cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1927)
ისტორია
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსი ხელაიას გარდაცვალების შემდეგ საქართველოს ეკლესიის ახალი მწყემსმთავრის ასარჩევად 21-27 ივლისს მეოთხე საეკლესიო კრება გაიმართა. აღნიშნულ კრებაზე დამტკიცებული იქნა საქართველოს ეკელსიის ახალი მართვა-გამგეობის დებულება, რომელშიც გარკვეული ცვლილებები იქნა შეტანილი. ცვლილებების მიზეზს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებაც წარმოადგენდა, როდესაც ახალმა მთავრობამ საქართველოს ეკლესიასთან ურთიერთობის სხვა, უფრო მძიმე პოლიტიკა გამოამჟღავნა. ახალ დებულებაში წარმოდგენილი იყო 15 ეპარქია, რომელთაგანაც რეალურად მხოლოდ 9-ს ჰყავდა მღვდელმთავარი.
ლიტერატურა
*
სამბუკა
სამბუკა — იტალიური უფერო ლიქიორი, რომელიც არომატიზებულია ანისულით. მის ყველაზე გავრცელებულ სახეობას ხშირად უწოდებენ თეთრ სამბუკას, რათა განასხვაონ იგი სხვა ჯიშებისაგან, რომლებიც ღრმა ლურჯი ფერისაა (შავი სამბუკა) ან ნათელი წითელი (წითელი სამბუკა). ანისულის სხვა არომატის მქონე ლიქიორის მსგავსად, უზოს ეფექტი ზოგჯერ შეიმჩნევა წყალთან შერწყმისას. მისი ალკოჰოლური სიმაგრე მერყეობს 38 - 42%-მდე, ძირითადი შემადგენლობაა მცენარეული ბალახები და სხვადასხვა სანელებლები. მთავარი შემადგენელი ბალახებია ანისული და შავი ანწლი, საიდანაც იღებს სათავეს სასმელის დასახელებსაც. ანწლის ლათინური დასახელებაა Sambucus.
ინგრედიენტები
სამბუკა არომატიზირებულია ეთერზეთებით, რომლებიც მიიღება ანისულიდან, ან ნაკლებად ხშირად, მწვანე ანისულიდან. სხვა სანელებლებია ანწლი, ძირტკბილა და სხვა. იგი ჩამოსხმული უნდა იყოს მინიმუმ 38% ალკოჰოლით შემცველობით. ზეთებს ემატება სუფთა ალკოჰოლი, შაქრის კონცენტრირებული ხსნარი და სხვა არომატიზატორი. ყველაზე პოპულარულია გამჭირვალე ბლანტი და ტკბილი სამბუკა, თუმცა მწრმოებლები აწარმოებენ სხვადასხვა ფერებს, შესაძლებელია შეგხვდეს მუქი და წითელი შეფერილობის სამბუკა.
ის მზადდება ხორბლის სპირტის ფუძეზე, შაქრის, ანისულისა, დიდგულასა და შავი ანწლის ყვავილებისა და ნაყოფისგან. დამატებითი სხვა ბალახების შესახებ მწარმოებლები არ საუბრობენ, რადგანაც ეს მწარმოებლის კომერციულ საიდუმლოს წარმოადგენს.
მიწოდება
სამბუკას მიირთმევენ სუფთად, გაუზავებლად. თუმცა მას შეიძლება დაემატოს ყინულის კუბები და წყლით, რის შედეგადაც უზოს ეფექტი მიიღება. ანისულის სხვა ლიქიორების მსგავსად, ის შეიძლება დალიონ ყავის შემდეგ, მაგალითად ამაცაკაფეს შემდეგ ან პირდაპირ ყავას დაემატოს შაქრის ნაცვლად, კაფე კორეტოს წარმოსაქმნელად.
სამბუკას ულუფას შეიძლება დაემატოს ყავის შვიდი მარცვალი, რომელიც წარმოადგენს რომის შვიდი ბორცვს. ტრადიციული ულუფა არის ყავის სამი მარცვალი, რომელშიც თითოეული წარმოადგენს ჯანმრთელობას, ბედნიერებასა და კეთილდღეობას. სასმელს ჭიქაში ცეცხლს უკიდებენ, ცოტა ხანში აქრობენ და სწრაფად, რომ ვერ მოასწროს გაგრილება, ისე მიირთმევენ
სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები კატეგორია:სასმელები
იადვიგა
thumb|250px|დედოფალი იადვიგა წმინდა იადვიგა (პოლ. Jadwiga; დ. 18 თებერვალი, 1374 — გ. 17 ივლისი, 1399) — პოლონეთის მონარქი 1383–1399 წლებში, რომის კათოლიკური ეკლესიის მიერ წმინდა დედოფალ იადვიგად არის შერაცხილი; დედოფლებისა და გაერთიანებული ევროპის მფარველი წმინდანი.
გერმანელებისთვის ცნობილია როგორც Hedwig, ლიტველებისთვის როგორც Jadvyga, უნგრელებისთვის — Hedvig, ხოლო ლათინურად — Hedvigis.
ლიტერატურა
კატეგორია:პოლონეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1374 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1399 კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ანჟუს დინასტია
ვარდის სახელი (ფილმი)
ვარდის სახელი (The Name of the Rose) — 1986 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია ჟან-ჟაკ ანო. ფილმი წარმოადგენს უმბერტო ეკოს ცნობილი რომანის, „ვარდის სახელის“ ეკრანიზაციას.
სიუჟეტი
ფილმის მთხრობელი მელქელი ბერი ადსოა, რომელიც საკუთრი სიყმაწვილის პერიოდის ამბავს იხსენებს, რომელიც 1327 წელს იტალიის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე ბენედიქტელთა მონასტერში მოხდა. ადსო ფრანცისკელი ბერის, უილიამ ბასკერვილელის თანამგზავრია. უილიამმა მოანწილეობა უნდა მიიღოს ავინიონელი პაპისა და მწვალებლებად შერაცხილი მინორიტების წარმომადგენელთა თეოლოგიურ დისპუტში ქრისტეს სიღარიბის შესახებ. მონასტერში ყოფნისას უილიამი იქ მომხდარი უცნაური მკვლელობების გამოძიებას ცდილობს. მკვლელობები მონასტრის ბიბლიოთეკაში შენახულ აკრძალულ წიგნს უკავშირდება. წიგნის ხელში ჩაგდების ყველა მსურველი გაურკვეველ ვითარებაში იღუპება. ესაა არისტოტელეს „პოეტიკის“ მეორე ტომი, რომელიც დაკარგულად ითვლება. საკუთარი გამჭრიახობის წყალობით უილიამი აღმოაჩენს წიგნსა და დამნაშავეს, თუმცა წიგნის გადარჩენას ვერ მოახერხებს და ბიბლიოთეკასა და მონასტერს ხანძარი გაანადგურებს.
ჯილდოები
BAFTA
სეზარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1986 წლის ფილმები კატეგორია:დეტექტიური ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები კატეგორია:იტალიურ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
სტეფანე V (VI)
სტეფანე V (VI) (Stephanus PP. VI; დ. უცნობია – გ. 14 სექტემბერი, 891) —  რომის პაპი 885–891 წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 14 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 891
არამელევკა
არამელევკა (Арамелевка; Арамелевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 193 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (80 %).
ლუნმენი
ლუნმენის მღვიმეები (ჩინ. 龍門石窟) — ბუდისტური მღვიმე-ტაძრების კომპლექსი ჩინეთის ხენანის პროვინციაში, ქალაქ ლოიანიდან 12 კმ-ით სამხრეთით. მღვიმეები მასიურადაა მოხატული და დეკორირებული ბუდისტური თემატიკით და განლაგებულია ორი მთის გასწვრივ. მათ შორის გაედინება მდინარე ი. მღვიმეებით დაფარული ტერიტორიის სიგრძე ერთი კმ-ია. მოგაოსა და იუნგანის მღვიმეებთან ერთად, ლუნმენი ჩინეთის ყველაზე ცნობილ, უძველეს სკულპტურულ ძეგლს წარმოადგენს.
ლუნმენის მღვიმეებში მდებარეობს 2100 ნიში, 100 000 სკულპტურა, 40 პაგოდა და 3600 სტელა.
მღვიმეების მშენებლობა 493 წლიდან, ჩრდილოეთ ვეის დინასტიის ზეობის დროს დაიწყო, მაგრამ მათი 60% მოგვიანებით, ტანის დინასტიის დროსაა შექმნილი (VII—IX სკ).
2000 წელს, იუნესკომ ლუნმენის მღვიმეები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
900px|მინი|მარცხნივ| მთავარი მღვიმის პანორამა
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
Podomyrma vidua
Podomyrma vidua — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Podomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვულინგიუანი
ვულინგიუანი (ჩინ. 武陵源) – ისტორიული, პეიზაჟური არეალი ჩინეთის ხუნანის პროვინციაში. ტერიტორია გამოირჩევა 3 100 მაღალი, კვარციტის სვეტით, რომელთაგან ზოგიერთის სიმაღლე 800 მეტრია, გარეგნულად კი კარსტული ფორმაციისაა. არეალი ქალაქ ჩჟზანძიაძეს შემადგენლობაში შედის და მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ ჩანშადან 270 კმ-ის მოშორებით.
