cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Who
A Quick One და The Who Sell Out
მონტერეის შემდეგ ჯგუფი მოგზაურობაში Herman's Hermits-ს გაჰყვა. უკანასკნელი იყო ტიპური ჯგუფი, რომელიც პოპულარულ მუსიკას ასრულოებდა, მოსწონდა ნარკოტიკები და პრაქტიკული ხუმრობები. მუნი მათ დაუახლოვდა და აღფრთოვანდა, როდესაც აღმოაჩინა, რომ მცირე ასაფეთქებლების ალაბამაში შეძენა თავისუფლად შეიძლებოდა. მუნმა შეიძინა სასტუმროებში ნომრების გამანადგურებლის და განსაკუთრებით საპირფარეშოების ამფეთქებლის იმიჯი. ენტუისლი იხსენებდა, რომ პირველი ასეთი ასაფეთქებლის შემდეგ ჩემოდანში და სკამში ნახვრეტი დარჩა. მუნი იხსენებდა, თუ როგორ სცადა პირველად ერთი ასაფეთქებლის საპირფარეშოში წყლით ჩაშვება. „მთელი ფაიფური აფრინდა, დაუვიწყარი იყო. არ ვიფიქრებდი, თუ დინამიტი ასეთი მძლავრი იქნებოდა.“ ფლინტში, მუნის 21-ე დაბადების დღეს სასტუმრო დააზარალეს 24 000 აშშ დოლარით, მუნმა კი ერთ-ერთი წინა რიგის კბილი მოიტეხა. დოლტრი მოგვიანებით ამბობდა, რომ ტურნეს დროს ისინი უფრო დაახლოვდნენ და, როგორც მხარდამჭერ გუნდს, შეეძლოთ მცირე კონცერტის გამართვაც, განსაკუთრებული მოვალეობების გარეშე.
Herman's Hermits-თან ერთობლივი ტურნეს შემდეგ ჩაიწერა ჯგუფის ახალი სინგლი „I Can See for Miles“ - სიმღერა, რომელიც ტაუნსენდმა დაწერა 1966 წელს, მაგრამ ერიდებოდა პროფესიონალურად ჩაწერას, ეშინოდა რა, რომ მცდელობა წარუმატებელი იქნებოდა. საბოლოოდ მან სიმღერას „The Who-ს ჩეშმარიტი ჩანაწერი“ უწოდა და უკმაყოფილო იყო, რომ იგი ბრიტანეთში მხოლოდ #10 პოზიციას იკავებდა. შემდეგ ერთობლივი ტურნე ჯგუფმა გამართა Eric Burdon and the Animals-თან. ამ მოგზაურობის ფარგლებში იგი აგრეთვე გამოვიდა The Smothers Brothers Comedy Hour და ფონოგრამის თანხლებით წარმოადგინა „I Can See For Miles“ და „My Generation“. სასცენო თანაშემწეს მუნმა სთხოვა დოლში ასაფეთქებლების მოთავსება, თუმცა ტექნიკოსმა ათჯერ მეტი მოათავსა. აფეთქების შედეგად მუნი გადმოვარდა სკამიდან, დაიჭრა ხელი ერთ-ერთი თეფშით, ტაუნსენდის თმას ცეცხლი მოეკიდა, მარცხენა ყურში ხმამაღალი ექო დარჩა, ხოლო კამერა და სტუდიური მონიტორი განადგურდა.
შემდეგი ალბომი იყო კონცეპტუალური The Who Sell Out – მიძღვნა მეკობრული რადიოებისადმი, რომლებმაც საბოლოოდ უკანონო სტატუსი შეიძინეს. ალბომში შეიტანეს მრავალი სახუმარო ჩანართი და რეკლამებზე პაროდიები, მინი როკ-ოპერა „Rael“ და ჰიტური „I Can See For Miles“. The Who-მ საკუთარ თავს პოპ-არტ ჯგუფი უწოდა და რეკლამას განიხილავდა, როგორც ხელოვნების ფორმას. კვლავ ჰიპების ანტი-სამომხმარებლო იდეოლოგიის საწინააღმდეგოდ მათ ჩაწერეს მთელი რიგი რეკლამების - დაკონსერვებული კოქტეილებისთვის და ამერიკის კიბოსთან ბრძოლის საზოგადოებისთვის. ტაუნსენდი ამბობდა: „სცენის მიღმაც ასეთები ვართ. პოპ-არტულად ვცხოვრობთ“.
1967 წლის ბოლოს ლამბერტმა და სტემპმა დააარსეს ლეიბლი Track Records, რომლის დისტრიბუტორი Polydor გახდა. ჰენდრიქსთან კონტრაქტის გარდა ისინი 1970-იანების შუა პერიოდამდე პასუხისმგებლები იყვნენ The Who-ს ბრიტანული მასალის გამოცემას.
1968 წელი დაიწყო ავსტრალიაში და ახალ ზელანდიაში Small Faces-თან ერთობლივი ტურნეთი. ადგილობრივ პოლიციასთან ჯგუფებს პრობლემები გაუჩნდათ. გამოცემამ New Zealand Truth მათ უწოდა „დაუბანელი, მყრალი და მთვრალი წარუმატებლები“. წლის პირველ ნახევარში ჯგუფის აშშ და კანადური ტურნე გაგრძელდა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:The Who კატეგორია:1964 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1982 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:1989 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:1996 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:არტ-როკ ჯგუფები კატეგორია:ბიტ-ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური პაუერ-პოპ ჯგუფები კატეგორია:ბრიტანული შემოჭრის შემსრულებლები კატეგორია:Atco Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Brunswick Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Decca Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Geffen Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Polydor Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:პიტ ტაუნსენდი
კუკის კუნძულები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კუკის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
თირკნა
თირკნა (ყოფ. დირკნალი) — სოფელი საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ზაკვის ადმინისტრაციული ერთეულის შემადგენლობაში. მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანზე, ზღვის დონიდან 1720 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ახალქალაქიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
748
თარიღი უცნობია
*
კრივი
thumb|300px|კრივის მატჩი: რიკარდო დომინგესისა და რაფაელ ორტესის დუელი კრივი — სპორტის სახეობა, ორ სპორტსმენს შორის მუშტით ბრძოლა განსაკუთრებული წესების დაცვით. განვითარდა მუშტი-კრივიდან, რომელიც ცნობილი იყო ეგვიპტესა და ბაბილონში, ანტიკურ საბერძნეთში.
კრივი შედიოდა ოლიმპიური თამაშების პროგრამაში. კრივის წესები (უხელთათმანოდ) შეიმუშავეს XVIII საუკუნეში ინგლისში; 1867 წელს დაამტკიცეს ხელთათმანებით კრივის პირველი წესები. შეჯიბრება კრივში ტარდება 250-300 გრამიანი რბილი ხელთათმანებით რინგზე სამწუთიანი რაუნდით, რაუნდებს შორის ერთწუთიანი შესვენებაა. გამარჯვება ეძლევა იმ მოკრივეს, რომელმაც წარმატებით ჩატარებული შეტევებით მოაგროვა მეტი ქულა, მოიგო ნოკაუტით ან თუ მოწინააღმდეგეს აღარ შეუძლია ბრძოლა, დისკვალიფიცირებულია ან უარს ამბობს ბრძოლის გაგრძელებაზე. კრივში აკრძალულია დარტყმა წელსქვევით, კეფაში, ზურგში, თავის დარტყმა. ბრძოლას სჯის რეფერი (მსაჯი რინგზე) და 3-5 მსაჯი რინგს გარეთ.
კრივი იყოფა ორ ნაწილად: სამოყვარულო და პროფესიონალური. სამოყვარულო კრივი იმით განსხვავდება პროფესიონალურისგან, რომ მასში არის სამი სამწუთიანი რაუნდი, ბრძოლა ტარდება 10 ან 12 ზომა ხელთათმანებით, მოკრივეებს აცვიათ ტრუსი და მაისური, რომელიც მათი კუთხის ფერის შესაბამისი უნდა იყოს და ახურავთ დამცავი შლემები. სამოყვარულო კრივში არის სხვადასხვა ასაკობრივი კატეგორიები, რომელებიც შესაბამისად კიდევ იუოფა წონით კატეგორიებად. ასაკობრივი კატეგორიებია: ბავშვები (შკოლნიკები) რომელშიც 13-14 წლის მოკრივეები გამოდიან, კადეტები, 15-16 წლის მოკრივეების ასაკობრივი კატეგორია, 17-18 ახალგაზრდები და ბოლოს სენიორები. სამოყვარულო კრივში არის უფრო მკაცრი წესები ვიდრე პროფეისონალურში. 3 ერთნაირ შენიშვნაზე მოკრივის მოწინააღმდეგეს ეწერება 2 ქულა. ხოლო 5 ერთინაირ შენიშვნაზე მოკრივეს აძლევენ დისკვალიფიკაციას.
სამოყვარულო კრივის მსოფლიო ფედერაციას ეწოდება AIBA. ამ ფედერაციის ეგიდით ტარდება ევროპის, მსოფლიო, ოლიმპიადის შესარჩევი და ოლიმპიური ჩემპიონატები. 2009 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე რომელიც ჩატარდა მილანში, შედგა მოლაპარაკებები და დაფუძნდა ნახევრად პროფესიონალური კრივის ლიგა, რომელსაც ეწოდება WSB (world series of boxing). ამ ლიგაში მონაწილეობას იღებენ მოყვარულები და ჩხუბობენ პროფესიონალური წესებით 5 რაუნდს.
პეფერნუსი
მინი|პეფერნუსი პეფერნუსი — პატარა, ოდნავ მწარე გემოს ნამცხვრები, რომლებიც პოპულარულია როგორც სადღესასწაულო დღეების ტკბილეული გერმანიაში, დანიასა და ნიდერლანდებში, ასევე ჩრდილოეთ ამერიკაში მცხოვრებ ამ წარმოშობის ხალხში. მათ ეწოდებათ Pfeffernüsse (მრავლობითში, ხოლო მხოლობითში: Pfeffernuss) გერმანულად, pepernoten (მხოლობითი: pepernoot) ჰოლანდიურად, päpanät პლაუტდიჩურად (გერმანულის პრუსიული დიალექტი), pfeffernuesse ან peppernuts ინგლისურად, pebernødder დანიურად.
ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ ამ ორცხობილას ზუსტი წარმოშობა გაურკვეველია, ტრადიციულად, ჰოლანდიელები მის შექმნას უკავშირებენ პეპერნოტენს სინტერკლაას (pepernoten Sinterklaas) დღესასწაულს, რომელსაც 5 დეკემბერს აღნიშნავენ ნიდერლანდებში, ხოლო 6 დეკემბერს, გერმანიასა და ბელგიაში. ამ დღესასწაულზე ბავშვები იღებენ საჩუქრებს წმინდა ნიკოლოზისგან. წმინდა ნიკოლოზი ადრეული ვერსია და შთაგონებაა სანტა-კლაუსისა. გერმანიაში პეფერნუსი უფრო მჭიდროდ არის დაკავშირებული შობასთან. ეს ნამცხვარი ევროპელი იულეტიდების დღესასწაულების ნაწილია 1850-იანი წლებიდან.
ინგრედიენტები
წლების განმავლობაში, პეფერნუსის პოპულარობა გაიზარდა და საცხობებმაც მისი ახალი ვერსიები შექმნეს. მიუხედავად იმისა, რომ რეცეპტები ხშირად განსხვავდება, ყველა შეიცავს არომატულ სუნელს - ყველაზე ხშირად დარიჩინს, მიხაკს, მაკეს, ჯავზს, ილის და ანისულს. ზოგიერთი ვერსიის მიხედვით, ტკბილეულს დაფქვილ შაქარსაც უმატებენ ზემოდან, თუმცა ის ტრადიციული ინგრედიენტების რიგში არ შედის. ორცხობილებს ასევე უმატებენ მოლისანს და თაფლს, სიმწარის კონტრასტისთვის და მის დასატკბილებლად.
ცომისთვის დღესაც იგივე ძირითადად ინგრედიენტებს იყენებენ, რასაც მე-19 საუკუნეში. მათ შორის შედის კალიუმის კარბონატი და ამონიუმის კარბონატი, რომლებიც საფუარის როლს ირგებდა და ცომს აძლევდა წებოვან, მკვრივ ტექსტურას, რომელიც ტრადიციული პეფერნუსის ცომისთვისაა დამახასიათებელი. ამის შემდეგ ის ან ხელით მუშავდება ან ელექტრო მიქსერის გამოყენებით, ბოლოს კი მას აცხობენ.
კრუიდნოტენი და რუსული ჩაის ნამცხვრები
ბევრი ადამიანი ერთმანეთში ურევს პეფერნუსესა და კრუიდნოტენს, თუმცა ეს ორი განსხვავებული ორცხობილაა. კრუიდნოტი უფრო მაგარია, აქვს მუქი ყავისფერი ფერი და განსხვავებული ფორმა. მისი ინგრედიენტებიც არაა იდენტური პეფერნუსისა, ის უფრო "სპეკულაას" ნამცხვარს წააგავს. აღსანიშნავია, რომ ორივე ორცხობილა დღესასწაულებზე მზადდება.
რუსული ჩაის ნამცხვრები ასევე მსგავსია პფერფერნუსესთან, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ მას დაფქვილ შაქარს აყრიან თავზე.
სქოლიო
კატეგორია:ნამცხვარი კატეგორია:გერმანული სამზარეულო კატეგორია:დანიური სამზარეულო
ტრაჟანუ-დი-მორაისი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 289 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.44 კმ²-ზე. ფართობი 589 812 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
Carinodrillia adonis
Carinodrillia adonis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კუკის კუნძულები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კუკის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლეახალე
ლეახალე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ნაკიანის თემი (სოფლები: ლეახალე, ლექარჩე, ნაკიანი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ზანის (ხობისწყლის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 240 მ, ჩხოროწყუდან 10 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფლები
დალილა დი ლაზარო
დალილა დი ლაზარო (Dalila Di Lazzaro; დ. 29 იანვარი, 1953, უდინე. იტალია) — იტალიელი კინომსახიობი, მოდელი, მომღერალი, მწერალი.
ბიოგრაფია
კარიერა დაიწყო, როგორც ფოტომოდელმა. მისი ერთ-ერთი ფოტოგრაფი იყო ენდი უორჰოლი. ადრიდანვე მიიპყრო ბულვარული პრესის ყურადღება. 1972 წელს შედგა მისი დებიუტი კონოში („Si può fare... amigo“) ფსევდონიმით დალილა დი ლამარი. 1974 წლამდე იღებდნენ სხვადასხვა ფილმებში, სადაც უმნიშვნელო როლებს ასრულებდა. 1970-1980-იან წლებში მოასწრო ისეთ რეჟისორებთან თანამშრომლობა, როგორებიც არიან: ალბერტო ლატუადა, ლუიჯი კომენჩინი, ალბერტო სორდი, ფლორესტანო ვანჩინი, კლაუს კინსკი, ჟაკ დერე. 1983 წელს დი ლაზარომ უარი თქვა „ბონდიანას“ მორიგ სერიაში — „აღარასოდეს თქვა არასოდეს“ მონაწილეობაზე დომინოს როლში. როლში საბოლოოდ კიმ ბესინგერი გადაიღეს.
1991 წელს ავტოკატასტროფაში დაიღუპა დალილას 22 წლის შვილი — კრისტიანი. შემდგომში მსახიობმა თვითონაც იწვნია ავარიის სავალალო შედეგი. დიდი ხნის განმავლობაში, ტრამვის გამო, საწოლში უმოძრაოდ იმყოფებოდა.
2006 წელს მან გამოაქვეყნა თავისი პირველი წიგნი-ავტობიოგრაფია, სახელწოდებით „ჩემი ცა“. მას მოჰყვა „ჩემი ცხოვრების ანგელოზი“, პატარა სასწაულები ჩემს ირგვლივ“ (2008. მიძღვნილი შვილისადმი); „ჩემი ცხოვრების სიყვარული, გრძნობები და ვნებები“ (2009); მეორე ავტობიოგრაფიული რომანი; ჩემი ფარული საგანძური (2011) და „ქალმა იცის“ (2014); „ასეთია ცხოვრება“ (2017).
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მსახიობები კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მსახიობები
World Vision International
World Vision International — არასამთავრობო ინტერნაციონალური ქრისტიანული შემწეობისა და განვითარების ორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 1950 წელს ამერიკის შეერთებულ შტატებში. მისი დამაარსებელია ბობ პიერსი. ორგანიზაციის მთავარ მიზანს წარმოადგენს: „ყოველი ადამიანის კეთილდღეობა. განსაკუთრებით ბავშვების“. World Vision ეწევა საქმიანობას დედამიწის ექვსი კონტინენტის 97 ქვეყანაში. World Vision წარმოადგენს ერთ-ერთ უდიდეს ინტერნაციონალურ ქრისტიანული შემწეობის ორგანიზაციას მთელ მსოფლიოში, რომლის წლიურმა ბიუჯეტმა 2011 წელს 2.7 მილიარდ დოლარს მიაღწია.
World Vision საქართველოში
საქართველოში მოღვაწეობის 15 წლის მანძილზე World Vision-მა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ჰუმანიტარული და განვითარებაზე მიმართული მრავალი ინიციატივის განხორციელებაში, როგორც უშუალოდ, ისევე ადგილობრივი პარტნიორების დახმარებით. საერთო ჯამში განხორციელებული და მიმდინარე პროექტების რაოდენობა 27-ს შეადგენს. World Vision-ის პროექტების ამოსავალი წერტილია ბავშვები, ახალგაზრდები და სიღარიბის შემცირება. გასულ წელს World Vision-ის ბენეფიციართა რიცხვმა 200,000 კაცი შეადგინა. World Vision-ს აქვს რეგიონული ოფისები ქუთაისში, ბათუმში, თელავში, ახალციხეში, ბორჯომში, ნინოწმინდაში, მარნეულში, გორში.
World Vision თავის საქმიანობას ოთხი ძირითადი პროგრამით ახორციელებს:
მიკროსაწარმოების განვითარების პროგრამა დღესდღეობით ერთ-ერთი ლიდერია საქართველოს მიკროსაფინანსო სექტორში, „საკვები სამუშაოსთვის“ და თემის განვითარების პროგრამებმა World Vision თემის განვითარებაზე მომუშავე ერთ-ერთ წამყვან და ყველაზე გამოცდილ ორგანიზაციად გადააქცია.
პროგრამა „ბავშვები განსაკუთრებით რთულ გარემოებებში“ (CEDC) ძირითადად დეინსტიტუციონალიზაციაზე არის ფოკუსირებული, როგორც ბავშვთა კეთილდღეობის სისტემის ქვაკუთხედზე. აღნიშნული პროგრამის ჩარჩოში ხორციელდება პროექტები:
ვსწავლობთ ცხოვრებას (Learners for Life), რომელიც ქუთაისში, ბათუმსა და თელავში 2004 წლიდან ხორციელდება. გარდა ბავშვთა სახლების დეინსტიტუციონალიზაციისა და ამ მიზნით საქართველოში პირველი მცირე საოჯახო ტიპის სახლების დაარსებისა, პროექტის მიზანია 14-დან 20 წლამდე სოციალურად დაუცველი ახალგაზრდების ეკონომიკური პერსპექტივების გაუმჯობესება საზოგადოებრივი ახალგაზრდული ცენტრების მეშვეობით, რომლებიც უზრუნველყოფენ ახალგაზრდებს პროფესიული სწავლებით, სტაჟირებით, დასაქმებით, კულტურული, სპორტული პროგრამებით და სხვა სერვისებით.
ჩვილ ბავშვთა მიტოვების პრევენცია და დეინსტიტუციონალიზაცია (PIAD), მიმდინარეობს 2002 წლიდან და მიზნად ისახავს ინსტიტუციონალურ დაწესებულებებში ჩვილი ბავშვების შემავალი ნაკადის შეჩერებას. (2003 წლის აპრილიდან პროექტის ჩარჩოში 114 ბავშვი ასცდა ბავშვთა სახლში მოხვედრას, 18-მა ახალგაზრდა ქალმა დაიწყო საკუთარი საქმე). ორგანიზაციის საქმიანობაში ასევე შედის უნარშეზღუდული ბავშვების საზოგადოებაში ინტეგრაცია.
SAFE!Guard Your Health (SAFE!), რომელიც მიზნად ისახავს ფართო საზოგადოების ინფორმირებულობის დონის ამაღლებას ისეთ საკითხებში, როგორიცაა აივ ინფექცია და შეძენილი იმუნოდეფიციტის სინდრომი, ასევე სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები.
სქოლიო
კატეგორია:არასამთავრობო ორგანიზაციები კატეგორია:არაკომერციული ორგანიზაციები კატეგორია:1950 წელს დაარსებული ორგანიზაციები კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
გეორგ ფრიდრიხ ჰენდელი
right|thumb|200px|გეორგ ფრიდრიხ ჰენდელი, 1749 გეორგ ფრიდრიხ ჰენდელი (Georg Friedrich Händel; დ. 23 თებერვალი, 1685, ჰალე (ზაალე) — გ. 14 აპრილი, 1759, ლონდონი) — ბაროკოს ეპოქის გერმანელი კომპოზიტორი. მისი შემოქმედება მოიცავს 42 ოპერას, 29 ორატორიას, ასევე საეკლესიო ქორალებს, საორღანო კონცერტებს, გასართობი სახის ნაწარმოებებს. მის ნაწარმოებებს შორის უმნიშვნელოვანესია ორატორია „მესია“. ჰენდელის შემოქმედება იმდროინდელი მუსიკის თითქმის ყველა ჟანრს მოიცავს; ცხოვრების დიდი ნაწილი დიდ ბრიტანეთში გაატარა.
ბიოგრაფია
thumb|left|პატარა ჰენდელი ინსტრუმენტთან
ბავშვობა
8 წლის ასაკიდან ჰენდელი იღებს მუსიკის გაკვეთილებს სხვადასხვა ინსტრუმენტებზე: ჰობოი, ვიოლინო, ორგანი. იგი თავიდანვე დიდი ტალანტით გამოირჩეოდა. მას მუსიკის პედაგოგისგან განსაკუთრებით პატარა ვოკალური ნაწარმოებები და ყოველკვირეულად მოტეტის წერა ევალებოდა, რამაც ძალიან დიდი როლი ითამაშა მის შემოქმედებაში.
1702 წელს ჰენდელი იწყებს სამართალმცოდნობის სწავლას ჰალეში, ამავე წელს იგი ხდება ჰალეს მთავარი ტაძრის ორგანისტი.
Carinodrillia alboangulata
Carinodrillia alboangulata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
გეორგ ფრიდრიხ ჰენდელი
ჰამბურგი
1703 წელს იგი გადადის ჰამბურგში, სადაც გერმანული ოპერა რაინჰარდ კაიზერის მეშვეობით აღმავლობას განიცდის. ჰენდელი ჯერ მეორე მევიოლინეთ, ხოლო შემდეგ ჩემბალისტად იწყებს ჰამბურგში მუშობას.
Carinodrillia alboangulata
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
გეორგ ფრიდრიხ ჰენდელი
ჰამბურგი
ჰამბურგში იგი უმეგობრდება ცნობილ კომპოზიტორ, დირიჟორ და მომღერალ იოჰან მატესონს. როდესაც ლიუბეკის მთავარი ორგანისტი და ცნობილი კომპოზიტორი დიტრიხ ბუქსტეჰუდე წლოვანების გამო პენსიაზე გავიდა, მატესონი და ჰენდელი მიემგზავრებიან მასთან სტუმრად, მაგრამ მის თანამდებობის დაკავებისთვის არცერთს არ შეუთავაზებია თავი. რადგან როგორც ცნობილია, ამ თანამდებობაზე მოსული პირი მის უფროს ქალიშვილზე უნდა დაქორწინებულიყო.
1705 წელს ჰამბურგში შედგა მისი პირველი ოპერის "ალმირას" პრემიერა, რასაც დიდი წარმატება მოჰყვა. ოპერა „ალმირაში“ გაერთიანებულია გერმანული და იტალიური ოპერების ფორმა. თუმცა მატესონმა ოპერა მძლავრად გააკრიტიკა, ისინი მაინც მეგობრებად დარჩნენ.
"ალმირას" პრემიერას რამდენიმე კვირის შემდეგ მომდევნო ოპერის "ნერონის" პრემიერაც მოჰყვა, მაგრამ ამ უკანასკნელს წარმატება აღარ მოჰყოლია.
იტალია
ჰენდელი, 1706 წელს ტოვებს ჰამბურგს და გადადის იტალიაში, სადაც იგი მოგზაურობს და თან სწავლობს. იტალიაში იგი ეზიარება იტალიურ ოპერას, რამაც მის მუსიკალურ შემოქმედებაზე უდიდესი როლი ითამაშა. ჰენდელი ხვდება მნიშვნელოვან კომპოზიტორებს არქანჯელო კორელის, ალესანდრო და დომენიკო სკარლატის, ანტონიო ლოტის. იტალიაში იწყება მისი აღმავლობა.
იგი იტალიაში ეცნობა მრავალ გავლენიან პიროვნებებს და აგრეთვე ჰანოვერის პრინც ავგუსტ-ს, გეორგ I-ის ძმას, რომლის კარზეც ჰანოვერში, ჰენდელი 1710 წლიდან კაპელმაისტერად ინიშნება.
ლონდონი - პირველი წლები (1710-1714)
1710 წლის ნოემბერში იგი მიემგზავრება ლონდონში. ლონდონში ჰენდელი ქმნის ოპერას "რინალდო", რასაც წარმოუდგენელი შემოქმედებრივი და საზოგადოებრივი წარმატება მოჰყვა. 1711 წლის ივნისში, როდესაც "რინალდო" მეთხუტმეტეჯერ დაიდგა, ჰენდელი ბრუნდება ჰანოვერში.
1712 წელს იგი ისევ ბრუნდება ლონდონში, მაგრამ ამჯერად ლონდონი მისი სამუდამო საცხოვრებელი ხდება.
ამ პერიოდში იგი ქმნის ოპერას ბრიტანეთის დედოფალ ანასთვის, რომელმაც ჰენდელი, მთელი ცხოვრების მანძილზე, ყოველწლიური ფულადი პრემიით, 200 სტერლინგით დააჯილდოვა. 1714 წელს ჰენდელი მადლობის ნიშნად დედოფალ ანას ოდას "დედოფალ ანას დაბადების დღის აღსანიშნავად" უძღვნის.
ლონდონი - 1714-1752 წლები
ჰენდელი მეფე გეორგ I-სთვის ქმნის უმნიშვნელოვანეს ნაწარმოებს "წყლის" მუსიკას, რომელიც შემდეგ დღესასწაულებზე სრულდებოდა.
