cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ადამიანი, რომელიც არ არსებობდა
სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება 1940-იანი წლებიდ ჩრდილოეთ კალიფორნიაში მიმდინარეობს. ედ კრეინი არის მოკრძალებული და ჩუმი დალაქი. ის ეჭვობს, რომ ალკოჰოლიკი ცოლი მის ბოსთან ღალატობს. კლეიტონ ტოლივერისგან ის გაიგებს, რომ ახალ გამოგონებაში ინვესტირებთ დიდი ფულის შოვნა არის შესაძლებელი. ედ კრეინი გადაწყვეტს, დიდი ფული ცოლის საყვარელს, დეივს, გამოსძალოს და მას შანტაჟის წერილს გაუგზავნის, რომლითაც 10000 დოლარს სთხოვს. მას იმედი აქვს, რომ ფულსაც იშოვის და თან შურს იძიებს ღალატის გამო. დეივი ვერ ხვდება, რომ წერილი ედ კრეინმა გაუგზავნა, ეჭვი სულ სხვა პირზე აქვს და ედ კრეინს წერილის შესახებ ეტყვის. დეივი მოგვიანებით გაიგებს, რომ ფული ედ კრეინმა მიიღო, დაიბარებს მას, ეტყვის, რომ ყველაფერი იცის და ცემას დაუწყებს, რა დროსაც კრეინი მას მოკლავს. მკვლელობა ედის ცოლს დაბრალდება და მას დააპატიმრებენ. ედი დაიქირავებს ადვოკატს, რიდენშნაიდერს. ადვოკატისა და ცოლის წინაშე ედი მკვლელობას აღიარებს, თუმცა ადვოკატი მას არ უჯერებს, ფიქრობს, რომ ედი ცოლის გადასარჩენად იტყუება. რიდენშნაიდერი დაცვის სტრატეგიას მოიფიქრებს. დორისი, ედის ცოლი, თავს იკლავს. შემდეგ ედი ცდილობს, დაარწმუნოს ბირდი აბუნდასი, მიჰყვეს მუსიკალურ კარიერას. ბირდი მას მადლობის ნიშნად ორალურ სექსს სთავაზობს, ამ დროს კი დაბნეულ ედს ავტოშეჯახება მოუვა. ედს სიკვდილით სჯიან. დასჯის წინ ის საკუთარ ცხოვრებას იხსენებს და არაფერს ნანობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2001 წლის ამერიკული ფილმები კატეგორია:ნეო-ნუარის ჟანრის ფილმები კატეგორია:ძმები კოენების ფილმები კატეგორია:ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები
რანგარედის ოლქი
რანგარედის ოლქი (రంగా రెడ్డి జిల్లా, Rangareddy) — ინდოეთის შტატის ტელანგანის დასავლეთ ნაწილში მდებარე ოლქი. შეიქმნა 1978 წლის 15 აგვისტოს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჰაიდარაბადი. ფართობი — 7 493 კმ². მოსახლეობა 2001 წლის მდგომარეობით 3 575 064 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელანგანის ოლქები
სვაკოპი
მინი|290პქ|წყალდიდობა სვაკოპზე სვაკოპი — დასავლეთ ნამიბიის მთავარი მდინარე. ქალაქ სვაკოპმუნდთან უერთდება ატლანტის ოკეანეს. სვაკოპი სეზონური მდინარეა. წყლის საშუალო წლიურ ხარჯი დაახლოებით 40 მილიონი კუბური მეტრია.
შენაკად მდინარე ხანთან ერთად, სვაკოპი ნამიბიის დასავლეთ ნაწილის უდიდესი სეზონური მდინარეა. სიგრძე 460 კმ-ია, წყალშემკრები აუზის ფართობი კი 30 100 კმ².
ატლანტის ოკეანე სთან შესართავის მიმდებარე ზონა და დიუნები მდიდარია ფრინველთა და უჩვეულო მცენარეთა სახეობებით.
მდინარის ხეობაში ყვავის სოფლის მეურნეობა, მოჰყავთ პომიდორი, სატაცური და ზეთისხილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნამიბიის მდინარეები
ალბომის გარეკანი
ალბომის გარეკანი — კომერციულად ან არაკომერციულად გამოცემული აუდიოჩანაწერის შეფუთვა. ეს ტერმინი აღნიშნავს როგორც ჩვეულებრივი ვინილის ფირფიტის (სინგლის ან სრული ალბომის), ასევე კომპაქტ-დისკისა და სხვა მუსიკალური მატარებლების შეფუთვას.
ალბომის გარეკანის დანიშნულებაა:
ამასთან, ალბომის გარეკანი გამოიყენება, როგორც მუსიკალური მატარებლის დამცავი საშუალება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუსიკალური წარმოება კატეგორია:შეფუთვა კატეგორია:ილუსტრაცია
Mk 19 ყუმბარსატყორცნი
Mk 19 ყუმბარსატყორცნი (გამოითქმის მარკ 19) — ამერიკული 40 მმ-იანი ავტომატური ყუმბარსატყორცნი, რომელიც პირველად შეიქმნა ვიეტნამის ომის დროს.
მიმოხილვა
მარცხნივ|მინი| ამერიკელi საზღვაო ქვეითი ისვრის Mk 19 40 მმ ყუმბარსატყორცნს კვანტიკოში, ვირჯინიაში, 2000 წლის სექტემბერში. Mk 19 არის ქამრით მომუშავე, უკანა მოქმედებით, ჰაერით გაგრილებული, ეკიპაჟის მიერ მოწოდებული, სრულად ავტომატური იარაღი, რომელიც შექმნილია ისე, რომ არ გადახურდეს. ისვრის 40 მმ ყუმბარები სიჩქარით 325-დან 375-მდე გასროლით წუთში, რაც იძლევა სროლის პრაქტიკულ სიჩქარეს 60 გასროლა წუთში (სწრაფი) და 40 გასროლა წუთში (შენარჩუნებადი). იარაღი მუშაობს უკუცემის პრინციპით, რომელიც იყენებს კამერის წნევას ყოველი გასროლილი ტყვიისგან იარაღის ჩასატვირთად და ხელახლა დასატენად. მარკ 19-ს შეუძლია ყუმბარის გაშვება მაქსიმუმ 2212 მეტრში, თუმცა მისი ეფექტური მანძილი არის დაახლოებით 1500 მეტრი, ვინაიდან სამიზნე ამ დისტანციაზეა გათვლილი. ყუმბარის გაშვების უახლოესი უსაფრთხო მანძილი არის 310 მეტრი ვარჯიშისას და 75 მეტრი ბრძოლაში. თუმცა მარკ 19-ს აქვს ცეცხლის დამთრგუნველი, ის ემსახურება მხოლოდ მისი ოპერატორის მხედველობის შენარჩუნებას, იარაღის პოზიციის დამალვის გარეშე. ღამის მუშაობისთვის, პიკოტინის ლიანდაგის კვადრატული სამიზნე შეიძლება დაემატოს თერმული და ღამის ხედვის ოპტიკას.
მარკ 19A არის ადამიანის გადასატანი ეკიპაჟის მიერ მოწოდებული იარაღი, რომელსაც შეუძლია სროლა შტატივზე დამაგრებული პოზიციიდან ან მანქანის სამაგრიდან, ეს უკანასკნელი სასურველი მეთოდია, რადგან მხოლოდ იარაღი იწონის 35.2 კგ-ს. მისთვის პირველადი საბრძოლო მასალაა მაღალი ასაფეთქებელი ორმაგი დანიშნულების ყუმბარა M430. ყუმბარის სასიკვდილო რადიუსი 5 მეტრია და შეუძლია მოწინააღმდეგე დააზიანოს 15 მეტრის რადიუსში. მას ასევე შეუძლია 5.1 სმ ერთგვაროვანი ჯავშნის (0-გრადუსიანი დახრილობა), რაც ნიშნავს, რომ მას შეუძლია შეაღწიოს ქვეითთა საბრძოლო მანქანებსა და ჯავშანტრანსპორტის უმეტესობაში. განსაკუთრებით ეფექტურია მტრის ქვეითი ფორმირებების წინააღმდეგ გამოყენებისას. საბრძოლო მასალა მოდის ქილაში, რომელსაც უჭირავს 32 ან 48 ყუმბარიანი ქამარი, რომლის წონაა 19 ან 27 კილოგრამი, შესაბამისად. დაბალი უკუცემისა და შედარებით მსუბუქი წონის გამო, იგი ადაპტირებულია მრავალ სხვადასხვა პლატფორმაზე გამოსაყენებლად, მათ შორის მცირე თავდასხმის ნავები, სწრაფი თავდასხმის მანქანები, როგორიცაა Humvee, AAV და Stryker, სამხედრო ჯიპები და სხვა.
მარკ 19 ავტომატური ყუმბარსატყორცნმა შეცვალა ადრინდელი Mk 18 მრავალჯერადი ყუმბარსატყორცნით. 40 მმ საბრძოლო საბრძოლო მასალა (40×53 მმ) არ ნაცვლდება M203-ის ყუმბარით (40×46 მმ). M203 საბრძოლო მასალა ავითარებს დაბალ წნევას და შედეგად დაბალ სიჩქარეს და მანძილს Mk-ს საბრძოლო მასალასთან შედარებით. 19. მარკ 19 ისვრის ღია საკეტიდან. ტყვიები მექანიკურად იკვებება საკეტში დამტენის სახელურის წნევით. სასხლეტის დაჭერისას, ჭანჭიკი იხურება და საცეცხლე საჭერი იხსნება. უკუგდება უკან აგდებს საკეტს, აწვება ახალ ტყვიას და ტენის მას საკეტში.
