cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შუახმელეთის ობიექტების სია
გლამდრინგი
ელფების ხმალი, რომელიც ეკუთვნოდა ელფების მეფე ტურგონს. უცნობია, როგორ მოხვდა ხმალი ერიადორის ტროლების ბუნაგში გონდოლინის დანგრევის შემდეგ. გლამდრინგი ტროლების გამოქვაბულში იპოვა განდალფმა, როდესაც ჯუჯები გამოქვაბულში ტროლების განძს ეძებდნენ. შუაველში მისულებს ელრონდმა გადაუთარგმნა მათ ხმალზე არსებული წარწერები:
გლამდრინგი განსაკუთრებული იმით იყო, რომ ორკების სიახლოვეს ყოველთვის თეთრად ანათებდა, როგორც მასთან ერთად აღმოჩენილი ორკრისტი და ნესტარი.
გრონდი (მორგოთი)
გრონდი იყო მორგოთის უზარმაზარი ურო, რომელსაც შუახმელეთში მეორენაირად „მიწისქვეშეთის უროს“ ეძახდნენ. შუახმელეთში ამბობდნენ, რომ მიწაზე დარტყმის დროს წარმოქმნილ ორმოებში ყოველთვის ცეცხლი ამოდიოდა.
გრონდი (ტარანი)
ეს ტარანი საურონის მეომრებმა პელენორის მინდვრებზე ბრძოლის დროს გამოიყენეს. ეს იყო უზარმაზარი, მგლის თავის ფორმის ტარანი, რომელსაც ბორბლებზე შედგმულს რამდენიმე ტროლი მიათრევდა. ვინაიდან მინას ტირითის კარიბჭე მტკიცე რკინისგან იყო ჩამოსხმული და მას ჩვეულებრივი მორდორული ტარანები ვერ ანგრევდნენ, არმიის მთავარსარდალმა გრონდის გამოყენება ბრძანა. უცნობია, რით დამზადდა ეს ტარანი ან რამდენი ხანი მზადდებოდა იგი, მაგრამ ორკები მასზე დიდ იმედებს ამყარებდნენ, თუმცა, მანაც კი ვერ შეძლო კარიბჭის დანგრევა. მაშინ ნაზგულთა წინამძღოლმა ტარანს სამჯერ შეულოცა და ტარანის მესამე დარტყმაზე მინას ტირითის კარიბჭეც დაინგრა. ამის შემდეგ გრონდზე აღარაფერია ნახსენები, სავარაუდოდ, ბრძოლის დამთავრების შემდეგ იგი ორკების პელენორის მინდვრებზე განთავსებულ ინფრასტრუქტურასთან ერთად გაანადგურეს.
გუთვინე
ეომერის ხმალი. ეომერი და არაგორნი პირველივე შეხვედრისას ენდნენ ერთმანეთს და მათ ერთმანეთს სიტყვა მისცეს, რომ გუთვინეს და ანდურილს ერთმანეთის გვერდიგვერდ გაამზადებდნენ საბრძოლველად. ბეჭდის ომში მათ პირობა სამჯერ შეასრულეს: პირველად — ჰორნბურგში, მეორედ — პელენორის მინდვრებზე და მესამედ — შავ კარიბჭესთან.
დორ–ლომინის დრაკონის ჩაჩქანი
დორ–ლომინის დრაკონის ჩაჩქანი, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც ჰადორის ჩაფხუტი, იყო ჰადორის ოჯახის საგვარეულო რელიკვია, რომელსაც საგვარეულოს მმართველები ატარებდნენ (უფრო დაზუსტებით, თავად ჰადორი, ჰურინი და ტურინ ტურამბარი). დაამზადა ნოგროდელმა ჯუჯა მჭედელმა ტელხარმა მეფე აზაგჰალისთვის (რომლისთვისაც ის დიდი აღმოჩნდა) აზაგჰალმა ჩაჩქანი გადასცა ფეანორის ვაჟს, მაეგლოსს, მან — ფინგოლს, ფინგოლმა კი ჩაჩქანი გადასცა ჰადორს, დორ–ლომინის მმართველს, რისგანაც მიიღო დასახელება.
ჩაფხუტი ჰადორმა გადასცა თავის ვაჟს, ჰურინს, მან კი თავის ვაჟს, ტურინს. ჰურინი მაღალი არ იყო და დიდ სიამოვნებას არ განიცდიდა ჩაფხუტის ტარებისას, ყოველთვის ამბობდა, რომ „ერჩივნა მტრისთვის თვალებით ეცქირა“. სამაგიეროდ, ტურინი მამაზე დიდი აღნაგობის იყო და შეეძლო როგორც ჩაჩქანის ტარება, ისევე მისი ჯადოსნური ძალის გამოყენებაც: ჩაფხუტი მფლობელს ნებისმიერი დაზიანებისგან იცავდა, მაგალითად ხმალი, რომელიც მას მოხვდებოდა, ტყდებოდა, ისრები სხლტებოდა და ა.შ.
ჩაფხუტი დამზადებული იყო რუხი ფოლადისგან, რომელიც ოქროთი იყო დაფარული, თავზე ჰქონდა დრაკონ გლაურუნგის მცირე ქანდაკება მიმაგრებული. ჩაფხუტის დანახვაზე ორკები შიშისაგან გარბოდნენ.
სავარაუდოდ, ჩაფხუტი ტურინთან და გურთანგთან ერთად დამარხეს.
მორგულური სატევარი
მორგულური სატევარი მოკლე მახვილია, რომელსაც ნაზგულები ატარებდნენ, სატევარი დაფარულია სასიკვდილო შხამით, რომელიც მსხვერპლს კი არ კლავს, არამედ ნელ-ნელა მას აქცევს სუსტ, წყვდიადის მორჩილ სულად (არნორის არმიის კაპიტანი კართაენი შედარებით ძლიერ სულად, კარშად იქცა, შედეგად ანგმარის არმიის გრძნეულთა დანაყოფების მეთაური გახდა). სატევარი იმისთვის იყო შექმნილი, რომ მსხვერპლისთვის გადარჩენის შანსი არ დაეტოვებინა, დაჭრის შემთხვევაში სატევრის ნატეხი სხეულში რჩებოდა (დანარჩენი ნაწილი, ვადის გარდა, რამდენიმე წუთში ორთქლებოდა და იშლებოდა) და გულისკენ მიმავალი ორგანიზმს გამუდმებით წამლავდა. მართალია, სამკურნალო მცენარე ათელასი შხამის მოქმედებას ანელებდა, მაგრამ განკურნება მასაც არ შეეძლო, მხოლოდ ელფების მედიცინას შეეძლო დაჭრილის განკურნება. თუმცა სატევარი არა მხოლოდ სხეულს, არამედ სულსაც ჭრიდა, დაჭრილს გამუდმებით აწუხებდა ნაიარევი, მაშინაც კი თუ ნატეხი ამოღებული იყო, ჭრილობა კი — შეხორცებული (მაგალითად, ფროდოს, რომელიც წელიწადში ერთხელ, დაჭრის დღეს, ლამის სიკვდილის პირას მიდიოდა, მაგრამ მეორე დღეს ისევ ჯანმრთელად იყო. ცნობილია, რომ გონდორის უფლისწული, ბორომირი ასეთივე სატევრით დაჭრეს, მაგრამ მხოლოდ ოცდახუთი წლის შემდეგ გარდაიცვალა).
ნარსილი (ანდურილი)
ნარსილი ხმალია, რომელიც ჯუჯების მჭედელმა ტელხარმა პირველ ეპოქაში გამოჭედა. თუმცა, უცნობია მისი ისტორია პირველ და მეორე ეპოქებში. ცნობილია მხოლოდ ის, რომ მეორე ეპოქის 3319 წელს ელენდილმა იგი ნუმენორის დაღუპვის წინ წაიღო სხვა რელიქვიებთან ერთად შუახმელეთში.
უკანასკნელი სამხედრო კავშირის დროს ელენდილი ნარსილით მორდორამდე ელფების მეფის გილ–გალადის მხარდამხარ იბრძოდა და სწორედ ნარსილით შეიჭრა მორდორში. როდესაც ბარად–დურის შვიდწლიანი ალყის ბოლოს მოკავშირეებთან საბრძოლველად თავად საურონი გამოვიდა, ელენდილმა და გილ–გალადმა უშიშრად შეუტიეს მას, მაგრამ საურონი ორივეს ადვილად გაუმკლავდა, მისი ხელით მოკლული ელენდილის სხეული ნარსილზე დაეცა და ორად გადატეხა, თუმცა ისილდურმა, ელენდილის უმცროსმა შვილმა, ხმლის ნატეხი აიღო, საურონს მოუქნია და (არაა გამორიცხული რომ შემთხვევით) საჩვენებელი თითი წააცალა, რომელზეც მთავარი ბეჭედი ეკეთა. ისილდური თავისი მეფობის პერიოდში ყოველთვის თან დაატარებდა ნარსილის ნამტვრევებს, როდესაც ზამბახების ველზე მის ამალას ნისლიანი მთების ორკები დაესხნენ და თითქმის ყველა, მათ შორის ისილდურიც, მოკლეს, მისი ამალიდან მხოლოდ სამი ადამიანი გადარჩა, ერთ-ერთი იყო საჭურველთმტვირთველი ოჰტარი, რომელმაც ნარსილის ნამტვრევები იმლადრისში, შუაველში, წაიღო უფლისწულ ვალანდილთან.
ხმალი გახდა არნორის საგვარეულო რელიკვია, თუმცა იგი არ გადაეჭედათ, მას არნორის ყოველ მეფეს გადასცემდნენ გამეფებისთანავე. ხმალი თავიდან გადაჭედეს მესამე ეპოქის 3018 წლის 18 დეკემბერს, როდესაც შეიქმნა ბეჭდის საძმო და არაგორნიც, რომელსაც ხმალი ეკუთვნოდა, საძმოს წევრი გახდა. გადაჭედვის შემდეგ არაგორნმა მას ახალი სახელი, ანდურილი, უწოდა. ბეჭდის ომის დასრულების შემდეგ ანდურილი არნორის და გონდორის გაერთიანებული სამეფოს საგვარეულო რელიკვია გახდა.
სახელი ნარსილი წარმოდგება ქვენიური ანარ (მზე) და ისილ (მთვარე) სიტყვებისგან ნაწარმოები ნარ (ცეცხლი) და სილ (თეთრი სინათლე) სიტყვებით, დასახელება სრულად ნიშნავს მზის და მთვარის სინათლეს.
ანდურილი შედგება ასევე ქვენიური ანდუ (დასავლეთი) და რილ (ალი) სიტყვებისგან, დასახელება სრულად ნიშნავს დასავლეთის ალს.
ნესტარი
ნესტარი არის მცირე ზომის ხმალი (შეიძლება ხანჯლადაც ჩაითვალოს), რომელიც თორინ მუხისფარის ექსპედიციამ გლამდრინგთან და ორკრისტთან ერთად ტროლების გამოქვაბულში იპოვა. გლამდრინგისგან და ორკრისტისგან განსხვავებით, რომლებიც ორკების სიახლოვეს თეთრად ანათებდნენ, ნესტარი მოცისფრო-მოლურჯოდ ანათებდა. თავისი მცირე ზომის გამო იგი გადაეცა ბილბო ბეგინსს, მან კი იგი თავის ბიძაშვილიშვილს, ფროდოს გადასცა.
"ჩემი სახელია მაეგნასი, მე ვარ ობობების გამანადგურებელი."
ბილბომ ხმალს ნესტარი ობობებთან ბრძოლის შემდეგ დაარქვა.
ორკრისტი
ორკრისტი თორინ მუხისფარის ექსპედიციამ ტროლების გამოქვაბულში იპოვა. ზომით ორკრისტი გლამდრინგზე პატარა და ნესტარზე დიდი იყო. ისიც, მათ მსგავსად, ელფებმა გონდოლინში გამოჭედეს. ხმალი განდალფმა თორინს გადასცა, ხოლო ხუთი არმიის ბრძოლაში მისი სიკვდილის შემდეგ, ორკრისტი თორინის საფლავზე დაასვენეს. ჯუჯები, რომლებიც ერებორში ცხოვრობდნენ, ამტკიცებდნენ, რომ მტრის მოახლოებისას ორკრისტი ყოველთვის ანათებდა, ამის გამო მთისქვეშა ქალაქზე მოულოდნელი თავდასხმა შეუძლებელი იყო, ხოლო ერებორელი ჯუჯები მთის სიახლოვეს არსებული ველის ქალაქის გაფრთხილებას ყოველთვის ასწრებდნენ.
„ორკრისტი“ სინდარულად „ორკების ყასაბს“ ნიშნავს (თავად ორკები მას „მკბენარს“ ეძახდნენ).
რინგილი
რინგილი იყო ნოლდორთა მეფის, ფინგოლფინის ხმალი. ხმალი ჯადოსნური იყო, მისი ყოველი დარტყმა აუტანელ სიცივედ იგრძნობოდა, ხოლო მისი პირი სუსტი, ყინულივით ცეცხლით იფარებოდა. სწორედ ამ ხმლით შეებრძოლა ფინგოლფინი მორგოთს. ფინგოლფინმა მორგოთს ხმლით შვიდი ჭრილობა მიაყენა და მართალია, დამარცხდა, მაგრამ ბრძოლის შემდეგ მორგოთი სამუდამოდ დაკოჭლდა, ჭრილობები კი აღარასოდეს შეხორცებია.
ჰერუგრიმი
ჰერუგრიმი როჰანის მეფის, თეოდენის ხმალია.
არგონათის ძეგლები
ისილდურის და ანარიონის უზარმაზარი მონუმენტები აგებული იყო მდინარე ანდუინის ორივე სანაპიროზე ტბა ნენ ჰითოელის და მდინარის ჩრდილოეთ შესართავთან. მონუმენტები ააგებინა გონდორის მეფე რომენდაკილ II-ემ მესამე ეპოქის 1240 წელს, რითაც გონდორის ჩრდილოეთ საზღვარი აღნიშნა (თუმცა, იმავე ეპოქის მიწურულს გონდორის საზღვარი ძალზე უკან იყო დაწეული).
ძეგლები წარმოადგენდა საბრძოლოდ შეჭურვილ მეფეებს, რომლებსაც მარცხენა ხელი წინ გაშვერილი ჰქონდათ, თითქოს სამეფოს მტერს საბრძოლველად იწვევდნენ.
მონუმენტი ასევე ცნობილი იყო, როგორც მეფეთა კარიბჭე და მეფეთა ძეგლები.
ერეხის ქვა
ე.წ. „შავი ქვა“ ისილდურმა ნუმენორიდან შუახმელეთში წაიღო და დადო ბორცვ ერეხზე. ქვა ზომით ადამიანის სიმაღლის იყო, მაგრამ ნახევრამდე მიწაში იყო ჩაფლული. სწორედ ამ ქვაზე შეჰფიცეს ერთგულება ისილდურს მთის ხალხმა, მაგრამ საურონის მრისხანებით შეშინებულებმა მას უღალატეს და საბრძოლველად არ გამოცხადდნენ, რის გამოც ისინი ისილდურმა დაწყევლა: სიმშვიდეს სიკვდილის შემდეგაც ვერ იპოვიდნენ, თუ მათ გონდორის მეფე არ გაათავისუფლებდა, ასეთად კი მხოლოდ ის მიიჩნეოდა, რომელიც ხელში ელენდილის ხმალს აიღებდა. სიკვდილის შემდეგ ყოველი მათგანი აჩრდილად იქცა, მათ დუნჰარგის აჩრდილები ეწოდათ. ამ ქვასთან მოუყარა თავი აჩრდილებს არაგორნმა, როდესაც სამხრეთ გონდორისკენ მიმავალი უმბარელი მეკობრეების გასანადგურებლად მიემართებოდა.
უმბარის სვეტი
უმბარის სვეტი ნუმენორიდან ამ უკანასკნლის განადგურებამდე წამოსულმა ერთგულებმა აღმართეს უმბარში, არ–ფარაზონის არმიის უმბარში გადმოსხდომის და საურონის უბრძოლველად შეპყრობის სამახსოვროდ. მაღალი თეთრი სვეტი აღმართეს ნავსაყუდელთან არსებულ უმაღლეს ბორცვზე, მის თავზე კი დაამაგრეს დიდი ბროლის სფერო, რომელიც მზისა და მთვარის სინათლეს კრებდა და ვარსკვლავივით კაშკაშებდა, მისი სინათლის დანახვა გონდორის სანაპიროებზეც კი შეიძლებოდა., მორდორში საურონის დაბრუნების შემდეგ მონუმენტი, როგორც მისი დამცირების სიმბოლო, დაანგრიეს.
ანგმარის გრძნეული მეფის გვირგვინი
სავარაუდოდ, ეს გვირგვინი დამზადდა ანგმარში, როდესაც ნაზგულთა წინამძღოლმა ანგმარში თავი მეფე გამოაცხადა და ააგო კარნ დუმი, ანგმარის დედაქალაქი. გვირგვინი, თავის მხრივ, გარკვეულწილად მუზარადსაც წარმოადგენდა, ვინაიდან სახეს ლოყების მხარეს ფარავდა და თვალების ადგილას ჭრილები ჰქონდა გაკეთებული. უცნობია გვირგვინის ბედი ფორნოსტის ბრძოლის შემდეგ, მაგრამ ფაქტია, რომ პელენორის ბრძოლის დროს გრძნეული მეფე ასეთივე გვირგვინს (თუ მას არა) ატარებდა, აქედან ორი ვარაუდის გამოთქმა შეიძლება: ან გრძნეულმა მეფე გვირგვინი ფორნოსტის ბრძოლაში დაკარგა და იგი შემდეგ მორდორში თავიდან გამოჭედეს, ან იგი მორდორში თან წაიღო და პელენორის ველზე სწორედ მას ატარებდა. გვირგვინის ბეჭდის ომის შემდგომი ბედი უცნობია.
არკენსტოუნი
არკენსტოუნი, რომელსაც მეორენაირად ნატვრისთვალს და მთის გულს უწოდებდნენ, საშუალო ზომის მრგვალი ალმასია, რომელიც ენით აუწერელ სინათლეს უშვებდა, იგი ერებორის უმთავრეს განძად ითვლებოდა. საუკუნეების განმავლობაში არკენსტოუნი დრაკონ სმაუგის მიერ გაუკაცრიელებულ ერებორში ხელუხლებლად იდო. მესამე ეპოქის 2958 წელს, როდესაც სმაუგი ბარდმა მოკლა, ჯუჯებმა ერებორში არსებული განძის გადანაწილება დაიწყეს, თორინმა ბილბოს არკენსტოუნის მოძებნა დაავალა. ბილბომ ნატვრისთვალი კი იპოვა, მაგრამ როდესაც გაიგო, რომ მარტოსულ მთასთან დაბანაკებული ადამიანების და ელფების ლაშქარი სმაუგის მიერ მიყენებული ზარალის ასანაზღაურებლად ერებორში შენახული განძის ნაწილს ითხოვდა, ხოლო თორინი მათ უარით პასუხობდა, არკენსტოუნი მოიპარა და ადამიანებსა და ელფებს მიუტანა. ადამიანებმა და ელფებმა თორინს არკენსტოუნის სანაცვლოდ განძის ნაწილი მოითხოვეს, თუმცა, მალე რკინის გორების ჯუჯების არმიაც მოვიდა და მოლაპარაკებები ჩაიშალა. ადამიანებს, ელფებს და ჯუჯებს ბრძოლამდე ცოტაღა დარჩენოდათ, როდესაც მათ ნისლიანი მთების ორკების და ვარგების გაერთიანებულმა ლაშქარმა შეუტია და გაიმართა ხუთი ლაშქრის ბრძოლა, ადამიანებმა, ელფებმა და ჯუჯებმა ბრძოლაში კი გაიმარჯვეს, მაგრამ ბრძოლაში დაიღუპა თორინ მუხისფარი, იგი ერებორის სიღრმეში დაასვენეს, არკენსტოუნი კი გულზე თავად ბარდმა დაადო. იმ დღიდან არკენსტოუნი თორინის საფლავზე დევს.
ბევრმა მკითხველმა შეამჩნია მსგავსება სილმარილებსა და არკენსტოუნს შორის.
მორგოთის რკინის გვირგვინი
მელკორმა, რომელსაც ვალინორიდან გაქცევის შემდეგ ნოლდორებმა მორგოთი უწოდეს, შუახმელეთში დაბრუნებისთანავე აღადგინა ნახევრად დანგრეული ანგბანდი და იგი საიმედოდ გაამაგრა, თავი შუახმელეთის მბრძანებლად გამოაცხადა, მსახურებს რკინის გვირგვინი გამოაჭედინა და შიგ ვალინორიდან მოპარული სილმარილები ჩასვა. მელკორი გვირგვინს მთელი თავისი მბრძანებლობის განმავლობაში ატარებდა, მისი ჩამოგდების შემდეგ ვალარებმა გვირგვინი დაამსხვრიეს და მისგან დაამზადეს ჯაჭვი, ანგაინორი, რითაც მორგოთი გაკოჭეს და სამყაროს საზღვრებს მიღმა, უკუნ წყვდიადში, დაამწყვდიეს.
ნაუგლამირი
ნაუგლამირი, ანუ სინდარულად ჯუჯების ყელსაბამი, ნარგოთრონდის მეფე ფინროდ ფელაგუნდისთვის დაამზადეს ლურჯი მთების ჯუჯებმა. როდესაც გლაურუნგის არმიამ ნარგოთრონდი დაანგრია, ყელსაბამი ნანგრევებში დაიკარგა, იქ იგი იპოვა ჰურინმა და გადასცა დორიათის მეფე თინგოლს, რომელმაც მასში ბერენის მიერ მოტანილი სილმარილის ჩასმა მოისურვა. ჯუჯებს, რომლებიც ყელსაბამში სილმარილის ჩასმაზე მუშაობდნენ, სიხარბემ სძლიათ და როდესაც მუშაობა დაასრულეს, თინგოლს ყელსაბამი მოსთხოვეს, ამტკიცებდნენ რა, რომ ყელსაბამი მას არ ეკუთვნოდა. თინგოლმა მათი მიზნები ამოიცნო და ძლიერ განრისხდა, მან ჯუჯები უხეში სიტყვებით მოიხსენია და უბრძანა დორიათიდან ყოველგვარი საზღაურის გარეშე წასულიყვნენ. ჯუჯებმა თინგოლი მოკლეს და ნაუგლამირით გაქცევა სცადეს, მაგრამ თითქმის ყველა მათგანი მცველებმა დახოცეს. გადარჩენილები ნოგროდში გაიქცნენ და თავიანთ მეფეს შესჩივლეს, განაცხადეს, რომ ელფებმა მათი უმიზეზოდ დახოცვა სცადეს. შედეგად, ნოგროდელ ჯუჯათა არმია დორიათში შეიჭრა, მენეგროთი გაძარცვა და მრავალი განძეულით, მათ შორის ნაუგლამირით, დატვირთული ნოგროდში ბრუნდებოდა. მთა დოლმედთან ისინი მოყვნენ მწვანე ელფების და ენტების ჩასაფრებაში, რომლებსაც მეთაურობდა თინგოლის სიძე, ბერენი. ბერენმა საკუთარი ხელით განგმირა ნოგროდის მეფე, რომელმაც სიკვდილის წინ ნაუგლამირი დაწყევლა. ნაუგლამირი ბერენმა ლუთიენს გადასცა, მისი სიკვდილის შემდეგ იგი მათ ვაჟს, დიორს გადაეცა, დიორი ფეანორის ვაჟების სილმარილის დასაუფლებლად წამოწყებული ბრძოლის დროს დაიღუპა, ნაუგლამირი დიორის ასულმა, ელუინგმა სირიონის ნავსაყუდელში წაიღო, ის ცოლად გაჰყვა ეარენდილს, რომელმაც სილმარილის წყალობით ვალინორამდე მიაღწია.
ნიმფელოსი
მტრედის კვერცხის ზომის მარგალიტი, რომელიც კირდანის ქვეშევრდომმა ელფებმა ბელეგაერში იპოვეს. კირდანმა იგი თინგოლს მისცა, თინგოლმა კი ის ბელეგოსტის ჯუჯებს მენეგროთის აშენების სანაცვლოდ გადასცა.
სილმარილები
ფეანორი ძლიერ იყო სილმარილებით აღფრთოვანებული, მათ მხოლოდ დღესასწაულებზე ატარებდა, სხვა დროს კი ფორმენოსის საცავში ინახავდა. მელკორს მთელი გულით სურდა მათი დაუფლება და ყველანაირად ცდილობდა, ფეანორისთვის მათი ვალარებისგან შორს გადალვა დაეძალებინა. თუმცა, როდესაც მისი ჩანაფიქრები გამოაშკარავდა, იგი უნგოლიანტს შეეკრა, ხეები გაანადგურა, ფორმენოსში შეიჭრა, ფეანორის მამა, ფინუე მოკლა და ნოლდორთა მთელი განძეული, მათ შორის სილმარილებიც, გაიტაცა. განრისხებულმა ფეანორმა ერუ ილუვატარის წინაშე დაიფიცა, რომ ის და მისი შვილები სილმარილების ნებისმიერ მფლობელს დაედევნებოდნენ, თუ იგი თავად ფეანორის შვილი არ იქნებოდა.
შუახმელეთში გაქცეულმა მორგოთმა სილმარილები თავის რკინის გვირგვინში ჩასვა და მუდამ თან ატარებდა, მიუხედავად იმისა, რომ მათთან შეხების გამო გამოწვეული ტკივილი არასოდეს განელებია. სილმარილის ამოღება მხოლოდ ბერენმა შეძლო, როდესაც მორგოთი ლუთიენის სიმღერით იყო გაბრუებული. ეს სილმარილი ბერენმა ლუთიენს მისცა, ლუთიენმა კი — თავის ვაჟს, დიორს; დიორისგან იგი მიიღო მისმა ასულმა, ელუინგმა; ელუინგი ცოლად გაჰყვა ეარენდილს, რომელმაც სილმარილის წყალობით ვალინორამდე მიაღწია, ვალარებმა ეარენდილს შუახმელეთში დაბრუნების უფლება არ მისცეს და სილმარილიან-ვინგილოტიანად ცაში ვარსკვლავად აქციეს.
დანარჩენი სილმარილები მრისხანე ომის შემდეგ, მორგოთის გვირგვინიდან ამოიღეს და ეონვეს, მანუეს მედროშეს მისცეს, ფეანორის ვაჟებმა სილმარილები მოითხოვეს, ეონვემ მათ უარი განუცხადა, ახსნა, რომ ყველა ძმათაშორისი მკვლელობებისთვის, რათ მათ ჩაიდინეს, მათ დაკარგეს ყველანაირი უფლება სილმარილებზე. თუმცა, ფეანორის ვაჟებმა ისინი მოიპარეს, მაგრამ ვერ გაუძლეს მათ სიმხურვალეს და ერთ-ერთი მათგანი, მაედროსი, უფსკრულში სილმარილთან ერთად ჩახტა, ხოლო მეორე, მაგლორი, სილმარილთან ერთად ზღვაში გადახტა და ორივე სილმარილი სამყაროს აღსასრულამდე დაიკარგა.
გალადრიელის სარკე
ლოთლორიენის დედაქალაქ კარას გალადონის სამხრეთით მდებარე ბაღში, ქვის სადგამზე იდგა დიდი თასი, მის გვერდით იდგა ვერცხლის სურა იქვე კი შადრევანი ამოდიოდა. თავისთავად სარკეს წარმოადგენდა თასი, რომელიც სურიდან ივსებოდა შადრევნის წყლით. ბაღში შესვლის უფლება მხოლოდ ლოთლორიენის დედოფალს, გალადრიელს, ჰქონდა. გალადრიელის სიტყვებით:
"ჩემი ბრძანებით სარკეს მრავალი რამის ჩვენება შეუძლია, ასევე შემიძლია, ნებისმიერს დავანახო ის, რისი ხილვაც სურს. თუმცა სარკე ყველაზე ხშირად მაშინ აჩვენებს ღირებულსა და საჭიროს, როცა ჩვენს სურვილებს განზე ვდებთ და მის ქმედებაში არ ვერევით. რას დაინახავთ სარკეში, თუ მას თავისუფლებას მიანიჭებთ, ვერ გეტყვით. ის აჩვებებს იმას, რაც მოხდა, ხდება ან შეიძლება მოხდეს. თითოეულმა თავად უნდა განსაჯოს, რა იხილა მან, წარსული, აწმყო, მომავალი."
სარკეში არსებული ხილვები ყოველთვის არ ხდება: თუ ჩამხედავი ხისტი ნებისყოფის მქონეა, იგი შეიძლება არ ახდეს.
გალადრიელის ფიალა
გალადრიელის ფიალა ეწოდებოდა ბროლის ჭურჭელს, რომელიც სავსე იყო გალადრიელის ბაღში არსებული, ეარენდილის ვარსკვლავის სინათლის შემცველი, შადრევნის წყლით. ფიალა გალადრიელმა ფროდოს ბეჭდის საძმოს ლორიენიდან გასვლამდე მისცა. ფიალის სიღრმეში წყალი სუსტად ანათებდა, სიბნელეში კი სინათლე ძლიერდებოდა. სინათლე სიმამაცეს, სიმტკიცეს, იმედს და ძალას ჰმატებდა. ფიალის სინათლით ფროდო ბეჭდისადმი მიდრეკილებას სძლევდა, ხოლო სემმა შელობის დაშინება მოახერხა, სემმა ფიალის სინათლით კირით უნგოლის კარიბჭის მცველთა ჯადოს ახსნაც კი შეძლო (მცველები ეწოდებოდათ მორდორის ციხესიმაგრეების კარიბჭეებთან მდგარ მაგიურ ქანდაკებებს, რომლებსაც კარიბჭესთან უხილავი ბარიერის შექმნა შეეძლოთ).
ფროდომ ფიალა ბეჭდის ომის შემდეგ დასავლეთში გამგზავრებისას თან წაიღო.
პალანტირები
პალანტირები — შორსმხედველი ქვები — ჯერ კიდევ პირველ ეპოქაში ამანში დაამზადა ფეანორმა. მათი ზუსტი რაოდენობა უცნობია, მაგრამ ცნობილია, რომ მთავარი პალანტირი ტოლ ერესეაზე ინახებოდა, შვიდი მათგანი ელფებმა ედაინებს მორგოთის წინააღმდეგ ბრძოლაში დახმარების სანაცვლოდ გადასცეს. ამ ქვებით შესაძლებელი იყო იმის დანახვა, რისიც მფლობელს სურდა, მაგრამ არ შეეძლო იმის დანახვა, რაც არ არსებობდა, ამის გაკეთება თავად მაია საურონსაც კი არ შეეძლო. ამასთანავე, პალანტირის მფლობელს მეორე პალანტირის მფლობელთან საუბარიც შეეძლო.
ნუმენორის დაღუპვამდე ისინი ელენდილმა შუახმელეთში თან წაიღო. ოთხი მათგანი ელენდილის შვილების მიერ დააარსებულ გონდორის სამეფოს გადაეცა, ორი არნორის სამეფოში დარჩა, ერთი კი რუხი ნავსაყუდელის ელფებს გადაეცათ ელენდილისადმი გაწეული დახმარების სანაცვლოდ.
რუხი ნავსაყუდელის პალანტირი ემინ ბერაიდში ინახებოდა, იგი სხვა პალანტირებს არ უკავშირდებოდა და მხოლოდ ზღვას აჩვენებდა, ვინაიდან ნუმენორში ის ზღვისკენ იყო მიმართული.
არნორის პალანტირები დედაქალაქ ანუმინასში და ამონ სულში ინახებოდა (არნორის დაშლის შემდეგ ანუმინასის პალანტირი ართედაინის დედაქალაქში, ფორნოსტში გადაიტანეს). როდესაც ანგმარის მეფემ არნორის წინააღმდეგ ომი წამოიწყო, ამონ სულის პალანტირი, ციხესიმაგრის დაცემის შემდეგ უკან დახეულმა ართედაინის ძალებმა ფორნოსტში წაიღეს, მათი წყალობით ართედაინი ანგმარის შეტევებს თითქმის 500 წლის განმავლობაში უძლებდა. როდესაც მესამე ეპოქის 1973 წელს ართედაინის უკანასკნელი საყრდენი — ფორნოსტი დაეცა, მეფე არვედუი პალანტირებთან ერთად ფოროხელში, შუახმელეთის გაყინულ ჩრდილო-დასავლეთში, გაიქცა. ლინდონიდან მის დასახმარებლად გემი გაგზავნეს, მაგრამ, როდესაც მეფე თავის ამალასთან ერთად გემბანზე ავიდა, ქარიშხალი ამოვარდა და გემი ფოროხელის ყინულებზე დაიმსხვრა, პალანტირები კი ფოროხელის ყურის ფსკერზე დაიკარგა. ვარაუდობდნენ, რომ ქარიშხალი ანგმარის მეფის შექმნილი იყო.
გონდორის პალანტირები სასაზღვრო ციხესიმაგრე იზენგარდის კოშკ ორთნკში, მინას ანორში, დედაქალაქ ოსგილიათში და მინას ითილში ინახებოდა. მესამე ეპოქის 1400-იან წლებში გონდორში მოხდა სამოქალაქო ომი, ომმა ძლიერ დააზარალა ოსგილიათი, მისი პალანტირი კი ანდუინის ფსკერზე დაიკარგა; 2002 წელს მინას ითილს ნაზგულები დაესხნენ თავს და მას მინას მორგული დაარქვეს, პალანტირი კი მორდორის მფლობელობაში გადავიდა, შედეგად, დაბრუნებულ საურონს უკვე შეეძლო გონდორის არმიების ზუსტი განლაგებების და მდგომარეობების გაგება და ბრძოლის სასწორის საკუთარ მხარეზე გადაწევა, მიუხედავად ამისა, გონდორი მორდორის და მისი მოკავშირეების წნეხს მთელი ათასი წლის განმავლობაში უძლებდა; 2759 წელს გონდორის მოურავმა ბერენმა სარუმანს იზენგარდში დასახლების უფლება მისცა, რომელმაც ორთანკის პალანტირით საურონის თავად დამარცხება გადაწყვიტა, მაგრამ, მინას ითილის პალანტირის წყალობით, საურონმა თავად გაიგო სარუმანის გეგმების შესახებ და ამ უკანასკნლის თავის მხარეზე გადაყვანა მოახრეხა (სარუმანს ეგონა, რომ რასაც აკეთებდა, მისი მოფიქრებული იყო, მაგრამ სინამდვილეში ყველაფერი საურონის მიერ იყო ჩაგონებული). მინას ანორში დარჩენილი პალანტირი, რომელსაც მინას ითილის დაცემის შემდეგ მინას ტირითი დაარქვეს, ციხესიმაგრის თეთრ კოშკში ინახებოდა და მის გამოყენებას ვერავინ ბედავდა, სანამ სახელმწიფოს მდგომარეობით შეშფოთებულმა მოურავმა დენეთორ II-ემ მისი გამოყენება არ გადაწყვიტა მორდორის მიზნების გასაგებად, სარუმანის მსგავსად, ისიც საურონის ხელში აღმოჩნდა, მაგრამ საურონმა მისი დამორჩილება ვერ შეძლო, თუმცა, ანახვებდა რა მორდორის ურიცხვი არმიის სიძლიერეს, საურონმა დენეთორი ნელ-ნელა ჭკუიდან შეშალა და გააგიჟა, დაარწმუნა, რომ მორდორის წინააღმდეგ ბრძოლა სისულელე იყო.
ბეჭდის ომის შემდეგ პალანტირები საბოლოოდ დაიფანტა: არნორის პალანტირები ფოროხელის ფსკერზე დაიკარგა, ორთანკის და მინას ტირითის პალანტირები მეფე ელესარის მფლობელობაში გადავიდა, ემინ ბერაიდის პალანტირი ელრონდმა ამანში თან წაიღო, ოსგილიათის პალანტირი ანდუინის ფსკერზე, ხოლო მინას ითილის პალანტირი კი ბარად-დურის ნანგრევებში ჩაიკარგა.
ძალაუფლების ბეჭდები
შუახმელეთის ისტორიაში უდიდესი ადგილი უკავია ძალაუფლების ბეჭდებს, რომლებთან დაკავშირებული კონფლიქტი ორი ეპოქის განმავლობაში მიმდინარეობდა. ძალაუფლების ბეჭდებს მათი პატრონებისთვის განსაკუთრებული უნარები უნდა შეეძინათ და მათ ძალაუფლების შენარჩუნებაში უნდა დახმარებოდათ. მაგრამ ბეჭდები იმისთვის შეიქმნა, რომ გაეძლიერებინათ მთავარი ბეჭედი და მისი მბრძანებელი, საურონი, მთელი არდის მბრძანებლად ექციათ. ოცივე ბეჭედი სხვადასხვა ლითონისგან იყო გამოჭედილი
მეორე ეპოქაში საურონი ანატარის სახით ელფებს დაუმეგობრდა და მათ ძალაუფლების ბეჭდების შექმნის საიდუმლოს ასწავლიდა, მას მრავალი ელფი მიენდო, უნდობლად მხოლოდ ელრონდი, გილ-გალადი და გალადრიელი ეპყრობოდნენ, რომლებიც მასში დაფარულ ბოროტებას გრძნობდნენ. როდესაც ერეგიონელმა მჭედლებმა აითვისეს ბეჭდების ჩამოსხმის ხელოვნება, თითქმის 90 წლის განმავლობაში ჭედავდნენ ძალაუფლების ბეჭდებს ხელმარჯვე მჭედლის, კელებრიმბორის მეთაურობით. ამასობაში, ოროდრუინში საურონი მთავარ ბეჭედს ჭედავდა კიდევ 16 ბეჭედთან ერთად. როდესაც საურონმა მთავარი ბეჭედი თითზე გაიკეთა, კელებრიმბორი ყველაფერს მიხვდა და ელფური ბეჭდები გადამალა, მათ საურონი არ შეხებია. როდესაც საურონმა მათ დასაუფლებლად ომი წამოიწყო, სანდო ხელქვეითების შესაძენად, ჯუჯების და შუახმელეთელი ადამიანების მეფეებს გადასცა ძალაუფლების ბეჭდები — ცხრა ადამიანებს (რომლებიც შემდგომში ნაზგულებად იქცნენ) და შვიდი ჯუჯებს. ადამიანების ბეჭდები საურონის ხელში მალე დაბრუნდა — ცხრავე მეფე ნაზგულად იქცა. ჯუჯები ბეჭდების ძალის მიმართ მდგრადები აღმოჩნდნენ და ისინი მათი მეფეების საგვარეულო რელიკვია გახდა. მესამე ეპოქაში ჯუჯების ოთხი ბეჭედი დრაკონების თავდასხმების დროს განადგურდა, ნაწილი კი სხვადასხვა დროს საურონის მსახურებმა ხელში ჩაიგდეს და საურონს გადასცეს. ელფური ბეჭდები საურონისთვის ყოველთვის დამალული იყო და მხოლოდ ცოტამ თუ იცოდა თუ ვის ეკუთვნოდა ისინი.
პუბლიუს კვინტილიუს ვარუსი
პუბლიუს კვინტილიუს ვარუსი, (დ. ძვ. წ. 53 — გ. 9) — ძველი რომის პოლიტიკური მოღვაწე და მხედართმთავარი. წარმოშობით იყო პატრიცი. ძვ. წ. 13 წლიდან იყო კონსული, ძვ. წ. 6-4 წლებში იყო ლეგატი სირიაში. 7 წლიდან იყო მთავარსადრალი გერმანიაში. მის გამოძალვით პოლიტიკას და იძულებით რომანიზაციას მოჰყვა გერმანელი ტომების აჯანყება რომის წინააღმდეგ არმინიუსის ხელმძღვანელობით. აჯანყებულებმა ტევტობურგის ტყის ბრძოლაში გაანადგურეს რომაელები. ვარუსმა თავი მოიკლა.
შუახმელეთის ობიექტების სია
ძალაუფლების ბეჭდები
ყველა ელფური ბეჭედი ბეჭდის ომის დასრულების შემდეგ ამანში წავიდა.
ანგაინორი
ანგაინორი — ჯაჭვია, რომელიც ვალარებმა მორგოთის რკინის გვირგვინიდან დაამზადეს. ამ ჯაჭვით ვალარებმა მორგოთი გაკოჭეს უკუნ წყვდიადში დაამწყვდიეს.
გალვორნი
შავი და მტკიცე ლითონის შენადნობი, რომელიც გამოიგონა ეოლმა, როდესაც ჯუჯების მჭედლობის ოსტატობას დაეუფლა. გალვორნი საკმაოდ მტკიცე იყო და მისი დამსხვრევა საკმაოდ რთული იყო. გალვორნისგან დამზადებულ აბჯარს ეოლი გამუდმებით თან ატარებდა, ხოლო მის მიერ დამზადებული ე.წ. შავი ხმლები — გურთანგი და ანგუირელი — სწორედ გალვორნისგან იყო დამზადებული. ეოლმა ყველა თავისი საიდუმლო თავის ვაჟს, მაეგლინს გადასცა, რომელიც დედასთან ერთად გონდოლინში გაიქცა, ამიტომაც ვარაუდობენ, რომ გონდოლინელმა მჭედლებმა გალვორნის გამოყენების ხელოვნება ისწავლეს, ვინაიდან ცნობილია, რომ გონდოლინში მისვლისას ტუორმა ყურადღება მცველებს მიაპყრო, რომლებსაც შავი ლითონისგან დამზადებული აბჯრები ეცვათ, შესაძლებელი იყო, რომ ეს ლითონი გალვორნი ყოფილიყო.
გონდორის ბუკი
გონდორის ბუკი იყო გონდორის მოურავების საგვარეულო რელიკვია.
ბუკი დაამზადა ვორონდილ მონადირემ მესამე ეპოქაში, იგი ნადირობდა რუნის ზღვასთან მობინადრე ე.წ. ორომეს ხარებზე და ერთ-ერთი მათგანის რქისგან დაამზადა ბუკი, რომელიც შემდგომში გონდორის მოურავების საგვარეულო რელიკვია გახდა. ბუკს საკმაოდ ძლიერი ხმა ჰქონდა, რაც მფლობელის მტერს გარკვეული დროით აშინებდა და აბნევდა. როგორც მისმა უკანასკნელმა მფლობელმა, ბორომირმა თქვა, თუ ბუკის გუგუნს გონდორში გაიგებდნენ, მისი პატრონის დასახმარებლად იქიდან აუცილებლად მოვიდოდნენ. როდესაც ბორომირი პართ გალენთან დაიღუპა, სარუმანის ურუკებმა ბუკი ორად გადაამტვრიეს, ნამტვრევები კი არაგორნმა ბორომირის ნავში ჩადო და თან გაატანა. რამდენიმე დღის შემდეგ ნამსხვრევები ბორომირის ძმამ, ფარამირმა, იპოვა და მამამისს, დენეთორს, გადასცა.
ელფთა მოსასხამები
ელფთა მოსასხამები უცნობი ქსოვილისგანაა დამზადებული, მათ ელფები ჯერ კიდევ პირველ ეპოქაში ამზადებდნენ მოგზაურებისთვის. მოსასხამის ფერი დამოკიდებული იყო დღის მიმდინარეობაზე, მაგალითად, ღამით მუქდებოდა, დღისით ღია მწვანე ან ნაცრისფერი ხდებოდა, ფერთა ამგვარი ცვლილება მოსასხამის მფლობელს გარემოსთან შეხამებულს და შესაბამისად, უცხო თვალისთვის დამალულს, ხდიდა. ასეთი მოსასხამები ლორიენში ბეჭდის საძმოს წევრებს დაურიგეს.
ვალარომა
ვალარომა ვალა ორომეს ბუკია, რომლის გაგონებაც მელკორის მსახურებს შიშის ზარს სცემდა. ახალგაჩენილ ელფებს ორომე მფარველად მიაჩნდათ და როდესაც ვალარომას ხმა ესმოდათ, თავს დაცულად გრძნობდნენ.
ვინგილოტე
ვინგილოტე ეწოდებოდა გემს, რომლითაც ეარენდილი და მისი მეუღლე, ელუინგი ამანში წავიდნენ. ვინგილოტე ამანს გარშემორტყმულ ბინდის ზღვებში ეარენდილმა სილმარილის სინათლის წყალობით გაატარა და პირველი მოკვდავი გახდა, რომელმაც უკვდავთა მიწაზე ფეხი დადგა, მაგრამ ვალარებმა მას დაბრუნების უფლება არ მისცეს და მრისხანე ომის შემდეგ გემთან ერთად ცაში ვარსკვლავად აქციეს.
ითილდინი
ერეგიონელი ნოლდორების მიერ შექმნილი მითრილის შენადნობი, რომელიც კარიბჭეების და დარბაზების მოსართავად გამოიყენებოდა. ითილდინი რუხი ფერისაა, მაგრამ, მთვარის ან ვარსკვლავების სინათლეზე თეთრად კაშკაშებს. მორიის დასავლეთ კარიბჭეზე დურინის გერბი სწორედ ითილდინით იყო შესრულებული.
მაზარბულის წიგნი
ხელნაწერი წიგნი, რომელშიც აღწერილია ბალინის მიერ მორიის სამეფოს აღდგენის მცდელობა. წიგნი ხუთი წლის ისტორიას აღწერს, იწყება ბალინის რაზმის მორიაში ზარზეიმით მისვლის აღწერით და მთავრდება უიმედო აღსასრულის მქონე სიტყვებით — „ისინი მოდიან ...“, შედეგად, კჰაზად-დუმის სამეფოს აღდგენის მცდელობა კრახით დასრულდა.
წიგნი სხვადასხვა მწერლის ხელით იწერებოდა, იგი დაწერილი იყო რამდენიმე (მათ შორის, ელფურ) ენაზე მორიული, ველის და ელფური ასოების გამოყენებით. ძლიერ დაზიანებული წიგნი ბალინის სამეფო დარბაზში (კჰუზდულად — მაზარბულში) იპოვა ბეჭდის საძმომ, განდალფმა წიგნი გიმლის გადასცა, რომელსაც იგი ერებორის მეფე დაინ რკინისტერფისთვის უნდა გადაეცა, მაგრამ, ვინაიდან დაინი ბეჭდის ომში დაიღუპა, გიმლიმ წიგნი მის ვაჟს, თორინ III ქვისჩაფხუტას გადასცა.
მითრილი
კეთილშობილი ლითონი, ნებისმიერ ფოლადზე მტკიცე და ამასთანავე, საკმაოდ მსუბუქი ლითონი, ჯუჯების და ელფი–ნოლდორების ძვირფასი ლითონი, მითრილის უზარმაზარი საბადო მდებარეობს მორიაში, ამიტომაც ეწოდა მას მორიის ვერცხლი. მითრილს საკმაოდ ძლიერი ბრწყინვალება ახასიათებს, მისი დამუშავება კი მხოლოდ მაღალ ტემპერატურაზე შეიძლება. მითრილის პერანგს, რომელიც ბილბომ ფროდოს გადასცა, ჩვეულებრივი პერანგის წონა ჰქონდა, თუმცა იმდენად მტკიცე იყო, რომ მორიის ორკების ბელადის მოქნეული შუბის დარტყმას გაუძლო.
საურონი კარგად ხვდეობდა მითრილის ფასს, ამიტომაც ის ცდილობდა თან მორია გამუდმებულ კონტროლში ჰქონოდა, თან კი მისი დაბრუნების მოსურნე ჯუჯების მოკავშირეობა მოეპოვებინა.
ფეანორის ლამპრები
ლამპრები, რომლებიც თეთრ კრისტალში შენახული ცისფერი ცეცხლით ანათებდნენ, ვალინორში შექმნა ფეანორმა, ამ ცეცხლის ჩაქრობა ქარით ან წყლით შეუძლებელი იყო.
ნოლდორები შუახმელეთში ამ ლამპრებითაც ამაყობდნენ, მაგრამ მათი შექმნის საიდუმლო პირველ ეპოქაში დაიკარგა. მოგზაური ელფები, რომლებსაც მორგოთის მიერ კონტროლირებადი ტერიტორიის სიახლოვეს უნდა გაევლოთ, ყოველთვის თან ატარებდნენ ლამპრებს. თავის მხრივ, მზვერავი ელფები თავიანთ თანამოძმეებს სწორედ ამ ლამპრებით იცნობდნენ. ლამპრებს ატარებდნენ გონდოლინის მცველებიც.
სქოლიო
კატეგორია:შუახმელეთის სიები
ოქტომბერი 2009
ოქტომბერი 2009 წლის მეათე თვეა. დაიწო ხუთშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ  შაბათს.
პორტალი:ახალი ამბები
10
Prionopelta humicola
Prionopelta humicola — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prionopelta-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Amblyoponinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ძვ. წ. 373
'''ძვ. წ. 373''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
Quit Playing Games (with My Heart)
— ბოიბენდ Backstreet Boys-ის სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 1996 წელს. შეტანილია ალბომში Backstreet Boys.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Backstreet Boys-ის სიმღერები კატეგორია:1995 წლის სიმღერები კატეგორია:1996 წლის სინგლები
კირონ I
კირონ I (კირიონ I) — ქართლის კათოლიკოსი 599—614/616 წლებში.
ძველ ქართულ მწერლობას მის შესახებ ცნობები თითქმის არ შემოუნახავს. სომხური წყაროებით, ქართველი იყო, ჯავახეთის სოფ. სკუტრიდან (საქუდრის). სიყმაწვილეში 15 წელი ტყვედ თუ მძევლად იყო სომხეთში ე. წ. ბერძნულ ნაწილში, კოლონიის პროვინციაში, დაბა-ქალაქ ნიკოპოლისში. აქ მან მიიღო ბერძნული განათლება და დიოფიზიტობა. შემდეგ გადავიდა ქ. დვინში, სომხურ მონოფიზიტურ საკათალიკოსო ცენტრში, სადაც დაუახლოვდა მონოფიზიტ პატრიარქს მოსეს, თვითონაც აღიარა მონოფიზიტობა და დაიკავა აირარატის გავარის ქორეპისკოპოსისა და დვინის კათოლიკე მონასტრის წინამძღვრის ხარისხები. სომხეთში 5 წლის სამსახურის შემდეგ ქართლის პრომონოფიზიტურად და სპარსოფილურად განწყობილი ძალების ხელშემწეობით იგი მცხეთის საკათალიკოსო ტახტზე ავიდა. არის ცნობა, რომლის მიხედვითაც კირონ I-ის სამწყსოში ამ დროს ეგრისის სამიტროპოლიტოც შედიოდა.
კირონ I ფართო საერთაშორისო ურთიერთობაში იყო ჩაბმული. მას რელიგიისა და ეკლესიის ორგანიზაციულ საკითხებზე მიმოწერა ჰქონდა რომის პაპთან, იერუსალიმისა და სომხეთის პატრიარქებთან, სპარსეთის სამეფოს უმაღლეს მოხელეებთან. ჩვენამდე მოაღწია რომის პაპის გრიგოლ დიდის ვრცელმა პასუხმა (ლათინურ ენაზე) კირონ I-ის ერთ-ერთ ეპისტოლეზე, აგრეთვე კირონ I-ის მიმოწერამ სომხეთის პატრიარქთან და გურგენის მარზპანთან (სომხურ ენაზე). ამ წერილების მიხედვით ჩვენ წინაშე წარმოდგება დიდად განათლებული, დახვეწილი ლიტერატურული გემოვნებისა და სტილის მქონე ადამიანის, თავდაჭერილი პოლემიკოსი, გონიერი და მტკიცე დიპლომატი, გავლენიანი სახელმწიფო მოღვაწე.
614/616 წლებში ახლო აღმოსავლეთში გამარჯვებულმა ირანმა უარი თქვა იდეოლოგიურ საკითხებში შეწყნარებლობაზე და აქტიურად ჩაერია დამოკიდებული ქვეყნების რელიგიურ ცხოვრებაში. მან ბიზანტიის იმპერიის საწინააღმდეგოდ მხარი დაუჭირა მონოფიზიტობას და მოსთხოვა თავისი ქვეშევრდომი ქვეყნების იერარქებს ეღიარებინათ იგი ან ექსორიაში წასულიყვნენ. სავარაუდოა, რომ სწორედ ამ ხანებში დაკარგა ქართლის კათალიკოსის ტახტი კირონ I-მაც. მის მიერ დაწყებული დიდი ეროვნული საქმე დროებით შეფერხდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის კათოლიკოსები
პიერ ჟან ჟუვი
პიერ ჟან ჟუვი (დ. 11 ოქტომბერი, 1887, არასი – გ. 8 იანვარი, 1976, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, მის პირველ პოეტურ ნაწარმოებებს სიმბოლიზმის გავლენა ეტყობა. შემდეგ უნანიმიზმის თეორიებმა გაიტაცა, მეცნიერულ-ტექნიკური პროგრესით დაინტერესდა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდის ლექსები პაციფისტური ხასიათისა იყო. 20-იან წლებში ჟუვის შემოქმედებაში გაძლიერდა რელიგიური, ფროიდისტული ტენდეციები და მისტიკურ-თეოლოგიური მოტივები (რომანების სერია: "პაოლინა 1880" (1925), "უდაბური სამყარო" (1927), "სისხლიანი ამბები" (1932) და სხვა). მეორე მსოფლიო ომის პერიოდის ნაწარმოებებში (ესეების კრებულები "დაცვა და დიდება" (1943), "პარიზის ღვთისმშობელი" (1944) იგი წინააღმდეგობის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან პოეტად და პუბლიცისტად გვევლინება; ომის შემდეგ გამოაქვეყნა ლექსთა კრებულები: "ჰიმნი" (1947), "დიადემა" (1949), "ენა" (1952), "ლირიკული" (1956) და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კროსმოლინა
კროსმოლინა (Crossmolina), Crois Uí Mhaoilíona, „მულინას ჯვარი“) — ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, ქალაქ ბალინადან 9 კმ-ით დასავლეთით.
2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 1 069 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
Lasioglossum semilucidum
Lasioglossum semilucidum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1945 წელს.
ტერაბაიტი
ტერაბაიტი (Terabyte, TB; ტბ) არის ინფორმაციის რაოდენობის საზომი ერთეული, რომელიც უტოლდება 1 099 511 627 776 (240) სტანდარტულ (8-ბიტიანი) ბაიტს და 1024 გეგაბაიტს. გამოიყენება სხვადასხვა ელექტრონული მოწყობილობების მეხსიერების მოცულობის აღსანიშნავად.
ძვ. წ. 374
გარდაიცვალნენ
*
მონტი-სანტუ (ბაია)
მონტი-სანტუ (Monte Santo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 52 360 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 285.166 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.94 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
თანამედროვე ქართული სამართალი
*
Prionopelta kraepelini
Prionopelta kraepelini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prionopelta-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Amblyoponinae-ს ქვეოჯახს. .
ანგონო
ანგონო (ოფიციალურად ანგონოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Angono) ― პირვეელი კლასის მუნიციპალიტეტი რისალის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 130 494 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:რისალის მუნიციპალიტეტები
ხელვაჩაური (ბათუმი)
ხელვაჩაური — დასახლება ქალაქ ბათუმის შემადგენლობაში. მდებარეობს კახაბრის ვაკეზე, მდინარე ჭოროხის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 80 მ., ბათუმის რკინიგზის სადგურიდან 8 კმ. ხელვაჩაურში არის 2 საჯარო სკოლა.
ბაბა იაგა
მინი|250პქ|ბაბა იაგა ბაბა იაგა (Яга, яга-баба, еги-баба, ягая, Ягишна, Ягабова, Егибоба; Баба-Язя, Язя, Язі-баба, Гадра; jędza, babojędza; jezinka, Ježibaba ведьма, лесная баба; в.-баба jега; jaga baba, ježi baba; Baba Roga — სლავური ფოლკლორისა და მითოლოგიის პერსონაჟი, ბებერი, ქალი მაგიური ძალით.
სიტყვა ბაბა უმრავლეს სლავურ ენაზე ნიშნავს ბებერ ქალს ან უბრალოდ გათხოვილ ქალს. სიტყვა იაგას ერთმნიშვნელოვანი ეტიმოლოგია არ არის ცნობილი.
სლავურ ზღაპრებში ბაბა იაგა არის ბებერი, მახინჯი ქალი. გადაადგილდება მფრინავი ცოცხის საშუალებით. ცხოვრობს ქათმისფეხებიან ქოხში. ქოხში მასთან ერთად ხანდახან სხვა არსებებიც ცხოვრობდნენ მაგალითად სულები ან მრჩეველი კატა.
ბაბა იაგა ხშირად უარყოფითი პერსონაჟია. თუმცა ხანდახან მთავარი გმირებისთვის დამხმარე როლიც აკისრია.
სქოლიო
კატეგორია:სლავური მითოლოგია კატეგორია:რუსული მითოლოგია კატეგორია:რუსული ფოლკლორი
Anywhere for You
— ბოიბენდ Backstreet Boys-ის სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 1997 წელს. შეტანილია ალბომში Backstreet Boys.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Backstreet Boys-ის სიმღერები კატეგორია:1995 წლის სიმღერები კატეგორია:1997 წლის სინგლები
Tormato
Tormato — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1978 წელს. ალბომმა არაერთგვაროვანი შეფასებები მიიღო და დღემდე რჩება დავის საგნად. მიზეზია ჯგუფის ჟღერადობა ამ ალბომზე, რომელიც რიკ უეიკმენის თქმით, შეკუმშულია, ხოლო კრის სკუაირის ბას გიტარა ამ ალბომზე ნაკლებად გამოკვეთილია.
ალბომის ყდა ეკუთვნის დიზაინ-ჯგუფს Hipgnosis.
სქოლიო
კატეგორია:Yes-ის ალბომები კატეგორია:1978 წლის ალბომები კატეგორია:Atlantic Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები Hipgnosis-ის გარეკანის დიზაინით
მახასეტე
მახასეტეს სათავე [[ბენამაჰომაში|250px|thumb]] მახასეტე (Majaceite), აგრეთვე ცნობილი როგორც გვადალსასინი, არის გვადალეტეს მთავარი შენაკადი ანდალუსიაში, ესპანეთი. მდინარის უდიდესი ნაწილი მიედინება სიერა დე გრასალემას ეროვნულ პარკში. 1836 წელს, მდინარეს ნაპირებზე გაიმართა მახასეტეს ბრძოლა. მახასეტე სათავეს იღებს ბენამაჰომაში, კადისის პროვინცია.
კატეგორია:ესპანეთის მდინარეები
ძვ. წ. 375
გარდაიცვალნენ
*
გვარი
გვარი — მემკვიდრეობითი საგვარეულო სახელი, რომელიც ძირითადად მამიდან შვილზე გადადის. ზოგ სახელმწიფოებში გვარი დედიდან გადადის.
ისტორია
გვარების ისტორია შუა საუკუნეების იტალიიდან მოდის. სავარაუდოდ X—XI საუკუნეებში იტალიის განვითარებულ, სავაჭრო ოლქებში პირველი გვარები წარმოიშვა. შემდეგ სამხრეთ საფრანგეთში. ინგლისში სავარაუდოდ 1066 წელს, ნორმანებთან ომის შემდეგ გაჩნდა
ქართველთა გვარები
ქართველების გვარი ისტორიულ-გეოგრაფიული რეგიონებითაა დაყოფილი. ისინი სახელებისაგან, მეტსახელებისაგან ან წარმომავლობისაგან წარმოიშვნენ. მაგალითად დავითაშვილი: დავითი → დავითის შვილი → დავითშვილი, გიორგაძე: გიორგი → გიორგის ძე → გიორგაძე ან ცხვადიანი: ცხვედი → ცხვედიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გვარი
კრამერი კრამერის წინააღმდეგ
კრამერი კრამერის წინააღმდეგ (Kramer vs. Kramer) — რობერტ ბენტონის 1979 წლის ფილმი, რომელშიც მონაწილეობენ: დასტინ ჰოფმანი, მერილ სტრიპი, ჯასტინ ჰენრი, ჯეინ ალექსანდერი და სხვა.
ლარი ფლინტი
ლარი კლაქსტონ ფლინტი (Larry Flynt; დ. 1 ნოემბერი, 1942, მაგოფინი, კენტუკის შტატი — გ. 10 თებერვალი,  2021, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია) — ამერიკელი გამომცემელი და კომპანიის „Larry Flynt Publications“ (LFP) ხელმძღვანელი. მილოშ ფორმანმა მის შესახებ გადაიღო ფილმი „ხალხი ლარი ფლინტის წინააღმდეგ“.
კრამერი კრამერის წინააღმდეგ
სიუჟეტი
ტედ კრამერმა მთელი ცხოვრება კარიერას მიუძღვნა და ვერც კი შეატყო როგორ დაენგრა ოჯახი - ცოლმა მიატოვა და 6 წლის შვილთან ერთად დატოვა. ტედი იძულებულია ბავშვის აღზრდას მოკიდოს ხელი. ნელ-ნელა მამა-შვილს საუკეთესო მეგობრული ურთიერთობა უყალიბდება. მათ ერთმანეთის გარეშე ცხოვრება აღარ შეუძლიათ, მაგრამ სწორედ ამ დროს დედა ბრუნდება და ბავშვის წაყვანას სასამართლოს ძალით ცდილობს...
ლარი ფლინტი
ბიოგრაფია
ლარი ფლინტმა ბავშვობა გაატარა კენტუკიში, დედასთან ერთად, სიღარიბეში. დედამისმა მიატოვა ქმარი, რომელიც ბევრს სვამდა და ლარისთან ერთად გაემგზავრა ინდიანაში. 1958 წელს ის სამხედრო სამსახურში წავიდა, იქიდან დაბრუნებულმა, 1964 წელს გახსნა სტრიპტიზკლუბი დაიტონში, ოჰაიო. 1970 წლისთვის ის უკვე ფლობდა 8 კლუბს კოლუმბიაში, აკრონში, ტოლიდოში და კლივლენდში. 1974 წელს დააარსა ჟურნალი „ჰასტლერი“ (Hustler). ფლინტს ჩაფიქრებული ჰქონდა საკუთარი სტრიპტიზკლუბების სარეკლამო ფურცლის გავრცელება, რაც გადაიქცა ჟურნალად. თავდაპირველად, ჟურნალს არცთუ კარგი სტარტი ჰქონდა, თუმცა, საბოლოოდ მისმა ტირაჟმა 3 მლნ-ს მიაღწია. 1976 წელს მან დააარსა კომპანია „Larry Flynt Publications“ (LFP).
კრამერი კრამერის წინააღმდეგ
ჯილდოები
ოსკარი
ლარი ფლინტი
ბიოგრაფია
1988 წელს ფლინტი და მისი ადვოკატი, ალან აიზეკმანი იგებენ პროცესს აშშ უმაღლეს სასამართლოში, სადაც სასამართლომ აშშ კონსტიტუციია პირველ შესწორებაზე დაყრდნობით გაამყარა გამოხატვის თავისუფლების დაცვის გარანტიები.
ნაზლი საბრი
ნაზლი საბრი (نازلي صبري‎; დ. 25 ივნისი, 1894 — გ. 29 მაისი, 1978) ეგვიპტის სულთანა და  დედოფალი 1919 წლიდან 1936 წლამდე, მეფე ფუად I-ის მეორე ცოლი.
ლარი ფლინტი
ბიოგრაფია
1996 წელს გამოვიდა ფილმი ხალხი ლარი ფლინტის წინააღმდეგ, რომელიც გადაიღო რეჟისორმა მილოშ ფორმანმა. ლარი ფლინტი მონაწილეობას იღებდა ამ ფილში მოსამართლე მიურეის როლში. იმავე წელს ფლინტი გამოსცემს ავტობიოგრაფიას «An Unseemly Man: My Life as a Pornographer, Pundit, and Social Outcast» (ISBN 978-0787111786).
კრამერი კრამერის წინააღმდეგ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1979 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:რობერტ ბენტონის ფილმები
ლარი ფლინტი
ბიოგრაფია
2001 წელს მისი ქონება შეფასებულ იქნა 400 მილიონ დოლარად
ნაზლი საბრი
ადრეული წლები
ნაზლი საბრი დაიბადა 1894 წლის 25 ივნისს. მისი მამა  აბდურ რაჰიმ საბრი ფაშა, გახლდათ სოფლის მეურნეობის მინისტრი და კაიროს გუბერნატორი, ხოლო დედა იყო  ტაფიკა ხანუმ შარიფი. ნაზლის ჰყავდა ძმა შარიფ საბრი ფაშა და და, ამინა საბრი.
ლარი ფლინტი
ოჯახი
ლარი ფლინტი დაოჯახებული იყო 5-ჯერ. ყველაზე ხანგრძლივი ქორწინება ჰქონდა მეოთხე ცოლთან, ალთია ლეიზერთან (1976-1987). ის შიდსით იყო დაავადებული და ჰეროინის ზედმეტი დოზის მიღების გამო აბაზანაში დაიხრჩო ფლინტის ვილაში, ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია.
ნაზლი საბრი
ადრეული წლები
დედის მხრიდან გოგონას ბაბუა გახლდათ თურქული წარმოშობის პრემიერ მინისტრი და საგარეო საქმეთა მინისტრი გენერალ-მაიორ მუჰამედ შარიფ ფაშა. მისი დიდი ბაბუა იყო ფრანგული წარმოშობის ოფიცერი სულეიმან ფაშა.
ნაზლიმ დაწყებითი განათლება მიიღო კაიროს ლიცეუმში, შემდეგ სწავლობდა ალექსანდრიის ნოტრ-დამ დე-სიონის კოლეჯში. დედის გარდაცვალების შემდეგ დასთან ერთად საფრანგეთში გაემგზავრა, სადაც ორი წლის განმავლობაში პარიზში ცხოვრობდა. ეგვიტეში დაბრუნებული ცოლად გაჰყვა ეგვიპტელ არისტოკრატს, რომელსაც მალევე დასცილდა. ამავე დროს მას სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა ეგვპტელი ნაციონალისტის საად ზაღლულის ძმისშვილ—საიდ ზაღლულთან. ისინი თითქმის დაინიშნენ, თუმცა 1919 წლის რევოლუციის შემდეგ ზაღლულმა დატოვა ეგვიპტე.
ქორწინება
ეგვიპტის სულთანმა ფუად I-მა ნაზლი პირველად საოპერო წარმოდგენაზე ნახა. 1919 წლის 12 მაისს ფუად I-მა მასზე 25 წლით უმცროს ნაზლის ხელი სთხოვა. 1919 წლის 24 მაისს  კაიროში, ბუსთანის სასახლეში ქორწილი გაიმართა. როგორც ნაზლისთვის, ასევე ფუადისთვის ეს რიგით მეორე ქორწინება გახლდათ.
ნაზლი მოგვიანებით  გადავიდა აბასიის სასახლეში ჰაემალექში, სადაც იმყოფებოდა ფუადის ზეწოლის ქვეშ. სანამ სულთანას ვაჟი არ შეეძინებოდა, არ ჰქონდა სასახლის დატოვების უფლება. მხოლოდ ერთადერთი ვაჟის, ფარუკის (1920–1965) დაბადების შემდეგ, მიეცა კუბეხის სასახლეში ქმართან ერთად ცხოვრების უფლება. როდესაც ფუადი გამეფდა, ნაზლის დედოფლის ტიტული მიანიჭეს. ფარუკის შემდეგ ნაზლის შეეძინა ოთხი ქალიშვილი: ფავზია (1921-2013), ფაიზა (1923-1994), ფაიკა (1926-1983) და ფატია (1930-1976).
ფუადის მმართველობის პერიოდში ცხოვრების უმეტეს ნაწილს დედოფალი სასახლეში ატარებდა. ამასთან, მას უფლება ჰქონდა დასწრებოდა საოპერო წარმოდგენებს, ყვავილების გამოფენებს და ქალებისთვის გამართულ კულტურულ ღონისძიებებს. გადმოცემის მიხედვით, როდესაც სამეფო წყვილი ჩხუბობდა, მეფე დედოფალს სცემდა და რამდენიმე კვირის განმავლობაში ოთახში ჩაკეტილს ტოვებდა. სხვა ინფორმაციით, მან თვითმკვლელობა სცადა ასპირინის გადაჭარბებული დოზის მიღებით.
ლარი ფლინტი
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი გამომცემლები კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
ნაზლი საბრი
ქორწინება
ნაზლი თან ახლდა მეფეს  ოთხთვიანი მოგზაურობისას ევროპაში 1927 წელს მისი  ფრანგული წარმომავლობის გათვალისწინებით, ეგვიპტის დედოფალი დიდი პატივით მიიღეს საფრანგეთში. 1924 წელს ეგვიპტეში პარლამენტის  გახსნის საზეიმო ცერემონია გაიმართა. ნაზლი იმყოფებოდა სამეფო ოჯახის წევრებთან ერთად.
ბოლო წლები
მინი|ნაზლი საბრი - დაბადების დღის ოფიციალური სურათი 1936 წელს ფუადის გარდაცვალების შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ავიდა მისი ვაჟი ფარუკი. ნაზლი გახდა დედა - დედოფალი. მისი ძმა საბრი ფაშა შევიდა სამი წევრისგან შემდგარ რეგენტთა საბჭოში, რომელიც სპეციალურად შეიქმნა არასრულწლოვანი ფარუკის მმართველობასთან დაკავშირებით. 1946 წელს ნაზლიმ ეგვიპტე დატოვა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაემგზავრა ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული პრობლემების გამო.
ნაზლის ქალიშვილი პრინცესა ფატია ცოლად გაჰყვა რიად გალი ეფენდის. მიუხედავად იმისა, რომ რიად გალიმ ისლამი მიიღო, მეფე ქორწინების სასტიკი წინაარმდეგი იყო. ამ  მიზეზით მან 1950 წლის 1 აგვისტოს  დედას  ტიტულები ჩამოართვა.
1956 წელს ნაზლი შვილის— ფარუკის დაკრძალვას დაესწრო რომში.
ვალებთან დაკავშირებული პრობლემების გამო 1975 წელს ნაზლიმ  სოტბის აუქციონზე  გაიტანა სამკაულები. მათ შორის, ბრწყინვალე  დიადემა (720 ბრილიანტი, წონა 274 კარატი) და   1938 წელს Van Cleef & Arpels-ის მიერ შეკვეთით დამზადებული ყელსაბამი. ისინი გაიყიდა 127 500 დოლარად და 140 000 დოლარად. თუმცა ნაზლი და ფატია მაინც გაკოტრების წინაშე აღმოჩნდნენ. 1978 წელს ვალების დასაფარად იძულებულები გახდნენ ფატიას ძვირფასეულობაც გაეყიდათ.
1976 წელს ნაზლიმ თხოვნა გაუგზავნა ეგვიპტის მაშინდელ პრეზიდენტ ანვარ სადათს, რათა მისთვის და პრინცესა ფატიასთვის ეგვიპტური პასპორტები და ეგვიპტეში დაბრუნების უფლება მიეცა. შეერთებული შტატების დატოვების დღეს, მისი ქალიშვილი ყოფილმა ქმარმა რიად გალიმ მოკლა, რის გამოც ნაზლი ვეღარ დაბრუნდა ეგვიპტეში. იგი საბოლოოდ დარჩა აშშ-ში ჯანმრთელობის მიზეზების გამო. გარდაიცვალა 1978 წლის 29 მაისს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის შტატში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:მუჰამედ ალის დინასტია კატეგორია:დედოფლები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:დედა-დედოფლები
ნორდესტინა
ნორდესტინა (Nordestina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 398 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 470.916 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.33 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ხოსე ბერგამინი
ხოსე ბერგამინი (José Bergamín, დ. 30 დეკემბერი, 1895, მადრიდი – გ. 28 აგვისტო, 1983, ფუენტერაბია) — ესპანელი მწერალი და კრიტიკოსი. მშვიდობის მსოფლიო საბჭოს წევრი. 1936 - 39 წწ. იყო ანტიფაშისტური ინტელიგენციის კავშირის პრეზიდენტი. ბერგამინი წერდა სატირულ ლექსებს, დრამებს, ნარკვევებს. იგი ავტორია დრამებისა „ღვთის ასული“ (1942) და „პარტიზანი ქალიშვილი“ (1945), რომელიც მიუძღვნა ზოია კოსმოდემიანსკაიას გმირობას, აგრეთვე შრომებისა ესპანური თეატრის, კალდერონის, სერვანტესის, გოიასა და სხვ. შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:მადრიდელი მწერლები კატეგორია:ესპანელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ესპანელი დრამატურგები კატეგორია:ესპანელი დიპლომატები კატეგორია:XX საუკუნის ესპანელი მამაკაცი მწერლები
მეიფლაუერი (სასტუმრო)
Renaissance Mayflower Hotel, ცნობილი ადგილობრივად როგორც უბრალოდ მეიფლაუერი (The Mayflower) — ისტორიული სასტუმრო ვაშინგტონში, კოლუმბიის ოლქი, კონექტიკუტის ავენიუზე. ეს უდიდესი ლუქსის კლასის სასტუმროა აშშ-ის დედაქალაქში და ამ სტატუსით კონკურენციას უწევს ახლომდებარე უილარდ ინტერკონტინენტალსა და ჰეი-ადამზ ჰოტელს.
მეიფლაუერი ააგო ალენ უოლკერმა, მიწის დეველოპერმა, რომელსაც ასევე კუთვნის ვაშინგტონის ბრუკლენდისა და და სხვა საცხოვრებელი უბნების მშენებლობა. მეტსახელად "Grande Dame of Washington" (ვაშინგტონის დიდი ლედი), სასტუმრო გაიხსნა 1925 წელს. იმდროინდელი პრესის ცნობებით სასტუმროში უფრო მეტი მოოქროვილი ვარაყი იყო, ვიდრე ნებისმიერ სვა შენობაში, გარდა კონგრესის ბიბლიოთეკისა. 1988 წელს ჩატარებულმა რესტავრაციამ გამოავლინა მრავალი დეკორაციული ეფექტი, მათ შორის შემინული ჭერი, რომელიც დიდი დეპრესიის დროს დაუფარავთ სასტუმროს ფუფუნების შესანიღბად.