cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აფხაზეთის ეროვნული ერთიანობის საბჭო
ისტორია
1992 წლის 9 მაისს სოხუმში, საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის სააქტო დარბაზში, გაიმართა ქართველი საზოგადოებრიობის წარმომადგენელთა ყრილობა. მის მუშაობაში მონაწილეობდნენ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ქალაქებისა და რაიონების, ინტელიგენციის, პოლიტიკური პარტიებისა (მათ შორის ცხუმ-აფხაზეთის ეროვნული კომიტეტი) და საზოგადოებრივი ორგანიზაციების, საწარმო-დაწესებულებების წარმომადგენლები. ყრილობამ გააანალიზა აფხაზეთში შექმნილი საზოგადოებრივ-პოლიტიკური სიტუაცია. მიიღებულ იქნა რეზოლუცია, რომლის თანახმად, შეიქმნა აფხაზეთის ეროვნული ერთიანობის საბჭო, რომელშიც გაერთიანდა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკაში არსებული ყველა პოლიტიკური, საზოგადოებრივი, პროფესიული და შემოქმედებითი ორგანიზაცია, გარდა „მრგვალი მაგიდისა“. საბჭოში შევიდნენ პოლიტიკური მოძრაობის ლიდერები, აფხაზეთის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები, ცნობილი საზოგადო მოღვაწენი, უმაღლესი სასწავლებლების რექტორები, მსხვილი საწარმოების ხელმძღვანელები – სულ 38 კაცი. (გია გვაზავა, დავით ლაცუზბაია, მალხაზ პატარაია, დუდუ გულორდავა, თამაზ ნადარეიშვილი, ჯონი ლატარია, ალექსანდრე ლომინაშვილი, ჯანრი ეზუგბაია, ვახტანგ ვეკუა, როლანდ თორდინავა, ვასილ კადენეცი, ბორის კაკუბავა, თორნიკე კილანავა, გენო კალანდია, ზურაბ კოკაია,  ალექსანდრე მასკალენკო, ალექსანდრე მიქაძე, გივი მეშველიანი, ნაპოლეონ მესხია,  ზურაბ ნაროუშვილი,  ზურაბ პაპასქირი, ვახტანგ ჟორდანია, დავით როგავა, თენგო სანაია, ვასილ ფრუიძე, თეიმურაზ შენგელია, ოთარ ჩარკვიანი, თეიმურაზ ჩილაჩავა, შალვა წულეისკირი, შამილ ცხვედიანი, გიორგი ჭანტურია, ჟანა ჭელიძე, დიმიტრი ჯაიანი, ჯანო ჯანელიძე, ვახტანგ ჯორჯიკია, ალექსანდრე ჯიქია, კიმ ჯაჭვლიანი, მარიმა ჯღამაძე) (იხ. აფხაზეთის ლაბირინთი).
ეროვნული ერთიანობის საბჭომა ირჩია აღმასრულებელი კომიტეტი (თამაზ ნადარეიშვილი, მალხაზ პატარაია, ბორის კაკუბავა, გივი მეშველიანი, გურამ გაბისკირია, ალექსანდრე ჯიქია, მურმან სხულუხია), რომელიც წარმართავდა მიმდინარე საქმიანობას. საბჭოს სხდომებზე იხილებოდა პოლიტიკური, სოციალური, ეკონომიკური და სამხედრო ხასიათის საკითხები. ამ ორგანომ, ფაქტობრივად, აფხაზეთის სეპარატისტულ ხელისუფლებას სამოქალაქო დაუმორჩილებლობა გამოუცხადა. მან დაიწყო პოლიტიკური და სამეურნეო მმართველობის პარალელური სტრუქტურების ჩამოყალიბებისათვის მზადება.
ეროვნული ერთიანობის საბჭოს ინიციატივით შეიქმნა საქართველოს შეიარაღებული ძალების სოხუმის მექანიზირებული ბატალიონი, რომელიც 1990 წ. 19 მაისიდან სოხუმში იქნა დისლოცირებული. საბჭოს დაექვემდებარა სოხუმისა და გაგრის “მხედრიონი“.
ფრედერიქსჰავნი
ფრედერიქსჰავნი (Frederikshavn) — ქალაქი დანიაში, იუტლანდიის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, ფრედერიკსჰავნის მუნიციპალიტეტში. სიტყვა ფრედერიქსჰავნი დანიურად „ფრედერიქის ნავსადგურს“ ნიშნავს. თავდაპირველად ქალაქს ფლადსტრანდი ერქვა.
2012 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 23 295 ადამიანს შეადგენს. ფრედერიქსჰავნი მნიშვნელოვანი დამაკავშირებელი წერტილია დანიას, შვედეთსა და ნორვეგიას შორის საბორნე მიმოსვლაში. ქალაქი ცნობილია თავის თევზის სარეწაო ნავსადგურით.
ფრედერიქსჰავნის უძველესი შენობაა XVI საუკუნის ფისკერკლინგენი, თუმცა ამჟამად არსებული სახლების უმრავლესობა XVIII-XIX საუკუნეებშია აშენებული.
აფხაზეთის ეროვნული ერთიანობის საბჭო
ისტორია
ეროვნული ერთიანობის საბჭომ არსებობა შეწყვიტა 1992 წლის 14 აგვისტოს – აფხაზეთში საომარი მოქმედებების დაწყების შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთი კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა კატეგორია:აფხაზეთის პოლიტიკური პარტიები
ფრედერიქსჰავნი
სქოლიო
კატეგორია:დანიის ქალაქები
Frederikshavn kommuna
ჯვარეთი
ჯვარეთი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ღრომის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარეების მეჯუდისა და პატარა ლიახვის წყალგამყოფის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მთისწინეთზე. მდინარე აძურის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ცხინვალიდან 30 კილომეტრი.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (Дзуарет).
სქოლიო
კატეგორია:ღრომის თემის სოფლები
კვერნაულის პირველი ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია მოზრდილი ზომის, ერთმანეთთან მჭიდროდ მიწყობილი ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: ჩამოშილილია სახურავის ორივე კალთა, კედლების გარეთა პერანგი და კუთხეების მნიშვნელოვანი ნაწილი. შესასვლელები სამხრეთ კედლის დასავლეთ კედელში და დასავლეთ კედლის ღერძზეა. ორივე კარი გარედან გადახურულია დიდი ზომის ქვიშაქვით ხოლო შიგნით თაღოვანია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. ნიშები კედლის სისქეში მოწყობილ, გეგმით ირეგულარული ფორმის  სამალავებითაა დაკავშირებული. აფსიდის თაღი შეისრულ ფორმისაა. შეისრული ფორმისაა კამარის საბჯენი თაღიც. ეკლესიის ფასადები დასრულებული ყოფილა თაროსებრი ლავგარდნით რომლის ნაწილები სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედელს შემორჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Pseudolasius hummeli
Pseudolasius hummeli — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნოვოკალმაშევო
ნოვოკალმაშევო (Яңы Ҡалмаш; Новокалмашево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 143 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
სავონლინის ქვერეგიონი
სავონლინის ქვერეგიონი (Savonlinnan seutukunta) ― ფინეთის სამხრეთ სავონიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 39 669 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები კატეგორია:სამხრეთ სავონიის გეოგრაფია
კუბა-საქართველოს ურთიერთობები
მინი|მარჯვნივ|250პქ|საქართველოს დროშა მინი|მარჯვნივ|250პქ|კუბის დროშა კუბა-საქართველოს ურთიერთობები — წარმოადგენს  ურთიერთობებს კუბასა და საქართველოს შორის. კუბასთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1992 წლის 18 აპრილს.
განხორციელებული ვიზიტები და შეხვედრები
2009 წლის 19 ნოემბერს კუბის დედაქალაქ ჰავანაში გაიმართა პოლიტიკური კონსულტაციები საქართველოსა და კუბის მხარეს შორის, რომლის დროსაც განხილულ იქნა მხარეთა შორის პოლიტიკური და კულტურული ურთიერთობების განვითარების პერსპექტივები.
2009 წლის 2-5 დეკემბერს საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილისათვის რწმუნებათა სიგელების გადაცემის მიზნით თბილისს ეწვია საქართველოში კუბის რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი (რეზიდენციით ქ. ბაქო) მარსელო კაბალიერო ტორესი.
2011 წლის 1-4 ივნისს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი ოფიციალური ვიზიტით კუბის რეპუბლიკას ეწვია, რომლის ფარგლებში შეხვედრები გამართა კუბის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრთან და კულტურის მინისტრთან.
ხაენი
ხაენი (Jaén) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, ანდალუსიაში, ხაენის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 116,393 ადამიანი (2007).
საქართველო-ჰაიტის ურთიერთობები
მინი|მარჯვნივ|250პქ|საქართველოს დროშა მინი|მარჯვნივ|250პქ|ჰაიტის დროშა საქართველო-ჰაიტის ურთიერთობები — წარმოადგენს  ურთიერთობებს ჰაიტსა და საქართველოს შორის. ჰაიტთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 2011 წლის 16 დეკემბერს. ხელმოწერის ცერემონიალი ქ. ნიუ-იორკში, გაეროსთან საქართველოს მუდმივ წარმომადგენლობაში გაიმართა.
ჰაიტის მხრიდან ოქმს ხელი მოაწერა ჰაიტის საქმეების დროებითმა რწმუნებულმა, საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა, ჟან კაზომ, საქართველოს მხრიდან - საქართველოს მუდმივმა წარმომადგენელმა გაეროსთან, საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა, ალექსანდრე ლომაიამ.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
Pseudolasius isabellae
Pseudolasius isabellae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლეონ III (ბიზანტია)
ლეონ III ისავრიელი (დ. 675 — გ. 741) — ბიზანტიის იმპერატორი 717-741 წლებში. ისავრიელთა დინასტიის დამაარსებელი. დაწინაურდა იმპერატორი იუსტინიანე II-ის დროს. გამოხატავდა პროვინციული არისტოკრატიის ინტერესებს და მმართველობის ცენტრალიზაციისათვის იბრძოდა. მოიგერია არაბთა შემოტევები (717-718 კონსტანტინოპოლთან, 740 აკროინოსთან). 726 წელს გამოსცა კანონთა კრებული ეკლოგა. 730 წლის ედიქტით აკრძალა ხატთაყვანისმცემლობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 675 კატეგორია:გარდაცვლილი 741 კატეგორია:ხატმებრძოლები კატეგორია:ედემით გარდაცვლილები
კვერნაულის მეორე ეკლესია
კვერნაულის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კვერნაულაში ჩრდილოეთით, 2 კილომეტრზე, მდინარე მოლამურისხევის მარჯვენა ნაპირზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდო, ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამაროვანი გადახურვა, და აღმოსავლეთ კედლის ზედა ნაწილი. ბრტყლად გადახურული შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე გაჭრილია მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელი. მის მარჯვნივ სამხრეთ კედელში, ორი პატარა სწორკუთხა ნიშია. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელზე შეისრული კამარის მცირე ნაწილია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფრიდრიხ II დიდი
ფრიდრიხ II დიდი (Friedrich II der Große) მეტსახელად ბებერი ფრიცი (der Alte Fritz; დ. 24 იანვარი, 1712, ბერლინი — გ. 17 აგვისტო, 1786, პოტსდამი) — პრუსიის მეფე და სამხედრო მოღვაწე, განათლებული აბსოლუტიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელი და გერმანული სახელმწიფოებრიობის ფუძემდებელი.
პრუსიის მეფე 1740 წლიდან 1786 წლამდე. ფრიდრიხის მეფობის 46 წელი იყო ჰოენცოლერნების დინასტიის წარმომადგენლის ყველაზე ხანგრძლივი მმართველობა. ფრიდრიხ დიდის ყველაზე დიდი მიღწევები იყო პრუსიის ჯარის რეორგანიზაცია, სამხედრო წარმატებები სილეზიის ომებსა და პოლონეთის დანაწილების დროს, ხელოვნების პატრონაჟი და განმანათლებლობის მხარდაჭერა. იგი იყო უკანასკნელი ჰოენცოლერნი, რომელიც ატარებდა ტიტულს მეფე პრუსიაში, რომელიც მან პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის ნაწილის ანექსიის შემდეგ შეცვალა პრუსიის მეფის ტიტულით. ფრიდრიხის მეფობის პერიოდში პრუსიამ გაზარდა საკუთარი ტერიტორია და ევროპის წამყვანი სამხედრო ძალა გახდა. მოგვიანებით გერმანელმა ერმა მას ფრიდრიხ დიდი (Friedrich der Große) და ზედმეტსახელად "Der Alte Fritz" („ბებერი ფრიცი“) შეარქვეს.
ფრიდრიხი საკუთარ თავს „სახელმწიფოს პირველ მსახურად“ მიიჩნევდა და არის განათლებული აბსოლუტიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელი. მან სრულიად განაახლა და გაათანამედროვა პრუსიის ბიუროკრატიული და საჯარო სამსახურები, ხოლო იურიდიული სისტემის რეფორმის მთავარი გამოხატულება გახდა არა-არისტოკრატიული წარმომავლობის ადამიანების დაშვება მოსამართლეთა და სხვა მაღალ თანამდებობებზე. გამოირჩეოდა მიგრანტებისადმი კეთილგაწნყობით და რელიგიური შემწყნარებლობით, თუმცა, ამავე დროს, უშვებდა მკაცრ რეპრესიულ ზომებს, რომლებიც მიმართული იყო პოლონელი კათოლიკეების წინააღმდეგ. ფრიდრიხი პატრონაჟს უწევდა ხელოვნებასა და ფილოსოფოსებს, ასევე უშვებდა პრესის თავისუფლებას.
ითვლება გერმანული კულტურის დამახასიათებელი ფრაზის Ordnung muß sein ავტორად.
სქოლიო
კატეგორია:პრუსიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1712 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1786
ილია ხერხეულიძე
წარმომავლობით თბილისის გუბერნიის თავადთა ოჯახიდან. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი. სხვადასხვა დროს მსახურობდა კიშინოვის 207-ე სარეზერვო ქვეით, მინსკის 54-ე ქვეით, ბალტინის 250-ე ქვეით პოლკში. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (1914-1918). ომის ბოლოს იყო ბალტინის 250-ე ქვეით პოლკის კაპიტანი. 1915 წელს ბრძოლის ველზე დაიღუპა მისი ორი ოფიცერი ძმა: შტაბს-კაპიტანი გიორგი და პოდპორუჩიკი მიხეილი, ასევე სიძე (დის ქმარი) — იასონ ახვლედიანი. ფრონტის მოშლის შემდეგ, 1917 წელს ილია ხერხეულიძე ყარსიდან თბილისში დაბრუნდა. 1918 წლიდან იყო საქართველოს ჯარის პოდპოლკოვნიკი. თავი გამოიჩინა 1918 წლის დეკემბრის ომში სომხეთთან, როდესაც მონაწილეობდა ახალქალაქის მაზრის დაცვაში. 1919 წლის სექტემბერში დაითხოვეს ქვეითი ჯარის თადარიგში. 1924 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ დააპატიმრა აგვისტოს აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით. იმავე წლის სექტემბერში დახვრიტეს. ცოლად ჰყავდა მარია კონიუხოვა. მათი შვილი ირაკლი (დ. 1908 — გ. 1978) იყო ინჟინერი-ჰიდროტექნიკოსი. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას III და წმ. სტანისლავის III ხარისხის ორდენებით (ორივე 1916).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
თეკალი
თეკალი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში. ჩოლურის თემი. მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1200 მ სიმაღლეზე, ლენტეხიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 51 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სიხოტე-ალინის მეტეორიტი
right|thumb|300პქ|სიხოტე-ალინის მეტეორიტის ნაგლეჯი სიხოტე-ალინის მეტეორიტი (Сихотэ-Алинский метеорит) — ვარდნისას შემჩნეული უდიდესი რკინის მეტეორიტი. სრული მასა ≈ 70 ტ. ჩამოვარდა 1947 წლის 12 თებერვალს, რუსეთის პრიმორიეს მხარეში, სიხოტე-ალინის დასავლეთ ნაწილში. ადგილობრივი დეკრეტული დროით 10 სთ 38 წთ.
ჰაერშივე დაიმსხვრა და 3 კვ.კმ ფართობზე მეტეორიტული წვიმა გამოიწვია, ახლდა ბოლიდიც, რომელიც 400 კმ რადიუსიან არეში ჩანდა და დატოვა მტვრის ნაკვალევი (ჩანდა რამდენიმე საათის განმავლობაში). ბოლიდის გაქრობისას გაისმა დარტყმის ხმა, გრუნტი და ნაგებობები შეირყა.
მოვლენა შეისწავლა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მეტეორიტეტის კომიტეტის რამდენიმე ექსპედიციამ ვ. ფესენკოვის, ე. კრინოვისა და ს. ფონტინის ხელმძღვანელობით. აღმოჩნდა 24 კრატერი (დიამეტრი 9-26 კმ) და 78 პატარა ღრმული, რომლებიც ცალკეულმა მეტეორიტებმა წარმოქმნეს. უფრო მსხვილი მეტეორიტები დაიმსხვრა კლდის ქანებზე დაჯახებისას, წარმოიქმნა მტვერი და წვრილი მეტეორიტები, რომლებიც ტაიგაში გაიფანტა (იპოვეს ≈ 3500).
ყველაზე დიდი მთლიანი მეტეორიტების მასაა 1745, 1000; 700; 500, 450, 350 კგ. სულ შეგროვდა 27 ტ. ქიმიური შედგენილობა: Fe (93,29%, მასის მიხედვით), Ni (5,94%), Co (0,38%), P (0,56%), S (0,28%), Cu (0,03%).
