cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვანთის ღვთისმშობლის ეკლესია
2009 წელს საქართველოს ისტორიის ძეგლთა დაცვის და გადარჩენის ფონდის დაფინანსებით, ეკლესიას ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები. ეკლესიის სამხრეთ და დასავლეთ ფასადების წინ მოიჭრა ნაყარი მიწა, აღდგა კედლების საპირე წყობის ჩამოშლილი ნაწილები, მოეწყო აგურის ლავგარდანი, შენობა გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნატი
ნატი, ნოსი-ნანტო (Île aux Nattes) — პატარა კუნძული ინდოეთის ოკეანეში, მადაგასკარის აღმოსავლეთით. განფენილია კუნძულ სენტ-მარის სამხრეთით. ადმინისტრაციულად შედის მადაგასკარის ტუამასინის პროვინციაში. ფართობი 3 კმ². მოსახლეობა დაახლოებით 1500 ადამიანი. კუნძულის სიახლოვეს შესაძლებელია კუზა ვეშაპის ხილვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მადაგასკარის კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები
იულთას ნასოფლარი
იულთას ნასოფლარი — არქეოლოგიურ-არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს სოფელ ართანის მახლობლად, შემორჩენილია ნასახლარები. თარიღი დაუდგენელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
The Quiett
შინ დონგ გაბი (신동갑; დ. 29 იანვარი, 1985) ცნობილი როგორც The Quiett — სამხრეთ კორეელი რეპერი და პროდიუსერი. ის იყო თანადამფუძნებელი რეპ Soul კომპანიის 2004 წელს, 2010 წელს კი მან კომპანია დატოვა. ის Illionaire Records-ის ჰიპ ჰოპ ლეიბლის თანადამფუძნებელია  Dok2-სთან ერთად.
2004-2010: Soul კომპანია და ინდი პოპულარობა
2004 წელს The Quiett-მა დააფუძნაა კორეული ჰიპ-ჰოპ ჩამწერი ლეიბლი, ნიჭიერთა სააგენტო და Soul კომპანია რეპერ Kebee და  Jerry. K-სთან და რამდენიმე სხვა არტისტთან ერთად. იმავე წელს მან გამოუშვა პირველი მუსიკალური ალბომი. 2006 წელს მან გამოუშვა სოლო ალბომი Supremacy, სადაც მონაწილეობას იღებდნენ Q Train და რეპერი Paloalto. მისი 2010 წლის ალბომი The Real Me, went gold 7 000 ცალი გაიყიდა და მისი რეპუტაცია გაიზარდა, როგორც ყველაზე პოპულარული ინდი რეპერის კორეაში.
The Quiett-მა დატოვა კომპანია 2010 წელს, რადგან ახალი ლეიბლი დაეფუძნებინა.
2011-დღემდეː Illionaire Records და Show Me The Money
2014 წელს The Quiett სატელევიზიო რეპერების შეჯიბრებას  Show Me the Money-ის მესამე სეზონში შეუერთდა. ის და Dok2 იყვნენ გამარჯვებული მონაწილის პროდუსერები Bobby-ის ბიჭების ჯგუფ IKON-დან. The Quiett-მა და Dok2-მ დაადაასტურეს, რომ ისინი 2016 წელს შოუს მეხუთე სეზონში ისევ შეუერთდებოდნენ და იქნებოდნენ პროდუსერები.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1985
ელისო ასათიანი
ელისო ასათიანი (დ. 20 იანვარი, 1972, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი.
ბიოგრაფია
ელისომ 1987 წელს დაამთავრა თბილისის „ნიჭიერთა ათწლედი“, 1992 წელს კი ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. საფორტეპიანო განხრით, პროფესორ რევაზ თავაძის კლასი. მასთანვე გააგრძელა სწავლა ასპირანტურაში. 1992 წელს სამოქალაქო ომის გამო გადაწყვიტა ქვეყნის დატოვება. თავდაპირველად წავიდა გერმანიაში ერთ-ერთ  კონკურსში მონაწილეობის მისაღებად. ჯერ კიდევ იქ იყო როცა ესპანეთში დამკვიდრებულმა მომღერალმა ეთერ ლამორის-ჭყონიამ შესთავაზა მის კონცერტმაისტერად მუშაობა. ორი წლის მანძილზე ისინი ერთად მონაწილეობდნენ კონკურსებში და წინ მიიწევდნენ მუსიკალურ კარიერაში. 1992 წელს მან მოიპოვა II პრემია, როგორც კონცერტმაისტერმა, ხოსე კარერასის სახელობის კონკურსზე. 1996 წელს კი I პრემია მადრიდში.
ელისო ასათიანმა ბოლო წლებში სინთეზური საღამოების გამართვა დაიწყო. ამჟამად გერმანიაში მოღვაწეობს, მაგრამ საქართველოსთანაც დაამყარა შემოქმედებითი კავშირი. მშობლიურ ქალაქში ჩამოსვლისას მის მიზანს წარმოადგენს მსოფლიო მუსიკალური კულტურისათვის უმნიშვნელოვანესი, საიუბილეო თარიღების აღნიშვნა. აქ უკვე ეგულება აუდიტორია, რომელიც მოუთმენლად ელოდება მუსიკოსის მიერ გამართულ ლექცია-კონცერტებს, სადაც იგი გვევლინება ავტორის, წამყვანის, შემსრულებლის ამპლუაში. ამ საღამოებისადმი ინტერესს უპირველესად განაპირობებს მათი ავტორის არაორდინალური ხედვა და მიდგომა არჩეული თემისადმი. აქ ერთმანეთს ცვლის თხრობა, მუსიკალური ნომრები და მის მიერვე თარგმნილი პოეზიის ნიმუშები. ასეთი ლიტერატურულ-მუსიკალური საღამოები ელისო ასათიანმა უკვე მიუძღვნა გუსტავ მალერს, ფერენც ლისტს, რობერტ შუმანს, რიხარდ ვაგნერსა და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ნინა გარსოიანი
ნინა გარსოიანი (Nina Garsoïan, დ. 11 აპრილი, 1923, პარიზი) — ამერიკელი ისტორიკოსი, რომელიც სპეციალიზდება სომხეთის და ბიზანტიის ისტორიაში. 1969 წელს ის გახდა პირველი ქალი ისტორიკოსი, რომელმაც კოლუმბიის უნივერსიტეტში მიიღო თანამდებობა, სადაც ის გევორქ მ. ავედესიანის სომხეთის ისტორიისა და ცივილიზაციის კათედრის მფლობელი გახდა. 1977 და 1979 წლებს შორის დეკანის თანამდებობაზე მუშაობდა Princeton University Graduate School-ში.
ბიოგრაფია
გარსოიანი დაიბადა 1923 წლის 11 აპრილს, პარიზში, სომეხი მშობლების ოჯახში, რომლებიც წარმოშობით რუსეთის იმპერიიდან, კერძოდ დონის ნახიჩევანიდან (როსტოვ-ონ-დონი) და თბილისიდან იყვნენ. 1933 წელს ის გადასახლდა ნიუ-იორკში. 1943 წელს ბრაინ მავრის კოლეჯში კლასიკური არქეოლოგიის მიმართულებით მიიღო ბაკალავრის ხარისხი, ხოლო მაგისტრატურა და დოქტორანტურა ბიზანტიის, ახლო აღმოსავლეთისა და სომხეთის ისტორიაში კოლუმბიის უნივერსიტეტში მოიპოვა. ის გახდა ფულბრაითის სტიპენდიანტი, რითიც შესაძლებლობა მიეცა მხითარისტების მონასტერში სან ლაზარო დელ არმენიში (ვენეცია) მიეღო განათლება.
1956 წლიდან გარსოიანი ასწავლიდა სმითის კოლეჯში, 1962 წლიდან კი კოლუმბიაში. 1969 წელს იგი გახდა პირველი ქალი პროფესორი, რომელმაც მიიღო თანამდებობა კოლუმბიის უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. გარსოიანი ასევე გახდა პირველი ქალი დეკანი Princeton University Graduate School-ში, სადაც ის 1977 წლიდან 1970 წლამდე იმყოფებოდა. 1979 წელს ის გახდა გევორქ. მ. ავედისიანის სომხეთის ისტორიის და ცივილიზაციის კათედრის პირველი მფლობელი კოლუმბიის უნივერსიტეტში. 1993 წლიდან გავიდა პენსიაზე და ამჟამად არის სომხეთის ისტორიის და ცივილიზაციის ემერიტი პროფესორი.
