cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Forever (Spice Girls-ის ალბომი)
Forever — ინგლისური პოპ-ჯგუფ Spice Girls-ის მესამე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2000 წლის ნოემბერში. ეს არის ჯგუფის პირველი ალბომი ჯერი ჰოლიუელის მონაწილეობით გარეშე. მოგვიანებით ჰოლიუელი ჯგუფს დროებით შეუერთდა 2007 წელს. მიუხედავად იმისა, რომ ალბომის გაყიდვები არ იყო ისეთი მაღალი, როგორც წინა ორი სტუდიური დისკის, იგი გაიყიდა 4 მილიონი ასლის სახით, მოხვდა ბრიტანეთის ჩარტების მეორე პოზიციაზე და მოგვიანებით 300.000 ასლის გაყიდვისთვის პლატინის სტატუსი მიიღო. ალბომიდან გამოვიდა სინგლი „Holler“/„Let Love Lead the Way“ (ბრიტანეთის სინგლების ჩარტი - #2), თუმცა მანამდე, ჯერ კიდევ 1998 წელს გამოვიდა „Goodbye“.
სქოლიო
კატეგორია:Spice Girls-ის ალბომები კატეგორია:2000 წლის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები როდნი ჯერკინსის პროდიუსერობით
ქედმოუხრელნი
ქედმოუხრელნი (The Defiant Ones) — სტენლი კრამერის 1958 წლის ამერიკული ფილმი. ფილმი ასახავს ორი ადამიანის, ერთმანეთზე გადაბმული თეთრკანიანისა და შავკანიანის გაქცევას ციხიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები კატეგორია:1958 წლის ფილმები კატეგორია:სტენლი კრამერის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
ბოგვის განძი
ბოგვის განძი — I საუკუნის II ნახევრის ბრინჯაოს ნივთების განძი. აღმოჩნდა 1924 წელს სოფელ ბოგვში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი). განძის შემადგენლობაში იყო ვერცხლის ორყურა თასი, საწური, კოვზი, კოვზ-ჩანგალი, ბრინჯაოს ტოლჩა, ჩამჩა, ვერცხლში ამოვლებული სპილენძის კოვზი, ფრაატ IV-ის (ძვ. წ. 38/37 - ახ. წ. 2/3 წწ.) პართული ვერცხლის დრაქმა. განძში შემავალი ნივთების ნაწილი საქართველოში I-III საუკუნეების მდიდრულ სამარხებში მოპოვებული ნივთების ანალოგიურია (ბორი, ურეკი, ზღუდერი, სამთავრო, ბაგინეთი, აღაიანი და სხვ.).
ბოგვის განძს დიდი მნიშვნელობა აქვს გვიანდელი ანტიკური ხანის ქვემო ქართლის სოციალური ვითარების შესასწავლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები
ნეჰავენდის ბრძოლა
ნეჰავენდის ბრძოლა — ერთ-ერთი დიდი ბრძოლა არაბთა სახალიფოსა და სასანიანების იმპერიას შორის. გაიმართა 642 წელს არაბების მიერ ირანის დაპყრობის პერიოდში.
წყაროების მიხედვით ბრძოლა 3-4 დღე გრძელდებოდა. მცირე დაპირისპირებების შემდეგ არაბები ნეჰავენდის ციხესიმაგრეს დაესხნენ თავს. პირველი შეტევები ირანელებმა მოიგერიეს. სასტიკმა ბრძოლებმა მძიმე დანაკარგი აგემა ორივე მხარეს, თუმცა გამარჯვებული არ გამოუვლენია. არაბებმა დროებით უკან დაიხიეს და შემდეგი შეტევების შედეგად გამარჯვების ბედი მუსულმანების სასარგებლოდ გადაწყდა. ნეჰავენდის ციხესიმაგრე არაბებს ჩაბარდა.
ბრძოლის შემდეგ არაბებმა ირანის დასავლეთი ნაწილი დაიპყრეს. შაჰი იეზდიგერდ III ქვეყნის უდიდეს ნაწილზე უკვე კონტროლს ვეღარ ახორციელებდა და იძულებული იყო ქვეყნის აღმოსავლეთში გადახვეწილიყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:არაბთა სახალიფოს ბრძოლები კატეგორია:VII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:ირანის ბრძოლები
ლარკანა
ლარკანა (لاڑکانہ, لاڙڪاڻو) — ქალაქი პაკისტანში, სინდის პროვინციაში. ლარკანას ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2017 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა არის 490 508.
სქოლიო
კატეგორია:პაკისტანის ქალაქები
კოლონიის რაიონი
კოლონიის რაიონი (Distrito de Colonia) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 388 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 564 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 323.96 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იაუიოსის პროვინციის რაიონები
იასე ყულარაღასი
იასე ყულარაღასი, იესე (იასე) დავითის ძე ერისთავი (ჩანს 1700 – გ. 1745) — ქართლის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე, ყულარაღასი, ძმა და თანამებრძოლი შანშე ქსნის ერისთავისა. მონაწილეობდა შანშეს აჯანყებაში ირანის წინააღმდეგ. მასთან ერთად დატყვევებული იყო მაშათის ციხეში. 1745 წელს პატიმრობიდან გათავისუფლებული იასე გზაში გარდაიცვალა.
იასეს ცოლად ჰყავდა ქეთევანი, თავად ედიშერ ჩოლოყაშვილის ასული, მეფე თეიმურაზ II-ის დის, მარიამის (მაკრინე) შვილი (გ. 1791). 1739 წელს შანშეს რუსეთში ლტოლვილობისას ქეთევანი ბაზალეთის გზაზე ხელთ იგდო ბარძიმ არაგვის ერისთავის ძმამ, უთრუთმა, რომელმაც მას ნამუსი აჰხადა და შემდეგ არაგვის ერისთავებთან სტუმრად მყოფ ყიზილბაშებს გადასცა. სამშობლოში დაბრუნებულმა შანშემ არაგვის ერისთავებზე შური იძია, 12 000 ლეკით აიღო ანანურის ციხე, ბარძიმი სიკვდილით დასაჯა, ხოლო უთრუთი და მისი თანმხლები პირები ალყაშემორტმულ კოშკში დაიწვნენ.
იასე ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობასაც, არის ავტორი ბახტრიონის აჯანყების გმირებისადმი მიძღვნილი ჰიმნისა, ისე წილკნელის აკროსტიქული შესხმისა, გამლექსავი საბას ლექსიკონის თავსართი ასოებისა. იასეს დაკვეთით გამოიცა გრიგოლ ღვთისმეტყველის თხზულებათა შემცველი დიდი ხელნაწერი, ასევე მისი და მისი ძმის ხელშეწყობით ახალგორში ლიტერატურულ საქმიანობას ეწეოდა გარეჯელი მწიგნობარი ექვთიმე ბარათაშვილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქსნის ერისთავები კატეგორია:გარდაცვლილი 1745
ანანურის ბრძოლა
მინიატიურა|ანანურის კომპლექსი. კოშკი „შეუპოვარი” (ცენტრში). ანანურის ბრძოლა — ბრძოლა ქსნისა და არაგვის საერისთავოების ჯარებს შორის 1739 წელს. დასრულდა შანშე ქსნის ერისთავის მიერ ანანურის აღებით, გადაწვითა და არაგვის ერისთავთა დაღუპვით.
შანშე ქსნის ერისთავის ანანურზე გალაშქრების უშუალო მიზეზი გახდა მისი რუსეთში ლტოლვილობის დროს მისი ძმის, იასე ყულარაღასის მეუღლის, ქეთევანის დატყვევება და გაუპატიურება ბარძიმ არაგვის ერისთავის ძმის, უთრუთის მიერ. სამშობლოში დაბრუნებულმა შანშემ 12000 ლეკი დაიქირავა და შურისძიების მიზნით ანანურს ალყა შემოარტყა. ბარძიმმა და უთრუთმა მომხდურებს ძლიერი წინააღმდეგობა გაუწიეს, მაგრამ მოალყეების მიერ წყალსადენის გადაკეტვის შემდეგ ციხის დამცველებს გაუჭირდათ. ბარძიმმა შანშესგან უვნებლობის ფიცი მიიღო და დანებდა, უთრუთი კი კოშკ „შეუპოვარში“ გამაგრდა და ბრძოლა განაგრძო. განრისხებულმა შანშემ ბარძიმი სიკვდილით დასაჯა, შემდეგ ანანურის ციხეში შეიჭრა, მონასტერი აიკლო და კოშკი გადაწვა. უთრუთი, მისი ოჯახი და თანმხლები პირები ხანძარმა იმსხვერპლა.
