cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Wall
წარმატება
გამოსვლისთანავე დისკმა წარმატება მოიპოვა. მეოთხე კვირას იგი მოხვდა ამერიკული Billboard-ის 200 პოპულარული დისკის სიის #1 ადგილზე (#53 ადგილიდან), ხოლო ბრიტანეთში - #3 იყო. მსოფლიო მასშტაბით გაიყიდა მისი დაახლოებით 15 მილიონი ასლი, ხოლო შტატებში მან მოიპოვა 23 გზის პლატინის სტატუსი (ანუ 11.5 მილიონი დისკის გაყიდვისთვის მხოლოდ შტატებში). აქედან გამომდინარე, The Wall ითვლება ამ ქვეყანაში ყველაზე გაყიდვად ორმაგ ალბომად და არაამერიკელი შემსრულების რიგით მესამე დისკად აშშ-ში გაყიდვების მხრივ.
გარეკანი
რიჩარდ რაიტი არ იყო ერთადერთი ადამიანი, რომელიც პინკ ფლოიდს მოარიდეს. მისი ბედი სტორმ თორგერსონმაც გაიზიარა. ამიტომ თავად როჯერმა მოიფიქრა ეს თეთრი აგურებისგან შემდგარი კედლის კონცეფცია, ყოველგვარი წარწერის გარეშე. მიუხედავად ამისა, გამჭვირვალე შეფუთვაზე მაინც ეწერა „Pink Floyd The Wall“.
ორიგინალური გამოცემის კონვერტი იშლებოდა შუაზე, თითოეულ განყოფილებაში იდო ერთი კონვერტი ფირფიტით. ამ კონვერტების ორივე მხარეს გამოტანილი იყო სიმღერების ტექსტები. მთავარი კონვერტის გაშლაზე - კედელი და ცარიელი ადგილები მასში - ალბომის პერსონაჟების, დედის, მეუღლის, მასწავლებლის და თავად პინკის სახით.
ალბომის 1994 წლის გამოცემას ახლავს სიმღერის ყველა ტექსტი, ხელნაწერი სახით. ტექსტების შემდეგ, ბუკლეტის თითქმის ბოლო გვერდზე ხელნაწერი სახე აქვს Harvest-ის ლოგოტიპსაც. ხელნაწერ სახეს ასევე ატარებს უკანასკნელ გვერდზე სხვადასხვა ფერებში გამოტანილი შემსრულებლების და სტუდიური პერსონალის ნუსხა. ამ გამოცემაში (და CD-ების ყველა წინა გამოცემაში) მთავარ გარეკანს ემატება ჯგუფის სახელწოდება და ალბომის სათაური.
2011 წლის გამოცემაში ასევე გამოყენებულია ჯერალდ სკარფის ანიმაციური სეგმენტის კადრი - ადამიანი, რომელიც ფრენისას ამსხვრევს კედელს. ეს კადრი, გარდა ფილმისა „პინკ ფლოიდი: კედელი“, შეტანილია სიმღერის „Welcome to the Machine“ პრომო-ფილმში. 2011 წლის გამოცემაში ჯგუფის და ალბომის სახელწოდებები ნაცვლად შავისა, წარმოდგენილია წითელი ფერით.
სქოლიო
კატეგორია:Harvest Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:პინკ ფლოიდის ალბომები კატეგორია:1979 წლის ალბომები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივიდ გილმორის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯეიმზ გათრის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები როჯერ უოტერსის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ბობ ეზრინის პროდიუსერობით კატეგორია:როკ-ოპერები კატეგორია:The Wall
მინისტრი
მინისტრი — მთავრობის წევრი, სამინისტროს ხელმძღვანელი, რომელიც ქვეყნის კანონმდებლობის შესაბამისად იღებს გადაწყვეტილებას მისი კომპეტენციისათვის მიკუთვნებულ საკითხებზე. მინისტრი ხელმძღვანელობს სამინისტროს, წარმართავს მის საქმიანობას, თვალ-ყურს ადევნებს სამინისტროს სტრუქტურული ერთეულების საქმიანობას, თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს სამინისტროს საშტატო განრიგით გათვალისწინებულ საჯარო მოხელეებს, პრემიერ მინისტრს წარუდგენს წინადადებას სამინისტროს წლიური შემოსავლისა და გასავლის საკითხებზე, წარუდგენს ანგარიშს სამინისტროს საქმიანობის შესახებ.
მინისტრი საქართველოში
საქართველოში მინისტრი არის სამინისტროს ხელმძღვანელი, რომელიც საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად იღებს გადაწყვეტილებას მისი კომპეტენციისათვის მიკუთვნებულ საკითხებზე. მისი კომპეტენცია და უფლებამოსილებები განსაზღვრულია საქართველოს კანონში „საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ“.
უფლებამოსილებები
„საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-20 მუხლის მიხედვით, მინისტრი:
თუ სამინისტროს გამგებლობის სფეროსთვის მიკუთვნებული საკითხი ეხება აგრეთვე სხვა სამინისტროს, მინისტრი გადაწყვეტილებას ათანხმებს შესაბამის მინისტრთან. თანხმობის მიუღწევლობის შემთხვევაში საკითხი განიხილება მთავრობის სხდომაზე.
მინისტრი პასუხისმგებელია სახელმწიფო ქონების დაცვისა და გამოყენებისათვის და ორგანიზებას უწევს ამ საქმიანობას საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.
მინისტრს შეუძლია თავისი მმართველობის სფეროში შექმნას კომისიები და საბჭოები სათათბირო უფლებით და განსაზღვროს მათი მოვალეობანი და საქმიანობის წესი.
საქართველოს კონსტიტუციის 812 მუხლის შესაბამისად, მინისტრი კანონის საფუძველზე და მის შესასრულებლად გამოსცემს ბრძანებებს. მინისტრი, რომელიც ხელს აწერს ბრძანებას, პასუხისმგებელია მისი კანონიერებისა და მიზანშეწონილობისათვის.
უფლებამოსილების შეწყვეტა
მინისტრს უფლებამოსილება უწყდება გადადგომისას, გარდაცვალებისას, თანამდებობიდან პრემიერ-მინისტრის აქტის საფუძველზე გათავისუფლებისას, მის მიმართ სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენის კანონიერ ძალაში შესვლისას, მთავრობის მიერ უფლებამოსილების მოხსნისას, საქართველოს კონსტიტუციის 64-ე მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით.
მინისტრი გადადგომის შესახებ განცხადებით მიმართავს საქართველოს პრეზიდენტს. მინისტრს შეუძლია გადადგეს, თუ არსებობს პრეზიდენტის ან საქართველოს პარლამენტის გადაწყვეტილებისადმი პრინციპული უთანხმოება, საჯარო სამსახურში ყოფნის მიზანშეუწონლობა მრწამსის გამო, კანონსაწინააღმდეგო გადაწყვეტილების შესრულების იძულება, რამაც შეიძლება მნიშვნელოვანი მატერიალური თუ მორალური ზიანი გამოიწვიოს, აგრეთვე ჯანმრთელობის ისეთი მდგომარეობისას, რომელიც ხელს უშლის სამსახურებრივი უფლებამოსილების აღსრულებას.
მინისტრის გადადგომის ან გადადგომაზე მოტივირებული უარის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს პრეზიდენტი. გადაწყვეტილება გადადგომაზე თანხმობის ან უარის შესახებ მიიღება ერთი თვის ვადაში. გადადგომაზე მოტივირებული უარის შემთხვევაში მინისტრი ვალდებულია გააგრძელოს სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულება. ის ამავე დროს ინარჩუნებს უფლებას, გათავისუფლდეს თანამდებობიდან პირადი განცხადების საფუძველზე, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.
მინისტრის მოადგილეები
მინისტრს ჰყავს პირველი მოადგილე და მოადგილეები. მოადგილეთა რაოდენობა განისაზღვრება სამინისტროს დებულებით, ხოლო უფლებამოსილებანი — მინისტრის ბრძანებით, თუ კანონითა და მთავრობის აქტებით სხვა რამ არ არის დადგენილი. მთავრობის შემადგენლობის მიერ უფლებამოსილების მოხსნისას ან სხვა საფუძველზე მინისტრის უფლებამოსილების შეწყვეტისას მინისტრის პირველ მოადგილესა და მოადგილეებს უფლებამოსილება შეუწყდებათ მთავრობის ახალი შემადგენლობის ან მინისტრის დანიშვნისთანავე. პირველ მოადგილესა და მოადგილეებს უფლება არა აქვთ შედიოდნენ სამეწარმეო საზოგადოების ხელმძღვანელ, საკონტროლო და სარევიზიო ორგანოებში, ეწეოდნენ სამეწარმეო საქმიანობას.
