cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არაბთა გაერთიანებული საამიროების კულტურა
საცხოვრებელი სახლები
ალ არიში არის საზაფხულო სახლი სავენტილაციო მილით, რომელიც დამზადებული ჯვალოს ქსოვილისაგან. საჰაერო მილი ეფექტიანი გზაა სახლში ჰაერის ნაკადის ადვილად შემოსასვლელად. ზამთარში ხალხი მიისწრაფის ალ არიშის დატოვების და უფრო თბილი ტენტის ქვეშ ცხოვრებისაკენ.
სამშენებლო მასალები უბრალოა და ადგილობრივ გარემოსთან ადაპტირებული. სანაპირო რეგიონებში ფართოდ გამოიყენება გაქვავებული მარჯანი, მოჭრილი ბლოკები, ან კირის ნარევში აზელელი ნიჟარები და შელესილი ცარცისა და წყლის პასტა. დიდი მნიშვნელობა აქვს სახლებში ვენტილაციასა და საერთოდ, სახლის განლაგებას.
ანდრე კრუზი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი
არაბთა გაერთიანებული საამიროების კულტურა
ლიტერატურა და პოეზია
არაბეთის პოეზიაზე, როგორც სპარსეთის ყურეში მდებარე ქვეყანაზე, დიდი გავლენა აქვს სპარსულ პოეზიას. პოეზიის სტილი და ფორმა უძველესია და კატეგორიულად ექვემდებარება მე-8 საუკუნის არაბი პოეტის, ალ ხალილ ბინ აჰმედის გავლენას. ისლამური ცივილიზაციის პერიოდში მან მხოლოდ მცირე მოდიფიკაცია განიცადა ანდალუზიაში (ესპანეთი). თუმცა ძირძველი არაბული პოეზია დღეისათვის არ არის დაცული დასავლური გავლენისაგან; XX საუკუნეში განვითარება დაიწყო პროზამ, რომელიც არანაკლებ პოპულარულია ვიდრე პოეზია.
ცნობილი პოეტია იბნ მაჯიდი, რომელიც დაიბადა 1432-1437 წ.წ. შორის პერიოდში რას ალ ხაიმაში. ის იყო წარმატებული მეზღვაურის ოჯახიდან. გადარჩენილია იბნ მაჯიდის სულ 40 ნაწარმოები, რომელთაგან 39 ლექსია.
გაერთიანებული არაბთა საამიროების პოეზიაში ყველაზე დიდი აყვავების ხანაა მე-20 საუკუნე. ამ დროს მოღვაწეობდა კლასისკური არაბული პოეზიის მრავალი წარმომადგენელი. კერძოდ, მუბარაქ ალ ოქაილი (1880-1954), სალემ ბინ ალი ალ ოვაისი (1887-1959) და აჰმედ ბინ სულეიმანი (1905-1976). სამი პოეტი შარჯაში, რომელიც ცნობილია ე.წ. ჰირა-ჯგუფის სახელწოდებით. მათ შორისაა ხალფან მუსაბაჰი (1923-1946), შეიხ საქრ ალ ქასიმი (1925-1993), შარჯას ყოფილი მმართველი სულთან ბინ ალი ალ ოვაისი (1925-2000). ჰირა-ჯგუფის ნამუშევრებმა დიდი გავლენა მოახდინეს არაბულ რომანტიკულ პოეზიაზე.
მუსიკა და ცეკვები
არაბთა გაერთიანებულ საამიროებს აქვს ე.წ. ხელიჯის დღესასწაულის დიდი ტრადიცია. იულა არის მათი ერთ-ერთი ტრადიციული ცეკვა, რომელიც რიტმულ მოძრაობებთან ერთად, მოიცავს იარაღის ხმარების სრულყოფილ ცოდნას. ცეკვა მოითხოვს დიდ უნარებსა და ყურადღების კონცენტრაციას. შემონახულია უამრავი ხალხური ცეკვისა და სიმღერის სახეობა, რომლებიც თაობიდან თაობას გადაეცემა. მოცეკვავე გოგონებს აუცილებლად უნდა ჰქონდეთ გრძელი შავი თმა. ისინი მუსიკას აყოლებენ ძლიერ მოქნილ ტანს, თითქმის სხეულის ყველა ორგანო მონაწილეობს ცეკვის პროცესში. მამაკაცთა ცეკვებში ჩანს წარმატებული ბრძოლებისა და ნადირობის ამსახველი სიუჟეტები. ცეკვებში ხშირად გამოყენებულია ისეთი ისტორიული სიმბოლოები, როგოროიცაა ხმლები, ცეცხლსასროლი იარაღები და სხვ.
დუბაიში ძალიან პოპულარულია ჰოლივუდისა და ბოლივუდის კინოპროდუქცია. ასევე, ძალიან უყვართ კარგი საზღვარგარეთული მუსიკა, მომღერლები და მუსიკალური ჯგუფები. მაგალითად ისეთები, როგორიცაა, სელინ დიონი, ელტონ ჯონი, ბონ ჯოვი, შაკირა და სხვები.
2008 წელს კაილი მინოუგიმ 4,4 მლნ. დოლარად მონაწილეობა მიიღო დუბაიში ჯუმეირანის პალმის ცნობილი სასტუმრო-კომპლექსის „ატლანტის“ გახსნის ცერემონიალში.
2003 წლიდან ტარდება დუბაის ინტერნაციონალური ჯაზის ფესტივალი.
2004-2009 წლებში, ასევე, არსებობდა კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ფესტივალი დუბაის უდაბნოს როკ-ფესტივალი, რომელშიც მონაწილეობას იღებდნენ მეტალისტები და მძიმე როკ-მუსიკის მოყვარულები.
სპორტი
200px|მინიატიურა|მარცხნივ|2006 წლის ჩოგბურთის ჩემპიონატი დუბაიში არაბთა გაერთიანებული საამიროებში სპორტის ყველაზე პოპულარული სახეობაა ფეხბურთი. აქ არის უამრავი საფეხბურთო კლუბები. ტარდება რეგიონალური ჩემპიონატები, რომლის დროსაც მოსახლეობა ძალიან გამოცოცხლებულია და სიხარულით გულშემატკივრობს საკუთარ ფავორიტ გუნდს. არაბთა გაერთიანებული საამიროებში ფეხბურთის ასოციაცია დაარსდა 1971 წელს. მისი მიზანი იყო ხელი შეეწყო ფეხბურთის თამაშების გაუმჯობესებისათვის, ახალგაზრდული კონკურსების ორგანიზებისათვის და ა.შ. უკანასკნელ წლებში რამდენიმეჯერ ჩატარდა არაბულ ერებს შორის ჩემპიონატებიც პირველობაზე.
პოპულარული სპორტის სახეობად ითვლება კრიკეტიც, რომელიც ინდოეთის სუბკონტინენტის მოსახელობამ შემოიტანა და ემირატებმა უკვე 4 საერთაშორისო ტურნირს უმასპინძლა.
ასევე დიდი პოპულარობით სარგებლობს ისეთი შეჯიბრებები, როგორიცაა:
*
ბაგრატ III-ის ქუჩა
ბაგრატ III-ის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (დიდი დიღომი); თეიმურაზ I-ისა და მირიან მეფის ქუჩებს შორის. მშენებარე ქუჩას ბაგრატ III-ის სახელი ეწოდა 1990 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია: საბურთალოს რაიონის ქუჩები
ნოვა-პონტი
ნოვა-პონტი (Nova Ponte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 812 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.53 კმ²-ზე. ფართობი 12 812 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვორსკლა
ვორსკლა ( და Ворскла) — მდინარე რუსეთსა და უკრაინაში, დნეპრის მარცხენა შენაკადი. ჩაედინება კამენსკოეს წყალსაცავში. სიგრძე 464 კმ, აუზის ფართობი 14,7 ათ. კმ². სათავეს იღებს შუა რუსეთის მაღლობის დასავლეთ კალთებზე. კალაპოტში უხვადაა ჩქერები და ცელები. ფართო ჭალა ძირითადად უკავია ველებს, რომლებიც ენაცვლება ფოთლოვან ტყეებსა და, ზოგჯერ, ნამდინარევებსა და ჭაობებს. ძირითადად იკვებება თოვლის წყლით. საშუალო წლიური ხარჯია 28,5 მ³/წმ. გაყინულია ნოემბრის ბოლოდან – დეკემბრის დასაწყისიდან მარტის ბოლომდე. მთავარი შენაკადებია: მერლა, კოლომაკი (მარცხენა), ვორსკლიცა (მარჯვენა). ვორსკლი აუზშია 451 ტბა და წყალსაცავი, მათი საერთო ფართობია 22,8 კმ²; მარჯვენა ნაპირზეა ნაკრძალი „ტყე ვორსკლაზე“. მდინარეზეა ქალაქები: გრაივორონი (რუსეთი), პოლტავა, კობელიაკი (უკრაინა).
სქოლიო
კატეგორია:დნეპრის შენაკადები კატეგორია: ბელგოროდის ოლქის მდინარეები კატეგორია: სუმის ოლქის მდინარეები კატეგორია: პოლტავის ოლქის მდინარეები
ონლაინგოგო: საგასტროლო ტურნე
სიუჟეტი
სიუჟეტი ვითარდება პირველი წიგნის მოვლენებიდან 6 თვის შემდეგ. პენი პორტერი და ნოე ფლინი ისევ ერთად არიან. მათ ცხოვრებაში სიახლებია: „სამუდამო უარი ონლაინს“! — ეს ბლოგერი პენის გადაწყვეტილებაა. საგასტროლო ტურნე ევროპის გარშემო — ეს კი მომავალი როკ-ვარსკვლავის, ნოეს ახდენილი ოცნება. ტურნეში ნოესთან ერთად პენიც მიდის. ტურნეში მათ უამრავი თავგადასავალი გადახდებათ, თუმცა პენი აღმოაჩენს, რომ ტურნე არც ისეთი შესანიშნავია როგორც მას წარმოედგინა.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის რომანები კატეგორია:Penguin Books-ის წიგნები
ომანის ტურიზმი
ომანის ტურიზმი 2000-იანი წლებიდან მოყოლებულიმზარდი ინდუსტრიაა. ომანში არაერთი ტურისტული ღირსშესანიშნაობა მდებარეობს და განსაკუთრებით კულტურული ტურიზმით გამოირჩევა. 2012 წელს ლონლი პლანეტიმ მასკატი მსოფლიოში მოგზაურობისთვის საუკეთესო ქალაქებს შორის მეორე ადგილზე დაასახელა. მასკატი 2012 წელს არაბეთის ტურიზმის დედაქალაქად დასახელდა.
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის 2017 წლის მოხსენების მიხედვით, მოგზაურობისა და ტურიზმის კონკურენტუნარიანობის ინდექსით (3.8 ქულა) ომანი მსოფლიოს 136 ქვეყანას შორის 66-ე ადგილზე იმყოფება. 2015 წელთან შედარებით ომანმა სიაში ერთი ადგილით დაბლა ჩაინაცვლა. 2017 წელს ომანს 1 897 000 საერთაშორისო ტურისტი ეწვია, ხოლო საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავლები 1 539 700 000$-ს გაუტოლდა, რაც საშუალოდ ყოველი ტურისტის მიერ დახარჯულ 811.6$-ს უდრის. მოგზაურობისა და ტურიზმის სექტორში 53 251 სამუშაო ადგილია შექმნილი, რაც მთლიანი სამუშაო ადგილების 2,7%-ს შეადგენს. საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავლები მთლიანი შიდა პროდუქტის 2.5%-ია. ომანს საუკეთესო მაჩვენებლები უსაფრთხოებისა და დაცულობის (მეოთხე ადგილი) და ფასების კონკურენტუარიანობის (24-ე ადგილი) სვეტებში აქვს, ხოლო ყველაზე ცუდი საერთაშორისო ღიაობის (116-ე ადგილი) და გარემოს მდგრადობის (109-ე ადგილი) სვეტებში აქვს.
ვიზა
მსოფლიოს ქვეყნების უმრავლესობის მოქალაქეთათვის ომანში მგზავრობისათვის ვიზის აღებაა საჭირო. სპარსეთის ყურის თანამშრომლობის საბჭოს ქვეყნებისათვის ომანში მოგზაურობა სავიზო ლიმიტის გარეშეა შესაძლებელი. მსოფლიოს 69 ქვეყნის მოქალაქეებს ვიზის ინტერნეტის მეშვეობით შეძენა შეუძლიათ, რომელიც 30 დღის განმავლობაშია მოქმედი. ყველა ვიზიტორისთვისსავალდებულოა 6 თვის განმავლობაში მოქმედი პასპორტი.
სტატისტიკა
2013 წლის ტურიზმის სტატისტიკა სპარსეთის ყურის თანამშრომლობის საბჭოს ქვეყნების გამოკლებით:
პლაჟები
ომანის სანაპიროზე არაერთი პლაჟი მდებარეობს. მასკატის დასავლეთ და აღმოსავლეთ სანაპიროზე კურორტები მდებარეობს. სანაპიროს აქტივობებს მიეკუთხვნება: მზის აბაზანების მიღება, ცურვა, ყვინთვა, სნორკელინგი, ნავებითა და წყლის სკუტერებით გასეირნება, სერფინგი, ნიჟარების შეგროვება და თევზაობა.
კაიტსერფინგი
დღიური ზღვის ბრიზების წყალობით ომანის სანაპიროზე კაიტსერფინგისთვის ხელსაყრელი პირობებია. კაიტსერფინგის ცენტრები მასკატში, ელ სავადისა და ალზაიბას სანაპიროებსა და მასირაჰის კუნძულის სანაპიროებზე მდებარეობს.
საფარი ტურიზმი
ომანში პოპულარულია აქლემებითა და ოთხბორბლიანი ტრანსპორტით მოგზაურობა ვაჰიბას უდაბნოში. საფარი ტურები ადგილობრივთა ქოხებში არჩენას, ბარბექიუებს, აქლემებით გასეირნებას, ქვიშის სერფინგსა და ბედუინთა თემებთან სტუმრობას.
მღვიმეები
კირქვით მდიდარი დანალექი ქანებით აღმართულ ომანის მთებში უამრავი გამოქვაბულია. 2008 წელს ტურიზმის სამინისტრომ მსოფლიოში სიდიდით მეორე მღვიმის, მეჯლის ელ ჯინის განვითარებისთვის ახალი პროგრამა წამოიწყო, რაც მღვიმის ტურისტულ გამოქვაბულად გადაქცევას ისახავს მიზნად. აღნიშნული პროგრამა პირველი ტურისტული მღვიმის, ელ ჰუთას მღვიმის გახსნის შემდეგ შეიმუშავეს, რადგანაც მღვიმემ ირველივე წელს 75 000 ტურისტი მიიღო. ომანში მდებარე გამოქვაბულების ნაწილი სხვადასხვა სირთულისაა: დაწყებული მარტივიდან, როგორიცაა მუქალის გამოქვაბული ბანის უადიში და ხალიდის მღვიმე ეშ შარქიიაჰის რეგიონში, დამთავრბეული ურთულესი მღვიმეებით, რომელთა მოსანახულებლადაც გამოცდილება, ვარჯიში და სპეციალური აღჭურვილობაა საჭირო.
ბაზრები
ტურისტთა შორის პოპულარულია ომანს ბაზრები (souq). მსგავსი ბაზრები ომანის ყველა ქალაქში მდებარეობს. მასკატის ყველაზე ცნობილი ბაზრობები რუვისა და მუთრაჰის ბაზრობებია.
ციხესიმაგრეები
ომანის ქალაქების უმეტესობას ციხესიმაგრე აქვს, რომელთა დიდი ნაწილი აშენებული ან გაფართოებლია ელ-იარუბის დინასტიის დროს 1624-1744 წლებში. ციხესიმაგრეები შემოსევების დროს მოსახლეობის თავდაცვის უკანასკნელი ხაზის ფუნქციას ითავსებდნენ. ციხესიმაგრეები ხანგრძლივი ალყისთვის იყო მზად: წყლის წყაროებით, საკვების მარაგითა და საიდუმლო გვირაბებით, რომლებიც ციხესიმაგრიდან რამდენიმე კილომეტრის მოშორებით მთავრდება. მშვიდობის დროს ციხესიმაგრეები მმართველი წრეების მთავარ ცენტრსა და ქალაქების განათლების კერას წარმოადგენდა.
მასკატის ფესტივალი
მასკატის ფესტივალი ყოველწლიურად იანვარსა და თებერვალში ტარდება. ფესტივალზე ტრადიციული ომანური ცხოვრების სტილის, ხელოვნებისა და კულტურის ნიმუშებია გამოფენილი. ღონისძიება საცირკო და თეატრალურ სანახაობებსაც მოიცავს.
სალაჰაჰის ფესტივალი
სალაჰაჰის ფესტივალი ივლისსა და აგვისტოში იმართება, როდესაც ომანის ტერიტორიაზე სპარსეთის ყურის სხვა სახელმწიფოებზე მეტად გრილა. სალაჰაჰის ფესტივალი განსაკუთრებით ოჯახებს იზიდავს და კულტურულ, ტრადიციულ და თანამედროვე ხელოვნების შოუებს მოიცავს.
ცხენებითა და აქლემებით რბოლა
ომანის ცხენოსნობის ფედერაციის მიერ ორგანიზებული შეჯიბრებები სექტემბრიდან ივნისამდე ომანის სხვადასხვა ქალაქში ტარდება. გრძელ მანძილზე აქლემების რბოლა სპეციალურად აგებულ სარბოლო ტრასებზე იმართება, ჩვეულებრივ არდადეგებისა და ეროვნული დღესასწაულების დროს.
დუბაი-მასკატის ოფშორული სანაოსნო რბოლა
დუბაი-მასკატის რეგატა ყოველი წლის იანვარში იმართება. ნავები დუბაიდან იწყებენ რბოლას და ჰორმუზის ყურის გავლით მასკატში ჩადიან.
სქოლიო
ომანი კატეგორია:ომანის ტურიზმი
პირანი
პირანი (Piran, Pirano) — ქალაქი სლოვენიაში. მდებარეობს ისტრიის ნახევარკუნძულზე, ადრიატიკის ზღვის სანაპიროზე. მოსახლეობა 4 092 კაცი (2012).
ქალაქი მდებარეობს პირანის ყურის სანაპიროზე. ხორვატიის საზღვრიდან 7 კმ-ში და იტალიის საზღვრიდან 23 კმ-ში. პირანის ტემი ოფიციალურად ორენოვანია, სახელმწიფო ენასთან ერათად გავრცელებულია ასევე იტალიური ენა.
ქალაქში დაიბადა იტალიელი კომპოზიტორი და მევიოლონე ჯუზეპე ტარტინი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვენიის ქალაქები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მასწავლებელთა კავშირი
წინადადება მიეცა საშუალო სასწავლებლების პედაგოგიურ საბჭოებს, მკაცრად დაეცვათ სკოლის ავტონომია და „არ მიეღოთ თავის წრეში მთავრობის მიერ დანიშნული თანამდებობის პირნი“. საქართველოს მასწავლებელთა კავშირების უმაღლესი ორგანო იყო რესპუბლიკური ყრილობა. 1920 წლის იანვარში თბილისის რეალური სასწავლებლის დარბაზში გაიხსნა მასწავლებელთა რესპუბლიკური ყრილობა. საორგანიზაციო კომიტეტის თავმჯდომარე იყო ალექსანდრე მდივანი. მასწავლებელთა კავშირის შექმნასა და მის მიერ მოწვეულ ამ ყრილობას დიდ შეფასებას აძლევდა პრესა. ყრილობამ ბევრ საჭირბოროტო საკითხზე იმსჯელა. ყრილობაზე სიტყვები წარმოთქვეს: დამფუძნებელი კრების თავჯდომარის ამხანაგმა სიმონ მდივანმა, დამფუძნებელი კრების განათლების კომისიის წარმომადგენელმა ლეო ნათაძემ, სოციალ-ფედერალისტმა იოსებ ბარათაშვილმა. მასწავლებელთა კავშირის მუდმივ მდივნად აირჩიეს პ. ჭანიშვილი. შეირჩა შენობა ამ კავშირისათვის, ჟურნალ „განათლების“ რედაქცია, საბავშვო და პედაგოგიური ლიტერატურის გამომცემელი კომისია და ლექციების წასაკითხი აუდიტორია. ბიუროს უნდა მოეწვია კვირაში ერთი სხდომა, მისი თაოსნობით, მასწავლებელთა კავშირის საბჭოსთან დაარსდა მუდმივი პედაგოგიური ლიტერატურის კომისია, რომელსაც უნდა შეერჩია და ეთარგმნა პედაგოგიური წიგნები. დაარსდა საბავშვო ლიტერატურისა და ჟურნალის კომისია, რომლისთვისაც ნივთიერი დახმარება სამინისტროს უნდა გაეწია. განათლების სამინისტრომ მასწავლებელთა კავშირს 80 ათასი მანეთის დახმარება მისცა. 1920 წლის 24 ოქტომბერს გაიხსნა მასწავლებელთა სრულიად საქართველოს კონფერენცია. ყრილობაზე მასწავლებლებმა წამოაყენეს მოთხოვნები, რომელთა დიდი ნაწილი ხელისუფლებამ თავისი არგუმენტებით უარყო. მასწავლებელთა კავშირის საქმიანობა, მათი ყრილობები და კონფერენციები განათლების სისტემაში არსებული პრობლემების გამოაშკარავებასა და მოგვარებას ეხმარებოდა, ხელს უწყობდა განათლების რეფორმის განხორციელებას ქვეყანაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ლეონარდო რამოსი
ლეონარდო რამოს დოს სანტოსი, აგრეთვე ცნობილი როგორც ლეონარდო (დ. 9 ივნისი, 1992, ორინიუსი, სან-პაულუ) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, პოზიციით თავდამსხმელი.
კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 7 წლის ასაკში. ითამაშა საფეხბურთო კლუბ „მარილიას“ ახალგაზრდულ გუნდში, რომელიც გამოდიოდა შტატის უმაღლეს ლიგაში. პროფესიონალური კარიერა დაიწყო ორინიუსის „ატლეტიკოში“. 2010 წელს ლეონარდო მიიწვიეს მინსკის „დინამოში“, სადაც 2012 წლამდე ითამაშა. 2012 წელს თავისუფალი აგენტის სტატუსით გადავიდა გორის „დილაში“, სადაც 2013 წლის ივლისამდე ითამაშა, შემდეგ კი ხაბაროვსკის „სკა-ენერგიაში“ გადავიდა. 2014 წლის ზაფხულში დაბრუნდა საქართველოში და კარიერას განაგრძობდა „სამტრედიაში“ 2015 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:ხაბაროვსკის სკა-ენერგიას ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი
აპაგა (არმავირი)
აპაგა (Ապագա) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 928 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 233 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.27 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ონლაინგოგო: პერსონალური გამოფენა
„ონლაინგოგო: პერსონალური გამოფენა“ (Girl Online: going Solo) — ინგლისელი მწერლის, იუთუბერის და ბლოგერის ზოი საგის რომანი. წიგნი 2016 წლის 17 ნოემბერს გამოსცა „Penguin Books“-მა. არის ონლაინგოგოს სერიის წიგნების რიგით მესამე წიგნი.
აღწერა
ონლაინ გოგოს, პენი პორტერის, ცხოვრებაში ახალი ეტაპი იწყება. უხერხულ სიტუაციებს, შეყვარებულთან დაშორებებსა და შეხვედრებს, მეგობართან დაძაბულ ურთიერთობას, მშობლების უცნაურობას, შიშებს თანდათან უმკლავდება. პენი საუკეთესო მაგალითია, როგორ უნდა გადალახოს გოგონამ წინააღმდეგობები, როგორ მოაგვაროს ურთიერთობა თანატოლებთან, როგორ გათავისფულდეს კომპლექსებისგან და გახდეს თავდაჯერებული. ახლა პენის ჯერია, მისკენაა მიმართული საზოგადოების ყურადღება, ის დგას ცხოვრების ავანსცენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2016 წლის რომანები კატეგორია:Penguin Books-ის წიგნები
იაპონიის იმპერატორი
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:იაპონიის პოლიტიკა
მოლაჩიბინა
მოლაჩიბინა (Mollaçibinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
პასუ-დი-ტორისი
პასუ-დი-ტორისი (Passo de Torres) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 927 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 104.37 კმ²-ზე. ფართობი 95 114 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ლუდოვიკა ბავარიელი
ლუდოვიკა ბავარიელი (Ludovika Wilhelmine von Bayern; დ. 30 აგვისტო, 1808 — გ. 25 იანვარი, 1892) — ბავარიის მეფის, მაქსიმილიან I ბავარიელის და მისი მეორე ცოლის, კაროლინა ბადენელის მეექვსე შვილი. იმპერატრიცა ელისაბედ ბავარიელის დედა.
ქორწინება
1828 წლის 9 სექტემბერს ლუდოვიკა დაქორწინდა ბავარიის ჰერცოგზე, მაქსიმილიან იოზეფზე, რომლის მამა მისი ბიძაშვილი იყო.
შვილები
ამ ქორწინებიდან ლუდოვიკას და მაქსიმილიანს შეეძინათ 10 შვილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბავარიის პრინცესები კატეგორია:ვიტელსბახები კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1808 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1892 კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
ედიშერ ცხადაძე
ედიშერ ცხადაძე (დ. 14 მაისი, 1958, თბილისი) — ქართველი ფიზიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კამალიგი
კამალიგი (ოფიციალურად კამალიგის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Camalig) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 72 042 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 50 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ალბაის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
ბადიაურის ქუჩა
ბადიაურის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ფოსტის ქუჩიდან ალექსანდრე წურწუმიას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 80-იან წლებში, 1957 წლამდე ქართველთა ქუჩა ერქვა. აქვს 1 შესახვევი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
ჰაჯილარი (ლაჩინი)
ჰაჯილარი (Hacılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
ადამსი (ჩრდილოეთი ილოკოსი)
ადამსი (ოფიციალურად ადამსის მუნიციპალიტეტი; ტაგ: Bayan ng Adams) ― მეხუთე კლასის მუნციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 792 ადამიანს შეადგენს.
გეოგრაფია
ადამსი პროვინციის ჩრდილოერთ სანაპიროზე მდებარეობს. მუნიციპალიტეტს ჩრდილოეთიდან პაგუდპუდი ესაზღვრება, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან - სანტა-პრახედესი, აღმოსავლეთიდან - კალანასანი, დასავლეთით - დუმალნეგი, ხოლო სამხრთით - ვინტარი.
ბარანგაები
ადამსი მხოლოდ ერთი ბარანგაისგან შედგება. მუნიციპალიტეტი-ბარანგაი ქვეყნის მასშტაბით უდიდესი ბარანგაია ფართობის მიხედვით. სამომავლოდ ქალაქის ხუთ ბარანგაიდ დაყოფა იგეგმება: ბუგნაის, მალასინის, პობლაკიონის, საპლიდისა და ბუკაროტის.
ბუკაროტის სიტიო ადამსისა და კალანასანის მუნიციპალიტეტის სადავო ტერიტორიაა, რის გამოც სიტიოში ორი სამთავრობო შენობა მდებარეობს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
ელიზოვოს საერთაშორისო აეროპორტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
პედრინოპოლისი
პედრინოპოლისი (Pedrinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 490 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.75 კმ²-ზე. ფართობი 357 891 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩავინის რაიონი
ჩავინის რაიონი (Distrito de Chavín) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის ჩინჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 187 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 968 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 426.17 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩინჩის პროვინციის რაიონები
დარაგა
დარაგა (ოფიციალურად დარაგის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Daraga) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 133 893 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 54 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ალბაის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
შეიხ იბრაჰიმ-შაჰი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: დაბადებული 1401 კატეგორია: გარდაცვლილი 1460 კატეგორია:სეფიანთა დინასტია
პატრიკ კლეივერტი
პატრიკ კლეივერტი (Patrick Kluivert დ. 1 ივლისი, 1976) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. კარიერის საუკეთესო წლები გაატარა ბარსელონაში.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი
ჰაჯიხანლი
ჰაჯიხანლი (Hacıxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
ოხის აეროპორტი
ოხის აეროპორტი (Аэропóрт Охá) (IATA: OHH, ICAO: UHSH) — აეროპორტი რუსეთში, კუნძულ სახალინზე. მდებარეობს ქალაქ ოხიდან სამხრეთ-დასავლეთით 10 კმ-ში.
პრაია-გრანდი (სანტა-კატარინა)
პრაია-გრანდი (Praia Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 45 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 267 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.57 კმ²-ზე. ფართობი 284 163 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
აიდარი (მდინარე)
აიდარი ( და Айдар) — მდინარე რუსეთსა და უკრაინაში; ჩრდილოეთის დონეცის (დონის აუზი) მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 264 კმ, აუზის ფართობი 7420 კმ². მიედინება შუა რუსეთის მაღლობის სამხრეთ განაპირა მხარეს. უპირატესად იკვებება თოვლის წყლით. საშუალო წლიური ხარჯი სოფელ ბახმეტოვკასთან (უკრაინა) 15,7 მ³/წმ. გაყინულია ნოემბრის ბოლოდან მარტის ბოლომდე – აპრილის დასაწყისამდე. იყენებენ სარწყავად. აიდარზე მდებარეობს ქალაქი სტარობილსკი.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ბელგოროდის ოლქის მდინარეები
მანანა მნათობიშვილი
მანანა მნათობიშვილი (დ. 11 ივნისი, 1962, თბილისი) — ქართველი აკრობატი. საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი და პედაგოგიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი.
1984 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტი. სსრკ-ის სამგზის ჩემპიონი (1979, 1980, 1981) და სსრკ-ის თასის სამგზის მფლობელი (1980, 1981, 1982). მსოფლიოს თასის გათამაშების მეორე პრიზიორი (1979, 1981, 1984). სსრკ-ის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1979).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:ქართველი აკრობატები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
მურღუზთალა
მურღუზთალა (Murğuztala) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ინაიეთ გირეი
ბიოგრაფია
დაიბადა ბახჩისარაიში, მამამისის, გაზი II გირეის მმართველობის პერიოდში. 1608 წელს, მისი უფროსი ძმის, თოხთამიშ გირეისა და სეფერ გირეის ოსმალეთში მკვლელობის შემდეგ აწგარდაცვლილი გაზი II გირეის ერთგულმა მსახურებმა გადამალეს სუდაკში, საიდანაც მალევე ოსმალეთის სულთანს, აჰმედ I-ს გადასცეს მძევლად. ბიძამისმა, ყირიმის ახალმა ხანმა, სელამეთ გირეიმ სულთანს ინაიეთისა და მისი 2 უმცროსი ძმის, ჰუსამ და საადათ გირეიების გადაცემა მოთხოვა, მაგრამ უარი მიიღო.
მიუხედავად იმისა, რომ მისი ძმები მეჰმედ III გირეი-მ მოკლა, პირადი ინტერესების გამო, 1620-იან წლებში ინაიეთი დაეხმარა მას და შაჰინ გირეის ტახტისათვის გაჩაღებულ ბრძოლებში. ოსმალეთში აღზრდილი ინაიეთი თავის ძმებთან ერთად, დიდხნიანი პაუზის შემდეგ, 1635 წელს გააგზავნა სულთან მურად IV-მ ყირიმში ტახტის დასაკავებლად. მან ბაჰადირ I გირეის დამარცხების შემდეგ მიიღო ხანის ტიტული.
მმართველობის დაწყებიდანვე შეეცადა რეფორმების გატარებასა და სტაბილიზაციის პროცესის დაჩქარებას. კალგად და ნურედინად დანიშნა ჰუსამი და საადათი. ის აქტიურად ჩაერთო საგარეო პოლიტიკაში. მონაწილეობა მიიღო ირან-ოსმალეთის ომში, 1636 წელს დაამარცხა დონის კაზაკები, იმავე წელს სამშვიდობო ხელშეკრულებები დადო რუსეთის სამეფოსთან და პოლონეთ-ლიტვასთან.
1637 წელს, თოფქაფის სასახლეში მისულმა ინაიეთ გირეიმ სულთანს მოთხოვა მეომრებით დახმარება, რის გამოც მურად IV-მ სიკვდილით დასაჯა. ეს იყო პირველი შემთხვევა ყირიმის სახანოს ისტორიაში, როდესაც ოსმალთა სულთანმა ხანი მოაკვლევინა. ამ ფაქტმა დიდი არეულობა გამოიწვია სახანოში, რის გამოც თურქებმა ყირიმის ტახტზე აიყვანეს ოსმალური ორიენტაციის მქონე ბაჰადირ I გირეი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1597 კატეგორია:გარდაცვლილი 1637 კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი მონარქები
პერდიზისი
პერდიზისი (Perdizes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 000 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 404 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.88 კმ²-ზე. ფართობი 2 450 815 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალტო-ლარანის რაიონი
ალტო-ლარანის რაიონი (Distrito de Alto Larán) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის ჩინჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 137 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 972 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 23 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 298.83 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩინჩის პროვინციის რაიონები
ჰაჯისამლი
ჰაჯისამლი (Hacısamlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
გინობატანი
გინობატანი (ოფიციალურად გინობატანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Guinobatan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 85 786 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 44 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ალბაის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
ეთელ სნოუდენ-ანკანი
ეთელ სნოუდენ-ანკანი (Ethel Snowden-Annakin; დ. 8 სექტემბერი, 1881 – გ. 22 თებერვალი, 1951) — ბრიტანელი სოციალისტი, სამოქალაქო აქტივისტი, ჟურნალისტი, ფემინისტი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა საშუალო კლასის წარმომადგენელი ინგლისელის ოჯახში. ახალგაზრდობაში იყო ქრისტიან სოციალისტი. შემდგომში შეუერთდა დამოუკიდებელ ლეიბორისტულ პარტიას და გახდა ფაბიანური საზოგადოების წევრი. ახალგაზრდობიდანვე ეწეოდა აქტიურ ფემინისტურ საქმიანობას. 1905 წელს იქორწინა ცნობილ ბრიტანელ ლეიბორისტ პოლიტიკოსზე, ფილიპ სნოუდენზე. აქტიურად იყო ჩართული პარტიულ საქმიანობაში, წლების განმავლობაში იყო პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. XX საუკუნის დასაწყისში იყო სუფრაჟისტული მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. პირველი მსოფლიო ომის დროს მოგზაურობდა ბრიტანეთში, კანადასა და აშშ-ში, ეწეოდა პაციფისტურ პროპაგანდას, ქალთა მოძრაობების მიტინგებზე გამოდიოდა ომის საწინააღმდეგო მოწოდებებით. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ აგრძელებდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას, როგორც ინგლისის ლეიბორისტული პარტიის წარმომადგენელმა იმოგზაურა საბჭოთა რუსეთში და რამდენიმე კრიტიკული წერილი გამოაქვეყნა საბჭოთა რეჟიმის შესახებ. 1920 წელს, მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრებთან ერთად იმოგზაურა საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. სიტყვით გამოვიდა თბილისში, გურჯაანში, თელავსა და ტყიბულში გამართულ მიტინგებზე. საქართველოდან დაბრუნების შემდეგ, გაზეთ „მანჩესტერ გარდიანში“ (Manchester Guardian) გამოაქვეყნა თავისი შთაბეჭდილებები საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შესახებ, წერილში დადებითად აფასებს გატარებულ რეფორმებს, ასევე საუბრობს რუსეთთან შედარებით საქართველოში არსებულ უკეთეს სოციალურ ფონზე. საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ, როგორც მეორე ინტერნაციონალის წევრი, აკრიტიკებდა საბჭოთა საოკუპაციო რეჟიმს. XX საუკუნის 1920-30-იან წლებში აგრძელებდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას. იყო BBC-ის სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში სამეფო ოპერის დირექტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ჟურნალისტურ საქმიანობას ეწეოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1951 კატეგორია:ბრიტანელი ჟურნალისტები კატეგორია:ბრიტანელი ფემინისტები კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები
ტიკსის აეროპორტი
ტიკსის აეროპორტი (Аэропорт Тикси) (IATA: IKS, ICAO: UEST) — აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ტიკსიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1 კმ-ში.
როდოსი
როდოსი (Ρόδος, Rhodus) — კუნძული ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილში, სამხრეთ სპორადების არქიპელაგში, მცირე აზიის ნახევარკუნძულიდან 18 კილომეტრში. ეკუთვნის საბერძნეთს. ფართობი 1408 კმ². ნაპირები სუსტად არის დანაწევრებული. სიმაღლე 1215 მ-მდე (მთა ატავიროსი). უმთავრესად აგებულია კირქვებითა და მარმარილოთი. არის ფიჭვის, კვიპაროსისა და მარადმწვანე მუხის ტყის კორომები. ზღვისპირა დაბლობებზე გაშენებულია ვენახი, ბაღები, ციტრუსებისა და ზეთისხილის პლანტაციები. როდოსზეა ქალაქი როდოსი.
როდოსი ეგეოსის კულტურის ერთ-ერთი ცენტრია. ძველი წელთაღრიცხვის VIII-VII საუკუნეებში აქტიურად მონაწილეობდა სიცილიის, ჩრდილოეთ აფრიკის კოლონიზაციაში. ბერძენ-სპარსელთა ომების (ძველი წელთაღრიცხვის 500-449 წლებში) დროს როდოსი სპარსეთმა დაიპყრო, შემდეგ დელოსის კავშირში შედიოდა. ძველი წელთაღრიცხვის 408-405 წლებში როდოსის ქალაქები გაერთიანდა ერთ პოლისად ოლიგარქიული მმართველობით. ძველი წელთაღრიცხვის 44 წელს როდოსი რომმა დაიპყრო და პროვინცია აზიის შემადგენლობაში შეიყვანა. IV საუკუნის დასასრულსა და XIII საუკუნეში ბიზანტიას ეკუთვნოდა. XIV საუკუნის დასაწყისში იოანიტების ორდენმა დაიპყრო, XVI საუკუნეში — ოსმალთა იმპერიამ, 1912-1947 წლებში ეკუთვნოდა იტალიას, 1947 წლის 10 თებერვალს საზავო ხელშეკრულებით გადაეცა საბერძნეთს.
როდოსი ხშირად მოიხსენიება როგორც „ხმელთაშუაზღვის მარგალიტი“. განვითარებულია თევზჭერა. ტურიზმი. კურორტები. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის კუნძულები კატეგორია:ხმელთაშუა ზღვის კუნძულები
ჯემალ მჭედლიშვილი
ჯემალ მჭედლიშვილი (დ. 21 სექტემბერი, 1962, ქარელი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო). სამბოში სსრკ ორგზის ჩემპიონი (1987, 1989) და სსრკ თასის მფლობელი (1986), ორგზის ევროპისა (1987, 1989) და მსოფლიო ჩემპიონი (1987, 1989). სსრკ ხალხთა VIII სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1983) და სსრკ ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი ძიუდოში (1986). საქართველოს ორგზის აბსოლუტური ფალავანი ქართულ ჭიდაობაში (1985, 1986). სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატი და ღირსების ორდენის კავალერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები ჯ
შრი-ლანკის ტურიზმი
შრი-ლანკის ტურიზმი მზარდი ინდუსტრიაა. საუკუნეების განმავლობაში შრი-ლანკა უცხოელი მოგზაურებისთვის პოპულარულ ადგილს წარმოადგენდა. ჩინელი მოგზაური, ფასიანი შრი-ლანკას IV საუკუნეში ეწვია, ხოლო XII საუკუნეში ვენეციელი ვაჭარი, მოგზაური და მწერალი მარკო პოლო შრი-ლანკას „თავისი ზომით მსოფლიოს საუკეთესო კუნძულად“ მოიხსენიებს.
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის 2017 წლის მოხსენების მიხედვით, მოგზაურობისა და ტურიზმის კონკურენტუნარიანობის ინდექსით (3.8 ქულა) შრი-ლანკა მსოფლიოს 136 ქვეყანას შორის 64-ე ადგილზე იმყოფება. 2015 წელთან შედარებით შრი-ლანკამ სიაში ადგილით დაბლა ჩაინაცვლა. 2017 წელს შრი-ლანკას 1 798380 საერთაშორისო ტურისტი ეწვია, ხოლო საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავლები 2 980 700 000$-ს გაუტოლდა, რაც საშუალოდ ყოველი ტურისტის მიერ დახარჯულ 1657.4$-ს უდრის. მოგზაურობისა და ტურიზმის სექტორში 344 852 სამუშაო ადგილია შექმნილი, რაც მთლიანი სამუშაო ადგილების 4.2%-ს შეადგენს. საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავლები მთლიანი შიდა პროდუქტის 4.6%-ია. შრი-ლანკას საუკეთესო მაჩვენებლები ფასების კონკურენტუნარიანობის (მე-20 ადგილი) და მოგზაურობისა და ტურიზმის პრიორიტიზაციის (26-ე ადგილი) სვეტებში აქვს, ხოლო ყველაზე ცუდი საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიებით უზრუველყოფისა (მე-100 ადგილი) და ტურისტული მომსახურების ინფრასტრუქტურის (94-ე ადგილი).
ტურიზმი
ტურიზმის განვითარების პირველი ინიციატივა 1937 წლით თარიღდება როდესაც შრი-ლანკის მთავრობის გადაწყვეტილებით ცეილონის ტურისტული ბიურო დაარსდა. 1939 წლის სექტემბერში მეორე მსოფლიო ომის გამო ბიურო დაიხურა. შრი-ლანკის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ტურიზმის ხელშეწყობისთვის ხეილონის ტურისტული საბჭო დაარსდა, რომელმაც ტურისტული ბიუროს ფუნქციები იკისრა. ტურიზმის სექტორს უფრო მეტი ფორმალური ხასიათი 1996 წლის მეათე აქტის ამოქმედების შემდეგ მიენიჭა. შედეგად კანონმდებლობის შესაბამისად ცეილონის ტურისტული საბჭო დაარსდა, რის შემდეგაც საბჭო ფუნქციონირებს როგორც სახელმწიფო სააგენტო, რომელიც შრი-ლანკის ტურიზმის განვითარებასა და ხელშეწყობაზეა პასუხისმგებელი.
2007 წლის ოქტომბერში 2005 წლის ტურიზმის 38-ე აქტის მეორე სექციის შესაბამისად შრი-ლანკის ტურიზმის საბჭო (1996 წლის მეათე აქტი) შრი-ლანკის ტურიზმის განვითარების სამსახურმა შეცვალა.
შრი-ლანკის ტურიზმის განვითარების სამსახურმა შრი-ლანკა ტურიზმის განვითარების შესაფერისად რამდენიმე საკურორტო რეგიონად დაყო:
ტურიზმის სტატისტიკა
მას შემდეგ, რაც შრი-ლანკის ხელისუფლებამ ტურიზმის განვითარების ხელშეწყობა გადაწყვიტა, როგორც ეკონომიკის ცალკე სექტორის და ცეილონის ტურიზმის ბიურო დააარსა, 1966 წლისთვის ქვეყანას მხოლოდ 18 969 უცხოელი ტურისტი ეწვია. მას შემდეგ 1982 წლამდე ტურისტული ნაკადები ყოველწლიურად მატულობდა, გარდა 1971 წლისა. 1976-1982 წლებში ჩამომსვლელ ტურისტთა რაოდენობა ყოველწლიურად 24%-ით იზრდებოდა. 1982 წელს შრი-ლანკაში 407 230 ტურისტით მეტი ჩავიდა. თუმცა შრი-ლანკის სამოქალაქო ომის დაწყების გამო 1983 წლიდან 2009 წლამდე ყოველწლიურად ჩამოსულ ტურისტთა რაოდენობა საშუალოდ 300 000-500 000-ის ფარგლებში მეწყეობდა.
შრი-ლანკის სამოქალაქო ომი 25 წელს გაგრძელდა და 2009 წელს, ხელისუფლების მიერ ტამილის ვეფხვების დამარცხებით დასრულდა. 2009 წელს შრი-ლანკას 448 000 საერთაშორისო ტურისტი ეწვია, ხოლო 2015 წელს საერთაშორისო ტურისტთა რაოდენობა, 1 798 380-ს გაუტოლდა, რაც ექვს წელიწადში 300%-იან ზრდას უტოლდება.
ადგილობრივი ტურიზმი
შრი-ლანკაში ადგილობრივი ტურიზმი მნიშვნელოვანი სეგმენტია. 2014 წელს ქვეყნის შიგნით ექვსმა მილიონმა შრი-ლანკელმა იმოგზაურა. ადგილობრივ ტურისტთა მოგზაურობის მიზნებს შორის მომლოცველობითი, საოჯახო დასვენების, საგანმანათლებლო და ღირსშესანიშნაობათა მონახულების სახეობები სჭარბობს. ადგილობრივი ტურიზმის მთავარ ტურისტულ დანიშნულების ადგილებს შორის აღსანიშნავია: ანურადჰაპურა, კატარაგამა, ნუვარა ელია, კანდი, შრი-პადა, პოლონარუვა, სიგირიია და დამბულა. ადგილობრივი ტურისტები ძირითადად სასკოლო არდადეგებების, შვებულების დროს და შაბათ-კვირას მოგზაურობენ.
ღირსშესანიშნაობები
შრი-ლანკის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები იყოფა ანთროპოგენურ და ბუნებრივ ღირსშესანიშნაობებად. შრი-ლანკის ბუნებრივი ღირსშესანიშნაობები მოიცავს ბუნებრივ ძეგლებს, ფლორასა და ფაუნას და სასიამოვნო კლიმატით გამორჩეულ ადგილებს. ამავე კატეგორიას მიეკუთვნება გეოტურიზმის ძეგლებიც. ანთროპოგენური ღირსშესანიშნაობები მოიცავს შრი-ლანკის არქეოლოგიურ და კულტურულ ღირსშესანიშნაობებს, ისტორიულ და რელიგიურ ძეგლებსა და ხელოვნებისა და ფოლკლორის ნიმუშებს.
ველური გარემო
მიუხედავად მცირე ფართობისა შრი-ლანკა ბიომრავალფეროვნებითა და ველური ბუნების რესურსებით გამოირჩევა და მსოფლიოს 34 ბიომრავალფეროვან ცხელ წერტილს შორისაა დასახელებული. ფლორისა და ფაუნის მრავალი სახეობა ენდემურია, რის გამოც შრი-ლანკა მსოფლიოში ბიოლოგიური ენდემიზმის უმაღლესი სიხშირით გამოირჩევა.
შრი-ლანკის ტერიტორიის 13% ველური გარემოს დაცულ ტერიტორიად გამოცხადდა, რომელიც საერთო ჯამში 8500კმ²-ს აჭარბებს. ტერიტორიის 7% ეროვნულ პარკებს უკავია, რომლებიც საზოგადოებისთვის ხელმისაწვდომია და ველური ბუნების შესწავლის შესაძლებლლობას იძლევა.
სქოლიო
შრი-ლანკკა კატეგორია:შრი-ლანკის ტურიზმი
შეიხ ხოჯა ალი
შეიხ ხოჯა ალი (სპარს. شیخ علی خواجه; დ. 1369 — გ. 1429) — სეფევიეს ორდენის შეიხი 1391-1424 წლებში, შეიხ სადრ ალ-დინ მუსას ვაჟი, შეიხ სეფი-ედ-დინის შვილიშვილი. შეიხის ტიტული მიიღო 1391 წელს.
მას მმართველობა მძიმე პოლიტიკურ პერიოდში მოუწია და სუფიზმი თითქმის ვერც გაავრცელა. 1402 წელს, თემურლენგმა ანგორის ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხა ოსმალები. მათ სულთანთან ერთად გამოჩენილი თურქი და თურქენი სარდლებიც დაატყვევა, რომლებიც სწორედ შეიხ ხოჯა ალის მოკავშირეები იყვნენ. ხოჯა ალი შეეცადა მათ გამოსყიდვას, მაგრამ უშედეგოდ. მან არდებილში თემურლენგის შესაძლო შემოსევის გამო მძიმე ხარკი იკისრა.
1405 წელს, როცა თემური გარდაიცვალა, ხოჯა ალიმ დაიწყო ბრძოლა თემურიდების წინააღმდეგ, რომელშიც საბოლოოდ დამარცხდა. თავიდან, ყურას ბრძოლაში იწვნია დამამცირებელი მარცხი. შექმნილი მძიმე სიტუაციის გამო მას აზერბაიჯანის დატოვება მოუწია.
მიუხედავად უშედეგო მმართველობისა, ალი გამოირჩეოდა პოეტური ნიჭითა და რელიგიური იდეებით. 1424 წელს დატოვა თანამდებობა და მოსალოცად იერუსალიმში წავიდა, სადაც გარდაიცვალა 1429 წელს, 60 წლის ასაკში. მისი ცხედარი თავრიზში წაასვენეს და იქვე დაკრძალეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: დაბადებული 1469 კატეგორია: გარდაცვლილი 1429
ჟენევის კონფერენცია (1954)
დიპლომატები სამხრეთ კორეიდან, ჩრდილოეთ კორეიდან, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკიდან (PRC), საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირიდან (სსრკ) და ამერიკის შეერთებული შტატებიდან (აშშ) განიხილავდნენ კორეის მხარის საკითხებს კონფერენციაზე. ინდოჩინეთის მხარისათვის შეთანხმების მიღწევაზე მუშაობდა ჯგუფი, რომელშიც შედიოდნენ საფრანგეთი, ვიეტ მინის კოალიცია, სსრკ, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა, ამერიკის სეერთებული შტატები, გაერთიანებული სამეფო და მომავალში სახელმწიფოები, რომლებიც ემზადებოდნენ ფრანგული ინდოჩინეთისგან გამოყოფას. ხელშეკრულებით, ვიეტნამი დროებით გაიყო ორ ზონად, ჩრდილოეთ ზონად, რომელისთვისაც უნდა ეხელმძღვანელა ვიეტ მინის აჯანყებულებს, და სამხრეთ ზონად, რომელიც უნდა ემართა ვიეტნამის სახელმწიფოს, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ყოფილი იმპერატორი ბაო-დაი. კონფერენციის საბოლოო დეკლარაცია გამოისცა ბრიტანელმა თავმჯდომარემ, იმ პირობით, რომ ჩატარდებოდა საყოველთაო არჩევნები 1956 წლის ივნისამდე ერთიანი ვიეტნამის სახელმწიფოს შესაქმნელად. ხელშეკრულებების შექმნაში დახმარების მიუხედავად, ხელი არ მოწერილა არც ვიეტნამის და არც ამერიკის შეერთებული შტატების მხრიდან. გარდა ამისა, კონფერენციაზე ხელი მოეწერა ცეცხლის შეწყვეტის სამ ცალკეულ შეთანხმებას, რომელიც მოიცავდა კამბოჯას, ლაოსს და ვიეტნამს.
ფონი
1954 წლის 18 თებერვალს, ბერლინის კონფერენციაზე, მონაწილეები შეთანხმდნენ, რომ კონფერენციაზე კორეული საკითხი ასევე განიხილება ინდოჩინეთში მშვიდობის აღდგენის პრობლემა, რომელსაც გაუძღვებოდნენ ამერიკის შეერთებული შტატების, საფრანგეთის, გაერთიანებული სამეფოს და სხვა სახელმწიფოების დელეგაციები. მოწვეული იქნებიან საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირი, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა და სხვა დაინტერესებული სახელმწიფოები.
კორეა
კორეის ომის ბოლო ხელმოწერილ ცეცხლის შეკავების ხელშეკრულებას პოლიტიკური კონფერენცია დასჭირდა სამ თვეში, რადგან ვადები და პირობები, რომელიც არ იქნა შესრულებული უნდა მოგვარებულიყო „მოლაპარაკების გზით, კორეიდან ყველა საგარეო ძალამ თავისი დანაყოფები უნდა გაიყვანოს და კორეული საკითხი მშვიდობიანად უნდა მოგვარდეს.“
ინდოჩინეთი
მინი|250x250პქ| ჟენევის კონფერენცია როდესაც აზიაში დაიწყო დეკოლონიზაციის პროცესი, საფრანგეთს უნდა დაეთმო საკუთარი ძალაფლება ინდოჩინეთში (ლაოსი, კამბოჯა და ვიეტნამი). სანამ ლაოსმა და კამბოჯამ დამოუკიდებლობა მიიღეს, საფრანგეთმა ვიეტნამში დარჩენა არჩია. ეს დასრულდა საფრანგეთის ჯარებსა და ვიეტნამის ნაციონალისტებს შორის ომით, რომელსაც ხო-ში მინის ხელმძღვანელობდა. ამ უკანასკნელის ხელმძღვანელობით, ვიეტმინის არმიამ პარტიზანული ომი დაიწყო, ხოლო ფრანგებმა დასავლური ტრადიციული ტექნოლოგია გამოიყენეს. გადამწყვეტი ფაქტორი იყო დინ ფინ ფჰუს ბრძოლა 1954 წელს, სადაც ფრანგები საბოლოოდ დამარცხდნენ. ამან გამოიწვია საფრანგეთის ჯარების გაყვანა ქვეყნიდან და ჟენევის კონფერენციის აუცილებლობა.
გადაწყდა, რომ ვიეტნამი მე-17 პარალელზე გაყოფილიყო 1956 წლამდე. ამ დროს კი ჩატარდებოდა დემოკრატიული არჩევნები საერთაშორისო ზედამხედველობით. ყველა მონაწილე მხარე დაეთანხმა ამას (ხო ში მინს ჩრდილოეთში ძლიერი მხარდაჭერა ჰქონდა, რომელიც უფრო ხალხმრავალი იყო, ვიდრე სამხრეთი და ამრიგად კომფორტული იქნებოდა, რომ მას არჩევნებში გაემარჯვა), გარდა აშშ-ისა, რომელსაც არ სურდა კომუნიზმის გავრცელება დომინოს პრინციპით მთელ აზიაში.
კორეა
სამხრეთ კორეის წარმომადგენელი აცხადებდა, რომ სამხრეთ კორეის მთავრობა უნდა ყოფილიყო ერთადერთი კანონიერი მთავრობა კორეაში. ასევე, გაერო-ს ზედამხედველობით უნდა ჩატარებულიყო არჩევნები ჩრდილოეთში. ჩინეთს უნდა გაეყვანა საკუთარი ძალები ქვეყნიდან და უნდა დარჩენილიყო მხოლოდ გაეროს ძალები, როგორც პოლიციური ძალა. ჩრდილოეთ კორეის წარმომადგენელმა აღნიშნა, რომ არჩევნები უნდა ჩატარდეს მთელს კორეაში, რომ ყველა უცხო ძალამ წინასწარ უნდა დატოვოს ქვეყანა. არჩევნებს საჭიროა უხელმძღვანელოს კორეის საყოველთაო კომისიამ, რომელიც შედგება ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეის მხარეებისგან, თანაბარი განაწილებით. ასევე უნდა მოხდეს ზოგადი ურთიერთობების გავრცობა / გაზრდა ეკონომიკურად და კულტურულად ჩრდილოეთსა და სამხრეთს შორის.
ინდოჩინეთი
დასავლელ მოკავშირეებს არ ჰქონდათ ერთიანი პოზიცია იმის თაობაზე, თუ რა საბოლოო შედეგისათვის უნდა მიეღწია კონფერენციას ინდოჩინეთთან მიმართებაში. ენტონი ედენმა, რომელიც ხელმძღვანელობდა ბრიტანეთის დელეგაციას, მხარი დაუჭირა კონფლიქტის მოგვარებას მოლაპარაკებების გზით. ჟორჟ ბიდო, საფრანგეთის დელეგაციის ხელმძღვანელი, ორჭოფობდა აღნიშნული საკითხის მშვიდობიანად გადაწყვეტასთან დაკავშირებით და სურდა შეენარჩუნებინა საფრანგეთის პოზიციები ინდოჩინეთში, გაღბული მსხვერპლის გასამართლებლად, თუნდაც იმის გათვალისწინებით, რომ მათი სამხედრო მდგომარეობა აშკარად გაუარესებული იყო მთელი ქვეყნის მასშტაბით. აშშ მრავალი წლის განმავლობაში უჭერდა მხარს ფრანგებს ინდოჩინაში და რესპუბლიკელი ეიზენჰაუერის ადმინისტრაციას სურდა უზრუნველეყო ის სიტუაცია, რომელშიც მათ ვერ დააბრალებდნენ ახალ „იალტას“, ანდა კომუნისტებისადმი ინდოჩინეთის დათმობას. მის ლიდერებს ადრეც ადანაშაულებდნენ მსგავსი კუთხით. დემოკრატი ტრუმენის ადმინისტრაცია დადანაშაულებულ იქნა „ჩინეთის დაკარგვაში“, როდესაც კომუნისტებმა წარმატებით აიღეს ქვეყანაზე კონტროლი.
დებულებები
ხელშეკრულებებში, რომელიც გამოიცა 1954 წლის 21 ივნისს, განიმარტა შემდეგი პირობები ვიეტნამთან დაკავშირებით:
ხელშეკრულებას ხელს აწერდნენ ვიეტნამის დემოკრატიული რესპუბლიკა, საფრანგეთი, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა, საბჭოთა კავშირი და გაერთიანებული სამეფო. ვიეტნამის შტატმა უარყო ხელშეკრულება, ხოლო შეერთებულმა შტატებმა განაცხადა, რომ იგი ითვალისწინებს ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმებას და აცხადებს, რომ „ის თავს იკავებს მათი საფრთედ გამოცხადებისგან ან ძალის გამოყენებისაგან, რათა ხელი არ შეუშალოს მათ.“
შედეგები
1954 წლის 9 ოქტომბერს ტრიკოლერი ბოლოჯერ იქნა ჩამოშვებული ხანოის ციტადელში და საფრანგეთის კავშირის ბოლო ძალებმა დატოვეს ქალაქი, გადაკვეთეს პოლ დუმერის ხიდი, რომლის გავლითაც ხაიფონგში გაემგზავრნენ, საკუთარ ქვეყანაში დაბრუნების მიზნით. მინი|307x307პქ| ანტიკომუნისტი ვიეტნამელი ლტოლვილები, რომლებიც ფრანგული [[ შეერთებული შტატების საზღვაო ძალების LSM- ების სია |LSM-ის სადესანტო ხომალდიდან გადადიან ამერიკის შეერთებული შტატების-ის Montagu- ში. ]] კომუნისტური ძალებისთვის, რომლებმაც საფრანგეთის დამარცხებაში მნიშვნელოვანი ინსტრუმენტები იყვნენ, კავშირი ჰქონდათ კომუნიზმისა და ნაციონალიზმის იდეოლოგიებთან. ბევრი კომუნისტი სამხრეთ ვიეტნამს განიხილავდა, როგორც ფრანგულ კოლონიურ ნარჩენს, შემდეგ კი შეერთებული შტატების მარიონეტულ რეჟიმს. თავის მხრივ, ბევრმა სხვა სახელმწიფომ ჩრდილოეთ ვიეტნამი აღიქვა, როგორც კომუნისტური ინტერნაციონალის მარიონეტი. 1955 წლის 20 მაისს, საფრანგეთის კავშირის ძალები საიგონიდან სანაპირო ბაზებამდე გავიდნენ და 1956 წლის 28 აპრილს ბოლო საფრანგეთის ძალებმა სრულიად დატოვეს ვიეტნამი
ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა ფრანგები, როგორც პოლიტიკური სარეზერვო საშუალება ჩაანაცვლა ვიეტნამის პრემიერ მინისტრით ნგო დინ დიმით, რომელიც ამტკიცებდა თავისი ძალაუფლების ლეგიტიმურობას სამხრეთში. ჟენევის კონფერენციას არ გააჩნდა რაიმე კონკრეტული მექანიზმი 1956 წელს დაგეგმილი ეროვნული არჩევნებისათვის, ხოლო დიიმ საერთოდ უარი თქვა მის გამართვაზე, იმ მოტივით, რომ სამხრეთს ხელი არ მოუწერია და არანაირად არ იყო დაკავშირებული ჟენევის ხელშეკრულებასთან და რომ შეუძლებელი იყო თავისუფალი არჩევნების ჩატარება კომუნისტური ჩრდილოეთში. ამის ნაცვლად, ის კომუნისტური ოპოზიციის ჩახშობის მცდელობებზე გადავიდა. ისტორიკოსი ჯონ ლუის გადისი ამბობს, რომ 1954 წლის ხელშეკრულებები „იმდენად ნაჩქარევად იქნა შედგენილი და ორაზროვანად გაკეთებული, რომ საერთაშორისო სამართლის თვალსაზრისით, აზრი არ აქვს ლაპარაკი რომელიმე მხარის დარღვევებზე.“
სქოლიო
კატეგორია:ჟენევის კონფერენცია კატეგორია:აშშ-ვიეტნამის ურთიერთობები კატეგორია:კორეის დაყოფა კატეგორია:ვიეტნამის გაყოფა კატეგორია:საფრანგეთის ინდოჩინეთი კატეგორია:1954 წლის კონფერენცია კატეგორია:პირველი ინდოჩინეთის ომი
ისრაელის ახალი შეკელი
ისრაელის ახალი შეკელი (شيكل جديد ; ნიშანი: ₪ კოდი : ILS ), ასევე ცნობილი როგორც  ისრაელის შეკელი (  , شيكل إسرائيلي ) — ოფიციალური ვალუტა ისრაელში. ისასევე გამოიყენება ლეგალურად პალესტინის ტერიტორიების დასავლეთ ნაწილში, ღაზას სექტორში. ახალი შეკელი დაყოფილია 100 აგორად. ახალი შეკელი გამოიყენება 1986 წლის 1 იანვრიდან, როდესაც მან შეცვალა ჰიპერინფლაციური ძველი შეკელი 1000: 1 თანაფარდობით.
ისტორია
ტერმინი შეკელის (שֶׁקֶל) სახელწოდება ამავე სახელწოდების უძველესი ბიბლიური ვალუტადან მომდინარეობს. ბიბლიის ადრეულ ცნობებში ნათქვამია, რომ აბრაამმა ქებრონის პატრიარქების გამოქვაბულისთვის ეფრონ ხეთელს გადაუხადა ,,ოთხასი შეკელი ვერცხლი". შექელი არის ძველ ისრაელში წონის ან ვალუტის რამდენიმე უძველესი ერთეული, ებრაული ფესვიდან ש-ק-ל (š-ql), რაც ნიშნავს ,,წონას". თავდაპირველად, ეს შეიძლება გულისხმობდა ქერის წონას. ძველ ისრაელში ცნობილი იყო, რომ შეკელი დაახლოებით 180 მარცვალი იყო (11 გრამი ან 0,35 ტროას უნცია ).
თანამედროვე ისრაელის სახელმწიფოს ჩამოყალიბებიდან, 1948 წლის 14 მაისიდან 1952 წლამდე ანგლო-პალესტინის ბანკმა გამოსცა ბანკნოტები, როგორც პალესტინის ფუნტი, რომელიც მომდინარეობდა ბრიტანულ ფუნტთან. 1952 წელს ანგლო-პალესტინის ბანკმა შეიცვალა სახელი და გახდა ბანკი ლეუმი ლე-იისრაელ ( ისრაელის ეროვნული ბანკი) და ვალუტის სახელი გახდა ისრაელის ფუნტი.
ისრაელის ფუნტი (1952–1980)
ისრაელის ფუნტი (לירה ישראלית‎ლ ,,lira yisraelit" ) იყო ისრაელის სახელმწიფოს ვალუტა 1952 წლის ივნისიდან 1980 წლის 23 თებერვლამდე, მოგვიანებით კი ის შეიცვალა შეკელით 1980 წლის 24 თებერვალს. 1955 წლიდან, მას შემდეგ რაც ისრაელის ბანკი დაფუძნდა და ბანკნოტების გაცემის მოვალეობა აიღო, მხოლოდ ებრაული სახელი გამოიყენებოდა სიმბოლოსთან ერთად ,,I £". ბრიტანულ გირვანქაზე დამოკიდებულება გაუქმდა 1954 წლის 1 იანვარს, ხოლო 1960 წელს ისრაელის გირვანქის დაყოფა 1000 პრუტოტიდან 100 აგოროტამდე შეიცვალა.
1960-იან წლებში, დებატები არასამთავრობო ებრაული სახელი ისრაელის ვალუტის შედეგად კანონის შეკვეთით ფინანსთა მინისტრის შეცვლა ფუნტი შევიდა ებრაული სახელი, shekel (שקל). კანონი მინისტრს აძლევდა უფლებას, გადაწყვეტილიყო ცვლილების შესაფერის თარიღზე. კანონი არ ამოქმედდა 1980 წლის თებერვლამდე, როდესაც ისრაელის მთავრობამ გადაწყვიტა მონეტარული სისტემის შეცვლა და შეკელის შემოტანა 1 შეკელი = I £ 10.
შეკელი (1980–1985)
შეკელი, რომელიც ახლა ცნობილია როგორც ძველი შეკელი, იყო ისრაელის სახელმწიფოს ვალუტა 1980 წლის 24 თებერვლიდან 1985 წლის 31 დეკემბრამდე. წინამორბედის მსგავსად ის უცხოური ვალუტების მიმართ ხშირად უფასურდებოდა 1960-70-იან წლებში. ამ ტენდენციამ კულმინაციას მიაღწია იმით, რომ ძველი შეკელი განიცდიდა ჰიპერინფლაციას 1980-იანი წლების დასაწყისში. მას შემდეგ, რაც ინფლაცია შეიზღუდა 1985 წლის ეკონომიკური სტაბილიზაციის გეგმის შედეგად, შემოვიდა ახალი შეკელი, რომელმაც შეცვალა ძველი შეკელი 1986 წლის 1 იანვარს, ამ ცვლილების შედეგად 1000 ძველი შეკელი ერთი ახალი შეკელის ტოლი გახდა.