cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალექსანდრა (ფილმი)
მსახიობები
გალინა ვიშნევსკაია, როგორც ალექსანდრა ნიკოლაევნა
ვასილი შევცოვი დენის როლში
რაისა გიჩაევა მალიკას როლში
ანდრეი ბოგდანოვი
ალექსანდრე კლადკო
ალექსეი ნეიმიშევი
რუსტამ შახგირეევი
ევგენი ტკაჩუკი
სქოლიო
კატეგორია:რუსული ფილმები კატეგორია:2007 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები ომზე
კლაუდია ვალუა
კლაუდია დე ვალუა (დ. 12 ნოემბერი, 1547 — გ. 21 თებერვალი, 1575) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის პრინცესა, ლოთარინგიის ჰერცოგინია 1559-1575 წლებში. საფრანგეთის მეფე ანრი II დე ვალუასა და მისი მეუღლის, დედოფალ ეკატერინე დე მედიჩის მეორე ქალიშვილი და მესამე შვილი. 1559 წელს მიათხოვეს ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ს. 1572 წელს დაესწრო თავისი დის, მარგარიტა დე ვალუას ქორწინებას, ასევე დაესწრო წმინდა ბართლომეს ღამესაც. 1573 წელს დაესწრო, თავისი ძმის, ანრის კორონაციას პოლონეთის მეფედ. 1575 წლის 21 თებერვალს კლაუდია მეცხრე შვილის მშობიარობას, ოცდარვა წლის. მან გოგონა გააჩინა რომელსაც მის პატივსაცემად კლაუდია დაარქვეს. მისი გარდაცვალების შემდგომ შარლს ცოლი აღარ შეურთავს.
საფრანგეთის პრინცესა
კლაუდია დაიბადა 1547 წლის 12 ნოემბერს, ფონტენბლოს სამეფო სასახლეში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ანრი II ვალუასა და მისი მეუღლის, დედოფალ ეკატერინე მედიჩის მესამე შვილი. მას სახელი ბებიამისის, საფრანგეთის დედოფალ კლაუდია დე ვალუას პატივსაცემად დაარქვეს. იგი ღრმა ბავშვობაში ცხოვრობდა შატო დ'ანეტში, ამიტომაც საფრანგეთის სამეფო კარზე მეტსახელად "Mademoiselle d'Anet"-ს ეძახდნენ, რაც დედამისის იდეა იყო.
კლაუდია იზრდებოდა თავის უფროს დასთან, ესპანეთის მომავალ დედოფალ ელიზაბეტა ვალუასთან და ასევე თავის რძალთან, შოტლანდიის დედოფალ მარია სტიუარტთან ერთად. სამეფო ბავშვებს ზრდიდა ანრი II-ის სამეფო საყვარელი დიანა დე პუატიე. თუმცა რეალურად დიანა მათ აღზრდას მხოლოდ თვალყურს ადევნებდა, ბავშვებს კი ამიენის ჰერცოგინია და მისი მეუღლე ზრდიდნენ.
კლაუდია იყო გენეტიკური დაავადებების მსხვერპლი, რომელიც ეკატერინე მედიჩიმ ყველა თავის შვილს გადასცა, გარდა მარგარიტასი. კლაუდიას სჭირდა კიფოზი და ამასთან ფეხის გულებიც შიგნით ჰქონდა შეხრილი. მიუხედავად ამისა დიდ ხნიანი მკურნალობის შემდეგ კლაუდია სრულიად გამოჯანმრთელდა.
1558 წელს კლაუდია დაესწრო თავისი უფროსი ძმის, საფრანგეთის დოფინ ფრანსუას ქორწინებას შოტლანდიის დედოფალ მარია სტიუარტზე. ქორწილში დაიდგა საოცარი წარმოდგენა, რომლის დროსაც ნადიმის დროს დარბაზში შევიდა რამდენიმე მოოქროვილი გემი რომლებზეც იდგნენ ნიღაბაფარებული უფლისწული, რომლებმაც საცეკვაოდ გაიწვიეს საცეკვაოდ გაიწვიეს დედოფალი ეკატერინე მედიჩი, პრინცესა ელიზაბეტა, პრინცესა კლაუდია და პრინცესა მარგარიტა. მარცხნივ|მინი|კლაუდია ვალუა 1559 წელს საფრანგეთმა კატო კამბრეზის ზავით დაასრულა ნახევარსაუკუნოვანი ბრძოლა ესპანეთთან, ამიტომაც მეფე ანრი II-მ გადაწყვიტა სამი დინასტიური ქორწინებით ყველა მტერი მოკავშირედ ექცია. თავისი უფროსი ქალიშვილი, ელიზაბეტა დანიშნა ესპანეთის მეფე ფილიპე II- ზე, კლაუდია დანიშნა ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III- ზე, ხოლო თავისი უმცროსი და მარგარიტა დანიშნა სავოიის ჰერცოგ ემანუელ ფილიბერტზე.
1559 წლის 15 იანვარს, 11 წლის ასაკში, პრინცესა კლაუდია და ლოთარინგიის ჰერცოგი შარლ III ნოტრ დამში დაქორწინდნენ. კლაუდია 19 იანვარს ლოთარინგიის ჰერცოგინიად აკურთხეს. რამდენიმე თვით კლაუდია მეუღლითურთ საფრანგეთში დარჩა. ამავე წლის 22 ივნისს ნოტრ დამში დაქორწინდნენ ელიზაბეტა ვალუა და ფილიპე II. 30 ივნისს მათი ქორწილისთვის გამართულ საზეიმო ტურნირზე, შოტლანდიელმა გვარდიელმა, დევიდ მონტგომერიმ მეფე ანრი II-ს შემთხვევით თვალში შუბი გაუყარა. მეფე ორი კვირა ებრძოდა სიკვდილს, მისივე სურვილით მისი დის ქორწილი არ გადადეს. 1559 წლის 9 ივლისს მარგარიტა ვალუა დაქორწინდა სავოიის ჰერცოგზე, ქორწილს მხოლოდ ეკატერინე მედიჩი დაესწრო. 10 ივლისს კი ანრი II გარდაიცვალა. 1559 წლის ბოლოს პარიზიდან სამი სამეფო ეტლი გამოვიდა, ერთით ელიზაბეტა და ფილიპე ესპანეთში გაემგზავრნენ, მეორეთი კლაუდია და შარლი ლოთარინგიაში, ხოლო მესამით მარგარიტა და ემანუელი სავოიაში.
ლოთარინგიის ჰერცოგინია
კლაუდიასა და შარლს ურთიეთიერთობა კარგად აეწყოთ. კლაუდია დედი, დედოფალ ეკატერინე მედიჩის საყვარელი შვილი გახდა. ერთხელ ეკატერინე გაუფრთხილებლადაც ესტუმრა ქალიშვილს ლოთარინგიაში, რომელმაც ისიამოვნა ამ ვიზიტით და სიძეც მოეწონა. გარდა ამისა, ეკატერინე მედიჩი დაესწრო კლაუდიასა და შარლის პირველი შვილის, ანრის ნათლობას ბარ-ლე-დუკში. საფრანგეთი და ლოთარინგია მეზობელი ქვეყნები იყვნენ, მათი დედაქალაქები - პარიზი და ნანსი კი იმდენად ახლოს იყო ერთმანეთთან, რომ კლაუდია დედამისსა და და-ძმებს საფრანგეთის სამეფო კარზე ხშირად სტუმრობდათ, ზოგჯერ მეუღლესთან და შვილებთან ერთადაც. მინი|314x314პქ|ლოთარინგიის ჰერცოგინია კლაუდია ვალუა 1572 წლის 18 აგვისტოს კლაუდია დაესწრო თავისი უმცროსი დის, მარგარიტა ვალუას ქორწინებას ნავარის მეფე ანრი III ბურბონზე. პარიზისაკენ მიმავალ გზაზე კლაუდია ავად გახდა, რის გამოც ქალაქ შალონში შეჩერდა. ამის გამო ეკატერინე მედიჩი კლაუდიას მოსანახულებლად და მოსავლელად შალონში გაემგზავრა. სწორედ ამ დროს ეკატერინე წესით ესპანურ ნიდერლანდებში უნდა გამგზავრებულიყო თუმცა კლაუდიას გამო გადაიფიქრა, რითაც აცდა ადმირალ კოლინის მიერ მოწყობილ თავდასხმას, რომელიც ნიდერლანდების საზღვარზე ელოდა და ეკატერინეს მოკვლა ედო მიზნად. კოლინმა ეს იმიტომ გააკეთა, რომ მას ესპანეთთან ომის გამოცხადება სურდა, ეკატერინე კი თავის ვაჟს, საფრანგეთის მეფე შარლ IX- ს არწმუნებდა ესპანეთთან მშვიდობა შეენარჩუნებინდა.
