cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბანთარეულის სამაროვანი
ბანთარეულის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩინთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 200 მეტრზე, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირას. სამაროვანი დაზიანდა გაზსადენის მშენებლობისას. განეკუთვნება ადრინდელ და განვითარებულ შუა საუკუნეებს. 1985-88 წლებში ძეგლი გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (რაზმის ხელმძღვანელი - ივ. წიკლაური). სამაროვნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში აღმოჩნდა ეკლესია, რომლის გარშემო გათხრილია ადრინდელი და განვითარებული შუა საუკუნეების 57 სამარხი. ადრინდელი შუა საუკუნეების სამარხებს განეკუთვნება ქვის ფილებით გადახურული ორმოსამარხები და ქვისსამარხები. ინვენტარი (მინის მძივები, ბრინჯაოს საკინძები, ბეჭდები, საყურეები, ბალთები, ჯვარი, ძვლის კაური, ვერცხლის სასანური მონეტა) აღმოჩნდა მხოლოდ ქვისსამარხებში. განვითარებული შუა საუკუნეების სამარხებს განეკუთვნება კლდის ქვით აგებული, მოგრძო მოყვანილობის ამოშენებულკედლიანი სამარხები და აკლდამები. აკლდამების გვერდის კედლები შუაში შეზნექილია. სამარხებში აღმოჩნდა ბრინჯაოს ბეჭდები, სამაჯურები, ჯვარი (ქრისტეს ჯვარცმის გამოსახულებით), სასაფეთქლე რგოლი, ღილები, რკინის რგოლის ნატეხები. სამარხების დამხობა ქრისტიანულია. სამარხები განკუთვნილია ინდივიდუალური და საოჯახო დაკრძალვისთვის. მოპოვებული მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჯეკ გრინველი
ჯონ რიჩარდ „ჯეკ“ გრინველი (დ. 2 იანვარი, 1884, ქრუკი, ინგლისი — გ. 20 ნოემბერი, 1942, ბოგოტა, კოლუმბია) — ინგლისელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. საფეხბურთო კარიერა დაიწყო 1901 წელს „ქრუკ თაუნში“, ასევე თამაშობდა „ბარსელონაში“. მწვრთნელის რანგში მოღვაწეობდა შემდეგ გუნდებში: „ბარსელონა“, „ვალენსია“, „ესპანიოლი“, ხიხონის „სპორტინგი“, „მალიორკა“, „კასტელონი“, „უნივერსიტარიო“, „სანტა ფე“ და პერუს ეროვნული ნაკრები.
ბარსელონა
ჯეკ გრინველის დებიუტი ესპანურ გუნდში შედგა 1912 წლის 29 სექტემბერს „ესპანიასთან“ მოგებულ შეხვედრაში ანგარიშით 4-2. სადებიუტო გოლი კი დეკემბერში „ისპანია ვალენსიასთან“ გაიტანა(9-0). 1913–1914 წლების სეზონში გრინველმა 31 მატჩი ჩაატარა და 4 გოლი გაიტანა. მომდევნო სეზონში კი — 17 მატჩი და 3 გოლი. 1915–1916 წლების სეზონში ინგლისელი მოედანზე იშვიათად გადიოდა, რის გამოც მოთამაშის კარიერა დაასრულა და სამწვრთნელო დაიწყო.
მისი პირველი კლუბი სწორედ „ბარსელონა“ იყო, სადაც თანამემამულე ჯონ ბეროუს ნაცვლად დაინიშნა 1917 წელს. მთავარი მწვრთნელის რანგში მისი დებიუტი შედგა 7 ივლისს „ევროპასთან“. მატჩი ჯეკ გრინველის გუნდის გამარჯვებით დასრულდა (3–1). „ბარსელონასთან“ ერთად მან შეძლო 2 სამეფო თასისა და 5 კატალონიის ჩემპიონატის მოგება. მან გუნდი 1923 წელს დატოვა, თუმცა 1931 წელს დაბრუნდა და 2 წელი დაჰყო მთავარი მწვრთნელი პოსტზე.
ბარსელონას შემდეგ
„ბარსელონას“ დატოვების შემდეგ მან იმუშავა „ესპანიოლში“, „ვალენსიასა“ და ხიხონის „სპორტინგში“. ჯამში მან 1 სამეფო თასის, 1 კატალონიის ჩემპიონატისა და 1 ვალენსიის ჩემპიონატის მოგება შეძლო.
სამხრეთ ამერიკა
1938 წელს ჯეკ გრინველმა გადაწყვიტა ევროპის დატოვება და სამხრეთ ამერიკას მიაშურა, სადაც უნივერსიტარიოსა (1939–1940) და სანტა ფეში (1942) იმუშავა. ასევე წვრთნიდა პერუს ეროვნულ ნაკრებს (1939–1940).
გარდაცვალება
1942 წლის 18 ნოემბერს სანტა ფემ დერბიში დეპორტივო 10–3 გაანადგურა. ეს მატჩი ჯეკ გრიველისთვის უკანასკნელი აღმოჩნდა. 2 დღეში, დილის სავარჯიშო სესიის დასრულების შემდეგ ინგლისელი მწვრთნელი 58 წლის ასაკში გულის შეტევით გარდაიცვალა. დაკრძალულია ბოგოტაში, კოლუმბიაში.
კვიპროსი (რომის პროვინცია)
სამოქალაქო ომის დასრულების შემდეგ, რომელმაც ფაქტობრივად შეიწირა რომის რესპუბლიკა, მარკუს ანტონიუსმა კვიპროსი დედოფალ კლეოპატრა VII-ს დაუთმო. მარკუს ანტონიუსის აქციუმის ბრძოლაში დამაცხების შემდეგ კვიპროსი ეგვიპტესთან ერთად კვლავ რომის შემადგენლობაში შევიდა. ძვ. წ. 22 წელს კვიპროსი სენატის პროვინცია გახდა.
რომის მშვიდობა კუნძულზე მხოლოდ ორჯერ დაირღვა.
პირველი სერიოზული აჯანყება გაიმართა 115-116 წლებში. მისი ორგანიზატორი იყო ებრაელი ბერძნული სახელწოდებით არტემიონი. მეორე აჯანყება გაიმართა 333-334 წლებში, კონსტანტინე I დიდის წინააღმდეგ.
IV საუკუნეში რამდენიმე მიწისძვრამ გამოიწვია სალამინის, შიმშილმა და გვალვამ გამოიწვია კუნძულის დაცლა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის პროვინციები კატეგორია:კვიპროსის ისტორია
ხოსრო II
ტახტი დაიკავა ბიზანტიის იმპერატორ მავრიკიოსის დახმარებით. VII საუკუნის დასაწყისში ხოსრო II-მ დაიპყრო ბიზანტიის აღმოსავლეთი პროვინციები (სირია, პალესტინა, ეგვიპტე). VII საუკუნის 20-იან წლებში ბიზანტიელები ირანში შეიჭრნენ. ხოსროს ვაჟმა, კავად II-მ და ირანელი დიდებულების ნაწილმა, რომელიც უკმაყოფილო იყო მონოფიზიტებთან შაჰის დაახლოებით, ხოსრო II ტახტიდან ჩამოაგდო და მოკლა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული  570 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 628 კატეგორია: სპარსეთის მონარქები კატეგორია:VI საუკუნის სასანიანი მონარქები კატეგორია:VII საუკუნის სასანიანი მონარქები კატეგორია:სასანიანი შაჰები
როსტოვის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური და კათედრალური ქირურგიის კლინიკის შენობა
როსტოვის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური და კათედრალური ქირურგიის კლინიკის შენობა (Здание клиники госпитальной и кафедральной хирургии Ростовского университета) — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1890-იან წლებში. პროექტის ავტორი სავარაუდოდ უნდა ყოფილიყო არქიტექტორი ნ. სოკოლოვი. შედის ნიკოლაევსკის საავადმყოფოს სამშენებლო კომპლექსის შემადგენლობაში. 1916 წლიდან 1938 წლამდე, დონის როსტოვში ვარშავის უნივერსიტეტის ევაკუაციის შემდეგ, შენობაში მუშაობდა ქირურგი ნიკოლაი ნაპალკოვი. 1916 წლიდან 1941 წლამდე აქ მუშაობდა ქირურგი ნიკოლაი ბოგარაზი. ამჟამად შენობა არის როსტოვის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი კორპუსი. როსტოვის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური და კათედრალური ქირურგიის კლინიკის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: დონის როსტოვი, ნახიჩევანის შესახვევი, № 38.
არქიტექტურა
აგურის შენობა ორსართულიანია და აქვს მრავალფერდა სახურავი. ფასადი გაფორმებულია კლასიციზმის სულისკვეთებით. პირველი და მეორე სართულები მთლიანად რუსტირებულია. ფასადების ჰორიზონტალური დანაწილება მიიღწევა სართულთშორისო ზოლურების წყალობით. როსტოვის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური და კათედრალური ქირურგიის კლინიკის შენობის ფასადი სიმეტრიულია, ცენტრალურ ნაწილში გვხვდება რიზალიტი. ფანჯრის ღიობებს აქვს სწორკუთხა ღიობები, მეორე სართულზე ფანჯრები გაფორმებულია დეკორატიული პორტალებით. შენობას აქვს რთული კონფიგურაციის გეგმა. როსტოვის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური და კათედრალური ქირურგიის კლინიკის შენობა დაგეგმარების სისტემა კორიდორულია ორმხრივად განლაგებული ოთახებით.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
კარლოს IV (ესპანეთი)
კარლოს IV (Carlos IV; დ. 11 ნოემბერი, 1748 — გ. 20 იანვარი, 1819) — ესპანეთის მეფე (1788-1808), კარლ III-ისა და მარია ამალია საქსონიელის მეორე შვილი. სამეფო ტახტზე ავიდა მამის კარლოს III-ის გარდაცვალების შემდეგ.
საფრანგეთთან და დიდ ბრიტანეთთან ბრძოლა ესპანეთისთვის უიღბლო აღმოჩნდა. ქვეყანაში საფრანგეთის გავლენა გაიზარდა. 1803 წელს საფრანგეთ-ესპანეთს შორის დაიდო ახალი ხელშეკრულება, რომელმაც ესპანეთს ახალი ვალდებულებები და დიდ ბრიტანეთთან ახალი ომი დააკისრა. ეს ომი 1804 წელს დაიწყო და 1805 წელს ტრაფალგარის ბრძოლაში ესპანეთის ფლოტის განადგურება გამოიწვია. 1807 წელს ესპანეთ-საფრანგეთს შორის დაიდო საიდუმლო ზავი ფონტენბლოში, რომლის მიხედვითაც ხელმომწერი ქვეყნები იყოფდნენ პორტუგალიას, რომელთან დაკავშირებითაც საფრანგეთის იმპერატორს თავისი მიზნები ჰქონდა, რაც დაუმალა ესპანეთის ხელისუფლებას. საბოლოოდ საფრანგეთს ესპანეთისა და პორტუგალიის ხელში ჩაგდება უნდოდა.
ამ მიზნის მიღწევაში ნაპოლეონს დაეხმარა სამეფო კარზე არსებული დაპირისპირება, რომლის ერთ მხარეს იდგნენ დედოფალი და მისი ფავორიტი მანუელ გოდოი, ხოლო მეორე მხარეს ტახტის მემკვიდრე ფერდინანდი და მისი ცოლი მარია ანტონია. მარია ანტონიას გარდაცვალებით (1806 წ.) ვითარება დაპირისპირებულ მხარეებს შორის შეიცვალა: ფერდინანდმა დაგეგმა ცოლად მოეყვანა ნაპოლეონის დინასტიის წარმომადგენელი პრინცესა და დაახლოებოდა ნაპოლეონს. გოდოი და დედოფალი კი მეგობრებს საფრანგეთის მტრებს შორის ეძებდენ. მოსახლეობის სიმპატია ფერდინანდისკენ იხრებოდა.
ანონიმურ ინფორმაციაზე დაყრდნობით კარლ IV-მ 1807 წლის 20 ოქტომბერს გამოსცა ბრძანება ფერდინანდის დაპატიმრებისა და სასამართლოსთვის გადაცემის შესახებ. კარლი აპირებდა ტახტი მეორე შვილისათვის კარლოსისთვის გადაეცა. ეს საკმარისი საბაბი აღმოჩნდა ნაპოლეონისათვისრათა ესპანეთის საქმეებში ჩარეულიყო. მადრიდთან საფრანგეთის არმიის მოახლობისთანავე კარლ IV დედაქალაქიდან გაიქცა, რამაც მოსახლეობის ამბოხება გამოიწვია. 1808 წლის 18 მარტს ესპანეთის მეფედ ფერდინანდი გამოაცხადეს.
რამდენიმე დღის შემდეგ კარლ IV დაემორჩილა ფრანგი გენერლის სავარის, რჩევებს და აღიარა თავისი გადაგდომა. 1808 წლის 6 მაისს ნაპოლეონმა მოახერხა ბაიონაში მამა-შვილი შეეტყუებინა და ორივე დააპატიმრა. ესპანეთის ტახტზე კი ოდნავ მოგვიანებით თავისი ძმა ჟოზეფ ბონაპარტი დასვა.
მოგვიანებით კარლ IV რომში დასახლდა და იქ გარდაიცვალა 1819 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ესპანეთის მეფეები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1748 კატეგორია:გარდაცვლილი  20 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1819 კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები კატეგორია:ესკორიალის მეფეთა პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ასტურიის პრინცები
ქობთავი
ქობთავი — ეკლესია, არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პალდოს ზემოთ (ჩრდილო-დასავლეთით), დაახლოებით 1,5-2 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება Vlll-lX საუკუნეებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სანტიაგო-დე-პუპუხის რაიონი
სანტიაგო-დე-პუპუხის რაიონი (Distrito de Santiago de Pupuja) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ასანგაროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 860 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 640 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 301.27 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ასანგაროს პროვინციის რაიონები
იზაბელა ჰაბსბურგი
იზაბელა ჰაბსბურგი აგრეთვე ცნობილი როგორც ელიზაბეტ ავსტრიელი (დ. 18 ივლისი, 1501 — გ. 19 იანვარი, 1526) — დაბადებიდან იყო კასტილიისა და არაგონის ინფანტა, ბურგუნდიის ჰერცოგინია და ავსტრიის ერცჰერცოგინია. გათხოვების შემდგომ მიიღო დანიის, ნორვეგიის და შვედეთის დედოფლის და ფინეთის დიდ ჰერცოგინიის ტიტულებიც. იყო ფილიპე I-ისა და ხუანა შეშლილის შუათანა ქალიშვილი. კრისტიან II-ის ერთადერთი მეუღლე. 1520 წელს ატარებდა დანიის მეფის რეგენტის ტიტულსაც.
ბავშვობა
მინი|[[კრისტიან II, იზაბელას მეუღლე|მარცხნივ]] იზაბელა ჰაბსბურგი დაიბადა 1501 წლის 18 ივლისს, ქალაქ ბრიუსელში. მან ბავშვობა ნიდერლანდებში გაატარა თავის და-ძმებთან ერთად. მშობლებმა იგი საუკეთესო განათლებით უზრუნველყვეს. როდესაც ცოტა წამოიზარდნენ მშობლებმა იზაბელას უფროსი დის, ელეონორის გათხოვება მოისურვეს. თავდაპირველად მის საქმროდ მოიაზრებოდა ინგლისის ტახტის მემკვიდრე ჰენრი ტიუდორი, თუმცა ჰენრიმ არა ელეონორზე, არამედ მათ დეიდაზე, ეკატერინე არაგონელზე იქორწინა. ამის შემდგომ კი, გადაწყვიტეს ელეონორის მითხოვება დანიის მეფე, კრისტიან II-ზე.
1514 წელს კრისტიანი ნიდერლანდებში ჩავიდა რათა ახლოს გაეცნო ელეონორი. ეს ამბავი მოხდა იზაბელას მეცამეტე დაბადებისდღემდე სულ ერთი კვირით ადრე. სწორედ იზაბელას დაბადების დღის საზეიმო მეჯლისზე მოიხიბლა კრისტიანი მისით. მალე აღმოჩნდა, რომ იზაბელსაც იგივე გრძნობები ჰქონდა რაც კრისტიანს. საბოლოოდ გადაწყდა, რომ კრისტიანისათვის არა ელეონორი, არამედ იზაბელა მიეთხოვებინათ. იზაბელას მშობლებისათვის, ხომ მთავარი ალიანსი იყო და არა ის რომელ ქალიშვილს გაათხოვებდნენ.
1514 წლესვე იზაბელი და კრისტიანი დაქორწინდნენ. კრისტიანის ბრძანებითა და ხარჯებით, იზაბელის დიდი პორტრეტი დახატეს რომელიც კრისტიანმა დანიაში, საკუთარ სასახლეში ჩამოკიდა.
დედოფლობა
1515 წელს იზაბელა და კრისტიანი დანიაში ჩავიდნენ სადაც, ამავე წლის 12 აგვისტოს მოეწყო იზაბელას კორონაცია დანიისა და ნორვეგიის დედოფლად. მას დანიაში ელიზაბეტი უწოდეს. იზაბელას კრისტიანის ოჯახის წევრებსა და ნათესავებთან საკმაოდ კარგი ურთიერთობა ჰქონდა, რაც განპირობებული იყო მისი მომთმენი ხასიათით, გონიერებითა და ფიზიკური სილამაზით. თუმცა იყო ერთი ძალიან დიდი პრობლემაც, კრისტიანს 1507 წლიდან, (ანუ მანამ, სანამ იზაბელზე იქორწინებდა) ჰყავდა საყვარელი - დივეკ სიგბრიცტერი - რომელიც თავიდანვე გადაემტერა იზაბელას და მის წინააღმდეგ ინტრიგების ხლართვა დაიწყო. მან რამდენიმეჯერ იზაბელას სერიოზული საფრთხე შეუქმნა, რამაც ძალზე გააღიზიანა და აღაშფოთა იზაბელას უფროსი ძმა, საღვთო რომის იმპერატორი კარლოს V და კრისტიანს დივეკის მოშორება ურჩია. თუმცა მალევე ეს პრობლემა თავისით მოგვარდა ვინაიდან იზაბელას ჩასვლიდან ორ წელიწადში, ანუ 1517 წელს დივეკი გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალების შემდეგ იზაბელასა და კრისტიანს შორის კვლავ თბილი ურთიერთობა აღსდღა, რაც დროთა განმავლობაში სულ უფრო და უფრო უმჯობესდებოდა.
1520 წელს კრისტიანმა მიიღო შვედეთის სამეფო ტახტი, აქედან მოყოლებული იზაბელას შვედეთის დედოფლის და ფინეთის დიდ ჰერცოგინიის ტიტული ენიჭება. მას შემდგომ რაც კრისტიანმა სტოკჰოლმი აიღო, მან შვედურ არისტოკრატიას სთხოვა, რომ იმ შემთხვევაში თუ თავად გარდაიცვლებოდა ისე, რომ მისი შვილები არასრულწლოვანნი იქნებოდნენ შვედებს იზაბელა რეგენტად და დედოფლად ეცნოთ, რაზეც შვედები დასთანხმდნენ. იზაბელა არის მსოფლიოს ისტორიაში უკანასკნელი ქალი, რომელსაც მიენიჭა კალმარის კავშირის დედოფლის ტიტული, ანუ იგი ატარებდა ყველა სკანდინავიური სახელმწიფოს დედოფლის ტიტულს, ეს პატივი შემდეგ აღარავის ღირსებია. თუმცაღა ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ იზაბელა შვედეთში არასოდეს ჩასულა ვინაიდან იგი ამ დროისათვის, იზაბელა ფეხმძიმედ იყო და მისთვის ასეთ შორ მანძილზე მგზავრობა სახიფათო იყო. ამიტომაც 1520 წელს სანამ კრისტიანი შვედეთში იმყოფებოდა, იზაბელას დანიისა და ნორვეგიის სამეფოების რეგენტის ტიტული ჰქონდა და თავად განაგებდა ყველაფერს. თუმცა 1521 წელს შვედეთის ტახტი დაკარგეს და ამ ტახტზე გუსტავ I ადის, ვაზას დინასტიიდან.
1523 წელს კრისტიანი ტახტიდან გადადგა. ეს იმიტომ მოხდა, რომ კრისტიანის გადადგომა მოითხოვეს დანიელმა უხუცესებმა რომლებიც მხარს კრისტიანის ბიძას, ფრედერიკ I-ს უჭერდნენ. ამის შემდეგ იზაბელას ნორვეგიისა და დანიის დედოფლის ტიტულიც ჩამოერთვა. ფრედერიკს ძალიან უყვარდა იზაბელა ამიტომაც მან შესთავაზა დარჩენილიყო დანიაში და მას სანაცვლოდ დაენიშნებოდა დიდი პენსია და აუყვანდა საუკეთესოდ გაწვრთნილ გერმანელ დაცვას. თავად კრისტიანს კი დანიიდან გაქცევა სურდა, ხოლო იზაბელამ როგორც მეუღლის ერთგულმა ცოლმა ფრედერიკს ლათინურად მისწერა " Ubi rex menus, eibi regnum meum " რაც ასე ითარგმნება :" სადაც ჩემი მეფეა, იქაა ჩემი სამეფოც".
უკანასკნელი წლები და გარდაცვალება
იზაბელამ 1523 წელს ქმართან და შვილებთან ერთად დატოვა დანია და მშობლიურ ნიდერლანდებში გაემგზავრა. ისინი ტახტიდან იმიტომ ჩამოაგდეს, რომ კათოლიკეები იყვნენ ხოლო დანიელი ხალხი პროტესტანტი, რაც სრულიად მიუღებელი კომბინაცია იყო, რადგან პროტესტანტები კათოლიკე მონარქს არაფრით დაემორჩილებოდნენ. იზაბელამ და კრისტიანმა გერმანიაში დაიწყეს მოგზაურობა კათოლიკეთა შემოსაკრებად რათა ისინი ტახტის დასაბრუნებლად დაეხმარათ. იზაბელამ დახმარება თავის კათოლიკე ნათესავებს სთხოვა. 1523-1524 წლებში მათ იმოგზაურეს საქსონიაში და მოინახულეს ბერლინიც. ბერლინში იზაბელა ლუთერის სწავლებებით დაინტერესდა და დიდი სიმპათია განიცადა პროტესტანტიზმის მიმართ, თუმცა იგი კათოლიკობის ერთგული დარჩა და რელიგია ოფიციალურად არ შეუცვლია. 1524 წელს იზაბელა ესტუმრა ქალაქ ნურნბერგს სადაც პროტესტანტული წესით ეზიარა. ამან დიდი უკმაყოფილება და გაღიზიანება გამოიწვია იზაბელის ნათესავებში - ჰაბსბურგებში, რომლებიც კათოლიკობის თავგამოდებული დამცველები იყვნენ.
1525 წელს გერმანიაში მთელი ზაფხულის განმავლობაში საშინელი ქარიშხალი მძვინვარებდა. ამ დროს იზაბელი განუკურნებელი სენი შეეყარა რომელიც დროთა განმავლობაში გაუარესდა. 1526 წლის 19 იანვარს, ცივიჯნაარდეს ციხე-სიმაგრეში. გარდაცვალების წინ იზაბელამ ორივენაირი - პროტესტანტული და კათოლიკური ზიარება მიიღო, ამან დიდი აღშფოთება გამოიწვია კათოლიკურ არისტორკრატიაში. იგი დაკრძალეს ოდენსეს კათედრალში, დანიაში, დანიის მეფეთა სასაფლაოზე. კრისტიანი 1559 წელს 77 წლის ასაკში გარდაიცვალა, იზაბელას შემდეგ მას ცოლი აღარ მოუყვანია.
ქმარ-შვილი:
მინი|260x260პქ|იზაბელას შვილები: მარცხნივ დოროთეა, ცენტრში ჯონი, მარჯვნივ ქრისტინა იზაბელა 1514 წელს ცოლად გაჰყვა მეფე კრისტიან II-ს. მათ 6 შვილი შეეძინათ:
და-ძმები:
იზაბელას ჰყავდა ხუთი და-ძმა:
წინაპრები
იზაბელა ჰაბსბურგის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1501 კატეგორია:გარდაცვლილი  19 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1526 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დანიის დედოფლები კატეგორია:ნორვეგიის დედოფლები კატეგორია:შვედეთის დედოფლები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები კატეგორია:კასტილიის ინფანტები კატეგორია:არაგონის ინფანტები კატეგორია:ბურგუნდიის ჰერცოგინიები კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:დანიის რეგენტები
რევაზ გრძელიძე
რევაზ კონსტანტინეს ძე გრძელიძე (დ. 1 აგვისტო, 1930, სოფ. ბარი (ონის მუნიციპალიტეტი), — გ. 28 დეკემბერი, 1998, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1974), პროფესორი (1976), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1990).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ისტორიის ფაკულტეტი 1953 წელს. 1960–1964 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის (სკკპ) ისტორიის კათედრის უფროსი მასწავლებელი, 1965–1976 წლებში — მეცნიერული კომუნიზმის კათედრის დოცენტი, 1977–1981 წლებში — თსუ პრორექტორი, 1987–1991 წლებში — თსუ სკკპ ისტორიის კათედრის, ხოლო 1991–1998 წლებში — პოლიტიკურ პარტიათა ისტორიის კათედრის გამგე. იკვლევდა საქართველოს უახლესი ისტორიის საკითხებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ენგურესი
ენგურესი (Engures ezers) — ტბა ლატვიაში. ადმინისტრაცაიული თვალსაზრისით მოქცეულია მერსრაგსის, ენგურესა და ტუკუმსის მხარეების ტერიტორიაზე. მდებარეობს რიგის ყურის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 3,2 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 40,5 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 2,1 მ.
ენგურესი ლატვიაში ზედაპირის ფართობით ტბებს შორის მე-3 ადგილზეა. ერთვის მდინარეები მელნუპე, გრუნჩუ, ალქსნაიგრავისი, ჩექსტგრავისი, კალნუპე, ძედრუპე, პელჩულე, დურსუპე, იურპუგე. ტბიდან სათავეს იღებს მერსრაგის არხი. ტბაში სულ 9 კუნძულია, რომელთა საერთო ფართობია 85 ჰა. ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროზე მდებარეობს ორნითოლოგიური კვლევითი ცენტრი. ენგურესი მოქცეულია ენგურესის ტბის ბუნებრივი პარკის ტერიტორიაზე.
1995 წლიდან შეტანილია რამსარის კონვენციის საერთაშორისო სიაში. მდიდარია თევზით. გვხვდება თევზების 20-მდე სახეობა, მათ შორის: ქორჭილა, ოქროსფერი კარჩხანა, წერი, ლოქორია, ფარფლწითელა, კობრი, ღლაბუტა, ქაშაპი და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის ტბები
სოლოვიევკა (ბაშკირეთი)
სოლოვიევკა  (Соловьёвка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 29 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
დონი იენი
დონი იენი (ნამდვილი სახელი და გვარია: ჯენ ძიდანი; 甄子丹; დ. 27 ივლისი 1963) — ჩინელი მსახიობი, რეჟისორი, პროდიუსერი, ტრიუკებისა და საბრძოლო სცენების დამდგმელი.
დონი იენი დაიბადა 1963 წლის 27 ივლისს ჩინეთის ქალაქ გუანჯოუში. ქალაქ გუანჯოუში დონი იენმა 2 წელი იცხოვრა, რის შემდეგაც მისი მშობლები საცხოვრებლად ჰონგ-კონგში გადავიდნენ. დონი იენის დედა დაკავებული იყო უშუთი და მშვილდოსნობით, ხოლო მამა გაზეთის რედაქტორი იყო. დონი იენის დედა — ბოუ სიმ მაკი ჰონგ-კონგში ცდილობდა საკუთარი უშუს სკოლის გახსნას, თუმცა ამის გაკეთება მან ვერ შეძლო. ამის შემდეგ იენის ოჯახი საცხოვრებლად ბოსტონში გაემგზავრა; აქ ბოუ სიმ მაკმა გახსნა საკუთარი დარბაზი Chinese Wushu Research Institute, რომელიც სულ მალე გახდა ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი არა მხოლოდ ბოსტონში, არამედ მთელ ამერიკაში.
დონი იენი უშუთი სწორედ დედამისის სკოლაში დაკავდა. იმ დროს პატარა დონის მოსწონდა ფილმები კუნგ-ფუს შესახებ (ასე ეძახდნენ უშუს ამერიკელები) და თანდათანობით ეძიებდა ახალ ილეთებს, რომლებსაც შემდგომ ვარჯიშებზე ამუშავებდა. მისი საყვარელი მსახიობები იყვნენ ბრიუს ლი და იმ დროს ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ჯეკი ჩანი.
80-იან წლების დასაწყისში დონი იენი გახდა ეგრეთ წოდებული „საბრძოლო ზონის“ ხშირი სტუმარი, სადაც იმართება არალეგალური ბრძოლები წესების გარეშე. შემდეგ, დედამისმა იგი პეკინში გაგზავნა.
პეკინში დონი იენი მოხდა უშუს ეროვნულ ნაკრებში, რომლის მწვრთნელი იყო ცნობილი ჩინელი ოსტატი ლი იუ-მენი. დონი ორი წელი ვარჯიშობდა მასთან, ხოლო შემდეგ კვლავ აშშ-ში გადაწყვიტა დაბრუნება. თუმცაღა, პეკინიდან აშშ-ში მიმავალი გზა ჰონგ-კონგზე გადიოდა და დონი სრულიად შემთხვევით მოხდა ახალი ფილმის — „მთვრალი შაოლინელი ოსტატი“-ს კასტინგზე. ამ ფილმის რეჟისორი იუნ ვუ-პინგი აღმოჩნდა დონის დედის ძველი მეგობარი. რეჟისორმა დონის მთავარი როლი შესთავაზა. 1992 წელს ჯეტ ლისთან ერთად ითამაშა ფილმში „ერთხელ ჩინეთში 2“. ამ ფილმის შემდეგ დონი იენი ჰონგ-კონგის მასშტაბით ვარსკვლავი გახდა. ამის შემდეგ, დონი იენი ტელევიზიაში წავიდა. იგი დათანხმდა ორ სერიალში მონაწილეობაზე, რომლებიც ჰიტებად იქცნენ. წარმატების ტალღაზე ყოფნისას დონი იენმა რეჟისორობა სცადა და გადაიღო ფილმი „ლეგენდა მგლის შესახებ“. შემდეგ გადაიღო ფილმი „ტყვიის კოცნა“. ამ ფილმისთვის ტოკიოს კინოფესტივალზე იგი ნომინირებული იყო როგორც საუკეთესო რეჟისორი-დებიუტანტი.
2008 წელს უილსონ იპმა გადაიღო ნახევრადბიოგრაფიული ფილმი იპ მანის შესახებ — „იპ მანი“. შემდეგ, გამოვიდა ამ ფილმის გაგრძელდება „იპ მანი 2“, რომლის პრემიერა შედგა 2010 წელს, მას მოჰყვა „იპ მანი 3“, რომლის პრემიერა თავის მხრივ, შედგა 2015 წლის 16 დეკემბერს. სამივე ფილმი გადაიღო უილსონ იპმა. „იპ მანი 3“-ში მონაწილეობა მიიღო მოკრივემ მაიკ ტიასონმა.
დონი იენი ორჯერ იყო დაქორწინებული. მისი პირველი მეუღლე იყო ზინგ-სი ლენგი. ისინი ქორწინებაში იმყოფებოდნენ 1993-1995 წლებში. დონი იენი 2003 წლიდან ქორწინებაშია სისი ვანგზე. დონი იენს ჰყავს 3 შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:ჩინელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი
ლენა ნაზარიანი
ლენა ნაზარიანი (დ. 9 მარტი, 1983) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2017 წლიდან სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. დაამთავრა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2019 წლიდან სომხეთის ეროვნული კრების ვიცე-პრეზიდენტი.
კამენაია-ბალკა (სადგომი)
კამენაია-ბალკა (Каменная балка) — ზედა პალეოლითის სადგომი, რომელიც მდებარეობს ხუტორ ნედვიგოვკასთან, მიასნიკოვის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. აღნიშნული კომპლექსი განეკუთვნება ე. წ. კამენობალკურ კულტურას, რომელმაც სახელწოდება სწორედ ამ სადგომიდან მიიღო.
ისტორია
გამოჰყოფენ ორ არქეოლოგიურ მოედანს, რომელთაც ეწოდებათ კამენაია-ბალკა-1 (14,5 ათასი წელი ჩვენს ერამდე) და კამენაია-ბალკა-2 (15,5—16 ათასი წელი ჩვენს ერამდე).
ჩინეთის არქიტექტურა
მინი ჩინეთის არქიტექტურა - ჩინეთის არქიტექტურული ტრადიცია. ჩინეთის არქიტექტურის დტანდარტი ჩამოყალიბდა ჩინეთის იმპერიის დროს და მის შემდეგ დიდად არ შეცვლილა, იცვლებოდა მხოლოდ დეკორის სტილი. გავლენა იქონია აზიის სხვა ქვეყნების არქიტექტურაზე, კერძოდ იაპონიაში, კორეაში, ვიეტნამში, ტაილანდში, მალაიზიაში, სინგაპურში, ფილიპინებში, მონღოლეთში და ინდონეზიაში. ტიპურად ხასიათდება სიმეტრიულობით, ფენ-შუის წესების დაცვით, დიდი ღია სივრცეებით, კოსმოლოგიური და მითოლოგიური სიმბოლიზმით. ძირითადად ერთგვაროვანია, განსხვავდება ნაგემომის სტატუსის (სამეფო, ჩვეულებრივი, რელიგიური) მიხედვით, არსებობს მცირე განსხვავებები რეგიონის მიხედვით. სამშენებლო მატერიალი ჩვეულებრივად ხეა, რის გამოც ბევრმა ნაგემომამ ჩვენამდე ვერ მოაღწია - ჩინეთის არქიტექტურაზე ცნობების უმეტესობა დაფუძვნებულია ნაგებობების შემორჩენილ კერამიკულ მინიატურებზე.
კამენაია-ბალკა (სადგომი)
ისტორია
კამენაია-ბალკა 1957 წელს აღმოაჩინა მარიანა გვოზდოვერმა. უკვე 1958 წლის დასაწყისიდან მასზე მუდმივი არქეოლოგიური სამუშაოები დაიწყო როსტოვის პალეოლითურმა ექსპედიციამ და მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ანთროპოლოგიის მუზეუმმა. მათ არექეოლოგიური გათხრები აწარმოეს 1971 წლამდე. კამენაია-ბალკა-1-ის გამოკვლევა მიმდინარეობდა შესვენებებით 1957 წლიდან 2005 წლამდე. 1962 წელს მარაიანა გვოზდოვერმა აღმოაჩინა ახალი სადგომი კამენაია-ბალკა-3. 1990 წლიდან მარიანა გვოზდოვერის დაწყებული გამოკვლევა გააგრძელა სახელმწიფო ისტორიული მუზეუმის ქვემო დონის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ნინა ხაიკუნოვას ხელმძღვანელობით.
პრეისტორიულ სადგომს გააჩნია სამი კულტურული ფენა:
ყველაზე სრულყოფილადაა შესწავლილი კამენაია-ბალკა-2, რომლის კულტურული ფენების შესწავლისას მეცნიერებმა აღმოაჩინეს საცხოვრებელი ადგილები, სპეციალიზირებული სამეურნეო ზონები, კერები, არტეფაქტები და ცხოველთა ძვლები. იარაღის კოლექციის ძირითად ნაწილს შეადგენს კამენობალკური კულტურისათვის დამახასიათებელი იარაღის ნიმუშები - ბლაგვკიდეებიანი ფირფიტები, გახვრეტილი ქვები, სფხეკები, კომბინირებული იარაღები, ხიშტები, ხვეწი და ანატკეცი ნივთები, დაკბილული იარაღი. ეს სადგომი არის კამენობალკური კულტურის საყრდენი საცხოვრისი, სადაც წარმოდგენილია სამი კულტურული ფენა, რომლებიც წარმოადგენენ ზედა პალეოლითის სამი სხვადასხვა პერიოდის დასახლებას.
ჩინეთის არქიტექტურა
სტრუქტურა
მთავარი სამშენებლო მატერიალი ხე იყო. ამის მიზეზი იყო როგორც ხის ხელმისაწვდომობა, ასევე რწმენა, რომ ხე სიცოცხლის ენერგიის მატარებელია და ადამიანი ბუნებასთან კავშირში უნდა იყოს. ამავე მიზეზით არ გამოიყენებოდა ქვა - ის ასოცირდებოდა სიკვდილთან და სამარხთან. ხე არ არის ისეთივე გამძლე, როგორც ქვა ან აგური და ბევრმა ხის ნაგებობამ ჩვენამდე ვერ მოაღწია. უძველესი შემორჩენილი ჩინური პაგოდა აგურითაა ნაშენი.
ნიტრატები
250px|მინი|მარჯვნივ|-ის სტრუქტურა ლითონების ნიტრატები — აზოტმჟავას მარილები. უფერული კრისტალური ნივთიერებები. ნიტრატები ჩვეულებრივ ტემპერატურაზე მდგრადებია, მაღალ ტემპერატურაზე კი ადვილად იშლებიან და ჟანგბადს გამოყოფენ, რის გამოც ძლიერი მჟანგავები არიან (მაგ., ). ყველა ლითონის ნიტრატი წყალში კარგად იხსნება. ნიტრატებს ღებულობენ ლითონებზე, ოქსიდებსა და მარილებზე -ის მოქმედებით და სხვ. ნიტრატებს იყენებენ აზოტიან სასუქად, ფეთქებად ნივთიერებათა წარმოებაში, ღებვისას და ა. შ.; ამონიუმის, ტუტე და ტუტე მიწათა ლითონების ნიტრატებს უწოდებენ აგრეთვე გვარჯილებს.
ჩინეთის არქიტექტურა
სტრუქტურა
ნაგებობები ხშირად ამაღლებულ ფუნდამენტზეა აგებული, რომელიც ქვის ან თიხის ფირფიტებისგან შედგება. სახურავი რამდენიმე ერთმანეთთან პირდაპირ ან არაპირდაპირ დაკავშირებულ ხის ანძას უჭირავს. არსებობს სახურავის წონის გადანაწილების უფრო კომპლექსური მეთოდებიც, რომლებსაც მაღალი კლასის ნაგებობებში გამოიყენებოდა. მეთოდი, რომლითაც უძველესი მშენებლები ანძებს აღმართავდნენ უცნობია. კედლების მაგივრად და ოთახების დასაყოფად გამოიყენება სრიალა კარები ან მსგავსი კონსტრუქციები. სახურავს თავისებური ფორმა აქვს, ბრტყელი სახურავები არ არის გავრცელებული.
ნიტრატები
ლიტერატურა
* კატეგორია:აზოტის ნაერთები კატეგორია:ფუნქციური ჯგუფები
კამენაია-ბალკა (სადგომი)
ისტორია
ზოგიერთი მკვლევარის მოსაზრებით კამენობალკური კულტურა ძალიან ჰგავს იმერეთის კულტურის განვითარებულ ეტაპს, ხოლო მისი მეშვობით ახლო აღმოსავლეთის პალეოლითს.
ჩინეთის არქიტექტურა
სიმბოლიზმი
ფართოდ გამოიყენება დაისიზმის, ფენ-შუის და ბუდიზმის პრინციპები, გარკვეული ფერების, რიცხვების და მიმართულების გამოყენება. მათ იცავენ თანამედროვე სამშენებლო კომპანიებიც, რაც ზოგი ხიდი ქალაქის დაგეგმილობაში ჩანს. ინტერიერში გვხვდება სხვადასხვა ბოროტი სულების საწინააღმდეგო ტალისმანები და კეთილდღეობის სიმბოლოები, მაგ. ხილის გამოსახულებები. ფენ-შუის პრინციპით სიმაღლეზე უფრო პრესტიჟულად სიგანე ითვლებოდა და მდიდრების სახლები ხშირად განიერ პლატფორმას წარმოადგენდა.
კამენაია-ბალკა (სადგომი)
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ისტორია კატეგორია:რუსეთის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ჩინეთის არქიტექტურა
ჩინეთზე
მიუხედავად იმის, რომ ჩინური არქიტექტურა უმეტესად იზოლირებულად ყალიბდებოდა,მასში მაინც შეინიშნება გარკვეული უცხოული ელემენტებიც. უცხოური ელემენტების შემოღება უმეტესად დამპყრობელმა დინასტიებმა გამოიწვიეს, რომლებიც არა მხოლოდ ავრცელებდნენ ჩინეთის კულტურას, არამედ მათ ელემენტებსაც აკვირდებოდნენ.
X საუკუნეში ჩინეთის სავაჭრო ქალაქ ნინგბოში არაბი მევაჭრეები დასახლდნენ, რომლებმაც შემდგომში მუსლიმური კულტურა გაავრცელეს. ისლამური გავლენა ჩინეთის არქიტექტურაზე უმეტესად ჩინურ მეჩეთებში იგრძნობა.
ჩინეთის
ჩინურმა არქიტექტურამ დიდი გავლემა იქონია ყველა ქვეყანაზე რეგიონში. მისი გავლენა საგრძნობელია იაპონიაში, კორეაში, ვიეტნამში, მონღოლეთში, ასევე გარკვეულწილად სამხრეთ აზიაშიც. ეს გამოიწვია დაპყრობების და ქვეყნის ზოგადი სიძლიერის გარდა ასევე ჩინურმა ფილოსოფიამ, რომელმაც დიდწილად განაპირობა არქიტექტურის ბევრი ელემენტი და რომელიც მეზობელ ქვეყნებშიც გავრცრლდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩინეთის არქიტექტურა კატეგორია:ჩინეთი
გრძელფრთიანი ღამურა
მინი|გრძელფრთიანი ღამურა გრძელფრთიანი ღამურა — ძუძუმწოვარი ცხოველი ხელფრთიანების რიგისა. გავრცელებულია სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, აზიასა და ავსტრალიაში.
საქართველოში გვხვდება მხოლოდ ერთი სახეობა. რეგისტრირებულია ბათუმში, სოხუმში, ზუგდიდში, თბილისსა და მის შემოგარენში. ბინადრობს ტაძრებისა და სამრეკლოების გუმბათებს ქვეშ, სახლების სხვენში, გამოქვაბულებსა და ხის ფუღუროებში. შემოდგომით დიდდიდ გუნდებად მიფრინავს სამხრეთით (ინდოეთი, აფრიკა). მაისის ბოლოს – ივნისში შობს 1–2 ნაშიერს. გრძელფრთიანი ღამურა ანადგურებს მავნე მწერებს. შეტანილია „საქართველოს წითელ წიგნში“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელფრთიანები კატეგორია:საქართველოს წითელ წიგნში შეტანილი ცხოველები
მიხეილ ჯოჯუა (უფროსი)
ბიოგრაფია
ფეხბურთის თამაშს 1944 წელს, თბილისის „შრომითი რეზერვების“ გუნდში იწყებს. იმავე წელს მოსკოვში „შრომითი რეზერვების“ პირველობაზე იწვევენ, სადაც გუნდთან ერთად პირველი ადგილის დაკავების შემდეგ — იქვე ტოვებენ და მომდევნო სეზონი მოსკოვის „შრომითი რეზერვების“ გუნდში აგრძელებს თამაშს. მოსკოვშივე ამთავრებს მუსიკალურ ტექნიკუმს. 1945 წლიდან მოსკოვის „კრილია სოვეტოვში“ გადადის, სადაც მხოლოდ რამდენიმე შეხვედრას თამაშობს. თბილისის „დინამოშია“ 1949 წლიდან. გუნდის ღირსებას 5 სეზონის განმავლობაში იცავს, რა დროსაც საკავშირო პირველობის ვერცხლისა და ბრინჯაოს პრიზიორი ხდება.
მიხეილ ჯოჯუამ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 79 მატჩი ჩაატარა და 18 გოლი გაიტანა. ამას გარდა, საკავშირო თასის გათამაშების 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ორჯერ აიღო მეტოქეთა კარი.
საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ მოღვაწეობდა კულტურის სფეროში. მუშაობდა მინიატურების და ფილარმონიის დიდი საკონცერტო დარბაზის დირექტორად, ფუნიკულიორის დირექტორად, კინომსახიობთა თეატრის დირექტორად, მუსკომედიის თეატრის დირექტორად, „მეგობრობის თეატრის“ დირექტორად. გადაღებულია ქეთი დოლიძის მხატვრულ ფილმში „მარტოხელა მონადირე“ (1989).
მიხეილ ჯოჯუა 92 წლის ასაკში, 2018 წლის 23 სექტემბერს გარდაიცვალა.
მიღწევები
thumb|right|230პქ| გაზ. „ლელო“, 12 ოქტომბერი, 1951
საინტერესო ფაქტები
1949 წლის 20 ივლისს თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში ჩატარებულ პირველივე ოფიციალურ შეხვედრაში რიგის „დაუგავასთან“ დუბლი შეასრულა და. ეს იყო პირველი შემთხვევა დინამოელთა ისტორიაში, როდესაც მოთამაშემ თავის სადებიუტო მატჩში ორი ბურთის გატანა შეძლო. მოგვიანებით იგივე გაიმეორეს ავთანდილ პაიჭაძემ და ფირუზ რეხვიაშვილმა — პაიჭაძემ 1951 წლის 19 აპრილს გორკის „ტორპედოსთან“, ხოლო რეხვიაშვილმა 1971 წლის 17 აგვისტოს ბაქოს „ნეფთჩისთან“ შეხვედრაში.
1951 წელს დასახელებული იყო საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები მ კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
ატლანტიკოს დეპარტამენტი
ატლანტიკო (Departamento del Atlántico) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება კარიბის ზღვა, დასავლეთით — ბოლივარის დეპარტამენტი, აღმოსავლეთით კი მაგდალენას დეპარტამენტისგან ჰყოფს მდინარე მაგდალენა. ფართობის მხრივ ატლანტიკო კოლუმბიის ერთ-ერთი ყველაზე პატარა დეპარტამენტია, თუმცა მოსახლეობის რაოდენობით (2 403 027) ერთ-ერთი ყველაზე დიდი და მჭიდროდ დასახლებული.
დედაქალაქია ბარანკილია. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია სოლედადი და მალამბო.
ატლანტიკოს დეპარტამენტი 23 მუნიციპალიტეტად იყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტები
გედევან ფოფხაძე
გედევან ფოფხაძე (დ. 11 მარტი, 1975, თბილისი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს ორი მოწვევის (2012, 2016) პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1975 წლის 11 მარტს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2001-2002 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის საბჭოს კონსულტანტი. 2002-2003 წლებში — ბორჯომის საკრებულოს თავმჯდომარე. 2003 წელს იყო ბორჯომის რაიონის გამგებელი. 2006-2008 წლებში იყო ბორჯომის რაიონის საკრებულოს წევრი. 2008-2011 წლებში — კ/ს „ატორნეის“ იურისტი.
2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბორჯომის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“ (პარტიიდან „თავისუფალი დემოკრატები“). მას შემდეგ, რაც 2014 წელს კოალიცია „ქართული ოცნება“ და საპარლამენტო უმრავლესობა „თავისუფალმა დემოკრატებმა“ დატოვეს, გედევან ფოფხაძე უმრავლესობაში დარჩა. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბორჯომისა და ასპინძის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2019 წლის 22 თებერვალს დატოვა როგორც ფრაქცია „ქართული ოცნება“, ისე პარტია. „ოცნებიდან“ წამოსულმა დეპუტატებმა ახალი ფრაქცია „ჩვენი საქართველო — დამოუკიდებელი დეპუტატები“ შექმნეს.
2019 წლის 20 ივნისიდან იყო პოლიტიკური პარტია „სამართლიანობისთვის“ გენერალური მდივანი. 19 აგვისტოს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ მან პარტია დატოვა. 2020 წლის 7 ივნისს „ქართული ოცნებიდან“ წასულ სხვა დეპუტატებთან ერთად დააარსა პოლიტიკური პარტია „ჩვენი საქართველო — სოლიდარობის ალიანსი“. მომდევნო დღეს ეკა ბესელიას მიერ გაკეთებული განცხადების თანახმად, იგი ჯერ მისი პარტიიდან ოფიციალურად არ გასულა. საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ იგი დიდუბე-ჩუღურეთის მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 1,26% (866 ხმა) მიიღო. 23 ნოემბერს პარტია დატოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები გედევან კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ტირაპატის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ასანგაროს პროვინციის რაიონები
უჯარმის წმინდა გიორგის ეკლესია
უჯარმის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის შუაში. თარიღდება XIX საუკუნის მეორე ნახევრით.
ეკლესია დარბაზულია (12,8X7,55 მ.) ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და ქვიშაქვის ნატეხი ქვით. გარეთა კუთხეების წყობაში მოზრდილი ქვებია გამოყენებული, რომელთა მცირე ნაწილი ოდნავ დამუშავებულია, დიდი ნაწილი კი შემთხვევითი ფორმისაა. კარ-სარკმლები სუფთად ნათალის ქვიშაქვის ქვითაა. კედლები გარედან კირის დუღაბითაა გასწორებული. შიგნიდან შელესილია.
ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე კარი თარაზულადაა გადახურული. აღმოსავლეთით დარბაზის იატაკის მიმართულებით ორი მცირე საფეხურით შემაღლებული, ნახევარწრიული აფსიდია. რომლის პრიზი გათვლილია ქართულ გარეტი მკვეთრად შევიწროებული ნახევარწრიული სარკმელი. სარკმლის ორივე მხარის თითო განიერი, თაღოვანი ნიშაა. ჩრდილოეთის ნიშის მარცხნივ აბსიდის მხართან ახლოს, მცირე ზომის ღრმა ნიშაა. აფსიდი კონქითა გადახურული. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. მსგავსი ფორმისაა კარის საბჯენი თაღები და თვით კამარაც. ყველა თავის ქუსლიდან გამოყოფილია მთლიანი ქვის პოსტები, რომელთა პროფილს თარო და ლილვი შეადგენს. აბსიდის შუაში დგას ოთხწახნაგა ტრაპეზი. დარბაზის გრძივ კედლებზე კორსა ფეხი ორსაფეხურიანი ორ-ორი პილასტრია.რომლებშიც შესაბამის კედლებს სამ-სამ თანაბარნაწილად ყოფს. თითო პილასტრი დასავლეთ კუთხეშიცაა. პილასტრების გვერდით საფეხურებს კედლის ბრტყელი ნიშების თაღები ეყრდნობა. წინას — კამარის საბჯენი თაღები იმპოსტები კედლის მთელი ნიშების თაღების ქუსლებთანაცაა. მათი პროფილი მარტივია, თარო და დახრილი სიბრტყე. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, შიდა სივრცეს კიდევ ორი სარკმელი აშუქებს. მათგან ერთი სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთშია. მეორე კი დასავლეთ კედლში. სამხრეთ სარკმელი საკუთრთხევლის სარკმლის მსგავსია. დასავლეთისა კი შიგნიდან ოთხკუთხაა. რელიეფური ჯვრის გამოსახულებაა, დასავლეთ ფასადზე სარკმელი გამოკვეთილია ქვიშაქვის ერთ ქვაში და ირგვლივ სადა ლილვი ყვება. კედლები დასრულებულია ქვიშაქვის თაროსებრი ლავგარდნით. ეკლესიის დასავლეთ ფრონტონის სტვირზე დაშენებულ, ნატეხი ქვით ნაგებ, კვადრატულ საფუძველზე.დადგმულია ოთხწახნაგა პირამიდული ფორმის სახურავით დასრულებული სამრეკლო. ოთხ მრგვალ სვეტზე დაყრდნობილი. ნახევარწრიული თაღებით გახსნილი ფანჩატური. სამრეკლოს სახურავის წვერზე ლითონის ჯვარია 1990-ანი წლების ბოლოს ლ. კობახიძის თაოსნობით და გ. ჯამრიშვილის დაფინანსებით ეკლესია გაურემონტებიათ. ამ დროს იატაკზე დადგეს ქვის ფილები. დადგეს ხის კანკელი, შიგნიდან ეკლესია გაჯით შელესეს და ღარისებრი კრამიტით გადახურეს. ამავე წელს ეკლესიის ეზოს შემოავლეს ლითონის ღობე. 2015 წელს ეკლესიის ეზოში დაიწყეს საკვირაო სკოლის შენებლობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იუხარი-იაიჯი
იუხარი-იაიჯი  (Yuxarı Yayci) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	927 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
ტირნავა-მარე
ტირნავა-მარე (Târnava Mare) — მდინარე რუმინეთში. სათავე აქვს აღმოსავლეთ კარპატებში, ზღვის დონიდან 1455 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 221 კმ, აუზის ფართობი 3606 კმ². ქალაქ ბლაჟთან უერთდება მდინარე ტირნავა-მიკე, რის შედეგადაც წარმოიქმნება მდინარე ტირნავა, რომელიც თავის მხრივ, შეერთვის მდინარე მურეშს მარცხნიდან. მდინარის ნაპირზეა ქალაქები: ოდორჰეი, სიგიშოარა, მედიაში, ბლაჟი. წყლის საშუალო ხარჯი 14,5 მ³/წმ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის მდინარეები
ჯიჯღი
ჯიჯღი, წრიპა ან ქვიშის შაშვი (Turdus philomelos) — ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგისა. გავრცელებულია ევროპაში, სპორადულად — ციმბირში, მცირე აზიაში, ირანში. ჯიჯღი ბინადრობს საქართველოშიც. ცხოვრობს ტყეში, ბუდობს ხეზე. აპრილში დებს 4–8 მუქ დაწინწკლულ კვერცხს, რომელთა ინკუბაცია 12 დღე-ღამე გრძელდება. იკვებება მწერებითა და სხვა უხერხემლოებით, მცენარეთა კენკრით და მათი თესლებით. ფრინველების უმეტესი ნაწილი სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში და ახლო აღმოსავლეთში იზამთრებს. ამის გარდა, ჯიჯღი შემჩნეულია ახალ ზელანდიასა და ავსტრალიაში.
ფარი (გაზეთი)
„ფარი“ — ქართული ყოველკვირეული გაზეთი სოციალურ-ფედერალისტური მიმართულებისა. გამოდიოდა 1908 წელს ქუთაისში. გამოიცა 5 ნომერი. რედაქტორ-გამომცემელი — კ. ბაქრაძე. იბეჭდებოდა წერილები ეროვნულ საკითხებზე, ხელოვნებისა და პრესის მიმოხილვა, ქრონიკა, ბიბლიოგრაფია; ჰქონდა პოლემიკა სოციალურ-დემოკრატიულ პრესასთან. „ფარის“ შემდეგ იმავე პროგრამით გამოვიდა გაზეთი „შრომა“ (1908).
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
ლოტოსის ტაძარი
მინი|ლოტოსის ტაძარი - [[ნიუ-დელი|ნიუ დელი]] ლოტოსის ტაძარი—ბაჰაისტური რელიგიის მთავარი ტაძარია ინდოეთსა და მეზობელ ქვეყნებში, აშენდა 1986 წელს. მდებარეობს ქალაქ ნიუ – დელიში - ინდოეთის დედაქალაქში. თოვლის თეთრი პენტელიანური მარმარილოსგან გაკეთებული უზარმაზარი ნაგებობა აყვავებული ლოტოსის ყვავილის ფორმისაა. ის თანამედროვე დელის ერთ – ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი არქიტექტურული ნაგებობა და პოპულარული ტურისტული ადგილია. ცნობილია, როგორც ინდოეთის სუბკონტინენტის მთავარი ტაძარი და ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობა. ლოტოსის ტაძარს აქვს მიღებული მრავალი არქიტექტურული პრემია.
ღვთისმსახურება
როგორც ბაჰაისტური რელიგიის ყველა ტაძარში, ლოტოსის ტაძარი ღიაა ყველა აღმსარებლობის მორწმუნწთათვის. ბაჰაიზმის სწავლებებში ნათქვამია, რომ ტაძრის სული არის ის, სადაც ყველა სარწმუნოების ადამიანს შეუძლია თაყვანი სცეს ღმერთს, აღმსარებლური შეზღუდვების გარეშე. სწავლებაში ასევე ნათქვამია, რომ ბაჰაის რწმენის ყველა ტექსტი ან ნებისმიერი სხვა რწმენის გაგება შესაძლებელია ნებისმიერ ენაზე, რომელსაც ასრულებს ტაძრის გუნდი მუსიკალური ინსტრუმენტების გარეშე. ქადაგების კითხვა და რიტუალური ცერემონიების ჩატარება არ არის გათვალისწინებული.
ნაგებობა
მარცხნივ|მინი|ლოტოსის ტაძრის მოდელი ალტ=ტაძრის ინტერიერი|მინი|ტაძრის ინტერიერი მშენებლობა დაიწყო ნიუ დელის მახლობლად 1978 წელს და დასრულდა 1986 წლის 22 დეკემბერს. ადრე ამ ტაძრის ადგილზე მდებარეობდა მისტიკური სოფელი ბაჰა პური (ჰინდიდან ითარგმნება, როგორც „ბაჰას საცხოვრებელი“) .ცენტრალური დარბაზის დიამეტრია 75 მეტრი, სიმაღლეა 31 მეტრი, ხოლო ტევადობაა 1300 ადგილი. მინი|ინტერიერი ირანული წარმოშობის კანადელი არქიტექტორი ფარიბორზ საჰბა შთაგონებული იყო სიდნეის ოპერის თეატრის მსოფლიოში ცნობილი პროექტით (მიმართულება - სტრუქტურული ექსპრესიონიზმი). ბაჰაის რწმენის ყველა ტაძარს, მათ შორის ლოტოსის ტაძარს, აერთიანებს რამდენიმე არქიტექტურული ელემენტი, რომელთაგან ზოგიერთი დამახასიათებელია ბაჰაის რწმენის წმინდა წერილისთვის. აბდულ-ბაჰამ, რელიგიის დამაარსებლის ვაჟმა, აღნიშნა, რომ ტაძრების მთავარი არქიტექტურული მახასიათებელია ცხრაკუთხიანი, მომრგვალებული ნაგებობა. ყველა ტაძარს აქვს გუმბათი, მაგრამ ეს არ ითვლება ტაძრის მნიშვნელოვან ნაწილად. ბაჰაიზმის სარწმუნოების წმინდა ტექსტებში ასევე ნათქვამია, რომ ტაძარში არ უნდა იყოს გამოსახულებები, ტაძრის ტერიტორიაზე არ უნდა იყოს ქანდაკებები და ტაძარში არ უნდა არსებობდეს ამბიონები და საკურთხევლები (სტუმრებისთვის განკუთვნილია სკამები). ალტ=ლოტოსის ტაძრის საინფორმაციო ცენტრი|მინი|ლოტოსის ტაძრის საინფორმაციო ცენტრი მარცხნივ|მინი|ტაძრის ბაღი ტაძრის შენობას გიგანტური ნახევრადგაშლილი ლოტოსის ყვავილის ფორმა აქვს, რომელიც სამ რიგად დაწყობილი ლოტოსის 27 ფურცლისაგან შედგება. „ფურცლების“ შიდა რიგი უშუალოდ შენობის კარკასს ქმნის და ყვავილის ჯერ კიდევ გაუშლელ კოკორს ჰგავს. ლოტოსის „ფურცლები“ თეთრი ბეტონისგანაა ჩამოსხმული და გარედან დაფარულია საბერძნეთის პენდელიკონის მთის  თეთრი მარმარილო ს ფილებით. მსგავსი მარმარილო გამოყენებული ბევრი ანტიკური ნაგებობის მშენებლობისას, საბერძნეთში ათენის აკროპოლისის პანთეონისა და ბაჰაისტური რწმენის სხვა ტაძრების ჩათვლით.
ლოტოსის ტაძარი უნიკალური არქიტექტურული ნაგებობაა, რომელსაც არ გააჩნია არცერთი სწორი ხაზი. დარბაზი 2500 ადამიანი იტევს. ტაძარს  ტაძრის ფართობი, რომელიც მოიცავს ტაძრის შენობას და ბაღს,  26 ჰექტარია ფართობი, რაც დაახლოებით უდრის 105 000 კვადრატულ მეტრს ან 10,5 ჰექტარს. მინი მარცხნივ|მინი|ტაძრის მაკეტი საინფორმაციო ცენტრში შენობა უზრუნველყოფილია „ბუნებრივი ვენტილაციის“ უნიკალური სისტემით, რომელიც აგებულია უძველესი ნაგებობების ვენტილაციის პრინციპები საფუძველზე. თბილი ჰაერი ცენტრალური დარბაზიდან გაედინება თაღში არსებული ღიობიდან, ხოლო ცივი ჰაერი შემოედინება წყლიანი აუზებისა და ფუნდამენტის გავლით, შედის დარბაზში და შენობის შიგნით მისაღებ ტემპერატურას ინარჩუნებს. მინი ტაძარი მდებარეობს სოფელ ბაჰაპურში, რომელიც დედაქალაქ ნიუ-დელის რაიონის ნაწილია. პროექტის შემუშავების დასაწყისი 1976 წლიდან იწყება, მოგვიანებით კი ფარიბორზ საჰბა ხელმძღვანელობდა ამ პროექტს. საერთო პროექტი შეიმუშავა ბრიტანულმა კომპანიამ Flint & Neill- მა. ტაძრის მშენებლობისთვის მიწის შესყიდვაში მთავარი წვლილი შეიტანა არდიშირ რუსტამპურმა ჰაიდარაბადიდან რომელმაც მთელი თავისი დანაზოგი შესწირა 1953 წელს. თანხის ნაწილი დაზოგა და გამოყენებული იქნა სათბურის ასაშენებლად ადგილობრივი მცენარეული სახეობების შესასწავლად, რომლებიც შემდეგ ტაძრის ტერიტორიაზე დარგეს.
ლოტოსის ტაძრის მთლიანი ელექტროენერგიის მოხმარებიდან 500 კილოვატი (კვტ), 120 კვტ უზრუნველყოფილია მზის ენერგიით შენობაში მზის პანელების მიერ.რაც თვეში 120,000 რუპიის დანაზოგია. ეს არის პირველი მზის ენერგიის მქონე ტაძარი ნიუ-დელიში.
ტურიზმი
ინდოეთის ტურიზმის ეროვნული სააგენტოს მონაცემებით, ტაძარს ყოველწლიურად 4 მილიონი ადამიანი სტუმრობს, რაც მას ერთ – ერთ ყველაზე პოპულარულ რელიგიურ შენობად აქცევს მსოფლიოში.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის არქიტექტურა კატეგორია:ნიუ-დელი კატეგორია:ბაჰაიზმი
ხოტინის ბრძოლა (1621)
მინი|300პქ|[[იოზეფ ბრანდტი, ხოტინის ბრძოლა, 1867 წელი.]] ხოტინის ბრძოლა — ბრძოლა ქ. ხოტინის მახლობლად. მიმდინარეობდა 1621 წლის 2 სექტემბრიდან 9 ოქტომბრის ჩათვლით. პოლონეთ-უკრაინის ჯარებმა ლიტვის დიდი ჰეტმანის იან ხოდკევიჩისა და უკრაინის ჰეტმან პეტრო კონაშევიჩ-საჰაიდაჩნის მეთაურობით არაერთხელ დაამარცხეს სულთან ოსმან II-ის ოსმალური არმია.
ანა კოსტანიანი
ანა კოსტანიანი (დ. 17 იანვარი, 1987) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. არის პოლიტიკური პარტია „ნათელი სომხეთის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:სომხეთის VII მოწვევის ეროვნული კრების წევრები კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსი ქალები
სპასკოე (სტერლითამაქის რაიონი)
სპასკოე  (Спасский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუგანაკი, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას უკრაინელები შეადგენენ (71%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
გაზეთ პრიაზოვსკი კრაის რედაქციის შენობა
გაზეთ პრიაზოვსკი კრაის რედაქციის შენობა (Здание редакции газеты «Приазовский край») — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე (სახლი 18/31). ოქტომბრის რევოლუციამდე შენობაში განტავსებული იყო გაზეთ „პრიაზოვსკი კრაის“ რედაქცია. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: დონის როსტოვი, დიდი სადოვაიის ქუჩა № 18/31.
ისტორია
შენობა აგებულია 1880-იანი წლების ბოლოს. 1890-იან წლებში შენობაში განთავსდა გაზეთ „პრიაზოვსკი კრაის“ რედაქცია. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. 2000-იანი წლების ბოლოდან შენობა როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის ბალანსზე იმყოფება და მისი ექსპლუატაცია არ მომხდარა.
არქიტექტურა
გაზეთ „პრიაზოვსკი კრაის“ რედაქციის შენობა მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩისადა ბრატსკის შესახვევის კუთხეში. ნაგებობა სწორკუთხა დაგეგმარებისაა და გააჩნია შიდა ეზო, ყოველმხრივ შენობის კედლებით გარშემორტყმული. აქვს დაგეგმარების კორიდორული სისტემა ერთმხარეს განლაგებული სათავსოებით.
აგურის შენობა ორსართულიანია და აქვს ცალფერდა სახურავი. ფასადის გაფორმებაში გამოყენებულია კლასიციზმის ელემენტები. პირველი სართული რუსტირებულია. მეორე სართულის ფანჯრები სამკუთხა ფრონტონებითაა გაფორმებული.
მემორიალური დაფები
შენობის ფასადზე დაკიდულია ორი მემორიალური დაფა. პირველი მემორიალური დაფა დაკიდეს 1968 წელს :
1978 წელს ფასადზე დაკიდეს მეორე მემორიალური დაფა წარწერით :
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სადგომი სადუღაგორა
სადგომი სადუღაგორა — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითში, დგას სამხრეთით 8-10 კილომეტრზე, მდინარე ივერის მარცხენა სანაპიროზე, გორაკ-ბორცვიან ზოლში. სადგღაგორისა და მის მახლობლად გამართული წყალსაცავის შემოგარენში. განეკუთვნება მუსტიეს ხანას.
1971 წელს გამოავლინა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციის, ქვის ხანის რაზმმა ხელმძღვანელი თ.ბუგიანიშვილი. სადუღარგორაზე და მის მიმდებარე მოხნულ ფართზე. ნაპოვნია კაჟს ერთი ლალისებრი და ორი მოგრძო, ფართო ანატკეცი შავი ფერის მონაცრისფროდ ღრმად პატინირებული ქანის ანატკეცზე გაკეთებული, ამოზნექილსამუშაოპირიანი გრძივი სახოკი და შავი ფერის ქანის ლევალუალურ ლამელაზე გაფორმებული, წვერმოტეხილი, რეტუშირებული წვეტანა.
მასალა დაცულია საქართველოს ეროვნული მუზეუმის, გურჯაანის ისტორიულ ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მექსიკოი-უტი (ბუდაპეშტის მეტრო)
მექსიკოი-უტი (Mexikói út) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს 1-ელ ხაზზე (ყვითელი) და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1896 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
თენგიზ კიტოვანი
თენგიზ კიტოვანი (დ. 9 ივნისი, 1938, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი და სამხედრო პირი, „საქართველოს რესპუბლიკის სამხედრო საბჭოს“ წევრი 1992 წლის 6 იანვარიდან ამავე წლის 10 მარტამდე, საქართველოს ეროვნული გვარდიის ხელმძღვანელი, საქართველოს თავდაცვის მინისტრი 1992-1993 წლებში. გენერალი.
ბიოგრაფია
იყო პროფესიით მოქანდაკე და საქართველოს ეროვნული მოძრაობის ლიდერის, ზვიად გამსახურდიას სკოლის მეგობარი. ადრეულ ასაკში იყო დაპატიმრებული. ცნობილი იყო „ბატიას“ ანუ „პატარა მამის“ მეტსახელით.
1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1991 წლის 2 აგვისტოს საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავჯდომარის დადგენილებით ვადამდე შეუწყდა დეპუტატობის მანდატი. იყო საქართველოს ეროვნული გვარდიის სარდალი. არ დაემორჩილა გამსახურდიას მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას გვარდიის რეორგანიზაციის შესახებ და გამოაცხადა დაუმორჩილებლობა. 24 აგვისტოს გვარდიის 15 000-იან შენართთან ერთად დაბანაკდა რკონის ხეობაში. მონაწილეობა მიიღო ქვეყანაში დაწყებულ სამოქალაქო ომსა და გამსახურდიას ჩამოგდებაში. სამხედრო გადატრიალების შემდეგ იყო საქართველოს რესპუბლიკის სამხედრო საბჭოს წევრი.