cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არტაკ დაშიანი
საკლუბო კარიერა
არტაკ დაშიანს დამთავრებული აქვს საფეხბურთო სკოლა შენგავიტი. 2006 წელს მან მოწვევა მიიღო ბანანცი ერევანიდან, ხოლო 2007 წელს იგი უკვე თამაშობდა სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგაში. დაშიანის პოტენციალმა გამოჩენა ადრეულ ასაკში დაიწყო. მისმა თამაშმა ჯერ კლუბის მთავარი მწვრთნელის, ხოლო შემდეგ მთელი კლუბის ყურადღება მიიპყრო.
2009 წლის სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგაში, 24-ე რაუნდში, ბანანცსა და გიუმრის შორის ჩატარებულ შეხვედრაში მან მსაჯს შეურაწყოფა მიაყენა, რის გამოც იგი დაისაჯა. სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის სადისციპლინო კომიტეტმა მან 4 მატჩიანი დისკვალიფიკაცია და 150,000$ ჯარიმა დააკისრა.
მეტალურგ დონეცკთან შეხვედრის დასრულების შემდეგ (შეხვედრას ბანანცის ყოფილი მთავარი მწვრთნელი ნიკოლაი კოსტოვი ხელმძღვანელობდა), მან გუნდთან 3 წლიანი კონტრაქტი გააფორმა.
იგი კლუბის თამაშებში თანდათან იშვიათად იღებდა მონაწილეობას და საბოლოოდ შემცვლელ მოთამაშედ გადაიქცა. შემდეგ მეტალურგმა მისი განათხოვრება გადაწყვიტა. მოთამაშისადმი დაინტერესება განსაკუთრებით მისმა ყოფილმა კლუბმა, ბანანცმა გამოიჩინა. ორივე კლუბის შეთანხმების შედეგად, დაშიანი ბანანცში იჯარით გადავიდა. სეზონის შუა პერიოდში, გუნდის კაპიტნის, არტურ ვოსკანიანის გადაყენების შემდეგ, ახალი გუნდის კაპიტანი გახდა არსენ ბალაბეკიანი, ხოლო დაშიანი კი ვიცე-კაპიტანი. სეზონის დასრულების შემდეგ, კლუბმა გადაწყვიტა, რომ ბალაბეკიანისთვის კონტრაქტი არ გაერგრელებინა, ამიტომ მან გუნდი დატოვა. ამგვარად, დაშიანი გუნდის კაპიტნად იქცა. 2013 წელს იგი გადავიდა კლუბ განძასარი კაპანში. 2016 წელს გადავიდა კლუბ ალაშკერტში
პირადი ცხოვრება
არტაკ დაშიანი დაქორწინდა 2011 წლის ნოემბერში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები
ელგუჯა გვაზავა
ელგუჯა (გია) გვაზავა (დ. 22 თებერვალი, 1952, ოჩამჩირე, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 2009 წლიდან 2019 წლის 8 აპრილამდე აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
ელგუჯა გვაზავა დაიბადა 1952 წლის 22 თებერვალს ქალაქ ოჩამჩირეში. 1968 წელს დაამთავრა სოხუმის მე-11 საშუალო სკოლა, ხოლო 1974 წელს — სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა სკოლაში, შემდეგ სოხუმის სამედიცინო სასწავლებელში, აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, 1989 წლიდან თსუ სოხუმის ფილიალის დოცენტია. სტაჟირება გაიარა პრაღის კარლოვის უნივერსიტეტში. 1991 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღეს საბჭოს არჩევნებში კენჭს იყრიდა ქ. სოხუმის №2 საარჩევნო ოლქში. იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს XII მოწვევის დეპუტატი. იყო საქართველოს მწვანეთა მოძრაობის აფხაზეთის რეგიონული ორგანიზაციის „აფხაზეთის მწვანეთა“ თავმჯდომარე. დაამთავრა დიპლომატიური აკადემია 1998 წელს. 1968-1970 წლებში იყო სოხუმის სამედიცინო სასწრაფო დახმარების სანიტარი. 1975 წელს იყო სოხუმის სამედიცინო ტექნიკუმის კომკავშირის განთავისუფლებული მდივანი. 1976 წლიდან იყო გულრიფშის საშუალო სკოლის პედაგოგი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი. 1981 წლიდან სოხუმის უნივერსიტეტის ლექტორი, დეკანის მოადგილე. 1986 წლიდან — დოცენტი. აფხაზეთის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე. სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი. არის აფხაზეთის მწვანეთა მოძრაობის თავმჯდომარე, საქართველოს ეკოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი მწვანეების პარტია, საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი როგორც აფხაზეთის არ-ის დეპუტატი და საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
41 მეცნიერული ნაშრომის ავტორია. საკანდიდატო დისერტაციის დაიცვა 1981 წელს თემაზე — „ახალი კიბოს საწინააღმდეგო პრეპარატების მოქმედება ადამიანისა და ცხოველთა გენეტიკურ აპარატზე“. ჰყავს მეუღლე ორი შვილი და ორი შვილიშვილი. ფლობს რუსულ და ინგლისურ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
დუმაცხოს ნასოფლარი
დუმაცხოს ნასოფლარი — არქეოლოგიური, არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ დუმაცხოდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 600 მეტრზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ნაგებობათა ნაშთები განლაგებულია ტერასულად. კედლები ნაგებია ლოდებით, მშრალად. შეიმჩნევა ციხე-სახლების ნაშთები. შემორჩენილია ერთი მოზრდილი დარბაზისა და ზურგიანი კოშკის ნაშთი. ნასოფლარზე მოგვიანებით აუშენებიათ ზეგარდის წმინდა გიორგის ნიშის საქვაბე.
ნასოფლარიდან აღმოსავლეთით, 0,4 კილომეტრზე, სოფელ ბურსაჭირსკენ მიმავალ გზაზე, შემორჩენილია ზურგიანი კოშკის ნანგრევები. კოშკიდან ოდნავ მოშორებით, მეორე ზურგიანი კოშკის ნაშთია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ურანიზმი
ურანიზმი — ჰომოსექსუალობის ფორმა, რომელიც სრულიად გამორიცხავს ქალების მიმართ ყოველგვარი სექსუალური ლტოლვის შესაძლებლობას. ტერმინი “ურანიზმი”, როგორც მამაკაცური ჰომოსექსუალობის სინონიმი გამოიყენება 1870 წლიდან, როცა ავსტრიელმა მწერალმა კარლ-ჰენრიხ ულრიხმა გამოაქვეყნა რამდენიმე ნაწარმოები იმ ადამიანების შესახებ, რომლებიც “თანდაყოლილი თვისებებით იმ ზღვარზე იმყოფებიან, რომელიც გამოყოფს ერთ სქესს მეორისაგან”. ულრიხსს მიაჩნდა, რომ ჰომოსექსუალები მესამე სქესს წარმოადგენენ, რადგან საკუთარ თავში აერთიანებდნენ “ქალის გონებასა და მამაკაცის სხეულს”.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლგბტ ტერმინები
ჰელ კლემენტი
ბიოგრაფია
ჰენრი კლემენტ სტაბსი დაიბადა 1922 წელს, სამერვილში, მასაჩუსეტსის შტატში. მან დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტის ასტრონომიის ფაკულტეტი 1943 წელს. სტუდენტობისას გამოაქვეყნა თავისი პირველი მოთხრობა — „მტკიცება“, რომელიც პოპულარულ ჟურნალ Astounding Science Fiction-ს 1942 წლის ივნისის ნომერში დაიბეჭდა. იმავე წელს კლემენტმა კიდევ 3 სხვა მოთხრობა გამოაქვეყნა. მოგვიანებით, 1963 კლემენტმა მიიღო მაგისტრის ხარისხი ქიმიაში.
მეორე მსოფლიო ომის დროს კლემენტი იყო მფრინავი და მონაწილეობა მიიღო 35 ოპერაციაში დასავლეთ ევროპის ფრონტზე. ომის შემდეგ მან მსახური განაგრძო ამერიკის ავიაციაში და მიაღწია პოლკოვნიკის რანგს. მრავალი წლის განმავლობაში ის ასწავლიდა ქიმიას მილტონის აკადემიაში. 1949-1953 წელს კლემენტმა გამოაქვეყნა 2-3- და 4-ნაწილიანი წიგნები, მათ შორის მისი ყველაზე პოპულარული ნაწარმოები „მისია გრავიტაცია“. ამ რომანში მან აღწერა გიგანტური პლანეტა მესკელინი.
კლემენტი გარდაიცვალა 2003 წელს, დიაბეტით.
გამოგონილი პლანეტები
კლემენტის მოთხრობების უმეტესობა ვითარდება სხვადასხვა გამოგონილ პლანეტაზე. ასტრონომიული განათლება საშუალებას აძლევდა, რომ სამეცნიერო სიზუსტით აღეწერა მის მიერ გამოგონილი პლანეტები. მათ შორისაა:
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:მასაჩუსეტსელი რომანისტები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკის დიდების დარბაზის წევრები
თორნიკე კვიტია
თორნიკე გელას ძე კვიტია (Торнике Гелаевич Квития; დ. 17 აპრილი, 1992) — ქართული წარმოშობის რუსი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თავისუფალი აგენტია.
