cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გიგო შარაშიძე
ბიოგრაფია
დაიბადა ღარიბი აზნაურის ოჯახში. წერა-კითხვა ბებიამ ასწავლა. წერა-კითხის შესწავლის შემდეგ მიაბარეს ერთ მწირ ბერს, რომელსაც სკოლა ჰქონდა გახსნილი სოფლის ეკლესიაში. იქ მან შეისწავლა ხუცური, მხედრული და ლოცვები. მეზობელმა იაკობ მარმა ახალგაზრდა გიგო 14 სხვა მოსწავლესთან ერთად თავისთან წაიყვანა ქუთაისში და სამეურნეო სკოლაში ასწავლიდა. მარის სამეურნეო სკოლაში შარაშიძემ შეისწავლა მებოსტნეობა, მებაღეობა, ყვავილების მოვლა და რუსული წერა-კითხვა. მარის სკოლიდან გიგო შარაშიძე მშობლებმა ოზურგეთის სამაზრო სასწავლებელში გადაიყვანეს. შიმშილი, სიცივე და სკოლაში გამეფებული კორუფცია ხელს უშლიდა ახალგაზრდა შარაშიძეს სწავლაში, თანაც ხშირად უხდებოდა ბინის გამოცვლა. პირველი კლასი სამი წლის ნაცვლად ერთ წელიწადში დახურა. შარაშიძეს ერთი წელი ჰქონდა დარჩენენილი სასწავლების დასახურად და შემდეგ გიმნაზიის მეხუთე კლასში სახელმწიფოს ხარჯით მიიღებდნენ, მაგრამ გარდაეცვალა დედა, მალე კი ბაბუაც. შარაშიძემ სწავლა მიატოვა და ერთი წელი მამას ეხმარებოდა სახლში მუშაობაში. 16-17 წლის შარაშიძე ვარციხეში, ანანოვების მამულში მოეწყო სამუშაოდ. ანანოვები ხის მასალას აწვდიდნენ მთავრობას, რომელსაც ამიერკავკასიის რკინიგზა გაჰყავდა. ერთი წლის მუშაობის შემდეგ შარაშიძე დასუსტდა და სახლში დაბრუნდა.
17-18 წლისამ პროფესიად პედაგოგობა აირჩია. მან მასწავლებლობა დაიწყო ძიმითის საზოგადოების სოფელ მამათის ახლადგახსნილ სკოლაში 1869 წელს. 1871 წელს ძიმითის სკოლა შეამოწმა ქუთაისის სახალხო სკოლების დირექტორმა ვიქტორ ნიკოლოზის ძე ტროიემ, რომელმაც მოიწონა შარაშიძის საქმიანობა. ჩართული იყო ხალხოსნურ მოძრაობაში, მაგრამ დაპატიმრებას გადაურჩა. ექვსი წლის განმავლობაში დიდი ავტორიტეტი და პატივისცემა მოიპოვა.
როცა ეპისკოპოსმა გაბრიელ ქიქოძემ მშობლიურ სოფელ ბახვში სკოლის დაარსება გადაწყვიტა და მასწავლების ძებნას შეუდგა, ტროიემ მას გიგო შარაშიძის კანდიდატურა შესთავაზა. 1874 წელს ბახვში გაიხსნა დაწყებითი სკოლა და 8 ნოემბერს გიგო შარაშიძე გადავიდა ბახვის სკოლის მასწავლებლად. ძიმითისა და ბახვის სკოლები მოწინავენი იყვნენ იმ პერიოდში ქუთაისის გუბერნიის სკოლებს შორის. მათი დაწინაურების ერთ-ერთი მიზეზი იყო შარაშიძის პედაგოგიური საქმიანობა. ის ეწინააღმდეგებოდა გავრცელებულ სქოლასტიკურ წესებს, იყენებდა თვალსაჩინოებებს, აწყობდა ექსკურსიებს, ეწინააღმდეგებოდა ფიზიკურ სასჯელებს. გაკვეთილებზე ხშირად მოიხმობდა ხალხურ გადმოცემებს, ზღაპრებს, ანდაზებს. სკოლასთან გააშენა დეკორატიული ბაღი, ხეხილის ბაღი, ბოსტანი, ვენახი, ჩაი და აბრეშუმის და ფუტკრის მეურნეობები და მოსწავლეებს და ასევე სოფლის გლეხობას ასწავლიდა მებოსტნეობას, მებაღეობას, მეფუტკრეობას, მეაბრეშუმეობასა და მევენახეობას.
სკოლის წარმატებაში არანაკლები იყო როლი შარაშიძის მეუღლისა, ნინოსი, რომელიც ამავე სკოლაში ასწავლიდა. ნინო გაბრიელ ეპისკოპოსის ძმის, მღვდელ ათანასე ქიქოძის ქალიშვილი იყო. ის 11 წლიდან ქუთაისში იღებდა განათლებას, სადაც მისი ძმა, ადვოკატი მიხეილ ქიქოძე მფარველობდა. გიგო შარაშიძე ნინო ქიქოძის მეორე ქმარი იყო. პირველად ქიქოძე გერასიმე კალანდარიშვილს 15 წლის ასაკში გაყვა ცოოლად, მაგრამ გერასიმე მალე გარდაიცვალა.
1905 წელს შარაშიძეების ოჯახი იძულებული გახადეს ჯერ ახალციხეში, შემდეგ კი ჭიათურაში გადასულიყვნენ სამუშაოდ. გიგო შარაშიძე ერთი პერიოდი დაჭერილიც იყო. 1911 წელს გიგო და ნინო შარაშიძეებმა თავი დაანებეს პედაგოგიურ საქმიანობას. 1925 წლის 12 დეკემბერს მათ გადაუხადეს დიდი იუბილე ოზურგეთში. 1930 წლის 19 ივლისს გიგო შარაშიძე აირჩიეს ქართული საენათმეცნიერო საზოგადოების წევრ-კორესპონდენტად. გარდაიცვალა 1932 წელს. მისივე ანდერძის თანახმად დაკრძალეს ბახვის ძველი სკოლის (შემდგომში საავადმყოფოს) ეზოში, მისივე თაოსნობით გაშენებული ნაძვების კორომში. ნინო ქიქოძემ სიცოცხლის ბოლო წლები თბილისში გაატარა. გარდაიცვალა 1945 წლის 24 აპრილს. დაკრძალულია თბილისში, ვერის სასაფლაოზე.
გიგო შარაშიძეს ეკუთვნის ნაშრომები: „ცოტა რამ გურიის სკოლების წარსულიდან“ (1915), „ჩემი მოგონებანი“ (1928), „გურული ლექსიკონი“ (1938), „როგორ გადარჩნენ გაცოფებას დათია და სტეფანე ბაღიშვილები“, „ექვსი საუკეთესო გურული ყურძნის ჯიშის ამპეოლოგია“ ასევე საბავშვო მოთხრობები: „ფუტკრის ბაასი“ და „ფუტკრის ცხოვრება“. შარაშიძის მიერ გურიის ვაზის ჯიშების შესახებ გამოქვეყნებული მასალით ისარგებლა ივანე ჯავახიშვილმა „საქართველოს ეკონომიკურ ისტორიაზე“ მუშაობისას.
მისი ერთ-ერთი აღზრდილთაგანია გერონტი ქიქოძე.
