cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შარლოტა (კვიპროსი)
ბიოგრაფია
1456 წელს შარლოტა ანტიოქსიის მთავარი გახდა. იმავე წელს იგი დაქორწინდა ინფანტ ჟუან პორტუგალიელზე, პორტუგალიის მეფე ჟუან I-ის შვილიშვილზე, რომელიც ქორწინებიდან ერთ წელიწადში, 1457 წელს უშვილოდ გარდაიცვალა.
1458 წლის 28 ივლისს გარდაიცვალა შარლოტას მამაც, მეფე ჟან II, რითაც იგი კვიპროსის დედოფალი გახდა. მან იცოდა, რომ მემკვიდრის გაჩენით ტახტს გაიმყარებდა და თანაც, გვედით მამაკაცი ქვეშევრდომების დამორჩილებაში დაეხმარებოდა. ამ მიზნით, 1459 წლის 7 ოქტომბერს დედოფალი შარლოტა მეორედ დაქორწინდა ჟენევის გრაფ ლუდოვიკო სავოიელზე. ეს ქორწინება გენუელთა შუამავლობით შედგა, რომელთაც არ აწყობდათ კვიპროსის ტახტზე ვენეციის მომხრე ჯეიმზის ასვლა.
1460 წელს ნიქოზიას ეგვიპტის სულთან საიფ ად-დინ ინალის მამლუქებმა შემოარტყეს ალყა. დედოფალი შარლოტა და მისი მეუღლე სასწრაფოდ გაიქცნენ კირენიაში. 1463 მამლუქებმა კირენიიც ციხესიმაგრესაც შემოარტყეს ალყა, რის გამოც მეფე-დედოფალმა დატოვა კვიპროსი და რომში, პაპ პიუს II-თან გაიქცნენ. ამით ისარგებლა შარლოტას ნახევარ-ძმამ, ჯეიმზ II-მ და თავი კვიპროსის მეფედ გამოაცხადა. ამ დროს შარლოტა სულ 24 წლის იყო.
მოგვიანებით შარლოტამ დატოვა რომი და კუნძულ როდოსზე გადასახლდა, სადაც თავისი მეორე სამეფო კარი შექმნა. პაპის დახმარებით მან რამდენჯერმე სცადა ტახტის დაბრუნება, მაგრამ ამაოდ. 1473 წელს ჯეიმზ II გარდაიცვალა, რის გამოც კვიპროსს რეგენტის სტატუსით მისი ქვრივი, ვენეციელი დედოფალი კატერინა კორნარო მართავდა, რომელმაც მალევე გააჩინა ახალი მეფე, ჯეიმზ III. პატარა მეფე ერთ წელიწადში გარდაიცვალა და მიიჩნევა, რომ იგი შარლოტამ მოაწამლინა, რათა ტახტი დაებრუნებინა, თუმცა კვიპროსელებმა მოღალატე დედოფალს აღარ მისცეს ტახტი და ტახტზე კატერინა კორნარო დასვეს.
1482 წელს მისი მეორე ქმარიც გარდაიცვალა, ისე, რომ შარლოტას შვილი არ დარჩენია. 1483 წელს შარლოტამ დატოვა როდოსი და კვლავ რომში, პაპ სიქსტუს IV-ს შეაფარა თავი. რომში იგი პიაცა სკოსავალიში ცხოვრობდა, სადაც მას ასევე დევნილობაში მყოფმა ბოსნიის დედოფალი კატერინა ბოსნიელი მასპინძლობდა. მოგვიანებით შარლოტამ ნეაპოლის მეფე ფერდინანდ II-ის უკანონო ვაჟი, ალფონსო იშვილა და საკუთარი ვაჟივით ზრიდა.
დედოფალი შარლოტა გარდაიცვალა 1487 წლის 16 ივლისს რომში, 43 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს წმინდა პეტრეს ბაზილიკაში, მისი დაკრძალვის ცერემონიალი კი თავად პაპმა ინოკენტი VIII-მ ჩაატარა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1444 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1487 კატეგორია:კვიპროსის მეფეები კატეგორია:დამხობილი მონარქები კატეგორია:XIV საუკუნის მონარქები
ისკუჩაკის რაიონი
ისკუჩაკის რაიონი (Distrito de Izcuchaca) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 939 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 144 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 94 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.19 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაველიკის პროვინციის რაიონები
დავითი (წერეთელი)
დავითი (გვარად წერეთელი) (დ. 1781 — გ. 14 თებერვალი, 1853) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე. გენერალ-მაიორ ზურაბ ქაიხოსროს ძე წერეთლის ვაჟი.
1796 წელს ბერად აღიკვეცა გელათის მონასტერში. 1804 წელს ჯრუჭის მონასტრის არქიმანდრიტი გახდა. დიდი ამაგი დასდო ჯრუჭის ქართული კულტურის კერას. 1804 წელს არქიეპისკოპოსად აკურთხეს, მალე მიტროპოლიტის ხარისხი მიიღო. 1829 წელს დანიშნეს მიტროპოლიტად სამეგრელოში, სადაც რამდენიმე ეკლესია ააშენა. თავადაზნაურობის მოთხოვნით, 1843 წელს დავითი რუსეთის ხელისუფლებამ იმერეთის საეკლესიო საქმეებს ჩაუყენეს სათავეში, იქვე მოღვაწეობდა სიკვდილამდე. დასაფლავებულია ჯრუჭის მონასტერში, წერეთელთა საგვარეულო სასაფლაოზე.
რიპსიმე ხურშუდიანი
რიპსიმე ხურშუდიანი (Հռիփսիմե Խուրշուդյան; დ. 27 ივლისი, 1987, ქასახი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი ძალოსანი.
ადრეული ცხოვრება
რიპსიმე ხურშუდიანი დაიბადა 1987 წლის 27 ივლისს სოფელ ქასახში, ჰაციკის რეგიონში, სომხეთის სსრ-ში.
კარიერა
ძალოსნობის 2006 წლის ევროპის ჩემპიონატზე ხურშუდიანმა მოიპოვა ვერცხლის მედალი. ამ გამარჯვებით იგი გახდა პირველი ქალი ძალოსანი რომელმაც სომხეთის დამოუკიდებელი რესპუბლიკის სახელით მოიპოვა მედალი ძალოსნობის ევროპის ჩემპიონატში. მომდევნო წელს, რიპსიმე ხურშუდიანი და მელინე დალუზიანი გახდნენ პირველი სომეხი ქალი ძალოსნები, რომლებმაც ევროპის ჩემპიონატი მოიგეს (იგულისხმება ძალოსანთა 2007 წლის ევროპის ჩემპიონატი). ხურდუშიანი 2007 წელს აგრეთვე გახდა ახალგარდზული მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული.
რიპსიმე ხურდუშიანი ასპარეზობდა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში 75 კილოგრამ კატეგორიაში: ოლიმპიადა მან მე-11 ადგილით დაასრულა. იგი ოლიმპიადაზე გასაგზავნ ნაკრებში ტურნირის დაწყებამდე მცირე დროით ადრე მოხვდა (გაიგზავნა მელინა დალუზიანის შემცვლელად რადგან მან ჯანმრთელობის პრობლემის გამო ასპარეზობას ვერ მოახერხებდა). იგი არ იყო მზად ასეთ ტურნირზე ასპარეზობისათვის და ვერ მოახერხა სრული შესაძლებლობების ჩვენება.
2010 წელს ხურშუდიანმა ვერ შეძლო 75 კგ წონით კატეგორიაში მოხვედრა და იძულებული გახდა წონით კატეგორია შეეცვალა.
მან მონაწილეობა მიიღო ქალთა +75 კგ წონით კლასში, ლონდონის 2012 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე, თუმცა წონაში მხოლოდ 76 კგ იყო. მან ტურნირში ბრინჯაოს მედალი მოიგო (პირველ-მეორე ადგილი ტატიანა კაშირინამ და ზოუ ლულუმ დაიკავა). ატაცში 128 კგ, ხოლო აკვრაში 166 კგ ასწია და ჯამში 294 კგ დაუგროვდა. ხურშუდიანი თავდაპირველად გახდა არა მხოლოდ პირველი სომეხი ქალი, რომელმაც ძალოსნობაში ოლიმპიური მედალი მოიპოვა, არამედ გახდა პირველი სომეხი ქალი, რომელმაც ოლიმპიური მედალი მოიპოვა.
ონდრეი ნეპელა
ონდრეი ნეპელა (Ondrej Nepela; დ. 22 იანვარი, 1951 — გ. 2 თებერვალი, 1989) — სლოვაკი ფიგურული მოციგურავე, რომელიც ჩეხოსლოვაკიის სახელით ასპარეზობდა. ანდრეი არის 1972 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი, სამგზის მსოფლიო ჩემპიონი (1971–73) და ხუთგზის ევროპის ჩემპიონი (1969–73). მოგვიანობით, კარიერის დასრულების შემდეგ, მწვრთნელი გახდა.
რიპსიმე ხურშუდიანი
კარიერა
2016 წელს, ძალოსნობის საერთაშორისო ფედერაციამ (IWF) გამოაცხადა, რომ იგი იყო 11 ძალოსანიდან ერთ-ერთი, რომლებმაც ვერ შეძლეს დოპინგის ტესტირების გავლა. 2008 წელს მის სხეულში „სტანოზოლოლოს“ არსებობა გამოვლინდა და იგი ოფიციალურად გახდა დისკვალიფცირებული. 2012 წელს მისი ნიმუშების რეტესტში გამოვლინდა „დეჰიდროქლომეთეთილთესტოსტერონისა“ და „სტანოზოლოლის“ არსებობა. 2016 წლის ნოემბერში მას ჩამოართვეს ოლიმპიური მედალი.
ონდრეი ნეპელა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:სლოვაკი მოციგურავეები
რიპსიმე ხურშუდიანი
პირადი ცხოვრება
2012 წლის ოლიმპიადის დასრულების შემდეგ, ხურშუდიანი დაქორწინდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:სომეხი ძალოსნები
ომაიადის მეჩეთი
ომაიადის მეჩეთი (الجامع الأموي), ასევე ცნობილია, როგორც დამასკოს დიდი მეჩეთი — ერთ-ერთი უდიდესი და უძველესი მეჩეთი მსოფლიოში. მდებარეობს დამასკოს ძველ ქალაქში. ქრისტიანობისა და ისლამის მიხედვით, მეჩეთში დამარხულია იოანე ნათლისმცემელის თავი. მუსლიმებს სწამთ, რომ სწორედ ეს მეჩეთი იქნება იესო ქრისტეს მეორედ მოსვლის ადგილი. შენობაში გამოყოფილია ორი სალოცავი, რომელიც ეძღვნება მაჰმადის შვილიშვილის, ჰუსეინ იბნ ალის ხსოვნას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სირიის მავზოლეუმები
Infinite (Deep Purple-ის ალბომი)
Infinite (სტილიზებული, როგორც inFinite) — ინგლისური როკ-ჯგუფ Deep Purple-ის მეოცე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2017 წლის 7 აპრილს. მისი პროდიუსერია ბობ ეზრინი, რომელიც ჯგუფთან თანამშრომლობდა წინა ალბომის, Now What?!, ჩაწერისას.
პრომო-კამპანია
პირველი სიმღერა, გამოცემული ალბომიდან, იყო "Time for Bedlam", რომელიც YouTube-ზე და Spotify-ზე 2016 წლის 14 დეკემბერს განთავსდა. იგი აგრეთვე იყო პირველი ოფიციალური სინგლი. ალბომის სიმღერების სია ცნობილი გახდა Amazon-ზე გამოქვეყნების შემდეგ, თუმცა მოგვიანებით წაიშალა. მიუხედავად ამისა, ჩამონათვალი წარმოდგენილია აღნიშნული მაღაზიის გერმანულ ფილიალში.
ალბომი მხარდაჭერილი იქნება ჯგუფის ტურნეთი The Long Goodbye Tour, რომელიც 2017 წლის მაისში დაიწყება.
სერტიფიცირებები
! scope="row"| ჩეხეთის რესპუბლიკა (ČNS IFPI)
! scope="row"| რუსეთი (NFPF)
სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის ალბომები კატეგორია:Deep Purple-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ბობ ეზრინის პროდიუსერობით კატეგორია:Edel AG-ის ალბომები
პირველი საბჭოთა ელმავალი
მინი|250პქ|მარჯვნივ პირველი საბჭოთა ელმავალი — ისტორიული ძეგლი ქალაქ ხაშურის რკინიგზის სადგურის დასავლეთით, ქვით მოპირკეთებულ კვარცხლბეკზე, დამზადდა 1932 წელს. იგი მოსკოვის კიროვის სახელოსნო ქარხანა „დინამოსა“ და ქალაქ კოლომნის კუიბეშევის სახელოსნო ქარხნის მუშებმა და ინჟინერ-ტექნიკურმა პერსონალმა მიუძღვნეს დიდი ოქტომბრის რევოლუციის XV წლისთავს. ელმავალი ამიერკავკასიის რკინიგზის პარკში 1933 წლის მაისში ჩაირიცხა. ჩამოიწერა 1972 წლის 23 ნოემბერს. წონა 11 ტონა, მაქსიმალური სიჩქარე 85 კმ/სთ. ელმავალს აქვს მემორიალური დაფა რუსულ ენაზე. 1935 წლის 16 ივნისს პირველმა საბჭოთა ელმავალმა თბილისიდან წაიყვანა სახალხო მატარებელი №52, რომელიც ხაშურში გრაფიკით დადგენილ დროზე ადრე ჩავიდა.
დავითი (ღამბაშიძე)
დავითი (გვარად ღამბაშიძე) [დ. 1842, ყვირილა (ახლანდ. ზესტაფონი), — გ. 21 დეკემბერი, 1910, იქვე] — ქართველი საეკლესიო და საზოგადო მოღვაწე, დეკანოზი; პუბლიცისტი, რედაქტორ-გამომცემელი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი და თბილისის სასულიერო სემინარია. იყო გაბრიელ ეპისკოპოსის (ქიქოძის) თანამებრძოლი. ზემო იმერეთში „დიდ დეკანოზად“ მოიხსენიებდნენ. 1883–1910 წლებში მისი რედაქტორობით დაბა ყვირილაში გამოდიოდა რუსული დამატებით (1886–1903) სასულიერო ორკვირეული ჟურნალი „მწყემსი“, რომელიც ხელს უწყობდა ეროვნული თვითშეგნების ამაღლებას. დავითი იბრძოდა რუსიფიკატორული რეჟიმის წინააღმდეგ. როცა მას კატეგორიულად მოსთხოვეს საღმრთო რჯულის რუსულ ენაზე სწავლება, პროტესტის ნიშნად პედაგოგობას თავი დაანება. დავითი პუბლიცისტურ წერილებში იცავდა ავტოკეფალიაწართმეული საქართველოს ეკლესიის უფლებებს. მის შრომებს შორის აღსანიშნავია „ექიმი იოანე გომართელი და მისი მსჯელობა, „თუ რა გზას უნდა დაადგეს სამღვდელოება?“, „სახალხო სააქიმო წიგნი კარაბადინი“ და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1842 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1910 კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
უფლისციხის მაღალტახტიანი ოთახის კომპლექსი
მაღალტახტიანი ოთახის კომპლექსი — არქეოლოგიურ-არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხის შიდა ქალაქის შუა უბანში, ქალაქის დასავლეთ ნაპირას. თარიღდება ელინისტური ხანის დასაწყისით. კომპლექსი ხუთი ოთახისაგან შედგება.
მაღალტახტიანი ოთახის კომპლექსი
მათ შორის მთლიანად კედელში მხოლოდ მაღალტახტიანი ოთახია გამოკვეთილი, რომელსაც შემორჩენილი აქვს პირვანდელი სახე. დანარჩენი ოთახები ნაწილობრივ კლდისაა და სხვადასხვა სიმაღლეებზეა შემორჩენილი. ჩანგრეულია გადახურვებიც. შენობა პირველად ანტიკურ ხანაში გადაუკეთებიათ. ფეოდალურ ხანაში ნაგებობა საცხოვრებლად გამოუყენებიათ და შემორჩენილი კლდის კედლები ქვის წყობით აღუდგენიათ და შიგ ტლანქად ამოუჭრიათ კოჭების ბუდეები და თახჩები. იატაკში ამოუკვეთიათ ბოძების, ქვევრების, თონეებისა და ჩარხების ჩასადგმელი ორმოები.
მაღალტახტიანი ოთახი კვადრატულია, სწორკუთხა, მაღალი და განიერი შესასვლელი აღმოსავლეთ კედლის ცენტრშია. შიგნიდან შესასვლელის წირთხლები ჩაკვეთილია ირიბად, რაც აფართოებს ღიობს. ფასადის მხრიდან შესასვლელი თაღოვანი, შეწეული, სადა ტიმპანით მრთავდება. ოთახის ბრტყელი ჭერი მორთულია ორმაგად პროფილირებული კესონებითა და პროფილირებული ლავგარდნით. გრძივ კედლებთან გამოკვეთილია მაღალი ტახტები. მათი ნაპირები ლილვითაა მორთული. ინტერიერს ახასიათევს ყველა ზომის და ხაზის სიზუსტე, სიბრტყის ფაქიზი დამუშავება. იგი უფლისციხის კლდეში ნაკვეთი ანსამბლის ძირითადი სამშენებლო ხანისათვის დამახასიათებელი ნაგებობის ნიმუშია.
მაღალტახტიანი ოთახი გამოვლენილია ფასადითა და ბანით. ფასადი წარმოადგენს კლდის სადა სიბრტყეს. მასში გაჭრილი კარი კომპლექსის წინა ოთახში გადის.
წინა (მეორე) ოთახი
წინა, მეორე ოთახი მაღატახტიანზე უფრო განიერია, წაგრძელებულია აღმოსავლეთისაკენ. წინა ოთახის ჩრდილოეთით შემორჩენილია კლდის კედლის ძირი, რომლის დასავლეთ ბოლოში ჩრდილოეთ ოთახში გასასვლელი კარია გაჭრილი. ეს კედელი მოგვიანებით ქვის წყობით აღუდგენიათ. სამხრეთ კედელი კლდისაა, მის აღმოავლეთ ბოლოში ამოჭრილია გრძელ, ვიწრო და პატარა სათავსში ასასვლელი ერთი საფეხური. სათავსის კედელში შემორჩენილია კამაროვანი გადახურვის ნაწილები.
მესამე (მესამე) ოთახი
მესამე ოთახი წინა ოთახის ჩრდილოეთითაა და მასზე უფრო მოკლეა. ოთახის დასავლეთ ნაწილში იატაკი ერთი საფეხურით შემაღლებულია. დასავლეთ კედელში ამოკვეთილია ერთი ნიში. ორივე ოთახს თანაარი დონის იატაკი აქვს. მათი საერთო აღმოსალვეთ კედლი დაბალი და მოსწორებულია. მასში ორივე ოთახიდანან გამოკვეთილია აღმოსალვეთით, შედარებით დაბალ დონეზე მდებარე სათავსში ჩასასვლელი. არც ერთი ჩასასვლელი კარის ხვრელი არ უნდა იყოს, იგი უფრო აბანოს სარცეცხლურ ღუმელს ჰგავს. სამხრეთ ოთახის იატაკში, ამ ჩასასვლელის წინ, ამოჭრილია ოთხკუთა ორმო. რომელიც აღმოსალვეთ ოთახის იატაკამდე ჩადის. ორმოს საფეხურები არ აქვს და აქდან ოთახში შემოსვლა შეუძლებელია. ჩრდილოეთ ოთახის იატაკში კი, შესასვლელის წინ, ძაბრისებრი ღრმულია. ისიც უსაფეხუროა. ორივე ორმო საცეცხლური უნდა იყოს. სამხრეთ ოთახის საცეცხლური ამოშენებულია ანტიკური დროის ალიზით. როგორც ჩანს, იგი გაუუქმებიათ და ახალი საცეცხლური ჩრდილოეთ კედელში მოუწყვიათ.
ქუჩისპირა სათავსი (მეოთხე ოთახი)
ამ ოთახების აღმოსალვეთით მდებარე ქუჩსპირა სათავსის იატაკი 2 მეტრით დაბალია. მისი სრული გეგმის აღდგენა მრავალჯ გადაკეთების გამო შეუძლებელია. დასავლეთ კედლის ზედაპირი, რომლებშიც საცეცხლურებია მოთავსებული, გამომწვარია. სამხრეთ კლდის კედელი დაფარულია ჭვარტლის სქელი ფენით. სათავსის სამხრეთ ნაწილში აღმოჩნდა ნაცრის მკვრივი და სქელი ფენა, რომელშიც ფეოდალურ ხანაში ქვევრები ჩაუდგამთ.
მეხუთე ოთახი
მეხუთე ოთახი მცირე ზომისაა. მდებარეობს კომპლექსის ჩრდილოეთ-დასავლეთ კუთხეში. სამ მხარეს შემორჩენილი აქვს კლდის კედელი და ბოძების ჩასადგმელი ოთხი ბუდე. ოთახის წინა (აღმოსავლეთ) კედელი არ აქვს.
კომპლქსის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში, ქუჩისპირას, ამოჭრილია წყალსაწრეტი ღრმა ღარი.
სათავსის ორთიერთგანლაგება, მათი დონეების სხვაობა, არქეოლოგიური გათხრის დროს მოპოვებული წყალსადენის თიხის მილები, გადამწვარი აგურები, დიდი, პირაკეცილი კრამიტისა და ჰიდრავლიკური ხსნარის ნატეხები საფუძველს გვაძლევს კომპლექსის ჰიპოკაუსტების სისტემის მქონე აბანოდ მივიჩნიოთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:უფლისციხე
დივეევოს მონასტერი
იგი ითვლება ღვთისმშობლის მეოთხე წილხვედრ ადგილად საქართველოს, ათონის მთისა და კიევ-პეჩერის ლავრის შემდეგ.
ისტორია
1773-1774 წლებში დედა ალექსანდრამ დივეევოში საფუძველი ჩაუყარა ყაზანის ეკლესიის მშენებლობას. ეკლესიის კურთხევა შედგა 1780 წლის დასაწყისში. ეკლესიას ჰქონდა ორი საკურთხეველი: მარცხენა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე იყო ნაკურთხი, ძველი ხის ეკლესიის მსგავსად, ხოლო მარჯვენა სტეფანე პირველმოწამის სახელზე.
1826 წლისთვის მონასტრის მონაზონ-მსახურთა რაოდენობა 40-მდე გაიზარდა.
1861 წელს დივეევოს თემმა მიიღო მონასტრის სტატუსი. პირველი იღუმენია გახდა მარია (ელიზავეტა უშაკოვა). 1848 წელს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპისკოპოსმა იაკობმა თავისი ხელით საფუძველი ჩაუყარა სამების ეკლესიას. ეკლესია შენდებოდა 27 წელი. მშენებლობა მიმდინარეობდა არქიტექტორ ალექსანდრე რეზანოვის პროექტის მიხედვით, რომელსაც ამ პერიოდისათვის უკვე დასრულებული ჰქონდა მოსკოვის მაცხოვრის ტაძარი. ეკლესია აკურთხეს 1875 წლის 28 ივლისს. კურთხევის ცერემონიალი შეასრულა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპისკოპოსმა იოანიკემ.
1885 წელს დასრულდა საიღუმენიო კორპუსის მშენებლობა. 1902 წელს კორპუსის აღმოსავლეთ ნაწილს მიაშენეს კარის ეკლესია, რომელიც აკურთხეს მოციქულთასწორის მარიამ მაგდალინელის სახელზე. 1903 წელს იმპერატორ ნიკოლოზ II-ის ვიზიტის დროს აღასრულეს საღვთო ლიტურგია.
1904 წელს იღუმენია მარიას გარდაცვალების შემდეგ იღუმენიად აირჩიეს ალექსანდრა (ტრაკოვსკაია). 1917 წელს მონასტერში ცხოვრობდა 270 მონაზონი და 1 474 მორჩილი. 1919 წელს მონასტერი დაარეგისტრირეს, როგორც სამუშაო არტელი და განაგრძობდა მუშაობას. რამდენიმე მაცხოვრებელმა მონასტერი დატოვა.
თანამედროვეობა
300px|thumb|სამების ეკლესია ეკლესიის აღორძინება დაიწყო 1988 წელს, როდესაც დარეგისტრირდა საეკლესიო მრევლი. 1989 წლის 22 აპრილს გორკისა და არზამასის მთავარეპისკოპოსმა ნიკოლაიმ აკურთხა ხის ეკლესია ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. 1991 წელს აღსდგა სამონასტრო ცხოვრება.
1991 წლის 31 ივლისს დივეევოში საზეიმოდ დააბრუნეს სერაფიმ საროველის სხეული, რომელიც ამ ეკლესიის მთავარი სიწმინდეა.
პაფოსის საერთაშორისო აეროპორტი
პაფოსის საერთაშორისო აეროპორტი (IATA: PFO, ICAO: LCPH) (Διεθνής Αερολιμένας Πάφου; Baf Uluslararası Havaalanı) — საერთაშორისო აეროპორტი კვიპროსში. მდებარეობს ქალაქ პაფოსიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 6.5 კმ-ში. პაფოსის აეროპორტი ქვეყნის სიდიდით მეორე აეროპორტია. 2013 წელს გატარებულ მგზავრთა რაოდენობამ 2 175 114 კაცი შეადგინა. პაფოსის აეროპორტს ტურისტები ჩვეულებრივ დასავლეთ კვიპროსში დასვენებისას იყენებენ.
დივეევოს მონასტერი
თანამედროვეობა
1995 წელს პრეზიდენტის ბრძანებით ყაზანის ეკლესიას მიენიჭა ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურის ძეგლის სტატუსი.
პაფოსის საერთაშორისო აეროპორტი
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
დივეევოს მონასტერი
თანამედროვეობა
2003 წელს შედგა სერაფიმ საროველის კანონიზაციის 100 წლისთავისადმი მიძღვნილი ზეიმი. ღვთისმსახურება ჩაატარა პატრიარქმა ალექსი II-მ. 2004 წელს კი აღნიშნეს სერაფიმეს დაბადებიდან 250 წლისთავი.
სერაფიმ საროველის ზარი
2008 წელს მონასტერს დაუბრუნეს ზარი, რომელიც შეძენილი იყო სერაფიმ საროველისაგან. ზარის წონა იყო 16 კგ. იგი შეიძინა 1829 წელს ნიჟნი-ნოვგოროდის ბაზრობაზე. ზარზე ამოკვეთილია დამკვეთის სახელი. ბზარის გამო იგეგება მისი გადატანა მუზეუმში.
პირველი იღუმენიის პორტრეტი
2009 წლის 6 მარტს მონასტერს გადასცეს პირველი იღუმენიის ალექსანდრა მელგუნოვას პორტრეტი. პორტრეტი დახატეს მონასტრის მონაზვნებმა. 1927 წლიდან პორტრეტი ინახებოდა გლეხის ოჯახში სოფელში, რომელიც მდებარეობდა იოშკარ-ოლასთან ახლოს. იგეგმება, რომ პორტრეტი შემდეგ დაკიდონ იღუმენიის აღდგენილი კელიის კედელზე.
სკიტეები და მეტოქიები
მინი|[[არზამასის მეტოქი]] ყველა სკიტეში და მეტოქიში მოქმედებს ტაძრები. სკიტეებში დები დაკავებულები არიან სოფლის მეურნეობით. მეტოქიებს კი ძირითადად აქვთ წარმომადგენლობითი ფუნქციები.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
მიხეილ ლაბაძე
მიხეილ ლაბაძე (დ. 13 მარტი, 1927, ხაშური — გ. 1992) — ქართველი ინჟინერი.
1952 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ხაშურში დაბადებულები მ კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1952)
ხალიბიის ბეილიქი
ხალიბიის ბეილიქი (Hacıemir beylikleri) — მცირე თურქმანული სამთავრო (ბეილიქი), რომელიც XIV და XV საუკუნეებში ჩრდილოეთ ანატოლიაში მდებარეობდა.
ისტორია
ტრაპიზონის იმპერატორის იოანე II კომნენოსის მმართველობის დროს (1280–1284) თურქებმა დაიპყრეს ხალიბია რეგიონი თანდათან მომთაბარე თურქული მოდგმის ჩეპნის ტომმა აითვისა. XIV საუკუნეში რეგიონი მონღოლთა ბატონობის ქვეშ მოექცა, შემდეგ ერეტნის ბეილიქს დაემორჩილა. მონღოლთა იმპერიაში დაწყებული შინა აშლილობის (1335–1336) დროს ბეილიქმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. ხალიბიის პირველი ბეგი (მთავარი) ბაირამი გახდა. ბაირამი ტრაპიზონის იმპერიის წინააღმდეგ ბრძოლებში აქტიურად მონაწილეობდა. 1348 წელს, მოკავშირე ბეგებთან ერთად ქალაქი ტრაპიზონი ალყაში მოაქცია, თუმცა კოალიციური არმია მალევე დამარცხდა. ბაირამის გარდაცვალების თარიღი უცნობია, თუმცა ტრაპიზონის იმპერიის ქრონიკების თანახმად ხაჯი ემირი 1357 წელს თავს დაესხა მაჩხას. შესაძლოა ვივარაუდოთ, რომ ამ პერიოდში ბეილიქის მმართველი ბაირამის ვაჟი, ხაჯი ემირია. 1358 წელს, ხაჯი ემირი ტრაპიზონის იმპერატორის ბასილის (მმ. 1332–1340) ქალიშვილთან, თეოდორასთან ქორწინდება და დინასტიურ კავშირს ამყარებს ტრაპიზონის იმპერიასთან. თუმცა ეს არ აკავებს მას და 1361 წელს, კერასუნტის (დღევანდელი გირესუნი) დაპყრობის მიზნით წარუმატებელ ლაშქრობას იწყებს. მოგვიანებით კავშირი დაამყარა ერეტნას დიდ ვეზირთად, ყადი ბარჰან ად-დინთან, ვისი დახმარებითაც 1380 წელს იპყრობს კოტიორას (დღევანდელი ორდუ). ბეილიქის დედაქალაქი ესკიპაზარში გადავიდა (ორდუს გარეუბანი).
1386 წლის, 24 ოქტომბერს ემირი ტაჯ-ედინი 12,000-იანი ჯარით დაიძრა სულეიმანის წინააღმდეგ, ხალიბიაში შესვლის შემდეგ ტაჯ-ედინი ბრძოლაში დაიღუპა. 1387 წელს ხაჯი ემირი სნეული გახდა და ბეილიქი სამართავად მის ვაჟს სულეიმანს გადასცა. თუმცა, როცა ის გამოკეთდა შეეცადა მისი სამფლობელოს დაბრუნებას. ამან ბეილიქში მამასა და შვილს შორის სამოქალაქო ომი გამოიწვია. 1397 წელს სულეიმანმა დაიკავა კერასუნტი.
ყადი ბარჰან ად-დინის გარდაცვალების შემდეგ, სულეიმანმა ოსმალთა მორჩილება აღიარა. თუმცა ოსმალების ანგორის ბრძოლაში (1402) დამარცხების შემდეგ ბეილიქმა დროებით ისევ დამოუკიდებლობა მოიპოვა. საბოლოოდ ის 1427 წელს ოსმალეთმა დაიპყრო.
სქოლიო
კატეგორია:ანატოლიის ბეილიქები
უფლისციხის მაყვლიანი
უფლისციხის მაყვლიანი (წარამრთული ტაძარი) — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხის შუა უბანში. თარიღდება ელინისტური ხანით, გამოკვეთილია კლდეში. სამხრეთ კედლის ერთი ნაწილი უხეშად დაკუთხული ნატეხი ქვისაა. შემორჩენილი აქვს თავდაპირველი ნალესობის ფრაგმენტები. მაყვლიანი შედგება მთლიან ორგანიზმად გაერთიანებული 10 უჯრედისაგან. გამოირჩევა სირთულით და მათალი ხუროთმოძღვრული ღირსებით. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთშია. კარი საგანგებოდაა აცდენილი კედლის სიმეტრიის ღერძიდან. გადის მოზრდილ მოედანზე, რომელსიც თავდაპირველად გვერდზე მდებარე ამავე ტიპის, მცირე ტაძართან ყოფილა საზიარო. მაყვლიანის მთავრი ნაწილია მაღალ ბაქანზე აღმართული კამაროვანი პორტიკი. პორტიკს აღმოსავლეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით უკავშირდება ორ-ორი ოთახი. მათგან ჩრდილოეთ პირველი ოთახის ჭერი კვადრატული კესონებითაა მორთული. აღმსოავლეთ და დასავლეთოთახების ჩრდილოეთ კედლების სიღრმეში ორი სამალავი-სალაროა წრიული შესასვლელებით. პორტიკებიდან 8 საფეხურიანი საზეიმო კიბე ჩადის ვრცელ თავგადახსნილ გვირაბში, რომელსაც აღმოსალვეთით და დასავლეთით ორსაფეხურიანი ჩამოსაჯდომი გასდევს. სარიტუალო დანიშნულებისაა ტაძრის ახლოს, მოედნის კელდებში გამოკაფული სათავსებიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:უფლისციხე
გევჰერი ქადინ ეფენდი
გევჰერი ქადინ ეფენდი (Gevheri Kadınefendi; დ. 8 ივლისი, 1856 — გ. 6 სექტემბერი ,1884 ) — ოსმალეთის სულთნის, აბდულაზიზის მეხუთე ცოლი. შეჰზადე მეჰმედ სეიფედინ ეფენდის და ესმა სულთნის დედა.
ბიოგრაფია
გევჰერი ქადინ ეფენდი დაიბადა 1856 წელს აბხაზი ბეის, სალიჰ ბეი სვათნბა და მისი ცოლის, პრინცესა შაზიე ცამბას ოჯახში. გევჰერის ნამდვილი სახელი ემინე სვათნბა იყო. ადრეულ ასაკში მიიყვანეს სასახლეში, სადაც ფერთევნიალ ვალიდე სულთნის ხელშეწყობით მიიყო განათლება. ემინეს ასევე ჰყავდა და სახელად ფატმა ჰანიმი.
გევჰერი ქადინ ეფენდი გარდაიცვალა 1884 წლის 6 სექტემბერს ორთაქოის სასახლეში და დაკრძალულია იენის მეჩეთში, სტამბოლში.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1884
პეტკო სლავეიკოვი
პეტკო რაჩოვ სლავეიკოვი (დ. 17 ნოემბერი, 1828, ველიკო-ტარნოვო — გ. 1 ივლისი, 1895, სოფია) — ბულგარელი პოეტი, პუბლიცისტი, განმანათლებელი, საზოგადო მოღვაწე და ფოლკლორისტი. პოლიტიკოსების ივან სლავეიკოვის  და ჰრისტო სლავეიკოვის, პუბლიცისტი რაჩო სლავეიკოვის და პოეტი პენჩო სლავეიკოვის მამა.
ბიოგრაფია
პეტკო სლავეიკოვი ერთდროულად სწავლობდა ქალაქ ველიკო-ტარნოვოში, დრიანოვოში, ტრიავნაში და ფერისცვალების მონასტერში. გარდა ამისა, კითხულობდა წიგნებს ველიკო-ტარნოვოს მახლობლად მდებარე მონასტრის ბიბლიოთეკებში. მის განათლებაში უდიდესი როლი ითამაშა პაისი ჰილენდარსკის "სლავურ-ბულგარული ისტორიის" შესწავლამ. ქალაქ სვიშტოვის სკოლაში (რომელსაც მაშინ ემანუილ ვასკიდოვიჩი ხელმძღვანელობდა) იგი დაეუფლა ბერძნულ ენას და შეისწავლა სერბული და დასავლეთ ევროპის ლიტერატურის ნაწარმოებები. 1843 წლიდან გახლდათ მასწავლებელი ველიკო-ტარნოვოში. 1863-1867 წლებში იყო გაზეთ „გაიდას“, შემდეგ გაზეთ „მაკედონიის“ (1866-1872) და სხვა პერიოდული გამოცემების რედაქტორი.
სლავეიკოვი ეწეოდა მნიშვნელოვან კულტურულ და საგანმანათლებლო საქმიანობას. მან  1847 წლამდე შეაგროვა 2263 ხალხური სიმღერა, გამონათქვამი და ანდაზა. 1853 წელს ყირიმის ომის (1853-1856) რევოლუციური მოვლენების გავლენით, დაწერა  რევოლუციური სიმღერები. 1856 წელს ველიკო-ტარნოვოში დიადო ნიკოლას წარუმატებელი აჯანყების შემდეგ, სლავეიკოვმა კონცენტრირება მოახდინა ბულგარელებში ეროვნული ცნობიერების გაღვიძებაზე. ვარნაში მუშაობის შემდეგ ცოტა ხნით გაემგზავრა სტამბოლში, სადაც 1864 წელს მიიწვიეს ბიბლიის სრული ბულგარული თარგმანის (აღმოსავლეთ ბულგარულ დიალექტზე) რედაქტირებისთვის. მთელი თარგმანი დაიბეჭდა სტამბოლში 1871 წელს და დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა საყოველთაოდ გამოყენებული აღმოსავლეთ ბულგარული ენის დასამკვიდრებლად.
1874 წელს დააარსა ბულგარული გიმნაზია ოდრინში, რითაც წინააღმდეგობა გაუწია ბერძნების გავლენას ბულგარელებზე. მოგვიანებით სტარა-ზაგორაში მასწავლებელმა სლავეიკოვმა დაწერა რევოლუციური ლექსები. აპრილის აჯანყების შემდეგ  იგი დააპატიმრეს. სტარა-ზაგორაში ოსმალეთის მიერ მოწყობილი ხოცვა-ჟლეტის დროს პეტრო სლავეიკოვის ხელნაწერები და 15000 შეგროვებული ხალხური გამონათქვამი დაიწვა და დაიკარგა. 1877-78 წლების რუსეთ-თურქეთის ომის დროს ხელმძღვანელობდა გენერალ მიხეილ სკობელევის რაზმს ბალკანეთის მთებში, შეესწრო შიპკას ბრძოლას და თან ახლდა ჯარს სან-სტეფანოში სტამბოლის მახლობლად.
ბულგარეთის   თურქული უღლისაგან განთავისუფლების შემდეგ (1878 წ.) პეტრო სლავეიკოვი გახლდათ ველიკო-ტარნოვოს დამფუძნებელი კრების წევრი (1879 წ.), ეროვნული კრების წევრი (თავმჯდომარე 1880 წ.), ლიბერალური პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ლიდერი. იკავებდა მინისტრის პოსტს პეტკო კარაველოვის მთავრობაში.
პეტკო სლავეიკოვმა მოამზადა ბულგარული ანდაზებისა და გამონათქვამების სრული კრებული (1889-1897). იგი ითვლება ახალი ბულგარული ლიტერატურის ერთ-ერთ ფუძემდებლად. ავტორია პოეზიის კრებულების: „ჭრელი თაიგული“, „სიმღერა“, „იგავ-არაკი“ (ბუქარესტი, 1852), „სიმღერები და ლექსები“ (1879), ლექსის „თეთრფეხა წყარო“ (1873 წ.). თარგმნიდა რუსული, ბერძნული, თურქული, სერბო-ხორვატული ენებიდან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1828 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1895 კატეგორია:ბულგარელი პოეტები კატეგორია:ბულგარელი მთარგმნელები კატეგორია:რუსეთ-თურქეთის ომის მონაწილეები (1877-1878)
ჩვენი ამბავი
„ჩვენი ამბავი“ — ქართული ტელესერიალი რომელიც ღამის შოუს სტუდიამ გადაიღო სიტკომის ფორმატში, რომლის ჩვენებაც 2013 წლის 14 სექტემბერს დაიწყო ტელეკომპანია იმედის ეთერში და სულ 1 სეზონსა და 31 სერიას მოიცავს. ბოლო სერია 2013 წლის 12 დეკემბერს შედგა.
სიუჟეტი
ეს არის ისტორია წარუმატებელ მწერალზე, რომელიც წერს ამბავს მის მეგობრებზე და ერთადერთ სიყვარულზე. თავგადასავლები და კომედიური სიტუაციები, რომელიც ერთ პატარა ამბავშია გაერთიანებული.
გადაღება
სერიალში მოქმედება ვითარდება თბილისის ერთ-ერთ უბანში. ღამის შოუს სტუდია სერიალისთვის სპეციალურად ამზადებდა დეკორაციას და გადაღებები მიმდინარეობდა სამ სხვადასხვა პავილიონში: გიორგისა და თამუნას სახლში, ზურას სახლში და ბარში. სტუდიის დიზაინს ქმნიდა ვანო ჭელიძე და ქეთი გუჯაბიძე
როლებში
სპეციალურად სერიალისთვის:
რევაზ გაგულაშვილი
რევაზ გაგულაშვილი (დ. 2 ივლისი, 1955, სენაკი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.
რელიგია მონტენეგროში
მინი|მონტენეგროს რელიგიური ჯგუფები მუნიციპალიტეტების მიხედვით (2011). მონტენეგრო მრავალ რელიგიური ქვეყანაა. ქვეყანაში დომინანტი რელიგია მართლმადიდებლობაა, ქვეყანაში ასევე კათოლიკე და მუსლიმანი მორწმუნეების მნიშვნელოვანი რაოდენობა ცხოვრობს. ჩერნოგორიის მართლმადიდებლური ეკლესია სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის დაქვემდებარებაში შედის.
2011 წლის მონაცემები
2011 წლის აღწერის მიხედვით ქვეყნის მოსახლეობის რელიგიური კუთვნილება შემდეგნაირად ნაწილდება:
სქოლიო
კატეგორია:რელიგიები ქვეყნების მიხედვით
სპლაისინგი
სქოლიო
კატეგორია:გენთა ექსპრესია კატეგორია:რნმ-ის სპლაისინგი კატეგორია:სპლაისოსომა
ჟასილქოლი
ჟასილქოლი, ქვემო ჟასილქოლი — მაღალმთიანი ტბა ყაზახეთში. მდებარეობს ჯუნგარის ალათაუზე, ზღვის დონიდან 1630 მ სიმაღლეზე. მოქცეულია ჟონგარ-ალათაუს ეროვნულ პარკში. ზედაპირის ფართობი 912 ათ. მ², სიგრძე 1,8 კმ, ხოლო სიგანე 400 მ აღწევს, სიღრმე 89 მ. მრავალი საუკუნის წინ მომხდარი კატასტროფული მიწისძვრის შედეგად წარმოიქმნა ქვის ჩამონაქცევი, რომლის მარჯვენა კალთამ ბუნებრივი კაშხლით ჩაკეტა მდინარე ქიქოზენის კალაპოტი, რის შედეგადაც წარმოიქმნა თვალწარმტაცი ტბა. წყალი ცივია. აღმოსავლეთი და დასავლეთი ნაპირი ციცაბოა, კლდოვანი. ტბაზე გაედინება მდინარე აგინიკათი. ხალხში ცნობილია „ზურმუხტოვანი ტბის“ სახელწოდებით. როდესაც მყინვარები დნება ტბა ხდება ღია-მომწვანო ფერის. ტბის ნაპირებზე გავრცელებულია ფოთლოვანი კორომი. ტბასთან გვხვდება კეთილშობილი ირემი.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის ტბები
ჰევიზი
ჰევიზი (Hévízi-tó) — თერმული ტბა უნგრეთში. ტბა მდებარეობს საკურორტო ქალაქ ჰევიზში. ბალატონის ტბის დასავლეთი დაბოლოებიდან ახლოს. ქალაქ კესტეიდან 5 კმ-ში.
ჰევიზი ევროპაში ყველაზე დიდი ტერმული ტბაა (47 500 მ²). ტბის წყლის ტემპერატურა ზამთარში 24°C, ხოლო ზაფხულში 36°C. ყოველ 48 საათში ტბაში წყალი იცვლება. პოპულარული ადგილია დასვენებისთვის წელიწადის ნებისმიერ დროს.
წყლის შემადგენლობა: კალიუმი, ნატრიუმი, ამონიუმი, კალციუმი, მაგნიუმის ქლორიდი, ბრომიდი, იოდიდი, ფტორიდი, სულფატი, კარბონატი პეროქსიდი და სხვა.
ჩვენებები: საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის, პოლიართრიტის, ოსტეოქონდროზის, რადიკულიტის, ნერვული დაბოლოებების ანთების, სისხლის მიმოქცევის დარღვევების, პოტენციის დაქვეითებისა და კუნთოვანი სისტემის დაავადევბების მკურნალობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგრეთის ტბები
გიორგი კახიანი
გიორგი კახიანი (დ. 10 დეკემბერი, 1973, თბილისი) —  ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
1995 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
1999-2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს უზენაესი სასამართლოში, მოსამართლის თანაშემწედ. 2004-2005 წლებში მუშაობდა თბილისის ენისა და კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, იყო საერთაშორისო ურთიერთობების კათედრის წევრი, უფროსი მასწავლებელი;  2005-2007 წლებში მუშაობდა საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოში, სამართლებრივი უზრუნველყოფის დეპარტამენტში, მთავარ მრჩეველად. 2007-2011 წლებში კი იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ასისტენტ-პროფესორი; 2001 წლიდან კი ასოცირებული პროფესორი. 2013-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამტრედიის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება “. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2013-2019 წლებში ეკავა საქართველოს პარლამენტის საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის თავმჯდომარის თანამდებობა. 2019 წელს დაინიშნა საქართველოს პარლამენტის ვიცე-სპიკერად.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული  1973 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გიორგი კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
A Worm's Life
A Worm's Life — კანადური ფოლკ-როკ ჯგუფ Crash Test Dummies-ის მესამე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1996 წელს.
მას შემდეგ, რაც კოლექტივმა დაასრულა ალბომ God Shuffled His Feet-ის მხარდამჭერი ტურნე, ჯგუფის ლიდერი ბრედ რობერტსი საცხოვრებლად ლონდონში გადავიდა. MTV Europe-ზე უდიდესი წარმატების შემდეგ ბრიტანეთში ცხოვრებისას მას მხოლოდ „გერმანელი და იტალიელი ტურისტები“ ცნობდნენ. ჯგუფის ახალი ალბომის მასალა სწორედ მოგზაურობებისას იწერებოდა. ჩაწერა მიმდინარეობდა Compass Point Studios-ში, ბაჰამის კუნძულებზე.
სქოლიო
კატეგორია:1996 წლის ალბომები კატეგორია:Crash Test Dummies-ის ალბომები კატეგორია:BMG-ის ალბომები კატეგორია:Arista Records-ის ალბომები
ოპტიკური ასტრონომია
ოპტიკური ასტრონომია — მეცნიერების ერთ-ერთი ყველაზე ძველი დარგია. ჩვენს წელღაღრიცხვამდე რამდენიმე ათასი წლის წინ ციურ სხეულებს აკვირდებოდნენ ბაბილონში, ეგვიპტეში, ჩინეთსა და ინდოეთში. უძველესი დროიდანვე ადამიანთა წარმოდგენამ ვარსკვლავები გააერთიანა თანავარსკვლავედებში, შეიქმნა ვარსკვლავთა და თანავარსკვლავედთა მდებაორებების ამსახველი პირველი ცხრილები, აღმოჩენიი იქნა ვარსკვლავებისა და პლანეტების მოძრაობებს შორის განსხვავება. თუმცა ამ განსხვავებისა და საერთოდ ციური სხეულების მოძრაობის სხვადასხვა ასპექტების ახსნის ჩვენამდე მოღწეულ პირველ მცდელობას ძველი საბერძნეთის მეცნიერების ნაშრომებში ვხვდებით. ქვემოთ მიმოვიხილოთ ადრეული ასტრონომის ძირითად ეტაპებს იმ დროს მოღვაწე მეცნიერების ღვაწლის აღნიშვნით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტრონომია
პავლოვსკის მუზეუმ-ნაკრძალი
300პქ|მინი|პავლოვსკის მუუზეუმ-ნაკრძალის სასახლე პავლოვსკის მუზეუმ-ნაკრძალი — XVIII საუკუნის დასასრულისა და XIX საუკუნის დასაწყისის სასახლეებისა და პარკების ანსამბლი თანამედროვე სანქტ-პეტერბურგის გარეუბანში. ანსამბლის ცენტრალური ნაგებობაა პავლოვსკის სასახლე, რომელიც იყო იმპერატორ პავლე I-ის საზაფხულო სასახლე.
სასახლეს ესაზღვრება პარკი 600 ჰა ფართობის მქონე მოედანი, რომელიც განლაგებულია მდინარე სლავიანკის ნაპირებზე. სასახლესა და პარკს აშენებდა არქიტექტორების სამი თაობა 50 წლის განმავლობაში. ეს არქიტექტორები იყვნენ: ჩარლზ კამერონი, ვინჩენცო ბრენა, ჯაკომო კვარენგი, ანდრეი ვორონიხინი და კარლო როსი.
მშენებლობა
პავლოვსკის სასახლეს საფუძველი ჩაუყარეს 1782 წლის 25 მაისს. თავდაპირველად მშენებლობა მიმდინარეობდა დემონტირებული ხის შენობის ადგილზე. სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა ბრიტანელი არქიტექტორი ჩარლზ კამერონი, რომელიც მუდამ კონფლიქტში იყო პავლე I-თან არქიტექტურულ საკითხებში. მშენებლობა სწრაფი ტემპებით მიმდინარეობდა და 1782 წლის შემოდგომაზე მთავარი შენობა და კუთხის გალერეა უკვე აგებული იყო.
1803 წელს პავლოვსკის სასახლე ხანძარი გაუჩნდა. მომდევნო ორი წელი მის აღდგენას მოანდომეს. 1822-1824 წლებში ააშენეს საბიბლიოთეკო კორპუსი. 1920-იან წლებში ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები სიგიზმუნდ დომბროვსკის პროექტის მიხედვით.
1942-1944 წლებში სასახლე მნიშვნელოვნად დაზარალდა დიდი სამამულო ომის შედეგად. გერმანელებმა სასახლეს ცეცხლი გაუხსნეს. 1944 წლის 24 იანვარს სასახლე საბჭოთა ძალებმა გაათავსუფლეს. 1978 წელს დასრულდა პავლოვსკის სასახლის რესტავრაციის პროცესი. 1983 წელს მიენიჭა მუზეუმ-ნაკრძალის სტატუსი.
Camponotus chartifex
Camponotus chartifex — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
როლა (მისური)
როლა (ინგ. Rolla ) არის ქალაქი, ფელპს ოლქის (Phelps County ინგ.) ცენტრი; მდებარეობს მისურის შტატში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში. მოსახლეობა შეადგენს 19 559 ადამიანს (2010 წლის მონაცემების მიხედვით). როლა მდებარეობს 170 მილის (~274 კმ) დაშორებით მისურის უდიდესი ქალაქი სენტ-ლუისისგან, და 100 მილის (~161 კმ) დაშორებით შტატის დედაქალაქისაგან - ჯეფერსონ სითი (Jefferson City ინგ.).
ქალაქი ცნობილია უნივერსიტეტის კამპუსით: მისურის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების უნივერსიტეტი (Missouri University of Science and Technology, MS&T ინგ.), რომელშიც სწავლობს 7500-ზე მეტი სტუდენტი.
ისტორია
ქალაქი დაარსებულია არემარეში გამდინარე მდინარეებზე მომუშავე ფერმერებისა და რკინის მადნის მაღაროების მუშაკებმა. პირველად აქ დასახლდა ვინმე ჯონ ვებერი, 1844 წელს. დასახლებამ  განიცადა სწრაფი ზრდა იმის მერე, რაც აქ საცხოვრებლად გადმოსვლა გადაწყვიტა რკინისგზის მაშენებელმა ედმუნდ უორდ ბიშოპმა. შტატმა აღიარა როლა ქალაქად 1858 წელს, ხოლო ფელპს ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი კი აქ გადაიტანეს 1861 წელს.
ადგილობრივი ლეგენდის მიხედვით, ქალაქის დასახელება გადაწყდა მასში მცხოვრების მოსახლეობის კრებაზე. გადმოსახლებული ოჯახების უმეტესობა მოდიოდა ქალაქიდან Raleigh (ინგ.), ჩრდილო კაროლინადან. იგივე სახელის გამოყენების მაგივრად,
ამ ახალგაზრდა ქალაქს დაერქვა ფონეტიკურად მსგავსად ჟღერადი სახელი - Rolla.
ისტორიულად, როლა იყო გასაჩერებელი ადგილი რკინიგზის მონაკვეთზე სენტ ლუისი - სან ფრანცისკო (ინგ. ) და მდებარეობს სეტნ ლუისსა და სპრინგფილდს შორის, თითქმის შუაში. ეს რკინიგზა დღემდე ფუნქციონირებს და გადის შუა ქალაქში. ასევე, მდებარეობიდან გამომდინარე, ადგილი ცნობილი გასაჩერებელი ადგილია ისტორიული გზა 66-ით მოგზაურთათვის (U.S. Route 66). დღეს აქ გადის მსხვილი საშტატთაშორისო 44 (Interstate 44), და უფრო წვრილი გზები U.S. Route 63, U.S. Route 66, Route 72.
გეოგრაფია
მდებარეობის კოორდინატები 37.94883°N, -91.76305°W. აშშ ცენზუსის ბიუროს (ინგ. United States Census Bureau) მიხედვით, ქალაქის ფართობის არის 11.85 კვადრატული მილი (30.69 კმ2).
კლიმატი
როლას ახასიათებს ტენიანი სუბტროპიკული და ტენიანი კონტინენტალური კლიმატების ნარევი.
მისურის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების უნივერსიტეტი
უნივერსიტეტი ცნობილია საინჟინრო, ელექტრული და კომპიუტერული მეცნიერების დეპარტამენტებით. ის იკავებს მე-5 (?) ადგილს აშშ-ს საინჟინრო სკოლებს შორის [წყარო].
შეერთებული შტატების გეოლოგიური კვლევას (?) (US Geological Survey) როლაში აქვს ბევრი კვლევითი რეგიონალური ცენტრი: გეოსივრცული ოპერაციების ცენტრი III (the National Geospatial Technical Operation Center III), მისური წყლის კვლებვის ცენტრი (the Missouri Water Science Center), შუა-კონტინენტური გეოგრაფიული სამეცნიერო ცენტრი (the Mid-Continent Geographic Science Center) და სხვა.
ელექტრომაგნიტური თავსებადობის ლაბორატორია
ელექტრომაგნიტური თავსებადობის ლაბორატორია (EMC Lab ) არის ერთ-ერთი წამყვანი ემ თავსებადობისა (EMC), სიგნალებისა და კვების მთლიანობის (SI, PI) გამოკვლევის მიმართულებით. ლაბორატორიის საფუძველზე შექმნილია კვლევითი ცენტრი (კონსორციუმი), რომლის წევრები არიან მსოფლიოს წამყვანი კომპანიები: Intel, Cisco, Samsung, Sony, Apple, Panasonic, Dell, Huawei, Qualcomm და სხვა.
ცენტრში დასაქმებულია 4 სრული პროფესორი, 3 კვლევით პროფესორი და 50-დე მაგისტრატურისა და დოქტორანტურის სტუდენტები [წყარო]. ხშირად კურსდამთავრებულები სამუშაოს პოულობენ ინდუსტრიის უდიდეს კომანიებში: Intel, Dell, Google, Amazon, Apple, Cisco, Juniper, და სხვა .მარჯვნივ|მინი|150x150პქ|Phelps County Jail
გარე ბმულები
კატეგორია:მისურის ქალაქები
ტროპიკული წელიწადი
ტროპიკული წელიწადი — მზის გარშემო დედამიწის ერთი სრული მოქცევა. უფრო ზუსტად, ეს არის დროის შუალედი ორი მომდევნო გაზაფხულის დღეღამტოლობის მომენტებს შორის. იგი 365 დღეს, 5 საათს, 48 წუთსა და 46,1 წამს (365,24217 დღე) მოიცავს.
ტროპიკული წელიწადი შედგენილია დღეების არა მთელი არამედ წილადი რიცხვისაგან. ამიტომ, თუ წელიწადი დაიწყება შუაღამისას, მეორე მომდევნო წელიწადი უნდა იწყებოდეს დილის 5 საათსა, 48 წუთსა და 46,1 წამზე, ხოლო კიდევ შემდეგი — დღის 11 საათსა, 37 წუთსა და 32,2 წამზე. ეს კი მეტად მოუხერხებელია სამოქალაქო ცხოვრებისათვის.
ამის გამო თვლიან, რომ წელიწადი დღე-ღამეთა მთელ რიცხვს შეიცავს. ეს სამოქალაქო წელიწადია. მაგრამ იგი განსხვავებულია წელიწადის ნამდვილი ხანგრძლივობისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:კალენდარი
კიროვის ხიდი (სამარა)
კიროვის ხიდი (Кировский мост) — ბონდის ხიდი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ სამარაში მდინარე სამარაზე. გაიხსნა 2014 წელს. ხიდი ქალაქს კიროვის გამზირით უკავშირდება.
ორი წლის შემდეგ დასრულდა ვოლგის რაიონში სამარის შემოვლითი გზისა და ხიდის დამაკავშირებელი საგზაო კვანძის მშენებლობა.
2017 წლის ზაფხულისთვის კიროვის ხიდის საპროექტო დოკუმენტაციიდან გადახვევის გამო, მისი ექსპლუატაციაში გაშვება გადაიდო. „როსტეხნადზორმა“ რამდენჯერმე მიმართა სასამართლოს, რომელმაც სამარის ოლქის ტრანსპორტის სამინისტრო დაუსრულებელი პროექტის გამო დააჯარიმა.
ეკოლოგიური შედეგები
სამარის ოლქის ტრანსპორტისა და საავტომობილო გზების სამინისტრომ ხიდის მშენებლობის შედეგად გარემოსთვის მიყენებული ზიანი შეაფასა. ზარალმა 208 236 კობრის ლიფსიტა და 63 048 ცქვრინის ლიფსიტა შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ხიდები
უფლისციხის მიუვალი ნაგებობა
უფლისციხის მიუვალი ნაგებობა — არქტიქერტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხის შიდა ქალაქის სამხრეთ-დასავლეთის მიუვალ ქარაფზე. კომპლექსში მოხვედრა მხოლოდ ალპინისტური ჩაშვების წესითაა შესაძლებელი. ნაგებობა თარიღდება ელინისტური ხანის დასაწყისით. მართალია, მიუვალი ნაგებობის კომპლექსი დამხობილა სამხრეთისკენ. შედგება ფასადის მრიდან თაღით გახსნილი, კამაროვანი დარბაზის, მის წინ არსებული ეზოსა და დარბაზის უკან მოთავსებული ოფრო დაბალი, სწორკუთხა, ბრტყელჭერიანი ოთახისგან. კომპლექსი კლდეშია ამოკვეთილი, ძეგლი დაზიანებულია: გამოფიტულია ნაგებობის კლდის ზედაპირი, აკლია ეზოს დიდი მონაკვეთი და ღია დარბაზის ეზოს დიდი მონაკვეთი და ღია დარბაზის ეზოს მხრის ნაწილი, დანგრეულია ოთახის წინა კედლის შუა ნაწილი, ჩამოცვენილია ოთახის ჭერის დეკორის უმეტესი ნაწილი, მთლიანად ჩამონგრეულია ნაგებობასთან მისასვლელი გზა. უგზოობამ კომპლექსს პირვანდელი სახე შეუნარჩუნა.
მიუვალი ნაგებობის სათავსებიდან საყურადღებოა უკანა ოთახი, რომელსაც შესასვლელი დარბაზიდან აქვს. კარი გაჭრილია ნაგებობის გრძივ ღერძზე. ოთახის იატაკი ღია დარბაზის იატაკის დონესთან შედარებით 0,15 მეტრით მაღალია. ჭერზე ამოკვეთილია ხის კოჭებით გადახურვის იმიტაცია. განივი ღერძის მიმართულებით ამოყვანილი „მზიდავი ჯოჭი“ ორად ყოფს გადახურვის მალს. კოჭზე და კედლებზე, გრძივი ღერძის მიმართულებით, „გადიდებულია“ მცირე კვეთის „კოჭები“. ოთახის ჩრდილოეთ კედელში ამოჭრილია ორი თახჩა. ნაგებობის თავისებურებას წარმოადგენს შესასვლელის პირდაპირ, ოთახის უკანა კედელთან, თითქმის მთელს სიგანეზე, კედელში ამოკვეთილი ორსაფეხურიანი, განიერი სავარძლის მსგავსი გაურკვეველი დანიშნულების „ტახტი“. „ტახტის“ ზედა საფეხურზე მცირედი ღრმულია ამოკვეთილი.
კომპლექსის კონტური და სიბრტყეები გეომეტრიულად ზუსტია. კედლის ზედაპირიც გლუვად არის დამუშავებული. ცხადია, რომ მიუვალი ნაგებობის თავდაპირველი ანსამბლის განაშენიანებაში იყო ჩართული, ამიტომ სავარაუდოა, რომ შიდა ქალაქი, ჩადაბლებული ტერასებით და ქუჩებით დასავლეთისაკენ ვრცელდებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:უფლისციხე
ლადო კეცხოველის სახლ-მუზეუმი
მუზეუმის შენობა ერთსართულიანია. სართულზე ოთხი ოთახია მთელ სიგრძეზე აივნით. მარცხნივ ადმინისტრაციის ოთახია, დანარჩენ სამ ოთახში კი მუზეუმის ექსპონატებია მოთავსებული. ამ სამი ოთახიდან ორი ნაწილობრივ აღდგენილია ისე, როგორც ლადო კეცხოველის ბავშვობის დროს იყო. ერთ ოთახში, კედელთან, მთელ სიგრძეზე დიდი ტახტია, აქვეა ლადოს ბავშვობის დროინდელი, შინ დამზადებული ჭურჭლის კარადა, მაგიდა, დასაკიდი სარკე, საწერი მაგიდა, ლამფა, კიდობანი, სკამები, კედლებში დატანებულია განჯინა და წალო. საექსპოზიციო განყოფილების მასალა მოგვითხრობს რევოლუციონერის ცხოვრებასა და მოღვაწეობაზე თბილისში, კიევსა და ბაქოში. ცალკე ვიტრინაშია გამოფენილი ლადოს მიერ თარგმნილი და დაბეჭდილი რევოლუციური ბროშურები. ექსპოზიციაში აგრეთვე წარმოდგენილია უნიკალური ექსპონატი – რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის კავკასიის კავშირის მიერ 1903 წლის 17 აგვისტოს, ლ. კეცხოველის მკვლელობასთან დაკავშირებით არალეგალურად გამოცემული ბროშურა: „ლადო კეცხოველი. მისი ცხოვრება და რევოლუციური მოღვაწეობა“.
სახლ-მუზეუმის სარდაფში მარანი და დამხმარე სათავსებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
ლარიის რაიონი
ლარიის რაიონი (Distrito de Laria) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 861 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 391 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 78.45 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაველიკის პროვინციის რაიონები
ზაზალოს ციხე
ზაზალოს ციხე — ციხესიმაგრე ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაზალოს დასავლეთით 2 კილომეტრში, კლდოვან გორაკზე. შემონახულია მხოლოდ აღმოსავლეთი და დასავლეთი კოშკები, კედლები კი ნანგრეევების სახითაა შემორჩენილი. შესასვლელი ჩრდილოეთის მხრიდან აქვს. სამხრეთი კედელი მონგრეულია. ასევე ნაწილობრივ დანგრეულია ორივე კოშკის კედლები.
ნაგებია ლოდებითა და კირხსნარით კლდის მასივზე. კლდის თხემი მთლიანად ციხესიმაგრეს უკავია. აღმოსავლეთ კოშკის ნაშთი მრგვალია, დასავლეთისა — ოთხკუთხა, გარედან კუთხეებმომრგვალებულია. იგი ოთხსართულიანია, შემორჩენილია ბუხარი, სალოდეები და სამზერები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ერჯანის საერთაშორისო აეროპორტი
ერჯანის საერთაშორისო აეროპორტი (IATA: ECN, ICAO: LCEN) (Ercan Uluslararası Havalimanı) — საერთაშორისო აეროპორტი კვიპროსში. მდებარეობს ჩრდილოეთ კვიპროსში ნიქოზიიდან სამხრეთით 13 კმ-ში, სოფელ ტიმბუსთან. თურქულ და ზოგიერთი სხვა ქვეყნის საიტებზე აეროპორტი მოხსენიებულია როგორც, ლეფქოშის (ნიქოზიის) აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
მიქაილ ჯაბრაილოვი
მიქაილ ჯაბრაილოვი (Mikayıl Cəbrayılov; დ. 27 აპრილი, 1952 — გ. 15 დეკემბერი, 1990) — აზერბაიჯანის ეროვნული გმირი, ყარაბაღის ომის მონაწილე.
ბიოგრაფია
მიქაილ ჯაბრაილოვი დაიბადა 1952 წლის 27 აპრილს, შაქის რაიონის სოფელ ოხუდში. საშუალო განათლება მიიღო თავის მშობლიურ სოფელში. 1971 წელს მუშაობა დაიწყო შაქის მილიციის განყოფილებაში.
ანაგუთი
ანაგუთი (Anaqut) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	428კაცი.
მიქაილ ჯაბრაილოვი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:აზერბაიჯანის ეროვნული გმირები კატეგორია:აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწეები
ანაგუთი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
გორგოტის ძირეები
გორგოტის ძირეები — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტკოცის ჩრდილო-დასავლეთით, გორანამოსახლარ გორგოტის სამხრეთ-დასავლეთით, 100 მეტრზე. თარიღდება ბრინჯაოს ხანით. აკრეფილი არქეოლოგიური მასალიდან აღსანიშნავია წიწვოვანი ორნამენტით შემკული ბრინჯაოს მასრაგახსნილი შუბისპირი და ბოლოებგახსნილი მასიური სამაჯურები. მასალა დაცულია სოფელ ფლევის რვაწლიანი სკოლის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ალპინოპოლისი
ალპინოპოლისი (Alpinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პასუსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Grodziskie
Grodziskie — პოლონური ლუდი, რომელიც მზადდება შებოლილი ხორბლის ალაოსგან. ლუდს მეტსახელად „პოლონური შამპანური" შეარქვეს მასში ნახშირბადის მაღალი შემცველობის გამო. ლუდი მზადდება ხორბლის ალაოსგან, რომელიც გამომშრალია მარცვლებში მუხის კვამლის ცირკულაციით. პოლონური ლუდსახარშები ისტორიულად იყენებდნენ ადგილობრივად მოყვანილ სვიას და ლუდის საფუვრის ერთ ან ორ შტამს მის წარმოებაში. შეფუთვამდე ლუდს ამუშავებენ აიზინგლასით. ლუდი იფუთება მანამ, სანამ ყველა ფერმენტირებადი შაქარი საფუვრის მიერ ალკოჰოლად გარდაიქმნება, უფრო ადრე, ვიდრე ეს ლუდისთვის არის დამახასიათებელი. დუღილი გრძელდება შეფუთვის შემდეგ და ნახშირორჟანგი, რომელიც წარმოიქმნება, რჩება ლუდში გახსნილი, რაც იწვევს საბოლოო პროდუქტში კარბონაციის ძალიან მაღალ დონეს.
Grodziskie-ს აწარმოებდნენ მე-14 — მე-15 საუკუნეებიდან ქალაქ გროძისკ ვილკოპოლსკში. ლუდის ხარისხთან დაკავშირებით მკაცრი რეგულაციები დაწესდა ადგილობრივი ლუდსახარშების გილდიის მიერ, რაც დაეხმარა ლუდს რეპუტაციის ამაღლებაში. პოპულარობის მწვერვალზე ლუდი ექსპორტზე გავიდა 37 ქვეყანაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ლუდის წარმოებამ საგრძნობლად მოიკლო. 1993 წლისთვის კი ბოლო ლუდსახარში დაიხურა.
აღწერა
Grodziskie არის ძალიან გაზიანი, ცოტა ალკოჰოლის შემცველი ლუდი, რომელიც არის გამჭვირვალე, ღია ყვითელი და ოქროსფერი შეფერილობის. გროძისკის კაშკაშა, გამჭვირვალე შეფერილობამ და გაზიანობამ გამოიწვია მისი შედარება შამპანურთან და მას უწოდებენ ზოგჯერ „პოლონურ შამპანურს". ხორბლისგან დამზადებული ლუდის უმეტესობა მუქი ფერისაა, რადგან საბოლოო პროდუქტი შეიცავს უკვე გაჩერებულ საფუარს და ხორბლის ცილებს. თუმცა, გროძისკის წარმოებისას, ლუდს ფილტრავენ ბოთლში ჩამოსხმამდე, როგორც წესი, აიზინგლასის დამატებით. ფილტრაცია შლის საფუარს და ცილებს და მიიღება ნათელი და გამჭვირვალე ლუდი.