cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფაუსტი
მანის „დოქტორი ფაუსტუსი“
თომას მანის 1947 წლის დოქტორი ფაუსტუსი: ახდენს ფაუსტის ლეგენდის ადაპტაციას xx საუკუნის კონტექსტში, რომელიც ახდენს წარმოსახვითი კომპოზიტორის ადიან ლევერკიუნის ცხოვრების დოკუმენტირებას, როგორც ანალოგი და განსახიერება მეოცე საუკუნის დასაწყისის გერმანიისა და ევროპის ისტორიისა. ნიჭიერი ლევერკიუნი, ვენერიული დაავადებით ინფიცირების ბორდელში ვიზიტის შემდეგ, დებს შეთანხმებას მეფისტოფელისებურ პერსონაჟთან, რომელიც მას აძლევს 24 წლის წარმატებული და არაჩვეულებრივი კომპოზიტორის ცხოვრების გარანტიას. ის ქმნის ნამუშევრებს, რომელთა სილამაზე საერთო აღიარებას იწვევს, მაშინაც კი, როდესაც ფიზიკური დაავადება იწყებს მისი ორგანიზმის დაპყრობას. 1930 წელს, როდესაც ის წარადგენს საბოლოო შედევრს (დოქტორ ფაუსტის გოდება), ის აღიარებს შეთანხმებას, რომელიც დადო: სიგიჟე და სიფილსზე ახლა უკვე გადალახული აქვს მას და იტანჯება ნელი და ტოტალური კოლაფსით სიცოცხლის ბოლომდე, 1940 წლამდე. ლევერკიუნის სულიერი, მენტალური და ფიზიკური კოლაფსი და დეგრადაცია არის ირეკლავს პერიოდს, რომელშიც ნაცისტები აღზევდნენ გერმანიაში და ლევერკიუნის ბედი წარმოადგენს გერმანიის სულს.
ვინსენტ ბენეტის “ეშმაკი და დენიელ ვებსტერი“
სტეფან ვინსენტ ბენეტის პატარა ისტორია „ეშმაკი და დენიელ ვებსტერი “ გამოქვეყნდა 1937 წელს და არის ახლიდან თხრობა ფაუსტის ამბისა დაფუძნებული ვაშინგტონ ირვინგის მოკლე ამბავზე „ეშმაკისა და ტომ ვალკერი “. ბენეტის ვერსია ამ ისტორიისა ხდება ახალი ჰემფშირის ფერმერის გარშემო სახელად - ჯაბეზ სტოუნი, რომელიც იტანჯება უწყვეტი ცუდი იღბალით. მას დაუახლოვდება ეშმაკს სახელად მისტერ სქეთჩი, რომელიც სთავაზობს მას 7 წლიან კეთილდღეობას მისი სულის სანაცვლოდ. ჯაბეზ სტოუნს საბოლოოდ დაიცავს დენიელ ვებსტერი, გამოგონილი ვერსია ცნობილი იურისტისა და ორატორისა, მოსამართლისა და ნაფიცმსაჯულთა წინაშე და ამ პროცესს მოიგებს.
საოპერო
მინი|309x309პქ|ფეოდორ ჩალიაპინი [[მეფისტოფელი|მეფისტოფელის როლში]] ფაუსტის ლეგენდა გახდა საფუძველი არაერთი მნიშვნელოვანი ოპერისა:
სქოლიო
კატეგორია:გერმანული ლეგენდები კატეგორია:ხმელთაშუა ზღვის ლეგენდები კატეგორია:ევროპული ფოლკლორის პერსონაჟები კატეგორია:ფაუსტი კატეგორია:1587 წლის წიგნები კატეგორია:ლიტერატურული არქეტიპები
ვუდსტოკი (ფილმი)
ვუდსტოკი (Woodstock) — 1970 წლის ამერიკული დოკუმენტური ფილმი, რომლის რეჟისორია მაიკლ უადლეი. კინოსურათი ჰიპური მოძრაობის აღზევების პერიოდში, როკის ისტორიის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს მოვლენას, ვუდსტოკის ფესტივალს, ეძღვნება, რომელიც 1969 წელს ნიუ-იორკის შტატში, ქალაქ ბეთელის მახლობლად ჩატარდა. ფილმი აშშ-ის იმ ეპოქის პორტრეტს გვიხატავს, როცა ახალგაზრდობამ მამების მიერ დაწესებულ ღირებულებებს ზურგი აქცია და საკუთარი ცხოვრებისეული და ესთეტიკური ნორმების დამკვიდრებას შეეცადა. ჟურნალმა Entertainment Weekly ვუდსტოკს საკონცერტო ფილმების სტანდარტული ნიმუში და ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო დოკუმენტური ფილმი უწოდა, რაც კი ოდესმე შექმნილა.
ფილმის პრემიერა 1970 წლის კანის კინოფესტივალზე შედგა, თუმცა ის ფესტივალის კონკურსებში არ ჩართულა. ფილმმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო დოკუმენტური ფილმისთვის და წარდგენილი იყო შემდეგ ნომინაციებში: ოსკარი საუკეთესო ხმისთვის და ოსკარი საუკეთესო მონტაჟისთვის, რომელშიც დოკუმენტური ფილმები საკმაოდ იშვიათად სახელდება.
1996 წელს კონგრესის ბიბლიოთეკამ ვუდსტოკის, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად და ესთეტიკურად გამორჩეული“ ნამუშევრის, ფილმების ეროვნულ რეესტრში დაცვა გადაწყვიტა.
2009 წელს, ვუდსკოკის ფესტივალიდან 40 წლის თავზე, ფილმის გრძელი ვერსია გამოვიდა, რომელშიც, როგორც აქამდე არშესული პერფორმანსები, აგრეთვე უკვე არსებულის გრძელი ვერსიები შევიდა.
სქოლიო
კატეგორია:1970 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული დოკუმენტური ფილმები კატეგორია:აშშ-ის ფილმების ეროვნული რეესტრის ფილმები კატეგორია:საკონცერტო ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
საქართველოს გასტრონომიის ასოციაცია
საქართველოს გასტრონომიის ასოციაცია (Gastronomic Association of Georgia, აბრევიატურა GAG) — არაკომერციული არასამთავრობო ორგანიზაცია საქართველოში.
საქართველოს გასტრონომიის ასოციაცია დაარსდა 2018 წლის 24 ნოემბერს, გასტრონომიული კულტურის მკვლევარის, დალი ცატავას, რესტორატორ ლევან ქოქიაშვილისა და ალერგიული ცენტრის დირექტორ ნანა დოლიძის მიერ. ასოციაციის მიზანია ქართული გასტრონომიული კულტურის აღორძინება და პოპულარიზაცია.
საქართველოს გასტრონომიის ასოციაციისა და The World's 50 Best Restaurants-ის თანამშრომლობის ფარგლებში 2020 წლის 28 მარტიდან 14 მაისამდე საქართველოში უნდა განხორციელდეს პროექტი „50 Explores Georgia“, რომლის მიზანია ქვეყნის გასტრონომიული კულინარიის მრავალფეროვნებისა და ხარისხის პოპულარიზაცია და ტურიზმის განვითარება.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ორგანიზაციები კატეგორია:გასტრონომია
ჩირნეკო დელ ეტნა
ჩირნეკო დელ ეტნა (Cirneco dell'Etna) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იტალიაში უძველეს ხანაში.
ჩირნეკო დელ ეტნა ეგვიპტური მორბენალი ძაღლების კიდევ ერთი კლასიკური შთამომავალია, მას სუფთა სახით და შედარებით იზოლირებულად ამრავლებდნენ სიცილიაში, სადაც ის 2000 წლის წინ მოხვდა. ეს ცოცხალი, სპორტული იტალიური ძაღლი წარმომავლობით ახლოსაა ფარაონის ძაღლსა და პოდენკო იბისენკოსთან, თუმცა მათთან შედარებით ორჯერ პატარაა. ეს ჯიში თითქმის უცნობია სიცილიის ფარგლებს გარეთ. ასევე როგორც ზემოთ ნახსენები ჯიშები, ჩირნეკო დელ ეტნასაც ინტენსიური ვარჯიშები სჭირდება და ამიტომ მისი ყოლა ქალაქის პირობებში ძნელია. ეს ძაღლი არც ისე ადვილად იწვრთნება, ბავშვებს და ძაღლებს ძნელად ეგუება.
თბილ კლიმატში მას შეუძლია გარეთ ძილი და სახლის დაცვა. ჩირნეკო დელ ეტნას აქვს ყურადღებიანი თვალები, მოკლე, მბზინავი, უხეში ბალანი, გრძელი წინა ფეხები, ძლიერი თეძოები, გრძელი კუდი, რომელიც ბოლოსკენ ვიწროვდება. ჩირნეკო დელ ეტნა კარგად ეგუება სიცხეს, ბალანს კანსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება.
