cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯიბუტი
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ქვეყნები კატეგორია:არაბულენოვანი ქვეყნები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
Blue Skies (Jamiroquai-ს სიმღერა)
Blue Skies — ბრიტანული ფანკ-ჯგუფ Jamiroquai-ს სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 2010 წელს. შეტანილია კრებულში Rock Dust Light Star.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Jamiroquai-ს სიმღერები კატეგორია:2010 წლის სიმღერები კატეგორია:2010 წლის სინგლები
გრაიცი
გრაიცი — ქალაქი გერმანიაში, გრაიცის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ვაისე–ელსტერის ნაპირზე. მოქმედებს სხვადასხვა საწარმოები. მოსახლეობა 20 108 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
პიატიგორსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
მინი|270პქ|
„პიატიგორსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი“ (Пятигорский краеведческий музей) — ერთ-ერთი უძველესი სამუზეუმო დაწესებულება სტავროპოლის მხარეში და მთელ ჩრდილოეთ კავკასიაში.
ისტორია
მუზეუმი გაიხსნა 1903 წლის 4 ივნისს. იგი დაარსდა პიატიგორსკში კავკასიის სამთო საზოგადოების მიერ, შემდეგ იყო საგუბერნიო, საქალაქო, რეგიონალური, კავკასიის მინერალური წყლების რეგიონული (რაიონთაშორისი), მუნიციპალური და, ამჟამად — სტავროპოლის მხარის სახელმწიფო კულტურული დაწესებულება.
პირველი სამუზეუმო გამოფენა გაიხსნა 1905 წელს. 1906 წელს კავკასიის სამთო საზოგადოებამ მიიღო ჩრდილოეთ კავკასიაში არქეოლოგიური გათხრების ჩატარების უფლება, რამაც ხელი შეუწყო მუზეუმის არქეოლოგიური ფონდების შევსებას. პარალელურად მუზეუმის შემადგენლობაში შევიდა ჩრდილოეთ კავკასიაში უძველესი მუზეუმის „სიძველეთა მუზეუმი ღია ცის ქვეშ“ (დაარსებული 1850 წელს) ექსპონატები.
1920-იან წლებში მუზეუმი გადავიდა ჩრდილოეთ კავკასიის მხარეთმცოდნეობის ინსტიტუტის იურისდიქციაში. ამ პერიოდში მუზეუმში მიიღეს XVIII-XIX საუკუნეების რუსი და უცხოელი მხატვრების ნახატები: ივანე შიშკინის, ალექსეი სავრასოვის, ალექსეი ბოგოლიუბოვის, კონსტან ტროიონის.
1960-იანი წლებიდან მუზეუმში არქეოლოგიური ექსპედიცია მუშაობს. 1964 წელს მისი გათხრების წყალობით, მუზეუმში აღმოჩნდა იშვიათი ექსპონატი: თავის ქალა და სამხრეთის სპილოს ჩონჩხის ფრაგმენტები (ერთ-ერთი მსოფლიოში ნაპოვნი სამხრეთის სპილოს ხუთი შედარებით სრული და 2 არასრული ჩონჩხიდან), რომელიც ცხოვრობდა დაახლოებით მილიონი წლის წინ.
ბოლო 50 წლის განმავლობაში მუზეუმი განთავსებულია ისტორიული შენობის ნაწილში — XX საუკუნის დასაწყისის რეგიონული მნიშვნელობის ძეგლი, ყოფილი მიხაილოვის სასტუმრო — პირველი სანატორიუმი კავკასიის მინერალური წყლების ტერიტორიაზე (1904 წ.) ქალაქის საკურორტო ნაწილში. კიროვის ქ. №25/ძმები ბერნარდაცის ქ. №2.
ფონდები
1961 წელს, როდესაც მუზეუმი გადავიდა მის ამჟამინდელ შენობაში, მისი ფონდი ითვლიდა 25 ათასზე ნაკლებ ნივთს. ახლა მის კოლექციაში 130 ათასზე მეტი ექსპონატია, რომელშიც შედის კავკასიის მთის ობსერვატორიის ადრეული კოლექციის ექსპონატები, უნიკალური ქვის ძეგლები ჩრდილოეთ კავკასიის სიძველეების პირველი ღია ცის ქვეშა მუზეუმიდან (1850-1881 წწ). მას აქვს არქეოლოგიური, ნუმიზმატიკური, მინერალოგიური, პალეონტოლოგიური, ზოოლოგიური, ბოტანიკური, ისტორიულ-დოკუმენტური და სხვა კოლექციები და ექსპონატები, რომლებიც დაკავშირებულია არა მხოლოდ პიატიგორსკთან და კავკასიის მინერალური წყლებთან, არამედ ჩრდილოეთ კავკასიის, რუსეთისა და უცხო ქვეყნების სხვა მეზობელ და შორეულ ტერიტორიებთან. ბევრია პიატიგორსკის დამსახურებული მაცხოვრებლების პირადი ფონდებიც. აქ ინახება დეკორატიული და გამოყენებითი ხელოვნების კოლექციები, მრავალეროვნული რეგიონის ეთნოგრაფიული ობიექტები — XIX-XX საუკუნის დასაწყისის ქალაქური, გლეხური, კაზაკური და მთიულების ცხოვრების, XVII—XX საუკუნეების ცივი და ცეცხლსასროლი იარაღის იშვიათი ნიმუშები, XVIII—XXI საუკუნეების რუსული და უცხოელი მხატვრების ტილოები, იშვიათი წიგნების კოლექციები, ღია ბარათები, XIX - XXI საუკუნის დასაწყისის დოკუმენტები და ფოტოები და ა.შ.
2018 წლის დასაწყისში მუზეუმის კოლექცია ითვლიდა 135 638 ექსპონატს, მათ შორის ძირითადი ფონდის 99 840 ერთეულს.
აქტივობა
მუშაობს კავკასიოლოგიის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა, რომელიც მოიცავს 17 ათასზე მეტ წიგნს და პერიოდულ გამოცემას. ექსპოზიცია შედგება რამდენიმე სტაციონარული თემატური და საგამოფენო დარბაზისგან: ბუნება და არქეოლოგია, საკურორტო ქალაქის ისტორია, XX საუკუნის მოვლენები და სამხატვრო გალერეა. მუდმივად ეწყობა სხვადასხვა სახის გამოფენები საკუთარი სახსრებიდან და მოზიდული კოლექციებიდან (20 ან მეტი წელიწადში). მუზეუმის 40-მდე თანამშრომელი უზრუნველყოფს და ატარებს მრავალფეროვან კულტურულ, საგანმანათლებლო და სამეცნიერო საქმიანობას.
სქოლიო
კატეგორია:სტავროპოლის მხარის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:1903 წელს დაარსებულები კატეგორია:მხარეთმცოდნეობის მუზეუმები
რეგიონის საერთაშორისო კოდი
რეგიონის საერთაშორისო კოდი — სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ISO) მიერ გეოგრაფიული ობიექტების (ქვეყნები, რეგიონები, ქალაქები და ა.შ.) ცალსახა იდენტიფიცირების მიზნით შემუშავებული კოდირებულ სახელწოდებათა სისტემა (ISO 3166), რომლის ერთ-ერთი ცხრილი (ISO 3166-2:GE) შეეხება საქართველოს მხარეებს. კოდის პირველი კომპონენტი აღნიშნავს ქვეყანას (GE), ხოლო მეორე — უშუალოდ მხარეს.
*
დეივისის ზღვა
დეივისის ზღვა — განაპირა ზღვა სამხრეთის ოკეანეში, ანტარქტიდის სანაპიროზე, დასავლეთის შელფურ მყინვარსა და შეკლტონის შელფურ მყინვარს შორის. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მოუსონის ზღვა. ფართობი შეადგენს 21,000 კმ²-ს, მაქსიმალური სიღრმე 1300 მ. მთელი წლის განმავლობაში დაფარულია ყინულებით. მარილიანობა 33,0-33,5 ‰. დეივისის ზღვაში მდებარეობს დრიგალსკის კუნძული. ნაპირებთან გაშენებულია რუსეთის სამეცნიერო სადგური მირნი. ეს ზღვა 1911-1914 წლებში აღმოაჩინა ავსტრალიის ანტარქტიდულმა ექსპედიციამ, გემ ავრორათი. სახელი ეწოდა კაპიტან უილიამ მორის დეივისის პატივსაცემად, რომელიც ავრორის ექსპედიციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთის ოკეანის ზღვები
მუსევო
პოლიტიკური სიტუაცია
მუსევო ემორჩილება უშუალოდ მუნიციპალიტეტს და არ ჰყავს საკუთარი კმეტი.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — რესმი მეჰმედ მურადი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არდინოს მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
მანანა აბაზაძე
მანანა ლევანის ასული აბაზაძე (დ. 23 ივლისი, 1947, კალინინგრადი) — ქართველი კინომსახიობი, მოცეკვავე. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1981), საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1985).
