cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანატოლი კარპოვი
1993 წელს, კასპაროვსა და ფიდეს შორის კონფლიქტის წყალობით, კარპოვმა „ფიდეს მსოფლიოს ჩემპიონობა“ მოიპოვა (დაამარცხა ჰოლანდიელი იან ტიმანი). ეს ტიტული შეინარჩუნა 1996 წელს გატა კამსკისთან (აშშ) და 1998 წელს კი ვიშვანათან ანანდთან (ინდოეთი) მატჩებში. 1999 წელს ფიდესთან უთანხმოება მოუვიდა და ჩემპიონობაზე უარი თქვა. სულ მოგებული აქვს 100 ტურნირზე მეტი (3163 პარტიიდან 1118 მოიგო, 287 კი წააგო).
ბელა-ვისტა-დი-მინასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 004 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 91.66 კმ²-ზე. ფართობი 109 143 კმ²-ია.
ანატოლი კარპოვი
მისი მწვრთნელი იყო სემიონ ფურმანი. დსთ-ის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ფილატელისტი. მისი მარკების კოლექციის ღირებულება, ზოგიერთი შეფასებით, შეადგენს არა ნაკლებ 13 მილიონ ევროს.
ოსკარ ფონ ნიდერმაიერი
ბიოგრაფია
1905 წელს შევიდა საველე არტილერიის იუნკერთა სასწავლებელშ. 1910 წელს დაამთავრა ოფიცერთა საარტილერიო სასწავლებელი. სწავლობდა ბუნებისმეტყველებას, გეოგრაფიასა და აღმოსავლურ ენებს. 1912–1914 წლებში მონაწილეობდა სპარსეთისა და ინდოეთის სამეცნიერო ექსპედიციებში. იმოგზაურა აგრეთვე ეგვიპტეში, არაბეთსა და პალესტინაში. პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1914 წლის დეკემბერში დაინიშნა ოსმალეთისა და გერმანიის გენშტაბების მიერ ავღანეთში ორგანიზებული ექსპედიციის ხელმძღვანელად. ექსპედიციის მიზანს წარმოადგენდა ქვეყნის სამხედრო სტრატეგიული შესწავლა და ანტიბრიტანული აჯანყების ორგანიზება, ომში ავღანეთის ჩართვა გერმანიის მხარეს. ექსპედიცია წარუმატებლად დასრულდა. 1916 წლის 1 სექტემბერს ბრუნდება ოსმალეთში. შემდგომში მონაწილეობს დასავლეთის ფრონტის საომარ მოქმედებებში. პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ სწავლას აგრძელებს მიუნხენის უნივერსიტეტში. აქვე იცავს საკანდიდატო დისერტაციას. 1919 წლიდან მსახურობს რაიხსვერში. მსახურობს სპეცჯგუფ R-ში, რომელიც ხელმძღვანელობდა 1920-იან წლებში საბჭოთა კავშირსა და გერმანიას შორის არსებულ საიდუმლო სამხედრო-ტექნიკურ თანამშრომლობას, ცხოვრობდა და მუშაობდა საბჭოთა კავშირში. გერმანიის ხელისუფლებაში ნაცისტთა მოსვლის შემდეგ არის გერმანიის ნაციონალისტურ-სოციალისტური მუშათა პარტიის წევრი 1933 წლიდან. იმავე წელს იცავს სადოქტორო დისერტაციას. 1939 წლიდან ვერმახტის პოლკოვნიკია. 1942 წლიდან „აღმოსავლური ლეგიონების“, თურქესტანის 162-ე ქვეითი დივიზიის მეთაური. მონაწილეობდა ანტიპარტიზანულ საომარ მოქმედებებში ბალკანეთში, შემდეგ იტალიაში. ენიჭება ვერმახტის გენერალ-მაიორის წოდება. 1944 წლის მაისიდან სამხედრო მრჩეველია საფრანგეთში. იამვე წლის აგვისტოში დააპატიმრეს ჰიტლერის აღმოსავლური პოლიტიკის კრიტიკის გამო. 1945 წლის აპრილში ათავისუფლებენ ამერიკელები. გერმანიის კაპიტულაციის შემდეგ ცხოვრობს რეგენსბურგში, სადაც საბჭოთა უშიშროების აგენტები იტაცებენ და გადაჰყავთ საბჭოთა კავშირში. 1948 წლის 10 ივლისს მიესაჯა 25 წლით თავისუფლების აღკვეთა. გარდაიცვალა იმავე წლის 25 სექტემბერს ციხეში.
ანატოლი კარპოვი
რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმის მეექვსე მოწვევის დეპუტატი, დუმის კომიტეტის წევრი ბუნებრივი რესურსების, ბუნებათსარგებლობისა და ეკოლოგიის საკითხებში.
ბელა-ვისტა-დი-მინასი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ოსკარ ფონ ნიდერმაიერი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
ბუნიუელი (მუნიციპალიტეტი)
ბუნიუელი (Buñuel) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტუდელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,16 კმ². მოსახლეობა — 2195 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ტერნოპილის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი
ტერნოპილის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი (Тернопільський державний медичний університет імені І. Я. Горбачевського) — უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება უკრაინის ქალაქ ტერნოპილში. დაარსდა 1957 წელს, ხოლო ექიმების პირველი გამოშვება (203 ექიმი) შედგა 1961 წლის ივნისში. 1992 წლის 1 ივლისს, უკრაინის მინისტრთა კაბინეტის №363 დადგენილებით, უნივერსიტეტს მიენიჭა წარმოშობით ტერნოპილელ მეცნიერის ივან გორბაჩევსკის სახელი. 1997 წლის 30 იანვარს უნივერსიტეტს სამედიცინო აკადემიის წოდება მიენიჭა, ხოლო 2004 წლის 17 ნოემბრიდან 2 დეკემბრამდე უკრაინის მინისტრთა კაბინეტის გადაწყვეტილებით უნივერსიტეტის რეორგანიზაცია მოხდა და იგი სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტად გადაიქცა.
დეპარტამენტები
მინი|ბიბლიოთეკა
სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტები
უნივერსიტეტში ამჟამად 40-მდე კათედრაა.
სამედიცინოს სტუდენტები პრაქტიკულ სამუშაოებს გადიან ქალაქ.ტერნოპილის ცენტრალურ საავადმყოფოში, რომელიც დაარსდა 1958 წელს.
კადრების განყოფილება
48 კათედრაზე მუშაობს 87 მედიცინის დოქტორი, პროფესორი და 348 მედიცინის დოქტორის კანდიდატი, დოცენტები და ა.შ. -3 NAMS უკრაინის წევრ-კორესპონდენტი, 9 დამსახურებული წარმომადგენელი მეცნიერებისა და ტექნიკის, 2 დამსახურებული მუშაკი განათლების, 2 ლაურეატი სახელმწიფო პრემიის უკრაინის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების, 3 დამსახურებული გამომგონებელი, 3 დამსახურებული ექიმი უკრაინის.
რექტორები
მინი|მიხეილ კორდა
ტრენინგი უცხოქვეყნის მოქალაქეებს
მინი|საზაფხულო სკოლა საერთაშორისო სტუდენტური უნივერსიტეტში სწავლობს 3500 სტუდენტი, რომელთა შორის 1500 უცხო ქვეყნის მოქალაქეა, 53 სხვადასხვა ქვეყნიდან. სწავლება უცხოელი სტუდენტებისთვის მიმდინარეობს ინგლისურ ენაზე.
საერთაშორისო თანამშრომლობა
უნივერსიტეტი თანამშრომლობს ევროპისა და აშშ-ს 10 სხვადასხვა უმაღლეს სამედიცინო უნივერსიტეტთან. მათ შორის თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტთან.
რეიტინგი
მიმდინარე სახელმწიფოს ეროვნული რეიტინგის მიხედვით, რომელსაც აფასებს სისტემა „კროტ“, უნივერსიტეტი იკავებს ერთ-ერთ წამყვან პოზიციას უკრაინის უმაღლეს სამედიცინო უნივერსიტეტებს შორის.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის უნივერსიტეტები
ნიკოლოზ აგეევი
ნიკოლოზ ვლადიმირის ძე აგეევი (Николай Владимирович Аге́ев; დ. 30 ივნისი, თბილისი — გ. 10 სექტემბერი, 1983, მოსკოვი) — რუსი საბჭოთა ქიმიკოსი და მეტალურგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1968). სკკპ წევრი 1944 წლიდან.
ბიოგრაფია
1926 წელს დაამთავრა ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, მუშაობდა იქვე, შემდეგ 1938-1951 წლებში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ზოგადი და არაორგანული ქიმიის ინსტიტუტში, ხოლო 1951 წლიდან — სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მეტალურგიის ინსტიტუტში. ანიკოლოზ აგეევი ძირითადად ლითონთა შენადნობებს იკვლევდა. დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენითა და მედლებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ქიმიკოსები კატეგორია:რუსი მეტალურგები
ხანის დინასტია
მინიატიურა|მარცხნივ|ხანის დინასტია [[ძვ. წ. 87 წელს.]] ხანის დინასტია — საიმპერატორო დინასტია ჩინეთში განაგებდა ძვ. წ. 206 წლიდან ახ. წ. 220 წლამდე. იყოფა დასავლეთის ანუ ადრინდელ (უფროს) ხანად (ძვ. წ. 206-ახ. წ. 25 წწ.) და აღმოსავლეთის ანუ გვიანდელ (უმცროს) ხანად ( ახ. წ. 25-220 წწ.). დინასტიის დამაარსებელია ლიუ ბანი, რომელმაც გააერთიანა ქვეყანა და ძლიერი ცენტრალიზებული იმპერია შექმნა. იგი დიდძალ მიწის სამფლობელოებს - საუფლისწულოებს ურიგებდა თავის ნათესავებსა და თანამებრძოლებს, რამაც ნიადაგი მოუმზადა ქვეყნის დანაწილებას. ცენტრალური ხელისუფლება განმტკიცდა იმპერატორების ძინ-დის (ძვ. წ. 156-141 წწ.) და განსაკუთრებით უ-დის (ძვ. წ. 140-87 წწ.) განგებლობის დროს. ოფიციალური იდეოლოგია გახდა კონფუციანელობა. ხანის დინასტია აწარმოებდა დამპყრობლურ ომებს, რასაც მოჰყვა იმპერიის საზღვრების გაფართოება. ხანის დინასტიას სავჭრო და კულტურული ურთიერთობა ჰქონდა შუა აზიის სახელმწიფოებსა და ინდოეთთან. დასავლეთის ხანს ბოლო მოუღო წითელწარბიანთა აჯანყებამ (17-27 წწ.) აღმოსავლეთ ხანის დინასტია დაეცა ყვითელდოლბანდიანთა აჯანყებისა (184-204 წწ.) და სამხედრო-ფეოდალურ დაჯგუფებათა ბრძოლის შედეგად.
ბაჰბუდას ბაღი
ბაჰბუდას ბაღი — ბაღი ძველ თბილისში.
ამ სახელწოდბით აქვს აღნიშნული ვახუშტი ბატონიშვილს კედლით შემოზღუდული ბაღი გარეთავლაბრის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. XVII საუკუნის შუა ხანაში მეფე როსტომმა ზარაფთეუხუცესობა უბოძა თბილისის მცხოვრებ მდიდარ ვაჭარს ხოჯა ბეჰბუდას, ე.ი იჯარით გადასცა ზარაფხანა. ხოჯა ბეჰბუდა ბებეთაშვილების გვარის დამაარსებელი. მასვე ეკუთვნოდა ავლაბარში სასაფლაო ეკლესიით (ე. წ. ხოჯავანქში). სასაფლაოს გვერდზე ბეჰბუდას ბაღი გაუშენებია. მოსარწყავი წყალი მეფის თანხმობით მახათის მთიდან გამოუყვანია. ბაღის სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ლილოსკენ მიმავალი შარაგზა ჩაუდიოდა, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთით ხევი საზღვრავდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ბაღები და პარკები
კოჯრის გზა
კოჯრის გზა იწყებოდა კოჯრის (ვახუშტისეული „კოჟრის“) კართან, იქ, სადაც დღეს ლესელიძის ქუჩა ერწყმის ყოფილ ლენინის მოედანს  და თბილისის გარეთუბნის ბაღებს  შუა მიემართებოდა. ვახუშტი ბატონიშვილს ეს გზა აღნიშნული აქვს თბილისის გეგმაზე. ამ გზის დასაწყისი იმ დროს (1735) ყოფილი ენგელსის ქუჩას უთავსებდა. თბილისის 1800 წლის გეგმაზე კი ყოფილი კიროვის ქუჩის უთავსებდა. როგორც ჩანს, კოჯრისაკენ მიმავალი გზები ჯერ იყოფოდნენ, შემდეგ კი კვლავ ერთიანდებოდნენ დაახლოებით ყოფილი კიროვისა და მახარაძის ქუჩების გადაკვეთასთან.
აგენტი
საკუთარი სახელი აგენტი შეიძლება ნიშნავდეს:
ენფილდი
250პქ|მინი|ენფილდის რაიონი, ლონდონის რუკაზე ენფილდი (Enfield) — ლონდონის 32 რაიონიდან ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე რაიონი. მიდლსექსის ისტორიული საგრაფოს ნაწილი. აღმოსავლეთი ნაწილი მდებარეობს მდინარე ლის ხეობაში. ფართობი 82,20 კმ². რაიონი იყოფა 21 საარჩევნო ოლქად.
პირველად მოიხსენიება 1086 წელს საშინელი სამსჯავროს წიგნში. 1967 წელს მსოფლიოში პირველი ბანკომატი ენფილდის რაიონში დაამონტაჟეს.
სქოლიო
კატეგორია:ლონდონის რაიონები
კურიტი
კურიტი (Curití) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.441 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 343 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 47.66 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 238 კმ²-ია.
აგელადა
აგელადა (Ἀγελάδας) — ბერძენი, მოქანდაკე. არგოსის სკოლის მამამთავარი. მოღვაწეობდა დაახლოებით ძვ. წ. 520-450 წლებში. იყო მირონის, პოლიკლიტესა და შესაძლოა ფიდიასის მასწავლებელი. აგელადას ნამუშევრებს ჩვენამდე არ მოუღწევია. ვარაუდობენ რომ აგელადა იყო ავტორი არტემისიონის კონცხთან (ეგეოსის ზღვა) ნაპოვნი პოსეიდონის ქანდაკებისა (ბრინჯაო, დაახლოებით ძვ. წ. 460 წელი, ათენის არქეოლოგიის ეროვნული მუზეუმი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძენი მოქანდაკეები
დასავლეთი პომერანია
დასავლეთი პომერანია მდებარეობს გერმანიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება პოლონეთსა და მეკლენბურგს, სამხრეთით ბრანდენბურგის ფედერალურ მხარეს, ხოლო ჩრდილოეთით გადის ბალტიის ზღვაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანიის რეგიონები კატეგორია:პოლონეთის ისტორიული რეგიონები კატეგორია:პომერანია
წყურვილი სიცოცხლისა (რომანი)
„წყურვილი სიცოცხლისა“ (Lust for Life 1934) — ირვინგ სტოუნის ბიოგრაფიული რომანი, ცნობილი მხატვარ ვინსენტ ვან გოგის ცხოვრების შესახებ. 1956 წელს რეჟისორმა ვინსენტ მინელიმ გადაიღო წიგნზე დაფუძნებული ამავე სახელწოდების ფილმი, რომელშიც მთავარ როლს ასრულებს მსახიობი კირკ დაგლასი. ფილმმა ოსკარის ოთხი ნომინაციიდან მოიგო ერთი.
ავტორის ერთ-ერთს მთავარ წყაროდ იქცა მხატვრისა და მისი ძმის, თეო ვან გოგის მიმოწერები, რომელიც გამოიცა სამ ტომად 1927-1930 წლებში. ამ წერილებში ვინსენტი აღწერს მის ნაცნობებთან ურთიერთობებს, საკუთარი თავის ძებნას და ისეთი განთქმული ნამუშევრების შექმნას როგორებიცაა „კარტოფილის მჭამელები“, „მზესუმზირები“, „საწოლი ოთახი არლში“ და სხვა. ავტორმა მოინახულა ის ადგილები, სადაც იმყოფებოდა ვან გოგი და ხვდებოდა მის თანამედროვე მხატვრებს ნიდერლანდებში, ბელგიასა და საფრანგეთში. ავტორის აღიარებით, ნაწარმოებში არსებული ყველა დიალოგი გამოგონილია თუმცა ფაქტები ნამდვილია.
ჩუვარეზი
ჩუვარეზი (Чуварез; Сыбаръяҙ) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ჩერკასის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 39 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ჩერნიკოვსკაიიდან 25 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 216 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
სეკულარიზაცია (ისტორია)
სეკულარიზაცია (secularization, secularisation, saecularis-დან — საერო) — პროცესი, რომლის დროსაც რელიგიური აზროვნება, პრაქტიკა და ორგანიზაციები კარგავს სოციალურ გავლენასა და მნიშნელობას, ანუ რისამე გათავისუფლება საეკლესიო გავლენისაგან, საეკლესიო და სამონასტრო საკუთრების გადაქცევა სახელმწიფო საკუთრებად ან საეკლესიო, სასულიერო გამგებლობიდან საერო, სამოქალაქო გამგებლობაში გადასვლა.
სქოლიო
კატეგორია:რელიგია და სამართალი კატეგორია:სოციალური ევოლუცია კატეგორია:ისტორიის ფილოსოფია
კაბანილიასი
კაბანილიასი (Cabanillas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტუდელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,66 კმ². მოსახლეობა — 1351 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
კოსოვოს ბრძოლა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი კოსოვოს ბრძოლა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფრანსისი
ფრანსისი (Frances) — 1982 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი. ფილმი გადმოსცემს მსახიობ ფრანსის ფერმერის ბიოგრაფიას, მაგრამ სცენარი ბევრ გამონაგონს შეიცავს, მათ შორისაა ლობოტომია, რომელიც ფარმერს არასოდეს ჩასტარებია. ჯესიკა ლანჟმა და კიმ სტენლიმ მიიღეს ოსკარის ნომინაციები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1982 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები
ტეილორ სვიფტი: მის ამერიკელი (ფილმი)
მინი|მის ამერიკელის ლოგო|244x244პქ მის ამერიკელი (Taylor Swift: Miss Americana) — 2020 წლის დოკუმენტური ფილმი, რომლის რეჟისორი ლანა უილსონი გახლავთ. ფილმი გვიყვება ამერიკელ მომღერალ-კომპოზიტორ ტეილორ სვიფტზე, მის ცხოვრებასა და კარიერაზე. ფილმი გამოვიდა Netflix– ზე 2020 წლის 31 იანვარს. ფილმში მომღერალი თვითონვე აღწერს მის ცხოვრებას.
მის ამერიკელის დებიუტი შედგა 2020 წელს Sundance კინოფესტივალის გახსნის ღამეს, 2020 წლის 23 იანვარს. ფილმს კრიტიკოსების მოწონება ხვდა წილად და ასევე გახდა ყველაზე რეიტინგული Netflix- ის ბიოგრაფიული დოკუმენტური ფილმი IMDb-ს ისტორიაში იყო.
წარმოება
ფილმში გამოყენებულია სტუდიური კადრები, საოჯახო ვიდეოები, კონცერტების ჩანაწერები, ასევე სვიფტის ცხოვრებისა და კარიერის უამრავ მოვლენას, მათ შორის მისი მეექვსე და მეშვიდე სტუდიური ალბომების, Reputation (2017) და Lover- ის შექმნა (2019), მისი წარსული ბრძოლა კვების დარღვევასთან, დედის კიბოს დიაგნოზი, თავისი პოლიტიკური შეხედულებები და LGBTQ + თემა.
ფილმის საუნდრეკად გამოყენებულია სვიფტის მეშვიდე სტუდიურ ალბომში შესული სიმღერა "Only the Young" რომელმაც People's Choice Awards-ის 2020 წლის დაჯილდოებაზე წლის საუნდტრეკის ტიტული მოიპოვა.
სვიფტმა თანამშრომბლობა Netflix- თან 2018 წელს დაიწყო როდესაც ფილმი Taylor Swift: Reputation Stadium Tour გამოუშვა, რომლის პრემიერაც შედგა 2018 წლის დეკემბერში.
გარდა ამისა, დოკუმენტურ ფილმში გამოყენებულია საარქივო კადრები, რომლებიც მოიცავს პროდიუსერს Calvin Harris, მომღერლებს Beyoncé , P! Nk , Harry Styles , Shakira და Lenny Kravitz , ასევე მუსიკალურ ჯგუფებს Dixie Chicks და Earth Wind & Fire , მოდელებს კარლი კლოსი და Kim Kardashian , ასევე რეპერი Kanye West.
გამოხმაურება
გამოშვებისთანავე ფილმს კრიტიკოსების მოწონება ხვდა წილად. Rotten Tomatoes-ზე ფილმს აქვს 7.36 / 10. Metacritic-ზე, მას აქვს საშუალო 65 / 100, რომელიც ეფუძნება 23 კრიტიკოსის შეფასებას.
ვესლი მორისმა New York Times– ში მის ამერიკაელზე კარგი შეფასება დაწერა. ასევე კარგი შეფასება ხვდა წილად ჰანა ვუდჰედისგან.
ფილმის IMDb არის 7.4 / 10-დან.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული კინო კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ამერიკული ფილმები
ორდე დგებუაძე
ორდე სოლომონის ძე დგებუაძე (დ. 5 სექტემბერი, 1905, ანაკლია, ახლანდელი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — გ. 22 ნოემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
1923 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა ზუგდიდში, რის შემდეგაც გადმოვიდა თბილისში და მუშაობა დაიწყო კინოსტუდიაში. სამწერლო ასპარეზზე გვიან გამოვიდა. თითქმის ორმოც წელს იყო მიტანებული როცა გამოაქვეყნა პირველი წიგნი „დამნაშავენი“. მას ზედიზედ მოჰყვა მოთხრობები და რომანები: „მეორედ დაბადება“, „ამბავი ერთი ქალიშვილისა“, „უცნობი მეგობარი“, „ოთხი სიცოცხლე“, „დიდ გზაზე“, „ღვთისმშობლის მოტაცება“, „ჩაძირული თოლია“, „განთიადის დედოფალი“, „მგლის ბილიკი“ და სხვა, აგრეთვე კინოსცენარი „მე ვიტყვი სიმართლეს“, რომელიც დიდი პოპულარობით სარგებლობდა როგორც ჩვენში, ასევე საკავშირო ეკრანებზეც. ყოველივე ეს ნათლად მოწმობს ნიჭიერი მწერლის შრომისუნარიანობასა და განსაკუთრებით შემოქმედებით პოტენციალს.
ორდე დგებუაძემ თვალსაჩინო წვლილი შეიტანა ქართული დეტექტიური ჟანრის განვითარებაში. მისი ნაწარმოებები რთული და მრავალპლანიანია, ხასიათდება მკაფიო, რაც მეტ დინამიზმს ანიჭებს ნაწარმოებს.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია: ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი
პენულტიმას წესი
პენულტიმას წესი ან პენულტიმას კანონი — მახვილის განაწილების წესი ლათინურ ენაში, რომლის მიხედვითაც ირკვევა რა ადგილას მოუდის სიტყვას მახვილი.
არსებული პენულტიმას წესის მიხედვით მრავალმარცვლოვან სიტყვას მახვილი შეიძლება მხოლოდ ბოლოს წინა (paenultima - ბოლოსწინა) ან ბოლოდან მესამე მარცვალზე (antepaenultima - ბოლოს წინისწინა) მოუდიოდეს.
ორ- ან მეტმარცვლოვანს სიტყვებს შეიძლება პირველ მარცვალზე დაესვას მახვილი, თუკი ეს სიტყვა გრძელ ხმოვანს (ორხმოვანას ან ბუნებრივად გრძელ ხმოვანს) შეიცავს, ან კიდევ თუ ასევე მარცვლის ბირთვი შეიცავს ერთზე მეტ თანხმოვანს.
მაგალითად :
გამონაკლისს წარმოადგენს ე.წ. Muta cum Liquida-ს კომბინაცია, კერძოდ კი (ორალური) ოკკლუზივები ([g], [k], [d], [t], [b], [p]), მითუფრო თუ ისინი კონსტრიქტივებს მოსდევენ, ანუ ([l]-ს, [ł]-ს და [r]-ს) შემდეგ წერია ან ისმის. მაგალითად tenebrae.
ლიტერატურა
კატეგორია:ენათმეცნიერება კატეგორია:ლათინური ენა კატეგორია:ფონეტიკა
პაპილიონი
პაპილიონი (papillon) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში XVII საუკუნეში.
ფიქრობენ, რომ პაპილიონი XVI საუკუნეში არსებული ესპანური ჯუჯა სპანიელის შთამომავალია. თუმცა მისი გრძელი ბალანი და აღნაგობა გვაფიქრებინებს, რომ მის ძარღვებში ჩრდილოეთის შპიცების სისხლიცაა. დახვეწილი, ელეგანტური პაპილიონი სათამაშოს ჰგავს. უჩვეულო ყურები პეპლის ფრთებს მოგვაგონებენ (გრანგული პაპილონ „პეპელას“ ნიშნავს), მცირე ზომები, ნაზი, აბრეშუმისებრი, ხშირი ბალანი. ეს არის კარგი აღნაგობის, სპორტული ძაღლი, რომელიც კარგად გრძნობს თავს, როგორც ქალაქში, ასევე სოფელში. თუმცა ის ყოველთვის ცდილობს პატრონით მანიპულირებას.
ისევე, როგორც მინიატურული ძაღლების უმეტესობა, პაპილიონს ხშირად აქვს მუხლის სახსრის ამოვარდნილობა. პაპილიონი კარგად უძლებს სიცხეს, კარგი მოდარაჯეა, მის ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება, აქვს ზურგისკენ დახვეული, გრძელი ბალნით დაფარული კუდი, რომელიც ყოველდღე საჭიროებს ვარცხნას, მრგვალი, მუქი, საშუალო ზომის თვალები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შპიცისმაგვარი ძაღლები კატეგორია:ფრანგული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ვაჟა აბაკელია
ვაჟა აბაკელია (დ. 26 ოქტომბერი, 1948, მარტვილი — გ. 12 ივლისი, 2019) — ქართველი იურისტი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი და თანანმდებობის პირი. 1990-1991 წლებში იყო   საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1948 წლის 26 ოქტომბერს, ქალაქ მარტვილში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
იყო თბილისის პარტიული ორგანიზაციების მუშაკი 1971-1979 წლებში. 1980-1990 წლებში მუშაობდა მოსამართლედ. 1991 წელს იყო საქართველოს გენერალური პროკურორი. 1990-1991 წლებში კი საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის მოადგილე, ასევე სისხლის სამართლის კოლეგიის თავმჯდომარე. თბილისის ნაძალადევის რაიონის სახალხო მოსამართლე, მარტვილის სახალხო დეპუტატთა რაისაბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე, საქართველოს კპ მარტვილის რაიკომის მდივანი.
ეწეოდა სამეცნიერო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას. იყო კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დეკანის მოადგილე, იუსტიციის ნამდვილი სახელმწიფო მრჩეველი, იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი და პროფესორი.
გარდაიცვალა 2019 წლის 12 ივლისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 26 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
მასტერსი 2007 (სნუკერი)
მასტერსი 2007 (Masters 2007, აგრეთვე ცნობილია, როგორც SAGA Insurance Masters 2007 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდებოდა 2007 წლის 14 იანვრიდან 21 იანვრამდე უემბლი არენაზე, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა რონი ო’სალივანი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა დინ ჯუნხუი ანგარიშით 10:3.
შარშანდელი მასტერსისგან განსხვავებით, 2007 წლის მასტერსზე 19-მა მოთამაშემ მიიღო მონაწილეობა. ტოპ-16-ის სნუკერისტები ავტომატურად გადიოდნენ მთავარ ტურნირზე კვალიფიკაციის გარეშე, მაგრამ ბოლო სამი ნომერი პლეი-ოფში მოსახვედრად თამაშობდა უაილდკარდ რაუნდს საკვალიფიკაციო ტურნირის გამარჯვებულსა და იმ ორ მოთამაშესთან, რომლებმაც სპეციალური მოსაწვევი მიიღეს ტურნირზე.
მინი|მარჯვნივ|2007 წლის მასტერსის პირველი რაუნდის მატჩი [[მეთიუ სტივენსი|მეთიუ სტივენსსა და სტივენ ჰენდრის შორის]]
უაილდკარდ რაუნდი
შესარჩევ მატჩებში თამაშობენ სნუკერისტები, რომლებმაც მიიღეს უაილდკარდი და ტოპ-16-ეულის უკანასკნელი სამი სნუკერისტი.
სქოლიო
კატეგორია:მასტერსი (სნუკერი) კატეგორია:2007 წელი სნუკერში
ძმები მარტინების სახლი
ისტორია
მინი|left|150px|კუთხის კოშკურა ორსართულიანი წითელი აგურის შენობა აგებულია 1893 წელს როსტოველი არქიტექტორის ნიკოლაი სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. სახლი აგებულია ფსევდოგოთიკური მიმდინარეობის, ეკლექტიკის სულისკვეთებით. აერთიანებს რუსულ და გერმანულ არქიტექტურულ სტილს. სახლის კუთხეში დგას წვეტიანი კოშკი.
თავდაპირველად სახლის მფლობელი იყო ბრიტანეთის ქვეშევრდომი ივან მარტინი, ხოლო შემდეგ მისი ცოლი - პ. მარტინი. შემდეგ სახლი ეკუთვნოდათ მათ შვილებს - ვასილის, გიორგისა და ივანეს. მარტინების ოჯახს დონის როსტოვში ეკუთვნოდათ მექანიკური ქარხანა „ჯონ მარტინი და Кº“, რომელიც სახლის მახლობლად მდებარეობდა. 1910-იან წლებში გიორგი მარტინი იყო აშშ-ის კონსული.
1920-იან წლებში მოხდა ძმები მარტინების სახლის ნაციონალიზაცია. პირველ სართულზე განათავსეს სხვადასხვა დაწესებულებები, ხოლო მეორე სართულზე კომუნალური ბინები. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობას ჩაუტარეს რესტავრაცია, რომლის შედეგადაც დაიკარგა სახურავზე არსებული ფანჯარა. 1980-1990-იან წლებში შენობაში განთავსებული იყო მხატვართა სახლი, იქვე მდებარეობდა სალონი-მაღაზია, გამოფენა-ვერნისაჟი და ანტიკვარიული ფარდული.
2007 წლიდან ნაგებობა მიხეილ შოლოხოვის სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალის ბალანსზეა, რის შემდეგაც დაიწყო მისი რესტავრაცია. იგეგმება, რომ სარემონტო სამუშაოების დასრულების შემდეგ ძმები მარტინების სახლში განთავსდეს მუზეუმის ფილიალი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (შჩეპა)
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (Церковь Николая Чудотворца) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნის დასაწყისში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის არბატის რაიონში.
ზარიჩნეს რაიონი
ზარიჩნეს რაიონი (Зарі́чненський район) — რაიონი უკრაინაში, რივნეს ოლქში. მისი ფართობია 1 442 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 35 293 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 24,2 კაცს კმ²-ზე. ზარიჩნეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზარიჩნე.
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (შჩეპა)
ეკლესია აგებულია 1686 წელს. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, ხოლო ეგვტერები სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველის სახელზე.
ზარიჩნეს რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის რაიონები
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (შჩეპა)
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
გიორგი მალაშხია
გიორგი მალაშხია (დ. 18 მარტი, 1934, ნაკიფუ, წალენჯიხის რაიონი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ეკონომისტი, ფილოსოფოსი, სოციოლოგი, პუბლიცისტი და პოეტი. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1997), პროფესორი (1998), საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში (1975), საქართველოს ეკონომიკურ მეცნიერებათა და სხვა დარგობრივ მეცნიერებათა აკადემიკოსი.
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (შჩეპა)
ისტორია
ტაძრის ისტორია სათავეს იღებს 1649 წლიდან, როდესაც ამ ადგილზე ააშენეს ხის ეკლესია, რომელიც აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ამავე საუკუნეში ხის ეკლესია დაიწვა, ხოლო მის ადგილზე მრევლის თანხებით 1686 წელს ააგეს ახალი ქვის ტაძარი. 1773 წელს წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიის ძირითად საკურთხეველს მიაშენეს სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველის ეგვტერები.
გიორგი მალაშხია
ბიოგრაფია
გიორგი მალაშხია დაიბადა 1934 წლის 18 მარტს სოფელ ნაკიფუში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი 1957 წელს. 1957-1961 წლებში მუშაობდა ეკონომიკურ სამსახურში კურორტ წყალტუბოში. 1961-1964 წლებში სწავლობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკის ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1966 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. 1964-2006 წლებში მუშაობდა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტებში სხვადასხვა თანამდებობაზე — უმცროს, უფროს მეცნიერ-თანმშრომლად, სექტორის, შემდეგ განყოფილების გამგედ, მთავარ მეცნიერ-თანამშრომლად; 2006-2009 წლებში იყო სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი, 1969 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორია. შეთავსებით ეწეოდა პედაგიგიურ საქმიანობას თსუ-სა და სხვა უმაღლეს სასწავლებლებში.
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (შჩეპა)
ისტორია
1812 წლის მოსკოვის ხანძრის დროს ეკლესია მნიშვნელოვნად დაზარალდა, მოგვიანებით იგი აღადგინეს მოსახლეობის სახსრებით. ამ პერიოდში მიაშენეს მოციქულ პეტრესა და პავლეს სახელობის ეგვტერი. გარდა ამისა, 1813 წელს ააშენეს სამრეკლოც. 1882 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი ფინისოვის პროექტის მიხედვით მიაშენეს ჩრდილოეთის ეგვტერი.
გიორგი მალაშხია
სამეცნიერო მოღვაწეობა
გიორგი მალაშხია არის 250-ზე მეტი მეცნიერული ნაშრომის, მათ შორის 15 მონოგრაფიის ავტორი და 2 სახელმძღვანელოს თანაავტორი. ის ასევე არის მრავალი პუბლიცისტური ნაშრომის ავტორი. მისი ნაშრომები გამოქვეყნებულია ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებზე საქართველოსა და საზღვარგარეთ. სამეცნიერო ნაშრომებისათვის მას, გარდა სახელმწიფო პრემიისა, მიღებული აქვს დარგობრივი პრემიები (1977, 1999, ორჯერ 2000), მათ შორის ნაშრომის — „მეტაეკონომიკა-ეკონომიკის ფილოსოფია“ (1999). გიორგი მალაშხია არის მრავალი საერთაშორისო სამეცნიერო ფორუმის მონაწილე საქართველოში და საზღვარგარეთ. მისი კვლევის ძირითადი მიმართულებებია: ეკონომიკური თეორის, ეკონომოკურ-ფილოსოფიური და სოცალურ-ფილოსოფიური ფუნდამენტური პრობლემები; ეკონომიკური და სოციალური განვითარების პროგნოზირება; ეკონომიკური და საზოგადოებრივი ცხოვრების ჰუმანიზაცია და მისი წანამძღვრები.
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (შჩეპა)
ისტორია
1934 წელს ეკლესია დახურეს ღვთისმსახურებისათვის. ეკლესიის შიდა ინტერიერი გადააკეთეს საამქროს ფორმატში, სადაც დიდი სამამულო ომის დროს საბრძოლო მასალებს ამზადებდნენ. მშვიდობიანობის დროს კი 1990-იან წლებამდე განთავსებული იყო გაერთიანება „სამხატვრო გრავიურა“.
გიორგი მალაშხია
სამეცნიერო მოღვაწეობა
ნაშრომით „მეტაეკონომიკა-ეკონომიკის ფილოსოფია“ გიორგი მალაშხიამ საფუძველი დაუდო ეკონომიკური კვლევის ახალ მიმართულებას — მეტაეკონომიკას. მან კლასიკური, ნეოკლასიკური და მარქსისტული თეორიებისაგან განსხვავებულად, ახლებურად ახსნა დანახარჯებზე მეტი დოვლათის, მოგების მიღების, სიმდიდრის დაგროვების წყაროები და პროცესი; დაასაბუთა, რომ წარმოების პროცესით მიღებული, გაწეულ დანახარჯებზე მეტი დოვლათი არის არა ერთი ფაქტორის — შრომის ან კაპიტალის თუ მიწის (ბუნებრივი რესურსები), არამედ წარმოების ფაქტორთა ერთობლივ მოქმედებაში მთელი წინამორბედი თაობებისა და ბუნების რესურსების უსასყიდლო (მუქთი) მონაწილეობის შედეგი; გვიჩვენა, რომ დოვლათის უსამართლო განაწილება არის მის შექმნაში შეტანილი წვლილის ზევით დოვლათის მითვისება, რასაც განაპირობებს ეკონომიკური ძალაუფლება — წარმოების საშუალებებზე კერძო საკუთრება და მეწარმეობრივი (ორგანიზატორული) ფუნქცია; აჩვენა დოვლათის განაწილებისა და გადანაწილების არსებული სისტემის უსამართლობა, ასევე ის, რომ კაპიტალის მფლობელთა მიერ მიღებული მოგების დიდი ნაწილი საზოგადოებას უბრუნება ინვესტიციების, ქველმოქმედების და სხვა სახით და იღებს საზოგადოებრივ სახიათს; მან შეიმუშავა გაცვლის ეკვივალენტურობისა და გაცვლის სფეროში წესრიგის ორიგინალური თვალსაზრისი; ჩამოაყალიბა სოციალური ენერგიის, როგორც საზოგადოებრივ დოვლათის შექმნისა და ზრდის წყაროს, ადამიანთა საქმიანობის ეკონომიკური შედეგების საბოლოოდ სოციალურ სიკეთედ ტრანსფორმაციის, ეკონომიკური ზრდისა და კეთილდღეობის თანაფარდობის ახლებური გაგება, ინკლუზიური ზრდის აუცილებლობა; შექმნა ეკონომიკურ და სოციალურ პროცესებში მოხმარების შედეგიანობისა და კულტურის, ზომიერების როლის კონცეფცია; ცვლილებები შეიტანა ადამიანთა მოთხოვნილებების კლასიფიკაციაში; წარმოაჩინა სოციოგენეტიკური, განვითარების დონის შენახვის, სიმდიდრის ზრდის (დაგროვების), ასევე რიგი სხვა ობიექტური ეკონომიკური კანონის მოქმედება; წარმოადგინა საზოგადოების განვითარებაში გლობლურ ტრანსფორმაციათა ადგილისა და შედეგების ორიგინალური კონცეფცია; ეკონომიკური და სოციალური დოვლათის სამართლიანი განაწილების კანონი და პირობები, უსამართლობისა და ზომაზე მეტი ქონებრივი უთანასწორობის მიზეზები, მათი აღკვეთის გარდუალობა და გზები;
ყაბარდას, ბალყარეთისა და ყარაჩაის გაერთიანებული ვილაიეთი
ჯგუფმა თავისი ადრეული წევრების უმეტესობა ბალყარელებისგან შეადგინა, რომლებიც რესპუბლიკაში უმცირესობას წარმოადგენდნენ. 2005 წლიდან 2010 წლამდე მათი დიდი ხნის ლიდერი ანზორ ასტემიროვი (ემირ საიფულაჰ) ყაბარდოელი იყო. წევრები სხვა ეთნიკურ ჯგუფებსაც შეადგენდნენ, როგორებიცაა ყარაჩაელები და რუსები. ჯგუფს სახელი ეწოდა მე -7 საუკუნის იარმუკის ბრძოლის მიხედვით.
გიორგი მალაშხია
სამეცნიერო მოღვაწეობა
გიორგი მალაშხიამ დაასაბუთა ეკონომიკური და სოციალური დოვლათის სამართლიანი განაწილების კანონი და პირობები, უსამართლობისა და ზომაზე მეტი ქონებრივი უთანასწორობის მიზეზები, მათი აღკვეთის გარდუალობა და გზები; ჩამოაყალიბა სიმდიდრის სასარგებლო პოტენციალის სრულად გამოყენების მნიშვნელობა ზომიერების პრინციპის დაცვით და პირადი სიმდიდრის ზედმეტობისას სარგებლობის დანაკარგების, უქმი (რეალურ სარგებლობას მოკლებული) ეკონომიკის არსებობისა და თავიდან აცილების წანამძღვრები. ორიგინალურად ახსნა ადამიანთა რაციონალური ეკონომიკური ქცევა, მოხმარების კულტურის ამაღლების როლი ცხოვრების გაუმჯობესებაში, საყოველთაო კეთილდღეობის შეუძლებლობა დოვლათის სამართლიანი განაწილებისა და ზომიერი (გონივრული) მოხმარების გარეშე; აჩვენა  უზომო  უთანაბრობა როგორც   სრულყოფილი  დემოკრატიისა და თავისუფლების ბარიერი;    ნივთებზე ადამიანის  მეტისმეტი  დამოკიდებულება   როგორც  სოციალური პათოლოგია;  შეიმუშავა ინსტიტუციური ეკონომიკის რიგი ინოვაციური  იდეა. საქართველოს სოციალურ-ეკონომიკური პროგრესის დაჩქარების პირობები და ა.შ. , გამოიკვლია საზოგადოებრივი ინსტიტუტების როლი თანამედროვე ეტაპზე და გვიჩვენა მათი ადგილი გლობალური მეტამორფოზების პროცესში.
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (შჩეპა)
ისტორია
1993 წელს შენობა დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ღვთისმსახურება აღსდგა 1994 წელს, ხოლო 1999-2002 წელს მიმდინარეობდა მასშტაბური რეკონსტრუქცია. აღადგინეს კოშკი, გუმბათი და სამრეკლო. 2008 წელს დასრულდა კანკელის აღდგენის სამუშაოები. ტაძარი აკურთხეს 2008 წლის 22 აპრილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
გიორგი მალაშხია
სამეცნიერო მოღვაწეობა
სხვადასხვა დროს ქართულ ჟურნალებსა და გაზეთებში ქვეყნდებოდა მისი ლექსები. 2016 წელს გამოიცა რჩეული ლექსების კრებული „სულის ამბოხი. ცხოვრების ფილოსოფია. ფიქრები ლექსებად“. გიორგი მალაშხია იყო ან არის საერთაშორისო ჟურნალების „Homo Esperans“ (სანქტ-პეტერბურგი), „ეკონომიკა“, „ბიზნეს ინჯინირინგი“, „სოციალური ეკონომიკა“ (თბილისი) სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:ქართველი სოციოლოგები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები გიორგი
ყაბარდას, ბალყარეთისა და ყარაჩაის გაერთიანებული ვილაიეთი
წარმოშობა
ჯგუფი ჩამოყალიბდა როგორც ომიერი არაძალადობრივი ორგანიზაცია, რომელსაც ისლამური ცენტრი დაარქვეს 1993 წელს. ჯგუფს ეწოდა ყაბარდო-ბალყარეთის ჯამაატი, როდესაც 1997 წელს ორიგინალი სახელით დარეგისტრირების უფლება აღარ მისცეს. ჯგუბის მიზნები თანდათანობით შეიცვალა და ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკის დიდი ხნის მმართველ ვალერი კოკოვზე გადაირთო. ის რესპუბლიკაში ერთადერთ მეჩეთს აკონტროლებდა და განურჩევლად და სასტიკად ავიწროებს მათ.
იარმუკი დაარსდა, როგორც 30 ბალყარელისა და ყაბარდოელის გაერთიანება მუსლიმ ათაევის (ემირ საიფულაჰი) მეთაურობით, რომლებიც ვარჯიშობდნენ ჩეჩენ მებრძოლ რუსლან გელაევის ბანაკში პანკისის ხეობაში, საქართველოში. 2002 წელს ჯგუფი ეხმარებოდა გელაევის ძალებს ინგუშეთის რესპუბლიკაში, სოფელ გალაშკში. ყაბარდო-ბალყარეთში დაბრუნებისთანავე, ათაევმა და მისმა კაცებმა დაიწყეს გაწვევები და რადიკალიზებული ახალგაზრდების აყვანა. გაგრძელებული ზეწოლის შედეგად, ჯგუფის ლიდერი, მუსა მუკოზოევი (მუსა მუკოჟოვი) იატაკქვეშეთს შეუერთდა. ბევრი ადგილობრივი ახალგაზრდა რადიკალი შეუერთდა ისლამურ სამშვიდობო არმიას, რომელიც 1999 წელს ჩეჩნეთიდან დაღესტნის რესპუბლიკაში შეიჭრა ან ჩეჩნეთის სეპარატისტულ მხარეში იბრძოდა ჩეჩნეთის მეორე ომში.
ნალჩიკის დარბევა და შედეგები
იარმუკი იყო მთავარი ძალა, რომელიც მონაწილეობდა 2005 წელს დედაქალაქ ნალჩიკში დაახლოებით 100–200 ძირითადად გაურკვეველი ბოევიკის ბოროტულ დარბევაში, რომლის დროსაც 140 – ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა, მათ შორის 95 სავარაუდო მეამბოხე. თავდასხმის შემდეგ უამრავი ეჭვმიტანილი დააკავეს და სულ მცირე 52 გაასამართლეს. როგორც ჩანს, ჯამაათმა დაკარგა თავისი წევრების უმეტესობა, მათ შორის ლიდერის მოადგილე ილიას გორჩხანოვი. გადარჩენილები დაბრუნდნენ და 2007 წლის ბოლოს შევიდნენ ყაბარადას, ბალყარეთისა და ყარაჩაის გაერთიანებულ ვილაიეტში, რომლებიც მოქმედებდნენ არა მხოლოდ ყაბარდო-ბალყარეთში, არამედ მეზობელ რესპუბლიკაში ყარაჩაი-ჩერქეზეთში, მისი მშობლიური ყარაჩაი ჯამაათის განადგურების შემდეგ. იმ დროისთვის ვილაიეტ KBK– ს მიკუთვნებული თავდასხმების რაოდენობა შედარებით დაბალი იყო. მათი ძირითადი საქმიანობა მიზნად ისახავდა მკვლელობებს, მაგალითად ანატოლი კიაროვის მკვლელობას. გამონაკლისი იყო ცხრა რუსი მონადირის ჯგუფის დახვრეტა 2007 წლის ნოემბერში. ბოევიკები სისტემატურად განაგრძობდნენ ახალი მებრძოლების დაკომპლექტებას და იარაღის შეგროვებას.
სქოლიო
კატეგორია:ტერორისტული ორგანიზაციები კატეგორია:ტერორიზმი რუსეთში
აბრეგო
აბრეგო (Abrego) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კასკანტე
კასკანტე (Cascante) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტუდელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 63,1 კმ². მოსახლეობა — 3952 კაცი (2020 წ.).
ბონ-ჟეზუს-დუ-ამპარუ
ბონ-ჟეზუს-დუ-ამპარუ (Bom Jesus do Amparo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 491 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.07 კმ²-ზე. ფართობი 195 611 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ელ-კარმენი (სანტანდერი)
ელ-კარმენი (El Carmen) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.160 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 103 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19.81 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 914 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კევინ მირალიასი
კევინ მირალიასი (Kevin Mirallas; დ. 5 ოქტომბერი, 1987, ლიეჟი) — ბელგიელი ფეხბურთელი, ბელგიის ეროვნული ნაკრების წევრი. 2012 წელს გახდა საბერძნეთის სუპერლიგის ბომბარდირი. 2014 წელს მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო ჩემპიონატზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ბელგიელი ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ლილის ფეხბურთელები კატეგორია:ევერტონის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 5 ოქტომბერი
ვანიონ დარასელი
ვანიონ ალექსის ძე დარასელი (დ. 25 მაისი, 1909, კახათი, ახლანდელი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — გ. 13 აპრილი, 1954, თბილისი) — ქართველი მწერალი და დრამატურგი.
ბიოგრაფია
პირველდაწყებითი განათლება მშობლიური სოფლის სკოლაში მიიღო. 1923 წელს სწავლა განაგრძო ბათუმის ჰუმანიტარულ ტექნიკუმში, რომელიც დაამთავრა 1927 წელს და დაიწყო მასწავლებლობა. შემდეგ გაიწვიეს საბჭოთა არმიის რიგებში, სადაც 1935 წლამდე იმყოფებოდა.
1934 წელს ქუთაისში გამოდის მწერლის პირველი კრებული. დონის-როსტოვში რუსულად გამოიცა რომანი „ჩემი შვილი“. აქვე დაინტერესდა და შეაგროვა მასალები ვასილ კიკვიძეზე, რასაც შედეგად მოჰყვა შესანიშნავი დრამატული ნაწარმოების „კიკვიძე“, რომელმაც პოპულარობა მოუტანა ავტორს. სხვადასხვა დროს იდგმებოდა დრამატურგის პიესები „გამახარე“, „უფროსი ძმა“, „ოცნება“ და სხვა. დაჯილდოვებული იყო წითელი ვარსკვლავის ორდენით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია: ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 1954
სსრ კავშირის საბჭოების ყრილობები
სსრ კავშირის საბჭოების ყრილობების ჩატარების თარიღები:
Mystrium
Mystrium — ჭიანჭველათა გვარი Amblyoponinae-ს ქვეოჯახიდან.
გავრცელება
გვარი გავრცელებულია პანტროპიკულ არეალში.
სისტემატიკა
ცნობილია დაახლოებით 10 სახეობა. ადრე აკუთვნებდნენ -ის ქვეოჯახს.
იოსებ ხეიფიცი
ბიოგრაფია
1927 წელს დაამთავრა ლენინგრადის საეკრანო ხელოვნების ტექნიკუმი, ხოლო 1928 წელს ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის კინოფაკულტეტი. კინოში მოღვაწეობა დაიწყო 1928 წლიდან. შემდეგ. 1950 წლამდე მუშაობდა რეჟისორ ალექსანდრე ზარხისთან ერთად. მის ფილმებში გადაღებული არიან ქართველი მსახიობები აკაკი ხორავა და მიხეილ გელოვანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მარტი კატეგორია:საბჭოთა კინორეჟისორები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
არბოლედასი
არბოლედასი (Arboledas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
შამონინო
შამონინო (Шамонино; Шамонин) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება რუსკო-იურმაშის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 27 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იურმაშიდან 12 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 258 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ზდოლბუნივის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის რაიონები
სრულიად რუსეთის საბჭოების ყრილობები
სრულიად რუსეთის საბჭოების ყრილობების ჩატარების თარიღები:
სიმპატია
სიმპატია — ძველი თბილისის სარდაფში განლაგებულ რესტორნებს შორის, რომელთაც ეგზოტიკური დასახელება ჰქონდათ „სიმპატია“ იმით გამორჩეოდა, რომ იგი ძველი თბილისის ერთ-ერთი ადგილი იყო, სადაც დროდადრო იკრიბებოდნენ გამოჩენილი პიროვნებები. აქ შემოსვლა უყვარდათ იოსებ გრიშაშვილს, შალვა დადიანს, ლადო გუდიაშვილს, გოგლა ლეონიძეს, გალაქტიონს... მაიაკოვსკი და ესენინი სულ რამდენიმეჯერ შეხვდნენ ერთმანეთს და ერთი ასეთი შეხვედრა 1924 წელს „სიმპატიაში“ მოეწყო. თაღებითა და კამარებით გადახურული ეს მოკრძალებული სარდაფი პუშკინის ქუჩაზე მდებარეობს. სარდაფის კედლებზე მუქ ფონზე გამოსახულნი იყვნენ შოთა რუსთაველი, ალექსანდრე პუშკინი, უილიამ შექსპირი, ქრისტეფორე კოლუმბი... გულუბრყვილოდ შესრულებულ პორტრეტებს აღმოსავლური იერი გადაჰკრავდა. ახლა სარდაფის კედლები ზეთის საღებავითაა დაფარული. ვინ იცის, იქნებ მისი ფენის ქვეშ ჯერ კიდევ არის შემორჩენილი ძველი ნახატების ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი თბილისი
ბოჩალემა
ბოჩალემა (Bochalema) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 558 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 171 კმ²-ია.
კრომნის ციხე
კრომნის ციხე — ციხე თურქეთში. მდებარეობს გუმუშხანეს ჩრდილო-აღმოსავლეთით იაღლი დერეს ხეობაში, თანამედროვე სოფელ კრომნში. იგი გუმუშხანეს ცენტრიდან 18 კილომეტრითაა დაშორებული.
იმ უბანს სადაც ციხე მდებარეობს ადგილობივი მოსახლეობა ,,კრომნ შამანლას“ უბანს უწოდებს. ციხე საშუალო ზომისაა. კლდოვანი ბორცვის კონფიგურაცია განსაზღვრავს და ოვალისებრი მოყვანლობა აქვს მის გეგმას. აგებულია მდინარის სანაპიროდან დაახლოებით 300 მეტრის მანძილზე აზიდულ კოლატის მთის ყველაზე შემაღლებულ ადგილზე. დამხრობილია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. ჩრდილო-დასავლეთიდან შემორტყმულია ფრიალო კლდითა და ეროზიული ქანებით. კლდოვან რელიეფზე მორგებული გალავნის კედლები სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ ოვალურად მიუყვება და 10 მეტრის მაძილზეა შემორჩენილი. სამხრეთიდან დასავლეთისაკენ მიმართული გალავნის კედელიც 8 მეტრის სიგრძეზეა შემონახული. დანარჩენი მხარეები საკუთრივ კლდეა. დღეისთვის არ ფიქსირდება ციხეში შესასვლელი. ციხის ჩრდილოეთი გალავნის კედელი ცენტრალურ ნაწილში საძირკვლის დონემდეა მორღვეული. აღმოსავლეთის მხარეს დაცული კედლის სიმაღლე 8 მეტრია, ხოლო დასავლეთით 3-4 მეტრს შორის მერყეობს. შედარებით კარგადაა დაცული გალავნის აღმოსავლეთი კედელი. მისი სიმაღლე კლდოვანი კონფიგურაციის გამო სხვადასხვაა. ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში 9 მეტრამდე აღწევს, ხოლო სამხრეთის მხარეს 4 მეტრს. გალავნის კედლები ნაშენია უხეშად დამუშავებული ქვებით. ქვების წყობა არაწესიერია. ციხეს ეტყობა სხვადასხვა დროს გადაკეთების კვალი.
გალავნის კედლებში შემორჩენილი წყობის მიხედვით ჩანს, რომ იგი სულ ცოტა სამჯერააა განადგურებული და აღდგენილი. ციხის ადრეული წყობები, რომლის მცირე ნაწილი დღემდეა შემონახული, ქვისა და დუღაბის ფერით, ასევე სამშენებლო მასალით, სრულიად განსხვავდება დანარჩენისაგან. მათი ნაშთები აქა-იქ 1 მეტრის, ზოგან 2 მეტრის სიმაღლემდეა დაცული. შემდეგი სამშენებლო ფენა აშკარად განსხვავდება ზედა და ქვედა სამშენებლო შრეებისაგან. აქ წყობაში გამოყენებულია სტანდარტული საშუალო ზომის ქვები, რომლის გარე ზედაპირი ჩამოსწორებულია. წყობაში ჭარბადაა გამოყენებული ღია-თეთრი ფერის კირი. მასაც ემჩნევა ნგრევის კვალი. მოგვიანებით ამ წყობაზე დაუშენებიათ კლდის ფლეთილი ქვებისაგან გამართული კედლები, სადაც კირის მასა მხოლოდ შიგა სივრცეში ფიქსირდება. მშენებლობის სამივე პერიოდი ერთიმეორისაგან კარგად განირჩევა. ვფიქრობთ ადრეული წყობები უნდა წარმოადგენდეს ყველაზე ძველს და არაა გამორიცხული იგი ადგილობრივების მიერ იყოს გამართული. ციხის სტრატეგიული ადგილმდებარეობიდან გამომდინარე იგი გამოყენებული ჩანს მოგვიანო, როგორც ბიზანტიურ, ისე ოსმალურ ეპოქებშიც. გამოყენების ეს კვალი კარგადაა ასახული გალავნის კედლებშიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
ფინური შპიცი
ფინური შპიცი (Suomenpystykorva) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ფინეთში უძველეს ხანაში.