შვილები
შალვა შარაშიძე იყო მწერალი და იუმორისტი. სამწერლო ასპარეზზე გამოდიოდა „თაგუნას“ ფსევდონიმით. იყო იუმორისტული ჟურნალის „ეშმაკის მათრახის“ დამაარსებელი და რედაქტორი. მისი პიესა „ავგაროზი“ 1921 წელს რუსთაველის თეატრში დადგა ალექსანდრე წუწუნავამ. ხშირად ავადმყოფობდა. 1932 წლის თებერვალში ოზურგეთიდან ბახვში, დიდ თოვლში ფეხით ავიდა მამის დაკრძალვაზე, რაც საბედისწერო გამოდგა და 1934 წელს გარდაიცვალა.
მეცნიერი და ისტორიკოსი თამარ შარაშიძე საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის წევრის, ნიკოლოზ ქარცივაძის (დახვრიტეს 1937 წ.) მეუღლე იყო. ის 1937 წელს დააპატიმრეს და გადაასახლეს.
ქრისტინე (ჩიტო) შარაშიძე, პროფესიით ისტორიკოსი, საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი იყო. ასევე ეროვნული საბჭოსა და დაფუძნებელი კრების წევრი იყო დავით შარაშიძე. დავით შარაშიძის ვაჟი გიორგი წლების განმავლობაში აღმოსავლურ ენათა ინსტიტუტის ქართული ენის კათედრის გამგე იყო.
გიგო შარაშიძე ეხმარებოდა სხვა ნათესავებსაც. მისი დამსახურებითა და ძალისხმევით, სევერიან შარაშიძემ სამედიცინო განათლება მიიღო და მოგვიანებით ტუბერკულოზის ცნობილი ექიმიც გახდა ქალაქ ბათუმში. ტიციან შარაშიძე წლების განმავლობაში მოსკოვის დიდი თეატრის ცნობილი რეჟისორი იყო. გოგონებს ლიდა და სემირა შარაშიძეებს კი გიმნაზიები დაამთავრებინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1932 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გ კატეგორია:ვერის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ჩიმა
ჩიმა (Chimá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კორდობის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13.642 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 335 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კორდობის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კონსეისან-დუ-კასტელუ
კონსეისან-დუ-კასტელუ (Afonso Conceição do Castelo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 620 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აფონსუ-კლაუდიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 681 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.64 კმ²-ზე. ფართობი 369 231 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ნიაზი
ნიაზი (ნამდვილი გვარი და სახელი თაღიზადე - ჰაჯიბეკოვი ნიაზი ზულფუგარ-ოღლუ; Niyazi Zülfüqar oğlu Tağızadə-Hacıbəyov; დ. 20 აგვისტო [ძვ. სტ. 7 აგვისტო], 1912, თბილისი, რუსეთის იმპერია, — გ. 2 აგვისტო, 1984, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, დირიჟორი და საზოგადო მოღვაწე. სსრკ სახალხო არტისტი (1959). სკკპ წევრი 1942 წლიდან. სოციალისტური შრომის გმირი (1982).
ნიაზი 1925-31 წლებში სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში, 1937-48 წლებში ბაქოს მირზა ფათალი ახუნდოვის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დირიჟორი, 1951-52 და 1958-59 წლებში მთავარი დირიჟორი, 1961-65 წლებში დირექტორი, მთავარი დირიჟორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1960-61 წლებში ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი დირიჟორი. 1979 წლიდან აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიის დირექტორი.
1938 წლიდან (ხანგამოშვებით) აზერბაიჯანის სიმფონიური ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი. შექმნა ოპერა-კანტატა „1920 წელი“ (1940), ოპერა „ხოსროვ და შირანი“ (1942), ბალეტი „ჩიტრა“ (1962), ნაწარმოებები სიმფონიური ორკესტრისთვის (მათ შორის სიმფონიური მუღამი „რასტი“), კანტატები, სიმღერები, თეატრისა და კინოს მუსიკა.
ნიაზი გასტროლებით გამოდიოდა პრაღაში, ბერლინში, ბუდაპეშტში, ბუქარესტში, ნიუ-იორკში, პარიზში, სტამბოლში, თეირანში, ლონდონსა და პეკინში.
აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს IV-VIII მოწვევის დეპუტატი, სსრკ უმაღლესი საბჭოს XI მოწვევის დეპუტატი. ნიაზი გარდაიცვალა 1984 წლის 2 აგვისტოს, ქალაქ ბაქოში. დაკრძალულია ბაქოს საპატიო დაკრძალვის ხეივანში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ოპერის კომპოზიტორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი კინოკომპოზიტორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი დირიჟორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:სსრკ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტები კატეგორია:სომხეთის სსრ სახალხო არტისტები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:კირილესა და მეთოდეს ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1982)
კასპის გორა
კასპის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის ქალაქ კასპში, ქალაქის ცენტრში, აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან ესაზღვრება მშრალი უსახელო ხევები, გორაზე ამჟამად დგას სკოლის შენობა. კასპის გორა მიეკუთვნება განმხოლოებულ გორათა კატეგორიას. მისი თხემი სწორი და ფართოდ გაშლილია. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის და გვიანდელი ფეოდალური ხანით. კულტულური ფენების ერთი ნაწილი ჩამორეცხილი და განადგურებულია. მიკვლეულია ფიქალ-თიხის იატაკის ფრაგმენტები. ზღუდესთან და იატაკზე აღმოჩნდა კერა და უხეში მარცვლოვანი თიხისგან დამზადებული ჭურჭლის ნამტვრევები, რომელთა შორის აღსანიშნავია მოზრდილი ბრტყელბაკოიანი ქვევრის პირ-ყელი, ქოთნის, ქილისა და დერგის ნატეხები. იატაკის ქვეშ, ფეოდალური ხანის კერამისი ნაწარმში აღმოჩნდა გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის ჩარხზე დამზადებული წვრილმარცლოვანი თიხის მურა-მონაცრისფრო ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ზემო შპრეევალდ-ლაუზიცის რაიონი
ზემო შპრეევალდ-ლაუზიცის რაიონი (Landkreis Oberspreewald-Lausitz) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ზენფტენბერგი. რაიონი შედის ბრანდენბურგის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 1216,65 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 122 178 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 100 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 12 0 66.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრანდენბურგის რაიონები
ჩისტიაკოვე
ჩისტიაკოვე (Чистякове; 2016 წლამდე - ტორეზი Торез) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 56993 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის ქალაქები
ნამგალა გორა
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
არტანა
არტანა (Artana) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,3 კმ². მოსახლეობა — 1955 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
დიბნიშტე
დიბნიშტე (Дабниште) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, კავადარცის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 554 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:კავადარცის თემის სოფლები
ჩინუ
ჩინუ (Chinú) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კორდობის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 44.273 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 624 კმ²-ია.
სალომე დადიანი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|სალომე დადიანი და მისი მეუღლე სალომე დადიანი-მიურატი (დ. 13 ოქტომბერი, 1848, ზუგდიდი, სამეგრელოს სამთავრო — გ. 23 ივლისი, 1913, პარიზი, საფრანგეთი) — სამეგრელოს მთავრის დავით დადიანისა და ეკატერინე დადიანის ქალიშვილი.
ჩინუ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კორდობის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სალომე დადიანი
ბიოგრაფია
1868 წელს პარიზში ცოლად გაჰყვა ნაპოლეონ I-ის მარშლისა და სიძის, ნეაპოლის ყოფილი მეფის იოაჰიმ მიურატის შვილიშვილს, იმპერატორ ნაპოლეონ III–ის ფლიგელადიუტანტს, პრინც აშილ შარლ ნაპოლეონ მიურატს. ჯვრისწერა ტუირლის სასახლის კარის ეკლესიაში ნაპოლეონ III–ისა და დედოფალ ეჟენია მინტიხის თანდასწრებით აღსრულდა. ახალშეუღლებულ წყვილს საფრანგეთის იმპერატორმა პარიზში მონსოს ბაღის მახლობლად მდებარე პერეირასის სასახლე უყიდა. 1873 წელს ნაპოლეონ III–ის გარდაცვალების შემდეგ დადიან–მიურატის ოჯახი სამეგრელოში დასახლდა, სადაც მან სოფელ სალხინოსა და ჭკადუაშში დასვლეთ საქართველოს ერთ-ერთი პირველი მსხვილი რაციონალურ-კაპიტალური ტიპის სანიმუშო მეურნეობა მოაწყო. იგი განსაკუთრებულ ყურადღებას მევენახეობა-მეღვინეობის განვითარებას აქცევდა და სენაკის მაზრის დიდ ფართობებზე გაშენებულ ვენახებში ოჯალეშის ჯიშის საუკეთესო ყურძენი მოჰყავდა. წლების განმავლობაში მისი მეურნეობა თანდათან ფართოვდებოდა და სამეგრელოს სხვადასხვა სოფლებში რამისა და დაფნის ვრცელ პლანტაციებსაც მოიცავდა. აღსანიშნავია, რომ მისი მეურნეობა ძირითადად დაქირავებულ მუშახელს ემყარებოდა და ვალდებულ გლეხთა შრომა ნაკლებად გამოიყენებოდა. 1895 წელს მეუღლის ტრაგიკულად დაღუპვის შემდეგ, იგი საცხოვრებლად პარიზში გადავიდა და იქვე გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1913 სალომე
შალვა პაპუაშვილი
ბიოგრაფია
1998 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო სამართლის სპეციალობით. 1996-1998 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის წევრის თანაშემწე. 1998-1999 წლებში სწავლობდა ზაარლანდის უნივერსიტეტის მაგისტრატურაში. 2000-2001 წლებში იყო საადვოკატო ბიურო „Heimes&Muller“-ის ადვოკატის თანაშემწე. 2000-2002 წლებში სწავლობდა ზაარლანდის უნივერსიტეტის დოქტორანტურაში. 2003-2007 წლებში იყო გერმანიის ტექნიკური თანამშრომლობის საზოგადოების (GTZ) უფროსი სამართლებრივი ექსპერტი. 2005-2006 წლებში – სამოქალაქო საბჭო თავდაცვისა და უსაფრთხოების საკითხებში, ექსპერტი ადამიანის უფლებათა საკითხებში. 2007-2015 წლებში იყო გერმანიის საერთაშორისო თანამშრომლობის საზოგადოების (GIZ) ჯგუფის ხელმძღვანელი. 2012-2015 წლებში იყო კავკასიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის ასოცირებული პროფესორი. 2015 წლიდან არის ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის ასოცირებული პროფესორი. 2015-2017 წლებში იყო გერმანიის საერთაშორისო თანამშრომლობის საზოგადოების (GIZ) პროგრამის ხელმძღვანელის მოადგილე. 2017-2020 წლებში იყო გერმანიის საერთაშორისო თანამშრომლობის საზოგადოების (GIZ) საქართველოს გუნდის ხელმძღვანელი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2021 წლის 29 დეკემბერს, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის თანამდებობიდან კახა კუჭავას გადადგომის შემდეგ, შალვა პაპუაშვილი პარლამენტის რიგგარეშე სესიაზე აირჩიეს ახალ თავმჯდომარედ. მის კანდიდატურას 88 დეპუტატმა დაუჭირა მხარი, 1-მა წინააღმდეგ მისცა ხმა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:დაბადებული 26 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარეები შალვა კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონი
ფართობი — 6960 კმ²-ია, რაც მთლიანი აზერბაიჯანის ტერიტორიის 8,8% შეადგენს. მოსახლეობა — 525,7 ათასი კაცი (2015 წლის მონაცემებით). რელიეფთან და კლიმატურ პირობებთან დაკავშირებით, მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი ცხოვრობს კასპიის ზღვის სანაპიროზე.
რეგიონი მდიდარია მდინარეებით და გააჩნია წყლის დიდი რესურსები. რეგიონის ეკონომიკის საფუძველია სოფლის მეურნეობა. რეგიონში ხალიჩების წარმოება წარმოადგენს ერთ-ერთი წამყვან დარგს ქვეყანაში.
ეკონომიკა
განვითარებულია მსუბუქი და კვების მრეწველობა. აგროსამრეწველო კომპლექსის საფუძველს წარმოადგენს ხილისა და ბოსტნეულის კონსერვის წარმოება, ასევე მეთევზეობა და ხალიჩის ქსოვა. მძიმე ინდუსტრიას წარმოადგენს ნავთობისა და გაზის მოპოვება სიაზანში, ელექტრო ქარხანა გუბაში, რკინის და ფოლადის ნარჩენების გადამამუშავებელი ქარხანა და აგურის ქარხნები გუბაში, სიაზანსა და ხაჩმაზში.
სოფლის მეურნეობა
სოფლის მეურნეობა წარმოდგენილია ხილის და ბოსტნეულის წარმოებით. ხაჩმაზი, სიაზანი და ნაბრანი დაკავებულია მევენახეობით, ხოლო გუსარის რაიონი - კარტოფილის გაშენებით. რეგიონში ყველგან მოყვანილია ხორბალი. ასევე განვითარებულია მეცხვარეობა.
ტრანსპორტი
რეგიონის ტერიტორიაზე გადის სარკინიგზო და საავტომობილო გზები, მაგისტრალური ნავთობის, გაზის და წყლის მილები, აგრეთვე სატელეკომუნიკაციო ხაზები. საკომუნიკაციო ხაზები, რომელიც აკავშირებს აზერბაიჯანსა და რუსეთს გადის ამ რეგიონის ტერიტორიაზე.
ტურიზმი
რეგიონში ფართოდაა საკურორტო სანატორიუმები, მდიდარია საკურორტო და რეკრეაციული რესურსებით.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რეგიონები
ბლანშ ლინკოლნი
ბლანშ მეიერს ლამბერტ ლინკოლნი (დ. 30 სექტემბერი, 1960 წელი) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და ადვოკატი, მსახურობდა აშშ-ის სენატში არკანზასიდან 1999-დან 2011 წლამდე. დემოკრატიული პარტიის წევრი, ლინკოლნი პირველად სენატში 1998 წელს აირჩიეს 38 წლის ასაკში რის შემდეგაც გახდა აშშ-ის სენატის ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა ქალი სენატორი, ის იყო პირველი ქალი სენატორი არკანზასის შტატიდან, ჰეითი ქერევეის შემდეგ (1932 წელი). სენატში არჩევამდე მსახურობდა წარმომადგენელთა პალატაში სადაც არკანზასის პირველ უბანს წარმოადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ქალი სენატორები არკანზასის შტატიდან კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:არკანზასის ქალი სენატორები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები კატეგორია:ქალები აშშ-ში
აღმოსავლეთ პრიგნიც-რუპინის რაიონი
აღმოსავლეთ პრიგნიც-რუპინის რაიონი (Landkreis Ostprignitz-Ruppin) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ნოირუპინი. რაიონი შედის ბრანდენბურგის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 2509,22 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 103 140 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 41 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 12 0 68.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრანდენბურგის რაიონები
ოპრა უინფრი
ოპრა უინფრი (Oprah Winfrey; დ. 29 იანვარი, 1954) — ამერიკელი ტელეწამყვანი და მსახიობი. ბავშვობაში სიღარიბისა და ძალადობის გადატანის მიუხედავად გახდა აშშ-ის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი და მდიდარი აფრო-ამერიკელი ქალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელეპროდიუსერები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
კასპის ნასახლარი
ტერმინი კასპის ნასახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბენიკარლო
ბენიკარლო (Benicarló) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ბახო-მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 47,9 კმ². მოსახლეობა — 27 363 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ლაფაჰეირანლი
ლაფაჰეირანლი (Ləpəhəyranlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში. შედის სოფელ ყაიალის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულში.
სქოლიო
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
კასპის პირველი ნასახლარი
კასპის პირველი ნასახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის ქალაქ კასპში, ქალაქის დასავლეთით, 3 კილომეტრზე, მდებარეობს მტკვრის მარცხენა ნაპირზე, მთავარანგელოზის ეკლესიის მახლობლად, თარიღდება ადრინდელი და გვიანდელი ფეოდალური ხანით. შეიმჩნევა ნასახლართა ბუდეების ორ ფენად: ზედა ფენას მიეკუთვენბა მრგვალი თონეები, მოჭიქული კერამიკა, ხოლო ქვედა ფენას ოდნავ პირგადაშლილი პირბაკობტყელი ქოთნები და ქვაბ-ქოთნები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
დომინგუს-მარტინსი
დომინგუს-მარტინსი (Domingos Martins) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 545 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აფონსუ-კლაუდიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 847 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.93 კმ²-ზე. ფართობი 1 228 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ნიკო დადიანი (ისტორიკოსი)
ნიკო გიორგი ძე დადიანი (დ. 1764, ჭკადუაში, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — გ. 25 თებერვალი, 1834) — ქართველი ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1804), მწერალი, მსაჯული, დიპლომატი, თანამედროვეთა და შთამომავალთაგან „დიდ ნიკოდ“ წოდებული. 1804 წლიდან სამეგრელოს უმაღლესი საგამგებლო საბჭოს წევრი. 1805 წელს ხელმძღვანელობდა დეპუტაციას, რომელიც პეტერბურგში ალექსანდრე I-თან იმყოფებოდა რუსეთ-საქართველოს (სამეგრელოს სამთავროს) პოლიტიკურ ურთიერთობათა მოსაგვარებლად. პოლიტიკურ ასპარეზზე ენერგიულად იღწვოდა დასავლეთ საქართველოში ოსმალეთის გავლენის შესუსტების და რუსული ორიენტაციის გაძლიერებისათვის. რუსეთ-ოსმალეთისა (1806-1812, 1828-1829) და რუსეთ-ირანის (1826-1828) ომების მონაწილე, რისთვისაც გენერალ-მაიორობა ებოძა. 1810 წელს და 1819-1820 წლებში ეხმარებოდა რუსეთის მთავრობას იმერეთის აჯანყებების ჩაქრობაში. წლების მანძილზე იყო სამეგრელოს სამთავროს მსაჯულთუხუცესი (მდივანბეგთუხუცესი). მას ეკუთვნის ისტორიული ნაშრომები: „ქართველთ ცხოვრება“ (1823-1824), „დასტურლამა“ (სამეგრელოს სამთავროს მართვა–გამგეობის განწესება), „მიმოსვლა ნიკოლაი დადიანოვისა“ (დაწერილია რუსეთში, ჩვენამდე არ მოუღწევია) და რამდენიმე ლექსი.
გარდაიცვალა 1834 წელს, დაკრძალულია მარტვილის საკათედრო ტაძარში. დაჯილდოებულია წმინდა ალექსანდრე ნეველის ორდენითა და წმინდა ანას I ხარისხის ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1764 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1834 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები ნიკო კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები კატეგორია:ქართველი გენერლები
ვუჰლედარი
ვუჰლედარი (Вугледар) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 15293 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის ქალაქები
ვაზისუბნის მეორე ეკლესია
ვაზისუბნის მეორე ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით 5-6 კილომეტრზე, ტყეში, ეგრეთ წოდებული მიჯნის საყდრიდან აღმოსავლეთით, ხუთასიოდე მეტრზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვით. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია გადახურვა, დანგრეულია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების დიდი ნაწილი; აღმოსავლეთ და დასავლეთ ძეგლები დააახლოებით 3 მეტრ სიმაღლეზე დგანან. აღმოსავლეთ კედელს მთელ სიმაღლეზე განიერი ბზარი დაუყვება; ეკლესიის შიგნით ხეებია ამოსული. ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომელშიც მაღალი და ფართო, ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან ჰქონია (შემორჩენილია წირთხლების მცირე ნაწილები). აღმოსავლეთ კედელში, სარკმლის ორივე მხარეს კვადრატული ნიშაა. საკურთხეველი გადახურულია კონქით, რომლის ნახევარწრიული თაღი თაროსებრ იმპოსტებს ეყრდნობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სიენაგა-დე-ორო
სიენაგა-დე-ორო (Ciénaga de Oro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კორდობის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 53.403 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 51 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კორდობის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1582
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1582 მიიღეს ერთხმად 2005 წლის 28 იანვარს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა რეზოლუცია საქართველოსა და აფხაზეთის შესახებ, კერძოდ გაეროს რეზოლუცია 1554 (2004), საბჭომ გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში, 2005 წლის 31 ივლისამდე.
დაკვირვება
რეზოლუციის პრეამბულაში, საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ მიუღებელია მხარეებს შორის მოლაპარაკებებში პროგრესის არარსებობა. საბჭომ დაგმო გაეროს დამკვირვებელთა მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდება 2001 წლის ოქტომბერში, რის შედეგადაც ცხრა ადამიანი დაიღუპა, ასევე სინანულით აღინიშნა ისიც, რომ დამნაშავეები თავდასხმაში ვერ დადგინდა. საბჭომ მიესალმა დსთ-სა და გაეროს დამკვირვებელთა მისიის სამშვიდობო ძალების წვლილს სამშვიდობო პროცესში.
გადაწყვეტილებები
უშიშროების საბჭომ მიესალმა სიტუაციის მოსაგვარებლად პოლიტიკური ძალისხმევას, კერძოდ, „უფლებამოსილებათა ძირითადი პრინციპების განაწილებას თბილისსა და სოხუმს შორის“, რომელიც ხელი უნდა შეეწყო მოლაპარაკებებს. რეზოლუციაში გამოხატულია სინანული, რომ არ არსებობს პროგრესი, რეგიონის პოლიტიკური სტატუსის შესახებ მოლაპარაკებებში, შემდგომ მოუწოდა ორივე მხარეს, გადალახონ ორმხრივი უნდობლობა. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი პოზიცია, აფხაზეთში ჩატარებულ არჩევნებთან დაკავშირებით, რომელიც მოხსენებულია 1255 (1999) რეზოლუციაში. დაგმეს 1994 წლის ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების ყველა დარღვევა. საბჭომ, ასევე მიესალმა კოდორის ხეობაში დაძაბულობის კლებას და ორივე მხარის მიერ, 2002 წლის 2 აპრილს, პროტოკოლის ხელმოწერას. აღენიშნა სამოქალაქო მოსახლეობის შეშფოთება და ქართულ მხარეს ეთხოვა უზრუნველყო გაეროს სადამკვირვებლო მისიისა და დსთ-ს ჯარების უსაფრთხოება ხეობაში.
რეზოლუცია მოუწოდებს ორივე მხარეს განაახლონ სამშვიდობო პროცესი, მოუწოდებს მიიღონ სასწრაფო გადაწყვეტილებები ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნება და კიდევ ერთხელ დაადასტურა დემოგრაფიული ცვლილებების დაუშვებლობა კონფლიქტის შედეგად. აფხაზეთს მოუწოდეს, გაუმჯობესა სამართალდამცავი მექანიზმები, აღმოეფხვრა ეთნიკური ქართველების დედაენაზე სწავლის პრობლემა და უზრუნველყო დევნილთა უსაფრთხოება დაბრუნებისას.
საბჭომ კიდევ ერთხელ მოუწოდა ორივე მხარეს, მიიღონ ზომები 2001 წლის ოქტომბერში გაეროს მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდებაში პასუხისმგებელი პირების მიმართ, ასევე მიესალმა უსაფრთხოების იმ ზომებისთვის, რომელიც შვეულმფრენის ჩამოგდების შემდეგ მიიღეს. ასევე, ორივე მხარე მოსთხოვეს შეეცვალათ სამხედრო რიტორიკა და უკანონო შეიარაღებული დაჯგუფები, აგრეთვე უზრუნველყოთ გაეროს პერსონალის უსაფრთხოება. გარდა ამისა, გამოხატული იყო შეშფოთება არსებული უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული ვითარების გამო, სადაც დაფიქსირდა გაეროს სადამკვირვებლო მისიის და დსთ-ს სამშვიდობო პერსონალის გატაცების ფაქტები, რომელიც საბჭომ დაგმო.
ბოლოს, გაეროს გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს დაევალა სამი თვის განმავლობაში წარედგინა ანგარიშის, აფხაზეთში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით.
სქოლიო
1582 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:2005 წელი საქართველოში
დაიან ვან დერენი
დაიან ვან დერენი (Diane Van Deren; დ. 20 თებერვალი, 1960) — ამერიკელი სპორტსმენი, პროფესიონალი ჩოგბურთელი. 1997 წელს, მას ეპილეფსიისგან განკურნების მიზნით ტვინის მცირე ნაწილი ამოუღეს. ოპერაციის გვერდითი შედეგი აღმოჩნდა ვან დერენის შესაძლებლობა, ერბინა საათობით შეუჩერებლად. 2009 წლის 15 თებერვალს მონაწილეობა მიიღო ულტრამარათონში Yukon Arctic Ultra, 700 კილომეტრიან რბოლაში გაყინულ ტუნდრაში ზამთრის შუაგულში. 30 გრადუსი ყინვითა და მხოლოდ 7 საათიანი დღით Yukon Arctic Ultra მსოფლიოს ერთ-ერთი ურთულესი ულტრამარათონია. პირველი 160 კილომეტრის მანძილზე მას არ ჰქონდა წყალი დასალევად, რადგან მისი წყლის ჭურჭელი გაიყინა. ვან დერენი მასში გამარჯვებული ერთადერთი ქალია.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ჩოგბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1960
დიდებული საუკუნე: ქიოსემი
დიდებული საუკუნე: ქიოსემი (Muhteşem Yüzyıl Kösem) — თურქული დრამა, რომელიც 2011 წელს გამოსული „დიდებული საუკუნის“ გაგრძელებაა. დაწერილია ილმაზ შაჰინის, ნუკეთ ბიჩაკჩისა და სევგიზ ილმაზის მიერ. სერიალი დაფუძნებულია ისტორიულ ფაქტებზე რომელიც მოგვითხრობს ქიოსემ სულთნის ცხოვრების შესახებ: თუ როგორ გახდა მონა ყველაზე ძლიერი სულთანი, მთელ ოსმალეთის იმპერიაში აჰმედ I-ის ჰარამხანაში მისვლის შემდეგ.
სერიალის პირველი ეპიზოდების გადაღება საბერძნეთში, კუნძულ ხიოსზე მიმდინარეობდა. სერიალის რამდენიმე მონაკვეთი გადაიღეს კანში, საფრანგეთში სერიალის პრემიერამდე (2015 წლის 12 ნოემბერი) ერთი თვით ადრე.
პილოტი
ანასტასია (ასევე ეძახიან ნასიას), არის 13 წლის ბერძენი გოგო, რომელიც ცხოვრობს კუნძულ ტინოსზე. იგი დახატეს და ეს ნახატი თოფქაფის სასახლეში გაიგზავნა, ის უძღვნეს აჰმედს, ოსმალეთის ახალგაზრდა სულთანს, ტახტზე ასვლის აღსანიშნავად. ამ ნახატმა დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ახალგაზრდა სულთანზე, საფიე სულთანმა ბრძანა რომ გოგონა თოფქაფის სასახლეში მიეყვანათ. ანასტასია თავიდან ფიცხი და ცოტა ბავშვური იყო. ფაქტობრივად, ეს მისი პირველი წინააღმდეგობა იყო სიძნელესთან. სასახლეში მისვლისას აჰმედი მას ხშირად ხვდებოდა. რადგან გოგონას არასდროს ჰყვარებია ვინმე აქამდე, არც აჰმედი შეჰყვარებია, მაგრამ მოგვიანებით გაიგო სიყვარულის მნიშვნელობა და „გაიზარდა“. აჰმედისადმი გრძნობების გაჩენის შემდეგ, ნასია მიხვდა რომ ერთმანეთისთვის იყვნენ შექმნილნი, მის გამო გოგონამ სიცოცხლეც კი გარისკა. იგი უფრო და უფრო ძლიერდებოდა. შეიცვალა სახელი და დაირქვა ქიოსემი. საბოლოოდ ის ყველაზე ძლიერი სულთანი გახდა ოსმალეთის იმპერიაში.
სქოლიო
კატეგორია:თურქული ტელესერიალები
მართლმადიდებლობა ესტონეთში
მართლმადიდებლობას ესტონეთში მოსახლეობის 16,5% მისდევს, ის ყველაზე გავრცელებული რელიგიია ამ ქვეყანაში, მას შემდეგ რაც მან ლუთერანიზმს გადაასწრო. 2000 წელს ესტონეთში ჩატარებული აღწერით აღმოჩნდა რომ მართლმადიდებელთა 72.9% რუსული წარმოშობის იყო. დღეს ესტონეთში მოქმედებს მართლმადიდებლური ეკლესიის ორი შტო: ესტონეთის სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესია, ავტონომიური ეკლესია კონსტანტინოპოლის ეკუმენური საპატრიარქოს ქვეშ და მოსკოვის საპატრიარქოს ესტონეთის მართლმადიდებელი ეკლესია.
ისტორია
მინი|პუტიცას მონასტერი კურემეზე, აღმოსავლეთ ესტონეთი. მინი|[[ალექსანდრე ნეველი|ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძარი ტალინში, აგებულია მე -19 საუკუნის ბოლოს.]] მართლმადიდებლობა, სავარაუდოდ, პირველად მე –10 – მე –12 საუკუნეებში გავრცელდა ნოვგოროდისა და ფსკოვის მისიონერების მიერ, რომლებიც ესტონელებს აქტიურად იყენებენ ფსკოვის მახლობლად მდებარე სამხრეთ – აღმოსავლეთ რეგიონებში სამუშაოებისთვის. პირველი მოხსენიება ესტონეთში მართლმადიდებლური კრების შესახებ 1030 წლიდან იწყება. დაახლოებით 600 წელს ტუმეს გორაკის აღმოსავლეთ მხარეს (Toomemägi) ესტონელებმა დააარსეს ქალაქი ტარბატუ (თანამედროვე ტარტუ). 1030 წელს კიევის პრინცმა, იაროსლავ ბრძენმა დაარბია ტარბატუ და ააშენა საკუთარი ციხესიმაგრე, სახელად იურიევი. XIII საუკუნის დასაწყისში ბალტიის ჯვაროსნული ლაშქრობების შედეგად ჩრდილოეთ ესტონეთი დაიპყრო დანიამ. ნოვგოროდისა და ფსკოვის რუსმა ვაჭრებმა მოგვიანებით შეძლეს მცირე მართლმადიდებლური კრებების დაარსება ესტონეთის რამდენიმე ქალაქში. ერთ-ერთი ასეთი კრება ქალაქ დორპატში დაარბიეს გერმანელებმა 1472 წელს, რომლებმაც აწამეს მათი მღვდელი ისიდორი.
მე -18 და მე -19 საუკუნეებში ესტონეთი რუსეთის იმპერიის ნაწილი იყო, რომელიც შვედეთის იმპერიამ დათმო 1721 წელს ჩრდილოეთის დიდ ომში დამარცხების შემდეგ. 1800-იანი წლების განმავლობაში ესტონელი გლეხების მნიშვნელოვანმა რიცხვმა მიიღო იმპერატორის მართლმადიდებლური რწმენა. ამან გამოიწვია რიგის ეპარქიის (თანამედროვე ლატვიაში) დაარსება რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის მიერ 1850 წელს. მე -19 საუკუნის ბოლოს რუსიფიკაციის ტალღა შემოვიდა, რასაც მხარს უჭერდა რუსეთის იერარქია, მაგრამ არა ადგილობრივი ესტონელი სასულიერო პირები. ამ დროს აშენდა ტალინში წმინდა ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძარი და კურემეს პუტიცას დედათა მონასტერი.
გზა ავტონომიისაკენ
მე -19 საუკუნის განმავლობაში ესტონური ნაციონალიზმი სტაბილურად იზრდებოდა, ესტონეთის სამღვდელოებაც მიისწრაფოდა უფრო მეტი დამოუკიდებლობისკენ, დაწყებული ესტონეთის ეპარქიით, რომელსაც ტალინში ესტონელი ეპისკოპოსი ხელმძღვანელობდა. 1917 წელს პლენარულმა საბჭომ აირჩია პეტერბურგის ესტონეთის მართლმადიდებლური საზოგადოების მღვდელი პოლ კულბუში, ტალინის ეპისკოპოსი პლატონი. ის ორი წლის შემდეგ წითელმა არმიამ სიკვდილით დასაჯა ესტონეთის დამოუკიდებლობის ომის დროს.
რუსეთის მიერ ესტონეთის დამოუკიდებელი სახელმწიფოს აღიარების შემდეგ, რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქმა, წმინდა ტიხონმა, 1920 წელს ესტონეთის სამოციქულო მართლმადიდებლური ეკლესია (EAOC) ეკონომიკურ, ადმინისტრაციულ და საგანმანათლებლო საკითხებში ავტონომიურად ცნო და მას დროებითი ავტოკეფალია მიანიჭა. მთავარეპისკოპოსად ალექსანდრე პაულოსი აირჩიეს და დაინიშნა ტალინისა და სრულიად ესტონეთის მიტროპოლიტად. მანამდე საბჭოთა რუსეთმა მიიღო მარქსისტულ-ლენინური იდეოლოგია, რომელიც იდეოლოგიურად მიზნად ისახავდა რელიგიის აღმოფხვრას. საპასუხოდ, პატრიარქმა ტიხონმა განკვეთა საბჭოთა კავშირის ხელმძღვანელობა 1918 წელს, რამაც გამოიწვია რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის მძაფრი დევნა. 1922 წლის აპრილში ტიხონი დააპატიმრეს და ესტონელმა სამღვდელოებამ დაკარგა კავშირი მოსკოვის საპატრიარქოსთან. 1922 წლის სექტემბერში ესტონეთის სამოციქულო მართლმადიდებლური ეკლესიის საბჭომ თხოვნით მიმართა კონსტანტინოპოლის პატრიარქს, მელეტიუს IV- ს, ესტონეთის ეკლესიის კონტროლი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიიდან კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს. 1923 წელს კონსტანტინოპოლის საპატრიარქომ გამოსცა ტომოსი (საეკლესიო ბრძანებულება), რომლის თანახმად EAOC კონსტანტინოპოლის იურისდიქციაში მოექცა და მას მიენიჭა ავტონომია, მაგრამ არა სრული ავტოკეფალია.
1935 წელს ეკლესიამ კანონით დაარეგისტრირა თავისი წესდება სახელმწიფოში სახელწოდებით ესტონეთის სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესია. ამას მოგვიანებით მნიშვნელოვანი იურიდიული შედეგები მოჰყოლია.
სქოლიო
კატეგორია:მართლმადიდებლობა კატეგორია:მართლმადიდებლობა ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:მართლმადიდებლობა ესტონეთში კატეგორია:ქრისტიანობა კატეგორია:ქრისტიანობა ესტონეთში კატეგორია:ქრისტიანობა და საზოგადოება კატეგორია:ქრისტიანობა ევროპაში
ვაზისუბნის კვირაცხოვლის ეკლესია
ვაზისუბნის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით 2 კილომეტრზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია,ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. წყობაში აქა-იქ ლოდებია ჩართული. დაზიანებულია: აყრილია სახურავის საფარი, აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლებს მთელ სიმაღლეზე ბზარები დაუყვება, ჩამოშლილია ლავგარდანი. ეკლესიის განივ ფასადებზე აშკარად ჩანს გვიანდელი გადაკეთების კვალი, რომლის დროსაც გრძივი კედლები ოდნავ (დაახლოებით 0.5 მეტრით) აუმაღლებიათ, რამაც სახურავის ფერდების დახრილობა რამდენამდე შეამცირა. როგორც ჩანს ამავე დროსაა გამოყვანილი დასავლეთ შესასვლელიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Ink (სიმღერა)
„Ink“ — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Coldplay-ს სიმღერა. შეტანილია ჯგუფის მეექვსე სტუდიურ ალბომში Ghost Stories (2014). იგი გამოიცა ალბომის მეხუთე სინგლის სახით, 2014 წლის 13 ოქტომბერს. ბრიტანეთის სინგლების ჩარტში გამოცემამდე იგი 156-ე პოზიციაზე მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის სიმღერები კატეგორია:2014 წლის სინგლები კატეგორია:Parlophone-ის სინგლები კატეგორია:Coldplay-ს სიმღერები
დამე-შპრეევალდის რაიონი
დამე-შპრეევალდის რაიონი (Landkreis Dahme-Spreewald) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ლიუბენი. რაიონი შედის ბრანდენბურგის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 2261,09 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 162 032 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 72 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 12 0 61.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრანდენბურგის რაიონები
ჟიტოლუპი
ჟიტოლუპი (Житолуп) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, კავადარცის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 336 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 0 ადამიანს შეადგენდა.
კლოდ ფრანსუაზ ლოთარინგიელი
კლოდ ფრანსუაზ ლოთარინგიელი (Claude Françoise de Lorraine; დ. 6 ოქტომბერი, 1612 — გ. 2 აგვისტო, 1648) — ლოთარინგიის ჰერცოგ ანრი II-ისა და მარგერიტა გონძაგას უმცროსი ქალიშვილი. ლოთარინგიის ჰერცოგინია 1634-1648 წლებში როგორც ნიკოლა II-ის მეუღლე. ჰერცოგ შარლ V-ის დედა და საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I-ის დიდი ბებია.
ბიოგრაფია
კლოდ ფრანსუაზი დაიბადა 1612 წლის 6 ოქტომბერს ნანსში. იგი იყო ლოთარინგიის ჰერცოგ ანრი II-ისა და მისი მეორე ცოლის, მარგერიტა გონძაგას უმცროსი ქალიშვილი. მას სახელი ბებიის, ლოთარინგიის ჰერცოგინია კლოდ დე ვალუას პატივსაცემად დაარქვეს. მას მხოლოდ ერთი უფროსი და ჰყავდა, ნიკოლი, რომელიც 1621 წელს მის ბიძაშვილ შარლ ლოთარინგიელზე დააქორწინეს.
1624 წელს მამამისი უვაჟოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტზე ნიკოლი ავიდა. 1508 წელს, რენე II-ის მიერ შემოღებული სალიკური სამართლის მიხედვით, ლოთარინგიის ტახტზე ასვლა ქალს არ შეეძლო, ამიტომაც 1625 წლის ნოემბერში ნიკოლის მისმა ბიძა-მამამთილმა ფრანსუა II-მ დაამხო. ფრანსუას მონარქის როლში ყოფნა არ მოეწონა, რის გამოც რამდენიმე დღეში გადადგა თავისი ვაჟის, შარლ IV- ის სასარგებლოდ, რომლის ცოლიც იყო ნიკოლი.
1632 წელს შარლის და, მარგარიტა ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის მეფე ლუი XIII-ის ძმას, ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონს. გასტონი სრულიად ღიად ებრძოდა თავის ძმას, რა დროსაც იგი დიდ დახმარებას იღებდა ლოთარინგიისგან, რის გამოც ლუი XIII-მ 1633 წელს ომი გამოუცხადა ლოთარინგიას და დაიკავა მისი დიდი ნაწილი. 1634 წლის 17 იანვარს, საფრანგეთის მეფის გავლენით შარლ IV თავისი ძმის, ნიკოლა II-ის სასარგებლოდ გადადგა ტახტიდან. 19 იანვარს იგი გაეყარა ნიკოლ ლოთარინგიელს და ჩუმად იქროწინა ბეატრიქს დე კუზანსზე.
ამგვარ პირობებში, კავშირის შექმნისა და ლოთარინგიული დინასტიის გაგრძელების მიზნით, 1634 წლის 17 თებერვალს კლოდ ფრანსუაზი დაქორწინდა ჰერცოგ ნიკოლა II-ზე. მათი ქორწინება არც თუ ისე იღბლიანი, თუმცა ნაყოფიერი აღმოჩნდა.
მიუხედავად ნიკოლა II-ის ტახტზე ასვლისა, ფრანგული აგრესია არ ცხრებოდა. 1642 წელს, ბრძოლაში ფრანგებმა ტყვედ ჩაიგდეს და ლუნევილის სასახლეში გამოკეტეს ჰერცოგი ნიკოლა. ვინაიდან კლოდ ფრანსუაზი ტახტზე თავად ვერ ავიდოდა და ვერც თავის ვაჟს დასვამდა, რადგან მისი ქმარი ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო, მან ნიკოლას გამოხსნისათვის დაიწყო ბრძოლა. საფრანგეთის მთავარი მინისტრი, კარდინალი რიშელიე კლოდ ფრანსუაზს ტახტზე დასმას ჰპირდებოდა, ოღონდ იმ შემთხვევაში, თუ იგი ნიკოლას გაეყრებოდა და ფრანგულ პოლიტიკას გაატარებდა.
ამის გამო, კლოდ ფრანსუაზმა დახმარებისათვის ფრანგების მოსისხლე მტრებს — ჰაბსბურგებს მიმართა. დახმარების სათხოვნელად იგი თავად ჩავიდა ავსტრიაში და შეხვდა იმპერატორ ფერდინანდ III-ს. იმპერატორმა მას დახმარება აღუთქვა, თუმცა არაფერი გაუკეთებია ჰერცოგის გამოსახსნელად. იგი დახმარების თხოვნით იმყოფებოდა არა მხოლოდ ავსტრიაში, არამედ მიუნხენში, ბავარიის ჰერცოგთან და ფლორენციაშიც, ტოსკანის ჰერცოგთან, მაგრამ უშედეგოდ. ამ წლების მანძილზე კლოდ ფრანსუაზი ქმარს ლუნევილში სტუმრობდა ხოლმე, რა დროსაც მან ოთხი ბავშვი გააჩინა. იგი 1648 წლის 2 აგვისტოს, 35 წლის ასაკში დაიღუპა ვენაში, იმპერატორის დახმარების მოლოდინში. იგი თავის მეხუთე მშობიარობას გადაჰყვა. საუბედუროდ, მისმა ქმარმა დარჩენილი ცხოვრება ფრანგების ტყვეობაში გაატარა და გარდაიცვალა 1670 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1612 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1648 კატეგორია:ლოთარინგიის ჰერცოგინიები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
იპოდრომის ხიდი
იპოდრომის ხიდი (Ипподромный мост) — საფეხმავლო ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში,  საადმირალოსა და ფრუნზეს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს უსახელო კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. ხიდის სიგრძეა 26,8 მეტრი, ხოლო სიგანე — 3 მეტრი.
მდებარეობა
მდებარეობს სადარბაზოს შესახვევის დასაწყისში.
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ბოროვოის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ცარსკოე-სელოს რკინიგზის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურებია „შემოვლითი არხი“ და „პუშკინსკაია“.
სახელწოდება
იპოდრომის ხიდმა თანამედროვე სახელწოდება მიიღო 1944 წელს ამჟამინდელი პიონერთა მოედნის ადგილზე მდებარე იპოდრომის მიხედვით, რომელიც ააგეს XIX საუკუნის 80-იან წლებში ლეონტი ბენუას პროექტის მიხედვით და დაიწვა ლენინგრადის ბლოკადის დროს.
ისტორია
იპოდრომის ხიდი ცნობილია 1944 წლიდან. ძველი ხიდი იყო ხისგან აგებული და სამმალიანი. ამ ფორმით ხიდი მოქმედებდა 1984 წლამდე. ამჟამად არსებული ხიდი აგებულია 1985-1986 წლებში პროექტს მიხედვით, რომელიც შეიმუშავეს ინჟნრებმა ვ. ი. ფელდმანმა, ა. პ. პეტროვმა და არქიტექტორმა ზ. გ. არტემიევმა.
კონსტრუქცია
ხიდი ერთმალიანია, აგებულია რკინაბეტონით. ხიდი ეყრდნობა სანაპიროს კედლებს. მისი სიგრძეა 26,8 მ, ხოლო სიგანე – 3 მეტრი.
ხიდი გამოიყენება ფეხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილიც ასფალტ-ბეტონითაა მოპირკეთებული. ხიდს აქვს თუჯის მოაჯირები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ბენიკასიმი
ბენიკასიმი (Benicasim, Benicàssim) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,1 კმ². მოსახლეობა — 18 364 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
გრეგორია მაქსიმილიანა ავსტრიელი
ბიოგრაფია
ჰაბსბურგთათვის დამახასიათებელი წინ წამოწეული ქვედა ყბის გარდა, გრეგორია მაქსიმილიანას მემკვიდრეობით დეფორმირებული მხრები და ნაწიბურებიანი სახეც ერგო.
1596 წელს ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის ელჩი ადმირალი დე არაგონი გრაცში ჩავიდა და ესპანეთ-ავსტრიის სამეფო კარებს შორის საქორწინო მოლაპარაკებები დაიწყო. მას დავალებული ჰქონდა ავსტრიის პრინცესებს შორის პრინცი ფილიპესათვის მეუღლის არჩევა. საბოლოოდ ელჩმა აღჩევანი გრეგორია მაქსიმილიანაზე და მის ორ დაზე — მარგარეტსა და ელეონორაზე შეაჩერა. მან სამივე მათგანის პორტრეტი წაიღო ესპანეთში რათა უკვე სასიძოს აერთია მათგან ერთ-ერთი. პრინცმა ფილიპემ თავის საცოლედ მარგარეტი აირჩია, მეფე ფილიპე II-ს კი უფრო მეტად გრეგორია მაქსიმილიანა მოეწონა, რადგან იგი მარგარეტზე უფროსი იყო და მემკვიდრის გაჩენას მისი აზრით ის უფრო მარტივად შესძლებდა.
1597 წლის 17 სექტემბერს ასტურიის პრინცი ფილიპე ეწვია გრაცის სამეფო კარს რათა გრეგორიაზე დანიშნულიყო. ამ დროს გრეგორია მაქსიმილიანა ძლიერ იყო ავად. ცნობილია, რომ პრინცს იმდენად არ მოეწონა იგი, რომ თურქ პატიმარს შეადარა. მტანჯველი დღეების შემდეგ, 1597 წლის 20 სექტემბერს გრეგორია გარდაიცვალა, 16 წლის ასაკში. საბოლოოდ ფილიპემ ის მიიღო რაც სურდა და მისთვის სასურველ მარგარეტზე დაქორწინდა.
წინაპრები
გრეგორია მაქსიმილიანა ავსტრიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1581 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1597 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
კოტორა
კოტორა (Cotorra) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კორდობის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15.037 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 89 კმ²-ია.
ლარანჟა-და-ტერა
ლარანჟა-და-ტერა (Laranja da Terra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 150 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აფონსუ-კლაუდიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.62 კმ²-ზე. ფართობი 458 369 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ვაზისუბნის მესამე ეკლესია
ვაზისუბნის მესამე ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის, სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით 8-9 კილომეტრზე, ტყეში. ფშავლების ნაბინავრად წოდებულ ადგილზე. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვითა და დუღაბით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიულ აფსიდში მცირე ზომის სარკმელია გაჭრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იასინუვატა
იასინუვატა (Ясинувата) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 35701 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის ქალაქები
კასპის მეორე ნასახლარი
კასპის მეორე ნასახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის ქალაქ კასპში, სტალინის ქუჩა 116. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. აქ დადასტურებულია მარანი რომელშიც სამ რიგად ჩადგმულია 9 ქვევრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ნაცარგორა (კასპი)
ნამოსახლარი ნაცარგორა — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის ქალაქ კასპში, სოფელი კავთისხევისაკენ მიმავალი გზის პირას. თარიღდება ადრინდელი რკინის ხანით. ფენები განადგურებულია. ფერდობებზე იპოვება შავად და ნაცრისფრად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ამჟამად ნამოსახლარზე დგას კასპის ცემენტ-შიფერის კომბინატის საბავშვო ბაგა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბენლიოჩი
ბენლიოჩი (Benlloch, Benlloc) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,5 კმ². მოსახლეობა — 1048 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ანა (ალი-მირზას ასული)
ანა (დ. 1723 — გ. 19 მარტი, 1780, მოსკოვი) — ქართული სამეფო ოჯახის — ბაგრატიონთა დინასტიის კახეთის შტოს წარმომადგენელი. კახეთის მმართველის, ალი მირზას ქალიშვილი.
ანა 1743 წელს მოსკოვში გათხოვდა პრინც პეტრე იგორის ძე დადიანზე (15 ივნისი, 1716 — 7 დეკემბერი, 1784), რომელიც რუსეთის იმპერიის ჯარის მეთური იყო, წარმოშობით კი — დადიანების საგვარეულოდან.
პრინცესა ანა გარდაიცვალა 1780 წლის 19 მარტს მოსკოვში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1723 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1780 კატეგორია:კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები
მაჰმუდლუ (გუბადლი)
მაჰმუდლუ (Mahmudlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
ლა-აპარტადა
ლა-აპარტადა (La Apartada) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კორდობის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13.072 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 87.46 კმ²-ია.
მერკიშ-ოდერლანდის რაიონი
მერკიშ-ოდერლანდის რაიონი (Landkreis Märkisch-Oderland) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ზეელოვი. რაიონი შედის ბრანდენბურგის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 2127,99 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 190 866 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 90 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 12 0 64.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრანდენბურგის რაიონები
ზემო ლომამის პროვინცია
ზემო ლომამის პროვინცია (Haut-Lomami) — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კამინა.
გეოგრაფია
2005 წლის საკონსტიტუციო რეფორმამდე ზემო ლომამის პროვინცია იყო ყოფილი კატანგის პროვინციის ნაწილი. პროვინციის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე ლომამი.
მოსახლეობა
პროვინციის მოსახლეობა — 2 540 127 ადამიანი (2005 წელი).
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინციები
კასპის მესამე ნასახლარი
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბეჩი
ბეჩი (Bechí, Betxí) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,4 კმ². მოსახლეობა — 5618 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
მარეშალ-ფლორიანუ
მარეშალ-ფლორიანუ (Marechal Floriano) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 544 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აფონსუ-კლაუდიუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
სანტა-კრუს-დე-ლორიკა
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 54.213 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 033 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კორდობის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რიეკა
რიეკა (Rijeka; Fiume; Fiume; Pflaum) — ხორვატიის მნიშვნელოვანი საზღვაო პორტი და სიდიდით მესამე ქალაქი (ზაგრებისა და სპლიტის შემდეგ). ის მდებარეობს კვარნერის უბეში და აქვს გასასვლელი ადრიატიკის ზღვაში. მისი მოსახლეობა 2011 წლის მონაცემებით შეადგენდა 128,624 ადამიანს. აგლომერაციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 245,054 მაცხოვრებელს.
მისი სტრატეგიული მდებარეობის გამო ისტორის მანძილზე ის მუდმივად წარმოადგენდა დაპირისპირების საგანს იტალიასა, უნგრეთსა და ხორვატიას შორის, შედეგად მისი მოსახლეობის ეთნიკური შემადგენლობა ხშირად იცვლებოდა. პირველი მსოფლიო ომის და გაბრიელე დ'ანუნციოს პუტჩის შემდეგ გადაეცა იტალიას. 1947 წლიდან გადაეცა იუგოსლავიას. 2011 წლის აღწერი მიხედვით მისი მოსახლეობის 82,5% არის ხორვატი, ხოლო მსხვილ ეთნიკურ უმმცირესობებს წარმოადგენენ სერბები, ბოსნიელები და იტალიელები.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატიის ქალაქები
ენაკიევე
ენაკიევე (Єнáкієве) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 81054 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის ქალაქები
კასპის ნასახლარი და სამაროვანი
კასპის ნასახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტს ქალაქ კასპში, მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, წყალსაქაჩთან. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ნასახლარზე აღმოაჩინეს რელიეფურსატყელიანი დოქები, ქვევრები. მოპოვებული მასალა ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში. იქვე ნასახლარის გაღმა, 50 მეტრზე არის სამაროვანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კესენდრე
კესენდრე (Кесендре) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, კავადარცის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 773 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 55 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:კავადარცის თემის სოფლები
ოდერ-შპრეეს რაიონი
ოდერ-შპრეეს რაიონი (Landkreis Oder-Spree) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბეესკოვი. რაიონი შედის ბრანდენბურგის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 2242,71 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 184 253 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 82 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 12 0 67.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრანდენბურგის რაიონები