cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მურმანსკის საერთაშორისო აეროპორტი
მურმანსკის საერთაშორისო აეროპორტი (Аэропо́рт Му́рманск) (IATA: MMK, ICAO: ULMM) — საერთაშორისო აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ მურმანსკიდან 24 კმ-ში. 2006 წელს მგზავრების რაოდენობამ 276 599 კაცი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
I Want to Break Free
„I Want to Break Free“ — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Queen-ის სიმღერა და სინგლი 1984 წლის ალბომიდან The Works. მისი ავტორია ჯონ დიკონი. სინგლი გამოიცა 7" და 12" ფორმატებში, ისევე, როგორც 3" და 5" CD-ებზე. არსებობს სიმღერის რამდენიმე ვერსია, წარმოდგენილი ალბომზე, სინგლზე და გაფართოებული ვარიანტის სახით. ჯგუფი მას კონცერტებზე თითქმის ყოველთვის ასრულებდა. ფრედი მერკურისადმი მიძღვნილი კონცერტის ფარგლებში „I Want to Break Free“ შეასრულა ლიზა სტენსფილდმა.
აგრეთვე ცნობილია სიმღერის მუსიკალური ვიდეო, რომელშიც მისი წევრები ჩაცმულები არიან ქალის სამოსებში. ასეთი იდეის ავტორი იყო ჯგუფის დრამერი როჯერ ტეილორი. ჩანაფიქრით ეს არის ტელესერიალ „Coronation Street“-ის სტილისტიკის პაროდია. ვიდეოს მეორე ნაწილში გამოყენებულია კადრები კომპოზიციიდან, რომელიც შესრულებულია სამეფო საბალეტო დასის მიერ, უეინ იგლინგის ხელმძღვანელობით. მიუხედავად იმისა, რომ ბრიტანეთში ასეთი პაროდია მოიწონეს, აშშ-ში მან არაერთგვაროვანი შეფასებები გამოიწვია და ამოღებული იყო MTV-ის და სხვა ტელეარხების ეთერიდან. 1984 წელს გამოცემის შემდეგ სინგლი ევროპაშიც და ამერიკაშიც წარმატებული იყო, მოხვდა რა ჩარტების პირველ ათეულში და იქცა შევიწროების წინააღმდეგ მიმართულ ჰიმნად. აშშ-ის ჩარტში მან 45-ე პოზიცია დაიკავა, ხოლო ბრიტანეთში #3 იყო და 200.000 გაყიდული ასლით შეიძინა ვერცხლის სტატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:1984 წლის სინგლები კატეგორია:2004 წლის სინგლები კატეგორია:Queen-ის სიმღერები კატეგორია:1984 წლის სიმღერები კატეგორია:EMI Records-ის სინგლები კატეგორია:Capitol Records-ის სინგლები კატეგორია:Hollywood Records-ის სინგლები
ტრიგლავი
ტრიგლავი (Triglav) — მთა სლოვენიაში, იულიუსის ალპებზე, ქალაქ ლიუბლიანიდან ჩრდილო-დასავლეთით 64 კმ-ში. სიმაღლე 2864 მ. სლოვენიის უმაღლესი წერტილი. აგებულია კირქვებით. დამახასიათებელია რელიეფის მყინვარული და კარსტული ფორმები. ტრიგლავი — სლოვენიის ეროვნული სიმბოლოა, რომელიც გამოსახულია სლოვენიის გერბსა და დროშაზე. მთა და მისი მიდამოები გამოცხადებულია ეროვნულ პარკად. შემოსილია მთის ტყით, მდელოებით. პირველად მწვერვალი დაიპყრო ოთხმა სლოვენიელმა ალპინისტმა 1778 წლის 26 აგვისტოს. მწვერვალზეა კოშკი, რომელიც აღმართულ იქნა 1895 წლის 7 აგვისტოს. სლოვენიის მითოლოგიაში მთა განსაკუთრებულ ადგილს იკავებდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვენიის მთები
დავით მაზანაშვილი
დავით მაზანაშვილი (დ. 7 აგვისტო, 1972) — ქართველი პიანისტი.
ფორტეპიანოზე დაკვრას 4 წლიდან ეუფლება. 10 წლის ასაკში ახალგაზრდა კომპოზიტორთა კონკურსის ლაურეატობის წოდება მიიღო. მუსიკალური სასწავლებელში გაიარა როგორც კლასიკური და ჯაზური ფორტეპიანოს, ასევე საკომპოზიციო კლასი. 1999 წელს მუშაობდა და მოღვაწეობდა ნიუ-იორკში. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, მუსიკოსებთან — გია სალაღიშვილთან და ნოდარ ექვთიმიშვილთან ერთად ჩამოაყალიბა საქართველოს ჯაზ-ტრიო, რომელიც მონაწილეობდა ბევრ საერთაშორისო ჯაზ-ფესტივალში, სადაც დავით მაზანაშვილმა მიიღო პირველი ლაურეატის წოდება.
მაზანაშვილი აგრეთვე არის საქართველოს პროფესიონალთა ლიგის წევრი. იგი უკრავდა და სცენაზე იმყოფდა ისეთ მუსიკოსებთან როგორებიც არიან როი ეიერსი, ჯენის ჰარინგტონი, ტანია მარია, ბილი კობემი, დერეკ ჯეიმზი, გერი სუორტსი და სხვები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პიანისტები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 7 აგვისტო კატეგორია:ჯაზ-პიანისტები
ლაქარი
ლაქარი (Ləkər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	206 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
პალპის რაიონი
პალპის რაიონი (Distrito de Palpa) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის პალპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 347 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 326 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 50 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 147.44 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პალპის პროვინციის რაიონები
მაზრა (ორდუბადი)
მაზრა  (Məzrə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	139  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
ტაი-უო (სადგური)
ტაი-უო — სადგური ჰონგ-კონგში, ისტ-რეილის ხაზზე. მდებარეობს ტაი-პოში, ტაი-პოს რაიონში. სადგური გაიხსნა 1989 წელს, როგორც ისტ-რეილის ხაზის შუალედური სადგური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტ-რეილის ხაზი
წაღვლის მეორე საცხოვრებელი სახლი
წაღვლის მეორე საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის ზედა უბანში. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში. ეკუთვნის შაქრო კაპანაძეს.
სახლი ორსართულიანია, ნაგებია ქვითა და აგურით. ქვედა სართული ნახევარსარდაფია. აქ მარანი და ერთი ოთახია. ორივე სათავსის კარ-სარკმელი გადის ეზოსკენ, აივანზე. გარედან მოდგუმლი ხის ერთმარშიანი კიბე ზედა სართულის აივანზე ადის. აქ ორი ოთახია. ოთახებში შესასვლელი აივნიდანაა. აივანზე გამოდის ოთახების სარკმლებიც. ერთ-ერთ ოთახს გვერდზე კიდევ ერთი სარკმელი აქვს. კარ-სარკმელი გარედან დასრულებულია რკალური თაღით. ოთახები ერთმანეთს ტიხარში დატანებული კარით უკავშირდება.
ეზოს მხრიდან სახლს მთელ სიგრძეზე საკმაოდ განიერი ხის აივანი გასდევს. ქვედა სართულის აივანს ჰქონია კვადრატული კვეთის მასიური სვეტები, რომლებიც ქვის ბალიშებს ეყრდნობოდა. ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ ერთი სვეტი, დანარჩენები შეცვლილია ლითონის მილებით. ზედა სართულის აივანს შვიდი რვაწახნაგა სვეტი აქვს. მოაჯირი შემკულია ჭვირული ორნამენტით. სვეტებს შორის, ზევით, ჭვირულორნამენტიანი თაღებია. გადახურვის შვერილ კოჭებს შორის არე შევსებულია კვეთილორნამენტიანი ფიცრით. კრამიტის სახურავი ნივნივებზეა მოწყობილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კათოლიციზმი ესტონეთში
კათოლიციზმი ესტონეთში — ესტონეთის კათოლიკური ეკლესია მსოფლიო ეკლესიების ნაწილს წარმოადგენს. 2000 წლის აღწერით ესტონეთში 5 745 კათოლიკე ცხოვრობს, რაც მთლიანი მოსახლეობის 0,5% წარმოადგენს.
თანამედროვე ესტონეთის ტერიტორიაზე ქრისტიანობა XI საუკუნეში გავრცელდა. ამას ამკიცებს, როგორც არქეოლოგიური, ასევე წერილობითი წყაროები.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთი კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიები ქვეყნის მიხედვით
მონსერატი (ვალენსია)
მონსერატი (Monserrat, Montserrat ou Montserrat d'Alcalà) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 45,6 კმ². მოსახლეობა — 8188 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ვალენსიის ქალაქები
ჯონ ლეჯენდი
ჯონ როჯერ სტივენსი (John Roger Stephens; დ. 28 დეკემბერი, 1978), უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით ჯონ ლეჯენდი (John Legend) — ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი, მუსიკალური პროდიუსერი, აქტივისტი და მსახიობი. სტივენსი მისი სადებიუტო ალბომის — „Get Lifted“-ის (2004) გამოშვებამდეც თანამშრომლობდა ცნობილ არტისტებთან და კანიე უესტის ჩამწერი კომპანიის GOOD Music-ის წევრი გახდა. Legend-მა მონაწილეობა მიიღო მრავალი ჰიტის შექმნაში, მათ შორისაა Jay-Z-ის „Encore“, ალიშა კისის „You Don't Know My Name“, Dilated Peoples-ის „This Way“, Slum Village-ის „Selfish“, Fort Minor-ის „High Road“ და ლორინ ჰილის „Everything is Everything“. ლეჯენდის სინგლი „All Of Me“, რომელიც მისი მეოთხე სტუდიური ალბომის („Love in the Future“-ის) ნაწილი იყო, Billboard Hot 100-ის პირველ ადგილას მოხვდა.
2007 წელს ლეჯენდმა მიიღო სიმღერების ავტორთა დიდების დარბაზის ჯილდო Hal David Starlight Award. 2015 წელს გადაეცა ოსკარი და ოქროს გლობუსი საუკეთესო ორიგინალური სიმღერისთვის „Glory“ ფილმიდან „სელმა“. ლეჯენდი აგრეთვე ათი გრემის (15 ნომინაციიდან)   და ერთი ტონის ჯილდოს მფლობელია. 2018 წელს ლეჯენდმა განასახიერა იესო ქრისტეს როლი ენდრიუ ლოიდ ვებერის როკ-ოპერის ადაპტაციაში „იესო ქრისტე სუპერვარსკვლავი“. იგი პირველი შავკანიანია, რომელიც ერთდროულად ფლობს ემის, გრემის, ოსკარსა და ტონის ჯილდოებს.
სქოლიო
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ტონის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ფემინისტი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი სოულ-მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ჰიპ-ჰოპ შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკელი თანამედროვე რიტმ-ენდ-ბლუზ მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ბარიტონები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი სიმღერების ავტორები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი მომღერლები და სიმღერების ავტორები კატეგორია:დაბადებული 1978
ნარიან-მარის აეროპორტი
ნარიან-მარის აეროპორტი (Аэропорт Нарьян-Мар) (IATA: NNM, ICAO: ULAM) — ორმაგი დანიშნულების აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ნარიან-მარიდან აღმოსავლეთით 3 კმ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები
ლორეტა გრაუჟინენე
ლორეტა გრაუჟინენე (Loreta Graužinienė, დაბადებით შნიოკაიტე (Šniokaitė); დ. 10 იანვარი, 1963, როკიშკისი, პანევეჟისის მაზრა, ლიტვა) — ლიტველი პოლიტიკური და საზოგადოებრივი მოღვაწე, აუდიტორი. ლიტვის რესპუბლიკის სეიმის 22-ე თავმჯდომარე, ლიტვის შრომის პარტიის ხელმძღვანელი. 2004 წლიდან ლიტვის სეიმის წევრი. 2009 წელს ლიტვის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნებშ იყო კანდიდატი.
ბიოგრაფია
ლორეტა შნიოკაიტე დაიბადა 1963 წლის 10 იანვარს, პანევეჟისის მაზრის ქალაქ როკიშკისში. საშუალო სკოლა დაასრულა ქალაქ ჟეჟმარიაიში 1981 წელს. უმაღლესი განათლება მიიღო კაუნასში მდებარე ლიტვის სოფლის მეურნების აკადემიაში (ამჟამად ალექსანდრო სტულგინსკის უნივერსიტეტი), სადაც სწავლობდა ეკონომიკის ფაკულტეტზე. აღნიშნული აკადემია დაასრულა 1992 წელს.
პედაგოგიური მოღვაწეობის პარალელურად დაკავებული იყო კერძო ბიზნესით. შექმნა საკუთარი ინდივიდუალური საწარმო, რომელიც უზრუნველყოფს სააღრიცხვო მომსახურებას: ბუღალტრული აღრიცხვა, ბიზნესის მოღვაწეობის ანალიზი, საგადასახადო რჩევები და სხვ. 1998 წლიდან ლიტვის ფინანსთა სამინისტროდან აქვს ლიცენზია, რომელიც აძლევს აუდიტორად მუშაობის უფლებას. ფლობს რუსულ, ლიტვურ და გერმანულ ენებს.
პოლიტიკური კარიერა
2004 წლიდან დაკავდა პოლიტიკური მოღვაწეობით. ლიტვის სეიმის წევრია 2004-2008, 2008-2012 და 2012-2016 წლებში. არის ლიტვის შრომის პარტიის წევრი. ამ პერიოდში მას ეკავა სეიმის ფრაქციის თავჯდომარისა და პარტიის ხელმძღვანელის თანამდებობა.
2009 წელს მონაწილეობდა ლიტვის რეპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნებში, თუმცა მიიღო ამომრჩეველთა ხმების 3,61 % და დაიკავა მეხუთე ადგილი.
2013 წლის 26 ოქტომბერს გამართულ შრომის პარტიის ყრილობაზე ლორეტა გრაუჟინენე აირჩიეს პარტიის ხელმძღვანელად. აღნიშნული თანამდებობა დატოვა 2015 წლის 17 მარტს, მუნიციპალურ არჩევნებში პარტიის დაბალი პროცენტული მაჩვენებლის გამო.
2013 წლის 3 ოქტომბრიდან 2016 წლის 14 ნოემბრამდე იყო ლიტვის სეიმის თავმჯდომარე.
ოჯახი
მისი მეუღლე იყო იულიუს გრაუჟინისი, რომელთანაც ამჟამად განქორწინებულია. ჰყავს ორი შვილი ეიმანტასი (დ. 1987 წ.) და იულიუსი (დ. 2002 წ.)
სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ლიტვის სეიმის თავმჯდომარეები კატეგორია:ლიტვის შრომის პარტიის წევრები
გორჰამის მღვიმე
გორჰამის მღვიმე — მღვიმე გიბრალტარში, მდებარეობს მის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. იგი ბუნებრივი წარმოშობისაა, წარმოიქმნა წყლის შედეგად 250 ათასი წლის წინ. გამყინვარების პერიოდში ზღვის დონის ცვალებადობის გამო ზღვიდან 4,5 კილომეტრში მდებარეობდა. მიჩნეულია ნეანდერტალელების უკანასკნელ საცხოვრისად.
მღვიმე აღმოაჩინა 1907 წელს, ბრიტანელმა სამხედრომ ა. გორჰამმა, რომლის სახელიც მიიღო. მღვიმეში აღმოჩნდა უძველესი ადამიანების შრომის იარაღები. პირველი არქეოლოგიური გათხრები მხოლოდ 1950 წელს დაიწყო და გაგრძელდა 1951 წლის მარტამდე. აღმოაჩინეს ანტიკური ხანის, ნეოლითისა და მუსტიეს კულტურის შრეები.
2012 წელს გორჰამის მღვიმეების კომპლექსი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში. 2016 წლის 15 ივლისს კი შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
Innocence + Experience: Live in Paris
Innocence + Experience: Live in Paris (სტილიზებული, როგორც iNNOCENCE + eXPERIENCE: Live in Paris) — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს 2016 წლის საკონცერტო ფილმი. გადაღებულია 2015 წლის 7 დეკემბერს, AccorHotels Arena-ზე (პარიზი, საფრანგეთი), ჯგუფის ტურნეს Innocence + Experience Tour უკანასკნელ დღეს. თავდაპირველად კონცერტი გადაიცა HBO-ს ეთერში, მოგვიანებით კი, შემდეგ წლის 10 ივნისს, გამოვიდა DVD, Blu-ray და ციფრულ ფორმატებში.
ვიდეოში ასახულია ჯგუფის კონცერტი, რომელიც გაიმართა 2015 წლის 13 ნოემბრის პარიზის ტერაქტებიდან თითქმის ერთი თვის შემდეგ. ტერაქტის პერიოდში ჯგუფს უკვე ჰქონდა ჩატარებული ოთხიდან ორი დაგეგმილი კონცერტი, ამიტომ შემდეგი ორი დროებით გადაიდო. 7 დეკემბრის კონცერტის დროს ჯგუფმა გამოხატა პატივისცემა დაღუპულების მიმართ. მას სცენაზე შეუერთდა Eagles of Death Metal, რომლის ბატაკლანის თეატრში გამართული კონცერტის დროს მომხდარ ტერაქტს ყველაზე მეტი ადამიანი შეეწირა.
სიმღერების სია
სიმღერების სია აღებულია ჯგუფის ოფიციალური საიტიდან.
სქოლიო
კატეგორია:U2-ს ვიდეო ალბომები კატეგორია:2016 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:საკონცერტო ვიდეო ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Interscope Records-ის ვიდეო ალბომები
რიო-გრანდეს რაიონი (პალპა)
რიო-გრანდეს რაიონი (Distrito de Río Grande) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის პალპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 354 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 009 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 315.52 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პალპის პროვინციის რაიონები
ძველი ქანდის ყორღანული სამარხები
ძველი ქანდის ყორღანული სამარხები — არქეოლოგიური ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძველ ქანდის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, წეროვნის მინდორზე. თარიღდება ძვ.წ. XVII-XIV საუკუნეებით. 1962 წელს ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ა. კალანდაძე) გათხარა 2 სამარხი, რომლებიც გაძარცვული იყო. დაკრძალვის წესი ვერ დადგინდა. აღმოჩენილი მასალა (ტეხილ-ხაზოვანი ნაკაწრი ორნამენტით შემკული შავპრიალა თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები), რომლის მსგავსი გვხვდება თრიალეთისა და შიდა ქართლის შუა ბრინჯაოს ხანის ძეგლებზე, ინახება საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
სუვერენი
სუვერენის როლი ვარირებს მონარქის ან სახელმწიფო მეთაურიდან მუნიციპალური ხელისუფლების ან რაინდის ორდენის მეთაურამდე. შედეგად, ბოლო პერიოდში სიტყვა სუვერენით აღინიშნება დამოუკიდებლობა ან ავტონომია.
ტერმინი თანამედროვე მნიშვნელობით სამეცნიერო მიმოქცევაში შევიდა სახელმწიფო სუვერენიტეტის თეორიის ფუძემდებლის, ფრანგი იურისტის, პოლიტიკოსისა და ფილოსოფოსის, ჟან ბოდენის მიერ.
ხშირად «სუვერენს» თარგმნიან როგორც „მონარქს“, „ხელმწიფეს“ ან „მმართველს“, თუმცა სახელმწიფოში უმაღლესი ძალაუფლების მატარებელი შეიძლება იყოს არა მარტო ერთი ადამიანი (ასეთ სახელმწიფოს ჟან ბოდენი უწოდებდა მონარქიულს), არამედ ასევე ადამიანთა ჯგუფი ან თუნდაც ქვეყნის მოსახლეობის უმრავლესობა (არისტოკრატია ან დემოკრატია, შესაბამისად — ჟ. ბოდენის ტერმინოლოგით).
სახელმწიფოს მეთაურები
სიტყვა სუვერენი ხშირად გამოიყენება როგორც მონარქის სინონიმი. მონარქიულ მმართველობაში არის მრავალი ტიტული, რომელიც შეიძლება ეკუთვნოდეს ხელმწიფეს. სუვერენი არის სახელმწიფოს ავტონომიური მეთაური. თანამედროვე სუვერენულ სახელმწიფო ლიდერთა სხვადასხვა ტიტულის მაგალითებია:
რაინდული ორდერები
ტერმინი „სუვერენი“ ჩვეულებრივ გამოიყენება ნაცვლად „დიდი მაგისტრისა“ ევროპული ერების სხვადასხვა ორდენის უმაღლესი მეთაურისათვის. მალტის სუვერენულ სამხედრო ორდენში, დიდი მაგისტრი მოიხსენიება „სუვერენად“, მაგალითად სუვერენ დიდი მაგისტრად, საერთაშორისო დამოუკიდებელი სუვერენული ერთეულის სტატუსის შესაბამისად. რაინდული ორდენის სუვერენთა მაგალითები არიან:
სქოლიო
კატეგორია:სახელმწიფო პროფესიები კატეგორია:მმართველი პოსტები კატეგორია:ხელმძღვანელი პოსტები კატეგორია:წოდებები
Pretty Hate Machine
Pretty Hate Machine — ამერიკული ინდუსტრიული როკ-ჯგუფ Nine Inch Nails-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1989 წელს. იგი გამოსცა ლეიბლმა TVT.
სქოლიო
კატეგორია:1989 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Nine Inch Nails-ის ალბომები კატეგორია:TVT Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ტრენტ რეზნორის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ედრიან შერვუდის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Flood-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯონ ფრაიერის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები კით ლებლანკის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ელ იორგენსენის პროდიუსერობით
რუხი კოკორინა
რუხი კოკორინა, ნისკარტაპრეხილი მექვიშია (Xenus cinereus) — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 22–27 სმ, ფრთის შლილი 55–59 სმ, მასა 50–120 გ. აგებულება მოხდენილია. სხეულის ზედა ნაწილი მორუხო-მურაა შავი ზოლებით ზურგის გაყოლებაზე, ქვედა — თეთრი; კისერზე წინიდან გრძივი ჭრელი ლაქები აყრია. ფეხები შედარებით მოკლეა, თითების ძირში საცურაო აპკები აქვს, ფერად ყვითელი, ნარინჯისფერი ან მორუხო-მწვანე. ნისკარტი გრძელი, წვრილი, მურა-შავია, შედარებით ღიაა ძირში; შესამჩნევად მოღუნულია ზედა მიმართულებით. დედალ-მამალი ერთმანეთისგან არ განსხვავდება. ახალგაზრდა ფრინველები მეტად მუქები და ზურგზე მოწითურონი არიან. ზამთრის მოკაზმულობაში ზედა ნაწილი რუხია, ქვედა — თეთრი. სახლობს ევროპისა და აზიის ტუნდრისა და ტყეტუნდრის ზონაში (დასავლეთი ფინეთიდან ანადირის ზემო წელამდე). ზამთრობს აღმოსავლეთ აფრიკასა და სამხრეთ აზიაში, იშვიათად ავსტრალიაში. ბინადრობს მდინარეებისა და ტბების ნაპირებზე ან ნესტიან მდელოებზე. ბუდეს მიწაზე აკეთებს, ბალახში ან ტყეში, ჩვეულებრივ დებს 4 კვერცხს; კრუხობს ორივე მშობელი 21–24 დღე-ღამის განმავლობაში. ბარტყები უპირატესად მამას დაჰყავს 15–17 დღის განმავლობაში; ისინი თვითონ იკვებებიან. ზრდასრული რუხი კოკორინა იკვებება მცირე უხერხემლოებით (მოლუსკებით, კიბოებით, მათ შორის მცირე კიბორჩხალებით), რომლებიც შლამიდან ამოჰყავს ან მიწაზე აგროვებს.
სქოლიო
კატეგორია:რუხი კოკორინა
ჯავიდ სამადოვი
ჯავიდ სამადოვი (Cavid Səmədov; დ. 14 მაისი, 1987, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერალი (ბარიტონი). ამჟამად ცხოვრობს ნიურნბერგში, გერმანიაში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1987 წლის 14 მაისს, ბაქოში, აზერბაიჯანში. დამთავრებული აქვს უზეირ ჰაჯიბეოვის ბაქოს მუსიკის აკადემია. ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდში, იგი მიიწვიეს მოსკოვში, რუსეთში, გალინა ვიშნევსკაიის ოპერის ცენტრში, სადაც მან საკუთარი უნარები დახვეწა. მოგვიანებით სამადოვმა სწავლა განაგრძო ოსიმოში (იტალია) მდებარე საოპერო და ვოკალური ხელოვნების აკადემიასა და პესაროში (იტალია) მდებარე „საერთაშორისო რენატა ტებალდი-მარიო დელ მონაკოს სიმღერის აკადემიაში“.
ჯავიდ სამადოვი მონაწილეობდა: უილიამ მატიუზის, ჰარიეტ ლოუსონის, ლელა კუბერლის, რაინა კაბაიანსკას, ანტონიო ჯუვარას, ალა სიმონის, კარლო მორგანტის, მარიო მელანის, სეგიო სეგალინის, თომას ჰემსონის, პიეტრო სპაგნიოლის, კინზია ფორტეს, ვერენა კელერის, ანდრეას შჩულერის და კრისტინა მუტის მიერ ჩატარებულ მასტერკლასებში. აგრეთვე, მან მასტერკლასი ჩაატარა მაესტრო ვინჩენცო დე ვივოსთან ერთად ოსიმოში (იტალია), საოპერო და ვოკალური ხელოვნების აკადემია.
სამადოვის კარიერა დაიწყო 2007 წელს, აზერბაიჯანის აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში, სადაც იგი გამოჩნდა ჟორჟ ბიზეს ოპერა კარმენში, „ესკამილიოს“ მთავარ როლში. 2008 წელს მან მონაწილეობა მიიღო კონცერტში რომელიც აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ინაუგურაციის ცერემონიისთვის ჩატარდა.
2010 წლის ივლისში მონაწილეობა მიიღო გაბალას მეორე საერთაშორისო მუსიკალურ ფესტივალში; იგი ბრიტანეთის სამეფო ფილარმონიულ ორკესტრთან ერთად გამოჩნდა. წარმოდგენას ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, პირველი ლედი მეჰრიბან ალიევა და იუნესკოს გენერალური დირექტორი ირინა ბოკოვა. შესრულების დროს სამადოვმა მუსლიმ მაგომაევის კომპოზიცია აზერბაიჯანელი წარმოადგინა.
2010 წლის ოქტომბერში, საბერძნეთის ეროვნულ ორკესტრთან ერთად, მონაწილეობა მიიღო აზერბაიჯანული კულტურის ფესტივალში (ჩატარდა ათენში, საბერძნეთში).
2014 წლის ოქტომბერში მონაწილეობა მიიღო შვეიცარიაში გამართულ საერთაშორისო საოპერო ფესტივალში «Opernwerkstatt 2014.
2014 წლის ნოემბერში გამოჩნდა რიჩარდ სტრაუსის ოპერა სალომეში; მისი ჩვენება სან-კარლო თეატრში, ნეაპოლში (იტალიაში) შედგა.
2016 წლის აგვისტოში მონაწილეობა მიიღო VIII გაბალას საერთაშორისო მუსიკალურ ფესტივალში (აზერბაიჯანში).
ამჟამად იგი წარმოდგენებს ასრულებს: გერმანიაში, იტალიაში, ავსტრიაში, შვეიცარიაში, ჩერნოგორიაში, აზერბაიჯანში, ყაზახეთში, რუსეთში, ისრაელსა და საბერძნეთში.
ჯავიდ სამადოვი დაქორწინებულია და ჰყავს ერთი ვაჟი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ბარიტონები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერლები
ჩერა
220px|მინიატიურა|ჩერას სამეფოს რუკა 220px|მინიატიურა|სამხრეთ [[ინდოეთი ძვ.წ. 300 წელს. ჩერა, ჩოლა და პანდია.]] ჩერა (თამ.. சேரர்) — სახელმწიფო სამხრეთ ინდოეთში I-XII ს.ს, რომელსაც მართავდნენ ამავე გვარის მქონე დინასტიის მეფეები.ადრეულ პერიოდში ჩერას სამეფო ფლობდა კერალას, კონგუვანდას, სალემის ოლქს, დჰარმაპურს, ნაგაპატინამის და ტირუვარურის სამხრეთ ნაწილებს. დინასტიის დედაქალაქს წარმოადგენდა ქალაქი ვანჩიმუტური, თანამედროვე ქალაქი იდუკი ინდოეთის შტატის კერალას ოლქში. მე-II საუკუნეში დედაქალაქი გადატანილ იქნა კარურში (კარურვანჩი). ჩერას პირველი დინასტიის მმართველობის პერიოდი დასრულდა მე-III საუკუნის ბოლოს. მისი შემცვლელი მე-II დინასტია მოვიდა IX-XII საუკუნეებში. ამ პერიოდის დედაქალაქი გადატანილ იქნა საპორტო ქალაქ მუზირისში.
ჩერას მმართველები ხშირად ებრძოდნენ მეზობელი თამილური ქვეყნების პანდიას და ჩორას მეფეებს. დინასტიის მმართველობის პერიოდში აყვავებას მიაღწია სანელებლებით, სპილოს ძვლითა და ძვირფასი ქვებით ვაჭრობამ. გაცხოველებული ვაჭრობა ჰქონდათ შუამდინარეთთან, ეგვიპტესთან, საბერძნეთთან, რომთან, ფინიკიასთან და არაბეთთან. იმ პერიოდის არქეოლოგიური მტკიცებულებებია მალაბარის სანაპიროზე აღმოჩენილი ძველი ბერძნული, რომაული და არაბული მონეტები. მუზირისი მოიხსენება ძველ ბერძენ ავტორთა შრომებში, როგორც სამდინარო პორტი, დაახლოებით, თანამედროვე კოდუნგალურას რაიონში. ჩერას დინასტიის მმართველები ეთაყვანებოდნენ ღმერთქალ კოტავას, ღვთაება დევის ანალოგი თანამედროვე ინდუიზმში. დინასტიის მმართველობის ხანაშივე გავრცელდა ამ რეგიონში ბუდიზმი და ჯაინიზმი. დაახლოებით 800-ან წლებში, ხელისუფლებაში კულაშეკჰარების მოსვლით, რომლებიც ქვეყანას მართავდნენ ქალაქ კოდუნგალურიდან, დადგა დინასტიის აღორძინების პერიოდი. ეს იყო ჩერას მე-II დინასტიის დასაწყისი. ამ პერიოდის ჩერას მმართველები იყვნენ ინდუიზმის მიმდევრები, ამიტომ, ქვეყანას მართავდნენ ბრაჰმანების სულიერი წინამძღოლობით. კერალას ბრაჰმანთა საზოგადოება იმ დროისათვის შეადგენდა 32 თემს. ჩერას სამეფო კარზე ყოველი ოთხი თემი ორი ბრაჰმანით იყო წარმოდგენილი. დინასტიამ არსებობა შეწყვიტა 1102 წელს, მას შემდეგ, რაც ჩოლას სამეფომ დაიპყრო და გაანადგურა ჩერას სახელმწიფო. კულაშეკჰარების უკანასკნელმა წარმომადგენელმა, რამა კულაშეკჰარმა სამეფოს დედაქალაქი გადაიტანა კოლამში და იქიდან მართავდა ქვეყანას. ის წარმატებით უტევდა ჩოლას მმართველებს, მაგრამ ბრაჰმანთა მხრიდან მტრული დამოკიდებულების გამო ვერ შეძლო ხელისუფლების შენარჩუნება. მისი მმართველობის ქვეშ აღმოჩნდა მხოლოდ კერალას სამხრეთი ნაწილი - პატარა სახელმწიფო, სახელად ვენანდი. ჩერას დინასტიის მემკვიდრეებმა საფუძველი ჩაუყარეს მომავალში ახალ დინასტიას - ტრავანკორებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სახელმწიფოები ინდოეთის ისტორიაში კატეგორია: ინდოეთის ისტორია კატეგორია: აზიის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია: ინდური დინასტიები
კორჩა (ლუდი)
„კორჩა“ — ლუდის მწარმოებელი ალბანური კომპანია, აგრეთვე ბრენდის სახელწოდება.
ისტორია
ლუდსახარში დაარსდა 1928 წელს ქალაქ კორჩაში იტალიელი და ალბანელი ინვესტორების მიერ. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდგომ 1946 წლის იანვარში საწარმო ალბანეთის სახელმწიფოს საკუთრება გახდა.
ქალაქ კორჩაში ყოველწლიური ლუდის ფესტივალი ტარდება აგვისტოს თვეში.
სქოლიო
კატეგორია:ალბანური ლუდი
სოფო კილაძე
სოფიო (სოფო) კილაძე (დ. 16 იანვარი, 1984, ქუთაისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ქუთაისში.
2003–2011 წლებში ცხოვრობდა გერმანიაში, სადაც დაამთავრა ჰაიდელბერგის რუპრეხტ კარლს-უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი; 2008–2011 წლებში მუშაობდა ჰაიდელბერგის მაქს-პლანკის საერთაშორისო საჯარო სამართლისა და შედარებითი სამართლის ინსტიტუტში საერთაშორისო სამართლის ენციკლოპედიის პროექტზე; ამ პერიოდში ერთი წელი იმუშავა იმავე ქალაქის საადვოკატო ბიუროში Bau, Becky & Collegen; 2011 წელს დაბრუნდა საქართველოში და დაიწყო პედაგოგიური საქმიანობა; 2011–2013 წლებში კითხულობდა ლექციებს სამაგისტრო პროგრამაზე LLM zu Köln; 2012–2014 წლებში შინაგან საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო თანამშრომლობის სამმართველოს უფროსი; პარალელურად კითხულობდა ლექციებს გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტში; 2014 წლიდან შსს აკადემიის პრორექტორი.
2016–2020 წლებში იყო საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
არის არაერთი საკანონმდებლო პროექტის ავტორი და ინიციატორი; 2015 წლიდან „საზოგადოება 2030“-ის წევრი და ანალიტიკოსი. 2015 წელს დაჯილდოვდა საქართველოს პრეზიდენტის ღირსების მედლით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ჩაილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჩაილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მონტროი
მონტროი (Montroy, Montroi) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,4 კმ². მოსახლეობა — 2956 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ვალენსიის ქალაქები
კონცეფცია
კონცეფცია (conceptio —გაგება, სისტემა) — რაიმე საგნის, მოვლენის, პროცესის გაგების, განმარტების გარკვეული წესი, ძირითადი თვალსაზრისი, მათი სისტემატური ანალიზის სახელმძღვანელო იდეა. ტერმინ კონცეფციას ხმარობენ აგრეთვე ადამიანთა ძირითადი ჩანაფიქრის, კონსტრუქციული პრინციპის აღსანიშნავად ხელოვნებაში, ტექნიკასა და სხვა დარგებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტერმინები
პეჩორის აეროპორტი
პეჩორის აეროპორტი (Аэропорт Печора) (IATA: PEX, ICAO: UUYP) — აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ პეჩორიდან სამხრეთ-დასავლეთით 5კმ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები
საქართველოს ჰელსინკის კავშირი
საქართველოს ჰელსინკის კავშირი – ეროვნული აღორძინება, საქართველოს ჰელსინკის კავშირი — თანამოაზრეთა პოლიტიკური გაერთიანება, საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტის ზვიად გამსახურდიას მიერ საქართველოში 1976 წელს შექმნილი ჰელსინკის ხელშეკრულებისათვის ხელშემწყობი ჯგუფის, შემდგომ „საქართველოს ჰელსინკის კავშირისა“ და მოგვიანებით მისი საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ ორგანიზაციად გარდაქმნის შედეგად ჩამოყალიბებული ორგანიზაციის საქმიანობისა და ტრადიციების გამგრძელებელი და სამართალმემკვიდრე. კავშირი მოქმედებს საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე და შექმნილია განუსაზღვრელი ვადით.
„საქართველოს ჰელსინკის კავშირი – ეროვნული აღორძინება“ არის საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, აქვს საკუთარი სიმბოლიკა, ბეჭედი, შტამპი, სამკერდე ნიშანი, ბლანკი კავშირის სიმბოლიკის გამოსახულებით და ანგარიში ბანკში.
კავშირი თავის საქმიანობას წარმართავს საქართველოს კონსტიტუციის, კანონმდებლობის, საერთაშორისო სამართლის შესაბამისი ნორმებისა და წესდების საფუძველზე.
პოლონეთის ფონოგრამების მწარმოებელთა კავშირი
პოლონეთის ფონოგრამების მწარმოებელთა კავშირი (Związek Producentów Audio-Video, ZPAV, Polish Society of the Phonographic Industry) — ორგანიზაცია, რომელიც წარმოადგენს პოლონეთში მუსიკალურ და ვიდეო ინდუსტრიის ინტერესებს, იგი ასევე ფონოგრამების ინდუსტრიის საერთაშორისო ფედერაციის (IFPI) პოლონური განყოფილებაა. დაარსდა 1991 წელს, დარეგისტრირებულია პოლონეთის კულტურის და ეროვნული მემკვიდრეობის სამინისტროს მიერ, როგორც ვიდეო და ხმისჩამწერ სფეროში მწარმოებელთა უფლებების დამცველი ორგანიზაცია.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონური მუსიკა კატეგორია:მუსიკალური ჰიტ-აღლუმები კატეგორია:პოლონეთის კომპანიები
რობერტ ენგლი
რობერტ ფრაი ენგლი III (Robert Fry Engle III; დ. 10 ნოემბერი, 1942, სირაკიუსი, აშშ) — ამერიკელი ეკონომისტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2003). სხვადასხვა დროს მოღვაწეობდა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტსა და კალიფორნიის უნივერსიტეტში (სან-დიეგო), ამჟამად მუშაობს ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში. განათლება მიიღო უილიამსის კოლეჯსა და კორნელის უნივერსიტეტში.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი
ღმერთთა საბჭო
მინი|300x300პქ|მიუხედავად იმისა, რომ გაბში არსებული ამ სამსხვერპლოს (ძვ. წ I საუკუნე) დანიშნულება უცნობია, მასზე გამოსახული 12 ღმერთი შეესაბამება Dii Complices-ს. ღმერთთა საბჭო (Dii Consentes, ასევე Dii complices ) — ძველი რომის პანთეონში არსებული მითოლოგიური საბჭო. მის შემადგენლობაში შედიოდა თორმეტი მთავარი ღმერთი. მათი მოოქროვილი ქანდაკებები განლაგებული იყო ფორუმში, მოგვიანებით კი Deorum Consentium-ის პორტიკში.
შემადგენლობა
ღმერთები ჩამოთვლილი იქნა პოეტ კვინტუს ენიუსის მიერ ძვ. წ. III საუკუნეში :
ტიტუს ლივიუსი (XXII.10.9) მათ ექვს წყვილად ჰყოფს: იუპიტერი და იუნონა, ნეპტუნი და მინერვა, მარსი და ვენერა, აპოლონი და დიანა, ვულკანუსი და ვესტა, მერკური და ცერერა. ღმერთთა საბჭოს სამი წევრი შედიოდა კაპიტოლიუმის სამეულის შემადგენლობაში, კონკრეტულად: იუპიტერი, იუნონა და მინერვა.
წარმოშობა
ძვ. წ V საუკუნეში არსებული უამრავი მტკიცებულება მიუთეთებს ოლიმპიასა და იერონში (ბოსფორზე) არსებულ 12 ოლიმპიელის კულტზე. 12 ოლიმპიელის ბერძნული კულტის კვალი ძვ. წ VI საუკუნის ათენამდე მიდის. ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იგი ცნობილი იყო მიკენის პერიოდში. ათენში 12 ოლიმპიელის სამსხვერპლოს მშენებლობას არქონტ პისისტრატოსს მიაწერენ (ძვ. წ 522–521 წწ).
12 ღმერთისაგან შემდგარი ჯგუფი მოხსენიებულია უფრო ადრეულ წყაროებშიც, ვიდრე ბერძნული და რომაული. ბერძნულ ჯგუფს ანატოლიური, უფრო სწორად კი, ლიკიური ფესვები შეიძლება ჰქონდეს. 12 ხეთური ღმერთის ჯგუფი ცნობილია როგორც ლურსმული დამწერლობიდან, ასევე ხელოვნების ნიმუშებიდან. 12 ხეთური ღმერთი მამრობითი სქესისანი არიან და რაიმე ინდივიდუალური თავისებურება არ ახასიათებთ. მათ, შესაძლოა, გაგრძელება ნახეს ლიკიური ღმერთების ჯგუფში, რომელსაც რომის იმპერიის პერიოდში პატივს სცემდნენ. ძვ. წ. 400 წლისთვის ლიკიის ქალაქ ქსანფის ბაზარში არსებობდა 12 ღმერთისათვის მიძღვნილი ადგილი. ჰეროდოტე ასევე მოიხსენიებს 12 ღმერთის ეგვიპტურ კულტს, თუმცა ეგვიპტური წყაროები ამას არ ადასტურებს.
სქოლიო
კატეგორია:რომაული მითოლოგია
ალბერტო ტარანტინი
ალბერტო სესარ ტარანტინი (Alberto César Tarantini; დ. 3 დეკემბერი, 1955, ესეისა, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, მცველი. 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
საკლუბო კარიერა
ტარანტინი თავის პირველ — 1973 წლის საფეხბურთო სეზონს არგენტინის პრიმერა დივიზიონის მონაწილე „ბოკა ხუნიორსში“ ატარებს, რომლის შემადგენლობაში პირველად 1973 წლის 8 ივლისს მეტროპოლიტანოს ტურნირის საშინაო მატჩში „როსარიო სენტრალის“ წინააღმდეგ თამაშობს. შეხვედრა მასპინძელთა გამარჯვებით მთავრდება (2–0). საერთო ჯამში 1973 წელს არგენტინის ჩემპიონატის 25 კალენდარული მატჩის გარდა (აქედან 13 შეხვედრა მეტროპოლიტანოს და 12 — ნასიონალის ტურნირის ფარგლებში), კიდევ 10 ამხანაგურ შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას, რომელთა შორის აღსანიშნავია ესპანეთის საერთაშორისო საფეხბურთო ამხანაგური ტურნირი — ე. წ. „მზიური სანაპიროს თასი“ (Trofeo Costa del Sol), რომელიც ანდალუსიაში, ესპანეთის ხმელთაშუაზღვისპირეთის სამხრეთ საკურორტო რეგიონის საპორტო ქალაქ მალაგაში 1961 წლიდან ეწყობა.
პირველი ნახევარფინალური მატჩი 10 აგვისტოს ადგილობრივ „მალაგასთან“ იმართება და მასპინძელთა გამარჯვებით სრულდება (4–2). 12 აგვისტოს, მესამე ადგილისთვის შეხვედრაში „ბოკა“ „ესპანიოლს“ უპირისპირდება, რომელიც თავის მხრივ „ცრვენა ზვეზდასთან“ თმობს ნახევარფინალს. შეხვედრა, რომელიც პირველზე უხვგოლიანი და სანახაობრივი გამოდგა — „ბოკას“ გამარჯვებით სრულდება (4–3).
1973 წლის სეზონში „ბოკა“ არგენტინის პრიმერის მეტროპოლიტანოს ჩემპიონატის 13 მატჩიდან სამ შეხვედრას თმობს, ხოლო ნასიონალის ჩემპიონატის 12 შეხვედრიდან — ხუთს. ამრიგად, საერთო ჯამში ეროვნულ ჩემპიონატში მეორე ადგილს იკავებს.
ამრიგად, 1974 წელს ქვეყნის პირველობის 40 კალენდარული მატჩის გარდა (აქედან 16 შეხვედრა მეტროპოლიტანოს და 24 — ნასიონალის ფარგლებში), კიდევ 20 ამხანაგურ შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას. მესამე ადგილი, რომელსაც გუნდი ამჯერად ჩემპიონატში იკავებს, მომავალი წარმატებების ერთგვარი „პრელუდიაა“ — ნასიონალის და მეტროპოლიტანოს ჩემპიონობას გუნდს მხოლოდ ერთი სეზონი აშორებს.
ტარანტინი „ბოკაში“ 1977 წლის ჩათვლით თამაშობს. მის რიგებში 1976 წელს ნასიონალის და მეტროპოლიტანოს გამარჯვებული, ხოლო 1977 წელს — ლიბერტადორესის თასის მფლობელი ხდება.
სანაკრებო კარიერა
1974–1982 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 61 შეხვედრას ატარებს და 1 ბურთი გააქვს.
1975 წელს არგენტინის ახალგაზრდული (23 წლამდე) ნაკრების რიგებში, ხორხე ვალდანოს, ამერიკო გალიეგოსა და სხვებთან ერთად ტარანტინი ტულონის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული ხდება, სადაც არგენტინა ჯერ უნგრეთის, შემდეგ მექსიკის და ბოლოს, ფინალში — საფრანგეთის ახალგაზრდულ ნაკრებს ამარცხებს (1–0). გამარჯვების მომტანი ერთადერთი გოლი მომავალ 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონს — ხორხე ვალდანოს გააქვს. საყურადღებოა რომ ამ გუნდსაც, ისევე როგორც 1978 წლის მუნდიალის ტრიუმფატორ არგენტინის ეროვნულ ნაკრებს — სესარ ლუის მენოტი უდგას სათავეში.
ეროვნული ნაკრების რიგებში მინდორზე პირველად რუმინეთის ნაკრებთან 1974 წლის 22 აპრილს, ბუენოს-აირესში გამართულ საერთაშორისო ამხანაგური მატჩის დროს გამოდის. ნაკრებში მისი სადებიუტო შეხვედრა არგენტინელთა გამარჯვებით (2–1) სრულდება. მომდევნო 1975 წელს მას ნაკრების შემადგენლობაში აღარ იძახებენ. ამ წელს იგი „ბოკა ხუნიორსის“ რიგებში არგენტინის ჩემპიონატის 48 შეხვედრას თამაშობს და გუნდთან ერთად მესამე ადგილს იკავებს.
1976 წლიდან კვლავ იწვევენ ეროვნულ გუნდში. მისი მონაწილეობით გამართული 12 საერთაშორისო შეხვედრიდან 1976 წელს არგენტინის ნაკრები ორ შეხვედრას მართავს პარაგვაის ეროვნულ ნაკრებთან ატლანტიკის თასის გათამაშების ფარგლებში — 25 თებერვალს ასუნსიონში და 28 აპრილს ბუენოს-აირესში. პირველი მატჩი არგენტინელთა გამარჯვებით (3–2), ხოლო მეორე შეხვედრა ფრედ (2–2) მთავრდება. ორჯერ ხვდება (ასევე ატლანტიკის თასზე) ბრაზილიის ეროვნულ გუნდსაც — ბუენოს-აირესში 27 თებერვალს და რიო-დე-ჟანეიროში 19 მაისს. ორივე მატჩს ბრაზილიელები იგებენ — 2–1 და 2–0. ასევე, ორ ამხანაგურ საერთაშორისო შეხვედრას მართავს საბჭოთა ნაკრებთან — 20 მარტს კიევში (1–0 სტუმართა სასარგებლოდ) და 28 ნოემბერს ბუენოს-აირესში (0–0). ორჯერ ხვდება პერუს ეროვნულ ნაკრებს რამონ კასტილიას თასზე — 28 ოქტომბერს ლიმაში და 10 ნოემბერს ბუენოს-აირესში. ორივე მატჩს არგენტინელები იგებენ — 3–1 და 1–0. ამას გარდა, თითოჯერ ხვდება პოლონეთის, უნგრეთის, ურუგვაის და ჩილეს (კარლოს დიტბორნის თასზე) ეროვნულ გუნდებს. საყურადღებოა, რომ იგი ყველა ამ შეხვედრას შეუცვლელად თამაშობს. ტარანტინი ეროვნული ნაკრების ძირითად შემადგენლობაში ადგილს გუნდის ერთ-ერთი ლიდერის და ყოფილი კაპიტნის — ხორხე ომარ კარასკოსას წასვლის შემდეგ იმკვიდრებს.
მიუხედავად იმისა, რომ 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე იგი ეროვნული ნაკრების ფეხბურთელებს შორის ყველაზე ახალგაზრდაა, მენოტი მას ყველა შეხვედრის ძირითადში აყენებს, სადაც ასევე შეუცვლელად თამაშობს ჩემპიონატის შვიდივე მატჩს. სწორედ ამ მუნდიალზე, პერუს წინააღმდეგ გამართულ ფინალის წინა, გადამწყვეტ მატჩში გააქვს მას თავისი ერთადერთი სანაკრებო გოლი.
სტატისტიკა
!ჯამში||60||1
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
ტარანტინიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 12 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი გოლი გაიტანა. ქვემოთ მოყვანილია როგორც არგენტინის, ასევე, ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატების მატჩები ალბერტო ტარანტინის მონაწილეობით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოკა ხუნიორსის ფეხბურთელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბირმინგემ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ბასტიას ფეხბურთელები კატეგორია:ტულუზის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი არგენტინელები
ბაღის სამლოცველო
ბაღის სამლოცველო (Часовня «Ясли») — ყოფილი მართლმადიდებლური სამლოცველო ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობდა ტაგანროგის ერთ-ერთ საბავშვო სახლთან. აგებულია 1895 წელს. დაანგრიეს 1920-იან წლებში.
ისტორია
XIX საუკუნის დასაწყისში ტაგანროგში გახშირდა შემთხვევები, როდესაც დედები ახალშობილ შვილებს ქუჩაში ტოვებდნენ.
ივანე ანდრეის ძე ვარვაცის შვილიშვილმა მარკ ნიკოლოზის ძე კომნინო-ვარვაციმ გაიღო ხუთი ათასი რუბლი და შესთავაზა საზოგადოება „იასლის“ მესვეურებს მიტოვებული ბავშვების გადარჩენა. ოთხი წლის ასაკის ზემოთ ბავშვებს აგზავნიდნენ უფროსი ასაკის ბავშვთა სახლში.
1890 წლის 8 თებერვალს შედგა ბავშვთა სახლის გახსნა. დაარსების დღიდან იგი განთავსებული იყო ლაკიერის სახლში ალექსანდროვის ქუჩაზე (ამჟამად ჩეხოვის 96), მისი დამფუძნებლები კი იყვნენ - ე. მ. ლაკიერი და რ. ა. ხრეშატიცკი. ბერძნული მონასტრის არქიმანდრიტთან თანამშრომლობით აღესრულა შენობის წყლით კურთხევა და მთელ შენობას ნაკურთხი წყალი მოაპკურეს. მოწვეული სტუმრებისთვის მასპინძელმა გამართა სადილი. საზოგადოების წევრები ა. მ. სტოროჟენკო, ნ. პ. გუძენკო, ვ. ი. ბესჩინსკი გამოთქვამდნენ სურვილს თავიანთ ანგარიშზე ერთი ბავშვი აეყვანათ აღსაზრდელად. გახსნის პირველ წელს მიიღეს 112 ბავშვი. 1910 წელს ბავშვთა სახლში იყო 43 აღსაზრდელი.
1894 წელს საზოგადოება „იასლი“ გადავიდა ახალ შენობაში უსპენსკის შესახვევში (ამჟამად დობროლიუბოვის ქუჩა, 2), სადაც ხორბლის მსხვილმა ექსპორტიორებმა, ძმებმა ბენიამინ და იოანე ბესჩინსკიებმა თავისი სახსრებით ააშენეს აგურის სამლოცველო. კარის ეკლესიის კურთხევა მოხდა 1895 წლის 14 ნოემბერს და ეძღვნებოდა მათი საიმპერატორო უდიდებულესობის ქორწინების წლისთავს.
სამლოცველო იდგა ფლატის ახლოს ქალაქისთავის აღმართზე, თანამედროვე შმიდტის ქუჩის პირდაპირ. ყოველ ქალს, რომელიც სხვადასხვა მიზეზების გამო უარს ამბობდა თავის შვილზე, შეეძლო იგი დაეტოვებინა აღნიშნულ ბავშვთა სახლში. ბავშვები აღნიშნულ სახლში იზრდებოდნენ ოთხ წლამდე, ხოლო შემდეგ იგზავნებოდნენ ნიკოლაევსკის უფროსი ასაკის ბავშვთა სახლში.
ბაღის სამლოცველო დაანგრიეს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1920-იან წლებში. ყოფილი საბავშვო სახლის ადგილზე ამჟამად მდებარეობს საცხოვრებელი სახლი (დობროლიუბოვის შესახვევი, 2-ა და 2-ბ). აღნიშნული სამლოცველოს ფოტოსურათი არ შემონახულა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის დაკარგული ეკლესიები კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ავტობუსი
მინი|MAN-ის ავტობუსი [[თბილისი|თბილისში|220px]] მინი ავტობუსი (auto (automobile) და bus (omnibus)) — დიდი ოდენობის მგზავრთა გადასაყვანი ურელსო სატრანსპორტო საშუალება. მსოფლიოში, ჩვეულებრივ გავრცელებულია ერთსართულიანი, შეუსახსრებელი ავტობუსები, თუმცა ტევადობის გასაზრდელად, ხშირად იყენებენ ორსართულიან ან შესახსრებულ სახეობებსაც. ყველაზე დიდი მოცულობის, ორმაგად შესახსრებული ავტობუსი იტევს სამასამდე მგზავრს. მომცრო ზომის, ექვს მეტრამდე სიგრძისა და 35 კაცამდე ტევადობის სატრანსპორტო საშუალებები კი განეკუთვნება მიკროავტობუსის კატეგორიას.
ავტობუსებს იყენებენ მრავალი დანიშნულებით, პირველ რიგში კი საზოგადოებრივი ტრანსპორტის სახით. აგრეთვე საქალაქთაშორისო გადაყვანებისთვის, ზოგჯერ ქვეყნებს შორისაც. მისით სარგებლობენ ტურისტული კომპანიები, სპორტული კლუბები, სკოლები, აეროპორტები და აგრეთვე კერძო დაწესებულებები ან პირები.
ავტობუსების მოძრაობისთვის თავდაპირველად ცხენის ძალას იყენებდნენ, რომელიც 1830-იანი წლებიდან ჩანაცვლდა ორთქლის_ძრავათი. 1882 წლიდან კი დაიწყეს ელექტროენერგიის გამოყენებაც, რის შედეგადაც წარმოიშვა კიდევ ერთი სახესხვაობის ტრანსპორტი — ტროლეიბუსი. ხოლო 1895 წლიდან დაიწყო შიდაწვის_ძრავას აქტიური გამოყენება. დღესდღეობით კი გარემოზე ზემოქმედების შემცირების მიზნით, თანდათან უფრო და უფრო ვითარდება ელექტრობუსები ჰიბრიდული ძრავათი, წყალბადის ძრავათი, აგრეთვე შეკუმშულ ბუნებრივ აირსა და ბიოდიზელზე მომუშავე ავტობუსები.
სახელწოდება
მინი|ომნიბუსი [[შინაური_ცხენი|ცხენის წევით პარიზში|220px]] დასახელება „ავტობუსი“ არის კომბინაცია ტერმინების „ავტო“ — მომდინარე სიტყვისგან „ავტომობილი“ და „ბუსი“ — მომდინარე სიტყვისგან „ომნიბუსი“, რომელსაც უწოდებდნენ ცხენებშებმულ მრავალადგილიან ეტლს. ტერმინი „ომნიბუსი“ პირველად მასობრივი გადაყვანის სატრანსპორტო საშუალების სახელწოდებად გამოიყენეს საფრანგეთის ქალაქ ნანტიში, სადაც ადგილობრივმა ფრანგმა მეწარმემ, სტანისლავ ბოდრიმ (ფრანგ.) წამოიწყო სატრანსპორტო მომსახურება 1823 წლიდან. მას გააჩნდა სიმინდის საწარმო, რომლის შუალედურ პროდუქტსაც წარმოადგენდა ცხელი წყალი, ამის გამო, მან გადაწყვიტა იქვე დაეარსებინა აბანო, ხალხის მოსაზიდად კი იყენებდა ცხენებშებმულ საზიდარს, რომელიც მოძრაობდა ქალაქის ცენტრიდან მის დაწესებულებამდე. ამ სატრანსპორტო საშუალებას გაჩერება ჰქონდა მექუდის, გვარად ვინმე „ომნეს“ სახელოსნოს წინ, რომლის აბრაზეც ეწერა Omnes Omnibus, ვინაიდან მფლობელის გვარი წარმოშობილი იყო ლათინური სიტყვისგან Omnis (ქართ. „ყველა“), სიტყვათა თამაშის მიზნით, გადაწყვიტა საკუთარი სახელოსნოს აბრაზე, გვართან ერთად მიეწერა Omnibus, რომელიც წარმოადგენს Omnis-ის ნათესაობითი ბრუნვის ფორმას და ნიშნავს „ყველასთვის“. ეს სამარშრუტო ხაზი, მეტად წარმატებული გამოდგა და ნანტის მცხოვრებლებმა ტრანსპორტს შეარქვეს „ომნიბუსი“. თუმცაღა, ბოდრისთვის მოულოდნელად აღმოჩნდა, რომ მგზავრების დიდი ნაწილი, სულაც არ სტუმრობდა მის აბანოს. შედეგად, მან გადაწყვიტა, აღნიშნული სატრანსპორტო მომსახურება ექცია ძირითად, მომგებიან საქმიანობად, საწარმო და აბანო კი დახურა, ხოლო მოგვიანებით, მისი წარმატებული იდეა, გადაიტანა პარიზში, სადაც ომნიბუსის პირველი მომსახურება გაუშვა 1828 წლის აპრილში. მსგავსი მომსახურება, აგრეთვე გაეშვა ლონდონში, 1829 წელს.
ისტორია
მინი|სიმენსის პირველი ტროლეიბუსი [[ბერლინი|ბერლინში 1882 წელს|220px]] პირველად ავტობუსი, ანუ ძრავათი აღჭურვილი ხალხის გადასაყვანი სატრანსპორტო საშუალება ააგო ბრიტანელმა გამომგონებელმა რიჩარდ ტრევიტიკმა (ინგ.) 1801 წელს და იგი მოძრაობისთვის იყენებდა ორთქლის ენერგიას. ავტობუსებით კი ხალხის გადაყვანა მსოფლიოში პირველად შესრულდა 1831 წელს ჩელტნემში, ხოლო რეგულარული მოძრაობა დაიწყო ლონდონში, 1833 წლიდან. თავდაპირველი ვერსიები იყო 14-ადგილიანი და გადაადგილდებოდა, დაახლოებით 30 კმ/სთ სიჩქარით. ორსართულიანი ავტობუსი, აგრეთვე ლონდონში გამოჩნდა პირველად 1847 წელს, ხოლო პირველი საქალაქთაშორისო საავტობუსო ხაზი შეიქმნა 1898 წელს, ლონდონსა და კლაკტონს შორის. მინი|Milnes-Daimler ერთობლივი ქმნილება, [[1904 წლის ადრეული სახის ორსართულიანი ავტობუსი ლონდონისთვის|220px|left]] განვითარების მომდევნო ეტაპს წარმოადგენდა ელექტროენერგიაზე გადასვლა და შესაბამისად, ტრანსპორტის ახალი სახეობის, ტროლეიბუსის შემოღება. პირველად, იგი ვილჰელმ ფონ სიმენსმა (ინგ.) აღწერა 1880 წელს ინგლისურ ჟურნალში Royal Society of Arts, ხოლო 1882 წელს ხორცი შეასხა მისმა ძმამ, ვერნერ ფონ სიმენსმა (ინგ.) ბერლინში.
ავტობუსები შიდაწვის ძრავათი კი გამოჩნდა 1895 წლიდან, რომელიც ბენზინის ძრავიანი პირველი ავტომობილის შემქმნელის, ბენცის კომპანიის გამოშვებულ მანქანაზე იყო დაფუძნებული და იმავე წელს დაიწყო რეგულარული მოძრაობა გერმანულ ქალაქებს, ზიგენსა და ნეტფენს შორის.
აგრეთვე, კომპანია „დაიმლერიც“ აწარმოებდა ადრეული სახის ავტობუსებს 1898 წლიდან, მათ შორის ორსართულიანსებსაც, რომლებიც პირველად გაუშვეს ლონდონის ქუჩებში, 1898 წლის აპრილში. მას გააჩნდა მცირე ზომის ბორბლები, მძღოლი იჯდა წინ გამოყოფილ ადგილას, მის ქვეშ კი განთავსებული იყო 12 ცხენის ძალის მქონე ძრავა, რომელიც ავითარებდა მაქსიმუმ 18 კმ/სთ სიჩქარეს. მგზავრების სივრცე იტევდა 20 კაცამდე, მეორე სართული კი წარმოდგენილი იყო ღია პლატფორმის სახით. ამ მოდელის ავტობუსები მეტად პოპულარული გახდა, რის შედეგადაც „დაიმლერმა“ გააფართოვა მისი წარმოება ლონდონისთვის და აგრეთვე დაიწყო მიწოდება გერმანიის ქალაქ შპაიერისა და შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმისთვისაც. 1902 წელს მან ხელშეკრულება გააფორმა ბრიტანულ კომპანია Milnes-სთან, რომელთან ერთადაც რამდენიმე წელიწადში ამგვარი ავტობუსების უდიდესი მიმწოდებელი გახდა. თუმცა, მათი პარტნიორობა პირველი მსოფლიო ომის შედეგად შეწყდა.
სახეობები
მინი|შორეული სვლის ავტობუსი, მგზავრებისთვის შემაღლებულად მდებარე სავარძლებით და ქვემოთ ბარგის სათავსოთი|220px ტიპების მიხედვით, შეიძლება დაიყოს ერთსართულიან ან ორსართულიანებად (რომლებიც ჩვეულებრივ შეუსახსრებელია) და შესახსრებულ ავტობუსებად. ასევე არსებობს კიდევ უფრო გაზრდილი ტევადობის ავტობუსებიც, მეტი სექციებითა და ჩასაბმელებით, რომელთაც იყენებენ შესაბამისი საჭიროების არსებობისას. დღესასწაულებისა და სხვადასხვა ღონისძიებებისთვის, პოპულარულია გადახდილი სახურავის მქონე ავტობუსები. ტურისტული მიზნებისთვის, კერძო დაწესებულებებისთვის, სპორტული კლუბებისთვისა და საქალაქთაშორისო გადაყვანებისთვის კი ჩვეულებრივ იყენებენ შორეული სვლის ავტობუსებს, რომლებსაც უფრო მეტი კომფორტი გააჩნია, დიდ მანძილებზე მგზავრობისთვის. კიდევ არსებობს მიმართვადი ავტობუსებიც, მოძრავი საგანგებოდ გამოყოფილ ლიანდაგზე, რომელიც უზრუნველყოფს სწრაფ გადაადგილებას ნაკლები ფართობის გამოყენებით, მსგავსად სარკინიგზო სისტემებისა, ვიდრე ეს ხერხდება ცალკე გამოყოფილი ავტობუსის ზოლით, თუმცა განსხვავებით თუნდაც რეზინის ბორბლებიანი ტრამვაისა, შეუძლია როგორც თავის ტრასაზე, აგრეთვე ჩვეულებრივ გზებზე გადაადგილებაც. მინი|MAN-ის საქალაქო ავტობუსი 100%-იანი დაბალი იატაკით, ადაპტირებული ეტლით მოსიარულეთათვის|220px|left გამომდინარე იქიდან, რომ განვითარებულ ქვეყნებში მუდმივად მიმდინარეობს მომსახურების ხარისხის სრულყოფა და ასევე სპეციალური საჭიროების მქონე ადამიანებისთვის ცხოვრების პირობების გაუმჯობესებაზე ზრუნვა, ბოლო ათეულ წლებში, უკვე სტანდარტად იქცა საზოგადოებრივი ტრანსპორტის და მათ შორის ავტობუსების კიდევ ერთი სახეობა — დაბალიატაკიანი მოდელები. ამგვარ ავტობუსებში, ძრავა, სავალი ნაწილი და კონდიცირების სისტემა განთავსებულია უკანა მხარეს და სახურავზე იმგვარად, რომ მოიხსნას საფეხურების დამატების საჭიროება შესასვლელებში, ამ ყველაფერს აქვს უარყოფითი მხარეებიც, პირველ რიგში კი ძვირადღირებულობა ამგვარი აგებულების, აგრეთვე მეტი დანახარჯები მომსახურებაში და ნაკლები მედეგობა, დაზიანებული გზების მიმართ. თუმცა ზოგიერთ ქვეყანაში, უკვე კანონითაც კი მოითხოვება საზოგადოებრივ ტრანსპორტად, დაბალიატაკიანი ავტობუსების გამოყენება, მომსახურების დონის, ეფექტიანობისა და ხელმისაწვდომობისთვის ასამაღლებლად.
თავისმხრივ, დაბალიატაკიანი ვერსია, სხვადასხვა ხარისხითაც შეიძლება იყოს წარმოდგენილი: ნაწილობრივად (35 %-მდე), ნახევრად (70 %-მდე) და სრულად (100 %-იანი). განსხვავება ისაა, თუ იატაკის რა ნაწილია დადაბლებული, მხოლოდ ღერძის განაპირა განაკიდი, ღერძებს შორის მდებარე სივრცე თუ სრულად მთელი იატაკი. რასაკვირველია, 100 %-ით დაბალიატაკიანი მოდელები ყველაზე რთული კონსტრუქციისაა და შედარებით ნაკლები სივრცე გააჩნია სკამების განსალაგებლად, თუმცა ყველაზე მეტად ასწრაფებს და ამარტივებს ავტობუსში მგზავრთა ჩასხდომას და დაცლას. ამასთან, დაბალიატაკიან ავტობუსებს, უმეტესად გააჩნია პნევმატიკური დაკიდების სისტემა, რომლის მეშვეობითაც, მგზავრთა ჩასხდომისას შეიძლება კიდევ უფრო მეტად დაიწიოს იატაკის დონე, დაახლოებით 10 სანტიმეტრით და გასახსნელი პანდუსის მეშვეობით, გაადვილდეს ბავშვების ან შესაბამისი საჭიროების პირთა ეტლით გადაადგილება. ბევრ განვითარებულ ქვეყანაში კი ინფრასტრუქტურაც შესაბამისადაა მოწყობილი, გაჩერებების სიმაღლეც სათანადოდაა შერჩეული და მძღოლებსაც სპეციალური გადამზადება აქვთ გავლილი, რომ ისე შეძლონ ავტობუსის გაჩერება, საერთოდ არ გახდეს საჭირო პანდუსის გამოყენება. შორეული სვლის ავტობუსებში კი ვინაიდან ვერ ხერხდება იატაკის დადაბლება, საბარგო და სხვა სათავსოებისთვის გამოყოფილი სივრცის გამო, დამონტაჟებულია ხოლმე სპეციალური ლიფტი, ეტლით მოსიარულეთათვის.
მცირე
უფრო მცირე ზომისა და ტევადობის სამგზავრო ავტომობილები კი მიეკუთვნება მიკროავტობუსის (minibus) კლასს. ეს კატეგორია, არ განიხილება საზოგადოებრივ ტრანსპორტად, ვინაიდან არ შეუძლია მაღალი ოდენობის მგზავრთა გადაყვანა დროის ერთეულში, შეზღუდული ტევადობის გამო. გამოსადეგია მხოლოდ კერძო გადაყვანებისთვის, სადგურებიდან ან სასტუმროებიდან ხალხის აეროპორტში მისაყვანად და ა. შ. თუმცა 90-იან წლებში პოსტსაბჭოთა_სივრცეში მეტად პოპულარული გახდა, ვინაიდან იმ დროს არსებული მძიმე ეკონომიკური და პოლიტიკური მდგომარეობის გამო, სახელმწიფო სისტემები სათანადოდ ვერ მუშაობდა, მათ შორის ვერც საზოგადოებრივი სატრანსპორტო სისტემაც და მისი ფუნქციები კერძო ბიზნესმა აიღო საკუთარ თავზე, ხელმისაწვდომი ღირებულების მიკროავტობუსების გამოყენებით. მსგავსი მდგომარეობაა დღემდე, განვითარებადი_ქვეყნების უმეტესობაში, სადაც მუნიციპალური ტრანსპორტი სათანადოდ ვერ აკმაყოფილებს გადაადგილების მსურველთა მოთხოვნას.
საშუალო
ავტობუსებს, რომელთა სიგრძეც მერყეობს 8-იდან 10 მეტრამდე, უწოდებენ საშუალო ზომის ავტობუსებს (midibus), ამგვარ ავტობუსებში ეტევა 45-60 კაცამდე, 20-30 დასაჯდომი ადგილით. საშუალო ზომის ავტობუსები გამოიყენება მცირე მგზავრბრუნვის მიმართულებებზე, მცირე ქალაქებში ან უბნების შიდა ქუჩებსა და ისეთ ადგილებში, სადაც დიდი ზომის ავტობუსების მანევრირება რთულია.
ჩვეულებრივი
სტანდარტული ზომის ავტობუსებს მიეკუთვნება მოდელები 10-12 მეტრის სიგრძით, რომლებიც იტევს 60-90 მგზავრს, 30-40 დასაჯდომი ადგილით. თანამედროვე ავტობუსებში, დასაჯდომი ადგილები მეტად შემცირებულია, ვინაიდან უმეტესობა მათგანი არის დაბალიატაკიანი და ეტლით მოსიარულეებზე გათვლილი, რაც მოითხოვს ისეთ კონსტრუქციულ ცვლილებებს, როგორიცაა ძრავას სათავსოს და კონდიცირების სისტემების გადატანა ავტობუსის უკანა ნაწილში, ხშირად ვერტიკალური კარადის სახით, აგრეთვე ადგილის გამოთავისუფლებას კარებთან, ეტლის გადაადგილებისა და დამაგრებისთვის. ამ ტიპის ავტობუსები, ყველაზე მეტადაა გავრცელებული, ვინაიდან ყველაზე მეტად აბალანსებს ღირებულებასა და ეფექტიანობას.