cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩხეიძეები
ჩხეიძეები აჭარაში
სოფელ აქუცაში დარჩენილი ძმის ოჯახი ორ შტოდ - ჩხეიძედ და ერისთავად გამრავლებულა. თავადი ერისთავი კვლავ ფლობდა მიწებს და ჩვეულებრივ სოფლის მებატონის წესით ცხოვრობდა. XX საუკუნის დასაწყისში აქუცაში დარჩენილი ერისთავები ოსმალეთში წასულან, ხოლო მათგან განაყოფი ჩხეიძეები სოფელში დარჩენილან. ოსმალეთში გადასახლებულ მეორე ერისთავს ახალი ოჯახი შეუქმნია. ჯემალ ჩხეიძის თქმით აქუციდან გადასახლებულ ერისთავების ერთ-ერთ წარმომადგენელს მეორე მსოფლიო ომამდე თურქეთის პრემიერ-მინისტრის ან მისი მოადგილის თანამდებობა ეკავა, ხოლო ომის დროს დიდ ბრიტანეთში თურქეთის რესპუბლიკის ელჩის მოვალეობას ასრულებდა. ერისთავების ნასახლარი დღესაც არის შემორჩენილი ქედის რაიონის სოფელ აქუცაში.
ხოსრო-ფაშა-ერისთავი-ჩხეიძე
ზაქარია ჭიჭინაძემ ძალზე მოკლე, მაგრამ მნიშვნელოვანი ცნობა მოგვაწოდა ხოსრო (ქაიხოსრო)-ფაშა-ერისთავ-ჩხეიძეზე. კერძოდ, მხოლოდ ის-ღა თქვა, რომ ხოსრო-ფაშა წარმოშობით ქედის სოფელ აქუციდანაა, ერისთავის გვარს ატარებდა, ჰქონდა ევროპული განათლება, ფლობდა მრავალ ენას და ოსმალეთში დიდ იერარქიულ წარმატებას მიაღწიაო. მიუხედავად ამ ცნობის სიმცირისა, იგი საშუალებას გვაძლევს დავადასტუროთ, რომ ხოსრო-ფაშა გვარად ერისთავ-ჩხეიძეა და რაჭის ერისთავების შთამომავალია. აჭარაში ეს საგვარეულო XVIII საუკუნის მეორე ნახევრიდან ცხოვრობს.
ხოსრო-მეჰმედ-ფაშის საკმაოდ ვრცელი და სანდო ბიოგრაფია გამოაქვეყნა თურქმა მეცნიერმა მურად კასაპმა. ავტორმა ხოსრო-ფაშა შეიტანა თავის საკმაოდ ვრცელ წიგნში, „ქართველები ოსმალეთში“, რითაც მკითხველს დაუდასტურა, რომ მისი ქართველობა არავითარ ეჭვს არ იწვევს. უფრო ადრე ხოსრო-ფაშას ცხოვრებას შეეხო ქართველი მეცნიერი დავით ჯანელიძე, სადაც ის ძირითადად ამ პიროვნების საქმიანობაზე საუბრობს. მურატ კასაპი ხუსრევ-მეჰმედ-ფაშაზე (იგივე ხოსრო-ფაშა) საუბარს პირდაპირ მისი ეთნიკური წარმომავლობით იწყებს, რომ იგი „ქართული წარმომავლობის ოსმალეთის ვეზირია, ფადიშაჰ აბდულ-მეჯიდის დროს დიდ-ვეზირი.“ ხუსრევმა განათლება საიმპერატორო სასახლეში მიიღო. პატარა ჰუსეინ ფაშის მოსვლამდე იყო ადმირალი, მინისტრის პირველი მდივანი, ხოლო შემდგომ მმართველი (მამასახლისი) გახდა. 1801 წელს ჰუსეინ-ფაშასთან ერთად ხუსრევ-ფაშა ეგვიპტის ლაშქრობებში ჩაერთო. ომის დამთავრების შემდეგ ეგვიპტეში დარჩა და ალექსანდრიის გვარდიის ნაწილის უფროსად დაინიშნა. აქედან გუბერნატორის თანამდებობაზე გადაიყვანეს იზმითში. იმავე წელს ვეზირის წოდება მიიღო და ეგვიპტისა და სალონიკის გამგებელი გახდა. 1803 წელს ბოსნიისა და 1809 წელს ისევ იზმითის გამგებლად მუშაობდა.
1811 წელს ხუსრევ-ფაშა ადმირალი გახდა. მოაწესრიგა სამხედრო ფლოტის აღჭურვილობა, ასევე ძირფესვიანად შეამოწმა დიდი ხნის განმავლობაში უკონტროლოდ მყოფი აქდენიზის სანაპიროს პლაკატები, ბოლო მოუღო ამ მხარეში გავრცელებულ ყაჩაღობებს და ადგილობრივი მთავრობა თავის გავლენის ქვეშ მოაქცია. 1818 წელს ხუსრევ-ფაშამ თავი დაანება ადმირალის მოვალეობას და დაინიშნა ტრაპიზონის გამგებლად. შემდეგ მუშაობდა ერზუ რუმის, ყარსის, ბოლუს და ეღრიბოზის გამგებლად. ერზრუმის გამგებლობის პერიოდში ამავდროულად სამხედრო მინისტრადაც მუშაობდა.
1826 წელს ხუსრევ-ფაშას ჩამოერთვა ადმირალის წოდება, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ მხედარმთავრად დაინიშნა. სწორედ ამ დროს მიაღწია სიძლიერის უმაღლეს წერტილს. 1837 წელს მხედარმთავრის თანამდებობიდან იგი პარლამენტის უფროსად გადაიყვანეს. 1847 წელს იგი მხედარმთავრობიდან გაათავისუფლეს, მაგრამ მაღალი რანგის წევრად პარლამენტში მაინც დარჩა. 1848 წელს პენსია დაუნიშნეს და საცხოვრებლად სანაპიროზე გადავიდა. 1855 წელს ხუსრევ-მეჰმეთ-ფაშა ასი წლის ასაკში გარდაიცვალა და ეიუფ-სულთანში მდებარე სასაფლაოზე დაკრძალეს.
ჩხეიძეები XX-XXI საუკუნეებში
XX საუკუნის დასაწყისში ჩხეიძეთა წარმომადგენლებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია ნიკოლოზ (კარლო) ჩხეიძე - პუბლიცისტი, გამოჩენილი პოლიტიკური მოღვაწე, რომელიც ჯერ საქართველოსა და ამიერკავკასიაში და შემდეგ რუსეთის იმპერიის მასშტაბით, სოციალ-დემოკრატიული მოძრაობის ლიდერი იყო. 1917 წლის თებერვალ-აგვისტოში მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების პეტროგრადის საბჭოს თავმჯდომარე, შემდეგ - სრულიად რუსეთის ცაკ-ის თავმჯდომარე, შემდეგ ამიერკავკასიის სეიმის თავმჯდომარე (1918 წლამდე) იყო. მინიატიურა|[[ნიკო ფიროსმანის ნახატი "თავადი ყანწით". მელიტონ ჩხეიძის პორტრეტი. (1906 წელი)]] გიორგი ჩხეიძე (1874-1939) საბჭოთა ხელისუფლების დროს მუშაობდა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობებზე. საბჭოთა წყობილების პერიოდში სახელმწიფო და სამთავრობო მმართველობით სისტემაში მოღვაწეობდნენ: ზურაბ ჩხეიძე - მინისტრი, მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე, კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი; პეტრე პეტრეს ძე ჩხეიძე - კომუნისტური პარტიის მაღალი რანგის თანამდებობები საქალაქო და რესპუბლიკურ დონეზე, საქართველოს პროფკავშირების თავმჯდომარე; ბეჟან ჩხეიძე - ფინანსთა მინისტრი; მიხეილ ჩხეიძე - მსუბუქი მრეწველობის მინისტრი; რეზო (ჩხირო) ჩხეიძე - ამიერკავკასიის რკინიგზის სამედიცინო სამსახურის უფროსი; პეტრე ჩხეიძე - “საქნახშირის” თავმჯდომარე; ალექსანდრე (ალიკო) ჩხეიძე - ტრანსპორტის მინისტრი; გივი ჩხეიძე - საქართველოს სანაოსნოს უფროსი, ადმირალი; დავით ჩხეიძე - საქართველოს ენერგეტიკის მინისტრი; იგორ ჩხეიძე - მატერიალური რესურსებისა და ვაჭრობის მინისტრი (საბჭოთა წყობილების დაშლის შემდეგ, 1990-1991 წწ.).
დამოუკიდებელი საქართველოს საკანონმდებლო უმაღლეს ორგანოში - პარლამენტში 1991 წლიდან სხვადასხვა არჩევის დროს წარმოდგენილი არიან: ზურაბ, თამარ, იგორ, ირაკლი, ნატო და გიორგი ჩხეიძეები. ქ. თბილისის საკრებულოში - რეზო (ჩხირო) ჩხეიძე. საერთაშორისო დიპლომატიურ სფეროში: პეტრე ჩხეიძე - საქართველოს წარმომადგენელი გაეროში, შემდგომში საქართველოს ელჩი თურქმენეთში და ავღანეთში (ცნობილი საზოგადო მოღვაწეებისა და დიპლომატების თეიმურაზისა (XVII ს.) და სეხნია ჩხეიძის (XVIII ს.) კვალზე. სახელმწიფო სამხედრო სამსახურში: ვალერი ჩხეიძე - საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის დაცვის დეპარტამენტის თავმჯდომარე, სარდალი, გენერალ - ლეიტენანტი (XVIII საუკუნიდან დაკარგული სპასპეტ-სპასალარის სახელოს ჩხეიძეთა გვარში დაბრუნება. ფართოდაა წარმოდენილი ჩხეიძეთა გვარი ლიტერატურასა და ხელოვნებაში. ამ გვარმა მოგვცა ჩხეიძეთა ისეთი ცნობილი მოღვაწენი, რომლებმაც დიდი წვლილი შეიტანეს ქართული კულტურის განვითარებასა და აღიარების საქმეში. თეატრალურ და სასცენო ხელოვნებაში: ლეგენდარული უშანგი, დავით, ნუცა, ნოდარ, ჩიტოლია, ნინო, ლამზირა და ქეთი ჩხეიძეები. თანამედროვე თეატრის აღიარებული რეჟისორი თემურ ჩხეიძე; კინოხელოვნებაში: რევაზ ჩხეიძე - გამოჩენილი კინორეჟისორი და საზოგადო მოღვაწე, ახალგაზრდა კონორეჟისორები: ბიძინა და გიგა ჩხეიძეები. მხატვრები: ამირან, ომაზი, მამუკა, ნათია, ხათუნა შოთას ასული, ხათუნა რევაზის ასული ჩხეიძეები. მუსიკალურ ხელოვნებაში: მარგალიტა და რუსუდან ჩხეიძეები - საერთაშორისო დონის პიანისტები. საყურადღებოა ისიც, რომ ამ გვარის გენი მაღალი ვოკალური მონაცემებით ხასიათდება. ამ მიმართულებით აღსანიშნავია ჩიტოლია, დავით (დათუნა), ლევან (ლეო), კოტე სიმონის ძე ჩხეიძეების ლამაზი ტემბრისა და ჟღერადობის ხმა. ლიტერატურაში: საქართველოს ფარგლებს გარეთ ჩეხოსლოვაკიაში მოღვაწე კონსტანტინე ჩხეიძე (XX ს-ის 20-30-იანი წლები), “ევროპული კულტურის ამაგდარი”. საქართველოში მოღვაწე მწერლები: გიორგი (ქუჩიშვილი), დავით (დია ჩიანელი), ოთარ, ბორის, ნოდარ, როსტომ ჩხეიძეები. მეცნიერებაში: ჰუმანიტარული დარგით - დავით (დათუნია) - ფილოლოგი; ისტორიკოსები: გიორგი, არჩილ, ჯემალ, თენგიზ ჩხეიძეები
კულტურული მოღვაწეობა
კულტურის ცნობილ მოღვაწე ჩხეიძეებს შორის არიან:
საზოგადო მოღვაწეობა
საზოგადო ცნობილ მოღვაწე ჩხეიძეებს შორის არიან:
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
ბოცო ჯაყელი
ბოცო ჯაყელი — სამხრეთ საქართველოს წარჩინებული ფეოდალი XII საუკუნის 80-იან წლებში. თამარ მეფემ (1184-1213) მას სამცხის ერისთავისა და სპასალარის ხელი უწყალობა. ჯაყელი სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს ერთ-ერთი მონაპირე ერისთავი იყო. გუზან აბულასანისძე ტაოელთან ერთად მან უკუაქცია კარნუ-ქალაქიდან და შამიდან (სირია) შემოჭრილი თურქები. 80-იან წლებში ჯაყელი მიემხრო თამარ მეფის პირველი ქმრის გიორგი რუსის (იური ანდრიას ძის) გასამეფებლად აჯანყებულ დასავლეთ საქართველოს ფეოდალებს, რის გამოც თამარმა ჩამოართვა სამცხის ერისთავობა და სპასალარობა, აგრეთვე ჯაყის ციხე. ამის შემდეგ როგორც ჯაყელები (ე. ი. სამცხის ციხის ჯაყის მემამულეები), ისე სამცხის ერისთავები და სპასალარები ხდებიან ციხისჯვრელები, ბოცოს შთამომავლობა ამიერიდან იწოდება ბოცოსძეებად.
კოლხური მალამო
კოლხური მალამო (ლათინურად Unguentum Colchuri) საქართველოში, აგრეთვე აშშ-ში და ევროპაში როგორც (Skin Ointment Kolkhuri™) ოფიციალურად რეგისტრირებული მალამოა. უშვებს ფირმა "კარდუ" (Cardue Ltd.), თბილისი, საქართველო. იყიდება აფთიაქებში, აგრეთვე ინტერნეტში.
შემადგენლობა: კუნელის ნაყენი (Crataegus Monogyna Fruit); ბელადონას სქელი ექსტრაქტი (Atropa Belladonna); ევკალიპტის ზეთი (Eucalyptus Globulus Leaf Oil); ჭინჭრის ექსტრაქტი (Nettles); კრაზანას ნაყენი (Hypericum Perforatum); ძიძოს ნაყენი (Melilotus Officinalis - Clover); ფარსმანდუკის ნაყენი (Achillea Millefolium); ცხენისწაბლის ნაყენი (Aesculus Hippocastanum); მუხის ქერქის ნაყენი (Quercus Alba Bark); სამედიცინო ვაზელინის ბაზა (Petrolatum Base).
მოქმედება: წარმოადგენს ანთების საწინააღმდეგო, ტკივილგამაყუჩებელ, შეხორცების დამაჩქარებელ, იმუნოსტიმულატორებელ, მიკროცირკულაციის გამაუმჯობესებელ, ნივთიერებათა ცვლის გამაუმჯობესებელ უებარ მალამოს.
ჩვენება - გარეგანი გამოყენება შემდეგი დაავადებებისას: (მალამოს დატანა დაზიანებულ ადგილას დღეში 3–ჯერ, მორჩენამდე) ჭრილობები, დამწვრობები, ბუასილი, საშვილოსნოს ყელის ეროზია, ტროფიკული წყლულები, ფურუნკულოზი (მალამოს შეზელვა მტკივნეულ ადგილას 3–4–ჯერ დღეში 5–6 წუთის განმავლობაში მსუბუქი მასაჟით. მკურნალობა 7–14 დღის განმავლობაში). აგრეთვე: ოსტეოქონდროზი; რადიკულიტი; რევმატიზმი; ნიკრისის ქარი; ნევრიტი; ართრიტი; ართრალგია; მიალგია.
უკუჩვენებები და გვერდითი მოვლენები გამოვლენილი არ არის.
სამოქალაქო სამართალი
სამოქალაქო სამართალი — სამართლის დარგი, რომელიც არეგულირებს სამართლებრივად თანასწორი სუბიექტების (ფიზიკური და იურიდიული პირების) ურთიერთობებს. სამოქალაქო სამართალი სამართლის ერთ-ერთი დარგია და განსხვავდება საჯარო სამართალისა და სისხლის სამართლისაგან. სამოქალაქო სამართლის ერთ-ერთი ძირითადი ცნებაა გარიგება
საქართველოს სამოქალაქო სამართალი
საქართველოში სამოქალაქო სამართლებრივ ნორმებს შეიცავს საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი, რომელიც "არეგულირებს კერძო სამართლებრივი ხასიათის ქონებრივ და არაქონებრივ ურთიერთობებს"
კატეგორია:სამოქალაქო სამართალი
민법
სან-ხერონიმოს დეპარტამენტი
სან-ხერონიმოს დეპარტამენტი (Departamento San Jerónimo) — დეპარტამენტი არგენტინაში, სანტა-ფეს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 77 253 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 282 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კორონდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-ფეს პროვინციის დეპარტამენტები
ძაღლის ენა
ძაღლის ენა, ოსერო (Cynoglossum) — ორ- ან მრავალწლოვან (იშვიათად ერთწლოვან) ბალახოვან მცენარეთა გვარი  ლაშქარასებრთა ოჯახისა.
გვარში 60 სახეობაა, გავრცელებულია ზომიერ და ტროპიკულ სარტყლებში. საქართველოში 4 სახეობა იზრდება, მეტწილად მშრალ ადგილსამყოფელზე.
