cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვერნერ ფონ ბრაუნი
მერაკეტე
1942 წლის ნოემბერში ადოლფ ჰიტლერმა მოიწონა A-4 რაკეტების წარმოების და მათი ლონდონზე მასიური დაშენის გეგმა. 22 თვის შემდეგ, პირველი A-4 რაკეტები (უკვე მონათლული როგორც ფაუ-2 („შურისძიების იარაღი“)) გაშვებულ იქნენ ინგლისისკენ 1944 წლის 7 სექტემბერს.
სს გენერალ ჰანს კემლერს რომელმაც ინჟინრის რანგში ააშენა რამდენიმე საკონცენტრაციო ბანაკი (მათ შორის აუშვიციც) უმოწყალო ადამიანის რეპუტაცია ჰქონდა და მან წამოაყენა აზრი იმის თაობაზე რომ რაკეტების საწარმოებლად გამოეყენებინათ საკონცენტრაციო ბანაკების პატიმრები უფასო მუშახელის სახით. არტურ რუდოლფმა, პენემუნდეში არსებული ფაუ-2 რაკეტების ქარხნების მთავარმა ინჟინერმა ეს იდეა მოიწონა 1943 წლის აპრილში როდესაც მუშახელი ნაკლებობა იგრძნობოდა. დადგენილია რომ ამ რაკეტების საწარმოებლად უფრო მეტი ადამიანი დაიღუპა ვიდრე ამ რაკეტების გამოყენების შედეგად. ფონ ბრაუნი ამბობდა რომ იგი ბევრჯერ ესტუმრა რაკეტების საწარმოებელს ქარხანას და იქ არსებულ პირობებს „საშინელს“ უწოდებდა თუმცა ამტკიცებდა რომ არასოდეს ყოფილა მოწმე პეტიმერბის ცემის ან სიკვდილისა თუმცა მისთვის ნათელი იყო რომ 1944 წლისათვის ამ რაკეტების საწარმოებლად ხალხი იღუპებოდა. ფონ ბრაუნი უარყოფდა რომ ოდესმე ენახოს მითელბაუ-დორას საკონცენტრაციო ბანაკი.
ადამ კაბალას მოხსენებიდან:
„გერმანელი მეცნიერები რომლებსაც პროფესორი ვერბერ ფონ ბრაუნი ხელმძღვანელობდა ყველაფერს ხედავდნენ რაც ხდებოდა. როდესაც ისინი დერეფნებში დააბიჯებდნენ ისინი ხედავდნენ პატიმრების მძიმე, არაქათგამომლევ სამუშაოს. დორაში ყოფნისას პროფესორ ვერნერ ფონ ბრაუნს არასოდეს გამოუთქვამს პროტესტი იქ არსებული სისასტიკის შესახებ.“
და
„საავადმყოფოსთან ახლოს თქვენ შეგეძლოთ გენახათ პატიმრების გვამები რომლებიც ვერ უძლებდნენ მძიმე შრომას და რომლებთაც სადამსჯელო რაზმების წევრები აწამებდნენ მაგრამ პროფესორი ვერნერ ფონ ბრაუნი მათ უბრალოდ ახლოს ჩაუვლიდა ხოლმე“.
1944 წლის 15 აგვისტოს ფონ ბრაუნმა მისწერა წერილი ალბინ სავაწკის, ფაუ-2 რაკეტების წარმოების უფროსს სადაც წერდა რომ მან თავად შეარჩია ბუხენვალდის ბანაკიდან პატიმრები რის გამოც მან სინანული გამოხატა 25 წლის შემდეგ ერთ-ერთ ინტერვიუში.
ანა ტერ-ავეტიკიანი
ანა ტერ-ავეტიკიანი (Աննա Տեր-Ավետիքյան; Анна Тер Аветикян; დ. 23 ოქტომბერი, 1908 — გ. 16 იანვარი, 2013) — პირველი სომეხი ქალი, რომელიც გახდა არქიტექტორი. მან დააპროექტა მრავალი მნიშვნელოვანი შენობა მთელი ქვეყნის მასშტაბით და იყო რამდენიმე ეროვნული ჯილდოს მფლობელი თავისი საქმიანობისთვის.
ვერნერ ფონ ბრაუნი
მერაკეტე
წიგნში „ვერნერ ფონ ბრაუნი: კოსმოსის ჯვაროსანი“ ბევრი მაგალითია მოყვანილი იმისა რომ ვერნერ ფონ ბრაუნმა ყველაფერი იცოდა რაც ხდებოდა ქარხნებში მაგრამ იგი უძლური იყო რაიმე შეეცვალა. მითთელვერკში ვიზიტის შესახებ ვერნერ ფონ ბრაუნზე შემდეგი წერია:
ანა ტერ-ავეტიკიანი
ადრეული ცხოვრება
ანა ტიგრანოვნა ტერ-ავეტიკიანი დაიბადა 1908 წლის 23 ოქტომბერს ერევანში, რომელიც იმ დროს იყო რუსეთის იმპერიის ერევნის გუბერნია. იმ დროს, როდესაც სომხეთი ოსმალეთის იმპერიის რუსეთს შეუერთდა, მის წინაპრებს მიენიჭათ კეთილშობილური წოდება ნიკოლოზ I-ისგან, გენერალ ივან პასკევიჩის ჯარების დახმარებისა და სამედიცინო აღჭურვილობისთვის. იგი დაიბადა არქიტექტორების და ქალაქის დეველოპერების ოჯახში, რომლებიც გამოირჩეოდნენ ისეთი ნამუშევრების შექმნით, როგორიცაა ერევნის პირველი სასმელი წყლის სისტემა, ქალაქის პირველი საავადმყოფო, ისევე როგორც სხვა ღირსშესანიშნაობები. მამამ, ტიგრან ტერ-ავეტიკიანმა და მისმა ძმამ, ერვანდმა, შექმნეს ერევნის ფილარმონიის დარბაზი, საკრებულოს შენობა შაჰუმიანის მოედანზე და სხვა მნიშვნელოვანი ნამუშევრები.
ვერნერ ფონ ბრაუნი
მერაკეტე
''„ეს საშინელებაა. ჩემი მეყსეული რეაქცია იყო ის რომ დაველაპარაკე სს-ის ერთ-ერთ ოფიცერს რომელმაც საკმაოდ უხეშად მითხრა რომ საკუთარი საქმისათვის მიმეხედა. მე მივხვდი რომ ჰუმანურ პრინციპებზე ამ ხალხს ვერ დაველაპარაკებოდი“ (გვ. 44)''
ანა ტერ-ავეტიკიანი
ადრეული ცხოვრება
საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1924 წელს, ტერ-ავეტიკიანმა ჩააბარა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამშენებლო სკოლაში, არქიტექტურის ფაკულტეტზე. 1926 წელს, სწავლის პარალელურად, მან დაიწყო მუშაობა ნიკოღაიოს ბუნიათიანის და ალექსანდრე თამანიანისთვის. ესენი იყვნენ არქიტექტორები, რომლებმაც ერევნის ქალაქის ბევრი შენობა დააპროექტეს. ტერ-ავეტიკიანმა სწავლა დაამთავრა 1930 წელს და ცოტა ხნის შემდეგ, დაქორწინდა არქიტექტორზე, კონსტანტინე ოვანესიანზე, რომელიც ასევე დადიოდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში და მუშაობდა ბუნიათიანთან და თამანიანთან.
