cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მესტიის მაცხოვრის ეკლესია
ეკლესია მთაზეა აგებული. საშენ მასალად თლილი ქვაა გამოყენებული. სამხრეთით ეკლესიას კარი აქვს, აღმოსავლეთითა და სამხრეთით კი თითო სარკმელი. სხვა ეკლესიებისგან განსხვავებით მესტიის მაცხოვრის ეკლესიას დიდი უბეები ანუ ნიშნები აქვს საკურთხევლის მარჯვნივ და მარცხნივ. კედლებზე ძველი ფრესკები შეიმჩნევა: სამხრეთის კედელზე ერთი წმინდანია გამოსახული სრული ტანით. შუა თაღში ეკლესიის რკინის კაკვია და ზედ ჯაჭვით ქვაბია ჩამოკიდული. ეკლესიის გარე კედლები უბრალო პალიასტრებითაა მოკაზმული.
2006 წლის 7 ნოემბერს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მესტიის მაცხოვრის ეკლესიას ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ციკლოალკანი
სახელწოდება
ხშირად ციკლოალკანებს უწოდებენ პოლიმეთილენის ნახშირწყალბადებს ან პოლიმეთილენებს, მაგ; ციკლოპენტანს C5H10 ეწოდება პენტამეთილენი, ციკლოჰექსანს C6H12 — ჰექსამეთილენი. პენტამეტილენ და ჰექსამეთილენები ალკინწარმოებულებთან ერთად შედის ნავთობის შემადგენლობაში. ამიტომ მათ ნაფთენებსაც უწოდებენ. ფიზიკური და ქიმიური თვისებებით ციკლოალკანი ნაჯერი აციკლური ნახშირწყალბადების ანალოგიურია.
მიღება
ციკლოალკანებს იღებენ სხვადასხვა ხერხით, მაგ; დიჰალოგენიდების ციკლიზაციით, ციკლოალკანების ან არომატული ნაერთების ჰიდრირებით. პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს ძირითადად ციკლოჰექსანს და მეთილციკლოჰექსანს. ნავთობის არომატიზაციის პროცესში ეს ნახშირწყალბადები გარდაიქმნება ბენზოლად და ტოლუოლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალკანები კატეგორია:ციკლოალკანები კატეგორია:ნახშირწყალბადები კატეგორია:ორგანული ქიმია
ყარაქოლი
ყარაქოლი (Қарокул) — გაუდინარი ტბა ტაჯიკეთში, პამირის ჩრდილო ნაწილში. მოქცეულია ბრტყელ მთიან ქვაბულში, ზღვის დონიდან 3914 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 380 კმ². მაქსიმალური სიგრძე 33 კმ, სიგანე 24 კმ. სიღრმე დასავლეთ ნაწილში 238 მ, აღმოსავლეთში — 22,5 მ. შედგება ორი ნაწილისაგან, რომლებიც ერთმანეთთან ორი ვიწრო სრუტითაა დაკავშირებული. ტბის ქვაბული გაჩნდა მეტეორიტული შეჯახების შედეგად დაახლოებით 25 მლნ. წლის წინ. წყალი მწარე-მლაშეა, გამჭვირვალობა 9 მ-მდე. ტბის ზედაპირი ღია ლურჯი ფერისაა. ნოემბრის ბოლოდან აპრილამდე ყინულით არის დაფარული. წყლის ტემპერატურა ზაფხულში 12°C-მდე. ყარაქოლს ერთვის პატარა მდინარეები, რომელთაგან მნიშვნელოვანია ყარაჯილღა და მუზქოლი. ტბა მოქცეულია ტაჯიკეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე.
ლანა როუდსი
ლანა როუდსი (Lana Rhoades; დ. 6 სექტემბერი, 1996, ჩიკაგო, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. ნომინირებული იყო 40 ჯილდოზე, მათგან 7 მოიგო. 2020 წელს დროებით დაბრუნდა პორნოგრაფიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:დაბადებული 6 სექტემბერი კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი კატეგორია:ამერიკელი პორნო მსახიობები
ვიქტორია (ტელესერიალი)
ვიქტორია (Victoria) — 2016 წელს გამოსული ბრიტანული ისტორიული ტელესერიალი, რომელიც მოგვითხრობს დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას ისტორიას მისი ტახტზე ასვლის შემდეგ. ფილმში დედოფლის როლს მსახიობი ჯენა კოლემანი ასრულებს. 2016 წლის 28 მაისს სერიალი პირველად გავიდა ეთერში, 2019 წლის 12 მაისს კი უკანასკნელად.
პირველი სეზონი
სერიალის მოქმედება 1837 წლის დიდი ბრიტანეთის სამეფო კარზე იწყება. მეფე უილიამ IV გარდაიცვალა და ტახტს მისი 18 წლის ძმისწული, დედოფალი ვიქტორია იკავებს. იგი სასწრაფოდ ტოვებს კენსინგტონის სასახლეს, რომელიც ბავშვობის ცუდ მოგონებებს ახსენებს და ბაკინგემში გადადის. ახალგაზრდა დედოფალს ცუდი ურთიერთობა აქვს დედასთან და ვინაიდანაც ოჯახის სხვა წევრები მისი ტახტის მიტაცებას ცდილობენ, იგი მთლიანად პრემიერ-მინისტრ მელბურნზე ხდება დამოკიდებული, ეს დამოკიდებულება კი მალევე სიყვარულში გადაიზრდება. იმავდროულად ბიძამისი, ჰანოვერის მეფე ერნესტ ავგუსტი ცდილობს დაამტკიცოს, რომ პაპის, მეფე ჯორჯ III-ის მსგავსად ვიქტორიაც შეშლილია, რათა თავად მისი რეგენტი გახდეს და ასე მაინც ჩაიგდოს ბრიტანეთში ხელში ძალაუფლება. იგი მიზანს ვერ აღწევს, თუმცა იმავდროულად ვიქტორიასა და მელბურნის ურთიერთობები ფუჭდება, რამეთუ დედოფალი იძულებულია გათხოვდეს, რათა მემკვიდრე გააჩინოს. ამ პერიოდში ლონდონს ვიქტორიას დედის ძმა, ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I სტუმრობს და ვიქტორიას საქმროდ თავის ძმისწულს, პრინც ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელს სთავაზობს. ვიქტორია თავიდან უარს ამბობს ალბერტზე, მათი ურთიერთობაც ცუდად ეწყობა, მაგრამ შემდეგ წყვილი ერთმანეთს კარგად უგებს და ქორწინდება. პრობლემები იქმნება ალბერტის წოდებასა და პენსიასთან დაკავშირებითაც, თუმცა საბოლოოდ ვიქტორია გამოსავლის პოვნას ახერხებს.
ქორწინებიდან მალევე ვიქტორიას შიში უჩნდება, რომ თავისი ბიძაშვილის, პრინცესა შარლოტას მსგავსად არ დაასრულოს, რომელიც მშობიარობისას დაიღუპა ბავშვთან ერთად, ამიტომაც იგი ყველანაირად ცდილობს, რომ არ დაორსულდეს. იმავდროულად, ვიქტორია გადაწყვეტს დაეხმაროს თავის ბიძას, სასექსის ჰერცოგს, რომელიც ბედნიერ, თუმცა მორგანატიკულ ქორწინებაშია თავის საყვარელ ქალთან, რომელსაც არასამეფო ფესვების გამო საზოგადოება მის ცოლად არ აღიარებს. ამიტომაც ვიქტორია მის ცოლს ინვერნესის ჰერცოგინიის წოდებას ანიჭებს და ბიძასთან ერთად გადაჰყავს სამეფო კარზე.
მიუხედავად მცდელობისა, ვიქტორია ორსულდება და იგი შეშინებულია მოსალოდნელი მშობიარობით. ამას ისიც ერთვის, რომ ბიძამისი ჩადის ლონდონში ჰანოვერიდან, რომელიც იმედოვნებს, რომ ვიქტორია შარლოტას მსგავსად ბავშვთან ერთად დაიღუპება და ტახტს დაიკავებს. ამის მიუხედავად, ვიქტორია ჯანმრთელ გოგონას აჩენს, სახელად ვიქტორიას, რომელსაც შემდეგში პრინცესა ვიკის უწოდებენ.
მეორე სეზონი
ბავშვის გაჩენის შემდეგ ვიქტორია აღმოაჩენს, რომ ქმარი და მინისტრები მისი პოლიტიკისაგან ჩამოცილებას ცდილობენ. ამის გამო იგი ტოვებს პოსტსამშობიარო პალატებს და პოლიტიკას უბრუნდება, რა დროსაც იგებს რომ ათასობით ბრიტანელი ჯარისკაცი ავღანებმა ქაბულთან ამოხოცეს. ამის პარალელურად იგი ცდილობს შეაჩეროს თავისი ბიძა, მეფე ლეოპოლდი, რომელიც უკვე გეგმავს პრინცესა ვიკის პრუსიაში გათხოვებას. იმავდროულად კი დედოფალი ვიქტორია ხალხში გადის და გადაწყვეტს ტრაფალგარის ბრძოლის უკვდავსაყოფად ძეგლი გახსნას, გახსნისას კი მის მოკვლას შეეცდებიან, რის შემდეგაც იწყება მისი და ალბერტის ისევ დაახლოვება.
