cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მიხეილ ქოჩაკიძე
ბიოგრაფია
1932-1936 წლებში მუშაობდა სამშენებლო ორგანიზაცია „მოსკოვმშენში“ ტექნიკოსად, სამუშაოთა მწარმოებლად და მშენებლობის უბნის უფროსად. 1936-1942 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „საქქალაქსახპროექტის“ უფროს არქიტექტორად, მთავარ ინჟინრად, პროექტის მთავარ არქიტექტორად, არქიტექტურული სახელოსნოს ხელმძღვანელად. 1942-1946 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახალხო კომისარიატის სახელმწიფო კონტროლის მთავარ კონტროლიორად, კომუნალური მეურნეობისა და მშენებლობის დარგში. 1946-1948 წლებში იყო კომუნალური მეურნეობის სახალხო კომისარიატის უფროსის მოადგილე. 1949-1950 წლებში იყო ქუთაისის საავტომობილო ქარხნის დირექტორის მოადგილე მშენებლობის დარგში. 1950-1952 წლებში საქართველოს მინისტრთა საბჭოსთან არსებული არქიტექტურისა და მშენებლობის საქმეთა განყოფილების უფროსი. 1952-1953 წლებში იყო ქუთაისის საოლქო კომიტეტის აღმასკომის თავმჯდომარის მოადგილე მშენებლობის დარგში. 1953-1960 წლებში საქართველოს მინისტრთა საბჭოს უფროსი რეფერენტი, საქართველოს მშენებლობის საქმეთა სახელმწიფო კომიტეტის „საქსახმშენის“ თავმჯდომარის მოადგილე, საქართველოს მინისტრთა საბჭოს უფროსი რეფერენტი. 1960 წლიდან მუშაობდა საქართველოს განათლების მინისტრის მოადგილედ მშენებლობის დარგში. დიდი წვლილი აქვს შეტანილი საქართველოს განათლების სისტემის ინფრასტრუქტურის განახლებისა და განვითარების საქმეში. მისი ნამუშევრებია: ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის შენობათა კომპლექსის რეკონსტრუქცია (პიონერთა სასახლედ გადაკეთება), თბილისის №31 ქარხნის საცხოვრებელი დასახლების, საცხოვრებელი სახლების (თბილისში საბჭოსა და უნივერსიტეტის ქუჩებზე), მრავალსართულიანი საცხოვრებელი სახლების (საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებსა და რაიონებში) და სხვა პროექტები. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართული (ცეკვა)
ქართული, სადარბაზო, სატრფიალო, სააშიყო — ქალ-ვაჟთა უძველესი, რომანტიკული შინაარსის წყვილური ცეკვა. ქართული ხალხური ქორეოგრაფიის მწვერვალი. ჩაისახა თეატრალიზებული სინთეზური სანახაობის — სახიობის — წიაღში (XI—XII საუკუნეები). თავდაპირველად სრულდებოდა გაცეკვებული დიალოგის სახით. ცეკვა 5-ნაწილიანია, ზოგჯერ სრულდება ოთხ ნაწილად. შესრულების აუცილებელი პირობაა — ქალთათვის — სამდაკვრით სვლაზე აგებული გედისებური სინარნარე. ვაჟთათვის — მრავალნაირი გასმები ტანის შეურყევლად. მუსიკალური ზომა 6/8. ცეკვა ქართულის კლასიკური ნიმუშები გვხვდება. ზაქარია ფალიაშვილის ოპერებში „აბესალომ და ეთერი“ და „დაისი“, დიმიტრი არაყიშვილის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“, ანდრია ბალანჩივაძის „დარეჯან ცბიერი“ და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ცეკვები
თევზის კონცერტი
შინაარსი
რომანში მოთხრობილი მოვლენები XX საუკუნის დასაწყისში ვითარდება. ობოლი ალფგრიმური, რომელსაც ფერმის მფლობელი მოხუცი ბებია-ბაბუა ზრდის, რეიკიავიკის გარეუბნის, ბრეკუკოტისა და მისი მაცხოვრებლების შესახებ გვიყვება. ნაწარმოებში მოთხრობილია ალფგრიმურის ბავშვობისა და სიყრმის წლები, როდესაც მეთევზის შვილიშვილს ვერ გადაეწყვიტა, ვინ გამხდარიყო და მოხიბლული იყო „მსოფლიო მომღერლით“, გარდარ ჰოლმით, რომლის უეცარი დაბრუნებები ისლანდიაში ავტორს საკუთარი თავის თვითგამოხატვისკენ უბიძგებდა.
თარგმანები
ნაწარმოებს ორიგინალში „ბრეკუკოტის მატიანე“ ჰქვია. ინგლისური თარგმანი ჟღერს როგორც „თევზს სიმღერა შეუძლია“ (The Fish Can Song). წიგნი ქართულად 2017 წელს გერმანულიდან რუსუდან ღვინეფაძემ და მანანა პაიჭაძემ თარგმნეს.
გაგიკ ცარუკიანი
გაგიკ ცარუკიანი (Գագիկ Ծառուկյան; დ. 25 ნოემბერი, 1956, არინჯი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — კარიერადასრულებული ათლეტი და პოლიტიკოსი. დელეგატად აირჩიეს 2018 წელს. იგი განიხილება, როგორც სომხეთის მთავრობასთან დაკავშირებული ოლიგარქების ყველაზე გავლენიანი და სომხეთის ყოფილი პრეზიდენტის რობერტ ქოჩარიანის საკვანძო პარტნიორი. ცარუკიანი არის „აყვავებული სომხეთის“ პოლიტიკური პარტიის დამაარსებელი, რომელმაც 2007 წლის სომხეთის საპარლამენტო არჩევნებზე 15.1% დააგროვა. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მისი პარტიის პოპულარობა გაიზარდა და ამჯერად მან ხმების 19.1% მიიღო. 2015 წლის თებერვალში გამოცხადდა, რომ იგი პოლიტიკიდან წავიდა; 2017 წელს დაბრუნდა პოლიტიკაში და ჩამოაყალიბა პარტია სახელად ცარუკიანის ალიანსი (საარჩევნო ალიანსი), რომელიც შედგებოდა „აყვავებული სომხეთის“, „პარტიის ალიანსისა“ და „პარტიის მისიისაგან“. 2017 წლის სომხეთის საპარლამენტო არჩევნებში მისმა პარტიამ მოიპოვა ხმების 27,35%; ამით იგი გახდა სიდიდით მეორე საპარლამენტო ბლოკი: 31 დეპუტატით, 105-წარმომადგენლით წარმომადგენელთა პალატაში, რა თქმა უნდა მმართველი სომხეთის რესპუბლიკური პარტიის შემდეგ (მოსახლეობის 49,17% და 58 დეპუტატი).
გაგიკ ცარუკიანი ვარჯიშობდა კრივში ჭიდაობადა და მკლავჭიდში. 1996 წელს გახდა მსოფლიო ჩემპიონი მკლავჭიდში და ხოლო, 1998 წელს ევროპის ჩემპიონატზე მოიპოვა გამარჯვება. ცარიუკიანი ასევე არის სომხეთის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტი. (ხელახლა აირჩიეს 2008 წლის 4 დეკემბერს).
ოჯახი
გაგიკ ცარუკიანის მეუღლეა ჯავაჰირ ცარუკიანი. მათ ჰყავთ 6 შვილი.
როზა, გაიანე და ემა ცარუკიანებმა წარჩინებით დაამთავრეს ანანია შირაკასის ლიცეუმი. როზა და ემა სწავლობენ ერევნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში. გაიანე ცარიუკიანმა წარჩინებით დაამთავრა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
ანაჰიტი და ნვერი სწავლობენ ანანიას შირაკატის ლიცეუმში.
ოჯახის უმცროსი წევრი ჰოჰანესი სკოლაში მომავალ წელს დაიწყებს სწავლას.
ვლადიმერ ვორონინის ქუჩა
ვლადიმერ ვორონინის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე). ეგნატე და ვახტანგ ფიფიების ქუჩიდან და გორის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის მიწურულში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ტრამვაის შესახვევი, 70-იან წლებში ვლადიმერ ვორონინის შესახვევი დაერქვა, 1997 წელს — ვლადიმერ ვორონინის ქუჩა.
ლიტერატურა
ვორონინი
ზანგიშალი
ზანგიშალი  (Zəngişalı) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	 	4 304  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
პაატა კიკნაველიძე
პაატა კიკნაველიძე (დ. 16 მაისი, 1975, ბაღდათი) —  ქართველი  იურისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბაღდათის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბაღდათში დაბადებულები პაატა
მეროვინგული ხელოვნება
მეროვინგული ხელოვნება — საფრანგეთის ჩრდილოეთ და ცენტრალური ოლქების ხელოვნება. V-XIII საუკუნეებში ამ ტერიტორიებს მეროვინგები მართავდნენ. მეროვინგული ხელოვნება ეყრდნობოდა გვიანდელი ანტიკური, გალურ-რომაული, ბარბაროსული ხელოვნების ტრადიციებს. მეროვინგულმა არქიტექტურამ საფუძველი მოუმზადა წინარომანული არქიტექტურის აყვავებას. მეროვინგული ხელოვნების ნიმუშებია ბაპტისტერიუმები (პუატიე, IV-VII სს), კრიპტები (სენ-ლორანი გრენობლში, VIII ს) და ბაზილიკური ეკლესიები. განვითარების მაღალ დონეს მიაღწია დეკორატიულმა გამოყენებითმა ხელოვნებამ. გავრცელებული იყო ქვაზე ბრტელი რელიეფური კვეთა, გამომწვარი თიხის რელიეფები, ოქროთ, ვერცხლით და ძვირფასი ქვებით შემკული საეკლესიო ნივთები, იარაღები, წიგნის მინიატურა.
ლიტერატურა
კატეგორია:შუასაუკუნეების ხელოვნება
კეხიჯვრის ნამოსახლარი
კეხიჯვრის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ კეხიჯვრის სამხრეთით 800 მ-ზე, ადგილ უკუღმა საყდარში, ყანაში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ფართობი 2000 კვ. მ. შემორჩენილია სხვადასხვა ნაგებობის ნაშთები და ეკლესიის კედლის ნაწილი. ზედაპირზე იპოვება კერამიკული ჭურჭლის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ფსვენი
ფსვენი (Eremias) — ხვლიკების გვარი. მათი სხეულის სიგრძე 30 სმ აღწევს. ქვიშისფერი ან მორუხოა, ზედ ხაზები დასდევს და ლაქები აყრია. გვარში 23 სახეობაა. გავრცელებულია აზიაში, ჩრდილოეთ ჩინეთში, კორეასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში. ბინადრობენ ნახევრად უდაბნოებსა და მშრალ სტეპებში. უმრავლესობა კვერცხმდებია, ზოგი — კვერცხცოცხლადმშობი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნამდვილი ხვლიკისებრნი
ხესტალგარი
ხესტალგარი (Gestalgar, Xestalgar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ლოს-სერანოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 69,7 კმ². მოსახლეობა — 548 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
სერგეი და იულია სკრიპალების მოწამვლა
ბრიტანული პოლიციის ცნობით, სერგეი სკრიპალი გაერთიანებული სამეფოს მოქალაქეა.
ფორმოზა (გოიასი)
ფორმოზა (Formosa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 916 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
სერგეი და იულია სკრიპალების მოწამვლა
14 მარტს გაერთიანებულმა სამეფომ გაეროს უშიშროების საბჭოს საგანგებო სხდომა მოიწვია წევრი ქვეყნების გამოძიების პროცეში გასარკვევად. სხდომაზე გაეროში აშშ-ის წარმომადგენელმა ნიკი ჰეილიმ რუსეთის ხელისუფლება სამხედრო დანიშნულების ქიმიური იარაღის გამოყენებაში დაადანაშაულა, რაზეც რუსეთის წარმომადგენელმა განაცხადა რომ ეს ყველაფერი ცრუ დროშით კონსპირაციულ ოპერაციაა. მოსკოვის ქმედებები დაგმეს საფრანგეთის, დიდი ბრიტანეთის, გერმანიის და ამერიკის ლიდერებმა. გავრცელებულ ერთობლივ განცხადებაში ისინი რუსეთის დაზვერვის ყოფილ ორმაგ ჯაშუშზე ქიმიურ თავდასხმაზე პასუხისმგებლობას პუტინის რეჟიმს აკისრებენ და რუსეთს გაერთიანებული სამეფოს სუვერენიტეტის, ქიმიური იარაღის შესახებ კონვენციის და საერთაშორისო სამართლის დარღვევაში ადანაშაულებენ. რუსეთი ბრალდებებს უარყოფს.
ფორმოზა (გოიასი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 100 085 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.22 კმ²-ზე. ფართობი 5 811 კმ²-ია.
სერგეი და იულია სკრიპალების მოწამვლა
ქიმიური იარაღით დაბინძურებული მანქანების გადასაადგილებლად და ქალაქში ამ ნივთიერების სხვა კვალის საძებნად რამდენიმე დღის განმავლობაში ქალაქ სოლსბერიში მობილიზებული იყო 180-მდე სამხედრო მოსამსახურე. გამოძიების ყურადღება გამახვილებულია სერგეის მანქანაზე და სახლზე, სკამზე სადაც ისინი უგონოთ იპოვეს, რესტორანზე სადაც მათ ისადილეს და პაბზე სადაც სვამდნენ.
ფორმოზა (გოიასი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
სერგეი და იულია სკრიპალების მოწამვლა
მოწამვლა
2018 წლის 4 მარტს სოლსბერის მაცხოვრებელი 66 წლის სერგეი სკრიპალი და მისი 33 წლის შვილი იულია, რომელიც ერთი დღით ადრე რუსეთიდან ლონდონის ჰითროუს აეროპორტში ჩამოფრინდა, Maltings-ის სავაჭრო ცენტრთან ახლოს, სკვერის სკამზე უგონო მდგომარეობაში იპოვეს. გადაუდებელი დახმარების თანამშრომლებმა მამა-შვილი სოლსბერის სამხარეო ჰოსპიტალში გადაიყვანეს, სადაც მათ ნერვულ-პარალიტიკური აგენტით მოწამვლის დიაგნოზი დაუდგინდათ. პოლიციამ შემთხვევა მსხვილ ინციდენტად შეაფასა, ვინაიდან ღონისძიებებში მრავალი სახელმწიფო ორგანო მონაწილეობდა. მოგვიანებით, ექიმებმა გადაუდებელი დახმარების და ადგილობრივად მაცხვრებელი 21 ადამიანი შეამოწმეს მოწამვლის სიმპტომებზე; საავადმყოფოში მოთავსდა სამი პოლიციელი - ორი მსუბუქი მდგომარეობით, ხოლო მესამე, გამომძიებელი ნიკ ბეილი, რომელიც სკრიპალის სახლის შესამოწმებლად გაიგზავნა, მძიმე მდგომარეობაში იმყოფებოდა. 2018 წლის 15 მარტის მდგომარეობით სკრიპალის და მისი ქალიშვილის მდგომარეობა კრიტიკულია, ხოლო პოლიციელი ბეილი მძიმე მაგრამ სტაბილურ მდგომარეობაშია.
გამოძიება
მოწამვლის ფაქტიდან ორი დღის შემდეგ, 6 მარტს, ტერორიზმთან ბრძოლის ნაციონალური ქსელის ფარგლებში გადაწყდა, რომ უილტშირის პოლიციიდან გამოძიების საქმე ლონდონის პოლიციის სამსახურის კონტრტერორისტულ დანაყოფს გადაეცემოდა. საგანგებო შემთხვევების სამთავრობო კომიტეტის (COBRA) შეხვედრიდან გამოსული ტერორიზმთან ბრძოლის დანაყოფის კომისრის თანაშემწე მარკ როულიმ თვითმხილველებს მოუწოდა გაეხსენებინათ რამე ისეთი ფაქტი რაც წაადგებოდა გამოძიებას: „დაფიქრდით, რამე უჩვეულო ხომ არ შეგინიშნავთ? შეიძლება იმ წუთას თქვენთვის არაფერი უადგილო ან არასასურველი არ მომხდარა, მაგრამ მას შემდეგ რაც იცით მომხდარის შესახებ, შეიძლება რამე მნიშვნელოვანი გაიხსენოთ... „ცუდი ამინდი იყო იმ დღეს, ამიტომ ქუჩაში და ახლომახლო ბევრი ადამიანი არ იმყოფებოდა. ამიტომ, თითოუეული ჩვენება უაღრესად მნიშვნელოვანია“ — განაცხადა მარკ როულიმ. თავდასმისას გამოყენებული ნერვული აგენტის ექსპერტიზამ აჩვენა რომ გამოყენებული იყო „ძალიან იშვიათი“ შხამი, რომელზეც ტერეზა მეიმ პარლამენტში გამოსვლისას თქვა, რომ ეს იყო საბჭოთა კავშირში 1980-იანებში შემუშავებული „ნოვიჩოკის“ ტიპის ნერვულ-პარალიტიკური აგენტი.
9 მარტს ქიმიური თავდაცვის და გაუვნებელყოფის 180 ექსპერტი და 18 მანქანა იქნა მობილიზებული შემთხვევის ადგილას. მათ დაევალათ დედაქალაქის პოლიციის სამსახურის დახმარება დაბინძურებული მანქანების და ნივთების შემთხვევის ადგილიდან გატანაში, ასევე უნდა მოეხდინათ ნერვული აგენტის სხვა შესაძლო კვალის ძებნა. მობილიზებული ექსპერტები ძირითადად შეიარაღებული ძალების ქიმიური, ბიოლოგიური, რადიოლოგიური და ბირთვული თავდაცვის ცენტრის, ასევე გამნანაღმელთა ჯგუფის, სამეფო საზღვაო ქვეითთა და სამეფო საჰაერო ძალების სამხედრო მოსამსახურეები იყვნენ. გამოყენებულ ტექნიკას შორის იყო სამეფო სატანკო პოლკის კუთვნილი ქიმიური, ბიოლოგიური და ბირთვული დაზვერვის TPz Fuchs-ტიპის ჯავშანმანქანები. 11 მარტს მთავრობამ The Mill-ის პაბის და რესტორან Zizzi-ის მომხმარებლებს ურჩია ბოლო დღეებში ნაქონი ნივთები გარეცხონ ან გადაყარონ, თუმცა აღნიშნეს რომ ფართო საზოგადოებისთვის საფრთხე დაბალია.
14 მარტის მდგომარეობით გამოძიების ყურადღება სკრიპალის სახლის, მანქანის, სკამის სადაც იპოვეს, რესტორნის სადაც ისადილეს და იმ პაბისკენ იყო მიმართული, სადაც სერგეი და იულია მოწამვლის დღეს იმყოფებოდნენ.
გამოძიების პროცეში პოლიციამ ალყა შემოარტყა სოლბერის სასაფლაოს, სადაც სერგეი სკრიპალის მეუღლე და ვაჟი არიან დაკრძალული. ერთ-ერთი ვარაუდით საწამლავი სკრიპალს ყვავილების თაუგულთან ერთად მიუტანეს. მოწამვლამდე რამდენიმე საათით ადრე იულია და სერგეი სკრიპალებმა აღნიშნულ სასაფლაოზე იმყოფებოდნენ.
რუსეთის მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები
კრემლის კონტროლ ქვეშ არსებული რუსული მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები რამდენიმე დღე გარს უვლიდნენ სკრიპალის მოწამვლის ფაქტს და თავს იკავებდნენ გაშუაქებისგან. 2018 წლის 7 მარტს ამ ფაქტს რუსეთის „პერვი კანალის“ გადაცემა „ვრემიას“ ერთ-ერთი სიუჟეტი მიეძღვნა. გადაცემის წამყვანის კომენტარი, რომელიც იმავე დროს „პერვი კანალის“ გენერალური დირექტორის მოადგილე და საინფორმაციო გადაცემების ხელმღვანელია, ირიბი მუქარით იყო გაჟღენთილი ყველას მიმართ ვინც კი ბრიტანულ დაზვერვასთან ითანამშრომლებს. კირილ კლეიმიონოვი საუბრობდა „მოღალატის პროფესიის“ ხიფათიანობაზე და გაიხსენა დიდ ბრიტანეთში მომხდარი იდუმალებით მოცული გარდაცვალებები: ალექსანდრე პერეპელიჩნი, ბორის ბერეზოვსკი, ალექსანდრე ლიტვინენკო და რედიაციის ექსპერტი მეთიუ პანჩერი, რომელიც რუსეთის სტუმრობიდან 5 თვეში გარდაიცვალა.
სახელმწიფო ტელეარხ „როსია 1“-ზე ყოველკვირეულ გადაცემა „ვესტი ნედელიში“ 2018 წლის 11 მარტს ეთერში გავიდა სიუჟეტი სახელწოდებით „დასაღუპავი ადგილი“ (Гиблое место), რომელშიც გადაცემის წამყვანი დიმიტრი კისელიოვი ამტკიცებდა, რომ რუსეთის დაზვერვის ყოფილი პოლკოვნიკის მოწამვლა მხოლოდ სამეფოს ინეტერესებში იყო „რათა საკუთარი რუსოფობია გამოკვებონ“. კისელიოვის აზრით ეს მიმართული იყო 2018 წლის ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის ბოიკოტირებისთვის, რომლის გამართვა რუსეთში იგეგემება.
მორდოვია არენა
მორდოვია არენა („Мордовия Арена“) — საფეხბურთო სტადიონი რუსეთში. მდებარეობს მორდვის რესპუბლიკის ქალაქ სარანსკში. სტადიონი უმასპინძლებს 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ჯგუფური ეტაპის 4 მატჩს. ის ასევე უმასპინძლებს საფეხბურთო კლუბ მორდოვია სარანსკის მატჩებს და ჩაანაცვლებს სტარტის სტადიონს. სტადიონი გათვლილია 44 442 მაყურებელზე.
სტადიონის მახასიათებლები
მორდოვია არენა ახალ მიკრორაიონ „იუბილეინი“-ში მდებარეობს. 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის მსვლელობისას სტადიონზე 44 442 მაყურებელი დაეტევა, ხოლო მისი დასრულების შემდეგ კი ტრიბუნების ნაწილის დემონტაჟი განხორციელდება რაც ტევადობას 28 000-მდე შეამცირებს. არენის გარე იერსახე ღია მზისფერი ნახევრადგამჭვირვალე დაკიდული პერფორირებული პანელებით იქნება გაფორმებული ..
სერგეი და იულია სკრიპალების მოწამვლა
რუსეთის მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები
ჟურნალისტმა ევგენია ლაბაცმა, რომელიც ჟურნალ The New Times-ის რედაქტორიცაა, აღნიშნა, რომ მოწინააღმდეგეზე მომუშავე ჯაშუშების და ორმაგი აგენტების მკვლელობების პრაქტიკა საბჭოთა კავშირის მტელი ისტორიის მანძილზე გრძელდებოდა. სსრკ-ის დაქცევის შემდეგ მკვლელობები შეწყდა, თუმცა ხელახლა განახლდა მას შემდეგ, რაც 2000-იან წლებში რუსეთში საკვანძო თანამდებობებზე სუკ-ის და ფსბ-ს მუშაკები დაინიშნნენ. ამ პოზიციის გასამყარებლად, ევგენია ალბაცმა 2006 წელს ალექსანდრე ლიტვინენკოს მკვლელობის საქმე და საქმის განმხილველი მოსამართლის რობერტ ოუენის დასკვნა მოიყვანა, რომელშიც წერია, რომ მკვლელობა სავარაუდოდ განხორციელდა ფსბ-ის მაშინდელი დირექტორის ნიკოლაი პატრუშევის და რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმირ პუტინის განკარგულებით, რომელიც სუკ-ის პოლკოვნიკია. ალბაცის თქმით, სკრიპალის მოწამვლის მიზანი იყო ჩვენებინათ, რომ საჭიროების შემთხვევაში სპეცსამსახურებს „ნებისმიერ პირამდე მიღწევა შეუძლიათ“.
მორდოვია არენა
მშენებლობა
2010 წელს სტადიონის მშენებლობის დასაწყებად მდინარე ინსარის ჭალებში სამშენებლო მოედნის გაწმენდა დაიწყო. თავდაპირველად, სტადიონის მშენებლობის დასრულება 2012 წლისთვის, ხოლო გახსნის დამთხვევა კი მორდველი და რუსი ერების გაერთიანების 1000 წლისთავისა და 2012 წლის რუსეთის სპარტაკიადისთვის იგეგმებოდა. მოგვიანებით სტადიონის მშენებლობის დასრულების ვადამ 2017 წლამდე გადაიწია. მშენებლობას კომპანია „Спорт-Инжиниринг“ ასრულებდა, ხოლო მთლიანმა დანახარჯებმა 16,5 მილიარდი რუბლი შეადგინა.
სერგეი და იულია სკრიპალების მოწამვლა
რუსეთის მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები
კრიპალზე თავდასხმის შეფასებისას ჟურნალისტმა და ისტორიკოსმა ლეონიდ მლეჩინმა გაიხსენა არალეგალური დაზვერვის სამმართველოს ხელმძღვანელის გენერალ-მაიორ იური დროზდოვის სიტყვები ოლეგ გორდიევსკის შესახებ: „მისთვის გამოტანილი განაჩენი ძალაში რჩება და ვერავითარი კონიუნქტურული შეღავათები მას ვერ გააუქმებენ“. მისი თქმით, სსრკ-ში არსებობდა საიდუმლო ლაბორატორია სადაც მზადდებოდა საწამლავები ოპერატიული მიზნებისთვის და გამოცდას ცოხალ ადამიანებზე გადიოდა. ამოცანა მდგომარეობდა არამარტო მოკვდინებაში, არამედ სიკვდილის მიზეზის დაფარვაშიც.
მორდოვია არენა
2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი
სტადიონი 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ჯგუფური ეტაპის ოთხ მატჩს უმასპინძლებს. სატესტო მატჩის გამართვა 2018 წლის 21 აპრილს იგეგმება.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის სტადიონები
სერგეი და იულია სკრიპალების მოწამვლა
სქოლიო
კატეგორია:ქიმიური თავდასხმა
მერომორფული ფუნქცია
მერომორფული ფუნქცია — ფუნქცია, რომელიც წარმოიდგინება, როგორც ორიმთელი ფუნქციის განაყოფი, ორი ყველგან კრებადი ხარისხოვანი მკრივის განაყოფი. მერომორფული ფუნქციებია რაციონალური, ტრიგონომეტრიული, ელიფსური ფუნქციები, გამა-ფუნქცია, ძეტა-ფუნქცია და ა.შ..
ლიტერატურა
კატეგორია:კომპლექსური ანალიზი
თეთრიწყლების სადგომი
თეთრიწყლების სადგომი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს სოფელ თეთრი წყლებში. თარიღდება ქვედა პალეოლითის ხანით. გაითხარა 1966 წელს ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური) დაზვერვითი სამუშაოების დროს სადგომში აღმოჩნდა კაჟის ანატკეცები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხანლიღი
ხანლიღი  (Xanlıq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
აჯილიქბინა
აჯილიქბინა (Acılıqbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
კლოკუშნა
კლოკუშნა (Clocuşna) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 245 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 502 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნიცის რაიონის სოფლები
კნოლევის ნამოსახლარი
კნოლევის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ კნოლევის გადაღმა, მდინარე შუა ფრონის მარჯვენა ნაპირზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის ხანით . წრიული გორის დიამეტრი 40 მ-ია. იპოვება კერამიკული მასალა და გამომწვარი ბათქაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ელისაბედ ჩერქეზიშვილი
ელისაბედ (ლიზა) ალექსანდრეს ასული ჩერქეზიშვილი (დ. 14 ნოემბერი, 1863, სოფ. კოშკა, ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი — გ. 17 ოქტომბერი, 1948, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი. საზოგადო მოღვაწისა და ეთნოგრაფის ნიკოლოზ ხიზანაშვილის (ურბნელი) მეუღლე.
ბიოგრაფია
თეატრში შესრულებული როლებია: სარა და ხანუმა (აქვსენტი ცაგარელის „ხანუმა“), ელისაბედი (რაფიელ ერისთავის „ჯერ დაიხოცნენ, მერე იქორწინეს“), კატინა (აქვსენტი ცაგარელის „რაც გინახავს, ვერარ ნახავ“), ანა ანდრეევნა (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“) და სხვა.
20-იან წლებში მსახიობმა მუშაობა დაიწყო რუსთაველის თეატრში, ხოლო 1932 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე კოტე მარჯანიშვილის თეატრის წამყვანი იყო. აქ შექმნა მან ასევე დაუვიწყარი სახეები: ნენე (ზურაბ ანტონოვის „მზის დაბნელება საქართველოში“), ხორეშანი (შალვა დადიანის „ჩატეხილი ხიდი“), მაკრინე (ლავრენტი არდაზიანის „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღანუაშვილი“), მარიამი (ვასილი შკვარკინის „უბრალო გოგონა“) და სხვები.
ელისაბედ ჩერქეზიშვილს საინტერესო როლები აქვს შესრულებული კინოშიც. მაგალითად, დასამახსოვრებელია მისი ჯუფანა („ვინ არის დამნაშავე?“), ხანუმა („ხანუმა“), დედა („ორი მონადირე“), აგრეთვე ეპიზოდრიროლები „ჯანყი გურიაში“, „ქალი გაღმიდან“, „გიორგი სააკაძე“ და სხვა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1863 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
იულიანა საქსენ-კობურგ-ზაალფელდელი
იულიანა საქსენ-კობურგ-ზაალფელდელი (Juliane von Sachsen-Coburg-Saalfeld), აგრეთვე ცნობილია როგორც ანა თედორეს ასული (Анна Фёдоровна; დ. 23 ივლისი, 1781, კობურგი, გერმანია — გ. 15 აგვისტო, 1860, ბერნი, შვეიცარია) — გერმანელი პრინცესა და ვეტინთა დინასტიის გვერდითი შტოს წარმომადგენელი. რუსეთის იმპერატორ პავლე I-ის უმცროსი ვაჟის, დიდ მთავარ კონსტანტინეს მეუღლე 1796-1820 წლებში.
ბიოგრაფია
იულიანა დაიბადა 1781 წლის 23 ივლისს კობურგში. იგი იყო საქსენ-კობურგ-ზაალფელდის ჰერცოგ ფრანცისა და მისი მეუღლის, ჰერცოგინია ავგუსტა როის-ებერსდორფელის შუათანა ქალიშვილი. მისი მრავალი და-ძმიდან აღსანიშნავნი არიან: ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I და კენტის ჰერცოგინია ვიქტორია საქსენ-კობურგ-ზაალფელდელი, რომელთა ხაზითაც იგი დეიდად და მამიდად ერგებოდა: ბელგიის მეფე ლეოპოლდ II-ს, მექსიკის იმპერატრიცა შარლოტ ბელგიელსა და დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას.
1793 წელს, დიდ მთავარ ალექსანდრესა და ლუიზა ბადენელის დაქორწინების შემდეგ, რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-მ თავისი მეორე შვილიშვილის, დიდ მთავარ კონსტანტინესათვის დაიწყო საცოლის ძიება, რაღა თქმა უნდა ისევ გერმანიაში. ის იყო, რომ რუსეთის ელჩობა გერმანულ სამთავროებში უნდა გაეგზავნათ, რომ ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე-დედოფალმა, ფერდინანდ I-მა და მარია კაროლინა ავსტრიელმა ეკატერინეს თავისი რომელიმე ქალიშვილი შესთავაზეს დიდი მთავრის საცოლედ. ეკატერინე მათმა შეთავაზებამ დააფიქრა, მაგრამ იტალიელი რძალი არ სურდა, რის გამოც გერმანიაში ელჩობა მაინც გააგზავნა. მარცხნივ|მინი|306x306პქ|ანა 1800 წელს. 1795 წელს, რუსი გენერალი ანდრეი ბუდბერგი გერმანულ სამთავროებში იმყოფებოდა საიდუმლო მისიით, რა დროსაც იულიანა ძალიან მოეწონა და ამის შესახებ სასწრაფოდ ამცნო ეკატერინეს. იმპერატრიცას იგი როგორც გარეგნულად, ასევე წარმომავლობით, ნათესაური კავშირებითა და განათლებით ერთობ მოეწონა, რის გამოც კობურგში რუსული ელჩობა ჩავიდა და ოფიციალურად ითხოვა მისი ხელი, რაზეც მამამისი სიხარულით დასთანხმდა.
1796 წლის იანვარში 14 წლის იულიანა დედასა და დებთან: სოფიასა და ანტუანეტასთან ერთად ჩავიდა სანქტ-პეტერბურგში, რათა დიდ მთავარ კონსტანტინეზე დაქორწინებულიყო, თუმცა მანამდე, იმავე წლის 2 თებერვალს იგი მართლმადიდებლად მონათლეს და ანა თედორეს ასული უწოდეს. მალევე, 1796 წლის 26 თებერვალს ანა და კონსტანტინე დაქორწინდნენ, რითაც იგი რუსეთის დიდი მთავარი გახდა. მინი|391x391პქ|ანა ფეოდოროვნა 1848 წელს. მისი ქორწინება საშინლად უიღბლო აღმოჩნდა და ძალიან ცუდი ურთიერთობა ჩამოუყალიბდა როგორც ქმართან, ისე მის ნათესავებთან. ამის გამო იგი მალევე დაბრუნდა გერმანიაში, თუმცა მამამთილის, იმპერატორ პავლე I-ის ბრძანებით იგი რუსეთში იძულებით დააბრუნეს. იგი ასევე იძულებით დაასწრეს თავისი მულების, ჯერ ალექსანდრას, ხოლო შემდეგ ელენას ქორწილებს. 1801 წელს, მას შემდეგ რაც იმპერატორი პავლე მოკლეს და ტახტზე ანას მაზლი, ალექსანდრე I ავიდა, ანამ მისი ნებართვით დატოვა რუსეთი და მშობლიურ გერმანიაში დაბრუნდა, საიდანაც რუსეთში აღარასოდეს ჩასულა.
მიუხედავად იმისა, რომ ანასაც და კონსტანტინესაც განქორწინება უნდოდათ, ანას დედამთილი, დედა-დედოფალი მარია ფეოდოროვნა ამის ნებას არ რთავდათ. ვინაიდან სხვა გზა არ დარჩათ, ორივე მათგანმა გააბა რომანი. 1808 წელს ანამ საყვარლისგან პირველი უკანონო ვაჟი, ედუარდ ედგარ შმიდტ-ლოივი გააჩინა. ბავშვის დაბადებამ ბზარი გააჩინა ანასა და მისი ოჯახის წევრებს შორისაც, რის გამოც იგი მისმა ძმამ, ჰერცოგმა ერნესტ I-მა კობურგიდან გააძევა.
ამის შემდეგ ანა ბერნში, შვეიცარიაში დასახლდა, სადაც ახალ მამაკაცთან გააბა რომანი და 1812 წელს მისგან მეორე უკანონო ქალიშვილი გააჩინა, სახელად ლუიზა ჰილდა აგნეს დობერი. ამ ამბიდან ორ წელიწადში, 1814 წელს ფრანგებმა ნაპოლეონის მეთაურობით მოახდინეს შვეიცარიის ანექსია, რა დროსაც ანა იძულებული გახდა გაქცეულიყო. ამ დროს მისმა ძმამ, ლეოპოლდმა, რომელიც მთელი ცხოვრება კობურგების ნათესაური კავშირების გამყარებაზე ზრუნავდა, შეეცადა, რომ ანა ქმართან, რუსეთში დაებრუნებინა, მაგრამ ამაოდ.
1820 წლის 20 მარტს, 19 წლიანი განშორების შემდეგ ანა და კონსტანტინე განქორწინდნენ, რაც იმპერატორ ალექსანდრე I-ის დახმარებით მოხდა. ამის შემდეგ კონსტანტინემ იქორწინა თავის საყვარელ იოანა გრუძინსკაზე, თუმცა დიდი მთავარი კონსტანტინე 1831 წელს, უშვილოდ გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ანამ კიდევ 29 წელი იცოცხლა.
1835 წელს იულიანას უკანონო ვაჟი, ედუარდ ედგარი დაქორწინდა თავისი ბიძის, ჰერცოგ ერნესტ I-ის უკანონო ქალიშვილ ბერთა ფონ შოინშტაინზე. ამ დროს ანა თავის ცხოვრებაში უკანასკნელად შეხვდა თავის საყვარელ ოჯახის წევრებს. იგი 1860 წლის 15 აგვისტოს, 79 წლის ასაკში გარდაიცვალა ბერნში, შვეიცარიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1781 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1860 კატეგორია:ვეტინები
ნიკოლოზ ჩაჩავა
ნიკოლოზ ვლადიმერის ძე ჩაჩავა (დ. 26 ივნისი, 1901, ქუთაისი — გ. 14 აგვისტო, 1974, თბილისი) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია და სწავლა გააგრძელა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. ლექსების წერა ქუთაისში დაიწყო, აქვე აქტიურად მონაწილეობდა ახალგაზრდობის ლიტერატურულ-შემოქმედებით წრეებში. 1922 წელს შევიდა თბილისში დაარსებულ ფუტურის-ლეფელთა ლიტერატურულ გაერთიანებაში და ამ დაჯგუფების ერთ-ერთი ლიდერი გახდა.
ნიკოლოზ ჩაჩავა რამდენიმე პოეტური კრებულის ავტორია: „სიცოცხლეს ვუმღერ“, „სადაც ვშობილვარ“, „ცისა და მიწის“, „რაც განმიცდია“, „ამ ქვეყანაზე“, „ამ თაობიდან იმ თაობამდე“, „მე ისევ ვცოცხლობ“ და სხვები. ის ასევე აქტიურად ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობას. ქართველ მკითხველს გააცნო რუსი, უკრაინელი, აზერბაიჯანელი, სომეხი და ოსი პოეტების ლექსები. გარდა ამისა დაუცხრომელად იღწვოდა ქართულ ჟურნალ გაზეთებში. იყო ალმანახ „ლიტერატურა და სხვას“ რედაქტორი, გაზეთ „დროულის“ თანარედაქტორი, „ლიტერატურული გაზეთის“, „ჩვენი თაობისა“ და „დროშის“ აქტიური თანამშრომელი.
ღვაწლმოსილი პოეტი და საზოგადო მოღვაწე დაჯილდოვებული იყო იაკობ გოგებაშვილის მედლით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით დაკრძალულია მისი მეუღლე — ნინო ნიკოლოზის ასული ირემაძე (დ. 25 დეკემბერი, 1917, თბილისი — გ. 21 ივლისი, 1989, იქვე).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ზღუდერის სამაროვანი და ნასახლარი
ზღუდერის სამაროვანი და ნასახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზღუდერში, ორ მოზრდილ ბორცვზე, მდინარე ძამის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს და ადრინდელი რკინის ხანით ვიდრე IV საუკუნის დამდეგამდე და გვიანდელ ფეოდალურ ხანამდე.
ორმოსამარხი და ყორღანები
გაითხარა გვიანდელი ბრინჯაოს და ადრინდელი რკინის ხანის ორმოსამარხი და 6 ყორღანი. ყორღანების დიამეტრი საშუალოდ 5 მეტრია, ხოლო სამარხები ინდივიდუალური და ინჰუმაციური. მიცვალებელები ესვენნენ ხელფეხმოკეცილნი, მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე. სამარხებში აღმოჩნდა შავად და ნაცრისფრად გამომწვარი, სამეთუნეო ჩარხზე დამზადებული სხვადასხვა თიხის ჭურჭელი. ზოგიერთ ჭურჭელზე ამოკაწრულია ორნამენტი. ძეგლზე გამოვლინდა ბრინჯაოს იარაღ-სამკაულები, ისრისპირები, თავხვია საკინძები, მახათი, ბეჭდები, სამაჯურები და რკინის შუბისპირი
ანტიკური ხანის სამარხი
გვიანდელი ანტიკური ხანის მდიდრული სამარხი დაზიანებულია. მოპოვებული ოქროსა და ვერცხლის ნივთები. სამარხში ასევე აღმოჩნდა კარაკალას 5 ოქროს მონეტა, 1 კომოდუსის, 1 ალექსანდრე სევერუსის, გოტარზე პართელის 5 დრაქმა და ავგუსტუსის 1 დენარი.
ამ სამარხის ჩრდილოეთით გამოვლინდა მეორე სამარხი, რომელიც თარიღდება III საუკუნის II ნახევრით. აქ ხის სარკოფაგში ესვენა ორი მიცვალებული, ერთი გულაღმა, გაშოტილი გულხელდაკრეფილი, თავით დასავლეთისაკენ. ვიცვალებეულს თავი ედო ვერცხლის პინაკზე, რომლის ძირზეც გამოსახულია ცეცხლოვანი ბომონის წინაშე მგდარი ტორაწეული მოოქროვილი ცხენი. პინაკზე იდო ოროს ვარდულებით შემკული გახსნილღეროიანი წყვილი საყურე, მიცვალებულის მარცხენა მხარეს ბრინჯაოს საცეცხლური ედო, ხოლო პირში იმპერატორ გორდიანეს ოქროს მონეტ. მარცხენა ხელზე ეკეთა ოქროს სამაჯური, ბეჭედი და ა. შ. მეორე მიცვალებულის ძვლები მიხვეტილი სამარხის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ და სამხრეთ აღმოსავლეთ კუთხეებში, თავის ქალის ძვლები კი იდო მეორე პინაკზე, რომლის ძირზე გამოსახულია მოოქროვილი ძაღლი და ტახი. აქვე აღმოჩნდა ალექსანდრე სევერუსის ოქროს მონეტა, ოქროს სქელი ბეჯედი და ოქროს წყვილი საყურე.
ამ სამარხების ჩრდილოეთით, 80 მეტრის მოშორებით გაითხარა მესამე სამარხი, რომელიც თარიღდება III საუკუნის დასაწყისით. აქ დამარხული იყო ორი მიცვალებული გვერდიგვერდ. მიცვალებულებს მარჯვენა ხელი მენჯზე ედოთ, ხოლო მარცხენა მუცელზე. მარჯვენა მიცვალებულს ეკეთა შვიდი ნაწილისაგან შემდგარი ოქროს მოთვალული საყურე, ორი ძოწის თვალიანი ბეჭედი და ლალისა და მარგალიტის თვალებით შემკული სამაჯური. ორივე მიცვალებულის თავ-კისრის არეში ოქროს კილიტები იყო მიმოფანტული. მარცხენა მიცვლებულის იაგუნდის ინტალიოთი შემკული ყელსაკიდის ოვალურ თვალბუდეში ჩასმული იყო ონიქსის კამეა, დელფინზე მჯდომი ნერეიდა აფრიალებული ჰაეროვანი წამოხტომით. სამარხში აღმოჩნდა ორი ოქროს კოვზი, ერთ-ერთ მადგანზე ორენოვანი წარწერაა, სავარაუდოდ ბერძნული და არმაზული, ვერცხლის ინკუსტრილებული იტალიური პატერა და ენოხიე, ვერცხლის აბზინდები, რკინის ისრისპირი, დანის ნატეხი, ლურსმანი, პასტის იოტები და მინის ჭურჭელი. ნუმიზმატიკური მასალისგან აღსანიშნავია, ავგუსტუს კეისარის 28 და ფაუსტიანეს 1 დენარი, გოტარზე პართელის 5 დრაქმა, დომიციანეს ოქროს მონეტა ოქროს აურეუსი, ფაუსტიანეს ოქროს მონეტა, ანტონინუს პიუსის და კომოდუსის ოქროს მონეტები.
ნამოსახლარი
გააჩანკარის ორივე ბორცვზე გაითხარა გვიანდელი ფეოდალური ხანის ნამოსახლარი. აქ გამოვლინდა სამეურნეო ნაგებობები, სქელკედლიანი თიხის თონე, წყალსადენის თიხის მილები, ქვევრები და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბახუტაანთ ეკლესიის კომპლექსი
ბახუტაანთ ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს სოფელ კისისხევიის სამხრეთით. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. კომპლექსში შედის ეკლესიის სწორკუთხა ნაგებობები და სამრეკლო, რომლებსაც გარშემოუყვება დაბალი გალავანი.
ეკლესია დარბაზულია (8,6 X 5,8 მ) ძირითადად აგებულია წვრილი რიყის ქვით. ერთადერთი შესასვლელი შენობას დასავლეთიდან აქვს. კარი შიგინდან და გარედან თარაზულადაა გადახურული აღმოსავლეთით ღრმა აფსიდია, რასაც გვერდები ოდნავ მომრგვალებული, აღმოსავლეთ კედელი კი, თითქმის სწორი აქვს. აღმოსავლეთ კედლის ცენტრში გაჭრილია ზემოთკენ შევიწროებული, ბრტყლად გადახურული სარკმელი. მსგავსი თითო სარკმელი შენობის დანარჩენ კედლებშიცაა. საკურთხევლის სარკმლის ჩრდილოეთით გეგმით ნახევარწრიული, ნახევარწრიული თაღით დასრულებული ნიშაა. სამხრეთით სწორკუთხაა. გრძივ კედელბზე თითო პილასტრია, რომლებზეც მათ ორ, არათანაბარ ნაწილად ყოფს. პილასტრებზე გადაყვანილი კამარის საბჯენი თაღი, რომელსაც მომრგვალებული წვერი და თითქმის სწორი გვერდები აქვს. მსგავსი ფორმისაა კონქის თაღიც და კამარაც.
ეკლესიის ფასადები დასრულებულია აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდნით. მისი ქვედა საფეხური კუთხით შვერილი აგურების ერთ რიგით, ეგრეთ წოდებული ხერძულა წყობითააა გამოყვანილი, დანარჩენ ორი კი, ჩვეულებრივად დაწყობილი აგურით, სახურავი ორფერდაა, დაბურულია ღარისებრი კრამიტით. ეკლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხესთან, 0,3 მეტრზე დგას აგურით ნაგები, აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით ოდნავ წაგრძელებული ნაგებობა რითიც ოთხივე მხარეს ნახევარ წრიული თაღითაა გახსნილი. თაღები დაყრდნობილია კუთხეებში მდგომ კვადრატულ კვეთის ბოძებზე. ამჟამად ოთხივე თაღის დიდი ნაწილი და გადახურვა ჩამოშლილია სავარაუდოდ, იგი გუმბათოვანი კამარით იყო გადახურული. ჰქონდა თუ არა მას მეორე სართლი, ამაჟამად დაუდგენელია.
ეკლესიის სამხრეთით, ორიოდე მილის მოშორებით, დგას გეგმით კვადრატული. ორსართულიანი სამრეკლო რითც პირველი სართული რიყის ქვითაა ნაშენი. მეორე აგურით, პირველი სართული გეგმით რვაწახნაგიანია. ამ სართულზე მომცრო სამოცველოა. შესასვლელი მას დასავლეთიდან აქვს. კარი გარედან მშვილდისებრი თაღითა გადახურლი, თაღის მალი ღიობზე რამდენადმე განიერია, რის გამოც მისი ქუსლების დონეზე მცირე საფეხური ქიმნება შიგნიდან შესასვლელი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით სამწახნაგა საკურთხეველია. რითც დანარჩენი ნაწილისგან გამოყოფილია მოკლე მხრებით, საკურთხევლის აღმოსავლეთ წახნაგის ღერძზე გაჭრილია სწორკუთხაა სარკმელი თითო. მსგავსი სარკმელი სამივე ღერძული წახნაგის ცენტრშია. სართული გადახურულია დადაბლებული პროპორციების მქონე, გუმბათოვანი კამარით. მეორე სართული შიგნიდან და გარედან ექვსწახნაგაა. ექვსივე წახნაგებში მოწყობილია ნახევარწრიული თაღით გადახურული, განიერი, მაღალი ღიობი, შიგნით სამრეკლო გუმბათოვანი კამარითაა გადახურული, ხოლო გარედან აგურის, პირამიდული ფორმის სახურავით. გალავანი რიყის ქვითაა ნაშენი. შემორჩენილია დაახლოებით 1 მეტრის სიღლეზე.
აბანოს მეორე ნასოფლარი
აბანოს მეორე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბანოს დასავლეთით 200 მეტრზე, შემაღლებულ ადგილზე, ფართობი 0,1 ჰექტარი. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ნასოფლარზე შემორჩენილია სხვადასხვა ნაგებობის საძირკვლე ნაშთები. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში შეინიშნება ნატეხი ქვით ნაგები გეგმით ოთხკუთხა შენობა, რომელიც დაფარულია მიწით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კოჟევნიკოვის სახლი
კოჟევნიკოვის სახლი (Дом Кожевникова) — XIX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი. აგებულია რუსული კლასიციზმის არქიტეტურულ სტილში, პავლე თედორეს ძე ვოცკის პროექტის მიხედვით. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ რაიონში. ნევის პროსპექტი, სახლი № 51. აგებულია 1834-1835 წლებში. სახლმა ჩვენს ეპოქამდე მოაღწია თითქმის უცვლელი სახით. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის გამოვლენილი ობიექტი.
ისტორია
სახლის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1834 წლიდან 1835 წლამდე და იგი ააშენეს გვარდიის პორუჩიკის კოჟევნიკოვისათვის. პროექტის ავტორი იყო პ. ფ. ვოცკი.
1855-1856 წლებში სახლის ერთ-ერთ ბინაში, რომელიც გადიოდა ეზოში, ცხოვრობდა ივანე ალექსანდრეს ძე გონჩარევი. სწორედ აქ მუშაობდა მწერალი თავის რომანზე „ობლომოვი“.
XX საუკუნის დასაწყისში სახლი შეიძინა პირველი გილდიის ვაჭარმა სოლოვიოვმა, რომელიც ამ დროისათვის ფლობდა რამდენიმე შენობას ნევის პროსპექტის ამავე რაიონში. სახლში გახსნა სასტუმრო „Большая Северная“-ს ფილიალი და სენემატოგრაფი (კინოთეატრი) „მულენ რუჟი“. კოჟევნიკოვის ყოფილ სახლში სხვადასხვა დროს ასევე მდებარეობდა პ. ეფიმოვის საბანკო სახლი და ამხანაგობა „Скороход“-ის ფეხსაცმლის მაღაზია.
1928 წლის მდგომარეობით სახლში განთავსებული იყო პეტერბურგელი მხატვრის იური მიხეილის ძე ხიდეკელის ფოტო და სამხატვრო სტუდია „Красная светопись“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
მოლალი (ბარდა)
მოლალი (Mollalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —    	2 568 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ადამიანის უფლებები აზერბაიჯანში
მინი|[[აზერბაიჯანის დროშა]] მინი|[[აზერბაიჯანის გერბი]] ადამიანის უფლებები აზერბაიჯანში — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციის ადაპტაციის შემდეგ (1995) გამოიცა ახალი საკანონმდებლო აქტები და ცვლილებები დემოკრატიული პრინციპებისა და საერთაშორისო სამართლის მოთხოვნების შესაბამისად აზერბაიჯანის სამართლებრივი რეფორმების ფარგლებში. აზერბაიჯანის კონსტიტუციაში 48 მუხლი არსებობს ადამიანის ძირითადი უფლებებისა და თავისუფლებების შესახებ. კერძოდ, კონსტიტუციის მე-3 ნაწილი ადგენს აზერბაიჯანის მოქალაქეთა უფლებებსა და თავისუფლებებს, მათ შორის საკუთრების უფლებებს, თანასწორობის უფლებებს, ინტელექტუალური საკუთრების უფლებებს, სამოქალაქო უფლებებს, ბრალდებულთა უფლებებს, გაფიცვის უფლებას, სოციალურ დაცვას, ხმის უფლებას და სიტყვის, რელიგიის და აზროვნების თავისუფლებას.
2001 წლის 28 დეკემბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნულმა ასამბლეამ მიიღო კანონი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადამიანის უფლებათა კომისრის შესახებ (ომბუდსმენი), ხოლო 2002 წლის 5 მარტს პრეზიდენტმა ხელი მოაწერა განკარგულებას ამ კანონის გამოყენების შესახებ და ამრიგად, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადამიანის უფლებათა კომისრის სამართლებრივი ჩარჩოს შეიქმნა და ფუნქციონირებს.
მიუხედავად საკანონმდებლო აქტებისა და კონსტიტუციისა, 2019 წელს Human Right Watch-მა აზერბაიჯანში ადამიანის უფლებების მდგომარეობას „შემზარავი“ უწოდა, მთავრობის „ხისტი კონტროლის“ მოტივით: „გაერთიანების, გამოხატვისა და შეკრების თავისუფლებების მკაცრად შეზღუდვა”, ასევე ჟურნალისტების, ადვოკატებისა და ოპოზიციის აქტივისტების „წამება და არასათანადო მოპყრობა“.
„რეპორტიორები საზღვრებს გარეშე“-ს მონაცემებით, აზერბაიჯანი 168-ე ადგილზეა 180-იდან პრესის თავისუფლების ინდექსში.
უმცირესობების უფლებები
ოფიციალურად, აზერბაიჯანის მთავრობამ პოზიტიური ნაბიჯები გადადგა რელიგიური უმცირესობების დაცვის მიმართულებით და ამ ქვეყნის ეროვნული პოლიტიკა განისაზღვრება ტოლერანტობისა და სხვადასხვა ეროვნების, ეთნიკური ჯგუფებისა და რელიგიური უმცირესობების თანაარსებობის პრინციპებზე.
ლეზგები დისკრიმინაციის წინაშე დგანან და „თავს აიძულებენ აზერბაიჯანული იდენტობა გაითავისონ, რათა თავიდან აიცილონ ეკონომიკური და განათლების კუთხით დისკრიმინაცია“.
რელიგიის თავისუფლება
აზერბაიჯანი მულტიკულტურული, მულტირელიგიური და სეკულარული ქვეყანაა. აზერბაიჯანში მრავალი რელიგიის ადამიანი თანაარსებობს. კონსტიტუციის 48-ე მუხლი უზრუნველყოფს თავისუფლების უფლებას და ყველა სარწმუნოების ადამიანს შეუძლია აირჩიოს და გამოიყენოს თავისი რელიგია შეზღუდვის გარეშე. ეს დებულება იცავს ინდივიდების უფლებას, გამოხატონ თავიანთი რელიგიური მრწამსი და აღასრულონ რელიგიური რიტუალები, იმ პირობით, რომ ეს არ დაარღვევს საზოგადოებრივ წესრიგს ან საზოგადოებრივ ზნეობას.
საარჩევნო უფლებები
აზერბაიჯანი პირველი ქვეყანა იყო აღმოსავლეთში, რომელმაც ქალებს ხმის მიცემის უფლება მისცა. პარლამენტში მიღებული კანონის თანახმად, 1919 წლის 21 ივლისს, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის (ADR) ყველა მოქალაქეს, ვისაც 20 წელი შეუსრულდა, ხმის მიცემის უფლება ჰქონდა დიდ ბრიტანეთამდე (1928), ესპანეთსა და პორტუგალიამდე (1931).
აზერბაიჯანი მწვავედ გააკრიტიკეს საერთაშორისო ორგანიზაციების წევრებისა და ოფიციალური პირების მოსყიდვის გამო, თაღლითური არჩევნების ლეგიტიმაციის მიზნით, რასაც „ხიზილალის დიპლომატია“ უწოდეს. ბოლო პერიოდში ეს მოხდა ევროპარლამენტარების შემთხვევაში, რომლებმაც პოზიტიურად შეაფასეს აზერბაიჯანის არჩევნები და შეფასებამ დიდი სკანდალი გამოიწვია ევროპაში. ევროპულმა სტაბილურობის ინიციატივამ (ESI) გამოაქვეყნა დეტალურ მოხსენებათა სერია, რომელიც ასახავს აზერბაიჯანის არჩევნებში მონაწილე სადამკვირვებლო მისიების ინტერესს.
შეკრებისა და პოლიტიკური მრწამსის გამოხატვის თავისუფლება
2005 წლის ივნისამდე აზერბაიჯანელ ხალხს არ ჰქონდა შეკრების თავისუფლება. ოპოზიციის შეკრებების აკრძალვა გაუქმდა ეროვნული ზეწოლის შემდეგ, მაგრამ იმავე წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე მომხდარმა მოვლენებმა დაადასტურა, რომ ეს მხოლოდ ნომინალური ზომა იყო ძალიან მოკლე დროით. ხელისუფლებამ უარი უთხრა ოპოზიციის მომხრეების დემონსტრაციის ან მიტინგების ჩატარების უფლებაზე ქალაქის ცენტრში და მის მიმდებარე ტერიტორიაზე და სპეციალური  ადგილები გამოყო ამ მიზნით. ისინი, ვინც ესწრებოდნენ ოპოზიციის მიტინგებს, მთავრობა უწესებდა სანქციებს, სცემდა და აპატიმრებდა.
თავისუფლებისა და უსაფრთხოების უფლება
აზერბაიჯანზე განხორციელდა საერთაშორისო ზეწოლა პოლიტპატიმრების გასათავისუფლებლად. ევროსაბჭოში გაწევრიანების შემდეგ, აზერბაიჯანის მთავრობამ გაათავისუფლა ასი პოლიტპატიმარი, მაგრამ ბევრი მათგანი პატიმრობაში რჩება, ხოლო ოპოზიციის მომხრეებს კვლავ აკავებენ დანაშაულის დამტკიცების გარეშე. შეწყალების ბრძანების თანახმად, ილჰამ ალიევის ხელმოწერით, 2019 წლის 16 მარტს გაათავისუფლეს 51 პატიმარი, რომლებიც პოლიტპატიმრებად მიიჩნევიან.
მედიის თავისუფლება
აგვისტოს დასაწყისში აზერბაიჯანში მოხსნეს მედიის ცენზურა. პრესაში სახელმწიფო საიდუმლოების დაცვის დეპარტამენტი, ცნობილი როგორც „გლავლიტი“, რომელიც მემკვიდრეობით გადაეცა საბჭოთა პერიოდიდან, გაუქმდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის ბრძანებით. ასევე, გაუქმდა სამხედრო ცენზურის ბრძანება (1992) და დადგენილება ყველა ტიპის ინფორმაციაზე კონტროლის შესახებ (1993). Freedom House- ის აზრით, აზერბაიჯანში პრესა არ არის თავისუფალი და შეფასებულია 79 ქულით 100-დან.
2014 წლის ბოლოს რვა ჟურნალისტი დარჩა გისოსებს მიღმა. ციხის პირობები ჟურნალისტებისთვის სავალალოა, რუტინული არასათანადო მოპყრობითა და სამედიცინო დახმარებაზე უარის თქმით. ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტმა განაცხადა, რომ ბევრი ჟურნალისტის წინააღმდეგ არსებული ბრალდება „შეთითხნილი“ და „პოლიტიზირებულია“.
კორუფცია
აზერბაიჯანის კორუფცია ითვლება ენდემურად აზერბაიჯანის პოლიტიკის ყველა სფეროში. მმართველმა ოჯახმა გამოიწვია ეჭვი მათი უზარმაზარი სიმდიდრის გამო, რასაც მოწმობს არაბთა გაერთიანებული საემიროების დუბაიში მრავალმილიონიანი ქონება.
იგერუელასი
იგერუელასი (Higueruelas, Figueroles de Domenyo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ლოს-სერანოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,8 კმ². მოსახლეობა — 501 კაცი (2020 წ.).
თეიმურაზ ჟორჟოლიანი
თეიმურაზ ჟორჟოლიანი (დ. 2 სექტემბერი, 1954, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
ადამიანის უფლებები აზერბაიჯანში
ლგბტ უფლებები
როგორც პოსტსაბჭოთა პერიოდის სხვა ქვეყნებში, აზერბაიჯანი კვლავ რჩება ისეთ ადგილად, სადაც ჰომოსექსუალობა არის დაბნეულობით გარშემორტყმული საკითხი. რთულად მოსაპოვებელია ობიექტური ან სწორი ინფორმაცია ჰომოსექსუალების ფსიქოლოგიურ, სოციოლოგიურ და სამართლებრივ ასპექტებზე აზერბაიჯანში, რის შედეგადაც საზოგადოების უმეტესობამ უბრალოდ არ იცის რას წარმოადგენს ჰომოსექსუალობა. აზერბაიჯანს არ აქვს კანონები, რომლებიც მკაფიოდ იცავს ლგბტ ადამიანებს. 2016 წელს ლესბოსელთა, გეების, ბისექსუალთა, ტრანსთა და ინტერსექსის საერთაშორისო ასოციაციამ აზერბაიჯანი დაასახელა ყველაზე ცუდ ადგილად (49–დან 49–ე) ევროპაში, რაც გამოწვეულია ბოლოდროინდელ ლგბტ ჯგუფებზე განხორციელებული დარბევით.
სიტუაცია ნახიჩევანში
ადამიანის უფლებები განსაკუთრებით ცუდად არის დაცული ნახიჩევანში, აზერბაიჯანის ექსკლავში, რომელსაც 2007 წელს რადიო თავისუფალმა / რადიო თავისუფლებამ უწოდა „აზერბაიჯანის ჩრდილოეთ კორეა“.
ნახიჩევანი აღწერილია, როგორც „რეპრესიების ლაბორატორია“, სადაც რეპრესიული მეთოდები იტესტება და შემდეგ ფართო მასშტაბით გამოიყენება დანარჩენ აზერბაიჯანში.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანი კატეგორია:აზერბაიჯანის პოლიტიკა კატეგორია:ადამიანის უფლებები კატეგორია:ადამიანის უფლებები ქვეყნის მიხედვით
იგერუელასი
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
იოსებ ქართველიშვილი
ბიოგრაფია
1966 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი კარტოგრაფიის სპეციალობით.
1965 წელს შრომითი საქმიანობა დაიწყო საქართველოს კვების მრეწველობის სამინისტროს საპროექტო ინსტიტუტის საძიებო განყოფილებაში მუშის თანამდებობაზე. 1966-1969 წლებში მუშაობდა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის კარტოგრაფიის რედაქციაში ჯერ რედაქტორად, შემდეგ კი უფროს რედაქტორად. 1969-1971 წლებში — ამავე რედაქციაში სამეცნიერო რედაქტორად. 1971-1988 წლებში — ენციკლოპედიის კარტოგრაფიისა და ილუსტრაციის რედაქციის უფროს სამეცნიერო რედაქტორად. 1971-1972 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქვეყანათმცოდნეობის კათედრაზე, 1973-1989 წლებში — კარტოგრაფია-გეოდეზიის კათედრის უფროსი მასწავლებელია, სადაც კარტოგრაფიის სპეციალობის სტუდენტებთან ლექციებს კითხულობდა. 1989 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე იგი შეთავსებით იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის კარტოგრაფიისა და აეროკოსმოსური მეთოდების განყოფილების გამგე. 1969-1973 წლებში დაუსწრებელი ასპირანტურის კურსი გაიარა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში და ამუშავებდა საკვალიფიკაციო თემას. ამ პერიოდში დაეუფლა თემატური რუკების შექმნის მეთოდებს. 1978 წელს მოსკოვში სტაჟირება გაიარა უმაღლესი სასწავლებლების მასწავლებელთა კვალიფიკაციის ამაღლების ფაკულტეტზე სპეციალობით „აეროკოსმოსური მეთოდები გეოგრაფიულ კვლევაში“ და „კოსმოსური კარტოგრაფია“, ხოლო 1986 წელს სსრკ მინისტრთა საბჭოსთნ არსებულ გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის მთავარი სამმართველოს N8 ფაბრიკაში რუკების შედგენის, გაფორმების და რედაქტირების საკითხებზე. მისი სამეცნიერო კვლევითი მუშაობა ძირითადად მოსახლეობის სიმჭიდროვისა და განლაგების პრობლემებს ეხებოდა. ასევე, ეროვნული სტრუქტურის ტერიტორიული დინამიკის რეტროსპექტულ კარტოგრაფირებას. შრომებში და რუკებზე განხილული და ასახულია საქართველოს ტურიზმის, ალპინიზმისა და კურორტების განვითარების პრობლემები. საინტერესო სამუშაო ჩაატარა კოსმოსურ კარტოგრაფირებაში. გამოქვეყნებული აქვს ათზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი და მისი რედაქტორობით გამოცემულია ათეულობით რუკა. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ენციკლოპედიაში მოთავსებული რუკების რედაქტირება.
ფანჯშირის პროვინცია
ფანჯშირის პროვინცია (დარი پنجشیر - Panjšēr) — ავღანეთის 34-დან ერთ-ერთი პროვინცია. პროვინციის მოსახლეობა 144 400 ადამიანი (2007), ფართობი — 3 610 კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბაზარაკი. სახელწოდება ფანჯშირი დარი ენაზე თარგმანში აღნიშნავს „ხუთ ლომს“. ჩრდილოეთით მას ესაზღვრება თახარის პროვინცია, ჩრდილო-დასავლეთით ბადახშანის პროვინცია, დასავლეთით ნურისტანის პროვინცია, სამხრეთით  კაპისას პროვინცია, სამხრეთ-დასავლეთით  ლაღმანის პროვინცია, აღმოსავლეთით  ფარვანის პროვინცია და ჩრდილო-აღმოსავლეთით ბაღლანის პროვინცია.
ოლქში მდებარეობს ნატოს ძირითადი ძალები აშშ-ის ხელმძღვანელობით.
იოსებ ქართველიშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ფანჯშირის პროვინცია
ადმინისტრაციული დაყოფა
ფანჯშირის პროვინცია იყოფა შვიდ ვილაიეთად. ესენია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავღანეთის პროვინციები
თეიმურაზ ჟორჟოლიანი
1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1978-1981 წლებში — კლინიკური ორდინატურა-ფტიზიატრია. 1982-1983 წლებში იყო ბავშვთა 23-ე პოლიკლინიკის პედიატრი. 1983-1985 წლებში იყო ბავშვთა მე-3 საავადმყოფოს პედიატრი. 1985-1991 წლებში იყო ბავშვთა სნეულებათა პროპედევტიკის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1991-2000 წლებში იყო ბავშვთა სნეულებათა პროპედევტიკის კათედრის ასისტენტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები“. 2000-2004 წლებში იყო საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს ინვალიდების სოციალური დაცვის სამმართველოს უფროსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები თეიმურაზ კატეგორია:ქართველი პედიატრები
პლავის მუნიციპალიტეტი
პლავის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პლავი.
პლავის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2011 წელს შეადგენდა 13 108 ადამიანს. . ფართობი 328 კმ² (2014 წლამდე — 486 კმ²). 2014 წელს გამოეყო ტერიტორიის ნაწილი და შეიქმნა გუსინიეს მუნიციპალიტეტი.
სქოლიო
კატეგორია:მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
მამული ჟღენტი
მამული ჟღენტი (დ. 25 მაისი, 1937) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ხალაჯი (გუბადლი)
ხალაჯი  (Xələc) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები