cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კოტე მარჯანიშვილი
შემოქმედება
1928 წელს ქუთაისში დააარსა დრამატული თეატრი მე-2 სახელმწიფო თეატრის სახელწოდებით. 2 სეზონის შემდეგ (1928-1930) თეატრი თბილისში გადმოვიდა. მარჯანიშვილი ხელმძღვანელობდა ამ თეატრს გარდაცვალებამდე (გარდაცვალების შემდეგ, 1933 წელს თეატრს მარჯანიშვილის სახელი ეწოდა). აქ მარჯანიშვილმა დადგა: ერნესტ ტოლერის „ჰოპლა ჩვენ ვცოცხლობთ!“ (1928), ბერნარდ შოუს „წმინდა ქალწული“ (1928); ლოპე და ვეგას „ცხვრის  წყარო“ (1928), შალვა დადიანის „კაკალგულში“ (1928); კარლ გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“ (1929), პოლიკარპე კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“ (1929), გრიგოლ ბუხნიკაშვილის  „კი მაგრამ...“ (1930), პერსი შელის „ბეატრიჩე ჩენჩი“ (1930), იური ოლეშას „სამი ბღენძი“ (1931), კარლო კალაძის „სახლი მტკვრის პირას“ (1931), ალექსანდრე აფინოგენოვის „შიში“ (1932), შექსპირის „ოტელო“ (1932), ანტონოვის] „მზის დაბნელება საქართველოში“ (1933) და სხვა.
მარჯანიშვილის სახელი მინიჭებული აქვს აგრეთვე ყვარლის სახალხო თეატრს. ყვარელში, მარჯანიშვილის სახლში გახსნილია მემორიალური მუზეუმი. დაწესებულია მარჯანიშვილის სახელობის პრემია.
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა, მოედანი, მეტრო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი თეატრის რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1933 კატეგორია:მთაწმინდის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დათეშიძე
საკუთარი სახელი დათეშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ბუჟუმბურა
ბუჟუმბურა (Bujumbura) — ბურუნდის უდიდესი ქალაქი და ყოფილი დედაქალაქი. მოსახლეობა — 521 316 ადამიანი (2010 წელი). ფართობი — 86,54 კმ².
დასახელება
სახელწოდება „ბუჟუმბურა“ აღნიშნავს — „ბაზარი, სადაც ყიდიან კარტოფილს“.
ირმა სოხაძე
ირმა სოხაძე (დ. 28 ნოემბერი, 1956, თბილისი) – ქართველი საესტრადო მომღერალი, კომპოზიტორი და მუსიკოსი. ევრაზიის ტელეაკადემიის წევრი და საქართველოს დამსახურებული არტისტი.
ბუჟუმბურა
დასახელება
ქალაქმა თავისი არსებობის მანძილზე რამდენიმეჯერ შეიცვალა თავისი სახელი:
ირმა სოხაძე
ბიოგრაფია
ირმა სოხაძე დაიბადა 1956 წლის 28 ნოემბერს, ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიის საფორტეპიანო და თეორიული ფაკულტეტები.
ბუჟუმბურა
დასახელება
ქალაქის შემოკლებული სახელია — ბუჟა (Buja).
ირმა სოხაძე
ბიოგრაფია
4 წლის ასაკში უკვე საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ბიგ-ბენდის, ხოლო 8 წლის საქართველოს სახელმწიფო ორკესტრ „რეროს” სოლისტი იყო.
ბუჟუმბურა
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს ტანგანიიკის ტბის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე (ზღვის დონიდან ტბის ზედაპირის დონე 768 მეტრი ქალაქის ყველაზე დაბალი წერტილია), ჩრდილოეთით და ჩრდილო-დასავლეთით ქალაქის ტერიტორია მდებარეობს სწორ ადგილზე (825 მეტრამდე სიმაღლეზე ანუ ტბის დონეზე 57 მეტრით მაღლა), სამხრეთით — ვიწრო ტბისპირა დაბლობის გასწვრივ მდინარე მუგერეს შესართავზე, ხოლო აღმოსავლეთით მაღლდება მთის ფერდოზე. ქალაქის ყველაზე მაღალ ნაწილზე მდებარეობს ბუჟუმბურის უნივერსიტეტის კამპუსი, რომელიც იმყოფება 1095 მეტრ სიმაღლეზე (ტბის დონიდან 327 მეტრით მაღლა).
ირმა სოხაძე
ბიოგრაფია
1980 წლიდან 2004 წლამდე საქართველოს ტელევიზიის პირველ არხზე იყო მრავალი გადაცემის ავტორი, წამყვანი თუ პროდიუსერი. 1990-იან წლებში ჩატარებული მრავალი ტელემარათონის ავტორი და წამყვანი.
მომღერლის გამორჩეული ჰიტებია : „შეგირიგდები“, „შენ არავსი გავხარ“, „როცა მიყურებ“ და „ვიყავით ერთად“.
ბუჟუმბურა
გეოგრაფია
ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთი მიმართულებით გადაჭიმულია შოსე RN5-ის გასწვრივ დაახლოებით 13 კმ-ზე, შოსეს გასწვრივ მარცხენა მხარეს მდებარეობს ბუჟუმბურას საერთაშორისო აეროპორტი.
ირმა სოხაძე
ბიოგრაფია
ეწევა აქტიურ სასცენო მოღვაწეობას, არის მრავალი სატელევიზიო, საესტრადო თუ ჯაზური საერთაშორისო ფესტივალის ლაურეატი, მრავალი  საესტრადო საბავშვო სიმღერის, ლექსების, საბავშვო მიუზიკლებისა და ერთი მონოოპერის ავტორი.
ბუჟუმბურა
გეოგრაფია
ჩრდილოეთის მიმართულებით ქალაქი გაჭიმულია შოსე RN9-ის გასწვრივ ქალაქგარეთ მდებარე სოფელ ციბიტოკემდე 11 კმ-ის მანძილზე. ზუსტად ამ მიმართულებით ხდებოდა ვრცელი ვაკე ადგილების ყველაზე უფრო ინტენსიური განაშენიანება მცირესართულიანი სახლების კვარტლებით.
ირმა სოხაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ბუჟუმბურა
გეოგრაფია
ჩრდილო-დასავლეთის მიმართულებით, შოსე RN1-ის გასწვრივ, ქალაქი გაჭიმულია 7 კმ-ზე მთის ფერდოებამდე.
სამხრეთ-დასავლეთის მიმართულებით, შოსე RN7-ის გასწვრივ, ქალაქი გაჭიმულია 5 კმ-ზე მთის ფერდოებამდე.
ევროპელების მოსვლამდე
ტბისპირა სოფელი, რომელიც ჯერ კიდევ უნდა გამხდარიყო ქალაქი ბუჟუმბურა, პირველად 1871 წლის ბოლოს აღმოაჩინა ბრიტანელმა ჟურნალისტმა და მომავალში ცნობილმა ავანტიურისტმა ჰენრი მორტონ სტენლიმ, რომელიც ამერიკული გაზეთის «ნიუ-იორკ ჰეროლდის» მიერ სპეციალურად იყო გაგზავნილი შოტლანდიელი მისიონერი და აფრიკის მკვლევარის დეივიდ ლივინგსტონის მოსაძებნად, რომელსაც მანამდე რამდენიმე კვირით ადრე უკვე აღმოჩენილი ჰქონდა ეს სოფელი. მკვლევარებმა საფუძვლიანად გამოიკვლიეს და შეისწავლეს ტანგანიიკის ტბის სანაპიროს ჩრდილოეთი და ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი, რადგანაც იმ დროს ვარაუდობდნენ, რომ ამ ტბიდან შეიძლება ქონოდა სათავე მდინარე ნილოსს.
გერმანიის მმართველობის დროს
ადგილობრივი მოსახლეობის სამეფოს ტერიტორია, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე ბურუნდის ტერიტორიაზე, დიდი ხანი რჩებოდა ევროპელი კოლონიალური იმპერიების ინტერესების მიღმა. წყაროების უმრავლესობა ქალაქის დაარსების თარიღად ასახელებს 1897 წლის 10 აგვისტოს, როდესაც ქალაქი დააარსეს გერმანელმა მისიონერებმა, და სადაც განლაგდა გერმანიის სამხედრო პოსტი (ზოგჯერ ასახელებენ 1896 წელს ), რისი მეშვეობითაც 1897 წელს დაიპყრეს თანამედროვე ბურუნდის და რუანდის ტერიტორიები, რომლებიც გახდნენ გერმანიის აღმოსავლეთი აფრიკის ნაწილი. გერმანიის სამხედრო პოსტმა 1897 წელს სახელად მიიღო მარიენჰაიმი (Marienheim), ქალაქი გახდა რუანდა-ურუნდის ტერიტორიის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ბელგიის მმართველობის დროს
1916 წელს პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ ბელგიის ჯარმა მეზობელი ბელგიის კონგოდან (თანამედროვე კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა) მოახდინა რუანდა-ურუნდის ტერიტორიის ოკუპაცია, რომელიც 1922 წელს ერთა ლიგამ გადააკეთა ბელგიის მანდატის ქვეშ არსებულ რუანდა-ურუნდის ტერიტორიად. იმავე წელს ბელგიის ხელისუფლებამ ქალაქს სახელად უწოდა უსუმბურა, რომელიც გახდა ამ ტერიტორიის ადმინისტრაციული ცენტრი, ხოლო მას შემდეგ, რაც 1925 წელს ბელგიის ხელისუფლებამ მიუერთა რუანდა-ურუნდი ბელგიის კონგოს, უსუმბურა გახდა ვიცე-გენერალ-საგუბერნატოროს დედაქალაქი. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1946 წლის დეკემბერში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ რუანდა-ურუნდი გადასცა ბელგიას, უკვე როგორც ცალკე მანდატის ქვეშ არსებული ტერიტორია, რომლის დედაქალაქი გახდა უსუმბურა.
ბურუნდის სამეფოს დედაქალაქი
1961 წელს ურუნდიმ ხმა მისცა იმას, რომ გამხდარიყო დამოუკიდებელი სამეფო, ხოლო რუანდამ ხმა მისცა დამოუკიდებელ რესპუბლიკას. 1962 წლის 1 ივლისს რუანდა-ურუნდი გაიყო ორ დამოუკიდებელ ქვეყნად, უსუმბურა გახდა ბურუნდის სამეფოს დედაქალაქი და სახელად დაერქვა ბუჟუმბურა. ტახტზე ავიდა მეფე მვამი მვამბუცა IV, თავისი დინასტიის მეთექვსმეტე მონარქი. სამეფო იყო კონსტიტუციური. დაძაბულობამ რამდენიმე საუკუნეების მანძილზე ქვეყნის მმართველ, წარმოშობით ნილოტელი, უმცირესობაში მყოფ ტუტსის ხალხსა და ხელისუფლებისკენ მსწრაფ, უმრავლესობაში მყოფ, ჰუტუს (წარმოშობით ბანტუს ხალხი) ხალხს შორის სამეფოში გამოიწვია ქაოსი და ეკონომიკის ვარდნა. 1966 წელს ჩამოაგდეს ორი მეფე, 8 ივლისს კრონ-პრინცმა შარლ ნდიზეიემ გადააყენა მვამი მვამბუცუ IV და ტახტზე ავიდა, როგორც მვამი ნტარე V, მაგრამ უკვე 28 ნოემბერს არმიის დახმარებით ის ჩამოაგდო საკუთარმა პრემიერ-მინისტრმა — კაპიტანმა მიშელ მიჩომბერომ.
ბურუნდის რესპუბლიკის დედაქალაქი
1966 წლიდან დღემდე ბურუნდის რესპუბლიკაში რამდენიმე სამხედრო გადატრიალება მოხდა. ყველა ამ გადატრიალების მიზეზი იყო ეთნიკური დაპირისპირება უმრავლესობაში მყოფ ჰუტუს წარმომადგენლებსა და უმცირესობაში მყოფ ტუტსის წარმომადგენლებს შორის. ამ დაპირისპირებას მოჰყვა ასეულობით ათასი ადამიანის ხოცვა-ჟლეტა, მილიონობით ადამიანის გადასახლება საკუთარი საცხოვრებელი ადგილიდან და ქვეყნის ეკონომიკური და ფინანსური მაჩვენებლების მკვეთრი ვარდნა. მთელი ამ წლების მანძილზე ქვეყნის დედაქალაქი იყო ბუჟუმბურა, რომელზეც ბუნებრივია აისახა ყველა ის ნეგატიური პროცესი რაც ქვეყანაში მიმდინარეობდა. უკანასკნელ წლებში მიმდინარეობს ამ ორ ეთნიკურ ჯგუფს შორის შერიგების პროცესი, რამაც ქვეყნის ცხოვრებაში შესაბამისი პროგრესი გამოიწვია. შედეგად დედაქალაქშიც შედარებით დამშვიდდა სიტუაცია და დაიწყო ეკონომიკური გაჯანსაღების პროცესი. ბურუნდის პარლამენტის თანხმობით და პრეზიდენტის გადაწყვეტილებით, 2019 წლის 16 იანვრიდან, ქვეყნის დედაქალაქი გადავიდა ქალაქ გიტეგაში.
ხელისუფლების ორგანოები
ქალაქის მართვა ხდება ხელისუფლების რამდენიმე დონეზე. არსებობს ქალაქის ცენტრალური ადმინისტრაცია და ადგილობრივი თვითმართველობის ორგანოები კომუნალურ დონეზე. ცენტრალური ადმინისტრაცია შედგება მერიის აპარატისაგან და გენერალური სამდივნოსაგან. არსებობს საქალაქო საბჭო, რომელიც ყველა დონის ხელისუფლების მოქმედებებს უწევს კოორდინებებს.
თითოეულ კომუნაში არსებობს კომუნალური საბჭო და კომუნალური ადმინისტრატორი. თითოეული კომუნა დაყოფილია კვარტლებად. კვარტლები იმართება კვარტლების საბჭოების და კვარტლების შეფების (უფროსების) მიერ.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ქმნის ბუჟუმბურა-მერის პროვინციას (Bujumbura Mairie), რომელშიც 2005 წლამდე შედიოდა ცხრა, ხოლო 2005 წლის შემდეგ 13 საქალაქო კომუნა, ასევე ქალაქგარე პროვინცია ბუჟუმბურა-რურალის (Bujumbura Rural) ადმინისტრაციული ცენტრია, რომელიც თვითონ ქალაქ ბუჟუმბურას აკრავს გარს.
2005 წლამდე ქალაქის ფართობი შეადგენდა 86,52 კმ²-ს და შედგებოდა 9 კომუნისაგან, მოგვიანებით ქალაქის ფართობი გაიზარდა 110 კმ²-მდე , ხოლო კომუნების რიცხვი გაიზარდა 13-მდე. კომუნები დაყოფილია 97 კვარტალად.
ენა
ქალაქში ყველაზე უფრო გავრცელებული ენაა რუანდა-ბურუნდიული ენა, სკოლებში ასწავლიან ფრანგულ ენას, რომელიც მნიშვნელოვნად გამოიყენება ოფიციალური დოკუმენტების წარმოებაში. ქალაქი ქვეყნის ერთადერთი რეგიონია, სადაც გავრცელებულია სუაჰილის ენა.
ეკონომიკა
იწარმოება ცემენტი, ტექსტილი, ყავა, ბამბა, ქაღალდი, ქიმიკატები, სასოფლო-სამეურნეო პროდუქცია. ქალაქი საწარმოო საქონლის ექსპორტირებას ახდენს ტანზანიის და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ზოგიერთ ქალაქებში.
ქალაქის შემოგარენში იზრდება ბანანი, მანიჰოტი, ლობიო, სიმინდი, ბამბა. ქალაქში მდებარეობს ავიაკომპანია Air Burundi-ის სათავო ოფისი.
2013 წლის 27 იანვარს ქალაქის მთავარ ბაზარზე მოხდა ხანძარი. ზარალი აღმოჩნდა საკმაოდ სერიოზული, ხოლო ვაჭრების ეკონომიკური შედეგები უარყოფითად აისახა ადგილობრივ ბაზარზე. ქალაქის მოსახლეობის 40 %-ზე მეტი მომარაგების უზრუნველყოფაში განიცდის სიძნელეებს.
ტრანსპორტი
ქალაქის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს ბუჟუმბურას აეროპორტი. შოსეთი დაკავშირებულია გომასთან, ბუკავუსთან (კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა) და კიგალისთან (რუანდა). ბუჟუმბურა ასევე ბორნით დაკავშირებულია კიგომასთან (ტანზანია).
არქიტექტურა და ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის ცენტრი აშენებულია კოლონიალურ სტილში, არსებობს ბაზარი, ეროვნული სტადიონი, დიდი მეჩეთი და კათოლიკური ტაძარი. ქალაქში მდებარეობს 1960 წელს აშენებული უნივერსიტეტი, ბურუნდის ცივილიზაციის ცენტრი და ბურუნდის გეოლოგიის მუზეუმი.
სქოლიო
კატეგორია:ბურუნდის ქალაქები კატეგორია:ყოფილი დედაქალაქები
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
სამხედრო მოსამსახურეები, რომლებიც სროლაში მონაწილეობდნენ, შემდგომში ისრაელის სასამართლომ გაასამართლა, ზოგიერთმა კი ხანმოკლე სასჯელი მოიხადა.
მოვლენათა მსვლელობა
ამის შემდეგ ოცეულმა  ლეიტენანტ გაბრიელ დაჰანის მეთაურობით სხვადასხვა ცალკეული შეხვევის დროს  დახვრიტა სოფელში სამუშაოდან დაბრუნებული ადამიანები -—19 მამაკაცი, 6 ქალი, 8-დან 17 წლამდე ასაკის 17 ბიჭი და 6 გოგონა.
საქართველოს ტურიზმი
250px|მინი|2016 წლის პირველი 5 თვის მონაცემებით, საქართველოში ჩამომსვლელ უცხო მოქალაქეთა ქვეყნების, მოწინავე 15-ეული მინი|250პქ|ქართული მარანი მინი|250პქ|[[თუშეთის ეროვნული პარკი]] thumb|150პქ|left|საქართველოს ეროვნული ტურისტული ადმინისტრაციის ლოგო მინი|250პქ|ბათუმი ტურიზმი საქართველოში — კავკასიის უძველეს ქვეყანაში, აქტიურადაა წახალისებული ქვეყნის მთავრობის მიერ. ამ სექტორის მართვას ტურიზმის ეროვნული სააგენტო ახორციელებს.
