cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯონ ფრენსის დიელი
ადრეული ცხოვრება
დიელი დაიბადა უილინგში, ილინოისის შტატში რ. ფ. დიელის, მსახიობისა და ნენსი დიელის, ფორტეპიანოს მასწავლებლის ოჯახში. მამამისი ირლანდიელი კათოლიკური წარმომავლობისაა, ხოლო დედამისი ებრაელია. იგი გაიზარდა სოფელ ნიაკში, ნიუ-იორკის შტატში,, სადაც მან დენის როლი ითამაშა ნიაკის საშუალო სკოლის გადაღებულ „საცხში“.
კარიერა
დიელიმ მსახიობობა დაიწყო, როდესაც მიიღო „ახალგაზრდა ტომის“ როლი, აშშ-სა და Broadway-ს საერთაშორისო ტურების დახმარებით მოხვდა „ვინ არის ტომიში“. მან ითამაშა სემ უიერის როლი სატელევიზიო სერიალში „ხულიგნები და ხუთოსნები“ და ამის შემდეგ იგი მუდმივად ტელევიზიაში მუშაობდა, მათ შორის შოუებში, როგორებიცაა „ჯინა დევისის შოუ“, „ბოსტონის პუბლიკა“, „რეგულარული ჯო“, „კონფიდენციალური სამზარეულო“, „ემის განსჯა“ და „სფინ ქალაქი“. დეილი იყო რიგით 94-ე VH1-ის 100 უდიდეს ვარსკვლავთა შორის.
2001-ში იგი იყო მოკლემეტრაჟიანი ფილმის „რას აკეთებენ ბავშვების“ თანარეჟისორი. მან ასევე დაწერა და ითამაშა მოკლემეტრაჟიან კომედიაში „პარასკევის ღამეში“. 2005 წელს იგი გამოჩნდა ფილმში „ელოდება...“ და Fox-ის სატირულ კომედიაში „კონფიდენციალური სამზარეულო“. 2007 წელს, დიელი FOX-ის დარამატული სერიალის „ძვლების“ მსახიობთა შემადგენლობას შეუერთდა და ითამაშა ფსიქოლოგი ლენს სვითსის როლი. იგი სერიალის მეექვსე სეზონის სერიის „მითის სიმართლის“ ერთ-ერთი სცენარისტი იყო თავის პარტნიორ ჯონათან გოლდსტეინთან ერთად. „ძვლების“ აღმასრულებელმა პროდიუსერმა სტივენ ნათანმა განაცხადა, რომ სვითსი შემდეგ სერიაში მოკვდება, რადგან დიელის ესაჭიროებოდა დაეთმო მეტი დრო ფილმის გადაღებისათვის, და რომ იგი შეშფოთებულია, რადგანაც რომ დიელის არყოფნა იქნება ძალიან გაწელილი, მით უმეტეს, თუ სარეჟისორო სამუშაომ მეტი დრო მოითხოვა.
დიელის ასევე ჯგუფ Abandoned Pools-ის მუსიკალურ ვიდეოში „Mercy Kiss“.
2011 წელს, დიელიმ და მისმა მწერალმა პარტნიორმა ჯონათან მ. გოლდსტეინმა დაწერეს შავი კომედია „აუტანელი ბოსების“. 2013 წელს, დიელიმ გოლდსტეინთან ერთად დაწერა სცენარი ფილმისთვის „საოცარი ბარტ უანდერსტონი“; დიელის ასევე აქვს კამეო როლი ფილმში „პარამედიკი“. 2013 წელს, ორივემ დაწერეს „Call of the Wild“-ის სცენარი DreamWorks Studios-სთვის. ჯონმა ითამაშა ბენ ჰაუსის როლი „Rapture-Palooza-ში“. ამის შემდეგ დიელიმ დაწერა „აუტანელი ბოსების“ გაგრძელების ამბავი.
დიელი და გოლდსტეინი 2015 წლის ფილმის „დასვენების“ ერთ-ერთი სცენარისტები და რეჟისორები გახდნენ, National Lampoon's Vacation film series-ის ბოლო ნაწილის, რომელშიც მონაწილეობდნენ ედ ჰელმსი და ქრისტინა ეპლგეიტი.
დიელიმ და გოლდსტეინმა დაწერეს სცენარი 2017 წლის ფილმისთვის „ადამიანი-ობობა: დაბრუნბა“ ოთხ სხვა სცენარისტთან ერთად. მანამდე სანამ ჯონ უოტს დაიქირავებდნენ, სწორედ ისინი უნდა მიიჩნენოდნენ ფილმის რეჟისორებად. .
ლეხანიასი
ლეხანიასი (Lejanías) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
ჯონ ფრენსის დიელი
კარიერა
2018 წელს, გახდა ცნობილი, რომ დუო დათანხმდა DC Comics-ის Flashpoint-ის ადაპტაციის გადაღებაზე მათი DC-ის გაფართოებული სამყაროსთვის.
ლეხანიასი
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9.136 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 852 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჯონ ფრენსის დიელი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
დრაგა ობრენოვიჩი
დრაგა ობრენოვიჩი (Драга Обреновић; დ. 11 სექტემბერი, 1866, მორავიჩა, სერბეთი — გ. 11 ივნისი, 1903, ბელგრადი, სერბეთი) — სერბი არისტოკრატი. სერბეთის დედოფალი 1900-1903 წლებში როგორც მეფე ალექსანდრე I-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
დრაგა დაიბადა 1866 წლის 11 სექტემბერს სერბეთში. იგი იყო არანდელოვაკის პრეფექტ პანტელია მილიჩევიჩ ლუნიევიკასა და მისი მეუღლის, ანდელია კოლიევიჩის მეოთხე ქალიშვილი და მეექვსე შვილი შვიდიდან. მას ორი ჰყავდა ორი ძმა: ნიკოლა და ნიკოდიე, და ოთხი და: ჰრისტინა, დინა, ანა და ვოიკა. დრაგას დედა დიპსომანიაკი იყო, ხოლო მამამისი ლუნატიკური ასილუმიით გარდაიცვალა.
უცნობია, თუ როდის დაქორწინდა დრაგა სვეტოჟარ მაშინზე, თუმცა ცნობილია, რომ იგი 1886 წელს დაქვრივდა და მისი პირველი ქმარი თორმეტი წლით უფროსი იყო მეორეზე. ასევე ცნობილია, რომ სვეტოჟარი წარმოშობით ჩეხი იყო, ხოლო საქმიანობით სამოქალაქო ინჟინერი. მარცხნივ|მინი|337x337პქ|დედოფალი დრაგა და მეფე ალექსანდრე როგორც ცნობილია, დრაგა თავდაპირველად დედოფალ ნატალია ობრენოვიჩის სეფექალი იყო, რა დროსაც გაიცნო პრინცი ალექსანდრე. მას შემდეგ, რაც მეფე მილანი დედოფალ ნატალიას გაშორდა, დრაგა სამეფო კარზე დარჩა, როგორც პრინცის საყვარელი. მოგვიანებით, ალექსანდრემ უარი განაცხადა უცხოელ პრინცესაზე ქორწინებაზე და დრაგაზე დაინიშნა.
1900 წელს, ქორწილამდე ცოტა ხნით ადრე, დედოფალ დრაგას სერბეთის სამეფო ოჯახისგან გადაეცა მილოშ დიდის სახელობის საპატიო ღირსების ორდენი.
1900 წლის 5 აგვისტოს ალექსანდრე I-მა ცოლად შეირთო დრაგა ობრენოვიჩი, რითაც იგი სერბეთის დედოფალი გახდა. აღსანიშნავია, რომ არა მხოლოდ არისტოკრატია და სამეფო ოჯახი, არამედ სრულიად საზოგადოება ეწინააღმდეგებოდა მეფის დრაგაზე დაქორწინებას. სერბებში იგი განიხლიებოდა, როგორც „ბოროტი, მაცდური დედაკაცი, რომელმაც შეიპყრო ახალგაზრდა და სულელი მეფე“. დედა-დედოფალი ნატალია კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა მათ ქორწინებას, რის გამოც ალექსანდრე მას გაძევებით დაემუქრა. იყო ჭორებიც, რომ უშვილო ალექსანდრე ტახტის მემკვიდრედ დრაგას ძმის დასახლებას აპირებდა. თავიანთი ხასიათის გამო, დრაგას ორივე ძმა საზოგადოებაში არაპოპულარობით სარგებლობდნენ.
უკანასკნელმა ჭორმა სერბებში დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია, რამაც შეთქმულებას ჩაუყარა საფუძველი. 1903 წლის 10 ივნისის ღამეს სერბ ოფიცერთა ჯგუფი შეიჭრა სამეფო სასახლეში კოლონელი დრაგუტინ დიმიტრიევიჩის ხელმძღვანელობით. თავდაპირველად მათ მეფე-დედოფალი ვერ იპოვნეს, თუმცა ისინი მოკვლის მუქარით შეშინებულმა დრაგას მსახურმა გასცათ. როგორც აღმოჩნდა, მეფე და დედოფალი თავიანთი საძინებლის კედელში ჩაშენებულ კარადაში იმალებოდნენ. ასევე არის მოსაზრება, რომ ისინი კი არ გასცეს, არამედ ალექსანდრემ კარი ცუდად დახურა და ოფიცრებმა შეამჩნიეს.
მთვრალმა ოფიცრებმა ნახევრად ჩაცმული მეფე და დედოფალი ძალით გადმოათრიეს კარადიდან და სასტიკად სცემეს, შემდეგ კი ადგილზევე მოკლეს 11 ივნისის გამთენიისას. ამ დროს დრაგა 38 წლის იყო, ხოლო ალექსანდრე 26-ის. ისინი ისე სასტიკად იყვნენ ნაცემები, რომ ცხედრების ამოცნობა გაჭირდა, რაც იმანაც განაპირობა, რომ დახოცილი მონარქების ცხედრები ოფიცრებმა აივნიდან სამეფო ბაღში გადაყარეს. მეორე დღესვე ჩაცხრილეს დრაგას ძმებიც.
1920 წელს დედოფალ დრაგა ობრენოვიჩის ცხოვრებაზე გადაიღეს ავსტრიული მუნჯი ფილმი სახელად „დედოფალი დრაგა“, სადაც მისი როლი მსახიობმა მაგდა სონიამ შეასრულა. 1932 წელს ამერიკელებმა მასზე გადაიღეს ფილმი, სახელად „ქალის ბრძანებები“, რომელშიც დრაგას როლი მსახიობმა პოლა ნეგრიმ შეასრულა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1903 კატეგორია:სერბეთის დედოფლები კატეგორია:მოკლული მონარქები
დეზირე რაკუტუარიძაუნა
დეზირე რაკუტუარიძაუნა (Désiré Rakotoarijaona; დ. 19 ივნისი, 1934 ) — მადაგასკარელი პოლიტიკოსი და სამხედრო ოფიცერი – ვიცე-პოლკოვნიკი, მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრი 1977 წლის 1 აგვისტოდან 1988 წლის 12 თებერვლამდე; პრეზიდენტ დიდიე რაცირაკას მმართველობისას. მან ამ პოსტზე ჟიუსტინ რაკუტუნიაინა შეცვალა. ასევე, მონაწილეობდა 1996 წლის ნოემბრის საპრეზიდენტო არჩევნებში, რომელშიც 15 კანდიდატს შორის უკანასკნელი პოზიცია დაიკავა ხმათა 0,37%-ით, რამაც წერტილი დაუსვა მის პოლიტიკურ კარიერას.
ზიზანია
ზიზანია, ციცანია (Zizania) — მცენარეთა გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. 1,5–3 მ სიმაღლის ბალახებია.
დეზირე რაკუტუარიძაუნა
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი
ზიზანია
იზრდება წყალსატევების, მდინარეებისა და ნაკადულების გასწვრივ წყალმარჩხ ადგილებში. ყვავილები ერთსქესიანია. 4 სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში და აღმოსავლეთ აზიაში.
ემენტალი
ემენტალი (Emmentaler) — ძროხის რძისგან დამზადებული ტრადიციული ყვითელი შვეიცარიული ყველი. ამზადებენ ემენტალის ხეობაში, ბერნის კანტონში, შვეიცარიაში. ნახევრად მყარია. თავი ყველი საშუალოდ იწონის 75 კგ-ს. წერილობით წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1293 წელს. სახელწოდება წარმოსდგა მდინარე ემეს ხეობიდან. პირველად ემენტალის სახელწოდებით მოხსენიებულია 1542 წელს. ემენტალი სხვადასხვა ქვეყნებში მზადდება, ვინაიდან სახელწოდება არ არის დარეგისტრირებული სავაჭრო მარკით. დამახასიათებელია პიკანტური, სანელებლიანი მოტკბო გემო; დამზადების განსაკუთრებული პროცესის გამო ახასიათებს მსხვილი ნახვრეტები. ზოგიერთ ქვეყანაში სწორედ მას უწოდებენ შცეიცარიულ ყველს. დარეგისტრირებულია სახელწოდებით Emmentaler Switzerland.
ზიზანია
ერთწლიანი ჩრდილოამერიკული წყლის ზიზანია (Z. aquatica), აგრეთვე ცნობილი როგორც ინდური ბრინჯი ან წყლის ბრინჯი, ძვირფასი საჭმელი და საკვები მცენარეა; აღმოსავლეთაზიური ფართოფოთლოვანი ზიზანია (Z. latifolia) სასარგებლო მცენარეა, გამოიყენება საჭმელად.
ემენტალი
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიული ყველი
ზიზანია
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:მარცვლოვანნი
ბაშკირეთის გერბი
ბაშკირეთის რესპუბლიკის გერბი — ბაშკირეთის რესპუბლიკის ეროვნული სიმბოლო, მიღებულია ოფიციალურად ბაშკირეთის პარლამენტის მიერ 1999 წლის 6 ივლისს. რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო ჰერალდიკური რეესტრის ჩამონათვალში უკავია 164-ე ადგილი.
აღწერილობა
ბაშკირეთის რესპუბლიკის გერბზე წრეში ჩახატულია სალავატ იულაევის ძეგლი, რომელიც გამოსახულია ამომავალი მზისა და მისი სხივების ფონზე. წრეს შიდა მხრიდან გარს აკრავს ეროვნული ორნამენტი. ძეგლის ქვემოთ გამოსახულია აყვავებული კურაია, ხალხთა სიმამაცის სიმბოლო. გერბის ქვედა ნაწილი ბოლოვდება ეროვნული დროშის ფერებში გაწყობილი ლენტით, რომლის თეთრ ნაწილზე აწერია „Башҡортостан“. სალავატ იულაევის ძეგლი და ორნამენტი ოქროსფერია, კურაია — მწვანე, ამომავალი მზე  — ღია ოქროსფერი, სხივები  — ყვითელი, ძეგლსა და ორნამენტს შორის დარჩენილი ფონი — თეთრი, შიდა და გარე წრე — მუქი ოქროსფერი.
მიუხედავად იმისა, რომ სალავატ იულაევი არის ბაშკირელი ხალხის ეროვნული გმირი, გერბზე გამოსახული პირი არ ასოცირდება კონკრეტულად მის პიროვნებასთან. მისი ძეგლი არის სიმბოლო ჯიგიტი-მეომრისა, რომელიც იბრძვის თავისუფლებისა და სამართლიანობისათვის. იგი ასოცირდება მეგობრობასთან და ბაშკირი ხალხის ერთიანობასთან.
გერბის ავტორია ფაზლეტდინ ისლახოვი.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთი კატეგორია:ბაშკირეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის სუბიექტების ეროვნული სიმბოლოები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 24
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 24 მიიღეს 1947 წლის 30 აპრილს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ უნგრეთის განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება შეისწავლიდა უნგრეთის საკითხს და შესაფერის დროს მიიღებდა ქვეყანას გაეროში.
რეზოლუცია მიიღეს 10 ხმით, ავსტრალიამ თავი შეიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
0024 0024 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები უნგრეთის შესახებ‎
ნუგზარ სხირელი
ნუგზარ სხირელი (დ. 13 ნოემბერი, 1945, თბილისი — გ. 24 იანვარი, 2021) — ქართველი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე, მწვრთნელი. სსრკ დამსახურებული მწვრთნელი. ღირსების ორდენისა და ღირსების მედლის კავალერი. გორში თავისუფალი ჭიდაობის სკოლის ფუძემდებელი.
იყო საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრების უფროსი მწვრთნელი (1992, 1994-იდან) და საქართველოს ეროვნული გუნდის მწვრთნელი (1983-იდან). მისი აღზრდილები არიან: დავით პოღოსიანი, ვლადიმერ მოდოსიანი, ზაზა ზოზიროვი, ოთარ თუშიშვილი, ბესარიონ გოჩაშვილი, ლადო ხინჩეგაშვილი, გენო პეტრიაშვილი და სხვ.