ამასობაში დედოფალი ისევ ორსულდება და პრინც ედუარდს აჩენს, რომელსაც მეტსახელად ბერტის უწოდებენ. ამის პარალელურად კი ვიქტორია იგებს, რომ ლორდი მელბურნი კვდება, რის გამოც იგი მასთან მიემგზავრება, რათა დაემშვიდობოს. მისი ეს ქმედება ალბერტთან კონფლიქტს იწვევს, თუმცა მალევე ალბერტის მამა, ჰერცოგი ერნესტ I-იც იღუპება, რის გამოც პრინცი ალბერტი გერმანიაში მიემგზავრება მის დაკრძალვაზე დასასწრებად. აქ იგი ბიძის, მეფე ლეოპოლდისაგან სიმართლეს იგებს, რომ ალბერტის დედას და ლეოპოლდს რომანი ჰქონდათ ერნესტის ზურგსუკან და რომ ალბერტი სწორედ მისი შვილია და არა ერნესტის, რაც მათ ურთიერთობას სერიოზულად აზარალებს.
გერმანიიდან დაბრუნების შემდეგ ალბერტი ვიქტორიასთან ერთად საფრანგეთში, სამეფო კარზე მიემგზავრება მეფე ლუი ფილიპ I-თან მოსალაპარაკებლად. საფრანგეთის მეფე გეგმავს თავისი ვაჟის, მონპენსიეს ჰერცოგის დაქორწინებას ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ზე, რაც ბრიტანეთს არ აწყობს, ამიტომაც ვიქტორია ცდილობს ლუი ფილიპი გადაარწმუნოს. წარმატებული მოლაპარაკებებისა და ბრიტანეთში დაბრუნების შემდეგ ვიქტორია იგებს, რომ საფრანგეთის პრინცი მაინც დაინიშნა ესპანეთის დედოფალზე. ამ დროს კი ვიქტორია კვლავ ორსულდება და ამავე სეზონში იგი პრინცესა ალისას აჩენს.
მესამე სეზონი
მესამე სეზონის დაწყებისას დედოფალ ვიქტორიას უკვე კიდევ ორი შვილი: პრინცი ალფრედი და პრინცესა ჰელენა ჰყავს გაჩენილი და მეექვსე ბავშვზეა ორსულად. ამ ყველაფერს ემთხვევა ის, რომ დგება 1848 წელი და ევროპას რევოლუციის ტალღა მოედო. საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპი დაამხეს, ბელგიაშიც რევოლუცია იწყება და ბრიტანეთშიც მღელვარებაა. ვიქტორია იფარებს დამხობილ ფრანგ მონარქს, რასაც ბრიტანელებში უარყოფითი რეაქციები მოჰყვება. სულ მალევე ვიქტორიასთან აფარებს თავს მისი ნახევარ-დაც, პრინცესა ფეოდორა, რომელიც ბადენიდან რევოლუციონერებს ძლივს გაექცა. პარალელურად ლონდონში მეამბოხე ჩარტისტების მხრიდან წამოსული საფრთხე სულ უფრო იზრდება, რის გამოც ალბერტი ცოლ-შვილთან ერთად მიემგზავრება ოსბორნის სახლში, უაითის კუნძულზე. გამგზავრებამდე სულ ცოტა ხნით ადრე ჩარტისტები ბაკინგემის სასახლეს ალყას არტყამენ, სტრესის გამო კი დედოფალს მშობიარობა ეწყება და აჩენს პრინცესა ლუიზას, რომელსაც სახელს ალბერტის დედის პატივსაცემად არქმევს. მალევე ჩარტისტების ამბოხი იშლება და მათ უფლება ეძლევათ პარლამენტში თავიანთი მოთხოვნა შეიტანონ. სულ მალე კი ვიქტორია იგებს, რომ ლუი ფილიპი მის შვილებს საფრანგეთის ისტორიის გაკვეთილებს უტარებს და უყვება საფრანგეთის რევოლუციებზე და იმასაც ეუბნებათ, რომ თუ მათი დედა კარგად არ მართავს ქვეყანას მარი ანტუანეტივით დაასრულებს გილიოტინაზე. ამის გამო ვიქტორია ლუი ფილიპს სამეფო კარიდან აძევებს, თავად კი ოჯახთან ერთად ლონდონში ბრუნდება, რამეთუ ჩარტისტებისაგან საფრთხე აღარ იგრძნობოდა.
ამასობაში დედოფალი ვიქტორია აანალიზებს, რომ ბრიტანეთის არცერთი მონარქი არ ყოფილა ირლანდიაში შუა საუკუნეების შემდეგ, რის გამოც მინისტრ პალმერსტონთან ერთად ესტუმრება ირლანდიას, ბავშვებს კი ფეოდორასა და ალბერტთან ტოვებს. იგი აქ იგებს, რომ პალმერსტონსა და მის ცოლს ღია ქორწინება აქვთ. ლონდონში დაბრუნებული ვიქტორია აღმოაჩენს, რომ ფეოდორამ და ალბერტმა პრინცი ბერტი მკაცრ მასწავლებელს მიაბარეს, რომელიც მასზე ფიზიკურადაც კი ძალადობს, რის შემდეგაც იგი დაუყოვნებლივ დაითხოვს მას. ამის შემდეგ დედოფალი ალბერტს ახარებს, რომ იგი კვლავ ორსულადაა. სულ მალე მათი ბიძა, მეფე ლეოპოლდი კვლავ ჩადის ლონდონში, რათა მათი მეშვიდე შვილის, პრინცი არტურის დაბადებას დაესწროს. ამის შემდეგ უკვე იწყება ვიქტორიასა და ალბერტის გაუცხოება. მათი პირველი სერიოზული ჩხუბისას ალბერტი ვიქტორიას ეუბნება, რომ მასაც და ბერტისაც მათი პაპის, მეფე ჯორჯ III-ის ტემპერამენტი აქვთ. პარალელურად ფეოდორა ბალს აწყობს ჯორჯიანული ეპოქის სამოსებით. ბალზე დებს შორის არსებული უთანხმოებები გამოსვლას იწყებს და ფეოდორა მას უყვება, რომ დედამ იგი მის გამო მოიშორა თავიდან და იძულებით გაათხოვა გერმანიაში, სადაც იგი ღარიბულად ცხოვრობდა ალკოჰოლიკ ქმართან ერთად. ასევე უყვება, რომ მას დედოფლობის შანსი ჰქონდა, რადგან მეფე ჯორჯ IV-ს მისი ცოლად შერთვა უნდოდა, თუმცა დედამ იგი სასწრაფოდ გაათხოვა, რათა ვიქტორიას ტახტს საფრთხე არ შეჰქმნოდა ახალი მემკვიდრის გაჩენით. ამის შემდეგ ვიქტორია რწმუნდება, რომ ფეოდორას იგი სძულს, ალბერტს კი აღარ უყვარს.
იმავდროულად ბრიტანეთის საგარეო პოლიტიკაში მინისტრ პალმერსტონის მოქმედებების გამო პრობლემები იქმნება. დიდი ბრიტანეთი საბერძნეთთან ომის ზღვარზე დგას, თუმცა საბოლოოდ ახერხებენ კონფლიქტის მშვიდობიანად მოგვარებას. პარალელურად ლონდონში ფეოდორას ქალიშვილი, პრინცესა ადელჰაიდა ჩადის, რომელიც იმედოვნებს, რომ დედის წყალობით რომელიმე ევროპელ მონარქზე დაქორწინდება. მალევე პრინც ალბერტს მოსდის იდეა, რომ მოაწყოს დიდი კულტურული გამოფენა, რომელზეც მსოფლიოს ყველა კუთხიდან წამოღებული ხელოვნების ნიმუში იქნება წარმოდგენილი, თუმცა ეს გარკვეულ პრობლემებთანაა დაკავშირებული, რადგან ამდენი ნივთის დასატევად მას უწევს სრულიად ახალი, მინისაგან აგებული შენობის დაპროექტება და შემდეგ აშენება, რაც იმ ეპოქაში მრავალ სირთულესთან იყო დაკავშირებული. მისი ეს ნაბიჯები კიდევ უფრო აშორებს ვიქტორიასაგან, რომელიც ალბერტის ამ წამოწყებას მხარს არ უჭერს. თუმცაღა, ყველაფრის მიუხედავად ვიქტორია და ალბერტი რიგდებიან და დედოფალი მის დახმარებას იწყებს.
უკანასკნელი სერია სწორედ ალბერტის დიდი გამოფენით იწყება. აქ ალბერტი ცდილობს, რომ ფეოდორას შვილის დაქორწინებაში დაეხმაროს და მისთვის პრუსიელ პრინცს არჩევს სასიძოდ, თუმცა ირკვევა, რომ ფარულად ფეოდორა ადელჰაიდასა და საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ III-ის დაქორწინებას გეგმავდა, რამაც მასა და ალბერტს შორის ურთიერთობა საბოლოოდ გააფუჭა. მას შემდეგ, რაც ფეოდორა ალბერტს ჩამოშორდა, ვიქტორიასა და ალბერტის ურთიერთობაც ძველებურად აღდგა, როგორც გაირკვა, სწორედ ის განაწყობდა მას დედოფლის წინააღმდეგ. მიუხედავად დიდი ჩხუბისა, დედოფალი დას უკანასკნელ შანსს აძლევს, რომ ურთიერთობა გამოასწორონ. სერიალი კი მთავრდება იმით, რომ ვიქტორია იატაკზე გონებადაკარგულ ალბერტს პოულობს და დახმარების თხოვნით ყვირილს იწყებს.
სქოლიო
კატეგორია:2010-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:ბრიტანული ტელესერიალები
კროხანი
კროხანი (Croghan; Cruachán, „მრგვალი ბორცვი“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
სქოლიო
კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
Darktown (ალბომი)
Darktown — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის მეთოთხმეტე სოლო-ალბომი. გამოვიდა 1999 წელს. 2013 წელს გამოვიდა 3 დამატებითი სიმღერით.
სქოლიო
კატეგორია:სტივ ჰეკეტის ალბომები კატეგორია:1999 წლის ალბომები
კრასნაია-გორკა (არხანგელის რაიონი)
კრასნაია-გორკა (Красная Горка; Красная Горка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 11  კმ-ით.
ყარაგიე
მინი|ყარაგიე ყარაგიე, ბათირი — მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ღრმა (ოკეანის დონეზე 132 მ-ით დაბლა) გაუდინარი ღრმული. მდებარეობს ყაზახეთში, კასპიის ზღვის აღმოსავლეთით, მანგიშლაყის ნახევარკუნძულზე, ქალაქ აქთაუდან დაახლოებით 50 კმ-ში. აქვს არასწორი ოვალის მოხაზულობა. გადაჭიმულია სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ. სიგრძე 85 კმ, სიგანე 25 კმ. ყარაგიეს ფარგლებშია ბათირის ტბა, რომლის წყლის დონე და ფართობი მეტად ცვალებადია. ქვაბულის ძირი დაფარულია მლაშობებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახეთის უდაბნოები კატეგორია:ყაზახეთის ღრმულები
თალდუს მინტაკა
თალდუ (არაბ.منطقة تلدو) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ჰომსის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თალდუს პროვინციაში დაახლოებით 90 139 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 264,1 კმ².
კაირომის მუნიციპალიტეტი
კაირომის მუნიციპალიტეტი (Cairoma) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ლოაისის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 12 693 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 600 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არტისტული კაფეები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არტისტული კაფეები — 1918-1921 წლებში საქართველოს კულტურისათვის მოკლე ეპოქა დგება, ეს პერიოდი, სახელოვნებო-კულტურული თვალსაზრისით, ექსპერიმენტის, ხელოვნების ფუნქციის გადააზრების, ახალი ენის შექმნის დინამიკური დროა. 1918 წლიდან უფრო გაიხსნა სახელოვნებო საზღვრები - საქართველოში დამკვიდრდნენ პოლონელი, სომეხი, და გერმანელი მხატვრები, პოეტები, რუსეთიდან ჩამოსული ხელოვანები, ქართველი მოდერნისტები და ავანგარდისტები; ტატიანა ნიკოლსკაია წერს: თბილისი იმჟამად მართლაც  სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპის, კავკასიისა და რუსეთის ავანგარდის ერთ-ერთ ცენტრად ჩამოყალიბდა. აქ იწყება მოდერნისტული და ავანგარდული არტისტული კაფეების ეპოქა - ხმაურიანი პროცესი უცნაური რიტორიკით.
ამ კაფეებში მიმდინარეობდა მოდერნისტულ-ავანგარდული ცხოვრება - პოსტრეალისტური ესთეტიკური „ამბოხი“, ახალი ენის შექმნისთვის, ხელოვნების დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლა; ის გამოჰყავთ უტილიტარული ფუნქციიდან, სწორხაზოვნებიდან, ნატურალიზმიდან. გაიხსნა არტისტული კაფეები, რომლებიც არა მხოლოდ შეკრების ადგილი, არამედ კულტურული ცხოვრების ერთ-ერთი ცენტრიც იყო. აქ იკრიბებოდნენ მწერლები და პოეტები, იმართებოდა ლექციები და პოეზიის საღამოები, თეატრალური წარმოდგენები თუ სხვადასხვა საქველმოქმედო ღონისძიებები. აღსანიშნავია, რომ საქართველოში კაფეთა ცხოვრებას წინ უსწრებდა საოჯახო სალონებისა და თბილისური დუქნების არსებობა. 1917 წელს გაიხსნა საქართველოში პირველი კაფე „ფანტასტიკური სამიკიტნო“. თბილისში, რუსთაველის ქუჩაზე მდებარე პატარა ოთახი თხუთმეტამდე ადამიანს იტევდა. კაფე-კლუბი იური დეგენისა და სანდრო კორონას ინიციატივით გაიხსნა. სივრცე მთლიანად მოხატული იყო ლადო გუდიაშვილის, სერგეი სკრიპიციანის, პეტრაკოვსკის, იური დეგინისა და იაკობ ნიკოლაძის მიერ. კაფე იმ დროს მოღვაწე ხელოვანთა თავშეყრის ადგილი იყო.
სამ წელიწადში 200-მდე ლექცია წაიკითხეს. კლუბის ხშირი სტუმრები იყვნენ ცისფერყანწელები, ასევე, ილია ზდანევიჩი, იგორ ტერენტიევი, ალექსანდრე კრუჩიონიხი, იური დეგენი, სოფია მელნიკოვა და სხვა. 1918 გაიხსნა „არგონავტების ნავი“, სივრცე მოხატეს ლადო გუდიაშვილმა, კირილე ზდანევიჩმა და ალექსანდრე ბაჟბეუქ-მელიქოვმა. კაფე აკმეისტების შეკრების ადგილი იყო. ამ კაფე-კლუბების გარდა, თბილისში მდებარეობდა „ფარშევანგის კუდი“, მოხატული ზიგა ვალიშევსკისა და კირილე ზდანევიჩის ფრესკებით. „ჭიქა ჩაი“, „ძმური ნუგეში“, „ქართული კლუბი“, „იმედი“, „ინტერნაციონალი“, „ანონა“, რომელიც ცისფერყანწელთა შეკრების ადგილად იქცა და სახელიც შეეცვალა, კაფე „ქიმერიონი“, მოხატული სერგეი სუდეიკინის, დავით კაკაბაძის, და ლადო გუდიაშვილის მიერ. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრესასა თუ იმ დროს მოღვაწე ხელოვანთა შემოქმედებაში დიდი ადგილი უკავია თბილისური კაფე-კლუბების ცხოვრებას, იქ გამართულ საღამოებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
სასტუმრო „აფშერონი“
სასტუმრო „აფშერონი“ (აზერბ. Abşeron) — სასტუმრო აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, აღწერილი, როგორც „შთამბეჭდავი სასტუმრო“.
მის ოცსართულიან კორპუსს აქვს 243 ოთახი (სასტუმროს მე-9, მე-11, მე-12 და მე-14 სართულებზე არის განთავსებული ერთადგილიანი და ორადგილიანი ნომრები, ასევე ლუქსი). სასტუმროს ოპერატორია JW Marriott.
სასტუმრო მდებარეობს თავისუფლების მოედანზე, პრიმორსკის ბულვარიდან დაშორებულია არც ისე შორს.
ისტორია
აღნიშნული სასტუმრო აშენდა არქიტექტორ მიქაელ უსეინოვის გეგმის შესაბამისად და ექსპლუატაციაში შევიდა 1965 წელს. სამშენებლო პროექტი ასახავდა აზერბაიჯანული საბჭოთა არქიტექტურის განვითარების ახალ ტენდენციებს. რეკონსტრუქცია განხორციელდა 1999 წელს. მას ჰქონდა 16 სართულიანი სასტუმრო და 343 ოთახი. სასტუმროს დიზაინში მონაწილეობა მიიღო სსრკ სახალხო არტისტმა მიქაილ აბდულაევმა.
2009 წელს სასტუმროს შენობა დაანგრიეს და მის ადგილას ახალი 20 სართულიანი შენობა ააშენეს. სასტუმროს ახალი შენობის გახსნა 2011 წელს მოხდა, რომელსაც დაესწრო აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი ოჯახთან ერთად. დღეისათვის ახალ სასტუმროში 243 ნომერია.
2012 წლის 14 მაისს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კომუნიკაციების და ინფორმაციული ტექნოლოგიების სამინისტროს „აზერმარკას“ კომპანიამ ბაქოში წარმოადგინა ევროვიზია -2012-ისადმი მიძღვნილი ახალი საფოსტო მარკები. ერთ-ერთი ასეთი მარკა, რომლის ღირებულება 60 კაპიკი იყო და 10 000 ტირაჟი იყო, გამოსახულია სწორედ სასტუმრო „აფშერონი“-ს შენობა.
სასტუმროს პერსონალი გამოცდილია სასტუმრო ინდუსტრიაში. მათი პროფესიონალიზმის წყალობით, დამსვენებელი ყოველდღიურ პრობლემებს ივიწყებს და უშუალოდ კონცენტრირებულია ბიზნესზე.
სასტუმროს სიმშვიდე და სიმყუდროვე ხელსაყრელია კარგი დასვენებისა და ნაყოფიერი მუშაობისთვის.
სასტურმოს საკონფერენციო დარბაზი არაერთი მნიშვნელოვანი შეხვედრების, კონფერენციების და ფორუმების მასპინძელია.
კოპლექსში განთავსებულია რამდენიმე რესტორანი, სადაც შეუძლიათ სტუმრებს დააგემოვნონ იტალირი და აღმოსავლური სამზარეულოს უნიკალური კერძები. რესტორნებს ძირითადად შესასვლელი აქვთ თავისუფლების მოედნის მხრიდან.
სასტუმრო „აფშერონი“-ს სპაში, რომელიც სასტუმროს შენობის ზედა სამ სართულს მოიცავს, სტუმრებს საშუალება აქვთ დაათვალიერონ ბაქოს და კასპიის ზღვის მომხიბვლელი ხედები. ცენტრს აქვს ექვსი პროცედურის ოთახი, დახურული აუზი, ორთქლის ოთახი და ასევე საუნა.
საქმიანი შეხვედრებისა და კონფერენციების მოსაწყობად იდეალური ადგილია, 1208 კვადრატული მეტრის სვეტის გარეშე მდებარე „შარკის“ დარბაზში, რომელიც სასტუმროს მარგალიტად ითვლება. სწორედ აქ, შეიქმნა ყველა პირობა დიდი ღონისძიებების, გამოფენებისა და სხვა ცერემონიების ჩასატარებლად.
სასტუმროს ეზოდან აშენებულია მიწისქვეშა გადასასვლელი ბაქოს ბულვართან.
სქოლიო
კატეგორია: აზერბაიჯანის სასტუმროები კატეგორია: ბაქოს სასტუმროები კატეგორია: ბაქოს არქიტექტურა კატეგორია:აზერბაიჯანის ცათამბჯენები
ვიქტორ ლინდელეფი
ვიქტორ ლინდელეფი (შვედ. Victor Lindelöf; დ. 31 ოქტომბერი, 1994, ვესტეროსი, შვედეთი) — შვედი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც მცველის პოზიციაზე თამაშობს ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ იუნაიტედსა“ და შვედეთის ეროვნულ ნაკრებში. ძირითადად არის ცენტრალური მცველი, თუმცა მას, ასევე, შეუძლია ითამაშოს მარჯვენა მცველად.
ლინდელეფმა კარიერა დაიწყო შვედეთში „ვესტეროსში“, სადაც მისი დებიუტი შედგა 2010 წლის სექტემბერში. 2011 წლის დეკემბერში, იგი დათანხმდა პორტუგალიურ კლუბ „ბენფიკაში“ გადასვლას, სადაც თავდაპირველად უწევდა კლუბის ახალგაზრდულ და B დონეზე თამაში. პირველ გუნდში დებიუტის შემდეგ, 2013 წლის სექტემბერში, მან კლუბში განაგრძო B დონეზე ასპარეზობა. მან ბენფიკასთან ერთად პრემიერ ლიგის სამი ტიტული მოიპოვა. ლინდელეფი 2017 წლის ივლისში „მანჩესტერ იუნაიტედს“ შეუერთდა.
ლინდელეფი წარმოადგენდა შვედეთს 17 წლამდე, 19 წლამდე, 21 წლამდე ასაკის და ეროვნული ნაკრების დონეზე. იგი იყო 21 წლამდე ასაკის გუნდის წევრი, რომელმაც მოიგო 2015 წლის უეფას ევროპის 21 წლამდელთა ჩემპიონატი. მისი საერთაშორისო დებიუტი ეროვნულ გუნდში 2016 წლის მარტში შედგა. ის თავის ქვეყანას წარმოადგენდა უეფას ევრო 2016-სა და 2018 წლის ფიფას მსოფლიო თასზე.
საკლუბო სტატისტიკა
სტატისტიკა განახლებულია 2020 წლის 8 მარტის მონაცემებით
საერთაშორისო სტატისტიკა
!ჯამში||34||3 სტატისტიკა განახლებულია 2020 წლის მონაცემებით
სქოლიო
კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგაპროს ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები კატეგორია:ბენფიკა B-ის ფეხბურთელები კატეგორია:შვედი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ციკლობუტანი
მინი|ციკლობუტანი ციკლობუტანი ტეტრამეთილენი — აციკლური ნახშირწყალბადი. ზოგადი ფორმულაა C4H8.
ფიზიკური და ქიმიური თვისებები
არის უფერული, სუსტი სუნის აირი. სიმკვრივე 703 კგ/მ³. წყალში უხსნადია, ხსნადია ორგანულ გამხსნელებში. ციკლოპროპანი და ციკლოპუტანი შედის მიერთების რეაქციაში, რადგან რეაქციის პროცესში ციკლი იხსნება. მიიღება ციკლობუტანონის აღდგენით. კარბოპლატინა ცნობილია, როგორც ციკლობუტან -1. გამოიყენება ქემოთერაპიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალკანები კატეგორია:ციკლოალკანები კატეგორია:ნახშირწყალბადები კატეგორია:ორგანული ქიმია
ლუნა (ისაბელა)
ლუნა (ოფიციალურად ლუნას მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Luna) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 697 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ისაბელას მუნიციპალიტეტები
Game Developers Choice Awards
Game Developers Choice Awards — ყოველწლიური დაჯილდოება, რომელსაც წარადგენს Game Developers Conference და აჯილდოებს საუკეთესო თამაშებს და თამაშების დეველოპერებს.. Game Developers Choice Awards-ის დაჯილდოება ტარდება 2001 წლიდან, თუმცა აღნიშნულ ცერემონიას წინ უსწრებდა Spotlight Awards, რომელიც გადაიცემოდა 1997-1999 წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების დაჯილდოების ცერემონიები კატეგორია:2001 წელს დაარსებული დაჯილდოებები
ნიჰონიუმი
ნიჰონიუმი (Nihonium; ქიმიური სიმბოლო — ), უნუნტრიუმი (Ununtrium; ქიმიური სიმბოლო — ), ეკა-თალიუმი (Eka-thalium) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეშვიდე პერიოდის, მეცამეტე ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — მესამე ჯგუფის მთავარი ქვეჯგუფის, IIIა) ხელოვნურად მიღებული რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია — 113, tდნ — 430 °C, tდუღ — 1130 °C, სიმკვრივე — 16 გ/სმ3. ელემენტის ნახევრად დაშლის პერიოდია 20 წამი. ნიჰონიუმს მარტივად ელემენტ 113-ის სახელითაც მოიხსენიებენ. როგორც ცნობილია ელემენტი 2003 წელს რუსეთში ქალაქ დუბნაში აღმოაჩინეს. 2015 წლის დეკემბერში თეორიული და გამოყენებითი ქიმიის საერთაშორისო კავშირიმა (IUPAC) და თეორიული და გამოყენებითი ფიზიკის საერთაშორისო კავშირმა (IUPAP) ქიმიური ელემენტი ოფიციალურად აღიარა და პერიოდულობის სისტემაში ადგილი მიუჩინა.