საკლუბო კარიერა
მისი დებიუტი შედგა რუსეთის მეორე დივიზიონში „კოლომნას“ შემადგენლობაში, 2016 წლის 28 ივლისს, „დნეპრ სმოლენსკის“ წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართული წარმოშობის რუსები კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ტექსტილშჩიკის ფეხბურთელები კატეგორია:კოლომნას ფეხბურთელები კატეგორია:ავტოკრანოვეცის ფეხბურთელები კატეგორია:კოხმას ფეხბურთელები კატეგორია:კოოპერატორ ვიჩუგას ფეხბურთელები
სესტრორეცკის პეტრესა და პავლეს ეკლესია
სესტრორეცკის პეტრესა და პავლეს ეკლესია (Церковь Святых Петра и Павла) —  მართლმადიდებლური ტაძარი, სესტრორეცკში, სანქტ-პეტერბურგი. აგებულია 2004-2009 წლებში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ხის პირველი, პეტრე-პავლეს სახელობის ეკლესია სესტრორეცკში ააგეს 1722-1725 წლებში. იგი დაიწვა 1730 წელს.
ახალი ქვის იგივე წმინდანების სახელობის ეკელსია ააგეს 1781 წელს პეტრე I-ის დანგრეული სასახლის მასალებისაგან. იგი დაიწვა 1868 წელს. მსახურება გადაიტანეს დროებით ბარაკული ტიპის შენობაში.
1871 წელს ქალაქის ცენტრში (ამჟამად თავისუფლების მოედანი) ააგეს ახალი ქვის პეტრე-პავლეს ეკლესია არქიტექტორ გ. ი. კარპოვის პროექტის მიხედვით. ტაძრის მშენებლობის ფინანსები გაიღო იმპერატორმა ალექსანდრე II-მ და სინოდმა, ასევე გარკვეული ნაწილი იყო შემოწირულობა. მისი საზეიმო გახსნა გაიმართა 1874 წლის 21 ივნისს. 1924 წელს აღნიშნულმა ეკლესიამ მიიღო საკათედრო ტაძრის სტატუსი.
1931 წელს ტაძარი დახურეს, ხოლო 1932-1933 წლებში დაანგრიეს. მის ადგილზე კი ააშენეს № 6 (№ 433) სკოლის შენობა, რომლის ახლოსაც 1963 წელს დადგეს ლენინის ძეგლი.
ახალი, ამავე სახელწოდების ეკლესია ქალაქ სესტრორეცკში ააგეს ახალ ადგილზე ადრე არსებული ტაძრის სამახსოვროდ. ტაძრის ასაგები ადგილის კურთხევა შედგა 2002 წლის 12 ივლისს, ხოლო საფუძვლის საზეიმოდ ჩაყრა გაიმართა 2004 წლის 14 ივნისს. ტაძარი ააშენეს არქიტექტორ ელენა შაპოვალოვას პროექტის მიხედვით.
ახლად აგებულ ტაძარში პირველი ღვთისმსახურება გაიმართა 2009 წლის 12 ივლისს, ხოლო საზეიმო კურთხევა შედგა ამავე წლის 11 ოქტომბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სესტრორეცკის ტაძრები
ალექსანდრე გუგუნავა
ალექსანდრე გუგუნავა (დ. 2 ივლისი, 1946, თბილისი — გ. 16 თებერვალი, 2013 ) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
იტალიის კატეპანატი
იტალიის კატეპანატი (κατεπανίκιον Ἰταλίας კატეპანიკიონ იტალიას) — ბიზანტიის იმპერიის პროვინცია. მოიცავდა ტერიტორიებს წარმოსახვითი ზოლის (მონტე-გარგანოდან სალერნოს ყურემდე) სამხრეთით. ქალაქები: ამალფი და ნეაპოლი ამ ზოლის ჩრდილოეთით მოხვდნენ, მაგრამ ისინი კატეპანის ერთგულები იყვნენ. იტალიის ერთ-ერთი პროვინციის სახელი კაპიტანტა‎ კატეპანატი-დან მომდინარეობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიის პროვინციები *
ჰენრი პელჰემი
მინი ჰენრი პელჰემი (Henry Pelham; დ. 25 სექტემბერი, 1694 — გ. 6 მარტი, 1754) — ბრიტანელი სახელმწიფო მოღვაწე და პოლიტიკოსი. ვიგების პარტიის წევრი და გაერთიანებული სამეფოს მე-3 პრემიერ-მინისტრი 1743 — 1754 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1694 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1754 კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები მე-18 საუკუნეში
ზრიხი
გეოგრაფია
ჩრდილოეთიდან მდინარის ხეობის გასწვრივ გადაჭიმულია სამურის ქედი. სოფლის მახლობლად მდებარეობს, იალკის მწვერვალი (3004 მეტრი). სოფელ ზრიხის მახლობლად სამურის ქედის ხეობებზე, მრავალი მდინარე ჩამოდის, მათ შორის ერთ-ერთი სოფელშიც მიედინება. სოფლის მახლობლად, ჰელმეტ-ახტინსკის ქედის ულამაზესი ხედი იშლება, სადაც წიწვოვანი მცენარეები ჭარბობს, ვიდრე სამურის ქედზე. ჰელმეტ-ახტინსკის ქედის უნიკალურობა მდგომარეობს, მის არეალზე გავრცელებულ უნიკალურ ფიჭვში, რომელიც ენდემური ჯიშისაა. ზრიხში მდინარეები არ არის ღრმა, მაგრამ ზაფხულში, როდესაც მყინვარების დნობა იწყება, ძლიერი წვიმისას შესაძლებელია ტალახის ნაკადმა წყალდიდობა გამოიწვიოს.
მოსახლეობა
სოფელში 553 კომლი ცხოვრობს, ხოლო მოსახლეობა 1871 ადამიანს შეადგენს. 2010 წლის მოსახლეობის მთლიანი რუსული აღწერის შედეგების თანახმად, სოფელში ცხოვრობდა 1839 ადამიანი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით ზრიჰში 1,790 ადამიანი იყო. რელიგიით, სუნიტი მუსლიმები. 1869 წელს სოფელში ცხოვრობდა 485 ადამიანი, რომელთაგან კაცები - 255; ქალები კი 230 იყვნენ. 1886 წელს სოფელში ცხოვრობდა 768 ადამიანი.
ისტორია
1839 წელს ზრიხმა ანექსია განიცადა, გახდა დაღესტნის რეგიონის სამურის რაიონის ნაწილი. სოფელთან ერთად, ჩამოყალიბდა ზრიხის სოფლის საზოგადოება, როგორც რუსეთის ნაწილი. XIX საუკუნეში ზრიხში სასამართლო პროცესები მიმდინარეობდა კადიებისა და უხუცესების მიერ შარიათისა საფუძველზე მთის წეს-ჩვეულების მიხედვით. სოფელის ლეზგური სახელი „ცურგიარი“ მომდინარეობს სიტყვიდან „ცური“, რომელიც სპილენძს ნიშნავს. სწორედ აქედან წარმოიშვა მისი რუსული სახელი „ზრიხ“.
ინფრასტრუქტურა
სოფელში არის კულტურის სახლი. ასევე, სოფელში მდებარეობს XIX საუკუნით დათარიღებული მეჩეთი, სკოლა და ბიბლიოთეკა.
ეკონომიკა
სოფელში არ არსებობს კოლექტიური მეურნეობა ან სასოფლო-სამეურნეო ასოციაციების სხვა ფორმები, რის შედეგადაც კერძო საწარმოები სოფლის მთავარი ეკონომიკური ერთეულს წარმოადგენს. 90-იანი წლების დასაწყისში ადრე აყვავებული მებაღეობა გაფუჭდა. სოფლის მეურნეობა, რომელსაც ძირითადად კომბოსტო წარმოადგენდა, სოფელში ასევე არ არის განვითარებული. თუმცა, მეცხოველეობა ფართოდ არის განვითარებული: მოსახლეობა ფლობს 1,537 თავშესაქცევ პირუტყვს, ხოლო 700 მსხვილ პირუტყვს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: კავკასია
ზარივერი
ზარივერი (Զառիվեր) — სოფელი სომხეთში. მდებარეობს გეღარქუნიქის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 56 ადამიანს შეადგენდა.
აბანოსხევის მეორე ნამოსახლარი და სამაროვანი
აბანოსხევის მეორე ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბანოსხევთან. მდინარე აბანოსხევის მარჯვენა ნაპირზე. ბულაჩაურის წყალსადენის ნაკრძალის ტერიტორიაზე. დაზიანდა წყალსადენის მილების გაყვანის დროს. თარიღდება ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის შუა საუკუნეებით. 1982 წელს გათხრები ჩაატარა ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. ქვედა დონეზე გამოვლინდა საშუალო ზომის სამეურნეო ორმოები. ორმოებში და ფენაში აღმოჩნდა დერგების, ქილების, ხუფების, ქოთნების, ქვაბ-ქოთნების, კოჭბების, გადასატანი კერის და პირგადაშლილი ტაფისებრი ჭურჭლების ნატეხები, რომლებიც სამეურნეო, სამზარეულო და საკულტო დანიშნებულებისაა. გვხვდება ქვისა და ძვლის იარაღები. მომდევნო ფენაში აღმოჩნდა სამეურნეო ორმო, ნახშირიანი ფენა, ალიზის ნაშთები, ხელსაფქვავი, თიხის ჭურჭლისა და კრამიტის ნატეხები, რომლებიც მიეკუთვნება ნამოსახლარს. ამავე დონეზეა გათხრილი სამი ორმოსამარხი, სადაც დაკრძალული იყო თითო მიცვალებული.ერთ სამარხში აღმოჩნდა გატეხილი თიხის ხელადა. ზედა ფენაში, რომელიც ძლიერ არის დაზიანებული, გამოვლინდა სამეურნეო ხარო,უინვენტარო ორმოსამარხი, ადრინდელი და განვითარებული შუა საუკუნეებისათვის დამახასიათებელი სხვადასხვა დანიშნულების თიხის ჭურჭლის ნატეხები. არქეოლოგიური მასალა ინახება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
პაულა-მეი უიკესი
პაულა-მეი უიკესი (Paula-Mae Weekes; დ. 23 დეკემბერი, 1958 ) — ტრინიდადელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, იურისტი, ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულების სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე. ტრინიდადი და ტობაგოს პრეზიდენტი. თანამდებობა დაიკავა 2018 წლის 19 მარტს. საპრეზიდენტო უფლებამოსილების მიღების შემდეგ იგი გახდა ქვეყნის ისტორიაში პირველი ქალი-პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
2018 წლის 5 იანვარს უიკესი წარადგინეს პრეზიდენტობის კანდიდატად ქვეყნის პრემიერ-მინისტრის კიტ როულის წინადადებით, საპარლამენტო ოპოზიციის ლიდერ კამლა პერსად-ბისესართან არსებული დაპირისპირების მოგვარების იმედით. უიკესი არჩევნებში ერთადერთი კანდიდატურა იყო და აირჩიეს ქვეყნის მეთაურად.
სქოლიო
კატეგორია:ტრინიდადი და ტობაგოს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 23 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1958
ელიზაბეთ სტიუარტი
ელიზაბეთ სტიუარტი (Elizabeth Stuart, Elisabeth Stuart, Alžběta Stuartovna; დ. 19 აგვისტო 1596, ფაიფი, შოტლანდია - გ. 13 თებერვალი 1662, ლონდონი, ინგლისი), აგრეთვე ცნობილი როგორც ზამთრის დედოფალი — სტიუარტთა დინასტიის წარმომადგენელი. კურპფალცის კურფიურსტი 1613-1623 წლებში როგორც ფრიდრიხ V- ის მეუღლე. იმის გამო, რომ მისმა მეუღლემ მხოლოდ ერთი ზამთრით შეძლო ბოჰემიის ტახტზე ასვლა, ელიზაბეთს მიეკერა ზამთრის დედოფლის მეტსახელი.
იყო შოტლანდიის, ინგლისისა და ირლანდიის მეფე ჯეიმზ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ანა დანიელის მეორე ქალიშვილი. მეფე ჩარლზ I-ის უფროსი და.
1714 წელს მას შემდეგ რაც სტიუარტთა დინასტია შეწყდა, ელიზაბეთის შვილიშვილი, ჯორჯ I ჰანოვერელი, დიდი ბებიის (ანუ ელიზაბეთის) მემკვიდრეობით დიდი ბრიტანეთის ტახტზე ავიდა. სწორედ მისი შთამომავალი იყო დედოფალი ვიქტორია. გარდა ამისა ასევე ელიზაბეთის შთამომავალია დიდი ბრიტანეთის ამჟამინდელი დედოფალი ელისაბედ II.
შოტლანდიაში ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|შვიდი წლის ელიზაბეთ სტიუარტი, 1603 წელი ელიზაბეთი დაიბადა 1596 წლის 19 აგვისტოს, შოტლანდიაში, შუა დღის 2 საათზე. მისი მშობლები იყვნენ შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ VI და მისი მეუღლე, დედოფალი ანა დანიელი. ამავე წლის 28 ნოემბერს ჰოლირუდის სასახლის სამლოცველოში პატარა პრინცესა ანგლიკანად მონათლეს და ინგლისის დედოფლის, ელიზაბეთ I-ის პატივსაცემად დაარქვეს ელიზაბეთი. შოტლანდიაში ცხოვრების პერიოდში პრინცესა ელიზაბეთი ლინლითგოუს სასახლეში იზრდებოდა ლორდი ლივინგსტონისა და მისი ცოლის ზედამხედველობის ქვეშ. რამდენიმე წელიწადში დაიბადა კიდევ ერთი პრინცესა, მარგარეტი, რომელიც ასევე მათი მზრუნველობის ქვეშ მოათავსეს. პრინცესა მარგარეტი სულ რაღაც ორი წლის ასაკში გარდაიცვალა. თუმცა მალევე დაიბადა ვაჟი, რომელმაც იგი ჩაანაცვლა.
გადასვლა ინგლისში
1603 წელს გარდაიცვალა ინგლისისა და ირლანდიის დედოფალი ელისაბედ I, რომელსაც მეუღლე, ოჯახი და შვილები არ ჰყავდა. სწორედ ამიტომ ტახტი დაუტოვა თავის ნათლულსა და უახლოეს ნათესავს, შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ VI-ს. აქედან მოყოლებული ელიზაბეთის მამა მართავდა სამივე ბრიტანულ სახელმწიფოს. ჯეიმზი ცოლთან და შვილებთან ერთად ლონდონში გადასახლდა და იქიდან განაგრძობდა თავის მმართველობას.
ელიზაბეთი რამდენიმე კვირა კვლავ შოტლანდიაში დარჩა, თუმცა მოახერხა და 1603 წლის 25 ივლისს დაესწრო თავისი მშობლების ინგლისისა და ირლანდიის მეფე-დედოფლად კურთხევას. აქედან მოყოლებული ბავშვები აღსაზრდელად ტიუდორის სასახლეში გააგზავნეს და აღმზრდელად ლორდი ჰარინგტონი და მისი მეუღლე მიუჩინეს.
კუმბის სააბატოში, სადაც ლორდ ჰარინგტონთან ერთად ელიზაბეთი სალოცავად დადიოდა ხოლმე, შეხვდა ანა დადლის, რომელთანაც ელიზაბეთი სიცოცხლის ბოლომდე ერთგულად მეგობრობდა.
შეთქმულება
1605 წლიდან, სულ რაღაც 9 წლის ელიზაბეთი უკვე შეთქმულებაში გაერია. ინგლისში, ირლანდიასა და შოტლანდიაში კათოლიკე მოსახლეობა საკმაოდ უკმაყოფილო იყო, რადგან მათ ტახტზე პროტესტანტი ჯეიმზი იჯდა. სწორედ ამიტომ მათ განიზრახეს მისი ტახტიდან ჩამოგდება და მოკვლა. შეთქმულები ფიქრობდნენ თუ ვისი დასმა შეიძლებოდა ტახტზე და არჩევანი ელიზაბეთზე შეაჩერეს. მას ისედაც ჰქონდა გადახრები კათოლიკობისკენ და თავისუფლად შეძლებდნენ მის ამ რელიგიაზე მოქცევას. გარდა ამისა, მისი უფროსი ძმა, უელსის პრინცი ჰენრი საკმაოდ ძლიერი მტერი იქნებოდა, რის გამოც იგი უნდა მოეკლათ. ხოლო მისი დანარჩენი და-ძმები საშიშები არ იყვნენ, ჩარლზს ფეხი ახალი ადგმული ჰქონდა, ხოლო მერი ჯერ კიდევ ჩვილი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ელიზაბეთი ასევე ძალიან მცირეწლოვანი იყო, შეთქმულებმა იცოდნენ, რომ იგი ქვეყნის მართვას თავს შესანიშნავად გაართმევდა. მინი|ათი წლის ელიზაბეთი, 1606 წელი შეთქმულები მიზნად ისახავდნენ სამეფო ოჯახის ლონდონის სასახლეში ერთიანად აფეთქებას, თუმცა ცხადია ელიზაბეთი იქ არ უნდა ყოფილიყო. იგი აფეთქების შემდეგ კათოლიკე გახდებოდა და ვინმე კათოლიკეს გაჰყვებოდა ცოლად, რაზეთ თავად თანახმა იყო. ყველაფერი უკვე მზად იყო და შეთქმულები სასახლის ასაფეთქებლად დენთს ცეცხლს უკიდებდნენ, როდესაც მეფის გვარდიელმა ყოველივე ეს დაინახა და მეფეს შეატყობინა. სამეფო ოჯახი სასწრაფოდ გაეცალა სასახლეს, შეთქმულები დაიჭირეს და ჩამოახრჩვეს, თუმცა მათ არ გაუმხელიათ, რომ ელიზაბეთიც ამ საქმეში იყო გარეული. მოგვიანებით ამასთან დაკავშირებით თავად ელიზაბეთი წერდა თავის დღიურებში.