ბიოგრაფია
1971 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის ფრანგული ენის განყოფილება. 1964–1987 ცეკვავდა საქართველოს ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლში, იყო ანსამბლის სოლისტი. 1985 წელს მიენიჭა საქართველოს სახალხო არტისტის წოდება. ერთ-ერთი მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ (რეჟისორი თენგიზ აბულაძე, 1962, მერი). მონაწილეობს ფილმებში: „მაცი ხვიტია“ (რეჟისორი გიორგი შენგელაია, 1966, ეკა), „უსახელო უფლისციხელი“ (რეჟისორი კარლო ღლონტი, 1968).
2017 წლის 25 დეკემბერს, თბილისის დიდი საკონცერტო დარბაზის წინ გაიხსნა მანანა აბაზაძის ვარსკვლავი.
დაქორწინებულია ექიმზე და მსახიობზე სერგო ორჯონიკიძეზე, ჰყავთ ორი ქალიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები მანანა კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Lasioglossum strictifrons
Lasioglossum strictifrons — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1895 წელს.
სქოლიო
strictifrons
ამნეზია (2004 წლის ფილმი)
ამნეზია (Twisted) — 2004 წლის კრიმინალური ტრილერი, რომელიც გადაღებულია რეჟისორ ფილიპ კაუფმანის მიერ. მთავარ როლებში არიან ეშლი ჯადი, სამუელ ლ. ჯექსონი და ენდი გარსია.
სიუჟეტი
ჯესიკა შეპარდი – ამბიციური ახალგაზრდა პოლიციელია. ის გრძნობს სიხარულს და სიამაყის გრძნობას მისი ახალი თანამდებობის გამო. მაგრამ მისი სიხარული მალე იფანტება, როდესაც მას ავალებენ მამაკაცების მკვლელობების სერიის გამოძიებას, რომლებთანაც ის როდესღაც ახლოს იყო. ჯესიკას აწამებენ მეხსიერებაში ჩავარდნები, საიდუმლო ამნეზია – მას არ ახსოვს, რა მოსდიოდა იმ ღამეებს, როდესაც ეს საშინელი მკვლელობების ხდებოდა. თავის თანაშემესთან ერთად მაიკ დელმარკოსთან ის სცდილობს ამ ჩახლართული ამბავის გამოძიებას, მაგრამ მალევე მიხვდება, რომ უმეტესი სამხილი თვითონ მისზე მიუთითებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2004 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
მეორე ოტობაია
მეორე ოტობაია — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში (ოტობაიის თემი), სამურზაყანოს დაბლობზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 5 მ, გალიდან 35 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
Cerapachys krombeini
Cerapachys krombeini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
მეორე ოტობაია
ლიტერატურა
კატეგორია:ოტობაიის თემის სოფლები
Cerapachys krombeini
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ხუან-ანტონიო-სოტილოს მუნიციპალიტეტი
ხუან-ანტონიო-სოტილო — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ანსოატეგის შტატში. მუნიციპალიტეტს ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება გუანტის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთიდან და დასავლეთიდან — სიმონ-ბოლივარის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთ-დასავლეთიდან — დიეგო-ბაუტისტა-ურბანეხას მუნიციპალიტეტი, ხოლო აღმოსავლეთიდან — სუკრეს შტატის სუკრეს მუნიციპალიტეტი.
ხუან-ანტონიო-სოტილოს მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა, 2007 წლის მონაცემებით, შეადგენს 247 979 ადამიანს. ხოლო ფართობი — 244 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ანსოატეგის შტატის მუნიციპალიტეტები
Innuendo (ალბომი)
Innuendo — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის 1991 წლის სტუდიური ალბომი. ეს არის კოლექტივის უკანასკნელი სტუდიური დისკი, ჩაწერილი ფრედი მერკურის გარდაცვალებამდე. ცნობილია, რომ უკანასკნელ სიმღერებზე მუშაობისას იგი უკვე ავადმყოფობისგან სრულიად დასუსტებული იყო, რაც თავის მხრივ, დაეტყო კომპოზიციებს. მაგრამ მსმენელებმა ახალი ალბომი დადებითად შეაფასეს.
დისკის მხარდასაჭერად გამოიცა რამდენიმე სინგლი და ვიდეოკლიპებიც. ერთ-ერთი ასეთი, These Are The Days Of Our Lives, იქცა უკანასკნელ მუსიკალურ ვიდეოდ, ჩაწერილ ფრედის მონაწილეობით.
ალბომის სახელწოდება აღნიშნავს ინსინუაციას, რაც მითითებაა იმაზე, რომ ჯგუფი ამ სახით დიდ ხანს ვერ იარსებებდა.
სქოლიო
კატეგორია:1991 წლის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:Hollywood Records-ის ალბომები კატეგორია:Queen-ის ალბომები
Lifeline (Jamiroquai-ს სიმღერა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Jamiroquai-ს სიმღერები კატეგორია:2010 წლის სიმღერები კატეგორია:2011 წლის სინგლები
მეოთხეული სისტემა
მეოთხეული სისტემა (პერიოდი), ანთროპოგენური სისტემა (პერიოდი) — კაინოზოური ჯგუფის უკანასკნელი სისტემა (დედამიწის გეოლოგიის ისტორიის უკანასკნელი პერიოდი, რომელიც დღესაც გრძელდება). სახელი „მეოთხეული სისტემა (პერიოდი)“ უწოდა 1829 წელს ჟ. დენუაიემ, „ანთროპოგენი“ — ალექსი პავლოვმა 1922 წელს. მეოთხეული სისტემა (პერიოდი)-ის ქვედა საზღვარი და დანაწილება დავას იწვევს. ტრადიციულად მეოთხეული სისტემა (პერიოდი)-ში არჩევენ პლეისტოცენსა და ჰოლოცენს და მეოთხეული სისტემა (პერიოდი)-ის ქვედა საზღვარი პლეისტოცემის ძირში გაჰყავთ. ამ შემთხვევაში მეოთხეული პერიოდის ხანგრძლივობა დაახლოებით 700 ათ. წელია, მაგრამ ზოგიერთი მკვლევარი, XVIII საერთაშორისო გეოლოგთა კონგრესის რეკომენდაციის თანახმად, საზღვრის ხაზს უფრო ქვევით ატარებს - ნეოგენური სისტემის ზღვიური კალაბრიული სართულისა და მისი კონტინენტური ანალოგის - ვილაფრანკული სართულის (ზოგი მკვლევარის აზრით, მისი ზედა ქვესართულის) ძირში (ყოფილ სსრკ-ში - აფშერონული, ზოგჯერ აქჩაგილური სართულის ძირში), რის გამოც ხანგრძლივობა 1,5-2 მლნ. წლამდე იზრდება. ვინაიდან მეოთხეული პერიოდის ნალექების ჩამოყალიბების ხანგრძლივობა სხვა სისტემების სართულების ჩამოყალიბების დროზე ნაკლებია, მას სართულების ნაცვლად, პირობიტად ყოფენ ქვესისტემებად. უფრო დეტალური დანაწილება (ჰორიზონტები) რეგიონულია და მათი კორელაცია სავარაუდოა.
მეოთხეული სისტემის ნალექები უმთავრესად კონტინენტურია (მყინვარული, მდინარეული და სხვა); მცირე ნაწილი ზღვიურია. მეოთხეული პერიოდის ცოცხალი ბუნება არსებითად თანამედროვის მსგავსია (ზღვიური ფაუნა, ფლორა), მხოლოდ ხმელეთის ძუძუმწოვრებში გვხვდება ზოგიერთი ახლა უკვე გადაშენებული ფორმა (მაგ., ხორთუმიანებში, მარტორქებში, ცხენისმაგვარებში, აგრეთვე ადამიანის წინაპრები). ამიტომ მეოთხეული სისტემის დანაწილებაში პალეონტოლოგიური მეთოდის გამოყენება შეზღუდულია და ემყარება კლიმატის ცვალებადობასთან (გამყინვარებები და გამყინვარებათშორისი ეპოქები) დაკავშირებული ცხოველთა და მცენარეთა მიგრაციებს.
