cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნიჭიერი (2017 წლის ფილმი)
ფილმის გამოსვლა
ფილმის გამოსვლა დაგეგმილი იყო 2017 წლის 12 აპრილს, მაგრამ გადაიდო 2017 წლის 7 აპრილამდე.
შემოსავალი
ნიჭიერი-მ გამოიმუშავა 24.8 მილიონი აშშ დოლარი ამერიკის შეერთებულ შტატებში და კანადაში, სხვა ტერიტორიებზე 18 245 378, რამაც საერთო ჯამში 43 046 590 შემოსავალი მოიტანა.
კრიტიკოსთა გამოხმაურება
ვებსაიტზე Rotten Tomatoes, ნიჭიერი–ს აქვს 73% –იანი მაჩვენებელი 173 მიმოხილვის საფუძველზე, საშუალო ნიშანით 6.4 / 10. საიტის კრიტიკულ კონსენსუსში ნათქვამია: „ნიჭიერი არ არის ისეთივე კაშკაშა, როგორც მისი პატარა პროტაგონისტი," Metacritic– ზე ფილმის საშუალო შეწონილი ქულაა 60 100-დან 22 მიმოხილვის საფუძველზე. CinemaScore-ზე მაყურებელმა ფილმს „A" შეფასება მისცა A +-დან F-მდე მასშტაბით.
კოლინ კოვერტმა Star Tribune- ის წარმომადგენელმა ფილმს 4-დან 3 ვარსკვლავი მიანიჭა და განაცხადა: „რა თქმა უნდა, ეს არის მარტივი, პირდაპირი ფილმი, მაგრამ ზოგჯერ ზუსტად ასეთი ფილმი გჭირდება." ევანსის შესრულებაზე, ოუენ გლეიბერმანმა, Variety- სგან, თქვა: „კრის ევანსი, გაბრაზებული და გაბრწყინებული, თავის გასაპარს წვერთან ერთად, ძალიან დასამახსოვრებელ და თბილ შესრულებას გვთავაზობს, რომელიც „ კაპიტანი ამერიკის " ფილმებში რ გვინახავს. " რიჩარდ როპერმა ფილმი 4 ვარსკვლავიდან 4-ით შეაფასა და თქვა: „ნიჭიერი ჯერჯერობით წლის საუკეთესო ან ყველაზე დახვეწილი ან ყველაზე ორიგინალური ფილმი არ არის - მაგრამ ის შეიძლება ჩემი საყვარელი იყოს".
სქოლიო
კატეგორია:Fox Searchlight Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ფილმები ბავშვების შესახებ კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2017 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
ფხიჯასებრნი
აერთიანებს 35 გვარის 600 სახეობას. ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ცივ და ზომიერ სარტყელებში. საქართველოში გვხვდება 2 გვარის 25 სახეობა.
იზრდებიან მთის შუა სარტყლიდან დაწყებული ნივალურ სარტყლამდე მშრალ, ღორღიან ფერდობებზე, ქვიან და ქვიშიან ადგილებზე, აგრეთვე მდინარეების და რუების ნაპირებზე, ნესტიან, კირქვიან კლდეებზე; გვხვდება ტყეებშიც. ბუჩქნარებსა და მდელოებზე ფხიჯასებრნი მთრიმლავი და დეკორატიული მცენარეებია.
ფოკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ფოკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვინ ცხოვრობს ვარსკვლავებზე?
მოთხრობის შესახებ
პირველად გამოიცა ამავე სახელწოდების მოთხრობების კრებულში 1965 წელს გამომცემლობა "ნაკადულის" მიერ. 1972 წელს ისევ მოთხრობების კრებულში გამოსცა "საბჭოთა საქართველომ". 1977 წელს ისევ "ნაკადულმა" და ბოლოს დაიბეჭდა მწერლის რჩეული ექვსტომეულის მეორე ტომში.
მოთხრობა თარგმნილია რუსულად და გამოცემულია ამავე სახელწოდების(Кто живет на звездах) მოთხრობების კრებულში 1970 წელს. მთარგმნელი – ანაიდა ბესტავაშვილი, ხოლო ილუსტრატორი თენგიზ სამსონაძე. ასევე თარგმნილია უკრაინულად და გამოცემულია 1968 წელს "პოსეიდონის სასახლესთან" ერთად კიევში.
სიუჟეტი
მოთხრობა არაქრონოლოგიურადაა დაწერილი. მოქმედება მიმდინარეობს 60–იანი წლების თბილისში. მთავარი პერსონაჟი ახალგაზრდა მწერალი ლევანია, რომელიც არ მუშაობს და მუდმივად მუზის მოლოდინშია. მისი ცოლი ელისო კი მუდმივად ეჭვიანობს, რადგან ლევანი ხშირად დადის უნივერსიტეტის მეგობრებთან ერთად გასართობად. ერთ ასეთ წვეულებაზე ლევანი მარის შეხვდება და შეუყვარდება. ის მიზეზს მოძებნის, რომ თბილისს გაშორდეს და ცოტა ხნით დაისვენოს. სინამდვილეში კი მარისთან ერთად ატარებს დროს. თუმცა მარი ამ დროს სხვა კაცს, მიტოს ხვდება. ისიც შემთხვევით შეხვდება გოგონას და მაშინვე შეუყვარდება. თუმცა, როდესაც მარი მიხვდება რომ მას ცოლ–შვილი ჰყავს სახლში აღარ შემოუშვებს. მეორე დღეს მიტო ბაზარში შეხვდება მარის და გუბეში ჩააგდებს. თავის თავზე გაბრაზებული ცოლ–შვილთან დაბრუნებას გადაწყვეტს, მაგრამ მის მანქანას ძრავა გაუფუჭდება და მატარებელი დაარტყამს. ლევანი ემუდარება მარის, რომ მასთან დარჩეს, მაგრამ გოგონა მიხვდება რომ ცოლიან კაცებთან ურთიერთობა არ შეიძლება. ის აღიარებს, რომ "არავინ ცხოვრობს ვარსკვლავებზე". ლევანი კვლავ ელისოსთან დაბრუნდება.
სქოლიო
კატეგორია:თამაზ ჭილაძის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული მოთხრობები კატეგორია:1964 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები კატეგორია:მაგიური რეალიზმი
იშნოვეცი
იშნოვეცი (Işnovăţ) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 207 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 580 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრიულენის რაიონის სოფლები
სარა ჩერჩილი
სარა ჩერჩილი (Sarah Churchill; დ. 5 ივნისი, 1660 — გ. 18 ოქტომბერი, 1744) — ინგლისელი არისტოკრატი. მალბოროს ჰერცოგ ჯონ ჩერჩილის მეუღლე და მისი შვიდი შვილის დედა. თავისი ეპოქის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ძალაუფლების მქონე ქალი, როგორც დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის დედოფალ ანას ახლო მეგობარი.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|299x299პქ|სარა 1702 წელს სარა დაიბადა 1660 წლის 5 ივნისს ჰერტფორდშირში. იგი იყო ადგილობრივი დიდებულის, რიჩარდ ჯენინგსისა და მისი მეუღლის, ფრენსის თორნჰარსტის ქალიშვილი. 1673 წელს დედამისი ინგლისის მეფე ჩარლზ II-ის ძმის, იორკის ჰერცოგ ჯეიმზ სტიუარტის მეუღლის, ჰერცოგინია მარია მოდენელის სეფექალი გახდა და ქალიშვილთან ერთად სამეფო კარზე გადავიდა. აქ სარა მალევე დაუმეგობრდა ჯეიმზის ქალიშვილ ანას, რომელთანაც ახლო ურთიერთობა ბოლომდე შეინარჩუნა და მოგვიანებით კარგადაც გამოიყენა. 1677 წელს სარა დააქორწინეს მალბოროს ჰერცოგ ჯონ ჩერჩილზე. 1685 წელს სარა და ჯონი მხარს უჭერდნენ განსვენებული მეფის შემდეგ ტახტზე მისი ძმის, ჯეიმზ II სტიუარტის დასმას, თუმცა 1688 წელს ისინი მის ქალიშვილს, მერი II-სა და მის მეუღლეს, უილიამ III-ს დაეხმარნენ სახელოვანი რევოლუციის მოწყობასა და ჯეიმზის დამხობაში.
გუჯი ამაშუკელი
გუჯი ამაშუკელი (დ. 1941, 6 ივლისი), Goudji — ქართული წარმოშობის ფრანგი მოქანდაკე და იუველერი, რომელიც დაიბადა საბჭოთა საქართველოში.