იუხარი-ანგილანი
იუხარი-ანგილანი (Yuxarı Əngilan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
კახუატის მუნიციპალიტეტი
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ყვითელლოყება
ყვითელლოყება (Elopichthys bambusa) — მტაცებელი თევზი კობრისებთა ოჯახისა. აქვს წვრილი ქერცლით დაფარული და წაგრძელებული სხეული. მისი სიგრძე 2 მ, მასა — 30-40 კგ აღწევს. გავრცელებულია აღმოსავლეთ აზიაში, მდინარე ამურიდან დაწყებული, დამთავრებული ვიეტნამამდე, მდინარე კამდე. ლაყუჩის სახურავები ყვითელ-ოქროსფერია, საიდანაც წარმოსდგება თევზის სახელწოდება. დიდი პირი აქვს. იკვებება თევზით. ტოფობს ზაფხულში. ძვირფასი სარეწაო თევზია. ძალიან გემრიელი და მსუქანი ხორცი აქვს. იყენებენ ნედლს, დამარილებულს, შებოლილს.
კურახბოი
კურახბოი (Curraghboy; An Currach Buí) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. ათლონიდან დაშორებულია ჩრდილო-დასავლეთით 14 კმ-ით. კურახბოიში არის დაწყებითი სკოლა, კათოლიკური ეკლესია და გელური ხელბურთის მოედანი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
თელ-კალახის მინტაკა
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
კრასნაია-რეგიზლა
კრასნაია-რეგიზლა (Ҡыҙыл Ырғыҙлы; Красная Регизла) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
ავტონომიური ეკლესია
ავტონომიური ეკლესია — ფართო, მაგრამ არა სრული დამოუკიდებლობის მქონე ეკლესია, რომელიც რომელიმე ავტოკეფალურ ეკლესიას ექვემდებარება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქრისტიანობა კატეგორია:ავტონომია
მერაბ ალექსიძე
მერაბ ალექსიძე (დ. 8 დეკემბერი, 1930, თბილისი — გ. 10 ივლისი, 1993) — ქართველი მეცნიერი, მათემატიკოსი, ფიზიკოსი.
1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი.
1958-1973 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლით ცენტრში. 1964 წელს მოსკოვში, ო. შმიდტის სახელობის დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია, 1967 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება. 1973-1975, 1977-1986 წლებში გეოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილეა სამეცნიერო ნაწილში. 1987 წელს აირჩიეს გეოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორად. 1992 წელს მან პირადი ინიციატივით უარი თქვა დირექტორობაზე და დაიკავა მთავარი მეცნიერი თანამშრომლის თანამდებობა. მერაბ ალექსიძემ წარმატებით შეიმუშავა და დანერგა გამოთვლითი მათემატიკის თანამედროვე მეთოდები. საინტერესო გამოკვლევები მიუძღვნა მათემატიკური ფიზიკის სასაზღვრო ამოცანების ამოხსნის ახალი მეთოდების დამუშავებას. დიდია მისი წვლილი თეორიული და გამოყენებითი გრავიმეტრიის განვითარებაში. აღსანიშნავია მისი შრომები გეოთერმიის სფეროში, რომლებშიც პირველად არის მოცემული სითბოგამტარებლობისა და თერმოდრეკადობის სამგანზომილებიანი სასაზღვრო ამოცანების რიცხვითი ამოხსნები. უკანასკნელ წლებში შეასრულა მთელი რიგი გამოკვლევები სეისმოლოგიის, სეისმომეტრიისა და გეოთერმიის სფეროში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
რიუკან-ნუტოდენი
რიუკან-ნუტოდენის სამრეწველო მემკვიდრეობის ძეგლი — მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ტელემარკის საგრაფოში, ნორვეგია. შეიქმნა მდინარე ედალსვატნეთის გარშემო არსებული სამრეწველო ლანდშაფტის დაცვის მიზნით. ლანდშაფტი მდებარეობს ნორვეგიული კომპანიის — „Norsk Hydro“-ს მიერ აშენებულ ქარხანასთან, ატმოსფერული აზოტისგან სასუქის წარმოსაქმნელად. კომპლექსი ასევე მოიცავს ჰიდროელექტრულ ჰესებს, სატრანსპორტო სისტემებს (მათ შორის, რკინიგზას), გადამცემ ხაზებს, ქარხნებს, დასაქმებული პერსონალის საცხოვრებელს და სოციალურ ინსტიტუტებს ნუტოდენსა და რიუკანში.
2009 წლის 19 ივნისს, იგი ოდა-ტისადელის სამრეწველო მემკვიდრეობის ძეგლთან ერთად დროებით შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში, ხოლო 2015 წლის 5 ივლისს, 39-ე სესიაზე, რიუკან-ნუტოდენი ii და iv კრიტერიუმების მიხედვით მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა.
ისტორია
1900-იან წლებში, ნორვეგიამ სწრაფი განვითარება განიცადა იაფი ჰიდროელექტროენერგიის ხელმისაწვდომით. კრისტიან ბირკელანდმა განავითარა ჰაერიდან აზოტის მოპოვების მეთოდი, რომელიც 1907 წელს, თავდაპირველი მცდელობის შემდეგ არსებულ ტექნოლოგიებს შორის საუკეთესო აღმოჩნდა. აზოტი სასუქის დასამზადებლად იყო საჭირო. განახლებადი ენერგიისა და ალუმინის კომპანია „Norsk Hydro“ 1905 წელს დაარსდა, რის შემდეგაც, აღმოსავლეთ ტელემარკში ინდუსტრიის განვითარება დაიწყო. სასუქის დასამზადებლად, საჭირო იყო ქარხნების, ელექტროსადგურების, დასაქმებული პერსონალის ინფრასტრუქტურის და ექსპორტის წარმოებისთვის საჭირო აღჭურვილობების აშენება. მშენებლობის დასაწყისში, 1907 წელს, მათ ელექტროენერგიას აწვდიდა მსოფლიოში სიდიდით მეორე და ამავდროულად ევროპის უდიდესი სველგფოსის ჰიდროელექტროსადგური, რომელიც კვლავ ფუნქციონირებს. შემდგომ, ორი სხვა სადგური აშენდა:
ტრანსპირაცია
მინი| ტრანსპირაცია: 1. წყალი შეიწოვება [[ფესვი|ფესვებით და გადაინაცვლებს ქსილემაში.
2. წყალი ქსილემაში მოძრაობს.
3. ქსილემიდან მეზოფილის უჯრედებში გადაინაცვლებს. საიდანაც აორთქლდება და მცენარის ზედაპირს ტოვებს.]] მინი|ბაგე ტრანსპირაცია (ტრანს... და spiro — ვსუნთქავ) — წყლის აორთქლება მცენარეთა მიერ. მცენარე წყალს ძირითადად ფოთლებიდან აორთქლებს. წყლის ორთქლი მეზოფილის უჯრედებიდან ატმოსფეროში გამოიყოფა ბაგეების გზით (ბაგური ტრანსპირაცია).
წყალი ორთქლდება აგრეთვე ეპიდერმისის უჯრედების გარეთა კედლებიდან (პერიდერმული ტრანსპირაცია). ტრანსპირაცია უზრუნველყოფს ფესვებიდან ფოთლებისაკენ წყლისა და მასში გახსნილი ნივთიერებების მოძრაობას. გარდა ამისა, იგი იცავს ფოთლებს გადახურებისგან. ტრანსპირაციის მთავარი რეგულატორია ბაგეები. ფოთლის ქსოვილებში წყლის დეფიციტისას ისინი იკეტებიან და ტრანსპირაცია მკვეთრად მცირდება. ტრანსპირაცია იცვლება გარემო ფაქტორების ზეგავლენით. ტრანსპირაციის სიდიდის დასახასიათებლად მიღებულია ცნება „ტრანსპირაციის ინტენსივობა“.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა ფიზიოლოგია
კალაკოტოს მუნიციპალიტეტი
კალაკოტოს მუნიციპალიტეტი (Calacoto) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის პაკახესის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 10 336 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 904 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ახალციხის რაბათის ციხის წმინდა გიორგის ეკლესია
მინი|წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია ახალციხის რაბათის ციხის წმინდა გიორგის ეკლესია — IX-X საუკუნეების ხუროთმოძღვრების ძეგლი ახალციხეში, რაბათის ციხის ტერიტორიაზე.
ძეგლის აღწერა
ახალციხის ძველ ნაწილს, ციხე-ქალაქს, ბატონიშვილი ვახუშტი შემდეგნაირად ახასიათებს: „ხოლო ქალაქი არს მოზღუდული ციხიდამ ქვიტკირის სამის ზღუდით, მას შინა მოსახლენი არიან წარჩინებულნი და ჩენილნი მოჰმადიანნი, და ვაჭარნიცა“. XVII საუკუნის ოსმალო მოგზაური ევლია ჩელები „მოგზაურობის წიგნი“-ს შედგენისას დიდი თავშეკავებით გამოირჩევა, მაგრამ ახალციხის ციხის ხილვისას ემოციას ვერ მალავს. „ციცაბო გორაკზე ქვით მტკიცედ ნაგები მომხიბვლელი ციხე-ქალაქია“. ქალაქის დედაციხეში ახალციხის და სამცხის მმართველთა სასახლესთან კარის ეკლესია, სამრეკლო და სამეურნეო ნაგებობებიც იყო, რომელთა დიდმა ნაწილმა ჩვენამდე ვერ მოაღწია. ეკლესია და სამრეკლო გვიან აგებულ გალავანშია ჩართული (ეკლესია და სამრეკლო გალავანმა გადაარჩინა შემდგომ სრულ განადგურებას). გალავანი მთავარი შესასვლელის აღმოსავლეთით ეკლესიის და სამრეკლოს ჩრდილოეთის კედლებზეა დაშენებული.