განათლება
ელიზაბეთმა პრინცესისთვის შესაფერისი, საუკეთესო განათლება მიიღო. მან შეისწავლა ისტორია, გეოგრაფია, თეოლოგია, რამდენიმე უცხო ენა, წერა-კითხვა, მუსიკა და ცეკვა. სამწუხაროდ მას შეგნებულად არ ასწავლეს ლათინური, რადგან ჯეიმზი მიიჩნევდა, რომ ამ ენაზე მხოლოდ კათოლიკეებს უნდა ემეტყველათ. 12 წლის ასაკში ელიზაბეთს უკვე შეეძლო რამდენიმე ენაზე გამართულად საუბარი, რომელთაგან განსაკუთრებით უყვარდა ფრანგული. იგი ასევე იყო შესანიშნავი მხედარი და საფუძვლიანათ იყო გარკვეული თავის რელიგიაში. ელიზაბეთს ასევე ძალიან ჰყვარებია ლიტერატურა და წიგნების კითხვაც.
ხელის მთხოვნელები
როგორც სამი სახელმწიფოს მეფის უფროს ასულს, ელიზაბეთს მთელი ევროპის მასშტაბით უამრავი ხელის მთხოვნელი ჰყავდა. მათ შორის არიან:
თითოეულ ხელისმთხოვნელს ელიზაბეთთან ქორწინება, მთელი ევროპის მასშტაბით საოცრად დიდ უპირატესობას აძლევდა. სწორედ ამიტომ მთელი კონტინენტის მასშტაბით უამრავი მამაკაცი ითხოვდა ახალგაზრდა პრინცესის ხელს.
ელიზაბეთის ქორწინება მხოლოდ სიძეს კი არა, არამედ ელიზაბეთის მამასაც უნდა გამოსდგომოდა, წინააღმდეგ შემთხვევაში იგი უარზე იყო. სწორედ ამიტომ გაისტუმრეს უარით უამრავი მონარქი. როდესაც 1603 წელს ჯეიმზი შოტლანდიის გარდა, კიდევ ორ ევროპულ სახელმწიფოს დაეპატრონა, მისი როლი ევროპაში საოცრად გაიზარდა. უშვილო ელისაბედ I-საგან განსხვავებით, მრავალშვილიანი ჯეიმზი, შვილების ქორწინებებით აღწევდა მიზნებს. დინასტიური ქორწინება ხომ იმ დროის ევროპაში საუკეთესო საშუალება იყო საკუთარი მმართველობის გამყარებისთვის. ამიტომაც ელიზაბეთის მეუღლის არჩევისას მის პიროვნებას არავინ უყურებდა, ყველას მისი ძალა და მიზნები აინტერესებდა.
ხელის მთხოვნელთა უმეტესობას უამრავი სხვადასხვა მიზეზის გამო ეთქვა უარი. ზოგიერთს მისი რელიგიის, ზოგს ასაკის, ზოგსად მისი სამხედრო პოზიციების გამო. მაგალითად: შვედეთის მეფე გუსტავ II-ს მხოლოდ იმიტომ განუცხადეს უარი, რომ იგი ელიზაბეთის დედის სამშობლოსთან - დანიასთან ომს აწარმოებდა. პიემონტის პრინცი კი იმიტომ გაისტუმრეს უარით, რომ კათოლიკე იყო. სწორედ ამიტომ, ჯეიმზი ქალიშვილისთვის საქმროს რამდენიმე წლის მანძილზე ეძებდა. მინი|ელიზაბეთის საქმრო, კურპფალცის კურფიურსტი [[ფრიდრიხ V (პფალცის კურფიურსტი)|ფრიდრიხ V 1612 წელს]] საბოლოოდ, ჯეიმზმა ელიზაბეთის საქმროდ აირჩია კურპფალცის კურფიურსტი ფრიდრიხ V. იგი ზუსტად ელიზაბეთის ასაკის იყო და ამასთან ისიც პროტესტანტი გახლდათ. იგი საოცრად მაღალი წრის წარმომადგენელი იყო და მისი წინაპრები იყვნენ არაგონისა და სიცილიის მეფეები, ჰესენის ლანდგრაფები, ბრაბანტისა და საქსონიის ჰერცოგები და ნასაუსა და ლუვენის გრაფები. მასა და ელიზაბეთს ჰყავდათ ერთი საერთო წინაპარიც, ინგლისის მეფე ჰენრი II-ის სახით. ფრიდრიხი იყო პროტესტანტული რწმენის დამცველი და უმაღლესი რანგის მონარქი, რამაც იგი პრინცესა ელიზაბეთის მომავალ მეუღლედ აქცია.
ნიშნობა
ფრიდრიხი ინგლისში 1612 წლის 16 ოქტომბერს ჩავიდა და როგორც აღმოჩნდა, წყვილს ერთმანეთი მოეწონა. მათი თანამედროვენი ამბობდნენ, რომ ისინი გარემოცვას არაფრად აგდებდნენ და ნებისმიერ თემაზე საუბრობდნენ. ფრიდრიხი ასევე დაუმეგობრდა ელიზაბეთის უფროს ძმას, უელსის პრინც ჰენრის. ჯეიმზს არ აინტერესებდა იქნებოდა თუ არა წყვილი ბედნიერი, მისთვის მთავარი იყო იმ დროის ერთ-ერთ უძლიერეს პროტესტანტულ სახელმწიფოსთან კავშირი. მიუხედავად ამისა ელიზაბეთიც და ფრიდრიხით ძალიან ბედნიერები იყვნენ თავიანთი მომავალი მეუღლით. ერთადერთი ადამიანი რომელიც ამ ქორწინებით უკმაყოფილო იყო, ეს იყო ელიზაბეთის დედა, დედოფალი ანა დანიელი. დედოფალს მართალია მოეწონა ფრიდრიხის ხასიათი, თუმცა განაცხადა, რომ სულიერად იგი უფრო დაბალი საფეხურის წარმომადგენელი იყო, ვიდრე მისი ქალიშვილი. მარცხნივ|მინი|304x304პქ|ელიზაბეთ სტიუარტი 1613 წელს 1612 წლის 6 ნოემბერს ელიზაბეთის უფროსი ძმა, უელსის პრინცი ჰენრი გარდაიცვალა. მისმა გარდაცვალებამ ძალიან ცუდად იმოქმედა ელიზაბეთზე. ჰენრის გარდაცვალების შემდეგ, მემკვიდრე მათი უმცროსი ძმა, ჩარლზი გახდა, ხოლო ელიზაბეთი ტახტის მეორე მემკვიდრედ იქცა, რამაც მასზე ქორწინების სურვილი უფრო გაუზარდა ფრიდრიხს. დედოფალი ანა და მისი მოკავშირეები კვლავ ამ ქორწინების წინააღმდეგ გამოდიოდნენ. თუმცა ქორწილის ჩაშლა შეუძლებელი იყო, რადგან კონტინენტურ ევროპაში პროტესტანტიზმის მთავარი დამცველი სწორედ ფრიდრიხი იყო და მასზე დაქორწინებით ინგლისს დიდი მოკავშირე ეყოლებოდა. საბოლოოდ, ჰენრის დაკრძალვიდან მალევე ელიზაბეთი და ფრიდრიხი დაქორწინდნენ. აქედან მოყოლებული დაიწყო დიდი სამზადისი სამეფო ქორწილისთვის.
ქორწინება ფრიდრიხ V-ზე
ქორწილიდან მალევე წყვილმა დატოვა ინგლისი და კურპფალცში გაემგზავრა. ელიზაბეთს მზითვში უამრავი ავეჯი, ძვირფასეულობა და 50 000 ოქროს მონეტა გაატანეს. მათი შესვლა ჰაიდელბერგში (კურპფალცის დედაქალაქი) საოცრად პომპეზური იყო. შესაძლოა ითქვას, რომ მათ აქ მეორე ქორწილი გადაიხადეს. მათ სპეციალურად დაამთხვიეს ქორწილი წმინდა ვალენტინის დღესასწაულს. მალევე ელიზაბეთს მიენიჭა კურპფალცის კურფიურსტის წოდება და დაიწყო თავისი მოვალეობების შესრულება.
კურპფალცის კურფიურსტი
მინი|270x270პქ|ელიზაბეთი 1613 წელს ლონდონში თითქმის ორთვიანი ცხოვრების შემდეგ წყვილი კურპფალცის სამეფო კარისკენ დაიძრა ჰაიდელბერგში. მოგზაურობა ძალიან ხალისიანი და მრავალფეროვანი იყო. გზად ხვდებოდნენ ხალხს, აგემოვნებდნენ უცხო საჭმელებს, სვამდნენ ადგილობრივ ღვინოს, ესწრებოდნენ უამრავ სამსახიობო წარმოდგენებს და მუსიკასაც უსმენდნენ ხოლმე. ყოველ ახალ დასახლებაში შესვლისას ფრიდრიხი მგზავრობას აჩერებდა და სამახსოვროდ, ელიზაბეთისათვის თითო საჩუქარს ყიდულობდა. გზად მოულოდნელად წყვილს ფული გამოელიათ, რის გამოც ელიზაბეთმა საკუთარი სამკაული დააგირავა და ამ ფულით განაგრძო გზა. მოგვიანებით ფრიდრიხმა შეძლო და დაგირავებული ყელსაბამი მეუღლეს დაუბრუნა.
წყვილი დედაქალაქ ჰაიდელბერგში დიდი ზეიმით შევიდა. ისინი ჰაიდელბერგის ციხესიმაგრეში დაბინავდნენ. მოგვიანებით ელიზაბეთმა ხალხთან შეხვედრა მოაწყო სადაც გულთბილად მიესალმა თავის ახალ ქვეშევრდომებს. ელიზაბეთს საოცრად არ მოსწონდა ცივი გერმანული არქიტექტურით ნაგები ჰაიდელბერგის სასახლე, რის გამოც ქმრისგან ნებართვა აიღო და მისი თავიდან ბოლომდე შეცვლა დაიწყო. მან ჰაიდელბერგის სასახლე იტალიური რენესანსის დროინდელი არქიტექტურული სტილით მოაწყო, რაც ძალიან პოპულარული იყო ინგლისში. ამას გარდა გააშენებინათ საოცარი ბაღი, რომელშიც სეირნობა თავადვე ძალიან მოსწონდა. იმ დროის გამოჩენილმა არქიტექტორმა სოლომონ დე კაუსმა ელიზაბეთის მიერ შექმნილ ახალ სასახლეს "მსოფლიოს მერვე საოცრება" უწოდა. მარცხნივ|მინი|249x249პქ|ელიზაბეთის მიერ შექმნილი სასახლის ნანგრევები ჰაიდელბერგში მიუხედავად იმისა, რომ ელიზაბეთსა და ფრიდრიხს ერთმანეთი ძალიან უყვარდათ და მათ რომანტიკული თანაცხოვრება ჰქონდათ მთელი ცხოვრების მანძილზე, მათ ქორწინებაში პრობლემები წარმოიშვა. ჯერ კიდევ ინგლისში ყოფნისას მეფე ჯეიმზმა ფრიდრიხს რჩევა მისცა: "თუ გინდა დედამისის გული მოიგო... გააკეთე ყველაფერი რათა იგი დედოფალი გახდეს". ამას ისიც ემატებოდა, რომ ელიზაბეთს ძალიან არ მოსწონდა თავისი წოდება და კურპფალცში ცხოვრება. ამის გამო მას ცუდი ურთიერთობა ჰქონდა დედამთილთან, ლუიზა ჯულიანა ნასაუელთან, რომელიც თვლიდა, რომ მის რძალს ზედმეტი პრეტენზიები ჰქონდა.
ჰაიდელბერგში ცხოვრებისას ელიზაბეთმა ოთხი შვილი გააჩინა, აქედან სამი ვაჟი და ერთი გოგონა. ამის შემდეგ მან კიდევ ათი შვილი გააჩინა, რომელთაგან ცხრა ვაჟი იყო, ხოლო ოთხი გოგონა. აქედან გამომდინარე, ის ერთად-ერთი პრობლემა რომელიც ელიზაბეთსა და ფრიდრიხს არასოდეს არ ჰქონიათ, ეს იყო მემკვიდრის გაჩენის პრობლემა, რაც ყველა მონარქისთვის ღამის კოშმარი იყო.
ბოჰემიის დედოფალი
1619 წელს ელიზაბეთის ქმარმა, ფრიდრიხ V-მ ოცდაათწლიან ომში მოახერხა და ბოჰემიის სამეფოს ტახტი დაიპყრო. მინი|267x267პქ|ზამთრის დედოფლის ტრიუმფი. დედოფალი ელიზაბეთი ეტლში ზის და თავის შვილებთან ერთად, მიდის თავისი მეუღლისკენ, რომელიც ღრუბლებში ჩანს რათა ავიდეს ბოჰემიის ტახტზე. ბოჰემია ეს იყო საღვთო რომის იმპერიაში შემავალი მძლავრი ჩეხური სამეფო, რომლის ტახტიც აქამდე ჰაბსბურგებს ეკავათ, თუმცა ფრიდრიხმა მოახერხა და ბოჰემიის მეფე თავად გახდა. ელიზაბეთი ბოჰემიის დედოფლად იქცა, შესაძლოა ითქვას, რომ ფრიდრიხმა სიმამრის რჩევა გაითვალისწინა და მართლაც მოიგო სიდედრის გული. ფრიდრიხმა ისარგებლა სასტიკი კათოლიკე მონარქის, მატაის I-ის გარდაცვალებით, პროტესტანტი ჩეხი არისტოკრატები ააჯანყა და ჰაბსბურგები დაამხო, დიდებულებმა კი მეფედ ის აირჩიეს. მატაისი სასტიკად დევნიდათ პროტესტანტებს, რის გამოც ფრიდრიხის მმართველობისას მათ დიდი შვება და თავისუფლება იგრძნეს. ელიზაბეთი კმაყოფილი იყო, იგი ხომ დედოფალი იყო და მისთვის სულაც არ ჰქონდა მნიშნვნელობა რომელი ქვეყნის.
ბოჰემიაში გამეფების გამო, ფრიდრიხი ცოლთან და შვილებთან ერთად პრაღაში გადავიდა საცხოვრებლად. ჩეხები დიდი სიხარულით მიეგებნენ ახალ მეფე-დედოფალს. 1619 წლის 4 ნოემბერს ფრიდრიხმა ოფიციალურად მიიღო ბოჰემიის ტახტი, 7 ნოემბერს კი შედგა ფრიდრიხისა და ელიზაბეთის ბოჰემიის მეფე-დედოფლად კორონაცია. ამით ელიზაბეთი საოცრად ბედნიერი იყო.
სამეფო წყვილის მესამე ვაჟი, პრინცი რუბერტი მათი კორონაციიდან ერთი თვის შემდეგ დაიბადა პრაღაში. სამეფო ოჯახი ბოჰემიაში დიდი პატივისცემითა და სიყვარულით სარგებლობდა. მიუხედავად ამისა ფრიდრიხის ბოჰემიაში მეფობა მხოლოდ ერთი წელი გაგრძელდა. ბოჰემიის სამეფო ყოველთვის "ჰაბსბურგთა პოლიტიკის ქვაკუთხედს" წარმოადგენდა და ჰაბსბურგები მის ასე მარტივად დათმობას არ აპირებდნენ. საღვთო რომის იმპერატორმა ფერდინანდ II-მ 1620 წლის 8 ნოემბერს ფრიდრიხ V თეთრი მთის ბრძოლაში დაამარცხა, რის შემდეგაც იგი ბოჰემიის ტახტიდან ჩამოაგდო.
ჩეხებმა ელიზაბეთს "ზამთრის დედოფალი", ხოლო ფრიდრიხს "ზამთრის მეფე", შეარქვეს, რადგან ისინი მხოლოდ ერთი წლით იყვენენ ბოჰემიის მეფე-დედოფალი.
გაძევება
მარცხნივ|მინი|322x322პქ|ელიზაბეთ სტიუარტი 1631 წელს თეთრი მთის ბრძოლისას, ორსულად მყოფი ელიზაბეთი კარგს არაფერს ელოდა, რის გამოც თავის დაზღვევის მიზნით დატოვა პრაღა და მთილანად ბოჰემია. იგი ბრანდენბურგში გადავიდა და ბერლინიდან 80 კმ-ს დაშორებით მდგარ კასტრინის ციხესიმაგრეში დაბინავდა, სადაც გააჩინა თავისი მეხუთე შვილი, 1621 წლის 16 იანვარს.
ფრიდრიხის ფერდინანდთან დამარცხება იმას ნიშნავდა, რომ იგი ბოჰემიის მეფე უკვე აღარ იყო, რის გამოც მთელმა ოჯახმა დატოვა პრაღა. მათ ვეღარც კურპფალცში დაბრუნება შეძლეს. მიუხედავად ელიზაბეთის მამის დიდი სამხედრო დახმარებისა, კურპფალცი უკვე კათოლიკურ ლიგას, ასევე ჰაბსბურგთა გვირგვინის ქვეშ მყოფ ესპანეთს ჰქონდა დაკავებული. ფრიდრიხმა და ელიზაბეთმა ორანჟის პრინცისაგან მიიღეს სამეფო კარზე მოწვევა, რის შემდეგაც ისინი შვილებთან ერთად ჰააგისაკენ დაიძრნენ. ამრიგად ერთ დროს ორი ქვეყნის დედოფალი და სამი ქვეყნის პრინცესა, ერთ მშვენიერ დღეს დევნილობაში აღმოჩნდა.