მეოთხეული სისტემას ახასიათებს ჰავის მკვეთრი ცვალებადობა, რაც იწვევდა ვრცელი კონტინენტური გამყინვარებისა და გამყინვარებათშორისი ეპოქების ურთიერთმონაცვლეობას. გამყინვარება განსაკუთრებით ძლიერი იყო ევროპაში და ჩრდილოეთ ამიერკავკასიაში. ევროპაში გამყინვარების უმთავრესი ცენტრები ფინეთ-სკანდინავიასა და კუნძულ ახალ მიწაზე მდებარეობდა. აქედან წამოსული კონტინენტური ტიპის მყინვარები ჩრდილოეთ ევროპის დიდ ნაწილს ფარავდა. გარდა ამისა გამყინვარების ლოკალური ცენტრები ალპებში (განსაკუთრებით ძლიერი), კარპატებსა და კავკასიონზე ვითარდებოდა. გამყინვარების ეპოქებში ადგილი ჰქონდა ზღვებში გლაციოევსტატიკურ რეგრესიებს (წყლით დიდი რაოდენობის შეკავება მყინვარების სახით), ხოლო გამყინვარებათშორის ეპოქებში - ტრანსგრესიებს (გამდნარი ყინულის წყლის ოკეანეში ჩაბრუნება). გამონაკლისს წარმოადგენდა კასპიის ზღვა, როგორც დახშული აუზი. გამყინვარების ეპოქებში აქ აორთქლების შემცირება იწვევდა ტრანსგესიებს (მტკვრისა და თერგის დაბლობებში, ვოლგის აუზში), ხოლო გამყინვარებათშორის ეპოქებში, როდესაც აორთქლება იზრდებოდა, ხდებოდა რეგრესიები.
მეოთხეულ ნალექებში გვხვდება საშენი მასალები (სააგურე თიხა, ქვიშა, ხრეში და სხვა მასალები), ტორფი, ოქროს, პლატინის, ძვირფასი ქვებისა და სხვა ქვიშრობული საბადოები.
სქოლიო
კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
Duets (ელტონ ჯონის ალბომი)
ალბომზე წარმოდგენილია ელტონ ჯონის დუეტები სხვა ცნობილ შემსრულებლებთან.
წარმატება იქონიეს ალბომის სინგლებმა Don't Let the Sun Go Down on Me, True Love, Don't Go Breaking My Heart (რომელიც მუსიკოსის ამავე სიმღერის რემიქსია) და Ain't Nothing Like the Real Thing.
სქოლიო
კატეგორია:ელტონ ჯონის ალბომები კატეგორია:1993 წლის ალბომები კატეგორია:MCA Records-ის ალბომები
ღმერთის ფერი
ღმერთის ფერი — რეჟისორ მაჯიდ მაჯიდის 1999 წლის ფილმი.
სიუჟეტი
მუჰამედი, ბრმა ბავშვი, თეირანის სპეციალური სკოლა-ინტერნატიდან სოფელში ბრუნდება. იქ მამა, დები და ბებია ცხოვრობენ. მუჰამედის მამა ქვრივია და ცოლის მოყვანა სურს. წარმატებული ქორწინებისთვის კი ბრმა შვილი ხელისშემშლელი ფაქტორია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანული ფილმები კატეგორია:მაჯიდ მაჯიდის ფილმები კატეგორია:ფილმები უსინათლოების შესახებ კატეგორია:სპარსულენოვანი ფილმები კატეგორია:1999 წლის ფილმები
ვარცლა
ვარცლა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხეობის თემი). მდებარეობს ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1260 მეტრი, დუშეთიდან 19 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კლაუდია შეინბაუმი
კლაუდია შეინბაუმ პარდო (ესპ. Claudia Sheinbaum Pardo; დ. 24 ივნისი, 1962) — მექსიკელი აკადემიკოსი და პოლიტიკოსი, მეხიკოს მერი და გარემოსდამცველი. 2007 წლის ნობელის მშვიდობის პრემიის ერთ-ერთი კოლექტიური გამარჯვებული, როგორც კლიმატის ცვლილების მთავრობათაშორისი პანელის წევრი. 2018 წლის 1 ივლისს იგი აირჩიეს მეხიკოს მერად მემარცხენე ნაციონალური აღორძინების მოძრაობიდან და კოალიციიდან Juntos Haremos Historia. პირველი ქალი და ებრაული საზოგადოების წევრი, რომელიც მეხიკოს მერის თანამდებობას იკავებდა.
შეინბაუმს აქვს დოქტორის ხარისხი ინჟინერია-ენერგეტიკის სფეროში, ავტორია 100-ზე მეტი სტატიისა და ორი წიგნისა ენერგეტიკის, გარემოს დაცვისა და მდგრადობის საკითხებზე. 2000-2006 წლებში მეხიკოს ადგილობრივ მთავრობაში გარემოს დაცვის მდივნის (მინისტრი) პოსტს იკავებდა, როდესაც მერი იყო ანდრეს მანუელ ლოპეს ობრადორი. ტლალპანის მერი — 2015 წლიდან 2017 წლამდე. 2018 წელს მოხვდა " BBC-ის 100 ქალის" სიაში.
ოჯახი
კლაუდია შეინბაუმ პარდო დაიბადა მეხიკოში ებრაულ ოჯახში. მისი ბებია და ბაბუა ემიგრაციაში წავიდნენ მეხიკოში ლიტვიდან (მამის  მშობლები — აშკენაზი 1920-იან წლებში) და ბულგარეთიდან (დედის  მშობლები — სეფარდი, 1940-იანი წლების დასაწყისში, ჰოლოკოსტიდან გაქცეულები). მიუხედავად იმისა, რომ ოჯახი საერო იყო, ოჯახის წევრები ყველა ებრაულ დღესასწაულს აღნიშნავდნენ. შეინბაუმის ორივე მშობელი მეცნიერია: ქიმიური ინჟინერი კარლოს შეიბაუმ იოსელევიცი და ბიოლოგი ენი პარდო სემო, ახლა მექსიკის ეროვნული ავტონომიური უნივერსიტეტის ემერიტუსი პროფესორი. მისი ძმა ფიზიკოსია.
აკადემიური კარიერა
მარცხნივ|მინი|[[მანუელა კარმენა|მანუელა კარმენასთან ერთად]] შეინბაუმი სწავლობდა ფიზიკას მექსიკის ეროვნულ ავტონომიურ უნივერსიტეტში (UNAM), სადაც მიიღო ბაკალავრის ხარისხი (1989), შემდეგ მაგისტრის ხარისხი (1994) და დოქტორის ხარისხი (1995). ოთხი წლის განმავლობაში (1991-1994) დაასრულა სადოქტორო დისერტაცია ლოურენს ბერკლის ეროვნულ ლაბორატორიაში. ბერკლიში, კალიფორნია, სადაც მან გააანალიზა ენერგიის გამოყენება მექსიკის ტრანსპორტში, გამოაქვეყნა კვლევა მექსიკაში ელექტროენერგიის გამოყენების ტენდენციების შესახებ და მოიპოვა დოქტორის ხარისხი ენერგეტიკასა და ფიზიკაში.
1995 წელს მან დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა UNAM-ის საინჟინრო ინსტიტუტში. იგი გახლდათ საინჟინრო ინსტიტუტის მკვლევარი და არის ეროვნული კვლევის სისტემისა და მექსიკის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. 1999 წელს მიიღო UNAM-ის საუკეთესო ახალგაზრდა მკვლევრის ჯილდო საინჟინრო და ტექნოლოგიური ინოვაციებისთვის.
2006 წელს  ადგილობრივ ხელისუფლებაში მუშაობის შემდეგ, შეინბაუმი დაბრუნდა UNAM-ში და განაგრძო სტატიების გამოქვეყნება სამეცნიერო ჟურნალებში.
2007 წელს იგი შეუერთდა გაეროს კლიმატის ცვლილების სამთავრობათაშორისო პანელს (IPCC) ენერგეტიკისა და მრეწველობის სფეროში. ის იყო მათი ავტორი თემისა  „კლიმატის ცვლილების შერბილება“ IPCC-ის მეოთხე შეფასების ანგარიშისთვის. იმავე წელს ჯგუფმა მიიღო ნობელის მშვიდობის პრემია . 2013 წელს ის დარგის 11 სხვა ექსპერტთან ერთად იყო IPCC-ის მეხუთე შეფასების ანგარიშის თანაავტორი.
პოლიტიკური კარიერა
მინი|კლაუდია შეინბაუმი [[მეხიკო|მეხიკოს თეატრში საკუთარი კაბინეტის წარდგენისას]] მექსიკის ეროვნულ ავტონომიურ უნივერსიტეტში სწავლისას ის იყო Consejo Estudantil Universitario (უნივერსიტეტის სტუდენტთა საბჭო), სტუდენტური ჯგუფის წევრი, რომელმაც მოგვიანებით დააარსა დემოკრატიული რევოლუციის მექსიკის პარტიის (PDR) ახალგაზრდული მოძრაობა.