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
მოვლენათა მსვლელობა
ერთ-ერთი დაზარალებული ჯამალ ფარიჯი, რომელიც სოფელში 28 მგზავრთან ერთად სატვირთო მანქანით ჩავიდა, იხსენებდა:
საქართველოს ტურიზმი
საქართველოს კულტურა უძველესია, ადგილობრივი მოსახლეობა კი სიძველისა და თანამედროვების ნაზავია.
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
მოვლენათა მსვლელობა
დანარჩენ ქვედანაყოფებს, რომლებსაც მეთაურობდნენ მაიორი მალინკა და შედმი, ცეცხლი არ გაუხსნიათ მშვიდობიანი მოქალაქეებისთვის, რადგან  მათმა მეთაურებმა თვითნებურად გააუქმეს უმაღლესი სარდლობის ბრძანებები ცეცხლის გახსნის შესახებ მათ მიმართ, ვინც დარღვევდა კომენდანტის საათს.
საქართველოს ტურიზმი
— კალპანა შაჰნის ციტატა საქართველოს ტურიზმის ეროვნული სააგენტოს ვებ-გვერდიდან.
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
რეაქცია
მარცხნივ|მინი|ბრალდებულები ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტაში თავდაპირველად ისრაელმა აკრძალა კაფრ-ქასემში მკვლელობების შესახებ ინფორმაციის გამოქვეყნება. მხოლოდ რამდენიმე თვის შემდეგ, პრესისა და ქნესეთის წევრების მეირ ვილნერისა და თაუფიკ ტუბის ზეწოლის ქვეშ ინციდენტი გამოიძიეს და  დამნაშავეები სასამართლოს წინაშე წარდგნენ. მკვლელობაში ბრალი რვა მესაზღვრეს წაუყენეს. მაიორმა მალინკიმ და ლეიტენანტმა დაჰანმა, შესაბამისად, 17 და 15 წელი მიიღეს, მაგრამ შემდეგ მათი საქმეები განიხილა ზემდგომმა სასამართლომ, შეუმცირდათ ვადა, ხოლო მოგვიანებით  გაათავისუფლეს ვადაზე ადრე. შედეგად, არცერთ დამნაშავეს ციხეში სამ წელიწადნახევარზე მეტი არ გაუტარებია. მალინკიმ მოგვიანებით მიიღო დიმონას ატომურ ელექტროსადგურზე უსაფრთხოების ოფიცრის თანამდებობა, ხოლო დაჰანი — რამლას მერიაში "არაბულ საქმეებზე" საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე დაინიშნა. მოგვიანებით პოლკოვნიკი შედმიც გაასამართლეს, მაგრამ სასამართლომ სარჩელი არ მიიღო, ვინაიდან მკვლელობებში დამნაშავედ არ ცნო, არამედ ცნო დამნაშავედ მხოლოდ კომენდანტის საათის უკანონო დაწესებაში და სასჯელის სახით დააკისრა სიმბოლური ჯარიმა 10 პრუტოტით.
საქართველოს ტურიზმი
კულტურა
საქართველოს ტურიზმის ეროვნული სააგენტოს ინფორმაციით, სიტყვა „ღვინო“ ქართული ენიდან მომდინარეობს. სწორედ საქართველოშია აღმოჩენილი ყურძნის თესლისა და მეღვინეობის უძველესი ნაშთები. ამჟამად ქვეყანაში ვაზის 500-ზე მეტი ჯიშია გავრცელებული.
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
რეაქცია
1957 წლის ნოემბერში გაიმართა შერიგების ცერემონია (სულხა) 800 სტუმრის თანდასწრებით, მათ შორის იყვნენ ბეჰორ-შალომ შიტრიტი (ისრაელის პოლიციის პირველი მინისტრი), გენერალი ცვი აიალონი და სოფლის მუხთარი.
საქართველოს ტურიზმი
ეკოტურიზმი
საქართველოს ტერიტორიის 25% დაცულ ეროვნულ პარკებს უჭირავს, 40% კი ტყითაა დაფარული.
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
ხსოვნა
2014 წლის ოქტომბერში ისრაელის პრეზიდენტმა რუვენ რივლინმა მონაწილეობა მიიღო ამ მოვლენის 58 წლისთავისადმი მიძღვნილ დაკრძალვის ცერემონიაში. პრეზიდენტი გამოვიდა სიტყვით, სადაც მან მომხდარს "სერიოზული დანაშაული" უწოდა.
საქართველოს ტურიზმი
უსაფრთხოება
როგორც 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის შემდგომი ტურისტული გზამკვლევები იუწყება, ომის შედეგად არსებობს ნაღმებისა და სხვადასხვა უხერხულობების რისკები. იმ ქვეყნებს შორის, რომლებმაც თავიანთ მოქალაქეები ამ რისკების შესახებ გააფრთხილეს, არის ახალი ზელანდია, თუმცა ამ უკანასკნელს ტურისტებისთვის საქართველოში წასვლა არ აუკრძალავს.
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
ხსოვნა
მანამდე, 2007 წელს, შიმონ პერესი ქაფრ-კასემს ეწვია და დაღუპულთა ოჯახებს სამძიმარი გამოუცხადა.
საქართველოს ტურიზმი
პრაქტიკული ინფორმაცია
საქართველოში სტანდარტულ Europlug-ს იყენებენ (220 V, 50 Hz), საერთაშორისო სატელეფონო კოდია +995, გამოიყენება მეტრული სისტემა, ეროვნული ვალუტაა ლარი (GEL).
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
ხსოვნა
2006 წლიდან ქაფრ-კასემში ქალაქის მცხოვრებთა ფულით აშენებული მემორიალი ფუნქციონირებს.
ადარნასე
საკუთარი სახელი ადარნასე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ქაფრ-კასემის ხოცვა ჟლეტა
სქოლიო
კატეგორია:1956 წელი ისრაელში კატეგორია:29 ოქტომბრის მოვლენები კატეგორია:1956 წლის 29 ოქტომბერი
საქართველოს ტურიზმი
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ტურიზმი
Bathybela papyracea
Bathybela papyracea — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
რუანდა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რუანდამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:რუანდა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი — თვითმმართველი ერთეული იმერეთის მხარეში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია 1930 წლამდე შედიოდა ქუთაისის გუბერნიის შორაპნის მაზრაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზესტაფონი.
ბუნება
მუნიციპალიტეტის ტერიტორია მდებარეობს კოლხეთის დაბლობსა და იმერეთის მაღლობზე. მისი რელიეფი დანაწევრებულია მდინარეთა ხეობებით. ტერიტორია — 423 კვ. კმ. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია ზღვის დონიდან 90-200 მეტრზე მერყეობს. სამხრეთსა და აღმოსავლეთ ნაწილებში არის ადგილები, სადაც სიმაღლე 1088 მეტრს აღწევს.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის 17,3 ჰა დაფარულია ტყითა და ბუჩქნარით, 3600 ჰა - მრავალწლიანი ნარგავებით. გორაკიანი ზონა დაფარულია კოლხური ტყეებით, სადაც იზრდება ძვირფასი ჯიშის ხეები: მუხა, წიფელი, კოპიტი, კაკლის ხე და სხვ. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარეები ყვირილა, ძირულა, ჩოლაბური, ჩხერიმელა, ბუჯა და მათი შენაკადები. მდინარეები საზრდოობენ წვიმით, თოვლით და მიწისქვეშა წყლებით. სოფელ შროშაში არის მარმარილოს კარიერი.
დაბლობში ნიადაგი ალუვიურია, შემაღლებულ ადგილებში სუბტროპიკული. გორაკიანი ადგილები დაფარულია შავ-კარბონატული მიწით, რომლის ზედაპირი მეტად სქელია. მუნიციპალიტეტის აღმოსავლეთ ნაწილში ტყის ნიადაგია. დაბლობში კლიმატი საშუალოდ სუბტროპიკულია, ზამთარი შედარებით ცივია, ზაფხული მშრალი. წლის საშუალო ტემპერატურაა 14 °C. იანვარის ტემპერატურაა 3,7-4,3 °C. აგვისტოში კი 24 °C. ნალექების რაოდენობა 1190 მმ. გორაკიან და მთიან ზონებში ტემპერატურა დაბალია. ხშირია დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ქარები, ზოგჯერ ქარი ზღვიდანაც აღწევს.
მოსახლეობა
2014 წელს მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 57 628 კაცს; სიმჭიდროვე — 136,24 კაცი კვ. კმ-ზე.
ადმინისტრაციული ერთეულები
მუნიციპალიტეტში 60 დასახლებული პუნქტია: 1 ქალაქი, 1 დაბა და 58 სოფელი. მუნიციპალიტეტში შექმნილია მმართველობის 19 ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული
ეკონომიკა
ეკონომიკის წამყვანი დარგია მევენახეობა, რომელზეც წარმოებული სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის 80 % მოდის. მის განვითარებას ხელს უწყობს კარგი ნიადაგ-კლიმატური პირობები. ვენახებს 5000 ჰა ფართობი უჭირავთ. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მოწეული ვაზის შესაბამისი ჯიშებიდან (ცოლიკოური, ციცქა, კრახუნა) დგება კონტროლირებადი ღვინო სვირი. მუნიციპალიტეტში ღვინის ორი ქარხანა მოქმედებს. მთავარი მარცვლეული კულტურაა სიმინდი, მოჰყავთ აგრეთვე საკვები და ბოსტნეული კულტურები. მოსახლეობა მისდევს მეცხოველეობასაც, საძოვრებს უჭირავთ 8,8 ჰა, არის 10 000 სულზე მეტი ძროხა და 5000 სულზე მეტი ღორი.
მრეწველობის მთავარი დარგებია შავი მეტალურგია, ელექტროტექნიკური და კვების მრეწველობა. სამრეწველო საწარმოებიდან უმნიშვნელოვანესია ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანა. მნიშვნელოვანი საწარმოები იყო: „საქკაბელი“ ზესტაფონში და „ელექტროელემენტი“ შორაპანში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზეა საქართველოში ელექტროენერგიის ყველაზე მძლავრი გამანაწილებელი ცენტრი. სოფელ შროშაში განვითარებულია მეთუნეობა.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გადის საერთაშორისო მნიშვნელობის გზა საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს1, ასევე შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზები: ძირულა-ხარაგაული, ზესტაფონი-ხარაგაული, ზესტაფონი-ჭიათურა და ზესტაფონი-ბაღდათი. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გადის სარკინიგზო ხაზი ხაშური-სამტრედია, ასევე რკინიგზის მონაკვეთი საჩხერის მიმართულებით.
განათლება და კულტურა
მუნიციპალიტეტში 30 საჯარო სკოლაა, 2 პროფესიული სასწავლებელი, 42 ბიბლიოთეკა, 1 თეატრი და 1 ზესტაფონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ვრცელდება გაზეთი „ზესტაფონის მოამბე“. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არის 50-მდე მართლმადიდებლური ეკლესია. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია მიეკუთვნება მარგვეთისა და უბისის ეპარქიას.
სულოპი
სულოპი (ოფიციალურად სულოპის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Sulop; Bayan ng Sulop) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 151 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი
ღირსშესანიშნაობანი
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე შემორჩენილი ისტორიული ძეგლებიდან უპირველესად აღსანიშნავია ანტიკური ხანის შორაპნის ციხე.
სულოპი
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ დავაოს მუნიციპალიტეტები
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი
ღირსშესანიშნაობანი
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე იყო შუა საუკუნეების ნაქალაქარი. სოფლებში, რომლებიც ნაქალაქარის ტერიტორიაზე მდებარეობენ, შემორჩენილია უამრავი ისტორიული ძეგლი, მათ შორის:
ასევე მნიშვნელოვანი ისტორიული ძეგლებია:
საერო ხასიათის -
სასულიერო ხასიათის -
მუნიციპალიტეტში მრავლადაა განვითარებული შუა საუკუნეებსა და XIX საუკუნეში აგებული მცირე ტაძრები სოფლებში: ალავერდი, არგვეთა, აჯამეთი, დიდი განთიადი, დილიკაური, ზედა საქარა, თვრინი, მეორე სვირი, სანახშირე, საღვინე, ფუთი, ქვედა კვალითი, ქვედა საქარა, შროშა.
სქოლიო
*
ონდოს შტატი
ონდო (Ondo State) — შტატი ნიგერიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ისტორიულ-კულტურული თვალსაზრისით მიეკუთვნება იორუბალენდს.
ეკონომიკა
ონდო — აგრარული შტატია, სპეციალიზებული კაკაოს და ბამბის მოყვანაზე. შტატში ასევე განვითარებულია კვების მრეწველობა.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის შტატები
სპარტაკი
სპარტაკი (Spartacus; Σπάρτακος, Spártakos; დ. დაახლ. ძვ. წ. 110 — გ. 71) — ყოფილი რომაელი მონა, ძვ. წ. 74–71 წლებში ძველ რომში ხელმძღვანელობდა მონათა დიდ აჯანყებას. მისი არმია შედგებოდა გაქცეული გლადიატორებისა და მონებისაგან. დაამარცხა რამდენიმე რომაული ლეგიონი, მათ შორის ორი კონსულის არმია. ეს აჯანყება ისტორიაში შევიდა, როგორც მესამე მნიშვნელოვანი გამოსვლა მონათა პირველი და მეორე აჯანყების შემდეგ. სპარტაკი წარმოშობით თრაკიელი იყო. ებრძოდა რომაელ დამპყრობლებს, ტყვედ ჩავარდა და გლადიატორად განაწესეს.
წარმოშობა და ტყვეობა
ძვ. წ. 89 წელს მცირე აზიაში რომის წინააღმდეგ გამოდის პონტოს მეფე მითრიდატე VI ევპატორი, რომელმაც ვრცელი სამეფო შექმნა. მან გადაწყვიტა ბოლო მოეღო რომის ბატონობისათვის ახლო აღმოსავლეთში და თავიდან მოეშორებინა საშიში მეტოქე. დაიწყო პირველი მითრიდატული ომი (ძვ. წ. 89–85 წწ.). მითრიდატეს მიემხრო თრაკიის დიდი ნაწილი, ისინი იჭრებოდნენ რომის სამფლობელოებში და თავს ესხმოდნენ მათ მიწა-წყალზე განლაგებულ ლეგიონებს. ერთ-ერთი შეტაკების დროს ლეგიონერებმა ტყვედ ჩაიგდეს ათეულობით თრაკიელი, მათ შორის იყო სპარტაკიც. იგი თანამებრძოლებისაგან გამოირჩეოდა შესანიშნავი გარეგნობით, ფიზიკური ძალით, მოხერხებულობით და განათლებით. პლუტარქე მის შესახებ წერს:
მისი მფლობელი გახდა ქალაქ კაპუის გლადიატორთა სკოლის ხელმძღვანელი ლენტულუს ბატიატუსი. ეს სკოლა ყველაზე დიდი და ცნობილი იყო იმდროინდელ რომში. კაპუის სკოლაში აუარებელი გლადიატორი და მონა იყო თავმოყრილი. აქ იყვნენ თრაკიელები, სამნიტები, გალები, გერმანელები და სხვა ტომის წარმომადგენლები. ლენტულუს ბატიატუსმა უცებ შეაფასა თრაკიელი ახოვანი მამაკაცს საბრძოლო თვისებები და ყველაფერი გააკეთა, რომ იგი ხელიდან არ გაეშვა. სპარტაკი ნელ-ნელა იკრებდა თანამზრახველებს და ბრძოლისკენ მოუწოდებდა: მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ ძნელი იყო აჯანყების მოწყობა, მაგრამ სპარტაკი უკან არ იხევდა. იგი იწყებდა მზადებას იმ პროცესისათვის, რომელიც იტალიას წალეკვით ემუქრებოდა.
აჯანყების დასაწყისი
ძვ. წ. 74 წელი რომისათვის საკმაოდ მშფოთვარე აღმოჩნდა. სიტუაცია გართულდა ესპანეთში, სადაც ადგილობრივმა ტომებმა დაიწყეს საერთო აჯანყება რომის ხელისუფლების წინააღმდეგ, რომლის წინააღმდეგაც იბრძოდა გნეუს პომპეუს მაგნუსი. ძვ. წ. 74 წლის კონსულები მარკუს ავრელიუს კოტა და ლუციუს ლიცინიუს ლუკულუსი მცირე აზიაში იმყოფებოდნენ და ჩართული იყვნენ მესამე მითრიდატულ ომში, მითრიდატე VI ევპატორის წინააღმდეგ ომში. საკმაოდ მნიშვნელოვანი ძალები იყო მობილიზებული თრაკიაში, სადაც მარკუს ლუკულუსი ცდილობდა თრაკიელი ტომების საბოლოოდ დამორჩილებას. ხმელთაშუა ზღვაში მეკობრეობის აღსაკვეთად ფლოტი გაიგზავნა მარკუს ანტონიუსის მეთაურობით. თვით იტალიაში შიმშილობა მძვინავრებდა, რაც განსაკუთრებით ამძიმებდა მონათა მდგომარეობას.
სწორედ ასეთ პირობებში ძვ. წ. 74 წელს ლენტულუს ბატიატუსის გლადიატორთა სკოლაში შეთქმულებისათვის მზადება დაიწყო. შეთქმულები შეიარაღდნენ სამზარეულოს დანებით, შამფურებით და ცულებით. თუმცა შეთქმულებს შორის გამცემი აღმოჩნდა, ბატიატუსმა მოასწრო ზომების მიღება და კაპუის გარნიზონიდან დამხმარე ძალები გამოითხოვა. სკოლის ეზოში უთანასწორო ბრძოლა გაჩაღდა. მხოლოდ 78-მა გლადიატორმა შეძლო კაპუიდან გასვლა. სპარტაკმა აჯანყებულებთან ერთად ნეაპოლის მახლობლად ვეზუვის მთას შეაფარა თავი. მისი უახლოესი თანამებრძოლები გახდნენ ენომაი და კრიქსი. კაპუიდან სპარტაკის გასვლამ დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა კამპანიის მონებზე. მასთან თანდათან თავს იყრიდნენ გაქცეული მონები და გლადიატორები, რომელთა რიცხვმა დაახლოებით 20 ათასს მიაღწია.
საომარი წარმატებები
ვარინიუსის დამარცხების შემდეგ სამხრეთი იტალია აჯანყებულების ხელში გადავიდა. ქალაქებმა ნოლამ, ებურუმმა, კონსენციამ, პიცენციამ, მეტაპონტიმ და სხვ. ფართოდ გაუღეს კარები მონათა აჯანყებას. სპარტაკის არმიას ახალი რაზმები უერთდებოდნენ. პლუტარქეს აზრით:
რომის სენატმა სპარტაკის წინააღმდეგ ბრძოლა დაავალა ძვ. წ. 72 წლის კონსულებს გნეუს კორნელიუს ლენტულუსსა და ლუციუს გელიუს პუბლიკოლას.
იტალიის დატოვების გადაწყვეტილება
ძვ. წ. 72 წელს სპარტაკი თავისი გეგმის განხორციელებას ლუკანიის ქალაქ მეტაპონტიდან შეუდგა. იგი ჩრდილოეთ იტალიისკენ დაიძრა. არავის ეპარებოდა ეჭვი, რომ მონათა მრისხანე ჯარი რომს აიღებდა. სპარტაკმა გადასერა აპულიის ქედი და ჩრდილოეთ საზღვრებს მიუახლოვდა. მან განიზრახა აჯანყებული მონები იტალიის საზღვრებს გარეთ გაეყვანა და ყველა მათგანი თავთავის სამშობლოში დაებრუნებინა. ამ მიზნით მან ჯარები ჩრდილოეთ იტალიისკენ დაძრა, რათა მიეღწია საზღვრამდე და ალპების გადალახვის შედეგად რომის ფარგლებს გასცლოდა. აჯანყებულთა უმეტესობა იზიარებდა სპარტაკის იდეებს, მაგრამ ერთი ნაწილი კრიქსის და ენომაის ხელმძღვანელობით, რომლებიც რომის აღებასა და დარბევას ესწრაფოდნენ, წინ აღუდგა სპარტაკს და აჯანყებულთა რიგებში საბედისწერო განხეთქილებამ იფეთქა. მიუხედავად სპარტაკის მცდელობისა, ყოფილი თანამებრძოლები დაახლოებით 30 000 აჯანყებულით ძირითად რაზმს გამოეყო და ადრიატიკის ზღვის სანაპიროებისაკენ გაემართა მიდამოების რბევით და ძარცვით. კონსულებმა ისარგებლეს აჯანყებულთა ძალების გათიშვით და პრეტორ კვინტუს არიუსის მეთაურობით კრიქსის რაზმს დაადევნა. გარგანის მთის მისადგომებთან კრიქსის არმია განადგურდა, ბრძოლაში დაიღუპა თვით კრიქსიც.
აპულიიდან აჯანყებულთა არმია სამნიუმში გავიდა და ჩრდილოეთ იტალიისაკენ განაგრძო სვლა. ახლა მეორე კონსულმა გნესუს ლენტულუსმა სცადა სპარტაკის შეჩერება და განადგურება. თუმცა სპარტაკმა გაანადგურა კონსულის ლეგატები, გაარღვია ალყა და გზა განაგრძო. იგი გამალებით მიიწევდა წინ, მაგრამ მიუხედავად ამისა, მალე ორივე კონსული წამოეწია. მათ ალყაში მოიქციეს სპარტაკი. მან აღარ დაუცადა ერთდროულ თავდასხმას. ჯერ ერთ კონსულზე მიიტანა იერიში და გაანადგურა იგი, შემდეგ მეორე კონსული გააქცია სასტიკად დაზარალებული. სპარტაკს რომისკენ გზა ხსნილი ჰქონდა. რომში ისეთივე პანიკა ატყდა, როგორც 139 წლის წინ, ძვ. წ. 211 წელს, მაშინ, როდესაც რომის კარიბჭესთან ჰანიბალი გამოჩნდა, მაგრამ სპარტაკმა კარგად აწონ-დაწონა შექმნილი მდგომარეობა და რომის აღებაზე უარი განაცხადა. იგი თავის პირვანდელი იდეის ერთგული დარჩა. მან გაიარა სამნიუმი, გადასჭრა საბნიუმი, გვერდზე მოიტოვა რომი და პიცენუმში გავიდა. ჩქარობდა ჩქარა მიეღწია ციზალპური გალიისათვის. აქედან სპარტაკი ალპებს გადალახავდა და თავის თანამოძმეებს სამშობლოში დააბრუნებდა.
ციზალპურ გალიას განაგებდა პროკონსული პუბლიუს კასიუსი, აქვე იმყოფებოდა ორი ლეგიონით პრეტორი გნეიუს მანლიუსი. ორივე გაერთიანებული არმიით დაიძრა სპარტაკის არმიისაკენ საბრძოლველად, მაგრამ მდინარე პადუსის მახლობლად მუტინასთან სპარტაკმა სასტიკად დაამარცხა პროკონსულისა და პრეტორის არმია. ციზალპური გალიაც აჯანყებულთა ხელში აღმოჩნდა. საკმარისი იყო სპარტაკს მდინარე პადუსი გადაელახა და იგი, ფაქტობრივად, იტალიის საზღვრებს მიღმა იქნებოდა.
მოულოდნელი შემობრუნება
მინი|200პქ|მარცხნივ|ძვ. წ. 71 წლის მოვლენები სრულიად მოულოდნელი აღმოჩნდა მონათა მეთაურის შემდგომი გადაწყვეტილება, მიზანთან ახლოს მყოფი სპარტაკი უკან მობრუნდა და უარი თქვა იტალიის დატოვებაზე. კონსულებზე და კასიუსზე გამარჯვების გამო ისტორიკოსი ფლორიუსი ასე ხსნის სპარტაკის ამ გადაწყვეტილებას:
რომის სენატმა სპარტაკთან დამარცხებული კონსულები ბრძოლის ველიდან გამოიწვია და სპარტაკთან საბრძოლველად ახალი კანდიდატურის ძიებას შეუდგა. ეს ადვილი საქმე არ იყო, არავინ თანხმდებოდა, თავის თავზე აეღო სპარტაკის წინააღმდეგ ბრძოლა, ყველას თვალწინ ედგა კლოდიუსისა და ვარონიუსის სამარცხვინო მარცხი. საბოლოოდ ეს საჩოთირო მოვალეობა თავის თავზე აიღო მარკუს ლიცინიუს კრასუსმა. სენატმა მას ექვსი ლეგიონი გადასცა. ძვ. წ. 72 წელს მან დატოვა რომი და გაემართა აჯანყებულების წინააღმდეგ, რათა მათთვის რომისაკენ მიმავალი გზა გადაეღობა. კრასუსი პიცენუმის საზღვართნ გაჩერდა და იქ დაუწყო ლოდინი სპარტაკს. ლეგატი მუმია კი გააგზავნა, რათა სპარტაკისათვის ზურგიდან მოევლო და გადამწყვეტ მომენტში დარტყმა მიეყენებინა. სპარტაკმა შეიტყო ზურგში მომავალი რაზმის ამბავი და პირველსავე შეტაკებაზე სასტიკად დაამარცხა. შემდეგ გზა განაგრძო და კრასუსის მთავარი ძალების წინაშე აღმოჩნდა. აჯანყებულთა შეტევას კრასუსის ლეგიონებმა ვერ გაუძლეს და უკუიქცნენ. სპარტაკი თითქმის უვნებლად გავიდა ცენტრალურ იტალიაში.
არც ამჯერად მისდგომია აჯანყებულთა ჯარი რომის კედლებს, მან გადაჭრა სამნიუმი, შემდეგ გაიარა აპულიაზე და ლუკანიაში ჩავიდა. მან ახალი გეგმა შეიმუშავა, რომელიც პირველის მსგავსად მონების იტალიიდან გასვლას ისახავდა მიზნად, მაგრამ ახლა უკვე სიცილიიდან. ამ მიზნით სპარტაკმა გადაჭრა ლუკანია და ბრუტიუმში შევიდა. ძვ. წ. 71 წლის ზაფხული მიიწურა კრასუსის უშედეგო და მარცხიან შეტაკებებში. სპარტაკი თავისი არმიით მესინის სრუტის ნაპირზე გავიდა და გაჩერდა რეგიუმის კონცხზე.
სიცილიაში გადასვლისათვის სპარტაკმა გადაწყვიტა გამოყენებინა სანაპიროებთან მოთარეშე მეკობრეების ხომალდები და გარკვეული საფასურის საფუძველზე დაითანხმა ისინი, სიცილიაში გადაეყვანათ მონათა ჯარი, მაგრამ უკანასკნელ წუთებში მეკობრეებმა უღალატეს მონებს, მათ წაიღეს საფასური და თვალს მიეფარნენ. სპარტაკმა ტივების დამზადება დაიწყო. მესინის სრუტეში ტივებით თავისუფლად შეიძლებოდა ამგვარი ტრანსპორტით გადასვლა, მაგრამ ამჯერად ბუნებამ უმუხთლა აჯანყებულებს: ზღვაზე ამოვარდნილმა ქარიშხალმა გაფანტა და დაამსხვრია ტივები და იტალიისაგან გაცლის უკანასკნელი საშუალებაც წაართვა აჯანყებულებს. საჭირო იყო სწრაფი მოქმედება. სპარტაკი კვლავ ჩრდილოეთისაკენ დაიძრა და აღმოაჩინეს, რომ აჯანყებულები ბრუტიუმის სამხრეთ ნაწილში იყვნენ ჩაკეტილები. კრასუსის ბრძანებით ბრუტიუმის ყველაზე ვიწრო ადგილზე გაითხარა ღრმა და განიერი თხრილი და ააგეს კედელი. აჯანყებულთა მეთაურმა გამოსავალი აქაც ნახა და გეზი ბრუნდიზიუმისკენ აიღო, რომელიც ბალკანეთის ნახევარკუნძულთან იტალიის ყველაზე დაახლოებულ პუნქტში მდებარეობდა. ბრუნდიზიუმში მისვლამდე კრასუსის ალყა უნდა გაერღვია. აჯანყებულები მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩდნენ. სპარტაკმა პირველმა სცადა მოლაპარაკება კრასუსთან. მოლაპარაკებების პირობები უცნობია, მაგრამ ფაქტია მათ შორის მოლაპარაკება არ შემდგარა.
სპარტაკის მეომრებმა თხრილი ამოავსეს დაღუპულთა გვამებით, ხეებით, მიწით და დახოცილი ცხენებით, გაკეთეს ხიდისმაგვარი გადასასვლელი, უჩუმრად გადავიდნენ მასზე და მოულოდნელი იერიში მიიტანეს კრასუსის პოზიციებზე. სპარტაკმა ადვილად გაარღვია თავგზააბნეული რომაელების ალყა და სამშვიდობოს გავიდნენ. რომის სენატი მონებთან ომის გაჭიანურებით კრასუსის უკმაყოფილო იყო. სენატორებმა ესპანეთიდან გამოიხმეს გნეუს პომპეუსი და თრაკიიდან მარკუს ლუკულუსი.
უკანასკნელი ბრძოლები
მინი|300პქ|ჯვარზე გაკრული სპარტაკის მეომრები აპიუსის გზაზე ალყიდან გამოსულ მონებს შორის განხეთქილებამ იფეთქა. მონათა ნაწილს რომისაკენ ლაშქრობა ეწადა. , მათ მეთაურობდნენ განიკუსი და კასტუსი. 12 ათასო მონა და გლადიატორი გაიყოლეს და უარი განაცხადეს სპარტაკს გაჰყოლოდნენ ბრუნდიზიუმისაკენ. კრასუსმა ხელსაყრელი მომენტი არ გაუშვა და თავს დაესხა განიკუსისა და კასტუსის რაზმს, მათი განადგურება გარდაუვალი იყო, მაგრამ მხესნელად სპარტაკი მოევლინათ. ერთობლივი ძალებით უკუაგდეს კრასუსის ლეგიონები. მიუხედავად ამ ფაქტისა განიკუს-კასტუსის რაზმმა კვლავ უარი განაცხადა გაჰყოლოდნენ სპარტაკს ბრუნდიზიუმში და ბრუტიუმის ჩრდილოეთ საზღვრის მახლობლად ლუკანიის ტბასთან დაიბანაკა. კრასუსი ამჟამად ფრთხილობდა, მან დაიცადა, სანამ სპარტაკი თავისი ძირითადი ძალებით საკმაოდ დაშორდებოდა ლუკიანიის ტბას, რომ დასახმარებლად მოსვლა ვეღარ მოესწრო და დაწყო მზადება განიკუსისა და კასტუსის რაზმის საბოლოოდ განადგურებისათვის. სასტიკი ბრძოლა გაიმართა ლუკანიის ტბასთან. განიკუსმა და კასტუსმა ენომაის და კრიქსის ხვედრი გაიზიარეს.
განიკუსისა და კასტუსის განადგურების ამბავი, რომ გაიგო სპარტაკი ამ დროს ბრუნდიზიუმისაკენ მიემართებოდა. გადაწყვიტა დროებით სადმე გაჩერებულიყო და ძალა მოეკრიბა. მან გადაუხვია ლუკანიის სამხრეთ საზღვართნ აღამრთულ პეტელიის მთებისაკენ და იქ დაიბანაკა. მონათა არმიას ფეხდაფეხ მიჰყვებოდა კრასუსის მოწინავე კოჰორტები ლეგატ კვინტუსისა და კვესტორ სკროფუსის მეთაურობით. მათ დაბანაკებულ მონათა არმიაზე იერიში მიიტანეს. რომაელები სპარტაკის არმიამ უკუაქცია. მინი|250პქ|მარცხნივ|„სპარტაკის სიკვდილი“, [[ჰერმან ვოგელი, (1882)]]
— წერს პლუტარქე.
სპარტაკი იძულებული იყო დაჰყოლოდა აჯანყებულთა ნებას და შებრუნდა ლუკანიაში. ასეთ სიტუაციაში სპარტაკმა კვლავ შესთავაზა მოლაპარაკება კრასუსს, მაგრამ ისევ უარი მიიღო. ამასობაში აჯანყებულებმა გაიგეს პომპეუსის მოახლოების შესახებ და ცხადი გახდა, რომ რომზე ლაშქრობა შეუძლებელი იყო. მონათა არმიამ სპარტაკის ბრძანებისამებრ აპულიისაკენ გადაუხვიეს. კრასუსმა სასწრაფოდ გადაუღობა გზა. კრასუსი ბარიერის გადალახვა არ გასჭირვებიათ აჯანყებულებს. სწრაფი სვლით მიიწევდა სპარტაკი ბრუნდიზიუმისაკენ, ჩქარობდა მანამდე ჩასულიყო სანამ პომპეუსისა და კრასუსის ლეგიონები შეერთდებოდნენ. მაგრამ დააგვიანა. ამასობაში ბრუნდიზიუმში ლუკულუსმა გადასხა ჯარი და აჯანყებულთა ეს უკანასკნელი გასასვლელიც გადაკეტა. საბოლოო იმედი ამოიწურა. სპარტაკის ამბოხებულთა წინააღმდეგ რომის სამი არმია გამოვიდა. ამბოხებულთა ლიდერმა სასწრაფოდ შეაბრუნა თავისი რაზმი და კრასუსი შესახვედრად გაემართ. ძვ. წ. 71 წელს, აპულიაში ბრუნდიზიუმის მახლობლად გაიმართა ბრძოლა. ხელჩართულ ბრძოლაში სპარტაკი გმირულად დაიღუპა. გამძვინვარებულმა ლეგიონერებმა ისე აკაფეს იგი, რომ მისი გვამის მოძებნაც კი ვერ მოხერხდა. სპარტაკის ბევრი თანამებრძოლი ჯვარზე გააკრეს.
მონათა ამ უდიდესმა აჯანყებამ მძლავრად შეარყია მონათმფლობელური რომის იმპერია. სპარტაკი ბრწყინვალე ორგანიზატორი და ძველი დროის ერთ-ერთი უდიდესი მხედართმთავარი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:გლადიატორები კატეგორია:ძველი რომი კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 71
სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახური
სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახური — საქართველოს დამოუკიდებელი სახელმწიფო ორგანო. ანგარიშვალდებული იყო მხოლოდ პარლამენტის წინაშე. შეიქმნა 2019 წლის 10 მაისს. პერსონალურ მონაცემთა დაცვის ინსპექტორის აპარატის უფლებამონაცვლე დაწესებულება. მისი საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები იყო:
2022 წლის 1 მარტიდან სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახური გაუქმდა და მის ნაცვლად შეიქმნა სპეციალური საგამოძიებო სამსახური და პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახური.
შექმნის ისტორია
საქართველოში სამართალდამცავი ორგანოების წარმომადგენლების მიერ ჩადენილი დანაშაულების გამოძიების ხარვეზებსა და აღნიშნული პრობლემის გადაჭრის მიზნით, დამოუკიდებელი საგამოძიებო მექანიზმის შექმნის აუცილებლობაზე წლების განმავლობაში საუბრობდნენ საერთაშორისო და ადგილობრივი არასამთავრობო ორგანიზაციები, საქართველოს სახალხო დამცველი. ჯერ კიდევ 2005 წელს, წამების საკითხებზე გაეროს სპეციალურმა მომხსენებელმა მანფრედ ნოვაკმა, საქართველოში ვიზიტისას, რეკომენდაციით მიმართა საქართველოს ხელისუფლებას, შეექმნა დამოუკიდებელი საგამოძიებო მექანიზმი, რათა, წამების ფაქტების არაეფექტიანად გამოძიების შედეგად, საზოგადოებაში არ დამკვიდრებულიყო დაუსჯელობის სინდრომი.
მოგვიანებით, იგივე რეკომენდაცია გასცა ევროპის საბჭოს ადამიანის უფლებათა ყოფილმა კომისარმა თომას ჰამარბერგმა, რომელიც სამართალდამცავი უწყების თანამშრომელთა მიმართ არასათანადო მოპყრობისა და წამების ფაქტების გამოძიების არაეფექტიანობაზე საუბრობდა. არასათანადო მოპყრობის ფაქტების დაუსჯელობაზე უთითებდა ევროპის საბჭოს წამებისა და არაადამიანური და ღირსების შემლახველი მოპყრობისა, თუ დასჯის პრევენციის კომიტეტი და მოუწოდებდა ხელისუფლებას, მიეღო ისეთი ზომები, რომლებიც უზრუნველყოფდა მსგავსი მოპყრობის ფაქტების გამოძიებას ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ დადგენილი სტანდარტების შესაბამისად.
ზემო აღნიშნული რეკომენდაციების გათვალისწინებით, 2018 წლის 21 ივლისს საქართველოს პარლამენტმა მიიღო კანონი სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურის შესახებ. აღნიშნული კანონის საფუძველზე პერსონალურ მონაცემთა დაცვის ინსპექტორის აპარატი (რომელიც 2013 წელს დაარსდა) სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურად გარდაიქმნა და არსებული, (პერსონალურ მონაცემთა დამუშავების კანონიერების კონტროლისა და ფარულ საგამოძიებო მოქმედებებზე ზედამხედველობის) ფუნქციების პარალელურად, სამართალდამცავი ორგანოს წარმომადგენლის, მოხელის ან მასთან გათანაბრებული პირის მიერ ჩადენილი ცალკეული დანაშაულების გამოძიების უფლებამოსილების ფუნქციით აღიჭურვა.
„სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონის თანახმად, სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურის საგამოძიებო უფლებამოსილება 2019 წლის 1-ელ იანვარს უნდა ამოქმედებულიყო, თუმცა საქართველოს პარლამენტმა აღნიშნული ვადა ორჯერ გადაწია. საბოლოოდ, სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახური 2019 წლის 10 მაისს შეიქმნა, ხოლო სამსახურის გამოძიების უფლებამოსილება 2019 წლის 1 ნოემბრიდან ამოქმედდა.
ხმაურიანი განცხადებები
5 ივლისის მოვლენების დროს ნაცემი და შემდეგ გარდაცვლილი ოპერატორის, ლექსო ლაშქარავას საქმეზე გამოძიების ფარგლებში შინაგან საქმეთა სამინისტროს მხრიდან გარდაცვლილის გადაადგილების ამსახველი ვიდეოჩანაწერების გასაჯაროებაზე სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურმა შემოწმება ჩაატარა და განაცხადა, რომ ამას არ ჰქონდა კონკრეტული და მკაფიოდ განსაზღვრული კანონიერი მიზანი.შსს-ს ადმინისტრაციული სახდელის სახით 2000-ლარიანი ჯარიმა შეუფარდა.
მიხეილ სააკაშვილის საქართველოში ჩამოსვლისა და დაპატიმრების შემდეგ, რასაც შემდეგ მისი მხრიდან შიმშილობა და ჯანმრთელობის გაუარესება მოჰყვა და საჭირო გახდა მისი საავადმყოფოში გადაყვანა, იგი რუსთავის ციხიდან გლდანის ციხის სამკურნალო დაწესებულებაში გადაიყვანეს. სააკაშვილისვე განცხადებით, ეს მისი ნების საწინააღმდეგოდ მოხდა და უწყების მხრიდან ძალის გამოყენებაზე ისაუბრა. საპასუხოდ, იუსტიციის სამინისტრომ გამოაქვეყნა მისი გადაყვანის ამსახველი ვიდეოჩანაწერები. სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურმა შემოწმების შემდეგ, მიხეილ სააკაშვილის პერსონალური მონაცემების მოპოვებისა და გასაჯაროებისთვის, იუსტიციის სამინისტრო და სპეციალური პენიტენციური სამსახური 2 ათასი ლარით დააჯარიმა. საქმე შეეხო:
გაუქმების განხილვა
2021 წლის ბოლოს საპარლამენტო უმრავლესობის დეპუტატებმა მოამზადეს კანონპროექტი, რომლის მიხედვითაც გაუქმდებოდა სახელმწიფო ინსპექტორის თანამდებობა და სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახური და ნაცვლად შეიქმნება სპეციალური საგამოძიებო სამსახური და პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახური. საკანონმდებლო პაკეტი პარლამენტის ბიუროს 28 დეკემბერს წარედგინა. ამ პროექტის თანახმად, სპეციალურ საგამოძიებო სამსახურს მიენიჭებოდა სამოხელეო დანაშაულთა გამოძიების ფუნქცია, პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახურს კი − პერსონალურ მონაცემთა დამუშავების კანონიერების კონტროლის ფუნქცია და ყველა ფარული საგამოძიებო მოქმედებებისა და ელექტრონული კომუნიკაციის მაიდენტიფიცირებელ მონაცემთა ცენტრალურ ბანკში განხორციელებული აქტივობების კონტროლის ფუნქცია.
სამსახურის ხელმძღვანელის ლონდა თოლარაიას თქმით, სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურს დამოუკიდებლობის გამო სჯიდნენ; ეს იყო ძალიან საშიში პრეცენდენტი არა მხოლოდ სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურისთვის, არამედ ქვეყნისთვის და ყველა არჩევით თანამდებობაზე მყოფი პირისთვის სიგნალი იყო, რომ „ისინი უნდა იყვნენ ძალიან ჭკვიანად“.
ოპოზიციამ მოითხოვა სახელმწიფო ინსპექტორის სამსახურის გაუქმების დაჩქარებული განხილვის შეჩერება. ამ კანონპროექტის კონსულტაციების გარეშე დაწყებისა და დაჩქარებულ განხილვის მიუღებლობაზე განცხადებები გააკეთა საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა, პროცესი უარყოფითად შეაფასა სახალხო დამცველმა ნინო ლომჯარიამ, საქართველოში აშშ-ის ელჩმა კელი დეგნანმა, ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისმა, საქართველოში მოქმედმა არასამთავრობო ორგანიზაციებმა და სხვ.
დაჩქარებული წესით განხილვისას, ოპოზიციის წინააღმდეგობის მიუხედავად, კანონპროექტს მხარი დაუჭირა სამივე საპარლამენტო კომიტეტმა — საპროცედურო საკითხთა და წესების, ადამიანის უფლებათა დაცვის და იურიდიულმა. ამის შემდეგ კანონპროექტი დასამტკიცებლად გადაეცა პარლამენტს. კენჭისყრებზე დეპუტატებმა სამივე მოსმენით [III მოწმენა (30 დეკემბერი) — 81 მომხრე, 7 წინააღმდეგი] დაუჭირეს მხარი ამ პროექტს.
სახელმწიფო ინსპექტორი
სახელმწიფო ინსპექტორს 6 წლის ვადით ირჩევდა საქართველოს პარლამენტი. იგი უფლებამოსილების განხორციელებისას დამოუკიდებელი იყო და არ ექვემდებარებოდა არც ერთ ორგანოს და თანამდებობის პირს. სახელმწიფო ინსპექტორი ხელშეუხებელი იყო.
საქართველოს პარლამენტმა პირველ სახელმწიფო ინსპექტორად აირჩია ლონდა თოლორაია, რომელიც უფლებამოსილებას 2019 წლის 3 ივლისიდან ახორციელებდა ინსპექტორის სამსახურის გაუქმებამდე.
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯილდოები
პირი აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯილდოთი ჯილდოვდება აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის გადაწყვეტილებით. ჯილდო, როგორც წესი, ენიჭება საქართველოს მოქალაქეს, თუმცა ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის გადაწყვეტილებით შეიძლება დაჯილდოვდეს უცხოელი ან მოქალაქეობის არმქონე პირიც.
ტბელ აბუსერისძის ორდენი ატარებს XII-XIII საუკუნეების სახელმწიფო მოღვაწის და მწიგნობრის, ტბელი აბუსერისძის სახელს. ორდენით ჯილდოვდება პირი აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის აღმშენებლობაში — მმართველობის, ეკონომიკის, ჯანდაცვის, განათლების, კულტურისა და მეცნიერების სხვადასხვა დარგის განვითარებაში — შეტანილი წვლილისათვის, გამორჩეული სახელმწიფოებრივი და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის. ორდენი სამი ხარისხისაა: I, II და III. აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მედლით ჯილდოვდება პირი აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკაში ღირსეული სამსახურისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები
ლოკალური ქსელი
ლოკალური ქსელი (local area network შემოკლებით LAN) — კომპიუტერული ქსელი, შემდგარი ფიზიკურად ერთმანეთთან ახლოს მდგომი კომპიუტერებისაგან, რომლებიც ერთობლივად იყენებენ, აპარატურულ, პროგრამულ რესურსებსა და მონაცემებს. როგორც წესი ლოკალური ქსელის ერთი ან რამდენიმე კომპიუტერი ასრულებს ფაილების სერვერის ფუნქციას. LAN-ის განმსაზღვრელი მახასიათებლები, ფართო ქსელების (WAN), განსხვავდება იმით რომ აქვს ინფორმაციის გადაცემის მაღალი სიჩქარე, ესაჭიროება მცირე გეოგრაფიული ადგილი და არ საჭიროებს იჯარიან სატელეკომუნიკაციო ხაზებს.
ARCNET, Token Ring და სხვა ტექნოლოგიური სტანდარტები გამოიყენებოდა წარსულში, მაგრამ ამჟამად Ethernet ტექნოლოგია გრეხილ წყვილიან  კაბელების გამოყენებით და Wi-Fi არის  ყველაზე გავრცელებული ტექნოლოგიები რომლებიც გამოიყენება LAN-ში.
ისტორია
1960-ან წლებში კომპიუტერების უნივერსიტეტებსა და კვლევით ლაბორატორიებში გამოყენების ზრდადმა მოთხოვნილებამ გამოიწვია, კომპიუტერებს შორის მაღალ სიჩქარიანი კავშირგაბმულობის აუცილებლობა.
Cambridge Ring შეიქმნა კემბრიჯის უნივერსიტეტის მიერ 1974 წელს, მაგრამ არასოდეს ჩამოყალიბებულა წარმატებული კომერციულ პროდუქტად. Ethernet შექმნილი იყო Xerox parc მიერ 1973-1975 და დაპატენტებული, როგორც აშშ Patent 4.063.220. ARCNET შეიმუშავა Datapoint კორპორაციამ 1976 წელს და გამოაქვეყნა 1977 წელს. მისი პირველი კომერციული დანერგვა მოხდა 1977 ბანკ Chase Manhattan, ნიუ-იორკში
სტანდარტიზაციის ევოლუცია
პერსონალური კომპიუტერების განვითარებამ და გავრცელებამ CP/M ოპერაციული სისტემის გამოყენებით 1970 წლების მიწურულს და შემდგომ DOS ბაზაზე დაფუძნებული სისტემების 1981 წლიდან, ნიშნავდა რომ ბევრი საიტი  გაიზარდა რამდენიმე  ათეულ ან თუნდაც რამდენიმე ასეულ კომპიუტერამდე. თავდაპირველური ქსელების განვითარების მიზანი იყო მეხსიერებისა და პრინტერების გაზიარება, იმ დროისათვის ეს ორივე ყველაზე ძვირადღირებული გახდათ.
თავდაპირველად ძნელად ხერხდებოდა ფიზიკური შრის და ქსელური პროტოკოლების გაერთიანება. ჩვეულებრივ ყველა მწარმოებელს გააჩნდა საკუთარი ქსელური მოწყობილობა, სადენები, პროტოკოლები და ქსელური ოპერაციული სისტემა. გამოსავალი გამოჩნდა Novell NetWare გაჩენისას, რომელიც ითვალისწინებდა ყველა არსებული კონკურენტების ქსელურ მოწყობილებებს და დაკაბელებას. ასევე გააჩნდა უფრო რთული ოპერაცილი სისტემა ვიდრე სხვა არსებულ კონკურენტებს. Netware დომინირებდა ყველა პერსონალურ კომპიუტერების ქსელში 1983 წლიდან მისი გამოჩენიდან 1990 წლების შუა რიცხვებამდე მანმდე სანამ Microsoft წარმოადგენდა Windows NT Advanced Server და Windows სამუშაო ჯგუფებისთვის (Workgroups).
NetWare-ის კუნკურენტებს შორის მხოლოდ Banyan Vines გააჩნდა სათანადო ტექნიკური სიძლიერე, მაგრამ Banyan ვერ მოიპოვა უსაფრთხო ბაზა. Microsoft და 3Com ერთად მუშაობდნე მარტივ ქსელურ ოპერაციული სისტემის შექმნაზე, რომელიც ყალიბდებოდა 3Com's 3+Share Microsoft's LAN Manager და IBM's LAN Server ბაზებზე მაგრამ არც ერთი მათგანი არ ყოფილა წარმატებული.
ამავე პერიოდში Unix-ის კომპიუტერები მწარმოებლებისაგან როგორებიცაა Sun Microsystems, Hewlett-Packard, Silicon Graphics, Intergraph, NeXT და Apollo იყენებდნენ TCP/IPზე დამყარებულ ქსელებს. რა თქმა უნდა ეს ვაჭრობის სფერო ახლა უფრო მწირია. ამ სფეროში გამოგონებული ტექნოლოგიები დიდ გავლენას ახდენენ ინტერნეტზე და ორივე Linux-ის და Apple Mac OS X-ის ქსელებზე და TCP/IP პროტოკოლმა თითქმის ბოლომდე ჩაანაცვლა IPX, AppleTalk, NBF და სხვა ქსელური პროტოკოლები, რომლებიც გამოიყენებოდა ადრეულ კომპიუტერულ ქსელებში.
დასადენება
ადრეული კომპიუტერული ქსელები ყოველთვის დაფუძნებული იყო სხვადასხვა ტიპის კოაქსიალურ კაბელებზე. თუმცა დაცული გრეხილ წყვილი იყო გამოყენებული IBM–ის Token Ring დანერგვაში, 1984-ში StarLAN წარმოადგინა უბრალო დაუცველი გრეხილ წყვილის (UTP) პოტენციალი Cat3 გამოყენებით, იგივე სადენი გამოიყენებოდა სატელეფონო კავშირში. ამან საფუძველი ჩაუყარა 10Base-T (და მისი შთამომავლების) და სტრუქტურული დასადენების განვითარებას, რაც დღემდე კომერციული ქსელების საფუძველს წარმოადგენს, ამასთანავე ოპტიკურ ბოჭკოვანი სადენები უფრო ხშირად გამოიყენება კომერციულ პროგრამებში.
რადგანაც დასადენება ყოველთვის არ არის შესაძლებელი, უსადენო ქსელები Wi-Fi უფრო და უფრო ხშირად გამოიყენება, რადგანაც მის მიერ სადენების გამოყენება მინიმალურია და კარგადაა მორგებული მობილურ ლეპტოპებზე და სმარტფონებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომპიუტერული ქსელები კატეგორია:კომპიუტერი
კონგო 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კონგომ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კონგო ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავალიანი
საკუთარი სახელი  ავალიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ლიგურიის ზღვა
მინი|250px|ლიგურიის ზღვა ლიგურიის ზღვა (Mar Ligure; Mer Ligurienne) — ხმელთაშუა ზღვის ნაწილი კ. კორსიკის, კ. ელბის და საფრანგეთისა და იტალიის ნაპირებს შორის. ფართობი 15 ათ. კმ². სიღრმე 2,5 ათ. მეტრზე მეტი. მოქცევა ნახევარდღეღამურია. სიმაღლე — 0,3 მეტრი. უდიდესია გენუის ყურე. ლიგურიის ზღვის სანაპირო მნიშვნელოვანი საკურორტო ზოლია (იტალიისა და საფრანგეთის რივიერა). მთავარი ნავსადგურებია: გენუა, ლივორნო, სპეცია (იტალია), ნიცა (საფრანგეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზღვები ხმელთაშუა ზღვაში კატეგორია:ატლანტის ოკეანის ზღვები კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ვეგანობა
thumb|250px|რამდენიმე მცენარეული კვების პროდუქტი ვეგანობა (veganism) — ცხოველური პროდუქტების გამოყენებაზე უარის თქმის პრაქტიკა, განსაკუთრებით კი, კვების რაციონში, და ამასთანავე, შესაბამისი ფილოსოფია, რომელიც უარყოფს ცხოველების პროდუქტის სახით გამოყენების სტატუსს. ვეგანობის მიმდევარს ვეგანს უწოდებენ. ვეგანობის სხვადასხვა კატეგორიებს შორის არსებობს განსხვავება. დიეტური ვეგანები, ანუ მკაცრი ვეგანები, თავს იკავებენ ცხოველური პროდუქტების მიღებისაგან, და არა მხოლოდ ხორცის, არამედ, ოვო-ლაქტო ვეგეტარიანელებისაგან განსხვავებით, კვერცხისაგან, რძის პროდუქტებისა და სხვა ცხოველური წარმოშობის ნივთიერებებისაგან. ეთიკური ვეგანები არა მხოლოდ იცავენ ვეგანურ კვების წესს, არამედ, ეწინააღმდეგებიან ცხოველების ან ცხოველური პროდუქტების გამოყენებას ნებისმიერი მიზნით. ეკოლოგიური ვეგანობა მოიხსენიება როგორც ცხოველური პროდუქტების თავიდან აცილება იმ თვალსაზრისით, რომ ცხოველთა მოშენება და სამრეწველო მეურნეობი ეკოლოგიურად არამდგრადია. ტერმინი ვეგანობა მოიგონა დონალდ უოთსონმა 1944 წელს, როდესაც ის გახდა ბრიტანეთის ვეგანების საზოგადოების ერთ-ერთი თანადამფუძნებელი — რაც თავდაპირველად ნიშნავდა „არა რძის ვეგეტარიანელს“, თუმცა მისი წევრები უარს აცხადებდნენ კვერცხის მიღებაზეც და 1951 წელს საზოგადოებამ გააფართოვა ვეგანობის განმარტება შემდეგ მნიშვნელობამდე: „დოქტრინა, რომ ადამიანმა უნდა იცხოვროს ცხოველების ექსპლუატაციის გარეშე“. ეს არის პატარა, მაგრამ მზარდი მოძრაობა. ვეგანური საკვები ხდება უფრო ხელმისაწვდომი სუპერმარკეტებსა და რესტორნებში ბევრ ქვეყანაში, და ზოგი სპორტსმენი, რომელიც ჩართულია სპორტის ისეთ სახეობებში, სადაც მოითხოვენ განსაკუთრებულ გამძლეობას, მაგალითად რკინის ტრიათლონში და ულტრამარათონში, არიან ვეგანობის მიმდევრები, მათ შორის უმი ვეგანობის.