ადლერული ვერცხლისფერი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ადლერული ვერცხლისფერი ქათმები [[სსრკ-ის საფოსტო მარკები|სსრკ საფოსტო მარკაზე (1990)]] ადლერული ვერცხლისფერი — მეხორცეულ-მეკვერცხული მიმართულების ქათმის ჯიში. გამოყვანილია სსრკ-ში ადლერის მეფრინველეობის ფაბრიკაში 1960-იან წლებში რუსული თეთრი, საპირველმაისო, ნიუ-ჰემფშირის, თეთრი პლიმუთროკისა და იურლოვური ჯიშის ქათმების შეჯვარებით. შეფერილია თეთრად, კისერზე, ფრთებსა და კუდზე შავი ბუმბული აქვს; ბიბილო ფურცლისებურია. მამლის ცოცხალი მასაა 3,8 კგ, დედლისა 2,6 კგ. კვერცხმდებლობა 160–180 კვერცხი წელიწადში; კვერცხის მასაა 58–60 გ. იყენებენ დედის ხაზის შესაქმნელად ბროილერების წარმოებაში. ადლერული ვერცხლისფერი ჯიშის დედლების შეჯვარებით თეთრი კორნიშის ჯიშის მამლებთან ღებულობენ წიწილებს, რომლებსაც სწრაფი ზრდა ახასიათებს (70 დღის ასაკში უკვე 1500 გ-ს აღწევენ); მათი ხორცი მაღალი ხარისხით გამოირჩევა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქათმის ჯიშები
ბერნადოტები
ბერნადოტები (Maison Bernadotte, Bernadotte) — შვედეთის მმართველი საგვარეულო 1818 წლიდან, საფუძველი ჩაუყარა ფრანგმა დიდებულმა კარლ XIV-მ, რომელიც უშვილო მეფე კარლ XIII-მ თავის მემკვიდრედ დაასახელა. ამის შემდეგ ბერნადოტები უწყვეტად მართავენ შვედეთის სამეფოს. 1818-1905 წლებში მეფობდნენ ნორვეგიაშიც.
დინასტიის ისტორია
მარცხნივ|მინი|338x338პქ|ბერნადოტების ოჯახი 1837 წელს ბერნადოტები წარმოშობით ფრანგი ბარონები იყვნენ პოს, ბეარნის პროვინციიდან, რომლებიც საფრანგეთის დიდი რევოლუციის დროს რევოლუციონერთა მხარეს გადავიდნენ. სულ მალე შარლ ჟან ბერნადოტი იმპერატორ ნაპოლეონ I-ის ერთ-ერთი მარშალი გახდა. ცნობილია, რომ მას ნაპოლეონის ცოლთან, დედოფალ ჟოზეფინ ბოარნესთანაც კი ჰქონდა რომანი. 1809 წელს ბერნადოტი რუსეთ-შვედეთის ომში იბრძოდა, რა დროსაც შვედეთის მეფე გუსტავ IV-მ დაკარგა მთელი ფინეთი. მაშინ, როდესაც რუსები შვედებს ფინური მიწებიდან აძევებდნენ ბერნადოტმა შვედებისადმი განსაკუთრებული სიკეთე და გულისხმიერება გამოიჩინა.
ასევე ბერნადოტების მმართველობის პერიოდში გადაიტანა შვედეთმა როგორც პირველი, ისე მეორე მსოფლიო ომი. ორივე ომი მეფე გუსტავ V-ის დროს მოხდა, ასევე მის დროს დაკარგა შვედეთმა ნორვეგია. დღეისათვის შვედეთს კვლავ ბერნადოტთა საგვარეულოს წარმომადგენელი, მეფე კარლ XVI მართავს. მართალია მას ჰყავს ვაჟი, პრინცი კარლ ფილიპის სახით, თუმცა იგი შუათანა შვილია, შვედეთში მოქმედი გენდერული თანასწორობისაკენ მიმართული კანონების მიხედვით კი ტახტის მემკვიდრე მეფის უფროსი ქალიშვილი, კრონპრინცესა ვიქტორიაა, რომელიც შვედეთში პირველი დედოფალი გახდება XVIII საუკუნეში მოღვაწე ულრიკა ელეონორას შემდეგ. იგი ასევე შვედეთის პირველი დედოფალი იქნება თავისი გვარიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის სამეფო დინასტიები კატეგორია:შვედეთის ისტორია კატეგორია:ნორვეგიის ისტორია კატეგორია:ბერნადოტები
ვიანდენის ციხესიმაგრე
250px|მინი|ვიანდენის სასახლე ვიანდენის სასახლე (Château de Vianden, Burg Vianden, Buerg Veianen) — ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ციხესიმაგრე რაინის დასავლეთში. მდებარეობს ვიანდენში ჩრდილოეთ ლუქსემბურგში. ციხესიმაგრის აგება თარიღდება X საუკუნით, ის აგებულია XI-დან XIV საუკუნემდე რომანული სტილით. გოთიკური ტრანსფორმაცია და მორთულობები მას დაემატა ამ პერიოდის დასასრულს. რენესანსული სასახლე მას დაემატა XVII საუკუნეში, მაგრამ ამის შემდეგ სასახლე ნანგრევებად იქცა. მიუხედავად ამისა, ცოტა ხნის წინ ის სრულად აღადგინეს და მნახველთათვისაც გახსნეს.
მდებარეობა
კლდოვან მწვერვალზე ციხე დგას 310 მეტრზე, ის გამოარჩევს ქალაქ ვიანდენს და გადაჰყურებს მდინარეს დაახლოებით ათი მეტრი სიმაღლიდან. ციხესიმაგრე და მასზე დაქვემდებარებული შენობები გადაჭიმულია 90 მეტრ სიგრძეზე.
ისტორია
ციხესიმაგრე აშენდა ძველი რომაული კასლეტუმის ტერიტორიაზე. ციხესიმაგრის სარდაფი, როგორც ჩანს, კაროლინგების თავშესაფარს წარმოადგენდა. ისტორიულად ვაანდენეს პირველი გრაფი ნახსენებია 1090 წელს. ციხესიმაგრე XV საუკუნემდე იყო ვიანდენის გავლენიანი გრაფების ადგილსამყოფელი.
1100 მეტრზე ნაშენები სამზარულო, სამლოცველო და საცხოვრებელი ოთახები მოწმობენ იმას, რომ იმ დროს არისტოკრატთა ოჯახი ცხოვრობდა ციხესიმაგრეში. XII საუკუნის პირველ ნახევარში მას დაემატა ახალი საცხოვრებელი კოშკი და პრესტიჟული დიაგონალური სამლოცველო, თავად ციხესიმაგრე კი გააფართოვეს. XIII საუკუნის დასაწყისში აშენდა ორ სართულიანი სასახლე დაახლოებით 10-13 მეტრი სიმაღლის მდიდრული გალერეით, რომელიც სამლოცველოს უკავშირდებოდა. ეს დამატებები აჩვენებს იმას, თუ, როგორ სურდათ ვიანდენის გრაფებს კონკურენცია გაეწიათ ლუქსემბურგის გრაფებისთვის. ბოლო და უდიდესი ცვლილება მოხდა XIII საუკუნის შუა რიცხვებში, როდესაც მთლიანი ციხესიმაგრე მოერგო გოთიკურ სტილს. საბოლოოდ 1621 წელს ნასაუს სასახლე საბანკეტო დარბაზითა და საძინებელი ოთახით ააშენა პრინცმა მაურიკემ ნარინჯისფერი-ნასაუ-ვიანდენი რენესანსულ სტილში, აღადგინა დაზიანებული XI საუკუნის ფლიგელი.
XVI საუკუნეში ციხესიმაგრე მიტოვებული იყო ვიანდენის გრაფების მიერ, რომელთაც მოიხვეჭეს დამატებითი ტიტული ნასაუ-ორენჯის სახლის ელიზაბეტის შემდეგ, რომელიც იყო ვიანდენის მმართველის ჰენრი II-ს შვილიშვილი. ელიზაბეტმა გადასცა ვიანდენი და მისი ციხესიმაგრე ბიძაშვილს, ნასაუს გრაფ ენგელბერტს. ამან საფუძველი დაუდო გრძელ გაერთიანებას ვიანდენსა და ნასაუს სახლებს შორის. 1564 წელს ჩუმმა ვილიამმა, ორენჯის პრინცმა, ნასაუსა და ვიანდენის გრაფმა გამოიჩნა ინიციატივა ვიანდენში, სადაც მან ააგო ლუქსენბურგში პირველი ბრძმედი, მაგრამ 1566 წელს დატოვა ის რათა ეხელმძღვანელა ნიდერლანდების აჯაყებისთვის ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ს წინაააღმდეგ. შედეგად ფილიპე II-მ მოახდინა ციხესიმაგრის კონფისკაცია და გადასცა პიტერ ერნსტ ფონ მანსფელდს ლუქსემბურგის გუბერნატორს.
