cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ზუგდიდის ბოტანიკური ბაღი
დირექტორები და ხელმძღვანელობა
2009 წლის მაისში საზოგადოება „ზუგდიდელის“ თავმჯდომარემ ოთარ ფაცაციამ, ზუგდიდის მაჟორიტარმა დეპუტატმა ფრიდონ თოდუამ და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგებელმა ალექსანდრე ქობალიამ მიიღეს ერთობლივი გადაწყვეტილება ბოტანიკური ბაღის მძიმე მდგომარეობიდან გამოყვანისთვის ზომების მისაღებად. ამ გადაწყვეტილების თანახმად ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგეობა ადგილობრივი ბიუჯეტიდან ყოველთვიურად 5 000 ლარს გამოყოფს.
thumb|left|300px
ნიადაგი
ბოტანიკური ბაღის ნიადაგი საშუალო ეწერი, თიხიანია. ქვენიადაგი ხასიათდება უძველესი მდინარის ნაფენებით. ფიზიკური თვისებების მიხედვით ნიადაგის ზედა ფენები (20 სმ სიღრმე) სუსტი გოროხოვანია, მის ქვემოთ კი – უსტრუქტურო. ჰაერაცია ზედა ფენებში კარგია, ქვედა ფენებში — სუსტი. ქვედა თიხიან ფენებში შეიმჩნევა დაჭაობების ნიშნები. ნიადაგის სიღრმეში ტენი თითქმის ყოველთვისაა.
ინტროდუცირებული ხეები და ბუჩქები (1975 წელი)
ბოტანიკურ ბაღში ინტროდუცირებულია 94 სახეობის მერქნიანი მცენარე, რომელნიც 45 ოჯახსა და 57 გვარს მიეკუთვნება. ხეები წარმოდგენილია 74 სახეობით, ბუჩქები — 17, ხვიარები — 3. ეს მცენარეები ბიოლოგიური ჯგუფების მიხედვით ასე ნაწილდება:
ინტროდუცირებული მცენარეების გარემოსთან შეგუების უნარი
ბაღში ინტროდუცირებული მცენარეები ადგილობრივ გარემო პირობებთან ურთიერთგანსხვავებული შეგუების უნარით ხასიათდება, რის გამოც ზოგი მათგანის ბოილოგიური მდგომარეობა (ვეგეტატიური, გენერაციული) დაბალია, ზოგისა კი აბორიგენებსაც ტოლს არ უდებს. ზემოაღნიშნული მდგომარეობის მიხედვით შეიძლება მცენარეები დაჯგუფდეს:
ინტროდუცირებულ მცენარეთა სასიცოცხლო ფაზის რიტმი
ინტროდუცირებულ მცენარეთა რიგი, სასიცოცხლო ფაზის რიტმი (შეფოთვლა, ყვავილობა, ნაყოფმსხმიარობა, ფოთოლცვენა, ზრდა) ძირითადად ესატყვისება და მიჰყვება ადგილობრის კლიმატურ რიტმს. გამონაკლისს წარმოადგენს:
ინტროდუცენტები გეოგრაფიული წარმოშობის მიხედვით
thumb|left|230px ინტროდუცენტები გეოგრაფიული წარმოშობის მიხედვით შემდეგნაირად ნაწილდება:
შიშველთესლოვანნი
150px|right 150px|right 150px|right 150px|right 150px|right 150px|right
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზუგდიდი კატეგორია:საქართველოს ბოტანიკური ბაღები
ედუარდ V
ედუარდ V იორკი (Edward V) (დ. 2 ნოემბერი ან 4 ნოემბერი, 1470, უესტმინსტერი — გ. სავარაუდოდ 1483) — ინგლისის მეფე 1483 წლის 9 აპრილიდან სიკვდილამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისის მეფეები კატეგორია:იორკები კატეგორია:უელსის პრინცები კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1470 კატეგორია:გარდაცვლილი 1483
კაიო-ლარგო-დელ-სური
კაიო-ლარგო-დელ-სური (Cayo Largo del Sur) — მცირე კუნძული კარიბის ზღვაში, ლოს-კანარეოსის არქიპელაგში. სიგრძე 25 კმ, სიგანე 3 კმ. 1494 წელს კუნძული მოინახულა ქრისტეფორე კოლუმბმა. მოგვიანებით კუნძულზე გარკვეული დროით გაჩერდა ფრენსის დრეიკი. მეკობრეები კაიო-ლარგო-დელ-სურს დიდი ხნის განმავლობაში იყენებდნენ როგორც თავშესაფარსა და ბაზას. პლაჟი და მცენარეულობა ხელს უწყობს დაივინგის განვითარებას. დღეისათვის წარმოადგენს კურორტს. გეოლოგიურ აგებულებაში ჭარბობენ კირქვები. კუნძულის სიახლოვეს მრავლადაა მარჯნის რიფები. სანაპირო წყლები სუფთაა, განვითარებულია თეთრი პლაჟი. კუნძულის ჩრდილოეთით არის მანგროვიანები.
კაიო-ლარგო-დელ-სურზე მდებარეობს საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი — ვილო აკუნიას აეროპორტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუბის კუნძულები
ვორენუსი და პულო
ლუციუს ვორენუსი და ტიტუს პულო — იულიუს კეისრის პირად ჩანაწერებში ნახსენები ორი რომაელი ცენტურიონი. ისინი მოხსენიებულები არიან როგორც მე-11 ლეგიონის წევრები. მაგრამ კეისარი არასოდეს ასახელებს ამ ლეგიონს, მხოლოდ იყენებს სიტყვებს  in ea legione — „ამ ლეგიონში“. ცნობილია მხოლოდ ის, რომ ლეგიონი, რომელშიც ისინი მსახურბდნენ, იმ დროს ციცერონის მეთაურობის ქვეშ იყო.
ემეტოფილია
ემეტოფილია (εμετό „ემეტო“ — პირღებინება; φιλία — სიყვარული) — სექსუალური ფეტიშიზმი, როდესაც ადამიანი აღიგზნება პირღებინებისას ან სხვათა პირღებინების დაკვირვებისას. ამ აქტის გახორციელებას პარტნიორებს შორის, რაც გამოიხატება ერთმანეთზე პირის ღებინებით, ეწოდება რომაული წვიმა (სახელი მოდის რომაულ ლხინზე ხშირი პირღებინების შედეგად).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაფილიები კატეგორია:პირღებინება
ბერძნები იტალიაში
მარჯვნივ|მინი|226x226პქ| გრიკოს ენაზე მოლაპარაკე ადგილები სალენტოსა და კალაბრიაში ბერძენთა დასახლებები იტალიაში (ბერძ. Έλληνες στην Ιταλία, итал. Greci in Italia) გაჩნდა ვაჭრებისა და კოლონიური კომპანიების მიგრაციის შედეგად ძვ.წ. VIII საუკუნეში.
ამჟამად არსებობს გრიკოს ხალხის სახელით ცნობილი ეთნიკური უმცირესობა. ისინი ცხოვრობენ  სამხრეთ იტალიის რეგიონებში კალაბრიაში (რეგჯო კალაბრიის პროვინცია) და აპულიაში, განსაკუთრებით სალენტოს ნახევარკუნძულზე, უძველესი რეგიონის — დიდი საბერძნეთის  ტერიტორიაზე. აღნიშნული ეთნიკური ჯგუფი საუბრობს
ბერძნული ენის დიალექტზე. დიალექტს გრიკოს უწოდებენ. როგორც ითვლება, ისინი უძველესი და შუა საუკუნეების ბერძნული საზოგადოების შთამომავლები არიან, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში ცხოვრობდნენ სამხრეთ იტალიაში. ბერძნული თემი დიდი ხანია არსებობდა ვენეციაში, იტალიისა და მალტის ბერძნული მართლმადიდებლური არქიეპარქიის ამჟამინდელ ცენტრში, რომელიც,   X საუკუნემდე ბიზანტიის პროვინციას წარმოადგენდა, ხოლო XVII საუკუნემდე ფლობდა  ტერიტორიებს მორეასა და კრეტაზე. ამ ჯგუფთან ერთად იტალიაში ცხოვრობს საბერძნეთიდან ემიგრირებული ხალხის  მცირე რაოდენობა. ისინი ქმნიან ემიგრანტთა საზოგადოებას ქვეყანაში. დღეს სამხრეთ იტალიაში მცხოვრებმა  ბერძნების გარკვეულმა ჯგუფმა განიცადა რა ასიმილაცია, აღიარებს იტალიურ კულტურას და იცავს ადგილობრივ წეს-ჩვეულებებს. ΒGreeks in Italy
ანტიკური ხანა
მარჯვნივ|მინი|300x300პქ| ბერძნული დიასპორა ძვ.წ. VI საუკუნე ძვ. წ. VIII და VII საუკუნეებში, სხვადასხვა მიზეზების გამო, რომელთა შორის იყო დემოგრაფიული კრიზისი (შიმშილი, გადასახლება, კლიმატის ცვლილება და სხვ.), ახალი სავაჭრო პუნქტებისა და პორტების ძიება, ომიდან გაქცევა და სამშობლოდან გაძევება,  დაიწყო ბერძენთა დიდი კოლონიზაციური მოძრაობა, მათ შორის სამხრეთ იტალიაში..
ამავე დროს, ბერძნული კოლონიები შეიქმნა შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე და მასალია ( მარსელი ). დასახლებები გაჩნდა სიცილიაში და აპენინის ნახევარკუნძულის სამხრეთ ნაწილის სანაპირო რაიონებში.
სიცილია და იტალიის სამხრეთ ნაწილი იმდენად მჭიდროდ იყო ბერძნებით. დასახლებული, რომ რომაელები მას დიდ საბერძნეთს უწოდებდნენ. თუმცა ძველ გეოგრაფებს შორის არსებობდა აზრთა სხვადასხვაობა აღნიშნულ ფაქტთან დაკავშირებით. მოიცავდა თუ არა ხსენებული ტერმინი სიცილიას, თუ მხოლოდ აპულიას და კალაბრიას — გულისხმებოდა (სტრაბონი)
შუა საუკუნეები
მინი|[[XVI საუკუნე|XVI საუკუნის ბერძენი მიგრანტი იტალიაში.ფრანჩესკო მავროლიკო. (დაახლ 1494– 1575) ]] ადრეული შუა საუკუნეების განმავლობაში, დიდი საბერძნეთი საბერძნეთიდან და მცირე აზიიდან  მიგრირებული ბერძნების ახალმა ტალღამ მოიცვა, რადგან სამხრეთ იტალია   აღმოსავლეთ რომის იმპერიის მმართველობის ქვეშ რჩებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ სამხრეთ იტალიის ბერძენ მკვიდრთა უმეტესობა  დეელინიზებულია და ბერძნულად აღარ საუბრობს,   კალაბრიაში და ძირითადად სალენტოში ჯერ კიდევ არის  გრიკოს უმცირესობა. გრიკო — ენის სახელია, რომელიც აერთიანებს ძველ დორიულ, ბიზანტიურ ბერძნულ და იტალიურ ელემენტებს. არსებობს გრიკოს მდიდარი ზეპირი ტრადიცია და ფოლკლორი, რომელიც ამჟამად მხოლოდ რამდენიმე ათასი ადამიანით შემოიფარგლება. ჩანაწერები იმის შესახებ, რომ  დიდი საბერძნეთი ძირითადად ბერძნულენოვანი იყო,   XI საუკუნით თარიღდება. ბიზანტიის იმპერიის  (1203— 1453) და ძირითადად კონსტანტინოპოლის დაცემის შემდეგ 1453 წლიდან მე-16 საუკუნემდე, ბიზანტიელი ბერძენი მეცნიერების და სხვა ჩამოსახლებულთა მიგრაციას თანამედროვე მეცნიერები მიიჩნევენ ბერძნული და რომაული  განათლების, ხელოვნების და მეცნიერების, ასევე   რენესანსული ჰუმანიზმის აღორძინების გადამწყვეტ ფაქტორად. ეს ემიგრანტები იყვნენ გრამატიკოსები, ჰუმანისტები, პოეტები, მწერლები, გამომცემლები, შემსრულებლები, მუსიკოსები, ასტრონომები, არქიტექტორები, მეცნიერები, მხატვრები, მწიგნობრები, ფილოსოფოსები, მეცნიერები, პოლიტიკოსები და თეოლოგები. მარცხნივ|მინი|მდიდარი ბერძენი ვაჭარი და იურისტი ვენეციაში ტომას ფლანგისი (დაახლ. [[1578– 1648)]] ოსმალების მიერ მიერ კონსტანტინოპოლის დაპყრობიდან ათწლეულების განმავლობაში, ბევრი ბერძენი დასახლდა ვენეციის რესპუბლიკის ტერიტორიებზე, მათ შორის თავად ვენეციაში. 1479 წელს ვენეციაში 4000-დან 5000-მდე ბერძენი მოსახლე ცხოვრობდა. უფრო მეტიც, ეს იყო იმ დროის ერთ-ერთი ეკონომიკურად ძლიერი ბერძნული თემი ოსმალეთის იმპერიის გარეთ საზღვრებს გარეთ. 1494 წლის ნოემბერში ბერძნებმა ვენეციაში მოითხოვეს ბერძნული საძმოს — Scuola dei Greci— დაარსების  უფლება. ეს იყო  საქველმოქმედო და რელიგიური საზოგადოება საკუთარი კომიტეტით, ოფიცრებით, რომლებიც წარმოადგენდნენ განვითარების გზაზე მდგარი  ბერძნული საზოგადოების ინტერესებს. ეს ფაქტი წარმოადგენდა ვენეციური ხელისუფლების მიერ ბერძნული კოლონიის სამართლებრივი სტატუსის პირველ ოფიციალურ აღიარებას. 1539 წელს ვენეციის ბერძნებს ნება დართეს  დაეწყოთ საკუთარი ეკლესიის — სან ჯორჯო დეი გრეჩის მშენებლობა, რომელიც დღესაც დგას ვენეციის ცენტრში რიო-დეი გრეციზე.
თანამედროვე იტალია
მიუხედავა იმისა, რომ სამხრეთ იტალიის ბერძენ მკვიდრთა უმეტესობა მთლიანად ლათინიზირებული იყო შუა საუკუნეებში ( ბევრი უძველესი კოლონიი, მათ შორის, ძვ. წ. IV საუკუნეში პაესტუმის მსგავსად), დღესდღეობით ბერძნული კულტურისა და ენის მცირე კუნძულები დარჩა და გადარჩა, ვინაიდან მიგრაციულ მარშრუტებს სამხრეთ იტალიასა და მატერიკულ საბერძნეთს შორის არასოდეს შეუწყვეტია არსებობა .XVI-XVII საუკუნეებში ბერძნებმა ხელახლა მოახდინეს რეგიონის კოლონიზაცია. ეს მოხდა თურქ-ოსმალეთის მიერ პელოპონესის დაპყრობის შედეგად. ბერძენთა და ალბანელების  დიდმა ნაწილმა მოითხოვა და მიიღო თავშესაფარი კალაბრიის, სალენტოსა და სიცილიის რეგიონებში კორონის დაცემის შემდეგ (1534 წ.). იტალიაში გადასული ბერძნების კიდევ ერთი ნაწილი პელოპონესის მანის რეგიონიდან იყო. მანიოტები ცნობილი იყვნენ ძლიერი სამხედრო ტრადიციებითა და სისხლიანი ვენდეტებით (ამ ბერძენთა მეორე ნაწილი კორსიკაზე გადავიდა). მიგრაციებმა გააძლიერა დასახლებული იტალიური სამხრეთი კულტურული და სამხედრო ელემენტით.
როდესაც იტალიელმა ფაშისტებმა 1922 წელს ხელში ჩაიგდეს ძალაუფლება, დაიწყეს იტალიაში ბერძნულენოვანი მოსახლეობის დევნა.
დღეს იტალიური ბერძნული შეტანილია იუნესკოს გადაშენების პირას მყოფი ენების წითელ წიგნში.
გრიკო
გრიკო — იტალიაში, მცხოვრები ბერძნული წარმოშობის  ხალხის ჯგუფია, რომელიც ჯერ კიდევ ცხოვრობს იტალიის რეგიონებში, კალაბრიასა და აპულიაში. ხსენებული ჯგუფი ტრადიციულად ლაპარაკობდა გრიკოს ენაზე. ეს წარმოადგენს ბერძნული ენის ფორმას, რომელიც აერთიანებდა ძველ დორიულ და ბიზანტიურ ბერძნულ ელემენტებს. ითვლება, რომ გრიკოს ენის წარმოშობა საბოლოოდ შეიძლება უკავშირდებოდეს დიდი საბერძნეთის კოლონიებს.
ბერძნები დომინირებდნენ  სამხრეთ იტალიის ზოგიერთი რეგიონის მოსახლეობაში, განსაკუთრებით კალაბრიაში, სალენტოში, ლუკანიასა და სიცილიაში XII საუკუნემდე. გასული საუკუნეების განმავლობაში, გრიკო მოექცა კათოლიკური ეკლესიისა და ლათინური კულტურის ძლიერი გავლენის ქვეშ. შედეგად მოხდა გრიკოს ასიმილაცია  იტალიურ კულტურასთან. გრიკოს ენას სერიოზული საფრთხე ემუქრება იტალიურ ენაზე  გადასვლისა და ბოლო ათწლეულების განმავლობაში ქალაქებში ფართომასშტაბიანი შიდა მიგრაციის გამო. გრიკოს თემს ამჟამად 60 000 წევრი ჰყავს.
ემიგრანტები
მარჯვნივ|მინი|150x150პქ| ბრენდი Bulgari დააარსა იტალიაში ბერძენმა ემიგრანტმა სოტირიო ბულგარიმ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ბერძნების დიდი ნაწილი ემიგრაციაში წავიდა საზღვარგარეთის ქვეყნებში, ძირითადად შეერთებულ შტატებში, კანადაში, ავსტრალიაში, ახალ ზელანდიაში, გაერთიანებულ სამეფოში, არგენტინაში, ბრაზილიაში, ნორვეგიაში, გერმანიაში, არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში და სინგაპურში. მიუხედავად იმისა, რომ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ საბერძნეთიდან მცირე რაოდენობის მიგრანტები გაემართნენ იტალიაში, დღეს ბერძნული დიასპორა დაახლოებით 30000 ადამიანს ითვლის, რომელთა უმეტესობა ცხოვრობს რომსა და ცენტრალურ იტალიაში.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის ეთნიკური ჯგუფები კატეგორია:ძველი საბერძნეთი კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია კატეგორია:ბერძნული დიასპორა კატეგორია:ბერძნები იტალიაში
სიგირიია
სიგირიია (ტამილ. சிகிரியா „ლომების კლდე“) — უძველესი კლდეში ნაკვეთი ციხესიმაგრე და სასახლის ნანგრევები შრი-ლანკაში. კომპლექსს გარს აკრავს ბაღების ქსელი და სხვადასხვა სტრუქტურები. სიგირიია ტურისტებში უაღრესად პოპულარული ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს, რომელიც ასევე ცნობილია უძველესი ნახატებით (ფრესკებით), რომლებიც ინდოეთში მდებარე, აჯანტის მღვიმის მხატვრობას წააგავს.
ეს ტერიტორია ჯერ კიდევ პრეისტორიულ ხანაში ყოფილა დასახლებული. კლდეში ნაკვეთი გამოქვაბულები ძვ. წ. V საუკუნეეში ბუდისტებმა ააგეს როგორც მონასტრები.
1982 წელს, იუნესკომ სიგირიია მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შრი-ლანკაში
კოხვა დ მადინხა
Koxә d Mәdinxә (აღმოსავლეთის ვარსკვლავი) — საქართველოს სსრ-ში, ასურულ ენაზე გამომავალი სოციალურ-პოლიტიკური გაზეთი.
გაზეთის პირველი ნომერი 1928 წლის ივლისში გამოვიდა. თავიდან პუბლიკაციები იბეჭდებოდა სირიულ დამწერლობის გამოყენებით, შემდეგ რომანიზებულ ანბანზე. 1938 წელს გაზეთის გამოცემა შეწყდა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები
დალი ასათაშვილი
დალი ასათაშვილი (დ. 11 თებერვალი, 1940, თელავი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1965–1968 წლებში იყო ყაზახეთის საბჭოთა სოციალისტუტი რესპუბლიკის კოკჩეტავის რაი–საავადმყოფოს თერაპიული განყოფილების გამგე. 1968–1971 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის ასპირანტი. 1972–1974 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1974–1993 წლებში სუბორდინაციის კათედრის ასისტენტი. 1973–1976 წლებში ამავე კათედრის დოცენტი. 1977 წლიდან შინაგან სნეულებათა №1 კათედრის დოცენტი. ავტორია 36 სამეცნიერო ნაშრომის. გამოქვეყნებული აქვს უმაღლესი სასწავლებლების სტუდენტთათვის დამხმარე სასწავლო–მეთოდური ბროშურები. 1951–1953 წლებში გადასახლებული იყო სამხრეთ ყაზახეთში, პახტაარალის რაიონის სოფელ მახტალაში.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჰისტამინის ცვლის ზოგიერთი მაჩვენებლები კუჭისა და 12–გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების დროს“.
რეგატა
მინი|მარჯვნივ|რეგატა იალქნიანი ნავებით რეგატა — სპორტული შეჯიბრება იალქნიან, ნიჩბიან ან ძრავიანი ნავებით. ხშირად, რეგატა მოიცავს იმ სოციალურ და სარეკლამო ხასიათის ღონისძიებებსაც, რომელიც შეჯიბრების პერიოდში ტარდება. უმეტესად, იგი სახელწოდებას იღებს იმ ქალაქის ან ადგილის მიხედვით, სადაც ტარდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპორტი
მაჰამადუ ბავუმია
მაჰამადუ ბავუმია (დ. 7 ოქტომბერი, 1963) — განელი ბანკირი, ეკონომისტი და პოლიტიკოსი. განის ვიცე-პრეზიდენტი 2017 წლის 7 იანვრიდან. თანამდებობის დაკავებამდე ორგზის იყო ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატი. ჰყავს მეუღლე და ოთხი შვილი.
ბავუმია იყო განის ეროვნული ბანკის თავმჯდომარის მოადგილე. 2008 და 2012 წლების არჩევნებზე წარდგენილი იყო „ახალი პატრიოტული პარტიის“ ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატად.
მშობლები
ბავუმიას მამა, ალჰაჯი მუმუნი ბავუმია იყო მასწავლებელი, ადვოკატი და პოლიტიკოსი.
ჩინეთის რეგიონები
ქვემოთ მოცემულია ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის 31 პროვინციული დონის ქვედანაყოფების სია. ჩინეთის ყოფილი ადმინისტრაციული მხარეები დაჯგუფებული 1949-1952 წწ. დღეისათვის ცნობილია როგორც ტრადიციული რეგიონები.
მიმოხილვა
]]
აღმოსავლეთი ჩინეთი
.
პარფიუმერია
'''პარფიუმერიის ყველაზე პოპულარული სახეებია:
პარფიუმერული კომპოზიციები შედის ბევრი სხვა ჰიგიენური საშუალებების შემადგენლობაში, როგორებიცაა საპონი, შამპუნი, შხაპის გელი და ა.შ. ქალებისათვის აუცილებელი და შეუცვლელია ვარცხნილობის დასაფიქსირებლად — თმის ლაქი — უკვე 50 წელია მის შემადგენლობაშია პარფიუმერული წყალი. პირველად ასეთი სვლა განახორციელა კომპანია Sunsilk 1966 წელს, როდესაც გამოუშვა ლაქი განახლებული ფორმულით, რომელიც შეიცავდა ცნობილ ფრანგულ პარფუმს.
კონცენტრაცია
პარფიუმერული პროდუქციის ტიპები ასახავენ გამხსნელში არომატული რიგის ნაერთების კონცენტრაციას, რომელიც ჩვეულებრივ მშვენიერ არომატში წარმოადგენს ეტალონს ან წყლისა და ეტალონის ნაერთ. სხვადასხვა წყაროები სხვადასხვანაირად განსაზღვრავენ სუნამოების ტიპებს.
პარფიუმერული ზეთების მოცულობითი კონცენტრაცია შემდეგია:
პარფიუმერული ზეთებისათვის გარდა ჩვეულებრივი გამხსნელებისა — ეთანოლი ან ეთანოლისა და წყლის ნარევი, ასევე შეიძლება გამოყენებული იქმას ნეიტრალურ სუნიანი ზეთები მაგალითად გაწმენდილი ქოქოსის ზეთი, ან თხევადი ჟოჟობის ზეთის ტიპის ცვილები.
სუნამოების ინტენსივობა და ხანგრძლივოდა ბაზირებს გამოყენებული არომატების არომატული რიგის ნაერთების ინტენსივობის და ხანგრძლივობის კონცენტრაციაზ. სხვადასხვა პარფიუმერული პროდუქტები შეიცავენ ზეთების სხვადასხვა რაოდენობას. ამიტომაც, ზეთების კონცენტრაცია Eau de Parfum (EdP)-ში აუცილებლად იქნება მეტი ვიდრე Eau de Toilette (EdT)-ში, დიაპაზონის შიგნით სხვადასხვა პროდუქტებს შორის ფაქტობრივი რაოდენობა შეიძლება იცვლებოდეს. EdT ერთ მწარმოებელისაგან შეიძლება იყოს უფრო ძლიერი, ვიდრე EdP სხვა მწარმოებელიისაგან.
მამაკაცის არომატები იშვიათად იყიდება როგორც EdP ან Perfume extract. ასევე ქალის არომატები იშვიათად თუ იქნება EdC კონცენტრაციებში. თუმცა ეს ჰენდერული ჩვეულებრივი ტენდენციაა არომატის კონცენტრაციის განსაზღვრისათვის, ეს ერთმნიშვნელოვნად არ აფიქსირებს, იმას თუ ვისთვის იყო არომატი განკუთვნილი მამაკაცისათვის თუ ქალისათვის.
ამას გარდა, ერთნაირი დასახელების ზოგიერთი არომატი, მაგრამ სხვადასხვაგვარი დასახელების კონცენტრაციით არ შეიძლება განსხვავდებოდნენ მხოლოდ მათი კონცენტრაციით, არამედ ფაქტიუარდ გამოიყენებენ არომატული ნაერთების სხვადასხვაგვარ ნარევებს. მაგალითად, რომ დამზადდეს არომატის EdT ვერსია, უფრო გამოხატული და ხასხასა ვიდრე მისი EdP — ვერსია, EdT-ს შემადგენლობა უნდა შეიცვალოს ისე, რომ ის შეიცავდეს ცოტა მეტ ზედა ნოტებს და/ან ნაკლებ ბაზურ, ფუძე ნოტებს. ზოგ შემთხვევაში, სიტყვები როგორებიცაა „extrême“, „intense“ ან „concentrée“, რომლებიც შეიძლება ეჩვენებინათ არომატულობის კონცენტრაცია, აღნიშნავენ სხვა არომატებს, რომლებსაც ააქვთ კავშირი ბაზასთან, ფუძესთან მხოლოდ მისი არომატული აკორდის მსგავსობით. ამის მაგალითს წარმოადგენს Pour Monsieur - Chanel და Pour Monsieur Concentrée-ისაგან.
პარფიუმერი
სუნამოების შედგენის ამოცანის ექსპერტი არის პარფიუმერი, რომელიც ადგენს არომატების კომპოზიციებს სუნამოებისათვის. მათ ასევე მოფერებით უწოდებენ „Nez“ (ფრანგულად ცხვირისათვის) მათი მგრძნობიარე ყნოსვისათვის და სუნის კომპოზიციების შედგენისათვის. სუნამოების შედგენას პარფიუმერი იწყებს დამსაქმებლის ან კლიენტის მოთხოვნების მიხედვით. პარფიუმერების კლიენტებს წარმოადგენენ მოდის სახლები ან დიდი კორპორაციები მრეწველობის სხვადასხვა დარგიდან. პარფიუმერი არომატებისა და სუნამოების ნარევების შერევის პროცესით ქმნის სუნამოს ფორმულას რომელსაც შემდეგ ყიდის კლიენტს.
ტექნიკა
მინი|200პქ|საშრობი ქაღალდები (ფრანგ.: mouillettes) ჩვეულებრივ გამოიყენება პარფიუმერების მიერ სუნისა და ტონების მაგალითებისათვის თუმცა არ არსებობს ერთიანი „სწორი“ ტექნიკა სუნამოების შექმნისა, არის საერთო რეკომენაციები იმის შესახებ, თუ როგორ შეიძლება კონცეპციიდან შეიქმნას სუნამო. ბევრი ინგრედიენტი არ მონაწილეობს მისი სუნის ფორმირებაში, წარმოადგენენ საღებავებს და ანტიოქსიდანტებს, რათა გააუმჯობესონ სუნამოების კონკურენტუნარიანობა და შენახვის ვადა.
ვალერიან ბაქრაძე (რევოლუციონერი)
ვალერიან ტარასის ძე ბაქრაძე (პარტიული ფსევდონიმი „ჟელეზნი“; დ. 1886, სოფ. დარკვეთი, შორაპნის მაზრა ― გ. 1908, ქ. ყაზვინი) ― რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწე ამიერკავკასიაში.
პარფიუმერია
ძირითადი კარკასი
ზედა, საშუალო და ბაზური არომატების ნოტები, შეიძლება, ცალკეული პირველადი არომატების და პროდუქტების
ვალერიან ბაქრაძე (რევოლუციონერი)
ბიოგრაფია
რევოლუციურ მოძრაობაში ჩაება ქუთაისის გიმნაზიაში სწავლის დროს. მონაწილეობდა ქუთაისის მოსწავლეთა გაფიცვებსა და დემონსტრაციებში (1903-1904). იყო რსდმპ კავკასიის კავშირის იმერეთ-სამეგრელოს კომიტეტის პროპაგანდისტთა კოლეგიის წევრი და მუშაობას ეწეოდა ბაღდათისა და ჭიათურის სოციალ-დემოკრატთა ორგანიზაციებში. 1905 წელს მონაწილეობდა ჭიათურის მუშათა და გლეხთა რევოლუციურ ბრძოლებში. შეიარაღებული აჯანყების დამარცხების შემდეგ არალეგალურად გაემგზავრა ბაქოში, სადაც ასრულებდა პარტიის პასუხსაგებ დავალებებს (არალეგალური სტამბის მოწყობა, რევოლუციური ლიტერატურის გავრცელება და სხვა). 1908 წელს ბაქრაძე მონაწილეობდა ირანის რევოლუციაში. ერთ-ერთი შეტაკების დროს იგი შეიპყრეს და ჩამოახრჩვეს.
პარფიუმერია
რესურსები ინტერნეტში
*
ვალერიან ბაქრაძე (რევოლუციონერი)
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 1908 ვ
პარფიუმერია
რესურსები ინტერნეტში
Parfomerėjė Parfumerie
დედოფლის თითა
დედოფლის თითა (Veronica officinalis) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. 10-40 სმ-მდე სიმაღლის შებუსული ბანჯგვლიანი, ზოგჯერ, ზედა ნაწილში ჯირკვლოვანი ბეწვებით დაფარული. ღერო დატოტვილია, გართხმული, ძირთან დაფესვიანებული და წვერით წამოწეული. ფოთლები ელიფსურია ან უკუკვერცხისებური, კიდეებზე ხერხისებურად დაკბილული, ძირთან კიდემთლიანი. ორივე მხარეზე მარტივი ბეწვით შებუსული. ყვავილები შეკრებილია ზედა ფოთლების იღლიებში მოთავსებული მტევნისებრ ყვავილედებად. გვირგვინი მკრთალი ცისფერია ან ლილისფერი, ზოგჯერ მოთეთროა იასამნისფერი ძარღვებით. გვირგვინის ნაკვთები 1/3-ზე შეზრდილია მილად. იზრდება მთის ზედა სარტყლამდე – ტყეებში, ტყისპირებსა და მდელოებზე. გავრცელებულია საქართველოს ყველა რეგიონში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს მთელ კავკასიას, ევროპას, ციმბირსა და ჩრდილოეთ ამერიკას.
ბაგა (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
ბაგა — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ბაზალეთის თემის საკრებულო), მდინარე საშაბუროსხევის (არაგვის შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 980 მეტრი, დუშეთიდან 7 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 142 ადამიანი.
რუპნარაიანი
რუპნარაიანი — მდინარე ინდოეთში. სათავეს იღებს ჩჰოტა-ნაგპურის პლატოზე, ქალაქ პურულიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. შემდეგ იგი დაკლაკნილი დინებით სამხრეთ-აღმოსავლეთით მიედინება და გადაკვეთს ქალაქ ბანკურას, სადაც ის დვარაკესვარის სახელითაა ცნობილი. ქალაქ გჰატალის სიახლოვეს ერწყმის მდინარე სილაი. საბოლოოდ კი, რუპნარაიანი მდინარე ჰუგლის უერთდება.
მდინარის წყლებში გავრცელებულია თევზი Tenualosa ilisha, რომელიც ფართოდ გამოიყენება ბენგალურ სამზარეულოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოეთის მდინარეები
ეფებოფილია
ეფებოფილია (έφηβος — „მომწიფებული“ და  — „სიყვარული“; ზოგჯერ მცდარად უწოდებენ ჰებეფილიას) — ტერმინი, რომელიც გამოიყენება მოზარდების მიმართ (ხშირ შემთხვევაში, თინეიჯერების) სექსუალური ლტოლვის აღნიშვნისთვის. ყოველდღიურ საუბარში, ამ ტიპის მიდრეკილებას პედოფილიას უწოდებენ, თუმცა ეს უკანასკნელი მკაცრად პუბერტატამდელი ასაკის ბავშვებით სექსუალურ გატაცებას აღნიშნავს. საგულისხმოა ის გარემოება, რომ ეფებოფილია არ არის შესული, როგორც პარაფილია დაავადებების საერთაშორისო ჩამონათვალში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პარაფილიები კატეგორია:პედერასტია
Leather Jackets (ალბომი)
Leather Jackets — ელტონ ჯონის მეოცე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1986 წელს. დისკი გამოსცეს ლეიბლებმა Geffen და Rocket Records. ალბომის პროდიუსერია გას დაჯენი.
სერტიფიცირებები
}
სქოლიო
კატეგორია:ელტონ ჯონის ალბომები კატეგორია:1986 წლის ალბომები კატეგორია:Geffen Records-ის ალბომები კატეგორია:The Rocket Record Company-ს ალბომები
გაფური (ბუზდიაკის რაიონი)
გაფური (Ғафури; Гафури) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 641 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 9 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (37 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ჭაინახუპი
ჭაინახუპი („ჭაინა“ — ერბო, „ხუპ“ — ფლავი) — უდიური სამზარეულოს ტრადიციული კერძი, რომელიც უდიური ტრადიციის თანახმად მზადდება ყველიერის კვირა დღეს, დიდმარხვის დაწყებამდე, თუმცა მისი დამზადება ნებისმიერ დროსაა შესაძლებელი. აღნიშნული კერძის დამზადება ნელ-ნელა დავიწყებას მიეცა, განსაკუთრებით აზერბაიჯანის მიღმა მცხოვრებ უდიებში.
სქოლიო
კატეგორია:უდიური სამზარეულო
დიპოლდიზმი
დიპოლდიზმი (Dippoldismus) — პარაფილია, რომელიც ვლინდება ბავშვების გატყეპვით ან სხვაგვარი სხეულის დაზიანებით მიღებულ სექსუალურ აღგზნებაში. დაავადების სახელწოდება მომდინარეობს, გერმანელი სკოლის მასწავლებლის, ანდრეას დიპოლდის სახელიდან, რომელიც იმავდროულად სადისტი იყო და 1903 წელს, თავისი მოსწავლე — ჰაინც კოხი სიკვდილამდე სცემა.
ლიტერატურა
კატეგორია:პარაფილიები
მოზირი
მოზირი (Мазы́р) — ქალაქი ბელარუსში, გომელის ოლქში. მდინარე პრიპიატის მარჯვენა ნაპირზე. სამდინარო ნავსადგური (ფხოვი). რკინიგზის სადგური. 108,792 ათასი მცხოვრები (2009 წლის შეფასება). მოზირი ხე-ტყის დასამუშავებელი და დასაცურებელი ცენტრია. არის სამელიორაციო მანქანების, კაბელის, ავტოსარემონტო, სამსხმელო-მექანიკური და სხვა ქარხნები, სატრიკოტაჟო, სამკერვალო, სამხატვრო ნაწარმის ფაბრიკები, კვების მრეწველობის საწარმოები. პედაგოგიური ინსტიტუტი, პოლიტექნიკუმი, სამედიცინო, სამუსიკო სასწავლებლები. მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. ქალაქია 1795 წლიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბელარუსის ქალაქები
დერევნია-ხოზიაისტვა-ზაგოტსკოტა (ბუზდიაკის რაიონი)
დერევნია-ხოზიაისტვა-ზაგოტსკოტა (Заготскот Хужалығы; Деревня Хозяйства Заготскота) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 104 ადამიანი.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (92 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
მთიანი ყარაბაღი
thumb|ყოფილი [[მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქი მდებარეობა]] მთიანი ყარაბაღი (Dağlıq Qarabağ, Լեռնային Ղարաբաղ) — ისტორიული რეგიონი ამიერკავკასიაში. 1923 წელს შეიქმნა ავტონომიური ოლქი აზერბაიჯანის შემადგენლობაში.
ეტიმოლოგია
სიტყვა „ყარაბაღი“ ორი სიტყვის შეერთებით არის შექმნილი, — „ყარა“-სა და „ბაღ“-ისგან, — რომლებიც, შესაბამისად, თურქული და სპარსული წარმოშობისაა და ნიშნავს „შავ ბაღს“. სახელწოდება პირველად XIII-XIV საუკუნეების ქართულ და სპარსულ წყაროებში გვხვდება.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანი კატეგორია:აზერბაიჯანის რეგიონები
ფრანკფურტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ფრანკფუტი შეიძლება აღნიშნავდეს სხვადასხვა დასახლებულ პუქტს ან ისტორიულ სახელმწიფოებრივ წარმონაქმნს გერმანიაში:
法蘭克福 (消歧義)
ბორნჰოლმი
ბორნჰოლმი (Bornholm) — დანიის კუნძული ბალტიის ზღვაში. მდებარეობს დანარჩენი დანიისგან აღმოსავლეთით, შვედეთის სამხრეთითა და პოლონეთის ჩრდილოეთით. კუნძულზე მეურნეობის მთავარი დარგებია მეთევზეობა და ხელოსნობა, მათ შორის მინისა და კერამიკის წარმოება, ასევე სარძევე მეურნეობა. მნიშვნელოვანია ტურიზმის როლი ზაფხულში. კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში წარმოდგენილია კლდოვანი ფორმაციები, ცენტრალურ ნაწილში — სასოფლო-სამეურნეო მიწები, სამხრეთში კი პლაჟები.
კუნძულზე შექმნილია ბორნჰოლმის რეგიონული მუნიციპალიტეტი. 2007 წლიდან იგი დედაქალაქის ოლქის შემადგენელი ნაწილი გახდა.
ბორნჰოლმიდან 18 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს პატარა კუნძული ერტჰოლმენი.
ბალტიის ზღვაში სტრატეგიული მდებარეობის გამო, ბორნჰოლმისათვის მუდმივ დავებში იყვნენ ჩაფლულნი დანიის მმართველები, ძირითადად შვედებთან. კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთში მდებარე ჰომერსჰუსის ციხესიმაგრე შუა საუკუნეების უდიდესი ციხეა მთელს ჩრდილოეთ ევროპაში.
სქოლიო
კატეგორია:დანიის კუნძულები კატეგორია:დედაქალაქის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
კორდობა (საფეხბურთო კლუბი)
„კორდობა“ (Córdoba Club de Fútbol) — ესპანური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1954 წელს, ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ქალაქ კორდობაში. ასპარეზობს ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ ნუევო არკანხელზე, რომელიც 21 822 მაყურებელს იტევს.
ისტორიაში კლუბს საუკეთესო პერიოდი ჰქონდა 60-იან წლებში, როდესაც „კორდობა“ ასპარეზობდა პრიმერა დივიზიონში, სადაც საუკეთესო შედეგი, მე-5 ადგილი დააფიქსირა 1964-65 წლების სეზონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:კორდობა (საფეხბურთო კლუბი)
ფრანკფურტი
მაინის ფრანკფურტი (Frankfurt am Main) ან უბრალოდ ფრანკფურტი — ქალაქი გერმანიაში, ჰესენის მხარის უდიდესი ქალაქი. მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ მას მეხუთე ადგილი უჭირავს გერმანიაში. ფრანკფურტი მსოფლიო ქალაქთა რიცხვს მიეკუთვნება. იგი ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი ქალაქია და ლიტერატურისა და კულტურის მეტროპოლიაა.
სქოლიო
* კატეგორია:გერმანიის ქალაქები კატეგორია:ჰესენი
რესმაგა
რესმაგა — აბაზგების მთავარი II საუკუნის I ნახევარში. მეფობა მიიღო რომის იმპერატორ ადრიანესაგან (117-138 წწ.). მოიხსენიებს ფლავიუს არიანე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
1549
თარიღი უცნობია
*
3X3
3 X 3 — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის მეორე და უკანასკნელი EP დისკი, რომელიც გამოვიდა 1982 წელს. მასში შესული სამი სიმღერა არის ალბომ Abacab-ის ჩაწერის შემდეგ დარჩენილი მასალა - სხვადასხვა მიზეზის გამო, ჯგუფი თვლიდა, რომ ისინი არ ერგებოდნენ ალბომს.
დიმიტრი ბაქრაძე
დიმიტრი ზაქარიას ძე ბაქრაძე (დ. 7 ნოემბერი, სოფელი ხაშმი, თბილისის გუბერნია — გ. 22 თებერვალი, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, არქეოლოგი და ეთნოგრაფი, პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1879). 1970 წლიდან მისი პირადი არქივი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში.
3X3
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი: ტონი ბენქსი/ფილ კოლინზი/მაიკ რეზერფორდი.
დიმიტრი ბაქრაძე
ბიოგრაფია
დაიბადა მღვდლის ოჯახში. მამა მას სასულიერო მოღვაწედ ამზადებდა. დაწყებითო განათლება სოფლად მიიღო. 1841 წელს წარმატებით ჩააბარა მისარები გამოცდები თბილისის სასულიერო სემინარიაში, რომლის დამთავრების შემდეგ დაამთავრა მოსკოვის სასულიერო აკადემია (1850). 1851 წელს საქართველოში დაბრუნდა. 1852-1857 წლებში ბაქრაძე მუშაობდა გორის სამაზრო სკოლაში. ამავე პერიოდში აქვეყნებდა ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ წერილებს ქართულ და რუსულ პერიოდულ პრესაში. 1858-1861 წლებში მსახურობდა ქუთაისის გუბერნატორის კანცელარიაში. 1861 წლიდან გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა თბილისში, თანამშრომლობდა კავკასიის არქეოგრაფიულ კომისიაში, თავმჯდომარეობდა საადგილმამულო კომისიებს, ეწეოდა ინტენსიურ მეცნიერულ მუშაობას. ბაქრაძის ინიცოატივით დაარსდა კავკასიის არქეოლოგიის მოყვარულთა საზოგადოება (1873), რომლის ბაზაზე მისივე თავმჯდომარეობით შეიქმნა კავკასის ისტორიისა და არქეოლოგიის საზოგადოება (1881-1886).
1873 წლის 28 ივლისიდან — 1874 წლის 4 იანვრამდე დიმიტრი ბაქრაძემ სამეცნიერო მიზნით იმოგზაურა საქართველოს სამხრეთ-დასავლეთ რაიონებში (გურია, აჭარა, შავშეთი, არტანი, კლარჯეთი და სხვა). მოგზაურობის შედეგი იყო ნაშრომები „არქეოლოგიური მოგზაურობა გურიასა და აჭარაში“ (1878), „შენიშვნა ბათუმის ოლქის შესახებ“, „ყარსის ოლქის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნარკვევი“ და სხვა. 1881 წელს მისი თაოსნობით თბილისში ჩატარდა რუსეთის არქეოლოგთა V ყრილობა, რომელმაც დიდად შეუწყო ხელი საქართველოს ისტორიის კვლევის გაფართოებას. 1879 წელს ბაქრაძემ დიმიტრი ყიფიანთან და ილია ჭავჭავაძესთან ერთად აქტიური მონაწილეობა მიიღო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების დაარსებაში. 1889 წელს მისი ინიციატივით შეიქმნა სიძველეთა თავმოყრისა და დაცვის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კერა რევოლუციამდელ საქართველოში – თბილისის საეკლესიო მუზეუმი.
3X3
სქოლიო
კატეგორია:ჯენესისის EP-ები კატეგორია:1982 წლის EP-ები კატეგორია:Charisma Records-ის EP-ები კატეგორია:Vertigo Records-ის EP-ები
დიმიტრი ბაქრაძე
ბიოგრაფია
ბაქრაძის რედაქტორობით გამოქვეყნდა იოანე ბატონიშვილის „კალმასობა“ (ნაწ. 1, 1862), ვახუშტის „საქართველოს ისტორია“ (1885), ვახტანგ VI-ის კანონთა კრებულის რუსული თარგმანი (1887) და სხვა. იგი წერდა ნარკვევებს საქართველოს ისტორიის ცალკეულ საკითხებზეც; 1889 წელს გამოაქვეყნა ნაშრომი „ისტორია საქართველოსი“ (უძველესი დროიდან X საუკუნის დასასრულამდე). 1880-იან წლებში გამანადგურებელი პასუხი გასცა ქერობე პატკანოვს, რომელიც ხელაღებით უარყოფდა „ქართლის ცხოვრების“, როგორც ისტორიის წყაროს მნიშვნელობას. თავის ნაშრომებში ბაქრაძე დიდ ყურადღებას უთმობდა ნივთიერი კულტურულ ძეგლებს, მათ აღწერას, სალექსიკონო მასალას. 1875 წელს ლექსიკონის სახით შეადგინა „კავკასია ქრისტიანობის უძველეს ძეგლებში“ (რუსულ ენაზე), რომელიც შეიცავს ცნობებს საქართველოს და სომხეთის ხუროთმოძღვრული ძეგლების შესახებ, სათანადო ბიბლიოგრაფიითურთ.
ბაქრაძემ საფუძველი ჩაუყარა საქართველოს ისტორიის დამხმარე მეცნიერულ დარგებს (პალეოგრაფია და სხვა).
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი არქეოლოგები კატეგორია:ქართველი ეთნოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1826 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1890 კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები დ
ნატალია ასათიანი
ნატალია ასათიანი (დ. 14 სექტემბერი, 1954) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1977-1979 წლებში იყო რკინიგზის №2 პოლიკლინიკის ექიმი–თერაპევტი. 1980–1986 წლებში რკინიგზის საავადმყოფოს „ხელოვნური კუჭუკანა ჯირკვლის“ კაბინეტის გამგე. 1982–1987 წლებში უმცროსი, მეცნიერ–თანამშრომელი. 1987–1991 წლებში უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1991–1997 წლებში წინამძღვრიშვილის სახელობის კარდიოლოგიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის წამყვანი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 39 ნაშრომის, რომლებიც ეხება დიაბეტოლოგიის პრობლემებს.
1986 წელს დაიცვა კიევში საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ავტომატური სისტემა ბიოსტატორის საშუალებით დარღვეული ნახშირწყლოვანი ცვლის კორექციის გავლენა შაქრიანი დიაბეტისა და გულის თანმხლები იშემიური დაავადების კლინიკომეტაბოლურ დახასიათებაზე“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ქართველი ექიმები
ბიასტოფილია
ბიასტოფილია (βιάζω — მოტაცება, გატაცება; φιλία — სიყვარული), ასევე რაპტოფილია (rapere — შეპყრობა) — პარაფილია, როდესაც ადამიანი სექსუალურად აღიგზნება ადამიანზე, განსაკუთრებით უცხოზე, ძალდატანებითი იერიშის გამოყენებისას.
ზოგ ლექსიკონში ეს ორი ტერმინი მოცემულია სინონიმებად, თუმცა სხვები აღწერენ რაპტოფილიას, როგორც პარაფილიას, სადაც სექსუალური აგზნება მიიღწევა მსხვერპლის გატაცებით.
ეს პარაფილიები არის სექსუალური სადიზმის ფორმა.
სქოლიო
კატეგორია:პარაფილიები
ნინო ასათიანი
ნინო ასათიანი (დ. 1 აგვისტო, 1935) — ქართველი არქიტექტორი, ხელოვნებათმცოდნე,მეცნიერი.
ავტორია ქალაქთგეგმარებითი განხორციელებული პროექტებისა: თბილისის „თემქის“ მიმდებარე ტერიტორიის, ნავთლუღის სამრეწველო ტერიტორიის დაგეგმარება–განაშენიანება და სხვ. გამოავლინა და მეცნიერულად შეისწავლა მრავალი ახალი მასალა 20–30–იან წლებში საქართველოს ქალაქების განვითარების, დაგეგმარებისა და განაშენიანების შესახებ, გამოაქვეყნა მონოგრაფიული ნაშრომი ამ საკითხზე. 1973 წლიდან მუშაობდა ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტში. არის სამეცნიერო ნაშრომებისა და კრიტიკული სტატიების ავტორი უახლესი და თანამედროვე ქართული არქიტექტურის სხვადასხვა საკითხზე. 1986–1990 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სამხატვრო აკადემიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1935 [[კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები]
თავისუფალი ქალაქი
მინი|საღვთო რომის იმპერიაში 1648 წელს არსებული თავისუფალი ქალაქები თავისუფალი ქალაქი — ქალაქი საღვთო რომის იმპერიაში, რომელიც გათავისუფლებული იყო სენიორის, მაგალითად ეპისკოპოსის, არქიეპისკოპოსის, ფეოდალის, ან მეფის ძალაუფლებისა და ვასალობისგან. ასეთი ქალაქები იყვნენ: კელნი, ზიოსტი, მაინცი, აუგსბურგი, ვორმსი, შპაიერი, სტრასბურგი, ბაზელი.
თავისუფალი ქალაქების სტატუსმა იარსება XIX საუკუნემდე. XIX საუკუნიდან თავისუფალი ქალაქის სტატუსი ქალაქს ეძლეოდა საერთაშორისო ხელშეკრულებით და მისი სტატუსი გარანტირებული იყო საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ. ამ პერიოდის თავისუფალი ქალაქებისთვის დამახასათებელი იყო დემილიტარიზაცია და ნეიტრალიტეტი. თავისუფალი ქალაქის ამ კლასიკურ განსაზღვრებას არ შეესაბამება გერმანულ კავშირში 1815-1866 შემავალი ქვეყნების 4 „თავისუფალი ქალაქი“: ბრემენი, ფრანკფურტ-ამ-მაინი, ჰამბურგი და ლიუბეკი. 1815 წელს ვენის კონგრესის მიერ თავისუფალ ქალაქად გამოცხადდა კრაკოვი, 1919 წელს თავისუფალ ქალაქად გამოცახდდა დანციგი რომელიც 1939 წლამდე ერთა ლიგის პროტექტორატის ქვეშ იყო.1947 წელს უნდა შექმნილიყო ტრიესტის თავისუფალი ტერიტორია, რომელიც გაეროს კონტროლქვეშ იქნებოდა, მაგრამ საკითხი გადაწყდა იტალია-იუგოსლავიის შეთანხმებით. თავისუფალი ქალაქის სტატუსი ჰქონდა ტანჟერს (1923-1940, 1945-1956) და საარს (1919-1935, 1945-1955). 1947 წლის გაეროს რეზოლუცია ითვალისწინებდა თავისუფალი ქალაქის სტატუსის მინიჭებას იერუსალიმისთვის. სსრკ ითხოვდა თავისუფალი ქალაქის სტატუსის მინიჭებას დასავლეთი ბერლინისთვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერიის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:ქალაქები
ნიკოლოზის მოედანი
ნიკოლოზის მოედანი — ყოფილი მოედანი XIX საუკუნის თბილისში, იმ ადგილზე, სადაც ახლა ჯანაშიას სახელობის ეროვნული მუზეუმის შენობა დგას რუსთაველის გამზირზე. სახელი ეწოდა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის პატივსაცემად 1820-იან წლებში.
მოედანი მოწყობილი იყო მთავარმართებლის სასახლის წინ. 1820-იან წლებში ნიკოლოზის მოედანი ქალაქის მთავარ მოედნად ითვლებოდა. აქ იმართებოდა სხვადასხვა სახის საზეიმო ღონისძიებები, აღლუმები, ფოიერვერკები, დოღები.
„ნიკოლოზის მოედანი“ ერქვა ივანე ჯავახიშვილის მოედანსაც.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის ისტორია კატეგორია:თბილისის მოედნები
ვიქტორ ბაქრაძე
ვიქტორ ტარასის ძე ბაქრაძე (დ. 1880, დარკვეთი, შორაპნის მაზრა ― გ. აპრილი, 1952) ― რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწე ამიერკავკასიასა და თურქმენეთში. რსდმპ წევრი 1898 წლიდან.
1897 წელს ზეინკლად მოეწყო ამიერკავკასიის რკინიგზის თბილისის მთავარ სახელოსნოებში, 1899 წელს მუშაობა დაიწყო ბაქოს რკინიგზის დეპოს მემანქანის თანაშემწედ. მონაწილეობდა არალეგალური სტამბის „ნინას“ მოწყობასა და მუშაობაში. ავრცელებდა გაზეთებს „ისკრასა“ და „ბრძოლას“. 1904 წელს გადავიდა აშხაბადში, სადაც აქტიურ მონაწილეობა მიიღო აშხაბადის მშრომელთა რევოლუციურ ბრძოლებში (1905-1906). იყო აშხაბადის სოციალ-დემოკრატთა ორგანიზაციის ერთ-ერთი დამაარსებელი, რსდმპ აშხაბადის კომიტეტის წევრი, საგაფიცვო კომიტეტის წევრი (1905 წლის ორტომბრიდან), არალეგალური სტამბის ორგანიზატორი. რევოლუციური მოღვაწეობისათვის რამდენიმეჯერ დააპატიმრეს. 1907-1918 წლებში ეწეოდა რევოლუციურ მოღვაწეობას ბაქოში, როსტოვში, თბილისში, ჭიათურასა და საჩხერეში. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ იყო ხელმძღვანელ საურნეო სამუშაოებზე.
დავით სრესელი
დავით (დათიკო) ავთანდილის ძე სრესელი (დ. 1878 — გ. 1 სექტემბერი, 1924) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი.
თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. დაასრულა გორის სასულიერო სემინარია (1896), შემდეგ იუნკერთა სასწავლებელი. 1904 წლიდან მსახურობდა თურქესტანის მე-10 მსროლელთა პოლკში. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში, რომლის დროსაც შტაბს-კაპიტნობიდან პოლკოვნიკობამდე დაწინაურდა. 1915 წელს დაიჭრა დასავლეთის ფრონტზე. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას III (1915) და წმ. სტანისლავის II (1916) ხარისხის ორდენებით და გიორგის იარაღით (10 აპრილი, 1917; 1916 წლის 25 მაისს სოფ. პშედმესტიცესთან ბრძოლაში თავის გამოჩენისთვის). 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს ჯარში (მ. შ. 1920 წელს იყო სოხუმის გარნიზონის უფროსი). საბჭოთა ხელისუფლების წაქეზებით 1923 წელს გააძევეს თავის მამულიდან სოფ. ჯარიაშენში. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დღეებში დააპატიმრეს და დახვრიტეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
რეშთის ხელშეკრულება
ლიტერატურა
კატეგორია:XVIII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია კატეგორია:რუსეთის ისტორია
იდიაშბაში
იდიაშბაში (Иҙәшбаш; Идяшбаш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 192 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 46 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 46 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (65 %).
სებასტიან ფეტელი
სებასტიან ფეტელი (Sebastin Vettel, ; და. 3 ივლისი, 1987 ) – გერმანელი მრბოლელი, რომელიც 2007 წლიდან 2022 წლამდე ასპარეზობდა ფორმულა 1 -ში BMW Sauber-ისთვის, Toro Rosso-სთვის, Red Bull-ისთვის, Ferrari-სა და Aston Martin-ისთვის. ფეტელი ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული პილოტია ფორმულა 1-ის ისტორიაში. მას ოთხჯერ აქვს მოგებული მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული, რომელიც მან მოიგო ზედიზედ წლიდან  წლამდე. ფეტელი ფორმულა 1-ში მსოფლიოს ყველაზე ახალგაზრდა ჩემპიონობის რეკორდს ფლობს. მის სახელზეა 53 გამარჯვება და 122 პოდიუმი (მესამე ყველაზე მეტი ისტორიაში) და 57 პოულ პოზიცია (მეოთხე ყველაზე მეტი ისტორიაში)
ფეტელმა ფორმულა 1-ის კარიერა BMW Sauber-ის საცდელ მძღოლად დაიწყო წელს,  წელს კი ერთჯერადად რბოლაშიც გამოჩნდა. როგორც Red Bull Junior Team- ის ნაწილი, ფეტელი გამოჩნდა Toro Rosso- ში იმავე წლის ბოლოს და დარჩა სრულ განაკვეთზე მძღოლად წელს. Toro Rosso-ს სახელით მან გაიმარჯვა იტალიის გრან პრიზე და გახდა ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა რბოლის გამარჯვებული. ფეტელი რედ ბულში წელს დაწინაურდა. რედ ბულთან ერთად, ფეტელმა მოიგო ზედიზედ ოთხი მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული წლიდან  წლამდე და გახდა ფორმულა ერთის ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა მსოფლიო ჩემპიონი. 2013 წელს მან დაამყარა რეკორდი ზედიზედ ცხრა რბოლაში გამარჯვებით. 2015 წელს ფეტელმა ფერარიში ფერნანდო ალონსო შეცვალა და შემდეგი ორი წლის განმავლობაში უახლოესი კონურენცია გაუწია ლუის ჰამილტონსა და მერსედესს, თუმცა ამ წლები მეორე ადგილზე დაასრულა. 2020 წლის სეზონის ბოლოს მან ფერარი დატოვა და შემდეგი ორი წლის მანძილზე ასპარეზობდა ასტონ მარტინისთვის. 2022 წლის სეზონის ბოლოს ფეტელმა კარიერა დაასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:ფერარის მრბოლელები (ფორმულა 1) კატეგორია:გერმანელი ავტომრბოლელები კატეგორია:ფორმულა 1-ის გერმანელი მრბოლელები კატეგორია:ფორმულა 1-ის მსოფლიო ჩემპიონები კატეგორია:დაბადებული 1987
მსოფლიოს 50 საუკეთესო რესტორანი
მსოფლიოს 50 საუკეთესო რესტორანი არის დიდი ბრიტანეთის მედიაკომპანია William Reed Business Media,- ს მიერ შედგენილი სია. ის თავდაპირველად გამოქვეყნდა ბრიტანულ ჟურნალ   Restaurant,-ში, რომელიც ეფუძნება საერთაშორისო შეფ-მზარეულების, რესტორნების, კვების ობიექტებისა და რესტორნის კრიტიკოსების გამოკითხვას. ძირითადი პრიზის გარდა, ორგანიზაცია ანიჭებს არაერთ სპეციალურ ჯილდოს ინდივიდებისა და რესტორნებისათვის, მათ შორისაა: "One To Watch Award", პრიზი ცხოვრებისეული მიღწევებისათვის  და პრიზი :შეფ-მზარეულთა არჩევანი". ამ უკანასკნელის ადგენენ გასული წლის რესტორნების ორმოცდაათი მზარეულის ხმების საფუძველზე. ეს სია, რომელიც ხშირად გლობალური გასტრონომიული ტენდენციების ბარომეტრის ფუნქციას ასრულებს, მოიცავს უამრავ სამზარეულოს მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან. გამარჯვებული რესტორნების უმეტესობა წარმოადგენს გურმანულ სამზარეულოს, გულდასმით არის მომზადებული. ყველაზე მაღალრეიტინგულ რესტორნებში ხშირად  სპეციალიზირდებიან  მოლეკულურ გასტრონომიაზე.
სიაში პირველი ადგილი დაიკავეს რესტორნებმა elBulli -მ და Noma-მ. 2002 და 2006-2009 წლებში elBulli დასახელდა მსოფლიოს საუკეთესო რესტორნად, და  უფრო მეტი ჯილდო მიიღო, ვიდრე სხვა რესტორნებმა. 2010 წელს Noma-ს ერგო პირველი საპრიზო ადგილი. მას ასევე მხარი დაუჭირეს 2011 და 2012 წლებში. თავის ტიტულის მესამედ მოპოვების შემდეგ, შეფ-მზარეულმა რენე რეძეპიმ განაცხადა, რომ საღამოსთვის უკვე 1,204 მომხმარებელი იდგა რიგში ორი წლის განმავლობაში 14 მომხმარებელთან შედარებით. ამასთან, 2013 წელს El Seller De Can Roca- მ დაიკავა პირველი ადგილი, ვიდრე Noma მ 2014 წელს არ დაიბრუნა პირველობა.. 2018 წელს Osteria Francescana -მ ისევ დაიბრუნა გვირგვინი, რომელიც მან 2016 წელს აიღო, 2017 წელს მეორე ადგილზე გავიდა და, Eleven Madison Park  გახდა გამოკითხვების ლიდერი.
= ისტორია/ შეფასების კრიტერიუმები = პირველად ასეთი სიის შექმნის იდეა აზრად მოუვიდათ ჟურნალ Restaurant,-ის თანამსრომლებს ლონდონში კარნაბის ქუჩაზე მდებარე Shaston Arms public house - ში. შედეგმა მოლოდინს გადააჭარბა და მა ლე გახდა მთავარი მოვლენა კულინარიის სამყაროში.
მსოფლიოს 50 საუკეთესო რესტორნის სია იქმნება «The Diners Club World’s 50 Best Restaurants Academy»- 26 პანელისგან შემდგარი ჯგუფისაგან, რომელიც სპეციალურად ამ რეიტინგისთვის შეიქმნა მთელი მსოფლიო დაყოფილია 26 რეგიონად, თითოეულ რეგიონს ჰყავს თავმჯდომარე, რომელიც აღიარებულია როგორც მისი რეგიონის რესტორნების საუკეთესო მცოდნე. თავის რეგიონში თითოეული ჯგუფი 35 ექსპერტისგან შედგება. ამ ჯგუფების წევრები წარმოადგენენ საერთო ჟიურის.
ნომინაციების წინასწარი სია არ არის შედგენილი. საერთაშორისო ჟიურის თითოეული წევრი თავისი სურვილის მიხედვით ხმას აძლევს შვიდ რესტორანს. რეგიონალური წარმომადგენლობის უზრუნველსაყოფად შემფასებლებს სთხოვენ ხმა მისცენ სამ რესტორანს თავიანთი რეგიონიდან და ოთხ რესტორნს სხვაგან. ჟიურის წევრს არა აქვს უფლება მისცეს ხმა თავის რესტორანს, ისევე როგორც იმ დაწესებულებას, რომელშიც მას აქვს ეკონომიკური ინტერესი. შერჩევა ემყარება რესტორნებს, სადაც ჟიურის წევრმა მიირთვა  ბოლო 18 თვის განმავლობაში. იმცა ამ წესის დაცვის გაკონტროლება თითქმის შეუძლებელია.
შეფასების კრიტერიუმები განსხვავდება იმ კრიტერიუმებისაგან, რომელსაც იყენებს მიშლენის მეგზური ან სხვა სარესტორნო მიმომხილველები.
ამ გარემოებებმა საშუალება მისცა ისეთ ტრადიციულ ან მოლეკულარული სამზარეულოს რესტორნებს, როგორიცაა Momofuku Ssam Bar, Asador Etxebarri და St. John რომ ღირსეული კონკურენცია გაუწიონ  ისეთი მაღალი კლასის რესტორნების სამზარეულოებს, როგორებიცაა The Fat duck, Les Ambassadeurs ან The French Laundry.
= კრიტიკა = რეიტინგი არაერთხელ მოექცა კრიტიკის ქარცეცხლში. მეთიუ ფორტმა 2003 წელს The Guardian- თან მიცემულ ინტერვიუში ამ მეთოდს თაღლითური უწოდა.ფრანგმა რესტორნების მიმომხილველმა და კრიტიკოსმა ფრანსუა რეჟი გაუდრიმ რეიტინგი არასანდოდ მიიჩნია. ხოლო ესპანელმა შეფ-მზარეულმა მარტინ ბარასატეტიმ რეიტინგი დაადანაშულა ფალსიფიცირებასა და საერთაშორისო  ავტორიტეტული ორგანიზაციის მარკის გამოყენებაში  მიშლენის მეგზურისათვის ზარალის მიყენების მიზნით.
= ხმის მიცემის შედეგები წლების მიხედვით = ალტ=ოსტერია ფრანჩესკანა|მინი|ოსტერია ფრანჩესკანა - იტალია მსოფლიოს საუკეთესო რესტორნების სია 2002-2019 წლებშიალტ=რესტორანი Noma|მინი|რესტორანი ნომა ალტ=რესტორანი elBulli|მინი|რესტორანი ელ ბული
= შეფ-მზარეულების არჩევანი წლების მიხედვით = შეფ -მზარეულების დაჯილდოებას- The Chefs' Choice Award -ს კენჭს უყრიან სიაში მყოფი რესტორნის შეფ-მზარეულები. ისინი ირჩევენ კოლეგებს, რომლებმაც დადებითი გავლენა მოახდინეს რესტორნის ინდუსტრიაზე გასული წლის განმავლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:რესტორნები
ჯეიმზ I (ინგლისი)
ჯეიმზ I სტიუარტი (James I/VI Stuart; დ. 19 ივნისი, 1566, ედინბურგი — გ. 27 მარტი, 1625, თიბოლდზ-პარკი, ჰერტფორდშირი) — შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ VI-ის სახელით 1567 წლიდან და ინგლისისა და ირლანდიის მეფე ჯეიმზ I-ის სახელით 1603 წლიდან სიკვდილამდე. სტიუარტების დინასტიის პირველი წარმომადგენელი ინგლისის ტახტზე. მარიამ სტიუარტის ვაჟი, გამეფდა ელისაბედ I ტიუდორის გარდაცვალების შემდეგ. ცდილობდა დაეკანონებინა მეფის მიერ სახელმწიფოს უპარლამენტოდ მართვის უფლება. ატარებდა აბსოლუტისტურ პოლიტიკას, შეუწყნარებელი იყო პურიტანებისადმი, შემოიღო ახალი გადასახადები, იძულებითი სესხები. დაუახლოვდა კათოლიკურ ესპანეთს (ინგლისის მთავარ საზღვაო მეტოქეს), რაც ეწინააღმდეგებოდა ინგლისის ბურჟუაზიისა და ჯენტრის ინტერესებს და საპარლამენტო ოპოზიციის კონსოლიდაცია გამოიწვია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისის მეფეები კატეგორია:შოტლანდიის მეფეები კატეგორია:ირლანდიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1566 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1625 კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:სტიუარტები
გნოლიძეები
გნოლიძე — ქართული გვარი. გვარის ფუძეა მეტსახელი გნოლია, ფრინველის სახელის მიხედვით. საქართველოში 226 გნოლიძე ცხოვრობს. 95 კაცი და 131 ქალი. გორში 132. თბილისში 81.
რესურსები ინტერნეტში
*
ნათელა პატარქალიშვილი
ნათელა პატარქალიშვილი (დ. 11 აგვისტო, 1940, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1970 წელს დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის თბილისის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რიმა ახვლედიანი
რიმა ახვლედიანი (დ. 5 ნოემბერი, 1955, თერციმეზი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.
1980–1985 წლებში მუშაობდა თბილისის პირველ და მეორე პოლიკლინიკებში. 1985 წლიდან მუშაობს საქართველოს რესპუბლიკურ რევმატოლოგიურ ცენტრში. ავტორია 10 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება სამამულო პრეპარატების აპრობაციას რევმატოლოგიურ პრაქტიკაში და რევმატიულ დაავადებებს მოზარდებში. ექიმი–რევმატოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათას კანდიდატი, აკადემიკოს ვ.წითლანაძის სახელობის საქართველოს სამეცნიერო–პრაქტიკული რევმატოლოგიური დაავადებების პროფილაქტიკის და კორექციის განყოფილების მეცნიერ–თანამშრომელი.
1997 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „რევმატული დაავადებები საქართველოს მოზარდებში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:ქართველი ექიმები