დარბაზული ეკლესია ნაგები იყო მონაცრისფრო ფოროვანი ბაზალტისა და ტუფის გათლილი ქვით. კედლის თავდაპირველი წყობის ხასიათი საგრძნობია (ერთ რიგში თანაბარი სიმაღლის ქვის წყობა ჩრდილოეთის კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში, აღმოსავლეთის კედლის ხილულ ნაწილზე და სამხრეთის კედლის გადარჩენილ სიბრტყეზე ნათლად იკითხება). ჩრდილოეთის ფასადის სიგრძე 11,8 მეტრია (გრაფიკული რესტავრაციით ეკლესიის სიგანე გარედან 7,4 მეტრია). ჩრდილოეთის კარი საკურთხევლის სიახლოვესაა გაჭრილი, მინაშენის კვალი არ შეიმჩნევა. ღიობი ამოვსებულია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. შემორჩენილი საფასადო მოპირკეთების საკმაოდ დიდი ნაწილი სხვადასხვა დროს აღდგენილია ტუფის კვადრებით, რიყის ქვით ან აგურით. მთელ ფასადს კარნიზი მიყვება, რომელიც გვიან არის აღდგენილი (სავარაუდოდ XIV-XV საუკუნეები). საკურთხეველი ოდნავ ნალისებური მოხაზულობისაა და რიყის შერჩეული ქვითაა ნაგები. საკურთხეველს აღდგენის კვალი ნათლად ეტყობა. ტაძრის აღმოსავლეთ ფასადზე ქვის წყობაში სავარაუდოდ საკურთხევლის სარკმლის სწორკუთხა ფილაზე ამოკვეთილი თავსართია ჩატანებული.
ფასადის თავდაპირველი წყობის ხასიათი, აბსიდის ოდნავ ნალისებური გეგმა, საკურთხევლის სიახლოვეს გაჭრილი კარი ძეგლის აგების თარიღზე მიგვანიშნებს და ის IX-X საუკუნეებს უნდა მიეკუთვნებოდეს. ეს ახალციხეში აგებული ყველაზე ადრეული მართლმადიდებლური ტაძარია და ციხე-ქალაქის ჩამოყალიბების თანადროულია.
მშენებლობის შემდეგი ეტაპია ეკლესიის დასავლეთით, ორიარუსიანი სამრეკლოს და ტალანის აგება. სამრეკლოს ჩრდილოეთის ფასადის შემორჩენილი ნაწილი სრულად აღიქვება. დასავლეთის ფასადის სამხრეთის კიდე დაფარულია გალავნის კედლით (გალავნის სიგანეა 2,04 მ.). ორივე მხარეს ქვედა მოცულობა საკმაოდ განიერი თაღით იყო გახსნილი. სავარაუდოდ აღმოსავლეთისა და სამხრეთის ფასადებზეც ანალოგიურად თაღიანი ღიობი იქნებოდა და სამრეკლოს პირველი სართული მსვლელობის მიმმართვლელ ოთხმხრივ თაღით გახსნილ ღიობს წარმოადგენდა (თაღით გახსნილი დასავლეთის ღიობი ადრევე ამოუშენებიათ ტუფის თლილი კვადრებით). სამრეკლოს ჩრდილოეთის ფასადის სიგრძე 5,4 მეტრია (თაღით შემოსაზღვრული ღიობის სიგანე 3,29 მეტრია), დასავლეთის ფასადი ჩრდილოეთის ფასადთან შედარებით განიერია.
სამრეკლო ნაგებია მოყვითალო ფერის დამუშავებული ქვიშაქვით. საინტერესოა სამრეკლოს მეორე სართული, რომელიც ქვედა კუბისაგან სამნაწილიანი კარნიზით გამოიყოფა. კარნიზი ხილულ ფასადებზე თითქმის სრულადაა გადარჩენილი, შედგება ორი ლილვისა და თაროსაგან. შუა ლილვი საკმაოდ განიერია, დამუშავებულია ორღარიანი გრეხილი წნულით.
მეორე იარუსი საქართველოში სამრეკლოს ხუროთმოძღვრებისათვის უჩვეულოდაა გადაწყვეტილი (შესაძლოა ფიტარეთის ორიარუსიანი სამრეკლო გამოდგეს პარალელად). ორიარუსიანი სამრეკლოები სწორკუთსა გეგმის თაღებით გახსნილი ფანჩატურით იშვიათია, მაგრამ მაინც გვხვდება. მაგ. ფიტარეთი (XIII საუკუნე), ნიქოზი (XV-XVI საუკუნეები), სვანეთში გვაქვს რამდენიმე პარალელი, სამიარუსიანი სამრეკლო მცხეთის სამთავროს მონასტერშია შემორჩენილი (XIII საუკუნე).
სამრეკლოს ჩრდილოეთის ფასადზე ზედა ღიობი ორი თაღით იყო გახსნილი, თაღები კედლებს და მასიურ სწორკუთხა სვეტს ეყრდნობა, რომლის საფასადო სიბრტყე დაფარულია წრეების უწყვეტი ჯაჭვით და რომბების ხლართით შედგენილი ორნამენტით. სვეტის კიდეებზე ლილვებია (როგორც ეტყობა სვეტის ორი საფასადო კუთხე დიაგონალური ღარებით დამუშავებული ლილვებით იყო დაფარული. ოთხი სიბრტყიდან დეკორით მხოლოდ საფასადო სიბრტყე იყო მორთული). სამრეკლოს დასავლეთის ფასადი, რომელიც ჩრდილოეთის ფასადზე განიერია, ორსაფეხურიანი განიერი ღიობითა იყო გახსნილი. თაღების გასაძლიერებლად ღიობის შუა ნაწილში დამატებით სვეტი და მასზე დაყრდნობილი ნახევართაღებია, სვეტის ზემოთ აქცენტირებულია რელიეფური მოცულობა (გირჩა). შუა საყრდენი სვეტი აქაც, ჩრდილოეთის ფასადის მსგავსად, რელიეფითაა შემკული. თაღის გასაძლიერებლად დამატებული სვეტები სადაა, დეკორისა და მორთულობის გარეშე (შემორჩენილ სვეტს კიდეებზე ლილვები აუყვება). ამ ფასადზე ორი თაღედი იყო. ორივე ფასადზე ორნამენტიანი სვეტისათვის გამოყენებულია მომწვანო ფერის შედარებით მტკიცე ქვიშაქვა.
შემორჩენილი ორნამენტაცია სამრეკლოს დასათარიღებლად შეიძლება მოვიშველიოთ. ლილვებზე გრეხილი საუკუნეებში ხშირად გვხვდება, იგი ორღარიანია, დამუშავება „ძარღვიანია“. ქვის ჭრა მიუხედავად დაბალი კვეთისა, ოსტატურადაა შესრულებული მაგრამ ჩუქურთმის შესრულება XIII საუკუნის პირველი ნახევრის დონეს მაინც ჩამორჩება. ორნამენტაციის რეპერტუარი XIV საუკუნის ძეგლებისათვის სახასიათო გეომეტრიულია. წინასწარი ვარაუდით შესასწავლი სამრეკლო ზარზმის მონასტრის მთავარი ტაძრის აგების შემდეგი დროით, XIV საუკუნის შუა წლებით უნდა დათარიღდეს. სამრეკლო, ზომისა და შესრულების გათვალისწინებით, მხოლოდ ფეოდალთა კარის ეკლესიას ან დედაციხეს არ ემსახურებოდა და იმდროინდელი ერთიანი ციხე-ქალაქის სამრეკლო იქნებოდა.
IX-X საუკუნის დარბაზული ეკლესიის აგების შემდეგ, XIV საუკუნეში, ჯაყელთა მმართველობის დროს, ააგეს ორიარუსიანი სამრეკლო და ტალანი. ამ კომპლექსის გაწმენდისა და სათანადო შესწავლის გარეშე მეტი სიზუსტით საუბარი ძნელია. ეკლესიისა და სამრეკლოს გალავანში ჩართვა იმ ძნელბედობის ჟამს ხდებოდა, როდესაც სამცხეს და ახალციხეს მაჰმადიანები მართავდნენ.
XV საუკუნის II ნახევარში და XVI საუკუნეში სამცხე-საათაბაგო ხანგრძლივი ბრძოლების ასპარეზად იქცა. ამ კუთხის დასაპყრობად ირანი და ოსმალეთი იბრძოდა. ამ ძირძველ ქართულ მხარეში ოსმალეთი XVI საუკუნის II ნახევარში დამკვიდრდა. მაჰმადიანობასთან ერთად სამცხე-საათაბაგოში ვრცელდება ოსმალური ენა, ზნეჩვეულებანი, სამართალი და მწერლობა. ამ პერიოდმი შეაკეთეს ან გაამაგრეს ქალაქის მთავარი სიმაგრე, მაგ. მუსტაფა ნაივას ცნობით 1636 წელს „... ანატოლიის ბეგლარ-ბეგ გურჯი მეჰმედ ფაშას მიენდო ახალვაცის ციხის შეკეთება, სათანადო სახარჯო სახსარიც მიეცა“. ახალციხის ციხე-სიმაგრის „აღდგენა გამაგრებას“ ახალციხის ეკლესია და სამრეკლოც შეეწირა. როგორც წესი ოსმალები მართლმადიდებლურ ტაძარს საპირე ქვას თუ მოხსნიდნენ, მთლიანად ტაძარს არ ანგრევდნენ და მას სხვა დანიშნულებით, სავარაუდოდ საწყობად გამოიყენებდნენ. ტაძრის თუ საწყობის სამხრეთის ფასადი (იმ დროისათვის საწყობის), აგურისა და ქვის ვერტიკალურ ზოლებად მონაცვლეობა ამ მხარის რუსეთის იმპერიაში დაბრუნების, სავარაუდოდ მეჩეთზე საკურთხევლის მიშენების და აქ ეკლესიის გამართვის შემდეგ ააგებინეს.
1752 წელს ჰაჯი ახმედ ფაშამ ციხეში, ჯაყელების რეზიდენციის ადგილზე, სულთან სელიმ პირველის ჯამეს ნაცვლად ააგო მეჩეთი და მედრესე.
ბეღელის კოშკი
ბეღელის კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ ბეღელის განაპირას, კლდეზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
კოშკი ექვსართულიანია, ზემოთკენ ოდნავ შევიწროვებული. ნაშენია ფიქლით. წყობა მშრალია. კოშკი დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავი და სართულშუა გადახურვა, დეფორმირებულია ზედა სამი სართულის დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები.
I სართულს შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარი თაღოვანია. დანარჩენი კედლები ყრუა. II სართულის ჩრდილოეთ კედელში თაღოვანი კარია. აღმოსავლეთ კედლის სამხრეთ კიდესთან - სათოფური. სამხრეთ კედელში ორი სათოფურია, დასავლეთ კედელში კი, ერთი სათოფური და მცირე ზომის თაღოვანი სარკმელი. III სართულის დასავლეთ კედელში თაღოვანი სარკმელია, სამხრეთ კედელში - ორი სათოფური. IV სართულის ოთხივე კედელში თითო მცირე ზომის თაღოვანი სარკმელია. V სართულის აღმოსავლეთ, დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში სალოდეებია მოწყობილი, ჩრდილოეთ კედელში - ერთი სარკმელი და ერთი სათოფური. მეექვსე სართულის კედლების მცირე ნაწილებიღაა შემორჩენილი. კოშკის სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა გამართული, შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
წვირმის მთავარანგელოზის ეკლესია (ზაგარის უბანი)
წვირმის მთავარანგელოზის ეკლესია (ზაგარის უბანი) — ეკლესია საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ წვირმში.
ზაგარის უბანში მდებარე ეს ტაძარი აგებულია IX საუკუნეში. იგი ყველაზე ადრეული ძეგლია სვანეთის ტაძრებს შორის. ამ მცირე ზომის ორსართულიანი ნაგებობის პირველი სართულის ინტერიერი აღმოსავლეთით სწორი კედლით მთავრდება, რომელსადაც გამოსახულია ვედრება. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმლის ორივე მხარეს თითო მაღალი ნიშაა. ასეთი გაფორმება საქართველოში VII ს.-ში დამკვიდრდა.
მოხატულობა
ტაძრის მოხატულობა დაზიანებულია, თუმცა შეიმჩნევა, რომ მისი ოსტატი მხატვარ თევდორეს ნამუშევრით იყო შთაგონებული. საკურთხეველს ამშვენებს წელზევით ფიგურებისგან შემდგარი ვედრების მონუმენტური კომპოზიცია. აღმოსავლეთის კედლის გარდა მოხატულობა ორ რეგისტრადაა მოცემული. ზედა რეგისტრში ისტორიული თანმიმდევრობით განლაგებულია საუფლო დღესასწაულთა შვიდი სცენა. ქვედა რეგისტრში ფეხზე მდგომ წმინდანთა ფიგურები მოთავსებულია ფერწერით შესრულებული დეკორატიული თაღნარის მოჩარჩოებაში. ეს მოტივი საქართველოს კედლის მხატვრობაში XIII ს.-დან ვრცელდება. მთავარანგელოზების ფეხზე მდგარი ფიგურები კამარაზეა გადატანილი.
მხატვრობის ხასიათი, რომელშიც მკაფიოდ ჩანს ჩამოშორება მონუმენტურობის პრინციპებისაგან (მცირე ზომის ფიგურებისგან აგებული კომპოზიციები, სამოსის დანაწევრებული, რამდენადმე დაწვრილმანებული ნახატი) მიუთითებს მის შესრულებაზე XIII ს.-ის მეორე ნახევარში.
ტაძრის სიწმინდეები
ეკლესიის ორი დიდი საკურთხევლის წინამდებარე ჯვარი XII ს.-ში მოუჭედავთ ადგილობრივ სახელოსნოში ოქროში მოვარაყებული ვერცხლით. იგი ცალკეული გამოსახულებებითაა შემკული. ნიშანდობლივია, რომ სვანეთის საკურთევლისწინა ჯვრებზე ხაზგასმულია ეკლესიის პატრონის გამოსახულება: ცენტრალურ ადგილას მოცემულია, სხვა გამოსახულებებისგან განსხვავებით, დიდი ზომის ფიგურა იმ წმინდანისა, რომლის სახელზედაც ნაკურთხია ეკლესია, რომლის სახელსაც ატარებს.
ეკლესიას, 2006 წლის საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები
ჰომსის მინტაკა
ჰომსი (არაბ.منطقة حمص) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ჰომსის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჰომსის პროვინციაში დაახლოებით 945 299 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 7 758 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
კორტობერი
კორტობერი (Cortober; Corr an Tobair, „ნაკადულის მრგვალი ბორცვი“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. გაშენებულია მდინარე შენონის მარჯვენა სანაპიროზე, ქალაქ კერიკ-ონ-შენონის მახლობლად.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
Sketches of Satie
Sketches of Satie — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის მეთხუთმეტე სოლო-ალბომი. გამოვიდა 2000 წელს. ჩაწერილია მისი ძმის, ფლეიტისტ ჯონ ჰეკეტის მონაწილეობით.
ჩანაწერში შეტანილია სხვადასხვა კლასიკური კომპოზიცია, არანჟირებული გიტარისთვის და ფლეიტისთვის.
გარეკანზე გამოყენებულია ჟან კოქტოს ნახატის შთაგონებით ჰარი პირსის მიერ შექმნილი ჩანახატი.
სქოლიო
კატეგორია:სტივ ჰეკეტის ალბომები კატეგორია:2000 წლის ალბომები
შავმუცელა
შავმუცელა (Xenocypris) — თევზების გვარი კობრისებრთა ოჯახისა. მუცელი მუქი აქვს. მისი სხეულის სიგრძე 30 სმ აღწევს. ჩინეთში ცნობილია გვარის 4 სახეობა. გავრცელებულია აღმოსავლეთ აზიის მტკნარ წყლებში. დიდი რაოდენობით გვხვდება მდინარე ამურში. შავმუცელა უხარისხო თევზია — მჭლე ხორცი ქვს, ძვლიანია და სწრაფად ფუჭდება. შავმუცელას დიდი მნიშვნელობა აქვს მდინარე ამურის მტაცებელ თევზთა კვებაში.