1820 წელს მეფე ვილიამ I-მა ციხესიმაგრე მიყიდა ვენცელ კოსტერს, ოლდერმენს (გრაფი) 3200 ფლორინად. კოლტერმა დაიწყო შენობის ნგრევა, გაყიდა სახურავის კრამიტები, ხის პანელი, კარებები და ფანჯრები ნაწილ-ნაწილ. მალევე ციხესიმაგრე მთლიანად განადგურდა.
აღდგენა
250px|მინი|მარცხნივ|ვიანდენის ციხესიმაგრის ნანგრევები, [[ნიკოლას ლიცი|ნიკოლას ლიცის ნახატი (1834)]] აღშფოთებულები იყვნენ ციხესიმაგრის ასეთი მოპყრობით, ამიტომ 1827 წელს მეფემ და ვიანდენის გრაფმა 1100 ფლორინად გამოისყიდეს განადგურებული ციხესიმაგრე იმ იმედით, რომ დაიწყებდნენ მის რესტავრაციას. სამწუხაროდ მისი დრო წაიღო 1330 წლის ბელგიის რევოლუციამ და 1851 წლამდე ციხესიმაგრე დარჩა აღუდგენელი მანამ, სანამ ნიდერლანდების პრინცმა ჰენრიმ თავისი ხარჯებით არ ჩაუტარა რეკონსტრუქცია სამლოცველოს, რომელსაც უფრო დაბალი სახურავი დაადგა. 1890 წელს, როდესაც ნასაუ-ვეილბურგის ადოლფი გახდა ლუქსემბურგის დიდი გრაფი, მან ბობო ედჰარდტს, გერმანელ სპეციალისტს დაავალა ციხესიმაგრის აღდგენა. მიუხედავად იმისა, რომ ადლოფმა შეძლო მნიშვნელოვანი პროგრესის მოხდენა, მის სამუშაოს ხელი შეუშალა პირველმა მსოფლიო ომმა.
1962 წელს მოხდა ციხესიმაგრის რეკონსტრუქციის განხილვა, შედეგად აღადგინეს იარაღის საწყობი. შემდგომ პროცესს ხელი შეუშალა განხილვებმა ციხესიმაგრის მფლობელობაზე. მხოლოდ მას შემდეგ, როცა დიდმა გრაფმა დუკემ ციხესიმაგრე გადასცა სახელმწიფოს 1977 წელს მუშაობა გაგრძელდა. 1978 წელს ყურადღება გადაიტანეს კედლებისა დაა სახურავის აღდგენაზე. 1979 წელს სამლოცველოს სახურავიც განაახლეს და დაუბრუნეს მას თავდაპირველი გოთიკური სტილი, რომელიც ელვისგან გაჩენილი ცეცხლით დაიწვა 1667 წელს. თეთრი კოშკი გაამაყრეს და გაუკეთეს კონუსური სახურავი. საბოლოოდ, ნასაუს სასახლის შემდეგ 1981-1982 წლებში მთლიანად აღადგინეს ციხესიმაგრე, დიდი ძალისხმევა ჩადეს, შეძლებისდაგვარად სიზუსტიდ აღედგინათ ყველაფერი. ეს სამუშაო დასრულდა 1990 წელს.
ციხესიმაგრე დღესდღეობით
ყოველდღე, დილის 10 საათიდან საღამოს 4 საათამდე ციხესიმაგრე დამთვალიერებლისთვის ღიაა. მარტსა და ოქტომბერში ის იკეტება საღამოს 5 საათზე, ხოლო ზაფხულის თვეებში 6 საათზე. საექსკურსიო ტურებიც ხელმისაწვდომია.
სქოლიო
კატეგორია:ლუქსემბურგის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ლუქსემბურგის ისტორია
ვობლა
ვობლა (Rutilus caspicus) — თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. ბინადრობს კასპიის ზღვაში, სადაც ქმნის რამდენიმე ფორმას: ჩრდილოკასპიურს, მტკვრის და თურქმენულს. სხეულის სიგრძე 30 სმ, ჩვეულებრივ, — 17-20 სმ აღწევს, წონა 800 გ-მდე, ხშირად 150-200 გ. ქვირითის დასაყრელად მდინარეებში შედის: კასპიის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილიდან — უმთავრესად მდინარე ვოლგაში, შედარებით ნაკლებად — თერგში, ურალსა და ემბაში. ტოფობს აპრილ-მაისში. ყრის 33 ათ-მდე ქვირითს. მოზრდილი ვობლა იკვებება დიდწილად მოლუსკებით, აგრეთვე კიბოსნაირებით, ტენდიპედიასებრთა მატლებით და მცენარეულობით. ძვირფასი სარეწაო თევზია; იყენებენ დამარილებულს, შებოლილს და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კობრისებრნი
ახალშენის წმინდა გიორგის ეკლესია
ახალშენის წმინდა გიორგის ეკლესია  — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ახალშენში.
ისტორია
ეკლესია მდებარეობს სოფლის სამხრეთით. ეკლესია დარბაზულია. ხუროთმოძღვრული ძეგლი მიეკუთვნება XII - XIII საუკუნეებს. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა შუაში თაღოვანი სარკმლით. აფსიდის იატაკი დარბაზის იატაკზე ერთი საფეხურით მაღალია, აფსიდის შუა ადგილზე დევს ტრაპეზის ქვა, შესასვლელი კარები სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილშია, ამავე კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში ერთი სარკმელია, დასავლეთი და ჩრდილოეთი კედლები ყრუა, ეკლესია გადახურულია ნახევრწრიული კამარით, რომელიც ეყრდნობა ტრიუმფალურ და ერთ თაღს, თაღები ეყრდნობიან კრონშტეინებს, კამარის დასავლეთი ნაწილი ახალი აღდგენილია და ბეტონისაა, ეკლესია ნაშენია საკმაოდ დიდი ზომის კლდის ქვით და ნატეხი ქვით, ეკლესიის სახურავი და იატაკი ახალი აღდგენილია
ახალშენის წმინდა გიორგის ეკლესია კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ნამიბეს პროვინცია
ნამიბეს პროვინცია (Namibe) — პროვინცია ანგოლაში. პორტუგალიელების ბატონობის პერიოდში ნამიბეს პროვინციას ერქვა მოსამედიში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნამიბე.
გეოგრაფია
ნამიბეს პროვინცია მდებარეობს ანგოლის უკიდურეს სამხრეთ-დასავლეთში. მას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ბენგელის პროვინცია, აღმოსავლეთიდან — უილის პროვინცია, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან — კუნენეს პროვინცია. ნამიბეს პროვინციის სამხრეთით გადის სახელმწიფო საზღვარი ანგოლასა და ნამიბიას შორის. დასავლეთიდან მის ტერიტორიას გარს ერტყმის ატლანტის ოკეანის წყლები.
პროვინციის ფართობი შეადგენს 58 137 კმ²-ს. ნამიბეს პროვინციის ტერიტორიის მნიშვნელოვან ნაწილზე მდებარეობს ნამიბის უდაბნო. ამ პროვინციის ტერიტორიაზე მდებარეობს იონის ეროვნული პარკი ფართობით 15 150 კმ² — ანგოლის მსხვილი ბუნებრივი რეზერვატი.
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემების თანახმად ნამიბეს პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 495 326 ადამიანს. პროვინციაში ძირითადად ცხოვრობენ ჰერეროს და კოისანის ხალხის წარმომადგენლები.
სქოლიო
კატეგორია:ანგოლის პროვინციები
აბრეშუმის გზა (ბაზარი)
აბრეშუმის გზა — შავი და პირველი თანამედროვე „Darknet“ ბაზარი, რომელიც ცნობილი გახდა, როგორც უკანონო ნარკოტიკების გაყიდვის პლატფორმა. წარმოადგენდა ბნელი ქსელის ნაწილს, რომელიც ფუნქციონირებდა როგორც Tor-ის ფარული სერვისი. ვებგვერდი ამოქმედდა 2011 წლის თებერვალში, განვითარება კი ექვსი თვით ადრე დაიწყო. თავდაპირველად იყო გამყიდველის ანგარიშების შეზღუდული რაოდენობა, ახალ გამყიდველებს ანგარიშის ყიდვა აუქციონზე უწევდათ. მოგვიანებით კი ყოველი ახალი გამყიდველის ანგარიშზე დაწესებული იყო გარკვეული საფასური.
პროდუქტი
მყიდველებს შეეძლოთ დაეტოვებინათ გამყიდველების პროდუქციის მიმოხილვები საიტზე და ასოცირებულ ფორუმში, სადაც გრაფიკული მომხმარებლები აწვდიდნენ ინფორმაციას საუკეთესო გამყიდველების და თაღლითების შესახებ. პროდუქციის უმეტესი ნაწილი იგზავნებოდა ფოსტით, საიტის სახელმძღვანელო ინსტრუქცია საშუალებას აძლევდა გამყიდველებს, რომ თავი დაეღწიათ სამართალდამცავებისგან.
გაყიდვები
2012 წლის 3 თებერვლიდან 2012 წლის 24 ივლისამდე მონაცემებით, ყოველწლიურად 15 მილიონი დოლარის ოდენობის ყიდვა-გაყიდვა ხდებოდა აბრეშუმის გზაზე. თორმეტი თვის შემდეგ, ნიკოლას კრისტინმა, კვლევის ავტორმა, ინტერვიუში განაცხადა, რომ სავაჭრო მოცულობის დიდი მატება „30-სა და 45 მილიონ დოლარს შორის“ მას არ გააკვირვებდა. მყიდველებმა და გამყიდველებმა ყველა გარიგება ბიტკოინის (BTC) საშუალებით განახორციელეს, კრიპტოვალუტით, რომელიც უზრუნველყოფს გარკვეულ ანონიმურობას. კრიპტოვალუტის ტრანზაქციის დროს ბიტკოინების ფასის ნებისმიერი ცვლილება დაფარული იყო საშინელი მეკობრე რობერტსის მიერ.
2011 წლის 6 თებერვლიდან 2013 წლის 23 ივლისამდე საიტზე განხორციელდა დაახლოებით 1 229 465 ოპერაცია. ამ გაყიდვების შედეგად მიღებული შემოსავალი 9 519 664 ბიტკოინი იყო, ხოლო „აბრეშუმის გზის“ მიერ გაყიდვებიდან მიღებული ჯამური საკომისიო შეადგენდა 614 305 ბიტკოინს. ამ ციფრების ტოლფასია დაახლოებით 1,2 მილიარდი დოლარი და 79,8 მილიონი აშშ დოლარი საკომისიო. 2013 წლის სექტემბრის საჩივარში, მონაწილეობა მიიღო 146 946 მყიდველმა და 3 877 გამყიდველმა. 60 - დღიანი პერიოდის განმავლობაში, 24 მაისიდან 23 ივლისის ჩათვლით, სულ გაიგზავნა 1 217 218 შეტყობინება „აბრეშუმის გზის“ პირადი შეტყობინებების სისტემის საშუალებით.
სქოლიო
კატეგორია:საიტები კატეგორია:შავი ბაზრები
Nintendo Power
Nintendo Power — იყო ყოველთვიური ამერიკული ვიდეო თამაშების ჟურნალი. დაარსდა 1988 ივლისს. თავდაპირველად გამოსცემდა Nintendo-ს ამერიკული ქვედანაყოფი, ხოლო მოგვიანებით ჟურნალის საავტორო უფლებები შეიძინა კომპანია Future US-მა (Future plc-ის შვილობილი კომპანია ). ჟურნალი აქვეყნებდა სიახლეებს, რეცენზიებს, მიმოხილვებს, პრევიუებს, ასევე სხვადასხვა რჩევებსა და მინიშნებებს ვიდეო თამაშების შესახებ.
ყოველწლიურად ჯურნალის თანამშრომლები ატარებდნენ კონკურს, რისი მეშვეობითაც, ხმის მიცემის საფუძველზე ავლენდნენ წლის საუკეთესო თამაშს (კონკურსში მონაწილეობდა მხოლოდ ნინტენდოს პლატფორმებზე არსებული თამაშები). ასევე, სხვადასხვა დროში ჟურნალი უშვებდა კომიკსებს, რომლებიც ეძღვნებოდა ისეთ პოპულარულ თმაშებს, როგორებიც არის Battlletoads, Super Metroid, Pokemon და სხვა.
პირველი ნომერი გამოვიდა 1988 წლის ივლის-აგვისტოში და ეძღვნებოდა Super Mario Bros 2-ს გამოსული Nintendo Entertainment System-ისთვის. 2012 წლის დეკემბერს ნინტენდოს მიერ გახდა ცნობილი საიტის დახურვის შესახებ. 2012 წლის 11 დეკემბერს გამოიცა უკანასკნელი ნომერი, რის შემდეგაც ჟურნალის გამოშვება შეწყდა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ყოველთვიური ჟურნალები კატეგორია:ამერიკული ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:გაუქმებული ამერიკული კომპიუტერული ჟურნალები კატეგორია:ჟურნალები Nintendo-ს შესახებ კატეგორია:1988 წელს დაარსებული ჟურნალები კატეგორია:2012 წელს გაუქმებული ჟურნალები კატეგორია:ჟურნალები გამოცემული კალიფორნიაში
საქართველო-აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკების ხელშეკრულება
საქართველო-აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკების ხელშეკრულება — 1919 წლის 16 ივნისს დამოუკიდებელ სახელმწიფოებს საქართველოს და აზერბაიჯანს შორის ერთობლივ თავდაცვით ხელშეკრულებას მოეწერა ხელი. მასში ხაზგასმით არის აღნიშნული, რომ ამ ორმა მეზობელმა სახელმწიფომ ერთმანეთს სამხედრო დახმარება უნდა აღმოუჩინოს მხოლოდ მტრის შემოსევის დროს, ხოლო თუ რომელიმე მათგანი თავად მოიწადინებს შეტევითი ომის დაწყებას ვინმეს წინააღმდეგ, მეორე მხარე მოვალე არ არის, მას მხარი დაუჭიროს. ხელშეკრულების მიხედვით, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლება და აზერბაიჯანის მთავრობა იღებენ სამხედრო ურთიერთდახმარების ვალდებულებას მესამე მხრიდან აგრესიის შემთხვევაში; თანხმდებიან ტერიტორიული დავების მოლაპარაკებისა და არბიტრაჟის გზით გადაწყვეტაზე. ორივე რესპუბლიკის ხელისუფლებამ სომხეთის რესპუბლიკის მთავრობას შესთავაზა აღნიშნულ ხელშეკრულებას შეერთებოდა.
ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს თბილისში, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მხრიდან ე. გეგეჭკორმა, ნ. რამიშვილმა, გენერალი-მაიორმა ალ. გედევანიშვილმა, გენერალმა ი. ოდიშელიძე; აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მხრიდან - მამად ჯაფაროვმა, გენერალმა სამედბეკ მეხმანდაროვმა, გენერალ-ლეიტენანტმა სულეიმანბეკ სულკევიჩმა. ხელშეკრულების ზოგიერთ მუხლში ვკითხულობთ:
საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკასა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკას შორის პრობლემატური იყო ზაქათალის ოლქის კუთვნილების საკითხი, ასევე აზერბაიჯანის მხარდაჭერა სამხრეთ-დასავლეთ კავკასიის რესპუბლიკის მიმართ, თუმცა შეიარაღებულ დაპირისპირებამდე საქმე არ მისულა. საქართველოს დამფუძნებელ კრებაში დოკუმენტი ერთხმად იქნა რატიფიცირებული, აზერბაიჯანის პარლამენტში კი მისი დამტკიცების წინააღმდეგ მხოლოდ ბოლშევიკები გამოვიდნენ. მიუხედავად ასეთი ხელშეკრულებისა, ორივე სახელმწიფო 1920-1921 წლებში ბოლშევიკური რუსეთის აგრესიის მსხვერპლი გახდა. 1920 წელის 28 აპრილს, ბოლშევიკების მიერ აზერბაიჯანის გასაბჭოების შემდეგ, იქაური პოლიტიკური ელიტის ნაწილი თბილისში გადმოვიდა, მაგრამ 1921 წლის თებერვალ-მარტის რუსეთ-საქართველოს ომის შემდეგ საბჭოთა რუსეთმა საქართველოც დაიპყრო. წითელი არმიის ინტერვენციისთვის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ხელისუფლებას დიდი წინააღმდეგობა არ გაუწევია. ბოლშევიკური პარტიისათვის ქვეყნის მმართველობის გადაცემას აზერბაიჯანის პარლამენტის წევრთა აბსოლუტურმა უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა. ასეთ ვითარებაში საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას აზერბაიჯანთან თავდაცვითი ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულების დაცვა აღარ მოეთხოვებოდა. ქართული სამხედრო შენაერთების აზერბაიჯანში გაგზავნისაგან საქართველოს მთავრობამ თავი შეიკავა. თბილისმა პოლიტიკური თავშესაფარი მისცა ბოლშევიკთაგან დევნილ აზერბაიჯანის დამხობილი ხელისუფლების წარმომადგენლებს, მაგრამ ვერ შეძლო დაეცვა საკუთარი მოქალაქეები გასაბჭოებულ ბაქოში. აზერბაიჯანის რევკომის განკარგულებით, თითქმის სრული შემადგენლობით დააპატიმრეს საქართველოს დიპლომატიური მისიის ხელმძღვანელობა, დახვრიტეს აზერბაიჯანის არმიაში მომსახურე რამდენიმე ქართველი ოფიცერი, მათ შორის გენერალი ბ. მაყაშვილი და სხვა.
ლეტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია კატეგორია:საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებები კატეგორია:აზერბაიჯანის დიპლომატიური ურთიერთობები
პავლო ტიჩინა
პავლო ტიჩინა (Павло Григорович Тичина; დ. 23 იანვარი, 1891 ― გ. 16 სექტემბერი, 1967) ― უკრაინელი პოეტი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე, აკადემიკოსი და უკრაინის სახალხო რესპუბლიკისა და უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო მოხელე. უკრაინის სსრ-ის ჰიმნის ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:უკრაინელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:საბჭოთა მამაკაცი პოეტები კატეგორია:საბჭოთა მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის უკრაინელი პოეტები კატეგორია:უკრაინის სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:უკრაინის სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:უკრაინის სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:უკრაინის სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:უკრაინის სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:უკრაინის სსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:უკრაინის სსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:XX საუკუნის უკრაინელი პოლიტიკოსები
ზეინაბ ხანლაროვა
ზეინაბ იაიჰა კზი ხანლაროვა (Xanlarova Zeynəb Yəhya qızı; დ. 28 დეკემბერი 1936, ბაქო, აზერბაიჯანი) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი მომღერალი (სოპრანო), სსრკ-ს (1980), აზერბაიჯანის (1975), სომხეთის (1978) და უზბეკეთის სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
ზეინაბ ხანლაროვა 1936 წლის 28 დეკემბერს, აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, როგორც ხუთ შვილიანი ოჯახის ყველაზე უმცროსი. 1956 წელს ზეინაბ ხანლაროვამ მირზა ალაკბარ საბირის სახელობის ბაქოს პედაგოგიური ინსტიტუტი დაამთავრა. 1961 წელს დაამთავრა ასაფ ზეინალის სახელობის ბაქოს მუსიკალური სკოლა (სეიდ შუშინსკის კლასი) და გახდა აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სოლისტი.
შემოქმედება
ზეინაბ ხანლაროვამ შეასრულა ლეილის როლი "ლეილი და მაჯნუნი"-ს ოპერაში, ასლი როლი შეასრულა "ასლი და ქარამის" უზეირ ჰაჯიბეკოვის ოპერაში, ასევე არაბზანგის-ის როლით მონაწილეობდა მაგომაევის "შაჰ ისმაილი" ოპერაში და სხვებში. გარდა ამისა, ხანლაროვამ წარმატებით შეირგო აზერბაიჯანის მუსიკალური სტილი - მუღამი. ზეინაბის ხმა ისმის მუღამის ასეთ კომპოზიციებში, როგორიცაა შაჰნაზი ("Shahnaz"), გათარი ("Gatar"), ბაიათი შირაზ ("Bayati Shiraz") და მრავალი სხვა. ხანლაროვამ დიდ წარმატებას ესტრადაში. ხანლაროვას რეპერტუარში შედის ისეთი კომპოზიტორების სიმღერები, როგორიცაა ტოფიკ გულიევი, არიფ მალიკოვი, ალექფერ თაღიევი, ემინ საბითოღლუ, ყარა ყარაევი, ფიქრეტ ამიროვი და ბევრი სხვა ცნობილი კომპოზიტორი. ხანლაროვას წარმატებით შეასრულებული აქვს სიმღერები რუსულ, სომხურ, უკრაინულ, მოლდავურ, ქართულ, სპარსულ, არაბულ, ჩინურ, ინდურ, თურქულ და სხვა მრავალ ენებზე. ხანლაროვას 50 წლიანი კარიერის მანძილზე, ჰქონდა კონცერტი: რუსეთში, უკრაინაში, ლატვიაში, მოლდოვაში, ბელარუსში, ყაზახეთში, უზბეკეთში, თურქმენეთში, ინდოეთში, ჩინეთში, ირანში, ერაყში, ეგვიპტეში, ისრაელში, თურქეთში, საქართველოში, სომხეთში, ბულგარეთში, გერმანიაში, პოლონეთში, უნგრეთში, ავსტრიაში, ფინეთში, შვედეთსა და ჩეხეთში.
აზერბაიჯანში ბაქოს გარდა, ხანლაროვას ჰქონდა კონცერტი: განჯაში, ხანქენდიში, შაქიში, შუშაში, ნახიჩევანში, ლენქორანსა და სხვა რეგიონებში. ხანლაროვამ კიდევ ერთხელ გამართა კონცერტი ბაქოში 2008 წელს, ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ქალი მომღერლები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
საპირველმაისო
საპირველმაისო — სახორცე-მეკვერცხული მიმართულების ქათმის ჯიში. გამოყვანილია როდ-აილენდის, ვიანდოტისა და იურლოვური მყივანა ჯიშის შეჯვარებით. ტანი საშუალო სიგრძისა, განიერი და ღრმად ჩასხმული. თავი პატარაა, აქვს მცირე ზომის მოვარდისფრო ბიბილო; ე. წ. ყურის ბიბილოები წითელია; ნისკარტი მცირე, ყვითელი. შებუმბვლის შეფერილობა თეთრია, ფაფარი და კუდის საჭის ბუმბული — შავი. კანი და ფეხები ყვითელია. მამლის საშუალო მასაა 3,7 კგ, დედლისა — 2,7 კგ. კვერცხმდებლობა 160–170 ცალი წელიწადში; თითოეული საშუალოდ 57 გ იწონის. ჯიშს ძირითადად მოყვარული მეფრინველეები აშენებენ და გენოფონდის მეურნეობებში ინახავენ როგორც რეზერვს.
დონის ნახიჩევანის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ისტორია
მარცხნივ|220პქ წმინდა ნიკოლოზის ხის ეკლესია დააარსეს 1781 წელს და აკურთხეს 1783 წლის 10 სექტემბერს. ეს იყო ერთ-ერთი პირველი ეკლესია, რომელიც ააგეს დონის ნახიჩევანში. ქუჩას, რომელზეც მდებარეობდა ეკლესია, ეწოდებოდა „ნიკოლსკის“ ქუჩა (ამჟამად ეწოდება ლისტოპადოვის ქუჩა). რამდენიმე წლის შემდეგ ხის ეკლესიის ადგილზე ააშენეს ქვის ეკლესია, რომელიც მდებარეობდა 1-ლი ხაზისა და 1-ლი უსპენსკის ქუჩის კუთხეში (ამჟამად პროლეტარის ქუჩა).
საპირველმაისო
ლიტერატურა
კატეგორია:ქათმის ჯიშები
დონის ნახიჩევანის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ისტორია
ეკლესიას ჰქონდა სამი შესასვლელი ოთხკოლონიანი პორტიკებით. მთავარი (დასავლეთის) შესასვლელის თავზე დადგმული იყო სამრეკლო. ეკლესია გუმბათიანი იყო. 1862 წელს ეკლესიას კაპიტალური რემონტი ჩაუტარდა. XIX საუკუნის ბოლოს კლასიკური გუმბათი შეცვალეს ტრადიციული სომხური რვაკუთხა გუმბათით. 1902 წლის 28 აპრილს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიის სამრეკლოზე დაკიდეს 650 კგ. წონის ზარი.
ეკლესიასთან ფუნქციონირებდა სომხური სასაფლაო, სადაც დაკრძალული იყო რამდენიმე ცნობილი ადამიანი: დეპუტატი ოვანეს აბრამიანი, ქალაქის თავი არუთიუნ ხალიბიანი, ვაჭარი მაგარ აირაპეტიანი - მიქაელ ნალბანდიანის ახლო მეგობარი. 1873 წელს ეკლესიაში მონათლეს მომავალი პოეტი ონოფრიოს ანოპიანი. 1883 წელს საზეიმოდ აღნიშნეს ეკლესიის აშენების 100 წლისთავი. ეკლესიასთან მოქმედებდა დაწყებითი სკოლა. ეკლესიაში ასევე მოქმედებდა ბიბლიოთეკა, რომელშიც დაცული იყო პერგამენტზე დაწერილი საეკლესიო წიგნები.
1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს. დაიწყეს შენობის თანდათანობით დემონტაჟი. ეკლესიის ნანგრევები საბოლოოდ გაანადგურეს მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. მის ადგილზე კი ააშენეს ხუთსართულიანი საცხოვრებელი სახლი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის სომხური ეკლესიები კატეგორია:დონის როსტოვის დაკარგული ეკლესიები
სტარა-ზაგორის თემი
სტარა-ზაგორის თემი (Община Стара Загора) — თემი ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის სტარა-ზაგორის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 173 085 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 1 063.42 კმ²-ს. მოიცავს 52 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სტარა-ზაგორა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტარა-ზაგორის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
პოდენკო იბისენკო
პოდენკო იბისენკო (podenco ibicenco) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ესპანეთში უძველეს ხანაში.
რამდენიმე ათასი წლის წინ ხმელთაშუა ზღვის კუნძულებზე პოდენკო იბისენკო ვაჭრებმა ჩაიყვანეს. ეს ჯიში გავრცელდა, ასევე, სამხრეთ საფრანგეთის ტერიტორიაზე. პოდენკო იბისენკოს ბალანი შეიძლება იყოს უხეში, გლუვი ან გრძელი, სხვადასხვა შეფერილობის, მათ შორის თეთრი, თეთრი-ჟღალით, ჟღალი. პოდენკო იბისენკო დიდი ხნის წინ გავრცელდა ესპანეთშიც, სადაც მას ნადირობისას იყენებენ. პატრონის ერთგული ეს ძაღლი ხშირად ფრთხილია უცხოებთან.
მატალაკეს რაიონი
მატალაკეს რაიონი (Distrito de Matalaque) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 538 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 430 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 557.23 კმ²-ია.
პოდენკო იბისენკო
აქვს ძლიერი თეძოები, რაც საშუალებას აძლევს სწრაფად განავითაროს დიდი სიჩქარე. დიდი ყურები კარგად იჭერს ხმებს, რაც ეხმარება ნადირობისას, აქვს ცოცხალი და სუფთა ქარვისფერი თვალები, გრძელი კუდი. პოდენკო იბისენკო ცუდად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. კარგად ეგუება სიცხეს, ძნელად იწვრთნება, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრიმიტიული ძაღლები კატეგორია:ესპანური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
მატალაკეს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოკეგუის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციის რაიონები
კუნდრიაკი (უფის რაიონი)
კუნდრიაკი (Кундряк; Күндерәк) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ჩერკასის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 40 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ჩერნიკოვსკაიიდან 26 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 2 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
იურლოვური მყივანა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|იურლოვური მყივანა ჯიშის მამალი იურლოვური მყივანა — ერთ-ერთი უძველესი სამამულო მეხორცულ-მეკვერცხული ქათმის ჯიში. გამოყვანილია XIX საუკუნის ბოლოს ვორონეჟის, კურსკისა და ორლოვოს გუბერნიების ტერიტორიაზე (რუსეთის იმპერია) სახალხო სელექციის მეთოდით. ხანგრძლივი ხმიერი ყივილის მქონე მამლების (აქედან სახელწოდება) ამორჩევით მიიღეს ფრინველები განვითარებული გულმკერდითა და კარგად გამოხატული მეხორცული ფორმებით. ტანი მასიურია, თავი მსხვილი, ბიბილო მცირე ზომის, მოვარდისფრო და ფურცლისებრი. შებუმბვლა სხვადასხვა ფერისაა (გავრცელებულია ღია ყვითელი ან მურა ფერის „ფაფრის“ მქონე ქათმები). მამლის ცოცხალი მასაა 3,3–4,0 კგ, დედლისა 2,5–3,0 კგ. კვერცხმდებლობა 110–120 ცალი წელიწადში; თითოეული 65–70 გ იწონის. ძირითადად აშენებენ რუსეთის ცენტრალური ფედერალური ოკრუგის მოყვარული მეფრინველეები. ინახავენ სარეზერვო გენოფონდის სახით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქათმის ჯიშები
ლევონ V
ლევონ V (Լեիոն Դ; დ. 1309 — გ. 28 აგვისტო, 1341) — კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფე, ჰეთუმიანების უკანასკნელი წარმომადგენელი, ოშინის ვაჟი.
ლევონ V ტახტზე ავიდა მამის, ოშინის გარდაცვალების შემდეგ 1320 წელს. ამ პერიოდში კილიკიის სამეფო აოხრებული იყო მონღოლთა და მამლუქთა განუწყვეტელი შემოსევების შედეგად. ლევონის ტახტზე გამეფებისთანავე ეგვიპტის სულთანი პირველად შემოესია კილიკიის სომეხთა სამეფოს და ააოხრა იგი. 1322 წელს პაპ იოანე XXII-მ წერილი გაუგზავნა მონღოლებს, რითაც შეახსენა მათ შორის გაფორმებული ალიანსი და სთხოვა, რომ დახმარებოდა სომხებს.
ლევონი იძულებული გახდა, რომ ცოლად შეერთო მამის, ოშინის ქალიშვილი პირველი ცოლისაგან. ლევონს ძალიან სურდა დასავლურ ქვეყნებთან გაერთიანება და მაქსიმალურად უწყობდა ხელს რომისა და სომხური ეკლესიების გაერთიანებას.
1331 წელს ლევონი მეორედ დაქორწინდა. მეფის მეორე ქორწინებამ დასავლეთის უკმაყოფილება გამოიწვია. ამასთან, მას აუმხედრდნენ ბარონებიც.
1341 წლის 28 აგვისტოს ლევონ V საკუთარი სამეფოს ბარონებმა მოკლეს. ლევონს მემკვიდრე არ დარჩენია, რამაც ჰეთუმიანების მმართველობის დასასრული გამოიწვია. ამის შემდეგ, სამეფოს ლუზინანები ჩაუდგნენ სათავეში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1309 კატეგორია:გარდაცვლილი 1341 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აგვისტო
ვასილ სტეფანიკი
ვასილ სტეფანიკი (Васи́ль Семе́нович Стефа́ник; დ. 14 მაისი, 1871 ― გ. 7 დეკემბერი, 1936) ― უკრაინელი მოდერნისტი მწერალი და პოლიტიკური აქტივისტი. ავსტრიის პარლამენტის წევრი 1908-1918 წლებში.
ბიოგრაფია
ვასილ სტეფანიკი 1871 წლის 14 მაისს შეძლებული გლეხების ოჯახში დაიბადა. სტეფანიკი ისტორიულ რეგიონში, პოკუტიაში დაიბადა, რომელიც იმ დროს ავსტრო-უნგრეთის შემადგენლობაში შედიოდა. დღეისთვის, რეგიონი ივანო-ფრანკივსკის ოლქის ნაწილია. სტეფანიკი 1936 წლის 7 დეკემბერს ამავე სოფელში გარდაიცვალა, რომელიც იმ დროისთვის პოლონეთის ნაწილი იყო.
დაწყებითი განათლება სნიატინის საქალაქო სკოლაში მიიღო. შემდგომში კოლომიისა და დროგობიჩის პოლონურ გიმნაზიაში სწავლობდა. რევოლუციურ საქმიანობაში ჩართულობის გამო კოლომიის გიმნაზიიდან გარიცხეს. საბოლოოდ დროგობიჩის გიმნაზია დაამთავრა და 1892 წელს ხარკივის უნივერსიტეტში ჩაირიცხა.
სქოლიო
კატეგორია:იაგელონიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:უკრაინელი მწერლები კატეგორია:ავსტრო-უნგრელი მწერლები
ჯეკ გრიფო
ჯეკ გრიფოს YouTube არხზე ჰყავს 54000 გამომწერი, ასევე მის ვიდეობს მთლიანობაში აქვს 4,9 მილიონი ნახვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის მამაკაცი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი პოპ მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
ერესუნის საბაჟო
ერესუნის საბაჟო (Øresundstolden) — იყო საბაჟო ერესუნის სრუტეში, რომელიც გამოიმუშავებდა დანიის შემოსავლის ორ მესამედს XVI და XVII საუკუნეებში. საბაჟო შექმნა ერიკ პომერანელმა 1429 წელს, და ის არსებობდა კოპენჰაგენის კონვენციამდე, რომელიც გაიმართა 1857 წელს.
ყველა უცხოური გემი რომელიც გადიოდა ერესუნის სრუტეში, არ აქვს მნიშვნელობა დანიისკენ მიმავალი თუ დანიიდან მომავალი, უნდა გაჩერებულიყო და გადაეხადა ბაჟი დანიის სამეფო ოჯახისთვის. თუ გემი არ გაჩერდებოდა, შესაძლებელი იყო ზარბაზნების სროლა ორივე მხრიდან, ჰელსინგერიდან და ჰელსინგბორგიდან და გემის ჩაძირვა. 1567 წელს გადასახადი შეიცვალა ტვირთის ღირებულობის 1-2%-ამდე.
გემების სხვა გზით წასვლის ასარიდებლათ ასევე არსებობდა საბაჟოები დიდ ბელტში და მცირე ბელტში; ზოგიერთ შემთხვევაში არა-დანიურ ხომალდებს აკრძალული ჰქონდათ ერესუნის გარდა სხვა გზით წასვლა.
1658 წელს, დანია იძულებული იყო გადაეცა შვედეთს ერესუნის აღმოსავლეთით მდებარე ტერიტორია ჩრდილოეთის ომი (1655-1660)-ის შედეგად. ამის გამო საბაჟო ნაკლებათ კონტროლირებადი გახდა, თუმცა დანიამ შეინარჩუნა საბაჟოს წარმოების უფლება.
კოპენჰაგენის კონვენცია, რომელიც ძალაში შევიდა 1857 წელს, გააუქმა ყველანაირი საბაჟო და დანიური სრუტეები გამოცხადებული იყო საერთაშორისო წყლებად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიის ისტორია
ავღანური მწევარი
ავღანური მწევარი (ავღანი) (تاژي سپی)) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ავღანეთში XVII საუკუნეში.
ალბათ, არ არსებობს სხვა ჯიში, რომელიც სილამაზით, ელეგანტურობით და ღირსებით ავღანს შეედრება. ავღანი, რომელსაც დასავლეთში მხოლოდ გარეგნობის გამო და არა სამუშაოდ) ამრავლებენ — საგამოფენო ძაღლია, რომელიც ნებისმიერ გარემოს დახვეწილობას სძენს. აღსანიშნავია, რომ ავღანეთში ეს ჭკვიანი ცხოველი ჯერ კიდევ გამოიყენება ცხვრების და თხების სადარაჯოდ და მგლებზე და მელიებზე სანადიროდ. ხშირი, გრძელი ბეწვი ავღანს სიცივისგან იცავს, თუმცა ყოველდღე დავარცხნა და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება, წინააღმდეგ შემთხვევაში მალე ითელება. ავღანი გამოირჩევა დამოუკიდებლობით და ამიტომ ძნელად იწვრთნება და პატარაობიდანვე ფაქიზი მოპყრობა სჭირდება. ჯერჯერობით გაურკვეველია, როგორ მოხვდა ეს ჯიში შუა აღმოსავლეთიდან ავღანეთში. აქ არსებობს მისი სამი სახეობა: მოკლებალნიანი; თათებზე და ყურებზე ბალნით; გრძელი და ხშირი ბალნით.
ავღანის ბალნის შეფერილობა ნებისმიერია. ბალნითაა დაფარული ავღანის გრძელი და ძლიერი ფეხები, მკერდზე ბალანი ძალიან თხელი და ნაზია, კისერზე — გრძელი, ზურგზე — უფრო მოკლე და მკვრივი. ავღანის თავი გრძელია, მაგრამ არც ისე ვიწრო, მუქი-ოქროსფერი თვალები თითქმის სამკუთხედია. ავღანი კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ასევე ცხელ და ცივ კლიმატს, ძნელად იწვრთნება, კეთილგანწყობილია ბავშვების მიმართ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მწევარი ძაღლები კატეგორია:ავღანური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ჩირპანის თემი
ჩირპანის თემი (Община Чирпан) — თემი ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის სტარა-ზაგორის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 22 141 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 522.87 კმ²-ს. მოიცავს 20 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩირპანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტარა-ზაგორის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
კამეროცერასი
კამეროცერასი — ამომწყდარ ცხოველთა გვარი. ცხოვრობდნენ ორდოვიციულ პერიოდში. ისინი ნადირობდნენ სხვა უხერხემლოებზე. ნამარხების მიხედვით, კამეროცერასების სიგრძე 9 მ-ს აღწევდა. მათი გადაშენების მიზეზი დიდი გადაშენება გახდა. ეს მოხდა ორდოვიციული პერიოდის მიწურულს).
ლიტერატურა
* კატეგორია:Endoceratidae
ომატეს რაიონი
ომატეს რაიონი (Distrito de Omate) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 160 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 900 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 250.64 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოკეგუის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციის რაიონები
უნგრული რაფსოდია №11
უნგრული რაფსოდია №11, S.244/11 — ფერენც ლისტის 19 უნგრული რაფსოდიიდან რიგით მეთერთმეტე რაფსოდია. ნაწარმოების შესრულების ხანგრძლივობა, როგორც წესი, 5 წუთია.
სქოლიო
11 კატეგორია:1847 წლის ნაწარმოებები კატეგორია:სტატიები ვიდეოებით
ლავოჩნოე (ბაშკირეთი)
ლავოჩნოე (Лавочное; Лавочный) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება კრასნოიარის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 40 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 40 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 2 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ჭრელი ხავსის სოკო
ჭრელი ხავსის სოკო (Xerocomellus chrysenteron) — საჭმელი სოკო Xerocomellus-ის გვარისა. წარსულში მიაკუთვნებდნენ ხავსის სოკოს გვარს, რომელიც დღესდღეობით რამდენიმე მცირე ზომის გვარად არის დაყოფილი.
პირველად აღწერა ფრანგმა ბოტანიკოსმა პიერ ბიულიარმა 1789 წელს როგორც Boletus communis.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
thumb|270px|left სოკოს ქუდის დიამეტრი 4-10 სმ-მდე აღწევს, ამოზნექილი ან ბალიშისებრია, მშრალი. ზოგჯერ ცენტრში ჩაზნექილია, მქრქალი, ხავერდოვანი ან ტიტველი. ქუდის ფერი — შინდისფერ-წითელი, ყავისფერი, ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, ყავისფერ-წითელი, ჟანგმიწისფერ-ნაცრისფერი. მისი დამახასიათებელი ნიშანთვისებაა ბადისებრი-დამსკდარი ქუდი, ბზარებს შორის შესაძლოა ჰქონდეს ვარდისფერი შეფერილობა.
რბილობი — მოთეთრო ან მოყვითალო, კანქვეშ მოწითალოა, ჰაერზე ლურჯდება.
ფორების შრე შედგება განიერკუთხიანი ნასვრეტებისაგან, ფეხთან შეზრდილია. მილები — კრემისფერ-ყვითელი, ჟანგმიწისფერი-ყვითელი, ნაცრისფერ-მოყვითალო-მწვანე ან ზეთისხილისფერ-ყვითელი, მოგვიანებით — ზეთისხილისფერი, გაჭრისას ან ხელის დაჭერისას ლურჯდება.
ფეხის სიგრძე — 4-10 სმ-მდე, სისქე — 1-2 სმ, სწორი ან მოგრეხილი, წვრილი, გლუვი. ერთი სისქისაა ან ძირისკენ წვრილდება. ძირში სუსტად შეიმჩნევა მურა-ბოჭკოვანი ზოლები. ღია-ყვითელი ფერისაა, ძირში — წითელი.
სპორების ფხვნილი — ყვითელი-ზეთისხილისფერი-მურა ან მომწვანო-ზეთისხილისფერი, სპორის ზომა — 14×5 მკმ, თითისტარისებრი.
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელებულია მთელ ჩრდილოეთ ზომიერ სარტყლებში. ინტროდუცირებულია ახალ ზელანდიაში. იზრდება ერთეულებად ან ჯგუფებად ფოთლოვან და შერეულ, ზოგჯერ წიწვოვან ტყეებში კარგად გაფხვიერებულ ნიადაგზე. მიკორიზას ქმნის ფოთლოვან ხეებთან, ხშირად მუხასთან. საკმაოდ გავრცელებული სახეობაა.
მასტერსი 1989 (სნუკერი)
მასტერსი 1989 (Masters 1989, აგრეთვე ცნობილია, როგორც Benson and Hedges Masters 1989 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდებოდა 1989 წლის 21 იანვრიდან 29 იანვრამდე Wembley Conference Centre-ში, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივენ ჰენდრი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჯონ პეროტი ანგარიშით 9:6. ეს იყო ჰენდრის პირველი გამარჯვება მასტერსზე; გარდა ამისა, იგი პირველად მონაწილეობდა ამ შეჯიბრებაში.
წითელარმიელების ხიდი
წითელარმიელების ხიდი (Красноармейский мост) — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. მდინარე ფონტანკაზე. აკავშირებს სპასკისა და უსახელო კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 61,5 მეტრი, სიგანე - 4,5 მ.
მდებარეობა
წითელარმიელების ხიდი მდებარეობს კრიუკოვის არხის შესართავთან, ერთმანეთთან აკავშირებს კრიუკოვის არხის აღმოსავლეთ სანაპიროსა და ფონტანკის სანაპიროს.
დინების ზემოთში მდებარეობს იზმაილოვის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ეგვიპტის ხიდი.
უახლოესი მეტროსადგურებია „ტექნოლოგიური ინსტიტუტი“ (960 მ).
ხიდიდან იშლება სანქტ-პეტერბურგის სამების ტაძრის ხედი, რომელიც შენდებოდა 1828 წლიდან 1835 წლამდე არქიტექტორ ვ. პ. სტასოვის პროექტის მიხედვით.
სახელწოდება
ხიდმა სახელწოდება მიიღო ახლოს მდებარე წითელარმიელების ქუჩის მიხედვით.
