cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შისელვენი
სქოლიო
კატეგორია:ესვატინის რეგიონები
მატუკანის რაიონი
მატუკანის რაიონი (Distrito de Matucana) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 378 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 324 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 179.44 კმ²-ია.
ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა
ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა (Köprülüzade Numan Paşa, Numan Pashë Kypriljoti; დ. 1670, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 6 თებერვალი, 1719, ჰერაკლიონი, კრეტა) — ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი ორი თვის განმავლობაში, 1710 წელს, სულთან აჰმედ III-ის მმართველობის პერიოდში.
ბიოგრაფია
ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა 1670 წელს სტამბოლში დაიბადა. იგი იყო ალბანური წარმოშობის, ოსმალეთში ძალიან ცნობილი და გავრცელებული გვარის, ქოფრიულიუს წარმომადგენელი, ქოფრიულიუ ფაზილ მუსტაფა-ფაშას შვილი. ნუმან-ფაშა არის თავისი გვარის ბოლო, მეექვსე წარმომადგენელი ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირის პოსტზე.
1705 წლის თებერვალში ის კრეტის გამგებლად დაინიშნა. 1706 წელს ეს პოსტი დაატოვებინეს, მაგრამ 1707 წელს ის უკვე მეორედ გახდა კუნძულის გამგებელი.
ის ორი წელი იყო კრეტაზე, ხოლო 1709 წელს კიდევ უფრო დააწინაურეს და ბელგრადის გამგებლად დანიშნეს. ამ პოსტზე ის 1710 წლის ზაფხულამდე დარჩა.
დიდი ვეზირი
1710 წლის 16 ივნისს იგი ჩორლულუ ალი-ფაშას ნაცვლად გახდა დიდი ვეზირი. მმართველობის დასაწყისში მას როგორც სამეფო კარზე, ისე ხალხში ძალიან კარგი რეპუტაცია ჰქონდა, რადგან ცნობილი იყო, თუ როგორი პატიოსანი ადამიანი და გამოცდილი სამხედრო ლიდერი იყო ნუმან-ფაშა.
ამ დროს ოსმალეთის იმპერიაში დახმარების სათხოვნელად ჩამოსული იყო 1709 წელს პოლტავის ბრძოლაში დამარცხებული შვედეთის მეფე კარლ XII. მან დაარწმუნა აჰმედ III, რომ დაეწყო ომი პეტრე I-ის წინააღმდეგ (იხ. რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1710-1713). ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა დაჰპირდა კარლს, რომ გაუგზავნიდა დიდ არმიას ბალტიის ზღვის გავლით პოლონეთში, მაგრამ ეს გეგმა ძალიან სარისკო და რთულად განსახორციელებელი იყო.
აჰმედ III იძულებული გახდა მოეხსნა ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა დიდი ვეზირის პოსტიდან, მმართველობის დაწყებიდან ორი თვის შემდეგ. 17 აგვისტოს იმპერიის დიდ ვეზირად ბალთაჯი მეჰმედ-ფაშა დაინიშნა.
დიდი ვეზირის პოსტიდან გათავისუფლების შემდეგ
მიუხედავად იმისა, რომ ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა აღარ იყო დიდი ვეზირი, მაინც საკმაოდ მნიშვნელოვანი ადგილი ეჭირა იმპერიაში და მაღალ თანამდებობებზე რჩებოდა. ის ხშირად მეთაურობდა იმპერიის არმიას. მისი მეთაურობით ოსმალეთის არმიამ ბრწყინვალე გამარჯვებები მოიპოვა ავსტრიასა და ბოსნიასთან, ავსტრიელთა მიერ ბელგრადის დაპყრობის შემდეგ (1717 წ.).
ნუმან-ფაშა მისივე თხოვნით, სულთან აჰმედ III-მ მესამედ დანიშნა კრეტის გამგებლად. მაგრამ ის უკვე ავადმყოფობდა და ჰერაკლიონში ჩასვლიდან ცოტა ხნის შემდეგ, 1719 წლის 6 თებერვალს გარდაიცვალა.
ოჯახი
1710 წელს, როცა ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა იმპერიის დიდი ვეზირი გახდა, იგი დაქორწინდა ოსმალეთის იმპერიის ყოფილი სულთნის, მუსტაფა II-ის შვილ აიშე სულთანზე. ამის შედეგად ნუმან-ფაშა გახდა დამატი (სიძე) ოსმანების დინასტიისა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:ქოფრიულიუები კატეგორია:დაბადებული 1670 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1719
სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტი
სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტი (İstanbul Teknik Üniversitesi; ITU) — საერთაშორისო ტექნიკური უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს თურქეთის ქალაქ სტამბოლში. არის მსოფლიოს მესამე უძველესი ტექნიკური უნივერსიტეტი საინჟინრო მეცნიერებების დარგში. უკანასკნელ ხანებში სპეციალიზირებულია სოციალურ მეცნიერებათა დარგშიც და ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი საგანმანათლებლო დაწესებულებად ითვლება თურქეთში. 2009 წლის QS-ის მსოფლიო საუნივერსიტეტო რეიტინგის მიხედვით, საინჟინრო-ტექნოლოგიის დარგში, ეკავა 108-ე ადგილი მსოფლიოში და 1-ლი ადგილი ქვეყნის მასშტაბით. უნივერსიტეტის ბევრი კურსდამთავრებული გამხდარა აშშ-ს, გაერთიანებული სამეფოსა და რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. უნივერსიტეტის საკალათბურთო გუნდი, „ITUSpor“, თამაშობს თურქული საკალათბურთო მეორე ლიგაში.
უნივერსიტეტს აქვს 39 საბაკალავრო, 144 სამაგისტრო პროგრამა, 13 კოლეჯი, 346 ლაბორატორა და 12 კვლევითი ცენტრი. მოსწავლე-ფაკულტეტის თანაფარდობაა 12:1.
მეცნიერება
thumb|250px|right|Taşkışla-ს კამპუსის მთავარი შენობა thumb|250px|right|ITU-ს [[სულეიმან დემირელის კულტურის ცენტრი]] thumb|250px|right|სალექციო ჰოლი
სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის ფაკულტეტის სტრუქტურა შეესაბამება აშშ-ს კოლეჯების სტრუქტურას, სადაც თითოეული ფაკულტეტი შედგება ორი ან მეტი დეპარტამენტისგან.
ინსტიტუტები და კვლევითი ცენტრები
ITU-ს გააჩნია ბევრი კვლევითი ჯგუფები.აქ ჩამოთვლილია: დაგეგმილი კვლევის ცენტრის პროექტები: და ბოლოს, ITU-ს ასევე აქვს შემდეგი დეპარტამენტები/საგანმანათლებლო ინსტიტუტები, რომლებიც არ უკავშირდება რაიმე ფაკულტეტს, მაგრამ არსებობს, როგორც დამოუკიდებელი დეპარტამენტი. ესენია:
ტუტი იუსუპოვა
ტუტი იუსუპოვა (To‘ti Yusupova, Тўти Юсупова; დ. 1 ივლისი 1880, — გ. 28 მარტი 2015) — უზბეკეთის მოქალაქე, ეთნიკურად ყარაყალპაკი უხუცესი ქალი; დაუდასტურებელი წყაროებით ითვლება მსოფლიოს უხუცეს ადამიანად. დაიბადა უზბეკეთში 1880 წელს, რაც არ არის დადასტურებული დამოუკიდებელი წყაროების მიერ. ინფორმაციას მისი ასაკის შესახებ ვიგებთ მხოლოდ მისი დაბადების მოწმობიდან.
იუსუპოვა 9 წლიდან ფერმაში მუშაობდა. დაქორწინდა 1897-98 წელს და ჰყავდა ორი შვილი. ქმარი, რომლის სახელიც უცნობია, დაიღუპა 1940 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
რაგიბაღ-ყაენი
არაჯაბიღ რაგიბაღ-ყაენი იგივე იმპერატორი ტიანშუნი (დ.  1320 — გ.  14 ნოემბერი, 1328) — იუანის დინასტიის მე-7 იმპერატორი 1328 წელს, მონღოლთა ნომინალური ყაენი, იესუნ თემურ-ყაენის ვაჟი, ყუბილაის შთამომავალი.
ერთ-ერთი შეტაკების დროს ჩინელებმა დავლათ-შაჰი მოკლეს და შეიპყრეს 8 წლის რაგიბაღ-ყაენი, რომელიც 14 ნოემბერს სიკვდილით დასაჯეს.