დევნილობის პერიოდში, 1622-32 წლებში ელიზაბეთმა 8 შვილი გააჩინა, 4 ვაჟი და 4 გოგონა. მან ბოლო შვილი 1632 წლის 14 იანვარს გააჩინა. ვაჟი მალევე მონათლეს და გუსტავ ადოლფი დაარქვეს. 1624 და 28 წლებში, მცირეწლოვან ასაკში გარდაიცვალნენ ელიზაბეთის შვილები, შარლოტა და ლუდვიგი. ბოლო მშობიარობიდან რამდენიმე თვეში ფრიდრიხი ელიზაბეთს გამოემშვიდობა და შვედეთში წავიდა, რათა შვედეთის მეფეს ჰაბსბურგების წინააღმდეგ ბრძოლაში დახმარებოდა. შვედეთის მეფე გუსტავ II-მ ფრიდრიხი შვეიცარიაში გააგზავნა საომრად. რამდენიმე დიდი გამარჯვების შემდეგ კი ფრიდრიხმა ბრძოლის შეწყვეტა და ცოლ-შვილთან ჰააგაში დაბრუნება მოისურვა. გზად მიმავალი ფრიდრიხი მძიმედ დაავადდა და ქალაქ მაინცში შეჩერდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1632 წლის 29 ნოემბრის დილით, 36 წლის ასაკში.
ქვრივობა
მინი|ქვრივი ელიზაბეთი 1649 წელს როდესაც ელიზაბეთს ფრიდრიხის გარდაცვალების შესახებ ამცნეს საშინელ ისტერიკაში ჩავარდა. რამდენიმე საათი გაუჩერებლად ტიროდა, ხოლო როდესაც დამშვიდდა მომდევნო რამდენიმე დღის მანძილზე არაფერს არც ჭამდა, არც სვამდა და არც ეძინა. ამ ამბავმა მისი ნათესავების ყურამდეც მიაღწია. მისმა ძმამ, ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე ჩარლზ I-მა ელიზაბეთს მშობლიურ ინგლისში ჩასვლა და იქ ცხოვრება სთხოვა, რაზეც მან უარი განაცხადა. ამ დროს მისი ვაჟი, კარლ ლუისი კურპფალცის დასაბრუნებლად გააფთრებული იბრძოდა. ელიზაბეთი შვილის უფლებების დასაცავად ყველაფერს აკეთებდა, თუმცა უსაფრთხოების მიზნით კვლავ ჰააგაში რჩებოდა. საბოლოოდ, 1648 წელს შეძლეს და კურპფალცი დაიბრუნეს და მისი ვაჟი კარლ I ლუდვიკი კურპფალცის კურფიურსტი გახდა. ამის შემდეგ ელიზაბეთი კვლავ დაბრუნდა კურპფალცში და ჰაიდელბერგში დასახლდა. იგი კურპფალცში ხელოვნების მფარველად იქცა. ძალიან ხშირად უკვეთავდა როგორც საკუთარ, ისე თავისი შვილების პორტრეტებს. ასევე თავისი განსვენებული მეუღლის პატივისცემისა და სიყვარულის ნიშნად მისი დიდი პორტრეტი შეაქმნევინათ.
როგორც თავად ამბობდა, ელიზაბეთმა თავისი დრო დაასრულა და ახლა უკვე ნათესავებთან წერილების გზავნითა და შვილებისათვის მეუღლეების ძებნით იყო დაკავებული. 1649 წელს ინგლისიდან საშინელი ამბავი მოვიდა. ინგლისის რევოლუციის დროს ელიზაბეთის ძმა, მეფე ჩარლზ I-ს თავი მოჰკვეთეს, მისი მეუღლე და შვილები კი საფრანგეთში გაიქცნენ. ამან ელიზაბეთი კვლავ ღრმა განსაცდელში ჩააგდო. 1647 წლიდან კი ორანჟის პრინცესა გახდა ელიზაბეთის ძმიშვილი, მერი სტიუარტი, რომელმაც დევნილობაში ორი ძმა შეიფარა. ელიზაბეთი ამ მდგომარეობიდან მისმა უამრავმა შვილიშვილმა გამოიყვანა, რომლებიც მას ძალიან უყვარდა.
გარდაცვალება
მარცხნივ|მინი|248x248პქ|ელიზაბეთ სტიუარტი 1662 წელს, გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე 1660 წელს დევნილობაში მყოფმა ელიზაბეთის ძმიშვილმა შეძლო და ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის ტახტი დაიბრუნა და გამეფდა ჩარლზ II-ის სახელით. გახარებულმა ელიზაბეთმა გადაწყვიტა მშობლიურ მიწას სწვეოდა. 1661 წლის 26 მაისს იგი კურპფალციდან დაიძრა და ივლისში უკვე ჰააგაში იყო. რამდენიმე კვირა მისი ნივთებისა და ავეჯის გემებზე დატვირთვას დასჭირდა. ჰააგაში მან თავისი ძმიშვილი, პრინცესა მერი ნახა, რომელიც ორანჟის პრინცესა იყო. რამდენიმე თვეში იგი ინგლისში ჩავიდა. იქ მას შეხვდა მისი ძმიშვილი, ჩარლზ II და რძალი, ჩარლზ I-ის ქვრივი ანრიეტა მარია ფრანგი, რომელიც მან პირველად ნახა. ამ დროისათვის ელიზაბეთი უკვე მძიმედ იყო დაავადებული, მაგრამ სამეფო კარის ღონისძიებებში მაინც მონაწილეობდა. 1662 წლის 10 თებერვალს ფილტვებში შიდა სისხლდენა დაეწყო. 13 თებერვალს, შუა ღამისას, საშინლად მტანჯველი სიკვდილით, 65 წლის ასაკში ელიზაბეთ სტიუარტი გარდაიცვალა.
სამეფო კარზე მისი გლოვა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა. სულ ოთხ დღეში, 17 თებერვალს სასახლიდან გამოასვენეს ოქროს კუბო, რომელშიც ელიზაბეთი ესვენა და დაკრძალეს უესტმინსტერის სააბატოშ ი. მისი შვილებიდან მის დაკრძალვას მხოლოდ მისი ერთი ვაჟი, ჰერცოგი რუბერტი ესწრებოდა. იგი დაასვენეს ჰენრი VII-ის სამლოცველოში, მის საყვარელ ძმასთან, უელსის პრინც ჰენრი სტიუარტთან ახლოს.
ელიზაბეთი თავისი ცამეტი შვილიდან შვიდის გარდაცვალებას მოესწრო.
წინაპრები
ელიზაბეთ სტიუარტის წინაპრები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1596 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1662 კატეგორია:სტიუარტები კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები კატეგორია:ინგლისის პრინცესები კატეგორია:შოტლანდიის პრინცესები
ტომას პელჰემ-ჰოლსი
მინი ტომას პელჰემ-ჰოლსი (Thomas Pelham-Holles; დ. 21 ივლისი, 1693 — გ. 17 ნოემბერი, 1768) — ბრიტანელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. გაერთიანებული სამეფოს მე-4 და მე-6 პრემიერ-მინისტრი 1754–1756 და 1757–1762 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1693 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1768 კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები მე-18 საუკუნეში
შვიდკაცა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2013
შვიდკაცა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2013 — მსოფლიო ჩემპიონატის რიგით მეექვსე გათამაშება შვიდკაცა ნაკრებ გუნდებს შორის. ტურნირი გაიმართა 2013 წლის 28-დან - 30 ივნისამდე მოსკოვის ლუჟნიკის სტადიონზე. IRB-ის წარმომადგენლებმა განაცხადეს, რომ შვიდკაცა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის ჩატარება შეიძლება შეწყვეტილიყო, თუ საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტი მას ჩართავდა ოლიმპიური თამაშების პროგრამაში. რადგანაც ოლიმპიურმა კომიტეტმა მიიღო გადაწყვეტილება შვიდკაცა რაგბის ოლიმპიურ პროგრამაში ჩასმის შესახებ შესაძლოა ეს გათამაშება უკანასკნელი აღმოჩნდეს.
შესარჩევი პროცესი
250პქ|მარჯვნივ|მინი|ჩემპიონატის ბილეთი
შენიშვნა (კაცები): კანადა და აშშ ტურნირზე კვალიფიცირდნენ ჩრდილოეთ ამერიკისა და კარიბების 2 თავისუფალი ადგილის შევსებით. ზიმბაბვე და ტუნისი ტურნირზე კვალიფიცირდნენ აფრიკის 2 თავისუფალი ადგილის შევსებით. ავსტრალია და ტონგა ტურნირზე კვალიფიცირდნენ ოკეანეთის 2 თავისუფალი ადგილის შევსებით. პორტუგალია, ესპანეთი, საფრანგეთი, საქართველო და შოტლანდია ტურნირზე კვალიფიცირდნენ ევროპის 5 თავისუფალი ადგილის შევსებით. იაპონია, ჰონგ-კონგი და ფილიპინები ტურნირზე კვალიფიცირდნენ აზიის 3 თავისუფალი ადგილის შევსებით. ურუგვაი ტურნირზე კვალიფიცირდნენ სამხრეთ ამერიკის 1 თავისუფალი ადგილის შევსებით.
