cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უზბეკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა
უზბეკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, უზბეკეთის სსრ (Ўзбекистон Совет Социалистик Республикаси, Ўзбекистон ССР) — თხუთმეტიდან ერთ-ერთი მოკავშირე საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა სსრ კავშირის შემადგენლობაში. დედაქალაქი — ქალაქი ტაშკენტი.
უზბეკეთის სსრ შეიქმნა 1924 წლის 27 ოქტომბერს. მდებარეობდა შუა აზიის ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ნაწილში. ესაზღვრებოდა ყაზახეთის სსრ, თურქმენეთის სსრ, ტაჯიკეთის სსრ, ყირგიზეთის სსრ და ავღანეთი. მოკავშირე რესპუბლიკებს შორის ფართობით მეხუთე იყო რსფსრ-ს, ყაზახეთის სსრ-ს, უკრაინის სსრ-სა და თურქმენეთის სსრ-ს შემდეგ, ხოლო მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მეოთხე რუსეთისა და უკრაინის სსრ-სა და ყაზახეთის სსრ-ს შემდეგ. ფართობი 447,4 ათ. კმ². მოსახლეობა 14,1 ათ. კაცი (1976). დედაქალაქი 1930 წლამდე ქ. სამარყანდი, ხოლო 1930 წლიდან ტაშკენტი.
უზბეკეთის სსრ-ში შედიოდა ერთი ავტონომიური რესპუბლიკა (ყარაყალპაკეთის ასსრ), 11 ადმინისტრაციული ოლქი (ნამანგანის ოლქი, ანდიჯანის ოლქი, ფერღანის ოლქი, ტაშკენტის ოლქი, ნავოის ოლქი, ბუხარის ოლქი, სამარყანდის ოლქი, კაშკადარიის ოლქი, სირდარიის ოლქი, სურხანდარიის ოლქი, ჯიზახის ოლქი). რესპუბლიკა იყოფოდა 134 რაიონად, რომელშიც იყო 76 ქალაქი და 86 დაბა.
Raphitoma histrix
Raphitoma histrix — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Why Should I Cry For You
„Why Should I Cry For You“ — ინგლისელი მომღერალ და მუსიკოს სტინგის სინგლი, რომელიც გამოიცა 1991 წელს. ეს არის უკანასკნელი სინგლი მუსიკოსის მესამე ალბომიდან „The Soul Cages“.
სინგლი გამოვიდა შეზღუდული რაოდენობით, დამატებითი მიქსების თანხლებით.
Doom and Gloom
Doom and Gloom — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლის სახით 2012 წელს გამოიცა. შეტანილია ჯგუფის 2012 წლის კრებულში GRRR!. ჩაწერილია 2012 წლის აგვისტოში, საფრანგეთში. სინგლის გამოსვლის დღეს ასევე გავრცელდება ტექსტიანი ვიდეორგოლი. . მოგვიანებით გამოვიდა სრული მუსიკალური ვიდეო, ნუმი რაპასის მონაწილეობით.
სქოლიო
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის სიმღერები კატეგორია:2012 წლის სიმღერები
დიდვაკე (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)
დიდვაკე — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ჭახათის თემში (სოფლები: დიდვაკე, ვარჯანაული, კეჭიეთი, კობალაური, ოხტომი, ტყემაკარავი, ჭახათი, ხინოწმინდა). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum duckei
Lasioglossum duckei — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1909 წელს.
სქოლიო
duckei
ტლაკეპაკე
ტლაკეპაკე ან სან-პედრო-ტლაკეპაკე (San Pedro Tlaquepaque) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მექსიკაში. შედის ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 542 051 ადამიანი (2005).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
30 სექტემბერი
30 სექტემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 273-ე დღე (ნაკიან წლებში – 274-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 92 დღე.
დღის მოვლენები
right|100px|ჰუვერის კაშხალი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0930
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიეტუვაში
2008 წლის მონაცემებით ლიეტუვაში 4 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 878 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,45 % ლიეტუვის ძეგლებია.
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში მათი დამატების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიეტუვა კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიეტუვაში ლიეტუვა
Raphitoma horrida
Raphitoma horrida — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum duplex
Lasioglossum duplex — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1896 წელს.
სქოლიო
duplex
დიდი ატენი
დიდი ატენი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ატენის თემი), მდინარე ტანის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 730 მეტრი, გორიდან 10 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 196 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰურნავანი
მინი|მარცხნივ|200პქ|ჰურნავანის მდებარეობა ჰურნავანი – ტბა ჩრდილოეთ შვედეთში, დაბა არიეპაგთან, ნორბოტენის ლენში. ჰურნავანი სკანდინავიის მთებში 425 მ. სიმაღლზეა. დაბა არიეპლუგი ტბის სამხრეთ-დასავლეთით არის განლაგებული. ტბაში 400 კუნძულია, რომელთა უმეტესობა საგრძნობლად განსხვავდება ერთიმეორისგან ფლორითა და ფაუნით და ფრიად საინტერესოა თავიანთი ეკოსისტემითა და დაუბინძურებელი გარემოთი. ჰურნავანი სამხრეთი დაბოლოებით ტბა უდიაურეს უერთდება. ფართობი დაახლოებით 220 - 283 კმ² მერყეობს, თუმცა ნებისმიერ შემთხვევაში ეს შვედეთის სიდიდით მერვე ტბაა. ჰურნავანის მაქსიმალური სიგრძე 221 მეტრია და ქვეყნის უღრმეს ტბად მიიჩნევა.
ჰიპარქე
მინი|230პქ|ჰიპარქე ჰიპარქე (ძვ. ბერძნ. Ἳππαρχος; დაახლ. დ. ძვ. წ. 180, ნიკეა — გ. ძვ. წ. 125, როდოსი) — ძველი ბერძენი მეცნიერი – ასტრონომი, მათემატიკოსი და გეოგრაფი. ასტრონომიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ფუნდამენტური შრომები აქვს ასტრონომიაში. საკუთარი თეორიის საფუძველზე შეადგინა მზისა და მთვარის მოძრაობის, აგრეთვე მზის დაბნელების ცხრილები, დადგინა მანძილი მთვარემდე (საკმაოდ ზუსტად). ძვ.წ. 129-127 წლებში შეადგინა 850 ვარსკვლავის კატალოგი და შემოიღო ვარსკვლავთა ბრწყინვალების დაყოფა 6 კლასად. ვარსკვლავთა მდებარეობების ძველი (ძვ.წ. III ს) კატალოგთან შედარებით აღმოაჩინა პრეცესიის მოვლენა და გამოთვალა მისი სიდიდეც.
შემოიღო გეოგრაფიული კოორდინატები — განედი და გრძედი. ჰიპარქეს შრომები არ შემონახულა, ცნობები მათ შესახებ უმთავრესად პტოლემეს „ალმაგესტშია“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძენი მათემატიკოსები კატეგორია:ძველი ბერძენი ასტრონომები კატეგორია:ძველი ბერძენი გეოგრაფები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 180 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 125
იოანე იტალოსი
იოანე იტალოსი (Ἰωάννης ὁ Ἰταλός) — XI საუკუნის ბიზანტიელი ფილოსოფოსი და ღვთისმეტყველი. იგი ითვლება ქრისტიანული აზროვნების ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან წარმომადგენლად ბიზანტიაში. იოანე იტალოსი კარგად იცნობდა პლატონისა და არისტოტელეს ნააზრევს და ამტკიცებდა, რომ ამ ორ დიდ ბერძენ მოაზროვნეს შორის არავითარი არსებითი წინააღმდეგობა არ არსებობს. ამით იგი თავისი მასწავლებლის, მიქაელ ფსელოსის ფილოსოფიურ გზას აგრძელებდა, რომელიც ფილოსოფიური ღვთისმეტყველების მნიშვნელოვანი პრობლემებისა და საკითხების ანალიზის დროს პლატონს, არისტოტელესა და „უბადლო პროკლეს“ ეყრდნობოდა. სწორედ ფსელოსისა და იოანე იტალოსის სახელთანაა დაკავშირებული XI საუკუნის ბიზანტიაში ე. წ. „პროკლეს რენესანსის“ წარმოშობა, რომელმაც შემდეგ პროკლეს აზროვნების მძაფრი კრიტიკაც კი განაპირობა ნიკოლოზ მეთონელის (XII ს.) მხრიდან.
შუა საუკუნეების ქართული აზროვნებისთვის არა მარტო მიქაელ ფსელოსის პიროვნება და შემოქმედება აღმოჩნდა ღრმა ინტერესის საგანი, არამედ იოანე იტალოსისაც. ცნობილია მისი წერილი აფხაზი გრამატიკოსისადმი, რომელიც 1082 წლით თარიღდება. ეს წერილი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იოანე პეტრიწისადმი მიძღვნილი ქართული კვლევების კონტექსტში, რადგან გამოითქვა ვარაუდი, რომ წერილის ადრესატი სწორედ იგი უნდა ყოფილიყო. ეს მოსაზრება დღემდე ერთ-ერთ სამუშაო ჰიპოთეზას წარმოადგენს და მისი დამაჯერებელი დასაბუთება თუ უარყოფა სამომავლო კვლევა-ძიების საქმეა. მიუხედავად წერილის ადრესატისა, უწინარეს ყოვლისა, საყურადღებოა თავად ამ წერილის შინაარსი, რომელიც ფილოსოფიური გრამატიკის მნიშვნელოვან საკითხებს განიხილავს. გარდა ამისა, ეს წერილი ბიზანტიურ-ქართული კულტურული ურთიერთობების მნიშვნელოვანი დოკუმენტიცაა, რადგან ის იოანე იტალოსისა და მისი ქართველი მეგობრის ინტელექტუალური სიახლოვის დასტურია. იტალოსი მადლიერებით მოიხსენიებს მეგობარს იმის გამოც, რომ მან ჭეშმარიტების სიყვარული შეინარჩუნა და ბოლომდე მისი მოძღვრების ერთგული დარჩა. სწორედ ამით გამოირჩევა იგი მრავალი გზასაცდენილი ორატორისა და სოფისტისაგან.
იოანე იტალოსის ცხოვრებასა და შემოქმედებას საგანგებოდ განიხილავდნენ ქართველი მეცნიერები. XX საუკუნის 20-იან წლებში გ. წერეთელმა თბილისში გამოსცა იოანე იტალოსის ლოგიკური ტრაქტატები ორიგინალის ენაზე. 1966 კი გამოვიდა ნ. კეჭაღმაძის გამოცემა, რომელმაც მოგვიანებით, 1970 წელს, საგანგებო მონოგრაფია მიუძღვნა იოანე იტალოსის ცხოვრებასა და შემოქმედებას. გარდა ამისა, სხვა ქართველ მკვლევრებსაც (გ. თევზაძე, მ. მჭედლიძე) აქვთ საინტერესო სამეცნიერო გამოკვლევები იტალოსის მრავალფეროვანი შემოქმედების შესახებ. საქართველოში კარგად იყვნენ ცნობილი იოანე იტალოსის მოწაფეებიც, მ. შ. ბრწყინვალე დიალექტიკოსი, პლატონის შესანიშნავი მცოდნე და არისტოტელეს ნაშრომების განთქმული კომენტატორი ევსტრატე ნიკეელი (XI–XII სს.), რომლის ერთ-ერთი პოლემიკური ნაშრომის ქართული თარგმანი არსენ იყალთოელის „დოღმატიკონშია“ განთავსებული.
სქოლიო
კატეგორია:ბიზანტიელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XI საუკუნის ბიზანტიელები კატეგორია:ნეოპლატონიზმი
კოაცაკოალკოსი
კოაცაკოალკოსი (Río Coatzacoalcos) — მდინარე მექსიკაში, მიედინება სამხრეთიდან ჩრდილოეთის მიმართულებით ტეუანტეპეკში. მდინარე სათავეს იღებს სიერა-მადრე-დე-ჩიაპასის ქედზე, შემდეგ მიედინება ოახაკის და ვერაკრუსის შტატების ტერიტორიაზე და ქალაქ კოაცაკოალკოსთან ერთვის კამპეჩეს ყურეს (მექსიკის ყურე).
მდინარე სანაოსნოა შესართავიდან 210 კილომეტრი. ქალაქ მინატიტლანთან ერთვის მთავარი შენაკადი უსპანაპა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის მდინარეები
Planet Earth (2006 წლის ტელესერიალი)
Planet Earth (პლანეტა დედამიწა) — 2006 წლის ბრიტანული დოკუმენტური ტელესერიალი ბუნების შესახებ. გადაღებულია BBC-ის ბუნების ისტორიის ერთეულის მიერ. ტელესერიალის შესაქმნელად ხუთი წელი დაიხარჯდა და იმ დროისთვის BBC-ის ყველაზე ძვირადღირებული დოკუმენტური ტელესერიალი იყო ბუნების შესახებ. Planet Earth BBC-ის პირველი ფილმი იყო, რომელიც მაღალი გარჩევადობით გადაიღეს. ტელესერიალმა უამრავი ჯილდო დაიმსახურა, მათ შორის ემის ოთხი ჯილდო, პიბოდის პრემია და ჯილდო სამეფო სატელევიზიო საზოგადოებისგან.
Planet Earth-ის პრემიერა 2006 წლის 5 მარტს გაერთიანებულ სამეფოში BBC One-ის ეთერში გაიმართა და 2007 წლის ივნისისთვის 130 ქვეყანაში იყო ნაჩვენები. პირველწყაროს მთხრობელი დევიდ ატენბოროა, ხოლო ზოგიერთ საერთაშორისო ვერსიას სხვა მთხრობელი ჰყავს.
ტელესერიალი 11 ეპიზოდისგან შედგება, რომლებშიც დედამიწის სხვადასხვა ბიომი და ჰაბიტატია ნაჩვენები. 50 წუთიანი ეპიზოდების ბოლოს 10 წუთიანი „სცენის მიღმა“ კადრებია, რომლებშიც გადაღების დროს წარმოშობილი სიძნელეებია ნაჩვენები.
ათი წლის შემდეგ BBC-მ ტელესერიალის გაგრძელება Planet Earth II გამოუშვა, რომელიც BBC-ისთვის ულტრა მაღალი გარჩევადობით გადაღებული პირველი ტელესერიალი იყო. მეორე ნაწილის მთხრობელიც დევიდ ატენბოროა. Planet Eart III-ის გამოშვება 2022 წლისთვისაა დაგეგმილი.
სქოლიო
კატეგორია:BBC-ს ფილმები კატეგორია:დოკუმენტური ფილმები
1618
თარიღი უცნობია
*
ლეონიდ კურავლიოვი
ლეონიდ ვიაჩესლავის ძე კურავლიოვი (Леонид Вячеславович Куравлёв; დ. 8 ოქტომბერი, 1936, მოსკოვი — გ. 30 იანვარი, 2022, იქვე) — რუსი მსახიობი. რსფსრ სახალხო არტისტი (1977).
ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა სრულიად რუსეთის კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტი (ბ. ვ. ბიბიკოვის სახელოსნო). 1960–1992 წლებში მოღვაწეობდა კინომსახიობის სახელმწიფო თეატრში (მოსკოვი). კინოში იყო 1958 წლიდან.
2022 წლის 10 იანვარს პნევმონიის დიაგნოზით მოათავსეს საავადმყოფოში, თუმცა COVID-19-ის ტესტები უარყოფითი აღმოჩნდა. 22 იანვარს ცნობილი გახდა, რომ ლეონიდ კურავლევი საავადმყოფოდან ჰოსპისში გადაიყვანეს. გარდაიცვალა 30 იანვარს, 85 წლის ასაკში.
შემოქმედება
220პქ|მინი|მარცხნივ|ლეონიდ კურავლიოვი ფილმში „ივანე ვასილის ძე იცვლის პროფესიას“ პირველი წარმატება მოუტანა ვასილი შუქშინის ფილმებში შესრულებულმა როლებმა: პაშკა კოლოკოლნიკოვი („ცხოვრობს ასეთი ყმაწვილი“, «Живёт такой парень»), სტეპან ვოევოდინი („თქვენ ვაჟი და ძმა“ «Ваш сын и брат»). კურავლიოვის მიერ შექმნილი ხასიათები ადვილად საცნობი და არაერთმნიშვნელობიანია, როლის ნახატი გამოირჩევა დახვეწილი დამუშავებით. მსახიობს ახასიათებდა რბილი, ელფერებით მდიდარი შესრულების მანერა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 30 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:რუსი მსახიობები კატეგორია:საბჭოთა მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის მამაკაცი მსახიობები
კახა თორელი (XIII საუკუნე)
კახა გამრეკელის ძე თორელი — XIII საუკუნის 50-60-იანი წლების მოღვაწე ქართველი დიდგვაროვანი ფეოდალი, ახალქალაქის ერისთავთერისთავი, მეჭურჭლეთუხუცესი. მისი საგვარეულო მამულო იყო თორის მხარე და თეძმის ხეობა, მამული თავის საერისთავო ქვეყანაში — ჯავახეთშიც ჰქონდა.
XIII საუკუნის 50-იან წლებში თორელი სხვა ქართველ მეომრებთან ერთად, მონაწილეობდა ბაღდადზე მონღოლთა ლაშქრობაში. ბაღდადის აღების შემდეგ (1258) დავით VII ულუმ ის დიპლომატიური მისიით ირანში ჰულაგუ-ყაენთან გაგზავნა. ამ ელჩობის დროს თორელმა ორთაღებისაგან (სავაჭრო-საჯრედიტო ორგანიზაცია) სესხად აიღო ფული და ირანში იაფად შეიძინა „ბაღდადური ალაფი“, შემდეგ მოგებით გაყიდა და იყიდა სოფ. ხოვლე, რომელიც შესწირა თავის საპატრონო მონსტერს რკონში. ამ ფაქტის შესახებ თორელისა და მისი მეუღლის ხათუთას „დაწერილი“ წარმოადგენს ძველი ქართული საბუთების ბრწყინვალე ნიმუშს, როგორც თავისი დიპლომატიური ფორმით, ისე შინაარსით. იგი ერთ-ერთი ძირითადი წყაროა საქართველოში მონღოლთა მფლობელობის ეპოქის შესასწავლად.
