cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კათინთაუ
კათინთაუ — მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, ბეზენგის კედელზე, მდინარეების ენგურისა და ბეზენგის ჩერეკის წყალგამყოფზე. სიმაღლე 4979 მ. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი.
სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
ჩონტალესის დეპარტამენტი
ჩონტალესის დეპარტამენტი — ნიკარაგუის ადმინისტრაციული ერთეული. იგი ფარავს 6,378 კმ², მისი მოსახლეობა კი შეადგენს 182,000 (2005) ადამიანს. დედაქალაქი არის ხუიგალპა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის დეპარტამენტები
ზურაბ შარია
ზურაბ შარია (დ. 14 ივლისი, 1968) — ქართველი მსახიობი.
1992 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი. რუსთაველის თეატრის მსახიობია 1993 წლიდან. განასახიერა: ლორდი („მარიამ სტიუარტი“), გერასიმე („მერე რა რომ სველია სველი იასამანი“), ვოლტმანდი („ჰამლეტი“), მეორე აბჯროსანი („კავკასიური ცარცის წრე“), სერ ენდრიუ („როგორც გენებოთ ანუ შობის მეთორმეტე ღამე“), „სტიქსი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
მამფორია
საკუთარი სახელი მამფორია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
გროზდანა ოლუიჩი
გროზდანა ოლუიჩი ( Гроздана Олујић ; დ. 30 აგვისტო, 1934 – 16 მარტი, 2019) — სერბი მწერალი, მთარგმნელი, რედაქტორი და კრიტიკოსი. მისი რომანები და ზღაპრების კრებულები ითარგმნა 35-ზე მეტ ენაზე. მისი ჯილდოები მოიცავს ანდრიჩის ჯილდოს, Zmaj-ის საბავშვო თამაშების ჯილდოს და ბორა სტანკოვიჩის ჯილდოს. ავტორი ასევე ცნობილია თავისი ესეებით ფრანც კაფკას, თომას ვულფის, მარსელ პრუსტის, ვირჯინია ვულფისა და ზღაპრების პოეტიკის შესახებ.
ბიოგრაფია
ოლუიჩმა დაამთავრა და მიიღო მაგისტრის ხარისხი ინგლისურ ენასა და ინგლისურ ლიტერატურაში ბელგრადის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. მისი პირველი რომანი, გასეირნება სამოთხეში ( Izlet u nebo ) გამოვიდა 1958 წელს, როდესაც მწერალი 24 წლის იყო. ეს წიგნი გახდა ბესტსელერი, ითარგმნა რამდენიმე ევროპულ ენაზე და მიიღო გამომცემლობა Narodna prosvjeta-ს ჯილდო იუგოსლავიის საუკეთესო ნოველისთვის. რომანი ადაპტირებული იყო სცენაზე და 1962 წელს, წიგნის მიხედვით, რეჟისორმა იოვან ჟივანოვიჩმა გადაიღო მელოდრამა Čudna devojka.
60-იან წლებში გამოქვეყნებულმა რომანებმა ხმა მიეცით სიყვარულს ( Glasam za ljubav ), არ გააღვიძოთ მძინარე ძაღლი ( Ne budi zaspale pse ) და ველური თესლი ( Divlje seme ) გამოავლინა გროზდანა ოლუიჩი, როგორც იუგოსლავიის ლიტერატურის ერთ-ერთი წამყვანი ავტორი. ველურმა თესლმა მოიპოვა დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან და ძალიან შეიყვარეს აშშ-ში. ასევე, გახდა სავალდებულო საკითხავი ლიტერატურა რამდენიმე უნივერსიტეტში.
რომანისათვის თამაში ( Igra ), კრებულიდან აფრიკული ია ( Afrička ljubičica ), რომელიც გამოიცა 1985 წელს, მიიღო არნსბერგში საერთაშორისო კონკურსის მთავარი პრიზი. კრებულიდან თითქმის ყველა მოთხრობა ითარგმნა უცხო ენებზე და შეტანილი იყო მოკლე პროზის ანთოლოგიაში მთელს მსოფლიოში, მათ შორის გერმანიაში, აშშ-ში, უკრაინაში, რუსეთში, ისრაელში, ინდოეთში, დიდ ბრიტანეთში, საფრანგეთში და ა.შ. 2009 წელს მწერლის რომანი „ხმები ქარში“ ( Glasovi u vetru ) გახდა NIN Award- ის, სერბეთის მთავარი ლიტერატურული ჯილდოს მფლობელი.
გროზდანა ოლუიჩი არის რამდენიმე პოპულარული წიგნის ავტორი ბავშვებისა და ახალგაზრდებისთვის. ზღაპრების კრებული ჯადოსნური ცოცხი გამოიცა სსრკ-ში 1985 წელს 100000 ეგზემპლარი.
ოლუიჩი ასევე ცნობილია თავისი ესეებით, მათ შორის კაფკაზე, თომას ვულფზე, მარსელ პრუსტზე, ვირჯინია ვულფზე და ზღაპრების პოეტიკაზე.
ჯილდოები
მას მიენიჭა დანებროგის ორდენი, გახდა ოსლოს საპატიო მოქალაქე და მოიპოვა მრავალი ჯილდო, მათ შორის NIN ჯილდო, ხელოვნებისა და კულტურის მსოფლიო კონგრესი საუკეთესო თანამედროვე ზღაპრისთვის 1994 წელს, ანდრიჩის ჯილდო, Zmaj საბავშვო თამაშების ჯილდო. და ბორა სტანკოვიჩის პრემია.
Daphnella monocincta
Daphnella monocincta — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
აბასთუმნის საიდუმლო გვირაბი
აბასთუმნის საიდუმლო გვირაბი — არქეოლოგიური ძეგლი სამცხე-ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბასთუმნის ტერიტორიაზე.
გვირაბი წარმოადგენს საიდუმლო ჩასასვლელს თამარის ციხის სამხრეთით 250 მეტრში არსებული ციხიდან მდინარე ოცხეს ხეობაში. გვირაბის საერთო სიგრძე დაახლოებით 170-175 მეტრია. უმეტესი მათგანი დღემდე შემორჩენილია, ზოგიერთ ადგილებში გვირაბის გარკვეული ნაწილი ჩანგრეულია. გვირაბი თაღოვანია და მთის რელიეფს მიუყვება ტყეში ციხიდან მდინარემდე. იგი ადგილობრივი კლდის ფლეთილი ქვითაა ამოყვანილი კირის დუღაბზე. გვირაბის სიმაღლის გარკვევა რთულია, რადგან მიწითაა ამოვსებული იატაკის დონე, თუმცა ზოგ ადგილას დაახლოებით 2 მეტრსაც აღწევს. რაც შეეხება სიგანეს კედლების შიდა მხრიდან დაახლოებით 1,9 მეტრია, ხოლო კედლების გარე მხარე 3,40 მეტრია. გვირაბი მდინარესთან მხოლოდ მცირე ფასადით გამოდის. აქედან დაახლოებით 50 მეტრში გვირაბი, როგორც ჩანს, ადრევე ამოუშენებიათ და ჩაუხერგავთ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბლაენავონი
ბლაენავონი (Blaenavon) — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ უელსში. მდებარეობს ისტორიული მონმოუშირის საზღვრებში, გორაკის ფერდობზე. ბოლო მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 6 349 ადამიანს შეადგენს. უელსურ ენაზე Blaenavon მდინარის სათავეს ნიშნავს.
ბლაენავონი 1788 წელს გახსნილი რკინის საწარმოო იმ ფაბრიკის ირგვლივ განვითარდა, რომელიც დღეს მუზეუმს წარმოადგენს. ფოლადისა და ქვანახშირის მრეწველობის ზრდამ, არეალის ირგვლივ მოსახლეობის მატება გამოიწვია და იმ დროისთვის ქალაქის მოსახლეობამ 20 000 ადამიანი შეადგინა. 1900 წელს ფოლადის, ხოლო 1980 წელს ქვანახშირის საწარმოების დახურვას მოსახლეობის შემირება მოჰყვა და ამჟამად ქალაქი ძირითადად მოხუცებითაა დასახლებული.
2000 წელს, ძველი ინდუსტრიული წარსულის გამო ბლაენავონი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უელსის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში
საქართველოს საპარლამენტო არჩევნები 2003
საქართველოს საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნები (2003) — რიგით მესამე საპარლამენტო არჩევნები საქართველოში კონსტიტუციის მიღების შემდგომ. არჩევნების პარალელურად ტარდებოდა რეფერენდუმი, რომლის მიხედვით მოსახლეობა წყვეტდა, შემცირებულიყო თუ არა საქართველოს პარლამენტის წევრთა რაოდენობა 235-დან 150-მდე. არჩევნების შედეგებმა მოსახლეობის მასობრივი უკმაყოფილება გამოიწვია, რასაც მოჰყვა ვარდების რევოლუცია და პრეზიდენტ შევარდნაძის გადადგომა. საქართველოს უზენაესმა სასამართლომ არჩევნების შედეგები ნაწილობრივ ბათილად ცნო. ხელახალი არჩევნები 2004 წლის 28 მარტს გაიმართა.
წინასაარჩევნო სიტუაცია
კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ოპოზიციური ბლოკი შექმნა ზურაბ ჟვანიამ. მიუხედავად იმისა, რომ მისი პარტია „გაერთიანებული დემოკრატები“ დამარცხდა თვითმმართველობის არჩევნებში 2002 წელს, 2003 წლის დასაწყისიდან მან მოახერხა ანგარიშგასაწევი ბლოკის ჩამოყალიბება. ჟვანიასთან გაერთიანდნენ „საქართველოს ტრადიციონალისტთა კავშირი“ აკაკი ასათიანის მეთაურობით და იმ დროისთვის პოპულარული პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე ნინო ბურჯანაძე. ბლოკი არჩევნებში მონაწილეობდა სახელწოდებით „ბურჯანაძე - დემოკრატები“.
2003 წლის დასაწყისიდან „მოქალაქეთა კავშირი“ შეეცადა საკუთარი პოზიციების გაძლიერებას და ჩამოაყალიბა ალიანსი „ახალი საქართველოსთვის“. ეს იყო ეკლექტური გაერთიანება, რომელშიც „მოქალაქეთა კავშირთან“ ერთად შედიოდნენ „ ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია“, „საქართველოს სოციალისტური პარტია“, „ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირი“ და სხვები. ალიანსს მხარს უჭერდა პრეზიდენტი ედუარდ შევარდნაძე. სახელისუფლებო ბლოკის წინასაარჩევნო კამპანიას სათავეში ჩაუდგა ყოფილი სახელმწიფო მინისტრი ვაჟა ლორთქიფანიძე, რომელმაც პარტიულ სიაში პირველი ადგილი დაიკავა.
არჩევნებში ასევე მონაწილეობდა „დემოკრატიული აღორძინების კავშირი“, რომელიც მმართველ ძალას წარმოადგენდა აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში და ტრადიციულად ბევრ ხმებს იღებდა ამ რეგიონში.
არჩევნების მნიშვნელობას ზრდიდა მოახლოებული საპრეზიდენტო არჩევნები, რომელიც, საქართველოს კონსტიტუციის მიხედვით 2005 წლის გაზაფხულზე უნდა გამართულიყო და რომელშიც მონაწილეობას ვეღარ მიიღებდა ედუარდ შევარდნაძე. საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვებული ძალის ლიდერი იქმნიდა მნიშვნელოვან პლაცდარმს პრეზიდენტობისთვის ბრძოლაში. 2003 წლისთვის პრეზიდენტობის სურვილი დაფიქსირებული ჰქონდათ მიხეილ სააკაშვილს, ზურაბ ჟვანიასა და შალვა ნათელაშვილს.
არჩევნები
არჩევნები ტარდებოდა პროპორციული და მაჟორიტარული სისტემით. პარლამენტის 235 მანდატიდან 150 მანდატი მიღებული ხმების პროპორციულად ნაწილდებოდა იმ პარტიებზე, რომლებმაც მიიღეს არჩევნებში მონაწილე ამომრჩეველთა ხმების 7%-ზე მეტი. 85 დეპუტატი კი აირჩეოდა საქართველოს ადმინისტრაციული ერთეულებიდან. მათგან 12 მაჟორიტარ დეპუტატს ავტომატურად მიენიჭა უფლებამოსილება, რადგანაც ისინი წარმოადგენდნენ აფხაზეთის რაიონების მაჟორიტარ დეპუტატებს, ხოლო დანარჩენ 73 მაჟორიტარულ ოლქში არჩევნები ჩატარდა ჩვეულებისამებრ.
შედეგები
არჩევნებზე ტარდებოდა ორი ეგზიტ-პოლი, ხოლო ორგანიზაცია „სამართლიანი არჩევნები“ ატარებდა ხმების პარალელურ დათვლას.
რეფერენდუმი
საპარლამენტო არჩევნებთან ერთად გაიმართა საკონსტიტუციო რეფერენდუმი. შეკითხვა იყო: „მომხრე ხართ თუ არა, რომ პარლამენტის წევრთა რიცხვი შემცირდეს და განისაზღვროს არაუმეტეს 150 წევრით?“ წინადადებას მხარი დაუჭირა ამომრჩეველთა 83,5%.
შეფასებები და რეაქცია
ეუთოს სადამკვირვებლო მისიის შეფასებით არჩევნები არ შეესაბამებოდა საერთაშორისო სტანდარტებს, ადგილი ჰქონდა ფართოდ გავრცელებულ და სისტემურ გაყალბებებს, განსაკუთრებით აჭარასა და ქვემო ქართლის მხარეში.
არჩევნებმა მასობრივი უკმაყოფილება გამოიწვია მოსახლეობაში, რაც გახდა მიზეზი დემონსტრაციებისა, რომლებიც 4 ნოემბრიდან 22 ნოემბრამდე თბილისის ქუჩებში იმართებოდა. 22 ნოემბერს აქციაზე შეკრებილმა ხალხმა არ დაუშვა ახალარჩეული პარლამენტის პირველი სხდომის ჩატარება და მისი უფლებამოსილების ცნობა. 23 ნოემბერს გადადგა პრეზიდენტი ედუარდ შევარდნაძე. იმავე დღეს საქართველოს უზენაესმა სასამართლომ გააუქმა პროპორციული სისტემით ჩატარებული არჩევნების შედეგები, თუმცა ძალაში დატოვა მაჟორიტარული სისტემით ჩატარებული არცევნებისა და რეფერენდუმის შედეგები. მომავალ არჩევნებამდე მუშაობა განაგრძო 1999 წლის მოწვევის პარლამენტმა.
2003 კატეგორია:2003 წლის არჩევნები
უცნაური ანასტასია
სიუჟეტი
ანასტასია ლამაზი, მომხიბვლელი ქალია, რომლის მიზანია გახდეს ცნობილი პიროვნება. მისი მეშვეობით ბოროსფკების ოჯახი და მათი საიუველირო კომპანია დიდ წარამტებას აღწევს. მაგრამ იგი ხვდება, რომ ბოროსფკების ოჯახის უკან საშინელი კოშმარი იმალება, კერძოდ, ძვირფასი ჯვრის საიდუმლო, რომელიც მილიონობით დოლარი ღირს. ფილმში ჩნდება იდუმალი მკვლელი ბერი (El Monje), რომელსაც შავი ტანსაცმელი აცვია და შავი ნიღაბი უკეთია. მკვლელს დროდადრო ცალკე სახლში ჰყავს ქალი, რომელიც შენიღბულია და წითელი ტანსაცმელი აცვია. გარკვეულწილად მკვლელი მისგან იღებს მითითებებს თავდასხმაზე. ამ საიდუმლოს გაგების შემდეგ ანასტასიას საახლობლოს საფრთხე ემუქრება იდუმალი მკვლელის სახით და მისი მიზანია, გაარკვიოს რა იმალება ძვირფასი ჯვრის საიდუმლოს უკან და რა ამოძრავებს მკვლელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელური ტელესერიალები
აზერბაიჯან-ინდოეთის ურთიერთობები
აზერბაიჯან-ინდოეთის ურთიერთობები აღნიშნავს ორმხრივ ურთიერთობებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და ინდოეთს შორის.
ისტორიული ურთიერთობები
აზერბაიჯანი და ინდოეთი აბრეშუმის გზის მეშვეობით უძველესი დროიდან უკავშირდებოდა ერთმანეთს. ბაქოში მდებარე ათეშგიაჰი ინდოეთსა და აზერბაიჯანს შორის ისტორიული ურთიერთობებისა და კულტურული გაცვლის მაგალითია. საბჭოთა პერიოდში აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა ინდოეთს მოსკოვის მეშვეობით უკავშირდებოდა. ნობელის პრემიის ლაურეატი, რაბინდრანათ თაგორი, ყოფილი პრეზიდენტი სარვეპალი რადჰაკრიშნანი და პრემიერ-მინისტრი ჯავაჰარლალ ნერუ აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკასაც ეწვივნენ.
დიპლომატიური ურთიერთობები
ინდოეთმა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა სსრ კავშირის დაშლიდან მალევე, 1991 წლის დეკემბერში აღიარა. ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1992 წლის 28 თებერვალს დამყარდა. ინდოეთის მისია ბაქოში 1999 წელს ჩავიდა, ხოლო აზერბაიჯანის მისია ნიუ-დელიში 2004 წლის ოქტომბერში გაიხსნა.
აზერბაიჯანსა და ინდოეთს შორის პირველი ორმხრივი შეთანხმება 1998 წლის ივნისში გაფორმდა. „ეკონომიკურ და ტექნიკურ სფეროებში ურთიერთთანამშრომლობის შეთანხმების“ შესაბამისად ინდოეთ-აზერბაიჯანის სამთავრობოთაშორისო სავაჭრო კომისია შეიქმნა. მოგვიანებით ორ ქვეყანას შორის გაფორმდა შემდეგი ხელშეკრულებები: „შეთანხმება ეკონომიკის, სამეცნიერო და ტექნოლოგიების სფეროში ურთიერთთანამშრომლობის შესახებ“ (2007); „შეთანხმება აზერბაიჯანის მთავრობასა და ინდოეთის მთავრობას შორის საჰაერო კომუნიკაციების სფეროში“ (2013 წლის აპრილი); „შეთანხმება აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და ინდოეთის რესპუბლიკას შორის იურიდიული მხარდაჭერის შესახებ“; „შეთანხმება აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და ირანის რესპუბლიკას შორის გადაზიდვების შესახებ“; „შეთანხმება აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და ირანის რესპუბლიკას შორის ორმაგი გადასახადების გაუქმების შესახებ“ და სხვ.
ეკონომიკური ურთიერთობები
ბოლო წლებში ინდოეთსა და აზერბაიჯანს შორის ორმხრივი ვაჭრობა სტრაბილურად იზრდება. აზერბაიჯანში ინდური ფარმაცევტული მრეწველობა მყარადაა დამკვიდრებული. ინდოეთიდან აზერბაიჯანში პირდაპირი და არაპირდაპირი ექსპორტის ძირითადი პროდუქტებია: ქსოვილები და ტექსტილი, საინფორმაციო ტექნოლოგიები, საკვები ნივთიერები და მძრიმე მრეწველობის პროდუქტები, ელექტრონული ბარათები, ორთქლის ქვაბები და სხვ. აზერბაიჯანიდან ინდოეთში მთავარი საექსპორტო პროდუქტი ნედლი ნავთობია. 2005 წლიდან 2015 წლამდე პერიოდში აზერბაიჯანსა და ინდოეთს შორის ვაჭრობის მოცულობა 50 მილიონიდან 250 მილიონ აშშ დოლარამდე გაიზარდა.
აზერბაიჯანსა და ინდოეთს შორის მიმდინარეობს მოლაპარაკებები აღდგენადი ენერგეტიკის სექტორში სამომავლო პერსპექტივების, ენერგიის ეფექტურობისა და ნავთობისა და ბუნებრივი აირის მილსადენებთან დაკავშირებული სამომავლო პროექტების შესახებ. ინდურმა კომპანია GAIL-მა აზერბაიჯანულ კომპანია SOCAR-თან ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმი გააფორმა პეტროქიმიურ პროექტებში ბიზნეს-შესაძლებლობების განსავითარებლად.
გაზვინ-რაშტ-ასტარის სარკინიგზო მარშრუტი
ინდოეთმა და აზერბაიჯანმა დიდი როლი ითამაშეს გაზვინ-რაშტ-ასტარის სარკინიგზო ხაზის გაყვანაში, რომელიც საერთაშორისო ჩრდილოეთ-სამხრეთ სატრანსპორტო დერეფნის შემადგენლობაში შედის. პროექტის მიზანი რუსეთის, აზერბაიჯანის, ირანისა და ინდოეთის იტეგრირებაა სატრანსპორტო და საინფორმაციო სფეროში. ხაზით ყოველწლიურად ექვსი მილიონი ტონა ტვირთის ტრანსპორტირება იგეგმება. პროექტის მთავარი მიზანი პირველ რიგში აზერბაიჯანსა და ირანს შორის სავაჭრო ურთიერთობების გაუმჯობესებაა, სამომავლო პერსპექტივაში კი, რუსეთი და ინდოეთიც ისარგებლებენ.
კულტურული კავშირები
აზერბაიჯანი და ინდოეთი ახლოს არიან კულტურის თვალსაზრისით. გამოჩენილი სპარსი პოეტის, ნიზამი განჯევის შემოქმედებამ დიდი გავლენა მოახდინა ინდოელ პოეტებს, მათ შორის ამირ ხურსაუზე. ცნობილი აზერაიჯანი ოპერის მომღერალი და მსახიობი რაშიდ ბეჰბუდოვი, აზერბაიჯანული მუსიკის პოპულარიზაციას ეწეოდა, რაჯ კაპურის ახლო მეგობარი იყო. აზერბაიჯანში კარგადაა ცნობილი რაბინდრანათ თაგორის შემოქმედება და ინდოელი მწერლისა და ფილოსოფოსის დაბადებისადმი მიძღვნილი დღესასწაულები უყოველწლიურად იმართება. 2018 წლის 12 ოქტომბერს აზერბაიჯანსა და ინდოეთს შორის კულტურული გაცვლის პროგრამას მოეწერა ხელი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:ინდოეთის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:აზერბაიჯანის ორმხრივი ურთიერთობები კატეგორია:ინდოეთის ორმხრივი ურთიერთობები
1070
თარიღი უცნობია
*
ნამგალასნაირნი
ნამგალასნაირნი (Apodiformes), ფრინველების რიგი. აერთიანებს 400-მდე სახეობას. გავრცელებული არიან ზომიერ და განსაკუთრებით ტროპიკულ სარტყელში. მასა მერყეობს 1,6 გრამიდან 50 გრამამდე. აქვთ ვიწრო, გრძელი, ნამგლისებური ფრთები და მანევრული ფრენის უნარი. ნამგალასნაირნი თითქმის სიცოცხლეს ფრენაში ატარებენ. ფრენის დროს იკვებებიან კიდეც. აქვთ პატარა და სუსტი ფეხები, რომლითაც ვერ დადიან. არა აქვთ სხეულის მუდმივი ტემპერატურა, ფრენის დროს იგი 43°-მდე აღწევს. თუ ჰაერის ტემპერატურა დაეცა, ბუდეში მჯდომარე ბარტყები შეიძლება ანაბიოზშივ ჩავარდნენ. რიგში 2 ქვერიგია: ნამგალები და კოლიბრები.
ლიტერატურა
*
ჰეიზერ მორისი
ჰეიზერ ელიზაბეტ მორისი (Heather Elizabeth Morris) — ამერიკელი მსახიობი,მომღერალი და მოცეკვავეა. იგი 1987 წლის 1 თებერვალს, კალიფორნიის ქალაქ ოუზენდ ოაკსში დაიბადა თუმცა, შემდგომ არიზონაში, ქალაქ სკოტსდეილში გადავიდა საცხოვრებლად. მან ცეკვისადმი მიდრეკილება ერთი წლის ასაკში გამოავლინა. 14 წლის ასაკში ჰეიზერს მამა გარდაეცვალა.
პირველად ჰეიზერ მორისი 2008 წელს — „The Beyoncé Experience“ -ში გამოჩნდა, სადაც იგი ცეკვავდა. 2009 წლიდან კი მან, ტელესერიალ კლუბის პროდიუსერებთან გააფრომა კონტრაქტი და ბრიტანი სუზან პირსის როლი მიიღო.
კლუბი
თავდაპირველად, ჰეიზერის პერსონაჟი, ბრიტანი, სერიალში უკანა ფლანგზე იყო გადაწეული თუმცა, მეორე სეზონიდან, იგი სერიალის ერთ-ერთი ცენტრალური გმირი გახდა. ეპიზოდში „Britney/Brittany“ ჰეიზერ მორისმა პირველი სოლო სიმღერა — „I'm a Slave 4 U“ შეასრულა. მეორე სიმღერა, „TiK ToK“ ეპიზოდში — „Blame It on the Alcohol“.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მოცეკვავეები კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:კლუბი (სერიალი) კატეგორია:კლუბი (მსახიობები)
ესტელის დეპარტამენტი
ესტელი — დეპარტამენტი ნიკარაგუაში. მისი ფართობი შეადგენს 2,335 კმ²-ს, მოსახლეობა კი 215,400 (2005). მისი დედაქალაქი არის ესტელი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის დეპარტამენტები
Daphnella nobilis
Daphnella nobilis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ანაქსიმენე
მინი|ანაქსიმენე მილეტელი
ანაქსიმენე (Ἀναξιμένης) მილეტელი (* ძვ. წ. 585 ― გ. ძვ. წ. 525) — ბერძენი ფილოსოფოსი, შესაძლოა ანაქსიმანდრის პერიოდში, რომლის მოწაფე და მეგობარი უნდა ყოფილიყო.
ის ამტკიცებდა, რომ ჰაერი (აირი), მისი შემადგენლობის ნაირსახეობებით და მისი უნივერსალური ყოვლისმომცველობა, მისი ასოციაცია სიცოცხლისა და ზრდის ფენომენთან, არის წყარო ყველაფრისა რაც არსებობს. ყველაფერი ჰაერია განსხვავებული სიმკვრივის ხარისხით, და ის სიმხურვალისა (რომელიც აფართოებს) და სიცივის (რომელიც კუმშავს) გავლენით ის დასაბამს აძლევს არსებობის სხვადასხვა ფორმებსა და ფაზებს. ეს პროცესი გარდამავალია და ორი მიმართულებით ვითარდება, სიმხურვალესა თუ სიცივის უპირატესობაზე დამოკიდებულებით. ამგვარად ჩამოყალიბდა დედამიწის ვრცელი დისკო, რომელიც ცირკუმამბიენტურ (circumambient) აირზე ტივტივებს. მსგავსმა კონდენსაციამ წარმოქმნა მზე და ვარსკვლავები; ხოლო ამ ციურ სხეულთა ცეცხლოვანი ბუნება მათი მოძრაობის სისწრაფის შედეგია. მისი სიტყვებია:
რა გამოერჩევს სამ მილეტელ ფილოსოფოსს - თალესს, ანაქსიმანდრსა და ანაქსიმენეს - სხვათაგან, არის ის, რომ მათ თეორიული ადამიანი რეალობა გახადეს. აზროვნება მისი საწყისი ფორმიდან გამოეყო მითოლოგიურ შეხედულებებს (მითოსს) და გადავიდა თეორიულ აზროვნებაში (ლოგოსი). ამის შემდეგ მთავარი საგანი გახდა უნივერსალურისა და საერთოს განსაზღვრება. ამიერიდან ყველაფერი სამყაროში შესაძლებელია აიხსნას ადამიანთა ფიქრებითა და აზროვნებით. ამ შეხედულებამ განსაკუთრებული ზეგავლენა მოახდინა პითაგორელებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 585 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 525 კატეგორია:ძველი ბერძენი მათემატიკოსები კატეგორია:ძველი ბერძენი ფილოსოფოსები კატეგორია:მილეტის სკოლა კატეგორია:ძვ. წ. VI საუკუნის ბერძნები
კოვა-ლიმის ოლქი
კოვა-ლიმის ოლქი (Cova Lima) — ოლქი აღმოსავლეთ ტიმორში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში ტიმორის ზღვის სანაპიროზე. ფართობი 1 226 კმ². დედაქალაქი – სუაი. ოლქი დაყოფილია 7 რაიონად. ოლქის მოსახლეობის ძირითადი ენაა ტეტუმი, აღმოსავლეთ ნაწილში საუბრობენ მაკასაეს ენაზე.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ ტიმორის ოლქები
ტაბულა (ჟურნალი)
ტაბულა — ქართულენოვანი ჟურნალი, რომელიც 2010 წლიდან გამოიცემა. ჟურნალს გამოსცემს სამოქალაქო განათლების ფონდი. მას მკაფიო სარედაქციო პოლიტიკა აქვს, რომელიც ეფუძნება მემარჯვენე ლიბერტარიანულ მსოფლმხედველობას.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
კეიტელე (ფინეთი)
კეიტელე (Keitele) — მუნიციპალიტეტი ზემო სავონიის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 023 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 578.3 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.2 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მიუხედავად ერთნაირი სახელებისა, ტბა კეიტელე მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არ მდებარეობს. მათ შორის მანძილი სულ მცირე 10 კმ-ია.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ სავონიის მუნიციპალიტეტები
ბლენჰეიმის სასახლე
ბლენჰეიმის სასახლე (Blenheim Palace) — მონუმენტური, სასოფლო ტიპის სასახლე ინგლისის პატარა ქალაქ ვუდსტოკში, ოქსფორდშირის საგრაფოში. ის ერთადერთი არასამეფო და არასაეპისკოპოსო სასოფლო სახლია ინგლისში, რომელიც სასახლის ტიტულს ატარებს. აშენდა 1705 - 1724 წლებში. 1987 წელს ის იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
სასახლე უიშვიათეს, საკმაოდ მცირე ხნის ისტორიის მქონე ინგლისური ბაროკოს სტილშია აგებული და დღეს თითქმის იგივე სახითაა შემორჩენილი, როგორც ის 1720-იან წლებში იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს სასახლეები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში
1071
თარიღი უცნობია
*
1016
მმართველები
*
ერჰარდ მილხი
ერჰარდ მილხი (Erhard Milch) (დ. 30 მარტი, 1892, ვილჰელმსჰაფენი — გ. 25 იანვარი, 1972, ვუპერტალი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ ლუფტვაფეს “ გენერალ-ფელდმარშალი, რაიხის საჰაერო მიმოსვლის სამინისტროს სახელმწიფო მდივანი 1933–1945 წლებში და გენერალ-ლუფტცოიგმაისტერი 1941–1945 წლებში.
ბიოგრაფია
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
ირან-ოსმალეთის ომი (1730-1736)
ირან-ოსმალეთის ომი (1730-1736) —ბრძოლა ოსმალეთის იმპერიასა და ნადირ-შაჰის ძალებს შორის.
წინაისტორია
1721 წელს გილზაიების ავღანური ტომები სპარსეთში  შეიჭრნენ აღმოსავლეთიდან და მომდევნო წელს აიღეს სპარსეთის დედაქალაქი ისპაჰანი. ავღანელების ლიდერმა მირ მაჰმუდმა თავი ახალ შაჰად გამოაცხადა, მაგრამ სპარსეთის პროვინციების უმეტესობამ ეს არ აღიარა. სულთან ჰუსეინის ვაჟი — თამაზ II — ჩრდილოეთით გაიქცა და იქ თავი შაჰად გამოაცხადა. მისი საყრდენი გახდა აზერბაიჯანი და კასპიის პროვინციები.
თამაზ II -მ დახმარებისთვის მიმართა რუსეთს და სანაცვლოდ დაჰპირდა ჩრდილოეთ პროვინციების დათმობას. რუსეთის ჯარებმა ლაშქრობა წამოიწყეს ამიერკავკასიაში. შექმნილი ვითარებით ისარგებლა ოსმალეთის იმპერიამ და სპარსეთშიც შეიჭრა. მირ აშრაფი, რომელმაც ტახტზე მირ მაჰმუდი შეცვალა 1725 წელს, იძულებული გახდა 1727 წელს დაედო ჰამადანის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც მან ფაქტობრივად ცნო თავი სულთნის ვასალად და გადასცა მთელი დასავლეთი და ჩრდილოეთი ირანი ოსმალეთის იმპერიას, მათ შორის. რაიონი, რომელშიც დღეს თეირანი მდებარეობს.
1726 წელს  შაჰ -თამაზ II-სთან სამსახური დაიწყო   ნადირმა ყიზილბაშთ ა ავშარის ტომიდან. იგი დაინიშნა ხორასანის გამგებლად. ნადირმა მიიღო თაჰმასპ-ყული ხანის ტიტული ("ხანი თაჰმასპის მონაა"), რითაც აჩვენა ერთგულება სეფიანი შაჰის მიმართ. 1729 წელს ნადირმა გადამწყვეტი დარტყმა მიაყენა მირ აშრაფს, მიუხედავად  ოსმალეთის იმპერიის მხარდაჭერისა, მირ აშრაფი გაქცევისას გარდაიცვალა.
მოვლენათა მსვლელობა
ტახტის ავღანელ პრეტენდენტებთან ურთიერთობის გარკვევის შემდეგ ნადირმა ოსმალეთის წინააღმდეგ გაილაშქრა. შექმნა ძლიერი ჯარი, გადავიდა ჩრდილო-დასავლეთით, აიღო თავრიზი და მოიპოვა არაერთი სერიოზული გამარჯვება. თუმცა, სანამ ნადირ-შაჰი ხორასანში იბრძოდა, თაჰმაზ II-მ თურქებთან ახალი დამამცირებელ ზავს მოაწერა ხელი. შემდეგ ნადირმა ჩამოაგდო თამაზ II და შაჰად გამოაცხადა თავისი რვა თვის ვაჟი აბას III.
ნადირ-შაჰის ინიციატივით, 1732 წელს, დაიდო ხელშეკრულება რუსეთთან, რომლის მიხედვითაც   მაზანდერანი და გილანი სპარსეთს დაუბრუნდა (რუსეთი წავიდა დათმობაზე, ვინაიდან იქ ჯერ კიდევ ვერ დაამყარა ფაქტობრივი კონტროლი და უკვე მწიფდებოდა ახალი ომი ოსმალეთის იმპერიასთან).
1733 წელს ნადირ-შაჰმა მოაწყო ბაღდადის რამდენიმე თვიანი ალყა, 1734 წელს პირველი წარმატებული ლაშქრობა ჩაატარა დაღესტანში, 1735 წლისთვის კი ამიერკავკასია გაასუფთავა თურქებისგან. 1735 წელს სპარსეთსა და რუსეთს შორის რუსეთ-თურქეთის მორიგი ომის დაწყებასთან დაკავშირებით დაიდო სამოკავშირეო ხელშეკრულება, რის შემდეგაც დერბენტი და შირვანის კასპიის ნაწილი სპარსეთს დაუბრუნდა; ამავე დროს ნადირმა მეორე ლაშქრობა მოაწყო დაღესტანში ადგილობრივი მმართველების წინააღმდეგ, რომლებიც მხარს უჭერდნენ თურქებს.
შედეგები
ოსმალეთის იმპერიამ ვერ აწარმოა ომი ორ ფრონტზე და 1735 წლის ბოლოს დაიწყო ცალკე სამშვიდობო მოლაპარაკებები ნადირ შაჰთან. 1736 წელს მოლაპარაკების შედეგად დაიდო სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც აღდგა ირან-ოსმალეთის საზღვარი  1722 წლის ფარგლებში.
ლეონის დეპარტამენტი
ლეონი — დეპარტამენტი ნიკარაგუაში. მისი ფართობი შეადგენს 5,107 კმ²-ს, მოსახლეობა კი 389,600 (2005). მისი დედაქალაქი არის ლეონი.
ირან-ოსმალეთის ომი (1730-1736)
სქოლიო
კატეგორია:ირან-ოსმალეთის ომები კატეგორია:ნადირ-შაჰ აფშარის ლაშქრობები კატეგორია:XVIII საუკუნის ომები
ლეონის დეპარტამენტი
მუნიციპალიტეტები
კატეგორია:ნიკარაგუის დეპარტამენტები
Daphnella olyra
Daphnella olyra — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კიევის რუსეთი
thumb|300px|კიევის რუსეთი, XI ს.