2000 წლის 20 ნოემბერს დაინიშნა მეხიკოს მთავრობის მეთაურის ანდრეს მანუელ ლოპეს ობრადორის კაბინეტში. მისი მმართველობის პერიოდში, რომელიც დასრულდა 2006 წლის მაისში, იგი პასუხისმგებელი იყო მეხიკოში მანქანების ელექტრონული რეგისტრაციის ცენტრის შექმნაზე, ასევე მეტრობუსის ექსპრეს ავტობუსის დანერგვასა და მექსიკის მეორე დონის მშენებლობაზე ზედამხედველობას. ქალაქის რკალისებრი (?)გზა Anillo Periférico (პერიფერიული რკალი).
2012 წლის 1 იანვრიდან 2015 წლის 1 ოქტომბრამდე — გაეროს განვითარების პოლიტიკის კომიტეტის წევრი.
ლოპეს ობრადორმა შეიბაუმი შეიყვანა მის მიერ შემოთავაზებულ გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების სამდივნოს კაბინეტში, როგორც მისი კამპანიის ნაწილი 2012 წლის საყოველთაო არჩევნებისთვის. 2014 წ ელს ის გახდა ერთ-ერთი პირველი პოლიტიკოსი, რომელიც დაშორდა მექსიკის მთავარ (იმ დროს) მემარცხენე პარტიას, დემოკრატიული რევოლუციის პარტიას და მიჰყვა ლოპეს ობრადორს, რომელმაც შექმნა ახალი ეროვნული რენესანსის მოძრაობა (MORENA). 2015 წელს მსახურობდა გარემოს დაცვის მდივნის თანამდებობაზე.
2015 წლის 1 ოქტომბრიდან 2017 წლის 6 დეკემბრამდე იგი ხელმძღვანელობდა ტლალპანის მეტროპოლიტენს (სამხრეთ-დასავლეთ მეხიკო). გადადგა მას შემდეგ, რაც მეხიკოს მერად წარადგინა კოალიცია Juntos Haremos Historia (ერთად შევქმნით ისტორიას), რომელიც შედგება ეროვნული აღორძინების მოძრაობის, ლეიბორისტული პარტიისა და სოციალური სოლიდარობის პარტიისგან.
მეხიკოს მერი
საპრეზიდენტო არჩევნებში მემარცხენე კანდიდატის ანდრეს მანუელ ლოპეს ობრადორის გამარჯვების პარალელურად, მისი თანამოაზრე შინბაუმი 2018 წლის 1 ივლისს მეხიკოს მერად ექვსი წლის ვადით აირჩიეს, რითაც დაამარცხა ექვსი სხვა კანდიდატი. კამპანიის დროს შინბაუმს მემარჯვენე ნაციონალური სამოქმედო პარტია ადანაშაულებდა დაწყებითი სკოლის დანგრევაში, რომელიც გამოწვეული იყო 2017 წლის 7.1 მიწისძვრის შედეგად, რომელსაც 19 ბავშვი ემსხვერპლა. ის გახდა მეხიკოს პირველი არჩეული ქალი და მისი პირველი ებრაელი მერი.
2019 წლის ივნისში მან გამოაცხადა ახალი ექვსწლიანი გარემოსდაცვითი გეგმა. იგი მოიცავს ჰაერის დაბინძურების 30%-ით შემცირებას, 15 მილიონი ხის დარგვას, ერთჯერადი პლასტმასის აკრძალვას და გადამუშავების ხელშეწყობას, ახალი ნარჩენების სეპარაციის ქარხნის აშენებას, წყლის მიწოდებას ყველა სახლისთვის, 100 კილომეტრიანი დერეფნების მშენებლობას საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ექსკლუზიური გამოყენებისთვის. და მზის წყლის გამაცხელებლების და მზის პანელების მშენებლობა და მონტაჟი.
2019 წლის სექტემბერში შეინბაუმმა გამოაცხადა 40 მილიარდი პესოს (2 მილიარდი აშშ დოლარი) ინვესტიცია მეხიკოს მეტროს განახლებისთვის მომდევნო ხუთი წლის განმავლობაში, მათ შორის მეტროს განახლება, ახალი მატარებლები, სადგური და ესკალატორის გაუმჯობესება, ავტომატიზაცია, მომხმარებლის ინფორმაცია და გადახდის სისტემები.
პირადი ცხოვრება
1986 წელს მან გაიცნო პოლიტიკოსი კარლოს ომაზ გისპერტი, რომელზეც დაქორწინებული იყო 1987 წლიდან 2016 წლამდე. მას ჰყავს ქალიშვილი ამ ქორწინებიდან (მარიანა, დაბადებული 1988 წელს. 2019 წელს სწავლობდა ფილოსოფიის დოქტორანტურაში კალიფორნიის უნივერსიტეტში) და ასევე. გახდა როდრიგო ომას ალარკონის დედინაცვალი (დაიბადა 1982 წელს, ამჟამად კინორეჟისორი).
რჩეული ბიბლიოგრაფია
შეინბაუმი ავტორია 100-ზე მეტი სტატიის და ორი წიგნისა  ენერგეტიკის, გარემოს დაცვისა და მდგრადობის საკითხებზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:XX საუკუნის ფიზიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ფიზიკოსები კატეგორია:მექსიკელი ფიზიკოსები კატეგორია:მექსიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:მექსიკის ქალაქების მერები კატეგორია:მეხიკოს მერები კატეგორია:მექსიკელი ქალი ფიზიკოსები
Lasioglossum strigilalium
Lasioglossum strigilalium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1986 წელს.
სქოლიო
strigilalium
საბჭოთა კავშირის საუკეთესო ფეხბურთელი
„საბჭოთა კავშირის საუკეთესო ფეხბურთელი“ — ყოველწლიური საფეხბურთო პრიზი საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატში 1964-1991 წლებში. გასცემდა ჟურნალ „Футбол“-ის რედაქცია.
პრიზის დაარსების იდეა მას შემდეგ გაჩნდა, რაც საბჭოთა მეკარე ლევ იაშინმა 1963 წელს ოქროს ბურთი მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის პრიზები
გუარანის ენები
გუარანის ენები — ენათა ერთ-ერთი ჯგუფი ტუპი-გუარანის ენათა ოჯახიდან. ამ ოჯახიდან ყველაზე ცნობილია გუარანი — პარაგვაის ოფიციალური ენა.
გუარანის ენებს მიეკუთვნება:
ძვლოვანი სისტემა
ნებისმიერი მოდელის შექმნისას კონსტრუქტორი უპირველესად მის კარკასს აგებს, რომელსაც მთელი კონსტრუქცია ეყრდნობა და მხოლოდ ამის შემდეგ ამატებს მას სხვადასხვა ნაწილს. კარკასზეა დამოკიდებული მოდელის სიმტკიცე. ჩვენი ორგანიზმის ასეთ საყრდენს ძვლოვანი ჩონჩხი წარმოადგენს. ძვალი ერთი შეხედვით ცოცხალ ქსოვილს არ ჰგავს. ის თითქოს ქვასავით მაგარი და გამომშრალია. მაგრამ ესმხოლოდ ერთი შეხედვითაა ასე. ძვალი შემაერთებელი ქსოვილია, რომლის მყარ უჯრედშორის ნივთიერებაში გაფანტული და თითქოს მასში გამომწყვდეული უჯრედები მუდმივად იკვებება, სუნთქავს, იზრდება და მრავლდება.
ძვლოვანი ქსოვილის აგებულება კარგად ჩანს ილუცტრაციაზე წარმოდგენილ ბარძაყის ძვლის მაგალითზე. ძვალს გარედან ძვალსაზრდელა ფარავს. მის ქვეშ ძვლის მკვრივი ფენაა,რომლის ქვემოთ, ძვლის სიღრმეში, ღრუბლისებრი, ფოროვანი ქსოვილია. ძვალი მრავალრიცხოვანი არხებითაა დაქსელილი, რომელშიც სისხლძარღვები გადის ძვლის უჯრედებს სისხლით საკვები და ჟანგბადი მიეწოდება. ღრუბლისებრი ქსოვილი სისხლმბადი ქსოვი; ლითაა ამოვსებული,რომელსაც ძვლის წითელ ტვინს უწოდებენ. მასში სისხლის უჯრედები წარმოიქმნება. ბარძაყის ძვლის შუა ნაწილი ღრუიანია, ამიტომ მას ლულოვან ძვალს უწოდებენ. სიღრუეში ცხიმოვანი ქსოვილი-ძვლის ყვითელი ტვინია. ძვლის უჯრედშორისი მყარი ნივთიერება კალციუმის ფოსფატითა და აპატიტით არის შექმნილი, რომელიც მას სიმტკიცეს ანიჭებს, თუმცა ძვალი ამ მარილების კრისტალებივით მყიფე არ არის.
პადინა
პადინა (Падина) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის არდინოს მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 851 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ პადინის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის პადინა, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს ხრისტო ზამფიროვ ჩაუშევი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — რესმი მეჰმედ მურადი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არდინოს მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
Cerapachys lamborni
Cerapachys lamborni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
რეჯეფ თაიფ ერდოღანის სტადიონი
ქასიმფაშას სტადიონი (Recep Tayyip Erdoğan Stadyumu) — მრავალფუნქციური სტადიონი ქასიმფაშას კვარტალში, სტამბოლის მეზობლად. უმეტესად გამოიყენება საფეხბურთო მატჩებისთვის და არის „ქასიმფაშას“ საშინაო არენა. სტადიონზე ეტეოდა 9 576 მაყურებელი. გაფართოების შედეგად სტადიონი 14 234 მაყურებელს იტევს. სამუშაოების დროს, 2007–2008 წლების სეზონში „ქასიმფაშა“ საშინაო მატჩებს ძირითადად ატარებდა ათათურქის ოლიმპიურ სტადიონზე. სტადიონი ატარებს თურქეთის პრემიერ მისინსტის რეჯეფ თაიფ ერდოღანის სახელს, რომელიც წარმოშობით არის ქასიმფაშადან.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:სტამბოლის სტადიონები
ვაშლოვანი (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)
ვაშლოვანი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ბოლის თემი), ხარულის ქედის აღმოსავლეთ მთისწინეთში, მდინარე ქსნის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 880 მ, ახალგორიდან 4 კმ, ქსნიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 36 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 32 კაცი. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:ბოლის თემის სოფლები
ტონატიუ
ტონატიუ (Tonatiuh — სიტყვა-სიტყვით „მზე“) — აცტეკების მითოლოგიაში ცისა და მზის ღმერთი, მეომრების ღმერთი. მართავს მე-5, ახლანდელ, ერას.
სხვა სახელები: კუაუტემოკი — „დაბლა მიმართული არწივი“, პილცინტეკუტლი — „ახალგაზრდა ბატონი“, ტოტეკი — „ჩვენი წინამძღოლი“, ჰიპილი — „ფირუზის უფლისწული“.
გამოისახებოდა წითელსახიანი, მოგიზგიზე თმების მქონე ყმაწვილის სახით, უფრო ხშირად მჯდომიარედ, ზურგზე მზის დისკით ან ნახევარდისკით. ძალების მხარდასაჭერად და ახალგაზრდობის შესანახად ტონატიუს ყოველდღე უნდა მიეღო მსხვერპლის სისხლი, წინააღმდეგ შემთხვევაში ღამით, ქვესკნელში მოგზაურობისას ის შეიძლება მომკვდარიყო. ამიტომაც ყოველდღე მის გზას წინ უძღოდნენ მსხვერპლად შეწირული ადამიანებისა და ბრძოლებში დაღუპული მებრძოლების სულები.
აცტეკების აზრით, სამყარომ რამდენიმე ერა გადალახა, რომლების დროსაც მზე სხვადასხვა ღმერთი იყო. ამჟამინდელ, მეხუთე ერაში მზე არის ტონატიუ, ერას კი ეწოდება „ოთხი მიწისძვრა“.
მზის წარმოქმნასთან დაკავშირებულ აცტეკების მითებს შორის ყველაზე გავრცელებულია შემდეგი მითი. სამყაროს შექმნის შემდეგ ღმერთები შეიკრიბნენ, რათა გადაეწყვიტათ, თუ რომელი მათგანი გახდებოდა მზის ღმერთი. მათ დაანთეს კოცონი, სადაც უნდა ჩამხტარიყო რჩეული. მაგრამ ყველა ღმერთს ეშინოდა საშიში სიცხის. საბოლოოდ, ნანაუაცინი, რომელიც საშინლად იყო დაავადებული, ცეცხლში ჩახტა, მას თან მიჰყვა ტეკისტეკატლი, რომელმაც მანამდე სამჯერ სცადა ცეცხლში ჩახტომა, მაგრამ აუტანელი სიცხე მას უკან დახევას აიძულებდა. ნანაუატლი მზე გახდა, ტეკისტეკატლი — მთვარე, ღმერთი კი — მეცტლი. თავდაპირველად მთვარე ისევე კაშკაშებდა, როგორც მზე, სანამ ამით გაღიზიანებულმა ერთ-ერთმა ღმერთმა მას კურდღელი არ ესროლა. ამის შემდეგ მეცტლი გამოისახება შავი დისკის ან წყლის ჭურჭლის სახით, რომელზეც კურდღელია. ტონატიუ — „მებრძოლი არწივების“ კავშირის მფარველია, მისი სიმბოლოა — არწივი. ტონატიუს კულტი აცტეკურ საზოგადოებაში ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აცტეკების ღმერთები კატეგორია:აცტეკების მითოლოგია კატეგორია:აცტეკები
ხუან-მანუელ-კახიგალის მუნიციპალიტეტი
ხუან-მანუელ-კახიგალი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ანსოატეგის შტატში. მუნიციპალიტეტს ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრება ფრანსისკო-დელ-კარმენ-კარვახალის მუნიციპალიტეტი, ჩრდილოეთიდან — მანუელ-ესეკიელ-ბრუსუალის, პირიტუს და ფერნანდო-დე-პენალვერის მუნიციპალიტეტები, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — სიმონ-ბოლივარის მუნიციპალიტეტი, აღმოსავლეთიდან — არაგუის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთიდან — სერ-არტურ-მაკგრეგორის მუნიციპალიტეტი, ხოლო დასავლეთიდან — გუარიკოს შტატის ხოსე-ფელიქს-რიბასის და პედრო-სარასას მუნიციპალიტეტები.
ხუან-მანუელ-კახიგალის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა, 2007 წლის მონაცემებით, შეადგენს 13 747 ადამიანს. ხოლო ფართობი — 1 741 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ანსოატეგის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე იზოტოვი
ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე იზოტოვი (Александр Александрович Изотов; დ. 26 აგვისტო 1907, — გ. 10 მარტი, 1988) — საბჭოთა გეოდეზისტი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1951). სკკპ წევრი 1944 წლიდან.
იყო თეოდოსი კრასოვსკის მოწაფე. 1940 წელს იზოტოვმა თეოდოსი კრასოვსკის საერთო ხელმძღვანელობით გატარებული კვლევების საფუძველზე დაადგინა დედამიწის ელიფსოიდის პარამეტრები, რომელსაც კრასოვსკის ელიფსოიდი ეწოდა.
ალექსანდრე იზოტოვი 1958–63 წლებში იყო გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის მოსკოვის სახელმწმიფო უნივერსიტეტის პრორექტორი, კითხულობდა ლექციებს სფეროიდული და თეორიული გეოდეზიის მიმართულებით, დასახა ასტრონომგეოდეზიის ახალი ამოცანები. 1963–1967 წლებში უმაღლესი გეოდეზიის კათედრის გამგე. სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 1949 წელს თემაზე: „დედამიწის ფორმები და ზომები თანამედროვე მონაცემებით“.
1968 წლიდან გეოდეზიის, აეროგადაღებისა და კარტოგრაფიის ცენტრალურ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ხელმძღვნელობდა მის მიერვე დაარსებულ კოსმოსური გეოდეზიის ლაბორატორიას. იზოტოვის ძირითადი კვლევები ეხება გეოდინამიკას. რიგი ნაშრომი მიეძღვნა დედამიწის ქერქისა და პოლუსების მოძრაობის მეთოდების შესწავლის საქმეს. იყო რედკოლეგიის წევრი ჟურნალებისა: „ასტრონომიული მაცნე“, „დედამიწა და სამყარო“, „გეოდეზია და აეროგადაღება“.
დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიის 2- და მე-3 გამოცემის კონსულტანტი და მასში სტატიათა ავტორი გეოდეზიისა და ასტრონომიის დარგში. მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 20-ზე მეტი საკანდიდატო დისერტაცია. დაჯილდებულია შრომის წითელი დროშის, საპატიო ნიშნის ორდენებით და მედლებით. სტალინური პრემიის ლაურეტი (1952).
კლოდ-ვიქტორ პერენი
მინი|კლოდ-ვიქტორ პერენი კლოდ-ვიქტორ პერენი (Claude-Victor Perrin; დ. 7 დეკემბერი, 1764 — გ. 13 სექტემბერი, 1841) — ნაპოლეონის პერიოდის საფრანგეთის იმპერიის მარშალი.
სამხედრო სამსახურში იგი 1781 წელს ჩადგა. პირველად თავი მან ტულონის ალყისას და აღმოსავლეთ პირინეიში ესპანელების წინააღმდეგ საბრძოლო მოქმედებებში გამოიჩინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის მარშლები კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1764 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1841
კირა გრუნბერგი
კირა გრუნბერგი (Kira Grünberg; დ. 1993 წელი, 13 აგვისტო, ინსბრუკი, ავსტრია) - ავსტრიელი პოლიტიკოსი და ყოფილი სპორტსმენი. კარიერის განმავლობაში გრუნბერგი წარმოადგენდა თავის ქვეყანას ბევრ საერთაშორისო კონკურსზე. მისი საუკეთესო გასვლები იყო 2012 წლის მსოფლიოს ახალგაზრდული ჩემპიონატი და 2015 წლის ევროპის 23 წლამდელთა ჩემპიონატი სადაც დაიკავა მეოთხე ადგილი. გარდა ამისა, მან ფინალამდე მიაღწია 2014 წლის ევროპის ჩემპიონატზე. 2015 წლის 30 ივლისს გრუნბერგმა ხერხემლის სერიოზული დაზიანება მიიღო მშობლიურ ინსბრუკში ვარჯიშის დროს. რუტინული ნახტომის დროს, იგი დაეშვა ხალიჩის წინ მდებარე ყუთთან, რითაც მოიტეხა საშვილოსნოს ყელის ძვალი. ტრავმამ ის ტეტრაპლეგიური დატოვა. 2017 წლის ეროვნული საბჭოს არჩევნებზე იგი აირჩიეს ÖVP ფედერალური სიის მეათე ადგილზე რითაც თანამდებობა დაიკავა 2017 წლის 9 ნოემბერს.
კარიერა
კირა გრუნბერგის ოცნება იყო რომ გამხდარიყო პროფესიონალი ჭოკზე მხტომელი. როდესაც იგი შვიდი წლის იყო მან პირველად უყურა სპორტის ამ სახეობას სიდნეის ოლიმპიურ თამაშებზე. ახალგაზრდა ასაკში მან პირველად დაიწყო ტანვარჯიში და ზოგადი მძლეოსნობა, ის სპეციალიზირდა ჭოკზე ხტომაში რამდენიმე წლის შემდეგ. მას შემდეგ, რაც მან ვერ იპოვა მწვრთნელი ვინც მას ჭოკზე ხტომაში განავითარებდა თავის მშობლიურ ინსბრუკში, მამამისმა ფრიტჰიფ გრუნბერგმა დაიწყო მისი გაწვრთნა. წელიწადში რამდენჯერმე, კირა ვარჯიშობდა ჰერბერტ ჩინზონთან, ჭოკზე მხტომელთა ცნობილ მწვრთნელთან, რომელიც წვრთნიდა როგორც გერმანიის, ასევე შვეიცარიის ნაკრებებს. 2012 წელს კირა გრუნბერგი გახდა ინსბრუკში ავსტრიის არმიის სპორტული განყოფილების ნაწილი. სპორტის ჯარისკაცად ყოფნამ მას საშუალება მისცა, ყურადღება გაემახვილებინა თავის სპორტულ კარიერაზე და ასევე მთავრობის დაფინანსება მიეღო. გარდა ამისა, იგი გახდა "Hope Kader für Rio 2016", რომელიც არის ავსტრიის სპორტის სამინისტროს მიერ დაფინანსებული პროგრამა რიო დე ჟანეიროს ოლიმპიადაზე შესვლის პერსპექტივის მქონე სპორტსმენებისთვის. გარდა სპორტული კარიერისა, კირა გრუნბერგმა ფარმაციის შესწავლა დაიწყო 2013 წლის შემოდგომაზე.
კირა გრუნბერგმა მონაწილეობა მიიღო სხვადასხვა საერთაშორისო შეჯიბრებში და დაამყარა ავსტრიის რამდენიმე ეროვნული რეკორდი ჭოკით ხტომაში. იგი ფლობს ავსტრიის რეკორდებს U16 (3.72 მ), U18 (4.01 მ), U20 (4.15 მ) და U23 (4.45 მ). 2010 წელს კირა გრუნბერგმა ოლიმპიური ახალგაზრდული თამაშების მეხუთე ადგილი და ოცი წლამდე ასაკის მსოფლიო ჩემპიონატის მეხუთე ადგილი დაიკავა. ციურიხში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე ის 4,45 მეტრზე ახტა, რითაც ავსტრიის რეკორდი მოხსნა და ფინალში გადავიდა დანარჩენ 13 მონაწილესთან ერთად. ერთი წლის შემდეგ ის გავიდა ევროპის ჩემპიონატზე 23 წლამდე ასაკის ჯგუფში. 2015 წლის მარტში მან დაამყარა ავსტრიის ახალი რეკორდი 4,45 მეტრით პრაღაში გამართულ დახურულ ევროპის ჩემპიონატზე.
პოლიტიკური კარიერა
მინი|კირა ავსტრიის წლის სპორტსმენის დაჯილდოებაზე|279x279პქ კირა გრუნბერგმა თავად თქვა, რომ მას სურდა გამოიყენებინა თავისი ცოდნა, რომელიც მან მიიღო ტრამვის შემდეგ, რათა დახმარებოდა სხვებს მსგავს სიტუაციებში. გარდა ამისა, მას სჯერა, რომ მას შეუძლია გამოიყენოს საკუთარი გამოცდილება პოლიტიკაში, ფოკუსირება მოეხდინა შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა საჭიროებებზე. მან მონაწილეობა მიიღო ავსტრიის ეროვნული საბჭოს 2017 წლის არჩევნებში. PVP– ს შემადგენლობაში იგი მონაწილეობდა ეროვნული საარჩევნო სიის მეათე ნომრად და იყო ტიროლის რეგიონალური სიის ნომერ პირველი წევრი რითაც აირჩიეს ეროვნულ საბჭოში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:ავსტრიელი პოლიტიკოსი ქალები
რიჩარდ ჰოლბრუკი
რიჩარდ ჩარლზ ალბერტ ჰოლბრუკი  (Richard Charles Albert Holbrooke; დ. 24 აპრილი, 1941 — გ. 13 დეკემბერი, 2010) — ამერიკელი დიპლომატი, ჟურნალის რედაქტორი, მწერალი, პროფესორი. ერთადერთი, რომელსაც ეჭირა სახელმწიფო მდივნის თანაშემწის პოსტი ორი სხვადასხვა რეგიონის საკითხებში (აზია 1977-1981 წწ. და ევროპა 1994-1996 წწ.). იყო დეიტონის შეთანხმების შუამავალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი დიპლომატები კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010
სულხან მოლაშვილი
სულხან მოლაშვილი (დ. 19 ნოემბერი, 1969, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 29 ივნისი, 2016, პარიზი, საფრანგეთი) — ქართველი პოლიტიკოსი და იურისტი, საქართველოს კონტროლის პალატის თავმჯდომარე 2001 წლის 30 მაისიდან 2004 წლის 4 იანვრამდე. საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის წევრი, საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი.
2004 წლის 23 აპრილს სულხან მოლაშვილი დაკავებული იქნა სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებისა და კორუფციის ბრალდებით. იმავე წელს მოლაშვილმა მისი წამების და ღირსების შემლახველი მოპყრობის ფაქტზე მიმართა ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს, რომელმაც 2014 წელს დაადასტურა, რომ მოლაშვილი იყო წამებისა და არაადამიანური მოპყრობის მსხვერპლი და, რომ მოლაშვილის წინააღმდეგ ევროკონვენციის 4 მუხლი დაირღვა. სტრასბურგის სასამართლომ საქართველოს მთავრობას საქმის გამოძიება და მოლაშვილისთვის, მორალური კომპენსაციის სახით, 20 ათასი ევროს გადახდა დააკისრა.
სამუშაო გამოცდილება
სულხან მოლაშვილი დაიბადა 1969 წლის 19 ნოემბერს, თბილისში. 1995 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
1986-1987 წლებში შინაგან საქმეთა სამინისტროში მუშაობდა; 1992-1994 წლებში იყო უზენაესი სასამართლოს ინსპექტორი; 1994-1996 წლებში კონსულტანტი.
1996 წელს მოლაშვილი დაინიშნა ეროვნული უშიშროების საბჭოს აპარატის სამართალდაცვით ორგანოებთან ურთიერთობის განყოფილების წამყვან სახელმწიფო მრჩევლად. 2001 წლის 30 მაისიდან 2004 წლის 4 იანვრამდე იყო საქართველოს კონტროლის პალატის თავმჯდომარე.
დაპატიმრება
სათავეში ნაციონალური მოძრაობის მოსვლიდან რამდენიმე თვის თავზე, კერძოდ, 2004 წლის 23 აპრილს სულხან მოლაშვილი სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებისა და კორუფციის ბრალდებით იქნა დაკავებული. მოლაშვილმა, რომელსაც ბრალად ედებოდა 3 მილიონი ლარის მითვისება, ბიუჯეტის სასარგებლოდ 265 ათასი აშშ დოლარი გადაიხადა, მიუხედავად ამისა იგი კვლავ პატიმრობაში დატოვეს. 2004 წელს გავრცელდა პატიმრობაში მყოფი მოლაშვილის ფოტოები, რომელსაც მთელი ზურგი სიგარეტით ჰქონდა ამომწვარი, სხეულზე უამრავი ჩაქცევა და სისხლნაჟღენთი აღენიშნებოდა. იმავე წელს მოლაშვილმა მისი წამების და ღირსების შემლახველი მოპყრობის ფაქტზე მიმართა ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოს. 2005 წლის სექტემბერში საქართველოს სასამართლომ მას ცხრა წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა.
2008 წელს საქართველოს პრეზიდენტის მოვალეობის დროებითმა შემსრულებელმა ნინო ბურჯანაძემ, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია II-ის თხოვნის საფუძველზე, მოლაშვილი შეიწყალა.
მოლაშვილი პატიმრობიდან გათავისუფლების შემდეგ აცხადებდა, რომ საპატიმროში მის წამებაში ყოფილი ხელისუფლების მაღალჩინოსნები გიგა ბოკერია, ზურაბ ადეიშვილი და გოგა გრიგალაშვილიც მონაწილეობდნენ. სულხან მოლაშვილის მიერ 2012 წელს „მეცხრე არხისთვის“ მიცემულ ინტერვიუში ნათქვამია:
ათწლიანი გამოძიების შემდეგ, 2014 წლის 23 ოქტომბერს ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ დაადასტურა, რომ მოლაშვილი იყო წამებისა და არაადამიანური მოპყრობის მსხვერპლი და დაადგინა, რომ მოლაშვილის წინააღმდეგ დაირღვა ევროკონვენციის 4 მუხლი. ხოლო საქართველოს მთავრობას დააკისრა საქმის გამოძიება და მოლაშვილისთვის, მორალური კომპენსაციის სახით, 20 ათასი ევროს გადახდა.
სულხან მოლაშვილი ემიგრაციაში საფრანგეთში 2014 წლის დეკემბრამდე იმყოფებოდა.
გარდაცვალება
სულხან მოლაშვილი, რომელსაც ღვიძლის დაავადების გამო საფრანგეთში, პარიზის ერთ-ერთ კლინიკაში მკურნალობდნენ, 2016 წლის 29 ივნისს, 46 წლის ასაკში, დილის 07:00 საათზე გარდაიცვალა.
2 ივლისს მოლაშვილი საფრანგეთიდან თბილისში ჩამოასვენეს. გავრცელებული ინფორმაციით, გარდაცვალების მიზეზი ღვიძლის უკმარისობა გახდა. სამედიცინო ექსპერტის მაია ნიკოლაიშვილის განცხადებით, დაავადება, რომლის შედეგადაც მოლაშვილი გარდაიცვალა, მას სწორედ პატიმრობის დროს დაემართა.
სულხან მოლაშვილი დაკრძალულია ვაკე-საბურთალოს სასაფლაოზე.
სულხან მოლაშვილის სახელობის პრემია
საქართველოს კულტურის პალატის გადაწყვეტილებით, 2016 წლის ივნისის თვეში დაწესდა სულხან მოლაშვილის სახელობის 5000-ლარიანი პრემია, რომელიც გადაეცემა თბილისის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ყველაზე წარჩინებულ კურსდამთავრებულებს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ედმუნდ ბერკი
ედმუნდ ბერკი (დ. 12 იანვარი, 1729 – გ. 9 ივლისი, 1797) — ანგლო-ირლანდიელი სახელმწიფო მოღვაწე, ეკონომისტი და ფილოსოფოსი. დუბლინში დაბადებული ბერკი 1766-1794 წლებში იყო ბრიტანეთის პარლამენტის წევრი დიდი ბრიტანეთის თემთა პალატაში ვიგების პარტიიდან.
ბერკი იყო საზოგადოებრივი ცხოვრების სათნოებისა და მორალის პრინციპებით წარმართვის მომხრე და ხაზს უსვამდა რელიგიური ინსტიტუტების მნიშვნელობას სახელმწიფოს მორალური სტაბილურობისა და სახელმწიფოს კეთილდღეობისთვის. ეს მოსაზრებები მან გამოაქვეყნა ნაშრომში A Vindication of Natural Society. მან გააკრიტიკა ბრიტანეთის მთავრობის პოლიტიკა ამერიკული კოლონიების მიმართ, მათ შორის - მისი საგადასახადო პოლიტიკა. ბერკი ასევე მხარს უჭერდა კოლონისტების უფლებებს, წინააღმდეგობა გაეწიათ მეტროპოლიისთვის, თუმცა ეწინააღმდეგებოდა დამოუკიდებლობის მიღწევის მცდელობას. ბერკის სახელი ასევე დაკავშირებულია მის მხარდაჭერასთან კათოლიკური ემანსიპაციისადმი, აღმოსავლეთ ინდოეთის კომპანიიდან უორენ ჰასტინგსის იმპიჩმენტთან და საფრანგეთის რევოლუციის მიუღებლობასთან.
რეფლექსიებში საფრანგეთის რევოლუციაზე, ბურკი ამტკიცებდა, რომ რევოლუცია ანადგურებდა კარგი საზოგადოებისა და სახელმწიფოს სტრუქტურას, და გმობდა კათოლიკური ეკლესიის დევნას, რომელიც საფრანგეთის რევოლუციას მოყვა. მისმა პოზიციამ განაპირობა მისი ხელმძღვანელი პოზიცია ვიგების პარტიის კონსერვატიულ ფრაქციაში, რომელსაც მან უწოდა ძველი ვიგები, რათა განესხვავებინა საფრანგეთის რევოლუციისადმი კეთილგანწყობილი ახალი ვიგებისგან, რომლებსაც ჩარლზ ჯეიმს ფოქსი ხელმძღვანელობდა.
XIX საუკუნეში ბერკს პატივს სცემდნენ როგორც კონსერვატორები, ასევე ლიბერალები და მიიჩნევდნენ ლიბერალური კონსერვატიზმის დამდუძნებლად. შემდგომში, XX საუკუნეში, განსაკუთრებით შეერთებულ შტატებში, ბერკი მიიჩნევა კონსერვატიზმის პოლიტიკური ფილოსოფიის ფუძემდებლად.
სქოლიო
კატეგორია:სოციალური ფილოსოფოსები კატეგორია:პოლიტიკური ფილოსოფოსები კატეგორია:რელიგიის ფილოსოფოსები კატეგორია:ისტორიის ფილოსოფოსები კატეგორია:განათლების ფილოსოფოსები კატეგორია:ეკონომიკის ფილოსოფოსები კატეგორია:კულტურის ფილოსოფოსები კატეგორია:ხელოვნების ფილოსოფოსები კატეგორია:ირლანდიელი ანგლიკანები კატეგორია:ათეიზმის კრიტიკოსები კატეგორია:კონსერვატიზმი კატეგორია:გარდაცვლილი 1797 კატეგორია:დაბადებული 1729
დოგები
დოგები (ინგლ. dog — ძაღლი), დოგისებრი ძაღლები — დიდი ტანის და ძლიერი სასამსახური ძაღლების ჯიშთა ჯგუფი. ხანგრძლივი სელექციის შედეგად ამ ჯგუფის ჯიშები გარეგნობით ძალზე განსხვავდნენ ერთმანეთისაგან. თანამედროვე დოგებს მიეკუთვნება გერმანული დოგები, კავკასიური, შუააზიური, ტიბეტური და მონღოლური ნაგაზები, ბულდოგები, ბოქსიორი, სენბერნარი და სხვა. სახელწოდება „დოგები“ შეინარჩუნეს მხოლოდ გერმანულმა დოგებმა, რომელთა წინაპრები ევროპაში აზიიდან შეიყვანეს ძვ. ბერძნებმა. ამ ჯგუფის მოკლებეწვიანი ნაირსახეობის გამოყვანა დაიწყო დანიაში და საბოლოოდ დასრულდა გერმანიაში.
გერმანული დოგები ყველაზე დიდი ტანის, ძლიერი და ლაზათიანი გარეგნობის სასამსახური ძაღლია, ხვადის სიმაღლეა არანაკლებ 80 ამ, ძუსი — 74 ამ. აქვთ სწორკუთხა თავი, ხმლისებრი კუდი, მოკლე ბეწვი, შავი, რუხი, ჩალისფერი, ვეფხისთვისებრი, მარმარილოსებრი შეფერილობა. ყურებს აჭრიან. ფართოდაა გავრცელებული ბევრ ქვეყანაში როგორც საოჯახო საყარაულო ძაღლი.
ბულდოგები, ხარის ძაღლები (ინგლ. bull — ხარი) მოკლედრუნჩიანი, ფართომკერდიანი ძაღლებია. ინგლისური ბულდოგის სიმაღლეა საშუალო 50 სმ. ფერი — თეთრი, ვეფხვისებრი, ფოთლებიანი. იყენებენ ოჯახში საყარაულოდ. ფრანგული ბულდოგი ტანმორჩილი დეკორატიული ძაღლია, იგივე შეფერილობა აქვს, რაც ინგლისურ ბულდოგს.
