cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უბალდო ფილოლი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:ფრანგი არგენტინელები კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:არხენტინოს ჯუნიორსის ფეხბურთელები კატეგორია:კილმესის ფეხბურთელები კატეგორია:ველეს სარსფილდის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:ფლამენგოს ფეხბურთელები კატეგორია:1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1983 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კაკასხიდის მღვიმე
კაკასხიდის მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაკასხიდის მიდამოებში. მდებარეობს სოფელ კაკასხიდის სამხრეთით, მდინარე ხანისწყლის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. მღვიმის მახლობლად მდინარე ხანისწყალზე დღემდე ფუნქციონირებს, საფრანგეთში XIX საუკუნეში გუსტავ ეიფელის ქარხანაში ჩამოსხმული რკინის საავტომობილო ხიდი, რომელიც „ზეკრის ხეობას“ ბაღდათის სოფლებთან აკავშირებს.
მღვიმის აღმოჩენა
კაკასხიდის მღვიმე დაფიქსირებულია თსუ-ის ექსპედიციის მიერ, რომლის შემადგენლობაშიც იყვნენ ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ და საბუნებისმტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის გეოგრაფიის დეპარტამენტის ასისტენტ პროფესორი გიორგი დვალაშვილი (ექსპედიციის ხელმძღვანელი), თსუ-ის მაგისტრანტი მერი გუგეშაშვილი და თსუ-ის ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სპელეოლოგები: გეოგრაფიის დოქტორი ზაზა ლეჟავა და ლაბორანტი გიორგი ჩართოლანი. ექსპედიციაში აგრეთვე მონაწილეობდნენ ბაღდათის ტურიზმისა და კურორტების განვითარების ცენტრის მენეჯერი გოჩა ხორავა და ბაღდათის საკრებულოს ინფრასტრუქტურის კომისიის თავმჯდომარე მამუკა გორგოძე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები
ადსანეტა
ადსანეტა (Adzaneta, Atzeneta) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 71,16 კმ². მოსახლეობა — 1304 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
უჩინარი ქალი
უჩინარი ქალი (Invisible Woman), იგივე სიუზან „სიუ“ შტორმ-რიჩარდსი, მანამდე ცნობილი, როგორც უჩინარი გოგონა — Marvel Comics-ის ერთ-ერთი პერსონაჟი, ფანტასტიკური ოთხეულის წევრი.
პერსონაჟი შექმნეს მწერალმა სტენ ლიმ და მხატვარმა ჯეკ კირბიმ. იგი მონაწილეობს ფილმებში „ფანტასტიკური ოთხეული“, „ფანტასტიკური ოთხეული: ვერცხლის სერფერის აღზევება“ და 2015 წლის „ფანტასტიკურ ოთხეულში“.
პერსონაჟი პირველად გამოჩნდა კომიქსში „ფანტასტიკური ოთხეული #1“ (1961 წლის ნოემბერი). ფანტასტიკურ ოთხეულში აგრეთვე შედის მისი ძმა ჯონი შტორმი.
სიუზან შტორმი კოსმოსში გაემგზავრა, რადგან უნდა გამოეკვლია დედამიწასთან მოახლოებული კოსმოსური ღრუბელი, მაგრამ მისი ხომალდი ღრუბელში მოჰყვა. როდესაც სიუზანი დედამიწაზე დაბრუნდა, აღმოაჩინა, რომ მაგნიტურ ძალას ფლობდა. კოსმოსში მასთან ერთად იმყოფებოდნენ რიდ რიჩარდსი, ჯონი შტორმი და ბენ გრიმი. მათაც მიეცათ ზეადამიანური ძალები და ამის შემდეგ შეკრეს გუნდი.
ალაზანი (საფეხბურთო კლუბი)
ალაზანი — საფეხბურთო კლუბი ქალაქ გურჯაანში. დაარსდა 1962 წელს. საქართველოს უმაღლეს ლიგაში საუკეთესო შედეგს მიაღწია 1992-93 წლებში, როდესაც მე-3 ადგილი დაიკავა. ამ პერიოდში გუნდს ოთარ გაბელია ხელმძღვანელობდა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტი
ნესტორ ლაკობა
ნესტორ აპოლონის ძე ლაკობა (დ. 1 მაისი, 1893, ლიხნი, სოხუმის ოკრუგი — გ.  28 დეკემბერი, 1936, თბილისი, საქართველოს სსრ) — აფხაზი და ბოლშევიკი პოლიტიკოსი. მან ხელი შეუწყო ბოლშევიკური მმართველობის დამყარებას აფხაზეთში. ის იყო აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო კომისარების საბჭოს პირველი თავმჯდომარე და შემდგომ აფხაზეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარე.
ადრეული წლები
ნესტორ ლაკობა დაიბადა სოფელ ლიხნში, გლეხის ოჯახში. მამა, აპოლონ ლაკობა, გარდაიცვალა სამი თვით ადრე მის დაბადებამდე. პოპულარული ვერსიის თანახმად, აპოლონ ლაკობა სიტყვით გამოვიდა გლეხების თავყრილობაზე, სადაც მკაცრად გააკრიტიკა დიდგვაროვნების თავზეხელაღებული ქმედებები, რის გამოც ის მოკლეს. არსებობს მოსაზრება, რომ ეს ვერსია იმ საბჭოთა პერიოდის იდეოლოგიის გამოძახილია და რეალურად ის არ მოუკლავთ პოლიტიკური მიზეზის გამო. დედა, შახუსნა ჯერგენია. მან მარტომ გაზარდა ნესტორი და მისი ორი ძმა.
„ჩნაგუა, ჩანაგვ, ჩნაგუ“ ასე ეძახდნენ პატარა ნესტორს სახლში. მოგვიანებით, მან შეიძინა ზედმეტსახელი „ადაგუა“, რაც აფხაზურიდან ითარგმნება როგორც „ყრუ“. ლაკობას ჰქონდა დაქვეითებული სმენა, რის გამოც ატარებდა სპეციალურ სასმენ აპარატს.
ლაკობას პირველი საგანმანათლებლო დაწესებულება იყო ახალი ათონის საეკლესიო სამრევლო სკოლა. ამის შემდეგ ის ხვდება ლიხნის ორწლიან სკოლაში. 12 წლის ასაკში მან ჩააბარა თბილისის სასულიერო სასწავლებელში, სადაც სწავლობდა 5 წლის განმავლობაში (1905-1910წწ.). იქვე ის აგრძელებს სწავლას თბილისის სასულიერო სემინარიაში, მაგრამ მალევე, 1911 წელს მას რიცხავენ სასწავლებლიდან საიდუმლო რევოლუციური პროპაგანდის გავრცელების წრეებთან მჭიდრო კავშირის გამო. მოგვიანებით ლაკობა ბათუმში გადადის საცხოვრებლად. 18 წლის ნესტორი სხვადასხვა საქმიანობით არის დაკავებული. თავდაპირველად მას აჰყავს კერძო მოსწავლეები და შემდგომ იწყებს ქალაქის გამგეობაში სანიტარად მუშაობას. 1912 წელს, ბათუმში, ლაკობა გაწევრიანდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიის ბოლშევიკების რადიკალური ფრთაში. ამის გამო მას ექმნება პრობლემები ბათუმის პოლიციასთან, რომელიც მას დაკითხვაზე იბარებს. ლაკობა კვლავ გადაწყვეტს შეიცვალოს საცხოვრებელი ადგილი.
ოჯახი
1921 წელს ნესტორ ლაკობა დაქორწინდა. მისი მეუღლე იყო სარია ახმეტის ასული ჯიხ-ოღლი, აჭარელ-აფხაზი მუსლიმი. სარია დაიბადა 1904 წელს ქალაქ ბათუმში, შეძლებულ ოჯახში. მისი მამა, ახმეტ-მამეტ ჯიხ-ოღლი იყო წვრილი მეწარმე. მას ჰქონდა საცხობი, რამდენიმე პატარა მაღაზია და ზღვის პირას გასაქირავებელი სახლები. დედა, მელექ პათ[ტ]ლანძია, ეთნიკურად აფხაზი ქ. ოჩამჩირედან. აკი, სარიას უფროსი ძმა, იყო ნესტორ ლაკობას მეგობარი. ბოლშევიკური საქმიანობის გამო ნესტორი მენშევიკებისგან იმალებოდა ჯიხ-ოღლების სახლში. 15 წლის სარიას შეუყვარდა რამდენიმე წლით უფროსი ნესტორი და მშობლების წინააღმდეგობის მიუხედავად ისინი დაქორწინდნენ. 1922 წელს მათ შეეძინთ ერთადერთი შვილი, რაუფი. რაუფის ნათლია იყო ლავრენტი ბერია.
ბოლშევიკური საქმიანობა: 1917-1921 წლები
1912 წლის სექტემბერში, ბათუმში, ნესტორ ლაკობა გაწევრიანდა ბოლშევიკების პარტიაში. ის აქტიურად ეწეოდა პარტიის იდეოლოგიის პოპულარიზაციას. მას მჭიდრო კავშირი ჰქონდა აჭარაში მცხოვრებ მუჰაჯირ აფხაზებთან.
1916 წელს, ხარკოვიდან აფხაზეთში დაბრუნებული ლაკობა იწყებს მუშაობას შავი ზღვის რკინიგზის მშენებლობაზე მხაზველად. 1916 წელს გუდაუთაში ის აფუძნებს ბოლშევიკურ ორგანიზაციას. 1917 წელს მშობლიურ სოფელ ლიხნში, ლიხნაშთას ველზე გლეხების თავყრილობაზე მას ირჩევენ გუდაუთის უბნის კომისრად. 1917 წლის მაისში ის არის პირველი კავკასიის სამხარეო ყრილობის საბჭოს დელეგატი. 1917 წლის დეკემბერში, სოფელ ჯირხვაში, გლეხების თავყრილობაზე, ნესტორ ლაკობა აფუძნებს გლეხების რევოლუციურ მოძრაობას „კიარაზი“ და შემდგომ ხელმძღვანელობს მას. ამ მოძრაობას ასევე მოიხსენიებდნენ როგორც „გლეხების „კიარაზი“. ამ შეკრებაზე ლაკობა გამოვიდა სიტყვით და გააცნო დამსწრე საზოგადოებას ამ ორგანიზაციის მიზნები და პრინციპები. ეს ორგანიზაცია ფუნქციონირებდა 1921 წლამდე.
1918 წლიდან იყო სოხუმის სამხედრო-რევოლუციური კომიტეტის თავჯდომარის მოადგილე. სიოვა კუხალეიშვილთან, ეფრემ ეშბასთან, გეორგ ათარბეგოვთან და სხვებთან ერთად ის ხელმძღვანელობდა აფხაზეთში ბოლშევიკური გადატრიალების მცდელობებს პირველად 1918 წელს თებერვალსა და მეორედ აპრილ-მაისში. სოჭის კონფლიქტის დროს ტყვედ ჩაუვარდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შეიარაღებულ ძალებს. ის დააპატიმრეს და გაასამართლეს. სასჯელს იხდიდა სოხუმის ციხეში. მან მოინანია ჩადენილი დანაშაულები და იქნა განთავისუფლებული. 1919 წელს დაინიშნა ოჩამჩირის უბნის მილიციის კომისრად. ლაკობა მილიციაში მუშაობის დროს კვლავ შეუდგა ბოლშევიკური აჯანყების მომზადებას, მისი დაპატიმრების სანქციის გაცემისთანავე კი გაიქცა აფხაზეთიდან. 1919-1920 წლებში ცხოვრობდა ბათუმში, რომელიც გაერთიანებული სამეფოს კონტროლქვეშ იყო. ბათუმიდან გადავიდა მოსკოვში, საიდანაც გაგზავნეს ეკატერინოდარში, სადაც დაინიშნა ყუბან-შავიზღვისპირეთის სსრ-ს აღმასკომში.
გარდაცვალება
ნესტორ ლაკობა მოულოდნელად გარდაიცვალა 1936 წლის 28 დეკემბერს თბილისში ვიზიტისას სასტუმროში.
ნესტორ ლაკობას გარდაცვალების გარემოებები თანამედროვე ისტორიოგრაფიაში სპეკულირების საგანია. აფხაზური ვერსიის თანახმად ის ლავრენტი ბერიამ მოაწამლინა, თავის სახლში ვახშმის დროს, ციანიდით. არ არსებობს ამ ვერსიის დამადასტურებელი ან უარმყოფელი საჯარო მტკიცებულებები. ოფიციალური ვერსიის თანახმად, ლაკობა გულის უკმარისობით გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალების შემდეგ ის „ხალხის მტრად“ გამოაცხადეს. ოფიციალურიად მას დაბრალდა 1929 წელს სოხუმიდან თურქეთში ლევ ტროცკისთვის გაქცევის ხელშეწყობა. სტალინის გარდაცვალების შემდეგ მოხდა ნესტორ ლაკობას რეაბილიტაცია და დღეს მას აფხაზი გმირის სტატუსი აქვს.
1937 წლის 1 იანვარს ლაკობას ნეშთი ჩამოასვენეს სოხუმში. ამ პროცესიას უამრავი ადამიანი დაესწრო.
ლაკობას გარდაცვალების შემდეგ, საბჭოთა უშიშროების ორგანოებმა დააპატიმრეს მისი მეუღლე, სარია და 14 წლის შვილი რაუფი. რამდენიმე თვის განმავლობაში სარიას იბარებდნენ დაკითხვებზე, აპატიმრებდნენ, აწამებდნენ და ბოლოს 1939 წელს, მემრაჯვენეთა კონტრრევოლუციურ ორგანიზაციებში წევრობის ბრალდებით დახვრიტეს. ხოლო რაუფი 1940 წელს დასაჯეს სიკვდილით.
თავდაპირველად ლაკობა სოხუმის ბოტანიკურ ბაღში დამარხეს, ამის შემდეგ ის ჯერ მიხაილოვსკის სასაფლაოზე და ბოლოს სოხუმის რაიონ მაიაკში გადაასვენეს, სადაც მისი ნეშთი დაწვეს. ადილე აბას-ოღლი, სარიას რძალი (ძმის ცოლი), თავის მემუარებში ამტკიცებს რომ ლაკობას დედამ და ცოლის ძმამ, ემდიმ, მოახერხეს გვამის მოტაცება და ის მშობლიურ ლიხნში დაასაფლავეს. თუმცა, ამის შესახებ დანამდვილებითი ცნობები არ მოიპოვება. ოფიციალურად, დღეს ნესტორ ლაკობას საფლავი არ არსებობს.
ძეგლები
ნესტორ ლაკობას ორი მონუმენტი არსებობს აფხაზეთში: ბოტანიკურ ბაღში, სოხუმში და გუდაუთაში.
1988 წელს გაჩნდა იდეა ლაკობას ძეგლი დაედგათ დიღმის ხიდთან, თბილისში, მაგრამ ეს ინიციატივა ჩაიშალა.
მონეტა
აფხაზეთის ეროვნული ბანკი უშვებს სამახსოვრო და საინვესტიციო მონეტებს. 2018 წელს მან გამოუშვა 10 აფსარის ვერცხლის მონეტა, რომელიც მიეძღვნა აფხაზეთის უნივერსიტეტის 85 წლის იუბილეს. მის უკანა მხარეს გამოსახულია ნესტორ ლაკობას პორტრეტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკოსები კატეგორია:ბოლშევიკები კატეგორია:აფხაზი რევოლუციონერები ნესტორ
გაბრიელ ჟეზუსი
გაბრიელ ფერნანდუ დე ჟეზუსი (Gabriel Fernando de Jesus; დ. 3 აპრილი, 1997), ცნობილი როგორც გაბრიელ ჟეზუსი — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. „არსენალისა“ და ბრაზილიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თავდამსხმელი.
ბიოგრაფია
ჟეზუსმა კარიერა „პალმეირასში“ დაიწყო. 2015 წელს დასახელდა ბრაზილიის ჩემპიონატის საუკეთესო ახალწვეულად (დებიუტანტად). ამავე წელს ჟეზუსი დაეხმარა გუნდს ბრაზილიის თასის მოპოვებაში და დასახელდა გუნდის სეზონის მოთამაშედ. ამავე სეზონში გუნდა 22 წლიანი პაუზის შემდეგ მოახერხა ჩემპიონატის მოგება. 2017 წლის იანვარში 32 მილიონი ევროს სანაცვლოდ ჟეზუსი „მანჩესტერ სიტის“ შეუერთდა, და გუნდთან ერთად სამჯერ პრემიერლიგა (2017–18, 2018–19, 2020–21), ოთხჯერ ინგლისის ლიგის თასი (2017-18, 2018-19, 2019-20 და 2020-21), ინგლისის ასოციაციის თასი (2019) და ორჯერ ინგლისის საფეხბურთო სუპერთასი (2018, 2019).
ახალგაზრულდ ნაკრებთან ერთად მოახერხა 2015 წლის მსოფლიო 20 წლამდე ფეხბურთელთა ჩემპიონატის ფინალში გასვლა. 2016 წელს ბრაზილიის 23 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებთან ერთად მოიგო ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები. ჟეზუსის დებიუტი ბრაზილიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში მისი დებიუტი 2016 წლის სექტემბერში შედგა. 2018 წელს ითამაშა მსოფლიო ჩემპიონატზე, 2019 წელს კი ნაკრებთან ერთად „კოპა ამერიკა“ მოიგო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:პალმეირასის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ლონდონის არსენალის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სმირნის ხოცვა-ჟლეტა
thumb|300px|ხანძარი სმირნაში, [[1922 წლის 14 სექტემბერი]] thumb|300px|13—14 სექტემბერი 1922 წ. ცეცხლმოკოდებული სახლები და დახმარების მომლოდინე მოსახლეობა სმირნის ხოცვა-ჟლეტა (ასევე ცნობილია, როგორც სმირნის დიდი ხანძარი Μεγάλη Πυρκαγιά της Σμύρνης) — ოსმალეთ-საბერძნეთის ომის (1919-1922 წწ.) საბოლოო ეტაპი, რომელიც გაიმართა 1922 წლის სექტემბერში. 1922 წლის 9 სექტემბერს სმირნაში შევიდა ოსმალეთის იმპერიის არმია მუსტაფა ქემალ-ფაშას მეთაურობით, რის შემდეგაც დაიწყო ქალაქის ქრისტიანი მოსახლეობის ბერძნებისა და სომხების ხოცვა-ჟლეტა. 13 სექტემბერს ქალაქში ხანძარი დაიწყო, რომელიც რამდენიმე დღეს გაგრძელდა და მთლიანად გაანადგურა ქალაქის ქრისტიანული ნაწილი. ხოცვა-ჟლეტის შედეგად დაიღუპა 200 000 ადამიანი. გადარჩენილი ქრისტიანები იძლებულები გახდნენ დაეტოვებინათ ქალაქი. ამ ამბების შემდეგ ქალაქის ტრადიციული ელინისტური სახე შეიცვალა, ქალაქი წმინდა თურქული და მუსულმანური გახდა.
