათებს აწესებდნენ. სწორედ ამიტომ უკუმიგრაციას უმნიშვნელო მასშტაბები ჰქონდა.
მეფის რუსეთის ოკუპაციის ხანა
ცარისტულმა მმართველობამ XIX საუკუნის 20-იანი წლების ბოლოს ირანიდან და თურქეთიდან საქართველოში მრავალრიცხოვანი სომხური მიგრაციები განახორციელა. საქართველოში ირანიდან შემოსახლებული სომხები (5 ათასი) ქვემო ქართლში, ბორჩალოს მაზრაში დაასახლეს, თურქეთიდან (ყარსის, ერზრუმის და ბაიაზეთის ვიალიეთები) შემოყვანილნი კი, ძირითადად, სამცხე-ჯავახეთში, ახალქალაქის მაზრაში. 1828-29 წლებში რუსეთ-თურქეთს შორის დადებული ადრიანოპოლის საზავო ხელშეკრულების ძალით რუსებმა საომარი ოპერაციების დროს დაკავებული თურქეთის ტერიტორიის დიდი ნაწილი დატოვეს. იქ მცხოვრები სომხები მათ იარაღით უჭერდნენ მხარს, ახლა კი თურქების წინაშე მარტო დარჩენისა და ფიზიკური განადგურების საფრთხე დაემუქრათ. ამიტომ ისარგებლეს ადრიანოპოლის ხელშეკრულების იმ მუხლებით, რომელთა მიხედვითაც მეომარი მხარეების მოსახლეობას უფლება ეძლეოდა დაუბრკოლებლად გადასულიყო საცხოვრებლად ერთი ქვეყნიდან მეორეში, და რუსეთის იმპერიის ტერიტორიაზე გადმოსახლდნენ. 1830 წელს კავკასიაში გრაფ პასკევიჩის მთავარსარდლობის დროს არზრუმის ფაშალიყიდან 34 ათასი ადამიანი (14 000 ოჯახი) რუსეთის ხელისუფლებამ, ახლად შემოერთებულ ქართულ მიწაზე, სამცხე-ჯავახეთში ჩაასახლა. რუსეთის იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა ერთი მილიონი მანეთი ასიგნაციის ქაღალდები უბოძა მათ სახლ-კარის ასაშენებლად. მინი|სომეხთა მიგრაცია [[რუსეთის იმპერია|რუსეთის იმპერიის საზღვრებში..]] თურქეთიდან სომხური მიგრაცია საქართველოში მთელი XIX საუკუნის განმავლობაში მიმდინარეობდა. ამ პროცესმა განსაკუთრებით ინტენსიური ხასიათი მიიღო 1877-89 წლებში რუსეთ-თურქეთის ომის შემდეგ. იმ ხანებში საქართველოში უამრავი სომეხი ჩამოვიდა, და ძირითადად, შავი ზღვის სანაპირო რაიონებში დამკვიდრდა. 1895-96 წლებში თურქეთში მომხდარმა სომხების დევნამ ლტოლვილთა ახალი ნაკადი გამოიწვია. მთლიანად ამიერკავკასიაში შემოსული 25 000 ლტოლვილიდან 19 000 ქართულ რაიონებში დასახლდა. თურქეთიდან მრავალი სომეხი შემოვიდა 1915 წლის შემდგომაც, იქ განვითარებული ტრაგიკული მოვლენების შედეგად.
XIX საუკუნის 60-იანი წლებისათვის სომხები თბილისის გუბერნიის 267 დასახლებულ პუნქტში ცხოვრობდნენ. თითქმის ყველა სომხურ სოფელში იყო სომხური ეკლესია, ზოგან კი, მაგ., აგარაკში, ახპატში, სომხური სკოლებიც ჰქონდათ. მთლიანად სომხებით იყო დასახლებული მდ. დებედაჩაისა და ყაზახის მაზრას შორის მდებარე ველი. ძირითადად სომხებით იყო დასახლებული მდინარე დებედას აუზი და ლორეს სტეპი, თუმცა აქ ქართული, რუსული და ბერძნული სოფლებიც იყო.
ნარევი — ქართული-სომხური — იყო ახტალის მოსახლეობა, ხოლო დებედის უკიდურეს სამხრეთ-დასავლეთით ქართული მოსახლეობა თითქმის არ ჩანს. მდინარე მაშავერასა და ქციის ზემო წელი, რომელიც ყაფლანიშვილებს ეკუთვნოდა, გაპარტახებული ყოფილა. აქ სომხურ მოსახლეობაში, მცირე რაოდენობით, ქართველებიც სახლობდნენ.
1948-49 წლებში ალგეთის ხეობაში ჩატარებული ეთნოგრაფიული კვლევების დროს პატარა ენაგეთში, ვარდისუბანში, ვაშლოვანსა და სხვა სოფლებში დაფიქსირდა ქართულად მოლაპარაკე მოსახლეობა, რომლებიც აღმსარებლობით არაქალკედონელები იყვნენ. ამ მასალაზე დაყრდნობით, შეიძლება დავუშვათ ორი ვარიანტი: ესენი ან ქვემო ქართლში მოსახლე უძველეს ქართველთა შთამომავლები არიან, რომლებმაც ქალკედონური მრწამსი შეიცვალეს, ან შედარებით გვიან მოსული სომხები, რომელთაც მშობლიური ენა დაკარგეს. შერეულ სოფლებში საურთიერთობო ენას ქართული წარმოადგენდა.
რუსეთის ხელისუფალთა შემწეობით, საქართველოში სომეხთა ჩამოსახლებების შედეგად, მათი მატების დინამიური პროცესი შემდეგ სურათს იძლევა: 1865 წელს საქართველოში ცხოვრობდა — 122,6 ათასი სომეხი, 1886 წელს — 172,9 ათასი, 1897 წელს მისი რაოდენობა — 197,0 ათასამდე გაიზარდა. 1897—1902 წლებში საქართველოში 55 ათასი სომეხი ჩამოასახლეს. აღნიშნული პროცესებიდან გამომდინარე, თბილისში სომხების რაოდენობა 46,7 ათასიდან 124,9 ათასამდე გაიზარდა, რომელთაგან 68 ათასი ახლად მოსული იყო.
საქართველოს ტერიტორიაზე სომეხთა ჩამოსახლების ეს პროცესი წინასწარ გამიზნულ პოლიტიკას წარმოადგენდა და შემთხვევითობით არ იყო განპირობებული. სომხური მოსახლეობის საზღვრისპირა რაიონებში კომპაქტურად დასახლება, საქართველოს ისტორიული ტერიტორიების მშვიდობიანი გზით ანექსიას ითვალისწინებდა. ქართველთა წინააღმდეგ XIX საუკუნიდან დაწყებული ეს შეფარვითი პროცესი, XX საუკუნეშიაც მძლავრობდა. თურქეთის მიერ 1915—1916 წლებში დარბეული სომხების დიდი ნაწილის (100 ათასი კაცი) საქართველოს ტერიტორიაზე განსახლდა. მინი|თურქეთიდან დევნილი სომხები თბილისში, საქართველო. მელვილი ჩატერის ფოტო ჟურნალ „ [[National Geographic (ჟურნალი)|National Geographic-დან“, 1920 წ.]]
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
ოსმალური თურქეთისაგან 1918 წელს დევნილი სომხური მოსახლეობა საქართველოს სხვადასხვა რეგიონებში აფარებდა თავს.
საბჭოთა ოკუპაციის ხანა
საქართველოს მოსახლეობის აღწერის მონაცემებით საქართველოში ცხოვრობდა:
დამოუკიდებელი საქართველო
საქართველოს მოსახლეობის უკანასკნელი, 2014 წლის აღწერის მიხედვით, ქვეყანაში სომეხთა რაოდენობა იყო 168 102, რომელთაგან 53 409 თბილისში ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხები კატეგორია:საქართველოს ეთნიკური ჯგუფები
ჩარლზ-ვალენტინ ალკანი
მარჯვნივ|მინი|ჩარლზ-ვალენტინ ალკანი ჩარლზ-ვალენტინ ალკანი (Charles-Valentin Alkan; დ. 30 ნოემბერი 1813 — გ. 29 მარტი 1888) — ფრანგი კომპოზიტორი და ვირტუოზი პიანისტი. მისი ებრაული წარმომავლობა აისახა როგორც მის ნაწარმოებებზე, ასევე მის ცხოვრებაზე. 6 წლის ასაკში იგი შეიყვანეს პარიზის კონსერვატორიაში და რამდენიმე წელიდაწდში უკვე აღიარებული პიანისტი გახდა, ხოლო შემდგომში კი იყო კომპოზიტორი და მასწავლებელი. იგი იყო გამოჩენილი ფრანგი მხატვტვრის ეჟენ დელაკრუას ახლო მეგობარი. ასევე ფერენც ლისტის და ფრედერიკ შოპენის თანამოღვაწე და მეგობარი. ჩარლზ ალკანი მოღვაწეობდა და გარდაიცვალა პარიზში, საფრანგეთში. დასაფლავებულია მონმარტრის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ებრაელები კატეგორია:ფრანგი კომპოზიტორები კატეგორია:ებრაელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1813 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1888 კატეგორია:მონმარტრის სასაფლაოზე დაკრძალულნი
მარანი
მინი|ეპისკოპოსის სასახლის მარანი [[ნეკრესის მონასტერი|ნეკრესის მონასტერში.]] მარანი, საღვინე სახლი — ღვინის დასაყენებელი და შესანახი ნაგებობა. ხალხურმა ტრადიციამ საქართველოში დღემდე შემოინახა 2 სახის მარანი: დახურული და ღია.
დახურული მარანი
დახურული მარანი უპირატესად აღმოსავლეთ საქართველოშია გავრცელებული. საღვინე ქვევრები მარანშივეა ჩაფლული. აქვეა მეღვინეობის ინვენტარიც, წურავენ ყურძენს, აყენებენ და ინახავენ ღვინოს. ამგავრი მარანი კარგადაა შეხამებული აღმოსავლეთ საქართველოს ბუნებრივ პირობებთან: შენობა იფარავს ღვინოს ზამთარში ყინვისაგან, ზაფხულში - სიცხისაგან. ქართლ-კახური მარანი მოქცეულია საცხოვრებლის კომპლექსში - ორსართულიანი ქვიტკირის სახლების პირველ სართულზე. ძველად ქართლში დარბაზული სახლის ერთ-ერთ კომპონენტს ხშირად მარანი შეადგენდა. მარნიანი დარბაზული სახლები ქვემო ქართლში, თრიალეთში და მესხეთ-ჯავახეთში დღემდეა შემორჩენილი. ურბნისის ტერიტორიაზე მრავლადაა გათხრილი VI-VIII საუკუნეების ალიზით ნაგები, ბანიანი სახლები, რომლებსაც უშუალოდ ებმის მარნები. ქართლ-კახეთში ტრადიციული მარანი გამოირჩევა კედლის ლამაზი წყობით, წინა მხრიდან კედლებში ჩაყოლებული აგურის ჯვრებითა და ზოლებით, თაღიანი შესასვლელითა და მასიური ორფრთიანი კარით. მარანს 2 ნაწილად ყოფს თაღებიანი კედელი ან მდიდრულად მოჩუქურთმებული ბალიშიანი დედაბოძი. მარნის უკანა ნაწილში ყურძნის დასაწური განყოფილებაა. კედელთან მთელს სიგრძეზე მიშენებულია ქვიტკირის საწნახელი, ჩვეულებრივ ორგანყოფილებიანი.