1992 წელს, იუნესკომ ვულინგიუანი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში კატეგორია:ჩინეთის ეროვნული პარკები
ხეთის ციხე
ხეთის ციხე მდებარეობს სოფელ ხამისკურში, სენაკი-ზუგდიდის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს. მის შესახებ ისტორიული ცნობები ძალიან მწირია. ვახუშტი ბატონიშვილი სამეგრელოს მნიშვნელოვან ციხეთა შორის მასაც მოიხსენიებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტი კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
Lizard (ალბომი)
Lizard (ხვლიკი) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის მესამე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1970 წლის 11 დეკემბერს. ეს იყო რიგით მეორე ალბომი რომელიც ჩაიწერა ისეთი შემადგენლობით, რომელიც არ გამოსულა კონცერტებით. გორდონ ჰასკელი და ენდი მაკკალოკი მხოლოდ ამ ალბომზე ჩნდებიან ჯგუფის ოფიციალური წევრების სახით.
სქოლიო
კატეგორია:King Crimson-ის ალბომები კატეგორია:1970 წლის ალბომები კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:E.G. Records-ის ალბომები
პუანტ-დე-ლ’ო
პუანტ-დე-ლ’ო (Pointe de l'Au) — მთა შაბლეს ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადაჰყურებს შამპერის მუნიციპალიტეტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ლიტორალის პროვინცია (ეკვატორული გვინეა)
ლიტორალის პროვინცია (Litoral) — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 6665 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 366 130 ადამიანს. , იგი ყველაზე მრავალრიცხოვანი მოსახლეობის მქონე პროვინციაა ქვეყანაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ბატა, რომელიც ასევე კონტინენტური გვინეის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრიცაა.
გეოგრაფია
მდებარეობს ეკვატორული გვინეის კონტინენტური ნაწილის დასავლეთში. გადაჭიმულია ჩრდილოეთით მდებარე კამერუნის სახელმწიფო საზღვრიდან, სამხრეთით მდებარე გაბონის სახელმწიფო საზღვრამდე. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ცენტრო-სურის პროვინციას. ეკვატორული გვინეის კონტინენტური პროვინციებიდან ერთადერთია, რომელიც გადის ატლანტის ოკეანეზე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია დაყოფილია 7 მუნიციპალიტეტად:
სქოლიო
კატეგორია:ეკვატორული გვინეის პროვინციები
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1945)
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1945) — საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის ძირითადი კანონი, რომელიც მიღებულია 1945 წლის 28 მარტს, საქართველოს VIII საეკლეიო კრების (1937 წ.) სახელით.
ისტორია
1945 წლის 28 მარტს საქართველოს ეკელსიის წმიდა სინოდმა მიიღო საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება, რომელიც შეთანხმებული იყო მე-4 და მე-8 საეკლესიო კრებათა მიერ დამტკიცებულ დებულებებთან და აგრეთვე იმჟამად საბჭოთა კავშირში მოქმედ სამოქალაქო კანონებთან. ახალი დებულების მიხედვით საქართველოს ეკლესიის სრული მმართველია კათოლიკოს-პატრიარქი, რომელთანაც არსებობდა ,,კათოლიკოს-პატრიარქის თანა სინოდი", მისი წევრები მხოლოდ მღვდელმთავრები იყვნენ, რომელთა რაოდენობაც ძალზე მცირე იყო.
ლიტერატურა
*
ისაბენა
ისაბენა (Isábena, Isabana) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 118,50 კმ². მოსახლეობა — 231 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
პედრო როდრიგეს ლედესმა
2009-2010 წლების სეზონში ის გახდა პირველი ფეხბურთელი „ბარსელონაში“, რომელმაც გოლი გაიტანა ექვს სხვადასხვა გათამაშებაში.
საკლუბო
ბარსელონა:(20)
ჩელსი:(3)
სანაკრებო
ესპანეთი:(2)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი
159
თარიღი უცნობია
*
Svan Songs
Svan Songs — ირაკლი ჩარკვიანის სადებიუტო ალბომი. იგი გამოვიდა 1993 წელს. მისი ქვესათაურია „Music From Kaukasus“.
ალბომი ჩაიწერა და გამოიცა გერმანიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1993 წლის ალბომები კატეგორია:ირაკლი ჩარკვიანის ალბომები კატეგორია:1993 წლის სადებიუტო ალბომები
საფრანგეთის პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
*
Pristomyrmex acerosus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნიკო ნიკოლაძე
ნიკო (ნიკოლოზ) იაკობის ძე ნიკოლაძე (დ. 9 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 27 სექტემბერი], 1843, ქუთაისი — გ. 5 აპრილი, 1928, თბილისი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი, პოლიტიკოსი, ქალაქ ფოთის თავი (1894-1914), საქართველოს ეროვნული საბჭოსა (1917-1918) და საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი (1919-1920).
განათლება
დაიბადა ვაჭრის ოჯახში. 1860 წელს დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია, ამავე წელს ჟურნალ „ცისკარში“ (NN 9 და 10) მოათავსა თავისი პირველი წერილები. 1861 წელს შევიდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე და აქტიურ მონაწილეობა მიიღო სტუდენტთა გამოსვლებში, რის გამოც დააპატიმრეს, ჩასვეს პეტრე-პავლეს ციხეში და უნივერსიტეტიდან გარიცხეს. უნივერსიტეტიდან გარიცხული ნიკოლაძე მცირე ხნით არალეგალურად ცხოვრობდა აკაკი წერეთელთან პეტერბურგში და იმყოფებოდა პოლიციის ფარული მეთვალყურეობის ქვეშ. ამ დროს დაიწყო თანამშრომლობა რუსულ პრესასთან. 1862 წელს ჟურნალ „ისკრაში“ (NN 11, 12, 28, 29) გამოაქვეყნა მხატვრული ნარკვევი „პეტერბურგის მხარეზე“, რომელშიც აღწერილია სტუდენტთა ცხოვრება. ჩერნიშევსკის დაპატიმრების და გამოცემის დახურვის შემდეგ იძულებული გახდა საქართველოში დაბრუნებულიყო. 1862 სამშობლოში დაბრუნდა და მონაწილეობდა ჟურნალ „ცისკრის“ ფურცლებზე ძველი და ახალი თაობას შორის გამართულ იდეურ-ლიტერატურულ ბრძოლაში. შემდეგ კვლავ პეტერბურგს გაემგზავრა და გაზეთ „ნაროდნოე ბოგატსტვოს“ რედაქტორობდა, რომელიც ცენზურამ მალევე დახურა. 1864 წელს ჟურნალ „სოვრემენიკში“ გამოქვეყნდა მისი ნარკვევი „პროვინციული სურათები“.
1864 წელს სწავლის გასაგრძელებლად წავიდა ევროპაში, პარიზიდან თანამშრომლობდა გაზეთ „სანქტ-პეტერბურგსკიე ვედომოსტში“. ალექსანდრე გერცენის მიწვევით თანამშრომლობდა „კოლოკოლში“, რომელშიც დაბეჭდა სტატიები: „გლეხთა განთავისუფლება საქართველოში“, „ჩვენი მომავალი ვექილები“, „მოსკოვსკიე ვედომოსტის“ სამსჯავროს წინაშე“, „თბილისიდან“, „ივლისის დღეები თბილისში“, „საქართველოდან“. „კოლოკოლში“ თანამშრომლობა ნიკოლაძემ გერცენთან და ნიკოლოზ ოგარიოვთან უთანხმოების გამო შეწყვიტა. ნიკოლაძემ ლონდონში პოლ ლაფარგის მეშვეობით გაიცნო კარლ მარქსი, რომელმაც ნიკოლაძეს შესთავაზა I ინტერნაციონალის წარმომადგენლობა კავკასიაში, მაგრამ ევროპაში სასწავლებლად წასულ ნიკოლაძეს სამშობლოში დაბრუნება ნაადრევად მიაჩნდა. 1866 ნიკოლაძემ ფრანგულ ენაზე გამოსცა თავისი პირველი წიგნი „მთავრობა და ახალი თაობა“, 1868 წელს ჟენევაში ლ. მეჩნიკოვთან ერთად დააარსა ჟურნალ „სოვრემენნოსტი“, რომელშიც დაიბეჭდა ნიკოლაძის სტატიები: „რუსული ემიგრაცია“, „ორი თაობა“, „ევროპის ცხოვრება“, „ნაროდნოე დელო“, „რევოლუციონერის როლი“. ამავე წელს მ. ელპიდინთან ერთად გამოსცა ნ. ჩერნიშევსკის თხზულების პირველი ტომი და რომანი „რა ვაკეთოთ?!“, რომელთა შესავალი წერილები ეკუთვნის ნიკოლაძეს. შვეიცარიაში ყოფნის დროს 1868 დაამთავრა ციურიხის უნივერსიტეტი და დაიცვა დისერტაცია თემაზე „განიარაღება და მისი ეკონომიკური და სოციალური შედეგები“ (ფრანგულ ენაზე ცალკე წიგნად გამოვიდა ჟენევაში), რისთვისაც მიენიჭა ციურიხის უნივერსიტეტის დოქტორის ხარისხი.