ფინური შპიცის მსგავსი ძაღლები, შესაძლოა თან ახლდნენ ფინელების წინაპრებს, როდესაც ისინი პირველად მივიდნენ თანამედროვე ფინეთის ტერიტორიაზე. საუკუნეების მანძილზე ეს ჯიში ფინეთის და კარელიის აღმოსავლეთ ნაწილში ბინადრობდა, რევოლუციის შემდეგ კარელიაში მცხოვრებ ძაღლებს კარელიურ-ფინურ ლაიკებს უწოდებდნენ.
ეს თითქმის კატასავით დამოუკიდებელი, შრომისმოყვარე და ფინეთში პოპულარული მონადირე ძაღლია. გააჩნია გასაოცარი ხმა, რაც კიდევ ერთი დადებითი თვისებაა მის დარაჯობის და ნადირობის ნიჭთან ერთად. ტყეში მიწაზე დგომისას, მას ესმის ფრინველის ფრთების ხმა და იმ ხესთან მიდის, რომელზეც ფრინველი დაჯდა, ამის შემდეგ განუწყვეტლივ ყეფს, სანამ მონადირე არ მოვა. ზუსტად ასევე ნადირობს შპიცი ციყვებზე.
დამოუკიდებელ და მამაც შპიცებს ძლიერ ყინვაშიც კი უყვარს მუშაობა. მას აქვს ძლიერი უკანა თათები, თითებს შორის ბეწვია, აქვს პატარა, წაწვეტებული ყურები, თვალები საშუალო ზომისაა, მუქი, ცოცხალი. კუდი ზურგისკენაა დახვეული. ეს წინდახედული, მაგრამ მხიარული, საშუალო ზომის ძაღლი ძალიან პოპულარულია დიდ ბრიტანეთსა და ჩრდილოეთ ამერიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შპიცისმაგვარი ძაღლები კატეგორია:ფინური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ანრი გრეგუარი
ბიოგრაფია
დაიბადა ვოეში (ლუნევილის ახლოს) ღარიბი გლეხის ოჯახში. შეუდგა სასულიერო კარიერას. სახელი გაითქვა 1788 წელს ებრაელების უფლებათა შესახებ გამოქვეყნებული ესეთი. 1789 წელს გენერალური შტატების დეპუტატად აირჩიეს სასულიერო წოდებიდან. საფრანგეთის დიდი რევოლუციის დასაწყისში იღვწოდა ეროვნულ კრებაში სასულიერო წოდების წარმომადგენლების ერთიანობისთვის, მოითხოვდა ებრაელებისთვის მოქალაქეობის მინიჭებას და მონობის გაუქმებას. გამოდიოდა ეკლესიის ნაციონალიზაციის პოლიტიკის ზოგიერთი ასპექტის წინააღმდეგ, თუმცა 1790 წლის ივლისში შესაბამისი საკანონმდებლო აქტის მიღების შემდეგ რჩებოდა რევოლუციის ერთგული. მოგვიანებით დაინიშნა „კონსტიტუციურ ეპისკოპოსად“ ლუარსა და შერში.
როგორც ეროვნული კონვენტის წევრი, 1792 წლის სექტემბერში გრეგუარი გამოვიდა მონარქიის გაუქმების წინადადებით, ხოლო ნოემბერში მოითხოვა ლუი XVI-ს გასამართლება. 1793-1794 დექრისტიანიზაციის კამპანიის დროს განაგრძობდა საეკლესიო სამოსლის ტარებას და ღიად აცხადებდა საკუთარ რწმენას. საზოგადოებრივი განათლების კომიტეტში მუშაობისას ცდილობდა გადაერჩინა სამონასტრო ბიბლიოთეკები და რელიგიურ თემაზე შექმნილი ხელოვნების ნიმუშები. 1794 წლის ივლისში იაკობინელების რადიკალური რეჟიმის დამხობის შემდეგ ხელი შეუწყო აღმსარებლობის თავისუფლების აღდგენას და ხელმძღვანელობდა „კონსტიტუციური ეკლესიის“ რეორგანიზაციას. 1799 წელს გრეგუარი წინააღმდეგი იყო 18 ბრიუმერის გადატრიალების, რომელმაც გენერალი ნაპოლეონ ბონაპარტი ხელისუფლებაში მოიყვანა. 1801 წელს სენატში მისი არჩევა ნაპოლეონის კონსულობის და იმავე წლის პაპთან გაფორმებული კონკორდატის წინააღმდეგ მიმართული საპროტესტო ნაბიჯი იყო. 1804 წელს გრეგუარმა ხმა მისცა ნაპოლეონის იმპერატორად გამოცხადების წინააღმდეგ. 1807 წელს ის იყო ნაპოლეონის მიერ მოწვეული სინედრიონის ებრაელი წარმომადგენლების მრჩეველი. გრეგუარი ემხრობოდა საფრანგეთის კოლონიის ჰაიტის დამოუკიდებლობას, ხოლო მისი აბოლიციონისტური ნაშრომი „ზანგური ლიტერატურა“ („De la littérature des Nègres“, 1808) ამტკიცებდა, რომ ზანგებს ჰქონდათ ისეთივე ინტელექტუალური შესაძლებლობები, როგორც თეთრკანიანებს. 1815 წელს ბურბონთა მეორე რესტავრაციის შემდეგ მტკიცედ იცავდა საკუთარ შეხედულებებს სამოქალაქო უფლებებისა და კონსტიტუციის შესახებ. 1819 წელს აირჩიეს დეპუტატად, მაგრამ ხელისუფლებამ არჩევნების შედეგი გააუქმა. დევნის მიუხედავად გრეგუარი ინარჩუნებდა გავლენას ლიბერალურ წრეებში. სიცოცხლის უკანასკნელი წლები ლიტერატურულ საქმიანობას და იმ დროის ინტელექტუალებთან მიმოწერას დაუთმო. გარდაიცვალა 1831 წელს. დაკრძალულია მონპარნასის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1750 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1831 კატეგორია:ფრანგი სასულიერო მოღვაწეები კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუციის ფიგურები კატეგორია:საფრანგეთის პირველი იმპერია კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერები
სინტრუენიგო
სინტრუენიგო (Cintruénigo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტუდელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,4 კმ². მოსახლეობა — 8026 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ცხოვრება მშვენიერია
ცხოვრება მშვენიერია (La vita è bella) — 1997 წლის იტალიური კომედიურ-დრამატული ფილმი. ფილმმა კრიტიკოსთა მოწონება დაიმსახურა და კომერციულად წარმატებული იყო.
სიუჟეტი
მეორე მსოფლიო ომის დროს იტალიელ ებრაელს, გვიდო ორეფიჩეს დაიჭერენ და საკონცენტრაციო ბანაკში გააგზავნიან. იტალიელი მეუღლე ნებაყოფლობით გაყვება ქმარს. მათ მცირეწლოვანი შვილი ახლავთ თან. რათა ბავშვმა ომის საშინელებები არ იგრძნოს, მამა ატყუებს, რომ ეს ყველაფერი თამაშია და გამარჯვებული ის იქნება, ვინც ზედამხედველებს ყველაზე უკეთ დაემალება. გვიდო ყველაფერს აკეთებს, რომ ბავშვმა ტყუილი დაიჯეროს და ცოცხალი გადარჩეს.
ჯილდოები
ოსკარი
სეზარი
კანის კინოფესტივალი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:1997 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები ჰოლოკოსტის შესახებ კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:რობერტო ბენინის ფილმები
შემიაკი
შემიაკი (Шемяк; Шемәк) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება შემიაკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 47 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ალკინოდან 19 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 428 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
კატას-ალტასი
კატას-ალტასი (Catas Altas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 745 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 846 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.19 კმ²-ზე. ფართობი 240 042 კმ²-ია.
ელ-გუაკამაიო
ელ-გუაკამაიო (El Guacamayo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.075 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 256 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18.49 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 122 კმ²-ია.
კატას-ალტასი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
აგონია და ექსტაზი (რომანი)
აგონია და ექსტაზი  — ირვინგ სტოუნის ბიოგრაფიული რომანი, რომელშიც მიქელანჯელო ბუონაროტის ცხოვრების შესახებ მოგვითხრობს.
ირვინგ სტოუნმა რამდენიმე ბიოგრაფიული რომანი დაწერა, მაგრამ ,,აგონია და ექსტაზი" და ,,წყურვილი სიცოცხლისა" მისი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებებია.