cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვასილი ვლასოვი
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 27 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1995
ოსანა კოტორელი
ნეტარი ოსანა კოტორელი (სერბულ-ხორვატული:Ozana Kotorska; დ. 25 ნოემბერი, 1493 — გ. 27 აპრილი, 1565) — კათოლიკე განდეგილი კოტორიდან. ოსანა წარმოშობით ზეტის სამთავროდან, მართლმადიდებელი სერბი იყო, თუმცა თინეიჯერობის პერიოდში კათოლიკე გახდა. ის იყო დომინიკელთა მესამე ორდენის წევრი და სიკვდილის შემდეგ მიიჩნეოდა კოტორის მფარველად. მის ბეატიფიკაცია მოხდა 1928 წელს, ხოლო კანონიზაცია – 1934 წელს. მისი კანონიზაცია მოახდინა რომის პაპმა პიუს XI–მ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1493 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1565 კატეგორია:XV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
სან-ფრანცისკოს მიწისძვრა (1906)
სან-ფრანცისკოს მიწისძვრა — მიწისძვრა აშშ-ში, მოხდა 1906 წლის 18 აპრილს დილის 5:12 წუთზე (ადგილობრივი დროით). ეპიცენტრი მდენარეობდა სან-ფრანცისკოს დასავლეთით 3 კილომეტრში. მიწისძვრის მაგნიტუდა შეადგენდა 7,8 ბალს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მიწისძვრები აშშ-ში
Alexa Internet
Alexa Internet, Inc. — ამერიკული კომპანია, დაარსებული კალიფორნიაში 1996 წელს. იგი განთქმულია საიტით, რომელზეც გროვდება საიტების ნახვადობის სტატისტიკა. Alexa არის Amazon.com-ის შვილობილი კომპანია.
დაარსდა 1996 წელს როგორც დამოუკიდებელი კომპანია, ბრიუსტერ კეილისა და ბრიუს გილიატის მიერ, ხოლო 1999 წელს 250 მილიონი აშშ დოლარის სანაცვლოდ შეისყიდა Amazon-მა. Alexa-ს ხელსაწყოების პანელი (Alexa Toolbar) აგროვებს ინფორმაციას საიტების ნახვადობაზე და შემდეგ ახდენს პუბლიკაციას მისსავე საიტზე. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს სან-ფრანცისკოში.
2015 წლიდან მოყოლებული, მის საიტს ყოველთვიურად დაახლოებით 6.5 მილიონი მომხმარებელი სტუმრობს. Alexa-ს 2017 წლის მონაცემებზე დაყრდნობით, ყველაზე მონახულებადია Google.com, მეორე ადგილს იკავებს Youtube.com, ხოლო მესამეს – Facebook.com.
პოლიტპატიმრების სახლი
ისტორია
შენობა არის ლენინგრადის ერთ-ერთი პირველი სახლი-კომუნა. შედგება სამი ექვს და შვიდსართულიანი კორპუსისაგან და შედგება 200 ბინისაგან. შენობას აქვს მართკუთხა სამკუთხედის ფორმა. ამ სამკუთხედის ერთი კათეტი და ჰიპოტენუზა გადის პეტრეს სანაპიროზე და მასში განთავსებულია ოროთახიანი ბინები, ხოლო მეორე კათეტი გადის სამების მოედანზე და მასში განთავსებულია სამოთახიანი ბინები.
შენობის გარე ხედი პრაქტიკულად არ შეცვლილა. სახლის პირველ სართულზე განთავსებულია მაყურებლების დარბაზი და სასადილო, აქვთ თავიანთი საბავშვო ბაღი, ბიბლიოთეკა, კლუბი, ავტოფარეხები.
ბინის მრავალრიცხოვანი რეპრესირებული მაცხოვრებლების გამო, სკვერში სამების მოედანზე 1990 წელს დაამონტაჟეს ძეგლი, სოლოვეცკის ქვა, ხოლო სახლის ეზოში მემორალური დაფა, რომლის ავტორიც იყო ბოგომოლოვი, ივანე დიმიტრის ძე ბოგომოლოვის შვილი. ივანე იყო პოლიტპატიმართა და რეპრესირებულთა საზოგადოების წევრი, რომელიც დახვრიტეს 1938 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
სანტუ-ანდრე (პარაიბა)
სანტუ-ანდრე (Santo André) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 638 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.34 კმ²-ზე. ფართობი 197 713 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტყის ტოროლა
ტყის ტოროლა (Lullula arborea) — ფრინველი ტოროლასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 14–18 სმ, მასა 23–32 გრამი, ფრთების შლილი 28–34 სმ. შეფერილია მურა-ჟანგისფრად და აქვს ჭრელი მოხატულობა, მუცელი ღიაა, გამოკვეთილია თეთრი წარბი. გალობა — „ული-ული-ული…ულ-ულ-ულ…“. გავრცელებულია ევროპაში, ახლო აღმოსავლეთში, კავკასიაში, შუა აზიის სამხრეთ ნაწილში. იზამთრებს დასავლეთ ევროპასა და ხმელთაშუაზღვისპირეთში. საქართველოში მობუდარია. ბინადრობს მშრალ ტყისპირებში, ფიჭვნარში, გაკაფულ ადგილებში, მეჩხერ ტყეებში. იკვებება მწერებითა და თესლებით. ქმნიან ტერიტორიულ წყვილებს. ბუდე შენიღბულია მიწაზე. დედალი დებს 4–5 კვერცხს; ბუდობს ისვე 12–15 დღის მანძილზე. ბარტყებს ორივე მშობელი კვებავს. სპორადულად გავრცელებული მცირერიცხოვანი სახეობაა.
სქოლიო
კატეგორია:ტყის ტოროლა
კრუსტპილსის მხარე
კრუსტპილსის მხარე (Krustpils novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ლატგალიის რეგიონში. მხარე მოიცავს 6 თემს, ადმინისტრაციული ცენტრი მდებარეობს ქალაქ იეკაბპილსში, რომელიც არ შედის მხარის შემადგენლობაში.
ესაზღვრება პლიავინიასის, მადონას, ვარაკლიანის, რიებინის, ლივანის, იეკაბპილსის, სალის მხარეები და ქალაქი იეკაბპილსი.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას იეკაბპილსის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 6 680 კაცს. მხარის ფართობია 812,2 კმ².
ნიკოლოზ რომანოვი (უმცროსი)
მინი|ნიკოლოზ რომანოვი (უმცროსი) დიდი მთავარი ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძე რომანოვი (უმცროსი) (Николай Николаевич (Младший); დ. 6 ნოემბერი, სანკტ-პეტერბურგი — გ. 5 იანვარი, 1929, ანტიბი, საფრანგეთი) — დიდი მთავრის ნინკოლოზ ნიკოლოზის ძისა (უფროსის) და ალექსანდრა პეტრეს ასულის პირველი ვაჟი, ნიკოლოზ I-ის შვილიშვილი; გენერალ-ადიუტანტი (14 ნოემბერი, 1894), კავალერიის გენერალი (6 დეკემბერი, 1900).
პირველ მსოფლიო ომის დასაწყისში (1914-1915) და 1917 წლის მარტის დღეებში იყო სახმელეთო და საზღვაო ძალების უმაღლესი მთავარსარდალი; კავკასიის მეფისნაცვალი (1915-1917).
მოღვაწეობა კავკასიაში
1915 წლის 23 აგვისტოს დაინიშნა მეფისნაცვლად კავკასიაში. 1917 წლის 27 თებერვალს ბათუმში გაემგზავრა. 2 მარტს ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძემ მეფისნაცვლის სასახლეში მოიწვია ადგილობრივი გაზეთების რედაქტორ-გამომცემელნი, სადაც მან პრესის მნიშვნელობაზე ისაუბრა. ასევე ყურადღება გაამახვილა, რომ ქვეყანაში არეული ვითარების დასაწყნარებლად და კავკასიის ფრონტზე წარმატებული კამპანიის საწარმოებლად საჭირო იყო რეგიონში ნაკლები ვნებათარელვა. 7 მარტს რუსეთის მხედრობათა მთავარსარდლად დანიშნული ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძე, თავის ძმასთან პეტრე ნიკოლოზის ძესთან და სხვა პირებთან ერთად პეტროგრადში გაემგზავრა.
1917 წლის 11 (24) მარტს რუსეთის დროებითი მთავრობის მინისტრთა საბჭოს თავჯდომარემ ლვოვმა, ნიკოლოზ რომანოვს აუწყა, რომ ის უმაღლეს მთავარსარდლობიდან იქნა გადაყენებული ნიკოლოზ II-ის გადადგომასთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1929
რევაზ შავლოხაშვილი
რევაზ შავლოხაშვილი (დ, 25 ივლისი, 1964, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ინჟინერი და პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები რევაზ
ლუკა გუგეშაშვილი
ლუკა გეგუშაშვილი (დ. თარიღი უცნობია, ონი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2019, 48 კგ). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2019, ფაენცა. იტალია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
დმიტრო იაროში
დმიტრო იაროში  (Дмитро Анатолійович Ярош; დ. 30 სექტემბერი, 1971, დნეპროძერჟინსკი, დნეპროპეტროვსკის ოლქი, უკრაინის სსრ, სსრკ) — უკრაინელი საზოგადო-პოლიტიკური მოღვაწე, „მემარჯვენე სექტორის“ ლიდერი 2013-2015 წლებში და უკრაინული ნაციონალისტური ჯგუფი „სამკაპის“ ლიდერი. 2014 წელს იყო უკრაინის პრეზიდენტობის კანდიდატი და მიიღო ხმების 0, 70% (127818). არის უმაღლესი რადის დეპუტატი, ნაციონალური უსაფრთხოების და თავდაცვის საკითხების კომიტეტის ხელმძღვანელის მოადგილე და უკრაინის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლის მრჩეველი 2015 წლის 5 აპრილიდან.
2015 წლის ბოლოს დატოვა „მემარჯვენე სექტორი“, ხოლო 2016 წლის თებერვალში დააარსა ახალი მოძრაობა „იაროშის სახელმწიფო ინიციატივა“ (უკრ. Державницька ініціатива Яроша (ДІЯ)).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:უკრაინელი ნაციონალისტები კატეგორია:უკრაინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:უკრაინელი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:უკრაინის მე-8 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
ძორაკაპი
ძორაკაპი (Ձորակապ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 800 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 206 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 861 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩა
გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი). თავისუფლების მოედნიდან ლადო ასათიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 20-იან წლებში. 1841 წლის შედგენილს თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც განის ქუჩა. სავარაუდოა, რომ ამ ქუჩაზე ცხოვრობდა სენატორი განი (ჰანი). 1923 წელს ეწოდა აკაკი წერეთლის, 1959 წელს — გალაკტიონ ტაბიძის სახელი. 1984 წლიდან გალაკტიონის ქუჩა. ამჟამად ისევ გალაკტიონ ტაბიძის ჰქვია. ძველი შენობათაგან აღსანიშნავია სახლი №22 (19883, არქიტექტორი ა. ზალცმანი), რომელიც ეკლექტიკური ხასიათისაა, ფასადებზე XIX საუკუნის ევროპული არქიტექტურის ელემენტები ოსტატურადაა შეხამებული ქართულ ეროვნულ მოტივებთან. № 20 სახლში განთავსებულია კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრი „კავკასიური სახლი“, რომლის შემადგენელი ნაწილია სმირნოვების საგვარეულო მუზეუმი — ალექსანდრე პუშკინის მემორიალი.
ლიტერატურა
ტაბიძე
სან-დომინგუს-დი-კარირი
სან-დომინგუს-დი-კარირი (São Domingos do Cariri) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 420 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.06 კმ²-ზე. ფართობი 218 801 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ახირებული
„ახირებული“ — ყოველკვირეული, იუმორისტული ჟურნალი კარიკატურებით. გამოვიდა ორი რვეულის სახით.
გამოცემის ადგილი, სტამბა და რედაქტორის გვარი არ არის აღნიშნული, მითითებულია ფსევდონიმებით: ეშმაკი და თაგუნა. ცნობილია, რომ „თაგუნა“ შალვა შარაშაძის ფსევდონიმია ხოლო „ეშმაკი“ — ნესტორ კალანდაძისა (გ. ჭოხონელიძის ცნობით, ამ ფსევდონიმით იბეჭდებოდნენ ასევე კაპიტონ გოგოლაძე და არჩილ ჯაჯანაშვილი). ჟურნალში გამოქვეყნებული ყველა წერილიხელმოუწერელია აქ იბეჭდება ფელეტონები, შარადები, ლექსები ძირითადად უსათაუროდ „ახირებული“, პირველ ყოვლისა საინტერესოა კარიკატურებით, რომლებიც დამოუკიდებლადაც გვხვდება და ტექსტის ამხსნელადაც. ამასთან, ხან სრულად გამოხატავს ავტორის ჩანაფიქრს, ხანაც — ნაწილობრივ, მაგალითად, პიესა „ინფორმაცია“ დასურათებულია კარიკატურებით, რომლებიც ავტორის სათქმელს თვალსაჩინოდ და, მეტი სიმძაფრით გამოხათავს. პოლიტიკური სატირა ჟურნალის მთავარი ხელწერაა. ამ მხატვრულ ხერხს ავტორები ხშირად მიმართავენ პოლიტიკოსებისა და პოლიტიკური თემების შარჟულად წარმოჩენისათვის. ლექსებში: „პეპელა“ „ოთარიანი“ გაშარჟებულია პარლამენტი, მისი წევრები და სხდომების მიმდირნრეობა. იუმორისტების მიერ „გამათრახებულ“ პოლიტიკოსთა შორის საერთაშორისო პოლიტიკის წარმმართველებიც ხვდებიან. მაგალითად, ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის, თეოდორ რუზველტის გარდაცვალებასთან დაკავშირებით ჟურნალში იბეჭდება იუმორისტული წერილი, თითქოს რუზველტი ოცნებობდა, გამხდარიყო სომხეთის პრეზიდენტი და არ დასცალდა.
ცრუმიქლიო
მეცნიერთა ერთი ნაწილი მას საჭმელ სოკოდ მიიჩნევს, მეორე ნაწილი — შხამიანად, თუმცა დღემდე ამ სოკოთი მოწამვლის არცერთი კლინიკური შემთხვევა არ არის დაფიქსირებული.
ახირებული
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
ცრუმიქლიო
სოკო პირველად ავსტრიელმა ბუნებისმეტყველმა ფრანც ქსავერ ფონ ვულფენმა აღწერა 1781 წელს, როგორც Agaricus aurantiacus.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი 1-5-6 სმ-მდე აღწევს, თავდაპირველად თითქმის ბრტყელია, შემდგომში — ჩაჭყლეტილი და ძაბრისებრი, შეკეცილი კიდეებით, არაჰიგროფანური. ღია ნარინჯისფერ-ყვითელი ან ნარინჯისფერ-ჟანგმიწისფერი, ზოგჯერ ჟანგმიწისფერ-ჩალისფერი ან მოყვითალო-თეთრი, ან პირიქით, წითელ-ნარინჯისფერი. ზედაპირი ხავერდოვანი.
ჰიმენოფორი — ფირფიტოვანი, ფირფიტები ძლიერაა ფეხთან დაშვებული, ხშირი, თხელი, ანასტომოზის გარეშე, ჩანგლისებურად დატოტვილი, როგორც წესი ღია ნარინჯისფერ-ყვითელიდან ნარინჯისფერ-წითელ ფერამდე, იშვიათად მკრთალი-მოყვითალოდან თეთრ ფერამდე.
ფეხის 1-5 სმ-მდე, სისქე — 1 სმ, თანაბარი, ხშირად მოხრილი და ექსცენტრული, ბაბისებრი რბილობით, ბოჭკოვანი, ქუდის ფერი, ძირში უფრო მუქი ან შავი.
ქუდის რბილობი მოთეთრო ან მოყვითალოა, სუსტად გამოხატული სოკოს ან მოტკბო სუნით.
სპორები 6-8×3,5-4,5 მკმ, ფართო-ელიფსისებური. ბაზიდიუმი როგორც წესი ოთხსპორიანია. ჰეილოცისტიდების გარეშე.
გავრცელება და ეკოლოგია
გავრცელებულია მთელ ჩრდილოეთ ზომიერ სარტყლებში — ევროპაში, აზიაში, ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში.
იზრდება ნიადაგზე როგორც ფოთლოვან, ისე წიწვოვან ტყეებში, ასევე დამპალ ხეებზე და მათთან ახლოს, ერთეულებად ან ჯგუფებად, ზაფხულ-შემოდგომით.
კვებითი ღირებულება
ბოლო წლების განმავლობაში ამერიკულ ლიტერატურაში სახეობა კლასიფიცირდება როგორც დაბალი ხარისხის საჭმელი სოკო, იმ პირობით, რომ ზოგიერთი ადამიანის შემთხვევაში შესაძლოა გამოიწვიოს კუჭის მომნელებელი სისტემის უმნიშვნელო მოშლა. ასევე აღნიშნულია, რომ მცირე მოწამვლა შესაძლოა გამოიწვიოს სოკოს დიდი რაოდენობით მიღებამ.
დიდ ბრიტანეთში, სადაც სახეობა ჩვეულებრივ საჭმელ სოკოდ ითვლება, გამოყენების შემდეგ ცნობილია ჰალუცინაციური ეფექტების ერთეული შემთხვევები. თუმცა, სავარაუდოდ, ეს დაკავშირებულია გამოუცდელი შემგროვებლების მიერ რომელიღაც სახეობის გიმნოფილის მიქლიოდ მიჩნევასთან.
ზემოთ ხსენებული ქვეყნების მსგავსად, საფრანგეთში ცრუმიქლიო მიეკუთვნება დაბალი ხარისხის საჭმელი სოკოების კატეგორიას, იმ პირობით, რომ მას შესაძლოა გააჩნდეს ჰალუცინოგენური ეფექტი.
რუსეთში ნაკლებად ცნობილ პირობითად საჭმელ სოკოდ ითვლება (რომელიც მოხმარებამდე სათანადო მომზადებას საჭიროებს), ან კიდევ — არასაჭმელ სოკოდ არასასიამოვნო გემოს გამო.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლეტუსისნაირნი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
გარეგინ ხაჟაკი
გარეგინ ხაჟაკი (Գարեգին Խաժակ; 6 ოქტომბერი, 1867 - 1915) — სომეხი ჟურნალისტი, მწერალი, პოლიტიკური აქტივისტი და პედაგოგი. სომხეთის რევოლუციური ფედერაციის წევრი, ხაჟაკი მოგზაურობდა მთელ მსოფლიოში რევოლუციური საქმიანობის მხარდასაჭერად. სიცოცხლის განმავლობაში ხაჟაკი ოთხჯერ იყო დაპატიმრებული. იყო მასწავლებელი და დირექტორი რეგიონის რამდენიმე სომხურ სკოლაში. 1915 წელს გარეგინ ხაჟაკი დააპატიმრეს და შემდეგ მოკლეს სომხების გენოციდის დროს.
ცხოვრება
მარცხნივ|მინი| გარეგინ ხაჟაკი ახალგაზრდობაში გარეგინ ხაჟაკი (ჩაკალიანი) დაიბადა 1867 წლის 6 ოქტომბერს, რუსეთის იმპერიის ალექსანდროპოლში (დღევანდელი გიუმრი, სომხეთი). მას ეძახდნენ ჩაკალ ოღლი (თურქულად: ტურის ძე), რომელიც მოგვიანებით გარშემომყოფებმა ხაჟაკად გადააკეთეს. 1883 წელს, საწყისი განათლების მიღების შემდეგ, უმაღლესი განათლება მიიღო გევორქიანის სემინარიაში. სემინარია დაამთავრა 1886 წელს, რის მერე ხაჟაკი გახდა მასწავლებელი და შვიდი წლის განმავლობაში ასწავლიდა ბაქოს, აკულისის და განჯას სამრევლო სკოლებში. ბაქოში ყოფნის დროს ხაჟაკი შეუერთდა სომხეთის რევოლუციურ ფედერაციას (ARF). განათლების გასაგრძელებლად ხაჟაკი გაემგზავრა ჟენევაში, სადაც ჩაირიცხა ჟენევის უნივერსიტეტში და სწავლობდა სოციალურ მეცნიერებებს. ჟენევაში ყოფნისას მან დაიწყო წერა გაზეთ „დროშაკისთვის“, რომელიც ARF-ს ეკუთვნოდა.
1898 წელს სწავლის დამთავრებისთანავე, ხაჟაკი დროშაკის რედაქციამ გაგზავნა ბალკანეთში, შემდეგ კი ალექსანდრიაში. ალექსანდრიაში ერთი წლით ყოფნის შემდეგ, იგი გაემგზავრა იზმირში ექვსი თვით და ბოლოს კონსტანტინოპოლში, სადაც ორი წელი დაყო.
გარეგინ ხაჟაკი რვა თვე ციხეში იყო რევოლუციური საქმიანობის გამო. შემდეგ იგი გადაასახლეს კავკასიაში, სადაც განაგრძო მასწავლებლის მოღვაწეობა. ორი წელი შუშის სომხური სკოლის დირექტორი იყო. ქორწინების შემდეგ ხაჟაკი 1903 წელს დასახლდა თბილისში და გახდა სომხური გაზეთ „მშაკის“ ერთ-ერთი რედაქტორი. გაზეთში მუშაობის პარალელურად ის ასევე ასწავლიდა ნერსესიანის სასწავლებელში. 1906 წელს იგი გახდა გაზეთ „ჰარაჩის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი რედაქტორი, მუშაობდა ავეტის აჰარონიანსა და იეგიშე თოფჯიანთან ერთად.
1908 წელს დააპატიმრეს და ციხეში ჩასვეს, სადაც ექვსი თვე დაყო. გათავისუფლების შემდეგ ხაჟაკი ისევ დააპატიმრეს და დამატებით ცხრა თვით ციხეში ჩასვეს.
1912 წელს, ციხიდან გათავისუფლების შემდეგ, ხაჟაკი დაბრუნდა კონსტანტინოპოლში, სადაც წერდა ადგილობრივ გაზეთ „აზადამარდისთვის“ და გახდა სომხური სკოლის დირექტორი სამატიას რაიონში.
სიკვდილი
გარეგინ ხაჟაკი იყო სომეხ ლიდერებს შორის, რომლებიც დეპორტირებული იყვნენ სომეხთა გენოციდის დროს. 1915 წლის 24 აპრილის ღამეს ხაჟაკი დააპატიმრეს და კონსტანტინოპოლის ციხეში ჩასვეს. შემდეგ მატარებლით გაგზავნეს აიასში, სოფელში, რომელიც მდებარეობს ოსმალეთის იმპერიის შიდა პროვინციებში. აიაშის ციხეში ხაჟაკის გარდა იყვნენ ასევე რუპენ ზარტარიანი, სარკის მინასიანი, ხაჩატურ მალუმიანი, ჰარუტიუნ ჯანგულიანი და ნაზარეთ დაღავარიანი, რომლებიც 2 ივნისს დიარბაქირში უნდა გადაეყვანათ. სავარაუდოდ, დიარბაქირში მათზე სამხედრო სასამართლო გაიმართებოდა; თუმცა, ხაჟაკი და სხვა პატიმპრები გზაში მოკლეს. ყარაჩურის მიდამოში ურფასა და სევერეკს შორის (დღევანდელი სივერეკი). მკვლელობის ბრძანება კაპიტანი შევქეთისგან სპეციალური ორგანიზაციის წევრს, ჰაჯი ონბაშის გადაეცა.
სქოლიო
კატეგორია:ჟენევის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:სომეხი ჟურნალისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1915 კატეგორია:დაბადებული 1867
ლახმიდები
ლახმიდები (اللخميون), ბანუ ლახმ (بنو لخم), ან მუნთერიდები (المناذرة) — ქრისტიანი არაბების სამეფო, რომელიც მდებარეობდა დღევანდელი ერაყის ტერიტორიის სამხრეთში. მის დედაქალაქს წარმოადგენდა ალ-ჰირა. ალ-ჰირას არაბი პოეტები უწოდებდნენ სამოთხეს დედამიწაზე, დღეს მისი ნანგრევები მდებარეობს ქალაქ კუფადან სამხრეთით სამ კილომეტრში, ევფრატის დასავლეთ სანაპიროზე. ლახმიდების შთამომავალი რამდენიმე ტომი დღეს ცხოვრობს ომანის ერაყის და არაბთა გაერთიანებული საამიროების ტერიტორიაზე. ყველა ეს ტომე დღეისთვის არიან აბადიტი ან სუნიტი მუსლიმები.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები კატეგორია:ერაყის ისტორია
პენტოზები
პენტოზები (ბერძ. πέμπτος-დან — ხუთი და ფრანგ. -ose — სუფიქსი, რომელიც აღნიშნავს შაქარს) — საერთო ქიმიური სახელწოდება ხუთნახშირბადიანი მონოსაქარიდების კლასისა, ანუ შაქრების, რომელთა ზოგად ფორმულასაც წარმოადგენს C5(H2O)5, ან C5H10O5.
მოლეკულების აგებულება
კეტო- ან ალდოჯგუფის არსებობის მიხედვით განასხვავებენ კეტოპენტოზებს (რიბულოზა, ქსილულოზა და ორი 3-კეტოპენტოზა) და ალდოპენტოზებს (რიბოზა, არაბინოზა, ქსილოზა, ლიქსოზა).
ალდოპენტოზებს სამი კირალური ცენტრი აქვთ და, შესაბამისად, შესაძლებელია რვა სხვადასხვა სტერეოიზომერის არსებობა.
დულიტლის რეიდი
დულიტლის რეიდი (Doolittle Raid) — მეორე მსოფლიო ომის ერთ-ერთი ეპიზოდი, რომლის დროსაც ავიამზიდ ჰორნეტზე განლაგებული საშუალო სიმძლავრის 16 ბომბდამშენი B-25 Mitchell შეტევაზე გადავიდა იაპონიის ტერიტორიაზე. თავდასხმას ჰქონდა მცირე სამხედრო, თუმცა დიდი პოლიტიკური მნიშვნელობა. გაფრენისას დაიკარგა 15 ბომბდამშენი. ერთადერთი გადარჩენილი ბომბდამშენი, რომელსაც მართავდა ედუარდ იორკი დაჯდა საბჭოთა ტერიტორიაზე, შორეული აღმოსავლეთის ერთ-ერთ აეროდრომზე.
პენტოზები
სქოლიო
კატეგორია:მონოსახარიდები კატეგორია:პენტოზები
დულიტლის რეიდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები
სფორცას დინასტია
სფორცას დინასტია (Casa di Sforza) — მსხვილი ფეოდალური საგვარეულო რენესანსის პერიოდის იტალიაში, რომელიც ასი წლის განმავლობაში განაგებდა მილანის საჰერცოგოსა და მის შემოგარენს. მათ ჩაანაცვლეს ვისკონტების სახლი და ის იყო უკანასკნელი იტალიური საგვარეულო, რომელიც მართავდა მილანს, რადგან სფორცას დინასტიის შეწყვეტის შემდეგ მილანი ჯერ ფრანგების, შემდეგ ესპანელების, საბოლოოდ კი ავსტრიელების ხელში გადავიდა.
ისტორია
სფორცას დინასტია 1411 წელს დააარსა იტალიელმა კონდიტიერმა მუციო ატენდოლო სფორცამ, რომელმაც იმდენად დიდი სიმდიდრე მოიხვეჭა, რომ მისმა ვაჟმა ფრანჩესკომ ცოლად შეირთო მილანის ჰერცოგ ფილიპო მარია ვისკონტის ერთადერთი ასული ბიანკა მარია, რითაც 1450 წელს მილანის ჰერცოგი გახდა და გამეფდა სფორცას დინასტია.
ფრანჩესკო I-ის ძმამ, ალესანდრომ დააარსა სფორცას გვერდითი, პესაროს განშტოება, თუმცა მათ ტახტზე ასვლა ვერასოდეს მოახერხეს. მუციო ატენდოლოს მესამე ვაჟმა, ბოსიომ, რომელიც კოტინიოლას ჰერცოგი გახდა, შექმნა სფორცათა კიდევ ერთი, კოტინიოლას შტო. ისინი პატარა სანტა-ფიორეს საგრაფოს განაგებდნენ ტოსკანაში, 1624 წლამდე. მათმა შთამომავლებმა შემდგომში მედიჩების გავლენით დატოვეს ტოსკანა და რომში გადასახლდნენ, სადაც შექმნეს სფორცა-კეზარინის შტო.
სფორცა-პესაროს შტო მეტად დაახლოვებული იყო რომთან, რაც ჯოვანი სფორცას რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის ქალიშვილ ლუკრეცია ბორჯიაზე ქორწინებაში გამოიხატა, თუმცა მათი განქორწინების შემდეგ რომსა და სფორცებს შორის ურთიერთობა უკიდურესად დაიძაბა. რაც შეეხება სფორცას ძირითად შტოს, ანუ ფრანჩესკო I-ის შთამომავლობას, იგი 1466 წელს ჩაანაცვლა მისმა ვაჟმა გალეაცო მარიამ, რომელიც საოცარი სისასტიკით იყო ცნობილი. გალეაცომ ორჯერ მოასწრო ქორწინება, თუმცა მისი მმართველობა ათ წელსაც ძლივს გაგრძელდა, რადგან იგი უკმაყოფილო მოსახლეობამ მოკლა.
ამის შემდეგ ტახტს გალეაცო მარიას ვაჟი, ჯან გალეაცო იკავებს, რომელმაც ცოლად თავისი მამიდაშვილი, იზაბელა არაგონელი შეირთო, თუმცა მასთან მხოლოდ ერთი გოგონა გაუჩნდა. თავდაპირველად მილანს ჯან გალეაცოს ნაცვლად ბიძამისი, ლუდოვიკო სფორცა მართავდა, როგორც რეგენტი, თუმცა როცა ძალაუფლება დაკარგა, მან 1494 წელს მოწამლა ახალგაზრდა ძმისწული და თავად გახდა ჰერცოგი.
ლუდოვიკოს ერთობ ხანმოკლე მმართველობა მეტად დატვირთული იყო. მან ორმაგი დინასტიური ქორწინება მოაწყო მეზობელ ფერარასთან, რა დროსაც თავად მათი ჰერცოგის ასული შეირთო ცოლად, თავისი და კი მათ პრინცზე დააქორწინა. ასევე აღსანიშნავია, რომ სწორედ ლუდოვიკო სფორცა პატრონობდა გამოჩენილ იტალიელ მხატვარ ლეონარდო და ვინჩის, რომელმაც შექმნა მისი საყვარლების (სესილია გალერანისა და ლუკრეცია კრიველის) პორტრეტები, რომელთა შორისაცაა ერთობ ცნობილი ტილო „ ქალი ყარყუმით “, მაგრამ ქორწინების შემდეგ მას თავის საყვარლებთან განშორება მოუწია.
1494 წელს, ლუდოვიკოს ტახტზე ასვლისთანავე დაიწყო იტალიური ომები, რა დროსაც საფრანგეთის მეფე შარლ VIII იტალიაში შეიჭრა და მოახდინა ნეაპოლის ოკუპაცია, ლუდოვიკომ კი, ისევე როგორც სხვა იტალიელმა მთავრებმა ფრანგები უბრძოლველად გაატარეს ნეაპოლისკენ. მოგვიანებით ეს თავადვე მოუბრუნდა ცუდად, როდესაც ახალმა მეფე ლუი XII-მ უკვე მილანზე გამოთქვა პრეტენზია და 1499 წელს შევიდა იტალიაში. ლუიმ მალევე დაამხო სფორცების მმართველობა, რა დროსაც მათ თავი საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ს შეაფარეს, რომელსაც ცოლად ჰყავდა გალეაცო მარია სფორცას ასული ბიანკა მარია.
1513 წელს ლუდოვიკოს ვაჟმა, მასიმილიანო სფორცამ მოახერხა ფრანგების გაძევება და მილანის გამოხსნა, მაგრამ მალევე, 1515 წელს მილანის ტახტი საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ს მიჰყიდა, თავად კი უზრუნველად ცხოვრობდა საფრანგეთში. მხოლოდ 1521 წელს მოახერხა მასიმილიანოს ძმამ, ფრანჩესკო II სფორცამ საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ის დახმარებით ტახტის კვლავ დაბრუნება. სანაცვლოდ მან კარლ V-ის დისწულ კრისტინა დანიელზე იქორწინა, მაგრამ ფრანჩესკო 1525 წელს უშვილოდ დაიღუპა, რითაც შეწყდა სფორცას დინასტია და მილანი ჰაბსბურგთა ხელში გადავიდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:არისტოკრატიული საგვარეულობები კატეგორია:იტალიელი დიდგვაროვნები კატეგორია:ევროპის სამეფო დინასტიები კატეგორია:იტალიის ისტორია კატეგორია:სფორცები
კულდიგის მხარე
კულდიგის მხარე (Kuldīgas novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 13 თემს და ქალაქ კულდიგას, რომელიც წარმოადგენს მხარის ადმინისტრაციულ ცენტრს.
ესაზღვრება ალსუნგის, ვენტსპილსის, ტალსის, კანდავის, სალდუსის, სკრუნდის, აიზპუტესა და პავილოსტის მხარეები.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას კულდიგის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 27 213 კაცს. მხარის ფართობია 1756,7 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
აჭარაბეთი
აჭარაბეთი — 1998 წელს დაარსებული ქართული ონლაინ გემბლინგ კომპანია და დღემდე ქვეყნის წამყვანი გემბლინგ ვებგვერდი. ლინკდინის ინფორმაციაზე დაყრდნობით, 2017 წლისთვის აჭარაბეთში 500-ზე მეტი ადამიანია დასაქმებული.
2017 წელს აჭარაბეთი სომხურ ბაზარზეც შევიდა ვებსაიტით „adjarabet.am.“
ლუკა ღაღანიძე
ლუკა ღაღანიძე (დ. ?) — ქართველი სპორტსმენი (ფარიკაობა). 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2017, მინსკი, ბელარუსი). 23-წლამდელებს შორის საერთაშორისო ტურნირის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2018, ჩეხეთი).
აჭარაბეთი
აჭარაბეთი მომხმარებელს სთავაზობს სპორტ ბეთინგს, კაზინოს თამაშებს, პოკერს და ისეთ სამაგიდო თამაშებს, როგორებიცაა დომინო, ნარდი და სხვა. აჭარაბეთმა ქართულ ბაზარზე პირველმა შემოიტანა სპორტ ბეთინგის პოპულარული ფუნქცია Cash Out. ასევე, შექმნა ინოვაციური და უნიკალური ფუნქცია სპორტ ბეთინგში - Non Stop.
ლუკა ღაღანიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოფარიკავეები
აჭარაბეთი
2016 წელს WSOP-თან თანამშრომლობის შედეგად აჭარაბეთმა თბილისში WSOP Circuit Georgia ჩაატარა. რეგიონში ერთ-ერთი უდიდესი ლაივ პოკერის ღონისძიება 3-6 მარტს, თბილისის სპორტის სასახლეში გაიმართა. 2017 წელს WSOP Circuit Events-თან დადებული სამწლიანი კონტრაქტის მიხედვით აჭარაბეთი გახდა მათი წარმომადგენელი რეგიონში. შეთანხმების თანახმად აჭარაბეთს აქვს შესაძლებლობა პოკერის ასეულობით ქართველი მოთამაშე მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებში ჩატარებულ WSOP Circuit-ის ღონისძიებებზე გაგზავნოს.
2013 წელს მუსიკალურ ფესტივალ „ელექტრონავტებზე” აჭარაბეთი წლის სპონსორად დასახელდა.
2019 წლის თებერვალში, ირლანდიურმა კომპანია Paddy Power Betfair-მა აჭარაბეთის 51% შეიძინა და საკონტროლო პაკეტის მფლობელი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:ონლაინ თამაშები კატეგორია:საქართველოს კომპანიები კატეგორია:1998 წელს დაარსებული კომპანიები
მარია იოზეფა ავსტრიელი (1751-1767)
მარია იოზეფა ავსტრიელი (Maria Josepha von Österreich; დ. 19 მარტი, 1751, ვენა, ავსტრია — გ. 15 ოქტომბერი, 1767, ვენა, ავსტრია) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I შტეფანისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას შუათანა ქალიშვილი. საღვთო რომისა და ავსტრიის ორი იმპერატორის: იოზეფ II-ისა და ლეოპოლდ II-ის, ასევე საფრანგეთის დედოფალ მარი ანტუანეტის და, ავსტრიის იმპერატორ ფრანც II-ის მამიდა.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|317x317პქ|მარია იოზეფა 1762 წელს მარია იოზეფა დაიბადა 1751 წლის 19 მარტს ჰოფბურგის სასახლეში, ვენაში. იგი იყო ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიასა და მისი მეუღლის, საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I შტეფანის შუათანა ქალიშვილი. თავისი მრავალი და-ძმიდან იგი განსაკუთრებულად ახლოს იყო თავის უმცროს დასთან, ერცჰერცოგინია მარია იოჰანა გაბრიელასთან, რომელიც მასზე მხოლოდ 1 წლით იყო უფროსი.
ის და იოზეფა გამუდმებით ერთად იყვნენ და შემდგომში განათლებასაც ერთად იღებდნენ. ერცჰერცოგინიები შეისწავლიდნენ: წერა-კითხვას, ლათინურს, უცხო ენებს, ისტორიას, გეოგრაფიას, სამხედრო არქიტექტურას, მათემატიკას, მუსიკას, ცეკვასა და გრამატიკას. მას შემდეგ, რაც სამი წელი შეუსრულდათ, ღრმადმორწმუნე დედის გავლენით შეისწავლიდნენ რელიგიასაც, თუმცა მხოლოდ კათოლიციზმს.
ავსტრია-ესპანეთის სამეფო კარებს შორის წლების განმავლობაში მიმდინარეობდა საქორწინო მოლაპარაკებები. თავიდან განიხილებოდა მარია იოზეფას დის, მარია ამალიას დაქორწინება ესპანეთის მეფე კარლოს III-ის ვაჟზე, ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ზე. ისინი დაინიშნენ კიდევაც, თუმცა რატომღაც კარლოსმა ნიშნობა ჩაშალა და მარია ამალია ავსტრიელი თავის შვილიშვილზე, პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგ ფერდინანდზე დააოქრინა, ნეაპოლ-სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ის საცოლედ კი მარია ტერეზიას შემდეგი ქალიშვილი, მარია იოჰანა გაბრიელა გამოაცხადა. იგი უკვე უნდა გამგზავრებულიყო და ნეაპოლში დაქორწინებულიყო, როდესაც ყვავილი შეეყარა და 1762 წელს 12 წლის ასაკში გარდაიცვალა. იმპერატრიცა მარია ტერეზიამ კარლოსს სასწრაფოდ შესთავაზა თავისი მეორე ქალიშვილის, უკვე მარია იოზეფას ხელი, რაზეც ესპანელები დასთანხმდნენ. მისი იტალიაში გამგზავრება 1765 წელს მამამისის, იმპერატორ ფრანც I-ის გარდაცვალებამ დააყოვნა, თუმცა როდესაც უკვე უნდა გამგზავრებულიყო, მსგავსად უფროსი დისა მარია იოზეფაც ყვავილით დაავადდა და მალევე, 1767 წლის 15 ოქტომბერს გარდაიცვალა ვენაში, 16 წლის ასაკში. საბოლოოდ, ფერდინანდ I-ს ცოლად მარია ტერეზიას უმცროსი ქალიშვილი მარია კაროლინა ავსტრიელი შერთეს, რომელიც ნეაპოლისა და სიცილიის დედოფალი გახდა და მრავალი შვილი გააჩინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1751 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1767 კატეგორია:ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
ძორაშენი
ძორაშენი (Ձորաշեն) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 970 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 237 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 226 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.05 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ფოსფოდიეთერული ბმა
მინი|მარჯვნივ|200პქ|[[ნუკლეოტიდი|ნუკლეოტიდებს შორის ფოსფოდიეთერული ბმების დიაგრამა]] ფოსფოდიეთერული ბმა — კოვალენტური ბმების მაღალენერგეტიკული გაერთიანება, რომელსაც ორი ეთერული ბმის შუამავლობით წარმოქმნის ფოსფატის ჯგუფის ფოსფორის ატომი და ორი მოლეკულა. ფოსფოდიეთერული ბმები ქმნის დნმ და რნმ ნუკლეინის მჟავების „ხერხემალს“ და გადამწყვეტ როლს თამაშობს ყველა ბიოლოგიურ სისტემაში.
კატეგორია:ნუკლეინის მჟავები
სან-ჟუან-დი-კარირი
სან-ჟუან-დი-კარირი (São João do Cariri) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 458 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 344 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.65 კმ²-ზე. ფართობი 653 096 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ველა-ლაველა
ველა-ლაველა (Vella Lavella) — ვულკანური კუნძული ნიუ-ჯორჯიის კუნძულების, სოლომონის არქიპელაგის ჯგუფში. ადმინისტრაციულად შედის მელანეზიური სახელმწიფო სოლომონის კუნძულების დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. კუნძულის ძირძველი დასახელებაა — მბილუა.
გეოგრაფია
thumb|250px|left|[[ნიუ-ჯორჯიის კუნძულების რუკა.]] ველა-ლაველას კუნძული მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში. კუნძულიდან ჩრდილოეთით მდებარეობს კუნძული შუაზელი, ჩრდილო-დასავლეთით — კუნძული შორტლენდი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — კუნძული ახალი გეორგია.
ველა-ლაველას კუნძული წარმოადგენს ვულკანურ კუნძულს, რომელიც რამდენიმე ადგილას გარშემორტყმულია მარჯნის რიფით. კუნძულის ტერიტორიაზე მდებარეობს 6 ვულკანური კონუსი და 1 თერმული წყარო. ზღვის დონიდან ველა-ლაველას უმაღლესი წერტილია, ტამბისალას მთა, რომლის სიმაღლეა 808 მეტრი. მეორე მწვერვალია — ლავადომ-ნონდას ვულკანი (კუნძულის ყველაზე ახალგაზრდა ვულკანი), რომლის სიმაღლეა 750 მეტრი.
ველა-ლაველას კუნძულის კლიმატი ტროპიკული და ნოტიოა. კუნძულზე ხდება მიწისძვრები და ციკლონები.
ისტორია
1893 წლის 15 მარტს კუნძულზე დამყარდა ბრიტანეთის იმპერიის პროტექტორატი და 1971 წლამდე იყო ბრიტანეთის დასავლეთ-წყნარი ოკეანის ტერიტორიების ნაწილი
მეორე მსოფლიო ომის წლებში ახალი გეორგიის კუნძულზე და ველას სრუტის ბრძოლაში იაპონიის ჯარის დამარცხების შემდეგ იაპონელებმა ევაკუაცია გაუკეთეს საკუთარ გარნიზონებს სოლომონის კუნძულების ცენტრალურ ნაწილში. ველა-ლაველას კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე სოფელ ჰორანიუსთან, 1943 წლის 19 აგვისტოს მათ განალაგეს ბაზა კუნძულ კოლომბანგარადან ევაკუირებული გარნიზონისთვის, მაგრამ უკვე 14 სექტემბერს მოკავშირეთა ძალებმა ის დაიკავეს. კუნძულზე რჩებოდა 600 იაპონელი ჯარისკაცი და მუშა, რომლებიც გამაგრდნენ ველა-ლაველას კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში და ელოდებოდნენ ევაკუაციას, რომელიც მოხდა 1943 წლის 7 ოქტომბერს ველა-ლაველას კუნძულთან ბრძოლის შემდეგ.
1978 წლიდან ველა-ლაველას კუნძული სოლომონის კუნძულების სახელმწიფოს ნაწილია.
მოსახლეობა
1999 წელს ველა-ლაველას კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 9160 ადამიანს [http://solomonislands.com.sb/Vella Lavella.html John Seach. ველა-ლაველას კუნძული. ].
კუნძულელები ლაპარაკობენ მელანეზიურ ენაზე — ბილუა (8740 მოლაპარაკე 1999 წელს).
ეკონომიკა
ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა — სოფლის მეურნეობა.
თამაზ ჩუტკერაშვილი
თამაზ ჩუტკერაშვილი (დაბადების თარიღი უცნობია)  — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). მსოფლიო ჩემპიონატის ოქროს მედლის პრიზიორი (1994, სიოდერტელიე, შვედეთი). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (1994, თელ-ავივი, ისრაელი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გუმბათი (მთა)
გუმბათი — მთა საქართველოში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სამხრეთ საქართველოში, ერუშეთის ქედზე, მდინარე ინჯისწყლის სათავეში. სიმაღლე 2964 მ. აგებულია ზედაპლიოცენური ანდეზიტ-ბაზალტებითა და დაციტებით. აქვს გუმბათის ფორმა, შემორჩენილია გამყინვარების კვალი, აქა-იქ კარკალი. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
ლივანის მხარე
ლივანის მხარე (Līvānu novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ლატგალიის რეგიონში. მხარე მოიცავს 5 თემს და ქალაქ ლივანს, რომელიც წარმოადგენს მხარის ადმინისტრაციულ ცენტრს.
2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას, რაიონის გაუქმებისას, ლივანის მხარე პრეილსკის რაიონის გაუქმებით გადაეცა ერსიკის, რუდზატისა და სუტრის თემებს.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
კალიუმის ქლოროქრომატი
კალიუმის ქლოროქრომატი — არაორგანული ნაერთი, ქიმიური ფორმულით KCrO3Cl. არის წყალში ხსნადი, ფორთოხლისფერი მყარი ნივთიერება, რომელსაც ორგანული ნაერთების დასაჟანგად იყენებენ.
სინთეზი
მისი სინთეზი შესაძლებელია კალიუმის დიქრომატისა და მარილმჟავას ურთიერთქმედებით, თუმცა ასევე იღებენ ქრომილის ქლორიდისა და კალიუმის ქრომატის შემდეგი რეაქციით.
რეაქციები
კონცენტრირებულ მარილმჟავასთან წარმოქმნის ქრომილის ქლორიდს. ციკლური ეთერთან კი ლიპოფილურ მარილს. კალიუმის ქლოროქრომატს შეუძლია დაჟანგოს ბენზილის სპირტი, თუმცა ამ რეაქციისას უფრო ხშირად პირიდინიუმის ქლოროქრომატს იყენებენ.
სქოლიო
კატეგორია:კალიუმის ნაერთები კატეგორია:ქრომატები
მარგარიტა III ფლანდრიელი
მარგარიტა III ფლანდრიელი (Marguerite III de Flandre; დ. 13 აპრილი, 1350, დასავლეთი ფლანდრია, ბელგია — გ. 16 მარტი, 1405, არტუა, საფრანგეთი) — დამპიერთა დინასტიის წარმომადგენელი. ფლანდრიის გრაფ ლუი II-ის ასული. ფლანდრიის, ნევერისა და არტუას გრაფინია მემკვიდრეობით 1384-1405 წლებში. ბურგუნდიის ჰერცოგინია 1357-61 და 1369-1404 წლებში როგორც ფილიპ I-ისა და ფილიპ II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარგარიტა დაიბადა 1350 წლის 13 აპრილს ფლანდრიაში. იგი იყო ფლანდრიის გრაფ ლუი II-ისა და მისი მეუღლის, გრაფინია მარგარიტა ბრაბანტელის ქალიშვილი. 1355 წელს, 5 წლის მარგარიტა მიათხოვეს ბურგუნდიის ჰერცოგ ოდო IV-ის შვილიშვილ ფილიპს. 1357 წელს, ბაბუის გარდაცვალების შემდეგ ფილიპი ხდება ბურგუნდიის, არტუას, ოვერნისა და ბულონის გრაფი.
1361 წელს უბედური შემთხვევის შედეგად ახალგაზრდა ფილიპი დაიღუპა, ისე, რომ მარგარიტას მისგან შვილი არ ჰყოლია. მალევე მეზობელი საფრანგეთის მეფე ჟან II-მ ბურგუნდიასთან ალიანსის შექმნა მოისურვა, რა მიზნითაც 1364 წელს თავისი ვაჟი, ფილიპ დე ვალუა დანიშნა მარგარიტაზე. ფილიპისა და მარგარიტას ქორწინება 1369 წელს შედგა, რითაც ფილიპმა ბურგუნდიის ტახტი მიიღო.
როდესაც 1384 წელს, მარგარიტას მამა გარდაიცვალა, მარგარიტას მემკვიდრეობით ერგო ფლანდრია, არტუა, რეთელი და ნევერი. ამის შემდეგ ფილიპე და მარგარიტა წლების მანძილზე მართავდნენ ამ სახელმწიფოებს. ფილიპ II გარდაიცვალა 1404 წელს, მარგარიტა კი მომდევნო 1405 წელს. ამით შეწყდა დამპიერების დინასტია და ტახტზე მათი ვაჟი ჟან I ადის, საუკუნეების შემდეგ კი ამ მიწებს ჰაბსბურგები დაეპატრონნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1350 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1405 კატეგორია:ქალი მმართველები კატეგორია:ბურგუნდიის ჰერცოგინიები
გარნარიჭი
გარნარიჭი (Գառնառիճ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 263 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
გროდნოს ოლქი
გროდნოს ოლქი (Гродзенская вобласць) — ოლქი დასავლეთ ბელარუსში, ესაზღვრება პოლონეთსა და ლიეტუვას. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია გროდნო. ოლქი გამორჩეულია თავისი ეთნიკური და რელიგიური შემადგენლობით. მოსახლეობის 20%-ზე მეტს პოლონელები შეადგენენ. იგი, ასევე, ერთადერთი ოლქია ბელარუსში, რომელშიც დომინანტი რელიგია კათოლიციზმია.
მოსახლეობა
მამაკაცთა რაოდენობა შეადგენს 552 800-ს (47,1 %), ქალების — 621 100 (52,9 %). 19 წლამდე ასაკის იყო 312 000, 20-59 — 622 500, 60 წლის და მეტის — 239 400 ადამიანი.
ეთნიკური შემადგენლობა
ეროვნული შემადგენლობის თვალსაზრისით, ბელარუსები შეადგენენ მოსახლეობის 66,7 %-ს, პოლონელები — 21,5 %, რუსები — 8,2 %, უკრაინელები — 1,4 %, ლიეტუველები — 0,2 %, თათრები — 0,2 %, სხვა ეთნიკურ ჯგუფებს მიეკუთვნება მოსახლეობის 1,9 %.
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|right|250px|გროდნოს ოლქის რაიონების რუკა ადმინისტრაციული თვალსაზრისით, გროდნოს ოლქი იყოფა 17 რაიონად
ლექსინგტონისა და კონკორდის ბრძოლები
ლექსინგტონისა და კონკორდის ბრძოლები — აშშ-ის დამოუკიდებლობისათვის ომის პირველი შეიარაღებული შეტაკება. გაიმართა 1775 წლის 19 აპრილს, მასაჩუსეტსის მიდლსექსის ოლქის ქალაქებში ლექსინგტონში, კონკორდში, ლინკოლნში, მენოტმისა (ახლანდელი არლინგტონი) და კემბრიჯში. აღნიშნული შეტაკებებით საომარი მოქმედებები დაიწყო დიდ ბრიტანეთსა და ჩრდილოეთ ამერიკაში მდებარე მის ცამეტ კოლონიას შორის.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ბრძოლები კატეგორია:აშშ-ის ბრძოლები
Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen
Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen (ჯოჯოხეთური შურისძიება დუღს ჩემს გულში) — ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟის ღამის დედოფლის მეორე არია (Die Königin der Nacht), კოლორატული სოპრანოსათვის, ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის ოპერა „ჯადოსნური ფლეიტის“ („Die Zauberflöte“) მეორე აქტში. მიჩნეულია ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ საოპერო არიად.
არია
არიის პირველი შემსრულებელი იყო ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის ცოლის-და იოზეფა ვებერი, პირადად, რომლისთვისაც დაიწერა ეს არია, იმ დროს იგი 33 წლის იყო, ამასთან მას ჰქონდა არაორდიალურად მაღალი რეგისტრი და სწრაფი ხმა, როგორც ჩანს მოცარტმა შეამჩნია მისი ვოკალური შესაძელებლობები და დაუწერა ორი არია მისი ხმის წარმოსაჩენად. .
ლიბრეტო
ტექსტი დაწერილია მოცარტის მეგობრის ემანუელ შიკანედერის მიერ, რომელიც ჯადოსნურ ფლეიტაში პაპაგენოს როლს თამაშობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის არიები კატეგორია:1790 წლის სიმღერები კატეგორია:ოპერების ნაწყვეტები
დათა ჩხაიძე
დათა ჩხაიძე (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (2019, ფაენცა, იტალია). ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2019, ანთალია, თურქეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით დ
ალექსანდრე ყაზბეგის გამზირი
ალექსანდრე ყაზბეგის გამზირი — გამზირი თბილისში, საბურთალოსა და ვაკის რაიონებში (საბურთალო). პეკინის გამზირიდან პეტრე ქავთარაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. 1941 წელს დაერქვა ივანე პავლოვის, 1990 წელს — ალექსანდრე ყაზბეგის სახელი. ალექსანდრე ყაზბეგის გამზირი ვაჟა-ფშაველას გამზირთან ერთად წარმოადგენს საბურთალოს ცენტრალურ მაგისტრალს. მისი განაშენიანება დაიწყო 1956 წელს. გარდა საცხოვრებელი სახლებისა, გამზირზე განლაგებულია სასწავლო, სამეცნიერო, ადმინისტრაციული, კულტურულ-საგანმანათლებლო და სხვა საზოგადოებრივი დანიშნულების შენობები. ქუჩაზეა ფერდინანდ თავაძის სახელობის მეტალურგიისა და მასალათმცოდნეობის ინსტიტუტი, ჰემატოლოგიისა დატრანსფუზიოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, ინფექციური პათოლოგიის, შიდსის და კლინიკური იმუნოლოგიის სამეცნიერო-პრაქტიკული ცენტრი, ვახტანგ ბოჭორიშვილის სახელობის სეფსისის საწინააღმდეგო ცენტრი. 2006 წელს ალექსანდრე ყაზბეგის გამზირზე მდებარე წითელ ბაღს მიენიჭა ვასო გოძიაშვილის სახელი.
ლიტერატურა
ყაზბეგი ყაზბეგი
წმინდა სარქისი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|XVIII საუკუნის ხატი წმინდა სარქისი (Սարգիս — სურბ სარქისი, Sergius; გ. 362–363) — ადრექრისტიანული მეომარ-წამებული, სომხური სამოციქულო ეკლესიის წმინდანი, ითვლება შეყვარებულთა მფარველად. იყო რომის არმიის მხედართმთავარი. წმინდა სარქისის დღე სომხეთის ერთ-ერთი ეროვნული დღესასწაულია.
სომხური თქმულებების თანახმად, წინა მარხვის ბოლო ღამეს (თებერვალში) წმინდა სარქისი თავის მიჯნურთან ერთად ყოველი სომეხის სახლს სტუმრობს. მისთვის, სახლის სახურავზე ან კართან ალაგებენ მოხალული ხორბლის ფქვილის ფოხინდს ან ხორბლის ფაფას. დილით, ფქვილზე ან ფაფაში აღმოჩენილი წმინდა სარქისის ცხენის კვალი ბედნიერების ნიშნად ითვლება. სარქისი საჩუქრებსა და გამასპინძლებას აგროვებს, ამასთანავე გოგონებისა და ყმაწვილებისათვის წინასწარმეტყველური სიზმრები მოაქვს, მათ მომავალ მეუღლეებს ანახებს ძილში.
ქერიმ ქერიმოვი (გენერალი)
ქერიმ ალიევიჩ ქერიმოვი (Kərim Abbasəli oğlu Kərimov; დ. 14 ნოემბერი, 1917 — გ. 29 მარტი, 2003) — აზერბაიჯანული წარმოშობის საბჭოთა ინჟინერი, გენერალ-ლეიტენანტი, საბჭოთა კავშირის კოსმოსური პროგრამის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. მრავალი წლის მანძილზე იყო საბჭოთა კავშირის კოსმოსური პროგრამის ცენტრალური ფიგურა. მიუხედავად მისი მოწინავე როლისა, ქერიმოვის ვინაობა დიდი ხნის განმავლობაში უცნობი იყო საზოგადოებისთვის. ქერიმოვი იყო 1950-იან წლებში საბჭოთა წარმატებების ერთ-ერთი მთავარი არქიტექტორი: 1957 წელს, პირველი სატელიტის, Sputnik 1-ის გაშვებისას, 1961 წელს Vostok 1-დან იური გაგარინის მიერ მსოფლიოს ირგვლივ შემოფრენისას, 1967 წელს პირველი სრული ავტომატიზირებული კოსმოსური დოკინგისა Cosmos 186-სა და Cosmos 188-ს შორის და ორბიტული სადგურების Salyut და Mir გაშვებისას (1971-1991 წლები).
ადრეული წლები
ქერიმ ქერიმოვი დაიბადა 1917 წლის 14 ნოემბერს, აზერბაიჯანის (მაშინ რუსეთის იმპერიის ნაწილი) დედაქალაქ ბაქოში, ინჟინერ-ტექნოლოგის ოჯახში. 1942 წელს აზერბაიჯანის ინდუსტრიული ინსტიტუტის დასრულების შემდეგ ქერიმოვმა სწავლა განაგრძო ძერჟინსკის საარტილერიო აკადემიაში, სადაც მან თავადვე შეისწავლა სარაკეტო სისტემების დიზაინი.
კარიერა
როგორც სარაკეტო ტექნოლოგიების სპეციალისტი, მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი თავიდანვე კატიუშას სარაკეტო დანადგარების განვითარებაზე მუშაობდა. ამ დარგში გაღებული წვლილისთვის ქერიმოვი წითელი ვარსკვლავის ორდენით დაჯილდოვდა. ქერიმოვი თავიდანვე ჩაერთო საბჭოთა აერონავტიკაშიც. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ქერიმოვი კონტინენტთაშორისი ბალისტიკური რაკეტების საბჭოთა პროგრამაზე მუშაობდა. რაკეტების სხვა ექსპერტებთან ერთად 1946 წელს ქერიმოვი გერმანიაში გაიმგზავრა, რათა გერმანული V-2 რაკეტის შესახებ ინფორმაცია შეეგროვებინა.
საბჭოთა საიდუმლოება
სხვა საბჭოთა კოსმოსური პიონერების მსგავსად, საბჭოთა ხელისუფლება მრავალი წლის მანძილზე ქერიმ ქერიმოვის ვინაობას საჯაროდ არ ამხელდა. სატელევიზიო გადაცემების დროს კამერები ყოველთვის ფოკუსირებული იყო კოსმონავტებზე და არა იმ პრიოვნებებზე, რომლებსაც ასტრონავტები მისიის განხორციელების შესახებ ინფრომაციას აწვდიდნენ. რადგანაც ქარიმოვი „საიდუმლო გენერალი“ იყო, კამერის თვალთახედვის არიდან ის ყოველთვის იმალებოდა, მხოლოდ მისი ხმა ისმოდა. მისი სახელი საიდუმლოდ რჩებოდა „გლასტნოსტამდე“, რის შემდეგაც მისი სახელი პირველად 1987 წელს, გაზეთში Pravda მოიხსენიეს.
გადადგომა და გარდაცვალება
1991 წელს, გადადგომის შემდეგ ქერიმოვი რუუეთის ფედერაციის კოსმოსური სააგენტოს მთავარი კოსმოსური ფრენების კონტროლის კონსულტანტი იყო და დაწერა The Way to Space, საბჭოთა კოსმოსური პროგრამის ისტორია. ქერიმქეიმოვი იყო სოციალისტური შრომის გმირი, სტალინური და ლენინური პრემიების ლაურეატი, საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის მფლობელი, საბჭოთა არმიის გენერალ-ლეიტენანტი. ქერიმოვი 2003 წლის 29 მარტს, 85 წლის ასაკში, მოსკოვში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:საბჭოთა მეცნიერები კატეგორია:აზერბაიჯანელი გენერლები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები
უშიო და ტორა
უშიო და ტორა (うしおととら) — სათავგადასავლო ჟანრის 1990-1996 წლის მანგა. აგრეთვე სტუდიებმა MAPPA და VOLN-მა გამოუშვეს მანგის ადაპტაცია ანიმე სერიალის სახით, რომელიც შეიცავს ორ სეზონს და 39 ეპიზოდს, რომელთაგან თითოეულის ხანგრძლივობაა 23-25 წუთი. მისი ჩვენება დაიწყო 2015 წლის 3 ივლისს და დამთავრდა 2016 წლის 24 ივნისს.
სიუჟეტი
საშუალო სკოლის მოსწავლის, უშიო აოცუკის ოჯახში, თაობიდან თაობას გადაეცემა მემკვიდრეობით ტრადიცია წინაპარ სამურაიზე. ამ ტრადიციის თანახმად, სამურაიმ 500 წლის წინად, მოიპოვა გამარჯვება დემონზე და დაბეჭდა ის ურჩხულის შუბით. მაგრამ უშიოს არ სჯეროდა ამ ისტორიის, სანამ თავად არ გადააწყდა რაღაც უცნაურობას. როდესაც იგი ოჯახის კუთვნილ შინტოისტურ აკლდამაში მუშაობდა, შემთხვევით გააღო სარდაფი, სადაც ქვაზე ურჩხულის შუბით იყო მიჭედებული ზუსტად ის დემონი, რომელსაც ჰქონდა ვეფხვის მსგავსი ფიგურა. თავდაპირველად ბიჭი არ აპირებდა დემონის (იოკაის), სახელად - ტორას გათავისუფლებას, მაგრამ იძულებული გახდა, რადგან მისმა აურამ მიიზიდა სხვადასხვა სახის იოკაები. ამიტომ იგი იძულებული გახდა გამოეშვა ვეფხვ-დემონი, რომელიც შეპირდა დახმარებას, ისინი გახდნენ თანამოაზრეები და ერთად ანადგურებენ სხვა იოკაებს.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ანიმე ტელესერიალები კატეგორია:2016 წლის ანიმე ტელესერიალები კატეგორია:უშიო და ტორა კატეგორია:ფანტასტიკური ანიმე და მანგა კატეგორია:სათავგადასავლო ანიმე და მანგა
ქერი (ლერიქი)
ქერი (Ker) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
გიორგი ამირეჯიბი
გიორგი სარდიონის ძე ამირეჯიბი (ამირაჯიბი; დ. 25 მაისი, 1880,  სოფ. საღოლაშენი, გორის მაზრა — გ. 29 იანვარი, 1919, ქუთაისი, დაკრძალულია სოფ. არადეთში, ახლანდ. ქარელის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი (1918).
დაიბადა შტაბს-კაპიტან სარდიონ ამირეჯიბისა და ელისაბედ (მაკრინე) ავალიშვილის ოჯახში. მის და-ძმებს შორის იყო შემდგომში ცნობილი ბიოლოგი სიმონ ამირეჯიბი. გიორგი ამირეჯიბმა დაამთავრა კონსტანტინეს საარტილერიო სასწავლებელი (პეტერბურგი, 1898), საიდანაც ჩაირიცხა ნოვოგეორგიევსკის ციხესიმაგრის არტილერიაში. შემდეგ მსახურობდა ახალციხეში განთავსებულ მე-20 საარტილერიო ბრიგადაში. ამავე ბრიგადის შემადგენლობაში იბრძოდა პირველი მსოფლიო ომში. 1916 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის წოდება და დაინიშნა თავისი ბრიგადის მეთაურად. იმავე წელს ერთ-ერთ ბრძოლაში დაიჭრა. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV (1915) და II (1917), წმ. ვლადიმერის IV (1915) და წმ. სტანისლავის II (1916) ხარისხის ორდენებით.
1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში პოლკოვნიკის ჩინით. მეთაურობდა 1-ლ საარტილერიო ბრიგადას. განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი აფხაზეთში და შავიზღვისპირეთში გენერალ გიორგი მაზნიაშვილის ხელმძღვანელობით ჩატარებულ სამხედრო ოპრაციებში. ტუაფსეს აღებისთვის მიენიჭა გენერლობა (1918). გარდაიცვალა ხანმოკლე ავადმყოფობის შემდეგ 1919 წელს. ჰყავდა მეუღლე აგნესა ბეგთაბეგოვი. ერთადერთი ქალიშვილი ყრმობაში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები გ კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
გარი ქიქავა
გარი ქიქავა (დ. 5 აპრილი, 1947, ბათუმი — გ. 13 აგვისტო, 2022, იქვე) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის და თავდამსხმელის პოზიციაზე. სხვადასხვა დროს იცავდა ბათუმის „დინამოს“, თბილისის „დინამოსა“ და ქუთაისის „ტორპედოს“ ღირსებას.
კარიერა
გარი ქიქავა საკლუბო კარიერას 1965 წელს, საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის „ბ“ კლასის მოკავშირე რესპუბლიკების პირველი ზონის მონაწილე საფეხბურთო კლუბ ბათუმის „დინამოში“ იწყებს, სადაც საბჭოთა კავშირის თასის ერთ შეხვედრას ატარებს გუნდის შემადგენლობაში.
1967–1968 წლებში თბილისის „დინამოს“ რიგებშია, სადაც „ა“ კლასის პირველი ჯგუფის გათამაშების 11 კალენდარული შეხვედრის გარდა — 5 საერთაშორისო მატჩში გამოდის მოედანზე.
1969–1970 წლებში ქუთაისის „ტორპედოს“ ღირსებას იცავს (53 მატჩი, 5 გოლი).
1971 წლიდან ბათუმის „დინამოს“ უბრუნდება და მომდევნო ხუთი სეზონის განმავლობაში მის შემადგენლობაში აგრძელებს თამაშს. სათამაშო კარიერას 1975 წელს, ამავე კლუბში ასრულებს.
გარი ქიქავა გარდაიცვალა 2022 წლის 13 აგვისტოს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ლიგატნეს მხარე
ლიგატნეს მხარე (Līgatnes novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს ლიგატნეს თემს და ქალაქ ლიგატნეს, რომელიც წარმოადგენს მხარის ადმინისტრაციულ ცენტრს.
ესაზღვრება სიგულდის, კრიმულდისა და ამატის მხარეები.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ცესისის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.