პუბლიკაციები
გარსოიანს გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე წიგნი, ჟურნალი და ენციკლოპედიური სტატია სომხეთის, ბიზანტიის და სასანიანთა ისტორიაზე. საკუთარ პუბლიკაციებში ის განსაკუთრებით ხაზს უსვამს ირანულ/სპარსულ გავლენას სომხურ ისტორიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:სომეხი ისტორიკოსები კატეგორია:არმენოლოგები კატეგორია:ბიზანტისტიკა კატეგორია:ირანისტიკა კატეგორია:კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:პარიზელები
სუმა (აღდამი)
სუმა  (Suma) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
პავლე გრაჩოვი
მინი|პავლე გრაჩოვი პავლე გრაჩოვი (Па́вел Серге́евич Грачёв; დ. 1 იანვარი, 1948, ტულის ოლქი — გ. 23 სექტემბერი, 2012, კრასნოგორსკი, მოსკოვის ოლქი ) — რუსი სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, სამხედრო მეთაური, საბჭოთა კავშირის გმირი (1988), რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის მინისტრი (1992–1996), რუსეთის ჯარის პირველი გენერალი (1992 წლის მაისი).
აგვისტოს პუტჩი
1991 წლის 19 აგვისტოს შეასრულა საგანგებო მდგომარეობასთან დაკავშირებით შექმნილი სახელმწიფო კომიტეტის („ГКЧП“) ბრძანება მოსკოვში საჯარისო შენაერთების შეყვანასთან დაკავშირებით და უზრუნველყო საჰაერო-სადესანტო 106-ე საგვარდიო დივიზიის მოსკოვში ჩასვლა და დედაქალაქის სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ობიექტების დაცვა.
ელცინის მხარეს გადასვლა
1991 წლის 20 აგვისტოს მეორე ნახევარში გრაჩოვმა ავიაციის მარშალ შაპოშნიკოვთან, გენერალებ აჩალოვთან და გრომოვთან ერთად შეატყობინა „ГКЧП“-ს ხელმძღვანელობას უზეანესი საბჭოს ძალადობრივი გზით აღების მიმართ საკუთარი ნეგატიური აზრის შესახებ. შემდეგ, გრაჩოვი გავიდა კონტაქტზე რუსეთის ხელისუფლებასთან. მისი ბრძანებით, თეთრ სახლთან, მისი დაცვისთვის, გადაისროლეს გენერალი ალექსანდრე ლებედის ხელმძღვანელობის ქვეშ მყოფი ტანკები და პირადი შემადგენლობა. ვალენტინ ვარენიკოვის მოგონებებით, „ГКЧП“-ს საქმესთან დაკავშირებით მიცემულ ჩვენებაში, გრაჩოვი აცხადებდა, რომ რუსეთის პარლამენტის შტურმით აღებას არავინ აპირებდა. მოგვიანებით, გრაჩოვი, საბჭოთა კავშირის პრეზიდენტის, მიხეილ გორბაჩოვის ბრძანებით დაინიშნა სსრკ-ს თავდაცვის მინისტრის მოადგილედ და რსფსრ-ს თავდაცვით საკითხების სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარედ. 31 აგვისტოს გაათავისუფლეს საჰაერო-სადესანტო ჯარის მეთაურობის თანამდებობიდან. 1991 წლის 29 ოქტომბერს, რსფსრ-ს პრეზიდენტის, ბორის ელცინის ბრძანებით დადასტურდა გრაჩოვის დანიშვნა თავდაცვითი საკითხების სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარედ, თუმცა, ორი კვირის შემდეგ, იგი გახდა მოვალეობის შემსრულებელი რსფსრ-ს მინისტრთა საბჭოს გადადგომის გამო. სსრკ-ს პრეზიდენტის 1991 წლის 23 აგვისტოს გადაწყვეტილებით, მიენიჭა გენერალ-პოლკოვნიკის წოდება.
1992 წლის თებერვლიდან 23 ივნისამდე იყო დსთ-ს ქვეყნების გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალის პირველი მოადგილე და რუსეთის ფედერაციის თავდაცვითი საკითხების სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე; ემხრობოდა დსთ-ს გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების სისტემის შექმნის იდეას.
1992 წლის 3 აპრილიდან იყო რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე; იყო პასუხისმგებელი დსთ-ს ქვეყნების გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების უზენაეს ხელმძღვანელობასთან ურთიერთობაზე იმ საჯარისო შენაერთების მართვასთან დაკავშირებით, რომლებიც რუსეთის ფედერაციის იურისდიქციაში იმყოფებოდა.
1992 წლის 7 მაისს მას დაევალა რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების უშუალო მართვა; ამის შემდეგ მას, პირველს, სსრკ-ს დაშლის შემდეგ, მიენიჭა ჯარის გენერალის წოდება. გახდა რუსეთის ჯარის ყველაზე ახალგაზრდა გენერალი, 44 წლის ასაკში.
თავდაცვის მინისტრობა
1992 წლის 18 მაისიდან იყო რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის მინისტრი. გაზეთ „Труд“-ის კორესპონდენტის, ვიქტორ ხლისტუნის კითხვაზე (თუ რატომ გახდა რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის პირველი მინისტრი სსრკ-ს დაშლის შემდეგ), გრაჩოვი იხსენებდა: — სსრკ-ს თავდაცვის სამინისტროს ხელმძღვანელობდა შაპოშნიკოვი, სინამდვილეში, ბირთვული ღილაკი მას ჰქონდა. ასე გრძელდებოდა 1992 წლის მაისამდე. მაშინ ელცინმა კიდევ ერთხელ დამიბარა. სსრკ-ს ყოფილ რესპუბლიკებს მაშინ უკვე ჰქონდათ ჯარი და სამინისტროები. პრეზიდენტმა გამომიცხადა: მე გადავწყვიტე რუსეთის თავდაცვის სამინისტრო შევქმნა, კომიტეტის ნაცვლად. შაპოშნიკოვი იქნება სსრკ-ში, ხოლო თქვენ — რუსეთში. გნიშნავთ მინისტრად. მე ვეუბნები — ადრეა, ბორის ნიკოლაევიჩ, დანიშნეთ შაპოშნიკოვი, მას გამოცდილება აქვს, მე კი მის პირველ მოადგილედ გამიშვით. ამაზე მოვრიგდით, თითქოს, მაგრამ შემდეგ დღეს, 1992 წლის 10 მაისს, ბორის ნიკოლაევიჩი მირეკავს და რაღაც ირონიით მითხრა: ნუ, პაველ სერგეევიჩ, რადგან თქვენ თანახმა არ ხართ, რადგან არ გინდათ, პრეზიდენტს დაეთანხმოთ, მე თვითონ ვიქნები თავდაცვის მინისტრი, თქვენ კი ჩემი მოადგილე. ასე რომ, რუსეთის თავდაცვის პირველი მინისტრი იყო ელცინი... ერთ კვირაში ზარი: როგორი მდგომარეობა გვაქვს ჯარში? ხმა დაღლილი ჰქონდა. ხშირად გადმოსცემდა ხოლმე ხმით განწყობას, თამაშობდა ასე. მე ვპასუხობ, ყველაფერი წესრიგშია. და მერე ელცინმა თითქოს წაიწუწუნა: იცით, მე ძალიან დავიღალე მინისტრობით! ამიტომ, მოვაწერე ხელი ბრძანებას თქვენს დანიშვნაზე. — ინტერვიუ: „პაველ გრაჩოვი: მე დამნიშნეს ომზე პასუხისმგებლად“. გაზეთი „Труд“, № 048/15.03.2001. მინისტრის პოსტი დატოვა 1996 წელს, ბორის ელცინის რუსეთის პრეზიდენტად მეორე ვადაზე არჩევის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:რუსი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
რეკეტი
რეკეტი — სისტემატური გამოძალვა. შემოსავლის ან სხვაგვარი ქონებრივი სარგებლის სისტემატურად მიღების მიზნით წარმოებული არაერთჯერადი და ორგანიზებული საქმიანობა, რომელიც დაკავშირებულია განზრახ დანაშაულის ჩადენასთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორგანიზებული დანაშაული კატეგორია:დანაშაულები კატეგორია:მაფია
რუისპირის ნამოსახლარი და სამაროვანი
რუისპირის ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი. მდებარეობს რუისპირის ძამუკაანთ უბანში, თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ლირი ბელიშოვა
ლირი ბელიშოვა (Liri Belishova; დ. 14 ოქტომბერი 1926, ბელიშოვა, მალაკასტრა — გ. 23 აპრილი 2018, ტირანა) — ალბანელი კომუნისტი, ალბანეთის სახალხო სოციალისტური რესპუბლიკის პოლიტიკური მოღვაწე, ალბანეთის შრომის პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პოლიტბიუროს წევრი. რეპრესირებული იყო ხრუშჩოვის დათბობის მხარდაჭერის გამო. მისი რეაბილიტაცია მოხდა ალბანეთში კომუნისტური ხელისუფლების დამხობის შემდეგ.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1926 წლის 14 ოქტომბერს მსხვილი მიწათმფლობელის და ნაციონალისტი პოლიტიკოსის ოჯახში. დაასრულა ტირანის პრივილიგირებული დედა-დედოფლის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტი, სადაც სწავლობდა ნეჯმიე ხოჯასა და ფიქირეთე შეჰუსთან ერთად. იგი ასევე დაეუფლა მედდის პროფესიას.