სამკურნალო ძაღლის ენა (Cynoglossum officinale), ისე როგორც სხვა სახეობები, შხამიანია, ფესვი და თესლი შეიცავს ალკალოიდებს (ცინოგლოსინს, ცინოგლოსეინსა და სხვა), გლიკოალკალოიდებს. ფესვსა და ფოთოლს ხალხურ მედიცინაში იყენებენ ტკივილგამაყუჩებელ საშუალებად, ხველების დასაწყნარებლად, საფენებად, აგრეთვე მავნე მწერებისა და მღრღნელების წინააღმდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლაშქარასებრნი
There It Is (911-ის ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:911-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:1999 წლის სადებიუტო ალბომები
ტიუმენის ოლქი
ტიუმენის ოლქი (Тюменская область) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი. შედის რუსეთის ურალის ფედერალური ოკრუგის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
ტიუმენის ოლქს ესაზღვრება ომსკის, კურგანისა და სვერდლოვსკის ოლქები და ყაზახეთი.
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობს:
სქოლიო
კატეგორია:ტიუმენის ოლქი კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის ოლქები
პეტრე ოცხელი
პეტრე გრიგოლის ძე ოცხელი (დ. 25 სექტემბერი/8 ოქტომბერი, 1907, ქუთაისი — გ. 2 დეკემბერი, 1937) — ქართველი თეატრის მხატვარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი ქუთაისელი კათოლიკეების ოჯახში. იოსებ ოცხელი იყო პეტრეს ბიძა.
1914 წელს ოჯახი გადასახლდა მოსკოვში, სადაც პეტრეს მამამ კავკასიური მაუდის ფაბრიკა გახსნა. ბავშვები ფრანგულ სასწავლებელში მიაბარეს. პეტრე ოცხელის მამა შეძლებული ადამიანი იყო, იგი ხშირად უწევდა დახმარებას საქართველოდან ჩამოსულ ახალგაზრდებს. ოცხელების ოჯახში, რომელიც სტუმართმოყვარებით გამოირჩეოდა, თავს იყრიდა საინტერესო საზოგადოება, სრულდებოდა მუსიკალური ნაწარმოებები, ნაწყვეტები ოპერებიდან, იდგმებოდა სპექტაკლები.
პეტრე მხოლოდ შვიდი წლის იყო, როდესაც ოჯახი მოსკოვში დამკვიდრდა, მაგრამ ბავშვზე ამგვარი გარემო გარკვეულ კვალს ტოვებდა. მხატვრის დედას ხშირად დაჰყავდა შვილები თეატრში, სადაც ბავშვები მთელ ლოჟას იკავებდნენ და დიდი გულისყურით ადევნებდნენ თვალს სპექტაკლს. მხატვრის და ნინო იგონებდა დედის სიტყვებს, რომ პატარა პეტრე ნანახი სპექტაკლების ჩანახატებს ასრულებდა.
ხშირად ძმები ერთმანეთს ეხმარებოდნენ - უმცროსი ძმა, ლეო მუყაოსგან ფიგურებს ჭრიდა, ხოლო პეტრე აფერადებდა მათ, შემდეგ კი ნაწილების ერთმანეთზე დამაგრების შედეგად მოძრავ ფიგურებს ქმნიდნენ. საბავშვო სპექტაკლებს პეტრე აფორმებდა, დეკორაციების მოხატვაში სხვები ეხმარებოდნენ. ბავშვების ძალებით დადგმული სპექტაკლებია „კურდღლის საცოლე“ და „ღამე ტყეში“ (1916-1917წ.).
პოდლესნოე (ბელებეის რაიონი)
პოდლესნოე (Подлесный; Подлесное) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის.
პეტრე ოცხელი
ბიოგრაფია
1920 წელს მთელი ოჯახი საქართველოში დაბრუნდა და თბილისში დასახლდა. მატერიალური მდგომარეობის გამო, მამამ გადაწყვიტა გადაეყვანა ოჯახი ქუთაისში, სადაც მას ახლო ნათესავები ჰყავდა და საკუთარი სახლი ჰქონდა. ამაზე მცირე ხნით ადრე მეუღლე გარდაეცვალა და ბავშვებზე ზრუნვის მთელი სიმძიმე უფროს დას ნინოს დააწვა.
პოდლესნოე (ბელებეის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 138 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 13 კმ-ით.
პეტრე ოცხელი
ბიოგრაფია
1920-იდან ქუთაისის რეალურ სასწავლებელში სწავლის პარალელურად მეცადინეობდა სასწავლებელთან არსებულ მცირე სახელოსნო-სტუდიაში. 1927-1928 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. 1927 ოცხელმა თბილისის მუშათა თეატრში გააფორმა ანატოლი ლუნაჩარსკის „ცეცხლის გამჩაღებლები“. 1928 წლის კოტე მარჯანიშვილმა იგი ქუთაისის ქართული დრამის სახელმწიფო თეატრში მიიწვია, სადაც ოცხელმა გააფორმა შალვა დადიანის „კაკალ გულში“ (1928) და კარლ გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“ (1929).
პოდლესნოე (ბელებეის რაიონი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (76%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელებეის რაიონის სოფლები
პეტრე ოცხელი
ბიოგრაფია
1930-იან წლებში ოცხელმა ქუთაისის დრამის ტეატრში გააფორმა პერსი ბიშ შელის „ბეატრიჩე ჩენჩი“ (1930), ნიკოლოზ პოგოდინის „ფოლადის პოემა“ (1931), კარლო კალაძის „ხატიჯე“ (1930), გერცელ ბააზოვის „მუნჯები ალაპარაკდნენ“ (1932), უილიამ შექსპირის „ოტელო“ (1933).
1931 წელს კოტე მარჯანიშვილმა მოსკოვის კორშის თეატრში დადგა ჰენრიკ იბსენის „მშენებელი სოლნესი“. სპექტაკლის გასაფორმებლად რეჟისორმა ოცხელი მიიწვია. სპექტაკლის მხატვრობას უდიდესი წარმატება ხვდა. 1936-1937 ოცხელმა მოსკოვის მცირე თეატრში გააფორმა ფრიდრიხ შილერის „ვერაგობა და სიყვარული“ და ვიქტორ გუსევის „დიდება“, ამავე თეატრის ფილიალში — ლოპე დე ვეგას „ცხვრის წყარო“.
1939 წელს ლონდონში, თეატრის მხატვართა გამოფენაზე, ოცხელის ესკიზები ოქროს დიდი მედლით დააჯილდოვეს. 1937 კონსტანტინე სტანისლავსკის მიერ მოწყობილ ჯუზეპე ვერდის „რიგოლეტოს“ დადგმის კონკურსზე ოცხელის ესკიზებმა პირველი პრემია დაიმსახურა. მხატვარმა თეატრში მხოლოდ ცხრა სეზონის განმავლობაში იმუშავა, მაგრამ მოკლე დროში შექმნა ნაწარმოებები, რომელთაც არსებითი როლი შეასრულეს ქართული თეატრის მკაფიოდ თავისებური სახის შექმნაში.
1937 წლის 21 სექტემბერს პეტრე ოცხელი დააპატიმრეს, დახვრეტა მიუსაჯეს, როგორც „კონტრრევოლუციური, ტროცკისტული, ნაციონალისტური ორგანიზაციის წევრს“ და ამავე წლის 2 დეკემბერს დახვრიტეს.
მემკვიდრეობა
ქართველი ხელოვნებათმცოდნე, სცენოგრაფიის სპეციალისტი, პროფესორი ქეთევან კინწურაშვილი თვლის, რომ ოცხელი „არ ძველდება იმიტომ, რომ ხარისხი ძალიან მაღალია. თანაც, ამ დარგში საუკეთესოა ქართულ ხელოვნებაში: პეტრე ოცხელი დამაარსებელია ქართული სცენოგრაფიული სკოლისა, რომელსაც მარჯანიშვილმა ჩაუყარა საფუძველი. იგი კონსტრუქტივიზმის წარმომადგენელია, მიმდინარეობისა, რომელიც რევოლუციის შემდეგ ერთადერთი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობაა, რომელიც რუსეთმა მისცა მსოფლიოს.“
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
აბაშის მუნიციპალიტეტის გერბი
აბაშის მუნიციპალიტეტის გერბი — აბაშის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია აბაშის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
Formica glacialis
Formica glacialis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
აბაშის მუნიციპალიტეტის გერბი
აღწერილობა
გერბის ფარი გადაკვეთილია და ქვემოთ გაკვეთილი, იყოფა სამ ნაწილად.
Formica glacialis
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
აბაშის მუნიციპალიტეტის გერბი
აღწერილობა
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტი
The Peel Session (სიდ ბარეტის ალბომი)
The Peel Session — სიდ ბარეტის მიერ ჯონ პილის გადაცემისთვის 1970 წელს ჩაწერილი სიმღერებისგან შედგენილი EP დისკი. ამ გადაცემის ჩანაწერი რადიოეთერში იმავე წლის 24 თებერვალს გავიდა. აღსანიშნავია, რომ ამ სესიის დროს შესრულდა „Two of a Kind“, რომელსაც ბევრი რიჩარდ რაიტის საავტორო სიმღერად თვლის.
გამოცემაში შეტანილია სიმღერები ჯონ პილის 1970 წლის 24 თებერვალს ჩაწერილი შოუდან. იმავე წლის 14 მარტს ეს სიმღერები რადიოეთერში გადაიცა. ალბომი გამოიცა გრამფირფიტაზე, აუდიოკასეტებზე და CD ფორმატში.
მოგვიანებით The Peel Session გამოვიდა ალბომის The Radio One Sessions სახით, სადაც შეიტანეს ბობ ჰარისის 1971 წლის რადიოგადაცემაში „Sounds Of The Seventies“ წარდგენილი სამი სიმღერის ჩანაწერი.
სქოლიო
კატეგორია:სიდ ბარეტის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:1987 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Strange Fruit Records-ის ალბომები კატეგორია:საკონცერტო EP-ები კატეგორია:1987 წლის EP-ები კატეგორია:ალბომები ჯონ უოლტერსის პროდიუსერობით
31 იანვარი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0131
ვილიასბუენას-დე-გატა
ვილიასბუენას-დე-გატა (Villasbuenas de Gata) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-გატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 47 კმ². მოსახლეობა — 376 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები
რახმეტოვო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 341 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 79 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 12  კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
Formica glauca
Formica glauca — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვილაკოტა
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პერუს ტბები
ხოლონი
ხოლონი (ებრაულად חוֹ‏לוֹ‏ן) — ქალაქი ისრაელში, თელ-ავივის რაიონში, გუშ-დანის აგლომერაციაში. დაარსდა 1937 წელს. ქალაქის სტატუსი აქვს 1950 წლიდან. დასავლეთით გადადის ქალაქ ბათ-იამში, სამხრეთით რიშონ-ლე-ციონში, ხოლო ჩრდილოეთით აზორში. 2003 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 165 800 ადამიანი.
ალეგრია (სებუ)
ალეგრია (ოფიციალურად ალეგრიის მუნიციპალიტეტი; Munisipalidad sa Alegria; Bayan ng Alegria) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სებუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 620 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სებუს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
ჩადუნა
ჩადუნა, მამრობითი გვიმრა (Dryopteris filix-mas) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ასპიდიუმისებრთა ოჯახისა. იზრდება ევრაზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ტყის ზონაში. მისი ფესურებიდან ამზადებენ ჭიების გამომდენ წამალს.
ჩადუნა Dryopteris-ის გვარის ტიპური სახეობაა. იგი ჩვენში ყველაზე ფართოდ გავრცელებული გვიმრაა; ამის გამო თვით გვარსაც ჩადუნა ეწოდება. გვარი 150-მდე სახეობას მოიცავს. გვხვდება დედამიწის ზომიერ და ტროპიკულ ზონებში.
საქართველოში გვხვდება 9 სახეობა, ჩადუნას გარდა ფართოდაა გავრცელებული Dryopteris carthusiana (ადრე Dryopteris spinulosa). მაღალ მთებში გვხვდება კავკასიური ენდემი Dryopteris oreades, მთის ქვედა და შუა სარტყელში — Dryopteris borreri. საქართველოში აღწერილი 3 სხვა სახეობა გავრცელებულია თურქეთშიც,
ლიტერატურა
კატეგორია:გვიმრები
მომწვარას ციხე
მომწვარას ციხე — არქეოლოგიური ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. სახდელის ხევის სამების ეკლესიიდან 2-3 კილომეტრზე, მაღალ კლდოვან თხემზე.
დევი ბერძენიშვილი ფიქრობს, რომ აღნიშნული ციხის სახელწოდება უნდა უკავშირდებოდეს ტყის ხანძარს. ვახუშტი ბატონიშვილი აღნიშნული სიმაგრის შესახებ წერს: დღეისათვის ციხე თითქმის დანგრეულია. იგი შემორჩენილია მხოლოდ გალავნის არასრული სიმაღლითა და მის შიგნით არსებული ნაგებობის ნაშთით. ციხესთან ყველაზე ადვილი მისადგომი არის აღმოსავლეთის მხრიდან. სიმაგრის ფართი, რომელიც კლდოვანი თხემის მთელ ზედაპირს მოიცავს (დაახლ. 50×30 მ) მოზღუდულია. ციხე მოზრდილი ქვებითაა ნაგები. ციხის აღმოსავლეთ ნაწილში არასრული სიმაღლის სწორკუთხა კოშკი დგას. ციხის გალავანს ჩრდილოეთის მხრიდან წრიული ბურჯი ახლავს. სიმაგრეში შეიმჩნევა მრგვალი წყალსაცავის ნაშთი. ციხეში ეკლესიის გეგმა აღარ იკითხება. მომწვარას ციხე თავისი სტრატეგიული მდებარეობის გამო, გუჯარეთის ორივე სანაპიროს სოფლებს უზნარიანის საციხისთავომდე გადასწვდებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჩატემის კუნძული
გეოგრაფია
ფართობი შეადგენს 900 კმ²-ზე მეტს. .
ისტორია
სახელი ეწოდა გემ HMS Chatham-ის პატივსაცემად, რომელიც კუნძულს მიმდგარი პირველი ევროპული გემი იყო (1791 წ.). თუმცა ადგილობრივი, ძირძველი მაორიორები იქ ცხოვრობდა ჩვენი წელთაღრიცხვის 1000 წლიდან.
მოსახლეობა
კუნძულზე ცხოვრობს დაახლოებით 600 ადამიანი (2013).
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
ვილიანუევა-დე-ლა-სიერა
ვილიანუევა-დე-ლა-სიერა (Villanueva de la Sierra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-გატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44 კმ². მოსახლეობა — 441 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები
სვია (მცენარე)
სვია (Humulus lupulus) — ერთ და მრავალწლოვან ორსახლიან ხვიარა მცენარეთა სახეობა კანაფისებრთა ოჯახისა. ღერო ხვიარა, ოთხწახნაგოვანი, 6 მ–მდე სიგრძის საყრდენს ეკიდება კაუჭიანი ეკლებით. ღერძული ფესვიდან გამოდის ჰორიზონტალური ყლორტები, რომლებიც კვანძებთან ფესვიანდება და იქიდან ვითარდება ახალი მიწისზედა ღერო. ფოთლები ფართო კვერცხისებრი ან მომრგვალო, გრძელყუნწიანია, ფუძესთან გულისებრი, მთლიანი ან 3–5 თათისებრნაკვთიანი, კიდეებზე მსხვილკბილა. ზევითკენ ფოთლები პატარავდება და მარტივდება, ზევიდან ხაოიანია, ქვევიდან ძარღვების გაყოლებაზე აქვს მახვილწვერიანი ეკლები. თანაფოთლები ლანცეტისებრია, დიდი ზომის, ერთმანეთს მიახლოებული. მტვრიანიანი ყვავილები სგაველასებრაა დაკიდული, ბუტკოიანი — მოკლე უბისებრ თავთუნებად, სხედან 2 ერთად საერთო თანაყვავილედის უბეში, გარდა ამისა, თითოეულ ყვავილს აქვს თავისი თანაყვავილედები ძლიერ იზრდება და დამწიფებული თავთუნი, ე. წ. სვიის „გირჩა“ 1,5–2 სმ სიდიდეს აღწევს.
მცენარე ყვავილობს VI-VIII. სვია იზრდება ტენიან ადგილებში, ტყისპირებზე, ბუჩქნარებში, მდინარეთა ხეობებში, ადის მთის შუა სარტყელამდე — 1200 მ–მდე ზღვის დონიდან. გავრცელებულია რაჭა-ლეჩხუმში, აფხაზეთში, აჭარაში, ქართლში, კახეთში, სამაჩაბლოში, თრიალეთში. საქართველოში გვარი სვია ერთის სახეობითაა წარმოდგენილი. სამრეწველო მიზნით მოჰყავთ ბოსტნებსა და ბაღებში — მთელ საქართველოში. საერთო გავრცელება — დასავლეთი ევროპა, სამხრეთი აფრიკა, ჩრდილოეთი და სამხრეთი ამერიკა, ავსტრალია, ჩინეთი, ცენტრალური აზია. ნედლეული.
სვიის გირჩები — ნაყოფედი კვერცხისებრი ფორმისაა, შედგება მომრგვალო თესლურებისაგან, რომლებიც თანაყვავილედის უბეებში და ყვავილსაფარის ფოთლებშია დაფარული. ნაყოფედი შედგება საერთო ღერძისაგან, რომელზეც მოთავსებულია კრამიტისებრ განლაგებული მრავალრიცხოვანი თანაყვავილედი. ისინი დაფარულია ხშირი ყვითელი ჯირკვლებით. გირჩებს აგროვებენ სრულ დამწიფებამდე, როდესაც მომწვანო-ყვითელი შეფერილობა აქვს. დაუშვებელია მწიფე გირჩების დამზადება, ამ დროს ისინი ყვითელი–მურა ფერისაა, ქერქლები გამოშვერილია და მრავალკაკლუჭიანი. აშრობენ სწრაფად, რომ მოქმედი ნივთიერებები არ დაიშალოს. გარდა ამისა, ამზადებენ ჯირკვლებს, რომლებსაც მშრალი გირჩებიდან გამობერტყავენ და გაცრიან. მიიღება ოქროსფერ-ყვითელი ფხვნილი, ე. წ. Lupulinum მედიცინაში გამოყენება.
სვიის გირჩები დამამშვიდებელი მოქმედებისაა, აუმჯობესებს ძილს, ხმარობენ კლიმაქსური დარღვევისას, ასევევ გასტრიტის, სანაღვლე გზებისა და ღვიძლის დაავადებებისას, შარდსასქესო გზების პათოლოგიის დროს. გირჩები შედის სედატიურ ნაკრებში, ეთეროვანი ზეთი და ექსტრაქტი კი გულ-სისხლძარღვთა პრეპარატებში, პრეპარატ უროლესანში; „ლუპულინს“ იყენებენ ჰომეოპათიაში. სვია უძველესი ხალხური საშუალებაა, დადგენილია მისი ძალზე მაღალი ანტიბაქტერიული და ალერგიის საწინააღმდეგგო მოქმედება. ევროპელები IX საუკუნიდან იყენებენ სვიას ლუდისა და პურის წარმოებაში. ამრიგად, სვიას ახასიათებს მოქმედებისა და გამოყენების ფართო სპექტრი, მაგრამ რომელი შენაერთი განაპირობებს ამა თუ იმ ეფექტს, არაა დადგენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თუთისებრნი
გენერალ-სალიპადა-კ.-პენდატუნი
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
სან-ლორენსოს დეპარტამენტი
სან-ლორენსოს დეპარტამენტი (Departamento San Lorenzo) — დეპარტამენტი არგენტინაში, სანტა-ფეს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 142 097 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 867 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-ფეს პროვინციის დეპარტამენტები
უსურვაზი
იზრდება ევროპაში, კავკასიაში, შუა აზიასა და ირანში მდინარეთა ხეობაში (მთის ტყეებში 1500-1800მ-მდე). ყინვა- და გვალვაგამძლეა, მდგრადია ფილოქსერისა და სოკოვან დაავადებათა მიმართ, ადვილია მისი შეჯვარება კულტურულ ვაზებთან, რის გამოც იყენებენ ახალი ჯიშების მისაღებად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვაზისებრნი
The Explorer (ალბომი)
The Explorer — E-Type-ის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1996 წლის 23 ოქტომბერს. მასში შეტანილია სიმღერები, გამოცემული სინგლებად - "Calling Your Name", "Back In the Loop" და "I Just Wanna Be With You". სიმღერა "Free Like A Flying Demon" აშშ-ის რადიოსადგურების ეთერში პოპულარობით სარგებლობდა.
სქოლიო
კატეგორია:1996 წლის ალბომები კატეგორია:E-Type-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მაქს მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:Stockholm Records-ის ალბომები
წარმართობა
მინი|[[ვენერა (მითოლოგია)|ვენერა არლეზიიდან, ქრისტეშობამდე გვიანი I საუკუნე]]
წარმართობა — სხვადასხვა იდეის გამაერთიანებელი ტერმინი, ძირითადად ამ სიტყვით გულისხმობენ არა-აბრაამისეულ, ადგილობრივ პოლითეისტურ რელიგიურ ტრადიციებს.
ისტორიულ კონტექსტში, ამ ტერმინით მოიხსენიებენ ბერძნულ-რომაულ პოლითეიზმს, ასევე ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის პოლითეისტურ ტრადიციებს გაქრისტიანებამდე. უფრო ფართო ჭრილში, ტერმინი მოიაზრებს თანამედროვე რელიგიებსაც, იგი მოიცავს აღმოსავლური რელიგიების უმეტესობას, ამერიკის, ცენტრალური აზიის, ავსტრალიისა და აფრიკის ადგილობრივ ტრადიციებს; ასევე არა-აბრაამისტული ხალხების რელიგიას. უფრო ვიწრო ჭრილში, ტერმინი არ გულისხმობს მსოფლიო რელიგიებს და მიეწერება ადგილობრივ, სასოფლო ტრადიციებს, რომლთაც ცივილიზებულ რელიგიებთან არ აქვთ კავშირი. წარმართულ ტრადიციებს პროზელიტიზმის ნაკლებობა და ცოცხალი მითოლოგიის არსებობა ახასიათებს. წარმართული რელიგიებისთვის დამახასიათებელია ქალღმერთის კულტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:წარმართობა
ებრაული დღესასწაულები (2000-2050)
thumb|100px|[[დავითის ვარსკვლავი]] ებრაული დღესასწაულები იწყება მწუხრზე ანუ წინა დღის საღამოს. ზოგიერთ დღესასწაულზე ებრაელებს მოეთხოვებათ დაიცვან უქმე და არ ისაქმიანონ. ვარსკვლავით * აღნიშნულია ის დღესასწაულები, როდესაც სავალდებულოა უქმეს დაცვა.
ებრაული კალენდარი ითვალისწინებს მთვარის ფაზებს და მზის წლიურ ციკლს, იგი ეყრდნობა ზუსტ მათემატიკურ გამოთვლებს. ამიტომ ძირითადი დღესასწაულების (რელიგიური) თარიღი გარდამავალია, ცვალებადია. ებრაული კალენდრით ახალი წელი იწყება სექტემბერში როშ ჰაშანას დღესასწაულით.
ქვემოთ მოცემულია ებრაული დღესასწაულების ზუსტი თარიღები 2000-2050 წლებში.
2009 წლის ებრაული დღესასწაულების თარიღები
1. ისრაელში უქმეს  იცავენ ერთ დღეს, ხოლო  ისრაელის გარეთ  - ორი დღე - 2. ისრაელში სიმხათ თორა და შემინი ათცერეთ ემთხვევა 3. ისრაელში უქმეს იცავენ პირველ და მეშვიდე დღეს, ხოლო ისრაელის გარეთ მერვე დღესაც დამატებით
კალენდარი
კატეგორია:ებრაული დღესასწაულები
ალი იბნ აბუ ტალიბი
მინი|ალი იბნ აბი ტალიბის წამება. მხატვარი: იუსეფ აბდინეჯადი
ალი იბნ აბუ ტალიბი (عَليْ بِنْ أَبُو طَالِبْ بِنْ عَبْدْ اَلْمُطَّلِبْ بِنْ هَاشِمْ بِنْ مَنَافْ مِنْ قُرَيشيِ; ალი იბნ აბუ ტალიბ იბნ აბდ ლ-მუტალიბ იბნ ჰაშიმ იბნ მანაფ მინ ყურაიში; დ. 22 ოქტომბერი, 598, მექა — გ. 6 თებერვალი, 661, ქუფა) — შიიტთა პირველი იმამი და სუნიტთა მეოთხე მართლმორწმუნე ხალიფა (656–661). წინასწარმეტყველ მუჰამადის ბიძაშვილი, სიძე და მემკვიდრე. იგი პირველი ბავშვი გახდა, რომელმაც მიიღო ისლამი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხალიფები კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 599 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 661 კატეგორია:მართლმორწმუნე ხალიფები კატეგორია:VII საუკუნის ხალიფები
იაფა
იაფა (ივრ. יפו იაფო; არაბ. يَافَا იაფა) — ანტიკური საპორტო ქალაქი ისრაელში, ხმელთაშუა ზღვის პირას. იაფა 1950 წლიდან თელ-ავივის ნაწილია.
ისტორია
იაფა ერთ-ერთი უძველესი საპორტო ქალაქია. ქალაქის სახელი ზოგი ვერსიით უკავშირდება იაფეტს — ნოეს ერთ-ერთ ვაჟს. ქალაქი აშენებულია ზღვისპირა გორაკზე, რის გამოც იგი სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი იყო. პორტი უკვე გამოიყენებოდა ბრინჯაოს ხანიდან. პირველი ცნობები იაფოს შესახებ ძველი ეგვიპტური წერილიდან გვაქვს, ქალაქი ძვ. წ. 1470 წელს ფარაონ თუტმოს III-მ. ეგვიპტური წყაროების თანახმად, იაფას ისინი მართავდნენ ძვ. წ. 800 წლამდე.
იაფა ბიბლიაშიცაა არაერთხელ ნახსენები. კერძოდ იესო ნავინელის წიგნში, როგორც დანის კლანის ტერიტორიული საზღვარი. მეფე დავითმა დაიპყრო იაფო და იგი ისრაელის სამეფოს მთავარი პორტი გახდა. ისრაელის სამეფოს დამხობის შემდეგაც იაფო ცოტახანს ებრაული იყო, ხოლო ძვ. წ. 701 წელს იგი ასირიელებმა აიღეს.