პუბლიცისტური საქმიანობა
1870 იანვარში ნიკოლაძე ქუთაისში დაბრუნდა, ხოლო მარტში უკვე თბილისში გადავიდა და სერგი მესხთან, გიორგი წერეთელთან და კირილე ლორთქიფანიძესთან ერთად გამოსცემდა გაზეთ „დროებას“. 1871 წლიდან სათავეში ჩაუდგა ჟურნალ „კრებულს“, რომელშიც გამოაქვეყნა ბევრი საპროგრამო ხასიათის სტატია პოლიტიკურ და ლიტერატურის საკითხებზე. 1872 წლიდან იყო პარიზში და თავისი შთაბეჭდილებები სათაურით „სხვათა შორის“ ჟურნალ „კრებულში“ გამოაქვეყნა. 1873 პარიზში ცდილობდა ამჯერად ტყიბულის ქვანახშირის საქმეების მოგვარებას. იმავე წლის 1 აპრილიდან პარიზშივე დათა მიქელაძესთან და პავლე იზმაილოვთან ერთად გამოსცემდა ჰექტოგრაფიულად ნაბეჭდ გაზეთ „დროშას“ გამოცემა (დაისტამბა 10 ნომერი). მაისში ნიკოლაძე უკვე სამშობლოში დაბრუნდა. საზღვარზე მას აღმოუჩინეს საბეჭდი მოწყობილობები და ცენზურის მიერ აკრძალული გამოცემები. ჟანდარმერიას ასევე ჰქნდა ცნობები მის მიერ საზღვარგარეთ მეფის საწინააღმდეგო სტატიების გამოცემის შესახებ. ამის გამო მასზე კვლავ დაწესდა საიდუმლო თვალთვალი. 1873 წელს ნიკოლაძე დაქორწინდა ბოგუმილა ზემიანსკაიაზე. დაიწყო დიდი ლიტერატურული-საზოგადოებრივი მოღვაწეობა; თანამშრომლობდა გაზეთ „დროებასა“ და ჟურნალ „კრებულში“; 1874-1877 წლებში თანამშრომლობდა გაზეთ „ტიფლისკი ვესტნიკში“, იყო საქართველოში მოქმედი ხალხოსნური ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი. 1875 წელს აირჩიეს ქუთაისის საკრებულოს წევრად. 1877-1878 წლებში რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს იყო „ტიფლისკი ვესტნიკის“, „ჰავასის სააგენტოს“ და „გოლოსის“ კორესპონდენტი ფრონტზე. 1878 წელს მას მოუხსნეს პოლიციის ზედამხედველობდა და დართეს ნება, გამოეცა გაზეთი „ობზორი“. ნიკოლაძე აირჩიეს თბილისის საკრებულოს წევრად. 1880 წელს საკრებულოს სხდომაზე მწვავე გამოსვლისა და გაზეთ „ობზორის“ კრიტიკული სარედაქციო პოლიტიკის გამო მთავრობამ გაზეთი დახურა და ნიკოლაძე სტავროპოლის მხარეში გადაასახლა.
1881 წელს ნიკოლაზემ ისარგებლა ალექსანდრე II-ის მკვლელობის შემდეგ შექმნილი არეულობით და არალეგალურად გაიქცა ჯერ ტფილისში, შემდეგ პეტერბურგში. პეტერბურგში ნიკოლაძე მონაწილეობდა საიდუმლო მოლაპარაკებებში ნაროდნაია ვოლიასთან, რათა მათ არ მოეხდინათ ტერორისტული აქტი ალექსანდრე III-ის კორონაციის დროს. მოლაპარაკებების შედეეგად ნიკოლაძემ მიაღწია ჩერნისევსკის გათავისუფლებას. მინისტრ მიხეილ ლორის-მელიქიშვილის დახმარებით ნიკოლაძეს გადასახლების ადგილად შეეცვალა კუნძული ნევა და სასჯელის ვადა შეუმცირდა 5 წლამდე. 1881 წელს ნიკოლაძე თანამშრომლობდა ჟურნალში „ოტეჩესტვენნიე ზაპისკი“, რომელიც ასევე მალე დახურეს. პეტერბურგში ნიკოლაძე მუშაობდა ასევე რკინიგზის სამმართველოში, სადაც დაამუშავა ნავთობის გადაზიდვის სტრატეგია, რომელიც შემდგომში წარმატებით განხორციელდა. 1883 წელს დაქორწინდა ბიოლოგ ოლღა გურამიშვილზე. 1884 წელს მცირე ხნით გაემგზავრა საზღვარგარეთ.
1886 წელს ამოეწურა გადასახლების ვადა, მცირე ხნით წავიდა საზღვარგარეთ და შემდეგ დაბრრუნდა სამშობლოში. გახდა მეორე დასის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. პოლიცია განაგრძობდა მასზე ფარულ მეთვალყურეობას. დიდ ჯიხაიშში, საკუთარ მამულში მოაწყო სანიმუშო მეურნეობა და დაიწყო მიმდებარე სოფლების სამეურნეო და კულტურული განვითარებისთვის ზრუნვა. 1887-1891 წლებში ტფილისში რედაქტორობდა გაზეთ „ნოვოე ობოზრენიეს“. 1888 წელს ნიკოლაძეს, როგორც რეჟიმისთვის საშიშ პიროვნებას, აუკრძალეს იმპერატორ ალექსანდრე III-სთან ქუთაისის ტაძარში გამართულ მიღებაზე დასწრება. ნიკოლაძემ მაინც შეაღწია შევედრაზე, მაგრამ ძალის გამოყენებით გააძევეს. 1889 წელს ნიკოლაძე იყო ტყიბულის ქვანახშირის მომპოვებელი სააქციო საზოგადოება „ნახშირის“ დაარსების ინიციატორი და გამგეობის წევრი. ხელმძღვანელობდა ჭიათურა-შორაპნის ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზის მშენებლობას, ჩართული იყო ჭიათურის მანგანუმის ექსპორტის ხელშეწყობაში. 1894 წლიდან იყო ჟურნალ „მოამბის“ პოლიტიკური განყოფილების ხელმძღვანელი. 1894-1897 წლებში თანამშრომლობდა გაზეთ „ნოვოე ობოზრენიეში.“
მოღვაწეობა ფოთის თვითმმართველობაში
1894 წლის 18 სექტემბერს აირჩიეს ქალაქ ფოთის თავად. ამ თანამდებობაზე შემდგომ წლებშიც ირჩევნდნენ და ფოთის თავის პოსტს ნიკოლაძე 1914 წლამდე იკავებდა. ნიკოლაძემ ფოთის მერობის პერიოდში მიზნად დაისახა ფოთის ნავსადგურის მოდერნიზაცია და ქალაქის განაშენიანება და კეთილმოწყობა ახალი გეგმის მიხედვით. ზრუნავდა საზოგადოების ეკონომიკურ და კულტურულ განვითარებაზე, ხელმძღვანელობდა მრავალ სამეურნეო, კულტურულ და საგანმანათლებლო ინიციატივას.
ნიკოლაძემ გაატარა ღონისძიებები ჭაობების ამოსაშრობად, ხელმძღვანელობდა ნავსადგურის, ელექტროსადგურის, მუზეუმის, საკათედრო ტაძრის, გიმნაზიებისა და ხიდების მშენებლობას, გაიყვანა სატელეფონო ქსელი და გამართა საქალაქო ტრანსპორტი. მისი პროექტით განხორციელდა ფოთის დაგეგმარება. აპირებდა პალიასტომის ტბისა და მდინარე სუფსის დაკავშირებას არხით. 1896 წელს გახსნა ბიბლიოთეკა. 1904 წლის მეორე ნახევარში დამთავრდა საკათედრო ტაძრის მშენებლობა. ტაძრის მიმდებარე ტერიტორიაზე გაშენებულ იქნა ცენტრალური პარკი. 1905 წლის დასაწყისში დამთავრდა ნავსადგურის რეკონსტრუქცია და ამავე წლის 15 მარტს ოფიციალურად გაიხსნა ნავსადგურის ახალი შესასვლელი ჩრდილოეთის მხრიდან, რითაც ძირეულად გაუმჯობესდა მისი ექსპლუატაციის პირობები. 1905 წლის რევოლუციის დამარცხების შემდეგ ნიკოლაძემ მოახერხა ქალაქის დაცვა გენერალ ალიხანოვ-ავარსკის სადამსჯელო რაზმისგან. გადმოცემის მიხედვით ის ქალაქის შესასვლელში შეეგება ალიხანოვ-ავარსკის და გააფრთხილა, რომ ქალაქში საზღვარგარეთული კომპანიები დიდძალ დაზღვეულ ქონებას ფლობდნენ და მისი დაზიანება რუსეთის იმპერიის ხაზინას მოუწევსო. შედეგად, ალიხანოვმა ფოთი არ დაარბია. 1908 წელს ნიკოლაძის ხელმძღვანელობით განხორციელდა ფოთის ელექტროფიკაცია. განათდა ნავსადგური და რკინიგზა. 1911-12 წლებში ფოთში აშენდა 500-ადგილიანი კინოთეატრი. 1912 წლისთვის გაყვანილ იქნა წყალსადენი.
1914 წელს ნიკოლაძე გადააყენეს სამსახურებრივი მდგომარეობის ბოროტად გამოყენების და ქრთამის აღების ბრალდებით. სასამართლომ მთავარ ბრალდებაში ნიკოლაძე გაამართლა, თუმცა მას დაუდასტურდა 4000 მანეთის საჩუქრად მიღება, რის გამოც 8000 მანეთის გადახდა და ერთწლიანი პატიმრობა შეუფარდეს. პროცესის დასრულების შემდეგ პეტერბურგში გადასახლდა, თანამშრომლობდა გაზეთ „რუსსკაია ვოლიაში“.
მოღვაწეობა პირველ რესპუბლიკაში
ნიკო ნიკოლაძე საქართველოში დაბრუნდა თებერვლის რევოლუციის შემდეგ. იყო ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, დამფუძნებელი ყრილობის პრეზიდიუმის საპატიო თავმჯდომარე, პარტიის მთავარი კომიტეტის წევრი. 1917–1918 წლებში ნიკოლაძე იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი. საბჭოში ის იყო საფინანსო-ეკონომიკური სექციის წევრი, შემდეგ საფინანსო-ეკონომიკური და გზათა კომისიის თავმჯდომარე. არჩეული იყო თბილისის საკრებულოს წევრად. 1917 წელს გახდა ჭიათურის შავი ქვის მომპოვებელი საზოგადოების ორგანიზატორი, შემდეგ ჭიათურმანგანუმის საექსპორტო საზოგადოება „ჩემოს“ ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1918 წლის აპრილ-მაისში ჩართული იყო ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკისა და ოსმალეთის იმპერიას შორის მოლაპარაკეკებში, იყო ამიერკავკასიის დელეგაციის წევრი. 1918 წლის 26 მაისს მან ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ მონაწილეობდა გერმანიასთან შეთანხმების გაფორმებაში. გაგზავნილი იყო გერმანიაში სახელმწიფო დელეგაციის წევრად. საქართველოში დაბრუნდა 1918 წლის ოქტომბერში. 1919 წლის თებერვალში აირჩიეს თბილისის საკრებულოს წევრად. 1919–1921 წლებში იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიიდან, იყო გზათა კომისიის წევრი.
1920 წელს ნიკოლაძე საზღვარგარეთ გაემგზავრა, როგორც ჭიათურის მანგანუმის საექსპორტო საზოგადოების დელაგაციის მეთაური და საქართველოს ეკონომიკური მისიის წევრი. მისიაში მასთან ერთად შედიოდნენ კონსტანტინე კანდელაკი და ზურაბ ავალიშვილი. ის ასევე ითავსებდა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წარმომადგენლის ფუნქციას. იმავე წლის ოქტომბერში დატოვა დამფუძნებელი კრების მანდატი, რადგან ევროპაში მივლინების გამო ვერ მონაწილეობდა კრების საქმიანობაში. მის ნაცვლად კრების წევრი გახდა შალვა ამირეჯიბი. ნიკოლაძემ ევროპაში შეიტყო საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის ამბავი და ევროპაშივე განაგრძობდა მუშაობას ოკუპაციის წინააღმდეგ, ჩაბმული იყო საზღვარგარეთ ქართული პოლიტიკური პარტიების მოლაპარაკებებში. 1922 წლის 3 მარტს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის სახელით ხელი მოაწერა საზღვაგრეთის ინტერპარტიული კომიტეტის შეთანხმებას. 1924 წლის მარტში ლეგალურად დაბრუნდა საქართველოს სსრ-ში, ჩაიტანა ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის საზღვარგარეთის ორგანიზაციიდან საიდუმლო წერილები აგვისტოს აჯანყების შესახებ დადებითი და უარყოფითი მოსაზრებების შესაჯერებლად. თავად ნიკოლაძე არ უჭერდა მხარს აჯანყების იდეას.
გარდაიცვალა 1928 წელს. დაკრძალეს დიდუბის პანთეონში. 1957 წელს გადაასვენეს მთაწმინდის პანთეონში.
მემკვიდრეობა
ნიკოლაძემ დიდი როლი შეასრულა ქართული ლიტერატურის კრიტიკის განვითარებაში. მანვე გაანალიზა ილია ჭავჭავაძისა და გრიგოლ ორბელიანის მხატვრული შემოქმედება. მის მშობლიურ სოფელ დიდ ჯიხაიშში 1947 წლიდან ფუნქციონირებს ნიკოლაძის სახლ-მუზეუმი. ფოთში დგას ნიკო ნიკოლაძის კოშკი.
ვინუს უილიამსი
ვინუს ებონი სტარ უილიამსი (Venus Ebony Starr Williams; დ. 17 ივნისი, 1980, ლინვუდი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი. ერთეულთა თანრიგში დიდი სლემის ტურნირების 23-გზის გამარჯვებულის – სერენა უილიამსის უფროსი და.
უილიამსს ერთეულებში 7 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 5 უიმბლდონი და 2 აშშ-ის ღია პირველობა. მან ასევე ერთი წლის შემაჯამებელი ტურნირი მოიგო. ჯამში ამერიკელს WTA-ის 49 ტურნირი აქვს ერთეულთა თანრიგში მოგებული. იგი 11 კვირის განმავლობაში იკავებდა ერთეულთა რეიტინგში პირველ ადგილს. მას კაცთა თუ ქალთა ჩოგბურთში ყველაზე მეტ – 80 ერთეულთა დიდი სლემის ტურნირზე აქვს ნათამაშები.
წყვილებში ვინუსს სერენასთან ერთად 14 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 6 უიმბლდონი, 4 ავსტრალიის ღია პირველობა, 2 საფრანგეთის ღია პირველობა და 2 აშშ-ის ღია პირველობა. იგი 8 კვირის განმავლობაში იკავებდა წყვილთა რეიტინგში პირველ ადგილს.
უილიამსს ასევე 2 დიდი სლემის ტურნირი აქვს შერეულ წყვილებში მოგებული – 1 ავსტრალიის ღია პირველობა და 1 საფრანგეთის ღია პირველობა ამერიკელ ჯასტინ გიმელსტობთან ერთად. ოლიმპიურ თამაშებზე, უილიამსმა ერთეულებში 1 ოქროს მედალი, წყვილებში 3 ოქროს მედალი და შერეულ წყვილებში 1 ვერცხლის მედალი მოიპოვა. ბრიტანელ კეტლინ მაკ-კეინ გოდფრისთან ერთად, მას ყველაზე მეტი ოლიმპიური მედალი აქვს ჩოგბურთში მოგებული. უილიამსი ერთადერთი ჩოგბურთელია ისტორიაში, რომელსაც 4 სხვადასხვა ოლიმპიადაზე აქვს ოლიმპიური მედლები მოპოვებული. სანაკრებო დონეზე, მან ერთხელ მოიგო ფედერაციის თასი აშშ-ის ნაკრებთან ერთად.
წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები: 3 (1–2)
(დ) – დახურული კორტი
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ჩოგბურთელები კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:უიმბლდონის ჩემპიონები კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი
ურზაიბაში
ურზაიბაში (Урҙайбаш; Урзайбаш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 713 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 17 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (60 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
Children's Medicine
Children's Medicine (საბავშვო მედიცინა) — მუსიკოს დადა დადიანის პროექტი. არსებობდა მის საქართველოდან წასვლამდე 1991-1992 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ალტერნატიული ჯგუფები
ბონიფაციუს VIII
მინი|მარჯვნივ|ბონიფაციუს VIII
ბონიფაციუს VIII (Bonifacius PP. VIII; ერისკაცობაში ბენედეტო კაეტანი; დ. 1235 — გ. 11 ოქტომბერი, 1303) — რომის პაპი 1294–1303 წლებში.