Mk 19-ის მართავს Saco Defense Industries (ამჟამად General Dynamics Ordnance and Tactical Systems-ის განყოფილება).
2014 წლის ნოემბერში General Dynamics-მა გააფორმა ხელშეკრულება Advanced Material Engineering Pte Ltd-თან, Singapore Technologies Kinetics-ის შვილობილი კომპანიასთან, 40 მმ მაღალი სიჩქარის ჰერში ფეთქებადი ამუნიციის წარმოებაზე აშშ-ის სამხედროებისთვის. ეს 40 მმ ყუმბარა იყენებს პროგრამირებად, დროზე დაფუძნებულ ფიტუსს, რომელიც ითვლის და აპროგრამებს მასში აფეთქების დროს, რომელიც ითვლის სროლის შემდეგ ნულამდე, რათა აფეთქდეს დანიშნულ სამიზნე წერტილში. ჰაერში აფეთქების საბრძოლო მასალა შეთავსებადია Mk 19-თან, რაც მას უფრო მეტ ეფექტურობასა და ლეტალურობას აძლევს, განსაკუთრებით დამალული და დეფილირებული სამიზნეების წინააღმდეგ.
აშშ-ის არმია გეგმავდა Mk 19-ში რამდენიმე ახალი ფუნქციის დანერგვას განახლების პაკეტში, რომელიც შეიძლება დაინერგა 2017 წლის ბოლოს. ინიციატივები მოიცავს: მჭიდის სიჩქარის გაზრდას ნაკლებად მდგრადი ლულის მეშვეობით; გაზრდილი ციკლური სიჩქარე გაუმჯობესებული პროფილიდან ვერტიკალურად იარაღის დასატენად საჭირო ძალის შესამცირებლად; საიმედოობის ამაღლება ხელახალი დიზაინის მრგვალი პოზიციონირების ბლოკით, რათა შემცირდეს გაუმართაობის შანსი; გაზრდილი გამძლეობა და შემცირებული ხელახალი აწყობის დრო წმენდის შემდეგ ახალი საყრდენი კამერიდან და ბერკეტიდან და განახლებული მექანიკური სამიზნე, რომელიც იყენებს უახლესი საბრძოლო მასალის ბალისტიკურ მონაცემებს სიზუსტის გასაუმჯობესებლად.
ოპერატორები
GDOTS-მა გააკეთა თითქმის 35 000 Mk 19 Mod 3 სისტემა დაახლოებით 30 ოპერატორისთვის 1984 წლიდან. Mk 19-ის ოპერატორები მოიცავს:
სქოლიო
კატეგორია:შეიარაღება
შარური
შარური (Şərur) — ქალაქი აზერბაიჯანში, შარურის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
დრეზდენში შენახულ XVI საუკუნის ოღუზთა გმირული ეპოსის წიგნის, „დედე კორკუტის“ ხელნაწერში ნახსენებია ადგილი „შერიუგუზი“, რომელიც რუსი აღმოსავლეთმცოდნისა და ისტორიკოსის, ვასილ ბარტოლდის აზრით, შარურის დამახინჯებული ფორმაა. რუსეთის იმპერიაში ქალაქი იყო ერევნის გუბერნიის შარურ-დარალაიაზის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი და ცნობილი იყო, როგორც „ბაშ-ნორაშენი“.
1948 წელს ბაშ-ნორაშენმა მიიღო ურბანული ტიპის დასახლების სტატუსი, 1964 წლის 26 მაისს კი, ვლადიმერ ლენინის პატივსაცემად დაარქვეს ილიჩევსკი. 1981 წელს ილიჩევსკმა მიიღო ქალაქის სტატუსი, ხოლო 1991 წელს ქალაქს დაარქვეს შარური, ტერიტორიის ისტორიული სახელწოდების მიხედვით.
მოსახლეობა
რუსეთის იმპერიის 1897 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელ ბაშ-ნორაშენში ცხოვრობდა 867 კაცი :
1912 წლის „კავკასიური კალენდრის“ მიხედვით, სოფელში 1911 წლის დასაწყისისთვის ცხოვრობდა 734 ადამიანი, ძირითადად, აზერბაიჯანელები, სომხები და ქურთები.
Leptogenys microps
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
შარური
ეკონომიკა
შარურში მდებარეობს საკონსერვო ქარხანა და რკინიგზის სადგური. ქალაქს აკრავს ვრცელი სასოფლო-სამეურნეო მიწები.
კულტურა და სპორტი
ქალაქს აქვს ორი პარკი, სტადიონი, მუზეუმი, მეჩეთი, ყარაბაღის კონფლიქტში დაღუპულთა ძეგლი-მემორიალი და კინოთეატრი. 2009 წელს შარურში ოლიმპიური კომპლექსი გაიხსნა. იმავე წელს მან ახალგაზრდული ჭიდაობის საერთაშორისო ტურნირს, „ნახჩევანის თასს“ უმასპინძლა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ქალაქები
Another Girl
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Help!, რომელიც გამოვიდა 1965 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1965 წლის სიმღერები
ფოლკლენდის კუნძულები
მინი|მარჯვნივ|ფოლკლენდის კუნძულების დროშა thumb|ფოლკლენდის კუნძულების ადგილმდებაორეობა thumb|ფოლკლენდის კუნძულები ფოლკლენდის (მალვინის) კუნძულები (Falkland Islands — ფოლკლენდის კუნძულები, Islas Malvinas — მალვინის კუნძულები) — არქიპელაგი ატლანტის ოკეანეში, არგენტინის სანაპიროდან 483 კმ-ში. არქიპელაგი მოიცავს კუნძულ აღმოსავლეთ ფოლკლენდს, დასავლეთ ფოლკლენდს და 776 პატარა კუნძულს. წარმოადგენს დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიას. დედაქალაქია პორტ-სტენლი, რომელიც მდებარეობს აღმოსავლეთ ფოლკლენდზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ატლანტის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიები კატეგორია:ამერიკის სადავო ტერიტორიები კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები
ნაოჭა სისტემა
ნაოჭა სისტემა — დედამიწის ქერქის უბანი, სადაც შრეები და ფენობრივი გეოლოგიური სხეულები დანაოჭებულია. ნაოჭა სისტემის ჩამოყალიბება გეოსინკლინის განვითარების კანონზომიერი სტადიაა. დედამიწის ქერქის განვითარებაში ტექტონიკური პროცესების არათანაბარი ინტენსიურობის გამო ნაოჭა სისტემების წარმოქმნა უმთავრესად დანაოჭების ეპოქებს უკავშირდება. დანაოჭების ასაკის მიხედვით გამოყოფენ ბაიკალურ, კალედონიურ, ჰერცონულ, კიმერიულ, ალპურ ნაოჭა სისტემებს. ნაოჭა სისტემები სივრცეში შედარებით ვიწრო ზოლების სახით არის წარმოდგენილი; მათი გამაპირობებელი ტექტონიკური მოძრაობები მკაფიოდ გამოტოფილ დროის მონაკვეთს მოიცავს. ზოგიერთი ნაოჭა სისტემა განვითარებულია ბაქნების ცალკეული უბნების აქტივიზაციის შედეგად ან ბაქნების პერიფერიებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოლოგია
ნოე რამიშვილი
ბიოგრაფია
ნოე რამიშვილი დაიბადა 1881 წლის 5 აპრილს ოზურგეთის მაზრაში, მთაგორიან სოფელ დიდვანში, გლეხის ოჯახში. მისი მამა, ბესარიონ რამიშვილი, ხის სახლების აშენების ოსტატი იყო. ბესარიონ რამიშვილს და მაკა მგელაძეს ექვსი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი ჰყავდათ. ნოე მესამე ვაჟი იყო. 1887 წელს შევიდა სოფლის დაწყებით სკოლაში, სადაც ასწავლიდა ისიდორე რამიშვილი. 1890-1894 წლებში სწავლობდა ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელში. 1894 წელს სწავლა გააგრძელა ქუთაისის სასულიერი სემინარიაში, სადაც ჩაება მოსწავლეთა სოციალ-დემოკრატიული წრეების მუშაობაში. რომლის დამთავრების შემდეგ, 1900 წელს ჩაირიცხა იურიევის უნივერსიტეტში, იურიდიულ ფაკულტეტზე, საიდანაც სტუდენტურ გამოსვლებში მონაწილეობის გამო გარიცხეს 1901 წლის 3 მარტს. იქვე გახდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 1902 წლის თებერვალში აღადგინეს, მაგრამ რევოლუციური გამოსვლებისათვის საბოლოოდ გარიცხეს და გადაასახლეს კავკასიაში.
საქართველოში დაბრუნებულმა ნოე რამიშვილმა დაიწყო აქტიური პოლიტიკური მოღვაწეობა. ცხოვრობდა ბათუმში, ატარებდა კერძო გაკვეთილებს, ჩაერთო რსდმპ ბათუმის კომიტეტის მუშაობაში. 1903 წელს იყო ბათუმის კომიტეტის დელეგატი თბილისში რსდმპ კავკასიის საკავშირო კომიტეტის დაარსებისას. 1903 წლის ივნისში მისი ხელმძღვანელობით დაარსდა გურიის გლეხთა სოციალ-დემოკრატიული კომიტეტი. რამიშვილი იქცა ბათუმისა და გურიის რევოლუციური მოძრაობის ერთ-ერთ ლიდერად. თანამშრომლობდა პარტიულ პრესაში. 1903 წელს მოამზადა არალეგალური წიგნაკი „სალდათობა“. 1904 წელს დატოვა ბათუმი, რადგან ჟანდარმერია სდევნიდა და დასახლდა თბილისში არალეგალური პასპორტით, აპოლონ სოფრომის ძე ლომაძის სახელით. იქ გახდა რსდმპ თბილისის კომიტეტის წევრი. 1904 წლის 3 ოქტომბერს დააპატიმრეს და გაგზავნეს ბათუმში. 18 ოქტომბერს მგზავრთა დახმარებით საბარგო სადგურზე ბადრაგს გაექცა. არალეგალურად ცხოვრობდა დონის როსტოვსა და ნოვოროსიისკში. იქ აგრძელებდა პარტიულ მუშაობას, იყო რსდმპ დონის კომიტეტის წევრი. პარტიაში განხეთქილების დაწყების შედეგ მიემხრო მენშევიკებს. მონაწილეობდა მენშევიკებისა და ბოლშევიკების დებატებში ბათუმში, ჭიათურაში, ხიდისთავში.
1905 წლის თებერვალში დაბრუნდა თბილისში. მენშევიკთა ორგანიზაციების არალეგალურ ყრილობაზე ის აირჩიეს ბიუროს წევრად. იყო რსდმპ(მ) კავკასიის საოლქო კომიტეტის წევრი. ცნობილი იყო ორატორული ნიჭით, აქტიურად გამოდიოდა დისკუსიებზე ბოლშევიკების წინააღმდეგ და მონაწილეობდა პროვინციებში გამართულ დისკუსიებში ბოლშევიკთა გავლენის შესამცირებლად. ნოე ჟორდანიასთან ერთად ხელმძღვანელობდა მენშევიკების არალეგალურ ჟურნალ „სოციალ-დემოკრატს“. 1905 წლის რევოლუციის დროს იყო ერთ-ერთი ლიდერი და ორგანიზატორი თბილისში, ჩართული იყო შეიარაღებული „წითელი რაზმების“ ფორმირებაში. „ოხრანკის“ მასალებში მოიხსენიებდნენ რევოლუციური ტერორის მამად. რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული, მაგრამ ახერხებდა თავის დახსნასა და იატაკქვეშა მოძრაობაში დაბრუნებას. რევოლუციის დამარცხების შემდეგ ხელმძღვანელობდა დასუსტებული ორგანიზაციების აღდგენას, იყო არალეგალური პარტიული გამოცემების ორგანიზატორი, ხელმძღვანელობდა რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო დუმას არჩევნებისთვის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის საარჩევნო კამპანიას. 1907 წელს, ლონდონში რსდმპ-ის V ყრილობაზე მონაწილეობდა როგორც თბილისის ორგანიზაციის დელეგატი, აირჩიეს ცკ-ის წევრად მენშევიკებისგან.
1908–1910 წლებში ცხოვრობდა გერმანიაში, სწავლობდა მარქსიზმს, ეცნობოდა გერმანიის სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობას, იყო ლაიფციგის უნივერსიტეტის თავისუფალი მსმენელი. მისი ინტერესის სფერო იყო ეკონომიკური მეცნიერება და ფილოსოფია. ამ პერიოდში მოამზადა ნაშრომი „ისტორიული მატერიალიზმი“. 1908 წელს ლაიფციგიდან ჟენევაში ჩავიდა რსდმპ ცეკა-ს სხდომაში მონაწილეობის მისაღებად, სადაც დაუპირისპირდა სტალინს, რასაც ამ ორს შორის ფიზიკური შეხლა-შემოხლა მოჰყვა. 1910 წელს დაბრუნდა საქართველოში. 2 ნოემბერს დააპატიმრეს და გადაახალეს დონის როსტოვში. იყო როსტოვში ქართველ გადასახლებულთა კოლონიის ხელმძღვანელი. 1913 წელს რამდენიმე თვით მუშაობდა პეტროგრადში სახელმწიფო სათათბიროს სოციალ-დემოკრატიულ ფრაქციაში, შემდეგ კი არალეგალურად დაბრუნდა საქართველოში და ხელმძღვანელობდა არალეგალურ პარტიულ პრესას ჯერ ქუთაისში, 1914 წლიდან კი თბილისში. პირველი მსოფლიო ომის დროს იყო პარტიაში ნაციონალური საკითხის გადაჭრის მიზნით დისკუსიების ინიციატორი.
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაინიშნა თბილისის მაზრის კომისრად. იმავე წელს იყო თბილისის მუშათა, გლეხთა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს აღმასკომის წევრი. 1917 წელს რსდმპ(მ) სიით აირჩიეს რუსეთის დამფუძნებელი კრების დეპუტატად, მაგრამ პეტროგრადში გამგზავრებამდე ბოლშევიკებმა დამფუძნებელი კრება გარეკეს. 1917 წლის ნოემბერში ნოე რამიშვილი აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს და წევრად. 1918 წლის თებერვლიდან იყო ამიერკავკასიის სეიმის წევრი. 1918 წლის 22 აპრილს დაინიშნა ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა მინისტრად. იყო ბათუმის სამშვიდობო დელეგაციის თავმჯდომარე ოსმალეთის იმპერიასთან მოლაპარაკებებისას.
1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა დამოუკიდებლობის აქტს, იმავე დღეს აირჩიეს ახლადშექმნილი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დროებითი მთავრობის პირველ თავმჯდომარედ. ამ პოსტზე 24 ივლისს შეცვალა ნოე ჟორდანიამ, ხოლო, ნოე რამიშვილი დარჩა შინაგან საქმეთა, განათლების და სამხედრო მინისტრად. 1918 წლის განმავლობაში იყო პარლამენტის წევრი, ხელმძღვანელობდა სოციალ-დემოკრატიულ ფრაქციას, პარალელურად იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ცკ–ის წევრი, თავჯდომარის ამხანაგი და პარტიულ გაზეთ „ერთობის“ რედაქტორი.
1919 წლის თებერვლიდან არჩეული იყო თბილისის საქალაქო საბჭოს ხმოსნად. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს დამფუძნებელი კრების წევრად. მთავრობაში ეკავა შინაგან საქმეთა, ხოლო 1919 წლის განმავლობაში ასევე სამხედრო მინისტრის თანამდებობა. მისი ხელმძღვანელობით მიმდინარეობდა ჯარის რეორგანიზაცია, სკოლის რეფორმა, კავშირგაბმულობის სფეროს განვითარება, განსაკუთრებულ ყურადღებას იჩენდა თბილისის უნივერსიტეტის მიმართ. რამიშვილი ებრძოდა თბილისის სომხურ ბურჟუაზიას, ჩაახშო 1918 და 1919 წლების გლეხთა გამოსვლები აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის ტერიტორიაზე, რომელიც ბოლშევიკური რუსეთის მიერ იყო ორგანიზებული. დამფუძნებელ კრებას დააშვებინა სიკვდილით დასჯა. მას ხშირად აკრიტიკებდნენ მკაცრი რეაქციის და დიქტატორული მისწრაფებების გამო.
მინი|250პქ|რამიშვილის ფოტო ტფილისის პოლიციის არქივიდან საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ, 1921 წლის 17 მარტს, რამიშვილი საქართველოს მთავრობასთან ერთად ემიგრაციაში წავიდა საფრანგეთში. თავდაპირველად ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა სენ–კლუში, შემდეგ ლევილის მამულში, 1929 წლიდან კი ფონტენეი ო როზში. თავის სარჩენად მოჰყავდა ბოსტანი. ბოლშევიკური რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლა არ შეუწყვეტია. იყო ევროპის საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ წრეებში საქართველოს ოკუპაციის საკითხის პროპაგანდისთვის შექმნილი კომისიის წევრი, 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების აქტიური ორგანიზატორი. 1924 წლის სექტემბერში აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. რამიშვილი აქტიურად იყო ჩართული პოლონეთის მიერ წარმოებულ ანტისაბჭოთა პრომეთეისტულ მოძრაობაში.
1930 წლის 7 დეკემბერის ქართველმა ემიგრანტმა პარმენ ჭანუყვაძემ „ჩეკას დავალებით მოკლა პარიზში, იტალიის მოედანზე. დაკრძალეს ბანიოს სასაფლაოზე, შემდეგ კი გადაასვენეს ლევილში. საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლი გახდა მისი ოჯახი, რომელიც საქართველოში იყო დარჩენილი. 1949 წელს ყაზახეთში გადაასახლეს ნოე რამიშვილის და, 87 წლის მართა რამიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:მოკლული ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1930 კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრები კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის განათლების მინისტრები კატეგორია:საქართველოს თავდაცვის მინისტრები კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები ნოე კატეგორია:ქართველი ანტიკომუნისტები
ფრანჩესკო I გონძაგა
ფრანჩესკო I გონძაგა (Francesco I Gonzaga; დ. 1363 — გ. 8 მარტი, 1407) — მანტუის გრაფი 1382–1407 წლებში. ფრანჩესკო გრაფ ლუიჯი II გონძაგას ვაჟი და მემკვიდრე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1363 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1407 კატეგორია:გონძაგა
ევკარიოტები
ევკარიოტებს, ანუ ბირთვიან უჯრედებს (ინგ. Eukaryote. გავრცელებულია, თუმცა მცდარია დასახელება ეუკარიოტი) გააჩნიათ პლაზმური მემბრანა, ბირთვი, ბირთვაკი, ენდოპლაზმური ბადე, რიბოსომა, მიტოქონდრია, გოლჯის აპარატი, ლიზოსომა, ცენტრიოლები. ევკაროტული უჯრედებია: ერითროციტები, სპიროგირა (წყალმცენარე), ამება, საფუარა სოკო, ქალამანა, ტრიპანოსიმები, ქლამიდომონადა და სხვა. ევკარიოტებში პროკარიოტებისაგან განხვავებით დნმ არის მოთავსებული ბირთვში.
