cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უელსის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
უელსის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — უეფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. წარმოადგენს უელსს საერთაშორისო არენაზე. უელსის ეროვნულ ნაკრებს აკონტროლებს უელსის ფეხბურთის ასოციაცია. მიუხედავად იმისა, რომ უელსი დიდი ბრიტანეთისა და ჩრდილოეთ ირლანდიის გაერთიანებული სამეფოს ნაწილია, საერთაშორისო სპორტულ ღონისძიებებში (ოლიმპიური თამაშების გარდა) მას ცალკეული გუნდები წარმოადგენენ.
მწვრთნელები
1954 წლამდე უელსის ეროვნულ გუნდს არ ჰყავდა მთავარი მწვრთნელი, გუნდის შემადგენლობა ირჩეოდა კოლეგიურად, ხოლო მწვრთნელის მოვალეობას გუნდის კაპიტანი ასრულებდა.
შემადგენლობა
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:უელსის ფეხბურთი
კამბოჯას დროშა
კამბოჯას დროშა (ទង់ជាតិកម្ពុជា) 一 კამბოჯას სამეფოს ერთ-ერთი უმთავრესი სახელმწიფო სიმბოლო, რომლის ამჟამინდელი სახე 1948 წელს დამტკიცდა, შემდგომში კი კვლავ აღდგა 1993 წელს, მონარქიის აღდგენის შემდეგ.
აღწერა
დაახლოებით 1850 წლიდან, კამბოჯის დროშაზე გამოსახულია ანგკორ-ვატი, რომელიც მსოფლიოში ყველაზე დიდ ტაძარს წარმოადგენს. ამჟამინდელი დროშა, რომელიც შეიცავს ორ ლურჯ და ცენტრში გამავალ წითელ ზოლს (რომელთა თანაბარდობაა 1:2:1) მიიღეს კამბოჯის დამოუკიდებლობის შემდეგ 1948 წელს. იგი გამოიყენებოდა 1970 წლის 9 ოქტომბრამდე, სანამ ახალი დროშა შემოიღეს ქმერული რესპუბლიკისთვის, რომელიც გაგრძელდა 1975 წლის ქმერების აღებამდე. შემდგომში, დემოკრატიული კამპუჩიის სახელმწიფო, რომელიც 1975-1979 წლებში არსებობდა, იყენებდა წითელ დროშას სამკოშკიანი ანგკორ ვატის დიზაინით, რომელიც შენარჩუნდა 1976 წლამდე. ამის შემდეგ კამბოჯის ტერიტორიაზე იჭრება ვიეტნამი, რის შედეგადაც ყალიბდება კამპუჩიის რესპუბლიკა.
კამპუჩიის ეროვნულმა გაერთიანებულმა ფრონტმა (FUNSK) კვლავ ახალი დროშის შემოღება განიზრახა, რომელიც შეიქმნა ანტიფრანგული მოძრაობის დღეებში. ამ დროშას ჰქონდა იგივე ფერის ნიმუში, როგორც დემოკრატიულ დროშას, თუმცა ამჯერად ხუთკოშკიანი ანგკორ ვატის გამოსახულებით.
1993 წელს, 1948 წლის კამბოჯის დროშის ხმარება განახლდა. კამბოჯის ახლანდელი დროშა, პორტუგალიის, სან-მარინოსა და ესპანეთის დროშებთან ერთად, არის ერთადერთი სახელმწიფო დროშა, რომელზეც გამოსახულია შენობა. წითელი და ლურჯი კამბოჯის ტრადიციული ფერებია.
დროშა, რომელიც დღეს გამოიყენება, იგივეა, რაც დაარსდა 1948 წელს, თუმცა ყოფილ დროშაზე ანგკორ-ვატის გამოსახულება წითელი კონტურითაა შემოსაზღვრული, როცა თანამედროვე ვარიაციაში ეს ფერი შავითაა ჩანაცვლებული. მას შემდეგ გამოიყენეს ხუთი ინტერვენციული დიზაინი, რომელთაგან ყველამ გამოიყენა ანგკორ ვატის განმოსახულება დროშაზე ამა თუ იმ ფორმით. ეს ცნობილი ტაძრის კომპლექსი, რომელიც მე-12 საუკუნით თარიღდება, აშენდა მაჰიდარაპურას მონარქების მიერ. მას აქვს ხუთი კოშკი, თუმცა ეს ყოველთვის სტილიზებული ვერსიით არ იყო გამოყენებული. მონარქია აღდგა 1993 წლის სექტემბერში და 1948 წლის დროშა ხელახლა მიიღეს იმავე წლის ივნისში.
სამეფო სტანდარტი
კამბოჯის სამეფოს ემბლემა (ទង់ព្រះមហាក្សត្) არის კამბოჯის მონარქის პერსონალური დროშა. პირველად მისი გამოყენება 1993 წელს დაიწყო, თუმცა 1941 წელსაც იყო შედგენილი მისი დიზაინი. იგი კამბოჯის ერთ-ერთ ეროვნულ სიმბოლოთაგანია.
სქოლიო
კატეგორია:დროშები კატეგორია:დროშები ქვეყნების მიხედვით
ჩორჩანა
ჩორჩანა — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (წაღვლის თემი), მდინარე ლოპანისწყლის (დასავლეთის ფრონის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 900 მეტრი, ხაშურიდან 33 კმ. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 32 კომლი, სულ 88 ადამიანი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 62 ადამიანი.
2019 წლის ინციდენტი
2019 წლის 28 აგვისტოს საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურმა გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩორჩანას მახლობლად ოკუპირებულ ტერიტორიაზე, საოკუპაციო ძალის სამხედრო ტექნიკის გადაადგილება შეინიშნებოდა. ეს საკითხი 29 აგვისტოს ერგნეთში ინციდენტების პრევენციისა და მათზე რეაგირების მექანიზმის 95-ე შეხვედრაზე უნდა განხილულიყო, თუმცა ცხინვალის წარმომადგენლებმა შეხვედრა ჩაშალეს.
ულტიმატუმზე საპასუხოდ საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის საინფორმაციო-ანალიტიკური დეპარტამენტის უფროსის მოადგილემ, ირაკლი ანთაძემ განაცხადა, რომ მხოლოდ ქართული სახელმწიფო წყვეტს, სად განალაგებს საკუთარი პოლიციის პოსტებს. მისივე განცხადებით, სოფელ ჩორჩანას საგუშაგო სტანდარტული საპოლიციო პოსტია, პირადი შემადგენლობითა და აღჭურვილობით, რომელიც მდებარეობს საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლების კონტროლირებად ტერიტორიაზე.
საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ გამოხატა შეშფოთება საქართველოს ხელისუფლების მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე მდებარე სოფელ ჩორჩანას სიახლოვეს, საოკუპაციო ხაზთან, საოკუპაციო ძალების მიერ სამხედრო ტექნიკისა და პერსონალის მობილიზების გამო.
საქართველოს საგარეო სამინისტროს განცხადებაში ნათქვამია: „მსგავსი დესტრუქციული ქმედება, ისევე როგორც საოკუპაციო რეჟიმის ხელმძღვანელობის ყოვლად მიუღებელი განცხადებები, წარმოადგენს მორიგ პროვოკაციას, რაც კიდევ უფრო ამძიმებს უსაფრთხოების გარემოს და მიზნად ისახავს ვითარების დესტაბილიზაციას. საქართველო პირნათლად ასრულებს აღებულ ვალდებულებებს, მტკიცედ ადგას კონფლიქტის მშვიდობიანი მოგვარების გზას და იყენებს მის ხელთ არსებულ ყველა დიპლომატიურ ინსტრუმენტს ვითარების დეესკალაციისა და უკანონო პროცესების შეწყვეტისთვის.“
საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე ლაშა დარსალიამ პირველ არხს სოფელ ჩორჩანაში განუცხადა, რომ ბლოკპოსტის დაშლის საკითხი არც კი განიხილება.
ქართულმა მხარემ ოკუპირებული ცხინვალის დე ფაქტო მთავრობის ულტიმატუმი არ შეასრულა, საგუშაგო სოფელ ჩორჩანასთან არ დაშლილა და მისი გამაგრება მთელი ღამის განმავლობაში გრძელდებოდა.
მარია კალასი
მარია კალასი (Maria Callas; Μαρία Καλογεροπούλου – მარია ანა სოფია სესილია კალოგეროპულოსი; დ. 2 დეკემბერი, 1923 — გ. 16 სექტემბერი, 1977) — ოპერის მომღერალი.
ბიოგრაფია
მარია კალასი დაიბადა ნიუ იორკში ბერძენ ემიგრანტთა ოჯახში. 1936 წელს მარიას დედა – ევანგელია, ბრუნდება ათენში ქალიშვილის მუსიკალური განათლების გასაგრძელებლად. 14 წლის ასაკში მარია სწავლას იწყებს ათენის კონსერვატორიაში ყოფილი ესპანელი მომღერლის ელვირა დე იდალგოს ხელმძღვანელობით.
1941 წლის ივლისში, გერმანელების მიერ ოკუპირებულ ათენში შედგა მარია კალასის დებიუტი ათენის ოპერის თეატრში ტოსკას პარტიაში.
1945 წელს მარია კალასი დაბრუნდა ნიუ–იორკში. დაიწყო წარუმატებლობები: იგი არ გააცნეს არტურო ტოსკანინის, სიმსუქნის გამო უარი თქვა მეტროპოლიტენ–ოპერაში ჩიო–ჩიო–სანის პარტიის შესრულებაზე, ჩიკაგოში ჩაიშალა "ლირიკული ოპერის" აღორძინება, სადაც იგი იმედოვნებდა მონაწილეობას.
1947 წელს მარია კალასი ხვდება ტულიო სერაფინს. მასთან შეხვედრამ მნიშვნელოვნად შეცვალა მომღერლის ცხოვრება. სერაფინს მარია დიდი ოპერის სცენაზე გაჰყავს. პირველმა პარტიებმა ჯუზეპე ვერდის აიდაში და ბელინის ნორმაში 1948 წელს, ერთი კვირის შემდეგ კი ვოკალურად შეუთავსებადი პარტიები ბრუნჰილდასი ვაგნერის "ვალკირიებში" და ელვირასი ბელინის "პურიტანელებში" შექმნეს მარია კალასის შემოქმედებითი ფენომენი. იგი ასრულებდა როგორც ლირიკულ, ასევე დრამატულ და კოლორატულ პარტიებს, რაც ერთი მხრივ ფენომენური იყო ("ოთხი ხმა ერთ ყელში" – ასე ახასითებდნენ მას), მეორე მხრივ კი დამღუპველი იყო მისი უნიკალური ხმისთვის.
1949 წელს მარია კალასი ქორწინდება ჯოვანი მენეგინიზე და გასტროლებზე მიემგზავრება სამხრეთ ამერიკაში. 1950 წელს პირველად გამოდის ლა სკალას სცენაზე და გარდაიქმნება "იტალიელ პრიმადონათა დედოფლად".
1953 წელს ფირმა EMI გამოსცემს კალასის შესრულებით ოპერების სრულ კრებულს.
იმავე წელს მარია 30 კილოგრამით იკლებს წონას. წლების მანძილზე მარია ცდილობდა ლამის სილამაზის ეტალონად ქცეულ ოდრი ჰეპბერნს დამსგავსებოდა, და არასრულფასოვნების კომპლექსით შეპყრობილი კალასი ცოტა ხანში პოდიუმის მოდელს დაემსგავსა. გარდასახული კალასი მსოფლიოს პუბლიკას იპყრობს ოპერებში: ლუჩია დი ლამერმური, ნორმა, მედეა, მაკბეტი, ტოსკა.
მარია კალასის ტრიუმფალური სვლა 1959 წელს ჩერდება. ხმის დაკარგვამ, სკანდალებმა, განქორწინებამ, მეტროპოლიტენ–ოპერასთან განშორებამ, ლა სკალის იძულებითმა დატოვებამ, უიღბლო სიყვარულმა არისტოტელე ონასისთან, ბავშვის დაკარგვამ – საბოლოოდ გატეხა იგი. 1964 წელს სცენაზე დაბრუნება სრული ფიასკოთი სრულდება.
სიცოცხლის ბოლო წლები მარია კალასი პარიზში ცხოვრობდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1977 წელს. იგი ჯერ კრემირებულ, შემდგომ კი დაკრძალულ იქნა პერ ლაშეზის სასაფალოზე. მოგვიანებით ანდერძის თანახმად მისი ფერფლი ეგეოსის ზღვას მოჰფინეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერძენი საოპერო მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 2 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1977 კატეგორია:ბერძენი სოპრანოები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი საოპერო მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ქალი საოპერო მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ბერძენი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამეერიკელი ქალი მომღერლები
ძვ. წ. 1080-იანები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
კატეგორია:ძვ. წ. XI საუკუნე
წყალწმინდა (ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი)
წყალწმინდა — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, ღრმაღელის თემში (სოფლები: ომფარეთი, ორმეთი, ღრმაღელე, წყალწმინდა). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარცხენა ნაპირზე, მდინარის შავ ზღვაში შესართავის სამხრეთით, ზღვის დონიდან 2 მ., ლანჩხუთიდან 25 კმ., სუფსის რკინიგზის სადგურიდან 1 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა, სტადიონი, ეკლესია, პოლიციის განყოფილება, რესტორნები, თევზის ბაზარი.
ისტორია
შედიოდა მიქელგაბრიელის სასოფლო საზოგადოებაში. 1897 წელს სოფელში დაარსდა ერთკლასიანი სკოლა. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეციტრუსეობა. მოქმედებდა ბავშვთა რესპუბლიკური კარდიოლოგიური სანატორიუმი „ყვავილნარი“. 1999 წლის 17 აპრილს წყალწმინდაში გაიხსნა სუფსის ტერმინალი, ბაქო-სუფსის ნავთობსადენის ბოლო წერტილი. ტერმინალის შემადგენლობაში შედის 4 რეზერვუარი, თითო 40 000 ტონა ნავთობის ტევადობით.
სქოლიო
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Polyrhachis maculata
Polyrhachis maculata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
საქართველოს მოამბე (თერგდალეულები)
მინი „საქართველოს მოამბე“ — ქართული საზოგადოებრივ-ლიტერატურული ჟურნალი, „თერგდალეულების“ ორგანო. გამოდიოდა 1863 წელს თბილისში. გამოვიდა 12 ნომერი. რედაქტორი-გამომცემელი ილია ჭავჭავაძე. ჟურნალი ემსახურებოდა ქართველ სამოციანელების პოლიტიკურ, ლიტერატურულ-ესთეტიკურ იდეათა გავრცელებას.
იბეჭდებოდა ილია ჭავჭავაძის, გიორგი ერისთავის, სამსონ აბაშიძის, გიორგი წერეთლის, კირილე ლორთქიფანიძის, პეტრე ნაკაშიძის, ვახტანგ თულაშვილის, ივანე ოქრომჭედლიშვილი, დიმიტრი ყიფიანისა და სხვათა ნაწარმოებები. გამოქვეყნდა ი. ჭავჭავაძის, გრიგოლ ორბელიანის, ნიკოლოზ ბარათაშვილის და სხვათა ლექსები, მასალები საქართველოს ისტორიისათვის, კრიტიკები და სხვა პუბლიკაციები; წერილები, სტატიები ენათმეცნიერების, ეკონომიკის, პედაგოგიკის და საბუნებისმეტყველო საკითხებზე, თარგმანები და სხვა. გაზეთი იყოფოდა შემდეგ კატეგორიებად:
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
Dylan (1973 წლის ალბომი)
Dylan — ამერიკელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ბობ დილანის 1973 წელს გამოცემული სტუდიური დისკი. ალბომში შეტანილია დისკების Self Portrait და New Morning შემდეგ დარჩენილი მასალა. მიუხედავად ამისა, მან დიდი ინტერესი გამოიწვია და აშშ ჰიტ-აღლუმში #17 პოზიციამდე მიაღწია და მიიღო ოქროს სტატუსიც.
სქოლიო
კატეგორია:ბობ დილანის ალბომები კატეგორია:1973 წლის ალბომები
ამირანის გორა
ამირანის გორა, თავშან-თაფა — ენეოლით-ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ნასოფლარი ქ. ახალციხის მახლობლად, მდინარე ფოცხოვისწყლის მარცხენა ნაპირას.
გათხრები დაიწყო 1953 წელს (ხელმძღვანელი ტ. ჩუბინიშვილი). ამირანის გორის სამხრეთ კალთაზე აღმოჩნდა ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. III ათასწლეული) ტერასურად განლაგებული ნასოფლარი. მადნის გამოსადნობი სახელოსნო, მსხვერპლის შესაწირავი მოედნები, სამაროვნები. საშენად გამოყენებულია კლდისა და რიყის ქვა, თიხის ხსნარი, ზოგჯერ ალიზი და ხის მასალა. ნაგებობანი გადახურულია ბანურად. ოთხკუთხა საცხოვრებელ ოთახების შუაში კერებია. გვხვდება სამეურნეო დანიშნულების მოგრძო ნაგებობაბი. სახლების იატაკქვეშ ან კედლებს შორის ჩვილ ბავშვთა სამარხებია. აღმოჩენილია სხვადასხვა დანიშნულების შავი, ნაცრისფერი და მოწითალო, ორნამენტიანი და სადა თიხის ჭურჭელი, კერის სადგარები, რომლებიც ასახიერებენ კერის გამანაყოფიერებელ მამრობითი სქესის ღვთაებას, ქვის იარაღი, ძვლის კვირისტავი, ბრინჯაოს ნამგალი, სპილენძის სადგისები, ისპირისპირი, სატევრისპირი, სამკაული.
ვიბორგი (დანია)
ვიბორგი (Viborg) — ქალაქი დანიაში, ცენტრალურ იუტლანდიაში, ვიბორგის მუნიციპალიტეტის ცენტრი, რომელიც ფართობის მხრივ მეორე უდიდესია ქვეყანაში და დანიის მთლიანი ტერიტორიის 3.3%-ს იკავებს. ქალაქში მდებარეობს იუტლანსიის უზენაესი სასამართლო.
ისტორია
ვიბორგი დანიის ერთ-ერთი უძველესი ქალაქია, ვიკინგების ნამოსახლარები VIII საუკუნით თარიღდება. ცენტრალურმა მდებარეობამ შუა საუკუნეებში ქალაქს უდიდესი სტრატეგიული მნიშვნელობა შესძინა, მნიშვნელოვანი იყო მისი როლი პოლიტიკური და რელიგიური თვალსაზრისითაც. ერთ დროს, ვიბორგში აღმართული იყო ციხესიმაგრე. სახელი მომდინარეობს ორი სიტყვის შერწყმის შედეგად ვიი (Wii) ნიშნავს წმინდა დგილს, ბერგ (berg) კი ბორცვს.
ამირანის გორა
ამირანის გორაზე ორი ტიპის სამარხია: ნალისებრი ან ოვალური საოჯახო სამარხი-აკლდამა და ქვყუთები, რომელთაგან ზოგიერთი შედგენილია ფილაქვებისაგან, უმეტესობის კედლები კი აკლდამის მსგავსად ქვებითაა ამოყვანილი. მიცვალებულები ასვენია თავით სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ, მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე, მოხრილი. ჩატანებული აქვთ თითო თიხის ჭურჭელი. ლითონის იარაღი და სამკაული მხოლოდ ზოგიერთი მამაკაცის სამარხში აღმოჩნდა.
ვიბორგი (დანია)
ისტორია
ქალაქი ცნობილია თავისი საკათედრო ტაძრით, რომლის მშენებლობაც 1130 წელს დაიწყო და 50 წელი გაგრძელდა. ტაძრის გვერდით მდებარეობს სკოვგაარდის მუზეუმი, რომელიც 1937 წელს დაარსდა.
სქოლიო
კატეგორია:დანიის ქალაქები
ამირანის გორა
ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ნამოსახლარის ქვეშ ენეოლითური კულტურის (ძვ. წ. V-IV საუკუნეები) ნიშნებია. ამირანის გორის გათხრებმა ხელი შეუწყო სამხრეთ კავკასიის უძველესი კულტურათა ახლებური პერიოდიზაციის შემუშავებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ენეოლითის ხანა
ესტონური ენციკლოპედია (1932–1937)
მინიატიურა|ესტონური ენციკლოპედია (1932–1937) ესტონური ენციკლოპედია (Eesti Entsüklopeedia) — პირველი ენციკლოპედიური ლექსიკონი ესტონურ ენაზე, რომელიც 1932-37 წლებში დასრულებულად გამოიცა. ენციკლოპედია რვა ტომად გამოვიდა ტარტუში. მთავარი რედაქტორი იყო რიჩარდ კლაისი, გამომცემელი საზოგადოება „ბუნება“.
პირველი ესტონური ენციკლოპედია 75,754 სტატიას შეიცავს, რომელთაც 417 თანამშრომელი ქმნიდა. ჩანართი რუკების რაოდენობა 509-ა, აქედან 77 ფერადია. სტატიებს ერთვის ბიბლიოგრაფია. გამოცემას თავიდან სულ 5205 ხელმომწერი ჰყავდა.
1936 წელს საზოგადოებამ გადაწყვიტა, მცირე ესტონური ენციკლოპედიის გამოშვებაც ორ ტომად 30 000 სტატიის მოცულობით. მცირე ენციკლოპედიის პირველმა ტომმა დღის სინათლე 1937 წლის დეკემბერში იხილა. ესტონური ენციკლოპედიის ორივე რედაქცია Carl (Karl) Gottlieb Mattiesen-ის სტამბაში დაიბეჭდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენციკლოპედიები კატეგორია:ესტონური ენციკლოპედიები
ვერნერ ფონ ფრიჩი
thumbnail|180px|ვერნერ ბარონი ფონ ფრიჩი ბარონი ვერნერ ფონ ფრიჩი (Werner Freiherr von Fritsch; დ. 4 აგვისტო, 1880, ბენრათი, გერმანია — გ. 22 სექტემბერი, 1939, ვარშავა, პოლონეთი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, გერმანიის საიმპერატორო კარის, რაიხსვერის და ვერმახტის ოფიცერი, გენერალ-პოლკოვნიკი.
ბიოგრაფია
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ვერმახტის ოფიცრები კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
ძვ. წ. 1090-იანები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
კატეგორია:ძვ. წ. XI საუკუნე
როსტომი (ქართლის მეფე)
როსტომი (ასევე როსტომ ხანი, ხოსრო მირზა, ქაიხოსრო ბატონიშვილი; დ. 1565 — გ. 1658 ან 17 ნოემბერი, 1659, თბილისი) — ქართლის მეფე 1633-1658, ქართლ-კახეთის მეფე 1648-1656. დავით XI-ის (დაუთ-ხანის) ძე, ქართლის ბაგრატიონების უკანასკნელი წარმომადგენელი.
რომის მოქალაქეობა
რომის მოქალაქეობა — უმაღლესი სოციალური და პოლიტიკური სტატუსი ძველ რომში.
როსტომი (ქართლის მეფე)
აღიზარდა ირანში. აბას I-მა იგი თავისი გვარდიის სარდლად (ყულარაღასად) დანიშნა, შემდეგ კი ისპაანის მოურავიც გახდა. ქართველების თვალსაზრისით, როსტომი მეფე იყო, რომელიც თავს სეფიანთა იმპერიის ვასალად აღიარებდა, შაჰი კი ქართლს ირანის პროვინციად მიიჩნევდა და როსტომს თავის მოხელედ თვლიდა.
როსტომის გამეფებით ირანისა და ქართლის ურთიერთობაში ერთგვარი კომპრომისი დამყარდა. ირანი უცვლელად ტოვებდა ქართულ სოციალურ-ეკონომიურ წყობას, ტახტსაც ბაგრატიონთა დინასტია ფლობდა, თუმცა მაჰმადიანობის პირობითა და "ვალის" ტიტულით. "გურჯისტანის ვალის" ხარკი და საჩუქრები უნდა ეძლია ირანისათვის. როსტომმა ქართლში გამეფებისთანავე თბილისის, გორისა და სურამის ციხეში ყიზილბაში მეციხოვნეები ჩააყენა, ირანიდან ჩამოყოლილ ქართველ თავად-აზნაურებს მამულები უბოძა, მოხელეებად თავისი მომხრეები დანიშნა. 1648 წელს შაჰის დავალებით კახეთში ილაშქრა, თეიმურაზ I განდევნა და კახეთი დაიკავა. ჩამოსვლისთანავე ცოლად შეირთო ლევან II დადიანის და მარიამი.
რომის მოქალაქეობა
რომის მოქალაქის სტატუსი და ცნება დროთა განმავლობაში არაერთხელ შეიცვალა. თავდაპირველად რესპუბლიკის პერიოდში რომის მოქალაქეობა ჰქონდათ რომის მკვიდრ მოსახლეობას და ადრეული რესპუბლიკის და მეფეების პერიოდში ჩამოსახლებულ საბინელებს და ეტრუსკებს. რომის მოქალაქეებს შეეძლოთ მონაწილეობა მიეღოთ სახელმწიფოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში და არჩეულიყვნენ მაგისტრატებად. მოქალაქის მონად გაყიდვა და სიკვდილით დასჯა სასამართლოს გარეშე შეუძლებელი იყო და მხოლოდ მოქალაქეს შეეძლო ლეგიონებში მსახურობა, მხოლოდ რომის მოქალაქეების ქორწინება ითვლებოდა კანონიერად და მათ მხოლოდ ჰქონდათ კონტრაქტების დადების უფლება.
როსტომი (ქართლის მეფე)
როსტომი ზრუნავდა ქალაქებისა და ვაჭრობის განვითარებაზე. 1639 წელს მისი ბრძანებით აღიკვეთა თბილისის მებაჟეთა თვითნებობა, ზოგიერთი ვაჭარი ბაჟისაგან გაათავისუფლა, ზოგიერთს ბაჟი შეუმსუბუქა, მდინარე ქციაზე, განჯის გზაზე, ხიდი და ქარვასლა ააგო, მდინარე თეძმის პირას ქალაქი ააშენა (ახლანდელი ახალქალაქი), თბილისში, მდინარე მტკვრის პირას — სამეფო სახლი. როსტომის მეფობის წლებში სამეფო კარზე და მაღალ ფეოდალურ არისტოკრატიაში მაჰმადიანობა და ყიზილბაშური წეს-ჩვეულებანი გავრცელდა. იგი არ ავიწროებდა ქრისტიანებს, ხელს უწყობდა მარიამ დედოფალს დანგრეული და დაზიანებული ეკლესიების აღდგენაში. როსტომმა ზოგიერთი ქართული სახელი ყიზილბაშურით შეცვალა, მაგრამ ქართული სამოხელეო წყობილება ძირითადად უცვლელი დარჩა. როსტომის რეფორმები ქართულ საზოგადოებრივ და სამეურნეო წყობას არ შეხებია.
რომის მოქალაქეობა
იტალიის მოსახლეობას ლათინური მოქალაქეობა ჰქონდა, მათი პოლიტიკური უფლებები რომის მოქალაქეებთან შედარებით შეზღუდული იყო, მაგრამ არამოქალაქეზე მეტი უფლებები ჰქონდათ - ეს მოქალაქეებსა და არამოქალაქეებს შორის გარდამავალი რგოლი იყო.
როსტომი (ქართლის მეფე)
უშვილო როსტომი 30-იან წლებში იმერთა მეფის გიორგის ვაჟის, მამუკას, მემკვიდრედ გამოცხადებას აპირებდა, მაგრამ ეს საქმე ჩაიშალა. 1642 წელს სიმონ II-ის შვილიშვილი ლუარსაბი იშვილა, მაგრამ იგი 1652 მოკლეს. 1653 წელს როსტომის მემკვიდრედ აირჩიეს ბაგრატიონების გვერდითი შტოს მუხრანბატონების წარმომადგენელი ვახტანგი (შემდეგ ვახტანგ V), რომელიც როსტომის ავადმყოფობის დროს ტახტს განაგებდა. გარდაიცვალა 1658 წელს, დაკრძალულია ირანში, ქ. ყუმში.
რომის მოქალაქეობა
მოკავშირეთა ომის შედეგად (ძვ. წ. I საუკუნის დასაწყისში) ძვ. წ. 88 წლის კანონით მოქალაქეობა მიიღო იტალიის იმ მოსახლეობამ ვინც შეწყვიტა ომი და დაყარა იარაღი.
როსტომი (ქართლის მეფე)
სქოლიო
კატეგორია:ქართლის მეფეები კატეგორია:ქართლ-კახეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1565 კატეგორია:გარდაცვლილი 1658 კატეგორია:ქართლის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:ქართველი მონარქების უკანონო შვილები
რომის მოქალაქეობა
რომის მოქალაქეეობის მიღება შესაძლებელი იყო სახელმწიფოს წინაშე განსაკუთრებული დამსახურებებით, ამის გარდა განთავისუფლებული მონებიც ავტომატურად იღებდნენ მოქალაქეობას.
იმპერიის პერიოდში მოქალაქეებმა პოლიტიკური უფლებები ფორმალურად არ დაკარგეს, მაგრამ პოლიტიკურ ძალას აღარ წარმოადგენდნენ. ავგუსტუსი ყველანაირად ცდილობდა მოქალაქის სტატუსი აემაღლებინა და განსაკუთრებით პრივილიგირებული გაეხადა, ამიტომ არამოქალაქეებისთვის მოქალაქეობის მიღებას იგი ყველანიერად ართულებდა.
ვესპასიანეს დროს კი იტალიის მთელმა მოსახლეობამ მიიღო მოქალაქეობა. ამ ეპოქაში მოქალაქეობის ყიდვაც შეიძლებოდა. ამის შემდეგ მოქალაქეობას ანიჭებდნენ მთელი ქალაქების მოსახლეობას, როდესაც ისინი რაიმე რთულ პირობებში რომის ერთგულები რჩებოდნენ.
212 წლის კანონით კი მოქალაქეობა იმპერიის ყველა თავისუფალმა მამაკაცმა მიიღო.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომაული სამართალი
არგიოპა
არგიოპა (ლათ. Argiope bruennichi) მიეკუთვნება სფეროსებრი-ქსელის მრთველ ობობებს და გავრცელებულია ცენტრალურ და ჩრდილო ევროპაში, ჩრდილო აფრიკაში და მიმდებარე აზიის ნაწილებში. როგორც გვარი Argiope-ის სხვა წარმომადგენლებს, არგიოპას მუცელიც მკვეთრი შეფერილობისაა - ყვითელი და შავი გარდამავალი ზოლების მონაცვლეობით.
ქსელს ჭიმავენ ბალახებს შორის, მიწის დონიდან ახლოს. ქსელის გაბმას ობობა მიახლოებით ერთ საათს უნდება. სფეროს-ფორმის ქსელს ზოგჯერ დაგონალზე (ძირითადად ცენტრთან)კვეთს არგიოპასათვის დამახასიათებელი თეთრი ზიგზაგი. მისი ფუნქცია გაუგებარია, შესაძლოა მწერების მოსაზიდად გამოიყენება. როდესაც ნადავლი ქსელში ეხლართება, არგიოპა სწრაფი მოძრაობით ახვევს მას აბრეშუმში და მის სხეულში შეჰყავს დამადამბლავებელი შხამი. ამ სახეობის მამრი მდედრზე გაცილებით მომცრო ზომისაა, მისი დანახვა ხშირად შესაძლებელია მდედრის ქსელთან ახლოს. ამ დროს მამრი უცდის როდის გამოიცვლის მდედრი კანს და მზად იქნება განაყოფიერებისათვის. ვინაიდან კანის გამოცვლის სემდგომ მდედრის ქელიცერები გარკვეული დროის მანძილზე რბილია და მამარს დიდი შანსი აქვს სექსუალური კავშირის დამყარების შემდგომ ცოცხალი გადარჩეს. 2006 წელს ობობის ეს სახეობა გაერთიანებულ სამეფოში აღმოაჩინეს, თუმცაღა ნახსენები ობობას ზოლები, არგიოპას ყვითელ ზოლებთან შედარებით უფრო ღია - კრემისფერი იყო.
ცნობილია ერთი ქვესახეობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ობობები
მესოპოტამია (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი მესოპოტამია შეიძლება აღნიშნავდეს:
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი
Polyrhachis magnifica
Polyrhachis magnifica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
რივერ-ჰილსი (უისკონსინი)
რივერ-ჰილსი (River Hills) — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 1 597 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 120.2 კაცი/კმ². ფართობი 13,75 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი 13,75 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის 13.29 კმ², ხოლო წყალს 0.47 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:მილუოკის ოლქის დასახლებები
ძვ. წ. 1100-იანები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
კატეგორია:ძვ. წ. XII საუკუნე
გაგნიძე
საკუთარი სახელი გაგნიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ამირთა ამირა
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
გაგნიძე
კატეგორია:ქართული გვარები
სენადორ-გიომარდი
სენადორ-გიომარდი (Senador Guiomard) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, აკრის შტატში. მიეკუთვნება ვადი-დუ-აკრის მეზორეგიონს.
2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 863 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 047 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.3 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აკრის შტატის მუნიციპალიტეტები‎
არგენტინის მესოპოტამია
მინი|250პქ|მდებარეობა მინი|250პქ|[[ელ-პალმარის ეროვნული პარკი, ენტრე-რიოსის პროვინცია]] არგენტინის მესოპოტამია (La Mesopotamia, Región Mesopotámica) — ტენიანი და მწვანე რეგიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ არგენტინაში. მოიცავს პროვინციებს: მისიონესი, ენტრე-რიოსი და კორიენტესი. ეს ტერიოტია მდებარეობს ორ მდინარეს — ურუგვაისა და პარანას შორის.
ამ ორი მდინარის საკმაოდ დიდ მანძილზე პარალელურმა დინებამ და მათ შორის მწვანე სივრცემ, წარმოქმნა ასოციაცია თანამედროვე ერაყის ტერიტორიაზე, მდინარე ევფრატსა და ტიგროსს შორის მდებარე მესოპოტამიასთან, რის გამოც ასე უწოდეს ამ რეგიონსაც.
მესოპოტამიაში არგენტინის მრავალი ტურისტული ღირსშესანიშნაობა მდებარეობს. მათ შორის იგუასუს ეროვნული პარკი, ჩანჩქერი იგუასუ, იეზუიტთა მონასტრები.
რეგიონი ბრაზილიის ცენტრალური პლატოს ნაწილია. აგვისტო და სექტემბერი საშინლად წვიმიანია, ნალექების წლიური მაჩვენებელი 2.000 მმ-ს შეადგენს. მინი|მარცხნივ|250პქ|ხიდი ქალაქ [[პოსადასი (ქალაქი)|პოსადასსა და პარაგვაის ქალაქ ენკარნასიონს შორის]]
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის გეოგრაფია
არზაშქუ
არზაშკუნი — ურარტუს სამეფოს პირველი დედაქალაქი ძვ. წ. IX საუკუნეში. დედაქალაქის სტატუსს ატარებდა ძვ. წ. 832 წლამდე, მანამ სანამ სარდური I-მა არ გადაიტანა დედაქალაქი ტუშფაში. ქალაქს ჰქონდა ორმაგი კედლები და კოშკები, თუმცა მისი აღება არ გაჭირვებია ასურეთის მეფეს სალმანასარ III-ს ძვ. წ. 840 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ურარტუს ქალაქები
ხიდისყური (ხაშურის მუნიციპალიტეტი)
ხიდისყური — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (გომის თემი), შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე ჭერათხევის (სურამულას მარცხენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 670 მეტრი, ხაშურიდან 12 კმ. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 36 კომლი, სულ 58 ადამიანი.
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 93 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 55 კაცი, საიდანაც 20 მამაკაცია, ხოლო 35 ქალი
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰელვეციური შარიაჟი
მინი|ალპების გეოლოგიური რუკა. მომწვანო ზოლი ჰელვეციური ზონაა ჰელვეციური შარიაჟი (Helvetisches System) — შარიაჟების სერია ალპების დასავლეთ ნაწილში, ჰელვეციური ზონის ნაწილი. შედგება მეზოზოური ასაკის კირქვების, ფიქლებისა და მერგელებისაგან, რომლებიც თავდაპირველად აკუმულირებული იყვნენ ევროპის კონტინენტის სამხრეთ მატერიკულ მხარეზე. ალპური დანაოჭების დროს შეცოცება განიცადეს ჩრდილოეთის მიმართულებით და ამავდროულად ექვემდებარებოდნენ შიდა დეფორმაციას ნაწევებისა და შეცოცების სახით. გავრცელებულია აარისა და მონბლანის მასივებზე და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალპების გეოლოგია
ბიკინის ატოლი
ბიკინის ატოლი (Bikini Atoll) — ატოლი წყნარ ოკეანეში, მიკრონეზიის კუნძულებში. შედის მარშალის კუნძულების რესპუბლიკის შემადგგენლობაში. 2010 წლიდან წარმოადგენს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტს.
ბიკინის ატოლის შემადგენლობაში, ყველაზე დიდი კუნულია ბიკინი, რომლის ჩრდილოეთით მდებარე პატარა, 4 კმ-ის სიგრძის კუნძულ აომენზე 1946—1958 წლებში ბირთვული იარაღის ოცზე მეტი ცდა ჩატარდა.
გეოგრაფია
thumb|200px|left|ატოლის სურათი კოსმოსიდან. ჩრდილო-დასავლეთ კონცხზე ჩანს კრატერი, რომელიც 1954 წლის 1 მარტს «[[კასტლ ბრავოს» ბირთვული ცდებისას ჩამოყალიბდა.]] ატოლი მდებარეობს რალიკის ჯაჭვის ჩრდილოეთ ნაწილში, კუნძულ აილინგინაედან ჩრდილო-დასავლეთით, დაახლოებით 75 კმ-ში. უახლოესი მატერიკი — ავსტრალია, მდებარეობს 3400 კმ-ში.
ატოლს აქვს არასწორი ფორმა, რომელიც გვაგონებს ოვალს. შედგება 23 მომცრო კუნძულისაგან, ანუ მოტუსაგან. ბიკინის ხმელეთის ფართობი შეადგენს 6,01 კმ²-ს, ლაგუნის ფართობია — 594,14 კმ². ლაგუნის საშუალო სიღრმე შეადგენს 35—55 მეტრს.
თეიშებაინი
250px|მინიატიურა|ბორცვი [[კარმირ-ბლური|კარმირ-ბლურში სადაც მდებარეობდა თეიშებაინი]] თეიშებაინი — ურარტუს სახელმწიფოს მსხვილი ადმინისტრაციულ-სამეურნეო ცენტრი. ციხესიმაგრე აგებულია ძვ. წ. VII საუკუნის I ნახევარში მეფე რუსა II-ის დროს. შიდაციხის ნანგრევები მდებარეობს კარმირ-ბლურზე, ერევნის მახლობლად. სისტემატიური გათხრები მიმდინარეობს 1939 წლიდან. აღმოჩენილია მონუმენტური ნაგებობის ნაშთები, დაახლოებით 150 სათავსი: სახელოსნოები, საწყობები, ბეღელი და მარნები. გათხრებმა გამოავლინა, რომ ურარტუს მოსახლეობა მისდევდა მიწათმოქმედებას, მებაღეობასა და მეცხოველეობას. თეიშებაინის მშენებლობის დროს მდინარე რაზდანიდან გაუყვანიათ კლდეში ნაკვეთი არხი, რომელიც დღესაც რწყავს მდინარის მარჯვენა სანაპიროს მინდვრებს. შემორჩენილია არხის სამშენებლო წარწერა. თეიშებაინის შიდა ციხის გარშემო გეგმაზომიერად გაშენებული ქალაქი იყო, რომელიც შედგებოდა განსხვავებული სოციალური ფენებისათვის განკუთვნილი სხვადასხვა ტიპის ნაგებობათაგან. თეიშებაინში იყო ურარტუს მეფისნაცვალი, იდგა გარნიზონი, ცხოვრობდნენ ხელოსნები და მიწათმოქმედნი. თეიშებაინში შედიოდა აკრეფილი ხარკი, ხელოსნობისა და სოფლის მეურნეობის პროდუქტები, რომლებიც გადამუშავების შემდეგ ურარტუს ცენტრში - ტუშფაში იგზავნებოდა. 250px|მინიატიურა|მარცხნივ|თეიშებაინის კარიბჭის რეკონსტრუქცია არქეოლოგიური გათხრების შედეგად. ლურსმულდამწერლობიანი ფირფიტები (ციხესიმაგრის არქივი) გვამცნობს ურარტუს მეფის ბრძანებებს თავისი ნაცვლისადმი. 1962-1963 წლებში აღმოჩენილი ტაძრის საძირკვლის წარწერაში მოთხრობილია თეიშებაინში 5 ტაძრის აშენებისა და ღმერთ ხალდისადმი „წმინდა იარაღის“ შეწირვის ამბავი. არქეოლოგიური გათხრების დროს აღმოჩნდა ამ იარაღის დიდი ნაწილი: ფარები, რომლებზეც გამოსახულია ლომები და ხარები, მუზარადებზე საბრძოლო ეტლები და მეომრები, რკინის სატევრები, ბრინჯაოსა და რკინის ისრისპირები და შუბისპირები, რომელთა უმრავლესობას ღმერთ ხალდისადმი შეწირვის წარწერა აქვს. აღმოჩენილია აგრეთვე ურარტული ხელოვნების ნიმუშები (ბრინჯაოს ქანდაკებები, ცხენის თავი, მხატვრული კერამიკა, ქვის ნაკეთობანი, ვერცხლის ამულეტები, ოქროს სამკაული, ქსოვილის ნარჩენები), ეგვიპტური, ასურული და აზიური ნაკეთობანი. თეიშებაინის საწყობებში ინახებოდა სკვითური ნაწარმიც (იარაღი, ცხენის აღკაზმულობა, სამკაული), რაც მოწმობს ურარტუს ცენტრების კავშირს ჩრდილოეთ კავკასიისა და დნესტრისპირეთის სკვითებთანაც. 250px|მინიატიურა|თეიშებაინის ციხის ფუნდამენტის ნაშთები დაახლოებით ძვ. წ. 585 წელს ამიერკავკასიის ტომებმა სკვითებთან ერთად იერიშით აიღეს, დაწვეს და დაანგრიეს თეიშებაინი. კარმირ-ბლურზე დიდი ხნით შეწყდა ცხოვრება. ქალაქის ნანგრევებზე ელინისტური ხანის სამარხებია. XI-XIII საუკუნეებში აქ მცირე დასახლება გაჩნდა. არქეოლოგიური მასალა ინახება სომხეთის ისტორიულ მუზეუმში (ერევანი) და ერმიტაჟში (სანქტ-პეტერბურგი).
ანტონია ჯენტრი
ანტონია ჯენტრი (Antonia Gentry; დ. 25 სექტემბერი, 1997) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილია ჯინის როლით ნეტფლიქსის სერიალ Ginny & Georgia-ში (2021-დღემდე).
ადრეული ცხოვრება და განათლება
დაიბადა ატლანტაში, ჯორჯიას შტატში. ის ორი რასის წარმომადგენელია. დედა შავკანიანია და წარმოშობით იამაიკიდანაა, მამა კი თეთრკანიანია. ანტონია ხუთი წლიდან მსახიობობაზე ოცნებობდა. იგი პირველად ადგილობრივი თეატრის სცენაზე გამოჩნდა, სადაც სხვადასხვა როლს ასრულებდა სპექტაკლებში, რომლებსაც დედამისი წერდა.
ანტონია დრამატურგიას სწავლობდა ჯონ შელდონ დევიდსონის სახვითი ხელოვნების მაგნიტის სკოლაში, რომელიც 2019 წელს დაამთავრა. ესწრებოდა ემორის უნივერსიტეტის დრამატურგიის ლექციებსაც. უნივერსიტეტში იგი გახდა კომედიურ-იმპროვიზაციური დასის წევრი. სამსახიობო საქმიანობასთან ერთად მუშაობდა ნახევარ-განაკვეთიან სამუშაოზე.
კარიერა
თავიდან ჯენტრი პატარა როლებს თამაშობდა. 2018 წელს შეასრულა ჟასმინის როლი რომანტიულ კომედიაში Candy Jar. გამოჩნდა სატელევიზიო სერიალ Raising Dion-ის ერთ-ერთ ეპიზოდშიც. 2021 წელს დაამთავრა ემორის უნივერსიტეტი. მან მალევე მიიღო ჯინის როლი ნეტფლიქსის სერიალ Ginny & Georgia-ში, რომელიც იმავე წელს გამოვიდა.
ვეზირი
მინი|ვეზირის სტანდარტი [[ოსმალეთის იმპერიაში]] ვეზირი, ვაზირი (وزير — ვაზირუნ, მინისტრი) — მინისტრებისა და დიდმოხელეთა ტიტული მრავალ მუსლიმანურ სახელმწიფოში. სიტყვა წარმოიშვა ძველი სემიტური W-Z-R-დან, რაც დამხმარეს ან მოხელეს ნიშნავდა; ვეზირის სახელო პირველად გვხვდება სასანიანთა სპარსეთის სახელმწიფო წყობილებაში, საიდანაც იგი გადაიღეს აბასიანთა დინასტიის არაბმა ხალიფებმა. ვეზირს სხვადასხვა ქვეყანაში განსხვავებული მნიშვნელობა და ფუნქციები ჰქონდა. ზოგ ქვეყანაში რამდენიმე ვეზირი იყო, ზოგან კი — ერთი (სახალიფოში, სელჩუკთა სამეფოში). ზოგჯერ ვეზირად რომელიმე პროვინციის გამგებელიც იწოდებოდა. ოსმალეთის იმპერიაში დიდი ვეზირი სათავეში ედგა მთავრობას, სულთნის სახელით გამოსცემდა ფირმანებს, ხელ აწერდა საზავო ხელშეკრულებას.
ვეზირი საქართველოში
დღესდღეობით ქართულ ისტორიოგრაფიაში არსებობს ვეზირი/ვეზირების გაგების ორი მიდგომა. ერთნი თვლიან, რომ საქართველოში არსებობდა რამდენიმე ვეზირი, ხოლო მეორეთა აზრით, მხოლოდ ერთი — ჭყონდიდელ-მწიგნობართუხუცესი — ატარებდა ვაზირის (მეფის მრჩეველის) სტატუსს.
ვეზირები
გაერთიანებულ ფეოდალურ საქართველოში ვეზირი ხელმძღვანელობდა ცენტრალური სახელმწიფოს მმართველობის ერთ-ერთ უწყებას (სამხედრო, საპოლიციო, საფინანსო-სამეურნეო და სხვა).
სულ ექვსი ვეზირი იყო: მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი, ათაბაგი, ამირსპასალარი, მანდატურთუხუცესი, მეჭურჭლეთუხუცესი და მსახურთუხუცესი. მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი იყო უფროსი ვეზირი - სავეზიროს თავმჯდომარე. პირველი პირი მეფის შემდეგ. დანარჩენები იყოფოდნენ „სამთა ვაზირთა“ (ათაბაგი, ამირსპასალარი, მანდატურთუხუცესი) და „ორთა ვაზირთა“ (მეჭურჭლეთუხუცესი, მსახურთუხუცესი) ჯგუფებად. პირველი ჯგუფი დიდი დარბაზობის, ვაზირობისა და პურობის დროს მეტი უპირატესობით სარგებლობდა, ვიდრე მეორე. ვეზირთა ინსტიტუტის არსებობდა დამოწმებულია გიორგი V-ის სამართალში.
XVI საუკუნიდან ტერმინი „ვეზირი“ ორგვარი მნიშვნელობით იხმარება. „ვეზირი“ ეწოდება მმართველობის ცენტრალური აპარატის ყველა მოხელეს; ამასთან, საქართველოს სამეფო-სამთავროებში მეფისა თუ მთავრის კარზე დაწესდა თანამდებობა ერთი ვეზირისა, რომელიც მეფის პირველი მოხელე იყო. XVII-XVIII საუკუნეების მიჯნაზე ვეზირი, ვახტანგ მეფის დასტურლამალის მიხედვით, ირანის საოკუპაციო ხელისუფლების მოხელეა ქართლის სამეფო კარზე. XVIII საუკუნეში, ქართლ-კახეთის გაერთიანების შემდეგ, ვეზირის სახელომ თანდათანობით დაკარგა მნიშვნელობა და იგი მოისპო.
ვეზირი
შოთა მესხიას აზრით, საქართველოს სამოხელეო სისტემაში თავისი ისტორიის განმავლობაში არსებობდა მხოლოდ ერთი მოხელე — მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი, რომელიც ატარებდა ვეზირის სტატუსს.
სქოლიო
კატეგორია:აბასიანთა ხალიფები კატეგორია:არისტოკრატიული წოდებები კატეგორია:თურქული წოდებები კატეგორია:ავღანური წოდებები კატეგორია:ირანის ისტორია კატეგორია:წოდებები პაკისტანში კატეგორია:წოდებები ირანში
ძვ. წ. 1110-იანები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
კატეგორია:ძვ. წ. XII საუკუნე
Polyrhachis malaensis
Polyrhachis malaensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Wednesday Morning, 3 A.M.
Wednesday Morning, 3 A.M. — ამერიკული ფოლკ-როკ დუეტ Simon & Garfunkel-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1964 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Columbia.
სქოლიო
კატეგორია:Simon & Garfunkel-ის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:1964 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:ალბომები ტომ უილსონის პროდიუსერობით
10 მარტი
10 მარტი — გრიგორიანული კალენდრის 69-ე დღე (ნაკიან წლებში — 70-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 296 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0310
კვარკენი
კვარკენი (შვედური Kvarken, ფინური Merenkurkku) — არქიპელაგი სკანდინავიის ვიწრო რეგიონში, რომლის ჩრდილოეთით მდებარეობს ბოტნიის ყურე, ხოლო სამხრეთით ბოტნიის ზღვა. მანძილი შვედეთამდე 80 კილომეტრი, ხოლო ფინეთამდე 25 კილომეტრი. კვარკენის სიახლოვეს წყლის სიღრმე 25 მეტრია. აქ მიწა ყოველწლიურად 1 სანტიმეტრით იზრდება. კუნძულების დიდი ნაწილი ფინეთის შემადგენლობაში შედის.
სანტო-დომინგო (კუბა)
სანტო-დომინგო (Santo Domingo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ვილია-კლარას პროვინციაში. დაარსდა 1819 წელს, ხოლო როგორც მუნიციპალიტეტი შეიქმნა 1879 წელს.
კვარკენი
2006 წელს იუნესკომ ეს ტერიტორია მსოფლიო მემკვიდრეობად აღიარა.
სანტო-დომინგო (კუბა)
დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 883 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 53,840 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 61,0 ადამიანს კმ²-ზე.
კვარკენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ფინეთში კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შვედეთში
სანტო-დომინგო (კუბა)
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
შორვუდი (უისკონსინი)
შორვუდი (Shorewood) — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 13 162 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3,196.2 კაცი/კმ². ფართობი 4,12 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი 4,12 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი, 4,12 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:მილუოკის ოლქის დასახლებები
გრძელფეხა ფოლკუსი
გრძელფეხა ფოლკუსი (Pholcus phalangioides) — სინანთროპული ფეხსახსრიანი ცხოველი მთიბავი ობობების ოჯახისა. გავრცელებულია ყველა კონტინენტზე ანტარქტიდის გარდა. წარმოადგენს კოსმოპოლიტურ სახეობას. მისი წარმოშობა მოხდა ევროპაში.
გრძელფეხა ფოლკუსის სხეულის სიგრძეა 6–9 სმ, მამრები რამდენადმე მცირე ზომისანი არიან მდედრებზე. შეფერილია კრემისფრად, მკრთალ ყვითლად ან მკრთალ ყავისფრად, კარაპაქსზე აქვს რუხი ლაქა. ფეხები ძალიან გრძელი და ბზინვარე აქვს.
სქოლიო
კატეგორია:მთიბავი ობობა
მარკიზ დე სადი
ახალგაზრდობა
მინი|left|200პქ|მარკიზ დე სადის პორტრეტი. ჰ. ბიბერშტეინი სადი დაიბადა 1740 წლის 2 ივნისს პარიზში, ოტელ დე კონდეში, ძველი არსტოკრატის, გრაფი ჟან-ბატისტ ფრანსუა ჟოზეფ დე სადის, მეზანის მარკიზისა და მარი-ელეონორ დე ლაიე დე კარმენის ოჯახში. დედა, კარმენის მარკიზის ქალიშვილი, პრინცესა კონდეს სეფექალი იყო. დიპლომატი მამა კი კოლონის პრინცს ემსახურებოდა. 1745 წლიდან სადზე მზრუნველობას იღებს მამამისის ძმა, აბატი დე სადი. ბავშვი განათლებას იღებს ებრეილის სენ-ლეგერის სააბატოში, შემდეგ სომანში.
1750 წელს სადი შედის პარიზში ლუი-ლე-გრანის ლიცეუმში, რომელსაც იმ დროს იეზუიტები მართავდნენ. ამ პერიოდში იწყება მისი გატაცება თეატრითა და სცენით. აქვე გაიცნობს აბატ ამბლეს, რომელიც მას კერძო გაკვეთილებს უტარებს.
1754 წელს 14 წლის სადი შედის შვო-ლეჟერის სკოლაში, რომელიც არისტოკრატებისთვის იყო განკუთვნილი. აქ იწყება მისი სამხედრო კარიერა. მომავალ წელს იგი მეფის ინფანტერიის შენაერთში უმცროს ლეიტენანტად ინიშნება. 1757 წელს იგი შვიდწლიან ომში მონაწილეობს. 1759 წელს მას ბურგონის კავალერიაში კაპიტნის წოდებას მიანიჭებენ. აქედან მოყოლებული იგი პარიზში მსახიობებისა და კურტიზანი ქალების ხშირი სტუმარია.
ომის დასრულების შემდეგ სადი დემობილიზირებული იქნება 1763 წლის მარტში. იგი ბინავდება ლა კოსტის ოჯახურ ციხე-სიმაგრეში. აქ ხვდება ლორ დე ლორის, რომელიც შეუყვარდება და ცოლად მოყვანა სურს. მაგრამ ოჯახი ამას ეწინააღმდეგება და საბოლოოდ სადი იძულებული ხდება ცოლად შეირთოს მდიდარი მაგისტრანტის ქალიშვილი, რენე-პელაჟი დე მონტეილი, რომლის ოჯახსაც დიდი კავშირები აქვს სამეფო კარზე.
ლიბერტინაჟი
ქორწინებიდან 4 თვის შემდეგ სადს მეფის ბრძანებით აპატიმრებენ აღვირახსნილობისა და დებოშის გამო და 15 დღით ციხეში სვამენ. მამის ჩარევის შემდეგ, ნოემბერში ათავისუფლებენ, თუმცა იძულებულია დარჩეს ნორმანდიაში, ცოლის ოჯახის მამულში. მინი|right|170პქ|ალინა და ვალკურის ილუსტრაცია. კასტელინას დაკითხვა. 1764 წელს სადს პარიზში დაბრუნების უფლებას რთავენ, იმავე წელს იგი იღებს ბურგონის პარლამენტში გენერალ ლეიტენანტის წოდებას, რაც მას მემკვიდრეობით დარჩა მამის გადადგომის შემდეგ. ივლისის თვეში იწყება მისი ურთიერთობა იტალიელ მსახიობ ქალთან, მადმუაზელ კოლესთან, იგივე კოლეტთან. მომავალ წელს უკვე სხვა მსახიობთან, მადმუაზელ დე ბოვუაზენთან აბამს კავშირს. იგი საცხოვრებლად თავის სასახლეში გადმოჰყავს და ხალხს საკუთარ მეუღლედ ან მეუღლის ნათესავად აცნობს.
ერთი წლის შემდეგ სხვა ქალებით, ჯერ მეძავი მადმუაზელ დორვილით, შემდეგ კი მოცეკვავე მადმუაზელ ლერუათი ინტერესდება.
1767 წლის იანვარში მამა გარდაიცვლება და სადი მემკვიდრეობით იღებს ლა კოსტის, მაზანის, სომანის მამულებს და გრაფის წოდებას, თუმცა ცხოვრების ბოლომდე თავის თავს მარკიზს უწოდებს. ამავე წელს მიატოვებს 5 თვის ორსულ ცოლს და ბოვუაზენთან შესახვედრად ლიონში მიემგზავრება.
27 აგვისტოს იბადება სადის პირველი ვაჟი, ლუი-მარი. სადი დედაქალაქში ბრუნდება და იწყება მისი ახალი გატაცება ახლა უკვე ბალეტის მოცეკვავე მადმუაზელ რივიერასთან. ამ დროისთვის მარკიზის რეპუტაცია უკვე ძალიან შერყეულია.
1768 წელს მარკიზს ისევ აპატიმრებენ 6 თვით. 1772 წელს მას ბრალად დასდებენ ერთ-ერთი მეძავი ქალის მოწამვლას ე. წ. „ესპანური ბუზით“. ეს უკანასკნელი არის მწერი, რომელიც იწვევს ადამიანის სასქესო ორგანოების გადიდებას და აღმგზნებ საშუალებას მიეკუთვნება. სადი იტალიაში გაქცევას მოასწრებს, საფრანგეთში კი მას სასიკვდილო განაჩენს გამოუტანენ.
1777 წელს მას აპატიმრებენ, მაგრამ ცოლის ოჯახის ჩარევის შემდეგ სასიკვდილო განაჩენს სამუდამო პატიმრობით შეუცვლიან.
სწორედ ციხეში ყოფნის დროს მოწყენილობის გასაქარვებლად იწყებს სადი წერას. 1790 წელს რევოლუციის პერიოდში მას, ისევე როგორც მეფის დროს დაპატიმრებულ ბევრ ადამიანს, ათავისუფლებენ.
ამ პერიოდში მისი ორი ვაჟი ემიგრაციაშია წასული, ქონება განიავებულია და უსახსროდ დარჩენილი სადი იძულებულია თეატრალური პიესების წერით ირჩინოს თავი. 1793 წელს მას ისევ სიკვდილს მიუსჯიან, თუმცა ამჯერად გილიოტინას ადმინისტრაციული შეცდომის გამო გადაურჩება.
1801 წელს მას ისევ აპატიმრებენ, ამჯერად მის ნაწარმოებებში ასახული პორნოგრაფიული ძალადობის გამო და შარანტონის საგიჟეთში ჩაკეტავენ. მიუხედავად მისი პროტესტისა და სრულიად საღი აზროვნებისა, სადი აქ სიცოცხლის ბოლომდე დარჩება.
მარკიზი დე სადი გარდაიცვალა 1814 წლის 2 დეკემბერს, 74 წლის ასაკში. აქედან 30 წელი მან ციხეში გაატარა.
ნაწარმოებები
მინი|right|230პქ|ჟულიეტის გერმანული გამოცემის ილუსტრაცია. 1800
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1740 კატეგორია:გარდაცვლილი 1814 კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:ფრანგი ათეისტები კატეგორია:ბისექსუალები კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუციის ფიგურები კატეგორია:მატერიალისტები კატეგორია:ათეისტი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ათეისტები კატეგორია:მარკის დე სადი კატეგორია:XVIII საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XVIII საუკუნის ფრანგი მწერლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:ქრისტიანობის კრიტიკოსები კატეგორია:ფრანგი ეროტიკული ჟანრის მწერლები კატეგორია:ფრანგი რესპუბლიკელები კატეგორია:ინდივიდუალისტები კატეგორია:ნიჰილისტები კატეგორია:ნიჰილიზმის ფილოსოფოსები
ტოგა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი რომის ყოფაცხოვრება კატეგორია:ტანსაცმელი
ბიკინის ატოლი
გეოგრაფია
ბიკინის ატოლზე კლიმატი ტროპიკულია. ხდება დამანგრეველი ციკლონები.
ისტორია
მინი|255პქ|ოპერაცია „გზაჯვარედინი", 1946 წელი მარშალელების მითოლოგიური წარმოდგენების თანახმად, ატოლი შექმნა ღმერთმა ლოვამ.
ბიკინი პირველად ევროპელებმა აღმოაჩინეს 1825 წელს. ეს გააკეთა რუსეთის იმპერიის კაპიტანმა ოტო კოცებუმ, რომელმაც მას რუსი მეცნიერის, იოჰან ეშოლცის პატივსაცემად «ეშოლცის ატოლი» უწოდა. თუმცა ადგილობრივები ატოლს ყოველთბის ბიკინის ეძახდნენ. მარშალულ ენაზე „Pik“ ნიშნავს ტერიტორიას, ხოლო „Ni“ — ქოქოსის კაკალს. 1946 წელს ატოლს ოფიციალურად ეწოდა ბიკინი. შემდგომში ატოლის გვერდით ბევრმა სავაჭრო, ვეშაპდამჭერმა და მისიონერულმა გემმა გაცურა.
1860-იან წლებში მარშალის კუნძულებზე გამოჩნდნენ პირველი გერმანელი კოპრის ვაჭრები, ხოლო 1874 წელს ესპანეთმა ოფიციალურად გამოაცხადა თავისი პრეტენზიები არქიპელაგზე. 1885 წლის 22 ოქტომბერს მარშალის კუნძულები ესპანეთმა მიყიდა გერმანიის იმპერიას, რომელიც არქიპელაგს მართავდა ჯალუითის კომპანიის მეშვეობით. ოფიციალურად გერმანიის პროტექტორატი კუნძულებზე დამყარდა 1886 წლის 13 სექტემბერს. 1906 წლის 1 აპრილიდან არქიპელაგის ყველა კუნძული შევიდა გერმანიის ახალი გვინეის შემადგენლობაში, რომელსაც მართავდა კაროლინის კუნძულების საოლქო ოფიცერი. 1914 წელს მარშალის კუნძულები დაიპყრეს იაპონელებმა. 1922 წელს კუნძულები გახდა ერთა ლიგის სამანდატო ტერიტორია იაპონიის მართვის ქვეშ. 1947 წლიდან არქიპელაგი გახდა წყნარი ოკეანის კუნძულების სამანდატო ტერიტორიის ნაწილი აშშ-ის მართვის ქვეშ. 1979 წელს მარშალის კუნძულებმა მიიღო შეზღუდული ავტონომია, ხოლო 1986 წელს აშშ-სთან ხელი მოეწერა შეთანხმებას თავისუფალი ასოციაციის შესახებ, რომლის თანახმადაც აშშ-მა აღიარა მარშალის კუნძულების რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა. იმ დღიდან ბიკინი — მარშალის კუნძულების რესპუბლიკის ნაწილია.
ბირთვული გამოცდები
საერთო ჯამში ატოლებზე ბიკინი და ენივეტოკი აშშ-მა 1946 წლიდან 1958 წლამდე პერიოდში მოახდინეს 67 ბირთვული გამოცდა.
1946 წლის მარტში აშშ-ის სამხედრო საზღვაო ძალებმა ბირთვული გამოცდების მომზადებასთან დაკავშირებით ევაკუაცია გაუკეთეს რონგერიკის ატოლის 167 მაცხოვრებელს. ორი წლის შემდეგ საკვების ნაკლებობის გამო ისინი ჯერ გადაასახლეს კვაჯალეინის ატოლზე, ხოლო შემდეგ კუნძულ კილიზე.
1946 წლის ივლისში აშშ იყენებდა ატოლს ბირთვული იარაღის ორი გამოცდისათვის ოპერაცია „გზაჯვარედინი"ს ფარგლებში . 1 ივლისს დიდი სიმძლავრის ბომბი ჩამოაგდეს ატოლის ლაგუნაში 73 მოძველებული ტიპის სამხედრო გემებზე; 25 ივლისს იქვე ჩატარდა ატომური მოწყობილობის წყალქვეშა აფეთქება.
1954 წლის 1 მარტს ატოლზე წყალბადის ბომბის («კასტლ ბრავო») გამოცდის დროს აფეთქებისაგან სერიოზულად დაშავდა შემთხვევით იქ მყოფი (170 კმ-ში) იაპონიის თევზსაჭერი გემის «ფუკურუ-მარუს» ეკიპაჟი.
1968 წელს აშშ-ის ხელისუფლებამ განაცხადა, რომ ატოლი უსაფრთხო იყო სიცოცხლისათვის და კუნძულელებს შეეძლოთ მასზე დაბრუნება. მათი ნაწილი დაბრუნდა 1970-იანი წლების განმავლობაში.
ატოლის დაახლოებით 840 მოსახლე გარდაიცვალა კიბოს და სხვა დაავადებებისგან, რომელიც გამოწვეული იყო ამერიკული ბირთვული გამოცდებით. ბიკინის დაახლოებით 7000 ყოფილმა მოსახლემ მოითხოვა, რომ ისინი მიეჩნიათ ამერიკული ბირთვული გამოცდების მსხვერპლად. მაგრამ ოფიციალურად ასეთებად მიიჩნიეს მხოლოდ 1865 ადამიანი, რომელთა დაახლოებით ნახევარი გარდაიცვალა. დაზარალებულებს, რომელთაც აშშ უხდიდა კომპენსაციას საერთო თანხით 83 მილიონი დოლარი, გამოეკვეთათ 35 სხვადასხვა დაავადება.
მოსახლეობა
2011 წელს ატოლის მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 9 ადამიანი (1973 წელს — 75 ადამიანი, 1980 წელს — 0 ადამიანი, 1988 წელს — 10 ადამიანი, 1999 წელს — 13 ადამიანი). ბიკინი შეადგენს მარშალის კუნძულების 33 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ქვეყნის პარლამენტის ქვედა პალატაში (მარშ. Nitijela) კუნძულს წარმოადგენს ერთი დეპუტატი.
სქოლიო
კატეგორია:მარშალის კუნძულები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მარშალის კუნძულებზე კატეგორია:მარშალის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები
ანტონია ჯენტრი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ამირთკარი
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ძვ. წ. 1120-იანები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
კატეგორია:ძვ. წ. XII საუკუნე
ამირჩქარი
ამირჩქარი — გაერთიანებულ ფეოდალურ საქართველოში ამირსპასალარის უწყების მოხელე,მალემსრბოლთა უფროსი. ევალებოდა მეფის დაცვა და შიკრიკების ხელმძღვანელობა (მათი გაგზავნა, მიღება და სხვა).
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
Polyrhachis marginata
Polyrhachis marginata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Hello (I Love You)
„Hello (I Love You)“ — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს როჯერ უოტერსის 2007 წლის სიმღერა, რომელიც, კომპოზიტორ ჰოვარდ შორთან ერთად დაიწერა ფილმისთვის „უკანასკნელი მიმზი“.
სიმღერის მუსიკალურ ვიდეოში ნაჩვენებია, თუ როგორ მუშაობენ ამ სიმღერაზე სტუდიაში, ხოლო ტექსტში ნახსენებია სტრიქონები პინკ ფლოიდის ალბომებიდან The Wall და The Dark Side of the Moon. სიმღერაში უოტერსი მღერის და უკრავს ბას გიტარაზე.
დაცემული ანგელოზი (საიდუმლო მასალები)
დაცემული ანგელოზი (Fallen Angel) — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეათე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1993 წლის 19 ნოემბერს.
სიუჟეტი
ხმაურით რაღაც ეცემა ტყეში. ორი საექსპედიციო ჯგუფი, მალდერის მონაწილეობით მიემგზავრება ტყეში. ფოქსი თვლის, რომ ტყეში იმყოფება უჩინარი უცხოპლანეტელი. სკალი აღმოაჩენს, რომ მთავრობა იტყუება, რათა დაფაროს სიმართლე. მაგრამ აგენტებთან კონტაქტში მაქს ფენინგი, რომელსაც უცნაური ძალა თან წაიყვანს. ამ გატაცების ერთადერთი მოწმე მალდერი აღმოჩნდება. მას გაჭირვებიდან მხოლოდ ’ღრმა ყელი’ იხსნის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საიდუმლო მასალების ეპიზოდები (სეზონი 1)
ზღვის დინებები
300პქ|მინი|ზღვის დინებების რუკა ([[1911)]] 300პქ|მინი|ზღვის დინებები ზღვის დინებები (ოკეანის დინებები) — წინსვლითი მოძრაობა ზღვებსა და ოკეანეებში. ოკეანის ზედაპირზე ისინი ფართო ზოლად ვრცელდება. ზღვის დინებებს იწვევს ზღვის ზედაპირზე მოძრავ ჰაერსა და წყალს შორის არსებული ხახუნის ძალა, წყალში წარმოქმნილი წნევის გრადიენტები და მთვარისა და მზის მიერ გამოწვეული მოქცევის ძალები.
დინების მიმართულებაზე გავლენას ახდენს დედამიწის ბრუნვის ძალა, რის გამოც დინებები ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში გადაიხრებიან მარჯვნივ, სამხრეთ ნახევრარსფეროში — მარცხნივ.
ზღვებისა და ოკეანეების წყლის ზედაპირული შრის მოძრაობის ძირითადი სახეა ქარისმიერი დინება. აღსანიშნავია აგრეთვე ჩამონადენისმიერი დინება და კომპენსაციური დინება. განლაგების მიხედვით განარჩევენ: ზედაპირულ, სიღრმით, ფსკერულ და სხვ. დინებებს; ფიზიკურ-ქიმიური მაჩვენებლებით კი — თბილ, ცივ, მლაშე და გამტკნარებულ დინებებს.
დინება შეიძლება იყოს აგრეთვე მუდმივი, დროებითი და პერიოდული (მოქცევა-მიქცევით გამოწვეული). ყველაზე მკაფიოდ გამოხატული ზღვის დინებები მრავალი ფაქტორის ზემოქმედების შედეგია. მაგალითად: გოლფსტრიმი ერთდოულად ქარისმიერი, ჩამონადენისმიერი და კომპენსაციური დინებაცაა.
პირველი მითითებები ზღვის დინებების შესახებ გვხვდება ძველი ბერძენი მეცნიერების შრომებში. არისტოტელე მეტად გასაგებად საუბრობდა ქერჩის, ბოსფორისა და დარდანელის სრუტეებში არსებულ ზღვის დინებებზე. მისი მოწაფე თეოფრასტე მოიხსენიებს იგივე დინებებს გიბრალტარის სრუტეში.