გარდაიცვალა 2021 წლის 24 იანვარს, 75 წლის ასაკში; ჩაუტარდა გულის ოპერაცია, რასაც მოჰყვა გართულება და 2-თვიანი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა.
2018 წლის ივნისში ლადო ხინჩეგაშვილის თაოსნობით გორის თავისუფალი ჭიდაობის სკოლის წინ ნუგზარ სხირელის ბიუსტი დაიდგა. იგი სკოლას დაარსებიდან ხელმძღვანელობდა; დღეს სკოლა ნუგზარ სხირელის სახელს ატარებს.
იორდანი
იორდანი (ნიდერლანდურად: Jordaan) — უბანი ნიდერლანდების დედაქალაქ ამსტერდამში, რომელიც მდებარეობს რაიონ ამსტერდამ-სენტრუმში. უბანს დასავლეთით ესაზღვრება არხი Lijnbaansgracht, აღმოსავლეთით - მეოთხე, ყველაზე გრძელი და მთავარი არხი Prinsengracht, ჩრდილოეთით - არხი Brouwersgracht და სამხრეთით პატარა არხი Leidsegracht. თავდაპირველად მუშათა კლასის უბანი, იორდანი, გახდა ერთ-ერთი ყველაზე ძვირადღირებული, მაღალი კლასის ადგილი ნიდერლანდებში. აქ მდებარეობს ძალიან ბევრი სამხატვრო გალერეა, განსაკუთრებით ბევრია თანამედროვე ხელოვნების გალერეები. რეგულარულად იმართება გარე ვაჭრობები უბნის ცენტრალურ მოედანზე Noordermarkt-ზე, Westerstraat-ზე და Lindengracht-ზე. რემბრანდტმა მისი ცხოვრების ბოლო წლები იორდანში, Rozengracht არხთან გაატარა. ანა ფრანკის სახლი, სადაც ანა ფრანკი თავს აფარებდა მეორე მსოფლიო ომის დროს, მდებარეობს იორდანის და Prinsengracht არხის საზღვარზე.
სახელის წარმომავლობა
მრავალი თეორიის მიხედვით უბნის სახელი იორდანი მოდის ფრანგული სიტყვისგან jardin, რაც ნიშნავს ბაღს. იორდანში ბევრ ქუჩას და არხს სახელად აქვს ყვავილების და ხეების სახელები. სხვა თეორიის მიხედვით Prinsengracht არხის ზედმეტსახელი იყო იორდანი (Jordaan - ნიდერლანდურად ასე ჰქვია მდინარე იორდანეს).
ისტორია
იორდანის მშენებლობა დაიწყო 1621 წელს. ამ დროს ამ ადგილს ახალი სამუშაო (Het Nieuwe Werck) ერქვა. ქუჩები და არხები აიგო ძველი ბილიკების და თხრილების მიხედვით. IX საუკუნეში იორდანის ექვსი არხი ამოავსეს, მათ შორის Rozengracht-ის არხი. იორდანი ტრადიციულად იყო მემარცხენეთა საყრდენი უბანი, რასაც თან ახლდა მძიმე, მასობრივი აჯანყებები: 1835, 1886, 1917 და 1934 წლებში. 1941 წელს მომხდარი ,,თებერვლის ბუნტი" (Februaristaking) დაიწყო Noordermarkt-ის მოედანზე შეკრებით, სადაც ნიდერლანდელი ებრაელები გამოდიოდნენ ანტი-ებრაელების და ნაცისტების წინააღმდეგ. XX საუკუნეში აქ არსებობდა ცოცხალი მუსიკის სცენა.
სქოლიო
კატეგორია:ამსტერდამი
ჯიმარა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ჯიმარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰოვანეს დავთიანი
ადრეული ცხოვრება
ჰოვანეს დავთიანი დაიბადა 1983 წლის 25 ნოემბერს ლენინაკანში, სომხეთის სსრ-ში (ახლანდელი გიუმრი, სომხეთი). ძიუდოში ვარჯიში 12 წლის ასაკში, ახლანდელი მწვერთნელის, კარენ სიმონიანის ზედამხედველობის ქვეშ დაიწყო.
კარიერა
ჰოვანეს დავთიანის დებიუტი საერთაშორისო ღონისძიებებზე შედგა 2005 წლის იანვარში თბილისში ჩატარებულ მსოფლიო თასზე, სადაც მან მეხუთე ადგილი დაიკავა და შეჯიბრი მედლის გარეშე დატოვა. ამავე წლის მარტში იასპარეზა ტალინში გამართულ მსოფლიო თასზე, სადაც მან კარიერაში პირველად მოიგო მედალი (კერძოდ ვერცხლის მედალი) საერთაშორისო ტურნირში. აოქტომბერსა და ნოემბერში ევროპის ჩემპიონატისთვის მოსამზადებლად, დავთიანმა მეორე ადგილი მოიპოვა შვედეთის საერთაშორისო ტურნირზე და მოიგო ფინეთში ანტილოგიური ტურნირი. კიევში გამართულ 2005 წლის წვროპის ახალგაზრდულ თასზე დავთიანმა მე-5 ადგილი დაიკავა.
2006
2006 წელი სომეხი სპორტსმენისთვის წარმატებული არ გამოდგა. მარტში, პრაღაში გამართულ მსოფლიო თასზე მან მეხუთე ადგილი დაიკავა.
2007
2007 წელი დავთიანისთვის საკმაოდ წარმატევბული გამოდგა. იანვარში, თბილისში გამართულ მსოფლიო თასზე სომეხმა სპორტსმენმა მესამე ადგილი დაიკავა. შემდეგი თვის დასაწყისში პარიზში გამართულ სუპერ მსოფლიოს თასზე მან მე-5 ადგილი დაიკავა. რამდენიმე კვირის შემდეგ, თებერვალის დასასრულს, იგივე ტურნირის შემდეგ ეტაპზე დავთიანმა მოიგო ტურნირი; ეს იყო მისთვის საერთაშორისო დონეზე მოპოვებული პირველი ოქროს მედალი. 2007 წელს ბელგრადში გამართულ ევროპის თასზე მან მეორე ადგილი დაიკავა. ერთი თვის შემდეგ მოსკოვში გამართული მსოფლიო თასის შმდეგ ეტაპზე დავთიანმა ოქროს მედალი მოიგო. ამავე წლის ბოლოს, დავთიანმა მეორე ადგილი დაიკავა ერევანში გამართულ საერთაშორისო ტურნირზე და თეირანში გამართულ საერთაშორისო თასზე.
2008
2008 წლის დასაწყისში ჰოვანეს დავთიანი ასპარეზობდა თბილისში ჩატარებულ მსოფლიო თასზე, სადაც მან მე-5 ადგილი დაიკავა. თებერვალის დასაწყისში პარიზში გამართული სუპერ მსოფლიოს თასი მან მე-7 ადგილით დაასრულა. გვიან თებერვალში, ჰამბურგში ჩატარებულ სუპერ მსოფლიოს თასზე მან მესამე ადგილი მოიპოვა. ლისაბონში, ევროპის ჩემპიონატში დავითიანმა ფინალი მე-7 ადგილით დასრულა. ამავე წელს, სომხეთის ეროვნული ნაკრების წევრის სტატუსით, იგი გაემგზავრა ბიიჯინგში რათა მონაწილეობა მიეღო 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაში. პირველ დაუნდში იუსმანი პიკერის დამარცხების შემდეგ იგი ჩრდილოეთ კორეის წარმომადგენელ კიმ კიუნგ-ჯინის წინააღმდეგ დამარცხდა.
2009
28 თებერვალს ვარშავაში ჩატარებულ მსოფლიო თასზე დავთიანმა მეორე ადგილი დაიკავა. მაისში მოიგო მოსკოვში ჩატარებული გრანდ სლემის ტურნირი. აგვისტოში, როტერდამში გამართულ 2009 წლის ძიუდოს მსოფლიო თასზე მესამე ადგილი დაიკავა. შემდეგ, ნოემბერში, მოიგო სომხეთის ჩემპიონატი. წლის მიწურულს, დავთიანი ასპარეზობდა ტოკიოში გამართულ გრანდ სლემზე, რომელიც მე-7 ადგილით დაასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:სომეხი ძიუდოისტები
საქართველოს საპატრიარქოს ბიბლიოთეკა - წიგნის სავანე
მინიატიურა|საპატრიარქოს ბიბლიოთეკის ლოგო საქართველოს საპატრიარქოს ბიბლიოთეკა — „წიგნის სავანე“ — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საპატრიარქოს ბიბლიოთეკა.
