cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მუსტაფა მარდანოვი
მოღვაწეობა
რამდენიმე წლის განმავლობაში მარდანოვი ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის თეატრის მსახიობთა კავშირს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები
ელჩინ ეფენდიევი
ელჩინ ილიას ოღლი ეფენდიევი (Elçin İlyas oğlu Əfəndiyev; დ. 13 მაისი 1943) — ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, აზერბაიჯანის ეროვნული მწერალი, მხატვარი, ლიტერატურული კრიტიკოსი, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი , სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე. აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრის მოადგილე.
ბიოგრაფია
საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა თემაზე „აზერბაიჯანის მხატვრული ლიტერატურის კრიტიკა პროზაში“, სადოქტორო — თემაზე „ისტორიის პრობლემები თანამედროვეობა ლიტერატურაში“.
ოჯახი
მამა — აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი ილია ეფენდიევი. ნაუშაბ ეფენდიევას მუსიკოსი-თეორეტიკოსის მეუღლე. ჰყავს სამი ქალიშვილი: გიუნაი — ექიმი, უმაი — საერთაშორისო იურისტი, აისუ — ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის სტუდენტი. ერთი შვილიშვილი.
შემოქმედება
1959 წელს, როდესაც ელჩინი იყო 16 წლის გამოიცა მისი პირველი მოთხრობა გაზეთ „ახალგაზრდულ აზერბაიჯანში“. ელჩინის პირველი წიგნი „ათას ერთი ღამე“ გამოიცა 1965 წელს.
ელჩინის წიგნები გამოქვეყნდა სხვადასხვა ქვეყნებში, თარგმნილია 20 ენებზე, მისი წიგნების გამოცემებმა მიაღწია 5 მილიონ წიგნს. „ბალადადაშის პირველი სიყვარული“ რუსულ ენაზე მწერლის მიერ გამოცემული პირველი წიგნი იყო.
ელჩინის სცენარების მიხედვით გადაღებულია რამდენიმე მხატვრული და ერთი მულტიპლიკაციური ფილმი, „ბალადაშის პირველი სიყვარული“ (ერთ-ერთი მოთხრობის მიხედვით გადაღებულია ფილმი „ცხოვრების გვერდები“, (1974), „ზურგში ჩარტყმა“ (1977), „დავბრუნდები“ (1980), „ვერცხლის ყუთი“ (1982), „ზაფხულის სეზონზე“ (1985), „იხილა უმაიმ სიზმარი“ (1985), მულტფილმი), „ღამე საზღვრის გარეშე“ (1989), „ნაციონალური ბომბი“ (2004), „იმპერატორის ბედი“ (2008). ყველა თავის ნამუშევრებს ხელს აწერს „ელჩინი“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მწერლები
არახჩინი
არახჩინი (არაკჩინი) (Araxçın) — აზერბაიჯანის ეროვნული თავსაბურავი. არახჩინი ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში იყო აზერბაიჯანელების ტრადიციული თავსაბურავი. ეს მრგვალი, მჭიდრო ქუდი მზადდებოდა სხვადასხვა ქსოვილებისგან, აუცილებლად ერთფეროვანი შიდა მხრით. არახჩინს იხურავდნენ სხვა ქუდების ქვეშ — ფაფახის, ჩალმის : სოფლის გარეთ მასში სიარული ითვლება უხამსობად, დასაშვები იყო მხოლოდ ბავშვებისთვის და სახლში, ყოველდღიურ ცხოვრებაში.
არახჩინს ძირითადად ახალგაზრდა აზერბაიჯანელები ატარებდნენ.
საათის თანავარსკვლავედი
მინი|საათის თანავარსკვლავედი საათის თანავარსკვლავედი (Horologium) — ცის სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. მასში ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავის ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 3,9. შეიცავს 35 ვარსკვლავს, რომელთა ხილვა შეუიარაღებელი თვალითაც არის შესაძლებელი. დაკვირვებისთვის საუკეთესო პირობებია ნოემბერში. ჩანს საქართველოს ტერიტორიიდანაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
ჰენდრიკ პეტრუს ბერლაგე
ჰენდრიკ პეტრუს ბერლაგე (Hendrik Petrus Berlage დ. 21 თებერვალი, 1856, ამსტერდამი — გ. 12 აგვისტო, 1934, ჰააგა) — ჰოლანდიელი არქიტექტორი,
ბიოგრაფია
ბერლაგე არქიტექტურას სწავლობდა ციურიხის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში 1875-78 წლებში. ამის შემდეგ 3 წელი ევროპაში მოგზაურობდა. 1880 წელს, ჰოლანდიაში მან თეოდორ სანდერსთან პარტნიორობით შექმნა რიგი პრაქტიკული და უტოპიური პროექტებისა. იყო მოდერნისტ არქიტექტორთა საერთაშორისო კონგრესის წევრი. ბერლაგე განიცდიდა ნეო-რომანული აგურის არქიტექტურის და კატალონიური მოდერნიზმის გავლენას. აშკარად შეიმჩნევა ამსტერდამის სავაჭრო ბირჟის შენობაში, რომელშიც ის ასევე ეყრდნობა ვიოლე ლე დიუკის იდეებს. ბერლაგეს 1911 წლის ვიზიტმა აშშ-ში ძლიერად იმოქმედა მის შემოქმედებაზე. ფრენკ ლლოიდ რაიტის ორგანული არქიტექტურა მნიშვნელოვან ზემოქმედებას ახდენს მის შემდგომ მოღვაწეობაზე. მისმა ლექციებმა, ევროპაში დაბრუნების შემდეგ, ხელი შეუწყო რაიტის იდეების გერმანიაში გავრცელებას. ბერლაგე აღიარებული იყო ჰოლანდიის მოდერნისტული არქიტექტურის მამად და ტრადიციონალისტებსა და მოდერნისტებს შორის შუამავლად. მისმა თეორიებმა ბევრი ჰოლანდიური დაჯგუფება შთააგონა მე-20 საუკუნის 20-იან წლებში, როგორებიცაა ტრადიციონალისტები, ამსტერდამის სკოლა, დე სტილი და ახალი ობიექტივისტები. მან მიიღო ბრიტანეთის სამეფო არქიტექტტურული ინსტიტუტის ოქროს მედალი 1932 წელს.
ბერლაგე გარდაიცვალა ჰააგაში 1932 წელს. 1970 წელს საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა მთვარის ერთ-ერთ კრატერს მისი სახელი მიანიჭა.
მისი მთავარი ნამუშევრებია:
1990 წელს ჰოლანდიელმა არქიტექტორმა ჰერცბერგერმა დააარსა ბერლაგეს ინსტიტუტი რომელიც 2012 წელს გადავიდა დელფტის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტში, სადაც აგრძელებს მუშაობას როგორც წამყვანი ცენტრი არქიტექტურის და ქალაქგეგმარების კვლევების დარგში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 1934 კატეგორია:ნიდერლანდელი არქიტექტორები
ჯანსუღ დადიშქელიანი
მინი|80px|ჯანსუღ დადიშქელიანის ვაჟი — თენგიზი ჯანსუღ თათარყანის (ნიკოლოზის) ძე დადიშქელიანი (დ. დაახლ. 1810 — გ. 1855) — სვანეთის სამთავროს ნაწილის მმართველი, ეცერ-ცხუმარის მფლობელი.
ტორებლანკა
ტორებლანკა (Torreblanca) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,8 კმ². მოსახლეობა — 5574 კაცი (2020 წ.).
ჯანსუღ დადიშქელიანი
თათარყან (ნიკოლოზ) დადიშქელიანის უმცროსი ძე. 1842 წელს მამასთან ერთად გაილაშქრა ჩუბეხევის დადიშქელიანების წინააღმდეგ. ჯანსუღმა ცეცხლს მისცა კოშკი, რომელშიც ჩუბეხევის მეურვე — დიგორხანი იყო გამაგრებული.
ტორებლანკა
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ჯანსუღ დადიშქელიანი
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1855 ჯანსუღ კატეგორია:დაბადებული 1810-იანები
კოპალას ეკლესია (ბულაჩაური)
კოპალას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბულაჩაურის ჩრდილო-დასავლეთით, მდინარე წირდალისხევის მარცხენა ნაპირას. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია ცილინდრული კამარის უმეტესი ნაწილი, კონქის თაღი და კედლების ზედა ნაწილები. ნაგებობის აღმოსავლეთ ნაწილი ჩამოზვავებულ მიწაშია ჩაფლული. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ღიობი გარედან თაღითაა გადახურული, შიგნით - სწორკუთხოვანია. აღმოსავლეთით, ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, ვიწრო თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. ერთი პატარა სარკმელი დასავლეთითაა, კარის თავზე. ეკლესიის ფასადები სადაა. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმელი აგურით ნაწყობ სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული, რომელიც დასრულებულია კუთხურად დალაგებული აგურის ორსაფეხურიანი ფრიზით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰოროდიშტე (კელერაშის რაიონი)
ჰოროდიშტე (Horodişte) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 185 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 794 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
გოიგოლის რაიონი
გოიგოლის  რაიონი (Göygöl) — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი რაიონი. რაიონის ადმინიტრაციული ცენტრია ქალაქი გოიგოლი. 2008 წლის 25 აპრილს, აზერბაიჯანის პარლამენტის გადაწყვეტილებით, რაიონს ეწოდა სახელი „გოიგოლი“.
რაიონში არის 15 კულტურული ცენტრი, 41 ბიბლიოთეკა, 2 მუსიკალური სკოლა (ქალაქ გოიგოლში და სოფელ ხაგანში), 2 მუზეუმი ჰეიდარ ალიევის მუზეუმის ცენტრი და ისტორიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი, ასევე რეგიონში არის 3 პარკი.
ისტორია
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი, ქალაქი გოიგოლი დაარსდა 1819 წელს, გერმანელი დევნილების მიერ რომლებიც ჩამოვიდნენ ვიურტემბერგის სამეფოდან და ამ ადგილს უძახდნენ ჰელენენდორფს. სახლები აშენდა გერმანულ სტილში, დაიშალა ქუჩები, შეიქმნა სკოლა, საბავშვო ბაღი და მუსიკალური სასწავლებელი. ამჟამინდელი აგრარული ინდუსტრიის ქარხნის ძირითადი შენობა მეღვინეობისთვის შექმნეს, სადაც ღვინოსა და კონიაკს აწარმოებდნენ.
გოიგოლის რაიონის მიდამოებში, ნარიმანოვის ოლქი შეიქმნა 1930 წლის აგვისტოში, რომლის ცენტრი იყო ჰელენენდორფი. სახელი ნარიმანოვი შეიცვალა, მაგრამ მის ცენტრს ჰელენენდორფს ეძახდნენ ქალაქ ხანლარს 1938 წლის ნოემბრიდან. 1992 წლის თებერვალში რაიონის ტერიტორია დაიყო 2 ოლქად. უბნის სახელები და მისი ცენტრი კვლავ შეიცვალეს 2008 წელს, პრეზიდენტის 2008 წლის 7 მაისის ბრძანებულების შესაბამისად და ეწოდა, როგორც გოიგოლის რაიონი და ქალაქი გოიგოლი.
მდებარეობა
გოიგოლის რაიონი მდებარეობს მთიან ზონაში, აზერბაიჯანში, ბაქოდან 364 კილომეტრში დაშორებით. მისი ყველაზე მაღალი წერტილი ზღვის დონიდან 3 724 მეტრია. რაიონს ესაზღვრება ჩრდილოეთით 	სამუხის ადმინისტრაციული რაიონი, აღმოსავლეთიდან გორანბოი, სამხრეთით - კალბაჯარი, დასავლეთით - დაშქესანი, ჩრდილო-დასავლეთი შამქორი და ჩრდილოეთით ქალაქი განჯა. რაიონი მოიცავს 935 700 კმ2 ფართობის ტერიტორიას და აქ მოსახლეობის რიცხვი 63 000 ადამიანს შეადგენს.
კლიმატი
გოიგოლის რაიონის კლიმატის მაჩვენებლები განსხვავდება სიმაღლის მიხედვით. აქ დომინანტურია ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი და მას მოსდევს ცივი ნახევრად მშრალი, თბილი ტენიანი კონტინენტური და ცხელი ტენიანი კონტინენტური კლიმატი.
გოიგოლში საშუალო წლიური ტემპერატურა 12.4°C-ია, ხოლო წლიური საშუალო ნალექი 424 მმ.
სპორტი
გოიგოლში არის ოლიმპიური სპორტული კომპლექსი, რომელიც გაიხსნა 2014 წლის იანვარში (გოიგოლის ცენტრალური ქალაქის სტადიონი და სხვა სპორტული ობიექტები).
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
ბელენი (პარაიბა)
ბელენი (Belém) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 467 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუარაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 093 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 170.67 კმ²-ზე. ფართობი 100 153 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
სამოთხის ჩიტის თანავარსკვლავედი
მინი|სამოთხის ჩიტის თანავარსკვლავედი სამოთხის ჩიტის თანავარსკვლავედი (Apus) — ცის სამხრეთ პულუსის ახლოს განლაგებული თანავარსკვლავედი. ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავების ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეებია 3,8 და 3,9. შეიცავს 20 ვარსკვლავს, რომელთა ხილვა შეუიარაღებელი თვალითაც არის შესაძლებელი. საქართველოდან არ ჩანს.
ნიჟნი-ნოვგოროდის იოანე ნათლისმცემლის შობის ეკლესია
ნიჟნი-ნოვგოროდის იოანე ნათლისმცემლის შობის ეკლესია (Церковь Рождества Иоанна Предтечи) — ერთ-ერთი უძველესი  მართლმადიდებლური ეკლესია ნიჟნი-ნოვგოროდში. ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება XV საუკუნიდან. ქვის ტაძარი აკურთხეს 1683 წელს, ხოლო მეორედ 2005 წლის 4 ნოემბერს. ტაძრის მიხედვით სახელი ეწოდა ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ივანოვსკის კოშკს. ეკლესია მდებარეობ სახალხო ერთობის მოედანზე.
ისტორია
thumb|მარცხნივ|„მინინის მოწოდება“, [[კონსტანტინ მაკოვსკის ნახატი]] ხის ძველებური ეკლესია იოანე ნათლსიმცემლის შობის სახელზე ისტორიული წყაროებში ცნობილია ჯერ კიდევ XV საუკუნიდან. XVII საუკუნის დასაწყისში ეკლესიას ჰქონდა სატრაპეზო და კარიბჭე.
1676 წელს ვაჭარი გავრილ დრანიშნიკოვი, ასტრახანში მრავალწლიანი სამსახურიდან დაბრუნები შემდეგ დაინტერესდა საკუთარი ფინანსებით ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობით. ტაძრის მშენებლობა დრანიშნიკოვის მიერ მართლმადიდებლობის დაცვას დაამტკიცებდა, რადგან მისი არყოფნის დროს მისი მეუღლე ანა და მისი ვაჟი სტარობრიადელები გახდნენ და გაიქცნენ კერჟენის სკიტეში. 1679 წლის 24 აგვისტოს გავრილი გარდაიცვალა, მაგრამ ტაძრის მშენებლობა დაასრულეს მისმა ძმამ ლავრენტმა.
ტაძარი ააგეს რუსული არქიტექტურისათვის დამახასიათებელი ე. წ. „გემის“ სტილში. 1814 წელს სატრაპეზოს ჩრდილოეთ მხარეს მიაშენეს სულიწმინდის ეგვტერი. 1830-1840 წლებში ეკლესიაში მიმდინარეობდა სარემონტო სამუშაოები, რომელსაც წარმართავდნენ არქიტექტორები ანტონ ლეერი, ივან ეფიმოვი და გიორგი კიზევეტერი.
1855 წელს ეკლესიასთან ააშენეს ალექსანდრე ნეველის სამლოცველო. 1870 წელს ააშენეს სამრეკლო. 1881-1885 წლებში დიდი სარემონტო სამუშაოები მიმდინარეობდა.
1937 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა, ხოლო უკანასკნელი წინამძღვარი დახვრიტეს. საბჭოთა პერიოდში ეკლესიის შენობა გამოიყენებოდა მოტოციკლეტისტთა სპორტულ სკოლად.
აღდგენა
ეკლესია ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას დაუბრუნდა XX საუკუნის 90-იან წლებში. 1994 წლიდან აღსდგა ღვთისმსახურება. 2004 წლის ივნისში მიიღეს გადაწყვეტილება ტაძრის აღდგენის შესახებ, დაიწყო სარემონტო სამუშაოები. ფინანსები მიიღეს მეცენატებისაგან. 2005 წლის 4 აპრილს ტაძრის სამი ჯვარი აკურთხეს. 2005 წლის 5 აგვისტოს სამრეკლოს დაადგეს გუმბათი და ჯვარი. 2005 წლის 4 ნოემბერს ეკლესია აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ სარემონტო სამუშაოების დროს ღვთისმსახურება არ შეწყვეტილა.
2009 წელს ტაძართან მუშაობა დაიწყო მართლმადიდებლურმა ლექტორიუმმა.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
დიდი გეტსბი (1974 წლის ფილმი)
დიდი გეტსბი — 1974 წლის ამერიკული ფილმი. ის წარმოადგენს ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდის 1925 წლის რომანის „დიდი გეტსბი“ ეკრანიზაციას. ეს ამ წიგნის რიგით მესამე ეკრანიზაციაა.
სიუჟეტი
ფილმი ასახავს უცნობი მილიონერის, ჯეი გეტსბის ცხოვრებას. ახალგაზრდა გეტსბის უყვარდა ახალგაზრდა მომხიბვლელი დეიზი ბიუკინენი, რომელმაც ღარიბ გეტსბის მდიდარი ქმარი არჩია. 8 წლის შემდეგ მილიონერად ქცეული გეტსბი კვლავ გამოჩნდება დეიზის ცხოვრებაში და მის დაბრუნებას ცდილობს.
ჯილდოები
ოსკარი
BAFTA
ოქროს გლობუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1974 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული რომანტიკული დრამატული ფილმები‎ კატეგორია:ამერიკულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
დადი
დადი (ضاد‎, ḍād, ან ‏,حرف الضاد ḥarf aḍ-ḍād; ცალკემდგომი ფორმა — ض; ტრანსლიტერაცია — ḍ) — არაბული ანბანის მეთხუთმეტე ასო. იგი მიეკუთვნება არაბული ანბანის ოთხ ემფატიკურ თანხმოვანს, აგრეთვე ე. წ. ათ „მზის ასოს“. არაბულ ანბანში დადი ერთ-ერთი ყველაზე ახალი სიმბოლოა, იგი ისლამურ პერიოდშია განვითარებული. აბჯადში — არაბული ანბანის რიცხვით სისტემაში — დადს მინიჭებული აქვს რიცხვითი მნიშვნელობა 800.
განჯ ალი ხანი
განჯ ალი ხანი (დ. 1567 — გ. 1625) — სეფიანთა ირანის ჯარის სარდალი, ქურთული წარმოშობის. შაჰ-აბას I-ის ერთგული მსახური.
დადი
თანამედროვე ლიტერატურულ არაბულ ენაში დადით გადმოცემული ფონემა /ḍ/ ძირითადად წარმოადგენს ფარინგალიზირებულ ან ველარიზირებულ მჟღერ ალვეოლურ ხშულ ბგერას ( ანდა ). თუმცა ზოგიერთ დიალექტში, აგრეთვე არაბული ენის ისტორიულ ფონეტიკაში გვხვდება მცირე გადახრები ამ ძირითადი ფონეტიკური მნიშვნელობისაგან. არაერთი მეცნიერის აზრით, დადის არტიკულაცია თავდაპირველად ხდებოდა ლატერალურად ან ლატერალიზირებულად — ამ თვისების გამო არაბულ ენას ზედმეტსახელად „დადის ენასაც“ უწოდებენ. ბგერის ასეთი წარმოთქმა დასტურდება სამხრეთარაბულ დიალექტებში, არაბულიდან ნასესხებ სიტყვებში ესპანურსა და ინდონეზიურ ენებში.
განჯ ალი ხანი
აღიზარდა ჰერათში. 1580-იანი წლებიდან ჩაეწერა ყიზილბაშთა რიგებში. დიდი როლი ითამაშა 1587 წელს, აბას I-ის ტახტზე ასვლაში.
დადი
სხვა ენებში, რომლებიც არაბული ანბანით ჩაიწერება, დადი ძირითადად მხოლოდ ნასესხებ სიტყვებშია წარმოდგენილი და საკუთარი ფონემა არ გააჩნია.
განჯ ალი ხანი
მონაწილეობდა ირანსა და ოსმალეთს შორის გამართულ სამ ომში: 1578-1590, 1603-1618 და 1623-1639 წ.წ. განჯ ალი-ხანი 1596 წელს დაინიშნა ქერმანის პროვინციის მმართველად. თან ახლდა აბას I-ს კახეთში ლაშქრობების დროს.
დადი
სქოლიო
კატეგორია:არაბული ასოები
განჯ ალი ხანი
1621 წელს უხელმძღვანელა ირანის მარბიელ ლაშქრობებს დიდ მოგოლთა იმპერიაში. 1622 წელს მონაწილეობა მიიღო ყანდაარის აღებაში. შაჰმა ქალაქი სამართავად სწორედ მას ჩააბარა.
1624 წელს სარდლობდა ირანის არმიის მესამე დანაყოფს (15000 ჯარისკაცს) ბაღდადის აღების დროს. იქვე დაავადდა მოურჩენელი სენით და გარდაიცვალა 1625 წლის დასაწყისში. შაჰმა ის დიდი პატივით წაასვენა ქერმანში და დაკრძალა მისსავე სახელობის კომპლექსში. სეფიანთა იმპერიის აღსასრულამდე, 1736 წლამდე, ყანდაარს მართავდნენ განჯ ალი ხანის შთამომავლები.
ლიტერატურა
კატეგორია: დაბადებული 1567 კატეგორია: გარდაცვლილი 1625 კატეგორია:სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:სპარსელები საქმიანობის მიხედვით
კანიადა
კანიადა (Cañada, La Canyada ou La Canyada de Biar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ალტო-ვინალოპოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,32 კმ². მოსახლეობა — 1208 კაცი (2020 წ.).
What a Cartoon!
მინი|250პქ|What a Cartoon-ის ლოგო What a Cartoon! (მოგვიანებით ცნობილი, როგორც The What A Cartoon! Show და Cartoon Cartoon Show) — ამერიკული, კომედიური ხასითის ანიმაციური სატელევიზიო პროგრამა, შექმნილი ფრედ ზაიბერტის მიერ, ტელეარხ Cartoon Network-ისთვის. პროექტი სულ შედგება 82 ეპიზოდისგან.
შოუზე გავლენა მოახდინა ანიმაციურმა სერიალმა Looney Tunes. თავდაპირველად ეთერში გაეშვა 1995 წლის 20 თებერვალს. მოგვიანებით, შოუს დაერქვა ''The What a Cartoon! Show, ხოლო შემდგომ The Cartoon Cartoon Show''.
სქოლიო
კატეგორია:ტელეგადაცემები კატეგორია:1990-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:Cartoon Network-ის პროგრამები
ყაზახეთის არქიტექტურა და სახვითი ხელოვნება
მინი|[[ყაზახეთი|ყაზახეთის არქიტექტურული დეკორის ფრაგმენტი-საგამოფენო პავილიონი]] ყაზახეთის არქიტექტურა და სახვითი ხელოვნება—ყაზახეთის ტერიტორიაზე შემონახულია ბრინჯაოს ხანის ძეგლები, დოლმენები, მენჰირები, ყორღანები და სხვ. ძც. წ. I ათასწლეულ.-ახ.წ. I საუკუნეებში ყაზახეთში მცხოვრებ ტომებს ჰქონდათ როგორც გადასატანი თექის იურტები, ისე ბინადარი ცხოვრებისათვის საჭირო თიხატკეპნილისა და ალიზის სახლები. იმ პერიოდში, როდესაც ყაზახეთის ტერიტორია შედიოდა თურქეთის სახკანოს (VI-VIIIსს.), ხოლო შემდეგ (VIII –X სს.) თურგეშებისა და ყარლაყის სახკანოების შემადგენლობაში, ვითარდებოდა ქალაქები, რომელთაგან აღსანიშნავია თარაზი (ახლანდელი ჯამბული).
ისლამის პერიოდის არქიტექტურა
მარცხნივ|მინი|[[ხოჯა აჰმედ იასავის მავზოლეუმი|ხოჯა აჰმედ იასავის მავზოლეუმი ყაზახეთი]] VIII საუკუნიდან ისლამი ს გავრცელებას მოჰყვა ისეთი ახალი ტიპის ნაგებობათა გავრცელება, როგორებიცაა მეჩეთები, მედრესეები. X საუკუნიდან ჩამოყალიბდა ცენტრალურგუმბათოვანი მემორიალური, ხოლო შემდეგ პორტალურგუმბათოვანი (სირლითამის მავზოლეუმი, ყიზილ-ორდის ოლქი, XI-XIIსს.) ნაგებობის ტიპი. თათარ-მონღოლთა შემოსევების შემდეგ XIII საუკუნის  II ნახევრიდან  ქალაქები სიღნაკი, თარაზი თანდათანობით აღორძინდნენ და  XIV-XVI საუკუნეებში ეკონომიკური და კულტურული  აღმავლობა განიცადეს. აშენდა მონუმენტური ნაგებობანი. ჯუნღარების შემოსევას (XVII საუკუნის 40-იან წლებსა და XVIII საუკუნის 20-იან წლებში) მოჰყვა ყაზახეთის კულტურის დაცემა.
20 საუკუნე
მარცხნივ|მინი|[[ნურ-სულთანი]] მინი|[[ნურ-სულთანი|ნურ-სულთანის ცენტრი]] XX საუკუნიდან განვითარდა თანამედროვე არქიტექტურა, დაიწყო ქალაქების განაშენიანება. 40-იანი წლების არქიტექტურული ნაგებობებიდან აღსანიშნავია აბაის სახელობის ყაზახეთის ოპერისა და ბალეტის თეატრის შენომა ალმათში. 50-იანი წლების შემდეგ ფართოდ გაიშალა საბინაო მშენებლობა. აშენდა თანამედროვე დიდი ქალაქები და დაბები.
დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, არქიტექტურა განვითარების ახალ დონეზე აღმოჩნდა. დედაქალაქის გადატანამ მოიზიდა არქიტექტორები მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. 1998 წელს ყაზახეთის მთავრობამ გამოაცხადა არქიტექტორთა და დიზაინერთა კონკურსი ახალი ქალაქის ასაშენებლად. . გაიმარჯვა იაპონელმა არქიტექტორმა კიშო კუროკავამ. ასტანაში მონუმენტ ბაიტერეკის, რაც ქალაქის მთავარ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს, ავტორია აკმურზა რუსტემბეკოვი, რისთვისაც ის რამდენჯერმე დაკილდოვდა.
სახვითი ხელოვნება
ქვეყნის ტერიტორიაზე შემონახულია პალეოლითის, ნეოლითის, ბრინჯაოს ხანის ხელოვნების ძეგლები. საკების ხელოვნება სკვითების კულტურას უკავშირდებოდა („ცხოველური სტილის ნიმუშები“). VII-VIII საუკუნეების ქანდაკება წარმოდგენილია ქვის ქანდაკებებით, ბრინჯაოს სტატუებით. ამ პერიოდიდან შემორჩენილია დეკორატიული გამოყნებითი ხელოვნების ნიმუშები. XIX საუკუნეში შეიქმნა სახელოვნებო ნაწარმოებები. XX საუკუნიდან განვითარდა სახვითი ხელოვნების ჟანრები. (სიუჟეტური სურათი, პორტრეტი). 1940 წ.ალმათში ჩამოყალიბდა ყაზახეთის სამხატვრო აკადემია.
ყოველწლიურად ყაზახეთის ხელოსნები მონაწილეობენ Sheber- ის კონკურსში. კონკურსი ნაწილია პროგრამისა  "ხელოსნობის განვითარება და ხალხური რეწვის აღორძინება ყაზახეთში," რომელიც დაიწყო 2006 წელს, ყაზახეთის ხელოსნების პროდუქციის კონკურენტუნარიანობის გაზრდის მიზნით შიდა და საერთაშორისო ბაზრებზე. ამ პროგრამას ახორციელებენ ყაზახეთის ხელოსანთა კავშირი, Chevron, ცენტრალური აზიის ევრაზიის ფონდი, ყაზახეთის კულტურისა და ინფორმაციის სამინისტრო და იუნესკოს წარმომადგენლობა ალმათში.
.სქოლიო
კატეგორია:არქიტექტურა რეგიონის მიხედვით კატეგორია:ყაზახეთი კატეგორია:სახვითი ხელოვნება კატეგორია:აზია კატეგორია:ცენტრალური აზია
BAFTA საუკეთესო დიზაინისთვის
BAFTA საუკეთესო დიზაინისთვის — ბრიტანეთის ფილმისა და სატელევიზიო ხელოვნების აკადემიის ერთ-ერთი ჯილდო. გაიცემა 1964 წლიდან. 1964-67 წლებში გაიცემოდა ორი ჯილდო შავ-თეთრი და ფერადი ოპერატურისთვის.
ლაურეატები
კატეგორია:BAFTA-ს ჯილდოები
ლუიზ დიანა ორლეანელი
ლუიზ დიანა ორლეანელი (Louise Diane d'Orléans; დ. 27 ივნისი, 1716 — გ. 26 სექტემბერი, 1736) — ორლეანელთა დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის ასული. ლუი XIII-ის შვილთაშვილი როგორც დედის, ისე მამის მხრიდან. კონტის პრინცესა 1732-36 წლებში როგორც ლუი ფრანსუა I-ის მეუღლე. კონტის უკანასკნელი პრინცის ლუი ფრანსუა II-ის დედა.
ადრეული ცხოვრება
ლუიზ დიანა დაიბადა 1716 წლის 27 ივნისს პარიზში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის ქალიშვილი. მამამისი საფრანგეთის მეფე ლუი XV-რეგენტი და მეფე ლუი XIII-ის შვილიშვილი იყო, ხოლო დედამისი საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ასული გახლდათ.
ქორწინებამდე ლუიზ დიანა ცნობილი იყო მადმუაზელ დე შარტრის სახელით. ეს წოდება მანამდე მის უფროს დას, მარი ადელაიდას ჰქონდა, რომელიც ამ დროისათვის უკვე მონაზვნად იყო აღკვეცილი. აქამდე კი ეს წოდება ლუიზ დიანას მამიდას, ახლა უკვე ლოთარინგიის ჰერცოგინია ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელს ჰქონდა. იგი თავის უმცროს დასთან, ელიზაბეტთან ერთად იზრდებოდა და იღებდა განათლებას, მოგვიანებით კი მათ მათი კიდევ ერთი და, ლუიზ ელიზაბეტიც შეემატა, რომელიც შემდგომში ესპანეთის მეფე ლუის I-ს შერთეს ცოლად.
მისმა ბავშვობამ მამამისის რეგენტობის პერიოდში გაიარა, რა დროსაც ორლეანელთა ოჯახს უდიდესი ძალაუფლება ეპყრა ხელთ. ლუიზ დიანა ღრმა ბავშვობიდანვე უყურებდა დედ-მამის რომანებს. დედამისი ხშირად თვრებოდა და ქმარს ეჩხუბებოდა, ფილიპი კი მას მარი ტერეზ დე პარაბერთან ღალატობდა.
როგორც სამეფო კარის მემატიანე წერდა, ორლეანის ჰერცოგის ასულებს შორის, ლუიზ დიანა ყველაზე კარგად აღზრდილი და მომხიბვლელი იყო. 1723 წელს გარდაიცვალა მამამისი, რითაც ორლეანელებმა თავიანთი ძალაუფლება დაკარგეს. ამ დროს ორლეანის ახალი ჰერცოგი ლუიზ დიანას ძმა, ლუი IV ხდება, რომელიც 1724 წელს დედამისმა გერმანელ პრინცესაზე, ლანდგრაფინია იოჰანა ბადენ-ბადენელზე დააქორწინა.
კონტის პრინცესა
1731 წლის დეკემბერში ლუიზ დიანას ძმის შვილმა, პრინცმა ლუი ფილიპემ ცოლად შეირთო კონტის პრინცესა ლუიზ ანრიეტა დე ბურბონი. ეს ქორწინება ორგანიზებული იყო ლუიზ დიანას დედის, ფრანსუაზ მარისა და ლუიზ ანრიეტის დედის, ლუიზ ელიზაბეტ დე ბურბონის მიერ.
ამას მალევე მოჰყვა კიდევ ერთი დინასტიური ქორწინება კონტელ ბურბონებსა და ორლეანელ ბურბონებს შორის. 1732 წლის 19 იანვარს ვერსალის სასახლეში კარდინალმა დე როანმა ლუიზ დიანა დააქორწინა კონტის პრინც ლუი ფრანსუა I-ზე (ლუიზ ანრიეტის ძმა). ამ დროს ლუიზ დიანა სულ თხუთმეტი წლის იყო.
ქორწინების შემდეგ ლუიზ დიანა კონტის ახალი პრინცესა გახდა. მისმა ქმარმა ეს წოდება მამამისის, ლუი არმან II-ის გარდაცვალების შემდეგ მიიღო 1727 წელს. 1734 წელს ლუიზ დიანამ პირველი ვაჟი გააჩინა, რომელსაც ლუი ფრანსუა დაარქვეს, რასაც 1736 წელს მეორე ბავშვი მოჰყვა. ბავშვი ძალიან სუსტი იყო და რამდენიმე საათში გარდაიცვალა, თუმცა მთავარი ისაა, რომ მასზე გართულებულ მშობიარობას გადაჰყვა 20 წლის ლუიზ დიანაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 27 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1716 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1736 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:კონტის პრინცესები
მონასტერი (წინაგრის თემი)
მონასტერი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (წინაგრის თემი). მდებარეობს მდინარე ლეხურის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 800 მ.
სქოლიო
კატეგორია:წინაგრის თემის სოფლები
ბექთაშ-ხან გურჯი
ბექთაშ ხან გურჯი (დ. 1594 — გ. 1639) — სეფიანთა იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ქართველი, გვარად მირიმანიძე. ბაღდადის მმართველი 1631-1638 წლებში, შაჰ-სეფი I-ის მმართველობის პერიოდში. ბიძამისი იყო-მირმან მირიმანიძე იგივე სეფიყული-ხანი. ახალგაზრდობაში რამდენიმეჯერ მიიღო მონაწილეობა შაჰ-აბას I-ის ლაშქრობებში ოსმალეთსა და უზბეკეთში. ირან-ოსმალეთის 1623-1639 წლების ომის პირველ ეტაპზე წარმატებით უსარდლა სპარსელთა არმიას, 1626 წელს სამცხის აღმ.ნაწილიდან განდევნა ოსმალები, თუმცა 1632 წლიდან ვითარება შეიცვალა. ოსმალთა მთავარი სამიზნე ქალაქი ბაღდადი იყო. 1634 წელს მურად IV-მ განაახლა ომი სეფიანებთან არაბული ერაყის ხელში ჩასაგდებად. გარკვეული წარმატებების შემდეგ ოსმალები ბაღდადს მიადგნენ. 1638 წლის დეკემბერში ქალაქი დაეცა. ბექთაშ ხანმა თავს გაქცევით უშველა. გარდაიცვალა 1 წლის შემდეგ, 1639 წელს. ზოგიერთი ირანელი ისტორიკოსის ცნობით, ის სეფი I-მა სიკვდილით დასაჯა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1594 კატეგორია:გარდაცვლილი 1639 კატეგორია:ქართველები ირანში
ტრაიგერა
ტრაიგერა (Traiguera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ბახო-მაესტრასგის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 59,8 კმ². მოსახლეობა — 1367 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ფრიდრიხ ლაიბნიცი
ფრიდრიხ ლაიბნიცი (Friedrich Leibnütz; დ. 24 ნოემბერი, 1597, ალტენბერგი — გ. 5 სექტემბერი, 1652, ლაიფციგი) — გერმანელი იურისტი, ლაიფციგის უნივერსიტეტის მორალის ფილოსოფიის პროფესორი, ამავე უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტის ასესორი. ცნობილი გერმანელი მეცნიერისა და ფილოსოფოსის გოტფრიდ ლაიბნიცის მამა.
დაიბადა, სავარაუდოდ, ქალაქ ალტენბერგში 1597 წელს. იზრდებოდა მაისენში, ხოლო კარიერის შექმნა განაგრძო ლაიფციგში. ლაიბნიცი იყო ლუთერანული აღმსარებლობის მიმდევარი. 1644 წელს დაქორწინდა კატერინა შმუკზე, ცნობილი ლაიფციგელი იურისტის, ვილჰელმ შმუკის ქალიშვილზე. 1646 წელს შეეძინათ ვაჟი, გოტფრიდ ლაიბნიცი.
ფრიდრიხ ლაიბნიცი გარდაიცვალა 1652 წლის 5 სექტემბერს, მემკვიდრეობად დატოვა პირადი ბიბლიოთეკა. მამის გარდაცვალებისას გოტფრიდი 7 წლისაც არ იყო. მოგვიანებით მამის მსგავსად, ისიც ლაიფციგის უნივერსიტეტში ასწავლიდა.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი იურისტები კატეგორია:გერმანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 1597 კატეგორია:გარდაცვლილი 1652 კატეგორია:ლაიფციგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ალტდორფის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
და ვინჩის კოდი (ფილმი)
და ვინჩის კოდი (ინგლ. The Da Vinci Code) — 2006 წლის ამერიკული თრილერის ჟანრის ფილმი, რომლის რეჟისორია რონ ჰოვარდი, სცენარის ავტორი აკივა გოლდსმანი და დაფუძნებულია დენ ბრაუნის 2003 წლის ყველაზე გაყიდვად ამავე სახელწოდების რომანზე. რობერტ ლენგდონის ფილმების სერიაში ის პირველი ფილმია. მაში მთავარ როლებს ასრულებენ: ტომ ჰენქსი, ოდრი ტატოუ, სერ იან იან მაკკელენი, ალფრედ მოლინა, იურგენ პროხნოუ, ჟან რენო და პოლ ბეთანი. ფილმში ჰარვარდის უნივერსიტეტის რელიგიური სიმბოლოების პროფესორი რობერტ ლენგდონი არის მთავარი ეჭვმიტანილი ლუვრის კურატორის, ჟაკ სონიერის სასტიკ და უჩვეულო მკვლელობაში. გარდაცვლილის სხეულზე პოლიცია საიდუმლო ნიშნებს აღმოაჩენს და გამოძიებას დაიყებს. ლენგდონი გაიქცევა პოლიციას კრიპტოლოგის, სოფი ნევეუს დახმარებით, რომელთან ერთადაც წმინდა გრაალის საიდუმლოების გამოძიებას იწყებს. ცნობილი გრაალის შემსწავლელი ბრიტანელი ისტორიკოსი სერ ლი თიბინგი მათ ეტყვის, რომ გრაალის საიდუმლოება კოდირებულია ლეონარდო და ვინჩის ნახატში, „საიდუმლო სერობა“.
განვითარება
ფილმის უფლებები შეიძინა დენ ბრაუნმა 6 მილიონ დოლარად.
ადგილმდებარეობა
ლუვრმა ფილმის შემქმნელებს მისცა ნებართვა, გადაეღოთ შესაბამისი სცენები მათ შენობაში. გადაღების დროს გამოიყენეს მონა ლიზას რეპლიკა, რადგან გადამღებ ჯგუფს ნება არ დართეს, რომ რეალურ მონა ლიზასთან ემუშავათ.ვესტმინსტერის სააბატომ უარყო ის განცხადება, რომლის თანახმადაც გადაღებები მათ ტაძარში შედგა. ასევე მოიქცა სენ-სულპისის ეკლესიაც. ამის ნაცვლად, ვესტმინსტერის სააბატოს სცენები გადაიღეს ლინკოლნისა და ვინჩესტერის საკათედრო ტაძარში, რომლებიც ორივე ინგლისის ეკლესიას ეკუთვნის.
ცენზურა
ფილმი აკრძალული იყო ზოგიერთ ქვეყანაში, მათ შორის, სირიაში, ბელარუსსა და ლიბანში. იორდანიაში ხელისუფლებამ აკრძალა ფილმი იმის მტკიცებით, რომ იგი „ლახავს მეხსიერებას ქრისტიანული და ისლამური მოღვაწეებისა და ეწინააღმდეგება ბიბლიასა და ყურანში დაწერილ ჭეშმარიტებას იესოს შესახებ“. ირანში ის აიკრძალა მუსლიმებისა და ქრისტიანი უმცირესობების პროტესტის გამო.
ანგელოზები და დემონები
სცენარისტმა აკივა გოლდსმანმა, იურული პარკის სცენარისტის დევიდ კოპის დახმარებით, ანგელოზები და დემონები შექმნა, რომლის რეჟისორი ასევე ჰოვარდი იყო. ქრონოლოგიურად, ისტორია ვითარდება. ამასთან, კინემატოგრაფებმა კვლავ განაგრძეს მის გაგრძელებაზე მუშაობა. ჰენქსი ამ ნაწილშიც ასრულებს როლს. ფილმი გამოვიდა 2009 წელს და მან და ვინჩის კოდთან შედარებით უკეთესი შეფასებები მიიღო.
ინფერნო
Sony Pictures–მა ფილმის ადაპტაცია შექმნა ინფერნოზე, რობერტ ლენგდონის სერიის მეოთხე წიგნზე დაყრდობით, რომელიც გამოვიდა 2016 წლის ოქტომბერში. ჰოვარდი ამჯერადაც რეჟისორად მუშაობდა ფილმზე. გადაღებები დაიწყო 2015 წლის 27 აპრილს, იტალიაში, ვენეციაში და დასრულდა 2015 წლის 21 ივლისს. 2014 წლის 2 დეკემბერს ფელისიტი ჯოუნზთან დაიწყო მოლაპარაკებები ფილმში მონაწილეობის მიზნით.
სქოლიო
კატეგორია:რონ ჰოვარდის ფილმები კატეგორია:ამერიკულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული კრიმინალური თრილერი ფილმები კატეგორია:2006 წლის ფილმები კატეგორია:Columbia Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
ჰირბოვეცი (კელერაშის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
კაისარა (პარაიბა)
კაისარა (Caiçara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 150 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუარაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 220 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 56.44 კმ²-ზე. ფართობი 127 914 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
უნირემა
უნირემა (ლათ. uniremis სიტყვა „Unus“–დან — „ერთი“ და „Remus“ — „ნიჩაბი“; ბერძ. μονερις) — საბრძოლო ნიჩბიანი გემი, მხოლოდ ნიჩბების ერთი რიგით. ჩვეულებრივ უნირემები გამოიყენებოდა ანტიკური ბერძნული პოლისების, ფინიკიის, კართაგენის და ძველი რომის ფლოტებში.
ჩვეულებრივ, უნირემას ჰქონდა 12 წყვილი იალქანი. ამასთან, თითო ნიჩაბს მართავდა ორი მენიჩბე. დამატებით, უნირემა აღჭურვილი იყო მცირე ანძაზე განთავსებული სწორკუთხოვანი აფრით ზურგის ქარისთვის. ამ ტიპის გემების წყალწყვა არ აღემატებოდა 50 ტონას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხედრო გემები კატეგორია:საიალქნო გემები კატეგორია:უძველესი გემები კატეგორია:გემების ისტორია კატეგორია:გალერები კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია
ქიმიური ფორმულა
ქიმიური ფორმულა — ინდივიდუალურ ნივთიერებათა შედგენილობის გამოსახულება ქიმიური ნიშნებისა და რიცხვების საშუალებით. ზოგად შემთხვევაში გამოისახება როგორც AmBnCp... სადაც A, B, C... არის ქიმიურ ელემენტთა ატომების სიმბოლოები, რომელთაგანაც შედგება მოცემული ნივთიერება; m, n, p... მთელი რიცხვებია და გვიჩვენებენ ცალკეული ატომების რიცხვს მოცემულ ნივთიერებაში.
ნივთიერებათა ქიმიური ფორმულის დასადგენად აუცილებელია ვიპოვოთ მათი რაოდენობრივი შედგენილობა (მასის მიხედვით %-ში) : პროცენტული შედგენილობა შევცვალოთ ატომთა რიცხვთაშორის თანაფარდობით და ეს თანაფარდობა გამოვსახოთ მთელი რიცხვებით.
ვიკიფიცირება
ვიკიპედიაში ფორმულების დასაწერად გამოიყენება ვიკისინტაქსისი.
მაგალითად, ეთანოლის დუღილის პროცესი ქიმიური ფორმულებით შემდეგნაირად გამოისახება, შედეგს ვღებულობთ ასეთს.
ხოლო ეთანოლის სტრუქტურული ფორმულა შემდეგნაირად გამოისახება:
Н    Н      Н │  │     /       Н—C—C—O │  │             Н     Н
რაც შეეხება იზოტოპების ქიმიური კოდებით გამოსახვას, ამისთვის გამოიყენება შემდეგი ვიკისინტაქსისი, შედეგს ვღებულობთ ასეთს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქიმია
ვალიატი
ვალიატი (Vallat) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-მიხარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 5 კმ². მოსახლეობა — 51 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
იაელ სტოუნი
იაელ სტოუნი (Yael Stone; დ. 6 მარტი, 1985, სიდნეი, ავსტრალია) – ავსტრალიელი მსახიობი. აქტიურად მუშაობდა სიდნეის თეატრში, რის გამოც ორი ჯილდო აქვს მიღებული, თუმცა მას განსაკუთრებული პოპულარობა Netflix-ის სერიალში „ახლა ნარინჯისფერია ყველაზე მოდური“ შესრულებულმა ლორნა მორელოს როლმა მოუტანა. იგი ასევე ცნობილია იმით, რომ იცავს კლიმატსა და მხარს უჭერს აბორტის უფლებებს.
ბავშვობა და განათლება
იაელ სტოუნი დაიბადა 1985 წლის 6 მარტს სიდნეიში. იგი არის არქიტექტორ ჰარი სტოუნისა და მისი ცოლის, ექთან ჯუდი სტოუნის შვილი. აღსანიშნავია, რომ მამამისი ჩეხოსლოვაკეთში დაიბადა და წარმოშობით ჩეხი ებრაელია, რომლის ბებია-ბაბუაც ჰოლოკოსტის დროს გაიქცა ავსტრალიაში. იაელის ორივე მშობელი წარმოშობით ებრაელია და იუდაიზმის მიმდევრები აირან. მისი და-ძმა, ჯეიკ და ელენა სტოუნები, ორივენი მუსიკოსები არიან.
სასკოლო განათლების შემდეგ სტოუნმა სწავლა ავსტრალიის დრამატული ხელოვნების ეროვნულ უნივერსიტეტში გააგრძელა სამსახიობო მიმართულებით.
კარიერა
სტოუნის სამსახიობო კარიერა ჯერ კიდევ მის ბავშვობაში დაიწყო, როდესაც მონაწილეობა მიიღო ფილმში „მე, ჩემი თავი, მე“, რასაც მინისერიალ „ფერმაში“ მიღებული როლი მოჰყვა. ამის შემდეგ იგი ძირითადად სიდნეის თეატრში მუშაობდა, სადაც 2008 წელს მიიღო ჯილდო ნომინაციაში „საუკეთესო ახალბედა“. ამის პარალელურად იგი ტელევიზიაში მუშაობდა და მონაწილეობდა რამდენიმე პროექტში. 2010-11 წლებში იგი თამაშობდა სერიალ „შეშლილის დღიურებში“. ამ სერიალის გადაღებების დასრულების შემდეგ მან დატოვა სამშობლო და ნიუ იორკში გადასახლდა.
პირადი ცხოვრება
2012 წელს იაელ სტოუნი ნიუ იორკში დაქორწინდა ასევე ავსტრალიელ მსახიობ დენ სპიელმანზე. 2017 წელს სტოუნმა ინტერვიუში განაცხადა, რომ იგი სპიელმანს 2016 წელს გაეყარა და ამბავს ერთი წლის განმავლობაში მალავდა. ამავე ინტერვიუში განაცხადა, რომ იგი ათეისტია. ამავე წელს მან ურთიერთობა დაიწყო ჯენ მენინგ ბანკროფტთან. 2017 წლის 23 ნოემბერს იაელმა გამოაცხადა, რომ მისგან ბავშვს ელოდებოდა, რომელიც 2018 წლის 30 მაისს გააჩინა. წყვილმა პატარა გოგონას პემუ სტოუნ-ბანკროფტი დაარქვეს.
2018 წლის 16 დეკემბერს New York Times-ში გამოქვეყნდა სტატია, სადაც იაელ სტოუნი 2010-11 წლებში ავსტრალიელ მსახიობ ჯეფრი რაში სექსუალური ხასიათის ძალადობაში დაადანაშაულა და სამშობლოს დატოვების მიზეზადაც ეს დაასახელა.
2020 წლის ავსტრალიის ხანძრის გამო, იაელმა უარი თქვა აშშ-ს მოქალაქეობაზე და სამშობლოში დაბრუნდა კლიმატის დაცვის მიზნით. ამ ფაქტს თავად მან ,,კლიმატის ომი'' უწოდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი მსახიობები
ლალა იუსიფოვა
ლალა იუსიფოვა (Lalə Yusifova; დ. 11 ოქტომბერი, 1996, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი რიტმული ტანმოვარჯიშე.
კარიერა
ლალა იუსიფოვამ ახალგაზრდული კარიერა 2009 წელს დაიწყო. მან 2010 წლის ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატში ვერცხლის მედალი მოიპოვა. აგრეთვე, მან აზერბაიჯანის გუნდის წევრის სახელით იასპარეზა მისკში ჩატარებულ 2011 წლის ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატში, სადაც ბწინჯაოს მედალი მოიპოვა.
იუსიფოვას დებიუტი პროფესინალურ კარიერაში 2012 წელს შედგა. 2013 წელს მან მოიგო ბრინჯაოს მედალი „ჰუპში“ ტარტუში (ესტონეთი) ჩატარებულ 2013 წლის მის ვალენტინის თასზე. ამავე წელს იასპარეზა 2013 წლის ირინა დელეანუს თასზე და ტურნირი მან „ჰუპში“ ბრინჯაოს მედლის მოპოვებით დაასრულა. ვენაში (ავსტრია) ჩატარებულ 2013 წლის მსოფლიოს თასზე ლალა იუსიფოვა და მისი თანაგუნდელი, მარინა დურუნდა აზერბაიჯანის სახელით გამოდიოდნენ. ეს გუნდური ჩემპიონატი მათ მე-4 ადგილით დაასრულეს. მან ვერცხლის მედალი მოიპოვა 2013 წლის აზერბაიჯანის ეროვნულ ჩემპიონატში (პირველი ადგილი მარინა დურუნდამ დაიკავა). იუსიფოვა აგრეთვე ასპარეზობდა საკტ-პეტერბურგში (რუსეთში) ჩატარებულ 2013 წლის მსოფლიოს თასზე; მან თასი მე-8 ადგილით დაასრულა.
2013 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე იუსიფოვამ ჯანა ბერეზკო-მარგგრანდერთან ერთად ტურნირი მე–13 ადგილით დაასრულა. იგი ასპარეზობდა 2013 წლის გრანდ პრიქსზე; საბოლოოდ ხსენებული შეჯიბრება მე-9 ადგილით დააამთავრა. ბერლინში ჩატარებულ 2013 წლის გრანდ პრიქსის ფინალში მან მე-6 ადგილი დაისაკუთრა. მან ოთხი ღონისძიების ფინალში გაიმარჯვა და კლუბებს შორის შეჯიბრებაში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ამავე წელს იგი 2013 წლის აეონის თასზე (ტოკიო, იაპონია) ასპარეზობდა; საბოლოოდ, გუნდებს შორის მე-5 ადგილი, ხოლო ინდივიდუალურ პერფორმენსში მე-6 ადგილი დაიკავა.
2014 წლის სეზონის პირველი ნახევარი მან მხრის ტრავმის გამო გამოტოვა. აპრილში იგი ასპარეზობას დაუბრუნდა - მონაწილეობა მიიღო აზერბაიჯანის ეროვნულ ჩემპიონატში; ჩემპიონატი ვეცხლის მედლით დაასრულა (პირველ ადგილი კვლავ მარინა დურუნდამ დაიკავა). იუსიფოვამ 2014 წელს პირველად მიიღო მონაწილეობა საერთაშორისო შეჯიბრებაში: მან იასპარეზა 2014 წლის კორბეილ-ესონესის მსოფლიო თასზე და ტურნირი მე-16 ადგილით დაასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მხატვრული ტანმოვარჯიშეები
ეკვადორის პრეზიდენტი
ეკვადორის პრეზიდენტი — ქვეყნისა და მთავრობის მეთაური ეკვადორში. პრეზიდენტი არის ხელისუფლების აღმასრულებელი შტოს მეთაური. კონსტიტუციის მიხედვით უმაღლესი პოლიტიკური თანამდებობაა, რომელზეც არჩევა შესაძებელია ორი ვადით და 4-4 წლით.
რესურსები ინტერნეტში
*
კუიტეჟი
კუიტეჟი (Cuitegi) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 317 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუარაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 889 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 175.28 კმ²-ზე. ფართობი 39 302 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
მატს ვილანდერი
მატს ვილანდერი (Mats Wilander; დ. 22 აგვისტო, 1964, ვექშე, შვედეთი) — შვედი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი.
ვილანდერს 7 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 3 საფრანგეთის ღია პირველობა, 3 ავსტრალიის ღია პირველობა და 1 აშშ-ის ღია პირველობა. ჯამში მას ATP-ის 33 ტიტული აქვს ერთეულებში მოგებული. იგი 20 კვირის განმავლობაში იკავებდა ჩოგბურთელთა რეიტინგში პირველ ადგილს.
მიუხედავად იმისა, რომ მას უიმბლდონი ერთეულთა თანრიგში არ ჰქონდა მოგებული, ვილანდერმა ავსტრალიის ღია პირველობა ორჯერ მოიგო, როდესაც ტურნირი ბალახის საფარზე ტარდებოდა (1987 წლის ჩათვლით). იგი ერთ-ერთია 6 მამაკაცი ჩოგბურთელიდან (ჯიმი კონორსი, ანდრე აგასი, რაფაელ ნადალი, როჯერ ფედერერი, ნოვაკ ჯოკოვიჩი), რომელმაც დიდი სლემის ტიტული ყველა საფარზე მოიგო ერთეულებში (ბალახზე, ჰარდზე და თიხაზე). ვილანდერი ნადალთან ერთად ერთადერთია, ვინც მინიმუმ ორი სლემი მოიგო სამივე საფარზე. წყვილებში შვედმა ასევე ერთხელ მოიგო უიმბლდონი. სანაკრებო დონეზე, მან 3-ჯერ მოიპოვა დეივისის თასი შვედეთის ნაკრებთან ერთად.
შვედმა კარიერა 1996 წელს დაასრულა. 2002 წელს, ვილანდერი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს.
ერთეულები: 1 (0–1)
(დ) – დახურული კორტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედი ჩოგბურთელები კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:უიმბლდონის ჩემპიონები კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო
მია ფეროუ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
მარიკა ლორთქიფანიძე
მარიამ (მარიკა) ლორთქიფანიძე (დ. 28 აგვისტო, 1922, ბათუმი — გ. 8 იანვარი, 2018, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ნამდვილი წევრი (1993), აკადემიკოსი. საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1975), ივ. ჯავახიშვილის (1976), ნ. ბერძენიშვილის (1980) სახელობის და საქართველოს სახელმწიფო (1982) პრემიების ლაურეატი. 1997 წელს დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. ამერიკის ბიოგრაფიულმა ინსტიტუტმა (ABI) მიანიჭა „მეორე ათასწლეულის ღირსების მედალი 2000“. მისი ძმა იყო რეჟისორი გიგა ლორთქიფანიძე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1922 წლის 28 აგვისტოს ბათუმში. 1943 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1947 წლიდან მუშაობდა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად. 1948 წლიდან თსუ-ში. ამავე წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „თბილისის საამირო“. 1972 წლიდან არის თსუ საქართველოს ისტორიის კათედრის გამგე. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორია 1963 წლიდან (სადისერტაციო თემა - „ფეოდალური საქართველოს პოლიტიკური გაერთიანება“), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი 1993 წლიდან.
გამოქვეყნებული აქვს 100 სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის 10 წიგნი. რუსულად თარგმნა ქართული საისტორიო მწერლობის ძეგლები: „მატიანე ქართლისა“, სუმბატ დავითის ძის „ცხოვრება და უწყება ბაგრატიონთა“. მისი თაოსნობით 1996 წელს თსუ საქართველოს ისტორიის კათედრასთან ჩამოყალიბდა საქართველოს სოფლების ისტორიის შემსწავლელი ლაბორატორია.
მარიამ ლორთქიფანიძე 95 წლის ასაკში, 2018 წლის 8 იანვარს გარდაიცვალა. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში ძმის, გიგა ლორთქიფანიძეის გვერდით.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1988) კატეგორია:ქართველი ქალი მეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 იანვარი კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები მ
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1615
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1615 მიიღეს ერთხმად 2005 წლის 29 ივლისს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა რეზოლუცია საქართველოსა და აფხაზეთის შესახებ, კერძოდ გაეროს რეზოლუცია 1582 (2005), საბჭომ გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში, 2006 წლის 31 იანვრამდე.
დაკვირვება
რეზოლუციის პრეამბულაში, საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ მიუღებელია მხარეებს შორის მოლაპარაკებებში პროგრესის არარსებობა. საბჭომ დაგმო გაეროს დამკვირვებელთა მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდება 2001 წლის ოქტომბერში, რის შედეგადაც ცხრა ადამიანი დაიღუპა, ასევე სინანულით აღინიშნა ისიც, რომ დამნაშავეები თავდასხმაში ვერ დადგინდა. საბჭომ მიესალმა დსთ-სა და გაეროს დამკვირვებელთა მისიის სამშვიდობო ძალების წვლილს სამშვიდობო პროცესში.
გადაწყვეტილებები
უშიშროების საბჭომ მიესალმა სიტუაციის მოსაგვარებლად პოლიტიკური ძალისხმევას, კერძოდ, „უფლებამოსილებათა ძირითადი პრინციპების განაწილებას თბილისსა და სოხუმს შორის“, რომელიც ხელი უნდა შეეწყო მოლაპარაკებებს. რეზოლუციაში გამოხატულია სინანული, რომ არ არსებობს პროგრესი, რეგიონის პოლიტიკური სტატუსის შესახებ მოლაპარაკებებში, შემდგომ მოუწოდა ორივე მხარეს, გადალახონ ორმხრივი უნდობლობა. დაგმეს 1994 წლის ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების ყველა დარღვევა, თუმცა დაამტკიცეს 2005 წლის 12 მაისს ხელმოწერილი პროტოკოლი ამ პროცესის დარეგულირებისთვის. საბჭომ, ასევე მიესალმა კოდორის ხეობაში დაძაბულობის კლებას და ორივე მხარის მიერ, 2002 წლის 2 აპრილს, პროტოკოლის ხელმოწერას. აღენიშნა სამოქალაქო მოსახლეობის შეშფოთება და ქართულ მხარეს ეთხოვა უზრუნველყო გაეროს სადამკვირვებლო მისიისა და დსთ-ს ჯარების უსაფრთხოება ხეობაში. რეკომენდაცია გაიცა გალის რაიონში უსაფრთხოების ზომების გაუმჯობესების მიზნით.
რეზოლუცია მოუწოდებს ორივე მხარეს განაახლონ სამშვიდობო პროცესი, მოუწოდებს მიიღონ სასწრაფო გადაწყვეტილებები ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნება და კიდევ ერთხელ დაადასტურა დემოგრაფიული ცვლილებების დაუშვებლობა კონფლიქტის შედეგად. აფხაზეთს მოუწოდეს, გაუმჯობესა სამართალდამცავი მექანიზმები, აღმოეფხვრა ეთნიკური ქართველების დედაენაზე სწავლის პრობლემა და უზრუნველყო დევნილთა უსაფრთხოება დაბრუნებისას.
საბჭომ კიდევ ერთხელ მოუწოდა ორივე მხარეს, მიიღონ ზომები 2001 წლის ოქტომბერში გაეროს მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდებაში პასუხისმგებელი პირების მიმართ, ასევე მიესალმა უსაფრთხოების იმ ზომებისთვის, რომელიც შვეულმფრენის ჩამოგდების შემდეგ მიიღეს. ასევე, ორივე მხარე მოსთხოვეს შეეცვალათ სამხედრო რიტორიკა და უკანონო შეიარაღებული დაჯგუფები, აგრეთვე უზრუნველყოთ გაეროს პერსონალის უსაფრთხოება. გარდა ამისა, გამოხატული იყო შეშფოთება არსებული უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული ვითარების გამო, სადაც დაფიქსირდა გაეროს სადამკვირვებლო მისიის და დსთ-ს სამშვიდობო პერსონალის გატაცების ფაქტები, რომელიც საბჭომ დაგმო.
ბოლოს, გაეროს გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს დაევალა სამი თვის განმავლობაში წარედგინა ანგარიშის, აფხაზეთში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით.
სქოლიო
1615 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:2005 წელი საქართველოში
ალტენბურგის რაიონი
ალტენბურგის რაიონი (Landkreis Altenburger Land) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ალტენბურგი. რაიონი შედის თიურინგიის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 569,08 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 105 557 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 185 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 16 0 77.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თიურინგიის რაიონები
არას ბულუთ ინემლი
არას ბულუთ ინემლი (დ. 25 აგვისტო, 1990) — თურქი მსახიობი.
დაიბადა სტამბოლში. საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ მიიღო განათლება სტამბოლის ტექნიკურ უნივერსიტეტში, სადაც 5 წლის სწავლის შემდეგ მიიღო ავიაციის ფაკულტეტის დიპლომი.
დაიბადა ოჯახში, სადაც პატივს სცემენ თანამედროვე და კლასიკურ ხელოვნებას. მისი ძმა თურქეთში ცნობილი მწერალია და არა ერთი ფილმის სცენარისტია. ხოლო და არის ცნობილი ვოკალისტი.
მსახიობი ცნობილია სერიალებით „დაკარგული დრო“, რომელშიც ასრულებს მეთე აქარსუს როლს და „დიდებული საუკუნე“, სადაც ასრულებს უფლისწული ბაიაზიდის როლს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1990
კასტალია (ესპანეთი)
კასტალია  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ოია-დე-ალკოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 114,6 კმ². მოსახლეობა — 10 461 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ლუიზ ანრიეტა დე ბურბონი
ლუიზ ანრიეტა დე ბურბონი (Louise Henriette de Bourbon; დ. 20 ივნისი, 1726 — გ. 9 თებერვალი, 1759) — ბურბონთა დინასტიის კონტის შტოს წარმომადგენელი. კონტის პრინც ლუი არმან II-ისა და ლუიზ ელიზაბეტ დე ბურბონის ქალიშვილი. ეტამპისა და შარტრის ჰერცოგინია 1743-52 და ორლეანის ჰერცოგინია 1752-59 წლებში როგორც ლუი ფილიპ I-ის მეუღლე. ორლეანის ჰერცოგ ლუი ფილიპ II-ისა და კონდეს უკანასკნელი პრინცესა ბატილდა ორლეანელის დედა. მისი შთამომავლები შემდგომში მეფობდნენ საფრანგეთში, ბელგიაში, იტალიასა და ესპანეთში.
ადრეული წლები
ლუიზ ანრიეტა დაიბადა 1726 წლის 20 ივნისს პარიზში. იგი იყო კონტის პრინც ლუი არმან II-ისა და ლუიზ ელიზაბეტ დე ბურბონის ერთადერთი ქალიშვილი და მეორე შვილი. მამამისი იყო კონტის პრინც ფრანსუა ლუისა და მისი ცოლის, მარი ტერეზ დე ბურბონის ვაჟი. ხოლო დედამისი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მადამ დე მონტესპანის ქალიშვილ ლუიზ ფრანსუაზისა და კონდეს პრინც ლუი III-ის უფროსი ასული. ახალგაზრდობაში, სამეფო კარზე იგი ატარებდა მადმუაზელ დე კონტის წოდებას.
1727 წელს გარდაიცვალა ლუიზ ანრიეტის მამა, რის შემდეგაც ტახტზე მისი ძმა ლუი ფრანსუა I ადის.
ქორწინება
თავდაპირველად ლუიზ ანრიეტას საქმროდ განიხილებოდა ლუი XIV-ის შვილიშვილი, ტულუზის გრაფ ლუი ალექსანდრის ვაჟი, პენტიევრის ჰერცოგი ლუი ჟან მარი, თუმცა საბოლოოდ მასთან საქორწინო მოლაპარაკებები ჩაშალეს, რადგანაც ლუიზ ანრიეტას დედამ მისი გათხოვება ორლეანის ჰერცოგზე მოისურვა. ლუიზ ანრიეტისა და ლუი ფილიპ ორლეანელის ქორწინება 1743 წლის 17 დეკემბერს შედგა ვერსალის სასახლეში.
მანამდე, 1731 წელს დაქორწინდნენ ლუიზ ანრიეტის ძმა, კონტის პრინცი ლუი ფრანსუა I და ლუი ფილიპის და, ლუიზ დიანა, თუმცა რამდენიმე წელიწადში ლუიზ დიანა მშობიარობას გადაჰყვა და ამ ორ დინასტიას შორის კავშირის კვლავ აღსადგენად შედგა მეორე ქორწინება. ქორწინება სიძის დედამ, ფრანსუაზ მარი დე ბურბონმა და ასევე პატარძლის დედამ, ლუიზ ელიზაბეტ დე ბურბონმა მოაწყვეს.
1747 წელს, თავისი პირველი ვაჟის გაჩენის შემდეგ ცოტა ხანში იგი შატო დე სენ-კლოდში შეხვდა მელფორტის გრაფს, რომელთანაც რომანი გააბა. აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ თავად ლუიზ ანრიეტა სრულიად თავისუფლად და ღიად საუბრობდა თავისი რომანის შესახებ. მისი რომანის დასრულების შემდეგ რამდენიმე წელიწადში ქმართან შეეძინა ქალიშვილი, რომელსაც სახელად ბატილდა დაარქვეს.