პარტიული მოღვაწეობა
1944 წელს ალბანეთის კომუნისტური პარტია ხელისუფლების სათავეში მოექცა. ლირი ბელიშოვა იყო ალბანეთის სახალხო ახალგაზრდების ორგანიზაციის თავმჯდომარე. წარმოადგენდა ალბანეთს საერთაშორისო ახალგაზრდულ კონგრესებში. მან სრულად გაიზიარა პარტიის სტალინური იდეოლოგია. მხარს უჭერდა ალბანეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნის ენვერ ხოჯას პოლიტიკას. ითვლებოდა განსაკუთრებულ ამბიციურ პოლიტიკოსად.
ამასთანავე ეწინააღმდეგებოდა იოსიპ ბროზ ტიტოს მიერ აღებულ კურსს იუგოსლავიაში. ლირი ბელიშოვა აღშფოთებული იყო, როდესაც ენვერ ხოჯამ ტიტოს ემისარს მილადინ პოპოვიჩს უწოდა თავისი მასწავლებელი. ეს მოასწავებდა რომ მისი მითითებები უნდა შეესრულებინა ალბანეთის კომუნისტურ პარტიას. ლირი და მისი ქმარი ნაკო სპირუ, ალბანეთის სახალხო რესპუბლიკის ეკონომიკის მინისტრი, მზად იყვნენ წინააღმდეგობა გაეწიათ იუგოსლავიის ექსპანსიისათვის და ცდილობდნენ  ალბანეთის მიერ კოსოვოს დაბრუნებას.
ენვერ ხოჯასთან და კოჩი ძოძესთან დაპირისპირება საფრთხეს უქმნიდა წყვილს. 1947 წლის ნოემბერში ნაკო სპირუმ ოფიციალური ვერსიით თვითმკვლელობით დაასრულა სიცოცხლე. ლირი ბელიშოვას ჩამოართვეს ყველა პოლიტიკური თანამდებობა და ტირანიდან ბერატში გააგზავნეს მასწავლებლად.
1948 წელს იუგოსლავიასა და საბჭოთა კავშირს შორის წარმოქმნილ კონფლიქტში ენვერ ხოჯამ სტალინური საბჭოთა კავშირის მხარე დაიკავა. ბელგრადთან მჭიდროდ დაახლოებული კოჩი ძოძე დააპატიმრეს და ჩამოახრჩვეს. ამ ცვლილებებმა განაპირობა ნაკო სპირუს რეაბილიტაცია.
1952-1954 წლებში ლირი ბელიშვა იმყოფებოდა მოსკოვში და სწავლობდა მარქსიზმ-ლენინიზმის ინსტიტუტში. 1953 წლის 9 მარტს მონაწილეობა მიიღო სტალინის დაკრძალვის ცერემონიალში.
ალბანეთში დაბრუნებული ბელიშოვა კურირებდა შრომის პარტიის ცეკა-ს იდეოლოგიის საკითხებს. 1958-1961 წლებში ალბანეთის სახლხო კრების პრეზიდიუმის მდივანია.
სტალინის გარდაცვალების შემდეგ მან გადახედვა სტალინურ პოზიციებს, ენთუზიაზმით დაუჭირა მხარი ხრუშჩოვის დათბობას და ალბანეთში მისი გავრცელების მომხრეც კი იყო. ამან გამოიწვია მისი მეორე კონფლიქტი ხელისუფლებასთან. ლირი ბელიშოვას ყველანაირი თანამდებობა ჩამოართვეს. 1961 წელს დააპატიმრა ალბანეთის სპეცსამსახურმა სიგურიმიმ, ჯერ გააგზავნეს გიროკასტრის ციხეში, შემდეგ კი ცერიკში. მას არასოდეს არ უღიარებია თავისი დანაშაული, რაზეც წერდა ენვერ ხოჯასადმი გაგზავნილ წერილში.
1990 წელს ალბანეთში კომუნისტური ხელისუფლება დაემხო, რასაც მოჰყვა ლირი ბელიშვას რეაბილიტაცია და დაბრუნდა ტირანაში. აქტიურად მონაწილეობდა ვეტერანთა მოძრაობებში.
ლირი ბელიშოვა გარდაიცვალა 2018 წლის 23 აპრილს, 91 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:ალბანელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ალბანელი პოლიტიკოსები
ლუი ბლანი
ლუი ბლანი (Louis Blanc; დ. 29 ოქტომბერი, 1811, მადრიდი, ესპანეთი — გ. 6 დეკემბერი, 1882, კანი, საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკა) — ფრანგი საზოგადო მოღვაწე, სოციალისტური იდელოგიის მატარებელი პოლიტიკოსი, მწერალი, პუბლიცისტი, ფილოსოფოსი, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის სულისჩამდგმელი.
ახალგაზრდობიდანვე სახელი გაითქვა თანამედროვე შეხედულებებითა და მუშათა უფლებების დაცვით. 1833-1846 წლებში სოციალისტური მოძღვრების გამო გადასახლებული იყო ინგლისში. 1847 წელს გამოსცა წიგნი საფრანგეთის რევოლუციის შესახებ, რომელიც იმდროინდელი მოსახლეობის აჯანყების ერთ-ერთ გამომწვევ ფაქტორად იქცა. ეკონომიკური კრიზისის დროს, ლუი ბლანი დაბრუნდა სამშობლოში და დაიწყო ლუი-ფილიპ ორლეანელისა და სამეფო ხელისუფლების საწინააღმდეგო გამოსვლები.
1848 წლის რევოლუციისას დროებითი მთავრობის წევრი გახდა და დაინიშნა შრომის მინისტრად. ეს თანამდებობა 1852 წლამდე შეინარჩუნა. 1858 წელს ბლანი მთავრობამ სახელმწიფო საქმიანობას ჩამოაშორა და ქვეყნის პირველმა პრეზიდენტმა, ნაპოლეონ III-მ ისევ ინგლისში გადაასახლა. ინგლისში ყოფნის დროს ბლანი თავის მემუარებში ხშირად წერდა საფრანგეთის მთავრობის უპრინციპობისა და უნაყოფობის შესახებ.
1870 წელს უშედეგო მმართველობის გამო ნაპოლეონ III-ც ჩამოაგდეს და დამყარდა საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკა. ბლანი იმავე წელს ისევ დაბრუნდა საფრანგეთში და ცხოვრების უკანასკნელი წლები ქალაქ კანში დაჰყო თავის მეუღლესთან და შვილებთან ერთად.
დიდხნიანი ავადმყოფობის შემდეგ, 1882 წლის 6 დეკემბერს კანში ყოფნის დროს გარდაიცვალა, 71 წლის ასაკში. დაკრძალეს იქვე, პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე.
შურააბადი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შურააბადი შეიძლება აღნიშნავდეს:
საბხათ-ელ-ჯაბული
საბხათ-ელ-ჯაბული, მამლაჰათ-ელ-ჯაბული ან ჯაბული (سبخة الجبول) — წყალმარჩხი მლაშე ტბა სირიაში, ალეპოდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 30 კილომეტრში. ადმინისტრაციულად მოქცეულია ალეპოს მუჰაფაზის ალ-ბაბის მინტაკის ტერიტორიაზე. წარმოადგენს სირიის უდიდეს ტბას.
მარილიანი ვაკე, რომელიც გაშრობის შედეგად იქმნება, საკმაოდ ფართოა და ჩანს კოსმოსიდან. NASA-ს 2002 წლის 5 სექტემბრის სურათზე ჩანს, რომ ტბა თითქმის მთლიანად გაშრა და მის ადგილას თეთრი კვალი დარჩა.
არე მოიცავს საბხათ-ელ-ჯაბულის ნაკრძალს. საბხათ-ელ-ჯაბული ფრინველების ბუდობის ადგილია. როგორც წესი ტბა გაზაფხულზე ივსება. ზაფხულსა და შემოდგომაზე ტბის დონე იკლებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სირიის ტბები
ბონ-ჟარდინ-დი-მინასი
ბონ-ჟარდინ-დი-მინასი (Bom Jardim de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 119 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანდრელანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 501 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.78 კმ²-ზე. ფართობი 6 501 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Ashgate Publishing
Ashgate Publishing — იყო ადაკემიური წიგნების და ჟურნალების საგამომცემლო კომპანია ფარნაჰამში (სარი, დიდი ბრიტანეთი). ჩამოყალიბდა 1967 წელს. ამერიკის ფილიალი მდებარეობდა ბერმინგტონში, ვერმონტი და კიდევ ერთი ბრიტანული ოფისი ლონდონში. ახლა ის Informa-ს (Taylor & Francis) შვილობილი კომპანიაა. კომპანიას გააჩნდა ორი იმპრინტი: Gower Publishing გამოცემდა პროფესიონალურ ბიზნეს და მენეჯერულ სათაურებს, და Lund Humphries, რომელიც დაარსდა 1939 წელს, გამოსცემს ილუსტრირებულ ხელოვნების წიგნებს, ძირითადად კი თანამედროვე ბრიტანული ხელოვნების სფეროში. 2015 წლის მარტში, Gower-მა წარმოგვიდგინა GpmFirst, ინტერნეტ-საზოგადოება, რომელიც გამომწერებს სთავაზობს წვდომას 120 მეტ პროექტზე, დისკუსიებზე, სტატიებზე, რომელიც ეხება ბიზნესსა და პროექტის მენეჯმენტს. 2015 წლის ივლისში Ashgate 20 მილიონ ევროდ შეიძინა Informa-მ. 2015 წლის დეკემბრიდან Lund Humphries დამოუკიდებელი გამომცემელი გახდა. 2016 წლის თებერვალს Ashgate-ის დამოუკიდებელი იმპრინტები Routledge-ის იმპრინტის ნაწილი გახდნენ.
გარე ბმულები
კატეგორია:აკადემიური გამოცემები
საარსებო მინიმუმი
საარსებო მინიმუმი — ერთ მოსახლეზე სამომხმარებლო საქონლის ღირებულებითი გამოხატულება, რომელიც, ქვეყნის სოციალ-ეკონომიკური განვითარების დონის შესაბამისად, უზრუნველყოფს ადამიანის მინიმალური ფიზიოლოგიური და სოციალური მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეკონომიკური ტერმინები
რეპატრიაცია
რეპატრიაცია (re — უკუმოქმედების აღმნიშვნელი თავსართი და patria — სამშობლო, მამული) — ადამიანთა ჯგუფის იმ ქვეყანაში დაბრუნება, სადაც დაიბადნენ, ცხოვრობდნენ და აქვთ მოქალაქეობა. ემიგრანტების, ლტოლვილებისა ან ტყვედ წაყვანილი პირების დაბრუნება მათ თავდაპირველ საცხოვრებელ ადგილზე.
რეპატრიაცია შეიძლება იყოს ინდივიდუალური — მაგალითად, ისტორიულ სამშობლოში დაბრუნება, ან საერთაშორისო ხელშეკრულებით გათვალისწინებული — მაგალითად, სამხედრო ტყვეთა დაბრუნება. რეპატრიაციის განხორციელება ხდება ქვეყნის (ქვეყნების) კანონმდებლობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მოსახლეობის მიგრაცია კატეგორია:მოქალაქეობა კატეგორია:ომის შედეგები
ბადრი ნაკაშიძე
ბადრი ნაკაშიძე (დ. 3 აპრილი, 1964)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბათუმის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
დავით დვალიშვილი
დავით (დათო) დვალიშვილი (დ. 1 მაისი, 1948, ტყიბული, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:ტყიბულში დაბადებულები
შენი სახელი (2016)
შენი სახელი (君の名は; Kimi no Na Wa) - 2016 წლის იაპონური ანიმაციური რომანტიკული და ფანტასტიკური ფილმი, რომლის ავტორი და რეჟისორია მაკოტო შინკაი. შეიქმნა "CoMix Wave Films" სტუდიის მიერ. მისი პროდიუსერებია კოიჩირო იტო და კაცუჰირო ტაკეი, ანიმაციის რეჟისორი მასასი ანდო, ​​პერსონაჟების დიზაინერი მასაიოში ტანაკა, მუსიკა შექმნილი იყო ჯგუფი "Radwimps"-ის მიერ. "შენი სახელი" მოგვითხრობს ტოკიელ ბიჭზე და პროვინციელ გოგონაზე, რომლებიც მოულოდნელად და აუხსნელად იწყებენ სხეულების გაცვლას. მისი პრემიერა შედგა "Anime Expo 2016"-ზე ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია, 2016 წლის 3 ივლისს, ხოლო იაპონიაში 2016 წლის 26 აგვისტოს. კრიტიკოსენმა კარგად შეაფასეს მისი ანიმაცია, დახვეწილი სიუჟეტი, მუსიკალური გაფორმება და ემოციური დატვირთვა. ფილმმა ასევე დიდი კომერციული წარმატება მოიპოვა, საერთო შემოსავალმა 358 მილიონი $ შეადგინა, რაც ფილმი ყველა დროის ყველაზე შემოსავლიანი ანიმე და იაპონური ფილმი, იაპონიის ყველა დროის შემოსავლიანობის მიხედვით მეოთხე ფილმი, მეცხრე ყველაზე მომგებიანო ტრადიციულად ანიმაციური ფილმი და მეთექვსმეტე ყველაზე მაღალი შემოსავლის მქონე არაინგლისური ფილმი მსოფლიოში გახადა.
სიუჟეტი
მიცუჰა მიამიზუ ახალგაზრდა გოგონაა, რომელიც ცხოვრობს პროვინციულ ქალაქ იტომორიში. მას მოსწყინდა პროვინციული ცხოვრება და დედაქალაქში ცხოვრებაზე ოცნებობს. უეცრად იგი იწყებს სხეულების გაცვლას ტაკი ტაჩიბანასთან - ახალგაზრდა ტოკიელ ბიჭთან, რომელიც მშვიდ პროვინციელ ცხოვრებაზე ოცნებობს. ორივეს თავდაპირველად გონიათ, რომ ეს მხოლოდ სიზმრებია, მაგრამ საბოლოოდ ხვდებიან, რომ მათ ერთმანეთთან ურთიერთობა შეუძლიათ - შეტყობინებების ჩაწერა ქაღალდზე, ტელეფონებში და ზოგჯერ ერთმანეთის კანზე. მიცუჰა (ტაკის სხეულში) ტაკის პირად ცხოვრებას უწყობს, ხოლო ტაკი (მიცუჰას სხეულში) იწვევს მიცუჰას პოპულარულს ხდის სკოლაში. ერთ დღეს, ტაკი (მიცუჰას სხეულში) ოჯახთან ერთად სინთოისტურ რიტუალს ასრულებს და იგებს, რომ მალე მიცუჰას ქალაქთან ახლოს კომეტა ჩაიფრენს. მიცუჰას მიერ მოწყობილ პაემანზე ტაკი მიცუჰაზე ფიქრობს, სხეულების გაცვლა წყდება.
ტაკი ცდილობს იპოვოს მიცუჰა და საბოლოოდ იგებს, რომ მიცუჰას ქალაქი სამი წლის წინ კომეტამ გაანადგურა მიცუჰასთაბ და სხვა მცხოვრელებთან ერთად. მიცუჰას დამზადებული რიტუალური საკეს საშუალებით ტაკი მიცუჰას სხეულში ბრუნდება და იგებს, რომ სხეულის გაცვლა მიცუჰას ოჯახში გავრცელებულის, როგორც სინთოისტური ტაძრის მომვლელების ძალა. ტაკი მიცუჰას სხეულში ქალაქის მოსახლეობის გადარჩენას ახერხებს. მიცუჰა ტაკის სხეულში ქალაქთან ახლოსაა და ისინი ერთმანეთს ხვდებიან, თუმცა სამი წლის დაშორების გამო ვერ ხედავენ ერთმანეთს შებინდებამდე (მაგიურ დრომდე). კონტაქტების გაცვლას ისინი ვერ ასწრებენ, მოგონებები კი თანდათან ეშლებათ. წლების შემდეგ ისინი ტოკიოში შემთხვევით პოულობენ ერთმანეთს.
საუნდთრეკი
ფილმის საუნდთრეკის სიმღერები იაპონურმა როკ ჯგუფმა "Radwimps"-მა შეასრულა, დაწერა კი ჯფუფის ვოკალისტმა იოჯირო ნოდამ. რეჟისორის ჩაფიქრებით სიმღერები უნდა გამოხატავდნენ პერსონაჟების მონოლოგს ან დიალოგს.საუნდთრეკი კარგად მიიღეს როგორც კრიტიკოსებმა, ასევე მაყურებლებმა - ის ხშირად ნახსენებია, როგორც ფილმის წარმატების ერთ-ერთი მიზეზი.
წყაროები
კატეგორია:იაპონია კატეგორია:ანიმე
ბორისოგლებსკის ეკლესია (გროდნო)
ბორისოგლებსკის (კოლოჟის) ეკლესია (Барысаглебская царква) — ძველი რუსული არქიტექტურული ძეგლი ბელარუსში. მდებარეობს მდინარე ნემანის შემაღლებულ ნაპირზე. ციხესიმაგრეების მთის ძეგლების კომპლექსთან ერთად გამოცხადებულია ისტორიულ-არქიტექტურულ ნაკრძალად. შედის ბელარუსის ხელისუფლების მიერ იუნესკოსთვის შეთავაზებული მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში შესატანი ობიექტების ნუსხაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მართლმადიდებლური ტაძრები კატეგორია:ბელარუსის ტაძრები
სინდისის პატიმარი
სინდისის პატიმარი — უფლებადამცველ პიტერ ბენენსენის მიერ 1961 წელს დამკვიდრებული ტერმინი.
