cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
21 თებერვალი
2022 წლის 21 თებერვალს, დონეცკისა და ლუჰანსკის რესპუბლიკების აღიარების შემდეგ, პუტინმა ბრძანა რუსული ჯარების (ტანკების ჩათვლით) გაგზავნა დონბასში, რასაც რუსეთი „სამშვიდობო მისიას“ უწოდებდა. რუსეთის სამხედროებმა განაცხადეს, რომ მათ მოკლეს 5 უკრაინელი დივერსანტი, რომლებმაც საზღვარი გადაკვეთეს, კიევმა ეს უარყო. იმავე დღეს, რამდენიმე დამოუკიდებელმა მედიასაშუალებამ დაადასტურა, რომ რუსული ძალები დონბასში შედიოდნენ.
22 თებერვალი
2022 წლის 22 თებერვალს აშშ-ის პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმა განაცხადა, რომ „უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დასაწყისი“ მოხდა. ნატოს გენერალურმა მდივანმა იენს სტოლტენბერგმა და კანადის პრემიერ მინისტრმა ჯასტინ ტრუდომ განაცხადეს, რომ მოხდა „შემდგომი შეჭრა“. უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრმა, დმიტრო კულებამ, განაცხადა: „არ არსებობს მცირე, საშუალო ან დიდი შეჭრა. შეჭრა შეჭრაა“.
იმავე დღეს ფედერაციის საბჭომ ერთხმად მისცა პუტინს უფლება გამოეყენებინა სამხედრო ძალა რუსეთის ფარგლებს გარეთ. თავის მხრივ, პრეზიდენტმა ზელენსკიმ გასცა ბრძანება უკრაინის რეზერვისტების გაწვევის შესახებ, თუმცა ჯერ არ მიუღია საერთო მობილიზაცია.
23 თებერვალს უკრაინამ გამოაცხადა ქვეყნის მასშტაბით საგანგებო მდგომარეობა დონბასში ოკუპირებული ტერიტორიების გამოკლებით, რომელიც ძალაში შუაღამისას ამოქმედდა. იმავე დღეს რუსეთმა დაიწყო კიევში საელჩოს ევაკუაცია და ასევე შენობის ზემოდან ჩამოხსნა რუსეთის დროშა. უკრაინის პარლამენტისა და მთავრობის ვებსაიტებზე, საბანკო ვებგვერდებთან ერთად, DDoS თავდასხმები მოხვდა.
გაეროს უშიშროების საბჭო
გაეროს უშიშროების საბჭოს მორიგი სხდომა მოიწვიეს 2022 წლის 23-24 თებერვალს. რუსეთი უკრაინაში შეიჭრა გაეროს უშიშროების საბჭოს საგანგებო სხდომაზე, რომელიც მიზნად ისახავდა კრიზისის განმუხტვას. გენერალურმა მდივანმა ანტონიო გუტერეშმა განაცხადა: „მიეცით მშვიდობას შანსი“. რუსეთი შეიჭრა გაეროს უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარეობის დროს 2022 წლის თებერვალში და აქვს ვეტოს უფლება, როგორც მუდმივ წევრს.
24 თებერვალი
უკრაინის დროით 05:00 საათამდე (UTC+2) (06:00 მოსკოვის დროით, UTC+3) 24 თებერვალს, პუტინმა გამოაცხადა, რომ მიიღო გადაწყვეტილება სამხედრო ოპერაციის დაწყების შესახებ აღმოსავლეთ უკრაინაში. თავის მიმართვაში პუტინმა განაცხადა, რომ არ აპირებს უკრაინის ტერიტორიის ოკუპაციას და განაცხადა, რომ იგი მხარს უჭერს უკრაინის ხალხების თვითგამორკვევის უფლებას. პუტინმა ასევე განაცხადა, რომ რუსეთი უკრაინის „დემილიტარიზაციას და დენაციფიკაციას“ ესწრაფვის და მან უკრაინელ სამხედროებს იარაღის დაყრისკენ მოუწოდა.
პუტინის განცხადებიდან რამდენიმე წუთში აფეთქებები დაფიქსირდა კიევში, ხარკივში, ოდესასა და დონბასში. უკრაინის ოფიციალურმა პირებმა განაცხადეს, რომ რუსეთმა ჯარები ჩამოიყვანა ოდესასა და მარიუპოლში და გაუშვა საკრუიზო და ბალისტიკური რაკეტები აეროდრომებზე, სამხედრო შტაბებსა და სამხედრო საცავებზე კიევში, ხარკივსა და დნიპროში. მოგვიანებით უკრაინელმა სამხედროებმა უარყვეს ინფორმაცია რუსული არმიის ოდესაში დაშვების შესახებ. სამხედრო მანქანები უკრაინაში შევიდა სენკოვკას გავლით იმ ადგილას, სადაც უკრაინის, ბელარუსისა და რუსეთის საზღვრები იკვეთება ადგილობრივი დროით დილის 6:48 საათზე.
უკრაინის სახელმწიფო მინისტრის ანტონ ჰერაშჩენკოს თქმით, მხოლოდ 06:30 UTC+2-ის შემდეგ, რუსული ძალები ხმელეთიდან შემოიჭრნენ ქალაქ ხარკივთან და დაფიქსირდა ფართომასშტაბიანი ამფიბიური დესანტი ქალაქებში მარიუპოლსა და ოდესაში; ჰერაშენკომ დაადასტურა დაშვება ოდესასთან. 07:40 საათზე BBC-მ სხვა წყაროებზე დაყრდნობით განაცხადა, რომ ჯარები ქვეყანაში ბელარუსიდანაც შედიოდნენ. უკრაინის სასაზღვრო ძალებმა განაცხადეს თავდასხმების ობიექტებზე ლუჰანსკში, სუმიში, ხარკივში, ჩერნიჰივსა და ჟიტომირში, ასევე ყირიმში.
ერთი საათის შემდეგ უკრაინის თავდაცვის სამინისტროს ვებგვერდი აღდგა. სამინისტრომ განაცხადა, რომ ლუჰანსკში ხუთი თვითმფრინავი და ერთი ვერტმფრენი ჩამოაგდეს.
07:00 საათამდე (UTC+2) პრეზიდენტმა ზელენსკიმ უკრაინაში საომარი მდგომარეობის შემოღება გამოაცხადა. რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მოთხოვნის ფონზე უკრაინის საჰაერო მოძრაობის კონტროლის ქვედანაყოფებს ფრენების შეჩერების თხოვნით, აღმოსავლეთ უკრაინის საჰაერო სივრცეს აქვს შეზღუდვები სამოქალაქო საჰაერო მიმოსვლაზე, მთელი ტერიტორია ევროკავშირის საავიაციო უსაფრთხოების სააგენტოს მიერ მიჩნეულია აქტიურ კონფლიქტის ზონად (EASA).
უკრაინის სახელმწიფო მინისტრ ანტონ გერაშენკოზე დარყრდნობით, 06:30 საათზე რუსები ხმელეთიდან უტევდნენ ხარკივის მიმართულებით და ფართო ამფიბიური დესანტი გაიგზავნა მარიუპოლის მიმართულებით. 07:40-ზე BBC-მ გამოაცხადა უკრაინაში ბელარუსის საზღვრიდან შეჭრის შესახებ. უკარინული სასაზღვრო გვარდია აცხადებდა შეტაკებებზე ლუჰანსკში, სუმიში, ჩერნიჰივში, ჟიტომირსა და ყირიმში. რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ საზღვარზე უკრაინელებმა წინააღმდეგობა არ გაუწიეს. უკრაინის შინაგან საქმეთა სამინისტრომ განაცხადა რუსების მიერ გოროდიშჩესა და მილოვეს აღების შესახებ ლუჰანსკის ოლქში. უკრაინის სტრატეგიული კომუნიკაციის ცენტრმა განაცხადა სჩასტიას აღებისა და 50 რუსი სამხედროს ლიკვიდაციის შესახებ.
ერთი საათით გათისვის შემდეგ აღდგა უკრაინის თავდაცვის სამინისტროს ვებსაიტი. მინისტრმა განაცხადა, რომ ლუჰანსკში ჩამოაგდეს 5 თვითმფრინავი და 1 ვერტმფრენი. 07:00 საათამდე ზელენსკიმ განაცხადა საომარი მდგომარეობა და შემდეგ უკრაინულ არმიას უბრძანა „მაქსიმალური ზარალის მიყენება“ მტრისთვის. ზელენსკიმ ასევე განაცხადა რუსეთთან დიპლომატიური ურთიერთობების გაწყვეტის შესახებ. მოგვიანებით გამოაცხადა საერთო მობილიზაციის შესახებ. რუსეთმა რაკეთების სამიზნედ ამოიღო უკრაინული ინფრასტრუქტურა, მათ შორის უკრაინაში უდიდესი ბორისპილის აეროპორტი, კიევის აღმოსავლეთით, 29 კმ-ს მოშორებით. უკრაინამ ჩაკეტა საჰაერო სივრცე.
პოდილსკში უკრაინულ სამხედრო შენაერთს თავს დაესხა რუსული ძალები, ექვი დაიღუპა, შვიდი დაიჭრა და 19 დაკარგულად გამოცხადდა. კიდევ ერთი ადამიანი დაიღუპა მარიუპოლში. ჩუგუივში სახლი სააზიანა რუსულმა არტილაერიამ, მოსახლეები დაშავდნენ და ერთი ბიჭი დაიღუპა. 18 ადამიანი დაიღუპა ოდესას ოლქში სოფელ ლიპეცკეს დაბომბვისას.
