cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deep Purple
აღორძინება სტივ მორსთან ერთად (1994–დღემდე)
2016 წლის 25 ნოემბერს ცნობილი გახდა Infinite-ის, ჯგუფის მეოცე სტუდიური ალბომის სახელწოდება. ჩანაწერი გამოიცა 2017 წლის 7 აპრილს. მას მოჰყვება ტურნე სახელწოდებით The Long Goodbye Tour. 2016 წლის დეკემბერში პეისმა საიტთან Heavyworlds საუბრისას განაცხადა, რომ ეს, შესაძლოა, ყოფილიყო ჯგუფის უკანასკნელი დიდი ტურნე. „კონკრეტული გეგმები არ გვაქვს, მაგრამ აშკარაა, რომ ასაკთან ერთად ვერ იმოგზაურებ ისე, როგორც ამას 21 წლის ასაკში აკეთებდი. სულ უფრო რთული ხდება. ხალხის ცხოვრებაში სხვა რამეც ხდება, რასაც დრო უნდა დაუთმო. მაგრამ არასოდეს თქვა არასოდეს.“ 2017 წლის 3 თებერვალს Deep Purple-მა გამოსცა ალბომში შეტანილი სიმღერის „Time for Bedlam“ ვიდეოვერსია.
საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი
ისტორია
1932 წელს საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტს გამოეყო ზოოტექნიკური ფაკულტეტი და მის ბაზაზე დაარსდა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინსტიტუტი  ზოოტექნიკური და სავეტერინარო ფაკულტეტებით.
Deep Purple
გავლენა
2012 წლის ოქტომბრამდე ჯგუფი არც ერთხელ არ იქნა ნომინირებული როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შეყვანაზე, მაგრამ 2013 წელს ნომინირებული იქნა. მიუხედავად იმისა, რომ სახალხო გამოკითხვაში მას მეორე პოზიცია ეკავა (მილიონზე მეტი ხმით), დარბაზის კომიტეტმა ისინი არ შეიყვანა. ჯედი ლიმ (Rush) ამის შესახებ Rolling Stone-თან საუბრისას საკუთარი აზრი გამოთქვა: „სიმართლე რომ ვთქვათ, ნაწყენი ვარ, რომ Deep Purple არ იქნა შეყვანილი. Heart-ს და Rush-ს ნამდვილად არ ექნებოდა ის ჟღერადობა, რაც ჰქონდათ, რომ არა Deep Purple.“ ჯგუფის დარბაზში არშეყვანის გამო კრიტიკული შეფასებებს წარსულშიც ჰქონია ადგილი. Toto-ს გიტარისტი სტივ ლუკათერი: „პეტი სმითი ჰყავთ და Deep Purple - არა? რომელია პირველი სიმღერა, რომლის დაკვრას ყოველი ბავშვი სწავლობს? [„Smoke On The Water“]...და ისინი არ არიან როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში?...როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზმა დაკარგა იერი ასეთი თვალისმომჭრელი დაუდევრობებით“. Guns N' Roses-ის ყოფილი გიტარისტი სლეში გამოთქვამდა გაოცებასა და უთანხმოებას ჯგუფის დარბაზში არშეყვანის გამო: „მათი სია, ვინც არც კი იქნა ნომინირებული, დაგაფრთხობს..ჩემთვის მნიშვნელოვანია Deep Purple. როგორ შეიძლება Deep Purple არ შეიყვანო?“. როდესაც მეტალიკის დრამერ ლარს ულრიხს ჰკითხეს, დარბაზში რომელი ჯგუფის შეყვანას ისურვებდა, მან ასევე გამოყო Deep Purple.
საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი
ისტორია
1938 წლის 16 ნოემბერს საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტს მიენიჭა ლავრენტი ბერიას სახელი.
Deep Purple
გავლენა
მარჯვნივ|250პქ|მინი|Deep Purple-ს ამჟამინდელი წევრები რუსეთის პრეზიდენტ [[დიმიტრი მედვედევი|დიმიტრი მედვედევთან ერთად, 2011 წელს]]
საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი
ისტორია
1959 წელს ინსტიტუტს შეუერთდა საქართველოს ვეტერინარიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და მან მიიღო  საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის, ხოლო 1999 წლის 11 მაისიდან კი საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო აკადემიის სახელწოდება.
Deep Purple
მსოფლიო ტურნეები
საკონცერტო გამოსვლებით Deep Purple ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე აქტიურ ჯგუფად  1968 წლიდან დღემდე (1976-1984 წლების უმოქმედობის გამოკლებით) ჯგუფი გამოდის კონცერტებით მსოფლიოს გარშემო. 2007 წელს საფრანგეთში 150.000-ზე მეტი გაყიდული ბილეთისათვის ჯგუფმა მიიღო სპეციალური ჯილდო. მან 2007 წელს მხოლოდ ამ ქვეყანაში 40 კონცერტი ჩაატარა. 2007 წელს Deep Purple-ის ტურნე Rapture of the Deep რადიოსადგურ Planet Rock-ის მსმენელთა მიერ დასახელდა წლის #6 საკონცერტო ტურნედ (ყველა სხვა ჟანრის შემსრულებლებთან ერთად). როლინგ სტოუნზის ტურნე A Bigger Bang დასახელდა #5 პოზიციაზე და Deep Purple-ს მხოლოდ 1 პროცენტით გაუსწრო. Deep Purple-მ 2008 წლის მაისში გამოსცა საკონცერტო ტურნეების შემაჯამებელი DVD Around The World Live. 2008 წლის თებერვალში იგი პირველად გამოჩნდა კრემლში (მოსკოვი, რუსეთი), დიმიტრი მედვედევის პირადი მოწვევით. მანამდე ჯგუფი ჯერ 1987 წლიდან მოგზაურობდა რუსეთის სხვადასხვა ქალაქში, მაგრამ ასეთი მნიშვნელობის კონცერტი ჯერ არ ჩაუტარებია. ლიბერეცში (ჩეხეთის რესპუბლიკა) ჯგუფი გამოვიდა 2009 წლის სპორტის სათხილამურო სახეობათა ჩემპიონატზე.
საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი
ისტორია
2003 წლიდან მას დაერქვა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო უნივერსიტეტი.
Deep Purple
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი
ისტორია
საქართველოს  სასოფლო-სამეურნეო უნივერსიტეტის შემადგენლობაში შედიოდა ბათუმის სასოფლო-სამეურნეო და ქვემო ქართლის რეგიონალური მრავალპროფილიანი (ქ. მარნეული) ინსტიტუტები, აგრეთვე თელავის, ახალციხის, მარნეულის, ლანჩხუთის ფილიალები.
ცოდნის ფონდი
2011 წლიდან ეწოდება საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი. ცოდნის ფონდის დაქვემდებარებაში გადასვლამდე, უმაღლეს სასწავლებლებს შორის ჩარიცხული აბიტურიენტების საშუალო ქულების რეიტინგის მიხედვით 37-ე ადგილზე იყო. ცოდნის ფონდის მიერ განხორციელებული რეფორმების შედეგად სასწავლებელი საქართველოში ერთ-ერთ მოწინავე უნივერსიტეტად ჩამოყალიბდა. აქვს თანამედროვე საერთაშორისო სტანდარტების მქონე სწავლების მეთოდი, ინფრასტრუქტურა და ლაბორატორიები.
Deep Purple
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:1968 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1976 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:1984 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:კვინტეტები კატეგორია:Deep Purple კატეგორია:იენ გილანი კატეგორია:Harvest Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Polydor Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:EMI Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Parlophone-ის შემსრულებლები კატეგორია:ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური მძიმე მეტალ ჯგუფები
საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი
კამპუსი
უნივერსიტეტი მდებარეობს თბილისში, კახა ბენდუქიძის საუნივერსიტეტო კამპუსში (მის. დავით აღმაშენებლის ხეივანი №240).
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის უნივერსიტეტები
იულია მაესა
იულია მაესა (დ. 7 მაისი, 160 წ.-მდე – გ. c. 224) — რომის იმპერიის სევერანთა დინასტიის წევრი, იმპერატორ ჰელიოგაბალუსისა და სევერუს ალექსანდრეს ბებია, იმპერატრიცა იულია დომნას უფროსი და და იულია სოემიასისა და იულია მამაიას დედა. დიდი გავლენა მოახდინა რომაულ საზოგადოებაზე, გასნაკუთრებით მისი შვილიშვილების დროს.
Camponotus maculatus ugandensis
Camponotus maculatus ugandensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
იულია მაესა
დაიბადა ემესაში, სირიაში (დღევანდელი ჰომსი), ღვთაება ელაგაბალუსის მღვდლების არაბულ ოჯახში, მაესა და მისი და დომნა იყვნენ იულიუს ბასიანუსის ქალიშვილები. მისი დის ქორწინების შედეგად, მაესა გახდა სეპტიმიუს სევერუსის სიდედრი და კარაკალას და გეტას დეიდა, რომლებიც შემდგომ იმპერატორები გახდნენ. იულია დაქორწინდა თანამემამულე სირიელ იულიუს ავიტუსზე, რომელსაც საკონსულო რანგი ჰქონდა. მას შეეძინა ორი ქალიშვილი, სოემია და მამეა, რომლებიც, მოგვიანებით, რომის მომავალი იმპერატორების: ჰელიოგაბალუსისა და სევერუს ალექსანდრეს დედები გახდნენ.
როგორც სევერანთა დინასტიის ერთ-ერთი გამოჩენილი ქალი, დის თვითმკვლელობის შემდეგ ცდილობდა ხელისუფლებაში დაბრუნებას. იგი მჭიდროდ იყო ჩართული შვილიშვილის, ჰელიოგაბალუსის, ხოლო მისი მკვლელობის შემდეგ, მეორე შვილიშვილის, სევერუს ალექსანდრეს, იმპერატორად აღზრდაში. მისი დისშვილის, კარაკალას მკვლელობისა და მაკრინუსის უზურპაციის შემდეგ, იულია მაესას ხელშეწყობით სევერანთა დინასტია დაბრუნდა ხელისუფლებაში. ალექსანდრეს ტახტზე ასვლის შემდეგ, მალევე რომში გარდაიცვალა.
ადრეული ცხოვრება და ქორწინება
იულია მაესა დაიბადა 7 მაისს, ჩვენი წელთაღრიცხვით 160 წლამდე, ემესაში, სირიაში, თანამედროვე ჰომსში. იყო მღვდელი იულიუს ბასიანუსის უფროსი ქალიშვილი და ემესიანთა დინასტიის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მას ჰყავდა უმცროსი და, ჯულია დომნა, რომელიც მოგვიანებით დაქორწინდა სეპტიმიურ სევერუსზე (ქორწინების დროს სენატორი იყო) და გახდა რომის იმპერატრიცა.
მაესა არაბი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ მისი გარეგნობის აღწერის არც ერთი წერილობითი ცნობა არ შემორჩენილა, მისი მკვეთრი და შესანიშნავი თვისებები, რომლებიც დიდად განსხვავდება მისი დის რბილი და მგრძნობიარე ხასიათებისგან, კარგად არის გამოსახული მისი შვილიშვილების მეფობის დროს მოჭრილ მონეტებზე.
მოგვიანებით მაესა დაქორწინდა თანამემამულე სირიელზე, იულიუს ავიტუსზე, კონსულზე, რომელიც ასევე იმპერიის პროვინციის გუბერნატორად მუშაობდა. მათ შეეძინათ ორი ქალიშვილი, მისი უფროსი ქალიშვილი, ჯულია სოემიასი, დაიბადა დაახლოებით 180 წელს, ან ცოტა ხნით ადრე,  ხოლო ცოტა ხნის შემდეგ დაიბადა კიდევ ერთი ქალიშვილი, ჯულია მამეა.
ცხოვრება რომში
დის რომში ჩასვლისა და იმპერატრიცის თანამდებობის დაკავების შემდეგ, მაესა, ოჯახთან ერთად, გაემგზავრა რომში და სამეფო კარზე ცხოვრობდნენ, თუმცა მისს ქმარს, იულიუს ავიტუსს, რომელსაც რამდენიმე მნიშვნელოვანი თანამდებობა ჰქონდა, დიდხანს არ დარჩენილა რომში. მას ხშირად უწევდა იმპერიის მასშტაბით მოგზაურობა; იულია არ ახლდა მას მოგზაურობებისას.
რომში ყოფნის დროს მაესამ და მისმა ოჯახმა დიდი სიმდიდრე შეაგროვეს, ჰქონდათ მაღალი თანამდებობები რომის მთავრობაში, ჯერ სეპტიმიუს სევერუსის მმართველობისას, ხოლო მოგვიანებით, მისი მემკვიდრის კარაკალას იმპერატორობისას. მაესას ორმა ქალიშვილმაც მნიშვნელოვანი თანამდებობები დაიკავეს, ისევე როგორც მათმა მეუღლეებმა, რომლებიც კონსულებად დაინიშნენ.
ემესაში დაბრუნება
ჩვენი წელთაღრიცხვით 217 წელს, იმპერატორ კარაკალას მკვლელობისა და მაკრინუსის მიერ ტახტის უზურპაციის შემდეგ, მაესას დას, დომნას, ახლა არავითარი ძალაუფლება და გავლენა არ ჰქონდა. იულიამ ორივე შვილის დაკარგვის შემდეგ შიმშილობა დაიწყო და თავი მოიკლა.
მაესას და მის ოჯახს, რომლებიც ცხოვრობდნენ რომში ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში, მაკრინიუსმა უბრძანა, რომ დაეტოვებინათ რომი და დაბრუნებულიყვნენ თავიანთ მშობლიურ ქალაქ ემესაში, სირიაში. მაკრინუსმა ხელუხლებლად დატოვა მაესას დიდი სიმდიდრე, რომელიც 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იყო შეგროვებული. მაესა ოჯახთან ერთად 217-218 წლებში მშობლიურ ქალაქში, ემესაში დაბრუნდა. მინი| რომის იმპერატრიცა [[ჯულია დომნა|იულია დომნამ, მაესას დამ, თავი მოიკლა შვილის, კარაკალას მკვლელობის შემდეგ.]] მაკრინიუსი კარაკალას მკვლელობის შემდეგ მძიმე მდგომარეობაში იმყოფებოდა, იბრძოდა ლეგიტიმაციის მოსაპოვებლად და თავისი მმართველობისადმი ლოიალობის შესანარჩუნებლად. ამ ვითარებამ ხელი შეუწყო მაესას ემოქმედა მაკრინუსის წინააღმდეგ. ემესაში ყოფნისას ის ახლოს იყო სამხედრო ბაზასთან, სადაც ბევრი ჯარისკაცი კვლავ დიდ პატივს სცემდა სევერუსებს და ერთგულები იყვნენ ამ დინასტიისა. ჯარისკაცები ასევე უკმაყოფილონი იყვნენ მაკრინუსის მშვიდობიანი მოქმედებებით პართიელებთან მიმართებაში, რაც ემესასთვის ხელსაყრელი დრო იყო, იმისთვის, რომ მაკრინუსი ტახტიდან ჩამოეგო და თავისი ოჯახი აღედგინა ხელისუფლებაში.
პირველ რიგში, მას უნდა არჩია ოჯახიდან ერთ-ერთი კაცი, რომელიც მაკრინიუს ჩაენაცვლებოდა. მაესას ქმარი კვიპროსში 217 წლამდე ცოტა ხნით ადრე გარდაიცვალა, ისევე როგორც მისი უფროსი ქალიშვილის ქმარი. იულია სოემიასს ჰყავდა 14 წლის ვაჟი, ვარიუს ავიტუს ბასიანუსი, რომელიც იყო ემესანის მზის ღმერთის მემკვიდრე მღვდელი. იულიამ დაიწყო ემესასთან განლაგებული მესამე ლეგიონის ჯარისკაცების მოზიდვა, რომლებიც დროდადრო სტუმრობდნენ ქალაქის ტაძარს, რათა ენახათ ბასიანუსის ექსტრავაგანტული, მაგრამ სახალისო რელიგიური რიტუალები.
იულია მაესამ ემესაში მყოფი ჯარისკაცებისგან მხარდაჭერის მისაღებად, მათ დიდ სიმდიდრეს სთავაზობდა. ეს ამბავი არმიის ბანაკებში გავრცელდა. მაესა, მისი ქალიშვილი და ბასიანუსი ღამით არმიის ბანაკში შეიყვანეს, სადაც 14 წლის ბიჭი მაშინვე აღიარეს იმპერატორად და შემოსეს სპეციალური, მეწამული მოსასხამით.
ისტორიკოსი კასიუს დიო გვიამბობს მოვლენების ოდნავ განსხვავებულ ვერსიას. ის აჯანყების მთავარ წამქეზებლად ასახელებს ვიღაც განისს, რომელიც არცერთ სხვა წყაროში არ არის ნახსენები, როგორც სიუჟეტის მონაწილე. სავარაუდოდ, დიო ამტკიცებს, რომ განისი მაესას მიერ იყო გაზრდილი და იყო მისი ქალიშვილის, სოემიას საყვარელი. ერთხელ განისმა ბასიანუსი კარაკალას ტანსაცმელში გამოაწყო და ისე, რომ არც მაესამ და სოემიამ იცოდა ამის შესახებ, წაიყვანა იგი არმიის ბანაკში და თქვა, რომ ბასიანუსი იყო მოკლული იმპერატორის შვილი.
ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მაესამ და სოამესმა, რომლებმაც ბასიანუსის გაიმპერატორობის შემდეგ, ბევრი რამ მიიღეს, არაფერი იცოდნენ ამ გეგმის შესახებ. მეორე მხრივ, ასევე ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მხოლოდ მაესა დაგეგმავდა ამ ყველაფერს. მას ალბათ ქალაქ ემესას და რომის ელიტის მნიშვნელოვანი ფიგურები უჭერდნენ მხარს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 150-იანები კატეგორია:გარდაცვლილი 224 კატეგორია:სევერანების დინასტია კატეგორია:ქალები კატეგორია:რომის იმპერიის პიროვნებები
მიანმარის საგარეო ურთიერთობები
წლების მანძილზე მიანმარს დასავლეთის ქვეყნებთან დაძაბული ურთიერთობები ჰქონდა, თუმცა 2012 წლის შემდეგ საგარეო პოლიტიკა გაუმჯობესდა. ურთიერთობები კიდევ ერთხელ დაიძაბა 2017 წელს როჰინჯების კრიზისის შემდეგ. მიანმარს (წარსულში ბირმა) ახლო ურთიერთობები აქვს მახლობელ სახელმწიფოებთან და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის წევრია.
