cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფირალი
პირველი ტალღის ფირალები
ფირალობის განვითარებამ გურიაში გამოიწვია სოფლებში ჯარის ჩაყენება, ეგზეკუციის გამოყენება, რაც მძიმე ტვირთად დააწვა მოსახლეობას, უფრო შეავიწროვა და ეკონომიკურად დასცა. მთავრობის მიერ გატარებულმა სასტიკმა ზომებმა დროებით შეანელა ფირალობის აღმავლობა. 1887 წლიდან დააწესეს ხევისთავების ინსტიტუტი. ხევისთავებს ევალებოდათ, მაზრის მმართველობისთვის წარედგინათ ავაზაკობაში ეჭვმიტანილები. 1888 წლიდან ფირალობა ისევ ძლიერი ტემპით განვითარდა. გურია გადაიქცა ფირალების სათარეშო ასპარეზად და მთავრობის საექსპერიმენტო ადგილად. 1889 წელს სოფლებიდან გაიყვანეს ეგზეკუცია და შემოიღეს სათემო დარაჯობა, რაც ნიშნავდა, რომ ადგილობრივი მცხოვრებლებისგან ქმნიდნენ მოდარაჯეთა რაზმებს. სათემო დარაჯობისა და ხევისთავობის დაწესებამ ფირალობა ვერ შეაჩერა, სამაგიეროდ ხალხი უფრო შეაწუხა. 1890 წელს კავკასიის მთამარმართებელმა გოლიცინმა გააუქმა სათემო დარაჯობა. 1892 წელს ფირალებმა დააყაჩაღეს დუქნები ხიდისთავსა და ნაგომარში, ცხემლისხიდში მოკლეს ყარაული. კვლავ გრძელდებოდა ეგზეკუციები, სოფლად ჯარების ჩაყენება და მოსახლეობისთვის დაკისრუებული გადასახადები მილიციის შესანახად.
მეორე ტალღის ფირალები
XX საუკუნის დასაწყისის ე.წ მეორე ტალღის ფირალები განსხვავდებოდნენ წინა პერიოდის ფირალებისგან. ისინი ჩაბმული იყვნენ რუსეთის 1905 წლის რევოლუციაში. ბევრი მათგანი მონაწილეობდა ნასაკირალის ბრძოლასა და გურიის რესპუბლიკის გამოცხადებაში. მეორე ტალღის ფირალობა რევოლუციის წლებს ემთხვევა. 1901-1902 წლების მოუსავლიანობამ გლეხების ფართო უკმაყოფილება გამოიწვია, თუმცა მათგან მაინც ითხოვდნენ გადასახადების გადახდას. 1902 წელს გამოსვლები დაიწყო ნიგოითში, ხიდისთავში, ჩოჩხათსა და გურიანთაში. 1902 წელს ხელისუფლებამ გურიის ბიბლიოთეკა-სამკითხველოები დახურა. 1903 წელს გლეხებმა გაფიცვა გამოაცხადეს და თავად-აზნაურების მიწები დასამუშავებლად არ აიღეს. დაიწყო ტერორისტული აქტები თავად-აზნაურებსა და ჩინოვნიკებზე. მოკლეს მომრიგებელი შუამავალი თავადი ტიფო ნაკაშიძე, აზნაური დ. ქარცივაძე და სხვები. რევოლუციის დამარცხების შემდეგ ფირალები აგრძელებდნენ კანონგარეშე საქმიანობას რეაქციის წლებშიც. ამ პერიოდის გამოჩენილი ფირალები იყვნენ დათიკო შევარდნაძე, კიკია მამულაიშვილი, სიმონა დოლიძე, ერასტი ჯორბენაძე და სხვები.
სქოლიო
*
სარაიბურნუ
სარაიბურნუ (Sarayburnu; სიტყვასიტყვით სასახლის წვერი) — კონცხოვანი კვარტალი სტამბოლში, თურქეთში, რომელიც ოქროს რქასა და მარმარილოს ზღვას ერთმანეთისგან გამოყოფს. ამ ტერიტორიაზეა განლაგებული თოფქაფის სასახლე და გიულჰანეს პარკი. სარაიბურნუ შედის სტამბოლის ისტორიულ ნაწილში, რომელიც 1985 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
ისტორია
პირველი დასახლება სარაიბურნუს ტერიტორიაზე ნეოლითის ხანით, ძვ. წ. დაახლოებით 6600 წლით თარიღდება, რომელიც თითქმის ათასი წლის მანძილზე არსებობდა, სანამ ზღვის მზარდმა დონემ არ დატბორა აღნიშნული ტერიტორია. თუმცა, შესაძლოა, რომ დასახლება კონტინენტის კიდევ უფრო სიღმეში გადაწეულიყო. აღსანიშნავია, რომ ამ ტერიტორიაზე განხორციელებული გათხრების შედეგად ამოღებული არქეოლოგიური ნიმუშები, არსებითად განსხვავდება ჩრდილოეთით თურქეთის სხვა ტერიტორიებზე აღმოჩენილი ნიმუშებისგან.
კანაბრავა-დუ-ნორტი
კანაბრავა-დუ-ნორტი (Canabrava do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 217 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნორტი-არაგუაიის შემადგენლობაში.
სარაიბურნუ
ისტორია
სხვა დასახლება სარაიბურნუს ტერიტორიაზე, სახელად ლიგოსი, თრაკიელი ტომების მიერ XIII-XI საუკუნეებში დაარსდა, ასევე მეზობელ სემისტრიელებთან ერთად, რომლებიც პლინიუს უფროსმა თავის ისტორიულ ნაშრომებში მოიხსენია. დღემდე ლიგოსის დასახლებიდან მხოლოდ რამდენიმე კედელი და ნაგებობა გადარჩა, რომლებიც იმ ტერიტორიასთან ახლოს მდებარეობს, სადაც მდებარეობს ცნობილი თოფქაფის სასახლე. ბიზანტიონის პერიოდში აკროპოლისი იმ ადგილას მდებარეობდა, სადაც დღეს თოფქაფის სასახლე დგას.
კანაბრავა-დუ-ნორტი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 786 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.39 კმ²-ზე. ფართობი 3 452 კმ²-ია.
სარაიბურნუ
ისტორია
ძვ. წ. 667 წელს, ძველი ბერძენი მაცხოვრებლები მეგარიდან (ათენის მახლობლად), მეფე ბიზასის მეთაურობით, სარაიბურნუს ტერიტორიაზე ბიზანტიუმი დააარსეს. უფრო ადრე კი, ძვ. წ. 685 წელს, ქალაქის აზიურ (ანატოლიურ) ნაწილში, ბოსფორის სრუტის ნაპირზე, მეგარელებმა ქალკედონი (დღევანდელი ქადიქიოი) დააარსეს. თუმცა სინამდვილეში, დღევანდელი სტამბოლის უძველესი დასახლებები, ქალაქის ანატოლიურ მხარეს გვხვდება, როგორიცაა ფიქირთეფეს ბორცვი, რომელიც ენეოლითის ხანით თარიღდება და რომლის ნიმუშები ძვ. წ. 5500-3500 წლითაა დათარიღებული. ახლომდებარე ქადიქიოიში (ძველი ქალკედონი), გათხრების შედეგად დიდი პორტი აღმოაჩინეს, რომელიც ფინიკიელების პერიოდითაა (რომელიც მეგარელების დასახლებამდე არსებობდა) დათარიღებულია.
კანაბრავა-დუ-ნორტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
სარაიბურნუ
ისტორია
უძველეს დროში, სარაიბურნუს რაიონთან ახლოს ორი ბუნებრივი ნავსადგური არსებობდა, სადაც დღევანდელი სირქეჯისა და ემინენიუს კვარტალი დგას (ფროსფორიონი და ნეორიონის ნავსადგურები, რომლებიც ოქროს რქის სანაპირო ზოლს ადგენდნენ). ზუსტად ამ ფორმირების გამო, სარაიბურნუს ტერიტორია უფრო თვალშისაცემი იყო, ვიდრე დღეს. მოგვიანებით, ეს ტერიტორია კონსტანტინოპოლის კედლის, ოქროს რქისა და მარმარილოს ზღვის გადაკვეტის წერტილი იყო. ბიზანტიის პერიოდში, ეს ტერიტორია ბერძნულ ენაზე ცნობილი იყო, როგორც ჰაგიოს დემეტრიოსი.
ოსმალეთის იმპერიის არსებობის ბოლო პერიოდში, 1871 წელს რკინიგზის ხაზის მშენებლობის დროს, სარაიბურნუს რაიონში არსებული ქალაქის კედლები ნაწილობრივ გაანადგურეს, მაგრამ კედლის ნაწილი კვლავ უცვლელად რჩება ზოგიერთ ადგილებში — განსაკუთრებით თოფქაფის სასახლესთან ახლოს, რომელიც XV საუკუნეში, ოსმალეთის სულთნებისთვის აშენდა. ცნობილი გიულჰანეს პარკი სასახლის გვერდით მდებარეობს.