ქორწილის შემდეგ წესით უნდა ჩამცხრალიყო საფრანგეთში არსებული რელიგიური კონფლიქტები, თუმცა კათოლიკეები ეკატერინე მედიჩის მეთაურობით პირიქით, დიდი ხოცვისთვის ემზადებოდნენ. ეს ამბავი კლაუდიას ჰერცოგმა დე გიზმა უთხრა და გააფრთხილა იმ ღამით თავის პალატში დარჩენილიყო. ხოცვა 24 აგვისტოსთვის იყო დაგეგმილი და წესით ყველა ჰუგენოტი, მათ შორის ანრი III-ც უნდა მოეკლათ, შესაძლოა მარგარიტა ვალუაც მიეყოლებინათ რადგან მისი ცოლი იყო. კლაუდია ეკატერინემას სასტიკად გააფრთხილა მარგარიტასთვის არაფერი ეთქვა. აღშფოთებულმა კლაუდიამ დედას ჰკითხა როგორ ბედავდა საკუთარი ქალიშვილის თავისი მიზნებისთვის შეწირვას, მან კი უპასუხა, რომ მარგარიტას არაფერი ემუქრებოდა. მიუხედავად ამისა, კლაუდიამ მარგარიტა მაინც გააფრთხილა, მან კი თავისი ქმარი გააფრთხილა.
1573 წელს კლაუდია პარიზში კვლავ დაბრუნდა, რათა დასწრებოდა თავისი უმცროსი ძმის, ანრი ვალუას კორონაციას პოლონეთისა და ლიტვის მეფედ.
საფრანგეთში მისი ბოლო ვიზიტისას, მისმა ძმამ მეფე შარლ IX-მ კლაუდიას გადასცა გაიენის გამოსასყიდი, რომელიც მიიღო მისი საფრანგეთში არსებული ქონების კონფისკაციით.
ბრანტომი კლაუდიაზე წერდა:
კლაუდია ვალუა დარდაიცვალა 1575 წლის 21 თებერვალს, 27 წლის ასაკში. ბრანტომის ცნობებით ის გარდაიცვალა მშობიარობისას, ბავშვით საწოლში. იგი ბოლო მშობიარობისას ძალიან ღელავდა, ამიტომაც სპეციალურად მისთვის პარიზიდან გამოცდილი ბებიაქალი ჩამოიყვანეს, თუმცა იგი მაინც ვერ გადაარჩინეს.
შვილები
კლაუდიამ შარლს 9 შვილი გაუჩინა: მინი|295x295პქ|კლაუდია და მისი მეუღლე, ლოთარინგიის ჰერცოგი [[შარლ III ლოთარინგიელი|შარლ III]]
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1547 კატეგორია:გარდაცვლილი 1575 კატეგორია:ლოთარინგიის ჰერცოგინიები კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 21 თებერვალი კატეგორია:ვალუები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
კეისუკე ჰონდა
სანაკრებო კარიერა
ეროვნულ ნაკრებში სუარესი პირველად გამოჩნდა 2008 წელს. ის იყო ნაკრების ძირითადი შემადგენლობაში 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე. ჰონდამ გაიტანა გოლი პირველივე მატჩში კამერუნის წინააღმდეგ და გახდა მატჩის საუკეთესო ფეხბურთელი. ეს წოდება მან მიიღო მეორე ტურის მატჩშიც დანიის წინააღმდეგ თამაშისას, როდესაც მან მე-17 წუთზე გაიტანა ულამაზესი გოლი 30 მეტრის მანძილიდან საჯარიმო დარტყმით.
2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ჰონდამ გაიტანა პირველი გოლი მატჩში კოტ დ'ივუარის ნაკრების წინააღმდეგ, თუმცა მისმა გუნდმა შეხვედრა დათმო ანგარიშით 1-2. ჰონდა გახდა მეორე ტურში საბერძნეთის ნაკრების წინააღმდეგ მატჩის საუკეთესო ფეხბურთელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:იაპონელი ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის ცსკა-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ზანზიბარი (კუნძული)
ზანზიბარი ანუ უნგუჯა (Unguja, Zanzibar Island) — ზანზიბარის არქიპელაგის სამი დიდი კუნძულიდან ერთი კუნძული (პემბის და მაფიის კუნძულებთან ერთად). შედის ტანზანიის (ავტონომიური ზანზიბარი) შემადგენლობაში. მდებარეობს ინდოეთის ოკეანეში.
გეოგრაფია
კუნძული ზანზიბარი აფრიკის მატერიკიდან გამოყოფილია ზანზიბარის სრუტით. ზანზიბარის გარშემო მდებარეობს მასზე საკმაოდ ბევრი, გაცილებით პატარა კუნძული, რომელთაგანაც მუდმივად დასახლებულია მხოლოდ ორი — ტუმბატუ და უზი. კუნძული პნემბა გამოიყენება ტურიზმის მიზნით.
კუნძულზე ყველაზე დიდი ქალაქია დასავლეთ სანაპიროზე მდებარე ზანზიბარი.
ისტორია
არქეოლოგიური მტკიცებულებების თანახმად, კუნძული მუდმივად იყო დასახლებული სულ ცოტა 20 ათასი წელი. სავარაუდოდ ზანზიბარი სახელად მენუფია მოიხსენიება ძველბერძნულ გეოგრაფიულ კრებულ ერიტრეის ზღვის პერიპლში. ჩვენი წელთაღრიცხვით I ათასწლეულში კუნძულს სტუმრობდნენ ინდოელი, არაბი და სპარსი ვაჭრები. 1107 წელს ჩრდილოეთით აშენდა სამხრეთ ნახევარსფეროში პირველი მეჩეთი — კიზიმკაზის მეჩეთი. 1505 წელს მთელი ზანზიბარის არქიპელაგი გადავიდა პორტუგალიის კონტროლ ქვეშ, ხოლო 1698 წელს — ომანის კონტროლ ქვეშ. ყველაზე უფრო დიდ აყვავების ხანას ომანის სასულთნომ მიაღწია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში საიდ იბნ სულთანის დროს. 1840 წელს საიდ იბნ სულთანმა გადაიტანა დედაქალაქი სტოუნ-ტაუნში კუნძულ ზანზიბარზე. ზანზიბარი მისი მმართველობის დროს იყო მსხვილი სავაჭრო ცენტრი, სადაც მიმდინარეობდა ვაჭრობა მთელი ინდოეთის უკეანის მასშტაბით, პირველ რიგში მონებით და მიხაკებით, რომელიც მოჰყავდათ პლანტაციებში პირდაპირ კუნძულზე.
საიდ იბნ სულთანის სიკვდილის შემდეგ 1856 წელს ზანზიბარის სასულთნო და ომანის სასულთნო გახდა ორი დამოუკიდებელი სასულთნო. 1890 წელს კუნძული ზანზიბარის შემადგენლობაში გახდა დიდი ბრიტანეთის პროტექტორატი, ხოლო 1963 წლის დეკემბერში მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგან. 1964 წლის დასაწყისში ზანზიბარის რევოლუციის დროს მონარქია ჩამოგდებული იქნა და გამოცხადდა ზანზიბარის და პემბის სახალხო რესპუბლიკა. 1964 წლის აპრილში ზანზიბარი შეუერთდა ტანგანიიკას და გახდა ავტონომიური რეგიონი ტანზანიის სახელმწიფოს შემადგენლობაში.
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის თანახმად, კუნძულის მოსახლეობა შეადგენდა 622 459 ადამიანს. 2012 წელს მოსახლეობის რაოდენობამ მიაღწია 896 721 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე ყველაზე უფრო მაღალია ქალაქ ზანზიბარში.
ადმინისტრაციული დაყოფა
თავის მხრივ, თითოეული ოლქი იყოფა 2 რაიონად. ანუ, კუნძულზე სულ 6 რაიონია :
ეკონომიკა
ზანზიბარის არქიპელაგის შემადგენელი სამი დიდი კუნძულიდან, ეკონომიკურად ყველაზე განვითარებული ზანზიბარის კუნძულია. დედაქალაქის გარდა (ქალაქი ზანზიბარი), ასევე მსხვილი ცენტრებია მბვენი, მანგაპვანი, ჩვაკა, ნუნგვი და მიჩენზანი.
ეკონომიკაში მთავარ როლს თამაშობს ტურიზმი.
ლაგოდეხის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
მუზეუმს აქვს ხუთი საგამოფენო დარბაზი, აქედან ორი დათმობილი აქვს არქეოლოგიას, ერთი ეთნოგრაფიას, ერთი ნუმიზმატიკას. მეხუთე დარბაზში პერიოდულად ეწყობა ფოტო, ინდრეწვის ოსტატებისა და პროფესიონალი და მოყვარული მხატვრების გამოფენები.
მუშაობს ყოველდღე, ორშაბათის გარდა, 10 სთ-დან 18 სთ-მდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დე იურე დამოუკიდებლობის აღიარება
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დე იურე დამოუკიდებლობის აღიარება — რუსეთ-საქართველოს 1920 წლის 7 მაისის ხელშეკრულებამ და საბჭოთა რუსეთის ხელისუფლების მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დე ფაქტო და დე იურე აღიარებამ, ფაქტობრივად, საქართველოს დამოუკიდებლობის საერთაშორისო დე იურე აღიარება დააჩქარა. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა დე იურე ცნეს შემდეგმა სახელმწიფოებმა:
იმ მოსაზრებით, რომ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა აღადგენდა თავის დამოუკიდებლობას, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა რუსეთის ბოლშევიკური ხელისუფლების მხრიდან ქვეყნის ანექსიაოკუპაციის შემდეგაც აღიარეს. 1921 წ-ის 6 თებერვლისთვის თბილისში არაერთი უცხო სახელმწიფოს საელჩო და დიპლომატიური წარმომადგენლობა გაიხსნა. მთავრობის სასახლეში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარეს – ნოე ჟორდანიას საქართველოს დამოუკიდებლობის დე იურე ცნობა მიულოცეს თბილისში აკრედიტებულმა უცხო სახელმწიფოთა შემდეგმა წარმომადგენლებმა:
შესაბამისად, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის დე ფაქტო და დე იურე ცნობასთან დაკავშირებით, საქართველოს საელჩოები, საკონსულოები თუ დიპლომატიური წარმომადგენლობები გაიხსნა საფრანგეთში, ინგლისში, იტალიაში, გერმანიაში, შვეიცარიაში, ბელგიაში, რუსეთში, ოსმალეთში, არგენტინაში, მანჯურიაში, შვედეთში, ნორვეგიაში, აშშ-ში, უკრაინაში, აზერბაიჯანში, ჩეხოსლოვაკიაში, პოლონეთში. არგენტინაში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წარმომადგენელი ანდრია დეკანოზიშვილი იყო, ხოლო არგენტინის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში — ლუკას ეირეგეირა (Lucas Ayarragaray). საფრანგეთში სრულუფლებიან ელჩად დაინიშნა აკაკი ჩხენკელი, ხოლო საელჩოს პირველ მდივნად — სოსიპატრე ასათიანი; გერმანიაში საქართველოს ელჩი იყო ვლადიმერ ახმეტელი; შვეიცარიაში (ბერნში) — მიხეილ სუმბათაშვილი, საელჩოს პირველი მდივანი — ვლადიმერ გურჯიძე; ჟენევაში, ერთა ლიგასთან საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის წარმომადგენელი — ხარიტონ შავიშვილი; ბელგიაში — ანტონ ჟორჟოლიანი, ატაშე — ალექსანდრე ქუთათელაძე; შვედეთსა და ნორვეგიაში — მიხეილ (მიხაკო) წერეთელი; იტალიაში — კონსტანტინე საბახტარაშვილი, საელჩოს პირველი მდივანი — გიორგი მაჩაბელი (მოგვიანებით, იგი თავად გახდა ელჩი იტალიასა და ავსტრიაში), ეკონომიკური წარმომადგენელი — მიხეილ ყაუხჩიშვილი, კონსული — გიორგი აფხაზი; დიდ ბრიტანეთში — დავით ღამბაშიძე, პირველი მდივანი — ანდრია გუგუშვილი, მდივანი — ვიქტორ ნოზაძე; არგენტინაში — ანდრია დეკანოზიშვილი; ოსმალეთში (კონსტანტინოპოლში) — მთავრობის რწმუნებული — კონსტანტინე გვარჯალაძე, კონსული — იოსებ გოგოლაშვილი, ეკონომიკური წარმომადგენელი — ივანე ჭავჭანიძე; ანკარაში ქემალ ფაშას მთავრობასთან საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ელჩი სვიმონ მდივანი იყო, სამხედრო მრჩეველი — გენერალი ალექსანდრე ერისთავი, საქმეთა მწარმოებელი — არისტო ჭუმბაძე, ატაშე — მელიტონ ქარცივაძე და ზია აბაშიძე, ოფიცრები დავალებათათვის — ემუხვარი და ლეიტენანტი დიმიტრი შალიკაშვილი (გენერალ ჯონ-მალხაზ და ოთარ შალიკაშვილების მამა); მანჯურიაში, ხარბინში — ნიკოლოზ ჯიშკარიანი; აშშ-ში წარმომადგენლად — ილია გოლდმანი, მოგვიანებით — დავით ღამბაშიძე, ხოლო 1926 წელს დევნილი მთავრობის კონსულად ვასილ დუმბაძე გაიგზავნა; რუსეთის საბჭოთა რესპუბლიკაში (მოსკოვში) თავდაპირველად გაბრიელ ხუნდაძე, ხოლო შემდეგ გერასიმე მახარაძე დაინიშნა; ნოვოროსიისკში კონსული — პეტრე ჩინიჯიშვილი; შორეულ აღმოსავლეთში კონსული — ჯერ ფრანსუა თუმანოვი იყო, ხოლო შემდეგ — კირილე თუმანოვი; უკრაინაში — ბიქტორ თევზაია, ბაქოში — ივანე ქარცივაძე; ჩეხოსლოვაკიაში — გიორგი აიოლო; პოლონეთში პირველი ელჩი სიმონ სიდამონ-ერისთავი იყო, მოგვიანებით — იოსებ სალაყაია, კონსული — სერგო ყურულიშვილი; საბერძნეთში (ათენში) — ჩილინჯიშვილი, კონსულად — ჩინგოზაშვილი. გარდა ამისა, ევროპასა და ამერიკაში სხვადასხვა დროს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეკონომიკური წარმომადგენლები იყვნენ: იოსებ ელიგულაშვილი, ნიკოლოზ ჯაყელი, მათე სკობელევი და სიმონ შიფრინი. .
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
მამედქასიმლი
მამედქასიმლი  (Məmmədqasımlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	1,988 კაცი.
ბორის აგაპოვი
ბორის ნიკოლოზის ძე აგაპოვი (Бори́с Никола́евич Ага́пов; დ. 3 მარტი, თბილისი — გ. 6 ოქტომბერი, 1973) — რუსი საბჭოთა მწერალი და პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
1922 წელს დაამთავრა თსუ-ს სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 20-იანი წლების დამდეგს თბილისში. 1922 წლიდან ცხოვრობს მოსკოვში. შედიოდა პოეტ-კონსტრუქტივისტების ჯგუფში. წერდა ნარკვევებს საწარმოო თემაზე (წიგნები: „მასალა სამყაროს შესაქმნელად“, 1933; „ტექნიკური მოტხრობები“, 1936; „ნოვატორების გმირობა“, 1950 და სხვა). ავტორია დოკუმენტური და სამეცნიერო-პოპულარული ფილმების სცენარებისა: „სტალინგრადის აღორძინება“ (1944; სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1946), „გამარჯვებული ქვეყნის დღე“ (1947; სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1948), «ყინულმჭრელი „ლენინი“» (1964, ლომონოსოვის სახელმწიფო პრემია) და სხვა.
ოპიოიდები
ოპიოიდების მოქმედებას ორგანიზმზე უკავშირებენ ტკივილგამაყუჩებლებისა და სედატიურ ეფექტებს, სასუნთქი გზების შებოჭვასა და პერისტალტიკის შესუსტებას. ოპიოიდებს ხშირად იყენებენ მედიცინაში ძლიერ ტკივილგამაყუჩებლად. ის, რომ ოპიოიდები იწვევს ეიფორიას, განაპირობებს რეკრეაციულ გამოყენებას, რამაც ადამიანი დამოკიდებულებამდე ან აბსტინენტურ სინდრომამდე შეიძლება მიიყვანოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოპიოიდები კატეგორია:მორფინი
ადამიანი-ჭიანჭველა (ფილმი)
ადამიანი-ჭიანჭველა (Ant-Man) — 2015 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება Marvel Comics-ის ამავე სახელის სუპერგმირის თავგადასავლებს. იგი გადაღებულია Marvel Studios-ის მიერ, ხოლო დისტრიბუტორია Walt Disney Studios Motion Pictures. ფილმი არის რიგით მეათე მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს სერიებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2015 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
ალ-კაჰირი
აბუ მანსურ მუჰამად ალ-კაჰირ ბილაჰი (أبو منصور محمد القاهر بالله; ჩვეულებრივ ცნობილია, როგორც ალ-კაჰირ ბილაჰი (القاهر بالله‎ — „ღვთის ნებით გამარჯვებული”); დ. 899 — გ. 950) — აბასიანთა სახალიფოს ხალიფა ბაღდადში 932-934 წლებში.