ბრძოლის შემდეგ არაგველებმა კოშკი ამოქოლეს და დაღუპულთა სამარხად აქციეს. 1939 წელს კოშკი არქეოლოგებმა გახსნეს; ნახანძრალი სავსე აღმოჩნდა დიდებისა და ბავშვების დამწვარი ძვლებით, იარაღითა და სხვადასხვა საყოფაცხოვრებო ნივთით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:1739
კადისიის ბრძოლა
კადისიის ბრძოლა — ერთ-ერთი გადამწყვეტი ბრძოლა არაბ-მუსულმანებსა და სასანიანების იმპერიას შორის. გაიმართა 636 წლის 2 დეკემბერს არაბების მიერ ირანის დაპყრობის პერიოდში.
სასანიანების ჯარში შეფასებების მიხედვით იყო 40 ათასამდე მეომარი და 30 ან 33 საბრძოლო სპილო. ჯარს ხელმძღვანელობდა ხორასანის მმართველი რუსტამი. არაბებმა მათ წინააღმდეგ გამოიყვანეს დაახლოებით 25-30 ათასი ჯარისკაცი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა საად იბნ აბუ ვაკასი.
ომი საკმაოდ მწვავე გამოდგა და ოთხი დღე გაგრძელდა. მძიმე დანაკარგის მიუხედავად არაბებმა გაიმარჯვეს. ბრძოლის შედეგად სასანიანების არმია ფაქტობრივად განადგურდა, რამაც დააჩქარა სასანიანების იმპერიის დაცემა.
სქოლიო
კატეგორია:არაბთა სახალიფოს ბრძოლები კატეგორია:VII საუკუნის ბრძოლები
ყუშჩუ (გოიგოლი)
ყუშჩუ  (Quşçu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 418  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიგოლის რაიონის სოფლები
კლარჯეთის საერისთავო
310 px|მინი|იბერიის სამეფოს საერისთავოები [[ფარნავაზ I-ის ეპოქაში.]] კლარჯეთის საერისთავო, არტანუჯის საერისთავო — ადმინისტრაციული ერთეული იბერიის სამეფოში, ასევე ქართლის საერისმთავროს, ქართველთა სამეფოსა და საქართველოს სამეფოში. ამ სახელწოდების ტერიტორიული ერთეული პირველად ძვ. წ. III საუკუნეში გამოჩნდა — ის ერთ-ერთი იყო ფარნავაზ I-ის მიერ დაწესებულ საერისთავოთა შორის. თავდაპირველად იგი საკუთრივ კლარჯეთის გარდა შავშეთსა და ამიერ-ტაოსაც მოიცავდა.
ისტორია
საერისთავოს დაარსება უკავშირდება ფარნავაზის მიერ აზონის დამარცხებას, რის შედეგადაც მან არიან-ქართლი მიიერთა. „ქართლის ცხოვრება“ მეფის მიერ კლარჯეთის ერისთავის დანიშვნას შემდეგნაირად მოიხსენიებს:
საერისთავოს უძველესი ცენტრი იყო ციხე თუხარისი, რომელიც ქართული საისტორიო ტრადიციის თანახმად, ქართველთა ერთ-ერთ ლეგენდარულ ეთნარქს — ოძრხოსს დაუარსებია.
I საუკუნეში, კლარჯეთის საერისთავოს იმჟამინდელმა ერისთავმა, დაიმსახურა მეფე ადერკის წყრომა. მიზეზი ის იყო, რომ ერისთავი მის სამფლობელოში ჩასულ ანდრია პირველწოდებულს, შემწყნარებლური დამოკიდებულებით შეხვდა.
III საუკუნის შუა ხანებში კლარჯეთის ერისთავი, „ქვემო ივერიის“ ანუ დასავლეთ ქართლის სხვა ოთხ ერისთავთან ერთად, მეფე ამაზასპის წინააღმდეგ მიმართულ აჯანყებაში მონაწილეობდა.
V საუკუნეში, სავარაუდოდ 456 წელს, ვახტანგ I გორგასალმა ბიზანტიისაგან დაიბრუნა დაახ. 370 წელს წართმეული კლარჯეთი და მის გამგებლად თავისი ძუძუმტე, არტავაზი დანიშნა. სააღმშენებლო საქმიანობის დაწყებასთან ერთად, მეფემ ადმინისტრაციული ცვლილებაც მოახდინა და ერისთავის რეზიდენციად ახლადაშენებული არტანუჯი დაადგინა. ერისთავმა არტავაზმა, მეფის ბრძანებით განაახლა ახიზის და ააშენა არტანუჯის ციხეები. მანვე ააშენა ოპიზის მონასტერი, მერეს, შინდობისა და ახიზის ეკლესიები.
კლარჯეთის საერისთავომ არსებობა იბერიის სამეფოს გაუქმების შემდეგ, ქართლის საერისმთავროს არსებობის პერიოდშიც განაგრძო. სტეფანოზ I-დან აშოტამდე მას უშუალოდ „ბაგრატიონები“ (ან გუარამიდები) განაგებდნენ. VIII ს-ში არტანუჯის ციხე მურვან ყრუს შემოსევის შედეგად დაინგრა.
ქართველთა სამეფოში
დაახლოებით 786-807 წლებს შორის „ახალმა“ ბაგრატიონებმა კლარჯეთი მემკვიდრეობით მიიღეს. 813 წელს, არაბთაგან დევნილი ქართლის უკანასკნელი ერისმთავარი აშოტ I ბაგრატიონი კლარჯეთში გადმოვიდა, სადაც მან აღადგინა არტანუჯის ციხე და მიმდებარე ტერიტორიაზე ქალაქი ააშენა. არტანუჯში შეგროვებული გადასახადები ბაგრატიონთა ძალაუფლების ზრდის უმთავრესი ფაქტორი იყო. არაბთა შემოსევების შედეგად გაუკაცრიელებული კლარჯეთი კვლავ დასახლდა და გადაიქცა ქრისტიანული კულტურის უმნიშვნელოვანეს კერად, რასაც ხელს უწყობდა ფართომასშტაბიანი სამონასტრო მოღვაწეობა, წამოწყებული ქართველი ბერის, გრიგოლ ხანძთელის (759–861) მიერ. აშოტის გარდაცვალების და ბაგრატიონთა ტაოსა და კლარჯეთის შტოებად გაყოფის შემდეგ, კლარჯეთის ერისთავობა ამ უკანასკნელთ ერგოთ, თუმცა ისინი ქართველთა მეფეებს, ანუ ტაოს შტოს ბაგრატიონებს დაემორჩილნენ. ეს შტო, შუა საუკუნეების ქართულ ჩანაწერებში ცნობილია, როგორც კლარჯნი ხელმწიფენი.
საქართველოს სამეფოში
დაახლოებით 1011 წელს ბაგრატ III დააპატიმრა და განდევნა „კლარჯ ხელმწიფეთა“ შტო. ბაგრატ III-მ ტერიტორია გადასცა აბუსერისძეების ოჯახს. 1191 წელს, ზაქარია ასპანისძის თამარ მეფის მიერ, შავშეთის, კლარჯეთისა (არტანუჯის) და ტაოს ერისთავად დამტკიცების შემდგომ, კლარჯეთი დანარჩენ ორთან ერთად, გაერთიანდა ერთ, ფანასკეთის (ანუ ტაოს) მონაპირე საერისთავოში, რომლის ცენტრიც ციხესიმაგრე ფანასკეთში იყო.
გვიან XI საუკუნეში კლარჯეთი, სელჩუკთა გამუდმებული თავდასხმების შემდეგად გაპარტახდა და თანდათან მნიშვნელობა დაკარგა, მდგომარეობა კიდევ უფრო გაუარესდა XIII და XIV საუკუნეში, მონღოლთა და თემურლენგის შემოსევებისას. XV საუკუნეში საქართველოს სამეფოს გაყოფის შემდეგ, კლარჯეთი სამცხის ათაბაგების ხელში აღმოჩნდა.
სქოლიო
კატეგორია:იბერიის საერისთავოები კატეგორია:საქართველოს საერისთავოები
ბოლნისის განძი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები
ქარა იულუქ ოსმან-ბეი
ქარა იულუქ ოსმან-ბეი (Qara Yuluq Osman Bəy, Kara Yuluk Osman Bey; დ. 1350 — გ. 1435) — აყ-ყოიუნლუს ტომის ხელმძღვანელი.
მმართველობა
1386 წელს, ბრძოლაში დაიღუპნენ ოსმანის ძმები და ბიძა, გაზი ბურჰანედინ ბეი, ამიტომ დინასტიის მეთაური გახდა მისი ერთ–ერთი გადარჩენილი ძმა, აჰმედ-ბეი ბაიანდური. ოსმანი ბაიანდურს ბევრჯერ აუჯანყდა, მაგრამ აჰმედმა ოსმანი შეიწყალა.
1403 წელს, აჰმედ ბეი გარდაიცვალა და მისი ადგილი სწორედ ოსმანმა დაიკავა.