შემდეგ იაფა სელევკიდების პორტი იყო, სანამ იგი მაკავეელებმა აჯანყებისას არ დაიბრუნეს. თუმცა მალე მთელი ქვეყანა რომაელთა მიერ იყო ოკუპირებული. იუდეის ომის შედეგად კი იაფო ცესტიუს გალუსმა აიღო და გადაწვა. იოსებ ფლავიუსის თანახმად ქალაქის 8 000 მცხოვრები გაჟლეტილ იქნა. იმპერატორ ვესპასიანემ ქალაქის ადგილზე ციხესიმაგრე ააშენა და გარნიზონი განალაგა.
636 წელს იაფა არაბებმა დაიპყრეს. იგი როგორც საპორტო ქალაქი გამოიყენებოდა. ჯვაროსნული ომების დროს იაფო ჯვაროსნება დაიპყრეს და იერუსალიმის სამეფოს დაუმორჩილეს. 1187 წელს ქალაქი სალადინმა აიღო, ხოლო 10 სექტემბერს მას რიჩარდ ლომგულმა შემოარტყა ალყა და განდევნა სალადინი. 1268 წელს იაფა ეგვიპტელმა მამლუქებმა დაიპყრეს. XIV საუკუნეში კი ქალაქი დაინგრა ჯვაროსნული ომების გამო. მისი აღდგენა მხოლოდ 2 საუკუნის შემდეგ მოხდა ოტომანთა იმპერიის რეგიონში გაბატონების პერიოდში.
1799 წლის 7 მარტს იაფა ნაპოლეონის ჯარებმა აიღეს. საპორტო ქალაქში აქტიურად ვითარდებოდა ვაჭრობა ახლო აღმოსავლეთსა და ხმელთაშუა ზღვისპირა ევროპულ ქვეყნებს შორის. ქალაქი სწრაფად იზრდებოდა და ვითარდებოდა. XX საუკუნის დასაწყისში იაფოში აქტიურად დაიწყეს დასახლება ებრაელმა მიგრანტებმა, მაგრამ ადგილობრივ მოსახლეობასთან კონფლიქტების გამო მათ 1909 წელს მოუწიათ ქალაქის დატოვება და ჩრდილოეთით საკუთარი უბნის თელ-ავივის დაარსება.
1917 წელს პირველ მსოფლიო ომში დამარცხების გამო ოტომანთა იმპერია დაიშალა და პალესტინა ბრიტანულ მანდატში მოხვდა. ამ პრეიოდში ებრაელი რეპატრიანტების ნაკადი პალესტინაში საგრძნობლად გაიზარდა, რასაც 1920-1921 წლებში ებრაელებსა და არაბებს შორის შეტაკებები მოყვა. 1922 წლის ბოლოსთვის იაფოში 32 000 მოსახლე იყო, როცა თელ-ავივში მხოლოდ 15 000 იყო. ხოლო 1927 თელ-ავივი მოსახლეობით უკვე აღემატებოდა იაფას. 1936-1939 წლის არაბულმა აჯანყებამ დიდი ეკონომიკური ზიანი მიაყენა იაფოს. ბრიტანელები იძულებულნი გადნმენ მთავარ სავაჭრო პორტად თელ-ავივის ახალი პორტი გამოეყენებინათ.
1948 წელს ისრაელის სახელმწიფოს ჩამოყალიბებისას, იაფო, რომლის მოსახლეობის უმრავლესობას არაბები შეადგენდნენ, ისრაელში მოექცა. ებრაელურ-არაბული ომის დროს ქალაქის მოსახლეობა აქტიურად ებრძოდნენ ებრაელებს, მაგრამ არაბების მიერ ომის წაგების შემდეგ მოსახლეობის დიდმა ნაწილმა დატოვა ქალაქი. 80 000 არაბიდან მხოლოდ 4 100 დარჩა. 1950 წელს კი იაფო ოფიციალურად შეუერთეს თელ-ავივს.
თანამედროვე იაფა
არაბების მიერ იაფას დატოვების შემდეგ, მასში ძირითადად ახალი რეპატრიანტები დასახლდნენ. სამოციან წლებში კი შეიქმნა „ძველი იაფას განვითარების ცენტრი“, რომლის მიზანიც გახდა ძველი ქალაქის იერსახის შენარჩუნება და ტურისტების მოზიდვა. ქალაქში არის იაფას მუზეუმი, სადაც ექსპონატების დათვალიერების გარდა შეიძლება იაფას ისტორიაზე დოკუმენტური ფილმის ნახვა. ხოლო ძველ არაბულ ქუჩებში უამრავი გამოფენა გაყიდვებია, სადაც ხელოვნების ნიმუშების ყიდვა შეიძლება. ტურისტულ ზონაში შედის პარკი, რომელიც მაღლობზეა განლაგებული და იქიდან თელ-ავივის პანორამა ჩანს. პარკში ასევე არის „ოცნებათა ხიდი“.
ძველ არაბულ ქუჩებს ზოდიაქოს ნიშნების სახელები აქვთ მინიჭებული. იაფაში ამის გარდა არის ოტომანთა პერიოდის ციხე და მეჩეთი. აქ ასევე არის წმ. პეტრეს ეკლესია და ძველი პორტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
Tel Aviv-Jaffa
OnLive
OnLive — ღრუბლოვანი ვირტუალიზაციის ტექნოლოგია, წარმოებული ამავე სახელწოდების მქონე კალიფორნიული კომპანიის მიერ.
OnLive დაანონსდა Game Developers Conference-ზე 2009 წელს. მისი გამოშვება თავდაპირველად დაგეგმილი იყო წლის ბოლოს, მაგრამ საბოლოოდ გამოვიდა მომდევნო წლის 21 ივნისს აშშ-ში.
OnLive-ის მოწინავე პროდუქტად ითვლებოდა ღრუბლოვანი თამაშების სერვისი, რომელიც მომხმარებლებს აძლევდა კომპიუტერული თამაშების ქირაობის შესაძლებლობას მოწყობილობაზე ინსტალაციის გარეშე.
სერვისი ხელმისაწვდომი იყო პერსონალურ კომპიუტერებზე, მობილურ მოწყობილობებზე, Smart TV-სა და გამოყოფილი კონსოლის სტილის მოწყობილობა OnLive Game System-ზე, რომელიც შედგებოდა უსადენო კონტროლერისა და სათამაშო კონსოლისაგან სახელად „MicroConsole TV Adapter“.
2015 წლის 2 აპრილს ცნობილი გახსა, რომ კომპანია Sony Interactive Entertainment-მა შეისყიდა OnLive-ის სერვისები. იმავე წლის 30 აპრილს OnLive-მა შეწყვიტა არსებობა.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:ღრუბლოვანი სათამაშო სერვისები კატეგორია:მიკროკონსოლები კატეგორია:მერვე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:ციფრული დისტრიბუციის პლატფორმები კატეგორია:ელექტრონული კომერცია
საქართველოს აგიტატორი
„საქართველოს აგიტატორი“ — საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ორკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა 1963 წლიდან თბილისში (1943 წელს დაარსდა „აგიტატორის ბლოკნოტის“ სახელწოდებით და 1973 წლამდე იყო საქართველოს კპ ცკ-ის პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების ჟურნალი). 1977 წლის ივნისიდან ჰქვია „პარტიული სიტყვა“.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
Formica globiventris
Formica globiventris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვილიამიელი
ვილიამიელი (Villamiel) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-გატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 73 კმ². მოსახლეობა — 400 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები
ჩელიაბინსკის ოლქი
ჩელიაბინსკის ოლქი (Челябинская область) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი. შედის რუსეთის ურალის ფედერალურ ოკრუგში.
გეოგრაფია
ჩელიაბინსკის ოლქს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება სვერდლოვსკის, სამხრეთიდან ორენბურგის და აღმოსავლეთით კურგანის ოლქები, დასავლეთიდან ბაშკირეთი, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ყაზახეთი.
მოსახლეობა
2002 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩელიაბინსკის ოლქი კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის ოლქები
კარლ შინკელი
thumb|კარლ შინკელი 1836 წელს კარლ ფრიდრიხ შინკელი (Karl Friedrich Schinkel; დ. 13 მარტი, 1781, ნოირუპინი, ბრანდენბურგი, — გ. 9 ოქტომბერი, 1841, ბერლინი) — გერმანელი არქიტექტორი, ფერმწერი და გრაფიკოსი. სწავლობდა ბერლინის არქიტექტურის აკადემიაში (1798–1800) ფ. ჟილისთან. მუშაობდა უმეტესად ბერლინში. თავდაპირველად მისდევდა ფერწერასა და გრაფიკას. ნამუშევრები ძირითადად რომანტიკული სულისკვეთებისა იყო. შინკელი XIX ს. გერმ.ხუროთმოძღვრებაში გვიანი კლასიციზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელია. ნამუშევრები: ახალი საყარაულო (ახლა ფაშიზმისა და მილიტარიზმის მსხვერპლთა ძეგლი, 1816–1818), დრამატული თეატრი (1819–1821), ძვ. მუზეუმი (1824–1828) ― ყველა ბერლინში. რომანტ. სულისკვეთებითაა აგრეთვე გამსჭვალული შინკელის ფსევდოგოტიკური ნაგებობები (სამლოცველო პეტროდვორეცში, 1831-33). მის უკანასკნელ ნამუშევრებში თავი იჩინა რაციონალიზმის ელემენტებმა (სამშენებლო აკადემიის შენობა ბერლინში, 1831–1835). იყო არქიტ. თეორეტიკოსი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი არქიტექტორები კატეგორია:გერმანელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1781 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1841
მონანიება (ფილმი)
thumb|right|250px|კადრი ფილმიდან „მონანიება“
„მონანიება “— თენგიზ აბულაძის ფილმი, ტრილოგიის ბოლო ნაწილი. გადაღებულ იქნა 1984 წელს. მიღებული აქვს კანის მე-40 საერთაშორისო კინოფესტივალის სამი პრიზი: მთავარი ჟიურის სპეციალური პრიზი, კათოლიკური ეკლესიის ჟიურის პრიზი ჰუმანიზმისათვის და კინოპრესის საერთაშორისო ფედერაციის პრემია „ფიპრესი“; პრიზები ჩიკაგოსა და ჰეუგესუნის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ყველა 1987; იტალიის კინემატოგრაფისტთა ეროვნული ასოციაციის პრემია საუკეთესო საზღვარგარეთული ფილმისათვის, 1988). ტრილოგიისათვის აბულაძეს 1988 წელს ლენინური პრემია მიანიჭა.
ფილმი პრემიერამდე არალეგალური გზით, ვიდეოკასეტებით ვრცელდებოდა. „მონანიების“ პირველი ჩვენება ტრიუმფით გაიმართა მოსკოვში.
ვისკაჩა
ვისკაჩა — ტბა პერუში. მდებარეობს მონკეგის რეგიონში, ზღვის დონიდან 4575 მეტრზე. ვისკაჩას ფართობი 118 კმ²-ს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პერუს ტბები
ნიკოლოზ ბერძენიშვილი
ნიკოლოზ (ნიკო) ალექსანდრეს ძე ბერძენიშვილი (დ. 8/9 იანვარი, 1895, გოგოლესუბანი, ახლანდელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 16/17 ივლისი, 1965, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, პროფესორი (1939), ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1943), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1944), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946).
ბიოგრაფია
1906 წელს ბათუმის გიმნაზიაში სწავლის დროს მოსწავლეთა რევოლუციური მოძრაობაში მონაწილეობისათვის გიმნაზიიდან გარიცხეს და ბათუმში ცხოვრება აუკრძალეს. მხოლოდ თებერვლის რევოლუციის შემდეგ 1917 წელს, დაასრულა გიმნაზიის კურსი. 1920 წელს შევიდა თბილისის უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1926 წელს. ი. ჯავახიშვილის შუამდგომლობით დატოვეს საქართველოს ისტორიის კათედრაზე საპროფესოროდ მოსამზადებლად. 1938 წელს დისერტაციის დაუცველად მიენიჭა ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 1939 წელს აირჩიეს თსუ-ის საქართველოს ისტორიის კათედრის პროფესორად.
1939-1958 წლებში მუშაობდა ისტორიის განყოფილების გამგედ ჯერ სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს ფილიალის ნ. მარის სახელობის ენის, ისტორიისა და მატერიალური კულტურის ინსტიტუტში, შემდეგ საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტში. 1948-1965 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტის დირექტორი, 1951-1957 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში (1935-1938), თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში (1938-1940), თსუ-ში იყო საქართველოს ისტორიის კათედრის გამდეგ (1946-1956).
ბერძენიშვილის თაოსნობით მოხდა მეცნიერული კვლევის გეგმაზომიერი დიფერენციაცია, მომზადდა ისტორიკოსთა კადრები. მისი თანაავტორობით დაიწერა საქართველოს ისტორიის პირველი მარქსისტული სასკოლო სახელმძღვანელო (1943). 1958 წელს მისივე რედაქტორობითა და თანაავტორობით გამოიცა ნაშრომი „საქართველოს ისტორია“. თვალსაჩინო წვლილი შეიტანა ბერძენიშვილმა საქართველოს ისტორიის პრობლემათა მეცნიერულ შესწავლაში. მარქსისტული მოძღვრების შუქზე განიხილა XIII-XVIII საუკუნეების საქართველოს ისტორია; წამოაყენა დებულებები ფეოდალური ხანის (VI-XIX სს.) საქართველოს ისტორიის ძირითადი პრობლემების შესახებ; გააშუქა ფეოდალური ეპოქაში მწარმოებელი კლასის ჩამოყალიბებასთან დაკავშირებული კონკრეტული მოვლენები; დაადგინა ბატონყმობის დამკვიდრების დრო; ახლებურად ახსნა სათავადოების ჩამოყალიბების საკითხი, კერძოდ, დაასაბუთა, რომ სათავადოების წარმოშობა საქართველოს ისტორიის გარკვეულ საფეხურზე შექმნილი „ჩიხის“ შედეგი იყო და არა პროგრესისა, როგორც მანამდე ფიქრობდნენ. ახევე ახლებურად გააშუქა რუსეთ-საქართველოს მრავალსაუკუნოვანი ურთიერთობის, XIX საუკუნის საქართველოს საზოგადოებრივი-პოლიტიკური მოძრაობის ისტორია და სხვა მრავალი პრობლემის საკვანძო საკითხები. ბერძენიშვილის დიდი ღვაწლი მიუძღვის საქართველოს ისტორიის გეოგრაფიის, როგორც მეცნიერების, შემდგომ განვითარებაში. ბერძენიშვილის კვლევა-ძიებათა მთავარი საგანი იყო ფეოდალური საქართველოს სოციალურ-ეკონომიკის, პოლიტიკის, კულტურის განვითარების საკითხები.
ასპინძის მუნიციპალიტეტის გერბი
ასპინძის მუნიციპალიტეტის გერბი — ასპინძის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ასპინძის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
გერბის ფარის ოქროს ველზე მოთავსებულია მცირე ფარი თანმხლები 8 მეწამული ჯვრით (3-2-3), მცირე ფარის მეწამულ ველზე გამოსახულია სამეფო ოქროს გვირგვინი, ხოლო მის ქვემოთ ერთმანეთზე ჯვარედინად დადებული ოქროს გრაგნილი და ოქროს კვერთხი.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ასპინძა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტი
მარტოსული მთა
მინი
მარტოსული მთა, სინდარულად ერებორი — მთა ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში, ველურმიწეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. აქედან მოედინებოდა მორბენალი მდინარე. აქვე მდებარეობდა ჯუჯათა ერთ-ერთი დიდი სამეფო, სავსე ათასი სახით განძით, რომელიც დრაკონ სმაუგის მიერ იქნა მიტაცებული, მაგრამ დაბრუნებული იქნა დიდი ბრძოლის ფასად.
გვადალახარა
გვადალახარა (Guadalajara ) — ქალაქი მექსიკაში. ხალისკოს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. დააარსეს ესპანელებმა 1542 წლის 14 თებერვალს.
სქოლიო
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
25 აპრილის ხიდი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|25 აპრილის ხიდი 25 აპრილის ხიდი (Ponte 25 de Abril) — ხიდი ლისაბონში, პორტუგალიაში.
ხიდი აგებულია მდინარე ტეჟუს ატლანტის ოკეანესთან შეერთების ადგილას. ხიდი გაიხსნა 1966 წლის 6 აგვისტოს. 1974 წლამდე ანტონიუ დი სალაზარის პატივსაცემად ეწოდებოდა სალაზარის ხიდი (Ponte Salazar). გარეგნულად ხიდის ჰგავს სან-ფრანცისკოს ხიდს და შედის მსოფლიოს 20 უგრძესი ხიდების სიაში.
სამკურნალო მატრიკარია
სამკურნალო მატრიკარია, ბაბუნა - Chamomikka recutita (L) Rausch. (=Matricaria recutita l.=M. chamomilla L.), სურნელოვანი (უენო) გვირილა - Chamomilla suaveolens (Pursh) Rydb.(=Matricaria suaveolens Pursh=M. discoidea SC.=Ch.discoidea (DC) J.Gay ex A. Br.=M.matricarioides (Less)Porter.)., ოჯ. რთულყვავილოვანნი - Asteraceae (Compositae).
პირველი სახეობა ერთწლოვანი 15-50 სმ სიმაღლის მცენარეა. ღერო დატოტვილი, ფოთლები ორმაგ-ფრთისებრაა განკვეთილი ხაზურ-ძაფისებრ წაწვეტებულ ნაკვთებად. ყვავილები მრავალ კალათებადაა, წვრილი და გრძელყუნწიანი. კალათებში განაპირა ყვავილები ენისებრია თეთრი ფერის, ერთ რიგად განლაგებული, ბუტკოიანი; შიგნითა ყვავილები მილისებრია, 5 კბილიანი, საბურველი მრავალრიგიანია, მისი ფოთოლაკები ფართო სიფრიფანა არშიითაა შემოვლებული, კრამიტისებრ განწყობილი, ყვავილსაჯდომი ამოზნექილია, კონუსისებრი და ღრუიანი. თესლურები პატარაა 1 მმ სიგრძის, ცილინდრული ფორმის, ოდნავ მოხრილი, გარედან გლუვი. ყვავილობს VI-VIII. მეორე სახეობა ერთწლოვანი პატარა მცენარეა, ღერო 5-30 სმ სიმაღლის, შიშველი, ძირიდანვე დატოტვილი, უხვად შეფოთლილი. ფოთლები ორმაგად ფრთისებრგანკვეთილი ხაზურ-ლანცერა ნაკვთებად. კალათები მოკლეა, სხედან გამსხვილებულ ყუნწებზე, საბურვებლი მრავალრიგიანია, მისი ფოთოლაკები კვერცხისებრ-მოგრძო ფორმისა და ბლაგწვერიანია, ფართო სიფრიფანა არშიით შემოვლებული. კალათებში ყველა ყვავილი მილისებრია, 4-კბილიანი, მომწვანო-ყვითელი ფერის. ენისებრი ყვავილები არ აქვს. ყვავილსაჯდომი ამოზნექილია, კონუსისებრი და ღრუიანი. თესლურები კვერცხისებრ მოგრძოა, 1,55 მმ სიგრძის, ცილინდრული, ოდნავ მოხრილი, წვერზე ირიბად წაკვეთილი, თეთრი, ვიწრო სიფრიფანა საყელურით. მცენარე ყვავილობს VII-VIII.
სამკურნალო მატრიკარია იზრდება რუდერალურ ადგილებში, მითითებულია აჭარისათვის, გავრცელებულია იმიერკავკასიაში. ჩვენთან პონა შესაძლებელია შავი ზღვის სანაპიროზე. საერთო გავრცელების არეალებია შუა ევროპა, ხმელთაშუა ზღვის მხარე; მცირე, ცენტრ. და აღმ. აზია, ჩრდ. ამერიკა, ავსტრალია. სურნელოვანი გვირილაც იზრდება ასევე რუდერალურ ადგილებზე აფხაზეთში, მთიულეთში (გზადმოყოლილია). საერთო გავრცელების არეალია ჩრდ. ამერიკა, ხოლო როგორც გზადმოყოლილი მცენარე - სამხ. ამერიკა და ზელანდია. ორივე სახეობა შემოტანილია კულტურაში. მედიცინაში	გამოყენება. გვირილის ყვავილები ოფიცინალური ანთებისსაწინააღმდეგო და სპაზმოლიზური საშუალებაა. ამზადებენ გამონაცემს, ნაყენს, შედის კუჭ-ნაწლავისა და დამარბილებელ ნაკრებებში. მიიღება შიგნით და გარედან - აბაზანების შემადგენლობაში, ოყნის სახით, ასევე ბუასილისა და ვარიკოზების დროს, ჩირქოვანი წყლულების ჩამოსაბანად, პირის ღრუში გამოსავლებად - ლორწოვანი გარსის ანთებისას; გვირილა მოქმედებს როგორც ანტიმიკრობული და ანტიმიკოზური საშუალება, ამცირებს ალერგიულ მოვლენებს. გვირილის ყვავილებში არსებული ჰამაზულენი თერმული დამუშავებისას გადადის აზულენში, რომელიც ძვირფასი პროდუქტია, ახასიათებს ანთების საწინააღმდეგო და ტკვილგამაყუჩებელი მოქმედება; ხოლო გვირილაში არსებულ ფლავონოიდებს - აპიგენინის, ლუტეოლინის, ქვერცეტინის ნაწარმებს აქვთ ანთებისსაწინააღმდეგო და ანტივირუსული აქტივობა. ამზადებენ პრეპარატეს: რომაზულენს. ალორომს, როტოკანს, ფიტონს, ჰერბოგასტრინს, კამისტად-გელს, გასტროლინს. გვირილა შედის დიაბეტის საწინააღმდეგო ნაკრებ-არფაზეტინში, ასევე ელეკასოლში და ბუასილის საწინააღმდეგო ნაკრებში. სურნელოვანი გვირილას ყვავილები რეკომენდებულია გარეგან საშუალებებად, ხალხურ მედიცინაში კი ოფლისდამდენად, მენსტრუაციული ციკლის დარღვევისას, ბავშვებში კი ჰერმინთოზების დროს. ჰომეოპათიაში გამოიყენება რეფლექტორული მშრალი ხველების, გრიპის, ბავშვებში დისპეპსიის, ნევროზისა და მეტეორიზმისას.
გვადალახარა (მრავალმნიშვნელოვანი)
გვადალახარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
The Radio One Sessions (სიდ ბარეტის ალბომი)
The Radio One Sessions — სიდ ბარეტის მიერ ჯონ პილის გადაცემისათვის 1970 წელს ჩაწერილი სიმღერებისგან შედგენილი EP დისკი. ამ გადაცემის ჩანაწერი რადიოეთერში იმავე წლის 24 თებერვალს გავიდა. აღსანიშნავია, რომ ამ სესიის დროს შესრულდა Two of a Kind, რომელსაც ბევრი რიჩარდ რაიტის საავტორო სიმღერად თვლის. ალბომის კიდევ ერთი ვერსია, The Peel Session გამოვიდა 1987 წელს, თუმცა The Radio One Sessions მისგან განსხვავდება ბობ ჰარისის შოუსათვის ჩაწერილი დამატებითი სიმღერებით.
ფსიქოდინამიკა
ფსიქოდინამიკა არის თერმოდინამიკის პრინციპთა გამოყენების შედეგი ფსიქოლოგიაში. უფრო დეტალურად, ფსიქოდინამიკა წარმოადგენს ადამიანის ქცევის შესწავლის მეთოდს, მოტივაციისა და Drive-ის (აღმძვრელი, მამოძრავებელი, მასტიმულირებელი) საფუძველზე; ეს მიდგომა განზოგადებულია ნებისმიერი პიროვნების, ნებისმიერ დროს განხორციელებულ ქცევაზე. ინდივიდი ფსიქოდინამიკაში განიხილება, როგორც გენეტიკური კონსტიტუციისა და გარემო პირობების ურთიერთქმედების პროდუქტი. სამედიცინო პრაქტიკაში ფსიქოდინამიკა განსაზღვრულია, როგორც შესწავლის სისტემატიზირებული მეთოდი ფსიქოლოგიური ფაქტორებისა, რომელიც საფუძვლად უდევს ადამიანის ქცევას; განსაკუთრებით არაცნობიერ და ცნობიერ მოტივთა ურთიერთქმედებისა და ემოციის ფუნქციონალური მნიშვნელობის თველსაზრისიდან.
ფსიქოდინამიკის პირველი კონცეფცია განავითარა ზიგმუნდ ფროიდმა, რომელმაც დაიწყო თერმოდინამიკის (ჰერმან ფონ ჰელმჰოლცის) გაბატონებულ პრინციპთა გამოყენება ფსიქოლოგიაში. ფროიდმა პირველმა ივარაუდა ფსიქიკურ პროცესთა ენერგიის მსგავსად გააზრების პრინციპი; მან დააფუძნა ფსიქოდინამიკა, როგორც საფუძველი ფსიქოლოგიური ენერგიის(რომელსაც მან ლიბიდო უწოდა) წარმოშობისა და ფუნქციის შემსწავლელი საბაზისო სისტემა.
*
Last Man Standing (E-type-ის ალბომი)
Last Man Standing — E-Type-ის მესამე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1998 წლის 27 ნოემბერს. მასში შეტანილია სიმღერები, გამოცემული სინგლებად - "Angels Crying", "Here I Go Again" და "Princess of Egypt". ალბომი E-Type-ის ყველაზე გაყიდვადი ალბომია, გავრცელებული 3 მილიონი ასლის სახით.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის ალბომები კატეგორია:E-Type-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მაქს მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:Stockholm Records-ის ალბომები
ვალვერდე-დელ-ფრესნო
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები
Formica gnava
Formica gnava — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვერის დეპარტამენტი
ვერის დეპარტამენტი (Departamento Vera) — დეპარტამენტი არგენტინაში, სანტა-ფეს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 51 303 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 21 096 კმ²-ია.