რუსეთი
2016 წელს საახემწიფოებმა ხელი მოაწერეს თავდაცვის სფეროში თანამშრომლობის შეთანხმებას.
რუსეთის საელჩო იანგონში მდებარეობს, ხოლო მიანმარის საელჩო მოსკოვშია განლაგებული.
ასეანი
მიანმარი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის წევრია. შედის ASEAN+3-სა და აღმოსავლეთ აზიის სამიტშიც. სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციამ განაცხადა, რომ იგი მიანმარის თავდაცვას არ უზრუნველყოფს არცერთ საერთაშორისო ფორუმზე, რამდენადაც ავტორიტარულმა ხუნტამ დემოკრატიის აღდგენაზე უარი განაცხადა. 2007 წლის აპრილში აჰმად შაბერი ჩიკმა განაცხადა, რომ მალაიზიისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის წევრი სახელმიწფოების გადაწყვეტილებით, თუკი მიანმარის შესახებ საერთაშორისო შეხვედრებზე დისკუსია წარიმართება, ისინი მას არ დაიცავენ.
ბრუნეი
ბრუნეისა და მიანმარს შორის ურთიერთობები 1993 წლის 21 სექტემბერს დამყარდა. ბრუნეის საელჩო იანგონში მდებარეობს, ხოლო მიანმარის საელჩო ბანდარ-სერი-ბეგავანშია განლაგებული. სახელმწიფოებს მეგობრული ორმხრივი ურთიერთობები აქვთ განათლების, ჯანდაცვისა და შრომის სფეროში.
მალაიზია
მალაიზიასა და მიანმარს შორის დიპალომატიური ურთიერთობები 1957 წლის 1-ელ მარტს დამყარდა. მიანმარის საელჩო კუალა-ლუმპურში მდებარეობს, ხოლო მალაიზიის საელჩო იანგონშია განლაგებული. ორივე სახელმწიფო სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის წევრია და საკმაოდ მჭიდრო ურთიერთობები აქვთ. ქვეყნებს შორის ურთიერთობა 2016 წლის ბოლოს როჰინჯების გენოციდის გამო დაიძაბა, მაგრამ დასტაბილურდა ორი ქვეყნის შეიარაღებული ძალების წარმომადგენელთა შეხვედრის შემდეგ.
ტაილანდი
მიანმარის საელჩო ბანგკოკში მდებარეობს, ხოლო ტაილანდის საელჩო იანგონშია განლაგებული. მიანმარსა და ტაილანდს შორის ურთიერთობები მეტწილად ეკონომიკურ და სავაჭრო ურთიერთობებზე ფოკუსირდება.
სადავო ტერიტორიები
სამ სადავო კუნძულთან დაკავშირებით ზოგჯერ ტაილანდსა და მიანმარს შორის კონფლიქტი წარმოიშობა. სადავო ტერიტორიები ანდამანის ზღვაში მდებარეოობს. მოლაპარაკებები 1982 წლს თებერვალში დაიწყო და კუნძულ გინგის (კო-ლამი), კო-ქჰამისა და კო-კი-ნოკის სტატუსი განუსაზღვრელი დარჩა. შემდგომი მოლაპარაკებები 1985, 1989 და 1990 წლებში გაიმართა. მხარეებმა კუნძულები „არავის მიწად“ გამოაცხადეს. 1998, 2003 და 2013 წლებში ვითარების დაძაბვას მცირე შეტაკებები მოჰყვა.
სინგაპური
სინგაპურსა და მიანმარს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1966 წელს დამყარდა, თუმცა სინგაპურის საელჩო იანგონში მხოლოდ 1984 წელს გაიხსნა.
ფილიპინები
ფილიპინებსა და მიანმარს შორის ურთიერთობები 1956 წელს დამყარდა. ფილიპინებმა ქვეყნის პოლიტიკური სახელწოდება მიანმარი აღიარა. 2012 წელს მიანმარი ფილიპინების სავაჭრო პარნიორებს შორის ბოლოდან მე-3 ადგილზე იყო და მხოლოდ კამბოჯასა და ლაოსს უსწრებდა. 2012 წელს ფილიპინებსა და მიანამრს შორის ვაჭრობის მოცულობამ მხოლოდ 47.07 მილიონი ამერიკული დოლარი შეადგინა. მიანმარის მოქალაქეებს ფილიპინებში 30 დღიანი უვიზო მიმოსვლის უფლება აქვთ. 2013 წლის 5 დეკემბერს მიანმარმა ხელი მოაწერა სავიზო შეთანხმებას, რომელიც ფილიპინელებს მიანამრში უვიზოდ 14 დღით დარჩენის უფებას აძლევს.
ინდონეზია
ბირმამ ინდონეზია დე-იურე სუვერენულ არქიპელაგად 1949 წლის 27 დეკემბერს აღიარა. 1951 წლის 31 მარტს იანგონში ორ ქვეყანას შორის მეგობრობის ხუთწლიან ხელშეკრულებას მოეწერა ხელი. ინდონეზიიდან მიანმარში ექსპორტზე ქაღალდი და ქაღალდის პროდუქტები, პალმის ზეთი, რკინა და ლითონი, თამბაქო და რეზინი გადის, ხოლო მიანმარიდან ინდონეზიაში ხე-ტყე, სიმინდის სახამებელი, თხილი, თევზი და ბოსტნეული შეაქვთ. 2008 წელს ინდონეზიასა და მიანმარს შორის ვაჭრობის ჯამურმა ღირებულებამ 159 მილიონი ამერიკული დოლარი შეადგინა.
ინდონეზიის საელჩო იანგონში მდებარეობს, ხოლო მიანმარის საელჩო ჯაკარტაშია განლაგებული.
სქოლიო
კატეგორია:მიანმარის საგარეო ურთიერთობები
სეკულა დრლევიჩი
სეკულა დრლევიჩი (Sekula Drljević'; დ. 7 სექტემბერი, 1884 წელი, კოლაშინი, მონტენეგრო — გ. 10 ნოემბერი, 1945 წელი, იუდენბურგი, ავსტრია) — მონტენეგროელი იურისტი, პოლიტიკოსი, ორატორი და თეორეტიკოსი. დაიბადა ქალაქ კოლაშინში, მოიპოვა დოქტორის ხარისხი სამართალში და გახდა იუსტიციისა და ფინანსთა მინისტრი მონტენეგროს სამეფოში პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე.
ადრეული ცხოვრება
მინი|დრევიჩმა სჯეპან რადიშის დაყოლიება სცადა იუგოსლავიის პარლამენტის სხდომაზე დასწრებაზე მის მკვლელობამდე. 1928 წელი სეკულა დრლევიჩი დაიბადა 1884 წლის 7 სექტემბერს სოფელ რავნოში, ქალაქ კოლაშინთან ახლოს. დაამთავრა იურიდიული სკოლა ზაგრებში და მიიღო დოქტორის ხარისხი, 1910 წელს იგი გახდა იუსტიციისა და ფინანსთა მინისტრი მონტენეგროს სამეფოში. მისი ძმა ჯანკო დრლევიჩი იმ დროს იყო დეპუტატი ლოიალისტური ჭეშმარიტი ხალხის პარტიიდან. დრლევიჩი ასევე გახდა დეპუტატი და იყო მინისტრი მეფე ნიკოლასის პერიოდში ბალკანეთის ომების დროს (1912–13) და იყო ცნობილი რიტორიკული უნარებით.
პირველი მსოფლიო ომის დროს იგი შეიპყრეს ავსტრია-უნგრეთის ძალებმა და ტყვედ იყო უნგრეთში, ბოლდაგასონის ინტერნირების ბანაკში. ომის შემდეგ იგი გაათავისუფლეს და ზემუნში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ადვოკატად მუშაობდა. იგი გახდა "მწვანეთა" (ზელენშის) წამყვანი წევრი, მონტენეგროს სეპარატისტული მოძრაობა, რომელიც იუგოსლავიის ფედერალისტ პარტიას შეუერთდა. ამ დროის განმავლობაში იგი ხშირად თანამშრომლობდა ხორვატ პოლიტიკოსებთან, როგორიცაა სტეპან რადიჩი, ვლატკო მაშეკი და ანტე პაველიჩი, რომლებიც კარგი მეგობრები გახდა. 1920-იანი წლების შუა პერიოდში დრლევიჩმა დააარსა მონტენეგროს ფედერალისტური პარტია. ის სწრაფად გახდა პარტიის ერთადერთი ლიდერი და მთავარი თეორეტიკოსი. მან გამოხატა მხარდაჭერა იუგოსლავიის ერთიანობის მიმართ და ხაზი გაუსვა მონტენეგროს ერთგულებას სერბული ერისადმი, მაგრამ ამტკიცებს, რომ ერს არ სჭირდება იყოს ცალკეული სახელმწიფოს ნაწილი და მიანიშნა, რომ იგი მხარს დაუჭერს მონტენეგროს დამოუკიდებლობის აღდგენას.
კარიერა
ომის პერიოდში ის იყო "მწვანეთა" წამყვანი წევრი (ზელენაში), რომელიც იყო მონტენეგროს სეპარატისტული მოძრაობა. ის იყო თეორიის მომხრე, რომ მონტენეგროელები იყვნენ სერბებისგან განსხვავებული ეთნიკური ჯგუფი. მან ასევე დააარსა და გახდა მონტენეგროს ფედერალისტური პარტიის ლიდერი. 1941 წლის აპრილში იუგოსლავიაში აქსისის შეჭრის შემდეგ, დრლევიჩმა დაიწყო თანამშრომლობა იტალიის ხელისუფლებასთან. ივლისში მან გამოაცხადა მონტენეგროს სამეფოს აღდგენის შესახებ, მაგრამ მისმა მცდელობამ შეექმნა ღერძიანი მარიონეტული სახელმწიფო დაუყოვნებლივ აჯანყება გამოიწვია. სექტემბერში, იტალიის ხელისუფლებამ ანტიფაშისტური აჯანყების დაწყების შემდეგ, იგი იტალიაში ინტერნირების ბანაკში გაგზავნა. რამდენიმე თვის შემდეგ დრლევიჩი ბანაკს გადაურჩა და გერმანიის მიერ ჩატარებული ხორვატიის დამოუკიდებელი ქვეყნის (NDH) ნახევარში შევიდა. 1944 წლის ზაფხულში მან შექმნა მონტენეგროს სახელმწიფო საბჭო ზაგრებში. 1945 წელს დრლევიჩი დაბრუნდა მონტენეგროში და ჩეთნიკის მეთაურ პავლე ჩურიჩიჩთან ერთად შეთანხმდა მონტენეგროს ეროვნული არმიის შექმნაზე. მოგვიანებით დრლევიჩისა და NDH– ის სახელით მოკლეს იურიშიჩი და კიდევ რამდენიმე ჩეტნიკი მეთაური. მოგვიანებით იურიშიჩის ხალხი შეუერთდა დრლევიჩის მონტენეგროს ეროვნულ არმიას და მათთან ერთად გავიდნენ ავსტრიის საზღვრისკენ. 1945 წლის შუა რიცხვებში დრლევიჩმა მეუღლესთან ერთად გადაკვეთა ავსტრია და ისინი იუდატენბურგში დევნილთა ბანაკში აღმოჩნდნენ, სადაც ისინი ჩეტნიკის აგენტებმა მოკლეს, რომლებიც შურისძიებას ცდილობდნენ ჩურიჩიჩის სიკვდილზე.
1945 წლის 10 ნოემბერს დრლევიჩი მოკლეს, იურიშიჩის სამმა მიმდევარმა მას ყელი გამოჭრა შურისძიების მიზნით.
1946 წელს ნიურნბერგის სასამართლო პროცესებზე იგი ომის კრიმინალად გამოცხადდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:დაბადებული 7 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1945 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ნოემბერი
სასაპყრო
სასაპყრო — „სისხლის“ ნაწილი,რომელიც ეძლეოდა მოკლული კაცის ქვრივს თავის სარცენად ძველ საქართველოში. იგი ძმისმკვლელობისას (თუ „ძმანი... გაყოფით იყვნენ“) დააკანონა გიორგი ბრწყინვალის სამართალმა (მ. 18). სასაპყროს ქვრივს გაუთხოვრობის პირობით აძლევდნენ. მის ოდენობას „ძალისა მსგავსად“ განსაზღვრავდა დარბაზი ან ერისთავი და განმგებელი. სასაპყრო გვაროვნული საზოგადოების ანალოგიური დანაწესიდან წარმოდგა (ეთნოგრაფიული მასალით დასტურდება გადანაშთური ჩვეულება, რომლის მიხედვითაც მკვლელისათვის შეიძლებოდა „დაეკუთვნებინათ“ მოკლულის ქვრივ-ობლის რჩენა-შენახვა).
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
გენერალი კვინიტაძე (მედალი)
მინი|150 პქ|მედალი.
მედლით „გენერალი კვინიტაძე“ ჯილდოვდება საქართველოს შეიარაღებული ძალების ბრიგადებისა და ბატალიონების (დივიზიონების, ესკადრილიების) მმართველობისა და შტაბების ოფიცრები, გენერალური შტაბის ოფიცრები, შეიარაღებული ძალების სახეობების მმართველობი და შტაბების ოფიცრები, საბრძოლო მომზადებაში მიღწეული წარმატებისა და ჯარების მაღალი საბრძოლო მზადყოფნის შენარჩუნებისათვის.
მედალზე გამოსახულია გენერალ გიორგი კვინიტაძის განზოგადებული პორტრეტი — პროფილე. გარშემორტყმულია კანტით ზომა 30 მმ, მასალა — ვერცხლი, გენერლის პორტრეტი — პრიალა, ფონი — მქრქალი.
მედლის ლენტი წარმოადგენს აბრეშუმის შავი ფერის ქსოვილის, ხუთი გრძივი ზოლით. შუა წითელი ზოლის სიგანე შეადგენს 5 მმ-ს, ნაპირა ოქროსფერი ზოლების სიგანეა 5 მმ და 1,5 მმ. სიგანე 22 მმ, სიგრძე (სიმაღლე) 34 მმ.
მედლის თამასა არის ბამბა ნარევი აბრეშუმის ქსოვილი შავი ფერის, ხუთი გრძივი ზოლით. შუა წითელი ზოლის სიგანე 5მმ, ნაპირა ზოლების სიგანე 5 მმ და 1,5 მმ. სიგანე 22 მმ, სიგრძე (სიმაღლე) 10 მმ.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები კატეგორია:საქართველოს მედლები
მეშადი აზიზბეკოვი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1918 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები
უკრაინის კარპატები
უკრაინის კარპატები (Українські Карпати) — ქედი უკრაინაში, აღმოსავლეთი კარპატების ჩრდილოეთი ნაწილი. გადაჭიმულია უმეტესწილად ლვოვის, ივანო-ფრანკოვსკის, იმიერკარპატებისა და ჩერნოვცის ოლქების ტერიტორიებზე. სიგრძე დაახლოებით 280 კმ, სიგანე 100 კმ-ზე მეტი. ფართობი 24 ათ. კმ². სიმაღლე 2061 მ (მთა გოვერლა). გეოლოგიურ აღნაგობაში ჭარბობს ცარცულ-პალეოგენური ასაკის ფლიში; არის იურული კირქვებისა და პალეოზოური კრისტალური ფიქლების გამოსავლები. ნეოგენური ვულკანოგენური წარმონაქმნები წარმოდგენილია ანდეზიტებით, ბაზალტებითა და ტუფებით. ფერდობები დაფარულია შერეული და მუქწიწვოვანი ტყით, ქვედა სარტყელში გვხვდება წიფლის ტყეები. ზედა სარტყელში არსებული მდელოები ზაფხულის საძოვრებად გამოიყენება.
მოიპოვება ნავთობის, აირის, მურა ნახშირის, გოგირდის, ოზოკერიტის, კალიუმის მარილისა და ქვამარალის საბადოები და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის ქედები
კოლიბანიხა
კოლიბანიხა (Колыбаниха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რაგბი
right|220px
რაგბი — სპორტული გუნდური თამაშის სახეობა ოვალური ბურთით, რომელსაც ორივე გუნდის თითოეული მოთამაშე ერთმანეთისთვის ხელით და ფეხით ბურთის გადაცემით ცდილობს დაამიწოს იგი ლელოში, მოწინააღმდეგის კარს მიღმა ან გაიტანოს იგი H-ის ფორმის კარში.
ისტორია
thumb|უილიამ უებ ელისის ქანდაკება თავისი სკოლის წინ ქალაქ რაგბიში არსებობს გადმოცემა, რომ რაგბის თამაში დაიბადა 1823 წლის 7 აპრილს. ამ დღეს ინგლისის ქალაქ რაგბიში (ინგ. Rugby აქედან მოდის თამაშის სახელწოდებაც) 16 წლის მოსწავლემ უილიამ უებ ელისმა ფეხბურთის თამაშის დროს ხელი დასტაცა ბურთს და მეტოქის კარისაკენ გაიქცა. დღეისათვის ეს ვერსია, მართალია, ოფიციალურად უარყოფილია, მაგრამ რაგბიში მთავარ ჯილდოს, მსოფლიოს თასს, მაინც ელისის სახელი ჰქვია. სინამდვილეში, მაშინ ფეხბურთის თამაში ფეხითაც შეიძლებოდა და ხელითაც. 1845 წელს რაგბის სკოლის მოსწავლეებმა დაწერეს წესები, რომელმაც სათავე დაუდო ახალ თამაშს - Rugby-football-ს. 1863 წლამდე, სანამ ინგლისში ფეხბურთის ასოციაცია ჩამოყალიბდებოდა, გუნდები თამაშის წინ თანხმდებოდნენ თუ რომელი წესებით ეთამაშათ. განსხვავება ის იყო, რომ რაგბიში ბურთის ხელში დაჭერა და გაქცევა შეიძლებოდა, ფეხბურთში კი - მხოლოდ დაჭერა. 1869 წელს ფეხბურთში საბოლოოდ აიკრძალა ხელით თამაში და ხელით თამაშის მიმდევრებმა 1871 წელს დააარსეს ინგლისის რაგბის კავშირი, რომელმაც 21 კლუბი გააერთიანა. იმავე წელს გამოიცა თამაშის პირველი ოფიციალური წესები და გაიმართა პირველი საერთაშორისო მატჩიც: ინგლისი - შოტლანდია. ახალმა თამაშმა მალე მოიკიდა ფეხი ბრიტანეთის კუნძულებზე. ზედიზედ შეიქმნა შოტლანდიის (1873 წელს), ირლანდიის (1875) და უელსის (1881) რაგბის კავშირები.
ბრიტანელებმა მალე ეს თამაში მსოფლიოსაც გააცნეს. რაგბის კავშირები შეიქმნა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში (1889 წელს), ახალ ზელანდიაში (1892), არგენტინაში (1899), გერმანიაში (1990) და სხვა.
XX საუკუნის დასაწყისში (1900, 1908, 1924 და 1928 წლებში) რაგბი ოლიმპიური თამაშების პროგრამაშიც შედიოდა, მაგრამ მერე და მერე ირბ-ი მხოლოდ ხუთი ერის პირველობით და ტესტ-მატჩებით შემოიფარგლა. XX საუკუნის ბოლო მეოთხედში რაგბის საერთო განვითარებამ აიძულა ირბ-ი კარი გაეღო დანარჩენი მსოფლიოსათვის და დაეწყო მსოფლიოს ჩემპიონატების ჩატარება. 1997 წელს საბჭოს სახელწოდებიდან ამოიღეს სიტყვა „football“ და საბჭომ მიიღო დღევანდელი სახელწოდება.
თამაშის მიზანი
თამაშის მიზანი არის ორმა, 15-კაციანმა გუნდმა, სპორტულ შეჯიბრებაში და წესების დაცვით, ბურთის წაღებით, გადაწოდებით, დარტყმითა და დამიწებით მოაგროვოს შეძლებისდაგვარად მეტი ქულა. გუნდი, რომელმაც მეტოქეზე მეტი ქულა მოაგროვა, ითვლება გამარჯვებულად.
ქულები
ქულების დაგროვება ხდება ლელოს გატანით ან დარტყმის ზუსტად შესრულებით. ლელოს გატანა ეწოდება მოთამაშის შესვლას მოწინააღმდეგე გუნდის ჩათვლის მოედანზე და ბურთის მიწაზე დადებას (დამიწებას). ლელოს გამტანი გუნდი იღებს 5 ქულას.
დარტყმა ითვლება გატანილად, თუკი ბურთი გაფრინდება მოწინააღმდეგის კარის ძელებს შორის, ხარიხის თავზე. არსებობს სამი სახის დარტყმა, რომელიც ქულებით ფასდება:
სათამაშო პოზიციები
ფორვარდები მონაწილეობენ დერეფნებსა და შერკინებებში.
წინ თამაში
წინ თამაში რაგბის წესების დარღვევის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ნაირსახეობაა. მორაგბე ვალდებულია, ხელით თამაშის დროს ბურთი უკან (და არა წინ) მყოფ თანაგუნდელს გადააწოდოს. შესაბამისად, წინ გადაწოდება დარღვევაა. ბურთის ხელში დაჭერისას მისი წინ გადავარდნაც წინ თამაშად ითვლება და ზუსტად ისევე ისჯება, როგორც წინ გადაწოდება - შერკინებით, მოწინააღმდეგე გუნდის სასარგებლოდ.
შებოჭვა
შებოჭვა არის ერთ-ერთი ხერხი რომლის საშუალებითაც გუნდს შეუძლია თავდასხმის შეჩერება. ამ დროს დამხვდური გუნდის მოთამაშე იჭერს მომხდურთა ბურთიან მორაგბეს და აგდებს მას მინდორზე.
რაქი
რაქი იქმნება იმ შემთხვევაში, როდესაც ბურთი მიწაზე აღმოჩნდება და მის გარშემო ფეხზე მდგარი მეტოქეები ერთმანეთს ებრძვიან მის დასაუფლებლად, ცდილობენ არ მიუშვან ბურთთან მეტოქე და ფეხით მიიგორონ იგი თავისკენ. რაქი, როგორც წესი, შებოჭვების შემდეგ იქმნება, მაგრამ მისი წარმოქმნა შეიძლება მოხდეს ნებისმიერ სხვა სათამაშო ეპიზოდშიც, როდესაც კი ბურთი მიწას შეეხება. აკრძალულია რაქში გვერდიდან ჩართვა და ბურთზე ხელით თამაშიც (თუმცა, თანამედროვე რაგბიში, მოთამაშეს შეუძლია, იდაყვებით გააჩეროს ბურთი და ამით ჰავბეკს მისი გამოტანა გაუადვილოს). თუკი ბურთი რაქიდან დადგენილ დროში არ იქნა გამოტანილი, ინიშნება შერკინება იმ გუნდის სასარგებლოდ, რომელიც რაქში უპირატესობას ფლობდა.
მოლი
მოლი იქმნება მაშინ, როდესაც ბურთიან მოთამაშეს ეჭიდება მეტოქე გუნდის ერთი ან მეტი მოთამაშე და ამავე დროს ეხმარება ერთი, ან მეტი თანაგუნდელი.
თამაშგარეს ხაზი გადის მოლის განაპირა მონაწილეთა გარე ფეხის გასწვრივ. უროში შესვლა დაშვებულია მხოლოდ უკნიდან. მოლში დაშვებულია ხელით თამაში. მოლის განგებ ჩაქცევა ისჯება ჯარიმით (შენიშნვა: 2008 წლის 1 აგვისტოდან, ირბ-ს წესებით დაშვებულია მოლის ჩაქცევა, თუკი იგი მოხერხდა მეტოქეზე წელს ზემოთ იერიშის შედეგად) თუ ბურთი დროულად არ გამოვიდა მოლიდან, ინიშნება შერკინება მისი ამგორებელი გუნდის საწინააღმდეგოდ.
შერკინება
შერკინება ინიშნება მაშინ, როდესაც თამაში უნდა გაგრძელდეს წესების დარღვევის შემდეგ. თითოეული გუნდიდან შერკინებაში მონაწილეობენ ფორვარდები, რომლებიც სამ ხაზად არიან განლაგებული. პირველი ხაზის შუაში დგება კვაჭი (ნომერი 2), რომლის მარცხნივ და მარჯვნივ დგებიან ბურჯები (მარცხნივ 1, მარჯვნივ 3). ისინი მჭიდროდ ეკვრებიან ერთმანეთს. მათ უკან დგებიან მეორეხაზელები, რომელთა თავები კვაჭისა და ბურჯების სხეულებს შორის არის მოქცეული და ისინი მთელი სხეულით აწვებიან წინ. მათ უკან კი დგებიან მესამეხაზელები.
ორი გუნდის ფორვარდები დგებიან ერთმანეთის პირისპირ ერთი ხელის გაწვდენაზე. პირველი ხაზი იხრება მოედნის პარალელურად და მსაჯის ბრძანების შემდეგ ეჯახება და აწვება ერთმანეთს. ამ დროს იმ გუნდის მოთამაშე (როგორც წესი, 9 ნომერი), რომლის სასარგებლოდაცაა დანიშნული შერკინება, ბურთს აგდებს შერკინების შუაში. ორივე გუნდი ერთმანეთს აწვება და ორივე კვაჭი (ზოგჯერ ბურჯებიც) ცდილობს, ფეხით გადააგოროს ბურთი თავისი გუნდის მხარეს. ამის შემდეგ გუნდმა, რომელიც უპირატესობას მოიპოვებს, შეიძლება ბურთი ან მაშინვე გამოიტანოს შერკინებიდან და წამოიწყოს შეტევა, ანდა (თუკი ეს შესაძლებელია) მოწინააღმდეგეს ჯერ რამდენიმე მეტრით დაახევინოს უკან და შემდეგ შეუტიოს. როგორც წესი, გუნდი იგებს საკუთარ შერკინებებს.
შერკინება რაგბის მატჩის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი და ამავე დროს სახიფათო (ტრავმების თვალსაზრისით) კომპონენტია, რადგან მოთამაშეებზე, განსაკუთრებით პირველხაზელებზე, ძალიან დიდი ზეწოლა მიდის. როგორც წესი, თანამედროვე პროფესიონალურ თამაშებში თითოეული გუნდის მორაგბეთა საერთო მასა შერკინებისას 800 კილოგრამს აღემატება. ამიტომ არსებობს მრავალი წესი, რომელიც არეგულირებს შერკინებას და უმრავლესობა სწორედ უსაფრთხოების ნორმებიდან გამომდინარეობს.
დერეფანი
როდესაც ერთი გუნდის მოთამაშე გადააგდებს ბურთს მოედნის გვერდით ხაზს იქით, ინიშნება დერეფანი მეორე გუნდის სასარგებლოდ. ამ წესიდან გამონაკლისია ის შემთხვევა, როდესაც ბურთი გადადის საჯარიმო დარტყმიდან. ამ დროს დერეფანი იმ გუნდის სასარგებლოდ ინიშნება, რომელიც ჯარიმას ურტყამდა. ამ მარტივი ხერხის გამოყენებით საჯარიმოს დამრტყმელ გუნდს შეუძლია საკმაო მანძილი მოიგოს და წინ წაიწიოს მოწინააღმდეგის ჩათვლის მოედნისაკენ.
დერეფანი ინიშნება იმ ადგილას, სადაც ბურთი გვერდით ხაზს გადაკვეთს. როგორც წესი, ორივე გუნდის 7 ფორვარდი დგება მოწოდების წერტილიდან, საკუთარი მოედნის მხარეს, ერთ ხაზში - გვერდითი ხაზის მართობულად. მომწოდებელი გუნდის მერვე ფორვარდი (როგორც წესი, ამ როლს ასრულებს კვაჭი, 2 ნომერი) ბურთს აგდებს ზუსტად რიგებს შორის. თითოეული გუნდიდან ერთი ან რამდენიმე მოთამაშე ზემოთ ხტება და ცდილობს რომ მოწოდებული ბურთი დაიჭიროს. როგორც წესი, მხტომელთა ფუნქციებს მეორეხაზელები (4 და 5 ნომრები) ასრულებენ. დანარჩენები კი მათ ახტომაში ეხმარებიან.
თუკი ზემოთ ამხტარი მოთამაშე იჭერს ბურთს, მას შეუძლია დაიჭიროს ის და შეუტიოს მიწაზე დაშვებისას, ან გადააწოდოს თანაგუნდელებს. ყველა ის მოთამაშე, რომელიც დერეფანში არ მონაწილეობს, დერეფნიდან 10 მეტრით მაინც უნდა იყოს დაშორებული.
მატჩის ხანგრძლივობა
მატჩი გრძელდება არაუმეტეს 80 წუთს. ამას შეიძლება მიემატოს გაცდენილი და დამატებითი დრო. მატჩი იყოფა ორ ტაიმად (ნახევრად). თითო ტაიმის ხანგრძლივობა არაუმეტეს 40 წუთია.
გამონაკლისი
შეჯიბრების ფინალი გრძელდება არაუმეტეს 20 წუთს. ტაიმის ხანგრძლივობა არაუმეტეს ათი წუთია.
შესვენება
პირველი ტაიმის შემდეგ გუნდებმა მოედნის მხარეები უნდა გაცვალონ. ამ დროს ცხადდება არაუმეტეს 10-წუთი შესვენება. შესვენების ხანგრძლივობას ადგენს მატჩის ორგანიზატორი, რაგბის კავშირი ან ის ორგანო, რომლის უფლებებიც ამ მატჩზე ვრცელდება.
შესვენების დროს გუნდებსა და მსაჯებს შეუძლიათ სათამაშო გარემოდან გასვლა.
დროის აღრიცხვა
თამაშის დროს ინიშნავს მსაჯი. მსაჯს ასევე შეუძლია ეს საქმე გადააბაროს ერთ-ერთ ან ორივე თანამსაჯს, ანდა ოფიციალურ დროის მსაჯს. ამ შემთხვევაში მსაჯმა მათ უნდა ანიშნოს საათის ყოველი გაჩერება (გაცდენილი დრო).
თუ მატჩს დროის მსაჯი არ ემსახურება, მსაჯს კი დროის სისწორე დააეჭვებს, მას შეუძლია მოეთათბიროს ერთ-ერთ ან ორივე თანამსაჯს, და მხოლოდ მაინ, როდესაც ამათი რჩევა საკმარისი ვერაა, შეუძლია მსაჯს სხვაც დაიხმაროს.
გაცდენილი დრო
დრო შეიძლება გაცდეს შემდეგი მიზეზების გამო: მსაჯს შეუძლია თამაში გააჩეროს არაუმეტეს ერთი წუთით, რათა დაშავებულ მოთამაშეს მიხედონ და უწამლონ. მსაჯს შეუძლია გააგრძელებინოს თამაში იმ დროს, როდესაც ექიმი დაშავებულ მოთამაშეს სათამაშო არეში შველის, ან ტრავმირებული კიდესთან თავად მისულა. თუ მსაჯს მიაჩნია, რომ მოთამაშე ტრავმას სიმულირებს, იგი სათამაშო არიდან უნდა გააყვანინოს და თამაში უმალ გაანახლოს. მეორე მხრივ, მსაჯს შეუძლია არ გააჩეროს თამაში მაშინ, როდესაც ექიმი მოთამაშეს სათამაშო არეში სინჯავს. თუ მძიმედ დაშავებული მოთამაშე მოედნიდანაა გასაყვანი, მსაჯს საკუთარი შეხედულებისამებრ შეუძლია თამაში მეტი ხნითაც შეწყვიტოს. ბურთის უქმობის დროს მსაჯი მოთამაშეს ნებას რთავს, რომ მან გამოიცვალოს ან შეაკეთოს გახეული კვართი, შორტი და ბუც(ებ)ი, ან გახსნილი ზონარი შეიკრას. მსაჯი გუნდს მოთამაშის შეცვლას (გამოცვლას) ადროვებს. თანამსაჯი მსაჯს ბინძურად თამაშის შესახებ მოახსენებს. გაცდენილი დრო ემატება მატჩის შესაბამის ტაიმს.
რაგბი საქართველოში
საქართველოში რაგბის რამდენიმე საჩვენებელი მატჩი 1919, 1940 და 1948 წლებში გაიმართა. პირველი ქართული კლუბი 1959 წლის 15 ოქტომბერს დააფუძნა პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში ფრანგმა იმიგრანტმა ჟაკ ასპეკიანმა. 1961 წლის დეკემბერში გივი მრელაშვილის თაოსნობით შეიქმნა პირველი ოფიციალური ორგანო – თბილისის რაგბის საქალაქო სექცია, რომელიც 1964 წელს თბილისის რაგბის ფედერაციად გადაკეთდა. პირველი შეჯიბრება, თბილისის პირველობა, ოთხი გუნდის მონაწილეობით გაიმართა 1962 წელს. ჩემპიონობა მოიპოვა პოლიტექნიკურმა ინსტიტუტმა.
1963 წელს საქართველოს დედაქალაქში ჩატარდა პირველი საკავშირო ტურნირი – პროფკავშირების პირველობა, რომელშიც თბილისის „განთიადმა“ III ადგილი დაიკავა. 1966 წელს გიორგი ყუფარაძისა და შალვა ქურციკიძის თაოსნობით ქუთაისში დაარსდა რაგბის პირველი კლუბი – „დინამო“. 1966 წელს სსრ კავშირის პირველ ჩემპიონატში თბილისის „დინამო“ (მწვრთნელი – გივი მრელაშვილი) II ადგილზე გავიდა. 1967 წელს გაიმართა პირველი უცხოური გუნდის, საფრანგეთის მასწავლებელთა პროფკავშირის ნაკრების ტურნე საქართველოში. ამავე წელს პირველმა ქართულმა გუნდმა მოაწყო ტურნე უცხოეთში (თბილისის „დინამო“, 3 გამარჯვება პოლონეთში).
1967 წელსვე ჩატარდა საქართველოს I ჩემპიონატი.
1968 წელს თბილისის „ლოკომოტივმა“ III ადგილი დაიკავა სსრკ ჩემპიონატში. გუნდმა ეს შედეგი კიდევ სამჯერ გაიმეორა (1972, 78, 81), 1978 წელს კი სსრკ თასი მოიპოვა. 1980-იან წლებში ქართულ და საბჭოურ რაგბიში ლიდერობდა ქუთაისის „აია“. გუნდმა ჯერ სსრკ ჩემპიონატის ვერცხლისა (1984) და ბრინჯაოს (1985) მედლები მოიპოვა, შემდეგ კი დუგლას კავთელაშვილის ხელმძღვანელობით, ზედიზედ სამჯერ (1987, 88, 89), გახდა სსრკ ჩემპიონი, ორჯერ კი თასის გათამაშებაში გაიმარჯვა (1987, 90). სხვადასხვა დროს სსრ კავშირის ნაკრებში თამაშობდნენ საქართველოს მორაგბეები: თამაზ მგელაძე, ვლადიმერ აბაშიძე, მიხეილ თუშიშვილი, ზურაბ ხარშილაძე, თემურ ბენდიაშვილი, მიხეილ ჯვარიძე, დავით კილასონია, მიხეილ ხარშილაძე, ავთანდილ გიორგაძე, ავთანდილ ღიბრაძე, ნუკრი წერეთელი, ვლადიმერ პეტუხოვი, რამაზ სანებლიძე, ოლეგ ლიპარტელიანი, გაიოზ მონიავა, ალექსანდრე ნაჭყებია, ბესარიონ ლილუაშვილი, თენგიზ ტურძელაძე, სერგო უგრეხელიძე, ნუგზარ ძაგნიძე, მამუკა ლოსაბერიძე, მალხაზ ჭეიშვილი, ზაზა ბაკურაძე.
