cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შადა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
პავლოვკა (იშიმბაის რაიონი)
პავლოვკა (Павловка; Павловка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება პეტროვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 39 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 37 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 40 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ნოე ცინცაძე
ნოე ცინცაძე (დ. იანვარი, 1887, ლანჩხუთი — გ. 23 სექტემბერი, 1978, პარიზი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში განათლების მინისტრის მოადგილე.
ბიოგრაფია
დაწყებითი განათლების მიღების შემდეგ სწავლა გააგრძელა სასულიერო სემინარიაში, სდაც სხვა სემინარიელებთან ერთად ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში და 1903 წელს გახდა რსდმპ-ის წევრი. სემინარიის დამთავრების შემდეგ ფიზიკა-მათემატიკის პედაგოგის განხრით დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1905-1907 წლებში მოსკოვში გაასამართლეს ადმინისტრაციული წესით, პოლიტიკური საბაბით.
1917 წლის ნოემბრიდან იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი და ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1918 წლის სექტემბრამდე იყო მათემატიკის პედაგოგი თბილისის ვაჟთა პირველ გიმნაზიაში. იმავე წლის 10 სექტემბრიდან დაინიშნა ქალთა პირველი გიმნაზიის დირექტორად. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს პარლამენტის წევრი. 1919 წლის 12 მარტს არჩეულ იქნა საქართველოს დამფუძნებელ კრებაში სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიით, 1919 წლის 5 აპრილს დაინიშნა განათლების მინისტრის მოადგილედ. დამფუძნებელ კრებაში იყო საფინანსო-საბიუჯეტო, ხელოვნებისა და განათლების კომისიების წევრი. აქტიურად მუშაობდა სასკოლო რეფორმის საკითხებზე. მას უკავშირდება რუსული სკოლების ქართულით ჩანაცვლება, მათი მომარაგება ქართულეოვანი სახელმძღვანელოებით, რამდენიმე ათეული ახალგაზრდის გაგზავნა ევროპაში სასწავლებლად და სხვა ინიციატივები.
ქვემო აჩაბეთის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ქვემო აჩაბეთის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, მდებარეობს ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო აჩაბეთში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნოე ცინცაძე
ბიოგრაფია
1921 წელს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში. დააპატიმრა „ჩეკამ“ 1921 წლის 14 აგვისტოს კიკეთში. 12 დეკემბერს მიუსაჯეს 6 თვით პატიმრობა, მოთავსებული იყო მეტეხის ციხეში. 1922 წლის 2 ივნისს პატიმრობა გაუხანგრძლივეს განუსაზღვრელი ვადით. 1922 წლის 9 ოქტომბერს ხელისუფლებამ პოლონეთში გააძევა პოლიტპატიმართა 62-კაციანი ჯგუფი, საიდანაც ისინი ლადო ახმეტელის დახმარებით გადანაწილდნენ საფრანგეთსა და გერმანიაში. 1920-იანი წლების მეორე ნახევრიდან ცხოვრობდა საფრანგეთში. რამდენიმე ათეული წლის განმავლობაში ის ემიგრაციაში მყოფი ეროვნული მტავრობისგან განცალკევებით იდგა. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია.
ქვემო აჩაბეთის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
მცირე ზომის ეკლესია დგას სოფლის სასაფლაოზე, ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით, რომელიც შემდეგ შელესილია.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით. აბსიდის ცენტრში გაჭრილია ვიწრო სარკმელი. სარკმ-ლის ქვეშ დგას ხის, ტრაპეციის ფორმის ტრაპეზი. სამხრეთით ერთი სწორკუთხა, ხოლო ჩრდილოეთით - ერთი სწორკუთხა და ერთი თაღოვანი ნიშა. აბსიდა დარბაზისაგან გამოყოფილია შვერილებით, რომელთაც სატრიუმფო თაღი ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ მოწყობილია ხის კანკელი. კანკელი მოხატულია.
ნოე ცინცაძე
ბიოგრაფია
პოლიტიკურად ხელახლა გააქტიურდა 1950-იან წლებში. 1952 წლის 16 ოქტომბერს მიუნხენში შეიქმნა ანტიბოლშევიკური ცენტრში, რომელშიც ქართული სექციის მუდმივი წარმომადგენელი გახდა ნოე ცინცაძე. 1953 წლიდან აქტიურად იყო ჩართული „„რადიო თავისუფლების“ ქართული რედაქციის მუშობაში. 1974 წლის 16 ივლისს ცინცაძის ხელმძღვანელობით ჰარვარდის უნივერსიტეტს 30 წლის ვადით შესანახად გადაეცა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის არქივი. გარდაიცვალა 1978 წლის 23 სექტემბერს, დაკრძალეს 29 სექტემბერს ლევილის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ლანჩხუთში დაბადებულები ნოე კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები
ქვემო აჩაბეთის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ეკლესიის კამარა შეისრულია. მთელი ინტერიერი შელესილ-შეთეთრებულია. ინტერიერი ნათდება აღმოსავლეთის, სამხრეთის და დასავლეთის სარკმლებით. იატაკი მოგებულია ქართული აგურის ფილებით.
თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი ნაოთხალია. აღმოსავლეთი ფასადის ქვედა ნახევარი ოდნავ წინ გამოწეულია. ზედა შედარებით ვიწროა. დანარჩე-ნი ფასადები გლუვია. კარნიზი ქართული აგურისაა.
საბურავად გამოყენებულია კრამიტი. ეკლესიის გარშემო შემორჩენილია გალავნის ფრაგმენტები. ეკლესიის იატაკი მრავალ ადგილას აყრილია; ბათქაში ჩამოცვენილია. ნიშები დაზიანებულია; საბურავი მოშლილია.
გიოზბარახი
გიოზბარახი (Gözbarax) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,841 კაცი.
ქვემო აჩაბეთის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიოზბარახი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ილგარ მუშკიევი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{მედალიშეჯიბრი |მსოფლიო ჩემპიონატი}} {{ბრინჯაოს მედალი |პარიზი 2011 | -60 კგ}} {{მედალიშეჯიბრი |ევროპის ჩემპიონატი}} {{ბრინჯაოს მედალი |მონპელიე 2014 | -60 კგ}} }} ილგარ მუშკიევი (დ. 5 ოქტომბერი, 1990, განჯა, აზერბაიჯანის სსრ ) — აზერბაიჯანელი ძიუდოისტი. მონაწილეობა მიიღო 2011 წლის ევროპის ჩემპიონატზე სადაც მე-7 ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1990
GitHub
სქოლიო
კატეგორია:საიტები კატეგორია:ცვლილებების კონტროლი
დიდი ბრიტანეთი 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 23 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რიმნიკუ-ვილჩა
რიმნიკუ-ვილჩა (Râmnicu Vâlcea) — ქალაქი სამხრეთ რუმინეთში, ვლახეთის რეგიონში, ვილჩის ჟუდეცში. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 92,573 ადამიანი. მდებარეობს მდინარე ოლტის ნაპირას, ზღვის დონიდან 240-260 სიმაღლეზე. პირველად მოიხსენიება როგორც „თავადური ქალაქი რიმნიკი“. ცნობილია 1388 წლიდან. 1999 წლის 11 აგვისტოს ქალაქიდან ჩანდა მზის სრული დაბნელება, რომელიც გაგრძელდა 2 წუთი და 23 წამი.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
ალტუ-ბოა-ვისტა
ალტუ-ბოა-ვისტა (Alto Boa Vista) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 0 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნორტი-არაგუაიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 247 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.34 კმ²-ზე. ფართობი 2 240 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
იოსებ ჯიბლაძე
იოსებ ჯიბლაძე (დ. 15 სექტემბერი, 1909 — გ. 15 სექტემბერი, 1967) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1948), დოცენტი.
ბიოგრაფია
საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1948 წელს თემაზე: „მდ. მტკვრის გეომორფოლოგია მცხეთასა და სოღანლუღს შორის“. იოსებ ჯიბლაძე 25 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, რომელთა შორის, აღსანიშნავია გეომორფოლოგიური ხასიათის შრომები. ავტორია მრავალი სამეცნიერო-პოპულარული ნარკვევისა და სტატიისა. თარგმნა სახელმძღვანელოები — მეხუთე კლასის „ფიზიკური გეოგრაფია“ და მეშვიდე კლასის „სსრ კავშირის ფიზიკური გეოგრაფია“.
სვირის ქუჩა
სვირის ქუჩა− ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); იაკინთე ლისაშვილის შესახვევდან გეგუთის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცხოვრებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
ქაშუეთის ეკლესია (ბელოთი)
ქაშუეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბელოთის აღმოსავლეთით 1,5 კმ.. აგებულია შუა საუკუნეებში.
მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია ძალიან არის დაზიანებული. დანგრეულია მისი სამხრეთი კედლის ზედა ორი მესამედი, აღმოსავლეთი და დასავლეთი კედლების ნახევარი და კამარის სამხრეთის ორი მესამედი. ეკლესია უაბსიდოა. აღმოსავლეთ კედლის ცენტრში მცირე ზომის სარკმელია. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ეკლესია ნაშენია ფლეთილი ქვით. ჩრდილოეთით და დასავლეთით შემორჩა გალავნის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვიეტნამის კულტურა
მინი ვიეტნამის კულტურა - ვიეტნამის ტრადიციების ერთობლიობა, რომელიც აერთიანებს ვიეტნამურ ლიტერატურას, არქიტექტურას, მუსიკას, ცეკვას, ფილოსოფიას, პოლიტიკას, რელიგიას და ზოგად ცხოვრების წესს. ითვლება სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიის რეგიონის კულტურად - ეს ტერმინი აერთიანებს იაპონიას, კორეას, ჩინეთს, ტაივანს და ვიეტნამს.
ვიეტნამის კულტურაზე დიდი გავლენა იქონია ჩინეთის მმართველონამ, რომელიც ათასი წელი გრძელდებოდა. X საუკუნეში დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ დაიწყო ვიეტნამის მიერ ახალი ტერიტორიების დაპყრობა, რომლის შედეგადაც არსებობს ვიეტნამის კულტურის რეგიონალური ვარიაციები - ქვეყანაში ზოგადად სამ რეგიონს გამოყოფენ. საფრანგეთის მიერ კოლონიზაციის პერიოდში კულტურას ევროპის გავლენა დაეტყო, მათ შორის ლათინური ანბანის შემოღებაში - აქამდე გამოიყენებოდა ჩინური ანბანი ან ჩინურზე დაფუძვნებული ვიეტნამური დამწერლობა. შემდგომში კულტურა შეცვალა სოციალისტური რეჟიმის დროის კონტროლირებულმა მედიამ და ვიეტნამის ომმა.
ლიტერატურა
ვიეტნამში შემორჩა ხალხური (ზეპირსიტყვიერი).და ჩაწერილი ლიტერატურა. ხალხური ლიტერატურა გამოირჩევა მარტივი ფორმულებით, სიყვარულით ჰუმანიზმის, სიკეთის და სილამაზის მიმართ. ფოლკლორის ჩაწერა უმეტესად ბოლო საუკუნეში მოხდა.
ახალი დამწერლობის შემოღებამდე კლასიკური ნაწარმოებები ჩინური ანბანით იწერებოდა, პოეზიის უმეტესობა კი - ჩინურად. ჩინურად დაწერილი კლასიკური პოეზია (XIII საუკუნემდე) ასახავს კონფუციანიზმის და ბუდიზმის ფილოსოფიურ მოტივებს. უფრო თანამედროვე ლიტერატურს - ნოველები, სტატიები და ა.შ. გაჩნდა XX საუკუნეში, მათ შორის კომუნისტური პარტიის ხელმძღვანელობით. დღევანდელი ვიეტნამის ლიტერატურაში პოპულარული მოტივებია ომი და პატრიოტიზმი, ყოველდღიურობის აღწერა, რომანტიზმი და რეალიზმი.
რელიგია და სოციალური ცხოვრება
რელიგია ვიეტნამში წარმოადგენს ბუფიზმის, კონფუციანიზმის და დაოსიზმის შერწყმას, რომელიც ვიეტნამში ცნობილია "სამმაგი რელიგიის" სახელით. ასევე, დასავლეთის გავლენის შედეგად, გავრცელებულია ქრისტიანობა (კათოლიციზმი). წინაპრების თაყვანისცემა გავრცელებული პრაქტიკაა ნებისმიერი რელიგიის მიმდევრების შორის. მოსახლეობის უმეტესობას სახლში აქვს წინაპართა სამლოცველოდ განკუთვნილი ადგილი.
ვიეტნამის კულტურაში დიდი ადგილი უკავია ოჯახს და უფროსების პატივისცემას, ხშირად გვხვდება ერთ სახლში მცხოვრები ოთხამდე თაობა. წარსულში ქორწინების ასაკი ორივე სქესისთვის ძალიან დაბალი იყო, ქორწინება კი ხდებოდა ოჯახის უფროსი წევრების მიერ შედგენილი კონტრაქტებით, უმეტესად ნეფე-პატარძლის თანხმობის გარეშე. დღეს ეს ტრადიცია თითქმის გამქრალია და ახალგაზრდები მსგავს გადაწყვეტილებებს თვითონ იღებენ. ქორწილის წინ ნეფეს და მის ოჯახს პატარძლის სახლში საჩუქრები მიჰქონდათ, ამ დღეს ოჯახები ირჩევდნენ ქორწილის თარიღს. ქორწილის დღეს ნეფეს ოჯახს პატარძალი თავის სახლში მიყავთ და ისინი ლოცვის დროს წინაპრების სულებს ქორწინების დალოცვას სთხოვენ. ვიეტნამის ვესტერნიზაციის მიუხედავად, საქორწილო ტრადიციები დღესაც იგივეა ან დასავლურ ტრადიციებთან შერწყმული.
დაკრძალვის ცერემონიამდე გარდაცვლილის სხეულს ბანენ, აცმევენ და პირში უდებენ ცოტაოდენ ბრინჯს და ფულს. დაკრძალვის შემდეგ აღინიშნება 49 დღე (სამლოცველოსთან ბრინჯის მიტანის შეწყვეტა), 100 დღე ("ცრემლების დაშრობა"), წლისთავი და მეორე წლისთავი (დატირების დასრულება). დღეს ეს ტრადიცია უმეტესად გამარტივებულად შემორჩა - ოჟახი გასვენებას ესწრება. აღნიშნავს წლისთავს და ოვდაათ დღეს.
სამზარეულო
ვიეტნამის სამზარეულო ქვეყნის სამი მთავარი რეგიონის მიხედვით მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. მისთვის დამახასიათებელია ზეთის პატარა რაოდენობა, დიდი რაოდენობით ბრინჯი და ბოსტნეული, სოიოს და თევზის სოუზები, ლაფშის წვნიანები, გემო ტკბილი, მწარე ან ცზარეა. აღინიშნება მეზობელი ქვეყნების გავლენა და ზოგადად რეგიონის სხვა ქვეყნების სამზარეულოებთან მსგავსება გემოში, ინგრედიენტებში და მომზადების ტექნიკებში.
წყაროები
კატეგორია:აზია კატეგორია:ვიეტნამი
ხარლამპი სავანელის ქუჩა
ხარლამპი სავანელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი), გერგეტის ქუჩიდან შხეფის ქუჩამდე. ატარებს მუსიკოს ხარლამპი სავანელის სახელს.
ქუჩა წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც სოფლის შესახვევი, შემდეგ სასოფლო ქუჩა დაერქვა. თბილისის ქუჩების 1960 წლის ცნობარში შეტანილია სავანელის ქუჩის სახელწოდებით. აქვს ერთი ჩიხი.
გნუღის ზურგიანი კოშკი (შუა საუკუნეები)
გნუღის ზურგიანი კოშკი (შუა საუკუნეები) — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო-თავდაცვითი ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ გნუღში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
კოშკი, რომლისგანაც ორი სართულია შემორჩენილი ნაგებია ფლეთილი ქვით. პირველი სართული ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვით. მეორე სართულის სამხრეთ კედელში გაჭრილია არქიტრავული შესასვლელი. კარი ნაოთხალია. დასავლეთ, ჩრდილოეთ და სამხრეთის კედლებში დატანებულია თითო სათოფური.