წინარე ისტორია
პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ 1918 წლის 30 ოქტომბერს ანტანტის წარმომადგენლებსა და ოსმალეთის იმპერიას შორის დაიდო მუდროსის დროებითი ზავი. ხელშეკრულების მეშვიდე პუნქტის მიხედვით მოკავშირეებს უფლება ჰქონდათ მოეხდინათ ნებისმიერი ქალაქისა თუ პუნქტის ოკუპაცია, თუკი მას სტრატეგიული მნიშვნელობა ექნებოდა. სევრის ხელშეკრულების მიხედვით ქალაქი საბერძნეთს უნდა გადასცემოდათ. თუმცა თურქი ნაციონალისტები, მუსტაფა ქემალ ათათურქის მეთაურობით არ ცნობდნენ სევრის ხელშეკრულებას დ არ აპირებდნენ ქალაქის დაკარგვას. სმირნის ოკუპაციის ამბებით იწყება თურქეთის ომი დამოუკიდებლობისათვის. 1922 წლის აგვისტოში დუმლუპინარის ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ თურქულმა ძალებმა შეძლეს დაეკავებინათ ბერძნების პოზიციები.
მოვლენების მსვლელობა
1922 წლის 9 სექტემბერს სმირნაში შევიდა ოსმალეთის არმია მუსტაფა ქემალ-ფაშას მეთაურობით. მან ჯარისკაცებს განუცხადა, რომ ყოველი თურქი ჯარისკაცი, რომელიც მშვიდობიან მოსახლეობას ზიანს მიაყენებდა, დაიხვრიტებოდა. ოსმალეთის ჯარმა დაიწყო ბერძენი და სომეხი მოსახლეობის ხოცვა-ჟლეტა. ბერძნული და სომხური საცხოვრებელი უბნები ცეცხლის ალში იყო გახვეული. ქალაქი მთლიანად გადაწვეს. ხანძარმა გაანადგურა ასობით სახლი, 24 ეკლესია, 28 სკოლა, ბანკი, საკონსულო, საავადმყოფოები. დაღუპულების რაოდენობა სხვადასხვა წყაროების მიხედვით მერეობს 60 ათასიდან 260 ათასამდე. მსხვერპლთა საშუალო რაოდენობაა 183 ათასი ბერძენი და 12 ათასი სომეხი.
ხანძარმა გაანადგურა ქალაქის ქრისტიანული ნაწილი, გადარჩა მხოლოდ ოსმალური და ებრაული ნაწილები.
მოვლენების შემდეგ
საბერძნეთში აღნიშნული მოვლენები აღიქვეს პოლიტიკურ კრიზისად: არმიაში დაიწყო აჯანყება, მეფე კონსტანტინოს I იძულებული გახდა გადამდგარიყო ტახტიდან. ტრიბუნალის განაცენის მიხედვით ხუთ მინისტრი გამოაცხადეს მთავარ დამნაშავეებად სმირნის დაკარგვაში და დახვრიტეს. ოქტომბერში ბურსაში, ბუდანიის რაიონში მოლაპარაკებების შედეგად დაიდო დროებითი ზავი ქემალისტებსა და მოკავშირეებს შორის. ბრძოლების შემდეგ ლოზანის საზავო ხელშეკრულების თანახმად მოხდა მოსახლეობის გაცვლა და თითქმის მტელმა ბერძნულმა მოსახლეობამ დატოვა ქალაქი.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ისტორია კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია
კევინ სომერი
კევინ სომერი (დ. 11 აგვისტო, 1989) — ფრანგი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს „ჟენესში“, მეკარის პოზიციაზე.
Let L-410 Turbolet
Let L-410 Turbolet — ორძრავიანი მოკლე მანძილზე საფრენი სატრანსპორტო თვითმფრინავი, რომელსაც აწარმოებს ჩეხური საავიაციო კომპანია Let Kunovice. ძირითადად გამოიყენება მგზავრთა გადასაყვანად. 1969 წლიდან დღემდე, წარმოებულია 1100 თვითმფრინავი.
განვითარება
L-410-ის განვითარება 1960-იანი წლებიდან ჩეხოსლოვაკიის საავიაციო მწარმოებელმა Let Kunovice-მ დაიწყო. საბჭოთა ავიახაზები „აეროფლოტი“ Ан-2-ის ჩასანაცვლებლად ტურბხრახნიან ძრავიან თვითმრინავს ეძებდა, რისთვისაც მან Let-ის დიზაინი შეიმუშავა. თვითმფრინავის ადრეულ ვერსიებს L-400 უწოდეს, შემდეგ გაუმჯობესებულებს კი L-410 Turbolet. პირველმა პროტოტიპმა, XL-410-მა პირველი ფრენა 1969 წლის 16 აპრილს შეასრულა. შესაბამისი ჩეხური ძრავის (Walter M601) განვითარების გადავადების გამო, პირველი თვითმფრინავები Pratt & Whitney Canada PT6-ის ძრავზე მუშაობდა.
როდესაც M601-ზე მუშაობა დასრულდა, PT6 ძრავა M601-მა ჩაანაცვლა, რომელიც Avia V508-ის სამფრთიან პროპელერებთან ერთად მუშაობდა; ამის შემდეგ შემუშავდა შემდეგი ვარიანტი, L-410M.
შემდგომი ვერსია აეროფლოტისათვის იყო L-410 UVP. მას გაუმჯობესებული შესაძლებლობები ჰქონდა აფრენისა და დაფრენის თვალსაზრისით, რადგან გაზრდილი იყო ფრთებისა და კუდის მიდამოები. მიუხედავად ამისა, გაზრდილი წონისა და გრავიტაციის ცენტრისკენ გადაწევისა, თვითმფრინავის მგზავრთა რაოდენობა 15-მდე შემცირდა.
L-410UVP-E-ის (L-410-ის ყველაზე გავრცელებული ვარიანტი) აფრენის მაქსიმალური წონა 6400 კგ-მდე გაიზარდა, გაიზარდა M601E ძრავის ძალაც, შემუშავდა ხუთფრთიანი პროპელერი V 510 და ფრთების კიდეებში ჩაყენდა დამატებითი საწვავის ავზები. ამ მოდელის პირველი ფრენა 1984 წელს შედგა, წარმოება კი 1986 წელს დაიწყო.
L-410UVP-E9 და UVP-E20 ის ვერსიებია, რომლებიც ერთმანეთისგან მხოლოდ მცირედით განსხვავდება, ძირითადად მრავალგვარი სასერტიფიკაციო რეგულაციებით. L-410-ის ოჯახის ბოლო წევრია L-420, რომელიც ახალ ძრავს, M601F-ს იყენებს. ამჟამად წარმოებული L 410 UVP-E20-ები მუშაობს ძრავ M601-ის შემდეგ ვერსია GE H80-200-სა და ახალ ხუთფრთიან პროპელერ AV-725-ზე.
დაახლოებით 1 100 გამოშვებული ერთეულიდან, ამჟამად გამოყენებაში მხოლოდ 500 ერთეულია. მათი უმრავლესობა ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებშია, თუმცა ხშირად ისინი ხელახლა გაიყიდა აზიის, აფრიკისა და სამხრეთ ამერიკის ავიახაზებზე. ამჟამად ევროპაში იხმარებაა ორმოცი ერთეული, ძირითადად კომერციული ფრენებისა და პარაშუტით ხტომისათვის. უცნობია რუსეთსა და ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში არსებული ხომალდების რაოდენობა. თვითმფრინავის გამოყენება შესაძლებელია მოკლე მანძილებზე ფრენისათვის და მოუასფალტებელ ბილიკებზეც კი.
ვერსიები
თვითმფრინავის ოპერირების ნებართვა გაცემულია ასევე ალჟირში, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, კენიაში, ტანზანიაში, უგანდაში, ტუნისში, კოლუმბიაში, ვენესუელაში, სამხრეთ კორეაში, ინდოეთსა და ა. შ.