როგორც წესი, ამ ტერმინის ქვეშ იგულისხმება შემდეგი სახის პატიმრები:
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლიტიკა კატეგორია:რეპრესირებულები
კორუმტყე
კორუმტყე — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნოსტეს ჩრდილოეთით, ოთხი კილომეტრის მანძილზე, ლაჯიანხევის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება ქვის ხანით. იპოვება კაჟის იარაღისა და წარმოების ნაშთები.
შურააბადი (აღდამი)
შურააბადი (Şuraabad) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
Sounds of Silence (ალბომი)
Sounds of Silence — ამერიკული ფოლკ-როკ დუეტ Simon & Garfunkel-ის მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1966 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Columbia.
სქოლიო
კატეგორია:Simon & Garfunkel-ის ალბომები კატეგორია:1966 წლის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ბობ ჯონსტონის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ტომ უილსონის პროდიუსერობით
არჩილ ხანთაძე
არჩილ ხანთაძე (დ. 22 ივლისი, 1935, თბილისი — გ. ნოემბერი, 2009) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი და ფიზიკოსი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1981).
ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა მოსკოვის მიხეილ ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი.
1960 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტში მაღალი ტემპერატურის ფიზიკის (პლაზმის ფიზიკის) განყოფილებაში. 1961 წელს სამუშაოდ გადავიდა გეოფიზიკის ინსტიტუტში, სადაც კვლევით მუშაობას იწყებს ჰიდროდინამიკასა და მაგნიტურ ჰიდროდინამიკაში, ატმოსფეროს მაღალი ფენების და დედამიწის ახლომდებარე კოსმოსის ფიზიკის განხრით. აქვე, 1972 წელს აირჩიეს ატმოსფეროს მაღალი ფენების ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. 1974-1975 წლებში მუშაობდა გეომაგნეტიზმის განყოფილების გამგედ. 1975-1981 წლებში — იონოსფეროს ფიზიკისა და გეომაგნეტიზმის სექტორის განყოფილების გამგედ. 1984 წელს აირჩიეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტის მეტეოროლოგიის, კლიმატოლოგიის და ოკეანოლოგიის კათედრის გამგედ. მან შექმნა ქართული სამეცნიერო სკოლა ატმოსფეროს მაღალი ფენებისა და მეტეოროლოგიის დარგში, რომელიც საყოველთაოდ არის აღიარებული როგორც ჩვენთან, ასევე საზღვარგარეთ. მსოფლიოს წამყვან სამეცნიერო ჟურნალებსა და კრებულებში, სხვადასხვა ენაზე გამოქვეყნებული აქვს 2 მონოგრაფია და 200-ზე მეტი სტატია, მათ შორის, 66 იმფაქტფაქტორიან ჟურნალებში. იყო მრავალი საერთაშორისო სიმპოზიუმისა და კონფერენციის მონაწილე, მჭიდრო კავშირები ჰქონდა დამყარებული მსოფლიოს წამყვან სამეცნიერო ინსტიტუტებსა და კვლევით ცენტრებთან (აშშ, ისრაელი, იაპონია, რუსეთი და სხვა). მისი ხელმძღვანელობითა და უშუალო მონაწილეობით შესრულებულია 9 საერთაშორისო მნიშვნელობის სამეცნიერო პროექტი. არის 8 გამოგონების ავტორი და თანაავტორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მაგნიტურ ჰიდროდინამიკაში დინამიკურად შესაძლებელი დინების ზოგიერთი საკითხები“, დაიცვა 1965 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „გამტარი ატმოსფეროს დინამიკის ზოგიერთი საკითხები“, დაიცვა 1971 წელს (მოსკოვი, დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტი).
ალ-ჰირა
ალ-ჰირა (الحيرة) — ანტიკური ქალაქის ნანგრევები, რომელიც მდებარეობდა კუფადან სამხრეთით, დღევანდელი ერაყის ტერიტორიის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში.
ისტორია
ალ-ჰირა ისლამიზაციამდელ არაბების ისტორიაში მნიშვნელოვან ქალაქს წარმოადგენდა. V-VI საუკუნეებში ის იყო ლახმიდების დედაქალაქი. XI საუკუნემდე ალ-ჰირა ქრისტიანული გავლენის ქვეშ იყო და სირიის აღმოსავლეთის ეკლესიის ეპარქიას წარმოადგენდა. 633 წელს ალყის შემდეგ ქალაქი დაიპყრეს მართლმორწმუნე ხალიფებმა, საიდანაც იწყება ალ-ჰირას გამუსლიმანების და შემდგომ დაცემის ისტორია.
ჭადრაკი აზერბაიჯანში
ჭადრაკი აზერბაიჯანში ერთ-ერთი პოპულარული სპორტის სახეობაა. ქვეყანაში იგი იმართება აზერბაიჯანის ჭადრაკის ფედერაციის მიერ (ACF). 2009 წლის 5 მაისს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა, რომელიც ასევე არის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის თავმჯდომარე, ხელი მოაწერა აღმასრულებელ ბრძანებას, რომლის ინიცირებულია სახელმწიფოს მიერ ჭადრაკის განვითარების პროგრამა; პროგრამა 2009-2014 წლების პერიოდს მოიცავდა.
ჭადრაკის ისტორია აზერბაიჯანში
ჭადრაკის შესახებ ცნობების ნახვა შესაძლებელია XII საუკუნის ისეთი სპარსი პოეტების ნაწარმოებებში როგორებიც იყვნენ ხაკანი და ნიზამი; ცნობების ნახვა აგრეთვე შესაძლებელია XVI საუკუნეში მცხოვრები მწერლის, ფუზულის შემოქმედებაში. მწერალმა და ფილოსოფოსმა მირზა ფათალი ახუნდოვი ახსნა ჭადრაკის წესები 1864 წლის პოემაში "შატრანჯის თამაში".
აზერბაიჯანი, როგორც საბჭოთა კავშირის წევრი
მოწესრიბებული ჭადრაკი აზერბაიჯანში 1920 წელს აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის შექმნისთანავე გამოჩნდა და მალევე გავრცელდა ქვეყანაში. 1923 წელს გაიმართა პირველი ბაქოს ჩემპიონატი, რომელსაც მოიგეს ძმები ვლადიმერ და მიხეილ მაკოგონოვებმა. 1924 წელს კომკავშირის (ახალგაზრდა კომუნისტური ლიგის) და პროფკავშირების კონფერენციამ ჭადრაკის პოპულარიზაცია დაიწყო. 1920-იანი წლების ბოლოს გამოჩნდა უამრავი ძლიერი ახალგაზრდა მოთამაშე, მათ შორის: ძმები სარიჩევი და დანილოვი, ო. როსტოვცევი, ნ. დოქტორსკი, კ. სელიმხანოვი და ა. ბილიბინი. ლექციები და გამოფენები აღვივებდნენ აზერბაიჯანში ჭადრაკისადმი ინტერესს. 1929 წლის 2–3 მაისს, ბაქოსა და თბილისის გუნდებს შორის გაიმართა შეხვედრა ბაქოში, 8 დაფაზე.
1934 წელს გაიმართა აზერბაიჯანის პირველი ჩემპიონატი. ჩემპიონატი სელიმხანოვმა მოიგო, რომელიც 1935 წელს გახდა აზერბაიჯანული საჭადრაკო ორგანიზაციის თავმჯდომარე. 1936 წელს გაიმართა ქალთა პირველი ჩემპიონატი, რომელიც მოიგო როჟდესტვენსკაიამ. 1936 წელს ა. პოლიისკაია (იგი ბაქოდან იყო) გახდა სამხრეთ კავკასიის ქალთა ჩემპიონი. 1938 წელს ბაქოს საჭადრაკო და ღია კლუბში გაიხსნა ქალთა ჭადრაკის სკოლა.
ინდივიდუალური სტატისტიკა
2018 წლის ოქტომბრის მდგომარეობით
ფიდე, ჭადრაკის მსოფლიო ფედერაცია, ითვლის 24 აქტიურ აზერბაიჯანელ გრანდმასტერს, 30 საერთაშორისო მასტერსა და 151 ტიტულის მქონე მოთამაშეს.
კაცები
2018 წლის ოქტომბრის მდგომარეობით ტოპ 10 კაცი გრანდმასტერი იხილეთ ქვემოთ.
