cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
2012-2013 წლების კივუს კონფლიქტი
2012 წლის 20 ნოემბერს «23 მარტის მოძრაობამ» განაცხადა ქალაქ გომის ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე აღების შესახებ. კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არმიამ გამოიყენა ვერტმფრენები და არტილერია, მაგრამ საბოლოოდ ქალაქი აჯანყებულებს ჩააბარა. აჯანყებულებმა ქალაქი 2003 წლის შემდეგ პირველად აიღეს. გაეროს სამშვიდობო მისიის არმიას აჯანყებულების წინააღმდეგ ბრძოლა არ გაუმართია, მათ შეეშინდათ ქალაქის მშვიდობიანი მოსახლეობის დაღუპვისა. ასევე 20 ნოემბერს აჯანყებულებმა ხელში ჩაიგდეს ქალაქი საკე, რომელიც მდებარეობს გომადან 25 კმ-ით ჩრდილოეთში და გააგრძელეს შეტევა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დედაქალაქ კინშასაზე.
მიუხედავად იმისა, რომ აჯანყებულებმა განაცხადეს დედაქალაქის ხელში აღების შესახებ, გაეროს მისიის წარმომადგენლებმა განაცხადეს იმის შესახებ, რომ სამშვიდობოები ამ დრომდე აკონტროლებენ აეროპორტს.
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტმა ჟოზეფ კაბილამ რუანდის და უგანდის პრეზიდენტებთან მოლაპარაკებების დროს განაცხადა აჯანყებულთა მოთხოვნების განხილვის და მათთან მოლაპარაკებების დაწყების შესახებ მზადყოფნა. აჯანყებულები უარს ამბობდნენ შეტევის შეჩერების მოთხოვნაზე.
უგანდის დედაქალაქ კამპალაში გაიმართა მოლაპარაკებები კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებული სიტუაციის შესახებ. შეხვედრაში მონაწილეობას იღებდნენ კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის, უგანდის, ტანზანიის და კენიის ლიდერები.
2013 წლის 15 ივლისს მომხდარ სამთავრობო ჯარებსა და «23 მარტის მოძრაობის» აჯანყებულებს შორის შეტაკებების შედეგად დაიღუპა სულ ცოტა 130 ადამიანი. ბრძოლები გაიმართა ქალაქ გომას სიახლოვეს, რომლის დროსაც გამოყენებული იქნა ტანკები და ზარბაზნები. შეტაკებების რაიონიდან ქალაქ გომაში გაიქცა დაახლოებით ათასი ადამიანი.
12 დეკემბერს კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელმძღვანელობამ «23 მარტის მოძრაობის» დაჯგუფების აჯანყებულებთან ხელი მოაწერა სამშვიდობო შეთანხმებას. ამის შესახებ Twitter-ში საკუთარ აკაუნტში განაცხადა კენიის პრეზიდენტის თანაშემწემ მანოაჰ ისიპისუმ. შეთანხმების ხელმოწერის ცერემონია, რომელიც ნაირობიში გაიმართა, უნდა გამართულიყო ჯერ კიდევ 11 ნოემბერს უგანდაში. მაგრამ მაშინ ხელმოწერა გადაიდო, რადგანაც მხარეებმა ვერ შეძლეს შეთანხმებულიყვნენ, თუ რა დაერქვათ დოკუმენტისათვის: შეთანხმება თუ დეკლარაცია.
სქოლიო
*
გუნდანლი
გუნდანლი  (Qundanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
ხუში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
დენის იარცევი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები
KayaKata
KayaKata — ექსპერიმენტული ჰიპ-ჰოპის შემსრულებელი დუეტი, რომლის წევრებიც არიან მაქსიმე მაჩაიძე და ზურაბ ჯიშკარიანი.
მისი სახელწოდება კომპოზიტია. პირველი ნაწილი, „Kaya“, იამაიკურ ჟარგონზე მარიხუანას აღნიშნავს.
დუეტს მონაწილეობა აქვს მიღებული 2018 წლის Tbilisi Open Air-ში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული მუსიკალური ჯგუფები
როპაჟის მხარე
ესაზღვრება ინჩუკალნსის, სიგულდის, მალპილსის, ოგრეს, იქშკილეს, გარკალნეს, სალასპილსისაა და სტოპინის მხარეები.
მხარე დაარსდა 2005 წელს რიგის რაიონისაგან. მას შემდეგ, რაც 2009 წელს გაუქმდა რაიონები და გახდა ცალკეული მხარეები.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 7 130 კაცს. მხარის ფართობია 326,4 კმ².
ალი-ბაირამლი (კახი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ბატურინი
ბატურინი (Батурин) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 2758 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
კალოუბანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი კალოუბანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იოანა გრუდა
იოანა გრუდა ან ჟოანა გრუდა (Joanna Gruda) — წარმოშობით პოლონელი ებრაელი თეატრის მსახიობი და მთარგმნელი. დაიბადა პოლონეთში. ორი წლის ასაკში მშობლებთან ერთად გემით ჩავიდა კანადის ქალაქ ტრუა-რივიერში, სადაც ამჟამად ცხოვრობს. მისი სადებიუტო წიგნია „ბავშვი, რომელიც ძაღლების ენაზე ლაპარაკობდა“, რომელიც მოგვითხრობს ავტორის მამის, პოლონელი ებრაელის ცხოვრების ნამდვილ ამბავს.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონელი მთარგმნელები
პეტრა კელი
პეტრა კელი (დ. 29 ნოემბერი, 1947 – გ. 1 ოქტომბერი, 1992) — გერმანელი ეკოფემინისტი, მშვიდობისა და ადამიანის უფლებების აქტივისტი. იყო გერმანიის მწვანეთა პარტიის დამფუძნებელი წევრი, რომელმაც მწვანეთა ისტორიაში მანამდე არნახული მნიშვნელობა და აღიარება მოიპოვა როგორც ეროვნულ, ისე გლობალურ დონეზე. მისი პოლიტიკური მოღვაწეობა ეყრდნობოდა ერთიანი და დეცენტრალიზებული ევროპის, სახალხო მოძრაობების პოლიტიკური პოტენციალისა და მშვიდობიანი ტრანსნაციონალური აქტივიზმის რწმენას. ორგზის (1983 და 1987 წწ.) აირჩეს ბუნდესტაგის წევრად.
1982 წელს დაჯილდოვდა „ცხოვრების სწორი წესისთვის პრემიით“ (Right Livelihood Award) იმ ხედვისათვის, რომლითაც გააერთიანა ეკოლოგიური პრობლემები, განიარაღების, სოციალური სამართლიანობისა და ადამიანის უფლებების საკითხები.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ამის შემდეგ იგი სწავლობდა ჯორჯიისა და ვირჯინიის შტატებში. 1966 წელს, ქვეყანაში დაწყებული სტუდენტური საპროტესტო მოძრაობების ფონზე, დაწერა ლექსი „ჩემი თაობის დასაცავად“. ამ ლექსში ძველ და ახალ თაობებს შორის კონფლიქტის გაღრმავების ნაცვლად, კელიმ ორივე თაობა ერთ ფლანგზე დააყენა მშვიდობისა და სოციალური სამართლიანობისთვის ბრძოლაში.
მალევე პეტრა კელი შეუერთდა საპრეზიდენტო არჩევნებში ჯონ კენედის მხარდამჭერთა რიგებს, ხოლო კენედის მკვლელობისა და ლინდონ ჯონსონის მიერ პრეზიდენტად მეორედ კენჭისყრაზე უარის თქმის შემდეგ მან აქტიური მონაწილეობა მიიღო ვიცე-პრეზიდენტ ჰუბერტ ჰამფრის საპრეზიდენტო კამპანიაში, სადაც თავი გამოიჩინა, როგორც სტუდენტთა ფრთის ორგანიზატორმა.
კელი თვალს ადევნებდა 1960-იან წლების გერმანიაში მიმდინარე სტუდენტთა საპროტესტო მოძრაობასაც. მისი შეფასებით, ეს იყო უფრო „მეცნიერული“ საპროტესტო ტალღა, თუმცა აკლდა სიყვარული და ადამიანური სითბო. კელის აზრით, გერმანელი სტუდენტები თავიანთი მოძრაობის გაფართოებას და მასში საზოგადოების სხვა ჯგუფების მოცვას იმ შემთხვევაში შეძლებდნენ, თუ თავიანთ მოქმედებებში ჩართავდნენ ჰუმანურობას, ასე ჭარბად რომ ახასიათებდა ამერიკელ მეამბოხე სტუდენტობას.
1970 წელს ოთხი ოპერაციისა და ხანგრძლივი მკურნალობის მიუხედავად, თვალის ავთვისებიანი სიმსივნით გარდაიცვალა პეტრას უმცროსი და, გრეისი. 1973 წელს პეტრამ დააარსა „გრეის კელის საქველმოქმედო ფონდი“, რომელმაც მიზნად დაისახა კიბოს კვლევების დაფინანსება და კიბოთი დაავადებულ ბავშვთა მკურნალობა. პეტრამ ამავე საკითხს მიუძღვნა წიგნი „Viel Liebe gegen Schmerz: Krebs bei Kindern“ (დიდი სიყვარული ტკივილის წინააღმდეგ: კიბო ბავშვებში), რომელიც 1986 წელს გამოიცა. ამავე წელს, ბუნდესტაგში გაიტანა კანონპროექტი, რომელიც 2 მლნ მარკას ამტკიცებდა კიბოთი დაავადებულ ბავშვებთა სამკურნალო დაწესებულებებში მიმდინარე კვლევების დასაფინანსებლად. 1971 წელს კელიმ დაიწყო გრესის ასაკის ობოლი ბავშვის, ტიბეტიდან დევნილი გოგონას დაფინანსება. 1970-იან წლებში პეტრა მეტად კრიტიკული გახდა რომის კათოლიკური ეკლესიის სწავლებათა მიმართ. 1980 წელს დატოვა კიდეც ეკლესია. თუმცა რწმენის საკითხი მისთვის ბოლომდე აქტუალური დარჩა. მისი აზრით, პოლიტიკას სჭირდებოდა სულიერი მხარის განვითარება. დედამიწის გადარჩენისათვის აუცილებელი პოლიტიკური ცვლილებები, მისი წარმოდგენით, ვერ განხორციელდებოდა მხოლოდ ფრაგმენტულ პრობლემათა ინტელექტუალური გააზრებითა და, თუნდაც, გადაჭრით. ამისათვის საჭირო იყო ჰოლისტური ხედვა, რომელიც აგრეთვე დაეყრდნობოდა ინტუიციასა და სულიერ სიბრძნეს.
1970 წელს, ამერიკული უნივერსიტეტისაგან პეტრამ მიიღო საერთაშორისო ურთიერთობების ბაკალავრის დიპლომი. ამის შემდეგ მან ამსტერდამის უნივერსიტეტის ევროპულ ინსტიტუტში დაიწყო კვლევა სათაურით „კერძო ევროპულ ორგანიზაციათა განვითარება და გავლენა, რომლებმაც ხელი შეუწყვეს ევროპის ინტეგრაციასა და გაერთიანებას“.
კარიერა
1971 წელს კელი შეუდგა ექვსთვიან სტაჟირებას ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობის (რომელსაც 1993 წელს დაერქვა ევროპული თანამეგობრობა, ხოლო 2009 წლიდან შეუერთდა ევროკავშირს გენერალურ სამდივნოში, ბრიუსელში. აქ ის მუშაობდა ალტიერო სპინელის, ინდუსტრიული, ტექნოლოგიური და სამეცნიერო პოლიტიკის კომისრის კაბინეტში.  კელი იმედოვნებდა, რომ ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობა გახდებოდა სოციალური პროგრესის ზონა, რომელიც სარგებელს მოუტანდა საზოგადოების არაპრივილეგირებულ ჯგუფებს. ამ დროისთვის ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობა, რომელშიც 6 სახელმწიფო შედიოდა, იწყებდა გაფართოებას და ემზადებოდა დიდი ბრიტანეთის, დანიისა და ირლანდიის მისაღებად. პეტრა მხარს უჭერდა ორგანიზაციის დემოკრატიზაციის იდეას. მას მიაჩნდა, რომ ევროპარლამენტში პირდაპირი არჩევნების შემოღება იყო აუცილებელი პირობა გაერთიანებული ევროპის ლეგიტიმურობისათვის.
მის იდეებს მხარს უბამდნენ ახალგაზრდა ევროპელი ფედერალისტები, აქტივისტთა ჯგუფი, რომელიც ემხრობოდა ფედერალური სახელმწიფო სტრუქტურის შექმნას გაერთიანებული ევროპის ფარგლებში.
1972 წელს მან დაარეგისტრირა თავისი სადოქტორო ნაშრომი ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის პოლიტიკური მეცნიერებების ინსტიტუტში. ამის შემდეგ დაბრუნდა ბრიუსელში ეკონომიკური და სოციალური კომიტეტის ადმინისტრატორის თანამდებობაზე. ამიერიდან პეტრა იწყებს ბრძოლას ქალთა უფლებების პრიორიტეტად ქცევისათვის. ამავდროულად კელი აქვეყნებდა სტატიებს ჟურნალში „ფორუმი“, რომლის მეშვეობითაც შეძლო დასავლელ გერმანელ აქტივისტებთან კავშირის გაბმა.
პეტრას სადოქტორო კვლევის ფარგლებში მთავარი მიგნება გახლდათ ის, რომ ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობის ხელმძღვანელობის ქვეშ მიმდინარე ევროპულ ინტეგრაციას სარგებელი მხოლოდ ბანკირთა და მენეჯერთათვის მოჰქონდა და უგულებელყოფდა არაპრივილეგირებულთა საჭიროებებს. ამ თეზისმა განარისხა კვლევის დამფინანსებელი, ქრისტიან-დემოკრატიული პარტია, რომელმაც შეუწყვიტა კიდეც კელის კვლევის დაფინანსება. თუმცა კვლევის გაგრძელება უზრუნველყო თავად ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობის პრეზიდენტმა, სიკო მანშოლტმა.
ანტიბირთვული წინააღმდეგობა
კელი და მანშოლტი სკეპტიკურად განეწყვნენ ბირთვული ენერგიის ფართომასშტაბიანი ექსპლუატაციის მიმართ, რადგან ის ემსახურებოდა შეუჩერებლი ეკონომიკური ზრდის გაგრძელებას, რომელიც ევროპას გრძელვადიან პერსპექტივაში უქადდა გარემოს განადგურებას, ეკონომიკურ სტაგნაციას და დემოგრაფიულ აფეთქებას. კელიმ მოიძია და შეკრიბა დიდძალი მასალა ბირთვული ენერგიის შესახებ აშშ-ში გამართული სამეცნიერო დებატებიდან. მან ევროპაში ბირთვული ენერგიის გაფართოების შესახებ დაწყებულ უკმაყოფილება სამეცნიერო არგუმენტებით განამტკიცა. პეტრამ საზოგადოებას წარუდგინა ინფორმაცია რადიაციისაგან მომდინარე ფიზიკური საფრთხეებისა და იმ სოციალური შედეგების შესახებ, რომლებიც დადგებოდა ბირთვული ტექნოლოგიების გავრცელების შემდეგ. სწრაფი რეაქტორ-გამამრავლებლის ახლოს ამერიკელმა მეცნიერებმა ისეთი მაღალი რადიაცია დააფიქსირეს, რომ მას „ფაუსტური პაქტი“ უწოდეს. კელი სწრაფი რეაქტორ-გამამრავლებლების ფართოდ გამოყენებაში ხედავდა იმის საფრთხესაც, რომ გაიზრდებოდა ბომბის მასალაზე წვდომა და შინ, კუსტარულად დამზადების შესაძლებლობები. იარაღის უკონტროლო წარმოება კი დიდ გამოწვევებს მოუტანდა პლურალისტური ევროპული საზოგადოების დემოკრატიზაციის პროცესს.
პარალელურად, ძლიერდებოდა ანტიბირთვული სახალხო მოძრაობაც. ევროპის მოსახლეობა, განსაკუთრებით კი ფერმერები და მეღვინეები, წუხდა თავიანთ წარმოებაზე ბირთვული ტექნოლოგიის სავალალო გავლენის გამო. მოძრაობა დაიწყო ვილის მუნიციპალიტეტიდან, რომელიც ბადენ-ვიურტემბერგის მხარეში მდებარეობს და მალე მოედო მთელი რაინისპირეთს, რადგან როგორც გერმანიის, ისე საფრანგეთისა და შვეიცარიის ტერიტორიებზე იგეგმებოდა რეაქტორების რიგის აშენება მდინარე რაინის  მთელი კალაპოტის ირგვლივ.
1975 წელს კელი პირველად შეუერთდა ანტიბირთვულ სახალხო მოძრაობას ვილში, სადაც 100 000 ადამიანი გამოვიდა რეაქტორების მშენებლობის წინააღმდეგ ქუჩაში. იგი სიტყვით წარსდგა დემონსტრანტების წინაშე. ასე დაიწყო ბრიუსელიდან მოსული ბიუროკრატის კავშირი ევროპის მოსახლეობის „არაპრივილეგირებულ“ ნაწილთან. საპროტესტო აქცია კელისთვის სახალხო მოძრაობის შესაძლებლობების დემონსტრაციად იქცა. ამიერიდან ის ნელ-ნელა ჩამოშორდა ბრიუსელში მიმდინარე პროცესებს და სულ უფრო მეტად ჩაერთო კონტინენტის გარშემო დაწყებულ სახალხო მოძრაობებში. ანტიბირთვული აქტივიზმი, კელის თვალსაზრისით, იყო გზა მშვიდობიანი, ტრანსნაციონალური, ჰუმანური და არაძალადობრივი ევროპის მშენებლობისაკენ.
პეტრა კელიმ 1970-1980-იან წლებში იმოგზაურა თითქმის მთელი მსოფლიოს გარშემო. გერმანული სოფლებიდან დაწყებული, ავსტრალიის და ჰიროსიმას ჩათვლით ის ჩაერთო მნიშვნელოვან ადგილობრივ წინააღმდეგობის მოძრაობებში. მან ითამაშა დიდი როლი ამ ლოკალური წინააღმდეგობებს შორის ქსელის ჩამოყალობებაში. ამ ქსელის დამსახურებით მცირემასშტაბიანი სახალხო ანტირეაქტორული კამპანიები გარდაიქმნა ბირთვული ძალაუფლების საწინააღმდეგო კონსოლიდირებულ მოძრაობად.
მწვანეთა პარტია
კელი დიდ იმედებს ამყარებდა 1979 წლის ევროპარლამენტის არჩევნებზე, როგორც გადამწყვეტ ეტაპზე ანტიატომურ მოძრაობაში. 1979 წლის მარტში დაარსდა ალტერნატიული პოლიტიკური ალიანსი - მწვანეები. პეტრა აირჩიეს ერთ-ერთ კანდიდატად ევროპარლამენტის პირველ პირდაპირ არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. პეტრა ამ არჩევნებზე დიდ იმედებს ამყარებდა, იმედოვნებდა რა სახალხო მოძრაობათა ხმის გაჟღერებას პოლიტიკური ელიტების სივრცეში. თუმცა მაშინ ალიანსმა ვერ მოიპოვა მანდატები ევროპარლამენტში. 1980 წელს არაფორმალური ალიანსი პოლიტიკურ პარტიად - მწვანეებად გარდაიქმნა. ის ეყრდნობოდა 4 იდეურ ბურჯს: ეკოლოგიას, სოციალურ პასუხისმგებლობას, საბაზისო დემოკრატიას და არაძალადობრიობას. დამფუძნებელთა თავდაპირველი მიზანი იყო „ანტიპარტიული პარტიის“ ჩამოყალიბება. კელი იმედოვნებდა, რომ ეს პარტია დიდ წვლილს შეიტანდა ისეთი ევროპის მშენებლობაში, რომელიც იქნებოდა დეცენტრალიზებული, დაცლილი ბირთვული ენერგიისა და მილიტარიზმისგან. მისი ახლებური ხედვა მოიცავდა ლოკალურ სახალხო მოძრაობებზე დაფუძნებული პოლიტიკის წარმოებას. 1980-82 წლებში კელი პარტიის პირველ სამ სპიკერ შორის შედიოდა.
1983 წლის გერმანიის ფედერაციულ არჩევნებში პარტიამ 27 მანდატი მოიპოვა ბუნდესტაგში. ბუნდესტაგში მოღვაწეობის პირველ წლებში კელი გახდა საგარეო ურთიერთობების კომიტეტის წევრი, იღებდა მონაწილეობას ანტიბირთვულ მოძრაობაში, მიიღო წლის მშვიდობის ქალის ჯილდო. ამ წლების განმავლობაში სულ უფრო და უფრო იზრდებოდა „მწვანეთა“ გავლენა გერმანულ პოლიტიკაზე.
თუმცა 1985 წელს დაიწყო გაუცხოება პეტრა კელსა და დანარჩენ მწვანეებს შორის, რაც უკავშირდებოდა პარტიის ორგანიზაციულ გადაწყვეტილებებს. პარტიის წესდების თანახმად, პარლამენტარებს თავიანთი მანდატი უნდა დაეთმოთ პარტიის სხვა წევრთათვის ყოველ 2 წელიწადში ერთხელ. კელიმ უარი განაცხადა თავისი საპარლამენტო ადგილის დათმობაზე. 1986 წელს მწვანეთა პარტიამ საბოლოოდ გააუქმა ორწლიანი როტაციის წესი, მაგრამ განხეთქილება კელისა და დანარჩენ მწვანეებს შორის სულ უფრო გამწვავდა. თანდათანობით კელი დაუახლოვდა გერტ ბასტიანს და ისინი განუყოფელ თანამებრძოლებად იქცნენ.
1987 წელს კელი მეორედ აირჩიეს ბუნდესტაგში. ამჯერად ხმათა უფრო დიდი ოდენობით. ამავე წელს მან მონაწილეობა მიიღო მოსკოვის მშვიდობის ფორუმზე, სადაც შეხვდა საბჭოთა დისიდენტ ანდრია სახაროვს  და სკკპ-ის ცენტრალური კომიტეტის გენერალურ მდივანს, მიხეილ გორბაჩოვს
სიცოცხლის უკანასკნელი წლები
1990 წელს, გაერთიანებული გერმანიის ბუნდესტაგში მწვანეებს აღარ ხვდათ წილად არც ერთი საპარლამენტო მანდატი. პეტრა მტკიცე უარს აცხადებდა ტრადიციულ გერმანულ პარტიებთან კოალიციის შექმნაზე, რამაც კიდევ უფრო გარიყა პრაგმატული თანაპარტიელთაგან. 1991 წელს კი 646-დან მხოლოდ 39 ხმა მიიღო პარტიის სპიკერის თანამდებობაზე კანდიდატურის წარდგენისას.
მოგვიანებით, 1992 წელს პეტრამ ბედი სცადა სატელევიზიო გარემოსდაცვითი დებატების ორგანიზებაში, თუმცა ეს დიდხანს არ გაგრძელებულა. კელის უკანასკნელი საჯარო გამოსვლები შედგა 1992 წლის სექტემბერში, ურანის შესახებ მსოფლიო მოსმენის ღონისძიებასა (ზალცბურგი) და რადიაციის გლობალურ მსხვერპლთა კონფერენციაზე (ბერლინი).
1992 წლის შემოდგომაზე მძინარე პეტრა კელი ცეცხლსასროლი იარაღით მოკლა თავისმა საყვარელმა და თანამებრძოლმა, გერტ ბასტიანმა, შემდეგ კი თავი მოიკლა. მკვლელობის მოტივი და ზუსტი თარიღი უცნობი დარჩა.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:გერმანელი ფემინისტები
აბდალაძე
საკუთარი სახელი აბდალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ბელა-ვისტა-დი-გოიასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 554 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.56 კმ²-ზე. ფართობი 1 255 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიკ გორდონი
მიკ გორდონი (Mick Gordon; დ. 9 ივლისი, 1985) — ავსტრალიელი კომპოზიტორი და ხმის რეჟისორი. იგი ქმნის მუსიკას როგორც ფილმებისთვის, ასევე ვიდეო თამაშებისთვისაც. მისი კომპოზიციების უმეტესობა გიტარით არის შესრულებული, რომლის შემოქმედებაზე ზეგავლენა მოახდინა ჯგუფმა Meshuggah. გორდონი საკუთარ კომპოზიციებში ხშირად იყენებს შვიდ, რვა და ცხრა სიმიან გიტარას, რათა მიიღოს უფრო მძიმე ტონალობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ავსტრალიელი კომპოზიტორები
ვარძია (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)
ვარძია — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ნაქალაქევის თემში. მდებარეობს მდინარე მტკვრის ხეობაში. ასპინძიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 30 კაცი.
ისტორიული ძეგლები
სოფლის სიახლოვეს მდებარეობს კლდეში ნაკვეთი სამონასტრო ანსამბლი ვარძია, ხოლო მის სამხრეთ-დასავლეთით ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ზედა ვარძია.
სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნოვრუზლუ (აღდამი)
ნოვრუზლუ  (Novruzlu) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
ჟან I (ბურგუნდია)
ჟან I უშიში (Jean I sans Peur, Johann I zonder Vrees; დ. 28 მაისი, 1371, დიჟონი, ბურგუნდია — გ. 10 სექტემბერი, 1419, მონტერო, საფრანგეთი) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და მისი ცოლის, ფლანდრიის გრაფინია მარგარიტა III-ის ვაჟი. ვინაიდან იგი საფრანგეთის მეფე ჟან II-ის შვილიშვილი და შეშლილი მეფე შარლ VI-ის ბიძა იყო, მას დიდი გავლენა ჰქონდა ფრანგულ პოლიტიკაზე. იგი ასევე აქტიურად ერეოდა ასწლიან ომში, თუმცა ინგლისელთა მხარეს. საფრანგეთში მისი მმართველობა ცნობილია არაკეთილსინდისიერი და ძალადობრივი მოქმედებებით, რასაც იგი ახორციელებდა თანამემამულეებზე. ისედაც ასწლიან ომში გატეხილ საფრანგეთში ატეხა არმანიაკ-ბურგუნდიელთა სამოქალაქო ომი, რაც საბოლოოდ 1419 წელს მისი მკვლელობით დაგვირგვინდა.
მოგვიანებით მისმა ვაჟმა ფილიპმა, მეფე შარლს მამის მკვლელობაში დასდო ბრალი და ინგლისელთა ძლიერი მოკავშირე გახდა, რაც ისევ საფრანგეთს შემოუტრიალდა ცუდად.
ადრეული ცხოვრება
1385 წელს კამბრის სასახლეში, ბურგუნდიულ და ბავარიულ სამეფო ოჯახებს შორის შედგა ორმაგი დინასტიური ქორწინება. ჟანმა ცოლად შეირთო ბავარიის, ჰოლანდიისა და ენოს გრაფ ალბერტ ვიტელსბახის ასული მარგარეტ ბავარიელი, ხოლო ჟანის და, მარგარიტა ბურგუნდიელი ცოლად გაჰყვა ალბერტის ვაჟს, ჰერცოგ ვილჰელმ ბავარიელს. ეს ქორწინება შედგა, რათა ბავარიასა და ბურგუნდიას შორის ურყევი ალიანსი შექმნილიყო. მარგარეტამდე ჟანი დანიშნული იყო თავის ბიძაშვილ კატრინ დე ვალუაზე, მეფე შარლ V-ის ასულზე, თუმცა ქორწინება ჩაიშალა რადგან კატრინი ჯერ კიდევ ძალიან პატარა იყო.
სანამ ჟანი ბურგუნდიის ტახტზე ავიდოდა, იგი "წმინდა ქრისტიანულ მისიას" ასრულებდა და საღვთო რომის იმპერატორ სიგიზმუნდ I-ს ეხმარებოდა უნგრეთის ტახტისთვის ბრძოლაში, ოსმალთა სულთან ბაიაზიდ I-ის წინააღმდეგ. 1396 წლის 25 სექტემბერს ნიკოპოლის ბრძოლაში გამოჩენილი საოცარი შეუპოვრობისა და სიმამაცის გამო შეარქვეს მას "უშიში". მიუხედავად მისი პირადი სიმამაცისა, ევროპელთა გაერთიანებული არმია ოსმალებმა მაინც დაამარცხეს. ასევე აღსანიშნავია, რომ ნიკოპოლის ბრძოლის დროს ოსმალებმა ჟანი ტყვედ ჩაიგდეს და მანამდე არ გაანთავისუფლეს, სანამ ბურგუნდიელებმა დიდი გამოსასყიდი არ გადაიხადეს.
კონფლიქტი ლუი ორლეანელთან და არმანიაკებთან
მინი|მარცხნივ|ჟან I ბურგუნდიელი 1404 წელს მამის, ფილიპ II-ის გარდაცვალების შემდეგ ჟან I ბურგუნდიის ტახტზე ავიდა. გამეფებიდან მალევე ჟანსა და მის ბიძაშვილს, საფრანგეთის მეფე შარლ VI შლეგის უმცროს ძმას, ორლეანის ჰერცოგ ლუი I-ს შორის დიდი კონფლიქტი წარმოიშვა. კონფლიქტის მთავარი მიზეზი ის იყო, რომ ორივე მამაკაცი ცდილობდა შეშლილი მეფით ესარგებლა და ძალაუფლება აეღო ხელში.
ჟანმა საფრანგეთის სამეფო კარზე თავისი გავლენების გასაზრდელად თავისი ერთადერთი ვაჟი, პრინცი ფილიპი დააქორწინა მეფე შარლ VI-ის ასულ მიშელ დე ვალუაზე. ამას მოჰყვა მისი უფროსი ასულის, მარგარიტა ბურგუნდიელის მითხოვება შარლ VI-ის ტახტის მემკვიდრეზე, საფრანგეთის დოფინ ლუი დე ვალუაზე. ჟანის, როგორც მომავალი დედოფლის მამის გავლენები ამით უფრო გაიზარდა. გარდა არისტოკრატიულ-დინასტიური კავშირებისა, ჟანი ცდილობდა ახლო და მეგობრული ურთიერთობები დაემყარებინა ვაჭრებთანაც, რომლებზეც იდგა მაშინდელი ეკონომიკა და ვინც იყვნენ უცხო ქვეყნებში მიმდინარე ამბების ძირითადი წყაროები.
თავად ლუი ორლეანელმა უფრო ეშმაკურ გზას მიმართა და თავის რძალს, საფრანგეთის დედოფალ იზაბელა ბავარიელს დაუახლოვდა, რომლის ხელშიც იყო მთელი საფრანგეთი. იზაბელა ძლიერი ქალი იყო და ქვეყანას ქმრის მაგივრად მართავდა, რის გამოც, ვისაც სურდა პოლიტიკაზე რაიმე გავლენა ჰქონოდა, სწორედ მას უნდა დაახლოვებოდა. ლუიმ ეს შესძლო და მალე იგი დედოფლის უახლოესი კაცი გახდა. მას შემდეგ, რაც მეფის მდგომარეობა კიდევ უფრო დამძიმდა და ქვეყნის შარლის მიერ მართვა შეუძლებელი გახდა, ჟანმა სამეფო კარზე მთლიანი ძალაუფლება დაკარგა, ვინაიდან სამეფო ბავშვებისა და მათ შორის დოფინის მეურვე დედოფალი გახდა, რომელიც ლუის მხარეს იჭერდა. იზაბელას დიდი გავლენა ჰქონდა თავის შვილებზე. მან დოფინი დაარწმუნა და ჟანს განუყენა. ამის შემდეგ ფარული შუღლი ორლეანელსა და ბურგუნდიელს შორის უკვე ღია მუქარასა და რეალურ კონფლიქტში გადაიზარდა. 1407 წლის 20 ნოემბერ მათმა ბიძამ, ბერის ჰერცოგმა ჟან დე ვალუამ მოახერხა მათი საზეიმო შერიგება, თუმცა აქედან სულ სამ დღეში, 1407 წლის 23 ნოემბერს ლუი ორლეანელი სასტიკად მოკლეს პარიზის ქუჩაში. ცხადია, მაშინათვე ყველამ ეჭვი ბურგუნდიის ჰერცოგზე მიიტანა, თუმცა მან თავი დაიძვრინა და განაცხადა, რომ მისი "საყვარელი ბიძაშვილი" პარიზელმა ბოროტმოქმედებმა მოკლეს, რომელთა დასჯაზეც თავად იზრუნებდა. ჟანმა მეფის ნდობა მალევე მოიპოვა, როდესაც იგი შურისმაძიებელი ორლეანელებისგან დაიცვა. მალევე ჟანმა დედოფალ იზაბელას ნდობაც მოიპოვა და 1409 წლის 9 მარტს ხელმოწერილი ხელშეკრულების მიხედვით, სწორედ ჟანი გახდა დოფინის მეურვე.
მიუხედავად თავის გამართლებისა, მაინც ყველამ იცოდა, რომ ლუი ორლეანელის მკვლელობა ბურგუნდიელის დაკვეთილი იყო, თუმცა ორლეანის ახალმა ჰერცოგმა შარლმა, რომელიც მხოლოდ 14 წლის იყო, ვერ შესძლო მასზე შურისძიება, რადგან მას ძლიერი მოკავშირეები არ ჰყავდა, ამის გარეშე კი ჟანის დამარცხება შეუძლებელი იყო. მალევე დიდი გავლენის მქონე ჟანმა მოითხოვა შარლ ორლეანელისათვის მთელი ქონების ჩამორთმევა, რაზეც განსაკუთრებით არმანიაკის ჰერცოგი განრისხდა, რომელიც ლუი ორლეანელის ახლო მეგობარი იყო. სწორედ 1409 წელს დაიწყო სამოქალაქო ომი არმანიაკებსა და ბურგუნდიელებს შორის. 1410 წელს ომი სამშვიდობო ზავით დასრულდა, რის შემდეგაც ჟანი ბურგუნდიაში დაბრუნდა, არმანიაკი კი პარიზში დარჩა, რის შემდეგაც დადიოდა ჭორები, რომ იგი დედოფალ იზაბელას საყვარელი გახდა. ამან ცხადია ბურგუნდიელთა განრისხება გამოიწვია, რომლებიც პარიზში ჩავიდნენ და სიტუაციის მოგვარების შემდეგ, 1413 წელს უკან დაბრუნდნენ. მალევე ინგლისი მეფე ჰენრი V-მ ასწლიანი ომი განაახლა და პარიზს დაემუქრა. არმანიაკის ჰერცოგმა ჰენრისთან სამშვიდობო მოლაპარაკებების წამოწყება სცადა, თუმცა ამაოდ. ჰენრის საფრანგეთის ტახტზე ასვლა სურდა და მეფე შარლისგან ტახტის დათმობას ითხოვდა. ცხადია შარლისთვის, რომელსაც თავი მინისგან დამზადებული ეგონა და იმის შიშით, რომ არ გამტყდარიყო არავის ეკარებოდა, აზრი არ უკითხავთ და ვალუებმა ტახტისთვის ბრძოლა დაიწყეს, თუმცა ჟანი ინგლისელებს უჭერდა მხარს. 1415 წელს დიდი ბრძოლა გაიმართა, რომელშიც არმანიაკი და მისი ძმები, ბრაბანტისა და ნევერის ჰერცოგები დაიხოცნენ, ჰენრიმ პარიზი აიღო და სამეფო ოჯახიც გაიქცა.
კონფლიქტი დოფინთან
მინი|მარჯვნივ|ჟანის გერბი პარიზის აღებიდან ორი წლის შემდეგ, ბურგუნდიელები და არმანიაკები საბოლოოდ შერიგდნენ. 1418 წელს ჟანმა დროებით დაიბრუნა პარიზი, თუმცა ამ დროს მისი სიძე, დოფინი ლუი უკვე გარდაცვლილი იყო და ისეთი გავლენები აღარ ჰქონდა. დოფინი ახლა მისი უმცროსი ძმა შარლ დე ვალუა იყო, რომელსაც დედის ჩაგონებების წყალობით სძულდა ჟანი და მას პოლიტიკას ახლოსაც არ აკარებდა. სწორედ ამიტომ, მართალია ჟანი ინგლისელთა ღია მოკავშირე არ იყო, მაგრამ მათ ხელი არ შეუშალა რუანის აღებაში, როდესაც შეეძლო ამის გაკეთება. ამის შემდეგ 1419 წელს ინგლისელებმა პარიზი უკვე მარტივად აიღეს. პარიზის დასაბრუნებლად და ინგლისელებთან მშვიდობის დასამყარებლად, დოფინმა, რომელიც ქვეყანას მამის ნაცვლად მართავდა, ჟან ბურგუნდიელი გაუშვა. დიპლომატიურ მისიაზე მიმავალი ჟანი დოფინის დავალებით მოკლეს. იგი დაკრძალეს დიჟონში, ტახტზე კი მისი ვაჟი ფილიპ III ავიდა, რომელმაც შურის საძიებლად ინგლისელებთან ალიანსი შეკრა.
შვილები
ჟანს, თავის ცოლ მარგარეტ ბავარიელთან, რომელიც 1385 წელს შეირთო, ჰყავდა მხოლოდ ერთი ვაჟი და შვიდი ქალიშვილი:
ჟანს ასევე ჰყავდა საყვარელი, აგნესა კროის სახით, რომელთანაც ჰყავდა ერთი ვაჟი:
ჟანს თავის კიდევ ერთ საყვარელთან, მარგარიტა დე ბროსელთან ჰყავდა სამი შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1371 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1419 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:ასწლიანი ომი კატეგორია:ბურგუნდიის ჰერცოგები
სალდაში
სალდაში  (Saldaş) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
Amarantine (ალბომი)
Amarantine — ირლანდიელ მომღერალ და მუსიკოს ენიას სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2005 წლის 22 ნოემბერს. ალბომი გამოვიდა ორი სახით - როგორც სტანდარტული დისკი და როგორც სპეციალური საშობაო გამოცემა.
სქოლიო
კატეგორია:2005 წლის ალბომები კატეგორია:ენიას ალბომები კატეგორია:Reprise Records-ის ალბომები
სტეკინგი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუპრამოლეკულური ქიმია
Born in the U.S.A.
გამოსვლისთანავე ალბომს დიდი კომერციული წარმატება და დადებითი შეფასებები მოჰყვა. იგი არის სპრინგსტინის კომერციულად ყველაზე მომგებიანი ალბომი ყველა დროის ერთ-ერთი გაყიდვადი ჩანაწერი. 2012 წლისთვის გაიყიდა მისი 30 მილიონი ასლი. მას კრიტიკოსებიც ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ალბომს უწოდებენ.
სქოლიო
კატეგორია:1984 წლის ალბომები კატეგორია:ბრიუს სპრინგსტინის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
პორტ-ჟანტილი
პორტ-ჟანტილი (Port-Gentil) — მოსახლეობის რაოდენობის სიდიდით მეორე ქალაქი გაბონში, ოგოუე-მარიტიმის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. სახელი დაერქვა საფრანგეთის კოლონიალური ადმინისტრატორის და აფრიკის მკვლევარის ემილ ჟანტილის პატივსაცემად.
ისტორია
ქალაქი აშენდა 1885 წელს დასახლება მონჯი-ორუნგუს ადგილას, როგორც საფრანგეთის სავაჭრო ფაქტორია.
გეოგრაფია
thumb|left|240px|ქუჩა პორტ-ჟანტილში პორტ-ჟანტილი მდებარეობს გაბონის უკიდურეს დასავლეთში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, ლოპესის კონცხის მახლობლად. ქალაქი მდებარეობს დაახლოებით 144 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით ქვეყნის დედაქალაქ ლიბრევილიდან, 80 კმ-ით სამხრეთით ეკვატორიდან.
აქილევს ტატიოსი
აქილევს ტატიოსი — IV საუკუნის ძველი ბერძენი მწერალი, მან დაწერა რომანი „ლევკიპე და კლიტოფონტი“, რომელსაც საფუძვლად უდევს ელინისტური სატრფიალო-სათავგადასავლო ტიპური სიუჟეტური სქემა: მიჯნურთა იძულებითი განშორება, მრავალი ფათერაკისა და ცდუნების დაძლევა, ბოლოს ერთმანეთის პოვნა და შეუღლება.
პორტ-ჟანტილი
კლიმატი
ქალაქის კლიმატი ხასიათდება, როგორც სუბეკვატორული. ნალექების წლიური ნორმა შეადგენს 1953 მმ-ს, ამასთამ ნალექების თითქმის მთელი რაოდენობა მოდის ოქტომბრიდან მაისის ჩათვლით.
აქილევს ტატიოსი
ეს თხზულება დიდად პოპულარული იყო ბიზანტიაში და მნიშვნელოვანი გავლენაც მოახდინა XII საუკუნის ბიზანტიურ რომანებზე.
პორტ-ჟანტილი
მოსახლეობა
1947 წელს პორტ-ჟანტილის მოსახლეობის რაოდენობა არ აღემატებოდა 4500 ადამიანს, 1960 წლისთვის ის გაიზარდა 21 000 ადამიანამდე. 2013 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 136 462 ადამიანს.
აქილევს ტატიოსი
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძენი მწერლები
პორტ-ჟანტილი
ეკონომიკა
პორტ-ჟანტილი — ქვეყნის ნავთობისა და ბუნებრივი აირის წარმოების ცენტრი და მსხვილი საზღვაო პორტია. დღეისათვის ქალაქი თევზჭერის და თევზის წარმოების მსხვილი ცენტრია, მისი პორტის საშუალებით ხორციელდება ყავის, კაკაოს და ტყის ექსპორტი. პორტ-ჟანტილში SOGARA-ს ფირმამ ააშენა ქვეყანაში ყველაზე დიდი ნავთობგადამამუშავებელი ქარხანა. ქალაქში ფუნქციონირებს ზოოპარკი, უკანასკნელ წლებში აშენდა თანამედროვე ოტელები, კაზინო, არსებობს მშვენიერი პლაჟები.
სქოლიო
კატეგორია:გაბონის ქალაქები
თაკა (ნავი)
მინი|თაკა ნავი, 1930-წლები. თაკა — ტრადიციული პატარა ნავი, ტიპიურია თურქეთის შავი ზღვის სანაპიროსთვის. ის გამოიყენება სათევზაოდ, ტვირთის გადასაზიდად ან შეზღუდული რაოდენობით მგზავრების გადასაყვანად. მიუხედავად იმისა, რომ არ გამოირჩევა სისწრაფით, ის კარგად არის ბალანსირებული და უძლებს შავი ზღვის ძლიერ ტალღებს. ნავის სიგრძე 8-იდან 12 მეტრამდე მერყეობს და 5-დან 10 ტონის სიმძიმის ტვირთების გადაზიდვა შეუძლია. თურქეთში თაკა ძირითადად ლაზი ხალხის მიერ იგება და შესაბამისად ის ხშირად ლაზურ, ან ერთიან შავი ზღვის კულტურასთან ასოცირდება. მისთვის დამახასიათებელი ნიშნებით ის პირველად მე-19 საუკუნეში გვხვდება. თავიდანვე შავიზღვისპირა მოსახლეობისთვის, თაკა ყოველდღიური ცხოვრებისთვის საჭირო და შეუცვლელ ატრიბუტს წარმოადგენდა. ის გამოიყენებოდა როგორც ეკონომიკური, ისევე სოციალური და გარე სამყაროსთან დამაკავშირებელ საშუალებად. ამ მცირე დროის მანძილზე ის თურქეთის შავი ზღვისპირეთის ერთ-ერთი მთავარი მაინდენტიფიცირებელ სიმბოლოდ იქცა. თაკა ასევე ეფექტურად გამოიყენებოდა თურქეთის დამოუკიდებლობისთვის ომის პერიოდში, უცხოეთიდან კონტრაბანდული იარაღების გადმოსაზიდად. უფრო ადრე კი თაკა რუსეთის იმპერიიდან გამოდევნილ მუჰაჯირებს, და შემდგომ საბჭოთა კავშირიდან ლტოლვილ მგზავრებს ემსახურებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სტატიების ესკიზები თურქეთის შესახებ კატეგორია:ნავები
ამბერჩაი
ამბერჩაი  (Əmbərçay) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 531 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2002: ჯგუფი H
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2002: ჯგუფი H — მუნდიალი 2002-ის ერთ-ერთი ჯგუფი. მასში ასპარეზობდა ტურნირის თანამასპინძელი იაპონიის ნაკრები, რომელმაც მოიგო კიდეც ჯგუფი.
რესურსები ინტერნეტში
H
ბობროვიცია
ბობროვიცია (Бобровиця) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11244 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
თამიმ ბინ ჰამად ბინ ხალიფა ალ-თანი
შეიხი თამიმ ბინ ჰამად ბინ ხალიფა ალ-თანი (الشيخ تميم بن حمد آل ثاني; დ. 3 ივნისი 1980, დოჰა, კატარი)  — კატარის მეოთხე ამირა 2013 წლის 25 ივნისიდან. სამეფო ტახტზე ავიდა მამამისის გადადგომის შემდეგ. ამჟამად მოქმედ მონარქებს შორის იგი ყველაზე ახალგაზრდაა.
სქოლიო
კატეგორია:კატარის ამირები კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი
ორთა-გიუნეფაია
ორთა-გიუნეფაია (Orta Günəypəyə) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
დიკე (მითოლოგია)
დიკე (Δίκη — სამართლი) — სამართლიანობის ქალღმერთი ბერძნულ მითოლოგიაში. ; ჰესიოდის (თეოგონე, 901) თანახმად, იგი ზევსის და მისი საყვარლის, თემიდას ასულია. ის და მისი დედა სამართლიანობის ორი გამოხატულებაა. ხშირად გამოსახულია როგორც ახალგაზრდა, სუსტი ქალი, რომელსაც დაფნის გვირგვინით აქვს შემკობილი თავი და თან სასწორი დააქვს. იგი წარმოდგენილია სასწორის თანავარსკვლავედში, რომელსაც მისი სიმბოლოს (სასწორების) ლათინური სახელწოდება აქვს მინიჭებული. ხშირად ასოცირდება ასტრეასთან, უდანაშაულობისა და სიწმინდის ქალღმერთთან. ასტრეა ასევე მისი ერთ-ერთი ეპითეტია.
აღწერა
იგი არის ზევსის და თემიდას ასული, სამართლის ქალღმერთი, ერთ-ერთი ჰორა, ჰესიოდეს მიხედვით, მართლმსაჯულების მცველი და მზღვეველი, მუდამ მამის გვერდით მჯდომი. თუ მოსამართლე კანონს გაამრუდებდა, დიკე ზევსს შესჩივლებდა. სამართლისა და სიმშვიდის მცველს ჰყავს დები, სახელად: ევნომია და ირინე (ეირინე), ხოლო პინდარეს მიხედვით კი ასული ჰესქია — „სიმშვიდე“. ტრაგიკოსებისთვის დიკე სასტიკი შურისმგებელი ქალღმერთია, შეუპოვარი და დაუნდობელი, ჰორების მხლებელი, რომელიც დამნაშავეს დაუნდობლად პირდაპირ მკერდში უყრის მახვილს.
ოლიმპიაში, ზევსის ტაძარში, ქანდაკებები გვიქმნიან გარკვეულ წარმოდგენას დიკეს შესახებ. პოეზიაში ის ხშირად არის ზევსის დამსწრე (paredros). ათენის მე–5 საუკუნის ფილოსოფიურ შრომებში ნახსენებია, რომ დიკე შეიძლებოდა ყოფილიყო ანთროპომორფირებული (გაადამიანებული), როგორც მორალური სამართლიანობის ქალღმერთი. იგი ჰორების მეორე თაობის მესამე წარმომადგენელი იყო ევნოიმასა (წესრიგის ქალღმერთი) და ეირენისთან (მშვიდობის ქალღმერთი) ერთად:
რიტორიკის გვიანდელი ხელოვნება აბსტრაქტული ცნებების პერსონიფიკაციას განიხილავდა, როგორც მხატვრულ ხელსაწყოს, რომელიც გვიანი ანტიკურობა შეიცვალა ალეგორიულად და გადავიდა პატრისტიკაში. შემდგომი ევგენიალისტური ინტერპრეტაციით, დიკე დაიბადა, როგორც მოკვდავი და ზევსმა იგი დედამიწაზე მოათავსა, რომ უფრო კაცობრიობა სამართლიანი გაეხადა. მან სწრაფად გაიგო, რომ ეს შეუძლებელი იყო და თავის გვერდით, ოლიმპოს მთაზე მოისვა.
დიკე ასტრეა
მისი მეტსახელია „ასტრეა“ (ვარკვლავთქალწული). ოქროსა და ვერცხლის ხანებში, როცა დედამიწაზე ომი არ იყო, მშვიდობა სუფედა ადამიანთა შორის ცხოვრობდა, ბრინჯაოს ხანაში კი ცაში, ღმერთებთან გადასახლდა, სადაც ცხოველთა ზოდიაქოში, ქალწულის სახელწოდებით ციმციმებს მარადისობის გზაზე. ძირითად წყაროებში, ხელში სასწორი უჭირავს — ხომლად ქცეული სასწორი, დადის და სამართალს იცავს. ჰესიოდე ასე ახასიათებს:
ხელოვნებაში მკაცრი ქალია, ჯოხით ხელში, ხანაც ბადე და კომბალი უჭირავს — თავისი დამსჯელი ატრიბუტები. კიპსელოსის (კორინთის პირველი ტირანი) კიდობანზე გამოსახული დიკე მშვენიერი ქალია, რომელიც გუდავს მის საპირისპირო, უსამართლობის, უკეთურობის ქალღმერთს, მახინჯ დედაკაც ადიკიას.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:ქალღმერთები კატეგორია:მითოლოგია კატეგორია:ზევსის შვილები კატეგორია:სამართლიანობის ქალღმერთები
ბონფინოპოლისი
ბონფინოპოლისი (Bonfinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 948 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიანიის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-ხასინტოს ბრძოლა
სან-ხასინტოს ბრძოლა (Battle of San Jacinto) — ბრძოლა მდინარე სან-ხასინტოსთან (ამჟამად ჰარისის ოლქი, ტეხასი) გაიმართა 1836 წლის 21 აპრილს და გახდა გადამწყვეტი ბრძოლა ტეხასის რევოლუციაში. ტეხასის არმიას ხელმძღვანელობდა გენერალი სემ ჰიუსტონი, რომელმაც შეუტია და გაანადგურა მექსიკის ძალები გენერალ ანტონიო ლოპეს დე სანტა-ანას ხელმძღვანელობით. ბრძოლა გაგრძელდა სულ 18 წუთი. ასობით მექსიკელი ჯარისკაცი დაიღუპა და ტყვედ ჩავარდა, ტეხასელების დანაკარგი კი მხოლოდ 9 ადამიანი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:მექსიკის ბრძოლები კატეგორია:აშშ-ის ბრძოლები
ამირჯანი (კახი)
ამირჯანი  (Əmircan) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 567 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
თათარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თათარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლევან მესხი
ლევან მესხი (დ. 12 მაისი, 1954) — ქართველი პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ჰელიკაზები
ჰელიკაზები (helicase, -დან — სპირალი) — ფერმენტების კლასი, რომელიც გვხვდება ყველა ცოცხალ ორგანიზმში. მათ განაკუთვნებენ „მოლეკულური მანქანების“ კლასს, ვინაიდან ნუკლეინის მჟავების შაქარფოსფატური „ხერხემლის“ გასწვრივ გადასაადგილებლად და ფუძეებს შორის შიგა- ან მოლეკულათაშორისი წყალბადური ბმების გასახლეჩად ისინი იყენებენ ჰიდროლიზის ენერგიას.
კლასიფიცირებულია ორი დიდი სისტემგარეშე ჯგუფი — დნმ-ჰელიკაზები და რნმ-ჰელიკაზები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფერმენტები
ფრანსვილი
ფრანსვილი (Franceville) — ქალაქი გაბონის აღმოსავლეთში, ზემო ოგოუეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობის რაოდენობის სიდიდის მხრივ ქვეყნის მესამე ქალაქია.
ისტორია
თავიდან მის ადგილას იყო სოფელი, სახელად მასუკუ, რომელიც შემდეგ ყოფილი მონების გადასასახლებლად პიერ სავორნიან დე ბრაზამ აირჩია და 1880 წელს მას სახელად «ფრანშევილი» (რაც ფრანგულად ნიშნავს «განთავისუფლებულთა ქალაქს») უწოდა. იგი შემდგომში თანდათან გაიზარდა და ქალაქად გადაიქცა, რის შემდეგაც ფრანსვილი ეწოდა.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე მპასაზე, ქვეყნის დედაქალაქ ლიბრევილიდან დაახლოებით 512 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ზღვის დონიდან 333 მეტრ სიმაღლეზე.
მოსახლეობა
2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 110 568 ადამიანს, 1993 წლის აღწერის მონაცემებით ის შეადგენდა 30 246 ადამიანს.
ეკონომიკა
ქალაქი ტრანსგაბონური რკინიგზის და ეროვნული ავტომაგისტრალი N3-ის საბოლოო პუნქტია.
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის ღირსშესანიშნაობებს მიეკუთვნება 1899 წელს აშენებული წმინდა ილერის ტაძარი, გაბონის ყოფილი პრეზიდენტ ომარ ბონგოს დიდი სტატუა (რომელიც დაიბადა ფრანსვილში) და სამედიცინო სამეცნიერო-საკვლევი ინსტიტუტი. ქალაქში ასევე არსებობს გოლფის მოედანი და აეროპორტი, რომელიც მდებარეობს 20 კმ-ით დასავლეთით, მვენგუეში.
სქოლიო
კატეგორია:გაბონის ქალაქები
ალექსანდრე ჩიქოვანი
ალექსანდრე ერემიას ძე ჩიქოვანი (დ. 1897 — გ. 1937) — ქართველი საბჭოთა ინჟინერ-ჰიდროენერგეტიკოსი, პროფესორი (1931).
ბიოგრაფია
1922 წელს დაამთავრა პეტროგრადის მიმოსვლის გზათა ინჟინრების ინსტიტუტი. 1922-1930 წლებში მუშაობდა ზაჰესისა და რიონჰესის მშენებლობის საპროექტო ბიუროს უფროსად, 1931-1937 წლებში ხრამჰესის მშენებლობის მთავარ ინჟინრად, 1930-1937 წლებში ჰიდროელექტროსადგურების დაპროექტებისა და მშენებლობის ამიერკაკასიის ტრესტის მთავარ ინჟინრად და მმართველად. ლექციებს კითხულობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში და თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინრების ინსტიტუტში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 ა
ზედაპირული კოლონური სადგური
ზედაპირული კოლონური სადგური — ზედაპირთან ახლოს მდებარე მეტროსადგური, რომლის მთავარ თავისებურებას წარმოადგენს გადახურვის გამაგრება ბურჯების საშუალებით. ბურჯები შესაძლოა დამზადებული იყოს ლითონისგან ან რკინაბეტონისგან.
განასხვავებენ ორმალიან (ერთრიგიანი სვეტებით), სამმალიან (ორრიგიანი სვეტებით) და მრავალმალიან სადგურებს. თბილისის მეტროპოლიტენის ზედაპირული კოლონური სადგურები ჩვეულებრივ სამმალიანია და გამაგრებულია რკინაბეტონის სვეტებით.
გარდა სტანდარტულისა, აღსანიშნავია განსხვავებული პროექტით აშენებული სადგურებიც. მაგალითად მეტროსადგურ „ვაჟა-ფშაველაზე“ ვესტიბიულთან დაკავშირება ხდება სადგურის შუაში განთავსებული კიბის საშუალებით, რაც ქმნის დამატებითი სივრცის განცდას.
თბილისის მეტროპოლიტენში ზედაპირული კოლონური სადგურებია : „სამგორი“, „სამედიცინო უნივერსიტეტი“ და „ვაჟა-ფშაველა“.
ტოუსი
ტოუსი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 127,5 კმ². მოსახლეობა — 1287 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
კალდაზინია
კალდაზინია (Caldazinha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 866 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიანიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 325 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.25 კმ²-ზე. ფართობი 250 887 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ორთა-ქარვენდი
ორთა-ქარვენდი  (Orta Qərvənd) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ოუენდო
ოუენდო (Owendo) — პორტი გაბონში, მდებარეობს ლიბრევილიდან სამხრეთ-დასავლეთით. ტრანსგაბონური რკინიგზის უკიდურესი დასავლეთი სადგური.
ოუენდო — გაბონის მნიშვნელოვანი კომერციული პორტია, რომლის მოსახლეობის რაოდენობა 2013 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 79 300 ადამიანს. აქ მდებარეობენ ინდუსტრიული საწარმოები, მსხვილი ცემენტის ქარხნების ჩათვლით.
სქოლიო
კატეგორია:გაბონის ქალაქები
ბორზნა
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
პერცოვის სახლი
პერცოვის სახლი (Дом Перцова) — XX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი, ისტორიული შენობა. საშემოსავლო სახლი. აგებულია მოდერნის არქიტექტურულ სტილში. მდებარეობს ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. მისამართი ლიგოვსკის პროსპექტი, სახლი № 44. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტი. აგებულია 1910-1912 წლებში.
ისტორია
იმ მიწის ნაკვეთის ისტორია, რომელზეც მდებარეობს პერცოვის სახლი, იწყება XIX საუკუნის დასაწყისიდან. თანამედროვე ლიგოვსკის პროსპექტის ადგილზე მდებარეობდა ლიგოვსკის არხი, რომელიც გათხარეს ჯერ კიდევ 1718-1725 წლებში, გენერალ გრიგორ სკორნიაკოვ-პისარევის ხელმძღვანელობით. 1891 წელს არხი მილში მოაქციეს და ამოავსეს. 1882 წელს ააშენეს სამსართულიანი ქვის სახლი და ასეთივე სახლი ფლიგელით. ამ სახლში განათავსეს ვერცხლისა და ბრინჯაოს სამკაულების ფაბრიკა. 1906 წელს შენობაში განათავსეს გამომცემლობა „Донская речь“.
სახლის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1911-1912 წლებში. სახლი აღჭურვეს ამერიკულ სტილში, 400 სხვადასხვა ზომის ბინა, 18 ლიფტი, ტელეფონები, სამკითხველო და სხვა. სასტუმროსთან არსებული რესტორანი საკმაოდ ძვირი იყო ლიგოვკის ღარიბი მოსახლეობისათვის.
სხვადასხვა წლებში სახლში განთავსებული იყო: 1915-1917 წლებში გამომცემლობა „Арс“, 1917-1918 წლებში ცენტრალური კომიტეტის მემარცხენე ესერების ჟურნალ „Наш путь“-ის რედაქცია. 1920-1930-იან წლებში შენობა დაიკავეს ოქტომბრისა და მურმანსკის რკინიგზის მუშებმა. 1993 წელს განათავსეს დრამატული თეატრი, რომელიც დააარსეს 1989 წელს და მუშაობდა რეჟისორ მიხეილ ლევიშინის ხელმძღვანელობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ფისთიქლი
ფისთიქლი  (Fıstıqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 262 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ფინფუტისებრნი
ფინფუტისებრნი (Heliornithidae) — ფრინველთა ოჯახი წეროსნაირთა რიგისა. ადრე გამოყოფდნენ ქვერიგ ფინფუტებს (Heliornithes), რომელიც შემდეგ გაუქმდა. მოიცავს 3 გვარის 3 სახეობას: Podica senegalenis (ბინადრობს აფრიკაში, საჰარის სამხრეთში), Heliopais personata  (სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში) და ფინფუტი   Heliornis fulica   (ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში). მათი სხეულის სიგრძეა 28—62 სმ, ფეხის თითებზე საცურავი აპკი აქვთ. ბუდობენ მდინარისა და ტყისპირა ხშირ ტყეებში. ბუდეს იკეთებენ ყწლის თავზე დაკიდებულ ტოტებზე. აზიური სახეობები დებენ 5—7, ფინფუტი — 2 კვერცხს. მამალი ფინფუტები კვერცხებზე მზრუნველობას თავის თავზე იღებს. საშიშროების შემთხვევაში თავის 2 მართვეს ათავსებს ფრთისქვეშა ჯიბისებურ კანის ნაკეცებში და მათთან ერთად შეუძლია გაფრენა ან ჩაყურყუმალავება წყალში. ფინფუტები იკვებებიან მწერებით, წვრილი კიბოსნაირებით, ლოკოკინებით, ბაყაყებითა და სხვა, აგრეთვე მწვანე მცენარეული საკვებით.
სქოლიო
* კატეგორია:წეროსნაირნი
მეზღვაური სინბადი
მინი მეზღვაური სინბადი (სინდბადი) — გამოგონილი მეზღვაური, შუა აღმოსავლური წარმოშობის ისტორიების ციკლის გმირი "ათას ერთი ღამიდან". იგი აღწერილია, როგორც ადრეული აბასიანთა ხალიფატის დროს (ახ. წ. VIII-IX საუკუნეები) ბაღდადელი მეზღვაური. აფრიკის აღმოსავლეთის და სამხრეთი აზიის ზღვებში შვიდი მოგზაურობის დროს მას თავს ხდება ფანტასტიკური თავგადასავლები, ხვდება ურჩხულები, ის ესწრება ზებუნებრივ მოვლენებს არარსებულ ქვეყნებში.
And Winter Came…
And Winter Came… — ირლანდიელ მომღერალ და მუსიკოს ენიას სტუდიური ალბომი საშობაო სიმღერებით. იგი გამოიცა 2008 წლის 10 ნოემბერს. ალბომი გაიყიდა 3 მილიონი ასლის ოდენობით.
მეზღვაური სინბადი
წარმოშობა
ზღაპრები სინდბადზე "ათას ერთ ღამეს" შედარებით გვიან დაემატა - ისინი არ გვხვდება XIV საუკუნის ადრეულ ხელნაწერში და დამოუკიდებელი ციკლის სახით ჩნდება XVII-XVIII საუკუნეების კოლექციებში. ზღაპრებში შეიმჩნევა ჰომეროსის ეპოსების (არაბულენოვან სამყაროში მათ დიდი ხანია ცნობდნენ, ეპოსები არაბულ ენაზე ითარგმნა ჯერ კიდევ VIII საუკუნეში, ხალიფა ალ-მაჰდის კარზე), ფსევდო-კალისთენეს "ალექსანდრეს ცხოვრების" (III-IV ს.) ალ-ჯაჰიზის IX საუკუნის "ცხოველთა წიგნის" და კიდევ უფრო ადრინდელი, ძველი ეგვიპტური "ამბავი დაკარგულ მეზღვაურზეს" გავლენა. მოგვიანებით შეინიშნება აბასინთა დროინდელი ნაწარმოებების გავლენაც, მაგ. "ქმნილი სამყაროს საოცრებები", რომელშიც ინდოეთის ოკეანეში მოგზაური არაბების გამოცდილებაა აღწერილი.
ზღაპრები
როგორც თვითონ "ათას ერთ ღამეს" სინდბადის ციკლსაც ერთი სიუჟეტი აკავშირებს. სინდბადის ციკლის დასაწყისი ასეთია: ღარიბი ვაჭარი დასასვენებლად ჯდება მდიდრის სახლთან და აღნიშნავს სამყაროს უსამართლობას - მდიდრები ადვილად ცხოვრობენ, მან კი უნდა იმუშაოს. ამას იგებს სახლის მცხოვრები და გამოდის მასთან. აღმოჩნდება, რომ ორივეს სინბადი ჰქვიათ. მდიდარი უყვება მას თავის ისტორიას.
And Winter Came…
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის ალბომები კატეგორია:ენიას ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები კატეგორია:2008 წლის საშობაო ალბომები
მეზღვაური სინბადი
პირველი ისტორია
სინბადმა გაფანტა მამის მიერ დატოვებული ქონება და მეზღვაურად მუშაობა დაიწყო. ზღვაში ის კუნძულზე გადის, მაგრამ აღმოჩნდება, რომ კუნძული უზარმაზარი ვეშაპია, რომელსაც ზურგზე ხეები ამოსდის. მეხღვაურების ანთებულმა ცეცხლმა გააღვიძა ვეშაპი და მან ზღვაში ჩაყვინთა. სინდბადი ხის მორმა გადაარჩინა.
მესამე ისტორია
მესამე მოგზაურობის დროს მას და სხვა ბეზღვაურებს იჭერს ურჩხული და მათ ჭამას იწყებს. სინბადი აბრმავებს ურჩხულს, მაგრამ მის გარდა ყველა მეხღვაურს კლავენ. ის ბაღდადში ბრუნდება.
მეოთხე ისტორია
სინბადს იჭერენ ერთ-ერთი კუნძულის აბორიგენები, მეზღვაურებს აძლევენ მცენარეს, რომელიც მათ მსჯელობის უნარს ართმევს და მოსაკლავად ამზადებენ. სინბადი არ ჭამს მცენარეს და მეზობელ კუნძულებზე გარბის, სადაც უმეგობრდება მეფეს და ქორწინდება მდიდარ და ლამაზ ქალზე. კუნძულზე არსებული ტრადიციით ერთი მეუღლის სიკვდილის შემთხვევაში ორივეს ასაფლავებენ, სინბადის ცოლი კვდება და მას ცოცხლად მარხავენ ცოტაოდენი საკვებით და წყლით. ის კლავს სხვა ცოცხლად დამარხულებს და იპარავს მათ საკვებს, შემდეგ მას ათავისუფლებს გარეული ცხოველი. ის ბრუნდება ბაღდადში და აგრძელებს მდიდრულ ცხოვრებას.
მეექვსე ისტორია
სინბადის გემი კლდეებს ასკდება და ის თავის მეზღვაურებთან ერთად შიშველ კლდეებზე რჩება. მის გარდა ყველა შიმშილით კვდება. სინბადი პატარა ნავს აშენებს და მდინარეს პოულობს, რომლითაც მდიდარი მეფის სამფლობელოში აღწევს. მეფე მას ბაღდადში ხალიფისთვის მდიდრულ საჩუქრებს ატანს.
მეშვიდე ისტორია
სინბადის გემი ისევ იმსხრევა და ის მდიდარ ქალაქში ხვდება, რომლის მცხოვრებლები თვეში ერთხელ ფრინველებად იქცევიან. ის ვაჭართა მეფის ქალიშვილზე ქორწინდება და კიდევ უფრო მდიდრდება. მათი დახმარებით ის ცაში ადის და ანგელოზებს ხვდება, უეცრად ციდან ცეცხლი ვარდება და კლავს ფრინველებს. მას მთაზე სასიკვდილოდ ტოვებენ, მაგრამ მას ანგელოზები ეხმარებიან. მისი ცოლი ეუბნება, რომ ქალაქის მცხოვრებლები ეშმაკები არიან, მაგრამ ის და მამამისი ეშმაკები არ არიან. ცოლთან ერთად ის ბაღდადში საბოლოოდ ბრუნდება.
ზოგ ვერსიაში ამის შემდეგ სინბადი მეზღვაური ვაჭარ სინბადს ასაჩუქრებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფოლკლორი კატეგორია:ლიტერატურა კატეგორია:აზია
პრომოტორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გენთა ექსპრესია კატეგორია:გენომის სტრუქტურა
ევროკავშირი – თურქეთის საბაჟო კავშირი
მინი
ევროკავშირი – თურქეთის საბაჟო კავშირი — სავაჭრო ხელშეკრულება ევროკავშირსა და თურქეთს შორის. აღნიშნული შეთანხმება ძალაში შევიდა 1995 წლის 31 დეკემბერს. ხელშეკრულების თანახმად საქონელს შეუძლია იმოგზაუროს  საბაჟო შეზღუდვების გარეშე. კავშირი გამორიცხავს საბაჟო შეზღუდვებს, როდესაც საქონელი გადალახავს თურქეთის რესპუბლიკის საზღვარს ევროკავშირის ქვეყნებთან. საბაჟო კავშირი ამჟამინდელი ფორმით არ მოიცავს ეკონომიკის ისეთ მნიშვნელოვან სფეროებს, როგორიცაა სოფლის მეურნეობა, რომელზეც ვრცელდება ორმხრივი სავაჭრო წახალისება, მომსახურება ან სახელმწიფო შესყიდვები.
1996 წელს შეიქმნა თავისუფალი ვაჭრობის ზონა თურქეთსა და ევროკავშირს შორის იმ პროდუქტებისთვის, რომლებიც „ევროპის ქვანახშირისა და ფოლადის საზოგადოებას“ მოიცავს. ასოციაციის საბჭოს 1/98 გადაწყვეტილება არეგულირებს სოფლის მეურნეობის პროდუქტებით ვაჭრობას ქვეყნებს შორის. საბაჟო კავშირის თანახმად, საბაჟო კავშირი ადგენს, რომ თურქეთმა უნდა შეიტანოს თავისი კანონმდებლობა ეკონომიკის რამდენიმე მნიშვნელოვან სფეროში ევროკავშირის „Acquis communautaire“ იურიდიულ კონცეფციასთან - განსაკუთრებით კი სამრეწველო სტანდარტების გათვალისწინებით.
თურქეთის ძირითადი ექსპორტი ევროკავშირში და იმპორტი ევროკავშირიდან ინდუსტრიული ხასიათისაა: მთლიანი იმპორტისა და ექსპორტის 95%-მდე. 1996 წლის შემდეგ თურქეთის მთლიანი შიდა პროდუქტი ოთხჯერ გაიზარდა, რაც ამ ქვეყანას ერთ-ერთ ყველაზე სწრაფად მზარდ ეკონომიკად აქცევს მსოფლიოში. ამასთან, ამავე დროს (1995-2008 წლებში) თურქეთის საგარეო სავაჭრო დეფიციტი ევროკავშირის ქვეყნებთან გაორმაგდა და ხოლო 6-ჯერ გაიზარდა დანარჩენი მსოფლიოს ქვეყნებთან ევროკავშირის მიღმა. საბაჟო კავშირი ითვლება მნიშვნელოვან ფაქტორად ორივე ამ მოვლენაში. ზოგიერთმა ექსპერტმა აღნიშნა „მანკიერი წრე“, რომელშიც იმპორტიდან მიღებული მოგება გამოიყენება ევროპაში ნედლეულისა და ასაწყობი ნაწილების შესაძენად. ექსპეტრების მოსაზრებით, ეს აჩვენებს, რომ თურქეთი დამოკიდებულია ევროპულ ნედლეულზე და კომპონენტებზე.
თურქეთმა გახსნა ევროპული საქონლის ბაზარი. ქვეყნის ადგილობრივ მწარმოებლებს, განსაკუთრებით თავიდან, უკიდურესად გაუჭირდათ ევროპასთან კონკურენცია პროდუქტის ხარისხის განსხვავების გამო. ევროპული საქონელი თავად შემოვიდა ქვეყანაში ყოველგვარი საბაჟო გადასახადის გარეშე.