cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯანის გეოგრაფია
ფლორა
აზერბაიჯანის რესპუბლიკა ითვლება იშვიათი ჯიშის ხეებისა და ბუჩქების სამშობლოდ. შავი ცაცხვი, როგორც მესამე პერიოდის რელიქტური მცენარე, გავრცელებული დიდი კავკასიონის სამხრეთით.
თალიშის მთებზე მესამე პერიოდის რელიქტური და იშვიათი ხეებია -  რკინის ხე, ლენქორანის აკაცია, წაბლის მუხა, კავკასიური ხურმა, ჰირკანის ლეღვი, ლაპინი და სხვა.
ფაუნა
მინი|ქურციკი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე ბუნებრივი პირობების გამო, ფაუნა წარმოდგენილია სხვადასხვა სახეობებით. იგი მოიცავს 12 ათას სახეობას, მათ შორის 623 ხერხემლიანს. ვაკეებში გავრცელებულია ქვეწარმავლები, კურდღლები, მგლები, მელები, ქურციკები. მტკვრისა და არაქსის მიდამოებში ცხოვრობენ მაჩვები, შველები, ტურები. მთებში ბინადრობენ არჩვები, ირმები, შინაური თხები, შველები, დათვები, ფოცხვერები, ტყის კატები, მუფლონები, ჯიქებ ი.
ასევე კასპიის ზღვაში უამრავი თევზია, და ძუძუმწოვრებიდან კი -  კასპიის სელაპი.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის წითელ წიგნში ცხოველთა 108 სახეობაა შეტანილი.
ეკოლოგია
ქვეყნის მდიდარი ფლორა და ფაუნა ძლიერი ანთროპოგენური გავლენის ქვეშ იმყოფება. აზერბაიჯანში ბუნებრივი გარემოს დაცვის მიზნით სამუშაოები მიმდინარეობს. ბუნებრივი ტყის გარკვეული ნაწილის შენარჩუნების მიზნით შეიქმნა 14 ნაკრძალი და 20 რეზერვუარი.
ჯინლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჯინლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გაგიკ ბეგლარიანი
გაგიკ ბეგლარიანი (Գագիկ Բեգլարյան; დ. 1 იანვარი, 1964) — სომეხი პოლიტიკოსი, ერევნის ყოფილი მერი და სომხეთის ტრანსპორტისა და კომუნიკაციების მინისტრი 2012 წლის 16 ივნისიდან.
კარიერა
2009 წლის 4 მარტს, იგი დაინიშნა ერევნის მერის მოვალეობის შემსრულებლად, ხოლო ამავე წლის 31 მაისის მუნიციპალურ არჩევნებში სომხეთის რესპუბლიკური პარტიის გამარჯვების შემდეგ, 8 ივნისს მან ერევნის მერის თანამდებობა დაიკავა.
2010 წლის 8 დეკემბერს, პლასიდო დომინგოს კონცერტზე მომხდარი ინციდენტის შემდეგ, ბეგლარიანი თანამდებობიდან გადადგა.
2012 წლის 16 ივნისს, იგი დაინიშნა ტრანსპორტისა და კომუნიკაციების მინისტრად .
გაგიკ ბეგლარიანი სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ფიზიკისა და მატემატიკის სკოლაში (1978-1981) და ერევნის ეკონომიურ ეროვნულ ინსტიტუტში (1981-1985). 2004 წელს მან დაიცვა დისერტაცია თემაზე: "ძირითადი სოციალური პრობლემები საზოგადოების მართვის სფეროში".
პირადი ცხოვრება
გაგიკ ბეგლარიანი ქორწინებაშია და ჰყავს 2 შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები კატეგორია:ერევნის მერები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
დუზდაღი
დუზდაღი (Duzdağ) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
ლანგენარგენი
ლანგენარგენი (Langenargen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციული ოლქის შემადგენლობაში, ბოდენზეეს რაიონში. თემის ფართობია 15,26 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 7 728 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
შერენტეს ხალხი
შერენტეს ხალხი — ადგილობრივი ხალხი ბრაზილიაში, ტოკანტინსის შტატში.
2007 წლის მონაცემებით, მათი ოდენობა 1813 ადამიანს შეადგენს, რომელთა უმეტესობაც 5 წლის ასაკამდე მონოლინგვურია.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიის დემოგრაფია
ემილ გურევიჩი
ემილ (სამუილ) იაკობის ძე გურევიჩი (დ. 9 მაისი, 1913, კიევი, — გ. 23 მარტი, 1981, თბილისი) — უკრაინელი პიანისტი და პედაგოგი, ხანგრძლივად მოღვაწეობდა საქართველოში; პროფესორი (1968), საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967).
დაამთავრა კიევის კონსერვატორია (1935). ეწეოდა საკონცერტო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას კიევში. 1936-1939 წლებში რამდენჯერმე საგასტროლოდ ეწივა თბილისს, თამაშრომლობდა ევგენი მიქელაძესთან და სხვა ქართველ დირიჟორებთან. 1952 წლიდან თბილისში გადმოსახლდა. გარდაცვალებამდე მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. აღზარდა მრავალი ცნობილი მუსიკოსი: პიანისტები პ. დიმიტრიადი, ნ. ქათამაძე, დირიჟორი ვ. მაჭავარიანი, კომპოზიტორი გ. ჩლაიძე და სხვ., კონსულტაციას უწევდა გამოჩენილ პიანისტებს: ა. თორაძესა და ე. ლეონსკაიას.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:უკრაინელი პიანისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
ბარეკამავანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
Camponotus billoeyi
Camponotus billoeyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
გილბერტ ნიუტონი
გილბერტ ნიუტონი (Gilbert Newton Lewis; დ. 23 ოქტომბერი, 1875, აშშ — გ. 23 მარტი, 1946, აშშ) — ამერიკელი ფიზიკოს-ქიმიკოსი, კოვალენტური თეორიის ავტორი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ფიზიკოსები
ხაშმის ნაგებობების კომპლექსი
ხაშმის ნაგებობების კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ხაშმის ჩრდილოეთით, ხუთიოდე კილომეტრზე. ლაფიანიხევის მარჯვენა ნაპირზე. ხაშმის ღვთისმშობლის ეკლესიის დასავლეთით, 100 მეტრის მოშორებით. კომპლექსი გაშენებულია ვაკეზე. მასში შედის სასახლე, კოშკური ტიპის ნაგებობა და სხვადასხვა დანიშნულებების მქონე შენობების ნაგებობების ნანგრევები. ნაგებობები ჯგუფურად არის განლაგებული. ისინი დაახლოებით ერთი პერიოდისაა და თარიღდებიან გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
სასახლე ორსართულიანია. აშენებულია ერთმანეთზე დადგმული ორი ნაწილისაგან, რომლებიც ერთმანეთს წყობით არ უკავშირდებიან. ორივე ნაწილი გვერდით ოთხკუთხაა და ორივე მათგანი კირის დუღაბითა და ნატეხი ქვებითაა ნაგები. წყობები არაწესიერია. ნაგებობები ძლიერაა დაზიანებული, ჩამონგრეულია გადახურვები, პირველი სართულების დიდი ნაწილი ნანგრევებითა და მიწითაა ამოვსებული, ინტერიერებში ამოსულია ხეები.
სასახლის სამხრეთით მდებარე ნაწილი სამხრეთიდან ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული. ჩრდილოეთით მდებარე ნაწილი თითქმის კვადრატულია. ორივე ნაწილის ზედა და ქვედა სართულები ერთმანეთთან თითო-თითო კარითაა დაკავშირებული.
სასახლის სამხრეთ ნაწილის ქვედა სართულში შემოსასვლელი აღმოსავლეთიდან აქვს. კარი შიგნიდან ხის ძელებით, თარაზულად ყოფილა გადახურული. კარის ჩრდილოეთით ოთხკუთხა სარკმელია. მსგავსი სარკმლები დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშიცაა გაჭრილი. ჩრდილოეთ კედელში კარია, რომელიც ჩრდილოეთიდანვე მიდგმულ შენობის ქვედა სართულში გადის. კარის მარჯვნივ მცირე ზომის ოთხკუთხა ნიშია.
მეორე სართულის შესასვლელიც აღმოსავლეთ კედელშია, კედლის ჩრდილოეთ ბოლოსთან. კარი გარედან შეისრულთაღოვანია, შიგნიდან კი ხის თარაზული გადახურვა აქვს. კარის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია დატანებული. კარის გარდა აღმოსავლეთ კედელში ორი ოთხკუთხა სარკმელი და სამი კვარდატული ნიშია. ჩრდილოეთ კედელში ოდნავ შეისრული თაღით დასრულებული კარია, რომელიც სართულს ჩრდილოეთიდან მიდგმული შენობის მეორე სართულთან აკავშირებს. კარის ზემოთ ორი კვადრატული ნიშია. თავად სართული გადახურული იყო კამარით. სართულშუა გადახურვა გამართული ყოფილა ხის კოჭებზე.
სასახლეს სამხრეთიდან ეკვროდა ნაგებობა, რომლსაგანაც მხოლოდ ფრაგმენტებიღაა დარჩენილი. სასახლის ჩრდილოეთ ნაწილის ქვედა სართულში შესასვლელიც აღმოსავლეთიდანაა, კარი თარაზულადაა გადახურული. კარის თავი თითქმის ჯერის დონეზეა. როგორც ჩანს ეს სართული დადაბლებულ პროპორციებში იყო გადაწყვეტილი.
მეორე სართულის აღმოსავლეთ კედელში მოზრდილი, გეგმით ნახევარწრიული ბუხარია, რომელის ზურგიც მთლიანად კედელის ხაზს გარეთაა გასული და ზემოთკენ თანდათან ვიწროვდება. ჩრდილოეთ კედელში პატარა, ოთხკუთხა სარკმელია. სარკმლის აქეთ-იქით კი, იმავე დონეზე, პატარა, ოთხკუთხა ნიშებია. დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილში პატარა, ოთხკუთხა სარკმელია. შიგნით კედლების ზედაპირი გასწორებულია თხელი ბათქაშით. სართული გადახურული იყო რიყის ქვით ნაწყობი კამარით.
სასახლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ოციოდე მეტრზე, ნაგებობის ნანგრევებია, რომლის გეგმის და დანიშნულების დადგენა, გათხრა-ფასუფთავების გარეშე, არ ხერხდება. შემორჩენილია ერთმანეთისაგან კაპიტალური კედლით გამიჯნული, ორი ოთახის კედლების ნაწილები. ოთახები ერთმანეთთან კაარით იყო დაკავშირებული, რომელიც გამმიჯნავი კედლის შუაში იყო გაჭრილი. კარი ერთ-ერთი ოთახის მხრიდან შეისრულთაღოვანია, მეორე ოთახის მხრიდან კი თარაზულად იყო გადახურული. საშენ მასალად გამოყენებულია რიყის ქვა და აგური. კედლები მთლიანად რიყის ქვისაა. აგური გამოყენებულია არქიტექტურული ელემენტების წყობაში. სამხრეთით მდებარე ოთახის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებიში ერთმანეთის პირდაპირ, ორ-ორი, ოთხკუთხა ნიში და თითო სარკმელია. სარკმელი კედლის ზედა ნაწილშია, ნიშები კი ქვედა ნაწილში. ოთახის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლები სიგრძით ერთმანეთის ტოლია. ორივე კედლის სამხრეთ ბოლო, დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღლეზე, სწორია და მოზრდილი ზომის რიყის ქვებითაა ამოყვანილი.
ჩრდილოეთით მდებარე ოთახის კედლების უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. ოთახის აღმოსავლეთ კელდლის კედლების უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. ოთახის აღმოსავლეთ კედლის შემორჩენილ ნაწილში ოთხკუთხა. მცირედ შეღრმავებული ნიშია. თითო მსგავსი ნიშია ოთახის სამხრეთ კედელში, კარის ორივე მხარეს.
ორივე ოთახი ბრტყელი ჭერით იყო გადახურული. ოთახების გამმიჯნავ კედელში გადახურივის კოჭების საყრდნების ბუდეებია. ძნელია ითქვას ჰქონდა თუ არა მეორე სართული ნაგებობას.
კოშკური ტიპის ნაგებობა დგას კომპლექსის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირას. ესაა რიყის ქვით და კვადრატული აგურით ნაშენი, მოზრდილი, ორსართულიანი შენობა, რომელის ქვედა სართული განიერი, შეისრულთაღოვანი გასასვლელია, ზედა კი განცალკევებული სადგომი. ქვედა სართული გარეთკენ მთლიანადაა გახსნილი. ეზოს მხარეს კი ოდნავ ვიწრო და დაბალი, შეისრული თაღია, რომელიც ფასადის მხრიდან საფეხურით შეღრმავებულ, ოთხკუთხა არეშია ჩასმული. გარედან, მსგავს არეშია ჩასმული გასასვლელის მეორე თაღიც. გასასვლელის კედლებში, სიმეტრიულად, განლაგებულია სხვადასხვა სიმაღლისა და სიღრმის, შეისრული თაღით დასრულებული თითო ნიში. დაბალი ნიშები მაღალ ნიშებთან შედარებით თითქმის ორჯერ უფრო ღრმაა. მაღალი ნიშების თაღები საფეხურით შეღრმავებულ, სწორკუთხა არეშია მოქცეული. გასასვლელის კამარა, ყველა თაღი და შეღრმავებული არეები გამოყვანილია აგურით.
ნაგებობის მეორე სართულიდან კედლების მცირე ნაწილებიღაა დარჩენილი. კედლებზე ამოსულია მცენარეულობა, რის გამოც ამ სართულის სართულის სტრუქტურის ზუსტად დადგენა გაწმენდის გარეშე შეუძლებელია.
შენობას ჩრდილოეთიდან მიშენებილი აქვს რიყის ქვით ნაგები, მასიური კედელი, რომელიც შესაძლოა გალავნის ნაწილსაც კი წარმოადგენდეს, რომლისაგანაც კვალიც კი აღარაა დარჩენილი. როგორც ჩანს კედლის ამ ნაწილში შენობის მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე იყო მოწყობილი.
კომპლექსის ტერიტორიაზე კიდევ რამდენიმე ნაგებობის ნაშთი შეიძლება.
ვახუშტი ბაგრატიონი თავის საისტორიო ნაშრომში, „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“, მდინარე იორის ხეობის აღწერისას აღნიშნავს: „იორის პირს ყოფილა სასახლე, დამპალას, აწინდელთა კახთა მეპატრონეთა, საზამთროდ ნადირობისათვის“. სავარაუდოა რომ ვახუშტი ბაგრატიონი სწორედ რომ ამ სასახლეს აღწერს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კრესბრონ-ამ-ბოდენზეე
კრესბრონ-ამ-ბოდენზეე (Kressbronn am Bodensee) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციული ოლქის შემადგენლობაში, ბოდენზეეს რაიონში. თემის ფართობია 20,42 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 8 305 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ბუჩუმენი
ბუჩუმენი (Buciumeni) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 64 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 355 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
აკსენოვო (აბაკანოვოს სასოფლო დასახლება)
აკსენოვო (Аксеново) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 2 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 6 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: განინო, ლადიგინო, კურცევო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კვადრატული ფესვის გამოთვლის ჰერონისეული ალგორითმი
ჰერონის ალგორითმი არაზუსტია და მხოლოდ მიახლოვებულ პასუხს თუ მოგვცემს.
ჰერონის ალგორითმი იტერატიულია, შეიძლება სამუდამოდ გაგრძელდეს და უსასრულოდ უახლოვდება ზუსტ პასუხს. რაც მეტჯერაა ალგორითმი განმეორებული, მით ახლოსაა პასუხი სწორ ფესვთან.
კვადრატული ფესვის მიღების ჰერონისეული ალგორითმი
ალგორითმის ერთადერთი ფორმულაა
a ის რიცხვია რის ფესვსაც ვეძებთ
b პირველ შემთხვევაში მებისმიერი \sqrt a-თან მიახლოვებული მთელი რიხვია, მეორე და შემდეგ იტერაციებში კი წინა შემთხვევიდან მიღებული პასუხია
განვიხილოთ მაგალითი
ვიპოვოთ \sqrt 31. (დაახლოებით )
პირველი შემთხვევა —
გავიმეოროთ უფრო ზუსტი შედეგისთვის —
პასუხი საკმაოდ ახლოსაა რეალურთან
ცდომილების შემცირება
ზემოთ მოცემულ კონკრეტულ მაგალითში ცდომილება -ია.
საპოვნელ ფესვთან ახლო რიცხვად 5 გამოვიყენეთ, უკეთეს შედეგს კი 6 მოგვცემდა.
6-ის გამოყენების შემთხვევაში ცდომილება დაახლოებით 0.0003 \%-მდე შემცირდება.
სქოლიო
კატეგორია:ალგორითმები
Live from Paris (U2-ს ალბომი)
Live From Paris — U2-ს საკონცერტო ვიდეო, რომელიც გამოვიდა 2008 წელს. იგი გავრცელდა მხოლოდ ქსელის iTunes მეშვეობით. მასზე წარმოდგენილია ჯგუფის მიერ პარიზში, 1987 წლის 4 ივლისს ჩატარებული კონცერტის ჩანაწერი. კონცერტის ამსახველი ვიდეომასალა ასევე გამოიცა ალბომის The Joshua Tree 2007 წლის გამოცემასთან ერთად.
სიმღერების სია
ჩანაწერში შეტანილია თითქმის სრული კონცერტი, მაგრამ ამოღებულია კონცერტზე შესრულებული სამი სიმღერა - ესენია ცნობილი სიმღერები Stand by Me, C'mon Everybody, და Help
სქოლიო
კატეგორია:U2-ს საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2008 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2008 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:საკონცერტო ვიდეო ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:U2-ს ვიდეო ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის ვიდეო ალბომები
ელეონორ დე ბურბონი
ელეონორ დე ბურბონი (Éléonore de Bourbon, Eleonora van Bourbon; დ. 30 აპრილი, 1587 — გ. 20 იანვარი, 1619) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ანრი I-ისა და მისი ცოლის, შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალის უფროსი ქალიშვილი. საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV-ის ბიძაშვილი. ორანჟისა და ნასაუს პრინცესა 1606-1618 წლებში როგორც ფილიპ ვილჰელმ ორანჟელის მეუღლე.
ბიოგრაფია
1606 წლის 23 ნოემბერს ელეონორი მიათხოვეს 51 წლის ორანჟ-ნასაუს პრინც ფილიპ ვილჰელმს. მათი ქორწინება ფონტენბლოს სასახლეში, პარიზში შედგა.
1611 წლის 25 ოქტომბერს ელეონორს ჰააგაში მისი რძალი, შარლოტ მარგარიტა დე მონმორანსი ესტუმრა. ნიდერლანდების გენერალური შტატების წევრებისაგან, ახალგაზრდა ქალბატონებმა თხუთმეტი საჩუქარი მიიღეს, რის შემდეგაც კონდეს პრინცესამ დატოვა ჰოლანდია და კვლავ საფრანგეთში დაბრუნდა თავის ქმართან.
ელეონორას ღრმად სწამდა ასტროლოგიის, რის გამოც იგი ყოველ თვე უამრავ ასტრონომს ქირაობდა, რაც 12, 000 გელდერი უჯდებოდა. ელეონორზე განსაკუთრებულად დიდი გავლენა ჰქონდა ჰაარლემელ წინასწარმეტყველს, რომლის რჩევებითაც იგი გენერალური შტატების რამდენიმე წარმომადგენელს დაუახლოვდა.
იგი ასევე დიდ ფულსა და ენერგიას ხარჯავდა ძვირადღირებული ნაჭრების, ქსოვილების, ნაქარგების, სამკაულებისა და ავეჯის შეძენაზე, რომელიც ამსტერდამში აზიური ქვეყნებიდან ჩაჰქონდათ. ცნობილია, რომ ერთხელ მან რამდენიმე კილომეტრ სიგრძის ძვირფასი ნაჭერი კი შეიძინა.
1618 წელს ელეონორის ქმარი ფილიპ ვილჰელმი გარდაიცვალა და ვინაიდან მას და ელეონორს შვილები არ ჰყოლიათ, ტახტზე მისი ნახევარ-ძმა მორისი ავიდა.
ელეონორი გარდაიცვალა 1619 წლის 20 იანვარს, 31 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1587 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1619 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ორანის პრინცესები
ბერდავანი
ბერდავანი (Բերդավան) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 278 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ჯინლი (ევლახი)
ჯინლი (Dzhinly) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
გვეტაძე
საკუთარი სახელი გვეტაძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ლუსენა-დელ-სიდი
ლუსენა-დელ-სიდი (Lucena del Cid, Llucena) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 137 კმ². მოსახლეობა — 1315 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
სან-ჟუან-და-ფრონტეირა
სან-ჟუან-და-ფრონტეირა (São João da Fronteira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 241 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
ერვანდ ზახარიანი
ერვანდ ზახარიანი (Երվանդ Զախարյան; დ. 14 მაისი, 1946) — სომხეთის ეკონომიკური, საზოგადოებრივი და პოლიტიკური მოღვაწე, სომეხი პოლიტიკოსი, ერევნის ყოფილი მერი და სომხეთის რესპუბლიკური პარტიის წევრი.
სან-ჟუან-და-ფრონტეირა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 608 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.33 კმ²-ზე. ფართობი 764 861 კმ²-ია.
ერვანდ ზახარიანი
ბიოგრაფია
ერვანდ ზახარიანი დაიბადა 1946 წლის 14 მაისს აზერბაიჯანის სსრ-ში. 1968 წელს, მან დაამთავრა ერევნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, 1887-1888 წლებში კი - სწავლობდა მოსკოვის აკადემიაში. 1991 წელს, ზახარიანმა დაიცვა დისერტაცია და მიენიჭა ეკონომიკის მეცნიერის ხარისხი. მას შემდეგ, რაც სომხეთი დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ გამოცხადდა, ზახარიანმა სომხეთის ენერგეტიკის მინისტრის მოადგილის თანამდებობა დაიკავა. 2003 წლის 1 ივლისიდან 2009 წლის 5 მარტამდე, მას ერევნის მერის თანამდებობა ეკავა, 1998-2000 წლებში სომხეთის ტრანსპორტის მინისტრის, ხოლო ამჟამად სომხეთის ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრია.
პირადი ცხოვრება
ერვანდ ზახარიანი ქორწინებაშია და ჰყავს 3 შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:ერევნის მერები კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი
ოსკარის 31-ე დაჯილდოება
ოსკარის 31-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 31-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
ლაურეატები
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
შემოდგომის წვია
შემოდგომის წვია (Stomoxys calcitrans) — ორფრთიანი მწერი ნამდვილი ბუზების ოჯახისა. ფართოდაა გავრცელებული. განსაკუთრებით ბევრია შინაურ ცხოველებთან ახლოს. ვითარდება ნაკელში (განსაკუთრებით ცხენის). ზაფხულის განმავლობაში რამდენიმე თაობას იძლევა. მასობრივი თავდასხმისას ძროხების მერძეულობა და რძის ცხიმიანობა მცირდება. ჯილეხის, ტულარემიის, მსხვილფეხა რქოსანი საქონლის ანაპლაზმოზისა და სხვა დაავადების გამომწვევის გადამტანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნამდვილი ბუზები
ჟანა II ბურგუნდიელი
ბიოგრაფია
ჟანა დაიბადა 1292 წლის 15 იანვარს დაიბადა. იგი იყო ბურგუნდიის გრაფ ოტო IV-ისა და მისი ცოლის, არტუის გრაფინია მატილდას უფროსი ქალიშვილი. მისი ბავშვობის შესახებ უცნობია, თუმცა მას ერთი უფროსი ძმა (რობერი) და ერთი უმცროსი და (ბლანკა ბურგუნდიელი) ჰყავდა.
როგორც კი ისინი წამოიზარდნენ, ჟანა და ბლანკა მალევე გაათხოვეს საფრანგეთში. ჟანა საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV- ის შუათანა ვაჟ ფილიპზე, ხოლო ბლანკა მის უმცროს ძმა შარლზე. 1314 წელს ჟანას დას, პრინცესა ბლანკას, მათ რძალს, საფრანგეთის დედოფალ მარგარიტა ბურგუნდიელსა და ასევე მათ მულს, ინგლისის ქვრივ დედოფალ იზაბელა ფრანგს მრუშობისას შეუსწრეს, რის გამოც სამივე მათგანი ცალ-ცალკე ციხესიმაგრეებში გამოკეტეს. თავად ჟანა ვინაიდან ამ ამბავში არ ერია ადვილად გადარჩა, თუმცა თავის საყვარელ დაზე ძალიან ღელავდა. 1315 წელს იგი თავის ქმარს შეევედრა, რის გამოც ბლანკა პარიზის პარლამენტში გაასამართლეს და სამეფო კარზე დაბრუნების უფლება დართეს, მარგარიტა კი საკანში გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მისმა ქმარმა მეორედ იქორწინა კლიმენცია უნგრელზე.
ჯერ მეფე ლუი X-ის, შემდეგ კი მისი ჩვილი ვაჟის, მეფე ჟან I-ის გარდაცვალებამ, 1316 წელს ჟანას ქმარი ფილიპ V საფრანგეთისა და ნავარის მეფედ აქცია, თავად ჟანა კი დედოფლად. 1317 წლის 9 იანვარს რეიმსში მათი კორონაცია შედგა, თუმცა მათი მმართველობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა, რადგან ფილიპი 1322 წელს გარდაიცვალა, მათ კი ვინაიდან ვაჟი არ ჰყავდათ ტახტზე შარლ IV და ბლანკა ბურგუნდიელი ადიან.
ჟანას მამა, ბურგუნდიის გრაფი 1302 წელს გარდაიცვალა, ეს წოდება კი მემკვიდრეობით მის ვაჟ რობერზე გადავიდა, რომელიც 1315 წელს უშვილოდ დაიღუპა. ამის შემდეგ ჟანა ბურგუნდიის გრაფინია გახდა, როგორც რობერის უფროსი და, 1329 წელს კი დედის გარდაცვალების შემდეგ იგი არტუას გრაფინიაც გახდა.
მეუღლის სიკვდილის შემდეგ ჟანა თავის დომინონ ქვეყნებში, ანუ ბურგუნდიასა და არტუაში ცხოვრობდა. საყვარელი ქმრის გარდაცვალებამ იმდენად დიდი სულიერი დატყმა მიაყენა მას, რომ მისი გარდაცვალების შემდეგ ჟანა ღრმა დეპრესიაში ჩაიძირა, რომლიდანაც მთელი დარჩენილი ცხოვრება ვერ გამოვიდა. ამას დაერთო ისიც, რომ 1326 წელს მისი საყვარელი და, დედოფალი ბლანკა ბურგუნდიელიც დაიღუპა, რამაც იგი კიდევ უფრო უარეს დეპრესიაში ჩააგდო.
1330 წლის 21 იანვარს, 38 წლის ასაკში ჟანა გარდაიცვალა. ვინაიდან მას ვაჟი არ ჰყოლია, მისი ტიტულები მემკვიდრეობით მის ქალიშვილ ჟანა III-ზე გადავიდა, რომელიც დაქორწინებული იყო თავისსავე ბიძაშვილ ოდო IV-ზე. 1349 წელს კი ჟანას გარდაცვალების შემდეგ ეს ტიტულები მის დაზე, მარგარიტაზე გადავიდა მემკვიდრეობით, რომელიც ფლანდრიის გრაფზე იყო გათხოვილი. სწორედ ასე ჩაეყარა საფუძველი ბურგუნდიისა და ქვემო ქვეყნების გაერთიანებას.
დედოფალმა ჟანამ, თავისი ტახტზე ჯდომისას დააარსა პარიზის კოლეჯი, რომელსაც თავდაპირველად "ბურგუნდიული კოლეჯი" ეწოდებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1292 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1330 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:ნავარის დედოფლები კატეგორია:ბურგუნდიის ჰერცოგები კატეგორია:XIV საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:ქალი მმართველები
ტრავიანსკოეს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია
ტრავიანსკოეს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია (Храм Введения Пресвятой Богородицы во Храм) — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, სოფელ ტრავიანსკოეში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1832-1837 წლებში. სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859-ПП დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესის მშენებლობა ქვის ფუნდამენტზე დაიწყეს 1751 წელს, ძველი ხისგან აგებული და უკვე დანგრეული სამლოცველოს ადგილზე. ეკლესია 1753 წელს აკურთხეს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე. ტაძრის მრევლს მიეკუთვნებოდა შემდეგი დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა: ტრავიანსკოე, ბოლშაია-გრიაზნუხა (ადრე ერქვა კარპუშინო), ასევე სოფლები მონასტირკა, ლუგა, კოსტილიოვა, სუვორი. 1847 წელს ეკლესია გაიყიდა სოფელ ვოლკოვოს მცხოვრებლებზე თავისი კანკელითა და ხატებით, ხოლო მის ადგილზე, ქვის ფუნდამენტზე აღმართეს თუჯის ქანდაკება წარწერით „1741-დან 1849-მდე“. ეს თარიღები აღნიშნავდა ტაძრის არსებობის პერიოდს.
1832 წელს დაიწყო და 1837 წელს დაასრულეს ტაძრის ახალი ქვის შენობა. ეს ტაძარიც ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე იყო ნაკურთხი. ჩრდილოეთის ეგვტერი უფლის ნათლისღების სახელზე აკურთხეს, ხოლო სამხრეთისა - პროკოფი სასწაულთმოქმედის სახელზე. ამის გამო 21 ივლისი, პროკოფის ხსენების დღე, ითვლებოდა ტაძრის დღესასწაულად. ჩრდილოეთის ეგვტერი აკურთხეს 1837 წელს, ხოლო სამხრეთისა - 1848 წელს, მთავარი ტაძარი კი აკურთხეს - 1845 წელს. ტაძარს ასევე მიაშენეს სამრეკლო გასასვლელის გარეშე. ტაძრის გარშემო ააშენეს ქვის გალავანი მარმარილოს ბოძებით და ორი ქვის პირამიდისებური კოშკით, რომლებსაც გამოიყენებდნენ სხვადასხვა საეკლესიო ქონების შესანხად. ტაძრის მსახურთა შემადგენლობა იყო ორი მღვდელი, დიაკვანი და ორი მეფსალმუნე, რომლებიც განთავსებულები იყვნენ სამ კელიაში.
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია აგებულია კლასიციზმის სტილში. ავტორობა მიეწერება ურალელ არქიტექტორს მიხაილ მალახოვს.
1918 წლის 8 ივლისს წითელარმიელებმა ეკლესიის მღვდელი ალექსანდრე ივანეს ძე პოპოვი მოკლეს. იგი დაკრძალეს ძმათა სასაფლაოზე სადაც განისვენებდა ცხრა მოკლული მრევლის წევრიც. იგი რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის 2002 წლის 17 ივლისის დადგენილებით შერაცხეს წმინდანად. საბჭოთა ხელისუფლების მსხვერპლი გახდა ასევე მეორე მღვდელიც ვიქტორინ რებრინი, რომელსაც 1937 წლის 4 ნოემბერს მიუსაჯეს დახვრეტა.
ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1936 წელს, შენობა წლების განმავლობაში გამოიყენებოდა სამრეწველო სათავსოდ, შემდეგ კი ჩამოინგრა. ამჟამად ეკლესია ნახევრადდანგრეულ მდგომარეობაშია. იატაკი აყრილია. კედლებზე შემონახულია რამდენიმე ფრესკა.