ქალები
2018 წლის ოქტომბრის მდგომარეობით ტოპ 10 ქალი მოჭადრაკე იხილეთ ქვემოთ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის სპორტი კატეგორია:ჭადრაკი აზერბაიჯანში
რიჩარდ რაციმანდრავა
რიჩარდ რაციმანდრავა (Richard Ratsimandrava; დ. 21 მარტი, 1931, ანტანანარივუ, მადაგასკარი — გ. 11 თებერვალი, 1975, ანტანანარივუ, მადაგასკარი) — მადაგასკარელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. პრეზიდენტი 1975 წელს. მოკლეს შვიდდღიანი მმართველობის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მადაგასკარის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975 კატეგორია:მოკლული პრეზიდენტები
კარვალიუსი (მინას-ჟერაისი)
კარვალიუსი (Carvalhos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1092 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანდრელანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 556 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.14 კმ²-ზე. ფართობი 282 254 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მარსელო ბროზოვიჩი
მარსელო ბროზოვიჩი (დ. 16 ნოემბერი, 1992) — ხორვატი პროფესიონალი ფეხბურთელი. თამაშობს იტალიურ კლუბ მილანის „ინტერში“.
საერთაშორისო დონეზე ბროზოვიჩი ხორვატიის ეროვნულ ნაკრებში თამაშობს. მან ითამაშა 2014 და 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატებზე და უეფას ევროპის 2016 წლის ჩემპიონატზე.
საკლუბო კარიერა
ბროზოვიჩი დაიბადა ზაგრებში. მისი პროფესიონალური დებიუტი შედგა 2010 წლის 24 ივლისს, ზაგრების „დინამოს“ წინააღმდეგ. მან 90 წუთი ითამაშა თუმცა გუნდი დამარცხდა ანგარიშით 1–4. 2011 წლის 18 მარტს მან გაიტანა თავისი პირველი კარიერული გოლი, „კარლოვაცის“ წინააღმდეგ.
საერთაშორისო კარიერა
მარცხნივ|მინი| ბროზოვიჩი ბრაზილიასა და ხორვატიას შეხვედრის დროს 2014 წლის მსოფლიო თასზე ბროზოვიჩმა ითამაშა ხორვატიის 18 წლამდელთა, 19 წლამდელთა, 20 წლამდელთა და 21 წლამდელთა გუნდებში.
2014 წლის 31 მაისს ნიკო კოვაჩმა დაასახელა შემადგენლობა მსოფლიოს თასისათვის, იგი მოხვდა შემადგენლობაში. ნაკრებში მისი დებიუტი შედგა ამავე წლის 7 ივნისს ავსტრალიის წინააღმდეგ, გუნდმა 1–0 გაიმარჯვა. ხუთი დღის შემდეგ მისი დებიუტი შედგა მსოფლიოს თასზე, მან ითამაშა ბოლო 26 წუთი ბრაზილიის წინააღმდეგ, მისმა გუნდმა 1–3 წააგო.
პირადი ცხოვრება
ბროზოვიჩი დაქორწინდა სილვია ბროზოვიჩზე (ნეე ლიჰტარი) 2016 წელს. მათი ქალიშვილი, არორა, დაიბადა ერთი წლის შემდეგ.
ტიტულები
დინამო ზაგრები:
ხორვატია
ლიტერატურა
<references group="" responsive="">
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ზაგრების დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ხორვატი ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ქვემო ხანდაკის მეორე კოშკი
ქვემო ხანდაკის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ხანდაკის აღმოსავლეთით, 3 კილომეტრზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, ადგილ საფონავთან. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7,2 მეტრი), ნაგებია რიყის ქვითა და კვადრატული აგურით. თაღოვანი კარი დასავლეთ კედელშია. პირველ სართულზე სამი ერთმაგი სათოფურია, ორი — ჩრდილოეთით, ერთი — დასავლეთით. სამხრეთ კედელში მაღალი ნიშია. ამ სართულს აგურით ნაწყობი გუმბათოვანი გადახურვა აქვს. სამხრეთ-დასავლეთით, კედელში დატანებულია მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე. მეორე სართულზე, სამხრეთით — ერთი ერთმაგი, ხოლო ჩრდილოეთით, აღმოსავლეთითა და დასავლეთით — თითო ორმაგი სათოფურია. ყველა სათოფურს გარეთკენ შევიწროებული ნიში აქვს. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში დატანებულია მესამე სართულზე ასასვლელი კიბე. მესამე სართულის კედლები ნახევრად დანგრეულია. ფასადებს შემოვლებული აქვს რიყის ბრტყელი ქვის თევზიფხურად ნაწყობი სარტყელი. კოშკი საყარაულო ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის კოშკები
გველის-მჭამელი
პოემის შესახებ
ვაჟა ფშაველას „გველის მჭამელმა“ ავტორში აღძრა, მისივე სიტყვებით რომ ვთქვათ, ის ჭაბუკური აღტაცება და ხედვა, რომელმაც საბოლოოდ აარჩევინა ცხოვრების გზა და წარმართა იგი. „ეს წიგნი ჩემი ცხოვრების ის ნაწილია, რომლის შეცვლა აღარავითარ ძალას არ შეუძლია, ხოლო რომელში შეღწევის სურვილი მიცხოველებს მაშინდელ ხალისს ცხოვრებისა და შემოქმედების. იქნებ, ამ წიგნმაც გაუწიოს მეგზურობა ქართველ ახალგაზრდებს. და თუ რომელიმემ მაინც მიაგნო თავის გზას ამ წიგნის კითხვისას, ჩავთვლი, რომ ამაოდ არ დავშვრი.“
მოკლე შინაარსი
ხევსურები სტუმრად არიან და ქეიფობენ. ერთ-ერთს ლეგენდა გაახსენდება „გველის-მჭამელის“ შესახებ და მოყოლას დაიწყებს. „გველის-მჭამელი“ ერთი ხევსური მინდია იყო რომელსაც, ქაჯები მოიტაცებენ და ტყვედ ჰყავთ. ქაჯები გველის ხორცს ჭამენ და მინდიასაც სთავაზობენ, მაგრამ მინდია უარზეა. სასოწარკვეთილი მინდია შეეცდება თავი მოიკლას და ამ მიზნით ჭამს გველის ხორცს. ამის შემდეგ გაიგებს ბუნების ენას. თუმცა ამის გამო მცენარეებსა და ცხოველებს ვეღარ ეკარება, რადგან მათი მუდარა ჩაესმის. ამ ნიჭის დახმარებით მრავალ ბრძოლაში ამარჯვებინებს ხევსურებს, მაგრამ განსხვავებულობის გამო საზოგადოებისაგან ირიყება. მალევე ამ წინააღმდეგობების გამო თვითონვე შეეცდება, რომ ისევ ისეთი გახდეს, როგორც ადრე იყო. მოიყვანს ცოლს და ოჯახს შექმნის. საბოლოოდ ხვდება მისი საქციელის უგუნურობას და ყველაფერში თავის ცოლს, მზიას ადანაშაულებს. ერთხელაც, როდესაც ხევსურეთს მტერი შემოესევა და ხევსურებს იმედი აქვთ, რომ მინდია თავისი უნარით დაეხმარება თემს, მას უკვე დაკარგული აქვს უნარი. დანაშაულებრიობის შეგრძნებით მინდია მარტო შეიჭრება ბრძოლის ველზე, მაგრამ დაატყვევებენ და ხელებშეკრულს დააგდებენ დაბლობზე. თავს როცა გაითავისუფლებს, დაინახავს, რომ მისი სოფელი აოხრებული და გადამწვარია. დაღონებული და უსასოო დანით თავს იკლავს.
პოემის სიმბოლიკა
"გველი" სიბრძნის სიმბოლოა, არადა ჭეშმარიტ სიბრძნეს ან მის მცოდნეს, ძალზედ გაურბის თუ ერიდება მასის ბუნების მქონე ადამიანი, მასა ავიწროვებს და ზღუდავს კიდეც, აშინებს კიდეც (მხოლოდ განსაკუთრებული დონის პიროვნება ეძებს ასეთ სიბრძნეს და არ გაურბის მას). უფრო ზოგადიდან რომ შევხედოთ ნეგატიური სამყარო დაშინებით თუ შეჯავრებით ახდენს სიბრძნის დაფარვას ადამიანისგან, ვინც იქნება იმ დონეზე და არ შეუშინდება ამას ის იქნება მხოლოდ გველისმჭამელი, ის შეძლებს იმ სიბრძნის დაუფლებას.
საბოლოო ჯამში ნეგატიურიც პოზიტიურ საქმეს ემსახურება, როცა გადალახავს კაცი ბოროტს და ამით განვითარდება, ის უნდა მოუბრუნდეს მას და მადლობა უთხრას ამ სიკეთის ჩადენისთვის(მისი განვითარებისთვის), თავის ნებით თუ უნებლიეთ ამ დროს ნეგატიური სიკეთეს აკეთებს და ამ მადლობას თუ მადლიერებას იმსახურებს.