საქართველოს ეროვნული ნაკრები
thumb|200px|right|2007 წლის მსოფლიოს თასი საქართველო-ნამიბია 1989 წელს შეიქმნა საქართველოს პირველი ეროვნული გუნდი, რომელმაც 12 სექტემბერს ქუთაისში საერთაშორისო მატჩი გამართა ზიმბაბვეს ნაკრებთან – 16:3. გუნდის პირველი მწვრთნელი იყო დავით კილასონია, პირველი კაპიტანი – ოლეგ ლიპარტელიანი. 1990 წელს მოეწყო მორაგბეთა ნაკრების პირველი ტურნე ზიმბაბვეში. 1991 წელს, საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, ქართულმა კლუბებმა სსრკ ჩემპიონატი დატოვეს. 1992 წლის თებერვალში რაგბის საერთაშორისო საბჭომ საქართველოს რაგბის კავშირი 52-ე წევრად მიიღო. ერთი წლის შემდეგ საქართველოს ნაკრები პირველად ჩაება მსოფლიოს თასის გათამაშების შესარჩევ ტურნირში. საქართველოს რაგბის კავშირის ახალმა ხელმძღვანელობამ (პრეზიდენტი – ბიძინა გეგიძე) მიზნად დაისახა ამ ასპარეზობის ფინალურ ეტაპზე გასვლა. 1997 წელს ეროვნული ნაკრების მწვრთნელად დაინიშნა ფრანგი კლოდ კლოდ სორელი. 2001 წელს საქართველოს ნაკრებმა მოიგო „ევროპის ერთა თასი“, რითაც ოფიციალურად გახდა ევროპის მე-7 გუნდი. 2002 წლის 13 ოქტომბერს თბილისში, ეროვნულ სტადიონზე, საქართველოს ნაკრებმა დაამარცხა რუსეთის ნაკრები (17:13) და 2003 წლის მსოფლიოს თასის ფინალური ტურნირის საგზური მოიპოვა. მორაგბეთა ნაკრები პირველი ქართული გუნდია, რომელმაც მსოფლიოს ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე იასპარეზა.
2007 წლის საფრანგეთის მსოფლიოს ჩემპიონატზე საქართველოს ნაკრებმა წარმატებით იასპარეზა და მსოფლიო ჩემპიონატზე პირველი გამარჯვებაც მოიპოვა ნამიბიის ნაკრებთან 30:0, ხოლო საბოლოო ჩათვლაში მე-13 ადგილი დაიკავა.
მონაგარი
1989-2006:
85 თამაში (33 შინ, 42 გარეთ, 10 ნეიტრალურზე)
49 მოგება - 32 წაგება * 4 ფრე
ქულა 1959:1645, ლელო 236-183
თბილისი
აკადემია, ჯიქები, ტორნადო, ამირანი, გუმარი, ელმავალი, ექსპრესი, ვესტა, ზორდა, თბილისი, ივერია, ლელო, ლოკომოტივი, მერკური, უნივერსიტეტი, ქორები, ყოჩები, შევარდენი, ხულიგანა, დევები, დინამო (სამოყვარულო კლუბი), არმია, არმაზი, ხალიბები.
ქუთაისი
აია, გელათი, ერქვანი, ბაგრატი
დანარჩენები
წყალტუბოს დინოზავრები, ფოთის კოლხი რაინდები, ბათუმის დელფინები, ბათუმის მე-15, საჩხერის ჯრუჭი, ოზურგეთის არწივები, ჩოხატაურის ჯანი, რუსთავის ხარები, ლომები გორი, მუტრუკები (თელავი). დედოფლისწყაროს მიმინო
სქოლიო
* კატეგორია:სპორტის სახეობები
Quercus pumila
Quercus pumila — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
Camponotus maculatus sylvaticomaculatus
Camponotus maculatus sylvaticomaculatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჟოზეფ ლუი ლაგრანჟი
ჟოზეფ ლუი ლაგრანჟი (Joseph Louis Lagrange; დ. 25 იანვარი, 1736, ტურინი — გ. 10 აპრილი, 1813, პარიზი) — ფრანგი მათემატიკოსი და მექანიკოსი, პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1772).
19 წლის ლაგრანჟი უკვე ტურინის საარტილერიო სკოლის პროფესორი იყო. 1759 წელს აირჩიეს ბერლინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრად, ხოლო 1766–1787 წლებში მისი პრეზიდენტი იყო. 1787 წელს გადავიდა პარიზში, 1795 წლიდან ნორმალური სკოლის პროფესორი იყო, 1797 წლიდან კი პოლიტექნიკური სკოლისა. ლაგრანჟის მნიშვნელოვანი შრომები ეძღვნება ვარიაციათა აღრიცხვის, ანალიზური და თეორიული მექანიკის საკითხებს. კლასიკურ ტრაქტატში „ანალიზური მექანიკა“ (1788) ლაგრანჟმა მთელი სტატიკის საფუძვლად მიიღო „ზოგადი ფორმულა“, რომელიც წარმოადგენს შესაძლო გადაადგილებათა პრინციპს, ხოლო დინამიკის საფუძვლად — „ზოგადი ფორმულა“, რომელიც წარმოადგენს შესაძლო გადაადგილებათა პრინციპისა და დ'ალამბერის პრინციპის შერწყმას. ლაგრანჟმა შემოიღო განზოგადებულ კოორდინატთა ცნება და ჩამოაყალიბა მოძრაობის განტოლებები, რომლებიც მის სახელს ატარებს (ლაგრანჟის განტოლებები). ლაგრანჟს აქვს მნიშვნელოვანი გამოკვლევები მათემატიკური ანალიზისს სხვადასხვა საკითხზე. მნიშვნელოვანი შედეგები აქვს მიღებული რიცხვთა თეორიაში, ალგებრაში, დიფერენციალურ განტოლებათა თეორიაში, ინტერპოლირების თეორიაში, მათემატიკურ კარტოგრაფიაში და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მათემატიკოსები კატეგორია:ფრანგი მექანიკოსები
ვლადიმერ ნაბოკოვის ბიბლიოგრაფია
ქვემოთ მოცემულია ვლადიმერ ნაბოკოვის ნაწარმოებთა სრული სია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაწარმოებები ავტორების მიხედვით
მაინის ოფენბახი
მაინის ოფენბახი (Offenbach am Main) — ქალაქი გერმანიაში, ჰესენის მხარეში. მდებარეობს მდინარე მაინის სამხრეთ ნაპირზე, მაინის ფრანკფურტის გვერდით. 2010 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 120 435 ადამიანს ითვლიდა. მიეკუთვნება ფრანკფურტ-რაინ-მაინის მეტროპოლიურ არეალს.
ოფენბახი ტყავის მრეწველობის ცენტრი იყო, რაც ბოლო დეკადებში დასუსტდა. თუმცა, აქ დღემდე რჩება გერმანული ტყავის მუზეუმი (Deutsches Leder Museum) და ტყავის საერთაშორისო ბაზრობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
კონევო (ხაროვსკის რაიონი)
კონევო (Конево) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 6 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პორტუგალიის, ბრაზილიისა და ალგარვეს გაერთიანებული სამეფო
პორტუგალიის, ბრაზილიისა და ალგარვეს გაერთიანებული სამეფო (Reino Unido de Portugal, Brasil e Algarves) — ტრანსატლანტიკური მონარქია, რომელიც ჩამოყალიბდა პორტუგალიის კოლონია ბრაზილიისთვის სამეფოს სტატუსის მინიჭებითა და მისი გაერთიანებით პორტუგალიისა და ალგარვეს სამეფოსთან, რომელთას ერთიანი სახელმწიფო შექმნეს. ამ გაერთიანებული სამეფოს შიგნით, თითოეული სამეფო სუნ-ნაციონალური ერთობის სტატუსით განაგრძობდა არსებობას.
არსებობის მანძილზე, გაერთიანებული სამეფო არ ემთხვეოდა პორტუგალიის მთლიან იმპერიას, ის უფრო ტრანსატლანტიკური მეტროპოლისი იყო, რომელიც პორტუგალიის კოლონიურ იმპერიას აკონტროლობდა, მათ შორის ზღვისგადაღმა სამფლობელოებს აფრიკასა და აზიაში. სამეფოს დედაქალაქი რიო-დე-ჟანეირო იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:პორტუგალიის ისტორია კატეგორია:ბრაზილიის ისტორია
Quercus rapurahuensis
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
რეჯო-ემილიის პროვინცია
რეჯო-ემილიის პროვინცია (Provincia di Reggio Emilia) — პროვინცია იტალიაში, ემილია-რომანის რეგიონში. დედაქალაქია რეჯო-ემილია, რომელიც ამავე დროს პროვინციის ყველაზე ხალხმრავალი ქალაქიცაა.
პროვინციის ფართობი 2 293 კმ²-ია, მოსახლეობა კი 530 343 ადამიანი (2010). შედგება 44 კომუნისგან.
პროვინცია მოქცეულია მდინარე პოსა (ჩრდილოეთით) და აპენინის მთის მასივს შორის (სამხრეთით). დასავლეთით ესაზღვრება პარმის პროვინცია, აღმოსავლეთით — მოდენის პროვინცია, ჩრდილოეთით კი ლომბარდიისა და ტოსკანის რეგიონები.
პროვინციაში მდებარეობს ისტორიული კანოსკის ციხესიმაგრე, რომელიც გრაფის ასულ მატილდა ტოსკანელს ეკუთვნოდა. სწორედ აქ მოხდა ისტორიული მოვლენა — კანოსაში წასვლა.
კომუნები
ცხრილში მოცემულია პროვინციის მნიშვნელოვანი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ:
Camponotus maculatus subnudus
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Quercus robusta
Quercus robusta — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია აშშ-ში (ტეხასი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
ბოტროპი
ბოტროპი (Bottrop) — ქალაქი დასავლეთ-ცენტრალურ გერმანიაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარეში, რაინ-ჰერნეს არხზე. მდებარეობს რურის ინდუსტრიულ არეალში. ქალაქი ნახშირის მოპოვებითი და სარკინიგზო ცენტრი იყო, იწარმოებოდა ქვანახშირი და კუპრი, ქიმიკატები, ტექსტილი, მანქანა-დანადგარები. მოპოვებით ცენტრად ბოტროპი 1860-იან წლებში გადაიზარდა, 1921 წელს ქალაქის სტატუსი მიიღო, მეორე მსოფლიო ომში კი დაიბომბა. 1975 წელს მიიერთა მეზობელი დასახლებები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
Camponotus maculatus strangulatus
Camponotus maculatus strangulatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
სამკაული
ლიტერატურა
კატეგორია:მოდური აქსესუარები
Quercus rhysophylla
Quercus rhysophylla — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია მექსიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
მუსლიმი
მინი|350პქ|მუსლიმანთა [[ნამაზი]] მუსლიმი, მუსლიმანი, მაჰმადიანი (مسلم - მორჩილი, ერთგული, თავდადებული) — პიროვნება, რომელიც თავის რელიგიად აღიარებს ისლამს. ისლამის მიმდევრებს (მუსლიმებს) სწამთ ერთადერთი ღმერთის - ალაჰის, აგრეთვე სწამთ, ალაჰის მიერ გაჩენილი ანგელოზების, შუამავლების, რომელთა საშუალებით ალაჰმა კაცობრიობას თავისი მოძღვრება გადასცა, განკითხვის დღის, უფლის სამსჯავროს წინაშე წარსდგომისა და იმქვეყნიური ცხოვრების. მათ მიაჩნიათ, რომ ადამიანის ბედ იღბალის სრული განმკარგავი ალაჰია.
მუსლიმანებს სწამთ შუამავლების – ადამის, ნოესი, აბრაამის, ისმაელის, ისააკის, იაკობის, იოსების, იობის, მოსესი, აარონის, დავითის, სოლომონის, ელიასი, იოანე ნათლისმცემელისა, ისა–იესოსა და მათი მიჩნევით ალაჰის უკანასკნელი შუამავლის, მუჰამედის, რომელსაც მუსლიმანთა მოსაზრებით, მთავარანგელოზ ჯებრაილის (გაბრიელის) საშუალებით, ალაჰმა თავისი მოძღვრება გადასცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლამი
ვილენ გაბაშვილი
ვილენ გაბაშვილი (დ. 3 ნოემბერი, 1936, თბილისი) — საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი. 1997 წელს გადაეცა ღირსების ორდენი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1936 წლის 3 ნოემბერს. დაამთავრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა უნივერსიტეტში. 1960 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N1 სამშენებლო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურსმშენის“ სისტემაში - უბნისა და საამქროს უფროსად, სამუშაოთა მწარმოებლად, მშენებელ ოსტატად; 1960–1965 წლებში რკინაბეტონის კონსტრუქციების ქარხანაში მთავარ ინჟინრად; 1965–1966 წლებში იყო ამავე ტრესტის ქიმიური და მეტალურგიული მრეწველობის ობიექტების სამშენებლო სამმართველოს მთავარი ინჟინერი; 1967–1969 წლებში ტრესტის მთავარი ინჟინრის მოადგილე; 1971–1972 წლებში ტრესტ „საქმშენინდუსტრიის“ მმართველი; 1972–1977 წლებში იყო საქართველოს კპ ცენტრალური კომიტეტის მშენებლობის განყოფილების ინსტრუქტორი; 1979–1981 წლებში რესპუბლიკის უმნიშვნელოვანეს სამშენებლო ობიექტებს კურირებდა; სწავლობდა სსრკ სახალხო მეურნეობის აკადემიაში; 1981–1988 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის მინისტრის პირველი მოადგილე; 1966–1967 წლებში მივლინებით იყო სამუშაოდ საზღვარგარეთ მონღოლეთის, 1969–1971 წლებში ერაყისა და 1977–1979 წლებში იემენის მნიშვნელოვან მშენებლობებზე; 1988–1992 წლებში იყო სსრ კავშირის სავაჭრო წარმომადგენელი იემენში, ხოლო 1992–1995 წლებში - საქართველოს მინისტრთა საბჭოს მრჩეველი; 1998–2002 წლებში მუშაობდა სს არქიტექტურის საერთაშორისო ცენტრ „სუხანოვის“ გენერალურ დირექტორად; 2002 წლიდან მოსკოვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის პრორექტორია; დაჯილდოებულია საქართველოსა და სსრკ ორდენებითა და მედლებით, იემენის რესპუბლიკის „ერთგულების“ ორდენით.
კორკინსკოე (ვოლოგდის ოლქი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
შაჰადა
შაჰადა (aš-šahāda لشهادة შაჰადეთ–ი, ზმნიდან მოწმე–šahida) — ნიშნავს ცოდნას, მოწმობასა და დაჯერებას ყოველგვარი ეჭვების გარეშე. ეს არის ისლამის კრედო, რწმენის ერთ-ერთი სიმბოლო. შაჰადა არის მუსლიმანის განაცხადი ალაჰის ერთადერთობისა და მუჰამედის ალაჰის უკანასკნელ მოციქულად რწმუნების (რწმენის) შესახებ.
არაბულად იკითხება როგორც '' شهد أن لا إله إلاَّ الله و أشهد أن محمد رسول الله. (ლაა ილაჰე ილლა ლლაჰ უა აშჰადუ ანნა მუჰამმადან რასულუ ლ-ლაჰ (სუბლიტირება))''
მისი თარგმანი ასე ჟღერს — არ არსებობს სხვა ჭეშმარიტი ღმერთი გარდა ალაჰისა და მუჰამედი მისი შუამავალია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლამი
ტომ ჰოლანდი (მსახიობი)
თომას სტენლი ჰოლანდი (დ. 1 ივნისი, 1996) — ინგლისელი მსახიობი და მოცეკვავე. ამჟამად ყველაზე მეტად ცნობილია ადამიანი ობობის როლით Marvel-ის კინოსამყაროს 2017 წლის ფილმში „ადამიანი ობობა: დაბრუნება“. იგი აგრეთვე ასრულებდა მთავარ როლს „ბილი ელიოტის“ დადგმაში, ლონდონის ვესტ-ენდში. 2017 წელს მიიღო BAFTA-ს ამომავალი ვარსკვლავის ჯილდო.
Camponotus maculatus obfuscatus
Camponotus maculatus obfuscatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
პურუჩუკო
250px|მინიატიურა|პურუჩუკოს არქეოლოგიური ძეგლი 250px|მინიატიურა|პურუჩუკოს სასახლის სამკუთხა ფანჯრები პურუჩუკო (Puruchuco, Puruchuku) — არქეოლოგიური ზონა პერუში, ლიმის რეგიონის ატეს რაიონში. ინკების პერიოდში წარმოადგენდა ადმინისტრაციულ ცენტრს (1440-1532).
შემორჩენილია პურუჩუკოს სასახლე, რომელშიც გახსნილია არქეოლოგიური მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია სასახლის რესტავრაციის ისტორია და აღმოჩენილი არტეფაქტები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ეკატერინა მაქსიმოვა
ეკატერინა  მაქსიმოვა (დ. 1 თებერვალი, 1939, მოსკოვი, სსრკ, ამჟამად რუსეთის ფედერაცია — 28 აპრილი, 2009, იქვე) — საბჭოთა და რუსეთის ბალერინა, მსახიობი, პედაგოგი; სსრკ სახალხო არტისტი (1973), სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1981), რსფსრ სახელმწიფო პრემიის-  ძმები ვასილიევების  (1984) და   მ.ი.გლინკას სახელობის რსფსრ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1991) ლენინის ორდენის კავალერი  (1976).
ბიოგრაფია
ეკატერინა მაქსიმოვა დაიბადა  1939 წლის 1 თებერვალს ქალაქ მოსკოვში. იგი  ცნობილი რუსი ფილოსოფოსის, ხელოვნებათმცოდნის, ფილოლოგისა და პოლიგლოტის (ფლობდა 17 ენას) გუსტავ შპეტის შვილიშვილი იყო, რომელიც  1937 წელს დახვრიტეს რეპრესიების დროს. 1949 წელს, ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში (ამჟამად მოსკოვის ქორეოგრაფიის სახელმწიფო აკადემია) ჩაბარებისას ეკატერინას ოჯახმა მოახერხა ამ ფაქტის დამალვა.
სასწავლებლის მეორე კლასში ეკატერინამ დიდი თეატრის სცენაზე შეასრულა პატარა ციყვის როლი ბალეტ „მოროზკოში“. მისი გამოსვლა იმდენად შთამბეჭდავი იყო, რომ  რამდენიმე კრიტიკოსმა ახალბედა ბალეტის მოცეკვავე რეცენზიებშიც  მოიხსენია. მე-7 კლასში მაქსიმოვამ იცეკვა ს. რახმანინოვის „რომანსში“, ხოლო მე-8 კლასში – მაშას როლი პეტრე ჩაიკოვსკის ბალეტში „მაკნატუნა“.
ბელგიის დედოფალ ელიზავეტას მოსკოვში ვიზიტის დროს ქორეოგრაფიულ სასწავლებელს ეწვია, სადაც ეკატერინას ცეკვა აჩვენეს, ხოლო საბჭოთა კავშირში „გრანდ ოპერის“ პირველი გასტროლების დროს ცნობილმა ქორეოგრაფმა ჰარალდ ლანდერმა სწორედ ეკატერინა შეარჩია ცეკვის კლასიკური გაკვეთილის მასტერ-კლასის ჩასატარებლად.