კოშკის სამხრეთით 60 სმ-ის დაშორებით შემორჩენილია აკლდამის ნანგრევი, რომელიც ასევე ფლეთილი ქვით ყოფილა ნაგები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ბეტანია (პერნამბუკუ)
ბეტანია (Betânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 441 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 003 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.65 კმ²-ზე. ფართობი 1 244 074 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰასანბინა
ჰასანბინა (Həsənbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
დიდი ბრიტანეთი 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
პიერ ოჟე
ბიოგრაფია
პიერ ოჟე დაიბადა 1899 წლის 14 მაისს პარიზში. მან საშუალო განათლების მიღების შემდეგ დაამთავრა სორბონის უნივერსიტეტის საბუნებიმეტყველო-მათემატიკური ფაკულტეტი. ამავე უნივერსიტეტში დაიწყო მუშოაობა 1927 წელს, ხოლო 10 წლის შემდგომ იგი ფიზიკა-მათემატიკურ მეცნიერებათა დოქტორი და პროფესორია. 1941-1945 წლებში იგი სამუშაოდ მიწვეული იყო აშშ-ში, კანადასა და დიდ ბრიტანეთში.
მოღვაწეობა
როდესაც ომი დასრულდა იგი დაბრუნდა საფრანგეთში და მონაწილეობა მიიღო ატომური ენერგიის კომისარიატის ორგანიზაციაში. 1960-1964 წლებში ოჟემ აქტიური მონაწილეობა მიიღო კოსმოსური კვლევის ევროპის ცენტრის ორგანიზაციაში. 1922 წლიდა ოჟე დაინტერესდა ინგლისელი ფიზიკოსის ვილსონის მიერ 1912 წელს შექმნილი ბუშტოვანი კამერის მეთოდიკით (ამ კამერას შემდგომში ეწოდა „ვილსონის კამერა“). მან ეს მეთოდი გამოიყენა აირის ატომებზე რენტგენის სხივებით მოქმედების შედეგად წარმოშობილი ფოტოელექტრული ეფექტის შესწავლისათვის. ოჟემ შემდგომში ამ მეთოდის გამარტივება გადაწვიტა. ვილსონის კამერაში ჰაერი და მასში შერეული წყლის ორთქლი შედიოდა, ხოლო ოჟემ გადაწყვიტა ერთ აირის შეყვანა და ამ აირით ფოტოელექტრული ეფექტის მიღება. მან კამერაში წყალბადი (წყალბადს რენტგენის სხივების გარჩევის დაბალი კოეფიზიენტი გააჩნდა) შეიყვანა და შეურია რენტგენის სხივების დიდი კოეფიციენტის მქონე აირის მცირე რაოდენობა, კრიპტონი. ამით მან შეძლო და დაინახა გამოსხივებული ფოტოელექტრონების მიმართულება. მან აღმოაჩინა, რომ ელექტრონების განსახილველი ტრაექტორია იმავე წერტილში იწყებოდა, საიდანაც იწყებოდა პირველად დაკავშირებული ელექტრონული ტრაექტორია (ესეიგი ორივე კვალი იწყებოდა ერთი და იმავე დადებითი იონისაგან). მრავალი ექსპერიმენტის ჩატარების შედეგად ოჟე დარწმუნდა, რომ ეს მოვლენა იყო საერთო და ვლონდებოდა დაიონებულ ატომების ღრმა ელექტრონების ეგრეთ წოდებულ „გამოუსხივარ გადასვლებში“.
მომდევნო წლებში ოჟე სწავლობდა კოსმოსურ ღვარებს, რომელსაც ფოტოელექტრული კასკადის სახე ჰქონდა. თანმთხვეული მრიცხველის დახმარებით ოჟემ აღმოაჩინა კოსმოსური სხივების უზარმაზარი ატმოსფერული ღვარები და მაღ უწოდა „დიდი ღვარები“. ზოგჯერ შემოკლებით ამ ღვარებს უწოდებენ „ოჟეს ღვარებს“. ამ ღვარების ენერგია მილიარდჯერ აღემატება იმ ენერგიას, რომელიც ყველაზე მძლავრი ამაჩქარებლის პროტონებს გააჩნიათ.
აღსანიშნავია, რომ 1936 წლიდან კოსმოსური სხივების ფართო ატმოსფერული ღვარების შესწავლა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტშიც დაიწყო. ამ საქმეს იმ დროისთვის სათავეში საბჭოთა ფიზიკოსი ბორის ყიზილბაში ედგა. ასევე აღსანიშნავია, რომ ოჟეს მიერ ჩამოყალიბებულ ორგანიზაციაში 1965-1967 წლებში სამეცნიერო მრჩევლად მუშაობდა ცნობილი ქართველი ფიზიკოსი — გიორგი ჩიქოვანი.
ოჟეს ნაშრომების დიდი ნაწილი კოსმოსური სხივების შესწავლას ეძღვნება. მის აღმოჩენებს მიეკუთვნება შემდეგი ფაქტი: ზოგიერთმა ნაწილაკმა ტყვიის ერთი მეტრის სისქის ფენაში გასვლის შემდეგ სილვონის ორმაგ კამერაშიც გააღწია. ამგვარად 1935 წელს აღმოაჩინა ამ ნაწილაკების არაელექტრული ბუნება.
პიერ ოჟე გარდაიცვალა 1993 წლის 25 დეკემბერს, პარიზში.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ფიზიკოსები
ლაპლასის დემონი
ლაპლასის დემონი — აზრითი ექსპერიმენტი, რომელიც 1814 წელს ფრანგმა მათემატიკოსმა, პიერ-სიმონ ლაპლასმა შემოგვთავაზა, აგრეთვე ექსპერიმენტის მთავარი პერსონაჟი — გამოგონილი მოაზროვნე არსება, რომელსაც დროის ნებისმიერ მომენტში სამყაროს თითოეული ნაწილაკის მდგომარეობისა და სიჩქარის აღქმის შემდეგ გაიგოს მისი ევოლუცია როგორც მომავალში, ისე წარსულში. ლაპლასმა ეს არსება გამოიგონა ჩვენი გაუთვითცნობიერებლობისა და გარესამყაროს ზოგიერთი რეალური პროცესის სტატისტიკური აღწერის აუცილებლობის დონის თვალსაჩინო დემონსტრაციისთვის.
ლაპლასის დემონის პრობლემატიკა დაკავშირებულია არა იმ საკითხთან, შესაძლოა თუ არა მოვლენათა მსვლელობის დეტერმინისტული წინასწარმეტყველება რეალობაში, პრაქტიკაში (de facto), არამედ იმასთან, შესაძლებელია თუ არა ეს ზოგადად, თეორიულად (de jure). სწორედ ასეთი შესაძლობაა ჩადებული მექანიკურ აღწერაში მისთვის დამახასიათებელ დუალიზმთან, რომელიც ეფუძნება დინამიკურ კანონსა და საწყის პირობებს. ის, რომ დინამიკური სისტემის განვითარება მართავს დეტერმინისტულ კანონს, გვაძლევს საშუალებას, განვასხვაოთ ობიექტური ჭეშმარიტება სისტემის შესახებ, თუ როგორი წარმოედგინებოდა იგი ლაპლასის დემონს, ემპირიული შეზღუდვებისგან, რომლებიც განპირობებულია ჩვენი უცოდინრობით.
კლასიკური დინამიკის კონტექსტში დეტერმინისტული აღწერა შეიძლება მიუღწევადი აღმოჩნდეს პრაქტიკაში, მიუხედავად ამისა, იგი რჩება ზღვრად, რომელსაც უნდა შეეთავსოს უფრო მეტად ზუსტი აღწერების თანმიმდევრობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აზრითი ექსპერიმენტები კატეგორია:ფიზიკური პარადოქსები
გნუღის ზურგიანი კოშკი
გნუღის ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო-თავდაცვითი ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ გნუღის მიდამოებში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძეგლის ზუსტი აღწერა ჭირს იმის გამო, რომ იგი შიგნიდან ამოქოლილია. გა-რშემო შემორჩენილია ნასახლარის კვალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
უცხო (რომანი)
უცხო (L'Étranger) — ალბერ კამიუს სადებიუტო რომანი, ეგზისტენციალისტური იდეების კლასიკური ილუსტრაცია, გამოიცა 1942 წელს.
სიუჟეტი
თხრობა პირველ პირში მიმდინარეობს, მთხრობელი კოლონიალურ ალჟირში მცხოვრები 30 წლის ფრანგია. მისი სახელი უცნობია, თუმცა ნახსენებია გვარი — მერსო. აღწერილია მისი ცხოვრების სამი საკვანძო ეტაპი — დედის სიკვდილი, ადგილობრივი არაბის მკვლელობა და სასამართლო, ასევე მცირეხნიანი ურთიერთობა გოგოსთან, სახელად მარი.
სასიკვდილო განაჩენის გამოტანის შემდეგ, ციხეში ყოფნისას, მასთან მიდის მღვდელი, რომელიც ღმერთის რწმენაზე ესაუბრება. რის საპასუხოდაც მთხრობელი მწყობილებიდან გამოდის, უარყოფს ღმერთის არსებობას და გადაჭრით ამბობს უარს იმქვეყნიური ცხოვრების ილუზიებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბერ კამიუს რომანები
ჟანგბადის დიფთორიდი
ჟანგბადის დიფთორიდი — არაორგანული ნაერთი ქიმიური ფორმულით OF2. მის მოლეკულას აქვს წყლის მსგავსი მოლეკულური ფორმა, მაგრამ ის მკვეთრად განსხვავდება წყლისგან და არის ძლიერ კოროზიული ნივთიერება.
ბონ-ჟეზუს-დუ-არაგუაია
ბონ-ჟეზუს-დუ-არაგუაია (Bom Jesus do Araguaia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 0 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნორტი-არაგუაიის შემადგენლობაში.
ჟანგბადის დიფთორიდი
სინთეზი
ჟანგბადის დიფთორიდი პირველად მიიღეს 1929 წელს. რეაქცია მოიცავდა კალიუმის ფთორიდის და ფთორწყალბადმჟავის ელექტროლიზს და შეიცავდა მცირე რააოდენობით წყალს.
ასლან თავდგირიძე
ასლან თავდგირიძე (დ. 31 მარტი, 1960, სოფ. ახალშენი, ხელვაჩაურის რაიონი)  —  ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
ჟანგბადის დიფთორიდი
სინთეზი
თანამედროვე ხერით ჟანგბადის დიფთორიდს იღებენ ფთორის და ნატრიუმის ჰიდროქსიდის წყალხსნარის ურთიერთქმედებით. რეაქციის მეორადი პროდუქტი არის ნატრიუმის ფთორიდი:
ბონ-ჟეზუს-დუ-არაგუაია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 314 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.24 კმ²-ზე. ფართობი 4 274 კმ²-ია.
ვლადიმერ გრივი
ვლადიმერ დიმიტრის ძე გრივი (დ. 10 ოქტომბერი, 1959, ფოთი, — გ. 25 თებერვალი, 1999, თბილისი) — საქართველოში მოღვაწე ინჟინერ-მეტალურგი.
ასლან თავდგირიძე
1986 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხელვაჩაურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
ვლადიმერ გრივი
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი ლითონმცოდნეობის სპეციალობით 1981 წელს. 1981–84 წლებში მუშაობდა ტაგანროგის მეტალურგიულ კომბინატში, 1984 წლიდან გარდაცვალებამდე — საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში მეტალურგიული ფაკულეტეტის მასალათა თვისებების სამეცნიერო-კვლევით ლაბორატორიაში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1993 წელს სპეციალისტების ჯგუფთან ერთად მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია „1975-90 წლებში ეკონომიურად ლეგირებული ფოლადებისა და პროგრესული ტექნოლოგიური პროცესების შემუშავება დანერგვისათვის საწარმოო ციკლში ფოლადი — მზა პროდუქცია“.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 25 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
ბონ-ჟეზუს-დუ-არაგუაია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ჟანგბადის დიფთორიდი
რეაქციები
ჟანგბადის დიფთორიდი წყალთან ძალიან ნელა შედის რეაქციაში და წარმოქმნის ფთორწყალბადმჟავას:
ჟანგბადის დიფთორიდი რეაქციაში შედის გოგორდის დიოქსიდთან და მიიღება გოგირდის ტრიოქსიდი და ფთორი:
სქოლიო
კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები
ასლან თავდგირიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1986) კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გიორგი ტეტელაშვილის ქუჩა
გიორგი (გია) ტეტელაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში. დავით აღმაშენებლის გამზირიდან დიმიტრი უზნაძის ქუჩამდე. წარმოიქნა XIX საუკუნეში. თავდაპირველად მიხეილის ქუჩის, 1923 წლიდან პლეხანოვის შესახვევი იყო, 30-იანი წლებიდან — ზაქარია ჩოდრიშვილის, 1991 წელს გიორგი ტეტელაშვილის სახელი ეწოდა. ქუჩას ადრე ძაღლის შესახვევიც ერქვა.
ნიფარეთის ნაეკლესიარი
ნიფარეთის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნიფარეთში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შაჰბუზქენდი
შაჰბუზქენდი (Şahbuzkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 197 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
რევაზ წულუკიძე
რევაზ წულუკიძე (დ. 24 თებერვალი, 1929, ქუთაისი) — ქართველი მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, ბალეტის მოცეკვავე და ლიბრეტისტი.
ბიოგრაფია
1943–1948 წლებში სწავლობდა თბილისის ქორეოგრაფიულ სტუდიაში. 1947 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო სასწავლებელი, 1951 წელს მოსკოვის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი.
1951–1956 წლებში იყო მოსკოვის დიდი თეატრის საბალეტო დასის მოცეკვავე. 1956 წლიდან ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასის სოლისტი. 1958 წელს მოსკოვის ქართული ლიტერატურისა და ხელოვნების დეკადის მონაწილე. დადგმები, ქართული მუსიკალური კომედიები: შოთა მილორავა „სიმღერა თბილისზე“ (1969, პრემიერა), „გაბზარული ფირფიტა“ (1970), სულხან ცინცაძე „სიმღერა ტყეში“ (1968, პრემიერა), ვაჟა აზარაშვილი „მეცხრე ტალღა“ (1969). ქართული ბალეტები: გრიგოლ კილაძე „სინათლე“, მებრძოლთა ცეკვა (დავით თორაძე „გორდა“, „მშვიდობისათვის“), სულხან ცინცაძე „ცისფერი მთის საუნჯე“ (1956), „პოემა“ (1972), ანდრია ბალანჩივაძე „მწირი“ („1964“, პრემიერა), როდრიგო (ა. მაჭავარიანი „ოტელო“). სხვა რეპერტუარი: ავრორას კავალერი, ჩარდაში (ჩაიკოვსკი „მძინარე მზეთუნახავი“, „გედების ტბა“), ყმაწვილი (ასაფიევი „ბახჩისარაის შადრევანი“), ესპანური ცეკვა (ჰერტელი „ამაო სიფრთხილე“), კრეინი „ლაურენსია“. მონაწილეობდა საოპერო სპექტაკლში, ზაქარია ფალიაშვილი „დაისი“. გასტროლები: ბერლინი, ჰელსინკი, კოპენჰაგენი, ინგლისი, ავსტრია, უნგრეთი, საფრანგეთი (თბილისის საბალეტო დასთან ერთად).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები კატეგორია:ქართველი ქორეოგრაფები
პეტროვსკოე (იშიმბაის რაიონი)
პეტროვსკოე (Петровское; Петровский) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. პეტროვის სოფსაბჭოს ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 2580 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ელიოტ სმითი
სტივენ პოლ „ელიოტ“ სმითი (Steven Paul „Elliott“ Smith; დ. 6 აგვისტო, 1969 — გ. 21 ოქტომბერი, 2003) — ამერიკელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი და მულტი-ინსტრუმენტალისტი.
ელიოტ სმითი დაიბადა 1969 წლის 6 აგვისტოს, ომაჰაში, ნებრასკაში. ძირითადად გაიზარდა ტეხასის შტატში, ხოლო ცხოვრების დიდი ნაწილი გაატარა პორტლენდში, ორეგონში, სადაც პირველად მოიპოვა პოპულარობა. სმითის ძირითადი ინსტრუმენტი გიტარა იყო, თუმცა ის ასევე უკრავდა ფორტეპიანოზე, კლარნეტზე, ბას-გიტარაზე, დრამსა და ჰარმონიკაზე და გამოირჩეოდა განსხვავებული ვოკალური სტილით.
ჯგუფ Heatmiser-ში რამდენიმეწლიანი მოღვაწეობის შემდეგ, იგი 1994 წლიდან სოლო კარიერას შეუდგა და გამოუშვა სადებიუტო სტუდიური ალბომი Roman Candle (1994) ლეიბლზე Cavity Search. მომდენვნო წელს ამას მოჰყვა მეორე ალბომის Elliott Smith გამოცემა ლეიბლზე Kill Rock Stars. 1997 წელს ორწლიანი კონტრაქტი გააფორმა DreamWorks Records, ვისთვისაც ჩაწერა ორი ალბომი. საყოველთაო აღიარება მოუტანა ფილმ „ნიჭიერი უილ ჰანტინგისთვის“ დაწერილმა საუნდტრეკმა „Miss Misery“, რომელიც ნომინირებული იქნა 1998 წლის ოსკარის ცერემონიალზე.
წლების განმავლობაში სმითი იტანჯებოდა ქრონიკული დეპრესიით, ალკოჰოლიზმითა და ნარკომანიით, რაც მრავალგზის აისახა კიდეც მის მუსიკალურ შემოქმედებაში.
ელიოტ სმითი 2003 წელს, 33 წლის ასაკში მკერდის არეში დანით მიყენებული ჭრილობით გარდაიცვალა. გამოძიებაზე დაყრდნობით ელიოტ სმითმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა, თუმცა გვამის გაკვეთის შემდეგ გაჩნდა ეჭვი, რომ იგი მოკლეს.
ვიტო კორლეონე
ჟურნალმა „Premier Magazine“ ვიტო კორლეონე დააყენა კინოს საუკეთესო პერსონაჟების სიის პირველ ადგილზე. ჟურნალ „Empire“-ის ანალოგიურ სიაში ვიტომ 53-ე ადგილი დაიკავა.
მარლონ ბრანდო და რობერტ დე ნირო, რომლებმაც ახალგაზრდა და მოხუცი დონ კორლეონეს როლი ითამაშეს ფილმის პირველ და მეორე ნაწილებში, არიან ერთადერთი მსახიობები, რომლემბაც ოსკარი მიიღეს ერთი და იგივე პერსონაჟის როლის შესრულებისთვის.
პერსონაჟის მიმოხილვა
მიუხედავად კრიმინალური ბიზნესისა, ვიტო არის გულუხვი ადამიანი, რომელიც თავისი მეგობრებისა და მორალური წესების ერთგულია. ასევე ის არის ცნობილი, როგორც ტრადიციონალისტი, რომელიც მოითხოვს თავისი სტატუსის პატივისცემას. მისი უახლოესი მეგობრებიც კი მას მიმართავენ როგორც „დონ კორლეონეს“ ან კიდევ „ნათლიას“ და არა როგორც ვიტოს.
მიუხედავად იმისა, რომ კორლეონე არის ფრთხილი და გონიერი, ის ძალადობას არ გმობს. ვიტოს არ უყვარს, როდესაც მის თხოვნას არ ასრულებენ. ამ შემთხვევაში თხოვნის არ შემსრულებელს კორლეონე სთავაზობს წინადადებას, რომელზეც ის უარს ვერ იტყვის. როდესაც მისი ნათლული, ჯონი ფონტანო, სთხოვს კორლეონეს კონტრაქტის გაუქმებას, კორლეონე ჯგუფის ლიდერს ჯერ კონტრაქტის გამოსყიდვას სთხოვს, მაგრამ უარის შემდეგ მასთან მიდის კორლეონეს ხალხი, რის შემდეგაც ხდება კონტრაქტის გამოსყიდვა, მაგრამ, გაცილებით ნაკლები თანხით, ვიდრე ადრე. მეორე შემთხვევაში, კვლავ ჯონი ფონტანოს თხოვნით, ტომ ჰაგენი მიდის კინორეჟისორ ჯეკ ვოლცთან, რომელსაც ჯონისთვის ფილმში როლის მიცემას სთხოვს. უარის შემდეგ რეჟისორი იღვიძებს სისხლიან საწოლში, რომელშიც მისი ცხენის თავი დევს. ნოველაში გასაგები ხდება, რომ თუ ვინმე კორლეონეს გაფრთხილების შემდეგ თხოვნას არ შეასრულებს, სავაურაუდოდ, სიცოცხლეს გამოესალმება.
ადრეული წლები
ვიტოს ცხოვრების ადრეული წლები აღწერილია ფილმის მეორე ნაწილში. ვიტო ანდოლინი დაიბადა სიცილიის ქალაქ კორლეონეში, 1891 წლის 7 დეკემბერს. ნოველაში 1901 წელს ვიტოს დედა მას უსაფრთხოებისთვის შეერთებულ შტატებში აგზავნის, რათა დაიცვას დონ ჩიჩოსგან, რომელმაც ვიტოს მამა, ანტონიო, შეურაცხყოფისთვის მოკლა. ფილმში კი კორლეონეს უკლავენ მამასაც, დედასაც და უფროს ძმასაც, რომელსაც დონ ჩიჩოზე შური უნდა ეძია. ფილმში ვიტოს დედა მიდის დონ ჩიჩოსთან და უმცროსი შვილის შეწყალებას სთხოვს, მაგრამ უარს იღებს, რადგანაც დონ ჩიჩოს აზრით, ბიჭი გაიზრდება და შურის საძიებლად მივა. მიუხედავად უარისა, ვიტოს დედა დონ ჩიჩოს ყელის გამოჭრით ემუქრება და შვილს გაქცევის საშუალებას აძლევს. ამის შემდეგ ოჯახის ნათესავები მას ნიუ-იორკში აგზავნიან, სადაც მას ელისის კუნძულის მებაჟეები ახალ სახელს, ვიტო კორლეონეს აძლევენ. ნოველაში, თავის მხრივ, ვიტო თავისით იცვლის გვარს ქალაქის პატივსაცემად.
ნიუ-იორკში ვიტო უმეგობრდება გენჩო აბანდადნდოს და მის ოჯახს, რომელმაც ის სამსახურშიც აიყვანა, მაგრამ საბოლოოდ მოუწია მისი განთავისუფლება, რადგანაც ადგილობრივმა ავტორიტეტმა, დონ ფანუჩიმ, მისი ძმისშვილის სამსახურში აყვანა მოითხოვა.
ვიტო ასევე უმეგობრდება პეტერ კლემენსას და სალვატორე ტესიოს, რომლებიც მისი ერთგულნი არიან და ასწავლიან, თუ როგორ უნდა გადარჩეს კრიმინალურ სამყაროში. 1920 წელს ვიტო სახლთან დახვდა დონ ფანუჩის, როდესაც უკანასკნელი იტალიური ფესტივალიდან ბრუნდებოდა. მკვლელობის მიზეზი იყო ის, რომ ფანუჩი დაემუქრა ვიტოს, რომ პოლიციაში დააბეზღებდა, თუ მისი არალეგალური ბიზნესის შემოსავლის ნაწილს არ მიიღებდა. ფანუჩის მკვლელობის შემდეგ იზრდება ვიტოს გავლენა რაიონში. მას პატივს სცემენ რაიონში მცხოვრები იტალიელები.
ფანუჩის მკვლელობის შემდეგ ვიტო და გენჩო იწყებენ ზეითუნის ზეთის იმპორტს, რაც საბოლოოდ კორლეონეს კრიმინალური სინდიკატის ლეგალური შემოსავლის დიდი ნაწილი ხდება. 1923 წელს ის ბრუნდება სიცილიაში, სადაც თავის პარტნიორთან, დონ თამაზინოსთან ერთად უმკლავდება დონ ჩიჩოს ხალხს და საბოლოოდ მასაც ხვდება, რის შემდეგაც დანით კლავს.
1930-იანი წლების დასაწყისში კორლეონეს ოჯახი ქვეყაში ერთ-ერთი უძლიერესი ხდება. აბანდანდო მისი კონსიგილიერე ხდება, ხოლო კლემენზა და ტესიო კაპორეჯიმეს ადგილს იკავებენ. მისი უფროსი შვილი, სონი კაპო ხდება, რითიც ვიტოს დე-ფაქტო შემცვლელი ხდება. მიუხედავად ამისა, უფროს კორლეონეს პრობლემები აქვს უმცროს შვილთან, მაიკლთან, რომელსაც არ სურს ოჯახის საქმეებით დაკავება.
კორლეონეს პერსონაჟი ფილმ „ნათლიას“ პირველ ნაწილში
1945 წელს ნარკომოვაჭრე ვირჯილ სოლოცო კორლეონეს ნარკობიზნესში ჩართვას სთხოვს, რადგან იმედი აქვს, რომ კორლეონეს ნაცნობი პოლიტიკოსები მას ზურგს გაუმაგრებენ. სოლოზოს ასევე ზურგს უმაგრებს ტატალიას ოჯახი. მიუხედავად კარგი წინადადებისა, კორლეონე სოლოცოს უარს ეუბნება, რადგანაც, მისი აზრით, ნაცნობი მოსამართლეები და პოლიტიკოსები მას ზურგს შეაქცევენ, თუ ის ნარკობიზნესით დაკავდება. შეხვედრის დროს კორლეონეს შვილი სონი შეთანხმებით დაინტერესებულობას გამოთქვამს, რის გამოც შეხვედრის შემდეგ მამისგან საყვედურს იღებს, რადგანაც „არ უნდა აჩვენო სხვას, თუ რას ფიქრობ“. შობის დროს, როდესაც კორლეონე ხილის ყიდვის შემდეგ გზაზე მანქანისკენ გადადის, მას თავს ეხსმიან სოლოზოს მიერ დაფინანსებული კილერები. კორლეონე ზურგში ხუთ ტყვიას იღებს და რთულ მდგომარეობაში ვარდება. ვიტოს შვილს, ფრედოს, თავისი პისტოლეტი ხელიდან უვარდება და შესაბამისად, კილერებს წინააღმდეგობას ვერ უწევს.
ვიტოს გადარჩენის გამო სოლოზო მეორედ ცდილობს მის მოკვლას. მარკ მაკლასკი, პოლიციის კაპიტანი, კორლეონეს პალატას დაცვის გარეშე ტოვებს და ხელებს უხსნის სოლოზოს. კილერების მოსვლამდე რამდენიმე წუთით ადრე კორლეონეს უმცროსი შვილი, მაიკლი ჰოსპიტალში მიდის და სიტუაციის გაგების შემდეგ მედდას ვიტოს სხვა პალატაში გადაყვანას სთხოვს. ამის შემდეგ ის ჰოსპიტალის შესასვლელთან დგას, როგორც დაცვა.
ვიტო კორლეონეს სახლში გადაყვანის შემდეგ მაიკლს ესმის, რომ მამამისი უსაფრთხოდ ვერ იქნება, სანამ სოლოცო და მაკლასკი ცოცხლები არიან. ამიტომაც, ის ეუბნება სონის, რომ შეუძლია ამ ორი ადამიანის მოკვლა, რასაც საბოლოოდ აკეთებს კიდეც და იმალება სიცილიაში დონ ტამაზინოს მფარველობის ქვეშ. მაკლასკის და სოლოცოს სიკვდილი ნიშნავდა კიდევ ერთ ომს კორლეონეს და ტატალიას ოჯახებს შორის, უკან დგანან სხვა ოჯახები ნიუ-იორკიდან. გარკვეული დროის შემდეგ სონის ბარძინის მიერ დაქირავებული კილერები კლავენ. შვილის სიკვდილის შემდეგ ვიტო კორლეონე აწყობს შეხვედრას ოჯახების ლიდერთა შორის, სადაც, საბოლოოდ, მშვიდობას აღწევს, მაგრამ იმავე შეხვედრაზე ხვდება, რომ მისი და სონის მკვლელობების მცდელობა ბარძინის მიერ იყო ინიცირებული და შესრულებული.
რამდენიმე წლის შემდეგ მაიკლი უსაფრთხოდ ბრუნდება ამერიკაში და ხვდება თავის შეყვარებულს, ქეი ადამს. ვიტო კორლეონე თანამდებობას ტოვებს და სავარძელს მაიკლს უთმობს. ტომ ჰაგენი კონსიგილიერის თანამდებობას ტოვებს, რომელსაც არაფორმალურად ვიტო იკავებს. ამავე დროს, მაიკლი არწმუნებს მამას, რომ დროა ოჯახი მაფიიდან გამოიყვანონ. ასევე ისინი საიდუმლოდ ამზადებენ გეგმას, რომლის მიხედვითაც ნიუ-იორკის ოჯახთა ლიდერების მკვლელობა უნდა მოხდეს.
მოგვიანებით, ვიტო კორლეონე აფრთხილებს შვილს, რომ ბარძინი ოჯახთან მიახლოებულ ადამიანს გამოიყენებს და მაიკლს შეხვედრას შესთავაზებს, სადაც, საბოლოოდ, მისი მკვლელობა მოხდება. მალევე, 1955 წლის 29 ივლისს ვიტო კორლეონე გულის შეტევით, შვილიშვილ ანტონისთან თამაშის დროს იღუპება. ნოველაში, მისი უკანასკნელი სიტყვებია: „რა მშვენიერია ცხოვრება“ (ინგლ. „Life is so beautiful“).
ნოველის სიკველი
ვიტოს პერსონაჟი ასევე ფიგურირებს მარკ ვაინგარდნერის 2004 წლის რომანში „ნათლია ბრუნდებაში“ (ინგლ. The Godfather returns) და ედ ფალკოს „კორლეონეს ოჯახში“ (ინგლ. The Corleone Family). ორივე რომანში აღწერილია 1920-იანი და 30-იანი წლები და კორლეონეს ურთიერთობა თავის ოჯახთან.
კორლეონეს პერსონაჟი
ფილმის პირველ ნაწილში დონ კორლეონეს როლი მარლონ ბრანდომ ითამაშა. ფილმის მეორე ნაწილში ახალგაზრდა ვიტოს როლი რობერტ დე ნიროს ერგო. ორივე მათგანმა გაიმარჯვა ოსკარში, ბრანდომ როგორც საუკეთესო მსახიობმა, ხოლო დე ნირომ როგორც მეორე პლანის საუკეთესო მსახიობმა. ვიტო კორლეონე არის ერთადერთი პერსონაჟი, რომლის როლის შესრულებისთვის ორმა სხვადასხვა მსახიობმა ოსკარი მიიღო. ბრანდომ პრიზის მიღებაზე უარი განაცხადა.
პერსონაჟის ხილვა შეიძლება გასართობ ფილმებში, როგორიც არის „The Freshman“, სადაც ბრანდოს პერსონაჟი უფრო კორლეონეს პაროდიაა; სერიალ „Only fools and horses“-ში, სადაც დონ ვინჩენცო კორლეონეს პაროდიად არის გამოყვანილი; დისნეის ანიმაციურ მულტფილმში „ზოოტოპია“, სადაც მაფიის ბოსის, Mr.Big-ის მანერები ძალიან წააგავს კორლეონეს მანერებს; კომიქსების სერიაში „Batman: Year one“ და „Batman“-ში, „The long Halloween“-ში.
ვიტო კორლეონეს პერსონაჟი არის ნიუ-იორკის 20-იანი და 30-იანი წლების ტიპური განგსტერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:ნათლიას პერსონაჟები კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1955
ძაღინის ამაღლების ეკლესია
ძაღინის ამაღლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ძაღინაში, ძველ სასაფლაოზე აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესიიდან შემორჩენილია ჩრდილოეთ კედლის მცირე ნაწილი. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია თლილი ქვა. ეკლესიის დანარჩენი კედლები არ იკითხება. ძეგლის დათარიღება გაწმენდის გარეშე შეუძლებელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ქებელობა
ქებელობა (Kebeloba) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ქართლის ქუჩა
ქართლის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი, ღრმაღელე); ეკა ბეჟანიშვილის ქუჩიდან ღრმაღელის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. აქვს 2 შესახვევი და 4 ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
დიდი ბრიტანეთი 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 1956 წელს, ავსტრალიის ქალაქ მელბურნსა და შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 24 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გრანდ-ლეიკი (ნიუფაუნდლენდი და ლაბრადორი)
გრანდ-ლეიკი (Grand Lake) — ტბა კანადაში, კუნძულ ნიუფაუნდლენდის დასავლეთ ნაწილში, ნიუფაუნდლენდი და ლაბრადორის პროვინციაში. ზედაპირის ფართობი 358 კმ², კუნძულებთან ერთად 538 კმ². კუნძულის უდიდესი ტბაა და მეოთხეა სიდიდით ნიუფაუნდლენდი და ლაბრადორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 85 მ სიმაღლეზე. მაქსიმალური სიღრმე 475 მ. საზრდოობს მრავალრიცხოვანი მდინარეებითა და ნაკადულებით. ჩამონადენი ირმის ტბაში 11 კილომეტრიანი ნიუფაუნდლენდის არხით, შემდეგ მდინარე ჰამბერით აილენდსის უბეში. ტბაში არის დაუსახლებელი კუნძული გლოვერი, რომლის ფართობია 178 კმ². არხი — ჰიდროენერგეტიკის დარგში არსებული პროექტის ნაწილია, რომელიც XX საუკუნის 20-იან წლებში განხორციელდა. ჰიდროელექტროსადგურის მიერ გამომუშავებული ელექტროენერგია გამოიყენება მსხვილი ცელულოზა-ქაღალდის კომბინატის მიერ კორნერ-ბრუკში, რომელიც ტბიდან 24 კილომეტრშია განლაგებული. პროექტის ნაწილია კაშხალი, რომელიც წყლის დონეს არეგულირებს.
სქოლიო
კატეგორია:კანადის ტბები
დიდი ბებესირი
დიდი ბებესირი — ტბა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ოქუმის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 15,9 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,61 კმ², აუზის ფართობი 17,5 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 4,6 მ. გეგმაში ტოტისებრი მოყვანილობა აქვს. შედგება სამი ტოტისაგან. წარმოიშვა ზღვის დიუნებისა და სანაპირო ნაყარით მდინარეების შეგუბების შედეგად. ფსკერი სწორია. საზრდოობს წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. ზედაპირის დიდი ნაწილი დაფარულია წყალმცენარეულობით. მდიდარია თევზით.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ტბები
ბელოთის ღვთისმშობლის ეკლესიის ნანგრევი
ბელოთის ღვთისმშობლის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბელოთის აღმოსავლეთით 2 კმ-ზე, მთაზე.
ეკლესია ნაგები იყო ფლეთილი ქვით დუღაბზე. გეგმით უაბსიდო სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა საკურთხევლით. კედლების სიმაღლე 1-2 მეტრს აღწევს. შემორჩენილია ჩრდილოეთი კედლის ქვედა ქვები. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. შესასვლელის წირთხლები მორღვეულია. მიწის დონე საგრძნობლად აწეულია. ძეგლის დათარიღება არ ხერხდება.
თეოფილე ჩოჩუას ქუჩა
თეოფილე ჩოჩუას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში (ნავთლუღის პირველი დასახლება) ირაკლი ტატიშვილის ქუჩიდან დიმიტრი უზნაძის ქუჩამდე. ნავთლუღის პირველი დასახლების IX ქუჩას თეოფილე ჩოჩუას სახელი ეწოდა 1983 წელს.
ლიტერატურა
ჩოჩუა
დიდი ბრიტანეთი 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 1960 წელს, იტალიის დედაქალაქ რომში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 20 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ედინ ჯეკო
ტიტულები
ვოლფსბურგი:(1)
მანჩესტერ სიტი:(5)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ბოსნიელი ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ჟელეზნიჩარი სარაევოს ფეხბურთელები კატეგორია:ტეპლიცეს ფეხბურთელები კატეგორია:უსტი-ნად-ლაბემის ფეხბურთელები კატეგორია:ვოლფსბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩეხეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:იუნისეფის კეთილი ნების ელჩები
კონფლიქტი სამხრეთ კორდოფანსა და ცისფერი ნილოსის შტატში
კონფლიქტი სამხრეთ კორდოფანსა და ცისფერი ნილოსის შტატში (2011–დღემდე) — სუდანის სამხრეთით კორდოფანსა და ცისფერი ნილოსის შტატში მიმდინარე კონფლიქტი. დაპირისპირებული მხარეებია ერთი მხრივ სუდანის არმია, ხოლო მეორე მხრივ: სუდანის სახალხო განმათავისუფლებელი მოძრაობა და სუდანის განმათავისუფლებელი არმია. 2005 წელს სუდანის მეორე სამოქალაქო ომის ნაივაშის შეთანხმებით დასრულების შემდგომ 2011 წელს სამხრეთ კორდოფანში სუდანის და განმათავისუფლებელ არმიებს შორის ბრძოლები ისევ დაიწყო. დაპირისპირება ცისფერი ნილოსის შტატშიც გავრცელდა. კონფლიქტი დაკავშირებულია დარფურის ომთან. 2011 წელს განმათავისუფლებელმა ფრონტმა კავშირი დაამყარა დარფურელ აჯანყებულებთან.
2014 წლის ოქტომბრისთვის ომმა დაახლოებით 2 მილიონი ადამიანი დააზარალა. დაახლოებით 500 000 იქცა ლტოლვილად, ხოლო 250 000 გადავიდა სამხრეთ სუდანში ან ეთიოპიაში. 2015 წლის იანვრიდან ბრძოლები გააქტიურდა, რადგან ომარ ალ-ბაშირის მთავრობა ცდილობს მოიპოვოს კონტროლი აჯანყებულების ტერიტორიებზე და ემზადება აპრილში არჩევნების ჩასატარებლად.
სქოლიო
კატეგორია:სუდანის ისტორია კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ისტორია კატეგორია:2011 წლის კონფლიქტები
ფირალი
ფირალი — ყაჩაღი, ავაზაკი. სიტყვა ფირალი (ფირარ) არაბულად გაქცეულს ნიშნავს. XVII საუკუნეში ამ სახელით ოსმალეთის არმიის დეზერტირებს უწოდებდნენ. სავარაუდოდ ეს ტერმინი აჭარიდან შევიდა გურულ დიალექტში. ფირალობის სახელით ცნობილმა მოძრაობამ XIX საუკუნის მეორე ნახევრის გურიაში ვულკანივით ამოხეთქა. ამის მიზეზი ძირითადად სოციალ-პოლიტიკური კატაკლიზმები იყო: რუსეთის მიერ საქართველოს ანექსია, სახალხო აჯანყებები, საგლეხო რეფორმა, რუსეთ-ოსმალეთის ომები. გლეხები უარს ამბობდნენ გადასახადებზე, ისაკუთრებდნენ ტყეებსა და საძოვრებს, ხოცავდნენ თავად-აზნაურებსა და სამღვდელოებას, მეფის მოხელეებს. 1880-იანი წლებიდან ფირალად გავარდნამ მასობრივი ხასიათი მიიღო. ფირალობა იყოფა ორ ტალღად: პირველი ტალღის ფირალები XIX საუკუნის მეორე ნახევარს მიუეკუთვნებოდნენ და მათ გაფირალებას სოციალ-ეკონომიკური მიზეზები ჰქონდა. მეორე ტალღა კი XX საუკუნის დასაწყისში წამოვიდა და მისი ძირითად მიზეზი პოლიტიკური იყო.
კუსტოდია
კუსტოდია (Custódia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 542 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში.
ფირალი
დროთა განმავლობაში ფირალები ლამის მითურ პიროვნებებად იქცნენ, მათზე შექმნილი სიმღერები და ლექსები კი ქართული ფოლკლორი განუყოფელი ნაწილი გახდა. ფირალობის შესახებ იქმნებოდა მხატვრული ნაწარმოებები: ეგნატე ნინოშვილის „სიმონა“, ლალიონის „ფირალი დავლაძე“, ე. ურუშაძის „ფირალები“.
კუსტოდია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 855 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.11 კმ²-ზე. ფართობი 1 404 127 კმ²-ია.
ფირალი
პირველი ტალღის ფირალები
ქუთაისის გუბერნიაში ბატონყმობის გაუქმება გამოცხადდა 1865 წლის 13 ოქტომბერს. განსხვავებით თბილისის გუბერნიისგან, აქ მემამულეებმა გლეხებს წაართვეს არა მხოლოდ მათ სარგებლობაში არსებული, არამედ მემკვიდრეობით მიღებული და ახალშეძენილი მიწებიც. ოზურგეთის მაზრაში მიწის მთელი ფონდი მებატონეთა და ხაზინის საკუთრებას წამოადგენდა. გლეხის მამულის ოდენობა 900 კვადრატულ საჟენს არ აღემატებოდა.
კუსტოდია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ფირალი
პირველი ტალღის ფირალები
სოციალურ პრობლემებს თან დაერთო ისიც, რომ 1877-1878 წლებში გურიაში გადიოდა რუსეთ-ოსმალეთის ომის ფრონტი, რამაც მხარე კიდევ უფრო დააზარალა. ომის დასრულების შემდეგ მთავრობამ მიუხედავად დაპირებისა, არ დაშალა გურიის მილიციის რაზმი, რის გამოც მრავალი ოჯახი მუშახელის გარეშე დარჩა. შეიარაღებული გლეხობა კი პოტენციურ დამნაშავეებად იქცა. ფირალობის განვითარების ერთ-ერთი მიზეზი სასამართლო სისტემასა და პოლიციას შორის დაპირისპირებაც იყო. ამასთან ერთმანეთს არა მხოლოდ სასამართლო და პოლიცი, არამედ ფირალები და მათი მფარველებიც დაუპირისპირდნენ. დამნაშავეობა ფართოდ იყო გავრცელებული რუსეთის იმპერიის მიერ ახლად შეერთებულ ბათუმის ოლქში, რომელიც გურიას ესაზღვრებოდა. თუმცა ხშირად გურიაში ჩადენილი დანაშაული უსამართლოდ ბრალდებოდა ქობულეთის მხარის მცხოვრებლებს. 1879 წელს თავდაპირველად ქობულეთლებს დაბრალდა ჯუმათის მონასტრისა და ეპისკოპოსის გაძარცვა, თუმცა შემდეგ აღმოჩნდა, რომ ის გიორგი ჭყონიას ჩადნენილი იყო. იმავე წლის 20 ივლისს კვაჭალათში ორი ქობულეთელი, 26 აგვისტოს კი კიდევ ორი ქობულეთელი დააყაჩაღეს. ქობულეთის უბნის მცხოვრებლებს უსამართლო ბრალდებებისგან ბათუმის ოკრუგის უფროსი გრიგოლ გურიელი იცავდა.
მიუხედავად ცენზურისა 1880-90-იან წლებში ფირალები პრესის ყურადღების ცენტრში იყვნენ და 1880 წლიდან თითქმის ყოველდღიურად ხვდებოდა პრესის ფურცლებზე ინფორმაცია ფირალების შესახებ. ხელისუფლება ბევრ საშუალებას იყენებდა ფირალებთან საბრძოლველად. ფირალების მადევრები ძირითადად ჩინოვნიკები ან სპეციალურად ამ მისიით მივლენილი ადამიანები იყვნენ. 1880 წლის 5 ივლისს ბაილეთში საკუთარ დუქანში მოკლეს ვაჭარი. 7 ივლისს ოზურგეთიდან 1 კილომეტრში სასიკდვილოდ დაჭრეს ერთი ადამიანი. ამ საქმეზე სამი ადამიანი მაშნვე დააპატიმრეს. იმავე თვეში დვაბზუს საზოგადოებაში 18 ცხენი მოიპარეს. სექტემბერში თავს დაესხნენ აზნაურ თაყაიშვილს, გადაწვეს მღვდელ კალანდარიშვილის სახლ-კარი, სენაკის მაზრის უფროსს, რომელსაც სოფელ შემოქმედში ჰქონდა სახლი, გადაუწვეს მარანი და დაუჭრეს მოსამსახურე. გურიის მცხოვრებნი ჩიოდნენ, რომ მსგავსი ავაზაკობა და უწესრიგობა გურიის სამთავროს დროიდან არ ყოფილა.
შემოდგომაზე, მას შემდეგ რაც პოლიციამ ვერაფერი გააწყო, ფირალებთან საბრძოლველად გაიგზავნა „მესამე ქვეითი გურიის დრუჟინის სოტნა“, რომელიც ცოტა ხანს ოზურგეთში გაჩერდა, შემდეგ კი ჯარისკაცები იმ სოფლებში ჩააყენა, სადაც ფირალები იყვნენ. ამ საშუალებით რამდენიმე ტყეში გავარდნილიც შემოირიგეს და ოთხი თვის განმავლობაში მაზრაში სიმშვიდემაც დაისადგურა, მაგრამ სიმშვიდე მალევე დაირღვა. ფირალობის დამარცხებას ხელს უშლიდა მაზრის მმართველთა შორის გამეფებული კორუფცია და არაკომპეტენტურობა.
1882 წელს დაძაბული ვითარების გამო ოზურგეთში ჩავიდა საქართველოს მთავარმართებელი ალექსანდრე დონდუკოვ-კორსაკოვი და საზოგადოება გააფრთხილა, რომ ფირალების მფარველი სასტიკად დაისჯებოდა. ამან შედეგი გამოიღო, გუბერნატორს რამდენიმე ფირალი გადასცეს, ხოლო ორი ფირალი მოკლეს. მიუხედავად ჩატარებული ღონისძიებებისა, ფირალების რიცხვი შემცირების ნაცვლად, იზრდებოდა. ხალხი ტყეში გავარდნილ ფირალებს მფარველობდა. 1882 წელს დონდუკოვ-კორსაკოვმა ოზურგეთის მაზრა ადმინისტრაციულად ჩამოაშორა ქუთაისის გუბერნიას და ბათუმის ოლქის შემადგენლობაში შეიყვანა. წესრიგის აღსადგენად მაზრაში გაიგზავნა სამეხდრო გუბერნატორის განკარგულებაში მყოფი ხოპერის კაზაკთა პოლკის ორი ასეული, ხოლო ქობულეთში — ერთი ბატალიონი. 1882 წლის აგვისტოში ოლქის გუბერნატორმა, გენერალმა სმეკალოვმა, შემოიარა ოზურგეთის მაზრა, გზად კი ქობულკეთში 90 ადამიანს დააფიცებინა ავაზაკობის წინააღმდეგ. სმეკალოვის ექსპედიციამ ოზურგეთის მაზრაში 2 გავარდნილი მოკლა, 13 აგვისტოს მას ოზურგეთის მოსახლეობამ შვიდი ყაჩაღი ჩააბარა. 14-20 აგვისტოს ოზურგეთის ახლოს სოფლები შემიარა, მაკვანეთში მას 35 ყაჩაღი ჩააბარეს. სმეკალოვმა ყველა სასოფლო საზოგადოების მამასახლისს დავალება მისცა, 15 მილიციელი გამოეყოთ წესრიგის დაცვისთვის. 1883 წელს ოზურგეთის მაზრის უფროსი, ოტია დადიანი, ფირალობასთან არაეფექტიანი ბრძოლის გამო მოხსნეს და მის ნაცვლად დიმიტრი ვირუბოვი დანიშნეს.