cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვასილი სტალინი
სამსახური ომის შემდეგ
ცნობილია როგორც სპორტის მოყვარული, მოსკოვის სამხედრო ოლქის საჰაერო ძალების ჰოკეის და ფეხბურთის გუნდების შემქმნელი, სადაც სხვა გუნდების ძლიერი სპორტსმენები გადაჰყავდა.
იოსებ სტალინის სიკვდილის შემდეგ
იოსებ სტალინის გარდაცვალების შემდეგ 1953 წლის 5 მარტს, სსრკ-ს თავდაცვის მინისტრმა ნიკოლაი ბულგანინმა მას მოსკოვიდან წასვლა და სხვა ოლქის სარდლობა უბრძანა. ვასილი სტალინმა ბრძანება არ შეასრულა, რის გამოც 26 მარტს იქნა განთავისუფლებული სამხედრო ფორმის ტარების უფლების გარეშე.
დაპატიმრებული იქნა 1953 წლის 28 აპრილს. წამოყენებული ბრალდებები აღიარა. მის საქმეს 2,5 წელი იძიებდნენ. ვასილის რვაწლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს ანტისაბჭოთა პროპაგანდისთვის და ძალაუფლების გადამეტებისთვის.
დანაშაულს იხდიდა ვლადიმირსკის ცენტრალში, სადაც დაავადდა და ფაქტობრივად დაინვალიდდა. დოკუმენტებით ის ვასილი პავლოვიჩ ვასილიევი იყო. მან არაერთხელ მიწერა წერილი ნიკიტა ხრუშჩოვს და სხვა პარტიულ ჩინოვნიკებს,. მაგრამ პასუხი არ მიუღია.
1960 წლის 9 იანვარს ციხიდან დროზე ადრე გაანთავისუფლეს, შეხვდა ნიკიტა ხრუშოვს. 21 იანვარს თავდაცვის მინისტრმა შეცვალა 1953 წლის ბრძანება. რედაქტირების შემდეგ, დოკუმენტში ეწერა, რომ ვასილი თავისით განთავისუფლდა არმიიდან და მას პენსიაც კი დაენიშნა.
ვასილი სტალინი გარდაიცვალა 1962 წლის 19 მარტს, ექიმების დასკვნის მიხედვით, ალკოჰოლით მოწამვლის გამო. დაკრძალულია არსკის სასაფლაოზე, ყაზანში.
2002 წლის 20 ნოემბერს მისი ნეშტი გადაასვენეს ტროეკუროვის სასაფლაოზე ქალაქ მოსკოვში, მისი უკანასკნელი მეუღლის მარია იგნატიევას გვერდით.
1999 წლის 30 სექტემბერს, სასამართლოს და საგამოძიებო მასალების შესწავლის შემდეგ, მთავარმა სამხედრო პროკურატურამ გააუქმა სსრკ უმაღლესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის განაჩენი და მოუხსნა ვასილი სტალინს ყველა პოლიტიკური ბრალდება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ტროეკუროვის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ჰექსატრიინილის რადიკალი
ჰექსატრიინილის რადიკალი — ორგანული ნაერთი და თავისუფალი რადიკალი. მისი ქიმიური ფორმულაა C6H. მოლეკულაში ნახშირბად ატომები ერთმანეთს და ერთ წყალბადს მონაცვლეობით უკავშირდებიან ერთმაგი და სამმაგი ბმებით. ჰექსატრიინილის რადიკალი არის პირველი უარყოითად დამუხტული ნაწილაკი რომელიც აღმოაჩინეს ვარსკვლავთშორის სივრცეში GBT-ტელესკოპის საშუალებით.
სქოლიო
კატეგორია:ორგანული ნაერთები კატეგორია:თავისუფალი რადიკალები
სუიოს რაიონი
სუიოს რაიონი (Distrito de Suyo) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის აიაბაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 399 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 063 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 084 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:აიაბაკის პროვინციის რაიონები
ანტონივცი (შუმსკის რაიონი)
ანტონივცი (Антонівці) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ტერნოპილის ოლქის შუმსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 25 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუმსკის რაიონის სოფლები
წითელი საყდრის ეკლესია
წითელი საყდრის ეკლესია — არქიტექტურის ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ერედვიდან აღმოსავლეთით 2 კმ, "საქსოფლტექნიკის" ბაზის ეზოში. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.
ეკლესია დაზიანებულია. შემორჩენილი ფრაგმენტებით ირკვევა, რომ ის სამეკლესიანი ბაზილიკა იყო. გადარჩენილია ცენტრალური ნავის აბსიდა, სამხრეთი და ჩრდილოეთი კედლების მცირე, აღმოსავლეთი ნაწილები და გვერდითი ნავების აღმოსავლეთი ფრაგმენტები. ეკლესიას შემორჩენილი აქვს წითელი ტუფის პერანგის კვადრები. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში მოჩანს შესასვლელი, რომელიც მთლიანად მიწითაა დაფარული. გათხრა-გაწმენდის გარეშე სხვა კონსტრუქციულ დეტალებზე ძნელია რაიმეს თქმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თარგამაძეები
თარგამაძეები — ქართული გვარი.
XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში შედგენილ ხონის წმ.გიორგის ტაძრის საბეგრო ნუსხებში მოხსენიებულია ვინმე ხუტუნა და ნასყიდა თარგამაძეები. ზოგი ვერსიით გვარს საფუძვლად უდევს „თარგამოსი“, ან „თალგამი“. გადმოცემის თანახმად, თარგამაძეები წარმოშობით ილორიდან იყვნენ, შემდგ კი სოფელ ნიგორზღვაში გადასახლებულან. ცხოვრობენ სამტრედიაში, ქუთაისში, ბათუმში, ოზურგეთში, ლანჩხუთში, გორში, რუსთავში, ფოთში, თბილისში. 1997 წლისთვის საქართველოში ცხოვრობდა 564 თარგამაძე.
რესურსები ინტერნეტში
*
ორდე დგებუაძის ქუჩა
ლიტერატურა
დგებუაძე
ლაცაურის პირველი კოშკი
ლაცაურის პირველი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა განვითარებული ცხინვალის რაიონის სოფელ ლაცაურში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ხეობის პირას, მთის ფერდობზე დგას კოშკის ნანგრევი. აღმოსავლეთი კედელი 4 სართულის დონეზეა შემორჩენილი, დასავლეთი კი მთლიანად დანგრეულია. ზურგიანი კოშკი ნაგებია რუხი ფერის თლილი ქვით დუღაბზე; ქვის წყობა ქაო-სურია. კოშკი ამოვსებულია მიწით და ქვით.
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1971
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1971 (1971 World Snooker Championship) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — სიდნეი (ავსტრალია). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯონ სპენსერი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა უორენ სიმფსონი ანგარიშით 37:29.
ფინალი
ჯონ სპენსერი 37:29 უორენ სიმფსონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1971 წელი სნუკერში
ჰიშქადარა (მასალი)
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
აღა მიქაილის აბანო
აღა მიქაილის აბანო (Ağa Mikayıl hamamı) — ძველებური აბანო, განლაგებულია ბაქოს (აზერბაიჯანის) ისტორიულ უბანში. აბანო ასენდა შემახის მაცხოვრებლის, ჰაჯი აღა მიქაელის მიერ, უბანში, რომელიც დღემდე ატარებს „აბანოთ უბანის“ სახელს.
აღა მიქაელის აბანოში გადაღებულ იქნა არაერთი მხატვრული ფილმი, მათ შორის „ეს თუ არა ის“, უზეირ ჰაჯიბეკოვის იმავე სახელწოდების ოპერეტის მოტივებზე. ამის გამო ხალხი ამ აბანოს მაშადი იბადის (ფილმის მთავარი პერსონაჟი), სახელწოდებით მოიხსენიებს. . В связи с этим баню называют в народе и баней Мешади Ибада, главного героя комедии
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის განკარგულებით აღა მიქაელის აბანოს მიენიჭა „კულტურული მემკვიდრეობის ისტორიული ძეგლის სტატუსი“. 2011 წელს აზერბაიჯანის მინისტრთა კაბინეტის „ქალაქ ბაქოს ცენტრის კონსერვაციის გენერალური გეგმიდან“ გამომდინარე აბანოს ჩაუტარდა რესტავრაცია უცხოელი სპეციალისტების აქტიური მონაწილეობით.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:XVIII საუკუნე ხელოვნებაში კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
შიბა ინუ
შიბა ინუ (柴犬) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იაპონიაში უძველეს ხანაში.
