cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლაგაში
პირველი დასახლებები ლაგაშის ტერიტორიაზე ძვ. წ. V ათასწლეულის ბოლოს განეკუთვნება. წერილობით წყაროებში ლაგაში მოიხსენიება ძვ. წ. XXVI საუკუნიდან. ამ დროს იგი ქალაქ შურუფაქის მბრძანებელს ემორჩილებოდა. ლაგაშის აღზევება ემთხვევა ძვ. წ. XXV-XXIV საუკუნეებს, ურ-ნანშეს დინასტიის მმართველობის ხანას. ლაგაში განსაკუთრებით გაძლიერდა ეანათუმის დროს (ძვ. წ. 2470-იანი წლები), რომელიც ხანგრძლივ ბრძოლას აწარმოებდა ქალაქ უმის მბრძანებელთან. უმაზე გამარჯვების შესახებ ეანათუმი მოგვითხრობს ქვის დიდ ფილაზე გაკეთებულ წარწერაში, რომელსაც ლიტერატურაში „ძერათა სტელას“ უწოდებენ. მის დროს დასრულდა მთელი სამხრეთ შუამდინარეთის პირველი გაერთიანება. აქტიურ სამხედრო პოლიტიკას ატარებდნენ ეანათუმის მემკვიდრენიც. გაზრდილ სამხედრო ხარჯებს ისინი გადასახადების გადიდებით ფარავდნენ, რამაც ფართო სახალხო მოძრაობა გამოიწვია XXIV საუკუნის 70-იან წლებში, ლუგალანდას მმართველობის დროს. ძვ. წ. 1364 წელს ლაგაში უმის მეფე ლუგალზაგესმა დაიმორჩილა, შემდეგ კი აქადის მეფე სარგონ დიდმა. ლაგაშმა ახალ კულტურულ და ეკონომიკურ აყვავებას მიაღწია გუდეას გამგებლობის ხანაში (ძვ. წ. XXII საუკუნის II ნახევარი). მაშინ ააგეს ღვთაება ნინგირსუს ბრწყინვალე ტაძარი ენინუ. ძალზე გაფართოვდა ლაგაშის სავაჭრო-ეკონომიკურ კავშირ-ურთიერთობათა არეალიც. ურის III დინასტიის ხანაში (ძვ. წ. 2132-2024 წწ.) ლაგაში აქადის და შუმერის სამეფოს მთავარი ეკონომიკური ცენტრი იყო. მომდევნო ეპოქებში მისი მნიშვნელობა დაეცა.
ლიტერატურა
კატეგორია:შუმერული ქალაქები
კიაბაიის მუნიციპალიტეტი
კიაბაიის მუნიციპალიტეტი (Quiabaya) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ლარეკახის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 2 858 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 102 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
დაკინი
დაკინი (სანს: डाकिनी ḍākinī;ტიბ: མཁའ་འགྲོ་མ་ ქანდრომა, ვაილი: mkha' 'gro ma; ჩინ: 空行女,狐仙,明妃) არის ქალღმერთის მსგავსი ქალი არსება ბუდიზმსა და ინდუიზმში. ძირითადად, გავრცელებულია ტიბეტურ ბუდიზმში. დაკინი შთააგონებს სულიერ პრაქტიკას. ხშირად გამოსახულია შიშველ, ლამაზ ქალად. სიშიშვლე განასახიერებს გონების თავისუფლებას.
დაკინის ჩინური და ტიბეტური ტერმინები სიტყვასიტყვით ნიშნავს - „ის, ვინც სივრცეში მოძრაობს“, „სივრცეში მოძრავი ქალი“; ზოგჯერ, პოეტურად, „ცის მოცეკვავედაც“ მოიეხსენიებენ. მათი სხეულები მოხრილადაა გამოსახული ტალღოვანი ცეკვის პოზებში.
დაკინი დაკავშირებულია ენერგიასთან, ტრანსფორმაციის გზის გამოცხადებასთან. ისინი ადამიანებს ნეგატიური ემოციების ენერგიის შეცვლაში ეხმარებიან, რასაც ჰქვია კლეშა.
იკონოგრაფია
გამოსახულებებზე დაკინები გამოსახულნი არიან ახალგაზრდად, შიშველად, საცეკვაო პოზაში. ხშირად ერთ ხელში უკავიათ მენსტრუალური სისხლით სავსე ქალა-ჭიქა ან სიცოცხლის ელექსირი და მეორეში დაკლაკნილი დანა. ატარებენ ადამიანის ქალებიან გირლანდას სამკბილა კვერთხით, რომელიც მის საწინააღმდეგოდ იხრება. მათი თმა ხშირად გაჩეჩილია და ზურგს უკანაა ჩამოშლილი, სახე ხშირად მრისხანეა; ცეკვავენ ცხედარზე, რაც მათი ეგოსა და უვიცობაზე ბატონობის სიმბოლოა.
მოვლენები
ტიბეტელ ბუდისტებს ჯერათ, რომ დაკინიმ მე-3 კარმაპა რანგჯუნგ დორჯეს (1284-1339) მისცა შავი ქუდი, როდესაც ის სამი წლის იყო. შავი გვირგვინი კარმა კაგიუს ხაზის ემბლემად გადაიქცა.
დაკა
დაკა იგივე დაკინია, ოღონდ მის მამაკაც განსხეულებაში.
ქრისტინე (ფილმი)
„ქრისტინე“ — პირველი ქართული მხატვრული ფილმი. გადაღებულია 1916-18 წლებში ეგნატე ნინოშვილის ამავე სახელწოდების ნაწარმოების მიხედვით. ფილმის სცენარის ავტორი და დამდგმელი რეჟისორია ალექსანდრე წუწუნავა.
სიუჟეტი
ფილმი გლეხი ქალის ბედუკუღმართ ცხოვრებას ასახავს. ღარიბი გლეხის ქალიშვილ ქრისტინეს გარყვნილი აზნაური უქმაძე დააორსულებს და შემდეგ მიატოვებს. ყველასგან მოძულებული ქრისტინე შვილს მშობლებთან ტოვებს და თბილისში მიჰყვება ნაცნობ ქალს, რომელიც   საროსკიპოში მიიყვანს. მრავალი წლის შემდეგ ქრისტინე დასნეულდება, დასახიჩრდება, გალოთდება და მათხოვრობით ირჩენს თავს. საბოლოოდ ქალი სრულიად უპატრონოდ, საავადმყოფოში გარდაიცვლება.
გადაღება
ფილმის გადაღების იდეა გაუჩნდა გერმანე გოგიტიძეს ოზურგეთში, საკუთარ კინოთეატრში ერთ-ერთი იტალიური ფილმის ნახვის შემდეგ. მანვე შეარჩია ეგნატე ნინოშვილის მოთხრობა „ქრისტინე“. ფილმის დაფინანსებისთვის გოგიტიძემ მიმართა აკაკი ხოშტარიას, მაგრამ მისგან დაფინანსება ვერ მიიღო. ამის შემდეგ მან სესხი აიღო ამიერკავკასიის ბანკისგან. ფილმის რეჟისორად გოგიტიძემ ალექსანდრე წუწუნავა აიყვანა. წუწუნავა კარგად იცნობდა მასალას, რადგან „ქრისტინე“ პოლიო ირეთელის 1909 წლის სცენარის მიხედვით დადგმული ჰქონდა თბილისის, ჭიათურისა და ბაქოს თეატრებში. გადასაღები ტექნიკით გადამღებ ჯგუფს პოლკოვნიკი სიმონ ესაძე დაეხმარა.
პირველ ხანებში ფილმს არაპროფესიონალი ოპერატორი იღებდა, მაგრამ შემდეგ გოგიტიძემ მიიწვია ალექსანდრე შუგერმანი, სამხედრო ქრონიკების კინოოპერატორი. ამისთვის მას ამიერკავკასიის უმაღლესი სარდლობის ნებართვა დასჭირდა. გადაღებები თბილისსა და გურიაში მიმდინარეობდა. სოფელ ლიხაურში გოგიტიძემ გლეხისგან სამზადი სახლი შეიძინა და მას სახურავი და ერთი კედელი მოაცილა, რათა გადასაღები ადგილი კარგად განათებულიყო.
წუწუნავასა და გოგიტიძეს უთანხმოება მოუვიდათ ქრისტინეს როლის შემსრულბლის შერჩევასთან დაკავშირებით. გოგიტიძეს ამ როლზე ანეტა ქიქოძე, მხატვარ შალვა ქიქოძის და სურდა. წუწუნავამ კი არჩევანი შეაჩერა ანტონინა აბელიშვილზე. აბელიშვილი 40 წლის იყო, მაშინ როცა ქრისტინე 15-16 წლის უნდა ყოფილიყო, მაგრამ წუწუნავამ თავისი გაიტანა. რეჟისორი ქიქოძეს იმიტომ იწუნებდა, რომ ეს უკანასკნელი ქრისტინეს როლს თეატრში ასრულებდა და წუწუნავა შიშობდა, ქიქოძეს კინოში თეატრალური შტამპები არ შეეტანა. სხვა ვერსიის მიხედვით კი წუწუნავასა და აბელიშვილს რომანი ჰქონდათ. გოგიტიძესა და წუწუნავას უთანხმოება ჰქონდათ ოპერატორთანაც, ერთხელ სოფელ აჭში გადაღებების დროს წუწუნავამ შუგერმანს ხელიც კრა და გორაკიდან დააგორა. შუგერმანი დაითხოვეს და მის ნაცვლად ოპერატორი ალექსანდრე დიღმელოვი გახდა.
პრემიერა
ფილმი ეკრანებზე გამოსასვლელად მზად იყო 1918 წლის აპრილში, მაგრამ გურიაში ოსმალეთის იმპერიის ჯარები შეიჭრნენ და ოზურგეთი და რამდენიმე სოფელი დაიკავეს. ოსმალებმა გაანადგურეს გოგიტიძეს ქონება ფილმის ორიგინალი ფირი. მხოლოდ თბილისში შენახული ასლების მეშვეობით მოხერხდა ფილმის აღდგენა. აღდგენა დასრულდა 1918 წლის 8 ოქტომბერს.
პრემიერა 1919 წლის მაისში, საქართველოს დამოუკიდებლობის დღის წლისთავზე კინოთეატრ „აპოლოში“ გაიმართა. გოგიტიძემ ფილმის ჩვენებები მთელ საქართველოში გამართა. იქ, სადაც ელექტროენერგია არ იყო, ის საბარგო მანქანაზე დამონტაჟებული სპეციალური დანადგარით აჩვენებდა მაყურებელს. მიუხედავად ამისა, ფილმი კომერციულად მაინც წამგებიანი აღმოჩნდა.
სქოლიო
კატეგორია:1919 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ალექსანდრე წუწუნავას ფილმები კატეგორია:მუნჯი ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ეგნატე ნინოშვილის რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები
ლევან აბელიშვილი
ლევან გრიგოლის ძე აბელიშვილი (დ. 16 აპრილი, თბილისი — გ. 16 მარტი, 1974, იქვე) — ქართველი ელექტროტექნიკოსი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1955), პროფესორი (1956), საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1961), საქართველოს მეცნიერებათა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1967). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი სარედაქციო კოლეგიის წევრი. სკკპ წევრი 1956-იდან.
ბიოგრაფია
ლევან აბელიშვილი დაიბადა თბილისში, აზნაურთა ოჯახში. მამა გრიგილ აბელიშვილი — ამიერკავკასიის რკინიგზის უფროსი. დედა კინომსახიობი ანტონინა აბელიშვილი — შეასრულა მთავარი როლი ალექსანდრე წუწუნავას ფილმში „ქრისტინე“. ლევან აბელიშვილმა დაამთავრა ამიერკავკასიის ენერგეტიკის ინსტიტუტი 1931 წელს.
იყო რკინიგზის ტრანსპორტის ელექტრული წევის პიონერი საქართველოში და სსრკ-ში. მისი შრომები ეხება წევის ეფექტურობას, წევის გაანგარიშებას, რკინიგზების გატარების უნარს, მოძრავი შედგენილობისა და ელექტრომომარაგების სისტემათა თეორიას, აგრეთვე ელექტრორკინიგზების იძულებითი რეჟიმების გამოკვლევას ძაბვის საშუალო ვარდნათა ეპიურების მეთოდით ყველა ელემენტის ურთიერთმოქმედებისას, წევის ძრავების სითბურ გაანგარიშებასა და გამოცდას, საკონტაქტო სადენების გახურების თეორიას, გრძელ მატარებელთა წონის ინერციულ გაანგარიშებას და სხვა.
დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით.
„ელექტრული ტრანსპოტის“ კათედრის დამაარსებელი საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:ქართველი ელექტროტექნიკოსები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 ლევან
პუატიეს ბრძოლა (732)
ბრძოლას ხელმძღვანელობდნენ ავსტრაზიის და ნეისტრიის მაიორდომი კარლოს მარტელი და ომაიანების სახალიფოს ალ-ანდალუზიის გენერალ-გუბერნატორი აბდურ რაჰმან იბნ-აბდალაჰი.
ბრძოლა დამთავრდა ფრანკების გადამწყვეტი გამარჯვებით. აბდურ რაჰმან იბნ-აბდალაჰი დაიღუპა ბრძოლის ველზე, ხოლო კარლოს მარტელის ძალაუფლება გავრცელდა უფრო სამხრეთით.
პუატიეს ომის შედეგად შეჩერდა არაბების დაპყრობები ევროპის მიმართულებით. პრუსიის ისტორიოგრაფ ლეოპოლდ ფონ რანკეს სიტყვებით:
სქოლიო
კატეგორია:VIII საუკუნის ბრძოლები
Queen II
სიმღერების სია
ყველა სიმღერა თეთრ მხარეზე (მხარე 1) დაწერილია ბრაიან მეის მიერ, გარდა The Loser in the End-ის (როჯერ ტეილორი). შავ მხარეზე ყველა სიმღერის ავტორია ფრედი მერკური.
სქოლიო
კატეგორია:1974 წლის ალბომები კატეგორია:Queen-ის ალბომები კატეგორია:Elektra Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Hollywood Records-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები
სამტრედია (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)
სამტრედია — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (საწირის თემი). მდებარეობს ტყიბულის წყალსაცავის დასავლეთით. ზღვის დონიდან 600 მეტრი, ტყიბულიდან 3 კილომეტრი.
სოფელში მდებარეობს ტყიბულის ჩაის ფაბრიკა. სოფელში გადის ქუთაისი-ტყიბულის საავტომობილო გზა და სარკინიგზო მონაკვეთი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 212 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კიმეს მუნიციპალიტეტი
კიმეს მუნიციპალიტეტი (Quime) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ინკისივის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 7 118 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 009 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
მაცუო ბასიო
მაცუო ბასიო (მეორე ფსევდონიმი მუნეფუსა; ნამდვილი სახელი ძინსიტირო) (დ. 1644 ― გ. 28 ნოემბერი, 1694, ოსაკა) — იაპონელი პოეტი. წარმოშობით სამურაი. 1672-იდან სახელმწიფო სამსახურს ეწეოდა. ედოში (ახლანდელი ტოკიო). შემდეგ მიატოვა სამსახური და შეუდგა თავისი წოდებისათვის „შეუფერებელ“ საქმიანობას - პოეზიის სწავლებას. ბუდიზმის მიმდევარი იყო. ბერად აღიკვეცა. განიცადა ძენის მოძღვრების გავლენა, რომლის არსი „თვითჭვრეტასა“ და „ბუნების ჭვრეტაში“ მდგომარეობს. ამიტომ მაცუოს ბევრ ლექსს დაფარული ქვეტექსტი აქვს. მაცუოს ეკუთვნის ლირიკული დღიურები, რამდენიმე ათეული რენგა („წყობილი ლექსები“) და მრავალი უბადლო ჰაიკუ. მისი ლექსები შესულია ანთოლოგიაში „მაიმუნის ჩალის ლაბადა“ (1690) და სხვა. მაცუომ შექმნა სამსტრიქონიანი ლექსის (ჰაიკუ) პოეტიკა. დაუშვებლად მიაჩნდა ჰაიკუში ორზე მეტი დეტალის შეტანა; დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა ლექსის ფერწერულ და ბგერით ჰარმონიას. „ბასიოს სტილი“ 200 წელზე მეტხანს ბატონობდა იაპონიაში.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1644 კატეგორია:გარდაცვლილი 1694
ტრეიდ-ლეიკი (უისკონსინი)
ტრეიდი-ლეიკი (Trade Lake) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბარნეტის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 871 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10,3 კაცი/კმ². ფართობი 92,0 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარნეტის ოლქის ქალაქები
პუატიეს ბრძოლა (1356)
პუატიეს ბრძოლა —  ასწლიანი ომის პირველი ეტაპის ბოლო ბრძოლა. გაიმართა 1356 წლის 19 სექტემბერს პუატიეს სამხრეთით. ერთმანეთს ებრძოდნენ ინგლისის ძალები ედუარდ შავი პრინცის მეთურობით და საფრანგეთის ძალები ჟან II კეთილის მეთაურობით. მინიმალური დანაკარგების საფასურად ინგლისელებმა დაამარცხეს ფრანგები და ტყვედ ჩაიგდეს მეფე.
სქოლიო
კატეგორია:ასწლიანი ომის ბრძოლები კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:XIV საუკუნის ბრძოლები
სუკუმბიოსის პროვინცია
სუკუმბიოსი (Provincia de Sucumbíos) – პროვინცია ეკვადორში, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი 18 009 კმ². მოსახლეობა – 174 522 კაცი. დედაქალაქი – ნუევა-ლოხა. პროვინცია დაყოფილია 7 კანტონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორის პროვინციები
ველფ V
ველფ V (გერმ.: Welf V) (დ. 1073 — გ. 24 სექტემბერი 1120; კაუფერინგი; გერმანია) — ჰერცოგ ველფ IV-ისა (ველფ I ფონ ბაიერნი) და მისი მეუღლის იუდით ფლანდრიელის უფროსი ვაჟი. 1101 წელს ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს მამის სიკვდილის შემდეგ იგი ველფ II სახელით ბავარიის ჰერცოგი გახდა.
იმეპრატორ ჰაინრიხ IV ოპოზიციის გასამაგრებლად პაპმა ურბან II-ემ 16 წლის ველფს 1089 წელს ცოლად შერთო 40 წელს გადაბიჯებული მატილდე, ტუსციის გრაფინია. 1095 წლეს ველფი მეუღლეს გაეყარა, ის და მამამისი ველფ IV შეურიგდნენ იმპერატორს და დაიბრუნეს ბავარიის საჰერცოგო.
ველფ V მთელი თავისი სიცოცხლის განმავლობაში იმპერატორის ერთგული დარჩა და ბავარიის საჰერცოგოს მართავდა. გარდა იმისა, რომ იგი იმპერატორს იტალიურ ლაშქრობებში ეხმარებოდა მისი მმართველობის შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი. ველფ V დამარხეს ვენახში.
იგი მეორედ არ დაქორწინებულა და უშვილოდ გარდაიცვალა. მის შემდეგ ბავარიის ჰერცოგი გახდამისი ძმა- ჰაინრიხ შავი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული 1073 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1120
თერნალი (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი)
თერნალი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (გვიშტიბის თემი), მდებარეობს მდინარე წყალტუბოსწყლის (გუბისწყლის შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 100 მეტრი, წყალტუბოდან 3 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 774 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
კნუთის პრემია
მინი|250პქ|მარჯვნივ|გარი მილერი გადასცემს ვოლკერ შტრასეს „კნუთის პრემია-2008“
კნუთის პრემია — პრემია, რომელიც გადაეცემა ინფორმატიკის საფუძვლებში გამორჩეული წვლილისათვის და ატარებს ამერიკელი მეცნიერის კომპიუტერული მეცნიერებების დარგში დონალდ კნუთის სახელს.
ისტორია
კნუთის პრემიის გადაცემა ხდება 1996 წლიდან და მოიცავს ფულად ჯილდოს — 5000 ამერიკულ დოლარს. პრემიას გადასცემს გამოთვლითი ტექნიკის ასოციაციის ალგორითმებისა და გამოთვლითი თეორიის სპეციალური ჯგუფი (ACM SIGACT) და IEEE-ს გამოთვლითი ტექნიკის მათემატიკური საფუძვლების ტექნიკური კომიტეტი. ჯილდოს გადაცემა ხდება გამოთვლითი ტექნიკის თეორიის ACM-ის სიმპოზიუმზე და ინფორმატიკის საფუძვლების IEEE-ს სიმპოზიუმზე მონაცვლეობით. ორივე ითვლება ყველაზე პრესტიჟულ კონფერენციად თეორიულ ინფორმატიკაში. კნუთის პრემიის მიმღები კონფერენციაზე წარადგენს თავის ლექციას. გიოდელის პრემიისგან განსხვავებით, რომელიც აღიარებს საუკეთესო ნამუშევარს, კნუთის პრემია ენიჭება ცალკეულ პიროვნებას ინფორმატიკის სფეროში თავისი საერთო გავლენისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ჯილდოები ინფორმატიკის დარგში კატეგორია:1996 წელს დაარსებულები
ჰაინრიხ შავი
thumb|ჰაინრიხ შავი ჰაინრიხ შავი (Heinrich der Schwarze) (დ. 1075 — გ. 13 დეკემბერი, 1126, რავენსბურგი, გერმანია) — ბავარიის ჰერცოგი ჰაინრიხ IX-ის სახელით 1120–1126 წლებში.
ჰაინხირი იყო ველფ IV-ის შვილი და ველფ V-ის ძმა. ამ უკანასკნელის უშვილოდ სიკვდილის შემდეგ იგი 1120 წელს ბავარიის ჰერცოგი გახდა.
გვარა (ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტი)
გვარა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, კირნათის თემში. მდებარეობს მდინარე მაჭახელისწყლის მარცხენა მხარეს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 145 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქინძმარაული
ქინძმარაული — ადგილწარმოშობის დასახელების, კონტროლირე­ბადი უმაღლესი ხარისხის წითელი ბუნებრივად ნახევრადტკბილი ღვინო. მზადდება საფერავის ჯიშის ყურძნისაგან.
ღვინო „ქინძმარაული“ ხასიათდება მუქი ბროწეულისფერი შეფერვით, გემოზე ჰარმონიული, სრული, ხავერდოვანი, დახვეწილი, სასიამოვნო სიტკბოთი, ხილის ტონებით და ჯიშური არომატით.
ღვინო „ქინძმარაულის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,0%-ს, შაქრების მასიური კონცენტრაცია — 30-50გ/დმ³; ტიტრული მჟავიანიბა — 5-7გ/დმ³; აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2გ/დმ³; დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არანაკლებ 20 გ/დმ³; გოგირდოვანი მჟავის საერთო მასის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 210 მგ/დმ³; თავისუფალი გოგირდოვანი მჟავის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 30 მგ/დმ³.
„ქინძმარაულის“ მიკროზონაში სანედლეულო ბაზის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 1633 ჰა-ს, აქედან მოსავლიანია 614 ჰა.
მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „ქინძმარაული“ მდებარეობს აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა კახეთში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში, კავკასიონის განშტოების სამხრეთ დაქანებაზე, ჩრდილოეთ განედის 41°30′ და აღმოსავლეთ გრძედის 45°50′ კოორდინატებზე. სამრეწველო ვენახები ძირითადად განლაგებულია ზღვის დონიდან 250-550 მ სიმაღლის საზღვრებში, მდინარე ალაზნის მარცხენა სანაპიროზე (გაღმამხარი). ბარის ძირი უკავია ალაზნის ვაკეს, რომელიც ჩრდილოეთისაკენ მაღლდება — გადადის მთისწინეთის ზოლში და მიბჯენილია კავკასიონის ძირზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები საქართველოში კატეგორია:ქართული ღვინო
სან-პედრო-დე-კურაუარის მუნიციპალიტეტი
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ტუნგურაუის პროვინცია
ტუნგურაუა (Provincia de Tungurahua) – პროვინცია ეკვადორში, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. ფართობი 3 371 კმ². მოსახლეობა – 581 389 კაცი. დედაქალაქი – ამბატო. პროვინცია დაყოფილია 9 კანტონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორის პროვინციები
U2.COMmunication
U2.COMmunication — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს საკონცერტო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2005 წელს. ალბომში შეტანილია საკონცერტო ჩანაწერები ტურნედან Vertigo Tour (ჩიკაგოს კონცერტებიდან).
2005 წლის ივლისის აფეთქებებს ლონდონში ეძღვნება სიმღერა Miss Sarajevo. ლუჩიანო პავაროტის პარტიას ასრულებს ბონო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:U2-ს საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2005 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ალბომები კატეგორია:დამოუკიდებლად გამოცემული ალბომები
კულა
კულა — ღვინის გრძელყელიანი, მრგვალმუცლიანი სასმისი, უმთავრესად ხის, აგრეთვე აყოროსა (გოგრა) და ლითონის (ვერცხლი, სპილენძი). კულის ყელის ხვრელი პირისკენ თანდათანობით ვიწროვდება და სმის დროს რაკრაკა ხმას გამოსცემს, ხმიანი სასმისი ქართულ სუფრაზე სალაღობოდ იხმარებოდა, ზოგჯერ მოჭედილი იყო ვერცხლის ჭედური ფირფიტებით, აყიროს კულას კი გიშრით ამკობდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჭურჭელი
უნიონი (უისკონსინი)
უნიონი (Union) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბარნეტის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 351 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3,9 კაცი/კმ². ფართობი 98,1 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარნეტის ოლქის ქალაქები
ბუიეს ბრძოლა
ბუიეს ბრძოლა, პუატიეს ბრძოლა — ბრძოლა ვესტგუთებსა და ფრანკებს შორის. მიმდინარეობდა 507 წელს, ვესტგუთების ტერიტორიის ჩრდილოეთი მარკის ტერიტორიაზე, პუატიესთან ახლოს. ფრანკებს მეთაურობდა ხლოდვიგ I, ხოლო ვესტგუთებს ალარიხ II, რომელიც ამ ბრძოლაში დაიღუპა.
იაკობ II (ბადენი)
მარკგრაფი იაკობ II ფონ ბადენი (Markgraf Jakob II. von Baden) (დ. 6 ივნისი, 1471 — გ. 27 აპრილი, 1511, კელნი) — ბადენის მარკგრაფის კრისტოფ I-ის და მისი მეუღლის ოტილი ფონ კაცენელნბოგენის ვაჟი და 1503 წლიდან ტრირის არქიეპისკოპოსი.
ბერთოლდ III (ცერინგენი)
ბერთოლდ III ფონ ცერინგენი (გერმ.: Berthold III. von Zähringen) (დ. დაახ. 1085 — გ. 3 მაისი,  1122; მოლსჰაიმი, ელზასი) — ცერინგენის ჰერცოგი. 1120 წელს ბერთოლდმა დააარსა ქალაქი ფრაიბურგი.
ბიოგრაფია
1111 წელს ბერთოლდი ცერინგენის ჰერცოგი გახდა. ის მხარს უჭერდა იმპერატორ ჰაინრიხ V-ეს და დიდი როლი ითამაშა ვორმსის კონკორდატში 1122 წელს. ბერთოლდი დაიღუპა ქალაქ მოლსჰაიმის წინააღმდეგ ომში და მისი მემკვიდრე გახდა ძმა კონრად I.
ბერთოლდ III-ის მეუღლე იყო ბავარიის ჰერცოგ ჰაინრიხ შავის ასული სოფი.
კატეგორია:ცერინგენის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული 1085 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1122
აკირა კუროსავა
ბიოგრაფია
აკირა კუროსავა დაიბადა 1910 წლის 23 მარტს. აკირას მამა ძველი სამურაების გვარიდან იყო. მისი გავლენის ქვეშ იგი სკოლიდან დაინტერესდა საბრძოლო ხელოვნებებით და კერძოდ კენდოთი. თუმცა მის საყვარელ საქმიანობად ხატვა იქცა. ამის გამო იგი მხატვრობასაც აპირებდა და სწავლობდა კიდეც ხელოვნების აკადემიაში. მის ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი გარდატეხა მოხდა 1936 წელს, როდესაც გაზეთში ნახა P.C.L. სტუდიაში ვაკანსიის შესახებ გამოქვეყნებული განცხადება. ამის შედეგად, იგი რეჟისორ კაძირო იამამოტოს ასისტენტი გახდა. თავდაპირველად წერდა სცენარებს, თუმცა მათ შორის ბევრი არ იყო ეკრანიზებული და ისინი მხოლოდ და მხოლოდ ჟურნალებში იბეჭდებოდა.
პირველი ფილმი კუროსავამ როგორც რეჟისორმა დადგა 1943 წელს, ეს იყო „ძიუდოს გენიოსი“, სადაც ახალგაზრდა ძიუდოისტის აღზრდაზეა მოთხრობილი. ამ ფილმში გამოიკვეთა კუროსავას ადამიანის სწრაფვა სულიერი სრულყოფილებისკენ, რაც რეჟისორის სხვა ფილმებში უფრო გამოიკვეთა.
1944 წელს კუროსავამ გადაიღო ფილმი „ყველაზე ლამაზები“ და გადაღებების დასრულებისთანავე ცოლად შეირთო მთავარი როლის შემსრულებელი იაგუტი ეკო. მათ ორი შვილი ეყოლათ.
1945 წელს ომის დასრულების შემდეგ მან გადაიღო „ვეფხვის კვალს მიმყოლნი“, რომელიც ცენზურის გამო მხოლოდ 1952 წელს გამოვიდა ეკრანებზე.
კუროსავას საყოველთაო პოპულარობა მოუტანა ფილმმა „მთვრალი ანგელოზი“, რომელიც მან 1948 წელს გადაიღო. ამ ფილმში მთავარს როლს ასრულებდა დამწყები მსახიობი ტოსირო მიფუნე. მთვრალი ანგელოზების შემდეგ კუროსავამ მიფუნე კიდევ 15 ფილმში ათამაშა, შეიძლება ითქვას, რომ მათი ტანდემი ყველაზე გამორჩეულია იაპონური კინოს ისტორიაში.
1950 წელს კუროსავამ გადაიღო ფილმი „რასიომონი“, სადაც მთავარ როლს ტოსირო მიფუნე თამაშობდა. ფილმი ეფუძნებოდა რიუნოსკე აკუტაგავას მოთხრობას უსიერ ტყეში. ამ ფილმით კუროსავამ დაანგრია იაპონური კინოს ტრადიციული სტილისტიკა. 4 ადამიანი სრულიად შემთხვევით ტყეში მკვლელობის და გაუპატიურების მომსწრე ხდება. ოთხივე მოწმე მომხდარის სრულიად განსხვავებულ ვერსიას ყვება, მათი მონაყოლისგან რადიკალურად განსხვავდება დაზარალებულის და დამნაშავის მონაყოლიც. რეჟისორი არ ცდილობს გაარკვიოს სიმართლე, იგი ამ ფილმით აჩვენებს, რომ ადამიანს არ აქვს მოვლენების ობიექტურად გადმოცემის უნარი, საკუთარ თავზე მიუკერძოებლად ვერ საუბრობს, რადგან ადამიანის მთავარი თვისება ეგოიზმია.
ეგოიზმთან ბრძოლის მაგალითი კუროსავამ თავის ფილმ „ცხოვრებაში“ მოგვცა, რომელიც 1952 წელს გამოვიდა. მთავარი გმირი იგებს, რომ მას 5-6 თვე დარჩა სიცოცხლე. ეს მას უბიძგებს გადახედოს თავის ცხოვრებას და რადიკალურად შეცვალოს იგი.
კუროსავამ სრულიად შეცვალა სამურაების ტრადიციული სახე კინემატოგრაფიაში. იგი არ იღებს ტრადიციული ტიპის ფილმებს სამურაების შესახებ, სადაც იდეალად ქცეული სამურაები ძირითადად სიყვარულსა და მოვალეობას შორის არჩევნის დილემაზე ფიქრობენ. მის ფილმებში ასახულია უფრო რეალისტური ბრძოლა ფულისთვის და ძალაუფლებისთვის.
1954 გამოსულმა ფილმმა „შვიდი სამურაი“ ამერიკის კინოაკადემიის მთავარი პრიზი ოსკარი მოიპოვა, შემდეგ კი ამერიკელებმა ამ ფილმის „გადამუშავება“ გააკეთეს. კუროსავამ რადიკალურად შეცვალა სამურაის ეკრანული სახე. მის ფილმებში სამურაები არა მხოლოდ პატრონისადმი უსაზღვროდ ერთგული მამაცი მეომრები არიან, არამედ გააჩნიათ საკუთარი სისუსტეებიც. ლამაზად გამოწყობილი სამურაების ნაცვლად მის ფილმებში არის ბინძური, მიფუნეს ნასვამი პერსონაჟი, რომელიც ცდილობს თავიდან აიცილოს სისხლისღვრა, ხოლო საქმე საქმეზე როცა მიდის, მაშინ მამაცად იბრძვის. მისი გმირები არა მხოლოდ ფიზიკური მონაცემებით გამოირჩევიან, არამედ სულიერებითაც, სამართლიანობის გრძნობით.
კუროსავას პოპულარობის ზრდას 50-იან წლებში მისმა საყვარელმა მსახიობმა, ტოსირო მიფუნემაც შეუწყო ხელი. იგი გამოირჩეოდა სხვა მსახიობების ფონზე. მუშაობისას კუროსავა გადამღები ჯგუფის მიმართ ძალიან მომთხოვნი იყო. მის ფილმებში დიდ როლს მსახიობების გარდა ბუნებაც ასრულებდა. მას შეეძლო გადაღების შეჩერება სასურველ ამინდამდე, ფილმში რასიომონი კოკისპირული წვიმა ისეთივე მრავლისმთქმელია, როგორც პერსონაჟები.
მიუხედავად იმისა, რომ კუროსავას ყოველივე იაპონურითაა გაჯერებული, მას ასევე აღფრთოვანებდა დასავლური დრამა. შექსპირის ტრაგედიების გავლენით მან შექმნა ფილმები ტახტი სისხლში (მაკბეტი), მეომრის ჩრდილი (მეფე ლირი) და სამოთხე და ჯოჯოხეთი (ჰამლეტი). ასევე უნდა აღინიშნოს გორკისა (ფსკერზე) და დოსტოევსკის (იდიოტი) მისეული ეკრანიზაციები. დასავლური დრამების ეკრანიზაციის დროს იგი ერთგვარ ადაპტირებას აკეთებდა და პიესის სამოქმედო არეალი იაპონიაში გადაჰქონდა, რათა უფრო გასაგებად და ნათლად გადმოეცა სათქმელი. მაგალითად, ფილმში „ტახტი სისხლში“ არ არის არც ერთი ფრაზა შექსპირისეული ფრაზა, თუმცა ნაწარმოების პათოსი სრულად არის შენარჩუნებული. ფილმი დადგმულია თეატრი ნოს სტილში, მიუხედავად ამისა, იგი ითვლება „მაკბეტის“ ერთ-ერთ საუკეთესო ეკრანიზაციად.
1960 წელს კუროსავამ დააარსა საკუთარი კინოსტუდია „კუროსავა პრო“, სადაც დადგა ფილმები „ცუდებს მშვიდად სძინავთ“, „მცველი“, „სანძიურო“, „სამოთხე და ჯოჯოხეთი“. ამის შემდეგ იაპონურ კინემატოგრაფიაში შექმნილმა კრიზისმა იგი აიძულა დაფინანსება ჰოლივუდში ეძია. მას არ გაუმართლა, მის მიერ ჩაფიქრებული კინოები სხვა რეჟისორებმა გადაიღეს. 1969 წელს კი კუროსავამ და იაპონური კინოს სამმა დიდოსტატმა კინოშიტა კეისუკემ, იტიკავა კონმა და კობაიაში მასაკიმ დააარსეს კომპანია „ოთხი მხედარი“, სადაც კუროსავამ თავისი პირველი ფერადი კინო „დოდესკადენი“ გადაიღო. ფილმს კომერციული წარმატება არ ჰქონდა.
70-80-იანი წლები კუროსავასთვის მძიმე გამოდგა. სამშობლოში მას ძალიან აკრიტიკებდნენ და იგი მხარდაჭერას საზღვარგარეთ ეძებდა. მისი უკანასკნელი ფილმებია „სიზმრები“, “აგვისტოს რაფსოდია“ და „ჯერ კიდევ არა„. აკირა კუროსავა ტოკიოში გარდაიცვალა 1998 წლის 6 სექტემბერს.
ლიტერატურა
კატეგორია:აკირა კუროსავა კატეგორია:იაპონელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:კულტურის ორდენის კავალრები კატეგორია:იმპერატორის პრემიის კავალრები კატეგორია:საპატიო ოსკარის კავალრები კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები კატეგორია:სეზარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:იაპონელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:იაპონელი კინორეჟისორები კატეგორია:იაპონელი სცენარისტები
კაპიტონ აბესაძე
კაპიტონ მელქისედეკის ძე აბესაძე (დ. 25 ნოემბერი, 1900, სოფ. მუხურა, ტყიბულის მუნიციპალიტეტი ― გ. 12 ივლისი, 1987, ქუთაისი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1974), დაჯილდოებულია 3 მედლით.
ბიოგრაფია
1922 წელს დაამთავრა ქუთაისის გიმნაზია. 1921–1926 წლებში მონაწილეობდა ქუთაისის რკინიგზის კლუბის დრამატული წრის სპექტაკლებში. 1928 წელს კოტე მარჯანიშვილმა მიიწვია მის მიერ ქუთაისში დაარსებულ თეატრში (ამჟამად თბილისის მარჯანიშვილის სახელობის თეატრი), სადაც აბესაძემ 1930-მდე იმუშავა. სხვადასხვა წლებში მოღვაწეობდა თბილისის წითელ და მოზარდ მაყურებელთა თეატრებში. 1938 წლიდან თეატრის მსახიობია. წარმატებით გამოდის სახასიათო როლებში: ყვარყვარე, მანუჩარი (პოლიკარპე კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“ და „კოლმეურნიუს ქორწინება“), ჯიბო კვანტრიშვილი, მოსე მწერალი (შალვა დადიანის „გუშინდელნი“ და „ნინოშვილის გურია“), კირკიტა (მიხეილ ჯაფარიძის „ჟამთაბერის ასული“), ხარიტონ აბზიანიძე (გერცელ ბააზოვის „მუნჯები ალაპარაკდნენ“), სკრობოტი (მაქსიმ გორკის „მტრები“), შვაჩი (ბორის ლავრენიოვის „რღვევა“) და სხვა. მონაწილეობდა ფილმებში: „დაკარგული სამოთხე“ (იმერელი გლეხი), „საბუდარელი ჭაბუკი“ (ფოსტალიონი), „ჩემი მეგობარი ნოდარი“ (მეტლე აფრასიონი) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1987 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები‎ კაპიტონ
ვანისჭალა
ვანისჭალა, ვანი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (მექვენის თემი), მდებარეობს ხვამლის მასივის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 590 მეტრი, წყალტუბოდან 54 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი.
სამორა-ჩინჩიპეს პროვინცია
სამორა-ჩინჩიპე (Provincia de Zamora Chinchipe) – პროვინცია ეკვადორში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი 10 456 კმ². მოსახლეობა – 76 601 კაცი. დედაქალაქი – სამორა. პროვინცია დაყოფილია 9 კანტონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორის პროვინციები
სან-პედრო-დე-ტიკინის მუნიციპალიტეტი
სან-პედრო-დე-ტიკინის მუნიციპალიტეტი (San Pedro de Tiquina) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის მანკო-კაპაკის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 6 570 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 133 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე წუწუნავა
ალექსანდრე რაჟდენის ძე წუწუნავა (დ. 28 იანვარი, 1881, ლიხაური — გ. 25 ოქტომბერი, 1955, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, სცენარისტი, თეატრის მოღვაწე, საოპერო რეჟისურის და ქართული კინოს ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1934).
ბიოგრაფია
დაწყებითი განათლება მიიღო ოზურგეთის საქალაქო სასწავლებელში და სწავლა განაგრძო სამასწავლებლო ინსტიტუში, რომელიც არ დაუმთავრებია. ახალგაზრდობაში დგამდა არალეგალურ სპექტაკლებს ოზურგეთში. 1900 წლიდან მუშაობდა ქუთაისის თეატრში ვ. ალექსი-მესხიშვილის ხელმძღვანელობით. 1901-05 წლებში თბილისის ქართულ თეატრში. 1905-10 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სამხატვრო თეატრის სტუდიის სარეჟისორო კუსებზე. რეჟისორის პროფესიას იქ კონსტანტინე სტანისლავსკისთან და ვლადიმერ ნემიროვიჩ-დანჩენკოსთან დაეუფლა. მისი სწავლის პერიოდი დაემთხვა რუსეთის პირველი რევოლუციის წლებს. წუწუნავა აქტიურად მონაწილეობდა რევოლუციურ გამოსვლებში და გვერდიდან იარაღასაც არ იშორებდა. მოსკოვში სხვა ქართველებთან ერთად იცავდა მწერალ მაქსიმ გორკის.
საქართველოში დაბრუნდა როგორც პროფესიონალი დრამატული თეატრის რეჟისორი. 1910 წლიდან დაიწყო სარეჟისორო მოღვაწეობა ჯერ ჭიათურის თეატრში, ხოლო შემდგომ 1914-16 წლებში თბილისის სახალხო სახლში და რუსულ თეატრში. სხვადასხვა დროს მუშაობდა სარატოვში, ბაქოს ქართულ თეატრში და სხვა. სწავლობდა თბილისის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში.
1923 წელს მოსკოვში გაემგზავრა კინორეჟისურის და კინოტექნიკის სრულყოფილად დაუფლების მიზნით. 1924 წელს მიიწვიეს სახკინმრეწვში რეჟისორად. თანამშრომლობდა დიმიტრი შევარდნაძესთან, რომელიც იყო მისი სამი ფილმის — „ქრისტინე“, „ვინ არის დამნაშავე?“ და „ჯანყი გურიაში“ — მხატვარი. უკანასკნელი ფილმი გადაიღო 1928 წელს. მას ჰქონდა სურვილი რამდენიმე ფილმის დადგმისა, მათ შორის „ხიდი ენგურზე“, „დავით აღმაშენებელი“, „ქეთო და კოტე“, მაგრამ ამის საშუალება არ მისცეს.
1934 წელს მიიღო საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტის წოდება. 1947 წლიდან იყო ოპერის თეატრის მთავარი რეჟისორი. გარდაიცვალა 1955 წლის 25 ოქტომბერს.
ქალაქ ოზურგეთში დგას წუწუნავას ძეგლი. ასევე, მის სახელს ატარებს ოზურგეთის დრამატული თეატრი. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი სცენარისტები კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1955 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი თეატრის რეჟისორები კატეგორია:ქართველი ოპერის რეჟისორები
მარკუსი (ბადენი)
მარკგრაფი მარკუს ფონ ბადენი (Markgraf Markus von Baden) (დ. 1434 — გ. 1 სექტემბერი, 1478) — ლიეჟის ეპისკოპოსი.
მარკუსი იყო მარკგრაფ იაკობ I-ისა და მისი მეუღლის კათარინა ფონ ლოთრინგენის ვაჟი.
მისი და-ძმანი იყვნენ:
კატეგორია:დაბადებული 1434 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1478
იპოლიტო I დ’ესტე
იპოლიტო I დ’ესტე (Ippolito I d’Este; დ. 20 მარტი 1479, ფერარა — გ. 3 სექტემბერი 1520, ფერარა) — ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგის ერკოლე I-ის უმცროსი ვაჟი. მისი და-ძმები იყვნენ: იზაბელა დ’ესტე (1474-1539), ბეატრიჩე დ’ესტე (1475-1497) და ალფონსო I დ’ესტე (1476-1534).
7 წლის ასაკში პატარა იპოლიტო უნგრეთის მეფემ მათიას I კორვინუსმა (მათიუშ I) ესტერგომის არქიეპისკოპოსად დანიშნა. 14 წლისა იგი უკვე კარდინალი გახდა, ხოლო 17 ქლის ასაკში - მილანის არქიეპისკოპოსი. 1502 წლიდან იპოლიტო I იყო კაპუას და 1503 წლიდან ფერარას ეპისკოპოსიც.
იპოლიტო I-ს უძღვნა თავისი ნაწარმოები „მქროლავი როლანდი" (იტალ.: Orlando Furioso) ლუდოვიკო არიოსტომ.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:დ’ესტე კატეგორია:დაბადებული 1479 კატეგორია:გარდაცვლილი 1520
საწირე
საწირე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ახალსოფელი, ბზიაური, დაბაძველი, ზედუბანი, სამტრედია, ძიროვანი).
მდებარეობს ტყიბულის წყალსაცავის ჩრდილოეთით. ზღვის დონიდან 550 მეტრი, ტყიბულიდან 6 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა და საბავშვო ბაღი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 626 ადამიანი.
ისტორია
წყაროებში პირველად მოიხსენიება XI საუკუნეში. საწირე გელათის მონასტრის კუთვნილი სოფელი იყო. საწირელები იღებდნენ რკინის მადანს და ამუშავებდნენ. შუა საუკუნეებში ცნობილი იყო საწირის ციხე, რომელიც ამჟამად საწირის ყოფილი უბნის, ზედუბნის, ტერიტორიაზეა.
სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სანტიაგო-დე-კალიაპის მუნიციპალიტეტი
სანტიაგო-დე-კალიაპის მუნიციპალიტეტი (Santiago de Callapa) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის პაკახესის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 8 924 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 127 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
მაიკლ ჯექსონი
მაიკლ ჯექსონი (Michael Jackson, ნამდვილი სახელი — მაიკლ ჯოზეფ ჯექსონი (Michael Joseph Jackson); დ. 29 აგვისტო, 1958 — გ. 25 ივნისი, 2009), აგრეთვე ცნობილი როგორც MJ, პოპის მეფე, მაიკლ ჯო ჯექსონი — ამერიკელი მუსიკოსი, მსახიობი და პოპ-კერპი. მისი წარმატებული კარიერა და სკანდალური პირადი ცხოვრება 40 წლის მანძილზე პოპ კულტურის ნაწილი იყო. თავდაპირველად მან სახელი გაითქვა ძმებთან ერთად, ჯგუფით The Jackson 5, ხოლო 1971 წლიდან სოლო კარიერა დაიწყო.
1980-იანი წლების დასაწყისში მაიკლი იქცა დომინირებად ფიგურად პოპულარულ მუსიკაში. მისი სიმღერების ვიდეოკლიპებმა, განსაკუთრებით „Beat It“, „Billie Jean“ და „Thriller“ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს ვიზუალური ხელოვნების, კერძოდ, ვიდეოკლიპების ტრადიციების განვითარებაში, რამაც ტელეარხ MTV-საც დიდი პოპულარობა მოუტანა. 1990-იან წლებში მაიკლი ასევე იყო ტელეეთერის მუდმივი მონაწილე, მაგალითად, კლიპებით „Black or White“ და „Scream“. სასცენო გამოსვლებისა და მუსიკალური კლიპების დახმარებით ჯექსონმა პოპულარობა მოუტანა საკუთარ საცეკვაო ილეთებს, როგორიც იყო „რობოტის ცეკვა“ და „გასეირნება მთვარეზე“. მისი სიმღერების ჟღერადობისა და ვოკალური შესრულების ტექნიკამ გავლენა იქონია ჰიპ ჰოპზე, პოპზე, თანამედროვე რითმ-ენდ-ბლუზსა და როკ-მუსიკაზე.
ჯექსონის 1982 წლის დისკი Thriller ითვლება ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად ალბომად. მისი სხვა ალბომები, მათ შორის Off the Wall (1979), Bad (1987), Dangerous (1991) და HIStory (1995) ასევე ითვლება მსოფლიო ბესტსერებად. ჯექსონი იმ რამდენიმე შემსრულებელს შორის არის, რომლებიც როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში ორჯერ შეიყვანეს. იგი ასევე შეყვანილი იქნა ცეკვის დიდების დარბაზში როგორც პირველი და ჯერჯერობით ერთადერთი მოცეკვავე პოპისა და როკ-ენ-როლის სამყაროდან. მის დამსახურებებსა და ჯილდოებს შორის არის: გინესის მსოფლიო რეკორდები, 13 გრემი, 26 ამერიკული მუსიკის ჯილდო (ყველაზე მეტი ამ ჯილდოს არსებობის ისტორიაში, მათ შორის - „საუკუნის შემსრულებლის“ კატეგორიაში); 13 სინგლი, მოხვედრილი #1 პოზიციაზე აშშ-ს ჩარტებში მისი სოლო-კარიერის მანძილზე და მსოფლიო მასშტაბით გაყიდული დაახლოებით 750 მილიონი ჩანაწერი. ჯექსონს ასევე მიღებული აქვს არაერთი ჯილდო.
მაიკლი ასევე იყო ცნობილი ფილანტროპი და ჰუმანისტი, რომელიც აქტიურად თანამშრომლობდა და მილიონობით აშშ დოლარით უზრუნველყოფდა რამდენიმე ათეულ ფონდს. დევიდ უინტერსის თანახმად, მაიკლი ათეულობით მილიონ დოლარს ანონიმურად გადასცემდა ბავშვთა საქველმოქმედო ფონდებს და დროის დიდ ნაწილს უთმობდა მძიმედ დაავადებული ბავშვების მონახულებას. საავადმყოფოებში ვიზიტის დასრულებისთანავე იგი ინტერესდებოდა, თუ რა იყო აუცილებელი ამა თუ იმ ბავშვისათვის და ასევე ანონიმურ გადარიცხვებს აწარმოებდა, რათა საავადმყოფოებს შეეძინათ შესაბამისი საშუალებები.
ჯექსონის ცხოვრების ასპექტები, მათ შორის, ცვლილებები მის გარეგნობაში, პირადი ურთიერთობები და ქცევები იწვევდნენ სკანდალებს. 1993 წელს იგი დადანაშაულებული იქნა მცირეწლოვანთა მიმართ სექსუალურ ძალადობაში, თუმცა მოგვიანებით მისი ბრალეულობა დამტკიცებული არ იქნა. 2005 წელს მას იგივე მიზეზით უჩივლეს, მაგრამ მაიკლი კვლავ უდანაშაულოდ სცნეს.
კონცერტების სერიის This Is It მომზადების პერიოდში მაიკლი გარდაიცვალა, რის მიზეზად ოფიციალურად იქნა დასახელებული პროპოფოლისა და ლორაზეპამის ჭარბი რაოდენობა. წარმოიშვა ვარაუდები, რომ მრავალი შეცდომა მუსიკოსის მკურნალობისას დაუშვა მისმა პირადმა ექიმმა, კონრად მიურეიმ. მაიკლის დასაფლავების ცერემონია გადაიცემოდა პირდაპირ ტელეეთერში - მას დაახლოებით მილიარდი ადამიანი ადევნებდა თვალს.
2010 წლის მარტში კომპანიამ Sony Music Entertainment ხელი მოაწერა სპეციალურ კონტრაქტს ჯექსონის მემკვიდრეებთან, რითაც მას 2017 წლამდე გაუხანგრძლივდა მაიკლის ჩანაწერების გამოყენების უფლება. შესაბამისად, კომპანის უფლება მიეცა, ამ ვადაში გამოეცა შვიდი ალბომი მუსიკოსის გამოუცემელი მასალით.
ბავშვობა და The Jackson 5
მაიკლ ჯექსონი დაიბადა ჯოზეფ და კეტრინ ჯექსონების ოჯახში, ქალაქ გერიში (ინდიანას შტატი). იგი იყო მერვე ათი შვილიდან. ჯოზეფმა შექმნა ოჯახური ჯგუფი Jackson 5, რომელიც თავდაპირველად გამოდიოდა მხოლოდ ადგილობრივ ბარებსა და კლუბებში. თუმცა, ამავე დროს, დამოუკიდებელ ლეიბლზე Steeltown Records ჩაწერილი იქნა ორი სინგლი, ხოლოდ 1969 წელს, ბობი ტეილორის დახმარებით მათ მოაწერეს ხელი კონტრაქტს მსხვილ ლეიბლთან Motown Records.
მალე ჯექსონების ოჯახი ცნობილი გახდა მთელი ქვეყნის მასშტაბით, ხოლო 1970 წელს მათი პირველი ოთხი სინგლი სხვადასხვა დროს მოხვდა ამერიკული ჩარტების #1 ადგილზე. მაიკლი გამოირჩეოდა ყველასგან და უკვე ითვლებოდა წამყვან ძალად მთელ კოლექტივში, მით უმეტეს, რომ სწორედ მას ერგებოდა ხოლმე მთავარი ვოკალური სოლო-პარტიები. ის იქცევდა ყურადღებას ცეკვის საოცარი სტილით და სცენაზე მოძრაობის მანერით, რომელიც შეიმუშავა თავისი მუსიკალური კერპების, ჯეიმზ ბრაუნისა და ჯეკი უილსონის გავლენით.
სოლო-კარიერის დაწყება
1973 წლიდან ხუთეულის პოპულარობამ იკლო და 1976 წლიდან კონტრაქტი გაფორმა სხვა კომპანიასთან, რასაც მოჰყვა ჯგუფის სახელის უბრალოდ The Jacksons-ით ჩანაცვლება. 1976-1984 წლებში მათ გამოსცეს კიდევ 6 ალბომი. ამასობაში მაიკლმა დაიწყო სოლო-კარიერა და გამოუშვა ოთხი წარმატებული სოლო-ალბომი.
1978 წელს მან დაიანა როსთან ერთად მონაწილეობა ფილმში The Wiz, რომელიც იყო ეკრანიზაცია ბროდვეის მიუზიკლისა ოზის საოცარი ჯადოქარი. გადაღებების დროს მან გაიცნო მუსიკალური რეჟისორი კუინსი ჯონსი, რომელიც მისი ყველაზე ცნობილი ალბომების პროდიუსერად იქცა. აქედან პირველმა, Off the Wall (1979) წარადგინა მაიკლი, როგორც ნიჭიერი ახალგაზრდა მომღერალი, ხოლო სასცენო პროგრამამ - როგორც შესანიშნავი მოცეკვავე. ჩარტების სათავეში მოექცა სინგლები Don’t Stop 'Til You Get Enough და Rock With You, თავად ალბომი კი გაიყიდა 20 მილიონი ასლის ოდენობით. ბევრი კრიტიკოსი დღემდე თვლის, რომ ეს დისკი იყო დისკოს ჟანრის უკანასკნელი მნიშვნელოვანი ჩანაწერი.
Thriller და მოტაუნის 25-ე იუბილე (1982–83)
1982 წელს ჯექსონმა ფილმისათვის „უცხოპლანეტელი“ (რეჟ.: სტივენ სპილბერგი) ჩაწერა სიმღერა „Someone In the Dark“. იმავე წელს გამოიცა მაიკლის ლეგენდარული ალბომი Thriller, რომელიც თითქმის დამატებითი პრომოკამპანიის გარეშე იქცა ყველა დროის ერთ-ერთ გაყიდვად და ცნობილ მუსიკალურ ალბომად. სინგლები ამ ალბომიდან („Billie Jean“, „Beat It," და „Wanna Be Startin' Somethin'“) ფიგურირებდნენ სხვადასხვა ქვეყნის საუკეთესო სიმღერების ჰიტ-აღლუმებში. ალბომს მიენიჭა ორმაგი ალმასის სტატუსი, მთელ მსოფლიოში გაყიდული 29 მილიონი დისკისათვის. იგი კვლავ რჩება მსოფლიოს ყველაზე გაყიდვად მუსიკალურ ალბომად. დღეისათვის გაყიდულის მისი დაახლოებით 110 მილიონი ასლი.
პირადი ცხოვრება
1994 წლის მაისში, მომღერალი მაიკლ ჯექსონი დაქორწინდა ცნობილი მომღერლის ელვის პრესლის შვილზე, ლიზა მარი პრესლიზე. ისინი მალევე დაშორდნენ, რადგან ლიზამ მაიკლს შვილი არ გაუჩინა. თუმცა 2010 წლის ბოლოს ლიზამ ჩაწერა ოპრა უინფრისთან ინტერვიუ სადაც იგი დაუფარავად საუბრობს მისი და მაიკლის ურთიერთობაზე და აღნიშნავს, რომ მათ ერთმანეთი ნამდვილად უყვარდათ.
1996 წლის 14 ნოემბერს მეორედ იგი დაქორწინდა დები როუზე. მათი ქორწინება ბევრად ხანგრძლივი გამოდგა ვიდრე ლიზა მარი პრესლისთან, მაიკლ ჯექსონს დები როუსგან ეყოლა შვილები: პრინს მაიკლ ჯოზეფ ჯექსონი და ქალიშვილი პერის ჯექსონი.
მალევე ისინი დაშორდნენ დებიმ კი განაცხადა: „მაიკლს ძალიან უნდოდა შვილები, ის არის საუკეთესო მამა. მე შვილები არ მიმიტოვებია, უბრალოდ შვილები მხოლოდ მაიკლის გამო გავაჩინე.“
ცნობილია, რომ მაიკლ ჯექსონი, როგორც მამა, თავის მოვალეობებს პირნათლივ ასრულებს. ეს განაცხადა მისი სიკვდილის შემდეგ პერის ჯექსონმაც:
"მამიკო იყო საუკეთესო მამა, რომელიც კი შეიძლებოდა ოდესმე წარმოგედგინათ, მე მხოლოდ მინდოდა მეთქვა, რომ ის ძლიერ მიყვარს."
მაიკლის ირგვლივ სწორედ ამან გამოიწვია დიდი სკანდალი, მისი არანორმალური სიყვარული ბავშვების მიმართ იქცა იმის საბაბად, რომ მისთვის ეჩივლათ სასამართლოში პედოფილიისთვის. ცნობილია რომ მაიკლ ჯექსონის წინააღმდეგ 2 სასამართლო ჩატარდა და ვერც ერთზე ვერ დამტკიცდა მისი დამნაშავეობა. პირველად მბრალდებელი იყო ჯორდან ჩენდლერი, რომლის მამამაც აღიარა, რომ ჯექსონისგან ფულის გამოძალვის მიზნით მოიქცა ასე, ხოლო მეორე — ერვინ გავიზო, რომლის მშობლებმაც ასევე ტყუილად დასდეს ბრალი მაიკლს.
გარდაცვალება
2009 წლის, 25 ივნისს, დილით, კონრად მიურეიმ მაიკლ ჯექსონს გაუკეთა პროპოფოლის ინექცია და დატოვა იგი. დაახლოებით 2 საათში მიურეი დაბრუნდა პაციენტთან და იპოვა მაიკლი საწოლზე დაღებული პირით და თვალებით. მან სცადა მაიკლის რეანიმირება მაგრამ არაფერი გამოუვიდა. 12:21 ტეხასის დროით 911-ში დაფიქსირდა ზარი. სასწრაფო 3 წუთსა და 17 წამში ადგილზე იყო, ამ დროს კი მაიკლს უკვე გული გაჩერებული ჰქონდა და ექიმებმა გულის რეანიმაციის ჩატარება დაიწყეს. მაიკლის სიცოცხლის დაბრუნებას ისინი ეცადნენ 1 საათი კალიფორნიის სამედიცინო უნივერსიტეტის მიყვანის შემდეგ (13:14) მაგრამ ამაოდ. 14:26 მაიკლის სიკვდილის დროდ დააფიქსირეს. მაიკლის დაკრძალვის შესახებ ბევრი საიდუმლო და ჭორი ვრცელდებოდა, საბოლოოდ იგი დაკრძალეს ხუთშაბათს, 3 სექტემბერს ფორესტ-ლაუნის სასაფლაოზე. ლოს-ანჯელესის მთავრობა იძიებდა მაიკლ ჯექსონის მკვლელობას მათ ჩათვალეს ექიმების მოქმედებები როგორც მკვლელობა ამიტომ გამოძიება აღიძვრა. 2011 წლის ნოემბერში კონრად მიურეი აღიარებული იქნა მაიკლის უნებლიე მკვლელად და მიესაჯა 4 წელი პატიმრობა და ასევე წაერთვა ექიმის ლიცენზია.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ქველმოქმედები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მოცეკვავეები კატეგორია:ამერიკელი ქორეოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:გარდაცვლილი  25 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2009 კატეგორია:ამერიკელი მუსიკალური პროდიუსერები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:The Jackson 5-ის წევრები კატეგორია:მაიკლ ჯექსონი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
კულაკთაუ
კულაკთაუ — კლდოვანი მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ცენტრალური კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, უღელტეხილებს — ტვიბერსა და კითლოდს შორის. სიმაღლე 4143 მ. კულაკთაუ აგებულია პალეოზოური კრისტალური ფიქლებითა და გრანიტოიდებით. კალთების ძირას იწყება მყინვარები. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
ზანაქიძეები (ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტი)
ზანაქიძეები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, შარაბიძეების თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1873 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალიაკმონი
მიედინება კასტორიის, გრევენის, იმათიისა და პიერიის ნომების ტერიტორიებზე.
ზემო დინებაში მთის მდინარეა, გამოკვეთილი ღრმა ხეობით, შუა დინებაში გაედინება მთათაშორის ქვაბულში, ხოლო ქვემო დინებაში სალონიკის დაბლობზე. ერთვის ეგეოსის ზღვის თერმეკოსის ყურეს. მდინარის წყალს იყენებენ სარწყავად.
ალიაკმონზე აშენებულია ორი მსხვილი წყალსაცავი : მთის ტბა ალიაკმონასი და უფრო ქვემოთ სფიკია.
ბერძნულ მითოლოგიაში ალიაკმონი იყო მდინარის ღმერთი, ოკეანოსის შვილი. გარდა ამისა ღმერთისა (Αλιάκμον) და მდინარის სახელი (Αλιάκμωνας) შესაძლოა წარმოადგენდეს სითეზსს ძველი ბერძნული სიტყვებისა άλς (θάλασσα - ზღვა) და άκμων (αμόνι - ფორმირება, დამუშავება).
სქოლიო
კატეგორია:საბერძნეთის მდინარეები
მათილდე (ბადენი)
მარკგრაფინია მათილდე ფონ ბადენი (გერმ.: Markgräfin Mathilde von Baden) – ტრირის აბატესა.
მათილდე იყო მარკგრაფ იაკობ I-ისა და მისი მეუღლის კათარინა ფონ ლოთრინგენის ასული.
მისი და-ძმანი იყვნენ:
ვლადიმერ ერქომაიშვილი
ვლადიმერ (ლადიმე) ერქომაიშვილი (დ. 23 თებერვალი, 1895, მაკვანეთი  — გ. 1982) — ქართველი მომღერალი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი, ლოტბარი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1951).
ბიოგრაფია
დაამთავრა სოფლის ორკლასიანი სასწავლებელი. ოჯახის ხელმოკლეობის გამო სწავლა ვერ გააგრძელა. ერქომაიშვილმა ოჯახში, უფროსი და-ძმისგან შეისწავლა გურული სიმღერების სამივე ხმა ოჯახში, დედისგან კი ჩონგურზე დაკვრა ისწავლა. სიმღერა 1905 წლიდან დაიწყო. 1914 წელს ის მამის ანსამბლში ჩაირიცხა. ოცი წლისამ მასწავლებლობა დაიწყო. 1923 წელს მიიწვიეს აჭარის სახელმწიფო კაპელაში მომღერლად და ხალხური სიმღერების მასწავლებლად. მოგვიანებით აჭარის ნავსადგურის მტვირთავი მუშების გურულ-აჭარულ გუნდში გადავიდა, სადაც წლების მანძილზე სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო.
მოღვაწეობა დაიწყო არტემ ერქომაიშვილის გუნდში. 1937-1950 წლებში ხელმძღვანელობდა მახარაძის რაიონის კულტურის სახლის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლს. მისი ხელმძღვანელობით ანსამბლი 1955 წელს, რესპუბლიკურ ფესტივალზე, საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით დაჯილდოვდა, 1956 წელს კი მეექვსე მსოფლიო ფესტივალის საპატიო სიგელი დაიმსახურა. 1977 წელს ამავე ანსამბლმა ხალხური სიმღერის საკავშირო ფესტივალზე ოქროს მედალი მოიპოვა.
1968 წელს მისი ქალაქ ოზურგეთში დაარსდა სიმღერების შემსწავლელი ოთხწლიანი სკოლა. ის თავად იყო ამ სკოლის პედაგოგი გიორგი სალუქვაძესთან და დომენტი ქარჩავასთან ერთად. სკოლა 1972 წელს დაიხურა. 1979-81 წლებში ვლადიმერ ერქომაიშვილი გურული სიმღერების შემსწავლელი ბავშვთა სტუდიების კონსულტანტი იყო. 1979 წლიდან სიცოცხლის ბოლომე ხელმძღვანელობდა ანსამბლ „ელესას". 1980 წელს თბილისში აღინიშნა მისი 85 წლის იუბილე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ქართველი ლოტბარები ვლადიმერ
ლავრენტი ჯანიაშვილი
ლავრენტი ჯანიაშვილი — (დ. 19 აპრილი, 1964 ) — ისტორიკოსი, ეთნოლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, მეცნიერი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ზესტაფონის რ-ნის სოფ. კინოთში 1964 წლის 19 აპრილს. 1990 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი, 1993 წელს კი — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტურა.
შემოქმედება
1994 წლიდან ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის კავკასიის ეთნოლოგიის განყოფილების მეცნიერ-თანამშრომელი (2006 წლიდან მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი). 2007 წლიდან კავკასიის ხალხთა საერთაშორისო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის გამგეობის თავმჯდომარე. 2012 წლიდან კავკასიის უნივერსიტეტის მიწვეული პროფესორი. 2017 წლიდან ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტის (გაუ) მიწვეული პროფესორი. არის 60-ზე მეტი პუბლიკაციის ავტორი და თანაავტორი.
1999 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე - "სამცხე-ჯავახეთის სომხური მოსახლეობის ყოფა და კულტურა", 2006 წელს კი — სადოქტორო დისერტაცია თემაზე — "1944 წელს სამხრეთ საქართველოდან დეპორტირებული მოსახლეობის ეთნოკულტურული და ეთნოსოციალური პრობლემები".
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ნიფური
ნიფური — შუმერული ქალაქ-სახელმწიფო სამხრეთ მესოპოტამიაში.
მდებარეობა
ნიფური მდებარეობდა თანამედროვე ქ. დივანიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ახლანდელი ნიფერის ადგილას, ერაყის ტერიტორიაზე.
ისტორია
მარჯვნივ|350px| ნიფურის რუკა