cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მელანეზია
სოფლის მეურნეობა
მელანეზიაში ძირითადი მნიშვნელობა აქვთ ქოქოსის პალმის, შაქრის ლერწმის, კაკაოს, ყავის და კაუჩუკისმატარებელი მცენარეების პლანტაციებს. განვითარებულია მოხმარების მიწადმოქმედება (ბრინჯი, სიმინდი, მანიჰოტი, იამსი), მეცხოველეობა, თევზჭერა, ხე-ტყის დამზადება, მარჯნის შეგროვება.
სქოლიო
კატეგორია:მელანეზია
ლაპინიგი
ლაპინიგი (ოფიციალურად ლაპინიგის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Lapinig; Bayan ng Lapinig) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 844 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
ნესტორ ხურცილავა
ნესტორ (მამუკა) ხურცილავა (დ. 3 ივლისი, 1965 ან 1966, ხონის რაიონი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მატოზინიუში
მატოზინიუში (Matosinhos) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს მატოზინიუშის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 47703 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
Acropyga arnoldi
Acropyga arnoldi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ის ქვეოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:Acropyga
Becky G (მუსიკოსი)
რებეკა მარი გომესი, პროფესიონალურად ცნობილი როგორც Becky G (Rebbeca Marie Gomez; დ. 1997 წლის 2 მარტი, ინგლვუდი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მომღერალი და მსახიობი. მან 2011 წელს დაიწყო ინტერნეტში სიმღერების ქავერების გამოქვეყნება, რითაც მოიპოვა პოპულარობა. მისმა ერთ-ერთმა ვიდეომ მიიპყრო პროდიუსერ Dr. Luke-ის ყურადღება, რომელმაც შესთავაზა მუსიკოსს კონტრაქტის გაფორმება ლეიბლებთან - Kemosabe Records და RCA Records.
ადრეული ცხოვრება
რებეკა მარი გომესი დაიბადა 1997 წლის 2 მარტს, ინგლვუდში, კალიფორნია. მუსიკოსის ოთხივე ბებია და ბაბუა არიან ხალისკოდან, მექსიკა, ხოლო მისი მშობლები დაიბადნენ შეერთებულ შტატებში. გომესს ჰყავს ორი ძმა და უმცროსი და. გომესი გაიზარდა Moreno Valley-ში. ცხრა წლის ასაკში მისმა ოჯახმა დაკარგა სახლი და ფინანსური პრობლემების გამო ის ბებია-ბაბუის სახლში გადავიდა საცხოვრებლად. მალევე გომესმა დაიწყო ნახევარ განაკვეთზე მუშაობა, რათა დახმარებოდა ოჯახს. იგი თავიდან საჯარო სკოლაში სწავლობდა, თუმცა ბულინგის გამო სწავლის გაგრძელება სახლში მოუწია.
კარიერა
გომესი გამოჩნდა მოკლემეტრაჟიან ფილმში El Tux (2008) კლაუდია გომესის როლში. ასევე ის გამოჩნდა Discovery Channel-ის ფილმში La estación de la Calle Olvera (2008). მუსიკოსი 2009 წელს გახდა გოგონათა ჯგუფის წევრი, სახელად G.L.A.M. ამ დროს გომესმა დაიწყო სიმღერების ქავერების ჩაწერა და მათი YouTube-ზე ატვირთვა. მისმა ერთ-ერთმა ვიდეომ მიიპყრო პროდიუსერ Dr. Luke-ის ყურადღება, რომელმაც შესთავაზა მუსიკოსს კონტრაქტის გაფორმება ლეიბლებთან - Kemosabe Records და RCA Records.
მუსიკოსის სადებიუტო სინგლი, „Becky from the Block", 2013 წელს გამოვიდა. კომპოზიციამ კრიტიკოსების მოწონება დაიმსახურა. იმავე წელს მან გამოუშვა თავისი სადებიუტო EP, Play It Again. მუსიკოსის მეორე სინგლი, „Can't Get Enough", 2014 წელს გამოვიდა და მოხვდა ამერიკის შეერთებული შტატების Latin Rhythm Airplay ჩარტის სათავეში.
გომესმა პოპულარობა მოიპოვა იმავე წელს გამოშვებული სინგლით „Shower", რომელიც მოხვდა ბილბორდის ცხელი ასეულის საუკეთესო ოცეულში. სინგლმა მიიღო ორმაგი პლატინის სერტიფიკატი ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაციისგან (RIAA) ქვეყანაში ორი მილიონი ასლის გაყიდვისთვის. სიმღერამ მიაღწია კომერციულ წარმატებას ჩარტებში ბევრ სხვა ქვეყანაშიც, განსაკუთრებით ავსტრალიასა და შვედეთში, სადაც კომპოზიცია მეთერთმეტე ადგილზე გავიდა. „Shower"-ის წარმატების შემდეგ, გომესმა გამოუშვა ახალი კომპოზიციები: „Can't Stop Dancin'", „Lovin' So Hard" და „Break a Sweat", 2014 და 2015 წლებში. მან 2015 წლის სექტემბერსა და ოქტომბერში J Balvin-თან ერთად დაიწყო ტურნე. მუსიკოსმა გამოუშვა ესპანურენოვანი სიმღერა „Sola" 2016 წლის ივნისში.
2017 წლის ივლისში მან გამოუშვა ახალი სინგლი „Mayores", რეპერ Bad Bunny-ისთან ერთად. კომპოზიცია მოხვდა ჩარტების სათავეში ესპანეთში, ეკვადორში, ჩილესა და სალვადორში, ხოლო ბილბორდის ცხელი ლათინური სიმღერების ჩარტში მესამე ადგილზე გავიდა. 2018 წლის აპრილში მან გამოუშვა კიდევ ერთი ჰიტ სინგლი „Sin Pijama" დომინიკელ მომღერალ ნატი ნატაშასთან ერთად, რომელიც მოხვდა ბილბორდის ცხელი ლათინური სიმღერების ჩარტის ხუთეულში. ასევე კომპოზიციამ დაიკავა პირველი ადგილი ესპანეთის სიმღერების ჩარტში. 2018 წლის ივლისში გომესმა გამოუშვა კიდევ ერთი კოლაბორაციული ნამუშევარი „Zooted". გომესმა თავისი სადებიუტო სტუდიური ალბომი, Mala Santa, 2019 წლის ოქტომბერში გამოუშვა. 3 ნოემბერს იგი იყო 2019 წლის MTV Europe Music Awards-ის წამყვანი სევილიაში, ანდალუსია, ესპანეთი.
2021 წელს მან Karol G-ისთან ერთად გამოუშვა კოლაბორაციული კომპოზიცია „Mamiii“, რომელიც მოხვდა ბილბორდის ცხელ ასეულში. მუსიკოსის მეორე სტუდიური ალბომი, Esquemas, 2022 წლის მაისში გამოვიდა.
2023 წლის 14 თებერვალს მექსიკურმა კვარტეტმა, Fuerza Regida, გამოუშვა სინგლი „Te Quiero Besar" გომესთან ერთად.
პირადი ცხოვრება
2016 წლის ივნისში დადასტურდა, რომ გომესი ხვდებოდა ამერიკელ ფეხბურთელს სებასტიან ლეტგეტს. წყვილი დაინიშნა 2022 წლის 9 დეკემბერს.
2017 წლის ოქტომბერში Fifth Harmony-თან გასტროლებზე ყოფნის დროს მას თავს დაესხნენ ფანები. გომესმა ინციდენტზე Snapchat-ის ლაივში ისაუბრა და თქვა, რომ მას ინციდენტის შემდეგ დაეწყო შფოთვითი აშლილობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ამერიკელი მომღერალი ქალები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი შემსრულებლები
გომერი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გომერი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოპოლეს სავოევოდო
ოპოლეს სავოევოდო (Województwo Opolskie) — სავოევოდო სამხრეთ პოლონეთში, ზემო ოდრის აუზში. ფართობი 9.412 კმ², მოსახლეობა 1.037.088 კაცი (2007 მონაცემებით). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ოპოლე. ოპოლეს სავოევოდოს დიდი ნაწილი მდებარეობს სილეზიის დაბლობზე. სავოევოდო იყოფა 12 პოვიატად.
ეკონომიკა
ოპოლეს სავოვოდო ქმნის მთელი ქვეყნის მშპ-ის 2%-ს. განვითარებულია მრეწველობა და სოფლის მეურნეობა. მოიპოვება სამშენებლო მასალები კირქვა, მერგელი, მარმარილო, ბაზალტი. ასევე განვითარებულია ცემენტის, ავეჯის, კვების და ქიმიური მრეწველობა. კლიმატი და ნოყიერი ნიადაგი ხელს უწყობს სოფლის მეურნეობის განვითარებას.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონეთის სავოევოდოები
ძვ. წ. 830
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
ყაისნაღით ქსოვა
მინი|ყაისნაღით ქსოვის მაგალითი ყაისნაღით ქსოვა — ტექსტილების შექმნის პროცესი, სადაც ქსოვილი ძაფის ან სხვა მასალის მარყუჟების ყაისნაღით ერთმანეთთან შეკავშირების შედეგად კეთდება. ყაისნაღი წვრილი, თავკაუჭიანი ჩხირია და შეიძლება დამზადებული იყოს როგორც ლითონისგან, ასევე ხისგან, ბამბუკისგან ანდა პლასტმასისგან.
სქოლიო
კატეგორია:ხელოსნობა კატეგორია:ხელსაქმეობა კატეგორია:ტექსტილი
კუბის ცენტრალური ბანკი
მინი|250პქ|კუბის ცენტრალური ბანკის ლოგო კუბის ცენტრალური ბანკი (Banco Central de Cuba) — ცენტრალური ბანკი კუბაში.
ისტორია
სამეფო ბრძანებულებით 1855 წლის 6 თებერვალს კუბაში შექმნა პირველი ბანკი - «ესპანური ბანკის ჰავანაში». 1857 წელს, ბანკმა დაიწყო ბანკნოტების გამოშვება.
1997 წლის 28 მაისს მიღებული იქნა კანონი კუბის ცენტრალური ბანკის შექმნის შესახებ.
ძვ. წ. 920
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
შანტარის კუნძულები
შანტარის კუნძულები — 15 კუნძულისგან შემდგარი არქიპელაგი. მდებარეობს ოხოტის ზღვაში, მის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, რუსეთში. ფართობი 2500 მ², სიმაღლე 701 მ-მდე. დიდი კუნძულებია დიდი შანტარი და ციყვის. კუნძულები მთაგორიანია, აგებულია ქვიშაქვებით და თიხა-ფიქლებით. ჰავა მკაცრია. კალთები შემოსილია წიწვიანი ტყით, მწვერვალებზე ქონდარა ფიჭვის რაყებია.
ძვ. წ. 920
გარდაიცვალნენ
*
შანტარის კუნძულები
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის კუნძულები
1810
თარიღი უცნობია
*
Acropyga bakwele
Acropyga bakwele — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ის ქვეოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:Acropyga
ტუვა
ტუვა, ტუვის რესპუბლიკა (რუს. Респу́блика Тыва́, ტუვ.Тыва Республика) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი, შედის ციმბირის ფედერალურ ოკრუგში. წარმოიქმნა 1944 წლის 11 ოქტომბერს.
გეოგრაფია
რესპუბლიკა მდებარეობს სამხრეთ ციმბირის ტერიტორიაზე. აღმოსავლეთით და სამხრეთით ესაზღვრება მონღოლეთი, ჩრდილოეთით - კრასნოიარსკის მხარე, ჩრდილო-დასავლეთით - ხაკასეთი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით - ბურიატეთი და ირკუტსკის ოლქი, ხოლო დასავლეთით - ალთაის რესპუბლიკა.
ხავერდი
ხავერდი — ქსოვილი, რომელსაც კარგ პირზე აქვს მოკლე (1-2 მმ) ხაო, წარმოქმნილი ნატურალური აბრეშუმის ან ქიმიური ბოჭკოს დამატებითი ქსლიდან. ხავერდს, რომელსაც მაღალი ხაო აქვს - პლუშს უწოდებენ; გამოიმუშავებენ აგრეთვე მისაქსელის ხავერდს, რომელსაც ნახევრად ხავერდ-პლისი ან ველვეტი ეწოდება.
ტუვა
გეოგრაფია
ტუვა გამოირჩევა მთაგორიანი რელიეფით, მის ტერიტორიაზე გადაჭიმულია საიანის და ტანუ-ოლას ქედები. რესპუბლიკის უმაღლეს მწვერვალია მთა მონგუნ-ტაიგა (3970 მ).
ხავერდი
ხავერდი სხვადასხვა ფერისაა. მისგან იკერება როგორც ადამიანის სამოსი, აგრეთვე გამოიყენება დეკორატიული მიზნებისთვის.
ტუვა
გეოგრაფია
ჰავა კონტინენტურია. დამახასიათებელია ზამთრისა და ზაფხულის ტემპერატურებს შორის მაღალი ამპლიტუდა. რესპუბლიკის ტერიტორიაზე ასევე გავრცელებულია მარადი მზრალობა.
ხავერდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქსოვილები
ტუვა
გეოგრაფია
ტუვის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი მოქცეულია ენისეის აუზში; უმსხვილესი მდინარეები, როგორებიცაა კაა-ხემიდა ბიი-ხემი, ამ უკანასკნელის შენაკადებს წარმოადგენენ. მრავლადაა სხვადასხვა ტიპის მინერალური წყლები, ასევე მყინვარული და მარილიანი ტბები. სასარგებლო წიაღისეულიდან აღსანიშნავია ქვანახშირი, რკინის მადანი, კობალტი, ოქრო. რესპუბლიკის მნიშვნელოვანი სიმდიდრეა მისი ველური ბუნება და შეადრებით ხელუხლებელი ლანდშაფტები.
ისტორია
ტუველთა წინაპარი თურქულენოვანი ხალხი რესპუბლიკის ტერიტორიაზე ძველთაგანვე ცხოვრობდნენ. სხვადასხვა დროს ტუვა შედიოდა მონღოლთა და ცინის იმპერიის შემადგენლობაში. XIX საუკუნიდან აქ დასახლება დაიწყეს რუსებმა. ჩინეთის 1911 წლის რევოლუციის პერიოდში, ადგილობრივმა მმართველმა წრეებმა რუსეთის იმპერიის გავლენით მოითხოვეს ცინის იმპერიიდან გამოსვლა და რუსეთის პროტექტორატის ქვეშ შესვლა. 1921 წელს წარმოიშვა დამოუკიდებელი ტანუ-ტუვის რესპუბლიკა, რომელიც მოგვიანებით, 1944 წელს ადგილობრივი საკანონმდებლო ორგანოს თხოვნით, შეუერთდა საბჭოთა კავშირს ჯერ როგორც ავტონომიური ოლქი, ხოლო შემდეგ როგორც ავტონომიური რესპუბლიკა რსფსრ-ის შემადგენლობაში. 1993 წელს მიღებული იქნა ახალი კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც, რესპუბლიკა ცხადდება რუსეთის ფედერაციის ნაწილად, მაგრამ ამასთან უფლებას იტოვებს, ჩატარდეს რეფერენდუმი დამოუკიდებლობის მოთხოვნით.
დემოგრაფია
2009 წლის შეფასებით, ტუვის მოსახლეობა შეადგენს 313 ათას კაცს, მათ შორის უმრავლესობას (77 %) ტუველები შეადგენენ, ასევე ცხოვრობენ რუსები 20 %. მოსახლეობის ნახევარზე ცოტა მეტი თავმოყრილია ქალაქებში.
ტუველები მისდევენ ტიბეტურ ბუდიზმს, რომელიც შერწყმიულია ადგილობრივ შამანისტურ კულტებთან. გავრცელებულია მართლმადიდებლობა, ძირითადად - რუსულენოვან მოსახლეობაში.
რესპუბლიკის უდიდესი ქალაქია კიზილი (108 ათ. მცხ), აღსანიშნავია აკ-დოვურაკი, შაგონარი.
ეკონომიკა
რესპუბლიკაში განვითარებულია რკინის, ქვანახშირის, კობალტის მოპოვებითი მრეწველობა, ხის დამუშავება. გეგმაშია, აიგოს კიზილისა და კურგანოვოს დამაკავშირებელი სარკინიგზო მონაკვეთი, რაც მნიშვნელოვნად შეუწყობს ხელს ტუვის სამრეწველო ათვისებას. გარდა საავტომობილო ტრანსპორტისა, დიდია სამდინარო გადაზიდვების წილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის რესპუბლიკები
შანტიი
შანტიი ― ქალაქი საფრანგეთში, უაზას დეპარტამენტში. სახელი გაუთქვა ციხე-დარბაზმა, რომელიც ფრანგული რენესანსის სტილით 1527-1530 წლებში ააშენა პ. შამბიჟმა. 1643 წლიდან ციხე-დარბაზი კონდეს ოჯახის საკუთრებაა.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
თეთრი წყლები
თეთრი წყლები — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. თელავი-თბილისის საავტომობილო გზაზე. საკრებულოს ცენტრი (სოფლები: კობაძე, ნადიკვარი, პანტიანი, სეროდანი). ზღვის დონიდან 1200 მეტრი, თელავიდან 18 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 93 ადამიანი. სოფლის მიდამოებშია გოგირდოვანი წყლები.
სქოლიო
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვახტანგ შანიძე
ვახტანგ შანიძე (დ. 15 აპრილი, 1913, მარტოთუბანი — გ. 11 იანვარი, 1978, თბილისი) — ქართველი სასამართლო ექიმი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1962), პროფესორი (1964)
ბიოგრაფია
1935 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტი. 1959 წლიდან გარდაცვალებამდე განაგებდა ამავე ინსტიტუტის სასამართლო მედიცინის კათედრას, ერთდროულად იყო საქართველოს სსრ ჯანდაცვის სამინისტროს მთავარი სასამართლო მედიცინის ექსპერტი და საქართველოს სასამართლო მედიკოსთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარე. პირველმა შეადგინა ქართულ ენაზე სასამართლო მედიცინის სახელმძღვანელო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ვ
სტავროპოლის საბჭოთა რესპუბლიკა
სტავროპოლის საბჭოთა რესპუბლიკა (რუს. Ставропольская Советская Республика) — ეს სახელწოდება მიიღო სტავროპოლის გუბერნიამ იქ საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1918 წლის 1 (14) იანვარს, გუბერნიის სახალხო კრების გადაწყვეტილებით გუბერნიის აღმასკომის თავმჯდომარე გახდა ესერ-მაქსიმალისტი გ. მეშჩერიაკოვი. 8 (21) იანვარს, ღამით, აირჩიეს სახკომსაბჭო (თავმჯდომარე ბოლშევიკი ა პონომარიოვი). სტავროპოლის საბჭოთა რესპუბლიკა გამოცხადდა რსფსრ-ს შემადგენელ ნაწილად. საგუბერნიო აღმასკომი სცემდა გაზეთ „ვლასტ ტრუდას“. 28 აპრილს ესერებმა სტავროპოლში შექმნეს „სამხედრო რევოლუციური კომიტეტი” დააპატიმრეს სახკომსაბჭოს თავმჯდომარე ა. პონომარიოვი და სხვა. ეს გამოსვლა ჩაახშეს, დაპატიმრებულები კი გაათავისუფლეს. 1918 წლის 9-14 მაისს მოიწვიეს საბჭოების საგანგებო, საგუბერნიო ყრილობა, რომელმაც სახკომსაბჭოს ფუნქციები გადასცა ახლად არჩეულ საგუბერნიო აღმასკომის პრეზიდიუმს; წევრების უმრავლესობა ბოლშევიკი იყო. ჩრდილოეთ კავკასიის საბჭოების I ყრილობამ (1918 წელი, 5-7 ივლისი) მიიღო გადაწყვეტილება სტავროპოლის საბჭოთა რესპუბლიკის ჩრდილოეთ კავკასიის საბჭოთა რესპუბლიკაში შესვლის შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ისტორია კატეგორია:საბჭოთა რესპუბლიკები
სოფიკო შევარდნაძე
სოფი (სოფიკო) შევარდნაძე (დ. 23 სექტემბერი, 1978) — ქართველი-რუსი ჟურნალისტი, ტელეწამყვანი, ავტორი და პროდიუსერი. საქართველოს მე-2 პრეზიდენტ, ედუარდ შევარდნაძის შვილიშვილი. 2006-2015 წლებში იყო რადიო „მოსკოვის ექოს“ წამყვანი. შევარდნაძე თავისუფლად ფლობს ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, ფრანგულ, იტალიურ და იაპონურ ენებს. ჰყავს ერთი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:რუსი ჟურნალისტები სოფიკო კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
მეალიადა
მეალიადა (Mealhada) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს მეალიადის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 5500 კაცს.
ძვ. წ. 831
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
შანტოუ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ქალაქები
ევროპის ლიგა
ევროპის ლიგა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან:
საქერე
საქერე — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჭართლის თემში. მდებარეობს გუდამაყრის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე მთიულეთის არაგვის მარცხენა მხარეს, ჯუღისის ხევზე, ზღვის დონიდან 1300 მ., დუშეთიდან 41 კმ., ჭართლიდან 10 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ჭართლის თემის ნასოფლარები
ლას-ნავასი
ლას-ნავასი (ოფიციალურად ლას-ნავასის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Las Navas; Bayan ng Las Navas) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 621 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 53 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
Acropyga baodaoensis
Acropyga baodaoensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ის ქვეოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:Acropyga
ტოხარული ენები
ტოხარული (ხანდახან ტოჩარული) ენები, ასევე ცნობილია როგორც არში-კუჩი, აგნეურ-კუჩეური ან კუჩეურ-აგნეური — ინდოევროპული ენების გამქრალი შტო, რომელზეც ტარიმის ღრმულის მცხოვრები ტოხარები საუბრობდნენ. ეს ენა ცნობილია V-VIII საუკუნის მანუსკრიპტებით. რომლებიც აღმოჩენილია ტარიმის ღრმულის და ლოპის უდაბნოს ჩრდილოეთით მდებარე ოაზისებში (დღევანდელი ჩრდილო-დასავლეთი ჩინეთის უიღურთა ავტონომიური რაიონი სინძიანი). ადრეულ XX საუკუნეში ამ ენის აღმოჩენა ეწინააღმდეგებოდა მანამდე გავრცელებულ ინდოევროპული ენების აღმოსავლეთიდან დასავლეთით ცენტუმურ და სატემურ ენებად დაყოფის იდეას. ხელნაწერების აღმოჩენის შემდეგ თავიდან დაიწყო ენათა ამ ოჯახის კვლევა. ადრეული ავტორების მოსაზრება, რომ ანტიკური ბაქტრიაში (ტოხარისტანში) ცხოვრობდნენ ტოხარელები შეიცვალა, თუმცა დასახელება ტოხარიული შემორჩა და ასევე შემოთავაზებული იქნა ალტერნატილი აგნეური ან კუჩერული.
დოკუმენტები შექმნილია ორ ერთმანეთთან ახლოს მდგარ ენაზე. ტოხარული A (ასევე აღმოსავლეთ ტოჩარული, აგნეური ან ტურფანული) და ტოხარული B (დასავლეთ ტოხარული ან კოჩიური). ტოხარული A არის უფრო ძველი დაგამოიყენებოდა ბუდისტურ ლიტურგიულ ტექსტებში, ხოლო ტოხარული B აქტიურად გამოიყენებოდა სასაუბროდ მთელს ტერიტორიაზე აღმოსავლეთით ტურფანიდან დასავლეთით ტუმშუკამდე. ლობნორის აუზში აღმოჩენილმა პრაკრიტულმა ტექსტებმა მრავალი ნასესხები სიტყვებით, გააჩინა ეჭვი ტოხარული C-ს არსებობის შესახებ. ასევე იყო მოსაზრება ხაროშთიში აღმოჩენილი ტექსტების ტოხარული C-ს კლასიფიცირების, თუმცა საბოლოოდ ეს ვარიანტები არ დადასტურდა.
უძველესი აღმოჩენილი ტოხარული B-ზე შესრულებული ხელნაწერები თარიღდება V ან გვიან IV საუკუნით, რაც ამ ენას გვიან ანტიკურ პერიოდს სხვა ისეთ ენებთან ერთად მიაკუთვნებს როგორიცაა: გოთური ან ძველი სომხური.
აღმოჩენა და მნიშვნელობა
ტოხარული ენების და ანბანის არსებობის შესახებ არანაირი ინფორმაცია არ არსებობდა ადრეულ XX საუკუნეში აურელ სტეინის მიერ ტარიმის აუზსი ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების დროს მანამდე უცნობ დამწერლობაზე შესრულებული ხელნაწერების აღმოჩენამდე. აღმოჩენილი არქეოლოგიური არტეფაქტები თარიღდებოდა VI-VIII საუკუნეებით.
III საუკუნის პრაკრიტული დოკუმენტები ტარიმის ბასეინის სამხრეთ ნაწილში არსებული ლოულანის სამეფოდან და ნიიას ნანგრევებიდან შეიცავენ მონათესავე ენებიდან ნასესხებ სიტყვებს და სახელებს, ამ ძეგლებს ტოხარული C -დაც მიხსენიებდნენ.
ამ აღმოჩენამ ინდოევროპული ენების კავშირების შესახებ ზოგიერთი თეორია უგულველყო და ამ სფეროს მიმართ ინტერესი გაზარდა. XIX საუკუნეში მიიჩნეოდა, რომ ცენტიმურ და სატემურ ენებს შორის დაყოფა მარტივად დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ ხდებოდა. ცენტიმური დასავლური ენები აღმოსავლეთისკენ სატემურში გადადიოდა. ეს თეორია XX საუკუნეში ხეთური ენის აღმოჩენამ შეარყია, და ბოლოს ტოხარული რომელიც ყველაზე აღმოსავლეთი ენა იყო და ამავდროულად ცენტიმური. შედეგად შეიქმნა ახალი თეორია, რომელიც იოჰანსენ შმიდტის ტალღის მოდელს ემყარებოდა, რომელის მიხედვითაც სატემური იზოგლოსები წარმოადგენდა პროტოინდოევროპული ენების ლინგვისტურ სიახლეს. ხოლო აღმოსავლეთ და დასავლეთ ცენტუმურმა ენებმა ეს ცვლილება არ განიცადეს.
სქოლიო
კატეგორია:მკვდარი ენები კატეგორია:ინდოევროპული ენები კატეგორია:ჩინეთის ენები კატეგორია:ცენტრალური აზია
სამხრეთ ჩინური ვეფხვი
სამხრეთ ჩინური ვეფხვი-პანფილი ვეფხვის ქვესახეობის პოპულაციაა. ეს ჯიში სამხრეთ ჩინეთიდან გავრცელდა. მოსახლეობა ძირითადად ბინადრობდა ფუჯიანის, გუანდონგის, ჰუნანის და ძიანგსის პროვინციებში. ვეფხვის ეს სახეობა ჩინეთის კრიტიკულად საფრთხის ქვეშ მყოფი ცხოველების წითელ ნუსხაშია შეტანილი და შესაძლოა გადაშენებული იყოს ველურ ბუნებაში, რადგან 1980-იანი წლების ბოლოდან არცერთი ველური ინდივიდი არ დაფიქსირებულა. 1990-იანი წლების ბოლოს, სახეობის გამრავლება ნაკლებად სავარაუდო იყო მტაცებლის დაბალი რაოდენობის, საცხოვრებელი არეალის დეგრადაციის, ფრაგმენტაციის და ადამიანის სხვა ზეწოლის გამო. ბეწვის ვაჭრობაში მას ეძახდნენ ამოის ვეფხვს.
კლასიფიკაცია
მაქს ჰილცჰეიმერმა ვეფხვის სამეცნიერო სახელი შემოგვთავაზა 1905 წელს. მან აღწერა ხუთი ვეფხვის თავის ქალა, რომლებიც აღმოაჩნეს ჰანკოუში სამხრეთ ჩინეთში. ფორმით ოდნავ განსხვავდებოდა ბენგალის ვეფხვის თავის ქალებისგან. სამხრეთ ჩინური ვეფხვის თავის ქალას ანალიზმა აჩვენა, რომ ისინი ფორმის მიხედვით განსხვავდებიან სხვა რეგიონების ვეფხვის თავის ქალებისგან. ამ ფენომენის გამო სამხრეთ ჩინური ვეფხვი ითვლება "ღეროვანი" ვეფხვის რელიქტურ პოპულაციად. ფილოგეოგრაფიული კვლევის შედეგები მიუთითებს, რომ სამხრეთ ჩინეთი ან ჩრდილოეთ ინდოჩინეთი, სავარაუდოდ, პლეისტოცენის ვეფხვის წარმოშობის ცენტრი იყო.
მახასიათებლები
1905 წელს ჰილცჰეიმერმა პირველად აღწერა სამხრეთ ჩინური ვეფხვი. ის ვარაუდობდა, რომ სიმაღლით ბენგალის ვეფხვის მსგავსი იყო, მაგრამ განსხვავებული თავის ქალასა და ბეწვის მახასიათებლებით. აღმოჩენების მიხედვით მისი ეშვები და ძირითადი კბილები უფრო მოკლეა, ვიდრე ბენგალის ვეფხვის ნიმუშებში; ეშვების რეგიონი უფრო მოკლეა, ორბიტები ერთმანეთთან უფრო ახლოს არის, პოსტორბიტალური პროცესები უფრო დიდია. მათი ბეწვი უფრო ღია და მოყვითალოა, ხოლო თათები, სახე და მუცელი უფრო თეთრი ჩანს; ზოლები უფრო ვიწროა, უფრო მრავალრიცხოვანი და უფრო მკაფიო. სამხრეთ ჩინური ვეფხვი არის ყველაზე პატარა ვეფხვი აზიის კონტინენტზე, მაგრამ უფრო დიდი ვიდრე სუმატრის ვეფხვი. კუდის სიგრძე ჩვეულებრივ არ აღემატება თავისა და სხეულის სიგრძის ნახევარს. თმის სიგრძე გეოგრაფიულად განსხვავდება.
დაახლოებით 1910 წელს უჩვეულო ლურჯი ფერის, "მალტის" ვეფხვის გამოჩენა ფუჯიანის პროვინციაში, ფუჟოუს გარეთ. აღმოჩენა გადმოცემულია ჰარი კალდველისა და როი ჩეპმენ ენდრიუსის მიერ.
საზოგადოებისგან უარყოფილი
1950-იანი წლების დასაწყისში სამხრეთ ჩინური ვეფხვის პოპულაცია ველურ ბუნებაში 4000-ზე მეტ ინდივიდს ითვლიდა, როდესაც ის გახდა ფართომასშტაბიანი „მავნებლებთან ბრძოლის“ კამპანიების სამიზნე. უკონტროლო ნადირობის შედეგებს დაემატა ტყეების ფართო გაჩეხვა. დაიწყო მტაცებლის შემცირება, ურბანული მოსახლეობის ფართომასშტაბიანი გადაადგილება სოფლად, რამაც გამოიწვია ვეფხვის პოპულაციების ფრაგმენტაცია.
1982 წლისთვის, დაახლოებით 150–200 სამხრეთ ჩინური ვეფხვი დარჩა ველურ ბუნებაში. 1987 წლისთვის სამხრეთ ჩინური ვეფხვის დარჩენილი პოპულაცია ველურ ბუნებაში 30-40 ინდივიდს შეადგენდა, ამიტომ შეიქმნა სახეობის გადაშენების საფრთხე. 1990 წელს ჩატარებული კვლევის დროს სამხრეთ ჩინური ვეფხვის ნიშნები აღმოაჩინეს 11 ნაკრძალში. მტკიცებულებები შემოიფარგლებოდა ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ ნანახი ცხოველის კვალის, ნაკაწრების მიხედვით.
2001 წელს საველე კვლევები ჩატარდა რვა დაცულ ტერიტორიაზე, რომელიც მოიცავს სამხრეთ-ცენტრალური ჩინეთის ხუთ პროვინციას, კამერის ხაფანგების, GPS ტექნოლოგიისა და ნიშნების გამოკვლევების გამოყენებით, მაგრამ ვეფხვი ვერ დააფიქსირეს. საველე გუნდის მიერ დაფიქსირებული ვერცერთი ცხოველის ნაკვალევი ვერ იქნა დადასტურებული. ვეფხვის შესაძლო მტაცებელი სახეობების მტკიცებულება იქნა ნაპოვნი ხუთ ადგილას. შესაძლოა ჯერ კიდევ არსებობდნენ სამხრეთ ჩინური ვეფხვები ველურ ბუნებაში. 2007 წლის სექტემბერში ჟენპინის ოლქში იპოვეს აზიური შავი დათვის ცხედარი, რომელიც შესაძლოა მოკლა და შეჭამა სამხრეთ ჩინურმა ვეფხვმა. 2007 წლის ოქტომბერში, სავარაუდო სამხრეთ ჩინური ვეფხვი თავს დაესხა ძროხას იმავე ოლქში.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ჩინური ვეფხვი კატეგორია:ჩინური კულტურა კატეგორია:ვეფხვი
უკრაინული ენა
ზოგადი ცნობები
სალიტერატურო ენამ განვითარების ორი ეტაპი გაიარა: ძველუკრაინული (XIV-XVIII სს) და თანამედროვე ლიტერატურული ენა (XVIII ს-ის ბოლოდან). მასში უფრო მეტი სიტყვაა პოლონურიდან ნასესხები, მაგრამ რუსულისაგან განსხვავებით, ნაკლებია საკლესიო სლავურიდან მომდინარე სიტყვები. თანამედროვე ლიტერატურული ენის ფორმირებაში უდიდესი როლი შეასრულა ტარას შევჩენკოს შემოქმედებამ. დამწერლობა სლავურ-კირილურ გრაფიკაზე.
სტატუსი
ოფიციალური ენაა უკრაინაში, გავრცელებულია ძირითადად უკრაინაში, მის მომიჯნავე რაიონებში: რუსეთსა და ბელარუსში, ყუბანში, პოლონეთში, სლოვაკეთში, აგრეთვე კანადაში, აშშ-ში, არგენტინაში, ავსტრალიაში.
დამწერლობა
უკრაინული დამწერლობა ეფუძნება კირილიცას და მოიცავს 33 ასო–ნიშანს (გრაფემას).
გრამატიკა
...
ლექსიკა
ფრაზები და სიტყვები
რიცხვები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის ენები  კატეგორია:სლავთმცოდნეობა კატეგორია:ფილოლოგია
ალექსანდრე ანანოვი
ალექსანდრე ანანოვი — მსხვილი მიწათმფლობელი და ცნობილი მეურნე XIX საუკუნის დასავლეთ საქართველოში.
საქმიანობა
დაამთავრა მოსკოვის აღმოსავლურ ენათა ლაზარევის ინსტიტუტი. XIX საუკუნის 60-იან წლებში ჩამოვიდა საქართველოში და სათავეში ჩაუდგა სატყეო მეურნეობას, რომელიც ქუთაისის გუბერნიაში მისმა ძმამ ივანემ შეიძინა. ჩადო ინვესტიციები დასავლეთ საქართველოში მევენახეობა-მეღვინეობის სფეროში, გააშენა ზვარი, სოფელ ვარციხეში ააგო ღვინის ქარხანა, ჩამოიყვანა სპეციალისტები საფრანგეთიდან და დაიწყო ღვინისა და კონიაკის წარმოება. ამასთან, შეიძინა ათეულობით ჰექტარი მიწის ნაკვეთი, რომლის უმეტეს ნაწილს ადგილობრივ გლეხებზე იჯარით გასცემდა, რაც მისი შემოსავლის მნიშვნელოვანი წყაროს წარმოადგენდა. მოგვიანებით გახდა ბაქოს ნავთობმრეწველთა ამხანაგობის „ძმები მირზოევები და კომპანიის“ მსხვილი აქციონერი და დაიკავა ამხანაგობის გამგეობის თავმჯდომარის პოსტი. სათავეში ედგა კავკასიის სომეხთა საქველმოქმედო საზოგადოებას, შედიოდა სხვა არაერთი საქველმოქმედო ფონდის მმართველობაში და ინდივიდუალურადაც ეწეოდა ქველმოქმედებას. მაგალითად 1864 წელს დააფინანსა 10 სომეხი მოზარდის მოსკოვში გაგზავნა იქაურ მექანიკურ ქარხანაში, საიუველირო და სამკერვალო სახელოსნოებში, ფერწერის, ქანდაკებისა და არქიტექტურის სასწავლებლებში პროფესიების დასაუფლებლად. სომეხ ჭაბუკებს საკონდიტრო საქმის შესასწავლად გზავნიდა საფრანგეთში და სხვა. 1890 წელს ქალაქის ბურჟუაზიულმა წრეებმა თბილისის თვითმმართველობის ხმოსნად აირჩიეს. ცნობილი კომერსანტი და ქველმოქმედი 1909 წელს თბილისში გარდაიცვალა. ანდერძით მან სომეხთა საქველმოქმედი საზოგადოებას მნიშვნელოვანი თანხა დაუტოვა.
2011 წლის ტერაქტები ნორვეგიაში
მინი|მარჯვნივ|ხედი შენობაზე აფეთქების შემდეგ 2011 წლის ტერაქტები ნორვეგიაში — ორი ტერორისტული აქტი, რომელიც განხორციელდა ნორვეგიაში, 2011 წლის 22 ივლისს. პირველი იყო ავტომანქანაში დამონტაჟებული ყუმბარის აფეთქება ოსლოს სამთავრობო რაიონში, ნორვეგიის პრემიერ-მინისტრ იენს სტოლტენბერგის ოფისთან. აფეთქებას ემსხპერპლა რვა ადამიანი, რამდენიმე დაშავდა (ათი პიროვნება - განსაკუთრებულად მძიმედ).
მეორე თავდასხმა განხორციელდა ორი საათის შემდეგ. ამჯერად სამიზნე იყო ახალგაზრდული ბანაკი, რომელიც ეკუთვნის ნორვეგიის ლეიბორისტული პარტიის მუშათა ახალგაზრდულ ლიგას და მდებარეობს უტეიას კუნძულზე. პოლიციელად გადაცმულმა შეიარაღებულმა პიროვნებამ ცეცხლი გაუხსნა დამსვენებლებს და მოკლა 67 ადამიანი, მათ შორის - პრემიერ-მინისტრის ახლო მეგობრები და ნორვეგიის პრინცესა მეტე-მარიტის ძმა. გარდაცვლილთაგან 76 ნორვეგიის მოქალაქე იყო, ხოლო ერთი, ქუთაისში მცხოვრები საქართველოს მოქალაქე თამთა ლიპარტელიანი.
ნორვეგიის პოლიციის მიერ დაპატიმრებული იქნა ანდერს ბერინგ ბრეივიკი, 32 წლის ნორვეგიელი მემარჯვენე ექსტრემისტი. მას წაუყენეს ბრალდება უტეიაზე მომხდარი მოვლენების, მოგვიანებით კი - ოსლოში მომხდარი აფეთქების გამო. ევროპის კავშირის, ნატოსა და რამდენიმე ქვეყნის მიერ გამოხატული იქნა მხარდაჭერა ნორვეგიის მიერთ და დაგმობილი იქნა ეს მოვლენები. 2012 წლის 22 ივლისს ქუთაისში თამთა ლიპარტელიანის სახელობის მემორიალი გაიხსნა. ქუთისის აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ასევე დაწესდა მისი სახელობის სტიპენდია.
2012 წლის 24 აგვისტოს, ანდრეს ბრეივიკს სასამართლომ 21 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. 2012 წელს ნეტფილქსმა ნორვეგიის ტერაქტის შესახებ ფილმი გადაიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2011 წლის ტერაქტები ნორვეგიაში
თეიმურაზ ხურციძე
1970 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კვების ტექნოლოგიის ფაკულტეტი, ხოლო 1985 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი). 1999-2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1970) კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:საჩხერეში დაბადებულები
ძვ. წ. 921
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
წელათი
წელათი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, შუბანის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 43 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალ-შანფარა
ალ-შანფარა (გ. VI საუკუნე) — ისლამამდელი არაბი პოეტი. ნამდვილი სახელია საბით იბნ ალ-ავსი. მის შესახებ მწირი ცნობებია შემონახული. მარტოდმარტო დაეხეტებოდა უდაბნოში მისი ტომიდან წამოსული ან დევნილი. ცნობილია ასო „ლ-ზე“ გარითმული მისი კასიდა, რომელიც დღემდე პოპულარულია არაბთა შორის. კასიდა მრავალ ენაზეა ნათარგმნი, მათ შორის ცნობილია ადამ მიცკევიჩის თარგმანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი VI საუკუნე კატეგორია:არაბი პოეტები
ჯეფ ლინი
ჯეფრი (ჯეფ) ლინი (Jeffrey (Jeff) Lynne; დ. 30 დეკემბერი, 1947, ბირმინგემი) — ინგლისელი კომპოზიტორი, სიმღერების ავტორი, მომღერალი, გიტარისტი, იმპროვიზატორი და პროდიუსერი. ის იყო ლიდერი და აქტიური მონაწილე ისეთი ცნობილი როკ-ჯგუფებისა, როგორებიცაა „Electric Light Orchestra“ და „Traveling Wilburys“.
ბიოგრაფია
2008 წელს „ვაშინგტონ თაიმსმა“ ჯეფ ლინი დაასახელა მსოფლიოში რიგით მეოთხე პროდიუსერად მუსიკის ისტორიაში.
ადრეული კარიერა
1963 წელს ჯეფ ლინმა, რობერტ რიდერმა (Robert Reader) და დევიდ უოლშმა (David Walsh) ჩამოაყალიბეს ჯგუფი, სადაც ისინი უკრავდნენ ესპანურზე უფრო პატარა გიტარებსა და იაფფასიან ელექტრონულ საკრავებზე. თავდაპირველად ჯგუფს უწოდეს „Hellcats Rockin“, მერე დაარქვეს „The Handicaps“, საბოლოოდ კი „The Andicaps“. ისინი პრაქტიკებს გადიოდნენ შერდ ენდის (Shard End) საზოგადოებრივ ცენტრში, სადაც ყოველკვირა უკრავდნენ.
1964 წელს რიდერმა და უოლშმა დატოვეს ჯგუფი და ლინმა მოიყვანა შენაცვლება. ამავე 1964 წლის დასასრულს ლინმა გადაწყვიტა დაეტოვებინა ჯგუფი, რათა შეეცვალა ადგილობრივ ჯგუფ „The Chads“-ის წევრი მიკ ადკინსი (Mick Adkins).
1966 წელს ჯეფ ლინი შეუერთდა კილექტივს „The Nightriders“ როგორც გიტარისტი. ჯგუფმა მალე შეიცვალა სახელი და დაერქვა „The Idle Race“, სახელი, რომელიც დაცინვით შეურჩია ჯეფ ლინის ბებიამ ეველინ ლინმა (Evelyn Lynne), რომელიც შესაძლოა უარყოფდა პოპ-მუსიკას, როგორც მისი აზრით უვარგის საქმიანობას. მიუხედავად მათ მიერ ჩაწერილი ორი ალბომისა, ლინს წარმატება მაინც გაუსხლტა ხელიდან.
1970 წელს ჯეფ ლინმა მიიღო წინადადება თავის მეგობარ როი ვუდისაგან (Roy Wood) შეერთებოდა შედარებით წარმატებულ ჯგუფს სახელწოდებით „The Move“.
The Electric Light Orchestra (1970 - 1986)
„The Move“-მა ჩაიწერა ორი ალბომი, რის შემდეგაც როი ვუდმა მიიღო გადაწყვეტილება ჩამოეყალიბებინა ახალი ჯგუფი, სადაც მოახდენდა კლასიკური და თანამედროვე როკ-მუსიკის სინთეზს. ასე ჩამოყალიბდა ჯგუფი „Electric Light Orchestra“, რომლის სულისჩამდგმელებიც იყვნენ ვუდი და ლინი.
1972 წელს პირველი ალბომის გამოსვლის შემდეგ ვუდსა და ლინს შორის მოხდა განხეთქილება და ვუდმა დასტოვა ჯგუფი. ჯეფ ლინი გახდა ჯგუფის ერთპიროვნული ლიდერი და ახლა უკვე მხოლოდ მისი გემოვნებით დაიწყო ჯგუფმა განვითარება.
აქედან დაიწყო ჯგუფის აღმასვლა.
1975 წელს სიმფო-როკის ჟანრში გამოშვებულ ალბომში „Face the Music“ შედიოდა ისეთი ჰიტები, როგორებიცაა „Evil Woman“ და „Strange Magic“.
1976 წელს გამოშვებულ ალბომში „A New World Record“ ლინმა ჯგუფის თავდაპირველი ჟღერადობა ჩაანაცვლა ძლიერი და თვითმყოფადი პოპ-როკ ჟღერადობით და მოახდინა ხემიანი საკრავებისა და დაშრევებული ხმების უნიკალური სინთეზი. მომდევნო 1977 წელს კი ორდისკიან ალბომმა „Out of the Blue“ კულმინაციამდე აიყვანა „ELO“-ს პოპულარობა. იმისათვის, რომ შეექმნა რთული ინსტრუმენტული ტექსტურები, ლინმა და მისი ჯგუფის წევრებმა საკონცერტი შესრულებისათვის გამოიყენეს წინასწარ ჩაწერილი ხმოვანი ეფექტები. მართალია, ამგვარი პრაქტიკა თანამედროვე მუსიკაში ჩვეულებრივ მოვლენად იქცა, მაგრამ იმ დროინდელ პრესაში ამის გამო მაინც გაჩნდა დამცინავი სტატიები. ჯეფ ლინი ხშირად ამბობდა, რომ მისთვის შემოქმედებითი გარემო ჩამწერ სტუდიაში გაცილებით მეტს ნიშნავდა, ვიდრე მოსაბეზრებელი გასტროლები.
დისკოგრაფია
ალბომები
კრებულები
სინგლები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი
ლაპლანდია (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ლაპლანდია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ძვ. წ. 832
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
Acropyga berwicki
Acropyga berwicki — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ის ქვეოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:Acropyga
1809
თარიღი უცნობია
*
მედა
მედა (Mêda) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს მედის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 2004 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
ახმეტის მუნიციპალიტეტის გერბი
აღწერილობა
გერბის ფარი სამ ნაწილადაა გაყოფილი. ორთითასებრი ვერცხლის ქობაშემოვლებული ლაჟვარდის ჯვრით. ორთითა ჯვარზე, ცენტრში მოთავსებულია ვერცხლის ქობაშემოვლებული მცირე ფარი, რომელიც ტეხილად არის გადაკვეთილი და იყოფა მეწამულ და ლაჟვარდოვან ველებად. მეწამულ ველზე მოთავსებულია სამი ვერცხლის ციხე-კოშკი. გულის ფარის თავი წარმოადგენს ლაჟვარდოვან ველს.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ახმეტა“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტი
Acropyga borgmeieri
Acropyga borgmeieri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ის ქვეოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:Acropyga
აბრეშუმი
აბრეშუმი (ძველქართულად ერქვა — ჭიჭნაური) — ბუნებრივი საფეიქრო ბოჭკო. აბრეშუმის მთლიანი მასა წარმოიქმნება აბრეშუმის ჭიის სანაფე (აბრეშუმის გამომყოფ) ჯირკვლებში, საიდანაც გამოიყოფა ორი უწყვეტი ელემენტარული ძაფის სახით.
აბრეშუმი მაგარი, ჭიმვადი, ჰიგროსკოპიული, ჰაერგამტარი და კარგი ელექტროიზოლატორია. იწვის უალოდ. ნახშირდება 180 C ზევით; მასზე არ მოქმედებს დაბალი კონცენტრაციის მჟავეები და ტუტეები.
შემადგენლობა
აბრეშუმის ძირითადი შემადგენელი ნივთიერებებია ფიბრიონი და სერიცინი. პირველი — აბრეშუმს ანიჭებს სიმაგრეს, ელასტიკურობას, ელვარებას, სინაზესა და სხვა; მეორე — ერთმანეთთან აკავშირებს ელემენტარულ ძაფებს.
გამოყენება
აბრეშუმს იყენებენ მედიცინაშიც (ქირურგიულ ძაფად). ტექნიკაში—(საიზოლაციო მასალად, მაღალი ხარისხის საცრის დასამზადებლად); აგრეთვე თავდაცვით მრეწველობაში და სხვა.
ლავესარესი
ლავესარესი (ოფიციალურად ლავესარესი მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Lavezares; Bayan ng Lavezares) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 390 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის.
ძვ. წ. 833
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
კატანია (საფეხბურთო კლუბი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კატანია (საფეხბურთო კლუბი) კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო კლუბები
კალიარი (საფეხბურთო კლუბი)
კალიარი კალჩო (Cagliari Calcio) — იტალიური საფეხბურთო კლუბი კუნძულ სარდინიის ქალაქ კალიარიდან. გუნდი შეიქმნა 1920 წელს და ამჟამად თამაშობს სერია A-ში. 1969/70-ის იტალიის ჩემპიონი.
ისტორია
კალიარი სერია A-ში პირველად 1964 წელს წარსდგა. თავის პირველ სეზონში დაიკავა მე-7 ადგილი. 1968/69 მოიპოვა ვერცხლის მედალი. მომდევნო სეზონში კლუბი ერთადერთხელ გახდა იტალიის ჩემპიონი. მთლიანი სეზონის განმავლობაში მხოლოდ ორი მატჩი წააგო და გაუშვა 11 გოლი, ხოლო საუკეთესო ბომბარდირი გახდა „კალიარის“ ფეხბურთელი ლუიჯი რივა. ამ წარმატების შემდეგ გუნდმა ვერასდროს ვერ შეძლო ამ ტიტულის ხელმეორედ მოპოვება, ხოლო 1975/76-ის სეზონზე ჩამოქვეითდა სერია B-ში. 1989/90 გუნდმა კვლავ მოიპოვა სერია A-ში თამაშის უფლება.
კლუბისთვის ყველაზე წარმატებული აღმოჩნდა 1993/94-ის სეზონი, გუნდმა მიაღწია უეფა-ს ევროპის ლიგის ფინალამდე. 1997 წელს კალიარი კვლავ სერია B-ში ჩამოქვეითდა. მომდევნო სეზონში ისევ სერია A-ში გადავიდა, მაგრამ დიდხანს ვერ შეძლო იქ ფეხის მოკიდება. 2003/04-ის შემდეგ „კალიარში“ გადავიდა იტალიის ნაკრების ყოფილი ფეხბურთელი ჯანფრანკო ძოლა, ვისი მეშვეობითაც კლუბმა შეძლო სერია A-ში თავის დამკვიდრება.
2005/2006 კალიარისთვის რთული აღმოჩნდა. თუმცა გუნდი გამოვარდნას მწვრთნელის, ნედო სონეტის წყალობით გადაურჩა. 2006/2007 დასაწყისში გუნდის მწვრთნელად კანკო ჯამპაოლო დაინიშნა, მაგრამ 17-ე ტურის შემდეგ ჩაანაცვლა ფრანკო კოლომბომ. 2007/08-ის სეზონზე გუნდის მთავარ მწვრთნელად კვლავ ჯამპაოლო აღადგინეს. ამავე სეზონზე გუნდი დატოვეს დავიდ სუაზომ, მაურო ესპოზიტომ და ანტონიო ლანჯელამ, სანაცვლოდ შემოემატნენ აკვაფრესკა, მატრი, ფოჯა და ლარივეი. 2008/2009 წლის სეზონი წარუმატებლად დაიწყო, კალიარი ზედიზედ ხუთ მატჩში დამარცხდა, თუმცა, ამის მიუხედავად მეცხრე ადგილზე გავიდა.
მიმდინარე შემადგენლობა
.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:კალიარი (საფეხბურთო კლუბი) კატეგორია:1920 წელს დაარსებული საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:სერია A-ს კლუბები კატეგორია:სერია B-ს კლუბები კატეგორია:სერია C-ს კლუბები
Acropyga bruchi
Acropyga bruchi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ის ქვეოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:Acropyga
ალკალა-დელ-ხუკარი
ალკალა-დელ-ხუკარი (Alcalá del Júcar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 146,82 კმ². მოსახლეობა — 1194 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
დიმიტრი შანშაშვილი
დიმიტრი შანშაშვილი (დ. 1907, ქვემო მაჩხაანი — გ. 6 აპრილი, 1984, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, საბჭოთა ავიაციის გენერალ-მაიორი (1946).
ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა თბილისის ქართული გაერთიანების სამხედრო სკოლა, ხოლო 1937 წელს ლენინის სახელობის სამხედრო-პოლიტექნიკური აკადემია. 1941-1945 წლებში დიდი სამამულო ომის დროს იყო საავიაციო დივიზიის სამხედრო კომისარი, საჰაერო არმიის პოლიტიკური განყოფილების უფროსი. იბრძოდა ლენინგრადის ფრონტზე, მონაწილეობდა ტალინის განთავისუფლებაში.
გუჩი
გუჩის სახლი, უკეთ ცნობილი, როგორც უბრალოდ გუჩი (Gucci) — იტალიური მოდის და ტყავის ნივთების ლეიბლი. იგი დაარსებულია გუჩიო გუჩის მიერ ფლორენციაში, 1921 წელს. გუჩი ითვლება მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ, პრესტიჟულ და ადვილად ცნობად მოდის ბრენდად.
კატეგორია:გუჩის ბრენდები კატეგორია:1921 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:ტანსაცმლის ბრენდები კატეგორია:იტალიური ბრენდები
საშაბურო
საშაბურო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ბაზალეთის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იყალთო (თელავის მუნიციპალიტეტი)
იყალთო — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, თელავიდან 7 კილომეტრი. სოფლის მახლობლად დგას იყალთოს მონასტერი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2034 ადამიანი.
ისტორია
შუა საუკუნეებში წარმოადგენდა მძლავრ, კულტურულ-საგანმანათლებლო ცენტრს საქართველოში, რასაც საფუძველი ჩაუყარა ერთ-ერთი ასურელი მამის — ზენონის მიერ დაწყებულმა სამონასტრო კომპლექსმა. XI-XII საუკუნეებში აქ არსებობდა საქართველოს ერთ-ერთი უმაღლესი სასწავლებელი — იყალთოს აკადემია, რომელიც ცნობილი ქართველი სასულიერო მოღვაწის, ფილოსოფოსის, მწერლისა და ჰიმნოგრაფის არსენ ვაჩეს ძე იყალთოელის მეურვეობისა და დავით აღმაშენებლის ხელშეწყობით დაარსდა. არსენივე იყო აკადემიის პირველი რექტორიც. სოფელში მისდევენ მევენახეობას. მოქმედებს ღვინის პირველადი გადამუშავების ქარხანა, ფუნქციონირებს რუსთაველის სახელობის სახალხო უნივერსიტეტი.
სქოლიო
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ცენტერაძეები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)
ცენტერაძეები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, ბარათაულის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 53 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფრანსისკო მორალეს ბერმუდესი
ფრანსისკო მორალეს ბერმუდესი (Francisco Morales Bermúdez; დ. 4 ოქტომბერი, 1921, ლიმა, პერუ — გ. 14 ივლისი, 2022, ლიმა, პერუ) — პერუელი სამხედრო და  პოლიტიკური მოღვაწე. სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად გახდა პერუს პრეზიდენტი და ქვეყანას მართავდა 1975–1980 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა ლიმაში, არისტოკრატების ოჯახში 1921 წლის 4 ოქტომბერს. მამამისი არმიის გენერალი, ხოლო მისი პაპა რემიხიო მორალეს ბერმუდესი 1890–1894 წლებში პერუს პრეზიდენტი იყო.
2021 წლის 4 ოქტომბერს გახდა 100 წლის და გარდაიცვალა ლიმის ჰოსპიტალში 2022 წლის 14 ივლისს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:პერუს პრეზიდენტები
გრიგოლ ადელხანოვი
გრიგოლ ადელხანოვი (დ. 1848 მოსკოვი — გ. 1917 თბილისი) — სომეხი მეწარმე, კომერსანტი.
საქმიანობა
გრიგოლ ადელხანოვი დაიბადა მოსკოვში, 1848 წელს. პეტერბურგის კომერციული სასწავლების დამთავრების და გერმანიაში სტაჟირების გავლის შემდეგ, ადელხანოვი გააგზავნეს კავკასიაში, რუსეთის ადმინისტრაციული რიგითი მოხელის სახით. თბილისში საცხოვრებლად დამკვიდრებული, იგი თავდაპირველად საბანკო საქმეში ჩაერთო, ხოლო მოგვიანებით მრეწველობაში გადაინაცვლა. 1872 წელს ადელხანოვი გახდა თბილისის ურთიერთკრედიტის საზოგადოების მმართველი, რომელიც წარმატებულ საფინანსო ინსტიტუტად აქცია.
პირველი ტყავის ქარხანა ადელხანოვმა 1875 წელს ორთაჭალაში გახსნა. პარალელურად მან ფეხსაცმლის წარმოებაც დაიწყო, ამ სფეროში ლიდერული პოზიცია დაიკავა და ფართო აღიარებას მიაღწია, დაიმსახურა არაერთი ჯილდოც. თბილისის გარდა მისი მაღაზიები და საწყობები იყო პეტერბურგში, ბაქოსა და ვლადიკავკაზში. ადელხანოვს სახელი გაუთქვა თბილისში თექის ფაბრიკამ, რომელიც 1889 წელს თვითონ დააარსა. განსაკუთრებულად დიდი მოგება ქურთუკების წარმოებას მოჰქონდა, რომელიც ციმბირსა და მსგავს ადგილებში იყო მოთხოვნადი.
ადელხანოვის კუთვნილებაში შედიოდა მტკვირის პირას მდებარე ორსართულიანი ვილა და რამდენიმე საწარმო. იგი ფლობდა მსხვილი სააქციო გაერთიანების „კავკასიაში ტყავისა და თექის წარმოების გ. ადელხანოვის სააქციო საზოგადოების“ საკონტროლო პაკეტს. გრიგოლ ადელხანოვი, როგორც მსხვილი მრეწველთა წარმომადგენელი, 1890 წელს თბილისის სათათბიროს ხმოსნადაც იყო არჩეული. პირველი მსოფლიო ომის დროს მისმა ფაბრიკამ მიიღო სამხედრო უწყების დაკვეთა, რისი დახმარებითაც მისი წარმადობა ორჯერ გაიზარდა, მაგრამ 1916 წლიდან ნედლეული შემცირდა, რის გამოც წარმოებას დაქვეითების საშიშროება ელოდა. გრიგოლ ადელხანოვს ჰქონდა მინიჭებული კომერციის მრჩევლისა და თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება. ადელხანოვი თავისი ქონების ნაწილს ახმარდა ქველმოქმედებას და ეხმარებოდა ოსმალეთის მიერ შევიწროებულ სომხებს. იგი ასევე აქტიურად იყო ჩართული საგანმანათლებლო სფეროში. კერძოდ: იყო თბილისის კომერციული სასწავლებლის მზრუნველთა საბჭოს თავმჯდომარე და თბილისის სომხური საქველმოქმედო საგანმანათლებლო საზოგადოების გამგეობის წევრი. ასევე ადელხანოვი სათავეში ედგა ციხის კომიტეტს, სადაც კონტროლს ახდენდა პატიმრების მოპყრობაზე.
გარდაცვალების შემდეგ
გრიგოლ ადელხანოვი გარდაიცვალა 1917 წელს. მისი ბიზნესი განაგრძო მისმა ვაჟმა, რომელსაც მემკვიდრეობით დარჩა საწარმო. მან განაგრძო პროდუქციის გამოშვება. თბილისელთა შორის პოპულარობა მოიპოვა „ადელხანოვის ჩუსტებმა“. 1920 წლიდან, არასტაბილური მდგომარეობის გამო, ადელხანოვის სააქციო საზოგადოებას მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობა ჰქონდა და ამიტომ ფაბრიკაში მუშაობა შეჩერდა. მას შემდეგ რაც საქართელოში საბჭოთა ხელისუფლება დამყარდა, ადელხანოვის საწარმოები ნაციონალიზაციას დაექვემდებარა. ადელხანოვის შვილი, თავისივე ყოფილ ქარხანაში ინჟინრად დანიშნეს, მაგრამ შემდგომ საბოტაჟში დაადანაშაულეს და ყარაღანდის ოლქის შრომა-გასწორების ბანაკში გადაასახლეს, საიდანაც აღარ დაბრუნებულა. 1924 წელს მოხდა ფაბრიკის რეკონსტრუქცია, და 1930-იანი წლების შუა ხანებამდე ფუნქციონირებდა. ხოლო მოგვიანებით მოხდა სანაპიროების გაშენება, რის შედეგადაც საწარმო დაანგრიეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 1917 კატეგორია:სომეხი ბიზნესმენები კატეგორია:თბილისელები
1808
თარიღი უცნობია
*
მირანდა-დუ-დორუ
მირანდა-დუ-დორუ (Miranda do Douro) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს მირანდა-დუ-დორუს მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 2000 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
ახმეტის მუნიციპალიტეტის დროშა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის დროშა — ახმეტის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ახმეტის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
დროშის მეწამულ ველზე ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში გამოსახულია ორთითასებრი ვერცხლის ქობაშემოვლებული ლაჟვარდის ჯვარი, რომლის ორთითა დროშის ტარისაკენაა მიმართული. დროშის პროპორციაა 2:3.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტი
ძვ. წ. 923
'''ძვ. წ. 923''' — 923 წელი ქრისტეშობამდე. ძვ. წ. 923 წლის წინამორბედია ძვ. წ. 924 წელი ხოლო მის შემდეგ მოდის ძვ. წ. 922 წელი.
ლოპე-დე-ვეგა (ჩრდილოეთი სამარი)
ლოპე-დე-ვეგა (ოფიციალურად ლოპე-დე-ვეგის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Lope de Vega; Bayan ng Lope de Vega) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 690 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
Acropyga butteli
სქოლიო
კატეგორია:Acropyga
საქარა
საქარა — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა საქარისა და ქვედა საქარის ძველი სახელწოდება.
ძვ. წ. 924
გარდაიცვალნენ
*
ბოლონია
ბოლონია (Bologna, ემილ. Bulåggna, Bononia) — ქალაქი ჩრდილოეთ იტალიაში, ემილია-რომანიის რეგიონის უდიდესი ქალაქი და ბოლონიის პროვინციის დედაქალაქი. იტალიის ქალაქებს შორის მოსახლეობით მე-7, მდებარეობს 1-მილიონიანი მეტროპოლიური სივრცის ცენტრში. ქალაქში ცხოვრობს დაახლოებით 384 038 მოქალაქე (2012). არის სარკინიგზო, საავტომობილო და საჰაერო გზების კვანძი.
ბოლონია მნიშვნელოვანი კულტურული და შემოქმედებითი ცენტრია, მისი ღირსშესანიშნაობრივი მნიშვნელობა შეიძლება მიწერილ იქნას როგორც მონუმენტების და არქიტექტურული ნაგებობების (შუა საუკუნეების კოშკების, ანტიკური შენობების, ეკლესიების) ჰომოგენურ ნაზავს, ასევე ხელოვნების ნიმუშებს, რომლებიც პირველი კლასის არქიტექტურული და ხელოვნებითი ისტორიის დამსახურებაა. ბოლონია მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო გზაჯვარედინია ჩრდილოეთ იტალიის გზების და სარკინიგზო ხაზებისთვის, ბოლონიაში ასევე მრავალი მექანიკური, ელექტრონული და კვების ინდუსტრიის სათავო ოფისია. ყველაზე ბოლო 2009 წლის ევროპის რეგიონული ეკონომიკის ზრდის ინდექსის (E-REGI) მიხედვით, ბოლონია იტალიაში პირველი და ევროპაში 47-ე ქალაქია მისი ეკონომიკური ზრდის ინდექსის მიხედვით.
ბოლონია პრესტიჟული კულტურული, ეკონომიკური და პოლიტიკური ინსტიტუტების სამშობლოა, ისევე, როგორც ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი სავაჭრო გამოფენების რაიონი. 2000 წელს იგი ევროპის კულტურულ დედაქალაქად იქნა არჩეული, ხოლო 2006 წელს UNESCO-ს მიერ „მუსიკის ქალაქად“. 2010 წელს შანხაიში გასამართ მსოფლიო გამოფენაზე მონაწილეობის მისაღებად ბოლონია მსოფლიოს სხვა 45 ქალაქთან ერთად იქნა შერჩეული. ბოლონია ასევე იტალიის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი ქალაქია, ხოლო ქვეყნის მასშტაბით სიცოცხლის ხარისხნის მიხედვით ხშირად ხვდება მოწინავე ადგილებზე: 2011 წელს იტალიის 107 ქალაქიდან ამ მაჩვენებლით იგი პირველ ადგილზე გავიდა.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მდინარე რენოზე, ჩრდილო აპენინების მთის ძირას. არხით უკავშირდება მდინარე პოს.
ისტორია
პირველი დასახლება გაჩნდა ძვ. წ. 1000 წელს. ძვ. წ. VI საუკუნეში ბოლონია ეტრუსკების დედაქალაქი იყო. ძვ. წ. IV საუკუნეში ის დაიპყრო ბოიების ტომმა. აქედან მოდის მისი სახელწოდება. ძვ. წ. 189 წლიდან იყო რომის რესპუბლიკის კოლონია.
არქიტექტურა
ბოლონია ცნობილი თავისი კოშკებით და გრძელი პორტიკებით, ბოლონიას აქვს კარგად შემონახული და იტალიაში ერთ-ერთი უდიდესი სტორიული ცენტრი. ქალაქის არქიტექტურული სახე ძირითადად XI-XV საუკუნეებში ჩამოყალიბდა. მნიშვნელოვანი ისტორიული ძეგლებია „მეფე ენცოს სასახლე“ (1246), პალაცო კომუნალე (XIII-XV საუკუნეები), პალაცო დელ პოდესტა (XIII საუკუნე, გადაკეთებულია XV საუკუნეში ა. ფიორავანტის პროექტით), ნეპტუნის შადრევანი, რომელზეც დგას მოქანდაკე ჯამბოლონიას მიერ 1566 წელს შექმნილი ქანდაკება, სან-სტეფანოს რომანულ ეკლესიათა კომპლექსი (XI-XIII საუკუნეები), სან-ფრანჩესკოს ეკლესია (XIII საუკუნე), სან-დომენიკოს ეკლესია (XIII-XVIII საუკუნეები). ბოლონიის ცენტრში, მაჯორესა და ნეპტუნის მოედნებზე მდებარეობს სან-პეტრონიოს ეკლესია (XIV-XVII საუკუნეები). ეკლესიას აქვს რენესანსის პერიოდის კარიბჭე, რომელიც ჯაკოპო დელა კვერჩას ნამუშევარია.