cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფარიაბის პროვინცია
პოლიტიკა და მმართველობა
ფარიაბის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია მეიენე. პროვინციაში სამართალდამცავი ორგანოების მთელ საქმიანობას აკონტროლებს ავღანეთის ეროვნული პოლიცია (ANP). პოლიციის უფროსი წარმოადგენს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ქაბულში. ავღანეთის ეროვნული პოლიციას მხარს უჭერს ავღანეთის ეროვნული უსაფრთხოების ძალების (ANSF), აგრეთვე ნატო-ს ძალები.
ეკონომიკა
ფარიაბის ძირითად ეკონომიკურ დარგებს წარმოადგენს სოფლის მეურნეობა და მეცხოველეობა. ის განთქმულია თავისი ხალიჩებითა და ტრიკოტაჟით, აგრეთვე ნოხებით, რომლებშიც ტრადიციულად დომინირებენ მრეწველი ქალები. პროვინციას გააჩნია ბუნებრივი აირის მარაგიც, თუმცა მოსახლეობის ცხოვრების დონე საკმაოდ დაბალია.
არსებობს მარილის საბადო დავლათ-აბადის რაიონში, აგრეთვე რამდენიმე მარმარილოს საბადო. არსებობს სამრეწველო ტყეებიც, რომელიც განთქმულია თავისი ყვავილების არომატით.
ტრანსპორტი
2014 წლის მაისიდან მეიმენეს აეროპორტი ემსახურება რეგულარულ სამგზავრო რეისებს ჰერათში.
პროვინციის საგზაო ინფრასტრუქტურა აღწერილი იყო 2006 წელს, როგორც გამოუსადეგარი, ყოველგვარი ასფალტირების გარეშე არსებული გზა.
ჯანდაცვა
პროვინციაში პრობლემაა სუფთა დასალევი წყალი. მისი მოხმარება გაიზარდა 2005 წელს 23 %-დან 2011 წელს 24 %-მდე.
გაიზარდა შობადობა 2005 წელს 2 %-დან 2011 წელს 16 %-მდე.
დემოგრაფია
მინიატიურა|ეთნიკური ჯგუფების განსახლების არეალი ფარიაბის პროვინციაში ფარიაბის პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 948 000 კაცს, რომელიც მრავალეთნიკური და ძირითადად ტომობრივ საზოგადოებას წარმოადგენს. პროვინციის ძირითადი ეთნიკური ჯგუფებია უზბეკები და ტაჯიკები, შემდეგ მოდიან პუშტუნები, თურქმენები და ჰაზარელები. ხშირად ხდება ეთნიკურ ნიადაგზე შეტაკებები უზბეკებსა და პაშტუნებს შორის.
უზბეკები წაროადგენენ მოსახლეობის 53 %-ს, რასაც მოჰყვება ტაჯიკები დაახლოებით 27-30 %. დანარჩენები - პუშტუნები 13 % და თურქმენები დაახლოებით 4-6 %. პუშტუნების რაოდენობა პროვინციაში თანდათან მცირდება, რადგან მათ ხშირად ადანაშაულებენ თალიბანის მოძრაობის ხელშეწყობაში.
მთელს პროვინციაში გავრცელებულია ძირითად სალაპარაკო ენებად დარი (ძველი სპარსული ენა) და უზბეკური ენა. მოსახლეობის ძირითად რელიგიას შეადგენს ისლამის მიმდევარი სუნიტები. შიიტები არიან უმცირესობაში. მისი ძირითადი მიმდევარია მცირერიცხოვანი ჰაზარელები.
სქოლიო
კატეგორია:ავღანეთის პროვინციები
ელეანორ ალბუკერკე
ადრეული წლები და ოჯახი
ელეანორი დაიბადა 1374 წელს, კასტილია-პორტუგალიის საზღვრისპირა ქალაქ ალდეადავილა-დე-ლა-რიბერაში. იგი იყო ალბუკერკეს გრაფ სანჩო ალფონსო კასტილიელისა და მისი მეუღლის, გრაფინია ბეატრიზ პორტუგალიელის ქალიშვილი. მისი დაბადებიდან მალევე მამამისი გარდაიცვალა, გრაფი კი მისი უფროსი, თუმცა მცირეწლოვანი ძმა გახდა. მამის ხაზით მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ კასტილიის მეფე ალფონსო XI და მისი ცოლი, დედოფალი ელეონორ დე გუსმანი, ხოლო დედის მხრიდან პორტუგალიის მეფე პედრუ I და მისი ცოლი, დედოფალი (ტახტზე გარდაცვალების შემდეგ დასვა მისმა ქმარმა) ინეს დე კასტრო.
ქორწინება
ელეანორი თავდაპირველად დანიშნული იყო კასტილიისა და ლეონის მეფე ენრიკე II-ის უკანონო ვაჟ ფერდინანდზე, თუმცა ნიშნობა ჩაიშალა.
1385 წელს ელეანორის ძმა უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ალბუკერკეს გრაფინია თავად ელეანორი გახდა, რამაც იგი კიდევ უფრო სასურველ საპატარძლოდ აქცია. 1390 წლიდან კასტილიის ავადმყოფი მეფე ხუან I-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტს მისი ნახევა-ძმა კიდევ უფრო დაუახლოვდა, რის გამოც ელეანორის დედამ ფერდინანდთან ნიშნობის აღდგენა მოისურვა. მოქმედი მეფის რეგენტ-კოსნულმა გადაწყვიტა და ფერდინანდს თოთხმეტ წლამდე ცოლის შერთვის ნება არ დართეს. ეს იმიტომ გააკეთეს, რომ ცოლის შერთვით მას ძლიერი მოკავშირეების შეძენა შეეძლო, რომლებიც მას ტახტის მიღებაში დაეხმარებოდნენ.
დარჩენილი ცხოვრება
1412 წელს ფერდინანდ I არაგონელი და ელეანორი არაგონისა და მისი დომინონების მეფე-დედოფალი ხდებიან. თუმცაღა მათი მმართველობა დიდხანს არ გაგრძელებულა. სულ რაღაც ოთხ წელიწადში, 1416 წლის 2 აპრილს 36 წლის ფერდინანდი გარდაიცვალა, ტახტზე კი მათი ვაჟი, ალფონსო V ავიდა. ამ დროს ელეანორი სულ 42 წლის იყო. დაქვრივების შემდეგ იგი მშობლიურ კასტილიაში დაბრუნდა და მედინა დელ კამპოსში დასახლდა. სწორედ მედინა დელ კამპოსში გარდაიცვალა ელეანორი, 1435 წლის 16 დეკემბერს, 60 წლის ასაკში. გარდაცვალების შემდეგ იგი მისმა ვაჟებმა არაგონში გადაასვენეს და პობლეტის მონასტერში დაკრძალეს ფერდინანდის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1374 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1435 კატეგორია:ტრასტამარის დინასტია კატეგორია:არაგონის დედოფლები კატეგორია:სარდინიის დედოფლები კატეგორია:სიცილიის დედოფლები
ტიუ (ფარაონი)
200px|მინიატიურა|[[პალერმოს ქვა, სადაც მოხსენიებულია ფარაონის სახელი.]]
ტიუ — ეგვიპტის დინასტიამდელი პერიოდის ფარაონი. მართავდა ძველი ეგვიპტის ქვემო სამეფოს ძვ. წ. IV ათასწლეულის ბოლოს. მისი ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი. ტიუს არსებობის შესახებ პალერმოს ქვის პირველი ზოლიდან ვიგებთ. ამ ქვაზე ასევე მოხსენიებულნი არიან სხვა ნულოვანი დინასტიის სხვა ფარაონებიც, მაგრამ დღემდე მხოლოდ რამდენიმეს სახელია შემორჩენილი. გერმანელი ეგვიპტოლოგის, ლუდვიგ დავიდ მორენცოს, აზრით, მისი სახელი მიახლოებით „საწნეხს“ ნიშნავს ან „გამოსახულებას“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
ჰარი ვილეგასი
მინი| ჰარი ვილეგასი ჰარი "პომბო" ვილეგასი (დ. 10 მაისი, 1940 - გ. 29 დეკემბერი, 2019) — კუბელი პარტიზანი კომუნისტი. დაიბადა კუბაში, იარაში და იყო აფრიკელი მონების შთამომავალი. იგი ჩე გევარასთან ერთად იბრძოდა სიერა მაესტრას მთებში ბოლივიის აჯანყებისას. 1977 წლიდან 1979 წლამდე და შემდეგ, 1981 წლიდან 1988 წლამდე, ვილეგასი იყო კუბის სამხედრო მისიის ხელმძღვანელობის მოხალისე წარმომადგენელი ანგოლაში, ანგოლის და ნამიბიის ძალებთან ერთად იბრძოდა სამხრეთ აფრიკის აგრესიული, აპართეიდული სისტემის წინააღმდეგ. ვილეგასი იყო კუბის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი, 1997 წლიდან 2011 წლამდე, კუბის ეროვნული ასამბლეის დეპუტატი და კუბის რევოლუციის მებრძოლთა ასოციაციის აღმასრულებელი ვიცე-პრეზიდენტი.
ვილეგასი, ასევე, იყო მწერალიც. იგი გარდაიცვალა 79 წლის ასაკში, ჰავანაში.
სქოლიო
<references group="" responsive="1">
კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ჩე გევარა
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2008-2009
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის 2008-2009 წლების სეზონის გათამაშება — რიგით 54-ე ევროპის საუკეთესო კლუბებს შორის და რიგით მე-17 ჩემპიონთა ლიგის ფორმატით. ფინალი ჩატარდა 2009 წლის 27 მაისს, სტადიო ოლიმპიკოზე (ქ. რომი, იტალია). ეს იყო მერვე ფინალი იტალიაში და მეოთხე ფინალი ამ სტადიონზე. აღნიშნულ მატჩში ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ მოქმედი ჩემპიონი „მანჩესტერ იუნაიტედი“ და „ბარსელონა“, რომელსაც ჩემპიონთა ლიგა ბოლოს 2006 წელს ჰქონდა მოგებული. შეხვედრა ესპანელების გამარჯვებით დასრულდა, ანგარიშით 2-0. გოლები სამუელ ეტოომ და ლიონელ მესიმ გაიტანეს. ამ გამარჯვებით „ბარსელონამ“ ე.წ. ტრებლი შეასრულა, რაც სამივე ტურნირის (ჩემპიონატი, თასი, ჩემპიონთა ლიგა) მოგებას ნიშნავს, რომელზეც კლუბი გამოდის. ტურნირის დებიუტანტები იყვნენ „ანორთოსისი“ (კვიპროსი), „ბატე“ (ბელარუსი), „კლუჟი“ (რუმინეთი) და „ზენიტი“ (რუსეთი).
გუნდები
მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპი
მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპი
პირველი საკვალიფიკაციო ეტაპი
რესურსები ინტერნეტში
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2008-2009
2008-2009 კატეგორია:2008 წელი ფეხბურთში კატეგორია:2009 წელი ფეხბურთში
ჩენ კაიგე
ჩენ კაიგე (陈凯歌; დ. 12 აგვისტო, 1952) — ჩინელი კინორეჟისორი, რომელიც ჩინური კინოს „მეხუთე თაობის“ წამყვან ფიგურად მიიჩნევა. მისი ფილმები ვიზუალური ენითა და ეპიკური თხრობით გამოირჩევა. 1993 წელს მან კანის კინოფესტივალზე ოქროს პალმის რტო და კინოკრიტიკოსთა საერთაშორისო ფედერაციის ჯილდო მიიღო.
ადრეული ცხოვრება
ჩენ კაიგე პეკინში ფუჯოური წარმოშობის ოჯახში დაიბადა. კულტურული რევოლუციის პერიოდში იგი წითელ გვარდიას შეუერთდა. ჩენის მამა სახელგანთქმული რეჟისორი იყო. როგორც წითელი გვარდიის ბევრმა სხვა ახალგაზრდა წევრმა, კაიგემ საკუთარი მამა უარყო, რაც მალევე ძალიან ინანა. ჩენის ცხოვრების ამ პერიოდმა დიდი გავლენა იქონია მის შემოქმედებაზე, განსაკუთრებით შემდეგ ფილმებზე: „მშვიდობით, საყვარელო“, რომელშიც კულტურული რევოლუციაა აღწერილი და „ერთად“, რომელიც მამა-შვილის ურთიერთობაზე მოგვითხრობს. კულტურული რევოლუციის დამთავრებისთანავე, 1978 წელს, ჩენი პეკინის კინოაკადემიაში ჩაირიცხა, რომელიც 1982 წელს, როგორც „მეხუთე თაობის“ კინორეჟისორმა დაამთავრა.
სარეჟისორო კარიერა
კინოაკადემიის დასრულების შემდეგ ჩენმა კურსელთან და მეგობართან, ჩან იმოუსთან ერთად გუანსის კინოსტუდიაში დაიწყო მუშაობა. 1984 წელს მან პირველი ფილმი „ყვითელი დედამიწა“ გადაიღო, რომელიც ჩინური კინოს მეხუთე თაობის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ნამუშევრად მიიჩნევა. ფილმის ძლიერმა ვიზუალურმა ენამ და რევოლუციურმა თხრობის სტილმა დიდი გავლენა მოახდინა ჩინელი მაყურებლის მიერ კინონამუშევრის აღქმის ხასიათზე. რეჟისორის მომდევნო ფილმები იყო „დიდი სამოთხე“ (1986) და „ბავშვების მეფე“ (1987). 1987 წელს ჩენს აზიის კულტურული საბჭოს გრანტი მიენიჭა. ამავე წელს იგი ნიუ-იორკის კინოსკოლაში მოწვეული მეცნიერის სტატუსით ასწავლიდა. 1989 წელს ჩენმა ინგლისური ბენდის Duran Duran-ის სიმღერისთვის „Do You Believe In Shame“ მუსიკალური ვიდეო გადაიღო. მომდევნო წელს რეჟისორი ბერლინის 39-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე ჟიურის წევრი იყო.
დასავლურ სამყაროში ჩენის ყველაზე გახმაურებული ფილმია 1993 წლის „მშვიდობით, საყვარელო“, რომელიც ოსკარის ორი ნომინაციის და კანის კინოფესტივალის ოქროს პალმის რტოს მფლობელია. ფილმი, რომელიც ლილიან ლის 1985 წლის ამავე სახელწოდების რომანს ეფუძნება, XX საუკუნის ჩინეთში მომხდარი ცვლილებების ფონზე პეკინის ოპერის ვარსკვლავების შესახებ მოგვითხრობს.
1999 წელს ჩენმა ეპიკური ფილმი „იმპერატორი და მკვლელი“ გადაიღო, რომელიც ლეგენდარული იმპერატორის, ცინ შიხუანდის შესახებ მოგვითხრობს.
რეჟისორმა პირველი და ჯერჯერობით ერთადერთი ინგლისურენოვანი ფილმი 2002 წელს გადაიღო, ესაა თრილერი სახელწოდებით „მომკალი ნაზად“, რომელშიც მთავარ როლებს ჰიტერ გრეჰამი და ჯოზეფ ფიენესი თამაშობენ. ფილმმა კრიტიკოსებისგან ძირითადად უარყოფითი შეფასებები მიიღო. იმავე წელს ჩენმა მომდენო ფილმი „ერთად“ გადაიღო, რომელიც მევიოლინე ბიჭისა და მისი მამის ურთიერთობაზე მოგვითხრობს. 2005 წელს რეჟისორმა საბრძოლო ხელოვნების შესახებ ფენტეზის ჟანრის ფილმი სახელწოდებით „დაპირება“ გადაიღო, რომელიც კომერციული მიზნების გამო, კრიტიკოსთა ნაწილის აზრით, მისი წინა ნამუშევრებისგან სტილისტურად რადიკალურად განსხვავდება.
2006 წელს, მოსკოვის 28-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე ჩენმა მიიღო ჯილდო ცხოვრებისეული დამსახურებისთვის.
ჩენს რამდენიმე ფილმში აქვს ნათამაშები, მათ შორისაა ბერნანდო ბერტოლუჩის „უკანასკნელი იმპერატორი“ და თავისივე ფილმები: „იმპერატორი და მკვლელი“ და „ერთად“.
ჩენის 2012 წლის ფილმი „ქსელში გახლართული“ ოსკარის 85-ე დაჯილდოებაზე საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის ნომინაციის გრძელ სიაში მოხვდა.
პირადი ცხოვრება
ჩენის პირველი ცოლი სუნ ძიალინი იყო, რომელიც რეჟისორმა პეკინის კინოქარხანაში მუშაობის პერიოდში, 1975-1978 წლებში გაიცნო. წყვილი 1983 წელს დაქორწინდა. ჩენმა მოგვიანებით ცოლად ჰონგ ჰუანგი შეირთო. მისი მამა დიპლომატი ჭანგ ჰანჭი იყო, რომელიც მაო ძედუნთან მთარგმნელად მუშაობდა. თავად ჰონგს ნიუ-იორკში ვასარის კოლეჯი აქვს დამთავრებული და ამჟამად ჩინეთის მედია ჯგუფის მთავარი აღმასრულებელი ოფიცერია. 1990-იანი წლების დასაწყისში წყვილი განქორწინდა, რის შემდეგაც ჩენი ნი პინგთან ერთად ცხოვრობდა. 1996 წელს რეჟისორმა ცოლად მსახიობი ჩენ ჰონგი შეირთო.
ჩენი აშშ-ს მწვანე ბარათის მფლობელია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო კატეგორია:ოქროს პალმის რტოს მფლობელი რეჟისორები კატეგორია:პეკინის კინოაკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჩინელი კინორეჟისორები
დიმაცალერი
დიმაცალერი (Դիմացալեռ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს კოტაიქის პროვინციაში, სოფელ სევაბერდიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 11 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3335 მეტრია და წარმოადგენს გეღამის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
იემენის გერბი
იემენის ეროვნული გერბი — იემენის სახელმწიფო გერბი, რომელიც გამოსახავს ოქროს არწივს ბრჭყალებს შორის გრაგნილით. გრაგნილზე დაწერილია ქვეყნის სახელი არაბულ ენაზე: الجمهورية اليمنية‎‎ ან Al-Jumhuriyyah Al-Yamaniyah („იემენის რესპუბლიკა“). არწივს მკერდზე მიმაგრებული აქვს ფარი, რომელსეც გამოსახულია ყავის ქარხანა და მარიბის კაშხალი შვიდი ლურჯი კლაკნილი ზოლით ქვემოთ. ფლაგშტოკებს არწივის მარჯვნიდან და მარცხნიდან უჭირავთ იემენის დროშა.
ჩრდილოეთ იემენი
1945 წლიდან 1990 წლამდე იემენი გაყოფილი იყო ჩრილოეთად და სამხრეთად. ჩრდილოეთს ჰქონდა დაახლოებით ამჟამინდელის მსგავსი გერბი, ხოლო თანამედროვე გერბზე გამოსახულ ფარს აქვს მსგავსება იემენის მუტავაკილის სამეფოს ფართან.
<Gallery> File:Coat of arms of Yemen (1962).png| იემენის მუტავაკილის სამეფოს გერბი (1918–1962) File:Coat of arms of Yemen Arab Republic 1962-1966.svg| იემენის არაბთა რესპუბლიკის გერბი (1962–1966) File:Coat of arms of Yemen Arab Republic 1966-1974.svg| იემენის არაბთა რესპუბლიკის გერბი (1966–1974) File:Coat of arms of Yemen Arab Republic (1974–1990).svg| იემენის არაბთა რესპუბლიკის გერბი (1974–1990)
სამხრეთ იემენი
სამხრეთს ჰქონდა გერბი პან-არაბული „სალადინის არწივით “ (მსგავისი ეგვიპტის, ერაყის გებებისა და ლიბიისა და სირიის ყოფილი გერბების).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იემენის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:გერბები კატეგორია:გერბები არწივის გამოსახულებით
ჰევსელის ბაღები
ჰევსელის ბაღები (Hevsel Bahçeleri) — ბაღები მდინარე ტიგრის ნაპირზე. მდებარეობს დიარბაქირის კედლებთან ახლოს. 2013 წლიდა იუნესკოს საცდელ სიაშია. 2015 წელს ქალაქის კედლებთან ერთად შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში
ბაირამლი (ევლახი)
ბაირამლი  (Bayramly) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
მარიამ ხუცურაული
ბიოგრაფია
დაიბადა თელავში, საქართველოში 1960 წლის 15 იანვარს.
1977 წელს დაამთავრა თელავის #3 საჯარო სკოლა, ხოლო 1982 წელს კი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) იურიდიული ფაკულტეტი. მუშაობდა იურისტად სხვადასხვა საჯარო და კერძო დაწესებულებებში.
მისი ლექსები პირველად გამოქვეყნდა ჟურნალ „ლიტერატურლი პალიტრის“ 2009 წლის მეექვსე ნომერში და მას შემდეგ მისი ნაწარმოებები ხშირად იბეჭედება საქართველოს სხვადასხვა ლიტერატურულ ჟურნალ-გაზეთებში. გამოცემული აქვს შვიდი პოეტური და პროზაული კრებული.
მარიამ ხუცურაულის ლექსებზე თეონა ქუმსიაშვილის მიერ დაწერილი სიმღერები: „ასკილი“ და „ფშაურ მოტივზე“ ინტერნეტ-ჰიტებად იქცა.
წიგნები
საბავშვო წიგნები:
გამოხმაურება
ცნობილი პოეტი ბესიკ ხარანაული წერს:
მწერალი მიხო მოსულიშვილი მარიამ ხუცურაულის ჩანახატების შესახებ:
.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:მწერალი ქალები კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმი
სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმი (Государственный музей истории Санкт-Петербурга) — ერთ-ერთი უმსხვილესი მუზეუმი რუსეთში, რომელშიც წარმოდგენილია ჩრდილოეთის დედაქალაქის ისტორია, კულტურა და ყოფა-ცხოვრება.
ისტორია
ძველი პეტერბურგის მუზეუმი, პირველი მუზეუმი, რომელიც ეძღვნებოდა ქალაქის ისტორიას, დაარსდა არქიტექტორ-მხატვრების საზოგადოების ინიციატივით. ქალაქის ისტორიის მუზეუმის დაარსების იდეა არსებობდა ჯერ კიდევ 1907 წლიდან. 1908 წლის 12 დეკემბერს ხელი მოაწერეს მუზეუმის დაარსებას. მისი პირველი დირექტორი გახდა ალექსანდრე ბენუა, მოგვიანებით იგი შეცვალა პეტრე ვეინერმა. მუზეუმი განთავსებული იყო პავლე სიუზორის სახლში, სადაც მდებარეობდა 10 წლის განმავლობაში.
ჯერ კიდევ 1918 წლის გაზაფხულზე მუზეუმის  წინასწარი  ამოცანებისა და ორგანიზაციის შემუშავებისათვის შეიქმნა კომისია, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ვ. რ. მენჟინსკი. მოგვიანებით, კომისია გადაკეთდა მუზეუმის სამუშაო კოლეგიად (საბჭო), მათ შორის იყვნენ: ვ. რ. მენჟინსკი (თავმჯდომარე), ლ. ა. ილინი (თავმჯდომარის მოადგილე), ზ. გ. ფრენკელი, მ. ნ. პეტროვი, ე. ზაზისლოვსკაია, მ. პ. კაპიცა, გ. დ. დუბელირი, პ. პ. ვაინერი.
მუზეუმის შექმნაზე აქტიურად მუშაობდნენ: ა. ი. ბელობოროდოვი, ა. ნ. ბენუა, ს. კ. ისაკოვი, ი. ა. ფომინი, კ. კ. რომანოვი და სხვები. მუზეუმის დირექტორად 1918 წელს დანიშნეს ლ. ა. ილინი.
1923 წელს მუზეუმს გადაეცა სამეცნიერო-სამხატვრო ბიუროს ქვედანაყოფი პეტროგრადის ქალაქთმშენებლობის საგუბერნიო კომუნალური მეურნეობა.
1935 წელს მუზეუმის შენობა გადაეცა პიონერთა საკავშირო ორგანიზაციას, რათა მასში განეთავსებინათ პიონერთა სასახლე.
1954-1987 წლებში მუზეუმს ხელმძღვანელობდა ლიუდმილა ბელოვა. 1954 წელს მუზეუმს გადაეცა პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის მთელი რიგი ობიექტები, სადაც განათავსეს ფონდების დიდი ნაწილი. მუზეუმის ფილიალები გახდნენ ისააკის ტაძარი (1963 წ.), ორეშენის ციხესიმაგრე (1965 წ.), სმოლნის საკათედრო ტაძარი (1974 წ.) და სანქტ-პეტერბურგის პანტელეიმონის ეკლესია (1974 წ.). 1976-1986 წლებში მუზეუმის ფილიალები გახდნენ მხარეთმცოდნეობის მუზეუმები პუშკინში, ლომონოსოვში და ზელენოგორსკში.
1993 წელს ქალაქს დაუბრუნდა ისტორიული სახელი და მუზეუმა მიიღო თავისი ამჟამინდელი სახელწოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მუზეუმები
დიდიე დეშამი
დიდიე დეშამი (Didier Deschamps დ. 15 ოქტომბერი, 1968) — ფრანგი ფეხბურთელი, საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ყოფილი ფეხბურთელი. ნაკრებთან ერთად მოგებული აქვს მსოფლიოს (1998) და ევროპის (2000) ჩემპიონატები. იყო ნაკრების კაპიტანი ამ წლებში. 2012 წლიდან არის საფრანგეთის ნაკრების მწვრთნელი. მისმა დამოძღვრილმა ნაკრებმა შეძლო 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მოგება.
ფეხბურთელობისას
მარსელი:(3)
იუვენტუსი:(10)
ჩელსი:(1)
ვალენსია:(0)
საფრანგეთის ეროვნული ნაკრები:(2)
მწვრთნელობისას
მონაკო:(1)
იუვენტუსი:(1)
მარსელი:(6)
საფრანგეთის ეროვნული ნაკრები:(1)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ბორდოს ფეხბურთელები კატეგორია:ნანტის ფეხბურთელები კატეგორია:ოლიმპიკი მარსელის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:იუვენტუსის მწვრთნელები კატეგორია:საფრანგეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები კატეგორია:მონაკოს მწვრთნელები
რელიგია ფილიპინებში
მინი რელიგია ფილიპინებში - რელიგიური პრაქტიკების ერთობლიობა ფილიპინებში. ოფიციალურად ფილიპინები საერო სახელმწიფოა, კონსტიტუციაში გაწერილია ეკლესიისა და სახელმწიფოს გამიჯვნა და სახელმწიფოს მიეტ ნებისმიერი სარწმუნოების პატივისცემა. ფილიპინების მოსახლეობის 92% ქრისტიანია  ;  დაახლოებით 81% კათოლიკე, ხოლო 11% მისდევს პროტესტანტიზმს , მართლმადიდებლობას, რესტავრალისტულ და დამოუკიდებელ კათოლიციზმს და სხვა მიმდინარეობებს, მათ შორისაა ფილიპინების ეკლესია, ქრისტეს ეკლესია, ფილიპინების ქრისტეს გაერთიანებული ეკლესია, და ევანგელიზმი.
ეროვნული რელიგიური გამოკითხვების თანახმად, ფილიპინების მოსახლეობის დაახლოებით 5,6% მუსლიმია, რაც ისლამს ქვეყნის სიდიდით მეორე რელიგიას ხდის. მაჰმადიანი ფილიპინელების ეროვნული კომისიის (NCMF) 2012 წლის შეფასებით ქვეყანაში 10,7 მილიონი მუსლიმი ცხოვრობს, ანუ მთლიანი მოსახლეობის დაახლოებით 11%. ზოგი მკვლევარის აზრით, ზუსტი მონაცემების შეგროვება ძნელია ზოგი მუსლიმის მთავრობის წარმომადგენელთა მიმართ ნეგატიური დამოკიდებულების გამო. მუსლიმთა უმრავლესობა ცხოვრობს მინდანაოს, ფალავანისა და სულუს რეგიონებში. ზოგი ქვეყნის სხვადასხვა ნაწილში მიგრირებულია. მაჰმადიანი ფილიპინელების უმრავლესობა შაფიანთა სკოლის სუნიტია. ფილიპინების ხალხურ რელიგიებს (ანტიმიზმი ან ბათალიზმი), რომლებიც ფილიპინებში ქრისტიანობასა და ისლამზე ადრე არსებობდნენ, მოსახლეობის დაახლოებით 2% მისდევს. ესენია ძირითადად სხვადასხვა ტომში მცხოვრები და ქრისტიანობიდან ან ისლამიდან ხალხურ რელიგიაზე გადმოსული ადამიანები. ამ რელიგიების ელემენტები ხშირად გვხვდება ქრისტიანობაში და ისლამში. მოსახლეობის 2%, ძირითადად იაპონელი ფილიპინელები, მისდევს ბუდიზმს, ჩინელი ფილიპინელების დაახლოებით იგივე რიცხვი მისდევს დაოსიზმს და სხვა ჩინურ რელიგიებს. მოსახლეობის დაახლოებით 10% არარელიგიურია.
ქრისტიანობა
ქრისტიანობა ფილიპინებში 1521 წელს ფერდინანდ მაგელანის ჩამოსვლასთან ერთად გაჩნდა. მისიონერუბის საქმიანობამ ესპანეთისა და შეერთებული შტატების მმართველობის დროს გამოიწვია ქრისტიანობის ფართო გავრცელება, რომელიც აღმოსავლეთი აზიის ქვეყნებისთვის უჩვეულო იყო. დღეს მოსახლეობის დაახლოებით 92.5% ქრისტიანია, მათგან 80.6% კათოლიკე. კათოლიციზმი გაავრცელეს ესპანელმა კოლონისტებმა, მის გავრცელებას ხელი შეუწყო ფილიპინებში ცენტრალური ავტორიტეტის აქამდელმა არარსებობამ და მღვდელებმა, რომლებიც ქადაგებისთვის ადგილობრივ ენებს სწავლობდნენ. ახალ რელიგიასთან შეერწყმა ძველი ანიმისტური ტრადიციებივ.
კათოლიკურ ეკლესიას დიდი გავლენა აქვს ფილიპინების საზოგადოებაზე და პოლიტიკაზე. ამის ერთ-ერთი ისტორიული მაგალითია კათოლიკური ეკლესიის როლი 1986 წლის უსისხლო რევოლუციის დროს, როდესაც არქიეპისკოპოსმა აჯანყებულებს მხარი დაუჭირა და ხალხს გაერთიანებისკენ მოუწოდა. შვიდი მილიონი ადამიანი გამოეხმაურა ამ მოწოდებას და 22–25 თებერვალს მშვიდობიანმა საპროტესტო გამოსვლებმა აიძულეს პრეზიდენტი ფერდინანდ ე. მარკოსი ადგილი დაეთმო.
კათოლიკური დღესასწაულები კულტურის დიდი ნაწილია, კერძოდ შობა, აღდგომა, წმინდანთა დღე და სხვა. ზოგადად ისინი ასოცირდება ოჯახის შეკრებასთან.
ისლამი
ისლამმა ფილიპინებს XIV საუკუნეში მიაღწია მუსლიმი ვაჭრების მეშვეობით სპარსეთის ყურიდან და სამხრეთ ინდოეთიდან, რაც მას ფილიპინების უძველეს მონოთეისტურ რელიგიად ხდის. ესპანეთის მმართველობის დროს კატოლიციზმის გავრცელების და ესპანური ინკვიზიციის საქმიანობის გამო ისლამის პოპულარობამ სწრაფად იკლო. ამას წინააღმდეგობა გაუწია მხოლოდ რამდენიმე ტომმა სამხრეთ ფილიპინებში. ფილიპინების მუსლიმთა აბსოლუტური უმრავლესობა იცავს შაფიანის სკოლის სუნიტურ ისლამს, მცირე პროცენტი შიიტი ან აჰმადია.
იუდაიზმი
1590-იან წლებში დაფიქსირდა, რომ ინკვიზიციის თავის დასაღწევად ზოგიერთი ებრაელი ფილიპინებში გაიქცა. 2006 წლის მონაცემებით მეტრო მანილა ებრაელთა უდიდესი რაოდენობით გამოირჩეოდა ფილიპინებში (დაახ. 100 ოჯახი). 2018 წლის მონაცემებით ებრაელთა მოსახლეობა 100-300 ადამიანისგან შედგება (დამოკიდებულია იმაზე, კონკრეტულად თუ ვის ჩათვლი ებრაელად). ქვეყნის ერთადერთი სინაგოგა, ბეთ იაკოვი, მაკატაში მდებარეობს.
წყაროები
კატეგორია:რელიგია ფილიპინებში
მთისძირის ეკლესია და სამაროვანი
მთავარ ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს: სამხრეთიდან, დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. კედლებში დატანებული ყოფილა ღიობები, რომლებიც შემდგომში ნაწილობრივ ამოუშენებიათ და მათ ნაცვლად, თახჩები მოუწყვიათ. აღმოსავლეთით ორსაფეხურიანი მხრებით გამოყოფილი, ნალისებრი აფსიდია. აფსიდში, კედლიდან ოდნავ მოშორებით, შემორჩენილი იყო აგურით ნაგები და სილის ხსნარით გალესილი ტრაპეზი. ეკლესიის გადაკეთების დროს, აფსიდის იატაკი აუმაღლებიათ და ტრაპეზი მთლიანად მიწით დაუფარავთ. ამავე დროს აუგიათ კანკელი. მისი ფუძე თიხატკეპნილზე ორწყებად დალაგებული კვადრატული აგურებისგან შედგება, ფუძეზე დადგმულია ასევე აგურით ნაგები ოთხი მრგვალი სვეტი, რომელთა შორის ბრტყელი კრამიტების სიგრძივი ნახევრებით ამოშენებულია კედელი. აფსიდში ასასვლელად, შუა სვეტებს შორის, მოწყობილია ორსაფეხურიანი კიბე. ეკლესიის იატაკი რიყის ქვის ფილებით იყო მოგებული. საკურთხევლის ჩრდილოეთით გეგმით სწორკუთხა სამკვეთლოა, რომელიც მთავარ ეკლესიას ამ უკანასკნელის ჩრდილოეთ კედელში მოწყობილი კარით უკავშირდება.
სამხრეთ ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი აფსიდით. ეკლესიის სამხრეთ კედელი სრულად არა არის შემორჩენილი, რის გამოც მისი თავდაპირველი გეგმარება არ ირკვევა. ჩრდილოეთ ეკლესია უფასადოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რაშიც გაჭრილია სამკვეთლოსთან დამაკავშირებელი კარი. არქეოლოგიური გათხრების დროს გამოჩნდა შვიდი სამარხი და რამდენიმე სამარხის ნაშთი. მათგან ოთხი, რომლებიც ეკლესიის ფარგლებს გარეთ იყო მოქცეული, ეკლესიის დანგრევის შემდგომ პერიოდს XI-XIII საუკუნეებს განეკუთვნება, როდესაც ეს ადგილისამაროვანად ქცეულა, დანარჩენი სამი სამარხიდან ორი – ეკლესიის ფუნქციონირების დროისაა, ხოლო მესამე, რომელიც მთავარი ეკლესიის აფსიდში, იატაკის ქვეშ აღმოჩნდა, ქრონოლოგიურად წინ უსწრებს ეკლესიის აგებას და IV საუკუნის I ნახევრით თარიღდება. იგი შედგენილი იყო ორი გრძივი და ორი განივი ქვიშაქვის ფილით. გადახურული იყო ექვსი ბრტყელი ქვით და აღმოსავლეთ ბოლოთი აფსიდის კედლის ქვეშ იყო მოქცეული. სამარხში გამოვლინდა დაშლილი ჩონჩხი და რკინის ნივთების უფორმო ნატეხები. გათხრების დროს, ბორცვის კორდოვან ფენაში აღმოჩნდა როგორც IX-X საუკუნის, ისე XI- XIII საუკუნისთვის დამახასიათებელი ნივთიერი მასალა: მოცისფრო და სოსანისფერი საღებავებით მოხატული და მოჭიქული ჯამების ნატეხები, რკინის ლურსმნები, სპილენძის რგოლი, რკინისა და მინის სამაჯურები და სხვა. ეკლესიის სამხრეთით, ათიოდე მეტრის მანძილზე, აღმოჩნდა კერამიკის გამოსაწვავი ქურა – დიდი ლოდებით შემოფარგლული, ოვალური მოხაზულობის არე, რომელიც სავსე იყო დამწვარი თიხითა და კრამიტის ნამტვრევებით. ქურას ჰქონდა კრამიტის ნატეხებითა და თიხით გამოყვანილი ცხაური, რომელიც ეყრდნობოდა თიხით მოლესილ კედელსა და ქურის შუაში მდგარ, ქვითა და თიხით ნაგებ ოვალურ სვეტს. სვეტის ძირი შედარებით განიერია, ხოლო ზემოთ თანდათან ვიწროვდება. სიმხურვალე ამოდიოდა ცხაურში მოწყობილი, მრგვალი ხვრელებიდან, რომლებიც სვეტის ირგვლივ და ქურის კედლის გასწვრივაა განაწილებული. ეკლესიის დასავლეთით, მდინარის ფლატის პირას აღმოჩნდა რიყის ქვებით მოკირწყლული გზის ნაშთი. როგორც ჩანს, გზა თავის დროზე, მდინარის ნაპირს მისდევდა და ქალაქის ზესა უბნებს დანარჩენ ნაწილებთან აკავშირებდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პაპუა (რეგიონი)
პაპუა (Papua Region) — ერთ-ერთი რეგიონი პაპუა-ახალი გვინეის ოთხი რეგიონიდან.
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის რეგიონები
კონსტანცი
კონსტანცი (Konstanz, ადგ. კონშტანცი, Konschdanz) — ქალაქი გერმანიაში, ბოდენის ტბაზე, შვეიცარიის საზღვართან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
ხაკარილია
ხაკარილია (Jacarillat, Xacarella) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,2 კმ². მოსახლეობა — 1998 კაცი (2020 წ.).
აბაჯი (ამასია)
აბაჯი (Abacı) — სოფელი ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში, შავი ზღვის რეგიონის ამასიის პროვინციაში, ამასიის რაიონში. უახლოესი ქალაქი კაისერი მდებარეობს 46 კილომეტრში. 2012 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 526 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ამასიის პროვინციის სოფლები
Tennis for Two
„Tennis for Two“ (აგრეთვე ცნობილი როგორც „Computer Tennis“) — სპორტული ვიდეო თამაში, ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული თამაში, რომელიც ახდენს ჩოგბურთის სიმულაციას. შექმნა ამერიკელმა ფიზიკოსმა უილიამ ჰიგინბოთამმა 1958 წელს, ბრუკჰეივენის ეროვნული ლაბორატორიის დამთვალიერებლებთა გასართობად.
1958 წლის შემოდგომაზე ბრუკჰეივენის ლაბორატორიაში იმართებოდა საჯარო გამოფენა. ჰიგინბოთამმა იცოდა, რომ შეკრებილ სტუმრებს ფოტოგრაფიებითა და სხვადასხვა სტატიკური ექსპონატებით ვერ გააკვირვებდა. ამიტომაც მას გაუჩნდა იდეა შეექმნა ელექტრონული თამაში. ელექტრონული სქემები შეიმუშავა ჰიგინბოთამმა, ხოლო აპარატი ააწყო ლაბორანტმა რობერტ დვორჟაკმა. ოსცილოსკოპის ეკრანზე ვერტიკალურად გამოსახული იყო ჩოგბურთის კორტი მოძრავი ბურთით, რომელიც იმართებოდა ორი ალუმინის კონტროლერით. ეკრანზე არ იყო ნაჩვენები არც მოთამაშე და არც ჩოგბურთის ჩოგანი.
„Tennis for Two“ იქცა მეტად პოპულარულ ექსპონატად, თუმცა ჰიგინბოთამმა, იმ დროში ვერ გაიაზრა თავისი ქმნილების ღირებულება და ამიტომაც არ დააპატენტა იგი. თამაშის პოპულარობის მიუხედავად, ორი წლის შემდეგ „Tennis for Two“ დაშალეს, ხოლო ოსცილოსკოპი და ანალოგური კომპიუტერი გამოყენებული იქნა სხვა ლაბორატორიული სამუშაოებისთვის. მას შემდეგ იგი მიჩნეულია ერთ-ერთ ადრეულ ვიდეო თამაშად. 1997 წელს ბრუკჰეივენში შეიქმნა ადრინდელი მოწყობილობის ხელახალი ვერსია. ზოგიერთ წყაროზე დაყრდნობით, „Tennis for Two“ ითვლება პირველ ვიდეო თამაშად ისტორიაში. მიუხედავად იმისა, რომ მომდევნო წლებში გამოსულ თამაშებთან შედარებით ის არ გამოირჩეოდა ინოვაციური ტექნოლოგიებით, იგი შეიქმნა არა კვლევითი მიზნებისთვის, არამედ მხოლოდ და მხოლოდ გართობის მიზნით.
სქოლიო
კატეგორია:1958 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:ადრეული ვიდეო თამაშების ისტორია კატეგორია:მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:ჩოგბურთის სიმულატორები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული ამერიკის შეერთებულ შტატებში
ჰაილენდსი
ჰაილენდსი (Highlands Region) — ერთ-ერთი რეგიონი პაპუა-ახალი გვინეის ოთხი რეგიონიდან.
რეგიონში შედის 7 პროვინცია:
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის რეგიონები
შილდის წმინდა გიორგის ეკლესია
შილდის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდის თავში, საკარმიდამო ნაკვეთების ტერიტორიაზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვით. კარ-სარკმლებისა და ნაწილობრივ გარეთა კუთხეების წყობაში გამოყენებულია აგური. დაზიანებულია: არ შემორჩენილა ლავგარდანი, ჩამოშლილია საბურავი.
შესასვლელი დასავლეთითაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან სწორკუთხა. ეკლესიის კვადრატული ფორმის დარბაზი აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით, რომელიც უკონქოა და დარბაზთან ერთად, გადახურულია საერთო კამარით. ამის გამო აფსიდის კედელი არ ერწყმის კამარას და მისი ქუსლის დონეზე, აფსიდის მომრგვალების შესაბამისად, წარმოქმნის საფეხურს. თავად კამარა არაწესიერი ნახევარწრეა და წყობითაც ტლანქია. აფსიდში და დასავლეთ კედლის ღერძზე თითო მცირე, სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ორივე სარკმელს ჰორიზონტალური გადახურვა და თითქმის პარალელური წირთხლები აქვს. აღმოსავლეთი სარკმლის ქვემოთა კედელს აგურის ტრაპეზი ეკვრის.
შენობის საფასადო წყობა ირეგულარულია. მასში, აქა-იქ, რიყის წვრილი ქვებისგან შედგენილი თითო ჰორიზონტალური ზოლია ჩართული. ეკლესია გადახურული იყო ღარისებრი კრამიტით, რომლის ნაწილი ნაგებობის ირგვლივაა მიმობნეული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
საცხენეს ციხე
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
აღბულაგი (ხოჯავენდის რაიონი)
აღბულაგი  (Ağbulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში,  ხოჯავენდის  რაიონში და მთიანი ყარაბაღის მართუნის პროვინციაში. სოფლის ძველი დასახელება 1992 წლის 29 დეკემბრამდე იყო მასმინა (Masmına). .
2005 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 71 კაცს.
1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. 2020 წლის 10 ნოემბერს მეორე ყარაბაღის ომის შედეგებზე ხელმოწერილი სამმხრივი განცხადების თანახმად, სოფელი რუსეთის სამშვიდობო ძალების კონტროლის ქვეშ მოექცა.
კაგერის ოლქი
კაგერის ოლქი (Kagera) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ბუკობა.
მოსახლეობა — 2 458 023 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 25 265 კმ².
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება შვიდი რაიონისაგან:
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
ყურუმბა
ყურუმბა (Qurumba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 937  კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
შექერბურა
მინი|შექერბურა შექერბურა (Şəkərbura) — აზერბაიჯანული ეროვნული ორცხობილა, რომელიც მხადდება ცომისგან და თხილისგან. სახელწოდება შექერბურა წარმოიშვა თურქული სიტყვა „შექერ - ბორეკიდან“, რაც ნიშნავს „ტკბილ ორცხობილას“.
აზერბაიჯანში შექერბურა ძირითადად ცხვება საგაზაფხულო დღესასწაულ ნოვრუზის დროს და განასახიერებს მთვარეს. ნოვრუზზე ასევე ამზადებენ გოღალს, რაც განასახიერებს მზეს, და ფახლავას, რომელიც განასახიერებს ვარსკვლავს.
მაღაშის მეშვეობით (სპეციალური მოწყობილობა) შექერბურაზე კეთდება ნახატი ხორბლის თავთავების სახით.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო კატეგორია:ნოვრუზი კატეგორია:ტკბილეული
არაბაზარლი
არაბაზარლი (Arabbazarly) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ქურდამირის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქურდამირის რაიონის სოფლები
ხიხონა
ხიხონა (Jijona, Xixona) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ალაკანტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 163,76 კმ². მოსახლეობა — 6879 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ინდოქტრინაცია
მინი|[[ჰიტლერიუგენდის წევრები ასრულებენ ნაცისტურ მისალმებას ბერლინში, 1933 წელს, ლუსგარტენზე გამართულ მიტინგზე]] ინდოქტრინაცია (in — „შიგნით“ და doctrina — „სწავლება“, „თეორია“) — სახელმწიფოს ან პოლიტიკური ორგანიზაციის მიერ კომპლექსური რეკლამისა და პროპაგანდის მეშვეობით მოსახლეობის ცნობიერებაში შეხედულებათა გარკვეული სისტემისა და სტერეოტიპების ჩანერგვა და ჩამოყალიბება. ინდოქტრინაციის მიზნით, როგორც წესი, გამოიყენება მასმედია და განათლების სისტემის ინსტიტუტები — სკოლა, უმაღლესი სასწავლებლები და ა. შ.
საზოგადოების ინდოქტრინაციის ტიპური მაგალითია საბჭოთა კავშირი, როცა მთელი სახელმწიფო მანქანა იდეოლოგიზირებული იყო და ემსახურებოდა ადამიანის შეხედულებების ჩამოყალიბებას საბჭოთა სისტემისა და მმართველი პარტიისათვის სასურველი ფორმით.
კატეხის ეკლესია
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები აზერბაიჯანში
ბოშჩალი
ბოშჩალი  (Boşçalı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
აჰმედ ჯემალ-ფაშა
250px|მინი|აჰმედ ჯემალ-ფაშა აჰმედ ჯემალ-ფაშა (احمد جمال, Ahmet Cemal Paşa; დ. 6 მაისი, 1872, მიტილინი, კ. ლესბოსი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 21 ივლისი, 1922, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, სირიის სრულუფლებიანი სამხედრო და სამოქლაქო ადმინისტრატორი (1915-1917 წწ.); ახალგაზრდა თურქების მოძრაობის ცნობილი წევრი. სამხედრო დამნაშავე, მონაწილეობდა სომხებისა და არაბების გენოციდში. ისლამურ სამყაროში მოიხსენიებდნენ როგორც „ისლამის ლომს“.
ბიოგრაფია
აჰმედ ჯემალი დაიბადა 1872 წლის 6 მაისს კუნძულ ლესბოსზე, ქალაქ მიტილენში (ამჟამად საბერძნეთი), სამხედრო ფარმაცევტის მეჰმედ ნესიფ-ბეის ოჯახში. 1890 წელს დაასრულა კლელის უმაღლესი სამხედრო სასწავლებელი, 1893 წელს კი სტამბოლის სამხედრო აკადემია. თავდაპირველად მსახურობდა სამხედრო სამინისტროს პირველ დეპატამენტში. 1896 წელს ირიცხებოდა მეორე საარმიო კორპუსში. ორი წლის შემდეგ იგი სალონიკის დივიზიის შტაბის უფროსია.
ამ პერიოდში იგი ხდება საიდუმლო ორგანიზაციის „ერთიანობა და პროგრესის“ წევრი. 1905 წელს ჯემალ-ფაშა ხდება მაიორი და ინიშნება რუმელიის რკინიგზის ინსპექტორად.
1911 წელს დაინიშნა ბაღდადის ინსპექტორად. მაგრამ მალევე გადადგა, რათა მონაწილეობა მიეღო ბალკანეთის ომებში. 1912 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. პირველი ბალკანური ომის შემდეგ მან ითამაშა მნიშვნელოვანი როლი ევროპულ სახელმწიფოებთან მოლაპარაკებების საქმეში, რომელსაც აწარმოებდნენ ახალგაზრდა თურქები. აჰმედ ჯემალმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ბალკანეთის მეორე ომშიც და 1913 წლის სამხედრო გადატრიალების შემდეგ იგი სტამბოლის გარნიზონის ხელმძღვანელია და დანიშნეს საზოგადოებრივი შრომის მინისტრად. 1914 წლიდან საზღვაო ფლოტის მინისტრია.
პირველი მსოფლიო ომის დროს, როდესაც ევროპა ორ ბანაკად გაიყო, სხვა ახალგაზრდა თურქებისაგან განსხვავებით აჰმედ ჯემალი საფრანგეთთან კავშირის მომხრე იყო. იგი გაემგზავრა კიდეც საფრანგეთში მოსალაპარაკებლად, მაგრამ მისი ეს ვიზიტი წარუმატებლად დასრულდა და შეუერთდა პროგერმანულ ლიდერებს ენვერ-ფაშას და თალაათ-ფაშას. აღნიშნულ ორ პიროვნებასთან ერთად 1913 წელს აიღო კონტროლი ოსმალეთის იმპერიის მთავრობაზე, დამყარდა „სამი ფაშის რეჟიმი“, რომელიც ქვეყანაში გაგრძელდა პირველი მსოფლიო ომის დასრულებამდე. ჯემალ-ფაშა ქვეყნის საგარეო და საშინაო პოლიტიკის ერთ-ერთი არქიტექტორი იყო.
პირველ მსოფლიო ომში გერმანიისა და ავსტრია-უნგრეთის მხარეზე ოსმალეთის იმპერიის ჩართვის შემდეგ ენვერ-ფაშამ ჯემალ-ფაშა ინგლისელების წინააღმდეგ ეგვიპტეში მებრძოლი არმიის მთავარსარდლად დანიშნა. 1915 წლის მაისში ჯემალ-ფაშა სირიის სრულუფლებიანი სამხედრო და სამოქალაქო ადმინისტრატორია.
1918 წელს პირველ მსოფლიო ომში ოსმალეთის დამარცხებისა და თალაათ-ფაშას კაბინეტის გადადგომის შემდეგ გაიქცა საზღვარგარეთ, ჯერ გერმანიაში, შემდეგ შვეიცარიაში. საგანგებო საველე სასამართლომ, რომელიც გაიმართა 1919 წელს კონსტანტინოპოლში, თალაათ-ფაშას დაუსწრებლად მიუსაჯა სასიკვდილო განაჩენი ოსმალეთის იმპერიაში სომხური და არაბი მოსახლეობის განადგურებისათვის.
ჯემალ-ფაშა გაემგზავრა ავღანეთში, სადაც სამხედრო მრჩეველის ხარისხში მონაწილეობდა არმიის მოდერნიზაციაში. ავღანეთში ჯემალ-ფაშას მისია იყო დახმარებოდა საბჭოთა რუსეთს ანტიბრიტანული მოძრაობის დაწყებაში. ბოლშევიკების მიზანი იყო რეგიონში ბრიტანეთის საწინააღმდეგო შეარაღებული გამოსვლების ინიცირება, შემდგომში ინდოეთის გასაბჭოების მიზნით. ჯემალა-ფაშამ შეასრულა საკუთარი სამუშაო და ითხოვდა რუსეთისაგან იარაღს, ფულსა და სხვა დახმარებას, თუმცა რუსეთი იმ დროისთვის ჩართული აღმოჩნდა ომებში კავკასიაში და პოლონეთთან, ამიტომ იძულებული გახდა ამ პროექტზე უარი ეთქვა. ჯემალ-ფაშა 1921 წელს ჩავიდა მოსკოვში ლენინთან შესახვედრად, თუმცა ლენინი მას არ შეხვდა. ამის შემდეგ ჯემალ-ფაშა გაემგზავრა გერმანიაში და კვლავ დაბრუნდა მოსკოვში. მან ბოლშევიკ ლიდერებს გააცნო გეგმები, რომ აპირებდა ანატოლიაში ჩასვლას და მუტაფა ქემალთან ურთიერთობების დამყარებას. ეს არ შედიოდა ბოლშევიკების ინტერესებში. ანატოლიისკენ გზაზე ჯემალ-ფაშა შეჩერდა თბილისში, სადაც 1922 წლის 21 ივლისს სომეხმა პატრიოტებმა სტეპან ძაგიანმა და ბედროს ბოიოსიანმა ოპერაცია ნემესისის ფარგლებში მოკლეს, სომეხთა გენოციდში მონაწილეობის გამო. მკვლელობა ქალაქის ცენტრში, რესპუბლიკის ჩეკას შენობის წინ მოხდა. სხვა ვერსიის მიხედვით ჯემალ-ფაშა მოკლა საბჭოთა სპეცსამსახურების აგენტებმა, ხოლო კიდევ ერთი ვერსიის მიხედვით მკვლელობა ბრიტანულმა დაზვერვამ ჩაიდინა.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1922
ბარნი სტინსონი
ბარნი სტინსონი (Barney Stinson), დაბადების სახელია ბარნაბას სტინსონი (Barnabas Stinson) — ამერიკული კომედიური ტელესერიალის „როგორ შევხვდი დედათქვენს“ ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი, სადაც მის როლს ნილ პატრიკ ჰარისი ასრულებს. ბარნი გამოუსწორებელი მექალთანეა. იგი ქალთან ღამის გასატარებლად ყველაფერზეა წამსვლელი და ამ თემაზე წიგნიც კი აქვს დაწერილი. მას ასევე ძალიან უყვარს სმოკინგი და ცდილობს თავის მეგობარ ტედსაც შეაყვაროს. მისი საფირმო ფრაზებია „კოსტიუმი ჩაიცვი!“, „რა ხდება?!“, „ეს იქნება ლეგენ... მოიცადეთ... დარული!“ და „მამიკო სახლშია“. მთელი სერიალის განმავლობაში, ბარნის ცხოვრება სავსეა რამდენიმე სერიოზული ურთიერთობით, თავგადასავლებით, განქორწინებითა და ახალ-ახალი ღამის პარტნიორების ძიებით. უკანასკნელ ეპიზოდში მას უცნობი ქალისაგან შეეძინა თავისი ერთადერთი ქალიშვილი, სახელად ელი სტინსონი.
პერსონაჟი
მისი მნიშვნელობის მიხედვით, ბარნი სტინსონი რიგით მეხუთე პერსონაშია სერიალში „როგორ შევხვდი დედათქვენს“. იგი დაახლოებით 30 წლის ასაკშია, ყოველთვის სმოკინგი აცვია და ძალიან უყვარს ქალები, განსაკუთრებით ისეთები, რომლებსაც მშობლებთან პრობლემები აქვთ, რაც მათ უფრო მარტივად „მოსაპოვებლებს“ ხდით მისთვის. იგი იმისათვის, რომ ქალთან ერთი ღამე გაატაროს ყველაფერზეა წამსვლელი, მათ შორის არც ცრუ ისტორიების გამოგონებასა და ფოკუსების გამოყენებას ერიდება. თავისი უცნაური თვისებებისა და მიდრეკილებების გამო, ბარნის უახლოესი მეგობრებიც კი სოციოპათს უწოდებენ. მისი საუკეთესო მეგობარი ტედ მოსბია, რომლის გარშემოც ხდება ვითარება და რომლის ხაზითაც ბარნი ასევე ემეგობრება ლილი ოლდრინს, მარშალ ერიკსენსა და რობინ შერბაცკის. ბარნის უამრავი წესი და სტრატეგია აქვს შემუშავებული, თუ როგორ უნდა დაითანხმოს ქალი მასთან ღამის გატარებაზე, თუმცა მეორე დღეს მას ქალისადმი ინტერესი უქრება და ისიც უჩინარდება. სერიალის პირველი სეზონების განმავლობაში პერსონაჟები წყვილად იყვნენ: ლილი და მარშალი, რომლებიც შემდეგში დაქორწინდნენ და ტედი და რობინი, რომლებიც ერთმანეთს ხვდებოდნენ, მაგრამ საბოლოოდ დაშორდნენ. ამ დროის მანძილზე ბარნი მარტოხელად გვევლინებოდა, თუმცა მეხუთე სეზონიდან იგი რობინთან იწყებს შეხვედრას.
როგორც ამ როლის შემსრულებელი მსახიობი ნილ პატრიკ ჰარისმა განაცხადა, ბარნი არის ადამიანი, რომელსაც „უყვარს გიჟური სიტუაციების შექმნა, შემდეგ უკან დაჯდომა და მისთვის ყურება“. იგი მიისწრაფვის ოპორტუნისტული და მანიპულაციური ქმედებებისაკენ, სადაც შეეძლება სიტუაციის გაკონტროლება. ამის მაგალითად, ბარნი ეპიზოდ „სახლის დალაგება“-ში საოცრად ოსტატურად არწმუნებს თავის ყველა მეგობარს, რომ დაეხმარონ სახლიდან გადასვლისას ნივთების ჩალაგებაზე, რა დროსაც მათ თავადაც ვერ გაიაზრეს როგორ აღმოჩნდნენ ლაგების პროცესში.
ბარნი სტინსონი მუშაობს გოლიათის ეროვნულ ბანკში, სადაც სავარაუდოდ ბინძურ საქმიანობას ეწევა და ერთობ მაღალი შემოსავალიც აქვს, რადგან ყოველთვის, როდესაც ვინმე ეკითხება თუ რას საქმიანობს, იგი პასუხობს: „გთხოვ რა!“. იგი ყველანაირად ცდილობს, რომ ტედსა და მარშალსაც დააწყებინოს თავისთან მუშაობა, რათა სამსახურში გართობა მოახერხოს, რასაც დროებით მიაღწია კიდევაც, როცა მარშალი მის კომპანიაში იურისტად მუშაობდა, ხოლო ტედი გოლიათის ბანკის ახალი სათაო ოფისის დაპროექტებით იყო დაკავებული. აღსანიშნავია, რომ მრავალი წლის შემდეგ ბარნიმ შური იძია თავის ძველ შეყვარებულ შენონზე, რომელმაც იგი მდიდარი ბიზნესმენის გამო მიატოვა. მისი შურისძიება იმაში გამოიხატა, რომ მან შენონის ქმარი თაღლითურ ქმედებებში საჯაროდ ამხილა და დააპატიმრებინა.
რობინთან ხანმოკლე რომანის შემდეგ, ბარნის კიდევ ორი სერიოზული ურთიერთობა ჰქონდა. პირველი ეს იყო რობინის მეგობარ ნორასთან, რომელსაც მალევე დაშორდა. ამის შემდეგ, ბარნიმ ურთიერთობა დაიწყო ქუინთან, რომელიც პროფესიით სტრიპტიზის მოცეკვავე იყო. საქმე იმდენად გასერიოზულდა, რომ ბარნიმ ქუინს ცოლობა სთხოვა და თანხმობაც მიიღო. მათი დაშორების მიზეზად უნდობლობა იქცა, რომელიც მაშინ გამომჟღავნდა, როცა ორივემ უარი თქვა ერთმანეთის მიერ შედგენილ საქორწინო კონტრაქტზე ხელის მოწერაზე.
ამის შემდეგ ბარნი კვლავ რობინს უბრუნდება, რომელთა ურთიერთობაც ქორწილით დაგვირგვინდა. მთელი მეცხრე სეზონი სწორედ ბარნისა და რობინის ქორწილის სიუჟეტზეა აგებული, სადაც ხდება სერიალის მთავარი მომენტი და ტედი ხვდება თავისი შვილების დედას. მართალია ტედმა მათი წყალობით იპოვნა თავისი მეორე ნახევარი, მაგრამ თავად მათი ქორწინება უიღბლო აღმოჩნდა, რაც სამ წელიწადში განქორწინებით დაგვირგვინდა. სერიალის დასკვნით ნაწილში ჩანს, რომ ბარნის უცნობი ქალისაგან შეეძინა გოგონა, სახელად ელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:როგორ შევხვდი დედათქვენს
დედაქალაქის ეროვნული ოლქი (პაპუა-ახალი გვინეა)
დედაქალაქის ეროვნული ოლქი (National Capital District) — პორტ-მორზბის და მისი შემოგარენის ურბანული ტერიტორია. ოლქის შემადგენლობაში შედიან შემდეგი დასახლებული პუნქტები: კოკი, კონედობუ, ნიუთაუნი, ბადილი, გაბუტუ, კილა, მატიროგო, ფრიმაილი, კაუგერე, საბამა, კორობოზეა, ჰოჰოლა, ჰოჰოლა-ნორტი, ბოროკო, გორდონსი, გორდონს-ნორდი, ერიმა, ვაიგანი, მორატა, სარაგა და გერეჰუ. ოლქი შედის პაპუას რეგიონში, ხოლო თვითონ ოლქის შემადგენლობაში შედის პაპუა-ახალ გვინეაში ყველაზე დიდი სოფელი — ჰანუაბადა.
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის პროვინციები
ვორმსის ედიქტი
მინი|მარჯვნივ|310პქ|ლუთერის გამოსვლა ვორმსის რაიხსტაგზე 1521 წელს ვორმსის ედიქტი (Wormser Edikt) — ედიქტი, რომელის გამოსცა საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორმა კარლ V ჰაბსბურგმა 1521 წლის 25 მაისს, 1521 წლის ვორმსის რაიხსტაგის მუშაობის ბოლოს, რომელმაც მარტინ ლუთერი ერეტიკოსად და დამნაშავედ შერაცხა და აკრძალა მისი ნაშრომების გამოცემა და გავრცელება. გარდა ამისა, ვორმსის ედიქტმა დააწესა, რომ ლუთერისთვის თავშესაფრის ბოძება ან სხვა სახის დახმარების გაწევა ჩაითვლებოდა იმპერიის კანონთა წინააღმდეგ დანაშაულად. საბოლოოდ ვორმსის ედიქტმა ძალა დაკარგა 1555 წელს, აუგსბურგის რელიგიური ზავის დადების შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია კატეგორია:რეფორმაცია კატეგორია:ლუთერანობის ისტორია კატეგორია:მარტინ ლუთერი კატეგორია:კანონმდებლობა რელიგიის შესახებ კატეგორია:1521
თეოდორა (ბიზანტია)
თეოდორა (Θεοδώρα; დ. 980-იანი წლები — გ. 31 აგვისტო, 1056) — ბიზანტიის იმპერატორი. სახელმწიფოს მართავდა 1028 წელს დასთან, ზოიასთან ერთად, ხოლო 1055 წლის 11 იანვრიდან 1056 წლის 31 აგვისტომდე დამოუკიდებლად. თეოდორა იყო იმპერატორ კონსტანტინე VIII-ს შვილი და მაკედონელთა დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი საიმპერატორო ტახტზე. სიკვდილის წინ მემკვიდრედ დაასახელა მიხეილ სტრატონიკე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:მაკედონელთა დინასტია კატეგორია:გარდაცვლილი  31 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1056 კატეგორია:XI საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:XI საუკუნის ქალი მმართველები კატეგორია:ბიზანტიის დედოფლები
მთისძირის მეორე ეკლესია
მთისძირის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ მთისძირის ჩრდილოეთით 1,7 კილომეტრზე, მდინარე არეშის მარჯვენა ნაპირზე, ტყეში. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეს.
ძველი სამეკლესიიანი ბაზილიკაა, სამი მხრიდან ერთიანი გარშემოსავლელით(12.7 x 10.8 მეტრი), შენობა ნაგები ყოფილა რიყისა და ნატეხი ქვით - თიხის ხსნარზე. შემორჩენილია კედლების წყობის 4-8 რიგი (მაქსიმალური სიმაღლე 1.2 მეტრია).
მთავარ ეკლესიას (10,15 x 5,5 მეტრი) ორი შესასვლელი აქვს - სამხრეთით და დასვლეთით. აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია კვერცხისებრი ფორმის აფსიდით, რომელიც გრძივი კედლებიდან ერთსაფეხურიანი მხრებითაა გამოყოფილი. მოგვიანებით აფსიდი დარბაზისგან რიყის ქვით ნაგები კანკელით გაუმიჯნავთ, რომლისგანაც წყობის სამი რიგიღაა შემორჩენილი. მთავარი ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში კარია, რომელიც მთავარი ეკლესიის აფსიდის ჩრდილოეთით მდებარე, სწორკუთხა გეგმის სათავსში გადის. მთავარი ეკლესიის შუაში დგას გეგმით თითქმის კვადრ. (1 x 1,1 მეტრი), ზემოთკენ ოდნავ შევიწროებული ნაგებობა (სიმაღლე 1 მეტრი), რომელსაც აღმოსავლეთ წახნაგში მოწყობილი აქვს პატარა, ოთხკუთხა ნიშა.
სამხრეთ ეკლესია უაფსიდოა. იგი ვიწრო და გრძელი დერეფანია. სამხრეთ ეკლესიის სამხრეთ კედლის შუაში ორმალიანი თაღოვანი შესასვლელის ნაშთია - თაღებს შორის კავდრატული სვეტით. მეორე შესასვლელი გარშემოსავლელის დასავლეთ კედლის შუაშია.
ალაბაშლი
ალაბაშლი  (Alabaşlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  1 265   კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
მთისძირის მეორე ეკლესია
ჩრდილოეთ ეკლესია აფსიდიანია, დამოუკიდებელი შესასვლელი მას არ ჰქონია. ეკლესიის გათხრისას გამოვლინდა კრამიტის ნატეხები და წითელკეციანი, კარგად დამუშავებული და გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ჭურჭლის შიდაპირი დაფარულია შავი თუ მუქი ყავისფერი მასით.
ეკლესსის აღმოსავლეთით, 35 მეტრზე, ოთხკუთხა გეგმის (6,6 x 5,5 მეტრი) ნაგებობის ნანგრევებია.იგი ნაგები ყოფილა რიყისა და ნატეხი ქვით - თიხის ხსნარზე. ერთადერთი შესასვლელი მას აღმოსავლეთიდან ჰქონდა. შიგნით, ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში, ჩაფლული ყოფილა ბრტყელძირიანი ქვევრი (აღმოჩნდა თოკისებრი ორნამენტით შემკული ნატეხები). გამოვლინდა, აგრეთვე, წითელკეციანი ჯამისა და ტუჩიანი ჭურჭლის ფრაგმენტები, რკინის მოგრძო ნივთი (ურდული).
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
IHeartRadio
iHeartRadio — უფასო სამაუწყებლო და ინტერნეტ რადიო პლატფორმა, რომელიც ეკუთვნის iHeartMedia-ს. დაარსდა 2008 წლის აპრილში, ვებსაიტად iheartmusic.com. IHeartRadio-მ დაიწყო ეროვნულ-ბრენდირებული მარკეტინგული ღონისძიებები, რომელიც იწყება iHeartRadio მუსიკის ფესტივალთან 2011 წელს, სხვა ძირითადი iHeartRadio ღონისძიებები მოიცავს iHeartRadio Fiesta Latina, iHeartCountry ფესტივალს, ქვეყნის iHeartRadio Jingle Ball ტურს, HeartSummer’17 კვირეულს და the iHeartRadio Music Awards, რომელიც 165 მილიარდ სოციალურ მედიას ქმნის. iHeartRadio რეგულარულად ატარებს კონცერტებს iHeartRadio თეატრებში ლოს-ანჯელესში და ნიუ-იორკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინტერნეტ-რადიო აშშ-ში კატეგორია:ინტერნეტ-რადიო კანადაში კატეგორია:ინტერნეტ-რადიო ავსტრალიაში კატეგორია:მუსიკალური საიტები
გოღალი
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო კატეგორია:ნოვრუზი
სივილ ჯორჯია
„სივილ ჯორჯია“ — საინფორმაციო ვებ-გვერდი საქართველოში, რომელიც 2001 წელს დაფუძნდა, როგორც საქართველოს გაეროს ასოციაციის პროექტი. გვერდის მთავარი რედაქტორია ოთარ კობახიძე. „Civil.ge“ 2001 წლიდან დღემდე საქართველოს ცხოვრების შესახებ მნიშვნელოვან ინფორმაციას ინახავს.
დამფინანსებლები
საქართველოს გაეროს ასოციაცია – სივილ ჯორჯიას მშობელი ორგანიზაციაა და კვლავაც ფარავს საოპერაციო ხარჯების დიდ ნაწილს. დემოკრატიის ეროვნული ფონდი (NED) ამერიკის შეერთებულ შტატების კერძო, არამომგებიანი ფონდია, რომელიც მსოფლიოს გარშემო დემოკრატიული ინსტიტუტების ზრდასა და განვითარებას ემსახურება. ყოველწლიურად, NED 1,600-ზე მეტ გრანტს გასცემს არასამთავრობო ორგანიზაციებისათვის 90-ზე მეტ ქვეყანაში. ეს ფონდი სივილ ჯორჯიას გამოცემას 2018 წლის ოქტომბრიდან უჭერს მხარს.