cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გიორგი მენაბდე
პროფესიული გამოცდილება
2006 წლის 24 მარტიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის რექტორის მოვალეობის შემსრულებელი.
2009 წელს გიორგი მენაბდე გადაყენებულ იქნა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის რექტორის თანამდებობიდან.
სამეცნიერო შრომები
პროფ. გიორგი მენაბდე 4 საავტორო უფლებისა და 50 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:დაბადებული 24 სექტემბერი კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გიორგი
Moaning Lisa (სიმფსონები)
„Moaning Lisa“ — სერიალ „სიმფსონების“ პირველი სეზონის მეექვსე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 1990 წლის 11 თებერვალს გავიდა.
ამ ეპიზოდში ლიზა სიმფსონი დეპრესიაშია და ცდილობს, თავს უშველოს საქსოფონზე დაკვრით. ეპიზოდში პირველად ჩნდება პერსონაჟი სახელად მერფი ("Bleeding Gums" Murphy), რომელსაც რონ ტეილორი ახმოვანებდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 1)
ტრისტან ცარა
ტრისტან ცარა (Tristan Tzara), ნამდვილი სახელი სამი როზენსტოკი (Sami Rosenstock) (დ. 16 აპრილი, 1896, რუმინეთი — გ. 25 დეკემბერი, 1963, პარიზი) — რუმინული წარმოშობის ფრანგი პოეტი და ესეისტი. დადაიზმის ერთ-ერთი დამაარსებელი, ცნობილია თავისი მანიფესტებით.
ბიოგრაფია
ცარა დაიბადა მოინეშტში, რუმინეთში, რუმინულად მოლაპარაკე ებრაულ ოჯახში. მას ეკუთვნის პირველი დადაისტური ტექსტები: La Première Aventure céleste de Monsieur Antipyrine (ბატონი ანტიპირინის პირველი ზეციური თავგადასავალი) (1916), Vingt-cinq poèmes (ოცდახუთი ლექსი) (1918) და  დადაიზმის მანიფესტების კრებული, Sept manifestes Dada (დადას შვიდი მანიფესტი) (1916-1924).
პარიზში ცარა მონაწილეობდა ხმაურიან აქციებში დადაისტებთან, ანდრე ბრეტონთან, ფილიპ სუპოსთან და ლუი არაგონთან ერთად. ეს გამოსვლები მიმართული იყო საზოგადოების შოკირებისა და მეტყველების ტრადიციული სტრუქტურის რღვევისკენ.
1929 წლის ბოლოს, ნიჰილიზმისა და განადგურებისგან დაღლილი ცარა დადაიზმთან შედარებით უფრო კონსტრუქტიულ და ჩამოყალიბებული მიმდინარეობას, სიურეალიზმს შეუერთდა. მან თავისი დროის დიდი ნაწილი მიუძღვნა სიურეალიზმისა და მარქსიზმის დაკავშირებას. 1937 წელს იგი საფრანგეთის კომუნისტურ პარტიაში შევიდა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ცარა ფრანგული განმათავისუფლებელი მოძრაობის აქტიური მონაწილე იყო. 1956 წელს უნგრული რევოლუციის ჩახშობისადმი პროტესტის ნიშნად მან დატოვა კომუნისტური პარტია.
ტრისტან ცარა გარდაიცვალა პარიზში, 1963 წელს და დასაფლავებულია მონპარნასის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:ტრისტან ცარა კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის რუმინელი პოეტები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:რუმინელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:ებრაელი პოეტები კატეგორია:რუმინულენოვანი პოეტები კატეგორია:სიმბოლისტი პოეტები კატეგორია:სიურრეალისტი პოეტები კატეგორია:დადაიზმი კატეგორია:რუმინელი სიურრეალისტი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის რუმინელი დრამატურგები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:ებრაელი დრამატურგები კატეგორია:მოდერნისტული თეატრი კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ესეისტები კატეგორია:რუმინელი ესეისტები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი ესეისტები კატეგორია:ფრანგი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:რუმინელი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:რუმინელი კომპოზიტორები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მთარგმნელები კატეგორია:რუმინელი მთარგმნელები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი კომპოზიტორები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი კომპოზიტორები კატეგორია:ებრაელი კომპოზიტორები კატეგორია:ფრანგი მუსიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი დიპლომატები კატეგორია:ებრაელი სოციალისტები კატეგორია:რუმინელი კომუნისტები კატეგორია:კომუნისტი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მუსიკოსები
ბერური
ბერური (Beruri) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონესის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 827 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 17 251.235 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.92 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Diacamma holosericeum
Diacamma holosericeum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Diacamma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ათაულფი
ათაულფი (Ataulfus; დ. 370 — გ. 15 აგვისტო, 415) — ვესტგუთების მეფე. ვესტგუთების სამეფოს მართავდა 410-415 წწ. ალარიხ I-ის ცოლის ძმა. ათაულფიც, როგორც ალარიხის ცოლისძმა და სისხლით ნათესავი მიეკუთვნებოდა ბალტების დინასტიას. ალარიხის გარდაცვალების შემდეგ აირჩიეს მეფედ. მოკლეს 415 წელს ბარსელონასთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვესტგუთების მეფეები კატეგორია:დაბადებული 370 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 415
პანიპატის ბრძოლა (1526)
მინი|მარჯვნივ|220პქ|პანიპატის ბრძოლა და იბრაჰიმ ლოდის სიკვდილი პანიპატის ბრძოლა – ბრძოლა ჩრდილოეთ ინდოეთში 1526 წელს. ერთ−ერთი პირველი ბრძოლა, რომელშიც ცეცხლსასროლი იარაღი და ზარბაზნები გამოიყენეს.
1526 წელს ქაბულის მმართველმა ზაქირ ად დინ მუჰამედ ბაბურმა თემურიდების დინასტიიდან, გაანადგურა დელის სულთნის, იბრაჰიმ ლოდის უზარმაზარი არმია.
ისტორია
ბრძოლა გაიმართა 1526 წლის 21 აპრილს პატარა სოფელ პანიპატისთან, დღევანდელი ინდოეთის ერთ-ერთი ოლქში, ჰარიანაში. 220პქ.px|მინიატიურა|მარცხნივ|ჰარაიანას ოლქი ინდოეთში
ბაბურმა წარმატებით გამოიყენა საველე არტილერია, რომლის ხმამ შეაშინა მტრის სპილოები და მათ თავიანთი ჯარის გადათელვა დაიწყეს, რითიც არეულობა შეიტანეს იბრაჰიმ ლოდის ჯარში. ბაბურის სამხედრო ხერხი მტრის ალყაში მოქცევა და განადგურება იყო, მაგრამ იბრაჰიმ ლოდის უზარმაზარი ჯარის წინაშე ეს რთული იქნებოდა. ბაბურის ჯარი ფლანგებიდან უტევდა მტერს, ხოლო ცენტრიდან არტილერია ესროდა ინდოელთა რიგებს. პანიპატის ბრძოლაში ბაბურის ზარბაზნებმა მთავარი როლი იტვირთეს და დელის სულთნის უშველებელი არმია დაამარცხეს. იბრაჰიმ ლოდი ბრძოლაში დაიღუპა მრავალ თავის მებრძოლთან და სარდლებთან ერთად.