ვერნერ ფონ ბრაუნი
დაპატიმრება
ფონ ბრაუნის დაპატიმრების შესახებ სამი სხვადასხვა ვერსია არსებობს. ანდრე სელიერი, ფრანგი ისტორიკოსი და მითელბაუ-დორას საკონცენტრაციო ბანაკს გადარჩენილი ყველაზე კარგ ვერსიას გვთავაზობს რომლის თანახმად ჰიმლერმა გამოიძახა ფონ ბრაუნი თავის რეზიდენციაში დაახლოებით 1944 წლის თებერვალში. ჰიმლერს სურდა მისი ძალაუფლების გაზრდა ნაცისტურ გერმანიაში და საამისოდ სს გენერლის ჰანს კემლერის გამოყენებას გეგმავდა რომლის მეშვეობითაც გერმანიის შეიარაღებაზე (მათ შორის რაკეტების წარმოებაზე) კონტროლის დაწესება სურდა. ამიტომ ჰიმლერმა „ურჩია“ ფონ ბრაუნს რომ ფაუ-2 რაკეტებთან დაკავშირებით უფრო მჭიდროდ ეთანამშრომლა გენერალ ჰანს კემლერთან. მაგრამ ფონ ბრაუნმა მიუგო რომ ყველა არსებული პრობლემა იყო წმინდა ტექნიკური და რომ მათი გადაჭრა გენერალ დორნბერგერთანაც იოლად შეიძლებოდა. როგორც ჩანს ვერნერ ფონ ბრაუნი სს დაზვერვის მეთვალყურეობის ქვეშ იყო 1943 წლის ოქტომბრიდან და მასზე და მის კოლეგებზე მოხსენება უკვე მზად იყო. მასში მათ „ბრალდებოდა“ რომ თითქოს ერთ საღამოს მათ გამოეხატოთ სინანული იმის გამო რომ ისინი არ მუშაობდნენ კოსმოსური ხომალდის შესაქმნელად და რომ ისინი გრძნობდნენ რომ გერმანიის მიერ ომის წაგება ახლოს იყო (ასეთი აზრები იმდროინდელ გერმანიაში „ფიურერის ღალატად“ ითვლებოდა). ახალგაზრდა კბილის ექიმმა ისინი დაასმინა ასეთი განწყობის შესახებ და ამას დაემატა ჰიმლერის მიერ შეთხზული ცრუ ბრალდება თითქოს ფონ ბრაუნს ჰქონდა სიმპატიები კომუნისტური პარტიის მიმართ და რომ თითქოს იგი განგებ აჭიანურებდა ფაუ-2 წარმოების პროგრამას. ამას ფონ ბრაუნის დაპატიმრება მოჰყვა.
ფონ ბრაუნი მოულოდნელად დააპატიმრეს 1944 წლის მარტში და ჩასვეს შტეტინის ციხეში (ახლანდელი პოლონეთის ტერიტორიაზე) სადაც მან ორი კვირა გაატარა ისე რომ არც კი იცოდა რა მუხლით იყო საქმე აღძრული მის მიმართ. მხოლოდ აბვერის საშუალებით მოახერხა ფონ ბრაუნის პირობითი გათავისუფლება და შპეერმა, შეიარაღების მინისტრმა დაარწმუნა ჰიტლერი რომ საბოლოოდ გაეშვათ ფონ ბრაუნი და ფაუ-2 წარმოების პროგრამაც გაგრძელდა.
ანა ტერ-ავეტიკიანი
კარიერა
მინი| პონჩიკანოცის შენობა მაშტოცის გამზირისა და კორიუნის ქუჩის კუთხეში ქმართან ერთად, ტერ-ავეტიკიანმა შექმნა ერევნის სახანძრო და საპოლიციო განყოფილებები და კინოთეატრი „სასუნცი ტავიტი“, თუმცა კინოთეატრი მოგვიანებით განადგურდა. 1938 წელს, მისმა ერთ-ერთმა დიზაინმა მოიპოვა აღიარება პარიზის საერთაშორისო გამოფენაზე „ქალი ხელოვნებაში და ხალხურ ხელოვნებაში“ და იმავე წელს გახდა ქალ არქიტექტორთა ტექნიკური შემოქმედების ლაურეატი. 1941-1943 წლებში ის იყო სომხეთის არქიტექტორთა კავშირის თავმჯდომარე. კინორეჟისურის შენობის მისმა დიზაინმა მოიპოვა პირველი პრიზი 1948 წლის ყველა საბჭოთა ქალის არქიტექტორთა კონკურსში. შენობა, ხშირად ცნობილია როგორც პონჩიკანოცის შენობა, რადგან მასში განთავსებული იყო პონჩიკები, რომელიც ერთგვარი საკონდიტრო ნაწარმია. მინი| ვლადიმერ მაიაკოვსკის სკოლა No7, ერევანში დაპროექტებულია ტერ-ავეტიკიანის მიერ მისი კარიერის განმავლობაში, ტერ-ავეტიკიანმა, რომელმაც შემდეგ მუშაობა დაიწყო სხვა არქიტექტურულ კომპანიებთან ერთად, ააშენა საცხოვრებელი და საოფისე შენობები, ასევე სკოლები და საავადმყოფოები. მის დიზაინებს შორისაა: სომხეთის ფილმების კინოსტუდია ლენინის პროსპექტისა და კიროვის ქუჩების კუთხეში; ვაჭრობის სამინისტროს შენობა; შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის შენობა აბოვიანისა და კიროვის ქუჩებში; რ. აჩარიანის სახელობის ენის ინსტიტუტი; სკოლები ეჩმიაძინში, კიროვაკანში, ლენინაკანში, სტეფანავანსა და ერევანში; საავადმყოფო ნორ ბაიაზეტში. მისი დიზაინები ცნობილი იყო კლასიკური კომპოზიციით და დეკორატიული ელემენტებით, მაგრამ სომხური არქიტექტურის აშკარად ნაციონალისტური მახასიათებლებით.
1945 წელს ტერ-ავეტიკიანი იქნა აღიარებული სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს მიერ და 1956 წელს იგი კვლავ დასახელდა ლაურეატად. 1968 წელს ტერ-ავეტიკიანი გახდა ემერიტუს არქიტექტორი და იგი პენსიაზე გავიდა 1972 წელს. მას შემდეგ რაც სომხეთმა საბჭოთა კავშირიდან დამოუკიდებლობა მოიპოვა, სომხეთის რესპუბლიკამ აღიარა ტერ-ავეტიკიანი, რომელმაც მიიღო ალექსანდრე თამანიანის ოქროს მედალი 2002 წელს. 2008 წელს მან მიიღო ერევნის ოქროს მედალი, 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით. ის იყო ჟურნალის არქიტექტურა, მშენებლობის ერთ-ერთი განსახილვევი სუბიექტი, 2012 წელს, სადაც ის და მისი ნამუშევრები შეადარეს ცნობილ ბრაზილიელ არქიტექტორს, ოსკარ ნიმაიერს.
ვერნერ ფონ ბრაუნი
ამერიკელებისადმი ჩაბარება
1945 წლის გაზაფხულზე საბჭოთა არმია პენემუნდესგან 160 კილომეტრში იყო როდესაც ვერბერ ფონ ბრაუნმა შეკრიბა ყველა ვინც მონაწილეობდა რაკეტების შექმნაში და გამოჰკითხა თუ ვის და როგორ უნდა ჩაბარებოდნენ. რაკი მათ ეშინოდათ იმ ხმებისა რომლის თანახმადაც საბჭოთა კავშირში სასტიკად ეპყრობოდნენ ომის ტყვეებს, მათ გადაწყვიტეს რომ ამერიკელებს ჩაბარებოდნენ. ფონ ბრაუნმა გამოიყენა ყალბი დოკუმენტები მატარებლის მოსაპარად და მისი ხალხი-500 ადამიანი წაიყვანა ამერიკული არმიის შენაერთებისკენ ომისგან დანგრეული გერმანიის გავლით. სს-მა ამასობაში გამოსცა ბრძანება რომ მოეკლათ ყველა გერმანელი ინჟინერი რომელიც რაკეტების შექმნაში მონაწილეობდა და გაენადგურებინა მათთან დაკავშირებული ყველა დოკუმენტი მაგრამ გერმანელ ინჟინრებს უკვე მოესწროთ ამ დოკუმენტების დამალვა მაღაროში და ახლა უკვე საკუთარ, გერმანულ ჯარებთან შეხვედრას არიდებდნენ თავს. ფონ ბრაუნის ძმამ, მაგნუს ბრაუნმა მოძებნა ერთი ამერიკელი რიგითი ჯარისკაცი და განუცხადა: „მე მაგნუს ფონ ბრაუნი ვარ. ჩემმა ძმამ გამოიგონა ფაუ-2. გვსურს თქვენ ჩაგბარდეთ“. აშშ სარდლობა მყისვე მიხვდა ამ ინჟინრების მნიშვნელობას და დაუყონებლივ მოინახულეს პენემუნდე და ნორდჰაუზენი რომ ხელში ჩაეგდოთ ფაუ-2 გამოუყენებელი ეგზემპლარები და მისი ნაწილები. ამერიკაში გადაზიდულ იქნა 300 ვაგონი ფაუ-2 ნაწილები თუმცა ფონ ბრაუნის თანამშრომლების დიდი ნაწილი საბჭოთა არმიის მიერ იქნა დატყვევებული. ამერიკელებმა მოძებნეს აგრეთვე ფაუ-2 ნახაზები.
სამსახური აშშ არმიაში
1945 წლის 20 ივნისს აშშ სახელმწიფო მდივანმა კორდელ ჰალმა (Cordell Hull) მოიწონა ფონ ბრაუნის და მისი სპეციალისტების აშშ-ში გადაყვანის გეგმა. ოპერაცია „Paperclip“ შედეგად ფონ ბრაუნი და ბევრი სხვა მეცნიერი რომლებიც ადრე სამხედრო დამნაშავეებად ან ეროვნული უსაფრთხოებისათვის საშიშ ელემენტებად იყვნენ მიჩნეულები აღმოჩნდნენ ამერიკაში.
ანა ტერ-ავეტიკიანი
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:სომეხი არქიტექტორები კატეგორია:არქიტექტორები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:არქიტექტორები
ვერნერ ფონ ბრაუნი
სამსახური აშშ არმიაში
1945 წლის 20 სექტემბერს დელავერის შტატში პირველი შვიდი გერმანელი მეცნიერი ჩაიყვანეს. შემდეგ ისინი, ფონ ბრაუნის გარდა წაიყვანეს მერილენდის შტატში პენემუნდეს დოკუმენტების დასახარისხებლად. ეს ის დოკუმენტები იყო რომლის საშუალებითაც შესაძლებელი იყო რაკეტების შემდგომი შექმნა და დახვეწა.
საბოლოოდ, ვერნერ ფონ ბრაუნი და მისი სპეციალისტები გადაიყვანეს მათ ახალ სამუშაო ადგილას, ტეხასის შტატში. აქ ისინი უხსნიდნენ სამხედრო, სამრეწველო და სამეცნიერო წრეები წარმომადგენლებს რაკეტის შესახებ ყველაფერს, ამას გარდა ისინი აწყობდნენ ფაუ-2 გადარჩენილ ეგზემპლარებს და მათ გასაშვებად ამზადებდნენ. ისინი აგრეთვე იკვლევდნენ რაკეტების მომავალს და მათი გამოყენების პერსპექტივებს სამხედრო და სამეცნიერო მიზნებისათვის. რადგან მათ უფლება არ ჰქონდათ დაეტოვებინათ მათი საცხოვრებელი ადგილი ნებართვის გარეშე, ფონ ბრაუნმა და მისმა სპეციალისტებმა ნახევრად ხუმრობით თავის თავს „მშვიდობის ტყვეები“ უწოდეს.
1950 წელს ფონ ბრაუნი და მისი ჯგუფი გადავიდნენ ჰანთსვილში, ალაბამის შტატში რომელიც ფონ ბრაუნის ადგილსამყოფლად იქცა მომდევნო 20 წლის განმავლობაში. 1950—1956 წლებში ფონ ბრაუნი ხელმძღვანელობდა სამხედრო მისნებისათვის განკუთვნილი რაკეტების შექმნას რის შედეგადაც შეიქმნა რაკეტა „რედსტოუნი“. 1955 წელს ფონ ბრაუნმა აშშ მოქალაქეობა მიიღო.
ფონ ბრაუნს არ შორდებოდა აზრი კოსმოსური მოგზაურობის შესახებ და 1952 წელს მან ერთ-ერთ ჟურნალში გამოქვეყნა სტატია კოსმოსურ სადგურებზე სათაურით: „ადამიანი მალე კოსმოსში გავა!“. სტატია კარგად ილუსტრირებული იყო და ეფექტიანი საშუალება გახდა ასეთი იდეების გასავრცელებლად. ამ სტატიის თანახმად კოსმოსური სადგური იქნებოდა 76 მეტრი დიამეტრის, 1730 კმ სიმაღლის ორბიტაზე იქნებოდა გაყვანილი, იტრიალებდა საკუთარი ღერძის გარშემო ხელოვნური გრავიტაციის შესაქმნელად და გამოდგებოდა მთვარეზე გასაფრენადაც. იმისათვის რომ გამოეწვია საზოგადოების ინტერესი კოსმოსური გაფრენებისათვის, ფონ ბრაუნმა მუშაობა დაიწყო ტექნიკურ დირექტორად დისნეის სტუდიაში, თავდაპირველად სამი სატელევიზიო ფილმის შესაქმნელად რომელიც კოსმოსური მოგზაურობის თემაზე იქნებოდა.
როგორც არმიის ბალისტიკური რაკეტების სააგენტოს განვითარების განყოფილების დირექტორმა, ფონ ბრაუნმა და მისმა ჯგუფმა შექმნა რაკეტა „იუპიტერ-C“ რომელიც „რედსტოუნის“ მოდიფიცირებული ვერსია იყო. ამ რაკეტამ წარმატებით გაუშვა აშშ პირველი ხელოვნული თანამგზავრი „ექსპლორერ-1“ 1958 წლის 31 იანვარს. ეს იყო ამერიკის კოსმოსური პროგრამის დასაწყისი.
მიუხედავად „რედსტოუნის“ რაკეტებზე წარმატებით მუშაობისა 1945 და 1957 წლებს შორის თორმეტი წელიწადი ყველაზე რთული იყო ფონ ბრაუნის და მისი კოლეგების ცხოვრებაში. ამ ხნის განმავლობაში საბჭოთა კავშირში სერგეი კოროლიოვი მთელი დაძაბვით მუშაობდა ახალი, ფაუ-2 ბევრად უფრო მძლავრი რაკეტების შესაქმნელად და „სპუტნიკის“ დაწყებისათვის. ხოლო ამერიკულ მთავრობას არ სურდა დიდი რაოდენობით თანხის დახარჯვა რაკეტებზე. ამას გარდა, ამერიკული პრესა ხშირად ახსენებდა ფონ ბრაუნს მის ნაცისტურ წარსულს და პატიმრების გამოყენებას ფაუ-2 რაკეტის შესაქმნელად. მაგრამ 1957 წელს საბჭოთა კავშირის მიერ პირველი თანამგზავრის გაშვებამ სიტუაცია შეცვალა. ამერიკამ იგრძნო რომ საბჭოთა კავშირისგან კოსმოსის ათვისების საქმეში მნიშვნელოვნად ჩამორჩებოდა. მას შემდეგ რაც აშშ ფლოტის მიერ შემუშავებული „ვენგარდის“ რაკეტა 1957 წლის 6 დეკემბერს პირველი ამერიკული ხელოვნური თანამგზავრის გაყვანის მცდელობისას აფეთქდა, აშშ ხელმძღვანელობამ იგრძნო რომ მათ სჭირდებოდათ ფონ ბრაუნის ჯგუფის გამოცდილება და შესაბამისად ისინი სწრაფად გადაიყვანეს ნასა-ში.
კარიერა ნასაში
„ნასა“ დაარსებულ იქნა 1958 წლის 29 ივლისს. ორი წლის შემდეგ ნასამ გახსნა მარშალის სახელობის გაფრენების ცენტრი ჰანთსვილში, ალაბამის შტატში და ფონ ბრაუნი მისი სპეციალისტებითურთ იქ გადავიდა. იგი ამ ცენტრის დირექტორი იყო 1960 წლის ივლისიდან 1970 წლის თებერვლამდე.
მარშალის სახელობის ცენტრის უმთავრესი მიზანი იმ ხანებში იყო „სატურნის“ ტიპის მძლავრი რაკეტების დამზადება რომელსაც მძიმე ტვირთების გაგზავნა შეეძლებოდა დედამიწის ირგვლივ ორბიტაზე და მის მიღმაც. ფონ ბრაუნის ოცნება-ადამიანს ფეხი დაედგა მთვარეზე სინამდვილედ იქცა 1969 წლის ივლისში როდესაც სტარტი აიღო აპოლო-11 მისიამ. „აპოლოს“ პროგრამის ფარგლებში მთვარეზე დაეშვა ექვსი კოსმოსური ხომალდი 1969—1972 წლებში. მთვარეზე პირველი დაშვების დროს ვერნერ ფონ ბრაუნმა საჯაროდ გამოთქვა იმედი რომ „სატურნის“ ტიპის რაკეტები დაიხვეწებოდა და საბოლოო ჯამში 80-იან წლებში ადამიანი მარსზე დაეშვებოდა.