10:00 საათზე (UTC+2) უკრაინის პრეზიდენტის ბრიფინგზე განაცხადეს, რომ რუსული შენაერთები უკრაინაში ჩრდილოეთიდან, ბელარუსის საზღვრის გადმოკვეთით, შევიდნენ უკრაინაში, 5 კილომეტრის სიღრმეზე. რუსი სამხედროები აქტიურები იყვნენ ხარკივის ოლქში, ჩერნიჰივის ოლქსა და სუმისთან ახლოს. ზელენსკის პრესსამხასურმა განაცხადა, რომ უკრაინელებმა მოიგერიეს შეტევა ვოლინის ოლქში. 10:30 საათზე (UTC+2) უკრაინის თავდაცვლის სამინისტრომ განაცხადა ჩერნიჰივის ოლქში რუსების შეჩერების, ხარკივში დიდი ბრძოლისა და მარიუპოლსა და სჩასტიეს დაბრუნების შესახებ. უკრაინის არმიამ განაცხადა 6 თვითმფრინავის, 2 ვერტმფრენისა და ათობით ჯავშანტექნიკის განადგურების შესახებ. უკრაინის არმიის მთავარსარდალმა, ვალერი ზალუჟნიმ, განაცხადა რუსეთის 423-ე მოტორიზებული გვარდიის ორი სამხედროს დატყვევების შესახებ. რუსეთის 74-ე მოტორიზებული ბრიგადის დაზვერვის დანაყოფი ჩერნიჰივთან ახლოს დანებდა.
ანტონოვის აეროპორტის ბრძოლაში რუსმა პარაშუტისტებმა აიღეს აეროპორტი ჰოსტომელში, კიევის გარეუბანში. უკრაინული კონტრშეტევა აეროპორტის დასაბრუნებლად დაიწყო იმავე დღეს. უკრაინის ეროვნული გვარდიის სწრაფი რეაგირების ბატალეონმა ჩამოაგდო 3 რუსული ვერტმფრენი.
ბელარუსმა რუს სამხედროებს უკრაინაში ჩრდილოეთიდან შეჭრის უფლება მისცა. 11:00 საათზე (UTC+2) ვილჩაში (კიევის ოლქი) სასაზღვრო გვარდიამ განაცხადა საზღვრის გარღვევისა და სასაზღვრო გვარდელების ჟიტომირის ოლქში დაბომბვის შესახებ (დიდი ალბათობით BM-21 Grad-ით). უნიშნო ვერტმფრენმა ბელარუსიდან დაბომბა სლავუტუჩის მესასზღვრეების პოზიციები. 11:30 საათზე (UTC+2) რუსული რაკეტების მეორე ტალღა გამოჩნდა კიევში, ოდესაში, ხარკივსა და ლვივში. მძიმე სახმელეთო ბრძოლები გაიმართა დონეცკისა და ლუჰანსკის ოლექბში. სამოქალქო უფლებების აქტივისტებმა განაცხადეს ბელარუსიდან პოლონეთში მიგრაციის გაზრდის შესახებ. ბელარუსი ითვლება რუსეთის ქვეშემდგომად და რუსეთის დავალებების მიხედვით ბელარუსის საზღვართან მიგრანტებს იარაღად იყინებს. 12:04 საათისთვის (UTC+2) რუსი სამხედროები ყირიმიდან ხერსონის ოლქში, ნოვაია-კახოვკაში შევიდნენ. მოგივანებით, იმავე დღეს, რუსმა სამხედროებმა დაიკავეს ჩრდილოეთ ყირიმის არხი.
13:00 და 13:19 საათებზე (UTC+2) უკრაინის სასაზღვრო გვარდიამ და შეიარაებულმა ძალებმა განაცხადეს ორი ახალი შეტაკების შესახებ, სუმისთან და სტარობილსკთან. 13:32 საათზე (UTC+2) ვალერი ზალუჟნიმ განაცხადა ბელარუსის ტერიტორიიდან გაშვებული ბალისტიკური რაკეტების შესახებ. კიევისა და ხარკივის მეტროები გამოიყენებოდა დაბომბვებისაგან სამოქალაქო პირების დასაცავად. უკრაინის სასაზღვრო გვარდიამ განაცხადა, რომ ორი რუსული სამხედრო ხომალდი, ვასილი ბიკოვი და მოსკვა, თავს დაესხნენ და აიღეს ზმეინის კუნძლი, დანუბის დელტასთან ახლოს.
16:00 საათზე (UTC+2) ზელენსკიმ განაცხადა ბრძოლების შესახებ ჩერნობილისა და პრიპიატის „მოჩვენება ქალაქებში“. 18:20 საათისათვის (UTC+2) ჩერნობილის ბირთვული ელეტროსადგური რუსულ კონტროლში გადავიდა, გარშემო რეგიონთან ერთად. უკრაინის რადის დეპუტატ მარიანა ბეზუგლაზე დაყრდნობით, რუსები ზაპიროჟიის ბრითვულ ელექტროსადგურზე თავდასხმით იმუქრებოდნენ.
16:18 საათზე (UTC+2), კიევის მერმა, ვიტალი კლიტსჩკომ განაცხადა კომენდანტის საათი, 22:00 საათიდან 07:00 საათამდე. გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესმა კომისარმა, ფილიპო გრანდიმ განაცხადა, რომ დაახლოებით 100 000-მა უკრაინელმა დატოვა სახლი. 22:00 საათზე (UTC+2) უკრაინამ განაცხადა, რომ რუსებმა აიღეს ზმეინის კუნძული, საჰაერო და საზღვაო დაბომბვის შემდეგ. კუნძულზე მყოფი ცამეტივე უკრაინელი სამხედრო დაიღუპა, მას შემდეგ რაც რუსულ გემს დანებებაზე უარი უთხრეს. პრეზიდენტმა ზელენკიმ განაცხადა, რომ უკრაინის გმირის წოდება მიენიჭებოდათ ზმეინზე დაღუპულებს, სამ დაღუპულს მარიუპოლში და ერთს ხარკივში. ზელენსკიმ განაცხადა, რომ 137 უკრაინელი (სამოქალქო და სამხედრო პირები) დაიღუპა შეჭრის პირველ დღეს.
23:00-ზე (UTC+2) ზელენსკიმ საყოველთაო მობილიზაციის ბრძნაება გასცა და 18-60 წლების მამაკაცებს უკრაინის დატოვება აეკრძალათ.
25 თებერვალი
01:24 საათისათვის (UTC+2) ზელენსკიმ ბრძანა სრული მობილიზაცია უკრაინის არმიაში, 90 დღით. დაახლოებით 04:00 საათზე (UTC+2) კიევში მოხდა ორი აფეთქება. უკრაინის შინაგან საქმეთა სამინისტოს წარმომადგენელმა, ანტონ გერაშენკომ, ტექსტური შეტყობინებით განაცხადა, რომ ეს აფეთქებები ფრთოსანი და ბალისტიკური რაკეტები იყო. უკრაინამ განაცხადა, რომ კიევში ჩამოაგდეს რუსული სუ-27, რომელიც სახლას დაეცა და სახლი დაიწვა.
დამოუკიდებელი სამხედრო ანალიტიკოსები საუბრობდნენ, რომ რუსული ძალები ჩრდილოეთში მძიმე ბერძოლაში ჩაებნენ უკრაინელებთან. რუსული დანაყოფების მიზანი კიევის ალყაში მოქცევა და ხარკივის აღება იყო, მაგრამ მათ ხელს უშლიდა უკრაინელი მცველების მძიმე წინააღმდეგობა. სოციალურ მედიებში გავრცელებულ კადრებში ჩანს განადგურებული რუსული სამხედრო კოლონები. რუსული დანაყოფები სამხრეთში მეტი წარმატებით მიიწევდნენ. საუკეთესო რუსულის დანაყოფები განალაგეს დონბასში. როგორც ჩანს, მათ მანევრით გვერდი აუარეს და ზუგრში დაარტყეს უკრაინულ პოზიციებს. ამ დროს, რუსული სამხედროები ყირიმიდან ორ კოლონად გაიყო, ანალიტიკოსების აზრით, მათ დონბასის ფრონტის იზოლირება და უკრაინელების ალყაში მოქცევა სურდათ, რათა უკრაინელებს გამაგრებული პოზიციების უპირატესობა დაეკარგათ.
25 თებერვლის დილას, ზელენსკიმ რუსეთი სამოქალქო პირების მიმართ მიზანმიმართულ თავდასხმაში დაადანაშაულა. უკრაინის მთავრობის სპიკერმა განაცხადა, რომ ბოლო 24 საათში შეტევა განხორცილედა 33 სამოქალქო წერტილზე. უკრაინის თავდაცვის მინისტრმა განაცხადა, რომ რუსები შევდნენ ობოლონში, კიევის ოლქში და რადას შენობიდან დაახლოებით 9 კილომეტრის მოშრებით იყვნენ. ასევე თავდაცვის მინისტრმა განაცხადა, რომ მოხალისედ მიიღებდნენ ნებისმიერი ასაკის მსურველს.
უკრაინელებმა რადაიციის დონის ზრდა შეამჩნიეს ჩერნობილში, რაც მძიმე ტექნიკის გადაადგილებამ გამოიწვია.
ზელენსკიმ ანიშნა, რომ უკრაინის მთავრობა მოსალაქარაკებლად მზად იყო. იმავე დღეს, პუტინმა სი ძინპინს აცნობა უკრაინასთან მოლაპარაკების სურვილი.
რუსეთის ჯარების კიევისკენ სვლასთან ერთად ზელენსკიმ მოსახლეობას მოლოტოვის კოქტეილების მომზადება სთოვა. პუტინმა გამოთქვა უკრაინის მთავრობის გადაყენების სურვილი. უკრაინამ კიევის მოქალაქეებს 18 000 იარაღი გადასცა და განალაგა ტერიტორიული თავდაცვის ძალები, კიევის დასაცავად. ზოგი რუსული ნაწილები კიევს ჩრდილოეთიდან მიუახლოვდნენ, თუმცა შემდეგ შეფერხდნენ.
პენტაგონმა განაცხადა, რომ რუსეთმა ვერ აიღო საჰაერო უპირატოსება, რაც მოსალოდნელი არ იყო. უკრაინული საჰაერო თავდაცვა, დიდი ზიანის მიუხედავად, ეფექტურად მუშაობს. პენტაგონმა ასევე განაცხადა, რომ რუსული ძალები მოლოდინთან შედარებით ბევრად ნელა მიდიოდნენ წინ და უკრაინული სამმართველო მყარად იდგა.
უკრაინული რაკეტები თავს დასხა მილერევოს აივაბაზას როსტოვში, რუსეთში.
26 თებერვალი
00:00 საათზე მძიმე ბრძოლები გაიმართა კიევის სამხრეთით, ვასილკივთან და მის ავიაბაზასთან. უკრაინის გენერალურმა შტაბმა განაცხადა, რომ უკრაინულმა სუ-27-მა ჩამოაგდო რუსული Il-76, რომელსაც პარაშუტისტები გადაჰყავდა.
დაახლოებით 03:00 საათზე 30 წუთის ინტერვალში 48 აფეთქებაზე მეტი გაისმა კიევის შემოგარენში, როდესაც უკრაინის არმიამ განაცხადა ბრძოლების შესახებ ტროიეშჩინას სამეზობლოში, ელექტროსადგურთან ახლოს. BBC-მ განაცხადა, რომ ეს შეიძლება ყოფილიყო ქალაქში ელექტროენერგიის გათიშვლის მცდელობა. მძიმე ბრძოლები გაიმართა კიევის ზოოპარკთან და შულიავკას სამეზობლოში. 26 თებერვალს უკრაინის არმიამ განაცხადა, რომ პერემოგის განზირზე, კიევის მთავარ გზაზე, მოიგერიეს რუსული თავდასხმა, ასევე მათ განაცხაეს, რომ მოიგერიეს შეტევა მიკოლაივზე. ამერიკელებმა განაცხადეს მეორე რუსული II-76-ის ჩამოგდების შესახებ, ბილა-ცერკვასთან ახლოს.
ასობით ადამიანი დაიღუპა კიევითან ბრძოლაში და დაბომბვებმა გაანადგურა საცხოვრებელი შენობებიმ ხიდები და სკოლები, Associated Press-ის მიხედვით. რუსეთმა განაცხადა მელიტოპოლის აღების შესახებ, თუმცა ეს ბრიტანეთმა კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა. 11:00 საათზე უკრაინის არმიამ განაცხადა, რომ მათმა თვითმფრინავებმა განახორციელა 34 ფრენა ბოლო 24 საათში, რაც ნიშნავს იმას, რომ რუსეთმა ვერ დაამყარა საჰაერო უპირატესობა.
შუადღისათვის რუსეთის მიერ უკრაინის საზღვართან განლაგებული ყველა დანაყოფი ჩართული იყო ბრძოლაში. კიევის მერმა კლიჩკომ კომენდანტის საათი გამოაცხადა შაბათს 17:00-დან ორშაბათს 20:00-მდე და განაცხადა, რომ ამ დროს გარეთ გასვლა საბოტაჟად და ჯაშუშობად ჩაითვლებოდა. Reuters-მა განაცხადა, რომ უკრაინის ნაწილებში გაითშა ინტენრეტი, განსაკუთრებით სამხრეთში და აღმოსალვეთში.
უკრაინის შინაგან საქმეთა სამინისტორს წარმომადგენლემა, ვადიმ დენისენკომ განაცხადა, რომ რუსები მიემართებოდნენ ენერგოდარისა და ზაპორიჟიას ატომუერ ელექტროსადგურისკენ. მან განაცხადა, რომ Grad რაკეტებით შეიძლება სადგურისათვის შეეტიათ.
შავ ზღვაში იაპონურ სავაჭრო ხომალდს მოხვდა რუსული რაკეტა. მოლდოვურ გემსაც დაეცა რაკეტა, რომელამც სერიოზული დაშავებები დამოიწვია.
რამზან კადიროვმა, ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მეთაურმა, განაცხადა უკრაინაში კადიროვსკის, ჩეჩნეთის რესპუბლიკის ერთგული მებრძოლების, გადასროლის შესახებ უკრაინაში, რუსეთის მხარდასაჭერად.
CNN-მა გაასაჯაროვა უკრაინის საზღვართან TOS-1 სისტემის განლაგების კადრები, რომელიც თერმობალური იარაღებითაა შეიარაღებული. Telegraph-მა განაცხადა, რომ ასეთი იარაღის გამოყენება მასობრივ განადგურებას გამოიწვევდა.
დღის დასასრულს რუსებმა ვერ შეასრულეს მიზნები. უკრაინის გენერალურმა შტაბმა განაცხადა ბრძოლაში რუსეთის რეზერვის 17 ბატალიონის ტაქტიკური ჯგუფის (BTG) ჩართვის შესაებ მას შემდე, რაც უკრაინელებმა 14 BTG შეაჩერეს კიევის ჩრდილოეთში. რუსეთმა დროებით შეაჩერა ჩერნიჰივისა და ხარკივის აღების მცდელობები მძიმე წინააღმდეგბის გამო. ომის შესაწავლის ინსტიტუტმა (ISW) განაცხადა, რომ უკრაინელებს შეიძლება მალე აღმოსალვეთ უკრაინის მიტოვება ან დონბასიდან ჯარების გამოყვანა დასჭირვებოდა ალყაში მოხედრის თავიდან ასარიდებლად. სამხრეთში რუსეთმა ბერდიაანსკი აიღო და მარიუპოლს დაემუქრა. ISW-მ აღნიშნა რუსეთის ცუდი სამოქმედო გეგმა და აღსრულება, რომელიც ლოჯისტიკურ და მორალურ პრობლემებს იწვევდა ჩრდილოეთ უკრაინაში. აშშ-მ და ბრიტანეთმა განაცხადეს, რომ რუსულ ნაწილებს გამოელიათ საწვავი და შეაჩერეს წინსვლა. გავრცელდა მიოტვებული რუსული ჯავშანტექნიკის ვიდეოები. ასევე ISW-ის განცხადებით რუსეთი არ იყენებდა სრულ არსენალს მასობრივი სამოქალაქო დანაკრაგების შემთხვევაში დიპლომატიური და სამოქალაქო ზეწოლის თავიდან ასარიდებლად.
27 თებერვალი
ღამე ხარკივში რუსებმა ბუნებრივი აირის სადენი ააფეთქეს და რაკეტებით შეუტიეს კრიაჩკის სოფლელში განლადეგულ ნავთობის საცავს. ვასილკივის ავიაბაზაზე ბრძოლამ მეხანძრეებს ცეცხლის ჩაქრობის საშუალება არ მისცა. ასევე ღამე უკრაინელმა ბოშებმა ხელში ჩაიგდეს რუსული ტანკი ლიუბიმივკაში, კახოვკასთან ახლოს, ხერსონის ოქლში. შემდეგ პრეზენტის ადმინისტრაციამ განაცხადა ჟულიანის აეროპორტის დაბომბვის შესახებ. რუსეთის მიერ მხარდაჭერილმა სეტარატისტებმა განაცხადეს, რომ უკრაინული რაკეტა დაეცა ნავთობის საცავს როვენკიში. უკრაინის საგანგებო მდგომარეობის სამსახურმა გადაარჩინა 80 ადამიანი 9-სართულიანი შენობიდან ხარკივში, რომელსაც არტილერიის ჭურვები მოხვდა, მძიმედ დაზიანდა და შეიწირა ერთი ქალის სიცოცხლე.
ნოვაია-კახოვკას მერმა, ვლადიმირ კოვალენკომ, დაადასტურა, რომ ქალაქი აიღეს რუსებმა და ისინი დაადანაშაულა კოზაცკესა და ვესელეს დასახლებების განადგურებაში. რუსი სამხედროები შევიდნენ ხარკივში, ბრძოლები გაიმართა ქალაქის ქუჩებსა და ცენტრში. ამავე დროს, რუსული ტანკები დაიძრნენ სუმის მიმართულებით. რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა ხერსონისა და ბერდიანსკის ალყაში მოქცევის შესახებ, დამატებით განაცხადეს გენიჩესკისა და ხერსონის საერთაშორისო აეროპორტის აღების შესაცებ ჩერნობაევკაში. შუადღისათვის ხარკივის ოლქის გამგებელმა, ოლეგ სინიეგუბოვმა, განაცხადა, რომ უკრაინელებმა დაიბრუნეს სრული კონტროლი ხარკივზე და ტყვედ აიყვანეს ათობით რუსი. კუპიანსკის მერი დანებდა და ქალაქი რუსულ ჯარებს ჩააბარა.
პუტინმა გასცა ბირთვული ძალების მაღარ მზადყოფნაზე დაყენების ბრძანება, NATO-ს წევრების „აგრესიული განცხადებების“ საპასუხოდ. ამ ბრძანებას მოჰყვა მძიმე კრიტიკა NATO-ს, ევროკავშირისა და გაეროს მხრიდან. იენს სტოლტენბერგმა ამას „საშიში და უპასუხისმგებლო უწოდა“, ხოლო სტეფან დუიარიკმა განაცხადა, რომ ბირთვული ომი „წარმოუდგენელია“.
უკრაინამ განაცხადა, რომ მოლაპარაკებებზე გომელში გაგზავნიდა დელეგაციას. ზელენსკის ადმინისტრაციამ განაცხადა, რომ შეხვედრა წინაპირობების გარეშე გაიმართებოდა. ზელენსკიმ ასევე თქვა, რომ ესაუბრა ალექსანდრე ლუკაშენკოს და მიიღო დაპირება, რომ ბელარუსი სამხედროები უკრაინაში არ შევიდოდნენ.
დაზევრვის ანალიტიკოზებზე დაყრდნობით, რუსეთმა მოახერხა ყირიმისა და დონბასის დაკავშირება, მარიუპოლისა და ბერდიანსკის ალყაში მოქცევით. ოლექსი არესტოვიჩმა, ზელენსკის მრჩეველმა განაცხადა, რომ ბერდიანსკი დაეცა. ყირიმიდან მთავარმა რუსულმა ძალამ ზაპორიჟიისკენ დაიწყო სვლა, ხოლო აღმოსავლეთ ძალები დაემუქრნენ მიკოლაივს.
რუსულმა ძალებმა უკან დაიხიეს ბუჩასა და ირპინთან, კიევის ჩრდილოეთ-დასავლეთით. დიდი ბრიტანეთის სამმხედრო დაზვერვის ცნობით, რუსული მოტორიზირებული ძალები აცდნენ ჩერნიჰივს და კიევისკენ დაიძრნენ. ლუჰანსკის ოლქის გამგებელმა, სერგეი გაიდაიმ, რუსულ ძალებს სტანცია ლუჰანსკას და სჩასტიეს განადგურებაში დაადანაშაულა, ხოლო დონეცკის ოლქის გამგებელმა განაცხადა ვოლნოვახას განადგურების შესაცებ.
ომის კვლევის ინსტიტუტმა განაცხადა, რომ რუსული ჯარები ჩრდილოეთში „ოპერაციულ პაუზაზე“ იყვნენ და ემზადებოდნენ შეტევის განსახორციელებლად მეორე დღეს, ისინი ელოდებოდნენ დამატებით ძალებსა და მომარაგებას, რუსეთის დამატებით სამხედრო რესურსები გაიგზავნა უკრაინაში.
28 თებერვალი
ბრძოლა გაიმართა მარიუპოლის ირგვლივ მთელი ღამის განმავლობაში. 28 თებერვლის დილას დიდი ბრიტანეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ რუსული ძალები კიევიდან 30 კმ-ს მოშორებით, ჩრდილოეთით, რჩებოდნენ, ისინი უკრაინელებმა ჰოსტომელის აეროპორტთან შეაჩერეს. ასევე თქვა, რომ ბრძოლები გრძელდებოდა ხარკივთან და ჩერნიჰივთან ახლოს და ორივე ქალაქი უკრაინელების ხელში რჩებოდა. Maxar Technologies-მა გაავრცელა სატელიტის ფოტო, სადაც ჩანს რუსული კოლონა, ტანკებითა და თვითმავალი არტილერიით, რომელიც კიევისკენ მიემართებოდა ჩრდილოეთიდან. თავიდან ფირმამ განაცხადა, რომ კოლონა 27 კილომეტრის სიგრძის იყო, თუმცა მეორე დღეს გაირჯვა, რომ კოლონის სიგრძე 64 კილომეტრი იყო.
რუსეთის თავდაცვის მინისტრმა ენერჰოდარის აღებისა და ზაპორიჟიის ატომური ელექტროსადგური ს ალყაში მოქცევის შესახებ განაცხადა. უკრაინამ უარყო ელექტროსადგურის დაკარგვა. ენერჰოდარის მერმა უარყო ქალაქისა და ელექტროსადგურის აღების ცნობები.
The Times-მა განაცხადა, რომ ვაგნერის ჯგუფი აფრიკიდან კიევისაკენ დაბრუნდა, ზელენსკის მკვლელობის დავალებით შეჭრის პირველ დღეებში. ორივე მხარე ერთმანეთს „ საზარბაზნე ხორცის “ გამოყენებაში ადანაშაულებს.
ოლექსი არესტოვჩმა განაცხადა, რომ 200-ზე მეტი რუსული სამხედრო ტექნიკა და ტრანპორტი განადგურდა გზატკეცილზე ირპინსა და ჟიტომირს შორის 14:00 საათისთვის. იგორ ტერეხოვმა, ხარკივის მერმა, განაცხადა, რომ რუსულმა დაბომბვამ მოკლა 9 და დაჭრა 37 სამოქალაქო პირი. ოქსანა მარკაროვმამ, უკრაინის ელჩმა აშშ-ში, რუსეთი ვაკუუმის ბომბების გამოყენებაში დაადანაშაულა.
მოლაპარაკებები გომელში უშედეგოდ დასრულდა. შეჭრის შეჩერების სანაცვლოდ პუტინმა უკრაინას ნეიტრალიტეტი, „დენაციფიკაცია“, „დემილიტარიზაცია“ და ყირიმის ანექსიის აღიარება მოთხოვა.
რუსეთმა გაზარდა თავდასხმები უკრაინის აეროდრომებსა და ლოჯისტიკურ ცენტრებზე, განსაკუთრებით დასავლეთში, რათა უკრაინის სამხედრო-საჰაერო ძალები შეეჩერებინათ. ომის კვლევის ინსტიტუტმა ხარკივის მძიმე საარტილერიო დაბომბვას საშიში უწოდა. დამატებითი რუსული ძალები და ლოჯისტიკური კოლონები გამოჩნდა სამხრეთ ბეალრუსში. სამეფო გაერთიანების სერვისების ინსტიტუტმა განაცხადა, რომ უკრაინის არმია აღარ იბრძოდა ფორმაციებში და დაიკავეს უძრავი ტავდაცვითი პოზიციები, ტერიტორიული თავდაცვის ძალებთან და შეარაღებულ მოხალისეებთან გაერთიანებასთან ერთად.
1 მარტი
დიმიტრო ჟივიტცზე (სუმის ოლქის გამგებელი) დაყრდნობით, 70-ზე მეტი უკრაინელი სამხედრო დაიღუპა ოხტირკას სამხედრო ბაზის დაბომბვის შედმეგ. რუსებმა რაკეტებით დაბომბეს რეგიონული ადმინისტრაციის შენობა თავისუფლების მოედანზე ხარკივში, დაიღუპა სულ მცირე 10 სამოქალქო პირი და დაიჭრა 35. სამხერთი რუსეთი თავს დაესხნენ ხერსონს. უკრაინის მთავრობამ განაცხადა, რომ ინისი გაყიდიდნენ საომარ ვალდებულებებს, შეარეღებული ძალების დასაფინანსებლად.
უკრაინის უმაღლესმა რადამ განაცხადა, რომ ბელარუსის შეარაღებული ძალები ჩაებნენ ბრძოლაში ჩერნიჰივის ოლქში, კიევის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით. UNIAN-მა განაცხადა, რომ 33 სამხედრო ტექნიკისა და ტრანსპორტისგან შემდგარი კოლონა შევიდა რეგიონში. აშშ-მ განაცხადა, რომ შეჭრაში ბელარუსის ჩართვის მტკიცებულება არ არსებობს. რამდენიმე საათით ადრე ლუკაშენკომ განაცხადა, რომ ბელარუსი ომში არ ჩაერთვებოდა.
რუსეთის დავდაცვის სამინიტრომ დაანონსა, რომ შეაღერებდნენ „ინფორმაციულ შეტევებს“, ამის შემდეგ რაკეტა მოხვდა კიევის მთავარ სატელევიზიო ანძას და გაითიშა ტელეარხები. უკრაინამ განაცხადა, რომ შეტევამ შეიწირა 5 ადამიანი და დააზიანა ბაბინ იარის ჰოლოკოსტის მემორიალური ცენტრი.
აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტმა განაცხადა, რომ რუსეთმა აიღო ბერდიანსკი და მელიტოპოლი.
2 მარტი
უკრაინის არმიამ განაცხადა რუსული საჰაერო დესანტის შესახებ, ხარკივის ჩრდილოეთ-დასავლეთში, სადაც თავს დაესხნენ სამხედრო საავადმყოფოს. ჟივიტსკიმ განაცხადა, რომ რუსებმა აიღეს ტროსტიანეცი, ქალაში შესვლის შემდეგ, 01:03 საათზე.
ოლექსი არესტოვიჩმა განაცხადა, რომ უკრაინული ძალები გადაიდნენ შეტებაზე ჰორლივკასთან ახლოს. რუსებმა განაცხადეს ხერსონის აღების შესახებ, თუმცა ეს განცხადება უარსო არესტოვიჩმა. მარიუპოლის მერმა, ვადიმ ბოიჩენკომ, განაცხადა, რომ რუსები ქალქს დაუნდობლად ბომბავდნენ და უამრავი მშვიდობიანი მოქალაქე იყო დაიღუპული.
შეჭრის ფრონტები და წინააღმდეგობა
შეჭრა დაიწყო 24 თებერვლის განთიადზე ქვეითი დივიზიებით, ბრონირებული ტექნიკით, საჰაერო მხარდაჭერით აღმოსავლეთ უკრაინაში და ათობით სარაკეტო თავდასხმით უკრაინის ყველა რეგიონში. პირველი ბრძოლები გაიმართა ლუჰანსკის ოლქში, სოფელ მილოვესთან, უკრაინისა და რუსეთის სახელმწიფო საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვართან, კიევის დროით 03:40 საათზე. მთავარი ქვეითი და სატანკო თავდასხმები დაიწყო ოთხი მიმართულებით, შეიქმნა ოთხი ფრონტი: ჩრდილოეთის ფრონტიდან რუსები ცდილობდნენ კიევის აღებას, ჩრდილო-აღმოსავლეთი ფრონტი გაიხსნა ჩერნიჰივის ოლქში, სამხრეთი ფრონტი შეიქმნა ყირიმიდან შეჭრის შედეგად, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფრონტი გაიხსნა ლუჰანსკისა და დონეცკის ოლქებში, ხოლო აღმოსავლეთ ფრონტი – ხარკივთან. ათობით სარაკეტო თავდასხმა განხორციელდა უკრაინის უკიდურეს დასავლეთშიც, ლვივის მიმართულებით. ვაგნერის ჯგუფის 400-ზე მეტმა დაქირავებულმა მებრძოლმა და დივერსანტმა, რომლებიც უკრაინაში შეჭრამდე ყალბი იდენტობითა და ყალბი პასპორტებით ფარულად შევიდნენ, და ჩეჩენმა დივერსანტებმა არაერთხელ სცადეს ვოლოდიმირ ზელენსკის მკვლელობა და გატაცება. უკრაინის მთავრობის თქმით, ეს მცდელობები შეაჩერეს რუსეთის რუსეთის ფედერალური უსაფრთხოების სამსახურის (FSB) ომის მოწინააღმდეგე ოფიცრებმა, რომლებმაც უკრაინის მთავრობას რუსეთის დივერსანტების გეგმებზე ინფორმაცია მიაწოდეს.
25 მარტს რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ „პირველი ფაზა“ მეტწილად დასრულებული იყო, მათი თქმით, უკრაინელებმა მძიმე დანაკარგები მიიღეს და ახლა რუსული ძალები კონცენტრირდებოდნენ დონბასის „გათავისუფლებაზე“. „პირველი ფაზა“ მიმდინარეობდა ოთხ ფრონტზე: ერთი ბელარუსიდან დასავლეთიდან კიევის მიმართულებით (ჩრდილოეთის ფრონტი), სადაც იბრძოდნენ რუსეთის აღმოსავლეთ სამხედრო განყოფილების 29-ე, 35-ე და 36-ე არმიები; მეორე – აღმოსავლეთ კიევის მიმართულებით რუსეთიდან, ჩერნიჰივის ოლქის გავლით (ჩრდილო-აღმოსავლეთ ფრონტი), რომელშიც იბრძოდნენ რუსეთის ცენტრალური სამხედრო განყოფილების 42-ე და მე-2 გვარდიის არმიები; მესამე – ხარკივის მიმართულებით (აღმოსავლეთის ფრონტი), რომელშიც იბრძოდნენ რუსეთის დასავლეთ სამხედრო განყოფილების 1-ელი გვარდიის სატანკო არმია და მე-20 არმია. მეოთხე – სამხრეთის ფრონტი ყირიმის ნახევარკუნძულიდან მიკოლაივის, ხერსონის, მარიუპოლისა და ოდესის მიმართულებით, რომელშიც იბრძოდნენ რუსეთის სამხრეთ არმიის განყოფილების 58-ე, 49-ე და მე-8 არმიები, მოგვიანებით ამ განყოფილებას დაემატა დონბასის სეპარატისტების პირველი და მეორე არმიის კორპუსები.
7 აპრილისათვის რუსულმა ძალებმა მიატოვეს კიევის ფრონტი მნიშვნელოვანი დანაკარგების შედეგად და ძალების კონსოლიდაცია დაიწყეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფრონტზე, დონბასში. ჩრდილო-აღმოსავლეთ ფრონტიდან უკან დაიხია ცენტრალურმა სამხედრო განყოფილებამაც. 8 აპრილს შეჭრის სამხედრო ოპერაციების სათავეში ჩააყენეს გენრალი ალექსანდრე დვორნიკოვი. 18 აპრილს გადამდგარმა გენერალ-ლეიტენანტმა, დუგლს ლიუტმა, ნატოში აშშ-ის ელჩმა, PBS NewsHour-სთან ინტერვიუში განაცხადა, რომ რუსეთმა თავისი სამხედროები გადააადგილა ახალი თავდასხმის წამოწყებისთვის აღმოსავლეთ უკრაინაში, რაც შეზღუდავდა რუსეთის თავდაპირველ 150 000–190 000 სამხედროს, რომლებსაც შეჭრისთვის მოუყარეს თავი, თუმცა მათ წვდომა ექნებოდათ ადეკვატურ იარაღზე, რაც ლიუტისთვის კონტრასტი იყო უკრაინის მრავალრიცხოვან გაწვევასა და ლიმიტირებულ იარაღთან. 26 აპრილს აშშ-ისა და 40 მოკავშირის დელეგატი შეიკრიბნენ რამშტეინის საჰაერო ბაზაზე, გერმანიაში, რათა ესაუბრათ კოალიციის შექმნაზე, უკრაინის ეკონომიკურ და სამხედრო დახმარებისათვის. 9 მაისს გამარჯვების დღეზე პუტინის სიტყვის გამოსვლის შემდეგ აშშ-ის ეროვნული დაზვერვის დირექტორმა, არვილ ჰეინესმა, განაცხადა, რომ კონფლიქტის მოკლე ვადაში გადაწყვეტა ვერ მოხერხდებოდა.
მეორე ფაზაში რუსულმა ძალებმა გააუმჯობესეს მომარაგების ხაზების დაცვა და წინ მიიწევდნენ უფრო ფრთხილად, უფრო ნელა, უფრო მეთოდურად. გენერალმა დვორნიკოვმა დაამკვიდრა ახალი მეთოდები მას შემდეგ, რაც სწრაფი გამარჯვების მოლოდინი და ილუზია დაიმსხვრა. უკრაინას დასავლეთი არ აწვდიდა განსაკუთრებულად გრძელ დისტანციაზე მოქმედ შეაირაღებას, როგორიცაა HIMARS და M270, რადგან ეშინოდათ, რომ უკრაინა ამ იარაღს რუსეთის ტერიტორიაზე მდებარე სამიზნეების წინააღმდეგ გამოიყენებდა. სამხედრო ექსპერტებს შორის უთანხმოებაა კონფლიქტის მომავლის შესახებ; ზოგს მიაჩნია, რომ ტერიტორია მშვიდობაზე გაიცვლება, სხვებს კი მიაჩნიათ, რომ უკრაინელებს შეუძლიათ რუსული ძალების შეკავება, რუსების მძიმე დანაკარგების დამსახურებით. 2022 წლის 26 მაისს კონფლიქტის დაზვერვის ჯგუფმა, რუს სამხედროებზე დაყრდნობით, განაცხადა, რომ გენერალ-პოლკოვნიკ გენადი ჟიდკომ ჩაანაცვლა არმიის გენერალი დვორნიკოვი. 30 მაისისთვის აშკარა იყო სხვაობა უკრაინისა და რუსეთის საარტილერიო ძალას შორის, რუსულ არტილერიას უფრო დიდი მოქმედების არეალი ჰქონდა. აშშ-ის პრეზიდენტ ჯო ბაიდენის საპასუხოდ, რომელმაც უკრაინას დაჰპირდა განვითარებული არტილერიის მიწოდება, პუტინმა სარაკეტო თავდასხმები განაახლა კიევზე, სადაც სარაკეტო იერიში კვირების განმავლობაში არ განხორციელებულა. 10 ივნისს, ვადიმ სკივიცკიმ, უკრაინის სამხედრო დაზვერვის მეთაურის მოადგილემ, განაცხადა, რომ სევეროდონეცკის კამპანიისას ბრძოლები გადაწყვეტდა შეჭრის მომავალს: „ეს ახლა არტილერიის ომია და ჩვენ ვაგებთ არტილერიის გამო. ახლა ყველაფერი იმაზეა დამოკიდებული, თუ რას მოგვცემს დასავლეთი. უკრაინის ერთ საარტილერიო დანადგარზე 10-15 რუსული დანადგარი მოდის. ჩვენმა დასავლელმა პარტნიორებმა მოგვცეს იმის 10%, რაც აქვთ“.
ჩრდილოეთის ფრონტი
კიევის აღების მცდელობა ითვალისწინებდა მთავარი ძალის ბელარუსიდან დნეპრის დასავლეთ ნაპირზე სვლას და კიევის ალყაში მოქცევას დასავლეთიდან. ამას მხარს უჭერდა ორი რუსული თავდასხმა დნეპრის აღმოსავლეთისაკენ: ჩერნიჰივიდან და სუმიდან. აღმოსვლეთიდან თავდასხმების მიზანიც კიევის ალყაში მოქცევა იყო.
ჩერნობილის ბრძოლაში რუსებმა აიღეს ჩერნობილი და პრიპიატი. მათ წინსვა შეაჩერა ძლიერმა უკრაინულმა წინააღმდეგობამ. ჩერნობილის შემდეგ რუსების წინსვლა შეჩერდა ივანკივის ბრძოლაში. რუსეთის პარაშუტისტებმა სცადეს კიევის ოლქის ორი აეროდრომის აღება ჰოსტომელის აეროპორტის ბრძოლაში და შემდეგ ვასილკივის ბრძოლაში 26 თებერვალს. ეს თავდასხმები, როგორც ჩანს, მიზნად ისახავდა კიევის სწრაფად აღებას, სპეცნაზის ქალაქში ფარულად შესვლასთან ერთად, თუმცა წარუმატებელი აღმოჩნდა.
მარტის დასაწყისისთვის რუსეთის წინსვლა დნეპრთან შეზღუდული იყო და ძლიერ უკრაინულ თავდაცვას უპირისპირდებოდა. 5 მარტისთვის რუსეთის 64 კილომეტრიანი კოლონა ნელ-ნელა უახლოვდებოდა კიევს. სამეფო გაერთიანებული სერვისების ინსტიტუტმა განაცხადა, რომ რუსეთის წინსვლა ნელი იყო. კიევის ჩრდილოეთ-დასავლეთით რუსებმა აიღეს ბუჩა, ჰოსტომელი და ვორზელი და ირპინი გახდა ბრძოლის ველი 9 მარტისთვის. 11 მარტისთვის გრძელი კოლონა უმეტესად დაშილილი იყო და დაიკავეს დაფარული პოზიციები, შემჩნეული იყო რაკეტების გამშვები სისტემები. 16 მარტს უკრაინულმა ძლაებმა დაიწყეს კონტრშეტევა რუსეთის კიევიდან და სხვა გარშემო ქალაქებიდან განდევნის მიზნით.
20 მარტისათვის რუსული ძალები ცდილობდნენ კიევის აღებას, აღმოსავლეთ უკრაინის ოკუპაციასა და უკრაინის მთავრობის ჩამოგდებას. რუსული ძალების შეფერხება და გაჩერება გამოიწვია რამდენიმე ფაქტორმა: მორალისა და ხარისხის განსხვავება რუსულ და უკრაინულ ძალებს შორის, უკრაინის მიერ დასავლეთის მიერ მიწოდებული ტანკსაწინააღდეგო ჭკვიანი შეიარაღებისა და თურქეთის Bayraktar TB2-ის გამოყენება, რუსების ცუდი ლოჯისტიკა და აღჭურვილობა, რუსეთის სამხედრო-საჰაერო ძალების წარუმატებლობა და რუსული არმიის გამოფიტვა დიდი ქალაქების აღების მცდელობისას. სწრაფი გამარჯვების გარეშე რუსულმა ძალებმა შეცვალეს სტრატეგია, დაიწყეს განურჩეველი დაბომბვები და საალყო ომი.
25 მარტს უკრაინის კონტრშეტევისას კიევის დასავლეთსა და აღმოსავლეთში გათავისუფლდა რამდენიმე ქალაქი და დაბა, მათ შორის მაკარივი. რუსულმა ძალებმა უკან დახევა დაიწყეს მარტის ბოლოს, ამ პერიოდში რუსები გავიდნენ ბუჩადან, სადაც უკრაინელები 1 აპრილს შევიდნენ. უკრაინამ განაცხადა ირპინის, ბუჩასა და ჰოსტომელის დაბრუნების შესახებ და გამოჩნდა ომის დანაშაულების სამხილები ბუჩაში 2 აპრილისათვის. 6 აპრილს NATO-ს გენერალურმა მდივანმა იენს სტოლტენბერგმა განაცხადა, რომ რუსეთის „გასვლა, ხელახლა მომარაგების აღება და გადაჯგუფება“ კიევის ოლქში უნდა აღითქვას, როგორც პუტინის გეგმების გაფართოევა უკრაინის აღმოსავლეთსა და მარიუპოლში შემდეგი ორი კვირის განმავლობაში.
ჩრდილო-აღმოსავლეთის ფრონტი
6 აპრილს პენტაგონმა დაადასტურა რუსული ძალების ჩერნიჰივის ოლქიდან გასვლა, თუმცა სუმის ოლქში გრძელდებოდა ბრძოლები. 7 აპრილს დმიტრო ჟივიცკიმ, სუმის ოლქის გამგებლმა, განაცხადა, რომ რუსულმა ძალებმა დატოვეს რეგიონი და დაამატა, რომ ტერიტორიაზე შესვლა საფრთხისშემცვლელი იყო ნაღმების, მახეებისა და დატოვებული შეიარაღების გამო.
აღმოსავლეთის ფრონტი
მინი|ხარკივის გარეუბანი რუსული დაბომბვის შემდეგ, 1 მარტს
აღმოსავლეთში რუსებმა სცადეს ხაკივის აღება საზღვრიდან 35 კილომეტრში. ხარკივის ბრძოლაში რუსულ ტანკებს მძიმე წინააღმდეგობა დახვდა. 28 თებერვალს ქალაქი დაბომბეს სხვადასხვა სარაკეტო დანადგარებით, რომლებმაც დაუდასტურებელი რამოდენობის ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. ოლექსეი არესტოვიჩმა ბრძოლა აღწერა, როგორც „XXI საუკინის სტალინგრადი “.
25 თებერვლის დილას რუსეთის შეიარაღებული ძალები დაიძრნენ დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის ტერიტორიიდან მარიუპოლისკენ და უკრაინულ ძალებს შეხვდნენ პავლოპილში, სადაც დამარცხდნენ. რუსულმა ფლოტმა დაიწყო ამფიბიური შეტევა აზოვის ზღვის 70 კილომეტრიან სანაპირო მონაკვეთზე. აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტმა განაცხადა, რომ რუსები ათასობით საზღვაო ქვეითის გადასროლას აპირებდნენ. 1 მარტს დენის პუშილინმა, დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის მეთაურმა, განაცხადა, რომ დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის ძალებმა ვალნოვახა ალყაში მოაქციეს. 2 მარტს რუსული ძალები დამარხდნენ სევეროდონეცკის ბრძოლაში.
სამხრეთის ფრონტი
მარცხნივ|მინი|განადგურებული რუსული [[BMP-3 მარიუპოლთან, 7 მარტს]]
24 თებერვალს რუსებმა აიღეს ჩრდილოეთ ყირიმის არხი და ნახევარკუნძულს აღუდგინა წყლის მიწოდება დნეპრიდან, რომელიც 2014 წლისდან არ მიეწოდებოდა ყირიმს. მარიუპოლის ალყა დაიწყო მარიუპოლზე სწრაფი თავდასხმით და დონბასის სეპარატისტული რეგიონების სამხრეთთან დაკავშირებით. 1 მარტს რუსებმა განაახლეს თავდასხმა მელიტოპოლზე. მელიტოპოლის მერმა მოგვიანებით განაცხადა, რომ რუსებმა დაიკაცეს ქალაქი.
ყირიმიდან შეტევის მესამე მიმართულება ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი იყო, სადაც რუსებმა აიღეს ხიდები დნეპრზე. 2 მარტს რუსებმა აიღეს ხერსონი, პირველი დიდი ქალაქი, რომელიც დაეცა. რუსები დაიძრნენ მიკოლაივისაკენ, რომელიც ხერსონსა და ოდესას შრის მდებარეობს. 4 მარტს უკრაინელებმა რუსები დაამარცხეს მიკოლაივის ბრძოლაში და დაიბრუნეს კულბაკინოს ავიაბაზა.
2 მარტს უკრაინელებმა შეუტიეს ჰორლივკას. ჰორლივკას სეპარატისტები აკონტროლებენ 2014 წლიდან.
სამხრეთ-აღმოსავლეთი
8 აპრილს რუსეთის შეაირაღებულმა ძალებმა დააანონსა, რომ ყველა სამხედრო და ყველა დივიზია სამხრეთ-აღმოსავლეთ უკრაინაში გაერთიანდებოდა გენერალ ალექსანდრე დვორნიკოვის მმეთაურობის ქვეშ, რომელსაც ჩააბარეს ერთიანი სამხედრო ოპერაციები, იმ დანაყოფებთან ერთად, რომლებმაც 7 აპრილს დატოვეს უკრაინის ჩრდილოეთი და ჩრდილო-აღმოსავლეთი. 17 აპრილს რუსეთის პროგრესს სამხრეთ-აღმოსავლეთში აფერხებდა უკრაინული წინააღმდეგობა, განსაკუთრებით აზოვსტალის ფოლადის ქარხანასა და მარიუპოლში გამაგრებული ძალები. 19 აპრილს The New York Times-მა დაადასტურა, რომ რუსეთმა განაახლა თავდასხმა, რასაც „აღმოსავლეთის შეტევას“ უწოდებდნენ, რომელიც დაიწყო 480 კმ-ის სიგრძის ფრონტზე, რომელიც გადაჭიმული იყო ხარკივის ოლქიდან ლუჰანსკისა და დონეცკის ოლქებამდე, ამავდროულად სარაკეტო თავდასხმები დაიწყო კიევსა და ლვივში. 30 აპრილისთვის NATO-ს წარმომადგენელმა რუსეთის წინსვლას უთანასწორო და მცირე უწოდა. ანონიმურმა პირმა აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტიდან რუსეთის შეტევა დაახასიათა, როგორც „ძალიან ნელთბილი“, „საუკეთესო შემთხვევაში მინიმალური“ და „ანემიური“. 2022 წლის 26 მაისს კონფლიქტის სადაზვერვო ჯგუფმა, რუს სამხედროებზე დაყრდნობით, განაცხადა, რომ რუსულ ძალებს სათავეში ჩაუყენეს გენერალ-პოლკოვნიკი გენადი ჟიდკო, მან ჩაანაცვლა არმიის გენერალი დვორნიკოვი. 2022 წლის ივნისში რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის სამინისტროს სპიკერმა, იგორ კონაშენკომ, გაამხილა, რომ რუსი ძალები გაყოფილია არმიის ჯგუფებს შორის. „ცენტრს“ მეთაურობს გენერალ-პოლკოვნიკი ალექსანდრე ლაპინი და სამხრეთს არმიის გენერალი სერგეი სუროვიკინი. 20 ივლისს ლავროვმა განაცხადა, რომ რუსეთი პასუხს გასცემდა მზარდ სამხედრო მხარდაჭერას, რომელსაც უკრაინა იღებდა, განცხადება გამოიყენეს, როგორც ხერსონისა და ზაპორიჟიის ოლქებში შეჭრის საბაბი.
დონბასის ფრონტი: ლიჩანსკისა და სევეროდონეცკის დაცემა
8 აპრილს რუსეთის ძალებმა საკეტო თავდასხმა განახორციელეს კრამატორსკის რკინიგზის სადგურზე, თავდასხმამ შეიწირა 60 ადამიანის სიცოცხლე, მათ შორის 7 ბავშვი, დაიჭრა 110-ზე მეტი ადამიანი. 11 აპრილს პრეზიდენტმა ზელენსკიმ განაცხადა, რომ აღმოსავლეთში რუსეთმა დაიწყო ახალი თავდასხმა. ამერიკელი ოფიციალური პირები ამბობდნენ, რომ რუსეთმა უკან დაიხია ყველა სხვა რეგიონიდან და ამზადებდნენ ტანკებისა და ქვეითი ჯარის ხელახლა მომარაგებასა და გადაჯგუფებას უკრაინის სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ. 11 აპრილს სამხედრო სატელიტებმა დააფიქსირეს რუსი ქვეითებისა და რუსული მექანიზებული დანაყოფების კოლონები, რომლებიც მიემართებოდნენ ხარკივიდან იზიუმში, ეს, სავარაუდოდ, იყო რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთში გადაჯგუფების ნაწილი.
14 აპრილს უკრაინელმა სამხედროებმა ააფეთქეს ხიდი, რომლებსაც რუსები ხარკივიდან იზიუმში გადასასვლელად იყენებდნენ, შედეგად რუსული კოლონის წინსვლა შეფერხდა. 18 აპრილს მარიუპოლი თითქმის მთლიანად რუსული ძალების კონტროლის ქვეშ იყო, უკრაინის მთავრობამ განაცხადა, რომ დონეცკის, ლუჰანსკისა და ხარკივის ოლქებში შეჭრის მეორე ფაზა გამწვავდა დონბასის ოკუპაციის გაფართოებასთან ერთად. 5 მაისს დეივიდ აქსმა ფორბსისთვის დაწერა, რომ უკრაინის არმიამ თავი მოუყარა თავის მე-4 და მე-17 სატანკო ბრიგადებსა და 95-ე საჰაერო მოიერიშე ბრიგადას იზიუმთან, როგორც შესაძლო შემაკავებელი ძალა იზიუმთან დისლოცირებული რუსული ქვედანაყოფების წინააღმდეგ; აქსმა დაამატა, რომ ხარკივთან თავმოყრის უკრაინის 92-ე და 93-ე მექანიზირებულ ბრიგადებსაც შესაძლოა მსგავსი დავალება ჰქონდეთ ხარკივთან მიმართებით ან ისინი შეიძლება შეუერთდნენ იზიუმთან თავმოყრის ძალებს.
13 მაისს BBC-მ განაცხადა, რომ რუსი სამხედროები ხარკივიდან სხვა ფრონტებზე გადაიყვანეს მას შემდეგ, რაც უკრაინელები წინ წაიწივნენ ხარკივსა და მიმდებარე ქალაქებში და ააფეთქეს რუსული ძალების მიერ მდინარე სევერსკიი დონეცზე აშენებული ხიდი. 22 მაისს BBC-მ განაცხადა, რომ მარიუპოლის დაცემის შემდეგ რუსეთმა გაამძაფრა თავდასხმები ლუჰანსკსა და დონეცკის ოლქებში და სარაკეტო ცეცხლს თავი მოუყარეს სევეროდონეცკში, ლუჰანსკის ოლქის ყველაზე დიდი ქალაქი, რომელსაც უკრაინა აკონტროლებდა. 23 მაისს რუსები შევიდნენ ქალაქ ლიმანში და სრულიად აიღეს იგი 26 მაისს. უკრაინულმა ძალებმა დატოვეს სვიატოჰისრსკი. 24 მაისისთვის რუსულმა ძალებმა აიღეს ქალაქი სვიატლოდარსკი. 30 მაისს Reuters-მა განაცხადა, რომ რუსმა სამხედროებმა გაარღვიეს უკრაინის თავდაცვითი პოზიციები სევეროდონეცკის გარეუბნებში. 2 ივნისს The Washington Post-მა განაცხადა, რომ სევეროდონეცკის 80%-ზე მეტს რუსი სამხედროები აკონტროლებდნენ. 3 ივნისს უკრაინის ძალებმა დაიწყეს კონტრშეტევა და გაათავისუფლეს ქალაქის 20%-ზე მეტი 4 ივნისისთვის. თუმცა 5 ივნისს ლუჰანსკის უკრაინელმა გუბერნატორმა, სერგეი ჰაიდაიმ განაცხადა, რომ დვორნიკოვი კვლავ სათავეში იყო და 10 ივნისამდე ჰქონდა სევეროდონცეცკის აღების დრო.
12 ივნისს, უკრაინული მონაცემებით 800 უკრაინელი სამოქალაქო პირი და, რუსეთის მიხედვით, 300–400 სამხედრო აფარებდა თავს აზოტის ქიმიურ ქარხანას სევეროდონეცკში. სევეროდონეცკის შემდეგ რუსებმა იერიში მიიტანეს მეზობელ ქალაქ ლისიჩანსკზე. 20 ივნისს რუსმა სამხედროებმა განაგრძეს სევეროდონეცკში პოზიციების გამყარება ახლოსმდებარე სოფლების აღებით. 24 ივნისს CNN-მა განაცხადა, რომ რუსების მიერ „გადამწვარი მიწის“ ტაქტიკების გამოყენების გამო უკრაინულ შეიარაღებულ ძალებს ქალაქის ევაკუაციის ბრძანება მოუვიდა. ასობით მშვიდობიანმა მოქალაქემ თავი აზოტის ქიმიურ ქარხანას შეაფარა, რომელსაც ადრებენ აზოვსტალის ფოლადის ქარხანას მარიუპოლში. 3 ივლისს CBS-მა განაცხადა, რომ რუსულმა ძალებმა აიღეს ლისიჩანსკი. 4 ივლისს The Guardian-მა განაახლა, რომ ლუჰანსკის ოლქის დაცემის შემდეგ რუსი სამხედროები გადავიდნენ დონეცკის ოლქზე და თავს დაესხნენ ქალაქებს: სლოვიანსკი და ბახმუტი.
მიკოლაივი–ოდესის ფრონტი
ოდესისა და მიკოლაივის ოლქების მნიშვნელოვანი ქალაქების სარაკეტო დაბომბვები დაიწყო შეჭრის მეორე ფაზასთან ერთად. 22 აპრილს რუსეთის ბრიგადის გენერალმა, რუსტამ მინეკაიევმა, თავდაცვის სამინისტროს შეხვედრაზე განაცხადა, რომ რუსეთი გეგმავდა მიკოლაივი–ოდესის ფრონტის გაფართოებას მარიუპოლის ალყის შემდეგ, რათა მოეცვა დნესტრისპირეთის სეპარატისტული რეგიონი მოლდოვა– უკრაინის საზღვარზე. უკრაინის თავდაცვის სამინისტრომ ეს გეგმა იმპერიალიზმად შეაფასა და განაცხადეს, რომ ეს ეწინააღმდეგებოდა რუსეთის განცხადებას, რომლის მიხედვითაც რუსეთს უკრაინაში არ ჰქონდა ტერიტორიული ამბიციები; უკრაინის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა: „ომის მეორე ფაზის მიზანი არ არის მითურ ნაცისტებზე გამარჯვება, არამედ უბრალოდ უკრაინის სამხრეთ და აღმოსავლეთ რეგიონების ოკუპაცია.“ გეორგი გოტევმა Reuters-ისთვის 22 აპრილს დაწერა, რომ უკრაინის ოკუპაცია ოდესიდან დნესტრისპირეთამდე უკრაინას შავ ზღვაზე გასასვლელის გარეშე დატოვებდა. 24 აპრილს რუსეთმა განაახლა სარაკეტო იერიშები ოდესაზე, გაანადგურეს სამხედრო დაწესებულებები და მოკლეს 20-ზე მეტი მშვიდობიანი მოქალაქე.
27 აპრილს უკრაინულმა წყაროებმა გაავრცელეს ინფორმაცია, რომ დნესტრისპირეთში ორი რუსული სამაუწყებლო კოშკი განადგურდა აფეთქებების შედეგად. აპრილის ბოლოს რუსეთის სარაკეტო თავდასხმების სამიზნე ოდესის ასაფრენი ბილიკები გახდა. 10 მაისის კვირას უკრაინულმა ძალებმა დაიწყეს კუნძულ ზმეინის გათავისუფლების ოპერაცია. 30 ივნისს რუსმა სამხედროებმა დატოვეს კუნძული. 23 ივნისს CNBC-მ განაცხადა, რომ რუსეთი თავს დაესხა ოდესის პორტს, რაც სწრაფად დაგმეს მსოფლიოს ლიდერებმა, ეს ხელს უშლიდა გაეროსა და თურქეთის მიერ მოწყობილ შავი ზღვის მარცვლეულის ინიციატივას, რომელიც უზრუნველყოფდა საზღვაო დერეფანს უკრაინიდან მარცვლეულისა და სხვა საკვები პროდუქტის ექსპორტისთვის. 31 ივლისს CNN-მა განაცხადა მნიშვნელოვანი გამწვავების შესახებ მიკოლაივის სარაკეტო თავდასხმებსა და დაბომბვაში რუსების მიერ, რამაც შეიწირა უკრაინელი მარცვლეულის ბიზნესმენი ოლექსი ვადატურსკი.
დნიპრო–ზაპორიჟიის ფრონტი
რუსეთმა განაგრძო რაკეტების სროლა და ბომბების ჩამოყრა დნიპროსა და ზაპორიჟიის ოლქების მნიშვნელოვან ქალაქებში. 10 აპრილს რუსულმა რაკეტებმა გაანადგურა დნიპროს საერთაშორისო აეროპორტი. 2 მაისს გაერომ რუსული ძალების თანამშრომლობის მეშვეობით მარიუპოლიდან გადაარჩინა 100 ადამიანი, რომლებიც დონეცკთან ახლოს სოფელ ბეზიმენში გადაიყვანეს, საიდანაც გადარჩენილები ზაპორიჟიაში გაგზავნეს. 28 ივნისს Reuters-მა განაცხადა, რომ რუსეთი რაკეტით თავს დაესხა კრემენჩუკს, ზაპოროჟიის ჩრდილო-დასავლეთით, რაკეტა აფეთქდა სავაჭრო ცენტრში და შეიწირა სულ მცირე 18 ადამიანის სიცოცხლე, ემანუელს მაკრონმა ამ შემთხვევას „ომის დანაშაული“ უწოდა.
7 ივლისს რუსეთმა ადრე დაკავებულ ზაპორიჟიის ატომური ელექტროსადგურის ტერიტორიაზე მძიმე არტილერია და მობილური სარაკეტო გამშვები სისტემები განალაგეს და იყენებდნენ ელექტროსადგურს უკრაინული კონტრშეტევის თავიდან ასაცილებლად.
მარიუპოლის დაცემა
13 აპრილს რუსულმა ძალებმა გაამძაფრეს მარიუპოლში აზოვსტალის ფოლადის ქარხნის ტერიტორიაზე გამაგრებულ უკრაინის თავდაცვის ძალებზე თავდასხმები. 17 აპრილისთვის რუსებმა ალყაში მოაქციეს ქარხანა. დენის შმიგალმა განაცხადა, რომ უკრაინელმა სამხედროებმა პირობა დადეს, რომ უარყოფდნენ რუსების ულტიმატუმს დანებების შესახებ და იბრძოლებდნენ სისხლის უკანასკნელ წვეთამდე. 20 აპრილს პუტინმა განაცხადა, რომ მარიუპოლის ალყა ტაქტიკურად დასრულებული იყო, რადგან 500 უკრაინელი სამხედრო და 1000 მშვიდობიანი პირი გამაგრებული იყვნენ აზოვსტალის ქარხნის ბუნკერებში და მოწყვეტილნი იყვნენ მხარდამჭერი ძალებისგან.
პუტინთან და ზელენსკისთან შეხვედრების შემდეგ, 28 აპრილს, გაეროს გენერალურმა მდივანმა, ანტონიუ გუტერეშმა, განაცხადა, რომ ეცდებოდა მარიუპოლის გადარჩენილი მოსახლეობის სასწრაფო ევაკუაციის ორგანიზებას, პუტინის დაპირებების შესაბამისად. 30 აპრილს რუსმა სამხედროებმა სამოქალაქო პირებს მარიუპოლის დატოვების უფლება გაეროს დაცვით მისცეს. 3 მაისს, მას შემდეგ, რაც აზოვსტალი 100-მა მშვიდობიანმა პირმა დატოვა, რუსულმა ძალებმა განაახლეს ქარხნის შეუჩერებელი დაბომბვა. 6 მაისს The Telegraph-მა განაცხადა, რომ რუსეთმა თერმობარული ბომბები გამოიყენა უკრაინელი სამხედროების წინააღმდეგ, რომლებმაც დაკარგეს კიევის მთავრობასთან კონტაქტი. უკანასკნელ კომუნიკაციაში ზელენსკიმ ალყაშემორტყმული ქარხნის მეთაურს დანებების უფლება მისცა, რადგან სამხედროები მზარდი რუსული ზეწოლისა და განადგურების საფრთხის წინაშე იყვნენ. 7 მაისს, 3-დღიანი ცეცხლის შეწყვეტის დასრულების შემდეგ, ყველა მშვიდობიანმა პირმა დატოვა აზოვსტალი.
აზოვსტალიდან უკანასკნელი სამოქალაქო პირების ევაკუაციის შემდეგ ქარხანაში დარჩა დაახლოებით 2 ათასი უკრაინელი სამხედრო და 700 დაჭრილი; მათ შეძლეს სამხედრო დერეფნის მოთხოვნა, რადგან რუსებთან დანებების შემთხვევაში სიკვდილით დასჯას ელოდნენ. უკრაინსკაია პრავდამ აზოვსტალში უკრაინელ სამხედროებს შორის შეუთანხმებლობის შესახებ გაავრცელა ინფორმაცია, 8 მაისს უკრაინელი საზღვაო ქვეითების მეთაურმა, რომელსაც აზოვსტალის ბუნკერების დაცვა ევალებოდა, ტანკები, შეიარაღება და პერსონალი ნებართვის გარეშე აიღო, გაარღვია პოზიცია და გაიქცა. დარჩენილი სამხედროები საუბრობდნენ აზოვსტალის დასუსტებული დაცვის შესახებ, რამაც რუსებს წინსვლის საშუალება მისცა. ილია სომოლიენკომ, აზოვსტალში დარჩენილი უკრაინელი მებრძოლების მეთაურის მოადგილემ, განაცხადა: „ჩვენ აქ მკვდარი კაცები ვართ. ჩვენმა უმეტესობამ ეს ვიცით და ამიტომ ვიბრძვით შეუპოვრად.“
16 მაისს უკრაინის გენერალურმა შტაბმა განაცხადა, რომ მარიუპოლის გარნიზონმა „შეასრულა თავისი საბრძოლო დავალება“ და საბოლოო ევაკუაციები აზოვსტალის ქარხნიდან დაწყებული იყო. უკრაინის შეიარაღებულმა ძალებმა განაცხადა, რომ 264 უკრაინის სამხედრო მოსამსახურე აზოვსტალის ქარხნიდან გადაიყვანეს რუსეთის კონტროლის ქვეშ მყოფ ოლენივკაში, ხოლო 53, რომლებიც „სერიოზულად იყვნენ დაშავებული“, გადაიყვანეს საავადმყოფოში, ნოვოაზოვსკში, ასევე რუსეთის კონტროლის ქვეშ. ევაკუაციების შემდეგ რუსულმა და დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის ძალებმა სრულიად გააკონტროლეს მარიუპოლი. ბრძოლის დასრულებას მოჰყვა მარიუპოლის ალყის დასრულებაც. რუსეთის პრეზიდენტის პრესმდივანმა, დიმიტრი პესკოვმა, განაცხადა, რომ პუტინმა დანებებულ მებრძოლებს „საერთაშორისო სტანდარტებთან შესაბამის“ მოპყრობას დაჰპირდა, ხოლო ვოლოდიმირ ზელენსკიმ განაცხადა, რომ „ბიჭების სახლში დაბრუნებაზე მუშაობა გრძელდება და ამ საქმეს სიფრთხილე და დრო სჭირდება“. რუსეთის დუმის ზოგიერთმა წევრმა მოითხოვა, რომ აზოვის პოლკის წევრები არ გაეცვალათ რუს ტყვეებში.
ყირიმზე თავდასხმები
2022 წლის 9 აგვისტოს ინფორმაცია გავრცელდა დიდი აფეთქების შესახებ საკის საჰაერო ბაზაზე, დასავლეთ ყირიმში. ეს იყო პირველი თავდასხმა ყირიმის ნახევარკუნძულზე. ბაზა მდებარეობს ნოვოფედოროვკასთან ახლოს, რომელიც პოპულარული ტურისტული რეგიონია. აფეთქების შემდეგ ქერჩის ხიდზე საცობები გაჩნდა, რუსი ტურისტები ყირიმის დატოვებას ცდილობდნენ. შემდეგ კვირას აფეთქება და ხანძარი დაფიქსირდა იარაღის საცავში დჟანკოისთან ახლოს, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ყირიმში, რუსეთმა აფეთქება „საბოტაჟს“ დააბრალა. რუსეთის მიერ ანექსირებული ყირიმის რესპუბლიკის მეთაურმა, სერგეი აქსეონოვმა, განაცხადა, რომ 2 000 ადამიანი გაიყვანეს რეგიონიდან. 18 აგვისტოს აფეთქებები დაფიქსირდა ბელბეკის საჰაერო ბაზაზე, სევასტოპოლის ჩრდილოეთით.
მესამე ფაზა (6 სექტემბერი — დღემდე)
thumb|400px|მესამე ფაზის ანიმაციური რუკა (5 სექტემბრიდან)
უკრაინული კონტრშეტევა ხერსონში
29 აგვისტოს ზელენსკიმ განაცხადა სრულმასშტაბიანი კონტრშეტევის შესახებ უკრაინის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ხერსონისა და მიკოლაივის ოლქების გასათავისუფლებლად, ამას მხარი დაუჭირეს უკრაინის უმაღლესმა რადამ და უკრაინის სამხრეთის ოპერაციულმა სარდლობამ. ოპერაციის დასაწყისში უკრაინის ოპერაციულმა ჯგუფმა „კახოვკამ“ და ზოგმა თანამდებობის პირმა განაცხადეს, რომ გაარღვიეს დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის 109-ე პოლკისა და რუსი პარაშუტისტების თავდაცვითი ხაზები. 109-ე პოლკი ჩამოყალიბებული იყო გაწვეული სამხედროებით. უკრაინის მიერ რუსული პოზიციების საჰაერო და საარტილერიო დაბომბვების გაზრდის შემდეგ გავრცელდა ინფორმაციები დიდი რუსული ბაზის განადგურების შესახებ. 1 სექტემბერს უკრაინამ განაცხადა სტანისლავისა და სნიჰურივკას აღების შესახებ, რაც ადგილობრივმა წყაროებმა დაადასტურეს. 4 სექტემბერს ზელენსკიმ განაცხადა ხერსონის ოლქში ორი, ხოლო დონეცკის ოლქში ერთი სოფლის გათავისუფლების შესახებ. უკრაინის მთავრობამ გაავრცელა უკრაინული დროშის აღმართვის ვიდეო ვისოკოპილიაში.