ურთიერთობა ყარა-ყოიუნლუს მმართველთან
1407 წელს, მოსულთან ახლოს გამართულ ბრძოლაში, ოსმანი ჯარით დაეხმარა ყარა–იუსუფს. ამ ბრძოლაში იუსუფმა გაიმარჯვა.
ერთი წლის შემდეგ, 1408 წელს, იუსუფმა ბრძოლა გამოუცხადა თემურიდ მმართველს მირან-შაჰს. ამ ბრძოლაში დახმარება კვლავ ოსმანს სთხოვა. ოსმანმა თავის ჯარის მთავარსარდლად დანიშნა თავისი შვილი, იბრაჰიმი. ამ ბრძოლაში იბრაჰიმი მოკლეს.
ურთიერთობა შირვანის მმართველთან
1435 წელს, ხელშეკრულება დაიდო ოსმანს, შაჰრუჰსა და შირვანის მმართველ, ხალილულა I-ის შორის. ხელშეკრულების პირობით, ერთმანეთს უნდა დახმარებოდნენ ყარა-ყოიუნლუს სულთნის, ისქანდერის წინააღმდეგ ბრძოლაში. მაგრამ, ოსმან ბეი იმავე დღესვე გარდაიცვალა.
ოჯახი
ოსმან ბეიმ ცოლად შეირთო ტრაპიზონის იმპერიის იმპერატორის ქალიშვილი დესპინა, რომლისგანაც ეყოლა 7 შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:აყ-ყოინლუს მმართველები კატეგორია:დაბადებული 1350 კატეგორია:გარდაცვლილი 1435
კალათბურთი 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე – კაცების კვალიფიკაცია
კაცების საკვალიფიკაციო შეხვედრები ოლიმპიადის კალათბურთის ტურნირზე ჩატარდა 2019-დან 2020 წლამდე პერიოდში; სავარაუდოდ, ფიბა-ს (კალათბურთის საერთაშორისო ფედერაცია) ხუთივე ზონა იქნება წარმოდგენილი ოლიმპიადის კალათბურთის დისციპლინებში (COVID-19-ის პანდემიის გამო ოლიმპიადა გადაიდო 2021 წლამდე).
იაპონია, როგორც მასპინძელი, პირდაპირ იღებს კვალიფიკაციას. პირველი საკვალიფიკაციო ტურნირი იყო 2019 წლის ფიბა-ს კალათბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი, რომელშიც შვიდმა გუნდმა მიიღო კვალიფიკაცია. ამ ჩემპიონატის შემდეგი საუკეთესო 16 გუნდი, რომლებიც ოლიმპიადაზე უშუალოდ ვერ მიიღეს კვალიფიკაცია, ფიბა–ს ოთხივე რეგიონიდან შერჩეულ 2–2 (ანუ სულ 8) გუნდთან ერთად მონაწილეობას მიიღებს უაილდ-ქარდის ოთხ ცალკეულ ტურნირში, რომლებიც განსაზღვრავს ოლიმპიადაზე გასულ საბოლოო ოთხ გუნდს.
მეთოდი
სულ 12 გუნდი მიიღებს მონაწილეობას ოლიმპიადაში, თითოეულ ეროვნულმა კომიტეტს შეუძლია გაგზავნოს მხოლოდ ერთი გუნდი.
კვალიფიკაცია მსოფლიო თასის მეშვეობით
2019 წლის ფიბა-ს კალათბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო შედეგების გუნდ(ებ)ი ფიბა–ს თითოეული ზონიდან პირდაპირ მიიღებენ მონაწილეობას ოლიმპიურ თამაშებში.
კვალიფიკაცია უაილდ-ქარდის ტურნირით
დამატებით ოთხი გუნდი განისაზღვრება ფიბა–ს ოთხი ოთხი მსოფლიო ოლიმპიური საკვალიფიკაციო ტურნირის მეშვეობით, რომელშიც ექვს-ექვსი ან სულ ოცდაოთხი გუნდი იქნება წარმოდგენილი. ტურნირზე 2019 წლის მსოფლიო თასის კვალიფიკაციის არმქონე 16 საუკეთესო გუნდი და დამატებით 8 გუნდი შეეჯიბრებიან. 2 გუნდი თითოეული რეგიონიდან — აფრიკიდან, ამერიკიდან, აზიიდან (და ოკეანეთიდან) და ევროპიდან. ფიბა–ს კალათბურთის მსოფლიო თასის 2019 წლის შედეგების მიხედვით, თითოეული ზონა გამოიყურება შემდეგნაირად:
ფიბა-ს მსოფლიო ოლიმპიური საკვალიფიკაციო ტურნირები
2019 წლის ფიბა-ს მსოფლიო საკალათბურთო ჩემპიონატის შედეგების შემდეგ, თითოეული ზონა წარმოდგენილია შემდეგი ეროვნული გუნდებით:
ოთხი ტურნირის მასპინძლობის უფლებები ვიქტორიას, სპლიტს, კაუნასსა და ბელგრადს მინიჭა. თავდაპირველად მათი ჩატარება დაგეგმილი იყო 2020 წლის 23-დან 28 ივნისამდე, მაგრამ COVID-19-ის პანდემიის გამო გადაიდო 2021 წლის 22 ივნისიდან 4 ივლისამდე პერიოდში.
ფიბა-ს ოლიმპიური საკვალიფიკაციო ტურნირები მოიცავს ფიბა-ს 2019 წლის კალათბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის არაკვალიფიციურ 16 საუკეთესო გუნდს და მისივე მსოფლიო რეიტინგში ორ ყველაზე მაღალრეიტინგულ ქვეყანას თითოეული ზონისათვის. 2019 წლის 19 სექტემბერს ფიბა-მ დაახახელა ეს გუნდები: ანგოლა და სენეგალი (აფრიკა), მექსიკა და ურუგვაი (ამერიკა), ჩინეთი და კორეა (აზია-ოკეანეთი) და ხორვატია და სლოვენია (ევროპა).
ახალი ზელანდია ტურნირიდან გამოვიდა 2021 წლის თებერვალში, რის გამოც ფიბა-მ ისინი ჩაანაცვლა ფილიპინებით, შემდეგი საუკეთესო გუნდით აზიისა და წყნარი ოკეანის რეგიონში.
გათამაშება
2020 წელს თითოეული ოთხი საკვალიფიკაციო ტურნირიდან გამოავლენს გუნდს, რომელიც კვალიფიკაციას მიიღებს 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. ფორმატი შედგებოდა 24 ეროვნული ნაკრებისგან, რომლებიც დაყოფილი იყო ოთხ ტურნირად, თითოში ექვსი გუნდით; თითოეულის გამარჯვებული გუნდი ოლიმპიადაზე იღებს კვალიფიკაციას. გათამაშება შედგა 2019 წლის 27 ნოემბერს.
სქოლიო
კაცების კვალიფიკაცია კატეგორია:2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშების კვალიფიკაციები
ონგოსის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იაუიოსის პროვინციის რაიონები
ბუგეულის განძი
ბუგეულის განძი — ძვ. წ. XI-X საუკუნეების კოლხური კულტურის დამახასიათებელი ძეგლი. შემთხვევით აღმოჩენილია სოფელ ბუგეულში (ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი) 1953 წელს. შეიცავს ბრინჯაოს თოხს, სეგმენტისებურ იარაღს, სატევრის ფორმის საკიდს, მასრაშეკრულ ფოთლისებურპირიან შუბისპირს. დაცულია ქუთაისის ნ. ბერძენიშვილის სახელობის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები
ქარბალის ბრძოლა
ქარბალის ბრძოლა — ერთ-ერთი დიდი ბრძოლა, რომელიც გაიმართა 680 წლის 10 ოქტომბერს წინასწარმეტყველ მუჰამედის შვილიშვილ ჰუსეინ იბნ ალისა და ხალიფა იაზიდ I-ის ძალებს შორის, თანამედროვე ერაყის ტერიტორიაზე, ქალაქ ქარბალასთან.
ომის მიზეზი გახდა იაზიდ I-ის მიმართ ჰუსეინ იბნ ალის მიერ ერთგულების ფიცის დაუდებლობა. ბრძოლა დასრულდა ჰუსეინის დამარცხებით. მისი დაახლოებით 100 მომხრე დაუპირისპირდა იაზიდ I-ის 4 ათასზე მეტ მებრძოლს. ჰუსეინის მხრიდან დაიღუპა 72 ადამიანი, მათ შორის ხალიფა ალის ექვსი თვის შვილიშვილი. დაღუპულთა უმრავლესობა წინასწარმეტყველ მუჰამედის ოჯახის წევრები იყვნენ. ეს ბრძოლა შიიტებსა და სუნიტებს შორის განხეთქილების დასაწყისად ითვლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბთა სახალიფოს ბრძოლები კატეგორია:VII საუკუნის ბრძოლები
ვალეს ღვთისმშობლის ეკლესია
ვალეს ღვთისმშობლის ეკლესია — დარბაზული ტიპის ეკლესია, მდებარეობს საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალციხის მუნიციპალიტეტში, მისგან 12 კმ-ში დასავლეთით მდებარე ქალაქ ვალეს დასავლეთ ნაპირზე, გზის ჩრდილოეთით.