კალამარკის მუნიციპალიტეტი
კალამარკის მუნიციპალიტეტი (Calamarca) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის არომას პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 14 605 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 492 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ბოჭორმის კოშკი
იგი ოთხსართულიანია, გეგმით კვადრატული (5,2 X 5,2 მ); ნაგებია ფიქლის მშრალი წყობით. კოშკში შესასვლელი აღმოსავლეთიდან, II სართულის დონეზეა. კარი თაღოვანია. I სართულის სამხრეთ კედელში ერთი სარკმელია. დანარჩენი კედლები ყრუა. II სართულის სამხრეთ კედელში თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი, დასავლეთ კედელში - ერთი სათოფურია. III სართულის აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში ორ-ორი სათოფურია, დანარჩენ ორში - სამი. მეოთხე სართულის ოთხივე კედელში თითო მაშიკული ყოფილა მოწყობილი, რომელთაგანაც მხოლოდ მცირე ნაწილები შემორჩა. კოშკის სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა გამართული, შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
კრასნი-ზილიმი
კრასნი-ზილიმი (Ҡыҙыл Еҙем; Красный Зилим) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 534 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 21 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
ხაიშის მთავარანგელოზის ეკლესია
ხაიშის მთავარანგელოზის სახელობის ტაძარი (სვანურად, თარინგზელ) — ეკლესია საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტის ხაიშის თემში. ეს ხუროთმოძღვრული ძეგლი დათარიღებულია შუა საუკუნეებით.
ეკლესიას, 2006 წლის საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები
ჭოხულდის მაცხოვრის ეკლესია
მოხატულობა
ეკლესია XIII საუკუნეშია მოხატული ადგილობრივ სახელოსნოში განსწავლული ოსტატის მიერ, მისთვის დამახასიათებელი წერის რამდენადმე გამარტივებული მანერით და სახეთა თავისებური უშუალო გამომხატველობით. ამ მოხატულობის ფიგურები და განსაკუთრებით მათი სახეები გვაგონებს თანღილის მოხატულობის გამოსახულებებს. XI-XII საუკუნეების ფრესკებთან შედარებით, სამოსის ნაკეცების ნახატი უფრო დანაწევრებულია, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, შენარჩუნებულია ლოკალური, ფერადოვანი ლაქის მნიშვნელობა. კოლორიტი ჟღერადი ფერების - მოწითალო-ყავიფრის, ყვითლისა და ნაცრისფრის შეხამებითაა აგებული.
საკურთხეველში მოცემულია ვედრების კომპოზიციის ვრცელი რედაქცია - ანგელოზთა დასის გამოსახულებით, რომელიც გავრცელებული იყო XII-XIII საუკუნეების სვანეთის კედლის მხატვრობაში.
ტაძრის სიწმინდეები
ეკლესიაში ინახება მცირე ზომის წმ. მთავარანგელოზის XIII ს.-ის ხატი, გამოსახული სრული ტანით. სახე მთლიანად ჩაჭეჭყილია.
ეკლესიას, 2006 წლის საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ბერენგარია ნავარელი
ბერენგარია ნავარელი (Berengela Nafarroakoa, Berenguela de Navarra, Bérengère de Navarre, Berengaria of Navarre; დ. დაახლ. 1165-1170, პამპლონა, ნავარა — გ. 23 დეკემბერი, 1230, ლე-მანი, საფრანგეთი) — ხიმენესების დინასტიის წარმომადგენელი. ნავარის მეფე სანჩო VI-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ სანჩა კასტილიელის შუათანა ქალიშვილი. ინგლისის დედოფალი 1191-1199 წლებში როგორც რიჩარდ I ლომგულის მეუღლე.
ადრეული წლები
ბერენგარია სავარაუდოდ დაიბადა 1165-დან 1170 წლამდე. იგი იყო ნავარის მეფე სანჩო VI-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ სანჩა კასტილიელის შუათანა ქალიშვილი.
1190 წელს დედოფალი ელეონორა მეფე სანჩოსთან მოსალაპარაკებლად თავად ჩავიდა პამპლონაში, სადაც მას დიდი ბანკეტით დახვდნენ ოლეტის სამეფო სასახლეში. ბერენგარიასა და რიჩარდის ქორწინება ამ დროისათვის შეუძლებელი იყო, რადგან რიჩარდი ამ დროს საფრანგეთის მეფე ფილიპ II-ის ნახევარ-დაზე, პრინცესა ალისზე იყო დანიშნული (რომელიც ასევე ელეონორ აკვიტანიელის ქალიშვილი იყო). 1190 წელს ქალაქ მესინაში საბოლოოდ ჩაშალა რიჩარდმა ალისაზე ნიშნობა. მაგრამ ამის მიზეზი ბერენგარია არ ყოფილა. გავრცელდა ჭორები, რომ ალისს რიჩარდის მამასთან, ინგლისის მეფე ჰენრი II-თან ჰქონდა რომანი და მასთან უკანონო შვილიც ჰყავდა. ამრიგად რიჩარდსა და ალისს შორის ქორწინება ყოვლად შეუძლებელი გახდა.
ქორწინება
ელეონორი და ბერენგარია მალევე ძალიან დაახლოვნდნენ და მესინაში გაემგზავრნენ. ამ დროს რიჩარდი მესამე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში იყო, ქალაქ მესინაში, სადაც იგეგმებოდა მათი ქორწილი. გზად ელეონორი და ბერენგარია სიცილიის სამეფოში შეჩერდნენ, სადაც ისინი შეხვდნენ ელეონორის კიდევ ერთ ქალიშვილს, სიცილიის ქვრივ დედოფალ ჯოანას. ჯოანა მალე ბერენგარიას უახლოესი მეგობარი და თანამგზავრი გახდა. ცოტა ხნით ბერენგარია ჯოანასთან დარჩა სიცილიაში. ამის შემდეგ, წმინდა მიწისაკენ მიმავალ გზაზე ბერენგარია და ჯოანა კვიპროსში შეჩერდნენ, სადაც შეხვდნენ მის მეფეს — ისააკ კომნენოსს. ისააკი მათ მიმართ თავიდანვე მტრულად განეწყო და მალე მათი დახოცვაც განიზრახა. განრისხებულმა რიჩარდმა მალევე დაამხო კომნენოსის მმართველობა და იხსნა ისინი. რიჩარდმა დაიპყრო კვიპროსი და პლაცტარმად გამოიყენა. სწორედ ამ კუნძულზე, 1191 წლის 12 მაისს დაქორწინდნენ ბერენგარია და რიჩარდი, ქალაქ ლიმასოლის წმინდა გიორგის სახელობის საკათედრო ტაძარში.
დედოფალი
მიუხედავად იმისა, რომ ეს ქორწინება არასდროს არ ყოფილა კონსულირებული, წყვილს ერთმანეთთან კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ და რიჩარდმა ბერენგარია ჯვაროსნულ ლაშქრობაშიც კი წაიყვანა. დედოფლის ჯვაროსნულ ლაშქრობაში წასვლა ძალიან უჩვეულო ამბავი იყო, რომელიც აქამდე მხოლოდ რიჩარდის დედას, დედოფალ ელეონორ აკვიტანიელს ჰქონდა გაკეთებული. როცა ელეონორა ჯერ კიდევ საფრანგეთის დედოფალი იყო, იგი მეფე ლუი VII-ს სულ თან ახლდა მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობისას. ამ საშინელმა სანახაობებმა, სტრესმა და გაწელილმა მოლაპარაკებებმა დიდი ზიანი მიაყენა მათ ურთიერთობას. მალევე ბერენგარიას მობეზრდა ლაშქრობა და თავის მულთან დაბრუნდა სიცილიაში. მალევე რიჩარდმაც შეწყვიტა ლაშქრობა, თუმცა ინგლისში დაბრუნებისას იგი ავსტრიის ჰერცოგმა ტყვედ ჩაიგდო. ბერენგარიამ სასწრაფოდ შეაგროვა გამოსასყიდი და რიჩარდი დაიხსნა. მეფე მალე ინგლისში დაბრუნდა, თუმცა დედოფალი მას არ გაჰყოლია.
როცა რიჩარდი ინგლისში დაბრუნდა გადაწყვიტა ყველა იმ ტერიტორიის დაბრუნება რომელიც მისმა ძმამ წაართვა ან ფრანგებმა დაიბრუნეს, ამიტომ მან მთელი ყურადღება არა დედოფლის, არამედ საფრანგეთისკენ მიაპყრო. რიჩარდს პაპმა ცელესტინ III-მ ცოლის ქვეყანაში ჩაყვანისა და მემკვიდრის გაჩენისაკენ მოუწოდა. რიჩარდი მართალია მთლიანად საფრანგეთის წინააღმდეგ ომებისკენ იყო გადართული, მაგრამ ეკლესიას ვერ შეეწინააღმდეგა და ბერენგარიას ინგლისში მოუხმო. 1199 წელს სანამ დედოფალი ინგლისში ჩავიდოდა, რიჩარდი ფრანგებმა მოკლეს ალყის დროს. ბევრი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ ბერენგარიას ქმარი გულწრფელად უყვარდა, თუმცა რიჩარდის მისდამი გრძნობები მხოლოდ ფორმალური იყო, რადგან ეს ქორწინება პოლიტიკური კავშირი უფრო იყო ვიდრე რომანტიკული ცოლ-ქმრობა.