ბაბურმა ინდოეთში დიდ მოგოლთა იმპერია შექმნა, რომელმაც რამდენიმე ასწლეული იარსება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოეთის ისტორია კატეგორია:დიდ მოგოლთა იმპერია კატეგორია:ბრძოლები აზიაში კატეგორია:XVI საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:1526
ჟან ბატისტ ლული
right|220px|thumb|ჟან-ბატისტ ლული. ჟან-ბატისტ დე ლული (ჯოვანი ბატისტა დი ლული) (დ. 28 ნოემბერი, 1632 — გ. 22 მარტი, 1687) — ბაროკოს ეპოქის იტალიაში დაბადებული ფრანგი კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია
ლულის განათლება არ ჰქონდა მიღებული, მაგრამ პატარობიდან დაჯილდოებული იყო მუსიკალური ნიჭით: ვიოლინოზე დაკვრით, გიტარაზე დაკვრით და ცეკვით. მისი ნიჭი შენიშნა ჰენრი მეორემ და წაიყვანა საფრანგეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი კომპოზიტორები კატეგორია:იტალიელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1632 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1687
მიხეილ დიაკონოვი
მიხეილ დიაკონოვი (Михаил Миха́йлович Дья́конов; დ. 12 ივნისი, 1907 — გ. 8 ივნისი, 1954, მოსკოვი) — საბჭოთა აღმოსავლეთმცოდნე; ირანის ახლო და შუა აღმოსავლეთის ქვეყნების ხელოვნებისა და კულტურის ისტორიკოსი, არქეოლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1949), ტაჯიკეთის სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1951). 1924-1926 წლებში სწავლობდა ოსლოს უნივერსიტეტში, 1930 წელს დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი. მუშაობდა სახელმწიფო ერმიტაჟში, მატერიალური კულტურის ისტორიის ინსტიტუტში, ლენინგრადის უნივერსიტეტში, სამხატვრო აკადემიაში, მოსკოვის უნივერსიტეტში. ტაჯიკეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის თანამშრომელი 1946 წლიდან (1953 ხელმძღვანელი). დიაკონოვი ავტორია ერთიანი ნაშრომისა და ირანისა ძველი ისტორიის შესახებ („ძველი ირანის ისტორიის ნარკვევი“, 1961; გამოიცა ავტორის სიკვდილის მერე). ცნობილია აგრეთვე მისი პოეტური თარგმანები სპარსულიდან (ფირდოუსი, გორგანი, ნიზამი), ნორვეგიულიდან და სხვა ენებიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი ენათმეცნიერები კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 12 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1954
11 აპრილი
11 აპრილი — გრიგორიანული კალენდრის 101-ე დღე (ნაკიან წლებში — 102–ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 264 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები
0411
ჯარისკაცის მამა
ჯარისკაცის მამა — მხატვრული ფილმი გადაღებული სტუდიაში „ქართული ფილმი“ 1964 წელს რეჟისორ რეზო ჩხეიძის მიერ სულიკო ჟღენტის სცენარით. მთავარ როლში — სერგო ზაქარიაძე.
სიუჟეტი
კახელი გლეხი გიორგი მახარაშვილი დაჭრილი შვილის მოსანახულებლად ფრონტზე გაემგზავრება, როდესაც ადგილზე ჩააღწევს, შვილი ჰოსპიტალში აღარ დახვდება – გამოჯანმრთელებული გოდერძი თავის ნაწილში დაბრუნებულა. გიორგი შვილის კვალს გაყვება და ფრონტის წინა ხაზზე აღმოჩნდება. ჯარისკაცის მამა სამხედრო ხელმძღვანელობას დაარწმუნებს, რომ ახალგაზრდებს არ ჩამოუვარდება. ნაწილში დარჩენას მოითხოვს და ბრძოლით გერმანიის საზღვრამდე მივა. ომის მიწურულს გიორგი შვილს იპოვის, მაგრამ მძიმე ბრძოლაში გოდერძი მამის თვალწინ დაიღუპება.
სქოლიო
კატეგორია:1964 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ფილმები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ კატეგორია:რეზო ჩხეიძის ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
სიგერიხი
სიგერიკი (Sigericus) (გ. 415) — ვესტგუთების მეფე. ვესტგუთების სამეფოს მართავდა 415 წელს 7 დღის განმავლობაში, ათაულფის მკვლელობის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვესტგუთების მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 415
მცხეთის წმინდა დემეტრეს ეკლესია
მცხეთის წმინდა დემეტრე თესალონიკელის ეკლესია — ეკლესია საქართველოში. მდებარეობს მცხეთიდან დასავლეთით ორიოდე კმ-ის დაშორებით, კოდმანის ზეგანზე. XI-XII სს-ში აგებული და რამდენიმეჯერ გადაკეთებული ეს ორქანობიანი, ფლეთილი ქვის ეკლესია განსაკუთრებული არქიტექტურული ღირებულებით არ გამოირჩევა. იგი მარტივი ტიპის დარბაზული ნაგებობაა, თუმცა, მის მნიშვნელობას საინტერესო ლანდშაფტური გარემო განაპირობებს.
ეკლესია დარბაზულია (8,7 X 4,8 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. დარბაზი უსწორო ნახევარწრის ფორმის კამარითაა გადახურული. კამარას შუაში აქვს საბჯენი თაღი, რომელიც კამარის ქუსლებთან ჩასმულ იმპოსტისმაგვარ შვერილებს ეყრდნობა. აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედლებში თითო სარკმელია გაჭრილი. საკურთხეველში დგას მასიური სატრაპეზო ქვა (სხვა ეკლესიიდან აქ გადმოტანილი საკურთხევლისწინა ჯვრის პოსტამენტი). საკურთხეველში სარკმელთან ჩასმულ ქვაზე (ასევე გადმოტანილია სხვა ძეგლიდან) წითელ საღებავგადასმული ასომთავრული წარწერაა.
ტაძარში შემონახული იყო საკურთხევლისწინ აღსამართი ჯვრის კვარცხლბეკი რომელიც გამოიყენებოდა ტრაპეზის ქვად. იქვე ინახებოდა ადრექრისტიანული ხანის რელიეფური კვეთილობით შემკული ქვაჯვარის კაპიტელი. ეს ქვები ახლა ეკლესიის სამხრეთ ფასადთან დგას. ეკლესია მოხატული ყოფილა. ფერწერის ნაშთები შემორჩენილია აბსიდთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სეფე ლორთქიფანიძე
სეფე ფარნაოზის ძე ლორთქიფანიძე (დ. 1889 — გ. 1937) — ქართველი სამხედრო პირი, მსახიობი.
დაიბადა თავადის ოჯახში. რუსეთის არმიის რიგებში მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში. 1917 წელს ირიცხებოდა მე-14 კავკასიური მსროლელი პოლკის პოდპორუჩიკად. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV ხარისხის ორდენით და გიორგის IV ხარისხის ჯვრით. შემდეგ მსახურობდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ჯარში. შტაბს-კაპიტნის წოდებით მეთაურობდა №3 ჯავშნოსან მატარებელს. 1920 წელს სცადა წინააღმდეგობა გაეწია აზერბაიჯანში შეჭრილ წითელი არმიის ნაწილებისთვის. აზერბაიჯანის გასაბჭოების შემდეგ ე. წ. სპარსეთის საბჭოთა რესპუბლიკის ბრიგადას მეთაურობდა. 1921 წლიდან მსახიობად მუშაობდა საქართველოს სახკინმრეწვში. მონაწილეობდა ფილმებში: „ჯანყი გურიაში“ (რეჟისორი ალექსანდრე წუწუნავა, 1928), „საბა“ (რეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი, 1929), „ნახვამდის“ (რეჟისორი გიორგი მაკაროვი, 1934), „არსენა“ (რეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი, 1937). რეპრესირებულია 1937 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ის ცხოვრება ჩემია
სიუჟეტი
მეჰმეთ ემირი და ჰასრეთი დაქორწინებას აპირებენ, მაგრამ ამ ქორწინებას ეწინააღმდეგება მეჰმეთ ემირის მამა იუსუფი. ერთ დღეს, გაიგებენ რომ გოგონა ორსულადაა. ამ სირცხვილის ასაშორებლად ოჯახის წევრები გადაწყვეტენ ახალშობილის გარე უბანში გადამალვას. იუსუფმა ბავშვი თავის მეგობარს, ილიასს მიაბარა აღსაზრდელად, ხოლო მეჰმეთ ემირს უთხრეს, რომ გოგონა მშობიარობის დროს გარდაიცვალა. ახალშობილს ილიასმა ბაჰარი დაარქვა. ილიასს ჰყავდა მეუღლე ნურანი, და ქალიშვილი ეფსუნი. 20 წლის შემდეგ, მეჰმეთ ემირის მამა გადაწყვეტს ყველაფერი მოუყვეს ბაჰარს თავისი ნამდვილი ოჯახის შემდეგ, მაგრამ იუსუფს ნურანი კლავს. ილიასი და ნურანი გადაწყვეტენ, რომ იუსუფი დროებით თავიანთ ეზოში დამარხონ.
როლებში
ეროლ აქსოი - იუსუფ ერქირანი იჯლალ აიდინი - ჰასრეთ ერქირანი
სქოლიო
კატეგორია:თურქული ტელესერიალები
ჰანს ჰუბე
ჰანს ჰუბე (გერმ.: Hans Hube) (დ. 29 ოქტომბერი, 1890, ნაუმბურგი, საქსონია-ანჰალტი — გ. 21 აპრილი, 1944, ობერზალცბერგი, ბავარია) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ვერმახტი“-ს გენერალ-პოლკოვნიკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
კააპირანგა
კააპირანგა (Caapiranga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონესის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 303 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 9 456.578 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.2 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Diacamma intricatum
Diacamma intricatum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Diacamma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
არსენა ოძელაშვილი
200px|მინიატიურა|არსენას ძეგლი მცხეთაში ზვიად ავალიანის ფოტო არსენა ოძელაშვილი, არსენა მარაბდელი (დ. დაახლ. 1797, სოფ. მარაბდა — გ. 1842, მცხეთა) — ბატონყმობის წინააღმდეგ მებრძოლი გლეხი, ხალხური ეპოსის გმირი, მიიჩნევა საქართველოს ეროვნულ გმირად.
ბიოგრაფია
არსენა ოძელაშვილი ვაჭარი იყო და თბილისში დუქანი ჰქონდა გახსნილი. არსენას უყვარდა თავად ზაალ ბარათაშვილის მოახლე გოგო, რომელიც მოიტაცა და ტყეში გაიჭრა. გადმოცემის თანახმად არსენა ვერ ურიგდებოდა გლეხობის ჩაგვრას, ებრძოდა თავადებს, ჩინოვნიკებსა და ვაჭრებს. ამის გამო ძალიან პოპულარული იყო თბილისის გუბერნიასა და მის მოსაზღვრე მხარეში. ხელისუფლებამ მის დასაპატიმრებლად რაზმი გაგზავნა. შემდეგ ბოდბისხეველის ღალატით შეიპყრეს, მაგრამ მალე ტყვეობას თავი დააღწია. ოძელაშვილი დამნაშავედ იყო გამოცხადებული და პოლიცია სდევნიდა. არსენა მოკლეს მცხეთის მახლობლად, როდესაც მარტო მყოფი რუსეთის ჯარის ნაწილებს წააწყდა. ხალხური ტრადიციით, ოძელაშვილის მკვლელი იყო გიორგი კუჭატნელი.
ასახვა ხელოვნებაში
არსენას სიცოცხლეშივე შეიქმნა ხალხური ეპოსი „არსენას ლექსი“. სახალხო მგოსნები და მომღერლები მის სადიდებელ ლექსებსა და სიმღერებს საჯაროდ ასრულებდნენ. არსენას ამბავმა იმოქმედა ქართველი მწერლების (ილია ჭავჭავაძე, აკაკი წერეთელი, გიორგი ლეონიძე) შემოქმედებაზე. აღსანიშნავია, რომ ყველა მათგანი საკუთარი ინტერპრეტაციით ასახავდა ოძელაშვილის პიროვნებას.
ნაწარმოებები არსენას შესახებ
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი სახალხო გმირები კატეგორია:დაბადებული 1797 კატეგორია:გარდაცვლილი 1842
არ იდარდო!
„არ იდარდო!“ (რუს. Не горюй!), აგრეთვე ცნობილი როგორც „არ დაიდარდო!“ — კომედიური მხატვრული ფილმი, გადაღებული სტუდებში „მოსფილმი“ და „ქართული ფილმი“ 1969 წელს რეჟისორ გიორგი დანელიას მიერ. იგი ეფუძნება კლოდ ტილიეს რომან „ჩემი ბიძია ბენჟამენის“ ტექსტს, თუმცა მისი თავისუფალი ინტერპრეტაციაა, გადმოტანილი XIX საუკუნის ბოლოს – XX საუკუნის დასაწყისის საქართველოში.
სიუჟეტი
პეტერბურგის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დიდი იმედებითა და გრანდიოზული გეგმებით მშობლიურ კუთხეს უბრუნდება ბენჟამენ ღლონტი. ცხოვრება ისევე გრძელდება როგორც მის წასვლამდე იყო. იზრდება მისი დის — სოფიკოს ოჯახი. ბენჟამენის ცხოვრება კი ვერ აეწყო და ამ დროს სოფიკო გადაწყვეტს დააქორწინოს ძმა ძველი აფთიაქარის ქალიშვილზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1969 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:გიორგი დანელიას ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
ალიბარი
ალიბარი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ყორნისის სადაბო თემი). მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთ ფრონის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 880 მეტრი, ყორნისიდან 3 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:ყორნისის სადაბო თემის სოფლები
მარანების ცეცხლოვანი ღმერთი
მარანების ცეცხლოვანი ღმერთი (Огненный бог Марранов) — მწერალ ალექსანდრე ვოლკოვის მიერ ჯადოსნური ქვეყნის შესახებ დაწერილი რომანების სერიის მეოთხე ტომი.
სიუჟეტი
ურფინ ჯუსი, განდევნილი ზურმუხტის ქალაქიდან, კვლავ ოცნებობს დიდ ძალაუფლებაზე. იგი გადაარჩენს გიგანტურ არწივ კარფაქსს, რომელიც სანაცვლოდ დახმარებას ჰპირდება. ურფინი ატყუებს მას და მისი საშუალებით აშინებს მარანებს - ძველ ხალხს, რომლებიც მიწისქვეშეთში ცხოვრობდა, მაგრამ ზედაპირზე დასახლდა. იგი მათ ბელადად იქცევა, ასწავლის ცეცხლის გამოყენებასა და სახლების შენებას, მაგრამ ეს მხოლოდ მათ უხუცესებზე ვრცელდება. უფრო დაბალ ფენას ჯუსი იყენებს 2000 კაციანი ჯარის შესაქმნელად. მაგრამ კარფაქსი მიხვდება, რომ ჯუსი ატყუებდა და ბრუნდება შინ. ჯუსი იპყრობს რკინის შეშისმჭრელს, შემდეგ კი - ზურმუხტის ქალაქსა და მის მმართველ საფრთხობელას. მარანები იწყებენ დაპყრობილი მიწების აოხრებას.
ენი და ტიმი ჯადოსნური სალტეს დახმარებით მარანთა პატრულს ემალებიან და შედიან ზურმუხტის ქალაქში. ყვავ კაგი-კარის დახმარებით ტიმი იპარავს ჯადოსნურ ყუთს და ბავშვები დაადგენენ, თუ სად ჰყავს ჯუსს დამწყვდეული ელის მეგობრები. მათი გათავისუფლების შემდეგ ყველა იასამნისფერ ქვეყანაში მიემართება. ურფინის საქმეები ამ დროს სულ უფრო ცუდად არის - იასამნისფერი ქვეყნის მაცხოვრებლები თავად იჭერენ დაპყრობლებს. ლურჯი ქვეყნის დასაპყრობად გაგზავნილი ჯარის დამარცხება მიწისქვეშა მემაღაროებმა შესძლეს. დარჩენილ მარანთა შორის დაპირისპირებები იწყება. იასამნისფერ ქვეყანაში აჯანყების დასახშობად ურფინი აცხადებს, რომ იქაურმა მკვიდრებმა მარანები სასტიკად გაანადგურეს. თუმცა ტიმის ინიციატივით იმართება ფრენბურთის მატჩი, სადაც მარანები საკუთარ „დაღუპულ მეგობრებსაც“ იხილავენ. „ცეცხლოვანი ღმერთი“ დამარცხებულია, მას შორს აძევებენ. ენი და ტიმი შინ ბრუნდებიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წიგნები ჯადოსნურ ქვეყანაზე (ვოლკოვი) კატეგორია:1968 წლის რომანები
ახოები
ახოები — ადგილწარმოშობის დასახელების, კონტროლირებადი უმაღლესი ხარისხის ღვინო.
წარმოების გეოგრაფიული არეალი და ზონები
ახოების მიკროზონა მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარდენახის ადმინისტრაციულ ტერიტორიაზე, ცივ-გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთი დაქანების დადაბლებულ 3-4° დახრილობის ექსპოზიციაზე, მდინარე ალაზნის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 350-750 მ-ის სიმაღლეზე. მიკროზონა მოქცეულია კარდენახის მიკროზონის ფარგლებში.
მიკროზონის საერთო ფართობი შეადგენს 345 ჰა-ს.
ვაზის ჯიშები
„ახოები“ წითელი შეიძლება დამზადდეს მხოლოდ ახოების მიკროზონაში მოწეული საფერავის და/ან საფერავი ბუდეშურისებურის ჯიშის ყურძნიდან და დაუშვებელია სხვა ჯიშების გამოყენება.
ვენახის გაშენება, სხვლა-ფორმირება და მოვლა
ვენახის რიგთაშორის მანძილი შეიძლება იყოს 1‐დან ‐ 2,5 მეტრამდე; ვაზთაშორის მანძილი რიგში – 0,8-1,5 მეტრი; შტამბის სიმაღლე – 60-90 სმ; სხვლის ფორმა – ცალმხრივი ან ორმხრივი ქართული, ან თავისუფალი.
ვაზის გაშენება, მისი გასხვლა-ფორმირება და დაცვა მავნებლებისა და დაავადებებისაგან, აგრეთვე, ნიადაგის დამუშავება, მისი განაყოფიერება და სხვა ოპერაციები ხორციელდება ყურძნის მწარმოებლის მიერ შერჩეული აგროტექნიკური ღონისძიებების შესაბამისად.
ყურძნის სიმწიფე, რთველი, ტრანსპორტირება
„ახოები“ მზადდება მხოლოდ მწიფე ყურძნისაგან. ყურძნის შაქრიანობა კრეფის დროს უნდა იყოს არანაკლებ 21%.
ყურძნის ტრანსპორტირება დასაშვებია მხოლოდ ხის ან პლასტმასის ყუთებით, უჟანგი ფოლადისაგან დამზადებული ან სპეციალური საღებავით შეღებილი ძარებით.
დაუშვებელია ყურძნის ტრანსპორტირებისას პოლიეთილენის პარკების და/ან ტომრების გამოყენება.
ტრანსპორტირებისას ყურძენი მაქსიმალურად უნდა იყოს დაცული შესაძლო დაბინძურებისაგან.
ყურძნის მოსავალი და ღვინის გამოსავალი
ყურძნის მოსავალი 1 ჰექტარ ვენახზე არ უნდა აღემატებოდეს 10 ტონას, ხოლო ერთ ძირზე არ უნდა აღემატებოდეს 3 კგ-ს; ღვინის გამოსავალი ერთი ტონა ყურძნიდან არ უნდა აღემატებოდეს 65 დალს; ღვინის გამოსავალი ერთი ჰექტარი ვენახიდან არ უნდა აღემატებოდეს 650 დალს.
ყურძნის გადამუშავება, ღვინის დამზადება და ჩამოსხმა
„ახოების“ წარმოებისათვის განკუთვნილი ყურძენი მოწეული უნდა იყოს მხოლოდ ახოების მიკროზონაში გაშენებული ვენახებიდან.
ყურძნის გადამუშავება და ღვინის დამზადება დასაშვებია მხოლოდ კახეთის ზონის ფარგლებში, ხოლო ჩამოსხმა - კახეთის ზონის ფარგლებს გარეთაც, მხოლოდ საქართველოს ტერიტორიაზე.
ამასთან, ყურძნის გატანა ახოების მიკროზონიდან გადასამუშავებლად და ღვინის გატანა კახეთის მევენახეობის ზონიდან ჩამოსასხმელად დასაშვებია მხოლოდ მკაცრი აღრიცხვისა და კონტროლის პირობებში.
ღვინო „ახოები“ მზადდება დურდოს სრული ალკოჰოლური დუღილის გზით. „ახოების“ სამომხმარებლო ბაზარზე განთავსება დასაშვებია მხოლოდ სამომხმარებლო ტარაში დაფასოებული სახით.
ნიადაგი
ნიადაგწარმომქმნელი ქანები დელუვიურ-პროლუვიური წარმოშობის კარბონატული თიხნარ-თიხიანი და ქვაღორღიანი ნაფენებია. ნიადაგები, ძირითადად, თიხნარი და მსუბუქი თიხნარია. მისი მექანიკური შედგენილობა (ფიზიკური თიხის ფრაქცია, რომელიც <0,01 მმ ) ფართო საზღვრებში ცვალებადობს და 20,0-დან 69,4%-მდეა. ჰუმუსის შემცველობა საპლანტაჟო ფენებში 2,04-4,91%-ის ფარგლებშია. საერთო აზოტი, ძირითადად, დაბალი შემცველობით ხასიათდება – 0,067-0,128%.
ჰიდროლიზური აზოტის შემცველობა სახნავ ფენებში 5,00-13,89 მგ-მდე მერყეობს 100 გ ნიადაგში, ხსნადი ფოსფორის შემცველობა მაღალია და სახნავ ფენებში 3,0-29,0 მგ-ის ფარგლებშია 100 გ ნიადაგში.
ნიადაგის არეს რეაქცია სუსტი და საშუალო ტუტეა – pH=7,2-8. კლიმატი. ახოების მიკროზონა ხასიათდება ზომიერად ნოტიო კლიმატით, ცხელი ზაფხულითა და ზომიერად ცივი ზამთრით.
ატმოსფერული ნალექების წლიური ჯამი ახოების მიკროზონაში 770 მმ-ია, სავეგეტაციო პერიოდში – 585 მმ. ე.ი. წლიური რაოდენობიდან 76% სავეგეტაციო პერიოდში მოდის. ატმოსფერული ნალექები სეზონების მიხედვით შემდეგნაირად ნაწილდება: ყველაზე მეტი (32%) გაზაფხულ-ზაფხულში, შედარებით ნაკლები (23%) შემოდგომაზე და ზამთარში (13%) მოდის. ჰაერის საშუალო წლიური ფარდობითი ტენიანობა 72% უდრის.
მიკროზონა მდებარეობს მაღალი ინტენსივობის სეტყვიან ზონაში. სეტყვიანი დღეების რიცხვი წელიწადში საშუალოდ 2,9 უდრის. წლის განმავლობაში სეტყვა ყველაზე მეტად მაისივნისში /2,1/ დღე მოდის.
ნიადაგის ზედაპირზე, რომელიც ნეშომპალა-კარბონატულია, საშუალო წლიური ტემპერატურა 15°C უდრის. ივლის-აგვისტოში ნიადაგის ზედაპირის საშუალო ტემპერატურა ყველაზე მაღალია და 30°C აღწევს.
ადამიანური ფაქტორი
საქართველოში ქვევრში კახური ტექნოლოგიით ღვინის დაყენება 8 ათასი წლის წინ დაიწყეს და ამ ტრადიციას უწყვეტად დღემდე ინარჩუნებენ. ქართველი კაცი რვა ათასი წლის განმავლობაში ხვეწდა და აუმჯობესებდა ამ ღვინის დაყენების მეთოდებს. ასე რომ, ღვინის დაყენების კახური ტექნოლოგიის მთავარი შემომქმედი ქართველი ხალხია, რომელმაც არა მარტო შექმნა ეს უნიკალური წესი, არამედ, ხატოვნად რომ ვთქვათ, უბით გამოატარა და გადაარჩინა იმ ქარტეხილებს, რაც ამ პატარა ქვეყანამ გამოიარა ამ ხნის მანძილზე.
ქვევრში ღვინის დაყენების ქართულ ტრადიციულ მეთოდს 2013 წელს იუნესკოს (UNESCO) არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა, რაც ამ მეთოდის უნიკალურობაზე მიუთითებს და გზავნილია მთელი მსოფლიოსთვის, რომ ღვინო უძველესი ქართული კულტურის შემადგენელი ნაწილია. ეს იყო ქვევრში ღვინის დაყენების ქართული ტრადიციული მეთოდის აღიარების გვირგვინი, რომელმაც ახალი სტიმული მისცა ჩვენში ღვინის ამ მეთოდით დაყენებას და დასაბამი მისცა ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში მის დანერგვას.
„ღვინის დაყენების მეთოდმა, რომელიც კახურ მეთოდად იწოდება და ბევრად განსხვავდება ევროპული ტექნოლოგიისაგან, კიდევ ერთხელ დაგვარწმუნა იმაში, რომ ეს ქვეყანა წარსულშიც იყო ცნობილი თავისი მაღალხარისხოვანი ღვინოებით და მომავალშიც რჩება ამ პროგრესული მიმართულების შემომქმედად“, ამბობს ცნობილი იტალიელი მეღვინე და მეცნიერი ჯ. დალმასო.
ახოების მიკროზონის გეოგრაფიული მდებარეობა, დამახასიათებელი კლიმატი ზომიერად თბილი ზამთარი და ცხელი ზაფხული, ატმოსფერული ნალექების ზომიერი რაოდენობა, ყავისფერი, კარბონატული ნიადაგები, ვაზის ჯიშების კონკრეტულად ამ მიკროზონაში გამოვლენილი განსაკუთრებული თვისებები და მევენახეობა-მეღვინეობის ადგილობრივი, მრავალსაუკუნოვანი ტრადიცია განაპირობებს ღვინო „ახოების“ განსაკუთრებულ ორგანოლეპტიკურ მახასიათებლებს და მაღალ რეპუტაციას.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ღვინო კატეგორია:ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები საქართველოში
კერაკის ციხესიმაგრე
კერაკის ციხესიმაგრე — ჯვაროსანთა დიდი ზომის ციხესიმაგრე დღევანდელი იორდანიის ტერიტორიაზე, ქალაქ ელ-ქარაქში. იგი ერთ-ერთი უდიდესი ციხესიმაგრე იყო ლევანტში, რომელსაც ჯვაროსნები ფლობდნენ. იგი აშენდა 1142 წელს, პაიენ დი მილისა და ფულკ იერუსალიმელის მიერ. ჯვაროსნების პერიოდში მას ეწოდებოდა Crac des Moabites ან „კერაკი მოაბში“.
