cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ეთელდრედ ბენეტი
ნამარხი ნაშთების კოლექცია
გეოლოგიაში ბენეტის ინტერესის გაღრმავებას ბოტნაიკოსმა ეილმერ ბურკ ლამბერტმა შეუწყო ხელი. ლამბერტი ნამარხი ნაშთების ენთუზიასტი კოლექციონერი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების ლინეანური საზოგადოების დამფუძნებელი წევრი და გეოლოგიური საზოგადოების ერთ-ერთი პირველი წევრი იყო.
ბენეტი ცარცული სისტემის სპეციალისტი იყო. მისი კოლექცია იმ დროისთვის ერთ-ერთი უდიდესი და მრავალფეროვანი იყო. კოლექცია 1 500-ზე მეტ ნიმუშს მოიცავდა. კოლექციის ზოგიერთი ნიმუში პირველმა ბენეტმა აღწერა და დაასურათა, ნაწილი კი ძალიან იშვიათი იყო ან უშვეულოდ კარგად იყო შენახული.
ბენეტს ნამარხი ნაშთების ბევრ ავტორთან ჰქონდა კონტაქტი, მათ შორის სოვერბის ოჯახთანაც. ბენეტის 41 ნიმუში სოვერბის Mineral Conchology-ის შემადგენლობაში შევიდა და სიდიდით მეორე კოლექცია იყო ამ ნაშრომში. მისი კოლექციის ნახვისა და იმ ვარაუდის შემდეგ, რომ ბენეტი მამაკაცი იყო, ნიკოლოზ I-მა მას სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის სამოქალაქო სამართლის დოქტორის წოდება მიანიჭა. ამ დროისთვის ქალებს უმაღლეს საგანმანათლებლო ინსტიტუტებში არ უშვებდნენ. იმის გამო, რომ ქალი იყო, ბენეტს გეოლოგიურ საზოგადოებაშიც არ იღებდნენ.
ბენეტის ნამარხი ნაშთების კოლექცია ფილადელფიის ბუნებისმეტყველების აკადემიაში ინახება. ნიმუშების ნაწილი ბრიტანულ მუზეუმებშია, მეტწილად, ქალაქ ლიდსის მუზეუმში და ნაწილი, სანქტ-პეტერბურგში. კოლექციის განსაკუთრებული ნაწილია მიკრო ნამარხი ნაშთები. ბენეტი ერთ-ერთი პირველი გეოლოგი იყო, რომელმაც ამ ტიპის ნიმუშები შეაგროვა.
აღიარება
მისი უჩვეულო სახელის გამო, რომელიც 1 ასოთი განსხვავდებოდა მამაკაცი სახელისგან, ეთელრედი, ბევრს იგი მამაკაცი ეგონა. მსგავსი შეცდომა მოხდა 1836 წელს, როდესაც მოსკოვის ბუნების ისტორიის საიმპერიო საზოგადოებამ მასტერ ეთელდრედუს ბენეტის სახელით წევრად მიიღო. მას, როგორც მამაკაცს სამოქალაქო სამართლის დოქტორის წოდება მიანიჭა ნიკოლოზ I-მაც. წოდებას სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტი მხოლოდ მამაკაცებს გადასცემდა და იმ დროს უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებებში ქალები ჯერ კიდევ არ დაიშვებოდნენ. გერმანელი გეოლოგები მისი ნაშრომები დამოწმებისას მას მოიხსენიებდნენ „მის ბენეტის“ სახელით.
ეთელდრედ ბენეტის დროს ბევრი ფენომენი რელიგიით აიხსნებოდა, მათ შორის ნამარხი ნაშთების არსებობაც. ბევრი ფიქრობდა, რომ ნამარხი ნაშთები რელიგიასთან დაკავშირებული დიდი კატასტროფების შედეგი იყო, გენეზისის წყალდიდობის მსგავსად. ამასთან, ზოგი ცნობილი მეცნიერი სამღვდელოებასაც წარმოადგენდა.
2005 წლის ნოემბერში ბენეტის სილუეტი ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოების კონფერენციის „ქალთა როლი გეოლოგიის ისტორიაში“ ემბლემად შეარჩიეს.
წვლილი გეოლოგიასა და პალეონტოლოგიაში
ბენეტი თანამშრომლობდა ისეთ გეოლოგებთან, როგორებიც იყვნენ: ჯორჯ ბელას გრინაფი (გეოლოგიური საზოგადოების პირველი პრეზიდენტი), გიდეონ მანტელი, უილიამ ბაქლენდი და სემიუელ ვუდვარდი. მანტელთან არაერთი ნამარხი ნაშთის გაცვლის შემდეგ გეოლოგებმა ქვედა ზანის ცარცული პერიოდის სამხრეთ ინგლისის დანალექი ქანების შესახებ მნიშვნელოვანი დასკვნები გააკეთეს.
1825 წელს ლიმერიკის საგრაფოში 1813 წლის სექტემბერში ჩამოვარდნილი მეტეორიტის, რომელიც ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოების არქივშია შენახული, ოქსფორდის უნივერსიტეტში გამოფინა რევერენდ ჯონ გრიფითსმა. ფართო კოლექციის გამო ბენეტმა 1831 წელს პირადად დაბეჭდა მონოგრაფია, რომელშიც მოლუსკებისა და ღრუბლების ბევრი ნახატი და ესკიზი შეიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ივლისიკატეგორია:დაბადებული 1776კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარიკატეგორია:გარდაცვლილი 1845კატეგორია:ინგლისელი პალეონტოლოგებიკატეგორია:ინგლისელი ქალი გეოლოგები
ოფოფი
ოფოფი (Upupa epops) — მცირე ზომის ფრინველი გრძელი და ვიწრო ნისკარტითა და მარაოსებრი ქოჩრით. ის ფართოდაა გავრცელებული ევროპისა და აზიის ცენტრალურ და სამხრეთ ნაწილებში, აგრეთვე აფრიკის თითქმის მთელ ტერიტორიაზე. მათი ყველაზე საყვარელი საცხოვრებელი ადგილია ღია და ნათელი ტერიტორიები მცირე ბუჩქნარებითა და ხეებით, როგორიცაა სავანები, მდელოები და საძოვრები. ისინი აგრეთვე გვხვდებიან კულტივირებულ ლანდშაფტებში, როგორიცაა ხილის ბაღები და ვენახები. ოფოფი დიდ დროს ატარებს მიწაზე მწერებზე ნადირობაში.
ოფოფი ყაპყაპისნაირთა რიგის ერთადერთი წარმომადგენელია ოფოფისებრთა ოჯახიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაპყაპისნაირნი
ენტრიმო
ენტრიმო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ბახა-ლიმიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 84,53 კმ². მოსახლეობა — 1109 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ორენსეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ორენსეს ქალაქები
ვუდუ
ვუდუს სხვადასხვა დამწერლობა ლათინურად მიუთითებს მის წარმომავალობაზე. Voodoo მიუთითებს ახალი ორლეანის კრეოლურ ტრადიციაზე, Vodou მიუთითებს ამ ტრადიციის ჰაიტიურ ვარიანტზე, ხოლო Vodoun კი დასავლეთ აფრიკულია. კუბაზე ამ ტრადიციას ჰქვია La Regla Arara.
კატეგორია:რელიგიები კატეგორია:ოკულტიზმი კატეგორია:აფრიკის ტრადიციული რელიგიები კატეგორია:ჰაიტი
შვიდკაცა რაგბი
right|thumb|300px|Melrose RFC right|thumb|300px
შვიდკაცა რაგბი — სათამაშო სპორტის სახეობა. ჩვეულებრივი რაგბისგან განსხვავებით, თითეული გუნდის შემადგენლობაში თამაშობს 7 მოთამაშე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:რაგბი
Camponotus macilentus altinotus
Camponotus macilentus altinotus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
კარიბის ზღვა
კარიბის ზღვა ერთ-ერთი უდიდესი მლაშე წყლის ზღვაა 2 754 000 კმ² ფართობით. ზღვის ყველაზე ღრმა წერტილია კაიმანის ღრმული იამაიკასა და კუბას შორის (7 686 მ).
ბედუმი
ბედუმი (Bedum) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნიდერლანდებში, გრონინგენის პროვინციაში. 2013 წლის მონაცემებით, ბედუმის მოსახლეობა შეადგენს 10,490 მაცხოვრებელს და ამგვარად ის ითვლება გრონინგენის რამდენიმე ქალაქ-თანამგზავრთაგან ერთ-ერთ უმსხვილესად. ბედუმში მდებარეობს სამი სუპერმარკეტი, რამდენიმე პაბი და ცნობილი „დახრილ კოშკიანი ეკლესია“.
ბედუმში დაიბადა ფეხბურთელი არიენ რობენი (23 იანვარი, 1984)
ბედუმს გააჩნია რკინიგზის სადგური - ბედუმის რკინიგზის სადგური
Quercus austroglauca
Quercus austroglauca — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთში.
ბედუმი
დახრილი კოშკი
ბედუმის წმ. ვალფრიდუსის ელესიის 36 მეტრიანი კოშკი მიჩნეულია როგორც პიზის კოშკზე გაცილებით დიდი კუთხით დახრილ კოშკად. იმ შემთხვევაში, თუ პიზის და ბედუმის კოშკები თანაბარი სიმაღლის იქნებოდნენ, ბედუმის კოშკი პიზაზე 6 სანტიმეტრით მეტად იქნებოდა გადახრილი.
Quercus austroglauca
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
ბედუმი
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდების ქალაქები
ალგეთის წყალსაცავი
ალგეთის წყალსაცავი — წყალსაცავი საქართველოში, მდინარე ალგეთზე. მდებარეობს ქვემო ქართლის მხარის თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, სოფელ ტბისის სიახლოვეს, ქალაქ თბილისიდან 60 კმ-ში.
ზედაპირის ფართობი 2,3 კმ², წყლის საერთო მოცულობა 65 მლნ. მ³, სასარგებლო მოცულობა — 60 მლნ. მ³. სიგრძე 4,2 კმ, მაქსიმალური სიგანე 1,2 კმ. საექსპლუატაციოდ გადაეცა 1983 წელს. წყალსაცავზე გაედინება მდინარე ალგეთი. დაგეგმილია 1,1 მგვტ-იანი ალგეთის ჰიდროელექტროსადგურის აშენება. წყალსაცავის წყალი გამოიყენება საირიგაციოდ — ტბისი-კუმისი. აწვდის წყალს სოფლებს: ჯორჯიაშვილს, ასურეთს, ბორბალოს, კოდას, ახალ მარაბდას, ძველ მარაბდას და სხვა.
2007 წელს მორწყა 6 ჰა მიწის ფართობი. 2012 წელს ალგეთის წყალსაცავზე ადგილობრივებმა შემთხვევით იპოვეს ადრეული შუა საუკუნეების დროინდელი ადამიანის თავის ქალა. სპეციალისტთა წინასწარი დასკვნით, ის ჩვენი წელთაღრიცხვის V-VI საუკუნეებით თარიღდება და 40 წლამდე მამაკაცს ეკუთვნის. წყალსაცავის ტერიტორიაზე არქეოლოგებმა სამარხებსა და ნამოსახლარებსაც მიაკვლიეს, რომლის მიხედვითაც დგინდება, რომ ამ შუა საუკუნეებში აქ დასახლება იყო.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის წყალსაცავები
ნატო ჭყონია-ნიკოლი
ნატო ჭყონია-ნიკოლი (დ. 19 აპრილი, 1959, კიევი) — ქართველი მომღერალი.
დაამთავრა ბათუმის მუსიკალური სასწავლებელი და ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1984 წლიდან იყო ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საოპერო სტუდიის სოლისტი (მეცო-სოპრანო) და კონსერვატორიასთან არსებული ექსპერიმენტული მუსიკალური სკოლის პედაგოგი. 1990–1991 წლებში გაიარა სტაჟირება მოსკოვის დიდ თეატრში. 1986–1991 წლებში ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი. 1992–1995 წლებში საოპერო ხელოვნების დაოსტატების კურსები გრაცის საოპერო თეატრის წამყვანი სოლისტი. 1996 წელს მიანიჭეს ავსტრიის მოქალაქეობა ხელოვნებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის. გამოდის მსოფლიოს წამყვან საოპერო სცენებზე: ლა სკალა, ბერლინის, დრეზდენის, ფლორენციის, ვენის. 1994–2008 წლებში გამოდიოდა ევროპის უმნიშვნელოვანეს საოპერო ფესტივალებზე: ზალცბურგის, ბად-ხერსფელდის, მიორბიშის. 2001 წლიდან არის გრაცის კონსერვატორიის პროფესორი, 2005 წლიდან ვოკალური განყოფილების გამგე. 2013 წელს ავსტრიის ქალაქ გრაცში დააარსა ვოკალისტთა საერთაშორისო ფესტივალი „Academia Belcanto“, რომელის ფარგლებში ტარდება საერთაშორისო კონკურსი, აგრეთვე მასტერკლასები და გალაკონცერტები მსოფლიოს გამოჩენილი მომღერლების მონაწილეობით. არის „Academia Belcanto“-ს ვიცეპრეზიდენტი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. 2014 წელს კონკურსზე დაწესდა ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემია. ქართული რეპერტუარი: ნანო, ეთერი, ნათელა(ზაქარია ფალიაშვილი „დაისი“, „აბესალომ და ეთერი“). კამერულ–ვოკალური ნაწარმოებები: ოთარ თაქთაქიშვილის, ალექსი მაჭავარიანის. ანდრია და მელიტონ ბალანჩივაძეების, რევაზ ლაღიძის რომანსები. სხვა რეპერტუარი: კარმენი (ბიზე „კარმენი“), ოქტავიანი, კომპოზიტორი, ჰეროდიადა (რიხარდ შტრაუსი „ვარდების კავალერი“, „არიადნა ნაქსოსზე“, „სალომე“), დალილა(სენ–სანსი „სამსონი და დალილა“), ორფეოსი(კრისტოფ ვილიბალდ გლუკი „ორფეოსი და ევრიდიკე“), ლოლა, ლუჩიას დედა(მასკანი „სოფლის პატიოსნება“), შარლოტა(მასნე „ვერტერი“), სუძუკი(პუჩინი „ჩიო-ჩიო-სანი“), მინონი(ტომა „მინონი“), ფენენა, ამნერისი, ემილია, აზუჩენა, მადალენა, ბრანგენა, ვალტრაუტა, ფრიკე, ოლგა, ლარინა, გუვერნანტი ქალი, პოლინა, აგრეთვე დვორჟაკის, მოცარტის, ვერდის „რეკვიემი“, მალერის №2, №3 სიმფონიები. გასტროლები: მრავალი საკონცერტო ტურნირი მსოფლიოს წამყვან საოპერო დარბაზში. მიღებული აქვს კარმენის პარტიის საუკეთესო ინტერპრეტაციისათვის პრესტიჟული პრემია (გერმანია, 1994). საოპერო მომღერალ ლამარა ჭყონიას ქალიშვილი და მოწაფე.
შხელდის მყინვარი
შხელდის მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა შენაკადის — დოლრაჭალის აუზში. წარმოადგენს უშბის მყინვარის მარჯვენა შენაკადს. სიგრძე 3,2 კმ, ფართობი 4,1 კმ². მყინვარის ენის სიმაღლეა 2600 მ-მდე. საზრდოობს შხელდის მასივიდან ჩამონადენი მყინვარებითა და თოვლის ზვავებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მყინვარები
ევროპის ერთა თასის III გათამაშება
ევროპის ერთა თასის მესამე გათამაშება - 2002
ამ ტურნირს მსოფლიოს თასის შესარჩვი ტურნირის საკვალიფიკაციო დატვირთვაც ჰქონდა და გუნდები ცდილობდნენ უფრო მოხერხებული და თავისთვის სასურველი მეტოქე და კალენდარი დაებევებინათ შესარჩევი ტურნირისათვის. კვალიფიკაცია კი წინა, 2001 წლის და ამ ჩემპიონატის ქულათა ჯამით დგებოდა. ქართველები ძირითდად ამ უკანსაკნელზე აკეთებდნენ აქცენტს, თუმცა რაღა თქმა უნდა არც ერთა თასზე ამბობდნენ უარს. გადამწყვეტი მატჩი კვლავ უკვე ტრადიციული მეტოქეებს შორის გაიმართა. თბილისში ამჯერადაც რუმინელებმა იმარჯვეს და თასი კვლავ დაიბრუნეს. ქართველები მეორე ადგილზე დარჩნენ. ამ მატჩში პირველად გათამაშდა ანთიმოზ ივერიელის თასი, რომელიც ქართული რაგბის მეოხთა ლიგამ დააწესა რუმინეთ - საქართველოს საცილოდ და რომელიც ვეტერანმა მორაგბემ, ირაკლი ჯაფარიძემ შექმნა.
! style="background: #ddffdd;"|გუნდები ! style="background: #ddffdd;"|1 ! style="background: #ddffdd;"|2 ! style="background: #ddffdd;"|3 ! style="background: #ddffdd;"|4 ! style="background: #ddffdd;"|5 ! style="background: #ddffdd;"|6 ! style="background: #ddffdd;"|მ ! style="background: #ddffdd;"|ფ ! style="background: #ddffdd;"|წ ! style="background: #ddffdd;"|ბ ! style="background: #ddffdd;"|ქ
საქართველოს ნაკრები - მწვრთნელი - კლოდ სორელი
მეორე დივიზიონი - A
! style="background: #ddffdd;"|გუნდები ! style="background: #ddffdd;"|1 ! style="background: #ddffdd;"|2 ! style="background: #ddffdd;"|3 ! style="background: #ddffdd;"|4 ! style="background: #ddffdd;"|5 ! style="background: #ddffdd;"|მ ! style="background: #ddffdd;"|ფ ! style="background: #ddffdd;"|წ ! style="background: #ddffdd;"|ბ ! style="background: #ddffdd;"|ქ
მეორე დივიზიონი - B
მესამე დივიზიონი - A
მესამე დივიზიონი - B
მესამე დივიზიონი - C
კატეგორია:ევროპის ერთა თასი
Camponotus macilentus albemarlensis
Camponotus macilentus albemarlensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
მანსანედა
სქოლიო
კატეგორია:ორენსეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ორენსეს ქალაქები
სამილიხა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კანტორის აქსიომა
კანტორის აქსიომა — წრფის უწყვეტობის დამახასიათებელი ერთ-ერთი აქსიომა, რომლის თანახმად ერთმანეთში ჩალაგებული იმ სეგმენტების ნებისმიერ მიმდევრობას, რომელთა სიგრძეები ნულისაკენ მიისწრაფვის, აქვს საერთო წერტილი. კანტორის აქსიომა ჩამოაყალიბა გეორგ კანტორმა.
კატეგორია:მათემატიკა
იაკობ ბრედა
იაკობ ვან ბრედა (Jacob van Breda; დ. 24 ოქტომბერი, 1788, დელფტი, ნიდერლანდები — გ. 2 სექტემბერი, 1867, ჰაარლემი, ნიდერლანდები) — ნიდერლანდელი ბიოლოგი და გეოლოგი. პროფესორი. 1806 წელს ჩააბარა ლეიდენის უნივერსიტეტში, სადაც ეუფლებოდა მედიცინასა და სხვა დარგებს. 1811 წელს მიიღო სამეცნიერო ხარისხი მედიცინის ფილოსოფიის დარგში, რის შემდეგ ქალაქ პარიზში გაემგზავრა. 1816 წელს გახდა ბოტანიკის, ქიმიისა და ფარმაკოლოგიის პროფესორი. 1822 წლიდან ბოტანიკის, ზოოლოგიისა და შედარებითი ანატომიის პროფესორი გენტის უნივერსიტეტში. ჰქონდა შეგროვებული ნამარხი ორგანიზმების დიდძალი კოლექცია.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი გეოგრაფები კატეგორია:ნიდერლანდელი ბოტანიკოსები კატეგორია:ნიდერლანდელი ზოოლოგები კატეგორია:ნიდერლანდელი მედიკოსები კატეგორია:ნიდერლანდელი გეოლოგები კატეგორია:ნიდერლანდელი ქიმიკოსები
გეორგ კანტორი
გეორგ კანტორი (Georg Cantor) (დ. 3 მარტი, 1845, პეტერბურგი ― გ. 6 იანვარი, 1918, ჰალე) — გერმანელი მათემატიკოსი.
ბიოგრაფია
1867 წელს დაამთავრა ბერლინის უნივერსიტეტი. დაამუშავა უსასრულო სიმრავლეთა და ტრანსფინიტური რიცხვების თეორიები. 1874 წელს დაამტკიცა, რომ ნამდვილ რიცხვთა სიმრავლე არ არის თვლადი და ამით დაადგინა არაეკვივალენტური, ე.ი. სხვადასხვა სიმძლავრის მქონე სიმრავლეების არსებობა. 1878 წელს ჩამოაყალიბა სიმრავლის სიმძლავრის ზოგადი ცნება. 1879–1884 წლებში სისტემატურად გადმოსცა თავისი მოძღვრების პრინციპები სიმრავლეების უსასრულობის შესახებ. კანტორმა შემოიღო ზღვრული წერტილისა და წარმოებული სიმრავლის ცნებები, ააგო სრულყოფილი სიმრავლის მაგალითი (ე. წ. კანტორის სიმრავლე), განავითარა ირაციონალურ რიცხვთა ერთ–ერთი თეორია, ჩამოაყალიბა უწყვეტობის ერთ–ერთი აქსიომა (კანტორის აქსიომა). 1897 წელს სამეცნიერო მოღვაწეობა შეწყვიტა.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მათემატიკოსები კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1845 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1918
გრიგოლ ფერაძე
გრიგოლ ფერაძე (დ. 31 აგვისტო, 1899 — გ. 6 დეკემბერი, 1942) — ქართველი თეოლოგი, ისტორიკოსი, არქიმანდრიტი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. საქართველოს მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა 1995 წელს. 2013 წელს 26 სექტემბერს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა საქართველოს ეროვნული გმირის წოდება მიანიჭა.
ბიოგრაფია
მამა გრიგოლი დაიბადა 1899 წლის 31 აგვისტოს სოფ. ბაკურციხეში (გურჯაანი), მღვდლის, რომანოზ ფერაძის ოჯახში. დედა – მარიამ სამადალაშვილი აგრეთვე მოძღვრის ქალიშვილი იყო. მათ სამი ვაჟი ჰყავდათ: უფროსი არჩილი, შუათანა გრიგოლი და უმცროსი - ვასილი. საერთოდ მათი გვარი სამღვდელო ყოფილა. ამის შესახებ მამა გრიგოლი თავის ერთ-ერთ მოთხრობაში გადმოგვცემს, რომ მისი წინაპრები მწყემსები იყვნენ, მაგრამ ერთ დილით, უდაბნო ადგილას, სადაც ორი მწყემსი დარაჯობდა თავის ფარას, გაისმა ზარების სასწაული ხმა და ამ მელოდიის ბგერებში ერთ-ერთ მწყემსს ეუწყა, რომ მისი შთამომავლები უნდა ქცეულიყვნენ ადამიანური სულის მწყემსებად. ''„ამ დროიდან იწყება ახალი ჟამი ჩვენი ოჯახის ცხოვრებაში. ცხვრის მწყემსები სულთა მწყემსებად გადაიქცნენ. ჩვენ, ბავშვებს, ზამთარში საღამოობით გვიყვებოდნენ იმ ბედნიერ მწყემსებზე - ჩვენს წინაპარსა და მის მეგობარზე“''.
გრიგოლი რომ წამოიზარდა, სასულიერო სასწავლებელში მიაბარეს, შემდეგ კი სწავლა თბილისის სასულიერო სემინარიაში გააგრძელა. გრიგოლი საუკეთესო იყო სემინარიის კურსდამთავრებულთაგან და ამიტომაც საკათოლიკოსო საბჭომ პროფესორ კეკელიძის შუამდგომლობით მიმართა გენერალ ფონ კრესს გრიგოლ ფერაძისთვის რომელიმე გერმანულ თეოლოგიურ ფაკულტეტზე სტიპენდიის დანიშვნის თაობაზე (მისი რუსეთში გაგზავნა ბოლშევიზმის გამო შეუძლებელი იყო). ფონ კრესი საკათოლიკოსო საბჭოს ოფიციალურ მიმართვას შეჰპირდა, მაგრამ იმჟამად გერმანიაშიც რევოლუციური ქაოსი სუფევდა და ეს გეგმა ჩაიშალა.
გრიგოლმა თბილისის უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების განყოფილებაზე (მაშინ ფაკულტეტები ჯერ არ იყო) გააგრძელა სწავლა, პარალელურად კი სოფელ ხანდაკის სკოლაში მასწავლებლობდა. ამასობაში გრიგოლს „სამხედრო ბეგარის“ დრომაც მოუწია და იძულებული გახდა დროებით შეეწყვიტა სწავლა. ეს უმძიმესი პერიოდი იყო ჩვენი ქვეყნისათვის. სამივე ძმა იბრძოდა მე-11 არმიის წინააღმდეგ. საქართველოს ანექსიის შემდეგ, ჯარიდან დაბრუნებულს დაპატიმრება ემუქრებოდა, ამიტომ კორნელი კეკელიძემ სოფელ მანავში გააგზავნა მასწავლებლად.
1921 წელს, გელათში გამართულ მესამე საეკლესიო კრებაზე გრიგოლი გარე კახეთის სამღვდელოების წარმომადგენელი იყო, იქ მიტროპოლიტ ნაზარის და დეკანოზ კორნელი კეკელიძის შუამდგომლობით მისი ევროპაში სასწავლებლად გამგზავრების საკითხი გადაწყდა. გრიგოლის უცხოეთში გამგზავრებით კათოლიკოსიც ყოფილა დაინტერესებული. ''„მახსენდება უკანასკნელი აღდგომის დღესასწაული სამშობლოდან გამომგზავრებამდე“ - წერს გრიგოლი. ეს იყო 1921 წლის 1 მაისი, ლოცვას აღავლენდა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ლეონიდე, წირვის დამთავრებისას, როცა პატრიარქი ტაძრიდან გამოვიდა, შეჩერდა, მან ჩემი ორივე ხელი აიღო და მამობრივი მზრუნველობით წარმოთქვა მრავალგზის: განეშორე, იხსენი შენი სიჭაბუკე! შევიგრძენი მამა-შვილური მზრუნველობა, სიმწარე, ტკივილი და სევდაც“''. საკათოლიკოსო საბჭომ, უწმიდესმა და უნეტარესმა ამბროსიმ, კორნელი კეკელიძემ და ივანე ჯავახიშვილმა 1921 წლის ნოემბრის დამდეგს სრულფასოვანი თეოლოგიური განათლების მისაღებად გრიგოლი არტურ ლაისტის დახმარებით ბერლინში გაგზავნეს. მას დაენიშნა „დოქტორ ლეპ სიუს დოიჩე ორიენტ-მისიონის“ სტიპენდია.
გერმანიაში ბერლინის უნივერსტეტში თეოლოგიას და აღმოსავლურ ენებს სწავლობდა, შემდეგ კი ბონის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის ფაკულტეტზე გადავიდა და ნაშრომისათვის, რომელიც საქართველოს მონასტრებს შეეხებოდა, ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო. მოკლე ხანში მან 12–ზე მეტი ენა ისწავლა, მათ შორის ძველებრაული, ძველბერძნული, სირიული, არაბული, კოპტური და ძველსომხური ენები. მოგვიანებით ლათინურსა და თანამედროვე ენებს - ინგლისურს და ფრანგულს სწავლობს. ამათ გარდა, იცოდა გერმანული, რუსული და ძველსლავური.
ამასობაში საქართველოში კომუნისტური წეს-წყობილება დამყარდა და უცხოეთში მცხოვრებ ქართველებს სამშობლოსაკენ გზა შეეკრათ. მათ საქართველოში დაბრუნებაზე ოცნებაც კი აღარ შეეძლოთ. გრიგოლი ინგლისში გაემგზავრა და იქ სამეცნიერო მუშაობას შეუდგა. ეცნობოდა ბრიტანეთის მუზეუმსა და ოქსფორდის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში დაცულ უძველეს ხელნაწერებსა და მასალებს. მალე იგი მიიწვიეს ბონში, რათა ლექციები წაეკითხა ქართულ და სომხურ ლიტერატურაზე, ერთი წლის შემდეგ კი ოქსფორდში შესთავაზეს ქართული ეკლესიის ისტორიის საკითხების შესახებ ლექციების წაკითხვა. 1926-1927 წლებში მონაწილეობდა ვენისა და ლოზანის დიდ ეკუმენურ კრებებში.
1930 წლის შობის დღეებში მძიმედ დაავადდა. სიკვდილის პირას მისულს ხილვა ჰქონდა, რომ უფლისთვის ბოლომდე უნდა მიეძღვნა თავი და 1931 წლის 18 აპრილს, ჯერ სრულიად ახალგაზრდა, მაგრამ უკვე პატივდებული მეცნიერი ლონდონის წმინდა სოფიის ბერძნულ საკათედრო ტაძარში ბერად აღიკვეცა. 19 აპრილს იქვე ეკურთხა დიაკვნად, ხოლო 25 მაისს პარიზის წმიდა სტეფანეს ბერძნულ საკათედრო ტაძარში მღვდლად ხელდებენ და მის მიერვე დაარსებულ წმინდა ნინოს სახელობის ქართულ ეკლესიაში ამწესებენ წინამძღვრად. ამ დროიდან მოყოლებული მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე, იგი დაუღალავად იღვწოდა პარიზის ქართული ეკლესიისთვის და ეს საქმე თავისი ცხოვრების უმნიშვნელოვანეს ამოცანად მიაჩნდა. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა და გამოიცემოდა ჟურნალი „ჯვარი ვაზისა“. მამა გრიგოლმა შეადგინა ქართული ეკლესიის წესი, რომლის თანახმადაც ამ ტაძარში მხოლოდ ქართველ მღვდელმსახურებს უნდა ემსახურათ და აუცილებლად ქართულ ენაზე. ამ სამრევლოს ჩამოყალიბება ძალიან დიდი საქმე იყო, რადგან იგი ერთადერთ ნუგეშს წარმოადგენდა სამშობლოდან გადმოხვეწილი და სამშობლოს უიმედოდ მონატრებული ქართველობისათვის.
რამდენიმე ხნის შემდეგ მამა გრიგოლ ფერაძე პოლონეთში, ვარშავაში მიიწვიეს მართლმადიდებლური სასულიერო სკოლის დირექტორად. იგი მოხსენებებს კითხულობდა სამეცნიერო კონფერენციებსა და ევროპის სხვადასხვა სამეცნიერო ცენტრებში. მთელ თავის სახსრებს ახმარდა სხვადასხვა ქვეყნების მუზეუმებსა თუ ბიბლიოთეკებში დაცულ ქართულ ხელნაწერთა მოძიებსა და შესწავლას და ამ მხრივ დიდი შრომაც გასწია. საქართველოში კი, იშვიათი გამონაკლისების გარდა, არავინ არაფერი იცოდა მისი ნაშრომებისა და მოღვაწეობის შესახებ. არავინ იცოდა ისიც, რომ ექვთიმე თაყაიშვილის მიერ საფრანგეთში გახიზნული ქართული საუნჯეც გრიგოლ ფერაძის წყალობით გადაურჩა განადგურებას. მეორე მსოფლიო ომის დროს, როცა ფაშისტებმა თითქმის მთელი ევროპა დაიპყრეს, შეიტყვეს,  საფრანგეთის ერთ-ერთ ბანკში ერთი პატარა ქვეყნის დიდი ქონება ინახებაო. ამ ქონების შესაფასებლად მათ გრიგოლ ფერაძე მიიწვიეს, როგორც ცნობილი მეცნიერი და ექსპერტი.
ფაშისტები ხალხს სასტიკად ექცეოდნენ, აწამებდნენ, ხოცავდნენ, განსაკუთრებით კი ებრაელებს დევნიდნენ. მამა გრიგოლი ხშირად იფარებდა ასეთ ადამიანებს, თავშესაფარსა და საზრდოს უნაწილებდა, რისთვისაც შეიპყრეს და ციხეში ჩასვეს, შემდეგ კი ოსვენციმის ბანაკში გადაიყვანეს. იგი იქვე აღესრულა. როგორც მასთან ერთად მყოფი პატიმრები იგონებენ, მამა გრიგოლთან ერთად ბანაკში ერთი მრავალშვილიანი ებრაელი ყოფილა, რომელსაც ფაშისტებმა გაზის კამერაში გაგუდვა გადაუწყვიტეს. მამა გრიგოლს შებრალებია ეს კაცი, მისი სასჯელი თვითონ აუღია თავზე და მის მაგივრად შესულა გაზის კამერაში.
რამდენიმე წლის წინ საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდმა განიხილა მამა გრიგოლის მოღვაწეობა და ქრისტიანობისათვის, სამშობლოსათვის და მოყვასისათვის თავგანწირული არქიმანდრიტი წმინდანთა დასში შერაცხა. გრიგოლ ფერაძეს ეწოდა მღვდელმოწამე გრიგოლი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი არქიმანდრიტები კატეგორია:ქართველი თეოლოგები კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:საქართველოს ეროვნული გმირები კატეგორია:ჰოლოკოსტის მსხვერპლნი კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
Quercus bella
Quercus bella — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
Camponotus macilentus
Camponotus macilentus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Quercus blakei
Quercus blakei — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთში, ვიეტნამსა და ლაოსში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
Camponotus maccooki
Camponotus maccooki — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
პუელა-დე-ტრივესი
პუელა-დე-ტრივესი (Puebla de Trives‎, A Pobra de Trives‎) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ტიერა-დე-ტრივესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 84,2 კმ². მოსახლეობა — 2014 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ორენსეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ორენსეს ქალაქები
არქიმედეს აქსიომა
მინი|250პქ|არქიმედეს აქსიომა მონაკვეთებისთვის არქიმედეს აქსიომა ან არქიმედეს პრინციპი — მათემატიკური აქსიომა, დარქმეული ძველბერძენი მათემატიკოსის არქიმედეს სახელით.
ეს აქსიომა არქიმედემ მკაფიოდ ჩამოაყალიბა შრომაში „სფეროსა და ცილინდრის შესახებ“. უფრო ადრე არქიმედეს აქსიომა გამოიყენა ევდოქსე კნიდოსელმა, რის გამოც არქიმედეს აქსიომას ზოგჯერ ევდოქსეს აქსიომასაც უწოდებენ. არქიმედეს აქსიომას ეყრდნობა მიმდევრობითი გაყოფის პროცესი და შესაბამისად, ყოველგვარი გაზომვა.
კატეგორია:აქსიომები
სინიაკოვო (ხაროვსკის რაიონი)
სინიაკოვო (Синяково) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 14 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Dr. Bürklin-Wolf
thumb|ღვინის ქარხნის შენობა [[გერმანიის ღვინის გზაზე.]] Dr. Bürklin-Wolf — ღვინის ფირმა.
ისტორია
ფირმის ისტორია 1597 წელს იწყება. გადამწყვეტი იყო 1875 წელი, როცა ლუიზე ვოლფმა (Luise Wolf) და კარლსრუელმა იურისტმა ალბერტ ბიურკლინმა (Albert Bürklin) იქორწინეს, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა კერძო საკუთრებაში მყოფი უდიდესი ღვინის ფირმის სახელწოდება Dr. Bürklin-Wolf. ალბერტ ბიურკლინი იყო არა მარტო რაიხის დეპუტატი (1877) და რაიხსტაგის ვიცე-პრეზიდენტი (1893), არამედ ვაიმარის გოეთეს საზოგადოების პრეზიდენტიც (1899). 1890 წელს მისი საქმიანობისათვის მიენიჭა Exzellenz-ის ტიტული. 1904 წელს ბადენის დიდმა ჰერცოგმა ფრიდრიხ ფონ ბადენელმა (Großherzog Friedrich von Baden) იგი დაასახელა ნამდვილ საიდუმლო მრჩევლად და დააჯილდოვა ცერინგენის ლომის ორდენის, ბადენის დიდი ჯვრით (Badisches Großkreuz des Ordens des Zähringer Löwen). 1911 წელს ფრაიბურგის უნივერსიტეტმა მიანიჭა საპატიო დოქტორის წოდება. 1904 წელს გადაწყვიტა ვახენჰაიმში გადასახლება და იქ დაფუძნება. 1990 წელს იქორწინეს ქრისტიანმა და ბეტინა ბიურკლინ ფონ გურაძემ (Bettina Bürklin-von Guradze).
ფირმა ითვლება ხელოვნებისა და კულტურის მეცენატად, რომლის ანალოგი იშვიათად მოიძებნება მსოფლიოს მასშტაბითაც. კარგადაა ცნობილი გურაძეების: ინგლისური ბაღი (1,2 ჰა), კროკეტის სათამაშო მოედანი, საზაფხულო ოპერა და ა. შ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ღვინო
რაიხსტაგი (საღვთო რომის იმპერია)
200px|thumb|საღვთო რომის იმპერიის რაიხსტაგის სხდომა, 1675 წ.
რაიხსტაგი (Reichstag — „სახელმწიფო კრება“) — საღვთო რომის იმპერიის უმაღლესი საკანონმდებლო-სათათბირო ორგანო. რაიხსტაგის წინამორბედს ინსტიტუტის რანგში, რომელიც იმპერიის პოლიტიკური ელიტის ინტერესებს ასახავდა, წარმოადგენდა გოფტაგი — მეფის კარის კრება იმპერატორის დროს, რომელიც XII საუკუნეში შეიქმნა. „საიმპერიო რეფორმის“ გატარების ფარგლებში 1495 წელს იმპერატორ მაქსიმილიან I-სა და იმპერიის უმაღლეს წოდებებს შორის მიღწეულ იქნა შეთანხმება რაიხსტაგის დაარსების შესახებ, რომელიც იქნებოდა იმპერიის წარჩნებული წოდებების უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანო საკანონმდებლო და სასამართლო ფუნქციებით. 1648 წლის ვესტფალიის სამშვიდობო ხელშეკრულებით რაიხსტაგის უფლებები მნიშვნელოვნად გაფართოვდა, რის შედეგადაც ის გადაიქცა ძალაუფლების უზენაეს საკანონმდებლო ორგანოდ და საღვთო რომის იმპერიის მთელი საკონსტიტუციო-სასამართლო სისტემის ცენტრალურ ელემენტად. 1663 წლიდან რაიხსტაგმა მუდმივი ხასიათი მიიღო და 1806 წელს იმპერიის დაცემამდა იკრიბებოდა რეგენსბურგში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია კატეგორია:რაიხსტაგი
ნატაშა პირც-მუსარი
ნატაშა პირც-მუსარი (Nataša Pirc Musar; დ. 9 მაისი, 1968, ლიუბლიანა) — სლოვენიელი იურისტი, მწერალი, ჟურნალისტი და სლოვენიის წითელი ჯვრის პრეზიდენტი. 2022 წლის სლოვენიის საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში გაიმარჯვა და თანამდებობის დაკავების შემდეგ გახდება სლოვენიის პირველი ქალი პრეზიდენტი.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
პირც-მუსარმა 1992 წელს დაამთავრა ლიუბლიანის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, სადაც მისი ხელმძღვანელი იყო მარკო ილეშიჩი. 1997 წელს მან ჩააბარა ადვოკატთა გამოცდა, შემდეგ კი მუშაობა დაიწყო სლოვენიის ტელევიზიაში, სადაც ექვსი წლის განმავლობაში მუშაობდა ჟურნალისტად და ცენტრალურ საინფორმაციო გამოშვების წამყვანად. შემდეგ, ხუთი წლის განმავლობაში, იგი იყო კომერციული ტელევიზიის POP TV-ის ცენტრალური საინფორმაციო გამოშვების წამყვანი.
კვალიფიკაციის ასამაღლებლად სწავლობდა CNN-ში, ატლანტა. შემდეგ მან სწავლა განაგრძო მანჩესტერის სალფორდის უნივერსიტეტში ორი სემესტრის განმავლობაში, რომლის დროსაც გაიარა სტაჟირება BBC-ში, Granada TV-ში, Sky News-ში, Reuters TV-სა და Border TV-ში. დოქტორის ხარისხი დაიცვა ვენის უნივერსიტეტში. 2001 წელს იგი გახდა Aktiva Group-ის კორპორატიული კომუნიკაციის განყოფილების ხელმძღვანელი, სადაც მუშაობდა მისი მეუღლე ალეშ მუსარი. 2015 წელს ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი დაიცვა ვენის უნივერსიტეტში.
იურიდიული და ბიზნეს კარიერა
2010-დან 2021 წლამდე ნატაშა პირც-მუსარი არაერთხელ მოხვდა ქვეყნის ყველაზე გავლენიანი იურისტების ათეულში. მან დააარსა ასოციაცია OnaVe, რათა დააკავშიროს ქალი ექსპერტები და ხელი შეუწყოს განათლებას. 2015-2016 წლებში ის იყო სლოვენიის წითელი ჯვრის პრეზიდენტი.
პირც-მუსარი არის ექვსი წიგნის ავტორი ან თანაავტორი ინფორმაციის თავისუფლებისა და კონფიდენციალურობის შესახებ სლოვენურ, ინგლისურ და ხორვატულ ენებზე.
პოლიტიკური კარიერა
2022 წლის 23 ივნისს მან წამოაყენა თავისი კანდიდატურა სლოვენიის პრეზიდენტის თანამდებობაზე 2022 წლის ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნებზე, მონაწილეობას მიიღებდა, როგორც დამოუკიდებელი კანდიდატი. მას მხარი დაუჭირეს სლოვენიის ყოფილმა პრეზიდენტებმა მილან კუჩანმა და დანილო ტიურკმა. პირც-მუსარი არასოდეს ყოფილა არცერთი პოლიტიკური პარტიის წევრი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი დამოუკიდებელი კადიდატია მას მხარს უჭერენ სლოვენიის პირატების პარტია და ახალგაზრდული პარტია — ევროპელი მწვანეები.
საპრეზიდენტო არჩევნების პირველ ტურში მიიღო ხმების 26,88 %, დაიკავა მეორე ადგილი და გადავიდა მეორე ტურში. 13 ნოემბრის მეორე ტურში ნატაშა პირც-მუსარმა დაამარცხა ანჟე ლოგარი და აირჩიეს სლოვენიის პირველ ქალ პრეზიდენტად.
პირადი ცხოვრება
მისი მეუღლეა ბიზნესმენი ალეშ მუსარი. მათ ჰყავთ ვაჟი. ისინი არიან რუსული დაჩის სახელით ცნობილი ქონების მფლობელები ზგორნე-გამელნეში და ასევე ფლობენ Rolls Royce Phantom VI ლიმუზინს, რომელიც დამზადებულია 1971 წელს და ოდესღაც ფლობდა ბრიტანეთის სამეფო ოჯახის წევრი, პრინცესა ალექსანდრა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:სლოვენიელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:სლოვენიის პრეზიდენტები
Quercus camusiae
Quercus camusiae — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთსა და ვიეტნამში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
Camponotus macareaveyi
Camponotus macareaveyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ნინა ალოვერტი
ნინა ალოვერტი (Nina Alovert; დ. 1932, ლენინგრადი) — ბალეტის ფოტოგრაფი და მწერალი. ცხოვრობს შეერთებულ შტატებში, საბჭოთა კავშირიდან ემიგრაციის შემდეგ 1977 წელს.
ბიოგრაფია
ალოვერტი დაიბადა ლენინგრადში 1935 წელს. დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ხელოვნების მაგისტრის ხარისხით ისტორიაში. ისტორიისა და ბალეტის ცეკვისადმი ინტერესით მან დაიწყო კარიერა კომედიის თეატრის მუზეუმის კურატორად. მუშაობდა ფოტოგრაფად კომისარევსკაიას და ლენსოვეთის თეატრში. 1950-იანი წლების დასაწყისში იგი მუშაობდა ფოტოგრაფად კიროვის ბალეტში (ახლანდელი მარიინსკი).
ალოვერტმა ასევე გადაიღო მე-20 და 21-ე საუკუნეების რუსულ კულტურასთან დაკავშირებული მრავალი პიროვნება, მათ შორის სერგეი დოვლატოვი, ჯოზეფ ბროდსკი, ვლადიმერ ვისოცკი, მარინა ვლადი, მიხაილ კოზაკოვი, სოლომონ ვოლკოვი და ვლადიმერ ვოინოვიჩი.
2015 წელს ალოვერტმა, მოაწყო ფოტოგამოფენა სახელწოდებით - "ჩემი ძვირფასი მეგობრების მშვენიერი თვისებები", ARKA სამხატვრო გალერეაში ვლადივოსტოკში, 2016 წლის მარტში თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში ბირობიჟანში, ებრაულ ავტონომიური რეგიონში. 2015 წლის 6 ნოემბერს მან მოხსენება წარუდგინა, შორეული აღმოსავლეთის სამხატვრო აკადემიის თეატრალური განყოფილების სტუდენტებსა და პროფესორებს, რომელსაც დაემატა ცნობილი რუსი ბალეტის მოცეკვავეების და მწერლების ფოტოები. მან ეს პრეზენტაცია ქალაქის საჯარო ბიბლიოთეკაში ფართო აუდიტორიის წინაშე წარადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:ლენინგრადში დაბადებულები კატეგორია:ფოტოგრაფები
სან-ხუან-დელ-რიო (ორენსე)
სან-ხუან-დელ-რიო (San Juan del Río, San Xoán de Río‎) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ტიერა-დე-ტრივესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 61 კმ². მოსახლეობა — 506 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ორენსეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ორენსეს ქალაქები
სოროჟინო
სოროჟინო (Сорожино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 264 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ევროპორტი
მინი|300პქ|ევროპორტის ადგილმდებარეობა ევროპორტი (Europoort) — საზღვაო პორტი ქალაქ როტერდამში. მდებარეობს მდინარეების მაასისა და რაინის შესართავის რაიონში, რომელთა ხარჯზე უკავშირდება ევროპის შიდა რეგიონებს: ბელგიას, გერმანიას, საფრანგეთსა და ნიდერლანდებს. 1962 წლისათვის როტერდამის პორტი იყო ყველაზე დატვირთული პორტი მთელ მსოფლიოში, ხოლო 1986 წელს პირველობა სინგაპურის პორტს დაუთმო. ევროპორტის ძირითად საქმიანობას შეადგენს ნავთობგადასამუშავებელი ქარხნების მომსახურება, აგრეთვე ნახშირისა და მეტალურგიის მრეწველობის ხელშეწყობა. ამას გარდა, არის ავტომობილებისა და საკონტეინერო ტერმინალები.
ევროპორტი მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე თანამედროვე პორტია. მშენებლობა დაიწყო 1958 წელს, დასრულდა — 1964 წელს. აქვს ნავთობის, რკინის მადნის, ავტომობილებისა და სხვათა შენახვის რესურსი. ქალაქი როტერდამი წარმოადგენს ნავთობგადასამუშავებელი და ნავთობქიმიური მრეწველობის ერთ-ერთ წამყვან ცენტრს მთელს დასავლეთ ევროპაში. არის გემთსაშენი ვერფები, სანავსადგურო მოწყობილობის, ელექტროტექნიკური და ლითოდასამუშავებელი ქარხნები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინი-მაასი-შელდის დელტა კატეგორია:ნიდერლანდების პორტები კატეგორია:როტერდამის პორტი
არჩილ ცინცაძე
არჩილ ვლადიმერის ძე ცინცაძე (დ. 13 მაისი, 1966) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე (რეზერვის პოლკოვნიკი), დიპლომატი.
დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია არქიტექტორის სპეციალობით. 1992—1993 წწ. მონაწილეობდა აფხაზეთის შეიარაღებულ კონფლიქტში. მაიორის წოდებით მეთაურობდა ბატალიონს. შემდგომში საქართველოს სამხედრო ძალებში სხვადასხვა თანამდებობებზე მუშაობდა. 1998 წ. დაამთავრა მოსკოვის სამხედრო დიპლომატიური აკადემია. 1999—2005 წწ. იყო საქართველოს სამხედრო ატაშე ამერიკის შეერთებული შტატებში. 2005 წლიდან შეიარაღებული ძალებიდან გათავისუფლების შემდეგ მუშაობდა დევნილთა და მოსახლეობის განსახლების სამინისტროში. დაჯილოდოვებულია რამდენიმე ქართული ორდენითა და მედლით, ასევე ერთ-ერთი უმაღლესი ამერიკული სამხედრო ჯილდოთი Legion of Merit (2007 წ.).
Camponotus maafui
Camponotus maafui — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Quercus championii
Quercus championii — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთსა და ტაივანში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
მანი (წინასწარმეტყველი)
მინი|მარჯვნივ|მანი მანი (მანესი) (დ. დაახ. 216— გ. 276) — ირანელი წინასწარმეტყველი და მანიქეიზმის დამაარსებელი.
ცხოვრების წლები
დაიბადა 216 წელს პართიელი არშაკიდებისა და სამეფო ტახტზე მათი შემცვლელი სასანიდების სატახტო ქალაქ ქტეზიფონში. ამ ქალაქის რელიგიურ თემთა შორის ერთ–ერთი მრავალრიცხოვანი და გავლენიანი იყო პალესტინიდან გადმოხვეწილ იუდეველთა სექტა, რომელსაც სხვა სარწმუნოებათა აღმსარებელნიც უერთდებოდნენ ხოლმე. ამ უკანასკნელთა შორის იყო მანის მამაც პატიციუსი, რომელიც სექტის უმკაცრესი მოთხოვნით იძულებული შეიქნა ხელი აეღო ოჯახზე და ცალკე დასახლებულიყო სექტის დანარჩენ წევრთან ერთად. მოგვიანებით, მამამ იქვე მიიყვანა ოთხი წლის მანიც, რათა ახალი სარწმუნოების საწყისები გაეცნო და მის გულმხურვალე მიმდევრად ექცია იგი. მაგრამ 12 წლის მანი ხანდახან უჩეულო აღტკინება იპყრობდა და ის არა მარტო ნათლად ხედავდა, კიდევ ესაუბრებოდა მის მიერ ორეულად თუ ტყუპისცალად წოდებულ ღვთაებრივ მაცნეს, რომელიც იდუმალი ხმით ჩასჩურჩულებდა ყმაწვილს: მოვა დრო და შენ მიატოვებ იუდეველთა სექტას, რადგანაც სულ სხვა მისიისთვის ხარ მოხმობილი. შენ უნდა იხსნა ადამიანთა ტანჯული მოდგმა. ჯერჯერობით კი აქ უნდა დარჩე ცოდნისა და გამოცდილების მისაღებად.
ლეგენდის თანახმად, 24 წლის მანის კვლავ მოევლინა ღვთის მოციქული და ხმამაღლა ამცნო: ახლა კი დროა ხალხში გახვიდე შენი ჭეშმარიტების საქადაგებლადო. მანი დაემორჩილა ღვთაებრივი ხმის კარნახს და შეუდგა თავისი საღმრთო ვალის აღსრულებას.მანი თავმდაბლობით არ გამოირჩეოდა. ის ამტკიცებდა, რომ რელიგიების ყველა დამაარსებელი, ვინც მასზე ადრე მოევლინა ქვეყანას, მხოლოდ თავის ხალხს უქადაგებდა ჭეშმარიტებას: ბუდა ინდოელების მოძღვარი იყო, ზარათუშტრა–ირანელების, ქრისტე–იუდეველების, თვითონ კი მთელი კაცობრიობისთვის აპირებდა ცოდვისგან განწმენდის და სულის ხსნის გზას.
ახალმა რელიგიამ მოიცვა პართია და სოგდიანა, ირანი და რომი, ჩინეთი და ინდოეთი. ამ წარმატებამ დიდი პოპულარობა მოუხვეჭა მანის და მის მიმდევრებს, რომლებიც ნამდვილ ჯადოქრებად და სასწაულთმოქმედებად მიაჩნდა ხალხს. ამიტომაც ხანგრძლივი მისიონერული მოღვაწეობის შემდეგ სამშობლოში დაბრუნებულ მანის მტრულად შეხვდნენ ზოროასტრიზმის ქურუმები. შაჰინშაჰმა ბაჰრამ I–მა თავის უზენაეს ქურუმს უბრძანა საჯარო პაექრობაში გამოეწვია მანი, რათა მისი ერეტიკული მოძღვრების სიყალბე დაემტკიცებინა ხალხისთვის. მანიქეველთა თავკაცის ბრწყინვალე ორატორული ნიჭით დამფრთხალმა ქურუმმა თავი აარიდა პაექრობას და მანის მოსთხოვა თავისი ერთ–ერთი სასწაული ეჩვენებინა ცნობისმოყვარე ბრბოს წინაშე: თუ გამლღვალ ტყვიას დალევ, ეს სავსებით საკმარისი იქნება შენი რწმენის გასამართლებლადო. მანიმ ცივად უარყო ქურუმის მოთხოვნა: ჩემს რწმენას სასწაულებით გამართლება არ სჭირდებაო. მაშინ, მეფის ბრძანებით, დილეგში ჩააგდეს და 276 წელს სიკვდილით დასაჯეს (ზოგიერთი ვერსიით, ცოცხლად გააძრეს ტყავი).
ლიტერატურა
ბაჩანა ბრეგვაძე, თხზულებები და თარგმანები, წ. 1, თბ., ნეკერი, 2006, გვ. 548
კატეგორია:რელიგიების დამაარსებლები კატეგორია:გარდაცვლილი 276 კატეგორია:მანიქეიზმი
ბურგუნდიის სამეფო
270px|thumb|ბურგუნდიის სამეფო [[1034 წელს თეთრი ზოლით აღნიშნულია თანამედროვე სახელმწიფოების საზღვრები ]] ბურგუნდიის სამეფო (Royaume de Bourgogne) — შუა საუკუნეების სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნი, რომელიც არსებობდა X-XIV საუკუნეებში თანამედროვე სამხრეთ-აღმოსავლეთი საფრანგეთისა (პროვანსის, დოფინეს, სავოიისა და ფრანშ-კონტეს ოლქები) და დასავლეთ შვეიცარიის ტერიტორიაზე. წარმოიქმნა 933 წელს ზემო და ქვემო ბურგუნდიების სამეფოების გაერთიანების შედეგად, ხოლო 1032-1034 წლებში შევიდა საღვთო რომის იმპერიის შემადგენლობაში. მოგვიანებით სამეფო დაიშალა უფრო მცირე ფეოდალურ სამფლობელოებად (მათ შორის უფრო მეტად ცნობილია — პროვანსისა და სავოიას საგრაფოები, ბურგუნდიის პფალცსაგრაფო), რომელთა უდიდესი ნაწილიც დროთა განმავლობაში საფრანგეთს უერთდებოდა. დედაქალაქის ლათინური დასახელების — არლის გამო, ბურგუნდიის სამეფო ასევე ცნობილია სახელწოდებით არელატი ან არელატის სახელმწიფო.
ბურგუნდიის თანამედროვე ისტორიული ოლქი და რეგიონი არასდროს არ შედიოდა ბურგუნდიის სამეფოს შემადგენლობაში და რჩებოდა საჰერცოგოდ საფრანგეთის მეფის სიუზერენობის ქვეშ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბურგუნდიის ისტორია კატეგორია:საფრანგეთი შუა საუკუნეებში კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
Quercus chapensis
Quercus chapensis — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთსა და ვიეტნამში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
Westlife
Westlife — ირლანდიური ბოიბენდი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1998 წელს. თითქმის 14 წლის არსებობის შემდეგ ჯგუფი დაიშალა 2012 წელს, მათი ფინალური ტურნეს შემდეგ. ჯგუფის წევრები იყვნენ შეინ ფილენი, მარკ ფიჰილი, კიენ იგენი, ნიკი ბირნი. ბრაიან მაკფედენი ჯგუფის წევრი იყო 1998-დან 2004 წლამდე.
Westlife-ს გაყიდული აქვს 45 მილიონი ჩანაწერი მსოფლიოს მასშტაბით, რომელიც მოიცავს სტუდიურ ალბომებს, სინგლებს, ვიდეოს და კრებულებს. 14 წლიანი კარიერის მანძილზე ჯგუფს დაგროვებული აქვს 14 #1 სინგლი გაერთიანებულ სამეფოში (მესამედ გაერთიანებული სამეფოს ისტორიაში, კლიფ რიჩარდთან ერთად და ჩამორჩა მხოლოდ The Beatles-ს და ელვის პრესლის) და 26 სიმღერა, მოხვედრილი საუკეთესო 10-ეულში. კოლექტივმა ყველაზე მეტჯერ, 4-ჯერ მოიგო წლის ჩანაწერის ჯილდო — ერთადერთი მუსიკალური ჯილდო გაერთიანებულ სამეფოში, მათი 14 წლის კარიერაში, რომელიც საჯარო გამოკითხვას ეფუძნება. მიუხედავად მსოფლიო წარმატებისა ჯგუფი ვერ შევიდა ამერიკულ ბაზარზე და ამ ქვეყანაში მხოლოდ ერთი ჰიტ-სინგლი ჰქონდა, „Swear It Again“ (2000).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირლანდიური პოპ-ჯგუფები კატეგორია:1998 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:2012 წელს დაშლილი ჯგუფები
სტრელიცა (კუბენსკოეს სასოფლო დასახლება)
სტრელიცა (Стрелица) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 9 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კოლეგებო, შეწყვიტეთ ხმაური
კოლეგებო, შეწყვიტეთ ხმაური (Makkers, staakt uw wild geraas) — ნიდერლანდელი რეჟისორის ფონს რადემაკერსის დრამატული კინოფილმი. გამოვიდა 1960 წლის 28 ოქტომბერს. ფილმი შეყვანილი იქნა ბერლინის მე-11 საერთაშორისო კინოფესტივალზე, სადაც მოიპოვა ჯილდო „ვერცხლის დათვი“.
სქოლიო
კატეგორია:1960 წლის ფილმები კატეგორია:ნიდერლანდური ფილმები
ანზორ კავსაძე
ანზორ კავსაძე (დ. 7 აგვისტო, 1930, ჭიათურა — გ. 2008, თბილისი) — ქართველი საგუნდო დირიჟორი, საქართველოს სახალხო არტისტი. საქართველოს ხალხური სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლ — ერისიონის სამხატვრო ხელმძღვანელი 1957-1966 წლებში. ცნობილი მომღერლის სანდრო კავსაძის შვილიშვილი. ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1958).
ბიოგრაფია
ანზორ კავსაძე დაიბადა 1930 წელს ჭიათურაში. საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ თბილისის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში მოეწყო, პარალელურად თბილისის II მუსიკალურ ტექნიკუმში საგუნდო ხელოვნების შესწავლა დაიწყო გრიგოლ კაპანაძესთან, რომელიც შთააგონებდა მას მომავალ პროფესიას - დირიჟორობას. შემდეგ იგი ნიჭიერ ბავშვთა მუსიკალურ სკოლა-ინტერნატში შედის, იქიდან კი უკვე 1951 წელს თბილისის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში აბარებს და 1956 წელს წარჩინებით ამთავრებს გიორგი ხახანაშვილის კლასს. მცირე ხნით სანდრო ინაშვილთანაც ეუფლება ვოკალს. შემდეგ სწავლას აგრძელებს ასპირანტურაში, ჯერ საგუნდო-სადირიჟორო განხრით, ხოლო 1961 წლიდან - სიმფონიურ-საოპერო დირიჟორის ოსტატობის დასაუფლებლად.
1949 წელს მღეროდა ბიძის, მიხეილ კავსაძის, გუნდში, სადაც სიმღერამ მას ბევრი რამ შესძინა. ანზორ კავსაძის მიერ ჭიათურაში მომზადებულმა გუნდმა 1951 წლის ოლიმპიადაზე პირველი ადგილი დაიკავა.
1952 წლიდან მუშობდა თავის მასწავლებელ გიორგი ხახანაშვილთან ერთად რადიოკომიტეტის კაპელაში.
1954 წლიდან კონსერვატორიის საოპერო სტუდიის გუნდის ქორმეისტერია, 1956 წლიდან - სახელმწიფო კაპელის დირიჟორი, ხოლო მომდევნო წლიდან საქართველოს ხალხური სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის მხატვრული ხელმძღვანელია. 1958 წელს ანსამბლმა ქართული ხელოვნების მეორე დეკადაზე მოსკოვში თავი ისახელა კარგი რეპერტუარითა და დახვეწილი შესრულებით. ამავე წელს მიენიჭა ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება.
1951 წლიდან საქართველოს რადიოს კაპელის დირიჟორი და მომღერალია, შემდეგ კონსერვატორიასთან არსებული გუნდისა და სახელმწიფო ფილარმონიის კაპელის დირიჟორი. 1957-1966 წლებში საქართველოს ხალხური სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო დამსახურებული ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:დაბადებული 7 აგვისტო კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
Quercus chevalieri
Quercus chevalieri — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთსა და ვიეტნამში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
Camponotus luteus
Camponotus luteus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus luteiventris
Camponotus luteiventris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ავსტრო-უნგრეთის ჰიმნი
ავსტრიის იმპერიის ჰიმნის მუსიკა დაწერა იოზეფ ჰაიდნმა 1797 წელს იმპერატორ ფრანც II-თვის. ამჟამად ეს მელოდია გერმანიის ჰიმნია.
ტექსტი მოიცავდა მოქმედი იმპერატორის ქება-დიდებას, რის გამოც ტახტზე მორიგი ახალი მონარქის არჩევისას იცვლებოდა. მხოლოდ ფრანც იოზეფ I-მა 1854 წელს ჰიმნს მისცა უპიროვნო ფორმა, რომელიც შეიძლებოდა გამოყენებულიყო ნებისმიერი ჰაბსბურგის მიმართებაში:
Gott erhalte, Gott beschütze
Unsern Kaiser, unser Land!
Mächtig durch des Glaubens Stütze,
Führt er uns mit weiser Hand!
Laßt uns seiner Väter Krone
Schirmen wider jeden Feind!
უკრაინის პრემიერლიგა 2018–2019
უკრაინის პრემიერლიგა 2018–2019 — უკრაინის საფეხბურთო პრემიერლიგის 11-ე გათამაშება (უკრაინის 28-ე საფეხბურთო საკლუბო გათამაშება საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ). ჩემპიონატი დაიწყო 2018 წლის 21 ივლისს. სეზონი 2019 წლის 30 მაისს დასრულდა. რიგით მე-12-დ მოახერხა ჩემპიონის ტიტულის მოპოვება დონეცკის „შახტარმა“.
ავსტრო-უნგრეთის ჰიმნი
Innig bleibt mit Habsburgs Throne
უკრაინის პრემიერლიგა 2018–2019
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის პრემიერლიგის სეზონები
ავსტრო-უნგრეთის ჰიმნი
Österreichs Geschick vereint!
ჰიმნის ტექსტი გადათარგმნილია ავსტრო-უნგრეთის ხალხების ენებზე (უნგრული, ჩეხური, პოლონური, სლოვენური, სერბოხოტვატული, უკრაინული, რუმინული, იტალიური, ფრიულური, ებრაული) უკრაინული ვარიანტი:
Боже, буди покровитель
Цісарю, Його краям!
Кріпкий вірою правитель,
Мудро хай проводить нам!
Прадідну Його корону
Боронімо від ворога!
Тісно із Габсбурґів троном
Сплелась Австрії судьба!
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყოფილი ჰიმნები კატეგორია:1797 წლის სიმღერები
Quercus chingsiensis
Quercus chingsiensis — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
პიცა
პიცა — ბრტყელი გამომცხვარი პური, რომელიც ჩვეულებრივ, დაფარულია ტომატის საწებლით, ყველით (მოცარელათი) და სხვადასხვა მასალით. პიცა წარმოადგენს იტალიური, კერძოდ, ნეაპოლიტანური სამზარეულოს ნაწილს, რომელმაც დღესდღეობით სხვადასხვა კულტურებში ფართო გავრცელება ჰპოვა. სპეციალიზებულ დაწესებულებებს, სადაც პიცა ცხვება და/ან იყიდება, პიცერია ეწოდება.
ისტორია
როგორც ცნობილია, ძველი ბერძნები პურს სხვადასხვა დანამატით, მათ შორის, ზეთისხილით, მწვანილით და ყველით აცხობდნენ. ძველ რომში ცნობილი იყო პური პლაცენტა, რომელსაც ასევე ყველით კეთდებოდა. თანამედროვე პიცა ნეაპოლში წარმოიშვა.
ტიპები
ნეაპოლიტანური პიცა: ლაციოს პიცა:
ამასთან არსებობს პიცის არაიტალიური სახეობებიც: მაგალითად, ნიუ-იორკის, ჩიკაგოს და ა.შ.
მირა (ფილმი)
მირა (Mira) — ნიდერლანდელი რეჟისორის ფონს რადემაკერსის დრამატული კინოფილმი. ნიდერლანდი-ბელგიის ერთობლივი წარმოებისაა. გამოვიდა 1971 წლის 4 მარტს. ფილმი შეყვანილი იქნა კანის 24-ე კინოფესტივალზე. მირა წარდგენილი იყო ოსკარის რიგით 44-ე დაჯილდოების ცერემონიალზე, უცხოენოვანი ფილმის კატეგორიაში შესარჩევად, თუმცა არ იქნა მიღებული როგორც კანდიდატი.
ძინალი
ძინალი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის აუზში. წარმოადგენს ტვიბერის მყინვარის მარცხენა შენაკადს. სიგრძე 4,3 კმ, ფართობი 4,7 კმ². საზრდოობს მწვერვალ კულაკთაუს კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარებით. ძინალის ფირნში (ზღვის დონიდან 3150 მ) თოვლის ზედაპირზე არის წითელი წყალმცენარეები. მისასვლელი გზაა სოფელ ჟაბეშიდან.
Camponotus luctuosus
Camponotus luctuosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
ძინალი
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მყინვარები
Camponotus luctuosus
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
უშბის მყინვარი
უშბის მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. სიგრძე 5,4 კმ, ფართობი 9,5 კმ². მყინვარის ენა ეშვება ზღვის დონიდან 2520 მეტრამდე. მყინვარის ზედაპირი ზემო ნაწილში დანაპრალებულია, ქვემოთ დაფარულია მორენული მასალით. მწვერვალების უშბისა და მაზერის კალთებზე იერთებს ორ მცირე, ხოლო შუაწელში, მარჯვნიდან — უფრო დიდ შენაკადს. საზრდოობს მწვერვალების მაზერის, უშბის, შჩუროვსკისა და შხელდის კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარების ნაკადებით და თოვლის ზვავებით. მყინვარის ბოლოდან გამოდის მდინარე დოლრის (ენგურის მარჯვენა შენაკადი) ერთ-ერთ შემდგენელი, რომელიც 200 მ სიმაღლის ვერძის შუბლებზე ჩანჩქერებს ქმნის.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მყინვარები