სარა ჩერჩილი
ბიოგრაფია
1692 წელს დედოფალი მერი II უშვილოდ გარდაიცვალა, უილიამ III-ს კი ახალი ცოლი აღარ შეურთავს, ამიტომაც 1702 წელს ისიც უშვილოდ დაიღუპა. ამგვარ ვითარებასი ინგლისის ტახტი სარას საუკეთესო, ბევშვობის მეგობარმა — დედოფალმა ანამ დაიკავა. ამის შემდეგ სარა ჩერჩილი სამეფო კარზე დედოფლის შემდეგ ძალაუფლებით მეორე ქალი გახდა. შეიძლება ითქვას, რომ წლების განმავლობაში ქვეყანას სარა და მისი ქმარი მართავდნენ, თუმცა ჩერჩილისა და დედოფლის ძლიერი მეგობრობა მისმა ბიძაშვილმა, აბიგაილ მაშამ შეარყია, რომლის ინტრიგების წყალობითაც 1711 წელს ანამ სარა და მისი ქმარი სამეფო კარიდან გააძევა. წლების განმავლობაში სარა იყენებდა ვიგების პარტიის მხარდაჭერას დედოფალზე გავლენის მოსახდენად და ანას აიძულებდა ესპანური მემკვიდრეობის ომში ბრძოლა გაეგრძელებინა, მიუხედავად იმისა, რომ რეალურად ინგლისელები მემკვიდრეობისთვის არც კი იბრძოდნენ. მარცხნივ|მინი|265x265პქ|სარა ჩერჩილი 1714 წელს 1703 წელს მისი ვაჟის, ჯონის გარდაცვალებამ ფაქტობრივად შეარყია სარას მენტალური მდგომარეობა, რომელსაც საკმაოდ დიდ ხანს გლოვობდა. პირველი განხეთქილება ჩერჩილსა და დედოფალს შორის 1708 წლის 18 აგვისტოს, დღესასწაულზე მოხდა, რა დროსაც ანამ უარი თქვა იმ მძიმე სამკაულების ტარებაზე, რომლებიც სარამ სპეციალურად იმ დღისთვის აჩუქა. ამის შემდეგ ნაწყენმა სარამ დედოფალი სამლოცველოში არ შეუშვა, რამაც ანა ღრმად გაანაწყენა. ამის საპასუხოდ დედოფალი მხარს ყოველთვის ვიგების პარტიის მოწინააღმდეგე თორების პარტიას უჭერდა, სარას კი ეს არ მოსწონდა.
გუჯი ამაშუკელი
ბიოგრაფია
მოქანდაკე და იუველირი ელგუჯა გიორგის ძე ამაშუკელი დაიბადა ბორჯომში 1941 წელს. ბავშვობა ბათუმში გაატარა. სამი წლის მანძილზე სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიის ქანდაკების ფაკულტეტზე. 22 წლის ასაკში საცხოვრებლად მოსკოვში გადავიდა, სადაც სამრეწველო დარგის დიზაინერად მუშაობდა. 23 წლისა საბჭოთა კავშირის მხატვართა კავშირის ყველაზე ახალგაზრდა წევრი გახდა. 1969 წელს იქორწინა საფრანგეთის მოქალაქე კატრინ ბარსაკზე, ცნობილი თეატრალური რეჟისორის, ანდრე ბარსაკის ქალიშვილზე. მრავალწლიანი უშედეგო მცდელობის შემდეგ, 1974 წელს საფრანგეთის პრეზიდენტის ჟორჟ პომპიდუს პირადი ჩარევის წყალობით, წყვილს პარიზში გამგზავრების უფლება მისცეს.
სარა ჩერჩილი
ბიოგრაფია
დედოფალი ანა 1714 წელს გარდაიცვალა უშვილოდ, რის გამოც ტახტი მისმა ბიძაშვილმა ჯორჯ I-მა დაიკავა, რის შემდეგაც ჩერჩილები სამეფო კარს დაუბრუნდნენ. ამ ამბიდან რვა წელიწადში ჯონ ჩერჩილი გარდაიცვალა. დარჩენილი ცხოვრება სარამ თავისი ქმრის მიერ დაწყებული ბლენჰაიმის სასახლის მშენებლობის დასრულებას შეალია. როგორც ცნობილია, მას ხშირად მოსდიოდა კონფლიქტი მთავარ არქიტექტორთან, რადგან იგი მისი ქმრის პროექტს თავისი შეხედულებებისამებრ ცვლიდა ხოლმე.
გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე სარამ მემუარები დაწერა, რომელიც დიდ ინფორმაციას გვაწვდის დედოფალი ანას სამეფო კარის ცხოვრებაზე. იგი გარდაიცვალა 1744 წლის 18 ოქტომბერს ლონდონში, 84 წლის ასაკში.
გუჯი ამაშუკელი
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ|გუჯის და კატრინ ბარსაკის ქორწილი [[1969 წელი ]] მომავალი მეუღლისადმი მის გრძნობას ბევრი ეჭვის თვალით უყურებდა. ამბობდნენ, რომ გუჯის ერთადერთი ინტერესი საბჭოთა კავშირიდან გაღწევა იყო და კატრინს მხოლოდ იყენებდა. ამ განწყობას, ალბათ ორი ფიქტიური ქორწინებაც ამძაფრებდა.
სარა ჩერჩილი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1660 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1744
გუჯი ამაშუკელი
ბიოგრაფია
ზოგიერთი იმასაც ფიქრობდა, რომ ჩეკასთან იყო შეკრული – ამტკიცებდნენ, პოლკოვნიკის ფორმაში ვნახეთო. “საზოგადოება იყო ძალიან ბნელი და ბევრს თხზავდა. რაც ბნელია საზოგადოება, მით მეტს თხზავს. თქვენ არ იცით ეს პერიოდი რას ნიშნავს”.
კატრინი გუჯის ცოლობას დათანხმდა, თუმცა ეს საბჭოთა ხელისუფლებისთვის არაფერს ნიშნავდა, საბოლოო სიტყვა მაინც რეჟიმს ეკუთვნოდა და ქორწინებას აბრკოლებდნენ. ხოლო როცა თანხმობა მიიღო – 1969 წელს, საბჭოთა კავშირიდან გასვლაზე უთხრეს უარი. პროცესი 5 წლის განმავლობაში გაჭიანურდა. მისი სიმამრი, ანდრე ბარსაკი, გავლენიანი ადამიანი იყო – თეატრის დეკორატორი, რეჟისორი და დირექტორი. ის პირადად იცნობდა საფრანგეთის პრეზიდენტს, ჟორჟ პომპიდუს და წერილი მისწერა შუამდგომლობის თხოვნით.
1974 წელს საბჭოთა კავშირში საფრანგეთის პრეზიდენტის ვიზიტი შედგა. მისი და ლეონიდ ბრეჟნევის შეხვედრიდან ორ კვირაში დარეკეს „ოვირიდან” და კატრინ ბარსაკს უთხრეს, რომ გუჯი ამაშუკელს ორი კვირა ჰქონდა ქვეყნის დასატოვებლად – სამუდამოდ.
შემოქმედება
მინი|300პქ|მარცხნივ|გუჯი ამაშუკელი თავის სახელოსნოში მონმარტზე გახსნილ პატარა სახელოსნოში, თავდაპირველად, მცირე შეკვეთებზე მუშაობდა. ოქრომჭედლობა მისი მოწოდება იყო, მაგრამ საბჭოთა რეალობაში ოქრო–ვერცხლი მხოლოდ ქარხნებში მუშავდებოდა და არა რომელიმე კერძო პირის ხელში. სწორედ მონმარტზე დაიწყო ძვირფას ლითონებზე მუშაობა მისეული ტექნიკითა და მის მიერვე გამოჭედილი ხელსაწყოებით. თავად გუჯის სურვილით, მისი ნამუშევრები არ მეორდება და მისი ყოველი ქმნილება ერთადერთია. 1976 წელს, საფრანგეთში ჩასვლის მეორე წელსვე, საფრანგეთის აკადემიის ახალი წევრის, მწერალ ფელისიენ მარსოსათვის დამზადებული აკადემიური დაშნა გუჯი ამაშუკელის შემოქმედებითი დებიუტი აღმოჩნდა, ტრადიციულად, თითოეულ აკადემიკოსს ანიჭებენ მახვილს, რომელზეც გამოსახულია მთელი მისი შემოქმედება. ანტიკვარული მახვილიდან დამზადებული დაშნის ჯვრისებურ ხელის საფარზე ლითონმ ქანდაკებელმა გამოსახა მარსოს შემოქმედებითი კრედოს ამსახველი სიმბოლოები. გუჯისთვის ეს ნამუშევარი იმდენად წარმატებული აღმოჩნდა, რომ დღეისათვის მის მიერაა დამზადებული თხუთმეტი დაშნა საფრანგეთის „უკვდავთა აკადემიის“ წევრებისათვის.
გუჯი ამაშუკელის მიერ შექმნილი სამკაულები და მითოლოგიურ–რელიგიურ თემებზე გამოქანდაკებული ოქროსა და ვერცხლის ნივთები მსოფლიოს ცნობილი მუზეუმებისა და კერძო კოლექციონერების საკუთრებაა. მოქანდაკე მუშაობს სასულიერო, საეკლესიო -სარიტუალო ხელოვნების დარგშიც. მას მიანდეს პარიზის ღვთისმშობლის ტაძრისთვის მოსანათლი ემბაზის დამზადება, შარტრის ტაძრისთვის შექმნილი ლიტურგიისათვის აუცილებელი ჩვიდმეტი ნივთი სახელმწიფომ ეროვნულ საგანძურად აღიარა. გუჯი ამაშუკელი სისტემატურად ასრულებს ვატიკანის შეკვეთებსაც. ასევე, ქმნის გამარჯვების გამომხატველ მედალიონებსა თუ სხვადასხვა ტიპის სიმბოლური ხასიათის ნაკეთობებს.
„მსოფლიოს უდიდესი ოქრომჭედელი“ – ასე შეაფასა გუჯი ცნობილმა გალერისტმა, კლოდ ბერნარმა, როდესაც მისი ნამუშევრები იხილა. ოქრომჭედელს შემდეგ არაერთი გამოფენა ჰქონია მის გალერეაში – პარიზში, ბოზ არტის ქუჩაზე, სადაც სხვადასხვა დროს შეგეძლოთ გეხილათ დავიდ ჰოკნის, ფრენსის ბეკონის, პაბლო პიკასოს, ანრი-კარტიე ბრესონის და სხვათა ნამუშევრები.
მისი ნაკეთობების ადრესატთა შორის არიან იოანე პავლე მეორე, ბენედიქტ მეთექვსმეტე, საფრანგეთის აკადემიის წევრები, პრეზიდენტი მიტერანი, რომელიც სახელმწიფოს მეთაურებისთვის უკვეთდა საჩუქრებს.
მინი|300პქ|გუჯის სახელოსნო [[პარიზი|პარიზში]] მას შემდეგ, რაც იოანე პავლე მეორემ გუჯის ნაკეთი ემბაზი გამოიყენა, ოქრომჭედელმა წერილი მიიღო – „პაპის თხოვნით, მსურს მადლობა გადაგიხადოთ იმ სილამაზისთვის, რასაც თქვენი ხელოვნება….” ამას მოჰყვა კაპუცინების შეკვეთა, პადრე პიოს ბეატიფიკაციისთვის პაპისთვის საჩუქარი დაემზადებინა, ხოლო მოგვიანებით, წმინდანად შერაცხული კაპუცინი ბერის საძვალე. ბეატიფიკაციის დღისთვის გუჯი და კატრინი რომში მიიწვიეს – „სან პიერის მოედანზე გავჩერდით, პაპიც მოვიდა. დაღლილი იყო. მას ჩემი ნაკეთობები ამშვენებდა – ჯვარი, ორი შანდალი და პადრე პიოს რელიკვია, რომელსაც ის თავის კერძო ბინაში ინახავდა სიკვდილამდე. კატრინმა იტირა. მოგვიანებით ამიხსნა, რომ ახსენდებოდა, როგორ ვოცნებობდი მოსკოვში, იმ ქვეყნის დედაქალაქში, სადაც ათეიზმი სახელმწიფო რელიგია იყო, ღმერთის სადიდებლად შემექმნა ნივთები.“
1993 წელს გუჯი ამაშუკელი „ხელოვნების ოსტატად“ აღიარეს, მინიჭებული აქვს ხელოვნების დარგში უმაღლესი დამსახურების აღმნიშვნელი ოფიციალური ჯილდო–ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერის საპატიო წოდება, არის საფრანგეთის რაინდის ორდენის კავალერი.
ელ-ჰამარი
ელ-ჰამარი, ჰამარი (هور الحمّار) — მარილიანი ტბა სამხრეთ-აღმოსავლეთ ერაყში, ჰამარის მარშების ფარგლებში. მდებარეობს მდინარეების ევფრატისა და შატ-ელ-არაბის ქვემო დინების აუზში. სიგრძე 120 კმ, სიგანე 20 კმ-მდე, ზედაპირის ფართობი 600-1350 კმ². ტბის წყლის დონე რყევადია, წყლის მაქსიმალური სიღრმე იცვლება 1,8 მეტრიდან (ზამთარი) 3,0 მეტრამდე (გაზაფხული). აპრილსა და მაისში ევფრატზე წყალმოვარდნის დროს დონე მატულობს. ნაპირები დაბალია. გარშემორტყმულია დაჭაობებული ადგილებით, ბევრია ლერწამი. ტბა სანაოსნოა სამხრეთ ნაწილში. წარმოიქმნა V საუკუნეში როდესაც მდინარე ევფრატზე მომხდარი ძლიერი წყალდიდობის დროს იყო გარღვეული ჯებირები და ქალაქებს ბასრასა და სუკ-ელ-შუიუხს შორის მდებარე დაბლობი აღმოჩნდა ჩაძირული. ჰამარის სახელს ატარებს სატურნის თანამგზავრის ტიტანის ერთ-ერთი ტბა. ადგილობრივ მოსახლეობას შეადგენენ მაადანები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერაყის ტბები
გუჯი ამაშუკელი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:დაბადებული 6 ივლისი კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში კატეგორია:ფრანგი მოქანდაკეები
ქარიყლაპიასმაგვარნი
მოგვიანებით ტაქსონს რიგის სტატუსი მიენიჭა. სხვა ინფორმაციისათვის იხილეთ ქარიყლაპიასნაირნი.
სქოლიო
კატეგორია:ორაგულისნაირნი
ანტიოქიის სამთავრო
ანტიოქიის სამთავრო ბევრად პატარა იყო ვიდრე იერუსალიმის სამეფო ან ედესის საგრაფო,იგი მოიცავდა ხმელთაშუა ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილს,მას სამხრეთით ტრიპოლის საგრაფო ესაზღვრებოდა,აღმოსავლეთით ედესა,ჩრდილი-დასავლეთით კი ბიზანტიის იმპერია ან სომხეთის სამეფო (შუა საუკუნეების დროინდელი.).XII საუკუნისთვის ანტიოქია 20,000-მდე მაცხოვრებელს ითვლიდა,მათი უმეტესი ნაწილი სომხები და ბერძნები იყვნენ,რომლებიც მართლმადიდებლურ ქრისტიანობას მისდევდა,თუმცა ანტიოქიის მმართველები ყოველთვის კათოლიკე ნორმანები იყვნენ,რომლებიც სამხრეთ იტალიიდან იყვნენ წარმოშობით.
დაარსება
მინი|მარცხნივ|[[ანტიოქიის ალყა, შუა საუკუნეების მინიატურა]] პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობა ნელ-ნელა გადამწყვეტ ფაზაში შედიოდა,ტანკრედი და ბალდუინ ბულონელი (მოგვიანებით იერუსალიმის მეფე ბალდუინ I) ედესისკენ დაიძრენ, ჯვაროსნების დიდი ნაწილი კი ანტიოქიის ალყაში დარჩა. ჯარს სათავეში ბოემონდ I ჩაუდგა რომელიც მოგვიანებით ანტიოქიის პირველი პრინციც გახდა, ალყა ზამთრამდე გაგრძელდა და ჯარისკაცებს მკაცრ პირობებში უწევდათ ყოფნა, ლეგენდის თანახმად ისინი საკუთარ ცხენებს და გარდაცვლილ ჯარისკაცებს ჭამდნენ ხოლმე.
ანტიოქიის დაცემის ალბათობა ძალიან დაბალი იყო, ქალაქი კარგად იყო შეიერაღებული და მას 400-მდე კოშკი იცავდა, თუმცა ბოემონდმა მოახერხა დაეთანხმებინა სომეხი გამაჰმადიანებული მცველი ფიროუზი, რომ ჯვაროსნებისათვის კარიბჭე გაეღო. ჯვაროსნების ქალაქის დაკავებიდან 4 დღეში მოსულიდან მუსლიმთა დიდი ჯარი კერბოღას სარდლობით დაიძრა ანტიოქიის დასაბრუნებლად, ამასობაში ანტიოქიისაკენ ბიზანტიის იმპერატორი ალექსი I კომნენოსი მოდიოდა დასახმარებლად, თუმცა მას გზად ცრუ ინფორმაცია უამებს რომ ანტიოქია დაეცა და ჯარი უკან გააბრუნა.
ანტიოქიის დაცემა გარანტირებული იყო, მაგრამ ჯვაროსნებს დახმარება გაუწია მისტიურმა ადამიანმა სახელად პეტრე ბართლომეო რომელსაც როგორც თვითონ ამბობდა გამოეცხადა ანდრია მოციქული და უთხრა მას რომ ქრისტეს შუბი, რომლითაც იგი აწამეს ინახებოდა ანტიოქიაში. ასეა თუ ისე გადმოცემის თანახმად შუბი მალევე თავად პეტრემ აღმოაჩინა რამაც ჯვაროსნებს მოტივაცია მისცა და მუსლიმების იერიშის მოგერიებაში დაეხმარა.