ისტორია
საფეხმავლო წითელარმიელთა ხიდი ააგეს 1956 წელს ლენინგრადელი ინჟინრის ა. ა. კულიკოვისა და არქიტექტორების პ. ა. არეშევისა და ვ. ს. ვასილკოვსკის პროექტის მიხედვით. კრიუკოვის არხის შესართავთან ხიდის აგების აუცილებლობა განაპირობა გათბობის მილების გაყვანამ მდინარე ფონტანკაზე.
ხიდი ქმნის ერთიან არქიტექტურულ ანსამბლს კრიუკოვის არხზე მდებარე მოსაზღვრე ხიდთან ერთად. ანსამბლის მშენებლობა დასრულდა 1964 წელს, როდესაც მოსაზღვრე ხიდს რეკონსტრუქცია ჩაუტარეს, სადაც ასევე გათბობის მილები გაიყვანეს.
Cephalotes
Cephalotes (κεφᾰλωτός „მოქლონი ბრტყელი თავით“) — ტრიბა Cephalotini-ს ხის ჭიანჭველათა გვარი Myrmicinae-ს ქვეოჯახისა.
სისტემატიკა
Cephalotes-ის გვარი პირველად 1860 წელს გამოყო ინგლისელმა ენტომოლოგმა ფრედერიკ სმიტმა (1805—1879) და თავის რიგებში მოითვლის დაახლოებით 130 სახეობას. გვარი მიეკუთვნება ტრიბა Cephalotini-ს (Myrmicinae).
მოლიედო
მოლიედო (Molledo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ბესაიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 71,07 კმ². მოსახლეობა — 1507 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
ჯეი ბარუჩელი
მინი|270x270პქ|ჯეი ბარუჩელი ([[2014)]] ჯეი ბარუჩელი (ინგ. Jay Baruchel. დაიბადა 1982 წლის 9 აპრილს) არის კანადელი მსახიობი, რეჟისორი, კომიკოსი და სცენარისტი. იგი ცნობილია თავისი ხმოვანი როლით, ფილმში "How to Train Your Dragon". ასევე იგი ცნობილია კომედიური როლებით ფილმებში: "Knocked Up", "Tropic Thunder", "The Trotsky", "Fanboys", "She's Out of My League", "Goon", "This Is the End", "The Sorcerer's Apprentice". მას ჰქონდა მთავარი როლები FXX -ის კომედიურ სატელევიზიო სერიალებში "Man Seeking Woman" და "Undeclared".
ადრეული წლები
ჯეი ბარუშელი დაიბადა 1982 წლის 9 აპრილს, ოტავაში, ონტარიოში. მისი უმცროსი და ტეილორ ბარუშელი ასევე მსახიობია, რომელიც ცნობილია ფილმებში და სერიალებში მეორეხარისხოვანი როლების შესრულებით. მარცხნივ|მინი|250x250პქ ჯეი ბარუშელი გაიზარდა მონრეალის უბანში, სახელწოდებით Notre-Dame-de-Grâce. მან მსახიობობა შეისწავლა ‘ Fine Arts Core Education -ის სკოლაში.
მისი პირველი დებიუტი შედგა 1995 წელს, ცნობილ შოუში "Are You Afraid of the Dark"?
მან ასევე მიიღო როლი სერიალში, სახელწოდებით - "My Hometown" (1996). ამის შემდეგ, 1997 წლიდან 1998 წლამდე ის ელიშა კუთბერტთან ერთად მონაწილეობდა სატელევიზიო შოუში "Popular Mechanics for Kids".
პირადი ცხოვრება
ჯეი ბარუშელი ბევრ მსახიობს ხვდებოდა. 2010 წლიდან 2013 წლამდე ის ხვდებოდა მსახიობ ალისონ პილს. ისინი, ასევე, იყვნენ დანიშნულები, მაგრამ სამწუხაროდ ისინი დაშორდნენ 2013 წლის თებერვალში. ამის შემდეგ მას ურთიერთობა ჰქონდა რებეკა-ჯო დუნჰემთან და 2018 წლის მაისში ისინი დაინიშნენ.
კარიერა
2001 წელს მან მიიღო მთავარი როლი "FOX" - ის კომედიურ სერიალში - "Undeclared" (2001-2002). იგი მონაწილეობდა ისეთ ცნობილ მსახიობებთან ერთად, როგორებიც არიან სეთ როგენი, მონიკა კიენა და ჩარლი ჰუნამი. 2002 წელს მან მიიღო როლი ფილმში "The Rules of Attraction".
ჯეის პოპულარობა ამერიკულ კინოინდუსტრიაში გაიზარდა, მას შემდეგ რაც ჯეიმ მეორეხარისხოვანი როლი მიიღო 2004 წელს, ცნობილ კლინტ ისტვუდის ფილმში - "Million Dollar Baby". მან ამ ფილმში მოკრივეს როლის შეასრულა.
2005 წლიდან 2006 წლამდე ჯეი მონაწილეობდა დრამატული სერიალში - "Just Legal". ამ პერიოდში მან ასევე მიიღო განმეორებადი როლი 'Numb3rs' - ში.
2007 წელს, მან მნიშვნელოვანი როლი მიიღო ჯად აპატოუს კომედიურ ფილმში - 'Knocked Up'. ფილმში მან ითამაშა რამდენიმე ცნობილ მსახიობთან ერთად, როგორიცაა სეთ როგენი, კეტრინ ჰეიგლი, პოლ რუდი, ჯეისონ სეგელი და ჯონა ჰილი. ამ დიდ წარმატებას მოჰყვა მრავალფეროვანი მეორეხარისხოვანი როლები ჰიტ ფილმებში. მაგალითად, ბენ სტილერის ფილმში - "Tropic Thunder" (2008).
2008 წელს ჯეიმ ითამაშა პიტერ სოლეტის რომანტიკული კომედიური ფილმში - "Nick & Norah's Infinite Playlist". მინი|281x281პქ მან მიიღო მთავარი როლი რომანტიკულ კომედიურ ფილმში "She's Out of My League", რომელიც გამოვიდა 2010 წელს.
იმავე წელს (2010) ჯეი ბარუშელმა მიიღო ხმოვანი როლი ჰიტ ანიმაციურ ფილმში - "How to Train Your Dragon". იგი გლობალურად უყვარდა ყველა ასაკის მაყურებელს. მან მრავალი ჯილდო მოიპოვა, მათ შორის "Annie Award" საუკეთესო ხმოვანი შესრულებისთვის. ამის გარდა, მან გაახმოვანა "How to Train Your Dragon" -ს გაგრძელებებები.
რესურსები ინტერნეტში
https://www.thefamouspeople.com/profiles/jay-baruchel-12573.php
https://wikiblog.org/jay-baruchel/#David_Thewlis
https://www.imdb.com/name/nm0059431/bio?ref_=nm_ov_bio_sm
https://biog.com/biography/jay-baruchel
კატეგორია:კანადელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:გამხმოვანებლები კატეგორია:XX საუკუნის მსახიობები
მაიკლ მენი (რეჟისორი)
მაიკლ მენი (Michael Mann; დ. 5 თებერვალი, 1943, ჩიკაგო) — ამერიკელი კინორეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი. არის BAFTA-სა და კანის კინოფესტივალის ჯილდოების ლაურეატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი
ივან სვიტლიჩნი
ბიოგრაფია
ივან სვიტლიჩნი 1929 წლის 20 სექტემბერს პოლოვინკინეში, ლუჰანსკის ოლქში, ფერმერთა ოჯახში დაიბადა.
სვიტლიჩნი ვასილ სიმონენკოს დაუახლოვდა და სამიზდატითა და მაგნიტიზდატით მისი პოემების გავრცელებაში ეხმარებოდა. სვიტლიჩნის ლექსები რუსულ ენაზე დისიდენტმა იული დანიელმა თარგმნა.
1960-იან წლებში სვიტლიჩნი კიევის შემოქმედებითი ახალგაზრდობის კლუბის ერთ-ერთი დამფუძნებელი იყო. მემარცხენე უკრაინელებით დაკომპლექტებულ კლუბს უკრაინული KGB უთვალთვალებდა. 1965 წლის აგვისტოში სვიტლიჩნი კლუბის საქმიანობაში ჩართულობისთვის დააპატიმრეს და ერთი წლით შრომით ბანაკში იყო დატყვევებული. sშ
სქოლიო
კატეგორია:კიეველი მწერლები კატეგორია:საბჭოთა დისიდენტები კატეგორია:უკრაინელი პოეტები კატეგორია:უკრაინელი დისიდენტები კატეგორია:უკრაინელი ნაციონალისტები კატეგორია:XX საუკუნის პოეტები
პოლანკო
პოლანკო (Polanco) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ბესაიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,55 კმ². მოსახლეობა — 5942 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
А́
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული გრაფემა გამოიყენება მაშინ, როდესაც სიტყვაში უნდათ А ხმოვანზე გააკეთონ ინტონაციის გამახვილება.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „A“-სა და „აკუტი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები