cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩეგოლის ლოდები
მისასვლელი გზა ჩხოროწყუდან ხობისწყლის ხეობის აღმა ასვლით ჩეგოლამდე თითქმის შეუძლებელია. ჩეგოლის ხეობაში მისასვლელად საჭიროა მოვლა ტეხურის ხეობაზე (ლებარდეს საავტომობილო გზით), საცხენე ბილიკით ჩეგოლის უღელტეხილის გადალახვა და ჩეგოლის ხეობაში ზემოდან ჩასვლა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ერატიკული ლოდები კატეგორია:საქართველოს წითელი წიგნის არაორგანული ბუნების ძეგლები
ჯიჯეთის მეორე ეკლესია
ჯიჯეთის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიჯეთის სამხრეთ-დასავლეთით, 1,5 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,1 x 4,6 მეტრი), უაფსიდო. ნაგებია ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. ძლიერ დაზიანებულია: შენობის დასავლეთით ორივე კუთხე და საპირე წყობის უმეტესი ნაწილი ჩამოშლილია. ნახევარწრიული თაღით დასრულებული შესასვლელები გაჭრილია სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში და დასავლეთ კედლის ღერძზე აღმოსავლეთ კედლის შუაში მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ქვემოთ, კედელზე, ოთხკუთხა ტრაპეზია მიდგმული. სარკმლის ორივე მხარეს თითო კვადრატული ნიშია სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში. შიგნით ეკლესია ნახევარწრიული კამარითაა გადახურული. ნახევარწრიულია აფსიდის თაღიც. ეკლესიაზე დაშენებულია ნატეხი ქვით ნაგები, მოზრდილი ზომის რვაწახნაგოვანი სამრეკლო. სამრეკლოს თითოეულ წახნაგში თითო ვიწრო და მაღალი ნახევარწრიული თაღოვანი ღიობია, რომელთა თაღები გარედან კედლის სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული, სამრეკლო შიგნიდან ნახევარსფერული გუმბათითაა გადახურული, ხოლო გარედან პირამიდული ფორმის რვაწახნაგოვანი სახურავი აქვს. ეკლესიას ირგვლივ წრიული გალავანი ერტყა (შემორჩენილია ფრაგმენტულად). გალავნის ირგვლივ მრავლადაა სხვა ნაგებობათა ნაშთებიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჩედ სმითი
ჩედ სმითი (დ. 1961 წლის 25 ოქტომბერს) — ამერიკელი მუსიკოსი, ცნობილი, როგორც ჯგუფ Red Hot Chili Peppers-ის დრამერი (რომელსაც იგი 1988 წელს შეუერთდა). იგი აგრეთვე უკრავს ჯგუფ Chickenfoot-ში. 2010 წელს მან გამოსცა Rhythm Train - შემდგომში წარმატებული ალბომი, რომელიც მან დიკ ვან დაიკის მონაწილეობით ჩაწერა.
სიუდადელა (ბუენოს-აირესი)
სიუდადელა (Ciudadela) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 73 155 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ავთანდილ ცინცაძე
ავთანდილ ცინცაძე (დ. 31 ივლისი, 1982, თბილისი, საქართველო) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). 2011 წლის მსოფლიო ჩემპიონი სამბოში, 2011 წლის საუკეთესო სამბისტი და სამბოს დამსახურებული მწვრთნელი. 2012-2014 წლებში იყო საქართველოს სამბოს ახალგაზრდული ნაკრების უფროსი მწვრთნელი. 2014-2016 წლებში ეკავა საქართველოს სამბოს ეროვნული ფედერაციის ვიცე პრეზიდენტის თანამდებობა. 2016 წლიდან დღემდე საქართველოს სამბოს ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დაბადებული 31 ივლისი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გომუშჩუ (საათლი)
გომუშჩუ  (Gomuşçu) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 837 კაცი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
III დალაი ლამა
სონამ გიაცო (བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོ་; დ. 1543 — გ. 1588) — რიგით მესამე დალაი ლამა 1578-1588 წლებში.
ბიოგრაფია
სონამ გიაცო დაიბადა 1543 წელს ლჰასას სიახლოვეს. მისი მშობლებისა და ბავშვობის შესახებ ცნობები ფაქტიურად არ არსებობს.
აღსანიშნავია, თუ რა ვითარება იყო ამ პერიოდში მონღოლეთში. XIII საუკუნიდან მოყოლებული წესად იყო დანერგილი, რომ მონღოლეთის ტახტის დაკავება მხოლოდ ჩინგიზ-ყაენის შთამომავალს შეეძლო, თუმცა 1571 წელს ტახტი გაურკვეველი წარმოშობის ალტან ხანმა დაიკავა. ცხადია სამეფო ტახტის უზურპაციას საშინელი რეაქცია მოჰყვა მონღოლებში, რის გამოც ალტან ხანმა გამოსავალი ბუდისტურ რელიგიაში იპოვა. მან სასწრაფოდ მიიღო ბუდიზმი და განაცხადა, რომ ჩინგიზ-ყაენის შვილიშვილის, ყუბილაი-ყაენის რეინკარნაცია იყო. იმისათვის, რომ ეს დადასტურებულიყო საჭირო იყო ბუდისტების წინამძღვრის, დალაი ლამას თანხმობა, რომელიც ამ პერიოდში არ არსებობდა. სწორედ ამიტომ, ალტან ხანმა განიზრახა, რომ ახალი დალაი ლამა სასწრაფოდ უნდა მოეძებნათ.
ალტან ხანმა გამოაცხადა, რომ II დალაი ლამას რეინკარნაცია გელუპას მონასტრის ერთ-ერთი ბერი, სონამ გიაცო იყო და ბერებს მისი დალაი ლამად დასმა მოსთხოვა.
მატიანეს მიხედვით ალტან ხანი და სონამ გიაცო ერთმანეთს კოკონორის ტბასთან შეხვდნენ. ამის შემდეგ ხანმა დააარსა პირველი ბუდისტური მონასტერი მონღოლეთში და დაიწყო ტიბეტური ტექსტების მონღოლურად თარგმნა. ხანის ბრძანებით, შემდეგ წლებში ათი ათასობით მონღოლი მოექცა ბუდიზმზე და ბერადაც აღიკვეცა.
Come Undone (რობი უილიამსის სიმღერა)
„Come Undone“ — ინგლისელი მომღერალ რობი უილიამსის 2002 წლის სიმღერა და 2003 წლის სინგლი, ალბომიდან Escapology.
III დალაი ლამა
ბიოგრაფია
საბოლოოდ, 1578 წელს ტიბეტელი ბერები დაჰყვნენ ალტანის ნებას და სონამ გიაცო ოფიციალურად გამოაცხადეს III დალაი ლამად. ამის შემდეგ იგი აქტიურად მუშაობდა მონღოლეთის ბუდიზმზე მოქცევაზე, სადაც ჯერ კიდევ წარმართული ჩვევები და მსხვერპლშეწირვა მიმდინარეობდა. ამ მიზნით მან სისხლისღვრა და მსხვერპლშეწირვა მთელ მონღოლეთში სასტიკად აკრძალა.
Come Undone (რობი უილიამსის სიმღერა)
სიმღერების სია
ბრიტანული CD
III დალაი ლამა
ბიოგრაფია
1582 წელს ალტან ხანი გარდაიცვალა, თუმცა ქვეყანაში ბუდიზმის გავრცელებას მხარს დიდად უჭერდა მისი ვაჟიც. ახალი ხანის გამეფების აღსანიშნავად დალაი ლამა ჩავიდა მონღოლეთში, გზად კი კუმბუმის მონასტერი დააარსა, რომელიც რომელიც დიდი მეცნიერისა და რეფორმატორის, ჯე ცონხაპას დაბადების ადგილას მდებარეობს.
1585 წელს, III დალაი ლამა კვლავ დაბრუნდა მონღოლეთში და ბუდიზმზე მოაქცია წარმართი მონღოლი მთავრები და მათი ოჯახები. 1588 წელს იგი მონღოლეთში კვლავ მიიწვიეს, იმპერატორ მინგის სანახავად, თუმცა გზად საშინლად დაავადდა და 44-45 წლის ასაკში გარდაიცვალა კიდეც. IV დალაი ლამად არჩეულ იქნა ალტან ხანის შვილიშვილი, იონტენ გიაცო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1543 კატეგორია:გარდაცვლილი 1588 კატეგორია:დალაი ლამები
Come Undone (რობი უილიამსის სიმღერა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2003 წლის სინგლები კატეგორია:2002 წლის სიმღერები კატეგორია:რობი უილიამსის სიმღერები
ჩალიანხევის ნამოსახლარი
ჩალიანხევის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს ჩალიანხევის მარცხნივ, ბორცვზე. თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულის მეორე ნახევრით და ძვ. წ. I ათასწლეულის საწყისი საუკუნეებით.
ნამოსახლარზე აკრეფილი მასალა დაცულია ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჯიჯეთის ეკლესიის კომპლექსი
ჯიჯეთის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიჯეთის დასავლეთით, 2,5-3 კილომეტრზე, ტყიანი მთის წვერზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კომპლექსში შედის ეკლესია, კოშკი და გალავანი. ეკლესია დარბაზულია (12,2 x 7,4 მეტრი), ნაშენი ყოფილა სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია ნახევარწრიული აფსიდის ნაწილი (სიმაღლე 1,6 მეტრი), რომლის სამხრეთ გვერდში პატარა სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიის დასავლეთით, თხუთმეტიოდე მეტრის მანძილზე, დგას გეგმით წრიული (დიამეტრი 7,4 მეტრი) კოშკი. მისი აღმოსავლეთ ნახევარი მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილი ნაწილის სიმაღლე 7 მეტრს აღწევს. კოშკი ნაგები ყოფილა სხვადასხვა ზომის მოგრძო (ძირითადად თხელი), ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. წყობაში რიგების სწორხაზოვნება ნაწილობრივაა დაცული. l სართული მთლიანად ჩამონაშალი ქვებითა და მიწითაა ამოვსებული. ll სართულზე ერთი სწორკუთხა სარკმელი და მცირე ზომის კვადრატული ნიშია. მსგავსი სარკმელი lll სართულზეცაა. კოშკს ხის სართულშუა გადახურვა ჰქონია - შემორჩენილია კოჭების საყრდენი რამდენიმე ბუდე. ნაგებობების გარშემორტყმული ყოფილა მრუდხაზოვანი ფორმის (33 x 45 მეტრი), ამჟამად ფრაგმენტულად ქცეული გალავნით, რომელსაც დასავლეთიდან სწორკუთხა კოშკი (მთლიანად დანგრეულია) ეკვროდა.
ტარიბნის ტაფობის მეორე ნამოსახლარები
ტარიბნის ტაფობის მეორე ნამოსახლარები — არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ტარიბნის ტაფობში კოწახურების ქედის სამხრეთით, მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირას, სერზე. საქართველოს სასაზღვრო პუნქტიდან აღმოსავლეთით 500-600 მეტრის დაშორებით ვარაზმანავრად წოდებულ ადგილზე.
აღმოჩნდა 2009 წელს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ ჩატარებული არქეოლოგიური დაზვერვების დროს ერთი ნამოსახლარი სერის ძირშია, უბეში, რომლის ინტესიური გადარეცხვის შედეგად ზედაპირზეც კი ჩანს მონაცრისფრო ზოგჯერ მორუხო კერამიკული მასალა. მეორე ნამოსახლარი აღმოჩნდა სერის კლდოვან ფერდობზე 60-70 მეტრ სიმაღლეზე. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთ მიმართულებით დამხობილ დახრამულ ტერასაზე. ძეგლი თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის ბოლო — ახალი წელთაღრიცხვის მიჯნით. ტერასის კიდის მთელ სიგრძეზე ამოზიდულია. ქვიშაქვის მაღალი მასივი რომელიც სავარაუდოდ სათავდაცვო ზღუდე უნდა ყოფილიყო. ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით ტერასა ჩაკეტილია, ქვის დაბალი მშრალი წყობით ნაგები კედლით. მსგავსი კედლითაა გადაკეტილი სამხრეთ-დასავლეთ მხარეც. კლდეში იკვეთება კარიბჭე შესასვლელი გზაც აქედან ყოფილა. ტერასაზე განსაკუთრებით მის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში სხვადასხვა ზომის სათავსო ნაშთებია. უხვად იკრიფება კარგად გამომწვარი მოყვითალო ან მოწითალო იშვიათად მოჩალისფრო. კერამიკულ მასალაზე გვხვდება მოჭიქული ჭურჭლის ფრაგმენტებიც. ტერასის ზემოთ 40-50 მეტრ სიმაღლეზე კლდის თხემზე აღმოჩნდა მესამე ნამოსახლარი რომელიც სავარაუდოდ ახალი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულის შუა ხანებით თარიღდება  ნამოსახლარია სამხრეთ მხარე კლდეა, დანარჩენი შემოსაზღრულია რიყის ქვით დუღაბზე ნაგები დაბალი გალავნით ჩრდილო-აღმოსავლეთით შემორჩენილია დანგრეული გოდოლი, ეკლესია და გუმბათ ჩაქცეული აკლდამა. ნამოსახლარიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 200 მეტრი სიგრძის ადა 70-80 მეტრი სიგანის ფართობზე, ქვით ნაგები სათავსების ნაშთებია. შედარებით უკეთა გადარჩენილი ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხე, სადაც კედლის სიმაღლე ზოგან1-1,5 მეტრია. სამხრეთიდან იგი დაცულია კლდოვანი მასივით სამხრეთ-დასავლეთიდან — გალავნით, ჩრდილო-დასავლეთ მონაკვეთი, ქვიშაქვის მაღალი ვიწრო ზოლით, რომელსაც დაახლოებით შუა ადგილზე ვიწრო წყვეტილი აქვს.
მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა დაცულია ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
ხორნაბუჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ხორნაბუჯი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტარიბნის ტაფობის მეორე ნამოსახლარები
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მირზაანის ეკლესია
მირზაანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს სოფელი მირზაანის აღმოსავლეთით 1 კილომეტრზე ყველაწმინდის ეკლესიასთან ახლოს რამდენიმე მეტრში. თარიღდება შუა საუკუნეებით. შენობა გეგმით სწორკუთხაა, შემორჩენილია რიყის ქვით ნაგები კედლების მცირე ფრაგმენტები. შესასვლელი დასავლეთით ჰქონია აღმსავლეთით ნალისებრი აფსიდი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხორნაბუჯი (სიღნაღის მუნიციპალიტეტი)
ხორნაბუჯი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის სიღნაღის მუნიციპალიტეტში (ქვემო მაჩხაანის თემი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 350 მეტრზე. სიღნაღიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 135 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ირაკლი თურმანიძე
ირაკლი თურმანიძე (დ. 13 დეკემბერი, 1984, ქობულეთი) — ქართველი ძალოსანი. 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი +105 კგ. წონით კატეგორიაში.ევროპის ჩემპიონი: 2015 (თბილისი, +105 კგ). ევროპის ვიცე-ჩემპიონი: 2019 (ბათუმი, +109 კგ) ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 2012 (ანთალია, თურქეთი; +105 კგ). 2012 წელს, ლონდონის ოლიმპიადაზე, +105 კგ წონით კატეგორიაში V ადგილი დაიკავა.
ირაკლი თურმანიძის შედეგები 2016 წელს, რიო-დე ჟანეიროს ოლიმპიადაზე:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ქართველი ძალოსნები კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბერქანუში
ბერქანუში (Բերքանուշ) — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 835 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 968 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 566 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.48 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
ხირხათალა
ხირხათალა (Xırxatala) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   1 392 კაცი.
ჯიჯეთის წმინდა გიორგის ციხე
ჯიჯეთის წმინდა გიორგის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიჯეთის ჩრდილო-დასავლეთით, 3 კილომეტრზე, მთის წვერზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ციხე (20 × 9,5 მეტრი) მთლიანად დანგრეულია. იგი დიდი ზომის ნატეხი ქვით ყოფილა ნაგები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ნოვი-სონჩი
ნოვი-სონჩი (Nowy Sącz) — ქალაქი სამხრეთ პოლონეთში, მალოპოლსკის სავოევოდოში. მდებარეობს კარპატებში, ზღვის დონიდან 281 მ სიმაღლეზე, მდინარე დუნაეცის ნაპირზე. აქვს საქალაქო პოვიატის სტატუსი. ქალაქის ფართობია 57 კმ². 2006 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 84,594 ადამიანი. სარკინიგზო კვანძი. წარმტაცი მიმდებარე ტერიტორია და ისტორიული შენობა-ნაგებობები ქალაქს ტურისტულ ცენტრად აქცევს. არის რეგიონული მუზეუმი. მცირე პოლონეთის ერთ-ერთი უძველესი ქალაქია. დაარსდა 1292 წლის 8 ნოემბერს. განვითარებულია კომპიუტერული ტექნოლოგიების წარმოება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის ქალაქები
შარლ ედუარდ გიიომი
შარლ ედუარდ გიიომი (გილიომი) (Charles Édouard Guillaume; დ. 15 თებერვალი, 1861, ფლერიე — გ. 13 მაისი, 1938, პარიზი) — შვეიცარიელი ფიზიკოსი და მეტროლოგი. 1883 წელს დაამთავრა ციურიხის უნივერსიტეტი და მუშაობა დაიწყო სევრში, ზომისა და წონის საერთაშორისო ბიუროში (1915 წლიდან დირექტორი). 1883-1889 წლებში მონაწილეობდა წირითი გაფართოების კოეფიციენტის განსაზღვრისა და მეტრის პლატინა-ირიდიუმის ეტალონების ერთმანეთთან შედარების სამუშაოებში. მიიღო ინვარის ტიპის შენადნობთა სერიები, რომლებსაც დიდი მნიშვნელობა ჰქონდათ პრეციზიული ფიზიკის განვითარებისათვის. შარლ გიიომმა მიიღო ნობელის პრემია ფიზიკაში 1920 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიკაში კატეგორია:შვეიცარიელი ფიზიკოსები კატეგორია:შვეიცარიელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:შვეიცარიელი პროტესტანტები კატეგორია:XIX საუკუნის შვეიცარიელები
ილმენის მთები
ილმენის მთები, ილმენის ქედი, ილმენები — ქედი სამხრეთ ურალში, რუსეთში, ჩელიაბინსკის ოლქში. სიგრძე 50 კმ-ზე მეტი, სიმაღლე 753 მეტრამდე (მთა ილმენთაუ). წარმოადგენს ჩრდილოეთიდან სამხრეთის მიმართულებით ხაზოვნად გადაჭიმულ, ძველი ბლოკის ძლიერ დისლოცირებულ შვერილს, რომელსაც დაბალმთიანი რელიეფი ახასიათებს. აგებულია გრანიტებით, გნაისებით, რთული და მრავალფეროვანი შემადგენლობის (ილმენიტი, აპატიტი, გრანატი, ტოპაზი და სხვ.) პეგმატიტური ძარღვებით. რთულმა გეოლოგიურმა აგებულებამ და ფორმირების ხანგრძლივმა ისტორიამ ილმენის მთებში განაპირობა მრავალფეროვანი ქანების უნიკალური კომპლექსისა და მასთან დაკავშირებული მინერალების გაჩენა. მთებმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა რუსული გეოლოგიის ისტორიაში: XVIII საუკუნეში აქ აღმოჩინეს და შეისწავლენ ქანების ახალი სახეობები — მიასკიტები, ხოლო პეგმატიტურ ძარღვებში ნაპოვნია დაახლოებით 250 მინერალი (მათ შორი 11 — მსოფლიოში პირველად). ილმენის მთებს იკვლევდნენ რუსი მეცნიერები: დ. ბელიანკინი, ვ. ვერნადსკი, ა. ზავარიცკი, ა. ფერსმანი და სხვ. ბევრი ლამაზი ტბაა. კალთები შემოსილია ფიჭვისა და არყის ტყეებით, ხეობებში მდელოები და ჭაობებია. აღმოსავლეთ კალთაზე შექმნილია ილმენის ნაკრძალი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ქედები კატეგორია:ურალის მთები
ჯიჯეთის კოშკი
ჯიჯეთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიჯეთის სამხრეთ-დასავლეთით, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი (3,9 x 3,9 მეტრი) ოთხსართულიანია, ნაგებია რიყის ქვით. სამხრეთ და ჩრდილო კედლების დიდი ნაწილი და სართულშუა ხის გადახურვები ჩამოშლილია. l სართული თითქმის მთლიანადაა ამოვსებული ნაშალი ქვებით. კოშკში შესასვლელი ll სართულის სამხრეთ კედელშია, მიწის დონიდან 3 მეტრ სიმაღლეზე. შესასვლელის გადახურვა ჩამოშლილია. lll სართულზე, დასავლეთ კედლის ჩრდილო ნაწილში და lV სართულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში თითო პატარა ნიშია. lV სართულზე, აღმოსავლეთ კედელში, ზემოთ, პატარა კვადრატული სარკმელია. შიგნით თითოეულ სართულზე კედლის წყობიდან, ერთიმეორის ზემოთ განლაგებული, რამდენიმე ქვაა გამოშვერილი, რომლებიც სართულების დამაკავშირებელი კიბის მოვალეობას ასრულებდა. კოშკს შემორტმული ჰქონია წრიული გალავანი, რომელიც თითქმის მთლიანად დანგრეულია. მის აღმოსავლეთ ნაწილში შესასვლელის კვალი ჩანს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
გიუნაშლი (საათლის რაიონი)
გიუნაშლი  (Günəşli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 1276 კაცი
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
Nintendo Entertainment Planning & Development
Nintendo Entertainment Planning & Development (企 画 制作 本部 本部?), ან Nintendo EPD — ვიდეო თამაშების მწარმოებელი იაპონური კომპანია Nintendo-ს ყველაზე მსხვილი დივიზია, რომელიც დაფუძნდა 2015 წელს. მდებარეობს კიოტოში, იაპონიაში.
ისტორია
Nintendo EPD შეიქმნა 2015 წლის 16 სექტემბერს, Nintendo-ს რეკონსტრუქციის ფარგლებში, ახალი პრეზიდენტის, ტაცუმი კიმისიმას ხელმძღვანელობით, მას შემდეგ, რაც ერთმანეთში გაერთიანდა Nintendo-ს ორი განყოფილება, Entertainment Analysis & Development (EAD) და Software Planning & Development (SPD).
ქვეგანყოფილებამ შეითავსა მისი წინამორბედი დივიზიების საქმიანობა და მეტი ყურადღება დაუთმო ვიდეო თამაშების და პროგრამული უზრუნველყოფის წარმოებას Nintendo-ს პლატფორმებსა და მობილურ მოწყობილობებზე; ის აგრეთვე განაგებს და ლიცენზირებას უკეთებს კომპანიის სხვადასხვა ინტელექტუალურ საკუთრებას. განყოფილების გენერალური მდივანია სინია ტაკაჰასი (ადრე გენერალური დირექტორი). კაცუია ეგუტი და იოსიაკი კოიძუმი იკავებენ გენერალური მდივნის მოადგილის თანამდებობას.
სქოლიო
კატეგორია:Nintendo-ს ქვედანაყოფები კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:2015 წელს დაარსებული კომპანიები
ხრიალები
ხრიალები (Chironomidae) — მწერების ოჯახი ორფრთიანთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 1,5 - 15 მმ-ს აღწევს. იმაგო ცხოვრობს ხმელეთზე, მატლები და ჭუპრები - მტკნარ წყალსატევებში, ზღვაში, ოკეანეში, ნიადაგში. ხრიალების სიცოცხლის ხანგრძლივობაა 3-7 დღე-ღამე. მატლები აგებენ მილაკებს (სახლებს) შლამში, ქვებზე და მცენარეებზე. იკვებებიან წყალმცენარეებით, დეტრიტით, ბაქტერიებით; ზოგიერთი ხრიალა მტაცებელია, იშვიათად - პარაზიტი. ხრიალები თევზის ძირითადი საკვებია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორფრთიანები
უღელი (საზოგადოება)
„უღელი“ — საქართველოდან საზღვარგარეთ სასწავლებლად წასული ახალგაზრდობის მიერ დაარსებული საზოგადოება. ჩამოყალიბდა 1873 წელს ციურიხში. საზოგადოების მიზანი იყო საზღვარგარეთმყოფი ქართველი მოსწავლე ახალგაზრდობის გაერთიანება, ევროპის სოციალური მოძრაობის, საზოგადოებრივი აზრისა და ლიტერატურის შესწავლა და პოპულარიზაცია საქართველოში, საერთოდ, კავკასიაში. 1873 წლის ნოემბრის თვეში ციურიხის „უღელის“ წევრთა უმრავლესობა ჟენევაში გადავიდა და იქ ჩამოაყალიბა ჟენევის „უღელი“, რომელმაც 1876 წლამდე იარსება. მალე მათ შეუერთდნენ ქართველი ხალხოსანი რევოლუციონერები. „უღლის“ მესვეურები იყვნენ გიორგი წერეთელი, ნიკო ნიკოლაძე და სერგეი მესხი. „უღლის“ ყველა წევრის ოცნება იყო სამშობლოს განთავისუფლება, რის გამოც ცდილობდნენ კონტაქტის დამყარებას სხვა ქვეყნების ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობასთან. ისინი აიდეალებდენ სახელმწიფოებრიობის რესპუბლიკურ ფორმას. აქტიურად სწავლობდნენ სოციალისტურ იდეებს, ეცნობოდნენ I ინტერნაციონალური სექციის მუშაობას და მონაწილეობდნენ მის კრებებში. დიდ ყურადღებას უთმობდნენ ლიტერატურულ კრიტიკას და ესთეტიკას. ხელს უწყობდნენ ქართულ ლიტერატურაში ევროპული მხატვრული კულტურის ათვისებას. მათვე შეიმუშავეს ქართული სკოლებისათვის სახელმძღვანელოების შედგენის გეგმა და ჩამოაყალიბეს მთარგმნელთა კომისია.„უღელმა“ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა რუსულ და ევროპულ ცივილიზაციასთან ქართული კულტურის შემოქმედებით დაკავშირებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული დიასპორა
იგერუელის ბრძოლა
იგერუელის ბრძოლა — უდიდესი ბრძოლა ქრისტიანებსა და მუსლიმანებს შორის. გაიმართა 1431 წლის 1 ივლისს მდინარე ხენილის ნაპირებზე სოფელ იგერუელის ახლოს, გრანადის საამიროს დედაქალაქ გრანადის მახლობლად. კასტილიელების ჯარს ხელმძღვანელობდა მეფე ხუან II და მხედართმთავარი ალვარო დე ლუნა, ხოლო მუსულმანებს გრანადის სულთანი - მუჰამედ IX (ნასრიდების დინასტია).
ბრძოლა რთული და ხანგრძლივი აღმოჩნდა. ბრძოლაში გამარჯვება ესპანელებს ძვირი დაუჯდათ, მაგრამ ეს იყო მნიშვნელოვანი სტრატეგიული გამარჯვება. ხუან II-მ, როგორც გამარჯვებულმა, გრანადის საამიროს ტახტზე იუსუფ IV, მუჰამედ IX-ის შვილიშვილი დასვა. ამ ფაქტის გამო, 1431 წლიდან გრანადის საამირომ ფაქტობრივად დამოუკიდებლობა დაკარგა და ესპანეთის გვირგვინის მარიონეტად გადაიქცა, ხოლო მუსულმანური ქვეყნის უკანასკნელი ნარჩენები გრანადის ომის შედეგად განადგურდა.
ნანუმეა
ნანუმეა (Nanumea) — ტუვალუს კუნძულების ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე მარჯნული ატოლი წყნარ ოკეანეში, პოლინეზიაში. ტუვალუს ადმინისტრაციული ერთეული (კუნძულოვანი საბჭო).
გეოგრაფია
thumb|175px|left|ნანუმეას ატოლი (ხედი კოსმოსიდან). ფართობი — 3,87 კმ². ატოლი შედგება ხუთი კუნძულისგან :
ყველაზე უფრო დიდი კუნძულის (ნანუმეა) სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 3 კმ-ს. მასზე მდებარეობს ატოლის ერთადერთი დასახლებული პუნქტი — სოფელი ლოლუა (Lolua). სიდიდით მეორე კუნძული — ლაკენა (Lakena) — ასევე დასახლებულია.
ისტორია
ლეგენდები ამბობენ, რომ ამ ატოლზე პირველი დასახლებულები იყო ორი ქალი — პაი და ვაუ, მაგრამ კაცმა, სახელად ტეფოლაჰა წაართვა მათ ატოლი. ნანუმეას მაცხოვრებლები ამის პატივსაცემად აღნიშნავენ ქრისტიანულ დღესასწაულს, სახელად პატი, რომელიც იმ ფრაზის აბრევიატურაა, რაც აღნიშნავს «ტეფოლაჰის და იესოს» დღე.
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის თანახმად მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 664 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ტუვალუ კატეგორია:ტუვალუს კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ბურასტანი
ბურასტანი (Բուրաստան) — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 887 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 316 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5.97 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
ძინგუ
იმპერატორის მეუღლე ძინგუ აგრეთვე ცნობილი როგორც იმერატორი ქალი რეგენტი ძინგუ (神功皇后; დ. 169 — გ. 269) — იაპონიის იმპერატორი ქალი. იმპერიის რეგენტი ქმრის, იმპერატორ ტიუაის გარდაცვალებიდან მისი შვილის, ოძინის ტახტზე ასვლამდე მართავდა. იმპერატორი ძინგუ მე-15 იმპერატორად ითვლებოდა, თუმცა ე.წ. „ისტორიული რევოლუციის“ შემდეგ იგი იმპერატორების სიიდან ამოშალეს და მე-15 იმპერატორად ოძინი აღიარეს.
იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო.
ისტორიკოსების აზრით, ძინგუ უდავოდ ლეგენდის ნაწილია. კოძიკი მის შესახებ მარტო სახელს და გენეოლოგიას წერს. ძინგუ იმპერატორ ტიუაის მეუღლე და იმპერატორ ოძინის დედა იყო. ის იყო პირველი იმპერატორი ქალი, რომელიც არ იყო საიმპერატორო დინასტიიდან.
ლეგენდა
500px|მინი|ცენტრი|იმპერატრიცა ძინგუ. გრავიურა დაბეჭილია ტსუკიოკა იოშიტოშის მიერ მიუხედავად იმისა, რომ განსასვენებელი ადგილი ამ ლეგენდარული პიროვნების უცნობია, ძინგუ ოფიციალურად მისასაგის ნაწილად ითვლება და მისი საფლავის სტუმრობა დღესდღეობით შესაძლებელია ნარაში, მისასაგი-ჩოში. ეს ხვრელური ტიპის საიმპერატორო სასაფლაო ხასიათდება კეიჰოლის ფორმის კუნძულის მიერ, რომელიც ფართო წლით სავსე თხრილებითაა გარშემორტყმული.
კიტაბატაკე ჩიკაფუსა (1293-1345) და არაი ჰაკუსეკი (1657-1725) ამტკიცებდნენ, რომ იმპერატრიცა რეალურად იყო ჰიმიკო, მესამე საუკუნის იამატაიკოკუს მისანი დედოფალი, და, რადგან ჰიმიკო იყო ისტორიული ფიგურა, ნიჰონ შოკის ავტორების მიხედვით ის აუცილებლად უნდა ყოფილიყო საიმპერატორო ოჯახის წევრი. მათ შორის თანამედროვე მეცნიერები, ნაიტო ტორაჯირო ამტკიცებს, რომ იმპერატრიცა იყო იამატოჰიმე-ნო-მიკოტო, ხოლო ჰიგო კაზუო აცხადებს, რომ ის იამატო-ტოტოჰიმომოსო-ჰიმე იყო.
1881 წელს იმპერატრიცა ძინგუ გახდა პირველი ქალი, რომლის პორტრეტიც იაპონურ ფულზე დაიბეჭდა. მიუხედავად ამისა, არცერთი სურათი არ არსებობს ამ ლეგენდარული პიროვნებისა. ძინგუს გამოსახულება,  მხატვრულად სავარაუდოდ ედოარდო ჩიოსსონემ შექმნა. სინამდვილეში ჩიოსსონემ გამოიყენა მთავრობის ქალი თანამშრომელი. ნახატი ასევე გამოიყენებოდა 1908-1914 წლების საფოსტო მარკებისთვის, ფაქტობრივად ის იყო იაპონიის პირველი საფოსტო მარკა, სადაც ქალი იყო გამოსახული. იოშიდა ტოიოს მიერ განახლებული დიზანი გამოიყენებოდა 1924-1937 წლებში ძინგუს დიზანიურ მარკებზე. ძინგუს დიზაინის გამოყენება მაშინ დასრულდა, როდესაც წამოვიდა მარკების ახალი სერია 1939 წელს. 250px|მინი|1 იენი, სადაც გამოსახულია იმპერატრიცა ძინგსუ, [[1880 ]] საიმპერატორო კარი აღნიშნული იქნა, როგორც ოფიციალური მავზოლეუმი საკი ნო ტატანამი ნო იკე ნო ე ნო მისასაგიში, ნარაში, რომელიც ოფიციალურად იამატოს პროვინციას ეკუთვნის.
გარდა ლეგენდარული ძინგსუსა, იყო კიდევ რვა სამეფო გვარის იმპერატორი ქალი, მათი მემკვიდრეები კი ხშირად არჩეულნი იყვნენ იმპერატორული სისიხლის მამისეული მხრიდან, სწორედ ამიტომ ზოგიერთი კონსერვატორული სწავლება ეთანხმება, რომ ქალების მმართველობა  იყო დროებითი და რომ კაცების წარმატების ტრადიცია მნიშვნელოვანია მხოლოდ XXI საუკუნეში. იმპერატორმა გენშომ ტახტზე თავისი ქალიშვილი იმპერატრიცა გენმეი აიყვანა, სწორედ ეს ითვლება ერთადერთ  გამონაკლისად ამ სტანდარტული არგუმენტის საწინააღმდეგოდ.
დაპირისპირება
200px|მინი|მარცხნივ|იმპერატრიცა ძინგუ და მისი მინისტრი ტაკეუჩი, გრავიურა დაბეჭდა უტაგავა კუნისადამ ნიკონ შოკის თქმით, იმპერატრიცა ხელმძღვანელობდა ჯარს, რომელიც შეიჭრა კორეაში და სამი წლის შემდეგ გამარჯვებული დაბრუნდა იაპონიაში. ამისდა მიუხედავად, არ არსებობს მისი მმართველობის არანაირი მტკიცებულება კორეაში. მისი ვაჟი ოძინი კი მისი დაბრუნების შემდეგ დაიბადა. ლეგენდის თანახმად მისი შვილი ჩაფიქრებული იყო, მაგრამ არ დაბადებულა ჩუაის სიკვდილამდე. ამ სამი წლის შემდეგ კი ბიჭი დაიბადა. ყოველი ეს პერიოდი არაუმეტეს ცხრა თვეს მოიცავს, ამიტომ შესაძლოა სამი "წელიწადი" იყოს ცხრა თვე (ზოგიერთ სეზონი) მაგალითად სამი მოსავალი და სხვ. ან მისი ქმრის მამობა იყო უბრალოდ მითი, სიმბოლური და არარეალური. ზოგი ფიქრობს, რომ იმპერატრიცა ძინგუს დაპყრობები დაფუძნებული იყო მხოლოდ გვანგაეტო სტელეზე. მაგრამ ლეგენდა ძინგუს შეჭრისა კორეის ნახევარკუნძულზე, ასევე ჩნდება უძველეს იპონურ კოჯიკის ქრონიკებში, რომელიც დაწერილია 680 წელს, ხოლო ნიჰონ შოკიმ ეს 720 წელს დაწერა. გარდა ამისა, ნიჰონ შოკი აცხადებს, რომ იმპერატრიცა ძინგუს მამა იყო იმპერატორ კაიკას შვილიშვილი და მისი დედა იყო კატსურაგის კლანიდან. ზოგი თვლის, რომ სიმბოლოები შეიცვალა და იაპონური არსებობა დამატებული იქნა გვანგაეტო სტელეზე. დღესდღეობით იაპონელი და ზოგიერთი ჩინელი მეცნიერები ეჭვის ქვეშ აყენებენ  განზრახ დანგრეულ სტელეს თეორიას. იაპონიის სამხედრო საქმიანობა დამარცხებულ იქნა გვანგაეტოს მიერ, რომელიც სტელეს ნაწილს დაეუფლა. სტელეს გაშფრა ჯერ კიდევ საკამათო თემაა, რადგან მიუხედავად იმისა სტელე ძალით თუ შემთხვევით მაინც დაზიანდა. დაკარგული ნაწილების გარეშე კი მისი გადათარგმნა თითქმის შეუძლებელია. "პაეკჩე კორეადან იამატო იაპონიის წარმოქმნა"-ამ წიგნის მიხედვით იაპონელებმა არასწორად გაშიფრეს გვანგაეტო სტელე. სტელე იყო კორეელი მეფის ხარკი, მაგრამ პუნქტუაციის ნაკლებობის გამო ნაწერის გადათარგმნა 4 სხვადასხვა გზით შეიძლება. იგივე სტელე შეიძლება განიმარტოს: როგორც ამბობენ კორეამ გადაცურა ზღვა და დაიპყრო იაპონია, მაგრამ ამ წინადადების სიზუსტე დამოკიდებულია იმაზე თუ სად დასვავ სასვენ ნიშანს.
ჩინური სუის წიგნი ამბობს, რომ იაპონია სამხედრო დახმარებას უწევდა ბაეკძესა და სილლას.
სამგუკ საგის თანახმად ("სამი სამეფოს ქრონიკები"), რომელიც დაიწერა 1145 წელს, მეფე ასინმა თავისი ვაჟი ძეონძი 397 წელს ტვეობაში გაგზავნა. სილას მეფემ სილსეონგმა კი თავისი ვაჟი 402 წელს გააგზავნა. ორივე მცდელობა იყო, რათა მიეღოთ სამხედრო დახმარება იამატო იაპონიისგან, ასე, რომ მათ შეეძლოთ გაეგრძელებინათ კამპანია, რაც მოთხოვნამდე დაიწყეს. ნიჰონ შოკის მიხედვით კორეისა და იაპონიის ურთიერთობას კიდევ უფრო ამძაფრებდა კორეის პრინცის ამენოჰიბოკოს ჩასვლა იაპონიაში, რომელიც შემდგომი გახდა ტაჯიმამორის ბაბუა. გააგზავნეს თუ არა კორეელებმა მძევლები ან ნათესავები, რომლებიც ოჯახური კავშირით იყვნენ დაკავშირებულები ძალზედ საკამათოა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორების მეუღლეები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:დაბადებული 169 კატეგორია:გარდაცვლილი 269 კატეგორია:იაპონიის მითური იმპერატორები
სვეტლანა ხორკინა
სვეტლანა ვასილის ასული ხორკინა (Светлана Васильевна Хоркина; დ. 19 იანვარი, 1979) — ყოფილი რუსი სპორტული ტანმოვარჯიშე. მონაწილეობა მიიღო 1996, 2000 და 2004 წლების ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. კარიერის განმავლობაში მან 7 ოლიმპიური მედალი და 20 მსოფლიო ჩემპიონატის მედალი მოიპოვა. ის იყო პირველი ქალი ტანმოვარჯიშე, რომელმაც ზედიზედ სამჯერ მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი „all-around“ ღონისძიებაში. ხორკინა ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებულ ქალ ტანმოვარჯიშედ ითვლება.
1994-1996
1995 წლის ოქტომბერში ხორკინამ იაპონიაში, საბაეში ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატზე „all-around“ ღონისძიებაში მეორე ადგილი დაიკავა (39,130). „Vault“ ღონისძიებაში მან მეხუთე ადგილი დაიკავა(9,618), ხოლო „uneven bars“ ღონისძიებაში ოქროს მედალი მოიპოვა (9,900). 1996 წლის აპრილში ხორკინამ სან ხუანში, პუერტო რიკოში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე იასპარეზა. „Uneven bars“ ღონისძიებაში მან კიდევ ერთხელ პირველი ადგილი დაიკავა (9,787), მაგრამ „vault“ ღონისძიებაში მხოლოდ მეხუთე ადგილზე გავიდა (9,637). იმავე წლის მაისში ხორკინა ბირმინგემში, დიდ ბრიტანეთში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე გამოვიდა. ის რუსეთის ნაკრებს ვერცხლის მედლის მოპოვებაში დაეხმარა, ინდივიდუალურ ჩათვლაში კი შესაბამისად: „all-around“ — მეექვსე ადგილი (38,549), „vault“— მეოთხე ადგილი (9,725), „uneven bars“ — პირველი ადგილი (9,825) დაიკავა.
ატლანტას ოლიმპიური თამაშები (1996)
1996 წლის ივლისში ხორკინა ატლანტაში გამართულ ოლიმპიურ თამაშებზე გამოვიდა. მან გუნდს საერთო ჯამში 77,648 ქულა მოუტანა და რუსეთის ნაკრებს მეორე ადგილზე გასვლაში დაეხმარა. „All-around“ ღონისძიებაში ის „uneven bars“ ღონისძიების პროგრამის შესრულების დროს ჩამოვარდა და საბოლოოდ, 38,455 ქულით მეთხუთმეტე ადგილზე გავიდა. 3 დღის შემდეგ ხორკინამ შეცდომა გამოასწორა და სწორედ ამ ღონისძიებაში — „uneven bars“— ოლიმპიური ოქროს მედალი მოიპოვა (9,850).
1997-2000
1997 წლის სექტემბერში ხორკინა ლოზანაში, შვეიცარიაში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე გამოვიდა. რუსეთის ნაკრებმა მეორე ადგილი დაიკავა. ინდივიდუალური ღონისძიებებიდან მან პირველი ადგილი დაიკავა „all-around“ (38,636) და „uneven bars“ (9,875) ჩათვლაში, მეორე — „balance beam“ (9,787) და „floor exercise“ (9,800) ღონისძიებებში, ხოლო „vault“ ღონისძიებაში 4,537 ქულით ის მხოლოდ მერვე ადგილზე გავიდა. 1997 წლის ნოემბერში ხორკინას ირგვლივ სკანდალი აგორდა, როდესაც ის ფლეიბოის რუსულ გამოცემაში გამოჩნდა. ამასთან დაკავშირებით სვეტლანამ განაცხადა: „მე შევცვალე ხალხის დამოკიდებულებები. ძალიან კარგია, იყო სექსუალური. ჩემმა კარიერამ ცხადყო, რომ მაღალ გოგონებს საოცარი რამეების კეთება შეუძლიათ. მე დავიწყე. ახლა მთელს მსოფლიოში ვარ ცნობილი.“ 1998 წლის მაისში ხორკინამ სანქტ-პეტერბურგში (რუსეთი) გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე იასპარეზა. რუსეთის გუნდი ამჯერადაც მეორე ადგილზე გავიდა. სვეტლანამ „all-around“ (38,624), „uneven bars“ (9,900) და „floor exercise“ (9,787) ღონისძიებებში ოქროს მედლები მოიპოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:XXI საუკუნის რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი ქალი სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:რუსი ოლიმპიური სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:სპორტული ტანმოვარჯიშეები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სპორტული ტანმოვარჯიშეები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სპორტული ტანმოვარჯიშეები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები სპორტულ ტანვარჯიშში კატეგორია:რუსი ოლიმპიური ოქროს მედალოსნები კატეგორია:რუსი ოლიმპიური ვერცხლის მედალოსნები კატეგორია:რუსი ოლიმპიური ბრინჯაოს მედალოსნები კატეგორია:1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონი სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები სპორტულ ტანვარჯიშში
მარგარეტ კონაქტელი
მარგარეტ კონაქტელი (Margaret of Connaught, Margareta av Connaught; დ. 15 იანვარი, 1882, სარი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 1 მაისი, 1920, სტოკჰოლმი, შვედეთი) — საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტიის წარმომადგენელი. შვედეთის კრონპრინცესა და სკონეს ჰერცოგინია როგორც მეფე გუსტავ VI ადოლფის პირველი ცოლი. შვედეთის მეფე კარლ XVI-ისა და დანიის დედოფალ მარგრეტე II-ის ბებია. დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას შვილის, კონაქტის ჰერცოგ არტურისა და პრინცესა ლუიზა მარგარეტ პრუსიელის უფროსი ქალიშვილი. იგი ქმრის გამეფებამდე 30 წლით ადრე გარდაიცვალა.
ადრეული ცხოვრება
პრინცესა მარგარეტი იმავე წლის 11 მარტს მონათლეს უინძორის სასახლეში. მისი ნათლიები იყვნენ: დედოფალი ვიქტორია, გერმანიის იმპერატორი ვილჰელმ I (დედამისის ბიძა, რომელსაც გერმანიის ელჩი, გრაფი მიუნსტერი წარმოადგენდა), პრუსიისა და გერმანიის დედოფალი ვიქტორია ბრიტანელი (მისი მამიდა, რომელსაც მისი მეორე მამიდა, შლეზვიგ-ჰოლშტაინის პრინცესა ჰელენა გაასახიერებდა), პრინცი ფრიდრიხ კარლ პრუსიელი (მისი პაპა, რომელსაც წარმოადგენდა ბიძამისი, ედინბურგის ჰერცოგი ალფრედი) და პრინცესა მარია ანა ანჰალტ-დესაუელი (მისი ბებია, რომელსაც წარმოადგენდა მამიდამისი, ბატენბერგის პრინცესა ბეატრისი), ასევე კემბრიჯის ჰერცოგინია ავგუსტა ფონ ჰესენ-კასელი (ბებიამისის ბიცოლა, რომელსაც წარმოადგენდა მამიდამისი, არგილის ჰერცოგინია ლუიზა), უელსის პრინცი ედუარდი (ბიძამისი) და პრინცი კარლ პრუსიელი (ბიძამისი, რომელიც წარმოადგინა მისმა მეორე ბიძამ, ოლბანის ჰერცოგმა ლეოპოლდმა).
ოჯახურ წრეში იგი ცნობილი იყო, როგორც „დეიზი“ (Daisy). იგი ბრიტანეთის დიდ სამეფო ოჯახში იზრდებოდა, სადაც იგი ყოველთვის მონაწილეობდა ნათესავების ქორწილებსა და სხვა საზეიმო ღონისძიებებში. აღსანიშნავია, რომ მარგარეტი თავის დასთან, პატრიციასთან ერთად 1893 წლის 6 ივლისს იყო პრინცესა მარია ტეკელის მეჯვარე, რომელიც ცოლად უელსის პრინცის უფროს ვაჟს, იორკის ჰერცოგ ჯორჯს (შემდეგში ჯორჯ V) მიჰყვებოდა ცოლად.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|318x318პქ|მარგარეტის ქორწილი, მარცხნიდან მარჯვნივ: ესპანეთის დედოფალი [[ვიქტორია ევგენია ბატენბერგელი|ვიქტორია ევგენია (პატარძლის მამიდაშვილი), მარია ტეკელი, კრონპრინცი გუსტავ ადოლფი, პრინცესა მარგარეტი, ინფანტა ბეატრის ესპანელი (მამიდაშვილის ასული) და პრინცესა პატრიცია (პატარძლის და). 1905 წელი.]] როცა მარგარეტს 23, ხოლო პატრიციას 18 წელი შეუსრულდათ, მშობლებმა მათ ქორწინებაზე დაიწყეს ფიქრი. აღსანიშნავია, რომ დები იმ პერიოდის ევროპაში ერთ-ერთ ულამაზეს პრინცესებად იყვნენ მიჩნეულნი. მათ ამბიციურ ბიძას, მეფე ედუარდ VII-ს სურდა, რომ ძმისწულები ევროპის რომელიმე მეფეზე, ან კრონპრინცზე მაინც დაექორწინებინა. 1905 წლის იანვარში მარგარეტის მშობლები პორტუგალიაში ჩავიდნენ, სადაც მათ მეფე კარლუშ I და დედოფალი ამელია ორლეანელი პატივით დახვდნენ. იგეგმებოდა, რომ მარგარეტი და პატრიცია მათ ვაჟებზე, ბრაგანსის ჰერცოგ ლუიშ ფილიპესა და ინფანტ მანუელზე დაექორწინებინათ. ამ პერიოდში პორტუგალიაში უკვე გავრცელებული იყო ჭორი იმაზე, რომ მომავალი დედოფალი ერთ-ერთი კონაქტელი პრინცესა იყო. მინი|285x285პქ|სპეციალურად პრინცესა მარგარეტისათვის დამზადებული გვირგვინი, რომელიც მან 1902 წელს მეფე ედუარდ VII-ის კორონაციაზე გამოიყენა მოლაპარაკების შემდეგ კონაქტის ჰერცოგმა და ჰერცოგინიამ მოგზაურობა განაგრძეს და ჯერ ეგვიპტეში, შემდეგ კი სუდანში ჩავიდნენ. სწორედ კაიროში ყოფნისას შეხვდნენ ისინი შვედეთის პრინც გუსტავ ადოლფს, მეფე ოსკარ II-ის შვილიშვილს. თავდაპირველად შვედეთის პრინცის მეუღლედ პატრიცია მოიაზრებოდა, თუმცა გუსტავ ადოლფმა დებთან შეხვედრა თავად მოისურვა და პირველივე ნახვისას მარგარეტი შეუყვარდა. მარგარეტი სასწრაფოდ ჩაიყვანეს ეგვიპტეში და ბრიტანეთის საკონსულოში შედგა მათი პირველი ვახშამიც. ამ ამბიდან სულ მალე გუსტავი და მარგარეტი დაინიშნენ კიდევაც, რამაც მისი მშობლები დიდად კმაყოფილები დატოვა.
1905 წლის 15 ივნისს უინძორის სასახლეში გუსტავ ადოლფმა და მარგარეტმა ჯვარი დაიწერეს. პატარძლის მეჯვარეები იყვნენ: პრინცესა ვიქტორია ევგენია ბატენბერგელი (პატარძლის მამიდაშვილი და შემდეგში ესპანეთის დედოფალი), იორკის ჰერცოგინია მარია ტეკელი (მარგარეტის ბიძაშვილის ცოლი და დიდი ბრიტანეთის მომავალი დედოფალი) და პრინცესა პატრიცია კონაქტელი (პატარძლის და). წყვილმა თაფლობის თვე ირლანდიაში, ლიმერიკის საგრაფოში გაატარა და 1905 წლის 8 ივლისს ჩავიდა შვედეთში.
1907 წელს მარგარეტის ქმრის პაპა, მეფე ოსკარ II გარდაიცვალა და შვედეთის ტახტი მისმა მამამთილმა, გუსტავ V-მ დაიკავა, რითაც მისი ქმარი კრონპრინცი, ხოლო თავად მარგარეტი კრონპრინცესა გახდა.
კრონპრინცესა
მარცხნივ|მინი|290x290პქ|პრინცესა მარგარეტი თავის ქმარ-შვილთან ერთად 1912 წელს მარგარეტისა და გუსტავის ქორწინება აღწერილია, როგორც „ბედნიერი სასიყვარულო კავშირი“. ამის პარალელურად, გუსტავი დიდი წნეხის ქვეშ აღმოჩნდა თავისი პრუსიული სამხედრო დისციპლინის გამო, რომლითაც იგი დედამ აღზარდა და რომელიც ძალიან განსხვავდებოდა მარგარეტის ინგლისური წეს-ჩვეულებებისგან. მათთან სტუმრად მყოფმა ესპანეთის ინფანტა ეულალიამ აღნიშნა, რომ მარგარეტმა შვედეთის სამეფო კარს „წმინდა ჯეიმზის სამეფო კარის ელეგანტურობა შესძინა“. იგი ასევე აღნიშნავდა, თუ რაოდენ უყვარდათ კრონპრინცესა შვედებს.
შვედეთში ჩასულ მარგარეტს ხალხმა „მარგარეტა“ შეარქვა. ამასთან, მან თავად მოითხოვა და დაიქირავა რეპეტიტორები, რათა ესწავლა შვედური ენა, ქვეყნის ისტორია და ასევე სურდა მის სოციალურ ცხოვრებაში ჩართვა. სულ ორ წელიწადში იგი უკვე გამართულად საუბრობდა შვედურად. მას იმდენად უნდოდა ახალი სამშობლოს შეცნობა, რომ ხშირად მალულადაც მოგზაურობდა შვედეთის სხვადასხვა რეგიონში. როგორც ცნობილია, თავდაპირველად იგი ვერ არღვევდა თავის ბრიტანულ წესებს და ერთობ სერიოზული ხასიათით გამოირჩეოდა, თუმცა შემდეგში შვედებმა მასზე დიდი გავლენა იქონიეს და იგი სპორტით დააინტერესეს, ამასთან, იგი თანდათან უფრო გახსნილი და თავისუფალი გახდა. ცნობილია, რომ პრინცესა მარგარეტს ძალიან უყვარდა თხილამურებით სრიალი, ჰოკეი, ჩოგბურთი და გოლფი. მინი|335x335პქ|პრინცესა მარგარეტი მარგარეტი ასევე დაინტერესებული იყო ხელოვნებით. იგი კლოდ მონეს ნამუშევრების დიდი თაყვანისმცემელი იყო. ცნობილია, რომ მარგარეტი თავადაც ხატავდა, ასევე მოყვარულის დონეზე იღებდა თავისი შვილებისა და ბაღის ფოტოებს. საქორწინო საჩუქრის სახით მან და მისმა ქმარმა სოფიეროს სასახლე მიიღეს, სადაც ატარებდნენ ძირითადად დროს. აღსანიშნავია, რომ ისინი გულმოდგინედ ცდილობდნენ სასახლის ბაღების ინგლისურ სტილში მოწყობას. 1915 წელს მარგარეტმა შვედურ ენაზე წიგნიც დაწერა, სახელად „ჩვენი ბაღი სოფიეროში“ (Vår trädgård på Sofiero). ორ წელიწადში გამოსცა მეორე წიგნი, სახელწოდებით „ყვავილების ბაღიდან“ (Från blomstergården), რომელიც მისი ნახატებითა და ფოტოებით იყო გაფორმებული. ეს წიგნი მალევე გაიყიდა და განსაკუთრებით ბავშვებში სარგებლობდა.
პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში კრონპრინცესა მარგარეტი მეთაურობდა შვედურ წითელ ჯვარს. ასევე იგი ზრუნავდა შვედეთის შეიარაღებული ძალების სამოსითა და შესაბამისი აღჭურვილობებით მომარაგებაზე. პარაფინის კრიზისისას პრინცესა მარგარეტმა თავად დაიწყო სანთლების ჩამოსხმა, 1917 წელს კი შვედ ქალებსა და გოგონებს მიწაზე მუშაობისაკენ მოუწოდა. იგი ასევე შუამავლის როლს ასრულებდა ოჯახის წევრებს შორის, რომელთა ურთიერთობებზეც ომმა უარყოფითად იმოქმედა, რამეთუ ისინი ურთიერთსაპირისპირო ბანაკების ქვეყნების მეთაურები იყვნენ, მაგალითად: მისი მამიდაშვილები იყვნენ ესპანეთის, რუსეთისა და საბერძნეთის დედოფლები, ასევე მისი ბიძაშვილები იყვნენ დიდი ბრიტანეთის, გერმანიის, რუმინეთისა და ნორვეგიის მონარქები. 1917 წელს იგი ასევე აქტიურად ჩაება ქველმოქმედებაში და ცდილობდა ომით დაზარალებულების დახმარებას. ომის დასასრულს, როდესაც შვედეთში მთელი რიგი დემოკრატიული რეფორმები განხორციელდა, მარგარეტმა პოზიტიური გავლენა იქონია კრონპრინცზე. განსხვავებით თავისი მამამთილის, მეფე გუსტავ V-ისა და დედამთილის, დედოფალ ვიქტორია ბადენელისაგან, რომლებიც რეფორმებს მტრულად შეხვდნენ, მარგარეტი პოზიტიურად იყო განწყობილი და ემხრობოდა ქვეყნის დემოკრატიზაციას. იგი მიიჩნევდა, რომ რეფორმები შეინარჩუნებდა მონარქიას და თან ქვეყანაში არსებულ პოლიტიკურ დაძაბულობას განმუხტავდა.
გარდაცვალება
მარცხნივ|მინი|280x280პქ|გუსტავ VI ადოლფისა და მისი ორი ცოლის: პრინცესა მარგარეტისა და დედოფალ [[ლუიზა მონბატენი|ლუიზა მონბატენის საერთო საფლავი]] 1920 წლის 1 მაისს, შაბათ დღეს, დილის 2 საათზე, მამის 70-ე დაბადების დღეზე 38 წლის პრინცესა მარგარეტი „სისხლის მოწამვლით“ (სეფსისით) გარდაიცვალა. ამ ამბამდე ცოტა ხნით ადრე მან წითელა მოიხადა, რომელმაც ყურის ანთება დაუტოვა, რის შემდეგაც მასტოიდის ამოსაღებად მას ოპერაცია ჩაუტარდა. გარდაცვალებამდე ერთი კვირით ადრე მას თვალებიც ასტკივდა, რის გამოც ექიმებმა ახალი პროცედურის ჩატარება გადაწყვიტეს. ხუთშაბათს მარჯვენა ყურში ერისიპელასი აღმოუჩინეს. პარასკევ ღამით იგი ძლიერ ტკივილებსაც უჩიოდა, რის შედეგადაც ექიმებმა საბოლოოდ დაუსვეს სეფსისის დიაგნოზი. დიაგნოზის დასმიდან რამდენიმე საათში კრონპრინცესა გარდაიცვალა. ამ დროს იგი რვა თვის ორსული იყო მეექვსე ბავშვზე, რომლის გაჩენა ვეღარ მოასწრო და ბავშვი მუცელშივე დაიღუპა. მის გარდაცვალებასთან დაკავშირებთ შვედეთის პრემიერ-მინისტრმა განაცხადა:
მისი გარდაცვალების შემდეგ ბრიტანეთში გავრცელდა ჭორები, რომ მარგარეტი შვედეთში უბედური იყო. ამავე ვერსიის თანახმად მან თავი მოიკლა, შვედებმა კი სკანდალის ასაცილებლად ყალბი დიაგნოზი დაუსვეს. ბევრი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ ეს საგარეო მტრების გავრცელებული ჭორი იყო, რომელიც მიზნად ბრიტანეთ-შვედეთის ურთიერთობის არევასა და დიპლომატიურ სკანდალს ისახავდა.
ლუხან-დე-კუიო
ლუხან-დე-კუიო (Luján de Cuyo) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს მენდოსას პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 73 058 კაცს.
მარგარეტ კონაქტელი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (გაერთიანებული სამეფო) კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა კატეგორია:ვიქტორიასა და ალბერტის ორდენის კავალრები
ჩეგოლა
ჩეგოლა — მთა საქართველოში, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ეგრისის ქედზე, მდინარე ხობისწყლის სათავეებში. სიმაღლე 2928,5 მ. მთის სამხრეთი კალთა ციცაბო და კლდოვანია, ჩრდილოეთი — დამრეცი და ნაკლებად დანაწევრებული. ჩეგოლა ერთადერთი მთაა ეგრისის ქედის თხემურ ნაწილში აგებული კირქვებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური ბალახეული მცენარეულობით. მთიდანაა ჩამოგორებული ჩეგოლის ლოდები.
სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
კასინო
კასინო (Cassino) — ქალაქი იტალიაში, მდებარეობს ლაციოს რეგიონის ფროზინონეს პროვინციაში.
მოსახლეობა 32 603 კაცი (2005 წ.), სიმჭიდროვე 397 ად./კმ². უჭირავს 82 კმ² ფართობი. საფოსტო ინდექსი — 03043. სატელეფონო კოდი — 0776.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ქალაქები
იელეიენი
იელეიენი (Yeleyen) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ჩოლფი
ჩოლფი (Çolpı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. სოფლის აღწერა 2004 წელს მოხდა.
სქოლიო
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
დარკო გლიშიჩი
საქართველოში პირველივე სეზონში ჩემპიონატის და თასის მოგების შემდეგ, გლიშიჩი გამოიძახეს მაკედონიის ეროვნულ ნაკრებში. „დინამოსთან“ ერთად გლიშიჩმა ორჯერ შეძლო ჩემპიონატის და თასის მოგება, 2013–2014 წლების სეზონის დასრულების შემდეგ ორ ლეგიონერთან, დორინ გოგასთან და იენს იანსესთან ერთად „დინამო“ დატოვა. კარიერა მის პირველ კლუბში, „ვარდარში“ გააგრძელა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:მაკედონელი ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ვარდარის ფეხბურთელები კატეგორია:ოლიმპიკი სარაევოს ფეხბურთელები კატეგორია:სკოპიეს ფეხბურთელები კატეგორია:ნაპრედოკის ფეხბურთელები კატეგორია:ტეტეკსის ფეხბურთელები
საკანონმდებლო იუანი
მინიატიურა|საკანონმდებლო იუანის გერბი საკანონმდებლო იუანი — ტაივანის (ჩინეთის რესპუბლიკა) ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო. მისი საქმიანობა ეფუძნება სუნ იატსენის მიერ შემუშავებულ სამ სახალხო პრინციპს. საკანონმდებლო იუანი შედგება 113 წევრისაგან, რომელთაც ირჩევენ 4 წლის ვადით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარლამენტი
ქვემო ქედის სამარხი
ქვემო ქედის სამარხი — უარქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ ქვემო ქედში, აღმოჩნდა შემთხვევით საცურაო აუზის  მშენებლობას. მიეკუთვნება იალოილუთეფეს კულტურას.
სამარხში გამოვლინდა ბრინჯაოს თხელი ფირფიტებისგან დამზადებული რომაული მუზარადი. იგი დეფორმირებულია, იგი შემკულია რელიეფურად დატანილი ხაზებით. შუბლსაფარზე მცირე ნახვრეტები და შვერილებია. შემორჩენილი აქვს ბრინჯაოს რგოლის ფრაგმენტიც სამარხში გამოვლინდა ბრინჯაოს სამაჯურები. მოწითალოდ და მოყავისფროდ თიხისგან დამზადებული ჭურჭელი.
აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალა ინახება ქალაქ დედოფლისწყაროს  მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჯიჯეთის ხევის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ანდრეი კრასნოვი
მინიატიურა|ანდრეი კრასნოვი ანდრეი ნიკოლოზის ძე კრასნოვი (დ. 27 ოქტომბერი, 1862, — გ. 19 დეკემბერი, 1914, ბათუმი) — რუსი ბოტანიკოსი, ნიადაგმცოდნე, გეოგრაფი, პალეობოტანიკოსი, ბათუმის ბოტანიკური ბაღის დამაარსებელი. მონაწილეობდა არაერთ ექსპედიციაში, ტიანშანში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, აღმოსავლეთისა და სამხრეთ აზიის ქვეყნებში (იაპონია, ჩინეთი, იავა, ინდოეთი, ცეილონი).
ბიოგრაფია
დაიბადა შთამომავლობით სამხედრო მოსამსახურის ოჯახში. მამა – გენერალი ნიკოლაი ივანეს ძე კრასნოვი მონაწილეობდა ყირიმის კამპანიაში და ცნობილი იყო თავისი ისტოიული ნაშრომებით; პაპა ივანე კასნოვი – სუვოროვის, კუტუზოვის და პლატოვის თანამედროვე – გმირულად დაეცა ბოროდინოს ველზე. დედა – ფეოდოსია წარმოშობით იყო პეტერბურგის წარჩინებული გვარის წარმომადგენელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1915 კატეგორია:რუსი ბოტანიკოსები
ჰაჯიქასიმლი
ჰაჯიქასიმლი (Hacıqasımlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 772 კაცი.
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
წყალგაყვანილობა
მინი|ანტიკური წყალგაყვანილობის სისტემა [[გონიოს ციხეში]] წყალგაყვანილობა — მომხმარებლებისათვის როგორც სასმელი, ასევე საყოფაცხოვრებო და სამრეწველო მიზნებისათვის უწყვეტი წყალმომამარაგების მიწოდების სისტემა. ძირითად შემთხვევაში გამოიყენება ლითონისა და პლასტმასის მილები, რომლებიც სხვა დამხმარე ატრიბუტების საშუალებით წყლის კონკრეტული რეზერუარიდან მომხმარებლამდე უზრუნველყოფს წყლის მიწოდებას.
როცა ადამიანებმა დაიწყეს დასახლება მუდმივ საცხოვრებელ ადგილებზე, ისინი არჩევდნენ ისეთ ტერიტორიებს, რომელიც ახლოს იყო მდინარესთან ან ტბასთან. წინააღმდეგ შემთხვევაში მოსახლეობა ჭის წყლით აგვარებდა წყლის მომარაგების პრობლემას. როცა მოსახლეობის რაოდენობა გაიზარდა, ადამიანები იძულებულნი გახდნენ მოეფიქრებინათ წყლის მიწოდების ალტერნატიული გზა. პირველი წყალგაყვანილობა გაკეთდა ძველ ეგვიპტეში და სპარსეთში. შემდეგ ძველმა რომაელებმა გაიყვანეს ე.წ. აკვედუკები, მაგრამ რომის ცივილიზაციის დაცემის შემდეგ ხალხმა მათი აღდგენა ვერ მოახერხა. პირველი წყალგაყვანილობა ევროპაში შუა საუკუნეებში გაკეთდა და ხისგან იყო დამზადებული. საქართველოში დღემდე არის შემორჩენილი უძველესი წყალგაყვანილობის სისტემის ნაშთები, რომლებიც თიხით იყო დამზადებული. ამის მაგალითებია: უფლისციხე, ვარძია და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინფრასტრუქტურა
დიდი შირაქის ველის მეორე ნამოსახლარი
დიდი შირაქის ველის მეორე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს დიდი შირაქის ველის ჩრდილო-დასავლეთით.
თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულის ბოლო - I ათასწლეულის დასაწყისით. ნამოსახლარი წრიულია (დიამეტრი 200 მეტრი, სიმაღლე - ზოგან - 3 მეტრამდე), აღმოჩნდა 2009 წელს. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის წარმოებული არქეოლოგიური დაზვერვების დროს (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). ძეგლს შემოვლებული აქვს სათავდაცვო ზღუდე, სავარაუდოდ, თხრილიც. დაზიანებულია ხვნის შედეგად. ნამოსახლარის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 400 მეტრზე, ერთმანეთთან ახლოს განლაგებული სხვადასხვა დიამეტრის (10-იდან 40 მეტრამდე) და სიმაღლის (1-2 მეტრი) რამდენიმე ბორცვია (სავარაუდოდ, სამარხები).
ნამოსახლარზე აკრეფილი კერამიკული მასალა დაცულია ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
არბოშიკის წმინდა კვირიკეს ეკლესია
არბოშიკის წმინდა კვირიკეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფელ არბოშიკში, ჩრდილო-დასავლეთით, სოფელ მირზაანისკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს. ეკლესია დარბაზულია (12,4 x 6,6 მეტრი). ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. შესასვლელი ორია: სამხრეთით და დასავლეთით. ორივე კარი გარედან არქიტრავითაა გადახურული. შიგნიდან – თაღოვანია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. რომელიც დარბაზისგან პროფილირებული კაპიტელებით დასრულებული პილასტრებითა და მათზე  დაყრდნობილი ნახევარწრიული თაღითაა გამოყოფილი. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს თაღოვანივე ნიშებია მოწყობილი – ერთი სამხრეთით, ორი  კი –  ჩრდილოეთით, მათგან ერთ-ერთის ზემოთ მცირე სამალავია. აფსიდის შუაში დგას ოთხწახნაგა ტრაპეზი. საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკის მიმართ ოდნავ შემაღლებულია და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი.
დარბაზის გრძივი კედლები ორი წყვილი, ერთსაფეხურიანი პილასტრით სამ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პილასტრებზე გადადის კამარის საბჯენი თაღები. აფსიდის სარკმლის გარდა, შიდა სივრცეს სამხრეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში გაჭრილი თითო თაღოვანი სარკმელი აშუქებს.
დასავლეთ ფასადზე, შესასვლელსა და სარკმელს შორის, დაბალი თაღოვანი ნიშაა. სარკმლის ზემოთ კი საფეხურიან საფუძველზე აღმართული ჯვარია გამოსახული. სარკმლის ორივე მხარეს გამოყვანილია ვერტიკალურად განლაგებული სამ-სამი რომბი. ფასადები დასრულებულია აგურის ლავგარდნით. ეკლესია გადახურულია ღარისებრი კრამიტით. შენობის დასავლეთ კედელზე დგას აგურის სამრეკლო.
ლიტერატურა -
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ოლეგ ვოლოშინი
ოლეგ ვოლოშინი (დ. 7 აპრილი, 1981) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. არის უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. არის „ოპოზიციური პლატფორმა – სიცოცხლისთვის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის მე-9 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1981
იენი-დიზახლი
იენი-დიზახლი (Yeni Dizaxlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   1 730 კაცი.