ღია მარანი
ღია მარანი ძირითადად დასავლეთ საქართველოსთვისაა დამახასიათებელი. მარნის წინ, ღია ცის ქვეშ, მიწაში ჩაყრილია ქვევრები, შემოკავებულია შქმერის ღობით და დაჩრდილულია ვაზის ტალავერით ან კომშის ხეებით. ღია მარანი შეგუებულია დასავლეთ საქართველოს ჰავისა და ნიადაგის ჭარბტენიანობას. აქ დახურულ მარანში ღვინის შენახვა საზიანოცაა. მარნის ცალკეულ კუთხეებში სრულდებოდა რიტუალები და წეს-ჩვეულებანი. დასავლეთ საქართველოს მხოლოდ მთიან მხარეებში გვხვდება დახურული ჭურ-მარანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეთნოგრაფია
ფუენტე-ელ-საუსი
ფუენტე-ელ-საუსი (Fuente el Saúz) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10 კმ². მოსახლეობა — 159 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
EGIS (ფარმაცევტული კომპანია)
EGIS — უნგრული ფარმაცევტული კომპანია, რომელიც იკავებს ერთ-ერთი წამყვან ადგილს ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში. კომპანიის საქმიანობა ვრცელდება ფარმაცევტული წარმოების ყველა სფეროზე, კვლევებიდან განვითარებამდე, აქტიური ნივთიერებებისა და გასაყიდი მზა პროდუქტების წარმოებამდე. სათაო ოფისი მდებარეობს ბუდაპეშტში, უნგრეთი. „EGIS“ სიდიდით მეორე ფარმაცევტული კომპანიაა უნგრეთში „გედეონ რიხტერის“ შემდეგ.
Pristomyrmex boltoni
Pristomyrmex boltoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
EGIS (ფარმაცევტული კომპანია)
სტრუქტურა
„EGIS“-ის საწარმოო სტრუქტურაშე შედის:
წარმოება
სს „EGIS“-ის პორტფელის ძირითადი კომპონენტები:
„EGIS“-ისთვის საგარეო სტრატეგიული ურთიერთობების განვითარებაში მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო ალიანსი უმსხვილეს ფარმაცევტულ კონცერნ — Servier-ის ფარმაცევტულ ჯგუფთან, რომელიც ამჟამად ფლობს ქარხნის აქციების 50,9%-ს. ორ კომპანიას შორის სამეცნიერო და სამრეწველო თანამშრომლობის პრიორიტეტია გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების და ცნს-ის დაზიანებების სამკურნალო მედიკამენტების განვითარება.დღეისათვის „EGIS“ 212 ფორმაში 114 წამალს აწარმოებს.სს „ფარმაცევტული ქარხანა ეგისი“ წელიწადში 4,5 მილიარდ ტაბლეტს, 140 მილიონ შეფუთვას მედიკამენტს და 500-600 ტონა აქტიურ ნივთიერებას აწარმოებს.
კომპანიის ორიგინალური მედიკამენტები:
წლების განმავლობაში სს „ფარმაცევტული ქარხანა ეგისის“ 7 პრეპარატი დაჯილდოვდა „უნგრეთის დიდი ინოვაციური პრიზით“: 1992 წელი — „კორდაფლექსი“; 2003 — ტალიტონი; 2004 წელი — "სტიმულოტონი"; 2006 წელი — "რილეპტიდი"; 2007 — "ველაქსინი რეტარდი"; 2008 წელი — ქეთილეპტი; 2012 წელი — „ეგითრომბი“.
კვლევის პოტენციალი
კომპანია „EGIS“-ის ბრუნვის დაახლოებით 9% ხორციელდება ახალი და გენერიკული მედიკამენტების კვლევასა და განვითარებაში — 2010-2011 წლებში ინვესტიციებმა 40 მილიონ ევროზე მეტი შეადგინა. კვლევასა და განვითარებაში ინვესტიციების თვალსაზრისით, „EGIS“ მეოთხე ადგილს იკავებს ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპის ყველა კომპანიას შორის.
ვენეცია (დიურტიულის რაიონი)
ვენეცია  (Венеция; Венеция) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
EGIS (ფარმაცევტული კომპანია)
კვლევის პოტენციალი
„EGIS“-ის კვლევითი საქმიანობა მოიცავს სამ ძირითად თერაპიულ ჯგუფს: გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების, ცენტრალურ ნერვული და სასუნთქი სისტემის სამკურნალო პრეპარატებს. ამასთან, კომპანიის სამეცნიერო ფონდის ყურადღებას იპყრობს მედიცინის სხვა მიმართულებები, კერძოდ, ონკოლოგია, რის გამოც 2010-2011 წლებში ამ ჯგუფის მედიკამენტების გაყიდვები წინა წელთან შედარებით 19%-ით გაიზარდა.
ვენეცია (დიურტიულის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 76 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 2 კილომეტრით.
EGIS (ფარმაცევტული კომპანია)
ეკონომიკური მაჩვენებლები
კომპანია „EGIS“ იმპორტის მხრივ მესამე ადგილზეა უნგრეთში. კომპანიის მთლიანი გაყიდვების 32% რუსეთის ფედერაციასა და დსთ-ს ქვეყნებზე მოდის, 27% — ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაზე. კომპანიის წმინდა გაყიდვებმა 2010-2011 ფინანსურ წელს შეადგინა დაახლოებით 450 მილიონი ევრო, საიდანაც 73% საექსპორტო გაყიდვებზე მოდის, ხოლო 27% — უნგრეთსა და რუსეთზე.
სქოლიო
კატეგორია:უნგრეთის კომპანიები კატეგორია:ფარმაცევტული კომპანიები
ვენეცია (დიურტიულის რაიონი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (52 %) და ბაშკირები (48 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
ხიჩდი
მინი|361x361პქ|ხიჩდი ხიჩდი სამხრეთ- აზიური კერძია, რომელიც მზადდება ბრინჯის და ოსპისგან. ინდურ კულტურაში ის ითვლება ერთ-ერთ პირველ საკვებად, რომელსაც პატარა ბავშვები ჭამენ. ინდუისტები, რომლებიც მარხვის დროს მარცვლეულის ჭამას ერიდებიან, ჭამენ საბუდანა ხიჩდს, რომელიც მზადდება საგოსგან. ხიჩდი მარილიანი ფაფაა. არსებობს მისი მსგავსი ოღონდ ტკბილი ფაფაც, სახელწოდებით დალია. ეს კერძი მზადდება დაქუცმაცებული ხორბლის ან ქერისგან, რომელშიც შერეულია შაქარი და რძე.
ანგლო- ინდური კერძის, კედგერეეს ინსპირაციას სწორედ ხიჩდი წარმოადგენდა.
161
თარიღი უცნობია
160er
ხიჩდი
ეტიმოლოგია
ტერმინი ხიჩდი მომდინარეობს სანსკრიტიდან खिच्चा, ხიჩჩაა, რაც ბრინჯისა და პარკოსნების კერძს ნიშნავს.
ისტორია
საბერძნეთის მეფე სელევკუსმა ინდოეთში ლაშქრობისას(ძვ. წ. 305-303) აღნიშნა, რომ ბრინჯის კერძები ძალიან პოპულარულია ინდოეთის ნახევარკუნძულის ხალხში. მაროკოელი მოგზაური იბნ ბატუტა ახსენებს კიშრის, ინდურ კერძს, რომელიც შედგებოდა ბრინჯის და მუნჯის მარცვლებისგან. ეს მან 1350 წელს მოგზაურობისას აღნიშნა. ხიჩდი აღწერილია აფანასიი ნიკიტინის, რუსი ავანტიურისტის თხზულებებში, რომელმაც XV საუკუნეში იმოგზაურა ინდოეთის ნახევარკუნძულზე. იგი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა მუღალებში, განსაკუთრებით ჯაჰანგირში. არსებობს მე-16 საუკუნით დათარიღებული დოკუმენტი, სადაც ხიჩდის შვიდი რეცეპტია აღწერილი. ფიქრობენ, რომ ანგლო-ინდური კერძი კედგერეე ხიჩდისაგან წარმოიქმნა.
რეგიონალური ვარიაციები
მარცხნივ|მინი|260x260პქ|ბენგალური ხიჩდი ხიჩდი ძალიან პოპულარული კერძია ინდოეთის ნახევარკუნძულზე, ბანგლადეშში, ნეპალსა და პაკისტანში. კერძი ფართოდ არის გავრცელებული ინდოეთის მრავალ შტატში, როგორიცაა ჰარიანა, რაჯასტანი, გუჯარატი, ბენგალი, ასამი, ბიჰარი, ჯარხანდი, უტარ-პრადეში, ოდიშა და მაჰარაშტრა. ჩვეულებრივ ემატება ისეთი ბოსტნეული, როგორიცაა ყვავილოვანი კომბოსტო, კარტოფილი და მწვანე ბარდა. სანაპირო მაჰარაშტრაში პოპულარული ვარიანტი მზადდება კრევეტებით. ხიჩდი ძალიან მარტივად მოსამზადებელი და კომფოტრული კერძია, რადგან მის მოსამზადებლად მხოლოდ ერთი ჭურჭელია საჭირო.
ბენგალი
ბენგალში კერძი ცნობილია როგორც খিচুড়ি, ხიჩური. ეს კერძი აქ დელიკატესადაა ცნობილი. მას ხშირად თან ახლავს ხორცის წვნიანი, თევზი, კარტოფილის ნაჭრები, ბადრიჯანი, სხვადასხვა სახის მწნილები და ომლეტები. ბრინჯი ჩვეულებრივ წვიმიან დღეებში მზადდება, რაც ღმერთებისთვის შესაწირავს წარმოადგენს. მინი|315x315პქ|ქოქოსის ხიჩრი მზარეულები და დიასახლისები ხშირად ამზადებენ ამ კერძს მასში შერეული მრავალი ინგრედიენტით. ეს არის ერთ-ერთი მიზეზი, რომ ჯოგა ხიჩური (জগা খিচুুড়ি) ბენგალურ ენაში არეულობას ნიშნავს.
კერძის სველი, წებოვანი ვერსია ბავშვებისთვის და ავადმყოფებისთვისაა გავრცელებული. ეს არის პირველი მყარი კერძი, რასაც ჩვილებს აჭმევენ. მოხუცებსა და ავადმყოფებს, განსაკუთრებით მათ, ვისაც კუჭის პრობლემა აქვთ, ამ კერძს სთავაზობენ, რადგან ის მეტად მარტივი მოსანელებელია, ვიდრე სხვა, ხორციანი და სანელებლებიანი კერძები.
ბიჰარი
ხიჩდი ასევე დიდი პოპულარობით სარგებლობს ბიჰარში. იგი მზადდება ბრინჯის, დალისა და გარამის მასალებით. მასთან ერთად ხშირად მიირთმევენ კარტოფილის პიურეს ხახვით, მწვანე ცხარე წიწაკას, მარილსა და მდოგვის ზეთს. ასევე პოპულარულია მანგოს მწნილთან ერთადაც. ჩვეულებრივ, მას მიირთმევენ ყოველ შაბათს ბიჰარში და ასევე მაკარ სანკრანტის დროს სადილზე. ზამთრობით ხიჩდის უმატებენ ყვავილოვან კომბოსტოს და მწვანე ბარდას.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აზიური სამზარეულო კატეგორია:პაკისტანური ბრინჯის სამზარეულო
ფრიდრიხ ჰაიეკი
ფრიდრიხ ავგუსტ ფონ ჰაიეკი (დ. 8 მაისი. 1899, ვენა — გ. 23 მარტი. 1992, ფრაიბურგი, ბადენ-ვიურტემბერგის მხარე) — ავსტრიელი ეკონომისტი, ავსტრიის ეკონომიური კვლევების ინსტიტუტის დირექტორი (1927-1931), ლონდონის (1931-1950), ჩიკაგოს (1950-1962), ფრაიბურგის (1962-69,1977-92) უნივერსიტეტების პროფესორი, ზალცბურგის უნივერსიტეტის პროფესორ-კონსულტანტი (1968-77). ნობელის პრემიის ლაურეატი (გ. მიურდალთან ერთად 1974).
ბიოგრაფია
დაიბადა 1899 წლის 8 მაისს ვენაში. მამამისი ბოტანიკის ლექტორი იყო ვენის უნივერსიტეტში. ორივე ბაბუა აკადემიური სწავლული ჰყავდა, დედის მხრიდან - სტატისტიკოსი, მამის მხრიდან - საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების მკვლევარი. იგი იყო ლუდვიგ ვიტგენშტეინის დეიდაშვილი, რომლის ნაშრომებმაც გავლენა მოახდინა მის მსოფლმხედველობაზეც.
1917 წელს ავსტრია-უნგრეთის მხრიდან იბრძოდა პირველ მსოფლიო ომში. სწორედ ომის შემდეგ გადაწყვიტა აკადემიური საქმიანობით დაკავება, რათა თავისი წვლილი შეეტანა პოლიტიკური ორგანიზების პრობლემების გადაწყვეტასა და ისეთი შეცდომების აღმოფხვრაში, რომლებიც წინ უძღოდნენ მის მიერ ნანახ ომს.
1921-23 წლებში სამართალსა და პოლიტიკურ მეცნიერებებში მიიღო დოქტორის ხარისხი ვენის უნივერსიტეტში. აქ სწავლისას მასზე დიდი გავლენა მოახდინეს კარლ მენგერმა და ფრიდრიხ ფონ ვიზერმა; ამ უკანასკნელის რეკომენდაციით კი ჰაიეკი ლუდვიგ ფონ მიზესმა დაიქირავა სენ ჟერმენის შეთანხმების სამართლებრივ და ეკონომიკურ საკითხებზე სამუშაოდ. იგი მიზესის კერძო სემინარებსაც ესწრებოდა თავის მეგობრებთან (მორგენშტერნი, ჰაბერლერი) ერთად, რომელიც კეინსის კემბრიჯული წრის ერთგვარი ანალოგი იყო. 1923-24 წლებში ნიუ იორკის უნივერსიტეტში აგროვებდა მონაცემებს ამერიკის ეკონომიკისა და ფედერალური სარეზერვო სისტემის ოპერაციების შესახებ.
ამავე წლებში მან განავითარა მიზესის დაწყებული მსჯელობა მგეგმავის მიერ ეკონომიკური გამოთვლების შეუძლებლობის შესახებ. ჰაიეკი ამბობდა რომ მგეგმავი მონდომების შემთხვევაშიც კი ვერ გათვლის ყველასთვის სასიკეთოდ, რადგან ამისთვის მონაცემები კონკრეტულ მომენტში არ არსებობს და ადამიანები, რომლებსაც საკუთარი თამაშის წესები აქვთ, ურთიერთქმედებებისას ქმნიან იმ მონაცემებს, რომლის მიხედვითაც მათთვის სასარგებლო დაგეგმვა შეიძლება - შესაბამისად ასეთი ინფორმაცია ზედმეტად გაფანტულიცაა შეკრებისთვის.
1920-30 წლებში სწავლობდა ბიზნეს ციკლებს, კაპიტალის თეორიასა და მონეტარულ თეორიას, რომლებიც მისი აზრით ერთმანეთთან დაკავშირებულები იყვნენ. ამასთან ჰაიეკი მთავრობათა ინფლაციური პოლიტიკის კრიტიკისას გამოთქვამდა მოსაზრებას ინფლაციასა და უმუშევრობას შორის კავშირის შესახებ.
თავდაპირველად ჰაიეკი ვიზერისეულ დემოკრატიულ სოციალიზმს ემხრობოდა, მაგრამ მას შემდეგ რაც მიზესის „სოციალიზმი“ წაიკითხა და გაითავისა თუ რას გულისხმობდა ეს იდეოლოგია კლასიკური ლიბერალიზმის მიმდევრად იქცა. 1927-1931 წლებში, სანამ ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში წავიდოდა ლიონელ რობინსის მიწვევით, თავის მიერ დაარსებულ ბიზნეს ციკლების კვლევის ავსტრიულ ინსტიტუტს მეთაურობდა. ინგლისში გადასვლიდან უმოკლეს პერიოდში მან ეკონომიკის გამოჩენილი სწავლულის სახელი მოიპოვა და მისმა ფასების ეკონომიკური აგენტების მაკოორდინირებელ წყაროდ, ხოლო ბაზრის როგორც იმ ინფორმაციის მწარმოებლად წარმოჩენამ, რომელსაც ეფუძნება ფასები, დიდი გავლენა მოახდინა ბევრ იმდროინდელ მოღვაწეზე.
1932 წელს ჰაიეკმა თქვა რომ კერძო ინვესტიციები ეკონომიკური ზრდის უკეთესი გზა იყო, ვიდრე ბრიტანეთის მთავრობის მიერ სამთავრობო ხარჯების გაზრდა. ამ პერიოდიდან იწყება მისი კეინსთან პაექრობა. მის მიერ 1931 წელს გამოშვებულ წიგნზე ,,ფასები და წარმოება“ კეინსმა თქვა: „ეს არის ექსტრაორდინალური მაგალითი იმისა თუ როგორ შეიძლება ერთი დაშვებული შეცდომის მერე ულმობელი ლოგიკოსი მოხვდეს საგიჟეთში“.
1938 წელს ჰაიეკმა ავსტრიის ანშლუსის შემდეგ არ მოინდომა უკან დაბრუნება და ბრიტანეთის მოქალაქეობა მიიღო.
ამ წიგნის შესახებ კეინსის კომენტარი ასეთი იყო: „ჩემი აზრით, ეს ბრწყინვალე წიგნია, მორალური და ფილოსოფიური თვალსაზრისით მე ვეთანხმები მას, და არა მარტო გონებით“. ამასთანავე კეინსმა მოუწოდა ჰაიეკს დაეფიქსირებინა საკუთარი აზრი იმის შესახებ თუ სად უნდა გაივლოს ხაზი სახელმწიფოსთვის ეკონომიკის დაგეგმარებაში. ჰაიეკის პასუხი ამ გამოწვევაზე იყო 1960 წელს გამოქვეყნებული „თავისუფლების კონსტიტუცია“. „გზა ბატონყმობისკენ“ გამოქვეყნების შემდეგ ჰაიეკმა ეკონომიკურ კვლევებზე მეტად სოციალურ და ფილოსოფიურ კვლევებს მიჰყო ხელი.
1947 წელს შვეიცარიაში ჰაიეკმა, ფრიდმანმა, მიზესმა, სტიგლერმა და მათმა თანამოაზრეებმა დააარსეს მონ პელერინის საზოგადოება, რომელიც პოპულარიზაციას უწევდა და დღესაც უწევს თავისუფალი ბაზრის იდეოლოგიას.
1950-62 წლებში ჰაიეკი ჩიკაგოს უნივერიტეტში მოღვაწეობდა სოციალური და მორალური მეცნიერებების პროფესორად.
1962-68 წლებში მოღვაწეობდა ფრაიბურგის უნივერსიტეტში. ამ პერიოდს იგი იხსენებს როგორც ძალიან ნაყოფიერს.
1970-იან წლებში ის მხარს უჭერდა პინოჩეტის დიქტატორულ რეჟიმს ჩილეში, რადგან მიაჩნდა რომ გარდამავალ პერიოდში ქვეყნის ლიბერალიზმისკენ წაყვანას მხოლოდ ასეთი მმართველობა თუ მოახერხებდა.
1974 წლის 9 ოქტომბერს გახდა ცნობილი, რომ მას და გუნარ მირდალს ერთად მიანიჭეს ნობელის პრემია „ნოვატორული შრომებისთვის მონეტარულ და ეკონომიკური რყევების თეორიაში, აგრეთვე ეკონომიკური, სოციალური და ინსტიტუციური ფენომენების ურთიერთდამოკიდებულების გამჭრიახი ანალიზისთვის“. იგი ამ ფაქტით გაკვირვებული იყო და აცხადებდა რომ კეინსიანელს და მას ნობელის ჯილდო ერთდროულად იდეოლოგიური დაბალანსებისთვის მიანიჭეს. პრემიის მიღებამ მას ახალი სიცოცხლე შთაბერა და ნაშრომების გამოცემა განაახლა.
1970-იანი წლებიდან მან დაიწყო ფულის დენაციონალიზაციის შესახებ საუბარი იმ მოტივით, რომ ფულის გამომშვები თითოეული კომპანია უფრო მეტად გაუფრთხილდებოდა საკუთარი ვალუტის მსყიდველობით უნარს.
ბიოგრაფთათვის ასევე ცნობილია შემთხვევა, როდესაც მარგარეტ ტეტჩერმა კონსერვატიული პარტიის ერთ-ერთი ყრილობისას ქეისიდან ამოიღო ჰაიეკის „თავისუფლების კონსტიტუცია“ მაგიდაზე დააბრახუნა იგი და თქვა: „ეს ის არის, რისიც ჩვენ გვჯერა“.
ჰაიეკის გავლენას აღიარებდა რონალდ რეიგანიც. ფრიდმანი ამბობდა რომ რკინის ფარდას ცალკეული პიროვნებების ნამუშევრებიდან ყველაზე მეტი ზიანი სწორედ ჰაიეკის ნაწერებმა მიაყენეს, რომელთა თარგმანებიც აქტიურად ვრცელდებოდა შავ ბაზრებზე ისეთ ქვეყნებში, რომლებმაც მომავალში საკუთარ თავზე გამოსცადეს ხავერდოვანი რევოლუცია და საბჭოთა კავშირის დაშლა.
1984 წელს ტეტჩერის რჩევით ელიზაბედ მეორემ ჰაიეკს ღირსების ორდენის კავალერობა უბოძა, ჯორჯ ბუშმა (უფროსმა) კი 1991 წელს მას ამერიკის ერთ-ერთი უმაღლესი სამოქალაქო ჯილდო თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი გადასცა. ფრიდრიხ ჰაიეკი გარდაიცვალა 1992 წლის 23 მარტს.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ბრიტანეთიდან კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
მონესმა-ი-კახიგარი
მონესმა-ი-კახიგარი (Monesma y Cajigar, Monesma y Caixigar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 62,60 კმ². მოსახლეობა — 72 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
1999 წელი მუსიკაში
აშშ-ს ტოპ 10 გაყიდვადი ალბომი
კატეგორია:1999 წელი მუსიკაში
პუშკინის პიკი
პუშკინის პიკი, აღმოსავლეთი ჯანღა (Пик Пушкина) — მწვერვალი რუსეთის ყაბარდო-ბალყარეთისა და საქართველოს მესტიის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო საზღვარზე, მწვერვალ დასავლეთ ჯანღის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. მდებარეობს ცენტრალურ კავკასიონზე, ხალდეს მყინვარის აუზში. სიმაღლე 5033.6 მ. კავკასიონის ერთ-ერთი უმაღლესი მწვერვალი. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. განვითარებულია ალპინიზმი. სახელი ეწოდა 1938 წელს რუსი პოეტის ალექსანდრე პუშკინის პატივსაცემად.
სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები კატეგორია:ყაბარდო-ბალყარეთის მთები
Pristomyrmex brevispinosus
Pristomyrmex brevispinosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
მონტანუი
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ჰომერ სიმფსონი
ჰომერ ჯეი სიმფსონი (Homer Jay Simpson) — ანიმაციური სერიალ „სიმფსონების“ ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი. ჰომერი ქალაქ სპრინგფილდის ატომური ელექტროსადგურის უსაფრთხოების დაცვის ერთ-ერთი თანამშრომელია. იგი მუშაობს სექტორში 7G და წელიწადში 25.000 აშშ დოლარის შემოსავალი აქვს. მიუხედავად ამისა, ის ყველანაირად ცდილობს, გაიპაროს სამსახურიდან, რათა ლუდი ადგილობრივ ბარში, „მოს ტავერნაში“ დალიოს. ჰომერი ზედმეტად მსუქანია. მას უყვარს ცოლი და შვილები, თუმცა საკუთარი უმცროსი გოგონას სახელიც ავიწყდება. სიმაღლე 183 სანტიმეტრია. ზოდიაქოთი ჰომერი კუროა.
ჰომერის ჩაცმულობა უბრალოა - როგორც წესი, მას აცვია თეთრი პერანგი და ლურჯი შარვალი, სამსახურში ჰალსტუხს ატარებს, საღამოს ხოლმე ნარინჯისფერ ხალათს და შინაურ ფლოსტებს დათვის თათების სტილში. ღამით აცვია ლურჯი პიჟამა. ეპიზოდში She of Little Faith ნაჩვენებია, რომ ჰომერი თვალებზე ლინზებზაც ატარებს.
პერსონაჟის ავტორია მეტ გრენინგი. თავდაპირველად იგი გამოიყენებოდა ტრეისი ულმანის შოუში. სახელი მან შეიძინა გრენინგის მამის პატივსაცემად. მაგრამ ავტორი ხაზს უსვამს, რომ სახელის გარდა მათ საერთო არაფერი აქვთ. 1987 წლის 19 აპრილს ჰომერი პირველად გამოჩნდა მოკლემეტრაჟიან ფილმში Good Night.
ჰომერ სიმფსონის ცნობილ ფრაზებს შორის არის დენ კასტელანეტას, მისი გამხმოვანებლის მიერ მოფიქრებული სახასიათო „D'oh!“. 2001 წელს ეს სიტყვა შეტანილი იქნა ინგლისური ენის ოქსფორდის ლექსიკონშიც.
მეტ გრენინგის თქმით, ჰომერის ანალოგია სერიალ „ფუტურამას“ გმირი ბენდერი. მათი იდენტურობის აღწერისას გრენინგმა აღნიშნა, რომ ორივე აბსოლუტურად უმანკოა და ორივეს სურს ის, რაც აკლიათ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების პერსონაჟები
ザ・シンプソンズの登場人物
არგენტინა-საქართველოს ურთიერთობები
არგენტინა-საქართველოს ურთიერთობები – წარმოადგენს ურთიერთობებს არგენტინასა და საქართველოს შორის. არგენტინასთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1992 წლის 2 ნოემბერს. არგენტინა-საქართველოს შორის თანამშრომლობის ძირითადი სფეროებია კულტურა, ეკონომიკური განვითარება, ვაჭრობა და სოფლის მეურნეობა.
2019 წლის მაისში არგენტინაში საქართველოს საელჩოს ინიციატივით, ბუენოს-აირესის ავტონომიური ქალაქის მთავრობის გადაწყვეტილებით არგენტინის დედაქალაქის ცენტრალურ უბანში — პალერმოში გაიხსნა თბილისის სკვერი. იმავე წელს კი — თბილისში, დიდუბეში გაიხსნა ბუენოს-აირესის სკვერი, რომლის გახსნას დაესწრო თბილისში ვიზიტად მყოფი არგენტინის იუსტიციის მინისტრი.
2019 წელს არგენტინას ოფიციალური ვიზიტით ეწვია საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი დავით ზალკალიანი.
საქართველოს ელჩები არგენტინის რესპუბლიკაში
საქართველოს საელჩო არგენტინაში 2012 წლის იანვარში გაიხსნა, ხოლო 10 აპრილს საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა არგენტინაში ალექსანდრე ლაცაბიძემ რწმუნებათა სიგელები გადასცა არგენტინის პრეზიდენტს კრისტინა ფერნანდესს.
2018 წლის მარტში საქართველოს ელჩმა ირაკლი ყურაშვილმა რწმუნებათა სიგელები გადასცა არგენტინის პრეზიდენტს მაურისიო მაკრის.
ნასების ბრძოლა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისის რევოლუცია კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები კატეგორია:XVII საუკუნის ბრძოლები
არგენტინა-საქართველოს ურთიერთობები
ეკონომიკური თანამშრომლობა
არგენტინასა და საქართველოს შორის 2009 წელს ექსპორტის ღირებულებამ შეადგინა 2,1 ათასი აშშ დოლარი, ხოლო იმპორტმა 3.621,5 ათასი აშშ დოლარი.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:არგენტინის დიპლომატიური ურთიერთობები
დუელი (მოთხრობა)
სქოლიო
კატეგორია:ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
პატარა ხანჩალი
პატარა ხანჩალი — სოფელი საქართველოში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, დიდი ხანჩალის თემში. მდებარეობს ჯავხეთის ზეგანზე, ხანჩალის ტბის სამხრეთ-დასავლეთით. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
ყვავილების დღესასწაული
სოფელში ივნისის პირველ კვირას ყვავილების დღესასწაულს აღნიშნავენ, რომელიც ზაფხულის დადგომასთან ასოცირდება. ამ დღეს ახალგაზრდები ჯგუფ-ჯგუფად მიდიან მინდორში ყვავილების დასაკრეფად. ისინი ყვავილებით კრავენ სიყვარულის გვირგვინებს, რომლებსაც ახალგაზრდებს და სოფელში ამ დღის აღსანიშნავად მოწვეულ სტუმრებს ურიგებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფუენტე-დე-ანიო
ფუენტე-დე-ანიო (Fuentes de Año) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20 კმ². მოსახლეობა — 95 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
რაფსოდია პაგანინის თემაზე
რაფსოდია პაგანინის თემაზე (რუს.:Рапсодия на тему Паганини) სერგეი რახმანინოვის 20-25 წუთიანი ნაწარმოები დაწერილი ორკესტრისა და სოლო ფორტეპიანოსათვის.
ვარიაციები
კატეგორია:ვარიაციები კატეგორია:მუსიკა დაწერილი რახმანინოვის მიერ
ურტაკული
ურტაკული (Уртакүл; Уртакуль) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 437 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ხვანჭკარის ნაციხარი
ხვანწკარის ნაციხარი — არქიტექტურული ძეგლი ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხვანჭკარაში, მდინარე რიონის მარცხენა ნაპირას, აგებულია შუა საუკუნეებში.
ციხის მიმდებარე ტერიტორიაზე იყო სოფლის სასაფლაო და წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევები მდებარეობს. ციხე მთლიანად დანგრეულია. სამხრეთის მხრიდან შემორჩენილია კედლის სტრუქტურა, რომელიც დაახლოებით 2-3 მეტრის სიმაღლისაა. ნაგებია უხეშად დამუშავებული კლდის შედარებით მოზრდილი ქვებისგან. ციხის ტერიტორიაზე რკინის ჯვარია აღმართული. აქედან ხელისგულივით მოსჩანს რიონის ხეობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ედრედი
მინი|250პქ|ედრედი ედრედი (Edred, დ. 923 — გ. 23 ნოემბერი, 955) — ინგლისის მეფე 946-955 წლებში უესექსის დინასტიიდან.
ედრედი მეფე ედუარდის უმცროსი ვაჟი იყო. ის ტახტზე ავიდა უფროსი ძმის, ედმუნდ I-ის გარდაცვალების შემდეგ.
მისი მმართველობის პერიოდში ნორთუმბრიაში შეიჭრა ნორვეგიის ყოფილი მეფე ეირიკ I. ედრედმა შესძლო მისი განდევნა 954 წელს. ერთი წლის შემდეგ, 955 წლის 13 ნოემბერს ედრედი გარდაიცვალა. მას მემკვიდრე არ ჰყოლია. ტახტზე ავიდა მისი ძმის, ედმუნდ I-ის შვილი ედვი.
ალბრეხტ II ჰაბსბურგი
ალბრეხტ II ჰაბსბურგი (Albrecht II. von Habsburg) (1397 - 27 ოქტომბერი 1439) გერმანიის მეფე ჰაბსბურგების გვარიდან, უნგრეთის, და ჩეხეთის მეფე. ზეობდა 1438-1439 წლებში. 1421 წლიდან დაქორწინებული ელისაბეტზე, იმპერატორ სიგიზმუნდის ასულზე (1409 - 1442).