ბოქსიორი, გერმანული ბულდოგი, გამოყვანილია ბულენბაიცერის (ხარის მგიდავის) და ინგლისური ბულდოგის შეჯვარებით. ათლეტური აღნაგობისაა. ხვადის სიმაღლეა 63-68 სმ, ძუსი — 58-62 სმ. ყურებს აჭრიან. მოკლე ბეწვი აქვთ და ჩალისფერი, ვეფხვისფერი, თეთრი შეფერილობა, თავისივე ფერის ფოთლებით. გავრცელებულია ყველგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძნული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
კორნელი ტატიშჩევი
კორნელი ტატიშჩევი — XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე საქართველოში მოღვაწე რუსი არქიტექტორი. ალექსანდრე შიმკევიჩთან ერთად მას ეკუთვნის თბილისში რამდენიმე მნიშვნელოვანი შენობის, მათ შორის „არტისტული საზოგადოების შენობა“ (1898-1901) (ამჟამად რუსთაველის თეატრი), ლადო ასათიანის ქ. N18 რომელიც ისლამური არქიტექტურის და ძველ-თბილისური საცხოვრებლის ერთ-ერთ ღირსშესანიშნავ ნიმუშს წარმოადგენს, ასევე რუსთაველის გამზირის N54 (1897). შენობის ფასადი ბაროკოსა და როკოკოს სტილშია გადაწყვეტილი. ამ შენობას ყველა ის ელემენტი აქვს, რაც თბილისური სახლებისთვისაა დამახასიათებელი: აივანი, მოხატული სადარბაზო, ეზო-ბაღი მრგვალი შადრევნით და ალაყაფის ჭიშკარი. სახლი გამორჩეულია უხვად დეკორირებული ორიარუსიანი ხის ჭვირული აივნით.
კორნელი 1900 წელს მუშაობდა ხატვის და არქიტექტურის მასწავლებლად. 1894 წელს შეადგინა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების და მუზეუმის პროექტი, ქართულ-ისტორიული დეკორატების გამოყენებით. შიმკევიჩთან ერთად ააგო საარტისტო საზოგადოების შენობა.
ასტრიდ ლინდგრენი
ასტრიდ ანა ემილია ლინდგრენი (Astrid Anna Emilia Lindgren; დ. 14 ნოემბერი, 1907 — გ. 28 იანვარი, 2002) — შვედი მწერალი, რომელსაც ეკუთვნის არაერთი საბავშვო წიგნი და ფილმის სცენარი. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია მსოფლიოს 85 ენაზე და გამოცემულია 100-ზე მეტ ქვეყანაში. მის კალამს ეკუთვნის წიგნები: „პეპი გრძელწინდა“, „სახურავის ბინადარი კარლსონი“, „ლიონებერგელი ემილი“ და „ბიულერბიუელი ბავშვები“.
ბიოგრაფია
ასტრიდი დაიბადა 1907 წლის 14 ნოემბერს, სამხრეთ შვედეთში, პატარა ქალაქ ვიმერბიუში (სმოლანდის პროვინცია), ფერმერის ოჯახში. იგი იყო სამუელ ავგუსტ ერიკსონისა და მისი მეუღლე ჰანას მეორე შვილი. მამა ნესეში სოფლის მეურნეობით იყო დაკავებული. უფროს ძმა გუნართან ერთად, ოჯახში სამი გოგონა იყო — თავად ასტრიდი, სტინა და ინგეგერდი.
თავის ავტობიოგრაფიულ ნაშრომებში ასტრიდი წერს, რომ იგი იზრდებოდა „ცხენის“ და „კაბრიოლეტის“ ხანაში. გადაადგილების მთავარი საშუალება ცხენოსანი ეკიპაჟი იყო, ცხოვრების ტემპი უფრო ნელი იყო, გასართობი საშუალებები — უბრალო, ხოლო ურთიერთობა ბუნებასთან — უფრო მეტი, ვიდრე დღეს. ასეთი გარემო მომავალ მწერალს ბუნებისადმი სიყვარულს უნერგავდა. მისი წიგნების უმრავლესობას ეს თემა მისდევს.
შემოქმედებითი მოღვაწეობის დასაწყისი
ბავშვობაში ასტრიდს მოიცავდა ფოლკლორი და სხვადასხვა ხუმრობა, ზღაპარი თუ ისტორია, რომელიც მამისგან თუ მეგობრებისგან მოუსმენია, იქცა მისი საკუთარი წიგნების ელემენტებად. წიგნებისა და კითხვის სიყვარული, როგორც იგი ამტკიცებდა, გაჩნდა კრისტინის, მისი მეგობრის სამზარეულოში. კრისტინმა მას წიგნების კითხვა შეაყვარა.
ასტრიდის შესაძლებლობები გამოვლინდა უკვე დაწყებით სკოლაში, სადაც მას „ვიმერბიუელი სელმა ლაგერლოფის“ სახელით იცნობდნენ. თუმცა, მისი აზრით, იგი ამ წოდებას არ იმსახურებდა.
16 წლის ასაკში მან დაიწყო მუშაობა გაზეთში „Wimmerby Tidningen“. ორი წლის შემდეგ ჯერ კიდევ ოფიციალურად გაუთხოვარი, იგი დაფეხმძიმდა და საცხოვრებლად სტოკჰოლმში გადავიდა. მან მდივნის კურსები დაამთავრა და 1931 წელს ამ სპეციალობით დაიწყო მუშაობა. 1926 წლის დეკემბერში მას ეყოლა შვილი ლარსი. ასტრიდს არ ჰქონდა საკმარისი ფული, რათა ერჩინა შვილი და იძულებული იყო, იგი დანიურ ოჯახში საცხოვრებლად დროებით გაეშვა. 1928 წელს მას მისცეს მდივნის ადგილი სამეფო ავტოკლუბში, სადაც მან გაიცნო სტურე ლინდგრენი. 1931 წელს მათ იქორწინეს და ასტრიდმა (რომელიც გვარით უკვე ლინდგრენი იყო) დანიიდან ლარსი ჩამოიყვანა.
სქოლიო
კატეგორია:შვედი მწერლები კატეგორია:მწერალი ქალები  კატეგორია:XX საუკუნის შვედი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის შვედი ქალი მწერლები კატეგორია:სელმა ლაგერლოფის პრემიის მფლობელები კატეგორია:შვედი საბავშვო მწერლები კატეგორია:შვედი ევროსკეპტიკოსები კატეგორია:შვედი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:შვედურენოვანი მწერლები კატეგორია:შვედი სცენარისტები კატეგორია:შვედი პაციფისტები კატეგორია:შვედი ქალი საბავშვო მწერლები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკისა და ფენტეზის ქალი მწერლები
დოდოთი
დოდოთი — ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო დოდოთისა და ქვემო დოდოთის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სოფლების ძველი სახელწოდებები
Lasioglossum strigosigena
სქოლიო
strigosigena
იბნ ბატუტა
იბნ ბატუტა (არაბ. أبو عبد الله محمد ابن بطوطة; სრული სახელი და გვარია: აბუ აბდ ალ-ლაჰ მუჰამად იბნ აბდ ალ-ლაჰ ალ-ლავატი ალ-ტანჯი; დ. 24 თებერვალი 1304, ტანჟერი — გ. 1377, ფესი) — არაბი მოგზაური და ვაჭარი.
1325 წელს მაროკოდან გაემგზავრა ჰაჯის შესასრულებლად (სალოცავად); იმოგზაურა ეგვიპტეში, არაბეთში, ირანში, მესოპოტამიაში, სირიაში, მცირე აზიაში, ყირიმსა და რუსეთის სამხრეთ ნაწილში (მიაღწია ვოლგამდე), შუა აზიაში, ავღანეთში, ინდოეთში, ინდონეზიასა და ჩინეთში. 1349 წელს დაბრუნდა მაროკოში. დაახლოებით 1349 და 1352 წლებში შორის მუსულმანურ ესპანეთში, 1352-1353 წლებში დასავლეთ და ცენტრალურ სუდანში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1304 კატეგორია:გარდაცვლილი 1377 კატეგორია:არაბი მოგზაურები კატეგორია:ბერბერები კატეგორია:შუა საუკუნეების მოგზაურები კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი
მოკვლის დროა (1996 წლის ფილმი)
მოკვლის დროა (A Time to Kill) — 1996 წლის ფილმი, რომელიც გადაღებულია რეჟისორ ჯოელ შუმახერის მიერ. მთავარ როლებში არიან მეთიუ მაკ-კონეჰი, სანდრა ბულოკი და სემიუელ ლეროი ჯექსონი.
Cerapachys larvatus
Cerapachys larvatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები