cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Survival (ემინემის სიმღერა)
"Survival" — ამერიკელი რეპერ ემინემის სიმღერა. იგი პირველად მიიღეს მომხმარებლებმა, რომლებმაც თამაში Call of Duty: Ghosts წინასწარ შეუკვეთეს. სიმღერაში ჟღერს The New Royales-ის ლიზ როდრიგესის ვოკალი. 2013 წლის 14 აგვისტოს შედგა სიმღერის პრემიერა, რომელიც მიზნად ისახავდა Call of Duty: Ghosts-ის რეკლამას. სიმღერა გამოიცა ალბომის The Marshall Mathers LP 2 მეორე სინგლის სახით, 2013 წლის 8 ოქტომბერს.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის სინგლები კატეგორია:2013 წლის სიმღერები კატეგორია:ემინემის სიმღერები კატეგორია:Shady Records-ის სინგლები კატეგორია:Aftermath Entertainment-ის სინგლები კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები
ლაზარ ფარპეცი
thumb ლაზარ ფარპეცი, ლაზარ ფარპელი — V საუკუნის სომეხი ისტორიკოსი. დაიბადა სოფელ ფარპში (აქედანაა მისის სახელი). ყრმობა ქვემო ქართლის პიტიახშ არშუშას სამეფო კარზე გაუტარებია. პირველდაწყებითი განათლებაც იქვე მიუღია. შემდეგ სწავლის გასაგრძელებლად ბიზანტიაში გაუგზავნიათ. სამშობლოში დაბრუნებული ლაზარ ფარპეცი ვაღარშაპატის ეკლესიისა და მონასტრის ზედამხედველად და წინამძღვრად დაწინაურდა. მაგრამ სასულიერო კარიერა მარცხით დასრულდა და საისტორიო მწერლობა დაიწყო. მისი შრომა „სომხეთის ისტორია“ ფაქტობრივად აგათანგელოსისა და ფავსტოს ბუზანდის თხზულებათა გაგრძელებაა და გადმოგვცემს 387-485 წლების სომხეთის ისტორიას. დიდი ყურადღება ეთმობა სომხეთისა და კავკასიის ალბანეთის ბრძოლას ირანის წინააღმდეგ. ამასთან ლაზარ ფარპეცი საგულისხმო ცნობებს გვაწვდის საქართველოს ისტორიის, ისტორიული გეოგრაფიისა და სხვა საკითხების, კერძოდ, ირანის წინააღმდეგ 482 წლის ქართლის აჯანყების შესახებ. 250px|მინიატიურა|1793 გამოცემული „სომხეთის ისტორიის“ თავფურცელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომეხი ისტორიკოსები კატეგორია:სომეხი სასულიერო მოღვაწეები
ბულაკი
ბულაკი (بولاق‎) — კაიროს ნავსადგური. ამჟამად კაიროს ერთ-ერთი უბანი.
მდებარეობს ნილოსის მარცხენა სანაპიროზე, ეგვიპტის მუზეუმის სამხრეთით. წარსულში გამოყოფილი იყო ქალაქიდან იზმაილის არხით, რომელიც XX საუკუნეში ამოვასეს.
XIX საუკუნის ბოლოს ბულაკში 20 000 ადამიანი ცხოვრობდა. ნავსადგური წარმოადგენდა მთავარ სავაჭრო ცენტრს ზემო ეგვიპტისა და სუდანისთვის.
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:ბულაკი
Myopias nops
Myopias nops — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ურატმანი
ურატმანი (Уратман) — ჩამქრალი სომას ტიპის სტრატოვულკანი კუნძულ სიმუშირის ჩრდილოეთ ნაწილში (კურილის კუნძულები, რუსეთი). სიმაღლე 678 მ. ვულკანი იმყოფება ბროუტონის უბის აღმოსავლეთ ნაწილში. მკვლევართა გაანგარიშებით, ვულკანის უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა დაახლოებით სამი ათასი წლის წინ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ვულკანები
კარაზირეკი
კარაზირეკი (Ҡараерек; Каразирек) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 123 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 53 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 53 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (54 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
სიგრძე
სიგრძე (სიმბოლო: l) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც რაიმე წირის სიგრძეს აღნიშნავს. ვიწრო გაგებით სიგრძის ქვეშ იგულისხმება სხეულის ზომა გრძივი მიმართულებით, ანუ ჰორიზონტალური მიმართულებით სხეულის ორ ყველაზე დაშორებულ წერტილს შორის მანძილი, განსხვავებით ვერტიკალური ზომისგან (სიმაღლე). ფიზიკაში სიგრძე ხშირად მანძილის სინონიმად გამოიყენება და აღინიშნება ლათინური ასოთი L ან l.
ლავრენტის მატიანე
250px|მინიატიურა|ლავრენტის მატიანე ლავრენტის მატიანე — ძველი რუსული მატიანე, 1305 წლის მატიანის ნუსხა, რომელიც 1377 წელს გადაწერა ბერების ჯგუფმა ლავრენტის ხელმძღანელობით. ლავრენტის მატიანის ტექსტში გამოტოვებულია 898-922, 1263-1283 და 1288-1294 წლების ცნობები. ლავრენტის მატიანე წარმოადგენს ძველი რუსული სახელმწიფოსა და ფეოდალური დაქუცმაცებულობის პერიოდის ამსახველ უძვირფასეს ძეგლს. იგი ეყრდნობოდა ვლადიმირის დიდი მთავრის კრებულს ტვერის მატიანის ცნობებითურთ. 1792 წელს ლავრენტის მატიანე შეიძინა ალექსი მუსინ-პუშკინმა და მიართვა ალექსანდრე I-ს, რომელმაც იგი საჯარო ბიბლიოთთეკას გადასცა. მთლიანად გამოიცა 1846 წელს.
სიგრძე
მეტრული სისტემა
მეტრულ სისტემაში სიგრძის ერთეულად გამოიყენება შემდეგი სიდიდეები
კონსტიტუცია
მინი|[[ამერიკის შეერთებული შტატების კონსტიტუცია]] კონსტიტუცია (constitutio — „დადგენა“, „დაწესება“) — განსაკუთრებული წესით მიღებული უმაღლესი იურიდიული ძალის მქონე სახელმწიფოს ძირითადი კანონი. კონსტიტუცია არეგულირებს საზოგადოებაში პიროვნების სამართლებრივ მდგომარეობას, საჯარო ხელისუფლების ორგანიზაციასა და ფუნქციონირებასთან დაკავშირებულ ურთიერთობებს. კონსტიტუცია რთული მრავალფუნქციური საზოგადოებრივი ინსტიტუტია. ხშირად განმარტავენ, როგორც სახელმწიფოს უზენაეს კანონს, წესების კატალოგს, ინდივიდის გარანტს სახელმწიფოსთან ურთიერთობაში და სხვა.
ლავრენტის მატიანე
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ისტორია
სიგრძე
ბრიტანული (იმპერიული) სისტემა
იმპერიული (ბრიტანული) სიგრძის ერთეულებია მილი, იარდი, ფუტი და დუიმი. მილი ბრიტანეთში გავრცელდა ძველი რომიდან, სადაც ის განიმარტებოდა როგორც შეიარაღებული რომაული ჯარის 1000 ორმაგი ნაბიჯი.
კონსტიტუცია
ლიბერალურ-დემოკრატიული სკოლის მიმდევრები კონსტიტუციაში ძირითადად საგანთა ბუნებით განპირობებულ საზოგადოებრივი ხელსეკრულების არსს (ბუნებითი სამართლის სამეცნიერო სკოლა), სამართლებრივი იდეის უმაღლეს გამოხატულებას (ნორმატივისტები), სახელმწიფოსა და ნაციის სტატუსის განმსაზღვრელ წესთა ერთობლიობას (ინსტიტუციონალისტები) ხედავენ.
სიგრძე
საზღვაო სისტემა
სიგრძის გაზომვის საზღვაო სისტემა მიბმულია დედამიწის ზომასთან. საბაზისო ერთეულად აღებულია საზღვაო მილი, რომელიც განიმარტება, როგორც დედამიწის ელიფსოიდის მერიდიანის ერთი გრადუსის 1/60-ედის სიგრძე. საზღვაო მილის ზომა არ არის მუდმივი. ეკვატორზე ის 1843 მ-ის ტოლია, ხოლო პოლუსებზე 1861,6 მეტრის.
კონსტიტუცია
მარქსისტულ-ლენინური მოძღვრება კონსტიტუციას განიხილავა, როგორც ინსტრუმენტს, რომლის მეშვეობითაც სხვადასხვა სოციალური კლასი განიმტკიცებს საკუთარ პოლიტიკურ ბატონობას.
სიგრძე
საზღვაო სისტემა
საერთაშორისო საზღვაო მილი 1852 მეტრს შეადგენს.
კონსტიტუცია
კონსტიტუციის ოდნავ განსხვავებულ სოციალურ დანიშნულებას აღნიშნავენ თანამედროვე მკვლევარებიც, რომლებიც მარქსიზმისაგან შორს არიან. პროფესორ ანდრაშ შაიოს აზრით, კონსტიტუციათა უმრავლესობა შეიქმნა იმისთვის, რომ დაეგვირგვინებინა და დაესრულებინა სოციალური რევოლუცია; სხვა კონსტიტუციების შექმნის მიზანი კი, მისი აზრით, რევოლუციის თავიდან აცილებასა წინარევოლუციური მდგომარეობის აღდგენას წარმოადგენს.