ისტორია
ვალეს ღვთისმშობლის ეკლესია თავდაპირველად ეკლესია გუმბათიანი იყო. შემდეგ დროთა განმავლობაში, მისი გუმბათი და კამარები ჩამოიქცა, 1561–1564 წლებში შენობა უგუმბათოდ აღადგინეს. ამის გამო იგი სამნავიან ბაზილიკად იქცა და ამ ძეგლს ამჟამად შეცვლილი სახე აქვს.
ეკლესიას 2006 წელს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ძეგლის აღწერა
ვალეს ღვთისმშობლის ეკლესიის აღმოსავლეთის ფასადზე შეკეთებულია მარჯვენა ფრთის ზემო ნაწილი და სარკმლები ცოტა გაგანიერებულია. ამ ფასადზე სამი სარკმელია, სამივეს საინტერესო მორთულობა აქვს. განაპირა სარკმლების თავზე რელიეფური ჯვრები და ჩუქურთმის არშიებია, მთავარი სარკმლის ზემოთ კი – სამი ფიგურისაგან შედგენილი რელიეფური ჯგუფი, რომელსაც აგრეთვე ჩუქურთმის არშია ფარგლავს. შუა ფიგურა – ღვთისმშობელია, მარცხნივ – ქალია, რომელიც ღვთისმშობელს ავედრებს თავს (ასომთავრული წარწერა: „წმინდაო ღმრთისმშობელო, კრავი შეიწყალე“. კრავი ქალის სახელია), მარჯვნივ – გაბრიელ მთავარანგელოზი.
დასავლეთის ფასადზე ზემო ნაწილი (სარკმლიანად) გადაკეთებულის კვალს ატარებს, მაგრამ შესასვლელი კი ძველია დარჩენილი. მისი მდიდარი მორთულობა X საუკუნის ხელოვნების დიდად მნიშვნელოვანი ნიმუშია: შესასვლელის თავზე უზარმაზარი სწორკუთხა ქვაა, რომელზედაც ერთმანეთისკენ მიმართული ორი მხედარია გამოქანდაკებული (ალბათ წმ. გიორგი და წმ. დიმიტრი). ამ ქვის ზემოთ ჩუქურთმის კონცენტრული არშიებია, შესასვლელის საერთო ჩარჩო – კედლის სვეტებზე დაბჯენილი მოჩუქურთმებული თაღია. მთელი ეს რთული, მრავალფეროვანი მორთულობა, თავისი საერთო სახით, ცალკეულ ნაწილთა ურთიერთშეფარდებით, ჩუქურთმის სახეთა და ქანდაკების შერჩევით, ოსტატურადაა მოფიქრებული ხუროთმოძღვრების მიერ. მაღალია შესრულების ხარისხიც. სამხრეთის შესასვლელი დასავლეთისაზე უფრო ფართეა, (ეს მთავარი შესასვლელი იყო), მაგრამ უფრო მარტივადაა მორთული. ტიმპანში აქაც ფიგურებია (ძლიერ რელიეფური): მარჯვნივ – ქრისტე, მარცხნივ კი როგორც ჩანს, ეკლესიის მშენებელი ეკლესიის მოდელით ხელში. ამას გარდა კუთხეებში პეტრე და პავლე მოციქულთა პატარა ფიგურებიცაა. ტიმპანის მთელი მარცხენა ნაწილი, წარწერიანად გადარეცხილია. მარჯვენა ნახევარსვეტის კაპიტელის წარწერაშიც მხოლოდ ცალკეული ასოებისა და სიტყვების გარკვევა შეიძლება, მთლიანი აზრისა კი – არა.
ფასადის ზემო ნაწილები, განსაკუთრებით შუაში, გადაკეთებულია. წინათ, როცა შენობა გუმბათიანი იყო, შუა ნაწილი აქ ამაღლებული და ორფერდა სახურავით იყო გადახურული. ასევე იყო ჩრდილოეთის მხრივაც. ამის გამო, შენობის ძირითადი ფორმები სივრცეში ჯვარს ქმნიდნენ.
სამხრეთის ფასადის ზემო (გადაკეთებულ) ნაწილებში ძველი ქანდაკებებია ჩასმული (ორი ქალის ფიგურა, მხედარი წმინდანები). მაგრამ ეს მათი თავდაპირველი ადგილი არაა.
ყუშგარა
ყუშგარა (Quşqara) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 895 კაცი.
ვალეს ღვთისმშობლის ეკლესია
ძეგლის აღწერა
შენობის მორთულობაში საყურადღებოა აგრეთვე კარნიზის კუთხის ქვები, რომლებზედაც სხვადასხვა რელიეფია გამოსახული. ტაძრის შიგნით ორი ბოძი სივრცეს სამ ნაწილად ჰყოფს. შუა ნაწილი (ნავი) ბევრად უფრო ფართოა, ვიდრე გვერდის ნავები. წინათ გუმბათი ამ ბოძებსა და საკურთხევლის კედლის შვერილ კუთხეებს ეყრდნობოდა.
ყუშგარა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიგოლის რაიონის სოფლები
ვალეს ღვთისმშობლის ეკლესია
ძეგლის აღწერა
ადვილი შესამჩნევია, რომ ბოძები შეკეთებულია. ბოძები არათანაბარი ზომისაა, დაღრეცილი. შეცვლილია მათზე დაბჯენილი თაღებიც. ეს ყველაფერი XVI საუკუნის რეკონსტრუქციის შედეგია. სამხრეთის ბოძზე ამოკვეთილია ძალიან დიდი წარწერა სამ სვეტად (სულ 45 სტრიქონია). ეს ასომთავრული წარწერა მოგვითხრობს ქაიხოსრო ათაბაგის მეუღლის დედისიმედის მიერ ძეგლის შეკეთების ამბავს. ამ წარწერაში მოხსენებული არიან სხვა წყაროებიდანაც ცნობილი პირები: დედისიმედის პაპა კონსტანტინე – ქართლის მეფე იყო. წარწერა (მაშასადამე, ეკლესიის მეორედ აშენებაც) 1561–64 წწ. მიეკუთვნება.
ინტერიერში დაცული ასომთავრული წარწერა:
სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
სონი ბილ უილიამსი
მინიატიურა
სონი ბილ უილიამსი (დ. 3 აგვისტო, 1985) — ახალი ზელანდიელი მორაგბე და მოკრივე. თამაშობს როგორც რაგბის ლიგაში, ასევე რაგბის კავშირში. ამჟამად  ბლუზის სახელით ზე-18ში  გამოდის. იგი არის მეორე პიროვნება, რომელმაც ჯერ რაგბი ლიგის და შემდეგ რაგბი-კავშირის ნაკრებში ითამაშა. სონი ბილი ცნობილია თავისი ოფლოუდებით.
ოლ ბლექს
Pld = თამაში, W = მოგება, D = ფრე, L = წაგება, Tri = ლელო, Con = გარდასახვა, Pen = ჯარიმა, DG = არეკნი, Pts = ქულა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ახალზელანდიელი მორაგბეები კატეგორია:ახალზელანდიელი მოკრივეები
სიფინის ბრძოლა
სიფინის ბრძოლა — ერთ-ერთი ბრძოლა, რომელიც გაიმართა 657 წლის 26-28 ივლისს მართლმორწმუნე ხალიფა ალისა და სირიის აჯანყებული მმართველის მუავიას შორის. თავდაპირველად ბრძოლა აჯანყებულთათვის წარუმატებელი აღმოჩნდა. თუმცა მუავიამ ხრიკს მიმართა: თავის ჯარისკაცებს უბრძანა შუბებზე მიემაგრებინათ გრაგნილები ყურანის ტექსტებით. მართლმორწმუნე ხალიფამ ბრძანა ბრძოლა შეეჩერებინათ. მუავიამ თავისი ჯარი გადაარჩინა. ალის არმიაში კი თავი იჩინა განხეთქილებამ. ჯარისკაცების ნაწილმა (12 ათასი) გააპროტესტა მისი გადაწყვეტილება და მიატოვა არმია. მათ მოგვიანებით ეწოდათ ხარიჯიტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:არაბთა სახალიფოს ბრძოლები კატეგორია:VII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:ისლამის ისტორია
ელიზბარ ერისთავი (XIX საუკუნე)
მინიატიურა|თავადი ელიზბარ ერისთავი ელიზბარ შანშეს ძე ერისთავი (დ. 1810 — გ. 12 იანვარი, 1872) — თავადი, ქართველი საზოგადო და სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი.
ბიოგრაფია
ელიზბარ ერისთავი იყო ქსნის ერისთავთა საგვარეულოს წარმომადგენელი, პირდაპირი შთამომავალი იასე ყულარაღასისა. 1823-1830 წლებში სწავლობდა პეტერბურგში; ეუფლებოდა საარტილერიო საქმეს. 1832 წელს აქტიურად მონაწილეობდა რუსეთის მმართველობის წინააღმდეგ ქართველ თავად-აზნაურთა შეთქმულებაში, რისთვისაც 1834 წლის თებერვალში გაასამართლეს და ავლაბრის ყაზარმაში დაატუსაღეს, შემდეგ კი ჰელსინკიში სამხედრო სამსახურში გაამწესეს. 1842 წელს საქართველოში დაბრუნდა და თავის ძმა დიმიტრისთან ერთად სოფელ ღვარებში დაიწყო მინის ქარხნის მშენებლობა. 1844 წელს ქარხანამ მიიღო თბილისის სათადარიგო აფთიაქის მინის ჭურჭლით მომარაგების პრივილეგია. 1853-1856 წლებში მონაწილეობდა ყირიმის ომში. სამხედრო კარიერის ბოლოს იყო გორის მაზრის უფროსი. თადარიგში გასვლისას მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. გარდაიცვალა 1872 წელს. დაკრძალეს გორის საკრებულოს ტაძრის („სობორო“) გალავანში. იმავე წელს ღვარების მინის ქარხანა მისმა მემკვიდრეებმა იჯარით უცხოელ მეწარმეებს გადასცეს.
ელიზბარ ერისთავს ცოლად ჰყავდა თავისი შორეული ნათესავი ქეთევანი, თავად შალვა (ქსნის) ერისთავის ასული (დ. 1826 — გ. 1906). ჰყავდა რვა შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1810 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1872 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი მეწარმეები კატეგორია:ქსნის ერისთავები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
ამსტერდამის ხელშეკრულება (1717)
ამსტერდამის ხელშეკრულება — დაიდო 1717 წლის 15 აგვისტოს რუსეთს, საფრანგეთსა და პრუსიას შორის, როდესაც ჩრდილოეთის ომის დასასრული უკვე განსაზღვრული იყო. მხარეები შეთანხმდნენ ყველა საკითხზე. მათ შორის, საფრანგეთი თანახმა იყო მიეღო რუსეთ-შვედეთის სამომავლო სამშვიდობო მოლაპარაკება და უარი თქვა შვედეთთან კავშირზე.
რუსეთის მხრიდან შეთანხმებას ხელი მოაწერა პეტრე შაფიროვმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XVIII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
სარისუ (გოიგოლი)
სარისუ (Sarısu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	447  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიგოლის რაიონის სოფლები
რსფსრ სახალხო კომისართა საბჭო
1918 წლიდან რსფსრ სახალხო კომისართა საბჭოს ფორმიების პრეროგატივა ჰქონდა სრულიად რუსეთის ცენტრალურ აღმასრულებელ კომიტეტს, ხოლო 1937 წლიდან - რსფსრ უმაღლეს საბჭოს. რსფსრ სახკომსაბჭო დაკომპლექტდა სახალხო კომისრებისაგან, რომლებიც ხელმძღვანელობდნენ საბჭოთა რუსეთის სახალხო კომისარიატებს. სახალხო კომისართა საბჭოს ხელმძღვანელობდა სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე. მსგავსი სახკომსაბჭოები შეიქმნა სხვა საბჭოტა რესპუბლიკებშიც.
სსრკ-ის შექმნის შემდეგ, სსრ კავშირის შექმნის ხელშეკრულების ხელმოწერიდან (1922 წლის 29 დეკემბერი) სსრკ-ის სახალხო კომისართა საბჭოს ფორმირებამდე (1923 წლის 6 ივლისი) რსფსრ სახკომსაბჭო ასრულებდა სსრკ-ის მთავრობის მოვალეობას.
1946 წლის 23 მარტს, რსფსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანების თანახმად რსფსრ სახკომსაბჭოს ეწოდა რსფსრ მინისტრთა საბჭო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ისტორია
საფიქიურდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საფიქიურდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Dolichoderus
thumb|Dolichoderus sibiricus-ს თავი thumb|ჭიანჭველა Dolichoderus lutosus thumb|ჭიანჭველა Dolichoderus erectilobus thumb|მამრი Dolichoderus bispinosus thumb|ჭიანჭველა Dolichoderus lamellosus thumb|ჭიანჭველა Dolichoderus scabridus
გავრცელება
სახეობების უმრავლესობა წარმოდგენილია უმეტესი კონტინენტების ტროპიკებში და სუბტროპიკებში. სახეობების უმრავლესობა ბინადრობს ნეოტროპიკის ოლქში (60 სახეობაზე მეტი), ინდომალაის ოლქში (56 სახეობა) და ავსტრალაზიის ოლქში (დაახლოებით 30 სახეობა), აქედან ნეარქტიკის ოლქში — 4 სახეობა, პალეარქტიკის ოლქში — 3 სახეობა, ხოლო აფროტროპიკის ოლქში ისინი საერთოდ არ არსებობენ (Bolton, 1995).
სამადლი
სამადლი (Səmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიგოლის რაიონის სოფლები
მეი-ბრიტ მოსერი
მეი-ბრიტ მოსერი (May-Britt Moser; დ. 4 იანვარი, 1963) — ნორვეგიელი ნევროფიზიოლოგი და ნევროლოგი. 2014 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია მედიცინის დარგში ჯონ ო’კიფისა და ედვარდ მოსერთან ერთად.
აღსანიშნავია, რომ მეი-ბრიტ მოსერმა ნობელის პრემია ქმართან — ედვარდ მოსერთან ერთად მიიღო, რაც პრემიის ისტორიაში მეხუთე შემთხვევაა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:2014 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნორვეგიელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
სარქარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სარქარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
GamesMaster
GamesMaster — ყოველთვიური, მრვალფორმატიანი კომპიუტერული და ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც გამოიცემა დიდ ბრიტანეთში Future plc-ის მიერ. . იგი არის ყველაზე მეტად გაყიდვადი მრავალფორმატიანი ჟურნალი გაერთიანებულ სამეფოში, რომლის გაყიდვები აჭარბებს თავისსავე დაძმობილებულ ჟურნალ ''Edge-ს.
ისტორია
ჟურნალი დაარსდა 1993 წელს, როგორც დამატება ამავე სახელწოდების სატელევიზიო შოუსი, თუმცა, როდესაც შოუმ ტრანსლიაცია შეწყვიტა ჟურნალმა გააგრძელა ფუნქციონირება.
GamesMaster Philippines
2003 წელს ფილიპინურმა გამომცემელმა Summit Media-მ დაიწყო GameMaster-ის ფილიპინებში გამოშვება. თავდაპირველად, ჟურნალის ღირებულება შეადგენდა 95 ფილიპინურ პესოს ($2.06 ან £1.34 2009 წლის მონაცემით), თუმცა შემდეგ, ფასი გახდა 100 პესო ($2.17 ან £1.34 2009 წლის მონაცემით). გამოცემამ სწრაფად მოიპოვა პოპულარობა ადგილობრივ საზოგადოებაში. GamesMaster Philippines-ის გამოცემა შეწყდა 2006 წელს კორპორატიული რესტრუქტურიზაციიდან გამომდინარე.
GamesMaster in Arabic
1996-1999 წლებში ლიბანური გამომცემლობა უშვებდა ჟურნალის ბრიტანულ ვერსიას არაბულ ენაზე. მიუხედავად უხარისხო თარგმნისა, ჟურნალი იყიდებოდა კარგად, მიზეზ იყო ის, რომ აღნიშნულ რეგიონში იყო დიდი მოთხოვნა ვიდეო თამაშებზე და ასევე ის, რომ ამგვარი პროექტი, მანამდე არცერთ გამომცემელს არ განუხორციელებია.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:1993 წელს დაარსებული ჟურნალები კატეგორია:ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალები
ელ-ჰუფუფი
ელ-ჰუფუფი (الهفوف — ქალაქი საუდის არაბეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ელ-ჰასის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა — 321 471 ადამიანი (2010 წლის მდგომარეობით).
სქოლიო
კატეგორია:საუდის არაბეთის ქალაქები
თოფალჰასანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თოფალჰასანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო დღე
სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო დღე (გაეროს ზოგიერთ ოფიციალურ ენაზე: International Civil Aviation Day, Día de la Aviatión Civil Internetional, Международный день гражданской авиации, Journée de l'aviation civile internationale) — იკაოს მოთხოვნით და გაეროს გენერალური ასამბლეას მიერ, 1996 წელს №A/RES/51/33 რეზულუციით დადგენილი დღე.
აღინიშნება ყოველწლიურად 7 დეკემბერს, იკაოს დაარსების დღეს.
7 დეკემბერი სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ აღინიშნებოდა 1994 წლის 7 დეკემბრიდან, სამოქალაქო ავიაციის შესახებ კონვენციის მიღების 50-ე წლისთავთან დაკავშირებით.
სქოლიო
კატეგორია:გაეროს დღეები კატეგორია:საერთაშორისო დღესასწაულები კატეგორია:სამოქალაქო ავიაცია
ნაფთალი ბენეთი
ნაფთალი ბენეთი (נַפְתָּלִי בֶּנֶט; დ. 25 მარტი, 1972) — ებრაელი პოლიტიკოსი. ისრაელის მე-13 პრემიერ-მინისტრი 2021 წლის 13 ივნისიდან. 2019-2020 წლებში იყო ისრაელის თავდაცვის მინისტრი. 2013-2019 წლებში ბენეტი იყო მინისტრი დიასპორის საიკთხებში. 2013-2015 წლებში ხელმძღვანელობდა ეკონომიკისა და რელიგიური მომსახურეობის სამინისტროებს. 2015-2019 წლებში იყო განათლების მინისტრი. 2018 წლიდან პარტია პარტია „ახალი მემარჯვენეების“ ლიდერი. 2012-2018 წლებში ბენეტი იყო პარტია „ებრაული სახლის“ ლიდერი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:ისრაელის პრემიერ-მინისტრები
უამპარის რაიონი
უამპარის რაიონი (Distrito de Huampara) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 478 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 286 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 54.03 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იაუიოსის პროვინციის რაიონები
ტაჰარქა
ტაჰარქა — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) ოცდამეხუთე დინასტიიდან, ასევე ქუშის სამეფოს მეფე რომელიც მეფობდა მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 690 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 664 წელს. ტაჰარქა ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტიის დამაარსებლის ფარაონ პიანხის ვაჟი იყო, ტახტზე შაბატკა შემდეგ ავიდა, ძვ.წ. 664 ტაჰარქას გარდაცვალების შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ტანტამანი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტიის ფარაონები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 664
Neivamyrmex
Neivamyrmex — Formicidae-ს ოჯახის Ecitoninae-ს ქვეოჯახის საშუალო და მცირე ზომის მომთაბარე ჭიანჭველების გვარი.
ეკოლოგია
ეწევიან მომთაბარე ცხოვრებას. ამ ჭიანჭველებთან ასოცირებულია ბევრი მირმეკოფილი. Coxequesoma, Planodiscus და Trichocylliba მუშა ჭიანჭველებს მომთაბარეობის დროს სხეულზე გადაუადგილდებათ ბრჭყალები.
ჭიანჭველებს თან გადააქვთ Larvamima-ს (Larvamimidae) სახეობის ტკიპები, რადგანაც ისინი თავისი სხეულის ფორმით გვაგონებენ ჭიანჭველების ლარვას.
სახეობები
დაახლოებით 120 სახეობა, მათ შორის:
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლაუს კუნძულები
ლაუს კუნძულები (Lau Islands) — კუნძულების ჯგუფი ფიჯის რესპუბლიკაში, წყნარ ოკეანეში. ადმინისტრაციულად კუნძულები შედიან აღმოსავლეთის ოლქის ლაუს პროვინციის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
ლაუს კუნძულები მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, კოროს ზღვიდან აღმოსავლეთით. არქიპელაგი შედგება დაახლოებით 60 კუნძულისაგან, რომელთაგან 30 დასახლებულია. ხმელეთის საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით 487 კმ²-ს. გეოგრაფიული და კულტურული თვალსაზრისით, ლაუს კუნძულებს უკავია გარდამავალი მდგომარეობა ფიჯის მელანეზიის კუნძულებსა და ტონგის პოლინეზიის კუნძულებს შორის.
ლაუს ჩრდილოეთი ნაწილის კუნძულთა უმრავლესობას აქვთ ვულკანური წარმოშობა. იმასთან დაკავშირებით, რომ მათზე ნიადაგი გამოირჩევა მაღალი ნაყოფიერებით, ამ კუნძულებზე განვითარებულია სოფლის მეურნეობა. არქიპელაგის სამხრეთ კუნძულებს აქვთ უპირატესად მარჯნული წარმოშობა.
არქიპელაგის ყველაზე დიდი კუნძულებია: — მოალა (62 კმ²), ლაკემბა (58,9 კმ²), ვანუა-მბალავუ (53 კმ²). სხვა შედარებით დიდი კუნძულებია: — ტიტია (34 კმ²), კამბარა (31 კმ²), ტოტოია (28 კმ²) და ფულანგა (18,5 კმ²).
კლიმატი ლაუს კუნძულებზე ტროპიკულია. მკაფიოდ გამოირჩევა ორი სეზონი: გვალვების პერიოდი, რომელიც გრძელდება აპრილიდან ოქტომბრის ჩათვლით, და წვიმიანი პერიოდი.
ისტორია
კუნძულების პირველი ევროპელი აღმომჩენი გახდა ინგლისელი მოგზაური ჯეიმზ კუკი, რომელმაც 1774 წელს აღმოაჩინა ლაუს არქიპელაგში შემავალი კუნძული ვატოა. შემდგომში კუნძულები გამოიკვლიეს სხვა მეზღვაურებმა. 1792 წელს ბრიტანელმა მოგზაურმა უილიამ ბლაიმ აღმოაჩინა კუნძული ლაკემბა, ხოლო 1797 წელს ბრიტანელმა მისიონერმა ჯეიმზ უილსონმა (James Wilson) — კუნძულები ვანუა-მბალავუ და ფულანგა. 1827 წელს უკვე ფრანგმა ზღვაოსანმა ჟიულ-სებასტიენ სეზარ დიუმონ-დიურვილმა აღმოაჩინა კუნძული ტოტოია. 1820 წელს რუსმა მოგზაურმა ფადეი ბელინსგაუზენმა აღმოაჩინა კუნძულები ონო-ილაუ, ტუვანა-ირა და ტუვანა-იტოლა. შედეგად, 1820-იანი წლებისთვის ლაუს კუნძულები ყველაზე უფრო დეტალურად იყო დატანილი ევროპის რუკებზე, ვიდრე ფიჯის სხვა კუნძულები. 1839—1840 წლებში არქიპელაგი საფუძვლიანად შეისწავლა ამერიკელმა მკვლევარმა ჩარლზ უილკსმა.
ლაუს კუნძულები დიდი ხნის განმავლობაში იმყოფებოდნენ ტონგის გავლენის ქვეშ: კუნძულელებსა და ტონგელებს შორის ხდებოდა რეგულარული საქონელბრუნვა, არსებობდა პოლიტიკური კავშირებიც. პოლიტიკური ერთიანობა არქიპელაგზე დამყარდა საკმაოდ გვიან. ისტორიულად ის შედგებოდა სამი ტერიტორიისაგან: ლაუს ჩრდილოეთი კუნძულებისგან, ლაუს სამხრეთი კუნძულებისგან და მოალას კუნძულებისგან. დაახლოებით 1855 წელს ტონგელმა ბელადმა ენელე მააფუმ დაიპყრო ეს რეგიონი და დაამყარა ერთიანი მმართველობა. საკუთარი თავი გამოაცხადა ტუი-ლაუდ, ანუ ლაუს მეფედ, მან მიიღო კონსტიტუცია და ხელი შეუწყო არქიპელაგზე ქრისტიანული მისიის შექმნას. პირველი მისიონერები (ჯონ უესლის მიმდევრები ტონგის კუნძულებიდან) კუნძულ ლაკემბაზე მოვიდნენ ჯერ კიდევ 1835 წელს, მაგრამ აქედან ისინი გააძევა ადგილობრივმა მოსახლეობამ. ტუი-ნაიაუ (ფიჯური ენა — Tui Nayau), რომელიც იყო ლაუს კუნძულების ნომინალური მმართველი, დაემორჩილა მააფუს. ამ ორი ტიტულის გაერთიანება მოხდა მხოლოდ 1973 წელს.
ლაუს ჩრდილოეთის კუნძულები, რომელიც გადაჭიმულია სამხრეთისკენ კუნძულ ტუვუტამდე, იმყოფებოდნენ ტავეუნის კუნძულის ბელადების მმართველობის ქვეშ, და კუნძულების მოსახლეობა რეგულარულად უხდიდა ხარკს ტუი-ტაკაუს (ფიჯური ენა — Tui Cakau). მაგრამ 1855 წელს მააფუმ დაამყარა კონტროლი კუნძულებზე, კუნძულ ვანუა-მბალავუზე მდებარე ქალაქი ლომალომა გამოაცხადა დედაქალაქად. ლაუს სამხრეთი კუნძულები, რომელიც გადაჭიმულია უკიდურეს სამხრეთში მდებარე კუნძულ ონო-ილაუდან ჩრდილოეთში მდებარე კუნძულ ტიტიამდე. ტრადიციულად კუნძულებს მართავდნენ ტუი-ნაიაუ ბელადები, მაგრამ 1855 წელს ისინი ასევე დაიპყრო მააფუმ.
1874 წელს ფიჯის კუნძულებზე, როგორც ლაუს კუნძულებზე, დამყარდა ბრიტანეთის იმპერიის კონტროლი: კუნძულები გახდა ბრიტანეთის იმპერიის კოლონია. მას შემდეგ ლაუს კუნძულები გახდა მთავარი სასოფლო სამეურნეო ცენტრი, რომელზეც იწარმოებოდა ექსპორტზე გამავალი კოპრა. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, როდესაც მასზე მოთხოვნილება მკვეთრად დაეცა, ლაუ გადაიქცა ფიჯის მეორეხარისხოვან მხარედ.
1970 წლიდან არქიპელაგი დამოუკიდებელი ფიჯის რესპუბლიკის ნაწილია.
მოსახლეობა
2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემებით, კუნძულებზე ცხოვრობს 10 683 ადამიანი. ლაუს კუნძულები ქმნის ფიჯის 14-დან ერთ პროვინციას, რომლის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ტუბოუ, რომელიც მდებარეობს კუნძულ ლაკემბას სამხრეთ სანაპიროზე. ლაუს პროვინცია შედის აღმოსავლეთის ოლქის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ფიჯი კატეგორია:ფიჯის კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ანდრონოვოს კულტურა
მინი|ანდრონოვოს კულტურა ანდრონოვოს კულტურა — ბრინჯაოს ხანის კულტურების ერთობლიობა, რომლებიც განვითარებული იყო ძვ. წ. 2000–900 წლებში დასავლეთ ციმბირსა და აზიურ ველზე. მისი უფრო სწორი არქეოლოგიური განსაზღვრებაა კულტურული ფენა.
ადრინდელი შინტაშტური კულტურა (ძვ. წ. 2100–1800) აღარ მიიჩნევა ანდრონოვოს კულტურად, არამედ მის წინამორბედად, თუმცა შედის ანდრონოვოს კულტურულ ფენაში.
მეცნიერების ნაწილი მიიჩნევს, რომ ანდრონოვოს კულტურის მომცველ ტერიტორიაზე ძირითადად ინდოირანულ ენებზე საუბრობდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბრინჯაოს ხანა კატეგორია:ცენტრალური აზიის ისტორია კატეგორია:მონღოლეთის ისტორია
უილიამ მოურნერი
სწავლობდა სენტ-ლუისის ვაშინგტონის უნივერსიტეტში, განათლება განაგრძო კორნელის უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო მაგისტრის ხარისხი 1978 წელს და დოქტორის ხარისხი 1982 წელს. არის სტენფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:2014 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატები ქიმიის დარგში კატეგორია:ამერიკელი ქიმიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ამერიკელი მეცნიერები კატეგორია:ამერიკელი ფიზიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ბიოფიზიკოსები
სატახტოთა თამაში (სერიალი)
სატახტოთა თამაში (Game of Thrones) — ამერიკული ფენტეზი და დრამატული სატელევიზიო სერიალი, რომელიც HBO-სთვის დევიდ ბენიოფისა და დ.ბ. ვაისის მიერ მომზადდა. იგი ეფუძნება „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერას“, ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზი-რომანების სერიას, რომლის პირველ წიგნს ეწოდება „სატახტოთა თამაში“. იგი გადაღებულია ბელფასტსა და სხვა ადგილებში — ჩრდილოეთ ირლანდიაში, მალტაში, ხორვატიაში, ისლანდიასა და მაროკოში. სერიალის პრემიერა გაიმართა HBO-ზე, აშშ-ში, 2011 წლის 17 აპრილს. იგი გაგრძელდა მეოთხე სეზონით, რომელიც ეთერში 2014 წლის აპრილში გავიდა.
სერიალში მოქმედება მიმდინარეობს უესტეროსისა და ესოსის გამოგონილ კონტინენტებზე, ათწლიანი ზაფხულის მიწურულს. მიმოხილულია რამდენიმე სიუჟეტური ხაზი. პირველი აღწერს სამეფო წარმოშობის სახლთა სამოქალაქო ომს შვიდი სამეფოს რკინის ტახტისთვის ბრძოლისას. მეორე აღწერა მოახლოებული ზამთრის მზარდ საშიშროებას და ჩრდილოეთის მითურ არსებებს. მესამეში აღწერილია დამხობილი დინასტიის მხრიდან სამეფოს დაბრუნების უკანასკნელი მცდელობა. მორალურად ბუნდოვანი პერსონაჟების მეშვეობით, სერიალში განხილულია სოციალური იერარქიის, რელიგიის, ერთგულების, კორუფციის, სექსუალურობის, სამოქალაქო ომის, დანაშაულისა და სასჯელის პრობლემები. მეინსტრიმულ მედიაში ფენტეზის პოპულარიზაციაში შეტანით იგი უკანასკნელი დროის ყველაზე მაღალბიუჯეტიანი ნამუშევარია.
სერიალს ფართო და აქტიური თაყვანისმცემლები ჰყავს. კრიტიკოსებისგან მან აღიარება დაიმსახურა, თუმცა შიშველი სხეულის ჩვენებამ და ძალადობის სცენებმა გამოიწვიეს კამათი. სერიალს მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო თუ ნომინაცია. მათ შორის არის „ემის პრაიმტაიმ ჯილდო გამორჩეული დრამატული სერიალისთვის“ (სამივე სეზონისთვის), ოქროს გლობუსი საუკეთესო დრამატული ტელესერიალისთვის, ჰუგოს ჯილდო საუკეთესო დრამატული დადგმისთვის (ხანგრძლივი ფორმის) და პიბოდის ჯილდო. სერიალის მსახიობთაგან პიტერ დინკლიჯმა მიიღო „ემის პრაიმტაიმ ჯილდო გამორჩეული მეორეხარისხოვანი მსახიობისთვის დრამატულ სერიალში“ და ოქროს გლობუსი საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობისთვის სერიალში, მინისერიალში ან სატელევიზიო ფილმში, ტირიონ ლანისტერის როლისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:სატახტოთა თამაში (სერიალი) კატეგორია:ფენტეზი ტელესერიალები კატეგორია:HBO-ს შოუები კატეგორია:ინცესტი ტელევიზიაში კატეგორია:სერიული დრამატული ტელესერიალები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2011 წელს დაწყებული ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2011 წლის ამერიკული ტელესერიალების დებიუტები კატეგორია:პიბოდის ჯილდოს მფლობელი ტელეგადაცემები კატეგორია:მაგია ტელევიზიაში
ტომას ტუხელი
ტომას ტუხელი (დ. 29 აგვისტო, 1973) — გერმანელი საფეხბურთო მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. წვრთნის ინგლისის პრემიერლიგის კლუბ „ჩელსის“. დაიბადა კრუმბახში. მას საფეხბურთო კარიერის დასრულება 25 წლის ასაკში, ქრონიკული ტრავმების გამო მოუწია. 2000 წელს ტუხელმა დაიწყო სამწვრთნელო კარიერა და 5 წლის მანძილზე მუშაობდა „შტუტგარტის“ ახალგაზრდულ გუნდებში. 2009 წელს „აუგსბურგის“ სარეზერვო გუნდში მიღწეული წარმატების შემდეგ ჩაიბარა გერმანიის ბუნდესლიგაში ახლადაღზევებული „მაინცი“.
სამწვრთნელო
ბორუსია დორტმუნდი:
პარი სენ-ჟერმენი:
ჩელსი:
ინდივიდუალური
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:ჩელსის მწვრთნელები
ბირკიანის ციხე
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
განყოფისათჳს ქართლისა და სომხითისა
განყოფისათჳს ქართლისა და სომხითისა — ანტიმონოფიზიტური ტრაქტატი, რომლის ავტორად მოხსენიებულია არსენ კათალიკოსი.
შინაარსი
ტრაქტატის ავტორის — არსენ კათალიკოსის ცხოვრების თარიღები უცნობია. სამეცნიერო ლიტერატურაში გამოთქმული ვარაუდები მერყეობს VII-XIV საუკუნეებს შორის. ყველაზე უფრო გავრცელებული შეხედულებით იგი გაიგივებულია IX საუკუნის II ნახევრის მოღვაწესთან არსენ I დიდთან. არც ერთი ეს შეხედულება არ შეიძლება ჩაითვალოს საკმარისად დასაბუთებულად. არსენ საფარელის თხზულების წყაროები, ლექსიკა და ტერმინოლოგია, ავტორის ცოდნა კავკასიის ეკლესიების ისტორიისა, აძნელებს ტრაქტატის დათარიღებას XI საუკუნის II ნახევრზე უფრო ადრინდელი ხანით. არსენ საფარელის ტრაქტატი შეიცავს ამიერკავკასიის (უპირატესად სომხეთის) საეკლესიო და პოლიტიკურ ისტორიას ბიზანტიისა და ირანის იმპერიებთან ურთიერთობის ფონზე (IV საუკუნის დასაწყისიდან 726 წლამდე). შედარებით დეტალურად არის წარმოდგენილი VI საუკუნის შუა ხანა 80–იან წლებამდე და VII საუკუნემდე, ვინაიდან, ავტორის აზრით, ამ დროს ჩამოყალიბდა სომხეთის მონოფიზიტური ეკლესია. არსენ საფარელის თხზულების ძირითადი წყაროა ჩვენამდე ბერძნულ ენაზე მოღწეული ანტიმონოფიზიტური ტრაქტატი "Narratio de rebus Armeniae" („სომხეთის მოვლენათა მატიანე“). ისტორიკოსი, ჩანს, სარგებლობდა ამ ტექსტის სომხური ორგინალით (VIII საუკუნე), როგორც თხზულებისათვის საერთო გეგმის შედგენისას, ისე VI–VII საუკუნეებში ცალკეული სიტუაციების აღწერისას. გარდა დასახელებული ტრაქტატისა, არსენ საფარელი თავისი თხზულების ძირითადი ნაწილისათვის იყენებს ბიზანტიელი მოღვაწის ფოტიოს კონსტანტინოპოლელის ეპისტოლეს ზაქარია სომეხთა პატრიარქისადმი (895 წელი), იოანე დრასხანაკერტცის „სომხეთის ისტორიას“ (X საუკუნის 20–იანი წლები), ასოღიკის (სტეფანოს ტარონეცი) „მსოფლიო ისტორიას“ (1004 წლის შემდეგ), ანონიმურ საეკლესიო ქრონიკას. შეიძლება იმის ვარაუდი, რომ არსენი იცნობდა ქართლისა და სომხეთის საეკლესიო იერარქთა მიმოწერას VII საუკუნის დამდეგს, იოანე ოძუნელის თხზულებას „კრებათა შესახებ“ (726–728 წლები), მანაზკერტის 726 წლის ადგილობრივ საეკლესიო კრების კანონებს. ტრაქტატში თითქმის მთლიანად იგნორირებულია VI საუკუნის II ნახევრი; IV–V საუკუნეებში კავკასიაში რელიგიური სიტუაციის გადმოსაცემად ავტორი იყენებს აგათანგელოსის, მოვსეს ხორენაცისა და ლაზარ ფარპეცის „სომხეთის ისტორიებს“. მხედველობაში მიღებულია აგრეთვე გრიგოლ განმანათლებლის „ცხოვრების“ ქართული ვერსია და „საჰაკ ჰართელის ხილვის“ ერთ-ერთი ვერსია. არსენ საფარელის თხზულებაში გვხვდება ისეთი ისტორიული ცნობები, რომლებიც სხვა წყაროებში არ არის დადასტურებული, რის გამოც იგი ზოგ შემთხვევაში პირველწყაროს მნიშვნელობას იძენს. თხზულების ფართო ქრონოლოგია და არეალური ჩარჩოები, გამოყენებული დიდძალი ქართული, სომხური და ბერძნული ენებზე, უცხოენოვანი ლექსიკა, ტერმინები ქართულ ენაზე თარგმანებით მოწმობს ავტორის დიდ ერუდიციას და ენების ცოდნას. არსენ საფარელს ეკუთვნის შუა საუკუნეების იმ ქართველ მოღვაწეთა წრეს, რომელიც საეკლესიო განხეთქილებას კავკასიასი განიხილავდა, როგორც გარეშე ძალდატანებით გამოწვეულ პოლიტიკურ აქტს და არა შინაგან აუცილებლობას. იგი გმობს მონოფიზიტობას, მაგრამ დარწმუნებულია სომეხი ხალხის „უბრალოებაში“, რომელმაც მართლმადიდებლობას გადაუხვია სპარს მეფეთა „ნებით“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქრისტიანული ლიტერატურა
უანგასკარის რაიონი
უანგასკარის რაიონი (Distrito de Huangascar) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 537 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 724 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 50.46 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იაუიოსის პროვინციის რაიონები
ტოლობის ნიშანი
ისტორია
შოტლანდიის ენდრიუსის უნივერსიტეტის მათემატიკის ისტორიის სატის მიხედვით: სიმბოლო „=“ იმთავითვე პოპულარული არ გამხდარა. სიმბოლოები „||“ და æ (ან œ), ლათინური სიტყვიდან „aequalis“, რაც ნიშნავს „ტოლია“, „უდრის“, ფართოდ გამოიყენებოდა 1700-იან წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:მათემატიკური სიმბოლოები
რუსეთის რევოლუცია (1905)
300px|მინიატიურა|დემონსტრანტები პიეტარსაარში. [[1905 წლის შემოდგომა. ]] რუსეთის რევოლუცია, რუსეთის პირველი რევოლუცია — 1905 წლის იანვრიდან 1907 წლის ივნისამდე რუსეთის იმპერიაში მიმდინარე მოვლენების სახელწოდება. რევოლუციის პერიოდში შეიქმნა გლეხთა რესპუბლიკები კრასნოიარსკის, ლიუბოტინის, ნოვოროსიისკის, ჩიტას, სოჭის, ხოლო საქართველოში – ნაძალადევის, გორის, ჭიათურის, ყვირილის, ზუგდიდის და სხვა. ამ რესპუბლიკებმა სულ მცირე ხნით იარსებეს. ასეთ რესპუბლიკებს შორის ყველაზე დიდი ყურადღება და გამოხმაურება გურიის რესპუბლიკამ დაიმსახურა.
მზადება რევოლუციისთვის
1 იანვარს სოციალისტურ გაზეთ „Искра“-ში გამოქვეყნდა სტატია პერმანენტული რევოლუციის შესახებ. 4 იანვარს დაიწყო გამოსვლა ლენინის გაზეთმა „Вперед“, რომელიც 18 მაისამდე გამოდიოდა და იაპონიის მიერ ფინანსდებოდა. იაპონია რუსეთთან ომის გამო რუსეთის შიდა არეულობით იყო დაინტერესებული. 13 იანვარს შინაგან საქმეთა მინისტრმა მირსკიმ განაცხადა, რომ 1904 წლის 25 დეკემბრის რეფორმა არ შეეხებოდა გლეხებს. ბოლშევიკები ემზადებოდნენ შეიარაღებული გამოსვლებისთვის, ლეონიდ კრასინის ხელმძღვანელობით შეიქმნა იარაღის დამამზადებელი არალეგალური ჯგუფები.
სისხლიანი კვირა
მასობრივი გამოსვლების ბიძგი გახდა სისხლიანი კვირა, რომელიც 9 იანვარს დაიწყო. 2 იანვარს პუტილოვის ქარხნიდან გაათავისუფლეს მუშები, რომლებიც მღვდელ გიორგი გაპონის მეთაურობით პროფკავშირში იყვნენ გაწევრიანებულები. გაპონმა 9 იანვარს მუშების სამსახურში აღდგენის მოთხოვნით დაიწყო გაფიცვა. 16 იანვარს მას პეტერბურგის სხვა ქარხნების მუშებიც შეუერთდნენ. 18-20 იანვარს გაპონმა მოამზადა პეტიცია იმპერატორისთვის წარსადგენად. 19 იანვარს მან დაგეგმა მუშათა მასობრივი მსვლელობა ზამთრის სასახლისკენ ცარისთვის პეტიციის წარსადგენად. 20 იანვარს ქალაქის საწარმოები და გაზეთები დაიხურა, რადგან სამუშაო ძალის ორი მესამედი გაფიცვას შეუერთდა. მთავრობამ დაიწყო ძალების თავმოყრა პეტერბურგში და გააფრთხილა მუშები ძალის გამოყენების შესახებ. 21 იანვარს დილით ცნობილი ლიბერალები შეხვდნენ შინაგან საქმეთა მინისტრს და მოუწოდეს, არ გამოეყენებინა ძალა მუშათა დემონსტრაციის წინააღმდეგ. ამის მიუხედავად, 22 იანვარს დილით არმიამ ცეცხლი გაუხსნა მუშათა მშვიდობიან დემონსტრაციას, სადაც დაიღუპა ათასობით ადამიანი. ქალაქს მოედო არეულობა, დაიწყო დემონსტრაციები და მოროდიორობა. ლიბერალმა ინტელექტუალებმა ხელი მოაწერეს წერილს, რომლითაც გამოაცხადეს რეჟიმისადმი დაუმორჩილებლობა. მაქსიმ გორკიმ ტელეგრამით აცნობა New York Journal-ს, რომ რუსეთში რევოლუცია დაიწყო.
ჯეის ნორმანი
ჯეის ნორმანი (Jace Norman; დ. 21 მარტი, 2000 ) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილია ჰენრი ჰარტის როლით ტელეარხ Nickelodeon-ის სერიალში „საშიში ჰენრი“.