cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კრისტიანა ებერჰარდინა ბრანდენბურგ-ბაიროითელი
ქორწინება და შვილი
სამი წლის შემდეგ, 1696 წლის 17 ოქტომბერს, დრეზდენში დაიბადა მათი ვაჟი ფრიდრიხ ავგუსტი. ეს იყო ერთადერთი შემთხვევა მათი 34 წლიანი ქორწინებიდან, როცა კრისტიანა დაორსულდა. ფრიდრიხ ავგუსტმა თავისი ვაჟი აღსაზრდელად დედამისს, ანა სოფია დანიელს მიაბარა. ვინაიდან კრისტიანასა და მის დედამთილს ძალიან ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდათ, ისიც დიდ როლს თამაშობდა თავისი ვაჟის აღზრდის პროცესში.
მისი ქორწინების მთელ უბედურებას ისიც დაერთო, რომ მისმა ქმარმა 1697 წელს პოლონეთის ტახტის მისაღებად კათოლიკობა მიიღო. კრისტიანამ კატეგორიული უარი განაცხადა კათოლიციზმზე მონათვლასა და კათოლიკურ პოლონეთში ჩასვლაზე, რის გამოც როდესაც მისი ქმრის მეფედ კურთხევა შედგა, წესით მისი დედოფლად კორონაციაც უნდა შემდგარიყო, თუმცა მისი არ ყოფნის გამო, მართალია ითვლებოდა პოლონეთის დედოფლად, თუმცა არასდროს კურთხეულა.
დედოფალი და კურფიურსტი
1694 წელს მისი მაზლი უშვილოდ დაიღუპა, ამიტომაც მისი ქმარი საქსონიის ტახტზეც ავიდა, რის გამოც კრისტიანა ებერჰარდინა საქსონიის კურფიურსტად იქცა. ამის აღსანიშნავად ავგუსტმა დიდი კარნავალი გამართა, სადაც ბერძენი ღმერთებივით გამოწყობილნი უნდა ყოფილიყვნენ. აქ დასწრებაზე კრისტიანამ უარი განაცხადა, რის გამოც ავგუსტმა იგი თავისი საყვარლით, ქალღმერთ ავრორას კოსტიუმში გამოწყობილი მარია კოინიგშმარკით ჩაანაცვლა, თავად ავგუსტი კი აპოლონის ფორმაში იყო გამოწყობილი. მარცხნივ|მინი|287x287პქ|დედოფალი კრისტიანა ებერჰარდინა 1697 წელს, პოლონეთის ტახტზე ასასვლელად ავგუსტი კათოლიციზმზე მოექცა, თუმცა კრისტიანამ და დედამისმა უარი განაცხადეს ამაზე. ცხადია მონარქის რელიგიის შეცვლას დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა ქვეყანაში, რამაც საბოლოოდ აიძულა ავგუსტი, რომ საქსონიაში სრული რელიგიური თავისუფლება გამოეცხადებინა. ნებისმიერი ეპოქის მორალური ნორმების მიხედვით, კრისტიანა ქმარს პოლონეთში უნდა გაჰყოლოდა და მხარი დაეჭირა მისთვის, თუმცა იგი ასე არ მოიქცა და საქსონიაში დარჩა. 1697 წლის 15 სექტემბერს, კრაკოვში ავგუსტი მეფედ ეკურთხა და წესით დედოფლის კურთხევაც უნდა შემდგარიყო, მაგრამ კრისტიანა კატეგორიულ უარს აცხადებდა "კათოლიეთა სამეფოში" ჩასვლაზე. ამან პოლონელებში დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია, მათი კეთილგანწყობის შესანარჩუნებლად კი მეფე დედოფალს ქვეყანაში ჩასვლას და კორონაციას სთხოვდა, რაზეც უარს იღებდა. 1698 წლის მარტში ავგუსტმა მას პოლონეთის ქალაქ დანცინში ჩასვლა და იქ კურთხევა სთხოვა. ეს ქალაქი პროტესტანტებით იყო დასახლებული და მეფე იმასაც ჰპირდებოდა, რომ არ მოსთხოვდა კათოლიკობის მიღებას, თუმცა ამაოდ. 1698 წლის აპრილში მას დანცინში ჩასვლა მამამისმაც სთხოვა და ისიც გადასცა, რომ იგი კვლავ ლუთერანად დარჩებოდა, მაგრამ არც ამან გაჭრა. შემდეგი წლების მანძილზე მან არაერთხელ უარყო მიწვევა და ავგუსტის მთელი მეფობის მანძილზე, იგი ერთხელაც არ ჩასულა პოლონეთში. მინი|311x311პქ|კრისტიანა ებერჰარდინა ბრანდენბურგ-ბაიროითელი მთელი მმართველობის პერიოდში, ავგუსტს გამუდმებით უწევდა მოგზაურობა პოლონეთსა და საქსონიაში. მსი საქსონიაში ყოფნისას კრისტიანა ებერჰარდინა თავის წარმომადგენლობით ფუნქციებს პირნათლად ასრულებდა და ქმართან ერთად თეატრშიც დადიოდა. ხშირი იყო ისეთი შემთხვევებიც, როცა ცოლ-ქმარი ერთმანეთს წლების მანძილზე ვერ ხედავდა, მაგალითად 1700-1703 და 1714-1717 წლებში, როცა ავგუსტი სულ პოლონეთში იყო.
დედოფალი კრისტიანა ებერჰარდინა სეზონურად იცვლიდა ციხე-სიმაგრეებს და მოგზაურობდა საქსონიაში, სადაც იგი ყოველთვის თავის დედამთილთან ერთად ჩნდებოდა, რომელიც მისი საუკეთესო მეგობარი და თანამოაზრეც იყო. ამავდროულად იგი ხშირად სტუმრობდა თავის ნათესავებს ბაიროითში, ეწვია ბელგიის კურორტებს და არასდროს აკლდებოდა დრეზდენის სამეფო კარის კარნავალებს. იგი ასევე კარგად ასრულებდა თავის წარმომადგენლობით ფუნქციას და ყველა მნიშვნელოვან მოვლენას, როგორებიცაა მაგალითად დანიისა და ნორვეგიის მეფის ვიზიტი 1709 წელს და მისი ვაჟის, ავგუსტისა და ერცჰერცოგინია მარია იოზეფა ავსტრიელის ქორწილი 1719 წელს.
კრისტიანა ებერჰარდინა ასევე დიდ დროს უთმობდა კულტურულ მოღვაწეობასა და ბავშვების ლუთერანული რწმენით აღზრდას, თუმცა თავად მისი ერთადერთი შვილი მისი ქმრის გავლენით კათოლიკე იყო. მან აგრეთვე დააფინანსა თავისი არაერთი ნათესავის განათლება, როგორიცაა მაგალითად შარლოტა ბრაუნშვაიგელი, რომელიც შემდგომში რუსეთის ტახტის ერთ-ერთ მემკვიდრეზე დაქორწინდა, ასევე სოფია მაგდალენა, რომელიც დანიის ტახტის მემკვიდრეს გაჰყვა ცოლად და სოფია კაროლინა, რომელიც ოსტფრიეზლანდის პრინცზე დაქორწინდა. მანვე დაანგრია კათოლიკური ტაძრები და მათ ადგილას ლუთერანული სალოცავები ააგო.
დედოფალმა კრისტიანა ებერჰარდინამ, ისევე როგორც მისმა დედამთილმა, საქსონიელებში დიდი პოპულარობა მოიპოვეს პროტესტანტობის თავგამოდებული მფარველობითა და კათოლიკური პოლონეთისადმი ზიზღით. პროტესტანტი მქადაგებლები მათ ამ საქსიელს უწონებდნენ და თავიანთ ქადაგებებში მათ მოიხსენიებდნენ უმწეოს, წამებულის, ციხეში გამოკეტილისა და კათოლიკეთა პატიმრის სახელებით. ეს პროტესტი განსაკუთრებით მას შემდეგ გაძლიერდა, რაც მისი ვაჟი პოლონეთში გადაიყვანეს, კათოლიკედ მონათლეს და კათოლიკე ქალზე დააქორწინეს.
სოკალი
სოკალი (Сокаль) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 25145 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები
ლევაქენდი
ლევაქენდი (Levakend) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	9 493 600    კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
აბჰაიაგირი
მინი|აბჰაიაგირის აღდგენილი სტუპა აბჰაიაგირი — თერავადას სკოლის ბუდიზმის ისტორიული სამონასტრო ცენტრი შრი-ლანკაში, ქალაქ ანურადჰაპურაში.
აგებულია ანურადჰაპურას სამეფოს მმართველის — ვატაგამანი აბჰაიას (ზეობდა ძვ. წ. 29-17) მიერ. თავდაპირველად გაერთიანებული იყო მეზობლად მდებარე მაჰავიჰარას მონასტერთან („მწვანე მონასტერი“), თუმცა აბჰაიაგირი შემდეგ ცალკე გამოეყო რიგ საკითხებში (მ.შ. საერო პირებთან ურთიერთობა, ლიტურგიულ ტექსტებში პალის ენის გარდა სანსკრიტის გამოყენება) უთანხმოების გამო. მონასტერმა მნიშვნელოვანი სიმდიდრე და ძალაუფლება შეიძინა მეფე გაჯაბაჰუ I-ის (ახ. წ. 113-135) მფარველობის წყალობით, მსოფლიო ბუდისტური კულტურის ერთ-ერთ უმიშვნელოვანეს ცენტრად იქცა და გავლენას ინარჩუნებდა ანურადჰაპურას დაკნინებამდე XIII საუკუნეში. მონასტერი ნაწილობრივ მოქმედებას XVI საუკუნემდე განაგრძობდა. შემორჩენილია ნანგრევების სახით. სტუპა სრულად აღდგინეს 2015 წლისთვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბუდისტური ტაძრები შრი-ლანკაში
უაიის რაიონი
უაიის რაიონი (Distrito de Huaya) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ვიქტორ-ფახარდოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 341 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 526 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 162.23 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ვიქტორ-ფახარდოს პროვინციის რაიონები
ბალხი
ბალხი, ვაზირაბადი (, بلخ, ბალხ) — ქალაქი ავღანეთში, ამავე დასახელების პროვინციაში. მდებარეობს მდინარე ბალხის მარჯვენა ნაპირზე. 77 ათ. მცხოვრები (2006).
ისტორია
დღევანდელ ქალაქთან ახლოს მდებარეობს ისტორიული ქალაქი ბაქტრა (Βάκτρα) — ბაქტრიის დედაქალაქი. წარმოიქმნა ძვ. წ. I ათასწლეულის 1-ლ ნახევარში, როდესაც ბაქტრია აქემენიანთა იმპერიაში შედიოდა, შემდეგ კი — ალექსანდრე მაკედონელისაში. ძვ. წ. III–II საუკუნეში ბერძნულ-ბაქტრიული სამეფოს დედაქალაქი იყო, მოგვიანებით — ქუშანის. გადმოცემით, ზოროასტრიზმის გავრცელების თავდაპირველი ცენტრი, უფრო გვიან — ბუდიზმის მსხვილი ცენტრი შუა აზიაში. ახ. წ. VIII საუკუნეში ქალაქი არაბებმა დაანგრიეს, შემდეგ აბასიდების დროს აღდგა და სამანიდების დროს მოიხვეჭა „ქალაქების დედის“ სახელი, როგორც ისტორიული ოლქის — ხორასნის — ცენტრი. თამაშობდა საერთაშორისო ვაჭრობის მნიშვნელოვანი ცენტრის როლს, აქ გადიოდა აღმოსავლეთიდან ესპანეთისკენ მიმავალი საქონელი, აქედან სანაოსნო გზებით უკავშირდებოდნენ ბულგარეთს, ნოვგოროდსა და ვიკინგთა მიწებს, ხოლო კავკასიის გავლით — შავიზღვისპირა ქალაქებს. XI–XII საუკუნეებში შედიოდა ღაზნევიდების, სელჩუკების, ღურიდების სახელმწიფოთა შემადგენლობაში. 1220 წელს ჩინგიზ-ყაენმა გაანადგურა. აღდგა XIV საუკუნეში. მონღოლთა შემოსევების შემდეგ ამუდარიის სამხრეთით მდებარე ოლქს მთავარი ქალაქის მიხედვით ბალხი ეწოდა. 1850 წელს ბალხი ავღანეთს შეუერთდა.
არქიტექტურა
XV–XVI საუკუნეებს განეკუთვნება რიგი არქიტექტურული ძეგლები: ბალა-ხისარის ციხესიმაგრის ნანგრევები, ქალაქის კედელი, მეჩეთები, მედრესე, აბანო; ხოჯა აბუ ნასრ სპარსის მეჩეთ-მავზოლეუმი.
სქოლიო
კატეგორია:ავღანეთის ქალაქები
ტოკანტინსი (მინას-ჟერაისი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 823 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 91.01 კმ²-ზე. ფართობი 173 866 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
აბჰიდჰამა-პიტაკა
„აბჰიდჰამა-პიტაკა“ (პალურ ენაზე; სანსკრ. აბჰიდჰარმა-პიტაკა; სიტყვასიტყვით: „შემდგომი სწავლების კალათა“) — თერავადას სკოლის ბუდიზმის მესამე და ქრონოლოგიურად უკანასკნელი რელიგიური ტექსტების კრებული („კალათა“). პირველ ორ კრებულთან — „სუტა-პიტაკასა“ და „ვინაია-პიტაკასთან“ ერთად შეადგენს ე.წ. პალურ კანონს („ტრიპიტაკა“). წინამორბედი ტექსტებისგან განსხვავებით „აბჰიდჰამა-პიტაკა“ მიეწერება არა თვით ბუდას, არამედ მის შემდგომდროინდელ მიმდევრებსა და ბუდისტ სწავლულებს. უადრესი ტექსტები ახ. წ. III საუკუნეში უნდა იყოს შექმნილი. შინაარსობრივად შეეხება ეთიკის, ფსიქოლოგიისა და ეპისტემოლოგიის საკითხებს.
არისტონიკე
არისტონიკე — პერგამონის სამეფოს ტახტის პრეტენდენტი, მეამბოხე, მონებისა და ღარიბების სოციალურ მოძრაობის ბელადი.
ბიოგრაფია
იყო პერგამონის მეფე ევმენე II-ის ძე, შეძნილი მხევლისაგან. ძვ. წ. 133 წელს გარდაიცვალა მეფე ატალე III, არისტონიკეს ნახევარძმა. ატალე III-მ პერგამონის სამეფო უანდერძა რომის რესპუბლიკას. აისტონიკემ დაიწყო აჯანყება, რომელმაც გარდა ანტირომაულისა, შეიძინა სოციალური ხასიათიც.
არისტონიკეს აჯანყების მონაწილეები საკუთარ თავს ჰელიოპოლიტებს, ანუ მზის სახელმწიფოს მოქალაქეებს უწოდებდნენ, რადგან აჯანყების ხელმძღვანელთა შორის გავრცელებული იყო იამბულესა და ევჰემერეს ელინისტური უტოპიური მოძღვრება. ისინი მიზნად ისახავდნენ თავისუფალ და თანასწორ მოქალაქეთა სახელმწიფოს შექმნას. აჯანყებაში მონაწილეობდნენ მონებიც და ღარიბი თავისუფალი ადამიანებიც.
ძვ. წ. 131 წელს არისტონიკემ ლევკადასთან გაანადგურა რომაული ლეგონები, რომელთა სარდალი კონსული პ. ლიცინიუს კრასუსი მოკლეს ბრძოლაში. ძვ. წ. 130 წელს არისტონიკე დაამარცხა რომაელმა სარდალმა მარკუს პერპერნამ. ძვ. წ. 129 წელს არისტონიკე ტყვედ ჩავარდა, ის რომში გაგზავნეს და სიკვდილით დასაჯეს. მისი მომხრეები დიდხანს განაგრძობდნენ ბრძოლას რომის წინააღმდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ადამიანები კატეგორია:მეამბოხეები კატეგორია:ძველი ბერძნები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 129
გლიპტიკა
გლიპტიკა (γλυπτός < ) — დეკორატიულ გამოყენებითი ხელოვნების ერთ-ერთი სახე; ძვირფას და ნახევრად ძვირფას ქვებზე გამოსახულების ამოჭრის ხელოვნება. ამოკვეთილგამოსახულებიან ქვას გემა ეწოდება. გემას, რომელზედაც გამოსახულება სიღრმეშია ამოჭრილი, ინტალიო ჰქვია, რელიეფურგამოსახულებიანს კი – კამეა. გემას უძველესი დროიდან იყენებდნენ სამკაულად, ავგაროზად, საბეჭდავად. აკეთებდნენ რბილი (სტეატიდი, ჰემატიტი, სერპენტინი) ან მაგარი (სარდიონი, აქატი, ქალცედონი) ქვისაგან ხელით ან მბრუნავსაჭრისებიან მარტივ დაზგაზე. გლიპტიკა ძვ. წ. IV ათასწლეულში ჩაისახა მესოპოტამიასა და ეგვიპტეში.
V ს. II ნახევარში ინტენსიურად გავრცელდა სასანური ირანის გლიპტიკური ნაწარმი, ე. წ. „სასანური მონოგრამები“ და სხვ. (სამთავრო, არმაზისხევი, ურბნისი, ალევი, მაგრანეთი, კარსნისხევი, ჯინისი, კორბოული, თელოვანი, კაჭრეთი, რუსთავი). აღმოჩენილია VI–VII სს. ბიზანტიური გლიპტიკის რამდენიმე ნიმუშიც (სამთავრო, თიანეთის სიონი, მაგრანეთი). XI–XIII სს-ში გავრცელებულია ძირითადად ადგილ. წარმოების ლითონის საბეჭდავები, იშვიათად – თვლიანი ბეჭდები სხვადასხვა მარტივი სახეებით: რომბი, რომბში ჩასმული წრე, ჯვარი და ექსსხვ. (თიანეთის სიონი, დმანისი, უჯარმა). ამავე ხანებში ბეჭდებზე გაჩნდა ასომთავრული წარწერები. ევროპის აღორძინების ხანისა და XVII–XIX სს. კლასიციზმის ეპოქის გლიპტიკურ ხელოვნებას საქართვ. გლიპტიკურ ძეგლებზე გავლენა არ მოუხდენია. გვიანდ. შუა საუკუნეებში საქართველოში გავრცელებული იყო სხვადასხვა ფორმის საბეჭდავები: ქვის (ძირითადად სარდიონის) ინტალიოები (კათოლიკოს დომენტი II-ის საბეჭდავი, XVII ს.), უმეტესად ასომთავრული ან მხედრული წარწერებით (გიორგი XII-ის საბეჭდავი). აღსანიშნავია კათოლიკოს ანტონ I-ის ვერცხლის საბეჭდავი (XVIII ს. I ნახ.), რომლის პირამიდული ფორმა მოფიქრებულია როგორც სტილიზებული ყვავილი. ზურმუხტზე შესრულებული ასომთავრული წარწერა ასოთა უზადო მოხაზულობითა და ოსტატური შეჯგუფებით დიდ მხატვრულ ეფექტს აღწევს. XIX ს. საბეჭდავთაგან აღსანიშნავია გიორგი XII-ის შვილის, ბატონიშვილ დავითის (1767–1819 წწ.) ლოტოსის ყვავილის მოყვანილობის ლითონის მოხდენილი საბეჭდავი ასომთავრული წარწერით „დვთ“ და ვერცხლის კონუსისებრი საბეჭდავი ივანეს (ი. ჯავახიშვილის პაპა) მხედრული წარწერით „ივ. ჯ ხ.“.
ერიკ IX (შვედეთი)
ერიკ IX წმინდა (Erik IX Sankt; დ. 1125 — გ. 18 მაისი, 1160) — ერიკის დინასტიის დამაარსებელი და შვედეთის მეფე 1156-1160 წლებში. კათოლიკური ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღეა 18 მაისი.
ბიოგრაფია
ერიკი დაიბადა 1125 წელს შვედეთში. იგი იყო ადგილობრივი მაგნატის, იედვარდის ვაჟი, თუმცა დედამისის ვინაობა დღემდე უცნობია. 1150 წლიდან იგი აპლანდელმა შვედებმა თავიანთ მეფედ აირჩიეს, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ მეფე შვერკერ I-ის მიერ დანიასთან წამოწყებული ომით. 1156 წლის 25 დეკემბერს, საშობაო მესაზე მიმავალი შვერკერი შეთქმულებმა მოკლეს და მეფედ ერიკ IX დასვეს. მისი მმართველობა მთელმა შვედეთმა სუვერენულად სცნო, თუმცა ბევრი მატიანე მას მაინც უზურპატორს უწოდებს.
ტახტზე უფლებების შესაქმნელად იგი სასწრაფოდ დაქორწინდა შვედეთის მეფე ინგე I-ის შვილთაშვილ კრისტინა დანიელზე, რომელიც იმავდროულად დანიის მეფის ნათესავიც იყო, რაც შემდგომში დანიასთან მშვიდობის დამყარებაში გამოადგა.
თავისი ხანმოკლე მეფობის პერიოდში ერიკმა არაერთი რელიგიური ხასიათის ნაწარმოები შექმნა. მან დაასრულა და აკურთხა უფსალას კათედრალი და ამასთან მოაწყო პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობა ფინეთში, სადაც საბოლოოდ მოაქცია ქრისტიანობაზე ჯერ კიდევ წარმართი ფინელები. ამ ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ ფინეთი შვედეთის შემადგენლობაში შევიდა და მხოლოდ მეცხრამეტე საუკუნეში დაკარგა იგი შვედეთმა, როდესაც მას იგი რუსეთის იმპერიამ ჩამოაჭრა.
1160 წლის 18 მაისს, უფსალაში მოსალოცად წასულ ერიკს თავს დაესხნენ განსვენებული მეფე შვერკერ I-ის ნათესავები, რომლებმაც მოკლეს და გაძარცვეს იგი. შვერკერის დინასტიის წარმომადგენლები ამ გზით ცდილობდნენ ძალაუფლების აღდგენას, მაგრამ ტახტი მაგნუს II-მ დაიკავა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1125 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1160 კატეგორია:შვედეთის მეფეები კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
მასიეირა (სანტა-კატარინა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.03 კმ²-ზე. ფართობი 259 642 კმ²-ია.
მოლაჰასანლი (დაშქესანი)
მოლაჰასანლი (Mollahəsənli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	499   კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
წოვინარის წმინდა სარქისის ეკლესია
წოვინარის წმინდა სარქისის ეკლესია (Սուրբ Սարգիս եկեղեցի; Surp Sarkis) — XII-XIII დათარიღებული ტაძარი სევანის ტბის სამხრეთით, გეღარქუნიქის პროვინციაში, სომხეთი. ტაძარს არ აქვს გუმბათი, მისი სახურავი ბალახითაა დაფარული. წოვინარის წმინდა სარქისის ეკლესიასთან შუა საუკუნეების საფლავებია, ხოლო ეკლესიის ქვემოთ მღვიმე.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
სინჯანი
სინჯანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აბასთუმნის წყარო
აბასთუმნის წყარო — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. მდებარეობს სანატორიუმ „ზეკარის“ უკიდურესი მარჯვენა ფლიგელის უკან მდებარე სახლის ამოყვანილი ტერასის კედელზე. აღსანიშნავია, რომ სანატორიუმ ზეკარის ეს ნაწილი ქსენიას სასახლის სახელითაა ცნობილი, ხოლო მის უკან მდებარე სახლი სასახლის მოსამსახურე პერსონალისთვის აუგიათ. სწორედ ამ კომპლექსის ნაწილს წარმოადგენს გათლილი ქვის ფილებით ამოყვანილი წყარო, რომელსაც თაღოვანი შიდა სივრცე და ქვით შემოსაზღვრული წყლის ავზი აქვს. წყაროს ნაგებობა საკმაოდ სადაა და შესრულების მაღალი ტექნიკით გამოირჩევა. აღნიშნული წყარო ერთიან არქიტექტურულ კომპლექსს წარმოადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
სოსნივკა (ლვივის ოლქი)
სოსნივკა (Соснівка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11588 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები
კრის პრეტი
კრისტოფერ მაიკლ პრეტი (Christopher Michael Pratt; დ. 21 ივნისი, 1979) — ამერიკელი მსახიობი. პრეტი საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდა სატელევიზიო როლებით, კერძოდ, ენდი დუაიერის როლით ტელესერიალიდან „პარკები და დასვენების ზონები“ (2009–2015), რისთვისაც დაიმსახურა კრიტიკოსთა კეთილგანწყობა და ნომინირებული იქნა „ტელეკრიტიკოსთა არჩევანის ჯილდოზე“ 2013 წელს. იგი, აგრეთვე მონაწილეობდა The WB-ის სერიალში „ევერვუდი“ (2002–2006). მას მონაწილეობა აქვს მიღებული ფილმებში: „განსაკუთრებით საშიში“ (2008), „ჯენიფერის სხეული„ (2009), „ადამიანი, რომელმაც ყველაფერი შეცვალა“ (2011), „თითქმის დაქორწინებულები“ (2012), „მიზანი ნომერი ერთი“ (2013) და „მისი“ (2013).
კრისტოფერ მაიკლ პრეტი დაიბადა 1979 წლის 21 ივნისს ვირჯინიაში, მინესოტას შტატში. დედამისი კეტი პრეტი, რომელიც ნორვეგიული წარმოშობისაა, მუშაობდა სუპერმარკეტების ქსელში „SafeWay“, ხოლო მამამისი დენ პრეტი, მეშახტე იყო, მაგრამ მოაგვიანებით შეუდგა სახლების რეკონსტრუქციას. კრისმა ბავშვობა გაატარა ლეიკ-სტივენსში, ვაშინგტონის შტატში. 1997 წელს დაამთავრა ლეიკ-სტივენსის საშუალო სკოლა. 2000 წელს შედგა მისი დებიუტი მოკლემეტრაჟიან საშინელებათა ფილმში „დაწყევლილი: ნაწილი 3“, რომლის გადაღებები მიმდინარეობდა ლოს-ანჯელესში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობები კატეგორია:ნორვეგიელი ამერიკელები
აბჰიდჰარმაკოშა
„აბჰიდჰარმაკოშა“ (სანსკრ., სიტყვასიტყვით: „უმაღლესი კანონის ტრაქტატი“) — ბუდისტური პოეტური თხზულება, რომელიც წარმოადგენს სარვასტივადის სკოლის აბჰიდჰარმის მოძღვრების შვიდი ტრაქტატის შესავალს და მათი შინაარსის ენციკლოპედიურ რეზიუმეს. დაწერილია IV-V საუკუნეებში ჩრდილოეთ-დასავლეთ ინდოეთში მოღვაწე ბუდისტი ბერის — ვასუბანდჰუს მიერ. ნაწარმოები ახდენს სარვასტივადის მოძღვრების სისტემატიზებას, ეტყობა მაჰაიანის ზეგავლენა. „აბჰიდჰარმაკოშა“ მნიშვნელოვანი წყაროა ბუდიზმის ძველ სკოლებს შორის დოქტრინული განსხვავებების შესასწავლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბუდიზმი
დიდი გმირების ექვსეული (ფილმი)
დიდი გმირების ექვსეული (Big Hero 6, აგრეთვე ცნობილი როგორც დიდი გმირი და გმირების ქალაქი) — Walt Disney Animation Studios-ის 2014 წლის 3D კომპიუტერული ანიმაციური სუპერგმირული კომედიური დრამა. მისი დისტრიბუტორია Walt Disney Pictures. ფილმის რეჟისორები არიან დონ ჰოლი და კრის უილიამსი. იგი არის 54-ე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ნამუშევარი უოლტ დისნეის სრულმეტრაჟიანი ფილმების სერიაში.
ფილმი ნაწილობრივ ეფუძნება მარველის კომიქსების ამავე სახელწოდების გმირების თავგადასავლებს
და ასახავს ახალგაზრდა ჰირო ჰამადას ამბავს, რომელიც ქმნის სუპერგმირების გუნდს და უპირისპირდება მისი ძმის მკვლელს, შენიღბულ მტერს. პერსონაჟებს ახმოვანებენ სკოტ ედსიტი, რაიან პოტერი, დენიენ ჰენი, ტი ჯეი მილერი, ჯეიმი ჩანგი, დეიმონ ვაიანს უმცროსი და გენესის როდრიგესი, ალან ტუდიკი, ჯეიმზ კრომუელი და მაია რუდოლფი.
დიდი გმირების ექვსეული არის დისნეის პირველი სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი Marvel Comics-ის პერსონაჟების მონაწილეობით. 2009 წელს Marvel Entertainment უოლტ დისნეის კომპანიამ შეიძინა. სტუდიამ შექმნა ახალი კომპიუტერული პროგრამული ტექნოლოგია, რომელიც დაეხმარა ფილმის ვიზუალური ეფექტების შექმნისას.
დიდი გმირების ექვსეულის პრემიერა გაიმართა ტოკიოს საერთაშორისო კინოფესტივალის ფარგლებში, 2014 წლის 23 ოქტომბერს და აბუ-დაბის კინოფესტივალზე, 3D-ში, 2014 წლის 31 ოქტომბერს. აშშ-ში ფილმი გამოვიდა 2014 წლის 7 ნოემბერს. მან კრიტიკოსების აღიარება და კომერციული წარმატება დაიმსახურა, მსოფლიო მასშტაბით 657 მილიონი აშშ დოლარის სახით, იქცა რა 2014 წლის ყველაზე შემოსავლიან ანიმაციურ ფილმად. ფილმმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო ანიმაციური ფილმისთვის და „ბავშვების არჩევანის ჯილდო“ — იმავე კატეგორიაში. იგი აგრეთვე ნომინირებული იყო „ენიზე“, ოქროს გლობუსზე და BAFTA-ზე საუკეთესო ანიმაციური ფილმის კატეგორიებში. DVD და Blu-ray დისკებზე ფილმი 2015 წლის 24 თებერვალს გამოვიდა.
სქოლიო
კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები კატეგორია:2014 წლის 3D ფილმები კატეგორია:2014 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ფილმები რობოტებზე კატეგორია:2014 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმები
გლოვის მგოსანი
„გლოვის მგოსანი“ — ქართული სამგლოვიარო რიტუალის ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილის – დატირების – შემსრულებელი; მიცვალებულის პროფესიული თუ ნახევრად პროფესიული დამტირებელი. ტერმ. „გლოვის მგოსანი“ დადასტურებულია ძვ. ქართულ წყაროებში. საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში, განსაკუთრებით მთაში, შემორჩენილია დატირების ტრადიციული წესი; აქ დღესაც არიან „გლოვის მგოსნები“, რომლებიც ლექსად დაიტირებენ ხოლმე გარდაცვლილს. ეს ლექსები გამოირჩევა ღრმა ემოციურობით, თავისებური ფორმით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ადათ-წესები
დილიონ ჰარპერი
დილიონ ჰარპერი (დ. 27 სექტემბერი, 1991, ფლორიდა, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. კარიერა დაიწყო 2012 წელს. მონაწილეობა მიიღო 432 ფილმში. მუშაობდა შემდეგი სტუდიებისათვის: Bang Bros, Mofos, Evil Angel, Naughty America, Reality Kings, და Brazzers და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
კინდიოს დეპარტამენტი
კინდიო (Departamento del Quindío) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ-ცენტრალურ რეგიონში, კვეთს ანდების მთები. დედაქალაქია არმენია. გამოირჩევა მაღალხარისხიანი ყავის პლანტაციებით, ფერადი არქიტექტურით, ტურისტული ღირსშესანიშნაობებით. მდებარეობს საკმაოდ სტრატეგიულ ადგილას, ქვეყნის სამი უმთავრესი ქალაქის — ბოგოტის, მედელინისა და კალის მიერ წარმოქმნილი სამკუთხედის ცენტრში. პართობის მხრივ, კოლუმბიის დეპარტამენტებს შორის მეორე ყველაზე პატარაა.
დეპარტამენტი შედგება 12 მუნიციპალიტეტისგან.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტები
კარლოს მონტენეგრო
კარლოს მონტენეგრო (Carlos Montenegro; დ. 27 თებერვალი, 1900 — გ. 5 აპრილი, 1981, მაიამი) — კუბელი მწერალი.
სქოლიო
კატეგორია:კუბელი მწერლები
შეუნგ-ვანი (სადგური)
შეუნგ-ვანი — სადგური ჰონგ-კონგში, კუნძულის ხაზზე. მდებარეობს შეუნგ-ვანში, ცენტრალურ და დასავლეთ რაიონებში. სადგური გაიხსნა 1986 წლის 23 მაისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნძულის ხაზი
სალას-ალტასი
სალას-ალტასი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სომონტანო-დე-ბარბასტროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,70 კმ². მოსახლეობა — 306 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
მუშავაქი
მუშავაქი (Muşavak) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	362   კაცი.
მაგნუს II (შვედეთი)
მაგნუს II ჰენრიკსსონი (Magnus II Henriksson; დ. 1130 — გ. 1161) — ესტრიდსენების დინასტიის წარმომადგენელი. შვედეთის უზურპატორი მეფე 1160-1161 წლებში.
ბიოგრაფია
მაგნუსი დაიბადა 1130 წელს დანიაში. იგი იყო დანიის მეფე სვენ II-ის უკანონო ვაჟის, ჰენრიკ სკატელორისა და მისი მეუღლის, შვედეთის მეფე ინგე I-ის შვილიშვილ ინგრიდ რაგვალდსდოტერის ვაჟი.
დედის წარმომავლობის გამო, მაგნუსი ყოველთვის აცხადებდა შვედეთის ტახტზე პრეტენზიას. 1156 წელს, მეფე შვერკერ I ენდო მას და თავის მსახურად დაინიშნა, მაგრამ იგი ამავე წელს მოკლეს და ტახტზე დასვეს მეფე ერიკ IX. ამის შემდეგ, მაგნუსი შვერკერის ვაჟთან, კარლთან ერთად აწყობდა შეთქმულებას ერიკის წინააღმდეგ, რომელიც მათ 1160 წლის 18 მაისს გაძარცვეს დაა მოკლეს.
მალევე მაგნუსმა უღალატა კარლს და ტახტზე თავად ავიდა მაგნუს II-ის სახელით. მისი მმართველობა შვედეთის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ხანმოკლე იყო, რადგანაც სულ ერთ წელიწადში, კარლი ნორვეგიის მეფის დამხმარე ჯარებით დაბრუნდა შვედეთში, ბრძოლაში დაამარცხა მაგნუსი, მოკლა იგი და ტახტზე თავად ავიდა კარლ VII-ის სახელით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1130 კატეგორია:გარდაცვლილი 1161 კატეგორია:შვედეთის მეფეები
ვანო ზოდელავა
ივანე (ვანო) ზოდელავა (დ. 2 მაისი, 1957, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 5 თებერვალი, 2019, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სპეციალობით ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1977-1978 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უფროსი ლაბორანტი; 1978 წელს მშენებლობის სამინისტროს N13 ტრესტის N5 სამშენებლო სამმართველოს უფროსი ოსტატი; 1978-1981 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი; 1981 წელს უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1981-1985 წლებში კომკავშირის კომიტეტის მდივანი; 1985-1988 წლებში ქალაქ თბილისის ორჯონიკიძის რაიონის კომკავშირის პირველი მდივანი; 1988-1990 წლებში პარტიის თბილისის საქალაქო კომიტეტის საორგანიზაციო განყოფილების ინსტრუქტორი; 1990-1991 წლებში ქალაქ თბილისის ორჯონიკიძის რაიონის რაიკომის მდივანი; 1991-1996 წლებში ერთობლივი საწარმო „თბილისი ლინკისა“ და „საქართველო-ამერიკის პარტნიორის“ პრეზიდენტი; 1996-1997 წლებში თბილისის საგადასახადო ინსპექციის უფროსი; 1997 წელს თბილისის მუნიციპალიტეტის პრემიერის I მოადგილე; 1997-1998 წლებში ქალაქ ფოთის მერი; 1997 წლიდან ფაზისის აკადემიის წევრი, 1998-2004 წლებში თბილისის მერი. ავტორია ოცამდე სამეცნიერო ნაშრომისა.
ვანო ზოდელავა 2019 წლის 5 თებერვალს, 61 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მან ჯანმრთელობის მძიმე დაზიანება 2017 წლის ივლისში მიიღო, როდესაც აზერბაიჯანის საზღვრიდან თბილისისკენ მომავალ გზაზე ავტოავარიაში მოყვა, რის შემდეგაც თავის მძიმე ტრავმა მიიღო და გარდაცვალებამდე თბილისის პირველ კლინიკურ საავადმყოფოში მკურნალობდა.
ჯილდოები
1997 — ფოთის საპატიო მოქალაქე
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:თბილისის მერები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
მატუს-კოსტა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 839 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.56 კმ²-ზე. ფართობი 433 073 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
გრიგოლ ხარჭაშნელი
გრიგოლ ხარჭაშნელი გრიგოლ სეფაშვილი (დ. 1736 — გ. 1797) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, ხარჭაშნის ეპიკოპოსი, მწიგნობარი.
ბიოგრაფია
იყო ბიბლიოფილი. გადანუსხა და სქოლიოებით გაამდიდრა ბევრი ხელნაწერი, ავსებდა და აგრძელებდა ძველ ქრონიკებს, კინკლოსებს, პასხალიებს. ავტორია ავტობიოგრაფიულ-მემუარისტული ნაშრომისა. მან წაიღო ურბნისის ოთხთავი A-28 ასტრახანის ტაძრის წიგნთსაცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1736 კატეგორია:გარდაცვლილი 1797 კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავრები კატეგორია:ქართველი მწიგნობრები
მორის პიალა
მორის პიალა (Maurice Pialat; დ. 31 აგვისტო, 1925, კუნლჰა, პუი-დე-დომი, საფრანგეთი — 11 იანვარი, 2003, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი კინორეჟისორი, სცენარისტი და მსახიობი. მის ფილმებს ხშირად ახასიათებენ როგორც „რეალისტურს“, თუმცა, ბევრი კრიტიკოსი მიიჩნევს, რომ მისი კინოკარიერა არცერთ ტრადიციულ განსაზღვრებებში არ ჯდება. მის ფილმებს შორისაა „შიშველი ბავშვობა“ (1969), „ლულუ“ (1980), „სატანის მზის ქვეშ“ (1987), რომელმაც კანის კინოფესტივალზე „ოქროს პალმის რტო“ მოიპოვა და „ვან გოგი“ (1991). მის ფილმებში ხშირად ჩანს ფრანგული მუშათა კლასი. მნიშვნელოვანი როლი აკისრია ოჯახის თემას.
1987 წელს, როცა პიალამ „ოქროს პალმის რტო“ მოიპოვა თავისი ფილმისთვის, სახელწოდებით „სატანის მზის ქვეშ“, ფრანგ ხალხს უკმაყოფილო რეაქცია ჰქონდა, რაზეც რეჟისორმა მუშტი აწია და თქვა: „შემიძლია გითხრათ, რომ არც მე მომწონხართ“.
ადრეული ცხოვრება და კინო-კარიერა
1963 წელს თურქეთის მთავრობისგან დავალება მიიღო, რომ თურქეთის შესახებ მოკლემეტრაჟიანი ფილმების სერია გადაეღო. გადაღებების პერიოდში პიალამ გამოიმუშავა თავისი „რეალისტური“ სტილი, ხოლო 1969 წელს, 44 წლის ასაკში გამოუშვა თავისი სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ნამუშევარი, „შიშველი ბავშვობა“. მისი ერთ-ერთი პროდუსერი ფრანგული ახალი ტალღის რეჟისორი, ფრანსუა ტრიუფო იყო. ფილმს ჟან ვიგოს პრიზი გადაეცა.
1972 წელს პიალამ თავისი მეორე სრულმეტრაჟიანი ფილმი, „ჩვენ ერთად არ დავბერდებით“ წარმოადგინა, რომელიც მისი იგივე სახელის მქონე, ნახევრადავტობიოგრაფიული რომანის ადაპტაცია იყო. შემდეგი იყო 1974 წელს გამოსული ასევე ავტობიოგრაფიული ნამუშევარი, სახელწოდებით „ღია ტუჩები“. იგი მოგვითხრობს პიალას ბავშვობის შესახებ, თუ როგორ უწევდა გამკლავება დედამისის უკურნებელ სენთან, სიმსივნესთან. ფილმს, მიუხედავად პოზიტიური გამოხმაურებებისა, კომერციული წარმატება არ ხვდა წილად.
1980 წელს პიალამ გამოუშვა თავისი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნამუშევარი, „ლულუ“, რომელმაც განსაზღვრა რეჟისორის კინო-კარიერა. სწორედ ამ დროს დაიწყო პიალამ თავისი მრავალწლიანი ურთიერთობა ჟერარ დეპარდიესთან, რომელიც შემდგომში რეჟისორის სხვა ფილმებშიც ჩნდება. „ლულუს“ გადაღებისას პიალა იწყებს საკუთარი ესთეტიკისა და კინოენის ჩამოყალიბებას. ფილმში მთავარ როლებს დეპარდიე და იზაბელ იუპერი ასრულებენ.
პიალას შეხება მეინსტრიმულ კინოსთან 1985 წელს გამოსული ფილმით, „პოლიციით“ დაიწყო, რომელიც 1930-იანების თრილერის ადაპტაციაა. პიალას ფილმისთვის სცენარი ცნობილმა რეჟისორმა და ნოველისტმა, კატრინ ბრეიამ დაწერა. ფილმში მონაწილეობენ ცნობილი მსახიობები, როგორებიც არიან ჟერარ დეპარდიე, სოფი მარსო, რიჩარდ ანკონინა. „პოლიცია“ კომერციულად ძალიან წარმატებული გამოდგა. მან კრიტიკოსების მხრიდან მოწონება დაიმსახურა და 1.8 მილიონი მაყურებლის ყურადღებაც მიიპყრო.
თავის ბოლო ფილმში, სახელწოდებით „ბიჭუნა“ (1995), იგი ისევ ოჯახისა და ბავშვობის თემებს დაუბრუნდა. მასში მთავარ როლს ანტუანი, პიალას შვილი ასრულებს.
ფილმოგრაფია
სრულმეტრაჟიანი ფილმები
მოკლემეტრაჟიანი ფილმები
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი კინორეჟისორები კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:ფრანგი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ოქროს პალმის რტოს მფლობელი რეჟისორები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:ფრანგი ტელერეჟისორები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი სცენარისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მსახიობები
იადვიგა შმიდტი-ჩერნიშევა
იადვიგა შმიდტი-ჩერნიშევა (დ. 8 სექტემბერი, 1889, ლონძი — გ. 25 აპრილი, 1940, ლენინგრადი) — რუსი მათემატიკოსი და ფიზიკოსი.
ბიოგრაფია
იადვიგა რიჩარდის ასული შმიდტი დაიბადა 1889 წლის 8 სექტემბერს, ლონძში. შმიდტმა დაწყებითი განათლება ვარშავაში მიიღო, ხოლო 1905 წელს მან სწავლა პეტერბურგის ქალთა პედაგოგიური ინსტიტუტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე განაგრძო. 1911 წელს იადვიგამ დაამთავრა ეს ინსტიტუტი და მუშაობა პეტერბურგის ერთ-ერთ ძველ კერძო, ლ. ტაგანცევას ქალთა გიმნაზიაში დაიწყო. ამავე წელს იგი სტაჟირებას პარიზის უნივერსიტეტში გადიოდა. გიმნაზიაში მუშაობის პერიოდში შიდტი მეცნიერულ მუშაობასაც ეწეოდა. 1913 წელს იგი გაემგზავრა მანჩესტერის უნივერსიტეტის რეზერფორდის ლაბორატორიაში და აქვე მუშაობდა ერთი წლის განმავლობაში. ინგლისში ყოფნის დროს იადვიგამ მეგობრული კონტაქტები დაამყარა ერნესტ რეზერფორდთან, დარვინთან და მათ ოჯახებთან. ამ ფაქტს ადასტურებს მისთვის გამოგზავნილი რამდენიმე წერილი: ერნესტ რეზერფორდის ქალიშვისაგან (1913,1917) და დარვინის მეუღლისაგან (1935). 1923 წელს იადვიგ შმიდტი ცოლად გაჰყვა ცნობილ საბჭოთა ელექტრო-ფიზიკოსს, აკადემიკოსს ა. ჩერნიშევს. ამ პერიოდიდან იგი მოიხსენიება როგორც შმიდტი-ჩერნიშევა.
იადვიგ შმიდტი-ჩერნიშევა გარდაიცვალა 1940 წლის 25 აპრილს, 51 წლის ასაკში, ლენინგრადში.
მოღვაწეობა
იადვიგა შმიდტი-ჩერნიშევა იყო პირველი ქალი რუსეთში, რომელიც გაემგზავრა ინგლისში რათა მონაწილეობა მიეღო რადიოაქტიურობის შესახებ მეცნიერების განვითარებში. აღსანიშნავია, რომ იგი რეზერფორდის ლაბორატორიაში //გამა//-სხივებს სწავლობდა.
თავდაპირველად იადვიგა შმიდტი სწავლობდა X-სხივების სხვადასხვა სახეობაში ენერგიის განაწილებას — მათი ხისტი და რბილი კომპონენტების „ხვედრით წონას“, აგრეთვე მათ გავლას სხვადასხვა გაზში (H2, CO2, SO2, H2S, ჰაერში და სხვა.). აღსანიშნავია შედეგი ფაქტი: ექსპერიმენტების წარმოებისას CO2-ის ბალონის გაღების დროს კინაღამ დაიხრჩო და ძლივს გადაარშინეს რეზერფორდის ლაბორატორიის თანამშრომლებმა.
შემდგომ პერიოდში იადვიგა თანდათანობით გადადის γ-გამოსხივებისა და მისი შთანთქმის იონიზაციის უნარის გაზომვის მეთოდების შესწავლაზე. მან ამ დაკვირვებებით მნიშვნელოვანი ექსპერიმენტალური დასკვნა გაარეთა — შესწავლილ გაზებში გასული გამოსხივების იონიზაციის უნარი პროპორციულია ამ გაზებში მათი შთანთქმისა.
მანჩესტერში გამოკვლევების დასრულების შემდეგ შმიდტი სამშობლოში დაბრუნდა და მალევე გამოაქვეყნა მისი მეორე გამოკვლევა (1915). ამ ნაშრომში მისი კვლევის თემას წარმოადგენდა მეორადი გამოსხივება, რომელიც აღიგზნება სხვადასხვა მეტალში (რკინა, ნიკელი, სპილენძი, თუთია, ვერცხლი და კალა) რადიოაქტიური წყაროს დასხივებით. ამისათვსი მან ორიგინალური აპარატურა შექმნა. საწყისი წყაროს β-და γ-სხივების განცალკევებისათვის მან გამოიყენა არა შთანთქმულები, როგორც იმ პერიოდში იყო მიღებული, არამედ ძლიერი მაგნიტური ველი; აგრეთვე გამოიყენა იონიზაციური კამერის შემვსები — იოდური მეთილი. ამისგარდა შმიდტმა ჩაატარა ცდები მხოლოდ γ-სხივებით და დამაჯერებლად გამოთვალა ეფექტი, დაკავშირებული ზუსტად მეორად γ-გამოსხივებასთან, რომლებიც წარმოიქმნება გამოსაკვლევ ნივთიერებებში, β-ნაწილაკების ხარჯზე.
შემდგომ პერიოდში იგი მიწვეულ იყო ფიზიკა-ტექნიკურ ინსტიტუტისა და პოლიტექნიკური ინსტიტუტში ფიზიკა-მექანიკური ფაკულტეტის თანამშრომლად.
დაქორწინების შემდეგ იადვიგას იტერესები ელექტროტექნიკისაკენ გადაიხადა. მრავალი შრომა მან მეუღლესთან ერთად შეასრულა: „მძლავრი კათოდური რელეებისა და გამაძლიერებელი მილაკების კონსტრუირება და დამზადება“, „ეკვიპოტენციალური კათოდის შექმნის იდეის რეალიზაცია“.
აღსანიშნავია შმიდტის შემოქმედების კიდევ ერთი მხარე — იგი შესანიშნავი მთარგმნელი იყო. თავისუფლად ფლობდა ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, იტალიურ, პოლონურ და რუსულ ენებს. იგი წარმატებით მუშაობდა საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო ენერგეტიკულ გაერთიანებებში. უკანასკელად მან თარგმნა მაიკლ ფარადეის ნაშრომი „ექსპერიმენტალური გამოკვლევები ელექტრობაში“. ამ გამოცემისათვის მზადება 1940 წელს დასრულდა, თუმცა თვით წიგნი გამოიცა „მეცნიერების კლასიკოსების“ სერიით მხოლოდ 1947 წელს. იადვიგა ამ წიგნს ვერ მოესწრო.
იადვიგა შმიდტი-ჩერნიშევა გარდაიცვალა 1940 წლის 25 აპრილს, 51 წლის ასაკში, ლენინგრადში.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი მათემატიკოსები კატეგორია:რუსი ფიზიკოსები კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
გაბრიელა მიკეტი
გაბრიელა მიკეტი (Gabriela Michetti) — არგენტინელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. 2015 წლის 10 დეკემბრიდან არგენტინის ვიცე-პრეზიდენტი, მეორე ქალი აღნიშნულ თანამდებობაზე მარია ესტელა მარტინეს დე პერონის შემდეგ. 2007-2009 წლებში ბუენოს-აირესის ვიცე-მერი, 2009-2013 წლებში არგენტინის ეროვნული კონგრესის ქვედა პალატის წევრი. მისი ბიძაშვილი არტურო უმბერტო ილია 1963-1966 წლებში იყო არგენტინის პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
მარტა გაბრიელა მიკეტი ილია დაიბადა 1965 წლის 28 მაისს ქალაქ ლაპრიდაში, ბუენოს-აირესის პროვინციაში. იტალიური წარმოშობის ოჯახში. 1988 წელს მიიღო ბუენოს-აირესის სალვადორის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობათა ბაკალავრის ხარისხი. 1993-1994 წლებში მიიღო მაგისტრის ხარისხი ბიზნესის მართვის საკითხებში, ხოლო 2000 წელს გაიარა კონფლიქტების მოგვარების კურსი მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში, შვეიცარიის ქალაქ ჟენევაში. 2001 წელს სწავლობდა საუნივერსიტეტო მენეჯმენტს ოტავის უნივერსიტეტში. 250px|მინი|მარცხნივ|გაბრიელა მიკეტი 2016 წელს ბრაზილიაში ოფიციალური ვიზიტისას. 1990 წლიდან გაბრიელა მიკეტი არგენტინის ეკონომიკის მინისტრის ტექნიკური მრჩეველია. შემდეგ დაკავდა პოლიტიკური საქმიანობით და მუშაობა სოციალურ პროექტებზე, დაუახლოვდა არგენტინის ქრისტიან-დემოკრატიულ პარტიას.
2007 წელს მაურისიო მაკრი აირჩიეს დედაქალაქის მერად, ხოლო გაბრიელა ვიცე-მერად. გაბრიელა მიკეტი გახდა პირველი ქალი ქალაქის ვიცე-მერის თანამდებობაზე. იგი ხელმძღვანელობდა ორ კომიტეტს დაგეგმარებისა და ინვალიდთა რეაბილიტაციის კომიტეტებს. 2009 წლის 20 დეკემბერს გაბრიელა მიკეტი გადადგა თანამდებობიდან და მონწილეობა მიიღო არგენტინის დეპუტატთა პალატის არჩევნებში.
2015 წელს გამართული საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ მაურსიო მაკრიმ და გაბირელა მიკეტიმ გამარჯვება მოიპოვეს და ამავე წლის 10 დეკემბერს დაიკავა ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა.
პირადი ცხოვრება
1994 წელს გაბრიელა მიკეტი სერიოზულად დაზიანდა ავტოკატასტროფაში, რომლის შედეგად ინვალიდის ეტლს მიეჯაჭვა. გაბრიელა ურთიერთობაშია ჟურნალისტ ედუარდო კუროისთან, რომელთანაც ჰყავს ბიჭი. გაბრიელა კათოლოკეა და გამოდის აბორტის ლეგალიზაციისა  და ასევე ქვეყანაში ერთსქესიანთა ქორწინების წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:არგენტინელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:ქალი ვიცე-პრეზიდენტები
სტარი-სამბირი
სტარი-სამბირი (Старий Самбір) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 6266 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები
ალფონსო ერნანდეს კატა
ალფონსო ერნანდეს კატა (Alfonso Hernández Catá; დ. 24 ივნისი, 1885 — გ. 8 ნოემბერი, 1940, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — კუბელი მწერალი.
სქოლიო
კატეგორია:კუბელი მწერლები
სალას-ბახასი
სალას-ბახასი (Salas Bajas, Salas Baixas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სომონტანო-დე-ბარბასტროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,90 კმ². მოსახლეობა — 185 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
უბა
უბა (Ubá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 338 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 101 519 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 249.16 კმ²-ზე. ფართობი 407 452 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სარუის რაიონი
სარუის რაიონი (Distrito de Sarhua) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ვიქტორ-ფახარდოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 982 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 081 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 524.94 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ვიქტორ-ფახარდოს პროვინციის რაიონები
ფირვერდილარი
ფირვერდილარი (Pirverdilər) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	924    კაცი.
რობ რენსენბრინკი
რობ რენსენბრინკი (Rob Rensenbrink ; დ.  3 ივლისი, 1947 —  გ. 24 იანვარი, 2020 ) —  ნიდერლანდელი ფეხბურთელი.
რენსენბრინკმა კარიერის უდიდესი ნაწილი ბელგიაში, საფეხბურთო კლუბ „ანდერლეხტში“ გაატარა, რომლის რიგებშიც 262 მატჩი ჩაატარა და 143 გოლი გაიტანა, რაც კლუბის ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთესო მაჩვენებელია. საკლუბო დონეზე რობერტმა უდიდეს წარმატებას 1976 და 1978 წლებში მიაღწია, როდესაც „ანდერლეხტთან“ ერთად თასების მფლობელთა თასი და ევროპის სუპერთასი მოიგო.
ნიდერლანდების ნაკრების შემადგენლობაში ორჯერ ითამაშა მსოფლიოს საფეხბურთო ჩემპიონატის ფინალში, 1974 და 1978 წლებში.
1976 და 1978 წლებში ჟურნალმა France Football-მა ოქროს ბურთის გამოკითხვაში დაასახელა ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელების სამეულში, ხოლო Onze Mondial-მა, 1978 წელს, დაასახელა მსოფლიოს საუკეთესო ფეხბურთელად და Onze d'Or გადასცა.
საკლუბო კარიერა
რენსენბრინკმა კარიერა ამსტერდამის ადგილობრივ კლუბ DWS-ში დაიწყო. 1969 წელს კი ბელგიის „ბრიუგეში“ გადავიდა. 1971-დან 1980 წლამდე თამაშობდა ბრიუსელის „ანდერლეხტში“, სადაც დიდ წარმატებებს მიაღწია. 1976 წელს „ანდერლეხტმა“ უეფა-ს თასების მფლობელთა თასის ფინალში ლონდონის „ვესტ ჰემ იუნაიტედი“, ანგარიშით 4–2 დაამარცხა. ფინალში მან ორი გოლი გაიტანა და ორი საგოლე გადაცემა შეასრულა. ამას მოჰყვა ევროპის სუპერთასის მოგება, მას შემდეგ რაც „ანდერლეხტმა“ ორი მატჩის ჯამში დაამარცხა მიუნხენის „ბაიერნი“, ანგარიშით 5–3. რენსენბრინკმა განმეორებით თამაშში დუბლი და ორი საგოლე გადაცემა შეასრულა, რომელიც „ანდერლეხტმა“ 4–1 მოიგო.
„ანდერლეხტი“ 1977 წელსაც გავიდა თასების მფლობელთა თასის ფინალში მაგრამ „ჰამბურგთან“ 0–2 დამარცხდა.
1978 წელს „ანდერლეხტი“ ზედიზედ მესამედ გადის უეფა-ს თასების მფლობელთა თასის ფინალში, სადაც ვენის „აუსტრიას“ ამარცხებს ანგარიშით 4–0. რენსენბრინკთან ერთად ბელგიური კლუბი ევროპის სუპერთასსაც ეუფლება, მას შემდეგ რაც ორი მატჩის ჯამში ინგლისის „ლივერპულს“ ამარცხებს ანგარიშით 4–3. კლუბის პრეზიდენტის მხრიდან არაერთი თხოვნის მიუხედავად, „ანდერლეხტს“ რენსენბრინკი 1980 წელს ტოვებს.
„ანდერლეხტთან“ ერთად რენსენბრინკმა 10 წლის განმავლობაში ორჯერ მოიგო ბელგიის ლიგა, ხუთჯერ — ბელგიის თასი, ევროპის თასების მფლობელთა თასი — ორჯერ და ასევე, ევროპის სუპერთასიც — ორჯერ. 2008 წელს რენსენბრინკი კლუბის ისტორიაში საუკეთესო მოთამაშედ აღიარეს. „ანდერლეხტის“ დატოვების შემდეგ ამერიკულ კლუბ — „პორტლენდ ტიმბერში“ განაგრძო თამაში. საფეხბურთო კარიერა 1981 წელს, საფრანგეთის მეორე დივიზიონის მონაწილე „ტულუზაში“ დაასრულა, მას შემდეგ რაც კლუბს პირველ დივიზიონში გადასვლაში დაეხმარა.
სანაკრებო კარიერა
რენსენბრინკის სანაკრებო დებიუტი 1968 წელს შედგა, თუმცა 1974 წლამდე მას არ ჰქონია თავის გამოჩენის შესაძლებლობა. 1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ჰოლანდიის მთავარმა მწვრთნელმა რინუს მიხელსმა რენსენბრინკს შანსი მისცა მსოფლიო ასპარეზზე დაემტკიცებინა თავისი შესაძლებლობები, თუმცა მან ვერ შეძლო საკუთარი ძალების სრული გამოვლენა. ამის ერთ-ერთი მიზეზი ისიც იყო, რომ მისი პოზიცია გუნდში კრუიფს ეკავა. ასე რომ მას მოუწია ნახევარდაცვაში თამაში, სადაც თავს ვერ გრძნობდა კომფორტულად. სიტუაცია იმანაც გაართულა, რომ რენსენბრინკისთვის იოლი არ იყო ტოტალური ფეხბურთის პრინციპებზე გადართვა (ტოტალურ ფეხბურთს სწორედ ჰოლანდიელებმა გაუხსნეს გზა), რის მიხედვითაც არ იყო განსაზღვრული მოთამაშეთა სათამაშო პოზიციები და ყველას უწევდა თამაშის მიმდინარეობისას ნებისმიერ პოზიციაზე გადასვლა (ყველა პოზიცია მუდმივად დაკავებული უნდა ყოფილიყო). მიუხედავად ამისა, რენსენბრინკმა გულშემატკივარს თავი კარგად დაამახსოვრა (მათ შორის თავისი დრიბლინგით). სამწუხაროდ ბრაზილიასთან თამაშისას მან ტრავმა მიიღო, რის გამოც ფინალში სრულფასოვნად თამაში ვერ შეძლო. ამის მიუხედავად, მიხელსმა იგი მაინც დააყენა ძირითადში, თუმცა პირველი ტაიმის შემდეგ მისი შეცვლა მოუწია.
მან, ასევე, მონაწილეობა მიიღო 1976 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც ჰოლანდიის ნაკრები ტურნირის მომავალ გამარჯვებულთან — ჩეხოსლოვაკიასთან დამარცხდა ნახევარფინალში.
რენსენბრინკს თავის გამოჩენის კარგი შესაძლებლობა მიეცა არგენტინის 1978 წლის მუნდიალზე. ნაკრების შემადგენლობაში ჩემპიონატზე მონაწილეობის მიღებაზე გარკვეული მიზეზების გამო კრუიფმა უარი განაცხადა, ასე რომ მას მოქმედების სრული თავისუფლება ეძლეოდა მარცხენა ფლანგზე. ფეხბურთის სპეციალისტთა უმრავლესობის აზრით იმ დროისთვის ჰოლანდიური ფეხბურთი თავის პიკზე უკვე აღარ იმყოფებოდა და მათგან მნიშვნელოვან შედეგს თითქოს არავინ ელოდა. ამდენად, რენსენბრინკთან ერთად ჰოლანდიელებმა ყველანი გააკვირვეს, როცა ზედიზედ მეორედ გავიდნენ მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში. არგენტინაში ჩატარებულ შვიდ შეხვედრაში რენსენბრინკმა 5 გოლი გაიტანა და 3 საგოლე გადაცემა გააკეთა. მას შეეძლო ფინალშიც გაეტანა მეექვსე გოლი და ტურნირის ბომბარდირიც გამხდარიყო, თუმცა ბოლო წამებზე ძალიან მახვილი კუთხიდან, რთულ სიტუაციაში მყოფმა, ბურთი კარის ძელს მოახვედრა — ასე ახლოს ჰოლანდიის ნაკრები არასოდეს ყოფილა მსოფლიო თასის მოპოვებასთან. დამატებულ დროში არგენტინელებმა ორი ბურთი გაიტანეს და ჰოლანდიური ოცნებაც ამით დამთავრდა.
რენსენბრინკმა რამდენიმე თამაში კიდევ ითამაშა ევროპის ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპზე, თუმცა, შემდეგ 32 წლის ასაკში საბოლოოდ დაანება თავი ნაკრებში თამაშს.
თამაშის სტილი
რენსებრინკი იყო გარემარბი, რომელიც თავისი დრიბლინგით იყო ცნობილი. „ანდერლეხტში“ მას "გველი" შეარქვეს, რადგან თავისუფლად შეეძლო სამ–ოთხ ფეხბურთელს შორის გამძვრალიყო.
რაიმონდ გოეთალსი, რომელიც იმ პერიოდში „ანდერლეხტის“ მწვრთნელი იყო და რომელმაც მოგვიანებით, 1993 წელს „მარსელთან“ ერთად ევროპის თასი აღმართა, რენსენბრინკს ასე ახასიათებს: "1976 წელს, როცა რენსენბრინკი თავის პიკში იყო, უდავოდ მსოფლიოს საუკეთესო ფეხბურთელი იყო."
იან მულდერი, რომელიც მასთან ერთად 2 წლის მანძილზე თამაშობდა „ანდერლეხტში“, მას ასე ახასიათებს: "რობი რენსენბრინკი, როგორც მოთამაშე, კრუიფს არაფრით ჩამოუვარდებოდა, თუმცა თავისი ხასიათის გამო ამას ვერ აცნობირებდა... იგი ძალიან თავმდაბალი და ჩაკეტილი ადამიანი იყო... კრუიფი ნაკრებში მას ძალიან ჩრდილავდა, ისევ საკუთარი ხასიათის გამო... მე ვნახე მისი თამაში მიუნხენის „ბაიერნის“ წინააღდეგ 1976 წელს — ბეკენბაუერის, ბრაიტნერის და შვარცენბეკის წინააღმდეგ სულ დრიბლინგს ეწეოდა! შეუდარებელი იყო..."
თავისი ხასიათის გამო რენსენბრინკს არასოდეს მოუპოვებია ისეთი პოპულარულობა როგორიც მას ეკუთვნოდა. კარიერის დასრულების შემდეგ განმარტოვდა თავის სახლში ჰოლანდიაში და მას მერე ხალხში აღარ გამოჩენილა.
გამონათქვამები
"ჩემი დარტყმული ბურთის ტრაექტორია რომ 5 სანტიმეტრით განსხვავებული ყოფილიყო, ჩვენ ჩემპიონები ვიქნებოდით. ამასთან ერთად, ტურნირის ბომბარდირად და ალბათ საუკეთესო მოთამაშედაც დამასახელებდნენ — და ეს ყველაფერი ერთ თამაშში და ერთ მომენტში." — რობ რენსენბრინკი.
"ეგ მომენტი სიკვდილამდე მემახსოვრება რა თქმა უნდა. მაგრამ ისიც უნდა გაითვალისწინოთ, რომ შეუძლებელი იყო მაგ კუთხიდან გატანა; და მაინც ძელს მოხვდა ბურთი. დარტყმაც კი არ იყო, მაგის დროც არ მქონდა. თან მცველიც აქტიურად მეთამაშებოდა. მე უბრალოდ მოვახერხე და ბურთს შევეხე. ნამდვილად არ იყო ეს აშკარა შანსი და ამიტომ ჩემ თავს ვერ დავადანაშაულებ ამაში. ისე, ალბათ ჯობდა საერთოდ არ მოხვედროდა ძელს, ასე დანანებით ხომ მაინც აღარ გაიხსენებდნენ ამ მომენტს." — რობ რენსენბრიკის ინტერვიუდან 2014 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 24 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები კატეგორია:ერედივიზიის ფეხბურთელები კატეგორია:ბელგიის პირველი დივიზიონი A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ბრიუგეს ფეხბურთელები კატეგორია:ანდერლეხტის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 2-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ტულუზის ფეხბურთელები კატეგორია:ნიდერლანდების ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული
მანუელ გონსალეს სელედონი
მანუელ გონსალეს სელედონი (ფსევდონიმი მაგონი) (Manuel González Zeledón; დ. 24 დეკემბერი, 1864, სან-ხოსე — გ. 29 მაისი, 1936, იქვე) — კოსტა-რიკელი მწერალი.
სქოლიო
კატეგორია:კოსტარიკელი მწერლები
რისარალდის დეპარტამენტი
რისარალდა (Departamento del Risaralda) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ-ცენრალურ ნაწილში, პაისის რეგიონში. დედაქალაქია პერეირა. 1966 წელს გამოეყო კალდასის დეპარტამენტს. რისარალდა ცნობილია მაღალი ხარისხის ყავითა და ინდუსტრიის ბუმით, მათ შორისაა საფეიქრო მრეწველობა, კვების მრეწველობა, ვაჭრობა და მომსახურება.
ტერიტორია ძალიან მთიანია და საკმაოდ მცირე არეალში წარმოდგენილია კლიმატის ბევრი სახე. კოლუმბიის სამ უდედეს ქალაქთან — ბოგოტასთან, მედელინთან და კალისთან სიახლოვე მას მზარდ ეკონომიკურ ცენტრად აქცევს.
დეპარტამენტი შედგება 14 მუნიციპალიტეტისგან.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტები
აგლიხი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოღუზის რაიონის სოფლები
სტებნიკი
სტებნიკი (Стебник) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 21113 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის ქალაქები
ორუ (სანტა-კატარინა)
ორუ (Ouro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 485 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 372 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34.52 კმ²-ზე. ფართობი 213 575 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
გიორგი მაღალაშვილი
გიორგი მაღალაშვილი (დ.  1914, თბილისი — გ. 25 ოქტომბერი, 1969) — ქართველი ექიმი, პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
გიორგი მაღალაშვილი დაიბადა ექიმ ალექსანდრე მაღალაშვილისა და ელენე ჯავახიშვილის ოჯახში. ბავშვობა სოფელ ხოვლეში და ცერონისში (გორის მაზრა) გაატარა. 1921 წელს დაამთავრა თბილისის რეალური სასწავლებელი. ვინაიდან განზრახული ჰქონდა უმაღლესი განათლება გერმანიაში მიეღო თბილისის გერმანული რეალური გიმნაზიის კურსიც გაიარა და აქაც მიიღო სიმწიფის მოწმობა. 1922 წელს ჩაირიცხა თბილისის უნივერსიტეტში სამედიცინო ფაკულტეტზე, შემდეგ სწავლა განაგრძო ტიუბინგენისა და მიუნხენის უნივერსიტეტებში. 1927 წელს მიუნხენის უნივერსიტეტი დაამთავრა და 1928 წელს იქვე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. სამედიცინო საქმიანობა გიორგი მაღალაშვილმა დაიწყო მიუნხენის საავადმყოფოებში, ამავე დროს მუშაობდა ბავარიის სოფლებშიც. საკმაო გამოცდილების დაგროვების შემდეგ დამოუკიდებელ მოღვაწეობას შეუდგა ფალკენშტეინში, სადაც იგი დასახლდა.