cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საჭადრაკო ოლიმპიადა 2016
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|მესამე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
! style="background: #ddffdd;"|მეოთხე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
! style="background: #ddffdd;"|სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
რესურსები ინტერნეტში
42
განჯის საერთაშორისო აეროპორტი
განჯის საერთაშორისო აეროპორტი (IATA: KVD, ICAO: UBBG) (Gəncə Beynəlxalq Hava Limanı) — საერთაშორისო აეროპორტი აზერბაიჯანში. მდებარეობს ქვეყნის სიდიდით მეორე ქალაქ განჯაში. აეროპორტს აგრეთვე იყენებს აზერბაიჯანის სამხედრო-საჰაერო ძალები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
მიხაილოვკა (უფის რაიონი)
მიხაილოვკა (Михайловка; Михайловка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება მიხაილოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 12 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 12 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 5384 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
შემახის ჯუმა მეჩეთი
შემახის ჯუმა მეჩეთი (Şamaxı Cümə Məscidi) — პარასკევის მეჩეთი, განლაგებულია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, ქალაქ შემახაში. კავკასიისა და ახლო აღმოსავლეთის უძველესი მეჩეთი, დერბენტის ჯუმა მეჩეთის შემდეგ. მეჩეთის შენობა აღმართული იყო აბუ მუსლიმის მიერ 743 წელს, რაზედაც მოგვითხრობს მეჩეთის კედელზე გაკეთებული წარწერა, რომელიც გამოვლენილ იქნა 1902 წელს.
მეჩეთი არაერთხელ გარემონტდა, განსაკუთრებით 1859 და 1887 წლების მიწისძვრების შემდეგ. ძლიერ დაზიანდა 1902 წლის დამანგრეველი მიწისძვრის შედეგად. შემდგომ იგი განახლდა უკვე 1905-1910 წელს ჩატარებული სარემონტო-აღდგენითი სამუშაოების შემდეგ, არქიტექტორ იოსიფ პლოშკოს არქიტექტურული პროექტის მიხედვით. ეს არის თეტრი ქვისა და რკინა-ბეტონის შენობა-ნაგებობა რკინის გუმბათებით, რომელიც ასევე დაზიანებულ იქნა 1918 წლის მარტის მოვლენების დროს მომხდარი ხანძრის შედეგად. საბჭოთა კავშირის არსებობის დროს მეჩეთი არ გამოიყენებოდა დანიშნულებისამებრ და გარემონტდა მხოლოდ 1980 წელს. მეჩეთის კაპიტალური რეკონსტრუქცია ჩატარდა მხოლოდ 2010-2013 წლებში. მეჩეთს დაუბრუნდა პირვანდელი სახე ძველი შენობის შენარჩუნებით (გვერდითა და უკანა კედელი, ფასადის კოლონები და სხვა).
მეჩეთის ტერიტორიაზე ჩატარებულმა არქიტექტურულმა გათხრებმა გამოავლინა რამდენიმე კულტურული ფენა. მათგან ყველაზერ ადრინდელი მიეკუთვნება VIII-X საუკუნეებს. შემდეგ ფენაში აღმოჩენილია XI-XII საუკუნეების ნაგებობების კვალი. ხოლო ზედა კულტურული ფენა მოიცავს XIV—XVII საუკუნეებს და შეიცავს აუზის ნარჩენებს, რომელიც მოპირკეთებულია ქვით. ამ ფენაში აღმოჩენილი და გამოვლენილი იქნა წყლის მილები, რომლებიც მიედინებოდნენ სხვადასხვა მიმართულებით.
მეჩეთის ისტორია
ამჟამად არსებული მეჩეთი აგებულია არაბული პერიოდის დროს აღმართული მეჩეთის ადგილას. შემახის ჯუმა-მეჩეთი აშენდა 743 წელს და ეკუთვნის შირანის არქტიტექტრულ სკოლას. თქმულების თანახმად, ეს ჯუმა-მეჩეთი აშენებული იყო აბუ-მუსლიმის მიერ. VIII საუკუნის მეჩეთთან ერთად ქალაქ აღსუში, აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე ეს მეჩეთი პირველ ისლამურ ნაგებობას წარმოადგენს.
საბჭოთა პერიოდში მეჩეთი დანიშნულებისამებრ არ გამოიყენებოდა და განადგურების საფრთხის წინაშე აღმოჩნდა 1971 წელს ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოაჩინეს უძველესი პორტალი, რომელიც წარმოადგენს მეჩეთის ეზოს ტერიტორიის მთავარ შესასვლელს. 1980 წელს აზერბაიჯანის სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნის, ჰეიდარ ალიევის დავალებით მეჩეთი გაარემონტეს. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს განკარგულების თანახმად, შამახის ჯუმა-მეჩეთი ისტორიისა და კულტურის ნაციონალური მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლად იქნა გამოცხადებული. 2009 წლის ნოემბერში აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა მოინახულა მეჩეთი და მისი რესტავრაციის შესახებ მიიღო გადაწყვეტილება. ამავე წლის დეკემბერში ილჰამ ალიევის მიერ ხელმოწერილი იქნა განკარგულება შემახაში არსებული სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლის, ჯუმა მეჩეთის რესტავრაციის შესახებ 2010 წლის მარტში მეჩეთში რეკონსტრუქცია დაიწყო. 2013 წლის 17 მაისს კაპიტალურად რესტავრირებული და რეკონსტრუირებული ჯუმა მეჩეთის გახსნა შედგა. მეჩეთის გახსნის ცერემონიას ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, ასევე კავკასიის ხალხთა მუფთები, ისლამური ქვეყნების ელჩები აზერბაიჯანში, აზერბაიჯანის საზოგადოების წარმომადგენლები და რელიგიური მოღვაწეები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები
ცინცაბაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
Ꙑ
Ꙑ, ꙑ — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
იგორ ნეტო
thumb|right|268პქ| იგორ ნეტო, სერგეი სალნიკოვი და [[ლევ იაშინი 1958 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე. ]] thumb|right|268პქ| იგორ ნეტო და ლევ იაშინი. 1961 thumb|right|268პქ| მარჯვნიდან მესამე: იგორ ნეტო. 1962 იგორ ნეტო (И́горь Алекса́ндрович Не́тто; დ. 9 იანვარი, 1930, მოსკოვი, რსფსრ, სსრ კავშირი — გ. 30 მარტი, 1999, მოსკოვი, რუსეთი) — რუსი და საბჭოთა ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა მოსკოვის „სპარტაკისა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ხუთგზის (1952, 1953, 1956, 1958, 1962) ჩემპიონი და საბჭოთა კავშირის თასის სამგზის (1950, 1958, 1963) მფლობელი მოსკოვის „სპარტაკის“ შემადგენლობაში. 1956 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი და 1960 წლის ევროპის ჩემპიონი საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1958 წლის შვედეთისა და 1962 წლის ჩილეს მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1954). რსფსრ დამსახურებული მწვრთნელი (1986). ლენინის ორდენისა (1957) და მეგობრობის ორდენის (1995) კავალერი. საყოველთაოდ აღიარებულია ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო რუს და საბჭოთა ფეხბურთელად.
ცამეტჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში. აქედან თორმეტჯერ პირველ ნომრად.
საკლუბო სტატისტიკა
''წყარო: [https://archive.ph/20191206202138/https://youla.ru/moskva/hobbi-razvlecheniya/knigi-zhurnaly/entsiklopiediia-istoriia-fk-spartak-19222002-5bdabc7562e1c65a8e4415f9 «Спартак Москва. Официальная история 1922–2002»]''
სანაკრებო კარიერა
1952–1965 წლებში საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 54 შეხვედრას ატარებს და 4 ბურთი გააქვს.
1952 წლის 15 ივლისს მონაწილეობა მიიღო საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების პირველ ოფიციალურ შეხვედრაში ბულგარეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ (2–1). ნაკრების რიგებში ჩატარებული 54 მატჩიდან 52 შეხვედრა კაპიტნის რანგში ჩაატარა.
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
იგორ ნეტომ მსოფლიო ჩემპიონატების 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1958 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1960 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:რუსეთის მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:ვაგანკოვოს სასაფლაოზე დაკრძალულები
ნილ რობერტსონი
ნილ რობერტსონი (Neil Robertson; დ., მელბურნი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი პროფესიონალი სნუკერისტი. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონი. რობერტსონი პირველი ავსტრალიელია, რომელიც „სრულყოფილი“ მსოფლიო ჩემპიონი გახდა (ჰორეს ლინდრუმის ჩემპიონობა 1952 წელს ბევრისთვის მიუღებელია, რადგან ჩემპიონატში ბოიკოტის გამო არ მონაწილეობდნენ წამყვანი მოთამაშეები), აგრეთვე პირველი ავსტრალიელი — მასტერსის ჩემპიონი (2012) და ერთადერთი სნუკერისტი, რომელმაც მეინ-ტურის ორი რეიტინგული ტურნირი მოიგო 2006/07 და 2009/10 წლების სეზონებზე. აღსანიშნია, რომ რობერტსონმა პროფესიონალური ტურნირების 12 ფინალიდან 11 მოიგო. ცაციაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები სნუკერში კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1982
პანტიანის ტბა
პანტიანის ტბა, პანტიანის წყალსაცავი — ხელოვნური წყალსაცავი, დმანისის მუნიციპალიტეტში, დმანისიდან 5 კილომეტრში, ზღვის დონიდან 1368 მ. ტბა წიწვიანი ტყის გარემოცვაშია. ტბის ირგვლივ განვითარებულია ტურისტული ობიექტები. ტურისტულ ობიექტამდე მანძილი (მუნიციპალური ცენტრიდან) — 6 კმ. ტბაში ბინადრობს სარკისებრი კობრი, კარჩხანა, თეთრი ამური და კალმახი.
წყლის საერთო მოცულობა 5,4 მლნ. მ³ (მუშა 5,3 მლნ. მ³). წყლის სარკის ფართობი 0,6 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის ტბები
ენოს საგრაფო
მინი|მარჯვნივ|300პქ|ენოს საგრაფოს რუკა ენოს საგრაფო ან ჰენეგაუს საგრაფო — შუა საუკუნეების საგრაფო, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე ბელგიის ტერიტორიაზე. ფრანგულად ეწოდებოდა ენოს საგრაფო (comte de Hainaut), გერმანულად — ჰენეგაუს საგრაფო (Grafschaft Hennegau). სახელწოდება მომდინარეობს დასახლებული პუქნტის სახელიდან, რომელიც მდებარეობდა საგრაფოს სამხრეთში, ან მდინარე ენისგან (Haine), რომელიც ამ რეგიონს კვეთდა.
თავდაპირველად საგრაფო შედიოდა ლოთარინგიის საჰერცოგოში, ხოლო 959 წელს ამ უკანასკნელის გაყოფის შემდეგ — ქვემო ლოთარინგიის საჰერცოგოში. 925 წლიდან ენოს გრაფები იყვნენ აღმოსავლეთ ფრანკთა სამეფოს ვასალები, მოგვიანებით — საღვთო რომის იმპერიის ვასალები. საგრაფოს დედაქალაქი იყო მონსი, გარდა ამისა, მასში შედიოდა ქალაქები ვალანსიენი და კამბრე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლოთარინგია კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:გერმანიის ისტორია კატეგორია:ბელგიის ისტორია კატეგორია:საღვთო რომის იმპერიის საგრაფოები
სეპიტა
სეპიტა (Cepita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 720 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 984 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17.71 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 112 კმ²-ია.
ებრუ შაჰინი
ებრუ შაჰინი (დ. 18 მაისი, 1994, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი და მოდელი. ცნობილია რეიიან შადოღლუს როლის შესრულებით ATV-ის ტელესერიალში, „Hercai“.
ბიოგრაფია
ებრუ შაჰინი დაიბადა თურქეთში ქალაქ სტამბოლში. სწავლობდა სტამბოლის უნივერსიტეტში, დაამთავრა ამავე უნივერსიტეტის სპორტის მეცნიერებათა ფაკულტეტი. ცხოვრობდა დედასთან და ბებიასთან ერთად. 11 წლის ასაკში კი სპორტით დაკავდა და მონაწილეობა მიიღო არაერთ მარათონში.
შაჰინი არის სტამბოლის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული, სპორტის მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდგომ კი გადაწყვიტა სამსახიობო გაკვეთილების გავლაც. მისი დებიუტი კინოში შედგა 2016 წელს ფილმში „Kan Parası“. ებრუ შაჰინის სატელევიზიო დებიუტი შედგა 2017 წელს მეორეხარისხოვანი როლით სერიალში „Savaşçı“.
2017-2018 წლებში ასახიერებდა ადვოკატ Burcu Selimer-ის როლს სერიალში „İstanbullu Gelin“.
2018 წელს აქტიურად თანამშრომლობდა კომპანია „Pantene“-თან, თმის მოვლის ამერიკულ კომპანიასთან. 2018 წელს მან ასევე ითამაშა სერიალ „Yasak Elma“-ის პირველი სეზონის 10 ეპიზოდში.
2019 წლის დასაწყისში იგი მიდიატში გაემგზავრა დრამატული სერიალში „თავქარიანი“ გადასაღებად, რომელიც ATV-ზე გადის 2019 წლის გაზაფხულიდან. პროექტი წარმატებული აღმოჩნდა, როგორც თურქეთში, ისე საზღვარგარეთ და მსახიობს დიდი პოპულარობა მოუტანა.
2019 წელს, მიდიატის კულტურისა და ხელოვნების მე-2 საერთაშორისო ფესტივალის გახსნისას, რომელიც ორგანიზებული იყო მიდიატის რაიონის მთავრობისა და მიდიატის მუნიციპალიტეტის მიერ და მხარს უჭერდა ასევე თურქეთის კულტურის სამინისტრო, ებრუ და მისი სცენის პარტნიორი ალინ აკინოზუ დაინიშნნენ კულტურისა და ხელოვნების ელჩებად მიდიატში, სადაც მიმდინარეობს სერიალის გადაღება.
2019 წელს მიენიჭა წლის საუკეთესო თურქი მსახიობი ქალის წოდება.
2020 წლის ივლისში დაიწყო ურთიერთობა თურქ პროფესიონალ კალათბურთელ, კლივლენ კავალიერსის მოთამაშესთან ჯედი ოსმანთან.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:დაბადებული 18 მაისი
ალიშანლი
ალიშანლი (Alışanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 924 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
Ꙕ
Ꙕ, ꙕ — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
აბრეუ-ი-ლიმა
აბრეუ-ი-ლიმა (Abreu e Lima) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 19 მეტრზე. მიეკუთვნება რესიფის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რესიფის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 94 429 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 748.29 კმ²-ზე. ფართობი 126 193 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
პრეზიდენტი-მედისი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 374 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.56 კმ²-ზე. ფართობი 437 687 კმ²-ია.
მამუკა ფაჯიშვილი
მამუკა ფაჯიშვილი (დ. 28 ივლისი, 1977, სტეფანწმინდა) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), მკლავჭიდში  მსოფლიო ჩემპიონი (2002, სპრინგფილდი, აშშ) და ორგზის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (1998, კაირო, ეგვიპტე; 1997, გუვაჰატი, ინდოეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ალაჰიარლი (მასალი)
ალაჰიარლი  (Allahyarlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 295 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ვიტელსბახები
200პქ|მინი|მარჯვნივ|ვიტელსბახების გერბი ვიტელსბახები (Wittelsbach) — გერმანული ფეოდალური გვარი, რომელიც XII საუკუნის დასაწყისიდან პირველი მსოფლიო ომის დასრულებამდე მართავდა ბავარიას, კურპფალცს, ასევე რამდენიმე სხვა ახლომდებარე მიწას. გვარმა სახელწოდება მიიღო ვიტელსბახის ციხე-სიმაგრისგან, რომელიც XIII საუკუნის დასაწყისში მდინარე ზალეზე იდგა, ზემო ბავარიაში. პირველი ვიტელსბახები იყვნენ მეისენის მარკგრაფები და თიურინგიის ლანდგრაფები. ჰაინრიხ ლომის დაცემის შემდეგ (1180) განმტკიცდნენ ბავარიისა საჰერცოგოში.
Ꙧ
Ꙧ, ꙧ — კირულური ასოების М-სა და Г-ს ლიგატურა. გამოიყენება ძველსლავურ ენაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ლიგატურები
ერქან მერიჩი
ერქან მერიჩი (Erkan Meriç; დ. 26 ივლისი, 1986, ადანა, თურქეთი) — თურქი მსახიობი და მოდელი.
ბიოგრაფია
ერქან მერიჩი ქალაქ ადანაში დაიბადა. მის შესახებ თურქულ წყაროებში ძალიან მწირი ცნობები მოიპოვება. უცნონია, ვინ არიან მისი მშობლები. ცნობილია ის, რომ მსახიობს უფროსი ძმა ჰყავს.
დაწყებითი და საშუალო განათლება მან მიიღო მერსინში, სადაც ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა. 2008 წელს დაამთავრა მერსინის ტექნიკური უნივერსიტეტის ელექტრონიკისა და ავტომატიზაციის ფაკულტეტი. თუმცა სპეციალობით მუშაობაზე მან უარი განახცხადა და სამოდელო ბიზნესით დაკავდა. ერქანი საუკეთესო მოდელი გახდა, როგორც საკუთარ ქვეყანაში, ისე მსოფლიოში. ის ხშირად ჩანს თურქული ჟურნალების წინა ყდებზე და მონაწილეობს პრესტიჟული სამოდელო სახლების ჩვენებებში. ერქანმა მთელი ყურადღება და ენერგია კარიერის აწყობისკენ მიმართა.
ის თავდაპირველად საკუთარი საოჯახო სამოდელო სააგენტოს მოდელი გახდა. ის მონაწილეობდა ბოდი-არდის კონკურსებში.
სამსახიობო კარიერა
ჯერ კიდევ სწავლის პერიოდში ერქანი მონაწილეობდა სამოყვარულო თეატრში. სამოდელო ბიზნესთან შედარებით, ფილმოგრაფიით, დღეს ერქანი, მაინცდამაინც ვერ დაიკვეხნის, რადგან სულ რამდენიმე სურათშია გადაღებული. თუმცა, საკუთარი უბადლო გარეგნობისა და სამსახიობო გარდასახვის ჩინებული ცოდნის წყალობით, მან არამარტო თურქი ტელემაყურებლის ყურადღება მიიპყრო. აღსანიშნავია, რომ მის მიერ განსახიერებულმა ყველა როლმა, კრიტიკოსებისგან დადებითი შეფასება დაიმსახურა, რომ არაფერი ვთქვათ მაყურებელზე.
სპორტი და პირადი ცხოვრება
ერქან მერიჩი 1999 წლიდან 2008 წლამდე სერიოზულ ფეხბურთს თამაშობდა. კვირაში ერთხელ, ის საფეხბურთო კლუბ „გალათასარაიში“ დადიოდა სავარჯიშოდ. მწვრთნელი ყოველთვის ამბობდა, რომ მას ბრწყინვალე მომავალი ექნებოდა, მაგრამ მშობლების გადაწყვეტილებით, ტრავმების შიშის გამო, მოულოდნელად შეწყდა მისი საფეხბურთო კარიერა. ფეხბურთთან გამომშვიდობების შემდეგ, მსახიობმა ბედი სამოდელო ბიზნესში სცადა.
სერიტო (სანტანდერი)
სერიტო (Cerrito) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.614 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 187 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14.87 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 416 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მახარბეკ თუღანოვი
მახარბეკ თუღანოვი (დ. 1881 — გ. 1952, ორჯონიკიძე) — ოსეთის სახალხო მხატვარი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, ცხინვალის სამხატვრო სასწავლებლის დამფუძნებელი და პირველი დირექტორი. ისტორიულ თემებზე შექმნილი მრავალი ნახატის ავტორი, პორტრეტისტი, ნართული ეპოსის თქმულებათა მხატვრული გამფორმებელი, პუბლიცისტი, ოსური ფოლკლორის შემკრები.
ბიოგრაფია
მახარბეკ თუღანოვი დაიბადა 1881 წელს ჩრდილოეთ ოსეთის სოფელ დურ-დურში. პირველდაწყებითი განათლება მან მიიღო ვლადიკავკაზის ერთ-ერთ პანსიონში. 1898 წელს მან დაამთავრა ვლადიკავკაზის რეალური სასწავლებელი. 1901 წელს იგი ჩაირიცხა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1905 წელს, მისი მასწავლებელი ყოფილა ილია რეპინი. 1905-1907 წლებში მახარბეკ თუღანოვი სწავლობდა გერმანიაში, მიუნხენში, პროფ. ანტონ აშბეს სტუდიაში. 1907 წელს მხატვარი სამშობლოში დაბრუნდა და ვლადიკავკაზში დააარსა სამხატვრო სტუდია და მხატვართა საზოგადოება. გარდა ამისა იგი იყო ვლადიკავკაზის პირველი ოსური საგამომცემლო საზოგადოების „ირ“-ის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. ეს საგამომცემლო საზოგადოება 1906 წლის 7 ოქტომბერს დაფუძნდა თბილისში. 1907 წელსვე მახარბეკ თუღანოვი იყო ოსური გაზეთის „ნოგ ცარდ“-ის ერთ-ერთი დამაარსებელი (გამოდიოდა თბილისში). 1926-1930 წლებში თუღანოვი პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ვლადიკავკაზში. ამავე დროს იგი იყო ჩრდილოეთ ოსეთის მხარეთმცოდნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. 200px|მინი|თუღანოვის საფლავი, [[ვლადიკავკაზი.]] 1930 წლიდან მხატვრის შემდგომი მოღვაწეობა დაკავშირებული იყო ცხინვალთან. 1931 წელს მახარბეკ თუღანოვის ინიციატივით ცხინვალში დაფუძნდა სამხატვრო სასწავლებელი, ცხინვალში შექმნა ასევე სამხატვრო სტუდია, სამხატვრო გალერეა, რომელსაც წლების განმავლობაში თავადვე ხელმძღვანელობდა. აქ იგი ნაყოფიერ პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა 1943 წლამდე. 1931 წელს იგი მიიწვიეს ცხინვალის კ. ხეთაგუროვის სახელობის სახელმწიფო თეატრში მთავარ მხატვრად და ამ მოვალეობას ასრულებდა 1943 წლამდე. 1940 წელს მხატვარს მიენიჭა საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება. 1946 წელს მას პირველს მიენიჭა ჩრდილოეთ ოსეთის სახალხო მხატვრის წოდება.
თუღანოვი იყო სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრი, უძღვებოდა ფოლკლორისტიკის განყოფილებას. მას ბევრი საინტერესო გამოკვლევა აქვს ფოლკლორისტიკაში. მისი დამსახურებაა, რომ რამდენიმე ნართული თქმულება დავიწყებას გადაურჩა. მასვე ეკუთვნის რამდენიმე მონოგრაფია.
მახარბეკ თუღანოვის ნახატებით გაფორმებულია ნართების ეპოსის არაერთი კრებული. მათ შორის, 2014 წელს ქართულ ენაზე გამოქვეყნებული ნართების ეპოსი ოსურ და ქართულ ენებზე (შემდგენელი და მთარგმნელი ნაირა ბეპიევი), 2020 წელს გამოცემული ნართების ეპოსი ბავშვებისათვის ოსურ, ქართულ, ინგლისურ და გერმანულ ენებზე (შემდგენელი ნაირა ბეპიევი, ქართულ ენაზე თარგმნა ნაირა ბეპიევმა, ინგლისურ ენაზე თარგმნა თამარ გელაშვილმა, გერმანულ ენაზე თარგმნა ნინა ზიგერმა).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:ოსი მხატვრები
ფრანც დელგერი
ფრანც დელგერი (Franz Dölger; დ. 4 ოქტომბერი, 1891, კლაინვალშტადტი — გ. 5 ნოემბერი, 1968, მიუნხენი) — გერმანელი ბიზანტინოლოგი. 1931–1959 წლებში მიუნხენის უნუნივერსიტეტის პროფესორი, მიუნხენის ბიზანტინოლოგიური საზოგადოების ხელმძღვანელი, „Byzantinische Zeitschrif“-ის („ბიზანტინოლოგიური ჟურნალის“) რედაქტორი (1928–1963). გამოსცა ბიზანტიური ისტორიული ძეგლები, იკვლევდა ბიზანტიურ დიპლომატიკას, ფინანსურ სისტემას, აგრარული ურთიერთობის, ფილოლოგიისა და სხვა საკითხებს, ასევე ევროპულ ქვეყნებთან ბიზანტიის პოლიტიკურ დამოკიდებულებას. დელგერი ბიზანტინოლოგიაში ფილოლოგიურ-იურიდიული მიმართულების მკვლევარია. მას ეკუთვნის მნიშვნელოვანი გამოკვლევა, რომელშიც განხილულია „ვარლაამი და იოსაფატის“ ბერძნული რედაქციის ავტორობის საკითხი. იგი არ იზიარებს იმ თვალსაზრისს, რომ „ვარლაამი და იოსაფატი“ ქართული „ბალავარიანიდანაა“ თარგმნილი ექვთიმე მთაწმინდელის მიერ. ამ პოპულარული ბიზანტიური რომანის ავტორად, თანახმად ბერძნული ტრადიციისა, იგი იოანე დამასკელს მიიჩნევს.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ბიზანტინოლოგები
ეირიკსიეკუდლი
ეირიკსიეკუდლი (Eiríksjökull) — მცირე მყინვარი ისლანდიაში. მოქცეულია ისლანდიის პლატოს დასავლეთ ნაწილში, ვესტურლანდის რეგიონის ტერიტორიაზე. სიახლოვეს მდებარეობს მყინვარი ლაუნგიეკუდლი, რომელიც გარს ახვევია ეირიკსიეკუდლს ჩრდილო (≈ 4 კმ მანძილზე) და აღმოსავლეთ (≈ 10 კმ) მხრიდან. ეირიკსიეკუდლის ფართობია 22 კმ², სიგრძე და სიგანე — ≈ 5 კმ. მყინვარი ფარავს ამავე სახელწოდების მაგიდა მთას, რომელიც ვულკანური ტუფითაა აგებული. მთა წარმოიქმნა მაგმის ყინულქვეშა ამოფრქვევის შედეგად, ხოლო შემდგომ ამ ადგილზე წარმოიქმნა გამყარებული ლავის მძლავრი ფარი. მყინვარის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 1675 მ სიმაღლეზეა.
სქოლიო
კატეგორია:ისლანდიის მყინვარები
დენი გლოვერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 22 ივლისი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი სამოქალაქო უფლებების დამცველი აქტივისტები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:სან-ფრანცისკოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ილიას ვენეზისი
ილიას ვენეზისი — (Ηλίας Βενέζης) (ნამდვილი სახელი და გვარია ილიას მელოსი Ηλίας Μέλλος) (დ. 4 მარტი, 1904 — გ. 3 აგვისტო, 1973) — ბერძენი მწერალი, რომანისტი. დაიბადა მცირე აზიაში, აივალიში (კიდონისი) და გარდაიცვალა ათენში 1973 წელს. მიეკუთვნება ეგრეთ წოდებულ 30-იანელთა თაობას. მისი ნაყოფიერი შემოქმედებიდან განსაკუთრებით ცნობილია რომანები „ნომერი 31328“ და „ეოლიის ქვეყანა.“
მუდარისოვო
მუდარისოვო (Мударисово; Мөҙәрис) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება მიხაილოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 15 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 15 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 198 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
მასტერსი 1991 (სნუკერი)
მასტერსი 1991 (Masters 1991, აგრეთვე ცნობილია, როგორც Benson and Hedges Masters 1991 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდებოდა 1991 წლის 3 თებერვლიდან 10 თებერვლამდე Wembley Conference Centre-ში, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივენ ჰენდრი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა მაიკ ჰალეტი ანგარიშით 9:8. ფინალში ჰენდრი მოწინააღმდეგესთან 0:7-სა და 2:8-ს თმობდა, მაგრამ მოახერხა ზედიზედ 7 ფრეიმის მოგება და კარიერაში მესამედ გახდა მასტერსის გამარჯვებული.
კვალიფიკაცია
საკვალიფიკაციო ტურნირის გამარჯვებული და მოთამაშე, რომელმაც 1991 წლის მასტერსზე თამაშის უფლება მოიპოვა, გახდა ალან მაკმანუსი. ფინალში მან ჯეიმზ უოტანა დაამარცხა 9:5.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მასტერსი (სნუკერი) კატეგორია:1991 წელი სნუკერში
Ꙩ
Ꙩ, ꙩ (მონოკულარი О) — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
აშურლუ
აშურლუ (Aşurlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1956 კაცი.
დელოპორტსი
ისტორია
კომპანია 2012 წელს დარეგისტრირდა კვიპროსის ქალაქ ლიმასოლში, როგორც ნოვოროსიისკის საზღვაო პორტში დელო ჯგუფის ჰოლდინგი. თავდაპირველად, სერგეი შიშკარევს (დელო ჯგუფის მფლობელი) 90% ჰქონდა წილი, ხოლო 10% ეკუთვნოდა მის ძმისშვილს ტიმოფე ტელიატნიკს, რომელიც ასევე კომპანიის ერთ-ერთი პრეზიდენტი იყო. 2015 წელს პარტნიორობა დაიშალა ბიზნესის სტრატეგიებში განსხვავებული აზრის გამო. შიშკარევმა შეიძინა ტელიატნიკის წილი 2015 წლის ივნისში და გახდა დელოპორტსის ერთადერთი მმართველი. ცოტა ხანშივე ჯგუფი სამუშაოდ რუსეთის ფედერაციაში გადავიდა. თავდაპირველად დელოპორტის ჰოლდინგს შეადგენდა KSK მარცვლეულის ტერმინალი, NUTEP კონტეინერის ტერმინალი, TOS ბუნკერული კომპანია (მოგვიანებით დაარქვეს "Delo Service Company") და NNK ზეთის გადატვირთვის კომპლექსი. 2013 წლის ბოლოს NNK– ის 100% გაიყიდა გაზპრომენეფტზე. მოგვიანებით, იმავე წელს, დელოპორტსმა მიყიდა KSK მარცვლეულის ტერმინალის 25% წილი Cargill– ის საკვების პროდუქტების ქსელს.
სტრუქტურა
მარცვლეულის ტერმინალი KSK არის მესამე მსხვილი რუსული ტერმინალი შავი ზღვის აუზში, რომელიც სპეციალიზირებულია მარცვლეულის ტვირთების გადატანაში. მან ფუნქციონირება 2006 წელს დაიწყო. 2020 წლის დასაწყისისთვის, ტერმინალის საერთო ფართობია 12,4 ჰექტარი. KSK ახორციელებს 6 ნავსადგურის გადატვირთვას, რომელთაგან 4 კომპანიის საკუთრებაშია, ხოლო 2 გრძელვადიან ქირაში. ტერმინალის ტექნიკური შესაძლებლობები საშუალებას აძლევს მას მიიღოს ისეთი ხომალდები, როგორიცაა Supramax და Panamax (წონა 55,000 ტონამდე). KSK მარცვლოვან ტერმინალს პირდაპირი მისასვლელი აქვს სახელმწიფო მაგისტრალზე M4 "Don" სახელმწიფო მაგისტრალზე M4 "Don". მოდერნიზაციის შედეგად, ტერმინალის სიმძლავრე 220,000 ტონამდე გაიზრდება, გამტარუნარიანობა კი- 6,5 მილიონ ტონამდე. 2018-2019 წლებში დასრულდა დამატებითი სილოსების (102,000 ტონა მოცულობა) და მატარებლებისა და სატვირთო მანქანების მარცვლეულის მიმღების დამატებითი ხაზის მშენებლობა. გაფართოვდა მათი საკუთარი სერთიფიცირებული ლაბორატორია მარცვლეულის ხარისხის კონტროლისთვის.
NUTEP კონტეინერის ტერმინალი არის ტვირთის გადაზიდვის წამყვანი ტერმინალი ნოვოროსიისკში (მისი წილი 48,8%) და აზოვისა და შავი ზღვის აუზში (მისი წილი 48,1%) 2019 წლის ანგარიშის მიხედვით. მას უკავია 34 ჰექტარი, აქვს საკუთარი სარკინიგზო პარკი 6 მისასვლელი და გასასვლელი გვერდით და ბლოკ-მატარებლების შექმნის შესაძლებლობით, აგრეთვე რკინიგზის დასაწყობებით და მთავარ ფედერალურ მაგისტრალზე М4 'Don' პირდაპირ შესასვლელი. მას შეუძლია მიიღოს და გააგზავნოს კონტეინერები ზღვის, რკინიგზის ან სატვირთო მანქანებით და მოემსახუროს ისეთ გემებს, როგორიცაა პანამაქსი და პოსტ-პანამაქსი.
დელოს სერვის ოპერატორის ფარგლებში მუშაობს 5 ბორბლიანი კატარღა ASD Tug 2310, რომელსაც Damen Group აწვდის ჩინეთის გემების ქარხნიდან. დაგეგმილია მეექვსე ბუქსირის 2020 წელს მიწოდება, მისი სახელწოდებაა Delovoy-6, რომელიც დანარჩენებთან შესაბამისობაში უნდა მოვიდეს. ეს ხომალდები გამოიყენება ნოვოროსიისკის პორტში DeloPorts– ის ტერმინალებში ბუქსირების, დამაგრების და სხვა ლოჯისტიკური ოპერაციებისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:კომპანიები რუსეთში კატეგორია:კომპანიები კრასნოდარის მხარეში
ხუვხოიტუნი
ხუვხოიტუნი (Хувхойтун) — ჩამქრალი ვულკანი რუსეთში, კამჩატკის მხარეში. მდებარეობს კამჩატკის ნახევარკუნძულის ცენტრალურ ნაწილში, შუა ქედზე, მდინარე მარჯვენა ნაჩიკის სათავეებში. წარმოადენს შუა ქედის ერთ-ერთ უმაღლეს ვულკანს. სიმაღლე 2618,9 მ. ფარისებრი ვულკანია. მისი საფუძველის დიამეტრია დაახლოებით 16 კმ. ვულკანის დასავლეთი ნაწილი დიდწილად გადაფარულია ნოვოგრაბლენოვისა და ატლასოვის ვულკანების ლავური ღვარებით. ვულკანის ხილვადი ნაწილის ფართობია დაახლოებით 80 კმ². ამოფრქვეული მასალის მოცულობაა 60 კმ³.
ხუვხოიტუნის ფარისებრი ნაგებობა ჩამოყალიბდა ადრე და გვიანდელ პლეისტოცენში. ვულკანური ნაგებობის ფორმა ტიპურია, დამახასიათებელია რამდენადმე ეროზირებული კონუსი. ფერდობების დახრის კუთხე აღწევს 25–30°-ს. კალთების ღრმა ეროზიულობა შეინიშნება არა მხოლოდ ვულკანის ძირში, არამედ მისი მწვერვალის ნაწილშიც. როგორც წესი, ნიშანდობლივია მცირე ტროგული ხეობები, მყინვარული კარები და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ვულკანები
Ꙫ
Ꙫ, ꙫ (ბინოკულარი О) — ძველი კირილური ასო.
სანტა-ინესი (მარანიანი)
სანტა-ინესი (Santa Inês) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 24 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პინდარეს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
კამარაჟიბი
კამარაჟიბი (Camaragibe) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. მიეკუთვნება რესიფის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რესიფის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 144 466 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2 818.46 კმ²-ზე. ფართობი 51 257 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ვილჰელმ ფონ გლოედენი
ბიოგრაფია
ვილჰელმ ფონ გლოედენის წარსული ჯერ კიდევ ბუნდოვანია. მიუხედავად გლოედენის ნათქვამისა, რომ იგი გერმანელი მცირე არისტოკრატი იყო მეკლენბურგიდან, გლოედენის ოჯახის ბარონარული შტოს მემკვიდრეები ყოველთვის ამტკიცებდნენ, რომ ასეთი პიროვნება მათ ოჯახურ ჩანაწერებში არ არსებობდა და რომ მისი პრეტენზია ბარონაზე უსაფუძვლო იყო; ბარონი შეწყდა 1885 წელს ბარონ ფოლკო ფონ გლოედენის გარდაცვალებით.
ითვლება, რომ იგი კარლ ჰერმან გლოედენისა (1820–1862) და მისი მეუღლის შარლოტა მაასენის (1824–1901; 1864 წლიდან შარლოტ ფონ ჰამერსტინის) ვაჟი იყო.
როსტოკში (1876 წ.) ხელოვნების ისტორიის შესწავლის შემდეგ, გლოედენი კარლ გერცთან შეისწავლიდა მხატვრობას ვეიმარ საქსონ-გრანდ დუჟალის სამხატვრო სკოლაში (1876-77), სანამ ფილტვების დაავადების (როგორც ჩანს, ტუბერკულოზის) გამო იძულებული გახდებოდა შეეწყვიტა სწავლა და ერთი წლის განმავლობაში ბალტიის ზღვისპირა კურორტ სოკოჩოვსკოში გაჩერებულიყო. გამოსაჯანსაღებლად გაემგზავრა იტალიაში (1877–78), იგი პირველად გაჩერდა ნეაპოლში, სანამ სიცილიაში მდებარე ტაორმინაში გადავიდოდა. სან-დომენიკოს მონასტერთან ახლოს მდებარე სახლის შეძენამდე, დასახლდა სასტუმრო ვიტორიაში. პირველი მსოფლიო ომის დროს, როდესაც იძულებული გახდა დაეტოვებინა სიცილია უცხო ადგილას დაკრძალვის თავიდან ასაცილებლად, იგი გაჩერდა ტაორმინაში 1931 წლამდე, გარდაცვალებამდე.
ტაორმინას მერი 1872-82 წლებში გერმანელი მხატვარი ოტო გელენგი (1843–1939) იყო, რომელიც იქ საცხოვრებლად 1863 წელს გადავიდა. მისი დახმარებით გლოედენი გაეცნო ადგილობრივ მოსახლეობას. მან თავდაპირველად ტაომრინაში საკუთარი ფოტოგრაფიული სტუდია დააარსა, როგორც ჰობი, და აწყობდა ნამუშევართა გამოფენებს საერთაშორისო მასშტაბით უკვე 1893 წლისთვის (ლონდონი), მათ შორის კაიროში (1897), ბერლინში (1898–99, სოლო გამოფენის ჩათვლით), ფილადელფიაში (1902), ბუდაპეშტსა და მარსელში (1903), ნიცა (1903 & 1905), რიგა (1905), დრეზდენსა (1909) და რომში (1911).
მის მიერ გადაღებული ცნობილი იონურ სვეტზე მიყრდნობილი ორი ბიჭის ფოტო სტუდიაში (ლონდონში) 1893 წლის ივნისში გამოიცა (ბარონ კორვოს გადაღებული სესილის კოშკის ფოტოს ზევით), რის გამოც მისმა ნამუშევრებმა საზოგადოებისგან მეტი ყურადღება მიიპყრო.
1895 წელს, როდესაც მისი ოჯახის მდგომარეობა გაუარესდა „ჰამერსტინის საქმით“, გლოედენმა საჩუქარად მიიღო დიდი ფორმატის ფირფიტის კამერა თავისი მეგობრისა და მფარველი მეკლენბურგ-შვერნის დიდი ჰერცოგისგან. მალევე, თავისმა ნამუშევრებმა მას ევროპიდან სტუმრები მოუყვანა: ინდუსტრიალისტები, მწერლები, მათ შორის ოსკარ უაილდი 1897 წლის დეკემბერში, და მხატვრები. 1930 წელს გლოედენმა ფოტოგრაფად მუშაობა შეწყვიტა და ყოველწლიური შემოსავლისა და რეზიდენტობის უფლებების სანაცვლოდ თავისი სახლი ტაომრინაში, პიაცა სან-დომენიკოზე გაყიდა.
გლოედინი თავის მოდელებს სკრუპულოზულად უნაწილებდა გაყიდვების შემოსავალს. ცნობილია ზოგიერთი მოდელის სახელი: პასკალე სტრაკუზი (ასევე ცნობილი, როგორც „პასკალინო“); ვინჩენცო ლუციკინო (ცნობილია როგორც „ვირგილიო“ და ჩანს „ბიჭი მფრინავი თევზით“ ფოტოებში); პეპინო კაიფასო ან კარაფასო (რომელიც „აჰმედს“ განასახიერებდა); პიეტრო კასპანო ან კაპანუ; ნიკოლა სკილიო; ჯუზეპე დე კრისტოფორო; და მარია ინტელიზანო (კასტალმოლას მახლობლად მცხოვრები სამრევლო მღვდლის დისშვილი).
მისი ბიძაშვილი, ფოტოგრაფი გუგელელმო პლასშოუ (1852–1930), გლოედენს ფოტოგრაფიის ტექნიკური მხრის დახვეწაში ეხმარეობდა. გლოედენის სხვა მნიშვნელოვანი მასწავლებლები იყვნენ ადგილობრივი ფოტოგრაფი ჯოვანი კრუპი (1859-1925) და Via Teatro Greco-ში და ფარმაცევტი/ფოტოგრაფი ჯუზეპე ბრუნო (1836-1904) კორსოში.
ნამუშევრები
მარჯვნივ|მინი|237x237პქ| ოდალისკად გადაცმული ბიჭი გლოედენის ბაღში, ტაორმინაში. ფოტოს მეორე მახრეს დარტყმული აქვს გლოედენის მემკვიდრის, პანჩრაზო ბუიუნიჩის, ბეჭედი და ასევე თარიღი: 1914 წლის 16 მაისი მინი|340x340პქ| ფონ გლოედენის დაკრძალვის ადგილი მიუხედავად იმისა, რომ დღესდღეობით გლოედენი ძირითადად ცნობილია მის მიერ გადაღებული შიშველ მოდელთა პორტრეტებით, სიცოცხლის განმავლობაში ის ასევე ცნობილი იყო თავისი ლანდშაფტური ფოტოგრაფიით, რამაც ხელი შეუწყო ტურიზმის პოპულარიზაციას იტალიაში. გარდა ამისა, მან აღრიცხა 1908 წლის მესინას მიწისძვრის შედეგად გამოწვეული ზარალი, რითაც შეიძლება აიხსნას ადგილიობრივი მოსახლეობის სიყვარული მისი ნამუშევრებისადმი.
ნამუშევრებისადმი დამოკიდებულება მისი ცხოვრების განმავლობაში და შემდეგ
გლოედენი, საზოგადოდ, სხვადასხვა სახის ფოტოებს იღებდა. სურათები, რომლებმაც ყველაზე მეტი ყურადღება მიიპყრო ევროპაში და მის ფარგლებს გარეთ, ჩვეულებრივ ასახავდა გლეხებს, მწყემსებს, მეთევზეებსა და სხვას, რომლებიც შემოსილნი იყვნენ ტოგასა ან სიცილიური ტრადიციული კოსტუმებში, რაც მათ ჰომოეროტულ წარმოდგენას აქვეითებდა. ასევე გადაღებული აქვს პეიზაჟები და რამდენიმე ქალის სურათი. ჩვეულებრივ, მის მოდელებს უღებდა მის სახლთან, ადგილობრივ ძველ ნანგრევებს შორის, ან მონტე ზირეტოსთან, რომელიც მდებარეობს ტაორმინას ჩრდილოეთით ორ კილომეტრში და ცნობილია ანტიკვარებითა და წითელი მარმარილოთი. მან 1898 წელს დაწერა: „ბერძნული ფორმები მიზიდავენ, ისევე როგორც ძველ ელინთა ბრინჯაოს შთამომავლები და მე შევეცადე ეს ძველი, კლასიკური ცხოვრება ამეღორძინებინა სურათებში. …მოდელები, ჩვეულებრივ, ისვენებდნენ ღია ცის ქვეშ მხიარულად და მსუბუქად, ან წინ მიმავალი ნაბიჯებით ფლეიტისა და ჟრიამულის თანხლებით. ვინმე დიდად ტკბებოდა ნამუშევრებითა და მოუთმენლად ელოდა იმ მომენტს, როდესაც მე მათ დასრულებულ სურათს ვუჩვენებდი.“
უფრო აშკარა ფოტოები, რომლებშიც დაახლოებით ათიდან ოც წლამდე ასაკის ბიჭები და ზოგჯერ ხანდაზმული ასაკის მამაკაცები შიშველნი იყვნენ გამსახულნი (ზოგჯერ გამოჩენილი სასქესო ორგანოებით) და რომლებიც, თვალის ან ფიზიკური კონტაქტის გამო, სექსუალური თვალსაზრისით გამოირჩეოდნენ, იყიდებოდნენ „მაგიდის ქვეშ“ ან ფოტოგრაფის ახლო მეგობრებს შორის, მაგრამ „რამდენადაც ცნობილია, გლოედენის არქივში არ შედიოდა არც პორნოგრაფიული და არც ეროტიკულად დამცინავი მოტივები“.
მსგავსი იმდროინდელი ფოტოგრაფები
გლოედენის ბიძაშვილი გუგლიმმო პლიშოუ ასევე იღებდა შიშველ მამაკაცთა ფოტოებს, რომლებიც რომში მუშაობდნენ. პლიშოუ უკვე ფოტოგრაფი იყო, როდესაც გლოედენმა საკუთარი ფოტოების გაკეთება 1890-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო. ვარაუდობენ, რომ (რთული) ფოტოგრაფია გლოედენს სწორედ მან შეასწავლა. ამასთან, გლოედინმა მალე მოიცვა პლიშოუ, ხოლო მოგვიანებით პლიშოუს ნაშრომები ხშირად შეცდომით მიეწერებოდა გლოედენს. მხატვრული თვალსაზრისით, პლიშოუის ნამუშევრები, გარკვეულწილად, გლოედენისას ვერ აღემატებოდა, თავისი ზედმეტად უხეში განათებითა და მოდელთა დაუხვეწელი პოზების გამო.
1907 წლამდე პლიშოუს თანაშემწე ვინჩენცო გალდი ფარულად ცდილობდა, რომ თავისი ნამუშევრები პლიშოუს სახელით გაეყიდა. თუმცა, გალდის სურათებს ელეგანტურობა აკლიათ, და ძირითადად ქალები პორნოგრაფიული თვალსაზრისით არიან გამოსახულნი.
გარე ბმულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1931 კატეგორია:დაბადებული 1856
სან-ფელისეს-დე-ბუელნა
სან-ფელისეს-დე-ბუელნა (San Felices de Buelna) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ბესაიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39,4 კმ². მოსახლეობა — 2367 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
ჩარტა
ჩარტა (Charta) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.191 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 069 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24.55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 125 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Ꙭ
Ꙭ, ꙭ (ორმაგი მონოკულარი О) — ძველი კირილური ასო.
ქვემო ლოთარინგია
მინი|მარჯვნივ|ლოთარინგიის ზემო და ქვემო ნაწილები [[1000 წელს]] ქვემო ლოთარინგია (Lotharingia Mosana, Niederlothringen, Basse-Lotharingie) — შუა საუკუნეების საჰერცოგო საღვთო რომის იმპერიის შემადგენლობაში. ამჟამად მისი ტერიტორია შედის ნიდერლანდებში, ბელგიასა და საფრანგეთში.
ისტორია
959 წელს ლოთარინგიის საჰერცოგოში იფეთქა ლოთარინგიის წარჩინებულთა მსხვილმა აჯანყებამ. ისინი უკმაყოფილონი იყვნენ ლოთარინგიის ჰერცოგისა და არექიეპისკოპოს ბრუნოს პოლიტიკით. ამ უკანასკნელებმა გასცეს სენიორების ციხე-სიმაგრეების განადგურების ბრძანება, ასევე წარჩინებულებს დიდი გადასახადები დააკისრეს. აჯანყებას მეთაურობდა ყოფილი მრჩეველი ბრუნო იმონი, შევრემონის სენიორი. აჯანყების ჩასახშობად და სამომავლოთ ლოთარინგიელების შესაჩერებლად, ბრუნომ საჰერცოგო ორ ნაწილად გაყო: ზემო ლოთარინგიად (L. Mosellana) და ქვემო ლოთარინგიად (L. Mosana). ტრირის, მეცის, ტულისა და ვერდენის რეგიონები უშუალოდ იყო დამოკიდებული იმპერატორზე. ყოველი საჰერცოგოს სათავეში ბრუნომ დასვა წარმომადგენელი, რომელსაც ჰქონდა ტიტული „ვიცე-ჰერცოგი“. ზემო ლოთარინგიის ვიცე-ჰერცოგი გახდა ბარისა და მეცის გრაფი ფრიდრიხ (ფერი) I (დაახლ. 942—984), რომელიც დაქორწინებული იყო ჰუგო დიდის ასულზე, ბრუნოს ძმიშვილზე. ქვემო ლოთარინგიის ჰერცოგი გახდა ენოს გრაფი გოტფრიდი. მინი|მარცხნივ|100პქ|საჰერცოგოს გერბი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოთარინგიის ისტორია კატეგორია:ბელგიის ისტორია კატეგორია:შუა საუკუნეების ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერიის სახელმწიფოები
ბაბაქიუჯა (მასალი)
ბაბაქიუჯა (Babakücə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 691 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
სუანსესი
სუანსესი (Suances) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ბესაიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,6 კმ². მოსახლეობა — 8827 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
ტედი შერინგემი
ტედი შერინგემი (Teddy Sheringham; დ. 2 აპრილი, 1966, ლონდონი) — ინგლისელი ფეხბურთელი. 1993 წელს გახდა ინგლისის პრემიერ-ლიგის ბომბარდირი, ხოლო 2001 წელს საუკეთესო ფეხბურთელი. მონაწილეობა მიიღო მსოფლიოსა (1998, 2002) და ევროპის ჩემპიონატებზე (1996).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი
Ꙥ
Ꙥ, ꙥ — კირულური ასოების Л-სა და Г-ს ლიგატურა. გამოიყენება ძველსლავურ ენაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ლიგატურები
ახალი ზელანდიის მიწების ომები
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ისტორია კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ომები
რაშტატი
რაშტატი (Rastatt) — ქალაქი ბადენ-ვიურტემბერგის გერმანულ მიწაზე. მდებარეობს ბადენ-ბადენიდან ჩრდილოეთით 10 კმ-ში და კარლსრუედან სამხრეთით 22 კმ-ში. რაშტატის დასავლეთით მიედინება მდინარე რაინი და გადის საზღვარი საფრანგეთთან. მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 50 ათას მცხოვრებს.
ბაბასერი
ბაბასერი (Babaser) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  1401 კაცი (2013).
რაშტატი
1992 წელს რაშტატში გაიხსნა კომპანია „დაიმლერ-ბენცის“ (ამჟამად „დაიმლერი“) ქარხანა, რომელიც ამჟამად უშვებს A-კლასისა და B-კლასის ავტომობილ „მერსედეს-ბენცს“. ქარხანაში მუშაობს 5000-ზე მეტი ადამიანი, ავტომობილების ყოველწლიური წარმოება — დაახლოებით 250 ათასი, სულ წარმოებულია 2 მილიონზე მეტი ავტომობილი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
ბაბასერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ეგვიპტის პრეისტორია
პრეისტორიული ეპოქა ეგვიპტოლოგიასა და ეგვიპტის არქეოლოგიაში ეწოდება პერიოდს, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს წინარედინასტიურ ხანას, იწყება ქვის ხანიდან და გრძელდება ბადარის კულტურამდე. როგორც ეგვიპტოლოგი სტან ჰენდრიქსი აღნიშნავს, პრობლემატურია როგორც ეგვიპტის პრეისტორიისა და წინარედინასტიური ხანის ერთმანეთისაგან გამიჯვნა, ისე მათი განაწილება, რადგან ზოგადად ტერმინი „წინარეისტორიული“ უნდა მოიცავდეს ქვეყნის მთლიან ისტორიას სახელმწიფოებრიობის ჩამოყალიბებამდე, თუმცა ეგვიპტოლოგიურ პრაქტიკაში იგი მნიშვნელოვნად ვიწროდაა განმარტებული.
პლეისტოცენი
პლეისტოცენის ეპოქის მონადირეებისა და შემგროვებლებისთვის ჩვეული ცხოვრების სტილი დასრულდა, როდესაც დაახლოებით 25 000 წლის წინ ჰავა უფრო მშრალი გახდა და ბალახიანი მდელოები მშრალ უდაბნოდ იქცა. ნილოსის რეგულარულმა ადიდებებმა წარმოქმნა ნაყოფიერი ლანდშაფტი, რამაც ახალმოსახლეები მოიზიდა.
გვიანპალეოლითის ხანის არქეოლოგიური ძეგლები ნილოსის ხეობაში პატარებია, თუმცა აქვთ სეზონური გამოყენების ნიშნები. ნილოსის ნაპირას არსებულ ჭაობებსა და მდელოებში, რომლებიც მაშინ გაცილებით პატარები იყო, ვიდრე დღეს, აგრეთვე ნილოსის კალაპოტში, რომელიც დაახლოებით 15 მეტრით მაღლა მდებარეობდა, მოიპოვებოდა საკვები მცენარეულობა. საკვებად გამოიყენებოდა ისლისებრთა ოჯახის წარმომადგენელი მცნარის Cyperus rotundus-ის ფესურები, რომლებიც სახამებლითაა მდიდარი. გარდა ამისა, მოსახლეობა ნადირობდა დიუნებში და თევზაობდა ნილოსში.
ჰოლოცენი
ჰოლოცენის ეპოქაში გადასვლისას მუსონის ზონის ჩრდილოეთით გადანაცვლებამ გამოიწვია ჰავის მნიშვნელოვნად დატენიანება. ნილოსის წყლის დონემ მოიმატა და მისი ადიდებებიც არაპროგნოზირებადი გახდა. თევზთა შორის გავრცელებულია ნილოსის წერი. მის დასაჭერად გამოიყენებდნენ ძვლისგან დამზადებულ ჰარპუნებს. ნადირობდნენ წყლის ფრინველებზე, გაზელზე, გარეულ მსხვილფეხა საქონელზე, ნიანგებსა და ბეჰემოთებზე. ნილოსის უფრო ძლიერი ადიდებების გამო შესაძლებელი გახდა მოსახლეობის მიერ სხვა დაბლობების ათვისებაც, როგორიცაა ფაიუმი ანდა ნაბტას დაბლობი. აქ მოიპოვებოდა ისეთი მცენარეები, როგორიცაა ღოლო, ჭილი და Persicaria. ნაბტა-პლაიაში (მლაშობი) ძვ. წ. 6000 წლიდან გამოვლენილია კერამიკაც. საცხოვრებლები ძირითადად მწყობრად განლაგებულ ქოხებს წარმოადგენდა კერიებითა და დამატებითი სათავსოებით. გამოვლენილია სამი სახეობის ქერი, პარკოსანი მცენარეები, ფეტვი და უამრავი სხვა კულტურული მცენარე. აღმოსავლეთის უდაბნოში ამ პერიოდისთვის არსებობს ადრეული მეცხოველეობის ნიშნებიც.
ნეოლითი
ნეოლითის ხანის ყველაზე ადრეული ძეგლები ეგვიპტეში აღმოჩენილია ფაიუმში (ფაიუმის A კულტურა, დაახლ. ძვ. წ. 5000 წ.). აქ მცხოვრები მიწათმოქმედები პატარა დასახლებებში ფაიუმის ტბის ნაპირებზე ცხოვრობდნენ, აშენებდნენ მარცვლეულ კულტურას და მოსავალს ინახავდნენ მიწის ქვეშა სათავსოებში. გამოვლენილია ქვის იარაღები და უბრალო ჭურჭელი. აქვეა ეგვიპტეში უძველესი ნიშნები ქსოვის ხელოვნებისა.
მერიმდეს კულტურა
ცოტა მოგვიანებით ჩნდება მერიმდეს კულტურა, რომელიც მნიშვნელოვან მსგავსებებს ავლენს ფაიუმის A კულტურასთან. არის თიხის სკულპტურების ნიშნები. გარდაცვლილები ბევრი ნივთის ჩატანების გარეშე იკრძალებიან.
ომარისა და მაადის კულტურები
ქვემოეგვიპტური ომარის კულტურა ძირითადად ცნობილია კაიროსთან აღმოჩენილი არქეოლოგიური ძეგლით. მოსახლეობა ცხოვრობდა მცირე ქოხებში, რომლებიც ნაწილობრივ მიწაში იყო ამოთხრილი. გარდაცვლილთა სამარხებში ბევრი ნივთი არაა ჩატანებული. ამ პერიოდის ზემო ეგვიპტეში განვითარებულია მაადის კულტურა (დაახლ. ძვ. წ. 4000-3400 წწ.).
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის ისტორია ეგვიპტე
ჩიმა (სანტანდერი)
ჩიმა (Chima) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 890 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 273 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 21.53 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 152 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გიორგი გოგუაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია: თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
Ꙡ
Ꙡ, ꙡ — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
კანუნ ნამე (სელიმ I)
კანუნ ნამე — სამართლის წიგნი ოსმალეთის იმპერიაში. სელიმ I-ის სულთნობის პერიოდში (1512-1520 წლებში) ოსმალეთის იმპერიაში უკვე შარიათის მკაცრი კანონმდებლობა მოქმედებდა. სწორედ მისი მოღვაწეობია პერიოდში შეიქმნა სულთან სელიმ I-ის “კანუნ-ნამე”, ანუ სამართლის წიგნი. სელიმ I, ისტორიაში შესულია, როგორც იავუზის სახელით, რაც ნიშნავს მრისხანეს.
ისტორია
სულთან სელიმ I-ის (1512-1520) კანუნ-ნამეს შესახებ XX საუკუნემდე არაფერი იყო ცნობილი, სწორედ ნაკლებად იყო ცნობილი ამ სულტნის საკანონმდებლო საქმიანობის შესახებაც. XX საუკუნეში თურქული ხელნაწერების შესწავლისას მიკვლეულ იქნა ორი ერთნაირად დასათაურებული ხელნაწერისადმი, რომელიც ასე იკითხებოდა: “სულტან სელიმის კანონთა წიგნი, ღმერთმა ნათელში ამყოფოს მისი სული”. მაგალითად ამ სამართლის წიგნის ერთი ხელნაწერი იყო შიფრით B1882, გადაწერის თარიღით 1564 წელი, რომელიც ახლოსაა ამ კანონთა წიგნის თავდაპირველ შედგენის თარიღთან. მეორე ხელნაწერი, შიფრით A250, არ იყო დათარიღებული. ამ ხელნაწერის მიხედვით ნათელი ხდება კანუნ-ნამეს შემდგენლის სახელი, რომელიც არის ნიშანჯი ჯელალ-ზადე (1567 წელი).
ქოჯა-ნიშანჯი ჯელალ-ზადე მუსტაფა ჩელები გახლდათ (1567 წლები). ის იყო XVI საუკუნის ოსმალეთის იმპერიის გამოჩენილი ისტორიკოსი და კანონმდებელი. მან თავისი მოღვაწეობა, სწორედ სულთან სელიმ I-ის კარზე დაიწყო. ის ორჯერ იყო ნიშანჯის 6 თანამდებობაზე სულტან სულეიმან კანუნის (1520-1566) დროს (1534-1557 წლებში და 1566-1567წლებში). აქედან გამომდინარე უდავოა და ეჭვს არ იწვევს, რომ მას მართლაც შეეძლო ეთავა სელიმ I-ის “კანუნ-ნამე”-ს შედგენა. სელიმ I-ის სულთნობის პერიოდზე მან ცალკე ისტორიული ნაშრომიც დაწერა, სახელად “წიგნი სელიმზე”. სელიმ I-ის “კანუნ-ნამე”-ს შედგენის შემდეგ ქოჯა-ნიშანჯი ჯელალ-ზადემ გააგრძელა საკანონმდებლო საქმიანობა და დაასრულა სულეიმან კანუნის (1520-1566) “კანუნ-ნამე”-თი.
სელიმ I–ის კანონთა წიგნის შედგენის პარალელურად, ასევე მიმდინარეობდა ეტაპობრივად ოსმალთა კანონთა ნორმების დამკვიდრება იმპერიის პროვინციებში: კაისერი, რუმი, დიარბექირი და სხვა. ეს პერიოდი დაახლოებით დათარიღებულია 1516-1518 წლებში. სელიმ I-ის “კანუნ-ნამე”-ში საუბარია სასოფლო-სამეურნეო და სამოქალაქო გადასახადებზე, აღწერილია სხვადასხვა სახის საბაზრო გადასახადები პროდუქციის მიხედვით. აღსანიშნავია, რომ სელიმის “კანუნ-ნამე” ნაწილობრივ არის მისი მამის, ბაიაზიდ II-ის (1481-1512 წლებში) საკანონმდებლო საქმიანობის გაგრძელება.
სელიმ I-ის კანუნთა კრებული შედგება რამდენიმე პუნქტისაგან. ერთ-ერთ მათგანში, რომელიც ეხება გადასახადს ქალის გათხოვებისას ნათქვამია, რომ ქალიშვილის გათხოვებისას მამა იხდიდა გადასახადს.
სელიმ I-ის “კანუნ-ნამე”-ს მიხედვით, ის ადამიანი, რომელიც გაბედავდა გოგოს ან ქალისადმი შეურაცხყოფის მიყენებას, სასტიკად ისჯებოდა.
სელიმ I-ის სულთნობის პერიოდში ოსმალეთის იმპერიაში გავრცელებული იყო შარიათის მკაცრი კანონმდებლობა, რომელიც სასტიკად ილაშქრებდა ადამიანთა წინააღმდეგ, განსაკუთრებით ზღუდავდა ქალის უფლებებს, ართმევდა მას საზოგადოებრივ საქმიანობაში მონაწილეობის საშუალებას. თუმცა სულთანმა სელიმ I-მა თავის “კანუნ-ნამე”-ში დაგვანახა, რომ არ შეიძლება ქალს მთლიანად ჩამოერთვას უფლებები და იქცეს უუფლებო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ოსმალეთის იმპერია
სანტა-ლუზია (მარანიანი)
სანტა-ლუზია (Santa Luzia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პინდარეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 74 043 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.55 კმ²-ზე. ფართობი 5 462 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მისოვცევო
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ტორელავეგა
ტორელავეგა (Torrelavega) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ბესაიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,54 კმ². მოსახლეობა — 51 597 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
კლასიკური ცეკვა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|კლასიკური ცეკვა კლასიკური ცეკვა — ქორეოგრაფიული ხელოვნების გამომსახველობითი საშუალებების დაკანონებული სისტემა, რომელიც სცენური სახის პოეტურ-განზოგადებული გააზრების პრინციპს ემყარება. ემოციების, აზრისა და განცდების გადმოცემა პლასტიკური საშუალებებით. ტერმინი დამკვიდრდა რუსეთში XIX საუკუნის დასასრულს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბალეტი
ბაღირობა
ბაღირობა (Bağıroba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1039 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ჟაბუატან-დუს-გუარარაპისი
ჟაბუატან-დუს-გუარარაპისი (Jaboatão dos Guararapes) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 76 მეტრზე. მიეკუთვნება რესიფის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რესიფის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 644 620 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2 491.82 კმ²-ზე. ფართობი 258 694 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ვიდუნასი
ბიოგრაფია
სტოროსტმა მიიღო განათლება პილკალენში (1883–85) და პედაგოგთა სემინარიაში რაგნიტში (1885–88). 1888-1892 წლებში ის იყო კინტენის მასწავლებელი (განათ. კინტაი), რის შემდეგაც ის 1912 წელს წავიდა მასწავლებლად ტილზიტის ვაჟთა სკოლაში და ასწავლიდა გერმანულ, ფრანგულ, ინგლისურ, ლიტვურ ენებს და სპორტს. 1912 წელს მან მიატოვა პედაგოგიური თანამდებობა ფილოსოფიის შესწავლის მიზნით. ფილოსოფიური განათლება მან მიიღო გრეიფსვალდის, ჰალეს, ლაიფციგისა და ბერლინის უნივერსიტეტებში. 1918/19 წლებში ასწავლიდა ლიეტუვურს აღმოსავლეთმცოდნეობის ენების სემინარზე ბერლინში, ედუარდ საკაუს ხელმძღვანელობით. ტილზიტში დაბრუნება მან ლიეტუვის კულტურის, განსაკუთრებით ხალხური სიმღერების და სოფლის ტრადიციების აღდგენას მიუძღვნა. იგი ხელმძღვანელობდა გუნდს და წერდა სიმღერებს, ასევე თეატრალურ პიესებს. 1933 წლიდან მუშაობდა მემელში მუსიკალურ სკოლაში.