ისტორია
თანამედროვე საქართველოს საპატრიარქოს ბიბლიოთეკის დაარსების თარიღად შეიძლება ჩაითვალოს XX საუკუნის 80–იანი წლების დასაწყისი, როდესაც სრულიად საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა–კურთხევით თბილისის მართლმადიდებლური ეკლესიებიდან გაფანტული წიგნების შეგროვება დაიწყო. ამავე დროს თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკამ საპატრიარქოს რელიგიური თემატიკის ძველი რუსული წიგნები გადმოსცა. ამას მიემატა უწმიდესისა და უნეტარესის, კათოლიკოს-პატრიარქის ილია მეორის მიერ ბათუმიდან და სოხუმიდან ჩამოტანილი პირადი ბიბლიოთეკის დიდი ნაწილი.
ამის შემდეგ საბიბლიოთეკო ფონდმა რამდენიმეჯერ შეიცვალა ადგილი. ბიბლიოთეკა ჯერ საპატრიარქოს რეზიდენციაში (ერეკლე II-ის მოედანი N1.) პირველ სართულზე განათავსეს, შემდეგ იგი გადაიტანეს სიონის ეზოში, საპატრიარქოს ძველ რეზიდენციაში, მაგრამ მისი მდიდარი წიგნადი ფონდის მოწესრიგება, ისე, რომ მკითხველებისთვის ყოფილიყო ხელმისაწვდომი, ვერც იქ მოხერხდა. იმხანად (1995–1998წწ.) ბიბლიოთეკას ხელმძღვანელობდა ბატონი ირაკლი ლომოური. გამოყოფილი ზემოთ დასახელებული ადგილები, თავისი პირობების გამო, შეუსაბამო იყო ბიბლიოთეკისთვის (მცირე ფართი, სინესტე, სინათლის ნაკლებობა და ა. შ.).
1998 წლის მაისში უწმინდესისა და უნეტარესის, კათოლიკოს–პატრიარქის ილია II-ის ბრძანებით საქართველოს საპატრიარქოს რეზიდენციაში ფართი (მეორე ფლიგელის IV სართული მთლიანად) ბიბლიოთეკისთვის გამოიყო. ბიბლიოთეკა ახალ შენობაში გადავიდა და მას (1998–2003წწ.) ხელმძღვანელობდა ბატონი გრიგოლ რუხაძე. ბიბლიოთეკას ორი თანამშრომელი მიემატა: კონსტანტინე ალიბეგაშვილი და ნატო იობაძე. ჩატარდა წიგნების ინვენტარიზაცია, გაგრძელდა კატალოგის შედგენა. ბიბლიოთეკას მიეცა სამკითხველო დარბაზის შექმნისა და მკითხველთა მომსახურების საშუალება.
2000 წლის სტატისტიკური მონაცემებით, ბიბლიოთეკის ფონდი შეადგენდა 70.000 წიგნს, 1217 დასახელების პერიოდულ გამოცემას. ჟურნალ–გაზეთების ანალიტიკური დამუშავება დაწყებული იყო 1996 წლიდან. ბიბლიოთეკის ფონდი შეიცავდა წიგნებს 72 ენაზე. 50.000 წიგნი უკვე კატალოგში იყო შეტანილი. წიგნების აღრიცხვა და ბიბლიოგრაფიული დამუშავება მთლიანად ჯერ კიდევ არ იყო დასრულებული. შექმნილი იყო სამუშაო ანბანური და სისტემური კატალოგი ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, ბერძნულ, გერმანულ, იტალიურ, ესპანურ, სომხურ, ფრანგულ ენებზე. ბიბლიოთეკაში გაწევრიანებული იყო 1.500 მკითხველი (ძირითადად სასულიერო პირები, სტუდენტები, მრევლი, ასევე ბიბლიოთეკით სარგებლობდა ნებისმიერი ქვეყნის მოქალაქე). 2003 წლიდან ბიბლიოთეკას ხელმძღვანელობდა იღუმენია ნინო (გრიგოლაძე). ამავე წელს ეროვნული ბიბლიოთეკიდან მოწვეულ იქნა კონსულტანტი ქალბატონი კლარა რამიშვილი. ბიბლიოთეკას კიდევ ორი თანამშრომელი დაემატა: ბიბლიოთეკარები ნანა ჭუმბაძე და თეკლა ალიბეგაშვილი. შეიქმნა საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქის ილია მეორისადმი ნაჩუქრობის წარწერით გამორჩეული წიგნების კატალოგი. 2009 წელს ბიბლიოთეკას დაემატა ორი თანამშრომელი: ბიბლიოთეკარი ინგა ნანიტაშვილი და რესტავრატორი ლია კლარჯეიშვილი. მისი მეშვეობით შესაძლებელი გახდა დაზიანებული წიგნების აღდგენა, განახლება, მოწესრიგება. 2012 წელს საპატრიარქოს ბიბლიოთეკა უწმინდესისა და უნეტარესის ილია მეორის ლოცვა–კურთხევით, გაფართოებისა და კეთილმოწყობის მიზნით გადავიდა საპატრიარქოს ტელეხედვის ,,ერთსულოვნების“ შენობაში და განთავსდა მთლიანად მესამე სართულზე, ეწოდა ,,წიგნის სავანე,“ რომელიც წმიდა ნინოს სახელობისაა და უშუალოდ ექვემდებარება სრულიად საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქს. 16 მარტს ბიბლიოთეკის დირექტორად დანიშნულ იქნა სამონაზვნე მართა (ნაჭყებია). მინიატიურა|მარცხნივ|საქართველოს საპატრიარქოს ბიბლიოთეკის წიგნსაცავი ბიბლიოთეკის კეთილმოწყობაში, მის აღჭურვაში და მატერიალურ უზრუნველყოფაში, უდიდესი ღვაწლი მიუძღვის ჭყონდიდელ მიტროპოლიტს, საპატრიარქოს ტელეხედვის დირექტორს, მეუფე პეტრეს (ცაავას). 2012 წლის აპრილის თვეში ბიბლიოთეკის წიგნადი ფონდი მთლიანად დალაგდა. ახალ პირობებში არსებობს: ორი საცავი, წიგნადი და პერიოდიკის ფონდი; მისაღები – ანბანური, სისტემატური და საგნობრივი კატალოგებით გაწყობილი; სამკითხველო და ცალკე სამეცნიერო კომპიუტერებით აღჭურვილი დარბაზი; სარესტავრაციო; კაბინეტები კათოლიკოს–პატრიარქის, ბიბლიოთეკის დირექტორისა და ბიბლიოგრაფებისათვის. აქვეა გახსნილი ლიტერატურული კაფე. 2012 წლის 6 ივლისს ბიბლიოთეკას ეწვია მისი უწმიდესობა და უნეტარესობა, საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქი ილია მეორე, რომელმაც საპატრიარქოს ტელეხედვისა და ბიბლიოთეკის თანამშრომლები დალოცა. მისასალმებელი სიტყვა შეხვედრისას მისი უწმინდესობისადმი წარმოსთქვა ჭყონდიდელმა მიტროპოლიტმა, საპატრიარქოს ტელევიზიის დირექტორმა მეუფე პეტრემ:
შეხვედრისას ისტორიული სიტყვა წარმოსთქვა მისმა უწმინდესობამ და უნეტარესობამ ილია მეორემ:
2013 წლის 12 მარტს, პირველად საპატრიარქოს ბიბლიოთეკის ისტორიაში ოფიციალურ დონეზე გაიმართა, ოქროს ფონდში დაცული უძველესი 1559–1840 წლებში გამოცემული წიგნების გამოფენა. ბიბლიოთეკას ეწვია მისი უწმინდესობა და უნეტარესობა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქი ილია მეორე, ჭყონდიდელი მიტროპოლიტი, მეუფე პეტრე, სამღვდელოება, სტუდენტობა და ინტელიგენცია. გამოფენაზე დამსწრე საზოგადოებას სიტყვით მიმართა მისმა უწმინდესობამ და უნეტარესობამ ილია მეორემ:
2013 წლის 2 ივნისს, საპატრიარქოს ბიბლიოთეკას გადმოეცა, ქართულ–სომხური სადავო ნორაშენის ეკლესიაში არსებული მეცნიერებათა აკადემიისა და საქალაქო სხვადასხვა ბიბლიოთეკის შერეული წიგნადი ფონდი. ამავე დღეს მისმა უწმიდესობამ და უნეტარესობამ ილია მეორემ ჩვენს ქვეყანაში დააწესა ყოველი შაბათი დღე – „წიგნის დღედ“. ამასთან დაკავშირებით, 8 ივნისს, შაბათ დღეს საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქი ილია მეორე ეწვია საპატრიარქოს ბიბლიოთეკას „წიგნის სავანეს“ და კიდევ ერთხელ დალოცა კოლექტივი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის ბიბლიოთეკები
მანკოვო-კალიტვენსკოეს სამების ეკლესია
მისამართი: 346009, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ჩერტკოვის რაიონი, სტანიცა მანკოვო-კალიტვენსკოე.