სამოქალაქო
2006 წლის აგვისტოსთვის, საავიაციო სერვისში 313 ერთეული L-410 თვითმფრინავი იყო. ძირითად ოპერატორებს შორის იყო: Air-Tec Africa (17), Rivne Universal Avia (13), Atlantic Airlines de Honduras (10), SEARCA (9), Heli Air Services (7), Tigerair Philippines (6), NHT Linhas Aéreas (6), CM Airlines (3), Aerolineas Sosa (4), Citywing (3), Green Air (P) Ltd Nepal (1), Tortug' Air (3), Mombasa Air Safari (3), ABC Air Hungary (3), Kazan Air Enterprise (2), TEAM Linhas Aéreas (2), Transportes Aéreos Guatemaltecos (2), Benair (2) and UTair (2), Kin-Avia (5). მცირე რაოდენობას ფლობს 111 სხვადასხვა ავიაკომპანია.
მახასიათებლები (L-410UVP-E)
მონაცემების წყარო: Jane's All The World's Aircraft 1993–94
ბაშკირეთის რესპუბლიკის მთავრობა
ბაშკირეთის რესპუბლიკის მთავრობა (Башҡортостан Республикаһы Хөкүмәте) — ბაშკირეთის აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო. მთავრობის უმაღლეს პირად ითვლება ბაშკირეთის რესპუბლიკის მეთაური (ბაშკირეთის კონსტიტუციის 92-ე მუხლის მიხედვით). .
1992 წლიდან ბაშკირეთის სსრ-ის მინისტრთა საბჭო გადაკეთდა ბაშკირეთის რესპუბლიკის კავშირად, 1993 წლიდან კი ბაშკირეთის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტი ეწოდა. 2002 წლიდან დღემდე კი ბაშკირეთის რესპუბლიკის მთავრობას უწოდებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის მთავრობა
დაფარნა
დაფარნა სამია: ერთი დიდი და ორი პატარა. პატარებით იბურება ბარძიმი და ფეშხუმი ცალ-ცალკე, დიდით – ორივე ერთად. დაფარნა სიმბოლურად აღნიშნავს სახვევლებს, რომელშიც ღვთისმშობელმა შეახვია ახალშობილი ქრისტე და სუდრებს, რომელშიც შეგრაგნეს მიცვალებული ქრისტე.
საღმრთო ლიტურგიის დამკვიდრებისთანავე ხმარებაში პირველად პატარა დაფარნები შემოვიდა, რომლებსაც XIX საუკუნემდე ოთხკუთხა ფორმა ჰქონდა, რომ უფლის წმიდა სისხლი და წმიდა ხორცი დაცული ყოფილიყო. მესამე, დიდი დაფარნა (იგივე პერექელი) V საუკუნიდანაა ხმარებაში და მისი დამკვიდრება ღვთისმსახურებაში წმ. საბა განწმედელს უკავშირდება.
პირველად ტერმინი „დაფარნა“ მოხსენიებული აქვს წმ. იოანე მმარხველს (VI ს). იგი მას ქრისტეს „საფლავის საბეჭდავს“ უწოდებს. წმ. გერმანე კონსტანტინოპოლელი აღწერს რა ლიტურგიას, დაფარნის შესახებ ამბობს, რომ ისინი ისე ფარავენ ფეშხუმსა და ბარძიმში მოთავსებულ წმიდა ნაწილებს, როგორც ჰაერი დედამიწას.
ქართველები დიდ დაფარნას „ცაი“-ს უწოდებდნენ. სვიმეონ თესალონიკელი მას იმ ლოდის სიმბოლოდ მიიჩნევს, რომელიც ქრისტეს საფლავს მიაფარეს.
XVII საუკუნემდე დაფარნისა და გარდამოხსნის ფუნქცია გაყოფილი არ იყო და გარეგნულადაც ისინი არ განირჩეოდა ერთმანეთისაგან როგორც ზომით, ისე მათზე ამოქარგული იკონოგრაფიული სიუჟეტითაც და ერთმანეთის ფუნქციას ასრულებდნენ. ორივეზე კლასიკური ფორმის „დატირების“ კომპოზიცია დომინირებდა.
XVI საუკუნიდან დაფარნა და გარდამოხსნა ნელ-ნელა ემიჯნება ერთმანეთს. გარდამოხსნაზე დარჩა დატირების კომპოზიცია, ხოლო დიდ დაფარნებზე ჯერ ჯვრები დაჩნდა, ხოლო შემდეგ მისი სახე დაიხვეწა და შემოვიდა შემდეგი სიუჟეტები: „ნუ მტირ მე დედაო“, „კუბოთდება“, „დიდისა ზრახვისა ანგელოზი“.
წირვის მეორე ნაწილში, კათაკმეველთა ლიტურგიისას, დაფარნათა ხმარება შეჩერებულია.
წირვის მესამე ნაწილში (მართალთა ლიტურგია), დიდი გამოსვლის დროს, ფეშხუმის დაფარნა ნიშნავს სუდარას, რომელშიც მაცხოვარი შეახვიეს, ბარძიმის დაფარნა-არდაგს, რითაც მაცხოვრის ჯვრიდან გარდამოხსნილი სხეული შეგრაგნეს. დიდი დაფარნა კი ის ლოდია, რითაც მაცხოვრის საფლავი დაბეჭდეს. „მრწამსის“ გალობისას ბარძიმ-ფეშხუმის თავზე მღვდლის დიდი დაფარნის რხევა სულიწმიდის ძალისა და მადლის ფრქვევას და მაცხოვრის აღდგომას მოასწავებს.
თითოეული დაფარნის ხმარებისას ლიტურგიაზე მღვდლის მიერ განსხვავებული ლოცვები წარმო ითქმება.
საქართველოში არსებობდა უძველესი ტრადიცია დაფარნების შეწირვისა ეკლესია-მონასტრებისათვის. როგორც ამ მდიდრულად შემკული დაფარნების წარწერები გვამცნობენ: ისინი „ცოდვილი სულის საოხად“, ორსავე შიგან ცხოვრებასა წარმართებისათვის“ ან „ძეთა და ასულთა აღსაზრდელად“ გაუკეთებიათ. ქართული დაფარნები ქარგულობის უბრწყინვალეს ნიმუშს წარმოადგენენ.
იშხვარი
იშხვარი, შავი ყარყატი ან უბრალოდ ყარყატი (Ciconia nigra) — ფრინველი ყარყატისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ევრაზიის ტყის ზონებში, მათ შორის საქართველოშიც. იზამთრებს სამხრეთ აზიაში. სამხრეთ აფრიკაში ცხოვრობს მობინადრე პოპულაცია (ანუ ძირითადად არ მიგრირებს). მსოფლიოში უდიდესი პოპულაცია ბინადრობს ზვანეცის ჭაობებთან ახლოს, ბელარუსში. იშხვარის ცხოვრების წესი და ხასიათი ნაკლებადაა შესწავლილი. თეთრი ყარყატისაგან განსხვავებით არ უყვარს ადამიანებთან მეზობლობა და უპირატესობას მიყრუებულ, ძველ, ბარის ტყეებს ანიჭებს. მაღალმთაში ბინადრობს მხოლოდ წყალსატევებთან (ტბა, მდინარე, ჭაობი) ახლოს. სხვა ყარყატების მსგავსად ლივლივებს ჰაერში. ფრენისას თავი და კისერი წინ, ხოლო გრძელი ფეხები უკან აქვს გაშვერილი. იკვებება უმთავრესად თევზით, აგრეთვე წყლის მცირე უხერხემლო და ხერხემლიანი ცხოველებით, რომელთაც იჭერს წყალმარჩხ ადგილებში, ყურეებში და წყალსატევებში სეირნობისას. ზამთარში ძირითადად ჭამს მცირე მღრღნელებს, მსხვილ მწერებს, გველებს, ხვლიკებს და მოლუსკებს. იშხვარი მონოგამური ფრინველია, მრავლდება 3 წლის ასაკიდან. ბუდობს წელიწადში ერთხელ, ბუდეს იკეთებს 10–20 მ სიმაღლეზე ძველი, მაღალი ხეების გვირგვინებში ან კლდეებზე ადამიანთა საცხოვრისისგან მოშორებით. ზოგჯერ იშხვარმა ბუდე შეიძლება მთებშიც გაიკეთოს, ზღვის დონიდან 2200 მ სიმაღლეზე. ბუდე მასიურია, აშენებულია მსხვილი ხეების ტოტებით, სიცარიელეები მიწითა და თიხითაა ამოვსებული. ზოგ შემთხვევაში ერთი ბუდე რამდენიმე თაობის გამოსაჩეკად გამოიყენება. ბუდობის ადგილებში იშხვარები მარტის ბოლოს–აპრილის დასაწყისში ჩადიან. მამალი იპატიჟებს დედალს ბუდისაკენ თეთრი ბოლოს აწევით და ძლიერი სტვენით. ეს უკანასკნელი დებს 4–7 კვერცხს, კრუხობს ორივე მშობელი, ინკუბაცია 30 დღე-ღამე გრძელდება. იმის გამო, რომ პირველივე კვერცხის დადებისთანავე იწყება კრუხობა, ბარტყები არაერთდროულად იჩეკებიან. ისინი თეთრები ან ნაცრისფერები არიან, ნისკარტის ძირი ნარინჯისფერი აქვთ, წვერი — მომწვანო-ყვითელი. გამოჩეკიდან 10 დღის განმავლობაში ისინი მხოლოდ წვანან ბუდეში, შემდეგ სწავლობენ ჯდომას. 35–40 დღის ასაკში ფეხზე დგებიან. საერთოდ ბუდეში 55–65 დღეს ატარებენ. მშობლები მათ დღე-ღამეში 4–5-ჯერ კვებავენ ამოცოხნილი საკვებით.
სქოლიო
კატეგორია:ყარყატი
ფიფა-ს ფერენც პუშკაშის ჯილდო
ფიფა-ს ფერენც პუშკაშის ჯილდო დაარსდა 2009 წლის 20 ოქტომბერს ფიფა-ს მიერ, ფიფა-ს პრეზიდენტის, ზეპ ბლატერის მითითებით. ჯილდო გადაეცემა წლის საუკეთესო და ესთეტიკურად ყველაზე ლამაზი გოლის ავტორ მამაკაცს ან ქალ ფეხბურთელს. ჯილდო ატარებს რეალ მადრიდის 1950-იანი წლების ბოლოს, 1960-იანი წლების შემადგენლობისა და „უნგრეთის ოქროს გუნდად” წოდებული ნაკრების თავდამსხმელის, ფერენც პუშკაშის სახელს. ბევრის აზრით, პუშკაში ითვლება ევროპის ყველა დროის, ყველაზე ძლიერ თავდამსხმელად. მას ეკუთვნის მსოფლიო რეკორდი: 84 გატანილი გოლი — 85 სანაკრებო მატჩში. პუშკაში არის XX საუკუნის საუკეთესო ბომბარდირი, 512 გატანილი გოლით, 528 მატში.
ფერენც პუშკაშის ჯილდოს პირველი პრეტედენტები 2008 წლის ივლისიდან, 2009 წლის ივლისამდე დროის პერიოდში შეირჩა. დაჯილდოების პირველი ცერემონიალი 2009 წლის 21 დეკემბერს, შვეიცარიაში გაიმართა და 2009 წლის საუკეთესო გოლის ავტორად პორტუგალიელი ფეხბურთელი კრიშტიანუ რონალდუ დასახელდა.
2013
კატეგორია:საფეხბურთო ჯილდოები კატეგორია:ფიფა
ჯუმონგი
ძვ. წ. 37 წელს ჯუმონგმა და მისმა მეორე ცოლმა სოსონომ დააარსეს ახალი სახელმწიფო კოგურიო და გახდნენ მისი პირველი მეფე და დედოფალი. ძვ. წ. 34 წელს დაასრულეს პირველი დედაქალაქის ჩოლბონის მშენებლობა. 4 წლის შემდეგ, ძვ. წ. 28 წელს მისმა სამხედრო ძალებმა დაიპყრეს ოკჩო.
ძვ. წ. 19 წელს ჯუმონგმა თავის მემკვიდრედ გამოაცხადა საკუთარი ვაჟი პირველი ცოლისაგან იური. იურისა და მისი დედის კოგურიოში დაბრუნების შემდეგ ჟუმონგის მეორე ცოლი სოსონო და მისი ორი ვაჟი გაიქცნენ ნახევარკუნძულის სამხრეთში და დააარსეს ახალი სამეფო პექჩე.
ჯუმონგი გარდაიცვალა ძვ. წ. 19 წელს 40 წლის ასაკში. ტესოს და ჯუმონგის ქიშპი მრავალი წლის მანძილზე გაგრძელდა. ტესო ჯუმონგის შვილიშვილმა იმპერატორმა ტემუშინმა მოკლა. ტესოს სიკვდილის შემდეგ პუიოს იმპერია დაეცა.
სქოლიო
კატეგორია:კოგურიოს მეფეები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 58 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 19
ტარაპოტოს რაიონი
ტარაპოტოს რაიონი (Distrito de Tarapoto) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის სან-მარტინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 333 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 63 945 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 940 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 67.81 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სან-მარტინის პროვინციის რაიონები
მარი (ტბა)
მშრალი სეზონის დროს, რომელიც გრძელდება აპრილიდან ნოემბრის ჩათვლით, ტბაზე წარმოიქმნება ლამი, ხოლო გვალვის დროს მარის ტბა შეიძლება მთლიანად დაშრეს. ტბა მდებარეობს ტროპიკული მუსონური კლიმატის ზონაში. წვიმების სეზონი გრძელდება დეკემბრიდან მარტის ან აპრილის ჩათვლით. რეგიონში ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 2300 მმ-ს. მარის ტბა მთავარ როლს თამაშობს ადგილობრივი პაპუასების ტომების ცხოვრებაში, რადგანაც მათ უზრუნველყოფს მტკნარი წყლით და საკვებით.
ტბა 1913 წელს აღმოაჩინა ექსპედიციამ მასი ბეიკერის (Massey Baker) ხელმძღვანელობით, რომელმაც მას სახელი დაარქვა ავსტრალიის პაპუას ტერიტორიის ლეიტენანტ-გუბერნატორის ჰუბერტ მარის პატივსაცემად.
სქოლიო
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის ტბები
კვარაცხელია
საკუთარი სახელი კვარაცხელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
მალაბონი
მალაბონი მანილიდან ჩრდილოეთით მდებარეობს და უმეტესწილად საცხოვრებელი და ინდუსტრიული ქალაქის ფუნქციას ასრულებს. იგი ერთ-ერთი ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული ქალაქია. მალაობონის საერთო ფართობი 15.96 კმ²-ია.
მალაბონი შედის ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის ქვერეგიონის შემადგენლობაში, რომელსაც არაოფიციალურად კამანავა (კა'ლოოკანი, მალაბონი, ნავოტასი და ვალენსუელა ეწოდება. კალოოკანი სამხრეთითა და აღმოსავლეთითაა გადაჭიმული, ნავოტასი — დასავლეთით, ხოლო ვალენსუელა — ჩრდილოეთით. მალაბონს ჩრდილო-დასავლეთით ბულაკანის პროვინციის ქალაქი ობანდო ესაზღვრება.
ისტორია
1975 წლის 7 ნოემბრამდე მალაბონი რისალის პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა, ხოლო პრეზიდენტის 824-ე ბრძანების თანახმად ქალაქი ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის შემადგენლობაში შევიდა. 9091-ე რესპუბლიკური აქტის შესაბამისად მალაბონი მაღალურბანიზებული ქალაქი 2001 წლის 21 აპრილს გახდა, დაარსებიდან 409 წლის შემდეგ.
2020 წლის 15 მარტიდან მალაბონი, ისევე როგორც მთელი ეროვნული დედაქალაქის რეგიონი, კორონავირუსის პანდემიის გამო 1 თვის მანძილზე კარანტინის ქვეშ მოექცა.
გეოგრაფია
მალაბონი ერთ-ერთი ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული ქალაქია ფილიპინებში. ვაკე რელიეფისა და დაბლა მდებარეობს გამო ქალაქში ხშირია წყალდიდობები, განსაკუთრებით მაღალი მოქცევისა და ძლიერი წვიმების დროს. ამ მხრივ ბოლო წლებში სიტუაცია კიდევ უფრო გაუარესდა. წყალდიდობებით ყველაზე ხშირად სანაპიროს მახლობლად მცხოვრები ოჯახები ზარალდებიან. წლების განმავლობაში მდინარე უფრო დავიწროვდა, რამაც მისი ტევადობა უფრო შეამცირა. ძლიერი წვიმების დროს წყალდიდობა ქალაქის მჭიდროდ დასახლებულ უბნებანდე აღწევს. კამანავის ოთხივე ქალაქი მდინარე ტულაჰანითაა დაკავშირებული. მიმდებარე ტერიტორიაზე სამდინარო სისტემა ნავიგაციისა და თევზაობის მთავარი საშუალება იყო.
რელიგია
მალაბონი კალოოკანის რომის კათოლიკური ეკლესიის ეპარქიას მიეკუთვნება, რომლის ეპისკოპოსიც პაბლო ვირჯილიო დავიდია. მოსახლეობის 80% ამ რელიგიის მიმდევარია. დღეისთვის მალაბონში რვა რომაული კათოლიკური სამრევლოა. რელიგიურ უმცირესობებს შორის არიან დამოუკიდებელი ფილიპინური ეკლესიის (მიეკუთვნება რისალისა და პამპანგის ეპარქიას), ბაპტიზმის, ქრისტეს ეკლესიის, მეშვიდე დღის ადვენტისტებისა და სხვ. რელიგიათა მიმდევრები.
ადგილობრივი მმართველობა
2008 წლის 21 აპრილს ფ. სევილიის ბულვარში, სან-აგუსტინის ბარანგაიში ქალაქის მერიის 11 სართულიანი შენობის ინაუგურაცია შედგა, რომელსაც ქალაქის 7 წლისთავთან დაკავშირებით გლორია მაკაპაგალ-აროიოც დაესწრო. მერიის შენობა მალაბონის „პოტენციური ბიზნეს ცენტრის“ ფუნქციას ასრულებს.
ტურიზმი
2014 წლის დეკემბერში მალაბონის ტურიზმის ოფისმა მალაბონის ტრიციკლის ტურები დააფუძნა. ტურების მეშვეობით ვიზიტორებს ქალაქის რვა ღირსშესანიშნაობის მონახულება შეუძლიათ, მათ შორის: 400 წლის წმინდა ბართოლომეოს ტაძრის, რაიმუნდოსა და იბავიოსას სახლების და სხვ.
2015 წლის 14 მარტს ქალაქში ადგილობრივი გასტრონომიური ტურები ამოქმედდა, რომელიც ამჟამინდელი მერის, ანტონ ორეტა III-ის მეუღლის, მელისა ორეტას იდეა იყო. მალაბონის ზოოპარკი და აკვარიუმი პოტრეროში მდებარეობს.
კულტურა
ქალაქი ხშირი წყალდიდობების გამო ადგილობრივ ვენეციად მიიჩნევა. მალაბონის სამზარეულო მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. ცნობილი კერძია პანსიტი მალაბონი. ქალაქის ყველაზე ცნობილი ფესტივალია „პაგოდა-კარაკოლი“, რომელიც ყოველწლიურად 8 დეკემბერს იმართება.
პარიზის ზავი (1763)
პარიზის ზავი (1763) — შვიდწლიანი ომის დასასრული. ზავის შედეგად საფრანგეთმა, რომელმაც მარცხი განიცადა ინგლისთან, მთლიანად დაკარგა თავისი ფლოტი და იძულებული გახდა ინგლისისთვის დაეთმო კოლონიები ამერიკაში, ინდოეთსა და აფრიკაში.
მალაბონი
კულტურული მემკვიდრეობის სახლები
მალაბონში ისტორიული ღირებულების უამრავი სახლი მდებარეობს: დიონისიოების სახლი, რივერას სახლი, ვილონგკოს სახლი, ლუნას სახლი, მარტინესის სახლი, ჩიკიამკოს სახლი, როხას-ბორხას სახლი, სანტოს-ლაპუსის სახლი, პანტალეონ ბაუტისტას სახლი და რაიმუნდოს სახლი, რომელიც ქალაქის უძველეს სახლად მიიჩნევა და არელანოს ქუჩაზე მდებარეობს. სხვა ძველი, მაგრამ კარგად შემონახული სახლებია ასილო დე ჰეფანოსი, პესის სახლი და ნეპომუკენოს სახლი.
პარიზის ზავი (1763)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1763 კატეგორია:პარიზის ხელშეკრულებები
მალაბონი
სქოლიო
კატეგორია:მალაბონი კატეგორია:ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის ქალაქები
ემი-კუსი
ტუბუ ენაზე „ემი“ ნიშნავს „მაღალ მთას“, ხოლო „კუსი“ შესაძლოა ეთნონიმია.
ბულგარეთის მეორე იმპერია
ბულგარეთის მეორე იმპერია (Второ българско царство, Vtorо Bălgarskо Tsartsvo) — შუა საუკუნეების ბულგარული სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა 1185 - 1396 წლებში. ბულგარეთის პირველი იმპერიის მემკვიდრე. მან თავისი განვითარების პიკს ივან ასენის (1218–1241) დროს მიაღწია.
ემი-კუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩადის ვულკანები
ბულგარეთის მეორე იმპერია
1256 წლამდე, ბულგარეთის მეორე იმპერია ბალკანეთში დომინანტი ძალა იყო. მათ შეძლეს ბიზანტიის რამდენიმე ბრძოლაში დამარცხება, ხოლო 1205 წელს იმპერატორმა კალოიანის ადრიანოპოლის ბრძოლაში ახლად შექმნილი ლათინთა იმპერიაც დაამარცხა. მისმა ძმისწულმმა ივან ასენ II-მ დაამარცხა ეპირის დესპოტატი და ბულგარეთი კიდევ ერთხელ იქცა რეგიონალურ ლიდერად. მიუხედავად ამისა იმპერია XIII საუკუნის მეორე ნახევარში თათრების, ბიზანტიელების, უნგრელების, სერბების მუდმივმა შემოსევებმა და ასევე შიდა აშლილობებმა დაასუსტა. მას შემდეგ რაც იმპერია რამდენიმე მციმე სამეფოდ დაიყო (ტირნოვოს სამეფო, ვიდინის სამეფო, დობრუჯის დესპოტატი) XIV საუკუნის ბოლოს ოსმალეთის იმპერიამ ყველა მათგანი დაიპყრო.
მიუხედავად ბიზანტიის ძლიერი გავლენისა ბულგარელმა ხელოვნებმა მაინც შეძლეს მხატვრობასა და არქიტექტურაში განსხვავებული სტილის შექმნა. XIV საუკუნეში ბულგარეთში ყვაოდა მწერლობა და ხელოვნების სხვა დარგები, მოსახლეობის უმეტესობა იყო წერა-კითხვის მცოდნე.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის ისტორია კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
გოჩა სხილაძე
ბიოგრაფია
1989-1991 წლებში სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარია-აკადემიაში, რომელიც არ დაუმთავრებია. 1996 წელს დაამთავრა მოსკოვის თეოლოგიური ინსტიტუტი. 1996-1999 წლებში ცხოვრობდა და მუშაობდა გერმანიაში. 2007 წლიდან მუშაობს ზესტაფონის ცენტრალურ ბიბლიოთეკაში, საინფორმაციო განყოფილების მთავარ სპეციალისტად. მისი პირველი ლექსები გამოქვეყნდა ჟურნალ „განთიადში“ 1989 წელს. ლექსები და ესეები გამოქვეყნებული აქვს ჟურნალ „ალტერნატივაში“, „ენიგმაში, ” „აფრაში“, „ახალ საუნჯეში“,  „ლიტერატურულ გაზეთში“, ასევე ელექტრონულ ჟურნალ „ელექტროლიტში“. 2016 წელს იყო ლიტერატურულ პრემია „საბას“ ნომინანტი (ფინალისტი). 2020 წელს გაიმარჯვა გოდერძი ჩოხელის სახელობის ლიტერატურულ კონკურსში „ერთგულება“, აიღო  მეორე პრემია. გამოქვეყნებული აქვს ლექსების კრებულები: „მკვდართა მზე“, „დიდი მზესუმზირა“, „ამბორი სიბნელეში“, „უნაპირო მდინარე“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:ზესტაფონში დაბადებულები
მარია ანტიოქელი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი მარია ანტიოქელი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ემილ დიმიტრიევი
მინი ემილ დიმიტრიევი (Емил Димитриев; დ. 19 მარტი, 1979, პრობიშტიპი, მაკედონია, იუგოსლავია) — მაკედონელი პოლიტიკოსი, 2016 წლის 18 იანვრიდან მაკედონიის პრემიერ-მინისტრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1979 წელს იუგოსლავიაში, მაკედონიის სოციალისტურ რესპუბლიკაში.
2016 წელს 15 იანვარს ნიკოლა გრუევსკის კაბინეტის გადადგომის შემდეგ, პრეზიდენტის, გიორგე ივანოვის ბრძანებით, პრემიერ-მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი გახდა. სამი დღის შემდეგ ამ თანამდებობაზე დაამტკიცეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:მაკედონიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი
შენავანი (არაგაწოტნი)
შენავანი (Շենավան) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 875 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 987 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 297 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.9 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ლევან ვასაძე
ლევან ვასაძე (დ. 20 დეკემბერი, 1970) — ქართველი ბიზნესმენი. გაიზარდა თბილისში, მთაწმინდაზე.
განათლება
1987 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი საჯარო სკოლა. 1992 წელს წითელ დიპლომზე დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეოფიზიკოსის სპეციალობით. სწავლა განაგრძო 1995 წელს, აშშ-ში, ატლანტის ემორის უნივერსიტეტის რობერტო გოიზუეტას სახელობის ბიზნეს-სკოლაში, ბიზნესადმინისტრაციის მაგისტრის, MBA-ს ხარისხით.
პროფესიონალური კარიერა
1990-1991 და 1993-1995 წლებში ცხოვრობდა, სწავლობდა და მუშაობდა ბიზნესის სფეროში აშშ-ში. 1995-2007 წლებში ცხოვრობდა, სწავლობდა და მუშაობდა ბიზნესის სფეროში რუსეთში. 2008-2009 წლებში ცხოვრობდა და მუშაობდა ბიზნესის სფეროში ინგლისში. 2009 წლიდან ოჯახთან ერთად კვლავ ცხოვრობს საქართველოში.
სხვადასხვა დროს იყო რუსული და საერთაშორისო კომპანიების დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე, მოადგილე, წევრი, გენერალური დირექტორი, პირველი ვიცე-პრეზიდენტი, ვიცე-პრეზიდენტი და დირექტორი. ამჟამად არის კომპანიების Pet Retail Russia, Prometheus Capital Partners, Ltd., შპს. „ბაგრატიონი 1882“ და შპს. „სამოსელი პირველის“ დამფუძნებელი და დირექტორთა და სამეთვალყურეო საბჭოების თავმჯდომარე.
არის კიკეთის „იაკობ გოგებაშვილის სახელობის ქართული სასწავლებლის“ დამაარსებელი და მმართველობის წევრი, საქართველოს რაგბის კავშირის მმართველობის წევრი, აშშ-ის ემორის უნივერსიტეტის გოიზუეტას ბიზნეს სკოლის სტუმარი ლექტორი საერთაშორისო ბიზნესში, ყოველწლიური საქველმოქმედო სპორტული მოტორალის ლონდონი-თბილისი თანათავმჯდომარე ინგლისის ერლ-ლორდ პატრიკ ჯეიმზ კლანუილიამთან ერთად. აგრეთვე არის ყოველწლიური საქველმოქმედო „ქართული მეჯლისის“ დამფუძნებელი და მეურვეთა საბჭოს წევრი.
სპორტული საქმიანობა
1983-1987 წლებში თამაშობდა ბათუ კევლიშვილის თბილისის ბავშვთა სარაგბო სკოლა „ტუნოში“ (იგივე „სპარტაკი“ და „ლელო“). 1988-1992 წლებში თამაშობდა თბილისის „ლოკომოტივში". მიწვეული იყო საქართველოს ნაკრების საზამთრო შეკრებაზე (1992).
პროფესიონალურ რაგბისთვის თავის დანებების შემდეგ თამაშობდა სამოყვარულო-ვეტერანულ გუნდებში მოსკოვში (Moscow Dragon, 2002-2005), ინგლისში, კენტის საგრაფოში (Sevenoaks RFC Acorns, 2008-2009) და თბილისში ("ბარბაროსები", 2011-დღემდე). იყო ნიუ-იორკის სენტ-ლოურენსის უნივერსიტეტის სარაგბო გუნდის მოთამაშე მწვრთნელი (1990-1991). არის დამფუძნებელი კიკეთში მდებარე სარაგბო კლუბისა „იუნკერები.“
პუბლიკაციები
არის ავტორი პუბლიცისტური და ლიტერატურული სტატიებისა და ესეებისა ჟურნალ „ჩვენი მწერლობის“ სხვადასხვა ნომერში. ესენია: „ტექტონიკური შეჯახებისა და გამოფატრული მიზნების ეპოქა“, „რას უნდა აშუქებდეს ქართული ტელევიზია“, „ამისათვის ჩამოვსულვართ ჭალაში“, „ლევინისა და ვრონსკის კრებითი პერსონაჟის პარადიგმა“ და მემუარისტული ჟანრის წიგნი „დღიური ათონის მოლოცვისა“.
სხვა საქმიანობა
2013 წლის მარტში გაზეთ „კვირის პალიტრაში“ გამოაქვეყნა ვრცელი წერილი „ერი და სახელმწიფო“. პირველ ნაწილში, მისივე თქმით, მოცემულია „გააზრება იმისა, როგორი იყო ეპოქათა ცვლა საქართველოში. წავიდა საბჭოთა სოციალისტური სისტემა და შემოვიდა კონსიუმერისტული, სამომხმარებლო დასავლური სისტემა“. მეორე ნაწილში „სააკაშვილის მმართველობის ანალიზია“. ავტორი აღნიშნავს: „ჩემი ამოცანა არ არის პერსონალიებზე შეტევა და მათი კრიტიკა, მაგრამ უამრავი ფაქტი მეტყველებს იმაზე, რომ სააკაშვილის რეჟიმმა ჩვენი ქვეყნისთვის და ჩვენი მსოფლმხედველობისთვის სახიფათო ვექტორი აირჩია“. მესამე ნაწილში მოცემულია „ნაფიქრი საქართველოს მომავალ განვითარებაზე“. წერილს მოჰყვა არაერთგვაროვანი რეაქციები საზოგადოების სხვადასხვა ფენიდან. გამოითქვა ლევან ვასაძის ქვეყნის მმართველობაში მოხვედრის სურვილიც, თუმცა ბიზნესმენმა უარყო ასეთი შესაძლებლობა, განაცხადა რა: „არასოდეს მნდომებია პრეზიდენტობა და არც პოლიტიკური ამბიციები მქონია, მაგრამ, მეორე მხრივ, მჯერა ერის მსახურების“.
აგრეთვე წერს ლექსებს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი ლ
აგუადასი (კალდასი)
აგუადასი (Aguadas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22.307 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 510 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ლუკრეცია ბორჯია
მინი|250პქ|ლუკრეცია ბორჯიას შესაძლო პორტრეტი, [[ბართოლომეო ვენეტო]] ლუკრეცია ბორჯია (Lucrecia Borgia, Lucrècia Borja, Lucretia Borgia, Lucrezia di Borgia; დ. 18 აპრილი, 1480 — გ. 24 ივნისი, 1519) — რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის ქალიშვილი, ჩეზარე ბორჯიას და. ბორჯიების ოჯახის წარმომადგენელი. დაიბადა სუბიაკოში, რომის მიმდებარედ. ცნობილი იყო მისი სილამაზით. მას ჰქონდა ძალიან გრძელი ქერა თმა, რომელიც მუხლებამდე სწვდებოდა, სავსე მკერდი, ულამაზესი ფერის თვალები, ბრწყინვალედ თეთრი კბილები და არაჩვეულებრივად პროპორციული ფორმის წელი. ქორწინებაში იმყოფებოდა სამჯერ. ერთ-ერთი მისი მეუღლე ალფონსო I დ’ესტე იყო. ჰყავდა შვიდი ან რვა შვილი. დაკრძალულია ფერარაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1480 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1519 კატეგორია:მოდენის ჰერცოგინიები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
ლუის კარლოს ფერეირა
ლუის კარლოს ფერეირა (Luiz Carlos Ferreira; დ. 22 ოქტომბერი, 1958, ნოვა-ლიმა, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, მცველი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ლუიზინიო (Luizinho). სხვადასხვა დროს იცავდა ნოვა-ლიმას „ვილა-ნოვას“, „ატლეტიკო მინეიროს“, ლისაბონის „სპორტინგის“, ბელუ-ორიზონტის „კრუზეიროს“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
მსოფლიო ჩემპიონატზე
ლუიზინიომ 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მინეიროს ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის სპორტინგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სამი ნასერი
სამი ნასერი (Samy Nacеri; سعيد ناصري; დ. 2 ივლისი 1961, პარიზი, საფრანგეთი) — ბერბერული წარმოშობის ფრანგი მსახიობი. ცნობილია თავისი როლით ფილმ „ტაქსით“ და მისი გაგრძელებით. სამი ბიბი ნასერის უმცროსი ძმაა.
ბიოგრაფია
სამი ნასერი დაიბადა 1961 წლის 2 ივლისს საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში. დედა ჟაკლინი ნორმანდიელი ფრანგია, ხოლო მამა ჯილალი ალჟირელია, რომელიც საფრანგეთში ჩამოვიდა ალჟირის დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე. სამი გაიზარდა მოკრძალებული საცხოვრებელში სენ-მარტინის ქუჩაზე ექვს ძმასთან და დებთან ერთად. ერთ-ერთი ძმა ლარბი (ბიბი) ნასერი ასევე მსახიობია. მოგვიანებით მისი ოჯახი საცხოვრებლად პარიზის გარეუბანში, ფინტენე-სუ-ბუაში გადავიდა.
სამის ჰყავს ვაჟიშვილი დაბადებული 1995 წელს, სახელად ჯულიანი. 2005 წელს დაქორწინდა მსახიობ მარი გიარდზე.
კარიერა
რამდენიმე წლის განმავლობაში იგი ცდილობდა ეპოვა თავისი ადგილი სცენაზე. ზუსტად ამ დროს იგი გადაწყვიტა შეეცვალა თავისი სახელი საიდი (Saïd) სამით (Samy).
სამის კარიერა უფრო წინ წავიდა მას შემდეგ, რაც მოულოდნელად იგი შეხვდა რეჟისორ და პროდიუსერ ლიუკ ბესონს. ერთმანეთს ისინი შეხვდენენ ფილმ ლეონის გადაღებებზე, სადაც ახალგაზრდა მსახიობი თამაშობდა პოლიციელის როლს. რამდენიმე წლის შემდეგ ისინი კვლავ ერთმანეთს შეხვდნენ ჯგუფ IAM-ის კლიპის გადაღების დროს.
ბესონი თავის ფილმში ტაქსი სამის აძლევს ახალგაზრდა ტაქსისტის დანიელის როლს, რომელიც გატაცებულია მანქანებით და სიჩქარით. მიუხედავად უარყოფითი მიმოხილვისა, ფილმი „ტაქსი (1998), კომერციულად წარმატებული გახდა. რაც პროდიუსერს აძლევს ბიძგს გადაიღონ მისი გაგრძელება „ტაქსი 2“ (2000), „ტაქსი 3“ (2003), „ტაქსი 4“ (2007), სადაც მომხიბლავი ტაქსისტი თავის ნების საწინააღმდეგოდ მსახურობს ხელისუფლებას.
2006 წელს მსახიობმა მიიღო საუკეთესო მამაკაცი მსახიობის ჯილდო ფილმ „პატრიოტებისთვის“ კანის კინოფესტივალზე, ფილმის სხვა მსახიობებთან ერთად.
2009 წლის შემდეგ, რაც მას გაუჩნდა პრობლემები პოლიციასთან უფრო იშვიათად გამოდიოდა ტელევიზიით. 2015 წელს ითამაშა თეატრალურ წარმოდგენაზე „L’indien cherche le Bronx“.
პრობლემები კანონთან
thumb|left|სამი ნასერი 2000 წელს.
2000 წლიდან რეგულარულად ჩნდება სასამართლო დარღვევების ჩანაწერებში, რომლებიც რამდენიმეჯერ იგი ციხემდე მიიყვანა. დასჯილი იყო ცემისთვის, შეურაცხყოფისთვის, არაფხიზელ მდგომარეობაში მანქანის მართვისთვის.
2003 წელს პოლიციამ ნასერი დააკავა, როდესაც მან სცემა სხვა ავტომობილის მძღოლი. ამ ბრალდებით მას მიესაჯა 8 თვიანი პირობითი პატიმრობა, 6000 € და სამი წლით ჩამოართვეს მართვის უფლება. მომდევნო ინციდენტი მოხდა რესტორანში, სადაც ნასერიმ „Von Dutch“ სტილისტი სცემა, რისთვისაც მას 2 თვიანი პატიმრობა შეეფარდა, რომელიც ციხეში მოიხადა.
მომდევნო ხმაურიანი ინციდენტი 2007 წელს მოხდა, როდესაც მან ღამის კლუბის დაცვის წევრის მოკვლა სცადა, რისთვისაც მას 9 თვიანი პატიმრობა შეეფარდა, რომლის 6 თვეც პირობითად შეეფარდა. გარდა ამისა, მსახიობს დაენიშნა სამწლიანი გამოსაცდელი ვადა სავალდებულო მკურნალობით. ამავე სასამართლო პროცესზე სასამართლომ მეორე შემთხვევაც განიხილა - პოლიციის თანამშრომლების შეურაცხყოფა, რომლებიც მას იცავდნენ მას შემდეგ, რაც მან წამლების საშიში დოზა მიიღო 17-18 იანვრის ღამეს. სასამართლომ მსახიობს სასჯელის სახით 5000 € ჯარიმა დააკისრა და ერთვიანი პატიმრობა.
2008 წლის 14 ოქტომბერს ნასერი უნებლიედ დაეჯახა პოლიციის თანამშრომელს. ამასთან იგი საჭესთან მართვის მოწმობის გარეშე იყო. ქალი-პოლიციელი სერიოზულად არ დაშავებულა. 5 ნოემბერს პარიზის სასამართლომ სამი ნასერი ექვსი თვით დააპატიმრა მკაცრი რეჟიმის გამოყენებით და 7500 € ჯარიმა დააკისრა, ასევე სავალდებულო ალკოჰოლიზმის მკურნალობა დაუნიშნა.
2009 წელს ნასერი თავიდან მოხვდა ციხეში, ამჯერად ცივი იარაღით დაჭრისთვის.
6 ივლისს ნასერი მოათავსეს ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში თვითმკვლელობის მცდელობის გამო. მსახიობმა სცადა საკუთარი ყელის მოჭრა, ხოლო ციხის თანამშრომლების ინფორმაციით, სუიციდის მცდელობა არ ყოფილა და ნასერი საავადმყოფოში თირკმლის გადანერგვის შემდეგ მოათავსეს.
2013 წლის 23 ივნისს ფრანგი მსახიობი ნარკომოვაჭრეებთან ჩხუბის გამო დააკავეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:ბერბერები
კორეის ისტორია
კორეა არის ისტორიული სახელმწიფო ჩრდილო-აღმოსავლეთ აზიაში, რომელიც 1945 წლიდან იყოფა ორ სუვერენულ სახელმწიფოდ: ჩრდილოეთ კორეა (კორეის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკა) და სამხრეთ კორეა (კორეის რესპუბლიკა). მდებარეობს კორეის ნახევარკუნძულზე, ჩრდილო დასავლეთით ესაზღვრება ჩინეთი, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით რუსეთი. იაპონიისგან გამოყოფილია კორეის სრუტით და იაპონიის ზღვით.
კორეის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკა (კსდრ) წარმოიქმნა 1948 წლის 9 სექტემბერს. საპარლამენტო რესპუბლიკაა და სასუბრო ოფიციალური ენა კორეულია. დედაქალაქი ფხენიანი (კორეული წაკითხვით ფიონიანგი).
კორეის რესპუბლიკა (თეხანმინგუკი) დამოუკიდებელი სახელმწიოფოა 1945 წლის 15 აგვისტოდან. საპრეზიდენტო რესპუბლიკა და სასაუბრო ენაა კორეული. დედაქალაქი სეული (კორეული წაკითხვით სოული და ითარგმნება როგორც დედაქალაქი)
ადრეული ისტორია
კორეის ისტორია მჭიდროდ უკავშირდება ძვ. ჩოსონის სახელმწიფოს. თავად ჩოსონი სამ პერიოდად იყოფა.
პირველი პერიოდი მითოლოგიურია ანუ „ჩოსონ ტანგუ“. მითოლოგიურს მას იმის გამო უწოდებენ, რომ ამ პერიოდზე ძირითადად მითოლოგიიდან არის ცნობილი. მითის მიხედვით ტანგუ იყო ქალის, რომელიც იყო დათვის და ჰანუნის, მთავარი ღვთების, ვაჟი, რომელმაც დააარსა დედაქალაქი ფხენიანი და სახელმწიფო ჩოსონი (დილის სიგრილე).
მეორე, ლეგენდარული პერიოდი ანუ ჩოსონ კიჯას პერიოდი — თარიღდება ძვ. წ. 1122-195 და ლეგენდის მიხედვით კორეის ნახევარკუნძულის ტერიტორია ჩინეთის იმპერატორმა უ-ვანმა გადასცა თავის მოხელეს, სახელად კიჯას (კიჩჟა).
მესამე პერიოდი, ანუ „ვი მანის ჩოსონი“ თარიღდება ძვ. წ. 194-108 წლებით. ვი მანი განუდგება ჩინეთის იმპერატორს და შეუერთდება ჩოსონის მმართველს. მოგვიანებით თავად ჩაიგდებს ხელში ძალაუფლებას და მისი მმართველობა ჩოსონში გრძელდება მანამ სანამ ჩინეთის იმპერატორი არ აღუდგება მასს. აქ მთავრდება ძველი ჩოსონის პერიოდი და იწყება სამი ჰანის ეპოქა.
სამი ჰანის ეპოქა
იმ დროს როცა კორეის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ მხარეს ჩოსონის ადგილზე იმყოფებოდა ჩინური პროვინცია, ჩრდილო-აღმოსავლეთით წარმოიქმნა სამი პრეკორეული სახელმწიფო: კოგურე, პეკჩე და სილა.
კეგუროს წარმოშობა ხუთ ბუს საგვარეულოს გაერთიანებას უკავშირდება: სონბუ (სხვა შესაძლო წაკითხვით ენობუ), ჩოლობუ, სუნობუ, კვანობუ და კერუბუ. კოგურე შეიერთებს ჩინური პროვინციის ნანანის ტერიტორიებს.
313 წელს კოგურე  ყალიბდება სახელმწიფოდ, როცა შეიერთებს ნანანის ტერიტორიებს. საბოოლოოდ ჩამოყალიბდა სახელმწიფოდ მეხუთე საუკუნეში, ის კორეის ნახევარკუნძულის დიდ ტერიტორიას იკავებს.
პეკჩეს სახელმწიფო ყალიბდებოდა მდინარე ხანგნთან. თავიდან პეკჩე იყო ერთ-ერთი უძლიერესი პროსახელმწიფო გუს გაერთიანებით, მახანის შემადგენლობაში.
პეკჩეს დამაარსებელი იყო ვან ოჩჯონი. სახელმწიფოდ საბოლოოდ ჩამოყალიბება უკავშირდება მეფე კოი-ვანის მმართველობას (234-286). ამ დროს პეკჩენის ლაშქარი ისე იყო გაძლიერებული, რომ ესხმოდა ჩინეთის რეგიონებს ნანანს და ტებანს. 246 წ. კიდევ ერთი ლაშქრობის დროს თებანსი მოკლეს, ამ რეგიონის მმართველი.
კორეის ისტორიისთვის ყველაზე დიდი მნიშვნელობა სილას სახელმწიფოს ჰქონდა. ეს სახელმწიფო აღმოჩნდა დანარჩენ ორ სახელმწიფოზე ძლიერი და კორეის ნახევარკუნძულის გამმაერთიანებლის როლი შეასრულა. ყველაზე პოპულარული კორეული გვარები სწორედაც რომ სილადან მოდის.
ლეგენდის თანახმად სილა ჩამოყალიბდა ძვ. წ. 57 წელს. ამ სახელმწიფოს ჩამოყალიბებას ისტორიოგრაფები სამ ნაწლად ყოფენ.
პირველი პერიოდი გრძელდებოდა პირველ საუკუნემდე ჩ. წ. აღრიცხვამდე (დასაწყისი გაურკვეველია), მას უწოდებენ კოსოგანს და ჩხაჩხაუნს. პირველი სილას მმართველი — ხეკოსე(ხიოკოსე) (57-3 ჩ. წ. აღრიცხვამდე).