cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tatra T6A2
T6A2B
T6A2B შეიქმნა სოფიას ტრამვაის ქსელისთვის. პირველი 40 ვაგონი 1991 წელს აიგო, ხოლო მომდევნო 17,_1999 წელს.
T6A2H
უნგრეთის ქალაქ სეგედს 13 ერთეული T6A2 მიეწოდა, სადაც ისინი T6A2H–ად გადაკეთდა და 1997 წელს ექსპლუატაციაში ჩაეშვა.
პროდუქციის გაყიდვები
1985–1999 წლებში სულ აიგო 256 T6A2 და 92 B6A2 (მისაბმელი ვაგონი), რომლებიც მიეწოდა შემდეგ ქალაქებს:
გერმანია
(აღნიშნული ვაგონების რაოდენობა შესაძლოა დღეისათვის სხვადასხვა ქალაქში შეცვლილი იყოს)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ჩეხური ტრამვაის ვაგონები
In-N-Out Burger
მინი|200px|რესტორნის ლოგო In-N-Out Burger ამერიკული სწრაფი კვების რესტორნების ქსელია, რომელსაც კალიფორნიაში და რამდენიმე დასავლეთ შტატში შეხვდებით. ეს შტატებია: არიზონა, ნევადა, იუტა, ორეგონი, ტექსასი, კოლორადო. რესტორნების ქსელი კალიფორნიაში 1948 წელს დაარსდა. დამაარსებლები ბიზნესმენი ცოლ-ქმარი გახლავთ, ჰარი და ესტერ სნაიდერები. მისი სათაო ოფისი კალიფორნიაში, კერძოდ ირვინშია, ლოს ანჯელესის მახლობლად. In-N-Out Burger-ის ამჟამინდელი მფლობელი კი დამაარსებელი ცოლ-ქმარის ერთადერთი შვილიშვილი ლინსი სნაიდერია.
რესტორანი მომხმარებლების დიდ სიყვარულსა და ნდობას იმსახირებს. ერთ-ერთი ამის მიზეზი ისაა, რომ ცნობილია, In-N-Out Burger-სთვის პრიორიტეტულია საკუთარი თანამშრომლებისთვის საუკეთესო პირობების შექმნა. მაგალითად, იგი ერთ-ერთი ისეთი სწრაფი კვების ობიექტია, რომლის თანამშრომლებსაც მინიმალური ხელფასზე მაღალი ანაზღაურება აქვთ. (მათი ხელფასი იწყება 14 ამერიკული დოლარიდან საათში). რესტორნების ეს ქსელი მრავალი გამოკითხვის შედეგად, დასახელებულია ტოპ სწრაფი კვების ობიექტების სიაში.
მენიუ
ამ სტანდარტული ბურგერების გარდა, რესტორანში შეგიძლიათ შეუკვეთოთ 3x3 და 4x4 ბურგერები, რომელთა შემადგენლობა იქნება შესაბამისად 3 ხორცისა და ყველის ნაჭერი ან 4 ხორცისა და ყველის ნაჭერი ერთ ბურგერში. ასევე შეგიძლიათ შეიძინოთ ბურგერი, რომელსაც იგივე შემადგენლობა აქვს, როგორიც სტანდარტულ ბურგერს, თუმცა პურის ნაცვლად იგი სალათის ფურცელში დევს.
2005 წლამდე, შესაძლებელი იყო ბურგერის შეკვეთა ნებისმიერი რაოდენობის ხორცითა და ყველით. თუმცა, ერთი შემთხვევის შემდეგ, როცა მომხმარებელმა მოითხოვა 100x100 ბურგერი, რესტორანმა შეცვალა წესები და 4x4 გახდა მაქსიმუმი, რისი შეკვეთაც შესაძლებელია დღესდღეობით.
დიზაინი
მინი|200px|In-N-Out Burger მენიუ In-N-Out Burger-ის სამი მთავარი დამახასიათებელი ფერია თეთრი წითელი და ყვითელი. რესტორნის კედლები თეთრია, ისევე როგორც თანამშრომელთა უნიფორმა. წითელია შენობის სახურავი და თანამშრომელთა ქუდები. ყვითელი კი ლოგოზე არსებული ზიგ-ზაგია. აღსანიშნავია, რომ In-N-Out Burger იყო პირველი რესტორნების ქსელი, სადაც შესაძლებელი გახდა მანქანიდან შეკვეთა და მიღებული შეკვეთის წაღება.
პოპულარობა
რესტორანი იმდენად პოპულარული გახდა, რომ ახალი ფილიალის გახსნას ყოველთვის დიდი აღნიშვნა მოჰყვება. მაგალითად, როდესაც იგი არიზონაში გაიხსნა, იმდენად ბევრი ხალხი მივიდა, რომ მათ შეკვეთის ლოდინი 4 საათის განმავლობაში მოუწიათ, ტელევიზიის თანამშრომლები კი ვერტმფრენებიდან ცდილობდნენ სიტუაციის გაშუქებას. ხალხი In-N-Out Burger-ს უკონკურენტოდ მიიჩნევს, რის გამოც ზოგიერთის აზრით ამ რესტორნის მიმდებარე ტერიტორიაზე სხვა სწრაფი კვების ობიექტი არ უნდა იყოს.
Some Girls
Some Girls — როლინგ სტოუნზის მე-14 ბრიტანული და მე-16 ამერიკული სტუდიური ალბომი. აშშ-ში იგი ჯგუფის ყველაზე გაყიდვად ალბომად იქცა. დღეისათვის გაყიდულია მისი 6 მილიონზე მეტი ასლი. ჟურნალ როლინგ სტოუნი მიერ იგი წარმოდგენილია სიის ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომი #269 პოზიციაზე.
In-N-Out Burger
პოპულარობა
მისი მოყვარულები არიან ცნობილი სახეებიც, მაგალითად, გორდონ რამზი, ბრიტანელი მზარეული და ცნობილი სახე. იგი სახელგანთქმულია თავისი კრიტიკულობითა და პირდაპირობით. გორდონ რამზი აღნიშნავს, რომ In-N-Out Burger-ის ბურგერები მისთვის ერთ-ერთი უსაყვარლესია.
სქოლიო
კატეგორია:კალიფორნიის კულტურა კატეგორია:1948 წელს დაარსებული რესტორნები
Some Girls
სიმღერების სია
ალბომის 8-ფირიანი კასეტის გამოცემებში შეტანილი იყო სიმღერების Far Away Eyes და Shattered შემოკლებული ვერსიები.
სქოლიო
კატეგორია:Atlantic Records-ის ალბომები კატეგორია:Rolling Stones Records-ის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:1978 წლის ალბომები კატეგორია:როლინგ სტოუნზის ალბომები კატეგორია:ალბომები The Glimmer Twins-ის პროდიუსერობით
ორსანთელი და სამსანთელი
მინი|მარცხნივ|120 პქ| დიკირი (ორსანთელი) მინი|მარჯვნივ|120 პქ| ტრიკირი (სამსანთელი) ორსანთელი — (- დიკირი) წარმოადგენს ორტოტიან შანდალს, რომელიც ქრისტეს ორბუნებოვნების – ღვთიურისა და კაცობრივის სიმბოლოა. დიკირით და ტრიკირით მღვდელმთავარი აკურთხებს მრევლს, ღვთისმსახურების შესრულების დროს.
სამსანთელი — (- ტრიკირი) ეწოდება სამტოტიან შანდალს, რომელიც წმინდა სამებისადმი ქრისტიანთა რწმენას გამოხატავს. ტრიკირით და დიკირით მღვდელმთავარი აკურთხებს მრევლს, ღვთისმსახურების შესრულების დროს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საეკლესიო ნივთები
Polyrhachis amana
Polyrhachis amana — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
კრწანისი (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)
კრწანისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2781 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:კრწანისის თემის სოფლები
ალ-აჰსა ოაზისი
ალ-აჰსა ოაზისი-ტრადიციული ოაზისი ისტორიული რეგიონი აღმოსავლეთ საუდის არაბეთში, რომლის სახელს იყენებს ალ-აჰსას გუბერნატორი. იგი შეადგენს ქვეყნის აღმოსავლეთ პროვინციის დიდ ნაწილს. ოაზისი მდებარეობს სპარსეთის ყურის სანაპიროდან დაახლოებით 60 კილომეტრში.
ალ-აჰსა ოაზისი შეადგენდა ოთხ მთავარ ქალაქს და 22 სოფელს. ამ ოთხი ძირითადი ქალაქიდან ორი არის ალ-მუბარაზი და ალ-ჰოფუფი, რომლებიც საუდის არაბეთის 15 უდიდესი ქალაქიდან ორია.
დაახლოებით 85,4 კმ2 (33,0 კვ. მილი) ფართობით ალ-აჰსა ოაზისი არის მსოფლიოში უდიდესი ოაზისი. ოაზისის დიდი ნაწილი არის ცარიელი კვარტალი. ცარიელი კვარტალი მოიცავს ოაზისის მიწის თითქმის სამ მეოთხედს, ხოლო საცხოვრებელი ფართები შეადგენს ოაზისის ფართობის 18%-ს.
ოაზისში 2,5 მილიონზე მეტი პალმის ხეა, მათ შორის ფინიკის პალმები, რომელიც იკვებება უზარმაზარი მიწისქვეშა წყალსატევიდან და ირწყვება 280-ზე მეტი არტეზიული წყაროს ნაკადით, რაც სოფლის მეურნეობის საშუალებას იძლევა მთელი წლის განმავლობაში ქვიშის უდაბნოში.
ალ-აჰსა არის რეგიონის ნაწილი, რომელიც ცნობილია სამკერვალოთი, განსაკუთრებით ბიშტის, ტრადიციული მამაკაცის სამოსის დამზადების ტრადიციით. ალ-ბაჰრეინის გეოგრაფიული პროვინცია მდებარეობს აღმოსავლეთ არაბეთში, რომელიც მოიცავს არაბეთის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროს არაბეთის გაერთიანებულ საემიროების, ომანის საზღვრამდე და ასევე მოიცავს კუნძულ ავალს (დღევანდელი ბაჰრეინი). ისტორიულად, ალ-აჰსა იყო მთავარი ქალაქი ალ-ბაჰრეინის პროვინციაში, რომელიც შეადგენდა მისი მოსახლეობის უმეტეს ნაწილს და უზრუნველყოფდა მისი სოფლის მეურნეობის პროდუქციის უმეტეს ნაწილს.
საიტი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად 2018 წელს გახდა. ის ასევე არის იუნესკოს შემოქმედებითი ქალაქების ქსელის ნაწილი 2015 წლის დეკემბრიდან. ერთ-ერთი ავტორის აზრით, არაბეთის ნახევარკუნძულზე ყველაზე მნიშვნელოვანია ალ-ჰასას და ალ აინის ოაზისები (ომანთან საზღვარზე).
ანტიკური ისტორია
ალ-აჰსა დასახლებული იყო პრეისტორიული დროიდან, არიდულ რეგიონში წყლის სიმრავლის გამო. ბუნებრივი მტკნარი წყლის წყაროები ათასწლეულების განმავლობაში ჩნდებოდა რეგიონის ოაზისებში, რაც ხელს უწყობს ადამიანის საცხოვრებლი და სოფლის მეურნეობისთვის პირობების შექმნას(განსაკუთრებით ფინიკის პალმის მოშენება) პრეისტორიული დროიდან მოყოლებული.
ოაზისის რეგიონი და კონკრეტულად სახელწოდება ჰაჯარი შეიძლება დაკავშირებული იყოს ძველ ახლო აღმოსავლეთის ტოპონიმთან Agarum, რომელიც ნახსენებია დილმუნიტის წარწერებში, როგორც მათი მთავარი ღვთაების ინზაკის თავდაპირველი სახლი. თუ ასეა, აგარუმი სავარაუდოდ მოიხსენიებდა არაბეთის მატერიკულ ტერიტორიას, რომელიც მდებარეობს ბაჰრეინის მოპირდაპირედ. ჰიპოთეზის თანახმად, დილმუნის ცივილიზაცია წარმოიშვა აღმოსავლეთ არაბეთის ოაზისებში, მაგრამ მოგვიანებით გადავიდა ბაჰრეინის კუნძულზე.
ისლამური პერიოდი
აღმოსავლეთ არაბეთი VII საუკუნეში რაშიდუნის ხალიფატმა დაიპყრო. მოგვიანებით ის მემკვიდრეობით მიიღეს ომაიადებმა და აბასიდებმა. ახ.წ. 899 წელს რეგიონი ქარმატის ლიდერის, აბუ თაჰირ ალ-ჯანაბის კონტროლის ქვეშ მოექცა და ხალიფატისაგან დამოუკიდებლი გამოცხადდა ბაღდადის აბასიანთა. მისი დედაქალაქი იყო ალ-მუმინია თანამედროვე ჰოფუფთან ახლოს. დაახლოებით 1000 წლისთვის ალ-ჰასა გახდა მე-9 უდიდესი ქალაქი მსოფლიოში, რომელიც მოიცავდა 100000 მოსახლეს. 1077 წელს უიუნიდებმა დაამხეს ყარმატის სახელმწიფო ალ-აჰსა. შემდგომში ალ-აჰსა მოექცა უსფურიდების ბაჰრანის დინასტიის მმართველობის ქვეშ, რასაც მოჰყვა მათი ნათესავები, ჯაბრიდები, რომლებიც გახდნენ რეგიონის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ძალა და ჰორმუზის მთავრებისგან დაიბრუნეს ბაჰრეინის კუნძულები. ბაჰრეინის ბოლო ჯაბრიდი მმართველი იყო მუქრინ იბნ ზამილი.
1521 წელს პორტუგალიის იმპერიამ დაიპყრო ავალის კუნძულები. ჯაბრიდები იბრძოდნენ შეენარჩუნებინათ თავიანთი პოზიციები მატერიკზე.1550 წელს ალ-აჰსა და მიმდებარე კატიფი სულთან სულეიმან I-თან ერთად ოსმალეთის იმპერიის სუვერენიტეტის ქვეშ მოექცა. ალ-აჰსა ნომინალურად იყო ლაჰსას ეიალეტი ოსმალეთის ადმინისტრაციულ სისტემაში და ჩვეულებრივ იყო პორტის ვასალი. ქატიფი მოგვიანებით წააგო პორტუგალიელებთან. 1670 წელს ოსმალები განდევნეს ალ-აჰსადან და რეგიონი ბანუ ხალიდთა ტომის ბელადების მმართველობის ქვეშ მოექცა.
ალ-აჰსა, კატიფთან ერთად, 1795 წელს შეიყვანეს ვაჰაბისტური ემირატის დირიაში, მაგრამ 1818 წელს ეგვიპტის მუჰამედ ალის ბრძანებით ოსმალეთის კონტროლს დაუბრუნდა. ბანუ ხალიდები კვლავ დაინიშნენ რეგიონის მმართველებად, მაგრამ 1830 წელს ნეჯდის ემირატმა დაიბრუნა რეგიონი.
საუდის არაბეთის დამოუკიდებლობა
ალ-აჰსა წაართვეს ოსმალეთს 1913 წელს, ალ საუდებს მოუტანა კონტროლი სპარსეთის ყურის სანაპიროზე და რაც გახდება საუდის არაბეთის უზარმაზარი ნავთობის მარაგი.
ეკონომიკა
ისტორიულად, ალ-ჰასა იყო არაბეთის ნახევარკუნძულზე იმ მცირერიცხოვან უბნებს შორის, სადაც ბრინჯი მოჰყავდათ. 1938 წელს დამამის მახლობლად აღმოაჩინეს ნავთობის საბადოები, რამაც გამოიწვია რეგიონის სწრაფი მოდერნიზაცია. 1960-იანი წლების დასაწყისისთვის ნავთობის მოპოვების დონემ მიაღწია 1 მილიონ ბარელს (160,000 მ3) დღეში. დღეს ალ-ჰასაში მდებარეობს მსოფლიოში ყველაზე დიდი ნავთობის საბადო, ღავარის ველი.
ალ-ჰასა ცნობილია თავისი პალმის ხეებითა და ფინიკის პალმებით. ალ-ჰასას აქვს 2,5 მილიონზე მეტი პალმის ხე, რომლებიც ყოველწლიურად აწარმოებენ 100 ათას ტონაზე მეტ ფინიკს.
სქოლიო
კატეგორია:ალ-აჰსა ოაზისი კატეგორია:აზიის ოაზისები
პარაგუარის დეპარტამენტი
პარაგუარის დეპარტამენტი (Departamento de Paraguarí) — დეპარტამენტი პარაგვაიში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 8 705  კმ². მოსახლეობა 221 932 კაცი (2002). დედაქალაქი – პარაგუარი. პროვინცია დაყოფილია 17 ოლქად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაგვაის დეპარტამენტები
Polyrhachis ammon
Polyrhachis ammon — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
არასერიოზული კაცი
არასერიოზული კაცი — რეჟისორ დიმიტრი ბათიაშვილის 1980 წლის ფილმი. მთავარ როლში — გია ფერაძე. ფილმის გმირი, ზრდილი და განათლებული შუახნის მამაკაცი, ცხოვრებას ვერ მოერგო და სმას მიჰყო ხელი; თუმცა ბოლოს ადამიანური ღირსებისა და კეთილი თვისებების წყალობით მაინც იპოვა სიყვარული და ოჯახური სითბო.
სიუჟეტი
მთავარი პერსონაჟი, ნიკო (გია ფერაძე) შინ ბრუნდება მას შემდეგ, რაც მეზობლების დაჟინებით მას გადაიყვანენ კლინიკაში, ალკოჰოლიზმისგან სამკურნალოდ. შინ დაბრუნებული ნიკო ცდილობს, რამე საქმე წამოიწყოს. იგი ძველ მეგობრებს სამუშაოს ძებნაში მიმართავს. პარალელურად ნიკო საკუთარ მამას არწმუნებს, თითქოს მუშაობა დაიწყო. ამას თან ერთვის ფიქრები უიღბლო სიყვარულზე. მას შემდეგ, რაც ნიკო ცხოვრებაზე სერიოზულად დაფიქრდება, ყველაფერი იცვლება. იგი შესთავაზებს მეზობელ ქალს ერთად ცხოვრებას, იწყებს ოჯახზე ზრუნვას და სამუშაოსაც პოულობს.
სქოლიო
კატეგორია:1980 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
Les Granges Brûlées
Les Granges Brûlées (დამწვარი თავლა) — ფრანგი ელექტრონული მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის 1973 წლის ალბომი. მასში შეტანილია ფილმის „დამწვარი თავლა“ (ალენ დელონის მონაწილეობით) მუსიკალური თემები. 2003 წელს ალბომი გამოიცა ლეიბლზე Disques Dreyfus.
სქოლიო
კატეგორია:ჟან-მიშელ ჟარის ალბომები კატეგორია:1973 წლის საუნდტრეკები
Polyrhachis ammonoeides
Polyrhachis ammonoeides — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კანდელა პენია
ბიოგრაფია
იგი იყო ერთადერთი შვილი კატალონიელი წყვილისა, რომლებიც ფლობდნენ ბარს ბარსელონაში. 4 წლის პენიამ დაიწყო ცეკვის სწავლა ქალაქში. სკოლის დამთავრების შემდეგ, კი ჩავიდა სევილიასა და შემდეგ მადრიდში თეატრალური ხელოვნების შესასწავლად. პედრო ალმოდოვარის დახმარებით მან გამოსცა ნოველა 2001 წელს.
კანდელამ მოიგო გოიას პრიზი 2003 წელს ფილმისთვის „გიძღვნი ჩემს თვალებს“ (Te doy mis ojos), მას შემდეგ, რაც მრავალჯერ ნომინირებული იყო გოიას დაჯილდოებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი
ხოსპიოს მეორე ეკლესია
ხოსპიოს მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოსპიოში, მდებარეობს მდინარის მარჯვენა ნაპირზე.
დარბაზული ნაგებობაა. აშენებულია ნატეხი რუხი და ნათალი მოყვითალო ფერის კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. კარები გარედან არქიტრავულია, შიგნიდან თაღოვანი. აღმოსავლეთის, დასავლეთის და სამხრეთის კედლებში თითო თაღოვანი სარკმლებია. კედლები მარტივი ლავგარდნითაა დასრულებული, რომელსაც ლორფინის სახურავი ეყრდნობა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია. მისი კონქი პროფილირებულ მხრებზე დასმულ კაპიტელებზე გადასულ თაღს ეყრნობა. კონქის საჭექ ქვებზე ჯვარი და დავითის ვარსვკლავია გამოკვეთილი. ამბიონი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. აბსიდა ხის კანკელითაა გამოყოფილი. გრძივი კედლები ორი წყვილი პილასტრითაა დანაწევრებული, რომლის კაპიტელებიდან კამარის საბჯენი თაღები გადადის. ტაძრის მორთულობას სამხრეთის და დასავლეთის კედლის თავსართები, აღმოსავლეთ სარკმლის თავზე მოცემული სიუჟეტი - დანიელი ლომიების ხაროში და სამხრეთის კედელში ჩადგმული რელიეფი - ელისაბედისა და მარიამის შეხვედრა წარმოადგენს.
2018 წლის 18 აპრილს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დირექტორის შესაბამისი ბრძანებით კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლემშვენიერა
ლემშვენიერა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი.
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1642 ადამიანი.
სოფელი აღმოცენდა 1987 წელს სტიქიით დაზარალებული სვანების ჩამოსახლების შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:ლემშვენიერას თემის სოფლები
სარატოვის ოლქი
სარატოვის ოლქი (Саратовская область) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი. შედის რუსეთის ვოლგისპირეთის ფედერალური ოკრუგის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი - სარატოვი. დაარსდა 1936 წლის 5 დეკემბერს.
გეოგრაფია
სარატოვის ოლქი მდებარეობს ქვემო ვოლგისპირეთში, მარჯვენანაპირეთის უმეტესი ნაწილი ვოლგისპირა მაღლობს უკავია, ოლქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში კასპიისპირა დაბლობია. აღმოსავლეთი საზღვარი ობშჩი-სირტის კალთებზეა. მთავარი მდინარეა ვოლგა (420 კილომეტრი ოლქის ფარგლებში), რომელზედაც გაშენებულია ვოლგოგრადისა და სარატოვის წყალსაცავები. დასავლეთ ნაწილში მიედინება ხოპიორი, მედვედიცა, ილოვლია (დონის მარცხენა შენაკადები. ტერიტორიის დიდი ნაწილი სტაპის ზონაშია, ტყეს 5 % უკავია. ოლქს სამხრეთით ესაზღვრება ყაზახეთი, დასავლეთიდან ვოლგოგრადის,  ვორონეჟისა და ტამბოვის ოლქები, ჩრდილოეთიდან სამარის, ულიანოვსკისა და ორენბურგის ოლქები.
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობს:
ლუი XVIII
ლუი XVIII დე ბურბონი (Louis XVIII de Bourbon; დ. 17 ნოემბერი, 1755, ვერსალი, საფრანგეთი — გ. 16 სექტემბერი, 1824, პარიზი, საფრანგეთი) — საფრანგეთის მეფე 1814-1815 და 1815-1824 წლებში, ბურბონთა დინასტიისა. 1791 წელს გაიქცა საფრანგეთიდან. ითვლებოდა საფრანგეთის ემიგრანტული კონტრრევოლუციის მეთაურად. ლუი XVI-ის სიკვდილით დასჯის შემდეგ (1793 წ.) მეფედ გამოაცხადა მისი მცირეწლოვანი ვაჟი ლუი XVII, ხოლო თავისი თავი - რეგენტად. ტახტზე ავიდა ნაპოლეონ I-ის ხელისუფლების დაცემის შემდეგ. ასი დღის პერიოდში იყო ბელგიაში, 1815 წელს დაბრუნდა უცხოეთის სახელმწიფოების ჯარებთან ერთად. რევოლუციის შიშით თავდაპირველად ზომიერ პოლიტიკას ატარებდა, მთავრობაში ულტრაროიალისტების გაძლიერების შემდეგ კი მისი პოლიტიკა აშკარად რეაქციული გახდა.
წინაპრები
ლუი XVIII-ის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1755 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1824 კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები კატეგორია:საფრანგეთის რეგენტები
აველიანედა
აველიანედა (Avellaneda) — ქალაქი არგენტინაში, ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 328,980 ადამიანს შეადგენდა. შედის დიდი ბუენოს-აირესის მეტროპოლიაში. ქალაქ ბუენოს-აირესთან დაკავშირებულია მდინარე რაიჩუელოზე გადებული რამდენიმე ხიდით. აველანდა ქვეყნის ერთ-ერთი მოწინავე ინდუსტრიული ცენტრია.
ქალაქს სამი საფეხბურთო გუნდი აქვს: ინდეპანდიენტე, რასინგი და არსენალი.
Deep Cuts, Volume 3 (1984–1995)
Deep Cuts, Volume 3 (1984–1995) — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის 2011 წლის კრებული, უკანასკნელი სერიაში Deep Cuts. მასში შეტანილია ჯგუფის მიერ 1984-1995 წლებში ჩაწერილი კომპოზიციები, რომლებიც, სხვადასხვა მიზეზით, არ არის ცნობილი Queen-ის ჰიტებად. დისკი გამოვიდა 2011 წლის 5 სექტემბერს, ალბომების The Works, A Kind of Magic, The Miracle, Innuendo და Made in Heaven ახალი რემასტერინგების პარალელურად.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Queen-ის კომპილაციური ალბომები
საეკლესიო აზნაური
საეკლესიო აზნაური, ეკლესიის (საკათოლიკოსო და საეპარქიო საყდრები, დიდი მონასტრები) ვასალი ფეოდალი შუა საუკუნეების საქართველოში. XI საუკუნიდან, როდესაც ფეოდალური კლასი 2 წოდებად ჩამოყალიბდა (XI-XIII საუკუნეებში — დიდებულები და აზნაურები, XIV-XVIII საუკუნეებში — თავადები და აზნაურები), საეკლესიო აზნაურად ითვლებოდა მხოლოდ ფეოდალური კლასის ქვედა წოდების წარმომადგენელი.
საეკლესიო აზნაურებს შუა საუკუნის საქართველოში ეკლესიისშვილებსა და მონასტრისშვილებს უწოდებდნენ (ვარიანტები - საყდრისშვილები, მცხეთისშვილები, ვარძიისშვილები, ქვათახევისშვილები, რუისის საყდრისშვილები, გერგეტის საყდრისშვილები, აწყურის საყდრისშვილები და სხვა).
XIV-XVIII საუკუნეებში საქართველოში საეკლესიო აზნაურთა რაოდენობა უფრო მცირე იყო, ვიდრე სამეფო და სათავადო აზნაურებისა. ადრე კი ისინი უფრო მრავალრიცხოვანი ყოფილან. საეკლესიო აზნაურთა შემცირება გამოიწვია საგარეო მტრების თარეშის, შინაფეოდალური აშლილობისა და სამეურნეო ნგრევის შედეგად მრავალი ეპარქიისა და მონასტრის შესუსტებამ ან სრულიად მოშლამ. ყველაზე მეტი აზნაური ჰყავდა მცხეთის საკათოლიკოსო საყდარს - სვეტიცხოველს, ყველაზე ძლიერ საეკლესიო სენიორიას შუა საუკუნეების საქართველოში (XI-XV საუკუნეებში მას ჰქონდა დიდი რაოდენობის ყმა-მამული საქართველოს ყველა კუთხეში, ხოლო XVI-XVIII საუკუნეებში - ქართლ-კახეთში). ამ ყმა-მამულს განაგებდნენ საეკლესიო აზნაურები, რომლებსაც მეფისაგან და კათოლიკოსისაგან ბოძებული ჰქონდათ სხვადასხვა სამოხელო პატივი. მაგ., XVII-XVIII საუკუნეებში კათოლიკოსის სახლთუხუცესის ხელი მემკვიდრეობით ეპყრათ სვეტიცხოვლის აზნაურებს მაღალაშვილებს, ხოლო საკათოლიკოსო სარდლობა სვეტიცხოვლის აზნაურებს გედევანიშვილებს (მცხეთის სასარდლო ცალკე სადროშოს არ წარმოადგენდა, იგი მეფის სადროშოში შედიოდა), იყვნენ აგრეთვე ბოქაულთუხუცესები, მეჯინიბეთუხუცესები, ქადაგები, სუფრაჯები, მდივანმწიგნობრები, ნაზირები, სოფლების მოურავები, მეღალე-მებალახეები და სხვები.
1783 წლის ტრაქტატზე დართული სიის მიხედვით, იმდოინდელ ქართლში იყო სამეფო აზნაურის 82, სათავადო აზნაურის 188, ხოლო საეკლესიო აზნაურის მხოლოდ 17 სახლი. ეს სია, რა თქმა უნდა, ნაკლულია, მაგრამ მაინც იძლევა მიახლოებით წარმოდგენას საეკლესიო აზნაურების შეფარდებაზე სამეფო და სათავადო აზნაურებთან.
საეკლესიო აზნაურის უშუალო სენიორები (პატრონები, ბატონები) იყვნენ ამ საეკლესიო სენიორიის მეთაურები - კათოლიკოსი, ეპისკოპოსები ან მონასტრის წინამძღვრები. თავის მხრივ ეპისკოპოსებისა და წინამძღვრების უშუალო სენიორები იყვნენ მეფე, კათოლიკოსი ან თავადები (იმის მიხედვით, თუ სად შედიოდა ეს სასაყდრო თუ სამონასტრო სენიორია ტერიტორიულად: სამეფო დომენში, საკათალიკოსო მამულში თუ სათავადოში). ყველა საეკლესიო აზნაურის (მათ შორის საკათოლიკოსო აზნაურებისაც) უმაღლესი სენიორი კი მეფე იყო. თვით ეკლესიის უფლებებს საეკლესიო აზნაურებზე დიდად ზღუდავდა მეფე, ის რეალურად ახორციელებდა მათზე სენიორულ უფლებებს (ყმა-მამულისა და სამოხელეო პატივის ბოძება თუ ჩამორთმევა, გასამართლება-დასჯა და სხვა). განსაკუთრებით ითქმის ეს კახეთის საეკლესიო აზნაურებზე (ალავერდის, ღვთაებისა და სხვა საყრდები), სადაც ყველა ეპისკოპოსი მეფის უშუალო ვასალი იყო.
საეკლესიო აზნაურობა საქართველოში გაუქმდა რუსეთთან შეერთების შემდეგ. 1811 წელს მთავრობამ საეკლესიო აზნაურები მათი ყმა-მამულიანად სახაზინო უწყებაში ჩარიცხა. 1833 წლიდან ყველა აზნაური გაუთანაბრეს რუსეთის „დვორიანსტვოს“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფეოდალური საქართველო
შრეკი 2
სქოლიო
კატეგორია:2004 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2000-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:DreamWorks Animation-ის ფილმები კატეგორია:DreamWorks Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
მოტიტი
მოტიტი (Motiti Island) — კუნძული პლენტის უბეში, ჩრდილოეთ კუნძულის სანაპიროსთან, ახალი ზელანდიის ჩრდილოეთ ნაწილში. მდებარეობს ქალაქ ტაურანგიდან 21 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით და ქალაქ პაპამოადან ამავე მიმართულებით 9,4 კმ-ზე. 2006 წლის მონაცემებით, კუნძულზე 18 სახლია და ცხოვრობს 27 ადამიანი.
კუნძულის ზედაპირი ბრტყელია, ფართობი — 10 კმ². ძირითადად შედგება მიოცენის ხანის ვულკანური კლდეებისგან, უფრო ახალი დანალექები აღმოჩენილია სამხრეთ ნაწილში. ძირითადი საქმიანობაა სოფლის მეურნეობა, გაშენებულია ავოკადოს პლანტაციები. ადგილობრივები და სტუმრები ძირითადად საჰაერო ტრანსპორტით მოძრაობენ.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
პლუტონი
thumb|280px|პლუტონის საუკეთესო გარჩევადობის ფოტოების მოზაიკა სხვადასხვა კუთხეებიდან. პლუტონი (უმცროსი პლანეტის სახელწოდება: 134340 პლუტონი; სიმბოლოები: ან  ) — უდიდესი ობიექტი კოიპერის სარტყელში, მეათე ყველაზე მასიური სხეული, რომელიც მზის გარშემო ბრუნავს, და მეორე ყველაზე მასიური ჯუჯა პლანეტა ერისის შემდეგ. კოიპერის სარტყლის სხვა ობიექტების მსგავსად პლუტონიც ძირითადად ქვისა და ყინულისაგან შედგება და შედარებით პატარაა: დაახლოებით მთვარის მასის 1/6 და მოცულობის 1/3. მისი ორბიტა ექსცენტრიული და ძალზე დახრილია. პლუტონი მზიდან 30-დან (პერიჰელიუმი) 49 (აფელიუმი) ასტრონომიულ ერთეულამდეა დაშორებული. აქედან გამომდინარე, პლუტონი პერიოდულად მზეს უფრო უახლოვდება, ვიდრე ნეპტუნი, მაგრამ ორბიტალური რეზონანსი ნეპტუნთან იცავს სხეულებს შეჯახებისაგან. 2014 წელს ის მზიდან 32,6 ასტრონომიული ერთეულით იყო დაშორებული. მზიდან წამოსულ სინათლეს 5,5 საათი სჭირდება პლუტონამდე მისაღწევად, როდესაც ის საშუალო მანძილზეა (39,4 ა.ე.).
პლუტონი 1930 წელს აღმოაჩინეს და თავდაპირველად მზიდან მეცხრე პლანეტად იყო მიჩნეული. მისი მთავარი პლანეტის სტატუსი ეჭვქვეშ დადგა მისი და გარე მზის სისტემის უფრო ღრმა, 75 წლიანი შესწავლის შემდეგ. 1977 წლიდან მოყოლებული მცირე პლანეტა ქირონის აღმოჩენასთან ერთად პლუტონის მსგავსი მრავალი ყინულოვანი ობიექტი აღმოაჩინეს ექსცენტრიული ორბიტებით. მიმოფანტული დისკოს ობიექტი ერისი, რომელიც 2005 წელს აღმოაჩინეს, პლუტონზე 27%-ით მასიურია. იმის გააზრებამ, რომ პლუტონი ერთ-ერთია გარე მზის სისტემაში მდებარე დიდი ყინულოვანი ობიექტებიდან, საერთაშორისო ასტრონომიულ კავშირს ბიძგი მისცა, რომ ოფიციალურად განემარტათ „პლანეტა“ 2006 წელს. ამ განმარტებამ პლუტონს პლანეტის სტატუსი ჩამოართვა და რეკლასიფიცირდა „ჯუჯა პლანეტების“ კატეგორიაში (კონკრეტულად კი პლუტოიდად). ის ასტრონომები, რომლებიც ეწინააღდმეგებიან ამ გადაწყვეტილებას, თვლიან, რომ პლუტონი პლანეტად უნდა დარჩეს და, მეტიც, სხვა ჯუჯა პლანეტები და მთვარეებიც კი უნდა დაემატოს პლანეტების სიას პლუტონთან ერთად.
პლუტონის ხუთი ბუნებრივი თანამგზავრი ჰყავს: ქარონი (უდიდესი, პლუტონის დიამეტრის ნახევარზე მეტი), ნიქსი, ჰიდრა, კერბერი და სტიქსი. პლუტონს და ქარონს ზოგჯერ ორმაგ სისტემად განიხილავენ, რადგან მათი ორბიტების ბარიცენტრი არ მდებარეობს არც ერთ სხეულთან. საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა ახლახან ჩამოაყალიბა ორმაგი ჯუჯა პლანეტების განმარტება და ქარონი ოფიციალურად პლუტონის მთვარედაა კლასიფიცირებული.
აღმოჩენა
კონსტანს ლოუელთან (პერსივალის ქვრივი) 10 წლიანი იურიდიული დავის გამო, რომელმაც სცადა თავისი კუთვნილი ქონებით ობსერვატორიის მილიონობით დოლარის ღირებულების ნაწილი წაეგლიჯა, „პლანეტა X-ის“ ძებნა შეწყდა 1929 წლამდე, როდესაც მისმა დირექტორმა ვესტო მელვინ სლიფერმა „პლანეტა X-ის“ საძებნელად სამსახური მისცა კლაიდ ტომბოს - 23 წლის კანზასელი, რომელიც ახალი ჩამოსული იყო ლოუელის ობსერვატორიაში მას შემდეგ, რაც სლიფერი მისმა ასტრონომიულმა ნახატებმა მიიზიდა.
ტომბოს მოვალეობა იყო, რომ სისტემატიურად გადაეღო ღამის ცა წყვილ ფოტოებად, შემდეგ დაკვირვებოდა თითოეულ მათგანს და დაედგინა, წაინაცვლა თუ არა რომელიმე ობიექტმა მდებარეობა. მოწყობილობის გამოყენებით, რომელსაც ციმციმა შემდარებელი ერქვა, ის სწრაფად ანაცვლებდა წინ და უკან თითოეული პლატის ხედს, რომ წარმოექმნა ნებისმიერი ობიექტის მოძრაობის ილუზია, რომელიც იცვლიდა პოზიციას ან გარეგნობას ფოტოებს შორის. 1930 წლის თებერვალს, თითქმის ერთ წლიანი ძებნის შემდეგ, ტომბომ აღმოაჩინა შესაძლო მოძრავი ობიექტი ფოტოგრაფულ პლატებზე, რომლებიც იმ წლის 23 და 29 იანვარს იყო გადაღებული. 21 იანვარს გადაღებულმა ნაკლები ხარისხის ფოტომ მოძრაობა დაადასტურა. მას შემდეგ, რაც ობსერვატორიამ კიდევ სხვა დამადასტურებელი ფოტოები გადაიღო, აღმოჩენის ამბავი ტელეგრაფით ამცნეს ჰარვარდის კოლეჯის ობსერვატორიას 1930 წლის 13 მარტს.
სახელწოდება
აღმოჩენა მალე მთელი მსოფლიოს მასშტაბით გახდა ცნობილი. ლოუელის ობსერვატორიამ, რომელსაც ჰქონდა სახელის დარქმევის უფლება, მსოფლიოს ყველა კუთხიდან ათასზე მეტი შეთავაზება მიიღო, დაწყებული ატლასით და დამთავრებული ზიმალით. ტომბომ სლიფერს დაჟინებით მოსთხოვა სახელი მანამდე დაერქმიათ, სანამ სხვა ვინმე გააკეთებდა ამას. კონსტანს ლოუელმა ზევსი შესთავაზა, შემდეგ პერსივალმა და საბოლოოდ კონსტანსმა. ეს შეთავაზებები არ გაითვალისწინეს.
left|thumb|200px|პლუტონის აღმოჩენის ფოტოები upright|thumb|left|[[კლაიდ ტომბო - პლუტონის აღმომჩენი]]
პლუტონის სახელი, რომელიც წყალქვეშა ღმერთის სახელია, წამოაყენა ვენეცია ბერნიმ (1918-2009) - თერთმეტი წლის სკოლის მოსწავლემ ოქსფორდიდან, რომელიც დაინტერესებული იყო კლასიკური მითოლოგიით. მან ეს სახელი შესთავაზა საუბარში მის ბაბუა ფალკონერ მედანს - ყოფილი ბიბლიოთეკარი ოქსფორდის უნივერსიტეტის ბოდლეს ბიბლიოთეკაში, რომელმაც ეს სახელი ასტრონომიის პროფესორ ჰერბერტ ჰოლ ტურნერს უთხრა, მან კი აშშ-ში მცხოვრებ კოლეგებს გადასცა.
ობიექტს ოფიციალურად სახელი 1930 წლის 24 მარტს დაერქვა. ლოუელის ობსერვატორიის თითოეულ წევრს უფლება ჰქონდა, ხმა მიეცა სამი კანდიდატის სიიდან ერთ-ერთს: მინერვა (რომელიც უკვე ასტეროიდის სახელი იყო), კრონოსი (რომელმაც დაკარგა რეპუტაცია, რადგან ის არც ისე ცნობილმა ასტრონომმა ტომას ჯეფერსონ ჯექსონ სიმ წამოაყენა) და პლუტონი. პლუტონმა ყველას ხმა მიიღო. სახელი 1930 წლის პირველ მაისს გამოაცხადეს. განცხადებისას მედანმა ვენეციას £5 მისცა (£276 2015 წლისთვის) ჯილდოს სახით.
სახელმა მალე უფრო ფართო კულტურა მოიცვა. 1930 წელს უოლტ დისნეი აშკარად ამით შთაგონებული, როდესაც მან წარმოადგინა მიკი მაუსის კომპანიონი ძაღლი, სახელად პლუტონი, თუმცა დისნეის ანიმატორი ბენ შარპსტინი ვერ ამბობს ზუსტად, თუ რატომ დაარქვა მან ეს სახელი. 1941 წელს გლენ სიბორგმა ახლად შექმნილ ელემენტ პლუტონიუმს პლუტონი დაარქვა იმ ტრადიციის შენახვით, როცა ელემენტებს ახლად აღმოჩენილი პლანეტების სახელებს არქმევდნენ. მას მოჰყვა ურანიუმი, რომელსაც ურანის პატივსაცემად დაარქვეს, და ნეპტუნიუმი - ნეპტუნის პატივსაცემად.
უმეტეს ენაში სახელი „პლუტონი“ სხვადასხვა ტრანსლიტერაციებით გამოიყენება. ჰოუი ნოჯირის აზრით, იაპონურში პლუტონის გადათარგმნა უნდა ყოფილიყო, როგორც Meiōsei (冥王星, „წყალქვეშა მეფის (ღმერთის) ვარსკვლავი) და ეს ჩინურმა, კორეულმა და ვიეტნამურმა ენებმა „ისესხეს“. ზოგიერთი ინდური ენა იყენებს სახელ პლუტონს, მაგრამ სხვები, მაგალითად ინდუსები, იამას სახელს იყენებენ, ეს კი ჯოჯოხეთის მცველია ინდუსისა და ბუდისტების მითოლოგიაში, როგორც ვიეტნამურში. პოლინეზიური ენები აგრეთვე ცდილობს, რომ გამოიყენოს ადგილობრივი მიწისქვეშეთის ღმერთი, როგორც მაორი ენაში ვჰირო.
პლანეტა X-ის უარყოფა
პლუტონის აღმოჩენისთანავე მისმა სიმკრთალემ და გაურკვეველი დისკოს არსებობამ ეჭვქვეშ დააყენა იდეა, რომ ის ლოუელის „პლანეტა X“ იყო. პლუტონის მასის შეფასებები მთელი მეოცე საუკუნის განმავლობაში იცვლებოდა.
თავდაპირველად ასტრონომებმა მისი მასა ურანსა და ნეპტუნზე მისი სავარაუდო ეფექტებით გამოითვალეს. 1931 წელს გამოთვალეს, რომ პლუტონი დაახლოებით დედამიწის მასის უნდა ყოფილიყო, ხოლო შემდგომმა ღრმა კვლევებმა 1948 წელს მისი მასა მარსის მასამდე ჩამოიყვანა. 1976 წელს ჰავაის მორისონის უნივერსიტეტიდან დეილ კრუკშანკმა, კარლ პილჩერმა და დევიდ მორისონმა პლუტონის ალბედო პირველად გამოითვალეს და დაადგინეს, რომ ის მეთანის ყინულს ემთხვეოდა. ეს ნიშნავდა, რომ პლუტონი გამონაკლისად კაშკაშა უნდა ყოფილიყო თავისი ზომისთვის და, აქედან გამომდინარე, შეუძლებელი იყო, დედამიწის მასის 1 %-ზე მეტი ყოფილიყო. პლუტონის ალბედო 1,3-2,0-ჯერ მეტია დედამიწისაზე ).
1978 წელს პლუტონის მთვარე ქარონის აღმოჩენამ ასტრონომებს საშუალება მისცა პლუტონის მასა განესაზღვრათ პირველად. მისი მასა დედამიწის მასის 0,2 %-ია, რაც ძალიან მცირეა იმისათვის, რომ ურანის ორბიტაზე რამე სახის შეშფოთება გამოეწვია. შემდგომი კვლევები ალტერნატიული პლანეტა X-ისთვის, განსაკუთრებით რობერტ სატონ ჰერინგტონის მიერ, კრახით დასრულდა. 1992 წელს მაილს სტენდიშმა ვოიაჯერ 2-დან (როდესაც ნეპტუნს ჩაუფრინა) მიღებული მონაცემებით ხელახლა დათვალა და პლანეტის მთლიანი მასა 0,5%-ით შეამცირა. ასევე მან გამოთვალა გრავიტაციული ეფექტები ურანზე. ახალი გამოთვლების დამატებით შეშფოთებები და პლანეტა X-ის საჭიროება გაქარწყლდა. დღეს მეცნიერთა უმეტესობა თანხმდება იმაზე, რომ ლოუელის მიერ განმარტებული პლანეტა X არ არსებობს. ლოუელმა პლანეტა X-ის არსებობა იწინასწარმეტყველა 1915 წელს, რომელიც საკმაოდ ახლოს იყო პლუტონის იმ დროინდელ პოზიციასთან. ერნესტ ბრაუნმა პლუტონის აღმოჩენიდან მალევე დაასკვნა, რომ ეს მხოლოდ დამთხვევა იყო, ეს შეხედულება კი კვლავ შემორჩა.
კლასიფიკაცია
1992 წლიდან მოყოლებული, მრავალი ობიექტი აღმოაჩინეს, რომლებიც იმ არეალში ბრუნავდა, სადაც პლუტონი. ეს კი იმის მაჩვენებელი იყო, რომ პლუტონი ე.წ. კოიპერის სარტყლის პოპულაციის ნაწილი იყო. ამის გამო მისი ოფიციალური სტატუსი, როგორც პლანეტა, გახდა საკამათო მრავალი მეცნიერი სვამდა კითხვას, უნდა ყოფილიყო პლუტონი განხილული მის გარშემო არსებული პოპულაციის ნაწილთან ერთად თუ საერთოდ ცალკე ობიექტად უნდა აღქმულიყო. მუზეუმებისა და პლანეტარიუმის დირექტორები ხშირად ქმნიდნენ დავას იმით, რომ მზის სისტემის პლანეტურ მოდელებში პლუტონი დროგამოშვებით გამოტოვებული იყო. ეიდენის პლანეტარიუმი გაიხსნა (2000 წლის თებერვალში, რეკონსტრუქციის შემდეგ) მხოლოდ რვა პლანეტის მოდელით.
როდესაც პლუტონის ზომის ობიექტები აღმოაჩინეს ამ რეგიონში, დაისვა საკითხი, რომ პლუტონი ხელახლა უნდა კლასიფიცირებული კოიპერის ერთ-ერთ ობიექტად, როგორც ცერერამ, პალასმა, იუნონამ და ვესტამ საბოლოოდ დაკარგეს თავიანთი პლანეტის სტატუსი მრავალი სხვა ასტეროიდის აღმოჩენის შემდეგ. 2005 წლის 29 ივლისს კალტექში (კალიფორნიის ტექნიკური უნივერსიტეტი) ასტრონომებმა განაცხადეს ახალ ტრანს-ნეპტუნისეული ობიექტის, ერისის აღმოჩენის შესახებ, რომელიც პლუტონზე ბევრად მასიური იყო და აღმოჩენილი ყველაზე მასიური ობიექტი იყო მზის სისტემაში ტრიტონის შემდეგ (1846). მისი აღმომჩენები პრესასთან ერთად თავდაპირველად მას მეათე პლანეტად მოიხსენიებდნენ, თუმცა, არ არსებობდა ოფიციალური კონსესუსი ამის შესახებ. სხვები ასტრონომიულ საზოგადოებაში ამ აღმოჩენას აღიქვამდნენ ყველაზე ძლიერ არგუმენტად, რომ პლუტონი ისევ ჯუჯა პლანეტად უნდა რეკლასიფიცირებულიყო.
საკ-ის კლასიფიკაცია
კამათი დაიწყო 2006 წლის 24 აგვისტოს საკ-ის რეზოლუციაზე, რომელმა შექმნა ოფიციალური განმარტება ტერმინი „პლანეტის“. ამ რეზოლუციის მიხედვით, სამი მთავარი პირობაა მზის სისტემის ობიექტისთვის, რომ პლანეტად ჩაითვალოს:
პლუტონი მესამე პირობას ვერ აკმაყოფილებს, რადგან მისი მასა მისი ორბიტის სხვა ობიექტების მასის მხოლოდ 0,07-ია (შედარებისთვის, დედამიწის მასა 1,7 მილიონჯერ აღემატება მის ორბიტაზე არსებული ობიექტების მასას). შემდეგ საკ-მა გადაწყვიტა, რომ სხეულები, რომლებიც პირველ და მეორე კრიტერიუმს აკმაყოფილებს პლუტონის მსგავსად, მაგრამ ვერ აკმაყოფილებენ მესამეს, ჯუჯა პლანეტები დაერქმეოდა. 2006 წლის 13 სექტემბერს საკ-მა პლუტონი, ერისი და მისი მთვარე დისნომია „უმცროს პლანეტათა კატალოგში“ შეიტანა და მიანიჭა მათ ოფიციალური უმცროსი პლანეტის სახელწოდება: „(134340) პლუტონი“, „(136199) ერისი“ და „(136199) ერისი I დისნომია“.
ასტრონომიულ საზოგადოებაში გარკვეული წინააღმდეგობა წარმოიშვა რეკლასიფიკაციის წინააღმდეგ. ალან სტერნმა, ნასა-ს ნიუ-ჰორაიზონსის მისიის მთავარი მკვლევარმა სახალხოდ დასცინა საკ-ის რეზოლუციას: „ტექნიკური მიზეზების გამო ეს განმარტება ყარს“. სტერნის მტკიცება იყო ის, რომ ახალი განმარტების თანახმად, დედამიწა, მარსი, იუპიტერი და ნეპტუნი, ყველა პლანეტა, რომლებიც ორბიტებს ასტეროიდებთან იზიარებს, უნდა გამორიცხულიყო. ის ასაბუთებდა, რომ ყველა დიდი სფერული მთვარე, დედამიწის მთვარის ჩათვლით, პლანეტებად უნდა ყოფილიყო ჩათვლილი. მისი სხვა განცხადება იყო, რომ, რადგანაც ასტრონომების ხუთი პროცენტი გამოიკითხა, გადაწყვეტილება არ გამოხატავდა მთლიანი ასტრონომიული საზოგადოების პოზიციას. მარკ ბუიმ (ლოუელის ობსერვატორია) გააჟღერა მისი შეხედულება ახალ განმარტებაზე მის საიტზე და პეტიცია დაიწყო მის წინააღმდეგ. ზოგი მხარს უჭერდა საკ-ს. მაიკ ბრაუნმა, რომლემაც ერისი აღმოაჩინა, თქვა: „მთელი ამ ცირკის მსგავსი პროცედურის განმავლობაში როგორღაც სწორ პასუხს გადავაწყდით. მეცნიერება საბოლოოდ მაინც თვითშესწორებადია, მაშინაც კი, როცა ძლიერი ემოციები ჭარბობს“.
საზოგოების რეაქცია საკ-ის გადაწყვეტილებაზე სხვადასხვა იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი დათანხმდა რეკლასიფიკაციას, ზოგი დაჟინებით ითხოვდა გადაწყვეტილების შეცვლას ონლაინ პეტიციებით. კალიფორნიის სახელმწიფო ასამბლეის რამდენიმე წევრმა წარმოადგინა რეზოლუცია, სადაც საკ-ის გადაწყვეტილებას „მეცნიერული მწვალებლობა“ შეარქვა ხუმრობით. ნიუ-მექსიკოს წარმომადგენლობითმა სახლმა გაატარა რეზოლუცია ტომბოს პატივსაცემად - ამ შტატში ტომბო დიდხანს ცხოვრობდა. მათ განაცხადეს, რომ პლუტონი ყოველთვის პლანეტად იქნება მიჩნეული ნიუ-მექსიკოს ცაზე და 2007 წლის 13 მარტი პლუტონის დღედ დააწესეს. ილინოისის სენატმაც მსგავსი რეზოლუცია გაატარა 2009 წელს იმ ბაზისზე, რომ კლაიდ ტომბო, პლუტონის აღმომჩენი, ილინოისში დაიბადა. რეზოლუცია გულისხმობდა, რომ პლუტონი „უსამართლოდ ჩამოქვეითდა „ჯუჯა“ პლანეტაზე“ საკ-ის მიერ. ზოგმა ადaმიანმა ასევე უარყო ცვლილება სენტიმენტალური მიზეზების გამო და ამბობდნენ, რომ ისინი პლუტონს ყოველთვის პლანეტად იცნობდნენ და ასე გაგრძელდება სამუდამოდ საკ-ის გადაწყვეტილების მიუხედავად.
2006 წელს, მეჩვიდმეტე ყოველწლიურ წლის სიტყვების კენჭისყრაზე, ამერიკულმა დიალექტურმა საზოგადოებამ "plutoed" აირჩია წლის სიტყვად. ზმნა "to pluto" ოფიციალურად ნიშნავს: "demote or devalue someone or something" (რაღაცის/ვიღაცის ჩამოქვეითება ან დევალვაცია).
2008 წლის 14-16 აგვისტოს მკვლევრები ორივე მხრიდან შეიკრიბნენ ჯონ ჰოპკინზის უნივერსიტეტის გამოყენებითი ფიზიკის ლაბორატორიაში კონფერენციისთვის, რომელიც მოიცავდა პირდაპირ საუბრებს საკ-ის პლანეტის მიმდინარე განმარტებაზე. ამ კონფერენციას „დიდებული პლანეტის დებატი“ ერქვა. კონფერენციამ გამოაქვეყნე კონფერენციის შემდეგი პრეს-რელიზი, სადაც ნაჩვენები იყო, რომ მეცნიერები ვერ შეთანხმდნენ პლანეტის განმარტებაზე. კონფერენციამდე ცოტა ხნით ადრე, 2008 წლის 11 ივნისს, საკ-მა გამოაცხადა პრეს-რელიზში, რომ ტერმინი „პლუტოიდი“ ამიერიდან გამოყენებული იქნება პლუტონის და სხვა ობიექტების აღსანიშნად, რომლებსაც ორბიტალური დიდი ნახევარღერძი ნეპტუნისაზე დიდი აქვს და საკმარისი მასა აქვს, რომ სფერულთან მიახლოებული ფორმა მიიღოს.
ორბიტა და ბრუნვა
thumb|პლუტონის ორბიტა და ეკლიპტიკა thumb|პლუტონი-ეკლიპტიკის ორბიტის ხედი. პლუტონის ორბიტის ეს „გვერდითი ხედი“ (წითლად) აჩვენებს მის დიდ დახრილობას დედამიწის ეკლიპტიკური ორბიტალური სიბრტყისადმი მინი|ამ დიაგრამაზე ნაჩვენებია პლუტონის (წითლად) და ნეპტუნის (ლურჯად) პოზიციები შერჩეულ თარიღებში. ნეპტუნისა და პლუტონის ზომები გამოსახულია მათ შორის მანძილის უკუპროპორციულად, რითაც გამახვილებულია ყურადღება მათ ერთმანეთთან მიახლოებაზე 1896 წელს. პლუტონის ორბიტალური პერიოდი დედამიწის 248 წელიწადის ტოლია. მისი ორბიტალური მახასიათებლები ძალიან განსხვავდება მზის სისტემის პლანეტებისაგან, რომლებსაც თითქმის წრიული ორბიტა აქვს მზის გარშემო ბრტყელ ათვლის სიბრტყესთან ახლოს, რომელსაც ეკლიპტიკას უწოდებენ. ამის საპირისპიროდ, პლუტონის ორბიტა ძალიან დახრილია ეკლიპტიკის მიმართ (17°-ზე მეტი) და ძალზე ექსცენტრიულია (ელიფსური). ეს მაღალი ექსცენტრისიტეტი ნიშნავს, რომ პლუტონის ორბიტის მცირე რეგიონი მზესთან უფრო ახლოსაა, ვიდრე ნეპტუნის ორბიტა. პლუტონი-ქარონის ბარიცენტრი პერიჰელიუმში 1989 წლის 5 სექტემბერს მოვიდა. ნეპტუნზე ახლოს პლუტონი 1979 წლის 7 თებერვლიდან 1999 წლის 11 თებერვლამდე იყო.
დროის დიდი მასშტაბებით პლუტონის ორბიტა, ფაქტობრივად, ქაოტურია. მიუხედავად იმისა, რომ კომპიუტერული სიმულაციების შედეგად შესაძლებელია მისი პოზიციის წინასწარმეტყველება რამდენიმე მილიონი წლის შემდეგ ან წინ, ლიაპუნოვის დროის შემდეგ (10-20 მილიონი წელიწადი) გამოთვლები ცოტა უზუსტო ხდება: პლუტონი მგრძნობიარეა მზის სისტემის ძალიან მცირე დეტალებისადმი — რთულად საწინასწარმეტყველევი ფაქტორები, რომლებიც ნელ-ნელა მოშლის მის ორბიტას.
ნეპტუნთან ურთიერთობა
250პქ|მარცხნივ|მინი|პლუტონის ორბიტა - პოლარული ხედი. ეს „ხედი ზემოდან“ აჩვენებს პლუტონის ორბიტა (წითლად) როგორ ნაკლებად წრიულია, ვიდრე ნეპტუნისა (ლურჯად) და პლუტონი ხანდახან როგორ ახლოსაა მზესთან, ვიდრე ნეპტუნი. ორივე ორბიტის უფრო მუქი ნახევრები აჩვენებს, რა ადგილებში კვეთს ეკლიპტიკის სიბრტყის ქვემოთ. მიუხედავად იმისა, რომ პლუტონისა და ნეპტუნის ორბიტები იკვეთება ზემოდან დაკვირვებით, ამ ორი ობიექტის ორბიტები ისეა მოწყობილი, რომ ისინი ვერასდროს შეეჯახება და ვერც კი მიუახლოვდება ერთმანეთს. ამის რამდენიმე მიზეზი არსებობს.
უმარტივეს დონეზე შეიძლება ორი ორბიტისა და იმის დანახვა, რომ ისინი არ იკვეთება. როდესაც პლუტონი მზესთან ყველაზე ახლოსაა (პერიჰელიუმი) და, აქედან გამომდინარე, უახლოეს წერტილშია ნეპტუნის ორბიტასთან (როდესაც ზემოდან ვაკვირდებით), ის ასევე უშორეს წერტილშია ნეპტუნის „ბილიკთან“. პლუტონის ორბიტა კვეთს ნეპტუნის ორბიტიდან დაახლოებით 8 აე-თი მაღლა, რაც ხელს უშლის შეჯახებას. პლუტონის აღმავალი და დაღმავალი კვანძები - წერტილები, რომლებზეც მისი ორბიტა კვეთს ეკლიპტიკას, ამჟამად გამოყოფილია ნეპტუნიდან 21°-ზე მეტით.
მხოლოდ ეს საკმარისი არ არის პლუტონის დასაცავად. პლანეტებიდან წამოსულ პერტურბაციებს (განსაკუთრებით ნეპტუნიდან) შეუძლია შეცვალოს პლუტონის ორბიტის ასპექტები (როგორიცაა მისი ორბიტალური პრეცესია) მილიონობით წლების მანძილზე, ამიტომ შეჯახება შესაძლებელი გახდება. აქედან გამომდინარე, სხვა მექანიზმი ან მექანიზმებიც უნდა მუშაობდეს. ამათგან ყველაზე შესამჩნევი არის ის, რომ პლუტონი 2:3 სპინ-ორბიტალური რეზონანსითაა ნეპტუნთან: როდესაც პლუტონი ორჯერ შემოუვლის მზეს, ნეპტუნი ამას სამჯერ აკეთებს. შემდეგ ორივე ობიექტი უბრუნდება საწყის პოზიციებს და ციკლი მეორდება. თითოეული ციკლი დაახლოებით 500 წელს გრძელდება. ეს მოდელი ისეთია, რომ თითოეულ 500 წლიან ციკლში პირველად პლუტონი როცა პერიჰელიუმთან ახლოსაა, ნეპტუნი 50°-ით უკანაა პლუტონისგან. პლუტონის მეორე პერიჰელიუმისას ნეპტუნს დასრულებული ექნება მისი ორბიტის 1,5 ნაწილი, ამიტომ მსგავსი მანძილი იქნება პლუტონამდე. პლუტონისა და ნეპტუნის მინიმალური დაშორება 17 აე-ზე ოდნავ მეტია. პლუტონი ურანთან უფრო ახლოს მოდის (11 აე), ვიდრე ნეპტუნთან.
2:3 რეზონანსი ორ სხეულს შორის ძალიან სტაბილურია და მილიონობით წლის მანძილზე დაცულია. ეს მათ ორბიტებს იცავს ერთმანეთის მიმართ ცვლილებისაგან. ციკლი ერთი და იმავე გზით მეორდება და ეს ორი სხეული ვერასოდეს ჩაივლის ერთმანეთთან ახლოს. აქედან გამომდინარე, პლუტონის ორბიტა რომც არ ყოფილიყო ძალიან დახრილი, ისინი მაინც ვერ შეეჯახებოდა ერთმანეთს.
სხვა ფაქტორები
რამდენინე კვლევამ აჩვენა, რომ მილიონობით წლების განმავლობაში პლუტონისა და ნეპტუნის ორბიტებს შორის წყობის ძირითადი ბუნება არ იცვლება. არსებობს რამდენიმე სხვა რეზონასი და ურთიერთქმედება, რომელიც მართავს მათი მოძრაობის დეტალებს და აძლიერებს პლუტონის სტაბილურობას. ეს მომდინარეობს ორი დამატებითი მექანიზმიდან (გარდა 2:3 სპინ-ორბიტალური რეზონანისა).
პირველი ისაა, რომ პლუტონის პერიჰელიუმის არგუმენტი — კუთხე იმ წერტილებს შორის, სადაც ის კვეთს ეკლიპტიკას და სადაც ის ყველაზე ახლოსაა მზესთან — ლიბრირებს დაახლოებით 90°-ით. ეს ნიშნავს, რომ როდესაც პლუტონი უახლოეს წერტილშია მზესთან, ის ყველაზე უშორეს წერტილშია მზის სისტემის სიბრტყიდან (ზემოდან), რაც ნეპტუნთან შეჯახებას თავიდან აცილებს. ეს კოზაის მექანიზმის პირდაპირი შედეგია, რომელიც აკავშირებს ორბიტის ექსცენტრისიტეტს მის დახრილობასთან უფრო დიდი პერტურბირებადი სხეულისა - ამ შემთხვევაში ნეპტუნის. ნეპტუნთან შედარებით ლიბრაციის ამპლიტუდა 38°-ია, ამიტომ პლუტონის პერიჰელიუმის კუთხური დაშორება ნეპტუნის ორბიტასთან ყოველთვის 52°-ზე მეტია (90°-38°). ასეთი უახლოესი კუთხური დაშორება ყოველ 10 000 წელიწადში ერთხელ ხდება.
ლიბრაციის ბუნების უკეთ შესაცნობად, წარმოიდგინეთ პოლარული ხედვის არე, რომელიც დაჰყურებს ეკლიპტიკას შორეული წერტილიდან, სადან პლანეტებს საათის ისრის საწინააღმდეგო ორბიტები აქვს. აღმავალი კვანძის გავლის შემდეგ, პლუტონი ნეპტუნის ორბიტის შიგნითაა და უფრო სწრაფად მოძრაობს, უახლოვდება რა ნეპტუნს უკნიდან. ამ ორ სხეულს შორის ძლიერი გრავიტაციული ძალის გამო კუთხური მომენტის გადაეცემა პლუტონს, ნეპტუნის ხარჯზე. ეს პლუტონს ოდნავ დიდ ორბიტაზე წაანაცვლებს, სადაც ის ოდნავ ნელა მოძრაობს, კეპლერის მესამე კანონის თანახმად. როცა მისი ორბიტა იცვლება, ამას აქვს პლუტონის ორბიტის პერიჰელიუმისა და გრძედის ცვლილების თანდათანობითი ეფექტი. ასეთი მრავალი გამეორებისის შემდეგ, პლუტონი იმდენად საგრძნობლად შენელებულია, ხოლო ნეპტუნი საგრძნობლად აჩქარებული, რომ ნეპტუნი წამოწევას იწყებს პლუტონთან ერთად მის (პლუტონის) საპირისპირო ორბიტაზე. შემდეგ, პროცეში შებრუნებულია და პლუტონი კარგავს კუთხურ მომენტს ნეპტუნთან, სანამ პლუტონი იმდენად არ აჩქარდება, რომ მან კვლავ დაიწყოს ნეპტუნთან წამოწევა თავდაპირველ კვანძთან. მთლიან პროცესს დაახლოებით 20 000 წელიწადი სჭირდება.
კვაზი-თანამგზავრი
2012-ში გაჩნდა ჰიპოთეზა, რომ (15810) 1994 JR1 შესაძლოა პლუტონის კვაზი-თანამგზავრი ყოფილიყო - თანაორბიტალური კონფიგურაციის სპეციფიკური ტიპი. ჰიპოთეზის თანახმად, ობიექტი უნდა ყოფილიყო პლუტონის კვაზი-თანამგზავრი 350 000 წელი ყოველ 2 მილიონ წელიწადში. ეს ჰიპოთეზა უარყვეს 2016 წელს, როდესაც „ნიუ-ჰორაიზონსმა“ 1994 JR1-ის უფრო ზუსტი დაკვირვებები ჩაატარა.
ბრუნვა
პლუტონის ბრუნვის პერიოდი, ანუ მისი დღე, დედამიწის 6,39 დღეს უდრის. ურანის მსგავსად, პლუტონიც „მხარზე“ ბრუნავს მის ორბიტალურ სიბრტყეზე, რომლის ღერძული დახრილობა 120°-ია, ამიტომ მისი სეზონური ცვლილებები ექსტრემალურია. ნაბუინობისას მისი ზედაპირის ერთი მეოთხედი მუდმივად განათებულია, ხოლო დანარჩენი მეოთხედი - მუდმივ სიბნელეში.
მზიდან წამოსული სინათლე პლუტონზე ძალიან სუსტია, დედამიწაზე ბინდის ანალოგიურია. ნასა-მ გამოაქვეყნა „პლუტონის დროის“ კალკულატორი, რომელიც განსაზღვრავს, როდის არის დედამიწაზე სინათლე პლუტონზე სინათლის ტოლი.
ზედაპირი
პლუტონის ზედაპირის 98%-ზე მეტს აზოტის ყინული შეადგენს, მეთანისა და ნახშირჟანგის კვალებთან ერთად. აზოტი და ნახშირჟანგი ყველაზე უხვად პლუტონის ანტი-ქარონის მხარესაა (180° გრძედზე, სადაც ტომბოს რეგიონის დასავლეთ ნაწილი, Sputnik Planum, არის მოთავსებული), ხოლო მეთანი ყველაზე უხვად 300°-ით აღმოსავლეთთან ახლოსაა. პლუტონის ზედაპირი საკმაოდ ცვლებადია, სიკაშკაშესა და ფერებში დიდი განსხვავებებით. პლუტონი ერთ-ერთი ყველაზე კონტრასტული სხეულია მზის სისტემაში, სატურნის მთვარე იაფეტთან ერთად. ფერი ვარირებს ხის ნახშირის მსგავს შავს, ნარინჯისფერსა და თეთრს შორის. მისი ფერი უფრო წააგავს იოს ფერს ოდნავ უფრო ნარინჯისფერით, ხოლო მარსთან შედარებით ნაკლებად წითელია. შესამჩნევი გეოგრაფიული მახასიათებლები მოიცავს ტომბოს რეგიონს, ან „გულს“ (დიდი კაშკაშა ადგილი ქარონის საპირისპირო მხარეს), კტულუს რეგიონს, ან „ვეშაპს“ (დიდი ბნელი ადგილი უკანა ნახევარსფეროზე) და „საჯიგველი“ (ეკვატორული ბნელი ადგილების სერიები მთავარ ნახევარსფეროზე). Sputkin Planum, „გულის“ დასავლეთ ნაწილი, გაყინული აზოტისა და ნახშირჟანგის ყინულების 1000 კილომეტრი სიგანის დაბლობი, რომელიც იყოფა პოლიგონურ უჯრედებად და ახსნილია, როგორც კონვექციური უჯრედები, რომლებსაც გადააქვთ წყლის ყინულის ქერქის მოტივტივე ბლოკები და სუბლიმაციის ორმოები მათი ნაპირებისკენ. დაბლობისკენ და დაბლობიდან წამოსული ყინულოვანი დინებების აშკარა ნიშნები არსებობს. „ნიუ-ჰორაიზონსმა“ ვერც ერთი კრატერი ვერ დააფიქსირა, რაც იმის მანიშნებელია, რომ მისი ზედაპირი 10 მილიონ წელიწადზე ნაკლები ასაკისაა. „ნიუ-ჰორაიზონსის“ მეცნიერულმა გუნდმა თავდაპირველი აღმოჩენები შეაჯამა: „პლუტონზე ჩანს გეოლოგიური რელიეფების საოცრად ფართო სხვადასხვაობა, მათ შორის ესენიც, რომელიც შედეგია გლაციოლოგიური და ზედაპირი-ატმოსფეროს ურთიერთქმედებების, ასევე შეჯახების, ტექტონიკის, შესაძლო კრიოვულკანური და მასის დამკარგველი პროცესებისა“.
შინაგანი სტრუქტურა
thumb|პლუტონის შინაგანი სტრუქტურა |1. გაყინული აზოტი 2. წყლის ყინული 3. კლდოვანი მატერია პლუტონის სიმკვრივე არის 1,860 ± 0,013 გ/სმ³. რადგან რადიოაქტიური ელემენტების დაშლა საბოლოოდ გაათბობს ყინულს იმდენად, რომ კლდე გამოეყოს მათ, მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ პლუტონის შინაგანი სტრუქტურა განსხვავებულია, სადაც კლდოვანი მატერია „დასახლდა“ მკვრივ ბირთვში, რომელიც წყლის ყინულის მანტიითაა გარშემორტყმული. ჰიპოთეზის მიხედვით, ბირთვის დიამეტრი დაახლოებით 1700 კილომეტრია - პლუტონის დიამეტრის 70%. შესაძლებელია, რომ ასეთი გათბობა კვლავაც გრძელდება დღეს, რომელიც ქმნის 100-დან 180 კმ-მდე სისქის წყლის ქვეზედაპირულ ოკეანეს ბირთვი-მანტიის საზღვართან.
მასა და ზომა
პლუტონის დიამეტრი 2374 ± 8 კილომეტრია და მისი მასაა (1,303 ± 0,003)×1022 კილოგრამი, რაც მთვარის მასის 17,7%-ია (დედამიწის მასის 0,22%). მისი ზედაპირის ფართობი 1,665 × 107 კმ2-ია, თითქმის იგივე, რაც რუსეთის ფედერაციის ფართობი. მასზე თავისუფალი ვარდნის აჩქარება 0,063 g-ია (დედამიწაზე 1 g).
პლუტონის თანამგზავრ ქარონის აღმოჩენამ 1978 წელს საშუალება მისცა მეცნიერებს, განესაზღვრათ პლუტონი-ქარონის სისტემის მასა კეპლერის მესამე კანონის ნიუტონისეული ფორმულირებით. პლუტონის დაკვირვებამ ქარონთან ოკულტაციით (დაბნელება) მეცნიერებს საშუალება მისცა, დაედგინათ პლუტონის დიამეტრი უფრო ზუსტად, ხოლო ადაპტაციური ოპტიკის გამოგონებით მათ მისი ფორმა განსაზღვრეს უფრო ზუსტად.
left|thumb|200x200px|ზომების შედარება: [[დედამიწა, მთვარე და პლუტონი]]
0,2 მთვარის მასით, პლუტონი ბევრად ნაკლებად მასიურია ვიდრე კლდოვანი პლანეტები და ასევე ნაკლებად მასიურია შვიდ მთვარეზე: განიმედეზე, ტიტანზე, კალისტოზე, იოზე, მთვარეზე, ევროპასა და ტრიტონზე. მისი მასა ბევრად ნაკლები აღმოჩნდა ქარონის აღმოჩენის შემდეგ, ვიდრე ფიქრობდნენ.
პლუტონის დიამეტრი ორჯერ (ოდნავ მეტი), ხოლო მასით ათეულობით აჭარბებს ჯუჯა პლანეტა ცერერას. ცერერა ყველაზე დიდი ობიექტია ასტეროიდულ სარტყელში. პლუტონის მასა ჯუჯა პლანეტა ერისის მასაზე ნაკლებია. თუმცა,მისი დიამეტრი უფრო მეტია (2374 კმ) ერისის დიამეტრზე (2326 კმ). ერისი კი ტრანს-ნეპტუნისეული ობიექტია, რომელიც 2005 წელს აღმოაჩინეს.
პლუტონის ზომის განსაზღვრა გაართულა მისმა ატმოსფერომ და ჰიდროკარბონულმა ნისლმა. 2014 წლის მარტში ლელუშმა, დე ბერმა და სხვებმა გამოაქვეყნეს კვლევა, სადაც განხილული იყო მეთანის შერევის ფარდობა პლუტონის ატმოსფეროში, რომელიც შეთავსებადია პლუტონისეულ დიამეტრთან (2360 კმ-ზე მეტი). „საუკეთესო ვარაუდი“ 2368 კილომეტრი იყო. 2015 წლის 13 ივლისს ნასა-ს „ნიუ ჰორაიზონსის“ მისიის Long Range Reconnaissance Imager (LORRI)-მა, სხვა ინსტრუმენტებიდან მიღებულ მონაცემებთან ერთად, პლუტონის დიამეტრი განსაზღვრა და აღმოჩნდა 2370 კმ, რომელიც მოგვიანებით (24 ივლისს) გადაიხედა და 2372 აღმოჩნდა, უფრო მოგვიანებით და საბოლოოდ კი - 2374 ± 8 კმ.
ატმოსფერო
thumb|right|150px|[[ნასა-ს „ნიუ ჰორაიზონსის“ მიერ გადაღებული პლუტონის ნამდვილ ფერებთან მიახლოებული ფოტო. მასზე ჩანს ლურჯი ნისლის ფენები პლუტონის ატმოსფეროში]] პლუტონს თხელი ატმოსფერო აქვს, რომელიც შედგება აზოტისგან (N2), მეთანისა (CH4) და ნახშირჟანგისგან (CO), რომლებიც პლუტონზე თავიანთ ყინულებთან წონასწორობაში არიან. „ნიუ ჰორაიზონსის“ გაზომვების მიხედვით, ზედაპირის წნევა დაახლოებით 1 Pa (10 μbar) არის - დაახლოებით ერთი მილიონჯერ ან 100 000-ჯერ ნაკლები, ვიდრე დედამიწის ატმოსფერული წნევა. თავდაპირველად ფიქრობდნენ, რომ როცა პლუტონი მზიდან შორს იყო, მისი ატმოსფერო თანდათან იყინებოდა ზედაპირზე, თუმცა, „ნიუ ჰორაიზონსიდან“ მიღებულმა მონაცემებმა და დედამიწიდან გაკეთებულმა ოკულტაციაზე დაკვირვებებმა აჩვენა, რომ პლუტონის ატმოსფეროს სიმკვრივე რეალურად იზრდება და რომ პლუტონის მთლიან ორბიტაზე გაზურ მდგომარეობაში რჩება. ასევე „ნიუ ჰორაიზონსის“ კვლევებიდან აღმოჩნდა, რომ აზოტის ატმოსფეროდან გაქცევა 10 000-ჯერ მეტია, ვიდრე მოსალოდნელი იყო. ალან სტერნი ამტკიცებს, რომ პლუტონის ზედაპირის ტემპერატურის პატარა ზრდამაც კი შეიძლება გამოიწვიოს მისი ატმოსფეროს სიმკვრივის ექსპონენციალური ზრდა: 18-დან 280 მილიბარამდე (მარსის ერთი მესამედიდან დედამიწის ერთ მეოთხედამდე). ამ სიმკვრივეებზე აზოტს შეუძლია ზედაპირზე თხევად მდგომარეობაში იყოს. როგორც ოფლი აგრილებს სხეულს, როცა ის ორთქლდება კანიდან, ასევე პლუტონის ატმოსფეროს სუბლიმაციაც აგრილებს მის ზედაპირს. ატმოსფერული გაზები 1670 კილომეტრ სიმაღლემდეა ნაპოვნი, თუმცა ატმოსფეროს არ აქვს გამოკვეთილი ზედა საზღვარი.
თანამგზავრები
პლუტონის ყველა მთვარის ორბიტალური პერიოდი დაკავშირებულია ორბიტალური რეზონანსების და ახლო რეზონანსების სისტემაში. როცა პრეცესიაც მიჩნეულია, სტიქსის, ნიქსისა და ჰიდრას ორბიტალური პერიოდები ზუსტად 18:22:33 ფარდობაშია. 3:4:5:6 არის დაახლოებითი ფარდობები სტიქსის, ნიქსის, ქერბეროსისა და ჰიდრას შორის ქარონთან; რაც უფრო შორსაა მთვარეები, ფარდობები მით უფრო უახლოვდება ზუსტ რიცხვს.
thumb|250px|პლუტონი-ქარონის სისტემის დახრილი ხედი აჩვენებს, რომ პლუტონი თავის გარეთ მდებარე წერტილის გარშემო ბრუნავს. ანიმაციაზე ასევე ჩანს საერთო [[გრავიტაციული ჩაჭერა ორ სხეულს შორის]]