აქტიურად იბრძოდა პაპის თეოკრატიისათვის. ცდილობდა გაეზარდა პაპებისგან ვასალურად დამოკიდებულ სახელმწიფოთა რიცხვი, ერეოდა სხვადასხვა ქვეყნის საშინაო საქმეებში. სურდა თავისი ძალაუფლება სიცილიაზეც გაევრცელებინა. საერო მმართველებზე პაპების ზემდგომობის იდეა ბონიფაციუს VIII-მ ჩამოაყალიბა 1302 წელს ბულაში „Unam sanctam“, რომელიც ევროპაში ჩამოყალიბების პროცესში მყოფ ცენტრალიზებულ სახელმწიფოთა წინააღმდეგობას წააწყდა. ბონიფაციუს VIII დამარცხდა საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV ლამაზთან კონფლიქტში, რომელიც დაიწყო 1296 წელს გამოქვეყნებული ბულით „Clericis laicos“ (საერო მმართველებს ეკრძალებოდათ სასულიერო პირებისაგან აეღოთ გადასახადი პაპებთან შეთანხმების გარეშე). 1300 წელს შემოიღო საუკუნეების დამდეგის აღმნიშვნელი საიუბილეო წლების დღესასწაული, რაც აგრეთვე პაპის ხელისუფლების განდიდებას და ეკლესიის შემოსავლის გაზრდას ემსახურებოდა. ფილიპ IV ლამაზთან ბონიფაციუს VIII-ის პოლიტიკურმა მარცხმა განაპირობა ავინიონის ტყვეობა პაპებისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:დაბადებული 1235 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1303
ჰილარი დაფი
ჰილარი დაფი (Hilary Duff; დ. 28 სექტემბერი, 1987) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი, სიმღერების ავტორი, მწერალი.
ბიოგრაფია
ჰილარი დაფი 1987 წლის 28 სექტემბერს მაღაზიათა ქსელის მეპატრონის ოჯახში დაიბადა. ოჯახი ტეხასის ქალაქ ჰიუსთონში ცხოვრობდა. მოგვიანებით მომავალი მომღერალი დედასთან და დასთან ერთად კალიფორნიაში გადავიდაა საცხოვრებლად, სადაც აქტიურ მუშაობას შეუდგა.
პირველი სასცენო გამოცდილება ჰილარიმ 6 წლის ასაკში ბალეტ „მაკნატუნაში“ მონაწილეობისას შეიძინა. კალიფორნიაში გადასახლების შემდეგ იგი ხელოვნების გზას დაადგა.
პირველი მთავარი როლი ჰილარი დაფმა 1998 წელს ფილმში „კასპერი ხვდება უენდის“ შეასრულა. ჰილარი პროდიუსერებმა შეამჩნიეს. ერთი წლის თავზე ეკრანებზე ჰილარის მონაწილეობით „სულების შემგროვებელი“. ელის როლის შესრულებისთვის ნომინაციაში „საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლი“ 12 წლის ჰილარიმ ახალგაზრდა მსახიობის ჯილდო მიიღო.
ჰილარი დაფმა დიდი პოპულარობა დისნეის არხის მეშვეობით დაიმსახურა და ემის ჯილდოზე იყო წარდგენილი სერიალ „ლიზი მაკ-გუაიერში“ მონაწილეობისთვის, სადაც იგი თინეიჯერის როლს ასრულებს. 2003 წლის მაისში დაფმა იგივე როლი სერიალის ფართოეკრანიან ვერსიაში შეასრულა. ჰილრიჯის სკოლის დამთავრებისთანავე ლიზი და მისი მეგობრები იტალიაში მიემგზავრებიან, სადაც ჰილარის გმირს ადგილობრივ როკ-ვარსკვლავ იზაბელას მიამსგავსებენ. იქ ლიზი საზიზღარ თინეიჯერისგან ლამაზმან პოპ-მომღერლად იქცევა და ნამდვილი მეგობრობით და სიყვარულით დატკბება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ტორმა
ტორმა (ტიბ: གཏོར་མ་ ვაილი: gtor ma) — ძირითადად, ფქვილისა და კარაქისგან დამზადებული ფიგურა, რომელიც გამოიყენება ტიბეტურ ბუდიზმში ტანტრულ რიტუალებში შესაწირად. შეიძლება შეიღებონ სხვადასხვა ფერით; ტორმას მთავარი ნაწილი, ხშირად, წითლად ან თეთრად იღებება. მზადდება მათი მიზნების შესაბამის ფორმებში, ხშირად კონუსის ფორმაში. ძალიან მაღალი ტორმა შეიძლება შეიქმნას დღესასწაულებისთვის ცენტრალურ ტაძრებში, ისე ტიპური ტორმა მცირეა და დევს პირდაპირ საკურთხეველში თეფშზე, ტყავში ჩასმული ან ჩადებულია ქალის მსგავს საგანში.
სქოლიო
კატეგორია:ტანტრული პრაქტიკები
სიკვდილით დასჯა
[[ფაილი:Death Penalty World Map.svg|მინი|350პქ|სიკვდილით დასჯა თანამედროვე სამყაროში.
]] სიკვდილით დასჯა — სასჯელის უმაღლესი ზომა — ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა, რაც გათვალისწინებულია კანონით ყველაზე უფრო მძიმე დანაშაულის ჩადენისათვის. ამჟამად საერთაშორისო სამართალი არაორაზროვნად გმობს სიკვდილით დასჯას. XX საუკუნის დასასრულისთვის პოლიტიკური გარემო უკვე ისეთი იყო, რომ საერთაშორისო უწყებათა უმრავლესობამ მიიღო სიკვდილით დასჯის გაუქმებასთან დაკავშირებული ოქმები და კონვენციები. თუმცა ამგვარი ქმედება ჯერ არ განუხორციელებია ყველა სახელმწიფოს. მაგალითად, სიკვდილით დასჯა ჯერ კიდევ მოქმედებს ამერიკის შეერთებული შტატების ზოგიერთ ნაწილში, საუდის არაბეთსა და ჩინეთში.
ძველ საქართველოში სიკვდილით დასჯის განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის დროს მიმართავდნენ, უფრო მეფისა და სახელმწიფოს ღალატისთვის, აგრეთვე მეფის პირადი საჯარო შეურაცხყოფისათვის, მეკობრეობისათვის. გიორგი III-ის 1170 სიგელის მიხედვით, სიკვდილით დასჯა „მრავალჯერ“ პარვისთვისაც ყოფილა დაწესებული. სიკვდილით დასჯის სხვადასხვა ფორმით სრულდებოდა: ჩამოხრჩობა, მოშთობა, კლდიდან გადმოგდება, ცეცხლზე დაწვა.
სქოლიო
კატეგორია:სიკვდილით დასჯა კატეგორია:ადამიანის უფლებები კატეგორია:ძალადობა
ევროპის XVII გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
21 - 30 ოქტომბერი 2009 ნოვი სადი სერბეთი.
ნოვი სადში ევროპას ახალი ჩემპიონი მოევლინა, ეს აზერბაიჯანის გუნდი იყო. ჩვენს მეზობლებს საკმაოდ მაღალრეიტინგიანი მოჭადრაკეებით დაკომპლექტებული გუნდი ჰყავდათ, რომელსაც თემურ რაჯაბოვი ედგა სათავეში. აზერბაიჯანელებმა მხოლოდ ერთი მატჩი წააგეს (სომხებთნ), ერთიც ფრედ ითამაშეს (რუსებთან) და დამსახურებულად მოიგეს ჩემპიონატი. რუსებს მართლია მატჩი არ წაუგიათ, მაგრამ ოთხი შეხვედრა ფრედ დაამთვრეს, ხოლო სომხებმა ორ შეხვედრაში განიცადეს მარცხი. პირველ ტურში მარცხმა (შვეიცარიელებთან) და მესამე ტურში ფრემ (ნორვეგიელებთნ) საშუალება არ მისცა უკრაინელებს მესამე ადგილზე მაღლა ასულიყვნენ.
სამწუხაროდ თავის შესაძლებლობებზე სუსტად გამოვიდნენ ქართველები. სულ ოთხი მოგება, სამაგიეროდ სამი მარცხი და საბოლოო XIII ადგილი.
ტექნიკური შედეგები 11.🇮🇱, 12.🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿, 13., 14., 15.🇨🇭, 16., 17.🇫🇷, 18.🇧🇬, 19.🇫🇮, 20.🇬🇷, 21.🇦🇹, 22., 23.🇨🇿, 24.🇳🇴, 25.🇷🇸-2, 26., 27.🇧🇪, 28.🇲🇰, 29. 🇧🇦, 30.🇹🇷, 31.🇱🇹, 32.🇮🇹, 33.🇲🇪, 34.🇮🇸, 35.🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿, 36.🇱🇺, 38., 39.🇲🇨.
ჩემპიონის შემადგენლობა 🇦🇿 თემურ რაჯაბოვი 4,5 (+1=7-1), იუგარ გასიმოვი 6,5 (+4=5-0), კადირ გუსეინოვი 1,5 (+1=1-3), შახრიარ მამედიაროვი 6,5 (+4=5-0), რაუფ მამედოვი 3 (+4=2-2).
დაფებზე საუკეთესონი
! style="background: #ddffdd;"|დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
კატეგორია:ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
დიაოლოუ
დიაოლოუ (ჩინ. 开平碉樓) – თავდაცვითი, მრავალსართულიანი კოშკები ჩინეთში, გუანდუნის პროვინციაში. ძირითადად ნაგებია ბეტონით.
ადოლფ ადანი
ადოლფ შარლ ადანი (Adolphe Charles Adam; დ. 24 ივლისი, 1803, პარიზი — გ. 3 მაისი, 1856, იქვე) — ფრანგი კომპოზიტორი და კრიტიკოსი. ოპერისა და ბალეტის კომპოზიტორი, საყოველთაოდ ცნობილი ბალეტით ჟიზელი (1844) Le Corsaire (1856, მისი ბოლო ნამუშევარი), Le postillon de Lonjumeau (1836), ტორეადორი (1849) და Si j'étais roi (1852, აღიარებული როგორც ერთ-ერთი მისი საუკეთესო ნაწარმოები) და მისი ოპერა (O Holy Night) (1847). ადამი აგრეთვე იყო ნიჭიერი მასწავლებელი.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული  24 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1803 კატეგორია:გარდაცვლილი 1856 კატეგორია:მონმარტრის სასაფლაოზე დაკრძალულნი
დიაოლოუ
2007 წელს, იუნესკომ დიაოლოუს კოშკები და სოფლები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
Pristomyrmex africanus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლა-პუებლა-დე-კასტრო
ლა-პუებლა-დე-კასტრო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,40 კმ². მოსახლეობა — 377 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ადოლფი (გერმანიის მეფე)
ადოლფ ნასაუელი (Adolf von Nassau; გ. 2 ივნისი, 1298) — გერმანიის მეფე 1292–1298 წლებში.
მან მოლაპარაკებები დაიწყო ინგლისის მეფე ედუარდ I-თან და დაპირდა საფრანგეთის წინააღმდეგ ომის დაწყებას, რისთვისაც 100 000 გირვანქა სტერლინგი მიიღო, მაგრამ ადოლფმა მოატყუა ინგლისის მეფე. ამ ფულით მან აღჭურვა ჯარი და 1294 წელს ჩაერია ტიურინგის ლანდგრაფისა და მისი პირველი ქორწინების შვილების ომში. ამ ომით ადოლფის მტრებმა ისარგებლეს და მის წინააღმდეგ გაილაშქრნენ. 1298 წლის თებერვალში გერმანელი დიდებულები ვენაში შეიკრიბნენ და ავსტრიის ჰერცოგ ალბრეხტთან მოილაპარაკეს ადოლფის ჩამოგდების თაობაზე. ადოლფსა და ალბრეხტს შორის ომი დაიწყო. ივნისში კურფიურსტები მაინცში შეიკრიბნენ და განაცხადეს, რომ ართმევენ მეფეს ძალაუფლებას და დაადანაშაულეს ადოლფი სამოქალაქო ომის გაჩაღებაში, ეკლესიის შეურაცხყოფაში და დიდებულთა უფლებების დარღვევაში. ახალ მეფედ ალბრეხტ ავსტრიელი გამოაცხადეს.
ალბრეხტი გელგეიმის მახლობლად გამაგრდა. 2 ივნისს, გამთენიისას ადოლფმა შეუტია ავსტრიელებს. მათ მოჩვენებით უკან დაიხიეს და მეფის ჯარები მხედრებისთვის არახელსაყრელ პოზიციაზე შეიტყუეს. გაჩაღდა ბრძოლა, ადოლფი ჯარისკაცებთან ერთად იბრძოლა და შუადღისკენ იგი მოკლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის მეფეები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატორები კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1298 კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
Microsoft PixelSense
Microsoft PixelSense (ადრე ერქვა Microsoft Surface-ი, რაც ახლა Microsoft-ის მიერ გამოშვებულ პლანშეტურ კომპიუტერს ჰქვია) — ინტერაქტიული, სენსორული კომპიუტერული პლათფორმა, რომელიც საშუალებას აძლევს ერთ ან მეტ ადამიანს, გამოიყენოს სენსორული ეკრანი როგორც თითებით, ისე სხვა რეალური საგნებით. ეს პლათფორმა შედგება ორი ძირითადი ნაწილისგან: სპეციალური სენსორული მოწყობილობისგან (რომელიც დიდ, ტელევიზორს მოგვაგონებს) და ამ მოწყობილობაში ჩაწერილი სპეციალური პროგრამებისგან, რომლებსაც მართავს საოპერაციო სისტემა Windows-ი. პროგრამული უზრუნველყოფა ქმნის 360 გრადუსიან სამომხმარებლო ინტერფეისს, რაც საშუალებას იძლევა, რომ მოწყობილობის გარშემო მყოფმა რამდენიმე ადამიანმა ერთდროულად აკეთოს რამე სენსორულ ეკრანზე. პლათფორმის უმთავრესი ფასეულობა არის ბუნებრივი სამომხმარებლო ინტერფეისი (ინტერფეისი, სადაც არ არის ზედმეტი ხელოვნური ღილაკები, და რომლის მოხმარებასაც სწავლა არ სჭირდება, საჭიროა მხოლოდ მარტივი მოძრაობებით თით(ებ)ის, ხელ(ებ)ის ან საგნ(ებ)ის ეკრანზე შეხება, რადგან მისი სამართავი მოქმედებების ბუნებრივობისა და ლოგიკურობის გამო მისი ათვისება საკმაოდ ადვილია იმ ადამიანთათვისაც კი, რომელთაც ტექნიკასთან შეხება არასდროს ჰქონიათ).
მიმოხილვა
2008 წელს Microsoft Surface 1.0 საბოლოოდ გაეშვა გაყიდვაში. მისი ეკრანი არის უკანა პროექციის (Rear projection) ტექნოლოგიით შექმნილი. ეკრანის ფიქსელური ზომაა 1024x768 (4:3 შეფარდებით, ეს გულისხმობს იმას, რომ ფიქსელები კვადრატული ფორმისაა), ხოლო დიაგონალის სიგრძე არის 76 სმ (30 დუიმი/ინჩი). ამ მოწყობილობაში ჩამონტაჟებულია ხუთი თითქმის-ინფრაწითელი კამერა, რომელიც შიგნიდან უყურებს ეკრანს (თითქმის-ინფრაწითელი (Near-infrared) ეწოდება ელექტრომაგნიტურ გამოსხივებას, რომლის ტალღის სიგრძის დიაპაზონი მოთავსებულია ადამიანის თვალის მიერ აღქმადი ტალღის სიგრძის დიაპაზონსა და მოკლე-ინფრაწითელი (Short-wavelength infrared) ტალღის სიგრძის დიაპაზონს შორის). ეს კამერები მგრძნობიარენი არიან თითქმის-ინფრაწითელი გამოსხივების მიმართ და წამში დაახლოებით 60 სურათს აფიქსირებენ, ამიტომ თავისუფლად აღიქვამენ ეკრანზე თითების ან რაიმე სხვა საგნების შეხებას. მოწყობილობა იდგმება მაგიდასავით, ანუ ეკრანი არის ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში. ამ პროდუქტის დიზაინი და პლათფორმის პროგრამის სამომხმარებლო ინტერფეისი ისეა შექმნილი, რომ ეკრანის გარშემო მყოფ რამდენიმე ადამიანს თავისუფლად შეუძლია ერთდროულად გამოიყენოს სენსორული ეკრანი, რომელიც აღიქვამს ერთდროულად 52 შეხებას სამი სახის ობიექტებისგან: თითები, სტიკერები (tags) (ამ შემთხვევაში სტიკერი არის პატარა ფურცელი, რომელზეც სპეცილური ბაიტური კოდია ამობეჭდილი) და შედარებით რთული ფიზიკური ობიექტები (blobs) (მაგალითად მყარი საგნები, ხელის გული, პლასტიკური ბარათი და ა.შ.). ასევე შესაძლებელია თითოეული შეხების შესახებ მყისიერი ინფორმაციის (Raw vision data) დანახვა, მაგალითად შეხების კოორდინატების. Microsoft Surface 1.0-ის გაყიდვები 2011 წელს შეჩერდა. იმავე წელს Microsoft-მა და Samsung-მა Consumer Electronics Show-ზე (CES - სამომხმარებლო ელექტრონიკის გამოფენა) ერთობლივად წარადგინეს პლათფორმის ახალი თაობა: Samsung SUR40 for Microsoft Surface (2012 წლის 18 ივნისიდან სახელი გადაერქვა როგორც: Samsung SUR40 with Microsoft PixelSense) (ან უბრალოდ SUR40), რომელშიც პროგრამული უზრუნველყოფის ახალი ვერსია: Microsoft Surface 2.0 არის ჩაწერილი. 2012 წლის ადრეულ ხანებში კი ახალი პროდუქტი უკვე გამოვიდა გაყიდვაში.
Samsung SUR40-ს გააჩნია LED-backlit LCD ეკრანი, რომლის ფიქსელური ზომაა 1920x1080, 16:9 შეფარდებით, ხოლო დიაგონალის სიგრძე არის 102 სმ (40 დუიმი/ინჩი). ამ მოწყობილობაში თითქმის-ინფრაწითელი კამერების ნაცვლად PixelSense-ის ტექნოლოგიაა ჩაშენებული. ამ ტექნოლოგიამ საშუალება მისცა მწარმოებლებს, რომ მოწყობილობის სისქე შეემცირებინათ 56 სმ-იდან (22 დუიმი/ინჩი) 10 სმ-მდე (4 დუიმი/ინჩი). ზომის შემცირების წყალობით კი შესაძლებელი გახდა ახალი მოწყობილობის დაყენება როგორც ჰორიზონტალურ ისე ვერტიკალურ მდგომარეობაში. ტექნიკური შესაძლებლობები კი ბევრად გაუმჯობესებული აქვს მის წინამორბედთან შედარებით.
2012 წლის 18 ივნისს, ზოგადად, პლათფორმის სახელი, შეიცვალა "Microsoft PixelSense"-ით, ხოლო ძველი სახელწოდება "Microsoft Surface" ეწოდა Microsoft-ის მიერ წარდგენილ ახალ პროდუქტს, კერძოდ Microsoft-ის პირველ პორტატულ, პლანშეტურ კომპიუტერს.
გაყიდვების სამიზნე ბაზარი
PixelSense-ი შეიქმნა უფრო მეტად კომერციული კლიენტებისთვის, ვიდრე უბრალო მომხმარებლებისთვის. მოწყობილობა არ საჭიროებს ფიზიკურ კლავიატურას ან მაუსს მუშაობისთვის. ნებისმიერი ადამიანისთვის მისი მოხმარება ძალიან ადვილია, რაც ბუნებრივი სამომხმარებლო ინტერფეისის დამსახურებაა.
Microsoft-მა ეს პროდუქტი შექმნა შემდეგი ინდუსტრიული სფეროებისთვის: მედია და გართობა, მედიცინა, საცალო გაყიდვა, ფინანსური სერვისები, განათლება და პოლიტიკა. მისი შეძენა შესაძლებელია 40-ზე მეტ ქვეყანაში, მათ შორისაა: აშშ, კანადა, ავსტრია, ბელგია, დანია, საფრანგეთი, გერმანია, ირლანდია, იტალია, ნორვეგია, ნიდერლანდები, კატარი, საუდის არაბეთი, ესპანეთი, შვედეთი, შვეიცარია, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, გაერთიანებული სამეფო (დიდი ბრიტანეთი), ავსტრალია, კორეა, ინდოეთი, სინგაპური და ჰონგ-კონგი.
ისტორია
thumb|250px|Surface 1.0-ის დემონსტრაცია thumb|250px|MSNBC-ის მიერ Microsoft PixelSense-ის გამოყენება პირდაპირ ეთერში 2008 წლის აშშ-ს საპრეზიდენტო არჩევნების დროს PixelSense-ის შექმნის იდეა წამოაყენეს 2001 წელს, Microsoft Hardware-ის თანამშრომელმა სტივენ ბეთიჩმა (Steven Bathiche) და Microsoft Research-ის თანამშრომელმა ენდი უილსონმა (Andy Wilson). იმავე წლის ოქტომბერში, დეივიდ ჯოშუა კურლანდერმა (David Joshua Kurlander, იგივე DJ Kurlander), მაიკლ კიმმა (Michael Kim), ჯოელ დელინმა (Joel Dehlin), ბეთიჩმა და უილსონმა დააფუძნეს ვირტუალური გუნდი, რათა იდეის ხოცშესხმისთვის ემუშავათ.
2003 წელს, გუნდმა იდეა წარუდგინა ბილ გეითსს, Microsoft-ის თავმჯდომარეს. მოგვიანებით ეს ვირტუალური გუნდი გაფართოვდა და სულ რაღაც ერთ თვეში შეიქმნა მათი იდეის პროტოტიპი, სახელწოდებით T1. ეს პროტოტიპი აგებული იყო IKEA-ს მაგიდის გამოყენებით. გუნდმა ასევე დაწერა სპეციალური აპლიკაციები პლათფორმისთვის, მაგალითად Pinball-ი, სურათების ბრაუზერი, და ვიდეო თავსატეხი. მომდევნო წელს, Micosoft-მა შექმნა 85-ზე მეტი პროტოტიპი. მოწყობილობის საბოლოო დიზაინზე მუშაობა დასრულდა 2005 წელს.
ამგვარი კონცეპტი გამოიყენეს Minority Report-ში, 2002 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფილმში. ამ ფილმის DVD-ის კომენტარებში ვკითხულობთ, რომ რეჟისორმა სტივენ სპილბერგმა აღნიშნა, რომ ფილმში ნაჩვენები მოწყობილობის კონცეპტი არის გადაღებების დროს Microsoft-თან კონსულტაციის ნაყოფი. ერთ-ერთი ტექნოლოგიური კონსულტანტი ამ ფილმისა იყო მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტიდან, მოგვიანებით კი ეს ადამიანი შეუერთდა Microsoft-ს ამ პროექტზე მუშაობაში.
2007 წლის 30 მაისს, სტივ ბალმერმა (Steve Ballmer), Microsoft-ის გენერალურმა დირექტორმა (CEO), აშშ-ს ქალაქ კარსლბადში (Carlsbad, California) The Wall Street Journal-ის All Things Digital-ის კონფერენციაზე საზეიმოდ წარადგინა ეს ტექნოლოგია "Surface"-ის სახელით.
2008 წლის 17 აპრილს, AT&T (ამერიკული მრავალეროვანი ტელეკომუნიკაციის კორპორაცია) გახდა პირველი გადამყიდველი ამ პროდუქტისა. იმავე წლის ივნისში, უოლტ დისნეის კომპანიამ ეს მოწყობილობა Innoventions-ის (დისნეილენდის ატრაქციონების ერთ-ერთ გაერთიანებაში: Tomorrowland-ში მდებარე ატრაქციონი) ერთ-ერთ განყოფილებაში: Dream Home-ში შეიტანა. 2008 წლის 13 აგვისტოდან, ეს პროდუქტი შეიტანეს Sheraton Hotels-ის ზოგიერთ სასტუმროში. 2008 წლის 8 სექტემბრიდან კი MSNBC-მ (სატელევიზიო საინფორმაციო არხი) დაიწყო მისი გამოყენება 2008 წლის აშშ-ს საპრეზიდენტო არჩევნების საარჩევნო რუკებზე სამუშაოდ პირდაპირ ეთერში.
2012 წლის 18 ივნისს, Microsoft-მა წარადგინა პორტატული პლანშეტი იმავე სახელით: "Surface", შესაბამისად, ძველ Surface-ს დაერქვა ახალი სახელი: PixelSense.
შესაძლებლობები
thumb|250px|PixelSense-ის დემონსტრაცია. ფუნჯის გამოყენება და სხვა. Microsoft PixelSense-ს აქვს ფუნქციონირების ოთხი მნიშვნელოვანი კომპონენტი: პირდაპირი ინტერაქტიული მოხმარება, ერთდროულად მრავალი შეხების აღქმა (Multi-touch), ერთდროულად მრავალი ადამიანის მიერ მოხმარების შესაძლებლობა (Multi-user simultaneously), და რეალური საგნების აღქმა.
საგნების აღქმის ტექნოლოგია (რომლის აღწერაც ზევით, მიმოხილვაში არის წარმოდგენილი) საშუალებას იძლევა რომ არა მხოლოდ მარტივი მყარი საგნებით ვიხელმძღვანელოთ, არამედ ისეთი საგნებითაც როგორიცაა ჩვეულებრივი სახატავი ფუნჯი. ეს გულისხმობს იმას, რომ ჩვეულებრივი ფუნჯით თავისუფლად შესაძლებელია ზედმეტი ძალიასხმევის გარეშე დაიხატოს ეკრანზე ციფრული სურათი.
ოქმი
ოქმი (Le Procès-Verbal) 一 ფრანგი ნობელიანტი ავტორის, ჟან-მარი გუსტავ ლე კლეზიოს სადებიუტო რომანი, რომელიც 1963 წელს გამოიცა. ნაწარმოების სიუჟეტი ახალგაზრდა პრობლემატური მამაკაცის, ადამ პოლოს ცხოვრებას მიუყვება, რომელიც მზარდ გაუცხოებას განიცდის გარშემომყოფთა და მათი ქცევების მიმართ. ნაწარმოებმა გამოცემის წელსვე დაიმსახურა რენოდოს პრემია მას შემდეგ, რაც გონკურის პრემიის აღებამდე ავტორს ცოტა დააკლდა.
Microsoft PixelSense
შესაძლებლობები
პლათფორმას ასევე გააჩნია შეხების დაწოლის სიძლიერის აღქმის უნარიც. მაგალითისთვის ავიღოთ მასში ჩაწერილი ერთ-ერთი აპლიკაცია, რომელიც ეკრანზე შეხების დროს წარმოქმნის წყლის ტალღებს და თან საკმაოდ რეალური ვიზუალით, რეალური ნაკადულივით. რაც უფრო ძლიერად მოხდება შეხება ეკრანზე, მით უფრო დიდი ტალღა წარმოიქმნება.
ოქმი
ავტორმა, რომელიც ნაწარმოების გამოცემის წელს სულ რაღაც ოცდასამი წლის იყო, ამ უნიკალური სადებიუტო რომანის წყალობით მყისიერ წარმატებას მიაღწია. მას შემდეგ, რაც ლე კლეზიოს ნაწარმოებისთვის გონკურის პრემიის დაუფლებამდე ცოტა დააკლდა, მან რენოდოს არანაკლებ პრესტიჟული პრემია დაიმსახურა. მწერლის ორიგინალურმა სტილმა და არანაკლებ განსაკუთრებულმა სიუჟეტმა (ავტორის აზრით, „ხუმრობაზე ცოტა მეტი“ ) საყოველთაო მოწონება დაიმსახურა როგორც საფრანგეთში, ისე მის გარეთაც, რითაც ლე კლეზიომ შესანიშნავი ნიჭის მქონე ნოველისტის რეპუტაცია მოიხვეჭა. ზოგიერთი კრიტიკოსი ავტორის ამ დებიუტს ლიტერატურულ ასპარეზზე ალბერ კამიუს გამოჩენას, თავისი პირველი ნაწარმოებით 一 უცხო, ადარებს.
Microsoft PixelSense
სქოლიო
კატეგორია:Microsoft
ოქმი
წიგნი შესულია ლე მონდის საუკუნის 100 ნაწარმოების სიაში, 72-ე ადგილზე. 2022 წელს წიგნი შეიტანეს დიდი საიუბილეო საკითხავი რომანების 70-ეულში, რომელიც შერჩეული იყო ელისაბედ II-ის პლატინის იუბილეს აღსანიშნავად.
სიუჟეტი
ოცდაათი წლის ახალგაზრდა მამაკაცი, სახელად ადამ პოლო, რომელიც საკუთარი მარგინალიზებული იდეებით გამოირჩევა, სამხრეთ საფრანვგეთის ერთ მიტოვებულ სახლში, სანაპიროსთან ახლოს. გრძელი თმითა და წვერით იგი მათხოვარს ემსგავსება. მას ამნეზია აწუხებს და არ ახსოვს, იგი არმიიდან დაითხოვეს თუ ფსიქიატრიულიდან გამოიქცა. ქალაქს იგი იშვიათად სტუმრობს, საკუთარ დროს იგი მზის ქვეშ ბანაობასა და  ბუნების დაკვირვებაში ატარებს. ამის პარალელურად, იგი წერს და პერიოდულად ფურცელზე საკუთარ ფილოსოფიურ და მეტაფიზიკურ აკვიატებებს გამოხატავს (რაც ნაწარმოების არსებით მასალას წარმოადგენს). იგი ხშირად იხედება საკუთარი ფანჯრიდან და, მსგავსად ჩაფიქრებული, მის წინ გადაშლილ პეიზაჟს გასცქერის. მალე ის ურთიერთობაში შედის ახალგაზრდა ქალთან, სახელად მიშელთან, რომელიც ისურვებდა, დახმარებოდა ადამს, თუმცა, უცნობი მიზეზის გამო, არ შეუძლია. ადამიანური კონტაქტის ნაკლებობა გავლენას ახდენს მასზე, როგორც ფიზიკურად, ისე მენტალურად. მალე მას ჰალუცინაციები დაეწყება და იგი სამყაროს განსხვავებული რაკურსით, სახელდობრ ძაღლისა თუ ვირთხის თვალსაწიერიდან, უყურებს. ერთხელაც, იგი გადის ქალაქში და პროსპექტზე სიტყვით გამოდის. მისი შემაშფოთებელი გამომეტყველების მქონე საუბარი გახდება მისი დაპატიმრების მიზეზი. მას მალე ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში გადაიყვანენ. აქ ის თავს, ყოვლადგასაკვირად, ცუდად არ გრძნობს 一 ყოველდღიური შეხება ფსიქოლოგიის სტუდენტებთან მას საშუალებას მისცემს, რაც შეიძლება ხშირად ისაუბროს მეტაფიზიკურ, ფსიქოლოგიურ თუ ფილოსოფიურ საკითხებზე, თუმცა მისი მცდელობა, ახსნას საკუთარი თავი, სასურველ შედეგს ვერ იღებს. როგორც ჩანს, ასეთია მისი ბედისწერა. სიუჟეტი მთავრდება ადამ პოლოს სევდიანი და უიმედო მონოლოგით, რომელიც უშედეგოდ ცდილობდა, დამკვიდრებულიყო საზოგადოებაში, თუმცა მისი ეს მცდელობა კრახით მთავრდება, იგი გიჟდება და საზოგადოებისგან უარყოფილი ხდება.
სქოლიო
კატეგორია:1963 წლის რომანები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგული ლიტერატურა
ჩილი კონ კარნე
ჩილი კონ კარნე (ან შემოკლებულად, ჩილი) არის ცხარე სტიუ (წვნიანისგან განსხვავებით სტიუში ინგრედიენტები უფრო მეტია ვიდრე სითხე). მისი ინგრედიენტებია: ცხარე წიწაკა, ხორცი (ძირითადად ძროხის), პომიდორი და ლობიო. სანელებლებიდან კი ჩილის მომზადებისას იყენებენ: ნიორს, ხახვს და ძირას. კერძი თავდაპირველად შეიქმნა ჩრდილოეთ მექსიკაში ან სამხრეთ ტექსასში. მინი|315x315პქ|ჩილი კონ კარნე ჩილი კონ კარნეს ინგრედიენტები და ხორცის ტიპი იცვლება გეოგრაფიული თუ პერსონალური გემოვნების შესაბამისად. მას ხშირად გარნირის სახითაც იყენებენ. ზოგიერთი რეცეპტის თანახმად, ჩილი კონ კარნეს ტრადიციული ინგრედიენტები მხოლოდ ხორცი და ცხარე წიწაკაა და იგი არ საჭიროებს ლობიოსა და პომიდორს.
ისტორია
1529 წელს არსებულ მონაცემებში ნახსენებია ცხარე წიწაკით შეზავებული სტიუ, რომელსაც აცტეკების ცივილიზაციის დედაქალაქში ამზადებდნენ. ამ ტერიტორიაზე დღესდღეობით მეხიკო (მექსიკის დედაქალაქი) მდებარეობს. კერძში ძროხის ხორცის გამოყენება ესპანელმა კოლონელებმა დაამკვიდრეს.
მექსიკურმა კერძმა პოპულარობა ამერიკელებშიც მოიპოვა. ბევრმა მათგანმა პირველად ჩილი კონ კარნე 1893 წელს, ჩიკაგოში გასინჯა. ამ პერიოდში, სან-ანტონიო, ტექსასის ერთ-ერთი ქალაქი, ბევრ ტურისტს მასპინძლობდა ამერიკის სხვა შტატებიდან, რამაც ჩილის გავრცელება აშშ-ს სამხრეთ და დასავლეთ ნაწილში უფრო მეტად გამოიწვია.
1977 წლიდან კი ჩილი კონ კარნე ტექსასის შტატის ოფიციალური კერძი გახდა.
ლობიო
მინი|281x281პქ|ჩილის ინგრედიენტები ლობიო მე-20 საუკუნის დასაწყისიდან მოყოლებული ასოცირდება ჩილი კონ კარნესთან. უნდა იყოს თუ არა ლობიო კერძის ნაწილი ბევრი მზარეულისთვის სადაო თემაა. ცნობილია, რომ თავდაპირველად, როდესაც ჩილი კონ კარნე შეიქმნა, მის ინგრედიენტებში ლობიო არ შედიოდა. თუმცა უკვე დიდი ხანია, რაც ლობიო კერძის ერთ-ერთი შესაძლო ინგრედიენტი გახდა. ამის მიუხედავად, 1999 წელს გამოცხადდა, რომ მზარეულებს, რომლებიც მონაწილეობას იღებდნენ ჩილი კონ კარნეს მომზადების კულინარიულ შეჯიბრში, არ შეეძლოთ კერძში ლობიოს გამოყენება. ამის გარდა, მათ აეკრძალათ დამარინადებული ხორცის გამოყენება.
მიუხედავად ამისა, აშშ-ში მომზადებული კლასიკური ჩილისთვის ლობიო ერთ-ერთი მთავარი ინგრედიენტია.
პომიდორი
პომიდორიც ის ინგრედიენტია, რომელთან დაკავშირებითაც ხალხის აზრი ორად იყოფა. ვიკ ფაულერი, ჩილის ერთ-ერთი ვარიაციის შემქმნელი, ფიქრობდა, რომ კერძს აუცილებლად უნდა ჰქონოდა პომიდორი და მისი წვენი. ასევე მისი აზრით, ჩილი კონ კარნე არ უნდა მირთმეულიყო მაგიდასთან მომზადებისთანავე, არამედ იგი 1 ღამით მაცივარში უნდა შენახულიყო, რათა მისი არომატი გაძლიერებულიყო.