წყარო
კატეგორია:დაბადებული 1320 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1328 კატეგორია:იუანის იმპერატორები კატეგორია:მონღოლი ყაენები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი მონარქები
ილავის რაიონი
ილავის რაიონი (Okres Ilava) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ტრენჩინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ილავა. რაიონის ფართობი — 358 კმ², მოსახლეობა — 61 422 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 18 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრენჩინის მხარის რაიონები
ელ-ჰასა
ელ-ჰასა (الأحساء; Lahsa) — ისტორიული რეგიონი, ოაზისი აღმოსავლეთ საუდის არაბეთში. რეგიონი მოიცავს აღმოსავლეთ პროვინციის უმეტეს გუბერნიებს. ოაზისი მდებარეობს სპარსეთის ყურიდან, არაბეთის ნახევარკუნძულის სიღრმეში დაახლოებით 60 კილომეტრში. რეგიონი შედის უფრო დიდი ისტორიული აღმოსავლეთ არაბეთის რეგიონში, რომელიც მოიცავს ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროს და ვრცელდება სამხრეთით ომანამდე. ასევე მოიცავდა კუნძულ ბაჰრეინს.
ეკონომიკა
ელ-ჰასა ეკუთვნის იმ იშვიათ ადგილებს საუდის არაბეთის ნახევარკუნძულზე სადაც ისტორიულად მოყავდათ ბრინჯი.
1938 წელს დამამის ახლოს აღმოაჩინეს ნავთობის საბადოები, რამაც რეგიონის სწრაფი მოდერნიზაცია გამოიწვია. 1960-იან წლებში წარმოებამ დღეში ერთ მილიონ ბარელს მიაღწია.
სქოლიო
კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთის ისტორია კატეგორია:ისტორიული რეგიონები კატეგორია:საუდის არაბეთის ოაზისები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საუდის არაბეთში
თასი
თასი — 1. ოქროს, ვერცხლის ან სხვა ლითონის პირგაშლილი სასმისი. ქართულ წერილობით წყაროებში საუკუნიდან გვხვდება. ფეოდალურ საქართველოში მეფე-დიდებულთა და თავად-აზნაურთა ნადიმებზე ღვინის სმა უმთავრესად ოქროს ან ვერცხლის სასმისებით იყო მიღებული. საყურადღებოა, რომ აღმოსავლეთ საქართველოში მთიელებში საქორწილო ლხინში სადღეგრძელოს გადალოცვის უფლებას „თასი“ ერქვა. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად საქართველოს ტერიტორიაზე მრავალი თასია აღმოჩენილი. თრიალეთის გორასამარხში — ერთი ოქროს თასი, ძვირფასი თვლებით მოჭედილი, მეორე — ვერცხლისა, ზედ რიტუალური სცენაა გამოსახული; მცხეთაში — ძვირფასი ქვებით მოჭედილი, ყურძნის მტევნებისა და ვაზის ფოთლების გამოსახულებით შემკული ვერცხლის თასი და სხვა;
2. ყოფაში გამოყენებული ხის, თიხის და სხვა ლითონის ჯამის ფორმის საოჯახო ჭურჭელი;
3.ძვირფასი ლითონის, ბროლის ან ფაიფურის დეკორატიული ჭურჭელი გამარჯვებულ სპორტსმენთა და ხელოვანთა დასაჯილდოებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჭურჭელი
ომალოს წმინდა გიორგის ეკლესია
ომალოს წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომალოს ზედა უბანში. შემორჩენილია კედლების უმნიშვნელო ნაწილი, რის გამოც ტიპისა და აგების თარიღის დადგენა ვერ ხერხდება. ეკლესია ნაშენი ყოფილა რიყის ქვით. კუთხეებში და კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებული იყო შირიმის გათლილი ქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბირკიანის ღვთისმშობლის ეკლესია
ბირკიანის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბირკიანის დასავლეთით. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, სამხრეთიდან და დასავლეთიდან იმავე პერიოდის მინაშენი ეკვრის (11,5 X 8,5 მ). სამხრეთ მინაშენის აღმოსავლეთ ნაწილში მცირე ზომის სათავსია (სადიაკვნე) გამოყოფილი, რომელიც ეკლესიას ვიწრო სწორკუთხა კარით უკავშირდება. მინაშენის დასავლეთ ნაწილი აფსიდით დასრულებული მოკლე დერეფანია, იგი დასავლეთ მინაშენთანაა შერწყმული და მასთან ერთად ქმნის ეკლესიის ორმხრივ გარშემოსავლელს.
შენობა მთლიანად ნატეხი ქვითაა აგებული. გარეთა კუთხეებისა და კარ-სარკმლების წყობაში გამოყენებულია შირიმი. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია ეკლესიის კამარა, კონქი და კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი. მთლიანად მიწითაა დაფარული დასავლეთ მინაშენი და ჩრდილოეთ ფასადის ქვედა ნახევარი. ეკლესიის ინტერიერი 1-1,5 მ-ზე მიწით და კედლების ნაშალითაა ამოვსებული.
ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: სამხრეთით და დასავლეთით (ამოშენებულია). ორივე კარი გარედან სწორკუთხაა, შიგნიდან კი ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. მოგვიანებით საკურთხეველი დარბაზისგან კანკელით გაუმიჯნავთ, რომლის ნაშთი ნანგრვებითაა დაფარული. ეკლესიის სამხრეთ კედელში ორი სარკმელია. მათ თარაზული გადახურვა ჰქონიათ.
ბონ-ჟარდინი (პერნამბუკუ)
ბონ-ჟარდინი (Bom Jardim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 330 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 173.17 კმ²-ზე. ფართობი 218 433 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
რიკარდო-პალმას რაიონი
რიკარდო-პალმას რაიონი (Distrito de Ricardo Palma) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 966 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 709 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 190 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 34.59 კმ²-ია.
მიიავის რაიონი
მიიავის რაიონი (Okres Myjava) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ტრენჩინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მიიავა. რაიონის ფართობი — 326 კმ², მოსახლეობა — 29 243 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 15 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრენჩინის მხარის რაიონები
Орёл & решка
Орёл & решка, აგრეთვე Орёл и решка (არიოლი და რეშკა, სიტყვასიტყვით - მონეტაზე გამოსახული არწივი და წარწერა) — უკრაინული შემეცნებითი გადაცემა მოგზაურობაზე. საპრემიერო ჩვენება და პირველი ტრანსლაციები უკრაინულ ტელეარხ „Интер“-ზე შედგა. გადაცემის ჩვენება აგრეთვე შემდეგ არხებზე მიმდინარეობს: „К1“ (უკრაინა), „Пятница!“ (რუსეთი), „Седьмой канал“ (ყაზახეთი), „ТТV“ (პოლონეთი) და „Беларусь 2“ (ბელარუსი).
აღწერა
ყოველ შაბათ-კვირას ორი წამყვანი მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში მიემგზავრება. გადაცემის წესების მიხედვით, ერთ-ერთმა მათგანმა ორი დღე 100$-ით უნდა იცხოვროს (ევროპის ქვეყნების შემთხვევაში - 70€ ან მეტი, მიმდინარე გაცვლითი კურსის მიხედვით), ხოლო მეორეს შეუზღუდავი რაოდენობის თანხის დახარჯვა შეუძლია, რომელიც „ოქროს“ საბანკო ბარათზე ინახება. იმის გასარკვევად თუ ვინ გახდება „ოქროს ბარათის“ მფლობელი, წამყვანები ყოველი მოგზაურობის დასაწყისში მონეტას აგდებენ და ყველაფერს „არიოლი“ და „რეშკა“ წყვეტს. „არიოლის“ დაჯდომის შემთხვევაში, ოქროს ბარათი იმ წამყვანს გადაეცემა რომელმაც მონეტა ააგდო, მის პარტნიორს კი - 100$, ხოლო „რეშკის“ შემთხვევაში პირიქით. ერთადერთი შემთხვევა როდესაც გამარჯვებულმა წამყვანმა თავის მეწყვილეს ოქროს ბარათი დაუთმო, გადაცემის მე-15, თბილისში გადაღებული ეპიზოდი იყო, მაშინ ალანმა ბარათი ჟანას მისცა.
გადაცემის მიმდინარეობისას, წამყვანები მაყურებლებს ამ ქალაქის ძირითად ღირსშესანიშნაობებს აცნობენ. ეუბნებიან სასტუმროების სახელებს და ამა თუ იმ მომსახურების ფასებს.