შენიშვნა (ქალები): კანადა ტურნირზე კვალიფიცირდნენ NACRA-ის შიდა შესარჩევი ეტაპის მიხედვით ჩრდილოეთ ამერიკისა და კარიბების 1 თავისუფალი ადგილის შევსებით. ტუნისი ტურნირზე კვალიფიცირდნენ აფრიკის 1 თავისუფალი ადგილის შევსებით. ინგლისი, ირლანდია, ესპანეთი, საფრანგეთი და ნიდერლანდი ტურნირზე კვალიფიცირდნენ ევროპის 5 თავისუფალი ადგილის შევსებით. ფიჯი, იაპონია, და ჩინეთი ტურნირზე კვალიფიცირდნენ AFRU-ის შიდა შესარჩევი ეტაპის მიხედვით აზიისა და ოკეანეთის 3 თავისუფალი ადგილის შევსებით. ბრაზილია ტურნირზე კვალიფიცირდნენ CONSUR-ის შიდა შესარჩევი ეტაპის მიხედვით სამხრეთ ამერიკის 1 თავისუფალი ადგილის შევსებით.
კვალიფიცირებული ნაკრებები
კაცები
ქალები
(აკ) წარმოდგენილნი არიან შვიდკაცა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე ავტომატურად კვალიფიცირებული ნაკრებები.
კენჭისყრა
ნაკრებების კალათებში განაწილება მოხდა 2013 წლის 25 თებერვალს, ხოლო კენჭისყრა 28 თებერვალს.
კაცები
კაცები
ყველა დრო ადგილობრივია (UTC+4).
ქალები
ყველა დრო ადგილობრივია (UTC+4).
პოლ ეკმანი
პოლ ეკმანი (Paul Ekman) (დ. 15 თებერვალი, 1934, ვაშინგტონი.) — ამერიკელი ფსიქოლოგი. მან პირველმა დაიწყო ემოციებისა და მათი სახის გამომეტყველებებთან კავშირის შესწავლა. მან შექმნა ადამიანის სახის გამომეტყველების ატლასი, ათასზე მეტი გამომეტყველებით. იგი ცნობილია როგორც „საუკეთესო ტყუილის დეტექტორი მსოფლიოში“. ეკმანი 59–ე ადგილზეა, XX სასუკუნის, ას, ყველაზე განთქმულ ფსიქოლოგს შორის. ეკმანი ატარებდა სხვადასხვა კვლევებს, დარვინისეული მიდგომით მან დაამტკიცა გამომეტყველებების უნივერსალურობა. მისი უდიდესი აღმოჩენაა მიკროგამომეტყველებები, რომლებიც ჩვენს სახეზე წამზე ნაკლები დროით ჩნდება, როგორც ემოციის მაჩვენებელი.
შვიდკაცა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2013
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვიდკაცა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი
პოლ ეკმანი
არავერბალური კომუნიკაციის შეფასება
ეკმანის ინტერესი არავერბალური კომუნიკაციის მიმართ, საფუძვლად დაედო 1957 წლის მის პირველ პუბლიკაციას, სადაც ის აღწერდა თუ რამდენად რთულია შეიმუშავო გზები, რათა მოხდეს არავერბალური ქცევის შეფასება.
ემოციები უნივერსალურია
ჩარლზ დარვინი თეორიულად მსჯელობდა, რომ ემოციები ბიოლოგიურად განსაზღვრულია და ისინი უნივერსალურია ადამიანებისათვის („ემოციური გამომეტყველებები ადამიანებსა და ცხოველებში“ 1872 წლის გამოცემა.). ეკმანმა, სხვადასხვა კულტურის ხალხთან ჩატარებული კვლევებისას, ბევრი დამთხვევა იპოვა. მან აღმოაჩინა რამდენიმე ემოცია, რომლებიც უნივერსალური უნდა ყოფილიყო, ესენია: გაკვირვება, შიში, სიბრაზე, ბედნიერება, ზიზღი, სევდა და ასევე შედარებით ბუნდოვანი, სიძულვილი. მან გააფართოვა თავისი კველვები და გაემგზავრა პაპუა-ახალ გვინეაში. იქაური ხალხი მოწყვეტილი იყო ცივილიზაციას და ვერ შეისწვლიდნენ ემოციების მნიშვნელობას მედიით და ფოტოებით.
სიცრუის აღმოჩენა
ეკმანი სწავლობდა სიცრუის სოციალურ ასპექტს. რატომ ვიტყუებით? და რატომ ვუდგებით ხშირად, გულგრილად, ტყუილის აღმოჩენას და ა.შ. .
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ფსიქოლოგები კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1934
კარლუშ ბელუ
კარლუშ ფელიპე შიმენეშ ბელუ (Carlos Filipe Ximenes Belo, დ. 3 თებერვალი 1948) — რომაულ-კათოლიკური ეკლესიის ეპისკოპოსი, რომელმაც ჟოზე რამუშ-ორტასტან ერთად 1996 წელს მიიღო ნობელის პრემია მშვიდობის დარგში „მისი ძალისხმევისათვის აღმოსავლეთ ტიმორის კონფლიქტის სამართლიანი და მშვიდობიანი მოგვარების საქმეში“.
ბიოგრაფია
კარლუშ ბელუ დაიბადა აღმოსავლეთ ტიმორის ჩრდილოეთით მდებარე სოფელ ვაილაკამაში, სკოლის მასწავლებლის ოჯახში. დაბადებიდან ორ წელიწდში მამამისი დაიღუპა. იგი სწავლობდა კათოლიკურ სკოლაში, ხოლო 1968 წელს დაასრულა მცირე სემინარია, რომელიც დედაქალაქ დილისთან ახლოს მდებარეობდა. 1969-1981 წლებში კარლუშ ბელუ იმყოფებოდა პორტუგალიასა და რომში. იქ მან ისწავლა ფილოსოფია და თეოლოგია. 1980 წელს ხელი დაასხეს მღვდლად.
სამშვიდობო მოღვაწეობა
1981 წელს კარლუშ ბელუ დაბრუნდა აღმოსავლეთ ტიმორში. 1983 წელს გახდა აღმოსავლეთ ტიმორის ეკლესიის მეთაური, რომელიც პირდაპირ ექვემდებარებოდა რომის პაპს. ვატიკანმა ასევე დანიშნა ნუნციად ჯაკარტაში. 1988 წელს გახდა ეპისკოპოსი. 1989 წელს მან წერილობით მიმართა პორტუგალიის პრეზიდენტს, რომის პაპს და გაეროს გენერალურ მდივანს. ბელუ მათ თხოვდა გაეროს ეგიდით რეფერენდუმის გამართვას აღმოსავლეთ ტიმორის სტატუსის შესახებ. კარლუშ ბელუს ძალისხმევა მშვიდობიანი გზით ქვეყნის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლა, მთელმა მსოფლიომ აღიარა, რის გამოც 1996 წელს იგი (ჟოზე რამუშ-ორტასთან ერთად) მშვიდობის განმტიცების დარგში ნობელის პრემიით დააჯილდოეს.
გადადგომა
გადადგომის შემდეგ იგი პორტუგალიაში გაემგზავრა სამკურნალოდ. 2004 წელს საზოგადოებამ მას არაერთხელ მოუწოდა ქვეყანაში დაბრუნებულიყო და გამხდარიყო პრეზიდენტი, მაგრამ მაისში პორტუგალიის რადიოს ეთერში ბელუმ განაცხადა, რომ არ აპირებს ქვეყნის მეთაურის თანამდებობის დაკავებას. ივნისში ცნობილი გახდა, რომ მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა შეიცვალა და ვატიკანმა მისიონერის რანგში მოზამბიკში გააგზავნა. 2004 წლიდან იგი მაპუტუში იმყოფება.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:დაბადებული 3 თებერვალი
ვალერი პეხტერევი
ვალერი პეხტერევი (დაბადების თარიღი უცნობია, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (უშუ). საერთაშორისო ტურნირის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2018, მოსკოვი, რუსეთი). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი ( 2019, მოსკოვი, რუსეთი).
უარზანგობა
უარზანგობა, საუპატიო — უპატიობის საზღვაური გიორგი ბრწყინვალის სამართალში (ძეგლის დადება მეფეთ-მეფის გიორგის მიერ, მმ. 31, 32, 39,40). უარზანგობის ოდენობა დამოკიდებული იყო „სისხლის“ ოდენობაზე და მის 1/40 ნაწილს შეადგენდა. მაგ., აზნაურთა, ხევისბერთა უარზანგობა 150 თეთრი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
ფოლსის ოლქი
ფოლსის ოლქი (Falls County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. მარლინი. შეიქმნა 1850 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
კოტე რაზმაძე
კოტე რაზმაძე (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 1998 წელს კლაიპედაში (ლიეტუვა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
კრასნოდარის ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი
კრასნოდარის ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი (Александро-Невский собор) — მართლმადიდებლური ეკლესია კრასნოდარში. დაანგრიეს 1932 წელს და აღადგინეს ჩვენს ეპოქაში, 2006 წელს.
მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინოდარის ეპარქიას.
ისტორია
ალექსანდრე ნეველის სამხედრო ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს სამხედრო ფინანსებით 1853 წლის 1 აპრილს. ეკატერინოდარის ბაზრის მოედანზე. მშენებლობა, რომელზეც დაიხარჯა დაახლოებით 100 000 რუბლი, გაგრძელდა 19 წელი. ტაძარი აკურთხეს 1872 წელს. დიდი ხნით მშენებლობის გახანგრძლივება გამოიწვია სამშენებლო მასალის, ხოლო მოგვიანებით ფინანსების არქონამ.
ალექსანდრე ნეველის სახელობის სამხედრო ტაძარი ააგეს რუსულ-ბიზანტიურ არქიტექტურულ სტილში, რომელიც გავრცელებული იყო XIX საუკუნის პირველი მესამედის რუსეთში. ტაძრის გეგმა, თუ არ ჩავთვლით აფსიდისა და საკურთხევლის მხარეს, წარმოადგენს სიმეტრიულბოლოებიან ჯვარს. აღმოსავლეთის კუთხის ორი მცირე გუმბათი სვეტოვანია, ხოლო დასავლეთის წყვილი - დეკორატიული, ასრულებს სამრეკლოს როლს. თითოეული მცირე გუმბათი შედგება ოტხკუთხა გუმბათის ყელისაგან და მოოქროვილი გუმბათი თავისაგან.
ალექსანდრე ნეველის ტაძარში შემონახულია ყუბანის კაზაკობის რელიქვიები, მათ შორის ყუბანის ყაზანთა პოლკის რეგალიები, აქ იმართებოდა ეკატერინოდარის კაზაკობის ყველა საზეიმო ცერემონიალი. ტაძართან მოქმედებდა ცნობილი ქორო, რომლის საფუძველზეც შემდეგში დაარსდა ყუბანის კაზაკთა ქორო.
რუსეთის სამოქალაქო ომის პერიოდში ტაძრის კედლებში დაასაფლავეს ყუბანის კაზათა ყოფილი ატამანი მიხაილ ბაბიჩი და ასევე თეთრგვარდიელთა მოძრაობის ცნობილი სახეები: გენერალ-მაიორი კონსტანტინ გეიდემანი, გენერალ-მაიორი მიხაილ დროზდოვსკი, პოლკოვნიკი ალექსი მოროზოვი.
XX საუკუნის 20-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარს მოხსნა გუმბათი და მასში განათავსეს ათეიზმის მუზეუმი. 1932 წელს ქალაქის მუშათა, გლეხთა, კაზაკთა და წითელარმიელთა საბჭოს გადაწყვეტილებით ეკლესია ააფეთქეს.
გადაწყვეტილება მისი აღდგენის შესახებ მიიღო კრასნოდარის მხარის გუბერნატორმა ალექსანდრე ტკაჩიოვმა 2003 წელს. ტაძრის საფუძვლის საზეიმო ჩაყრა გაიმართა ამავე წლის 17 დეკემბერს. სამხედრო ტაძარი ააშენეს ახალ ადგილზე, ეს ტერიტორია მდებარეობდა ციხესიმაგრის მოედნის ახლოს, სადაც ადრე განთავსებული იყო ხის აღდგომის ტაძარი, რომელიც სიძველისაგან დაინგრა 1879 წელს.
ტაძრის მშენებლობის დაწყებიდან ორი წლის შემდეგ ტაძრის სამრეკლო და გუმბათი აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ. 2006 წლის 28 მაისს კალინინგრადისა და სმოლენსკის მიტროპოლიტმა კირილემ აკურთხა სრულიად დასრულებული ალექსანდრე ნეველის ტაძარი. სამხარეო ადმინისტრაციის მონაცემებით ტაძრის აღდგენაზე დაიხარჯა 180 მლნ რუბლზე მეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრასნოდარის ტაძრები კატეგორია:ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძრები
ერბილის მუჰაფაზა
ერბილის მუჰაფაზა, იგივე ერბილის პროვინცია (پارێزگای ھەولێر) — ერთ-ერთი ერაყის 18 მუჰაფაზიდან. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწიში და შედის ქურთისტანის შემადგენლობაში. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ერბილი (ქურთულად — ჰევლერი) აქედან მომდინარეობს მუჰაფაზის სახელიც.
მუჰაფაზა განფენილია 15 074 კმ² ფართობზე და 2011 წლის მონაცემებით აქ 2 000 000 ადამიანი ცხოვრობს. უმეტესად დასახლებულია ქურთებით, თუმცა მრავლად არიან არაბები, სირიელები და თურქმენები.
სქოლიო
კატეგორია:ერაყის მუჰაფაზები
სესტრორეცკის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი
სესტრორეცკის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (Храм Рождества Пресвятой Богородицы) —  მართლმადიდებლური ტაძარი, სესტრორეცკში, სანქტ-პეტერბურგის საკურორტო რაიონში. აგებულია 2004-2005 წლებში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძარი აგებულია დასახლება ალექსანდროვსკაიას მოსახლეობის ინიციატივით, რომელთა შორის ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური იყო ქალაქ სესტრორეცკის მოქალაქე ევგენი ლიტოვკა. ეკლესიის მშენებლობას საფუძველი ჩაუყარეს 2004 წელს და ააშენეს საკურორტო რაიონის წამყვანი საწარმოების თანამონაწილეობით, ასევე ცალკეული პირების შემოწირულობებით (მათ შორის გამოსარჩევია საოპერო მომღერალი ირინა ბოგაჩიოვა და ბალერინა ირინა კოლპაკოვა).
პირველი ღვთისმსახურება ტაძარში აღევლინა 2005 წლის 21 სექტემბერს, ტაძრის დღესასწაულზე —ღვთისმშობლობას.
არქიტექტურა
ტაძარი აგებულია „პეტერბურგის არქიტექტურული ამხანაგობის“ საავტორო კოლექტივის მიერ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ახალგაზრდა არქიტექტორი ალექსანდრე ევგენის ძე შრეტერი. თავად ტაძარი შეტანილია სანქტ-პეტერბურგის თეთრ წიგნში, როგორც ქალაქის ღირსშესანიშნაობა.
ტაძარი შიგნიდან შეღებილია თეთრი საღებავით. კანკელი ხისაა, მოჩუქურთმებული. კანკელი ხუთიარუსიანია, მოხატულია ტრადიციულ რუსულ სტილში. ტაძარი შემკულია მოზაიკური ხატებით.
ტაძრის სიწმინდეებს შორისაა: უფლის ცხოველმყოფელი ჯვრის ნაწილი და კიკოსის ღვთისმშობლის ხატი, რომელიც კვიპროსელმა ბერძნებმა აჩუქეს ტაძარს კიკოსის მონასტრიდან. ტაძარში ასევე შენახულია კიდობანი წმინდანთა წმინდა ნაწილებით.
ტაძრის სიახლოვეს გაშენებულია კეთილმოწყობილი სკვერია საბავშვო მოედნით.
უილიამ კავენდიში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1720 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1764 კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები მე-18 საუკუნეში
ჯოშემი გიბსი
მინიატიურა| კადრი ფილმიდან [[კარიბის ზღვის მეკობრეები: მკვდრის სკივრი. როლი ჯოშემი გიბსი, მსახიობი კევინ მაქნელი. ]]
ჯოშემი ჰამიშ გიბსი (ასევე მისტერ გიბსი) (Joshamee Gibbs) — უოლტ დისნეის „კარიბის ზღვის მეკობრეების“ პერსონაჟი. ცნობილი გახდა ფილმების სერიით, რომელშიც მისი როლი კევინ მაქნელიმ განასახიერა. პერსონაჟის დებიუტი შედგა ფილმში „კარიბის ზღვის მეკობრეები: შავი მარგალიტის წყევლა“.
ფილმებში ჯოშემი გიბსი არის მეკობრე ჯეკ ბეღურას და ჰექტორ ბარბოსას ხომალდ „შავი მარგალიტის“ ეკიპაჟის ერთ-ერთი წევრი. ის „კარიბის ზღვის მეკობრეების“ ხუთივე ნაწილში ჩნდება, ჯეკ ბეღურას ერთგული თანამებრძოლია დი მისი თანმხლებია ყველა თავგადასავალში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიბის ზღვის მეკობრეების პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი მეკობრეები
დავით გობეჯიშვილი
დავით გობეჯიშვილი (დ. 3 იანვარი, 1963, სოფ. ხურუთი, ონის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მოჭიდავე (თავისუფალი სტილი). სეულის 1988 წლის თამაშების ჩემპიონი და ბარსელონის 1992 წლის თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი. მსოფლიოს 2-გზის (1985, 1990) და ევროპის ჩემპიონი (1985).