cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარკ ცუკერბერგი
ქონება
25 წლის ბიზნესმენი მარკ ცუკერბერგი Facebook -ის წყალობით მილიარდერი გახდა, იგი ამ კომპანიის საკონტროლო პაკეტის 27 პროცენტს ფლობს. 2017 წლის მონაცემებით ის 71.5 მილიარდის მფლობელია, მსოფლიო მილიარდერების სიაში მეხუთე ადგილს იკავებს და ყველაზე ახალგაზრდა მილიარდერია.
Facebook Inc-ის ღირებულების ზუსტი შეფასება რთულია, რადგან მარკი არ ჩქარობს მისი კომპანიის აქციების გამოშვებას და ბირჟაზე გამოტანას. მარკმა უარი უთხრა თავისი კომპანიის წილის მიყიდვაზე Google-ს, მაგრამ შემდეგ 1.6 % მიჰყიდა Microsoft-ს $240 მილიონად. აქედან გამომდინარე შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ კომპანიის მთლიანი ღირებულება $15 მილიარდია, მაგრამ ზუსტი ღირებულება ცნობილი გახდება, როდესაც ახალგაზრდა ბიზნესმენი თავისი კომპანიის აქციებს ბირჟაზე განათავსებს.
ფილმი ცუკერბერგზე
აშშ-ში 2010 წლის 15 ოქტომბერს მარკ ცუკერბერგზე და Facebook-ის შექმნაზე გამოვიდა ფილმი „სოციალური ქსელი", რომელშიც მთავარ როლს ენდრიუ გარფილდი და ჯესი აიზენბერგი ასრულებენ. ფილმი არის კომედიური დრამის ჟანრში და ეკუთვნის Columbia Pictures-ს. ფილმის ბიუჯეტი შეადგენს $47 მილიონს.
პირადი ცხოვრება
ცუკერბერგი დაოჯახებულია, ჰყავს მეუღლე პრისცილა ჩანი და ქალიშვილები, მაქსი და ოგასტი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ბიზნესმენები კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1984
გრიგოლ ვეშაპელი
გრიგოლ გიორგის ძე ვეშაპელი (დ. 1892, საირხე, შორაპნის მაზრა — გ. 10 ივნისი, 1926, პარიზი) — ქართველი პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
გრიგოლ ვეშაპელი (ვეშაპიძე) დაიბადა 1891 წელს შორაპნის მაზრის სოფელ საირხეში (დღევანდელი საჩხერის მუნიციპალიტეტი). დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია. წერა–კითხვის გამავრცელებელმა საზოგადოებამ, როგორც ნიჭიერ ახალგაზრდას სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად მოსკოვის უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე გაგზავნა. სტუდენტობისას აქტიურად მონაწილეობდა მოსკოვის ლიტერატურულ ცხოვრებაში. 1915 წელს ჩაება გაზეთ „საქართველოს“ მუშაობაში, წერილებს წერდა იმ დროისათვის აქტუალურ პოლიტიკურ პრობლემებზე. ამ წლებში დაწერა რამდენიმე შრომა ქართულ და რუსულ ენებზე, რომელთა შორის აღსანიშნავია „საქართველო და ლაზისტანი“ და „საქართველოს შეერთება რუსეთთან“. 1916 წელს გრიგოლ ვეშაპელმა მოსკოვის უნივერსიტეტში სწავლა დაასრულა. ფლობდა რუსულ, ინგლისურ, ფრანგულ და გერმანულ ენებს.
1917 წლის რევოლუციის შემდეგ გრიგოლ ვეშაპელი სამშობლოში დაბრუნდა. იგი იყო ერთ–ერთი დამფუძნებელი ახლად დაარსებული ეროვნულ–დემოკრატიული პარტიისა. პარტიაში იყო მთავარი კომიტეტის წევრი, თავმჯდომარის მოადგილე და ამავე პარტიის ორგანოს „საქართველოს“ რედაქტორი. 1917 წელს გრიგოლ ვეშაპელი არჩეულ იქნა ამიერკავკასიის სეიმის წევრად. ასევე იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი, რომელიც მისი ინიცაიტივითა და აქტიური მონაწილეობით შეიქმნა.
საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ გრიგოლ ვეშაპელი არჩეულ იქნა დამფუძნებელი კრების წევრად – საქართველოს პარლამენტის დეპუტატად. პარლამენტში იგი შევიდა, როგორც დამოუკიდებელი ნაციონალურ–დემოკრატიული პარტიის ხელმძღვანელი, რომლის ორგანო იყო გაზეთი „კლდე“.
გრიგოლ ვეშაპელი აქტიურად იყო ჩართული ჟურნალისტურ საქმინობაში. 1917 წლიდან რედაქტორობდა გაზეთ „საქართველოს“, 1918-1920 წლებში - „კლდეს“ (1919 წ. გაზეთი ზოგჯერ „სალი კლდის“, „პიტალო კლდის“ სახელით გამოდიოდა), 1920 წელს - გაზეთ „ნაციონალისტს“, ხოლო 1920-1921 წლებში - „მიწას“.
ეროვნულ–დემოკრატიულ პარტიაში მომხდარი განხეთქილების გამო გრიგოლ ვეშაპელი გაემიჯნა ძირითად პარტიულ ბირთვს და შექმნა „მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული პარტია“, რომლის ორგანოსაც ასევე მისი რედაქტორობით გამომავალი გაზეთი „მიწა“ წარმოადგენდა. მისი მოადგილე იყო გიორგი ლეონიძე, რომელმაც 1920 წლის რამდენიმე ნომერს გრიგოლ ვეშაპელის ნაცვლად მოაწერა ხელი.
1921 წელს რუსეთის მიერ საქართველოს ანექსიის შემდეგ იგი ემიგრაციაში არ გაჰყოლია საქართველოს მთავრობას. რამდენიმე თვე ბათუმში დარჩა, შემდეგ სტამბოლში იმყოფებოდა, შემოიარა ევროპის ქვეყნები და ბოლოს პარიზში ჩავიდა. ეწეოდა ანტიბოლშევიკურ პროპაგანდას, როგორც დამოუკიდებლად ისე ემიგრანტულ მთავრობასთან ერთად. გრიგოლ ვეშაპელი რევაზ გაბაშვილთან და დავით ვაჩნაძესთან ერთად მონაწილეობდა „სტამბოლის პოლიტიკური კომისიის“ მუშაობაში, როგორც ედპ–ეს წევრი. ქართული დელეგაციის შემადგენლობაში იყო 1922 წლის ვაშინგტონის კონფერენციაზე.
1923 წლის დეკემბერში ედპ–ს მთავარმა კომიტეტმა გრიგოლ ვეშაპელის პერსონალური საკითხი განიხილა შიდაპარტიული დისციპლინის ხშირი დარღვევის გამო. 1924 წლის მაისიდან გრიგოლ ვეშაპელი დაუპირისპირდა საქართველოს ემიგრანტულ მთავრობას. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. ვეშაპელმა დაიწყო მზადება სამშობლოში ჩამოსასვლელად. მან კავშირი დაამყარა საბჭოთა კავშირის აგენტურასთან ევროპაში, 1924 წლის 5 ნოემბერს პარიზში დააარსა გაზეთი „ახალი საქართველო“ (გამოდიოდა 1924-26 წწ. ბერლინსა და პარიზში), რომლის ფურცლებიდანაც ემიგრატებს საბჭოთა საქართველოში დაბრუნებას მოუწოდებდა და აქტიური საბჭოთა პროპაგანდისტი გახდა. ამის გამო დიდი კონფლიქტი წარმოიშვა მასა და დამოუკიდებლობის აღდგენისათვის მებრძოლ ქართველ ემიგრანტებს შორის. 1925 წლის 9 აგვისტოს კაფე „ვოლტერში“ მათ ხელი შეუშალეს პარიზში ქართული „საბჭოთა კოლონიის“ დაფუძნებას, რასაც მოჰყვა თებერვლის დაპირისპირებები. კულმინაცია 1926 წლის 28 თებერვლის სისხლიანი შეტაკება იყო, რაც „ოდენკურის ამბების“ სახელწოდებითაა ცნობილი. 1926 წლის 10 ივნისს გრიგოლ ვეშაპელი პარიზში რამდენიმე გასროლით მოკლა ავთანდილ მერაბაშვილმა.
1926 წლის 14 ივნისს გრიგოლ ვეშაპელი დაკრძალეს პარიზში, მონპარნასის სასაფლაოზე. ნეკროლოგი და გამოსათხოვარი წერილები დაიბეჭდა მისი რედაქტორობით გამომავალ გაზეთ „ახალ საქართველოში“. ამ ფაქტს გამოეხმაურა საბჭოთა პრესა. ნეკროლოგები გამოქვეყნდა საქართველოშიც („Зария Востока“ და „კომუნისტი“).
1928 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ მშობლების თხოვნით გრიგოლ ვეშაპელის ცხედარი საქართველოში ჩამოასვენა და თბილისში, დიდუბის პანთეონში დაკრძალა. 1937 წელს ხელისუფლების გადაწყვეტილებით მისი ნეშტი დიდუბიდან ვაკის სასაფლაოზე გადაასვენეს.
ნატრიუმის ჰიდროქსიდი
thumb|right|200px|ნატრიუმის ჰიდროქსიდი 200px|thumb|ნატრიუმის ჰიდროქსიდის სტრუქტურა
მიღება
ნატრიუმის ჰიდროქსიდს NaOH იღებენ მეტალური ნატრიუმის მისი ოქსიდის წყალთან მოქმედებით: ნატრიუმის კარბონატის კალციუმის ჰიდროქსიდთან მოქმედებით: ნატრიუმის ქლორიდის წყალხსნარის ელექტროლიზით. მრეწველობაში ძირითადად იღებენ ამ მეთოდით, NaCl-ის ნაჯერი წყალხსნარის ელექტროლიზით. ნატრიუმის წყალხსნარის ქლორიდში გვაქვს: ელექტროლიზის დროს ფოლადის ან პლატინის კათოდზე ხდება წყალბადის იონების განმუხტვა და მისი გამოყოფა, ხსნარში რჩება ჭარბი რაოდენობის ჰიდროქსიდის იონები. გრაფიტის ან ვერცხლისწყლის ანოდზე განიმუხტება ქლორის იონები და გამოიყოფა თავისუფალი სახით. კათოდის არეში ჭარბი რაოდენობის ჰიდროქსიდის იონები უერთდება ჭარბი რაოდენობის ნატრიუმის იონებს და წარმოქმნის ნატრიუმის ჰიდროქსიდს. კათოდზე: 2H†+2e―>2H―>H2 ანოდზე: 2Cl‾-2e―>2Cl―>Cl2 ხსნარში: Na†+OH‾―>NaOH, რომელიც ხსნარში დისოცირებულ მდგომარეობაშია. ელექტროლიზის დროს საჭიროა დავიცვათ პირობები, რომ არ მოხდეს წარმოქმნილი ნატრიუმის ჰიდროქსიდის თავისუფალ ქლორთან (CI2) შეხება, წინააღმდეგ შემთხვევაში ადგილი ექნება რეაქციას: რომ ეს არ მოხდეს, ელექტროლიზის დროს ანოდის არეს, აზბესტის ქსოვილისაგან დამზადებული დიაფრაგმით განაცალკევებენ კათოდის არისაგან.ელექტროლიზით მიღებული ნატრიუმის ჰიდროქსიდის ხსნარს ააორთქლებენ ვაკუუმში და ბოლოს, ემალის ან ფოლადის ჭურჭელში აცხელებენ 180 °C-მდე წყლის სრულ დაკარგვამდე. ნალღობ NaOH ასხამენ გარკვეული ფორმის ყალიბში და შემდეგ ინახავენ ჰერმეტულად თავდაცულ ჭურჭელში.
ფიზიკური თვისებები
ნატრიუმის ჰიდროქსიდი თეთრი ფერის, ძლიერ ჰიდროსკოპიული ნივთიერებაა (d=2,13გ/სმ³, tლღ=318,5 °C, tდუღ=1300 °C). NaOH-ში ლითიუმის ჰიდროქსიდისაგან განსხვავებით გადაიდენება და ორთქლის მდგომარეობაში გადადის დაუშლელად, ის შლის ქსოვილებს, ტყავს,ქაღალდს და სხვა ორგანულ ნივთიერებებს, კარგად იხსნება წყალში, სპირტში და სხვა.გამხსნელებში.
ქიმიური თვისებები
ან
გამოყენება
ნატრიუმის ჰიდროქსიდი ფართოდ გამოიყენება ქაღალდის წარმოებაში,ბამბის მერსერიზაციისათვის, საპნის მისაღებად,ხელოვნური ბოჭკოების მისაღებად და სახალხო მეურნეობის მრავალ დარგში.ტექნიკაში მას კაუსტიკურ სოდას უწოდებენ.
გლოსოფობია
გლოსოფობია (γλῶσσα — ენა და — შიში) — საზოგადოებასთან სიტყვით გამოსვლისას ირაციონალური, უკონტროლო და მუდმივი შიში.
გლოსოფობიის მქონე ადამიანები სხვადასხვა ჯგუფის წინ საუბრისას დისკომფორტს და შფოთვას განიცდიან. ეს გამოიხატება უკონტროლო კანკალში, ოფლიანობაში და გულის აჩქარებაში. გლოსოფობია სოციალური ფობიაა, ან სოციალური შფოთვითი აშლილობა. ის წარმოქმნის შიშებს, რომლებიც ხშირად არალოგიკურია. გლოსოფობია, შფოთვითი აშლილობა, წარმოადგენს ამ ჯგუფის თავისებურ სიმპტომებს. ეს ნიშნავს, რომ გლოსოფობიის მქონე ადამიანი განიცდის შფოთვასთან დაკავშირებულ განსხვავებულ სიმპტომებს საზოგადოებაში სიტყვით გამოსვლისას. ზოგჯერ შიში იმდენად დიდია, რომ სიტუაციის წარმოდგენაც კი საკმარისია იმისთვის, რომ ადამიანმა შფოთვითი რეაქციები გამოავლინოს.
გლოსოფობიის მიზეზები
ამ ფობიიას უმეტეს შემთხვევაში ზუსტი მიზეზი არ აქვს, მაგრამ არის რამდენიმე მიზეზი თუ რატომ აქვთ ადამიანებს ეს ფობია: ერთი ან მრავალი ტრავმული გამოცდილება, რომელიც დაკავშირებულია საჯარო გამოსვლასთან ან გენეტიკური მიდრეკილება შფოთისა და სტრესის მიმართ.
გლოსოფობიის მკურნალობა
საჯაროდ სიტყვით გამოსვლის შიშების დაძლევაში ადამიანებს ნევროლოგები, ფსიქოკონსულტანტები და ფსიქოთერაპევტები ეხმარებიან. ისინი ინდივიდუალურ მკურნალობის გეგმას ადგენენ. გლოსოფობიის სამკურნალოდ აუცილებელია ფსიქოთერაპიული სესიების ჩატარება. თერაპიის საფუძველი, რომ ადამიანი აწყდება სიტუაციას, რომელიც იწვევს შფოთვას, ასე რომ მას შეუძლია გადალახოს აუდიტორიის წინაშე გამოსვლის შიში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფობიები
ანდრომედა (ტელესერიალი)
„ანდრომედა“ (Gene Roddenberry’s Andromeda) — კანადურ-ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური ტელესერიალი. შექმნილია ჯინ როდენბერის იდეის მიხედვით, მისი გარდაცვალების შემდეგ.
სიუჟეტი
სერიალის მოქმედება მიმდინარეობს შორეულ მომავალში, თანამეგობრობის სისტემის გარშემო. თანამეგობრობა მოიცავს სამ გალაქტიკას და ითვლება უტოპიურ საზოგადოებად, თუმცა რელურად იმყოფება ომის მდგომარეობაში მაგოგებთან (აგრესიული ჰუმანოიდური რასა ღამურის მსგავსი სახით). სამშვიდობო მოლაპარაკების შედეგად თანამეგობრობამ მაგოგებს დაუთმო პლანეტა რომელიც დასახლებული იყო ნიცშეანელებით (თანამეგობრობის წევრი, გენეტიკურად შეცვლილი რასა). ნიცშეანელები უკმაყოფილო დარჩნენ ამ შეთანხმებით და თავს დაესხნენ თანამეგობრობას.
სერიალის მთავარი გმირი დილან ჰანტი არის თანამეგობრობის კრეისერ „ანდრომედას თანავარსკვლავედის“ კაპიტანი. ხომალდი აღჭურვილია მძლავრი ხელოვნული ინტელექტით, რომელიც ასევე სერიალის მთავარ გმირს წარმოადგენს.
„ანდრომედა“ იღებს უბედურების სიგნალს ნიცშეანელებისგან და გაემართება დასახმარებლად, თუმცა აღმოჩნდება რომ ეს ხაფანგია. დილანი იძულებულია მოახდინოს ხომალდის ევაკუაცია, თვითონ კი მარტო ცდილობს „ანდრომედას“ გადარჩენას. თავისი მეგობარი და პირველი ოფიცერი აღმოჩნდება მოღალატე. იგი ცდილობს დილანის მოკვლას. დილანი ასწრებს და კლავს მას, მაგრამ ორთაბრძოლისას ხომალდი აღმოჩნდება შავი ხვრელის საზღვარზე და დროში „გაიყინება“. მხოლოდ 303 წლის შემდეგ მას ამოიყვანს „ევრიკა მარუ“ ბეკა ვალენტაინის მეთაურობით. „ევრიკას“ ეკიპაჟს გონია რომ ანდრომედა ცარიელია და აპირებენ მის გაყიდვას, თუმცა დილანი არ ანებეს მათ ამას. ის გებულობს რომ ომი თანამეგობრობის განადგურებით დასრულდა და სამყარო ქაოსითაა მოცული. დილანი გადაწყვეტს აღადგინოს თანამეგობრობა და სთავაზობს „ევრიკის“ ეკიპაჟს შეუერთდენ მას. მცირე ყოყმანის შემდეგ ისინი თანხმდებიან.
მთავარი გმირები
სერიალის მთავარი გმირებია :
სქოლიოს სია
კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:კანადური ტელესერიალები
ქვილიშორი
ქვილიშორი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (წყალტუბოს თემი), მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის ბორცვიან მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, წყალტუბოდან 6 კილომეტრი. სოფელში მდებარეობს ქვილიშორის მღვიმეები.
სოფელ ქვილიშორში ცხოვრობენ შემდეგი გვარები; გოგიძეები, ვარდანიძეები, ბენიძეები, იოსელიანები, გედენიძეები, კაკაურიძეები, ფირცხალავები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 692 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
381
თარიღი უცნობია
*
ზალცკამერგუტი
ზალცკამერგუტი (Salzkammergut) — რეკრეაციული არეალი ავსტრიაში. გადაჭიმულია დახშტაინის მთების სიახლოვეს მდებარე ქალაქ ზალცბურგიდან და მოიცავს ავსტრიის ფედერაციის რამდენიმე მხარეს: ზემო ავსტრია (80%), ზალცბურგი (7%)და შტირია (13%). რეგიონის მთავარი მდინარეა დუნაის ერთ-ერთი შენაკადი ტრაუნი.
არაერთი ტბითა თუ მწვერვალით, ზალცკამერგუტი სპორტისა და დასვენების მრავალი სახეობის განვითარების საშუალებას იძლევა, იქნება ეს წყლის სპორტი, ხეტიალი, ველოსპორტი, გოლფი თუ უბრალოდ რელაქსაცია.
1997 წელს, რეგიონის დიდი ნაწილი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა აღწერილობით: „''ადამიანის საქმიანობა ზალცკამერგუტის შესანიშნავ ბუნებრივ ლანდშაფტში ჯერ კიდევ პრეისტორიულ ხანაში იწყება, რომელიც ჯერ კიდევ ორ ათასწლეულზე მეტი ხნის წინ მარილის წარმოებაში გამოიხატებოდა. ამ რესურსმა საუფძველი ჩაუყარა რეგიონის აყვავებას XX საუკუნის შუა წლებში, რაც ყველაზე უკეთ სოფელ ჰალშტატის შესანიშნავ არქიტექტურაშია ასახული''“.
ჯოზეფ ადისონი
ჯოზეფ ადისონი (Joseph Addison; დ. 1 მაისი, 1672 — გ. 17 ივნისი, 1719) — ინგლისელი მწერალი, მორალისტი, სახელმწიფო მოღვაწე, ირლანდიის მეფისნაცვლის მდივანი. წერდა ყოფით-ოჯახურ თემებზე. გამოსცა ჟურნალები.
ზალცკამერგუტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიის გეოგრაფია კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში
ჯოზეფ ადისონი
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1672 კატეგორია:გარდაცვლილი 1719
კანადა 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კანადამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ 1 ვერცხლისა და 2 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კანადა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აურელიუსი (ასტურია)
აურელიუსი (Aurelio; დ. 740 — გ. 774) — ასტურიის მეფე 768 - 774 წლებში.
ფრუელას სიკვდილის შემდეგ, დარჩა მისი შვილი ალფონსო II, მაგრამ იგი ძალიან პატარა იყო და დიდებულებმა მეფედ აურელიუსი აირჩიეს. იგი ძლივს იმორჩილებდა შიდა და გარე მტრებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  740 კატეგორია:გარდაცვლილი 774
ესტონეთის ენერგეტიკა
გლობალური დათბობა
ესტონეთის წილი გლობალურ დათბობაში ნავთობის ფიქლებისგან გამოყოფილ დიდი რაოდენობით ნახშირბადზე მოდის. ესტონური ენერგოკომპანია Eesti Energia მსოფლიოში უდიდეს ნავთობის ფიქლებზე მომუშავე ენერგეტიკულ საწარმოებს ფლობს ქალაქ ნარვაში. 2007 წელს, ესტონეთში ენერგიის 90%-ზე მეტი ზეთის ფიქლებისგან იყო ნაწარმოები.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთის პოლიტიკა
მანაწილებელი ლილვი
250px|thumb|მანაწილებელი ლილვი მანაწილებელი ლილვი – ელექტრული, ელექტროენერგიის მისაღები და მომხმარებელთა შორის მისი გასანაწილებელი მოწყობილობა. მოიცავს ელექტრულ აპარატებს, დაცვისა და ავტომატიკის მოწყობილობებს, საზომ ხელსაწყოებს, ასაწყობ და მაერთებელ სალტეებსა და დამხმარე მოწყობილობებს. მანაწილებელი ლილვის ერთი წრედის მოწყობილობა კონსტრუქციულად გამოიყოფა ცალკეულ უჯრედებად. მანაწილებელი ლილვის, რ-ის ძაბვა 35 კვ-მდეა, ჩვეულებრივ სათავშში დგამენ (დახურული მანაწილებელი ლილვი), მაგრამ თუ ძაბვა 35 კვ და მეტია – გარეთ (ღია მანაწილებელი ლილვი
ლიტერატურა
კატეგორია:შიგაწვის ძრავა
ლეძაძამე
ლეძაძამე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბეთლემი, კვაუთი, ლეგოგიე, ლესაჯაიე, ლეძაძამე, ჯოლევი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარჯვენა მხარეს, სენაკი-დიდი ჭყონის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 160 მ, სენაკიდან 23 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხეკორძულა
ხეკორძულა — მდინარე მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მტკვრის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1287 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 12,8 კმ, აუზის ფართობი 43,1 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. გაზაფხულზე იცის წყალდიდობა, წლის დანარჩენ დროს — წყალმცირობა, ზაფხულობით დროდადრო წყალმოვარდნები.
საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 0,31 მ³/წმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:მტკვრის შენაკადები
კანადა 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კანადამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 1952 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში. ამ თამაშებზე მათ 1 ოქროსა და 2 ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კანადა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არნულფ კარინტიელი
thumb|არნულფ კარინტიელი არნულფ კარინტიელი (Arnulf Koroški, Arnulf von Kärnten) (დ. 850 — გ. 8 დეკემბერი 899) — კაროლინგების გვარიდან. გერმანიის მეფე 887– 899 წლებში, იტალიის მეფე 896 - 899 წლებში, საღვთო რომის იმპერატორი 887 – 899 წლებში. შარლომანის ვაჟი.
გერმანიაში გამეფება
მიუხედავად ამ წარმატებებისა, არნულფი რთულ მდგომარეობაში იყო. იმპერატორის ხელისუფლება წლიდან წლამდე სუსტდებოდა. ვასალი მეფეები ყველა ხელსაყრელ მომენტს იყენებდნენ თავისი საზღვრების გასაზრდელად. აღმოსავლეთ საზღვარზე სლავური ტომები თარეშობდნენ. განსაკუთრებით საშიში იყო გერმანელთა ძველი მტერი, მორავიელი დიდებული სვიატოპლუკი. ნინდერლანდებში ნორმანები თარეშობდნენ. ალემანიაში დამკვიდრდა ბერნგარდი, კარლ სქელის უკანონო შვილი. იტალია ფაქტობრივად ჩამოშორდა იმპერიას და რამდენიმე ადგილობრივი მეფე იბრძოდა ძალაუფლებისთვის.
ამ მძიმე მდგომარეობაში, არნულფმა თავი გამოაჩინა, როგორც ლუდვიგ გერმანელის ღირსეულმა შთამომავალმა. იგი მორავიის საზღვარზე იდგა, სვიატოპულკთან საომრად ემზადებოდა, როდესაც შეიტყო, რომ ნინდერლანდებში გაგზავნილ ჯარს ნორმანებმა ალყა შემოარტყეს და სასტიკად დაამარცხეს. არნულფმა დატოვა ბავარიული რაზმი აღმოსავლეთ საზღვრის დასაცავად და გაემართა ქვემო რეინისკენ. ნორმანები მას გამაგრებულ ადგილას ელოდებოდნენ, მდინარე დეილასთან, ლუვენის მახლობლად. არნულფი ჩამოქვეითდა და მოუწოდა რაინდებს ქვეითად ებრძოლათ. 891 წლის 1 ნოემბერს ცხარე ბრძოლის შემდეგ ნორმანთა ბანაკი აიღეს, ხოლო ნორმანები გაანადგურეს.
ლაშქრობები
893 წელს არნულფმა დაიწყო სვიატოპულკის წინააღმდეგ ლაშქრობისთვის მზადება. ივლისში იგი მორავიაში შევიდა, ბავარიული, ფრანკონული და ალემანური რაზმებით. მიუხედავად დიდი ძალებისა, ლაშქრობა უშედეგოდ დამთავრდა, არნულფმა ვერ აიღო სვიატოპულკის სიმაგრეები და უკან დაბრუნდა დიდი დანაკარგებით. შემდეგ წელს სვიატოპუკლი გარდაიცვალა, მისი სამეფო დაიშალა და მემკვიდრეები უნგრეთთან ომში გაებნენ. ვინაიდან ამ მხრიდან საშიშროება აღარ იყო, არნულფმა ყურადღება იტალიაზე გადაიტანა. ალპებზე წარმატებით გადასვლის შემდეგ, მან აიღო ბერგამო და ბრძანა გარნიზონის უფროსის ჩამოხჩობა. ამით შეშინებულმა მილანმა და პავიამ იმპერატორს კარიბჭე გაუღეს. ბევრმა დიდებულმა თავი მის ვასალად სცნო. არნულფს რომზეც სურდა გალაშქრება, მაგრამ გერმანელებმა უარი თქვეს, რადგან მობილიზაციის კანონიერი ვადა გავიდა. არნულფი გერმანიაში უნდა დაბრუნებულიყო.
895 წელს იმპერატორმა მეორეთ დაიკავა ჩრდილო იტალია. როდესაც იგი ლუკაში შობას აღნიშნავდა, მან მიიღო ცნობა, რომ, ჰერცოგმა სპოლეტო ლამბერტი რომი აიღო და პაპი წმ. ანგელოზის ციხეშია გამოკეტილი. არნულფი რომისკენ გაეშურა, რომლის კარიბჭეც დაკეტილი დახვდა. მეტოქეებმა დაცინვით უარი უთხრეს დანებებაზე. მაშინ არნულფმა შტურმით აიღო ქალაქი. ლამბერტის ბევრ მომხრეს მეფემ თავი მოკვეთა, ხოლო ხალხს მისთვის ერთგულება დააფიცებინა. პაპი მას წმინდა პეტრეს ტაძრის კიბეებზე შეეგება და 896 წლის აპრილში თავზე იმპერატორის გვირგვინი დაადგა. არნულფმა რომში ორი კვირა გაჰყო, შემდეგ კი სპოლეტოზე გაილაშქრა. ფერმოზში მან ალყა შემოარტყა ლამბერტის დედას ანგილტრუდას. წერენ, რომ მან მოისყიდა იმპერატორთან მიახლოვებული პირი, რომელმაც იმპერატორს ნელა მოქმედი საწამლავი მისცა. არნულფი ავად გახდა და მოუწია ალყის მოხსნა. გერმანელების იტალიიდან დახევა გაქცევის მაგვარი იყო. ლამბერტი მათ ფეხდაფეხ მოყვებოდა და ხსნიდა იმპერატორის მიერ დანიშნულ ხალხს. არნულფი მას ხელს ვეღარ უშლიდა, რადგან უფრო და უფრო ავად ხდებოდა. სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე, მან ცოლს ღალატში დასდო ბრალი, მაგრამ რეგენსბურგის თათბირმა 899 წელს იგი გაამართლა. ცოტა ხანში არნულფი გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატორები კატეგორია:გერმანიის მეფეები კატეგორია:იტალიის მეფეები კატეგორია:კაროლინგები კატეგორია:დაბადებული 850 კატეგორია:გარდაცვლილი 899
მაქსიმე ბერძნიშვილი
მაქსიმე დავითის ძე ბერძნიშვილი (დ. 21 აგვისტო, 1889, თბილისი ― გ. 27 აპრილი, 1967, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1910 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია. 1912-1916 წლებში სწავლობდა ვარშავის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა. მუშაობდა მდივნის მოადგილედ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობაში. 1918 წლიდან მასწავლებლობდა. 1921-1925 წლებში მუშაობდა შრომის სახკომში, განსახკომში, თბილისის აღმასკომის სახალხო განათლების განყოფილებაში. დიდი შრომა გასწია ქართულ საადმინისტრაციო-საკანცელარიო ტერმინოლოგიის შესაქმნელად. 1925-1932 წლებში იყო საქართველოს წიგნის პალატის გამგე, შემდეგ გამგის მოადგილე. მისი ხელმძღვანელობით დაარსდა წიგნის პალატის ორგანოები: „ბიბლიოგრაფიის მოამბე“, „წიგნის მატიანე“, „გაზეთის მატიანე“. 1932-1934 წლებში ბერძნიშვილი მუშაობდა ქართული ენციკლოპედიის რედაქციაში სიტყვანის განყოფილების გამგედ. 1937 წელს მონაწილეობდა რუსულ-ქართული ლექსიკონის შედგენაში. 1934-1954 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სოხუმის, გორისა და ცხინვალის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში კითხულობდა ლექციების კურსს ძველი აღმოსავლეთისა და საბერძნეთ-რომის ისტორიაში. 1945 წლიდან მუშაობდა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლიგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. მისი გამოკვლევა „ქალაქ ფაზისის ისტორიისათვის“ (1941, გამოქვეყნდა 1969 წელს) პირველი ქართული მონოგრაფიაა ანტიკური ხანის საქართველოს ქალაქების შესახებ. პარალელურად ბერძნიშვილი იკვლევდა XIX საუკუნის საქართველოს საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოძრაობის და საზოგადოებრივი აზრის ისტორიას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ვენერა ობოლაშვილი
ვენერა ობოლაშვილი (დ. 1954) — საბჭოთა ქართველი მკვლელი, თაღლითი და თავისი აღიარებით, სერიული მკვლელი, რომელმაც 2009 წელს ნაცნობი ქალი მოკლა მისი ბინის გაყიდვის მიზნით. მან ასევე აღიარა ერთ-ერთი ქმრის და მეგობარი მამაკაცის მკვლელობა, მაგრამ მტკიცებულებების ნაკლებობის გამო მას ბრალი არ წაუყენეს. სასამართლომ ის მხოლოდ ერთ მკვლელობაში დამნაშავედ ცნო და 23 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. 2023 წელს ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს.
ადრეული წლები
ობოლაშვილის ცხოვრების შესახებ საჯაროდ ბევრი ცნობა არ არსებობს. ის 1954 წელს საქართველოს სსრ-ში დაიბადა და დაქორწინებული იყო სამჯერ. ასევე სხვადასხვა პერიოდში თანაცხოვრობდა მეგობარ მამაკაცებთან. ჰყავს სამი შვილი. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, მას დამთავრებული აქვს უნივერსიტეტი და ჰქონდა სტომატოლოგის ლიცენზია.
იური იურკინი
ობოლაშვილთან დაკავშირებული პირველი საეჭვო სიკვდილი 1984 წლით თარიღდება, კერძოდ, მისი 43 წლის მეუღლის, იური იურკინის სიკვდილთან. ოფიციალური ვერსიის მიხედვით, იურკინი თბილისში მატარებლიდან შემთხვევით ჩამოვარდნის შედეგად დაიღუპა, მაგრამ დაკავების შემდეგ ობოლაშვილი ამტკიცებდა, რომ თავისი მეუღლე მან მოკლა, რის შემდეგაც, მან თავისი ბინა 4 000 დოლარად გაყიდა.
ანატოლი კალინკა
სხვა მძიმე დანაშაული ობოლაშვილს 2008 წლამდე არ ჩაუდენია, მანამ, სანამ მან 52 წლის ანატოლი კალინკასთან ურთიერთობა არ დაიწყო. მისივე ჩვენების თანახმად, ერთ დღეს მან კალინკას თავის არეში ჩაარტყა და უგონო მდგომარეობაში მყოფი კაცი ერთ-ერთ ხიდთან მიიტანა, სადაც სხეული მდინარე მკტვარში გადააგდო. კალინკას ცხედარი მალევე იპოვეს, თუმცა, მისი სიკვდილი უბედურ შემთხვევას მიაწერეს. მოგვიანებით ობოლაშვილმა კალინკას ბინა 50 000 დოლარად გაყიდა.
მარია არზამასევა
2009 წლისთვის, ობოლაშვილი 79 წლის მარია არზამასევასთან ერთად ცხოვრობდა, რომელიც გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ბიძამისის შეყვარებული იყო. იმავე წლის აგვისტოში, მათ ახალგაზრდა მამაკაცი ბინის გაყიდვის მიზეზით მიიწვიეს, მაგრამ ობოლაშვილის ჩვენებით, არზამასევა დათვრა და ნასვამ მდგომარეობაში ამტკიცებდა, რომ ეს მისი სახლი იყო.
ამ ჩხუბით გაბრაზებული ობოლაშვილი არზამასევას დაუპირისპირდა და საბოლოოდ იჩხუბეს. ჩხუბის დროს, ობოლაშვილმა არზამასევა დაახრჩო და სანამ ცხედრის დასამალად დიდი ტომრის საყიდლად წასულიყო, ცხედარი საწოლზე დააწვინა. შემდგომში, ტაქსის მძღოლის დახმარებით, რომელმაც არ იცოდა რა იყო ტომარაში, ის ცხედარი ერთ-ერთი ქარხნის ტერიტორიაზე გადაიტანა და კანალიზაციაში ჩააგდო. მოგვიანებით წყალმა ტომარა, რომელშიც არზამასევას ცხედარი იყო, ნაპირზე გამოყარა, რომელიც შეცდომით უსახლკარო ქალად ჩათვალეს და უსახლკაროთა სასაფლაოზე დაკრძალეს.
დაპატიმრება და გასამართლება
არზამასევას მკვლელობიდან მალევე, ობოლაშვილმა მისი ბინა წარმატებით გაყიდა უცნობს. თანხის გარკვეული ნაწილით თავისი ვალები დაფარა, ხოლო დარჩენილი თანხით კი ახალი Audi-ს მარკის მანქანა შეიძინა. თუმცა, ბანკის თანამშრომლებმა შენიშნეს საეჭვო ოპერაციები, რასაც ობოლაშვილი მოკლული არზამასევას საკრედიტო ბარათების გამოყენებით ახდენდა. შედეგად, ობოლაშვილი 2009 წლის 15 დეკემბერს დააკავეს და ბრალი წაუყენეს საბუთების გაყალბებასა და თაღლითობაში. მოგვიანებით, მკვლელობის ბრალდებაც დაემატა, მას შემდეგ, რაც დადგინდა, რომ არზამასევა მოკლული იყო.
სწრაფად დადგინდა, რომ მისი მეუღლე და მეგობარი მამაკაციც ანალოგიურად საეჭვო გარემოებებში დაიღუპნენ. თუმცა, რადგან პროკურატურას არ ჰქონდა საკმარისი მტკიცებულება ამ საქმეებში მის ბრალდათ დაკავშირებით, ობოლაშვილს ბრალი მხოლოდ არზამასევას მკვლელობაში და შესაბამისად თაღლითობაში წაუყენეს. სასამართლო პროცესის დროს, ობოლაშვილმა განაცხადა, რომ არზამასევას გარდაცვალება უბედური შემთხვევა იყო, მაგრამ მისი განცხადება არ იქნა გათვალისწინებული და იგი დამნაშავედ ცნეს ყველა ბრალდებით. შედეგად, სასამართლომ ობოლაშვილს 23 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა.
პატიმრობა და გათავისუფლება
ციხეში ყოფნის დროს, ობოლაშვილს არავინ ეკარებოდა მისი წარსულიდან გამომდინარე. თუმცა, ის საბოლოოდ მოახერხა ზოგიერთ პატიმართან დამეგობრება, ვისთანაც მას ძლიერი კავშირები ჩამოუყალიბა. ობოლაშვილის მტკიცებით, ციხეში ყოფნის დროს მან უმეტესი ნაწილი სწავლასა და ახალი უნარების შესწავლაში გაატარა და სულ 27 სერთიფიკატი მიიღო სხვადასხვა დარგში. ასევე აცხადებს, რომ მიიღო მაგისტრის ხარისხი ავტომატიკასა და აგრობიოლოგიაში ორი სხვადასხვა რუსული უნივერსიტეტიდან და ასევე თავისუფლად ფლობს ინგლისურ და გერმანულ ენებს.
2023 წლის იანვრის ბოლოს, ობოლაშვილი მისჯილი ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს, მას შემდეგ, რაც სასჯელის ნახევარზე ნაკლები მოიხადა. გათავისუფლების შემდეგ, მან ექსკლუზიური ინტერვიუ მისცა ადგილობრივ ტელევიზიას, სადაც ციხეში გატარებული წლების შესახებ ისაუბრა და აშკარად სინანული გამოხატა თავისი ქმედებების გამო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:საბჭოთა მკვლელები კატეგორია:საბჭოთა სერიული მკვლელები კატეგორია:ქართველი მკვლელები
ალის ფეი
ალისა ჟანა ფეი (Alice Faye დაიბადა 5 მაისი, 1915 - 9 მაისი, 1998. Hell's Kitche n, მანჰეტენი, აშშ) - ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი. მე –20 საუკუნის 40 – იანი წლების მუსიკალური ვარსკვლავი, ფეი მონაწილეობდა ისეთ ფილმებში, როგორიცაა On the Avenue  (1937) და Alexander's Ragtime Band (1938). ის ხშირად ასოცირდება Academy Award–winning standard-თან "შენ ვერასდროს გაიგებ", რომელიც მან 1943 წელს შემოიღო მუსიკალურ ფილმში "გამარჯობა, ფრისკო, გამარჯობა".
მან მიატოვა კინომსახიობობის კარიერა და ცნობილი გახდა თავისი როლით რადიო შოუში The Phil Harris-Alice Faye Show.
ცხოვრება და კარიერა
ალისა ჟანა ლეპერტი დაიბადა 1915 წლის 5 მაისს, მანჰეტენში, პოლიციის ოფიცერ ჩარლს ლეპერტისა და ალისას ოჯახში, რომელიც მუშაობდა Mirror Chocolate Company– ში. მას ჰყავდა უფროსი ძმა, ჩარლზი (1909–1977). ფეის კარიერა ვოდევილში დაიწყო. Earl Carroll Vanities– ის მოსმენებზე იგი ძალიან ახალგაზრდა აღმოჩნდა, შემდეგ გადავიდა ბროდვეიში და ითამაშა როლი 1931 წელს გამოქვეყნებულ George White's Scandals-ში. ამ დროისთვის მან მიიღო თავისი სასცენო სახელი და პირველად მიაღწია რადიო აუდიტორიას რუდი ვალეს ფილმში „ The Fleischmann's Yeast Hour".
ფეიმ პირველი მნიშვნელოვანი კინო გადაღება მოიპოვა 1934 წელს, როდესაც ლილიან ჰარვიმ მიატოვა მთავარი როლი ჯორჯ უაითის 1935 წლის ფილმში - Scandals, რომელშიც ვალეც უნდა გამოჩენილიყო. იგი პოპულარული კინოვარსკვლავი გახდა 1930-იანი წლების აუდიტორიისთვის, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც Fox– ის წარმოების ხელმძღვანელმა Darryl F. Zanuck მისი პროტეჟე გახადა. მან გარდაქმნა ფეი გონიერი შოუ-გოგოდან ახალგაზრდულ, მაგრამ გარკვეულწილად დედობრივ ფიგურამდე, როგორიცაა მისი როლები Shirley Temple-ის რამდენიმე ფილმში.
ფეი იყო არჩეული ქალის მთავარ როლზე In Old Chicago-ში (1938). თავდაპირველად ზანუკმა წინააღმდეგობა გაუწია ფეის დამტკციებას როლზე, რადგან როლი ჯინ ჰარლოუსთვის იყო დაწერილი, მაგრამ კრიტიკოსებმა ფეის შესრულება მოიწონეს. ფილმი შეიცავდა 20-წუთიან ფინალს, დიდი ჩიკაგოს ცეცხლის რეკრეაციას, იმდენად საშიშ სცენას, რომ ქალები, გარდა მთავარი ვარსკვლავებისა, აკრძალეს გადასაღებ მოედანზე. ფილმში იგი გამოჩნდა ტაირონ პაუერთან და დონ ამეჩესთან. მინი|Alice Faye in 1934 ფეი, პაუერი და ამეჩა გაერთიანდნენ 1938 წელს გამოცემული Alexander's Ragtime Band- ისთვის, რომლის მიზანი იყო ირვინგ ბერლინის 20-ზე მეტი სიმღერის ჩვენება. ფეიმ კვლავ მიიღო ძლიერი შეფასებები. ეს იყო თავისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე ძვირადღირებული ფილმი, იგი ასევე გახდა 30-იანი წლების ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული მიუზიკლი.
ფეის ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი როლი იყო მუსიკალურ ბიოგრაფიაში Lillian Russell (1940). ფეი ამ ფილმს ყოველთვის ასახელებდა, როგორც ერთ-ერთი რჩეული, თუმცა ეს მისი ყველაზე რთული როლიც იყო. მჭიდრო კორსეტებმა, რომლებსაც ფეი ამ როლისთვის ატარებდა, რამდენჯერმე კოლაფსიც მოახდინეს გადასაღებ მოედანზე.
ავადმყოფობის გამო Down Argentine Way -ის მთავარ როლზე უარის შემდეგ 1940წელს, ფეი შეცვალა სტუდიის უახლესმა მუსიკალურმა ვარსკვლავმა, ბეტი გრეიბლმა. მათ ერთადაც ითამაშეს ფილმში Tin Pan Alley (ასევე 1940). რომლის შექმნის დროსაც გაჩნდა ჭორი, რომ ამ ორს შორის დაპირისპირება მოხდა. ინტერვიუში ფეიმ გაამხილა, რომ Fox– ის სარეკლამო განყოფილებამ შექმნა ჭორი და რომ ორი მსახიობი სინამდვილეში ახლო მეგობრები იყვნენ.
ფეის ვარსკვლავი აღმასვლას განაგრძობდა, თუმცა მისთვის ოჯახური ცხოვრება უფრო მნიშვნელოვანი გახდა, განსაკუთრებით მეორე ქალიშვილის, ფილისის ჩამოსვლის შემდეგ. მისი დაბადების შემდეგ, ფეიმ ახალი ხელშეკრულება გააფორმა Fox– თან, რომ წელიწადში მხოლოდ ერთი სურათი გაეკეთებინა, რათა ფეისთვის მიეცა შანსი უფრო მეტი დრო გაეტარებინა თავის ოჯახთან. მისმა მეორე ორსულობამ ჰოსპიტალიზაცია გამოიწვია, რის გამოც იგი იძულებული იყო „A Tree Grows in Brooklyn ” ფილმში დრამატული როლი შეესრულებინა და მან, ასევე, უარი თქვა მუსიკალურ როლზე  The Dolly Sisters.
მისი ხმა, წერდა ნეიორკ თაიმსში ნეკროლოგიაში, "მოსაწვევი" იყო. ერთხელ ირვინგ ბერლინმა თქვა, რომ მას იგი ბევრ მომღერალს ერჩივნა. ჯეიგ გერშვინმა და კოლ პორტერმა მას "ჰოლივუდის საუკეთესო ქალი მომღერალი" უწოდეს 1937 წელს". მუსიკალურ სუპერვარსკვლავად მუშაობის წლებში (1930 – იანი წლებიდან 40 – იანი წლების დასაწყისამდე) ალისა ფეიმ მოახერხა ჰიტის აღლუმში 23 სიმღერის წარდგენა. იგი იყო პირველი ქალი იყო მის ჟანრში და ბინგ კროსბის ექვივალენტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მუსიკოსები
ნიკოლოზ ბერძნიშვილი
ნიკოლოზ გიორგის ძე ბერძნიშვილი (ბერძენოვი) (დ. 16 სექტემბერი [ ძვ. სტ. 4 სექტემბერი], 1829, სოფ. არდონი, ახლანდელი ჩრდილოეთი ოსეთი ― გ. 1874, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ეთნოგრაფი და კრიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქართველი მღვდლის ოჯახში. სწავლობდა ვლადიკავკაზის სასულიერო სასწავლებელში და თბილისის სასულიერო სემინარიაში. XIX საუკუნის 50-60-იან წლებში აქტიურად თანამშრომლობდა გაზეთ „კავკაზში“, რომელსაც ერთხანს კიდეც რედაქტორობდა. ბერძნიშვილს ეკუთვნის დიდი ნაწილი რუსულ ენაზე გამოცემული წიგნისა — „თბილისი ისტორიული და ეთნოგრაფიული თვალსაზრისით“ (1870) და გამოკვლევა (რუსულ ენაზე) „სულხან-საბა ორბელიანის მოგზაურობა ევროპაში“ (1869), აგრეთვე ეთნოგრაფიული ნარკვევები საქართველოსა და ჩრდილოეთ ოსეთზე. 1864–1874 წლებში იგი კავკასიის არქეოგრაფიული კომისიის წევრი იყო და მონაწილეობდა ამ კომისიის „აქტების“ შედგენაში. საყურადღებოა "კავკაზში" 1857–1859 წლებში გამოქვეყნებული მისი ლიტერატურული-კრიტიკული წერილები. ბერძნიშვილი ქართული რეალისტური სალიტერატური კრიტიკის ერთ-ერთი პირველი წარმომადგენელია. მან ყურადღება გაამახვილა სინამდვილის მხატვრული ასახვის, ეროვნული თემატიკის მნიშვნელობის, ტიპურობის საკითხებზე, მთარგმნელობითი მუშაობის პრინციპებზე და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1829 კატეგორია:გარდაცვლილი 1874
ბრემენი
ბრემენი (ოფ. სახ. თავისუფალი ჰანზის ქალაქი ბრემენი; Stadtgemeinde Bremen) — გერმანიის ყველაზე პატარა ფედერალური მიწის დედაქალაქი. VIII საუკუნის დასასრულს მეფე კარლოს დიდმა დააარსა ქალაქი როგორც ეპისკოპოსის რეზიდენცია. XIII საუკუნეში ბრემენი შეუერთდა ჰანზას კავშირს და მიიღო თავისუფალი საიმპერო ქალაქის სტატუსი. ყველა ადამიანი, რომელიც მასში 1 წელი და 1 დღე იხოვრებდა, ჩაითვლებოდა თავისუფალ მოქლაქედ. ბრემენი ექვემდებარებოდა მხოლოდ წმინდა რომის იმპერიის იმპერატორს. XVII საუკუნეში ბრემენი შეუერთდა შვედეთს, XVIII საუკუნეში იგი დაიპყრო ჰანოვერმა, 1810 წელს დაიპყრო საფრანგეთმა, ხოლო ნაპოლეონ ბონაპარტის ჯარებისგან ქალაქს ათავსუფლებდა რუსეთის ჯარი გერმანელი გენერალის ბარონ ფრიდრიჰ კარლ ფონ კეტენბორნის სარდლობით. მეორე მსოფლიო ომის დროს ქალაქს ნაცისტებისგან წმენდნენ ამერიკის სამხედრო დანაყოფები. 1955 წლამდე ბრემენის სანომრო ნიშნებზე იყვნენ ასოები HB (ნაზას ქალაქი ბრემენი). ქალაქს გააჩნია საკუთარი სენატი, სენატის პრეზიდენტი, მინისტრები და ბურგერშაფტი (პარლამენტი). ბრემენის ერთ ერთი ძირითადი ღირსშესანიშნაობა - წმინდა პეტრეს ტაძარი დაჰყურებს ბრემენის მთავარ მოედანს თერთმეტი საუკუნე, ქვის ტაძრის აშენება დაიწყო 1042, თუმცა მანამდე უკვე არსებობდა ხის მცირე ზომის ეკლესია. ბრემენის ცენტრალურ ქუჩაზე 600 წელზე მეტია დგას ბრემენის თავისუფლების სიმბოლო - რაინდ როლანდის ქანდაკება. როლანდი იყო კარლოს დიდის ერთ-ერთი ლეგენდარული რაინდი, უამრავი სხვადასხვა თქმულების თუ ზღაპრის გმირი. ბრემენში დგას მისი ათმეტრიანი ქანდაკება. ბრემენის მცხოვრებთათვის როლანდი არის საყვარელი გმირი, იგი ებრძოდა ეპისკოპოსს და გახდა ქალაქის თავისუფლების სიმბოლო. როლანდის ქანდაკების ფარზე გამოსახულია წმინდა რომის იმპერიის გერბი - ორთავა არწივი, ცისფერი ანგელოზი მის ქამარზე არის მისი თავადობის აღნიშნვა. როლანდის ფეხებს შორის მანძილი უდრიდა 1 ბრემენულ ელს. ბრემენის მერიის შენობაზე, რომელიც მეთხუთმეტე საუკუნეში აშენდა, თავიდან იყო თორმეტი მოციქულის ქანდაკება, შემდგომში ქანდაკებებზე წარწერები გადააკეთეს და მოციქულთა სახელების ნაცვლად დააწერეს საბერძნეთისა ორატორთა და ფილოსოფოსთა სახელები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები კატეგორია:ბრემენი კატეგორია:გერმანიის ფედერალური მხარეების დედაქალაქები
ტრანსპორტი
მინი|300px|საქალაქთაშორისო ექსპრესი გერმანიაში ტრანსპორტი (ლათ. trans - გადაღმა, და portare - ზიდვა) — ერთობლიობა საშუალებების, რომელთა დანიშნულება ადამიანების, ტვირთის და ინფორმაციის ერთი ადგილიდან მეორეში გადატანაა. სატრანსპორტო ინდუსტრია სამ მთავარ კომპონენტად იყოფა: ინფრასტრუქტურად, მანქანებად და მართვად. ინფრასტრუქტურა მოიცავს ტრანსპორტისთვის საჭირო უძრავ კონსტრუქციებს, მათ შორის საავტომობილო გზებს, რკინიგზებს, საჰაერო გზებს, არხებს, სადენებს ან ტერმინალებს, როგორიცაა აეროპორტები, რკინიგზის, საავტომობილო და საზღვაო სადგურები. მანქანები, რომლებიც ამ ქსელში მოძრაობს არის ავტომობილები, ავტობუსები, მატარებლები, თვითმფრინავები და სხვა. ხოლო მართვა მოიცავს ამ მანქანებისა და კონსტრუქციების ოპერირებასა და მასთან დაკავშირებულ პროცედურებს, როგორიცაა ფინანსირება, პოლიტიკა და იურიდიული მომსახურება.
განასხვავებენ მიწისზედა, წყლის და საჰაერო ტრანსპორტს. მიწისზედა ტრანსპორტში იგულისხმება სარკინიგზო ტრანსპორტი, საავტომობილო და მილსადენი ტრანსპორტი, წყლის ტრანსპორტში - საზღვაო და სამდინარო, საჰაეროში - საავიაციო ტრანსპორტი.
დანიშნულების მიხედვით ტრანსპორტი იყოფა საერთო (რომელიც ემსახურება მოსახლეობას), არასაერთო (შიდასამრეწველო გადაზიდვები) და პირადი სარგებლობის ტრანსპორტად.
ზოგადი ტერმინები
გადაზიდვები - ლოგისტიკა - მგზავრი - საზოგადოებრივი ტრანსპორტი - სატრანსპორტო მანქანათმშენებლობა - ტვირთი - ტვირთბრუნვა
სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა
აეროდრომი - აეროპორტი - ავტომაგისტრალი - ავტოსადგომი - არხი - გაზსადენი - გვირაბი - ვაგზალი - მდინარე - ნავთობსადენი - ნავსადგომი - პორტი - რკინიგზა - ტერმინალი - ქუჩა - ხიდი
გადაზიდვები
გადაზიდვები — ტვირთის ან მგზავრთა გადაადგილება სხვადასხვა სახეობის სატრანსპორტო საშუალებით.
არსებობს სატვირთო და სამგზავრო გადაზიდვა. ის ხორციელდება რკინიგზის, საავტომობილო, საზღვაო, სამდინარეო, საჰაერო, საჭაპანო და მილსადენი ტრანსპორტით. გადაზიდვაში მონაწილეობას იღებენ აგრეთვე ქვეყნის ერთიანი სატრანსპორტო ქსელის ტერიტორიულ-სამეურნეო ერთეულები, ქვედანაყოფები (რკინიგზის განყოფილებები, სამდინარეო, სანაოსნო, საზღვაო სანაოსნო, სამოქალაქო ავიაციის ტერიტორიული სამმართველოები და სხვა). არსებობს სხვადასხვა სახის გადაზიდვა.
Insurgentes (ალბომი)
Insurgentes — სტივენ უილსონის სადებიუტო სტუდიური სოლო-ალბომი. გამოიცა 2008 წლის 26 ნოემბერს. უილსონის თქმით, ალბომში შეტანილი ყველაზე ექსპერიმენტული სიმღერები, რაც კი მას ჩაუწერია.
სქოლიო
კატეგორია:2008 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:2008 წლის ალბომები კატეგორია:სტივენ უილსონის ალბომები
შუხუთის მოზაიკა
შუხუთის მოზაიკა — არქეოლოგიური ძეგლი, რომელიც 1961 წელს აღმოჩნდა სოფელ შუხუთში, გურიაში, ანტიკური ხანის შუხუთის ციხე-ქალაქის ტერიტორიაზე. დაცულია საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში.
1961 წელს ჩატარდა არქეოლოგიური გათხრები კერძო საკარმიდამო ნაკვეთში და გამოვლენილი იქნა სოფლის სამხრეთით მდიდრული „ვილა რუსტიკა“, რომელსაც სავარაუდოდ სააგარაკო დანიშნულება გააჩნდა და სამი სართულისგან შესდგებოდა აქედან პირველი სართული მთლიანად დათმობილი ჰქონდა აბანოს.
მოხატულობა
შუხუთის აბანოს აპოდიტორიუმში აღმოჩენილი მოზაიკური იატაკის ზომა ტოლია (2,00X3,50 მ.) მას შეუნარჩუნდა მოზაიკით დაფარული ფართობის დაახლოებით 50 %, რომლის ქვეშ ჯერ იყო თხუთმეტ სანტიმეტრიანი კირის ფენა შერეული დაფშხვნილ კერამიკასთან, ხოლო ზემოდან ეყარა რიყის ქვები. შუხუთის მოზაიკა შესრულებულია Opus Tesselatum-ის ტექნიკით, რომლისთვისაც დამახასიათებელია ერთნაირი ზომის და ფორმის კუბების გამოყენება. კუბების ზედაპირის ზომები იყო დაახლოებით 1 სმ. კუბები შუხუთის მოზაიკაში დამზადებული იყო შემდეგი მასალისაგან:
სხვადასხვა ფერების, მაგრამ ერთი და იგივე მასალისაგან დამზადებული კუბების მოზაიკაში ერთმანეთში არ ურევდნენ, თითოეული ფერი ცალკე ელემენტად გამოიყენებოდა. ჩამოთვლილი კუბებით გასახდელის მთელ იატაკზე იყო დაგებული ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული გეომეტრიული მოზაიკური მოხატვა, რომელსაც სპეციალურ ლიტერატურაში ეწოდება „კვადრატები და რვაქიმიანი ვარსკვლავები“. ამ მოხატულობაში, რომელშიც მოცემულია შავი კუბების ორრიგიანი ზოლები, ძირითადად ფიგურას წარმოადგენს ჩვეულებრივი კვადრატები, რომლებიც წარმოქმნიან ჰორიზონტალურ და ვერტიკალურ რიგებს. ჩვეულებრივ კვადრატებს შორის განლაგებულია „კუთხეებში მდგომი“ კვადრატები. ამ კვადრატებსა და სხვა კვადრატებს შორის შუალედები წარმოქმნიან რვაქიმიანი ვარსკვლავების ფიგურებს, რომლებიც შედგებიან რომბებისგან.
შუხუთის აბანოს მოზაიკის შედარებით რთული მოხატულობა არის ე. წ. წნული, შემდგარი სამი ჯგუფისაგან. ეს მოტივი ჩვეულებრივი იყო როგორც გვიანდელი ანტიკური დროის მოზაიკაში, ასევე ადრეული შუასაუკუნეების ეპოქაში. შუხუთის მოზაიკის ბევრი კვადრატი შევსებულია ორნაირი სახის ჯვრების გამოსახულებით. პირველი სახეობის ჯვრები, რომლებიც იყვნენ შედარებით მარტივი და ზომით უფრო პატარა იმყოფებოდნენ „გვერდებში მდგომ“ კვადრატებში ამ სახეობის ჯვართან მსგავსი გამოსახულებები ჩვენთვის ცნობილია ჯერ კიდევ გიპონის ადრექრისტიანულ მოზაიკაში (ჩრდილოეთ აფრიკა), რომლებიც დათარიღებულია IV-V სს.
შუხუთის მოზაიკაში გამოსახული ჯვრები არ წარმოადგენდნენ ქრისტიანობის სიმბოლოს. ჯვრების ფიგურები გამოიყენებოდა მოზაიკაში წმინდა დეკორატიული მოტივით, ამაზე მეტყველებს ის ფაქტი, რომ ამ კვადრატებში, გარდა მთლიანი ჯვრებისა იყო ასევე მათი ნახევრების გამოსახულება. ხსენებული ჯვრები და მათი გამოსახულებები ცნობილია რომაულ-ბიზანტიური იმპერიის აღმოსავლეთ რაიონებში, ზოგადად ჩრდილოეთ ზღვისპირეთში, სადაც ჯვარი გამოსახული იყო ხერსონის ჯვრისებრი მონასტერის ჩრდილოეთ განშტოების მოზაიკაში, ანტიოქიაში და მის შემოგარენში, აგრეთვე ლიბიაში-ანტიოქიის და ლიბიის მოზაიკებში. მსგავსად შუხუთის მოზაიკისა, კვადრატებში მთლიანად ჯვრებთან ერთად გვხვდება მათი „ნახევრები“ გამოსახულებები. აქ ხსენებული შესადარებელი მოზაიკა თარიღდება IV-V და VI საუკუნის დასაწყისით. ამიტომ შუხუთის მოზაიკა აბანოსთან ერთად თარიღდება სავარაუდოდ აღნიშნული დროით.
დათარიღება
აღწერილი მოხატულობა მოზაიკურ იატაკზე პირველად გამოჩნდა ძვ. წ. I საუკუნეში. ამ დროიდან ის ძალიან ხშირად გვხვდება რომის იმპერიის სხვადასხვა მხარეების მოზაიკურ მოხატულობაში. აღწერილი მოხატულობა II—III საუკუნეებში ხდება იმდენად პოპულარული, რომ იყო შემთხვევა მისი გამოყენებისა თაღების ორნამენტებში. აღწერილი მოხატულობა რჩება ძალიან პოპულარულად IV—V საუკუნეებში. მას იყენებდნენ შემდგომ საუკუნეებშიც, მაგ ცნობილია IX საუკუნის ისლამური სასახლის მოზაიკური იატაკი.
შუხუთის აბანოს გათხრების დროს არ იყო ნაპოვნი ისეთი არქეოლოგიური მასალა, რომელიც ზუსტად მისცემდა არქეოლოგიური ექსპედიციის ხელმძღვანელ პარმენ ზაქარაიას ამ მოზაიკის ზუსტი დათარიღების საშუალებას. აბანოს დათარიღების მონაცემები, გამომდინარეობს ნაგებობიდან, რომელიც აშკარად მიეკუთვნება გვიანდელ ანტიკურ აბანოებს. შუხუთის აბანოს გვიანდელი ანტიკური პერიოდის ხასიათს აძლევს, უპირველეს ყოვლისა, მისი ნალისებრი შენობა, რომლის მაგვარიც არ არის ცნობილი ადრეულ შუასაუკუნეების აბანოებში. სავარაუდოდ, შუხუთის აბანოს ნაგებობა თარიღდება IV ს-ით. აქ აღმოჩენილი მცირე რაოდენობის კერამიკა დათარიღებულია IV ს-ით. ეს არქეოლოგიური აღმოჩენა მეტყველებს, რომ კოლხეთის დაბლობის სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი (თანამედროვე გურია) გვიანდელ ანტიკურ და ადრეშუასაუკუნეების დროითავის კულტურული მნიშვნელობით ერთ–ერთი მოწინავე რაიონი საქართველოში.
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბეატრიქსი
მისი სამეფო უდიდებულესობა დედოფალი ბეატრიქსი (Beatrix Wilhelmina Armgard; დ. 31 იანვარი 1938) — ნიდერლანდების დედოფალი ორანულ-ნასაური დინასტიიდან 1980 წლიდან. 1966 წელს იქორწინა კლაუს ფონ ამსბერგზე.
ბეატრიქსმა განათლება ლეიდენის უნივერსიტეტში მიიღო, სადაც სწავლობდა სოციოლოგიას, ეკონომიკას და სახელმწიფო სამართალს. არის იურიდიული მეცნიერებების დოქტორი.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
ანთროპოლოგია
მინი|[[ფრანც ბოასი, თანამედროვე ანთროპოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, „ამერიკული ანთროპოლოგიის მამა“.]] ანთროპოლოგია — მეცნიერება ადამიანის წარმოშობისა და ევოლუციის, ადამიანთა რასების შესახებ. იკვლევს ადამიანის ფიზიკური ტიპის ვარიაციებს დროსა და სივრცეში, ადამიანისა და მისი რასების წარმოშობის, ჩამოყალიბების და შემდგომი განვითარების შესწავლის მიზნით. პირველად ამ ტერმინის გამოყენებას არისტოტელეს უკავშირებენ, რომელიც მასში ადამიანის სულიერი კულტურის ბუნებას გულისხმობდა.
ანთროპოლოგია, როგორც დამოუკიდებელი მეცნიერება ჩამოყალიბდა XIX საუკუნის შუა პერიოდში. მისი დამოუკიდებელი დარგებია: ადამიანის მორფოლოგია, სწავლება ანთროპოგენეზის შესახებ, რასათმცოდნეობა. XX საუკუნის მეორე ნახევრიდან სწრაფად ვითარდება კომპლექსი დისციპლინებისა, რომელთაც აერთიანებენ საერთო სათაურით „ადამიანის ბიოლოგია“. იგი შეისწავლის ფიზიოლოგიურ, ბიოქიმიურ და გენეტიკურ ფაქტორებს, რომლებიც ზეგავლენას ახდენენ ადამიანის ორგანიზმის აგებულების ვარიაციებსა და განვითარებაზე.
უმნიშვნელოვანესი კვალი დატოვა ჰიპოკრატემ (ძვ.წ. 460-377). მან პირველმა გამოთქვა მოსაზრება კლიმატის გავლენის თაობაზე, როგორც ადამიანის, ასევე მისი სულიერი განვითარების წყობის ჩამოყალიბებაზე. ცალკეული ტომების ფიზიკური ტიპის თავისებურებას ბუნებრივ გარემოს უკავშირებდა. იგი თვლიდა, რომ სკვითები სტეპებს სახლობენ  ჩაფსკვნილი ხალხი შავი თმებით, ხოლო მაღალმთიან რეგიონში სახლობს მაღალი  და ძლიერი ხალხი. ჰიპოკრატე უნდა განვიხილოთ როგორც, ანთროპოგეოგრაფიის და ეკოლოგიის ფუძემდებელი. მას ეკუთვნის მოსაზრება, რომ ადამიანის ფიზიკური, ფიზიოლოგიური და პათოლოგიური მახასიათებლები გარემოსთანაა კავშირში.
კიდევ უფრო ადრე ცხოვრობდა ალქმეონე კროტონელი (ძვ.წ. 520) რომელიც იყო ანატომი და ფიზიოლოგი. ვარაუდობენ, რომ ალქმეონე იყო პირველი, რომელიც ცხედრის გაკვეთას აწარმოებდა. იგი ასწავლიდა, რომ ტვინი სულის საყრდენია. ანაქსაგორის (ძვ.წ.≈500) სამყარო მოწყობილია მარად არსებული მსგავსი ელემენტების შეხამებითა და მათი დაშლით. დემოკრიტე (ძვ.წ. ≈460) ატომისტური თეორიისა და შედარებითი ანატომიის ფუძემდებელი.
ატომისტური თეორიის გავრცელება და ადამიანის წარმოშობის საკითხები განხილულია რომაელი პოეტის ლუკრეციუს ტიტუს კარუს (ძვ.წ. I) პოემაში „საგანთა ბუნებისათვის“, რომელიც 6 წიგნისაგან შედგება. I და II წიგნში გამოთქმულია სამყაროს აგების ატომისტური თეორია, IV წიგნში-მოძღვრება ადამიანზე, გრძნობათ აღთქმაზე, როგორც ცოდნის წყაროზე, III წიგნი ეძღვნება-სულს, V -კოსმოგონიურ პრობლემებს, ადამიანის გვარის განვითარების ისტორიისა და ენის წარმოშობას, VI – რელიგიური წარმოშობის სამ ბუნებრივ მიზეზს.
= რესურსები ინტერნეტში =
ლიტერატურა
* კატეგორია:საზოგადოებრივი მეცნიერებები
იაროსლავ კაჩინსკი
პარტიის სახელით იაროსლავ კაჩინსკი პოლონეთის პრემიერ-მინისტრი იყო 2006 წლის ივლისიდან 2007 წლის ნოემბრამდე, რა დროსაც მისი ძმა პოლონეთის პრეზიდენტად მსახურობდა. 2007 წელს პარტიის საარჩევნო მარცხის შემდეგ, იაროსლავი იყო ოპოზიციის მთავარი ლიდერი „სამოქალაქო პლატფორმის“ მთავრობის პირობებში. ავიაკატასტროფაში ძმის გარდაცვალების შემდეგ იაროსლავ კაჩინსკიმ მონაწილეობა მიიღო 2010 წლის პოლონეთის საპრეზიდენტო არჩევნებში და დამარცხდა ბრონისლავ კომოროვსკისთან.
2015 წელს „კანონი და სამართალის“ მიერ როგორც საპრეზიდენტო, ისე საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ, კაჩინსკი ითვლება ყველაზე მნიშვნელოვან პოლიტიკოსად პოლონეთში და ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან ევროპელ ლიდერად. ამ მიზეზით, პოლონეთში მას საზოგადოების ნაწილი „სახელმწიფოს მეთაურს“ უწოდებს (იოზიფ პილსუდსკის მაგალითზე). 2020 წელს იგი დაინიშნა პოლონეთის პრემიერ-მინისტრის მოადგილედ თავდაცვის, იუსტიციისა და შინაგან საქმეთა სამინისტროებზე ზედამხედველობის მიმართულებით.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:პოლონელი პოლიტიკოსები
მღვდლობა
thumb|ეპისკოპოსის ხელდასმა XIV ს. ტულუზა, საფრანგეთი მღვდლობა — ახალი აღთქმის შვიდი საიდუმლოდან ერთ-ერთი, რომელსაც დასაბამი მიეცა ძველი აღთქმიდან. მღვდლობა დადგენილია ზეციური მამის, ღმერთის მიერ. ღვთიური წარმოშობის საწყისთან ერთად მღვდლობას აქვს განსაკუთრებული ნიშანი - ხელდასმა, რომლის საშუალებით რჩეულებზე გადმოდის ღვთის განსაკუთრებული მადლი და ამრიგად ისინი მაღლდებიან თავიან ხარისხში თვით სულიწმინდის მიერ.
ისტორია
მამა ღმერთმა უთხრა მოსეს:
„აიყვანე შენთან შენი ძმა არონი და მისი ძენი მასთან ერთად, ისრაელთა შვილებიდან, რომ ის იყიოს ჩემს მღვდელად, არონი და ნადაბ და აბიუდ, და ელიაზარი და იათამარ - ძენი არონისა. და გაუმზადე წმიდა სამოსელი შენ ძმას არონს, პატივსა და დიდებისათვის.“ (გამოსლვათა 28, 1-2)
შემდეგ ღმერთმა დაადგინა მღვდელთმსახურერბის მთელი რიგი წესები. დროთა განმავლობაში ეს წესები თანდათან სრულყოფილი ხდებოდა.
„მივის ჩვენ მღვდელთმთავარი დიდი, რომელმან განვლნა ცანი, იესო, ძე ღმღთისა, შევიკრძალოთ აღსარებაჲ იგი მის მართლ; რამეთუ არა ეგევითარი გჳვის მღუდელთმთავარი, რომელიმცა ვერ შემძლებელ იყო შეწყალებად უძლურებათა ჩვენთა, გამოცილი ყოველთავე მსგავსებითა, თჳნიერ ცოდვისა.“ (ებრაელთა 4, 14-15)
მართლმადიდებლური სწავლება
ახალი აღთქმის დროიდან შემოღებულ იქნა წმიდა მოციქულების მიერ ხელდასმის მღვდლობის ფორმა, ხოლო იერარქიული ხარისხები მღვდლობაში დააწესა თავად უფალმა იესო ქრისტემ, ესენია: ეპისკოპოსის, მღვდლის და დიაკონის ხარისხი.
წმინდა მოციქულები სულიწმინდის წინამძღოლობით ასრულებდნენ ყველაფერს, რაც მათ დაუწესა იესო ქრისტემ:
„ხოლო ნუგეშინისმცემელი იგი სული წმინდა, რომელი მოავლინოს სახელითა ჩემითა მამამან, მან გასწაოს თვენ ყოველივე, და მოგახსენოს თქუე ყოველივე რაოდენი გარქუ თქუენ.“ (იოანე 14, 26)
მოციქული პავლე წერდა თავის მოწაფეს, ეპისკოპოს ტიმოთეს:
„ნუ უდებ-ჰყოფ, რომელი ეგე არს შენთანა მადლი, რომელი მოგეცა შენ წინაჲსწარმეტყველებითა დასხმითა ხელთა ხუცობისაჲთა.“ (1 ტიმოთე 4, 14)
ასეთი მრავალი ამონარიდის მოტანა შეიძლება სახარებიდან. ყველა მათგანიდან ნათლად ჩანს, რომ მღვდლობა ნამდვილად არის საიდუმლო.
რიტუალი
მღვდლობის საიდუმლო სრულდება წირვის დროს საკურთხეველში მღვდელთ-მთავრის ხელდასხმით. კურთხევის წესს შეადგენს შემდეგი მოქმედებები:
ტრაპეზთან მიეახლება პირი, რომელიც არჩეულია ეკლესიაში სამსახურებლად;
ტრაპეზის გარშემო შემოვლა საღვთო საგალობლების გალობით - ამ დროს ის ემთხვევა ტრაპეზის კუთხეებს, ომფორს და მღვდელთ-მთავრის ხელს;
კურთხევის ლოცვა - ამ დროს ეპისკოპოსი მას დააფარებს თავზე ომფორის ბოლოს, გადასახავს სამჯერ ჯვარის სახეს და დაადებს თავზე ხელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საიდუმლონი