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთში ნაპოვნი მეტეორიტები კატეგორია:კატასტროფები
Heaven & Hell
ჯგუფის ოთხი წევრი ერთად ატარებდნენ ტურნეებს და აკეთებდნენ ჩანაწერებს Black Sabbath-ის სახელით 1980-1982 და 1991-1992 წლებში. შემდეგ კვლავ გაერთიანდა ეს ოთხი სამი ახალი სიმღერის ჩასაწერად Black Sabbath-ის 2006 წლის კრებულისთვის Black Sabbath: The Dio Years, რის შემდეგაც, 2007–2008 წლებში მათ მოაწყეს ტურნე. ტონი აიომიმ, Black Sabbath-ის სახელის მფლობელმა, გადაწყვიტა ტურნეში მყოფი ჯგუფისთვის დაერქმია Heaven & Hell, რათა მსმენელებს განესხვავებინათ ეს პროექტი იმ Black Sabbath-ისგან, რომლის მთავარი ვოკალისტი ოზი ოსბორნი იყო. სახელი აღებული იქნა Black Sabbath-ის პირველი ალბომიდან დიოს მონაწილეობით, Heaven and Hell.
ჯგუფი დაიშალა 2010 წელს დიოს გარდაცვალების შედეგად კუჭის სიმსივნის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:მძიმე მეტალ ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:Black Sabbath
ლენარტ მერი
ლენარტ მერი (Lennart-Georg Meri, დ. 29 მარტი, 1929 — გ. 14 მარტი, 2006) — ესტონელი (ეთნიკურად ბალტიისპირელ-ფინელი) მწერალი, კინორეჟისორი და პოლიტიკოსი. ესტონეთის პრეზიდენტი 1992–2001 წლებში ლენარტ მერი ესტონეთის თავისუფლებისათვის მოძრაობის ლიდერი იყო.
დაიბადა ტალინში, ცნობილი დიპლომატისა და შექსპირის ესტონურ ენაზე მთარგმნელის გეორგ მერის ოჯახში. ადრეულ ასაკში ლენარტმა მიატოვა ესტონეთი და მოგზაურობდა ქვეყნიდან ქვეყანაში. სწავლობდა 9 სხვადასხვა სკოლაში 4 სხვადასხვა ენაზე. მშობლიური ესტონურის გარდა ფლობდა ფრანგულს, გერმანულს, ინგლისურს, ფინურსა და რუსულს.
ესტონეთში დაბრუნდნენ 1940 წელს, მას შემდეგ რაც ხელისუფლება შეიცვალა. 1941 წელს გადაასახლეს ციმბირში. ოჯახის სარჩენად არ ერიდებოდა მძიმე სამუშაოებსაც.
პოლიტიკური მოღვაწეობა
1990 წლის პირველი არაკომუნისტური არჩევნების შემდეგ დანიშნეს საგარეო საქმეთა მინისტრად. ეს თანამდებობა ეკავა 1992 წლამდე. მონაწილეობდა ეუთოს კონფერენციებში ნიუ-იორკში, პარიზში, ბერლინში, მოსკოვში. 1992–2001 წლებში ეკავა პრეზიდენტის თანამდებობა.
2005 წელს დაუდგინეს თავის ტვინის სიმსივნე. გარდაიცვალა 2006 წლის 14 მარტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:ესტონელი პოლიტიკოსები
ძველი საეკლესიო სლავური ენა
თავის მხრივ დროთა განმავლობაში საეკლესიო სლავური ენის ვარიანტების განვითარებამ ადგილობრივი დიალექტების მოძალების ხარჯზე ახალი ენების, კერძოდ კი თანამედროვე სლავური ენების ჩამოყალიბებას დაუდო სათავე.
ძველი საეკლესიო სლავურის ადგილი სლავურ სამყაროში
ცენტრალური ევროპის მნიშვნელოვანი ტერიტორია, აღმოსავლეთ ევროპის უკიდურესი ნაწილი, გერმანელთა განსახლების აღმოსავლეთით ვიდრე წყნარ ოკეანამდე დასახლებულია სლავი ხალხებით, ხოლო დასავლეთით მათი განსახლების ისტორიულ საზღვარს კოტბუსისა და დრეზდენ-ბაუცენის გარშემო სორბების საკმაოდ ფართო არეალი წარმოადგენს. არსებულ მიწებზე სლავთა სახლობის ისტორიულ ფაქტს ადასტურებს ჯერ კიდევ XVIII საუკუნეში ლიუნებურგთან დამოწმებული, აწ გამქრალი პოლაბური.
ყველა სლავურ ენაზე სულ უფრო ღრმად თვალის მიდევნებას თანადროულობიდან წარსულისაკენ მეცნიერები მიჰყავს იმ დრომდე, როცა განსხვავება ამ ენათა შორის თითქმის არც არსებობდა.
პალეოსლავისტები ამ პერიოდს პროტოსლავურის ან საერთო სლავური ენის ხანას უწოდებენ.
პროტოსლავურიდან ძველ საეკლესიო სლავურამდე
ისტორიულ-შედარებითი მეთოდის გამოყენებით დადგინდა, რომ პროტოსლავური ენის ჩამოყალიბების პერიოდი დაახლოებით ახალი წელთაღრიცხვის დასაწყისს უნდა ემთხვევოდეს, თუმცა ჩვენი წელთაღრიცხვის IX საუკუნეზე უფრო ადრე ე.წ. პროტოსლავურ ენაზე შექმნილი ძეგლი ჯერჯერობით ნაპოვნი არაა.
აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ მეცნიერთა მიერ პროტოსლავურის რეკონსტრუირებული ფორმა არანაირ ლოგიკურ შესაბამისობაში არაა IX საუკუნიდან დღემდე წერილობითი ფორმით მოღწეული ძველი საეკლესიო სლავურის.
სლავები IX საუკუნეში
IX საუკუნეში სლავები ერთმანეთისგან დაშორებულ მიწებზე ცხოვრობდნენ. ისინი სახლობდნენ ბალტიის ზღვისა და ეგეოსის ზღვის სანაპიროებთან, მდინარეების ელბისა და დონის ნაპირებთან, ასევე ჩრდილოეთ რუსეთის ილმენის ტბასა და შავ ზღვასთან. მაშინდელი სლავების ენობრივი ურთიერთსიახლოვე კი ჯერ კიდევ მაშინ ამ გეოგრაფიული დაშორების შეესაბამისი უნდა ყოფილიყო.
IX საუკუნეში უკვე არსებობს ორი დიდი სლავური სახელმწიფო. სლოვაკებისა და ჩეხების დღევანდელ საცხოვრებელ არეალში იყო დიდი მორავია (822—906/907). დიდი მორავია გადაჭიმული იყო აღმოსავლეთით ჩრდილოეთიდან დონში ჩამდინარე მორავას ( - სწორედ ამ მდინარის სახელიდან მორავიის ისტორიული სახელი) ზემო, მდინარე ჰრონის მარცხენა და ტისას ზემო შენაკადებზე მდებარე მდინარეთა ბასეინზე; დასავლეთით კი ელბას შუა წელზე ჩეხთა და სლავ ტომთა მიწები მდებარეობდა, რომლებიც მორავიის სამეფოს ემორჩილებოდნენ. სამხრეთით, დონის სანაპიროებზე, მორავიის სამეფოს ესაზღვრებოდა პანონიის სამთავრო, ხოლო აღმოსავლეთით კი — ბულგარეთის სამეფო. ბულგარეთის სამეფო კი მაშინ არამარტო ბულგარელთა და მაკედონიელთა მიწებს მოიცავდა, არამედ იგი ჩრდილოეთით მდინარე დნესტრამდე და ჩრდილოდასავლეთით მდინარე ტისამდე იყო გადაჭიმული. მორავიისა და ბულგარეთის მიღმა აღმოსავლეთ სლავებმაც მოახერხეს გაერთიანება ერთი სამეფო სახელწოდებით „რუს“, რომელსაც „კიევის რუსეთი“ ეწოდა.
IX საუკუნეში ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიად ცხადდება ამ ორ სლავურ სამეფოში, - დიდ მორავიასა და ბულგარეთის სამეფოში. ერთი საუკუნის დაგვიანებით, X საუკუნეში კიევის რუსეთიც ქრისტიანდება.
ქრისტიანობამდელ ხანაში სლავები ტომობრივ გაერთიანებებად ცხოვრობდნენ, იცავდნენ ნათესაურ წესრიგს და მისდევდნენ კერპთაყვანისმცემლობას. ქრისტიანობაზე გადასვლა სლავ ტომთათვის ასევე ფეოდალიზმზე და შესაბამისად ცენტრალურ სახელმწიფო მართვაზე გადასვლასაც ნიშნავდა. ამ დროისათვის ევროპის მეზობელ არასლავ ხალხებსაც გააჩნიათ ფეოდალური სახელმწიფოები, რომლებშიაც სახელმწიფო რელიგია ასევე ქრისტიანობაა.
IX საუკუნის პირველ ნახევარში გერმანელ სასულიერო პირებმა, რომლებიც დასავლეთ რომის ეკლესიას წარმოდგენდნენ, დიდ მორავიაში დაიწყეს ქრისტიანული სწავლების შეტანა-გავრცელება. ამით გერმანელი სასულიერო ფენა მორავიაში არამარტო რომის ეკლესიის ინტერესებს წარმოადგენდა, არამედ ფრანკთა იმპერიის პოლიტიკურ-ძალაუფლებრივ მისწრაფებებსაც. პოლიტიკური დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლაში დიდი მორავიის მთავარმა როსტისლავმა 862 ანდა 863 წელს ბიზანტიის იმპერატორს მიხეილ III-ს დესპანი გაუგზავნა.
სახელდების პრობლემა
სამეცნიერო ლიტერატურაში გამოიყენება სამივე ტერმინი;
ტერმინით „ძველი სლავური“ ამ ენის სიძველესა და ასაკზე მიანიშნებენ, ტერმინით „ძველი ბულგარული“ ამ ენის ისტორიულ ნათესაობაზე ბულგარულთან, ხოლო „ძველი საეკლესიო სლავურის“ გამოყენებით, ცდილობენ მიანიშნონ ამ ენის მეშვეობით დღემდე მოღწეულ ტექსტებსა და შინაარსებზე, ანუ იმაზე მიანიშნებენ, რისთვისაც ეს ენა შეიქმნა საერთოდ.
ძველი საეკლესიო სლავური ენის წარმოშობა
ძველი საეკლესიო სლავური ენის გაჩენას მეცნიერები უკავშირებენ კირილესა და მეთოდეს სახელებს. კირილესა და მეთოდეს ძალუდევთ ბერძნულ ენაზე არსებული საღვთისმეტყველო წიგნების თარგმნა.
ძველი სლავური სამწიგნობრო ენას საფუძვლად დადებია სლავთა ერთ-ერთი კილო, რომელზეც IX საუკუნეში მეტყველებდნენ ქალაქ სოლუნის (დღევანდელი სალონიკი, საბერძნეთი) მახლობლად მცხოვრებნი და რომელიც ასევე კირილეს და მეთოდეს მშობლიური ენაც უნდა ყოფილიყო.
თანამედროვე მკვლევართა აზრით, სალონიკის არეალში არსებული ეს კილო პრასლავური ენის სამხრეთსლავურ ჯგუფის ნაწილი უნდა ყოფილიყო.
IX საუკუნეში სლავურ ენებს შორის განსხვავება მინიმალური უნდა ყოფილიყო, რის გამოც ამ პერიოდის სლავურზე საუბრისას არა იმდენად ენას, არამედ უფრო კილო-თქმებს გულისხმობენ მეცნიერები. სწორედ ამ მიზეზის გამო იქცა ძველი საეკლესიო სლავური წიგნები გასაგებად ადვილი სხვადასხვა სლავურ კილოებზე მომეტყველე ტომებისთვის და შესაბამისად მოცემული მიზეზით გახდა ძველი სლავური ენა საერთო სლავურ სამწიგნობრო ენა.
ბულგარული თეორია
„ბულგარული თეორია“ წამოაყენა პაველ შაფარიკმა (Pavel Jozef Šafárik), ხოლო მოგვიანებით შაფარიკისეული თეორია გადაამუშავა ავგუსტ ლესკინმა. ამ თეორიის თანახმად, ძველი სლავური ენა სინამდვილეში ძველი ბულგარული ენაა, რომლის საფუძველზე მოგვიანებით თანამედროვე ბულგარული ენა ჩამოყალიბდა. არსებულ თეორიას დღესდღეობით ბულგარელ ლინგვისტთა უმრავლესობა უჭერს მხარს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ფილოლოგია კატეგორია:სლავთმცოდნეობა კატეგორია:ძველი საეკლესიო სლავური ენა კატეგორია:მკვდარი ენები
ზურმუხტის ქალაქის ჯადოქარი
ზურმუხტის ქალაქის ჯადოქარი (Волшебник Изумрудного города) — მწერალ ალექსანდრე ვოლკოვის მიერ ჯადოსნური ქვეყნის შესახებ დაწერილი რომანების სერიის პირველი ტომი. ეფუძნება ფრენკ ბაუმის ცნობილ საბავშვო წიგნს „ოზის საოცარი ჯადოქარი“.
Pseudolasius jacobsoni
Pseudolasius jacobsoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
ზურმუხტის ქალაქის ჯადოქარი
სიუჟეტი
ბოროტი ჯადოქრის, გინგემას მიერ გამოწვეული ქარიშხალი პატარა ფურგონს, რომელშიც გოგონა ელი და მისი ძაღლი ტოტო იმალებოდნენ, კანზასის შტატიდან გადაიტანს ჯადოსნურ ქვეყანაში, რომელიც მდებარეობს უდაბნოსა და მთების მიღმა. მაგრამ კეთილ ჯადოქარ ვილინას შელოცვით, ფურგონი დაეცა გინგემაზე და გაჭყლიტა იგი. ვილინა ამცნობს ელის, რომ მას კანზასში მხოლოდ ჯადოქარი გუდვინი დააბრუნებს, რომელიც ზურმუხტის ქალაქში ცხოვრობს. ელი ყვითელი აგურით ნაგები გზით, ფეხსაცმლებით, რომლებიც ტოტომ გინგემასთან იპოვნა, მიემართება ზურმუხტის ქალაქისაკენ. მას დაუმეგობრდებიან საფრთხობელა, რკინის შეშისმჭრელი და ლომი. სამივეს სურთ საკუთარი სურვილების ასრულება. საფრთხობელა ოცნებობს ჭკუის მიღებაზე. შეშისმჭრელი უგულოა და ოცნებობს ნამდვილ გულზე, ხოლო ლომი მშიშარაა და ოცნებობს სიმამაცეზე.
ზურმუხტის ქალაქში მისულებს გუდვინი სხვადასხვა არსების სახით ეცხადება და ჰპირდება, რომ შეუსრულებს სურვილებს მხოლოდ მაშინ, როდესაც იასამნისფერი ქვეყანა გათავისუფლებული იქნება ბოროტი ჯადოქრის, ბასტინდას ბატონობისაგან. მოგზაურები მიდიან ბასტინდასთან, მაგრამ მათ თავს ესხმიან ჯადოქრის მსახურები - მფრინავი მაიმუნები, რომლებიც ატყვებებენ მეგობრებს.
Pseudolasius jacobsoni
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ზურმუხტის ქალაქის ჯადოქარი
სიუჟეტი
ბასტინდამ იცის, რომ ელის ფეხსაცმლებში რაღაც ჯადოსნური ძალა იმალება და ამიტომ ცდილობს, წაართვას გოგონას ისინი. ერთ-ერთი მცდელობისას ელი მას ასხამს წყალს და ბასტინდა დნება. მისი ჯადოსნური ქუდი, რომელიც მართავს მფრინავ მაიმუნებს, ელის ხელში გადადის. გამარჯვებული მოგზაურები ბრუნდებიან გუდვინთან, მაგრამ ტოტო აღმოაჩენს მის საიდუმლო ოთახს, საიდანაც გამოვარდება მომცრო ტანის მამაკაცი. აღმოჩნდება, რომ გუდვინი ჩვეულებრივი ადამიანია, რომელმაც უბრალოდ ააშენა ახალი ქალაქი და ყველა დააჯერა, რომ იგი ზურმუხტის არის (ქალაქის მაცხოვრებლები ატარებენ მწვანე ფერის სათვალეებს). აღმოჩნდება, რომ გუდვინი ასევე ოდესღაც კანზასში ცხოვრობდა. იგი მაინც უსაჩუქრებს მოგზაურებს ნემსებიან ტომარას (ტვინი), ნაჭრის გულს და დასალევ სითხეს (სიმამაცეს). ხოლო ელის იგი ჰპირდება, რომ მასთან ერთად შინ დაბრუნდება. მაგრამ გაფრენის დღეს ძლიერი ქარი წყვიტავს ბაწარს და ჯადოქარი ეულად მიფრინავს.
ქალაქის მმართველად დანიშნულია საფრთხობელა. მეგობრები გადაწყვიტავენ, ეწვიონ კიდევ ერთ კეთილ ჯადოქარს, სტელას. მასთან მისვლისას ელი აღმოაჩენს, რომ სინამდვილეში, მთელი მოგზაურობის მანძილზე ნებისმიერ დროს შეეძლო შინ დაბრუნება - ჯადოსნური ფეხსაცმლის დახმარებით. მეგობრები ემშვიდობებიან ერთმანეთს. ელი ბრუნდება მშობლებთან, კანზასში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წიგნები ჯადოსნურ ქვეყანაზე (ვოლკოვი) კატეგორია:1939 წლის რომანები
ფრიდრიხ ვილჰელმ I (პრუსია)
ფრიდრიხ ვილჰელმ I (Friedrich Wilhelm I) მეტასახელად "ჯარისკაცთა მეფე" (Soldatenkönig; დ. 14 აგვისტო, 1688, ბერლინი — გ. 31 მაისი, 1740, პოტსდამი) — "მეფე პრუსიაში" 1713-1740 წლებში ჰოენცოლერნების დინასტიის წარმომადგენელი. ფრიდრიხ I-ის ძე, ფრიდრიხ II დიდის მამა. საფუძველი ჩაუყარა პრუსიის მილიტარიზმს, გაზარდა ბიუროკრატიული აპარატი. ისტორიულ ლიტერატურაში ცნობილია სახელით „ფელდფებელი ტახტზე“.
ლიტერატურა
კატეგორია:პრუსიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1688 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1740
ზღვის მგელი (ფილმი)
ზღვის მგელი — 1972 წლის ფილმი. რეჟისორი - რევაზ ჭარხალაშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1972 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
საქსონ გრამატიკოსი
მინი|200პქ|საქსონ გრამატიკოსი, [[ლუი მოს ილუსტრცია]] საქსონ გრამატიკოსი (Saxo Grammaticus; დ. დაახლ. 1140 — გ. დაახლ. 1208) — დანიელი მემატიანე. წერდა ლათინურ ენაზე. ეკუთვნის ვრცელი თხზულება „დანიელთა საქმენი“ (ან „დანიის ისტორია“), რომლის პირველი 9 წიგნი მოიცავს პერიოდს დაახლოებით 950 წლამდე და ეყრდნობა სკანდინავიურ მითებსა და თქმულებებს. დანარჩენ 7 წიგნში გადმოცემულია დანიის ისტორიის მდიდარი მასალა დაახლ. 1185 წლამდე. თხზულებაში შესული ერთ-ერთი თქმულება ამლეთუსზე გამოიყენა უილიამ შექსპირმა თავის ტრაგედიაში „ჰამლეტი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიელი ისტორიკოსები
მონტოკის პროექტი
მინი|273x273პქ|[[:en:AN/FPS-35|AN/FPS-35]] მონტოკის პროექტი (The Montauk Project) — კონსპირაციული თეორია, რომელიც ფილადელფიის ექსპერიმენტის გაგრძელება იყო, რომლის ფარგლებში, ისეთი ტექნოლოგია უნდა შეექმნათ, რომელიც რადიოლოკატორებისთვის უხილავი იქნებოდა. იგი ლონგ-აილენდის აღმოსავლეთ კონცხზე, ВВС-ს მიტოვებული რადიოლოკაციური სადგურის შენობაში ტარდებოდა. თეორია ამტკიცებს, რომ მონტოკის საჰაერო ძალების სადგურში არსებობდა შეერთებული შტატების მთავრობის მიერ შემუშავებული პროექტების სერია, რომელიც ჩატარდა ფსიქოლოგიური ომის ტექნიკისა და ეგზოტიკური კვლევის შემუშავების მიზნით, რომელიც მოიცავდა დროში მოგზაურობასაც.
ისტორია
მინი|254x254პქ|[[ლონგ-აილენდი|ლონგ-აილენდის რუკა]] სამეცნიერო ცენტრი, რომელიც აღნიშნულ საკითხებზე მუშაობდა ქალაქ მონტოკში მდებარეობდა და მას ერთი პერიოდი დოქტორი ჯონ ფონ ნოიმანი ხელმძღვანელობდა. ის, პროექტის ფარგლებში, იმ ადამიანების ფსიქოლოგიურ ცვლილებებს სწავლობდა, რომლებმაც განზომილებებს შორის, დროში და სივრცეში იმოგზაურეს. მეცნიერებს იმის გარკვევა უნდოდათ, თუ რატომ მოახდინა ადამიანებზე ფილადელფიურმა ექსპერიმენტმა ასეთი გავლენა. 1957 წელს, ნოიმანი 53 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ხოლო, მის მიერ მომზადებული საბუთებით, 1960 წელს მეცნიერებმა დაფინანსება მოიპოვეს და მონტოკის პროექტზე მუშაობა ოფიციალურად გააგრძელეს. დოკუმენტების თანახმად, რომლებიც მეცნიერებმა კონგრესს, ანგარიშის სახით წარუდგინეს, ირკვევა, რომ მათ რამდენიმე ადამიანის სხვა განზომილებაში გადაყვანა და უკან დაბრუნება, მსხვერპლის და ყოველგვარი უარყოფითი შედეგის გარეშე შეძლეს. ანგარიშში საუბარი იყო ასევე, ადამიანის ცნობიერების კონტროლზე და განზომილებათა შორის მოგზაურობაზე. 1967 წელს მონტოკის პროექტი დაიხურა. კონგრესმა მისი დაფინანსება შეწყვიტა. მიუხედავად ამისა, ექსპერიმენტი მაიც გაგრძელდა და როგორც ამბობენ, 1983 წლამდე გრძელდებოდა. ამ ხნის განმავლობაში, მასში მონაწილეობა 10 ათასზე მეტმა ადამიანმა მიიღო, რომელთა შორის, უმრავლესობა უსახლკაროები და 11-დან 16 წლამდე ბიჭები იყვნენ. ექსპერიმენტის რეალური შედეგები გასაიდუმლოებულია და უცნობია.
მონტოკის პროექტთან დაკავშირებით შეიქმნა წიგნების სერია მონტოკის პროექტი, რომლის ავტორები პრესტონ ნიკოლსი (დ. 24 მაისი, 1946) და პიტერ მუნი არიან. 2015 წელს გადაიღეს ფილმი Montauk Chronicles, რომელშიც, პრესტონ ნიკოლსი, ალფრედ ბილეკი და სტიუარტ სვერდლოუ მონაწილეობდნენ. ფილმმა მოიპოვა საუკეთესო დოკუმენტური ფილმის ჯილდო ფილიპ კ. დიკის კინოფესტივალზე, ნიუ-იორკში
Netflix-ის სერიალი უცნაური ამბები (2016) გარკვეულწილად შთაგონებული იყო მონტაკის პროექტით და ერთ დროს, სიტყვა მონტაკი მის სამუშაო სათაურად გამოიყენებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქალაქური ლეგენდები კატეგორია:პროექტები კატეგორია:ექსპერიმენტები კატეგორია:შეთქმულების თეორია
გლოსტრუპი
სქოლიო
კატეგორია:დანიის ქალაქები
პინკ ფლოიდი
პინკ ფლოიდი (Pink Floyd) — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომელმაც მსოფლიო წარმატებას მიაღწია ფსიქოდელიურ და პროგრესულ მუსიკაში. მათი ნამუშევრები გამორჩეულია ფილოსოფიური ლირიკით, ბგერითი ექსპერიმენტებით, ალბომების ინოვაციური ყდებითა და საკონცერტო გამოსვლების თანმხლები ფერადი შოუებით, სადაც თვითონ შემსრულებლები, ძირითადად, მეორეხარისხოვანნი იყვნენ.
თავდაპირველად ჯგუფში შედიოდნენ უნივერსიტეტის სტუდენტები: როჯერ უოტერსი, ნიკ მეისონი, რიჩარდ რაიტი და სიდ ბარეტი. დაარსდა 1965 წელს, ხოლო გვიან 1970-იანებში პოპულარული გახდა ლონდონის ანდერგრაუნდში გამოსვლებით. ბარეტის ლიდერობით, მათ გამოუშვეს პირველი ორი სინგლი – „Arnold Layne“, „See Emily Play“ და წარმატებული სადებიუტო ალბომი The Piper at the Gates of Dawn (1967). გიტარისტი და ვოკალისტი დეივიდ გილმორი „პინკ ფლოიდს“ სიდ ბარეტის წასვლამდე რამდენიმე თვით ადრე შეუერთდა. ბარეტის წასვლის მიზეზი მისი გაუარესებული გონებრივი მდგომარეობა იყო. სიმღერების მთავარი ავტორის წასვლის შემდეგ, ძირითადი კონცეფციების ავტორი როჯერ უოტერსი გახდა, ხოლო გიტარისტი და მეორე ვოკალისტი — დეივიდ გილმორი. ამ შემადგენლობით „პინკ ფლოიდმა“ მსოფლიო წარმატებას მიაღწია, ძირითადად ალბომებით The Dark Side of the Moon, Wish You Were Here, Animals და როკ-ოპერის მსგავსი The Wall-ით.
რაიტმა ჯგუფი 1979 წელს, ხოლო უოტერსმა − 1985 წელს დატოვა, მაგრამ გილმორმა და მეისონმა (მოგვიანებით რაიტის დაბრუნების შემდეგ) გააგრძელეს ალბომების ჩაწერა და საკონცერტო ტურნეები. ისინი „პინკ ფლოიდის“ სახელით გამოდიოდნენ, რის გამოც უოტერსმა ყოფილი კოლეგების მისამართით სასამართლოში სარჩელი შეიტანა, მაგრამ განაჩენი მის საწინააღმდეგოდ იქნა გამოტანილი – დამტკიცდა, რომ მათ ჰქონდათ ჯგუფის სახელის გამოყენების უფლება. ამის შემდეგ, „პინკ ფლოიდმა“ კიდევ ორი ალბომი გამოუშვა – A Momentary Lapse of Reason და The Division Bell. 24 წლის შემდეგ, 2005 წელს ჯგუფის ოთხკაციანი შემადგენლობა აღდგა მხოლოდ ერთი კონცერტისთვის, „Live 8“. რაიტის გარდაცვალების შემდეგ, ჯგუფის დარჩენილი წევრები, უოტერსი, გილმორი და მეისონი ერთმანეთს შეხვდნენ როჯერის ტურნეს The Wall Live ფარგლებში, 2011 წლის 12 მაისს ლონდონის დარბაზში O2 გამართულ კონცერტზე, სადაც გილმორმა შეასრულა სიმღერა „Comfortably Numb“, ხოლო მეისონი სხვებს შეუერთდა სიმღერის „Outside the Wall“ შესრულებისას.
„პინკ ფლოიდი“ მუსიკის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული როკ-ჯგუფია. მთელ მსოფლიოში მას გაყიდული აქვს 250 მილიონზე მეტი დისკი, აქედან 74.5 მილიონი – მხოლოდ აშშ-ში. 1996 წელს ჯგუფი შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში.
საწყისები
მინი|მარცხნივ|Sigma 6
როჯერ უოტერსმა და ნიკ მეისონმა ერთმანეთი, ლონდონში, რიჯენტ სტრიტის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში სწავლისას გაიცნეს. ისინი შეუერთდნენ ჯგუფს, რომელშიც კით ნოუბლი და კლაივ მეტკალფი უკრავდნენ, ხოლო ნოუბლის და, შეილა ამ ჯგუფში ვოკალისტი იყო. მოგვიანებით ჯგუფში გამოჩნდა კიდევ ერთი სტუდენტი, რიჩარდ რაიტი და კოლექტივი იქცა სექსტეტად, რომელსაც „Sigma 6“ ეწოდა. ეს იყო პირველი ჯგუფი, რომელშიც უოტერსი წამყვან გიტარაზე, რაიტი — რითმულ გიტარაზე, ხოლო მეისონი — დასარტყამებზე უკრავდა. მათთან ერთად გამოდიოდა რაიტის მეგობარი გოგონაც. ისინი უკრავდნენ „The Searchers“-ის სიმღერების საკუთარ ვერსიებსა და მეგობრის, კენ ჩეპმენის მიერ დაწერილ მასალას. ჩეპმენი დროებით მათ მენეჯერად და სიმღერების ავტორად იქცა.
1963 წლის სექტემბერში უოტერსი და მეისონი დასახლდნენ სტენჰოუპ გარდენზის რაიონში, ბინაში, რომელსაც მაიკ ლეონარდი ფლობდა. იგი პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში ნახევარ განაკვეთზე მუშაობდა მეისონი მოგვიანებით საცხოვრებლად სხვაგან გადავიდა, ლეონარდის ბინაში კი ახალი სახე, ბობ კლოუზი გამოჩნდა. „Sigma 6“ იცვლიდა სახელებს. ასეთები იყო: „The Meggadeaths“, „Leonard's Lodgers“, და „The Spectrum Five“, საბოლოო სახელი კი „The Tea Set“ იყო. მეტკალფმა და ნოუბლმა შემდგომში საკუთარი ჯგუფი ჩამოაყალიბეს და 1964 წელს უოტერსთან და კლოუზთან ერთად დასახლდა სიდ ბარეტი. 17 წლის ბარეტი ლონდონში 1963 წლის შემოდგომაზე ჩამოვიდა, კემბერუელის ხელოვნების კოლეჯში სასწავლებლად. უოტერსს იგი ბავშვობიდან იცნობდა, იმ დროიდან, როდესაც ბას-გიტარისტი ხშირად დადიოდა მასთან სტუმრად. თავის ავტობიოგრაფიულ წიგნში ნიკ მეისონი წერს: „მაშინ, როდესაც ყველა ინდივიდუალური მანერით განასახიერებდა მაგარ ბიჭს, სიდი არამოდურად მეგობრული იყო; ნათლად მახსოვს ჩვენი პირველი შეხვედრა, როდესაც იგი პირველად მომიახლოვდა და გამეცნო.“
მას შემდეგ, რაც „The Tea Set“-მა დაკარგა ნოუბლისა და მეტკალფის ვოკალური შესაძლებლობები, კლოუზმა ჯგუფს წარუდგინა კრის დენისი, სამეფო საჰაერო ძალების ტექნიკოსი. სწორედ დენისის პერიოდში ეწოდა ჯგუფს „The Pink Floyd Sound“. ბარეტმა ეს სახელი თავად აირჩია, როდესაც აღმოაჩინა, რომ ერთ-ერთ კოლექტივს, რომელიც მათ კონცერტებზე გამოსვლასაც აპირებდა, უკვე ერქვა „The Tea Set“. საბოლოოდ, ახალი ჯგუფის შემადგენელი სიტყვები აღებული იქნა პინკ ანდერსონისა და ფლოიდ კაუნსილის, ორი ბლუზ-მუსიკოსის სახელებიდან. ამავე პერიოდში დენისი სამუშაოდ ბაჰრეინში იქნა გადაყვანილი და ოთხეულში წამყვანი როლი ბარეტს დაეკისრა. 1964 წლის დეკემბერში ჯგუფი პირველად მუშაობდა სტუდიაში, რაიტის გარეშე, რომელიც ამ დროს სწავლისგან ისვენებდა.
ლონდონში „The Pink Floyd Sound“ იქცა კენსინგტონ-სტრითზე მდებარე კლუბის „Countdown“ ადგილობრივ ჯგუფად. გვიანი ღამიდან დილამდე ისინი უკრავდნენ სამ 90 წუთიან პროგრამას. მეისონის თანახმად, ეს პერიოდი აღინიშნა იმ მიგნებით, რომ სიმღერების გაფართოება მათი ხანგრძლივი სოლოებით შეიძლებოდა.. მალე მათ ITV-ს გადაცემის „Ready Steady Go!“ ფარგლებში გამართულ სპეციალურ კონკურსზე გაიმარჯვეს. წარმატება იქონია კოლექტივის გამოსვლამ კიდევ ერთ კლუბში. „The Pink Floyd Sound-მა“ კიდევ ორ როკ-კონკურსზე გაიმარჯვა. მამის ზეწოლისა და კოლეჯის ლექტორთა რჩევით, ბობ კლოუზმა 1966 წელს დატოვა ჯგუფი. ბარეტი გადავიდა წამყვან გიტარაზე. „The Pink Floyd Sound“ ძირითადად რითმ-ენდ-ბლუზის სტანდარტულ ნომრებს უკრავდა და გამოდიოდა სხვადასხვა მნიშვნელოვან კლუბში, როგორიც იყო „Marquee“. 1966 წლის მარტში ისინი იქ პიტერ ჯენერმა, ლონდონის ეკონომიკური სკოლის ლექტორმა შენიშნა. მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინეს ბარეტისა და რაიტის მიერ კონცერტზე აჟღერებულმა ხმოვანმა ეფექტებმა და იგი, თავის ბიზნეს-პარტნიორ და მეგობარ ენდრიუ კინგთან ერთად, მათი მენეჯერი გახდა. მიუხედავად იმისა, რომ წყვილს მუსიკალურ ინდუსტრიაში მცირე გამოცდილება ჰქონდა, მათ გარკვეული თანხებით შექმნეს კომპანია „Blackhill Enterprises“ და შეიძინეს ჯგუფისთვის ახალი ინსტრუმენტები და ტექნიკა, მათ შორის - Selmer-ის ხმოვანი სისტემა. მათი ხელმძღვანელობით, ისეთ ადგილებში, როგორიც იყო „ყველა წმინდანის დარბაზი“ და „Marquee“, ჯგუფი იქცა ლონდონის ანდერგრაუნდული სცენის ნაწილად. კლუბში „Countdown“ ისინი ატარებდნენ ცდებს ვრცელ კომპოზიციებთან და საკმაოდ პრიმიტიული, მაგრამ ვიზუალურად ეფექტური ფერადი შოუც დაამატეს, რომელიც იქმნებოდა კედელზე პროეცირებული სლაიდებით და ადგილობრივი განათების სისტემებით. ლონდონის თავისუფალი სკოლის მიერ დაარსებული ჟურნალის „International Times“ პრეზენტაციის დღეს, ლონდონის რაუნდჰაუსში ისინი გამოვიდნენ 2000 მაყურებლის წინაშე. კონცერტს ესწრებოდნენ ისეთი პიროვნებები, როგორებიც იყვნენ ალექსანდრე ტროჩი, პოლ მაკ-კარტნი და მერიან ფეითფული. ჯენერისა და კინგის სხვადასხვა სოციალურ ფენასთან კონტაქტის დახმარებით, „The Pink Floyd Sound“ ვრცლად იქნა მიმოხილული გამოცემებში „The Financial Times“ და „The Sunday Times“.
მარჯვნივ|მინი|200პქ|ჯგუფის პოსტერი, კლუბში [[UFO (კლუბი)|UFO გამართული კონცერტის რეკლამით.]]
ჯგუფის ურთიერთობა „Blackhill Enterprises-სთან“ გაძლიერდა, როდესაც ისინი სრულყოფილ პარტნიორებად იქცნენ. კონტრაქტის ყოველი მხარე (წარმომადგენელი) ფლობდა მის 1/6 ნაწილს. 1966 წლის ოქტომბრისთვის ჯგუფის საკონცერტო პროგრამა უფრო მეტად საკუთარი მასალისგან შედგებოდა. ისინი გამოდიოდნენ სახელმწიფო უნივერსიტეტის მსგავს ადგილებში, მაგრამ უფრო დიდი მასშტაბებით ცნობილები არ იყვნენ. კათოლიკურ ახალგაზრდულ კლუბში დაგეგმილი იყო მათი გამოსვლა, მაგრამ კლუბის მეპატრონემ უარი უთხრა და მაგისტრატებიც დაეთანხმნენ − მათი აზრით, ჯგუფის გამოსვლა მუსიკას არ წარმოადგენდა. მსგავსი წარმოდგენა მათი შემოქმედების შესახებ სხვებსაც ჰქონდათ, მაგრამ კლუბში „UFO“ ისინი მაინც კარგად მიიღეს. ბარეტის გამოსვლები, იმდროინდელი სტატიების თანახმად, დიდებული იყო, ....იგი აქეთ-იქით შეშლილი დახტოდა, იმპროვიზაციებში იყო ... შთაგონება ჰქონდა. მან მოახერხა, ზღვარი გაერღვია და ისეთ სფეროებში შეეღწია, რომლებიც ძალიან საინტერესო იყო. სხვები ამას ვერ გააკეთებდნენ. ხშირად ნარკოტიკების ზემოქმედების ქვეშ მყოფი მსმენელი მათ მუსიკას აღიქვამდა, მაგრამ ჯგუფი ნარკოტიკებზე უარს ამბობდა — „ამისგან შორს ვიყავით, მჟავა არ გვიზიდავდა, მისგან თავს შორს ვიჭერდით, UFO-ს საგრიმიოროსთან ახლოს.“ − იხსენებდა მეისონი.
კონტრაქტი EMI-სთან
მეისონი ამბობდა: „ფსიქოდელიური მოძრაობა ჩვენს ირგვლივ იყო და არა ჩვენში“. მიუხედავად ამისა, „The Pink Floyd Sound“ იყო ერთ-ერთი პიონერი ფსიქოდელიური მუსიკით დაინტერესების მხრივ და მუსიკალური ინდუსტრიის მხრიდან ინტერესს იწვევდა. სხვადასხვა ხმისჩამწერ კომპანიასთან კონტაქტის დამყარებისას ჯო ბოიდმა და ბრაიან მორისონმა დასავლეთ ჰამფსტედში, სტუდიაში „Sound Techniques“ ჯგუფს ჩააწერინეს „Arnold Layne“ და ინსტრუმენტული კომპოზიციის „Interstellar Overdrive“ ვერსია. სასექსში გადაღებული იქნა „Arnold Layne“-ის პრომო-ფილმიც. მიუხედავად Polydor-ის მხრიდან დაინტერესებისა, გაფორმდა კონტრაქტი EMI-სთან. ჯგუფმა ავანსის სახით 5,000 ფუნტი მიიღო. საგულისხმოა, რომ ბოიდი ამ კონტრაქტის მონაწილე არ ყოფილა.
„Arnold Layne“ იქცა პინკ ფლოიდის (არტიკლი „The“ ამოვარდა მათი სახელწოდებიდან 1967 წელს) პირველ სინგლად, რომელიც გამოცემული იქნა 1967 წლის 11 მარტს. მასში ნახსენები იყო პიროვნება, რომელიც იპარავდა და იცმევდა ქალის ტანსაცმელს. ასეთი ისტორიის გამო, რამდენიმე რადიოსადგურმა იგი აკრძალა კიდეც. თუმცა, ცნობილია, რომ ბრიტანულ ჩარტში მან მაინც #20 ადგილი დაიკავა. ამ დროისთვის ჯგუფის ოთხივე წევრს მიტოვებული ჰქონდა სწავლა ან სამუშაო. Bedford-ის ძველი ფურგონი მათ Ford Transit-ით შეცვალეს, რომლითაც 1967 წელს ინგლისი მოიარეს და 200-ზე მეტი კონცერტი გამართეს (წინა წელთან შედარებით 10-ჯერ დიდი რაოდენობით). მათ შეუერთდა ტურ-მენეჯერი პიტერ უინ უილსონი, რომელთანაც ბარეტი მანამდე ერთ ბინაში ცხოვრობდა. უილსონმა განაახლა მათი განათების სისტემა და დაამატა იმ დროისთვის ნოვატორული ელემენტები - სარკეები, გაწელილი პრეზერვატივები, პოლარიზატორები - რითაც კონცერტებზე საინტერესო ვიზუალური ეფექტები იქმნებოდა. შემდეგი სინგლის სახით ჯგუფმა იმავე წლის 16 ივნისს See Emily Play გამოსცა. მისი საკონცერტო პრემიერა გაიმართა მანამდე, ლონდონში, იმავე წლის მაისში, დედოფალ ელისაბედის დარბაზში, სადაც ჯგუფმა ასევე გამოიყენა დარბაზში ხმის გამანაწილებელი უნიკალური სისტემა აზიმუთ კოორდინატორი. BBC-ს გადაცემაში Look of the Week შედგა მათი მნიშვნელოვანი სატელევიზიო გამოსვლა, სადაც ერუდირებულმა და მიმზიდველმა უოტერსმა და ბარეტმა უპასუხეს წამყვან ჰანს კელერის მკაცრ კითხვებს. ახალ სინგლს Arnold Layne-ზე უფრო მნიშვნელოვანი წარმატება ხვდა წილად. 2 კვირის შემდეგ იგი მოხვდა ჩარტის #17 ადგილზე. ის ასევე შესრულდა BBC-ს გადაცემაში Top Of The Pops - თუმცა, ამ გადაცემის ტრადიციების მიხედვით, ფონოგრამის თანხლებით. მიუხედავად ამისა, სინგლმა ჩარტში #5 პოზიციამდე აიწია და მოთხოვნამ სიმღერაზე იმატა. მაგრამ დაგეგმილი მესამე გამოსვლა გადაცემაში არ შედგა, ვინაიდან ბარეტმა თავად განაცხადა ამაზე უარი.
სწორედ იმ პერიოდში ჯგუფის სხვა წევრებმა სიდის ქცევაში უცნაურობები შენიშნეს. 1967 წლისთვის იგი უკვე ლსდ-ს აქტიური მომხმარებელი იყო. ერთ-ერთ შოუზე მეისონმა შენიშნა, რომ სიდი იყო მიმდინარე მოვლენებს სრულიად მოწყვეტილი: „იყო თუ არა ეს მხოლოდ ნარკოტიკული გაბრუება ან უფრო ბუნებრივი, ნერვული აშლილობა, დღემდე არ ვიცი“.
The Piper at the Gates of Dawn
პინკ ფლოიდის EMI-სთან კონტრაქტზე იზრუნეს ბრაიან მორისონმა, მათმა აგენტმა და პროდიუსერმა EMI-დან და ნორმან სმითმა. ჯგუფს დავალება მიეცა, ჩაეწერა სადებიუტო ალბომი EMI-ს კუთვნილ ები-როუდის სტუდიებში (ლონდონი). იქ ოთხეული ატარებდა ცდებს ე.წ. „კონკრეტული მუსიკის“ განხრით. ერთხელ ისინი მიწვეულნი იყვნენ ერთ-ერთ სტუდიაში, სადაც The Beatles იწერდა სიმღერას „Lovely Rita“. 2005 წელს გამოცემულ ავტობიოგრაფიაში მეისონი აღნიშნავს, რომ ალბომის ჩაწერის დროს ჯგუფს პრობლემები არ ჰქონია, მაგრამ სმითის თანახმად, ბარეტი არ ითვალისწინებდა რჩევებსა და კრიტიკას. The Piper at the Gates of Dawn, როგორც მას ეწოდა, გამოვიდა 1967 წლის აგვისტოში და ჯგუფი კვლავ იზიდავდა მრავალ მსმენელს კლუბ UFO-ში. მაგრამ ბარეტის მდგომარეობის გაუარესება მათ სერიოზულ პრობლემებს უჩენდა. ჯგუფის წევრები თვლიდნენ, რომ ეს მხოლოდ დროებითი მოვლენა იყო, მაგრამ პიტერ ჯენერი და ჯუნ ჩაილდი (ჯენერის მდივანი, ბარეტის მეგობარი და მარკ ბოლანის მომავალი მეუღლე) უფრო რეალისტურად უყურებდნენ ამ საკითხს:
საკუთარ საგრიმიოროში ვიპოვე და იგი უბრალოდ...დაკარგული იყო. როჯერ უოტერსმა და მე დავაყენეთ ფეხზე და გავიყვანეთ სცენაზე. რა თქმა უნდა, ხალხი გახარებული იყო, რადგან სიდი უყვარდათ. ჯგუფმა დაიწყო დაკვრა, მაგრამ სიდი უბრალოდ გაშეშებული იდგა. კისერზე გიტარა ეკიდა, ხელები ჩამოშვებული ჰქონდა.
ჯგუფისთვის თავზარდამცემი იყო ჯაზისა და ბლუზის ეროვნული ფესტივალის ფარგლებში გამოსვლის გაუქმება. პრესა ინფორმირებული იქნა, რომ ბარეტს ნერვული დაუძლურება აწუხებდა. ჯენერმა და უოტერსმა სიდს ფსიქიატრთან შეხვედრაც ურჩიეს, მაგრამ სიდმა უარი თქვა მასთან მისვლაზე. იგი დროებით დასახლდა კუნძულ ფორმენტერაზე, სადაც მას სემ ჰანტი, მუსიკალურ ანდერგრაუნდულ წრეებში ცნობილი ექიმი უვლიდა, მაგრამ მკურნალობამ შედეგი არ გამოიღო. სექტემბერში ჯგუფის პირველი აშშ ტურნე იყო დაგეგმილი. მუშაობის უფლების შესახებ კომპანიის Blackhill მიერ დაგვიანებით შეტანილმა განაცხადმა ჯგუფს რამდენიმე დანიშნული კონცერტი გააუქმებინა, ხოლო ბარეტის მდგომარეობა უფრო დამძიმდა. დარბაზში Winterland გამოსვლისას მან განგებ მოშალა გიტარა, რომელსაც სიმები მოწყდა. პეტ ბუნის შოუს ჩაწერისას მან გააოგნა რეჟისორი იმით, რომ რეპეტიციის დროს იდეალურად აყოლებდა პირს ფონოგრამას, მაგრამ ჩაწერისას უბრალოდ გაშეშებული იდგა. კინგმა სასწრაფოდ შეკვეცა აშშ ტურნეს თარიღები და პირველივე რეისით ჯგუფი შინ გაუშვა.
აშშ-დან დაბრუნებისთანავე პინკ ფლოიდი შეუერთდა ჯიმი ჰენდრიქსის ტურნეს ინგლისის ტერიტორიაზე. მაგრამ ბარეტის დეპრესია მატულობდა ტურნეს მსვლელობასთან ერთად. ერთ-ერთ კონცერტზე იგი საერთოდ არ მივიდა და მისი ადგილი დაიკავა დეივიდ ო’ლისტმა, ჯგუფიდან The Nice (რომელიც ჰენდრიქსთან ამ ტურნეს ფარგლებში მოგზაურობდა ). მსმენელებმა ერთგვარი გაყალბება ვერ შეამჩნიეს.
ბარეტის, როგორც პინკ ფლოიდის ლიდერის არსებობა ჯგუფის არსებობას სულ უფრო მეტი საფრთხის ქვეშ აყენებდა. უინ უილსონმა დატოვა განათების მენეჯერის პოზიცია და გიტარისტთან ერთად საკუთარი მუსიკალური პროექტი წამოიწყო. პინკ ფლოიდმა 1967 წლის ნოემბერში ბრიტანეთში გამოსცა სინგლი Apples and Oranges (აშშ-ში იგი არ გამოსულა). ჯგუფის სამი წევრისთვის ბარეტის მდგომარეობამ კრიტიკულ ზღვარამდე მიაღწია, რომელსაც მათ უპასუხეს ახალი წევრის დამატებით.
გილმორი ენაცვლება ბარეტს
1967 წლის დეკემბერში ჯგუფმა დეივიდ გილმორს შესთავაზა პინკ ფლოიდის მეხუთე წევრის სახით შემოერთება. გილმორი დათანხმდა. ბარეტი ასეთი არჩევანის თანახმა იყო. მას საკუთარი შემოთავაზებაც ჰქონდა: უოტერსის თქმით, ეს იყო ორი მახინჯი, რომელიც სადღაც ნახა. ერთი ბანჯოზე უკრავდა, მეორე - საქსოფონზე. და ორი მომღერალი გოგონაც უნდოდა. გილმორი უკვე კარგად იცნობდა ბარეტს. ისინი 1960-იანების დასაწყისში ერთად სწავლობდნენ კემბრიჯის ტექნიკურ უნივერსიტეტში, ხოლმე უკრავდნენ ჰარმონიკასა და გიტარებზე და მოგვიანებით ავტოსტოპით საფრანგეთში იმგზავრეს, სადაც ქუჩებში უკრავდნენ. 1965 წელს, ჯერ კიდევ Joker's Wild-ის წევრობისას, გილმორმა თავად იხილა The Tea Set. სტივ ო’რურკმა (ბრაიან მორისონის ასისტენტმა) პინკ ფლოიდში მოსვლისთანავე მას საკუთარ სახლში ოთახი და კვირაში 30 ფუნტი გამოუყო. გილმორმა პირდაპირ მიაკითხა მუსიკალურ მაღაზიას კემბრიჯში და იყიდა სპეციალურად აწყობილი ყვითელი Fender Stratocaster. 1968 წლის იანვარში მისი ჯგუფში მოსვლის შესახებ ოფიციალურ განცხადებაში იქნა ნახსენები. ძირითადად ყველას იგი გააცნეს, როგორც პინკ ფლოიდის მეორე გიტარისტი და მეხუთე წევრი. ჯგუფი გეგმავდა ბარეტის როგორც სიმღერების ავტორის დატოვებას. ჯენერი იხსენებდა: ჩანაფიქრი იმაში მდგომარეობდა, რომ დეივი უნდა ყოფილიყო სიდის შემცვლელი და მისი უცნაურობები უნდა დაეჩრდილა. როდესაც ამ ჩანაფიქრმა არ იმოქმედა, ბარეტს მხოლოდ სიმღერების ავტორობა შესთავაზეს. ანუ ტოვებდნენ საქმეში ჩართულს, მაგრამ ისე, რომ სხვებსაც ემუშავათ. გილმორის ერთ-ერთი პირველი მოვალეობა იყო სინგლის Apples and Oranges პრომო-ფილმში გიტარაზე დაკვრის განსახიერება. სიდს სურდა, ეჩვენებინა, რომ იმედგაცრუება მისგან შორს იყო და სცადა, ჯგუფის წევრებისთვის ახალი სიმღერა ესწავლებინა, Have You Got It Yet?. მაგრამ სტუდიაში რეპეტიციისას იგი მუდმივად ცვლიდა კომპოზიციის სტრუქტურას, რის გამოც მისი დაზეპირება შეუძლებელი იყო.
ბარეტთან მუშაობა რთული აღმოჩნდა. საუთჰემპტონში დაგეგმილი კონცერტის წინ, როდესაც ყველა სამგზავრო ავტობუსში მოთავსდა, ვიღაცამ იკითხა, გაიყოლებდნენ თუ არა სიდს, მაგრამ პასუხი იყო ჯანდაბას, რად გვინდა. მოგვიანებით უოტერსი აღნიშნავდა: იგი ჩვენი მეგობარი იყო, მაგრამ ახლა უკვე ძირითადად მის გაჩერებას ვცდილობდით. 1968 წლის მარტის დასაწყისში პინკ ფლოიდი შეხვდა პიტერ ჯენერსა და ენდრიუ კინგს, Blackhill Enterprises-ის ბიზნეს-პარტნიორებს, რათა განეხილათ ჯგუფის მომავალი. ბარეტი დათანხმდა, დაეტოვებინა პინკ ფლოიდი. გამომდინარე შექმნილი რეალობიდან, გადაწყდა, რომ Blackhill Enterprises, როგორც ექვსმხრიანი გაერთიანება, დაიშლებოდა, რაც საბოლოოდ მოხდა იმავე თვეში. ჯენერისა და კინგის აზრით, ბარეტი იყო პინკ ფლოიდის შემოქმედებითი ძალა. მათ არჩიეს მასთან დარჩენა და პინკ ფლოიდთან ურთიერთობის დასრულება. ბრაიან მორისონმა ახალი მენეჯერის სახით სტივ ო’რურკის არჩევა მოიწონა. ბარეტის წასვლის შესახებ ფორმალური განცხადება გამოქვეყნდა 1968 წლის 6 აპრილს, თუმცა სინამდვილეში ეს მისი დე ფაქტო წასვლიდან გარკვეულ პერიოდში მოხდა. ბარეტი დრო და დრო ჩნდებოდა მათ ადგილობრივ კონცერტებზე. ვინაიდან იგი ჯგუფის სიმბოლოს წარმოადგენდა, გილმორი იძულებული იყო, სატელევიზიო გამოსვლების დროს იგი განესახიერებინა ფონოგრამაზე პირის აყოლებით. მაგრამ პინკ ფლოიდს უკვე ახალი მასალაც უჩნდებოდა, როგორიც იყო It Would Be So Nice და Careful With That Axe, Eugene. 1968 წელს, ევროპულ კონცერტებამდე, მათ ტურ-მენეჯერი პიტერ უოტსი შეუერთდა.