ისტორია
პაიენი იყო ტრანსიორდანიის ლორდი და კერაკის ციხე მისი ძალაუფლების ცენტრი იყო, რომელმაც სამხრეთში მდებარე მონრეალის შედარებით სუსტი ციხე ჩაანაცვლა. იქიდან გამომდინარე, რომ კერაკის ციხე მკვდარი ზღვის აღმოსავლეთით მდებარეობდა მას შეეძლო გაეკონტროლებინა სირიიდან ეგვიპტისა და მექის მიმართულებით მიმავალი ბედუინთა სავაჭრო ქარავნები. პაიენის მემკვიდრეებმა, მისმა ძმისწულმა მორისმა და ფილიპმა ციხესიმაგრეს დაამატეს კოშკები და დაიცვეს ჩრდილოეთი და სამხრეთი მხარეები ორი ღრმა კლდოვანი თხრილით (სამხრეთი თხრილი ასევე გამოიყენებოდა, როგორც ცისტერნა). ყველაზე კარგად გადარჩენილი ჯვაროსანთათვის დამახასიათებელი არქიტექტურული ნიშანი შემორჩა ჩრდილოეთ კედელზე, სადაც ორ დონეზე დგას უზარმაზარი თაღოვანი დარბაზები. ეს ადგილები გამოიყენებოდამ, როგორც საცხოვრებელი კვარტლები და თავლები, მაგრამ ასევე იყო საბრძოლო გალერეა და თავშესაფარი იმ დროს, როდესაც ქალაქს ლოდებს უშენდნენ.
ჰატინის ბრძოლის შემდეგ (1187), სალადინმა ალყა შემოარტყა და აიღო კერაკი 1189 წელს. 1263 წელს, მამლუქთა სულთანმა ბეიბარსმა გააფართოვა ციხე და ააშენა ახალი კოშკი ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში.
ოსმალეთის იმპერიის დროს მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა არაბეთის ნახევარკუნძულის, ეგვიპტისა და დიდი სირიის გზაჯვარედინზე სტრატეგიული მდებარეობის გამო.
1893 წელს ოსმალეთის მმართველმს წრეებმა აღადგინა მიმდებარე ტერიტორიებზე კონტროლი და მათი გამგებელი კერაკში დასვეს. თან მიუჩინეს 1 400 კაციანი გარნიზონი, მათ შორის 200 კავალერისტი. ციხესიმაგრის ნაწილები კვლავ გამოყენებადი გახდა. მისი შემადგენელი ქვის ბლოკები მოიშალა კალიუმის ნიტრატის გამოყენების გამო, რომელსაც დენთის დასამზადებლად იყენებდნენ. შუასაუკუნეების მკვლევარი ისტორიკოსი პოლ დეშამპსი 1920-იან წლებში სწავლობდა ჯვაროსანთა ციხეებს. დეშამპსის მიერ ჩატარებულ მნიშვნელოვან კვლევების შედეგად, 1929 წელს მან და არქიტექტორმა ფრანსუა ანუსმა შექმნეს კერაკის ციხის პირველი ზუსტი გეგმები.
2016 წლის 18 დეკემბერს ციხე ტერორისტული თავდასხმის ადგილი იყო. ათი ადამიანი დაიღუპა და 34 დაშავდა, უმრავლესობა იყო იორდანიის უშიშროების ძალების თანამშრომელი და ადგილობრივი მოსახლეობა. ასევე დაიღუპა ერთი კანადელი ტურისტი.
არქიტექტურა
მინი|300პქ|მარცხნივ|ქვედა პალატა მინი|300პქ|მარჯვნივ|ზედა პალატა ციხე ვრცელდება პლატოს სამხრეთ განშტოებაზე. ეს არის ჯვაროსნული არქიტექტურის მნიშვნელოვანი მაგალითი, დასავლური ევროპული, ბიზანტიური და არაბული დიზაინის ნარევი. მისი კედლები გაძლიერებულია მართკუთხა კოშკებით. მისი ვრცელი დარბაზები მხოლოდ პატარა ჭრილებითაა განათებული. ციხე აქვს ღრმა, წყლით სავსე თხრილი, რომელითაც იგი იზოლირებულია დასავლეთით მდებარე დანარჩენი გორისაგან. თხრილი დამახასიათებელი ნიშანია ასეთი სასახლეებისათვის. ციცაბო დაქანებები კარგადაა გადახურული იმავე პრინციპით, როგორც კრაკ-დე-შევალიე. მიუხედავადდ იმისა, რომ კერაკი წარმოადგენს მძლავრ დიდ ციხესიმაგრეს, იგი ნაკლებადაა დახვეწილი ვიდრე სხვა ჯვაროსანთა ციხეები, როგორიცაა კრაკი. კერაკის ქვები ნაკლებად დამუშავებულია.
ციხის ქვედა პალატაში არის კარაკის არქეოლოგიური მუზეუმი, რომელიც ახლად იქნა გახსნილი 2004 წელს სარეაბილიტაციო სამუშაოების შემდეგ. მუზეუმში თავმოყრილია კერაკის სასახლის მიმდებარე რეგიონების (მოაბის მიწა) ისტორიული მასალა — პრეისტორიიდან ისლამურ ერამდე. კერაკის ციხესა და ქალაქში ჯვაროსანთა და მუსლიმთა ისტორია დეტალურად არის წარმოდგენილი.
სქოლიო
კატეგორია:იორდანიის ციხესიმაგრეები კატეგორია:იერუსალიმის სამეფოს ციხესიმაგრეები და ფორტიფიკაციები
კუსტოცის ბრძოლა (1866)
300px|მინიატიურა|კუსტოცის ბრძოლა კუსტოცის ბრძოლა — ავსტრია-იტალიის ომის (1848-1849 წწ.) დროს ლომბარდიაში (იტალია) გამართული ბრძოლა, მიმდინარეობდა 1866 წლის 24 ივნისს იტალიის არმიას, რომელსაც სარდლობდა იტალიის მეფე ვიტორიო ემანუელე II და ავსტრიის არმიას შორის. ბრძოლა დამთავრდა ავსტრიელების გამარჯვებით. კუსტოცასთან დამარცხებამ აიძულა იტალია დროებით გადაედო ვენეციაზე შეტევა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიის ბრძოლები კატეგორია:იტალიის ბრძოლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრძოლები
მისავა
მისავა (三沢市) — ქალაქი იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
ქალაქი განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება დასახლებები ტოჰოკუ, როკუნოჰე, ოირასე, სოფელი როკასიო.
მოსახლეობა
ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე —  ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქალაქები (პრეფექტურა აომორი)
სოციალისტური შრომის გმირი
მინი|მარჯვნივ|მედალი „ნამგალი და ურო“ სოციალისტური შრომის გმირი (Герой Социалистического Труда) — საპატიო წოდება ყოფილ სსრ კავშირში, წარჩინების უმაღლესი ჯილდო შრომითი საქმიანობისათვის. დაწესებულია სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1938 წლის 27 დეკემბრის ბრძანებულებით. ანიჭებდა სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმი იმ პირებს, რომლებმაც თავიანთი ნოვატორული საქმიანობით ხელი შეუწყვეს სსრკ მრეწველობის, სოფლის მეურნეობას, კულტურას თუ მეცნიერების აღმავლობას. სოციალისტური შრომის გმირს გადაეცემოდა სსრკ-ის უმაღლესი ჯილდო — ლენინის ორდენი, ოქროს მედალი „ნამგალი და ურო“ და სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოთა პრეზიდიუმის სიგელი. ორგზის სოციალისტური შრომის გმირს თავის სამშობლოში აუგებდნენ ბრინჯაოს ძეგლს. სოციალისტური შრომის გმირის ჩამორთმევა შეეძლო მხოლოდ სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს.
საქართველოს სსრ
საქართველოს სსრ-ში 1282 შრომის გმირი იყო მათგან ორგზის შრომის გმირები (1948, 1951) იყვნენ: ანთიმოზ როგავა, პროკოფი სვანიძე და თამარ ყუფუნია.
ლიტერატურა
კატეგორია:სსრკ-ის საპატიო წოდებები
12 აპრილი
12 აპრილი — გრიგორიანული კალენდრის 102-ე დღე (ნაკიან წლებში – 103-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 263 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
0412
მერაბ ტყეშელაშვილი
1987 წელს დაამთავრა აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (რუსთავის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
The Call of the Simpsons (სიმფსონები)
„The Call of the Simpsons“ — სერიალ „სიმფსონების“ პირველი სეზონის მეშვიდე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 1990 წლის 18 თებერვალს გავიდა.
ამ ეპიზოდში სიმფსონების ოჯახი მიემგზავრება ბუნების პირობებში დასასვენებლად. ჰომერი და ბარტი იკარგებიან, ჰომერი აღმოჩნდება ჭაობში და ტალახშია ამოსვრილი. პრესა მას თვლის თოვლის კაცად და იწყება მასზე სატელევიზიო სიუჟეტების მომზადება. პარალელურად მეგი სიმფსონი გრიზლი დათვების გამოქვაბულში ცხოვრობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 1)
Simpsonovi (první série)
ლალა შევკეთი
ლალა შევკეთი (Lalə Şövkət, დ. 7 ნოემბერი, 1951, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი პოლიტიკური მოღვაწე, აზერბაიჯანის ლიბერალური პარტიისა და მოძრაობა "ეროვნული ერთიანობის" ლიდერი.
ბიოგრაფია
ლალა შევკეთი დაიბადა 1951 წლის 7 ნოემბერს ქალაქ ბაქოში. მამა — შევკეთ ბეკ ჰაჯიევი პროფესიით ფილოლოგი და ისტორიკოსი დაიბადა 1912 წელს კუბაში. 1940 წელს აქვე დააარსა აზერბაიჯანის სახალხო თავისუფლების პარტია, 1948 წლიდან პარტია გადავიდა იატაკქვეშა მოღვაწეობაზე. პარტიის მესვეურთა მიზანი იყო აზერბაიჯანის გათავისუფლება კომუნისტური რეჟიმისაგან. გარდაიცვალა 1983 წლის 2 მარტს. დედა - სიდიგა უსეინოვა დაიბადა ბაქოში 1920 წელს. 1950 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სამედიცინო ინსტიტუტი, მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. დაიღუპა 1988 წლის 8 მარტს.
ლალა შევკეთმა დაამთავრა ბაქოს 189-ე სკოლა.
ავტორია ასზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის. ჰყავს ერთი შვილი.
პოლიტიკური კარიერა
მისი პოლიტიკური მოღვაწეობა გარდაქმნის პერიოდში დაიწყო. მაშინდელ საბჭოთა დემოკრატ ლიდერებთან (ედუარდ შევარდნაძე, ალექსანდრე იაკოვლევი, ანატოლი სობჩაკი, გავრილ პოპოვი, ალგირდას ბრაზაუსკასი) ერთად გახდა სსრკ-ში დემოკრატიული რეფორმების ინიციატორი. ამავე პერიოდში დააარსა საერთაშორისო-პოლიტიკური მოძრაობა "აზერბაიჯანში დემოკრატიული მოძრაობისა და პოლიტიკური უფლებებისათვის".
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი ქალები
მშვიდობის კორპუსი
მინი|მარჯვნივ|200პქ|მშვიდობის კორპუსის ლოგო მშვიდობის კორპუსი (Peace Corps) — აშშ-ს მთავრობის დამოუკიდებელი ფედერალური სააგენტო. ჩამოყალიბდა 1961 წლის 1 მარტს პრეზიდენტი ჯონ კენედის ბრძანებით და ავტორიზებულ იქნა 1961 წლის 22 სექტემბერს აშშ-ის კონგრესის მიერ მიღებული საკანონმდებლო აქტით დაარსების შემდეგ აშშ-ის კონგრესმა ამავე წლის 22 სექტემბერს დაამტკიცა კანონი მშვიდობის კორპუსის შესახებ (Peace Corps Act, Public Law 87-293). ორგანიზაციის მიზანია მსოფლიოში მშვიდობის ხელშეწყობა. მშვიდობის კორპუსის პირველი ხელმძღვანელი იყო პრეზიდენტ კენედის სიძე სარჟენტ შრაივერი.
კოარი
კოარი (Coari) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონესის მეზორეგიონს.
მშვიდობის კორპუსი
ორგანიზაციის მისიას წარმოადგენს მსოფლიოში მშვიდობისა და მეგობრობის ხელშეწყობა სამი მიზნის განხორციელების საშუალებით: დაინტერესებული ქვეყნების მოსახლეობის დახმარება გამოცდილების მქონე მოხალისეების მიერ; ამერიკელთა ყოფა-ცხოვრების უკეთ გაგება სხვა ქვეყნების მოსახლეობის მიერ; ამერიკელების მიერ სხვა ქვეყნების მოსახლეობის თავისებურებების შესახებ ცოდნის დაგროვება.
კოარი
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 77 305 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 57 921.646 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.33 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მშვიდობის კორპუსი
მოხალისეები, როგორც წესი, კოლეჯის ხარისხის მქონე ამერიკის მოქალაქეები არიან, რომლებიც სამთვიანი ტრენინგის შემდეგ იწყებენ მუშაობას სხვადასხვა ქვეყანაში ორი წლის ვადით. მოხალისეები მუშაობენ მთავრობებთან, სკოლებში, არაკომერციულ და არასამთავრობო ორგანიზაციებში, მეწარმეებთან, ახალგაზრდების განვითარების, საზოგადოების ჯანმრთელობის, ბიზნესის, საინფორმაციო ტექნოლოგიების, სოფლის მეურნეობისა და გარემოს დაცვის სფეროებში. სააგენტოს დაარსების შემდეგ 240,000-ზე მეტი ამერიკელი შეუერთდა მშვიდობის კორპუსს და 142-მა ქვეყანამ უმასპინძლა მათ.
ახალი კორონავირუსის პანდემიის გამო, 2020 წლის მარტში მშვიდობის კორპურსმა გადაწყვიტა საკუთარი მოხალისეების ევაკუაცია და ყველა აქტივობის დროებით შეწყვეტა.
დაარსების ისტორია
1960 წლის 14 ოქტომბერს სენატორმა ჯონ კენედიმ შეკრებილ სტუდენტებს მიმართა - „რამდენ თქვენგანს, ვინც აპირებთ, რომ გახდეთ ექიმი, სურს გარკვეული დროის გატარება განაში? ტექნიკოსებს ან ინჟინრებს, რამდენს გსურთ იმუშაოთ საზღვარგარეთ და იმოგზაუროთ მსოფლიოს გარშემო?“  ამ მოწოდებას მათ უპახუსეს პეტიციით, რომელზეც 1,000-მა სტუდენტმა მოაწერა ხელი და გამოთქვა საზღვარგარეთ მუშაობის სურვილი. სენატორი კენედის სტუდენტებისადმი მოწოდება, ემუშავათ და ეცხოვრათ განვითარებად ქვეყნებში, მიეძღვნათ საკუთარი თავი მშვიდობისა და განვითარებისათვის, აღმოჩნდა მშვიდობის კორპუსის დაარსების საწინდარი.
კენედიმ მას შემდეგ, რაც აშშ-ის 35-ე პრეზიდენტად აირჩიეს, მშვიდობის კორპუსის შექმნის დაპირება მალევე შეასრულა. 1961 წლის 20 იანვარს, თავისი ინაუგურაციის ცნობილ გამოსვლაში კენედი მსოფლიოს გაჭირვებულ მოსახლეობას დახმარებას დაჰპირდა - „ჩვენ ძალისხმევას არ დავიშურებთ, რომ დავეხმაროთ იმ ადამიანებს, რომლებიც ცხოვრობენ ქოხებში და ცდილობენ მასობრივ სიდუხჭირეს დააღწიონ თავი.“
სააგენტოს დაარსებისთანავე ათასობით ამერიკელმა ახალგაზრდამ გამოთქვა მოხალისეობის სურვილი. მათგან მშვიდობის კორპუსმა ამოარჩია 750 მოხალისე, რათა ემსახურათ 13 ქვეყანაში. 1961 წლის აგვისტოში კენედიმ თეთრ სახლში უმასპინძლა მშვიდობის კორპუსის პირველ მოხალისეებს. 1961 წლის 22 სექტემბეს კი პრეზიდენტმა ხელი მოაწერა კონგრესის საკანონმდებლო აქტს, რომლის მიხედვითაც შეიქმნა მშვიდობის კორპუსი, რომლის მიზანიც იყო მსოფლიოში მშვიდობისა და მეგობრობის მხარდაჭერა.
მშვიდობის კორპუსი ცივი ომის დროს
მშვიდობის კორპუსის შექმნა ცივ ომს უკავშირდება. პრეზიდენტი კენედის თქმით, საბჭოთა კავშირს ჰყავდა „ასობით ქალი და კაცი, მეცნიერები, ფიზიკოსები, მასწავლებლები, ინჟინრები, ექიმები და ექთნები მომზადებული იმისთვის, რომ ეცხოვრათ საზღვარგარეთ და მომსახურებოდნენ მსოფლიო კომუნიზმს.“ აშშ-ს არ ჰქონია ასეთი პროგრამა, კენედის კი სურდა, რომ ამერიკელები უფრო აქტიურად ყოფილიყვნენ ჩართული მსოფლიო დემოკრატიის, მშვიდობის, განვითარებისა და თავისუფლების სამსახურში. შრაივერმა, როგორც სააგენტოს დირექტორმა, საზღვარგარეთ პირველი მოგზაურობის შემდეგ ინდოეთის, განასა ლიდერებისგან მიიღო მათ ქვეყნებში მოხალისეების მიღების მოწვევა. ტანგანიკა და განა იყვნენ ის ქვეყნები, რომლებმაც პირველმა მიიღეს მონაწილეობა ამ პროგრამაში.
თავდაპირველად, მშვიდობის კორპუსი წარმოადგენდა სახელმწიფო დეპარტამენტის მუდმივ ფედერალურ სააგენტოს, 1981 წელს კი მშვიდობის კორპუსი დამოუკიდებელ სააგენტოდ გადაკეთდა. 1960-იან წლებში, მშვიდობის კორპუსი საკმაოდ პოპულარული იყო კოლეჯის კურსდამთავრებულთათვის, თუმცა 1970-იან წლებში, ვიეტნამის ომისა და უოტერგეიტის სკანდალის გამო, ამერიკელებმა გარკვეულწილად საკუთარი მთავრობის მიმართ ნდობა დაკარგეს და მშვიდობის კორპუსის მიმართაც შემცირდა ინტერესი, შესაბამისად შემცირდა მისი დაფინანსებაც. 1980-იან წლებში, პრეზიდენტმა რონალდ რეიგანმა გადაწყვიტა, რომ გაეფართოებინა სააგენტოს ტრადიციული საქმიანობა და დაემატებინა უფრო მეტად თანამედროვე დარგები, როგორებიცაა კომპიუტერული უნარ-ჩვევები და ბიზნესთან დაკავშირებული განათლება. ამავე პერიოდში, გაიზარდა სააგენტოს მიმართ ინტერესიც და უფრო და უფრო მეტი მოხალისე შეუერთდა მას. მშვიდობის კორპუსის დაფინანსება და წევრების რაოდენობა განსაკუთრებით მას შემდეგ გაიზარდა, როდესაც 1990-იანი წლების დასაწყისში დაიშალა საბჭოთა კავშირი და გაიხსნა აღმოსავლეთ ევროპა.
მშვიდობის კორპუსი 2000-დან დღემდე
2001 წლის 11 სექტემბრის ტერორისტული თავდასხმის შემდეგ პრეზიდენტმა ჯორჯ ბუშმა გადაწყვიტა გაეზარდა სააგენტოს ზომა ტერორიზმის წინააღმდეგ ომის ფარგლებში. შედეგად, 2004 წელს კონგრესმა გაზარდა მშვიდობის კორპუსის ბიუჯეტი $30 მლნ.-ით.
2008 წელს ეკონომიკური სტიმულირების პაკეტის ფარგლებში, ბარაკ ობამამ წამოაყენა სააგენტოს ზომის გაორმაგების შესახებ წინადადება, რათა უფრო მეტ ამერიკელს შეძლებოდა საკუთარ ქვეყანას მომსახურებოდა საზღვარგარეთ. 2010 წლის მონაცემებით, მოთხოვნილი თანხა არასაკმარისი აღმოჩნდა ამ მიზნის მისაღწევად, თუმცა აპლიკანტების რაოდენობაც სტაბილურად მცირდებოდა დროთა განმავლობაში, თუ 2009 წელს მათი რაოდენოდა 15,384-ს შეადგენდა, ეს რიცხვი 2013 წლისთვის 10,118-მდე შემცირდა.
2009 წელს კეისი ფრეზმა, რომელიც სამხრეთ აფრიკაში მსახურობის დროს გახდა სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი, შექმნა პირველი რეაგირების ქმედება, ადვოკატირების ჯგუფი, რომლის მიზანიც იყო დახმარებოდა სექსუალური ძალადობის მსხვერპლ მოხალისეებს. 2010 წელს გამოიცა საჯარო დოკუმენტი, რომელშიც აღწერილი იყო მშვიდობის კორპუსის მოხალისეების წინააღმდეგ ჩადენილი ასობით დანაშაული.
2020 წლის 15 მარტს, პირველად მშვიდობის კორპუსის არსებობის ისტორიაში, მოხალისეები გამოწვეულ იქნენ მასპინძელი ქვეყნებიდან კორონავირუსის პანდემიის გამო.
სააპლიკაციო პროცესი
მშვიდობის კორპუსში მოხალისის განაცხადის შევსებას დაახლოებით ერთი საათი სჭირდება. აპლიკანტი უნდა იყოს 18 წელზე მეტი ასაკის ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქე, განმცხადებელმა გამგზავრებამდე 9-12 თვით ადრე უნდა შეავსოს აპლიკაცია, შემდეგ კი უნდა გაიაროს გასაუბრება. აპლიკანტს უფლება აქვს წელიწადში მხოლოდ ერთ ადგილზე შეავსოს განაცხადი, რაც ნიშნავს მშვიდობის კორპუსის ექვსი ინიციატივიდან ერთ-ერთის ამორჩევას, განმცხადებელს ასევე შეუძლია მიუთითოს ის ქვეყანა, რომელშიც სურს გამგზავრება. მშვიდობის კორპუსის მოხალისეები ორი წლის განმავლობაში მსახურობენ საზღვარგარეთ, თუმცა იქამდე მასპინძელ ქვეყანაში გადიან ენის სამ თვიან ტრენინგებს. მშვიდობის კორპუსი მოხალისეებს უზრუნველყოფს საცხოვრებლითა და სტიპენდიით, რომელიც მათ საშუალებას აძლევს იცხოვრონ ისე, როგორც ცხოვრობს მასპიძნელი საზოგადოება, ასევე მათ აქვთ ჯანმთელობის დაზღვევა. მოხალიეობის პერიოდის დასრულების შემდეგ, თითოეული მოხალისე იღებს $10,000-ზე მეტს, რაც მათ ეხმარება სახლში დაბრუნების გარდამავალ პერიოდში.
მშვიდობის კორპუსის პროექტები
სოფლის მეურნეობა - მოხალისეები მუშაობენ მცირე ფერმერულ მეურნეობებსა და ოჯახებში, რათა მათ შეძლონ სურსათის უვნებლობისა და პროდუქტიულობის გაზრდა, ადაპტირდნენ კლიმატის ცვლილებასთან და ხელი შეუწყონ გარემოს დაცვას. მოხალისეები ფერმერებს აცნობენ ისეთ ტექნიკებს, რომლებიც იცავს ნიადაგს ეროზიისგან, ამცირებს მავნე პესტიციდების გამოყენებას და ავსებს ნიადაგს. ისინი ფერმერებთან ერთად მუშაობენ ინტეგრირებულ პროექტებზე, რომლებიც აერთიანებს მებოსტნეობას, მეცხოველეობას, სატყევე მეურნეობასა და კვების განათლებას.
გარემოს დაცვა - მოხალისეები ხელმძღვანელობენ გარემოსდაცვით აქტივობებს, ისინი მუშაობენ სკოლებსა და ადგილობრივ ორგანიზაციებთან გარემოსდაცვითი ცნობიერების ამაღლების მიზნით, აძლიერებენ საზოგადოებას, რათა მათ თავად მიიღონ გადაწყვეტილებები ადგილობრივი გარემოს შენარჩუნებასთან დაკავშირებით. მოხალისეები ასევე მხარს უჭერენ ბუნებრივი რესურსების მდგრად გამოყენებას გარემოს დეგრადაციის შეჩერების მიზნით. საზოგადოების ეკონომიკური განვითარება - მოხალისეები მუშაობენ განვითარების ბანკებში, არასამთავრობო ორგანიზაციებსა და ადგილობრივ მუნიციპალიტეტებში ეკონომიკური განვითარების შესაძლებლობების გამოყენების ხელშეწყობის მიზნით. ისინი ეხმარებიან მეწარმეებსა და ბიზნესის მფობელებს, რომ განავითარონ თავიანთი პროდუქტი და გაიტანონ ბაზარზე.
განათლება - აღნიშნული პროგრამა არის მშვიდობის კორპუსის ყველაზე დიდი პროექტი. მოხალისეები მუშაობენ სკოლებში და ასწავლიან მათემატიკას, მეცნიერებას ან სასაუბრო ინგლისურს. ისინი ავითარებენ ბიბლიოთეკებსა და ტექნოლოგიურ რესურსცენტრებს.
ჯანმრთელობა - ამ სფეროში მომუშავე მოხალისეები მუშაობენ თემებში, რათა ხელი შეუწყონ კვების, დედებისა და ბავშვების ჯანმრთელობის საკითხებს, ჰიგიენას და წყლის სანიტარულ პირობებს. მოხალისეები ასევე მუშაობენ აივ/შიდსთან დაკავშირებული განათლებისა და პრევენციის პროგრამებში, სადაც ისინი დახმარებას უწევენ ამ დაავადების გამო დაობლებულ ბავშვებს და ქმნიან პროგრამებს, რომლებიც ემოციურ და ფინანსურ დახმარებას უწევს აივ/შიდსის ეპიდემიით დაზარალებულ ოჯახებს და საზოგადოებებს.
საქართველო და მშვიდობის კორპუსი
მშვიდობის კორპუსის მოხალისეები საქართველოში 2001 წლიდან მუშაობენ და ამ დრომდე ქვეყანას 945 მოხალისე ჰყავს მიღებული. საქართველოში მშვიდობის კორპუსის მოხალისეები მუშაობენ საზოგადოების ეკონომიკური განვითარებისა და განათლების პროექტებზე. ეკონომიკური განვითარების პროექტის ფარგლებში მოხალისეები ეხმარებიან ინდივიდებსა და ორგანიზაციებს მდგრადი პროექტების შემუშავების უნარების გაძლიერებაში, რესურსების მართვასა და სხვებთან თანამშრომლობაში, რათა მიაღწიონ საკუთარ მიზნებს და სარგებელი მოუტანონ საზოგადოებას. განსაკუთრებული ძალისხმევა ეთმობა იძულებით გადაადგილებულ პირებთან, ქალებთან, ახალგაზრდებთან და სხვა მოწყვლად ჯგუფებთან მუშაობას. მოხალისეები ტრენინგებს უტარებენ ორგანიზაციების წევრებს და ახალგაზრდებს პროექტების დიზაინში, მართვაში, ბიუჯეტირებაში, სტრატეგიულ დაგეგმარებაში, ლიდერობასა და ფინანსურ განათლებაში, ეხმარებიან საგრანტო განაცხადის ჩამოყალიბებაში, საზოგადოებასთან ურთიერთობასა და სოციალური მეწარმეობის განვითარებაში.
რაც შეეხება განათლებას, მოხალისეები ეხმარებიან ახალგაზრდებს, მასწავლებლებსა და საზოგადოების სხვა წევრებს წვდომა ჰქონდეთ პირად, პროფესიულ და აკადემიურ შესაძლებლობებზე ინგლისური ენის სწავლითა და კრიტიკული უნარების ჩამოყალიბების საშუალებით. ისინი ასწავლიან საჯარო სკოლებში გეოგრაფიულად შორეულ და სოციალურად და ეკონომიკურად მოწყვლად მოსახლეობაში, მათ შორის იძულებით გადაადგილებულ პირებსა და ეთნიკურ უმცირებობებს. მოხალისეები მასწავლებლებთან ერთად აყალიბებენ ინგლისურის სწავლების სტრატეგიებს, ქმნიან ინგლისურის, კითხვის, ფიტნენისა და ეკო კლუბებს, საზაფხულო ბანაკებს მოსწავლეებისთვის და ვორქშოპებს მასწავლებლებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ორგანიზაციები
სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმი
სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმი (Singapore Art Museum, Muzium Kesenian Singapura, 新加坡美术馆 சிங்கப்பூர் கலை அருங்காட்சியகம், SAM) — ხელოვნების მუზეუმი სინგაპურში. მუზეუმის ამჟამინდელი შენობა ძველად XIX საუკუნის კათოლიკურ სკოლას წარმოადგენდა. ეს არის პირველი მუზეუმი სინგაპურში, რომელიც მთლიანად ვიზუალურ ხელოვნებას ეძღვნება. კოლექციაში წარმოდგენილია ადგილობრივი, სამხრეთ-აღმოსავლეთ და აღმოსავლეთ აზიელი ხელოვანების შემოქმედება. სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმი საერთაშორისო ხელოვნების მუზეუმებთან თანამშრომლობს გამოფენების ორგანიზებისა და მათი გაცვლის მიზნით.
სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმი ორი ძირითადი შენობისაგან შედგება. ძირითადი ნაგებობა, 1955 წელს აშენდა და წმინდა იოსების სახელობის ინსტიტუტს წარმოადგენდა ბრას ბასაჰის გზაზე. მეორე ნაგებობა წარსულში კათოლიკურ საშუალო სკოლას წარმოადგენდა და ის დედოფლის ქუჩაზე მდებარეობს. მუზეუმმა უმასპინძლა სინგაპურის ბიენალეს 2011, 2013, 2016 და 2019 წლებში და ის კვლავ იქნება მასპინძელი 2022 წელს.
ისტორია
სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმი გაიხსნა 1996 წლის 20 იანვარს და ის სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში ერთ-ერთი უძველესი ხელოვნების მუზეუმია.
მუზეუმი, რომელიც თავდაპირველად ცნობილი იყო, როგორც ფერწერის მუზეუმი, შეიქმნა სინგაპურის ეროვნული მუზეუმის ერთ-ერთი პროექტის წყალობით, რომელიც ქალაქში ხუთი მუზეუმის გახსნას ისახავდა მიზნად. სხვა ხუთ მუზეუმს შორისაა: სინგაპურის ისტორიის მუზეუმი, აზიური ცივილიზაციების მუზეუმი, ხალხის მუზეუმი და ბავშვების მუზეუმი. ფერწერის მუზეუმის შექმნა დაიწყო წმინდა იოსების ინსტიტუტის შენობის რესტავრაციით.
1992 წლის 18 ივლისს ინფორმაციის, ხელოვნებისა და განათლების მინისტრმა, კერ სინ ცემ გამოაცხადა ფერწერის მუზეუმის 11 წევრიანი საბჭოს შექმნის შესახებ და მის მეთაურად მხატვარი ეარლ ლუ გამოაცხადა. მუზეუმის საბჭოს დაევალა აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიელი მხატვრების ნამუშევრების მოძიება და შეძენა. ლოუ ჩუჩკ ტიუ, ყოფილი ბანკირი და ნახატების კოლექციონერი, მუზეუმის მრჩევლად დაინიშნა. მრჩეველი იყო შირლი ლუ-ლიმიც, სინგაპურის ეროვნული მუზეუმის დირექტორის მოადგილე და მუზეუმის საბჭოს ვიცე-დირექტორი. ფერწერის მუზეუმის საბჭოს სხვა წევრები იყვნენ: ჰო კოკ ჰოე, ლი სენგ ტი, არტურ ლიმი, თიაგარაიან კანაგა საბაპათი, სარკასი საიდი, სუმ იოკე კიტი, ვი ჩუე ჰენგი (სიგნაპურის პოლიტექნიკურის კურსდამთავრებული) და იაპ-ვანგ ვი იონგი.
სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმის მომავალი შენობის, 140 წლის ნაგებობის რესტავრაციას ორი წელი დასჭირდა და დაახლოებით 30 მილიონი სინგაპურული დოლარი დაჯდა. ის საზოგადოებისთვის პირველად 1995 წლის 20 ოქტომბერს არაოფიციალურად გაიხსნა. მუზეუმის პირველი ინსტალაცია მთავარ შესასვლელში არსებული შვიდი მეტრის სიმაღლის სვაროსვსკის (Swarovski) ჭაღი გახდა, რომლის ღირებულებამაც 90 000 სინგაპურული დოლარი შეადგინა. ის დაახლიებით, 325 კილოგრამს იწონიდა და მის დამზადებას სამი თვე დასჭირდა. მუზეუმი პირველად ოფიციალურად სინგაპურის პრემიერ-მინისტრმა, გო ჩოკ ტონგმა გახსნა 1996 წლის 20 იანვარს.
2019 წელს მუზეუმი განახლებული სივრცის მოწყობის მიზნით დაიხურა. სამუშაოებისათვის 90 მილიონი აშშ დოლარი Tote Board-მა, ახალგაზრდობის საზოგადოებამ და კულტურის მინისტრმა გამოყო. ამ პერიოდის განმავლობაში გამოფენები და ღონისძიებები სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმის პარტნიორ მუზეუმებსა და საზოგადოებრივ სივრცეებში მოეწყო. განახლება 2022 წელს უნდა დასრულდეს.
კოლექციები
250 px|thumb|[[დრაკონი|დრაკონზე შემომჯდარი ბუდას ქანდაკება სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმის ეზოში]] სინგაპურის ხელოვნების მუზეუმში მუდმივი კოლექციების პარალელურად ეწყობა მცირე ხნიანი გამოფენები, რომლებიც შთაგონებულია აზიური თანამედროვე ხელოვნებით. 2001 წლიდან მუზეუმმა დაიწყო ნამუშევრების შეძენა და შემოწირულობების მიღება მთელი რეგიონიდან. შემომწირველებს შორის იყვნენ ცნობილი თანმედროვე მხატვრები: ჩეო ჩაი-იანგი, ნგე ლაი, დინ ლი, ნატეე უტარიტი, სუზან ვიქტორი და ტიტარუბი.