სქოლიო
41.0169°N, 28.9864°W
კატეგორია:ოქროს რქა კატეგორია:ფათიჰის კვარტალები
კორნელია ფუნკე
კორნელია მარია ფუნკე (დ. 10 დეკემბერი, 1958) — გერმანელი საბავშვო წიგნების ავტორი.
დაიბადა ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში, კარიერის დასაწყისში ეწეოდა სოციალური მუშაკის საქმიანობას, მოგვიანებით კი წიგნების ილუსტრატორი გახდა. 1980-იან წლებში დაიწყო რომანების წერა, რომლებშიც ძირითადად ფენტეზის ელემენტების საშუალებით ცხოვრების სირთულეებთან დაპირისპირებული ბავშვების ცხოვრებას ასახავდა. ამ დროიდან მოყოლებული ფუნკე გერმანიაში „საბავშვო წიგნების ბესტსელერ ავტორად“ იქცა. მისი ნაშრომები არაერთ ენაზეა თარგმნილი, 2012 წლისთვის მსოფლიოს მასშტაბით მისი წიგნების 20 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი იყო გაყიდული.
ფუნკმა აღიარება მოიპოვა რომანებით, როგორებიცაა „ქურდების მბრძანებელი“ (2002) და „დრაკონების მხედარი“ (2004). მოგვინებით ავტორს უფრო ფართო ცნობადობა მოუტანა მელნის გულის სერიის რომანებმა (2003-2007).
მხატვრული ფილმებია გადაღებული ფუნკეს რომანების –„ქურდების მბრძანებელი“ „დრაკონების მხედარი“ და „მელნის გული“ – მიხედვით. ეს წიგნები არაერთი კვირის მანძილზე ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერების სიაში იკავებდა ადგილს
ფუნკეს ხშირად „გერმანელ ჯოან როულინგს“ უწოდებენ. 2005 წელს იგი ჟურნალმა ტაიმმა მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანს შორის დაასახელა.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:გერმანელი ქალი მწერლები კატეგორია:გერმანელი სცენარისტები კატეგორია:გერმანელი საბავშვო მწერლები კატეგორია:გერმანელი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:გერმანელი ქალი საბავშვო მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის გერმანელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი ქალი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის გერმანელი ქალი მწერლები
ქაფანაქჩი (ზაქათალა)
ქაფანაქჩი (Kəpənəkçi) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 965 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ჩამარა რეპიალაგე
ჩამარა რეპიალაგე (დ. 10 მაისი, 1992) — შრი-ლანკელი ძიუდოისტი. მან მონაწილეობა მიიღო 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე, -73 კგ წონით კატეგორიაში, სადაც მესამე რაუნდში ქართველ ლაშა შავდათუაშვილთან დამარცხდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1992
ყორნისის ეკლესიის ნანგრევი
ყორნისის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყორნისში. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში. მდებარეობს სოფლიდან სამხრეთით 7-8 კმ-ზე, მდინარე ფრონეს მარცხენა ნაპირზე (გაგნიძეების ნასოფლარი).
გოგირდის ტრიოქსიდი
სქოლიო
კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები
ყორნისის ეკლესიის ნანგრევი
ეკლესიიდან შემორჩენილია დასავლეთი კედელი, დაახლოებით 2X3 მეტრის სიმაღლეზე. ამავე კედელზე შეინიშნება სარკმლის კვალი. ჩრდილოეთი კედელი ძალზე დეფორმირებულია. აბსიდი და სამხრეთი კედელი ჩამონგრეულია. ტერიტორიაზე დიდი რაოდენობით ყრია მოჩუქურთმებული ქვა. მათ შორისაა სარკმლის საპირე, პორტალის ნაწილი, არქიტრავის ქვა, სვეტისთავები და კარნიზის ქვები. დიდი ოსტატობით შესრულებული ორნამენტული მოტივი მრავალფეროვანია. გეგმის დასადგენად საჭიროა ძეგლზე ჩატარდეს გაწმენდითი სამუშაოები. ტერიტორია ჩახერგილია უზარმაზარი ქვებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტეხილი შესახვევი
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ყოფილი ქუჩები
წითლად მბოლავი აზოტმჟავა
წითლად მბოლავი აზოტმჟავა (RFNA) წარმოადგენს შენახვად მჟანგავს, რომელიც სარაკეტო საწვავად გამოიყენება. ის შეიცავს 85% აზოტმჟავას (HNO3), 13% დიაზოტის ტეტროქსიდს და 1–2% წყალს. წითელ ფერი RFNA-ს მასში გახსნილი დიაზოტის ტეტროქსიდის გამო აქვს, რომელიც ნაწილობრივ იშლება აზოტის დიოქსიდის წარმოქმნით. აზოტის დიოქსიდი კი იხსნება მანამდე, სანამ ხსნარი არ გაჯერდება და შემდეგ ორთქლდება წითელი ორთქლითა და ამახასიათებელი მახრჩობელა სუნით.RFNA ზრდის საწვავის აალებადობას. ასევე ძალიან ეგზოთერმულია მისი წყალში გახსნის პროცესიც.
ის ჩვეულებრივ გამოიყენება ინჰიბიტორთან ერთად (ძალიან განსხვავებული, ხანდახან საიდუმლო ნივთიერებები, მაგალითად ფთორწყალბადი; ნებისმიერ ასეთ კომბინაციას ეწოდება „ინჰიბირებული RFNA“ IRFNA) იმიტომ, რომ აზოტმჟავაში იმ მეტალების უმრავლესობას, რომლითაც კონტეინერები კეთდება, იხსნება.
ის ასევე შეიძლება იყოს მონოსაწვავი; მასში ამინების ნიტრატების გახსნის შემდეგ ის შეიძლება გამოყენებული იქნეს როგორც ერთგვაროვანი სარაკეტო საწვავი. თუმცა მისი ასეთი გამოყენება პრაქტიკაში უცნობია.
მეორე მსოფლიო ომის დროს გერმანული არმია RFNA-ს ზოგიერთ რაკეტებში მჟანგავად იყენებდა. ამ ნარევებს ეწოდებოდა S-სტოფი (96% აზოტმჟავის ნარევი 4% ნარევი რკინის ქლორიდთან როგორც წვის კატალიზატორი ) და SV-სტოფი (94% აზოტმჟავა with 6% დიაზოტის ტეტრაოქსიდთან ) და ერქვა Salbei (ბრძენი).
ინჰიბირებული RFNA ასევე გამოიყენებოდა როგორც მჟანგავი მსოფლიოში ყველაზე ხშირად გაშვებულ მსუბუქ ორბიტალურ რაკეტაზე, Kosmos-3M-ზე.
მისი სხვა გამოყენებები თავის თავში შეიცავს სასუქების, საღებავების, ასაფეთქებლების დამზადებას. ის აგრევთვე შეიძლება გამოყენებულ იქნას როგორც ლაბორატორიული რეაქტივი ფოტოგამჟღავნებისას და მეტალის ამოჭმისას.
სქოლიო
კატეგორია:სარაკეტო საწვავი
სელესიუზი
სელესიუზი (Sələsüz) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 611 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
დიდი ბრიტანეთი 1964 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთხუთმეტედ იასპარეზა 1964 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 18 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1964 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესან კონცელიძე (დაბადებული 1938)
რესან კონცელიძე (დ. 1 მარტი, 1938)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1961-1974 წლებში იყო თბილისის ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის ინჟინერ-კონსტრუქტორი, საქართველოს ალკკ ბათუმის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი, საკავშირო ალკკ ცენტრალური კომიტეტის ორგანიზატორი, საქართველოს ალკკ ცენტრალური კომიტეტის მდივანი, მეორე მდივანი, თბილისის ჩუღურეთის რაიონის სახალხო დეპუტატთა საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე, სამგორის რაიკომის პირველი მდივანი, საქართველოს კპ ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების გამგე, 1974-1985 წლებში იყო საქართველოს კვების მრეწველობის მინისტრი, 1985-1989 წლებში იყო  საქართველოს სახელმწიფო აგროსამრეწველო კომიტეტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, 1989 წლიდან იყო საქართველოს მომხმარებელთა საზოგადოებების ცენტრალური კავშირის   „ცეკავშირის“ გამგეობის თავმჯდომარე. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
პატარა ბებესირი
პატარა ბებესირი — ტბა საქართველოში, გალის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ოქუმის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 14,4 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,09 კმ², აუზის ფართობი 1,02 კმ², საშუალო სიღრმე 1,1 მ, მაქსიმალური სიღრმე 1,8 მ. წარმოიშვა სანაპირო დიუნებით მდინარეების შეგუბების შედეგად. საზრდოობს წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. ზედაპირის დიდი ნაწილი დაფარულია წყალმცენარეულობით. მდიდარია თევზით.
ქურდამირი (ზაქათალა)
ქურდამირი' (Kürdəmir) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ნაბაკევის ამაღლების ეკლესია
ნაბაკევის ამაღლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაბაკევში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით. ალაგ-ალაგ წყობა შევსებულია ყორექვით.
ეკლესიის ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი მარტივპროფილიან კრონშტეინებს ეყრდნობა. დარბაზი განათებულია სამხრეთის და დასავლეთის სწორკუთხა სარკმლებით.
არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ეკლესიაში მიწის დონე  აწეულია. ჩრდილოეთ ფასადს პერანგი შემოცლილი აქვს. სამხრეთი ფასადი დაზიანებულია. ძეგლის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
მაქს ნარვაესი
მაქს ნარვაესი (დ. 15 ივნისი, 1957) — პარაგვაელი ძიუდოისტი. მან პარაგვაის სახელით მონაწილეობა მიიღო 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ნახევრად-მსუბუქ წონაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1957
კონფრეზა
კონფრეზა (Confresa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 240 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნორტი-არაგუაიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 124 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.33 კმ²-ზე. ფართობი 5 801 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ოქონის კოშკის ნანგრევი
ოქონის კოშკის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ოქონაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით.
გეგმით კვადრატული კოშკი შემორჩენილია ორი სართულის დონეზე. პირველი სართული ყრუა. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედელში ერთი სათოფურია გაჭრილი. დასავლეთ კედელში ბუხრის კვალი შეინიშნება.
სართულშუა გადახურვა ჩამონგრეულია. შემორჩენილია კოჭის ბუდეები. კოშკის სამხრეთით მიშენებულია სათავსი, რომელიც პირადი სარგებლობისთვის აუგია ერთ-ერთ მაცხოვრებელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ზურაბ ქვლივიძის ქუჩა
ზურაბ ქვლივიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); არნოლდ ჩაქობავის ქუჩიდან ტერენტი გრანელის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 40-იან წლებში. ადრე ერქვა აგურის ქუჩა (სახელწოდება უკავშირდება ქუჩაზე მდგარ აგურის ქარხანას). 1875 წელს დაერქვა ქალაქისათვის — იასონ თუმანოვის (თუმანიშვილის) სახელი (დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე). 1923 წელს მიხეილ ბოჭორიშვილის (ძვ. რევოლუციონერი), 1958 წელს — მიხეილ ბოჭორიძის, 1922 წელს — ვასილ ჩერქეზიშვილის, 2007 წელს ზურაბ ქვლივიძის სახელი ეწოდა. აქვს 1 შესახვევი.
დიოგუ-დი-ვასკონსელუსი (მინას-ჟერაისი)
დიოგუ-დი-ვასკონსელუსი (Diogo de Vasconcelos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ორუ-პრეტუს შემადგენლობაში.
ზურაბ ქვლივიძის ქუჩა
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
დიოგუ-დი-ვასკონსელუსი (მინას-ჟერაისი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 848 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.31 კმ²-ზე. ფართობი 165 091 კმ²-ია.
იბიმირინი
იბიმირინი (Ibimirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 401 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერტან-დუ-მოშოტოს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 954 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.14 კმ²-ზე. ფართობი 1 906 436 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
დილის შოუ (სერიალი)
დილის შოუ (The Morning Show) - ამერიკული სატელევიზიო სერიალი, რომელშიც მთავარ როლებს ასრულებენ ჯენიფერ ენისტონი, რიზ უიზერსპუნი და სტივ ქარელი. მისი პრემიერა შედგა Apple TV + - ზე, 2019 წლის 1 ნოემბერს. სერიალის იდეა მომდინარეობს ბრაიან სტელტერის წიგნიდან „Top of the Morning: Inside the Cutthroat World of Morning TV“.
შინაარსი
დილის შოუ, პოპულარული დილის ახალი ამბების პროგრამაა, რომელიც გადის ტელეარხ UBA–ზე. მოქმედება ვითარდება მას შემდეგ რაც ალექს ლივის (ჯენიფერ ენისტონი) თანაწამყვანს მიჩ კესლერს (სტივ ქარელი) სამსახურიდან სკანდალის გამო გაუშვებენ, შემდეგ კი ახალ წამყვანს ბრედლი ჯექსონს (რიზ უიზერსპუნი) მოიყვანენ.
წარმოება
2017 წლის 8 ნოემბერს ცნობილი გახდა, რომ Apple- მა სერიალი დაამტკიცა, რომელიც შედგებოდა ათი ეპიზოდისგან. სერიალის აღმასრულებელი პროდიუსერები იყვნენ ჯენიფერ ენისტონი, რიზ უიზერსპუნი, ჯეი კარსონი და მაიკლ ელენბერგი. კარსონი ასევე იქნებოდა სცენარისტიც.
2018 წლის 4 აპრილს ცნობილი გახდა, რომ კარსონმა სერიალი დატოვა. ის აღმასრულებელ პროდიუსერად შეცვალა კერი ერინმა. 2018 წლის 11 ივლისს ცნობილი გახდა, რომ მიმი ლედერი იქნებოდა სერიალის რეჟისორი და ექსკლუზიური პროდიუსერი. 2018 წლის 23 ოქტომბერს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ კრისტინ ჰანი და ლორენ ლევი ნეიუსტადტერი იქნებოდნენ ასევე სერიალის ექსკლუზიური პროდიუსერები. შოუს თითო ეპიზოდი 15 მილიონი დოლარი ჯდებოდა, ენისტონისა და უიზერსპუნის ხელფასი თითო ეპიზოდზე $ 2 მილიონი იყო. სერიალის დამტკიცებასთან ერთად დადასტურდა რომ ენისტონი და უიზერსპუნი მონაწილეობდნენ სერიალის მთავარ როლებში. 2018 წლის ოქტომბერში ცნობილი გახდა, რომ სტივ ქარელი, გუგუ მბათა-რავი, ბილი კრუდაპი, ნესტორ კარბონელი და მარკ დუპლასი მონაწილეობდნენ სერიალის რეგულარულ როლებში. 2018 წლის 7 ნოემბერს ცნობილი გახდა, რომ ბელ პაული, კარენ პიტმანი და დეზენ ტერი შეუერთდნენ სერიალის მთავარ შემადგენლობას. 2020 წლის 9 ოქტომბერს, გრეტა ლი და რუაირი ო'კონორი ოფიციალურად შეუერთდნენ მეორე სეზონს, როგორც რეგულარული პერსონაჟები. 2020 წლის 13 ნოემბერს ჰასან მინჰაჯი ასევე გამოცხადდა მსახიობის ახალ წევრად. 2020 წლის 3 დეკემბერს ჯულიანა მარგულიესმა განაცხადა, რომ შეუერთდა სერიალის მეორე სეზონს. პირველი სეზონის ძირითადი გადაღებები დაიწყო 2018 წლის 31 ოქტომბერს, ლოს – ანჯელესის ჯეიმზ ოვიატის შენობაში. გადაღებები გრძელდებოდა ლოს-ანჯელესში, მანამ სანამ გადაღებები არ დაიწყო ნიუ-იორკში, 2019 წლის 9 მაისს. მეორე სეზონის წარმოება დაიწყო 2020 წლის 24 თებერვალს. 2020 წლის 12 მარტს Apple TV + - მა შეწყვიტა სერიების წარმოება COVID-19 პანდემიის გამო. მეორე სეზონმა განაახლა გადაღებები 2020 წლის 19 ოქტომბერს.
გამოხმაურება
Rotten Tomatoes-ზე სერიალს აქვს 61% / 100 -დან, 104 მიმოხილვის საფუძველზე, საშუალო ნიშანი 5.78 / 10. Metacritic– მა, რომელიც იყენებს შეწონილ საშუალო მაჩვენებელს, მიანიჭა 61 ქულა სერიალს 100 – დან 37 კრიტიკოსის შეფასების საფუძველზე, რაც მიუთითებს „ზოგადად ხელსაყრელ მაჩვენებელს.
IMDb-ზე სერიალს აქვს 8.4 / 10-დან
სქოლიო
კატეგორია:ტელესერიალები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ტელეპროგრამები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული კინო კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
თამთა მელაშვილი
თამთა მელაშვილი (დ. 1979) — ქართველი მწერალი. ლიტერატურული პრემია „საბას“ ორგზის ლაურეატი.
კარიერა
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი. 2008 წელს მოიპოვა მაგისტრის ხარისხი გენდერის კვლევებში ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტში. 2009 წელს გახდა ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდის სამხრეთ კავკასიის რეგიონალური ბიუროს სტიპენდიანტი. 2012 წლიდან მოწვეული ლექტორია ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე.
სამწერლო კარიერა
წერდა ბავშვობიდან. მისი დებიუტი ლიტერატურულ ვებ-პორტალზე მოთხრობის „ერთი და ორი“ გამოქვეყნებით შედგა, რომელიც 2006 წელს ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ ანთოლოგიაში „15 საუკეთესო მოთხრობა“ შეიტანა. 2009 წლის ამავე ანთოლოგიაში შევიდა მწერლის მორიგი მოთხრობა „სხვა ფერი“, რომელიც 2008 წელს გამომცემლობა სიესტამ კრებულის ფარგლებში გამოაქვეყნა.
2011 წელს გამოაქვეყნა პირველი რომანი „გათვლა“, რომლისთვისაც მოიპოვა ლიტერატურული პრემია „საბა“ საუკეთესო დებიუტისთვის. ასევე რომანს 2013 წელს მიენიჭა ფრანკფურტის გერმანიის ახალგაზრდული ლიტერატურის პრემია. 2015 წელს გამოქვეყნდა მისი მომდევნო რომანი „აღმოსავლეთით“. მწერლის მესამე რომანია „შაშვი შაშვი მაყვალი“, რომელსაც მიენიჭა საბა საუკეთესო რომანისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
ტიბეტის მთიანეთი
ტიბეტის მთიანეთი (青藏高原) — მთიანეთი ცენტრალურ აზიაში, უმთავრესად ჩინეთში. ფართობი დაახლოებით 2 მლნ. კმ². საშუალო სიმაღლე 4-5 ათ. მ. დასავლეთით ესაზღვრება ყარაყორუმი, ჩრდილოეთით კუნლუნი, აღმოსავლეთით ჩინეთ-ტიბეტის მთები (ზოგჯერ ამ მთათა სისტემებსაც აერთიანებენ ტიბეტის მთიანეთში), სამხრეთით — ჰიმალაის მთები. ტიბეტის მთიანეთის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილში (ადგილობრივი სახელწოდება ჩანგტანი) 4600-5200 მ სიმაღლეზე მდებარე სუსტად ბორცვოვან და ბრტყელ ვაკეებს ცვლის განედური და სუბგანედური მიმართულების მოკლე ქედები (სიმაღლე 6000 მ-მდე). მიუხედავად დიდი სიმაღლისა, ჩანგტანს აქვს საშუალომთიანეთის სახე. ცალკეული მწვერვალები აღმართულია თოვლის მიჯნაზე მაღლა, სადაც განვითარებულია რელიეფის ალპური ფორმები და მყინვარები. ტროგული ხეობები, მორენები და კარები 4500 მ სიმაღლემდე ეშვება. ტიბეტის მთიანეთის კიდეებზე პერიფერიული ქედების კალთები ციცაბოა და ხეობებით არის დანაწევრებული.
ტიბეტის მთიანეთი მოქცეულია ხმელთაშუა ზღვის გეოსინკლინურ სარტყელში. წარმოადგენს შუალედი მასივის იერის წარმონაქმნს. ტიბეტის მთიანეთში გამოყოფენ სხვადასხვა გეოლოგიური განვითარების ისტორიის მქონე რაიონებს. ჩრდილო ტიბეტი უმთავრესად აგებულია ზედა პალეოზოური კარბონატული და ცარცული წითელი ფერის ქანებით; ყარაყორუმ-ტანგლის რაიონში გავრცელებულია პერმული და ტრიასული ასაკის ზღვიური ნალექები; დიდი ტბების რაიონში ვრცელი ფართობი უკავია იურულ, კონტინენტურსა და ცარცულ ზღვიურ ნალექებს; განდისიშანის რაიონი (ტრანსჰიმალაი) აგებულია კარბონული და პერმული ქვიშა-ფიქლოვანი ქანებით, ცარცული ვულკანური ქანებითა და გრანიტებით; ცანგპოსა და ინდის ზემოთის რაიონი აგებულია ცარცულ-პალეოგენური ქვიშა-ფიქლიანი ქვიშით. კაინოზოური ერის შუა ხანამდე ტიბეტის მთანეთი უმთავრესად განიცდიდა დაძირვას და მისი დიდი ნაწილი ზღვას ეკავა. აზევება მან გვიანდელ კაინოზოურ ერაში განიცადა. ამჟამად ტიბეტის მთიანეთი ახალგაზრდა ვულკანიზმის არეა, ბევრია თერმული წყარო, ახასიათებს დიდი სეისმურობა. ტიბეტის მთიანეთში არის ოქროს, კასიტერიტის, პოლიმეტალური მადნებისა და ქვანახშირის საბადოები. გაუმდინარე ტბებში სოდისა და ბორაკის დიდი მარაგია.
ტიბეტის მთიანეთის ჰავა მკაცრია და მშრალი. ზამთარი ხანგრძლივია და მცირეთოვლიანი, ყინვები — 32 °C-მდე აღწევს. ზაფხული გრილია. ხშირია წაყინვები. ტიბეტის მთიანეთის სამხრეთ ნაწილში უფრო თბილი ჰავაა. ტიბეტის მთიანეთის დიდ ნაწილზე 100-200 მმ ნალექი მოდის წელიწადში, კიდეებზე — 500 მმ, სამხრეთში — 700-1000 მმ. ჩანგტანში თოვლის მიჯნა დაახლოებით 6000 მ სიმაღლეზე გადის. განსაკუთრებით ბევრი მყინვარია ტიბეტის მთიანეთის სამხრეთ ნაწილში.
ტიბეტის მთიანეთი უმთავრესად დახშული აუზია. სამხრეთ და აღმოსავლეთ კიდეზე სათავე აქვს მდინარეებს: ხუანხეს, იანძის, მეკონგს, სალუინს, ბრაჰმაპუტრას და სხვა. ტექნონიკური ღრმულების ძირზე ბევრია წყალმცირე მლაშე ტბა, მათ შორის ნამცო, სელინგი და სხვა, რომელთაც დაბალი და დაჭაობებული ნაპირები აქვთ. ტბები ნოემბრიდან მაისამდე გაყინულია.
ტიბეტის მთიანეთში განვითარებულა მაღალმთიანეთის სტეპისა და უდაბნოს ნიადაგები, კიდეებზე — მდელოსტეპისა და მთის მდელოს ნიადაგები. ჭარბობს მაღალმთიანეთის ცივი უდაბნო და ნახევარუდაბნო მეჩხერი ბალახებითა და ბუჩქბალახებით, გვხვდება მარცვლოვანებიც. ჩანგტანის ჩრდილოეთ ნაწილში ხავსები და მღიერებია, ადგილ-ადგილ — მდელოები. ტიბეტის მთიანეთის აღმოსავლეთ და სამხრეთ კიდეზე მთის სტეპია, მდინარეთა ხეობების გასწვრივ — ბუჩქნარი და ტუგაის ტყე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩინეთის მთიანეთები კატეგორია:ინდოეთის მთიანეთები
მელაათ ხიმშიაშვილი
ბიოგრაფია
მამა, ჰაჯი ალი სეიდიშვილი, დედა — მინირე ხიმშიაშვილი (შერიფ-ბეგ ხიმშიაშვილისა და დანიის მეფის ქრისტიან IX-ის (1818-1906) ძმის შვილის — ნადეჟდა დაგმარას შვილი). იგი ხულოში ცხოვრობდა 1935 წლამდე, სადაც მან მიიღო დაწყებითი განათლება.
საბჭოთა პერიოდში რუსეთის იმპერიაში მაღალი წრის წარმომადგენლები განსაკუთრებით დევნის ობიექტს წარმოადგენდნენ. 1931 წლის 15 ივნისს, ხულოში მცხოვრებ ალი სეითზადე ხიმშიევის ოჯახიდან კონფისკაციით გაუტანიათ ძვირფასი ნივთები – ბეჭდები, გულსაბნევები, სამაჯურები, რუსული ფული და სხვა სახის საგნები. მათ შორის ირიცხება ძვირფასი მარმარილოს პირსაბანი და აბანო. ესენიც მოუხსნიათ და წაუღიათ. ... ვინ იცის, შეიძლება დღემდე ამშვენებს ეს ნივთები მავანისა და მავანის ოჯახებს... ჩამორთმეულ ნივთებს შორის დასახელებულია შერიფ ხიმშიაშვილის ოქროს სამხრეები (თურქულად წერია „ჩივთი აპოლეტი“, ანუ წყვილი სამხრე) – გენერალ-მაიორის დამადასტურებელი ნიშნები.
მელაათ ხიმშიაშვილმა დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტის პედაგოგიკის ფაკულტეტი. მიიღო დაწყებითი სკოლის მასწავლებლის სპეციალობა. პენსიაზე გასვლამდე მასწავლებლობდა. ძალიან უყვარდა ბავშვები. თავის ენერგიას უანგაროდ ახმარდა მომავალი თაობის აღზრდა–განათლების საქმეს. ნათესავების ბავშვებს ასწავლიდა ქართულ ენას, ქართულ წერა-კითხვას, საქართველოს ისტორიას. სელიმ ხიმშიაშვილის შთამომავლებში აღვივებდა ისტორიული სამშობოლოს სიყვარულს. მთავრობისაგან მიღებული ჰქონდა სიგელები და ჯილდოები. სიკვდილამდე იღებდა დამსახურებული პედაგოგის პენსიას.
სარფის საზღვრის გახსნის შემდეგ, 1990 წლის შემოდგომაზე, ძმის შვილიშვილთან, ენვერ ხიმშიაშვილთან ერთად, სტუმრად იმყოფებოდა საქართველოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
დიდი ბრიტანეთი 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთექვსმეტედ იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 13 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მაქსველის დემონი
მაქსველის დემონი — 1867 წლის აზრითი ექსპერიმენტი, აგრეთვე მისი მთავარი პერსონაჟი — მიკროსკოპული ზომის წარმოსახვითი მოაზროვნე არსება, რომელიც მოიგონა ბრიტანელმა ფიზიკოსმა ჯეიმზ კლარკ მაქსველმა თერმოდინამიკის მეორე კანონის მოჩვენებითი პარადოქსის საილუსტრაციოდ.
პარადოქსის არსი
right|310px|thumb|მაქსველის დემონის სქემატური გამოსახულება აზრითი ექსპერიმენტი შემდგომში მდგომარეობას: დავუშვათ, აირით სავსე ჭურჭელი გაუვალი მემბრანით გაყოფილია ორ ნაწილად: მარჯვენად და მარცხენად. მემბრანაში არის ხვრელი ხელსაწყოთი (ეგრეთ წოდებული მაქსველის დემონით), რომელიც აირის სწრაფ (ცხელ) მოლეკულებს მხოლოდ ჭურჭლის მარცხენა ნაწილიდან მარჯვენაში გადასვლის საშუალებას აძლევს, ხოლო ნელ (ცივ) მოლეკულებს — მხოლოდ ჭურჭლის მარჯვენა ნაწილიდან — მარცხენაში. მაშინ დროის დიდი მონაკვეთის შემდეგ „ცხელი“ (სწრაფი) მოლეკულები აღმოჩნდება მარჯვენა ჭურჭელში, ხოლო „ცივები“ დარჩება მარცხენაში.
ამგვარად ვიღებთ, რომ მაქსველის დემონი სისტემაში ენერგიის დამატების გარეშე გვაძლევს საშუალებას, გავაცხელოთ ჭურჭლის მარჯვენა ნაწილი და გავაცივოთ მარცხენა. ენტროპია სისტემისთვის, რომელიც შედგება ჭურჭლის მარჯვენა და მარცხენა ნაწილებისგან, საწყის მდგომარეობაში მეტია, ვიდრე საბოლოოში, რაც ეწინააღმდეგება თერმოდინამიკურ პრინციპს ჩაკეტილ სისტემებში ენტროპიის შეუმცირებლობის შესახებ (იხ. თერმოდინამიკის მეორე კანონი).
პარადოქსი იხსნება, თუკი განვიხილავთ ჩაკეტილ სისტემას, რომელიც მოიცავს მაქსველის დემონსა და ჭურჭელს. მაქსველის დემონის ფუნქციონირებისთვის საჭიროა გარეშე წყაროსგან მისთვის ენერგიის გადაცემა. სწორედ ამ ენერგიის ხარჯზე ხდება ჭურჭელში ცხელი და ცივი მოლეკულების გაყოფა, ანუ ნაკლები ენტროპიის მდგომარეობაში გადასვლა. დემონის მექანიკური რეალიზაციისთვის (ხრუტუნა და ძაღლუკა) პარადოქსის დეტალური განხილვა მოყვანილია ფეინმანის ლექციებში ფიზიკის დარგში, გამოცემა 4, აგრეთვე ფეინმანის პოპულარულ ლექციებში „ფიზიკის კანონების ხასიათი“.
ინფორაციის თეორიის განვითარებასთან ერთად დადგინდა, რომ გაზომვის პროცესმა შეიძლება არც გამოიწვიოს ენტროპიის გაზრდა იმ პირობით, რომ იგი თერმოდინამიკურად შექცევადია. თუმცა ამ შემთხვევაში დემონმა უნდა დაიმახსოვროს სიჩქარეთა გაზომვის შედეგები (მათი დემონის მახსოვრობიდან წაშლა ხდის პროცესს შეუქცევადს). იქიდან გამომდინარე, რომ მეხსიერება სასრულია, გარკვეულ მომენტში დემონი იძულებულია, წაშალოს ძველი შედეგები, რაც საბოლოოდ იწვევს მთელ სისტემაში ენტროპიის გაზრდას.
2010 წელს აზრითი ექსპერიმენტი რეალობაში განახორციელეს ტიუსა და ტოკიოს უნივერსიტეტის ფიზიკოსებმა.
სქოლიო
კატეგორია:აზრითი ექსპერიმენტები კატეგორია:თერმოდინამიკა კატეგორია:ფიზიკური ექსპერიმენტები
სამთავისის ქუჩა
სამთავისის ქუჩა — ყოფილი ქუჩა თბილისში. მდებარეობდა მთაწმინდის რაიონში (ვერე). ყოფილ სასტუმრო „ივერიასა“ და მაშხალის ქუჩას შორის. ადრე ერქვა მეხანძრეთა ქუჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ყოფილი ქუჩები
ანიმაციის 12 საბაზისო პრინციპი
დისნეის ანიმაციის თორმეტი საბაზისო პრინციპი — დისნეის ანიმატორების ოლი ჯონსტონის და ფრენკ ტომასის 1981 წლის წიგნში ,,სიცოცხლის ილუზია: დისნეი ანიმაცია’’-ში წარმოდგენილი ანიმაციის 12 პრინციპი. წიგნი დააფუძნებულია დისნეის წამყვანი ანიმატორების გამოცდილებაზე, რომელთა მიზანიც 1930 წლებში იყო უფრო რეალისტური ანიმაციის შექნმა. ეს პეროდი ცნობილია როგორც ანიმაციის ოქროს ხანის დასაწყისი, რომელიც 1946 წლამდე გაგრძელდა. პრინციპების მთავარი მიზანი იყო ანიმაციის შექმნა, რომელიც დაფუძნებული იქნებოდა ფიზიკის კანონებზე, მაგრამ ცალკეულ შემთხვევებში ეს კანონები არ გამოიყენებოდა. წიგნი და მისი პრინციპების გამოცემული იქნა სხვადასხვა სტუდიების მიერ. მას ,,ანიმაციის ბიბლია”-საც კი უწოდებენ.
1999 წელს წიგნმა მონაწილეობა მიიღო ონლაინ გამოკითხვაში და გაიმარჯვა ნომინაციაში ,,ყველა დროის საუკეთესო ანიმაციის წიგნი”. წიგნი ორიგინალი დაყრდნობილია ტრადიციულ, ანიმაციის ხელით მხატვრობაზე, თუმცა ეს პრინციპები დღევანდელ რეალობაში, კომპიუტერით შექმნილ ანიმაციაშიც იყენებენ.
ანტიციპაცია
მინი|ანტიციპაციის მაგალითი ტერმინი ანტიციპაცია ფსიქოლოგიაში გამოიყენება, როგორც მოვლენების პროგნოზირება. ანალოგიური მნიშვნელობა არის ანიმაციაშიც, ანტიციპაცია არის ობიექტის ის მდგომარეობა ან მოძრაობა, რომელიც ამზადებს მაყურებელს შემდეგი მოძრაობისთვის, რაც ანიმაციას უფრო რეალისტურს ხდის.
პირდაპირი მიმართულებით მოქმედება და პოზიდან პოზაზე
არსებობს ანიმაციის ხატვის ორი განსხვავებული მეთოდი. "პირდაპირი მიმართულებით მოქმედება" ნიშნავს სცენის ხატვას თითო-თითო კადრაც დასაწყისიდან დასასრულამდე. "პოზიდან პოზაზე" კი, მოიცავს სცენებს შორის ინტერვალებს. ,,პირდაპირი მიმართულებით მოქმედება” ანიმაციას ხდის გაცილებით დინამიურს და საბოლოო ჯამში გაცილებით რეალისტური სურათის მიღება შეიძლება, მაგრამ ეს პრობლემა მოაგვარა კომპიუტერმა და დღეს პირდაპირი მიმართულებით მოქმედებას აღარ იყენებენ. კომპიუტერულ გრაფიკაში გამოიყენება მხოლოდ ,,პოზიდან პოზაზე”, ხოლო ცარიელ ადგილებს კომპიუტრი ავტომატურად ავსებს.
ობიექტზე გაყოლა და თანმხვედრი მოძრაობები (Follow Through and Overlapping Action)
ერთ-ერთი მთავარი ტექნიკა ანიმაციაში, რომელიც მთლიანად დგას ფიზიკის კანონებზე. ,,ობიექტზე გაყოლა” ნიშნავს მეორადი ობიექტის მოძრაობას, რომელიც დამოკიდებულია მთავარ ობიექტზე. მაგ.: თმები, რომელიც მოძრაობს თავის გაქნევის დროს., თანმხვედრი მოძრაობები კი, ჰქვია ისეთ მოძრაობას, როდესაც მაგ.: სხეულის ნაწილები განსხვავებულად, ერთმანეთისგან ადამოუკიედბლად მოძრაობენ. მაგ.: მხარი მოძრაობს განსხვავებული დროით ვიდრე თავი.
აჩქარება და შენელება (Slow In and Slow Out)
ადამიანის სხეული მოძრაობას, და ზოგადად სხვა მრავალ ობიექტს სჭირდება ასაჩქარებელი დრო და ნელი დამთავრება, რათა ანიმაცია უფრო რეალისტური იყოს. ამიტომ იყენებენ “აჩქარების და შენელების” პრინციპს.
რკალი
ანიმაცია რომ იყოს უფრო რეალისტური იყენებენ რკალის პრინციპს.
პოდგორნი (ბაშკირეთი)
პოდგორნი (Подгорный; Подгорный) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება მაკაროვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 53 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 51 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 26 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ეთილენგლიკოლი
ეთილენგლიკოლი (IUPAC სახელი — ეთან-1,2-დიოლი) — ორგანული ნივთიერება ქიმიური ფორმულით (CH2OH)2. ძირითადად გამოიყენება ანტიფრიზების დასამზადებლად. არის უფერო, უსუნო, ტკბილი გემოს მქონე ტოქსიკური სითხე.
სქოლიო
კატეგორია:ორგანული ნაერთები
ხეივნის I ქუჩა
ხეივნის I ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში (ორთაჭალა); გია გულუას ქუჩიდან ხეივნის II ქუჩამდე. აქვს 2 ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
თიურქეში
თიურქეში (Türkeş) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 407 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
საცხოვრებელი
საცხოვრებელი საცხოვრებელი სახლი — ადამიანის ინდივიდუალურად ან ჯგუფურად, ოჯახთან ერთად ცხოვრების ადგილი. საცხოვრებლის ტიპს განსაზღვრავს ეკონომიკის განვითარების დონე, სოციალურ ურთიერთობათა ხასიათი, საოჯახო ცხოვრების ფორმები, კულტურა და ტრადიციები, გარემო და ბუნებრივ-გეოგრაფიული პირობები.
ისტორია
პრეისტორიულ ხანაში გამოიყენებოდა საცხოვრებლის უმარტივესი ტიპები: გამოქვაბულები, მიწურები, კარვები. მომთაბარეობიდან ბინადარ ცხოვრებაზე გადასვლის ხანაში დედამიწის ტროპიკულ, სუბტროპიკულ და ზომიერ სარტყელებში ნეოლითის ეპოქიდან გავრცელდა ხის ან ბამბუკის კარკასებიანი და ხიმინჯებიანი სახლები. მშრალ, უტყეო, მთის და მთისწინეთის ადგილებში აშენებდნენ ქვის, თიხატკეპნილის, ალიზის სახლებს. ევროპასა და აზიაში, პირენეიდან ჰიმალაიმდე, წიწვოვანი ტყით მდიდარ ტერიტორიებზე გავრცელდა ჯარგვალის ტიპის სახლი. ჩრდილოეთის ხახლები, რომლებსაც არ ჰქონდათ ხე-ტყე აგებდნენ ვეშაპის ნეკნების და ყბების ძვლებისგან კარკასიან ქოხებს, ესკიმოსები აშენებდნენ თოვლის ქოხებს — იგლუს. საცხოვრებლის გასათბობად გამოიყენებოდა შუაცეცხლი, კერა, რომელიც შემდგომ შეცვალა კედელზე მიდგმულმა კერამ, საიდანაც წარმოიშვა ბუხარი.
ძველი ახლო აღმოსავლეთის საზოგადოებაში წარმოიშვა ქალაქები, რამაც ხელი შეუწყო ქალაქური საცხოვრებლის წარმოქმნას. ეგეოსის კულტურამ შემოინახა საცხოვრებლის ტიპი მეგარონი. ძველი რომაული საცხოვრებელი აშენებული იყო ატრიუმის ირგვლივ. ფეოდალიზმის პერიოდში ფეოდალის საცხოვრებელს წარმოადგენდა ციხე-დარბაზი. გვიანდელი ფეოდალიზმის და კაპიტალიზმის ჩასახვის პერიოდში სწრაფად იზრდებოდა ქალაქები. ქალაქებში და ქალაქგარეთ დიდებულთათვის შენდებოდა სასახლეები, რომელთაგან ბევრი არქიტექტურული ძეგლია, მაგალითად XVII-XVIII საუკუნეების იტალიური პალაცოები და ფრანგ დიდებულთა სასახლეები.
კაპიტალიზმის პირობებში სამშენებლო ტექნიკის განვითარებამ, ახალი კონსტრუქციების და მასალების (რკინაბეტონი, ლითონი) გამოყენებან თანდათან განდევნა სხვადასხვა ხალხთა საცხოვრებლის ტრადიციული ტიპები. სანტექნიკური მოწყობილობების, ცენტრალური გათბობის, ლიფტის მასობრივ გამოყენებას მოჰყვა საცხოვრებლის ახალი ტიპების გაჩენა. მზარდმა ურბანიზაციამ გამოიწვია ქალაქში საცხოვრებელზე მოთხოვნის ზრდა. XIX საუკუნიდან დამკვიდრდა მრავალბინიანი სახლები. 1830-40-იანი წლებიდან თანდათან დამკვიდრდა მრავალსართულიანი სექციური სახლები, ამავე პერიოდში დაიწყო გალერეიანი და კორიდორული სახლების მშენებლობა. XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში დაიწყო სოციალური საცხოვრისების მშენებლობა. იგი გავრცელდა 1920-იანი წლების ევროპაში მწვავე საბინაო კრიზისის პირობებში. ამ პერიოდის საცხოვრისზე გავლენა მოახდინა ფუნქციონალიზმის იდეებმა. 1930-იან წლებში იყო მცდელობები, შეექმნათ საცხოვრებელი სახლები სრულყოფილი საზოგადოებრივი მომსახურებით. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ სოციალური საცხოვრისების მშენებლობა სახელმწიფო ან მუნიციპალური ხარჯებით მიმდინარეობდა.
საცხოვრებლის ისტორია საქართველოში
საქართველოს ტერიტორიაზე მიკვლეულია პალეოლითის ხანის ადამიანის გამოქვაბულები დევისხვრელი, საკაჟია, მღვიმევი. არქეოლოგიურიად შესწავლილია ნეოლითის საცხოვრისები ანასეულის ნამოსახლარი და სამელე კლდე. გვიანდელი ნეოლითის ხანას მიეკუთვნება შულავრის გორა და იმირის გორა. განვითარების შემდგომ საფეხურზე აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველოში ჩამოყალიბდა საცხოვრებლის ძირითადი ტიპი დარბაზული სახლი. აღმოსავლეთ საქართველოს ბარში გავრცელებული იყო ერდოიან-გვირგვიანი და მიწურბანიანი სახლები.
კოლხეთის დაბლობზე მიკვლეულია გორაკებზე განლაგებული, არხებით შემოფარგლული დასახლებები, სადაც იყო გეგმით წრიული ან მრავალკუთხა, ხის ან წნული ხიმიჯებიანი საცხოვრებელი სახლები. დასავლეთ საქართველოში ასევე არსებობდა პირამიდულსახურავიანი ძელებით ნაშენი სახლები და ჯარგვალი. საცხოვრებლის ამ ტიპების განვითარების შედეგია ოდა. სამხრეთ-დასალვეთ საქართველოში გავრცელებული იყო აჭარული სახლი და ლაზური სახლი. მთიან რეგიონებში გავრცელებული იყო კოშკური სახლები.
ადრინდელი ფეოდალიზმის ხანიდან ვითარდება ციხე-დარბაზები და სასახლეები: უჯარმის (V საუკუნე), ნადარბაზეის (IX-X საუკუნეები), გეგუთის სასახლეები. აღსანიშნავია გამოქვაბული ქალაქის ვარძიისა და [[დავითგარეჯის მონასტრის კომპლექსები. გვიანდელი შუა საუკუნეებისთვის დამახასიათებელია საცხოვრებელი და თავდაცვითი ფუნქციების შერწყმა, მაგალითად ანანურის ციხე-ქალაქი.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ფართო მასშტაბით დაიწყო ტიპობრივი დაპროექტება და მშენებლობის ინდუსტრიალიზაცია. ქალაქებსა და დაბებში აშენდა მრავალბინიანი კორპუსები ტიპური პროექტებით.
ლომისის ეკლესიის ნანგრევი
ლომისის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბელოთის მიდამოებში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სოფლის მიდამოებში მდებარე ეკლესიიდან შემორჩენილია სამხრეთი კედლის მცირე ნაწილი. ნაგებია ნაცრისფერი, ფლეთილი ქვით. ტერიტორიაზე მიმობნეულია დიდი ზომის ქვები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ენდრიუ ტომას მლუგუ
ენდრიუ ტომას მლუგუ (დ. 12 ნოემბერი, 1995) — ტანზანიელი ძიუდოისტი. იასპარეზა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე 73 კგ წონით კატეგორიაში. მეორე რაუნდში დამარცხდა ჯეიკ ბენსტედთან. იყო ქვეყნის მედროშე ოლიმპიადის გახსნისა და დახურვის ცერემონიებზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1995
ლუსიარა
ლუსიარა (Luciára) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 197 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნორტი-არაგუაიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 224 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.52 კმ²-ზე. ფართობი 4 243 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
შპილი
შპილი (spil; Spill) — გემის ვერტიკალურდოლიანი ჯალამბარი, რომელსაც იყენებენ გემის ღუზის დასაშვებად და ასაწევად, მისაბმელი გვარლების დასაჭიმად, თევზსაჭერი ბადეების ტრალების ამოსაღებად და სხვ.
შპილი აგრეთვე არის შენობის ვერტიკალური წვეტიანი დასრულება, რომელსაც აქვს ძლიერ წაგრძელებული კონუსის ან პირამიდის ფორმა. ხშირად დაბოლოებულია დროშით, სიმბოლური ფიგურით და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:გემთმშენებლობა
დიდი ბრიტანეთი 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეჩვიდმეტედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 18 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩესლავ მილოში
ჩესლავ მილოში (, დ. 30 ივნისი, 1911 - გ. 14 აგვისტო, 2004 ) — პოლონელ-ამერიკელი  პოეტი, პროზაიკოსი, მთარგმნელი და დიპლომატი. XX საუკუნის ერთ-ერთ დიდ პოეტად მიიჩნეულმა ავტორმა 1980 წელს მიიღო ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემია. თავის ციტატაში შვედეთის აკადემიამ პრიზი უბოძა მწერალს, რომელიც „გამოხატავს ადამიანის მდგომარეობას მძიმე კონფლიქტების სამყაროში“.
მილოში გადაურჩა გერმანიის მიერ ვარშავის ოკუპაციას მეორე მსოფლიო ომის დროს და  პოლონეთის მთავრობისთვის გახდა კულტურული ატაშე ომისშემდგომ პერიოდში. როდესაც კომუნისტური ხელისუფლება საფრთხეს უქმნიდა მის უსაფრთხოებას, მან თავი დაიცვა საფრანგეთში გაქცევით და საბოლოოდ დევნილობა აირჩია შეერთებულ შტატებში, სადაც გახდა კალიფორნიის უნივერსიტეტის პროფესორი, ბერკლიში. მისმა პოეზია ასახავს მისი ომის დროს მიღებულ გამოცდილებას და სტალინიზმს.
მთელი ცხოვრება და მოღვაწეობა, მილოში აღწერდა ზნეობრიობას, პოლიტიკას, ისტორიასა და რწმენას. როგორც მთარგმნელმა, მან გააცნო დასავლური ნამუშევრები პოლონელ აუდიტორიას და როგორც მეცნიერ-რედაქტორმა, დასავლეთში სლავურ ლიტერატურას უფრო მეტი ცნობადობა მიანიჭა. რწმენამ შეასრულა დიდი როლი მის საქმიანობაში, კერძოდ კათოლიციზმმა და პირადმა გამოცდილებამ.
წარმოშობა და ადრეული ცხოვრება
ჩესლავ მილოში დაიბადა 1911 წლის 30 ივნისს, სოფელ შეთენიაიში ( Szetejnie ), (ახლანდელი კაუნასის მაზრა, ლიეტუვა ). იგი იყო ალექსანდრე მილოშის (1883–1959), პოლონეთის სამოქალაქო ინჟინრისა, და მისი მეუღლის ვერონიკას ვაჟი (1887–1945).
მილოში გამოჩენილ ოჯახში დაიბადა. დედის მხრიდან იყო მისი პაპა ზიგმუნტი კუნატი, იმ ოჯახის შთამომავალი, რომელიც XIII საუკუნეში დამკვიდრდა პოლონეთში და ფლობდა ქონებას კრასნოგრადში (ახლანდელ პოლონეთში). მისი ერთ-ერთი წინაპარი საიმონ სიროუსი იყო პირადი მდივანი პოლონეთის მეფის სტანისლავ I- ისა და ლიეტუვის დიდი ჰერცოგის. მილოშის მამა დაიბადა და განათლება მიიღო რიგაში. მილოშის დედა დაიბადა შეთენიაში და განათლება მიიღო კრაკოვში.
ჩინებული შთამომავლობის მიუხედავად, მილოშს ბავშვობაში არ ჰქონდა სიმდიდრე და არ გამოირჩეოდა მაღალი კლასის პრივილეგიებით. ის ბავშვობას იგონებს 1955 წელს დაწერილ რომანში, „ისას დაბლობი“ და 1959 წლის მოგონებაში - მშობლიური რეალობა. ამ ნაშრომებში მან აღწერა კათოლიკე ბებია, ჯოზეფა და მისი სიყვარული ლიტერატურისადმი. მინი|400x400პქ| ჩესლავ მილოში, მესამე რიგში ზემოდან და მეოთხე მარცხნიდან, თანაკურსელებთან ერთად, სტეფან ბატის უნივერსიტეტი, [[ვილნიუსი, 1930]] მილოშის ადრეული წლები აღინიშნა სოციალური გარდაქმნებით. როდესაც მამამისი დაიქირავეს ციმბირში ინფრასტრუქტურულ პროექტებზე სამუშაოდ, იგი და დედამისი გაემგზავრნენ მასთან ერთად. პირველი მსოფლიო ომისას, 1914 წელს, მილოშის მამა მიიწვიეს რუსეთის ჯარში, დაავალეს საინჟინრო გზების და ხიდების აგება ჯარისათვის. მილოში და მისი დედა ვილნიუსში შეიფარეს, რომელიც გერმანიის არმიამ 1915 წელს დაიპყრო. ამის შემდეგ ისინი კვლავ დაბრუნდნენ მილოშის მამასთან. 1917 წელს დაიბადა მილოშის ძმა, ანდრეი. ესტონეთსა და ლატვიაში გადასვლის შემდეგ, ოჯახი 1918 წელს დაბრუნდა შეთენიაში. მაგრამ პოლონეთ-საბჭოთა რუსეთის ომი დაიწყო 1919 წელს, რომლის დროსაც მილოშის მამა ჩაერთო ახლადგამოცხადებული ლიეტუვის პოლონეთის მეორე რესპუბლიკაში გაერთიანების მცდელობაში, რის შედეგადაც მოხდა მისი გაძევება ლიეტუვიდან და ოჯახის გადასვლა ვილნიუსში, რომელიც გახდა ნაწილი პოლონეთის 1920 წლის პოლონეთ-ლიეტუვის ომის შემდეგ. პოლონეთ-საბჭოთა ომი გაგრძელდა, აიძულეს ოჯახი კვლავ შეეცვალათ საცხოვრებელი. კონფლიქტის დროს პოლონელმა ჯარისკაცებმა ცეცხლი გაუხსნეს მილოშს და მის დედას, ეს ეპიზოდი, მან მშობლიურ რეალში მოიხსენია. ოჯახი ვილნიუსში დაბრუნდა 1921 წელს, როდესაც ომი დასრულდა.
ომის დროს შეფერხების მიუხედავად, მილოში გამოირჩეოდა გამონაკლის სტუდენტად, რომელიც კარგად ეუფლებოოდა უცხო ენებს. საბოლოოდ, მან ისწავლა პოლონური, ლიეტუვური, რუსული, ინგლისური, ფრანგული და ებრაული. მისი პოემები პირველად გამოქვეყნდა 1930 წელს სტუდენტთა გაზეთში.
1931 წელს იგი ეწვია პარიზს, სადაც მან პირველად გაიცნო მისი შორეული ბიძაშვილი, ოსკარ მილოში, ლიეტუვური წარმოშობის მქონე ფრანგულენოვანი პოეტი. ოსკარი გახდა ჩესლავის მენტორი და ინსპირაციის წყარო. ვილნიუსში დაბრუნებისას მილოში იცავდა უნივერსიტეტის ებრაელ სტუდენტებს, რომლებსაც ანტისემიტური ბრბო აწამებდა. მილოში შუაში ჩაუდგა ბრბოსა და ებრაელ სტუდენტებს. ერთი სტუდენტი მოკლეს, რომლის თავიც კლდეზე ჩამოკიდეს.
მილოშის პირველი ტომი, პოემა გაყინული დროით, გამოიცა პოლონეთში 1933 წელს. ამავე წელს მან საჯაროდ წაიკითხა თავისი პოეზია ვილნიუსში გამართულ ანტირასისტულ „პოეზიის პროტესტის“ ღონისძიებაზე, რაც გერმანიაში ჰიტლერის ხელისუფლების აღზევებამ გამოიწვია. 1934 წელს მან დაამთავრა იურიდიული ფაკულტეტი და პოეზიის ჯგუფი 'ზაგარი' დაიშალა. მილოში პარიზში გადავიდა სტიპენდიით, ერთი წლით ისწავლა და უკან დაბრუნებისას, ვილნიუსში, გაზეთისთვის წერდა სტატიებს. პარიზში იგი ხშირად ხვდებოდა თავის ბიძაშვილს ოსკარს.
მეორე მსოფლიო ომი
მილოში ვარშავაში იმყოფებოდა, როდესაც ქალაქი დაბომბეს, რაც იყო გერმანიის პოლონეთში შემოჭრის ნაწილი, 1939 წლის სექტემბერში. პოლონეთის რადიოს კოლეგებთან ერთად ის ქალაქიდან გაიქცა და გაემართა ლვოვისკენ. პოლონეთში საბჭოთა შეჭრამ შეაჩერა მისი გეგმები და წითელი არმიის თავიდან ასაცილებლად იგი ბუქარესტში გაიქცა. მან მიიღო ლიეტუვის პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტი და საბჭოთა ვიზა, რომლის საშუალებითაც მას მატარებლით გამგზავრება შეეძლო კიევში, შემდეგ კი ვილნიუსში. მას შემდეგ რაც წითელი არმია ლიეტუვაში შეიჭრა, მან გამოიყენა ყალბი დოკუმენტები. ეს რთული მოგზაურობა იყო, ძირითადად ფეხით გასავლელი, რომელიც დასრულდა 1940 წლის ზაფხულში. საბოლოოდ წავიდა ვარშავაში, იგი კვლავ დაბრუნდა იანინასთან. მინი|200x200პქ| ჩესლავ მილოში(მარჯვნივ) ძმასთან ანდეი მილოშთან PEN კლუბის მსოფლიო კონგრესზე, [[ვარშავა, 1999 ]] როდესაც გერმანიის ჯარებმა ვარშავის შენობების განადგურება დაიწყეს 1944 წლის აგვისტოში, მილოში შეიპყრეს და ციხის სატრანზიტო ბანაკში გადაიყვანეს. მოგვიანებით იგი გადაარჩინა კათოლიკე მონაზონმა - მისთვის უცნობმა, რომელიც მის გადასარჩენად ევედრებოდა გერმანელებს. განთავისუფლების შემდეგ, მან და იანინამ თავი დააღწიეს ქალაქს. საბოლოოდ, დასახლდნენ კრაკოვის მახლობლად მდებარე სოფელში, სადაც ისინი იმყოფებოდნენ, როდესაც წითელი არმია პოლონეთში შეიჭრა 1945 წლის იანვარში, ვარშავის განადგურების შემდეგ.
დიპლომატიური კარიერა
1945 წლიდან 1951 წლამდე მილოში მსახურობდა კულტურულ ატაშედ პოლონეთის ახლად ჩამოყალიბებული სახალხო რესპუბლიკისთვის. ამ პოზიციიდან გამომდინარე, საცხოვრებლად გადავიდა ნიუ-იორკიდან ვაშინგტონში და შემდეგ პარიზში. მიუხედავად იმისა, რომ ის იყო პოლონეთის წარმომადგენელი, რომელიც საბჭოთა კავშირის სატელიტური ქვეყანა გახდა რკინის ფარდის მიღმა, იგი არ იყო კომუნისტური პარტიის წევრი.
1947 წელს მილოშის ვაჟი, ენტონი, დაიბადა ვაშინგტონში.
1948 წელს მილოში შეუთანხმდა პოლონეთის მთავრობას და მოიპოვა დაფინანსება კოლუმბიის უნივერსიტეტის პოლონური კვლევების განყოფილებისთვის.
1949 წელს მილოში დიპლომატიურ კორპუსში შესვლის შემდეგ პირველად ეწვია პოლონეთს და გაოგნებული იყო იქ არსებული პირობებით. აშშ – ში დაბრუნების შემდეგ, მან დაიწყო პოსტიდან წასვლის გზების ძებნა, ითხოვა რჩევა ალბერტ აინშტაინისგან, რომელსაც იგი შეხვდა მისი მოვალეობის შესრულების დროს.
იოსებ სტალინის გავლენის ქვეშ, პოლონეთის მთავრობა, უფრო რეპრესიული გახდა. მისმა ზედამხედველებმა მილოში აღიქვეს როგორც საფრთხე და განიხილეს:  „პიროვნება, რომელიც იდეოლოგიურად არის სრულიად უცხო“. 1950 წლის ბოლოს, როდესაც იანინა მეორე შვილზე ფეხმძიმედ იყო, მილოში გაიწვიეს ვარშავაში, სადაც 1950 წლის დეკემბერში პასპორტი ჩამოართვეს. პოლონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის, ზიგმუნტ მოძელევსკის ჩარევის შემდეგ, მილოშს პასპორტი დაუბრუნეს. მიხვდა, რომ მას საფრთხე ემუქრებოდა პოლონეთში დარჩენის შემთხვევაში, მილოში პარიზში გაემგზავრა 1951 წლის იანვარში.
თავშესაფარი საფრანგეთში
პარიზში ჩასვლისთანავე მილოში იმალებოდა, პოლონურ ემიგრანტთა ჯგუფ კულტურას დახმარებით. ცოლ-შვილი ჯერ კიდევ შეერთებულ შტატებში იმყოფებოდა. მან აშშ-ში შესასვლელად მიმართა განყოფილებას და მას უარი ეთქვა. გავლენიანმა პოლონელმა ემიგრანტებმა დაარწმუნეს ამერიკელი ჩინოვნიკები, რომ მილოში იყო კომუნისტი. საფრანგეთის დატოვება ვერ შეძლო. მილოში არ იმყოფებოდა 1951 წელს ვაშინგტონში, მისი მეორე ვაჟის, ჯონ პეტრეს, დაბადებისას.
მილოშის ოჯახი საბოლოოდ გაერთიანდა 1953 წელს, როდესაც იანინა და შვილები საფრანგეთში ჩავიდნენ.
ნობელის ლაურეატი
1980 წლის 9 ოქტომბერს შვედეთის აკადემიამ გამოაცხადა, რომ მილოშმა მოიპოვა ნობელის პრემია ლიტერატურაში. ამ ჯილდომ მას გლობალური პოპულარობა მოუტანა. ჯილდო გადაეცა „უკომპრომისო სიცხადით ადამიანის ადგილის წარმოჩენისათვის მძიმე კონფლიქტების სამყაროში“ ნობელის ლექციაზე მილოშმა აღწერა თავისი შეხედულება პოეტის როლის შესახებ, წუხილი გამოთქვა XX საუკუნის ტრაგედიების გამო და პატივი მიაგო თავის ბიძაშვილს, ოსკარს.
გარდაცვალება
ჩესლავ მილოში გარდაიცვალა 2004 წლის 14 აგვისტოს, კრაკოვის სახლში, 93 წლის ასაკში. სახელმწიფო დაკრძალვა მოეწყო კრაკოვში, ისტორიულ მარიაკის ეკლესიაში.