ისტორია
1889 წლის აპრილში სლობოდების უსტ-მელოვაია-მანკოვოს, მანკოვო-კალიტვენსკაიის, სოფელკუტეინიკოვ-კამიშენსკის, შჩედროვო-კალიტვენსკაიის და ნოვო-ივანოვსკის მაცხოვრებლებმა თხოვნით მიმართეს დონის სასულიერო კონსისტერიას, ნება დაერთოთ მათთვის აეშენებინათ ახალი ქვის ეკლესია სლობოდა უსტ-მელოვაია-მანკოვოში (ამჟამად სოფელი მანკოვო-კალიტვენსკაია). ამ დროისთვის ძველი ხის ეკლესია, რომელიც აგებული იყო 1774 წელს დაძველდა.
1886 წლის შემოდგომაზე სლობოდა მანკოვო-კალიტვენსკაიაში შეარჩიეს ადგილი ეკლესიის მშენებლობისთვის. შეარჩიეს სოფლის ცენტრში მდებარე ეკლესიის მოედანი.
1887 წლის 20 ივლისს ეკლესიის მშენებლობისათვის აკურთხეს შერჩეული ადგილი და დაიწყო მშენებლობა. სლობოდა მანკოვოს ყველა მოქალაქეს შეჰქონდა თავისი წვლილი ეკლესიის მშენებლობაში. 1888 წელს დასრულდა ფუნდამენტის მშენებლობა. 1889 წელს ამოიყვანეს კედლებიც. 1891 წელს დაიწყეს დამატებითი შემოწირულობის მოძიება ტაძრის მშენებლობის დასასრულებლად. დონისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა მაკარიმ ნება დართო შემოწირულობები შეგროვებია კიდევ ერთი წლით. ამავე დროს მშენებლობაში ჩაერთნენ მეცენატები.
1894 წლის ოქტომბერში ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს. ახალი ეკლესია აკურთხეს 1894 წლის 24 ოქტომბერს.
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს სამების სახელზე, მარჯვენა - ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. ეკლესიაში ინახება ხატი ღვთისმშობლის ამაღლების გამოსახულებით.
მანკოვო-კალიტვენსკოეს სამების ეკლესია გადაურჩა XX საუკუნის 30-იანი წლების რეპრესიებსა და მეორე მსოფლიო ომს. ეკლესია აღწერა მიხეილ შოლოხოვმა რომანში „წყნარი დონი“.
ამჟამად ეკლესიასთან მუშაობს სამრევლო- საკვირაო სკოლა. ეკლესიის წინამძღვარია ანტონი (ბერეჟნოი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
აბდულკარიმოვო (ალშეევის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 68 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 37 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (79%).
სქოლიო
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ხოსროვ I
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
Real Things (2 Unlimited-ის ალბომი)
Real Things — ჰოლანდიური ევროდენს დუეტ 2 Unlimited-ის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1994 წელს. წარმატება იქონიეს ალბომის სინგლებმა "The Real Thing", "Here I Go", "No One" და "Nothing Like the Rain".
სქოლიო
კატეგორია:2 Unlimited-ის ალბომები კატეგორია:1994 წლის ალბომები
ადამიანის უფლებები უზბეკეთში
მინი|[[უზბეკეთის დროშა]] მინი|[[უზბეკეთის გერბი]] ადამიანის უფლებები უზბეკეთში — აღწერილი როგორც „საშინელი“  Human Rights Watch-ის შეფასებით. ქვეყანამ მიიღო მწვავე კრიტიკა დიდი ბრიტანეთისა და აშშ-სგან სავარაუდო თვითნებური დაპატიმრებების, რელიგიური დევნის და დასაქმებულთა წამების შესახებ საჩივრების გამო ხელისუფლების მხრიდან, როგორც რეგიონალურ, ასევე ეროვნულ დონეზე.
მიმოხილვა
Human Rights Watch–მა აღნიშნა, რომ „უზბეკეთის ორგანიზაციის თანამშრომლობის ჩანაწერი გაეროს ადამიანის უფლებათა დაცვის მექანიზმებთან, სავარაუდოდ, მსოფლიოში ყველაზე ცუდია. ბოლო 12 წლის განმავლობაში მან უგულებელყო გაეროს ადამიანის უფლებათა 11 ექსპერტის მოთხოვნები და უარყო პრაქტიკულად ყველა რეკომენდაცია, რომელიც საერთაშორისო ორგანიზაციებმა შეიმუშავეს ადამიანის უფლებების გაუმჯობესების მიზნით.“ ჰელსინკის საერთაშორისო ფედერაცია ადამიანის უფლებების საკითხში გამოთქვამს ღრმა შეშფოთებას „ადამიანის პრაქტიკულად ყველა ძირითადი უფლებების ფართო მასშტაბით დარღვევის გამო“.
რელიგიური თავისუფლება ქვეყნის ერთ-ერთი უდიდესი საკითხია. მიუხედავად იმისა, რომ, ძირითადად, მუსლიმური გარემოა, მხოლოდ ორი რელიგია - მართლმადიდებლური ქრისტიანობა და იუდაიზმი - არის აღიარებული და ტოლერანტული სახელმწიფოს მხრიდან.
აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტმა აღნიშნა, რომ უზბეკეთში რელიგიური დევნა ხშირია და განსაზღვრა უზბეკეთი, როგორც „ავტორიტარული სახელმწიფო შეზღუდული სამოქალაქო უფლებებით“. ამასთან, Human Rights Watch ამბობს, რომ აშშ-ს მთავრობამ „წინააღმდეგობა გაუწია უზბეკეთის მიმართ სერიოზული პოლიტიკის ან შედეგების დაწესებას, რადგან ტაშკენტი განიხილა, როგორც  ჩრდილოეთით მდებარე სადისტრიბუციო ქსელის (NDN) გასაღების მთავარი მოკავშირე, რომელსაც ის იყენებს ომიდან მარაგების გამოსაყვანად ავღანეთში“. მინი| პატიმრობის მაჩვენებლის რუკა ქვეყნების მიხედვით მოხსენებების თანახმად, ადამიანის უფლებების ყველაზე ფართოდ გავრცელებული დარღვევებია წამება, თვითნებური დაპატიმრებები და რელიგიის, სიტყვისა და პრესის თავისუფლების შეზღუდვა, გაერთიანებისა და შეკრების თავისუფლება. ანგარიშებში ნათქვამია, რომ დარღვევები ყველაზე ხშირად ხდებოდა რელიგიური ორგანიზაციების წევრების, დამოუკიდებელი ჟურნალისტების, უფლებადამცველებისა და პოლიტიკური აქტივისტების, მათ შორის აკრძალული ოპოზიციური პარტიების წევრების მიმართ. 2005 წელს უზბეკეთი შეიტანეს Freedom House-ის ფილმში „ყველაზე ცუდი: მსოფლიოს ყველაზე რეპრესიული საზოგადოებები“.
უზბეკეთის მთავრობის ოფიციალური პოზიცია შეჯამებულია მემორანდუმში, სახელწოდებით „უზბეკეთის რესპუბლიკის მთავრობის მიერ გატარებული ზომები ადამიანის უფლებების უზრუნველყოფისა და წახალისების სფეროში“ და წარმოადგენს შემდეგს: მთავრობა ყველაფერს აკეთებს, რათა დაიცვას და უზრუნველყოს უზბეკეთის მოქალაქეების უფლებები. უზბეკეთი განუწყვეტლივ აუმჯობესებს თავის კანონებსა და ინსტიტუტებს, რათა შექმნას უფრო ჰუმანური საზოგადოება. პარლამენტმა მიიღო 300-ზე მეტი კანონი, რომელიც არეგულირებს ხალხის უფლებებსა და ძირითად თავისუფლებებს. მაგალითად, სახალხო დამცველის ოფისი შეიქმნა 1996 წელს. 2005 წლის 2 აგვისტოს პრეზიდენტმა ისლამ ქარიმოვმა ხელი მოაწერა განკარგულებას, რომლის მიხედვითაც 2008 წლის 1 იანვარს უზბეკეთში გაუქმდა სიკვდილით დასჯა.
რელიგიის თავისუფლება
რელიგიურ ლიტერატურას, რომელიც არ არის დამტკიცებული სახელმწიფოს მიერ, მათ შორის არის ბიბლია, ხშირად იტაცებენ და ანადგურებენ.
იეჰოვას მოწმეების საზოგადოებრივი ინფორმაციის სამსახურმა დაადასტურა თავისუფლების აღკვეთის რამდენიმე ფაქტი რელიგიის ქადაგების გამო. ბარნაბას ფონდში ასევე ნათქვამია, რომ პასტორი დიმიტრი შეშტაკოვი 4 წლით პატიმრობაში იმყოფებოდა ქრისტიანული საქმიანობის გამო.
წამება
2007 წლის ნოემბერში აშშ–ში არსებულმა Human Rights Watch–ის ბაზამ განაცხადა, რომ უზბეკეთის ციხის ხელმძღვანელობა პატიმრებს რეგულარულად სცემდა და იყენებდა ელექტროშოკებს, ახრჩობდნენ და სექსუალურად ამცირებდნენ ინფორმაციისა და აღიარების მოსაპოვებლად. ბრიტანეთის საელჩოს დაკვეთით შემდგარი სასამართლო ექსპერტიზის თანახმად, 2002 წლის აგვისტოში ორი პატიმარი აადუღეს. Human Rights Watch-ის ანგარიშის თანახმად, მუსლიმი პატიმრები აწამეს ლოცვის გამო.
სავალდებულო სტერილიზაცია
უზბეკეთი ქალებს უტარებს იძულებით სტერილიზაციის, ჰისტერექტომიის და სპირალის შეყვანის პოლიტიკას 1990-იანი წლების ბოლოდან მოსახლეობის რაოდენობაზე კონტროლის დაწესების მიზნით.
ოჯახური ძალადობა
ქალთა მიმართ ოჯახში ძალადობა სერიოზული პრობლემაა უზბეკეთში. გაეროს ბავშვთა ფონდის მიერ ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ ქალების 69.6% ეთანხმებოდა იმას, რომ ქმრის მხრიდან გამართლებული იყო ცოლის ცემა ან გარკვეულ ვითარებაში დარტყმა (მათ შორის 61.2%, თუ ცოლი გავა გარეთ ქმრის თანხმობის გარეშე და 47.9% თუ იგი ედავება მას).
ინტერნეტი
2012 და 2013 წლებში Freedom House-ის მიხედვით  ინტერნეტის მოხმარება უზბეკეთში არ არის „თავისუფალი“. უზბეკეთი ინარჩუნებს ყველაზე ფართო და გამჭვირვალე ფილტრაციის სისტემას დსთ-ს ქვეყნებს შორის და 2006 წლიდან „რეპორტიორები საზღვრებს გარეშე“-ს ანგარიშის მიხედვით, უზბეკეთი „ინტერნეტის მტრების“ სიაშია.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთი კატეგორია:ადამიანის უფლებები
მაპირიპანი
მაპირიპანი (Mapiripán) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13.438 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 11.400 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რიგვავა
საკუთარი სახელი რიგვავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ჰაიმარივკა (კობელიაკის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კობელიაკის რაიონის სოფლები
მესეტასი
მესეტასი (Mesetas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10.588 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 980 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გველეთი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი გველეთი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თრდატ II
თრდატ II (Տրդատ Բ) — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. თრდატ II სამეფო ტახტზე ხოსროვ I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 217 წელს და დასრულდა 252, მის შემდეგ კი ტახტზე არტავაზდ IV ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
ვაშაყმაძე
საკუთარი სახელი ვაშაყმაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
შინგო ტომიტა
შინგო ტომიტა (დ. 20 ივნისი, 1986) — იაპონელი ფეხბურთელი. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე. 2005 წლიდან არის „ვეგალტა სენდაის“ ფეხბურთელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ვეგალტა სენდაის ფეხბურთელები კატეგორია:იაპონელი ფეხბურთელები კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები
ავრიუზტამაკი
ავრიუზტამაკი (Әүрезтамаҡ; Аврюзтамак) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 20 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ბელადი ჯოზეფი
250პქ|მინი|ბელადი ჯოზეფი 1877 წ. ბელადი ჯოზეფი (დ. 3 მარტი, 1840, ორეგონი — გ. 21 სექტემბერი, 1904, ვაშინგტონი) — ნეზ პერსეს ინდიელთა ტომის ბელადი, იბრძოდა ამერიკელთა წინააღმდეგ. ამერიკულმა პრესამ მას „წითელი ნაპოლეონი“ უწოდა.
ბრძოლა თავისუფლებისთვის
1860 წლიდან აგორებული ოქროს ციებ-ცხელება სულ უფრო ავიწროვებდა ინდიელებს. სულ რაღაც 2 წელიწადში 18 ათასი ახალმოსახლე დამკვიდრდა ნეზ პერსეს მიწაზე. ფედერალურმა ხელისუფლებამ ტომის ტერიტორია 10-ჯერ შეამცირა, 1875 წელს კი გადაწყვიტაა ინდიელთა გადასახლება აიდაჰოს მცირე რეზერვაციაში. ჯოზეფი ითვალისწინებდა არსებულ მდგომარეობას და აიდაჰოში გადასვლას დათანხმდა. მაგრამ უკმაყოფილო ახალგაზრდა ნეზ პერსელები თავს დაესხნენ ამერიკელთა დასახლებას. ნეზ პერსეს ომი დაიწყო. არმიის რეაგირების შიშით ჯოზეფმა უკან დაიხიადა თვისი ტომი გახიზნა. 700 ნეზ პერსელიდან მეომართა რიცხვი 200-ს თუ აღწევდა, დანარჩენები ქალები, ბავშვები და მოხუცები იყვნენ. ჯოზეფი იმედოვნებდა ამერიკელებთან მოლაპარაკებას და კონფლიქტის მშვიდობიანად მოგვარებას, მაგრამ ტომის საბჭოზე უმრავლესობამ აიდაჰოს დატოვება და კანადაში გადასახლებას დაუჭირა მხარი. 1877 წლის გაზაფხულზე ნეზ პერსე თავის ისტორიულ ურთულეს მარშრუტს დაადგა. მათ წინ ედოთ 2600-კილომეტრიანი გზა. 2 თვე მიუძღვებოდა ჯოზეფი თავის ხალხს კანადისკენ, ტომმა დაახლოებით 1880 კოლომეტრი გაიარა. მათ ფეხდაფეხ მისდევდა აშშ-ის 2000 ჯარისკაცი. ამ გზაზე ჯოზეფმა ყველა დიდ თუ პატარა ბრძოლაში დაამარცხა ამერიკელთა სამხედრო ძალები. 30 სექტემბერს ბაიარ-პოოს მთებში ინდიელებს თავს დაესხათ სამხედრო ძალები ნელსონ მაილსის მეთაურობით. მცირე ნაწილმა მოასწრო გაქცევა, უმეტესობა კი ხუთ დღიანი ბრძოლის შემდეგ დანებდა ამერიკელებს. ბელადი ჯოზეფი 1904 წლის 21 სექტემბერს კოლვინის რეზერვაციაში ვაშინგტონის შტატში გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1840 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1904 კატეგორია:ინდიელები
რეინჯერ 4
მინი|მარჯვნივ|200 პქ|რეინჯერ 4
რეინჯერ 4 — აშშ-ის რეინჯერის პროგრამის ფარგლებში შექმნილი ავტომატური კოსმოსური სადგური, რომლის დედამიწიდან გაშვებაც მოხდა 1962 წლის 23 აპრილს. იგი ჩაფიქრებული იყო მთვარის ზედაპირის ფოტოების გამოსაგზავნად დედამიწაზე. აპარატი არაფრით განსხვავდებოდა მისი წინამორბედის — რეინჯერ 3-სგან. რეინჯერ 4-ს თან ჰქონდა 42,6 კგ წონის მქონე კაფსულა, რომელიც შეიცავდა გამა-სპექტომეტს და მაგნიტურ სეისმომეტრს, რომელიც, როგორც იგეგმებოდა, უნდა ჩაეგდოთ ქარიშხლების ოკანეში მთვარეზე და ეწარმოებინათ დაკვირვება ერთი თვის განმავლობაში.
ხომალდის გაშვება წარუმატებელი აღმოჩნდა: მწყობრიდან გამოსული საბორტო კომპიუტერი ვეღარ ამუშავებდა დედამიწიდან გაგზავნილ ბრძანებებს, რამაც 1962 წლის 26 აპრილს რეინჯერ 4-ის მთვარის მეორე მხარეზე ჩამოვარდნა გამოიწვია სამეცნიერო მონაცემების გამოუგზავნელად. ფრენის საერთო ხანგრძლივობამ 63 საათი და 57 წუთი შეადგინა. ეს იყო პირველი ამერიკული აპარატი, რომელმაც სხვა ციურ სხეულამდე მიაღწია.
სქოლიო
კატეგორია:კოსმოსური გაფრენა კატეგორია:კოსმოსური ხომალდები კატეგორია:მთვარის კვლევები კატეგორია:პროგრამა რეინჯერი
აბაბკოვოს მონასტერი
აბაბკოვოს მონასტერი (Абабковский монастырь) — მოქმედი დედათა მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის პავლოვსკის რაიონის სოფელ აბაბკოვოში. მდებარეობს მდინარე ოკის მარჯვენა ნაპირზე. დაარსებულია 1818 წელს. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვიკსოს ეპარქიას.
ისტორია
აბაბკოვოს მონასტერი დაარსდა 1818 წელს ბერ ლამპადი მასლენიკოვის მიერ სერაფიმ საროველის კურთხევით, როგორც ქვრივთა და ობოლთა თავშესაფარი. 1848 წლიდან ეწოდა ქალთა თემი, ხოლო 1859 წლიდან მესამე კლასის დედათა მონასტერია. XX საუკუნის დასაწყისში მონასტერში 200 ქალი ცხოვრობდა.
1851 წელს ეკლესია, ორი საკურთხევლით აკურთხეს ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. ერთ-ერთი საკურთხეველი აკურთხეს წმინდა გიორგის სახელზე, ხოლო მეორე წმინდა ნიკოლოზის სახელზე.
XX საუკუნის დასაწყისში წარიმართა აქტიური სამშენებლო სამუშაოები (ცხრაგუმბათიანი ეკლესია, საავადმყოფო კორპუსი, რამდენიმე ქვის და ხის კორპუსი, სატრაპეზო, ორი სასტუმრო). მონასტერს ჰქონდა სკოლა, საავადმყოფო, სასტუმრო სახლი, ხატმწერი სახელოსნო.
მოგვიანებით მონასტრის ადგილზე განათავსეს სამხედრო ნაწილი. შემდეგ არასრულწლოვანთა ციხე, ხოლო ბოლოს პიონერთა ბანაკი.
აღორძინება
მანამ სანამ აღნიშნულ ტერიტორიას ეკლესიას გადასცემდნენ ხუთი წელი მიტოვებული იყო. ყველაფერი, რაც შესაძლებელი იყო, განადგურდა და დაანგრია: ყველა ფანჯარა გატეხილი იყო, არ იყო კარები, ზოგიერთ ადგილას არ იყო ჭერი და სახურავი. ღუმელები არ მუშაობდნენ.
1995 წლის 8 თებერვალს ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მიტროპოლიტმა ნიკოლაიმ (კუპეტოვი) ხელი მოაწერა ოფიციალურ დოკუმენტს მონასტრის აღორძინების შესახებ. აღორძინებული მონასტრის პირველი წინამძღვარი გახდა დედა იოანა (კურბატოვა), მურომის სამების მონასტრიდან. პირველი მონაზვნები ცხოვრობდნენ ყოფილი იღუმენის სახლში. აღორძინების დასაწყისში აბაბკოვოს მონასტერში ცხოვრობდა 10-12 მონაზონი.
2001 წელს მიტროპოლიტმა ნიკოლაიმ აკურთხა იღუმენიის კორპუსის კარის ეკლესია ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე.
2002 წლის თებერვალში მონასტერში მივიდნენ დივეევოს დედაოები მონაზონ ნიკონას მეთაურობით, რომელიც მოგვიანებით გახდა ტაძრის წინამძღვარი.
2005 წლის 13 თებერვალს მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ აღასრულა საღვთო ლიტურგია, ხოლო ამავე წლის მაისში საფუძველი ჩაუყარეს კვართის ეკლესიას. 2007 წელს მონასტრამდე დააგეს გზა.
2010 წლის 7 თებერვალს მონასტრის აღორძინების 15 წლისთავთან დაკავშირებით, კარის ეკლესიაში საღვთო  ლიტურგია აღავლინა მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ, ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
ჰაიოვე (კობელიაკის რაიონი)
ჰაიოვე (Гайове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 148 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კობელიაკის რაიონის სოფლები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 193
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 193 მიიღეს 1964 წლის 9 აგვისტოს. მას შემდეგ, რაც კვიპროსში სიტუაცია სერიოზულად გაუარესდა, საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი მიმართვა თურქეთს, რომ თურქეთმა შეწყვიტოს კუნძულის დაბობმბვა, ხოლო კვიპროსმა შეწყვიტოს ცეცხლი. საბჭომ მოუწოდა ყველას ითანამშრომლოს გაერთიანებული ერების სამშვიდობო ძალების სარდლობასთან კვიპროსში და მხარეებმა თავი შეიკავონ ნებისმიერი ქმედებებისგან, რომელიც შეიძლება გაამწვავოს ან გააფართოვოს საომარი მოქმედებები.
193-ე რეზოლუცია მიიღეს ცხრა ხმით, არც ერთის წინააღმდეგ, ასევე ორმა წევრმა თავი შეიკავა, ესენია: ჩეხოსლოვაკია და საბჭოთა კავშირი.
რესურსები ინტერნეტში
0193 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები თურქეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ კატეგორია:1964 წელი თურქეთში
პუერტო-კონკორდია
პუერტო-კონკორდია (Puerto Concordia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16.308 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 298 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
არტავაზდ IV
არტავაზდ IV (Արտավազդ Ե) — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. არტავაზდ IV სამეფო ტახტზე თრდატ II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 252 წელს და დასრულდა 272, მის შემდეგ კი ტახტზე ხოსროვ II ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:არშაკუნიანების დინასტია
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 17
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 17 მიიღეს 1947 წლის 10 თებერვალს. რეზოლუცით აღიარებული იქნა რომ გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 15-ს არ ჰქონდა უფლება მიემართა თხოვნით აბანეთის, საბერძნეთის, ბულგარეთისა და იუგოსლავიის მთავრობებისადმი გადაედოთ სიკვდილით დასჯა იმ პოლიტპატიმრებისა რომლებთაც შეეძლოთ დახმარება გაეწიათ კომისიისათვის დასახული ამოცანების გადასაჭრელად.
რეზოლუცია მიიღეს 9 ხმით. პოლონეთმა და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს.
რესურსები ინტერნეტში
0017 კატეგორია:1947 წელი იუგოსლავიაში კატეგორია:1947 წელი ბულგარეთში კატეგორია:1947 წელი საბერძნეთში კატეგორია:1947 წელი ალბანეთში კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ალბანეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები იუგოსლავიის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საბერძნეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ბულგარეთის შესახებ
ჯერ კიდევ ელისი (ფილმი)
ჯერ კიდევ ელისი (Still Alice) — ლიზა ჯენოვას ამავე სახელწოდების რომანზე დაფუძნებული 2014 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი. ჯულიანა მური შესრულებული როლისთვის დაჯილდოვდა ოქროს გლობუსისა და ოსკარის ჯილდოებით.
სიუჟეტი
ელის ჰოულენდი ბედნიერია ქორწინებაში, მას სამი ზრდასრული შვილი ჰყავს. იგი ლინგვისტიკის პროფესორია. ერთხელაც ელისი აღმოაჩენს, რომ სიტყვები ავიწყდება. მას ალცჰაიმერის დაავადების ადრეული სტადია აღმოაჩნდება.
შიპრაგე
შიპრაგე (Šiprage) — სოფელი ბოსნია და ჰერცეგოვინის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, კოტორ-ვაროშის მუნიციპალიტეტში. განლაგებულია ქალაქ კოტორ-ვაროშიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 30 კმ-ში. 2013 წლის მდგომარეობით სოფელში ცხოვრობდა 788 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის სოფლები
მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერა 1939
მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერა 1939 — საბჭოთა კავშირის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა ჩატარებული 1939 წელს.
აღწერა
აღწერა ჩატარდა 1939 წლის 12 იანვრიდან 17 იანვრის ჩათვლით.
აღრიცხვის შედეგები
აღწერის თანახმად დადგინდა, რომ 1939 წლის 17 იანვრის მდგომარეობით საბჭოთა კავშირში მოსახლეობა შეადგენდა 170,4 მლნ (170.467.186) კაცს, რაც 1926 წლის აღწერისაგან (147,0 მლნ.) შედარებით 23,4 მლნ (23.439.271) ადამიანით ანუ 16 %-ით იყო გაზრდილი.
საქართველოს სსრ
მოსახლეობა საქართველოს სსრ-ში 1939 წლის 17 იანვრის მდგომარეობით შეადგენდა 3,542,289 კაცს, რაც 1926 წლის მონაცემებთან (2,677,233 კაცი) შედარებით იგი გაიზარდა 865,056 კაცით ანუ 32,3%-ით.
მოსახლეობის ნაციონალური შემადგენლობა
შემაჯამებელ ნუსხაში წარმოდგენილია მოკავშირე და ავტონომიურ რესპუბლიკებში, ასევე ავტონომიურ ოლქებსა და ოკრუგებში ყველა ტიტულარული ნაციონალობა.
სქოლიო
1939 კატეგორია:1939 წელი საბჭოთა კავშირში კატეგორია:1939 წლის იანვარი კატეგორია:1939 წლის მოსახლეობის აღწერა
ჰოვარდ ჰიუზი
ჰოვარდ ჰიუზი (Howard Hughes; დ. 24 დეკემბერი, 1905 — გ. 5 აპრილი, 1976) — ამერიკელი ბიზნესმენი, ინვესტორი, პილოტი, ინჟინერი, რეჟისორი და ფილანტროპი. ცნობილია როგორც თავისი დროის ფინანასურად ერთ ერთი ყველაზე წარმატებული ადამიანი. ასევე სახელი გაითქვა სარეჟისორო კარიერით და ავიაციაში შეტანილი წვლილით. ცნობილი იყო თავისი ექსცენტრიული ხასიათით და განმარტოებული ცხოვრების სტილით. ამის მიზეზი მისი აკვიატებული ჩვევები, ავიაკატასტროფის შედეგად დარჩენილი ქრონიკული ტკივილები და სმენის პრობლემები შესაძლოა ყოფილიყო.
ჰიუზმა პოპულარობა მოიპოვა ჰოლივუდში 1920-იანი წლების ბოლოს, როდესაც შექმნა რამდენიმე მაღალბიუჯეტიანი ფილმი, როგორებიცაა რაკეტა (1928), ჯოჯოხეთის ანგელოზები (1930) და „ნაიარევი სახე“ (1932). იგი ფლობდა RKO ფილმების სტუდიას.
1932 წელს მან შექმნა საავიაციო კომპანია „Hughes Aircraft Company“. 1930 წლიდან 1940 წლამდე დაამყარა რამდენიმე სიჩქარის რეკორდი აქ შექმნილი თვითმფრინავებით. ჟურნალ Flying Magazine-ის რეიტინგში, „ავიაციის 51 გმირი“ იკავებს 25-ე ადგილს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აპრილი კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ბიზნესმენები კატეგორია:ამერიკელი ავიატორები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
ბურსის დიდი მეჩეთი
300px|მინიატიურა ბურსის დიდი მეჩეთი (Bursa Ulu Camii) — მეჩეთი ქალაქ ბურსაში, თურქეთი. ააშენეს სელჩუკთა არქიტექტურულ სტილში სულთან ბაიაზიდ I-ის ბრძანებით 1396-1400 წლებში. მეჩეთს ამშვენებს 20 გუმბათი, 12 სვეტი და 2 მინარეთი.
მეჩეთი ადრეოსმალური არქიტექტურის ნიმუშია. არქიტექტორი იყო ალი ნეჯერი.
მეჩეთის შიგნით შადრევანია გაკეთებული. მეჩეთის სვეტებზე და კედლებზე 192 არაბული წარწერაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის მეჩეთები
აჰმედ ადნან საიგუნი
დაიბადა 1907 წელს იზმირში, მათემატიკის მასწავლებლის ოჯახში. 1928-1931 წლებში სწავლობდა პარიზში. 1934-1935 წლებში ხელმძღვანელობდა პრეზიდენტის ორკესტრს. 1936 წლიდან სტამბოლის კონსერვატორიის პედაგოგია. ამავე წელს ბელა ბარტოკთან ერთად იმოგზაურა ანატოლიაში და შეაგროვა ხალხური სიმღერები.
გარდაიცვალა 1991 წელს. ამავე წელს თურქეთში გამოუშვეს ვერცხლის მონეტა საიგუნის გამოსახულებით.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 7 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991
როვნოს ატომური ელექტროსადგური
როვნოს აესი — პირველი აესი უკრაინაში წყალ-წყლიანი რეაქტორებით და ერთადერთი ВВЭР-440 (В-213) სერიის რეაქტორებით. როვნოს აესი მდებარეობს ვოლინის პოლესიეში, მდინარე სტირის ნაპირზე, ქალაქ ვარაშიდან 4 კმ-ის დაშორებით. აეს-ის ისტორია იწყება 1971 წლიდან, როცა დაიწყო დასავლეთ უკრაინის აეს-ის პროექტირება და მშენებლობისას დაერქვა როვნოს აესი. მშენებლობა დაიწყო 1973 წელს. 1 და მე-2 ენერგობლოკები რეაქტორებით ВВЭР-440 ექსპლუატაციაში შევიდა 1980-1981 წწ, ხოლო 1000 მგვტ-იანი მე-3 ენერგობლოკი 1986 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: უკრაინის ატომური ელექტროსადგურები
ადამოვკა (ბაშკირეთი)
ადამოვკა  (Адамовка; Адамовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 33 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (83%).
სქოლიო
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
პუერტო-ლიერასი
პუერტო-ლიერასი (Puerto Lleras) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5.684 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 693 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჰაიოვე (კოზელშჩინის რაიონი)
ჰაიოვე (Гайове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 147 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოზელშჩინის რაიონის სოფლები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 25
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 25 მიიღეს 1947 წლის 22 მაისს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ იტალიის განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება შეისწავლიდა იტალიის საკითხს და შესაფერის დროს მიიღებდა ქვეყანას გაეროში.
რეზოლუცია მიიღეს 10 ხმით, ავსტრალიამ თავი შეიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
0025 0025 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები იტალიის შესახებ‎
რამირო I (არაგონი)
რამირო I (Ramiro I de Aragón; დ. 1008 — გ. 8 მაისი 1063) — არაგონის მეფე 1035 წლიდან. სანჩო III დიდის და მისი საყვარლის, სანჩა აიბარის უფროსი, მაგრამ არაკანონიერი ვაჟი.
მმართველობა
thumb|left|რამირო I არაგონელი მამის სიცოცხლეში რამირო I არაგონის საგრაფოს მართავდა.
1035 წელს მამის გარდაცვალების და მის ვაჟებს შორის ქონების განაწილების შემდეგ, რამირო არჩეული იქნა არაგონის მეფედ.
ემირ ტუდელთან ხელშეკრულების დადების შემდეგ, ის ცდილობდა ნავარიის ტახტის ხელში ჩაგდებას, მაგრამ 1043 წელს ტაფალიაში დამარცხდა.
1044 წელს რამირომ დაამარცხა თავისი ღვიძლი ძმა და ხელში ჩაიგდო სობრარბე და რიბაგორსი, მას შემდეგ, რაც საზღვრის ამ უბანზე მუსლიმების წინააღმდეგ ბრძოლას სათავეში ჩაუდგა.
როგორც ამტკიცებენ 1054 წელს მან გაქცევა მოასწრო ატაპუერკთან მიმდინარე ბრძოლაში, რომელში მისმა ერთ-ერთმა ძმამ, გარსია III-მ მოკლა მისი მეორე ძმა, ფერდინანდ I.
1063 წლის დასაწყისში რამირო I-მა განახორციელა ლაშქრობა სარაგოსას წინააღმდეგ და ალყაში მოაქცია ციხესიმაგრეები გრაუსი და ბარბასტრო. სარაგოსას მმართველმა ალ მუკტადირმა, რომელიც ფერდინადს ხარკს უხდიდა, დახმარებისთვის თხოვნით მიმართა კასტილიის მეფეს და მასთან ერთად დაიცვა გრაუსი. ამის შემდეგ ფერდინანდი იძულებული გახდა ომი დაეწყო საკუთარი ძმის წინააღმდეგ, რომლის მსვლელობის დროს რამირო შემთხვევით ნასროლი ისრით გარდაიცვალა.
ოჯახი
რამირო I ორჯერ იყო დაქორწინებული და ამასთან ერთად მას საყვარელიც ჰყავდა.