გადაცემის მეორე სეზონში სპონსორის სახით ერთ-ერთი უკრაინული ღვინის მწარმოებელი კომპანიის გაჩენამ, ახალ ტრადიციას ჩაუყარა საფუძველი. რომლის თანახმადაც ოქროს ბარათის მფლობელი წამყვანი ქალაქში დაბეჭდილ ბოთლს მალავს, რომელშიც 100$ და წერილია ჩადებული. ბოთლის მპოვნელებს, გადაცემაში ამ პროცესის ამსახველი ფოტოს ან ვიდეოს გაგზავნას თხოვენ.
წამყვანები
გადაცემის 1-ლი სეზონის წამყვანები უკრაინელი რეჟისორი ალან ბადოევი და იმ დროს მისი ცოლი, მსახიობი ჟანა ბადოევა იყვნენ. მე-2 სეზონში ბადოევმა პროექტი დატოვა და მხოლოდ სარეჟისორო საქმიანობაზე გადართვა გადაწყვიტა. იგი მსახიობმა და პაროდისტმა ანდრეი ბედნიაკოვმა შეცვალა, რომელმაც მე-2 და მე-3 სეზონებში ჟანასთან ტანდემში იმუშავა. მე-4 და მე-5 სეზონებში ჟანას ადგილი შოუ „Розсміши коміка“-ს გამარჯვებულმა ლესია ნიკიტიუკმა დაიკავა. გადაცემის მე-6 და მე-7 სეზონს ანდრეი ბედნიაკოვი ნასტია კოროტკაიასთან, იმ დროს საცოლესთან ერთად უძღვებოდა.
მე-8 სეზონში გადაცემის ახალი წამყვანები უკრაინელი მომღერლები კოლია სერგა და რეგინა ტოდორენკო გახდნენ. მე-9 სეზონში მუსიკალური კარიერის გამო პროექტიდან წასული კოლია, გადაცემის რეჟისორმა და თანაავტორმა ევგენი სინელნიკოვმა შეცვალა.
„საიუბილეო“ მე-10 და მე-11 სეზონებს (2010 წელს გადაცემის პირველი სეზონის დაწყებიდან 5 წლის იუბილის აღსანიშნავად) ყველა ის წამყვანი უძღვებოდა რომლებიც პროექტს მისი დაარსების დღიდან, პერიოდულად ჰყავდა.
2015 წლის დეკემბერში სტარტი აიღო მე-12 სეზონმა სახელწოდებით „Кругосветка“ (მსოფლიოს გარშემო), რომლის გადაღებებიც 9 თვე გრძელდებოდა. წამყვანების ლესია ნიკიტიუკისა და რეგინა ტოდორენკოს გარდა, მასში მონაწილეობდნენ პროექტის გენერალური დირექტორი ელენა სინელნიკოვა, რეჟისორები ევგენი სინელნიკოვი და იაროსლავ ანდრუშჩენკო, ოპერატორები დიმიტრი ოხრიმენკო, ოლეგ შევჩიშინი და ოლეგ ავილოვი. 24-ე გადაცემის შემდეგ ლესიამ გადაცემა თავისი ახალი შოუს გამო დატოვა. იგი რუსმა კინომსახიობმა პეტრე რომანოვმა ჩაანაცვლა.
2016 წლის ბოლოს მე-13 სეზონის გადაღებები დაიწყო, რომელიც მსოფლიოს ნამდვილ სამოთხესა და ყველაზე ჯოჯოხეთურ ადგილებს ეხება. ამ სეზონის წამყვანები კვლავ ლესია და რეგინა გახდნენ.
2017 წლის მარტში მე-13 სეზონის პარალელურად დაიწყო მე-14 სეზონის „Перезагрузка“ (გადატვირთვა) გადაღებები, რომელიც მიზნად ისახავს გადაცემის ადრეულ გამოშვებებში ნაჩვენები ადგილების გამეორებას. უფრო კონკრეტულად, რა შეიცვალა ამ ქვეყანაში თუ ქალაქში, რა გაჩნდა ახალი და რისი გადაღება ვერ მოახერხეს პირველ გადაცემებში. ამ სეზონის წამყვანები უკრაინელი დიჯეი ანტონ პტუშკინი და რუსი ტელეწამყვანი და ვიდეობლოგერი ანასტასია ივლეევა გახდნენ.
რეგიონალური ვერსიები
გადაცემის მე-7 სეზონი „უკან სსრკ-ში“ ტელეკომპანია „Интер“-ისა (უკრაინა) და „Пятница!“-სთვის (რუსეთი) სხვადასხვა რედაქციით მომზადდა. ვერსიები ერთმანეთისგან სპონსორებითა და ვალუტით განსხვავდებოდა: უკრაინისთვის ყველა ხარჯი გრივნებში იყო მითითებული, ხოლო რუსეთისთვის - რუბლებში. აღსანიშნავია, რომ შესავალში და აეროპორტში 1 საბჭოთა მანეთის აგდება ხდება, ხოლო ტელეარხ „Интер“-ის ეთერში გასულ ვერსიაში ის 1 გრივნის მონეტით იყო შეცვლილი.
Орёл & решка. Новый год
'''„Орёл & решка. Новый год“''' — საახალწლო სერიალი, რომელშიც მე-12 სეზონის („მსოფლიოს გარშემო“) ყველა მონაწილე ფიგურირებს - რეგინა ტოდორენკო, პეტრე რომანოვი, ევგენი სინელნიკოვი, ელენა სინელნიკოვა, ოლეგ ავილოვი, ოლეგ შევჩიშინი და იაროსლავ ანდრუშჩენკო.
სცენარით, პირველი ნაწილის მოქმედება სოფელ რეშკინოში, ხის სახლში ვითარდება. თითქოს გადამღები ჯგუფი ახლახან დაბრუნდა მოგზაურობიდან და ახალი წლის ჩვეულებრივი ხალხივით აღნიშვნა გადაწყვიტეს. მაგრამ სადღესასწაულო მზადება ასეთი მშვიდი არ შეიძლება იყოს, ამიტომ თანდათანობით სახლში სტუმრები ლესია ნიკიტიუკი, მარია ივაკოვა და ჟანა ბადოევა მიდიან. საქმესთან ერთად გმირები იხსენებენ „მსოფლიოს გარშემო“ გადამხდარ თავგადასავლებს: რას ჭამდნენ, როგორ კამათობდნენ, როგორ ძლებდნენ სიყვარულის გარეშე, რა დანაკარგები ჰქონდათ მათ მოგზაურობისას და ა.შ. მეორე ნაწილში, 1 იანვრის დილას, ყველანი აჩნევენ არაჩვეულებრივ მოვლენებს: რეგინა აზრებს კითხულობს, იაროსლავს ეუბნებიან ყველაფერს რასაც მასზე ფიქრობენ, ოლეგ ავილოვს თმები ამოუვიდა, ხოლო ჟენიას ყველაფერი უკვირს! მაგრამ გადაცემის „ხმის“ (ევგენი სინჩუკოვი) დახმარებით, პერსონაჟები იგებენ, რომ მათ მიერ 12 საათზე ჩაფიქრებული ყველა სურვილი ახდა. პეტრე რომანოვი სურვილისამებრ სანაპიროზე „ოქროს ბარათით“ აღმოჩნდა. ყველა მის საძებნელად მიეშურება. სერიის ბოლოში მოგზაურები თავიანთ მეგობარს ურეკავენ ტაიტიზე, სადაც ახალი წელი ჯერ არ დამდგარა და მას სთხოვენ გმირების მიერ ჩაფიქრებული სურვილების გაუქმება ისურვოს. ყველაფერი თავის ადგილას ბრუნდება და მოგზაურები გადაცემის გაგრძელების გადასაღებად მიდიან.
გადაღება 2016 წლის დეკემბერში, კიევის ოლქში მიმდინარეობდა. ჩვენება ტელეკომპანია „Пятница!“-ს ეთერში 31 დეკემბერსა და 1 იანვარს გაიმართა. გაურკვეველი მიზეზების გამო სერიალის ჩვენება „Интер“-ის ეთერში არ შედგა. სულ 2 საათნახევრიანი სერია გამოვიდა.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ტელეგადაცემები
გურამ მეგრელიშვილი
გურამ მეგრელიშვილი (დ. 18 დეკემბერი, 1980) — ქართველი მწერალი, კინოსცენარისტი, დრამატურგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი სცენარისტები კატეგორია:ქართველი დრამატურგები
კუმარუ
კუმარუ (Cumaru) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 443 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 183 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 58.8 კმ²-ზე. ფართობი 292 232 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ჯმერკის მონასტერი
ჯმერკის ღვთისმშობლის სახელობის მონასტერი — შუა საუკუნეების ქართული მონასტერი ისტორიულ კლარჯეთში. დაარსდა 830-840-იან წლებში და იხსენიება კლარჯეთის „ათორმეტ უდაბნოთა“ შორის. მდებარეობს თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე, ართვინის პროვინციაში, ართვინის რაიონში, ქალაქ ართვინის აღმოსავლეთით 34 კმ-ში მდებარე ისტორიულ სოფელ ჯმერკთან (ქორდეთი, Çımenli ჩიმენლი) ახლოს. მონასტერი თურქეთის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაშია, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის დაყოფით კი სამცხე-ჯავახეთის და ტაო-კლარჯეთის ეპარქიას ეკუთვნის.
არქიტექტურა
მონასტერი განლაგებულია ძლიერ დამრეც ფერდობზე, ახლანდელი სოფელ ჩიმენლის ახლოს. აქ სამონასტრო ნაგებობებისათვის მოუწყვიათ სუბსტრუქციებით ამოშენებული ოთხი ტერასა, ერთი მეორის ზემოთ. სულ ზედა ტერასაზე იდგა ეკლესია, მომდევნოზე — რაღაც მოზრდილი შენობა, ალბათ სატრაპეზო. ორ ქვედა ტერასაზე საერთოდ აღარაფერი დარჩა. მეტწილად განადგურებულია ეკლესიაც: მთლიანად ჩაქცეულია მისი გადახურვა და შიდა კედლები; გარე კედლებიდან დასავლეთისა ასევე მთლიანად დანგრეულია, ჩრდილოეთისა — 0,7-1,3 მეტრის სიმაღლის ზემოთ, არათანაბრად; სამხრეთ კედლისაგან შემოინახა განაპირა ნაწილები 2-3 მეტრის სიმაღლეზე. საკურთხევლის აფსიდი თითქმის მთლიანად გამქრალია, მაგრამ ჩანს მისი მიმდებარე სათავსების პატარა აფსიდები, რომელთაც გეგმაში უცნაური ოვალურ-ნალისებრი მოხაზულობა აქვთ. პირითი წყობა შერჩა მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის ფრაგმენტს. ის შედგება სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვისაგან. ჰორიზონტალური რიგები დაცული არ არის. ასეთივე ხასიათისაა სუბსტრაქციის წყობაც, ოღონდ მასში სჭარბობს უფრო დიდი (50X100 სმ ზომისა და მეტიც) ქვები.
ამ ნაშთიდან ჩანს, რომ ჯმერკის ეკლესია იყო მართკუთხა ნაგებობა და ჰქონდა სამნაწილიანი საკურთხეველი. რაიმე დამატებით ინფორმაციას არც ნიკო მარის აღწერა იძლევა — მისი მოგზაურობის დროს ეკლესია არსებითად უკვე ისეთსავე მდგომარეობაში იყო, როგორშიც დღესაა. მისი არქიტექტურული ტიპის დანამდვილებით დადგენა შეუძლებელია, მაგრამ ის ფაქტი, რომ შემორჩა მხოლოდ გარე კედლები, უფრო ბურჯებიანი (სვეტებიანი) სტრუქტურების — სამნავიანი ბაზილიკის ან „ჩახაზული ჯვრის“ ტიპის გუმბათიანი შენობის სასარგებლოდ უნდა მეტყველებდეს. კედლების წყობის მიხედვით ეკლესია IX საუკუნით შეიძლება დათარიღდეს. შესაძლოა, ისიც მონასტრის თავდაპირველი, ე.ი. 830-840-იან წლებში აგებული ეკლესიაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები ტაო-კლარჯეთში კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები საზღვარგარეთ კატეგორია:თურქეთის მონასტრები
სან-ანდრეს-დე-ტუპიკოჩის რაიონი
სან-ანდრეს-დე-ტუპიკოჩის რაიონი (Distrito de San Andrés de Tupicocha) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 606 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 471 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 83.35 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
ნოვე-მესტო-ნად-ვაჰომის რაიონი
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრენჩინის მხარის რაიონები
თურქეთის საპრეზიდენტო არჩევნები (2014)
თურქეთის საპრეზიდენტო არჩევნები 2014 — რიგით პირველი საყოველთაო საპრეზიდენტო არჩევნები თურქეთში. გაიმართა 2014 წლის 10 აგვისტოს. 2007 წლის საკონსტიტუციო რეფერენდუმისა და 2010 წელს განხორციელებული საკონსტიტუციო ცვლილებების მიხედვით საპრეზიდენტო ხელისუფლება ძლიერდება. ეს პირველი არჩევნები იყო, როცა პრეზიდენტი უშუალოდ ხალხმა აირჩია. აქამდე არსებული კანონით, პრეზიდენტი 7 წლის ვადით და მხოლოდ ერთხელ აირჩეოდა, ახალი კანონმდებლობით კი დადგენილია ორი შესაძლებელი ხუთწლიანი ვადა.
ფეირა-ნოვა (პერნამბუკუ)
ფეირა-ნოვა (Feira Nova) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 154 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 57 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 190.96 კმ²-ზე. ფართობი 107 726 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
პარტიზანსკეს რაიონი
პარტიზანსკეს რაიონი (Okres Partizánske) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ტრენჩინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პარტიზანსკე. რაიონის ფართობი — 301 კმ², მოსახლეობა — 48 005 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 22 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სან-ანტონიოს რაიონი (უაროჩირი)
სან-ანტონიოს რაიონი (Distrito de San Antonio) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უაროჩირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 438 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 690 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 563.59 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაროჩირის პროვინციის რაიონები
კროკერის ქედის ეროვნული პარკი
კროკერის ქედის ეროვნული პარკი (Taman Negara Banjaran Crocker) — ეროვნული პარკი მალაიზიაში, საბაჰის შტატში, კუნძულ ბორნეოზე. შეიქმნა 1984 წელს, თუმცა მანამდე, ეს ტერიტორია სატყეო ნაკრძალი იყო. მოიცავს 1200-1800 მ სიმაღლის კროკერის ქედს. დამთვალიერებელთათვის არ არსებობს შესაბამისი ინფრასტრუქტურა.
პარკში გავრცელებულია პრიმატთა მინიმუმ 5 სახეობა, მათ შორის ორანგუტანები, გიბონები და გრძელთითა მაიმუნები უზარმაზარი მრავალი თვალებით, ასევე მაკაკები.
ეროვნულ პარკს მართავს სახელმწიფო ინსტიტუტი „საბაჰის პარკები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მალაიზიის ეროვნული პარკები
აშლენდი (უისკონსინი)
აშლენდი (Ashland) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის აშლენდის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 8 216 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 236,4 კაცი/კმ². ფართობი 35,48 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 35,48 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობია 34,76 კმ², ხოლო წყალს 0,73 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აშლენდის ოლქის ქალაქები
აყ-ყოიუნლუ
აყ-ყოიუნლუ (თეთრბატკნიანები) — ოღუზი თურქების (თურქმანების) მომთაბარე ტომთა გაერთიანება მდინარე ტიგრის ზემოწელში (დიარბექირსა და სივასს შორის) XIV-XV საუკუნეებში, XV საუკუნის დასაწყისიდან ფეოდალური სახელმწიფოა (დედაქალაქი დიარბაქირი). უზუნ-ჰასანის გამგებლობის დროს (1453-1478 წწ.) აყ-ყოიუნლუ გაძლიერდა, გაანადგურა ყარა-ყოიუნლუს სახელმწიფო და დაიკავა სომხეთი, აზერბაიჯანი, ერაყი და დასავლეთი ირანი. XV საუკუნის 60-70-იან წლებში ოსმალეთის წინააღმდეგ ბრძოლის მიზნით აყ-ყოიუნლუმ კავშირი დაამყარა ვენეციასთან, რომის პაპსა და უნგრეთთან. ანტიოსმალური კოალიციის შექმნას მხარს უჭერდა საქართველოც. 1473 წელს ოსმალებმა თერჯანასთან ბრძოლაში დაამარცხეს აყ-ყოიუნლუს ლაშქარი. 70-90-იან წლებში უზუნ-ჰასანმა და იაყუბ-ფადიშაჰმა რამდენიმე ლაშქრობა მოაწყვეს საქართველოში, რომლის მიზანი იყო ნადავლის მოპოვება. ამავე პერიოდში იყო რამდენიმე ცდა სახელმწიფოში საგადასახადო რეფორმების გატარებისა, მაგრამ შედეგი არ მოჰყოლია. XV საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედში ფეოდალურმა შინაბრძოლებმა და ხალხის მასების უკმაყოფილების ზრდამ დაასუსტა სახელმწიფო, ხოლო 1501 წელს ყიზილბაშებმა ისმაილ სეფიანის მეთაურობით ბოლო მოუღეს მას.
ვახტანგ ლეჟავა
ვახტანგ (ვატო) ლეჟავა — თავისუფალი და აგრარული უნივერსიტეტების რექტორი, 2009-2012 წლებში საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი, ეკონომიკისა და მმართველობის საკითხებში მრჩეველთა ჯგუფის ხელმძღვანელი.
2004 წელს ის იყო ინფრასტრუქტურის მინისტრის მოადგილე, 2004, 2007-2008 წლებში ეკავა ეკონომიკური განვითარების მინისტრის მოადგილის პოზიცია, 2005-2007 წელს კი რეფორმების კოორდინაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე იყო.
2009-2012 წლებში იყო პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი, ეკონომიკისა და მმართველობის საკითხებში მრჩევალთა ჯგუფის ხელმძღვანელი. 2012 წელს კი ფინანსთა მინისტრის მოადგილედ დაინიშნა.
ვატო ლეჟავა იყო წამყვანი წევრი იმ სამთავრობო გუნდის, რომელიც ატარებდა მნიშვნელოვანი ეკონომიკური, სტრუქტურული, მარეგულირებელ და ბიზნესკლიმატის გაუმჯობესებისკენ მიმართულ რეფორმებს, ისეთებს, როგორების არის: ეკონომიკური თავისუფალების აქტი, სექტორული რეფორმები, პრივატიზაცია, საერთაშორისო ვაჭრობა და საინვესტიციო გარემო.
ვატო ლეჟავა იყო საქართველოს მხრიდან მომლაპარაკებელი ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულების ეკონომიკური ნაწილზე.
2009-2012 წლებში იყო მომლაპარაკებელთა გუნდის მნიშვნელოვანი წევრი საქართველოსა და ევროკავშირს შორის ღრმა და ყოვლისმომცველი სავაჭრო ხელშეკრულების მოლაპარაკებების პროცესში.
იყო საქართველოს წარმომადგენელი ევროსაბჭოს ანტიკორუფციულ სტრუქტურაში (GRECO) და საქართველოს ანიკორუფციული საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. ამ პერიოდში საერთაშორისო გამჭვირვალობის კორუფციის აღქმის ინდექსში (2014 წლის რეიტინგში) საქართველომ 51-ზე გადაინაცვლა (2003 წელს - 124-ე ადგილი), რითაც ევროკავშირის ზოგიერთ წევრ ქვეყანას გაუსწრო.
2012 წლიდან ვატო ლეჟავა კანცლერის ამპლუაში მართავს საქართველოში ყველაზე რეიტინგულ უმაღლესი განათლების დაწესებულებას, თბილისის თავისუფალ უნივერსიტეტს, რომელმაც გააორმაგა მიღება, შეინარჩუნა სწავლის მაღალი ხარისხი და კურსდამთავრებულთა დასაქმების მაღალი მაჩვენებელი.
2014-2016 წლებში ის ახორციელბდა კახა ბენდუქიძის მიერ შექმნილი ფონდის დირექტორის ფუნქციებს, რომელმაც უპრეცედენტო ინვესტიცია აქვს განხორციელებული საქართველოს უმაღლეს განათლებაში ჩადებული 50 მილიონი დოლარის სახით.
2016 წლის აგვისტოდან ვატო ლეჟავა ინიშნება თავისუფალი და აგრარული უნივერსიტეტების რექტორად.
როგორც საკონსულტაციო კომპანიის „რეფორმატიკის“ დამფუძნებელი და პარტნიორი, ის ამჟამად კონსულტაციებს უწევს ცენტრალური ევროპის, აფრიკისა და აზიის რამდენიმე ქვეყნის მთავრობას.
იყო საქართველოს რაგბის კავშირის საბჭოს წევრი (2011-2015).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები კატეგორია:თავისუფალი უნივერსიტეტი კატეგორია:ქართველი ლიბერტარიანელები ვ
ოკუნევის კულტურა
მინი|ოკუნევის კულტურის პერიოდის ლანდშაფტური გამოსახულება ([[ძვ. წ. III ათასწლეულის დასასრული) ხაკასეთის ეროვნულ მუზეუმ-ნაკრძალში.]] ოკუნევის კულტურა (Окуневская культура) — ბრინჯაოს ხანის კულტურა. თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულის პირველი ნახევრით. გავრცელებული იყო სამრეთ ციმბირში. სახელი ეწოდება ხაკასეთის სამხრეთით მდებარე სოფლის მიხედვით, სადაც ის სერგეი ტეპლოუხოვმა 1928 წელს აღმოაჩინა.
ოკუნევის კულტურას წინ უძღვოდა აფანასევოს კულტურა. მათ შორის სხვაობა აჩვენებს, რომ ოკუნევის კულტურა წარმოიშვა ტაიგის რეგიონში, ხოლო აფანასევოს კულტურა მიიჩნევა პროტოინდოევროპულად.
მოსახლეობის მთავარი საქმიანობა მეცხოველეობა იყო, ასევე მისდევდნენ მეთევზეობას და ნადირობას. არ არის გამოკვეთილი ნიშნები ქონების ან საზოგადოების ფენებად დაყოფის.
ოკუნევის კულტურა ჩაანაცვლა ანდრონოვოს კულტურამ.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის არქეოლოგიური კულტურები კატეგორია:ბრინჯაოს ხანა კატეგორია:მონღოლეთის ისტორია
სახნოვშჩინის რაიონი
სახნოვშჩინის რაიონი (Сахновщинський район) — რაიონი უკრაინაში, ხარკივის ოლქში. მისი ფართობია 1 170 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 22 029 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 19 კაცს კმ²-ზე. სახნოვშჩინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სახნოვშჩინა.
სქოლიო
კატეგორია:ხარკივის ოლქის რაიონები
პოვაჟსკა-ბისტრიცის რაიონი
პოვაჟსკა-ბისტრიცის რაიონი (Okres Povážska Bystrica) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ტრენჩინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პოვაჟსკა-ბისტრიცა. რაიონის ფართობი — 463 კმ², მოსახლეობა — 65 150 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 27 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრენჩინის მხარის რაიონები
ჟუან-ალფრედუ
ჟუან-ალფრედუ (João Alfredo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 328 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
აჯენდა (აშლენდის ოლქი)
აჯენდა (Agenda) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის აშლენდის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 513 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2,2 კაცი/კმ². ფართობი 231.9 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 231.9 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობია 230.0 კმ², ხოლო წყალს 1,9 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აშლენდის ოლქის ქალაქები
შრი აურობინდო
შრი აურობინდო (অরবিন্দ ঘোষ, Arabinda Ghoṣ, Arabinda Ghosh; დ. 15 აგვისტო, 1872, კოლკატა, ინდოეთი — გ. 5 დეკემბერი, 1950, პონდიშერი, იქვე) — ინდოელი პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი, ჰინდუ-მისტიკოსი, იოგი და გურუ. მისი წერილები, ლექსები და ფილოსოფიური ჩანაწერები ხელმოწერილია შრი აურობინდოთი და ამ სახელითაა გამოქვეყნებული. თავის პიროვნებაში იგი აერთიანებს დასავლეთის ჰუმანისტურ განათლებასა და ცოდნას ინდოეთის სიბრძნის სწავლებებთან და სპირიტუალურ ტრადიციებთან.
ადრეული ცხოვრება (1872-1884)
აურობინდო ჰოსე დაიბადა 1872 წლის 15 აგვისტოს კოლკატაში. ადრეული ბავშვობა გაატარა კულნაში, ბენგალში. მამამისი, დოქტორი კრიშნა დჰან ჰოსე 1864 წლიდან დაქორწინებული იყო იმ დროისათვის 12 წლის სვარნალატა ბოსეზე. მისი მშობლები ჰინდუისტური რეფორმაციული მოძრაობის, ბრაჰმო სამაჯის, ტრადიციების მიხედვით იყვნენ მონათლულნი. თუმცა აურობინდოს თანახმად მამამისი ათეისტი იყო. თავისი ინგლისური სულისკვეთებისა და ინგლისში მედიცინის ორწლიანი სწავლის (1869 - 1871) გავლენით ბენგალური და ინდური კულტურა მამამისისთვის უცხო იყო. შესაბამისად, ცდილობდა, რომ თავისი შვილებიც დაეცვა ინდური გავლენისგან და მათთვის ევროპული განათლება მიეცა. ამიტომ აურობინდო და მისი და-ძმა დარჯილინგში ლორეტოს სამონასტრო სკოლაში სწავლობდნენ (1877-1879). აურობინდოს ოთხი დედმამიშვილი ჰყავდა: ორი ძმა, ბენოი ბჰუსჰანი და მონო მოჰანი, და ერთი უმცროსი და სახელად საროჯინი; მესამე ძმა, ბარინდრა, 1879 კროიდონში, ინგლისში დაიბადა. აურობინდოს თანახმად მამამისმა, რომელიც ოცნებობდა, რომ მისი ვაჟები მნიშვნელოვანი მოღვაწეები ყოფილიყვნენ, მას ეს სახელი უცაბედი ინსპირაციის შედეგად დაარქვა, როგორც განსაკუთრებული და ერთადერთი მსოფლიოში. ასეთივე უნდა ყოფილიყო მისი მომავალიც. თუმცა ბედის ირონიით მამამისი აურობინდოს ინოდეთში დაბრუნებასა და მისი სახელის ინდოეთის თავისუფლებისთვის ბროძლით განთქმას ვერ მოესწრო. 1879 წელს შვიდი წლის აურობინდო თავის ძმასთან ერთად ინგლისში გაგზავნეს. ისინი მანჩესტერში სასულიერო მოღვაწე დრეუვატთან ცხოვრობდნენ. სანამ მისი ძმა სკოლაში იყო, რევერენდ დრეუვატი მას ინგლისურს, ლათინურსა და ბერძნულს ასწავლიდა. მისი ცოლი კი ისტორიაში, გეოგრაფიაში, არითმეტიკასა და ფრანგულში ამეცადინებდა.
ახალგაზრდობა ლონდონში (1884-1890)
1884 წელს ძმები ქალბატონ დრეუვატთან ერთად ლონდონში გადავიდნენ საცხოვრებლად. აურობინდო იქ ხუთი წელი დადიოდა დასავლეთ კენსინგტონის წმინდა პავლეს სკოლაში. მოხუცი დრეუვატი თავგამოდებული მისიონერი იყო და სამი ძმის გაქრისტიანებას ცდილობდა. როდესაც მისმა მცდელობამ კრახი განიცადა, ძმები იძულებულები გახდნენ, მისი სახლი დაეტოვებინათ. რასაც სიღატაკის მძიმე დრო მოჰყვა. მამის გამოგზავნილი ფული სრულიად არ იყო ცხოვრებისთვის საკმარისი და ხშირად არც აღწევდა მათამდე. მიუხედავად ხელმომჭირნედ ცხოვრებისა ხშირად საჭმელიც არ ჰქონდათ, ტანსაცმელი არ იყო საკმარისად თბილი, ბინა კი, რომელშიც ცხოვრობდნენ, ნესტიანი და ცივი იყო. ყველაფრის მიუხედავად აურობინდო კარგად სწავლობდა. როგორც კი სკოლის დავალებებს დაამთავრებდა, ინგლისურ და ფრანგულ ლიტერატურას ეცნობოდა და ევროპის ისტორიას სწავლობდა, მეცადინეობდა იტალიურში, გერმანულსა და ესპანურში. ბევრ დროს უთმობდა საკუთარ ნაწერებსაც. ფლობდა ჯოლდოებს ისტორიასა და ლიტერატურაში.
კემბრიჯში სწავლა (1890-1892)
აურობინდომ წმინდა პავლეს სკოლიდან მიიღო წლიურად 80 ფუნტის ოდენობის სტიპენდია, რისი საშუალებითაც კემბრიჯის სამეფო კოლეჯში სწავლის გაგრძელება შეძლო. თუმცა ეს პერიოდიც განსაკუთრებული სიდუხჭირით გამოირჩეოდა. მიუხედავად ამისა მისი დიპლომები მის დიდ წარმატებებს და მაღალ აკადემიურ მოსწრებას მოწმობენ. ის იღებდა უამრავ ჯილდოს და მისი ერთ-ერთი პროფესორი მას ძველი ენების საუკეთესო ფილოლოგს უწოდებდა. სწავლის დასრულების შემდეგ მამამისის სურვილის შესაბამისად მოხელის კარიერას უნდა შესდგომოდა. ბენგალის გუბერნატორის ოჯახური კონტაქტების საშუალებით მამამ არაჰის რაიონში კარგი ადგილი უშოვა. მამის ხათრით მოხელეობისთვის საჭირო მისაღები გამოცდები ჩააბარა. თუმცა მოგვიანებით შესაბამისი საქმიანობის სურვილი გაუქრა და წერით გამოცდებში კარგი ნიშნების მიუხედავად მუდმივად არიდებდა თავს ჯირითობაში გამოცდას. რის გამოც, საბოლოოდ, ლორდ კიმბერლეიმ ინდური საჯარო სამსახურიდან მისი დისკვალიფიკაცია მოახდინა. ამ გადაწყვეტილებას იმანაც შეუწყო ხელი, რომ მამამისისგან განსხვავებით აურობინდო სულაც არ იყო ინგლისით აღფრთოვანებული. ის აღფრთოვანებული იყო ინგლისური და დასავლური ლიტერატურით, ფილოსოფიით და ისტორიით, მაგრამ არა ადამიანებით, რომლებსაც ის ხვდებოდა. ეროვნული სტუდენტური გაერთიანების, „ინდური მეჯლისის“ წევრობისა და მდივნობის ფარგლებში გამოდიოდა რევოლუციური სიტყვით, რამაც მისი საჯარო სამსახურიდან გამოძევებაში შეიტანა წვლილი. 1893 წელს აურობინდო ინდოეთში დაბრუნდა. 21 წლიდან მან 14 წელი ინგლისში გაატარა. გემის ჩამოსვლამდე ცოტა ხნით ადრე მამამისი გულის შეტევით გარდაიცვალა.
პროფესიული და პოლიტიკური საქმიანობა (1893-1908)
რადგანაც აურობინდო ინდოეთში ინგლისურ საჯარო სამსახურში არ დაუშვეს, ბენგალის გუბერნატორის ერთმა კეთილად განწყობილმა ნათესავმა ბარადოს სათავადოში უშოვა მოხელის ადგილი. თავიდან საფოსტო მარკების, საგადასახადო და საფოსტო განყოფილებაში უშაობდა, მოგვიანებით კი საკუთარი სურვილით ბორადოს კოლეჯში ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ლექტორად გადავიდა. საბოლოოდ კოლეჯის პრორექტორობას მიაღწია. გარდა ამისა, აურობინდო მაჰარაჯას მდივანი და თანაშემწეც იყო. ბარადოში ის სწავლობდა სანსკრიტს და სხვა ინდურ ენებს, განსაკუთრებით მარათს, გუჯარათს და თავის მშობლიურ ენა ბენგალურს. 1901 წელს ბარადოშივე დაქორწინდა მრინალი ბოსეზე, რომელიც 1918 წელს ნაადრევად გარდაიცვალა. 1906 წელს აურობინდომ დატოვა ბაროდა და კოლკატაში ახლად დაარსებული „ეროვნული ბენგალური კოლეჯის“ მმართველად გადავიდა. 1906 წელსვე დაიწყო ჟურნალ „ბანდე მატარამ“-ის გამოცემა, რომელიც „ეროვნული პარტიის“ მეგაფონად იქცა. მას დამოუკიდებლობის იდეის თანამემამულეებში გავრცელება და ამავდროულად პარტიისა და მთელი ერის ინტესიური და ორგანიზებული პოლიტიკური აქტივობისკენ დარაზმვა სურდა. აურობინდოს უპირველესი მიზანი იყო ჟურნალში ინდოეთის სრული დამოუკიდებლობის როგორც პოლიტიკური მიზნის ღია და ხანგძლივი პროპაგანდა. ის იყო პირველი პოლიტიკოსი ინდოეთში, რომელმაც ამის საჯაროდ გაკეთება გაბედა. „ბანდე მატარამ“-ის საშუალებით ამ საქმიანობამ ის საყოველთაოდ ცნობილი გახადა. აქედან მოყოლებული ის პარტიის ყველაზე ცნობილი ლიდერად იქცა. პოლიტიკური აქტივობის დროსვე დაინტერესდა იოგას სწავლებითა და ვარჯიშებით. მისი ინტერესი განსაკუთრებით გაძლიერდა 1907 წელს გურუ ვიშნუ ბჰასკართან შეხვედრის შემდეგ. მისი დახმარებით აურობინდოს ცოდნა და გამოცდილება იოგაში იმდენად გაღრმავდა, რომ მან იოგას განვითარების საკუთარი იდეა შეიმუშავა. 1908 წელს აურობინდო დააპატიმრეს.
