cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შემოდგომის ინდიელები
ტრადიციები ჰიდატსას სამი ქვეჯგუფის არის დოკუმენტებით უზრუნველყოფილი და დადასტურებული მრავალრიცხოვანი ინფორმატორის მიერ. The Awatixa მითითებულია, რომ იგი მოვიდა ციდან ლიდერად დღიური სამუშაოს შესასრულებლად. მათი მოთხოვნა იყო, რომ დიდ ხანს ეცხოვრათ მდინარე მისურის ველებზე. ორივე ავაქსავიც და ჰიდაცაც ირწმუნებიან, რომ ცხოვრობდნენ მიწის ქვეშ, სანამ წყლიდან გამოჩნდებოდნენ, სავარაუდოდ „ეშმაკის ტბიდან“. თავდაპირველად ჯგუფები ერთად ცხოვრობდნენ, როგორც სიმინდის მებაღეები ეშმაკის ტბის გარეუბნებში, მაგრამ ხანძრის გაჩენის შემდეგ გაიყვნენ. ჰიდაცა გაემგზავრა ჩრდილოეთით და ცოტა ხანი ცხოვრობდა პოლარულ კლიმატში ცხენ-ირმებთან ერთად. ჩრდილოეთში დროებით ყოფნისას დაკარგეს სიმინდის მოყვანის ცოდნა. საბოლოოდ ჰიდაცა გაემგზავრა სამხრეთით მდინარე ჰართისკენ, სადაც შეხვდნენ მანდანის სოფლის მაცხოვრებლებს. მას შემდეგ, რაც მანდანელებმა ხელახლა შეასწავლეს ჰიდაცას სიმინდის მებაღეობა, ჰიდაცელები წავიდნენ დანის მდინარისკენ და ჩამოაყალიბეს საკუთარი სოფლები.
ჰიდაცასგან გამოყოფის შემდეგ ავაქსავი დარჩა ეშმაკის მდინარესთან და გააგრძელა სიმინდის მოშენება. გარკვეული დროის შემდეგ წყალდიდობამ აიძულა ავაქსაველები გაქცეულიყვნენ ეშმაკის მდინარის ტერიტორიიდან. როდესაც მიარწიეს მდინარე მისურის შეხვდნენ ავატიქსელებს. ავაქსაველებმა სცადეს დანის მდინარის ნაპირებთან დამკვიდრება, მაგრამ ჰიდაცელებმა, რომლებიც იქ უკვე დამკვიდრებულიყვნენ, გაყარეს ისინი. თუმცა ავაქსაველები მალევე დაბრუნდნენ და მდინარესთან ცხოვრება დაიწყეს. მოგვიანებით, ავაქსავისა და ჰიდაცას ჯგუფებმა „იშვილეს“ ავატიქსას ჯგუფი.
არსებობს გარკვეული არქეოლოგიური მტკიცებულებები ავაქსავისა და ჰიდაცას ტრადიციების მხარდასაჭერად. არქეოლოგებს მიაჩნიათ, რომ ავაქსაველები და ჰიდაცელები აწარმოებდნენ შუშას. შუშის ყველაზე ადრეული შემთხვევები არის აღმოსავლეთ დაკოტაში, მათ სამშობლოში.
მანოას მიერ მოთხრობილი პირველი ტრადიცია განსხვავდება მათგან, რომელთან ხშირად აკავშირებენ ჰიდაცას სამ ქვეჯგუფთან განიცდის არქეოლოგიური მხარდაჭერის ნაკლებობას. მანოას ჩანაწერების საფუძველზე აჰლერმა და სვენსონმა სცადეს დანის მდინარის კრისტალის წარსული ინდეტიფიცირება არქეოლოგიურ ჩანაწერში, მინესოტაში, სადაც მდებარეობს წითელი და მისურის მდინარეების სათავეები. მაშინ, როცა კერამიკის რამდენიმე სახეობა არის ცნობილი ამ ადგილებიდან, არცერთი არ ჰგავდა ავაქსავისა და ჰიდაცას კერამიკას. თუმცა, დიდი მსგავსებები იყო დანის მდინარის კრისტალსა და უისკონსინის ორ სახეობას: Point Sauble Collared და Aztalan Collared-ს შორის. ამ აღმოჩენამ უბიძგა მეცნიერებს ეფიქრათ, რომ წყლის ის დიდი რაოდენობა, რომელიც ნახსენები იყო ავაქსავისა და ჰიდაცას ადრეულ ტრადიციებში, მიჩიგანის ტბა უფრო შეიძლება იყოს, ვიდრე ეშმაკის ტბა.
მანოასთვის ცნობილი შემოდგომის ინდიელები ამტკიცებენ, რომ ადრე წითელი და მისისიპის მდინარეების სათავეებთან ცხოვრობდნენ. ეს ტრადიცია დიდად მსგავსია არაპაჰოსა და აცინას ტრადიციისა. არაპაჰოს ტრადიციას თუ დავუჯერებთ ისინი ერთ დროს იყვნენ უმოძრაო, სოფლის მეურნეობას მიყოლილი ხალხი, მცხოვრები ნებრასკაში, შორს მათი სამშობლოდან. მალევე, ამ რეგიონიდან გამგზავრების შემდეგ, აცინა გამოეყო არაპაჰოს და გადასახლდა ჩრდილოეთის დაბლობებში, სადაც შეუერთდნენ „შავფეხიანებს“. არსებობს გარკვეული არქეოლოგიური მტკიცებულებები მოვლენათა ამ სერიის მხარდასაჭერად. ჩრდილოეთ მინესოტის გვიანი პრეკონტაქტური კერამიკა მსგავსია ჩრდილოეთის დაბლობებზე ნაპოვნისა, უფრო ზუსტად იმ ადგილისა, რომელზეც ამბობენ, რომ იყო ოკუპირებული აცინას მიერ 1700-იანი წლების ბოლოს. მინესოტას არქეოლოგიური ჩანაწერი უფრო მეტად ემხრობა იმ მოსაზრებას, რომ მანოა ტომპსონს მოუყვა არა ჰიდაცას, არამედ აცინას ტრადიციას. ტომპსონის მიერ შემოდგომის ინდიელების ენის აღწერაც ასევე მიუთითებს აცინას ეთნიკურ ნიშანზე. ენა, რომელზეც საუბრობდა აცინა და არაპაჰო ისტორიულად და ეთნოგრაფიულად იყო ცნობილი, როგორც ძალიან რთული სალაპარაკოდ. ვაჭრები ვერ პოულობდნენ აცინას ენის თარჯიმნებს და იძულებულნი იყვნენ ეწარმოებინათ ბიზნესი შავფეხიანებთან, რაც ორივე მხარისთვის გასაგები იყო. მაქსიმილიანი და ჰეიდენი ამბობდნენ, რომ შავფეხიანთა ამ მოკავშირეებს ჰქონდათ ყველაზე რთულად სალაპარაკო ენა. ჰეილი იტყობინებოდა, რომ აცინა არაპაჰოს მსგავს დიალექტზე საუბრობდა: „ეს განსაკუთრებულად უხეში და რთული ენაა და ამბობენ, რომ მხოლოდ ეს ორი ტომი საუბრობს ამ ენაზე.“
მისურის სოფლების კიდევ ერთი დეტალური ეთნო-ისტორიული აღწერა წარმოდგენილია ლუისისა და კლარკის ექსპედიციის წევრებისგან, რომლებიც იკვლევდნენ ლუიზიანას მიწებს 1804-1806 წლებში. ისინი ეწვივნენ სოფელ მეტაჰარტას, რომელსაც ასევე ეძახდნენ „შუა სოფელს“ ან „მანდანების უმნიშვნელო სოფელს“. ვუდი მიუთითებს, რომ ეს იყო მანოას სოფელი, რომლის ნარჩენებიც ახლა ცნობილია, როგორც საკაკავეა. ლუისისა და კლარკის მიერ მიღებული ჩანაწერი, რომელიც ითვალისწინებდა მინეტარიის საწყისს სოფელ მეტაჰარტაში, მსგავსია ტომპსონის მიერ ჩაწერილისა. უილიამ კლარკმა უამბო ნიკოლას ბიდლს, რომ სოფლებში არსებობდა სამი ჯგუფი: მანდანელები, მინეტარიის ტომი და მინეტარიელები, რომლებიც ცხოვრობდნენ მეტაჰარტაში. მინეტარიის ტომი აშკარად გამოყოფდა საკუთარ თავს მეტაჰარტელი მინეტარიელებისგან, რომლებიც იყვნენ სასკაჩევანის ემიგრანტები. კლარკი აღწერს თუ როგორ შეერქვათ შემოდგომის ინდიელებს „მინეტარიელები“: „აჰარვეის სოფლიდან ზემოთ დაახლოებით ერთ მილზე დანის მდინარის პატარა უბეში ცხოვრობენ მინეტარიელი მეტაჰარტელები მდინარის სამხრეთ ნაწილში. მინეტარიის ტომი გაჩნდა მრავალი წლის წინ და მოდიან დაბლობებიდან.
თავის მონათხრობში, ტომპსონი აშკარად აერთიანებდა ჰიდაცა მინეტარიელების ტომს მანდანელებთან, ვაჭრებს შორის მიღებული პრაქტიკა დაარსებული ჩრდილოეთის დაბლობებში იმ დროში. მოგვიანებით, სხვები აერთიენებდნენ სოფელ მეტაჰარტას აცინას მინეტარიელებსა და დაბლობებში მობინადრე შემოდგომის ინდიელებს ჰიდაცას მინეტარიელების ტომთან.
ძალიან მცირე იმედი არსებობს მისურის სოფლების არქეოლოგიურ ჩანაწერში გადასახლებული ჯგუფის აღმოჩენისა. 1780-1781 წლების სიფილისის პატარა ეპიდემიიდან გამომდინარე მდინარე მისურის სოფლის მაცხოვრებელთა მატერიალური კულტურა გახდა ასებითად ერთგვაროვანი ჰიდაცას არსებობის ძალის ქვეშ. ერთ დროს დომინანტი მანდანელი ხალხებიც კი ლტოლვილების სტატუსამდე შემცირებულიყვნენ. შედეგად, მანდანელების მატერიალური კულტურა არ შეიძლება იყოს განსხვავებული ჰიდაცის კულტურისაგან 1781 წლის შემდეგ. ჰიდაცას ძლიერი ზეგავლენის ქვეშ თითქმის შეუძლებელია, რომ აცინას შემოდგომის ინდიელების მიგრანტების პატარა ჯგუფს შეენარჩუნებინა საკუთარი შესამჩნევი მატერიალური კულტურა.
საერთო საზიარო ენა და მატერიალური კულტურაც რომ ჰქონოდათ, ნაკლებ სავარაუდოა, რომ ჰიდაცას სწრაფად აეთვისებინა აცინა ან „შერეული ეთნიკურობა“ რომ ჩამოყალიბებულიყო. ტომპსონი 1797-ში და კლარკი 1804-ში აკვირდებოდნენ, რომ ჰიდაცელები ცალსახად გამოყოფდნენ საკუთარ თავს სასკაჩევანის მიგრანტებისგან და აცხადებდნენ, რომ მათ შორის არანაირი ნათესაობა არ არსებობდა. ბოუერსის მიხედვით სოფლებს შორის ქორწილი და ქორწილი მანდალენთან ან სხვა ტომელთან ფაქტობრივად არ არსებობდა 1845 წლამდე, როდესაც ისინი გასახლდნენ მისურის სოფლებიდან. თუ შემოდგომის ინდიელები სოფლებში დაკავშირებულნი იყვნენ აცინას ჯგუფთან, ამის მეტი მტკიცებულება უნდა არსებობდეს სხვა ევროპელი თუ ამერიკელი მოგზაურებისა და ბეწვით მოვაჭრეების ჩანაწერებში. უფრო დეტალურად, მოსალოდნელია მტკიცებულებები იმისა, რომ:
Hudson bay-ს კომპანიისთვის მუშაობის შემდეგ, 1790 წელს, Umfreville-მ გამოაქვეყნა ეს შემდეგი მოხსენება შემოდგომის ინდიელებზე: ამ ქვეყანას ასე მოვიხსენიებთ ჩვენ და Nehethawa ინდიელები, მდინარის სამხრეთ ფილიალზე მდებარეობის გამო, სადაც ხშირია ჩქერობები. რამდენადაც მათ აქვთ იშვიათი, ხორხისმიერი ენა, შესაძლოა ეს ტომი გამოეყო რამდენიმე დაშორებულ ქვეყანას, რომლებსაც ჩვენ ჯერჯერობით არ ვიცნობთ. კანადელი ფრანგები მათ უმიზეზოდ მოიხსენიებენ გროს ვენტრედ ან დიდმუცლიანებად. ისინი როგორც ჩანს ვერ მიეჩვივნენ თახვებზე ნადირობის მანერას რადგანაც მათი ნადავლი მხოლოდ მგლები იყო. ურთიერთობის მთავარი მეთოდი არის, „შავფეხიანების“ ენაზე საუბარი, რომელიც მისაღები და ადვილად ათვისებადია. შემოდგომის ინდიელები იყოფოდნენ ორ ჯგუფად. ერთს დაკავებული ჰქონდა დღვანდელი ცენტრალური სასკაჩევანი, ხოლო მეორეს სამხრეთ-აღმოსავლეთი:
ქვემოდან იყვნენ „შავფეხიანი“ ინდიელები, ერთ-ერთი ბოლო ორი ტომიდან, რომელშიც დაახლოებით 800 კაცი იყო. მათ შემდეგ იყვნენ სამხრეთ და ჩრდილოთ ნაპირებზე განაწილებული შემოდგომის ან დიდმუცლიანი ინდიელები, რომელთაც 600მდე მეომარი ჰყავდათ. შემოდგომის ინდიელები იყვნენ ხალხი, რომლებიც იკავებდნენ ტერიტორიებს მისურის სამხრეთ აღმოსავლეთიდან მის ჩრდილოეთ მოსახვევამდე. დიდმუცლინი ინდიელები კამეჩისა და ავადმყოფი მგლის თყავებს ცვლიდნენ იაფასიან ნივთებში.
შემოდგომის ინდიელებისა და კრის ტომებს შორის მრავალი წლის მანძილზე იყო ძლიერი დაპირისპირება და ძალადობა, მაგრამ ძალიან ცოტა ხალხი იხოცებოდა. 1793 წლის ზაფხულის ერთ ღამეს ეს ორი დაპირისპირებული ტომი შეხვდა ერთმანეთს და შემოდგომის ინდიელებმა გადაწვიტეს შური ეძიათ და „მოეშუშებინათ იარები“. როდესაც დიდმუცლიანები ტოვებდნენ ადგილს კრის ტომმა შური იძია და დამშეული მგლებივით შეესივნენ მათ. უმოწყალოდ ამოხოცეს ისინი რამდენიმე ბავშვის გარდა, რომლებიც მონებად წაიყვანეს. ამას საპასუხო რეაგირება არ მოჰყოლია შემოდგომის ინდიელებისგან, რადგანაც მათ უკვე ეშინოდათ კრის ტომის. ამის მაგივრად მათი სამიზნე გახდა ევროპელი ვაჭრები, რომელთაც იარაღი შემოჰქონდათ მათი მოწინააღმდეგისთვის. ისინი ანადგურებდნენ NWC-ისა და HBC-ის სავაჭრო ადგილებს სასკაჩევანში. მათი რეპუტაციის გამო შემოდგომის ინდიელების, სწრაფი ინდიელების ან დიდმუცლიანი ინდიელების გადაადგილებას ყოველთვის თვალყურს ადევნებდნენ. სიტყვა „სასტიკი ანგარიშსწორება“ მალე გავრცელდა ხალში და ის ყველას შემოდგომის ინდიელებს ახსენებდა. ხალხის გარკვეული რაოდენობა იმდენად შეშინებული იყო რომ, კამეჩი, ირემი, მგელი და საერთოდ თავიანთი აჩრდილიც კი დიდმუცლიანი ინდიელები ეგონათ. მათი ტომი ორ ნაწილად გაიყო ერთ მხარეს სურდა მშვიდობა და მათ თავიანთ მოსისხლე მტრებთან ერთად დაიწყეს ცხოვრება ხოლო მათ ვისაც შურისძიება სურდათ ახალ ადგილებში დასახლდნენ. მშვიდობისმსურველებს ასევე სურდათ კარგი ურთიერთობის ჩამოყალიბება ევროპელ ვაჭრებთან. ეს ევროპელების ჩანაწერებშიც გამოიხატება, ისინი წერენ, რომ ადრე ვინც მათ თავს ესხმოდა ახლა კეთილგანწყობილნი იყვნენ მათ მიმართ. 1795 წლის 9 აპრილს „შავფეხიანები“ დაბრუნდნენ და დაადასტურეს ჭორები იმის შესახებ რომ შემოდგომის ინდიელები ორ ნაწილად დაიყვნენ. მათ დატოვეს სასკაჩევანი და დასახლდნენ მისურის სოფლებში. მათ დაიწყეს წყნარი ცხოვრება სოფელ მეტაჰარტაში და გააშენეს ბაღები. ორი წლის ლოდინის შემდეგ ისინი ესტუმრნენ ევროპელების სავაჭრო სახლს სადაც მათ ხალხი ისევ შიშით დახვდა. ევროპელმა ვაჭარმა მათ სთხოვა რომ აღარასოდეს დაეჩაგრათ დანარჩენი ვაჭრები. შემოდგომის ინდიელებმა ამაზე თნხმობა განაცხადეს და ის დაასაჩუქრეს ცხენებით და მგლის ტყავებით.
შემოდგომის ინდიელების მეთაურებს სურდათ შეენარჩუნებინათ კეთილი ნება ევროპელ მოვაჭრეებთან 1800 წელს. 1800 წლის მაისში, კარლტონ ჰაუსთან, ცენტრალურ სასკაჩევანში გააკეთა ჩანაწერი შემოდგომის ინდიელთა მიერ ხალხის გატაცების შესახებ. როდესაც შემოდგომის ინდიელებმა მიიყვანეს ტყვეები მთავარ ბანაკში მეთაურებმა მათ უშუამდგომლეს, დააბრუნეს კანადელი ტყვეები და ბოდიში მოუხადეს. ეს ჩანაწერი გვიჩვენებს, რომ შემოდგომის ინდიელები განაგრძობდნენ მოგზაურობას სასკაჩევანის დაბლობებში და არ შეუზღუდავთ მოძრაობა როკის მთებისკენ.
პიტერ ფიდლერი გვაწვდის ჩანაწერებს შემოდგომის ინდიელების შესახებ სამთარში ჩესტერფილდ ჰაუსში ყოფნის დროს, წითელი ირმისა და სამხრეთ სასკაჩევანის მდინარეების შეერთების ადგილთან. 1800 წლის 15 აგვისტოს, ფიდლერმა დააკავშირა ჩესტერფილდ ჰაუსში მოვიზიტე შემოდგომის ინდიელები იმ ხალხთან, რომლებიც თავს დაესხნენ South Branch House-ს 1794 წელს. ფიდლერის მიერ შემოდგომის ინდიელებისთვის შედგენილი სიტყვების სია ნამდვილად აცინას ენისაა. ჩესტერფილდ ჰაუსიდან დაბრუნების მომდევნო წელს სისხლის ინდიელებმა უამბეს ფიდლერს, რომ სამხრეთისა და ქვის ინდიელების ჯგუფმა მოკლა შემოდგომის ინდიელთა 14 კაცი და 60 ქალი და ბავშვი. ვაჭრებს ეშინოდათ, რომ შემოდგომის ინდიელები მიმართავდნენ ძალადობას იმ სტრესის გამო, რასაც განიცდიდნენ. ოქტომბრის დასაწყისში ფიდლერმა მიიღო ამბავი შემოდგომის ინდიელთა 10 მეთაურისგან: „შემოდგომის ინდიელებს ჰქონდათ ყვავილი ამ ზაფხულს, რომელიც გადაედოთ რამდენიმე სვირინგიანი ინდიელისგან, რომლებიც მოვიდნენ შორი სამხრეთიდან. შემოდგომის ინდიელები არიან სასოწარკვეთილნი და თითქმის მზად არიან თავს დაესხან ყველას, ვისაც შეძლებენ.“ ფიდლერის ჟურნალის რედაქტორმა ა.მ. ჯონსონმა გააიგივა სვირინგიანი ინდიელები არაპაჰოსთან. მოგვიანებით ფიდლერმა მოგვაწოდა მეტი ინფორმაცია სვირინგიან ინდიელებზე:
„სამი სვირინგიანი ინდიელი ბელადი მოვიდა ოჯახებიანად, რომლებიც შედგებოდა ოთხი ახალგაზრდა კაცის, ხუთი ქალისა და შვიდი ბავშვისგან. ეს არის იმ ხალხის ნაწილი, რომელიც ევროპელებს აქამდე არასოდეს უნახავთ. ისინი ცხოვრობენ მთის აღმოსავლეთ საზღვრებზე, შორს სამხრეთით. ისინი მოდიოდნენ 44 დღე, საუბრობენ თითქმის იგივე ენაზე, რაზეც შემოდგომის ინდიელები და მათთან მშვიდობით არიან. მათი მანერები განსხვავდება შემოდგომის ინდიელების მანერებისგან, მაგრამ აქვთ თითქმის იგივე ზომა და ნაკვთები.“
ჯონსონის ინდეტიფიკაციაზე დამატებით, ის ფაქტი, რომ სვირინგიან ინდიელებს არ ჰყავდათ ნანახი თეთრკანიანები გვაფიქრებინებს, რომ ისინი არ იყვნენ ჰიდაცელები, რადგან ევროპელები და ამერიკელები 60 წელზე მეტი სტუმრობდნენ მდინარე მისურის სოფლებს.
ბევრი განსაცდელის შედეგად, რომელიც დაკავშირებული იყო 1801 წლის ზაფხულის თავდასხმებთან, დაავადებასთან და 1801-1802 წლების ზამთრის მკაცრ ამინდთან, ფიდლერი მიხვდა, რომ შემოდგომის ინდიელები ძალიან იტანჯებოდნენ და ეშინოდა, რომ მალე აგრესიულები გახდებოდნენ. მისი შიში გამართლდა. 1802 წლის თებერვლის დასაწყისში, შემოდგომის ინდიელებმა მოკლეს ორი იროქუელი, რომლებიც მეგობრობის ჟესტებს გამოსახავდნენ. 1802 წლის მარტის დასაწყისში მათ მოკლეს კიდევ ათი იროქუელი და ორი კანადელი მიუხედავად იმისა, რომ მათ მშვიდობიანად გაშვებას შეპირდნენ. მას შემდეგ, რაც ვაჭრებს დაემუქრნენ, NWC ვაჭრებმა წაუკიდეს ცეცხლი მათ ფოსტას და გადავიდნენ ჩესტერფილდ ჰაუსში ფიდლერთან ერთად.
1802 წლის 8 მარტს მეთაურებმა უთხრეს ფიდლერს, რომ მათ არაფერი იცოდნენ ახალგაზრდა მეომართა განზრახვების შესახებ დაეხოცათ იროქუელები და კანადელები. მეთაურები განაწყენდნენ, რომ ვაჭრები მათ არ ენდობოდნენ და თხოვეს, რომ შავფეხიანებს დაეცვათ ისინი გამგზავრების დროს გაზაფხულზე. ფიდლერი წერდა: „შემოდგომის ინდიელები გვაძლევენ უამრავ პატიოსან პირობას, რომ ოდნავადაც არ გვეშინოდეს მათი, მაგრამ არ შეგვიძლია მათი ნდობა. ეს ის ხალხია, რომლებმაც გაძარცვეს მანჩესტერ ჰაუსი 1793 წელს და რომლებიც თავს დაესხნენ South Branch House-ს მომდევნო გაზაფხულზე და მოკლეს ყველა კაცი, ქალი და ბავშვი იქ, წაიღეს ყველანაირი საქონელი და ფერფლად აქციეს სახლი.“
შემოდგომის ინდიელმა, რომელიც მუშაობდა NWC-სთვის, უთხრა ვაჭარს, რომ ა კას კინს, ამ ხალხის ბელადს, არ მოსწონდა ვაჭრები, რადგან მათ ძმა მოუკლეს 1794 წელს, როდესაც ის ცდილობდა ცეცხლი წაეკიდებინა NWC South Branch House-სთვის. ამბობენ, რომ ყვავილმა, ასინიბოინისა და კრის ინდიელების თავდასხმებმა და მკაცრმა ზამთარმა გაამწვავა და გაამძრაფრა მათი დამცველობითი ხასიათი და ეს იყო მათ მიერ იროქუელების მკვლელობის მიზეზი. 1802 წლის 15 აპრილს შავფეხიანებმა შეატყობინეს ფიდლერს, რომ ყველა შემოდგომის ინდიელი თავისი ოჯახით არის მიმართული მდინარე მისურისკენ, სადაც შეხვდებიან სვირინგიან და ქროუს მთის ინდიელებს, შეკრავენ საშინელ ალიანსს, დაგვესმებიან თავს და გააგრძელებენ გზას კრისა და ქვის ინდიელების საპოვნელად, რათა იძიონ შური წინა ზაფხულის გამო. შემოდგომის ინდიელების ძლიერი რეპუტაციის შესახებ იცოდნენ ჩრდილოეთის დაბლობებზე. 1801 წლის გაზაფხულზე არჩიბალდ ნ. მაკლეოდი გადაიყვანეს NWC Fort Alexandria-სთან, მდინარე ასინიბოინის ზემო წყლებთან, აღმოსავლეთ-ცენტრალურ სასკაჩევანში. იმ დროს, ჩქერობის ინდიელები ეძებდნენ კრისა და ქვის ინდიელებს, რათა თავს დასხმოდნენ მათ, ამიტომ კრის ჯგუფებმა გადაწყვიტეს ევაჭრათ მაკლეოდის ფოსტაში Fort des Prairies-ის ნაცვლად. მისტერ კინგს, ევროპელ ვაჭარს, ჰქონდა შიში, რომ გაძარცვავდნენ და შესაძლოა მოკლავდნენ შემოდგომის ინდიელები.
დანიელ ჰარმონმა, გადაყვანილი Fort Alexandria-ში იმ ზაფხულს, შენიშნა რამდენიმე ქალი და ბავშვი, რომლებიც ელოდებოდნენ დაბლობებსა და მდინარე მისურის ზემო ნაწილზე ჩქერობის ინდიელებთან მეომარი ქმრების დაბრუნებას. სექტემბერში კრი და ასინიბოინი დაბრუნდნენ მტერთან დიდი სისხლისღვრის შემდეგ. ეს ინფორმაცია შეთავსებადია ფიდლერისასთან, რომელიც მიიღო შავფეხიანებისა და შემოდგომის ინდიელებისგან 1801 წლის შემოდგომაზე.
ნიჟნეუტიაშევო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 420 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
შავი შაშვი
შავი შაშვი (Turdus merula) — ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგისა.
აღწერა
მარცხნივ|150x150px|მინი|გალობა ზრდასრული ფრინველის სხეულის სიგრძეა 26 სმ, წონა — 80-125 გ. მამრები შეფერილნი არიან მუქი შავი ბუმბულით, ნისკარტი და თვალის გარშემო მდებარე რგოლი ოქროსფერია. მდედრები და მოზარდები მურა ფერისები არიან, კუდი მუქი აქვთ, კისერი და მუცელი ღია. შავი შაშვი სასიამოვნოდ მგალობელი ფრინველია. მისი ოსტატური, მაგრამ მეტწილად ნაღვლიანი სტვენა ადამიანზე დამამშვიდებლად მოქმედებს.
გავრცელება
შავი შაშვი ერთ-ერთი ყველაზე მეტად გავრცელებული ფრინველია მსოფლიოში. ბინადრობს მთელ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკის რამდენიმე ქვეყანაში (მაროკო, ალჟირი, ტუნისი), კავკასიაში, მცირე და შუა აზიაში, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში, ძირითადად ტყეებში, სახლობენ ადამიანებთან ახლოსაც.
გამოზამთრება
იგი მკვიდრი ბინადარია. მიგრაცია არ ახასიათებს.
გამრავლება
წლის განმავლობაში ის ერთხელ, ხან ორჯერ ბუდობს. ოდნავ ჩაღრმავებულ ბუდეში 4-7 კვერცხს დებს, ბარტყების გამოჩეკას 15 დღე-ღამე უნდება.
კვება
შავი შაშვი მშიშარა, უხეიროდ მფრინავი ფრთოსანია, ღია ადგილებს თავს არიდებს და დროს მეტწილად ბუჩქნარებში საკვების — ჭიაყელების, ლოკოკინების, მწერების და კენკრის ძებნას ანდომებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:შაშვები
გორგოჩი
გორგოჩი (Գոռգոչ) — სოფელი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 800 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 92 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოტაიქის პროვინციის სოფლები
ანრი I (ნავარა)
ანრი I ნავარელი (Henri Ier de Navarre, Henrike I.a Nafarroakoa), მეტსახელად მსუქანი (le Gros, Gizena; დ. 1244 — გ. 22 ივლისი, 1274) — ბლუელთა დინასტიის წარმომადგენელი. ნავარის მეფე თეობალდ I-ის ვაჟი და თეობალდ II-ის ძმა. ნავარის მეფე, შამპანისა და ბრიეს გრაფი 1270-74 წლებში. საფრანგეთისა და ნავარის დედოფალ ჟანა I-ის მამა.
ბიოგრაფია
ანრი დაიბადა 1244 წელს. იგი იყო ნავარის მეფე თეობალდ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარგარიტა დე ბურბონის უმცროსი ვაჟი. 1253 წელს მეფე თეობალდ I გარდაიცვალა, ტახტზე კი მისი უფროსი ვაჟი თეობალდ II ავიდა. ანრის ბავშვობისა და ყმაწვილობის წლებმა მთლიანად მისი ძმის ჩრდილში განვლო. 1269 წელს ანრი დააქორწინეს ფრანგ დიდგვაროვან ქალბატონ ბლანშ არტუელზე, რომელიც საფრანგეთის მეფე ლუი VIII-ის შვილიშვილი იყო.
მას შემდეგ, რაც თეობალდ II-ის უნაყოფობა საბოლოოდ დადასტურდა, ნავარის ტახტის მემკვიდრედ ოფიციალურად გამოაცხადეს ანრი. 1270 წლის დეკემბერში თეობალდი უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ნავარის მეფედ ანრი I გვევლინება. გარდა ნავარისა, მან მემკვიდრეობით შამპანისა და ბრიეს საგრაფოებიც მიიღო. 1271 წლის 1 მარტს პამპლონას საკათედრო ტაძარში ის და მისი ცოლი ნავარის მეფე-დედოფლად ეკურთხნენ. მისი, როგორც მეფის პირველი ნაბიჯი იყო მეზობელი საფრანგეთის მეფე ფილიპ III-ისთვის შამპანის საგრაფოს სუვერენულ სახელმწიფოდ ცნობა, რის გამოც იგი ცოლთან ერთად საფრანგეთში წავიდა.
როდესაც ანრი ტახტზე ავიდა, ამ დროს ნავარაში ეკონომიკური კრიზისი იყო, ამიტომაც იგი ყველანაირად ცდილობდა შედარებით უფრო ნაყოფიერი მიწების მოერთებას. ინგლისელთა დახმარებით იგი ფრანგებს გასკონიაზეც ედავებოდა. 1266 წელს პრივილეგიები მიიღო ქალაქ ესტრელაზე, ლოს აკროსა და ვიანაზე. ამის შემდეგ იგი მშვიდობის მფარველად იქცა. მას ძალიან მოსწონდა მშვიდი ცხოვრება და მზად იყო მშვიდობა შეენარჩუნებინა, ნებისმიერ ფასად.
1270 წელს იგი კასტილიის მეფე ალფონსო X-ის ამბოხებულ ძმას ეხმარებოდა, იმ იმედით, რომ მისი გამეფების შემთხვევაში კასტილია ნავარას მის წართმეულ მიწებს დაუბრუნებდა. იგი 1272 წლიდან ცდილობდა კასტილიასთან ალიანსის შექმნას, რაც მისი ვაჟის, თეობალდისა და კასტილიის მეფის ასულ ვიოლანტას ქორწინებით უნდა მოხერხებულიყო, თუმცა მოულოდნელად თეობალდი დაიღუპა. ამის შემდეგ ანრის თავის ერთადერთ მემკვიდრედ საკუთარი ასულიღა დარჩა. ანრი I 1274 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტზე მისი ქალიშვილი ჟანა I ავიდა, რომელიც საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV-ზე იყო დაქორწინებული, რასაც ნავარის დროებით საფრანგეთთან მიერთება მოჰყვა შედეგად.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1244 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1274 კატეგორია:ნავარის მეფეები
ვესიოლოვკის ეკლესიის ნანგრევები
ვესიოლოვკის ეკლესიის ნანგრევები — ეკლესია სოფელ ვესიოლოვკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში. ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ,რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნიღდე
ნიღდე (Niğde) — ქალაქი სამხრეთ თურქეთში, ცენტრალური ანატოლიის რეგიონში, ნიღდეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ნიგდე მდებარეობს დაახლ. 1 300 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2012 წლის მონაცემებით, ქალაქში ცხოვრობს 118 186 ადამიანი. ნიღდეს აქვს მერია და მისი მერი არის ფარუქ აქდოღანი.
ნიღდეს აღმოსავლეთით ესაზღვრება ქალაქი ჩამარდი, დასავლეთით — ჩიფთლიქი, სამხრეთ-დასავლეთით — ალთუნჰისარი, ხოლო სამხრეთით ესაზღვრება ქალაქი ბორი. ნიღდე აგრეთვე ესაზღვრება ნევშეჰირისა და კაისერის პროვინციებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
თამაზ ყურაშვილი (ექიმი)
თამაზ ყურაშვილი (დ. 17 ივნისი, 1937) — ქართველი ექიმი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1960-1967 წლებში იყო ტყიბულის მაღაროთსამმართველოს სამედიცინო-სანიტარიული ნაწილის ექიმი, რაიონული საავადმყოფოს ექიმი-ორდინატორი, რუსთავის საქალაქო საავადმყოფოს ექიმი, თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ასპირანტი, ლაბორანტი, 1967 წლიდან იყო საქართველოს რესპუბლიკის ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს პედიატრიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ-მუშაკი, განყოფილების ხელმძღვანელი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ექიმები თ
ფუტკრის ყრა
ფუტკრის ყრა — ფუტკრის ოჯახის ბუნებრივი გამრავლება. წინ უძღვის ნაყრიანობის ინსტინქტის გაღვიძება, რომელსაც იწვევს შემდეგი ფაქტორები: მცირე ღალიანობა, ბუდის სივიწროვე, ცოცხალი მასის სიჭარბე, სკაში მაღალი ტემპერატურა, დედის ასაკოვნება და სხვა. ყრამდე 7—10 დღით ადრე ფუტკრები აშენებენ სანაყრე სადეებს. ახალი დედის გამოჩეკამდე ერთი დღით ადრე. უმთავრესად დღის პირველ ნახევარში, გამოდის ნაყარი, რომელსაც მოსდევს დედა და მოღალე ფუტკარი. ნაყარი შემოეხვევა ხის ტოტს ან რაიმე საგანს. ნაყარი შეიძლება იყოს მეორეული, რომელსაც მოსდევს ახალგამოჩეკილი ერთი ან რამდენიმე დედა ფუტკარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეფუტკრეობა
ეპარქია
ეპარქია — საეკლესიო ტერიტორიული ერთეული ქრისტიანულ ეკლესიებში. მის მმართველს ეპისკოპოსი ჰქვია. რომის კათოლიკური ეკლესია ეპარქიას უწოდებს დიოცეზს. ხოლო პროტესტანტული რელიგიების გარკვეული ნაწილი - სუპერინტენდანტს.
საქართველოს ეკლესიის ეპარქიები
ფეოდალურ ხანაში საქართველოს ტერიტორიაზე 30-ზე მეტი საეპისკოპოსო არსებობდა. რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში საქართველოს საეგზარქოსოში იყო ხუთი ეპარქია: საქართველოს, ვლადიკავკაზის, იმერეთის, გურია-სამეგრელოს, სოხუმის ეპარქიები. საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, პირველმა ადგილობრივმა კრებამ დაადგინა 13 ეპარქია. საბჭოთა პერიოდში საქართველოს სსრ-ის ტერიტორიაზე მოქმედებდა 15 ეპარქია.
თანამედროვე მდგომარეობით საქართველოს ეკლესიაში 49 ეპარქიაა, აქედან 42 საქართველოში, ხოლო 7 საზღვაგარეთ. ეპარქიების მართვა ხორციელდება 1995 წელს მიღებული მართვა-გამგეობის დებულების შესაბამისად. დებულების თანახმად ეპარქია წარმოადგენს საქართველოს ეკლესიის იმ ნაწილს, რომელსაც კანონიკურად მართავს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქისა და წმინდა სინოდის მიერ დადგენილი მღვდელმთავარი. ეპარქიები, თავის მხრივ, შედგება სამრევლოებისაგან და სამღვდელმთავროთა ტერიტორიაზე განლაგებული მონასტრებისაგან. სამთავარხუცესოს ხელმძღვანელობა მინდობილი აქვს ეპისკოპოსის მიერ დანიშნულ მთავარხუცესს. სამრევლოები კი ეპარქიის ტერიტორიაზე არსებულ ტაძრებთან გაერთიანებული მრევლია, რომელიც სამღვდელო და მორწმუნე მართლმადიდებელ ქრისტიანთაგან შედგება. მისი ხელმძღვანელობა ეპარქიის მღვდელმთავრის მიერ დადგენილ წინამძღვარს (მღვდელს) ევალება. მონასტერთა საქმიანობა კი ხორციელდება სპეციალური სამონასტრო ტიპიკონის შესაბამისად. მისი მართვა მღვდელმთავრის მიერ დადგენილ შავი სამღვდელოების შესაბამის წარმომადგენელს, წინამძღვარს (მღვდელ-მონაზონი, იღუმენი, არქიმანდრიტი) აქვს მინდობილი. ეპარქიათა მმართველი მღვდელმთავრები, იმავდროულად, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის წევრებიც არიან.
ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტი
მინი|ამერიკის უნივერსიტეტი [[ბეირუთი|ბეირუთში - الجامعة الأميركيّة في بيروت]] მინი|წარწერა უნივერსიტეტის შესასვლელში ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტი (არაბ. الجامعة الأمريكية في بيروت) — საერო, დამოუკიდებელი კერძო უნივერსიტეტი ლიბანის დედაქალაქ ბეირუთში. იგი დააარსა ამერიკელმა მისიონერმა დენიელ ბლისმა 1866 წელს, როგორც "სირიის პროტესტანტული კოლეჯი". 1920 წლის 18 ნოემბერს სახელი შეიცვალა ახლანდელით. ლიბანის სამოქალაქო ომის დროს (1975-1990) უნივერსიტეტმა განაგრძო მუშაობა. 1984 წლის 18 იანვარს უცნობმა თავდამსხმელებმა მოკლეს მისი პრეზიდენტი მალკოლმ კერი.
ეპარქია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეპარქიები
ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტი
100 წლის განმავლობაში უნივერსიტეტს ჰქონდა ასტრონომიული ობსერვატორია - ლიის ობსერვატორია. უნივერსიტეტს აქვს რამდენიმე მუზეუმი (არქეოლოგიური, გეოლოგიური, ისტორიის და თანამედროვე ბიბლიოთეკები (სააბის სამედიცინო ბიბლიოთეკის ჩათვლით).
AUB– ის ბიუჯეტი 423 მილიონი აშშ დოლარია, შემოწირულობები კი, დაახლოებით, 768 მილიონი აშშ დოლარი. კამპუსი შედგება 64 კორპუსისგან, მათ შორის ამერიკის უნივერსიტეტის სამედიცინო ცენტრი ბეირუთში (AUBMC, ადრე ცნობილი როგორც AUH - ამერიკის საუნივერსიტეტო საავადმყოფო) (420 საწოლი), ოთხი ბიბლიოთეკა, სამი მუზეუმი და შვიდი საერთო საცხოვრებელი. AUB– ის კურსდამთავრებულები მსოფლიოს 120 – ზე მეტ ქვეყანაში ცხოვრობენ. სწავლების ენაა ინგლისური. უნივერსიტეტის დიპლომები ოფიციალურად რეგისტრირდება ნიუ-იორკის სამეურვეო საბჭოს მიერ.
2018 წლის შემოდგომაზე AUB- ში 9000-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობდა.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|დენიელ ბლისი 1862 წლის 23 იანვარს, ვ.მ. ტომსონი საგარეო მისიების ამერიკის კომისართა საბჭოს სხდომაზე გამოვიდა წინადადებით, რომ ბეირუთში დაარსებულიყო უმაღლესი განათლების კოლეჯი, რომლის პრეზიდენტადგინად წარადგინა დოქტორი დენიელ ბლისის კანდიდატურა კოლეჯი, რომელსაც 1920 წელს ეწოდა ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტი, გაიხსნა 1866 წლის 3 დეკემბერს, რომელშიც მონაწილეობდა 16 სტუდენტი. ბლისი მისი პირველი პრეზიდენტი იყო 1866 - 1902 წლებში. თავიდან სწავლება მიმდინარეობდა არაბულ ენაზე, რადგან ეს იყო რეგიონის ეთნიკური ჯგუფების საერთო ენა. 1887 წელს სასწავლო ენა გახდა ინგლისური.
ბეირუთის ამერიკულ უნივერსიტეტს ბევრი გამოჩენილი კურსდამთავრებული ჰყავს. მაგალითად, AUB– ის 20 კურსდამთავრებული იყო 1945 წელს გაეროს ქარტიის ხელმოწერის დელეგატი. AUB– ის კურსდამთავრებულები იკავებენ წამყვან პოზიციებს საკუთარ ქვეყნებში. არიან პრეზიდენტები, პრემიერ მინისტრები, პარლამენტის წევრები, ელჩები, ცენტრალური ბანკების მმართველები, კოლეჯებისა და უნივერსიტეტების პრეზიდენტები და დეკანები, აკადემიკოსები, ბიზნესმენები, მეცნიერები, ინჟინრები, ექიმები, პედაგოგები. ისინი მუშაობენ მთავრობებში, კერძო სექტორში და არასამთავრობო ორგანიზაციებში. მინი|ნივერსიტეტის შენობა 1984 წლის 18 იანვარს AUB- ის პრეზიდენტი მალკოლმ კერი მოკლეს მისი კაბინეტის წინ ისლამური ჯიჰადის (ჰეზბოლას წინამორბედი) წევრებმა. 1982 წელს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი ''დევიდ ს. დოდჯო'' გაიტაცეს კამპუსში, პრო-ირანელმა შიიტმა მაჰმადიანმა ექსტრემისტებმა. 1984 და 1985 წლებში გაიტაცეს უნივერსიტეტის მრავალი თანამშრომელი, მათ შორის ელექტროტექნიკის პროფესორი ფრენკ რეჯერი, პროფესორი ''ჯ. ლი დუგლასი, პროფესორი ფილიპ პედფილდი, პროფესორი ჯოზეფ სიკიპიო, სოფლის მეურნეობისა და კვების მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი ტომას სატერლენდი (ტყვეობაში იმყოფებოდა 1985 წლიდან 1991), რეჟისორი დევიდ ჯეიკობსენი და ბიბლიოთეკარი პიტერ კილბერნი'' (მოკლა გამტაცებელმა) საერთო ჯამში, უნივერსიტეტთან დაკავშირებული 30 ადამიანი გაიტაცეს ომის დროს. მინი|უნივერსიტეტის კამპუსი 1991 წლის ნოემბერში სკოლის დაარსებიდან 125 წლისთავზე ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტის მთავარი შენობა გაანადგურეს. ბომბი ააფეთქეს სავარაუდოდ, პროირანელმა მაჰმადიანმა ფუნდამენტალისტებმა.
2008 წლის 21 მარტს სამეურვეო საბჭომ პიტერ დორმანი აირჩია AUB- ის მე -15 პრეზიდენტად. მან შეცვალა ჯონ უოტერბერი, რომელიც იყო AUB– ის პრეზიდენტი 1998 – დან 2008 წლამდე. დორმანი ეგვიპტოლოგიის დარგში მეცნიერია და ადრე ხელმძღვანელობდა ჩიკაგოს უნივერსიტეტის ახლო აღმოსავლეთის ენებისა და ცივილიზაციების დეპარტამენტს.
2015 წლის 19 მარტს პრეზიდენტად სამეურვეო საბჭომ ოფიციალურად დაამტკიცა მედიცინის დოქტორი ფადლო რ.ხური ინაუგურაცის შემდეგ ის გახდა AUB- ის მე -16 პრეზიდენტი  2016 წლის 25 იანვარს.
2020 წლის 15 ივნისს, AUB– ის პრეზიდენტმა ფადლო ხურმა განაცხადა, რომ AUB „გაათავისუფლებს მისი თანამშრომლების 22-25% –ს” მძიმე ფინანსური სირთულეების გამო.
კამპუსი
მინი|კამპუსის ჩრდილო-დასავლეთი ხედი [[ხმელთაშუა ზღვა|ხმელთაშუა ზღვისკენ ]] ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტს უკავია 61 ჰექტარი ფართობი (250,000 მ 2) მდებარეობს გორაზე, რომელიც ერთ მხარეს ხმელთაშუა ზღვას გადაჰყურებს და მეორე მხრიდან ესაზღვრება ბლის ქუჩას. ბეირუთში მდებარე AUB-ს კამპუსი შედგება 64 შენობისგან, შვიდი საერთო საცხოვრებლისგან და რამდენიმე ბიბლიოთეკისგან. გარდა ამისა, უნივერსიტეტში ასევე განთავსებულია ჩარლზ ჰოსტლერის სახელობის სტუდენტური ცენტრი, არქეოლოგიური მუზეუმი და ცნობილი ბუნების ისტორიის მუზეუმი. სტუდენტებს ასევე აქვთ სხვადასხვა კვლევების წარმოების შესაძლებლობა. აქვე განთავსებულია საგანმანათლებლო კომპლექსი, რომელიც მდებარეობს AREC- ში (საზოგადოებრივი  კვლევის განვითარების ხელშეწყობის ცენტრი. მინი|საფეხბურთო მოედანი კამპუსის ტერიტორიაზე
სტუდენტები
18 წლის შემოდგომაზე AUB- ში ჩაირიცხა 9000-ზე მეტი სტუდენტი: 7,180 ბაკალავრიატი და 1,922 ასპირანტი.
კვლევები
AUB სწავლის მსურველებს სთავაზობს 141 საბაკალავრო / სამაგისტრო პროგრამას და 36 სერთიფიკატს და დიპლომს. 2007 წელს ბეირუთის ამერიკულმა უნივერსიტეტმა განაახლა სადოქტორო პროგრამები. ამჟამად სადოქტორო პროგრამები შემდეგ სფეროებშია:
AUB ასევე მოიცავს ათობით სამეცნიერო ცენტრსა და ინსტიტუტს, რომლებიც სპონსორობენ  და ხელს უწყობენ კვლევებს სხვადასხვა სფეროში.
სამედიცინო ცენტრი
AUB Medical Center (AUBMC) არის  სამედიცინო ფაკულტეტისათვის კერძო, არაკომერციული სასწავლო ცენტრი AUBMC. მოიცავს 420 საწოლიან საავადმყოფოს, სამედიცინო მომსახურებისა და რეფერალური მომსახურებების ფართო სპექტრს, მსურველებს სთავაზობს სამედიცინო,- საექიმო და საექთნო პროგრამებს.
მთელი თავისი ისტორიის განმავლობაში, AUB სამედიცინო ცენტრმა, რომელიც ადრე ცნობილი იყო როგორც ამერიკის საუნივერსიტეტო საავადმყოფო (AUG), გადამწყვეტი როლი შეასრულა რეგიონული და ადგილობრივი კონფლიქტების მსხვერპლთა დასახმარებლად. მან დახმარება გაუწია ავადმყოფებსა და დაჭრილებს პირველი და მეორე მსოფლიო ომების, ლიბანის სამოქალაქო ომის, პალესტინის კონფლიქტისა და ერაყის ომის დროს. ბოლო წლების განმავლობაში იგი ეხმარებოდა რიგ სირიელ ლტოლვილებს ბეირუთის სამედიცინო ცენტრში, პარტნიორ საავადმყოფოებსა და მობილური კლინიკებში.
უნივერსიტეტის მუზეუმები და კოლექციები
მინი AUB– ს აქვს სამი მუზეუმი: არქეოლოგიური მუზეუმი, გეოლოგიური მუზეუმი და ბუნების ისტორიის მუზეუმი.
არქეოლოგიური მუზეუმი უძველესი მესამე მუზეუმია შუა აღმოსავლეთში. მისი კოლექცია მოიცავს 16000-ზე მეტ ნივთს და 10,000 მონეტას, მათ შორის კერამიკას, პრეისტორიულ საკრავებს, ბრინჯაოს ქანდაკებებს, ფინიკიურ და კლასიკურ ქანდაკებებს და ბარელიეფებს, ეგვიპტის ალაბასტის ვაზებს ბიბლოსიდან, თმის სამაგრებსა და მუსიკალურ ინსტრუმენტებს. მუზეუმმა არქეოლოგიური გათხრები აწარმოა ლიბანსა და სირიაში. AUB მუზეუმის მეგობართა საზოგადოება აწყობს ლექციებს, გამოფენებს და ღონისძიებებს ბავშვებისთვის.
გეოლოგიური მუზეუმი მოიცავს ქვებს, მინერალებს და ნაშთებს მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან. ეს მნიშვნელოვანი რესურსია AUB– ის სტუდენტებისა და მკვლევარებისთვის, აგრეთვე ლიბანის სხვა უნივერსიტეტებისა და სკოლების სტუდენტებისათვის.
ბუნების ისტორიის მუზეუმში განთავსებულია უნიკალური კოლექცია, რომელიც წარმოადგენს ამ ტერიტორიის ბიომრავალფეროვნებას. იგი განსაკუთრებით ცნობილია საფოსტო ჰერბარიუმით, რომელიც მოიცავს 63,000 ასლს.
AUB არქივები და სპეციალური კოლექციები მოიცავს მნიშვნელოვან დოკუმენტებს, რომლებიც დაკავშირებულია სირიის პროტესტანტული კოლეჯის დაარსებასთან დაკავშირებით 1866 წელს, ასევე მრავალი საინტერესო მასალა (დოკუმენტები, რუქები, ფოტოები და ა.შ.).
უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკები
უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკებში შედის:
უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკები შეიცავს მდიდარ კოლექციას რომელშიც შედის:
მიუხედავად იმისა, რომ ბიბლიოთეკის მრავალი რესურსი დისტანციურად არის ხელმისაწვდომი როგორც კამპუსში, ისე მის გარეთ, ბიბლიოთეკები აღჭურვილია ელექტრონული საკლასო ოთახებით, კომპიუტერის ლაბორატორიებით და უსადენო კავშირით. ბიბლიოთეკის გამოცდილი პერსონალი ატარებს კლასებსა და სემინარებს მთელი წლის განმავლობაში, რათა გააცნოს და გააცნოს მომხმარებლებს ბიბლიოთეკის კოლექციების, საინფორმაციო რესურსებისა და ინოვაციური ტექნოლოგიების გამოყენების შესახებ.
AUB პრესა
AUB Outlook არის ყოველკვირეული სტუდენტური გაზეთი, რომელიც ვრცელდება კამპუსში და მათ ვებ – გვერდებზე. იგი დაარსდა 1949 წელს და ოფიციალური სტატუსი მიიღო 1957 წლის 15 ივლისს, ლიბანის ინფორმაციის მინისტრის მიერ გამოცემულ N 113 ბრძანებით AUB– ის მიერ გაცემული ლიცენზიის საფუძველზე. Outlook არ არის პოლიტიკურად დაკავშირებული და არ აქვს მიკერძოება რომელიმე სექტის, რელიგიის, რასისა თუ ეთნიკური ნიშნის მიმართ. იგი მთლიანად სტუდენტურია და დამოუკიდებელია უნივერსიტეტის უშუალო კონტროლზე.
ჩირიმოტოს რაიონი
ჩირიმოტოს რაიონი (Distrito de Chirimoto) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის როდრიგეს-დე-მენდოსას პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 000 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 842 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12.04 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 153 კმ²-ია.
ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტი
სარედაქციო ჯგუფი
Outlook- ის სარედაქციო საბჭო ყოველწლიურად ინიშნება გამოცემის საჭიროებების გათვალისწინებით. მას უნდა ჰყავდეს არანაკლებ 12 წევრი:
ჩირიმოტოს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:როდრიგეს-დე-მენდოსას პროვინციის რაიონები
ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტი
სქოლიო
კატეგორია:უნივერსიტეტები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ლიბანი
კარტანიკი
კარტანიკი (Catranîc) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 129 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 397 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ბაბუშარის ეკლესია
ბაბუშარის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ბაბუშარაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა,  საქართველო, აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კალციუმის ბრომიდი
კალციუმის ბრომიდი — ქიმიური ნაერთი ფორმულით CaBr2(H2O)x. ცალკეულ ნაერთებში შედის როგორც ანჰიდრიტი (x = 0), ჰექსჰიდრატი (x = 6), იშვიათად კი დიჰიდრატი (x = 2). ყველა მათგანი არის თეთრი ფხვნილები, რომლებიც წყალში იხსნებიან და ამ წყალხსნარებიდან კრისტალიზდება ჰექსჰიდრატი. მისი ჰიდრატები ძირითადად გამოიყენება ზოგიერთ საბურღ სითხეში.
სინთეზი, სტრუქტურა და რეაქციები
მისი მიღება ხდება, კალციუმის ოქსიდის ან კალციუმის კარბონატის რეაქციით ბრომწყალბადმჟავასთან. სხვაგვარად ლითონი კალციუმის რეაქციით ელემენტ ბრომთან.
როდესაც ჰაერში ძლიერ გაცხელდება, კალციუმის ბრომიდი რეაგირებს ჟანგბადთან, კალციუმის ოქსიდისა და ბრომის წარმოიქმნით:
გამოყენება
იგი ძირითადად გამოიყენება წყალხსნარებში საბურღი სითხეებისთვის, მაგრამ ასევე იყენებენ ნევროზის სამკურნალო საშუალებებში, საკონსერვაციო მასალებში, ფოტოგრაფიასა და ხანძარსაწინააღმდეგო საშუალებებში.
სინოდი
სინოდი — უმაღლეს სასულიერო პირთა კრება მართლმადიდებლურ და პროტესტანტულ ეკლესიებში. სინოდი იყო ეკლესიის უმაღლესი მმართველი ორგანო რუსეთის იმპერიაში 1721 წლიდან 1917 წლამდე. რუსეთში სინოდი შეიქმნა გაუქმებული საპატრიარქოს ნაცვლად და განაგებდა მთელ საკლესიო ცხოვრებას. სინოდის წევრებს ნიშნავდა რუსეთის იმპერატორი, ხოლო მის საქმიანობას აკონტროლებდა ობერ-პროკურორი. 1917 წელს დაარსდა საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი. 1960-იან წლებში ეპისკოპოსთა სინოდი შეიქმნა კათოლიკურ ეკლესიაში. სინოდი მოქმედებს კოპტურ, სომხურ, ქალდეველთა და სხვა ეკლესიებში.
გუმისთის ციხე-დარბაზი
გუმისთის ციხე-დარბაზი — ციხე-დარბაზი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფელ გუმისთაში.
ციხე აგებულია შუა საუკუნეებში.
სინოდი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქრისტიანული ტერმინები კატეგორია:ქრისტიანული ორგანიზაციის ტიპები
გუმისთის ციხე-დარბაზი
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ციხის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ციხის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
მონცონიტი
მონცონიტი — სრულკრისტალური მაგმური ქანი, რომელიც დაახლოებით თანაბარი რაოდენობით შეიცავს კალიუმ-ნატრიუმიან მინდვრის შპატს, პლაგიოკლაზსა და მუქ მინერალებს — ავგიტს, ამფიბოლს, ბიოტიტს. ქიმიური შედგენილობით მონცონიტური ჯგუფის ქანებს გარდამავალი ადგილი უკავია სიენიტსა და გაბროს შორის. მონცონიტი გავრცელებულია რუსეთში, უკრაინაში, ციმბირში, იტალიაში, ნორვეგიასა და სხვა ქვეყნებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაგმური ქანები
WOWCube
300px|მინი WOWCube — რუბიკის კუბი მსგავსი პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, ასევე შეიძლება ითქვას, რომ ეს არის ელექტრონული თავსატეხი. შედგება რვა იდენტური ელემენტისაგან. მისი შემქმნელები არიან საბა და ილია ოსიპოვები.
ისტორია
თამაშის შექმნის წინადადება 2016 წელს წამოაყენა წარმოშობით ნიჟნი-ნოვგოროდელმა სკოლის მოსწავლემ საბა ოსიპოვმა, რომელიც 8 წლის ასაკში ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა სან-ფრანცისკოში. ილია ოსიპოვი არის საბას მამა, იგი IT-სპეცილისტი და მეწარმეა, დასრულებული აქვს ლობაჩევსკის სახელობის ნიჟნი-ნოვგოროდის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. არის მრავალრიცხოვანი სტარტაპების მონაწილე. მათ მიერ შექმნილი თამაში წარმოებაში ჩაეშვა 2018 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:თავსატეხები
Tycho (მუსიკოსი)
სკოტ ჰანსენი (დ. 15 აპრილი 1976/1977), ცნობილი სასცენო ფსევდონიმით Tycho — ამერიკელი ემბიენტური მუსიკის შემსრულებელი და პროდიუსერი. აგრეთვე ცნობილია, როგორც ISO50 - ფოტოგრაფი და დიზაინერი.
მის მუსიკას ახასიათებს დაუნტემპოს სტილის ძველებური სინთეზატორები და ემბიენტური მელოდიები. მისი მუსიკის სტილი ძალიან ორგანულია. კომპოზიციებში გამოიყენება ადამიანური ცხოვრების ელემენტები - ამინდის პროგნოზები, საუბრები ან სუნთქვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1970-იანები კატეგორია:ემბიენტ მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი პროდიუსერები
სოპოტის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი სოპოტის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ევრაზიის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ევრაზიის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (Եվրասիա միջազգային համալսարան) — კერძო უნივერსიტეტი ერევანში, სომხეთში. 2004 წლიდან ევრაზიის უნივერსიტეტში დაინერგა სასწავლო სისტემა, რომელიც სრულიად შეესაბამება თანამედროვე ევროპული განათლების მოთხოვნებს. უნივერსიტეტს აქვს რიგი გაცვლითი პროგრამები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის უნივერსიტეტები
ნანა ტონია
ნანა ტონია (დ. 4 ნოემბერი, 1948, თბილისი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მეცნიერი, მთარგმნელი და პედაგოგი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი (1995).
ბიოგრაფია
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის ფაკულტეტი სპეციალობით ფილოლოგ-კლასიკოსი, ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი.
1972-1982 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, „ბერძნულ-ლათინური ბიბლიოთეკის“ მთავარი რედაქტორი. 1982-1994 წლებში — ამავე უნივერსიტეტის „ხმელთაშუა ზღვის კულტურების კვლევის ლაბორატორიის“ უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1997-2006 წლებში — კლასიკური ფილოლოგიის, კათედრის პროფესორი. 2006-2018 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ჰუმანიტარული ფაკულტეტის კლასიკური ფილოლოგიის, ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინსტიტუტის ასოცირებული პროფესორი. 2017 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის კლასიკური ფილოლოგიის, ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინსტიტუტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის ხელმძღვანელი. 2018 წლიდან — ამავე უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის კლასიკური ფილოლოგიის, ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინსტიტუტის პროფესორი. სამეცნიერო კვლევის სფეროები: ანტიკური ლიტერატურის ისტორია. ბერძნული ცივილიზაციის ისტორია. ბერძნული მითოლოგია, ანტიკური ლირიკა, ანტიკურობა და დასავლეთ ევროპული ლიტერატურა. თარგმანის ხელოვნება, ანტიკური სამყაროს ქალთა შემოქმედება, ქალი ანტიკურ სამყაროში. თანამედროვე ლიტერატურული კონცეფციები და ანტიკურობა, ძველი ბერძნული ენა, კლასიკური ფილოლოგიის შესავალი. ანტიკური მითოლოგიური და ისტორიული ფიგურები მსოფლიოს სახვით ხელოვნებაში. ჟურნალ „ფაზისის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი. საგამომცემლო პროგრამა „ლოგოსის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი. ორმოცდაათამდე წიგნის რედაქტორი. 60-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მათ შორის, 33 წიგნი. საქართველოს ახალგაზრდული ლიტერატურის, ხელოვნების, არქიტექტურის და ჟურნალისტიკის დარგში (ძველი ბერძნული ლირიკის სფეროში შესრულებული მხატვრული თარგმანებისა და გამოკვლევებისათვის) მიღებული აქვს „ახალგაზრდული პრემია“ (1982).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საფოს პოეტური სამყარო“, დაიცვა 1981 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „საფოს ფენომენი და ანტიკური ხანის ქალთა პოეზია“, დაიცვა 1993 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
რუსაკოვის სახელობის კულტურის სახლი
რუსაკოვის სახელობის კულტურის სახლი (Дом культуры имени Русакова) — სამუშაო კლუბის შენობა მოსკოვის სტრომინკასა და ბაბაევსკის ქუჩის კვეთაზე, რომელიც 1929 წელს, კომუნალური სამსახურის მუშებისთვის აშენდა. შენობის პროექტი ეკუთვნის გამოჩენილ არქიტექტორ კონსტანტინ მელნიკოვს.
რუსაკოვის სახელობის კულტურის სახლი შენობა მთელ მსოფლიოში ცნობილია, როგორც საბჭოთა ავანგარდის არქიტექტურული ძეგლი, რომელიც გამოირჩევა უნიკალური სივრცითი კომპოზიციით, შემონახული მხატვრული გამოსახულებით და ინოვაციური კონსტრუქციული გადაწყვეტილებებით.
ისტორია
thumb|250px| შენობის არქიტექტორი მელნიკოვი შენობა, კომუნალური სამსახურის კავშირის დაკვეთით, ახლოს მდებარე ტრამვაის პარკისა და ვაგონების სარემონტო სახელოსნოს მუშებისთვის აშენდა. კულტურის სახლმა, ბოლშევიკების პარტიის რევოლუციური მოძრაობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელის, ივან რუსაკოვის (1877—1921 წწ.) სახელი მიიღო, რომლის პატივსაცემად ასევე ტრამვაის დეპო, ქუჩა და მოსკოვის სანაპიროს მონაკვეთიც მის სახელს იღებს.
1996 წელს, კლუბი იჯარით რომან ვიკტიუკის თეატრს გადასცეს. რუსაკოვის სახელობის კლუბი ასევე შეიტანეს მსოფლიო არქიტექტურის ძეგლთა ფონდის განსაკუთრებულად ღირებული ობიექტების სიაში, რომლისგან კლუბმა 20 ათასი ამერიკული დოლარის გრანტი მიიღო. ამ სახსრებზე, ასევე მეიჯარის ფულზე, რუსაკოვის სახელობის კლუბსა და რესტორან „ბაქოური ეზო“-ს ჩაუტარდა ნაწილობრივი რემონტი, სადაც შეიცვალა შენობის გათბობის სისტემა და გადახურვა, ასევე შეიცვალა ძველი ფანჯრებიც. თუმცა, მასშტაბური რესტავრაციისთვის სახსრები არ აღმოჩნდა საკმარისი.
2005 წელს, რუსეთის ცენტრალურმა ბანკმა, 10 000-იანი ტირაჟით ვერცხლის სამახსოვრო მონეტა გამოუშვა წარწერით „ი. ვ. რუსაკოვის სახელობის კულტური სახლი“ და რომლის ნომინალია 3 რუბლი.
thumb|left|250px|მოსკოვის მერი [[სერგეი სობიანინი ხსნის რესტავრაციიდან გამოსულ რუსაკოვის სახელობის კულტურის სახლის შენობას.]] 2012 წლის ივლისში, გამოცხადდა შენობის სარემონტო-აღდგენითი სამოშაოების ჩასატარებლად კონკურსი. რეკონსტრუქციის შედეგად, შენობა ასევე ადაპტირებული უნდა ყოფილიყო შემოქმედებითი საქმიანობისთვისაც. 2012 წლის ბოლოს, კლუბის შენობის სრული სარესტავრაციო სამუშაოები დაიწყო.
2014 წელს, ლაიფციგში გამართულ „Denkmal“-ის გამოფენაზე, სადაც რუსაკოვის სახელობის კულტურის სახლის რესტავრაციის შედეგები იყო ნაჩვენები, პირველი პრიზი მიიღო. როგორც მედიაში იყო აღნიშნული, დაჯილდოება იყო იმის დასტური, რომ სამუშაოების ხარისხი მაღალია და საერთაშორისო საზოგადოება დაინტერესებულია საბჭოთა არქიტექტურის კონსტრუქტივიზმის ეპოქით.
2015 წლის 25 მარტს, მოსკოვის მერი სერგეი სობიანინი, რომან ვიკტიუკთან ერთად, შენობა მოინახულა, სადაც დასრულდა ორ წელიწადზე მეტი დროით მიმდინარე სარესტავრაციო სამუშაოები. მერმა განაცხადა: „ჩვენ, ბოლოს და ბოლოს შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ძირითადი სარესტავრაციო სამუშაოები აქ დასრულებულია. ეს (შენობა) — დედაქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი სარესტავრაციო ობიექტია. 2,5 წლის განმავლობაში, რესტავრატორებმა სრულიად აღადგინეს ყველაზე ნათელი ავანგარდული ძეგლის ისტორიული იერსახე“. მოსკოვის კულტურის დეპარტამენტის ხელმძღვანელის, ალექსანდრე კიბოვსკის სიტყვებით, შენობაში სარესტავრაციო სამუშაოების შედეგად, დამონტაჟდა თანამედროვე ხმის და განათების მოწყობილობები, შეიქმნა მოსახერხებელი საგარდერობო ოთახები, სტუმრებისთვის დარბაზე, შეიცვალა გათბობის და წყალმომარაგების სისტემები. ასევე აღდგა მელნიკოვის პროექტში გათვალისწინებული და შემდეგში ჩაშენებული ფანჯრები, შედეგად, რომან ვიკტიუკის თეატრი მოსკოვის თეატრებს შორის ერთადერთი გახდა, სადაც თეატრალური დადგმებისთვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს მზის სინათლე. რომან ვიკტიუკმა განაცხადა, რომ თეატრი ფუნქციონირებას სექტემბერში დაიწყებს, ხოლო პრემიერისთვის დაიდგმევა მარინა ცვეტაევას ტრაგედია „პედრა“-ს.
რეკონსტრუქციის შემდეგ, უნიკალურ ტრანსფორმირებად დარბაზში 438 ადგილია განკუთვნილი მაყურებლებისთვის, აქედან 266 ადგილი აივანზე, 164 ადგილი დასაკეც სკამებზე და 8 ადგილი განკუთვნილია შშმ პირებისთვის. დამონტაჟებულია სპეციალური ლიფტი ეტლით მოსარგებლე ინვალიდთათვის, რომელიც შენობის თავდაპირველ პროექტში არ იყო გათვალისწინებული. თეატრს უახლესი თეატრალური ტექნიკა გააჩნია, მათ შორის, სცენის მექანიკური მოწყობილობები, განათებისა და ხმის აპარატურა, კერძოდ, თეატრი აღჭურვილია 62 აკუსტიკური სისტემით, რომლის საერთო სიმძლავრე 51 კვტ-ს შეადგენს, ხოლო ხმის წნევა 136 დეციბელია.
არქიტექტურა
thumb|right|250px|რუსეთის ბანკის მონეტა — სერია: „რუსეთის ხუროთმოძღვრობის ძეგლები“, რუსაკოვის სახელობის კულტურის სახლი, მოსკოვი, 3 რუბლი, რევერსი
კლუბის არქიტექტურა
რუსაკოვის სახელობის კულტურის სახლი ფორმით უზარმაზარ კბილანას გვაგონებს. ეს პირველი შენობაა მსოფლიოში, სადაც მაყურებელთა დარბაზის აივნები გამოტანილია გარეთ და ეყრდნობა სამკბილიან სვეტებს. შენობის მთელი სივრცით-მოცულობითი დაგეგმარება დაქვემდებარებულია მთავარი დარბაზის ტრანსფორმირებად სივრცეს, რომელიც შენობის მოცულობის 70 % იკავებს. შენობის აგების დროს, მელნიკოვის მიერ გამოყენებულ იქნა იმ დროისათვის პროგრესული ტექნოლოგიები: რკინაბეტონის ჩარჩო, ტრანსფორმირებადი გადასვლების სისტემა, შუშის ფანჯრები და კედლები მაყურებელთა დარბაზში. მოძრავი კედლები საშუალებას აძლევდა რამდენიმე დარბაზის გაერთიანებას ან, პირიქით, გაყოფას.
დაგეგმარება
შენობის ცენტრში განლაგებულია ვესტებიული ორი იზოლირებული კიბით და ცენტრალური კიბით შუაში, რომელიც მიყავს ორ დარბაზში: ზედა და ქვედა დარბაზში. როგორც თვითონ მელნიკოვი გეგმავდა, ქვედა დარბაზი შეიძლება გამოყენებულიყო, როგორც რესტორანი, ხოლო ზედა — სამიტინგოდ და სპორტული ვარჯიშებისთვის. აშენებულ კლუბს ექვსი დამოუკიდებელი დარბაზი გააჩნდა, რომლებიც ერთიანდებოდნენ სპეციალური სადრენაჟი კედლებით (მოძრავი კედლებით), განლაგებული იყო შენობის იარუსებს შორის და იტევდა 980 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები
ნუგზარ შავთვალაძე
ნუგზარ შავთვალაძე (დ. 10 აპრილი, 1948)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ავეილი (სამხრეთი სუდანი)
ავეილი (Aweil, أويل) — ქალაქი სამხრეთ სუდანში. ჩრდილოეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალის დედაქალაქი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ქალაქები
პაკ ჯი მინი
პაკ ჯი მინი (დ.13 ოქტომბერი, 1995, პუსანი, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი მომღერალი. ბოიბენდ BTS-ის ვოკალისტი და მოცეკვავე.