სიგრძე
ასტრონომიული ერთეულები
ასტრონომიაში სიგრძის გასაზომად ხშირად გამოიყენება შემდეგი ერთეულები
კონსტიტუცია
თითქმის ყველა თანამედროვე მკვლევარი კონსტიტუციის საზრისის განსაზღვრისას ყურადღებას ამახვილებს მის დამფუძნებლურ ხასიათსა და მარეგულირებელ ფუნქციაზე. კონსტიტუციის ნორმებით ხდება საჯარო ინსტიტუტების ლეგიტიმაცია, მათი ძალაუფლების ფარგლებისა და მოქალაქეთა ძირითადი უფლებების განსაზღვრა, სახელმწიფოსა და ადამიანებს შორის ურთიერთობათა მოწესრიგება.
ეტიმოლოგია
სიტყვა „კონსტიტუცია“ მომდინარეობს ლათინური წარმოშობის სიტყვისაგან – „constitutio“ და ქართულად ნიშნავს დადგენას, დაწესებას. მისი თანამედროვე მნიშვნელობა ბევრადაა დაცილებული როგორც ამ მნიშვნელობას, ისე მისი ადრინდელი გამოყენების პრაქტიკას. რომში, რესპუბლიკის პერიოდში ამ სიტყვით (უფრო ზუსტად ფრაზით — Rem publicam constituire — საჯაროდ ვადგენ, ვაცხადებ) იწყებოდა უმაღლესი ხელისუფლის ზოგიერთი აქტი, ხოლო შუა საუკუნეებში იგი ეწოდა აქტებს ფეოდალთა პრივილეგიების შესახებ. სახელმწიფოს ძირითადი კანონის მნიშვნელობით ეს სიტყვა ბურჟუაზიული რევოლუციების პერიოდიდან დამკვიდრდა.
ისტორია
ეპოქა ყოველთვის ახდენდა ზეგავლენას კონსტიტუციის შინაარსზე. გარკვეული სახისა და შინაარსის კონსტიტუციები კაცობრიობის განვითარების უმნიშვნელოვანესი პერიოდების შესატყვისია. ამ მეთოდოლოგიურ პოზიციაზე დაყრდნობით ახდენენ კონსტიტუციათა კლასიფიკაციას.
„ძველი თაობის“ პირველი ტალღის კონსტიტუციების შექმნა უკავშირდება ბურჟუაზიული რევოლუციების ეპოქასა და ამ წყობილების განმტკიცების პერიოდს. ამ დროის კონსტიტუციებისათვის ძირითადად დამახასიათებელია რეგულირების ვიწრო წრე, წინა პლანზე სახელმწიფო ორგანოთა ჰორიზონტალური და ვერტიკალური მოწყობის საკითხების წამოწევა. ადამიანის ძირითადი უფლებებს, პიროვნებასა და სახელმწიფოს შორის არსებულ ურთიერთობებს შედარებით ნაკლები ყურადღება ექცევა.
ამ პერიოდის კონსტიტუციებს შორის ასახელებენ აშშ-ის (1787), ბელგიის (1831), ნორვეგიის (1814), შვეიცარიის (1874), ავსტრალიის (1900) და სხვა რამდენიმე კონსტიტუციას. გარდა ამისა, 1787 წელს, 17 ოქტომბერს მიღებული ამერიკის შეერთებული შტატების კონსტიტუციისადმი მეცნიერთა მხრიდან უდიდესი პატივისცემის გამო, კონსტიტუციის ისტორიიდან თითქმის ამოღებულია 1776 წლის ნიუ-ჰემფშირის, სამხრეთ კაროლინისა და ვირჯინიის, 1780 წლის მასაჩუსეტსის შტატების კონსტიტუციები და ნიუ-იორკისა და ჯორჯიის შტატების „ძირითადი კანონები“. დღეისათვის მოქმედ დაწერილ კონსტიტუციათა შორის აშშ-ის კონსტიტუცია (1787) უძველესია.
სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
სომხეთის დებიუტი 2006 წლის ევროვიზიაზე იყო. სომხეთის წარმომადგენელი André სიმღერით „Without Your Love“ მე-8 ადგილი დაიკავა. შემდეგი მოანაწილე ჰაიკო იყო. მანაც ქვეყანას მე-8 ადგილი მოუტანა. უმაღლესი შედეგი სირუშომ მოუტანა 2008 წელს სიმღერით „Qele Qele“. 2009 წელს სომხეთის სახელით დუეტი წავიდა ”დები ინგა და ანუში, და სიმღერით ”ჯან-ჯან” მე-10 ადგილი აიღეს. 2010 წლის ევროვიზიაზე სომხეთმა მონაწილეობა დაადასტურა.
კონსტიტუცია
ისტორია
კონსტიტუციების მიღების მეორე ტალღა დაკავშირებულია ბურჟუაზიულ სახელმწიფოებში XX საუკუნის 30-იან წლებში კაპიტალისტური ეკონომიკის კრიზისთან, მეორე მსოფლიო ომის შედეგებთან, სოციალისტური ბანაკის არარსებობასთან, ობიექტურ ინტეგრაციულ პროესებთან. ამ პერიოდში, როგორც რეაქცია ამ მოვლენებზე, გაჩნდა კონსტიტუციები საფრანგეთში (1946 და 1958 წლები), იაპონიასა და იტალიაში (1947), გერმანიაში (1949), საბერძნეთში (1975), პორტუგალიაში (1976), ესპანეთში (1978) და სხვა.
სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
მონაწილეები
საშუალო ადგილი : 7,4
კონსტიტუცია
ისტორია
წინა პერიოდის კონსტიტუციებისაგან განსხვავებით ახალ კონსტიტუციებში უფრო გაფართოებულია რეგულირების სფერო; სახელმწიფო ერევა სოციალურ, ეკონომიკურ და ზოგიერთ სხვა საკითხებში, რომელთა მიმართაც პირველი ტალღის კონსტიტუციები ნაკლებ ინტერესს იჩენდნენ.
სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
ხმის მიცემის ისტორია (2009-2009)
სომხეთმა მისცა ყველაზე მეტი ქულა...
სომხეთმა მიიღო ყველაზე მეტი ქულა...
კონსტიტუცია
ისტორია
კონსტიტუციათა კიდევ ერთი ჯგუფის შექმნა (ასზე მეტი კონსტიტუცია) XX საუკუნის 50-60-იან წლებში კოლონიალიზმის სისტემის დაშლას უკავშირდება. ამ ჯგუფის კონსტიტუციათა შინაარსზე მნიშვნელოვანი ზეგავლენა მოახდინა ყოფილმა მეტროპოლიებმა. დიდი ბრიტანეთის ზეგავლენით ზოგიერთ ყოფილ კოლონიაში შეიქმნა სახელმწიფო მოწყობის ე. წ. „ვესტმინისტერიალური“, ხოლო საფრანგეთის ზოგ ყოფილ კოლონიაში — „პარლამენტარიზმის“ მოდელები.
ამ კონსტიტუციათა უმრავლესობა XX საუკუნის 60-იან წლებში ახლით შეიცვალა, ზოგ შემთხვევაში კი მოხდა ძველის მნიშვნელოვანი გადასინჯვა. ამ პერიოდისათვის თვალშისაცემია საკმაოდ ბევრი განვითარებადი სახელმწიფოს ორიენტირება სოციალისტურ კონსტიტუციაზე.
კონსტიტუციურ ისტორიაში განსაკუთრებული ადგილი უკავია სოციალისტურ სახელმწიფოთა კონსტიტუციებს. კლასიკური კონსტიტუციებისაგან ისინი ხალხის სრული ძალაუფლების ფორმალური დეკლარირებით, კომუნისტური პარტიის წამყვანი როლის განმტკიცებით, სახელმწიფო ორგანიზაციაში ხელისუფლების დანაწილების არარსებობით, ცხოვრებისეულ სინამდვილესთან შეუსაბამობითა და ფიქტიურობის მაღალი ხარისხით.
კონსტიტუციათა კიდევ ერთი პერიოდი დაკავშირებულია კომუნიზმის კრახთან და სოციალისტური სახელმწიფოების (ჩეხოსლოვაკეთი, სსრკ, იუგოსლავია) დაშლასთან. 1991–1996 წლებში 2-ზე მეტმა სახელმწიფომ ახალი კონსტიტუცია მიიღო. თითქმის ყველა მათგანი კონსტიტუციურ ლიბერალურ–დემოკრატიულ ფასეულობებს აღიარებს და განამტკიცებს, თუმცა რეალური განხორციელება ყველგან მიღწეული არაა.
საქართველო
საქართველოში, მიუხედავად სამართლაშემოქმედების ადგილობრივი ტრადიციებისა, კონსტიტუციონალიზმის ისტორია იწყება XX საუკუნეში, როდესაც 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი მიიღო და დაიწყო კონსტიტუციის შემუშავება. კონსტიტუციაში გათვალისწინებული უნდა ყოფილიყო ქართველი ხალხის ჩამოყალიბების სპეციფიკა, მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა და სამართლაშემოქმედების პრაქტიკა. პირველი კონსტიტუციის შემუშავება სამ წელიწადს გაგრძელდა და მიღებულ იქნა 1921 წლის 21 თებერვალს. თუმცა იმავე წლის გაზაფხულზე, საბჭოთა რუსეთის მიერ ქვეყნის დე-ფაქტო ოკუპაციამ და გასაბჭოებამ, კონსტიტუციის მოქმედება შეუძლებელი გახადა. ამის შემდეგ საქართველოში მიიღეს ოთხი საბჭოთა კონსტიტუცია 1922, 1927, 1937 და 1978 წლებში, რომლებიც წარმოადგენდნენ საბჭოთა კავშირის შესაბამისი პერიოდისვე კონსტიტუციების ანალოგს. საბჭოთა კავსირის დაშლის შემდგომ, 1990 წელს პირველმა მრავალპარტიულმა უზენაესმ საბჭომ ცვლილებები შეიტანა 1978 წლის ჯერ კიდევ მოქმედ საბჭოურ კონსტიტუციაში (მაგალითად, ქვეყნის სახელწოდებიდან ამოიღეს სიტყვები „საბჭოთა სოციალისტური“ და სახელმწიფოს ეწოდა „საქართველოს რესპუბლიკა“, შეიცვალა სახელწმიფო სიმბოლიკა, და სხვა), რითიც სახელმწიფოს უნდა გაეგრძელებინა გარდამავალ პერიოდში სამართლებრივი ფუნქციონირება. თავის მხრივ 1991 წლის ბოლოს განვითარებულმა მოვლენებმა ფაქტობრივად შეაჩერა გარდამავალი კონსტიტუციის მოქმედება.