მინისტრის პირველი მოადგილე ხელმძღვანელობს იმ სტრუქტურული ქვედანაყოფების საქმიანობას, რომლებიც მინისტრის ბრძანებით მის დაქვემდებარებაშია გადაცემული. იგი ხელმძღვანელობს სამინისტროს საქმიანობას და კოორდინაციას უწევს სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულებების, ტერიტორიული ორგანოებისა და სტრუქტურული ქვედანაყოფების საქმიანობას მინისტრის არყოფნისას.
პირველ მოადგილესა და მოადგილეებს, მინისტრის წარდგინებით, საქართველოს პრეზიდენტთან შეთანხმებით, თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს პრემიერ-მინისტრი. მინისტრის ერთ-ერთი მოადგილე, მინისტრის დავალებით, ახორციელებს საპარლამენტო მდივნის ფუნქციას.
სქოლიო
კატეგორია:მთავრობა
Menteri
ტუგაევო (ბურაევოს რაიონი)
ტუგაევო  (Туғай; Тугаево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 229 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 72 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (84 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
Google Web Accelerator
thumb|right|No Preview
Google Web Accelerator — Mozilla Firefox-ის გაფართოება. წარმოადგენდა პროგრამას, რომელიც იძლეოდა ტრაფიკის კომპრესაციის საშუალებას. ასევე ის ვებ-გვერდებს ადრეულად ჩამოტვირთავდა, თუ მისი მონახულების ალბათობა მაღალი იყო. პროდუქტის წარმოება შეწყდა 2008 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Mozilla-ს დამატებითი მოწყობილობები
Money (That's What I Want)
ჯგუფ The Beatles-ის მიერ ჩაიწერა სიმღერის საკუთარი ვერსია. იგი შეტანილია ალბომში With The Beatles, რომელიც გამოვიდა 1963 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1963 წლის სიმღერები
Cataulacus anthracinus
Cataulacus anthracinus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლიქიორი
thumb|300px||[[მარწყვის შინ დაყენებული ლიქიორის ბოთლები]]
ლიქიორი (ფრ. liqueur < ლათ. licour — სითხე) — მაგარი სპირტიანი სასმელი, რომელიც შეიცავს 35 %-მდე შაქარს და 45 %-მდე (მოცულობით) სპირტს. დასავლეთ ევროპაში ლიქიორი პირველად ნიდერლანდებში დაამზადეს. ძველად ლიქიორის დასამზადებლად იყენებდნენ სამკურნალო ბალახებს, ყვავილებს, ნაყოფს. განსაკუთრებით მაღალი ხარისხის ლიქიორს ამზადებდნენ საფრანგეთში. უძველესი ფრანგული ლიქიორებია შარტრეზი და ბენედიქტინი.
განასხვავებენ მაგარ, სადესერტო და კრემლიქიორებს. ლიქიორს ამზადებენ ხილისა და კენკრის დასპირტული წვენების, ფესვების, თესლების, ყვავილების, ციტრუსების ნაყოფის კანის, კაკაოსა და ყავის მარცვლების, სანელებლების (ვანილი, მიხაკი, დარიჩინი და სხვა.). დასპირტული ნაყენის, ეთერზეთების, არომატული სპირტების, შაქრის სიროფის (ზოგჯერ სახამებლის ბადაგის), კარგად გაწმენდილი რექტეფიცირებული სპირტის (ზოგჯერ კონიაკის სპირტის), ლიმონის მჟავასა და დარბილებული წყლისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიქიორები კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
კონსტანტინე დიდებულიძე
კონსტანტინე დიდებულიძე (დ. 1915, რიგა — გ. 1991) — ქართველი გამომგონებელი, ინჟინერი, მეცნიერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1951).
ბიოგრაფია
1937 წელს დაამთავრა თბილისის კავშირგამბულობის ელტექნიკური ინსტიტუტი ინჟინერ-ელექტრიკოსის კვალიფიკაციით.
მუშაობდა საქართველოს ენერგიტიკის ინსტიტუტში უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1951-1956 წლებში იყო „ვიესხ“-ის თბილისის ფილიალის ლაბორატორიის გამგე. 1956-1987 წლებში საქართველოს სოფლის მეურნეობის მექანიზაციისა და ელექტროფიკაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სოფლის მეურნეობაში ელ. ენერგიის სპეცსახსრების გამოყენების განყოფილების გამგე. 1951-1968 წლებში იყო სამეცნიერო-კვლევითი სამუშაოების საკავშირო მაკორდინირებელი კომიტეტის წევრი. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მისი ხელმძღვანელობით 11 ასპირანტმა და მაძიებელმა დაიცვა დისერტაცია. გამოქვეყნებული აქვს 60 სამეცნიერო ნაშრომი. არის 17 გამოგონების ავტრორი. დაჯილდოებულია სახელმწიფო ჯილდოებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
მანიუს ვალერიუს მაქსიმუსი
მანიუს ვალერიუს მაქსიმუს მესალა (ლათ. Manius Valerius Maximus Corvinus Messalla) - რომის კონსული ძვ. წ. 263 წელს. ძვ. წ. 264 წელს მონაწილეობდა მესინას ბრძოლაში.
კატეგორია:რომის რესპუბლიკის კონსულები კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:ვალერიუსები კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის რომაელები
ნალივკა
ნალივკა — ხილის და კენკრის ალკოჰოლურ სასმელი, რომლის ალკოჰოლური შემცველობაა 18-იდან - 20 პროცენტამდე, შაქრის შემცველობა კი 28 - 40 %. იგი მზადდება ალკოჰოლირებული წვენების, ახალი ხილისა და კენკრის, შაქრის სიროფის, ალკოჰოლური სასმელის, ლიმონმჟავას და დარბილებული წყლის ინფუზიებისგან.
მომზადების მეთოდიდან გამომდინარე, ლიქიორების სიმწიფის პერიოდი მერყეობს ერთი თვიდან ექვს თვემდე. არსებობს გვიანდელი, შუა სიმწიფის და ადრეული სიმწიფის ლიქიორები. ნალივკა ივნისიდან დეკემბრამდე მზადდება. სიმაგრით არაყს ჰგავს, გემოთი ლიქიორს, სურნელით კი მოლდოვურ ღვინოს, თუმცა ალკოჰოლის მაღალი შემცველობით არ გამოირჩევა.
გვიანი სიმწიფის ლიქიორის მომზადებისას უპირატესად, მაგრამ არა ყოველთვის, გამოიყენება ხილი, რომელსაც ხანგრძლივი შენახვის ვადა აქვს. შეიძლება დამზადდეს როგორც კურკიანი, ასევე უკურკო ხილის გამოყენებით, მაგალითად, ვაშლი, მსხალი, ცირცელი, კომში და სხვა. გვიანი სიმწიფის ლიქიორის მოსამზადებლად იყენებენ ჩვეულებრივი ხურტკმელის მარცვლებს, შენახვის ვადის შეზღუდვით (დაახლოებით 10-15 დღე დაახლოებით 0 ° C ტემპერატურაზე ). გვიანი სიმწიფის ლიქიორები მწიფდება 3 - 6 თვის განმავლობაში.
შუა სეზონის ლიქიორებს ამზადებენ კურკიანი ხილისგან (ალუბალი, ქლიავი) და კენკრისგან, რომელთა შენახვის ვადაა დაახლოებით 10 - 15 დღეა ნულოვან ტემპერატურაზე (მოცხარი, წითელი მოცვი). ასეთი ლიქიორები მწიფდება 1,5 - 2,5 თვეში.
კვების მრეწველობაში ლიქიორებს ამზადებენ დისტილერიაში. წარმოების მოცულობა, არაყთან შედარებით, მცირეა და მომზადების ტექნოლოგიური სქემა უფრო რთულია, რადგან ძირითადი მასალების - ალკოჰოლისა და წყლის გარდა, საჭიროა ალკოჰოლიანი წვენების ნახევრად მზა პროდუქტები, ხილის სასმელები, შაქრის სიროფი, არომატული ალკოჰოლი, საღებავები და სხვა ინგრედიენტები.
საბჭოთა კავშირში, 1923 წლიდან მინიმუმ 26 - 27 ჯიშის ლიქიორის წარმოების ინდუსტრია არსებობდა. საბჭოთა ლიქიორი შეიცავდა 18 - 20% ალკოჰოლს, 28 - 40 გრამს/100 მლ. შაქარს და ბოთლებში ისხმებოდა 0,25 და 0,5 ლიტრის მოცულობით. ასევე, შესძლებელი იყო 40% -მდე კენკრის ან ხილის წვენების შერევა.
სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები კატეგორია:სასმელები
ლიცენცია
ლიცენცია (ლათ. licentia — ნებართვა) — პოეტური, მხატვრული ხერხი, როდესაც მკაფიო პოეტური გამომსახველობის მიზნით ირღვევა ლოგიკურ-აზრობრივი, გრამატიკული ან სტილისტური ნორმა. ამ საფუძველზე შექმნილი სახე მაინც ინარჩუნებს მხატვრულობას, ემოციურობას. მაგ: „აწ მოყვარე გიპოვნივარ დისაგანცა უფრო დესი“ (რუსთაველი). „ეხლა კი გზა ეკლებზე უფრო უეკლესია“ (ტაბიძე).
ლიტერატურა
კატეგორია:პოეზია კატეგორია:ნარატოლოგია
მაგერაინი
მაგერაინი (Magerrain) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსისა და სანქტ-გალენის კანტონების საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 524 მეტრი. უახლოესი დასახლებაა ენგის მუნიციპალიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ტუგარიაკოვო
ტუგარიაკოვო (Түгәрәк; Тугаряково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 106 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 95 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
საქართველოს სამხრეთი მთიანეთი
საქართველოს სამხრეთი მთიანეთი — მთიანი ოლქი საქართველოს სამხრეთ ნაწილში. მოიცავს ვულკანურ ზეგანსა და მის ჩრდილოეთ პერიფერიის გასწვრივ მდებარე მცირე კავკასიონის დასავლეთ ნაწილს — მესხეთისა და თრიალეთის ქედებს, რომლებიც აგებულია პალეოგენის ძლიერ დანაოჭებული ვულკანური დანალექი ქანებით. უმაღლესი მწვერვალების მეფისწყარო (2850 მ) და შავიკლდე (2850 მ). ქედებისათვის დამახასიათებელია ძირითადად სტრუქტურული, ეროზული და დენუდაციური ფორმები (სხვადასხვა სიმაღლის მოსწორებული ზედაპირები).
მცირე კავკასიონის სამხრეთით ვრცელდება ვულკანური ზეგანი, რომლის გაგრძელება სომხეთისა და თურქეთის ტერიტორიაზეა. ზეგნის მთავარი ოროგრაფიული ნაწილებია ჯავახეთისა (მწვერვალი ემლიქლი 3053 მ) და სამსრის ქედები (მწვერვალი დიდი აბული 3304 მ), ახალქალაქის, წალკის, გომარეთის, დმანისისა და სხვა პლატოები (დაახლოებით 1200—2000 მ). ისინი დანაწევრებულია მტკვრისა და ქცია-ხრამის სისტემის მდინარეთა ვიწრო ხეობებით, ზეგანი აგებულია ნეოგენურ-მეოთხეული ვულკანით (ეფუზიური) ლავებითა (ბაზალტები, ანდეზიტები, დაციტები, დოლერიტები და სხვა) და ტბიურ-მდინარეული ნალექებით. ახასიათებს დანაოჭება და წყვეტები. ყველაზე ძველია (ზედამიოცენური) ე. წ. გოდერძის წყება, რომელშიც ჩართულია განამარხებული მცენარეები. ჰავა ზღვის ნოტიო სუბტროპიკული (მესხეთის ქედი) და ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკულია (თრიალეთის ქედი). ვულკანურ ზეგანზე ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკულიდან წინა აზიის მთიანეთის მშრალ სუბტროპიკულზე გარდამავალი ჰავაა. მესხეთის ქედის მდინარეთა ნაწილი (სუფსა, ნატანები, ჩაქვისწყალი) ერთვის უშუალოს შავ ზღვას, ნაწილი (ხანისწყალი) მდინარე რიონსა და ჭოროხს (აჭარისწყალი). თრიალეთის ქედისა ვულკანური ზეგნის მდინარეები (ფარავანი, ძამა, ტანა, თუძამი, ალგეთი, ქცია-ხრამი და სხვა) მტკვრის შენაკადებია.
მესხეთისა და თრიალეთის ქედებზე წითელმიწა, ტყის ყომრალი, მთის მდელოს ნიადაგებია; ზეგანზე — მთის შავმიწა, კორდიანი მთის მდელოს ნიადაგები, მესხეთისა და თრიქლეთის ქედებზე გავრცელებულია კოლხური ტყე, შერეული ფოთლოვანი ტყე, ნაძვნარ-სოჭნარი, ფიჭვნარი, სუბალპური და ალპური მდელოები. ზეგანზე მთის სტეპები, სუბალპური და ალპური მდელოებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გეოგრაფია
სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, ბოსტონი
სახვითი ხელოვნების მუზეუმი — მუზეუმი ბოსტონში, მასაჩუსეტსში, მე-14 უდიდესი ხელოვნების მუზეუმი მსოფლიოში. შეიცავს 450,000-ზე მეტ ხელოვნების ნიმუშს, რაც მას ერთ-ერთ ყველაზე სრულყოფილ კოლექციად აქცევს ამერიკაში. მასში განთავსებულია 8,161 ნახატი, ამერიკის მუზეუმებს შორის ნახატების რაოდენობით პირველობაში მხოლოდ მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი ეცილება. წელიწადში 1.2 მილიონზე მეტი ვიზიტორით, 2019 წლის მონაცემებით არის 52-ე ყველაზე მონახულებადი ხელოვნების მუზეუმი მთელი მსოფლიოს მაშტაბით.
დაარსდა 1870 წელს კოპლის მოედანზე, მუზეუმი მის ამჟამინდელ ადგილას გადავიდა 1909 წელს. დაკავშირებულია ტაფტსში მდებარე სახვითი ხელოვნების მუზეუმის სკოლასთან.
1870–1907 წლები
მარცხნივ|მინი| სახვითი ხელოვნების მუზეუმის ორიგინალური შენობა კოპლის მოედანზე სახვითი ხელოვნების მუზეუმი დაარსდა 1870 წელს და თავდაპირველად მდებარეობდა ბოსტონის ათენის ბოლო სართულზე. მისი საწყისი კოლექციის უმეტესი ნაწილი ათენის ხელოვნების გალერეიდან იყო. ფრენსის დევის მილეტმა, ადგილობრივმა მხატვარმა, დიდი წვლილი შეიტანა მუზეუმთან დაკავშირებული სამხატვრო სკოლის დაწყებაში და ემილ ოტო გრუნდმანის მის პირველ დირექტორად დანიშვნაში. 1876 წელს მუზეუმი გადავიდა უაღრესად ორნამენტირებული აგურის გოთური აღორძინების შენობაში, რომელიც დაპროექტებულია ჯონ ჰუბარდ სტურგისისა და ჩარლზ ბრიგემის მიერ, რომელიც ცნობილია თავისი მასიური არქიტექტურული ტერაკოტით. ის მდებარეობდა კოპლის მოედანზე დარტმუთისა და სენტ ჯეიმზ ქუჩებზე. აგებული იყო თითქმის მთლიანად აგურიდან და ტერაკოტადან, რომელიც შემოტანილი იყო ინგლისიდან. მოგვიანებით სახვითი ხელოვნების მუზეუმი დაანგრიეს და სასტუმრო Copley Plaza-მ (ახლანდელი Fairmont Copley Plaza ) შეცვალა იგი 1912 წელს.
ლუი I ღვთისმოსავი
ლუი I ღვთისმოსავი, აგრეთვე ცნობილი როგორც სამართლიანი და თავაზიანი (დ. 778 — გ. 20 ივნისი, 840) — ფრანკთა მეფე 813–840 წლებში, კაროლინგების დინასტიის წარმომადგენელი, კარლოს დიდისა და მისი მეუღლის, ჰილდეგარდის ერთადერთი ვაჟი, რომელმაც მიაღწია სრულწლოვნებას. მამამისის ზეობის დროს აქტიურად იყო ჩართული სახელმწიფო საქმეებში, 781 წლიდან იყო აკვიტანიის მმართველე, 813 წელს მამამისისგან მიიღო საღვთო რომის იმპერატორის ტიტული, 814 წელს კარლოს დიდის გარდაცვალების შემდეგ, ლუი გახდა ფრანკთა ერთპიროვნული მმართველი.
სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, ბოსტონი
1907–2008 წლები
1907 წელს დაგეგმილი იყო მუზეუმის ახალი სახლის აშენება ჰანტინგტონის პროსპექტზე, ბოსტონის ფენვეი–კენმორის უბანში, იზაბელა სტიუარტ გარდნერის მუზეუმის მახლობლად. აშენების ინიციატორებმა დაიქირავეს არქიტექტორი გაი ლოუელი, რომ შეექმნა მუზეუმის დიზაინი, რომლის აშენებაც ეტაპობრივად იქნებოდა შესაძლებელი. ორი წლის შემდეგ, ლოუელის ნეოკლასიკური დიზაინის პირველი ნაწილი დასრულდა. იგი გამოირჩეოდა გრანიტის ფასადით და გრანდიოზული როტონდათი. მუზეუმი თავის ახალ ადგილას 1909 წელს გადავიდა.
მშენებლობის მეორე ფაზის დასრულების შემდეგ შესაძლებელი გახდა ამ ადგილას კოლექციების გამოფენა. მეორე ფაზის მშენებლობა მთლიანად დააფინანსა მარია ანტუანეტ ევანს ჰანტმა, მდიდარი ბიზნესმენის რობერტ დოუსონ ევანსის მეუღლემ და გაიხსნა 1915 წელს. 1916 წლიდან 1925 წლამდე, ცნობილმა მხატვარმა ჯონ სინგერ სარჯენტმა დახატა ფრესკები, რომლებიც დღესაც ამშვენებს მუზეუმს.
ლუი I ღვთისმოსავი
აკვიტანიის მმართველობის დროს მას დავალებული ჰქონდა იმპერიის სამხრეთ-დასავლეთ საზღვრის დაცვა. 801 წელს ლუი I-მა ბარსელონა მუსლიმებისგან გაათავისუფლა. 812 წელს პირენეის მთების გადაღმა განამტკიცა ფრანკთა მმართველობა პამპლონასა და ბასკებზე. იმპერატორობისას მან თავისი შვილები ლოთარი, შარლი და ლუი ჩართო მმართველობით პროცესებში და სურდა შესაბამისად გაეყო სამფლობელო მათ შორის.
სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, ბოსტონი
1907–2008 წლები
დეკორატიული ხელოვნების მუზეუმი გაფართოვდა 1968 წელს. მოგვიანებით მუზეუმი კიდევ გაფართოვდა, The Architects Collaborative-ის მიერ, ვიზიტორებისთვის გაიხსნა 1976 წელს. დასავლეთ ნაწილი იუჰ მინ პეიმ დააპროექტა და გაიხსნა 1981 წელს. ამ ნაწილს ახლა აქვს მუზეუმის კაფე, რესტორანი, შეხვედრების ოთახები, საკლასო ოთახები და საჩუქრების მაღაზია/წიგნების მაღაზია, ასევე დიდი საგამოფენო სივრცეები. მარჯვნივ|მინი| ტენშინი, მუზეუმის [[იაპონური ბაღი]] ტენშინ-ენ იაპონური ბაღი, რომელიც დაპროექტებულია კინსაკუ ნაკეს მიერ 1988 წელს გაიხსნა, ხოლო ნორმა ჟან კალდერვუდის ბაღი და ტერასა 1997 წელს გაიხსნა.
2008 – დღემდე
2000-იანი წლების შუა პერიოდში მუზეუმმა დიდი ძალისხმევა ჩადო ობიექტის გაუმჯობესებასა და განახლებაში.
ლუი I ღვთისმოსავი
ლუი ღვთისმოსავის მმართველობის პირველი ათწლეული გამოირჩეოდა რამდენიმე ტრაგიკული და სამარცხვინო მოვლენით, რომელთა შორის ყველაზე მეტად აღსანიშნავია მის მიერ ძმისშვილის ბერნარდ იტალიელის სასტიკი დასჯა, როდესაც იმპერატორმა ამ უკანასკნელის შეთქმულების შესახებ შეიტყო. 830-იან წლებში იმპერია სამოქალაქო ომმა ძლიერ შეასუსტა, რომელიც გამოიწვია ლუი I-ის მცდელობებმა შვილი შარლიც ჩაერთო მემკვიდრეობით გეგმებში. მიუხედავად იმისა, რომ ლუი ღვთისმოსავის მმართველობა კარგად დასრულდა და იმპერიაში მეტწილად აღდგენილ იქნა წესრიგი, მის გარდაცვალებას სამწლიანი სამოქალაქო ომი და ფრანკთა იმპერიის დაშლა მოჰყვა.
სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, ბოსტონი
2008 – დღემდე
2007 წლიდან 2012 წლამდე გლობალური ფინანსური კრიზისის დროს, მუზეუმის წლიური ბიუჯეტი შემცირდა 1.5 მილიონი აშშ დოლარით. მუზეუმმა სამოგზაურო გამოფენების ორგანიზებით შეძლო ბიუჯეტის გაზრდა. 2011 წელს Moody's Investors Service– მ გამოთვალა, რომ მუზეუმს 180 მილიონ დოლარზე მეტი ვალი ჰქონდა. თუმცა, სააგენტომ ასევე ისაუბრა დიდ შემოსავალზე და პოზიტიურ ფულად სახსრებზე, და ასევე იმაზე რომ მუზეუმის ფინანსები უახლოეს მომავალში სტაბილური გახდებოდა.
ლუი I ღვთისმოსავი
სქოლიო
კატეგორია:ფრანკთა მეფეები კატეგორია:დაბადებული 778 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 840
სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, ბოსტონი
2008 – დღემდე
2020 წლის 12 მარტს მუზეუმმა გამოაცხადა, რომ კორონავირუსის პანდემიის გამო დაიხურება განსაზღვრული ვადით. ყველა საჯარო ღონისძიება და პროგრამა გაუქმდა 2020 წელს. მუზეუმი ხელახლა გაიხსნა 2020 წლის 26 სექტემბერს.
კოლექცია
სახვითი ხელოვნების მუზეუმი ფლობს მრავალფეროვანი ხელოვნებისა და კულტურის მასალებს. მუზეუმს ასევე აქვს დიდი ონლაინ მონაცემთა ბაზა, რომელშიც მოცემულია ინფორმაცია მისი კოლექციიდან 346,000-ზე მეტ ნივთზე. მუზეუმში არსებული კოლექციების დათვალიერება თავისუფლად არის შესაძლებელი ინტერნეტის საშუალებით.
ბიბლიოთეკები
ბიბლიოთეკები სახვითი ხელოვნების მუზეუმში კოლექტიურად ინახავს 320,000 ერთეულს. მთავარი ფილიალი, უილიამ მორის ჰანტის მემორიალური ბიბლიოთეკა,მდებარეობს სამებაღეო დარბაზში. მთავარი ბიბლიოთეკა ღიაა საზოგადოებისთვის და კატალოგის ძებნა შესაძლებელია ონლაინ რეჟიმში.
ბიბლიოთეკის თანამშრომლების მიერ ორგანიზებული გამოფენები ტუფტსის სამხატვრო მუზეუმის სკოლასთან ერთად იხსნება წელიწადში ორ-სამჯერ.
სქოლიო
კატეგორია:ბოსტონის მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ამერიკაში კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები დაარსებული 1870 წელს კატეგორია:ბოსტონის არქიტექტურა კატეგორია:მუზეუმები დაარსებული წლის მიხედვით
მანიუს ოტაცილიუს კრასუსი
კატეგორია:რომის რესპუბლიკის კონსულები კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 246 კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის რომაელები
ზურაბ ანტონოვი
250px|thumb|ზურაბ ანტონოვი ზურაბ ნაზარის ძე ანტონოვი (დ. 21 თებერვალი [ძვ. სტ. 9 თებერვალი], 1820, გორი — გ. 21/25 დეკემბერი [ძვ. სტ. 9 დეკემბერი/13 დეკემბერი] , 1854, თბილისი) — ქართველი დრამატურგი.
სტოკველი (მეტროსადგური)
სტოკველი (Stockwell) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც სტოკველში (ლამბეთი) მდებარეობს.
ზურაბ ანტონოვი
ბიოგრაფია
დაიბადა წვრილი ვაჭრის ოჯახში. მუშაობდა გორის მაზრის სამმართველოში, შემდეგ — მამისეულ სავაჭროში. 1851 წელს ჩაირიცხა გ. ერისთავის თეატრის დასში მსახიობად. იქვე დაიწყო პიესების წერა. მცირე ხნით (1854 წლის ნოემბერ-დეკემბერი) თეატრის ხელმძღვანელიც იყო. ჩვენამდე ანტონოვის შვიდმა პიესამ მოაღწია: „მე მინდა კნეინა გავხდე“ (1851), „განა ბიძიამ ცოლი შეირთო“ (1852), „მზის დაბნელება საქართველოში“ (დაიდგა 1853 წელს, დაიბეჭდა 1876 წელს), „ქმარი ხუთი ცოლისა“ (დაიდგა 1851 წელს, დაიბეჭდა 1852 წელს), „ქორწილი ხევსურთა“ (1852), „ქოროღლი“ (1853), „ტივით მოგზაურობა ლიტერატორთა“ (1854).
სტოკველი (მეტროსადგური)
კატეგორია:ვიქტორიას ხაზის სადგურები კატეგორია:ნორთერნის ხაზის სადგურები
ზურაბ ანტონოვი
ბიოგრაფია
ანტონოვი აგრძელებს გ. ერისთავის რეალისტურ ტრადიციებს. მის შემოქმედებაში უკვე შეიმჩნევა დრამატურგიის ერთგვარი დემოკრატიზაციის ტენდეცია: თავად-აზნაურთა და ვაჭართა გვერდით მან სცენაზე გამოიყვანა გლეხობა, ქალაქის მოსახლეობის დაბალი ფენები — მეზურნეები, საზანდრები, „შარლატანები“. მანვე, ქართულ ლიტერატურაში პირველმა აქცია ქალაქის ქუჩა მხატვრული ასახვის ობიექტად. ამ რეალისტურ ფონზე ანტონოვი წარმოგვიდგენს XIX საუკუნის საქართველოს ქალაქისა და სოფლის ცხოვრების ცოცხალ, კოლორიტულ სურათებს, ასახავს „ძველი“ და „ახალი“ თაობების ბრძოლას, დასცინის უნიათო, ყალბ პატრიოტიზმს, ცხოვრებისაგან განდგომილ ლიტერატორებს. მოხდენილმა სცენებმა, სხარტმა რეპლიკებმა, ხალისიანმა ხალხურმა იუმორმა პიესათა ხანგრძლივი სცენური სიცოცხლე და პოპულარობა განაპირობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1820 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1854 კატეგორია:ქართველი დრამატურგები კატეგორია:გორში დაბადებულები
რექტიფიკაცია
რექტიფიკაცია (გვიანდ. ლათ. restificatio — გასწორება) — რამდენიმე კომპონენტისაგან შემდგარი სითხეების ნარევის გაყოფის ხერხი. რექტიფიკაცია ემყარება სითხის მრავალჯერად აორთქლებას და მისი ორთქლის კონდენსაციას ან ნარევის ერთჯერად აორთქლებას და კომპონენტების შემდგომ მრავალსაფეხუროვან კონდენსაციას. მიმდინარეობს სარექტიფიკაციო აპარატურაში (სარექტიფიკაცია სვეტებში). რექტიფიკაციას მიმართავენ ქიმიური, სპირტისა და ნავთობგადასამუშავებელ მრეწველობაში, აგრეთვე გათხევადებული აირების გასაყოფად.
სარექტიფიკაციო აპარატურა
რექტიფიკაციის ჩასატარებელი აპარატები — სარექტიფიკაციო სვეტები — შედგება საკუთრივ სვეტისაგან, სადაც ხორციელდება ორთქლისა და სითხის წინაღდენიანი კონტაქტი, და ისეთი მოწყობილობებისაგან, რომლებშიც სითხეორთქლდება და ორთქლი კონდენსირდება, აგრეთვე კუბისა და დეფლეგმატორისაგან. კუბი ვერტიკალურად დადგმული ღრუ ცილინდრია, რომელშიც დაყენებულია ე. წ. თეფშები ან მოთავსებულია წყობური.
თეფშებისა და წყობურის დანიშნულებაა ფაზებსშორისო კონტაქტის განვითარება და სითხესა და ორთქლს შორის კონტაქტის გაუმჯობესება. ნაჩვენებია გადასასხმელი თეფშების კონსტრუქციები. სარექტიფიკაციო სვეტების წყობურად იყენებენ რგოლებს, რომელთა გარე დიამეტრი მათი სიმაღლის ტოლია. გავრცელებულია რაშიგის რგოლები და მათი მოდიფიკაციები. განასხვავებენ უწყვეტსა და პერიოდულ რექტიფიკაციას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქიმია
ლიცეუმი
ლიცეუმი (ძვ. ბერძნ. Λύκειον) — საშუალო ზოგადსაგანმანათლებლო სასწავლო დაწესებულებების ტიპი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სასწავლებლების ტიპები
Cataulacus bequaerti
Cataulacus bequaerti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბარაევოს თემი
ბარაევოს თემი (Барајево) — თემი სერბეთში, შედის ბელგრადის ოლქში.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბარაევო. ბარაევოს თემი შედგება 13 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 16.3 კმ².
47
თარიღი უცნობია
*
40er
ლუციუს პოსტუმიუს მეგელუსი
ლუციუს პოსტუმიუს მეგელუსი (ლათ. Lucius Postumius Megellus).
ამ სახელით ორი პიროვნებაა ცნობილი:
ლუციუს პოსტუმიუს მეგელუსი რომის კონსული ძვ. წ. 305, ძვ. წ. 294 და ძვ. წ. 292 წლებში.
ლუციუს პოსტუმიუს მეგელუსი რომის კონსული ძვ. წ. 261 წელს. პირველი პუნიკური ომის მონაწილე. მხედართმთავრობდა აგრიგენტუმის ბრძოლას.
ალექსანდრე ნამორაძე
ალექსანდრე გიორგის ძე ნამორაძე (დ. 18 აგვისტო, 1891, დაბა თიანეთი, — გ. 11 ივლისი, 1958, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1938), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი (1939), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946).
1910-1914 წლებში სწავლობდა კიევის უნივერსიტეტში. 1918 წლიდან მასწავლებლობდა თბილისში. 1924 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტის ისტორიის განყოფილება. 1936 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო თსუ-ს ახალი ისტორიის კათედრის გამგე. სხვადასხვა დროს ლექციებს კითხულობდა აგრეთვე ა. პუშკინის სახელობის თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, რესპუბლიკის პარტიულ სკოლაში, ი. გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიურ მეცნიერებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, წულუკიძის სახელობის ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. იკვლევდა დასავლეთ ევროპის ქვეყნების გენეზისის, საფრანგეთის რევოლუციამდელ და რევოლუციის ისტორიას, განმანათლებლობისა და ამერიკის აღმოჩენის ისტორიის საკითხებს. ითვლება ახალი და უახლესი ისტორიის კვლევის ერთ-ერთი ფუძემდებელად საქართველოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1958 კატეგორია:თიანეთში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
საჩხერის მუნიციპალიტეტის გერბი
საჩხერის მუნიციპალიტეტის გერბი — საჩხერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია საჩხერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 19 სექტემბერს №12 დადგენილებით.
აღწერილობა
გერბის ფარი გაკვეთილია და ტალღისებურად გადაკვეთილია ოთხ ნაწილად:
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ზურმუხტოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „საჩხერე“.
ზვიად ბახუტაშვილი
ზვიად ბახუტაშვილი (დ. 27 ივლისი, 1962, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, გულ-სისხლძარღვთა ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
ბიოგრაფია
1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1986-1988 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ზოგადი ქირურგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი; 1988-1991 წლებში მოსკოვის ა. ბაკულევის სახელობის გულ-სისხლძარღვთა ქირურგიის ინსტიტუტის ასპირანტი; 1993 წელს საქართველოში პირველად შეასრულა აორტო-კორონარული შუნტირება. 2000 წლიდან ჩაფიძის ცენტრის გულის ქირურგიის განყოფილების ხელმძღვანელია. ავტორია 25 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ძირითადად ეხება გულის იშემიური დაავადების ქირურგიული მკურნალობის პრობლემებს.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ხელოვნური სისხლის მიმოქცევით მიოკარდიუმის რევასკულარიზაციის დროს გართულებების რისკი მუცლის ღრუს ორგანოების მხრივ“, დაიცვა 1992 წელს.
პიკო...
პიკო... (pico- < piccolo; აღნიშვნა: ', ') — ფიზიკური სიდიდის ერთეულის სახელწოდების თავსართი ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში. წარმოადგენს თავსართს იმ ჯერადი ერთეულების სახელწოდებათა შესაქმნელად, რომლებიც ოდენობით შეესაბამება 10−12 (1/1 000 000 000 000, მეტრილიონედი) ამოსავალ ერთეულს.
წარმოშობილია იტალიურიდან — piccolo (პატარა).
1960 წელს ზომა-წონის მეთერთმეტე გენერალურ კონფერენციაზე ოფიციალურად იქნა მიღებული წილადი ერთეულის თავსართად.
სქოლიო
კატეგორია:სი თავსართები
პლინიუს უფროსი
thumb|პლინიუს უფროსი. XIX საუკუნეში დახატული წარმოსახვითი პორტრეტი, მისმა ორიგინალურმა პორტრეტმა ჩვენამდე ვერ მოაღწია გაიუს პლინიუს სეკუნდუსი (Gaius Plinius Secundus), ასევე ცნობილია როგორც პლინიუს უფროსი (Plinius Maior), თავისი დისშვილის პლინიუს უმცროსისგან განსასხვავებლად (დ. 23 — გ. 25 აგვისტო, 79)  — რომაელი ბუნებისმეტყველი ფილოსოფოსი, „ბუნების ისტორიის“ (Naturalis Historia) ავტორი.
ბიოგრაფია
პლინიუსი დაიბადა ქალაქ კომოში (ციზალპური გალია) 23 წელს. 35 წლისთვის მამამისმა რომში წაიყვანა განათლების მისაღებად. მისი რიტორიკის მასწავლებელი იყო პუბლიუს პომპონიუს სეკუნდუსი.
45 წელს, სწავლის დასრულების შემდეგ, პლინიუსმა სამხედრო სამსახური დაიწყო გალიასა და ბელგიაში, სადაც იგი სამხედრო ტრიბუნი იყო. ახალგაზრდა კაცისთვის ეს სამსახური იყო გარდამავალი საფეხური მხედრობისკენ ან სენატორობისკენ. 47 წელს იგი მონაწილეობდა გერმანულ ტომთან, ხავკებთან, ბრძოლებში და მდინარე რეინსა და მაასს შორის არხის მშენებლობაში. 50-იანი წლების დასაწყისში იგი განაგრძობდა გერმანულ ლეგიონში მსახურობას, მონაწილეობა მიიღო არაერთ მნიშვნელოვან ბრძოლაში. ამ პერიოდში მან დაწერა პირველი ტრაქტატი ცხენოსნის მიერ შუბის ტყორცნის შესახებ, რომელმაც ჩვენამდე ვერ მოაღწია. რეინის არმიაში მსახურობისას მან დაწერა დღეისთვის ცნობილი ნაშრომი „გერმანელების ისტორია“. ამავე პერიოდში მან გაიცნო და დაუახლოვდა ტიტუს ფლავიუსს, მომავალი იმპერატორის, ვესპასიანე ფლავიუსის ვაჟს.
Live Aid
Live Aid — 1985 წლის 13 ივლისს გამართული საკონცერტო მარათონი, რომელიც მიზნად ისახავდა ეთიოპიის მოსახლეთა ფინანსურ დახმარებას. კონცერტის ორგანიზატორები იყვნენ ბობ გელდოფი და მიჯ იური. ერთდროულად მიმდინარეობდა ორი მარათონი - ფილადელფიაში (ჯონ ფიცჯერალდ კენედის სტადიონზე, 72.000 მაყურებლით) და ლონდონში (უემბლის სტადიონზე, 99.000 მაყურებლით). 20 წლის შემდეგ აფრიკის ქვეყნებისათვის ვალების გაუქმების მოთხოვნით გაიმართა მსგავსი, მაგრამ უფრო მასშტაბური აქცია Live 8.
პლინიუს უფროსი
ბიოგრაფია
59 წელს პლინიუსი რომში დაბრუნდა. მიუხედავად იმისა, რომ იგი უკვე დამსახურებული ვეტერანი და მწერალი იყო, ამ პერიოდში მისთვის კარიერული ზრდა ადვილი არ ყოფილა. იმპერატორ ნერონის გარშემო მეტწილად ხელოვანი ხალხი იყო და არა ყოფილი სამხედროები. სწორედ ეს უნდა იყოს ერთ-ერთი მიზეზი იმის, თუ რატომ არ დაიწყო პლინიუსმა საჯარო სამსახური. ამ პერიოდში მთელ დროს პლინიუსი წიგნებს უძღვნიდა. იგი მუდამ კითხულობდა ან მონებს აკითხინებდა, სადილობისას, გზაში და აბანოშიც კი. როგორც მისი დისშვილის წერილებიდანაა ცნობილი, პლინიუსი ფუჭად დაკარგულად მიიჩნევდა ყოველ წამს, როდესაც რაიმე ახალს არ სწავლობდა. ყოველი წაკითხული წიგნიდან იგი ამონაწერებს და შენიშვნებს იკეთებდა. ამ პეროდში მან არაერთი წიგნი გამოაქვეყნა სხვადასხვა თემაზე.
Live Aid
ლონდონი, უემბლი
წარმდგენები:
პლინიუს უფროსი
ბიოგრაფია
62 წელს პლინიუსის დას ეყოლა ვაჟი - გაიუს კეცილიუს სეკუნდუსი. პლინია მალევე დაქვრივდა, რის შემდეგაც, ვინაიდან მას საკუთარი ცოლშვილი არ ჰყავდა, პლინიუსმა დისშვილი იშვილა.
Live Aid
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფესტივალები კატეგორია:საქველმოქმედო აქციები კატეგორია:საქველმოქმედო კონცერტები
პლინიუს უფროსი
ბიოგრაფია
69 წელს პლინიუსის ცხოვრება სრულიად შეიცვალა. უპირველეს ყოვლისა, 68 წლის ბოლოს იმპერატორ ნერონს სენატიცა და პრეტორიანელებიც აუჯანყდნენ. შედეგად იმპერატორმა თავი მოიკლა. იმავე წელს ერთმანეთის მიყოლებით ტახტზე ავიდა და შემდეგ მოკლეს 3 იმპერატორი. რიგით მეოთხე იმპერატორი გახდა პლინიუსის მეგობრის მამა ვესპასიანე. სწორედ ამან განაპირობა პლინიუსის კარიერული წინსვლა. 70 წელს იგი გახდა პროკურატორი გალიაში, 72 წელს აფრიკაში, 73 წელს ესპანეთში და 75 წელს ბელგიურ გალიაში.
რომში არ ყოფნისას მან დისშვილს აღმზრდელად ვერგინიუს რუფუსი დაუნიშნა, რათა მისი არყოფნა უარყოფითად არ ასახულიყო ახალგაზრდას აღზრდა-განათლებაზე. გალიიდან დაბრუნების შემდეგ მან მნიშვნელოვანი პოსტი დაიკავა უშუალოდ იმპერატორთან. რა შედიოდა მის ფუნქციებში უცნობია, თუმცა, როგორც უმცროსი პლინიუსი მოგვიანებით წერდა, უფროსი პლინიუსი ძალიან დაკავებული იყო.
პლინიუსის კარიერაში შემდეგი ნაბიჯი იყო მისენუმის ფლოტის მეთაურად დანიშვნა. ახლა იგი უკვე დასავლეთ ხმელთაშუა ზღვის უსაფრთხოებაზე იყო პასუხისმგებელი.
thumb|კადრი ფილმიდან „პომპეი: უკანასკნელი დღე“ პლინიუსის როლში თიმ პიგოტ-სმიტი. პლინიუსი ვეზუვის ამოფრქვევას ადევნებს თვალყურს 79 წლის აგვისტოში პლინიუსი, მისი და და დისშვილი მისენიუმში იყვნენ. 24 აგვისტოს პლინიამ დაინახა ზღვის მიღმა ვეზუვის მთაზე აღმართული სქელი კვამლის სვეტი და ძმას უხმო. იმ დროს რომაელებმა ჯერ არაფერი არ იცოდნენ ვულკანების შესახებ. ასეთმა უჩვეულო მოვლენამ პლინიუსის ყურადღებაც მიიპყრო, რომელსაც, მიუხედავად დაკავებულობისა, დაწერილი ჰქონდა ფუნდამენტალური ნაშრომი „ბუნების ისტორია“. ამ მოვლენისთვის ახლოდან თვალყურის სადევნად მან სასწრაფოდ გემის გამზადება ბრძანა. პლინიუსს დისშვილის წაყვანაც სურდა, თუმცა ამ უკანასკნელმა მეცადინეობა არჩია. ამ დროს მოვიდა ცნობა რომ პომპეის მოსახლეობას ვულკანისგან საფრთხე ემუქრებოდა, ამიტომ პლინიუსი არა მარტო თვითონ გაემგზავრა ვეზუვისკენ, არამედ ფლოტიც გაუშვა მოსახლეობის ევაკუაციისთვის. ქარის გამო მან პომპეის ვერ მიაღწია და გაჩერდა სტაბიაში, სადაც ღამე მეგობრის სახლში გაატარა. მეორე დღეს იგი ამოფრქვევის ზონას მიუახლოვდა, რათა უკეთ აღეწერა იგი და დაიღუპა კიდეც, სავარაუდოდ მომწამვლელი გაზებისგან.
ნაშრომები
პირველი ნაშრომი პლინიუსმა შექმნა გერმანულ ლეგიონში მსახურობისას 51 წელს. ეს იყო ტრაქტატი ცხენოსნის მიერ შუბის ტყორცნის შესახებ. როგორც ჩანს იგი აკვირდებოდა თუ როგორ აკეთებდნენ ამას გერმანელები და აღწერა, რათა რომაელ ჯარისკაცებსაც ესწავლათ შუბის ტყორცნის გერმანული ტექნიკა.
მეორე ნაწარმოები პლინიუსმა 52 წელს დაწერა თავისი მასწავლებლის და შემდეგ სამხედრო მეთაურის პომპინიუს სეკუნდუსის ცხოვრების შესახებ (De vita Pomponii Secundi), როგორც ჩანს ამ უკანასკნელის გარდაცვალების გამო.
რეინის არმიაში მსახურობისას გერმანული ტომების შესახებ მიღებული ცოდნა და გამოცდილება პლინიუსმა შეაჯამა ნაშრომში გერმანელების ისტორია, რომელიც 20 ტომად გამოიცა. იმ დროისთვის ამ ნაწარმოებს უდიდესი მნიშვნელობა ჰქონდა, მას მოგვიანებით იყენებდა პუბლიუს კორნელიუს ტაციტუსი, რომელიც ასევე წერდა გერმანელების ისტორიას.