ნაციონალისტობიდან იოგამდე (1908-1909)
კოლკატასთან ახლოს მდებარე ციხეში, სადაც აურობინდომ ერთი წელი დაჰყო, მან საბოლოოდ მიატოვა ეროვნული მოძრაობა და მთლიანად იოგათი დაკავდა. 1904 წელს მან ყოველგვარი გურუს სწავლების გარეშე დაიწყო იოგას შესწავლა; 1908 წელს მნიშვნელოვანი დახმარება მიიღო გურუ ვიშნუ ბჰასკარისგან და საკუთარი სადჰანას საფუძვლები აღმოაჩინა. ციხის აყალ-მაყალშიც ახერხებდა სრულყოფილ მედიტაციას. თან ჰქონდა ბჰაგავად გიტა და უპანიშადები. იოგაში ვარჯიშობდა გიტას მიხედვით, ხოლო მედიტაციას უპანიშადების საშუალებით განაგძობდა. მხოლოდ ამ ორ წიგნში იპოვა მან ინსტრუქცია და მითითებები. სწორედ ამან ათქმევინა შემდეგი სიტყვები ჰინდუიზმზე: „ეს არის რელიგია, რომელიც ამ ქვეყნის წიაღში ინახებოდა დიდი ხნის მანძილზე. ამ რელიგიის საქადაგებლად აღსდგება ინდოეთი. სხვა ქვეყნებისგან განსხვავებით ინდოეთი აღსდგება არა საკუთარი თავის გამო ან სუსტების დასაჩაგრად, როდესაც ის გაძლიერდება. ინდოეთი აღსდგება იმ მარადიული სინათლის მოსაფენად მსოფლიოსთვის, რომელიც მას აქვს მინდობილი“. საგამომძიებლო პროცესი, რომელიც მის დაპატიმრებას მოჰყვა, ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო ინდოეთის ეროვნული მოძრაობისთვის. 49 ადამიანი გასაჩივრდა და 206 მოწმე დაიკითხა, 400 დოკუმენტი დაერთო აქტებს და 5000 მტკიცებულება იქნა ამოღებული, მათ შორის ბომბები და რევოლვერები. თავის დროზე ინგლისელი მოსამართლე ბეეხქროფტიც აურობინდოს მსგავსად კემბრიჯში სწავლობდა. აურობინდოს დაცვა ჩიტარანჯან დასმა აიღო საკუთარ თავზე. პროცესი მთელ წელიწადს გაგრძელდა. 1909 წლის 6 მაისს აურობინდო იყო ის ერთადერთი მსჯავრდებული, რომელიც გაანთავისუფლეს.
პონდიშერის აშრამი (1910-1945)
როგორც კარმაიოგინის გამომცემელი ის უწყებებს თვალში ეკლად ესობოდა. მოსალოდნელი დაპატიმრებისგან თავის დასაღწევად მან დატოვა ბრიტანეთის ინდოეთი და ფრანგული ინდოეთის ჩანდანაგარს მიაშურა. შემდეგ კი სამხრეთ ინდოეთის პონდიშერში გადაინაცვლა. აქ მან განავითარა „ინტეგრალური იოგა“, როგორც ცნობიერების თანამედროვე, პროგრესული და ყოველმხრივი განვითარება. 1914 წელს პონდიშერში ჩამოვიდნენ მირა ალფასა და მისი მეუღლე პაულ რიჩარდი. ამ უკანასკნელის რჩევით აურობინდომ დაიწყო ჟურნალ „არიას“ („Arya”) გამოცემა, რომელშიც 1920 წლამდე თავის ძირითად ნაწარმოებებს ბეჭდავდა პირველად. „არია“-ს ბოლო ნომერი 1921 წლის 15 იანვარს გამოვიდა. ამავე დროს დაიწყო თავისი წერილებისა და სტატიების „შრი აურობინდოს“ სახელით ხელმოწერა. 1920 წელს, იაპონიაში მრავალწლიანი ცხოვრების შემდეგ, მირა ალფასა დაბრუნდა აურობინდოსთან უკან და სიცოცხლის ბოლომდე პონდიშერში დარჩა. ის განაგებდა საოჯახო მეურნეობას, რომელიც შრი აურობინდოს გარშემო წარმოიქმნა და რომელსაც 1926 წლის 24 ნოემბერს შრი აურობინდოს „აშრამი“ ხოლო ამ დღეს „სიდჰის დღე“ ეწოდა. იმ დროისთვის აშრამში 25 მოსწავლეც აღარ ცხოვრობდა. იმავე წლის დეკემბერში აურობინდომ გადაწყვიტა, საჯარო ცხოვრებას სრულიად განსდგომოდა და აშრამზე მთელი პასუხისმგებლობა მირა ალფასს გადააბა, რომელსაც ღვთიურ დედას ეძახდა. 1927 წელს აურობინდო და „დედა“ რუე ფრანკოს მარტინში გადავიდნენ, სადაც დარჩენილი ცხოვრება გაატარეს. 1928 წლისთვის აშრამს 80-მდე წევრი ჰყავდა, აქედან რამდენიმე ბავშვი.1926 წლიდან შრი აურობინდო თავისი მოსწავლეების კითხვებს წერილობით ამომწურავად პასუხობდა. 1928 წელს გამოიცა წიგნი „დედა“; 1933 წელს - წერილების კრებული „სამყაროს ამოცანა“. 1938 წელს წაქცევის შედეგად აურობინდომ მარჯვენა ფეხი დაიზიანა. რეგულარული მიმოწერა თავის იოგ მოსწავლეებთან დასრულდა. მხოლოდ 1940 წელს მოიმატა აშრამის წევრების რიცხვმა, მათ მიეკუთვნებოდნენ რამდენიმე მშობელიც თავიანთ შვილებთან ერთად. 1943 წლის 2 დეკემბერს დაარსდა აშრამის სკოლა.
მოკავშირეების დახმარება (1939-1945)
ნაციონალ-სოციალიზმისა და მეორე მსოფლიო ომის დროს აურობინდომ და მირა ალფასამ ჰიტლერისა და ნაციონალ-სოციალიზმის საწინააღმდეგო პოზიცია დაიკავეს, რაშიც ისინი არაადმიანურ, უბოროტეს ძალას ხედავდნენ. ის ფინანსურ შეწირულობას ეხმარებოდა ფრონტს და სხვებსაც დახმარებისკენ ან არმიაში შესვლისკენ მოუწოდებდა.
ინდოეთის დამოუკიდებლობა (1947 წლის 15 აგვისტო)
ამონარიდი რადიო-მიმართვიდან, რომელიც შრი აურობინდომ ინდოეთის განთავისუფლების და თავის 75-ე დაბადების დღეს გააკეთა:
შრი აურობინდოს ძირითადი ნაწარმოებები
პაულ რიჩარდის გავლენით აურობინდომ 1914 წელს ფილოსოფიური ჟურნალ „არია“-ს გამოცემა დაიწყო. ამ 64 გვერდიან თვიურ ჟურნალში მომდევნო 6 წლის განმავლობაში იგი აქვეყნებდა თავის მნიშვნელოვან ნაწარმოებებს. ესენია: „ღვთიური ცხოვრება“ (The Life Divine), „იოგას სინთეზი“ (The Synthesis of Yoga), „ესეები გიტას შესახებ“ (Essays on the Gita), „ვედას საიდუმლო“ (The Secret of The Veda), „ჰიმნები მისტიკურ ცეცხლს“ (Hymns to the Mystic Fire), „უპანიშადები“ (The Upanishads), „ინდური კულტურის საფუძვლები“ (The Foundations of Indian Culture), „ომი და თვითგამორკვევა“ (War and Self-determination), „ადამიანის განვითარების ციკლი“ (The Human Cycle), „ერთიანი კაცობრიობის იდეალი“ (The Ideal of Human Unity) და „მომავლის პოეზია“ (The Future Poetry).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოელი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 15 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1950 კატეგორია:XX საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:ინდოელი სასულიერო მოღვაწეები
ისრაელის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ისრაელის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (נבחרת ישראל בכדורגל‎) წარმოადგენს ისრაელს საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს ისრაელის ფეხბურთის ფედერაცია.
ამჟამინდელი შემადგენლობა
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:ისრაელის ეროვნული სპორტული ნაკრებები კატეგორია:ისრაელის ფეხბურთი
ლიმუეირუ (პერნამბუკუ)
ლიმუეირუ (Limoeiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 138 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
სიგურდ გველისთვალა
სიგურდ გველისთვალა (Sigurðr ormr í auga) (გ. 891) — IX საუკუნის ვიკინგი მებრძოლი, დანიის კონუნგი, სკანდინავიური საგების თანახმად დანიელი ლეგენდარული მეფის, რაგნარ ლოდბროკის უმცროსი ვაჟი. მისი რეალურობის დამადასტურებელი მოსაზრება მართებულად შეიძლება ჩაითვალოს შუა საუკუნეების წყაროებიდან  გამომდინარე. საგები სიგურდს მიაწერენ კუნძულ ზელანდიის აღმოჩენას.
ლიმუეირუ (პერნამბუკუ)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 55 439 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 202.53 კმ²-ზე. ფართობი 273 739 კმ²-ია.
სიგურდ გველისთვალა
865 წელს, მეფე ელა II-ის მიერ მამამისის სიკვდილით დასჯის შემდეგ, სიგურდი უფროს ძმებთან ერთად შეუერთდა დიდ წარმართულ ჯარს, რომელმაც 867-881 წლებში გამანადგურებელი ლაშქრობები მოაწყო ინგლისის ტერიტორიაზე. 867 წელს ნორთუმბრიის სამეფოს დაპყრობის შემდეგ სიგურდმა ცოლად შეირთო ელა II-ის ასული, რომელთანაც შეეძინა ერთი ქალიშვილი, ასლაუგი და მემკვიდრე, ჰანტეკნუტ I.
ლიმუეირუ (პერნამბუკუ)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
სიგურდ გველისთვალა
ბრიტანეთში წარმატების შემდგომ რაგნარ ლოდბროკის ვაჟებმა დაპყრობილი მიწები გაინაწილეს, ხოლო სკანდინავიაში რამდენიმე სამეფო და პოლიტიკური ერთეული დააფუძნეს. ბიორნ რკინისგვერდამ მოიპოვა შვედეთის მეფის ტიტული, ივარ უძვლოს ბრძოლის გაგრძელება მოუწია უესექსისა და ანგლოსაქსების წინააღმდეგ, ხოლო სიგურდი მამის ანდერძის თანახმად გახდა დანიელთა კონუნგი.
დანიელი ისტორიკოსების აზრით, სკანდინავიურ ქვეყნებში დღემდე ცხოვრობენ სიგურდის შთამომავლები.
სქოლიო
კატეგორია: ვიკინგები კატეგორია: სკანდინავიური მითოლოგია კატეგორია:დანიის ლეგენდარული მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 891
ლამპედუზა და ლინოზა
ლამპედუზა და ლინოზა (Lampedusa e Linosa) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 6170 ადამიანი. ფართობი 25.48 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92010.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
ხარკივის რაიონი
ხარკივის რაიონი (Харківський район) — რაიონი უკრაინაში, ხარკივის ოლქში. მისი ფართობია 1 403 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 183 111 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 130 კაცს კმ²-ზე. ხარკივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხარკივი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარკივის ოლქის რაიონები
ჰორსტ ვესელი
200პქ|მინი|ჰორსტ ვესელი ჰორსტ ვესელი (Horst Ludwig Wessel; დ. 9 ოქტომბერი, 1907, ბილეფელდი — გ. 23 თებერვალი, 1930, ბერლინი) — გერმანელი პოეტი, ნაციონალ-სოციალისტური პარტიის წევრი, ნაცისტური გერმანიის ჰიმნის ავტორი.
ბიოგრაფია
ჰორსტ ვესელი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა „მესამე რაიხში“. ის იყო გერმანიის ოფიციალური გმირი. თავის დროზე ვესელი ლოთობის გამო გიმნაზიიდან გარიცხეს. თავს შემთხვევითი სამუშაოებით ირჩენდა. იყო დამხმარე მუშა, შემდეგ ტაქსის მძღოლი. 1925 წელს იგი ნაცისტურ მოძრაობაში ჩაება. ვესელი ჰიტლერიუგენდის დაარსების პირველი დღიდან მისი აქტიური წევრი იყო. იგი დისციპლინას არ სცნობდა, სვამდა, ხულიგნობდა, რის გამოც მის გარიცხვას კატეგორიულად მოითხოვდნენ, მაგრამ მის დასაცავად ხმა აიმაღლა მოიერიშეთა მეთაურმა ერნსტ რემმა. ბოლოს ვესელმა ორგანიზაცია დატოვა და მოიერიშეთა რაზმის წევრი გახდა. მოიერიშეთა აქტივისტი ვესელი ანტინაცისტურ მიტინგებს არბევდა, თან ჰიტლერელთა პრესაში ლექსებს აქვეყნებდა. 1930 წელს კომპარტიის ბოევიკები ვესელს ჩაუსაფრთდნენ და მოკლეს. იგი უმალ წამებულ გმირად იქცა. ჰიტლერმა ვესელი გერმანიის სიამაყედ გამოაცხადა. ის საზეიმოდ დაკრძალეს. ვესელის პოპულარობის ზრდას იამანაც შეუწყე ხელი, რომ სასამართლომ მის მკვლელებს მხოლოდ რამდენიმე წლით პატიმრობა აკმარა. ხელისუფლებაში ნაცისტთა მოსვლის შემდეგ ვესელის მკვლელები ხელახლა გაასამართლეს და ჩამოახრჩვეს, თვად ვესელი კი ეროვნულ გმირად გამოაცხადეს. ბერლინში, ჰამბურგსა, და მიუნხენში მისი სახელობის ქუჩები გაჩნდა. მისი ბიოგრაფია სრულად იყო გაყალბებული ნაცისტების მიერ. მასზე წერდნენ, რომ ვესელი იყო პატრიოტი, სპორტსმენი, არ ეწეოდა, არ სვამდა და როგორც ყველა არიელი, ჯანსაღი ცხოვრებით ცხოვრობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1930 კატეგორია:ნაცისტები
პრიევიძის რაიონი
პრიევიძის რაიონი (Okres Prievidza) — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ტრენჩინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პრიევიძა. რაიონის ფართობი — 960 კმ², მოსახლეობა — 140 441 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 4 ქალაქსა და 49 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
კონფესიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრენჩინის მხარის რაიონები
ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი
ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი (Историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი სტანიცა ტაცინსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1968 წელს. მისი სრული და ოფიციალური სახელწოდებაა „მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილება ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი“
მუზეუმის მისამართი: 347060, როსტოვის ოლქი, ტაცინის რაიონი, სტანიცა ტაცინსკაია, სორევროვანიის შესახვევი № 9.
ისტორია
ტაცინსკაიის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი დაარსდა 1968 წელს. მისი გახსნა მიეძღვნა ტაცინსკაიის სატანკო რეიდის 25-ე წლისთავს. მუზეუმის ექსპოზიცია განთავსებულია ოთხ დარბაზში: № 1 — „კაზაკები“ № 2 — „სამოქალაქო ომი და ომამდელი წლები“, № 3 — „საბრძოლო დიდების დარბაზი“, № 4 — „საგამოფენო დარბაზი“.
ექსპოზიციაში ცენტრალური ადგილი უჭირავს ტაცინსკაიის სატანკო რეიდს, რომელიც შეასრულა 24-ე სატანკო კორპუსმა 1942 წლის 16 დეკემბრიდან 24 დეკემბრამდე გენერალ-მაიორ ვასილი მიხეილის ძე ბადანოვის მეთაურობით და მის როლს სტალინგრადის ბრძოლაში. ამ ამბებს ეძღვნება დიორამა „ბრძოლა ტაცინსკაიის აეროდრომზე“ (ავტორი ვიტალი ივანეს ძე რომახოვი), სტალინგრადის ბრძოლის სქემატური რუკა, სტალინგრადის ბრძოლის მონაწილეთა ფოტოები და ბრძოლაში გამოყენებული იარაღის ნიმუშები.
მუზეუმის საექსპოზიციო საგამოფენოო ფართობია 226 მ², ფონდსაცავებისა — 14 მ². წლის განმავლობაში დამთვალიერებელთა საშუალო მაჩვენებელია — 4 000 კაცი. მუზეუმში დაცული ექსპონატების რაოდენობაა — 2 147 ერთეული.