1260 წელს თორელმა მხარი არ დაუჭირა დავით ულუს აჯანყებას მონღოლების წინააღმდეგ. მონაწილეობა მიიღო მონღოლთა ლაშქრობაში. როგორც ჩანს, ამის გამო ჩამოურთმევია დავით ულუს მისთვის მეჭურჭლეთუხუცესობა და სარგის ჯაყელისთვის გადაუცია. ალბათ თორელებისა და ჯაყელების მეტოქეობის შედეგი იყო ის, რომ თორელმა ჟამთააღმწერლის გადმოცემით, გადამწყვეტი როლი ითამაშა მონღოლთა დამსჯელი რაზმის გამარჯვებაში აჯანყებული ულუ დავითისა და სარგის ჯაყელის ლაშქარზე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი დიდი ფეოდალები
ბენუა მალონი
ბენუა მალონი (დ. 23 ივნისი, 1841, პრესიე — გ. 13 სექტემბერი, 1893, ანიერი) ― ფრანგი პოლიტიკოსი, სოციალისტი. 1865 წელს შევიდა I ინტერნაციონალში. 1871 წელს იყო პარიზის კომუნის წევრი. კომუნის დამარცხების შემდეგ თავი შეაფარა შვეიცარიას. იქ მხარს უჭერდა ბაკუნინის მომხრეებს კარლ მარქსის წინააღმდეგ. ემიგრაციიდან დაბრუნების შემდეგ იყო მუშათა პარტიის მემარჯვენე ფრთის ლიდერი. პ. ბრუსთან ერთად ებრძოდა ამ პარტიის მარქსისტულ ბირთვს და ხელი შეუწყო პარტიის გათიშვას. 1882 წლიდან ხელმძღვანელობდა პოსიბილისტებს. 1885 წელს დააარსა ჟურნალი „რევიუ სოსიალისტი“, 1889 წელს იყო გაზეთ „ეგალიტეს“ რედაქტორი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1841 კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები კატეგორია:ფრანგი სოციალისტები
Raphitoma intermedia
Raphitoma intermedia — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ოთხი ფერის პრობლემა
right|thumb|ოთხ ფერით შეღებილი რუკის მაგალითი ოთხი ფერის პრობლემა – ამ სახელწოდებით ცნობილია შემდეგი ამოცანა:
უფრო მათემატიკური სახით იგივე ამოცანა შეიძლება ჩამოვაყალიბოთ შემდეგნაირად:
ოთხი ფერის ამოცანა პირველად დასვა ფ. გოსრიმ 1852 წელს. მასზე დადებითი პასუხი გასცეს ამერიკელმა მათემატიკოსებმა კ. აპელმა და ვ. ჰაკენმა 1976 წელს.
ოთხი ფერის პრობლემა პოპულარული მათემატიკური ლიტერატურის ერთ-ერთი საყვარელი თემაა. ყველაზე ხშირად მას სვამენ ზემოთ მოყვანილი სახით, პოლიტიკური რუკის შეღებვის შესახებ. თუმცა, რა თქმა უნდა, პრაქტიკული კარტოგრაფიის თვალსაზრისით ამოცანას დიდი მნიშვნელობა არ აქვს.
კატეგორია:მათემატიკური თეორემები
Lasioglossum duponti
Lasioglossum duponti — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1903 წელს.
სქოლიო
duponti
It's Probably Me
„It's Probably Me“ — ინგლისელი მომღერალ და მუსიკოს სტინგის სიმღერა და სინგლი, რომელიც გამოიცა 1992 წელს. იგი ჩაწერილია მაიკლ კემენისა და ერიკ კლეპტონის მონაწილეობით. საქსოფონზე უკრავს დევიდ სენბორნი. სიმღერა ჟღერს ფილმში „სასიკვდილო იარაღი 3“ და შეტანილია მის საუნდტრეკში, თუმცა სხვადასხვა ვერსიები გამოიცემოდა სტინგის კომპილაციებზეც. კიდევ ერთი ვერსია წარმოდგენილია სტინგის ალბომზე Ten Summoner's Tales.
სქოლიო
კატეგორია:სტინგის სიმღერები კატეგორია:1992 წლის სინგლები კატეგორია:1992 წლის სიმღერები
ტრიტიკალე
ტრიტიკალე (Tritikale) — ხორბლისა და ჭვავის შეჯვარებით მიღებული ახალი მარცვლეული კულტურა. ტრიტიკალე აერთიანებს ორივე მცენარის დადებით ნიშან-თვისებებს, კერძოდ, ადვილად ეგუება არახელსაყრელ ნიადაგურ-კლიმატურ პირობებს, მისი ფორმები გამოირჩევა ზამთარგამძლეობით, უხვმოსავლიანობით. დაავადებებისადმი კომპლექსური იმუნიტეტით და სხვა.
ამჟამად ცნობილია ტრიტიკალეს სამარცვლე და საკვები მიმართულების ჯიშები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მარცვლოვანნი
ბურმა
ბურმა — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 148 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დეგეულა
დეგეულა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ატენის ადმინისტრაციული ერთეული). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტანის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 680 მეტრზე, გორიდან 11 კილომეტრის დაშორებით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 125 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კარნეგის ფონდი საერთაშორისო მშვიდობისათვის
მინი|300პქ|კარნეგის ფონდის ოფისი კარნეგის ფონდი საერთაშორისო მშვიდობისათვის, კარნეგის ფონდი — საგარეო პოლიტიკის შემსწავლელი ანალიტიკური ინსტიტუტი, რომელსაც აქვს თავისი ფილიალები ვაშინგტონში, მოსკოვში, ბეირუთში, პეკინში, ბრიუსელში და ნიუ-დელიში. ორგანიზაცია თავის თავს აღწერს, როგორც ერთა შორის თანამშრომლობის გაღრმავებისა და ამერიკის შეერთებული შტატების აქტიური საერთაშორისო ჩართულობის განვითარების მსურველს. ენდრიუ კარნეგმა ეს ორგანიზაცია 1910 წელს დააარსა და მისი საქმიანობა ოფიციალურად არ არის დაკავშირებული ამერიკის არცერთ პოლიტიკურ პარტიასთან.
პენსილვანიის უნივერსიტეტის 2015 წლის „Go To Think Tank“-ის მოხსენებაში, კარნეგი მსოფლიოში მესამე ყველაზე გავლენიანი პოლიტიკური ინსტიტუტია, ბრუკინგსის ინსტიტუტის და Chatham House-ის შემდეგ. 2018 წელს კარნეგის ფონდი დასახელდა საუკეთესო დამოუკიდებელ ანალიტიკურ ცენტრად. ორგანიზაციის მთავარი შტაბ-ბინა მდებარეობს მასაჩუსეტსის გამზირზე, საელჩოების ტერიტორიაზე, რომელიც 1989 დასრულდა არქიტექტურული ფირმის, „სმიტი, ჰინჩმენი და გრილსის“ პროექტის მიხედვით.
კარნეგის სამეურვეო საბჭოს თავმჯდომარე არის შეერთებული შტატების ვაჭრობის ყოფილი მდივანი პენი პრიცკერი, ორგანიზაციის პრეზიდენტი არის ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივნის ყოფილი მოადგილე უილიამ ბერნსი.
ჩამოყალიბება
ენდრიუ კარგენი, ისევე როგორც მისი დროის სხვა წამყვანი ინტერნაციონალისტები, თვლიდა, რომ ომი შეიძლება აღმოიფხვრას ძლიერი საერთაშორისო კანონებით და ორგანიზაციებით. „მე ეს საქმე უფრო მიზიდავს, ვიდრე სხვა ნებისმიერი საქმიანობა“ — წერდა იგი 1907 წელს. ყველაზე დიდი ვალდებულება ამ სფეროში კარნეგისთვის იყო კარნეგის ფონდის შექნმა. 1910 წლის 25 ნოემბერს, თავის 75-ე დაბადების დღეზე, ენდრიუ კარნეგიმ გამოაცხადა ფონდის დაფუძნება. პირველი იპოთეკური ობლიგაციების ფასი იყო 10 მილიონი ამერიკული დოლარი, რომლის მიხედვით საპროცენტო განაკვეთი 5 %-ს შეადგენდა. შემოსავალი, რომელიც ამ ობლიგაციის შედეგად მიიღებდნენ, გამოიყენებოდა ახალი ანალიტიკური ცენტრის დაფინანსებისთვის, რომელიც მსოფლიო მშვიდობის პოლიტიკას აწარმოებდა.
1910 წლის 14 დეკემბერს კარნეგიმ სამეურვეო საბჭოს წევრებს დაავალა, რომ გამოეყენებინათ ფონდი საერთაშორისო ომების დაჩქარებული ლიკვიდაციისთვის, რადგან მას მიაჩნდა „ომი ყველაზე ბინძურ ლაქად ჩვენი ცივილიზაციის“. კარნეგიმ თავის რწმუნებულებს ფართო უფლებამოსილება მისცა იმ ზომებისა და პოლიტიკის განსახორციელებლად, რომელიც ფონდის საქმიანობისთვის იქნებოდა საჭირო.
კარნეგიმ ფონდის პირველ პრეზიდენტად აირჩია დიდი ხნის მრჩეველი ელიუ რუთი, ნიუ-იორკის სენატორი და ამერიკის შეერთებული შტატების ომის და სახელმწიფო ექს-მდივანი. რუთი იყო 1912 წლის ნობელის მშვიდობის პრემიის ლაურეატი და ფონდის პრეზიდენტი 1925 წლამდე. სამეურვეო საბჭოში შედიოდნენ ჰარვარდის უნივერსიტეტის პრეზიდენტი უილიამ ელიოტი, ფილანტროპი რობერტ ბრუკინგსი, ამერიკის ყოფილი ელჩი დიდ ბრიტანეთში ჯოზეფ ჰოდჯეს ჩოუტი, ყოფილი სახელმწიფო მდივანი ჯონ ფოსტერი და კარნეგის ფონდის სწავლების განვითარების პრეზიდენტი ჰენრი სმიტ პრიტჩეტი.
1910-1960
ენდრიუ კარგენიმ ჩამოაყალიბა კარგენის ბიბლიოთეკა. ბიბლიოთეკა, როგორც წესი, ფინანსდებოდა არა კონკრეტულად კარნეგის ფონდის მიერ, არამედ მისი სხვა ფონდებიდან. ეს ფონდები ძირითადად მუშაობდნენ ინგლისურენოვან სამყაროში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ფონდმა ააშენა ბიბლიოთეკები ბელგიაში, საფრანგეთში და სერბეთის იმ ქალაქებში, რომელიც სერიოზულად დაზიანდა ომის დროს. ამის გარდა, კარნეგის ფონდმა 1918 წელს დაიწყო მხარდაჭერა სპეციალური ბიბლიოთეკების. პროგრამის სახელი იყო „International Mind Alcove“, რომლის მიზანი იყო ადამიანების გლობალური პერსპექტივების შეცვლა და „საერთაშორისო გონების“ ფორმირება ამერიკაში და სხვა ქვეყნებში. პროგრამის ძირითადი იდეა მდგომარეობდა იმაში, რომ ინტერნაციონალიზმი ჩაანაცვლებდა ნაციონალიზმს და ადამიანები უფრო მიდრეკილნი იქნებიან მშვიდობაზე, როდესაც უკეთესად გაიგებენ  სხვადასხვა კულტურებს. ეს პროგრამა შეიქმნა 1918 წელს და 1924 წლისთვის საგრძნობლად გაიზარდა.
1923 წლის 14 ივლისს ჰააგის მშვიდობის სასახლეში ოფიციალურად გაისხნა ჰააგის საერთაშორისო სამართლის აკადემია, კარნეგის ფონდის ინიციატივით. მშვიდობის სასახლე აშენდა 1913 წელს კარნეგის ნიდერლანდური ფონდის დახმარებით,რომ ყოფილიყო მუდმივი საარბიტრაჟო სასამართლო და საერთაშორისო სამართლის ბიბლიოთეკა. 1925 წელს ნიკოლას მიურეი ბატლერმა ჩაანაცვლა ელიუ რუთი ფონდის პრეზიდენტის თანამდებობაზე. გაწეული სამუშაოსთვის, მათ შორის კელოგ-ბრიანის პაქტში მონაწილეობისთვის, 1931 წელს ბატლერს ნობელის მშვიდობის პრემია გადაეცა.
1945 წლის დეკემბერში ბატლერმა დატოვა პრეზიდენტის და თავმჯდომარის პოსტი და წარმოადგენდა ბოლო პირს, რომელიც კარნეგი 1910 წელს სამეურვეო საბჭოში თავის რწმუნებულად აირჩია. ჯონ ფოსტერ დალესი აირჩიეს ფონდის ხელმძღვანელად და ის თანამდებობაზე იყო, სანამ 1952 წელს დუაიტ ეიზენჰაუერს აირჩევდნენ ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტად და დალესი გახდებოდა სახელმწიფო მდივანი.
1946 წელს ალგერ ჰისმა შეცვალა ბატლერი ფონდის პრეზიდენტის თანამდებობაზე, მაგრამ 1949 წელს დატოვა თანამდებობა მას შემდეგ, რაც უაითტაკერ ჩემბერსმა იგი კომუნისტად და ჯაშუშად შერაცხა.
1950 წელს კარნეგის ფონდის სამეურვეო საბჭომ ხელმძღვანელად დანიშნა ჯოზეფ ჯონსონი, ისტორიკოსი და სახელმწიფო დეპარტამენტის ყოფილი წარმომადგენელი. 1950-იანი წლების დასაწყისში ამერიკის კონგრესმა დაიწყო კარნეგის ფონდის გამოძიება, რომლის მიზეზი იყო მათი საეჭვო საქმიანობა იმ პერიოდის ანტიკომუნისტური განწყობების ფონზე. მთავარი ობიექტი იყო პროექტი „Alcove“ და წიგნები, რომელიც ამ პროგრამის ფარგლებში ვრცელდებოდა. წიგნები შეისწავლა პოლიტიკის მეცნიერების პროფესორმა, რომელმაც გამოიტანა დასკვნა, რომ ეს წიგნები არ ეწევა ეროვნული იდეების პროპაგანდას. იმ დროს ეს უკვე არაფრის მომცემი იყო, ვინაიდან პროგრამა შეაჩერეს, თუმცა შედეგებმა აჩვენა, რომ მათი საქმიანობა და ინტერნაციონალიზმის იდეა ხელს უწყობს ამერიკული ნაციონალიზმის დეგრადაციას. 1958 წელს კარგენის ფონდმა დაასრულა პროგრამის დაფინანსება.
1960-1990
1963 წელს კარნეგის ფონდმა აღადგინა თავისი საერთაშორისო სამართლის პროგრამა, რომ შეესწავლა იმ დროს არსებული საერთაშორისო საკითხები და პრობლემები: საერთაშორისო ორგანიზაციების მნიშვნელობის და გავლენის ზრდა; ტექნოლოგიური რევოლუცია, რომელიც ხელს უწყობდა ახალი სამხედრო იარაღის წარმოებას; კომუნიზმის გავრცელება; ახალი დამოუკიდებელი სახელმწიფოების აღმოცენება და ახალი ეკონომიკური საქმიანობის გამოწვევები, მათ შორის გლობალური კორპორაციები და ასოციაციები. ამ პროგრამის შედეგად შეიქმნა ნიუ-იორკში გაეროს კვლევითი ჯგუფი და საერთაშორისო ორგანიზაციების კვლევითი ჯგუფის ევროპული ცენტრი ჟენევაში. 1970 წელს თომას ჰიუზი გახდა კარნეგის ფონდის მეექვსე პრეზიდენტი. ჰიუზმა ფონდის სათავო ოფისი ნიუ-იორკიდან, ისევ ვაშინგტონში გადაიტანა და დახურა ფონდის ევროპული ცენტრი ჟენევაში.
1978 წლის გაზაფხულზე ფონდმა დაიწყო საკუთარი ჟურნალის გამოშვება „Foreign Policy“. ფონდი ამ ჟურნალს 30 წლის განმავლობაში უშვებდა, სადაც აქვეყნებდა ინფორმაციას გლობალიზაციის და საერთაშორისო პოლიტიკის შესახებ. 2008 წელს ჟურნალი იყიდა „The Washington Post“-მა.
1981 წელს ფონდის თანამშრომელი ფრედ ბერგსტენი გახდა საერთაშიროსი ეკონომიკის ინსტიტუტის ერთ-ერთი დამაარსებელი, რომელიც დღეს ცნობილია, როგორც პეტერსონის საერთაშორისო ეკონომიკის ინსტიტუტი.
1989 წელს ფონდის ორმა ყოფილმა თანამშრომელმა, ბარი ბლეხმანმა და მაიკლ კრეპონმა დაარსეს ჰენრი სტიმსონის ცენტრი.
1990-2000
2000 წელს ჯესიკა მეთიუზმა გამოაცხადა მიგრაციის პოლიტიკის ინსტიტუტის შექმნა. მისი ხელმძღვანელი იყო დემეტრიოს პაპადემეტრიოუ და ეს ინსტიტუტი იყო პირველი დამოუკიდებელი ანალიტიკური ცენტრი, რომელიც ეხებოდა საერთაშორისო მიგრაციას.
კარნეგის ფონდის სათავო ოფისი ვაშინგტონში
უილიამ ბერნსი არის კარნეგის ფონდის ამჟამინდელი პრეზიდენტი.
კარნეგის მოსკოვის ცენტრი
1994 წელს ფონდმა დააარსა თავისი ცენტრი მოსკოვში. ფონდის მიზანს წარმოადგენდა ანალიტიკური ცენტრის შექმნა, სადაც აქტენტი გაკეთდებოდა საერთაშორისო უსაფრთხოების, სტაბილურობისა და განვითარების საკითხებზე. ცენტრის საქმიანობა ხელს უწყობს დამოუკიდებელ სოციალურ მეცნიერებათა კვლევის კონცეფციებს და მისი შედეგების გავრცელებას რუსეთსა და ევრაზიაში; ისინი უზრუნველყოფენ თავისუფალ და ღია ფორუმებს ეროვნული, რეგიონალური და გლობალური საკითხების განხილვისთვის; რუსეთსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებს შორის თანამშრომლობის გაღრმავებას და განმტკიცებას, მათი ინტერესების, მიზნების და პოლიტიკის მიხედვით.
2006 წლიდან 2008 წლის დეკემბრამდე, ცენტრს ხელმძღვანელობდა ყოფილი ამერიკის სახელმწიფო მდივნის თანაშემწე შეიარაღების კონტროლის, გადამოწმების და შესაბამისობის საკითხებში, როუზ გოტემოელერი. 2008 წლიდან მოყოლებული ცენტრის დირექტორია დიმიტრი ტრენინი, რომელიც პირველი რუსი დირექტორია.
კარნეგის ფონდი ევროპაში
2007 წელს დაარსებული კარნეგი-ევროპა არის კარნეგის ფონდის ევროპული ცენტრი. ბრიუსელში გახსნილი ცენტრით ფონდი აერთიანებს თავისი კვლევითი პლატფორმის ახალ მიმართულებებს სხვადასხვა კონტინენტებზე და უნიკალურ გლობალურ ხედვას უზრუნველყოფს ევროპული პოლიტიკური საზოგადოებისთვის. პუბლიკაციების, სტატიების, სემინარების და კერძო კონსულტაციების მეშვეობით ცენტრი ცდილობს ახალი ხედვები წარმოადგინოს, რომელიც ეხება საერთაშორისო საკითხებს და მსოფლიოში ევროპის როლი განსაზღვრას.
კარნეგის შუა აღმოსავლეთის ცენტრი
ცენტრი დაარსდა 2006 წლის ნოემბერში, ლიბანის დედაქალაქ ბეირუთში. ცენტრის მიზანია, რომ უკეთესი ინფორმირებულობა იყოს არაბულ ახლო აღმოსავლეთში. ეს მოიცავს პოლიტიკურ ცვლილებებს, ეკონომიკური საკითხების სიღრმისეულ სწავლებას და უსაფრთხოების საკითხებს. 2016 წლიდან დღემდე ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორია მაჰა იაჰია.
კარნეგი ინდოეთში
ამ ეტაპზე ცენტს ხელმძღვანელობს რუდრა ჩოდჰური.
კარნეგი-ცინგუას ცენტრი
გლობალური პოლიტიკის ეს ცენტრი 2010 წელს დაარსდა პეკინში, ცინგუას უნივერსიტეტში. ცენტრი ყურადღებას ამახვილებს ჩინეთის საგარეო ურთიერთობებზე; საერთაშორისო ეკონომიკაზე და ვაჭრობაზე; კლიმატის ცვლილებაზე და ენერგიაზე, იარაღის კონტროლზე და გავრცელების პრევენციაზე და სხვა გლობალურ თუ რეგიონალურ საკითხებზე, როგორიცაა ჩრდილოეთი კორეა, ირანი, ავღანეთი და პაკისტანი.
ცენტრის დირექტორია პოლ ჰენლი.
კარნეგის ფონდი და საქართველო
2013 წლის თებერვალში კარნეგის ფონდში, საქართველოში სამართლის სფეროში მიმდინარე რეფორმებს დისკუსია მიეძღვნა, სადაც თეა წულუკიანი მოხსენებით წარსდგა. შეხვედრა საქართველოს იუსტიციის მინისტრსა და მოწვეულ ექსპერტებს შორის, ფონდის რუსეთისა და ევრაზიის პროგრამების ხელმძღვანელმა თომას დე ვაალმა გახსნა. თეა წულუკიანმა გამოსვლაში იმ მიმართულებებზე ისაუბრა, რაზეც თავის გუნდთან ერთად იუსტიციის სამინისტროში მუშაობს. მინისტრმა დამსწრე საზოგადოებას უამბო რეფორმებზე სასამართლო სისტემის, შრომის კანონმდებლობის და სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის კუთხით.
2014 წლის სექტემბერში ვაშინგტონში მდებარე კარნეგის მშვიდობის ფონდმა პროფესორ დავით ლორთქიფანიძეს უმასპინძლა. შეხვედრის ორგანიზატორები იყვნენ საქართველოს ასოციაცია ამერიკის შეერთებულ შტატებში, კარნეგის მშვიდობის ფონდი და ჯონს ჰოპკინსის უნივერსიტეტის ცენტრალური აზიის და კავკასიის ინსტიტუტი. ვაშინგტონში გამართული შეხვედრის თემა იყო „საქართველოს ევროპული მისწრაფებები - მომავლის შენება რეზონანსული წარსულით“. დავით ლორთქიფანიძემ დამსწრეებს საქართველოს საინტერესო არქეოლოგიური მონაპოვრები გააცნო, მათ შორის დმანისში აღმოჩენილი 1,8 მილიონი წლით დათარიღებული თავის ქალა.
2015 წლის შემოდგომაზე საქართველოს მეოთხე პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ვაშინგტონში პირისპირ შეხვედრა კარნეგის ფონდის პრეზიდენტთან უილიამ ბერნსთან გამართა. შეხვედრის დასრულების შემდეგ, მრგვალი მაგიდის ფორმატში, დისკუსია გაიმართა. ქვეყნის პრეზიდენტმა ყურადღება საერთაშიროსი უსაფრთხოების საკითხებზე გაამახვილა. ხაზგასმით აღინიშნა საქართველოსა და აშშ-ს შორის სტრატეგიული პარტნიორობის გაღრმავებისა და ურთიერთობის ახალ საფეხურზე აყვანა. საუბარი ასევე შეეხო მსოფლიო ტერორიზმის წინაამღდეგ ბრძოლაში და ნატო-ს სამშვიდობო მისიებში საქართველოს მონაწილეობაზე.
2018 წლის თებერვალში საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ ირაკლი კობახიძემ, ამერიკის შეერთებულ შტატებში ვიზიტის დასასრულს, კარნეგის ფონდის მრგვალი მაგიდის მუშაობაში მიიღო მონაწილეობა.
შვედეთის დასახლებული პუნქტები
მინი|რუკაზე ნაჩვენებია ყველა დასახლებული პუნქტი რომლის მაცხოვრებელთა რაოდენობაც აღემატება 20 000-ს დასახლებული პუნქტი — შვედური ტერმინის „tätort“ ყველაზე მიახლოებული თარგმანი. 2005 წლის მონაცემებით შვედეთში არის 1940 დასახლება. ტრადიციულად „tätort“-ი უნდა შედგებოდეს მინიმუმ 200 მაცხოვრებლისგან და ის შეიძლება იყოს ქალაქი ან დიდი სოფელი, ხოლო დიდი ქალაქები და ურბანული არეები მოიხსენიება ტერმინით „Stad“. „Stad“-ი უნდა შეიცავდეს მინიმუმ 10 000 მაცხოვრებელს, თუმცა 1972 წლიდან ტერმინი Stad ოფიციალურად აღარ გამოიყენება.
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისისთვის ურბანიზაციამ და ინდუსტრიალიზააციამ შექმნეს ბევრი ახალი დასახლება, რომლებსაც ფორმალურად ქალაქის წოდება არ ჰქონდათ. იქმნებოდა ახალი გარეუბნები, რომლებიც დე ფაქტო ქალაქის შემადგენლობაში შედიოდნენ, ხოლო დე იურე სოფლები იყვნენ. ეს სტატისტიკისთვის გარკვეულ პრობლემებს ქმნიდა. 1930 წლის აღწერისთვის შემოიღეს ტერმინი „tätort“, რომელიც ითარგმნება როგორც დასახლებული პუნქტი. 1950 წლიდან მოხდა ქალაქების და სოფლების საზღვრების გამიჯვნა.
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის დემოგრაფია
ქართლის აჯანყება
ქართლის აჯანყება 1742-1745 — ქართლის მოსახლეობის ბრძოლა სპარსეთის ბატონობის წინააღმდეგ. გამოიწვია მძიმე გადასახადმა (დაახლოებით ახლანდელი 6 ათასი ტ პური), რომელიც ნადირ-შაჰმა ქართლის მოსახლეობას დააკისრა (მანამდე შაჰმა ქართლს დაახლოებით 9 ათასი ტ პური წაართვა, ნაცვლად შეწერილი დაახლოებით 1800 ტ). მოსახლეობას აუტანელ ტვირთად აწვა ყიზილბაშური ხარკი („მალუჯათი“), ჯარის სავალდებულო შენახვა („ნუქერი“), სპარსეთის ჯარისათვის „სურსათის“ გადასახადი და ა. შ. აჯანყება დამთავრდა. მიუხედავად აჯანყების დამარცხებისა, ნადირ-შაჰი იძულებული გახდა ქართლში ქრისტიანი მეფე დაენიშნა და ქართლის სამეფოსთვის გარკვეული შეღავათი მიეცა.
ისტორია
აჯანყებას სათავეში ჩაუდგა გივი ანდუყაფარის ძე ამილახვარი, რომელიც ნადირ-შაჰის მიერ ქართლის სამეფოს გამგებლად იყო დანიშნული. აჯანყებულები ქსნისა და არაგვის ხეობებში გამაგრდნენ. კახეთის მეფემ თეიმურაზ II-მ მათ მხარი არ დაუჭირა. თბილისის ხანმა საპაასუხოდ დააპატიმრა თბილისში მყოფი ქართველი დიდებულები. ნადირ-შაჰი დიდ ლაშქრობას აწრობდა დაღესტანში და ძალიან სჭირდებოდა ტრანსპორტი, ამიტომ მან თბილისის ხანს გაათავისუფლებინა დიდებულები და ამბოხებულებს შერიგება და პატიება შესთავაზა, მაგრამ უშედეგოდ. მაშინ თბილისის ხანი შეიჭრა შიდა ქართლში, დაწვა მოსავალი, დაარბია მოსახლეობა და რამდენიმე მნიშნელოვანი ციხე დაიკავა.
ამილახვარი გადავიდა ბორჯომის ხეობაში და კავშირი დაამყარა ახალციხის ფაშასთან. ფაშა აჯანყებულებს აწოდებდა ტყვია-წამალსა და თოფ-ზარბაზანს სურამის ციხის გასამაგრებლად, ასევე ახმარდა ოსმალთა რაზმებსაც. ამილახვარმა ქართლში მიიწვია ბაქარი, რომელიც იმჟამად ასტრახანში იმყოფებოდა და გზებს ეძებდა სამეფო ტახტის დასაკავებლად. მალე ქართველ თავადთა შორის მტრობამ იჩინა თავი. ამილახვარმა სამაჩაბლო დაარბია, შიდა ქართლის თავადებმა - ქვემო ქართლი. შინაომები გაჩაღდა ცალკეულ საგვარეულოებს შიგნითაც. აჯანყება თანდათან შინაფეოდალურ ომად იქცა. აჯანყებაში აშკარად ჩაერთო ოსმალეთის იმპერიაც, რომელმაც ახალციხის ფაშა იუსუფ III გაგზავნა აჯანყებულების დასახმარებლად დიდი რაზმითა და ფულით. აჯანყებული ქართლის თავადების წინააღმდეგ აქტიურად გამოვიდა თეიმურაზ II. მან აიღო არაგვისა და ქსნის ხეობები, ხოლო ერეკლე ბატონიშვილმა აჩაბეთთან ბრძოლაში ბრძოლაში დაამარცხა ამილახვარი. ამილახვრისა და ახალციხის ფაშის ჯარებმა გორსა და რუიისს შორის დაამარცხეს თეიმურაზი და თბილისის ხანი, მაგრამ გორის ციხის აღება ვერ შეძლეს. იუსუფის მიერ დაღესტანში დიდძალი ფულით გაგზავნილ ლეკთა ბელად მალაჩის საგურამოსთან დახვდა ერეკლე და დაამარცხა. იუსუფ III-მ მოხსნა საკუთარი ჯარი და აწყურში დაბრუნდა, ამილახვარი კი სურამის ციხეში გამაგრდა. 1744 წლის ივნისში შაჰმა თეიმურაზ II-ს ქართლის მეფობა უბოძა. ქართლში თეიმურაზის მომხრეები მომრავლდნენ.
თეიმურაზმა ვერ შეძლო ციხეზე პირდაპირი იერიშის მიტანა და ალყა შემოარტყა მას. 1745 წლის დასაწყისში ამილახვარი სურამის ციხეში იყო გამომწყვდეული. ალყის დროს ნადირ-შაჰმა ერთხელ კიდევ სცადა ამილახვარის შერიგება, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია. ამილახვარს ამ დროს განუდგა ქართლის მთავარეპისკოპოსი კირილე II, რომელიც მანამდე მასთან ერთად იმყოფებოდა სურამის ციხეში. ციხე საარტილერიო ცეცხლის გამო ძლიერ დაზიანდა და ალყას ვეღარ უძლებდა. 5 თვის ალყის შემდეგ ციხე დაეცა. ამილახვარი მოლაპარაკებაზე წავიდა თეიმურაზის მეუღლესთან, თამარ დედოფალთან და თეიმურაზ II-მ შაჰის მოთხოვნით ამილახვარი ირანში გაგზავნა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს აჯანყებები კატეგორია:ქართლის სამეფო
ტაჯიხონ შოდიევა
ტაჯიხონ ტოშმატოვნა შოდიევა ( Тожихон Тошматовна Шодиева, Таджихан Ташматовна Шадиева, დ. 1905 - გ. იანვარი, 1981) — საბჭოთა-უზბეკი კომუნისტი აქტივისტი ჰუჯუმში. ბავშვთა ქორწინების მსხვერპლი და ფერღანის ერთ-ერთი პირველი, ასევე ყველაზე ახალგაზრდა ქალი, რომელმაც საჯაროდ მოიხსნა მისი ფარანჯა. მან მოიპოვა ადგილობრივი პოპულარობა, როგორც ქალთა განთავისუფლების ლიდერმა. გახდა კომუნისტური პარტიის აქტიური წევრი და Yangi Yo-ს რედაქტორი, ქალთა ჟურნალი. თუმცა, 1938 წლის მარტში დააპატიმრეს დიდი წმენდის დროს და შემდგომ პატიმრობაში იმყოფებოდა მაგადანის შრომით ბანაკში. საბოლოოდ იგი გაათავისუფლეს და მისი სახელის რეაბილიტაცია მოახდინეს სტალინის გარდაცვალების შემდეგ, რის შედეგადაც ტაჯიხონს ჯილდოები დაუბრუნეს და მისი წევრობა პარტიაში აღდგა. მოგვიანებით ხელმძღვანელობდა კოლექტიური მეურნეობის განვითარებას, რომლის თავმჯდომარეც გახდა და გარდაცვალების შემდეგ კოლმეურნეობას მისი სახელი მიენიჭა.
ადრეული წლები
შოდიევა დაიბადა 1905 წელს მაღაროელის ოჯახში სოფელ იანგიჩეკში, რომელიც მდებარეობს ახლანდელ მარგილონში. როდესაც ის მხოლოდ თერთმეტი წლის იყო, მამამ ტაშმატ მირზაბაევმა, მაღაროელმა, 200 მანეთად მიჰყიდა მდიდარ შამანს კოკანდიდან, რომელსაც კიდევ ცხრა სხვა ცოლი ჰყავდა. ქორწინების დროს მასზე ძალადობდნენ ის და მისი მრავალი სხვა ცოლი. რამდენიმე წლის განმავლობაში ძალადობის გადატანის შემდეგ, იგი 1920 წელს გაათავისუფლა ფერგანის რეგიონალური პარტიის კომიტეტის ქალთა განყოფილების ხელმძღვანელმა, რომელიც დაეხმარა მას ქორწინების დატოვებაში და სკოლაში სწავლაში.
პოლიტიკური კარიერა
როგორც პარტიული სკოლის სტუდენტი, იგი შეუერთდა კომკავშირს და 1921 წელს პარტიული სკოლის დამთავრების შემდეგ გაგზავნეს ხორეზმში ახლად ჩამოყალიბებული ხორეზმის სახალხო საბჭოთა რესპუბლიკის ქალთა განყოფილებაში დასახმარებლად. 1924 წელს კოკანდის საქალაქო კომიტეტის ქალთა განყოფილებაში ტრენინგის დასრულების შემდეგ იქ ინსტრუქტორი გახდა. იმ წელს, როდესაც მიწვეული იყო მოსკოვის კომკავშირის კონგრესზე სიტყვით გამოსვლისას, მოსკოვის დიდ თეატრში, მან გაბედულად მოიხსნა საჯაროდ პირბადე პირველად, ამგვარად დადგა პოდიუმზე და მიმართა ხალხს. ზოგიერთი ცნობით, მან კვლავ დაიწყო პირბადის ტარება კოკანდში დაბრუნების შემდეგ, მაგრამ შეწყვიტა მისი ტარება 1924-1926 წლებში. დაახლოებით იმ დროს იგი ოფიციალურად გაშორდა მოძალადე ქმარსაც და საბოლოოდ პარტიის სხვა წევრზე დაქორწინდა. მას შემდეგ, მრავალი სასიკვდილო მუქარის მიუხედავად, იგი დაჟინებით აგრძელებდა ბრძოლას ქალთა ემანსიპაციისთვის ცენტრალურ აზიაში. 1925 წლის იანვარში იგი გახდა კომუნისტური პარტიის სრულუფლებიანი წევრი. 1926 წელს ჰუჯუმის ოფიციალური დაწყების შემდეგ იგი დააწინაურეს ფერგანის რეგიონალური კომიტეტის ქალთა განყოფილების უფროსის მოადგილედ. უზბეკეთის სსრ კომუნისტური პარტიაში დარჩა 1930 წლის მარტამდე. იმ წელს მიიღო მისი პირველი სახელმწიფო ჯილდო, შრომის წითელი დროშის ორდენი და გაემგზავრა მოსკოვში აღმასრულებელთა სამწლიან კურსზე დასასწრებად. მისი დასრულების შემდეგ 1933 წელს დაინიშნა მანქანების ტრაქტორის სადგურის პოლიტიკური განყოფილების უფროსად. გარდა ამისა, 1929 წლის ნოემბერში იგი გახდა უზბეკეთის ქალთა ჟურნალის Yangi Yo'l (ახალი ქალი) რედაქტორი. 1930 წლის იანვარში გახდა უზბეკეთის სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის სამდივნოს კანდიდატი წევრი. იმავე წლის მარტში აირჩიეს პარტიის ორგანიზაციისა და ინსტრუქციების განყოფილების უფროსის მოადგილედ. 1934 წელს იყო საკავშირო კომუნისტური პარტიის მე-17 კონგრესის წევრი. იმ წელს მან მიიღო ლენინის ორდენი. 1935 წლიდან 1937 წლამდე მსახურობდა სსრკ ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის მე-7 მოწვევის შემადგენლობაში. 1937 წლის 8 მარტს აირჩიეს მოლოტოვის საოლქო პარტიული კომიტეტის პირველ მდივნად.
დაღმასვლა
1937 წელს, 1930-იანი წლების პოლიტიკური რეპრესიების მწვერვალზე, იგი და მისი მრავალი კოლეგა დააპატიმრეს. 1938 წლის 28 მარტს მას თავდაპირველად მიესაჯა ათი წლით თავისუფლების აღკვეთა, მაგრამ სასჯელი გახანგრძლივდა და შედეგად ის იყო თითქმის ორი ათწლეულის მანძილზე მაგადანში. გაათავისუფლეს 1956 წელს.
შემდგომი ცხოვრება
გათავისუფლებისა და რეაბილიტაციის შემდეგ ჯილდოები დაუბრუნეს და პარტიაშიც დააბრუნეს. საბოლოოდ იგი დაბრუნდა უზბეკეთის სსრ-ში და დააარსა ღვინის ქარხანა უსმან იუსუპოვის სახელობის ფერგანის ხეობაში, რომლის დირექტორიც 1958 წელს გახდა. გარდაიცვალა 1981 წლის იანვარში. მის მიერ დაარსებულ ღვინის ქარხანას ხელმძღვანელობამ დაარქვა ტაჯიხონის სახელი. ასევე, უზბეკეთის სსრ რამდენიმე ქუჩას მისი სახელი დაარქვეს.
სქოლიო
<references group="" responsive="1"> კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:საბჭოთა ქალი პოლიტიკოსები კატეგორია:უზბეკი ფემინისტები კატეგორია:ბავშვობის ასაკში ქორწინება კატეგორია:უზბეკი ქალი პოლიტიკოსები
ბაჰადურ შაჰ ზაფარი
220px|მინიატიურა|ბაჰადურ შაჰ II ბაჰადურ შაჰ ზაფარი (სიარჯ უდ-დინ აბუ-ლ-მუზაფარი ან ბაჰადურ შაჰი ან ბაჰადურ შაჰ II — ურდუ ابو ظفر سِراجُ الْدین محمد بُہادر شاہ ظفر — დ. 24 ოქტომბერი, 1775 წელი — გ. 7 ნოემბერი, 1862 წელი, რანგუნი) — დიდ მოგოლთა მე-19 და უკანასკნელი იმპერატორი  თემურიდების დინასტიიდან, 1837 წლის 28 სექტემბერიდან 1857 წლის 14 სექტემბრამდე, იმპერატორ აქბარ II-ისა და მისი მეუღლის, ლალბა ბეგუმის ვაჟი.
ბიოგრაფია
1837 წლის სექტემბერში, მამის — აქბარ II-ის გარდაცვალების შემდეგ ბაჰადურ შაჰი გახდა დიდ მოგოლთა  უკანასკნელი იმპერატორი. სიცოცხლის დიდ მანძილზე ის არ ფლობდა რაიმე რეალურ ძალაუფლებას. ცხოვრობდა ფულით, რომელსაც უხდიდა მას ბრიტანეთის ოსტ-ინდოეთის კომპანია. ატარებდა დროს სასახლის პოეტებისა და მუსიკოსების გარემოცვაში. წერდა ლექსებს.
მოგვიანებით, როდესაც დელიში აჯანყების დაცემის შემდეგ დაიწყო სასამართლო განხილვა, ბაჰადურ შაჰმა მისცა ჩვენება, რითაც ამტკიცებდა, რომ ის სიფაების ხელში იყო სრულიად. ის ამბობს: "ყველა დოკუმენტი, რომელსაც სიფაები თვლიდნენ აუცილებლად, იწერებოდა მათი ბრძანებით. ამის შემდეგ მოჰქონდათ ჩემთან და მაიძულებდნენ დამესვა ბეჭედი. ხშირად ისინი მაიძულებდნენ დამესვა ბეჭედი ცარიელ, შეუვსებელ კონვერტზე. ყოველ ჯერზე, როცა უფლისწულებს მირზა მოგოლს, მირზა ჰაირ სულთანს ან აბუ ბაქრს მოჰქონდათ ჩემთან პეტიციები თან ახლდნენ სიფაების მეთაურები, რომლებიც მიბრძანებდნენ, რა იყო მათთვის სასურველი უკვე დაწერილი ქაღალდის თითოეულ ფურცელზე და მაიძულებდნენ,  გადამეწერა ის ჩემი ხელით. მე ვიყავი ჯარისკაცთა ნების ქვეშ და ისინი მაიძულებდნენ გამეკეთებინა ის, რაც მათ სურდათ."
1858 წლის სექტემბერში ინგლისელებმა შტურმით აიღეს დელი. უკანასკნელი მოგოლი ფადიშაჰი ბაჰადურ შაჰი ტყვედ დანებდა. მისი ორი ვაჟი — მირზა მოგოლი და მირზა ჰაირ სულთანი, აგრეთვე, შვილიშვილი მირზა აბუ ბაქრი ინგლისელთა მიერ ღალატით იქნენ მოკლული. ინგლისელებმა მოგოლთა იმპერია გაუქმებულად გამოაცხადეს. ბაჰადურ შაჰი დააპატიმრეს, გადასცეს სასამართლოს და გაამწესეს გადასახლებაში.
1862 წლის ნოემბერში, რანგუნში გარდაიცვალა 87 წლის ბაჰადურ შაჰი.
უკანასკნელი მოგოლი იმპერატორი ისტორიაში შევიდა, აგრეთვე, როგორც უდიდესი პოეტი ურდუს ენაზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:დაბადებული 1775 კატეგორია:გარდაცვლილი 1862 კატეგორია:დიდ მოგოლთა იმპერატორები კატეგორია:თემურიდები კატეგორია:დამხობილი მონარქები კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი
Microsoft Azure
მინი
Microsoft Azure (ყოფილი Windows Azure ) —  Microsoft-ის ღრუბლოვანი სერვისების პლატფორმა, რომლის მეშვეობითაც შესაძლებელია კომპანიის "ღრუბლოვან" დატაცენტრებში აპლიკაციების განთავსება და ვირტუალურად მაშტაბირება. Windows Azure ახორციელებს Platform as service (PaaS) მოდელს, როდესაც პლატფორმა კლიენტისთვის წარმოდგენილია როგორც სერვისი. Windows Azure წარმოადგენს აპლიკაციების შემუშავებისა და შესრულების შესაძლებლობას, ასევე ის ითავსებს მონაცემთა შენახვას სერვერებზე, რომლებიც განთავსებულია გარკვეულ დატაცენტრებში. პლატფორმა როგორც სერვისი ასევე ითვალისწინებს ინფრასტრუქტურას როგორც სერვისს (Infrastructure as a Service, IaaS), რომლის შესაძლებლობებმა დიდი ცვლილებები განიცადეს 2012 წლის 7 ივნისის შემდეგ.
პლატფორმის მიმოხილვა
Windows Azure სრულიად ახდენს 2 "ღრუბლოვანი" მოდელის რეალიზებას- პლატფორმას როგორც სერვიისს (PaaS) და ინფრასტრუქტურას როგორც სერვისს (IaaS). Windows Azure-ის პლატფორმის ქმედუნარიანობას უზრუნველყოფენ Microsoft-ის 8 გლობალური დატაცენტრი. საჯარო ღრუბლის შემოთავაზებაში კლიენტი იხდის მხოლოდ რესურსების და სიმძლავრის საფასურს, რომლებიც ამოქმედებულია აპლიკაციაში (პროგრამაში). კლიენტი ასევე დამატებით იხდის აპლიკაციის გამოყენების ფაქტობრივი დროის საფასურს. აღნიშნული მოდელის ძირითადი განსხვავებებია:
პლატფორმა როგორც სერვისი
პლატფორმის როგორც სერვისის მოდელის წარმოდგენა აგებულია პლატფორმის დაქირავების შესაძლებლობაზე, რომელშიც აუცილებლად გათვალისწინებულია საოპერაციო სისტემა და დამატებითი სერვისები. პლატფორმა როგორც სერვისი ამარტივებს აპლიკაციების (პროგრამების) შემუშავებას,ტესტირებას და გავრცელებას ინფრასტრუქტურაში და პროგრამულ სივრცეში ინვესტიციების საჭიროების გარეშე. პლატფორმა როგორც სერვისი ასევე ითვალიწინებს საკუთარ თავში ინფრასტრუქტურას როგორც სერვისს.
Windows Azure-ის მუშაობის პრინციპი აგებულია ვირტუალური ძრავის გაშვებაზე ყოველი ცალკეული აპლიკაციისთვის. დეველოპერი დაადგენს საჭირო მოცულობას მონაცემების შესანახად და საჭირო გამომთვლელ ძალას (ვირტუალური ძრავების რაოდენობა),რის შემდეგაც პლატფორმა გთავაზობთ შესაბამის რესურსებს. როდესაც თავდაპირველი რესურსების მოთხოვნები იცვლება, ახალი მოთხოვნის შესაბამისად პლატფორმა აპლიკაციისთვის გამოყოფს დამატებით ან ამცირებს არასაჭირო დატაცენტრის რესურსებს.
Windows Azure-ის, როგორც PaaS მოდელის განსხვავება მდგომარეობს აპლიკაციის და ინფრასტრუქტურის დაყოფაში: დეველოპერისთვის საკმარისია დაადგინოს აპლიკაციის მუშაობისთვის საჭირო რესურსების მოცულობა, და დანარჩენ ქმედებებს, როგორებიცაა მოთხოვნილი რესურსების მოწოდება, მათი მართვა, დინამიური გადანაწილება,მონიტორინგი და მაშტაბირება- შეასრულებს Windows Azure-ის პლატფორმა ავტომატურ რეჟიმში.
Windows Azure, როგორც PaaS უზრუნველყოფს საოპერაციო სისტემის არამარტო ყველა საბაზისო ფუნქციას, არამედ დამატებითებსაც: მოთხოვნის საფუძველზე რესურსების გამოყოფა შეუზღუდავი მაშტაბირებისთვის,მონაცემთა ავტომატური სინქრონული რეპლიკაცია, სისტემის უარის დამუშავება მუდმივი ხელმისაწვდომობის მისაღწევად და მრავალი სხვა. გარდა ამისა, აპლიკაციების შესასრულებლად იქნება მოწოდებული გარემო, მონაცემების შესანახად საჭირო სერვისები და სხვა დამატებითი სერვისები. მაგალითად, საინტეგრაციო და საკომუნიკაციო სერვისები.შეთანხმება მომსახურების და სერვისი გაწევის შესახებ (SLA) ფარავს სისტემის ისეთ მახასიათებლებს, როგორებიცაა აპლიკაციის შესრულების გარემოს ხელმისაწვდომობა და მისი წარმადობა.
ინფრასტრუქტურა როგორც სერვისი
Windows Azure ასევე ახდენს სერვისის მეორე ტიპის რეალიზებას- ინფრასტრუქტურა როგორც სერვისს. ინფრასტრუქტურის(აპარატული რესურსების) მოწოდების ეს მოდელი ხდის შესაძლებელს ისეთი ინფრასტრუქტურული მოწყობილობების დაქირავებას, როგორებიცაა სერვერები, მონაცემთა შესანახი მოწყობილობები და საქსელო აღჭურვილობა. მთელი ინფრატსრუქტურის მართვა ხორციელდება სერვისის მომწოდებლის მიერ, მომხმარებელი კი მართავს მხოლოდ საოპერაციო სისტემას და დაყენებულ აპლიკაციებს. ასეთი სერვისების საფასურის გადახდა, როგორ წესი მათი ფაქტობრივი გამოყენების მიხედვით ხდება და იძევა შესაძლებლობას გაზარდოთ ან შეამციროთ ინფრასტრუქტურის მოცულობა სპეციალური პორტალების დახმარებით, რომლებსაც გთავაზობთ სერვისების მომწოდებელი. ღრუბლოვანი პლატფორმა ვირტუალური ძრავების გასაშვებად და მონაცემების შესანახად გაწვდით სპეციალურ სერვისებს. სერვისების ამ მოდელის მიხედვით შესაძლებელი ხდება პრაქტიკულად ნებისმიერი აპლიკაციის გაშვება, რომელიც დაყენებულია საოპერაციო სისტემის სტანდარტულ რედაქციებზე. Windows Azure-ში თქვენ მარტივად შეგიძლიათ გამოიყენოთ Windows Server-ის ან Linux-ის თქვენი ვერსიები,ასევე შეარჩიოთ სისტემა კოლექციიდან. Windows Azure ასევე დაგეხმარებათ გადაიტანოთ ტქვენი აპლიკაციები ინფრასტრუქტურაში, მისი არსებული კოდის შეცვლის საჭიროების გარეშე, რაც აჩქარებს გადასვლას.
16.04.2013-ის მდგომარეობით გალერეაში ხელმისაწვდომია შემდეგი საოპერაციო სისტემების რედაქციები:
Windows Azure-ის პლატფორმას აქვს API, რომელიც აგებულია REST, HTTP და XML- ზე, რაც დეველოპერებს აძლევს შესაძლებლობას გამოიყენონ "ღრუბლოვანი" სერვისები ნებისმიერი საოპერაციო სისტემიდან,მწოყობილობიდან თუ პლატფორმიდან.
Windows Azure-ის ერთ-ერთ დამატებით პარამეტრად ითვლება Content Delivery Network(CDN).კონტენტის მოწოდების ქსელი (CDN) შედგება 24 დატაცენტრისგან მთელ მსოფლიოში.
Compuware-მა Windows Azure აღიარა ყველაზე სწრაფ "ღრუბლოვან" პლატფორმად. ასევე Windows Azure-ის ბენჩმარკმაც აჩვენა წარმადობის მაღალი მაჩვენებელი მასშტაბური გამოთვლებისას. ანალიტიკურმა კომპანია Nasuni-მ კი წარმოადგინა ღრუბლოვანი სერვისების პროვაიდერების მორიგი კვლევის შედეგები. ამ ანგარიშის თანახმად, Windows Azure-ის პლატფორმა ითვლება ლიდერად ღრუბელში ჩაწერა/წაკითხვის წარმადობის ტესტებში და მონაცემთა ხელმისაწვდომობაში შეცდომების მინიმალური რაოდენობით.
სქოლიო
კატეგორია:Microsoft-ის ღრუბლოვანი სერვისები
Raphitoma kabuli
Raphitoma kabuli — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
მოდენა
მოდენა — ქალაქი და კომუნა იტალიაში, მდებარეობს ემილია-რომანიის რეგიონის მოდენის პროვინციაში, პოს დაბლობის სამხრეთ ნაწილში. 2009 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 183 069 ადამიანს შეადგენს.
დღეს მოდენა ყველასათვის ცნობილია როგორც „მანქანების დედაქალაქი", ვინაიდან აქ მდებარეობს ისეთი ცნობილი იტალიური სპორტული მანქანების საწარმოები, როგორებიცაა: ფერარი, დე-ტომაზო, ლამბორჯინი, პაგანი და მაზერატი.
ქალაქში არსებობს 1175 წელს დაარსებული უნივერსიტეტი, რომელიც 1686 მოდენის ჰერცოგმა ფრანჩესკო II-მ გააფართოვა. უნივერსიტეტი ტრადიციულად ძლიერი იყო ეკონომიკურ, სამედიცინო და სამართლის მეცნიერებებში.
საქვეყნოდაა ცნობილი მოდენის კულინარია, განსაკუთრებით მისი ბალზამირებული ძმარი.
მოდენა არაერთი ცნობილი ადამიანის მშობლიური ქალაქია, მათ შორის არიან: მარია მოდენელი - ინგლისის, შოტლანდიის და ირლანდიის მეფე ჯეიმზ II-ის მეუღლე, ლუჩანო პავაროტი - საოპერო ტენორი, მიერლია ფრენი - საოპერო სოპრანო, ენცო ფერარი - ფერარის საავტომობილო კომპანიის დამფუძნებელი და სხვები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
Lasioglossum durbanense
Lasioglossum durbanense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1940 წელს.
სქოლიო
durbanense
საქართველოს 17 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრები
საქართველოს 17 წლამდე  ფეხბურთელთა  ნაკრები წარმოადგენს საქართველოს მსოფლიოს საფეხბურთო ახალგაზრდულ  ჩემპიონატებში და მას ადმინისტრირებას საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია უწევს.