59 წელს რომში დაბრუნებულ პლინიუსს ნერონის დროინდელი პოლიტიკური სიტუაცია არ უწყობდა ხელს საჯარო სამსახურისთვის, ამიტომ დარჩენილ თავისუფალ დროს იგი წიგნების კითხვას ახმარდა. ამ პერიოდში მან შემდეგი ახალი წიგნები გამოაქვეყნა: როტირიკის სახელმძღვანელოები სამ წიგნად (Studiosi), 8 წიგნი გრამატიკული პრობლემების შესახებ (Dubii Sermonis) და ისტორიული ნაშრომი 31 ტომად, რომლებსაც აუფიდიუს ბასუსის ისტორიის გაგრძელება უწოდა (A fine Aufidii Bassi), ვინაიდან მისი ისტორია იწყება იმ პერიოდიდან, სადაც სრულდება ბასუსის ისტორია.
thumb|„ბუნების ისტორია“ ყველა ზემოთხსენებული ნაშრომი დაიკარგა და მათ შესახებ ცნობები მხოლოდ იმ დროინდელი ავტორებისგან და უმეტესად პლინიუს უმცროსის წერილებიდან მოიპოვება. ერთადერთი შემონახული ნაშრომი არის „ბუნების ისტორია“ (Naturalis Historiae) 37 ტომად. ეს არის ენციკლოპედიური სახის ნაშრომი, რომელშიც აღწერილია იმ დროს დაგროვილი ცოდნა ბუნების შესახებ.
ადვილი მისახვედრია, რომ ასეთი სახის ენციკლოპედიურ ნაშრომს იმ დროს უდიდესი მნიშვნელობა ექნებოდა. ეს ნაშრომი დღესაც საინტერესოა იმით, რომ გვაწვდის პრაქტიკულად ამომწურავ ინფორმაციას იმდროინდელი საბუნებისმეტყველო მეცნიერების განვითარების შესახებ. ამავე დროს ეს ერთადერთი წყაროა ანტიკურ ეპოქაში ლითონებისა და ძვირფასი ქვების დამუშავებაზე, თანაც პლინიუსის მიერ ჩამოთვლილი ავტორების ნაშრომთა უმეტესობა დაკარგულია, ამიტომ მათზე ხშირად ერთადერთი ინფორმაცია მხოლოდ ამ წიგნში გვხვდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი რომაელი მწერლები კატეგორია:რომაელი ფილოსოფოსები კატეგორია:პლინიუსები კატეგორია:დაბადებული 23 კატეგორია:გარდაცვლილი 79
Mother Nature's Son
„Mother Nature's Son“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში The Beatles, რომელიც გამოვიდა 1968 წელს. სიმღერის ავტორები არიან ლენონი/მაკ-კარტნი, ხოლო ალბომზე მას ასრულებს მაკ-კარტნი. სიმღერა შთაგონებულია მაჰარიში მაჰეშ იოგის ლექციით. იგივე ლექციამ გავლენა ლენონს შთააგონა „Child of Nature“-ის დაწერა. თუმცა, სიმღერა გამოუცემელი დარჩა და მისი მელოდია „Jealous Guy“-ში იქნა გამოყენებული.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1968 წლის სიმღერები
ჩუგენი
ჩუგენი (Tschuggen) — მთა პლესურის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 049 მეტრზე.
Cataulacus boltoni
Cataulacus boltoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გერდა ბორმანი
გერდა ბორმანი (Gerda Bormann) დაბ. გერდა ბუხი (Gerda Buch; დ. 23 ოქტომბერი, 1909 — გ. 23 აპრილი 1946, მერანო, იტალია) — მარტინ ბორმანის ცოლი.
გერდას მამა იყო „ნსდაპ“-ის უმაღლესი მოსამართლე ვალტერ ბუხი. 1929 წელს მან იქორწინა მარტინ ბორმანზე, რომელთანაც 4 შვილი შეეძინა. ქორწინებაზე ხელისმომკიდე იყო ადოლფ ჰიტლერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1946
ლოდი (დინასტია)
ლოდი — ავღანელ გამგებელთა დინასტია დელის სასულთნოში 1451-1526 წლებში. დააარსა ბაჰლულმა (სასულთნოს განაგებდა 1451-89 წწ.), რომელმაც განგისა და ჯამნის შუამდინარეთისა და პენჯაბის ტერიტორიებს შეუერთა ჯაუნპური, გვალიორი, კალპი დჰოლპური. სიქანდარ-შაჰმა (1489-1517) დაიმორჩილა ბიჰარი. იბრაჰიმ შაჰი (1517-26) ებრძოდა გაძლიერებულ ავღანელ დიდგვაროვან ფეოდალებს. მან 1526 წელს პანიპატის სიახლოვეს გამართულ ბრძოლაში ბაბურთან მარცხი განიცადა და დაიღუპა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდოეთის დინასტიები კატეგორია:ავღანეთის ისტორია კატეგორია:პაკისტანის ისტორია
Jefferson Airplane Takes Off
Jefferson Airplane Takes Off — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის სადებიუტო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1966 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის ალბომები კატეგორია:1966 წლის სადებიუტო ალბომები
ილირიის სამეფო
მინი|ილირიის სამეფო აგრონის მეფობის დროს (ძვ. წ. 250 - ძვ. წ. 230).
მინი| [[პიროსი ეპიროსელი|მეფე პიროსი, როდესაც ბავშვი იყო, მიიყვანეს მეფე გლაუკიასთან და მის ცოლთან, დედოფალ ბეროია - ნიკოლას-რენე ჯოლაინთან, 1779 წ.]] მინი| [[ილირია|ილირიის მეფე გენტიუსი]] მინი| [[ილირიელები|ილირიელი დედოფლის, ტევტას ქანდაკება მის დედინაცვალ პინესთან ერთად ტირანაში, ალბანეთის დედაქალაქში.]] მინი| ილირიის სამეფოს დედაქალაქში მოჭრილი მონეტა წარწერით: 'SKOΔRI-NΩN' (SKODRI-NON, Scodra-Shkodër). მინი| მეფე ბალაის მონეტები - უკანასკნელი ილირიელი მეფე. ილირიის სამეფო არის ქვეყნის სახელწოდება, რომელიც არსებობდა ბალკანეთის ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში ანტიკურ დროს და წარმოადგენდა ილირიელთა ტომების ალიანსს.
ისტორია
სამხრეთ ილირიაში ორგანიზებული სამეფოები ფორმირდა უფრო ადრე, ვიდრე ამ რეგიონის სხვა ადგილებში. რაც ცნობილია, ერთ-ერთი ყველაზე ძველი ილირიული დინასტია იყო "ენჩელეის" დინასტია, რომელმაც ჩანს, რომ თავისი ძლიერების სიმაღლეს მიაღწია ძვ. წ. მე-8 და მე-7 საუკუნეებში, მაგრამ ის ჩამოცილდა ძალაუფლებას დაახლოებით ძვ. წ. მე-6 საუკუნეში. როგორც ჩანს, "ენჩელეების" დინასტიის დასუსტებამ გამოიწვია მათი ასიმილაცია და ჩართვა ახლად დაარსებულ ილირიულ სამეფოში ძვ. წ. მე-5 საუკუნის ბოლოს. მიიჩნევა, რომ "ელჩელეი" ჩაანაცვლა "დასარეტიის" დინასტიამ დაახლოებით დღევანდელი ოჰრიდის ტბის მიმდებარე ტერიტორიებზე.
"ენჩელეის" სამეფოს დასუსტება, ასევე გამოწვეული იყო მის სიახლოვეს შექმნილი კიდევ ერთი ილირიული დინასტიის - "ტაულანტიის" გაძლიერებით. ეს ორი დინასტია დაახლოებით ერთი და იმავე დროს მოღვაწეობდა. "ტაულანტიის" ხალხები, რომლებიც იყვნენ ერთ-ერთი ყველაზე ძველი ილირიული ტომები, ცხოვრობდნენ სამხრეთ ილირიის (თანამედროვე ალბანეთის) ადრიატიკის სანაპიროზე და სხვადასხვა დროს ზეობდნენ მდინარეების, დრინის და ვიოსას დაბლობზე, რაც შეადგენდა დღევანდელი ქალაქ დურესის მიმდებარე ტერიტორიას. როდესაც ისტორიკოსი პოლიენუსი აღწერდა ძველ მაკედონიაში (რომელსაც მართავდა არგეუს I), სადღაც ძვ. წ. 678-640 წლების ილირიელთა შემოსევებს, მან ილირიელთა ყველაზე ძველ მეფედ მიუთითა გალაურუსი, "ტაულანტიის" მმართველი, რომელიც მეფობდა ძვ. წ. მე-7 საუკუნის ბოლოს. არის თუ არა, ეს ისტორიული ანგარიში სანდო და, მიუხედავად პოლიენუსის უცნობი ბიოგრაფიული წვრილმანების მიმართ ინტერესისა, ასევე, თუკი თანამედროვე კვლევაში არგეუს I-ის მეფობის თარიღის შესახებ კონსენსუსი სწორია, ის, შესაბამისად, გულისხმობს მთელ ანტიკურ ხანაში ფართოდ გავრცელებულ აზრს ძვ. წ. მე-7 საუკუნეში მაკედონელებსა და ილირიელებს შორის ჩამოგდებული საყურადღებო მტრობის შესახებ. ძვ. წ. მე-7 საუკუნეში, "ტაულანტიებმა" დახმარება აღმოუჩინეს "კერკირასა" და "კორინთს" "ლიბურნის" ტომების წინააღმდეგ ბრძოლაში. თუმცა, დამარცხებისა და "ლიბურნის" რეგიონიდან განდევნის შემდეგ, "კერკირაელებმა" ძვ. წ. 627 წელს, ილირიის ყველაზე დიდ კუნძულზე დააარსეს კოლონია, სახელწოდებით - ეპიდამნუსი, რომელიც, თავის მხრივ, ილირიელთა მეფის სახელი ეგონათ. გაჩნდა კომერციული ცენტრი, რომელიც ყვაოდა, ხოლო ქალაქი სწრაფად ვითარდებოდა. "ტაულანტიებმა" განაგრძეს მნიშვნელოვანი როლის შესრულება ძვ. წ. მე-5 და ძვ. წ. მე-3 საუკუნეებს შორის ილირიელთა, კერძოდ კი, ეპიდამნუსის ისტორიაში, რამდენადაც ეს ორი უკანასკნელი იყვნენ ერთმანეთის მეზობლები. "ტაულანტიების" დინასტიამ, ჩანს, რომ თავისი ძლიერების კულმინაციას მიაღწია გლაუკიას მმართველობის დროს, დაახლოებით ძვ. წ. 335 და 302 წლებს შორის.
მას შემდეგ, რაც ფილიპე II მაკედონელმა დაამარცხა ბარდილისი (ძვ. წ. 358 წელს), გრაბოს II-ის მეთაურობით, "გრაბაი" გახდა უძლიერესი სახელმწიფო ილირიაში. ფილიპე II-მ უდიდესი გამარჯვება მოიპოვა, მოკლა 7000 ილირიელი და განახორციელა ოჰრიდის ტბამდე ტერიტორიის ანექსია. შემდეგ კი, იგი წავიდა "არდიაის" მიმართულებით, დაამარცხა "ტრიბალი" (ძვ. წ. 339 წელს) და შეებრძოლა მეფე პლევრიას (ძვ. წ. 337 წელს). ამის შემდეგ, მისმა მემკვიდრემ, ალექსანდრე დიდმა მარცხი აგემა ილირიელთა მეთაურის, კლიტუსის ძალებს ძვ. წ. 335 წელს. აღსანიშნავია, რომ ილირიელი ჯარისკაცები და ლიდერები მონაწილეობას იღებდნენ ალექსანდრე დიდის მიერ სპარსეთის დაპყრობაში. ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი მხედართმთავრის სიკვდილის შემდეგ, ილირიულ ტომებს აღმავლობის ხანა დაუდგათ და გადაწყვიტეს მაკედონელების უღლისგან თავის დაღწევა. აქედან მოყოლებული, ძვ. წ. 312 წელს მეფე გლაუკიუსმა შეძლო და გააძევა ბერძნები დურესიდან.
ძვ. წ. მე-3 საუკუნის მეორე ნახევრის განმავლობაში, ჩანს, რომ რამდენიმე ილირიული ტომი გაერთიანდა პროტო-სახელმწიფოს შესაქმნელად, რომელიც გადაჭიმული იყო თანამედროვე ალბანეთის ცენტრალური ნაწილიდან ჰერცეგოვინაში მდინარე ნერეტვამდე. პოლიტიკური ერთობა მეკობრეობით ფინანსდებოდა და მეფე აგრონი მართავდა მას ძვ. წ. 250 წლიდან. აგრონის მემკვიდრე გახდა მისი ცოლი ტევტა, რომელმაც, ძვ. წ. 231 წელს მეფის გარდაცვალების შემდეგ, თავისი გერის, პინესისთვის შემოიღო რეგენტის მმართველობა. დედოფალი ტევტა განთქმული იყო რომაელთა წინააღმდეგ ომებით.
მდინარე ნერეტვას დელტასთან, "დაორების" ილირიელთა ტომზე შეინიშნებოდა ძლიერი ელინისტური გავლენა. მათი დედაქალაქი იყო დაორსონი, რომელიც მდებარეობდა ოშანიჩში, სტოლაკთან ახლოს, ჰერცეგოვინაში. ის გახდა კლასიკური ილირიული კულტურის მთავარი ცენტრი. დაორსონი, ძვ. წ. მე-4 საუკუნის განმავლობაში, გარშემორტყმული იყო მეგალითებით, ანუ 5 მეტრიანი მაღალი ქვის კედლებით. "დაორები", ასევე, ქმნიდნენ უნიკალურ ბრინჯაოს მონეტებსა და ქანდაკებებს. ილირიელებმა დაიპყრეს კიდეც ბერძნული კოლონიები დალმაციის კუნძულებზე.
ილირიის სამეფო შედგებოდა ილირიის რეგიონს შიგნით არსებული მცირე ტერიტორიებისგან. აღსანიშნავია, რომ მხოლოდ რომაელები მართავდნენ მთელ რეგიონს. სამხრეთ ილირიული სამეფოს შიდა მოწყობა მიუთითებს იმაზე, რომ ისინი ბაძავდნენ ბერძნულ სამეფოებს და მათ განიცადეს კიდეც ბერძნებისა და ელინისტური სამყაროს გავლენა, განსაკუთრებით ქალაქური ცენტრების ზრდის მიმართულებით. ბერძენი ისტორიკოსი პოლიბიოსი წარმოგვიდგენს ილირიული სამეფოს შიგნით არსებული საზოგადოების სურათს, როგორც არისტოკრატიის დაქვემდებარების ქვეშ მყოფ გლეხების ქვეით ჯარს, რომელსაც ის უწოდებს ბერძნულ პოლიდინასტეს (ბერძნულად: Πολυδυνάστες). ამ უკანასკნელში თითოეული არისტოკრატი აკონტროლბდა თითო ქალაქს სამეფოს ტერიტორიაზე. მონარქია დაარსებული იყო მემკვიდრეობითი ხაზის საფუძველზე და ილირიელი მმართველები ქორწინებებს იყენებდნენ სხვა ძალებთან ალიანსების შესაქმნელად. ისტორიკოსი და ფილოსოფოსი პლინიუსი (ახ. წ. 23-79 წწ.) წერს, რომ ხალხი, რომელიც ილირიელთა სამეფოს ბირთვს შეადგენდნენ, იყვნენ "საკუთრივ ილირიელები". კერძოდ, ესენი იყვნენ: "ტაულანტიები", "პლერაიები", "ენდირუდინიები", "სასაიები", "გრაბაიები" და "ლაბეატალები". მოგვიანებით, მათ შეუერთდნენ "დოქლეატაები".
ილირიელების უკანასკნელი ცნობილი მეფე იყო ბალაიოსი, რომელიც, რომაული ოკუპაციის შემდგომ, ძვ. წ. 167 წლიდან ძვ. წ. 135 წლამდე პერიოდში, მართავდა ქალაქ რიზონს და მის გარშემო ტერიტორიებს.
ციტირებები
<references group="" responsive="1">
გარე ბმულები
კატეგორია:ილირია
ანტონიო კასანო
ანტონიო კასანო (Antonio Cassano; დ. 12 ივლისი, 1982, ბარი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი.
2001 და 2003 წლებში დაასახელეს სერია A-ს წლის საუკეთესო მოთამაშედ.
ვოქსჰოლი (სადგური)
ვოქსჰოლი (Vauxhall) — ლონდონის მეტროპოლიტენის, ნეიშენალ რეილის და ლონდონის ავტობუსების ერთიანი სადგური, რომელიც ვოქსჰოლში (ლამბეთი) მდებარეობს.
ანტონიო კასანო
მონაწილეობა მიიღო ევრო 2004-ში, სადაც მოიაზრებოდა თადარიგის ფეხბურთელად, თუმცა ფრანჩესკო ტოტის დიკვალიფიკაციის გამო მიეცა თამაშის შესაძლებლობა და გოლიც გაიტანა. ასევე მონაწილეობა მიიღო ევრო 2008 და ევრო 2012-ზე. კასანო ვერ მოხვდა 2006 წლისა და 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატების განაცხადებში.
ვოქსჰოლი (სადგური)
კატეგორია:ვიქტორიას ხაზის სადგურები
ანტონიო კასანო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:მადრიდის რეალის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები კატეგორია:ბარის ფეხბურთელები კატეგორია:2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 12 ივლისი
45
თარიღი უცნობია
*
ჰანიბალ გისკო
ჰანიბალ გისკო (დაახ. ძვ. წ. 300 - ძვ. წ. 260) - კართაგენელი მხედართმთავარი. პირველ პუნიკურ ომში ხელმძღვანელობდა როგორც სახმელეთო ჯარებს, ასევე ფლოტს.
კატეგორია:კართაგენელები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 260