1720 წელს ჰენდელი ხდება სამეფო სამუსიკო აკადემიის დირექტორი. მის შესაძლებლობაში იყო მთელი კონტინენტიდან მოეწვია ცნობილი მომღერლები. მისმა ოპერამ „რადამისტი“, რომელიც ჰენდელმა სპეციალურად აკადემიისთვის შექმნა, დიდი წარმატება მოიპოვა. „რადამისტის“ სიუჟეტი დაფუძნებული სომხეთის მეფე რადამისტის და მისი მეუღლე ზენობიას ტრაგიკულ ისტორიაზე.
ჰენდელთან ერთად აკადემიში მოღვაწეობდნენ კომპოზიტორები ჯოვანი ბონონჩინი და ატილიო არიოსტო. აკადემიის პირველ წლებში მუსიკალური საზოგადოების აზრი ორად იყოფოდა. ბონონჩინი თავიდან მეტი წარმატებით სარგებლობდა. მესამე სეზონზე, ჰენდელის უმნიშვნელოვანესი ოპერები, „იულიუს კეისარი“, "ტამერლანო" და "როდელინდა" იქნა დადგმული, რამაც ჰენდელის ავტორიტეტი დომინირებადი გახადა მუსიკალურ საზოგადოებაში. ეს ოპერები დღესაც დიდი პოპულარობით სარგებლობენ. 1728 წელს, ფინანსური პრობლემების გამო აკადემია დაიხურა. 1725 წელს ჰენდელი ხდება ინგლისის მოქალაქე.
აკადემიის დახურვის შემდეგ, იგი ცდილობს ახალი აკადემიის გახსნას. აკადემიის ყოფილ დირექტორთან, ი.ი. ჰაიდეგერთან ერთად, ჰენდელი ხსნის "მეორე" აკადემიას. ჰენდელი მიემგზავრება იტალიაში მომღერლების მოასაწვევად.
ოპერა "ლოტარიოს", რომელიც "მეორე" აკადემიაში დაიდგა, დიდი წარმატება არ მოჰყოლია. ამის შემდეგ ჰენდელი მართავს ქოვენთ-გარდენის ახლად გახსნილ თეატრს, აქ იდგმება მისი ოპერები "არიოდანტე" და "ალცინა".
1737 წელს თეატრი გაკოტრდა. ამის შემდეგ ჰენდელის ჯანმრთელობა საგრძნოლად შეირყა, თუმცა მოკლე მკურნალობის შემდეგ, აახენში, იგი ისევ ადრინდელი ენერგიით განაგრძობს ახალი ნაწარმოებების ქმნას.
1741 წელს ჰენდელი ახალი ოპერით "დიადემია", უშედეგოდ ცდილობს ისევ დაუბრუნოს ოპერას წარმატება. 1742 წელს იგი ქმნის ორატორიას "მესია", რომლის პრემიერაც დუბლინში შედგა. ამ მომენტიდან ჰენდელი აღარ დაბრუნებია ოპერას.
ჰენდელს უყვარდება პრინცესა. მას იჭერენ, თუმცა მეფის წყალობით ის სიკვდილს გადარჩა და გერმანიაში ბრუნდება, სადაც 1759 წელს ავადდება და შემდეგ კვდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1685 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1759
ქარცები
ქარცები — სოფელი საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ოკამის თემში. მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, ზღვის დონიდან 1690 მეტრი, ახალქალაქიდან 20 კმ.
სოფელში დგას XIV საუკუნის ეკლესიის ნანგრევები. ეკლესია შიგნიდან მოხატული იყო, ჰქონდა ლაპიდარული წარწერა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 110 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალჟირის ომი
ალჟირის ომი, ასევე ცნობილი როგორც ალჟირის რევოლუცია ან ალჟირის დამოუკიდებლობის ომი. ალჟირში მას ზოგჯერ მოიხსენიებენ,როგორც 1 ნოემბრის ომს. ომი მიმდინარეობდა საფრანგეთსა და ალჟირის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ ფრონტს შორის (ფრანგ. Front de Libération Nationale - FLN) 1954 წლიდან 1962 წლამდე, რამაც გამოიწვია ალჟირის დამოუკიდებლობის მოპოვება საფრანგეთისგან. ის იყო მნიშვნელოვანი დეკოლონიზაციის ომი, რომელსაც ახასიათებდა პარტიზანული ბრძოლები და ომის დანაშაულებები.ომი ძირითადად ალჟირის ტერიტორიაზე მიმდინარეობდა.
ომმა გამოიწვია 300,000-დან 1,500,000-მდე ალჟირელის, 25,600 ფრანგი ჯარისკაცის და 6000 ევროპელის სიკვდილი.ომის დროს ჩადენილი სამხედრო დანაშაულები მოიცავდა მშვიდობიანი მოსახლეობის ხოცვა-ჟლეტას, გაუპატიურებასა და წამებას. ფრანგებმა გაანადგურეს 8000-ზე მეტი სოფელი და გადაასახლეს 2 მილიონზე მეტი ალჟირელი საკონცენტრაციო ბანაკებში. 1962 წელს დამოუკიდებლობის შემდეგ, 900 000 ევროპელ-ალჟირელი (Pieds-noirs) რამდენიმე თვეში გაიქცა საფრანგეთში FLN-ის შურისძიების შიშით. საფრანგეთის მთავრობა მოუმზადებელი იყო ლტოლვილების ასეთი დიდი რაოდენობის მისაღებად და ამან საფრანგეთში არეულობა გამოიწვია. ალჟირელი მუსლიმების უმრავლესობა, რომლებიც მუშაობდნენ ფრანგებისთვის, გაანიარაღეს და დატოვეს, რადგან საფრანგეთისა და ალჟირის ხელისუფლებას შორის შეთანხმება გამოაცხადა, რომ მათ წინააღმდეგ არანაირი ქმედება არ შეიძლებოდა განხორციელებულიყო.განსაკუთრებით ჰარკები, რომლებიც მსახურობდნენ საფრანგეთის არმიაში დამხმარეებად, ითვლებოდნენ მოღალატეებად და ბევრი იქნა მოკკლული FLN-ის ან ლინჩის მიერ, გატაცებისა და წამების შემდეგ. დაახლოებით 90 000-მა ალჟირელმა მოახერხა საფრანგეთში გაქცევა ბრძანების საწინააღმდეგოდ მოქმედი ფრანგების მეშვეობით. დღეს ისინი და მათი შთამომავლები შეადგენენ ალჟირულ-ფრანგული მოსახლეობის მნიშვნელოვან ნაწილს.
ალჟირის დაპყრობა
მათი კონსულისადმი მცირედი საბაბით, ფრანგები 1830 წელს ალჟირში შეიჭრნენ მარშალ ბუგოს ხელმძღვანელობით, რომელიც გახდა ალჟირის პირველი გენერალური გუბერნატორი. დაპყრობა ძალადობრივი იყო და აღინიშნა "დამწვარი მიწის" პოლიტიკით( დამწვარი მიწის, ანუ დამწვარი დედამიწის პოლიტიკა არის სამხედრო სტრატეგია, რომელიც მოიცავს მტრისთვის სასარგებლო ობიექტებს სრულ განადგურებას. მაგალითად:სამრეწველო რესურსები, საკვების მაღაზიები, საკომუნიკაციო ადგილები და ა.შ.). ბრძოლას გამოირჩეოდა ხოცვა-ჟლეტით, მასობრივი გაუპატიურებით და სხვა სისასტიკეებით. პირველ სამ ათწლეულში დაიღუპა 500,000-დან 1,000,000-მდე, დაახლოებით 3 მილიონი ალჟირელიდან.საფრანგეთის დანაკარგები 1830 წლიდან 1851 წლამდე იყო 3336 მოკლული ჯარისკაცი. მოქმედების დროს 92 329 საავადმყოფოში გარდაიცვალა.
1834 წელს ალჟირი გახდა საფრანგეთის სამხედრო კოლონია. იგი 1848 წლის კონსტიტუციით გამოცხადდა საფრანგეთის განუყოფელ ნაწილად და დაიყო სამ განყოფილებად: ალჟერი, ორანი და კონსტანტინე. ბევრი ფრანგი და სხვა ევროპელი (ესპანელები, იტალიელიები და სხვები) მოგვიანებით დასახლდა ალჟირში.
ალჟირის ნაციონალიზმი
როგორც მუსლიმი, ისე ევროპელი ალჟირელები მონაწილეობდნენ მეორე მსოფლიო ომში და იბრძოდნენ საფრანგეთის სასარგებლოდ. ალჟირელი მუსლიმები მსახურობდნენ ტირალისტებად (ასეთი პოლკები ჯერ კიდევ 1842 წელს შეიქმნა) და სპაჰიებად. აშშ-ს პრეზიდენტის ვუდრო უილსონის 1918 წლის თოხმეტი პუნქტიტათნ მეხუთეში იკითხებოდა: „ყველა კოლონიალური პრეტენზიის თავისუფლად, ღიად და აბსოლუტურად მიუკერძოებლური კორექტირება, რომელიც დაფუძნებულია პრინციპის მკაცრ დაცვაზე, რომ სუვერენიტეტის ყველა ასეთი საკითხის დამყარებულია მოსახლეობის ინტერესებზე. დაინტერესებულს უნდა ჰქონდეს თანაბარი წონა მთავრობის სამართლიან პრეტენზიებთან, რომლის წოდებაც უნდა განისაზღვროს“. ზოგიერთმა ალჟირელმა ინტელექტუალმა, რომლებსაც ულემებს უწდებდნენ, დაიწყო დამოუკიდებლობის ან, სულ მცირე, ავტონომიისა და თვითმმართველობის სურვილის აღზრდა.
ამ კონტექსტში, აბდ ელ-კადრის შვილიშვილი სათავეში ჩაუდგა მე-20 საუკუნის პირველ ნახევარში ფრანგების წინააღმდეგ გამართულ წინააღმდეგობას და იყო საფრანგეთის კომუნისტური პარტიის ხელმძღვანელი კომიტეტის წევრი. 1926 წელს მან დააარსა Étoile Nord-Africaine ("ჩრდილოეთ აფრიკის ვარსკვლავი"), რომელსაც მესალი ჰაჯი, ასევე კომუნისტური პარტიის წევრი და მისი ასოცირებული პროფკავშირი, Confédération générale du travail unitaire (CGTU), შეუერთდა შემდეგს. წელი. მინი|265x265პქ|[[ფერჰად აბასი]] ჩრდილოეთ აფრიკის ვარსკვლავი 1928 წელს დაშორდა კომუნისტურ პარტიას. ალჟირის მოსახლეობის მზარდი უკმაყოფილების ფონზე, მესამე რესპუბლიკამ (1871–1940) აღიარა გარკვეული მოთხოვნები და სახალხო ფრონტმა წამოიწყო ბლუმ-ვიოლეტის წინადადება 1936 წელს, რომელიც უნდა გაენათლებინა ძირძველი კოდექსი, საფრანგეთის მოქალაქეობის მინიჭებით მცირე რაოდენობის მოქალაქეებისთვის. პიდს-ნუარებმა (ევროპული წარმოშობის ალჟირელები) სასტიკად გამოხატავდნენ წინააღმდეგობას მის წინააღმდეგ. ჩრდილოეთ აფრიკის პარტიაც დაუპირისპირდა მას, რამაც გამოიწვია მისი მიტოვება. დამოუკიდებლობის მომხრე პარტია დაიშალა 1937 წელს და მის ლიდერებს ბრალი წაუყენეს დაშლილი ლიგის უკანონო აღდგენაში, რამაც გამოიწვია მესალი ჰადჯ-ის მიერ 1937 წელს დაარსებული Parti du peuple algérien (ალჟირის სახალხო პარტია, PPA), რომელიც სრულუფლებიანი აღარ იყო.ის აღარ ემხრობოდა სრულ დამოუკიდებლობას, არამედ ემხრობოდა მხოლოდ ფართო ავტონომიას. ეს ახალი პარტია დაიშალა 1939 წელს. საფრანგეთის ვიშის დროს, საფრანგეთის სახელმწიფო ცდილობდა გაეუქმებინა Crémieux Decree(კრემიეს განკარგულება) ებრაელებისთვის საფრანგეთის მოქალაქეობის აღკვეთის შესახებ, მაგრამ ეს ღონისძიება არასოდეს განხორციელებულა.
მეორე მხრივ, ნაციონალისტმა ლიდერმა ფერჰატ აბასმა დააარსა ალჟირის სახალხო კავშირი (Union populaire algérienne) 1938 წელს. 1943 წელს აბასმა დაწერა ალჟირის სახალხო მანიფესტი (Manifeste du peuple algérien). დააპატიმრეს 1945 წლის 8 მაისის სეტიფის ხოცვა-ჟლეტის შემდეგ, როდესაც საფრანგეთის არმიამ და პიდს-ნუარის ბრბომ მოკლა 6000-დან 30000-მდე ალჟირელი. აბასმა დააარსა ალჟირის მანიფესტის დემოკრატიული კავშირი (UDMA) 1946 წელს და დეპუტატადც აირჩიეს. 1954 წელს დაარსებულმა ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა ფრონტმა (FLN) შექმნა შეიარაღებული ფრთა Armée de Libération Nationale (ეროვნული განმათავისუფლებელი არმია) საფრანგეთის ხელისუფლების წინააღმდეგ შეიარაღებულ ბრძოლაში ჩასართავად. ბევრი ალჟირელი ჯარისკაცი მსახურობდა საფრანგეთის არმიაში საფრანგეთის ინდოჩინეთის ომში, ჰქონდათ ძლიერი სიმპათია ვიეტნამელების მიმართ, რომლებიც იბრძოდნენ საფრანგეთის წინააღმდეგ და გამოიყენეს თავიანთი გამოცდილება ALN-ის მხარდასაჭერად.
საფრანგეთს, რომელმაც ახლახან დაკარგა საფრანგეთის ინდოჩინეთი, გადაწყვეტილი ჰქონდა, რომ არ დამარცხებულიყო შემდეგი კოლონიურ ომში, განსაკუთრებით მის უძველეს და უახლოეს დიდ კოლონიაში, რომელიც საფრანგეთის კანონით საფრანგეთის მეტროპოლიტენის ნაწილად ითვლებოდა (და არა კოლონიად).
ალჟირის ბრძოლა
საერთაშორისო და შიდა საფრანგეთის ყურადღების გასაზრდელად, FLN-მა გადაწყვიტა კონფლიქტის მიტანა ქალაქებში, გამოაცხადა ეროვნული საყოველთაო გაფიცვა და ასევე ბომბების დადება საზოგადოებრივ ადგილებში. ყველაზე თვალსაჩინო შემთხვევა იყო ალჟირის ბრძოლა, რომელიც დაიწყო 1956 წლის 30 სექტემბერს, როდესაც სამმა ქალმა, მათ შორის ჯამილა ბუჰირედმა და ზოჰრა დრიფმა, ერთდროულად მოათავსეს ბომბები სამ ადგილას, მათ შორის Air France- ის ცენტრში. FLN-მა 1957 წლის გაზაფხულზე განახორციელა სროლები და დაბომბვები, რასაც მოჰყვა მშვიდობიანი მოსახლეობის დაღუპვა და ხელისუფლების გამანადგურებელი პასუხი.
გენერალ ჟაკ მასუს დაევალა გამოიყენებინა ნებისმიერი ხერხი, რომელსაც საჭიროდ ჩათვლიდა ქალაქში წესრიგის აღსადგენად, ტერორისტების აღმოსაჩენად და აღმოსაფხვრელად. მედესანტეების გამოყენებით მან შეაჩერა ერთ-ერთი შეტევა და მომდევნო თვეებში გაანადგურა FLN ინფრასტრუქტურა ალჟირში, მაგრამ FLN-მა საფრანგეთის ალჟირს გულში დაარტყა. არმიის მიერ ალჟირის ბრძოლის მოსაგებად გამოყენებული სასტიკი მეთოდების საჯაროობამ, მათ შორის წამების გამოყენებამ, მოძრაობის ძლიერმა კონტროლმა და კომენდანტის საათის გამოცხადებამ, საფრანგეთში ეჭვი გააჩინა FLN-ს როლზე ალჟირში. ის, რაც თავდაპირველად იყო „დამშვიდება“ ან „საზოგადოებრივი წესრიგის ოპერაცია“, გადაიქცა კოლონიურ ომად, რომელსაც თან ახლავდა წამება და არაჰუმანური მოპყრობა.
პარტიზანული ომები
კომპეტენტური საველე მეთაურების დაკარგვამ, როგორც ბრძოლის ველზე, ისე დეზერტირებისა და პოლიტიკური წმენდების შედეგად, სირთულეები შეუქმნა FLN-ს. უფრო მეტიც, ძალაუფლების ბრძოლამ ომის პირველ წლებში გაიყო ხელმძღვანელობა ვილაიაში, განსაკუთრებით აურესში. ზოგიერთმა ოფიცერმა შექმნა საკუთარი ფეოდები, გამოიყენა ქვედანაყოფები მათი მეთაურობით ძველი ანგარიშების მოსაგვარებლად და FLN-ში სამხედრო მეტოქეების წინააღმდეგ კერძო ომებში ჩართვისთვის.
ქალის როლი
ალჟირის ომის დროს ქალები სხვადასხვა როლში იყვნენ. მუსლიმი ქალების უმრავლესობა ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტის(FLN) მხარეს ივნენ. ფრანგებმა რამდენიმე ქალი, როგორც მუსლიმი, ასევე ფრანგი, თავიანთ საომარ მცდელობებში გამოიყენეს. ისინი არ იყვნენ ისეთივე ინტეგრირებული და არც ისეთი დავალებები ეკისრებოდათ, როგორც ალჟირის მხარეს მებრძოლ ქალებს. კონფლიქტში ჩართული ქალების საერთო რაოდენობა, როგორც დადგინდა ომისშემდგომი ვეტერანთა რეგისტრაციით, დათვლილია 11 000-მდე, მაგრამ შესაძლებელია, რომ ეს რიცხვი საგრძნობლად მაღალი იყოს არასაკმარისი ინფორმაციის გამო.
ქალაქელი და სოფლის ქალების გამოცდილება რევოლუციაში ძალიან განსხვავდებოდა. ქალაქელი ქალები, რომლებიც შეადგენდნენ საერთო ძალის დაახლოებით ოც პროცენტს, მიიღეს გარკვეული სახის განათლება და ჩვეულებრივ, საკუთარი სურვილით ირჩევდნენ FLN-ის მხარეს შესვლას. მეტწილად გაუნათლებელი სოფლის ქალები, მეორეს მხრივ, დანარჩენი ოთხმოცი პროცენტი, მათი გეოგრაფიული მდებარეობის გამო, FLN-ის ოპერაციებში ხშირად ჩაერთვნენ.
ქალები მოქმედებდნენ აჯანყების დროს სხვადასხვა სფეროში. „ქალები აქტიურად მონაწილეობდნენ როგორც მებრძოლები, ჯაშუშები, ფინანსების შემგროვებლები, ასევე ექთნები, მრეცხავები და მზარეულები“. „ქალები ეხმარებოდნენ მამაკაც მებრძოლ ძალებს ისეთ სფეროებში, როგორიცაა ტრანსპორტი, კომუნიკაცია და ადმინისტრაცია“. ჩართულობის დიაპაზონი ქალის მიერ შეიძლება მოიცავდეს როგორც საბრძოლო, ისე არამებრძოლ როლებს. მიუხედავად იმისა, რომ ქალების უმეტესი დავალება არასაბრძოლო იყო, მათი ნაკლებად ხშირი, ძალადობრივი ქმედებები უფრო შესამჩნევი იყო.
ალჟირელი რევოლუციონერ ქალებთან დაკავშირებული ყველაზე ცნობილი ინციდენტი იყო 1956 წლის Milk Bar-ის დაბომბვა, როდესაც ზოჰრა დრიფმა და იაცეფ საადიმ სამი ბომბი დადეს: ერთი Air France-ის ოფისში, მავრიტანიის შენობაში, ალჟირში, რომელიც არ აფეთქდა. ერთი კაფეტერიაში Rue Michelet-ზე და მეორე Milk Bar Café-ში, რომელმაც მოკლა 3 ახალგაზრდა ქალი და დაჭრა მრავალი ზრდასრული და ბავშვი. ალჟირის კომუნისტური პარტიის წევრი რაიმონდ პეშარდი თავდაპირველად დაადანაშაულეს დაბომბვის თანამონაწილედ და იძულებული გახდა გაქცეულიყო კოლონიური ხელისუფლებისგან. 1957 წლის სექტემბერში დრიფი და საადი დააპატიმრეს და მიუსაჯეს ოცი წლით მძიმე შრომა ბარბაროსას ციხეში. დრიფი შეიწყალა შარლ დე გოლმა ალჟირის დამოუკიდებლობის წლისთავზე 1962 წელს.
ომის დასასრული
მინი|408x408პქ|შარლს დე გოლი დე გოლმა მოიწვია პირველი რეფერენდუმი ალჟირის თვითგამორკვევის შესახებ 1961 წლის 8 იანვარს, რომელსაც ამომრჩეველთა 75%-მა (საფრანგეთსა და ალჟირში) დაუჭირა მხარი და დე გოლის მთავრობამ ფარული სამშვიდობო მოლაპარაკებები დაიწყო FLN-თან. ალჟირის დეპარტატებში 69,51%-მა ხმა მისცა თვითგამორკვევას. 1961 წლის მარტში დაწყებული მოლაპარაკებები ჩაიშალა, როდესაც დე გოლი დაჟინებით მოითხოვდა ბევრად უფრო მცირე მოძრაობის ეროვნული ალჟერიის (MNA) ჩართვას, რასაც FLN ეწინააღმდეგებოდა, ვინაიდან FLN ბევრად უფრო ძლიერი მოძრაობა იყო, სადაც MNA ამ დროისთვის თითქმის გაქრა, ფრანგები საბოლოოდ იძულებულნი გახდნენ გამოერიცხათ MNA მოლაპარაკებებიდან მას შემდეგ, რაც FLN გარკვეული დროით გავიდა მოლაპარაკებიდან.
გენერლების პუტჩი 1961 წლის აპრილში, მიზნად ისახავდა მთავრობის მოლაპარაკებების გაუქმებას FLN-თან. ეს იყო გარდამტეხი, რომელიც ხაზს უსვამდა ოფიციალურ დამოკიდებულებას ალჟირის ომის მიმართ. საფრანგეთში იყო გადატრიალების მცდელობა. დე გოლის ჩამოგდების მცდელობას ხელმძღვანელობდნენ გენერალი რაულ სალანი, გენერალი ანდრე ზელერი, გენერალი მორის შალი და გენერალი ედმონდ ჟოჰაუდი. საზღვაო ძალები და არმიის უმეტესი ნაწილი გენერალ დე გოლის ერთგული დარჩა, მაგრამ ერთ მომენტში დე გოლი გავიდა ფრანგულ ტელევიზიაში საზოგადოების მხარდაჭერის სათხოვნელად, ჩვეულებრივ ამაღლებულმა დე გოლმა თქვა: "ფრანგებო, ფრანგებო, დამეხმარეთ!" . დე გოლი ახლა მზად იყო დაეტოვებინა პიდ-ნუარები, რის გაკეთებასაც არც ერთი წინა საფრანგეთის მთავრობას არ სურდა. არმია დისკრედიტირებული იყო პუტჩის გამო და ინარჩუნებდა პოლიტიკურად დაბალ აზრს ალჟირთან საფრანგეთის დანარჩენ ნაწილებში. OAS უნდა ყოფილიყო მთავარი სტანდარტის მატარებელი პიდ-ნუარებისთვის ომის დანარჩენი პერიოდისთვის. ალტ=წითელი ფერი რელიგიის, ისლამის სიმბოლოა; მწვანე ფერი კეთილდღეობის და სიმდიდრის; თეთრი ფერი-მშვიდობის; წითელი ფერი-თავისუფლების და სისხლის|მინი|264x264პქ|დამოუკიდებელი ალჟირის პირველი დროშა.წითელი ფერი რელიგიის, ისლამის სიმბოლოა; მწვანე ფერი კეთილდღეობის და სიმდიდრის; თეთრი ფერი-მშვიდობის; წითელი ფერი-თავისუფლების და სისხლის 1959 წელს შარლ დე გოლმა გამოაცხადა, რომ ალჟირელებს ჰქონდათ უფლება თავად განსაზღვრონ თავიანთი მომავალი. მიუხედავად დამოუკიდებლობის მოწინააღმდეგე ფრანგი ალჟირელების ტერორისტული აქტებისა და საფრანგეთში გადატრიალების მცდელობისა ფრანგული არმიის ელემენტების მიერ, 1962 წელს ხელი მოეწერა შეთანხმებას და ალჟირი დამოუკიდებელი გახდა.
კუკის კუნძულები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კუკის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ალმურა თეთრი
ალმურა თეთრი, თეთრი ყურძენი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში აჭარიდან.
ალმურა გავრცელებულია ზემო აჭარაში, სოფელ ალმეს მიდამოებში და აქედან წარმოიშვა მისი სახელწოდებაც.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საკმაოდ დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, ხშირად სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შეუბუსავია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი დიდი ან ძალიან დიდი ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, დატოტვილი, თხელი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი მსხვილი ან ძალიან მსხვილია. ოვალური, ღია მწვანე, მოყვითალო ელფერით. კანი საკმაოდ სქელი და მკვრივი აქვს. რბილობი ხორციანი და კნატუნაა, ტკბილი და სასიამოვნო გემოთი. ამ ჯიშისთვის დამახასიათებელია მტევანში განუვითარებელი (პართენოკარპიული) მარცვლების გარკვეული რაოდენობა.
ჯიში გამოირჩევა ლამაზი მტევნითა და მარცვლით. სასიამოვნო გემოთი და ტრანსპორტირების კარგი უნარით. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
1984 (რომანი)
სხვა პერსონაჟები
ეს პერსონაჟები ნახსენებია რომანში, მაგრამ თავად მოქმედებაში არ მონაწილეობენ:
სიუჟეტი
რომანის მთავარი გმირია უინსტონ სმითი. იგი ცხოვრობს ლონდონში, მუშაობს სიმართლის სამინისტროში და არის გარე პარტიის წევრი. იგი არ უჭერს მხარს პარტიულ ლოზუნგებსა თუ იდეოლოგიას და გულის სიღრმეში პარტიას, გარშემო არსებულ რეალობასა და ზოგადად, ყველაფერს ეჭვის თვალით უყურებს. რათა საკუთარი ემოციები დახარჯოს, იგი ავსებს დღიურს, რომელშიც საკუთარ აზრებს გადმოსცემს. სხვების დასანახად ის ცდილობს პარტიული იდეების მოყვარულად გამოიყურებოდეს. მაგრამ ეშინია, რომ გოგონა ჯულია, რომელიც იმავე სამინისტროში მუშაობს, მას უთვალთვალებს და სურს მისი გამოაშკარავება. იმავე დროს სმითი ფიქრობს, რომ მათი სამინისტროს მაღალჩინოსანი, შიდა პარტიის წევრი, ვინმე ო’ბრაიენი ასევე არ უჭერს მხარს პარტიულ იდეებს და ფარული რევოლუციონერია.
ერთხელ, როდესაც აღმოჩნდება ერთ-ერთ რაიონში, რომელშიც პარტიის წევრთა შესვლა არ არის სასურველი, სმითი შედის ვინმე ჩერინგტონის ძველი ნივთების მაღაზიაში. უკანასკნელი მას უჩვენებს ოთახს და უინსტონს აქვს სურვილი, მასში ერთი კვირა მაინც გაატაროს. უკანა გზაზე მას ხვდება ჯულია. სმითი მიხვდება, რომ ჯულია უთვალთვალებდა. იგი ორ ცეცხლს შორის არის - სურს გოგოს მოკვლა და შიშით არის მოცული. მაგრამ დასძლებს რა შიშს გადაწყვიტავს, მაინც მოკლას ჯულია. მაგრამ გოგო მას გადასცამს ქაღალდს, რომელშიც სმითისადმი თავის სიყვარულზე საუბრობს. მათ შორის სასიყვარულო ურთიერთობები იწყება. თვეში რამდენიმეჯერ ისინი ერთმანეთს ხვდებიან, მაგრამ უინსტონს აწუხებს გრძნობა, თითქოს ისინი უკვე მკვდრები არიან (პარტიის მიერ ქალსა და მამაკაცს შორის თავისუფალი ურთიერთობები აკრძალულია). ისინი ქირაობენ ოთახს ჩერინგტონის მაღაზიაში და იქ ერთმანეთს დრო და დრო ხვდებიან. ისინი მიდიან ო’ბრაიენთან და სთხოვენ არალეგალური საძმოს წევრებად მიღებას, თუმცა თავად მხოლოდ ვარაუდობენ, რომ ის მისი წევრია. ო’ბრაიენი მათ გადასცემს გოლდსტეინის, სახელმწიფო მტრის მიერ დაწერილ წიგნს.
მოგვიანებით წყვილს აპატიმრებენ, პირდაპირ მათ საკუთარ ოთახში - ჩერინგტონი აღმოჩნდება პოლიციის თანამშრომელი. სიყვარულის სამინისტროში უინსტონზე დიდ ზეწოლას ახდენენ და აწამებენ. მთავარ როლს ამ დამსჯელ მოქმედებაში ასრულებს თავად ო’ბრაიენი. თავდაპირველად უინსტონი ცდილობს, არ უარყოს საკუთარი პრინციპები. მაგრამ მუდმივი ფიზიკური და ფსიქიკური ზეწოლის შემდეგ ის მაინც ნებდება და იმედი აქვს, რომ უარს ყველაფერზე იტყვის მხოლოდ გონებრივად, მაგრამ არა სულიერად. იგი უარს ამბობს ყველაფერზე, გარდა ჯულიასადმი სიყვარულისა. მაგრამ ო’ბრაიენს აქაც შეაქვს ცვლილება. უინსტონი საბოლოოდ ამბობს უარს, ფიქრობს, რომ ჯულია მხოლოდ სიტყვიერად უარყო. მაგრამ მას შემდეგ, როდესაც გადის დრო და ის უკვე განკურნებულია რევოლუციური განწყობისაგან და თავისუფლებაზეა, ერთხელ, კაფეში ჯდომისას, ხვდება, რომ ჯულიაზე გონებრივად უარის თქმით მთლიანად განერიდა მას. მან უარყო სიყვარული. ამავე დროს რადიოეთერში გადაიცემა ახალი ამბები, სადაც საუბარია ოკეანეთის მიერ ევრაზიის ჯარების დამარცხებაზე. უინსტონი მიხვდება, რომ ამჯერად ის სრულიად განიკურნა. მას უყვარს პარტია, „უფროსი ძმა“.
სახელწოდება
რომანის სამუშაო სახელწოდება იყო „უკანასკნელი ადამიანი ევროპაში“. ცნობილია, რომ წიგნის გამომცემელი, ფრედერიკ უორბურგი მოითხოვდა სახელწოდების შეცვლას. ბოლომდე უცნობია, თუ რატომ დაერქვა ამ რომანს „1984“.
უფრო გავრცელებული ვარაუდია, რომ 1984 არის რომანში მოვლენათა მოქმედების წელი და იგი არჩეული იქნა თავად რომანის შექმნის წლის, 1948-ის უკანასკნელი ორი ციფრის შებრუნებით. 1984 ასევე შესაძლოა იყოს ფაბიანური საზოგადოების 100 წლისთავის აღსანიშნავი თარიღი - ეს იყო პირველი მნიშვნელოვანი ბრიტანული სოციალისტური ორგანიზაცია, რომელიც 1884 წელს ჩამოყალიბდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1949 წლის რომანები კატეგორია:ჯორჯ ორუელის ნაწარმოებები კატეგორია:ინგლისური რომანები კატეგორია:ათას ცხრაას ოთხმოცდაოთხი კატეგორია:ჯორჯ ორუელი კატეგორია:დისტოპიური რომანები კატეგორია:პოლიტიკური რომანები კატეგორია:სოციალური სამეცნიერო ფანტასტიკა კატეგორია:ცენზურის მიერ აკრძალული წიგნები
უმბერტო დ.
უმბერტო დ. (Umberto D.) — ვიტორიო დე სიკას 1952 წლის ფილმი, რომლითაც დასრულდა კინოში იტალიური ნეორეალიზმის ეპოქა. ცეზარე ძავატინი წარდგენილი იყო ოსკარის ნომინაციაში საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის. უმბერტო დ. ინგმარ ბერგმანის ფავორიტი ფილმი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:1952 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:ვიტორიო დე სიკას ფილმები კატეგორია:ნეორეალისტური ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
749
თარიღი უცნობია
*
ფრეიზერი (კუნძული)
ფრეიზერი (Fraser Island) — ქვიშიანი კუნძული ავსტრალიის კუინზლენდის შტატის სამხრეთ სანაპიროსთან. მდებარეობს ბრისბენიდან დაახლოებით 300 კმ-ში. 2006 წლის აღწერით, კუნძულის მოსახლეობა შეადგენს 360 კაცს. 1992 წელს შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ჩამონათვალში, როგორც განუმეორებელი ბუნებრივი ძეგლი.
გეოგრაფია
thumb|right|250px|კუნძულ ფრეიზერის რუკა კუნძულს აქვს წაგრძელებული ფორმა. მისი სიგრძე დაახლოებით 120 კმ-ია, სიგანე კი 7-დან 23 კმ. მისი ფართობია — 1840 კმ². იგი მიჩნეულია უდიდეს ქვიშიან კუნძულად მსოფლიოში.
მისი შემადგენელი დიუნები წარმოიქმნა დაახლოებით 400 ათასი წლის წინ და აქვთ სიმაღლე 240 მეტრამდე. კუნძულზე არსებობს 40-ზე მეტი სასმელად ვარგისი ტბა, რომელთაგან ყველაზე დიდია — ბოუმინგენის ტბა (ფართობი 200 ჰა). კუნძულის დასავლეთი სანაპირო დაკავებულია მანგროს ტყეებით და ჭაობებით, ოკეანისკენ მიქცეული აღმოსავლეთი კი დაახლოებით 100 კმ-ის სიგრძის თეთრ ქვიშიანი პლაჟია. ჩრდილოეთ ნაწილში შენარჩუნებულია ხელუხლებელი ტენიანი ეკვატორული ტყეები, რომლის დიდი ნაწილი (დაახლოებით 1645 კმ²) არის გრეიტ-სენდის ეროვნული პარკის ნაწილი. საინტერესოა კუნძულის ცხოველთა სამყაროც. პატარა სიღრმის, კარგად გამთბარ ტბებში ბინადრობენ სასმელი წყლის კუები, ხოლო ხმელეთზე გვხვდება ველური ჯიშის ძაღლი დინგო.
ისტორია
ავსტრალიის ევროპელთა კოლონიზაციამდე კუნძულზე ცხოვრობდნენ რამდენიმე ათასი აბორიგენები. ბატჩულას (Butchulla) ტომის ენაზე კუნძულს ერქვა კგარი (K`gari) — სამოთხე. თანამედროვე სახელი დაკავშირებულია კაპიტან ფრეიზერის და მისი ცოლის გვართან, რომელთა გემმაც „Stirling Castle“ განიცადა ავარია კუნძულთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრალიის კუნძულები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში
აგრავაცია
აგრავაცია (aggravatio) — ავადმყოფის მიერ ავადმყოფური მდგომარეობის ან დაავადების ცალკეული სიმპტომის გაზვიადება. აგრავაცია შეიძლება იყოს ქვეცნობიერი (რაც მეტ-ნაკლებად დამახასიათებელია ავადმყოფისათვის), შეგნებული, გამიზნული და პათოლოგიური (ისტერიის, იატროგენიის, რეაქც. ფსიქოზისა და ფსიქოპათიის დროს).
ლიტერატურა
კატეგორია:მედიცინა
არეალი (რიო-დე-ჟანეირო)
არეალი (Areal) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 444 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-რიუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 423 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 102.99 კმ²-ზე. ფართობი 110 919 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
ვანგა
ვანგა (Ванга; დ. 31 იანვარი, 1911 — გ. 11 აგვისტო, 1996) — ბულგარელი ნათელმხილველი. დაიბადა ოსმალეთის იმპერიაში, ბულგარელი გლეხის ოჯახში. ცხოვრების უმეტესი ნაწილი ცხოვრობდა სოფელ პეტრიჩში. ბოლო 20 წელი ხალხს რუპიტესაში იღებდა.
სრული სახელია ვანგელია პანდევა გუშტეროვა (ბულგ. Вангелия Пандева Гущерова). სახელი „ვანგელია“ (Ευαγγελία) ნიშნავს „კეთილ ამბავს“. ის აგრეთვე ცნობილია, როგორც ბაბა ვანგა (Баба Ванга).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
სარიბაბა
სარიბაბა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოლიმპიური თამაშები
thumb|150px|ოლიმპიური ალამი ოლიმპიური თამაშები — უძველესი და ყველაზე პოპულარული სპორტული შეჯიბრი, რომელსაც საფუძველი ჩაეყარა ძველ საბერძნეთში. პირველი ოლიმპიური თამაშები მოეწყო ძვ. წ. 776 წელს ქალაქ ოლიმპიაში. თამაშებს შორის ინტერვალი შეადგენდა 1417 დღეს. ოლიმპიური თამაშები ითვლება თანამედროვეობის უმნიშვნელოვანეს საერთაშორისო კომპლექსურ სპორტულ შეჯიბრებად, რომელიც ხელს უწყობს მსოფლიოს ახალგაზრდობის მეგობრობისა და ურთიერთთანამშრომლობის განმტკიცებას, მშვიდობასა და პროგრესს.
1894 წელს პარიზში საერთაშორისო კონგრესზე იქნა მიღებული და დამტკიცებული ოლიმპიური თამაშების ძირითადი წესები და დებულებები (ოლიმპიური ქარტია). ასევე მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება ერთიანი ხელმძღვანელი ორგანოს შექმნის თაობაზე, რომელსაც ეწოდა „საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტი“ (სოკ).
თანამედროვე ოლიმპიური თამაშები ტარდება 4 წელიწადში ერთხელ და ყოველ თამაშებს ენიჭება ნუმერაცია, იმ შემთხვევაშიც კი, თუ თამაშები არ ჩატარდა რაიმე მიზეზის გამო (მაგალითად ომის გამო, 1916 წლის VI თამაშები; 1940 წლის XII თამაშები; 1944 წლის XIII თამაშები).
1924 წლიდან სისტემატურად ტარდება ზამთრის ოლიმპიური თამაშებიც. მსოფლიოს ხუთივე კონტინენტის სპორტსმენებმა თამაშებში პირველად მონაწილეობა 1908 წელს მიიღეს.
ოლიმპიური ალამი პირველად აღიმართა 1914 წელს პარიზში თამაშების აღორძინების 20 წლისთავისადმი მიძღვნილ ზეიმზე.
ოლიმპიური ალამი თეთრი ფერის დროშაა და მასზე გამოსახულია ხუთი ერთმანეთზე გადაჯაჭვული რგოლი (ცისფერი, ყვითელი, შავი, მწვანე და წითელი). რგოლები სიმბოლიზირებენ ხუთ კონტინენტს: აფრიკას, აზიას, ამერიკას, ოკეანეთსა და ევროპას. დროშა შექმნილია პიერ დე კუბერტენის მიერ და მისი თქმით დროშის ექვსი ფერი (თეთრი ფონის ჩათვლით) ასახავს იმ დროს ოლიმპიური თამაშების მონაწილე ყველა ქვეყნის დროშის ფერებს. ამ ემბლემის დევიზია „Citius, Altius, Fortius“ („უფრო სწრაფად, უფრო მაღლა, უფრო ძლიერ“).
Carinodrillia apitoa
Carinodrillia apitoa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ევროპის ჩემპიონთა თასი ხელბურთში
1956 წლის სექტემბერს ხელბურთის საერთაშორისო ფედერაცია მ თავის სტოკჰოლმის კონგრესზე განიხილა საფრანგეთის ხელბურთის ფედერაციის წინადადება ჩაეტარებინათ ევროპის ქვეყნების ჩემპიონთა თასი ვაჟთა გუნდებს შორის. წინადადება ერთხმად იქნა მიღებული და უკვე მომდევნო წლიდან ევროპის 12 ქვეყნის ჩემპიონი (ოფიციალურად ქალაქის ნაკრები) ჩაება თასის პირველ გათმაშებაში, რომლის გამარჯვებულისათვის პრიზი ფრანგულმა გაზეთმა ,,ეკიპმა’’ დააწესა. პრიზი გარდამავალია და გამარჯვებულს მხოლოდ მის კოპიას გადასცემენ (ასევეა ქალთა ტურნირშიც). ტურნირი ტარდება ოლიმპიური სისტემით. პირველ სამ გათმაშებაში გუნდები ერთხელ ხვდებიან ერთმანეთს. მეოთხე და მეხუთე გათმაშებებში - მეოთხედფინალიდან, ხოლო მეექვსე გათმაშებიდან ყველა ეტაპზე - ორ-ორჯერ. სტოკჰოლმშივე იქნა მიღებული გადაწყვეტილება რომ ფინალური მატჩი გაიმართებოდა პარიზში. 1966 წლამდე ფინალური მატჩების ორგანიზატორი იყო საფრანგეთის ხელბურთის ფედერაცია და მატჩები ტარდებოდა პარიზში (მხოლოდ 1965 წელს ჩატარდა ლიონში). 1967 წლიდან ამ მატჩების ორგანიზება თავის თავზე აიღო გერმანიის ხელბურთის ფედერაციამ და 1975 წლის ჩათვლით ჩაატარა 8 ფინალური მატჩი (7-ჯერ დორტმუნდში და ერთხელ, 1968 წელს, მაინის ფრანკფურტში). შემდეგი სამი წელი ფინალი ჩატარდა ბანია-ლუკაში, გერმანიის ქალაქ ზინდენფიგენში და მაგდენბურგში. მოყოლებული 1979 წლიდან ფინალი ორმატჩიანი გახდა. 1995 წლიდან ტურნირს სახელწოდება შეეცვლა და ეწოდა ევროპის ჩემპიონთა ლიგა.
ევროპის ჩემპიონთა თასის გათამაშებაში უთამაშიათ ქართულ გუნდებსაც. თბილისის ,,ბურევესტნიკმა მონაწილეობა მიიღო 1963 და 1965 წლების გათამაშებაში. 1963 წლის გათამაშებაში ,,ბურევესტნიკმა’’ პირველ ეტაპზე სტუმრად წააგო ლაიფციგის გუნდთნ (17-25) და ბრძოლას გამოეთიშა. 1965 წელს თბილისელებმა პირველ ეტაპზე ვროცლავის აზს დაამარცხეს (32-18). მეოთხედფინალში ,,ბურევესტნიკი’’ ზაგრების ,,მედვეშაკს’’ დაუპირისპირდა. პირველი მატჩი ზაგრებში თბილისელებმა 16-24 წააგეს. განმეორებით შეხვედრაში თბილისში მასპინძლებმა ზუსტად 8 ბურთის სხვაობით (21-13) გაიმარჯვეს. მსაჯის მიერ აგდებულმა მონეტამ კი გამარჯვება ზაგრებელებს მოუტანა. შემდეგი ქართული გუნდი, რომელიც ამ შეჯიბრებაში გამოდიოდა, თბილისის ,,შევარდენი’’ იყო. მან რვა გათამაშებაში მიიღო მონაწილეობა და 7-ჯერ პირველივე ეტაპზე დაამთავრა ბრძოლა. მხოლოდ 1996 წელს შეძლო ,,შევარდენმა’’ პირველი ეტაპის დაძლევა, დაამარცხა რა ესტონეთის ,,კერა’’ (25-23, 35-21), მაგრამ შემდგომ ეტაპზე თავად დამარცხდა ,,ბარსელონასთან’’ (18-40,20-30).
გამარჯვებულები და ფინალისტები, ვაჟები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|თასის მფლობელი ! s! style="background: #ddffdd;"|შედეგი ! s! style="background: #ddffdd;"|ფინალისტი