კიევის რუსეთი (რუს. Киевская Русь ან Древнерусское государство, Рѹ́сь ან აგრეთვე Кы́ѥвьска Рѹ́сь, Кіеўская Русь, Ки́ївська Русь) — აღმოსავლური სლავების ადრინდელი ფეოდალური სახელმწიფო IX-XII საუკუნეებში. შეიქმნა VIII-IX საუკუნეების მიჯნაზე შუა დნეპრისპირეთში აღმოსავლური სლავური ტომების გაერთიანების შედეგად, ცენტრით ქ. კიევში. იყო ევროპის ერთ-ერთი უდიდესი სახელმწიფო გაერთიანება. მისი შექმნის წინა ხანა — VI-VIII საუკუნეები — იყო პერიოდი ფეოდალური ურთიერთობათა ჩასახვისა სამხედრო დემოკრატიის პირობებში. კიევის რუსეთში ჩამოყალიბდა ერთიანი აღმოსავლური ხალხი, რომელიც შემდეგ გახდა საფუძველი 3 ეროვნების — რუსების, უკრაინელებისა და ბელორუსების — შექმნისა.
პოლიტიკური ისტორია
ძველი რუსული მატიანეების ცნობით, კიევის რუსეთის პირველი მთავარი იყო ლეგენდარული კიი, შჩეკი და ხორივი (დაახლოებით 852). კიევის რუსეთის ისტორიის შემდგომ ეტაპს კი იგივე მატიანეები უკავშირებენ ვარიაგთა (ნორმანთა) ლეგენდარული მთავრის რიურიკის მოწვევას (862). ეს ფაქტი ადასტურებს ნორმანულ თეორიას კიევის რუსეთის სახელმწიფოს წარმოშობის შესახებ. რიურიკის სიკვდილის შემდეგ ძალაუფლება გადავიდა ოლეგის ხელში, რომელმაც 882 წელს განდევნა კიევის მმართველი ფეოდალები ასკოლდი და დირი და დაიპყრო კიევი, 883-885 წლებში დაიმორჩილა რადიმიჩთა ტომები, ხოლო 907 და 911 ილაშქრა ბიზანტიაში. ოლეგის გარდაცვალების (912) შემდეგ აქტიური საგარეო პოლიტიკას განაგრძობდა მისი ვაჟი იგორი, რომელმაც ასევე ორგზის (941, 944) ილაშქრა ბიზანტიაში. 913 წელს დალაშქრა კასპიისპირეთი. 945 წელს დრევლიანებმა მოკლეს იგორი. მისმა მეუღლემ ოლგამ ერთ-ერთმა პირველმა მიიღო რუსეთში ქრისტიანობა.
იგორისა და ოლგას ვაჟმა სვიატოსლავმა (994-972) დიდად გააფართოვა კიევის რუსეთის ფარგლები და განამტკიცა მისი საერთაშორისო მდგომარეობა. სვიატოსლავი დაიღუპა პაჭანიკებთან ბრძოლაში. მისი გარდაცვალების შემდეგ ტახტის მემკვიდრე ვაჟებს შორის ატყდა ბრძოლა პირველობისათვის, გაიმარჯვა ვლადიმირმა (980-1015). მის დროს კიევის რუსეთის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადდა ქრისტიანობა (988-989), კერძოდ, ბიზანტიის მართლმადიდებლობა. ვლადიმირის გარდაცვალების შემდეგ მის მემკვიდრე ვაჟებს შორის კვლავ ატყდა ბრძოლა, სვიატოპოლკმა მოკლა 2 ძმა — ბორისი და გლები (რომლებიც შემდეგ რუსეთის ეკლესიამ წმინდანებად შერაცხა), მაგრამ იაროსლავთან ბრძოლაში დამარცხდა. დიდი მთავრის ტახტი იაროსლავ ვლადიმირის ძემ (იაროსლავ ბრძენმა, 1019-1054) დაიკავა. მის დროს შესამჩნევად გაიზარდა კიევის რუსეთის საერთაშორისო ავტორიტეტი, დაარსდა კიევის დამოუკიდებელი მეტროპოლია (1037), გაშენდა ქალაქები. იაროსლავის ვაჟებმა დაიყვეს კიევის რუსეთი და ენერგიულად ცდილობდნენ მისი ერთიანობის შენარჩუნებას. მალე ძმებს შორისაც ატყდა ომი, რომელსაც შეეწირნენ იზიასლავი და სვიატოსლავი. კიევის მთავარი გახდა ვსევოლოდი (1078-1093), რომელმაც ვერ შეძლო კიევის რუსეთის დაშლის პროცესის შეჩერება. სულ უფრო მეტ დამოუკიდებლობას იჩენდნენ მიწების მთავრები. მდგომარეობას ვერც მთავრების ყრილობებმა (1097, 1113) უშველა.
1113 წელს კიევის მთავარი გახდა ვლადიმირ ვსევოლოდის ძე მონომახი. მან შეძლო მდგომარეობის სტაბილიზება (ყივჩაყთა დამარცხება, ცალკეულ მთავართა დამორჩილება). მისმა ვაჟმა მსტისლავმა (1125-1132) კიდევ ერთხელ შეძლო ყივჩაყთა დამარცხება. მაგრამ მისი სიკვდილის შემდეგ კიევის რუსეთი საბოლოოდ დაიშალა ცალკეულ სამთავროებად. რუსეთში დაიწყო ფეოდალური დაქუცმაცებულობის პერიოდი.
მეურნეობა
კიევის რუსეთის არქეოლოგიურმა შესწავლამ წარმოაჩინა სოფლური დასახლებების ტიპები და მეურნეობის ხასიათი. მეურნეობის ძირითად დარგს წარმოადგენდა სახვნელი მიწათმოქმედება, გაჩნდა ე. წ. სამმინდვრიანი სისტემა, ითესებოდა ხორბალი, ქერი, შვრია, ფეტვი და სვა. მოსახლეობა მისდევდა აგრეთვე მესაქონლეობას, ნადირობას, თევზჭერას და ველური თაფლის მოპოვებას. სოფლურ ხელოსნობას მეორეხარისხოვანი ადგილი ეჭირა.
საზოგადოებრივი წყობის საფუძველს წარმოადგენდა მიწის ფეოდალური საკუთრება, რომელსაც თან სდევდა თავისუფალ მიწისმოქმედთა დაყმევების მზარდი პროცესი. გაჩნდა მსხვილ ფეოდალთა და მთავართა მამულები გამაგრებული სასახლეებითურთ.
ხელოსნობისა და ვაჭრობის განვითარებას მოჰყვა ქალაქების გაჩენა. კიევის რუსეთის უძველესი ქალაქებიდან გამოირჩეოდა კიევი, ჩერნიგოვი, პერეიასლავლი, სმოლენსკი, როსტოვი და სხვა.
კიევის რუსეთის ვაჭრობის ისტორია 2 პერიოდად იყოფა:
სოციალურ-პოლიტიკური წყობა და კლასობრივი ბრძოლა
კიევის რუსეთის სახელმწიფოებრივი ფორმა იყო ადრინდელი ფეოდალური მონარქია. დიდი მთავარი — ერთპიროვნული მმართველი — ეყრდნობოდა მთლიანად მასზე დამოკიდებულ რაზმს. ამ დროს გარკვეულ როლს ასრულებდა ვეჩეც. ფეოდალურ ურთიერთობათა განვიტარებასთან ერთად იზრდებოდა მტავრის მოვალეობებიც (სოციალური და ეკონომიური თვალსაზრისით), ხოლო მისი ძალაუფლება თანდათან იზღუდებოდა ფეოდალთა ფენის მხრივ. ქალაქებში მნიშვნელოვანი ადგილი ეჭირათ ვაჭრებსა და ყველაზე მრავალრიცხოვან ფენას — ხელოსნებს. განსაკუთრებული ადგილი ეჭირა სამღვდელოებას, რომელიც ორად იყოფოდა: შავ (ბერ-მონაზნები) და თეთრ (ეკლესიების მსახურნი) სამღვდელოებად. სოფლის მოსახლეობა შედგებოდა ჯერ კიდევ თავისუფალი და უკვე დაყმევებული მეთემეებისაგან.
კიევის რუსეთში გამწვავებული იყო კლასობრივი ბრძოლა. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი აჯანყებები მოხდა სუზდალში 1024 წელს, ბელოოზეროში 1071, კიევში 1068-1069 და 1113.
კულტურა
კიევის რუსეთის კულტურა გამოირჩეოდა განვითარების მაღალი დონით. იგი ეყრდნობოდა სლავი ხალხების თვითმყოფ კულტურას, მნიშვნელოვანი იყო ბიზანტიური კულტურის გავლენაც. ჩვენამდე მოღწეულია კიევის რუსეთის ლიტერატურის ძეგლების საკმაო რაოდენობა, რომელთა შორის უძველესია ე. წ. ოსტრომირის სახარება. კულტურულ-ლიტერატურულ საქმიანობას ძირითადად საეკლესიო პირები ეწეოდნენ (კიევის მიტროპოლიტი ილარიონი, მემატიანეები ნიკონი, ნესტორი, სილვესტრი და სხვები). იწერებოდა მატიანეები, ჰაგიოგრაფიული თხზულებები, მოგზაურობათა აღწერები, პატრიოტული ეპოსი, დიდი ადგილი ეჭირა ბერძნულიდან თარგმნილ ლიტერატურას. კიევის რუსეთის ლიტერატურულ ტრადიციებზე შეიქმნა ბრწყინვალე ძეგლი „ამბავი იგორის ლაშქრობისა“.
კიევის რუსეთის ეპოქის სახვითი ხელოვნება და არქიტექტურა ჩამოყალიბდა სამხრეთ-სლავური ტომების მხატვრული შემოქმედების ტრადიციებისა და უცხოურ გავლენატა (ბიზანტია, ბალკანეთისა და სკანდინავიური ქვეყნები, ამიერკავკასია და ახლო აღმოსავლეთი) გარკვეული ზემოქმედებით. კიევის რუსეთის ხელოვნებაში დიდხანს შემორჩა ძველი სლავური ხუროთმოძღვრების ტრადიციები. IX საუკუნე -X საუკუნის დასაწყისში განვითარდა ქალაქ-სიმაგრეები, საფუძველი ჩაეყარა ხის ნაგებობებით განაშენიანებულ ახალ ქალაქებს, რომელთა ქუჩები შუაში აღმართული კრემლისაკენ (კიევი, ფსკოვი) ამ მდინარის პარალელურად (ნოვგოროდი) იყო მიმართული. IX საუკუნის II ნახევრიდან მატიანეებში იხსენიება ხის ქრისტიანული ეკლესიები (კიევი), რომლებიც 5 და ზოგჯერ 13 გუმბათითაც იყო დაგვირგვინებული. ქვის პირველი ეკლესია (X საუკუნის დასასრული) კიევში აგებული იყო ქვისა და აგურის მონაცვლეობაში ნაწყობი რიგებით (დანაყილი აგურისა და კირის ხსნარით).
ასევე იყო ნაშენი ქალაქის სიმაგრეები კიევში, კიევ-პეჩერის მონასტერი, ძველი ლადოგა (ყველა XI საუკუნის დასასრული — XII საუკუნის დასაწყისი), აგრეთვე სამნავიანი (მაცხოვარ-ფერისცვალების ეკლესია ჩერნიგოვში, 1036) და ხუთნავიანი (სოფიოს ტაძარი კიევში, 1037) თაძრები. ბიზანტიური საკულტო ნაგებობის ტიპი — ჯვაროვან-გუმბათოვანი ტაძარი ძველმა რუსმა ოსტატებმა თავისებურად გაიაზრეს და შექმნეს ადგილობრივი ხასიათის ორიგინალური ხუროთმოძღვრული სტილი, რომელიც დიდხანს განაპირობებდა რუსულ საეკლესიო მშენებლობის ფორმებს (მრავალგუმბათიანობა, კამარების მრავალსაფეხუროვანი განლაგება და მათ შესაბამისად ფასადზე დაყოლებული ნახევარწრეების — ზაკომარების რიგები, სტოა-გალერეა, რომელიც 3 მხრიდან ეკვროდა ტაძარს და სხვა). კიევის სოფიოს ეკლესიაში (XI საუკუნის შუა წლები) შემორჩენილია ძირითადად ბიზანტიელ ოსტატთა მიერ შესრულებული ფრესკები და მოზაიკა. ამ ეპოქის მინიატურა („ოსტრომირის სახარება“, 1056-1057, მ. სალტიკოვ-შჩერდინის სახელობის საჯარო ბიბლიოთეკა, სანქტ-ოეტერბურგი) გამოირჩევა ფერადოვნებითა და შესრულების სიფაქიზით. XI საუკუნეში ვითარდება ხატწერა. XI საუკუნის II ნახევარში დაიწყო სამონასტრო მშენებლობა, ჩამოყალიბდა სამონასტრო ეკლესიის ახალი ტიპი — სამნავიანი, ექვსსვეტიანი სადა ნაგებობა, რომელიც ხშირად გარშემოსავლელის გარეშე იყო. აგებენ ერთგუმბათიან ტაძრებსაც (კიევ-პეჩერის მონასტრის მიძინების ტაძარი, 1073-1078, დაინგრა 1941). XII საუკუნის დასაწყისში ნოვგოროდის ტაძრები სამ- ან ხუთგუმბათიანია. ამ ხანების რუსული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი შესანიშნავი ძეგლია იურის მონასტერი (ხუროთმოძღვარი პეტრე). XII საუკუნეში მნიშვნელოვნად შეიცვალა ფერწერის სტილიც. ბიზანტიელ და ძველ რუს მხატვართა ფრესკებსა და მოზაიკაში გაჩნდა უფრო თავისუფალი კომპოზიცია, ცალკეულ წმინდანთა გამოსახულებაში გამოჩნდა ინდივიდუალური ხასიათი. ამავე დროს ფრესკულ ფერწერაზე გადასვლასთან დაკავშირებით გაიზარდა ადგილობრივ ოსტატთა როლი (სოფიოს ტაძრის სანათლავისა და კირილეს მონასტრის ტაძრის მოხატულობა — ორივე კიევში, XII საუკუნე).
ფეოდალური დაქუცმაცულობის პერიოდში კიევის რუსეთის კულტურის შემდგომმა განვითარებამ ძველ რუსეთის სამთავროებში გადაინაცვლა. იქმნებოდა ადგილობრივი ხუროთმოძღვრული კერები (ვლადიმირ-სუზდალის, ნოვგოროდისა და სხვა). კიევის რუსეთის ხელოვნური მიღწევები შემდეგში საფუძვლად დაედო რუს, უკრაინელ და ბელარუს ხალხების ხელოვნებას. მრავალფეროვანი იყო მუსიკალური კულტურა (სამხედრო-საცერემონიო, ინსტრუმენტული, სასიმღერო და ა. შ.).
საქართველოს ურთიერთობა კიევის რუსეთთან
X-XII საუკუნეებში სამი უდიდესი მართლმადიდებლური სახელმწიფოს — ბიზანტიის, კიევის რუსეთისა და საქართველოს ურთიერთობას ცხოველი ხასიათი ჰქონდა. რუსული წყაროების მიხედვით, კიევის დიდმა მთავარმა იზიასლავმა ცოლად შეირთო (1154) „აფხაზთა“ (ქართველთა) მეფის ასული. ქართულ ისტოგრაფიაში, არაპირდაპირ წყაროებზე დაყრდნობით, გამოთქმულია საკმაოდ დამაჯერებელი ვარაუდი, რომ დავით აღმაშენებელმა საქართველოში ყივჩაყები გადმოასახლა ვლადიმირ მონომარხთან დიპლომატიური მოლაპარაკების შედეგად.
კიევის რუსეთისა და საქართველოს შორის დადასტურებულია კულტურული ურთიერთობის ფაქტებიც. კერძოდ, კიევის რუსეთის ეკლესიების (კიევის ლავრა, ნოვგოროდისა და ვლადიმირის ტაძრები და სხვა) ფერწერითა და მოზაიკით შემკობაში მონაწილეობდნენ ქართველი მხატვრები.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
ტალღურასებრნი
ტალღურასებრნი (Lymantriinae) — ღამის პეპლების ქვეოჯახი ერებუსისებრთა ოჯახისა (Erebidae). აქვთ საშუალო ზომის შებუსვილი და მოუქნელი სხეული. ფართო ფრთების შლილი 2–10 სმ-ია. წინა ფრთები მოთეთრო-მონაცრისფრო-მოყავისფროა, სუსტად მოხატული ან ერთფერი. უკანა ფრთები მკრთალი და მოუხატავია. ზოგიერთი სახეობის დედალს (მაგ., გვარ Orgyia-ის წარმომადგენლებს) ფრთები არ გააჩნია. ჩვეული მოვლენაა სქესობრივი დიმორფიზმი. უმრავლესობას რუდიმენტული პირის ორგანოები აქვს და არ იკვებება. მატლი უხვადაა შებუსვილი, იკვებება ხემცენარეთა ფოთლებით ან წიწვებით, იშვიათად — ბალახით. მამლები აქტიურები არიან დღისით, რა დროსც ეძებენ სუსტად მფრენ დედლებს. ქვეოჯახში 3000-მდე სახეობაა, რომლებიც გავრცელებული არიან მთელ დედამიწაზე, განსაკუთრებით ძველი სამყაროს ტროპიკებში. საქართველოში გვხვდება 20. ტალღურასებრთა უმრავლესობა მეზოფილური ტყის ბინადარია, გვხვდება სუბტროპიკულ ტყეშიც, ერთეულები — სტეპში. ზოგიერთი სახეობა ტუნდრაში იჭრება, ზოგი კი არქტიკის უკიდურეს საზღვარს აღწევს. თითქმის ყველა სახეობა ყოვლისმჭამელია, უმრავლესობა ვითარდება ხეებზე. პარკებში ჭუპრდებიან მრავალ სუბსტრატზე. ტალღურასებრთა უმრავლესობა ტყისა და ხეხილის მავნებელია. მასობრივი გამრავლების დროს საქართველოში დიდი ზიანი მოაქვთ არაფარდ აბრეშუმხვევიას, მონაზონას, ოქროკუდას.
სქოლიო
*
იოროინენი
იოროინენი (Joroinen) — მუნიციპალიტეტი ვარკაუსის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 537 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 711.76 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.88 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ სავონიის მუნიციპალიტეტები
პაიკი
პაიკი (იუნიკოდი ♙♟) — ჭადრაკის ფიგურა. ყველაზე სუსტი ფიგურა თამაშში. ჭადრაკის პარტიის დაწყებისას თითოეულ მოთამაშეს რვა-რვა პაიკი ყავთ. პარტიის დასაწყისში პაიკები დგანან მეორე და მეშვიდე ჰორიზონტალზე.
პაიკი მოძრაობს მხოლოდ წინ ერთი უჯრით (მხოლოდ საწყისი მდგომარეობიდან შეიძლია ორ უჯრაზე გადაადგილება). მეტოქის ფიგურას იღებს დიაგონალურად მხოლოდ ერთ უჯრაზე. მერვე ჰორიზონტალის (შავი პაიკი პირველი ჰორიზონტალის) მიღწევისას პაიკი შეიძლება გადაიქცეს იმ ფიგურად რომელსაც მოთამაშე ჩათვლის საჭიროდ.
კატეგორია:ჭადრაკის ფიგურები
ნიკარაგუის ტურიზმი
ნიკარაგუის ტურიზმის ზრდას დღესდღეობით მომეტებული ყურადღება ეთმობა და იგი ეროვნული ეკონომიკის რიგით მეორე მნიშვნელოვანი დარგია. ნიკარაგუის პრეზიდენტმა, დანიელ ორტეგამ მიაპყრო ყურადღება ტურიზმის განვითარებას სიღარიბის დასაძლევად. ტურიზმის განვითარება ხელს უწყობს აგრარული სექტორის, ვაჭრობისა და ფინანსების ზრდას.
ისტორია
ნიკარაგუის რევოლუციის დროს 1980-იან წლებში, როდესაც ქვეყანაში პოლიტიკური არასტაბილურობა იყო, ნიკარაგუა ვერ იქნებოდა ტურისტებისტვის მიმზიდველი ადგილი და ამიტომ იმ პერიოდში ტურიზმი დაქვეითების გზაზე იდგა. თუმცა ბოლო პერიოდში მას იმდენად დიდი ყურადღება მიექცა, რომ ქვექნის ეკონომიკის სიდიდით მეორე დარგია. ასეთი წინსვლა განაპირობა იმან, რომ ბოლო შვიდი წლის განმავლობაში 70 %-ით გაიზარდა, ყოველწლიურად კი 10-16 %-მდე იზრდება. ნიკარაგუა ცნობილია თავისი პეიზაჟებით, ფლორით, ფაუნით, ველური სამყაროთი, კულტურით, სანაპიროებით, და რა თქმა უნდა ტბებითა და ვულკანებით.
ნიკარაგუული ტელეარხის Canal 2 -ის ცნობით ტურისტებს ნიკარაგუაში იზიდავს სანაპიროები, ძველი არქიტექტურა, ეკოტურიზმი და აგროტურიზმი ჩრდილოეთ ნიკარაგუაში.
ტურიზმი
ნიკარაგუას 2005 წელს 803 933 ტურისტი სტუმრობდა. ეს მაჩვენებელი გაუმჯობესებულია 2002 წლის მაჩვენებლებტან შედარებით, როდესაც ქვეყანაში 579 165 ტურისტი ესტუმრა. ტურიზმის შემოსავალი 240 მილიონ აჭარბებს. ტურისტების უმეტესობა ჩამოდის აშშ-დან, ევროპიდან, ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკიდან.
ნიკარაგუის ტურიზმის სამინისტროს ინფორმაციით კოლონიური არქიტექტურით განთქმული ქალაქი გრანადა ტურისტებს განსაკუთრებით იზიდავთ. ასევე ქალაქები ლეონი, მასაია, ომეტეპეს კუნძული, ვულკანი მომობაჩო. ნიკარაგუაში ჩასულ ტურისტებს განსაკუთრებით ეკოტურიზმი და სერფინგი იზიდავთ.
ეკოლოგიური ტურიზმი
thumb|240px|right|ტურისტების საყვარელი ადგილი ომეტეპეს კუნძული თავის ვულკანებით: კონცეფციონითა და მადერასით ეკოტურიზმი არის ეკოლოგიურად სუფთა და უსაფრთხო საშუალება თავსაწიერის გასაფართოებლად. ტურიზმის ეს სახეობა დიდ ყურადღებას უთმობს ადგილობრივ კულტურას, ბუნებასა და მოგზაურობას. ნიკარაგუაში ეკოტურიზმი წლითი წლამდე იზრდება. ნიკარაგუის საპირწონედ ქვეყანაში ბევრია ეკოტურიზმისთვის შესაფერი ადგილები, რაც ტურისტული მარშრუტების სიუხვეზეც აისახება. ქვეყანას გააჩნია სამი ძირითადი ეკორეგიონი: წყნარი, ცენტრალური და ატლანტიკის, რომლებზეც გადაჭიმულია ვულკანები, ტროპიკული ტყეები.
ნიკარაგუაში არის 78 დაცული ტერიტორია. რომელიც მოიცავს ტერიტორიის 20 % და ასევე მსოფლიო მრავალფეროვნების 7 %-ს. ნიკარაგუის ტერიტორიაზე არის ბოსავას ნაკრძალი, რომელიც სიდიდით მეორე ტროპიკული ტყეა ლათინურ ამერიკაში. ტბა ნიკარაგუა განსაკუთრებით იზიდავს დამსვენებლებს მის შუაგულში კუნძულ ომეტეპეს ვულკანებით.
ნიკარგუის მნიშვნელოვანი ბუნებრივი ნაკრძალი — ინდიო მაისის ნაკრძალი, რომელიც აერთიანებს იმაზე მეტ რაოდენობას ხეებისას, ჩიტებისას და მწერებისას, ვიდრე მთელს ევროპაშია.
საერთაშორისო აეროპორტები
right|240px|thumb|[[აუგუსტო სანდინოს საერთაშორისო აეროპორტი. რეკონსტრუქციის შემდეგ, არის ყველაზე თანამედროვე არქიტექტურის მქონე აეროპორტი ცენტრალურ ამერიკაში ]] ნიკარაგუას აქვს ერთადერთი საერთაშორისო აეროპორტი აუგუსტო სანდინოს აეროპორტი, რომელიც მდებარეობს მანაგუაში.
ვიზა
ტურისტები ავღანეთიდან, ალბანეთიდან, ანგოლადან, ბოსნია და ჰერცეგოვინადან, კამერუნიდან, სომხეთიდან, ჩინეთიდან, კოლუმბიიდან, კუბიდან, დომინიკის რესპუბლიკიდან, ეგვიპტიდან, ეკვადორიდან, განადან, ჰაიტიდან, ინდოეთიდან, ერაყიდან, იორდანიიდან, კენიიდან, სამხრეთ კორეიდან, ლიბანიდან, ლიბერიიდან, მალიდან, მოზამბიკიდან, ნეპალიდან, ნიგერიიდან, პაკისტანიდან, პალესტინის ეროვნული ადმინისტრაციიდან, პერუდან, რუმინეთიდან, სერბეთიდან, მონტენეგროდან, სიერა-ლეონედან, სომალიდან, შრი ლანკიდან, სუდანიდან, სირიიდან, ვიეტნამიდან და იემენიდან ნიკარაგუაში ჩასასვლელად საჭიროა ვიზა.
სხვა ქვეყნის მოქალაქეებს საჭიროა ჰქონდეთ ტურისტული ბარათი ($10), რომელიც ჩაფრენიდან ერთი თვის განმავლობაში ძალაშია. რა თქმა უნდა ძალაში მყოფ პასპორტთან ერთად და ჩასვლის გადასახადი $32-ის ოდენობის.
ვულკანები
thumb|left|ქვიშაზე ციგურაობა ვულკან სერო ნეგროზე ნიკარაგუას უწოდებენ "ნულკანებისა და ტბების ქვეყანას" არაერთი ტბის, ლაჟვარდოვანი ლაგუნებისა და ვულკანების ჯაჭვის გამო, წყნარი ოკეანის სანაპიროს გასწვრივ ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან რომ კვეთენ ქვეყანას. დღეს 50-დან 7 ვულკანი არის მხოლოდ მოქმედი. ამ ვულკნების უმეტესობა იზიდავს დამსვენებლებს ალპინიზმით, სასეირნოდ თუ კრატერში ჩამდგარ ტბაში საცურაოდ. ორივე ჩამქრალი და მოქმედი ვულკანების დაპყრობა შეიძლება. ყველაზე მეტად პოპულარული ვულკანებია მასაია, მომოტომბო, მომბაჩო, კოსიგუინა, მადერასი და კონცეფციონი.
აპოიოს ლაგუნა წარმოიქმნა აპოიოს ვულკანის ამოფრქვევის შედეგად 23 000 წლის წინ. მან დატოვა 7 კმ-ის დიამეტრის კრატერი, რომელიც დროთა განმავლობაში წყლით ამოივსო. ტბა შემოსაზღვრულია კრატერის ძველი კედლებით. ტბის ნაპირებზე ჩამწკრივებულია რესტორნები და შესაძლებელია ნაოსნობაც.
დამსვენებლებს შორის ასევე პოპულარილი ადგილია 365 კუნძულის არქიპელაგი, რომელსაც გრანადის პატარა კუნძულებს უწოდებენ. 364 კუნძული შეიქმნა მაშინ, როდესაც ვულკანი მომბაჩო ამოიფრქვა. კუნძულების სანახავაად მოდიან, როგორც ადგილობრივი დამსვენებლები, ისე უცხოელი ტურისტები. კუნძულები ერთმანეთისგან განირჩევიან მოცულობით და მათზე 1200 ადამიანი სახლობს, ძირითადად მეთევზეობას მისდევენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის ტურიზმი კატეგორია:ნიკარაგუის ეკონომიკა კატეგორია:ნიკარაგუა
მატუნგაო
მატუნგაო (ოფიციალურად მატუნგაოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Matungao; Bayan ng Matungao) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 756 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ლანაოს მუნიციპალიტეტები
ეკა მოლოდინაშვილი
ეკა მოლოდინაშვილი (დ. 3 მარტი, 1980) — ქართველი მსახიობი.
დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი 2001 წელს. 2004 წლიდან იყო მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის მსახიობი. შოტა რუსთაველის თეატრის მსახიობია 2005 წლიდან. განასახიერა ნატალია სპექტაკლში „დარისპანის გასაჭირი“, მაგდა ( „ვანილის მოტკბო, სევდიანი სურნელი“ ). მონაწილეობა აქვს მიღებული ფილმებში: „სიყვარულის ცეცხლი“ (2003), „წმინდა მელა“ (2005), „ტყვიების ბაღი“ (2013).
1072
თარიღი უცნობია
*
ეკა მოლოდინაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
Daphnella omaleyi
Daphnella omaleyi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Crazy World
Crazy World (შეშლილი სამყარო) — გერმანული როკ-ჯგუფ სკორპიონსის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1990 წლის 6 ნოემბერს. იგი Billboard 200-ის #21 პოზიციამდე ავიდა, ხოლო სიმღერა „Wind of Change“ Billboard Hot 100-ში #4 იყო. „Send Me an Angel“, ალბომის მეორე სინგლი, ჩარტში #44 ადგილს იკავებდა.
Crazy World ჯგუფის უკანასკნელი ალბომია, ჩაწერილი ფრანსის ბუხჰოლცის მონაწილეობით, შესაბამისად – უკანასკნელი ჯგუფის კლასიკური შემადგენლობით. აღსანიშნავია, რომ „Kicks After Six“, შეტანილი ამ დისკში, ერთადერთია, რომელიც მის ავტორობას უთითებს. განსხვავებით წინა ალბომებისგან, Crazy World დიტერ დირკსის პროდიუსერობით არ ჩაწერილა. ბრიტანეთში იგი ჯგუფის ერთადერთი ალბომია, რომელმაც ვერცხლის სერტიფიცირება მიიღო (60 000 გაყიდული ასლისთვის) - 1991 წლის ნოემბერში.
სიმღერა „Hit Between the Eyes“ ჟღერს ფილმში „Freejack“.
სქოლიო
კატეგორია:სკორპიონსის ალბომები კატეგორია:1990 წლის ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის ალბომები კატეგორია:Vertigo Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები სტორმ თორგერსონის გარეკანის დიზაინით კატეგორია:ალბომები კით ოლსენის პროდიუსერობით
Medium, Rare & Remastered
Medium, Rare & Remastered — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს კომპილაციური ალბომი, გამოცემული 2009 წელს. გამოცემა დამზადდა სპეციალურად ჯგუფის ოფიციალური საიტის რეგისტრირებული მომხმარებლებისათვის. ალბომში შეტანილია სხვადასხვა იშვიათი სიმღერა და b-გვერდი ჯგუფის სინგლებიდან. ალბომის გარეკანზე გამოყენებულია პროექტის Passengers პერიოდის ფოტოსურათი. ორიგინალურ სურათზე ასევე გამოსახული იყო პროდიუსერი ბრაიან ინო, მაგრამ მისი გამოსახულება ამ გარეკნისათვის ამოიღეს.
სქოლიო
კატეგორია:U2-ს კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2009 წლის კომპილაციური ალბომები
მადრისის დეპარტამენტი
მადრისი — დეპარტამენტი ნიკარაგუაში. მისი ფართობი შეადგენს 1,602 კმ²-ს, მოსახლეობა კი 133,300 (2005). მისი დედაქალაქი არის სომოტო. მადრისის დეპარტამენტი შეიქმნა ნუევა საგოვიას დეპარტამენტისგან 1936 წელს ხოსე მადრისის პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის დეპარტამენტები
მოძღვართ-მოძღვარი
მოძღვართ-მოძღვარი — გელათის აკადემიის რექტორი. „ხელმწიფის კარის გარიგების“ მიხედვით, იგი ძალიან პატივსაცემი პიროვნება იყო და განსაკუთრებით საპატიო ადგილი ეკავა სახელმწიფოში. იგი ეკლესიის ოთხ უმაღლეს იერარქს შორის პირველი იყო: „ამ ოთხთაგან (იგულისხმებიან მოძღვართ-მოძღვარი, ორი კათალიკოსი და მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი ) ერთი საჯდომი მარჯვენით (იგულისხმება მეფის მარჯვნივ ) დაუწერია მოძღვართ მოძღვარსა“. „ხელმწიფის კარის გარიგებიდან“ ჩანს, მოძღვართ-მოძღვარი მეფისთვის ძლიერ საპატიო პიროვნება იყო. მიღების დროს პირველად მოძღვართ-მოძღვარს იწვევდნენ მეფესთან და მეფეც ყველაზე დიდი პატივით იღებდა მას.
„ხელმწიფის კარის გარიგებაში“ არაფერი არ არის ნათქვამი მოძღვართ-მოძღვარის ფუნქციების შესახებ. ექვთიმე თაყაიშვილის ვარაუდით, იგი გელათის აკადემიის რექტორი უნდა ყოფილიყო. ივანე ჯავახიშვილის ცნობით, მოძღვართ-მოძღვარს განსაკუთრებული ადგილი ეკავა სამონასტრო ცხოვრებაში, როგორც მეცნიერ ბერს, რომელსაც ჰყავდა საკუთარი მოწაფეები და რომელთანაც სხვადასხვა მხრიდან მიდიოდნენ ხოლმე სასწავლებლად. ივ. ჯავახიშვილი ასევე ამბობს, რომ მოძღვართ-მოძღვარი მოძღვრების უფროსი უნდა ყოფილიყო.
მოძღვრები საქართველოში დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდნენ და, შესაბამისად, მათი უფროსი უფრო მეტად პატივსაცემი იქნებოდა.
მოძღვართ-მოძღვარი არ იყო სახელმწიფო ან საეკლესიო სამართლით გათვალისწინებული რომელიმე მოხელე. იგი სწავლულ ბერად ითვლებოდა. მისი სახელი — მოძღვართ-მოძღვარი — მეცნიერული წოდების აღმნიშვნელი უფრო იქნებოდა, ვიდე თანამდებობისა. მისი ავტორიტეტი და მნიშვნელობა იმაში მდგომარეობდა, რომ მას ჰყავდა საკუთარი მოწაფეები და ჰქონდა საკუთარი სკოლა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
დემო (მუსიკა)
სიმღერის დემო ან დემო ვერსია (სიტყვა "დემონსტრაციის" შემოკლებული ფორმა) არის ჩანაწერი, რომელიც უფრო განხილვისთვისაა, ვიდრე გამოსაშვებად გამზადებული. დემოს საშუალებით მუსიკოსები აჯამებენ თავიანთ იდეებს კასეტაზე ან დისკზე და ამ იდეებს მაგალითის სახით ხმისჩამწერ ლეიბლებს, პროდიუსერებს ან სხვა არტისტებს სთავაზობენ. მომღერლები დემოებს ხშირად ნაუცბადევი მონახაზებისთვის იყენებენ - იმისთვის, რომ გაუზიარონ ისინი თანაგუნდელებს ან არანჟირების ავტორებს; სხვა შემთხვევებში, კომპოზიტორს შეუძლია გააკეთოს დემო ჩანაწერი და გაუგზავნოს იგი შემსრულებელს იმ იმედით, რომ მისი სიმღერის პროფესიული ჩანაწერი გაკეთდება ან მუსიკის მწარმოებელს შეიძლება დასჭირდეს სახელდახელო ჩანაწერი გამოქვეყნებისთვის ან საავტორო უფლებების მოსაპოვებლად.
კატეგორია:მუსიკალური წარმოება კატეგორია:აუდიომატარებლები
Demo
სადღაც
სადღაც (Somewhere) — რეჟისორ სოფია კოპოლას 2010 წლის დრამატული ფილმი. ფილმი ვენეციის კინოფესტივალზე დაჯილდოვდა ოქროს ლომით.