cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩრდილოეთი ზამბოანგა
ისტორია
დამოუკიდებელ პროვინციად ჩამოყალიბებამდე ჩრდილოეთი ზამბოანგა ზამბოანგის პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა. პროვინციის ადრეული ისტორია დაკავშირებულია ქალაქ ზამბოანგასთან, რომელიც მინდანაოს ცენტრს წარმოადგენდა, განსაკუთრებით ამერიკული მმართველობის დროს. 1936 წლის 12 ოქტომბერს, როდესაც ზამბოანგა ჩარტერული ქალაქი გახდა, ის ზამბოანგის ნახევარკუნძულის სამხრეთ ნაწილსა და კუნძულ ბასილანს მოიცავდა და იმ დროისთვის მსოფლიოში უდიდესი ქალაქი იყო ფართობის მიხედვით.
1952 წლის 6 ივნისს მიღებული 711-ე რესპუბლიკური აქტის მიხედვით ზამბოანგის პროვინცია ორ დამოუკიდებელ პროვინციად: ჩრდილოეთ და სამხრეთ ზამბოანგად გაიყო.
2017 წელს ფილიპინების წარმომადგენელთა პალატაში ჩრდილოეთ ზამბოანგისგან ახალი პროვინციის გამოყოფის შესახებ კანონპროექტი წარადგინეს. შემოთავაზებული ზამბოანგა-ჰერმოსის პროვინცია 12 მუნიციპალიტეტისგან უნდა შემდგარიყო, რომელიც ჩრდილოეთ ზამბოანგის მესამე საკანონმდებლო რაიონში გაერთიანდებოდა. ახალი კანონპროექტის მიხედვით, ზამბოანგა-ჰერმოსის პროვინციის შემადგენლობაში უნდა შესულიყო: ბალიგიანი, გოდოდი, გუტალაკი, კალავიტი, ლებასონი, ლეონ-პოსიგო, ლილოი (სავარაუდო დედაქალაქი), სალუგი, სიბუკო, სიოკონი, სირავაი და ტამპილისანი. აღნიშნული კანონპროექტი კონგრესმა არ მიიღო.
გეოგრაფია
ჩრდილოეთ ზამბოანგის ფართობი 7 301 კმ²-ია. პროვინცია ზამბოანგის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში, დასავლეთ მინდანაოში მდებარეობს. მას სამხრეთიდან სამხრეთი ზამბოანგა და ზამბოანგა-სიბუგაი ესაზღვრება, აღმოსავლეთიდან — აღმოსავლეთი მისამისი, ხოლო დასავლეთიდან — სულუს ზღვა.
პროვინციის საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან 243.8 მეტრია. კატიპუნანში მდებარე დაბიაკის მთა პროვინციის უმაღლესი წერტილია. მისი სიმაღლე 2 600 მეტრია. სანაპიროს მახლობლად ძირითადად დაბლობი რელიეფია. პროვინციის სანაპირო ხაზის სიგრძე ჩრდილოეთიდან სამხრეთით დაახლოებით 400 კმ-ია.
ჩრდილოეთ ზამბოანგის კლიმატი რიბილი და ზომიერია. ნალექები მთელი წლის მანძილზეა განაწილებული. პროვინციის სამხრეთ ნაწილში მშრალი სეზონი შედარებით დიდხანს გრძელდება.
ადმინისტრაციული მოწყობა
ჩრდილოეთ ზამბოანგა 25 მუნიციპალიტეტისა და 2 ქალაქისგან შედგება. დიპოლოგი, სინდანგანი და დაპიტანი პროვინციის მასშტაბით პირველ ადგილზე არიან მოსახლეობის სიმჭიდროვის მიხედვით. პროვინცია 691 ბარანგაის მოიცავს, რომლებიც 3 საკანონმდებლო რაიონში ერთიანდებიან.
ფართობის მიხედვით პროვინციის უდიდესი მუნიციპალიტეტი სიბუკოა, რომელიც მთლიანი პროვინციის 10.72%-ს მოიცავს. ყველაზე პატარა მუნიციპალიტეტი სიბუტადია, რომელიც პროვინციის ტერიტორიის 0.90%-ს მოიცავს.
მმართველობა
პროვინციის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური გუბერნატორია. საკანონმდებლო ორგანოს პროვინციული საბჭო (Sangguniang Panlalawigan) წარმოადგენს, რომელსაც ვიცე-გუბერნატორი ხელმძღვანელობს, რომელიც გუბერნატორის დროებითი ვაკანსიის დროს აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაურის უფლებამოსილებასაც ასრულებს. გუბერნატორი, ვიცე-გუბერნატორი და პროვინციული საბჭო სამი წლის ვადით აირჩევა და ზედიზედ სამჯერ შეიძლება იქნენ არჩეული. ჩრდილოეთ ზამბოანგის ამჟამინდელი გუბერნატორი რობერტო უ. იოა, ხოლო ვიცე-გუბერნატორი — სენენ ო. ანგელესი.
ეკონომიკა
პროვინციის ტერიტორიის ნახევარზე მეტი სასოფლო-სამეურნეო მიწებს უკავია. მთავარი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტებია: სიმინდი, ქოქოსი და ბრინჯი. პროვინცია მდიდარია ზღვის პროდუქტებითა და მინერალებით. თევზჭერის განვითარებამ თევზის გუბურების რაოდენობის ზრდა გამოიწვია. ბოლო წლების მანძილზე გაიზარდა კომერციული თევზჭერა.
2006 წელს ფილიპინების ეროვნული სტატისტიკური კოორდინაციის საბჭოს მიერ ჩატარებული კვლევის შემდეგ, ჩრდილოეთი ზამბოანგა ფილიპინების უღარიბეს პროვინციად დაასახელეს. პროვინციაში სიღარიბის ზღვას ქვევით მოსახლეობის 64.6% იყო, რაც 2000 წელს ჩატარებულ კვლევასთან შედარებით გაზრდილ მაჩვენებელს წარმოადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთი ზამბოანგა კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:ზამბოანგის ნახევარკუნძული კატეგორია:1952 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
მერაბ მეტრეველი
საკუთარი სახელი მერაბ მეტრეველი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ედოგავა
2008 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 671 937 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 13 260 კაცი/კმ².
ფართობი 49,86.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოკიოს რაიონები
ავილი (ალექსანდრიის პატრიარქი)
ავილი ალექსანდრიელი (ბერძნ. Αβίλιος ან Αμέλιος), აგრეთვე ცნობილი როგორც წმინდა საბელიუსი, აბილი, ამელიოსი ან მელიოსი/მილიუსი (დ. ? - გ. ახ.წ. 22 თებერვალი, 95 ან 98 წელი) — ალექსანდრიის მესამე ეპისკოპოსი (პატრიარქი).
ბიოგრაფია
ეპისკოპოს ანიანის გარდაცვალების შემდეგ ალექსანდრიის ეპისკოპოსებმა და მღვდლებმა კრება გამართეს, რომელზეც უნდა აერჩიათ ეკლესიის ახალი წინამძღოლი. დეკემბრის თვეში ერთხმად იქნა არჩეული ავილი (ახ. წ. 83 წელი, იმპერატორ ტიტუს ფლავიუს დომიციანეს მმართველობის დროს ).
ავილი განაგრძობდა ახალი ეკლესიების მშენებლობასა და განამტკიცებდა რწმენას მოსახლეობაში. მისი პატრიარქობის დროს გავრცელდა ქრსიტიანობა როგორც ეგვიპტეში, ისე დასავლეთის ხუთ პროვინციასა და სუდანში. არსებობს მოსაზრება, რომ იმპერატორმა დომიციანემ ჩამოაგდო ავილი საეპისკოპოსო ტახტიდან და მის ადგილას სხვა დასვა, თუმცა ამ ფაქტის დამადასტურებელი წყარო არ არსებობს.
ისტორიული წყაროების მიხედვით იგი საეპისკოპოსო კათედრაზე თორმეტი წელი მსახურობდა. გარდაიცვალა პირველ თოტს (11 სექტემბერი) ახ. წ. 95 წელს. დაკრძალულ იქნა მარკოზ მახარებლის გვერდით ალექსანდრიის ტაძარ ბაუკალისში.
ბაირამლი (შამქორის რაიონი)
ბაირამლი  (Bayramlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  განჯა-ყაზახის რეგიონის  შამქორის რაიონში.
ინდოეთის ენები
მინი|300პქ|[[სახელმწიფო ენა|სახელმწიფო ენები: ასამური, ბენგალური, ბონდო, დოგრი, ინდური ინგლისური, გუჯარათული, ჰინდი , კანადა, ქაშმირული, კონკანი, მაიტილი, მალაიალამური, მარათული, მანიპური, ნეპალური, ორია, პენჯაბური, სანსკრიტი, სანტალი, სინდჰი, ტამილური, ტელუგუ, ურდუ, (ჯამში: 23, და დამატებით ინგლისური) უცხო ენა: ინგლისური – 200 მილიონი ადამიანისთვის Მეორე ენა ჟესტების ენები: ინდო-პაკისტანური ნიშნების ენა, ალიპურის ნიშნების ენა ]] ინდოეთის ენები — ინდოეთში გავრცელებული ენები რამდენიმე ენათა ოჯახს მიეკუთვნება. მათგან უმსხვილესებია — ინდოარიული, რომელზეც ინდოელების 78,05% ლაპარაკობს და დრავიდული, რომელზეც 19,64% ლაპარაკობს. მოსახლეობის დანარჩენი 2.31%-ის სააუბრო ენა მიეკუთვნება: ავსტროაზიულ, ჩინურ-ტიბეტურ, კრა–დაის და სხვა მცირე ენათა ოჯახებს ან იზოლირებულ ენებს. ინდოეთი ენების სიმრავლის მიხედვით (780) მსოფლიოში პაპუა-ახალი გვინეის შემდეგ (839) მეორეა.
ინდოეთის კონსტიტუციის 343-ე მუხლი განსაზღვრავს, რომ კავშირის ოფიციალური ენა ინგლისურის ნაცვლად უნდა გახდეს ჰინდი დევანაგარი დამწერლობით. შემდგომი საკონსტიტუციო ცვლილებით ძალაში შევიდა - 1963 წლის ენის ოფიციალური აქტი რომლის მიხედვითაც ინგლისურის გამოყენება ხდებოდა დასაშვები მანამ კანონმდებლობა მას არ შეცვლიდა. საერთაშორისო მნიშვნელობის დოკუმენტებში ინდური ციფრების ნაცვლად გამოიყენებდნენ ინგლისურ ციფრებს, როგორც ეს დანარჩენ ინგლისურ ენოვან ქვეყნებშია მიღებული. მიუხედავად მცდარი წარმოდგენისა ჰინდი არ არის ინდოეთის სახელმწიფო ენა, ინდოეთის კონსტიტუცია არცერთ ენას არ ანიჭებს სახელმწიფო ენის სტატუსს.
ინდოეთის კონსტიტუციის მერვე გრაფაში ჩამოთვლილია 22 ენა, რომლებისთვისაც ოფიციალური ენის სტატუსის მინიჭებაა დაგეგმილი. ამის გარდა ინდოეთის მთავრობამ კლასიკური ენის სტატუსი მიანიჭა შემდეგ ენებს: კანადა, მალაიალამური, ორია, სანსკრიტი, ტამილური და ტელუგუ. კლასიკური ენის სტატუსს ანიჭებენ იმ ენებს, რომლებსაც აქვთ მდიდარი წარსული და დამოუკიდებელი ბუნება.
2001 წლის აღწერის მიხედვით, ინდოეთში 122 მსხვილი და 1599 სხვა ენაა. სხვა წყაროების მიხედვით ციფრები შეიძლება განსხვავდებოდეს, ძირითად სხვაობას ენის და დიალექტის განმარტება იძლევა. 2001 წლის აღწერის მიხედვით 30 ენა წარმოადგენდა მილიონი და მეტი ადამიანისთვის მშობლიურს, ხოლო 122 ათი ათასი და მეტი ადამიანისთვის. ორ ლინგუა ფრანკას ჰქონდა მნიშვნელოვანი როლი ინდოეთის ისტორიაში: სპარსულსა და ინგლისურს. დიდ მოგოლთა იმპერიის პერიოდში სპარსული სასამართლო ენას წარმოადგენდა და ბრიტანეთის კოლონიზაციამდე რამდენიმე საუკუნე ადმინისტრაციული ენა იყო. კოლონიზაციის შემდეგ, დღემდე ინგლისური ინდოეთში მნიშვნელოვან ენას წარმოადგენს, ის გამოიყენება უმაღლეს განათლებაში და ზოგიერთ სამთავრობო სტრუქტურაში. ჰინდი ინდოეთში ყველაზე გავრცელებული ენაა და წარმოადგენს ცენტრალური და ჩრდილოეთი ინდოეთის ლინფგუა ფრანკას. ბენგალური მეორე ყველაზე გავრცელებული ენაა და ამ ენაზე საუბრობს აღმოსავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ინდოეთის მოსახლეობის უმეტესობა. ჰინდის სამხრეთ შტატებში გავრცელებას გარკვეული წინააღმდეგობა ხვდება, განსაკუთრებით ტამილნადუში და კარნატაკაში.
ისტორია
სამხრეთი ინდოეთის ენები წარმოშობილია დრავიდული ენებისგან. ინდოეთის სუბკონტინენტისთვის დრავიდული ძირძველი ენებია. პროტო-დრავიდულ ენებზე საუბრობდნენ ინდოეთში ქრისტეშობამდე 4000 წლით ადრე. დაახლოებით ძვ. წ. 3000 წელს დაიწყო სხვადასხვა განშტოებებად დაყოფა. დრავიდული ენები კლასიფიცირდება ოთხ ჯგუფად: ჩრდილოეთი, ცენტრალური (კოლამი–პარჯი), სამხრეთი ცენტრალური (ტელუგუ–კუი) და სამხრეთული (ტამილი-კანადა).
ჩრდილოეთ ინდოეთის ენები მიეკუთვნება ინდოევროპული ენების ინდოარიული ენების შტოს. ინდოარიული ენები სამ ეტაპად განვითარდა: ძველი ინდოარიული (ძვ. წ. 1500 - ძვ. წ. 600), შუა ინდოარიული (ძვ. წ. 600 - 1000), ახალი ინდოარიული (1000 - 1300). თანამედროვე ჩრდილო ინდური ენები წარმოიშვნენ ახალი ინდოარიული ენებიდან.
სპარსული ენა ინდოეთში შემოიტანეს გაზნევიდებმა და სხვა თურქულ-ავღანურმა დინასტიებმა. 500 წლის განმავლობაში სპარსული მმართველობის და კულტურის გავლენამ შეცვალა ინდრი ენები, ძირითადად ლექსიკურად. 1837 წელს ბრიტანელებმა ადმინისტრაციული მიზნებისთვის გამოყენებული სპარსული ინგლისურით ჩაანაცვლეს, ხოლო XIX საუკუნეში გაძლიერებულმა ნაციონალურმა მოძრაობებმა სპარსული დამწერლობა დივანაგარით.
ჩრდილოეთი ინდოეთის ენებმა განიცადეს განსხვავებული გავლენები. მაგალითად ჰინდუსტანმა განიცადა სანსკრიტის, სპარსულის და არაბულის გავლენა რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა თანამედროვე სტანდარტული ჰინდუ და სტანდარტული ურდუ.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის ენები კატეგორია:ინდოეთის დემოგრაფია
კახი ასანიძე
კახი ასანიძე (დ. 1 ოქტომბერი, 2000) — ქართველი ძალოსანი. 2022 წლის ძალოსნობის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (ატაცი ვერცხლი, აკვრა ბრინჯაო, ორჭიდი ვერცხლი; 73 კგ, ტირანა, ალბანეთი). 2021 წლის 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (ატაცი ბრინჯაო, აკვრა ვერცხლი, ორჭიდი ვერცხლი; 73 კგ, როვანიემი, ფინეთი). 2022 წლის 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (ატაცი ვერცხლი, აკვრა ოქრო, ორჭიდი ოქრო; 73 კგ, დურესი, ალბანეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:ქართველი ძალოსნები
ხალხური მედიცინა
ხალხური მედიცინა — ხალხის მიერ დაგროვებული ემპირიული ცოდნა სამკურნალო საშუალებების, სამკურნალო მცენარეების, ჰიგიენური ჩვევების, დაავადების მკურნალობისა და პროფილაქტიკის შესახებ. თაობიდან თაობას ზედაპირად გადაეცემოდა და ასახვა ჰპოვა ხალხის ზნე-ჩვეულებებში, თქმულებებში, სხვადასხვა სახის საექიმო წიგნებსა და კარაბადინებში, საქართველოში ჯერ კიდევ ძვ. წ. II ათასწლეულში სცოდნიათ სამკურნალო მცენარეებისა და მინერალური წყლების სამკურნალოდ გამოყენება, საკეისრო გაკვეთა, ტრეპანაცია, სისხლის გადასხმა, შხამსაწინააღმდეგო საშუაებების დამზადება და სხვ. ხალხური მედიცინის მრავალი მეთოდი თუ საშუალება შემდგომ მეცნიერულ მედიცინაში გადავიდა და, პირიქით მეცნიერული მედიცინა, თავის მხრივ, გარკვეულ გავლენას ახდენდა ხალხურ მედიცინაზე.
თბილისში მრავალი გამოჩენილი სახალხო მკურნალი და დასტაქარი მოღვაწეობდა და დღესაც მოღვაწეობს (თურმანიძეთა საგვარელო, ძმები იაგუაშვილები, ციციშვილები, იაშვილები, ზაქარია ლომიძე, ვ. ასკურავა და მრავალი სხვა).
ლიტერატურა
კატეგორია:მედიცინა
ლიბაია
ლიბაია — ასურეთის მეფე. ლიბაია სამეფო ტახტზე ბელ-ბანის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1690 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1674 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე შარმა-ადად I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
დავით სონღულაშვილი
დავით სონღულაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1983) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
2004 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ეკონომიკური ინფორმატიკის მიმართულებით. 2001 წელს, სტუდენტური გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში, ეკონომიკურ მეცნიერებებს სწავლობდა მანჩესტერის მეტროპოლიტენის უნივერსიტეტში; 2002-2006 წლებში „კავკასიის ბიზნეს სკოლაში“ დაეუფლა ბიზნესის ადმინისტრირებას; 2007-2009 წლებში გრენობლის უმაღლეს სკოლაში გაიარა საერთაშორისო ბიზნესის სამაგისტრო პროგრამა და მიენიჭა მაგისტრის აკადემიური ხარისხი. 2003 წელს ტელეკომპანია „მზე“, გაყიდვების მენეჯერი; 2004 წელს საქართველოს ეკონომიკის მინისტრის თანაშემწე; საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტროს ადმინისტრაციის უფროსი; 2004-2006 წლებში სს „საქართველოს ბანკის“ შესყიდვების დეპარტამენტის დირექტორი; 2007-2016 წლებში იყო შპს „ედრესის“ მმართველი დირექტორი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (საგარეჯოს, გურჯაანის, სიღნაღისა და დედოფლისწყაროს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები დ კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
მიხეილ მგალობლიშვილი
მიხეილ ფილიპეს ძე მგალობლიშვილი (მგალობელი) (დ. 12 ივლისი, 1887, ქუთაისი — გ. 27 თებერვალი, 1931, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პროფესორი (1930). თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის უმცროს მასწავლებელთა კოლეგია თავმჯდომარე (1922-1927).
ბიოგრაფია
1904 წელს დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია და უმაღლესი სამედიცინო განათლების მისაღებად ჩაირიცხა ვენის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტზე, რომლის სრული კურსი დაამთავრა 1910 წელს. იმავე წელს სახელმწიფო გამოცდები ჩააბარა ქ. ბაზელში (შვეიცარია). შემდეგი რავა თვე მუშაობდა ვენის კლინიკებში; 1911 წელს დაბრუნდა რუსეთში და ექიმის ხარისხის მოსაპოვებლად გამოცდები ჩააბარა ქ. ყაზანის უნივერსიტეტში;1912 წელს დიდად განსწავლული სპეციალისტი დაბრუნდა საქართველოში და მუშაობა დაიწყო ქ. ქუთაისში ერობის ექიმად.
43 წლის ასაკში უეცრად გარდაიცვალა კლინიკაში მორიგი ოპერაციის წარმატებით დასრულების შემდეგ.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1904 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:დაბადებული 12 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 27 თებერვალი მ კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კონსტანტინე გამსახურდიას გამზირი
კონსტანტინე გამსახურდიას გამზირი — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); გმირთა მოედნიდან გიორგი სააკაძის მოედნამდე. მერაბ კოსტავას ქუჩის მონაკვეთს კონსტანტინე გამსახურდიას სახელი ეწოდა 2006 წელს.
ქუჩაზე განლაგებულია საცხოვრებელი სახლები, სასწავლო და ადმინისტრაციულ-საზოგადოებრივი დანიშნულების მრავალი შენობა: ასბინიანი საცხოვრებელი სახლი (1939; არქიტექტორი მიხეილ კალაშნიკოვი); საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სასწავლო კორპუსები (I კორპუსი აშენდა 1940–1956 წლებში. არქიტექტორი მიხეილ ნეპრინცევი; მთავარი ადმინისტრაციის კორპუსი — 1954. არქიტექტორი მიხეილ შავიშვილი); ენერგეტიკის ინსტიტუტი; საზოგადოებრივი მაუწყებლის, ყოფილი საქართველოს ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის ადმინისტრაციის კორპუსი (1966; არქიტექტორი  არჩილ ქურდიანი); სპორტის სასახლე (1961; არქიტექტორები: ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილი, იური კასრაძე. კონსტრუქტორი დ. ქაჯაია), რომლის წინ დგას სკულპტურული კომპოზიცია „მზეჭაბუკი“ (მოქანდაკე დიმიტრი მიქატაძე. არქიტ. ვ. ალექსი-მესხიშვილი); ზოოლოგიური პარკი (დაარსდა 1927 წელს). ქუჩაზე გამოდის მეტროს სადგური „ტექნიკური უნივერსიტეტი“.
ლიტერატურა
გამსახურდია
ჩაილი (შამქორის რაიონი)
ჩაილი  (Çaylı) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის  შამქორის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შამქორის რაიონის სოფლები
ყარალარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარალარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ირაკლი სესიაშვილი
ირაკლი სესიაშვილი (დ. 11 იანვარი, 1974, თბილისი) — ქართველი სამოქალაქო უფლებების დამცველი, ფილოლოგი.
1995 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ფაკულტეტი. 1996 წელს — ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის გერმანისტიკის ფაკულტეტი. 1997 წელს — ჰამბურგის უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.
1995–1996 წლებში იყო გერმანული ჟურნალ „Kaukasische Post“–ის რედაქტორი. 1980–2003 წლებში მუშაობდა ჟურნალ საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის რედაქტორად. 1995–2003 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გერმანული ენის ლექტორი. 2004 წელს იყო საქართველოს სახალხო დამცველის აპარატის სამხედრო მომსახურეთა უფლებების დამცველი.
2020 წლიდან იყო საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2021 წლის 13 მაისს დაინიშნა საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მრჩევლად თავდაცვისა და უსაფრთხოების საკითხებში. 25 მაისს სადეპუტატო უფლებამოსილება შეუჩერდა, ჩაანაცვლა გელა სამხარაულმა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ირაკლი კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
მოირა (ფილმი)
მოირა — ლევან თუთბერიძის 2015 წლის დრამატული ფილმი. ამავე წელს „მოირა“ აზიური ქვეყნების კინოფესტივალმა საუკეთესო ფილმად დაასახელა. ეროვნულმა კინოცენტრმა ოსკარის უცხოენოვან კატეგორიისთვის მასსა და მოჰსენ მაჰმალბაფის პრეზიდენტს შორის მოირა არჩია და წარადგინა ჯილდოზე. ფილმზე ახალგაზრდა სამსახიობო გუნდი და ბასკი ოპერატორები მუშაობდნენ. ახალგაზრდა მსახიობებს შორის არიან ფოთის დრამატული თეატრის მსახიობებიც. კინო პროექტის ერთ-ერთი მიზანს სწორედ რეგიონალური კინოს განვითარება წარმოადგენს.
ფილმის შესახებ
ლევან თუთბერიძის „მოირა“ არის ძმების შესახებ, რომელთაც პატარა თევზსაჭერი გემი ჰყავთ და ბედისწერის ქალღმერთის, მოირას სახელი ჰქვია. მეთევზე ძმები საარსებო ფულის შოვნას აპირებენ, მაგრამ ბედისწერა მოულოდნელი და დაუნდობელია.
საქართველომ ამერიკის კინოაკადემიის დაჯილდეობაზე საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის კატეგორიაში კანდიდატ ფილმად ლევან თუთბერიძის “მოირა” წარადგინა. აღნიშნული გადაწყვეტილება სპეციალურად შექმნილმა კომისიამ დღეს მიიღო, რომელსაც არჩევანი “მოირასა” და მოჰსენ მახმალბაფის ფილმ „პრეზიდენტს” შორის უნდა გაეკეთებინა.
ეს გადაწყვეტილება სპეციალურმა ჟიურიმ მიიღო. კომისიის შემადგენლობაში იყვნენ საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის მოადგილე კახა კანდელაკი, ეროვნული კინოცენტრის დირექტორი ნანა ჯანელიძე, რეჟისორები ნანა ჯორჯაძე, ზაზა ურუშაძე, გიორგი ოვაშვილი, ასევე მსახიობი ნატო მურვანიძე, სცენარისტი ვაჟა გიგაშვილი, კინომცოდნე ლელა ოჩიაური და პროდიუსერი ნოშრე ჩხაიძე.
ნანა ჯანელიძემ აღნიშნა, რომ საუკეთესო ფილმების "შორტ ლისტი" ამერიკის კინოაკადემიის მიერ იანვარში გამოცხადდება, ოსკარების დაჯილდოება კი აპრილში გაიმართება.
სან სებასტიანის საერთაშორისო კინოფესტივალი 18-26 სექტემბერს გაიმართა, სადაც მოირამაც მიიღო მონაწილეობა. ფილმმა ჟიურის სპეციალური – სიგნის პრიზი მოიპოვა. მსახიობებმა და რეჟისორმა აღნიშნეს, რომ ფილმმა ეს პრიზი იმისთვის დაიმსახურა, რომ ჟიურის წევრების აზრით ის ყველასათვის გასაგები იყო.
ლევან თუთბერიძის ფილმი “მოირა” პეკინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე საკონკურსო სექციაში Tiantan Awards იღებდა მონაწილეობას. ფილმში შესრულებული მეორეხარისხოვანი როლისთვის კი ქართველი მსახიობი ქეთი ცხაკაია საუკეთესო ქალი მსახიობი გახდა.
სიუჟეტი
მოირას მოქმედება საქართველოს ერთ–ერთ ზღვისპირა ქალაქში ვითარდება და ჩვეულებრივ ოჯახზე მოგვითხრობს. დედა საბერძნეთში მომღერლად მუშაობს. მამა კი ინვალიდის ეტლსაა მიჯაჭვული. ციხიდან გამოსული უფროსი ძმა მამუკა ცდილობს ოჯახი სიღარიბისგან დაიხსნას. ის და მისი ძმა, შოთა სახლს ბანკში ჩადებენ და გამოტანილი ფულით თევზსაჭერი კატერის ყიდვას გადაწყვეტენ. თუმცა ფული დააკლდებათ. ამ დროს დედაც ჩამოდის საბერძნეთიდან.
შოთას ახლობელი თენგო მათ შავ ფულს მიუტანს და ძმები საქმეს დაიწყებენ. თენგო შოთას ადგილობრივ მაფიასთან დააკავშირებს, რომელთაც სოხუმში ტყვეების გადაყვანა სჭირდებათ. პირველი გარიგების შემდეგ შოთა ფულს აიღებს და საქმე წინ წაიწევს. მეორე გადაყვანის შემდეგ აღმოჩნდება, რომ ბიჭებმა საქმე მკვლელებთან დაიჭირეს. შოთა მამუკას ყველაფერს მოუყვება. მამუკა კი თენგოს მოკვლით დაემუქრება და თავის ძმასთან ურთიერთობას აუკრძალავს. დრო გადის. ბიჭები ერთ დღესაც უზარმაზარ თევზს დაიჭერენ, რომელსაც 3000 ლარად გაყიდიან. მამუკა დედას სარეცხ მანქანას უყიდის.
ამავდროულად შოთა თავის შეყვარებულის, თინას მშობლებს ოჯახში დაპატიჟებს. თუმცა ყველაფერი მალევე შეიცვლება. თენგოს მაფიოზები არ ასვენებენ და მოკვლით ემუქრებიან. თენგო ძმებთან მივა და ყველაფერს მოუყვება. მამუკა სხვა გამოსავალს ვერ ნახავს და მაფიოზებს საქმის მსვლელობის დროს პოლიციაში დაასმენს. სახლში ყველაფერი აირევა. ბიჭების დედას საბერძნეთიდან გამუდმებით მეგობარი ურეკავს. მამა ანერვიულდება და ეტლიდან გადმოვარდება. ამ დროს თინას მშობლებიც გამოჩნდებიან და უხერხული სიტუაცია წარმოიქმნება. გავა ხანი და თითქოს ყველაფერი ლაგდება. შოთა თინასთან და მშობლებთან ერთად ზღვაზე გასეირნებას გადაწყვეტს. მამუკა კი ხვდება, რომ უთვალთვალებენ და ნაპირზე დარჩება, სადაც დანით სასიკვდილოთ დაჭრიან.
გამოხმაურება და კრიტიკა
Filmneweurope.com : "მოირა არის შესანიშნავად მოქსოვილი მარტივი ამბავი – ქართული ფილმი მწირი საშუალებებით შექმნილი ხატოვანი ატმოსფეროთი, რომელიც დიდხანს რჩება მეხსიერებაში და მრავალ შეკითხვას ბადებს მაყურებლის გონებაში.
''შესაძლოა ფილმში დასმულიყო შეკითხვა: ვართ თუ არა თავისუფლები ჩვენი ბედის არჩევაში, წყვეტს თუ არა ბერძენი ქალღმერთი მოირა ან რაიმე სხვა ღვთაება ჩვენს ბედს იმ მომენტში, როდესაც ვიბადებით, მაგრამ ფილმი არ სვამს ასეთ შეკითხვებს. ფილოსოფია ეკრანს მიღმა რჩება.''
''ფილმის მინიმალისტური სიუჟეტი საშუალებას გვაძლევს ამ კითხვებზე დავფიქრდეთ. შუქ-ჩრდილების გასაოცარი თამაში, ინტერიერისა და ქუჩების კონტრასტი, სასტიკი ცხოვრება სახლის კედლებს მიღმა...''
''გორკა გომეს ანდრეუს საოპერატორო ნამუშევარი სტატიკურ კამერას და ხანგრძლივ კადრებს ემყარება. შესანიშნავი რეჟისორული ხედვით შექმნილ მიზანსცენებთან ერთად, ყოველივე ეს ქმნის ფილმს, რომლის ყოველი კადრიც ცალკე აღებული ნახატია.''
ზოგჯერ „მოირა" ჩეხოვის პიესებს მოგვაგონებს. ერთ სცენაში პერსონაჟები სახლს ალაგებენ, რადგან სტუმრების მოსვლისთვის ემზადებიან. თითქოს ისეთი არაფერი ხდება და მაინც, ცხადად ჩანს, რომ მათი ცხოვრება უკიდურესად მძიმეა და აღსავსეა პრობლემებით.
მსახიობების შესრულება უბადლოა, პაუზების გამოყენება ზუსტი, ჟესტები მინიმალისტური და მრავლისმეტყველი, მოქმედებაში არ არის არაფერი უსარგებლო და ზედმეტი, რაც მაყურებელს ხელს შეუშლიდა პერსონაჟის განვითარების სწორ აღქმაში.
განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს მეორეხარისხოვანი პერსონაჟები: ეს არის ფილმი, სადაც უკანა პლანზე მოსიარულე ხალხი ცოცხალია, საკუთარი ცხოვრებით ცხოვრობს და ეს ყოველივე მოკლედ, მაგრამ დამაჯერებლად აისახება ეკრანზე."
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
პოზნანის რატუშა
პოზნანის რატუშა — ისტორიული შენობა პოზნანში, დასავლეთ პოლონეთში. მდებარეობს ძველ ქალაქში, ბაზრის მოედანზე (Stary Rynek). ის 1939 წლამდე ადგილობრივ მთავრობას ეკუთვნოდა, ხოლო ახლა იქ მუზეუმია განთავსებული. რატუშის პირველი შენობა XIII საუკუნის ბოლოს, 1253 წელს შუა საუკუნეების ქალაქის დაარსების შემდეგ აშენდა. დღევანდელი სახე შენობამ 1550–1560 წლებში მიიღო, შენობის განახლებას არქიტექტორი ჯოვანი ბატისტა დი კუადრო ხელმძღვანელობდა. არქიტექტურა შესრულებულია მანერიზმის სტილში და აქვს მორთული ლოჯია. ყოველ შუადღეს საათის თავზე იმართება მექანიკური თხების წარმოდგენა, რომელიც ქალაქის ძირითად ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის ტურიზმი კატეგორია:პოლონური კულტურა
ციურა
ციურა (Brunnera) — მრავალწლოვან ფესურიან მცენარეთა გვარი ლაშქარასებრთა ოჯახისა. აქვთ ფესვთანური ფოთლები, მისი ფიფრიტა ფართოგულისებრი ან მომრგვალო ფორმისაა, სიგრძით და სიგანით 20 სმ-მდე, გრძელი ყუნწით. ყვავილები ცისფერია, ჰგვანან კესანეს ყვავილებს, შეკრებილი არიან მრავალყვავილიან ფაშარ საგველასებრ ყვავილედებში; ყვავილიან ყლორტს წვრილი ფოთლები აქვს. ცნობილია 3 სახეობა: მსხვილფოთოლა ციურა (B. macrophylla), რომელიც გავრცელებულია ამიერ- (მ.შ. საქართველოს ) და იმიერკავკასიის მთის ტყეებსა და მდელოებზე, ციმბირული ციურა (B. sibirica), რომელიც გვხვდება ციმბირსა და საიანში, და აღმოსავლური ციურა (B. orientalis). ციმბირული ციურა პლიოცენურ რელიქტად ითვლება. მსხვილფოთოლა გამოიყენება დეკორატიულ მებაღეობაში.
სქოლიო
*
ირაკლი გამყრელიძის ქუჩა
ირაკლი გამყრელიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (დელისი); ლვოვის ქუჩიდან ვაზისუბნის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე ლვოვის I შესახვევი იყო. 70-იან წლებში მიხეილ ლევანდოვსკის სახელი ეწოდა, 1999 წელს — ირაკლი გამყრელიძის.
ლიტერატურა
გამყრელიძე
კრისტიან ფუქსი
კრისტიან ფუქსი (Christian Fuchs; დ. 7 აპრილი, 1986, ნოინკირხენი, ავსტრია) — ავსტრიელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს პრემიერ ლიგის კლუბ „ლესტერ სიტიში“ მარცხენა მცველის პოზიციაზე.
ფუქსის დებიუტი ავსტრიის ეროვნული ნაკრების რიგებში შედგა 2006 წლის 23 მაისს ხორვატიის ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში. 2016 წელს ფუქსმა სანაკრებო კარიერა დაასრულა. მონაწილეობა აქვს მიღებული 2008 და 2016 წლების ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი კატეგორია:ავსტრიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ავსტრიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ვინერ-ნოიშტადტის ფეხბურთელები კატეგორია:მატერსბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოხუმის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:შალკე 04-ის ფეხბურთელები კატეგორია:მაინცი 05-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ლესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ტაილანდური სამზარეულო
ტაილანდური სამზარეულო — ერთ-ერთი გამორჩეული სამზარეულო მსოფლიოში. ტაილანდურ სამზარეულოში აქცენტი, ძირითადად, კეთდება მსუბუქად მომზადებულ კერძებზე ძლიერი და არომატული გამორჩეული კომპონენტებით. ტაილანდური კერძები გამოირჩევა თავისი სიცხარით. ბალანსი, დეტალები და მრავალფეროვნება ტაილანდურ სამზრეულოში ყველაზე მნიშვნელოვანია. ტაილანდური კერძები ასევე ცნობილია ხუთი ძირითადი გემოს: ცხარეს, მჟავეს, ტკბილის, მარილიანისა და მწარეს ბალანსით.
ძირითად კერძად შეგვიძლია ამოვირჩიოთ ყვითელი და წითელი ქარის კერძები, თევზის და ზღვის პროდუქტის, ხორცის, ქათმის ან ბოსტნეულის კომბინაციები და სურვილის შემთხვევაში მოვითხოვოთ საშუალოდ ცხარედ მომზადებული კერძი. იგივე შეიძლება ითქვას ბრინჯით და ატრიით მომზადებულ კერძებზე – მშვენიერია პოპულარული ტაილანდური კერძი – პად ტაი და სხვადასხვა ატრიის კომბინაცია.
ტაილანდური სამზარეულოს მრავალფეროვნება პიკანტური სანელებლების, სურნელოვანი ციტრუსისა და არომატული ბოსტნეულის ბალანსშია გამოვლინებული, სადაც ინგრედიენტების კონტრასტული ფაქტურები მოულოდნელ და, ამავე დროს, მარტივ ჰარმონიას ქმნის. არანაკლებ მნიშვნელობას ანიჭებენ ტაილანდელები კერძის გაწყობას, რასაც ხშირად ოსტატურად გამოჭრილი რთული კონსტრუქციის ბოსტნეული ასრულებს. ერთი სიტყვით, ტაილანდური კერძი მიმზიდველად უნდა გამოიყურებოდეს.
ტაილანდელებისთვის დღის პირველი კერძი ტიპურად მსუბუქი სუპია, ამ მხრივ წვნიანების ფართო არჩევანს გვთავაზობს ტაილანდური სამზარეულო. სადილისა თუ ვახშმისთვის უდავოდ კარგი დასაწყისია ტომ იამი – არომატული წვნიანი ზღვის პროდუქტით ან ქათმით.
ყველასთვის ცნობილია, რომ გემრიელი საჭმლის მოსამზადებლად საჭიროა ახალი პროდუქტები, ტაილანდში კი ეს ყველაფერი ადვილი საშოვნელია. ქალაქების ბაზრებში იყიდება ახალი ხილი, ბოსტნეული, თევზეული და ისეთი სანელებლები, როგორიცაა ლიმონის ურო, ქინძი, ნიორი, ზარდანჩო, გალანგას ფესვები, კარდამონი, თამარჰინდი და ზირაკი. აგრეთვე უხვად ნახავთ მწარე წიწაკას და მჟავე ლაიმს, ტაილანდური სამზარეულოს ძირითად ინგრედიენტებს.
ტაილანდის ქვეყნის ზოგ ნაწილში ჩვეულებისამებრ ხელით ჭამენ, თითებით იღებენ წებოვან ბრინჯს, მომრგვალო ფორმას აძლევენ, საწებელში აწებენ და მადიანად შეექცევიან. ვერმიშელი შეგიძლიათ სპეციალური ჩხირებით ჭამოთ, მაგრამ თუ გაგიჭირდებათ, ჩანგლითა და კოვზით მიირთვით.
ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი კერძი „ტომ იამ ქუნგი“ — კრევეტების წვნიანი მომჟავო-მომწარო გემოთი. შეგიძლიათ მიირთვათ აგრეთვე სანელებლებით შეკაზმული პაპაიას (ნესვის ხე) სალათა, ვერმიშელი შემწვარი ქათმის ან იხვის ხორცთან, ღორის დაკეპილ ხორცთან ან თევზთან ერთად. კიდევ ერთი გამორჩეული კერძია „მაჰო“, რომლის მნიშვნელობაცაა „ცხენები მიჰქრიან“. ამ კერძის მოსამზადებლად საჭიროა ღორის ხორცი, კრევეტები და მიწის თხილი, რასაც ანელებენ წითელი წიწაკითა და ქინძით და დებენ ანანასის ნაჭერზე. დესერტად შეგიძლიათ დააყოლოთ წებოვანი ბრინჯი, რომელსაც ქოქოსის რძესთან და მანგოსთან ერთად მიირთმევენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ტაილანდური სამზარეულო
ფუთი (ერთეული)
ფუთი — მასის ერთეული. უდრის 16,38 კგ-ს (40 გირვანქას). იხმარებოდა მეტრული სისტემის შემოღებამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:მასის საზომი ერთეულები
ფუზულინები
მინი ფუზულინები (Fusulinida) — ამომწყდარი ფორამინიფერების ჯგუფი. აქვთ დიდი ზომის (6 სმ-მდე), ნაირგვარი ფორმის სპირალურად დახვეული კიროვანი ნიჟარა. ხვეულები ტიხრებით კამერებადაა დაყოფილი. ნიჟარის კედელი ერთ- ან რამდენიმეშრიანია. ბაგე ნაპრალისებურია ან რამდენიმე ხვრელი აქვს. ფუზულინები ქანთმაშენი ორგანიზმებია (ფუზულინიანი კირქვები). ცნობილი არიან კარბონული და პერმული პერიოდის ნალექებიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:უმარტივესები კატეგორია:გადაშენებული ცხოველები
ჩანლიბელი
ჩანლიბელი (Çənlibel; 1991 წლამდე ჩარდახლი, Çardaqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის  შამქორის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შამქორის რაიონის სოფლები
ანკარის ციხესიმაგრე
ანკარის ციხესიმაგრე (Ankara Kalesi) — საფორტიფიკაციო ნაგებობა ანკარაში, თურქეთი. აგებულია VII საუკუნეში ან ამ პერიოდის შემდეგ. აღნიშნულ ადგილზე ყველაზე ადრეული სიმაგრე აშენდა ძვ. წ. VIII საუკუნეში ფრიგიელების მიერ და აღადგინეს ძვ. წ. 278 წელს გალატებმა. ციხე აღადგინეს ან განახლდა ასევე რომის, ბიზანტიის, სელჩუკებისა და ოსმალეთის იმპერიების დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
წყნეთის სამაროვანი
წყნეთის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი წყნეთში, ადგილ შოლტებში. მიწის სამუშაოების დროს 1967  წელს გამოვლინდა 3 ქვის სამარხი. მიცვალებულები დაკრძალული იყვნენ ქრისტიანული წესით, საოჯახო სამარხებში ჩატანებული ჰქონდათ ბრინჯაობს და რკინისრერიანი საკინძები, ბრინჯაოს შვილდ საკინძები. მასალა ინახება დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
ბაზაია
ბაზაია — ასურეთის მეფე. ბაზაია სამეფო ტახტზე იპტარ-სინის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1649 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1622 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე ლულაია ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
პეტრე გამყრელიძის ქუჩა
პეტრე გამყრელიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში,  ნაძალადევის რაიონში (ზღვისუბანი); თიანეთის ქუჩიდან ურეკის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 60–70-იან წლებში. ადრე თემქის დასახლების მე-60 ქუჩა ერქვა. 1983 წელს პეტრე გამყრელიძის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
გამყრელიძე
ვიქტორია ბრიტანელი (1868-1935)
პრინცესა ვიქტორია ბრიტანელი (Princess Victoria of the United Kingdom; დ. 6 ივლისი, 1868, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 3 დეკემბერი, 1935, ბუკინგემშირი, დიდი ბრიტანეთი) — ჯერ საქსენ-კობურგ-გოთელების, 1917 წლიდან კი უინძორების დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VII-ისა და დედოფალ ალექსანდრა დანიელის უფროსი ქალიშვილი, მეფე ჯორჯ V-ისა და ნორვეგიის დედოფალ მაუდ უელსელის და. დედოფალ ვიქტორიასა და პრინცი ალბერტის შვილიშვილი.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|267x267პქ|ედუარდ VII-ის ქალიშვილები, მარცხნიდან მარჯვნივ: მაუდი, ვიქტორია და ლუიზა პრინცესა ვიქტორია დაიბადა 1868 წლის 6 ივლისს მალბოროს სახლში, ლონდონში. იგი იყო უელსის პრინც ედუარდისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ალექსანდრა დანიელის მეოთხე შვილი და მეორე ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიასა და პრინც ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელის შვილიშვილი იყო, ხოლო დედის მხრიდან — დანიის მეფე კრისტიან IX-ისა და დედოფალ ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელისა.
იგი 1868 წლის 6 აგვისტოს მალბოროს სახლშივე მონათლეს. მისი ნათლიები იყვნენ: დედოფალი ვიქტორია (ბებიამისი), რუსეთის იმპერატორი ალექსანდრე II (წარმოადგენდა ელჩი ბრუნოვი), რუსეთის იმპერატორი ალექსანდრე III (დეიდამისის ქმარი), კონაქტის ჰერცოგი პრინცი არტური (ბიძამისი), ჰესენის დიდი ჰერცოგი ლუდვიგ IV (მამიდამისის ქმარი), ჰესენ-კასელის ლანდგრაფი ფრიდრიხი, საბერძნეთის დედოფალი ოლღა კონსტანტინოვნა (ბიცოლამისი), დანიის დედა-დედოფალი ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელი (ბებიამისი), მეკლენბურგ-შტრელიცის ქვრივი დიდი ჰერცოგინია მარია ფონ ჰესენ კასელი, ტეკის პრინცესა მერი ადელაიდა კემბრიჯელი (ბებიამისის ბიძაშვილი) და ანჰალტის მთავრის მეუღლე მარია ლუიზა შარლოტა ფონ ჰესენ-კასელი.
პრინცესა ვიქტორიამ განათლება სახლში, კერძო რეპეტიტორებისაგან მიიღო. იგი განსაკუთრებით ახლოს იყო თავის უფროს ძმასთან, მომავალ მეფე ჯორჯ V-თან.
1885 წელს იგი თავის დებთან იყო მამიდამისის, პრინცესა ბეატრისის მეჯვარე, როცა იგი ცოლად პრინც ჰაინრიხ ბატენბერგელს მიჰყვებოდა. 1893 წელს იგი იყო თავისი ძმის, ჯორჯის საცოლის, მარია ტეკელის მეჯვარეც.
პირადი ცხოვრება
მინი|312x312პქ|პრინცესა ვიქტორია 1900-იანი წლების დასაწყისში|ალტ= როგორც დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის მეფის შუათანა ქალიშვილს, პრინცესა ვიქტორიას მრავალი ხელისმთხოვნელი ჰყავდა, რომელთაგან ყველაზე ცნობილია პორტუგალიის მეფე კარლუშ I, რომელიც შემდეგში ფრანგ პრინცესა ამელია ორლეანელზე დაქორწინდა. საბოლოოდ ვიქტორია დაუქორწინებელი და უშვილო დარჩა. მიიჩნევა, რომ მის გათხოვებას დედამისი, დედოფალი ალექსანდა ეწინააღმდეგებოდა. სხვადასხვა პერიოდში იგი განიხილებოდა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ II-ისა და ასევე დიდ მთავარ ალექსანდრე მიხაილოვიჩის საცოლედაც, თუმცა ეს მოლაპარაკებებიც ჩაიშალა. საბოლოოდ იგი მშობლებთან დარჩა და დაქვრივებულ დედაზე ზრუნავდა. იგი დედოფალ ალექსანდრასთან მის გარდაცვალებამდე, ანუ 1925 წლამდე ცხოვრობდა, რის შემდეგაც დედისაგან მემკვიდრეობით მრავალი სასახლე მიიღო. ცნობილია ისიც, რომ პრინცესა ვიქტორიას დიდად აინტერესებდა სოფლის მეურნეობა და ზოგადად, მიწათმოქმედება, რის გამოც აივერის სასახლეში თავად უვლიდა ბაღებს და სამებაღეო საზოგადოების პრეზიდენტიც იყო.
დარჩენილი ცხოვრება
დედის გარდაცვალების შემდეგ ვიქტორიამ დატოვა სენდრინგჰემის სასახლე და ბუკინგემშირში დასახლდა. ცნობილია, რომ უკანასკნელ წლებში მას ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული მრავალი პრობლემა ჰქონდა. ვიქტორიას ჰქონდა ნევრალაგია, შაკიკი, სისხლის შეუდედებლობა, დეპრესია, ხშირად აწუხებდა სიცივე და ასევე ხშირად ავადდებოდა გრიპით. საბოლოოდ იგი 1935 წლის 3 დეკემბერს, 67 წლის ასაკში გარდაიცვალა ბუკინგემშირში. იგი იმავე წლის 7 დეკემბერს უინძორის სასახლის წმინდა გიორგის სახელობის სამლოცველოში დაკრძალეს. ცნობილია, რომ მისმა სიკვდილმა იმდენად ძლიერი და უარყოფითი გავლენა იქონია ჯორჯ V-ზე, რომ მეფე სულ ერთ თვეში გარდაიცვალა დარდისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1868 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1935 კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (გაერთიანებული სამეფო) კატეგორია:უინძორები კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები კატეგორია:ვიქტორიასა და ალბერტის ორდენის კავალრები
პიერინო პრატი
პიერინო პრატი (Pierino Prati დ. 13 დეკემბერი, 1946 — გ. 22 ივნისი, 2020) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. კარიერის საუკეთესო წლები გაატარა მილანში სადაც გაიტანა 102 გოლი და კლუბის ისტორიაში მეათეა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია C-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ქვის ტყე
250px|მინი|წარწერა ქვის ტყის მთავარ შესასვლელზე
ქვის ტყე ან შილინი (石林) — კირქვული წარმონაქმნი ჩინეთში. ადმინისტრაციულად მდებარეობს შილინის ავტომონიურ რაიონში, იუნანის პროვინციაში. შილინი დაახლოებით 90 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ კუნმინგიდან. კირქვული წარმონაქმნის ფართობია დაახლოებით 500 კმ². ქვის ტყის დასავლეთ ნაწილში არის ულამაზესი ტბა, სადაც გვხვდება სხვადასხვა უცნობი სახეობის თევზი.
სტალაგმიტების საშუალებით მაღალი კლდეები თითქოს ძირს ცვივდებიან, ბევრის აზრით ქვები ჰგვანან გაქვავებულ ხეებს, რაც ქმნის ქვებისგან შექმნილი ტყის ილუზიას. 2007 წლიდან ამ ადგილის ორი ნაწილი, ნაიგუ ქვის ტყე (乃古石林) და სუოგეი სოფელი (所各邑村), რომელიც სამხრეთ ჩინეთის კარსტული რელიეფის შემადგენლობაშია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნაწილი გახდა. ეს ადგილი კლასიფიცირდა, როგორც AAA-კლასის ტურისტული ადგილი.
მახასიათებლები
400px|მინი|შილინი
400 კმ² ზე გადაჭიმული შილინის ეროვნული სასცენო ადგილი (昆明市石林风景区) დაყოფილია ექვს სასცენო ადგილად:
ეს ფორმირებები გამოწვეულია კირქვის ეროზიისგან, რომელიც 270 მილიონი წლით თარიღდება. ის როგორც შიდა ასევე საზღვარგარეთის ტურისტულ ადგილად მიიჩნევა. ქალაქ კუნმინგიდან ტურისტებს შეუძლიათ ავტობუსით დაათვალიერონ ეს ადგილი, ასევე ახლო ტეროტორიებზე მთელი რიგი სასტუმროებია.
კულტურა
150px|მინი|მარცხნივ|აშიმა ლეგენდის თანახმად ეს ტყე არის აშიმას (阿诗玛) დაბადების ადგილი, რომელიც იყო ულამაზესი ასული ჩინეთის ერთ-ერთი ეთნიკური უმცირესობის იისა. მას შემდეგ რაც შეუყვარდა სატრფო, რომელსაც ცოლად ვერ გაყვებოდა ის ტყეში გადაიქცა ქვად, რომელიც დღემდე მის სახელს ატარებს. აშიმა იქცა აკრძალული სიყვარულის სიმბოლოდ. მთვარის კალენდრით ყოველი წლის მეოთხე თვის ოცდამეოთხე დღეს ბევრი იის წარმომადგენელი აღნიშნავს თორჩის ფესტივალს (火把节 Huǒbă Jié), რომელიც მოიცავს ხალხურ ცეკვებსა და ჭიდაობის შეჯიბრებებს.
ტრანსპორტირება
კუნმინგის აღმოსავლეთ ავტობუსების სადგურიდან დაახლოებით ორ საათში შესაძლებელია ავტობუსის დახმარებით ქვების ტყეში ჩასვლა. ასევე შესაძლოა მატარებლით გადაადგილება კუნმინგის მატარებლის სადგურიდან შილინის მატარებლის სადგურამდე.
ისტორია
270 მილიონი წლის წინ ქვის ტყე იყო წყალმცირე ზღვა. ქვიშაქვების ფართო დეპოზიტები დაწოლილია კირქვის მიერ და გეოლოგიური პერმული პერიოდის დროს ყურეში ხდება აკუმულაცია. ამ რეგიონის აყოლებაზე რადიოაქტიურობა მაღალია, რასაც ემატება წყლისა და ქარის ზემოქმედება, რის შედეგადაც ფორმირდება კირქვის ქედები. ეს ფორმირება მანამ გრძელდება სანამ კარგად შესამჩნევი ხდება და ძალიან ჰგავს ფართო ტერიტორიაზე გადაჭიმულ ტყეს, რომელიც ქვებისგან შედგება, სწორედ აქედან მომდინარეობს სახელი „ქვის ტყე“.
ხალხური დღესასწაულები
ხალხური დღესასწაულები — დღესასწაულთა ერთობლიობა თბილისში, რომლებიც მიუხედავად რელიგიური კუთვნილებისა, მთელი ქალაქის ყურადღებას იმსახურებდა. მასში მეტ-ნაკლებად აქტიურად მონაწილეობდნენ სხვადასხვა ეთნოსისა და რელიგიების წარმომადგენლები.
დღესასწაულებში, რელიგიურ სიუჟეტთან ერთად, აქცენტირებული იყო სხვადასხვა წარმომავლობის, მაგრამ თბილისისათვის დამახასიათებელი კულტურული ფასეულობები. მათ პოპულარობას ხელს უწყობდა სანახაობრივი მხარე, ასევე უძველესი სარწმუნოებრივ-მითოსური შრე, გასაგები და მისაღები ქალაქში მცხოვრები ყველა ეთნოსისათვის. თბილისში სხვადასხვა დროს შემოდიოდნენ, მკვიდრდებოდნენ და ქართველებთან ერთად ცხოვრობდნენ სპარსელები, არაბები, თურქები, ასურელები, ბერძნები, სომხები, რუსები და სხვ. ისინი კომპაქტურად სახლდებოდნენ და ქმნიდნენ უბნებს, მიკროკულტურულ გარემოს საკუთარი სამლოცველოებით, დღესასწაულებით, სასაფლაოებით და კულტურის სხვა რეალიებით. ქალაქში ხანგრძლივი თანაცხოვრების პირობებში ეს ეთნოკულტურული ერთეულები უახლოვდებოდნენ ერთმანეთს და, მიუხედავად გარკვეული იზოლაციისა, ქმიდნენ ქალაქის განუმერებელ კოლორიტს.
სხვადასხვა ეთნოსისა და რელიგიების წარმომადგენლები თბილისში ხშირად ერთვებოდნენ ერთმანეთის რიტუალებსა და დღესასწაულებში, ხოლო რაც შეეხება დაკრძალვას, მასში მონაწილეობდა განისაზღვრებოდა არა მარტო ეთნიკური ან სარწმუნოებრივი ნიშნით, არამედ მეზობლობით და თანამშრომლობით.
თბილისში ძველთაგანვე იმართებოდა ქართველების ბერიკაობა, რომლის სახელწოდებას მონღოლების დროიდან ყეენობაც დაემატა და დღეს ცნობილია ბერიკაობა-ყეენობის სახელით. ძალზე პოპულარული იყო მამადავითობა, როელიც მოსახლეობის სხვადასხვა ფენისა და სარწმუნოების წარმომადგენლეს იზიდავდა. მაჰმადიანები მართავდნენ შაჰსეი-ვასეის, ასევე იმართებოდა სპარსელების უძველესი დღესასწაული ნოვრუზი, მაჰმადიანები რამაზანის დასასრულს მართავდნენ ყურბან-ბაირამს, მსხვერპლშეწირვის დღესასწაულს. თბილისში სჯულით გათვალისწინებულ ყველა დღესასწაულს მართავდნენ ებრაელები, თუმცა ისინი სხვებზე მეტად იყვნენ იზოლირებული. აღსანიშნავია მათი საახალწლო დღესასწაული როშეშანა. განსაკუთრებით პოპულარული იყო სუბსარქისი სომხებში.
გარდა ჩამოთვლილი დღესასწაულებისა, თბილისში აღინიშნებოდა მრავალი ოფიციალური საეკლესიო დღესასწაული, საუბნო თუ საოჯახო დღეები, როდესაც სტუმრობა და თანამონაწილეობა ჩველებრივი მოვლენა იყო. ამ გზით თბილისის მოსახლეობა გამოხატავდა როგორც ეთნიკურ და სარმუნოებრივ კუთვნილებას, ისე თავის დამოკიდებულებას მეზობელთა კულტურების მიმართ. შექმნილი სპეციფიკური გარემოს ძირითადი ნიშანი იყო კულტურულ-სარწმუნოებრივი მიმტევებლობა, რაც საფუძვლად დაედო თბილისელი მოქალაქი თავისებურ ზნეობრივ ტიპს. აღნიშნულ მოვლენათა ერთობლიობამ განაპირობა თბილისის უნიკალური კულტურული მოდელის ჩამოყალიბება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ტრადიციები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2207
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2207 — 2015 წლის 4 მარტს გაეროს უშიშროების საბჭომ ერთხმად მიიღო რეზოლუცია 2207 ჩრდილოეთ კორეის შესახებ. რეზოლუციამ 2016 წლის 5 აპრილამდე, ერთი წლით გაუგრძელა მანდატი ექსპერტთა ჯგუფს, რომლებიც მხარს უჭერდნენ „სანქციების კომიტეტ 1718-ს“.
მიმოხილვა
ჯგუფი მხარს უჭერს კომიტეტს, ჩრიდილოეთ კორეის მოქმედებების შესახებ ინფორმაციის შეგროვებაში, გამოძიებასა და ანალიზში. ასევე ისინი ეხმარებიან გაეროს წევრ ქვეყნებს, რომ დააფიქსირონ ჩრდილოეთ კორეის წინააღმდეგ სანქციებისა და სავაჭრო ემბარგოს დარღვევა, რომელიც განწესებულია გაეროს უშიშროების საბჭოს მიერ.
შედეგებზე დაყრდნობით, ჯგუფი წარადგენს ყოველწლიურ მოხსენებებს გაეროს უშიშროების საბჭოში და გასცემს რეკომენდაციებს თუ როგორ უნდა შეიცვალოს სანქციები მეტი ეფექტურობისთვის.
უკან 2006 წლის 9 ოქტომბერს ჩრდილოეთ კორეამ პირველად გამოცადა ატომური იარაღი. ამავე წლის 14 ოქტომბერში უშიშროების საბჭომ მიიღო რეზოლუცია 1718 ჩრდილოეთ კორეის შესახებ და შექმნა სანქციების კომიტეტი 1718-ის მანდატი, რათა მხარი დაეჭირა და განეხორციელებინა მონიტორი გაეროს წევრი ქვეყნებისა, რეზოლუციის ეფექტურობის იმპლემენტაციისა და განაწესოს სამიზნე სანქციები.
ჯგუფი მხარს უჭერდა სანქციების კომიტეტ 1718-ს, ასევე ქმნიდა შესაბამისობას 2009 წლის რეზოლუცია 1874-თან.
რეზოლუცია 2207-ის მეშვეობით უშიშროების საბჭო აფართოებს ჯგუფის მანდატს ერთი წლით, 2016 წლის 5 აპრილამდე და სთავაზობს ამ ჯგუფს წარმოადგინოს სრულყოფილი საბოლოო მოხსენება, რომელიც შეიცავს მიგნებებსა და რეკომენდაციებს, როგორც შედეგებს გამოძიებისა ერთი წლის განმავლობაში, კომიტეტში 2016 წლის 5 თებერვლისთვის და უშიშროების საბჭოში 2016 წლის 7 მარტს.
წინარე მოვლენები
აშშ-ს ამერიკის მულტიმედიის ხმის მიხედვით, სანქციების კომიტეტის 1718-მა (ასევე ცნობილია, როგორც - ჩრდილოეთ კორეის სანქციების კომიტეტი) გააკეთა წლიური მოხსენება: "საერთო ჯამში 29 მოხსენება გაკეთდა ჩრდილოეთ კორეის შესახებ, რადგან ის არღვევდა 2014 წელს გაეროს უშიშროების საბჭოს დაწესებულ სანქციებს ჩრდილოეთ კორეის წინააღმდეგ.
ექსპერტების ჯგუფის მოხსენების მიხედვით 2015 წლის 26 თებერვალს ოკეანის საზღვაო მენეჯმენტის კომპანია, ჩრდილოეთ კორეულმა სატრანსპორტო კომპანია შეიტანეს სამიზნე სანქციების სიაში უკანონო იარაღის გადატანის ბრალდებით, ხოლო ის ცდილობდა ამ სანქციებისთვის თავი აერიდებინა გემებისა სახელების ცვლით.
დამატებით უნდა აღინიშნოს, რომ ჩრდილოეთ კორეამ დაამონტაჟა ორი მოკლე რადიუსიანი ბალისტიკური რაკეტები, სავარაუდოდ, ეს სწაფმავლები განთავსებულ იქნა 2015 წლის 2 მარტს აღმოსავლეთ ზღვაში, როდესაც მთავარი გადაწყვეტილება იქნება მიღებული.
მოკლედ, რომ ვთქვათ ჩრდილოეთ კორეამ გაიმეორა სამხედრო პროვოკაციები და არაკანონიერი ტრანსაქციები, საქნციების გვერდის ავლით. უშიშროების საბჭომ მიიღო რეზოლუცია 2207, რომელიც მანდატს უზრდიდა ჯგუფს, რომ განეხორციელებინა მონიტორინგი გაეროს ქვეყნებისა სანქციების იმპლემენტაციის სტატუსსა და განთავსების უფრო პრაქტიკულ სანქციები ჩრდილოეთ კორეის წინაარმდეგ.
რეზოლუციის განსაკუთრებული მნიშვნელობა
მანდატის დამატება ექსპერტთა ჯგუფისათვის, რომელიც მხარს უჭერდა სანქციების კომიტეტის 1718-ის მოქმედებებს, რაც იყო გაცხადებული რეზოლუცია 2207-ში და რაც მიიღო უშიშროების საბჭომ. ის აწესებს მნიშვნელოვან გავლენას ჩრდილოეთ კორეის სანქციების საერთაშორისო საზოგადოების.
ჯგუფი ასევე რეკომენდაციას უწევდა სანქციების სიაში სამიზნე პირების დამატებას. ისეთების, როგორებიც არიან: ბაკ დო-ჩუნი (ყოფილი შეიარაღების მდივანი სუშათა პარტიაში), რი მან-გონი (მინისტრი სამხედრო იარაღის ინდუსტრიის დეპარტამენტისა) და რი ბიონგ-ჩული (პირველი მოადგილე სამხედრო იარაღის ინდუსტრიის დეპარტამენტისა).
ჯგუფის ზოგიერთმა მოქმედებამ შეიტანა საფუძვლიანი კონტრიბუცია ყოვლისმომცველი სანქციების დადგენისა და პირებისა და ორგანიზაციებისთვის დამატებითი სანქციების განწესებაში რეზოლუცია 2270-ში, რომელიც უშიშროების საბჭომ მიიღო 2016 წლის 2 მარტს, მას შემდეგ, რაც ჩრდილოეთ კორეამ ჩაატარა ატომური იარაღის რიგით მეოთხე გამოცდა 6 იანვარს და გრძელ რადიუსიანი რაკეტების დამონტაჟება, ან სატელიტის დამონტაჟება, როგორც თავად ამტკიცებს 7 თებერვალს 2016 წლის.
ამასთანავე ჯგუფის ოთხმა წევრმა მოინახულა სამხრეთ კორეა 2016 წლის 11-დან 15 ივლისამდე, სადაც მათ გამართეს დისკუსია სამხრეთ კორეის მთავრობასთან ჩრდილოეთ კორეისთვის სანქციების დაწესების ზომასა და მასშტაბთან დაკავშირებით.
აღნიშნულია, რომ ორმა პარტიამ ერთმანეთს გაუზიარა აზრები ჩრდილოეთ კორეის უშიშროების საბჭოს სანქციების დარღვევის შესახებ და შესაბამისი ზომები იქნა მიღებული საერთაშორისო საზოგადოების მიერ. პარტიებმა, პრაქტიკულად, სიღრმისეულად განიხილეს საკითხი, რადგან ჩრდილოეთ კორეამ გაააქტიურა ნახევარკუნძულზე დამონტაჟებული ბალისტიკური იარაღი. 2016 წლის 9 ივნისს, რაც წარმოადგენდა სანქციების დარღვევას.
სქოლიო
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 2015 წლის რეზოლუციები კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის ბირთვული პროგრამა კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ჩრდილოეთ კორეის შესახებ კატეგორია:2015 წელი ჩრდილოეთ კორეაში
ეგონ კრენცი
ეგონ კრენცი (გერმანულად: [ˈeːgɔn ˈkʁɛnts]; ) დაიბადა კოლბერგში, 1937 წლის 19 მარტს. მისი ოჯახი 1944 წელს გადაასახლეს დამგარტენში. ეგონ კრენცი არის ყოფილი აღმოსავლეთ გერმანიის პოლიტიკოსი, რომელიც იყო აღმოსავლეთ გერმანიის უკანასკნელი კომუნისტური ლიდერი 1989 წლის ბოლო თვეებში. იგი წარადგინა ერიხ ჰონეკერმა, როგორც გერმანიის სოციალისტური ერთობის პარტიის (SED) გენერალური მდივანი, მაგრამ იძულებული გახდა, გადამდგარიყო მხოლოდ რამდენიმე თვის შემდეგ, როდესაც ბერლინის კედელი დაეცა. მას მოიხსენიებენ, როგორც ”აღმოსავლეთ გერმანიის უკანასკნელ დიქტატორს”.
მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში, ეგონ კრენცმა დაიკავა არაერთი თვალსაჩინო პოზიცია გერმანიის სოციალური ერთობის პარტია SED-ში. ის იყო ჰონკერის მოადგილე 1984 წლიდან, 1989 წლამდე, მანამ სანამ რეჟიმის წინააღმდეგ პროტესტს გამოთქვამდა. კრენცი წარუმატებელი აღმოჩნდა კომუნისტური რეჟიმის ძალაუფლების შენარჩუნების მცდელობაში და ბერლინის კედლის დაცემიდან რამდენიმე კვირის შემდეგ თანამდებობა დატოვა. იგი გააძევეს SED პარტიიდან 1990 წლის 21 იანვარს. 1990 წელს გერმანიის გაერთიანების შემდეგ, მას მიუსაჯეს ექვსნახევარი წლით პატიმრობა მკვლელობისთვის, კომუნისტური რეჟიმის დანაშაულებში მისი როლისთვის. ციხიდან გამოსვლის შემდეგ მან მხარი დაუჭირა ვლადიმერ პუტინს.
პოლიტიკური კარიერა GDR-ში
ეგონ კრენცი კარიერის დასაწყისში, მასწავლებლად და ჟურნალისტად მუშაობდა. შეუერთდა თავისუფალ გერმანიის ახალგაზრდობას 1953 წელს. გერმანიის სოციალისტური ერთობის პარტიას (SED) კი 1955 წელს. 1959 წლიდან 1961 წლამდე ვოლქსარმში მსახურობის შემდეგ, იგი კვლავ შეუერთდა FDJ- ს. კრენცი სამი წლის განმავლობაში სწავლობდა მოსკოვში არსებულ კომუნისტური პარტიის პრესტიჟულ პერსონალურ სკოლაში, გახდა ნომენკლატურის წევრი და მოიპოვა სოციალურ მეცნიერებათა ხარისხი 1967 წლისთვის. მისი კარიერის განმავლობაში კრენსმა მრავალი თანამდებობა დაიკავა SED-სა და კომუნისტურ მთავრობაში. იგი იყო ერნსტ ტალმანის პიონერული ორგანიზაციის ლიდერი 1971 წლიდან 1974 წლამდე, ხოლო პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი გახდა 1973 წელს. ის ასევე იყო სახალხო პალატის (გდრ-ს საკანონმდებლო ორგანოს) წევრი 1971 წლიდან 1990 წლამდე. პრეზიდიუმის წევრი 1971 წლიდან 1981 წლამდე. 1974 და 1983 წლებში იყო კომუნისტური ახალგაზრდული მოძრაობის ლიდერი, თავისუფალი გერმანული ახალგაზრდობა (FDJ). 1981 წლიდან 1984 წლამდე იყო სახელმწიფო საბჭოს წევრი.