წინა ხალიფას, ალ-მუკთადირის სიკვდილისთანავე, დიდებულებმა, რომლებიც შიშობდნენ, რომ მისი ვაჟიშვილი მამის სიკვდილისათვის შურს იძიებდა, ახალ ხალიფად ალ-მუკთადირის ძმა, ალ-კაჰირი აირჩიეს, მაგრამ ის მის წინამორბედზე უარესი მმართველი აღმოჩნდა. საკუთარ ღვთაებრივობაში დარწმუნებული სახალიფოს დიდი სისასტიკით მართავდა. წამებით დაახოცინა ალ-მუკთადირის დედა და შვილები. საბოლოოდ, 934 წელს შეთქმულებმა დაამხეს, თვალები დასთხარეს და დააპატიმრეს, თუმცა თერთმეტი წლის შემდეგ გაათავისუფლეს. გარდაიცვალა 950 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:აბასიანთა ხალიფები კატეგორია:დაბადებული 899 კატეგორია:გარდაცვლილი 950
ვარლამ დონდუა
ბიოგრაფია
1915 წელს დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია და შეუდგა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, ჯერ მშობლიურ ქალაქში, შემდეგ თბილისში. 1919 წელს გამოსცა სახელმძღვანელო საშუალო საუკუნეების ისტორია, სადაც აისახა ფეოდალური ხანის საქართველოს ისტორიის ძირითადი საკითხები. ახალგაზრდა მკვლევარზე დიდი გავლენა იქონია ივანე ჯავახიშვილთან სპეციალურ სემინარიაში მუშაობამ. 1924 წელს ჩაირიცხა და 1927 წელს დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი, სადაც დაუახლოვდა ნიკო მარს. შემდეგ ენისა და აზროვნების ინსტიტუტის ასპირანტი, ლექციებს კითხულობს იქვე კავკასიის ქვეყნების ისტორიაში, ქართულ ენასა და ქართულ პალეოგრაფიაში.
ლენინგრადში ვ. დონდუა 1942 წლამდე მოღვაწეობდა, ვიდრე საბოლოოდ არ დამკვიდრდა თბილისში. ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში სამი ათეული წლის მანძილზე ხელმძღვანელობდა წყაროთმცოდნეობისა და ისტორიული გეოგრაფიის განყოფილებას, პარალელურად ლექციებს კითხულობდა თბილისის უნივერსიტეტსა და სოხუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტში.
მეცნიერების განსაკუთრებული საქმიანობის სფეროა XVIII საუკუნის საქართველოს ისტორია და ამ ეპოქის შესწავლას მიუძღვნა მისი უმნიშვნელოვანესი ნაშრმოები, ამასთანავე განსაკუთრებული წვლილი შეიტანა ისეთი სპეციალური საისტორიო დისციპლინების განვითარებაში, როგორიცაა წყაროთმცოდნეობა, ეპიგრაფიკა, ტექსტოლოგია, არქეოლოგია, პალეოგრაფია.
ცალკე უნდა აღინიშნოს ვ. დონდუას, როგორც ქართული საისტორიო წყაროების რუსულად მთარგმნელის მოღვაწეობა. თარგმნა ბასილი ეზოსმოძღვრის, იოანე ბაგრატიონის, ბექა-აღბუღას სამართლის წიგნი და სხვა.
ვარლამ დონდუა დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენით, მეცნიერის მდიდარი ბიბლიოთეკა დაცულია და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც დაარსდა მისი სახელობის კაბინეტი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები ვ
ნოგრადის მედიე
ნოგრადის მედიე (Nógrád) — მედიე უნგრეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — შალგოტარიანი. ფართობი — 2544 კმ². მოსახლეობა — 204 917 ადამიანი (2010 წლის აღწერის მონაცემები. 86 კაცი/კმ²).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უნგრეთის მედიეები
ირმა ზავრადაშვილი
ირმა ზავრადაშვილი (დ. 11 იანვარი, 1969) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკური მოღვაწე. 2014-2020 წლებში იყო დიდუბის რაიონის გამგებელი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
თაშ-არიკი
თაშ-არიკი (Таш-Арык) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 500 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 813 01 0.
სქოლიო
კატეგორია:თალასის ოლქის დასახლებული პუნქტები
ქვიშაქექია (ფრინველი)
ქვიშაქექია (Calidris alba) — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა დაახლ. 18 სმ, ფრთის შლილი 40–45 სმ, მასა 45–75 გ. ფეხები სამთითიანია (უკანა თითი არ აქვს). ზურგი შავია წითური ლაქებით, ზამთარში — ღია რუხი, მუცელი თეთრი; აქვს მოკლე, სწორი, შავი ნისკარტი, ფრენისას აჩენს ფრთის თეთრ ზოლსა და ფრთის კუთხის მუქი ფერის ლაქას; არამობუდარს აქვს ნაცრისფერი ზურგისა და თეთრი მუცლის მხარეები; წლევანდულას ზურგი შავ-თეთრია. გავრცელებულია უკიდურესი ჩრდილოეთი ციმბირისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ზღვისპირა ტუნდრაში, გრენლანდიაზე და არქტიკის რამდენიმე კუნძულზე. ზამთრობს სამხრეთ აზიის, ავსტრალიის, აფრიკისა და სამხრეთ ამერიკის ზღვის სანაპიროებზე; საქართველოში გვხვდება გადაფრენისას. ბუდეს მიწაზე აკეთებს. დებს 4 ზეთისხილისფერ-ყვითელ შავლაქებიან კვერცხს. კრუხობს ორივე მშობელი, ინკუბაცია 23–24 დღე-ღამე გრძელდება. იკვებება მწერებითა და სხვა მცირე უხერხემლოებით, ზოგჯერ ტუნდრის მცენარეულობის კვირტებით.
სქოლიო
კატეგორია:მექვიშია
ვასილევკა (სტერლითამაქის რაიონი)
ვასილევკა  (Васильевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 655 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ახარდანი
ახარდანი (Аҳардан), ხარდანი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელო-აფხაზეთიდან.
საკმაოდ ჰგავს იმერულ ჯიშს სამჭაჭას, რის გამოც ზოგიერთ სოფელში მას „სამჭაჭას“ ეძახიან. აფხაზეთში კი ეს ჯიში სამეგრელოდანაა შეტანილი და „ახარდანის“ სახელითაა ცნობილი.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვეთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრად სქლადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო სიდიდისაა, კონუსური ან ცილინდრული, ფრთიანი, კუმსი ან ძალიან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი-ლურჯი შეფერილობის. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — უფერული, სასიამოვნო გემოთი.
ახარდანი ძლიერი ზრდა-განვითარებისაა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 180-200 დრეა. მტევნის საშუალო წონა 150-160 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა 8.0-9.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-9 გ/ლ-ს.
მიიღება საშუალოდ ექსრაქტული, კარგი ფერის, სასიამოვნო გემოს სუფრის წითელი ღვინო.
პოლონური ჰარტი
პოლონური ჰარტი (Chart polski) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია პოლონეთში XV საუკუნეში.
ძველი პოლონური ხელნაწერები და ნახატები აღწერენ და გამოსახავენ ძაღლებს, რომლებიც პოლონელ დიდგვაროვნებს კურდღელზე და მელაზე სანადიროდ ახლდნენ და რომლებიც ძალიან გავდნენ თანამედროვე ჰარტს. ეს ჯიში აზიური მწევარის შთამომავალია. პოლონეთის ფარგლებს გარეთ იშვიათად გვხვდება. XX საუკუნის ომების დროს ამ ჯიშმა დიდი დანაკარგები განიცადა, თუმცა პოლონელებმა უდიდესი სამუშაო ჩაატარეს ამ ჯიშის აღსადგენად. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ძაღლი ძალიან ჰგავს გრეიჰაუნდს, სტანდარტული ჰარტი უფრო ძლიერი და ნაკლებ დახვეწილი ცხოველია, ვიდრე გრეიჰაუნდი. ჰარტი მოხერხებული და ჯინიანი მონადირეა. უცნობებთან, ჩვეულებრივ, თავდაჭერილია, თუმცა პატრონის და მისი ოჯახის ერთგულია.
ჰარტის გაწვრთნა ადვილია, კარგად იტანს სიცივეს და სიცხეს, კარგად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. ბალანი უხეში და შეიძლება ნებისმიერი ფერის იყოს. გავა ოდნავ მომრგვალებულია, კისერი გრძელი და დაკუნთულია, წინა ფეხები გრძელი და სწორია. უკანა კიდურები წინასთან შედარებით გაცილებით გრძელია, აქვს დიდი ნუშისებრი თვალები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მწევარი ძაღლები კატეგორია:პოლონური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
პეშტის მედიე
პეშტის მედიე (Pest) — მედიე უნგრეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ბუდაპეშტი. ფართობი — 6394 კმ². მოსახლეობა — 1 229 880 ადამიანი (2010 წლის აღწერის მონაცემები. 168 კაცი/კმ²).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უნგრეთის მედიეები
პეტრე პიშტანეკი
პეტრე პიშტანეკი (დ. 28 აპრილი, 1960, დევინსკა-ნოვა-ვესი — გ. 22 მარტი, 2015, ბრატისლავა) — სლოვაკი მწერალი.
ბიოგრაფია
მწერლის პირველი სრულმეტრაჟიანი რომანი „ბაბილონის მდინარეები“ გამოიცა 1991 წელს, ხოლო ინგლისურად ითარგმნა 2007 წელს. ამას მოჰყვა შემდგომში ორი სხვა რომანიც - „ხის სოფელი“ და „ფრედის დასასრული“. პიშტანეკი ასევე წერდა სასმელების ინდუსტრიის შესახებ.
ანდრანიკ მარგარიანი
ანდრანიკ მარგარიანი (Անդրանիկ Մարգարյան) — სომხეთის პრემიერ მინისტრი 2000 წლის 12 მაისიდან მის გარდაცვალებამდე, 2007 წლის 25 მარტის ჩათვლით. ის იყო სომხეთის რესპუბლიკური პარტიის წევრი.
საბჭოთა სომხეთი
მარგარიანი დაიბადა ერევანში, სომხეთის საბჭოთა რესპუბლიკაში. მისი ოჯახი თავის დროზე სასუნში (თურქეთი) ცხოვრობდა. თუმცა სომეხთა გენოციდის გამო მოუწიათ ერევანში დასახლება. მან ისწავლა კიბერნეტიკა ერევნის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში. ის პროფესიით კომპიუტერული ინჟინერი გახდა. მარგარიანი პოლიტიკაში გამოჩნდა გვიან 1970-იან წლებში მაშინ, როცა შეუერთდა იმ დროს უკანუნო ეროვნულ ერთიანობის პარტიას. ეს უკანასკნელი სომხეთის საბჭოთა კავშირიდან გამოყოფისათვის იბრძოდა. მარგარიანი დიდი ხნის მანძილზე აკრიტიკებდა არსებულ ტოტალიტარულ სტრუქტურას. 1974 წელს ის დააკავეს ორი წლით. პატიმრობა მოიხადა ლაბორის ბანაკებში ანტისაბჭოური იდეოლოგიის გამო.
სომხეთის თავისუფლების შემდეგ
2000 წელს გახდა სომხეთის პრემიერ მინისტრი მას შემდეგ, რაც სომხეთის პარლამენტში ტერაქტი მოხდა და ამ ტრაგედიას მანამდელი პრემიერ მინისტრი ვაზგენ სარქისიანი შეეწირა. ტერაქტის შემდეგ 2000 წლის 2 მაისამდე პრემიერ მინისტრად ვაზგენის ძმა არამ სარქისიანი დაინიშნა, რომელიც მარგარიანმა შეცვალა.
გარდაცვალება
2007 წლის 25 მარტს გულის შეტევით გარდაიცვალა. მის რეზიდენციასთან ორი სამედიცინო დახმარების მანქანა იდგა, მათი განცხადებით მარგარიანმა რეანიმაციულ მკურნალობას აღარ უპასუხა.
დაკრძალულია კომიტასის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
Oecophylla
Oecophylla — ჭიანჭველათა გვარი Formicinae-ს ქვეოჯახიდან, მოიცავენ ხეებზე ბინადრობას შეგუებულ ტროპიკულ და სუბტროპიკულ სახეობებს.
გავრცელება
გავრცელებულია ტროპიკებში და სუბტროპიკებში (პანტროპიკული არეალი): ავსტრალია, აფრიკა, სამხრეთი აზია. არ არსებობენ ევროპაში და ამერიკაში.
სისტემატიკა
გვარი მიეკუთვნება ტრიბა Oecophyllini-ს.
სახეობები
მსოფლიო ფაუნაში არსებობს 2 თანამედროვე სახეობა და არსებობდა 15 გადაშენებული სახეობა (მიოცენი, ეოცენი).
მაარის ალყა
მაარის ალყა — პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლა. გაიმართა 1098 წლის ნოემბერ-დეკემბერში. ბრძოლა დასრულდა ჯვაროსნების გამარჯვებით. არის ცნობები ამ ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს ჯვაროსნებში კანიბალიზმის შემთხვევების შესახებ.
მას შემდეგ რაც წარმატებით დაასრულეს ანტიოქიის ალყა, მათ ზამთრის თვეებში დაიწყეს ქალაქის გარეუბნებზე თავდასხმა. 1098 წლის ივლისში რეიმონდ ფილეტმა წამოიწყო ექსპედიცია მაარეტის წინააღმდეგ, რომელიც იყო მნიშვნელოვანი ქალაქი სამხრეთით, დამასკის გზაზე. მისი ჯარი შეხვდა ბევრად უფრო დიდ მუსულმანურ ჯარს და დამარცხდნენ. ზაფხულში ჯვაროსნებმა გააგრძელეს სვლა სამხრეთის ბევრ პატარა ქალაქში და ნოემბერში კვლავ ჩავიდნენ მაარეტში. დაახლოებით ნოემბრის ბოლოს, ათასობით ჯვაროსანმა დაიწყო ალყის შემორტყმა. ზამთარი ახლოვდებოდა და მათ არ ჰქონდათ საკვების დიდი მარაგი, მათ ასევე ვერ გაარღვიეს ქალაქის თავდაცვა, რომელიც შედგებოდა ღრმა ხვრელებისგან და ძლიერი კედლებისგან.
სქოლიო
კატეგორია:XI საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები
ქაღალდის ხიდი
ქაღალდის ხიდი (Бумажный мост) — საავტომობილო და საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში, ლიფლიანდის ქუჩაზე, ქაღალდის არხზე. ხიდის სიგრძეა - 29,7 მეტრი, სიგანე - 19,3 მ.
მდებარეობა
ხიდი მდებარეობს ლიფლიანდის ქუჩაზე. გადებულია ქაღალდის არხზე.
სახელწოდება
სახელწოდება მომდინარეობს ახლოს მდებარე ქაღალდის ფაბრიკის მიხედვით. აღნიშნული ფაბრიკა ამ რაიონში მდებარეობდა ჯერ კიდევ პეტრე I დიდის ეპოქაში.
ისტორია
ქაღალდის ხიდის ისტორია სათავეს იღებს XVIII საუკუნის მეორე ნახევრიდან, როდესაც ეკატერინგოფის პარკზე გაიყვანეს არხი. იგი სათავეს მდინარე ეკატერონგოფკიდან იღებდა, გადაჭრიდა პარკს ჩრდილოეთიდან აღმოსავლეთისაკენ და ერთვოდა მდინარე ტარაკანოვკას. პირველი ხის ხიდი აღნიშნულ ადგილზე ააგეს 1795 წელს. 1823 წელს იგი ხის ერთმალიან ხიდად გადააკეთეს ინჟინრების ა. ა. ბეტანკურის, პ. პ. ბაზენისა და ბენუა პოლ ემილ კლაიპერონის პროექტის მიხედვით.
ამჟამად არსებული ხიდი ააგეს 1962-1963 წლებში ინჟინერ ე. ა. ბოლტუნოვისა და არქიტექტორ ლევ ნოსკოვის პროექტის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
გერგედავა
საკუთარი სახელი გერგედავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
უჩ-ემჩეკი
უჩ-ემჩეკი (Үч-Эмчек) — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 220 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 860 01 0.
სქოლიო
კატეგორია:თალასის ოლქის დასახლებული პუნქტები
ბორის გერგედავა
ბორის გერგედავა (დ. 18 ივლისი, 1931 — გ. ივნისი, 2007) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1968), დოცენტი. ახალი ათონის მღვიმის ერთ-ერთი აღმომჩენი. არაერთი მღვიმისა და უფსკრულის დაპყრობის მონაწილე.
ბიოგრაფია
ბორის გერგედავამ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1956 წელს.
მუშაობა დაიწყო სოფელ ნაკიფუს საშუალო სკოლაში გეოგრაფიის მასწავლებლად; 1958 წლიდან მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში; პირველად გამოკვლეულ იქნა კავკასიის მღვიმეები კომპლექსური მეთოდით, დამუშავდა მისი მეთოდიკა, დადასტურდა მღვიმეთა კომპლექსის, როგორც განსაკუთრებული გეოგრაფიული ლანდშაფტის გამოყოფის იდეა; განსაზღვრა მღვიმეების ლანდშაფტის საგანი, სტრუქტურა, ამოცანა, შეასრულა მიწისქვეშა ლანდშაფტის ფორმულირება, განსაზღვრა ასეთი კომპლექსის ადგილი დედამიწის ლანდშაფტურ სფეროში. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1968 წელს თემაზე: „ოდიშის მღვიმეთა ბუნებრივი პირობების კომპლექსური დახასიათება“.
ბორის გერგედავამ წამოაყენა ახალი შეხედულება კარსტულ მღვიმესა და მის ფორმათწარმოქმნაზე, სიღრუის ევოლუციურ სტადიებზე; გაკეთდა მღვიმის გენეტური, მორფოლოგიური, კლიმატური, ჰიდროლოგიური კლასიფიკაციები; დამუშავდა მღვიმის გამოყენება-დაცვის პრობლემები; იკვლევდა მღვიმეთმცოდნეობის კომპლექსურ მეტეოროლოგიას, მიწისქვეშა ლანდშაფტების თეორიას, რომელთა შესახებ გამოაქვეყნა სამეცნიერო სტატიები და მონოგრაფიები (ქართულ და რუსულ ენებზე). დაჯილდოებული აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს საპატიო სიგელით (1962).
წლების განმავლობაში ლექციებს კითხულობდა უმაღლეს სასწავლებლებში, იყო ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სახელმწიფო საგამოცდო კომისიის თავმჯდომარე, საქართველოს ეკოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის აკადემიის ზუგდიდის ფილიალის პროფესორი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები
სირმიუმი
სირმიუმი (Sirmium, Сирмијум) — რომაული ქალაქი, რომელიც მდებარეობდა პანონიის პროვინციაში, მდინარე სავაზე, თანამედროვე სერბეთის სრემსკა მიტროვიცას რაიონში. ქალაქი პირველად მოიხსენიეს ძვ. წ. მე-4 საუკუნეში, როდესაც დასახლებულები იყვნენ ილირიელები და კელტები. ქალაქი მოგვიანებით ძვ. წ. 1-ელ საუკუნეში დაიპყრეს რომაელებმა და ის რომის პროვინციის, პანონია-ინფერიორის დედაქალაქად გამოაცხადეს. ახ. წ. 294 წელს სირმიუმი გამოცხადდა რომის იმპერიის ოთხი დედაქალაქიდან ერთ-ერთად. ის ასევე იყო პანორია-სეკუნდასა და ილირიის პრაეტორიული პრეფექტურის დედაქალაქი. ობიექტი დაცულია სერბეთის განსაკუთრებული მნიშვნელობის არქეოლოგიურ ძეგლთა შორის. თანამედროვე სირმიაის რეგიონს (Srem ან Srijem) ეს სახელი სწორედ ქალაქის გამო ეწოდა.
სავარაუდოდ, სირმიუმს 100 000 მცხოვრები ჰყავდა და თავის დროზე ერთ-ერთი უდიდესი ქალაქი იყო. კოლინ მაკივდიმ, რომლის შეფასებები უძველესი ქალაქებისთვის ზოგადი კონსენსუსის პირობებში გაცილებით დაბალია, არქეოლოგიური ობიექტის სიდიდიდან გამომდინარე ქალაქის მოსახლეობად 7 000 ადამიანი დაასახელა. ახალი წელთაღრიცხვით 1-დან 400 წლამდე იმპორტირებული მარცვლეულის რაოდენობა საკმარისი იყო 700 000-დან 1 მილიონამდე ადამიანის გამოსაკვებად.
რომის იმპერატორები
რომის ათი იმპერატორი დაიბადი სირმიუმში ან მის მიმდებარედ: ჰერენიუს ეტრუსკუსი (251), ჰოსტილიანი (251), დეციუსი (249–251), კლაუდიუს II (268-270), ქუინტილუსი (270), ავრელიანე (270–275), პრობუსი (276–282), მაქსიმიანი (285–310), კონსტანციუს II (337–261) და გრატიანი (367–383).
thumb|250px|ქალაქ სირმიუმის მოდელი სრემსკა მიტოვიცას ვიზიტორთა ცენტრში
ქრისტიანული საეპისკოპოსო
ტვიროსის პირველი სინოდის პერიოდში (335 წელი), სირმიუმი არიანული მიმდინარეობის ერთ-ერთი მთავარი წერტილი და მრავალი დაპირისპირების ადგილი გახდა. 347-დან 358 წლამდე სირმიუმში სინოდის ოთხი კრება ჩატარდა. მეხუთე კრება 375 ან 378 წელს ჩატარდა.
არქეოლოგიური ობიექტები
thumb|მარცხნივ|[[იულიანე განდგომილის სოლიდუსი, დაახ. 361 წელი, სირმიუმის საამქროდან]] გლაკში, სერმიუმის მახლობლად, გათხრების შედეგად აღმოაჩინეს სასახლე, რომლის მშენებლობისას გამოყენებული იყო მდიდრული სამშენებლო მასალები ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროებიდან, როგორიცაა წითელი და მწვანე გრანიტი ეგვიპტიდან და პელოპონესის ნახევარკუნძულიდან და მარმარილო ტუნისიდან, საბერძნეთიდან და იტალიიდან. ზოგიერთი მეცნიერის მოსაზრებით სასახლე მაქსიმიანმა ააშენა, ვიქტორ სექსტუს ავრელიუსი კი მიიჩნევს, რომ ეს სასახლე აშენებულია იქ, სადაც მისი მშობლები მამულებში მუშაობდნენ.
სირმიუმს ასევე ჰქონდა რომაული იპოდრომი. დაახლოებით 150 მეტრის სიგანისა და 450 მეტრის სიგრძის კოლოსალური შენობა თანამედროვე ქალაქ სრემსკა მიტროვიცას ცენტრის ქვემოთ და სირმიუმის იმპერატორის სასახლის გვერდით. არენის მდებარეობამ დიდი ზეგავლენა მოახდინა თანამედროვე სრემსა მიტროვიცას განაშენიანებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:სერბეთის ისტორია
ნაჯაფალი ( ზარდაბი)
ნაჯაფალი  (Nəcafalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
მოსკოვის მაქსიმე მოსკოველის ეკლესია
მოსკოვის მაქსიმე მოსკოველის ეკლესია (Церковь Максима Исповедника) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XIV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში, ვარვარკის ქუჩაზე კიტაი-გოროდში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძარი ატარებს XV საუკუნის დასაწყისში მოღვაწე რუსი წმინდანის მაქსიმე მოსკოველის სახელს. იგი დაკრძალეს 1434 წელს ვარვარკაში ეკლესიის ახლოს, რომელიც ადრე ნაკურთხი იყო ბორისისა და გლების სახელზე. 1547 წელს მაქსიმე მოსკოველი წმინდანად შერაცხეს. XVII საუკუნეში ხანძრის შემდეგ საფუძველი ჩაუყარეს ახალ, ქვის ეკლესიას, რომლის ძირითადი საკურთხეველი აკურთხეს მაქსიმეს სახელზე.
ჩუხჩარხი
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
მოსკოვის მაქსიმე მოსკოველის ეკლესია
ისტორია
ეკლესია ძლიერ დაზარალდა მოსკოვის ხანძრის დროს 1676 წელს და ამის შემდეგ განაახლა დედოფალმა ნატალია ნარიშკინამ - იმპერატორ პეტრე I დიდის დედამ.
ტაძრის ახალი შენობა, რომელიც ააგეს 1698-1699 წლებში კოსტრომელი ვაჭრის მ. შაროვნიკოვისა და მოსკოველი მ. ვერხოვიტინოვის ფინანსებით, მოიცავდა 1568 წელს აგებულ ამავე სახელწოდების ტაძარს.
1737 წლის ხანძრის შემდეგ ტაძარი კაპიტალურად განაახლეს ბაროკოს სტილში, რომელიც კიტაი-გოროდისათვის და ძველი მოსკოვური არქიტექტურისათვის არ ყოფილა დამახასიათებელი.
1827-1829 წლებში ძველი სამრეკლოს ადგილზე ააშენეს ახალი ორსართულიანი სამრეკლო ბაროკოს სტილში.
ტაძარი გეგმით სწორკუთხაა. ტაძარში და სატრაპეზოში შემონახულია XVIII-XIX საუკუნის კედლის მხატვრობა.
1920-იან წლებში ტაძრის რეგენტი იყო ახალგაზრდა ბერი პლატონი, რომელიც შემდეგ გახდა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი პიმენი.
საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი 1930-იან წლებში დახურა. 1965-1969 წლებში მიმდინარეობდა რესტავრაცია. ღვთისმსახურება განახლდა მხოლოდ 1994 წელს და ამჟამად მიმდინარეობს მხოლოდ დღესასწაულების პერიოდში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ცირა ბარბაქაძე
ცირა ბარბაქაძე (დ. 29 იანვარი, 1965, ხაშური, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოეტი, ფილოლოგიის დოქტორი, პროფესორი. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეცნიერებისა და ხელოვნების ფაკულტეტის სრული პროფესორი, სემიოტიკის კვლევითი ცენტრის დირექტორი.
ბიოგრაფია
ცირა ბარბაქაძე დაიბადა 1965 წლის 29 იანვარს.
1997 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: ქართველური ენები, 2004 წელს — სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: ქართული მჭევრმეტყველების ლინგვოპრაგმატიკა.
სხვადასხვა დროს იყო: რიტორიკისა და ზოგადი ენეთმეცნიერების კათედრის გამგე, ფაკულტეტის დეკანი სულხან-საბა ორბელიანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში და ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ილიას უნივერსიტეტის სენატის წევრი.
1996-1998 წლებში იყო ქართული საენათმეცნიერო გაზეთის — „სიტყუაი“ — მთავარი რედაქტორი და გამომცემელი,
1998-2002 წლებში — „ქართველოლოგიური ბიბლიოთეკის“ სერიის პასუხისმგებელი მდივანი. 2006 წლიდან არის სამეცნიერო ჟურნალ „სემიოტიკის“ მთავარი რედაქტორი და გამომცემელი. 2010 წლიდან არის სემიოტიკის ყოველწლიური სამეცნიერო კონფერენციის ორგანიზატორი.
შემოქმედება
ცირა ბარბაქაძემ 2014 წელს გამოსცა ფენტეზის ჟანრის პირველი პოეტური კრებული, რომელშიც ქართველი ავტორები შევიდნენ.
იგი არის რამდენიმე პოეტური კრებულის ავტორი:
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1965 ც კატეგორია:ხაშურში დაბადებულები
კინოლოგია
კინოლოგია (kynós ნათ. ბრ. kynós — ძაღლი და ... ლოგია) — მეცნიერება ძაღლების, მათი ჯიშებისა და მათი მოვლის შესახებ. კინოლოგია სწავლობს ძაღლის ანატომიასა და ფიზიოლოგიას, შინაური ძაღლების ჯიშების წარმოშობასა და ევოლუციას, მომრავლებასა და სელექციას, კვებას, შენახვას, წვრთნას და მათ გამოყენებას სანადირო, სადარაჯო, სამუშაო, სამძებრო დანიშნულებით, აგრეთვე დეკორატიული მიზნებისათვის. კინოლოგია თანამედროვე მეძაღლეობის საფუძველია. სპორტული კინოლოგია ეწოდება გაწვრთნილი ძაღლების შეჯიბრებას მფლობელთა თანხლებით. აღიარება მოიპოვა 2000 წელს, როცა შეიქმნა კინოლოგიური სპორტის საერთაშორისო ფედერაცია. საქართველოში სპორტული კინოლოგიის ისტორია იწყება 1927 წლიდან, როდესაც დოსააფი დაფუძნდა. მაშინ მისი მიზანი იყო წვევამდელის მომზადება ჯარისთვის ძაღლთან ერთად. იმ პერიოდიდან თბილისში მოქმედებს კინოლოგიური კლუბი. საქართველოს ნაკრები რეგულარულად მონაწილეობდა სსრკ ჩემპიონატსა და თასის გათამაშებაში. 2004 წელს საქართველო კინოლოგიური სპორტის საერთაშორისო ფედერაციის ნამდვილი წევრი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:თერიოლოგია კატეგორია:ძაღლები
ვაგიფ მუსტაფა-ზადეს სახლ-მუზეუმი
მინი
მინი|მემორიალური დაფა
ვაგიფ მუსტაფა-ზადეს სახლ-მუზეუმი (აზერბ.Vaqif Mustafazadənin ev-muzeyi) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, ძველ უბანში იჩერი-შეჰერის რაიონში განთავსებული აზერბაიჯანელი საბჭოთა ჯაზის კომპოზიტორის და პიანისტის, აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული არტისტის და აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატის სახლ-მუზეუმია, რომელიც მისივე სახელობის ქუჩაზე (ვაგიფ მუსტაფა-ზადეს ქუჩა) მდებარეობს. მან პირველმა გამოიყენა აზერბაიჯანული კოლორიტი, მუღამი და სწორედ მას შემდგომ გახდა აზერბაიჯანული ჯაზის ფუძემდებელი. გამორჩეული იყო თავისი ვირტუოზული შესრულებით, რომლითაც ხიბლავდა მსმენელს.
ექსპოზიცია
მინი|მუზეუმის ინტერიერი
ვაგიფ მუსტაფა-ზადეს მუზეუმი ეძღვნება გამოჩენილი აზერბაიჯანელი საბჭოთა ჯაზ კომპოზიტორის და ერთ-ერთი გამორჩეული შემსრულებლის ვაგიფ მუსტაფა-ზადეს (1940-1979 წლები) ცხოვრებასა და შემოქმედებას.
მუზეუმის სამ ოთახში დაახლოებით 1214 ნივთია განთავსებული. მათ შორის: მუსიკოსის ფოტოსურათები, პლაკატები, ჩანაწერები და პირადი ნივთები. ყველაზე ცნობილი ექსპონატი კი არის ჯაზ კომპოზიტორისა და პიანისტის პორტრეტი, რომელიც დახატა ცნობილმა რუსმა მხატვარმა, რუსეთის სამხატვრო აკადემიის წევრმა (2012 წელი), რუსეთის ფედერაციის დამსახურებულმა არტისტმა (2013 წელს), დაღესტნის რესპუბლიკის სახალხო არტისტმა (2017 წელს), ულიანოვსკის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორმა ნიკას საფრონოვმა. .
მუზეუმს საკმაოდ ბევრი ვიზიტორი ჰყავს.
ისტორია
აღნიშნული მუზეუმი დაარსდა 1989 წლის 28 ივლისს პოლად ბულ-ბულ ოღლუს ინიციატივით, სახლში სადაც ვაგიფ მუსტაფა-ზადე დედასთან და კიდევ ოჯახის სამ წევრთან ერთად ცხოვრობდა. დაცარიელებული ბინის ნახევარი მუზეუმს გადაეცა, ხოლო მეორე ნახევარში მუსიკოსის დედა სიცოცხლის ბოლომდე ცხოვრობდა.
1994 წელს მუზეუმმა მიიღო აზერბაიჯანის მუსიკალური კულტურის სახელმწიფო მუზეუმის ფილიალის სტატუსი.
ვაგიფ მუსტაფა-ზადეს სახლ-მუზეუმის ძირითადი ამოცანები და მიზნებია აზერბაიჯანელი ჯაზის კომპოზიტორთან დაკავშირებული მასალების შეგროვება, შენახვა, შესწავლა და პოპულარიზება.
1989 წლიდან 1997 წლამდე მუზეუმის ხელმძღვანელი იყო მუსიკოსის დედა, ზივარ აგასაფი კიზი ალიევა. 1997 წლიდან მუზეუმის დირექტორი მუსიკოსის აფაგ ალიევის ბიძაშვილი გახდა.
2004 წელს კი ვაგიფ მუსტაფა-ზადეს სახლ-მუზეუმი განახლდა აფაღ ალიევას პირადი სახსრების გამოყენებით. 2005 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა მონაწილეობა მიიღო მუზეუმის გახსნის ცერემონიალში განახლების შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები კატეგორია:აზერბაიჯანის სახლ-მუზეუმები კატეგორია:აზერბაიჯანის ბიოგრაფიული მუზეუმები
ცეზიუმის ვოლფრამატი
ცეზიუმის ვოლფრამატი — არაორგანული ნივთიერება, ქიმიური ფორმულით Cs2WO4. მის ხსნარს აქვს მაღალი სიმკვრივე, ამიტომაც გამოიყენება ალმასის მოპოვებაში. ალმასი ხსნარში იძირება, ხოლო ქვების უმეტესობა ტივტივებს.
სქოლიო
კატეგორია:ცეზიუმის ნაერთები კატეგორია:ვოლფრამატები კატეგორია:მარილები
არქივანი
არქივანი (Ərkivan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 17500 კაცი.
ნერსეს III
ნერსეს III მშენებელი, ნერსე იშხნელი (Ներսես Գ Շինող) (გ. 661) — სომხეთის სამოციქულო ეკლესიის კათოლიკოსი 641-661 წლებში. კათოლიკოსი გახდა ეზრ I-ის შემდეგ.
ნერსესი წარმოშობით იყო ტაოდან. მისი კათოლიკოსობის პერიოდში სომხეთს ძალიან ცუდი დრო ედგა და არსებობდა უამრავი პრობლემა. ქვეყანას არჩევანი უნდა გაეკეთებინა ორი მეზობლის — ბიზანტიის იმპერიასა და სასანიანთა იმპერიას შორის.
კათოლიკოსად გახდომამდე, ნერსესი მსახურობდა ჯარში. 641 წელს ის კათოლიკოსი გახდა. ნერსეს III-ს მშენებელი უწოდეს. მისი საქმიანობა ძირითად მიმართული იყო უძველესი ტაძრების აღდგენისკენ. მის სახელს უკავშირდება ხორ-ვირაპის აღდგენა. გარდაიცვალა 661 წელს. ერთ-ერთი ვერსიით დაკრძალულია ხორ-ვირაპში. მის შემდეგ კი კათოლიკოსი გახდა ანასტას I.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომეხი სასულიერო მოღვაწეები კატეგორია:სომხეთის კათოლიკოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 661
გუშტასპ I
მმართველობა
1204 წელს, ფარუხზად I-ის გარდაცვალების შემდეგ, შირვანშაჰის თანამდებობა გუშტასპ I-მა დაიკავა. მისი მმართველობის პირველი ტალღა გამოჩნდა მონღოლთა შემოსევების დროს. შირვანშაჰმა მოახერხა დედაქალაქიდან გაქცევა. სუბედეის და ჯებეს არმიებმა რუსებზე თავდასხმის განსახორციელებლად, დერბენტი დატოვეს. ჯალალედინის ლაშქრობებამდე, ადგილობრივი მოსახლეობა გუშტასპ I-ს აუჯანყდა, რადგანაც მათ მისი შვილის შირვანშაჰად დანიშვნა სურდათ. დახმარების სათხოვნელად, შირვანშაჰი რუსუდანთან გაემართა. დედოფალმა იგი საქართველოდან გააძევა.
სქოლიო
კატეგორია:შირვანშაჰები კატეგორია:გარდაცვლილი 1225
ვედენოვკა (ბაშკირეთი)
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 73 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (65%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
Ochetellus
გავრცელება
გავრცელების არეალებია სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია, ავსტრალია და ახალი გვინეა.
სისტემატიკა
ცნობილია დაახლოებით 10 სახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Dolichoderinae
მაგნიტი
მინი|ნალისებრი მაგნიტი ზეგამტარული მაგნიტი — სოლენოიდი ან ელექტრომაგნიტი, რომლის გრაგნილი ზეგამტარი მასალისაგანაა დამზადებული. გრაგნილს ზეგამტარობის მდგომარეობაში არ აქვს აქტიური (ომური) წინაღობა. თუ გრაგნილის ტემპერატურა, მასში გამავალი დენის ძალა ან გრაგნილზე მოქმედი მაგნიტური ველის დაძაბულობა სადენის მასალისათვის დამახასიათებელ კრიზისულ მნიშვნელობას აღემატება, გრაგნილი კარგავს ზეგამტარობის თვისებას. ამიტომ ზეგამტარული სადენებისათვის ისეთ მასალას იყენებენ, რომელსაც აღნიშნული პარამეტრები მაღალი აქვს. დენის სიმკვრივე რომ თანაბრად განაწილდეს, ზეგამტარ სადენებს ამზადებენ წვრილი, ათეული მკმ დიამეტრის მავთულებისაგან, რომლებიც ერთმანეთზეა გადაგრეხილი და თბური სტაბილიზაციის მიზნით მირჩილულია დიდი თბო- და ელექტროგამტარობის მქონე ლენტზე. შედარებით მცირე ზომის ზეგამტარულ მაგნიტს, რომელშიც დაგროვილი ენერგია რამდენიმე ასეულ კჯ არ აღემატება, ამზადებენ მჭიდროდ დახვეული გრაგნილისაგან; ეს უკანასკნელი 30-50 % ზეგამტარს შეიცავს. დიდი ზომის ზეგამტარული მაგნიტის გრაგნილი მხოლოდ 5-10 % ზეგამტარულ მასალას შეიცავს.
მუდმივი მაგნიტი წინასწარი დამაგნიტებული ფერო- ან ფერიმაგნიტური მასალისაგან დამზადებული ნაკეთობაა. არსებობს ნალისებრი, ზოლისებრი და სხვა სახის მაგნიტი. ფართოდ იყენებენ მუდმივი მაგნიტური ველის ავტონომიურ წყაროდ ელექტროტექნიკაში, რადიოტექნიკაში, ავტომატიკაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაგნეტიზმი
ჩუხჩუხელასებრნი
ჩუხჩუხელასებრნი — ორფრთიანი მწერების ოჯახი მოკლეულვაშიანთა ქვერიგისა. უფრო ხშირად საშუალო ზომის (5-15 სმ) არიან, იშვიათად დიდებიც (25 სმ-მდე). ოჯახში ათასამდე სახეობაა. ძირითადად ტროპიკებშია გავრცელებული. კარგად ფრენენ, ხშირად ლივლივებენ ჰაერში. დიდი მნიშვნელობა აქვთ, როგორც მცენარეთა დამმტვერავებს. ზოგი მატლი მცენარეებზე ცხოვრობს და მწერებით იკვებება, ზოგი წყალში ბინადრობს და ხრწნადი ნივთიერებებეით და შლამით საზრდოობს. მრავალი მატლი მცენარეჭამიაა. ზოგი კრაზანებისა და ჭიანჭველების ბუდეში ბინადრობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორფრთიანები
პემბა (კუნძული)
გეოგრაფია
სიგრძე — 67 კმ, სიგანე — 22 კმ, სიმაღლე — 50 მეტრამდე. ფართობი — 984 კმ².
კლიმატი ეკვატორულ-მუსონური. ნალექები 1000 მმ-მდე წელიწადში.
მოსახლეობა
1988 წელს კუნძულ პემბაზე ცხოვრობდა 265 ათასი ადამიანი. 2012 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 406 848 ადამიანს. მოსახლეობას შორის ძლიერია ადგილობრივი ტრადიციული აფრიკული წეს-ჩვეულებები (ექიმბაშობა, ანიმიზმი). ძირითადი ქალაქია — ჩაკე-ჩაკე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
თავის მხრივ, თითოეული ოლქი იყოფა 2 რაიონად. ანუ, სულ კუნძულზე 4 რაიონია :
ეკონომიკა
კუნძულის ნაყოფიერი ნიადაგი ხელს უწყობს სოფლის მეურნეობის განვითარებას (უპირველეს ყოვლისა, ბრინჯი და პარკოსნები). კუნძულზე იზრდება არანაკლებ სამი მილიონი მიხაკის ხე. ასევე მოჰყავთ ინდური მანგო და ქოქოსის პალმა.
განვითარებულია წყალქვეშა ტურიზმი. გვხვდება შუასაუკუნეების ნაგებობათა ნანგრევები. არსებობს ადგილობრივი ავიახაზების აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ტანზანიის კუნძულები
Beady Eye-ს სიმღერების სია
აქ წარმოდგენილია ჯგუფ Beady Eye-ს მიერ ჩაწერილი სიმღერების სია.
სქოლიო
iTunes-ის დამატებები ალბომში Different Gear, Still Speeding. შეტანილია ალბომის Different Gear, Still Speeding იაპონურ გამოცემაში დამატებითი სიმღერის სახით. შეტანილია ალბომის BE იაპონურ გამოცემაში დამატებითი სიმღერის სახით.
* Beady Eye