შიბა ინუ ყველაზე მცირე ზომისაა ადგილობრივ იაპონურ ჯიშებს შორის, ის ასწლეულებია სანინის მხარეში არსებობს. გათხრებისას არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს შიბა ინუს ძვლები, რომლებიც 2500 წლის წინანდელი აღმოჩნდა. იაპონიაში ყველაზე მეტად გავრცელებულმა ადგილობრივმა შიბა, პოპულარობა ავსტრალიაში, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაშიც მოიპოვა. ოდესღაც ამ ჯიშის ძაღლებს ცუდი კბილები ჰქონდათ, მაგრამ სელექციის შედეგად ეს ნაკლი აღმოიფხვრა.
შიბა იშვიათად ყეფს, უპირატესობას უცნაური ხმით წკავწკავს ანიჭებს. ძლიერ და საკმაოდ დამოუკიდებელ შიბა ინუს შეუძლია ბევრი სიხარული მიანიჭოს გამოცდილ და მომთმენ პატრონს. შიბა ინუს ბალნის შეფერილობა მრავალნაირია, აქვს პატარა, საკმუთხა თვალები, წინა თათები სწორია, კარგად განვითარებული უკანა თათები ძალიან ძლიერია. მკერდი განიერია, სქელი კუდი ზურგისკენაა დახვეული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შპიცისმაგვარი ძაღლები კატეგორია:იაპონური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ჯალიქენდი
ჯალიქენდი (Cəlilkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 701 კაცი.
ასავდიბაში
ასავდიბაში (Асавдыбаш; Асауҙыбаш) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. ასავდიბაშის სოფსაბჭოს ცენტრი. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 22 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 22 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 193 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
ჰაჯი აბსალამის აბანო
ჰაჯი აბსალამის აბანო (Hacı Əbu-Salam hamamı) — ძველებური აბანო, რომელიც განლაგებულია ქალაქ ბაქოს საბუნჩის რაიონის პირშაღის დასახლებაში. აბანო აშენდა 1901—1902 წწ. და ეკუთვნოდა ქერდალაი აბუსალამოღლის. დაგეგმარებით აბანო წარმოადგენს მოგრძო მართკუთხედს. აბანოს ოთახები განლაგებულნი არიან ერთმანეთის მიყოლებით. შესასვლელი კი განლაგებულია გრძელი ფასადის კუთხეში.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის განკარგულებით აღა მიქაელის აბანოს მიენიჭა „კულტურული მემკვიდრეობის ადგილობრივი მნიშვნელობის ძეგლის“ სტატუსი.
შოთა მიქატაძის ქუჩა
შოთა მიქატაძის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს:
რამაზ დავითაშვილის I გასასვლელი
რამაზ დავითაშვილის I გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი); რამაზ დავითაშვილის ქუჩიდან სიღნაღის ქუჩამდე.
ლიტერატურა
დავითაშვილი
Unknown Pleasures
Unknown Pleasures — ინგლისური პოსტ-პანკ ჯგუფ Joy Division-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. ჩაიწერა სტოკპორტში (ინგლისი), Strawberry Studios-ში, 1979 წლის აპრილში, პროდიუსერ მარტინ ჰენეტის თანაშემწეობით. გამოვიდა იმავე წლის 15 ივნისს, ლეიბლზე Factory Records.
ალბომიდან სინგლები არ გამოცემულა. მიუხედავად იმისა, რომ სინგლ „Transmission“-ის წარმატებით იმატა მისმა გაყიდვებმა, ჩარტებში ალბომი არ მოხვედრილა.
სქოლიო
კატეგორია:1979 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Factory Records-ის ალბომები კატეგორია:Joy Division-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მარტინ ჰენეტის პროდიუსერობით
მარკოზ ტუღუში
მარკოზ ტუღუში (დ. 1900 — გ. 1971) — ქართველი მწერალი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
მარკოზ ტუღუში ფოსტა–ტელეგრაფში მუშაობის პერიოდში შევიდა ახალგაზრდა სოციალისტ–ფედერალისტთა წრეში. სწავლობდა თბილისის უნივერსიტეტში. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ არ უღალატია თავისი პარტიისთვის, მონაწილეობას იღებდა ახალგაზრდა სოციალისტ–ფედერალისტთა არალეგალური ორგანოს „მებრძოლთა ხმის“ გამოცემაში, რისთვისაც რამდენჯერმე მჯდარა მეტეხის ციხესა და ჩეკას საპყრობილეში.
1923 წელს მარკოზ ტუღუში ემიგრაციაში წავიდა. რამდენიმე წელი საფრანგეთში იყო, შემდეგ ბელგიაში დასახლდა, სადაც ნოე ჟორდანიასა და ნოე რამიშვილის რეკომენდაციით გაეცნო გამოჩენილ ბელგიელ სოციალისტებს ემილ ვანდერველდეს და დე ბრიუკერს. მათი დახმარებით დაიწყო მოღვაწეობა ბრიუსელში ისტორიულ მეცნიერებათა დარგში და მიიღო დოქტორის ხარისხი (ხელს აწერდა როგორც პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორი). მას შემდეგ გარდაცვალებამდე იგი ემილ ვანდერველდეს სახელობის ცნობილი ინსტიტუტის მთავარი ბიბლიოთეკარი იყო. ეს ბიბლიოთეკა გახდა მარკოზ ტუღუშისთვის მეცნიერული ცოდნის გაღრმავების წყარო. წერილებსა და გამოკვლევებს აქვეყნებდა, როგორც ფრანგულ ისე ქართულ ენებზე. 1946 წელს ფრანგულ ენაზე ბრიუსელში გამოიცა მისი წიგნი „ეროვნული პრობლემები სსრ კავშირში“, რომელიც პოლიტიკური ლიტერატურის შენაძენად აღიარეს. მარკოზ ტუღუში თანამშრომლობდა, როგორც ვალონურ (ფრანკოფონურ), ისე ფლამანურ გამოცემებთან, ასევე აქვეყნებდა ვანდერველდეს სახელობის ინსტიტუტის შეკვეთით დაწერილ ნაშრომებს, რომელთაც ბელგიური პრესა ყოველთვის მაღალ შეფასებას აძლევდა.
1932 წლის გაზაფხულზე ბელგიაში დაარსდა საგანგებო კომიტეტი, რომელსაც ევალებოდა თანხების მოზიდვა ქართული ენის კათედრის მოსაწყობად აღმოსავლეთის ფილოლოგიისა და ისტორიის ინსტიტუტთან ბრიუსელის თავისუფალ უნივერსიტეტში. კომიტეტში გაწევრიანდნენ ცნობილი მეცნიერები, მდივანი და ხაზინადარი იყო მარკოზ ტუღუში. კომიტეტმა თავისი მისია წარმატებით შეასრულა და იმავე წლის შემოდგომაზე ახლადდაარსებულ ქართული ენის კათედრაზე ლექციების კითხვა დაიწყო მოწვეულმა პროფესორმა, ენათმეცნიერმა მიხეილ წერეთელმა, რომელიც ასევე ასირიულ ენასაც ასწავლიდა.
1950 წელს მარკოზ ტუღუშმა ბელგიაში დააარსა პოლიტიკური ორგანო „პრო ევროპა“, რომელსაც რედაქტორობდა მარკ იბერის ფსევდონიმით. ჟურნალი თავის უმთავრეს დანიშნულებად თვლიდა ევროპულ კონტინენტზე მცხოვრებ ადამიანთა და ერთა თავისუფლებისა და უფლებათა დაცვას. ამ ჟურნალში მარკოზ ტუღუშმა მოათავსა წერილების მთელი სერია არა მარტო საქართველოს მიმდინარე და ბოლო პერიოდის პოლიტიკური მოვლენების შესახებ, არამედ სერიოზული, ილუსტრირებული ფრაგმენტები მიუძღვნა შორეულ წარსულსა და უძველესი კულტურის მდიდარ ისტორიას.
მარკოზ ტუღუში ქართულ ენაზე აქვეყნებდა ნაშრომებს ჟურნალებში: „კავკასიონი“, „სახალხო საქმე“, „მებრძოლი საქართველო“. ჩამოვთვლით ზოგიერთ მათგანს: „სიმონ ბერეჟიანი და მისი შემოქმედება“ (1943); „გიორგი დეკანოზიშვილი“ (1965); „სოციალ–ფედერალიზმი საქართველოში“ (1952); „ქართული სტამბის დაარსება არჩილ მეფის მიერ მოსკოვში“ (1952); „ვახტანგ მეფის წერილი“ (1973). 1707 წელს სტამბოლში საფრანგეთის ელჩ ფერიოლისთვის გაგზავნილი ვახტანგ მეექვსის წერილი თავად მარკოზ ტუღუშს აღმოუჩენია, დაუმუშავებია და მოხსენების სახით ჯერ კიდევ 1952 წლის 8 ნოემბერს წაუკითხავს პარიზის ქართულ სათვისტომოში. აღნიშნული მოხსენება ავტორის გარდაცვალების შემდეგ გამოუქვეყნებია ვიქტორ ნოზაძეს 1973 წლის „კავკასიონში“. მარკოზ ტუღუშის არქივში კიდევ მრავლად არის დაცული ლიტერატურულ–მეცნიერული ხასიათის ნაშრომები ფრანგულ და ქართულ ენებზე. მათი შესწავლისა და გამოქვეყნების შემდეგ ქართველი ხალხის წინაშე კიდევ უფრო ნათლად წარმოჩინდება მისი პიროვნული და შემოქმედებითი პორტრეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1972
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1972 (1972 World Snooker Championship) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ბირმინგემი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ალექს ჰიგინსი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჯონ სპენსერი ანგარიშით 37:32.
ფინალი
ალექს ჰიგინსი 37:32 ჯონ სპენსერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1972 წელი სნუკერში
ანტონივცი (იარმოლინცის რაიონი)
ანტონივცი (Антонівці) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხმელნიცკის ოლქის იარმოლინცის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 528 კაცს შეადგენდა.
გურამ გაბესკირია (მრავალმნიშვნელოვანი)
გურამ გაბესკირია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ძარწემის წმინდა გიორგის ეკლესია
ძარწემის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის ცხინვალის რეგიონში, სოფელ ძარწემში. აგებულია X-XII საუკუნეებში, გვიანდელი გადაკეთებით.
ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით, რომელიც შემდეგ შელესილია. კარ-სარკმლებზე გამოყენებულია თლილი ქვები. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახე-ვარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვაა. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით სწორკუთხა ნიშებია. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ ხის კანკელი და სოლეაა. კანკელი მოხატულია.
ეკლესიას სამხრეთიდან მინაშენი აქვს. მინაშენის ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. ამ კრონშტეინებსვე ეყრდნობა ჩრდილოეთ კედელზე გადასული დეკორატიული თაღები. აღმოსავლეთით დიდი ზომის შეისრულ-თაღიანი ნიშაა, რომელშიც გაჭრილია მცირე ზომის სარკმელი. მინაშენში შესასვ-ლელი დასავლეთიდანაა.
ფასადები მოკლებულია დეკორატიულ მორთულობას. კარნიზი მარტივპროფილია-ნია. საბურავად გამოყენებულია კრამიტი. ფასადების მორთულობის დეკორატიული სისტემის მიხედვით ეკლესია განეკუთვ-ნება X-XI საუკუნეებს. ეკლესიას მრავალი შეკეთება-გადაკეთების კვალი ატყვია, რამაც ნაწილობრივ ფა-სადებს დაუკარგა თავდაპირველი სახე. დაზიანებულია ეკლესიის კამარა, სარკმლები, მინაშენის იატაკი. სახურავზე ამო-სულია მცენარეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფეისალი (საუდის არაბეთი)
ფეისალი ბინ აბდულაზიზ ალ საუდი (فيصل بن عبدالعزيز آل سعود Fayṣal ibn ‘Abd al-‘Azīz Āl Su‘ūd; დ. აპრილი, 1906 —  გ. 25 მარტი, 1975) — საუდის არაბეთის მეფე 1964-1975 წლებში. როგორც მეფეს მას წვლილი მიუძღვის ქვეყნის ფინანსურ განვითარებასა და რეფორმების გატარებაში. მისი საგარეო კურსი იყო პანისლამიზმი, ანტიკომუნიზმი და პალესტინური ნაციონალიზმის მხარდაჭერა. მან მოახერხა სამეფოს ბიუროკრატიული სტაბილურობის მიღწევა და საუდებს შორის დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. . 1975 წელს ის მოკლა მისმა ძმისწულმა ფეისალ ბინ მუსაიდმა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი  25 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975 კატეგორია:ცივი ომის ლიდერები კატეგორია:მოკლული მონარქები კატეგორია:საუდები კატეგორია:საუდის არაბეთის მეფეები
ტყვირის ეკლესია
ძეგლის აღწერა
ეკლესია ჯვრის ფორმის ოთხკუთხა ნაგებობაა, თითოეულ გვერდზე სწორკუთხედად წინ წამოწეული მცირე შვერილები ქმნიან ჯვრის ტოტებს. ეკლესიის ძირითად ნაწილს წამოდგმული აქვს მრავალკუთხედად ჩაკვეთილი გუმბათი, რომელსაც დატანებული აქვს 8 ვიწრო სარკმელი. ეკლესიის გარე კედლებში ჩართულია კირქვის ფართო ფილები შესანიშნავი ორნამენტოვანი მოდილიონებით, და კარისა და ფანჯრის არშიები. დასავლეთის კარის თავზე არის ჩუქურთმიანი ჯვარი, რომლის ირგვლივ შესრულებულია მხედრული წარწერა. ამ მხრივ ეკლესიას მიდგმული აქვს ეგვტერი, რომლის შესასვლელის შუბლზე გარეთ ცხვრის ქანდაკებაა დატანებული. მსგავსი ქანდაკება დატანებული აქვს სეფიეთის ეკლესიასაც. სამხრეთის კარის თავზე არის დიდი ფიქალი, რომელზედაც შესრულებულია ნუსხა-ხუცური წარწერა.
დასავლეთ ეგვტერი აშენებულია პაპუნა ჭილაძისა და თამარ გურიელის (ვახტანგ I გურიელის ასული) მიერ. ჩრდილოეთით ეკლესიას შვერილის მთელ სიგანეზე მოდგმული აქვს ეგვტერი, სადაც ვრცელი აკლდამაა ეგვტერის ამშენებლის, ჭყონდიდელი იერემია ჭილაძისა. ამ ეგვტერს, ოვალური ფორმის, სვეტის თავების თაღედებზე დაყრდნობილი ოვალური ლამაზი გადახურვა ჰქონია. კედლებზე შემორჩენილია ლამაზი სვეტები და თაღედთა საყრდენები. ეგვტერს დატანებული აქვს ორი ვიწრო სარკმელი. ეკლესიის ფასადთა ბევრ ქვაზე ამოკვეთილია ან ნუსხა-ხუცური ან მხედრული წარწერა.
ძეგლის ძირითად ნაწილსა და დასავლეთის ეგვტერს შემორჩენილი აქვს თაღოვანი სახურავი, რაც ყოველ მხარეზე ქმნის ისრის წვერისებრსახურავის გვერდულებს, გვერდულთა თავშესაყარი კრავს მკლავებს და ქმნის ოთხკუთხედ კვარცხლბეკს, რომელზედაც მრავალკუთხა გუმბათია აღმართული. გუმბათის ყოველ ჩათლილ გვერდზე თითო ვიწრო სარკმელი აქვს ჩართული. მისი გადახურვა წრისებურია, სახურავს შემოვლებული აქვს თლილი ქვის კოზმიდი.
ეგვტერები ეკლესიის ძირითად ნაწილს გვიან აქვს მოდგმული. თავდაპირველად ეკლესიის ჯვრის გეგმის ძირითადი ნაწილია აგებული. ყველა წარწერა ძირითადი ნაწილის ფასადებზეა შესრულებული. სამხრეთით კარის თავზე არის ნუსხა-ხუცური წარწერა.
ექვთიმე თაყაიშვილი ამ წარწერას ასე კითხულობს: „სახელითა ღმრთიასითა აღეშენა. მაცხოვრისა მტყუვრისა საყდრისა აღმაშენებელსა ქუველსა ჭილაძესა შუნდვენ ღმერთმან. ძმათა მისთა კახაბერსა და ჩუბინსა შეუნდვეს ღმერთმან. ვინც შენდობა ბრძანოთ, შეგინდვნეს ღმერთმან“.
ექვთიმე თაყაიშვილი მონახულ ძეგლს შემდეგნაირად აღწერს: „შიგნით და გარეთ ეხლა ეკლესია შელესილი და შეთეთრებულია კირით და თავის პირვანდელი სახე დაუკარგავს. კარის მარცხნივ დახშული ჩუქურთმიანი კამარაა (არკა), თაღის ქვემოთ ჩუქურთმიანი ჯვარია“. როგორც ჩანს თაყაიშვილის მიერ ძეგლის შესწავლის დროს ჯვრის ირგვლივ მთელი ფითქალი შელესილი ყოფილა ბათქაშით და ეს წარწერაც დამალული. დღეს ბათქაში ჩამოცვენილია და წარწერა თავისუფლად იკითხება.
წარწერა ყურადსარებოა იმით, რომ წარწერა პალეოგრაფიული თვალსაზრისით XVI საუკუნეზე გვიანდელი არაა, მეორე — აქ მოხსენებულია ჭილაძის გვარეულობიდან რამდენიმე პიროვნება, მათ შორის შედანი და აბრამი მხოლოდ ორჯერ გვხვდება ისტორიულ წყაროებში. ქველი და ჩუბინი ამავე ეკლესიის მაშენებლებად არიან მოხსენიებულნი ექვთიმე თაყაიშვილის მიერ გადმოწერილ წარწერაში. ჯავახი XVI საუკუნის პირველ ნახევარში ცნობილი პიროვნებაა. იგი იმერეთის მეფე გიორგი II-მ დასაჯა. სხვა დანარჩენი პიროვნებები ისტორიულ წაყოებში პირველად არიან მოხსენიებულნი. სავარაუდოდ აღნიშნული წარწერიანი ქვა თავდაპირველად თავდაპირველად ხუცურით შესრულებული სამხრეთის კარის თავზე ყოფილა ჩასმული, ხოლო დასავლეთის კარის თავზე ყოფილა არქიტრავი, რომელიც ახლა ამ კედლის ქვემო ნაწილში არის ჩართული კარის ჩრდილოეთის მხარეს. არქიტრავი კარის არშიების ხაზს აგრძელებს და თაღად ერტყმის გარს არქიტრავის გულში ამოკვეთილ ჯვარსა და მის ჩუქურთმიან ფონს. ჯვარი და ჩუქურთმა ხეზე ხალხური ჭრის ნიმუშების განმეორებაა. ოსტატი სავარაუდოდ ადგილობრივი ხელოსანი იყო. იგი ეტყობა ხეზე ჭრის ოსტატია, რომელმაც ხეზე კვეთის სტილი ქვაზეც გაავრცელა. ამ მხრივ არქიტრავი და ამავე კედელზე კარის სამხრეთის ფრთაზე არსებული მეორე ქვის მხატვრული ჭრაც უაღრესად საყურადრებოა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში
ჩალაკოს რაიონი
ჩალაკოს რაიონი (Distrito de Chalaco) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის მოროპონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 989 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 66 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 151.96 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:მოროპონის პროვინციის რაიონები
ქოლათანი (მასალი)
ქოლათანი (Kolatan) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3702 კაცი.
ილო ჯიბლაძე
ბიოგრაფია
ილო ჯიბლაძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1941 წელს. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში, საიდანაც დაბრუნდა 1945 წლის ნოემბერში. 1946 წელს მუშაობა დაიწყო აჭარის ასსრ განათლების სამინისტროში ინსპექტორად; იმავე წლის ნოემბრიდან გადავიდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში გეოგრაფიის კათედრაზე.
ილო ჯიბლაძემ საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1969 წელს თემაზე: „ქ. ბათუმისა და ქ. ტუაფსეს შედარებითი ეკონომიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება“. მის სადისერტაციო ნაშრომში დეტალურად არის განხილული და ერთმანეთთან შედარებული ორი ქალაქის — ბათუმისა და ტუაფსეს მრეწველობა, განათლება, კულტურის კერები და საქალაქო მეურნეობა ეკონომიკურ-გეოგრაფიულ ჭრილში. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომისა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები
სარაჰართი
სარაჰართი (Սարահարթ) — სოფელი სომხეთში, მდებარეობს ლორეს პროვინციაში. სოფელში ცხოვრობს 1 482 კაცი. 1988 წლის სპიტაკის მიწისძვრამ გაანადგურა მთელი სოფელი, სოფელში დაიწყო ახალი სახლების მშენებლობა. 1992 წელს აღადგინეს სარაჰართის საშუალო სკოლა.
სოფლის ცენტრში დგას მიწისძვრის მსხვერპლთა მემორიალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
ფათქინეთის წმინდა ელიას ეკლესია
ფათქინეთის წმინდა ელიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფათქინეთში. აგებულია XIV-XV საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია პერანგშემოცლილია, შემავსებელ მასალად გამოყენებულია ფლეთილი ქვა. დუღაბზე შეინიშნება რიგების სწორხაზოვნება.
ნაგებობა გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით დასრულებულია კოლოფა აბსიდით, რომლის ცენტრში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დევს. აბსიდის სამხრეთი ფრაგმენტის სიმაღლე 50 სმ-ს აღწევს. ჩრდილოეთით შემორჩენილია სატრიუმფო თაღის ქვედა ნაწილი, რომელიც პილასტრს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ ქვის კანკელია. გრძივი კედლები დაყოფილია პილასტრების საშუალებით. დასავლეთი შესასვლელი თაღოვანია. შესასვლელის თავზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი.
კედლების სიმაღლე 5-6 მეტრს აღწევს, ზოგან უფრო ნაკლებია.
ეკლესიის კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. კედლები დაბზარულია. იატაკი ამოვსებულია მიწით. ინტერიერში და ძეგლის გარშემო ყრია ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ატლეგაჩი
ატლეგაჩი (Атлегач; Атлығас) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება იჟბოლდინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 25 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 25 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 398 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას მარები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
კატარინა პორტუგალიელი (1540-1614)
კატარინა პორტუგალიელი (Catarina de Portugal; დ. 18 იანვარი, 1540 — გ. 15 ნოემბერი, 1614) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. დუარტე პორტუგალიელისა და იზაბელ დე ბრაგანსას ასული. ბრაგანსას ჰერცოგინია როგორც ჟუან I-ის მეუღლე. პორტუგალიის დე-ფაქტო დედოფალი და ტახტის მოსარჩელე 1580-1614 წლებში როგორც მანუელ I-ის შვილიშვილი. პორტუგალიის მეფე ჟუან IV-ის ბებია.
ბიოგრაფია
კატარინა ცოლად გაჰყვა თავის ბიძაშვილ ჟუან I-ს, ბრაგანსას ჰერცოგს, რომელიც პორტუგალიის მეფე ჟუან I-ის შთამომავალი იყო. 1580 წელს, ენრიკე I-ის გარდაცვალებასთან ერთად შეწყდა ავისის დინასტიაც და პორტუგალიაში დაიწყო მემკვიდრის კრიზისი. ცხადია კატარინამ ტახტზე განაცხადა პრეტენზია, თუმცა მას მისი ბიძაშვილები: ესპანეთის მეფე ფილიპე II (ისაბელ პორტუგალიელის ვაჟი) და სავოიის ჰერცოგი ემანუელე ფილიბერტო (ბეატრიზ პორტუგალიელის ვაჟი) დაუპირისპირდნენ. 1580 წელს ფილიპე II პორტუგალიის ტახტზე ავიდა და იგი ესპანეთთან გააერთიანა, რითაც შეიქმნა იბერიის უნია.
ფილიპეს გამეფებიდან სიცოცხლის ბოლომდე, კატარინა პრეტენზიას აცხადებდა და ასარჩელებდა პორტუგალიის ტახტს, თუმცა ამაოდ. იგი 1614 წლის 15 ნოემბერს გარდაიცვალა 74 წლის ასაკში. მისმა შვილიშვილმა ჟუან IV-მ მოახერხა 1640 წელს პორტუგალიის ტახტიდან ფილიპე IV-ის ჩამოგდება, ესპანელების გაძევება, პორტუგალიის განთავისუფლება და ბრაგანსების დინასტიის გამეფება.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1540 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1614 კატეგორია:ავისები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1973
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1973 (1973 World Snooker Championship) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — მანჩესტერი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა რეი რიარდონი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ედი ჩარლტონი ანგარიშით 38:32.
ფინალი
რეი რიარდონი 38:32 ედი ჩარლტონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1973 წელი სნუკერში
წორბისის ეკლესის ნანგრევი
წორბისის ეკლესის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ წორბისში. აგებულია ადრე შუა საუკუნეებში. ეკლესია ნაგებია ნაცრისფერი თლილი ქვით. კონსტრუქციული ნაწილებისათვის გამოყენებულია აგური. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა ფორმის აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი სარკმელი; სარკმლის ძირში აგურით ნაშენი ტრაპეზის ქვა დევს. აბსიდის ჩრდილოეთით წყვილი ნიშია მოთავსებული. სამხრეთ-აღმოსავლეთით კუთხეში კრონშტეინია შემორჩენილი. აბსიდის სარკმლის მარჯვენა, ქვედა კუთხეში ბოლნური ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ეკლესიის გრძივი კედლები შემორჩენილია 2-3 მეტრის სიმაღლეზე. სამხრეთის კედელზე პილასტრის მცირე ფრაგმენტი იკითხება. ეკლესიაში მიწის დონე აწეულია. შესასვლელი არ შეინიშნება. ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთით, 10 მეტრის მოშორებით დევს დიდი ზომის მოჩუქურთმებული კაპიტელი. ტერიტორია სავსეა ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
These Systems Are Failing
These Systems Are Failing — ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოს მობის მეცამეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა ლეიბლებზე Little Idiot და Mute. ეს არის მუსიკოსის The Void Pacific Choir-თან ერთად შექმნილი პროექტის პირველი ნამუშევარი. ამ პროექტში აგრეთვე შედიან მინდი ჯოუნსი, ჯული მინცი, ჯონათან ნესვადბა, ჯოელ ნესვადბა, ჯეიმი დრეიკი და ლორენ ტაილერ სკოტი.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ალბომები კატეგორია:მობის ალბომები კატეგორია:Mute Records-ის ალბომები
ანტონინა (სოფელი)
ანტონინა (Антоніна) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერკასის ოლქის უმანის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 246 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უმანის რაიონის სოფლები
ბერნარდ მონტგომერი
სერ ბერნარდ ლოუ მონტგომერი, ალემეინის პირველი ვიკონტ მონტგომერი (Bernard Montgomery, მეტსახელად „მონტი“ და „სპარტელი გენერალი“; დ. 1887 წლის 17 ნოემბერი — გ. 1976 წლის 24 მარტი) — ბრიტანეთის არმიის ფელდმარშალი. მონაწილეობდა პირველ და მეორე მსოფლიო ომებში.
პირველი მსოფლიო ომი
მონტგომერიმ პირველი ბრძოლა როგორც უმცროსმა ოფიცერმა გადაიხადა უორიკშირის სამეფო პოლკის შემადგენლობაში ყოფნისას მეტერანში, ბელგია-საფრანგეთის საზღვართან ახლოს. ფლანდრიის ბრძოლში ის სნაიპერმა ფილტვში დაჭრა. დასავლეთ ფრონტზე დაბრუნებისას როგორც გენერალური შტაბის ოფიცერმა მიიღო მონაწილეობა არასის ბრძოლაში. მონტგომერიმ ომის დასრულებამდე ასევე ფლანდრიის მესამე ბრძოლაშიც მიიღო მანაწილეობა.
მეორე მსოფლიო ომი
მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1942 წლის აგვისტოდან, მეთაურობდა დიდი ბრიტანეთის მერვე არმიას. დიუნკერკის ბრძოლის და ევაკუაციის დროს მეთაურობდა II კორპუსს, სადაც 300 000-ზე მეტი ბრიტანელი სამხედროს ევაკუაცია მოხდა. ელ-ალამეინის მეორე ბრძოლაში, რომელიც დაიწყო 1942 წლის 23 ოქტომბერს და დასრულდა 12 დღის შემდეგ; მონტგომერის ძალებმა დაამარცხეს ერვინ რომელის ძალები. 1943 წელს მონტგომერი კვლავ მერვე არმიას მეთაურობდა, მაგრამ, ამჯერად, სიცილიაში შეჭრისას. 1944 წლის იანვარში მონტგომერი ბრიტანეთში დაბრუნდა, დაინიშნა 21-ე არმიათა ჯგუფის მეთაურად (რომელიც ოპერაცია „ოვერლორდში“ და ოპერაცია „ნეპტუნში“ შემავალ ყველა სახმელეთო დანაყოფს და ფორმირებას მოიცავდა) და ნორმანდიაში შეჭრისთვის მზადება დაიწყო, ამ პერიოდში როგორც ჩერჩილს ასევე ეიზენჰაუერს მონტგომერისთან მუშაობა გაუჭირდათ და მისი სერ სერ ჰაროლდ ალექსანდერით ჩანაცვლებას განიხილავდნენ, თუმცა ნორმანდიაში შეჭრის შემდეგ ომის დასრულებამდე 21-ე არმიას ბერნარდ მონტგომერი მეთაურობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი ფელდმარშალები კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მარტი კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის მონაწილეები
ჩამანლი (შარურის რაიონი)
ჩამენლი (Çəmənli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	  	898 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
მამედხანლი (მასალი)
მამედხანლი  (Məmmədxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 444 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
რცხილისძირა
საჭმელი სოკოა. გამოიყენება ყველა სახით. იზრდება ფოთლოვან ტყეში ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად ზაფხულიდან შემოდგომამდე. მიკორიზას უპირატესად ქმნის რცხილასთან, იშვიათად სხვა ფოთლოვან ხეებთან. ვიზუალურად მეტად წააგავს არყისძირას.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა ფრანც კალენბახმა 1929 წელს როგორც Boletus pseudoscaber. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მიენიჭა 2017 წელს.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 7-14 სმ, ნორჩობაში ნახევარსფეროსებრია, შეკეცილი კიდეებით, დაჭმუჭნული ზედაპირით. შემდეგში ბალიშისებრია, დახეთქილი ზედაპირით, კანი მშრალი, მქრქალი, ნესტიან ამინდში მბრწყინავი ზეთისხილისფერ-მურა ან ყავისფერ-ნაცრისფერი ელფერით.
რბილობი — თეთრი, რბილი, ფეხში ბოჭკოვანია, სიბერეში უხეშია, გაჭრისას იღებება მოვარდისფრო-იისფრად, შემდეგ ნაცრისფრად, თითქმის შავამდე. სასიამოვნო სუნითა და გემოთი.
მილაკოვანი შრე — თავისუფალი, ამოკვეთილი ფეხთან. მილები ვიწრო, რბილი, ოდნავ წყალ-წყალა. ფორები წვრილი, მომრგვალო-კუთხოვანი. ზედაპირი თეთრი ან ქვიშისფერ-ნაცრისფერი.
ფეხის სიგრძე — 5-13 სმ, სისქე — 4 სმ-მდე. ცილინდრული ან ძირისკენ თითისტარისებრ გასქელებული. ზედა მხარეს ზეთისხილისფერ-ნაცრისფერია, ქვედა მხარეს — მომურო, ზედაპირი ქერცლიანი. ქერცლები ასაკთან ერთად ფერს იცვლის მოთეთროდან ღია-ყვითლამდე, მოგვიანებით მუქი მურა.
სპორების ფხვნილი — მურა, სპორები — 10-20×5-7 მკმ, თითისტარისებრი.
ცვალებადობა
ქუდის ფერი ძლიერ ვარირებს — ყავისფერ-ნაცრისფერი, ჟანგმიწისფერი, ფერფლისფერი, ზოგჯერ ღია, მოთეთრო.
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკას.
გავრცელებულია საქართველოშიც. რცხილისძირა შესულია ნორვეგიისა და ნიდერლანდების გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში.
სეზონი — ივნისიდან ოქტომბრამდე.
გამოყენება
საჭმელი სოკოა. იხმარება ახალი, შემწვარი, მოხარშული, გამხმარი, დამარილებული და დამარინადებული. ხშირად ჭიანდება. საჭმელად უმჯობესია ნორჩი ეგზემპლარები.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლეტუსისებრნი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
თენგიზ მამფორია
თენგიზ მამფორია (დ. 7 ნოემბერი, 1959, ქ. ზუგდიდი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1987 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1976-1979 წლებში იყო ზუგდიდის რაიონის სოფელ ორულუს რძის წარმოების კომპლექსის მუშა, 1981-1988 წლებში —  თბილგვირაბმშენის № 34 საგვირაბო რაზმის გვირაბგამყვანი, 1988 წლიდან იყო მცხეთის ტექნიკური ცენტრის „გარანტის“ მთავარი ბუღალტერი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“.
კოლუმბია (მდინარე)
კოლუმბია (Columbia River) — მდინარე ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. მიედინება ბრიტანეთის კოლუმბიის, ვაშინგტონისა და ორეგონის ტერიტორიებზე. სიგრძე 2000 კმ. სათავეს იღებს ტბა კოლუმბიიდან და ჩაედინება წყნარ ოკეანეში. მაქსიმალური ხარჯის დროს ძირითადად იკვებება დამდნარი ყინულის წყლით, ახასიათებს სწრაფი დინება. ხელსაყრელ პირობებს ქმნის ჰიდროელექტროსადგურების მშენებლობისთვის. არის ჩრდილოეთ ამერიკის ელექტროენერგიის ყველაზე დიდი მწარმოებელი. მდინარეზე აშენებულია 14 ჰიდროელექტროსადგური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაშინგტონის მდინარეები კატეგორია:ორეგონის მდინარეები კატეგორია:ბრიტანეთის კოლუმბიის მდინარეები
პურის კალათი
პურის კალათი — ესპანელი სიურეალისტი მხატვრის, სალვადორ დალის ნახატი. ნამუშევარზე ასახულია პურის ოთხი ნაჭერი კარაქით, რომლებიც კალათაშია მოთავსებული. ერთ-ერთი მათგანი სამისგან განცალკევებული და ნახევრად მოკბეჩლია. კალათ თეთრნაჭერზე დევს. ნახატი ამჟამად სალვადორ დალის მუზეუმში ინახხება, ფლორიდის შტატში, ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში
Tნახატი შესრულებულია 1926 წელს, როდესაც სალვადორ დალი ოცდაორი წლის იყო, მას შემდეგ, რაც მან გაიარა ფორმალური კურსები მადრიდში ჰოლანდიელი მხატვრების შესახებ. მანუშევარი იმ ნახატების რიცხვს მიეკუთვნება, რომლებიც სალვადორ დალიმ ახალგაზრდობაში შეასრულა, და რომლებზეც პურია გამოხატული. პურის კალათს მოგვიანებით იგი 1945 წელსაც ხატავს.
სქოლიო
კატეგორია:სალვადორ დალის ნახატები კატეგორია:სიურრეალიზმი
კოლუნი
კოლუნი (Collooney ან Coloony; Cúil Mhuine, „მყუდრო ტევრი“) — ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს სლაიგოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. კოლუნის რკინიგზის სადგური გაიხსნა 1862 წლის 3 დეკემბერს.
2011 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 369 ადამიანს შეადგენდა.
პლისკა
პლისკა (Плиска; ძვ. სლავ. Пльсковъ) — ქალაქი ბულგარეთში, შუმენის ოლქის კასპიჩანის თემში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მთებით გარემოცულ დაბლობზე, ქალაქ შუმენიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 13,5 კმ-ში. მოსახლეობა — 1 012 კაცი (2013).
პლისკა ბულგარეთის დედაქალაქი იყო VII-IX საუკუნეებში. საფუძველი ჩაუყარა ბულგარეთის სახელმწიფოს დაამაარსებელმა ასპარუხიმა (679-700 წწ.). 893 წელს დედაქალაქი გადაიტანეს პრესლავში. ერთი საუკუნის განმავლობაში პლისკა პრაქტიკულად განადგურდა. ძველი ქალაქის ნანგრევები მდებარეობს თანამედროვე ქალაქიდან 3 კილომეტრში. დღევანდელ ქალაქ პლისკას 1925 წლამდე ეწოდებოდა აბობა.
ძველი პლისკა
პლისკა ბულგარეთის პირველი იმპერიის დედაქალაქი იყო 681-893 წლებში. ბულგარული ქრონიები მოგვითხრობენ, რომ ქალაქის დამაარსებელია ბულგარეთის ხანი ასპარუხი. ბიზანტიელი ისტორიკოსები გიორგი კედრენე და ანა კომნენოსი თავიანთ ნაშრომებში ამ ქალაქს „პლისკუსს“ უწოდებენ. ქალაქს ეკავა 23 კმ² ტერიტორია და მისი ცენტრი გარშემორტყმული იყო თავდაცვითი კედლით. ქალაქში მდებარეობდა სასახლეები და ქვის ეკლესია. შემონახულია თიხის წყლის მილები.
811 წელს პლისკა ბიზანტიის ჯარებმა გაძარცვეს, მაგრამ მალევე მომხვდურები ბულგარეთის ხანმა კრუმმა სასტიკად დაამარცხა პლისკის ბრძოლაში (811 წლის 26 ივლისი), მოკლა იმპერატორი ნიკიფორე I და დამპყრობლები ქვეყნიდან გააძევა.
ხანი ომურტაგი ხელს უწყობდა ხელოსნობის განვითარებას.886 წელს ბორის I-მა დააარსა პრესლავის ლიტერატურული სკოლა, რომელსაც სათავეში ჩაუყენა ნაუმ ოჰრიდელი. აღნიშნული სკოლა IX-X საუკუნეებში გახდა ბულგარეთისა პირველი იმპერიისა და მთელი სლავური წარმოშობის ხალხების უმნიშვნელოვანესი ლიტერატურული და კულტურული ცენტრი. 882 წელს ბორის I-ის მემკვიდრე ვლადიმირ რასატე პლისკაში შეეცადა კერპთაყვანისმცემლობის აღდგენას, რის გამოც ტახტიდან გადამდგარი და ბერად აღკვეცილი ბორის I დროებით დაუბრუნდა ტახტს და ხელისუფლება გადაულოცა მეორე შვილს სიმეონ I-ს, რომელმაც გამეფებისთანავე დედაქალაქი პრესლავში გადაიტანა, სადაც კერპთაყვანისმცემლობა საკმაოდ სუსტი იყო.
დედაქალაქის გადატანამ მთელი X საუკუნის განმავლობაში გამოიწვია პლისკის ფუნქციის დაცემა. 969 და 979 წლებში კიევის რუსეთისა და ბიზანტიის იმპერიის ლაშქრობების შედეგად ქალაქი საბოლოოდ განადგურდა.
ნანგრევები
XIX საუკუნის ბოლომდე პლისკის ნანგრევები გამოიყენებოდა, როგორც ქვის სამტეხლო. პლისკის ქვებით ააგეს ქალაქ შუმენის მეჩეთი 1740 წელს.
პლისკის ნანგრევები პირველად აღწერა დანიელმა მკვლევარმა კარსტენ ნიბურმა 1767 წელს. 1884 წელს ჩეხმა ისტორიკოსმა კონსტანტინ ირეჩეკმა ნანგრევები დააკავშირა ბიზანტიელი ისტორიკოსების ანა კომნენოსისა და ლეო დიაკვანის მიერ მოხსენიებულ პლისკასთან. ირეჩეკის მოსაზრებები დაადასტურა პირველივე არქეოლოგიურმა გათხრებმა, რომელსაც 1897-1898 წლებში აწარმოებდა კონსტანტინოპოლის რუსული არქეოლოგიური უნივერსიტეტის დირექტორი ფიოდორ უსპენსკი.
თანამედროვე პლისკა
ოსმალეთის იმპერიის ბატონობის პერიოდში დასახლებას ეწოდა აბობა. 1925 წელს მას პლისკოვი უწოდეს. 1947 წელს კი მიიღო თანამედროვე სახელწოდება პლისკა.
ქალაქში არის საშუალო სკოლა, საბავშვო ბაღი და ბიბლიოთეკა. 1925 წელს ააშენეს წმინდა მეფე ბორისის სახელობის მართლმადიდებლური ტაძარი. ქალაქში ასევე მდებარეობს ბულგარეთის გამაქრისტიანებელი მეფის ბორის I-ის ძეგლი.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის ქალაქები კატეგორია:ბულგარეთის ისტორია
ღრომის ღვთისმშობლის ეკლესია
ღრომის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, მდებარეობს გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღრომის მიდამოებში, მთაზე. განვითარებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით, სქელ დუღაბზე.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით დასრულებულია შებრტყელებული საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშია. სატრიუმფო თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. აბსიდში შემორჩენილია მოხატულობა.
ჩრდილოეთი კედელი პილასტრების საშუალებით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პილასტრებზე გადაყვანილია კედლის თაღები. შემორჩენილია კამარის საბრჯენი თაღის ქვედა ნაწილი, რომელიც კრონშტეინებს ეყრდნობა. კედლების ძლიერი დაზიანების გამო სარკმლები არ იკითხება.
ეკლესიას სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან მინაშენები ჰქონდა. სამხრეთი მინაშენი სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია შებრტყელებული აბსიდით. მინაშენის აბსიდი, ეკლესიის აბსიდის ანალოგიურია. ცენტრში იკითხება სარკმლის კვალი. მინაშენის დასავლეთი კედელი უფრო გრძელია ეკლესიის აღმოსავლეთ კედელთან შედარებით. იგი ეკლესიას უკავშირდება ფართო, თაღოვანი გასასვლელით.
ჩრდილოეთი მინაშენის მხოლოდ საძირკვლის მცირე ფრაგმენტები ჩანს.
ეკლესიას ეტყობა მრავალი გადაკეთების კვალი. ძეგლი ძლიერ არის დაზიანებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1974
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1974 (1974 World Snooker Championship) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — მანჩესტერი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა რეი რიარდონი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა გრემ მაილსი ანგარიშით 22:12.
ფინალი
რეი რიარდონი 22:12 გრემ მაილსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1974 წელი სნუკერში
ახტიიალი
ახტიიალი (Ахтиял; Ахтиял) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ისტიაკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 8 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 8 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 353 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
ემელინ პანკჰერსტი
ემელინ პანკჰერსტი (დ. 15 ივლისი, 1858 – გ. 14 ივნისი, 1928) — ბრიტანელი პოლიტიკური აქტივისტი და ბრიტანული სუფრაჟისტული მოძრაობის ლიდერი. ეს მოძრაობა დაეხმარა ქალებს, რომ მოეპოვებინათ ხმის მიცემის უფლება. 1999 წელს ტაიმსმა ემელინი დაასახელა XX საუკუნის 100 ყველაზე მნიშვნელოვან ადამიანს შორის, აღწერდა მას შემდეგი სიტყვებით: „მან ჩვენი დროის ქალების იდეოლოგია ჩამოაყალიბა; მან საზოგადოება ისეთ სტანდარტებზე აიყვანა, საიდანაც უკან დასახევი გზა მოჭრილია.“ ემელინს ფართოდ აკრიტიკებდნენ მისი აგრესიული მიდგომების გამო, ისტორიკოსებიც არ ეთანხმებიან ასეთი მეთოდის ეფექტურობას, მაგრამ მისი მოღვაწეობა გაერთიანებული სამეფოს ქალთა სუფრაჟისტულ წარმატებებში ფასდაუდებლადაა შეფასებული.
პანკჰერსტი დაიბადა ქალაქ მანჩესტერში, მოსს საიდზე. მას პოლიტიკურად აქტიური მშობლები ჰაყვდა, ამიტომ 14 წლის ასაკშივე გაეცნო ქალთა სუფრაჟისტულ მოძრაობას. 1879 წლის 18 დეკემბერს ის დაქორწინდა ადვოკატ რიჩარდ პანკჰერსტზე, რომელიც ემელინზე 24 წლით უფროსი იყო. მისი ქმარი აქტიურად უჭერდა მხარს ქალთა ხმის მიცემის უფლებას. მათ ხუთი შვილი შეეძინათ. რიჩარდი მხარს უჭერდა მეუღლეს ყველანაირ წამოწყებაში, ამიტომაც ემელინმა შეძლო და დააარსა ქალთა ფრენჩაიზ ლიგა, რომელიც იბრძოდა როგორც დაქორწინებული ასევე დასაოჯახებელი ქალთა სუფრაჟიზმისთვის. როდესაც ორგანიზაცია დაიშალა ემელინი ცდილობდა გამხდარიყო მემარცხენე თავისუფალი ლეიბორისტული პარტიის წევრი, რადგან მას მჭიდრო მეგობრობა აკავშირებდა სოციალისტ ქაირ ჰარდთან, მაგრამ იგი ადგილობრივ ფლიალში არ მიიღეს მისი სქესის გამო. როდესაც ის ღარიბ ადვოკატად მუშაობდა გაოგნებული იყო იმ საშინელი სამუშაო პირობებით, რომელსაც მანჩესტერის სამუშაო დაწესებულებებში შეხვდა.
1903 წელს, მისი მეუღლის გარდაცვალებიდან ხუთი წლის შემდეგ, პანკჰერსტმა დააარსა ქალთა სოციალური და პოლიტიკური კავშირი (WSPU), რომელიც ყველა ქალის სუფრაჟიზმისთვის იბრძოდა, მისი დევიზი კი იყო: „საქმე სიტყვების ნაცვლად“. ეს კავშირი პოლიტიკური პარტიებისგან სრულიად თავისუფალი იყო, ხშირად ეწინააღმდეგებოდა კიდეც მათ. WSPU ცნობილი გახდა ფიზიკური დაპირისპირებებით: მისი წევრები ამსხვრევდნენ ფანჯრებს და თავს ესხმოდნენ პოლიციის ოფიცრებს. პანკჰერსტი, მისი ქალიშვილი და WSPU-ის აქტივისტები მრავალჯერ ჩასვეს ციხეში, სადაც ისინი უკეთესი პირობებისთვის აცხადებდნენ შიმშილს. ხშირად დაუტყვევებიათ ისინი. როდესაც პენხარსტის უფროსი ქალიშვილი კრისტობელი WSPU-ის ლიდერი გახდა ანტაგონიზმმა ჯგუფსა და მთავრობას შორის პიკს მიაღწია. საბოლოოდ ჯგუფმა შეიმუშავა ტაქტიკა, ბევრმა ორგანიზაციამ დაიწყო საუბარი პანკჰერსტების ოჯახის წინააღმდეგ. 1913 წელს WSPU დატოვა ბევრმა გამორჩეულმა წევრმა, მათ შორის იყვნენ ემელინის ქალიშვილები ადელა და სილვია. ემელინის ისეთი განრისხებული იყო, რომ მან „მისცა ადელას ბილეთი, £20 და წერილი ავსტრალიის სუფრაჟისტებისადმი მიწრილი. ემელინი მტკიცედ ითხოვდა მისი ქალიშვილის ემიგრირებას“. ადელამ შეასრულა დედის მოთხოვნა. ამის შემდეგ ოჯახში განხეთქილება ვერ გამოსწორდა. სილვია კი სოციალისტი გახდა.
პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ემელინი და კრისტაბელი დაუჭირეს მხარი ხმის მიცემის უფლების მოპოვებას, რათა მხარი დაეჭირათ ბრიტანეთის მთავრობისთვის „გერმანული აგრესიის“ წინააღმდეგ ბრძოლაში. ისინი მოუწოდებდნენ ქალებს გააქტიურებულიყვნენ ინდუსტრიული პროდუქციის წარმოებაში, რათა დახმარებოდნენ ახალგაზრდა კაცებს და წაეხალისებინათ ისინი მსოფლო ომში, ამით გახდნენ თეთრი ბუმბულის მოძრაობის გამორჩეული მონაწილეები. 1918 წელს შემოიღეს კანონი ხმის მიცემის შესახებ: ყველა მამაკაცს 21 წლის ზემოთ და ქალს 30 წლის ზემოთ მიეცათ ხმის მიცემის უფლება. ეს სრულიად განსახვავებული კანონი მიიღეს პირველ მსოფლიო ომში დიდი დანაკარგის გამო. პანკჰერსტმა WSPU გარდაქმნა ქალთა პარტიად, რომელიც ცდილობდა ქალთა თანასწორუფლებიანობის მიღწევას საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. შემდგომ წლებში ის შეშფოთებული იყო ბოლშევიზმის აგრესიითა და ამ აგრესიის ზრდით, ამიტომაც ის შეუერთდა კონსერვატიულ პარტიას. ის აირჩიეს უიტეჩაპელისა და ჯორჯის კონსერვატიულ კანდიდატად. ემელინ პანკჰერსტი გარდაიცვალა 1928 წლის 14 ივნისს, ზუსტად 2 კვირით ადრე, სანამ კონსერვატიულმა მთავრობამ 1928 წელს დააკანონა როგორც 21 წლის ზემოთ მამაკაცების ასევე 21 წლის ზემოთ ქალების ხმის მიცემის უფლება. ორი წლის შემდეგ პარლამენტის შენობის წინ ვიქტორია თაუერის ბაღში ემელინ პანკჰერსტს ძეგლი დაუდგეს.
ოიდონკის ციხე
მინი|ოიდონკის ციხე ოიდონკის ციხე — ციხესიმაგრე ბელგიის სოფელ სინტ-მარია-ლეერნეში. ისტორიკოსების ცნობით ის XIII-XIV საუკუნეებში აშენდა. თავდაპირველად ციხესიმაგრე ფრანგ ჰერცოგებს, მონტმორენსებს, ეკუთვნოდათ. ოიდონკის ციხეს თავისი ისტორიის მანძილზე ბევრი სოციალური კონფლიქტი უკავშირდება, აქედან გამოირჩევა XVI საუკუნის რელიგიური ომი, რომელიც ციხის სიახლოვეს მოხდა. ამ პერიოდში ციხესიმაგრე გაეხვა ცეცხლის ალში და 1579 წელს განადგურდა კიდეც. ამ ამბის შემდეგ ციხე შეიძინა ბელგიელმა და იმ დროს ევროპაში სიმდიდრით მეოთხე ადამიანმა მარტენ დელა ფაიმ და საკუთარი გმოვნებით აღადგინა რენესანსის სტილში.
1864 წელს ციხის შემდეგი მფლობელი გახდა ბელგიაში ერთ-ერთი ყველაზე დიდგვაროვანი ადამიანი ჰენრი კინტ დე როდენბეკე და ამის შემდეგ ციხესიმაგრე მის შთამომავლობას გადაეცემა. ამჟამად სასახლეში ცხოვრობენ კინტ დე როდენბეკეთა შთამომავლები: გრაფი ჰენრი III კინტ დე როდენბეკე, მისი მეუღლე გრაფინია კორალი ვასკეზი და მათი სამი ვაჟი. ციხე 1944 წლიდან დაცულია როგორც ძეგლი და 1958 წლიდან დღემდე ღიაა მნახველებისათვის წელიწადის გარკვეულ დროებში და სპეციალურ საათებში.
მოასირ სკლიარი
მოასირ ჯეიმი სკლიარი (Moacyr Jaime Scliar; დ. 23 მარტი, 1937 — გ. 27 თებერვალი, 2011) — ბრაზილიელი მწერალი და ფიზიკოსი. მისი შემოქმედების ცენტრალური თემაა ებრაული იდენტობის კვლევა დიასპორის პირობებში, კერძოდ კი ბრაზილიაში მცხოვრებ ებრაელთა მაგალითზე.
ბიოგრაფია
დაიბადა რიუ-გრანდი-დუ-სულის ქალაქ პორტუ-ალეგრიში, ებრაელების ოჯახში, რომლებიც ბრაზილიაში ბესარაბიიდან 1919 წელს ემიგრიდნენ. განათლება მედიცინის განხრით მიიღო. თავდაპირველად პორტუ-ალეგრიში ებრაულ საავადმყოფოში მუშაობდა, მოგვიანებით კი საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სფეროში ტუბერკულოზის პრევენციისა და მკურნალობის განხრით განაგრძნო მუშაობა.
შემოქმედება
ნაყოფიერი სამწერლო კარიერის მანძილზე სკლიარმა პორტუგალიურ ენაზე 100-ზე მეტი წიგნი გამოაქვეყნა. ავტორი არაერთ ჟანრში მოღვაწეობდა, ეს იყო მოთხრობა, რომანი, საყმაწვილო ლიტერატურა, საბავშვო წიგნები თუ ესეები.
სკლიარის რომანი „კენტავრი ბაღში“ (1985) იდიშის ეროვნულმა წიგნის ცენტრმა შეიყვანა სიაში „თანამედროვე ებრაული ლიტერატურის 100 საუკეთესო ნაშრომი“. ერთ-ერთ ებრაულ ჟურნალთან ინტერვიუში სკლიარმა კენტავრის მეტაფორულ დატვირთვაზე ისაუბრა: „კენტავრი ორმაგი იდენტობის სიმბოლოა, რომელიც ბრაზილიის მსგავს ქვეყანაში ებრაელთა კულტურულ ნიშან-თვისებებს ასახავს. სახლებში იდიშზე ვსაუბრობთ, გეფილტე თევზს მივირთმევთ და შაბათს ავღნიშნავთ, ქუჩაში კი ფეხბურთს ვთამაშობთ, სამბას ვცეკვავთ და პორტუგალიურად ვსაუბრობთ. ყოველივე ამის შემდეგ კი სწორედ კენტავრებად ვგრძნობთ თავებს.“
სკლიარის წიგნები არაერთ ენაზეა თარგმნილი, მათ შორის ინგლისურად, გერმანულად, ფრანგულად, შვედურად, ესპანურად, იტალიურად, ებრაულად, ქართულად და დანიურად. მისი თარგმნილი პროზა იუნესკოს თარგმანების საერთაშორისო ბიბლიოგრაფიაშია შესული.
ქართულ ენაზე თარგმნილია მისი რომანი „კაფკას ლეოპარდები“.
სქოლიო
კატეგორია:ებრაელი მწერლები კატეგორია:ბრაზილიელი მწერლები კატეგორია:ბრაზილიელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ბრაზილიელი რომანისტები
ყარღალიყი (მასალი)
ყარღალიყი (Qarğalıq) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1705 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
შელეულის კოშკი
შელეულის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, თავდაცვითი ნაგებობა, მდებარეობს გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შელეულის განაპირას სამხრეთ-აღმოსავლეთით 300-400 მეტრში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
კოშკი ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვებით, სქელ დუღაბზე. შემორჩენილია სამხრეთი კედელი და სამხრეთ-აღმოსავლეთი კუთხე. სიმაღლე 4-5 მეტრს აღწევს. დანარჩენი კედლები არ იკითხება. სართულიანობის დადგენა არ ხერხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
აკაკი წერეთლის ქუჩა (მთაწმინდა)
აკაკი წერეთლის ქუჩა — ქუჩა მთაწმინდის რაიონში (ოქროყანა). დასაწყისი თბილისის ქუჩიდან.
ლიტერატურა
წერეთელი
დიდი რუსული ენციკლოპედია
დიდი რუსული ენციკლოპედია (Большая российская энциклопедия) — უნივერსალური ენციკლოპედია რუსულ ენაზე. გამოცემა შედგება 35 დანომრილი ტომისაგან და ტომისაგან „რუსეთი“ და შეიცავს 80 ათასზე მეტ სტატიას. ენციკლოპედია გამოიცემოდა 2004-2017 წლებში სამეცნიერო გამომცემლობა „დიდი რუსული ენციკლოპედიის“ მიერ. 2016 წლიდან არსებობს ენციკლოპედიის ინტერნეტ-ვერსია. დრე-ის მთავარი რედაქტორი და სამეცნიერო-სარედაქციო საბჭოს თავმჯდომარე იყო მათემატიკოსი და მექანიკოსი იური ოსიპოვი, ხოლო პასუხისმგებელი რედაქტორი ჟურნალისტი სერგეი კრავეცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსული ენციკლოპედიები
რიუდაქანარი
რიუდაქანარი (Rüdakənar) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 895 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ანტონო-კოვაჩი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ველიკა-მიხაილივკის რაიონის სოფლები
ჩარჩიბოღანი
ჩარჩიბოღანი (Çərçiboğan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	  	3 374 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
ბუენოს-აირესის რაიონი (მოროპონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:მოროპონის პროვინციის რაიონები