ანტიოქია დამოუკიდებელი სამთავრო იყო, თუმცა მას არ ჰყავდა ლიდერი, მსურველი ბევრი იყო, მაგრამ მათში ყველაზე ძლიერი ბოემონდი აღმოჩნდა. ბოემონდს ლაშქრობამდეც ჰქონდა პრინცის ტიტული ტარანტოში და მან გადაწყვიტა ეს ტიტული შეენარჩუნებინა და თავი ანტიოქიის პრინცად გამოაცხადა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისტორია კატეგორია:ჯვაროსნული ლაშქრობები კატეგორია:თურქეთი კატეგორია:სირია კატეგორია:შუა საუკუნეები კატეგორია:სირიის ისტორია კატეგორია:ბიზანტიის იმპერია კატეგორია:ჯვაროსნული სახელმწიფოები კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები
Vox Media
Vox Media — ამერიკული ტრანსნაციონალური ციფრული მედია კომპანია, დაფუძნებული 2005 წლის 14 ივლისს თავდაპირველი სახელწოდებით SportsBlogs. დააარსეს ჯერომ ამსტრონგმა, ტაილერ ბლეჟინსკიმ და მარკოს მულიცასმა. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს ვაშინგტონსა და ნიუ-იორკში. ამჟამად ის მართავს რვა სარედაქციო ბრენდს: SB Nation, The Verge, Polygon, Curbed, Eater, Racked, Vox, და Recode.
კომპანია ფლობს და მართავს ოფისებს ლოს-ანჯელესში, ჩიკაგოში, ოსტინსა და სან-ფრანცისკოში. ქსელი თავისთავში მოიცავს 300-მდე საიტსა და 400-მდე ანაზღაურებად რედაქტორს.
მამუტჩევო
მამუტჩევო (Мамутчево) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 331 ადამიანს შეადგენდა.
Vox Media
სქოლიო
კატეგორია:Vox Media კატეგორია:2002 წელს დაარსებული საიტები კატეგორია:2002 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:აშშ-ის კომპანიები კატეგორია:ონლაინ კონტენტების დისტრიბუცია
მამუტჩევო
სქოლიო
კატეგორია:ველესის თემის სოფლები
მუხთარ ბაბაევი
მუხთარ ბაჰადურ-ოღლუ ბაბაევი (Muxtar Babayev; დ. 16 ოქტომბერი, 1967, ბაქო) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო მოღვაწე, აზერბაიჯანის ეკოლოგიისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი (2018 წლის 23 აპრილიდან).
მუხთარ ბაბაევი დაიბადა ბაქოში, 1967 წლის 16 ოქტომბერს. იქვე 1984 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1991 წელს დაამთავრა მსუ-ს ფილოსოფიის ფაკულტეტი „პოლიტოლოგიის“ სპეციალობით. 1994 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიური უნივერსიტეტი „საგარეო ეკონომიკური კავშირების“ სპეციალობით. 1991–1992 წლებში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო კომიტეტში ეკონომიკისა და დაგეგმარების განხრით მუშაობდა.
1986—1988 წლებში მსახურობდა ჯარში. 1992-1993 წლებში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგარეო ეკონომიკური კავშირების სამინისტროში მუშაობდა. 1994-2003 წლებში მუშაობდა საგარეო ეკონომიკური კავშირების სამმართველოში, SOCAR – აზერბაიჯანის ნავთობის სახელმწიფო კომპანიაში, 2003-2007 წლებში - SOCAR-ის მარკეტინგისა და ეკონომიკური ოპერაციების მართვაში.
2000 წელს დაამთავრა სრულიად რუსეთის საგარეო სავაჭრო აკადემია „მსოფლიო ეკონომიკის“ სპეციალობით. 2007-2010 წლებში იკავებდა SOCAR-ის ვიცე-პრეზიდენის თანამდებობას ეკონომიკის საკითხებში. 2010-2018 წლებში კი — საწარმოო გაერთიანება Azerkimya-ის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარის თანამდებობას. 2010-2015 წლებში იყო აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მილი მეჯლისის დეპუტატი. 2018 წლის 23 აპრილიდან არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეკოლოგიისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრის თანამდებობაზე.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები
ბოცვერი
ბოცვერი (Oryctolagus cuniculus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი კურდღლისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 31–45 სმ-ია, კუდისა — 5–6 სმ, ყურებისა — 7 სმ; მასა 1–2 კგ. უკანა კიდურები წინებზე გრძელია. აქვს რბილი, ხშირი, ზურგზე ღია რუხი ან მოწითურო, მუცელზე კი ღია ფერის ბეწვი. კუდი ზემოდან მუქი ან ზურგის ფერისაა, ქვემოდან — თეთრი. გვხვდება რუხი, შავი ან ამლაყი ინდივიდები.
ბოცვრის სამშობლოდ ითვლება ცენტრალური და სამხრეთი ევროპა, ჩრდილოეთი აფრიკა. შუა საუკუნეებიდან დაწყებული ევროპის ბევრ ქვეყანაშია შეყვანილი, მოგვიანებით აკლიმატიზირებულია ავსტრალიაში, ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობს სხვადასხვა ლანდშაფტში (მ.შ. ანთროპოგენურში), უპირატესობას ანიჭებს ბუჩქნარებს. აქტიურები არიან ძირითადად ღამით. იკვებებიან მცენარეთა მიწისქვეშა და მიწისზედა ნაწილებით. დამახასიათებელია კოპროფაგია (საკუთარი ექსკრემენტების ჭამა), რაც ააქტიურებს ნაწლავის მიკროფლორას და ზრდის საჭმლის მონელების ინტენსივობას.
უპირატესად კოლონიებად ცხოვრობენ, რომლებშიც არსებობს იერარქია ყველაზე ძლიერი მამრების დომინირებით. თხრიან სოროებს, როგორც უბრალოს (მოკლე, 1–3 გასასვლელით, სიღრმით 0,6 მეტრამდე), ისე რთულს (სიგრძეში 45 მეტრამდე, დატოტვილი, მრავალი გასასვლელით, სიღრმით 3 მეტრამდე). სორო შესაძლებელია გამოიყენოს რამდენიმე თაობამ, რის გამოც ზოგჯერ 1 ჰექტრამდე ფართობის ლაბირინთთა სისტემა იქმნება. ხშირ რაყებში ბოცვერი მიწისზედა ბუდეს აკეთებს. საკვების მოსაპოვებლად სოროდან შორს არ მიდის. დარბის არც ისე სწრაფად (დაახლოებით 25 კმ/სთ სიჩქარით) და მოკლე დისტანციაზე. ტერიტორიას ნიშნავს საზარდულის, ანალური და ნიკაპის ჯირკვლების სუნიანი სეკრეტით.
სქოლიო
კატეგორია:კურდღლისებრნი
აიგლსბახი
აიგლსბახი (Aiglsbach) — კომუნა გერმანიაში, ბავარიის მიწაზე.
ექვემდებარება ქვემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. შედის კელჰაიმის რაიონის შემადგენლობაში. მოსახლეობა შეადგენს 1670 ადამიანს (2010 წლის 31 დეკემბრის აღწერის მონაცემებით). იკავებს 39,97 კმ² ფართობს. ოფიციალური კოდი — 09 2 73 113.
საქართველოს კომპიუტერული სპორტის ფედერაცია
საქართველოს კომპიუტერული სპორტის ფედერაცია (სკსფ, საერთაშორისო აბრევიატურა „GCSF“) — არაკომერციული ორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 2002 წლის 7 მარტს. წარმოადგენს პირველ ორგანიზაციას, რომელმაც საქართველოში დაიწყო კიბერსპორტის განვითარება. ფედერაციას დაარსებიდან ჩატარებული აქვს 8 მსოფლიო ოლიმპიადის შესარჩევი სახელწოდებით – WCG Georgia", 4 მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი „IeSF“ -ის ეგიდით, 2 ევროპის პირველობის შესარჩევი, 9 საქართველოს ჩემპიონატი „ფედერაციის თასის“ სახელწოდებით, ფედერაციის ლიგა, 3 სასკოლო ოლიმპიადა და 100-მდე საკლუბო ჩემპიონატი. ფედერაციის ორგანიზებით 2004 წლიდან ქართველი გეიმერები 13 ჯერ გავიდნენ საერთაშორისო ჩემპიონატზე. 2017 წლის 19 ოქტომბერსს ჩატარდა 2017 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ტურნირი DOTA2-ში.
ქრონოლოგია
ფედერაციის ორგანიზებით 2004 წლიდან საქართველოს გუნდები და გეიმერები 11–ჯერ გაიყვანა საერთაშორისო ჩემპიონატებზე.
საქართველოს ჩემპიონატები „ფედერაციის თასზე“:
მსოფლიო ოლიმპიადის შესარჩევები „WCG Georgia“
ევროპის პირველობის შესარჩევები საქართველოში „ECG Georgia“ (WCG Europe):
მსოფლიო ოლიმპიადის შესარჩევები "WCG Georgia" მსოფლიო ჩემპიონატების შესარჩევები "IeSF Georgia"
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ორგანიზაციები კატეგორია:არაკომერციული ორგანიზაციები კატეგორია:კიბერსპორტის ორგანიზაციები კატეგორია:2002 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988 — რიგით მე-8 ევროპის ჩემპიონატის ფინალური ტურნირი. გაიმართა დასავლეთ გერმანიაში 10-დან 25 ივნისამდე. ნიდერლანდების ნაკრები პირველად და ჯერჯერობით უკანასკნელად გახდა ევროპის ჩემპიონი. ეს ევროპის ჩემპიონატი გამოირჩეოდა იმით, რომ არცერთი მატჩი არ გადასულა დამატებით დროში და არ დასრულებულა უგოლო ფრით.
კვალიფიკაცია
საკვალფიკაციო ეტაპს უნდა გამოევლინა შვიდი მონაწილე. გერმანია, როგორც მასპინძელი, მონაწილეობდა ავტომატურად. ტიტულის მფლობელმა, საფრანგეთის ნაკრებმა ვერ გაიარა საკვალიფიკაციო ეტაპი ტურნირში მონაწილეობდა შემდეგი რვა გუნდი:
მასპინძელი ქვეყანა
West Germany won the right to host the tournament with five votes ahead of a joint bid from Norway, Sweden and Denmark, who gained 1 vote, and a bid from England.
Because the Eastern Bloc disagreed that West Berlin was part of the Federal Republic of Germany, the German Football Association ruled out playing Championship matches in West Berlin. This secured the participation of Eastern European members of UEFA. In the 1974 FIFA World Cup, however, West Berlin had hosted three games.
As a compromise, Berlin Olympic Stadium did host a Four Nations Tournament in 1988, with West Germany playing against the Soviet Union, Argentina and Sweden.
ჯგუფური ეტაპი
The first group pitted two pre-tournament favourites West Germany and Italy together, along with Spain and Denmark. The Italians had not played in the competition finals since the 1980 edition, which they hosted and West Germany won. Spain and Denmark contested the second semi-final of the 1984 edition. Spain prevailed on penalty-kicks, but lost the final to hosts, France who failed to qualify in 1988.
The Germans and Italians contested the opening game. This game was tightly contested. Roberto Mancini capitalised on a defensive error on the left-hand side of the German goal and the striker squeezed in a shot from a tight angle. Just three minutes later, Walter Zenga stepped out side of his penalty area while holding the ball and delivering a goal kick. Andreas Brehme scored the resulting free-kick which crept under the wall. Both teams settled for a 1–1 draw.
Spain defeated Denmark again, this time 3–2. Míchel opened the scoring after five minutes and Michael Laudrup equalised twenty minutes later. Spain dominated the next hour and Emilio Butragueño and Rafael Gordillo but the Spanish 3–1 to the good. A late surge saw Flemming Povlsen reduce the score line, but was not enough for the Danes, who now needed to win both their remaining games to be certain of a place in the semi-finals.
ტუნისის ჰიმნი
ისტორია
ჰიმნის სიტყვები მოდის ლიბანში დაბადებული ეგვიპტელი პოეტის, მოსტაფა სადიქ ალ-რაფიის 1930 წლის ლექსიდან. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგი ამბობს, რომ მელოდია ლექსისთვის იყო დაკომპლექტებული მუჰამედ აბდელ ვაჰაბი მიერ, ტუნისელი მუსიკათმცოდნე სალაჰ ელ-მაჰდი აცხადებს, რომ ჰიმნის მელოდია დაიწერა პოეტ აჰმედ ხეირედინის მიერ, ხოლო ორიგინალური მუსიკა პოემისთვის იყო დაკომპლექტებული ზაქარია აჰმადის მიერ.
ჰიმნის ბოლო ვერსია დაიწერა აბულ-ქაჯემ ეჩჰების მიერ. ელ-მაჰდის თქმით, ჰიმნის ეს ვერსია, 1955 წლის ივნისში ნაციონალისტმა მონგი სლიმმა გამოიყენა ჰიმნად.
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988
ჯგუფური ეტაპი
In the remaining games the West Germans swept aside the Danes and Spanish. Jurgen Klinsmann and Olaf Thon scored to dispatch the former 2–0 while two goals from Rudi Völler was enough to beat Spain 2–0. The second goal was particularly notable. Lothar Matthäus ran forty yards into the Spanish penalty box before back-heeeling the ball for the oncoming Völler, following up his run, to strike the ball with the outside of his foot and into the corner of the goal.
ტუნისის ჰიმნი
ისტორია
ცნობილი, როგორც რევოლუციის ჰიმნი, იგი ჟღერდებოდა მმართველი პარტიის Neo Destour-ის შეხვედრების დროს, რომელმაც მოგვიანებით შეცვალა თავისი სახელი და გახდა სოციალისტური დესტურის პარტია. Ḥumāt al-Ḥimá დროებით გამოიყენებოდა, როგორც ეროვნული ჰიმნი, მონარქიის დასარულს 1957 წლის 25 ივლისიდან 1957 წლამდე, როდესაც მიიღეს ჰიმნად ალ-ხალიდი, როგორც ოფიციალური ჰიმნი, ხოლო 1958 წლის 20 მარტს, იგი შეცვალა Salam al-Bey-მა. Ḥumāt al-Ḥimá ჩაანაცვლა ალ-ხალიდმა, 1987 წლის 7 ნოემბრის პუტჩის დროს, რომელიც მოაწყო პრეზიდენტმა ზინ ელ-აბიდინ ბენ ალიმ.
ეროვნული ჰიმნი
<br style="clear:left;">
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988
ჯგუფური ეტაპი
The Italians won a difficult match against the Spanish 1–0, courtesy of a goal from Gianluca Vialli, a low cross-shot to the net on 73 minutes. In the last games, against an already eliminated Denmark, the Italians prevailed by two goals to nil.
ტუნისის ჰიმნი
პოემის ორიგინალი
<br style="clear:left;">
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988
ჯგუფური ეტაპი
The second group witnessed a surprising set of results. In the opening game, one of the pre-tournament favourites England lost 0–1 to Ireland. Ray Houghton scored a looping header after six minutes after the English defence failed to clear a cross. The English applied strong pressure as the game wore on. Gary Lineker was unusually sluggish, missing a series of chances and hitting the cross bar. კიდევ ერთ გასხნით მატჩში სსრკ ნაკრებმა ვასილი რაცის გოლით დაამარცხა ნიდერლანდები, მიუხედავად იმისა, რომ ნიდერლანდების ნაკრები მთელი მატჩი დომინირებდა. ინგლისი და ნიდერლანდები ერთმანეთს შეხვდნენ დიუსელდორფში. ორივე გუნდს მოგება სჭირდებოდა. ინგლისმა მატჩი კარგად დაიწყო, ლინეკერმა და გლენ ჰოდლიმ სახიფათოდ დაარტყეს კარში, მაგრამ ინგლისის დაცვა ტერი ბატჩერის არყოფნაში დასუსტებული იყო და მარკო ვან ბასტენისგან პირველივე ნახევარში გაუშვა გოლი, როცა ვან ბასტენმა ბატჩერის შემცვლელი ტონი ადამსი მოატყუა. მეორე ტაიმში ლინეკერმა საგოლე პასი მისცა ბრაიან რობსონს, რომელმაც ჰანს ვან ბროიკელენს თავზე გადაუგდო ბურთი და ანგარიში 53-ე წუთზე გაათანაბრა. 71-ე წუთზე ვან ბასტენმა მეორე გოლი გაიტანა შორეული დარტყმით, ხოლო 5 წუთში საბოლოო ანგარიში, 3-1 დააფიქსირა კუთხურის შემდეგ ახლოდან გატანილი გოლით.
ტუნისის ჰიმნი
სქოლიო
კატეგორია:ტუნისის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988
ჯგუფური ეტაპი
The Irish and Soviets led the group after two games through a 1–1 draw in Hanover. Ronnie Whelan scored a spectacular left foot volley from 18 yards to put the Irish into the lead. Oleh Protasov equalised with a low shot as the Soviet exerted late pressure.
ჰოლანდიელებმა დაამარცხეს ირლანდიელები ვიმ კიფტის მატჩის მიწურულს გატანილი ერთადერთი გოლით. In the other game the Soviets soundly thrashed England. A mistake from Hoddle allowed Sergei Aleinikov to score after three minutes. Adams equalised and England had chances to go ahead, but a goal before half time and late in the game assured the Soviet Union would finish in first place in the group.
ნახევარფინალები
პირველ ნახევარფინალში ერთმანეთს ტრადიციული მეტოქეები, გერმანია და ნიდერლანდები დაუპირისპირდნენ. ისინი მანამდე 1974, 1978, 1980 წლებში შეხვდნენ ერთმანეთს. კლინსმანის წინააღმდეგ უხეშობის გამო პენალტი მათეუსმა გაიტანა და გერმანია დაწინაურდა 55-ე წუთზე, მაგრამ 20 წუთში იურგენ კოლერმა ვან ბასტენი წააქცია და საპასუხო პენალტი კუმანმა გაიტანა. გამარჯვების გოლი ვან ბასტენმა 88-ე წუთზე გაიტანა. ეს ნიდერლანდების პირველი გამარჯვება იყო გერმანიის წინააღმდეგ და მათ ასევე პირველად მოიპოვეს ევროპის ჩემპიონატის ფინალში თამაშის უფლება.
ფინალი
ეს ფინალი იყო სსრ კავშირის ბოლო მატჩი ევროპის ჩემპიონატებზე. ნიდერლანდებმა მოიგო 2-0, კაპიტან გულიტისა და ტურნირის ბომბარდირ ვან ბასტენის გოლებით. ჰანს ვან ბროიკელენმა აიღო იგორ ბელანოვის პენალტი. ვან ბასტენის გოლი აღიარეს ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთ საუკეთესოდ.
უსწრაფესი გოლი
სერგეი ალეინიკოვი (სსრკ vs ინგლისი)
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1988
ჯანჯაფილი
ჯანჯაფილი, კოჭა (Zingiber officinale) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ჯანჯაფილისებრთა ოჯახისა. მისი სავარაუდო სამშობლოა სამხრეთი აზია. ამ დრომდე იზრდება ჩინეთში, ინდოეთში, ინდონეზიაში, ავსტრალიაში, დასავლეთ აფრიკაში, იამაიკაზე, ბარბადოსზე. ჯანჯაფილის ღერო სწორმდგომია, მომრგვალო, ფოთლები მთლიანი. ყვავილი ზიგომორფულია, ნაყოფი სამსაგდულიანი კოლოფი. ფესურას აქვს სპეციფიკური სუნი და ცხარე გემო.
შუა საუკუნეებში ევროპაში მოაშენეს, სადაც იყენებდნენ როგორც სანელებელსა და წამალს. კერძოდ, ჯანჯაფილი ითვლებოდა ჭირის საპროფილაქტიკო ერთ-ერთ ძირითად საშუალებად. ჯანჯაფილი წლების განმავლობაში გამოიყენებოდა როგორც ზღვის ავადმყოფობის და საჭმლის მომნელებელი სისტემის სხვა დაავადებების სამკურნალო საშუალება.
სასარგებლო თვისებების გამო მოჰყავთ როგორც ბაღში, ასევე საშინაო პირობებშიც. მისი ფესვი ძალიან არომატული გემოს სანელებელია, რომელსაც ფართოდ იყენებენ კულინარიაში. თუმცა ბოლო პერიოდში ჯანჯაფილმა პოპულარიზაცია მოიპოვა როგორც პროდუქტმა, რომელიც ხელს უწყობს წონაში კლებას. მის შემადგენლობაში შედის: მაგნიუმი, ფოსფორი, ნატრიუმი, კალიუმი, ქრომი, რკინა, ალუმინ ნიკოტინის მჟავა, С ვიტამინი, ცხიმები, ალუმინი და სხვა. ასევე შეიცავს ამინომჟავებს, როგორიცაა ლეიცინი, მეთიონინი, ტრეონინი, ფენილალანინი, ვალინი და ტრიპტოფანი.
2018 წელს ჯანჯაფილის მსოფლიო წარმოებამ შეადგინა 2.8 მლნ. ტონა.
სქოლიო
კატეგორია:ჯანჯაფილისებრნი
საქართველოს ბიბლიოთეკა (ჟურნალი)
საქართველოს ბიბლიოთეკა — ქართულენოვანი ჟურნალი, რომელიც 2000 წლიდან გამოიცემა. იგი გამოდის კვარტალში ერთხელ საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ხელშეწყობით.
ჟურნალის საპატიო რედაქტორია ალექსანდრე ლორია, რედაქტორი მაია მიქაბერიძე, სარედაქციო კოლეგია: მირიან ხოსიტაშვილი, გიორგი ჩუბინიძე, რუსუდან ასათიანი, ლოლა სანაია, გულნარა სტურუა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები კატეგორია:საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
ნოვაჩანი
ნოვაჩანი (Новачани) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ველესის თემის სოფლები
ლევან თანდილაშვილი
ლევან თანდილაშვილი (დ. 27 თებერვალი, 2003, ლაფანყური, თელავის მუნიციპალიტეტი, საქართველო) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „თელავის“ მეკარე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 2003 წლის 27 თებერვალს, თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაფანყურში. პირველი მწვრთნელები იყვნენ გიორგი ნუსხელიძე, მორის პარკინაშვილი, ოთარ იაშვილი და ვეფხია ტარუღაშვილი. ეროვნულ ლიგაში მისი დებიუტი 17 წლის ასაკში, გორის „დილასთან“ გამართულ შეხვედრაში შედგა. 2023 წლის აპრილისთვის „თელავის“ შემადგენლობაში 25 მატჩი ჩაატარა. გამოირჩევა კარის ხაზზე საიმედო თამაშით, შესანიშნავი რეაქციით და განსაკუთრებით რთულ სათამაშო სიტუაციებში გაბედული და დამაჯერებელი მოქმედებით. ქართველ მეკარეებს შორის ითვლება თავისი თაობის ერთ-ერთ საუკეთესო მეკარედ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 2003 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:თელავის ფეხბურთელები
Alfa Romeo Carabo
Alfa Romeo Carabo (ბერტონე ალფა რომეო კარაბო) — სარბოლო ავტომანქანა, რომელიც შემუშავებულია იტალიური საავტომობილო კომპანია Alfa Romeo-ს მიერ. მანქანა ცნობილია გარდამავალი მწვანე შეფერილობით, რითაც ხოჭო კარაბოს მოგვაგონებს.
კარაბოს ინტერიერში სწორი ხაზები და მართკუთხა ფორმები სჭარბობს, ხოლო ავტომობილში მაღლა ასაწევი კარებიდან შეიძლება დაჯდომა.
ლიტერატურა
კატეგორია:Alfa Romeo-ს ავტომობილები კატეგორია:სუპერავტომობილები
აიდენბახი
აიდენბახი (Aidenbach) — კომუნა გერმანიაში, ბავარიის მიწაზე.
ექვემდებარება ქვემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. შედის პასაუს რაიონის შემადგენლობაში. მოსახლეობა შეადგენს 3069 ადამიანს (2010 წლის 31 დეკემბრის აღწერის მონაცემებით). იკავებს 17,19 კმ² ფართობს. ოფიციალური კოდი — 09 2 75 112.
სქოლიო
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
კეტროასა (კრიულენის რაიონი)
კეტროასა (Chetroasa) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 33 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 150 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრიულენის რაიონის სოფლები
არმენია (კოლუმბია)
არმენია (Armenia) — ქალაქი კოლუმბიაში, კინდიოს დეპარტამენტის დედაქალაქი. მდებარეობს კოლუმბიის სამ უდიდეს ქალაქს — ბოგოტას (290 კილომეტრით დასავლეთით), მედელინსა და კალის შორის. საშუალო წლიური ტემპერატურა 8 °C- 22 °C-ს შეადგენს.
ისტორია
ქალაქი 1889 წლის 14 ოქტომბერს ხესუს მარია ოკამპომ დააარსა. იაგუარებზე ნადირობის სიყვარულის გამო მას ზედემტსახელად „ტიგრეროს“ (ვეფხვის მკვლელი) ეძახდნენ. მიწა მან ანტონიო ერერასგან შეიძინა, რაშიც ასი პესო გადაუხადა ოქროს მონეტებში. ოკაპომ ჯერ სავაჭრო ცენტრი ააშენა, შემდეგ კი ტერიტორია მოსახლეებს მიჰყიდა. დაარსებიდან ექვსი თვის შემდეგ, 1890 წლის აგვისტოშო, მოსახლეობამ 100 ადამიანს მიაღწია, რის შემდეგაც ის მთავრობამ კანონიერად სცნო. თავდაპირველად ქალაქს ვილია-ოლგინი ერქვა, იმჟამინდელ პრეზიდენტ კარლოს ოლგინ მალიარინოს პატივსაცემად. ამჟამინდელი სახელი სავარაუდოდ იმ სომხების პატივსაცემად ეწოდა, რომლებიც 1894-97 წლებში, დასავლეთ სომხეთში ოსმალეთის იმპერიის მიერ მოწყობილ მასობრივ ხოცვა-ჟლეტას ემსხვერპლნენ. ხშირად ქალაქს ზედემტსახელად „სიუდად-მილაგროს“ (სასწაულების ქალაქი) უწოდებენ.
ეკონომიკა
საკმაოდ სწრაფად ხდება არმენიის ურბანული ზრდა-განვითარება. ადგილობრივი ეკონომიკა დღემდე ეფუძნება ყავისა და ბანანის წარმოებას. მნიშვნელოვნად ვითარდება ტურიზმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტების დედაქალაქები
ალამაგანი
ალამაგანი (Alamagan) — კუნძული მარიანას არქიპელაგში, წყნარ ოკეანეში. ეკუთვნის ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულებს და შედის ჩრდილოეთის კუნძულების მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
ალამაგანის კუნძული მდებარეობს მარიანას არქიპელაგის ცენტრალურ ნაწილში. გარს ეკვრის წყნარი ოკეანის წყლები. კუნძულიდან 29 კმ-ში სამხრეთით მდებარეობს კუნძული გუგუანი, 48 კმ-ში ჩრდილოეთით — კუნძული პაგანი. უახლოესი მატერიკი — აზია, მდებარეობს 2600 კმ-ში.
ალამაგანის კუნძულს, როგორც მარიანის არქიპელაგის სხვა კუნძულებს, აქვს ვულკანური წარმოშობა და წარმოადგენს ოვალურ ალამაგანის ვულკანს, რომელიც ჰგავს წყალქვეშა სტრატოვულკანის მწვერვალს. ვულკანური კრატერის სიღრმე, რომელიც მდებარეობს ცოტათი აღმოსავლეთით ვულკანის ცენტრიდან, აღწევს 350 მეტრს. კუნძულის რელიეფი მთიანია ციცაბო ფერდებით და ღრმა ხეობებით. ალამაგანის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს მინდვრები, ხოლო კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი წარმოადგენს ადგილს, სადაც მცენარეულობა არ არსებობს. კუნძულის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან აღწევს 744 მეტრს. კუნძულ ალამაგანის ფართობი შეადგენს 11,11 კმ²-ს.
კლიმატი ნოტიო ტროპიკულია. კუნძულზე ხდება ვულკანური ამოფრქვევები და ციკლონები. ალამაგანის კუნძულზე მდინარეები და ტბები არ არსებობს, ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში არსებობს პატარა წყარო მტკნარი წყლით.
ფერფლით დაფარულ ფერდოებზე, მდებარეობენ მინდვრები და გვიმრების ნარგავები, ხოლო ხეობებში — ტროპიკული ტყეები.
ისტორია
კუნძულის პირველი ევროპელი აღმომჩენია ესპანელი, კათოლიკე მისიონერი დიეგო ლუის დე სანვიტორესი (Diego Luis de Sanvitores), რომელმაც კუნძული აღმოაჩინა 1669 წელს. შემდგომში რელიგიური მოღვაწე დასახლდა კუნძულზე, კუნძული კი შევიდა ესპანეთის მფლობელობაში.
1899 წლის 12 თებერვალს ესპანეთმა მარიანას არქიპელაგი მიჰყიდა გერმანიის იმპერიას. 1901 წელს, გერმანელი ადმინისტრატორის გეორგ ფრიტცის (Georg Fritz) მიერ კუნძულის გამოკვლევის დროს ნაპოვნი იქნა რამდენიმე არქეოლოგიური ძეგლი, საგნები, რომლებიც ეკუთვნოდა ჩამოროელებს. გერმანელების პერიოდში ალამაგანის კუნძულზე მოსახლეობა აწარმოებდა კოპრას, ხოლო გერმანიის ხელისუფლება აწარმოებდა ადგილობრივი ჩიტების დაჭერას ფრთების მოსაპოვებლად, რომელიც შემდგომში გამოიყენებოდა იაპონელთა და ევროპელთა ქუდების მორთულებისათვის. 1907 წლიდან კუნძული იყო გერმანიის ახალი გვინეის ნაწილი, რომელიც ემორჩილებოდა კაროლინის კუნძულების საოლქო ოფიცერს. 1904, 1905, 1906 და 1907 წლებში კუნძული ძლიერ დაზარალდა ტაიფუნებისგან. კოპრის წარმოება ამ პერიოდში შემცირდა 50 %-ით.
1914 წლის 14 ოქტომბერს მარიანის არქიპელაგი ოკუპირებული იქნა იაპონელების მიერ. 1920 წელს კუნძულებზე დაწესდა ერთა ლიგის მანდატი, რომლის მართვასაც აწარმოებდა იაპონია.
მოსახლეობა
2005 წელს ალამაგანის კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა სულ 7 ადამიანი, თუმცა 1969 წელს იქ ცხოვრობდა 48 ადამიანი. 1990 წელს ყველა ადგილობრივი მაცხოვრებელი დროებით ევაკუირებულნი იქნენ კუნძულიდან ვულკანის შესაძლო ამოფრქვევის გამო. კუნძულზე მოქმედებს თევზსაჭერი სადგური.
ადგილობრივი მაცხოვრებლები საუბრობდნენ მალაიურ-პოლინეზიური ენების — ჩამოროს ენაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
რუბელიტა
რუბელიტა (Rubelita) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 940 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალინასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 772 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7 კმ²-ზე. ფართობი 1 110 295 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კოტიჰანა
კოტიჰანა (Cotihana) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 90 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 317 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:კაჰულის რაიონის სოფლები
ლუკა სინიორელი
ლუკა სინიორელი, (დ. 1444-1450 წლებს შორის, კორტონა, უმბრია — გ. 16 ოქტომბერი, 1523) — იტალიელი ფერმწერი, პიერო დელა ფრანჩესკას მოწაფე. მხატვრული გამოსახვის ფორმებით სინიორელი იყო მიქელანჯელოს უშუალო წინნამორბედი. მისი ნამუშევრებიდან გამორჩეულია ფრესკები სიქსტეს კაპელაში (1481-1483), ფრესკები მონტეოლივეტო მაჯორეს მონასტერში ტოსკანაში (1497). სინიორელის დაზგური ნიმუშების დიდი ნაწილი დაცულია პერუჯის, ფლორენციისა და მიუნხენის მუზეუმებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1440-იანები კატეგორია:იტალიელი მხატვრები კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1523
აიდჰაუზენი
აიდჰაუზენი (Aidhausen) — კომუნა გერმანიაში, ბავარიის მიწაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
მექსიკური შიშველი ძაღლი
მექსიკური შიშველი ძაღლი (Xoloitzcuintli, შემოკლებით Xolo) − ძაღლის უბეწვო ჯიში. არსებობს მინიატურული და სტანდარტული ზომების. სახელი ეწოდა იშვიათი ბეწვის გამო. ფენოტიპი Foxl3 აუტოსომიური გენის მუტაციის მიერ ეშვის ექტოდერმული დისპლასიის შედეგია. ინგლისუერნოვან ქვეყნებში ძაღლის ჯიში მექსიკურ შიშველი ძაღლის სახელითაა ცნობილი და შიშველი ძაღლების ერთ-ერთი ჯიშია.
მექსიკური შიშველი ძაღლის სახელწოდება ნაუატლიდან მომდინარეობს. ნაუატლიში მისი სახელწოდებაა  xōlōitzcuintli (მხოლობითში), xōlōitzcuintin (მრავლობითში). სახელწოდება xōlōitzcuintli ღმერთ კსოლოტლის სახელიდან მომდინარეობს და „კსოლოტლის ძაღლს“ ნიშნავს.
წარმოშობა
მექსიკური შიშველი ძაღლის ჯიშის წარმოშობის განსაზღვრისთვის მიტოქონდრიული დნმ გამოიყენეს. ამ ჯიშისთვის დამახასიათებელი დნმ-ისთანმიმდევრობა იმაზე მიუთითებს, რომ მექსიკური შიშველი ძაღლი ძველი სამყაროს ძაღლების ჯიშს მიეკუთვნება, რომლებიც ახალი სამყაროს ჯიშებთან არ შეჯვარებულან. ამერიკის მეძაღლეთა კლუბის განცხადებით, მექსიკური შიშველი ძაღლის წინაპარი ჩინური ქოჩორა ძაღლია, თუმცა გენეტიკურმა კვლევებმა ამ ორ ჯიშს შორის ახლო გენეტიკური კავშირები ვერ გამოავლინა.
2018 წელს უჯრედის ბირთვების ანალიზმა დაადგინა, რომ მექსიკური შიშველი ძაღლი ჩრდილოეთ ამერიკაში ციმბირიდან გადავიდა ადამიანთა მიგრაციიდან 4500 წლის შემდედ. შემდეგი 9000 წლის მანძილზე იზოლირებულნი იყვნენ, ხოლო ევროპელებთან დაკავშირების შემდეგ ისინი ევრაზიულმა ძაღლებმა ჩაანაცვლეს.
ისტორია
აცტეკები, ტოლტეკები, მაიას ტომისა და სხვა ტომების ინდიელები კსოლოებს წმინდა ძარლებად თვლიდნენ. გარდა ამისა, ისინი კარგი კომპანიონი ძაღლები იყვნენ. აცტეკების მითოლოგიის თანახმად ძაღლის ეს ჯიში ღმერთმა კსოლოტლიმ შექმნა. კსოლოტლიმ ადამიანებს ეს საჩუქარი გადასცა და გააფრთხილა, რომ დაეცვთ ის, სამაგიეროდ კი მიკტლანში საფრთხისაგან დაიცავდა. მექსიკაში ზოგიერთ ადამიანს ჯერ კიდევ სწამს, რომ ძაღლს განმკურნებელი თვისებები აქვს. აცტეკები ამ ჯიშის ძაღლებს საჭმელადაც იყენებდნენ. XVI საუკუნის ესპანური ჩანაწერების მიხედვით, ბანკეტებზე დიდი რაოდენობით მექსიკურ შიშველ ძაღლს მიირთმევდნენ.
ტემპერამენტი
მექსიკურ შიშველ ძაღლს „პრიმიტიული“ ტემპერამენტი (მაღლი მოხდენილობა, მგრძნობელობა, ენერგია, ცნობისმოყვარეობა, ძლიერი ნადირობა, სოციალური ინსტინქტები) აშკარაა, რადგანაც ჯიშის ტემპერამენტი მექსიკაში ისტორიის მანძილზე სელექციური შეჯვარებით არ მოდიფიცირებულა. შედეგად მექსიკური შიშველი ძაღლის ორივე სახეობას ძლიერი ფიზიკური აღნაგობა და ჯნამრთელი სხეული აქვს. ბევრი სხვა ჯიშის მსგავსად მექსიკური შიშველი ძაღლებიც „ემოციურ სიმწიფეს“ 2 წლის ასაკში აღწევენ. აქტიური ჯიშების მსგავსად, როგორიცაა ტერიერი, კსოლოებსაც მშვიდი, თანმიმდევრული წრთვნა სჭირდებათ.
სქოლიო
კატეგორია:შიშველი ძაღლები კატეგორია:კომპანიონი ძაღლები
ბეტა-ნაწილაკი
მინი|ბეტა-ნაწილაკი ბეტა-ნაწილაკი (β-ნაწილაკი) — ბეტა-დაშლის დროს ატომთა ბირთვის მიერ გამოტყორცნილი ელექტრონი და პოზიტრონი.
კვლევის ისტორია
მინი|მარცხნივ|ე. რეზერფორდის ექსპერიმენტი რადიოაქტიური სხივების ფიზიკური ბუნების, წარმოშობის, აგრეთვე, ატომის აგებულების შესწავლაში უდიდესი როლი შეასრულა ინგლისელმა მეცნიერმა ე. რეზერფორდმა. 1903 წელს ე. რეზერფორდმა და ფ. სოდმა გამოთქვეს ჰიპოთეზა, რომ რადიოაქტიური გამოსხივება გამოწვეული იყო რადიოაქტიური ნივთიერების ატომების თავისთავადი დაშლით. ამ ჰიპოთზის თანახმად რადიოაქტიური ელემენტის ატომები, ჩვეულებრივი სხვა ელემენტების ატომებისაგან განსხვავებით, არამდგრადია და დროთა განმავლობაში თავისთავად იშლება. შემდგომმა გამოკვლევებმა ეს ჰიპოთეზა დაადასტურა.
ე. რეზერფორდმა რადიუმის მცირე ნაჭერი მოათავსა ტყვიის სხეულის ვიწრო ხვრელის ფსკერზე. ხვრელიდან გამოსული სხივები გაატარა B ინდუქციის ერთგვაროვან მაგნიტურ ველში, ხოლო ველიდან გასულ სხივებს დაუხვედრა C ფოტოფირფიტა. ფოტოფირფიტის გამჟღავნებისას აღმოჩნდა, რომ რადიუმი ასხივებდა სამ სხვადახვა ბუნების სხივებს. ამ სხივებს α- (ალფა), β- (ბეტა) და γ- (გამა) სხივები უწოდეს. α- და β-სხივები მაგნიტურ და ელექტრულ ველში იხრება ურთიერთსაწინააღმდეგო მიმართულებით, რაც იმის მაჩვენებელია, რომ ამ სხივების მატარებელ ნაწილაკებს აქვთ სხვადასხვა ნიშნის მუხტები. γ-სხივები მაგნიტურ და ელექტრულ ველში არ გადაიხრება, ამიტომ, ამ სხივებს მატარებელ ნაწილაკებს მუხტი არ გააჩნია.
β-ნაწილაკებისათვის რეზერფორდმა დაადგინა, რომ ისინი წარმოადგენენ ელექტრონების ნაკადს: კგ, ხოლო  კ. β-ნაწილაკები რადიუმიდან ამოდიან დაახლოებით 270 000 კმ/წმ სიჩქარით, ამიტომ, მათ აქვთ დიდი კინეტიკური ენერგია. α-ნაწილაკებთან შედარებით β-ნაწილაკები ნაკლებად შთაინთქმება ნივთიერებაში გავლისას. მათ შეუძლიათ 3 მმ სისქის ალუმინის ფირფიტის განჭოლვა, რადგან ისინი ადვილად ძვრებიან ატომურ ფენებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბირთვული ფიზიკა კატეგორია:რადიოაქტიურობა
ვარვაცის სახლები
ვარვაცის სახლები — სახლების მთელი რიგი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია, რომელიც თავის დროზე ეკუთვნოდა ბერძნული წარმოშობის თავადს ივანე ვარვაცის და მის ოჯახს.
კომნინო-ვარვაცის ოჯახი სხვადასხვა დროს ქალაქში ფლობდნენ სხვადასხვა სახლებს, რომლებიც განთავსებული იყო შემდეგ მისამართებზე: პეტროვის ქ. 46; ბერძნების ქ. 62; ბერძნების ქ. 59; იტალიური შესახვევი 58; ნიკოლაევსკის ქ. 53 და სხვ. რამდენიმე სახლი ოჯახის წევრებმა იყიდეს და გადააკეთეს, რამდენიმე მათგანი კი ააშენეს თავიანთი სახსრებით. ივან ვარვაცი (ნამდვილი გვარი - ლეონტიდისი) ტაგანროგში ცხოვრობდა 1814 წლიდან.
დროტა განმავლობაში იცვლებოდა იმ ქუჩების სახელები და რიგითი ნომრები, სადაც მდებარეობდა ვარვაცების კუთვნილი სახლები.
შმიდტის ქუჩა № 19
right|250px|thumb|„სახლი ტყვიებით“ შენობას, რომელიც მდებარეობდა მცირე-ბერძნების ქუჩა ნომერ 7-ში (ამჟამად შმიდტის 19) უწოდებენ „სახლს ყუმბარებით და ტყვიებით“, რადგან ყირიმის ომის დროს ალყის პერიოდში მის კედლებს უამრავი ტყვია და ყუმბარა მოხვდა. 1855 წელს ინგლის-ფრანგული ესკადრების მიერ დაცხრილვის დროს შენობის კედლებს 32 ყუმბარა, უამრავი ტყვია და რამდენიმე ნამსხვრევი მოხვდა, რომელთა დიდი ნაწილი აღდგენის შემდეგაც კედლებში დატოვეს ტაგანროგის გმირული დაცვის სამახსოვროდ. სახლის მახლობლად მდებარეობდა ბაღი, რომელიც გადიოდა ბერძნების ქუჩაზე. 1903-1910 წლებში სახლში განთავსებული იყო კომერციული სასწავლებელი. შენობა არ შემონახულა.
პეტროვის ქუჩა № 153
1812 წელს მიწასთან ერთად ი. ვარვაციმ ტაგანროგის გარეუბანში შეიძინა სახლი. 1820 წელს საბერძნეთში წასვლის წინ იგი გადასცა ქალაქს, რათა იქ განეთავსებინათ საავადმყოფო. ამ პატარა ხის სახლს ეკუთვნოდა 50 დესეტინა მიწა, ასევე ხილის ბაღი, წისქვილი და ჭა. ამ სახლში 1837 წელს გაიხსნა საავადმყოფო. საავადმყოფო განთავსებული იყო პეტროვის ქუჩის 113-ში, მაგრამ შემდეგ ნუმერაციის შეცვლის გამო მიენიჭა 153 ნომერი. XX საუკუნის დასაწყისში საავადმყოფოში იყო 100 საწოლი. 1920 წელს საბჭოთა ხელისფლების დამყარების შემდეგ საავადმყოფს ეწოდა „მეორე საბჭოთა საავადმყოფო“.
right|250px|thumb|ქალაქის საკრებულოს შენობა
კომნინო-ვარვაცის სახლი
XIX საუკუნის შუა წლებში ბერძენი ვაჭრის დიმიტრი პეტროკოკინოს სახსრებით ააგეს ერთსართულიანი სახლი ნახევრად მიწისზედა სარდაფით. მეორე გილდიის ვაჭარი დიმიტრი პეტროკოკინო 1865 წელს აირჩიეს მოსამართლედ. 1880-იან წლებში მთელი მისი ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ოდესაში, ხოლო მათი სახლი იყიდა ვაჭარმა კოზმა კომნინო-ვარვაციმ. კოზმა კომნინო-ვარვაცი ტაგანროგში ჩამოვიდა 1814-1815 წლების მიჯნაზე.
1908 წლის 6 დეკემბერს სახლი გადაეცა ქალაქს. შენობაში განათავსეს ქალაქის მთავრობა და ქალაქის მუზეუმი.
მეორე მსოფლიო ომის დროს გერმანელების ოკუპაციის პერიოდში შენობაში განთავსებული იყო პოლიცია, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ტაგანროგელი ბორის სტოიანოვი. მოგვიანებით, სსრკ-ის სამხედრო ტრიბუნალის გადაწყვეტილებით სტოიანოვი დახვრიტეს.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ სახლს დააშენეს მესამე სართული. ამჟამად ეს არის საცხოვრებელი სახლი, რომლის პირველ სართულზე განთავსებულია სხვადასხვა სახის მაღაზიები.