1970 წელს ფონ ბრაუნი მისი ოჯახით გადავიდა ვაშინგტონში სადაც მან ნასას სხვა განყოფილებაში დაიწყო მუშაობა. თუმცა „აპოლოს“ პროგრამის შემცირებასთან ერთად მან მიატოვა ნასაში მუშაობა 1972 წლის ივნისში რადგან მისთვის ნათელი იყო რომ მას და ნასას ამერიკის კოსმოსურ მომავალზე სხვადასხვა შეხედულება ჰქონდათ.
ნასას შემდეგ
ნასას დატოვების შემდეგ ფონ ბრაუნი გახდა „ფერჩილდ ინდასტრიზ“ (Fairchild Industries) ვიცე-პრეზიდენტი სადაც მან მონაწილეობა მიიღო ეროვნული კოსმოსური ინსტიტუტის დაარსებაში რომელიც დღეს ცნობილია როგორც ეროვნული კოსმოსური სააგენტო. 1976 წელს ის გახდა ლუც კეიზერის მეცნიერ კონსულტანტი და გერმანული ფირმის OTRAG აღმასრულებელი ოფიცერი და აგრეთვე „დაიმლერ-ბენცის“ დირექტორთა საბჭოს წევრი. მას ხშირად სთხოვდნენ ხოლმე უნივერსიტეტებში და კოლეჯებში გამოსვლას. ფონ ბრაუნის დიდი სურვილი იყო კოსმოსური მოგზაურობების ინტერესი გაეღვივებინა ახალგაზრდა ინჟინრებს და სტუდენტებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი ინჟინრები კატეგორია:ამერიკელი ინჟინრები კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
ჰოლანდს-დიპი
ჰოლანდს-დიპი (Hollands[ch] Diep) — მდინარე ნიდერლანდებში. სიგრძე 19 კმ. რაინისა და მაასის დელტაში არსებული ესტუარი. შელდა-რაინის არხის მეშვეობით უერთდება ანტვერპენის პორტს. წარმოიქმნება მდინარეების ბერგსე-მაასისა და ნიეივე-მერვედეს შერწყმის შედეგად. მურდეიკის სიახლოვეს შეერთვის მდინარე დორდტსხე-კილი. სოფელ ნუმანსდორპის რაიონში იყოფა 2 ესტუარად: ჰარინგვლიტად (მარჯვენა) და ვოლკერაკად (მარცხენა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინი-მაასი-შელდის დელტა კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
პინეირალი
პინეირალი (Pinheiral) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 345 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 719 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 296.86 კმ²-ზე. ფართობი 76 530 კმ²-ია.
Two of Us (The Beatles-ის სიმღერა)
Two of Us — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის 1970 წლის სიმღერა, შეტანილი ალბომში Let It Be. სიმღერის ავტორია პოლ მაკ-კარტნი, თუმცა ჯონ ლენონი თავის ერთ-ერთ ინტერვიუში ამტკიცებდა, რომ ის მას ეკუთვნის. ლენონის ვერსიის სასარგებლოდ მეტყველებს მხოლოდ ის ფაქტი, რომ Two of Us, ისევე როგორც The Beatles-ის ბევრი სხვა სიმღერა, მისი და პოლის შემოქმედებითი დუეტის მიერ იქნა დაწერილი.
თემატურად კომპოზიცია ეხება პოლის იმ დროისათვის ჯერ კიდევ მომავალ მეუღლეს, ლინდა ისტმენს, მაგრამ ტექსტი აჩენს ასოციაციებს ლენონთან ურთიერთობასთან.
კომპოზიცია
თავდაპირველად ეს იყო საკმაოდ მძიმე სტილის სიმღერა. ფილმში დაე ასე იყოს ეს კარგად ჩანს. ჯგუფმა რამდენჯერმა შეცვალა შესრულების სტილი და საბოლოოდ უარი თქვა ელექტროგიტარაზე, დატოვა რა აკუსტიკური გიტარის სოლოები. სიმღერა ასევე შესრულდა კომპანიის Apple Corps სახურავზე, 1969 წლის 31 იანვარს.
შესავალი
სიმღერის დასაწყისში გაისმის ლენონის ყვირილი "''I Dig a Pygmy, by Charles Hawtrey and the Deaf Aids... Phase One, in which Doris gets her oats!'". ეს ყვირილი გამოყენებული იქნა, როდესაც ალბომს ფილ სპექტორი ამონტაჟებდა. ფრაზა ასევე ჟღერს ფილმშიც. "The deaf aids" ეწოდებოდა The Beatles-ის სტუდიურ გამაძლიერებლებს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1969 წლის სიმღერები
ნორის დეპარტამენტი
ნორი (Nord) — დეპარტამენტი ჩრდილოეთ საფრანგეთში. იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
ბანკი რესპუბლიკა
ბანკი რესპუბლიკა — დახურული სააქციო საზოგადოება, კომერციული ბანკი საქართველოში, რომელიც ფუნქციონირებდა 1991 წლიდან 2016 წლამდე. 2016 წლის ოქტომბერში ბანკი რესპუბლიკა შეიძინა თიბისი ბანკმა. 2017 წლის 8 მაისს იურიდიულად საბოლოოდ დასრულდა შერწყმის პროცესი.
ზოგადი მიმოხილვა
ბანკი „რესპუბლიკა“ — ჯგუფი „სოსიეტე ჟენერალი“ საქართველოში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული საფინანსო ინსტიტუტია, რომელსაც საცალო და კორპორაციული საბანკო მომსახურების ბაზარზე 300 ათასზე მეტ კლიენტს ემსახურება. ბანკი აქტივების მიხედვით მესამე უმსხვილესი ბანკია საქართველოში, საკრედიტო პორტფელის მიხედვით კი — მეოთხე.
ბანკი „რესპუბლიკა“ 2006 წლიდან ჯგუფ „სოსიეტე ჟენერალის“ წევრია. ბანკი საქართველოში 42 ფილიალითაა წარმოდგენილი, სადაც 1000 ადამიანია დასაქმებული.
„სოსიეტე ჟენერალი“ ერთ-ერთი წამყვანი ევროპული საფინანსო ჯგუფია. მას მსოფლიოს 76 ქვეყანაში 32 მილიონი კლიენტი ჰყავს, რომელთაც 148 300 თანამშრომელი ემსახურება.
„სოსიეტე ჟენერალი“ განუხრელად იცავს მდგრადი ზრდის სტრატეგიას, რომლის მიზანია, საქმიანობა ეკონომიკის დაფინანსებისა და კლიენტების პროექტებისათვის წარმართოს. ამ სტრატეგიის თანახმად, „სოსიეტე ჟენერალის“ ამბიციაა, იმ ბაზრებზე, სადაც მოქმედებს, იყოს სანიმუშო ბანკი, რომელიც აღიარებულია თავისი პროფესიონალიზმის გამო, ახლოსაა თავის კლიენტებთან და გამოირჩევა თანამშრომელთა ერთგულებით და ხარისხით.
ისტორია
ბანკი „რესპუბლიკა“ 1991 წელს დაარსდა. იგი ერთ–ერთი პირველი კერძო ბანკია საქართველოში. 2006 წელს ფრანგულმა საერთაშორისო საფინანსო ჯგუფმა „სოსიეტე ჟენერალმა“ ბანკის აქციების 60%-ი შეიძინა. 2009 წელს ჯგუფმა საკუთარი წილი 80%-მდე გაზარდა. ევროპის რეკონსტრუქციის და განვითარების ბანკი (EBRD) 2006 წლიდან ასევე ბანკის აქციონერია. 2014 წლის ბოლოს მდგომარეობით ჯგუფი „სოსიეტე ჟენერალი“ ბანკ „რესპუბლიკის“ აქციების 93.64%-ს ფლობდა, ევროპის რეკონსტრუქციის და განვითარების ბანკი (EBRD) კი — 6.36%-ს.
ურთიერთობა საერთაშორისო საფინანსო ინსტიტუტებთან
ბანკი „რესპუბლიკა“ განაგრძობს თანამშრომლობას თავის პარტნიორ საერთაშორისო საფინანსო ორგანიზაციებთან. მათ შორისაა ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკი (EBRD), საერთაშორისო საფინანსო კორპორაცია (IFC) და ევროპის საინვესტიციო ბანკი (EIB). არსებული საკრედიტო შეთანხმებების ფარგლებში, ამ საერთაშორისო ორგანიზაციებმა გასცეს კრედიტები მიკრო, მცირე და საშუალო ბიზნესის, იპოთეკის, ენერგოეფექტიანობის და განახლებადი ენერგიის დაფინანსებისთვის, რამაც ბანკს საშუალება მისცა, გაეაქტიურებინა ეკონომიკის სხვადასხვა სექტორის დაფინანსება. ამასთან, საქმიანი ურთიერთობები გაგრძელდა რამდენიმე შედარებით ახალ საფინანსო ინსტიტუტთან, ესენია: ევროპული ფონდი სამხრეთ-აღმოსავლეთი ევროპისათვის (EFSE), შვეიცარიის „ატლანტიკ ფორფაიტინგი“ (Atlantic Forfaitierungs AG) და სხვები. 2014 წელს პარტნიორული ურთიერთობა დამყარდა და ხელი მოეწერა ჩარჩო-ხელშეკრულებას ევროსაბჭოს განვითარების ბანკთან (CEB), რომელიც, სამუშაო ადგილების შექმნისა და შენარჩუნების მიზნით მხარს დაუჭერს მიკრო, მცირე და საშუალო ზომის საწარმოთა დაფინანსებას.
სამეთვალყურეო საბჭო
მარტინ ზაიმოვი - სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე
ანტუან გაბიზონი - სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი
მარი ლე პიკარი - სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი
თამარ ქაქუჩაია - სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი
პიერ კლუზელი - სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი
მენეჯმენტის გუნდი
ანტუან გაბიზონი - გენერალური დირექტორი
რამაზ კუკულაძე - გენერალური დირექტორის მოადგილე
ერიკ ჰაუსშილდი - რისკების დირექტორი
აქციონერთა სტრუქტურა
ჯგუფი „სოსიეტე ჟენერალი“ - 93.64%
ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკი (EBRD) - 6.36%
სოციალური პასუხისმგებლობა
ბანკი „რესპუბლიკა“, როგორც სოციალურად პასუხისმგებელი ფინანსური ინსტიტუტი, ახორციელებს საკუთარს და სპონსორობას უწევს საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვან სხვა პროექტებს. სოციალური პასუხისმგებლობის ღონისძიებებს ბანკი შემდეგი მიმართულებებით ახორციელებს:
რესურსები ინტერნეტში
რესპუბლიკა კატეგორია:1991 წელს დაარსებული კომპანიები
1720
თარიღი უცნობია
*
ხორტანისღელე
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის უღელტეხილები
ხრიკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ხრიკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნავალენო
ნავალენო (Navaleno) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სორიის პროვინციის პინარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25,03 კმ². მოსახლეობა — 745 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სორიის მუნიციპალიტეტები
იტაჟი
იტაჟი (Itagi) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 053 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 303.462 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.01 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ნიეივე-მერვედე
ნიეივე-მერვედე (Nieuwe Merwede) — არხი, რომელიც აშენდა ნიდერლანდებში რაინისა და მაასის დელტაში 1870 წელს. გამოეყოფა ბოვენ-მერვედეს სამხრეთ-დასავლეთით ჰარდინქსველდ-გისენდამის რაიონში. სიგრძე 18,2 კმ. ლაგე-ევალიუვეს სიახლოვეს უერთდება მდინარე ბერგსე-მაასს, რის შედეგადაც იქმნება ჰოლანდს-დიპის ესტუარი. წყლის ხარჯი საშუალოდ 1050 მ³/წმ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინი-მაასი-შელდის დელტა კატეგორია:ნიდერლანდების არხები კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
ნიარა
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ზემო მაჩხაანი
ზემო მაჩხაანი — სოფელი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე, ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. დედოფლისწყაროდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. სოფელი მდებარეობს დედოფლისწყარო-სიღნაღის გზატკეცილზე. სოფელში დგას XVIII საუკუნის ბოლოს აშენებული მთავარანგელოზთა ეკლესია. 1955 წელს სოფელში აშენდა კულტურის სახლი. სოფელში მოქმედებს ბიბლიოთეკა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1826 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს არაერთი არქიტექტურული და არქოლოგიური ძეგლი :
სქოლიო
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
შერილ კროუ
შერილ სიუზენ კროუ (დ. 11 თებერვალი, 1962, კენეტი, მისური, აშშ) — ამერიკელი მუსიკოსი, მომღერალი სიმღერების ავტორი. მისი მუსიკა მოიცავს როკს, ქანთრის, პოპს, ფოლკს და ბლუზს. მიღებული აქვს 9 გრემის ჯილდო. კროუ აგრეთვე არის პოლიტიკური აქტივისტი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ამერიკელი ქანთრი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ამადეო (კავიტე)
ამადეო (ოფიციალურად ამადეოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Amadeo) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 901 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. მუნიციპალიტეტს სახელი ეწოდა ესპანეთის მეფის, ამადეუს I-ის საპატივცემულოდ.
სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
ძვ. წ. 753
გარდაიცვალნენ
*
აზერბაიჯან-ყირგიზეთის ურთიერთობები
აზერბაიჯან-ყირგიზეთის ურთიერთობები აღნიშნავს ორმხრივ დიპლომატიურ ურთიერთობებს აზერბაიჯანსა და ყირგიზეთს შორის.
ქვეყნებს შორის გაფორმებულია 58 შეთანხმება, მათ შორის მეგობრობისა და თანამშრომლობის ხელშეკრულება (1997), სტრატეგიული პარტნიორობის დეკლარაცია (2022).
ისტორია
აზერბაიჯანულ-ყირგიზულ ურთიერთობებს უძველესი ისტორია აქვს. ორივე ერის წარმომადგენლებს საერთო ფესვები, კულტურა, ენა, ისტორია, რელიგია და ტრადიციები აკავშირებს.
საბჭოთა კავშირის დროს ორივე ერს ერთი ცენტრი მართავდა. მათ შორის განვითარდა ეკონომიკური და კულტურული კავშირები. სსრკ-ს დაშლის შემდეგ ამ ურთიერთობებმა შემდგომი განვითარება ჰპოვა. ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობა დამყარდა 1993 წლის 19 იანვარს. 2007 წლის 16 მაისს ყირგიზეთში გაიხსნა აზერბაიჯანის საელჩო.
ყირგიზეთის საელჩო აზერბაიჯანში 2014 წლის 24 ოქტომბერს დაარსდა.
ამჟამად ყირგიზეთში დაახლოებით 20 000 აზერბაიჯანელი ცხოვრობს. ისინი ჩართულნი არიან ყირგიზეთის სოციალურ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში, მონაწილეობენ სამეწარმეო საქმიანობაში და ქვეყნის ეკონომიკის სხვა სფეროებში. აზერბაიჯანელები ძირითადად ბიშკეკში, თალასსა და ყარა-ბალტაში ცხოვრობენ.
დიპლომატიური ურთიერთობები
1993 წლის დეკემბერში შედგა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის პირველი ვიზიტი ყირგიზეთში. დსთ-ს მეთაურთა საბჭოს სხდომაზე ის ყირგიზეთის პრეზიდენტს ასკარ აკაევს შეხვდა. 1995 წლის აგვისტოში ჰეიდარ ალიევი ჩავიდა ყირგიზეთში თურქულენოვანი სახელმწიფოების მეთაურთა მე-3 სამიტის ფარგლებში.
1996 წლის 11 ნოემბერს აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ და ყირგიზეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ხელი მოაწერეს ოქმს თანამშრომლობის შესახებ.
1997 წლის 23 აპრილს შედგა ყირგიზეთის პრეზიდენტის ასკარ აკაევის პირველი ვიზიტი აზერბაიჯანში. ამ ვიზიტის დროს ხელი მოეწერა 14 შეთანხმებას სხვადასხვა სფეროში, მათ შორის აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და ყირგიზეთის რესპუბლიკას შორის მეგობრობისა და თანამშრომლობის ხელშეკრულებას, ასევე ორივე ქვეყნის იუსტიციის სამინისტროებს შორის თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმებას.
2006 წლის 15 მარტს პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი შეხვდა ყირგიზეთის სახელმწიფო მდივანს დასტან სარიგულოვს.
2009 წლის 3 ოქტომბერს ყირგიზეთის პრეზიდენტი კურმანბეკ ბაკიევი ეწვია ნახიჩევანს თურქულენოვანი ქვეყნების მეთაურთა IX სამიტის ფარგლებში. სამიტზე ხელი მოეწერა ნახიჩევანის შეთანხმებას თურქულენოვანი ქვეყნების თანამშრომლობის საბჭოს შექმნის შესახებ.
2012 წლის 30-31 მარტს პრეზიდენტი ალმაზბეკ ატამბაევი სამუშაო ვიზიტით აზერბაიჯანში იმყოფებოდა.
2012 წლის 23 აგვისტოს აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრი არტურ რასიზადე სამუშაო ვიზიტით ეწვია ყირგიზეთს.
აზერბაიჯანსა და ყირგიზეთს შორის შეიქმნა სახელმწიფოთაშორისი საბჭო. საბჭოს პირველი სხდომა გაიმართა 2022 წლის 11 ოქტომბერს.
საპარლამენტთაშორისო ურთიერთობები
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მილი მეჯლისს ჰყავს ორმხრივი საპარლამენტთაშორისო სამუშაო ჯგუფი, რომელიც ჯგუფი შეიქმნა 1997 წლის 7 მარტს სახელწოდებით „საპარლამენტთაშორისო ურთიერთობების სამუშაო ჯგუფი აზერბაიჯანთან - ყირგიზეთთან, თურქმენეთთან და ტაჯიკეთთან“. მისი პირველი ლიდერი იყო ფაზაილ აღამალი. მუსა გულიევი სამუშაო ჯგუფს 2016 წლის 4 მარტიდან ხელმძღვანელობს.
ყირგიზეთის პარლამენტში ასევე შეიქმნა აზერბაიჯანთან ურთიერთობის ორმხრივი ჯგუფი.
ეკონომიკური ურთიერთობები და კულტურული ურთიერთობები
ქვეყნებს შორის მოქმედებს ბიზნეს საბჭო. 2022 წლის 11 ოქტომბერს შეიქმნა აზერბაიჯან-ყირგიზეთის განვითარების ფონდი.
2022 წლის 29 დეკემბერს აზერბაიჯანში გაიხსნა ყირგიზეთის სავაჭრო სახლი.
2022 წლის 11 ოქტომბერს, ბიშკეკში, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევისა და ყირგიზეთის პრეზიდენტის სადირ ჟაფაროვის მონაწილეობით, გაიმართა ყირგიზეთ-აზერბაიჯანის მეგობრობის პარკის გახსნა. იმავე წლის 12 ოქტომბერს ბიშკეკში გაიმართა ჰეიდარ ალიევის სახელობის სკოლა-გიმნაზიის, ნიზამი განჯავის 103-ე სკოლის საგანმანათლებლო კომპლექსის გახსნა. გახსნის ცერემონიას ესწრებოდნენ ორივე სახელმწიფოს მეთაური.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:ყირგიზეთის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:აზერბაიჯანის დიპლომატიური ურთიერთობები
Lasioglossum harputicum
Lasioglossum harputicum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1972 წელს.
სქოლიო
harputicum
სალდუერო
სალდუერო (Salduero) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სორიის პროვინციის პინარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3 კმ². მოსახლეობა — 145 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სორიის მუნიციპალიტეტები
1721
თარიღი უცნობია
*
Turridrupa cerithina
Turridrupa cerithina — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
პირაი
პირაი (Piraí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 387 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 314 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 52.07 კმ²-ზე. ფართობი 505 375 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2011 პლეი-ოფის ეტაპი
პლეი-ოფის ეტაპის მატჩები დაიწყო 8 ოქტომბერს და დასრულდა 23 ოქტომბერს იდენ პარკზე, ოკლენდში ფინალური მატჩით.
ყველა დრო მითითებულია თბილისის დროით.
რესურსები ინტერნეტში
პლეი-ოფი
სან-ლეონარდო-დე-იაგუე
სან-ლეონარდო-დე-იაგუე (San Leonardo de Yagüe) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სორიის პროვინციის პინარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60,58 კმ². მოსახლეობა — 2037 კაცი (2022 წ.).
ედგარ ფრეზე
ედგარ ფრეზე (დ. 6 ივნისი, 1944 — გ. 20 იანვარი, 2015 ) — გერმანელი ელექტრონული მუსიკის კომპოზიტორი. ცნობილია, როგორც ჯგუფის Tangerine Dream მუდმივი და 2015 წლის იანვრამდე - ორიგინალური შემადგენლობიდან დარჩენილი ერთადერთი წევრი. გამოცემული აქვს სოლო-ალბომებიც.
სოლო-ალბომები
(2005 წლის ალბომები დახარისხებულია კატალოგის ნომრის მიხედვით)
სქოლიო
კატეგორია:Tangerine Dream-ის წევრები კატეგორია:გერმანელი ელექტრონული მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:Virgin Records-ის შემსრულებლები
მიშელ ბრენჩი
მიშელ ჟაკ ბრანჩ-ლანდუ (Michelle Jacquet Branch-Landau; დ. 2 ივლისი, 1983, ფინიქსი, არიზონა, აშშ) — ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი და გიტარისტი.
იტაკარა
იტაკარა (Itaquara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
მიშელ ბრენჩი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი
იტაკარა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 678 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 296.896 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.86 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ლა-რიუენეტი
ლა-რიუენეტი (La Ruinette) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში, ვალეს კანტონში. გადმოჰყურებს მოვუაზენის ტბას. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3 875 მეტრია და წარმოადგენს უმაღლეს მწვერვალს გრან-კომბენსა და დან-ბლანშს შორის. ლა-რიუენეტი უფრო ცნობილი მწვერვვალის — მონბლან-დე-შეილონის გვერდითაა აღმართული. 250px|მინიატიურა|მარცხნივ|ლა-რიუენეტი (ცენტრში მარჯვნივ) და მონბლან-დე-შეილონი მოვუაზენის ტბასთან ერთად
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
Lasioglossum hartii
Lasioglossum hartii — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1892 წელს.
სქოლიო
hartii
მონბლან-დე-შეილონი
მონბლან-დე-შეილონი (Mont Blanc de Cheilon) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. აღმართულია სოფელ ბანისა და აროლის ხეობებს შორის და წარმოადგენს ერთ-ერთ უმაღლეს მწვერვალს გრან-კომბენსა და დან-ბლანშს შორის. მასივი მყინვარულია, ჩრდილოეთით გაწოლილია შეილონის მყინვარი, დასავლეთით — ჟიეტროს მყინვარი, სამხრეთით — ბრენეს მყინვარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
პორტუ-რეალი
პორტუ-რეალი (Porto Real) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 385 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 592 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 326.75 კმ²-ზე. ფართობი 50 779 კმ²-ია.
Turridrupa cincta
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum hartmanni
Lasioglossum hartmanni — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1999 წელს.
სქოლიო
hartmanni
ქვემო რეინი
ქვემო რეინი — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, ელზასში.
ისტორია
იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ქვემო რეინის ფართობია 4755 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1 079 013 ადამიანს შეადგენს და მას მეთვრამეტე ადგილი უკავია.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული და გერმანული. ქვემო რეინის მმართველია გი-დომინიკ კენელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
აგარაკი (ქალაქი)
აგარაკი (Ագարակ) — ქალაქი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში, მდებარეობს ირანის საზღვართან, ქალაქ მეგრიდან 9 კილომეტრში, მდინარე არაქსის მარცხენა სანაპიროზე. სამი მხრიდან ეკვრის ზანგეზურის ქედის კალთები. აგარაკი დაარსდა 1949 წელს, როგორც სამხედრო დასახლება, 1954 წელს მიიღო დაბის სტატუსი, ხოლო 1990-იან წლებში - ქალაქისა. აგარაკში 1972 წელს ცხოვრობდა 3800 კაცი, 1979 წელს - 4073, 2001 წელს - 4801, ხოლო 2011 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობამ 4429 კაცი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ქალაქები
სენ-ჟერმენ-ლ’ოქსერუა
thumb|230px|სენ-ჟერმენ-ლ'ოქსერუა
სენ-ჟერმენ-ლ'ოქსერუა (Église Saint-Germain-l'Auxerrois) — XII-XVI ს.ს. გოტიკური ეკლესია პარიზში, ლუვრის პირდაპირ. პირველი ნაგებობა აშენდა VII საუკუნის ბოლოს ან VIII საუკუნის დასაწყისში. 886 წელს დაარბიეს ნორმანდებმა და რობერტ დე პიომ გადააკეთა. XII საუკუნიდან ატარებს სენ-ჟერმენ ლ'ოქსერუას სახელწოდებას. ამ საუკუნეში და შემდეგ პერიოდებში აიგო ცალკეული ნაწილები (სამრეკლო, კლიროსი და სხვ.). განსაკუთრებით ცნობილია თავისი ფასადით და მინის მოხატულობით. როგორც სენის სანაპიროზე მდებარე ეკლესია 1991 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის ეკლესიები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
ნავარა
ნავარა შეიძლება იყოს:
Nabarra منطقة نابرة ذاتية الحكم Navarra Navarra Navarra Özerk Bölgesi Navarre
კარმონა (კავიტე)
კარმონა (ოფიციალურად კარმონის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Carmona) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 106 256 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
ვახტანგ ჭელიძე
ვახტანგ ჭელიძე (დ. 10 აპრილი, 1917, სოფ. ბახვი, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 11 ივნისი, 2005) — ქართველი მწერალი, მთარგმნელი. ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1997).
დაამთავრა თსუ-ს ფილოლოგიური ფაკულტეტი დასავლეთ ევროპული ენებისა და ლიტერატურის განხრით (1941). 1948-52 წწ. იყო გამომცემლობა „საბლიტგამის“ მთავარი რედაქტორი, 1955-57 წწ. — ჟურნალ „ნიანგის“, 1957-62 — ჟურნალ „ცისკრის“ რედაქტორი, 1963-67 წწ. — საქართველოს სსრ კულტურის სამინისტროს ხელოვნების სამმართველოს უფროსი, 1967-73 წწ. — გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოს“ დირექტორი, 1973-1985 წწ. — გაზეთ „ლიტერატურული საქართველოს“ მთავარი რედაქტორი. ამავე პერიოდში მან დააარსა ჟურნალი „ხომლი“. 1985-91 წლებში დირექტორობდა გამომცემლობა „ნაკადულს“. ვახტანგ ჭელიძე იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მთავარი რედაქტორი, სხვადასხვა სარედაქციო-საგამომცემლო, ჟურნალ-გაზეთების სარედაქციო საბჭოს წევრი. მინიჭებული აქვს ივანე მაჩაბლის სახელობის პრემია (1978), საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1997) და ლიტერატურული პრემია „საბა“ (2003). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
ჭელიძის პირველი თარგმანი — უილიამ შექსპირის „რომეო და ჯულიეტა“ გამოქვეყნდა 1945 წ. , პირველი ორიგინალური თხზულება, ბიოგრაფიული რომანი „ცხოვრება ივანე მაჩაბლისა“ — 1955. ჭელიძეს ეკუთვნის შექსპირის, ჯონ ფლეჩერის, ჯონ მილტონის, დანიელ დეფოს, უოლტერ სკოტის, ჩარლზ დიკენსის, ჯონ გოლზუორთის, ჯეკ ლონდონის, მარკ ტვენის, ერნესტ ჰემინგუეის, ჯონ სტაინბეკის, ჯერომ სელინჯერის და სხვ. თხზულებანი, ლიტერატურულ-კრიტიკული და პუბლიცისტური წერილები, ესეები; განსაკუთრებით აღსანიშნავია ჭელიძის მხატვრულ-დოკუმენტური ვრცელი თხზულება „ქართლის ცხოვრების ქრონიკები“ (ტ. 1-4, 1973-83).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 2005 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ბახვში დაბადებულები ვ
ტალვეილა
ტალვეილა (Talveila) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სორიის პროვინციის პინარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 53 კმ². მოსახლეობა — 109 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სორიის მუნიციპალიტეტები
იტირუსუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 693 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 302.926 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41.9 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
1722
თარიღი უცნობია
*
ნუშაბა ასად მამმადლი
ნუშაბა ასად მამადლი (Nüşabə Əsəd Məmmədli, დ. 8 დეკემბერი, 1946, კიროვაბადი (დღევანდელი განჯა)) — თანამედროვე აზერბაიჯანელი მწერალი, ჟურნალისტი, დრამატურგი, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1966-1972 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე. 1972 წელს მუშაობდა გაზეთ „კიროვობადსკი რაბოჩი“ კორესპონდენტად, განყოფილების უფროსად და რედაქტორის მოადგილედ. 1990-1995 წლებში იყო ამავე გაზეთის მთავარი რედაქტორი.
მალხაზ ანდრონიკაშვილი
მალხაზ (მელქისედეკ) ანდრონიკაშვილი (გ. დაახლოებით 1822) — ქართლ-კახეთისა და იმერეთის სამეფოების პოლიტიკური მოღვაწე, იულონ ბატონიშვილის ეშიკაღასბაში (ცერემონიალისა და კარის დაცვის უფროსი).
ნუშაბა ასად მამმადლი
ბიოგრაფია
1987 წელს, 13 თებერვალს, აზერბაიჯანის ჟურნალისტთა კავშირის მე-7 ყრილობაზე ნუშაბა მამადლიმ წამოაყენა საკითხი ქალაქ განჯას სახელწოდების დაბრუნების შესახებ, რის გამოც საბჭოთა ხელისუფლება აკრიტიკებდა მას.
მალხაზ ანდრონიკაშვილი
ბიოგრაფია
სახელი გაითქვა ლეკების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ცოლად ჰყავდა არჩილ იმერთა ბატონიშვილისა და ერეკლე II-ის ქალის - ელენეს ასული მაია (მარიამი), სოლომონ II-ის და. მათხოჯის ბრძოლაში (1789) დაამარცხა სოლომონ II-ის მოწინააღმდეგე დავით გიორგის ძე. სოლომონმა საცხოვრებლად იმერეთში მიიწვია და სვერის მიდამოებში უბოძა მამული 800 კომლი გლეხითურთ. ქართლ-კახეთის სამეფოს გაუქმების (1801) შემდეგ ანდრონიკაშვილს მიმოწერა და კავშირი ჰქონდა ირანში მყოფ ალექსანდრე ბატონიშვილთან. 1810 იმერეთის აჯანყების დროს ებრძოდა რუსეთის ჯარს. იმერეთის სამეფოს გაუქმების შემდეგ სოლომონ ლიონიძესთან ერთად გადავიდა ახალციხეში. აქედან სოლომონ II-ის დავალებით ჯერ ოსმალეთში გაემგზავრა დახმარების სათხოვნელად, შემდეგ კი ირანში. 1815 ჩავიდა ეჩმიაძინში და სომეხთა კათალიკოსის შუამდგომლობით საქართველოს მთავარმართებლისაგან პატიება და სამშობლოში დაბრუნების ნებართვა მიიღო. გარდაცვალებამდე კახეთში ცხოვრობდა.
ნუშაბა ასად მამმადლი
ბიოგრაფია
1991 წელს მან გამოაქვეყნა პირველი სოციალურ-ლიტერატურული ჟურნალი განჯაში „სამშობლო“.
მალხაზ ანდრონიკაშვილი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 1822 მ
საჭილაოს შეთანხმება
საჭილაოს შეთანხმება 1804 — შეთანხმება იმერეთის მეფე სოლომონ II-სა და სამეგრელოს მთავარ გრიგოლ დადიანს შორის. დასავლეთ საქართველოში რუსთა ჯარის ახალი ნაწილების შესვლამდე საქართველოს მთავარ მმართველის გენერალ პავლე ციციანოვის წარმომადგენელს იმერეთის სამეფოში პ. ლიტვინოვს დავალებული ჰქონდა შეერიგებინა იმერეთის მეფე და სამეგრელოს მთავარი, რომლებიც ერთმანეთს ეცილებოდნენ ლეჩხუმს. ამ მიზნით ლიტვინოვმა საჭილაოში ერთმანეთს შეახვედრა სოლომონ II და გრიგოლ დადიანი და მშვიდობის პირობა დაადებინა — ისინი ლეჩხუმის საკითხში რუსეთის იმპერატორის გადაწყვეტილებას უნდა დალოდებოდნენ და შეესრულებინათ იგი; სხვა სადავო საკითხებიც მშვიდობიანი გზით უნდა გადაეჭრათ. შეუთანხმებლობის შემთხვევაში შუამავლად რუსეთის ხელისუფალს მიმართავდნენ. საჭილაოს შეთანხმების არც ერთი პირობა არ განხორციელებულა.
ნუშაბა ასად მამმადლი
ბიოგრაფია
1992 წლის თებერვალში (ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტის დროს) მან დააარსა განჯაში ქალთა მცირერიცხოვანი ორგანიზაცია „თომრისი“.
საჭილაოს შეთანხმება
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
ნუშაბა ასად მამმადლი
ბიოგრაფია
2003 წლიდან 2013 წლამდე ნუშაბა ასად მამმადლი დამოუკიდებელი და ყოველკვირეული გაზეთ „განჯაბასარის“ მთავარი რედაქტორის თანამდებობას იკავებდა.
ასად მამმადლის ნაწარმოებები ითარგმნა ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, პოლონურ, უკრაინულ, სპარსულ, თურქულ და სხვა ენებზე. ის არის იმპრესიონიზმის ფუძემდებელი აზერბაიჯანულ ლიტერატურაში.
ზემო ქედი
ზემო ქედი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი. მდებარეობს შირაქის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. დედოფლისწყაროდან დაშორებულია 30 კილომეტრით.
ისტორია
1889 წელს მეფის მთავრობამ გადაწყვიტა შირაქში გადმოესახლებინა რუსები. განზრახვამ ქართველ მთიელთა დიდი გულისწყრომა გამოიწვია. საპასუხოდ მათ ყოველგვარი ნებართვის გარეშე დაიწყეს შირაქში ჩამოსახლება და დამკვიდრება. ამ გაბედული გადაწყვეტილების ინიციატორი და ორგანიზატორი იყო ვაჟა-ფშაველა, რომლის ძალისხმევითაც აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის მოსახლეობა ჯერ კიდევ 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციამდე სამუდამოდ დასახლდა შირაქში. შეიქმნა სოფლები: ზემო ქედი, ქვემო ქედი და არხილოსკალო.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1826 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს არაერთი არქიტექტურული და არქოლოგიური ძეგლი :
სქოლიო
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხუკარი
ხუკარი (Júcar; Xúquer) — მდინარე ესპანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. სიგრძე 498 კილომეტრი. აუზის ფართობი 22,4 ათასი კმ². სათავე აქვს იბერიის მთების სამხრეთ–დასავლეთ შტოქედებზე. მიედინება ლა-მანჩის პლატოსა და ვალენსიის დაბლობზე. ერთვის ხმელთაშუა ზღვის ვალენსიის ყურეს. წყალუხვია ზამთარსა და გაზაფხულზე. წყლის საშუალო ხარჯი დაახლოებით 40 ათასი მ³/წმ. ხუკარსა და მის შენაკად კაბრიელზე არის წყალსაცავი, ქვემოთში – ჰესი. იყენებენ სარწყავად. ხუკარის ნაპირებზეა ქალაქები: კუენკა, ალსირა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ესპანეთის მდინარეები
ბობოყვათი
ბობოყვათი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ბობოყვათი, ქვედა დაგვა). მდებარეობს მდინარე დეხვის ნაპირებზე, შავი ზღვის პირას, ზღვის დონიდან 60 მ. სოფელში არის რკინიგზის ბაქანი სამტრედია-მახინჯაურის ხაზზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2282 კაცი. ბობოყვათი ადგილობრივი მნიშვნელობის კურორტია. სოფელში აღმოჩემილია ძვ. წ. XII-XI საუკუნეების კოლხური კულტურის დამახასიათებელი ძეგლი. ბობოყვათის განძი, რომელიც დაცულია ქუთაისის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში. სოფელში მდებარეობს საქართველოს პრეზიდენტის ყოფილი რეზიდენცია, რომელიც ამჟამად საქართველოს საპატრიარქოს კუთვნილებაა.
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის კურორტები კატეგორია:შავიზღვისპირა კურორტები
კუატისი
კუატისი (Quatis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 415 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 793 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.72 კმ²-ზე. ფართობი 286 093 კმ²-ია.
რევაზ ანდრონიკაშვილი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები რ
ბერგსე-მაასი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინი-მაასი-შელდის დელტა კატეგორია:ნიდერლანდების არხები კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
ტაილერ ჰილტონი
ტაილერ ჯეიმზ ჰილტონი (Tyler James Hilton; დ. 22 ნოემბერი, 1983, პალმ-სპრინგსი (კალიფორნია), აშშ) —  ამერიკელი მომღერალი და კომპოზიტორი და მსახიობი. ჰილტონმა თავისი პროფესიონალური კარიერა მუსიკაში დაიწყო 2000 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1983
ვადილიო
ვადილიო (Vadillo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სორიის პროვინციის პინარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14 კმ². მოსახლეობა — 81 კაცი (2022 წ.).
ეკიუ
150px|thumb|პირველი ეკიუ ეკიუ — ფრანგული ოქროს ფული, რომელიც შემოიღო ლუდოვიკო IX-მ (1215-1270) მეფობის ბოლო წლებში. თავდაპირველად დაახლოებით 4 გრამს იწოდინა. იჭრებოდა 1653 წლამდე, მიშ შემდეგ ხმარებაში შემოვიდა ვერცხლის ეკიუ (1641-1793 წწ.). ეკიუ გაუჩინარდა საფრანგეთის რევოლუციის დროს.
ჯოენა კესიდი
ჯოენა კესიდი (Joanna Cassidy; დ. 2 აგვისტო, 1945) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილია რეპლიკანტი ჟორა სალომეს როლით, ფილმში სამართებელზე მორბენალი (1982) და დოლორესის როლით ფილმში, ვინ გაყიდა კურდღელი როჯერი (1988). მან მოგებული აქვს ოქროს გლობუსი, იყო ნომინირებული სამ ემის ჯილდოზე და ასევე იყო ნომინირებული როგორც სატურნის ჯილდოზე, ასევე კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოზე.
კესიდის ასევე მონაწილეობა აქვს მიღებული ისეთ ფილმებში, როგორიცაა ცეცხლის ქვეშ (1983), მეოთხე ოქმი (1987), პაკეტი (1989), სად არის გული (1990), ნუ ეტყვი დედას ძიძის სიკვდილს (1991), ვამპირი ბრუკლინში (1995) და მარსის მოჩვენებები (2001). 2001 წლიდან 2005 წლამდე მან ითამაშა მარგარეტ ჩენოვიტის როლი HBO-ს დრამატულ სერიალში ექვსი ფუტი მიწის ქვეშ, რომლისთვისაც მან მიიღო პრაიმტაიმ ემის ჯილდო. 2011 წლიდან 2013 წლამდე მან ითამაშა ჯოან ჰანტი ABC- ს სერიალში, სხეულის სამხილი, ხოლო 2010 წლიდან 2013 წლამდე მონაწილეობდა HBO კანადის კომედიურ სერიალში Call Me Fitz, რომლისთვისაც მან მიიღო ორი კანადური ეკრანის ჯილდო
ადრეული წლები
კესიდი დაიბადა 1945 წლის 2 აგვისტოს, ჰადონფილდში, ნიუ-ჯერსიში. არის ვირჯინიისა და ჯო კასკის ქალიშვილი. დაიბადა როგორც ჯოენა ვირჯინია კესკი. ის ჰადონფილდის მემორიალის საშუალო სკოლაში სწავლობდა. მარჯვნივ|მინი|260x260პქ| ჯოენა კესიდი [[1974 წელს]] კესიდიმ ხელოვნების სპეციალობა მიიღო სირაკიუსის უნივერსიტეტში. მისი იქ ყოფნის დროს, იგი 1964 წელს დაქორწინდა რეზიდენტურის ექიმზე, კენარდ კობრინზე. ამ პერიოდში მუშაობდა მოდელად. წყვილი სან-ფრანცისკოში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც მისმა ქმარმა ფსიქიატრიული პრაქტიკა შექმნა, ხოლო კესიდიმ სამოდელო კარიერა გააგრძელა. 1974 წელს, კობრინთან განქორწინების შემდეგ, კესიდიმ გადაწყვიტა ლოს-ანჯელესში გადასულიყო საცხოვრებლად.