ევკარიოტები, საერთო სახელწოდება ორგანიზმებისა, რომელთაც აქვთ მორფოლოგიურად გაფორმებული ბირთვი. ევკარიოტების პროტოპლაზმა მორფოლოგიურად და ფუნქციურად დიფერენცირებულია ციტოპლაზმად და კარიოპლაზმად, რომელიც საკუთარი გარსით (კარიოლემით) არის გარემოცული და ქმნის ბირთვს. ბირთვში თავმოქყირილია თითქმის მთელი მემკვიდრული ნივთიერება (დნმ). ევკარიოტებს განეკუთვნება ყველა უჯრედოვანი ორგანიზმი (ერთუჯრედიანი და მრავალუჯრედიანი მცენარე და ცხოველი) ე. წ. პროკარიოტების (ბაქტერიებისა და ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეების) გარდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უჯრედი
Zelula eucariota Célula eucariota
დანილოვსკაია (ხაროვსკის რაიონი)
დანილოვსკაია (Даниловская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უეფა
უეფა (UEFA - Union Européenne de Football Association, ევროპული ფეხბურთის ასოციაციების კავშირი) — საერთაშორისო საფეხბურთო ორგანიზაცია, რომელიც აკონტროლებს ევროპულ ფეხბურთს და ევროპული ქვეყნების ფეხბურთის ფედერაციებს. მისი მოვალეობაა სხვადასხვა საკლუბო და სანაკრებო ტურნირების გამართვა და მათი ორგანიზება. ზოგიერთი ქვეყანა, რომელიც მდებარეობს აზიის ტერიტორიაზე, ასევე შესულია უეფას შემადგენლობაში. ეს ქვეყნებია: ყაზახეთი, თურქეთი, ისრაელი, კვიპროსი, რუსეთი. უეფას წევრები არიან საქართველო, სომხეთი და აზერბაიჯანიც.
უეფა დაარსდა 1954 წლის 15 ივნისს ბაზელში. 1959 წლამდე მისი შტაბი იყო პარიზში, შემდეგ კი გადატანილ იქნა ბერნში. 1995 წლიდან იგი მდებარეობს ნიონში, შვეიცარია.
შეჯიბრება
ეროვნული ნაკრებები უეფას მთავარი ტურნირი ნაკრებებს შორის არის ევროპის ჩემპიონატი. უეფას ეგიდით ასევე ტარდება ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატებიც, 19 წლამდელთა და 17 წლამდელთა ნაკრებებს შორის.
უეფა ასევე ატარებს ევროპის ფუტსალის ჩემპიონატსაც.
კლუბები უეფას ეგიდით ტარდება სამი საკლუბო შეჯიბრება.
ევროთასების საუკეთესო ბომბარდირები
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო საფეხბურთო ორგანიზაციები
ანა მეი ვონგი
ანა მეი ვონგი (დაიბადა ვონგ ლიუ ცონგი; დ. 3 იანვარი, 1905 — გ. 3 თებერვალი, 1961) — ამერიკელი მსახიობი, ითვლებოდა ჰოლივუდის პირველ ჩინელ-ამერიკელ კინოვარსკვლავად. ასევე არის პირველი ჩინელი ამერიკელი მსახიობი, რომელმაც საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. მისი მრავალფეროვანი კარიერა მოიცავს მუნჯ ფილმებს, ხმოვან კინოს, ტელევიზიას, სცენასა და რადიოს.
დაიბადა ლოს-ანჯელესში, ტაიშანელ ჩინელ-ამერიკელი მშობლების ოჯახში. ვონგი გატაცებული იყო კინოებით და ფილმებში მონაწილეობა ადრეული ასაკიდანვე დაიწყო. ჩუმი კინოს ეპოქაში მან ითამაშა ფილმში „ზღვის ფასი“ (1922), ასევე გამოჩნდა დაგლას ფერბენკსის ფილმში, „ბაღდადის ქურდი“ (1924).
ვონგი იმედგაცრუებული იყო სტერეოტიპული მეორეხარისხოვანი როლებით, რომლებსაც იგი უყოყმანოდ თამაშობდა ჰოლივუდში, ამიტომ, გაემგზავრა ევროპაში, 1920-იანი წლების ბოლოს, სადაც მან ითამაშა რამდენიმე ცნობილ პიესასა და ფილმში, მათ შორის არის ფილმი, პიკადილი (1929). მან გასული საუკუნის 30-იანი წლების პირველი ნახევარი კინოსა და სცენაზე მუშაობისთვის, შეერთებულ შტატებსა და ევროპაში მოგზაურობას დაუთმო. ვონგი მონაწილეობდა ადრეული ეპოქის ისეთ ფილმებში, როგორიცაა: დრაკონის ქალიშვილი (1931), შანხაის ქალიშვილი (1937), 1932 წელს მსახიობ მარლენ დიტრიხთან ერთად გადაიღეს იოზეფ ფონ შტერნბერგის ფილმში, შანხაის ექსპრესი (1932).
1935 წელს ვონგი, სამსახიობო კარიერით ყველაზე იმედგაცრუებული მაშინ დარჩა, როდესაც Metro-Goldwyn-Mayer-მა უარი თქვა მას განესახიერებინა ჩინელი პერსონაჟი ო-ლანი მთავარი როლით, ფილმში კარგი დედამიწა. MGM-მ ვონგს სანაცვლოდ შესთავაზა მაცდუნებელი ლოტუსის მეორეხარისხოვანი როლი, მაგრამ მან პრინციპულად უარი თქვა.
შემდეგი წელი ვონგმა ჩინეთში გასტროლებზე გაატარა, მისი ოჯახის წინაპრების სოფელში იყო და ჩინეთის კულტურა შეისწავლა. 1930-იანი წლების ბოლოს მან ითამაშა რამდენიმე ფილმში, Paramount Pictures-ისთვის, სადაც ჩინელი და ჩინელი-ამერიკელები პოზიტიურად არიან წარმოჩენილნი.
მსახიობი კინოში დაბრუნებას ფილმ, Flower Drum Song-ში მონაწილეობით აპირებდა, თუმცა 1961 წელს, 56 წლის ასაკში, გულის შეტევით გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალებიდან ათწლეულების განმავლობაში, ვონგი ძირითადად ახსოვდათ სტერეოტიპული „დრაკონის ლედის“ და „პეპელას“ როლებით, რომლებსაც იგი ხშირად თამაშობდა.
ადრეული ცხოვრება
მინი| ანა მეი ვონგი დედის კალთაში მჯდომი, [[1905 წელი]]
ანა მეი ვონგი დაიბადა 1905 წლის 3 იანვარს, ლოს-ანჯელესის ყვავილების ქუჩაზე, ქალაქის ჩრდილოეთით, ჩინეთის, ირლანდიის, გერმანიისა და იაპონიის მკვიდრთა ინტეგრირებულ საზოგადოებაში. იყო სემ კი ლანდრის და მისი მეორე მეუღლის, ლი გონ თოის მეორე შვილი.
ვონგის მშობლები მეორე თაობის ჩინელი ამერიკელები იყვნენ; მისი ბებია და ბაბუა, აშშ-ში 1855 წლიდან ცხოვრობდნენ. მისი ბაბუა, ა ვონგ ვონგი, იყო ვაჭარი, რომელიც ფლობდა ორ მაღაზიას, Michigan Hills-ში. ანას მამამ ახალგაზრდობა აშშ-ში და ჩინეთში მოგზაურობაში გაატარა, სადაც მან შეირთო თავისი პირველი ცოლი და შეეძინა ვაჟი 1890 წელს. იგი შეერთებულ შტატებში 1890-იანი წლების ბოლოს დაბრუნდა, ხოლო ოჯახის დახმარებას აშშ-დან აგრძელებდა. 1901 წელს, იგი დაქორწინდა მეორე მეუღლეზე, ანა მეის დედაზე. ანა მეის უფროსი და, ლუ იინი (ლულუ) დაიბადა 1902 წლის ბოლოს, ხოლო თავად ანა მეი 1905 წელს, ამის შემდეგ, წყვილს ეყოლა კიდევ ხუთი შვილი.
1910 წელს ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ფიგეროას ქუჩაზე მდებარე უბანში, სადაც ისინი ერთადერთი ჩინელები იყვნენ თავიანთ კორპუსში. ძირითადად მექსიკის და აღმოსავლეთ ევროპის ოჯახების გვერდით ცხოვრობდნენ. ანა საჯარო სკოლაში უფროს დასთან ერთად დადიოდა, მაგრამ შემდეგ, როდესაც გოგონები სხვა სტუდენტების რასობრივი დაცინვის ობიექტი გახდნენ, ისინი პრესვიტერის ჩინურ სკოლაში გადავიდნენ. ასწავლიდნენ ინგლისურად, მაგრამ ვონგი ასევე დადიოდა ჩინურენოვან სკოლაში, ძირითადად შუადღეს და შაბათს.
ფილმების გადაღებები მუდმივად მიმდინარეობდა ვონგის სამეზობლოში და მის გარშემო. მან დაიწყო ნიკელოდეონის კინოთეატრებში სიარული, სკოლას აცდენდა და წასახემსებლად მიცემუმ ფულს კინოთეატრებში დასასწრებად იყენებდა. მამამისს არ უხაროდა მისი ასეთი ინტერესი ფილმებისადმი, რადგან გრძნობდა, რომ ეს ხელს უშლიდა მის სწავლას. თუმცა, მიუხედავად ამისა, ვონგმა გადაწყვიტა, რომ კინოკარიერა დაეწყო. ცხრა წლის ასაკში იგი კინემატოგრაფისტებს სთხოვდა, მიეცათ მისთვის როლები და ამის გამო ვონგის მეტსახელი „ცნობისმოყვარე ჩინელი ბავშვი“ იყო. 11 წლის ასაკში მან მოიფიქრა თავისი სასცენო სახელი, ანა მეი ვონგი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მუნჯი კინოს ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:გარდაცვლილი 1961 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი
პასაჟი (ნაგებობა)
სქოლიო
კატეგორია:შენობა-ნაგებობები
გოსპელი
გოსპელი (Gospel music) — სასულიერო ქრისტიანული მუსიკის ჟანრი, რომელიც აშშ-ში განვითარდა XX საუკუნის პირველ მესამედში. გამოირჩევა შავკანიანთა და თეთრკანიანთა გოსპელი. მათ ერთმანეთთან აკავშირებს ის ფაქტი, რომ ორივე აშშ-ის სამხრეთ შტატების მეთოდისტური ეკლესიის წრეებში დაიბადა.
თეთრკანიანთა გოსპელი, როგორც რელიგიური მუსიკის ჟანრი, განვითარდა XIX საუკუნის ბოლოს ხალხური მელოდიების ქრისტიანულ ჰიმნებთან შერევით. დროთა განმავლობაში გოსპელმა მუსიკალურ ინდუსტრიაში საკუთარი ადგილი მოიპოვა. გოსპელის ერთ-ერთ პირველ წარმატებულ შემსრულებელთა შორის იყო კოლექტივი „Carter Family“, რომელთა გრამფირფიტები 1920-30-იან წლებში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა.
პოპულარულ მუსიკაში გოსპელს ასრულებდნენ რეი ჩარლზი, ელვის პრესლი, ლიტლ რიჩარდი და ჯონი კეში.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკის ჟანრები * კატეგორია:ქრისტიანული მუსიკა
გრამერსი
გრამერსი (Gramercy) — უბანი აღმოსავლეთ მანჰეტენზე, ნიუ-იორკში. მისი სამხრეთის საზღვარი მე-14 ქუჩაა, ჩრდილოეთისა — 23-ე ქუჩა, მე-3 გამზირი — აღმოსავლეთისა, პარკ-ავენიუ კი დასავლეთის. ესაზღვრება ისეთ უბნებს როგორებიცაა ისტ-ვილიჯი, ფლეტაირონი, გრინვიჩ-ვილიჯი, კიპს-ბეი. სახელწოდება წარმოსდგება ჰოლანდიური სიტყვიდან „კრომერს“, რომელიც პატარა ჭაობს ნიშნავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მანჰეტენის უბნები
აიდა (ოპერა)
მინი|[[ჯუზეპე ვერდი დირიჟორობს ოპერა „აიდას“ (1880 წელი, პარიზი)]]
აიდა — ჯუზეპე ვერდის ოთხმოქმედებიანი ოპერა.
შექმნის ისტორია
1869 წლის 17 ნოემბერს სუეცის არხის გახსნასთან დაკავშირებით ეგვიპტის მთავრობამ კაიროში საოპერო თეატრი ააგო და ჯუზეპე ვერდის საზეიმო ოდის შექმნა სთხოვა. კომპოზიტორმა უარი განაცხადა, რაც იმით ახსნა, რომ შეკვეთით ნაწარმოების შექმნას შეჩვეული არ იყო. 1870 წელს მარტში საბოლოოდ ვერდი მაინც დაეთანხმა ეგვიპტის მთავრობას და ეგვიპტურ სიუჟეტებზე ოპერის შექმნას დაპირდა. კომპოზიტორის ახლო მეგობარმა — კამილ დიუ ლოკმა (მათ იმ პერიოდისთვის მუშაობა ოპერაზე „დონ კარლოსი“ დამთავრებული ჰქონდათ) ვერდის გამოუგზავნა ფრანგი ეგვიპტოლოგის — აუგუსტ მარიეტის ტექსტის საფუძველზე შექმნილი სცენარი. ვერდიმ და მისმა მეუღლემ ტექსტი ცალკეულ სცენებად, ნომრებად და რეჩიტატივებად დაყვეს, რის შემდეგაც ანტონიო გისლანცონიმ ლიბრეტო შექმნა. ვერდის და გისლანცონის მიმოწერა ცხადყოფს, რომ ამ უკანასკნელმა მართლაც უდიდესი როლი ითამაშა ლიბრეტოს საბოლოო სახის ჩამოყალიბებაში, თუმცა კომპოზიტორმა, მისთვის ჩვეული იუმორით, საკუთარი ჩანაფიქრის ორბიტაში მოაქცია გისლანცონი. ოპერის მსოფლიო პრემიერა 1871 წლის 24 დეკემბერს შედგა კაიროს ოპერის თეატრში. სპექტაკლში მონაწილეობდნენ: ანტონიეტა პოზონი — აიდა. პიეტრო მონჯინი — რადამესი. ელეონორა გროსი — ამნერისი. ფრანჩესკო შტელერი — ამონასრო. პაოლო მედინი — რამფისი. ტომასო კოსტა — მეფე. დირიჟორი — ჯოვანი ბოტესინი). წარმოდგენას უზარმაზარი წარმატება ხვდა წილად. თავად კომპოზიტორი ოპერის პრემიერას არ დასწრებია. ეგვიპტის მთავრობამ ვერდის ოტომანის ორდენის კავალერის ტიტული მიანიჭა.
1871 წლის სექტემბერში კომპოზიტორმა გადაწყვიტა „აიდას“ დადგმა ლა სკალაში. კომპოზიტორმა თავადვე მიიღო მონაწილეობა მთავარი როლის შემსრულებლების, ორკესტრისა და გუნდის მომზადებაში. იგი იმდენად იყო დაინტერესებული ევროპული პრემიერის წარმატებით, რომ თავად აირჩია მხატვრულად გამფორმებელიც. საოპერო პრელუდიის მაგივრად, ვერდიმ შექმნა უვერტიურა პოპურის სტილში, თუმცა, საბოლოოდ, უარი თქვა მის შესრულებაზე, რადგან საკუთარი მუსიკა უღიმღამოდ და მოსაწყენად მოეჩვენა.
მილანში ძალზე დიდი იყო ახალი ოპერის მოლოდინი. 1872 წლის თებერვალში მსმენელი ენთუზიაზმით შეხვდა პრემიერას, თუმცა, კრიტიკის შეფასება არაერთგვაროვანი იყო. პრემიერიდან 2 წლის შემდეგ ოპერა წარმოდგენილი იყო პარმაში. ათი წლის განმავლობაში „აიდა“ დაიდგა მსოფლიოს 155 თეატრში, მათ შორის ნიუ-იორკსა და ფილადელფიაში 1873 წელს, ჩიკაგოსა და ბოსტონში 1874 წელს. "აიდამ" საზეიმოდ გახსნა ვერონის ყოველწლიური საოპერო მუსიკის ფესტივალი 1913 წელს.
შინაარსი
მოქმედების ადგილი - მემფისი და თებე, დრო - ფარაონების მმართველობის ეპოქა
პირველი მოქმედება
მემფისში, ფარაონის სასახლეში, მივიდა ცნობა ქვეყანაში ეთიოპიელების შემოჭრის შესახებ. სამეფო დაცვის უფროსი რადამესი სამხედრო დიდებაზე ოცნებობს. გამარჯვების საფასურად იგი თავისი სატრფოს, ეთიოპელი მხევლის აიდას განთავისუფლებას ითხოვს. ფარაონის ასული ამნერისი, რომელიც გულის სიღრმეში რადამესს ეტრფის, დადარდიანებულია, რადგან კარგად ხვდება, რომ რადამესს აიდა უყვარს. აიდას სიმორცხვე უფრო აძლიერებს ეჭვებს. ფარაონი საზეიმოდ გამოაცხადებს ქალღმერთ ისიდას ნებას — ეგვიპტის ჯარს სწორედ რადამესი გაუძღვება.
რადამესს ტაძარში აკურთხებენ ჯარის წინამძღოლად. ქურუმები ღმერთებს ეგვიპტის გამარჯვებას შესთხოვენ. მთავარი ქურუმი რამფისი რადამესს წმინდა მახვილს გადასცემს.
აიდას სულიერი მდგომარეობა მღელვარეა. მასში ერთმანეთს ებრძვის ორი გრძნობა — სიყვარული რადამესისადმი და შიში საკუთარი მამის, ეთიოპიელთა წინამძღოლის ამონასროს ბედის გამო. ის ხვდება, რომ სწორედ ქალიშვილის გამოსახსნელად გადაწყვიტა ამონასრომ ეგვიპტეზე გამოლაშქრება. სასოწარკვეთილი აიდა ღმერთებს სიკვდილს ევედრება.
მეორე მოქმედება
ამნერისი მოელის რადამესის დაბრუნებას, რომელმაც ბრძოლაში ეთიოპიელები დაამარცხა. აიდას დანახვისთანავე მისი ეჭვი ახალი ძალით იფეთქებს. ამნერისს სურს, სიმართლე ათქმევინოს დატყვევებულ აიდას და ამ მიზნით ეუბნება, რომ რადამესი ბრძოლაში დაიღუპა. აიდა ვერ მალავს სასოწარკვეთას. ამნერისი განრისხდება და აიდას სასტიკი სასჯელით დაემუქრება, რადგან მან გაბედა, თვით ფარაონის ასულს შესცილებოდა საყვარელ მამაკაცში. შეურაცხყოფილი აიდა გულში იკლავს წუხილს-ისიც ხომ მეფის ასულია, მაგრამ, დატყვევებული და მონად ქცეული. მოედნიდან მოისმის ტრიუმფალური მარშის ხმა — ხალხი ეგებება გამარჯვებულ ჯარს. აიდა კვლავ ლოცულობს და შესთხოვს ღმერთებს, რათა მალე ეწვიოს სიკვდილი.
თებეს მოედანზე იმართება საზეიმო შეხვედრა ეგვიპტის გამარჯვებულ ჯართან. ფარაონის წინაშე ჩაივლიან ბორკილასხმული ეთიოპიელი ტყვეები. მათ შორისაა ამონასრო. შეძრწუნებული აიდა მამისკენ გაიქცევა, მაგრამ, ამონასრო უმალ აფრთხილებს მას, რომ არ გათქვას მისი ვინაობა. იგი თავს ეთიოპიის ჯარის მეთაურად ასაღებს და ატყუებს ყველას, რომ ეთიოპიის მეფე ბრძოლის ველზე დაეცა.
დატყვევებულები პატიებას ითხოვენ. მათ მუდარას ხალხიც უერთდება, მაგრამ ქურუმები დაბეჯითებით ითხოვენ მათ დასჯას. რადამესიც ესარჩლება ტყვეებს და ფარაონი მას უსრულებს თხოვნას-ეთიოპიელებს თავისუფლება მიანიჭოს, მაგრამ, უმაღლესი ქურუმის რჩევით, აიდას და ამონასროს მძევლად იტოვებს და რადამესს თავისი ქალიშვილის ხელს და ეგვიპტის მმართველობას სთავაზობს. გამარჯვებული ამნერისი აიდას უბედურებით ტკბება.
მესამე მოქმედება
მეოთხე მოქმედება
რადამესი უნდა წარდგეს სამსჯავროს წინაშე. ამნერისი მას მონანიებას სთხოვს და თუკი აიდაზე იტყვის უარს, თავის სიყვარულსა და თვით ეგვიპტის გვირგვინს ჰპირდება. რადამესის ნება შეუვალია. აიდასადმი სიყვარულის გამო მან დიდი მსხვერპლი გაიღო. ფარაონის ქალიშვილი გაორებულია, იგი ხან რადამესს ემუქრება სასტიკი ანგარიშსწორებით, ხან კი ღმერთებს შესთხოვს მის გადარჩენას და ქურუმებს ევედრება, მოწყალება მოიღონ. რამფისის განაჩენი საბოლოოა — მოღალატე ცოცხლად უნდა დაიმარხოს. სასოწარკვეთილი ამნერისი ქურუმთა სისასტიკეს წყევლის.
რადამესი დატყვევებულია. სიკვდილის წინ იგი სატრფოზე ოცნებობს. უეცრად მოისმის კვნესის ხმა, — რადამესთან მოვიდა აიდა, რომელმაც გადაწყვიტა, სატრფოსთან ერთად დაიღუპოს. აიდა სიხარულით ელოდება სიკვდილს, რადგან იცის, რომ ამიერიდან მიჯნურს ვერაფერი დააშორებს. მოისმის ქურუმების ლოცვა ქვესკნელის ღმერთის მიმართ. სარკოფაგში გამომწყვდეული რადამესი და აიდა ერთმანეთს ეხვევიან და ღმერთებს სულიერ სიმშვიდეს შესთხოვენ სიკვდილის წინ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯუზეპე ვერდის ოპერები კატეგორია:იტალიური ოპერები
დაიმანტინა (მდინარე)
მდინარის აუზის დიდ ნაწილს დაბლობი ხასიათი აქვს, ყველაზე მაღალი რაიონები ვრცელდება ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სადაც აუზი ზღვის დონიდან 500 მ-მდე ადის. ის ტერიტორიები სადაც მდინარე დაიმანტინა გაედინება გამოირჩევა ცხელი და მშრალი კლიმატით. იანვარში დღისით ტემპერატურა 37 °C-ს უდრის, ხოლო ღამით დაახლ. 24 °C-ს. წაყინვები იშვიათია.
სქოლიო
კატეგორია:კუინზლენდის მდინარეები
ზემო გერმანიის ლიმესი
ზემო გერმანიის ლიმესი (limes ad Germaniam inferiorem, Neder-Germaanse Limes, Niedergermanischer Limes) — ყოფილი საზღვარი რომის იმპერიის ორ პროვინციას, ქვემო გერმანიასა და გერმანიას შორის. ლიმესმა ერთმანეთისაგან გამოყო რომის იმპერიის ნაწილი რაინლანდი და რაინის აღმოსავლეთით, ნაკლებად კონტროლირებადი ტერიტორიები.
ლიმესი იწყება ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროდან იქ სადაც მას უერთდება აუდე-რაინი, შემდეგ ის მიჰყვებოდა რაინის დინებას და მთავრდებოდა თანამედროვე ქალაქ ბად-ბრაიზინგთან, ზემო გერმანიის საზღვართან. აქედან იწყებოდა ზემო გერმანია-რეტიის ლიმესი.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში კატეგორია:გერმანიის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნიდერლანდებში
Leptogenys minchinii
Leptogenys minchinii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
აჭე
აჭე — ნასოფლარი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხევსურეთის თემი). მდებარეობს მდინარე ლიქოკისწყლის (ხევსურეთის არაგვის შენაკადი) მარჯვენა მხარეზე. ზღვის დონიდან 1900 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 70 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ბარისახოს თემის ნასოფლარები
უფის ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი
ზაჰირ ისმაგილოვის სახელობის უფის ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი (Уфимский государственный институт искусств имени Загира Исмагилова; Заһир Исмәғилев исемендәге Өфө дәүләт сәнғәт институты) — ერთადერთი მრავალპროფილიანი უმაღლესი სასწავლებელი ქალაქ უფაში, ბაშკირეთი, რუსეთი, რომელი ამზადებს კადრებს ბაშკირეთის კულტურისა და ხელოვნების ორგანიზაციებისათვის. 2003 წლიდან 2015 წლამდე ატარებდა აკადემიის სტატუსს.
ისტორია
ზაჰირ ისმაგილოვის სახელობის უფის ხელოვნების სახელმწიფო აკადემია გაიხსნა 1968 წელს უფის სახელმწიფო პედაგოგიური-მუსიკალური ინსტიტუტის ბაზაზე. აკადემიის შენობა მდებარეობდა ქალაქის ძველ ნაწილში და განთავსებული იყო თავადის ყოფილ სახლში, რომელიც აგებული იყო კლასიციზმის სტილში არქიტექტორ გოპიუსის მიერ.
თავდაპირველად აკადემიაში მოქმედებდა ორი ფაკულტეტი: მუსიკალური და თეატრალური და ხუთი მრავალპროფილიანი კათედრა.
2003 წელს ინსტიტუტს მიენიჭა აკადემიის სტატუსი. 2015 წელს დაუბრუნდა ისტორიული სახელწოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის უმაღლესი სასწავლებლები
გუარულიუსი
გუარულიუსი (Guarulhos) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სან-პაულუს შტატში. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით, (1,299,283) ქალაქი შტატში მეორეა, სან-პაულუს შემდეგ.
ქალაქი დაარსდა 1550 წლის 8 დეკემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის ქალაქები
Any Time at All
„Any Time at All“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში A Hard Day's Night, რომელიც გამოვიდა 1964 წელს. სიმღერების ავტორებად მითითებულები არიან ლენონი/მაკ-კარტნი, სადაც ძირითადი ავტორობა ჯონ ლენონის არის, ხოლო ინსტრუმენტული ნაწილი - პოლ მაკ-კარტნის.
ჰაიდარაბადის ოლქი
მინი|ჰაიდარაბადის ოლქის მდებარეობა. ჰაიდარაბადი (హైదరాబాదు జిల్లా, Hyderabad) — ინდოეთის ოლქი, მდებარე ტელანგანის შტატში.
Any Time at All
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1964 წლის სიმღერები
ჰაიდარაბადის ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელანგანის ოლქები
ბუზმიჰრ პიტიახში
ბუზმიჰრ პიტიახში, ქართლის (იბერიის) სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე III საუკუნეში. მოხსენიებულია არამეულ (არმაზულ) წარწერაში, რომელიც სოფელ ბორში ნაპოვნ ვერცხლის თასზეა ამოკაწრული. წარწერა იკითხება: „ბუზმიჰრ, კეთილი პიტიახში, სული მარადი“. ფიქრობენ, რომ ბუზმიჰრ პიტიახში იბერიის მეფის მონაპირე პიტიახში (ერისთავი) იყო ლიხთ-იმერეთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:იბერიის სამეფო
გირობუსი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|გირობუსი გ3, მსოფლიოში ერთადერთი შემორჩენილი გირობუსი. გირობუსი — ინერციულ-აკუმულატორიანი ურელსო ტრანსპორტი, რომელიც მოძრაობს მქნევარას კინეტიკური ენერგიით. მქნევარას კინეტიკური ენერგიის მარაგი საკმარისია 5-6 კმ მანძილის გასავლელად. იყენებდნენ დამხმარე სატრანსპორტო საშუალებად მოკლე ტრასებსა და აფეთქებასაფრთხიან ობიექტებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ელექტროტრანსპორტი
დომენიკო გირლანდაიო
დომენიიკო გირლანდაიო (დ. 1449, ფლორენცია— გ. 11 იანვარი, 1494, ფლორენცია) — იტალიელი ფერმწერი ადრინდელი აღორძინების ეპოქისა.
ბიოგრაფია
იყო იუველირის შვილი. სწავლობდა ა. ბალდოვინეტისთან. მისი პირველი ფერწერული ნამუშევრები იყო ჩერჩინის სანტ-ანდრეას ეკლესიის ფრესკები. 1470-1472 წლებში მოხატა ფლორენციის ონიისანტის ეკლესია, 1473-1474 წლებში ბროცის სანტ-ანდრეას ეკლესია, 1475 წელს სან-ჯიმინიანოს ეკლესია. მის ადრინდელ ნამუშევრებში იგრძოდა XV საუკუნის ფლორენციელ და ნიდერლანდელ მხატვართა გავლენა. 1481-1482 წლებში მუშაობდა რომი, სადაც ვატიკანის სიქსეს კაპელაში დახატა ფრესკა „პეტრე და ანდრია მოციქულების მოწოდება“. ამ პერიოდში შეისწავლა ანტიკური ძეგლები, რამაც გაამდიდრა მისი ფერწერული სტილი. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ფლორენციაში სანტა-ტირინიტას ეკლესიის სასეტის კაპელისა (1483-1486) და სანტა-მარია-ნოველას ეკლესიის (1485-1490) ფრესკები. თავის ფრესკებში ხშირად ხატვდა თანამედროვეთა პორტრეტებს (ლორენცო მედიჩი, ა. პოლიციანო და სხვები). აქვს დაზგური სურათები და პორტრეტებიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფლორენციელები კატეგორია:დაბადებული 1449 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1494 კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
Imagine (სიმღერა)
„Imagine“ — ჯონ ლენონის სიმღერა, ამავე დასახელების 1971 წლის ალბომიდან Imagine. სინგლის სახით გამოიცა აშშ-ში, სადაც მან უმაღლეს ადგილს მიაღწია ჩარტებში. იქ სინგლმა ბილბორდის ცხელ ასეულში პირველი ადგილი დაიკავა. ეს სიმღერა მომღერლისთვის ყველაზე წარმატებული აღმოჩნდა, მას შემდეგ, რაც მან დატოვა ჯგუფი The Beatles. იგი ასევე ერთ-ერთი პირველი სოლო სიმღერაა ჯონ ლენონისთვის. სიმღერამ გამოსვლისთანავე უდიდესი მოწონება დაიმსახურა. ამჟამად იგი შესულია მსოფლიოს საუკეთესო 500 სიმღერას შორის. ჟურნალ როლინგ სტოუნიის ვერსიით სიმღერა მსოფლიოს ყველა დროის უდიდეს სიმღერებს შორის მესამე პოზიციაზეა წარმოდგენილი. . „Imagine“ სხვადასხვა დროს საკუთარი ინტერპრეტაციით წარდგენილი იქნა ცნობილი და ნაკლებად ცნობილი შემსრულებლების მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ჯონ ლენონის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები ჯონ ლენონის ავტორობით კატეგორია:1971 წლის სინგლები კატეგორია:1971 წლის სიმღერები კატეგორია:Apple Records-ის სინგლები კატეგორია:სიმღერები ჯონ ლენონის პროდიუსერობით კატეგორია:პოპ-ბალადები კატეგორია:როკ-ბალადები კატეგორია:ანტისაომარი სიმღერები კატეგორია:ჯოან ბაეზის სიმღერები კატეგორია:მადონას სიმღერები
სვეტონიუსი
250px|მინიატიურა გაიუს სვეტონიუს ტრანკვილუსი (დ. დაახლოებით 75 — გ. 140-ს შემდეგ) — რომაელი ენციკლოპედისტი, ისტორიკოსი, მწერალი, იურისტი და ბიოგრაფი.
ბიოგრაფია
სვეტონიუსის დაბადების ზუსტი ადგილი და თარიღი უცნობია. ცნობილია რომ მისი მამა სვეტონიუს ლეტუსი მონაწილეობას იღებდა ოტონის ბრძოლაში ვიტელიუსის წინააღმდეგ. როგორც ჩანს იგი მხედართა კლასს მიეკუთვნებოდა. მისი პაპა კი იკავებდა რაღაც მცირე პოსტს ტიბერიუსის და კალიგულას კარზე. ახალგაზრდობაში გაიუსმა მიიღო შესაფერისი განათლება, შემდეგ იგი დაუმეგობრდა გავლენიან სენატორს და ისტორიკოსს პლინიუს უმცროსს. გაიუსის შემდგომი ბიოგრაფია სწორედ მათი მიმოწერიდანაა ცნობილი, რომელმაც დღემდე ფრაგმენტულად მოაღწია.
პლინიუს უმცროსის დახმარებით გაიუსმა აიცილა სამხედრო სამსახური ტრაიანეს დროს და დაინიშნა ტრიბუნად. პლინიუსი ასევე დაეხმარა მას რომის მახლობლად ვილის ყიდვაში. ხოლო იმპერატორ ადრიანეს კანცელარიაში მოეწყო ბიბლიოთეკების ზედამხედველად და შემდეგ "მიმოწერის მრჩევლის" პოსტიც მიიღო, მაგრამ 122 წელს იმპერატორის ბრძანებით იგი დაითხოვეს.
ამის შემდეგ მისი ცხოვრების შესახებ არანაირი ინფორმაცია არ არის. ზოგი ვერსიით იგი ისევ დაუბრუნდა კანცელარიაში სამსახურს, სხვა ვერსიებით კი ცხოვრების ბოლომდე იგი მხოლოდ მწერლობით იყო დაკავებული.
პლინიუსი თავის მიმოწერაში სვეტონიუსს ახასიათებს როგორც არაპრაქტიკულ, დინჯ და ძალიან განათლებულ ადამიანს, რომლისთვისაც ყველაზე მნიშვნელოვანია სიმშვიდეში წიგნებთან მუშაობა. მის მიერ დაწერილი ნაშრომების რაოდენობით თუ ვიმსჯელებთ მან დიდხანს იცხოვრა, ალბათ 140 - 150 წლებამდე.
შემოქმედება
სვეტონიუსის ნაწარმოებებიდან შედარებით სრულად ჩვენამდე მხოლოდ 12 კეისარის ცხოვრებამ მოაღწია. ამ ნაშრომზე ძალიან დიდი დავა იყო წამოწეული, ბევრი მიიჩნევს რომ, როგორც ისტორიკოსი პუბლიუს კორნელიუს ტაციტუსი მასზე უკეთესია, ხოლო როგორც ბიოგრაფი პლუტარქე.
ალბრეხტ I (ბრაუნშვაიგი)
thumb|ალბრეხტ I ალბრეხტ I „დიდი” (გერმ.: Albrecht I. "der Große") (დ. 1236 — გ. 15 აგვისტო, 1279) — ძმასთან, იოჰან I-თან ერთად ბრაუნშვაიგისა და ლიუნებურგის მეორე ჰერცოგი იყო, სანამ ეს საჰერცოგო ძმებმა 1269 წელს ერთმანეთში არ გაიყვეს.
სვეტონიუსი
შემოქმედება
პლუტარქე ფილოსოფოსი და ფსიქოლოგია, ამრიგად იგი თავის ბიოგრაფიებში ცდილობს ჩაწვდეს პიროვნების არსს და მისი ქმედებები ფსიქოლოგიიდან გამომდინარე ახსნას. ტაციტუსი კი ისტორიკოსია, იგი წერს ისტორიულ მოვლენებზე და მხოლოდ ამ მოვლენების კონტექსტში განიხილავს პიროვნებებს. სვეტონიუსი კი იღებს ცალკეულ პიროვნებას, ისტორიული კონტექსტისგან დამოუკიდებლად და ცალ-ცალკე აფასებს მის ყველა თვისებას და საქმიანობას.