აი რას ამბობს მწერალი გრიგოლ რობაქიძე პოემის შესახებ: "რთული და ღრმაა შემოქმედებითი ჩანაფიქრი ამ პოემისა. მთის შვილი მინდია ტყვედ ჰყავთ მითოლოგიურ არსებებს დევებს. მას უკუნი მარტოობა აღრჩობს. ამაყი კლდეები, თავშესაფარი ძლიერი და თავისუფალი არწივებისა, მთვლემარე ტყეები, რომელთა სიღრმეშიც იბადებიან ფიქრები და ზღაპრები, ყრუ ველები, თავიანთ წიაღში ადამიანთა კაეშანს რომ ინახავენ, ენით გამოუთქმელ სევდას იწვევს ტყვეში. თავისუფლებაში გაჩენილი მინდია ვერ ურიგდება მონის ცხოვრებას და სასომიხდილი თავის მოკვლას გადასწყვეტს. ის შეჭამს ნაჭერს გველის ხორცისა, რითაც “დევები” იკვებებოდნენ, იმ ფიქრით, რომ უსათუოდ მოიწამლება. მაგრამ მოხდება სრულიად მოულოდნელი: ის გარდაიქმნება სავსებით: სულით და ხორცით გახდება სხვაგვარი, გახდება განმჭვრეტი, გრძნეული. მხოლოდ ახლა ამოხსნის იგი საიდუმლოს საკუთარი ტყვეობისა, გასწყვეტს ბორკილებს მონობისა და სამშობლოში ბრუნდება თავისუფალი. ასე იწყება ეს მშვენიერი ლეგენდა."
პერსონაჟების პროტოტიპები
მინდიას პროტოტიპი ქართული ფოლკლორის პერსონაჟი - ხოგაის მინდიაა.ხევსურმა მინდიამ, რომელიც ქაჯების ტყვე იყო, თვითმკვლელობის მიზნით მათი საკვები — გველის ხორცი ჭამა, მაგრამ მოწამვლის მაგიერ ჯადოსნური ძალა შეიძინა — ამოიცნო ბუნების საიდუმლო: ამიერიდან მინდიას ესმოდა მცენარეთა, ფრინველთა, ცხოველთა ენა და ამ უნარს ხალხის სასიკეთოდ იყენებდა.მინდია არის ნახევრად ღმერთი, ქართველი ჰეროსი, რომლის დაბადებასა და „გვიან სიკვდილში“ ერევიან ბუნების ძალნი, ცა და მზე. მამაკაცთაგან ეს მითოლოგიური გმირი რამდენადმე უახლოვდება მედეას და მისებრ მაგიური ძალა, ჯადოქრობის ნიჭი, ბუნების ენის გაგებისა და განკურნების უნარიც აქვს.
სქოლიო
კატეგორია:1901 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული პოემები კატეგორია:ვაჟა-ფშაველას ნაწარმოებები
ოკამის ნამოსახლარი გორა
ოკამის ნამოსახლარი გორა — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოკამის დასავლეთით, ახალ სასაფლაოზე. თარიღდება ადრინდელი რკინის ხანით. ზედაპირულად იპოვება ძირითადად შავად და ნაცრისფრად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
აქტინოლითი
აქტინოლითი, სხივოსანი ქვა (აქტინო... და λίθος – ქვა) — ამფიბოლების ჯგუფის მინერალი, ქიმიური შედგენილობით Ca2(Mg4.5-2.5Fe2+0.5-2.5)Si8O22(OH)2. კრისტალდება მონოკლინურ სინგონიაში. კრისტალები ნემსისებრი, ჩხირისებრია; აგრეგატები — რადიალურ-სხივოსნური, ხლართულ-ბოჭკოვანი, ზოგჯერ თირკმლისებრი. აქტინოლითებისათვის დამახასიათებელი ფერია მწვანე, ელვარება — მინისებრი, სიმაგრე მინერალოგიური სკალით — 5,5–6, სიმკვრივე — 3170–3300 კგ/მ³. აქტინოლითის სახესხვაობებია: აქტინოლითი დამახასიათებელია კრისტალური ფიქლების, კონტაქტმეტასომატური ქანებისა და ჰიდროთერმულად შეცვლილი ქანებისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინოსილიკატები კატეგორია:კალციუმის მინერალები კატეგორია:მაგნიუმის მინერალები კატეგორია:რკინის მინერალები კატეგორია:აზბესტი კატეგორია:ამფიბოლის ჯგუფი კატეგორია:მონოკლინური მინერალები კატეგორია:ძვირფასი თვლები
ბელოვეჟის ტევრის ეროვნული პარკი
ბელოვეჟის ტევრის ეროვნული პარკი (Нацыянальны парк Белавежская пушча) — ეროვნული პარკი ბელარუსში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ბელარუსის საზღვართან. მოიცავს იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის სიაში შესულ უნიკალურ ბელოვეჟის ტევრს.
ეროვნული პარკი შეიქმნა 1932 წელს და მისი ფართობი 1529.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელარუსის ეროვნული პარკები
ალან რიკმანი
ალან სიდნი პატრიკ რიკმანი (Alan Sidney Patrick Rickman; დ. 21 თებერვალი, 1946 — გ. 14 იანვარი, 2016) — ინგლისელი კინოსა და თეტრის მსახიობი.
ბიოგრაფია
ალანი ოჯახში მეორე შვილი იყო (მსახიობს ჰყავს და და ორი ძმა). ალანის თქმით ის მეოცნებე ბავშვი იყო და სულ ღრუბლებში დაფრინავდა. 8 წლის ასაკში მსახიობის მამა კიბოთი გარდაიცვალა, რაც მისთვის ძალიან მძიმე დარტყმა იყო. ალანის მამა მხატვარი იყო და რა გასაკვირია რომ მსახიობს ხატვის ნიჭიც გამოჰყვა: ბავშვობიდანვე განსაკუთრებულად კარგად გამოსდიოდა აკვარელით ხატვა. თეატრისადმი სიყვარული სასკოლო სპექტაკლებმა გაუღვიძა: მაგრამ ყველაზე მეტი გავლენა მის ოცნებაზე, გამხდარიყო მსახიობი, ლატიმერის სკოლამ მოახდინა, სადაც ალანი 11 წლიდან 18 წლამდე სწავლობდა. სკოლის დასრულების შემდეგ ალანმა სწავლა ხელოვნების სამეფო კოლეჯში (Royal College of Art) გააგრძელა გრაფიკული დიზაინის ფაკულტეტზე, სადაც სამი წელი სწავლობდა. აქვე გაიცნო მსახიობმა რიმა ჰორტონი, რომელიც დღემდე მის გვერდით ცხოვრობს. ისინი ერთად გაწევრიანდნენ "Brook Green Players" ჯგუფში. 1968 წელს, კოლეჯის დასრულების შემდეგ ალანი ბევრ გრაფიკულ პროექტზე მუშაობდა და საბოლოოდ მეგობრებთან ერთად სოჰოში ჩამოაყალიბა კომპანია Graphiti. მთელი ამ ხნის განმავლობაში ალანი ინარჩუნებდა კავშირს "Court Drama Group"-თან, სადაც არაერთი როლი შეასრულა.
25 წლის ასაკში ალანმა საბოლოოდ გადაწყვიტა მსახიობობა და წერილი გაგზავნა დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემიაში თხოვნით, მოესმინათ მისთვის და საბოლოოდ წარმატებით ჩააბარა კიდეც აქ. დედამ მხარი დაუჭირა მის გადაწყვეტილებას, შეესწავლა დრამის ხელოვნება. აკადემიაში ალანმა სამი წელი გაატარა და უმაღლესი სტიპენდიაც დაიმსახურა, დამატებითი შემოსავლის მისაღებად კი კოსტიუმერად მუშაობდა. აკადემიის დასრულების შემდეგ ალანი მალევე გახდა ერთ-ერთი წამყვანი მსახიობი ლონდონის სცენაზე. სპექტაკლ „სახიფათო კავშირებში“ შესრულებული ვალმონტის როლი სენსაციად იქცა: სპექტაკლის პლაკატები პირველად გახდა თეატრის ადმინისტრაციისთვის ცალკე შემოსავლის წყარო. 1986 წელს წარმოდგენა მიწვეულ იქნა ბროდვეიზე, სადაც რიკმანი პროდიუსერმა ჯოელ სილვერმა შეამჩნია და „კერკეტ კაკალში“ მთავარი ბოროტმოქმედის როლი შესთავაზა. ტერორისტ ჰანს გრუბერის როლმა ალანს მსოფლიო მასშტაბით გაუთქვა სახელი და იმავდროულად მოუსპო ეკრანზე ვალმონტის განსახიერების საშუალება: ფილმის პროდიუსერებმა ვერ გარისკეს ამ როლზე ბოევიკის „ცუდი ბიჭის“ აყვანა.
ფილმ „რობინ ჰუდის“ გადაღებული მასალის დამუშავებისას კევინ კოსტნერმა მემონტაჟეებს მნიშვნელოვნად შეაკვეცინა რიკმანის როლი, რადგან შიშობდა რომ ის დაჩრდილავდა.
1997 წელს რიკმანმა ძალები რეჟისურაშიც მოსინჯა. მან გადაიღო საკმაოდ გულისამაჩუყებელი ფილმი „ზამთრის სტუმარი“, სადაც მთავარ როლს ემა ტომპსონი ასრულებდა. ფილმმა ვენეციის კინოფესტივალის ჯილდოს გარდა კიდევ რამდენიმე პრემია მიიღო. 2000 წელს ალანმა გაახმოვანა პატარა ავი თევზი ჯო მულტფილმში „მიშველეთ! მე თევზი ვარ“. ალანი საზოგადოებრივ ცხოვრებაშიც ძალიან აქტიურად არის ჩართული: ის მხარს უჭერს ლეიბორისტულ პარტიას ეხმარება ისეთ ორგანიზაციებს, როგორიცაა Amnesty International და "Children on the Edge". 2001 წელს ითამაშა ნოელ კოვარდის პიესის მიხედვით დადგმულ სპექტაკლში "Private Lives". პიესა 2002 წლის 6 იანვრამდე თეატრების სცენებიდან არ ჩამოსულა.
რიკმანმა მთავარი როლი შეასრულა რობერტ სტურუას "ჰამლეტში" "Riverside Studio"-ში. რობერტ სტურუასთან მუშაობისას ალან რიკმანი სამჯერ იმყოფებოდა საქართველოში: პირველად შორეულ 1979 წელს, მეორე და მესამე ვიზიტებს შორის კი შედარებით მოკლე ხანმა განვლო: 2007 და 2009 წელს და რუსთაველის თეატრის სცენაზეც გამოვიდა.
პირადი ცხოვრება
რიმა ჰორტონთან მსახიობი კოლეჯიდან მოყოლებული ცხოვრობს; არაერთხელ დაირხა ხმა მათი დაშორების შესახებ, მაგრამ სიმართლეს არ შეესაბამებოდა. ალანი ამბობს რომ მას რთული ხასიათი აქვს, მაგრამ რიმას მოთმინების დიდი უნარი აქვს. რიკმანს შვილები არ ჰყავს. მსახიობის თქმით მას იმდენად უყვარს თეატრი რომ შვილებს სათანადო ყურადღებას ვერ მიაქცევდა, რის გამოც თავადაც დაიტანჯებოდა და მისი ოჯახიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ოქროს გლობუსის გამარჯვებულები
საქართველოს ახალგაზრდა მწვანეები
საქართველოს ახალგაზრდა მწვანეები (Georgian Young Greens) — ახალგაზრდული, წევრობაზე დაფუძნებული, მემარცხენე ორგანიზაციაა. ორგანიზაცია დაფუძნდა 2008 წელს, როგორც მწვანეთა პარტიის ახალგაზრდული ფრთა, თუმცა მნიშვნელოვანი განსხვავებების გამო „ახალგაზრდა მწვანეები“ პარტიას გამოეყვნენ და დამოუკიდებელ ორგანიზაციად ჩამოყალიბდნენ.
მიზნები და ამოცანები
ორგანიზაციის მთავარ მიზნებს წარმოადგენს:
ორგანიზაციის მთავარ ამოცანას წარმოადგენს განსხვავებულ შესაძლებლობათა მქონე ახალგაზრდებისთვის თანაბრად უსაფრთხო და კომფორტული გარემოს შექმნა თვითრეალიზაციისთვის; ახალგაზრდების ერთმანეთთან დაკავშირდების ხელშეწყობა და მათთვის კულტურულ-საგანმანათლებლო გაცვლითი პროგრამებისა თუ სხვა აქტივობების საშუალებით არააკადემიური გამოცდილების მიცემა და მწვანე პოლიტიკური ცნობიერების გამომუშავება.
აქტივობები
ახალგაზრდა მწვანეების საქმიანობა მოიცავს ფესტივალებს, კითხვის კლუბებს, ფილმის ჩვენებებს, ადვოკატირების კამპანიებს, რეგიონალურ შეხვედრებს, დემონსტრაციებს, არაფორმალური განათლების პლატფორმებს, პუბლიკაციებისა თუ საინფორმაციო ბუკლეტების ბეჭდვას, ონლაინ კამპანიებს და სხვა. ყოველწლიურად იმართება მწვანე ფესტი, რომელიც სხვადასხვა თემატიკას ეძღვნება. მაგალითად, 2018 წელს გამართული ფესტივალის მთავარი თემა ურბანული საკითხები იყო; მოხსენებებისა და პანელ-დისკუსიების საშუალებით კი ქალაქის სხვადასხვა ასპექტის - გენდერული, სოციალური, ეკონომიკური - გაანალიზება მოხდა.
სტრუქტურა
„ახალგაზრდა მწვანეების“ უმაღლესი გადაწყვეტილების მიმღები ორგანო გენერალური ასამბლეაა, რომელიც წევრთა საერთო კრებას წარმოადგენს. ასამბლეაზე ხდება პოლიტიკური პლატფორმის, წესდების, სტრუქტურების, შინაგანაწესისა და სხვა დოკუმენტების მიღება/დამტკიცება. ასევე ხდება აღმასრულებელი კომიტეტისა და თანათავმჯდომარეების არჩევა, რომელიც წარმოადგენს ორგანიზაციის მმართველ სტრუქტურას გენერალური ასამბლეიდან გენერალურ ასამბლემადე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლიტიკური მოძრაობები საქართველოში
სააკაძეთა ნასახლარი
სააკაძეთა ნასახლარი — არქეოლოგიური და ისტორიული მონუმენენტური ხელოვნების ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნოსტეს განაპირას, ფერდობზე. დასავლეთით ჩამოუდის მდინარე ნოსტურა, აღმოსავლეთით ეკვრის მშრალი ხევი. თარიღდება XV-XVIII საუკუნეებით.
1965-1967 წლებში სააკაძეთა ნასახლარი გათხარა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ექსპედიციამ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა პარმენ ზაქარაია. გათხრამდე ნასახლარზე ჩანდა კოშკი, გალავნის ნაშთები და რამდენიმე ნაგებობის კვალი. გათხრებით გამოვლინდა სასახლის, საცხოვრებელი სახლების, აბანოსა და საჯინიბოს ნაშთები. აბანო და რამდენიმე ნაგებობა კონსერვაციის მიზნით კვლავ მიწით დაფარეს. 1969-1971 წლებში ნასახლარზე სარესტავრაციო-საკონსერვაციო სამუშაოები ჩაატარა სპეციალურმა სემეცნიერო-სარესტავრაციო საწარმო სახელოსნომ.
აღწერა
სააკაძეთა ნასახლარის ტერიტორიაზე შემორჩენილია: გალავანი, კოშკი, სასახლე, საცხოვრებელი სახლი, აბანო, საჯინიბო, სამებისა და ღვთისმშობლის ეკლესიები.
გალავანი
გალავანი ფერდობს წრიულად ჰქონია შემოვლებული. ნაგებია ნატეხი ქვით. გალავნის შიგნით რამდენიმე ნაგებობა მდგარა.
კოშკი
მთავარი ნაგებობა ექვსსართულიანი კოშკია, რომელიც ზემოთ ოდნავ ვიწროვდება. ნაგებია ნატეხი ქვით. ძალზე დაზიანებულია. ხანძარს გაუნადგურებია ხის სართულშორისი გადახურვები. კოშკში შესასვლელი მეორე სართულზეა. ამავე სართულზე, კარის გარდა, სამ კედელში თითო სარკმელია. პირველი სართული ყრუ ყოფილა, ბოლო, მეექვსე სართული კი მაღალკედლებიან ბანს წარმოადგენდა. მას ოთხივე მხარეს სალოდეები ჰქონია. სათოფურები ყველა სართულზეა, მესამე სართულზე ყველაზე მეტია. აქ სამ კედელში ორ-ორი სათოფურია, ხოლო მეოთხეში - სამი. მეხუთე სართულის კედლებში კომბინირებული სარკმლებია.
სასახლე
სასახლე დიდი ზომის ნაგებობაა, ნაშენია ნატეხი ქვით. იგი ორსართულიანი ყოფილა. სანახევროდ დანგრეულია, განსაკუთრებით ზემო სართული. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. ქვედა სართულის კედლებში სამი ღრმა ნიშია. კარის წინ ტალანია, რომლის გვერდებზე თითო მცირე ზომის სათავსია. აღმოსავლეთით მდებარე დამხმარე სათავსი უნდა იყოს. ჩრდილოეთ სათავსში ბუხარია.
საცხოვრებელი სახლი
სასახლესა და კოშკს შორის იდგა საცხოვრებელი სახლი, რომელიც ორი ნაწილისგან შედგებოდა. ერთი მხარე ორსართულიანი იყო, მეორე კი — ერთსართულიანი. ორსართულიანს სამხრეთით აივნები ჰქონდა, შიგნით კი ბუხრები და სამეურნეო დანიშნულების ნიშები.
დავით ხურცილავა
დავით (ჯაპანა) ხურცილავა (დ. 1962) — ქართველი მსახიობი.