საბოლოოდ, ქვეყანაში წესრიგის აღდგენის შემდეგ, საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის მიერ 1995 წლის 24 აგვისტოს მიღებულ იქნა სახელმწიფოს ახალი უზენაესი კანონი, რომელიც დღემდე მოქმედებს, შეტანილი ცვლილებებისა და დამატებების სახით.
ფუნქცია
კონსტიტუციის ფუნქციები გულისხმობს მის სოციალურ დანიშნულებებს, რომლებიც საზოგადოებრივ ურთიერთობებზე ზემოქმედების ძირითადი მიმართულებებია. განასხვავებენ კონსტიტუციის პოლიტიკურ, იურიდიულ და იდეოლოგიურ ფუნქციებს.
პოლიტიკური ფუნქციის განხორციელებით კონსტიტუცია ასახავს პოლიტიკური ძალების გარკვეულ თანაფარდობას და ადგენს პოლიტიკური სისტემის მიზნებსა და ფუნქციონირების გარკვეულ წესებს. იურიდიული ფუნქცია გულისხმობს კონსტიტუციის მიღების მიზნების ნორმატიულ გაფორმებას, ურთიერთობების რეგულირების სამართლებრივი მექანიზმების დადგენას, მიმდინარე სამართალშემოქმედების სტაბილური, გამართული იურიდიული ბაზის შექმნას. იდეოლოგიური ფუნქცია გამოხატავს კონსტიტუციის დამფუძნებლეის (ძირითადად ხალხის ან საზოგადოებაში დომინირებული პოლიტიკური ძალის) მსოფლმხედველობას და ხელს უწყობს ამ მსოფლმხედველობის ძირითად ფასეულობათა საზოგადოებრივ ცხოვრებაში დამკვიდრებას.
რეგულირების ობიექტი
კონსტიტუციური რეგულირების ობიექტი კონსტიტუციის ზემოქმედებას დაქვემდებარებული საზოგადოებრივი ურთიერთობებია. „პირველი ტალღის“ კონსტიტუციები საზოგადოებრივი ურთიერთობების მხრივ არეგულირებდნენ საკმაოდ ვიწრო წრეს, რომელსაც დღესაც კლასიკური ტრიადა ეწოდება. კლასიკური ტრიადა მოიცავს მხოლოდ უმაღლესი სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანიზაციას, სახელმწიფოს ტერიტორიულ მოწყობასა და ძირითად უფლება-თავისუფლებებს. ამგვარი კონსტიტუციური რეგულირების კლასიკურ მაგალითს წარმოადგენს აშშ-ის კონსტიტუცია.
XX საუკუნის 30-40-იანი წლებიდან დღემდე სახელმწიფო მნიშვნელოვან როლს ასრულებს სოციალურ, ეკონომიკურ, კულტურულ ურთიერთობებში. ამ ყველაფერმა დასაბამი მისცა კონსტიტუციურ ნორმათა ახალ ბლოკებს.
გლობალიზაციისა და ინტეგრაციის პროცესებმა განაპირობა შესაბამისი კონსტიტუციური ინსტიტუტების დამკვიდრება, საჯარო ხელისუფლებაში ადგილობრივი თვითმმართველობის პოზიციების გამაგრებამ აუცილებელი გახადა შესატყვისი კონსტიტუციური ნოვაციები, გააქტიურებულმა დემოკრატიამ კი წარმოშვა კონტროლის გაძლიერების ისეთი ინსტიტუტები, როგორებიცაა კონსტიტუციური სასამართლო კონტროლი, ადმინისტრაციული იუსტიცია, ომბუდსმანი, ფინანსური კონტროლის ორგანოები და სხვა.
სტრუქტურა
კონსტიტუციათა უმრავლესობა ძირითადად ერთ იურიდიულ ნაწარმოებს წარმოადგენენ. გამონაკლისია ე. წ. დაუწერელი კონსტიტუციები, მაგალითად დიდი ბრიტანეთის კონსტიტუცია და ასევე კონსტიტუციები, რომლებიც რამდენიმე წერილობითი კონსტიტუციური აქტისაგან შედგება. ასეთებია მაგალითად ჩეხეთისა და საქართველოს კონსტიტუციები.
ზოგიერთი სახელმწიფოს (მაგალითად აშშ-ის) კონსტიტუციათა ნაწილს ძირითად ტექსტთან ერთად შეადგენენ მის ტექსტში ინკორპორირებული (შეტანილი) შესწორებები, ტექსტში არშეტანილი, მაგრამ ნახსენები წყაროები. ამმხრივ გამორჩეულია საფრანგეთის კონსტიტუცია, რომელსაც შეადგენენ 1958 წელს მიღებული ტექსტი, ძალადაკარგული 1947 წლის კონსტიტუციის პრეამბულა და 1789 წლის ადამიანისა და მოქალაქის უფლებათა დეკლარაცია.
სქოლიო
კატეგორია:სამართალი
ბეთჰოვენის სახლ-მუზეუმი
ბეთჰოვენის სახლ-მუზეუმი (გერ. Beethoven-Haus) - კომპოზიტორ ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის სახლ-მუზეუმი გერმანიაში, ქალაქ ბონში. მუზეუმი დაარსდა 1889 წელს, შეისწავლის ბეთჰოვენის ცხოვრებას და შემოქმედებას. არსებობის 120 წლის განმავლობაში მუზეუმმა მსოფლიოში ბეთჰოვენთან დაკავშირებული უდიდესი კოლექცია შეაგროვა. მასში შედის ათასამდე ხელნაწერი (წერილები, ნოტები).. ორ ათასამდე ხელოვნების ნიმუში (პორტრეტი, ქანდაკება, ფოტოგრაფია) და ა.შ.
მუზეუმი რამდენიმე შენობას მოიცავს ბონგასეს ქუჩაზე. უშუალოდ მუზეუმი მდებარეობს შენობაში, სადაც ბეთჰოვენი დაიბადა და ცხოვრების პირველი წლები გაატარა. მუზეუმს ახლავს ბაღი, რომელშივ ინახება ბეთჰოვენის ბიუსტების კოლექცია. ირგვლივ მდებარე შენობებში გაბთავსებულია მუზეუმის ბიბლიოთეკა, გამომცემლობა, მუსიკალური დარბაზი და კვლევითი ცენტრი. მუზეუმს აფინანსებს ორგანიზაცია ბეთჰოვენ-ჰაუსი, მიიღება შემოწირვებიც.
ბეთჰოვენის სახლი
ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენი დაიბადა ბონგასეს ქუჩის 20 (ყოფილ 515) ნომერში. ბაროკოს სტილის შენობა 1700 წელს ქვისგან იყო აგებული. იმ პერიოდის საშუალო სოციალური ფენის სახლებიდან დღემდე სხვა ცოტა თუა შემორჩენილი. ეს ადგილი - სასახლის, მერიის, ბაზრისა და მდინარის შუაში - ადრე ქალაქის ცენტრად ითვლებოდა.
ბეთჰოვენის გარდაცვალების შემდეგ, 1827 წელს, სახლში და მის ირგვლივ სხვა ოჯახები ცხოვრობდნენ. შენობის უკანა ეზოში აიგო მცირე ზომის ხის სახლი, თავდაპირველი ხის კარი კარიბჭედ შეიცვალა. ბეთჰოვენის დაბადების ადგილად სახლი ბეთჰოვენის მეგობრებმა ექიმმა ფრანც ვეგელერმა და მასწავლებელმა კარლ კრაიცელმა აღიარეს დაახ. 1840 წელს. ამის შემდეგ სახლის ახალმა მფლობელმა პირველ სართულზე გახსნა რესტორანი სახელწოდებით "Beethoven's Geburtshaus" ("ბეთჰოვენის დაბადების ადგილი"). შემდგომში სახლი კიდევ რამოდენიმეჯერ გაიყიდა.
მუზეუმი
1889 წელს ჩამოყალიბდა ბეთჰოვენ-ჰაუსის ასოციაცია, რომლის მიზანი ბეთჰოვენის სახლის შენარჩუნება და დანგრევისგან გადარჩენა იყო. ასოციაციამ სახლი გამოისყიდა და მისი მემორიალად ქცევა დაგეგმა. იმ დროისთვის შენობის ბეთჰოვენის დროინდელი გარეგნობა ნაწილობრივ შემორჩენილი იყო, მაგრამ მუზეუმის მოსაწყობად დამატებითი მცირე ცცლილებების შემოტანა გახდა საჭირო.
მუზეუმი საჯაროდ 1893 წლის 23 მაისს გაიხსნა. მუზეუმის თავდაპირველი კონცეპტი შენობის რეჯონსტრუქცია და მცირედი კოლექციის გამოფენა იყო; შემდგომში კონცეპტი შეიცვალა და მუზეუმი დროის კაპსულის სტილს მიუახლოვდა. კოლექცია შეიცავდა ბეთჰოვენის ცხოვრებასთან და შემოიქმედებასთან დაკავშირებულ ნოტებს, პორტრეტებს, საყოფაცხოვრებო ნივთებს და ა.შ.
სახლის დასაცავად ასოციაციამ იმავე წელს მეზობელი, ნომერი 23 სახლი იყიდა, ხანძრისგან დამცავი კედელი ააგო და ისევ გაყიდა. სახლი ნომერი 18, რომელშიც ბეთჰოვენი მოინათლა და სადაც მისი ნათლია ცხოვრობდა 1907 წელს იყო ნაყიდი მუზეუმის გასაფართოვებლად. შემდგომში იქ არქივი მოთავსდა. მუზეუმის ტერიტორიის საბოლოო ჩამოყალობებისას შენობები ერთმანეთთან დააკავშირეს.
მუზეუმი ოროვე მსოფლიო ომი თითქმის უვნებლად გადაიტანა. მუზეუმის კოლექცია მიწისქვეშ იყო გადამალული. 1944 წელს, ბონის დაბომბვისას, ბომბი მუზეუმის სახურავს მოხვდა. ის განადგურებისგსნ მებაღეებმა გადაარჩინეს. Ortwin 1985 წელს ბეთჰოვენის სახლი და მისი მიმდებარე შენობები ისტორიულ მონუმენტებად გამოცხადდა.
ღონისძიებები
მუზეუმი დაარსებისთანავე მართავდა კლასიკური მუსიკის კონცერტებს და ყოველთვის ახლდა საკონცერტო დარბაზი. დღევანდელი დარბაზი გაიხსნა 1989 წელს, ბეთჰოვენ-ჰაუსის ასოციაციის მეასე წლისთავისთვის. დარბაზს ასოციაციის ყოფილი თავმჯდომარის - ჰერმან აბსის სახელი დაარქვეს; მას დარბაზის აშენებაში დიდი წვლილი ჰქონდა შეტანილი. დარბაზი ნახევრად ოვალურ ამფითეატრს წარმოადგენს 199 დასაჯდომი ადგილით. არქიტექტორებმა კლაუს მიულერმა და თომას ვან დენ ვალენტინმა დარბაზისთვის 1989 წელს გერმანიის არქიტექტორული ჯილდო და 1991 ინტერიერის დიზაინის ოქროს ჯილდო მიიღეს. შესაძლოა დარბაზის ქირაობა.
მუზეუმის მუსიკალურ დარბაზში წლიურად ორმოცამდე ღონისძიებას ატარებს, მათგან უმეტესობა კლასიკური მუსიკის პოპულარიზირებაზეა ორიენტირებული. ძველებური ატმოსფეროს შესაქმნელად მუსიკა ხშირად ბეთჰოვენის დროინდელ ინსტრუმენტებზე ან მათ ასლებზე იკვრება. ღონისძიებებში როგორც გამოცდილი, ასევე ახალგაზრდა მუსიკოსები მონაწილეობენ.
ტარდება ასევე საბავშვო ღონისძიებები და ინტერაქტიული პროგრამები დაწყებითი კლასებისთვის. მათი მიზანი ბავშვებისთვის კლასიკური მუსიკის და კერძოდ ბეთჰოვენის გაცნობაა. ხშირად ტარდება სასკოლო ექსკურსიებიც.
სქოლიო
კატეგორია: მუზეუმები კატეგორია: გერმანიის მუზეუმები კატეგორია: ბონის მუზეუმები კატეგორია: მუსიკის მუზეუმები კატეგორია: XIX საუკუნეში დაარსებული მუზეუმები კატეგორია: სახლ-მუზეუმები კატეგორია: ევროპის მუზეუმები
ლუის ჰემილტონი
სერ ლუის კარლ დევიდსონ ჰემილტონი (დაიბადა 1985 წლის 7 იანვარს) — ბრიტანელი მრბოლელი, რომელიც ამჟამად ასპარეზობს ფორმულა 1 -ში Mercedes-AMG Petronas ფორმულა ერთი გუნდისთვის. ჰემილტონმა რეკორდულ, 7 ჯერ მოიგო მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული (რეკორდი მიხაელ შუმახერთან ერთად) და ფლობს რეკორდებს ყველაზე მეტი მოგებით ( 103 ), პოლ პოზიციით ( 103 ), პოდიუმით ( 191 ) და სხვა.
წელს, რეგულაციების ცვლილებასა და ტურბო-ჰიბრიდული ძრავების გამოყენებასთან ერთად ჰემილტონისთვის უაღრესად წარმატებული პერიოდი დაიწყო, რომლის დროსაც მან კიდევ ექვსჯერ მოიპოვა ჩემპიონის ტიტული. ის მსოფლიო ჩემპიონი გახდა ზედიზედ და  წლებში. ამ სეზონებში ჰემილტონის უახლოესი კონკურენტი მისი თანაგუნდელი ნიკო როსბერგი იყო. 2016 წელს როსბერგის მიერ ფორმულა ერთის დატოვების შემდეგ ჰემილტონის უახლოესი კონკურენტი  ფერარის სებასტიან ფეტელი გახდა. ჰემილტონმა მისი დამარცხება ზედიზედ ორჯერ, და  წლებში მოახერხა. ამის ჰემდეგ მან ზედიზედ კიდევ ორჯერ მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული, და  წლებში და გაათანაბრა შუმახერის რეკორდი. 2021 წლის სეზონში მან მე-100 პოულ პოზიცია და რბოლა მოიგო.
ჰემილტონმა დიდი წვლილი შეიტანა გლობალურად ფორმულა ერთისადმი ინტერესის გაზრდის საქმეში გახმაურებული ცხოვრების წესის, გარემოსდაცვითი და სოციალური აქტივიზმისა და მუსიკასა და მოდაში ჩართულობის გამო. ცნობილია რომ ის აქტიურად უჭერს მხარს რასიზმის წინააღმდეგ ბრძოლას და მოტოსპორტში მრავალფეროვნების გაზრდას. 2013 დან 2021 წლამდე ის ფორმულა ერთის ყველაზე მაღალანაზღაურებადი პილოტი იყო. ჟურნალ ფორბსის მონაცემებით ის 2010იანი წლების ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი სპორტსმენი იყო. 2020 წელს ჟურნალმა თაიმმა ჰემილტონი მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიანი ადამიანს სიაში შეყვანა. 2020 წელს ის რაინდად აკურთხეს. 2022 წელს ჰემილტონს ბრაზილიის საპატიო მოქალაქეობა მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:მერსედესის მრბოლელები (ფორმულა 1) კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები კატეგორია:მაკლარენის მრბოლელები (ფორმულა 1) კატეგორია:ბაკალავრი-რაინდები კატეგორია:ფორმულა 1-ის მსოფლიო ჩემპიონები კატეგორია:ინგლისელი ავტომრბოლელები კატეგორია:ინგლისელი ქველმოქმედები კატეგორია:ინგლისელი ჰუმანიტარები კატეგორია:ფორმულა 1-ის ინგლისელი მრბოლელები კატეგორია:დაბადებული 1985
კოლის ზეღრმა ჭაბურღილი
მინი|კოლის ზეღრმა ჭაბურღილი, [[2007]] მინი|კოლის ზეღრმა ჭაბურღილი 2012 წელს კოლის ზეღრმა ჭაბურღილი (Кольская сверхглубокая скважина) — დედამიწის ყველაზე ღრმა ხელოვნური ჭაბურღილი. მდებარეობს რუსეთის მურმანსკის ოლქში. გეოლოგიურად მოქცეულია ბალტიის ფარის ფარგლებში. კოლის ზეღრმა ჭაბურღილის სიღრმე 12 262 მ-ია. სხვა ზეღრმა ჭაბურღილებისაგან განსხვავებით, რომლებსაც ნავთობის ძიება ევალებოდათ, კოლის ჭაბურღილის ბურღვა უშუალოდ ლითოსფეროს კვლევით იფარგლებოდა.
კოლის ჭაბურღილს საფუძველი ჩაეყარა 1970 წელს. თავიდანვე დაგეგმილი იყო 15 კმ-მდე ჭაბურღილის გაყვანა. 1979 წლის 6 ივნისს ჭაბურღილის სიღრმემ 9583 მეტრი შეადგინა, რითაც ახალი რეკორდი დამყარდა. მანამდე ყველაზე ღრმა ჭაბურღილის სტატუსი აშშ-ში მდებარე ბერთა-როჯერსის ნავთობის ჭაბურღილს ჰქონდა. 1983 წელს გაიბურღა 12 066 მეტრი სიღრმე, რის შემდეგ ბურღვა დროებით შეჩერდა, რამეთუ 1984 წლისათვის დაგეგმილი იყო საერთაშორისო გეოლოგიური კონგრესის ჩატარება ქალაქ მოსკოვში. 1984 წლის 24 სექტემბერს ბურღვა განახლდა, თუმცა იმთავითვე დანადგარებზე პრობლემებმა იჩინა თავი. ბურღვა 7000 მეტრის სიღრმიდან განახლდა და 1990 წლისათვის მისმა ნიშნულმა მიაღწია 12 262 მეტრს. ამხელა სიღრმეზე ისევ პრობლემამ იჩინა თავი — მწყობრიდან გამოვიდა საბურღი კოლონა და ბურღვა სამუდამოდ შეწყდა. კოლის ზეღრმა ჭაბურღილის საბოლოო სიღრმის ნიშნული იყო 12 262 მ. საინტერესოა, რომ ბურღვისას მოიპოვეს უნიკალური ქანები, რომელთა ასაკი რამდენიმე მილიარდი წლით განისაზღვრებოდა. 12 კმ სირმეზე აღმოჩნდა, რომ წიაღში ტემპერატურა უდრის 220°-ს. 1984 წელს რუსეთში ჩატარდა საერთაშორისო გეოლოგიური კონგრესი, მ.შ. კოლის ჭაბურღილი მსოფლიოს მრავალი ქვეყნის გეოლოგებმა მოინახულეს.
საბჭოთა კავშირის დაშლამ დიდი სირთულეები შეუქმნა კოლის ჭაბურღილის პროექტს. ქვეყანაში განვითარებულმა მძიმე ეკონომიკურმა ვითარებამ და უსახსრობამ ბოლო მოუღო კოლის ზეღრმა ჭაბურღილის გრანდიოზულ პროექტს. დაიწყო კოლის ზეღრმა ჭაბურღილის პროექტის საბოლოოდ დახურვა. 2008 წლისათვის პროექტი მიგდებულ იქნა, დაიწყო აღჭურვილობის დემონტაჟი, ამასთან ერთად დაიწყო მთლიანად შენობის დანგრევაც. 2010 წელს მოხდა ჭაბურღილის ლიკვიდაცია.
ჯოჯოხეთში მიმავალი გზა
კოლის ზეღრმა ჭაბურღილი საფუძვლად დაედო ქალაქურ ლეგენდას „ჯოჯოხეთში მიმავალი გზის“ შესახებ (ინგლ. Well to Hell hoax). ეს ქალაქური ლეგენდა ინტერნეტში 1997 წლიდან გამოჩნდა. პირველად ლეგენდა ინგლისურ ენაზე 1989 წელს გაჟღერდა ამერიკული ტელეკომპანია Trinity Broadcasting Network-ის ეთერში, რომელსაც თავის მხრივ ფინური გაზეთის რეპორტაჟიდან ჰქონდა ეს ისტორია აღებული. ლეგენდის თანახმად, 12 ათასი მ სიღრმეში მიკროფონებით ჩაწერეს კივილი და კვნესა. ბულვარულმა პრესამ ეს მოვლენა „ქვესკნელიდან ამომავალ ხმად“ მონათლა, ამიტომაც კოლის ზეღრმა ჭაბურღილს ჯოჯოხეთისკენ მიმავალი გზა დაარქვეს — ყოველ ახალ გაყვანილ კილომეტრს ქვეყნისათვის უბედურება მოჰქონდა. ასე მაგალითად, როდესაც მაღაროელები მეცამეტიათასე მეტრს თხრიდნენ, დაიშალა სსრკ. როდესაც 14 500 მეტრს ჩააღწიეს, უეცრად სიცარიელეს წააწყდნენ. ამ მოულოდნელობით დაინტერესებულმა მბურღავებმა იქ მიკროფონები ჩაუშვეს, რომლებსაც უმაღლეს ტემპერატურულ რეჟიმშიც შეეძლოთ მუშაობა. ტემპერატურა იქ 1100°C აღწევდა — სიღრმიდან კი ადამიანთა გოდება ისმოდა. სინამდვილეში ეს ლეგენდა ფანტაზიის ნაყოფია, თუნდაც იმიტომ, რომ ჭაბურღილების აკუსტიკური კვლევისას ხმას კი არ იწერენ მიკროფონებით, არამედ სეისმომიმღებები არეკლილი დრეკადი ვიბრაციის ტალღურ სურათს იწერენ, რაც თავის მხრივ, გამომასხივებელი ხელსაწყოს მიერაა გამოწვეული 10 — 20 კჰც და 20 კჰც — 2 მგც სიხშირეებზე.
კოლის ზეღრმა ჭაბურღილის ირგვლივ დილეტანტიზმით სავსე კიდევ არაერთი ლეგენდა არსებობს.
სქოლიო
კატეგორია:გეოფიზიკა კატეგორია:ბურღვა კატეგორია:დედამიწის აგებულება
მედიუმი (ტელესერიალი)
„მედიუმი“ (Medium) — ამერიკული მისტიკური ტელესერიალი. სერიალი დაფუძნებულია რეალურ მოვლენებზე მთავარი გმირის ელისონ დიუბუას (Allison DuBois) ცხოვრებიდან. მას შეუძლია გარდაცვლილთა სულებთან ლაპარაკი და თავის სიზმრებში მომავალს ხედავს. ამ უცნაური ძალით ეხმარება სამართალდამცველებს.
ფილმის პრემიერა შედგა 2005 წლის 3 იანვარს NBC-ზე და დიდი პოპულარობით სარგებლობს არა მარტო ამერიკაში, არამედ მთელ მსოფლიოში.
სერიალის რეჟისორია გლენ გორდონ კერონი. როლებში: პატრიცია არკეტი, ჯეიკ ვებერი, მიგელ სანდოვალი, სოფია ვასილიევა, მარია ლარკი.
სიუჟეტი
მოქმედება მიმდინარეობს არიზონის ქალაქ ფენიქსში. 30 წლის ელისონი დიუბუა სამი შვილის დედაა, იგი გადაწყვეტს ჩააბაროს იურიდიულ ფაკულტეტზე, სტაჟირებას კი საოლქო პროკურატურაში გადის. საოლქო პროკურორი მანუელ დევალოსი მას სურათების დამხარისხებლად დანიშნავს. ერთ-ერთი დახარისხებისას მას ხილვა ეწყება და ხედავს დანაშაულის დეტალებს, რომლებსაც იგი პროკურორს უყვება, როგორც თავის თეორიას. პროკურორი მას აფრთხილებს, რომ აღარ აპირებს მსგავსი „თეორიების“ მოსმენას. მისმა ქმარმა, ჯომ, ტეხასის პოლიციას მისწერა რომ მის ცოლს შეუძლია გარდაცვლილებთან საუბარი და შეუძლია, გამოძიებაში დაეხმაროს. ელოსონი ტეხასში მიემგზავრება, სადაც მას ხვდება კაპიტანი პუში. მას თავიდან არ სჯერა ელისონის, თუმცა, ჩატარებული სპეცოპერაციის წარმატებულობის გამო, ბოლოს მადლობას უხდის დახმარებისთვის.
ფენიქსში ჩასული ელისონი პროკუროს სთხოვს თანამდებობიდან გაათავისუფლოს. პროკურორი ამცნობს, რომ დამნაშავე გამოტყდა და აღიარა, რომ დანაშაული ზუსტად ისე მოხდა, როგორც ელისონმა აღწერა. დიბუა პროკურორის კონსულტანტი ხდება, რაც მის ოჯახის წევრებს ძალიან ახარებს.
შემდგომ, ელისონი, საკუთარი ნიჭის გამოყენებით, ეხმარება პოლიციას სხვადასხვა დანაშაულის გამოძიებაში. როგორც წესი, იგი ხედავს წინასწარმეტყველურ ან სიმულტანურ სიზმრებს (მისი სიზმრები და დანაშაული ერთმანეთს დროში ემთხვევა), იგი ესაუბრება მიცვალებულების სულებს. ელისონი მუშაობს დეტექტივ ლი სკენლონთან ერთად, რომელსაც თავიდან არ სჯეროდა ელისონის ნიჭისა, თუმცა მას შემდეგ, რაც დიბუას დახმარებით მისი დის მკვლელი დააკავეს, აზრი კარდინალურად შეიცვალა. ელისონი კიდევ რამდენიმეჯერ დაეხმარა კაპიტან პუშს. დიბუა ხშირად არღვევს წესებს, როდესაც ცდილობს იმ დანაშაულის თავიდან აცილებას, რომლის შესახებაც ხილვა ჰქონდა, რაც ხშირად უქმნის პრობლემებს.
მინი|ელისონი, მისი ქმარი ჯო და შვილები: არიელი, ბრიჯიტი და მარი მესამე სეზონის ბოლოს ელისონის საიდუმლოს ფარდა აეხდება და მის შესახებ გაზეთები ბინძურ სტატიებს აქვეყნებენ. იგი კარგავს სამსახურს. პროკურორ მანუელ დევალოსს კი ცვლის ვან დეიკი. ელისონის ქმარსაც სამსახურიდან უშვებენ. დიბუა ერთი პერიოდი მუშაობს დეტექტივ სინტია კინერთან, კერძო დეტექტიური სააგენტოდან AmeriTips. მოგვიანებით, დევალოსი იბრუნებს თანამდებობას და ელისონიც ძველ პოსტს უბრუნდება. მეოთხე სეზონში ელისონი იგებს, რომ სინტიას შვილი რამდენიმე წლის წინ დაიკარგა. მას აქვს ხილვები, რის შემდეგაც ირკვევა, რომ სინტიას შვილი მოკლულია. სინტია კლავს შვილის მკვლელს და ნებაყოფლობით ბარდება სამართალდამცავებს. კინერი კვლავ გამოჩნდება მეხუთე სეზონში, სადაც სამართალდამცავებს ეხმარება ერთ-ერთი სპეცოპერაციის ჩატარებაში. ამავე სეზონში მერის თანაშემწე ლინ დინოვი ორსულდება ლი სკენლონისგან.
სეზონის ბოლოს ელისონს ექიმებმა თავის ტვინის სიმსივნის დიაგნოზი დაუსვეს და სასწრაფო ოპერაცია დაუნიშნეს. ამავდროულად მას აქვს ხილვები, რომ მის ოჯახს ბრუტალურად ხოცავენ. იგი რისკავს და არ იტარებს ოპერაციას მანამ, სანამ დამნაშავეს არ დაიჭერენ. ამის შემდეგ მას უკეთებან ოპერაციას და სიმსივნეს ამოკვეთენ. ოპერაციის დაგვიანება იწვევს გართულებას და იგი ვარდება კომაში.
მეექვსე სეზონის დასაწყისში ელისონი კომიდან გამოდის. თავდაპირველად მას არ უმჟღავნდება თავისი უნარები, თუმცა თანდათან იბრუნებს მათ და უბრუნდება მუშაობის ჩვეულ რიტმს. ამავე სეზონში ლი სკენლონი ცოლობას სთხოვს ლინ დინოვს და ისინი ქორწინდებიან.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:მისტიკა კატეგორია:დეტექტიური ტელესერიალები
საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო აკადემია
მინი|პეტრე შოთაძის სახელობის თბილისის სამედიცინო აკადემიის ლოგო|209x209პქ თბილისის სამედიცინო აკადემია— უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება.
ისტორია
საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო აკადემია დაარსდა 1935 წელს ექიმთა კვალიფიკაციის ამაღლების ინსტიტუტის სახით, ხოლო 1941 წელს მას ეწოდა “თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტი”.
საბჭოთა კავშირის მინისტრთა საბჭოს 1965 წლის 8 დეკემბრის და საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს 1966 წლის 25 იანვრის დადგენილებებით თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტი გადავიდა საკავშირო ჯანდაცვის სამინისტროს უშუალო დაქვემდებარებაში, სტატუსით გათანაბრებული იყო უმაღლეს სასწავლო დაწესებულებასთან და იწოდებოდა “სსრ კავშირის ჯანდაცვის სამინისტროს ექიმთა დახელოვნების თბილისის სახელმწიფო ინსტიტუტი”.
საქართველოს მინისტრთა კაბინეტის 1990 წლის 30 აგვისტოს განკარგულებით თბილისის ექიმთა დახელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტს ექიმთა კვალიფიკაციის ამაღლების გარდა დაევალა სტუდენტ-მედიკოსთა სწავლებაც, რის გამოც საქართველოს რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრის 1993 წლის 3 თებერვლის. განკარგულებით ინსტიტუტს მიენიჭა სახელმწიფო უმაღლესი სასწავლებლის სტატუსი და ეწოდა “თბილისის სამედიცინო აკადემია”.
თბილისის სამედიცინო აკადემიაში სტუდენტთა ფაკულტეტის გაუქმებასთან დაკავშირებით, საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს 1996 წლის 13 დეკემბრის ბრძანებით აკადემიას შეეცვალა სახელი და ეწოდა “ექიმთა დიპლომისშემდგომი განათლების სახელმწიფო სამედიცინო აკადემია” ექიმთა დიპლომისშემდგომი მომზადებისა და დახელოვნების სახელმწიფო უმაღლესი სასწავლებლის სტატუსით.
ორგანიზაცია
დღეისათვის, სსსა-ში შემდეგი კათედრებია: აკადემიის კათედრები
პარტნიორები
მსოფლიო ბანკის პროექტის ფარგლებში
”პირველადი ჯანდაცვა 2”.
ზემოთ აღნიშნული პროექტის ფარგლებში მსოფლიო ბანკმა დაიწყო საოჯახო მედიცინის ფაკულტეტის შენობის რენოვაცია და აღჭურვა.
ჩამოყალიბდა ბიბლიოთეკის და უნარ - ჩვევების სასწავლო ცენტრი.
ექიმთა გაცვლითი პროგრამა(GIGAX) 2 X 6 თვით 12 სპეციალისტის გადამზადება ბავშვთა ონკოლოგიასა და ჰემატოლოგიაში.
GIGAX პროექტით გათვალისწინებული სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის თანამშრომლობა ქალაქ ვენის (ავსტრია) წმინდა ანას ბავშვთა ჰოსპიტალითან არსებულ ავთვისებიანი სიმსივნეების კვლევის ცენტრთან.
სამხრეთ კავკასიის ჯანმრთელობის საინფორმაციო პროექტი ("South Caucasus Health Information Project")
კანადური საზოგადოება საერთაშორისო ჯანმრთელობისათვის (Canadian Society for International health)
საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის საპატიო წევრები
საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის სამეცნიერო საბჭოს დოქტორ ჰონორეს კაუზასის საპატიო ტიტული, მიენიჭა შემდეგ პირებს:
პერიდონტოლოგიის ამერიკის შეერთებული შტატების აკადემიის წევრი, გერმანიის დენტალური იმპლანტოლოგიის აკადემიის წევრი.
ქ. ვენა, ავსტრია.
პედიატრიის სამეცნიერო -კვლევითი ინსტიტუტი, ქ. მოსკოვი, რუსეთი.
საზოგადოებრივი/სამეცნიერო საქმიანობა
საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიასთან თანამშრომლობენ მსოფლიო ბანკი (პროექტი პირველადი ჯანდაცვა II) და ბრიტანეთის საერთაშორისო განვითარების სააგენტო. თანამშრომლობა ითვალისწინებს აკადემიის საოჯახო მედიცინის ფაკულტეტის განვითარებისათვის ხელშეწყობას. საამისოდ დაგეგმილი ღონისძიებების მიზანია ქვეყანაში საოჯახო მედიცინის განვითარებისა და ოჯახის ექიმთა მზადების სისტემის აკადემიური სისტემის ჩამოყალიბება, პირველადი ჯანდაცვის სფეროში მოსახლეობის სამედიცინო მომსახურების სათანადო მოცულობისა და ხარისხის უზურნველყოფა.
ზემოთ მოხსენიებული ღონისძიებებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს უმაღლესი სასწავლებლები
ფემე
ფემე (Femø) — დანიის კუნძული ბალტიის ზღვაში, კუნძულ ლოლანის ჩრდილოეთით. ფართობი 11,38 კმ²-ია, მოსახლეობა კი 2005 წლის მონაცემებით 154 ადამიანს შეადგენს. კლიმატი ზომიერი ზღვიურია, რბილი ზამთრითა და გრილი ზაფხულით.
1971 წლიდან, ყოველწლიურად, ფემეს ჩრდილოეთ ნაწილში ეწყობა ქალთა საერთაშორისო ბანაკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიის კუნძულები
ტიბერიუსი
ტიბერიუსი (Tiberius Caesar Dīvī Augustī Fīlius Augustus; დ. 16 ნოემბერი, ძვ. წ. 42 — გ. 16 მარტი, 37) — რომის იმპერატორი 14-37 წლებში. დაბადებისას ტიბერიუს კლავდიუს ნერონი, კლავდიუსის გვარით. ტიბერიუს კლავდიუს ნერონისა და ლივია დრუზილას შვილი. დედამისი გაეყარა ნერონს და ძვ. წ. 39 წელს დაქორწინდა ოქტავიანეზე, მომავალ ავგუსტუსზე. ტიბერიუსი მისი გერი გახდა.
მოგვიანებით, ტიბერიუსი დაქორწინდა იულია უფროსზე, ავგუსტუსის ქალიშვილზე სკრიბონიასთან ქორწინებიდან და შემდეგ, ავგუსტუსმა იშვილა კიდევაც, რითაც ტიბერიუსი ოფიციალურად გახდა იულიუსი და მიიღო სახელი ტიბერიუს იულიუს კეისარი. შემდეგი ოცდაათი წლის განმავლობაში, ტიბერიუსის მომდევნო იმპერატორები აგრძელებდნენ ორივე ოჯახის ამ შერეულ დინასტიას, რომელსაც ისტორიკოსები იულიუს-კლავდიუსების დინასტიას უწოდებენ. დინასტიის სხვა იმპერატორებს თუ დავუკავშირებთ, ტიბერიუსი იყო ავგუსტუსის გერი, კალიგულას პაპის ძმა, კლავდიუსის ბიძა მამის მხრიდან და ნერონის პაპის ბიძა.
ტიბერიუსი რომის ერთ-ერთი უდიდესი მხედართმთავარი იყო. მან დაიპყრო პანონია, დალმაცია, რეცია და დროებით, გერმანიის ნაწილებიც, რითაც საფუძველი ჩაუყარა იმპერიის ჩრდილოეთ საზღვარს, თუმცა ხალხის მეხსიერებაში იგი მაინც კარჩაკეტილ, პირქუშ მმართველად დარჩა, რომელსაც არასდროს უსურვია იმპერატორობა. პლინიუს უფროსი მას tristissimus hominum-ს, „ყველაზე პირქუშ ადამიანს“ უწოდებს.
ახ. წ. 23 წელს, შვილის, დრუზუს იულიუს კეისრის სიკვდილის შემდეგ, ტიბერიუსი კიდევ უფრო კარჩაკეტილი და გულცივი გახდა. ახ. წ. 26 წელს, მან რომი დატოვა და მმართველობა დიდწილად, პრეტორიანელთა არაკეთილსინდისიერ პრეფექტს, სეიანუსსა და კვინტუს ნევიუს სუტორიუს მაკრონს ჩააბარა.
სიკვდილის შემდეგ, საიმპერატორო ტახტზე ტიბერიუსი თავისმა ძმისშვილიშვილმა, კალიგულამ, შეცვალა.
პირველი წლები
ტიბერიუსი დაიბადა ძვ. წ. 42 წლის 16 ნოემბერს, რომში, ტიბერიუს კლავდიუს ნერონისა და ლივია დრუზილას ოჯახში. ძვ. წ. 39 წელს დედამისი გაეყარა ქმარს, ტიბერიუსის ბიოლოგიურ მამას და ცოლად გაჰყვა გაიუს იულიუს კეისარ ოქტავიანუსს, როდესაც ჯერ ისევ ფეხმძიმედ იყო ტიბერიუს ნერონისაგან. ძვ. წ. 38 წელს დაიბადა ტიბერიუსის ძმა, ნერონ კლავდიუს დრუზუსი.
ტიბერიუსის ცხოვრების ადრეული პერიოდის შესახებ წყაროები ცოტაა. ძვ. წ. 32 წელს, იგი პირველად წარუდგა საზოგადოებას, როდესაც ცხრა წლის ასაკში, თავისი ბიოლოგიური მამის დაკრძალვაზე სახოტბო სიტყვით გამოვიდა. ძვ. წ. 29 წელს, თავის ძმასთან, დრუზუსთან ერთად, აქციუმის ბრძოლაში ანტონიუსისა და კლეოპატრას დამარცხების აღსანიშნავად გამართულ ტრიუმფზე თან ახლდა მამინაცვლის, ოქტავიანეს ეტლს.
ძვ. წ. 23 წელს, იმპერატორი ავგუსტუსი მძიმედ გახდა ავად და მისი შესაძლო სიკვდილი რომაულ სამყაროს კვლავ ქაოსში ჩაძირვით დაემუქრა. ისტორიკოსები, ძირითადად, თანხმდებიან, რომ ეს სწორედ ის პერიოდია, როდესაც ავგუსტუსის მემკვიდრის საკითხი ყველაზე აქტუალური გახდა და როდესაც ავგუსტუსი მიუთითებდა, რომ მისი სიკვდილის შემთხვევაში მის პოსტზე აგრიპასა და მარცელუსს უნდა ეზრუნათ. მემკვიდრის საკითხის გაურკვევლობა ავგუსტუსის მთავარი პრობლემა გახდა.
საპასუხოდ, როგორც ჩანს, შეირჩა პოტენციურ მემკვიდრეთა მთელი სერიები, რომელთა შორისაც ტიბერიუსი და მისი ძმა დრუზუსიც იყვნენ. ძვ. წ. 24 წელს, 17 წლის ასაკში, ტიბერიუსი, ავგუსტუსის მითითებით, კვესტორის თანამდებობის დაკავებით, პოლიტიკაში ჩაერთო და მიიღო უფლება კანონით გათვალისწინებულ ასაკზე ადრე დაეკავებინა პრეტორისა და კონსულის თანამდებობები. იგივე მდგომარეობა მიიღო დრუზუსმაც.
სამოქალაქო და სამხედრო კარიერა
აღმოსავლეთიდან დაბრუნების შემდეგ, ტიბერიუსი დაქორწინდა ვიფსანია აგრიპინაზე, ავგუსტუსის ახლო მეგობრისა და დიდი მხედართმთავრის, მარკუს ვიფსანიუს აგრიპას ქალიშვილზე. იგი პრეტორის თანამდებობაზე დაინიშნა და თავის ლეგიონებთან ერთად, ძმის, დრუზუსის დასახმარებლად გაიგზავნა დასავლეთში წარმოებულ კამპანიებში. სანამ დრუზუსს თავისი ძალები ნარბონის გალიასა და გერმანიის საზღვართან ჰყავდა თავმოყრილი, ტიბერიუსი შეებრძოლა ტომებს ალპებსა და ტრანსალპურ გალიაში და დაიპყრო რეცია. ძვ. წ. 15 წელს აღმოაჩინა დუნაის სათავეები და მცირე ხნის შემდეგ, შუა ნაკადის მობრუნებაც. ძვ. წ. 13 წელს, რომში დაბრუნების შემდეგ, ტიბერიუსი კონსულად დაინიშნა, დაახლოებით ამავე დროს დაიბადა მისი ვაჟი, დრუზუს იულიუს კეისარიც.
ძვ. წ. 12 წელს, აგრიპას გარდაცვალების შემდეგ, ტიბერიუსისა და დრუზუსის, როგორც მემკვიდრეების პოზიციები გამყარდა. ავგუსტუსის მოთხოვნით, ძვ. წ. 11 წელს, ტიბერიუსი გაეყარა ვიფსანიას და დაქორწინდა აგრიპას ქვრივზე, ავგუსტუსის ქალიშვილ იულიაზე. ეს მოვლენა ტიბერიუსისათვის ათვლის წერტილად იქცა. მისი ახალი ქორწინება იულიასთან ბედნიერი არასდროს ყოფილა. წყვილს მხოლოდ ერთი შვილი ეყოლა, რომელიც მცირეწლოვანი გარდაიცვალა.
გავრცელებული ინფორმაციით, ტიბერიუსი ვიფსანიას ერთხელ კიდევ შეხვდა, შინ ტირილით მიაკითხა და პატიებას ევედრებოდა. ამ შემთხვევიდან მალევე იგი ავგუსტუსს შეხვდა და მიღებულ იქნა ზომები საიმისოდ, რომ ტიბერიუსი და ვიფსანია ერთმანეთს აღარასდროს შეხვედროდნენ. ავგუსტუსი განაგრძობდა ტიბერიუსის დაწინაურებას და აგრიპასა (ძვ. წ. 12) და თავისი ძმის, დრუზუსის (ძვ. წ. 9) გარდაცვალების შემდეგ, იგი იმპერატორის მემკვიდრის აშკარად გამოკვეთილ კანდიდატად იქცა. ძვ. წ. 12 წელს ტიბერიუსმა პანონიასა და გერმანიაში ილაშქრა. ორივე ტერიტორია გამოირჩეოდა არასტაბილურობით და ავგუსტუსის პოლიტიკის ამოსავალ წერტილს წარმოადგენდა.
ძვ. წ. 6 წელს ტიბერიუსმა მარკომანებზე შეტევა წამოიწყო. იგი კარნუნტუმიდან ჩრდილო-დასავლეთით დუნაისკენ გაემართა ოთხი ლეგიონით და იმისათვის, რომ მარკომანებს აღმოსავლეთიდან დასხმოდა თავს, კვადების მიწებიც გაიარა. ამასობაში, სარდალი გაიუს სენტიუს სატურნინუსი მოგუნტიაცუმიდან აღმოსავლეთით რაინისაკენ გაემართა ორი ან სამი ლეგიონით, გაიარა ახლად ანექსირებული ჰერმუნდურების ტერიტორია და მარკომანებს დასავლეთიდან შეუტია. კამპანია წარმატებულად შეფასდა, თუმცა ტიბერიუსმა ვერ შეძლო მარკომანების დამორჩილება, რადგანაც იგი მალევე გამოიძახეს რაინის საზღვარზე გერმანიაში რომის დაპყრობების დასაცავად.
როდოსზე წასვლა (ძვ. წ. 6 წ.)
ძვ. წ. 6 წელს, როდესაც იგი აღმოსავლეთის მმართველად აღიარეს და რომში მეორე კაცი გახდა, ტიბერიუსმა მოულოდნელად განაცხადა, რომ პოლიტიკას თავს ანებებდა და როდოსზე გადასახლდა. ტიბერიუსის გადადგომის ზუსტი მოტივები ბუნდოვანია. ისტორიკოსები ამ მოვლენის იმ ფაქტთან კავშირზე ფიქრობენ, რომ ავგუსტუსმა იშვილა იულიას შვილები აგრიპასგან (გაიუს კეისარი და ლუციუს კეისარი) და როგორც ჩანდა, მათაც სწორედ იმ პოლიტიკურ გზაზე აყენებდა, რომელიც ტიბერიუსმა და დრუზუსმა გაიარეს.
რაც არ უნდა ყოფილიყო ტიბერიუსის მოტივი, მისი გადადგომა ლამის საბედისწერო გამოდგა ავგუსტუსის მემკვიდრეობის გეგმებისათვის. გაიუსი და ლუციუსი ჯერ კიდევ მოზარდები იყვნენ და ავგუსტუსს, რომელიც უკვე 57 წლის იყო, პირდაპირი მემკვიდრე არ ჰყავდა. უკვე აღარ არსებობდა მისი სიკვდილის შემდეგ ძალაუფლების მშვიდობიანი გადაცემის ან იმის გარანტია, რომ ავგუსტუსის ოჯახი და შესაბამისად, ოჯახის მოკავშირეებიც შეინარჩუნებდნენ ძალაუფლებას, რაც პრინცეპსის თანამდებობის გადარჩენისათვის იყო საჭირო.
ზოგიერთი არასარწმუნო ისტორია გადმოგვცემს, რომ ავგუსტუსი ტიბერიუსის დარჩენის მოთხოვნით სასამართლოშიც კი გამოვიდა და იმდენად შორს წავიდა, რომ სერიოზული დაავადების ინსცენირება მოაწყო. პასუხად, ტიბერიუსმა ოსტიის სანაპიროსთან ჩაუშვა ღუზა, ხოლო როდესაც შეიტყო, რომ ავგუსტუსი გადარჩა, პირდაპირ როდოსისაკენ გაემართა. გავრცელებული ინფორმაციით, ტიბერიუსი ნანობდა გამგზავრებას და რამდენიმეჯერ ითხოვა კიდეც რომში დაბრუნების ნებართვა, თუმცა ავგუსტუსმა მის ყოველ მოთხოვნას უარით უპასუხა.
ავგუსტუსის მემკვიდრე
ტიბერიუსის წასვლის შემდეგ, მემკვიდრის კანდიდატებად მხოლოდ ავგუსტუსის ორი ახალგაზრდა შვილიშვილი, ლუციუსი და გაიუსი დარჩნენ. ვითარება კიდევ უფრო გაურკვეველი გახდა 2|ახ. წ. 2 წელს, როდესაც ლუციუსი გარდაიცვალა. ავგუსტუსმა, რომელიც, შესაძლოა, გარკვეულწილად, ლივიას ზეწოლასაც განიცდიდა, ტიბერიუსს ნება დართო რომში დაბრუნებულიყო, თუმცა როგორც უბრალოდ კერძო მოქალაქე და მეტი არაფერი. 4|ახ. წ. 4 წელს სომხეთში მოკლეს გაიუსი და ავგუსტუსს სხვა გზა აღარ დარჩა გარდა იმისა, რომ ტიბერიუსისათვის მიემართა.
გაიუსის სიკვდილმა ავგუსტუსის ოჯახის მღელვარე რეაქცია გამოიწვია. ავგუსტუსმა იშვილა ტიბერიუსი და იგი თავის ვაჟად და მემკვიდრედ გამოაცხადა, თუმცა ამ უკანასკნელსაც მოუწია თავისი ძმისშვილის, გერმანიკუსის შვილად აყვანა, რომელიც მისი ძმის, დრუზუსისა და ავგუსტუსის დისწულის, ანტონია უმცროსის შვილი იყო. შვილად აყვანასთან ერთად, ტიბერიუსმა მიიღო ტრიბუნის ძალაუფლება და გაიზიარა ავგუსტუსის უზენაესი ძალაუფლება (maius imperium), ის რაც თვით მარკუს აგრიპასაც კი არასდროს ჰქონია.
თუმცა, სვეტონიუსის მიხედვით, გერმანიაში ორწლიანი სამსახურის (ახ. წ. 10-12 წწ.) შემდეგ, „ტიბერიუსი დაბრუნდა და გადადებული ტრიუმფი გადაიხადა იმ ლეგატების თანხლებით, რომლებიც მისი დაჟინებული მოთხოვნით სატრიუმფო აღკაზმულობით დააჯილდოვეს. ვიდრე კაპიტოლიუმისაკენ გადაუხვევდა, ეტლიდან ჩამოვიდა და მუხლი მოიყარა მამის წინაშე, რომელიც ზეიმს ხელმძღვანელობდა.“ „სულ მალე კონსულებმა შემოიღეს კანონი, რომლის მიხედვითაც მას შეეძლო ავგუსტუსთან ერთად ემართა პროვინციები და ეწარმოებინა აღწერა. მან ხუთწლიანი მსხვერპლშეწირვა აღასრულა და ილირიკუმში გაემგზავრა.“
სვეტონიუსის მიხედვით, ეს ცერემონიები და მისი „თანა-პრიცეპსად“ გამოცხადება ახ. წ. 12 წელს მოხდა, მას შემდეგ, რაც ტიბერიუსი გერმანიიდან დაბრუნდა. „მაგრამ უკან უხმეს და გზიდან მოაბრუნეს. ავგუსტუსს ღონემიხდილს, მაგრამ ჯერ კიდევ ცოცხალს ჩაუსწრო და მთელი დღე მასთან დაყო განმარტოებით.“ ავგუსტუსი ახ. წ. 14 წელს, 75 წლის ასაკში გარდაიცვალა. იგი ყველა ცერემონიის თანხლებით დაკრძალეს და წინაწარვე მიღებული ზომების თანახმად, გააღმერთეს. მისი ანდერძი წაიკითხეს და ტიბერიუსი იმპერატორის ერთადერთ მემკვიდრედ დამტკიცდა.
მმართველობის პირველი წლები
ტიბერიუსმა იმავე როლის გათამაშება სცადა, რომელიც მანამდე ავგუსტუსმა შეასრულა, რომ იგი ძალით დათანხმებული საჯარო მოსამსახურე იყო, რომელსაც მხოლოდ ქვეყნისათვის სამსახური უნდოდა. ეს ყველაფერი, საბოლოოდ, საყოველთაო დაბნეულობით დასრულდა. იმის ნაცვლად, რომ თავმდაბლად გამოჩენილიყო, ტიბერიუსი ცინიკოსად წარმოჩნდა. ნაცვლად იმისა, რომ წარმოეჩინა ქვეყნისათვის სამსახურის სურვილი, იგი დამაბრკოლებლად უფრო იქცა. პრინცეპსობის არ ნდომის საბუთად მას საკუთარი ასაკი მოჰყავდა, ამტკიცებდა, რომ მას ეს თანამდებობა არ სურდა, შემდეგ კი სახელმწიფოს მხოლოდ ნაწილი ითხოვა. საბოლოოდ, ტიბერიუსმა „დათმო“ და დასთანხმდა მისთვის ბოძებული ძალაუფლების მიღებას, თუმცა ტაციტუსისა და სვეტონიუსის მიხედვით, მან უარი თქვა სამშობლოს მამის, იმპერატორისა და ავგუსტუსის ტიტულებზე და უარყო პრინცეპსის ყველაზე მტკიცე სიმბოლო — მუხის გვირგვინი და დაფნები.
ამ მოვლენებმა, როგორც ჩანს, ტიბერიუსის მთელი მმართველობის საერთო ატმოსფერო განსაზღვრეს. სავარაუდოა, რომ მას სურდა სენატსა და სახელმწიფოს მის გარეშე ემოქმედათ და მისი პირდაპირი ბრძანებებიც საკმაოდ ბუნდოვანი და კამათის გამომწვევი იყო, უფრო მეტად იმაზე, თუ რეალურად რას გულისხმობდა, ვიდრე კანონმდებლობასთან შესაბამისობაზე. მმართველობის პირველ რამდენიმე წელს, ისე ჩანდა, რომ ტიბერიუსს სურდა სენატს დამოუკიდებლად ემოქმედა, ნაცვლად, ყოფილიყო მისი ნების მსახური, როგორც ეს ავგუსტუსის დროს იყო. ტაციტუსის მიხედვით, ტიბერიუსი დასცინოდა სენატს, როგორც „მონებად ვარგის კაცებს.“ '''
გერმანიკუსის აღზევება და დაცემა
ახალი პრინცეპსისათვის პრობლემებმა არ დაახანეს. პანონიასა და გერმანიაში განთავსებულმა რომის ლეგიონებმა ვერ მიიღეს ავგუსტუსის მიერ აღთქმული ჯილდოები და მცირე ხნის შემდეგ, როდესაც აშკარა გახდა, რომ ტიბერიუსისაგან პასუხს ვერ მიიღებდნენ, აჯანყდნენ. გერმანიკუსი და ტიბერიუსის ვაჟი, დრუზუს იულიუს კეისარი მცირე ძალებით გაიგზავნენ ამბოხების ჩასახშობად და ლეგიონების უკან დასაბრუნებლად.
აჯანყების უბრალოდ ჩახშობის ნაცვლად, გერმანიკუსი შეუერთდა ამბოხებულებს და მათ გერმანიის ტერიტორიაზე, რაინის გასწვრივ მოკლე კამპანიაში გაუძღვა იმის მტკიცებით, რომ რა საგანძურსაც ჩაიგდებდნენ ხელში, მათსავე ჯილდოდ ჩაითვლებოდა. გერმანიკუსის ძალებმა გადალახეს რაინი და მცირე დროში დაიკავეს რაინსა და ელბას შორის არსებული მთელი ტერიტორია. გარდა ამისა, ტაციტუსს აღწერილი აქვს ტევტობურგის ტყის დაკავება და წლების წინ პუბლიუს კვინტილიუს ვარუსის მიერ დაკარგული რომის შტანდარტების უკან დაბრუნების მოთხოვნა, რომლებიც მაშინ დაიკარგა, როდესაც რომის სამ ლეგიონსა და დამხმარე მოკავშირე ჯარებს გერმანულმა ტომებმა მუსრი გაავლეს.
გერმანიკუსმა შეძლო რომის მტრებისათვის მნიშვნელოვანი დარტყმის მიყენება, ჯარების ამბოხების ჩახშობა და დაკარგული შტანდარტების რომში დაბრუნება. ამ ქმედებებმა კიდევ უფრო გაზარდეს რომაელ ხალხში უკვე ისედაც ძალიან პოპულარული გერმანიკუსის სახელი და რეპუტაცია.
გერმანიიდან გამოძახების შემდეგ, გერმანიკუსმა 17 წელს ტრიუმფი იზეიმა, პირველი სრული ტრიუმფი ძვ. წ. 29 წელს ავგუსტუსის მიერ გამართულის შემდეგ. შედეგად, 18 წელს, გერმანიკუსი დაჯილდოვდა იმპერიის აღმოსავლეთ ნაწილზე კონტროლით, ისევე, როგორც მანამდე აგრიპა და ტიბერიუსი და იმპერატორის აშკარა მემკვიდრედ იქცა, თუმცა მან წელიწადზე ცოტა მეტიღა იცოცხლა. მის სიკვდილში ადანაშაულებდნენ გნეუს კალპურნიუს პიზონს, სირიის გუბერნატორს, რომელსაც გერმანიკუსის მოწამვლას აბრალებდნენ.
პიზონები კლავდიუსების დიდი ხნის მხარდამჭერები იყვნენ და მის ლივიაზე, ტიბერიუსის დედაზე დაქორწინების შემდეგ, ახალგაზრდა ოქტავიანეს მოკავშირეებად იქცნენ. გერმანიკუსის სიკვდილმა და ამ თემაზე წამოყენებულმა ბრალდებებმა ახალი პრინცეპსიც დაადანაშაულეს. პიზონი სამართალში მისცეს და ტაციტუსის მიხედვით, იგი ტიბერიუსის დასახელებით იმუქრებოდა. მიუხედავად ამისა, უცნობია რამდენად შეიძლება უკავშირდებოდეს გუბერნატორი პრინცეპსს გერმანიკუსის სიკვდილში. ნაცვლად იმისა, რომ სასამართლოს წინაშე წარდგომა გაეგრძელებინა, მას შემდეგ, რაც ცხადი გახდა, რომ სენატი მის წინააღმდეგ იყო განწყობილი, პიზონმა თავი მოიკლა.