ალბრეხტ I (ბრაუნშვაიგი)
1252 წელს მამის ჰერცოგ ოტო ცუ ბრაუნშვაიგ უნდ ლიუნებურგის სიკვდილის შემდეგ ალბრეხტის ხელში გადავიდა საჰერცოგოს მმართველობა. ამასთან ერთად ის ძმის იოჰანის მეურვეც იყო. 1267 წელს ძმებმა საჰერცოგო გაიყვეს. ალბრეხტს მამის სამფლობელო შუაზე უნდა გაეყო, ხოლო იოჰანს უფლება ჰქონდა პირველს ამოერჩია, რომელი ნაწილიც სურდა. იოჰანმა თავისი არჩევანი ქალაქ ჰანოვერზე და ლიუნებურგის მიწაზე შეაჩერა, ალბრეხტს წილად ერგო ბრაუნშვაიგის მიმდებარე მიწები, რომლებშიც შედიოდნენ ქალაქები: ვოლფენბიუტელი, კალენბერგი და გეტინგენი.
სვეტონიუსი
შემოქმედება
სვეტონიუსი, როგორც ასეთი, ისტორიკოსი არ იყო. მისი ჩვენამდე არმოღწეული ნაწარმოებების ჩამონათვალით შეგვიძლია ვიმსჯელოთ რომ მას ენციკლოპედიური ხასიათის ინტერესები ჰქონდა და ისტორიის გარდა კიდევ უამრავ თემაზე წერდა, ამრიგად მისი მიზანი იყო არა ზოგადად ისტორიული მოვლენების ასახვა, არამედ კონკრეტული მოვლენების ვიწროდ გაშუქება.
12 კეისარის ცხოვრება
12 კეისარის ცხოვრება არის ჩვენამდე ყველაზე სრულად მოღწეული ნაშრომი. ამ წიგნში აღწერილია იულიუს კეისარიდან დომიციანემდე ყველა იმპერატორის ბიოგრაფია. ხელნაწერის დასაწყისი დაკარგულია, სადაც აღწერილია კეისარის წარმოსვება და დაბადება. სვეტონიუსი თავის ნაშრომში არ იცავს ქრონოლოგიას. ყველა ბიოგრაფია დაყოფილია ოთხ ნაწილად: ძალაუფლების მიღწევამდე, მმართველობა, პირადი ცხოვრება, სიკვდილი და დასაფლავება. პირველ და უკანასკნელ ნაწილში იგი ასე თუ ისე იცავს ქრონოლოგიას, ხოლო მმართველობასა და პირად ცხოვრებაში იგი მხოლოდ ფაქტების ჩამონათვალს გვაძლევს, რომლებიც მოცემულ პირივნებას ჯერ დადებითან შემდეგ კი უარყოფითად ახასიათებს. იგი არ ცდილობს გააკეთოს ანალიზი, განსჯა მკითხველისთვის არის მინდობილი.
ალბრეხტ I (ბრაუნშვაიგი)
1269 წელს გაყოფა ოფიციალურად იქნა დადასტურებული. ალბერეხტმა სათავე დაუდო „ბრაუნშვაიგის ძველ შტოის“, ხოლო იოჰანმა „ლიუნებურგის ძველ შტოის“ დინასტიას. 1254 წელს ალბრეხტ I-მა იქორწინა ელიზაბეთ ფონ ბრაბანტზე (გ.1261). მისი მეორე ცოლი იყო მარკიზა ადელაიდა დი მონფერატო, რომელთანაც შეეძინა შვილები:
სვეტონიუსი
12 კეისარის ცხოვრება
"თორმეტი კეისრის ცხოვრების" მიხო მოსულიშვილისეული ქართული თარგმანი დაიბეჭდა 2011 წელს (გამომცემლობა "პეგასი", თბ., 2011 წელი – ISBN 978-9941-9206-1-5).
ალბრეხტ I (ბრაუნშვაიგი)
ალბრეხტ I დაიკრძალა ბრაუნშვაიგის კათედრალში.
სვეტონიუსი
სხვა ნაშრომები
არსებობს კიდევ რიგი ნაშრომებისა რომლებიც ჩვენამდე მხოლოდ მცირე ფრაგმენტების სახით არის შემონახული, ხოლო დაკარგული ნაშრომების შესახებ სხვადასხვა ხსენებებიდან არის ცნობილი. მაგალითად ბიზანტიის ბიბლიოთეკურ ჩამონათვალსი "სუდაში" ჩამოთვლილია ის ნაწარმოებები რამაც ჩვენამდე ვერ მოაღწია.
ალბრეხტ I (ბრაუნშვაიგი)
კატეგორია:ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული 1236 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1279
ფრანჩესკო III გონძაგა
ფრანჩესკო III გონძაგა (Francesco III Gonzaga; დ. 10 მარტი, 1533 — გ. 22 თებერვალი, 1550) — მანტუის ჰერცოგი 1540–1550 წლებში. ფრანჩესკო მანტუისა და მონფერატოს ჰერცოგ ფედერიკო II გონძაგას ვაჟი და მემკვიდრე იყო.
სვეტონიუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:I საუკუნის რომაელები კატეგორია:ძველი რომაელი ისტორიკოსები კატეგორია:II საუკუნის რომაელები
ფრანჩესკო III გონძაგა
1549 წლის 22 ოქტომბერს მან იქორწინა იმპერატორ ფერდინანდ I ასულ კატარინაზე (1533–1572). ფრანჩესკო ქორწინებიდან 4 თვეში უშვილოდ გარდაიცვალა და ტიტული მის ძმაზე, გულიელმო გონძაგაზე გადავიდა.
მანანა როინიშვილი
მანანა როინიშვილი (დ. 25 დეკემბერი, 1922, ცხინვალი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.
ბიოგრაფია
1943 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
კირიბატის კუნძულების სია
ქვემოთ ჩამოთვლილია კირიბატის კუნძულები, რომლებიც შედგება ოცდათორმეტი ატოლისა და ერთი მარჯნის ატოლისგან. კუნძულები დაყოფილია სამ ჯგუფად: გილბერტი, ფენიქსი და ლაინი. ამათგან ყველაზე უკაცრიელია ფენიქსის ჯგუფი, სადაც მხოლოდ კანტონია (იგივე აბარირინგა) დასახლებული – 31 კაცი (2010). ისინი ყველა განლაგებულია წყნარ ოკეანეში. ხმელეთის საერთო ფართობი შეადგენს 812,34 კმ²-ს, ლაგუნების — 2412,5 კმ²-ს. მანძილი ქვეყნის ყველაზე დასავლეთით მდებარე კუნძულსა და ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე კუნძულს შორის შეადგენს დაახლოებით 4000 კმ-ს. მოსახლეობის საერთო რაოდენობაა — 103 058 ადამიანი (2010, აღწერა).
სქოლიო
კატეგორია:კირიბატის კუნძულები კატეგორია:კირიბატი
Leptogenys mjobergi
Leptogenys mjobergi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
A Momentary Lapse of Reason
A Momentary Lapse of Reason (გონების წამიერი დაკარგვა) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სტუდიური ალბომი, რომელიც ბრიტანეთში EMI-ს მიერ გამოიცა 1987 წლის 7 სექტემბერს, ხოლო აშშ-ში — შემდეგ დღეს, Columbia-ზე. იგი ძირითადად ჩაიწერა გიტარისტ დეივიდ გილმორის საკუთარ სტუდია Astoria Studios-ში.
A Momentary Lapse of Reason იყო ჯგუფის პირველი ალბომი, ჩაწერილი ერთ-ერთი დამაარსებლის, როჯერ უოტერსის მიერ, რომელმაც პინკ ფლოიდი 1985 წელს დატოვა. ჩაწერას თან ახლდა იურიდიული დავა პინკ ფლოიდის სახელწოდების გამო, რომელიც დასრულდა ალბომის გამოცემიდან მხოლოდ რამდენიმე თვის შემდეგ. ალბომის ჩაწერის დროს ჯგუფში დაბრუნდა კიდევ ერთი დამაარსებელი, კლავიშისტი რიჩარდ რაიტი, რომელიც უოტერსმა გააგდო The Wall-ის (1979) ჩაწერისას.
პინკ ფლოიდის სხვა ალბომებისგან განსხვავებით, A Momentary Lapse of Reason არ არის კონცეპტუალური ალბომი. მასში წვლილი შეტანილი აქვს რამდენიმე დამატებით სიმღერის ავტორს, რომლებიც პროექტს შეუერთდნენ მას შემდეგ, რაც გილმორმა გადაწყვიტა, მესამე სოლო-ალბომის ნაცვლად მოემზადებინა ალბომი ჯგუფის სახელით. A Momentary Lapse of Reason-ის გამოსვლასთან დაკავშირებით გამოიცა სამი სინგლი — „Learning to Fly“/„Terminal Frost“, „On the Turning Away“ და „One Slip“.
A Momentary Lapse of Reason-ის შეფასებები არაერთგვაროვანი იყო. ზოგიერთმა კრიტიკოსმა მოიწონა მისი პროდიუსერული და ინსტრუმენტული მხარე, მაგრამ უკმაყოფილო იყო გილმორის სიმღერების ავტორობით — მათ რიგს თავად უოტერსიც შეემატა. მიუხედავად ამისა, ჯგუფისთვის ალბომის გამოცემა კომერციულად წარმატებულ დაბრუნებას ნიშნავდა. ბრიტანეთისა და აშშ-ის ჩარტებში ჩანაწერი ჩარტების მესამე პოზიციაზე აღმოჩნდა, ხოლო გაყიდული ასლების რაოდენობით გაუსწრო წინა ალბომს The Final Cut (1983). მის გამოცემას მოჰყვა 1987—1989 წლების წარმატებული მსოფლიო საკონცერტო ტურნე.