cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მუცუჰიტო
ქვეყანაში არსებული მდგომარეობა
იმპერატორები არასოდეს ტოვებდნენ კიოტოს სასახლეს, გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა, მაგალითად ტახტიდან გადადგომის დროს; იყო შემთხვევა, როდესაც სასახლეს ცეცხლი გაუჩნდა და თავი ტაძარს შეაფარეს. ზოგიერთი იმპერატორი დიდხანს ცოცხლობდა, ზოგადად კი იმპერატორთა ოჯახში ბავშვთა სიკვდილიანობის მაჩვენებელი მაღალს წარმოადგენდა - მუცუჰიტოს ხუთი და-ძმიდან ყველა ადრეულ ასაკში დაიღუპა, ხოლო მისი 15 შვილიდან მხოლოდ ხუთმა მიაღწია ზრდასრულობის ასაკს. სიოგუნის მმართველობის დამყარებიდან მალე, XVII საუკუნის შუახანებში, იაპონია დახურულ ქვეყნად გამაოცხადეს, შეწყდა ვაჭრობა დასავლეთთან, ადამიანებს აეკრძალათ საზღვარგარეთ წასვლა, იაპონიის ტერიტორიაზე მყოფი ევროპელები კი ქვეყნიდან განდევნეს. იაპონელებთან ვაჭრობას მხოლოდ ჰოლანდიელები განაგრძობდნენ, ისიც ძირითადად ნაგასაკის ნავსადგურის მეშვეობით. მიუხედავად ამისა, ევროპული და ამერიკული გემები XIX საუკუნის დამდეგიდან სულ უფრო ხშირად ჩნდებიან იაპონიის კუნძულებთან.
ადრეული წლები
პრინცი მუცუჰიტო 1852 წელს დაიბადა თავი პაპის (დედის მხრიდან) კუთვნილ სახლში, გოშოს სასახლიდან ჩრდილოეთით (ქალაქი კიოტო). მაშინ მშობიარობა უწმინდურ საქმედ ითვლებოდა, რის გამოც პრინცები სასახლეში არ იბადებოდნენ. ფეხმძიმე ქალი მამის სასახლეში მიდიოდა, მშობიარობის დროს კი სასახლესთან ახლოს მდებარე შენობაში გადადიოდა. მუცუჰიტოს დედა იმპერატორის მრჩევლის ქალიშვილი იყო. ბავშვს, ძირითადად დიდი ბებია ზრდიდა. ახალგაზრდა პრინცს „საჩინომია“ ანუ ბედნიერი პრინცი უწოდეს. მისი ბავშვობის შესახებ განსხვავებული ცნობები გვაქვს, რომლებიც ერთმანეთთან წინააღმდეგობაში მოდის. ერთი თანამედროვე, ახალგაზრდა პრინცს ჯანმრთელ და ძლიერ პიროვნებად აღწერს, რომელიც ბრწყინვალედ ფლობდა სუმოს. სხვები აღნიშნავენ, რომ ის სუსტი და მშიშარა ადამიანი იყო. თოფის პირველი გასროლის გაგონებისას პანიკაში ჩავარდა. მკვლევარები ხაზს უსვამენ ფაქტს, რომ 1857 წელს, გოშოს სასახლეში გადასვლის შემდეგ პრინცს უძილობა განუვითარდა.
პრინცი იაპონიაში დიდი ცვლილებების დაწყების ჟამს დაიბადა. მისი დაბადებიდან რვა თვის შემდეგ ქალაქ ედოს (1868 წლიდან ტოკიო) ამერიკული ესკადრა მიადგა კომოდორ მეთიუ პერის ხელმძღვანელობით. მან ამერიკის პრეზიდენტის ფილმორის სახელით მოითხოვა სავაჭრო კავშირების დამყარება იაპონიასთან, უარის შემთხვევაში კი ომით დაემუქრა მათ.
1853 წლის 22 ივნისს აღესრულა სიოგუნი იეასუ ტოკუგავა. იმავე წლის ოქტომბერში ახალს სიოგუნი იესადა ტოკუგავა გახდა. კრიზისის დაწყების დროს ის უჩვეულო ნაბიჯზე წავიდა, მან რჩევა თხოვა იმპერატორის კარს. იმპერატორ კომეის წარმომდგენლებმა ურჩიეს, ამერიკელებთან სავაჭრო ურთიერთობა ნებადართული ყოფილიყო. ბოლო 250 წლის მანძილზე ეს პირველი შემთხვევა იყო, როდესაც გადაწყვეტილების მიღების პროცესში სიოგუნმა იმპერატორის რჩევა გაითვალისწინა.
1854 წლის 3 მარტს ამერიკასა და იაპონიას შორის დაიდო პირველი შეთანხმება. მოსალოდნელი მარცხის შიშით იაპონიის ხელისუფლება დათანხმდა არათანასწორუფლებიან ხელშეკრულებას, მას არ შეეძლო საქონელზე საკუთარი ფასი დაეწესებინა. 1855 წელს არათანასწორუფლებიანი ხელშეკრულება რუსეთთანაც დაიდო.
სიოგუნის მზადყოფნა, რჩევები იმპერატორისაგან მიეღო, ხანმოკლე აღმოჩნდა. 1858 წელს აშშ-სთან დადებული ახალი შეთანხმებით, სიოგუნმა დაკარგა იმპერატორისაგან რჩევების მიღების შესაძლებლობა, დროის უკმარისობის მოტივით. განრისხებული იმპერატორი კომეი ტახტიდან გადადგომით დაიმუქრა, მიუხედავად იმისა, რომ ამგვარი გადაწყვეტილება სიოგუნის თანხმობას საჭიროებდა.
ომები. ტახტზე აღზევება
მარცხნივ|მინი|ახალგაზრდა იმპერატორი მეიძი საცერემონიო ტანსაცმელში (1872 წ.) მინი|ახალგაზრდა იმპერატორი მეიძი სამხედრო ტანსაცმელში (1873 წ.) 1860 წელს საჩინომია ოფიციალურად აღიარეს ტახტის მემკვიდრედ და მიიღო სახელწოდება მუცუჰიტო. მან შვიდი წლის ასაკში დაიწყო განათლების მიღება. ის წერად პოემებსაც, სადაც თავის უბედურებას სჩიოდა. ბავშვობის დიდი ნაწილი, მომავალმა იმპერატორმა კიოტოში, ნაკაიამას ოჯახში გაატარა, თანახმად იმდროინდელი ჩვეულებისა, რომლის მიხედვით იმპერატორის შვილები წარჩინებულ ოჯახებში უნდა აღზრდილიყვნენ.
მიმდინერე ამბებში პრინც მუცუჰიტოს ჩართულობის შესახებ არაფერია ცნობილი. ამ დროს ის პოეტური ხელოვნების და კლასიკური განათლების შესწავლით იყო დაკავებული. 1866 წელს სიოგუნი ესინობუ ტოკუგავა გახდა. მას სურდა ევროპული მოდელის მიხედვით ქვეყნის მოდერნიზაცია, თუმცა კონსერვატორული ძალებისაგან დიდ სირთულეს წააწყდა. ესინობუ აღმოჩნდა ქვეყნის ბოლო სიოგუნი. იმპერატორი კომეი მტკიცე ჯანმრთელობით გამოირჩეოდა, თუმცა 1867 წლის იანვარში, 36 წლის ასაკში ის მძიმედ დაავადდა და მალევე გარდაიცვალა. ზოგიერთი წყაროს ცნობით ის მოწამლეს. იაპონიის საიმპერატორო ტახტი 15 წლის მუცუჰიტოს ხელში აღმოჩნდა, რომელიც 1867 წლის თებერვალში, კიოტოში, მცირე ცერემონიის შემდეგ ოფიციალურად გახდა იმპერატორი. მუცუჰიტო განაგრძობდა კლასიკური ხელოვნების შესწავლას, რომელშიც არ შედიოდა პოლიტიკა. სიოგუნი, იმ დროს ყველაზე მეტად ძალაუფლების შენარჩუნებისაკენ მიისწრაფოდა. მან რამდენჯერმე სთხოვა ნებართვა იმპერატორს და მიიღო კიდეც. ორგანიზაცია „სისის“ მიმდევრები იმპერატორს პატივს სცემდნენ, თუმცა მათ არ ჰქონდათ გამიზნული მუცუჰიტოს აქტიურად გამოყენება პოლიტიკურ პროცესში.
1867 წელს პოლიტიკურმა დაპირისპირებამ პიკს მიაღწია. ნოემბერში მიაღწიეს შეთანხმებას, რომლის მიხედვითაც სიოგუნი ესინობუ იტოვებდა ძალაუფლების ნაწილს და სიოგუნის ტიტულს, თუმცა საკანონმდებლო ხელისუფლება უნდა გადასცემოდა ორპალატიან ორგანოს, რომელიც ბრიტანულ მოდელზე იქნებოდა შექმნილი. თუმცა მომდევნო თვეში შეთანხმებამ ძალა დაკარგა, ამბოხებულები (სიოგუნის მოწინააღმდეგე ძალები) შევიდნენ კიოტოში და დაიკავეს იმპერატორის სასახლე. 1868 წლის იანვარში მათ მიიღეს დოკუმენტი, რომლის მიხედვით იმპერატორის ხელისუფლება აღდგენილად გამოცხადდა და უმაღლესი ხელისუფლება, საშინაო და საგარეო პოლიტიკის წარმოება მონარქს დაეკისრა. ეს დოკუმენტი დაეგზავნათ უცხოეთის სახელმწიფოების წარმომადგენლებსაც. სიოგუნმა ესინობუმ წინააღმდეგობა გაუწია ამ ფაქტს, თუმცა 1869 წლის ბოლოს მისი უკანასკნელი წინააღმდეგობაც ჩაახშეს. 1870 წლის ნოემბრიდან ახალ ერას ეწოდა მეიძი („განათლებული მმართველობა“). ეპოქის სახელწოდება მოგვიანებით იმპერატორის გარდაცვალების სახელად იქცა. 1869 წლის იანვარში მუცუჰიტო თავისი მინისტრის ქალიშვილზე ხარუკოზე დაქორწინდა. ეს უკანასკნელი იმპერატორზე სამი წლით უფროსი იყო. სულ მეიძის 15 შვილი ჰყავდა, თუმცა ისინი ხარუკოს შვილებად ითვლებიან, რაკი იმპერატორი უშვილო იყო.
ხელისუფლების კონსოლიდაცია
მიუხედავად სიოგუნისათვის ძალაუფლების წართმევისა, იმპერატორის ხელისუფლება ჯერ კიდევ სუსტი იყო. 1868 წლის მარტში უცხოეთის ელჩებს პირველად მიეცათ იმპერატორთან შეხვედრის შესაძლებლობა. იმავე წლის აპრილში იმპერატორმა გამოაცხადა ხუთი პუნქტისაგან შემდგარი ფიცი, ახალი პროგრამა, რომელიც მათ მისაზიდად იყო განკუთვნილი, რომლებიც ჯერ კიდევ ვერ შეურიგდნენ ახალ რეჟიმს. დოკუმენტმა, რომელიც, მალევე გამოქვეყნდა, გააუქმა ფეოდალიზმი და იაპონიაში გამოაცხადეს თანამედროვე დემოკრატიული მმართველობა. მაისში იმპერატორმა პირველად დატოვა კიოტო, რათა ჩაებარებინა არმიის ხელმძღვანელობა, რომელიც სიოგუნის არმიის ნარჩენებს ებრძოდა. ის სამი დღე მიდიოდა კიოტოდან ოსაკასკენ. გზაზე ხალხის ბრბო ეგებებოდა. ოსაკაში სიმშვიდე იყო, ორი კვირის შემდეგ მუცუჰიტო უკან დაბრუნდა. მან გააკეთა განცხადება, რომლის მიხედვითაც იმპერატორს უნდა განეგო მთელი სახელმწიფო საქმეები, თავისუფალ დროს კი ლიტერატურით უნდა ყოფილიყო დაკავებული. სახელმწიფო საქმეების შესწავლა იმპერატორმა მხოლოდ 1871 წელს დაიწყო.
1868 წელს იმპერატორმა ედოს სახელწოდება შეუცვალა და ტოკიო („აღმოსავლეთის დედაქალაქი“) უწოდა. მალე მან ტოკიოშიც იმოგზაურა. ტოკიო სიოგუნის ქალაქად ითვლებოდა და არსებობდა იმპერატორის მოწინააღმდეგეების გამოსვლების შესაძლებლობაც. თუმცა ყველაფერმა კარგად ჩაიარა. ქალაქის მცხოვრებნი იმპერატორის სტუმრობამ გაახარა. 1889 წელს ტოკიო იაპონიის დედაქალაქად გამოაცხადეს.
პოლიტიკური რეფორმები
რევოლუციის შემდეგ, რეფორმისტებისაგან იაპონიაში ჩამოყალიბდა სახელმწიფო საბჭო, აღმასრულებელ ხელისუფლებას სამი მინისტრი განაგებდა. ასეთი სისტემა არსებობდა 1885 წლამდე, სანამ დასავლური პოლიტიკური სისტემების მიბაძვით. პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა არ შემოიღეს.
დაიმოებმა, რომლებიც მხარს უჭერდნენ რევოლუციას, დაიწყეს თავიანთი მიწების იმპერატორისათვის გადაცემა. ისინი, თავიანთ სამფლობელოებზე გუბერნატორებად დანიშნეს. მალე მას სხვებმაც მიბაძეს. 1872 წელს იაპონიაში ძველი ოლქებად დაყოფა გაუქმდა და ქვეყანა 72 პრეფექტურად დაიყო. დაიმოებმა დიდი ფულადი ჯილდო მიიღეს. სანაცვლოდ მათგან ითხოვდნენ ტოკიოში საცხოვრებლად გადასვლას. ბევრმა მათგანმა პოლიტიკური თანამდებობაც დაიკავა. სამურაების ფენამ დაკარგა თავისი პრივილეგიები, სახელმწიფოსაგან ჯამაგირის მიღების უფლება, ბევრი მათგანი მძიმე ფინანსურ მდგომარეობაშიც აღმოჩნდა. კლასობრივი განსხვავებები მოისპო, დისკრიმინაცია აიკრძალა. მართალია ქვეყანაში ჩამოყალიბდა პარლამენტი, თუმცა ის არ ფლობდა რეალურ ძალაუფლებას, საბოლოო სიტყვა მაინც იმპერატორს ეკუთვნოდა. ტოკუგავას ხელისუფლება იმ დაიმოებისა და სამურაების ხელში გადავიდა, რომლებიც რესტავრაციას უჭერდნენ მხარს. იაპონია ოლიგარქიად ჩამოყალიბდა, რომელსაც მართავდნენ სამხედრო, პოლიტიკურ და ეკონომიკურ სფეროებში გავლენიანი ადამიანები. წინამორბედებისაგან განსხვავებით, მეიძი დიდხანს, 45 წლის მანძილზე მართავდა ქვეყანას.
ბევრი იაპონელი ამაყობს მეიძის პერიოდით. სწრაფმა ინდუსტრიალიზაციამ იაპონიას საშუალება მისცა რეგიონის უძლიერეს სახელმწიფოდ ჩამოყალიბებულიყო და მსოფლიო პოლიტიკურ არენაზე მსხვილი მოთამაშე გამხდარიყო. დაიწყო იაპონიის მილიტარისტული და კოლონისტური ექსპანსია. იმპერატორის როლი რესტავრაციის პროცესში სადავოდ რჩება. უცნობია, მხარს უჭერდა თუ არა ის იაპონია-ჩინეთის და რუსეთ-იაპონიის ომებს. თავის ლექსებში მუცუჰიტო ჩანს პაციფისტად, ანდა უკიდურეს შემთხვევაში პიროვნებად, რომელსაც სურს თავიდან აირიდოს ომი.
გარდაცვალება
იმპერატორი მუცუჰიტო დიაბეტით იყო დაავადებული. ის 1912 წლის ივლისში თირკმლების დაავადებით გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალების შემდეგ იაპონიის პარლამენტმა მიიღო რეზოლუცია, რომლითაც უკვდავყვეს მისი როლი მეიძის რესტავრაციის პროცესში.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1852 კატეგორია:გარდაცვლილი 1912 კატეგორია:გენერალისიმუსები კატეგორია:კორეის მეფეები კატეგორია:მეიძის რესტავრაცია კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი
ციხიდან გაქცევა
ციხიდან გაქცევა (Prison Break) — ამერიკული ტელესერიალი, რომლის გადაღება 2005 წელს დაიწყო და გაგრძელდა 2009 წლამდე. სერიალის პრემიერა გაიმართა ამერიკულ ტელეკომპანია ფოქსის სამაუწყებლო კომპანიაზე, 2005 წლის 29 აგვისტოს.
სერიალის სიუჟეტი ეხება ორი ძმის ამბავს. ლინკოლნ ბეროუზი სიკვდილმისჯილია მკვლელობისთვის, რომელიც მას არ ჩაუდენია, ხოლო მისი ძმა, მაიკლ სკოფილდი, საგულდაგულოდ ცდილობს მისი ციხიდან გაყვანას.
სერიალის აღმასრულებელი პროდიუსერები არიან პოლ შერინგი, კევინ ჰუკსი, მეთ ოლმსტიდი, მარტი ანდელსტეინი, დაუნ პარუსი, ნილ მორიცი და ბრეტ რატნერი. სერიალისთვის მთავარი მუსიკა შეთხზულია რამინ ჯავადის მიერ და ნომინირებული იყო პრაიმტაიმის ემის ჯილდოზე 2006 წელს.
სერიალი ხუთი სეზონისგან შედგება. პირველი და მეორე სეზონები შეიცავს 22 ეპიზოდს. მესამე 13-ს, მეოთხე სეზონი 24-ს, ხოლო მეხუთე — 9 სერიას.
2017 წლის 12 დეკემბერს დომინიკ პარსელმა თავის Instagram-ზე განაცხადა, რომ მიმდინარეობდა სერიალის მე-6 სეზონზე მუშაობა. 2018 წელს Fox-მა ოფიციალურად დაადასტურა ზემოაღნიშნული ინფორმაცია.
ჩანაფიქრი
ციხიდან გაქცევის ორიგინალურ იდეას — კაცი განზრახ ხვდება ციხეში, რომ დაეხმაროს ვინმეს (ამ შემთხვევაში მის ძმას) ციხიდან გაქცევაში — პოლ შერინგს სთავაზობდა დაუნ პარუსი, რომელსაც უნდოდა ნამდვილი მოქმედებითად ორიენტირებული სერიები გადაეღო. შერინგს ეს აზრი მოეწონა და დაიწყო უსამართლოდ გასამართლებული ერთ-ერთი ძმის ამბავზე სიუჟეტის მომზადება. 2003 წელს მან ეს იდეა ფოქსს გააცნო, რაზეც ამ უკანასკნელისგან უარი მიიღო. ამის შემდეგ იგი რამდენიმე ხანი კიდევ ხვეწდა იდეას, თუმცა ამაოდ. მის შეთავაზებას კვლავ უარყოფითი პასუხი მოჰქონდა, რადგან არხების ხელმძღვანელობის აზრით, ეს იდეა უფრო შეესაბამებოდა ფილმს, და არა ტელესერიალს. შემდგომ, ციხიდან გაქცევის მინისერიალად გადაღების პერსპექტივა გაჩნდა. ამ დროს სცენარის ყურადღება სტივენ სპილბერგმა მიიპყრო. ამგვარად, ციხიდან გაქცევა მინისერიალად აღარ გამოცემულა. პოპულარულ სერიალებთან ერთად, როგორებიცაა დაკარგულები და 24, ფოქს ნეტვორკმა ციხიდან გაქცევის გადაღება 2004 წელს დაიწყო. საცდელი ეპიზოდი გადაიღეს ერთი წლის შემდეგ, მას შემდეგ რაც შერინგმა დაწერა სცენარი და ხუთ თვის შემდეგ, სერიალის სარეკლამო რგოლიც გამოვიდა.
მსახიობების შერჩევა
შერჩევის პროცესი მაიკლ სკოფილდის როლისთვის დაიწყო წარმოებამდე რამდენიმე კვირით ადრე. ინტერვიუში, პოლ შერინგმა განაცხადა, თუ როგორი უნდა ყოფილიყო მსახიობი ამ როლისთვის: „ამ როლის შემსრულებელი უნდა იყოს იდუმალებით მოცული, მაგრამ ვენთვორთ მილერის გარდა ყველა მსახიობი იყო ყალბი“. წარმოებამდე ერთი კვირით ადრე უენტორტ მილერი წარდგა აუდიტორიის წინაშე. მან შერინგზე დადებითი შთაბეჭდილება მოახდინა თავისი გამოსვლით. იგი როლზე შემდეგ დღესვე აიყვანეს.
დომინიკ პარსელი შერჩევაზე წარმოებამდე სამი დღით ადრე მივიდა და, შესაბამისად, იგი ბოლო მსახიობი იყო, რომელიც არჩეულ მსახიობთა გუნდს შეუერთდა. პარსელი მოსინჯეს ლინკოლნ ბაროუსის როლზე, რომელიც მიჩნეულია საშიშ პიროვნებად. იგი არის მაიკლ სკოფილდის ძმა. ჯონ დოიზე მუშაობის შემდეგ, პარსელს ჰქონდა ახლო თანამშრომლობა ფოქსთან. აქედან, იგი გააგზავნეს „ციხიდან გაქცევის“ საპილოტო სცენარზე. პირველად, შერინგი ფიქრობდა, რომ პარსელი იყო „ზედმეტად მიმზიდველი ბიჭი“, მას შემდეგ რაც აუდიტორიის წინაშე იგი თავისი ფლამბოიანტური თმის სტილით გამოჩნდა. თუმცა პარსელმა მოიგო როლი და გადაღების პირველ დღეს გადაპარსული თმებით ჩავიდა. შერინგი გააოცა ორი მთავარ მსახიობს შორის ფიზიკურმა მსგავსებამ.
მიუხედავად იმისა, რომ ამორი ნოლასკომ აღიარა, რომ მას კითხვა არ უყვარდა, იგი სცენარმა „ძალზედ ჩაითრია“. აუდიტორიის წინაშე იგი ფერნანდო სუკრეს როლისთვის წარდგა. მისმა ნერვიულობამ პოლ შერინგი მოხიბლა. მან განაცხადა, რომ ნოლასკო იყო მათი საუკეთესო არჩევანი. .
სცენარის წაკითხვის შემდეგ, უეიდ უილიამსს საწყის ეტაპზე არ უნდოდა ბრედ ბელიკის როლის განსახიერება, რადგან ეს პერსონაჟი, მისი თქმით, „საშინელი და საზიზღარი“ იყო. მისი უხალისობა წარმოიშვა ოთხი წლის ქალიშვილის მამობისას. თუმცა, მისმა მენეჯერმა დაარწმუნა იგი მოესინჯა თავისი თავი ბელიკის როლში. შედეგი წარმატებული გამოდგა.
სარა უეინ კელისი იყო პირველი მსახიობი ქალი, რომელიც აუდიტორიის წინაშე სარა ტანკრედის როლის შესრულებისთვის წარდგა და იყო ასევე პირველი, რომელიც გახდა ძირითადი შერჩევის წევრი. ის როლზე თითქმის მყისვე აიყვანეს.
შერჩევის სხვა წევრები იყვნენ რობინ ტუნი, მარშალ ოლმანი, პოლ ადელსტეინი და პიტერ სტორმეირი, რომლებმაც განასახიერეს ვერონიკა დონოვანი, ელ. ჯეი. ბაროუსი, პოლ კელერმანი და ჯონ აბრუცი.
გადაღების ადგილები
thumb|333px|[[ფოქს რივერ შტეიტის გამოსასწორებელი ციხე]] ციხიდან გაქცევის პირველი სეზონის უმრავლესობა გადაღებულია ჩიკაგოში. გადაღება ხდებოდა ჯოლიეტის ციხეში, რომელიც გადაღებულია როგორც ფოქს რივერ შტეიტის გამოსასწორებელი ციხე. ლინკოლნის კამერა, საავადმყოფო და ციხის ეზო გადაღებულია ამავე ციხეში. ლინკოლნის საკანში იყო დატყვევებული ცნობილი ამერიკელი მკვლელი ჯონ უეინ გეისი. გარე სცენები არის გადაღებული ჩიკაგოში, ვუდსტოკში და ჯოლიეტში. ასევე გადაღების ადგილები შეიცავს ო’ჰაირის საერთაშორისო აეროპორტს ჩიკაგოში და ტორონტოს ონტარიოში, კანადა. ციხიდან გაქცევის ყოველ ეპიზოდზე იხარჯებოდა $2 მილიონი აშშ დოლარი ილინოისის შტატში, ხოლო საბოლოო დანახარჯმა 2005 წელს მიაღწია $24 მილიონ აშშ დოლარს.
განახლებული მეორე სეზონის გადაღება დაიწყო 2006 წლის 15 ივნისს დალასში, ტეხასი. გადაღებები ხორციელდებოდა პატარა ელმში, დეკატურში და მინერალ უელსში. ბევრმა ამ ადგილებიდან წარადგინა სხვადასხვა ამერიკული ქალაქები. სავარაუდოდ შოუზე დაიხარჯა $50 მილიონი აშშ დოლარი დალასში. მეორე სეზონის ბოლო სამი სერია გადაღებულ იქნა პენსაკოლაში, ფლორიდას შტატში. თითოეული ეპიზოდის გადაღება გრძელდებოდა რვა დღე და დაახლოებით $1.4 მილიონი აშშ დოლარი იგზავნებოდა თითო ეპიზოდიდან ადგილობრივ ეკონომიკაში.
როცა სიყვარული მოდის (ტელენოველა)
როცა სიყვარული მოდის (Cuando Me Enamoro, ორიგინალური სახელწოდება — როცა მე შემიყვარდა, დრო გაჩერდა) — მექსიკური სერიალი, რომელიც ტელეკომპანია Televisa-მ გადაიღო 2010-2011 წლებში. პროდიუსერი არის კარლოს მორენო ლაგუილიო. სერიალი ეფუძნება 1998 წელს გადაღებული სერიალ „მატყუარას“ გადამუშავებას.
ციხიდან გაქცევა
გადაღების ადგილები
მესამე სეზონი გადაიღეს ტეხასში და თითო ეპიზოდის ბიუჯეტი შეადგენდა $3 მილიონ აშშ დოლარს. თითოეული გარე სცენა ლინკოლნისა და გრეტჩენის მონაწილეობით საჭიროებდა პანამადან გასვლას.
როცა სიყვარული მოდის (ტელენოველა)
სილვია ნავარო და ხუან სოლერი არიან მთავარი როლების შემსრულებელი მსახიობები, ისევე, როგორც როსიო ბანკუელსი, ლისარდო და ჯესიკა კოჩი.
ციხიდან გაქცევა
გადაღების ადგილები
მეოთხე სეზონი ძირითადად გადაიღეს ლოს-ანჟელესში, კალიფორნია. მისი პირველი ეპიზოდი იყო სპეციალურად ორსაათიანი.
როცა სიყვარული მოდის (ტელენოველა)
ტელეკომპანია Univision-მა დაიწყო სერიალის გაშვება თავის ეთერში 20 აპრილს, 2011 და გაგრძელდა 6 იანვრამდე, 2012
სიუჟეტი
ისტორია იწყება ორი ბავშვის რეხინასა და რობერტას დაბადებით, რომელიც რობერტო გამბას (სებასტიან რული) ქალიშვილები არიან, მაგრამ სხვადასხვა დედები ჰყავთ. რეხინა ოფიციალური ქორწინებიდან რობერტოსა და რეხინა გამბა დე სობერონის (ხულიეტა როსენი) ქალიშვილია, ხოლო რობერტა არაოფიციალური ქორწინებიდან ხოსეფინასა ალვარეს მარტინესის (როსიო ბანკუელსი) და რობერტოს ქალიშვილია. რობერტო ხოსეფინას ეტყვის, რომ ის ვერ მიატოვებს თავის ცოლშვილს, ხოსეფინა გაბრაზდება და შემთხვევით ხელს კრავს რობერტოს და უბედური შემთხვევის შედეგად რობერტო დაიღუპება. ხოსეფინა კი მემკვიდრეობის გამო რეხინას შვილს მოპარავს, გაიქცევა და საკუთარ შვილად გაასაღებს, სახელს შეუცვლის და რენატას დაარქმევს.
ციხიდან გაქცევა
სიუჟეტი და ეპიზოდები
thumb|[[მაიკლ სკოფილდი და ლინკოლნ ბეროუზი|233px]]
პირველი სეზონი შეიცავს 22 ეპიზოდს. ლინკოლნ ბეროუზი არის ტერენს სტიდმენის მკვლელობაში ეჭვმიტანილი, რომელიც აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის ძმაა. ლინკოლს გამოუტანეს სიკვდილით დასჯის განაჩენი და გადააგზავნეს ფოქს რივერ შტეიტის გამოსასწორებელ ციხეში, იმისთვის რომ შემდგომში სიკვდილით დაესაჯათ. ლინკოლნის ძმა, მაიკლ სკოფილდი არის დარწმუნებული ძმის უდანაშაულობაში. ამიტომ მან გადაწყვიტა მისი ციხიდან გამოყვანა და შეიმუშავა გეგმა. იმისთვის, რომ შესულიყო მის ძმასთან ფოქს რივერ შტეიტში, იგი პოლიციას ჩაბარდა ბანკის გაძარცვის ფაქტზე. მაიკლმა ციხეში შესვლისთანავე დაიწყო გაქცევისთვის მზადება, რაშიც გარედან ლინკოლნის ახლო მეგობარი ვერონიკა დონოვანი ეხმარებოდა. საბოლოოდ, სეზონის ბოლოს, მაიკლი და ლინკოლნი ექვს სხვა პატიმართან ერთად გაიქცნენ ციხიდან.
როცა სიყვარული მოდის (ტელენოველა)
სიუჟეტი
ახალგაზრდა გოგო რობერტა მონტერუბიო (Jessica Coch) არის რაფაელ გუტიერეს დე ლა ფუენტეს (სებასტიან სურიტა) შეყვარებული, ხოსეფინას გეგმებს კი საფრთხე ემუქრება რადგან ხოსეფინას სურს, რომ რობერტა გონსალოს შვილზე მატიას მონტერუბიოზე (ხოსე რონი) დააქორწინოს. რაფაელი რობერტას ხელის თხოვნას ცდილობს და დახმარებისთვის მის ნახევარ ძმას ხერონიმო ლინარეს დელაფუენტეს (ხუან სოლერი) დაურეკავს და სთხოვს მისი მომავალი ქორწილისთვის მეხიკოში ჩამოვიდეს, რობერტა კი გაიგებს დედამისის გეგმების შესახებ და გაქცევას ცდილობს რაფაელთან. ხოსეფინა რობერტას დატოვებს სახლში და თვითონ წავა რაფაელთან იმის სათქმელად, რომ მის შვილს უნდა ჩამოშორდეს, რაფაელი მიხვდება ხოსეფინას ტყუილს და დარეკვას და გარკვევას შეეცდება, სწორედ ამ დროს ხოსეფინა იარაღს ამოიღებას და რაფაელს მოკლავს.
ციხიდან გაქცევა
სიუჟეტი და ეპიზოდები
მეორე სეზონი შეიცავს 22 ეპიზოდს და გრძელდება პირველი სეზონის დასასრულის მოვლენებით. სცენარი იწყება ფოქს რივერ შტეიტიდან გაპარვიდან 8 საათის შემდეგ მომხდარი მოვლენებით. ახალ სეზონში ახალი პერსონაჟები გვხვდება, მათ შორის ფედერალური აგენტი ალექსანდრე მაჰოუნი, რომლის მიზანია დაიჭიროს და დაატყვევოს რვა გაქცეული. მეორე სეზონის ბოლოს, მაიკლ სკოფილდს დააპატიმრებენ და გააგზავნიან სონას ფედერალურ გამოსასწორებელ ციხეში.
მესამე სეზონი შეიცავს 13 ეპიზოდს და გრძელდება მეორე სეზონის დასასრულის მოვლენებით. სონას ციხეში მაიკლ სკოფილდთან ერთად გააგზავნეს აგენტი ალექსანდრე მაჰოუნი, თეოდორ ბეგუელი და ბრედ ბელიკი. მაიკლ სკოფილდი დააპატიმრეს მკვლელობის მცდელობისთვის, ამ დროს კი ლინკოლნ ბეროუზს მოუხსნეს ყველა დანაშაული. გრეტჩენ მორგანის მეთაურობით, გაიტაცეს ლინკოლნის შვილი „ელ-ჯეი“ და სკოფილდის შეყვარებული სარა ტანკრედი. მათ შეთავეზეს ლინკოლნს, რომ გამოეყვანა სკოფილდის დახმარებით სონას ციხიდან ჯეიმზ ვისტლერი, და მხოლოდ ამის შემდეგ გაანთავისუფლებდნენ ელ. ჯეი. ბეროუზსა და სარა ტანკრედს. მაიკლი საბოლოოდ ჩაუდგა ხელმძღვანელობაში ვისტლერის გაპარვას (მაჰოუნისა და მის მეგობარ, ლუიშ გალეგოსთან ერთად), თუმცა გაპარვა ლეჩეროს, ბეგველსა და ბელიკსაც უნდოდათ, რაც მათ თავისით ვერ მოახერხეს. სეზონის ბოლოს ელ. ჯეი. გაათავისუფლეს ვისტლერის სანაცვლოდ. ამ დროს ფერნანდო სუკრეც ჩასვეს სონას ციხეში. მაიკლს უნდოდა სარას მკვლელისთვის შური ეძია.
როცა სიყვარული მოდის (ტელენოველა)
სიუჟეტი
რენატა აეროპორტში მიდის მისი ნახევარძმასთან დასახვედრად და შემთხვევით შეეჯახება ხერონიმოს, და გაეცნობიან ერთმანეთს. ჩამოსვლის შემდეგ ხერონიმო ბარში წავა სახელად La Mentira სადაც რენატას შეხვდება, რომელსაც ქურდობაში დაადანაშაულებს, თუმცა მალევე მიხვდება მის დანაშაულს და ცდილობს, რომანტიკული ვახშამით გამოისყიდოს შეცდომა, რენატა ახალგაცნობილ მამაკაცს არ ენდობა და თავისი მეგობრის ადრიანას სახელით გაეცნობა. ხერონიმო რანჩოში ჩავა და გაიგებს, რომ მისი ძმა გარდაცვლილია, მალევე ფოტოს იპოვის კაბინეტის უჯრაში, რომელსაც ლამაზმანი (La Bonita) აწერია და დაიწყებს იმ ქალის ძებნას, რომელიც მის სიკვდილშია დამნაშავე.
ციხიდან გაქცევა
სიუჟეტი და ეპიზოდები
მეოთხე სეზონის ძირითადი შინაარსი არის განვითარებული აგენტ დონ შელფის მიერ, რომელიც იბრძვის სცილის მოსაპოვებლად.
როცა სიყვარული მოდის (ტელენოველა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკური ტელესერიალები კატეგორია:ტელევისას ტელესერიალები
ციხიდან გაქცევა
პერსონაჟები
ციხიდან გაქცევის თითოეული სეზონისთვის არჩეულ იქნა ათი ან მეტი ახალი მსახიობი ბევრ ვარსკვლავთან ერთად. პირველი სეზონის პერსონაჟები ძირითადად იყვნენ ფოქს რივერ შტეიტის გამოსასწორებელი ციხის პატიმრები. მეორე სეზონიდან პატიმრებს დაემატათ ბევრი მთავარი გმირი, მათ შორის FBI-ის აგენტი, რომლის მთავარი მიზანი იყო რვა გაქცეული პატიმრის შეპყრობა. მესამე სეზონმა, რომელიც გადაღებულია პანამაში, გაგვაცნო ოთხი ახალი მთავარი პერსონაჟი, ორი მათგანი ფედერალური სონას გამოსასწორებელი ციხის პატიმარი. ყველაზე დიდი ცვლილებები შეიტანა სერიალში პერსონაჟების სიკვდილმა. სერიების შემქმნელი, პოლ შერინგი ხსნის, რომ მთავარი პერსონაჟების სიკვდილი „აუდიტორიას შესძენს მეტ საშიშროებას ჩვენ პროტაგონისტებზე“.
მთავარი პერსონაჟები
thumb|პირველი სეზონის მთავარი პერსონაჟები|300px სერიალის გმირები არიან ლინკოლნ ბეროუზი (განასახიერებს დომინიკ პარსელი) და მაიკლ სკოფილდი (განასახიერებს უენტორტ მილერი). ლინკოლნი არის უმაღლესი სასწავლებლიდან გამორიცხული და დამნაშავედ აღიარებული არამზადა, რომელსაც უსამართლოდ დააბრალეს აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის ძმის, ტერენს სტიდმენის მკვლელობა. ლინკოლნის ძმა სკოფილდი მუშაობდა ინჟინერ-კონსტრუქტორად, სანამ ძმის გადასარჩენად თავს გაწირავდა. მან, ძმის გადარჩენის მიზნით, საგულდაგულოდ შეადგინა ციხიდან გასაქცევი გეგმა, შემდეგ კი ის მთელს ტანზე სვირინგის სახით მოიხატა. მთელი სერიების განმავლობაში, მაიკლი და ლინკოლნი გვაჩვენებენ ერთმანეთის სიყვარულს. ისინი არიან ერთადერთი პერსონაჟები, რომლებიც ყველა სერიაში გამოჩნდნენ.
ვერონიკა დონოვანი (განასახიერებს რობინ ტუნი) არის მაიკლის და ლინკოლნის ბავშვობის მეგობარი. მან განიხილა სკოფილდის გეგმა და გახდა ლინკოლნის ადვოკატი. პირველ სეზონში იგი თამაშობს ერთ-ერთ მთავარ როლს.
„ელ-ჯეი“ (განასახიერებს მარშალ ოლმანი) არის ლინკოლნ ბეროუზის თინეიჯერი ვაჟი. იგი ძალიან განიცდიდა მამამისის სიკვდილით დასჯის განაჩენს. ის იძულებული გახდა გადამალულიყო, ვინაიდან მას ეძებდნენ ლინკოლნის სიკვდილის მსურველები.
ორი ყველაზე აღსანიშნავი პერსონაჟები, რომლებსაც მაიკლი შეხვდა ფოქს რივერ შტეიტის გამოსასწორებელ ციხეში არიან ფერნანდო სუკრე (განასახიერებს ამორი ნოლასკო) და თეოდორ „ტი-ბეგ“ ბეგუელი (განასახიერებს რობერტ კნეპერი). სუკრეს მოქმედება დამოკიდებულია მის სურვილზე, რომ შეხვდეს მის მეგობარ გოგონას. მან განავითარა მეგობრული ურთიერთობა მაიკლთან და ლინკოლთან და მათი მოკავშირე გახდა. თი-ბეგი ბოროტი პიროვნებაა, რომელიც ვერ აფასებს მის გარშემო სიტუაციას, და ყველა მისი მტერი ჰგონია.
მისი დაჭერის შემდეგ, ჯონ აბრუცი (განასახიერებს პიტერ სტორმარი) გახდა გავლენიანი პიროვნება ფოქს რივერ შტეიტის გამოსასწორებელ ციხეში. იგი იყო ჩიკაგოს მაფიის ლიდერი. მან შეთავაზა მაიკლს გაქცევის გეგმა, სანაცვლოდ კი მას უნდა გაეგო მისგან თავისი დანაშაულის თვითმხილველის, ოტო ფიბონაჩის ადგილმდებარეობა. იგი რეგულარურად თამაშობდა პირველი სეზონის პირველ ნახევარში, შემდეგ კი პირველი სეზონის დასასრულს დაბრუნდა. ბენჯამინ მაილს ფრანკლინი (განასახიერებს როკმონდ დანბარი) არის ფოქს რივერის პატიმარი. იგი დაეჭვდა მაიკლში. როდესაც გაიგო მისი გაპარვის გეგმის ამბავი, როგორც თი-ბეგმა, მანაც აიძულა მაიკლი, რომ იგიც გაეპარებინა. თუმცა იგი იყო ბევრად თანამგრძნობი და კეთილი, ვიდრე თი-ბეგი.
როგორც ყველა სხვა პატიმარს, მაიკლი შეხვდა ფოქს რივერის ოფიცერ ბრედ ბელიკს (განასახიერებს უეიდ უილიამსი). ბელიკი თავიდანმე ანტიპათიურად განეწყო მაიკლის მიმართ და მასთან დაპირისპირება დაიწყო.
სარა ტანკრედი (განასახიერებს სარა უეინ კელისი) არის ციხის ექიმი, რომელსაც მოეწონა სკოფილდი, შემდეგ კი ეს გრძნობა სასიყვარულო ინტერესებში გადაეზარდა. იგი არის ილინოისის გუბერნატორის შვილი, რომელიც იყო იმ გეგმის ერთ-ერთი წევრი, რომლის შედეგადაც ლინკოლნს მიუსაჯეს სასიკვდილო განაჩენი. საბოლოოდ იგი გადავიდა მაიკლის მხარეს და დაეხმარა ციხიდან გაქცევაში.
პოლ კელერმანი (განასახიერებს პოლ ადელსტეინი) გაგვეცნო, როგორც საიდუმლო სამსახურის აგენტი, რომელიც მუშაობდა ვიცე პრეზიდენტისთვის, რომ ეთვალთვალა, მიმდინარეობდა თუ არა ლინკოლნ ბაროუსის სიკვდილით დასჯა სწორედ. იგი ხან ავკაცი იყო, ხან კი მაიკლის და ლინკოლნის მომხრე.
მეორე სეზონში გამოჩნდნენ ახალი მთავარი პერსონაჟები, მათ შორის FBI-ს აგენდი ალექსანდრე მაჰოუნი (განასახიერებს უილიამ ფიხტნერი), რომლის მიზანია თვალი ადევნოს გაქცეული პატიმრების გადაადგილებას და შეიპყროს ისინი. მეორე სეზონში სარა ტანკრედი გახდა ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი. სეზონის ბოლოს, სერიალს გამოეთიშა პოლ ადელსტეინის პერსონაჟი, რომელიც მკვლელობაც იქნა გათამაშებული, თუმცა იგი დაბრუნდა მეოთხე სეზონში.
გამეორებადი პერსონაჟები
პირველი სეზონიდან მთავარი გამეორებადი პერსონაჟები არიან: ფოქს რივერის უფროსი ჰენრი პოუპი (განასახიერებს სტეისი კიჩი), ადვოკატი ნიკ სავრინი (განასახიერებს ფრენკ გრილო), სპეციალური აგენტი დანიელ ჰეილი (განასახიერებს დენი მაკარტი) შეთქმულების ერთგული საიდუმლო სამსახურის წარმომადგენელი ჩარლზ ვესტმოურლენდი (განასახიერებს მუსი ვოტსონი). მაიკლს ჯეროდა, რომ იგი იყო დ. ბ. კუპერი და ჰქონდა დამალული $5 მილიონი აშშ დოლარი ციხის გარეთ. ფოქს რივერი სხვა პატიმრები, რომლებიც მაიკლთან ერთად გაიქცნენ ციხიდან არიან დევიდ 'ტვინერი' აპოლსკისი (განასახიერებს ლეინ გარისონი) და ჩარლზ 'ჰეივაირი' პატოშიკი (განასახიერებს საილას ვირ მიშელი).
მეორე სეზონში გამოჩნდა უილიამ 'ბილ' კიმი (განასახიერებს რეჯი ლი), რომელსაც დავალებული ჰქონდა მაჰოუნის და კელერმანის მოქმედებების თვალთვალი.
ტერენს სტიდმანის პერსონაჟი განასახიერა ორმა მსახიობმა. პირველ სეზონში ჯონ ბილინგსლეიმ, ხოლო შემდეგ ჯეფრი პერიმ. სტიდმანის და, კაროლინა რეინოლდსი (განასახიერებს პატრისია ვეტიგი) პირველ სეზონში იყო აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო შემდეგ პრეზიდენტი.
ნიკა ვოლეკი (განასახიერებს ჰოლი ვალენკი) გამოჩნდა პირველ ორ სეზონში როგორც მაიკლის ცოლი.
რეიტინგი და კრიტიკული გამოხმაურება
თითოეული სეზონის რეიტინგი დამოკიდებულია იმაზე, თუ რამდენი მაყურებელი ჰყავს მის ეპიზოდებს. მაყურებლის რაოდენობას ითვლის ნილსენ მედია რისერჩი. დათვლის პერიოდი იწყება სექტემბერის მიწურულს და მთავრდება მაისის ბოლოს.
ფოქსი ტელესერიალს ზურგს უმაგრებს დიდი სარეკლამო კამპანიით. შოუს დებიუტი შედგა 2005 წლის 29 აგვისტოს და მყისვე შეიძინა 10.5 მილიონი მაყურებელი. ფოქსი ყველაზე დიდ წარმატებას ზაფხულში ორშაბათობით აღწევდა. ორსაათიანი პრემიერა შედგებოდა ორი ეპიზოდისაგან. ნილსენ რისერჩის განმარტებით, ეს იყო მეშვიდე პრემიერა, რომელმაც მიაღწია ამგვარ წარმატებას და მიიზიდა მაყურებლის დიდი რაოდენობა. ძლიერმა სადებიუტო შესრულებამ სერიალს მრავალ კრიტიკოსთა ქება მოუტანა. ნიუ-იორკ ტაიმზის აზრით, ციხიდან გაქცევა ბევრად დამაინტრიგებელი იყო, ვიდრე სხვა სერიები და უეჭველად ერთ-ერთი ყველაზე ორიგინალური. ყოველკვირეულმა გართობამ ციხიდან გაქცევა მიიჩნია 2005 წლის ერთ-ერთ ყველაზე საინტერესო ახალ სერიალად. მეორე მხრივ, იყვნენ ნეგატიურად განწყობილი კრიტიკოსებიც. ვაშინგტონ პოსტი მიიჩნევდა, რომ სერიალი ერთფეროვნული და ზედმეტად გადატვირთული იყო. თავდაპირველად თითოეულ სეზონში უნდა ყოფილიყო 13 ეპიზოდი, მაგრამ სერიალის პეპულარობის გასაზრდელად სეზონს დაემატა 9 ეპიზოდი.
ჯილდოები
ციხიდან გაქცევამ პირველი ნომინაცია 13 ეპიზოდის გამოშვების შემდეგ მიიღო, ხალხის რჩეულ ჯილდოზე, 2005 წელს, კატეგორიაში „ახალი რჩეული დრამა ტელესერიალი“. ციხიდან გაქცევამ ერთადერთი ჯილდო 2006 წლის იანვარში მოიგო. ამავე წელს მან მიიღო ორი ნომინაცია ოქროს გლობუსის 63-ე დაჯილდოებაზე, კატეგორიებში „საუკეთესო დრამა ტელესერიალი“ და „საუკეთესო მსახიობი დრამა ტელესერიალში“, უენტორტ მილერის შესრულებისთვის. შოუს მთავარმა მსახიობმა, უენტორტ მილერმა ასევე მიიღო ნომინაცია სატურნის ჯილდოზე, კატეგორიაში საუკეთესო ტელესერიალის მსახიობი. ამავე დაჯილდოებაზე, 2005 წელს სერიალი იყო წარდგენილი, ნომინაციაზე „საუკეთესო ტელესერიალი“. 2006 წელს, სერიალი იყო ნომინირებული ტელევიზიის კრიტიკოსების ასოციაციის ჯილდოზე, კატეგორიაში საუკეთესო დრამა ტელესერიალი. ტექნიკური ჯილდოები შეიცავს ედის ჯილდოზე და პრაიმტაიმ ემის ჯილდოს ნომინაციებს. 2006 წლის დეკემბერს, რობერტ კნეპერი იყო ნომინირებული სატელაიტის ჯილდოზე, კატეგორიაში „მეორეხარისხოვანი როლი სერიალში, მინისერიალსა ან ტელესერიალში“.
ტელევიზია
ტელესერიალი მრავალ ენაზე ითარგმნა და მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში გავიდა სატელევიზიო ეთერში.
ჩრდილოეთ ამერიკა
კანადას ჰქონდა აშშ-ს მსაგვსი განრიგი. სერიალი გადაეცემოდა გლობალ TV-ს მეშვეობით. ციხიდან გაქცევა იყო ერთადერთი ახალი ტელესერიალი, რომელმაც მოახერხა 2005/2006-წლების საუკეთესო ოცეულში ადგილის დაკავება. პირველმა სეზონმა კანადაში მიიზიდა 876,000 მაყურებელი 18-დან 49 წლამდე, ხოლო საერთოდ 1.4 მილიონი. მისმა მეორე სეზონმა კი კანადაში მიაღწია მაყურებლების უმაღლეს მაჩვენებელს.
ოკეანეთი
ჩრდილოეთ ამერიკაში წარმატებასთან ერთად, ციხიდან გაქცევის ასევე წარმატებული პრემიერა გაიმართა ავსტრალიის ტელეკომპანია სევენზე, 2006 წლის 1 თებერვალს და მიიზიდან 1.94 მაყურებელი, მალევე ეს ციფრი 2.09 მილიონამდე გაიზარდა. პირველი სეზონის ყურადღება საშუალოდ მიიპყრო 1.353 მილიონმა მაყურებელმა. ციხიდან გაქცევამ ასევე წარმატება მიაღცია ახალ ზელანდიაში, სადაც მან მოიგო ხალხის რჩეული ჯილდო, კატეგორიაში ახალი რჩეული დრამა ტელესერიალი.
მეორე სეზონი, რომელიც ავსტრალიურმა ტელეკომპანიამ, სევენმა გააცნო ხალხს, როგორც „ციხიდან გაქცევა — გაგცევაზე“, პირველად გავიდა ეთერში 2007 წლის 31 იანვარს, ახალი დროით, 9:30 pm საათზე. ახალ სეზონს ჰყავდა 1.226 მილიონი მაყურებელი. მესამე სეზონმა მიიზიდა შედარებით ნაკლები, 899,000 მაყურებელი და გავიდა მეთვრამეტე ადგილზე ყველაზე მაღალმაყურებლიან ტელესერიალებს შორის. მესამე სეზონის 9-13 სერიების ჩვენება დაიგეგმა 2008 წლის დასაწყისში, თუმცა ჯერჯერობით ისინი არ უჩვენებიათ ტელეეკრანებზე. სერიალის გამოერობა აჩვენა ავსტრალიურმა ტელეკომპანიამ ფოქსი8.
ევროპა
პირველი სეზონის პრემიერა დიდ ბრიტანეთში გაიმართა ტელეკომპანიის, Five-ის მიერ. თითო ეპიზოდის ტრანსლაციისთვის კომპანია იხდიდა £500,000. დიდ ბრიტანეთში, უკანასკნელ სერიებს აჩვენებენ მსოფლიო პრემიერიდან ერთ კვირაში. ირლანდიაში ციხიდან გაქცევა გადის RTÉ Two-ს მიერ, აშშ-ში გასვლიდან ერთ დღეში. სერიალის პერემიერა საფრანგეთში მოეწყო 2006 წლის 31 აგვისტოს. შოუს ჰყავდა 5.5 მილიონი მაყურებელი. პირველი სეზონის ბოლო და მეორე სეზონის პირველ ეპიზოდებს საფრანგეთში ჰყავდა 7.5 მილიონი მაყურებელი, და გახდა ყველაზე მაღალმაყურებლიანი შოუ საფრაგეთში 2006 წელს. მეორე სეზონის პრემიერა გაიმართა 2007 წლის 13 სექტემბერს, 5.3 მილიონი მაყურებლისთვის. მესამე სეზონის პრემიერა გაიმართა 2007 წლის 29 ნოემბერს.
პოლონეთში, სერიალის პრემიერა მოეწყო 2007 წლის 28 იანვარს 7 მილიონი მაყურებლით და გახდა ყველაზე მაღალმაყურებლიანი უცხოური ეპიზოდი პოლონეთის ისტორიაში. ის ასევე იყო ყველაზე მაღალშეფასებული სერიალი 16-დან 49 წლამდე მაყურებლისთვის
ციხიდან გაქცევის პრემიერა გერმანიაში შედგა 2007 წლის 21 ივნისს, RTL ტელევიზიის მიერ. 14-დან 49 წლამდე ასაკის 1.32 მილიონი მაყურებელი დაფიქსირდა ესპანეთში ციხიდან გაქცევა გადის ტელეკომპანია ფოქსისა და ლა სექსტას მეშვეობით.
საბერძნეთში ციხიდან გაქცევას აჩვენებს ტელეკომპანია ANT1. პრემიერამ, რომელიც შედგა 2008 წლის 2 იანვარს მიიზიდა 769.000 მაყურებელი. ციხიდან გაქცევამ მიაღწია წარმატებას სხვა ტელესერიალებთან ერთად. მეორე დღეს ნაჩვენებ ეპიზოდზე მაყურებლის რაოდენობა გაიზარდა და მიაღწია 870.000-ს. პირველი სეზონის უკანასკნელი სერია გავიდა 2008 წლის 5 თებერვალს და ჰყავდა დაახლოებით 900.000 მაყურებელი. ის გახდა მეორე უცხოური ტელესერიალი, რომელმაც მიაღწია ასეთ წარმატებას. სერიალის მეორე სეზონის პრემიერა მოხდა 2008 წლის 17 მარტს.
სერბეთში ციხიდან გაქცევას აჩვენებს ტელეკომპანია RTS 1, კვირაობით, 23:00 CET საათზე.
აზია
პირველ სეზონს ჰონგ-კონგში აჩვენებდა ტელეკომპანია TVB Pearl, 2006 წლის 5 სექტემბრიდან 2007 წლის 21 იანვრამდე. მან მიაღწია წარმატებას და მიიზიდა 260,000 მაყურებელი, რომელიც შემდეგ 470,000-მდე გაიზარდა, ხოლო სეზონის ბოლო სერიებს 590,000 მაყურებელი ჰყავდა მეორე სერიის ჩვენება დაიწყო ამავე კომპანიამ 2007 წლის 6 მარტს. მეორე სეზონის პრემიერას ჰყავდა 270,000 მაყურებელი, რომელიც ნელ-ნელა 310,000-მდე გაიზარდა.. TVB Pearl-ის განმარტებით, მეორე სეზონმა რეიტინგით პირველ სეზონს გადააჭარბა მაყურებლის ყველაზე დიდი მაჩვენებელი დაფიქსირდა მხოლოდ 402,000. ციხიდან გაქცევა არ უჩვენებიათ ჩინეთში, მაგრამ იგი ხელმისაწვდომია მათთვის ინტერნეტით, ონლაით ტელევიზიით და მაღაზიებით
აფრიკა
ციხიდან გაქცევის პრემიერა სამხრეთ აფრიკაში მოხდა ტელეკომპანია M-Net-ს მეშვეობთ, 2006 წლის 17 იანვარს. მეორე სეზონის პრემიერა: 2007 წლის 6 მარტს, მესამე სეზონის კი 2008 წლის 5 თებერვალს. შოუმ მიაღწია წარმატებას და მიიზიდა ბევრი მაყურებელი.
სერიების ჩვენება დაიწყო ტელეკომპანიამ SABC3, 2008 წლის 8 მაისს.
DVD და Blu-ray გამოშვებები
ციხიდან გაქცევის DVD ვერსიები გამოიცა შემდეგ ქვეყნებში: აშშ, კანადა, დიდი ბრიტანეთი, და ავსტრალია.
პირველი სეზონის Blu-ray ფორმატში გამოშვება დაიგეგმა 2007 წლის დასაწყისში. საბოლოოდ კი გამოიცა 13 ნოემბერს, 2007. Blu-ray-ს სეტი შეიცავდა 6 დისკს. ციხიდან გაქცევა გახდა პირველი ტელესერიალი, რომელიც გამოუშა ფოქსმა Blu-ray ფორმატში. უცნობი მიზეზის გამო, მეორე სეზონი არ გამოცემულა Blu-ray ფორმატში. თუმცა მესამე სეზონის Blu-ray გამოშვება იგეგმება. 19 მაისს მესამე სეზონის მთლიანი სეტი DVD ფორმატში გამოიცა.
საეთერო ინფორმაცია
ციხიდან გაქცევის პირველი სეზონის პრემიერა გაიმართა ფოქს ნეთვორქზე ამერიკაში, 2005 წლის 29 აგვისტოს 9:00 საათზე (ET). შემდეგ შოუ გაგრძელდა 2006 წლის 20 მარტს. სერიალის დაწყება გადმოიტანეს ერთი საათით ადრე და დაიწყო 8:00 საათზე (ET). პირველი სეზონი დასრულდა 2006 წლის 15 მაისს. მეორე სეზონი გრძელდებოდა 2006 წლის 21 აგვისტოდან 2007 წლის 2 აპრილამდე, და გადიოდა ყოველ ორშაბათს 8:00 საათზე (ET). მეორე სეზონის პრემიერა მოეწყო ფოქსზე 2007 წლის 24 აგვისტოს, შემდეგ კი აჩვენეს სხვადასხვა ტელევიზიის ვებსაიტებზე. . მესამე სეზონის პრემიერა გაიმართა 2007 წლის 17 სექტემბერს და გაგრძელდა 2008 წლის 18 თებერვლამდე.
სქოლიო
კატეგორია:ციხიდან გაქცევა კატეგორია:2005 წლის ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები
კარპატების სავოევოდო
გალერეა
კატეგორია:პოლონეთის სავოევოდოები
განთიადი (ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი)
განთიადი — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლების დიდი განთიადი და პატარა განთიადის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები კატეგორია:საქართველოს სოფლების ძველი სახელწოდებები
ოქროს ტაძარი
ოქროს ტაძარი (金閣寺) — იაპონელი ავტორის, იუკიო მიშიმას, 1956 წლის რომანი.
ზაზა სიორიძე
ზაზა სიორიძე (დ. 17 ივნისი, 1960, ოზურგეთი) — ქართველი ბიზნესმენი, ეკონომისტი, ფინანსისტი.
ოქროს ტაძარი
The New York Times Books Review-ში წიგნი მოიხსენიეს, როგორც "ერთ-ერთი ყველაზე საუკეთესო" და აღნიშნეს, რომ მის 1959 წლის ინგლისურენოვან გამოცემას "დასავლური დიდება მოჰყვა".
ზაზა სიორიძე
1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, 1987 წელს — ასპირანტურა, 1992 წელს კი ზაარბრიუკენის უნივერსიტეტი (გერმანია). 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი). 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.
ოქროს ტაძარი
სიუჟეტი
მთავარი გმირი, მიზოგუჩი, არის ბუდისტი მღვდლის ვაჟი, რომელიც ცხოვრობს და მუშაობს კონცხ ნარიუზე, ჰონშუს ჩრდილოეთ სანაპიროზე. მთხრობელმა, მისივე თქმით, ბავშვობა ბიძასთან ერთად, მაიზურის ოლქის მახლობლად, გაატარა. მთელი ბავშვობის მანძილზე მას მამა არწმუნებდა, რომ პავილიონი, რომელშიც ოქროს ტაძარი, ანუ კინკაკუ-ჯი მდებარეობდა, მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი ადგილი იყო, ისევე, როგორც ტაძარი. მსგავსი ქმედება, ცხადია, გავლენას ახდენს მთხრობელზე და ტაძარი მისი ცნობიერების იდეალად იქცევა. მას ენა ებმის, გარდა ამისა, ცხოვრობს სიღარიბეში, მსგავს პრობლემათა არასრული ჩამონათვალი კი იწვევს მის უმეგობროდ, უსულგულოდ ცხოვრებას. მალევე მისი მეზობლის ქალიშვილი, სახელად უიკო, მიზოგუჩის სიძულვილის სამიზნე ხდება, ხოლო მას შემდეგ, რაც უიკოს მისი დეზერტირი შეყვარებული მოკლავს, მიზოგუჩი მალვე დარწმუნდება, რომ საკუთარმა წყევლამ, მიმართულმა უიკოსადმი, იმოქმედა. ავადმყოფი მამა მას 1944 წლის გაზაფხულზე ზემოხსენებულ ტაძარში წაიყვანს, სადაც ის ოსტატ ტაიამა დოსენს გაეცნობა. მამის გარდაცვალების შემდეგ მიზოგუჩი ტაძრის მოძღვარი ხდება. ამ დროს იგი ხვდება თავის პირველ ნამდვილ მეგობარს, ცურუკავას. 1944-1945 წლებში მიზოგუჩი ქარხანაში იწყებს მუშაობას, იმის იმედით, რომ ოქროს პავილიონი აფეთქების შედეგად განადგურდება. თუმცა, კიოტო არასოდეს იბომბება. 1945 წლის მაისში მიზოგუჩი და მისი მეგობარი ცურუკავა სტუმრობენ ნანძენ-ჯის და შენიშნავენ ქალს, რომელიც საკუთარ საყვარელს, მისივე მკერდის რძით უმასპინძლდება.
ზაზა სიორიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ოქროს ტაძარი
სიუჟეტი
ტაძარს მალევე ესტუმრება მთვარი ამერიკელი ჯარისკაცი, რომელიც უბრძანებს მიზოგუჩის, რომ მისი ორსული იაპონელი შეყვარებულის მუცელი მოშალოს და აძლევს მას სიგარეტის კოლოფს. მიზოგუჩი მათ საკუთარ მოძღვარს აძლევს, რომელიც მადლობას უხდის მას და ეუბნება, რომ იგი აუცილებლად ეწვევა ოტანის უნივერსიტეტს. ერთი კვირის შემდეგ იაპონელი გოგო ტაძარს სტუმრობს და ფულად კონპენსაციას მოითხოვს. მოძღვარი მას ფულს მისცემს, თუმცა ჭორები მისი მოთხოვნების შესახებ საჯაროვდება.
მალე მიზოგუჩი ცურუკავას, გაურკვეველი მიზეზის გამო, შორდება და უმეგობრდება ცინიკურ პერსონას, სახელად კაშივაგის, წარმოშობით სანომიიდან. კაშივაგი მიმართავს სხვადასხვა მანიპულაციურ გზას, რათა აცდუნოს ქალები. მაისის თვეში, კაშივაგი პატიჟობს მიზოგუჩის პიკნიკზე კამეიამას პარკში, სადაც თან წაიყვანს ორ გოგოს. ერთ-ერთი მათგანი მიზოგუჩის უყვება ისტორიას ქალზე, რომელმაც ომის დროს საყვარელი დაკარგა. მიზოგუჩი იაზრებს, რომ სწორედ იმ ქალს ელაპარაკებოდა, რომელიც ორი წლის წინ ტაძარში ნახა. იმ საღამოს მიზოგუჩიმ გაიგო ცურუკავას გარდაცვალების შესახებ, რომელიც ავარიაში მოყვა. 1948 წლის გაზაფხულზე კაშივაგი აღნიშნავს, რომ მას იკებანას მიზოგუჩის მიერ ნანახი ქალი შეასწავლიდა. მიზოგუჩი უყვება საკუთარი გამოცდილების შესახებ, რის შემდეგაც ქალი მის შეცდენას შეეცდება, თუმცა მიზოგუჩი საკუთარ რელიგიურ ღირებულებებს მკაცრად იცავს.
მიზოგუჩი, ფსიქოლოგიური დამძიმების ფონზე, უგულებელყოფს სწავლას და საყვედურს აცხადებს. იგი კაშივაგისგან 3000 იენს ისესხებს, რის შემდეგაც მიდის ტაკეისაო-ჯინჯაში, სადაც ექნება ცნობა, აღარ იმოგზაუროს ჩრდილო-აღმოსავლეთში, თუმცა შემდეგ დღეს იგი მაინც გაემგზავრება იურაში, სადაც ნანახი იაპონიის ზღვა შთააგონებს მას, გადაწვას ტაძარი კინკაკუ-ჯი. ივნისისთვის მისი ვალი 5100 იენამდე გაიზარდა. კაშივაგი გაბრაზებულია, ამავდროულად ეჭვობს, რომ მიზოგუჩი თვითმკვლელობას აპირებს. ამისგან თავის ასარიდებლად იგი ცხადყოფს, რომ ცუკურავამ თავი მოიკლა სასიყვარულო ურთიერთობისდა გამო.
საბოლოოდ, ის საკუთარ გეგმას განახორციელებს - ის შედის ტაძარში და შალის ნაჭრებს ცეცხლს უკიდებს. ამის შემდეგ იგი გარბის ზემოთ და ცდილობს ტაძრის თავში შესვლას, მაგრამ კარი ჩაკეტილია. მას შემდეგ, რაც სიკვდილმა მიზოგუჩის "მიღება" იუარა, იგი ჩარბის უკან და გადის ტაძრის ფარგლებს გარეთ. გარკვეული მანძილის გავლის შემდეგ, ჰიდარი დაიმონჯისკენ მიმავალი, გადაწყვეტს, გადაყაროს დარიშხანი და დანა და დაიწყოს ახალი ცხოვრება.
ისტორიული კონტექსტი
ერთადერთ სანდო წყაროს 1950 წლის ხანძრის შესახებ ვეცნობით ალბერტ ბოროვიცის ნაშრომიდან. ზემოხსენებული მოძღვრის სახელი ჰაიაში იოკენი იყო, ხოლო მისი ბუდისტურ უფროსს - მურაკამი ჯიკაი. მეძავს, რომლითაც იგი ტრაბახობდა, ჰეია ტერუკო ერქვა. რეალური ხანძრის შემდეგ, ჰაიაშის დედამ თავი მოიკლა მატარებელში შევარდნით. ჰაიაშის სასჯელი შეუმსუბუქდა პოტენციური შიზოფრენიის გამო. იგი გაათავისუფლეს 1955 წლის 29 სექტემბერს, იმავე წელს, როცა ტაძრის რეკონსტრუქცია დაიწყო, ხოლო ერთი წლის შემდეგ იგი გარდაიცვალა. პავილიონის ინტერიერი მთლიანად აღდგა.
მიშიმამ ნაწარმოებზე მუშაობისას მოაგროვა ყველა შესაძლო ინფორმაცია, რისი მოძიებაც შეეძლო. უფრო მეტიც, იგი პირისპირ გაესაუბრა ციხეში მყოფ ჰაიაშის, რის შედეგადაც რომანში რეალური მოვლენა უფრო ეფექტურად აისახა.
სქოლიო
კატეგორია:იუკიო მიშიმას ნაწარმოებები კატეგორია:იაპონური ლიტერატურა კატეგორია:XX საუკუნის ლიტერატურა კატეგორია:1956 წლის წიგნები
ელექტრონული მუსიკა
thumb|300px|[[ტელეჰარმონიუმი, თადეუშ კაჰილი, 1897]]
ელექტრონული მუსიკა საკმაოდ ვრცელი ტერმინია და, როგორც წესი, ელექტრონული საკრავებითა ან ინსტრუმენტებით შექმნილი მუსიკის განსაზღვრებად გამოიყენება. ნებისმიერი ხმა წარმოებული ელექტრონული სიგნალის მიერ შეიძლება კლასიფიცირებულ იქნეს როგორც ელექტრონული და ეს ტერმინიც ზოგჯერ ამ გაგებით იხმარება. თუმცა მუსიკის სხვა ჟანრებიც ბოლო დროს უფრო ხშირად იყენებენ ელექტრონულ გამაძლიერებლებსა და საკრავებს (მაგ. ჯაზი, ხალხური მუსიკა, პოპი) და დებატები იმაზე თუ რა შეიძლება ჩაითვალოს ელექტრონულ მუსიკად დღემდე აქტუალურია.
როგორც კატეგორია კრიტიციზმისა და მარკეტინგისათვის, ტერმინი - ელექტრონული მუსიკა - განსაზღვრავს ძირითადად ისეთი ელქტრონული მოწყობილობებით შექმნილ მუსიკას, როგორებიცაა სინთეზატორი, სემპლერი, კომპიუტერი, და მექანიკური დამრტყმელები. თეორიულად, ამ სახის მუსიკის შექმნაში შეიძლება ნებისმიერი სხვა „ინსტრუმენტიც“ მონაწილეობდეს. ელექტრონული მუსიკა შეიძლება ასევე მოისაზრებოდეს, როგორც კომპიუტერული მუსიკა, რადგანაც ის პროგრამის მეშვეობით ხმის ციფრული მანიპულაციის შესაძლებლობას იძლევა, ანალოგური სინთეზატორებისგან განსხვავებით, რომლებიც ელექტრონულ მოწყობილობებს იყენებენ სიგნალების მანიპულაციისთვის.
გვიანი მე-19 და ადრინდელი მე-20 საუკუნეები
ყველაზე ადრეული წმინდა ელექტრონული ინსტრუმენტი იყო ტელეჰარმონიუმი ან ტელჰარმონიუმი, შექმნილი თადეუშ კაჰილის მიერ 1897 წელს. ეს ინსტრუმენტი პოპულარული ვერ გახდა უბრალო მოუხერხებლობის გამო - ის 7 ტონას იწონიდა. პირველ პრაქტიკულ ელექტრონულ ინსტრუმენტად ხშირად მოიხილება თერემინი, გამოგონილი პროფესორ ლეონ თერემინის მიერ 1919-1920 წწ. სხვა ადრინდელ ელექტრონულ ინსტრუმენტად მიიჩნევენ ასევე ონდეს-მარტენოტს (ასევე ონდეს მუსიკალე), რომელიც გამოყენებულ იქნა ოლივიე მესიენის მიერ „ტურანგალილა-სიმფონიაში“ და ასევე სხვა, ძირითადად ფრანგი კომპოზიტორების მიერ.
ომისშემდგომი წლები: 1940 და 1950-იანები
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ წლებში ელექტრონული მუსიკით ექპერიმენტირება დაიწყეს პროგრესულმა კომპოზიტორებმა, რომელთაც ეს მიჩნდათ ტრადიციულ ინსტრუმენტთა შესაძლებლობების გაფართოების კარგ საშუალებად. მიჩნეულია, რომ თანამედროვე ელექტრონული კომპოზიციები დაიწყო ე.წ. „კონკრეტული მუსიკის“ (ფრ. musique concrète) და მაგნიტურ ფირ ჩამწერების განვითარებასთან ერთად 1948 წელს, რაც შემდეგ სწრაფად განვითარდა ადრეული ანალოგური სინთეზატორების გამოგონებასთან ერთად. კონკრეტული მუსიკის პირველი ნაწარმოები დაწერილ იქნა პიერ შაფერის მიერ, რომელიც მოგვიანებით მუშაობს ისეთ ავანგარდისტ კლასიკურ კომპოზიტორებთან, როგორებიც იყვნენ პიერ ჰენრი, პიერ ბულე და კარლჰაინც შტოკჰაუზენი. შტოკჰაუზენმა მრავალი წელი იმუშავა კიოლნის ელექტრონული მუსიკის სტუდიაში, სადაც იგი კლასიკური ორქესტრის ხმებს ელექტრონულად მიღებულთან აერთიანებდა. პირველი ელექტრონული მუსიკა ჩაწერილი მაგნიტურ ლენტაზე შექმნილი იქნა ამერიკაში ლუის და ბებე ბარონების მიერ 1950 წელს.
კოლუმბია-პრინსტონის ელექტრონული მუსიკის ცენტრი ნიუ იორკში (ამჟამად კომპიუტერული მუსიკის ცენტრი) დაფუძნებულ იქნა 1959 წელს ვლადიმირ უსაჩევსკისა და ოტტო ლენინგის მიერ. ისინი მაგნიტური ლენტის მანიპულაციებზე ადრეული 50-იანი წლებიდან მუშაობდნენ და მათი სტუდია მოწყობილ იქნა ინჟინერ პიტერ მოზის დახმარებით. ხმის ჩამწერმა სტუდიამ RCA (ამერიკის რადიო კორპორაცია) მათ გადასცა RCA Mark II ხმის სინთეზატორი, რომელიც ვაკუუმიან ვენტილაციას იყენებდა და ასევე თან ერთვოდა პირველი ელექტრონული მუსიკალური სექუენსერი. ეს სტუდია გახდა ამერიკის ელექტრონული მუსიკის ცენტრი თითქმის 1980 წლამდე.
მაქს მეთიუ იწყებს კომპიუტერების გამოყენებას მუსიკის შესაქმენლად 1957 წელს ბელ ლაბში (Bell Laboratories). სხვა ამ დარგის კომპოზოტორები იყვნენ ედგარ ვარეზი და სტივ რაიხი.
1960-იანებიდან გვიანდელ 70-იან წლებამდე
მიუხედავად იმისა, რომ ელექტრონული მუსიკა თავიდან შეიქმნა, როგორც კლასიკური კომპოზოციების მიღების საშუალება, იგი სწრაფად იქნა შემდგომში ათვისებული პოპულარულ კულტურაშიც. 1960-იან წლებში ვენდი კარლოსმა პოპულარიზაცია გაუკეთა სინთეზატორის მუსიკას ორი ღირსშესანიშნავი ალბომით Switched-On Bach და The Well-Tempered Synthesizer, სადაც მან ბაროკოს კლასიკური მუსიკის ნაწილების რეპროდუქცია მოახდინა მუგის სინთეზატორებზე. მუგს იმჟამად ერთდროულად მხოლოდ ერთი ნოტის გამომუშავება შეეძლო, მაშასადამე ისეთი მრავალფენოვანი შენაერთის შექმნა, როგორც ეს კარლოსმა გააკეთა, მოითხოვდა უამრავ საათს სტუდიაში. ადრინდელი მანქანები არასტაბილურობით გამოირჩეოდნენ და ადვილად გამოდიოდნენ მწყობრიდან. მიუხედავად ამისა, ზოგიერთი მუსიკოსი, მაგ. ქეით ემერსონი ემერსონ ლეიქ და პალმერი-დან, ამ საკრავების გზაზე წაღებასაც ახერხებდა.
ტექნოლოგიის განვითარებასთან ერთად, სინთეზატორები გაიაფდა, უფრო მობილური და საიმედო გახდა, რის შედეგადაც ისინი ბევრმა როკ ჯგუფმა აითვისა. ყველაზე ადრეულ ამთვისებელთა შორის იყვნენ The Silver Apples და პინკ ფლოიდი, და თუმცა მათი მუსიკა მთლიანად ელექტრონული არ იყო, დამუშავებული ხმის უმეტესი ნაწილი სინთეზატორზე იყო დამოკიდებული. გერმანიაში ელექტრონულ გახმოვანებას იყენებდნენ ისეთი პოპულარული ჯგუფები, როგორიცაა Tangerine Dream, Can, და სხვა.
ჯაზში აკუსტიკური ინსტრუმენტები და სინთეზატორები შერწყმულ იქნა ღირსშესანიშნავ ჩანაწერთა სერიაში Weather Report-ის მიერ. ჯო ზავინული, ჯგუფის სინთეზატორზე დამკვრელი, შემდგომშიც განაგრძობდა მსგავსი ჯგუფების შექმნას. სახელგანთქმულ ჯაზურ პიანისტს, ჰერბი ჰენკოკს ჯგუფ The Headhunters-თან ერთად 1970-იან წლებში თავის ნაწარმოებებში შემოაქვს ელექტრონული ხმების ფართო სპექტრი, რაც მან უფრო ღრმად და მეტი ენთუზიაზმით განავრცო თავის შემდგომ ალბომში The Future Shock, პროდიუსერ ბილ ლასველთან ერთად 1980-იან წლებში. შედეგად, 1983 წელს მოგვევლინა პოპულარული ჰიტი Rockit.
მუსიკოსებმა თენჯერინ დრიმ, ბრაიან ენომ, ვანგელისმა, ჟან მიშელ ჟარმა, რეი ბუთიგიემ, იაპონელმა კომპოზიტორემბა ისაო ტომიტამ და კიტარომ ასევე პოპულარიზაცია გაუწიეს ელექტრონულ მუსიკას. ამასთან კინოინდუსტრიამაც ინტენსიურად დაიწყო ელქტრონული მუსიკის გამოყენება საუნდტრეკებში. მაგალითისთვის გამოდგება ვენდი კარლოსის ნამუშევარი სტენლი კუბრიკის ფილმისთვის „მექანიკური ფორთოხალი“, შექმნილი ენტონი ბერჯესის ნოველის მიხედვით.
მას შემდეგ, რაც ელექტრონული ხმოვანება უფრო ხშირი გახდა პოპულარული ჩანაწერებისთვის, სხვა მეცნიერულ-ფანტასტიკური ჟანრის ფილმებმაც დაიწყეს მაყურებელთა ემოციებზე ზეგავლენის მოსახდენად ელექტრონული მუსიკის და ელექტრონულად მიღებული ხმოვანი ეფექტების გამოყენება. მალევე, სხვა პოპ ჯგუფებთან ერთად ელექტრონული ჯგუფების დაქირევებაც დაიწყეს სპეციალურად ფილმებისთვის საუნდტრეკების ჩასაწერად.
რესურსები ინტერნეტში
*
მეტი (ფილმი)
„მეტი“ (More) — 1969 წლის ინგლისურენოვანი მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია ბარბეტ შროდერი. ფილმი ყველაზე მეტად ცნობილია პინკ ფლოიდის თანმხლები მუსიკით, რომელიც შეტანილია ჯგუფის ალბომში „More“.
სიუჟეტი
გერმანელი სტუდენტი, შტეფანი სწავლის დამთავრების შემდეგ მოგზაურობას გადაწყვიტავს. იგი ჩადის პარიზში და გაიცნობს თავისუფალ ამერიკელ გოგონას, ესტელას. ესტელა მას შეუყვარდება და ივისაზე აკითხავს. აღმოაჩენს რა, რომ გოგონა დაკავშირებულია ვინმე ვოლფთან, აგრეთვე დაადგენს, რომ ესტელა ჰეროინის მოყვარულიც არის და ამ ნარკოტიკს შტეფანსაც გაასინჯებს. შტეფანი აღმოაჩენს, რომ ესტელამ ჰეროინი ვოლფისგან მოიპარა. როდესაც უკანასკნელის ხალხი პოულობს ორივეს ქალაქისგან მოშორებით, ეს ორი იძულებული გახდება, იმუშავოს ვოლფის ბარში, რათა აანაზღაუროს დანაკარგი. მაგრამ ამასობაში შტეფანიც ნარკოდამოკიდებული ხდება, ფილმის ბოლოს კი ტრაგიკულად იღუპება ჰეროინის მიღების შედეგად.
წარმოება
1969 წელს, ფილმის გამოცემამდე, საფრანგეთში არსებული ცენზურის გამო, ფილმი შეამოკლეს 81 წუთამდე. გახმოვანებიდან ამოღებული იქნა იმ ინგრედიენტების დასახელებებიც, რომლებიც ჰალუცინოგენების შემადგენლობაში შედის. DVD დისკზე ეს სახელწოდებები ნახსენებია სუბტიტრებში.
ფილმის დიდი ნაწილი გადაღებულია ივისაზე. ის ადგილი, სადაც შტეფანი იღუპება, მას შემდეგ მოგზაურების ერთ-ერთ საყვარელ ადგილად იქცა.