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია არის გვიანი კლასიციზმის ძეგლი
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში კატეგორია:კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
Moonloop
Moonloop — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს EP. იგი გამოვიდა მესამე ალბომამდე, The Sky Moves Sideways, გრამფირფიტისა და CD-ის ფორმატში, ლეიბლზე Delerium Records.
EP აგრეთვე გამოიცა აშშ-ში, სათაურით Stars Die. მასში დამატებით შეტანილი იყო სიმღერა "Always Never" ალბომიდან Up The Downstair.
EP-ის გარეკანზე გამოყენებული სურათი მოგვიანებით კრებულის Stars Die: The Delerium Years 1991–1997 გაფორმებაში მოხვდა.
სქოლიოს სია
კატეგორია:Porcupine Tree-ს EP-ები კატეგორია:1994 წლის EP-ები
სოსნოვკა (ბელორეცკის რაიონი)
სოსნოვკა  (Сосновка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 723 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (63%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
არომატული ხრაშუნა
არომატული ხრაშუნა (Russula xerampelina) — სოკოს სახეობა. ქუდი — 10 სმ-მდე დიამეტრისაა, ჯერ ამობურცული, შემდეგ — გაშლილი, შუაში ჩაღრმავებული, ძაბრისებრი, ზოლიან-ბორცვებიანი კიდეებით, დასაწყისში ოდნავ ლორწოვანია, შემდეგ კი — მშრალი, სხვადასხვანაირადაა შეფერილი: მოღვინისფრო, წითელი, ყავისფერი, მომწვანო-მურა, მოშავო-მურა, ცენტრში უფრო მუქია, კანი ადვილად სძვრება. ფირფიტები ჯერ თეთრია, შემდეგ — ღია მოყვითალო, ხელით შეხებისას მუქდება.
იზრდება წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეში ზაფხულ-შემოდგომით. გამოიყებეა საჭმელად ახალი და დამწნილებული.
არომატულ ხრაშუნას აქვს რამდენიმე სახესხვაობა, რომლებიც ერთმანეთისაგან შეფერილობით განირჩევიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხრაშუნა სოკოები კატეგორია:საჭმელი სოკოები
ბერქაბერი
ბერქაბერი (Բերքաբեր) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 527 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 45 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ნიტროფოსი
ლიტერატურა
კატეგორია:სასუქი
შოთა უთმელიძე
შოთა უთმელიძე (დ. 24 აგვისტო, 1946) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1969 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი, მიმოსვლის გზათა ინჟინრის კვალიფიკაციით.
1969-2000 წლებში მუშაობდა საავტომობილო გზების საპროექტო ინსტიტუტ „სოიუზდორპროექტის“ თბილისის ფილიალის, საგზაო განყოფილების ინჟინრად, უფროს ინჟინრად, წამყვან ინჟინრად, საველე საკვლევაძიებო ჯგუფის ოსტატად, ექსპედიციის უფროსად, პროექტის მთავარ ინჟინრად, საგზაო განყოფილების მთავარ სპეციალისტად; 2000-2010 წლებში მუშაობდა საავტომობილო გზების საპროექტო ინსტიტუტ „ტრანსპროექტში“ სხვადასხვა თანამდებობებზე — ჯგუფის ხელმძღვანელად, პროექტის მთავარ ინჟინრად. მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით შესრულებული პროექტებია: საავტომობილო გზა „სოჭი-ზედა სოლახაულის“ კაპიტალური შეკეთების პროექტი (1969, რუსეთი). საავტომობილო გზა „სარი-ტაშ-ირკეშტამის“ (ჩინეთის საზღვარი) მშენებლობის პროექტი (1970, ყირგიზეთი); საავტომობილო გზა „სოჭი-სოხუმის“ კურორტ განთიადის შემოსავლელი გზის მშენებლობის პროექტი (1971). საავტომობილო გზა „ხიხამთა-ფუტიეთის“ მშენებლობის პროექტი (1971); საავტომობილო გზა „აბანო-ომალოს“ კაპიტალური შეკეთების პროექტი (1972); 1973-1974 წლებში საავტომობილო გზა „ნოვოროსიისკი-თბილისი-ბაქოს“ აგურა-ადლერის მონაკვეთის კაპიტალური შეკეთების პროექტი (რუსეთი); 1974-1976 წლებში საავტომობილო გზა „ნოვოროსიისკი-თბილისი-ბაქოს“ ქ. გაგრის შემოსასვლელი გზა. 1976-1980 წლებში საქართველოს სამხედრო საავტომობილო გზის კაპიტალური შეკეთების პროექტი. 1980-1981 წლებში საავტომობილო გზა „ნოვოროსიისკი-თბილისი-ბაქოს“ ქ. ქუთაისის შემოსასვლელი გზა. 1983-1985 წლებში მთიან პლატოზე გამავალი რკინიგზა „ბუ-მედფა-საიდა“ 325კმ. 1987-1991 წლებში საავტომობილო გზა „ნოვოროსიისკი-თბილისი-ბაქოს“ კუდესტა-ადლერის მონაკვეთის პროექტი. 1990-1991 წლებში საავტომობილო გზა „ლენინგრადი-კიევი-ოდესა“ ლენინგრადის ოლქის საზღვარი - ქ. ფსკოვის მონაკვეთის პროექტი (რუსეთი); 1991-1992 წლებში საავტომობილო გზა ა„დლერი-კრასნაია პოლიანას“ მშენებლობის პროექტი (რუსეთი); 2001 წელს საავტომობილო გზა „თბილისი-წითელი ხიდის“ რეაბილიტაციის პროექტი; 2004 წელს საავტომობილო გზა „ბორჯომი-ბაკურიანის“ რეაბილიტაციის პროექტი. 2006-2010 წლებში თბილისის შემოსავლელი საავტომობილო გზის პროექტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ალექსეევკა (უნგენის რაიონი)
ალექსეევკა (Alexeevca) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 121 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 027 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
ჰანს ვან ბაალენი
იოჰანეს კორნელის „ჰანს“ ვან ბაალენი (Johannes Cornelis "Hans" van Baalen, დ. 17 ივნისი, 1960 – გ. 29 აპრილი, 2021) — ნიდერლანდელი ლიბერალი პოლიტიკოსი. თავისუფლებისა და დემოკრატიისთვის ჰოლანდიის სახალხო პარტიის (VVD) წევრი. 1999-2009 წლებში ის იყო ნიდერლანდების საკანონმდებლო ორგანოს წარმომადგენელთა პალატის წევრი, 2009-2019 წლებში კი ევროპარლამენტარი. 2009-2014 წელს პრეზიდენტის სტატუსით უძღვებოდა Liberal International-ს, 2015 წლიდან კი იყო „ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსი ევროპისთვის“ პარტიის (ALDE) პრეზიდენტი.
ჰანს ვან ბაალენი მუდმივად მხარს უჭერდა საქართველოს ევროპულ და ევროატლანტიკურ მისწრაფებებს და აქტიურად იყო ჩართული საქართველოში პოლიტიკური პროცესის გაჯანსაღებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი პოლიტიკოსები
საგარეჯოს ბიბლიოთეკა
საგარეჯოს ბიბლიოთეკა — ბიბლიოთეკა, ისტორიული ძეგლი საგარეჯოში. მდებარეობს რუსთაველის 13-ში. ბიბლიოთეკა დაარსდა 1876 წელს სახალხო მასწავლებლის ალექსანდრე ცხვედაძის ინიციატივით. თავდაპირველად იყო სასკოლო, ხოლო 1889 წლიდან გახდა სახალხო. 1895-1903 წლებში განთავსებული იყო მჭედელ ალექსი ვაშაძის სახლში. ამ დროს მას განაგებდა მასწავლებელი სპირიდონ გაბელაშვილი. ბიბლიოტეკისთვის წიგნები შეუწირავს შიო არაგვისპირელს. XIX საუკუნის 90-იან წლებში ბიბლიოთეკაში ინახებოდა მრავალი იშვიათი წიგნი. ბიბლიოთეკამ მრავალჯერ შეიცვალა ბინა და 1978 წლიდან განთავსებულია კულტურის სახლის შენობაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ბიბლიოთეკები
ვახტანგ ქარსელაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ვახტანგ ქარსელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
Scottish Masters
Scottish Masters — სნუკერის პროფესიონალური არასარეიტინგო ტურნირი, იმართებოდა 1981—2002 წლებში (1988 წლის გამოკლებით). ტურნირი ლონდონური მასტერსისა და Irish Masters ანალოგიური იყო და ტარდებოდა წლის დასაწყისში. ტურნირი იმართებოდა შოტლანდიის სხვადასხვა არენაზე. ევროპის კანონმდებლობაში თამბაქოს კომპანიების მიერ სპორტული ტურნირების სპონსორირებისა და რეკლამის აკრძალვასთან დაკავშირებით, ტურნირმა შეწყვიტა არსებობა. ჯილდო სამჯერ მოიპოვეს სტივ დეივისმა, სტივენ ჰენდრიმ და რონი ო'სალივანმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Scottish Masters
ალექსანდრე ფანჩულიძე
ალექსანდრე ფანჩულიძე (დ. 1906 — გ. ნოემბერი, 1992) — ქართველი ბიზნესმენი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე (სანდრო) ფანჩულიძე იყო საფრანგეთში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტი, რომლის სახელი ჩვენთვის ცნობილი გახდა მწერალ გრიგოლ რობაქიძესთან წლების მანძილზე წარმოებული მიმოწერიდან. სანდრო გრიგოლის შორეული ნათესავი ყოფილა. წარმოშობით ორივენი ზემო იმერეთის სოფელ ჩხარიდან იყვნენ. გრიგოლმა და სანდრომ ერთმანეთი 1952 წელს ემიგრაციაში გაიცნეს, მაშინ როცა მწერალი პარიზში ჩავიდა ქართულ სათვისტომოში ლექციების წასაკითხად. ამ პერიოდიდან იწყება მათი მიმოწერა, რომელიც შემდეგ მეგობრობაში და მჭიდრო თანამშრომლობაში გადაიზარდა.
სანდრო ფანჩულიძემ სამშობლოს არ დაუკარგა გრიგოლ რობაქიძის ეპისტოლარული მემკვიდრეობა და როგორც კი შესაძლებლობა მიეცა პირადად გადმოგზავნა საქართველოში მწერლისგან მიღებული 65 ბარათი. ეს წერილები ნათელს ჰფენენ გრიგოლ რობაქიძის ცხოვრების ბევრ მომენტს, აფართოებენ ქართული საზოგადოების ცოდნას მისი პირადი ადამიანური თვისებებისა და შემოქმედებითი საქმიანობის შესახებ. გარდა ამისა, 1980-იან წლებში ქართულ ემიგრანტულ პრესაში სანდრომ გამოაქვეყნა პატარა მოგონება მათი ურთიერთობის შესახებ და ასევე, მის მიერ შეკრებილი გრიგოლ რობაქიძის ბიოგრაფიული ცნობები. სანდრო ფანჩულიძე პარიზში 1929 წლიდან ცხოვრობდა. 1924 წლის აჯანყების დროს ის პატრიოტთა გვერდით იბრძოდა და დამარცხების შემდეგ, თურქეთის გზით გადავიდა საფრანგეთში. იქ ცოლად შეირთო უკრაინული წარმოშობის ფრანგი ქალი და მასთან ერთად მართავდა პატარა რძის საწარმოს. მაგრამ სანდრო მხოლოდ მრეწველი კი არ იყო, არამედ ლიტერატურული ცხოვრებით დაინტერესებული პიროვნებაც გახლდათ და ხშირად უზიარებდა მწერალს თავის შთაბეჭდილებებს ამა თუ იმ ნაწარმოებზე. ერთ-ერთ წერილში გრიგოლი სანდროს ქართული პოეზიის ზეპირად ცოდნას უქებს და გაკვირვებულია მისი მეხსიერებით.
გრიგოლ რობაქიძის წერილებში ნათლად იკვეთება სანდრო ფანჩულიძის პიროვნული პორტრეტი და მისი დამოკიდებულება საქართველოსა და ყოველივე ქართულისადმი. წერილები იწყება 1954 წლის 30 ოქტომბრიდან. თავდაპირველად გრიგოლის ტონი თქვენობითია, ხოლო 1955 წლიდან, უკვე, შენობით ესაუბრება და მეუღლესაც მოკითხვას უთვლის. მწერალი ხშირად ეპატიჟება სტუმრად სანდროს და მის მეზობლებს - ნიკო და დავით ყურულიშვილებს. ეს უკანასკნელიც მწერალი ყოფილა და გრგოლს პარიზში გამართულ ემიგრანტ მწერალთა კონგრესზე გაუცვნია. მისაბაძია სანდრო ფანჩულიძის თანადგომა გრიგოლისადმი. იგი სისტემატურად ეხმარებოდა მწერალს ფულით, უგზავნიდა მეუღლის ხელით ამოყვანილ ყველს, მისთვის შვეიცარიაში გასაგზავნად საქართველოდან იწერდა საჭირო ჟურნალ-გაზეთებს და ახალგამოცემულ ლიტერატურას. გრიგოლ რობაქიძე მადლიერებით იღებდა დახმარებას სანდროსგან, როგორც ახლობლისა და ნათესავისგან.
1981 წელს პრესაში გამოქვეყნებულ წერილში სანდრო ფანჩულიძე იგონებს გრიგოლთან ბოლო შეხვედრას და მისი დაკრძალვის დღეს: „1962 წელს, გრიგოლ რობაქიძისგან მივიღე წერილი. მწერდა: „სანდრო აუცილებლად ამ ზაფხულზე ჩამოდი ჩემთან, ნიკოც წამოიყვანე“. აგვისტოში ჩავსხედით მანქანაში და გაუდექით გზას ჟენევისაკენ. 15 საათზე უკვე გრიგოლის ოჯახში ვიყავით. მიგვიღო არაჩვეულებრივად. სახლში შესვლისთანავე, მოწყურებული ქართულ საუბარს, გვითხრა: დაჯექით, და დაიწყო ფილოსოფიაზე ლაპარაკი. ორი საათი ილაპარაკა... ნიკო საუბრის დროს ფეხზე წამოდგა. გრიგოლმა მიმართა: „ნიკო! დაჯექი, ხელს ნუ მიშლი“... 17 დღე დავრჩით გრიგოლთან; სადილათ, ვახშმათ მასთან ვიყავი, ხანდახან დილის ორ საათამდის. გრძელი საუბრები სხვადასხვა თემაზე... დიდი ნასიამოვნები მოვბრუნდით - გზაში ერთმანეთს ვეუბნებოდით: გრიგოლი ას წელიწადს გადააბიჯებს. ისე კარგად იყო როგორც მუხის კუნძი! 15 ნოემბერს 1962 წელს მივიღე მისი უკანასკნელი ბარათი. 19 ნოემბერს მივიღე დეპეშა აწ განსვენებულ ნინო დადიანისაგან. „სანდრო, შვილო გრიგოლი გარდაიცვალა სასწრაფოდ ჩამოდი“. ასე მოულოდნელად გარდაიცვალა, მუდამ ქურასავით ანთებული ქართველთათვის. ის იყო სისრულის მაძიებელი. ამავე დროს პოეტური პროზის არაჩვეულებრივი ოსტატი... ჟენევის გარეუბნის სასაფლაოზე, 1962 წლის 22 ნოემბერს, ზონარებით, გრიგოლ რობაქიძის ცხედარი ჩავუშვით სამარეში. დასაფლავებას დავესწარით ქართველებიდან: ნინო დადიანი, ხარიტონ შავიშვილი, კიტა ჩხენკელი, ნინო სალია, კალე სალია, ნიკოლოზ ჩხოტუა, ნ. მაყაშვილი, დიკა კედია, სანდრო ფანჩულიძე“.
სიცოცხლის ბოლოს სანდროს ჰქონდა ბედნიერება, რომ სამშობლოში ემოგზაურა. სულაც იქ გადასახლებას ფიქრობდა, მაგრამ არ დასცალდა. ალექსანდრე (სანდრო) ფანჩულიძე ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ, 1992 წლის ნოემბრის თვეში გარდაიცვალა. დაკრძალულია ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში
შარდოვანა
შარდოვანა — ორგანული ნივთიერება ქიმიური ფორმულით. არის ამიდი, რომელიც შეიცავს ორ ამინო და ერთ კარბონილის  ფუნქციურ ჯგუფს. ასევე ცნობილია მისი სხვა სახელები: კარბამიდი, კარბონილის დიამიდი, დიამინომეთანალი და დიამინომეთანონი; IUPAC სახელია კარბონილის დიამიდი. შარდოვანა მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ცხოველებში აზოტის შემცველი ნივთიერებების მეტაბოლიზმში, არის ძუძუმწოვართა შარდის ძირითადი აზოტშემცველი ნაერთი. არის უფერო, უსუნო, წყალში კარგად ხსნადი და მყარი ნივთიერება, რომელიც პრაქტიკულად არ არის მომწამლავი. არც მჟავაა და არც ტუტე. ორგანიზმში მისი სინთეზი ხდება ღვიძლში 2 მოლეკულა ამიაკისა და ნახშირბადის დიოქსიდის ურთიერთქმედებით.
მიღება
უწინ, როდესაც ქიმიკოსები ნივთიერებებს აჯგუფებდნენ ორგანულ და არაორგანულ ნივთიერებებად მათ სწამდათ, რომ შეუძლებელი იყო არაორგანული ნივთიერებისაგან ორგანული ნივთიერების სინთეზი და ორგანული ნივთიერებების წარმოქმნა მხოლოდ ცოცხალი ორგანიზმთათვის იყო დამახასიათებელი. თუმცა, 1828 წელს. ფრიდრიხ ვიოლერმა ეს შეხედულება გააქარწყლა, მან არაორგანული ნივთიერება ამონიუმის ციანატისგან შეძლო მიეღო შარდოვანა; მეორე ვერსიის თანახმად მან შარდოვანა მიიღო ვერცხლის ციანატისა და ამონიუმის ქლორიდისაგან:
AgNCO + NH4Cl → (NH2)2CO + AgCl
მიღების სხვა ხერხი:
რეაქცია მიმდინარეობს ორ ეტაპად პირველი რეაქციაში ამიაკისა და ნახშირორჟანგით ხდება ამონიუმის ამიდოკარბონატის მიღება:
1) (ΔH= -117კჯ/მოლი, 110 ატმ და 160°C-ზე)
ეს რექცია ენდოთერმულია და აგრეთვე შექცევადიც.
2) (ΔH= +15.5 კჯ/მოლი და 160-180°C)
ეს რეაქცია ეგზოთერმული და შექცევადია.
ხოლო ლაბორატორიაში შარდოვანას ღებულობენ ფოსგენისა და ამიაკისაგან.
თვისებები
ორი მოლეკულა შარდოვანა კარგავს ერთ ამიაკის მოლეკულას და მიიღება ბიურეტი: (Allophanamide)
ამ შემთხვევაში შარდოვანას საბოლოო პროდუქტებია კარბიმიდი და ამიაკი:
.
გამოყენება
შარდოვანა გამოიყენება ასაფეთქებელი ნივთიერებების დასამზადებლად. მისგან ღებულობენ შარდოვანას ნიტრატს, რომელიც გამოყენებული იქნა მსოფლიო სავაჭრო ცენტრზე ტერორისთული თავდასხმის დროს 1993 წელს.
ლაბორატორიაში გამოიყენება როგორც პროტეინების დენატურანტი. შარდოვანის და ქოლინის ქლორიდის ნარევი გამოიყენება იონური სითხეების ტიპის გამხსნელის მისაღებად.
მედიცინაში გამოიყენება დაავადებული კანის სამკურნალო კრემებში, ფსორიაზის, ქსეროდერმას, ფრჩხილების სოკოვანი დაავადების, იქთიოზის, დერმატიტისა და კერატოდერმის დროს.
ასევე შედის შამპუნებისა და თხევადი საპონების შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქიმიური შენაერთები
ლიპოვა-დოლინის რაიონი
ლიპოვა-დოლინის რაიონი (Липоводоли́нський район) — რაიონი უკრაინაში, სუმის ოლქში. მისი ფართობია 900 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 18 792 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 20,9 კაცს კმ²-ზე. ლიპოვა-დოლინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლიპოვა-დოლინა.
სქოლიო
კატეგორია:სუმის ოლქის რაიონები
შამლი (ზანგილანი)
შამლი (Şamlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
სან-ჟოზე-დუ-დივინუ (პიაუი)
სან-ჟოზე-დუ-დივინუ (São José do Divino) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 148 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.13 კმ²-ზე. ფართობი 319 130 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
სუირ-აისოვო
სუირ-აისოვო (Һуйыр-Айыс) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 147 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (45%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
დიტავანი
დიტავანი (Դիտավան) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 770 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 327 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ტრაპიზონის ციხე
გეგმა
მინი|322x322პქ|ქალაქ ტრაპიზონის გეგმა, შუა საუკუნეები|ალტ=
შუა ციხე
შუა ციხის გაშენება ტრაპიზონის იმპერატორის ალექსი II-ის (მმართ. 1297–1330) მმართველობას უკავშირდება. მას არ გააჩნია სტანდარტული ფორმა. შუა ქალაქს გააჩნია ორი კარიბჭე: აღმოსავლეთით მდებარეობს იმარეთის კარიბჭე (Imaret Kapı), ხოლო დასავლეთით ზაგანოსის კარიბჭე (Zağanos Kapı). აქ არსებული ნაგებობებიდან აღსანიშნავია: ორთა ჰისარის მეჩეთი (ყოფილი ხრისოკეფალოსის ეკლესია), ამასიის მეჩეთი, შირინ ხათუნის მეჩეთი, მუსა ფაშას მეჩეთი, გუბერნატორის სასახლე, ზაგანოსის ხიდი, კულეს და ჩიფთეს აბანო, ეს უკანასკნელი თავდაპირველად გუმბათიანი და სამნავიანი ბაზილიკა იყო.
შუა ციხის ყოფილ ტერიტორიაზე ორი საავტომობილო ხიდი დგას: მე-19 საუკუნეში აშენებული ტაბახანეს და ზაგანოს ხიდი. ეს ხიდი ერთიან, მასობრივ თაღს წარმოადგენს.
ქვედა ციხე
ქვედა ციხე აშენდა XIV საუკუნეში. ქვედა ციხე ზაგანოსი კარიბჭიდან დასავლეთით, შავი ზღვის სანაპირომდე, ადრიანეს მიერ დაარსებულ ნავსადგურამდე ვრცელდება. ციხე-ქალაქის ეს ნაწილიც იმპერატორმა ალექსი II-ემ ააგო. აღმოსავლეთით გააჩნია ორი კარიბჭე: პაზარკაპი და მუჰმანეკაპი. ეს არც ისე საიმედო გალავანი იყო, რადგან მას კოშკები არ ჰქონდა. ისტორიული ნაგებობებიდან აღსანიშნავია: მოლა სიჰის მეჩეთი (ყოფილი წმინდა ანდრიას ეკლესია), ხოჯა ჰალილის მეჩეთი, პაზარკაპის მეჩეთი, კუნდუპოღლუს და იარიმბიოკოღლუს სასახლე, სექიზ დუზენლის აბანო, თოფანეს აბანო, ჰაჯი არიფ ჰამამის აბანო და ისკენდერ ფაშას შადრევანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიზანტიური არქიტექტურა კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
ჰრანუშ აკოფიანი
ჰრანუშ აკოფიანი (Հրանուշ Հակոբյան; დ. 12 აპრილი, 1954) — სომხეთის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, სომხეთის დიასპორის მინისტრი 2008 წლის 1 ოქტომბრიდან და სომხეთის გენერალური ასამბლეის ყველაზე ხანგრძლივი მმართველობის მქონე ქალბატონი.
იგი სომხეთის პარლამენტის 7 წევრიდან ერთ-ერთი ქალბატონია. აკოფიანი არის პირველი ქალი სომხეთში, ვინც თანამდებობაზე პროპორციული არჩევნებით კი არა, არამედ მაჟორიტარული არჩევნების საფუძველზე მოვიდა. 2005 წელს, მან შემოიღო სომხეთის გენდერული კვოტირება იმ მიზნით, რომ ხელი შეეწყო სომეხი ქალების არჩევნებში მონაწილეობის მიღებისათვის. 2008 წლის 1 ოქტომბერს, ჰრანუშ აკოფიანმა დაიკავა სომხეთის დიასპორის მინისტრის თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი
ალეკსინო (აბაკანოვოს სასოფლო დასახლება)
ალეკსინო (Алексино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 63 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 46 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 3 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: კრომინსკაია, სელიშე, პოგორელკა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
დვინის მიწისძვრა (893)
დვინის მიწისძვრა — სომხეთში მომხდარი მიწისძვრა 893 წლის 28 დეკემბერს. მიწისძვრა 6 მაგნიტუდით და IX ინტენსიურობით ხასიათდებოდა. შედეგად განადგურდა ქალაქი დვინი და დაიღუპა 30000-მდე ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მიწისძვრები სომხეთში
ბჟედუღები
ბჟედუღები — ადიღეელთა ერთ-ერთი ტომი. ცხოვრობენ ადიღეს ავტონომიურ ოლქში (ძირითადად თეუცეჟის ოლქში). მორწმუნე ბჟედუღები მუსულმანი სუნიტები არიან. შემოინახეს ბჟედუღური დიალექტი. მთავარი საქმიანობა მიწათმოქმედება და მესაქონლეობაა. საბჭოთა ხანაში მოხდა ბჟედუხების ეთნიკური კონსოლიდაცია.
წვიმელები
წვიმელები (Haematopota) — ორფრთიანი სისხლისმწუწნელი მწერების გვარი მაწუხელების ოჯახისა. აქვთ პატარა (7 — 12 მმ) სხეული და მუქ ფონზე თეთრად დაწინწკლული ფრთები. მსოფლიოში ცნობილია 390-მდე სახეობა. საქართველოში გავრცელებულია 7 სახეობა, ისინი ბევრია მთის ტყებში. წვიმელები ცხოველების გარდა თავს ესხმიან ადამიანსაც. გადააქვთ ინფექციური დაავადებები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაწუხელები
კალეპარკი
კალეპარკი (Kalepark), თავდაპირველად ცნობილი, როგორც ლეონკასტრონი (Leonkastron), მოგვიანებით გიუზელჰისარი (Güzelhisar, „ლამაზი ციხე“ ) — შუა საუკუნეების ციხე-სიმაგრე თურქეთში, ქ. ტრაპიზონის აღმოსავლეთ ნაწილში. ციხის აგება უკავშირდება გენუელ ვაჭრებს, რომლებიც შავი ზღვისპირეთში აქტიური სავაჭრო საქმიანობით იყვნენ დაკავებული და ტრაპიზონის იმპერატორებთან მიღწეული ხელშეკრულებით უფლება მიიღეს იმპერიის დედაქალაქში ციხე აეგოთ, რათა ტრაპიზონიდან მომავალი სავაჭრო გზები დაეცვათ. ციხე კლდოვან მასივზე აიგო და გადაჰყურებდა ქალაქში მდებარე ორივე ნავსადგურს. მოგვიანებით ტრაპიზონის იმპერატორებსა და გენუელებს შორის ციხეზე კონტროლი მრავალჯერ გამხდარა მათ შორის კონფლიქტის მიზეზი.
ციხე დაზიანდა პირველი მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას, როდესაც რუსეთის იმპერიის საზღვაო ძალებმა, ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ ბრძოლისას, ის ერთ-ერთ სამიზნედ აქციეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერია კატეგორია:გენუის რესპუბლიკა
არუშის ოლქი
მოსახლეობა — 1 694 310 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 37 576 კმ².
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთში, ესაზღვრება კენიას. ოლქის ტერიტორიაზე იმყოფება ნგორონგოროს კრატერი.
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
ოსმალეთის იმპერიის დაკნინება
ოსმალეთის იმპერიის დაკნინება (Osmanlı İmparatorluğu modernleşme ve tedbir dönemi; 1828-1908) — პერიოდი ოსმალეთის იმპერიის ისტორიაში სტაგნაციის შემდეგ, როდესაც იწყება მისი დაკნინება, რომელიც გულისხმობს ტერიტორიების კარგვას, შიდა მმართველობის აბსოლუტურ გაუგებრობასა და მოშლას, ეკონომიკის დასუსტებასა და ა.შ.
ეს პერიოდი ოსმალეთის იმპერიას ეწყება მაჰმუდ II-ის (1808-1839 წწ.) მმართველობის პერიოდში. სულთან მაჰმუდი, ქვეყანაში შექმნილი ვითარების გამო, იძულებული გახდა საბოლოოდ მოესპო იანიჩართა კორპუსი, რომელიც ოსმალეთის არმიის დასაყრდენი ძალა ოსმალეთის მე-3 სულთან, მურად I-ის მმართველობიდან მოყოლებული იყო და ამასთან ერთად, სამხედრო-ლენური სისტემა, რომელიც მწვერვალის პერიოდ, სულთან სულეიმან I-ის დროიდან არსებობდა.
იანიჩარები ქვეყანაში საკმაოდ დიდ ძალას ფლობდნენ და ძირითადად სწორედ ისინი ხდებოდნენ იმპერიაში არსებული არეულობების მიზეზი. აწყობდნენ უამრავ აჯანყებას, აგდებდნენ სულთნებს ტახტიდან, არ აძლევდნენ მმართველებს რეფორმების გატარების საშუალებას და ა.შ. სწორედ ეს გახდა საბოლოოდ მათი მოსპობის მიზეზი.
მაგრამ, ოსმალეთის დაკნინება მხოლოდ მათი კორპუსის მოსპობის ბრალი არაა. ოსმალეთი განუწყვეტლივ იბრძოდა რუსეთის იმპერიასთან და ძირითადად მარცხდებოდა ამ ომში. ძალიან დასუსტდა ოსმალეთის არმია და მოიშალა შიდა მმართველობა, რაც ხდება ძირითადი მიზეზი ოსმალეთის სტაგნაციისა და შემდეგ უკვე დაკნინებისა.
მაჰმუდ II
მინი|მარჯვნივ|[[ოსმალეთის იმპერია 1830 წელს]] მაჰმუდის ტახტზე ასვლის პირველი წლები ოსმალეთის იმპერიის სტაგნაციის პერიოდი იყო. დაკნინება კი 1827 წლიდან დაიწყო. 1829 წელს, ხელი მოეწერა ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშერკრულებას რუსეთთან, რომლითაც ოსმალეთი აღიარებდა, რომ საქართველოს ძირითადი ნაწილი ეკუთვნოდა რუსეთს და აგრეთვე, რუს ვაჭრებს საშუალება მიეცათ ოსმალეთში ყოველგვარი შეზღვუდვების გარეშე ევაჭრათ. ოსმალეთმა კი დაიბრუნა ტერიტორიები, რომელიც ცოტა ხნის წის რუსეთს ჰქონდა წართმეული, გარდა დუნაისა. ეს ზავი ბევრად უფრო სასარგებლო იყო რუსეთისთვის, ვიდრე ოსმალეთისთვის. რეფორმის შედეგად, მისი მმართველობის პერიოდში, ოსმალეთში შეიქმნა ევროპული ტიპის სამინისტროები. გარდაიცვალა 1839 წელს, 53 წლის ასაკში.
ჰყავდა უამრავი შვილი, თუმცა მისი ვაჟების უმრავლესობა, 2-ის გარდა, ადრეულ ასაკშივე გარდაიცვალნენ. გადარჩა მხოლოდ ორი აბდულმეჯიდი და აბდულაზიზი, რომლებიც იყვნენ ოსმალეთის მომავალი სულთნები.