cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოქტავია უმცროსი
ანტონიუსის შემდეგ
ოქტავია შვილის დაღუპვით მიღებული სტრესიდან ბოლომდე მართლაც აღარასდროს გამოსულა. იგი საზოგადოებრივ ცხოვრებასაც ჩამოშორდა. გამონაკლისს მხოლოდ მნიშვნელოვანი მოვლენები წარმოადგენდა. ოქტავიას ამ მდგომარეობის შესახებ მთავარ წყაროს სენეკა წარმოადგენს ("Cons ad Marcia", II.), თუმცა იგი, შესაძლოა, თავისი მჭერმეტყველების უნარის წარმოჩენას უფრო ცდილობდა ჰიპერბოლის საშუალებით, ვიდრე ფაქტების მიყოლას. ზოგიერთი ფაქტი სენეკას ვერსიას ეჭვქვეშ აყენებს. ოქტავიამ საჯაროდ გახსნა მარცელუსის ბიბლიოთეკა, მისმა ძმამ კი დაასრულა მარცელუსის თეატრი ამ უკანასკნელის პატივსაცემად. ეჭვგარეშეა, რომ ოქტავია ესწრებოდა ამ ორივე ღონისძიებას, ისევე, როგორც მშვიდობის საკურთხევლისას, რათა შეგებებოდა 13 წელს პროვინციებიდან დაბრუნებულ ძმას. ზოგიერთი ვერსიით, ოქტავიამ ავგუსტუსს ურჩია, რომ მას შემდეგ, რაც იულია მარცელუსზე გლოვას დაასრულებდა, ის აგრიპაზე დაექორწინებინა. იულიაზე დასაქორწინებლად აგრიპას ოქტავიას ქალიშვილთან, კლავდია მარცელა უფროსთან მოუხდა გაყრა, ასე რომ, ავგუსტუსისათვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო დის თანხმობა.
გარდაცვალება
ოქტავია ბუნებრივი მიზეზებით გარდაიცვალა. სვეტონიუსი აღნიშნავს, რომ იგი ავგუსტუსის სიცოცხლის 54-ე წელს მოკვდა, რაც ამ ფაქტს რომაული ინკლუზიური დათვლის მიხედვით, ძვ. წ. 10 წლით ათარიღებს. მისი დაკრძალვა საჯარო იყო. ოქტავიას ნეშტს მისი სიძეები (დრუზუსი, აჰენობარბუსი, იულუს ანტონიუსი და შესაძლოა, პაულუს ემილიუს ლეპიდუსიც) მიაცილებდნენ ავგუსტუსის მავზოლეუმში დასაკრძალად. დრუზუსმა როსტადან სამგლოვიარო სიტყვაც წარმოთქვა. ავგუსტუსმა და სხვებმაც მას უმაღლესი სიკვდილისშემდგომი პატივი მიაგეს (მაგალითად, მისი ხსოვნის პატივსაცემად აიგო ოქტავიას კარიბჭე და პორტიკი). ავგუსტუსმა, აგრეთვე, თავისი და სენატს ქალღმერთადაც გამოაცხადებინა, თუმცა, უცნობი მიზეზებით, უარი თქვა სენატის მიერ ოქტავიასადმი მიგებულ სხვა პატივებზე. ოქტავია ერთ-ერთი პირველი რომაელი ქალი იყო, რომლის გამოსახულებაც მონეტებზე იყო დატანილი. ამ მხრივ მას მხოლოდ ანტონიუსის პირველი ცოლი, ფულვია ასწრებს.
შვილები
მარცელუსთან ქორწინებიდან ოქტავიას ჰყავდა სამი შვილი, ერთი ვაჟი და ორი ქალიშვილი:
შთამომავლობა
ოქტავიას მრავალრიცხოვან შთამომავლებს შორის რომის სამი იმპერატორიცაა (კალიგულა, კლავდიუსი, ნერონი).
The tree below is generally self-research and may need to be removed soon.
--->
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 69 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 11 კატეგორია:იულიუს-კლავდიუსების დინასტია კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები
ფერღანის ხეობა
thumb|400პქ|ფერღანის ხეობის რუსულენოვანი რუკა ფერღანას ხეობა (Фарғона водийси; Farg‘ona vodiysi, Фергана өрөөнү; водии Фaрғонa, Ферганская долина, ) — მთათაშორისი ღრმული შუა აზიის მთებში. მდებარეობს შუა აზიის სამი ქვეყნის: უზბეკეთის, ყირგიზეთისა და ტაჯიკეთის ტერიტორიაზე. ფართობი 22 ათასი კმ², მოსაზღვრე მთებიანად დაახლოებით 80 ათასი კმ², სიგრძე 300 კმ, სიგანე 170 კმ-მდე. ფერღანის ხეობა ქედებითაა ჩაკეტილი: ჩრდილო-დასავლეთით — ქურამისა და ჩათყალის ქედებია, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — ფერღანის ქედი, სამხრეთით — თურქესტანისა და ალაის ქედები. მხოლოდ დასავლეთით გააჩნია ვიწრო გასასვლელი ამჟამად არსებული ყაირაყუმის წყალსაცავის სახით. ხეობის ცენტრალურ ნაწილში საშუალო ტემპერატურა ივნისის თვეში — +23ºС-დან +28ºС-მდე, მაქსიმალური ტემპერატურა — 43ºС; ხეობის დასავლეთ ნაწილში საშუალო ტემპერატურა იანვრის თვეში -0,9ºС, აღმოსავლეთ ნაწილში -2,5ºС.
ფერღანის ხეობის დასავლეთი ნაწილი მდებარეობს ზღვის დონიდან 300-400 მეტრზე, ხოლო აღმოსავლეთი ნაწილი ამაღლებულია და აღწევს 900-1000 მეტრს. ხეობის უმთავრესი მდინარეა სირდარია, რომელიც წარმოიქმნება მდინარეების ნარინისა და ყარადარიის შეერთების შედეგად.
ხეობის ფლორა ძალიან ღარიბია. გვხვდება ძირითადად გრძელყურა ზღარბი, შუააზიური კუ, იშვიათად მგელი, მელა, გარეული ღორი, მაჩვი, მაჩვზღარბასებრნი. ფრინველებიდან აღსანიშნავია არწივი, ოფოფი. ასევე ღარიბია მცენარეთა სამყაროც.
ხეობა შუა აზიაში ერთ-ერთი მჭიდროდ დასახლებული ადგილია. ხეობაში ცხვრობენ უზბეკები, ყირგიზები და ტაჯიკები.
სამხრეთის რეგიონი (კამერუნი)
სამხრეთის რეგიონი (South Region; Région du Sud) — რეგიონი კამერუნის სამხრეთ ნაწილში. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება კამერუნის აღმოსავლეთის რეგიონს, ჩრდილოეთიდან ცენტრალურ რეგიონს და ჩრდილო-დასავლეთიდან სანაპირო რეგიონს, გარდა ამისა, იგი ესაზღვრება ეკვატორულ გვინეას, გაბონს და კონგოს რესპუბლიკას, დასავლეთიდან გარს ეკვრის ბიაფრის ყურის წყლები. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ებოლოვა
ფერღანის ხეობა
ეკონომიკის ძირითადი დარგია სოფლის მეურნეობა.
სამხრეთის რეგიონი (კამერუნი)
მოსახლეობა
left|thumb|300px|[[ეთნოსი|ეთნიკური ჯგუფების გეოგრაფიული განაწილება სამხრეთის რეგიონში.]] მოსახლეობის დიდი ნაწილი წარმოადგენს ბანტუს ხალხს, რომლებიც ბეტის ენის დიალექტზე ლაპარაკობენ.
ფერღანის ხეობა
საინტერესო ფაქტები
ფერღანის ხეობა გამორჩეულია შუა აზიაში აბრეშუმის წარმოების ათას ხუთას წლიანი ისტორიით.
სამხრეთის რეგიონი (კამერუნი)
ადმინისტრაციული დაყოფა
რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად:
ეკონომიკა
ეკონომიკის მთავარი დარგებია: ხე-ტყის წარმოება, სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვება და ოკეანის სანაპიროზე ნავთობის მოპოვება. რეგიონის თითქმის მთელი ტერიტორია, ოკეანის სანაპიროზე მდებარე მანგროს ტყეების გარდა, დაკავებულია ტროპიკული ტყეებით.
სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
პაატა თოიძე
პაატა თოიძე (დ. 28 მაისი, 1955 — გ. 24 იანვარი, 2016) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1977-1989 წლებში იყო ოდესის მშენებლობის ინსტიტუტის არქიტექტურისა და ქალაქგეგმარების კათედრის არქიტექტორი, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ქობულეთის საპროექტო ბიუროს მთავარი არქიტექტორი, ოზურგეთის არქიტექტორთა და დიზაინერთა ასოციაციის არქიტექტორი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 24 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
ბაშკირული ფერადი იხვი
ბაშკირული ფერადი იხვი — სახორცე მიმართლების იხვის ჯიში. გამოყვანილია მეფრინველეობის სანაშენო ფაბრიკა „ბლაგოვარსკში“ (ბაშკირეთი). შეფერია ყავისფრად. 5–6 კვირის ასაკიდან მამლის თავი, კისრის ქვედა ნაწილი, ფრთები, ზურგი და კუდი შავ-ვეჟან ელფერს იღებს. თავი საშუალო ზომისაა, კისერი — მოკლე და სქელი, მკერდი — ფართო და გამოზნექილი. მოზარდეულის ცოცხალი მასა 7 კვირის ასაკში 3,4 კგ-ია. კვერცხმდებლობა 193,8 ცალი 68 კვირაში. კვერცხის მასა 92,6 გ. ხორცი ნაზი, წვნიანი, მაღალი დიეტური თვისებების მქონეა. ბაშკირულ ფერად იხვებს ზრდიან და იყოლიებენ უბრალო შემსუბუქებულ სადგომებსა და არაღრმა წყალსატევებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:იხვის ჯიშები
ანტონოვკა (ჯანკოის რაიონი)
ანტონოვკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯანკოის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 39 კაცს შეადგენდა.
ვირჯინია რაჯი
ვირჯინია ელენა რაჯი (Virginia Elena Raggi; დ. 18 ივლისი 1978, რომი, იტალია) — იტალიელი ადვოკატი და რომის მერი, არჩეული 2016 წელს. რაჯი წარმოადგენს ანტიკორუფციულ ხუთი ვარსკვლავის მოძრაობას (M5S) და არის პირველი კანდიდატი ამ პარტიიდან და აგრეთვე პირველი ქალი, რომელიც აირჩიეს რომის მერად.
ანტონოვკა (ჯანკოის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯანკოის რაიონის სოფლები
ვირჯინია რაჯი
ბიოგრაფია
რაჯი დაიბადა და გაიზარდა რომის „Appio Latino“-ს რაიონში და სწავლობდა სამართალზე რომის ტრეს უნივერსიტეტში, "სასამართლო და არასასამართლო სამოქალაქო სამართლის" სპეციალიზაციით. რაჯი ადრე იყო ადგილობრივი რაიონის საბჭოს წევრი სანამ შევიდა „ხუთი ვარსკვლავის მოძრაობაში“, რომის XIV რაიონიდან 2011 წელს.
2013 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების დროს, რაჯი იყო ერთ-ერთი „ხუთი ვარსკვლავის მოძრაობის“ იმ ოთხი წევრიდან, რომლებიც აირჩიეს რომის საკრებულოში.
რაჯი და მისი პარტია გავიდა რომის მერის არჩევნებში პირველ ადგილზე კენჭისყრის პირველ ტურში (5 ივნისი 2016), რა დროსაც ქვეყნის მასშტაბით 35-ზე მეტი პროცენტი დააგროვა. რაჯი მეორე რაუნდი (19 ივნისი 2016) მოიგო 67,2 პროცენტით, რაც ნიშნავს 770,000 ამომრჩეველი მის მხარეს იყო. იგი რომის პირველი ქალი მერია.
პირადი ცხოვრება
რაჯი თავის ოჯახთან ერთად ცხოვრობს რომის ოტავიას რაიონში. ის M5S წევრი ანდრეა სევერინის (თანაპარტიელი) მეუღლეა, რომელთანაც მას ერთი შვილი ჰყავს (დ. 2009 წელს).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:იტალიელი ადვოკატები კატეგორია:იტალიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:რომის მერები კატეგორია:დაბადებული 18 ივლისი
ტუიუჰუნი
ტუიუჰუნი, (ჩინ., ტრად. 吐谷渾, პინ.: Tǔyùhùn, პალ.: Туюйхунь; ტიბ. 'A-zha) — სიანბური სახელმწიფო (285—663). III საუკუნის შუა ხანებში მუიუნ ხოიას ძმა (იანის ადრეული დინასტია), მუიუნ ტუიუხუნი (慕容吐谷渾) 700 ოჯახით გადასახლდა სამხრეთ მანჯურიიდან დასავლეთით ტბა კუკუნორის რაიონში.
დიდი ხნის განმავლობაში ტუიუჰუნი იყო ჩრდილოეთ ვეის ვასალი და მხოლოდ მისი დაცემის შემდეგ მოიპოვა დამოუკიდებლობა. 431 წელს ტუიუჰუნმა გაანადგურა ხუნუს სახელმწიფო სია. მმართველი ჰელიან დინი ტყვედ ჩავარდა. ის გადასცეს ჩინელებს და ჩამოხრჩობილ იქნა.
540 წელს მმართველმა ჰუალიუმ თავი ხანად (ან ხაკანად (ჩინ. 可汗) გამოაცხადა. 634 წელს სახელმწიფომ გამოაცხადა დამოუკიდებლობა ტანის სახელმწიფოსგან და დაიწყო დამოუკიდებლად ხანების დანიშვნა. ტუიუჰუნის სახელმწიფო გაანადგურეს ტიბეტელებმა 663 წელს, ნოჰებო ხანი ახლობლებითურთ გადასახლდა ჩინეთის ტერიტორიაზე და მისი შთამომავლები დაახლოებით 100 წელი კიდევ ატარებდნენ ხანის ტიტულს.
სახელმწიფოს წარმოშობა და სახელწოდება
მომთაბარე სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნი ტუიუჰუნი (ტუიუხუნი, ტუღუხუნი, ტოღონი) შეიქმნა სიანბი მომთაბარე-მესაქონლეებისაგან, რომლებიც IV ს. დასაწყისში გამოვიდნენ სამხრეთ მანჯურიიდან. ჩინურ წყაროებში დაფიქსირებული ლეგენდის მიხედვით, ორი მესაქონლე-მომთაბარე ბელადი ძმის ცხენები წაიჩხუბნენ. წარმოიშვა დავა მათ შორის და ერთ-ერთი ძმა, უფროსი ტუღუხუნი (მხევლის უკანონო შვილი) თავისი ხალხით გადასახლდა დასავლეთში. ბოლოსდაბოლოს, დიდი ხეტიალის შემდეგ, სიანბელები დასახლდნენ კუკუნორის რაიონში და დაექვემდებარნენ ადგილობრივ მოსახელობას, ციანების ტომს.
ტუღუხუნის შვილიშვილის ეიანი მმართველობის დროს (330-353) - внука Тугухуня, წინაპრის, ეთნარქის ტუღუხუნის სახელი გახდა მთელი ტომობრივი გაერთიანების აღმნიშვნელი სახელი. მაგრამ, შესაძლოა, ეს სახელი აღნიშნავდეს ძველ მონღოლურ ტოგოტნ ხუნს (ტოგონის ხალხს). ტოგონის სხვა სახელწოდება იყო ხენან-გო, სახელმწიფო მდინარე ხუანხეს სამხრეთით.
ეკონომიკა
ტუიუჰუნის ეკონომიკა დამყარებული იყო მომთაბარე მესაქონლეობაზე. მათი სიმდიდრე იყო ცხენები, მსხვილფეხა პირუტყვი, ცხვარი, აქლემები. მიწათმოქმედებას ნაკლები ყურადღება ექცეოდა, ცივ ჩრდილოეთში მოჰყავდათ მხოლოდ თალგამი და ქერი, ხოლო სამხრეთში ბარდა და ლობიო. მაღალმთიან სტეპებში აწყობდნენ ორგანიზებულ ნადირობას. ხოლო შემგროვებლობაზე არაფერს გვეუბნებიან, მაგრამ, სავარაუდოდ, ველურად მზარდი ნაყოფი (თუნდაც იშვიათი კუკუნორის რაიონში) წარმოადგენდა დამატებით საკვებს და კიდეც ეხმარებოდათ გაეტანათ შიმშილის წლები. ისინი მოიპოვებდნენ რკინას, ოქროს, მადანს, სავარაუდოდ, თავად ამზადებდნენ საჭირო საგნებს - იურტის დეტალებს, იარაღს, ჩასაცმელს და სხვა. დანარჩენ აუცილებელ მასალას, სავარაუდოდ, იღებდნენ საზღვარგარეთიდან ვაჭრობის წყალობით, აგრეთვე, საჩუქრად შორეული მმართველებისაგან, ან კიდევ იშვიათი სამხედრო ექსპედიციებით. ეს ხალხი იყვნენ ცნობილი ვაჭრები. არსებობდა მრავალი მდიდარი სავაჭრო საგვარეულო. ვაჭრები კუკუნორიდან დადიოდნენ მრავალ მეზობელ სახელმწიფოში და პირველ ყოვლისა ჩინეთში.
სოციალური ურთიერთობები
მოსახელობის ძირითად მასას ქმნიდნენ სრულუფლებიანი მესაქონლეები, რომლებიც თავის მხრივ, ქმნიდნენ მესაქონლეთა მცირე საზოგადოებებს. ისინი დამოუკიდებელნი იყვნენ ეკონომიკურ ურთიერთობებში. ელიტას ქმნიდნენ, პირველ რიგში, წარჩინებული საგვარეულოს წარმომადგენლები და საგვარეულოთა მმართველები. მონები ცოტა ჰყავდათ. განსაზღვრულ ადგილს იკავებდნენ, აგრეთვე, ტუიუჰუნებზე დამოკიდებული ციანების ტომები.
კულტურა
ტუიუჰუნთა საცხოვრებელი სახლები წარმოადგენდა იურტას ან კიბიტკას. ჰქონდათ ქალაქებიც, მაგრამ მხოლოდ იურტების და ტყავისაგან. ჰქონდათ უწინ ციანებისათვის წართმეული გამაგრებული ციხეებიც. ჩასაცმელთაგან ცნობილია შარვლები, შლაპები, ხალათები. შეინიშნება ჩინური მოდის გავლენა. ტუიუჰუნები იცნობდნენ დამწერლობას, სავარაუდოდ, ჩინურს. გარდაცვლილებს მიწაში მარხავდნენ ჩასასვენებლით. გავრცელებული იყო სულების რწმენა (მათ შორის მიწის სულის), რომლებსაც სწირავდნენ მსხვერპლს. ზოგიერთი ტუიუჰი ცნობდა ბუდიზმს, მაგრამ საეჭვოა, სახელმწიფოს არსებობის მანძილზე მას მყარად გაედგა აქ ფესვები. სამხედრო სფეროში მათი რაზმები წარმოადგენდა ძირითადად მსუბუქად შეიარარებულ ცხენოსნებს. თუმცა, ჰყავდათ მძიმედ შეიარაღებული მხედრობაც.
ტიბერიუს III (ბიზანტია)
ტიბერიუს III (ან ტიბერიოს III; Τιβέριος Γ'; დ. 677 — გ. 15 თებერვალი, 706) — ბიზანტიის იმპერატორი 698 წლიდან 705 წლის 21 აგვისტომდე. იმპერატორად გამოაცხადეს აჯანყებულმა ჯარისკაცებმა კუნძულ კრეტაზე და ტიბერიუს III უწოდეს. იმ დროს კონსტანტინოპოლში შავი ჭირი მძვინვარებდა, თუმცა, მიუხედავად ამისა იგი მაინც შეიჭრა ქალაქში, დაამხო ლეონტიოსი და ტახტზე ავიდა. 705 წელს იუსტინიანე II-მ ტახტი დაიბრუნა და ტიბერიუსი მის წინამორბედ ლეონტიოსთან ერთად სიკვდილით დასაჯა.
სქოლიო
კატეგორია:ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 677 კატეგორია:გარდაცვლილი 706 კატეგორია:VII საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:VIII საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
შანტარაკშიტა
შანტარაკშიტა (დევ. शान्तरक्षित, ტიბ. ཞི་བ་ཚོ, ვაილი zhi ba tsho;) — ბუდისტი ფილოსოფოსი და წინასწარმეტყველი, ინდოეთში ნალანდას საერთაშორისო საგანმანათლრბლო ცენტრის დამფუძნებელი, ხანგრძლივად მოღვაწე ბერი ტიბეტში. VIII სს. შუა ხანებში ტიბეტის მეფე ტრისონგ დეცენამ მოიწვია შანტარაკშიტა, როგორც ერთ-ერთი უძლიერესი ბუდისტი სწავლული და ბუდისტური ფილოსოფიური  მცნებების მადჰიამაკის და იოგაცარის მოძღვარი. ტიბეტში თავისი შრომისა და ბუდიზმის გავრცელებისათვის შანტარაკშიტამ მიიღო "აჩარია-ბოდჰისატვას" ტიტული, რაც ნიშნავს ბოდჰისატვა-მოძღვარს".
შანტარაკშიტამ დააარსა ტიბეტის პირველი ბუდისტური მონასტრები. მათ შორის, პირველი მონასტერი სამიე ლჰასას მახლობლად. მან მოამზადა აგრეთვე, რამდენიმე ცნობილი ტიბეტური საგვარეულოს წარმომადგენელი პირველ ბუდისტ ბერად ვინაის შესაბამისი წესების დაცვით.
შანტარაკშიტამ მოაწყო ინდური ბუდისტური თხზულებების მასობრივი და კვალიფიციური თარგმანი.
თუმცა კლასიკური მაჰაიანა რომლის წარმომადგენელი იყო თავად შანტარაკშიტა, რთულად ვრცელდებოდა ურწმუნო ტიბეტელებში. ასევე, მრავალი დაბრკოლება ექმნებოდა ახალ რელიგიას რელიგია ბონის მღვდელმსახურებისა და შამანების მხრიდან. ამიტომ შანტარაკშიტამ ურჩია ტრისონგ დეცენას, მოეწვია ტანტრული მიმდინარეობის იოგა და სასწაულმოქმედი პადმასამბჰავა უდიანიდან.
შანტარაკშიტა და პადმასამბჰავა ითვლებიან ტიბეტში პირველი ბუდისტური სკოლის ნიინგმას დამაარსებლად, რომელსაც ასევე, უწოდებენ უძველესი ტარგმანების სკოლას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოელი ბუდისტები კატეგორია:ბუდისტი ფილოსოფოსები
ლევენშტეინის მანძილი
ლევენშტეინის მანძილი ან ცვლილებათა მანძილი — ოპერაციების მინიმალური რაოდენობა ერთი სტრიქონის მეორე სტრიქონამდე შეცვლისთვის. ოპერაციები შემდეგია: სიმბოლოს ჩამატება (მაგ. "აბგ" >"აბგა"), სიმბოლოს წაშლა (მაგ. "აბგ"->"აგ") და სიმბოლოს შეცვლა (მაგ. "აბგ"->"ადგ").
მაგალითად, ცვლილებათა მანძილი "თეორემა" -> "თეორია" არის 2, ცვლილებები შემდეგია: "თეორემა" -> "თეორმა"  (წაშლა), შემდეგ "თეორმა"->"თეორია" (ჩანაცვლება).
დავუშვათ, მოცემულია n სიგრძის სტრიქონი x და m სიგრძის სტრიქონი y და გვინდა გამოვთვალოთ ცვლილებათა მანძილი ამ სტრიქონებს შორის. ამის ამოსახსნელად, შემოვიღოთ ფუნქცია, რომელიც გვიბრუნებს ცვლილებათა მანძილს პრეფიქსების, x[0...a] და y[0...b], შორის. ამ ფუნქციის გამოყენებით ლევენშტეინის მანძილი x და y სტრიქონებს შორის არის. ფუნქცია გამოიყურება შემდეგნაირად
აქ, თუ x[a]=y[b], თუ არა,. x სტრიქონის შეცვლისთვის ფორმულა განიმარტება შემდეგნაირად:
ლიტერატურა
კატეგორია:პროგრამირება კატეგორია:ალგორითმები
ვარნიცა (მოლდოვა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
ვოლფგანგ კელერი
ვოლფგანგ კელერი (Wolfgang Köhler; დ. 21 იანვარი, 1887, ტალინი, რუსეთის იმპერია — გ. 11 ივნისი, 1967, ნიუ-ჰემფშირი, აშშ) — გერმანელი და ამერიკელი ფსიქოლოგი. ამერიკის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემიის წევრი; ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების წევრი; ამერიკის მეცნიერებათა ნაციონალური აკადემიის წევრი. მაქს ვერტჰაიმერთან და კურტ კოფკასთან ერთად გეშტალტფსიქოლოგიის შემქმნელი. ფილოსოფიის დოქტორი (ბერლინის უნივერსიტეტი, 1909). ინტერესები: ზოგადი ფსიქოლოგია, ექსპერიმენტული ფსიქოლოგია, მუსიკის ფსიქოლოგია, ფსიქოფიზიოლოგია და კომპარატიული ფსიქოლოგია, ფსიქოლოგიის ფილოსოფია და თეორიული ფსიქოლოგია, კოგნიტური ეტოლოგია (ადამიანისმაგვარ მაიმუნებზე იკვლევდა მოვლენას, რომელსაც მან ინსაიტი უწოდა).
1921 წელს გახდა გეტინგენის უნივერსიტეტის პროფესორი; 1935-1958 წლებში იყო სუოთმორის კოლეჯის პროფესორი; ამერიკის ფსიქოლოგიური ასოციაციის პრეზიდენტი (1959); გერმანიის ფსიქოლოგიური საზოგადოების საპატიო პრეზიდენტი (1967); პენსილვანიის, ჩიკაგოს, ფრაიბურგის, მიუნსტერის, ტუბინგენის, უფსალას უნივერსიტეტების საპატიო დოქტორი. ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტის საპატიო მოქალაქე (1965). ARA-ს (ამერიკული დახმარების ადმინისტრაცია) ჯილდო „თვალსაჩინო მეცნიერული წვლილისათვის“, 1957, ARA-ს პრეზიდენტი, 1958;
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:გერმანელი ფსიქოლოგები
ვახანის ქედი (საქართველო)
ვახანის ქედი — ქედი საქართველოში, ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში. მესხეთის ქედის ჩრდილო განშტოება. მდინარეების ვახანისწყლისა და ბჟოლისხევის (ჩხერიმელის მარცხენა შენაკადები) წყალგამყოფი. იწყება 1815 მ სიმაღლის მთასთან, მიემართება ჩრდილოეთით, თანდათან დაბლდება და მთავრდება მდინარე ჩხერიმელის ხეობის მარცხენა მხარეს. ქედზეა მთები ზვენიდაურა (1164 მ) და ნაჩიხურა (1008 მ). აგებულია მესამეული დანალექი ქანებით. კალთები ძლიერ დახრილია. შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით, ზოგან წიწვოვნებიცაა. თხემზე აქა-იქ მდელოებია.
სქოლიო
კატეგორია:იმერეთის მხარის ქედები
ტიმ ბლეიკ ნელსონი
ტიმ ბლეიკ ნელსონი (Tim Blake Nelson; დ. 11 მაისი, 1964, ტულსა) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, მომღერალი და მწერალი. დაიბადა ებრაულ ოჯახში. მისი ოჯახი გაექცა ნაცისტებს მეორე მსოფლიო ომის დროს და 1941 წელს ემიგრირდა ამერიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები
Dorylus
Dorylus — საშუალო და მცირე ზომის მომთაბარე ჭიანჭველათა გვარი მონოტიპიური Dorylinae-ს ქვეოჯახიდან.
გავრცელება
გავრცელების არეალი ტროპიკული აზია, აფრიკა.
სისტემატიკა
ცნობილია დაახლოებით 100 სახეობა და ქვესახეობა (ფრჩხილებში ნაჩვენებია ქვეგვართან კუთვნილება, ნომინატური Dorylus s.str. გარდა).
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ისმაილ ბეი გუთგაშინლი
ისმაილ ბეი გუთგაშინლი (İsmayıl bəy Sultan Nəsrullah oğlu Qutqaşınlı; დ. 1806 — გ. 26 აგვისტო [ძვ. სტ. 14 აგვისტო], 1861) — აზერბაიჯანელი მწერალი და რუსი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის ჯარის გენერალ-მაიორი, წმინდა გიორგის ორდენის პირველი აზერბაიჯანელი კავალერი. 1826 წლის 3 სექტემბერს მონაწილეობა მიიღო შამქორთან სპარსელების დამარცხებაში, 13 სექტემბერს ელიზავეტპოლის ბრძოლაში. 1827 წლის 28 იანვარს ბრძოლაში გამორჩევისათვის მიენიჭა პოდპორუდჩიკის წოდება. 1827 წლის ივლისში მონაწილეობას იღებდა აბას-აბადისა და სარდარ-აბადის ციხეების აღებაში. 1827 წლის 24 სექტემბრიდან იმავე წლის 1 ოქტომბრამდე მონაწილეობდა ერივანის აღებაში. 1827 წელს სპარსეთის ომისათვის დაჯილდოვებულ იქნა წმინდა ანას მე-4 ხარისხის ორდენით წარწერით „მამაცობისათვის“ 1828 წლის 25 იანვარს. 1829 წლის 20 ნოემბერს დაინიშნა გენერალ ნიკიტა პანკრატიევის ადიუტანტად. 1831 წლის 6 იანვარს პარუჩიკი გუთგაშინლი გადაყვანილი იყო ლეიბ-გვარდიის პავლოვსკის პოლკში.
სამხედრო სამსახურიდან გამომდინარე გუთგაშინლი გარკვეული ხანი ცხოვრობდა ვარშავაში, სადაც ფრანგულ ენაზე დაწერა მოთხრობა „რაშიდ ბეგი და საადათ ხანუმი“. აზერბაიჯანული ფოლკლორისა და რუსული სენტიმენტალიზმის გავლენით გუთგაშინლიმ დაწერა პირველი აზერბაიჯანული მხატვრული ნაწარმოები ევროპულ სტილში სიყვარულის თემასთან დაკავშირებით. ამ ნოველის გმირი ახალგაზრდა კაცი გამოთქვამს ავტორის განმანათლებლურ და დემოკრატიულ აზრებს. იგი აკრიტიკებს ქალთა უთანასწორობას, უმღერის ურთიერთსიყვარულს.
ისმაილ ბეი გუთგაშინლის ფართო ხედვებზე მოწმობს ასევე მისი მეორე ნაწარმოები „საფარ-ნამე“ („მოგზაურობის წიგნი“) - სამოგზაურო ჩანაწერები, რომლებიც მან შექმნა მექაში 1852 წელს მოგზაურობის დროს. ასევე ცნობილია მისი ლირიკული ლექსები და ჩანაწერები.
ანტონივკა (დოლინსკის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს კიროვოჰრადის ოლქის დოლინსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 298 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დოლინსკის რაიონის სოფლები
გოგიტა აბალიშვილი
გოგიტა აბალიშვილი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 75 კგ), ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, კონსტანცა, რუმინეთი, 75 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ვარკეთილის მეურნეობა
ისტორია
სოფელში აღმოჩენილია ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევრის, ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ბრინჯაოს ყუნწიანი სატევარი, ჰემატიტის ლახტის მსგავსი, ლეგა-მოშავო ფერის თიხის ჭურჭელი და ძვ. წ. VII საუკუნის დასასრულის — ძვ. წ. VI საუკუნის I ნახევარში ე. წ. სკვითური ტიპის ბირნჯაოს სამფრთიანი ისრისპირი. აქვეა შუა საუკუნეების ნასახლარი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3004 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული სოფლები თბილისის ტერიტორიაზე
წაროს კოშკები
წაროს კოშკები — კოშკები მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ წაროს განაპირას. თარიღდებიან გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
პირველი კოშკი
კოშკი მდებარეობს ნასოფლარის სამხრეთით, 500 მეტრზე, ფერდობზე. იგი ხუთსართულიანია (5,4 X 5,2 მ), ზემოთკენ ოდნავ შევიწროებული. ნაშენია ფიქლის მშრალი წყობით. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სართულშუა გადახურვა, მონგრეულია მეხუთე სართულის კედლების დიდი ნაწილი.
შესასვლელი პირველ სართულზე აღმოსავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. დასავლეთ კედლის სამხრეთ ნაწილში ვიწრო სწორკუთხა სათოფურია. სართულის ქვემოთ ყრუკედლებიანი დაბალი სარდაფია. მეორე სართულის სამხრეთ კედელში სწორკუთხა კარია, დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ნაწილში - სათოფური. მესამე სართულის დასავლეთ კედელში განიერი სწორკუთხა სარკმელია. მსგავსი თითო სარკმელია მეოთხე სართულის აღმოსავლეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში. მეხუთე სართულის ოთხივე მხარეს თითო სალოდე ჰქონია (შემორჩენილია კვალი).
მეორე კოშკი
კოშკი დგას ნასოფლარის ჩრდილოეთ ნაწილში, ფერდობზე. გეგმით ოთხკუთხაა (7 X 6 მ), ზემოთკენ ოდნავ შევიწროებული. ნაგებია ფიქლით. წყობა მშრალია. ძეგლი დაზიანებულია: შემორჩენილია ოთხი სართული. ჩამოშლილია ხის სართულშუა გადახურვა, დანგრეულია მეოთხე სართულის კედლების დიდი ნაწილი. პირველ სართულზე შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი თაღოვანია. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების შუაში თითო მარტივი პილასტრია, რომლებიც მეორე სართულის იატაკამდეა აყვანილი. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში გაჭრილია თაღოვანი კარი, რომელიც ამ მხრიდან მოგვიანებით მიშენებულ სათავსში გადიოდა. სართულის სამხრეთ კედელში ორი მცირე ზომის თაღოვანი სარკმელია. მესამე სართული არქიტექტურული გადაწყვეტით მესამე სართულის ანალოგიურია. მეოთხე სართულის დასავლეთ კედლის შუაში თაღოვანი კარია, რომელსაც წინიდან, ფასადის ჩრდილოეთ კედელზე მიდგმული, ოთხკუთხა ბურჯი ადგება. სამხრეთ კედელში სამი თაღოვანი სარკმელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
სანქტ-პეტერბურგის ხარების ეკლესია (ვასილევსკის კუნძული)
სანქტ-პეტერბურგის ხარების ეკლესია (Благовещенская церковь) —  მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში, ვასილევსკის კუნძულზე. აგებულია XVIII საუკუნეში. ტაძარი შენდებოდა 1750-1762 წლებში. აქვს ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესის მშენებლობა ვასილევსკის კუნძლის ჩრდილოეთ ნაწილში დაიწყეს 1738 წელს წმინდა სინოდის კურთხევით. მშენებლობისთის სახსრები გაიღო სანქტ-პეტერბურგელმა ვაჭარმა იროდიონ სტეფანეს ძე ჩირკინმა. ტაძრის მშენებლობა დასრულდა 1742 წელ და იგი მიმდინარეობდ ჯუზეპე ტრეზინის პროექტითა და მთვალყურეობით. ტაძარი იდგა 1762 წლამდე. 1741 წელს პირველად აკურთხეს ეგვტერი მოსკოველი წმინდანების პეტრეს, ალექსის, იონასი და ფილიპეს სახელზე, ხოლო მთავარი საკურთხეველი ღვთისმშობლის ხარების სახელზე აკურთხეს 1742 წელს.
ხის ეკლესია დროებითი აღმოჩნდა, მაგრამ ჯერ კიდევ არ იყო სახსრები ქვის ეკლესიის ასაშენებლად. ქვის ეკლესია ჩრდილოეთით იდგა, დროებითი ეკლესიის გაუქმების შემდეგ მის ადგილზე აღმარტეს ჯვარი და შემოავლეს გალავანი.
XVIII საუკუნის შუა წლებში ვაჭარმა იროდიონ ჩირკინმა, თავის შვილ, ასევე ვაჭარ ივანესთან ერთად გადაწყვიტა აეშენებინათ ახალი, ორსართულიანი ქვის ეკლესია. მის მშენებლობას საფუძველი ჩაუყარეს 1750 წლის 24 მაისს ხის ეკლესიის გვერდით. დამკვეთების მოთხოვნის მიხედვით იგი უნდა ყოფილიყო სანქტ-პეტერბურგის ფერისცვალების ტაძრის ანალოგი. მაგრამ მშენებლობა გაგრძელდა დიდხანს, ხოლო ღვთისმსახურება დაიწყო მხხოლოდ 1758 წელს. ტაძრის კურთხევა შედგა 1762 წლის 15 სექტემბერს. 1769 წელს სამრეკლოს აივანიდან ასტრონმიულ დაკვირევებას ხელმძღვანელობდა ნიკოლოზ კურგანოვი. 1780-იან წლებში ააგეს ოთხიარუსიანი სამრეკლო.
1844-1854 წლებში ეკლესია ეკუთვნოდა ნოვოდევიჩის მონასტერს. მასთან ერთად მონასტერს გადაეცა ეკლესიის მთელი სიმდიდრე, ფინანსები, მიწები სხვადასხვა ადგილზე და სამი ხის და სამი ქვის სახლი. მრევლსა და ეკლესიას არაფერი დარჩენია. ამ ფონზე დაიბადა ახალი ეკლესიის აშენების იდეა, მაგრამ 1854 წელს ხარების ეკლესია დაუბრუნდა ძველ მფლობელებს.
1859 წელს ეკლესია მოხატა მხატვარმა რომან ვინოგრადოვმა. 1899 წელს არქიტექტორმა მიხეილ ერემეევმა მცირე პროსპექტის კუთხეში ააგო სამლოცველო. 1862 წელს ეკლესიის 100 წლისთავთან დაკავშირებით, მასთან გაიხსნა ქალაქში პირველი ღარიბთა დახმარების საზოგადოება. იგი განთავსდა თავშესაფარში.
1936 წლის მარტში ეკლესია დახურეს, შენობას განოიყენებდნენ, როგორც საწყობს. 1992 წელს ეკლესია დაუბრუნდა მრევლს, მიმდინარეობს სარესტავრაციო სამუშაოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
ზარია ლუჰანსკი (საფეხბურთო კლუბი)
ზარია ლუჰანსკი (ФК «Зоря» Луганськ) — უკრაინული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლუჰანსკიდან. ჩამოყალიბდა 1923 წელს. უკრაინის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016–17), უკრაინის თასის ფინალისტი (2015–16), სსრ კავშირის ჩემპიონი (1972), უკრაინის სსრ-ს სამგზის (1938, 1962, 1986) ჩემპიონი. უკრაინის პრემიერლიგის მონაწილე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრ კავშირის საფეხბურთო კლუბები
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:სსრ კავშირის საფეხბურთო კლუბები
Erpland
Erpland — ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფ Ozric Tentacles-ის მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1990 წელს. იგი გამოსცა ლეიბლმა Dovetail Records.
სქოლიო
კატეგორია:1990 წლის ალბომები კატეგორია:Ozric Tentacles-ის ალბომები
სომხეთის დიპლომატიური მისიების სია
ეს არის სომხეთის დიპლომატიური მისიების სია. სომხეთი მსოფლიო ოკეანეზე გასასვლელის არმქონე სახელმწიფოა სამხრეთ კავკასიაში. 5 მილიონზე მეტი სომეხი ქვეყნის საზღვრებს გარეთ ცხოვრობს. მათი დიდი თემები არსებობს რუსეთში, საფრანგეთში, ირანში, აშშ-ში, საქართველოში, ლიბანში, არგენტინასა და უკრაინაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის საგარეო პოლიტიკა
Francisella
Francisella — გრამუარყოფითი პათოგენური ბაქტერიების გვარი. ისინი მცირე ზომის კოკობაცილური ან ჩხირის ფორმის, უძრავი ორგანიზმები არიან, რომლებიც მაკროფაგების ფაკულტატურ უჯრედშიდა პარაზიტებს წარმოადგენენ.
Francisella tularensis აღმოჩენილი იყო ბაქტერიოლოგ ედუარდ ფრანცისის მიერ 1922 წელს, რომელმაც დაადგინა, რომ ეს სახეობა ტულარემიის გამომწვევი აგენტია.
პათოგენეზი
გვარის ტიპობრივი სახეობა, F. tularensis იწვევს ტულარემიას. F. novicida და F. philomiragia იწვევენ სეფსისს და ინვაზიურ, სისტემურ ინფექციებს.
ტაქსონომია
გვარის ტაქსონობია ცოტაოდენ არაზუსტია, განსაკუთრებით F. novicida-ს შემთხვევაში (შესაძლოა, F. tularensis-ის ქვესახეობა იყოს). ზოგადად, სახეობის იდენტიფიკაცია ხდება ბიოქიმიური ნიშნების მიხედვით ან 16S რ-რნმ სეკვენსირებით. 2012 წლის ივნისში გამოქვეყნდა სტატია, რომელშიც მთლიანი გენომის სეკვენსირების საფუძველზე განახლდა გვარის ფილოგენობა - შესაძლოა მისი დაყოფა 2 ძირითად ჯგუფად: ერთში შედის F. tularensis, F. novicida და F. hispanensis, ხოლო მეორეში - F. philomiragia და F. noatunensis.
ლაბორატორიული თვისებები
Francisella-ს სახეობები გარემოში დიდი ხნის განმავლობაში ინარჩუნებენ სიცოცხლისუნარიანობას. პარადოქსულად, მათი კულტივირება და შენარჩუნება ლაბორატორიულ პირობებში მარტივი არაა. ზრდა ნელა მიმდინარეობს (თუმცა, შესაძლებელია აჩქარება CO 2 -ის დამატებით) და არეს მიმართ გარკვეული მოთხოვნები გააჩნიათ - Francisella-ს სახეობების უმეტესობა საჭიროებს ცისტინისა და ცისტეინის დამატებას. მათი ზრდა წარმატებით განხორციელდება მრავალი სუბსტრატის გამოყენებით, მათ შორის თაიერ-მარტინის სუბსტრატი ზემოთ ხსენებული დანამატების თანაობისას.
რესურსები ინტერნეტში
Francisella- ტაქსონიმიური ინფორმაცია, ბიოინფორმატიკის რესურსების ცენტრი
Francisella ვირთევზებში კატეგორია:ბაქტერიები
სელმა ერგეჩი
სელმა ერგეჩი (Selma Ergeç; დ. 1 ნოემბერი, 1978, ჰამი, გერმანია) — თურქი-გერმანელი მსახიობი და მოდელი.
ბიოგრაფია
სელმა ერგეჩი დაიბადა 1978 წლის 1 ნოემბერს გერმანიაში, ქალაქ ჰამში. სელმა 9 წლიდან ვეგეტარიანელია. მამამისი წარმოშობით თურქია, მუშაობდა ექიმად. დედა გერმანელია. 1983 წელს ოჯახი თურქეთში გადავიდა, ჯერ მერსინში ცხოვრობდნენ, შემდეგ კი ანკარაში. 1989 წელს ოჯახი ისევ გერმანიაში გადავიდა. 1995 წელს სელმამ ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის სკოლის დამთავრების შემდეგ, მიიღო საშუალო განათლების დიპლომი. 1995-1996 წლებში სწავლობდა ჰედინგსტონის ოქსფორდის სკოლაში. სტუდენტთა გაცვლის პროგრამის წყალობით 1996-1998 წლებში სწავლობდა საფრანგეთის ქალაქ ლილში. აქედან წამოსვლის შემდეგ, თურქეთში სტამბოლის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე განაგრძო სწავლა. პარალელურად ის სამედიცინი კლინიკაში მუშაობდა სტაჟიორად. სამედიცინო სტაჟირების დამთავრების შემდეგ გადაიღეს სერიალში „ვაშლის ნახევარი“. სამსახიობო ხელოვნების ამაღლების მიზნით 2003 წლიდან ალი უზუნათაგანთან დაიწყო მეცადინეობა. წარმატებას მან თურქულ-ამერიკულ პროექტის „ქსელი 2.0“ გადაღებისას მიოპოვა. სერიალების გადაღებასთან ერთად, იგი სარეკლამო ბრენდ „Selamlique“-ის სარეკლამო მოდელად მუშაობდა.
საუბრობს ექვს ენაზე (გერმანული, ინგლისური, ფრანგული, ლათინური, თურქული, იტალიური). 2015 წლის 26 სექტემბერს სელმა ცოლად გაჰყვა ბიზნესმენ ჯან ოზს.
მიუნხენი (ფილმი)
მიუნხენი (Munich) — რეჟისორ სტივენ სპილბერგის 2005 წლის პოლიტიკური თრილერი. ფილმმა მიიღო ოსკარის 5 ნომინაცია.
სიუჟეტი
1972 წელს მიუნხენის ოლიმპიადაზე ებრაელი სპორტსმენები პალესტინელებმა დახოცეს. ისრაელის მთავრობამ ოპერაცია პალესტინის განმათავისუფლებელი ორგანიზაციის წინააღმდეგ ოპერაცია „ღვთის რისხვა“ დაგეგმა. ფილმი ტრაგედიის შემდეგ განვითარებულ მოვლენებზე მოგვითხრობს
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2005 წლის ფილმები კატეგორია:პოლიტიკური ფილმები კატეგორია:სტივენ სპილბერგის ფილმები კატეგორია:წიგნებზე დაფუძნებული ფილმები
გურა-ბიკულუი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
ვაგიფ სულთანლი
ვაგიფ სულთანლი (ვაგიფ სულთან ოღლი ვერდიევი; Vaqif Sultanlı) — აზერბაიჯანელი პროზაიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი, 1994 წლიდან აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1997), პროფესორი (1999).
ვაგიფ სულთანლი დაიბადა 1958 წლის 2 მარტს აზერბაიჯანის სსრ-ის ქურდამირის რაიონის სოფელ შაჰსევანში.
დაამთავრა სოფელ ქოჰნაბაზარის საშუალო სკოლა (1964 – 1974). პარალელურად სწავლობდა ქურდამირის რაიონულ მუსიკალურ სკოლაში (1970 – 1975). რაღაც დროის განმავლობაში მუშაობდა მუშად ქურდამირის ელექტროქსელში (1974 – 1976).
1981 წელს წარჩინების დიპლომით დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი, რის შემდეგაც ვ.სულთანლი გააწესეს აზერბაიჯანული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად ისმაილლის რაიონის სოფელ კალაჯიგის საშუალო სკოლაში. შემდგომში სწავლა გააგრძელა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თანამედროვე ლიტერატურის კათედრის ასპირანტურაში.
მუშაობდა ლიტერატურული გადაცემების კორესპონდენტად ამერიკული რადიოსადგურების („თავისუფლება“ და „თავისუფალი ევროპა“) აზერბაიჯანულ რედაქციაში (1995 – 1998). გახლდა რამდენიმე ჟურნალის მთავარი რედაქტორი, რომლებიც გამოდიოდნენ პოლონეთში („ხუდაფარინი“, 1995), შვედეთში („არაზი“, 1996 – 1997), აშშ-ში („მსოფლიოს აზერბაიჯანელები“, 2000 – 2012).
თურქული ლიტერატურის ორგანიზაციის („კვიპროსი-ბალკანეთი-ევრაზია“) კავკასიური ბიუროს ხელმძღვანელია. მსოფლიოს 40-ზე მეტ ქვეყანაში ჩატარებული საერთაშორისო კონფერენციების, სიმპოზიუმებსა და ფორუმების მონაწილე და მომხსენებელია.
ჰასან ბეკ ზარდაბის სახელობის პრემიისა (1995) და თურქული ლიტერატურის ორგანიზაციის („კვიპროსი-ბალკანეთი-ევრაზია“) პრემიის (2002) ლაურეატია. 2014 წელს დაჯილდოვდა ეგვიპტის კულტურის სამინისტროს საპატიო სიგელით.
იყო არჩეული მსოფლიოს აზერბაიჯანელთა კონგრესის საბჭოს წევრად, რომლის ყრილობები ჩატარდა შვედეთში (2001), ნიდერლანდებში (2002), გერმანიაში (2004), ბელგიასა (2008) და დიდ ბრიტანეთში (2010).
2012 წელს დაარსებული საერთაშორისო ეპოსების კვლევების საზოგადოების (ცენტრალური ოფისი მდებარეობს პეკინში) წევრია (The International Society for Epic Studies).
2018 წელს არჩეულ იქნა მწერალთა საერთაშორისო ასოციაციის წევრად, რომელიც მდებარეობს ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მწერლები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფილოლოგები
ანტონივკა (დომანივკის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს მიკოლაივის ოლქის დომანივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 166 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დომანივკის რაიონის სოფლები
რამიზ მამედოვი
რამიზ მამედოვი (რამიზ მაჰმუდ ოღლი მამედოვი) დაიბადა 1950 წლის 4 თებერვალს საქართველოს სსრ-ის გარდაბნის რაიონის სოფელ ყარაჯალარში. 1967 წელს დაამთავრა მშობლიური სოფლის საშუალო სკოლა და შევიდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე. 1972 წელს დაამთავრა უნივერსიტეტი.
1973 წელს დაიწყო მუშაობა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული აკადემიკოს ჰასან ალიევის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის კასპიის ზღვის პრობლემათა ცენტრში. გეოგრაფიის ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს გადაწყვეტილებით 1975 – 1977 წლებში გაიარა სტაჟირება მოსკოვის ოკეანოლოგიურ ინსტიტუტში, ხოლო 1977 წელს შევიდა ამავე ინსტიტუტის დასწრებულ ასპირანტურაში. 1980 წლის იანვარში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „ტურბულენტური ცვლა წყალმცირე ზღვებსა და მტკნარ ხელოვნურ წყალსატევებში“ მოსკოვის ოკეანოლოგიური ინსტიტუტის დისერტაციების საბჭოში, რისთვისაც მიენიჭა ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო წოდება.
1996 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „კასპიის ზღვის ჰიდროფიზიკური ველების ცვალებადობა და მათი გავლენა დაბინძურების გავრცელებაზე“. მას მიენიჭა ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორის წოდება. 2001 წელს არჩეულ იქნა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად. 2009 წელს აზერბაიჯანის უმაღლესი საატესტაციო კომიტეტის გადაწყვეტილებით მიენიჭა ჰიდროლოგიის პროფესორის წოდება.
მთლიანობაში მსოფლიოს 82 ქალაქში (პარიზი, სან-ფრანცისკო, ბრიუსელი, ლონდონი, ათენი, სტამბული, მოსკოვი, სანქტ-პეტერბურგი, ბუქარესტი, ბერლინი და სხ.) ჩატარებული სხვადასხვა სამეცნიერო სხდომის მონაწილეა. ამჟამად თანამშრომლობს 35-ზე მეტ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტთან და უნივერსიტეტთან. მინიჭებული აქვს აშშ-ის სამოქალაქო კვლევებისა და განვითარების ფონდის, ევროპულ ფონდ „კოპერნიკუსის“, ჩარჩოების პროგრამის 6 და 7, ნატო-ს ფონდის „მეცნიერებისა და მშვიდობის სახელით“ და სხ. საერთაშორისო ფონდების სამეცნიერო გრანტები. აგრძელებს სამეცნიერო-კვლევით თანამშრომლობას ევროპისა და აშშ-ის წამყვან მეცნიერებთან და უნივერსიტეტებთან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
ისაბელ კლარა ეუხენია
ისაბელ კლარა ეუხენია (Isabel Clara Eugenia; დ. 12 აგვისტო, 1566, სეგოვია, ესპანეთის იმპერია ― გ. 1 დეკემბერი, 1633, ბრიუსელი, ბრაბანტის საჰერცოგო) ― ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთისა და პორტუგალიის მეფე ფილიპე II-ისა და დედოფალ ელიზაბეტ დე ვალუას უფროსი ქალიშვილი. ესპანური ნიდერლანდების სუვერენული მმართველი 1598 წლიდან გარდაცვალებამდე. 1621 წლამდე ქვეყანას მართავდა თავის ქმართან, ერცჰერცოგ ალბერტ VII ავსტრიელთან ერთად, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ერთპიროვნულ მონარქად იქცა. მისი სახელი ნიდერლანდების ოქროს ხანას უკავშირდება. იგი XVI-XVII საუკუნეების ევროპის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე დიდი ძალაუფლების მქონე ქალადაა აღიარებული.
ბავშვობა
მარცხნივ|მინი|266x266პქ|ისაბელ კლარა ეუხენია (მარცხნივ) და მისი და, კატალინა მიკაელა, 1570 წელს ისაბელ კლარა ეუხენია დაიბადა 1566 წლის 12 აგვისტოს ვალსაინის სამეფო სასახლეში, ქალაქ სეგოვიაში. იგი იყო ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ისა და მისი მესამე მეუღლის, დედოფალ ელიზაბეტ დე ვალუას პირველი გადარჩენილი ქალიშვილი. გავრცელებული ინფორმაციით, მამამისს იმდენად გაუხარდა მისი დაბადება, რომ სქესისათვის ყურადღება არ მიუქცევია და განაცხადა, რომ უფრო ბედნიერი იყო, ვიდრე ვაჟის ყოლის შემთხვევაში იქნებოდა. მართალია მას უკვე ჰყავდა ვაჟი პირველი ცოლისაგან, პრინცი დონ კარლოსის სახით, თუმცა ფილიპეს მასთან ახლო ურთიერთობა არასოდეს ჰქონია და მეტიც, მასთან მუდმივ კონფლიქტში იყო.
ისაბელ კლარა ეუხენია დაბადებიდან მალევე კათოლიკე ქრისტიანად მონათლა კარდინალმა ხუან ბაუტისტა კასტანეომ, რომელიც შემდეგში რომის პაპი გახდა ურბან VII-ის სახელით. მისი ნათლია ბიძამისი, დონ ხუან ავსტრიელი იყო. მას სახელი შემდეგი მიზეზებით შეურჩია მამამისმა: პირველი სახელი, ისაბელი, დედამისის, დედოფალ ელიზაბეტ დე ვალუას პატივსაცემად (ფრანგული სახელი ელიზაბეტი ესპანურში ითარგმნება, როგორც ისაბელი), მეორე სახელი, კლარა, წმინდა კლარა ასიზელის პატივსაცემად, რამეთუ მისი დაბადებისას ამ წმინდანის ხსენების დღე იყო, ხოლო ეუხენია წმინდა ევგენის პატივსაცემად, რომლის წმინდა ნაწილებიც საფრანგეთიდან ტოლედოში დედოფალმა ელიზაბეტმა თავისი ძმის, მეფე შარლ IX-ის დახმარებით ჩაიტანა.
ერთი წლის შემდეგ დაიბადა ისაბელის ერთადერთი ღვიძლი და, ინფანტა კატალინა მიკაელა. მეფე და დედოფალი თავიანთ ქალიშვილებთან ძალიან ახლოს იყვნენ, გამუდმებით ეთამაშებოდნენ და ახალ სათამაშოებს ჩუქნიდნენ. უკვე 1568 წლის 3 ოქტომბერს ისაბელის დედა, დედოფალი ელიზაბეტი მშობიარობას გადაჰყვა 23 წლის ასაკში, რა დროსაც მკვდარი ბავშვი გააჩინა.
დაქვრივებიდან ორ წელიწადში ფილიპე II მეოთხედ და უკანასკნელად დაქორწინდა თავის დისწულზე, საღვთო რომის იმპერატორის უფროს ქალიშვილ ანა ავსტრიელზე, რომელიც ასევე საფრანგეთის დედოფლის დაც იყო. დედინაცვალს ისაბელი და მისი და ძალიან უყვარდა და მათ საკუთარი ქალიშვილებივით ზრდიდა. ამის გამო დებს ახლო ურთიერთობა ჰქონდათ როგორც ერთმანეთთან, ისე მამასა და დედინაცვალთან. ფილიპეს ანასთან კიდევ ხუთი შვილი გაუჩნდა, მაგრამ მხოლოდ ერთი მათგანი, პრინცი ფილიპე გადაურჩა ბავშვობაში სიკვდილს. ცნობილია ისიც, რომ მეფე ფილიპეს თავისი ქალიშვილები ყოველთვის განსაკუთრებით უყვარდა, მიჯაჭვული იყო მათზე და ამიტომაც აჭიანურებდა მათ გათხოვებას, მათთან გაგზავნილ წერილებს კი ხელს ყოველთვის ასე აწერდა „შენი კარგი მამა“.
ახალგაზრდობა
მარცხნივ|მინი|295x295პქ|ისაბელ კლარა ეუხენია 1585 წელს ისაბელსა და კატალინას მათი დედინაცვლის, დედოფალ ანას სეფექალი, მარგარიტა დე კარდონა და ასევე მათი განსვენებული დედის ფრანგი სეფექალები ზრდიდნენ, როგორიცაა მაგალითად კლოდ დე ვინელი. ორივე დას მემატიანეები ახასიათებენ შემდეგნაირად: „ინტელექტუალები, რომელთაც კარგად იციან თავიანთი მაღალი სოციალური მდგომარეობის ფასი“. მინი|337x337პქ|ისაბელ კლარა ეუხენიაისაბელ კლარა ეუხენია მამამ კარგი განათლებით უზრუნველყო. იგი შეისწავლიდა პოლიტიკას, დიპლომატიას, მათემატიკას და გარდა მშობლიური ესპანურისა კარგად იცოდა ნიდერლანდური, ფრანგული და იტალიური ენები. სოფონისბა ანგისოლამ, რომელიც ესპანეთის სამეფო კარის მხატვარი იყო ჯერ კიდევ ისაბელის დედის დედოფლობის პერიოდიდან მოყოლებული, ინფანტას ფერწერის უნარებიც გაუვითარა. ისაბელ კლარა ეუხენია ის ერთადერთი პიროვნება იყო, რომელსაც ფილიპე II ნებას რთავდა დახმარებოდა სახელმწიფოს მართვაში. როგორც წესი იგი მის საბუთებს აწესრიგებდა ხოლმე და იტალიურიდან ყველაფერს ესპანურად უთარგმნიდა.
საფრანგეთის ტახტის კანდიდატი
მას შემდეგ, რაც ისაბელ კლარა ეუხენიას დედის ძმა, საფრანგეთის მეფე ანრი III 1589 წლის 2 აგვისტოს ფანატიკოსმა ჟაკ კლემენმა მოკლა, შეწყდა ვალუას დინასტიაც და ტახტზე პრეტენზია ერთობლივად რამდენიმე კანდიდატმა გამოთქვა. მათ შორის იყო ფილიპე II-ც, რომელმაც საფრანგეთის გვირგვინი ისაბელის სახელით მოითხოვა, ვინაიდან ისაბელ კლარა ეუხენია დედის ხაზით ანრი II-ის უფროსი შვილიშვილი იყო, თუმცა საფრანგეთში მოქმედი სალიკური სამართლის გამო ქალს ტახტზე ასვლა არ შეეძლო. ამასთან ერთად, ესპანეთის მეფეზე ქორწინებისას ისაბელის დედამ უარი განაცხადა თავის ფრანგულ მემკვიდრეობაზე, თუმცა, მიუხედავად ამისა, კათოლიკეებისაგან დაკომპლექტებულმა პარიზის პარლამენტმა ისაბელი გამოაცხადა „საფრანგეთის კანონიერ სუვერენად“, რამეთუ მათ არ სურდათ ჰუგენოტი ანრი ნავარელის გამეფება, რომელსაც დაუტოვა ტახტი ანრი III-მ. ტრადიციული ფრანგული მემკვიდრული წესის მიხედვითაც მემკვიდრე ანრი ნავარელი იყო, ამასთან ერთად მას ცოლად ანრი III-ის და, მარგარიტა ვალუა ჰყავდა, რის გამოც მან მოახერხა საფრაგნეთის მეფე გამხდარიყო. მას შემდეგ, რაც მან კათოლიკობა მიიღო, მთელი საფრანგეთი მიემხრო და 1594 წელს ფილიპე იძულებული გახდა ისაბელის სახელით უარი ეთქვა მემკვიდრეობაზე და ანრი IV საფრანგეთის მეფედ ეცნო.
საქორწინო მოლაპარაკებები
მარცხნივ|მინი|390x390პქ|ისაბელ კლარა ეუხენია 1599 წელს
ნიშნობა რუდოლფზე
როგორც ესპანეთისა და პორტუგალიის კოლონიური იმპერიების ინფანტა, ისაბელ კლარა ეუხენია ევროპის საქორწინო ბაზარზე ერთ-ერთი ყველაზე სასურველი საცოლე იყო.
ჯერ კიდევ ორი წლის ასაკში იგი დანიშნეს მისი მამიდის, მარია ესპანელის უფროს ვაჟზე, საღვთო რომის იმპერატორ რუდოლფ II-ზე, რომელიც ასევე მისი დედინაცვლის ძმა იყო. ამის მიუხედავად, ფილიპეს შემოღებული წესის გამო ისაბელას 20 წლამდე გათხოვება არ შეეძლო. საბოლოოდ, რუდოლფმა გამოაცხადა, რომ არავისზე დაქორწინებას არ აპირებდა, რის გამოც ეს ნიშნობა გაბათილდა. ამის გამო ისაბელი დაავადებულ მამაზე ზრუნავდა, რამეთუ ფილიპეს ბოლო წლებში ჩიყვი, სიმსივნე და ხშირი გაციებები დაეწყო.
ქორწინება ალბერტზე
საბოლოოდ, გარდაცვალებამდე რამდენიმე თვით ადრე, ფილიპე II-მ გადაწყვიტა, რომ ესპანური ნიდერლანდები ისაბელისათვის დაეტოვებინა, იმ პირობით, თუ იგი თავის მეორე მამიდაშვილზე, ერცჰერცოგ ალბერტ VII ავსტრიელზე დაქორწინდებოდა. ალბერტი რუდოლფის უმცროსი ძმა და პორტუგალიის მეფისნაცვალი იყო. ამასთან, იგი თავის დას, დედოფალ ანას ქორწინებისას ჩაჰყვა ესპანეთში და ფილიპეს ნდობით დიდად სარგებლობდა. ფილიპეს ანდერძით, ისინი ერთად გამეფდებოდნენ ნიდერლანდებში და თანაბარი ძალაუფლებით ისარგებლებდნენ. მათი მამრობითი სქესის მემკვიდრეები მათ შემდეგ მემკვიდრეობით მიიღებდნენ ნიდერლანდებზე, მაგრამ თუ მხოლოდ ქალიშვილი ეყოლებოდათ, იგი აუცილებლად ესპანეთის მეფეზე უნდა დაქორწინებულიყო და ნიდელანდები ამით ისევ ესპანეთს მიერთებოდა. ამ დადგენილების მიუხედავად, ისაბელსა და ალბერტს შვილები საერთოდ არ ჰყავდათ და მათი გარდაცვალების შემდეგ ნიდერლანდები ავტომატურად გადაეცა ისევ ესპანეთის მეფეს, ანუ ისაბელის ძმისწულს.
გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე, 1598 წლის 6 მაისს ფილიპე ისაბელისა და ალბერტის სასარგებლოდ გადადგა ნიდერლანდების ტახტიდან. იმავე წლის 13 სექტემბერს იგი გარდაიცვალა, რამაც მათი ქორწინება შეაყოვნა, თუმცა ისაბელის ნახევარ-ძმის, მეფე ფილიპე III-ის კურთხევით ისინი 1599 წლის 18 აპრილს ვალენსიაში დაქორწინდნენ. 1605, 1607 და 1609 წლებში ისაბელმა ბავშვები გააჩინა, თუმცა ისინი სამივენი ჩვილობაში გარდაიცვალნენ, შემდეგ კი აღარც დაორსულებულა.
ჰაბსბურგთა ნიდერლანდების მმართველი
მინი|487x487პქ|ისაბელ კლარა ეუხენია ქმართან ერთად 1615 წელს
პირველი წლები
1601 წლიდან ერცჰერცოგმა და ერცჰერცოგინიამ ერთობლივად დაიწყეს ჰაბსბურგთა ნიდერლანდების მართვა. მათი მმართველობა გარდამტეხი მოვლენა აღმოჩნდა ესპანური ნიდერლანდების ისტორიაში, რამეთუ მოახერხეს მის სამხრეთულ მიწებზე დაწყებული რეფორმაციის შეჩერება, აქ კათოლიკური აღმსარებლობისა და ესპანური მმართველობის შენარჩუნება.
საგარეო პოლიტიკა
ალბერტისა და ისაბელის მმართველობის პირველ ნახევარში ომი დომინირებდა. ჩრდილოეთ ნიდერლანდების გაერთიანებულ პროვინციებსა და ინგლისის დედოფალ ელისაბედ I-თან ურთიერთობის დალაგების წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ, მათ მიზნად სამხრეთი ნიდერლანდების მათგან იზოლირება დაისახეს. მათი სტრატეგია ის იყო, რომ ეიძულებინათ ოპონენტები მოლაპარაკების მაგიდასთან მისულიყვნენ.
ამ მიზნის მისაღწევად გადაწყვიტეს თავიანთი მრავალფეროვანი ფლამანდიური კლასები გამოეყენებინათ. ფლანდრია მდიდარი იყო ევროპაში ცნობილი ხელოვანი ადამიანებით, ბაროკოს სტილის ვიზუალური ხელოვნება კი ალბერტმა და ისაბელმა კონტრრეფორმაციის მთავარ იარაღად აქციეს. მათ პერიოდში ბრიუსელი ევროპის ერთ-ერთ მთავარ პოლიტიკურ-სამხატვრო ცენტრად იქცა. შეიძლება ითქვას, რომ ბრიუსელში ერთიანდებოდა მაშინდელი მთელი ევროპა, რამეთუ აქ თავი მოიყარეს: ფლამანდიელმა მხატვრებმა და დიპლომატებმა, ესპანელმა ინკვიზიტორებმა, იტალიელმა მრჩევლებმა, ბურგუნდიელმა ჩინოვნიკებმა, ინგლისელმა მუსიკოსებმა, გერმანელმა სამხედროებმა და ნიდერლანდელმა აზნაურებმა. ამრიგად, ბრიუსელი იქცა ჰაბსბურგთა მონარქიის გულად, რომელზეც გადიოდა მადრიდის, ვენის, პარიზის, ლონდონის, ლისაბონის, გრაცის, ინსბრუკის, პრაღისა და ჰააგის დამაკავშირებელი დიპლომატიური ქსელი.
1603 წელს დედოფალ ელისაბედ I-ის გარდაცვალებამ და ინგლისის ტახტზე შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ VI-ის ასვლამ პოლიტიკური ვითარება გააუმჯობესა და მშვიდობისაკენ გზა გახსნა. 1604 წლის 24 ივლისს ინგლისმა, ესპანეთმა და ნიდერლანდებმა ხელი მოაწერეს ლონდონის ხელშეკრულებას, თუმცა საბოლოო მშვიდობის დამყარებას ხელს უშლიდა რელიგიური საკითხები. დენთის შეთქმულების სახელით ცნობილმა ინგლისელი კათოლიკეების მცდელობამ დაემხოთ პროტესტანტი მეფე ჯეიმზი, ლონდონსა და ბრიუსელს შორის დიპლომატიური დაძაბულობა გააჩინა. საბოლოოდ, ჯეიმზის მეუღლემ, დედოფალმა ანა დანიელმა ბრიუსელში თავისი პორტრეტი გააგზავნა, როგორც მეგობრობისა და კეთილგანწყობის სიმბოლო, რითაც დაძაბულობა განიმუხტა.
დიპლომატიური იზოლაციის საფრთხე განსაკუთრებით მას შემდეგ გაქრა, რაც 1609 წლის აპრილში გენერალმა ამბროჯიო სპინოლამ ჩრდილონიდერლანდელები ცეცხლის შეწყვეტაზე დაითანხმა. იმავე წლის 9 აპრილს ორ მხარეს შორის გაფორმდა თერთმეტწლიანი სამშვიდობო ხელშეკრულება. ოთხათწლეულიანი ომის შემდეგ, ამ ზავმა ნიდერლანდებში საბოლოოდ დაამყარა მრავალწლიანი მშვიდობა.
ეკონომიკა
ამასთან, მდინარე შელდტის გადაკეტვამ მათ ხელი შეუშალა საერთაშორისო ვაჭრობასი ჩაბმულიყვნენ. იტალიურ მოდელზე დაყრდნობით მთავრობამ მალევე შექმნა Monti di Pieta-ს სავაჭრო ქსელი, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებდა ბრიუსელს, ბრიუგეს, ოსტენდეს, ვენლოსა და რაინგერგს, შელდტის გვერდის ავლით.
რელიგია
მინი|329x329პქ|მონაზვნად აღკვეცილი ისაბელ კლარა ეუხენია 1627 წელს ისაბელისა და ალბერტის მმართველობამ უზრუნველყო ჰაბსბურგთა ნიდერლანდებში მიმდინარე რეფორმაციის კათოლიკეთა ტრიუმფით დასრულება. ამის გამო პროტესტანტების უმეტესობამ უბრალოდ დატოვა სამხრეთი ნიდერლანდები და ჩრდილოეთში გადასახლდა. 1597 წელს ჩატარებული პროტესტანტების მასობრივი წმენდის შემდეგ, მათი რეჟიმის შემდეგ რელიგიურ უმცირესობებს აქტიურად აღარ დევნიდნენ. 1609 წელს მიღებული კანონის თანახმად, ნიდერლანდებში შეწყდებოდა პროტესტანტების დევნა, თუ ისინი პატივს სცემდნენ საზოგადოებრივ წესებს და არ დაიწყებდნენ თავიანთი რელიგიის გავრცელების მცდელობებს.
ესპანეთთან ურთიერთობა
ისაბელისა და ალბერტის ერთობლივმა მმართველობამ ხელი შეუწყო სამხრეთი ნიდერლანდების, როგორც სახელმწიფოს იდენტურობის ზრდას. თუმცაღა, ვინაიდან მათი სამივე შვილი ჩვილობაშივე დაიღუპა, ნათელი იყო, რომ მათ დაწყებულ ამ საქმეს არავინ გააგრძელებდა და ნიდერლანდები ისევ ესპანეთს მიუერთდებოდა, ფილიპე II-ის ანდერძის შესაბამისად.
მას შემდეგ, რაც ნათელი გახდა, რომ მემკვიდრე აღარ ეყოლებოდათ, ისაბელისა და ალბერტის მთავარ მიზნად იქცა ნიდერლანდების შემზადება ისევ ესპანურ მონარქიაში შესასვლელად. მათ მოახერხეს ნიდერლანდებში ჰაბსბურგთა ცუდი ავტორიტეტის გამოსწორება და ანტვერპენელების შემორიგება. შედეგად, სამხრეთულმა პროვინციებმა ერთგულების ფიცი დადეს.
1621 წელს ალბერტი გარდაიცვალა და ისაბელი ნიდერლანდების ერთპიროვნული მმართველი გახდა. იგი მეორედ აღარ გათხოვილა და ქმრის დაკარგვის შემდეგაც განაგრძობდა პოლიტიკური წარმატებების მიღწევას. 1625 წელს მან დაიპყრო ბრედა, თუმცა იმავე წელს ჰერტგენბოში, 1632 წელს კი მაასტრიხტიც დაკარგა.
ბრიუსელის სამეფო კარი
მინი|348x348პქ|ისაბელისა და ალბერტის პირადი გალერეა ბრიუსელში ისაბელი და ალბერტი ნიდერლანდებში დიდად მფარველობდნენ ბაროკოს სტილის ხელოვნებას. ისინი მფარველობნენ ისეთ მხატვრებსა და არქიტექტორებს, როგორებიც იყვნენ: პეტერ პაულ რუბენსი (მათი სამეფო კარის მხატვარი 1609 წლიდან), ვენცელ კობერგერი, იაკობ ფრანკარტი, პეტერ ბრუეგელ უმცროსი, დე ნოლეების ოჯახი, ვან ვეენების ოჯახი და მრავალი სხვა, რომელთაც ბრიუსელის სამეფო კარი ევროპის ერთ-ერთ კულტურულ დედაქალაქად აქციეს.
1633 წელს, ისაბელის გარდაცვალების შემდეგ, მათი უდიდესი ხელოვნების ნიმუშთა კოლექცია მთელ ევროპაში გაიფანტა, ნაწილი კი საერთოდ დაიკარგა, ან განადგურდა. მიუხედავად ამისა, თავიანთი პატრონაჟით მათ ხელოვნების ისტორიაში საპატიო ადგილი დაიმკვიდრეს.