cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სან-ჟოზე-დუ-გოიაბალი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 636 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.55 კმ²-ზე. ფართობი 184 511 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ოქტომბერი 2014
ოქტომბერი - 2014 წლის მეათე თვე. დაიწყო ოთხშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, პარასკევს.
პორტალი:ახალი ამბები
10
ილიკო ქურხულის ქუჩა
ილიკო ქურხულის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ისნის რაიონში (ავლაბარი); ნიკოლოზ იზაშვილის ქუჩიდან გუთნის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ეტაპის ქუჩა ერქვა (დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე), XX საუკუნის 60-იან წლებში ილიკო ქურხულის სახელი ეწოდა. აქვს 1 შესახვევი (თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც დაღესტნის გასასვლელი).
ანტონივკა (ვოლოდიმირეცის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს რივნეს ოლქის ვოლოდიმირეცის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1394 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვოლოდიმირეცის რაიონის სოფლები
ქოშიგორა
ქოშიგორა — სოფელი თბილისში, საბურთალოს რაიონში, დიდი დიღმის ჩრდილოეთით. ზღვის დონიდან 500 მ-ის სიმაღლეზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 23 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული სოფლები თბილისის ტერიტორიაზე
ბერიოზკი (მოლდოვა)
ბერიოზკი (Beriozchi) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 647 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
Descendents
Descendents — პანკ-როკ ბენდი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1977 წელს მანჰეტენში, კალიფორნიაში, გიტარისტ ფრენკ ნავეტას, ბასისტ ტონი ლომბარდოსა და დრამერ ბილ სტივენსონის მიერ. 1979 სტივენსონის სკოლის მეგობარი მილო ოკერმანი ჩაწერეს როგორც მომღერალი და თავიდან გამოჩნდნენ როგორც პანკ-როკ ბენდი, ძირითადი როლი ითამაშეს ჰარდკორ პანკის სცენის განვითარებაში ლოს-ანჯელესში. მათ გამოუშვეს შვიდი სტუდიური ალბომი, სამი მუსიკალური ალბომი, სამი კომპილაციური ალბომი და სამი EP. რაც 1986 წლის შემდეგ, ჯგუფის შემადგენლობას მიეკუთვნებოდნინ მომღერალი მილო ოკერმანი, გიტარისტი სტივენ ეგერტონი, ბასისტი კარლ ალვარესი და დრამერი ბილ სტივენსონი.
დოკუმენტური ფილმი
2013 წელს Rogue Elephant Pictures-მა, ტეხასში დაფუძნებულმა კინოკომპანიამ განაცხადა, რომ მიმდინარეობდა დიდლ ლაკურისა და მეტ რიგლის ფილმის „Filmage: ALL/Descendents-ის ისტორიის“ გამოშვება. დოკუმენტური ფილმი მოიცავს 40-ზე მეტ ინტერვიუს ჯგუფის ყოფილ და მიმდინარე წევრებთან, ასევე ასოცირებულ მუსიკოსთა კომენტარებს, როგორებიცაა კეიტ მორისი და კიარა როსლერი, ჯგუფ Black Flag-ის წევრები, მაიკ ვატი (Minutemen), იან მაკკეი (Fugazi) და მრავალი სხვა. ფილმი გამოვიდა 2013 წლის 15 ივნისს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული პოპ-პანკ ჯგუფები კატეგორია:1997 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:2004 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:1978 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:2010 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:Epitaph Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Fat Wreck Chords-ის შემსრულებლები კატეგორია:New Alliance Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:SST Records-ის შემსრულებლები
ქვემო უბანი
ქვემო უბანი — შუა საუკუნეების თბილისის ბირთვის — კალას ერთ-ერთი ნაწილი, მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე. კალას ზემო უბნისგან მას შუაბაზარი ჰყოფდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი თბილისის უბნები
საქანელას დაღმართი
საქანელას დაღმართი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მიხეილ ჯავახიშვილის ქუჩიდან საქანელას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილი ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც კარუსელის დაღმართი (აღდგომის დღეებში აქ მოსახლეობა კარუსელით ერთობოდა). 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ანდეზიტის დაღმართი. თბილისის ქუჩების 1960 წლის ცნობარში შეტანილია საქანელას დაღმართის სახელწოდებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
ფიქლობის მეგალითური ნაგებობა
ფიქლობის მეგალითური ნაგებობა — არქეოლოგიური ძეგლი თურქეთში. ძეგლი მდებარეობს ჰანაკის რაიონში, ისტორიულ არტაანში, სოფელ ფიქლობთან, თანამედროვე სოფელ ინჯედერეს (İncedere) ჩრდილოეთ ნაწილში, მდ. ჩოთისწყლის მარჯვენა მხარეს, კლდოვან ფერდზე (41.24862°N, 42.7715°W). ნაგებობა მართკუთხა გეგმისაა (8,9×8,6 მ). კედლის სისქე 2,5 მეტრამდეა, კედლის გული ამოვსებულია ნატეხი ქვით. შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 4-5 მეტრია, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში კედლის სიმაღლე 6 მეტრს აღწევს. იგი ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვით, უკეთაა დამუშავებული მხოლოდ შესასვლელისა და არქიტრავის ქვები; ზოგიერთი საშენი ქვის ზომა 1 მეტრს აჭარბებს. ნაგებობა არ არის მოხსენიებული ჩვენთვის ცნობილ წერილობით წყაროებში.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მეგალითური ნაგებობები
ტაკუარასუ-დი-მინასი
ტაკუარასუ-დი-მინასი (Taquaraçu de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 794 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.52 კმ²-ზე. ფართობი 329 241 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ეთერ მგალობლიშვილი
ეთერ მგალობლიშვილი (გ. 14 აგვისტო, 1932, თბილისი — გ. 3 ივნისი, 2020) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი.
1956 წელს დაამთავრა პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორია (საფორტეპიანო, ორგანი). 1971 წელს სტაჟირება გაიარა ქ. ლაიფციგის კონსერვატორიაში (ორგანი), 1979 წელს სტაჟირება ბელგიაში (კომპოზიცია, ორგანი). 1965-2012 წლებში იყო ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი, 1978 წლიდან დოცენტი, 1990 წლიდან პროფესორი. სხვადასხვა წლებში იყო ლაიფციგში იოჰან სებასტიან ბახის, მოსკოვის, ვილნიუსის, გორკის (ამჟამად ნიჟნი-ნოვგოროდი), კიშინიოვის ორგანისტთა საერთაშორისო კონკურსების ჟიურის წევრი. 1977-1978 წლებში დააარსა ბიჭვინთის (საკავშირო მასშტაბის) საორგანო მუსიკის ფესტივალი. მოწაფეები: ლ. ბაიდოშვილი, გ. კონიაევი, გრ. მეშველიშვილი, ნ. რუხაძე. ეწეოდა საკონცერტო მოღვაწეობას. საქართველოში მრავალი საორგანო ნაწარმოების პირველი შემსრულებელი იყო. ქართული რეპერტუარი: ოთარ თაქთაქიშვილი საორგანო პიესა, ალექსანდრე  შავერზაშვილი საორგანო პრელუდია და ფუგა(1965), ალექსი მაჭავარიანის, ნუნუ გაბუნიას (1980) საორგანო ნაწარმოებები (ყველა პირველი შესრულება). სხვა რეპერტუარი: მოიცავს საორგანო მუსიკის თითქმის ყველა ეპოქის კომპოზიტორთა შემოქმედებას, მათ შორის: იოზეფ ჰაიდნი კონცერტები, ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტი Kirchen-Sonaten, fantazia f-moll - Andante, allegro und Adagio, გეორგ ფრიდრიხ ჰენდელის კონცერტები, ბეთჰოვენი საორგანო ნაწარმოებები,იოჰან სებასტიან ბახი კანტატა „შენთანა მშვიდობა“ (2002, პირველი შესრულება საქართველოში აღდგომის დღესასწაულზე), აგრეთვე დასავლეთ ევროპისა და თანამედროვე კლასიკური საორგანო ნაწარმოებები (უმეტესი ნაწილის პირველი შესრულება საქართველოში). პირველი ქართველი პროფესიული ორგანისტი, პიანისტი, ქართული საორგანო სკოლის დამაარსებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი  3 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი  2020 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
სოხაძე
საკუთარი სახელი სოხაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ქსენოფონტ კოჩეშკოვი
ქსენოფონტ ალექსანდრეს ძე კოჩეშკოვი (Ксенофонт Александрович Кочешков; დ. 12 დეკემბერი, მოსკოვი — გ. 15 იანვარი, 1976, იქვე) — საბჭოთა ქიმიკოსი, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1968). სოციალისტური შრომის გმირი (1974).
ნოემბერი 2014
ნოემბერი - 2014 წლის მეთერთმეტე თვე. დაიწყო შაბათს და დამთავრდა 30 დღის შემდეგ, კვირას.
პორტალი:ახალი ამბები
11
2014
ლაშა იმედაშვილი
ლაშა იმედაშვილი (დ. 17 მარტი, 1960, თბილისი) — ქართველი მწერალი, ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი 2007 წელს.
ბიოგრაფია
ლაშა იმედაშვილი დაიბადა 1960 წელს, ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1982 წელს.
1985-2000 წლებში მუშაობდა ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში; 1997-2000 წლებში პრეზიდენტის პრესსამსახურში — საქინფორმი; 2004-2006 წლებში ტელეკომპანიაში „იმედი“. 2008 წლიდან არის თბილისის საკრებულოს საგარეო ურთიერთობათა განყოფილების უფროსი. არის ავტორი წიგნებისა: „ქართული ბესტსელერი“ (1999), „იმიტაციური მწერლობა“ (2000), „იესოს საქმე“ (2001), „პატრიარქის ზაფხული“ (2007) და სხვ. ასევე ავტორი კინოფილმების სცენარებისა: „გუშინ, დღეს, ხვალ“ (1984), „ბარიერი“ (1985), „კიდევ ერთი ქართული ისტორია“ (2000), „მატარებელი“ (2001), „სკამი“ (2004) და სხვა. თანაავტორი სცენარისა სერიალისთვის „მგლების ხორუმი“.
საკანდიდატო დისერტაცია თემა — „თანამედროვე ქართული ლირიკული პოემა“, დაიცვა 1985 წელს.
2007 წელს მიენიჭა ლიტერატურული პრემია „საბა“, ხოლო 1996 წელს „ოქროს არწივი“ (წლის საუკეთესო სცენარისტი). ბავშვთა უფლებათა კონვენციაზე შექმნილი საუკეთესო საბავშვო ნაწარმოებისათვის გადაეცა გაეროს ბავშვთა ფონდის — „იუნისეფის“ პრემია.
სარკინეთის ქუჩა
სარკინეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); აფხაზეთის I შესახვევიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
Cheat Code Central
Cheat Code Central (შემოკლებით CCC, CheatCC) არის ვიდეო თამაშების ვებსაიტი, სადაც, ძირითადად, თავსდება დიდი ოდენობთ ჩიტ-კოდები. იგი, ასევე აქვეყნებს მიმოხილვებს, პრევიუებს, სიახლეებს და სხვადასხვა სტატიებს ვიდეო თამაშების ინდუსტრიიდან. საიტს სფლობს დევიდ ელისონი. გაეშვა 1997 წლის 9 მაისს. 2006 წლის შუა პერიოდში საიტს ყოველთვიურად სტუმრობდა 3 მილიონი ვიზიტორი.
სერგეი მარკოვის ძეგლი
სერგეი მარკოვის ძეგლი (Памятник генералу Маркову) — რუსული საიმპერატორო არმიის გენერალ-ლეიტენანტის, რუსეთ-იაპონიის ომის და პირველი მსოფლიო ომის გმირის და თეთრების მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერის — სერგეი მარკოვის ძეგლი. აღიმართა 2003 წლის 13 დეკემბერს, სალსკში (როსტოვის ოლქი). იგი თეთრების მოძრაობის ლიდერისადმი მიძღვნილი პირველი მონუმენტია.
ისტორია
2001 წელს, ძეგლის განთავსების მიზნით, საინიციატივო ჯგუფი შეიქმნა. მათი ძალისხმევის შედეგად, ორი წლის შემდეგ, ქალაქის ადმინისტრაციამ, მონუმენტის განთავსება გენერლის გარდაცვალების ადგილთან ახლოს გადაწყვიტა. 1918-1920 წლებში, მის საპატივცემოდ, ქალაქ სალსკს მარკოვი ეწოდებოდა. პროექტისთვის მხარდაჭერა, მრავალმა რუსმა ოფიციალურმა პირმა, მათ შორის, საპრეზიდენტო ადმინისტრაციამ და საგარეო საქმეთა სამინისტრომ გამოხატა. ამასთანავე, ძეგლი დალოცეს როსტოვისა და  ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა.
საწყის ეტაპზე, ძეგლის აღმართვა დონის როსტოვში, იმ შენობის მახლობლად იყო დაგეგმილი, სადაც, მოხალისეთა არმიის მთავარსარდლები განლაგდნენ და გენერლებმა — ლავრ კორნილოვმა და მიხაილ ალექსეევმა, თავიანთი ცნობილი „ყინულის მარში“ დაიწყეს. თუმცა, უწყებათაშორის კომისიასთან შეხვედრის შემდეგ, ქალაქში ქუჩების, მოედნებისა და სხვა საზოგადოებრივი ინტერესის მქონე ადგილების სახელწოდებების შესახებ, მონუმენტის განთავსება სალსკში გადაწყდა. როსტოვის რეგიონში, ჩატარდა სატელევიზიო გამოკითხვა, იმ მიზნით, რომ განესაზღვრათ, რა რეაქცია მოჰყვებოდა რეგიონში მარკოვის ძეგლის აღმართვის. გამოკითხულთა უმეტესობამ, დადებითი რეაქცია გამოხატა.
კონსტრუქციული სამუშაოები, ძირითადად, ადგილობრივმა მოსახლეობამ დააფინანსა.
მიხეილ კეკელიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
მიხეილ კეკელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
სერგეი მარკოვის ძეგლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
მიხეილ კეკელიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
მ
ანტონივკა (კახოვკის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის კახოვკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 483 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახოვკის რაიონის სოფლები
ყარაღანდის ზოოპარკი
ყარაღანდის ზოოპარკი (ყაზ.. Қарағанды хайуанаттар бағы) — ყაზახეთის ერთ-ერთი უძველესი ზოოპარკი. დაარსდა 1938 წელს. უკავია 43,5 ჰექტარი ფართობი, საიდანაც მხოლოდ 8 ჰექტარია ათვისებული. ყარაღანდის ზოოპარკის ყველაზე ცნობილ ბინადართა შორის იყო ინდური სპილო სახელად ბატირი.
საბჭოთა პერიოდი
1987 წლის დასაწყისისთვის ზოოპარკში 159 სახეობის ცხოველის 700-ზე მეტი ნიმუში იყო(ძუძუმწოვრების 69 სახეობა, ფრინველის 25 სახეობა, ქვეწარმავლის 14 სახეობა, ამფიბიის 3 სახეობა, თევზის 25 სახეობა). ზოოპარკის 15 სახეობა შეტანილ იქნა საერთაშორისო წითელ წიგნში, 14 სახეობა - სსრკ წითელ წიგნში, 8 სახეობა - ყაზახეთის სსრ წითელ წიგნში. 1980-იანი წლების ბოლოს ზოოპარკში გამრავლდა 26 სახეობა, მათ შორის პანთერა და იაგუარი.
გასული საუკუნის 80-იანი წლების ბოლოს ყარაღანდის ზოოპარკი თანამშრომლობდა   ყარაღანდის სახელმწწიფო უნივერსიტეტთან, ყარაღანდის სამედიცინო უნივერსიტეტთან, ყარაღანდის საოლქო ისტორიისა და მხარეთმცოდნეობის მუზეუმთან, ყარაღანდის ბუნების დაცვის საზოგადოებასთან, ქალაქის სკოლებთან და სხვა ორგანიზაციებთან. ყოველწლიურად ზოოპარკს 800 ათასამდე მნახველი სტუმრობდა.
თანამედროვე პერიოდი
2012 წელს ყარაგანდის ზოოპარკს მიენიჭა ადგილობრივი მნიშვნელობის სპეციალურად დაცული ბუნებრივი ტერიტორიის სტატუსი. 2013 წელს ზოოპარკში 2700-ზე მეტი ცხოველის ეგზემპლარი იყო წარმოდგენილი, ხოლო 2015 წლისთვის მათი რაოდენობა 1600-მდე შემცირდა. 2013 წელს 328 ძუძუმწოვარი იყო, 2015 წლისთვის კი მხოლოდ 287 იყო დარჩენილი; ზოოპარკიდან 4 სახეობა გაქრა. 2014 წლის 1249 ფრინველის სახეობიდან მხოლოდ 246 დარჩა 2015 წლისთვის; 2 სახეობა გაქრა. შემცირდა ქვეწარმავლებისა და თევზების რაოდენობაც.
ამავე პერიოდში ზოოპარკში მნახველთა რაოდენობა შემცირდა: 2013 წელს 175 ათასი პირი იყო, 2014 წელს- 113 ათასი და 2015 წელს 85 900 ადამიანი. ამასთან, ამ დროის განმავლობაში გამოფენების რაოდენობა 25 – დან 60 – მდე გაიზარდა.
2015 წელს ზოოპარკის შენახვისათვის ქალაქის ბიუჯეტიდან 102,5 მილიონი ყაზახური ტენგე გამოიყო. იმავე წელს, 1968 წელს აშენებული ზოოპარკის მთავარი შენობა ავარიულად  გამოცხადდა, ხოლო 2016 წელს იგი დაანგრიეს. დაგეგმილია ახალი შენობის აგება. 2018 წელს ქალაქის ხელისუფლებამ 1,2 მილიარდი ყაზახური ტენგე გამოყო ახალი ნაგებობის მშენებლობისთვის. 2019 წელს ზოოპარკმა შეიცვალა დირექტორი, წინა დაინიშნა პარკების მმართველად.
2020 წლის იანვარში, ქალაქის აკიმატის დახმარებით, შეიქმნა ზოოპარკის სამეურვეო საბჭო. აქტივისტებმა სერიოზული პრობლემები შენიშნეს ახალი შენობის მშენებლობის დროს: მას არ ჰქონდა ფანჯრები და სამუშაო გეგმა არ შეესაბამებოდა ესკიზს. 2020 წლის აგვისტოში შეჩერდა ახალი შენობის მშენებლობა.
სქოლიო
კატეგორია:ზოოპარკები კატეგორია:ზოოპარკები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ყაზახეთის ზოოპარკები კატეგორია:ყაზახეთის შენობა-ნაგებობები
The Moody Blues
The Moody Blues — ინგლისური როკ-ჯგუფი. ცნობილია კლასიკურ მუსიკასთან როკ-მუსიკის აღრევით, მაგალითად, 1967 წლის ალბომში Days of Future Passed. მსოფლიო მასშტაბით გაყიდული აქვს 55 მილიონზე მეტი ალბომი და მიღებული აქვს 18 პლატინის და ოქროს დისკი. 2015 წლისთვის ჯგუფი კვლა აქტიურია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1964 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ბიტ-ჯგუფები კატეგორია:ბრიტანული ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფები კატეგორია:Decca Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Deram Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:Polydor Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:სიმფონიური როკ-ჯგუფები
ექვთიმე სართანიას ქუჩა
ლიტერატურა
სართანია
გივი გაჩეჩილაძე (პოლიტიკოსი)
გივი გაჩეჩილაძე (დ . 25 აგვისტო, 1926 — გ. მარტი, 2006) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1943 წლიდან იყო შორაპნის სალოკომოტივო დეპოს, ხოლო 1957 წლიდან თბილისის ელექტროვაგონშემკეთებელი ქარხნის ხარატი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
ბეატრის კასტილიელი (1242-1303)
ბეატრის კასტილიელი (Beatriz de Castilla, Beatriz de Castela; დ. 31 დეკემბერი, 1242 — გ. 27 ოქტომბერი, 1303) — კასტილიის მეფე ალფონსო X-ის არალეგიტიმური ქალიშვილი. პორტუგალიის დედოფალი 1253-79 წლებში როგორც აფონსუ III-ის მეორე ცოლი. პორტუგალიის მეფე დინიშ I-ის დედა.
ბიოგრაფია
ბეატრისი დაიბადა 1242 წლის 31 დეკემბერს. იგი იყო კასტილიის მეფე ალფონსო X-ისა და მისი საყვარლის, მაიორ გულიენ დე გუსმანის არალეგიტიმური ქალიშვილი. იგი თავის ნახევარ-და-ძმებთან ერთად იზრდებოდა სამეფო კარზე დედოფალ ვიოლანტა არაგონელის მეთვალყურეობით. ალფონსო X-ის ცოლი, დედოფალი ვიოლანტა მას საკუთარ ქალიშვილად თვლიდა, რის გამოც სურდა მისი ისევე მაღალ წრეში გათხოვება, როგორც თავისი ღვიძლი ქალიშვილების. ამის გამო, 1250-იანი წლებიდან დაიწყო საქორწინო მოლაპარაკებები ბეატრისის პორტუგალიაში გათხოვების შესახებ. 1253 წელს, პორტუგალიის მეფე აფონსუ III ცოლს, დედოფალ მატილდა ბულონელს უშვილობის გამო გაეყარა და თავის საცოლედ ბეატრისი აირჩია.
ბეატრისი და აფონსუ ამავე, 1253 წელს დაქორწინდნენ. აღსანიშნავია, რომ პატარძალი 11 წლის იყო, სიძე კი 42-ის, თუმცა ამის მიუხედავად, მათი ქორწინება დალოცა პაპმა ალექსანდრე IV-მ, რომელმაც ბეატრისი პორტუგალიის დედოფლად გამოაცხადა. აფონსუს წინა ცოლი პაპს არ მოსწონდა, რადგანაც იგი განათხოვარი და შვილებიანი იყო, განსხვავებით ბეატრისისგან, რომელიც პაპს დიდად მოსწონდა და სწყალობდა. მან აფონსუს რვა შვილი გააჩინა.
ბეატრისი გარდაიცვალა 1303 წლის 27 ოქტომბერს, 60 წლის ასაკში. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს პორტუგალიაში, ალკობასის მონასტერში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1242 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1303 კატეგორია:პორტუგალიის დედოფლები
ადაბნა
ადაბნა (ძვ. ქართ. დაბა, სვ. დაბ — ყანა, აფხ. ადაბნა — დედამიწის ღმერთი) — მიწის, სახნავ-სათესთა, დაბა-სოფელთა, ბერძნული დემეტრას მსგავსი ღმერთი ქართულ მითოლოგიაში.
Eurhopalothrix
Eurhopalothrix — ჭიანჭველათა გვარი Myrmicinae-ს ქვეოჯახისა. (ტრიბა Basicerotini).
გავრცელება
გავრცელების არეალი სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია, ავსტრალია, ოკეანეთი, ცენტრალური და სამხრეთი ამერიკა.
სისტემატიკა
ცნობილია 40 სახეობაზე მეტი.
სქოლიო
კატეგორია:მირმიცინები
საჯინიბოს კოშკი
საჯინიბოს კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საჯინიბოს სამხრეთ-დასავლეთით, საყდრების ხევში. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით თითქმის კვადრატულია (8.5X7,8 მ), შემორჩენილია ორი სართულის სიმაღლეზე (კედლების სისქე 1,5 მეტრია). ნაგებია რიყის ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. კუთხეების წყობაში შედარებით მოზრდილი ქვებია გამოყენებული. შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა, მეორე სართულის დონეზე. კარი თაღოვანია. კარს თაღის ნაწილი და სამხრეთ წირთხლი ჩამოშლილი აქვს. კოშკის პირველი სართულის დიდი ნაწილი კედლებიდან ჩამონაშალი ქვებით და მიწითაა ამოვსებული. სართულის აღმოსავლეთით კედლის შუაში ფართო სწორკუთხა სარკმელია, ხოლო ჩრდილოეთ კედელში მცირე ზომის სწორკუთხა ნიში. დანარჩენი კედლები ყრუა. მეორე სართულის კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი დანგრეულია. სართულის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში ორ-ორი, ხოლო აღმოსავლეთით ერთი სწორკუთხა ნიშია. მათგან ჩრდილოეთის ერთ-ერთ ნიშში სარკმელია გაჭრილი. კოშკს ხის კოჭებზე დაყრდნობილი სართულშუა გადახურვა ჰქონია (შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები). კოშკის შემორჩენილი კედლები გარედან სადაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
დეკემბერი 2014
დეკემბერი - 2014 წლის მეთორმეტე თვე. დაიწყო ორშაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ, ოთხშაბათს.
პორტალი:ახალი ამბები
12
ბოტნარეშტი
ბოტნარეშტი (Botnăreşti) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 86 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 898 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
ბეთანია (თბილისი)
ბეთანია — სოფელი თბილისში, ვაკის რაიონში, დაბა წყნეთის სიახლოვეს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1200 მეტრზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 30 კაცი.
მოპტი
მოპტი (Mopti) — ქალაქი მალის ცენტრალურ ნაწილში.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა XIX საუკუნეში, თუმცა კუნძულების დასახლება მოხდა გაცილებით უფრო ადრე. იშვიათი რესურსების გამო ქალაქი საკმაოდ მჭიდროდაა გაშენებული, მალის სხვა ქალაქებთან შედარებით აქ მრავლადაა მრავალსართულიანი შენობები. თავდაპირველად კუნძული გაცილებით უფრო პატარა იყო, ვიდრე დღეს. სხვა კუნძულებთან დამაკავშირებელი პირველი ჯებირები აქ გაჩნდნენ XX საუკუნის დასაწყისში. კუნძულების გარშემო და მათ შორის არსებული რაიონები თანდათან შეივსო და ამაღლდა ძირითადად საყოფაცხოვრებო ნაგვის დატკეპნვის ხარჯზე, რომელიც დღეისთვისაც გრძელდება «ძველი ქალაქის» დასავლეთ კიდეზე. 2002 წელს მოპტი იყო მალის ერთ-ერთი ქალაქი, სადაც ჩატარდა აფრიკის ერთა თასის ტურნირის თამაშები. ამ მოვლენის გამო აშენდა დიდი თანამედროვე სტადიონი.
მალის მეოთხე პრეზიდენტი, ამადუ ტუმანი ტურე — ქალაქ მოპტის მაცხოვრებელია.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მდინარე ნიგერის და მისი შენაკადის ბანის შეერთების ადგილზე, დაახლოებით 460 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთში ბამაკოდან, ზღვის დონიდან 278 მეტრ სიმაღლეზე. ქალაქი მოპტის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია. მოპტი მდებარეობს 3 კუნძულზე, რომლებიც ცნობილია როგორც «ძველი ქალაქი», «ახალი ქალაქი» და «ბანი», ამიტომ ზოგჯერ მას ეძახიან «მალის ვენეციას».
კლიმატი
წლის დიდი ნაწილის მანძილზე ამინდი ქალაქში ცხელი და მშრალია, მზიანი დღეების დიდი რაოდენობით. ჰაერის საშუალო დღიური ტემპერატურა ყველაზე უფრო ცხელ თვეებში (აპრილი და მაისი) — აჭარბებდა 40 °C-ს. შედარებით გრილა წვიმიან სეზონში ივნისიდან სექტემბრის ჩათვლით, თუმცა მაინც საკმაოდ ცხელა. მხოლოდ ზამთრის თვეებში (დეკემბერი და იანვარი) ჰაერის საშუალო დღიური ტემპერატურა 32 °C-ზე დაბალია.
მოსახლეობა
2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 106 262 ადამიანს. ჭარბობენ ისეთი ეთნიკური ჯგუფები, როგორებიცაა ბამბარა, ბოსო, დოგონები, სონგაი და ფულბე. ყველაზე უფრო გავრცელებული ენაა — ფულანი.
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
ეკონომიკა და ტრანსპორტი
მოპტი რეგიონის კომერციული ცენტრი და მალის ერთ-ერთი მთავარი პორტია. თევზჭერა, მეცხოველეობა და მიწათმოქმედება (განსაკუთრებით ბრინჯის წარმოება) ასევე მთავარ როლს თამაშობს ადგილობრივ ეკონომიკაში. მოპტი მალის მთავარი ტურისტული ცენტრია.
სქოლიო
კატეგორია:მალის ქალაქები
გრიგორი იუდინი
გრიგორი იუდინი (Юдин, Григорий Борисович; დ. 1983, მოსკოვი) — რუსი სოციოლოგი, პოლიტოლოგი და ფილოსოფოსი: ერთ-ერთი წამყვანი ექსპერტი საზოგადოებრივი აზრისა და სოციოლოგიური გამოკითხვის დარგებში.
გრიგორი იუდინი არის გაზეთ „ვედომოსტი“-სა (Ведомости) და ონლაინ ჟურნალ „რესპუბლიკა“-ს კოლუმნისტი, ასევე იგი თანამშრომლობს ვებსაიტ გამოცემა „პროექტ“-სა (Проект) და ბრიტანულ საიტ „ოფენდემოკრასი“-სთან (openDemocracy).
გრიგორი იუდინი ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ და გერმანულ ენებს.
ლიტერატურა
* * * კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:რუსი პუბლიცისტები კატეგორია:რუსი პოლიტოლოგები
აჰმედ-ბეგ აგაევი
აჰმედ-ბეგ აგაევი (Əhməd bəy Ağaoğlu; დ. 1868 — გ. 19 მაისი, 1939) — აზერბაიჯანელი საზოგადო მოღვაწე, ჟურნალისტი და თურქოლოგი.
ბიოგრაფია
აჰმედ-ბეგ აგაევი დაიბადა არისტოკრატიულ ოჯახში 1865 წელს, ქალაქ შუშაში. თავისი გვარის ტრადიციებიდან გამომდინარე მიიღო საღვთო განათლება. ისწავლა არაბული და სპარსული. პირველადი განათლება მიიღო შუშის ლიცეუმში. ტიფლისის გიმნაზიაში რუსულად საშუალო განათლების მიღების შემდეგ 1887 წელს აჰმედ-ბეგმა გააგრძელა სწავლა პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1888 წელს გაემგზავრა პარიზში და იქ გააგრძელა სწავლა სორბონის კოლეჯ დე ფრანსის აღმოსავლეთმცოდნეობის სკოლაში. სწავლის დროს თავისი სტატიები გამოაქვეყნა ისლამურ და პოლიტიკურ გამომცემლობებში. აგაევი გახდა ცნობილი ფრანგული პოლიტიკური გამომცემლობის „Journal des débats“-ის კორესპონდენტი სპარსეთის მიმართულებით.
1894 წელს აგაევი დაბრუნდა ყარაბაღში, სადაც ასწავლიდა ფრანგულს ქალაქ შუშის სასწავლებელში. 1897 წელს საცხოვრებლად გადავიდა ბაქოში, იგი აგრძელებს თავის პედაგოგიურ მოღვაწეობას და გამოსცემს გაზეთს „კასპი“. 1904 წლის იანვრიდან აგაევი ხდება გაზეთ „ჰაიათის“ ერთ-ერთი რედაქტორი. ასევე მონაწილეობას იღებს რიგი გაზეთების დაარსებაში. 1905 წელს გაზეთი „ირშადი“ და 1908 წელს - „ტარაგი“. მის მიერ იქნა დაწერილი: „ჰაჯი სეიდ აზიმის თხზულებები“, „შექსპირის ოტელო“, „შილერის ყაჩაღები“, „გორკი და მუსულმანობა“, „თათარი ასლანი“ გორკის პიესიდან. 1905—1907 წლების რუსეთის რევოლუციის დროს აჰმედ-ბეგი ხდება საზოგადოებრივი მოძრაობის ერთ-ერთ ლიდერად. 1909 წელს აჰმედ-ბეგი საცხოვრებლად გადადის თურქეთში, სადაც აქტიურად მონაწილეობს განმანთავისუფლებელ მოძრაობვაში. 1915 წელს იგი შედის „რუსეთის თურქ-თათარ მუსლიმთა უფლებების დაცვის კომიტეტში“. 1918 წელს აგაევი ინიშნება კავკასიის ისლამური ჯარის ნური ფაშას მრჩევლად. ამ სტატუსით იგი ჩამოდის აზერბაიჯანში. ბაქოდან თურქული ჯარის გაყვანის შემდეგ 1918 წლის ბოლოს აჰმედ-ბეგი რჩება აზერბაიჯანში. 1919 წელს აჰმედ-ბეგი გახდა პარიზის სამშვიდობო კონფერენციის აზერბაიჯანის დელეგაციის წევრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1869 კატეგორია:გარდაცვლილი 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მაისი კატეგორია:აზერბაიჯანელი ჟურნალისტები
გრიგორ ეღიაზარიანი
გრიგორ ეღიაზარიანი (Գրիգոր Եղիազարյան; დ. 1908 — გ. 1988) — სომეხი საბჭოთა კომპოზიტორი, პედაგოგი, სსრკ სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1908 წლის 8 დეკემბერს (სხვა წყაროებით -1908 წლის 25 ნოემბერს ) ერევნის გუბერნიის (რუსეთის იმპერია) სოფელ ბლურში (ამჟამად თურქეთის ტერიტორიაზე).
1930 წელს დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორიასთან არსებული მუსიკალური სასწავლებელი. 1935 წელს - მოსკოვის კონსერვატორია (კომპოზიციის პედაგოგი ნ. მიასკოვსკი).
1936-1938 წწ.- ლენინაკანის მუსიკალური სასწავლებლის პედაგოგი და სასწავლო ნაწილი.
1938 წლიდან ცხოვრობდა ერევანში, სადაც ასწავლიდა კომპოზიციას მუსიკალურ სასწავლებელში და ერევნის კონსერვატორიაში - მუსიკალერი აპარატურის კლასს (1959 წლიდან პროფესორია). 1954-1960 წწ. ერევნის კონსერვატორიის რექტორია.
1953-1957 წწ. - სომხეთის სსრ-ს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარე.
გარდაიცვალა 1988 წლის 4 ნოემბერს ერევანში. დასაფლავებულია კომიტასის სახელობის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:სსრკ-ის კომპოზიტორები
ერწო-წონის ქვაბული
ერწო-წონის ქვაბული — ტექტონიკურ-ეროზიული ქვაბული მდინარე ყვირილის სათავეში, რაჭისა და ლიხის ქედების შესაყართან. შედგება ორი ტაფობისაგან: სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს წონის ტაფობი, რომლის სიგრძეა 3 კმ, სიგანე 400–800 მ. ფსკერი ზღვის დონიდან 1760 მ სიმაღლეზეა. ტაფობის ძირზე გაედინება მდინარე წონისწყალი (ყვირილის ერთ-ერთი მდგენელი). ტაფობის ცენტრალურ ნაწილში ალაგ-ალაგ ტორფიანი ჭაობებია, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს ერწოს ტაფობი, რომლის სიგრძეა 2,5 კმ, სიგანე 1000–1200 მ, ფსკერი კი ზღვის დონიდან 1711 მ სიმაღლეზეა. ქვაბული ალაგ-ალაგ დაჭაობებულია. მის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილშია ერწოს ტბა. ერწო-წონის ქვაბულში არის ცარცული კირქვების იზოლირებული უბნები, რომლებთანაც დაკავშირებულია კარსტული წარმონაქმნები (წონის მღვიმე და სხვა).
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ქვაბულები
ბელგიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ბელგიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — უეფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები, მეტსახელად „წითელი ემშაკები“.
ისტორია
ბელგიის ოქროს თაობა იყო 1980-იან წლებში, როდესაც გუნდმა მეორე ადგილზე დაასრულა ევროპის ჩემპიონატი. ამ თაობის აღმავლობის ხანა გაგრძელდა 1990-იანი წლების პირველ ნახევრამდე. ბელგიამ ამ წლებში თითქმის ყველა დიდ ჩემპიონტაზე მიიღო მონაწილეობა. მწვრთენ გაი ტისის ხელმძღვანელობით გუნდმა ასზე მეტი თამაში ჩაატარა და ჩამოყალიბდა ფიზიკურად ძლიერ, კარგად ორგანიზებულ გუნდად, რომელთანაც ყველას უჭირდა თამაში. 1986 წლის მუნდიალზე მათ მიაღწიეს ნახევარფინალამდე, რაც ბელგიის ნაკრებისთვის დღემდე საუკეთესო შედეგად რჩება მსოფლიო ჩემპიონატებზე. ნახევარფინალში ბელგია დაამარცხა დიეგო მარადონას არგენტინამ, რომელიც შემდეგ მეორედ გახდა მსოფლიო ჩემპიონი. მესამე ადგილისთვის მატჩში ბელგია დამარცხდა საფრანგეთის ნაკრებთან. ძირითადი დრო დასრულდა 2-2, მაგრამ დამატებით დროში ბელგიამ 0-2 დათმო.
2003-2012 წლებში ბელგიას მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატებზე მონაწილეობა აღარ მიუღია. 2012 წელს ნაკრების მწვრთნელად დაინიშნა ყოფილი ფეხბურთელი მარკ ვილმოტსი, რომელმაც ახალ თაობასთან ერთად 2014 წლის მსოფლიო თასის საგზურის მოპოვება შეძლო, იქ კი ჯგუფური ეტაპის გადალახვა მოახერხა და მეოთხედფინალამდე მიაღწია.
შემადგენლობა
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები კატეგორია:ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:ბელგიის ფეხბურთი
ლას-ვეგასის დატოვებისას
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1995 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
ანტონივკა (ჰოროხივის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვოლინის ოლქის ჰოროხივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 225 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰოროხივის რაიონის სოფლები
სომხეთის სავიზო პოლიტიკა
სომხეთის სავიზო პოლიტიკა განსაზღვრავს, მის ტერიტორიაზე ტურისტული ან საქმიანი ვიზიტით სტუმრობისას ზოგიერთი ქვეყნისთვის უვიზო რეჟიმის დაწესებას ან ვიზის საზღვრის კვეთისას მიღებას. სახელმწიფო ინტერესებიდან გამომდინარე ან ორმხრივი ურთიერთობის არარსებობის შემთხვევაში, ზოგიერთი ქვეყნისთვის ვიზის მიღებაზე დაწესებულია განსაკუთრებული შეზღუდვები.
სავიზო პოლიტიკის რუკა
ცენტრში|მინიატიურა|800პქ|სომხეთის სავიზო პოლიტიკა
უვიზო ქვეყნები
1 – წელიწადში მასიმუმ 150 დღე.
სომხეთი სერბეთთან და ბრაზილიასთან უვიზო მიმოსვლის შეთანხმების გაფორმებას გეგმავს.
ბრაზილიის, ჩინეთის, ეგვიპტის, ირანის, ქუვეითის, ლიბანის, მექსიკის, ფილიპინების, სერბეთის, სინგაპურის, სირიის, სამხრეთ კორეის, თურქმენეთის, ურუგვაის, ვიეტნამის დიპლომატიური ან ოფიციალური/სამსახურებრივი პასპორტების მფლობელებს და ინდოეთისა და არაბთა გაერთიანებული საამიროების მხოლოდ დიპლომატიური პასპორტების მფლობელებს სომხეთის ტერიტორიაზე შესასვლელად ვიზა არ სჭირდებათ.
ვიზის საზღვარზე გაცემა
ტურისტული მიზნით მოგზაურობისას ვიზის ადგილზე აღება მაქსიმუმ 120 დღის ვადით შესაძლებელია ზვართნოცის საერთაშორისო აეროპორტში ერევანში, გიუმრის აეროპორტში, აირუმის რკინიგზის სადგურში, ბაგრატაშენის, ბავრის, გოგავანისა და მეღრის სასაზღვრო-გამშვებ პუნტებზე. მათ ასევე შეუძლიათ წინასწარ ელეტრონული ვიზის აღება.
ვიზის საზღვარზე გაცემა არ ხდება ავღანეთის, ალჟირის, ანგოლის, ბანგლადეშის, ბენინის, ბოტსვანის, ბურკინა-ფასოს, ბურუნდის, კამერუნის, კაბო-ვერდეს, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის, ჩადის, ჩინეთის, კომორის კუნძულების, კონგოს, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის, კოტ-დ’ივუარის, ჯიბუტის, ეგვიპტის, ეკვატორული გვინეის, ერიტრეის, ეთიოპიის, გაბონის, გამბიის, განის, გვინეის, გვინეა-ბისაუს, ინდოეთის, ერაყის, კენიის, ლესოთოს, ლიბერიის, ლიბიის, მადაგასკარის, მალავის, მალის, მავრიტანიის, მავრიკის, მაროკოს, მოზამბიკის, ნამიბიის, ნეპალის, ნიგერის, ნიგერიის, პაკისტანი, პალესტინის, რუანდის, სან-ტომე და პრინსიპის, საუდის არაბეთის, სენეგალის, სეიშელის კუნძულების, სიერა-ლეონეს, სომალის, სამხრეთ სუდანის, შრი-ლანკის, სუდანის, სვაზილენდის, სირიის, ტანზანიის, ტოგოს, ტუნისის, უგანდის, ვიეტნამის, ზამბიისა და ზიმბაბვეს მოქალაქეებისთვის.
სავიზო რეჟიმის ქვეყნები
ყველა სხვა დანარჩენი ქვეყნის პასპორტისა და სამოგზაურო დოკუმენტის მქონე მოქალაქეებს, მათ შორის გაეროს ლესე-პასეს მფლობელებს, ქვეყანაში შესასვლელად ესაჭიროებათ ვიზა. სომხეთის ვიზის მიღების გამარტივებისა და მონილობის მიზნით, საგარეო სამეთა სამინისტრომ ელეტრონული ვიზები შემოიღო. გარდა ამისა, ვიზები აგრეთვე გაიცემა სომხეთის რესპუბლიკის დიპლომატიურ მისიებსა და საკონსულოებში ან სასაზღვრო-გამშვებ პუნტებზე სომხეთის საზღვრის კვეთისას (ჩვეულებრივი ვიზები).
ვიზის მხოლოდ მოწვევით გაცემა
ქვემოთ ჩამოთვლილი ქვეყნების მოქალაქეებს სომხეთის ტერიტორიაზე შესასვლი ვიზის მისაღებად ესაჭიროებათ მოწვევა, რომელიც უნდა წარადგინონ საზღვარგარეთ არსებულ საელჩოებსა და საკონსულოებში მოგზაურობის დაწყებამდე. მათ ვიზის საზღვრის კვეთისას აღება არ შეუძლიათ.
სქოლიო
სომხეთი კატეგორია:სომხეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
პაველ პავლიკოვსკი
პაველ ალექსანდერ პავლიკოვსკი (პოლ. Paweł Aleksander Pawlikowski; დ. 15 სექტემბერი, 1957, ვარშავა, პოლონეთი) — პოლონელი კინორეჟისორი. ცხოვრობს და მუშაობს გაერთიანებულ სამეფოში. აღიარება მოიპოვა დოკუმენტური (1990-იანები) და მხატვრული ფილმებით, მათ შორის „ჩემი სიყვარულის ზაფხული“. მისმა ფილმმა, „იდა“, 2015 წელს ოსკარი მოიპოვა საუკეთესო უცხოური ფილმის კატეგორიაში. 2018 წელს პავლიკოვსკიმ კანის კინოფესტივალზე საუკეთესო რეჟისორის პრიზი დაიმსახურა თავისი ფილმისთვის „ცივი ომი“.
ადრეული ცხოვრება
პავლიკოვსკი 1957 წლის 15 სექტემბერს ნახევრად ებრაელების ოჯახში დაიბადა (მამის მხრიდან მისი ბებია აუშვიცის საკონცენტრაციო ბანაკში დაიღუპა). მან თავისი ბავშვობის უმეტესი ნაწილი ვარშავაში გაატარა. 1971 წელს, მისი მშობლების განქორწინების შემდეგ, პავლიკოვსკიმ პოლონეთი დატოვა და დედამისთან ერთად ინგლისში გადავიდა. ოქსფორდის უნივერსიტეტში ლიტერატურისა და ფილოსოფიის სწავლის შემდგომ პავლიკოვსკი კინემატოგრაფით დაინტერესდა.
კინო-კარიერა
1980-იანებში პავლიკოვსკიმ ბრიტანულ სატელევიზიო სივრცეში დაიწყო მუშაობა. მისი ადრეული დოკუმენტური ფილმებიდან რამდენიმე BBC-ს მიერ იყო დაფინანსებული, მათ შორის არის „მოსკოვიდან პიეტუშკამდე“ (1990), რომელიც რუსი მწერლისა და სატირიკოსის, ვენედიქტ იეროფიევის შესახებ მოგვითხობს.
პავლიკოვსკიმ 2000 წელს თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი გამოუშვა, სახელწოდებით „ბოლო იმედი“. 2004 წელს მან შემდეგი ფილმი „ჩემი სიყვარულის ზაფხული“ იორკშირში მცხოვრებ ორ გოგოს შორის არსებულ რომანტიკულ ურთიერთობაზე გადაიღო. ფილმს 2005 წელს ალექსანდერ კორდას ჯილდო გადაეცა საუკეთესო ბრიტანული ფილმისთვის. მინი|264x264პქ|პავლიკოვსკი 2015 წელს 2006 წელს მის ცოლს სიმსივნის დიაგნოზი დაუსვეს. რამდენიმე თვეში ის გარდაიცვალა, ხოლო პავლიკოვსკი კინემატოგრაფს ხუთი წლის განმავლობაში არ დაბრუნებია. დაბრუნების შემდეგ მან ფსიქოლოგიური თრილერი გადაიღო, სახელწოდებით „ქალი მეხუთე რაიონიდან“ (2011). ფილმმა პოზიტიური შეფასებები დაიმსახურა. 2013 წელს გამოუშვა „იდა“, ფილმი გვიყვება კათოლიკე მონაზვნის ისტორიას, რომელიც იგებს, რომ იგი ებრაელია. „იდა“ პირველი პოლონური ფილმია, რომელმაც ოსკარი მოიპოვა საუკეთესო უცხოური ფილმის კატეგორიაში (2015).
2018 წელს გამოვიდა „ცივი ომი“, რომელიც შთაგონებული იყო მისი მშობლების ურთიერთობით. ფილმი საზოგადოებამ და კრიტიკოსებმა კარგად მიიღეს, ხოლო პავლიკოვსკი კანის კინოფესტივალზე საუკეთესო რეჟისორად დაასახელეს.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:პოლონელი ტელერეჟისორები კატეგორია:ბრიტანელი კინორეჟისორები კატეგორია:ბრიტანელი ტელერეჟისორები
ბოტევგრადი
ბოტევგრადი (Ботевград, 1934 წლამდე ორხანიე (Орханиэ), 1866 წლამდე სამუნჯიევო) — ქალაქი ბულგარეთში. მდებარეობს სოფიას მიდამოებში, შედის ბოტევგრადის თემში. ქალაქის ძველი სახელია (ბულგარეთის დამოუკიდებლობამდე) ორხანიე. მოსახლეობა 22 166 ადამიანია. სახელი პოეტისა და რევოლუციონერის ხრისტო ბოტევის საპატივცემულოდ დაერქვა. ბოტევგრადი სარანსკის ტყუპი ქალაქია.
პოლიტიკური სიტუაცია
ბოტევგრადის თემის კმეტი (მერი) — არჩევნების შედეგების მიხედვით გიორგი გიორგის ძე ცვეტანოვი (პარტიული კოალიცია: სამოქალაქო კავშირი ახალი ბულგარეთისთვის, ეროვნული მოძრაობა „სიმეონ მეროე“ (ემსმ), ბულგალური სოციალ-დემოკრატია).
კულტურა
ქალაქის სიმბოლოა 1866 წელს აშენებული 30 მეტრის სიმაღლის და ყველაზე მაღალი სასაათო კოშკი ბულგარეთში. ასევე ქალაქში არის:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის ქალაქები
ალი ბეგ ჰუსეინზადე
ალი ბეგ ჰუსეინ ოღლი ჰუსეინზადე (Hüseynzadə Əli bəy Hüseyn oğlu; დ. 24 თებერვალი, 1864 — გ. 17 მარტი, 1940) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, ფილოსოფოსი, მხატვარი და ექიმი.
ბიოგრაფია
ალი ბეგ ჰუსეინზადე დაიბადა რელიგიური მოღვაწეების ოჯახში 1864 წლის 24 თებრვალს სალიანში. მისი პაპა ახუნდ აჰმედ სალიანი 32 წლის მანძილზე იყო კავკასიის შეიჰ ულ-ისლამი. ალი ბეგმა პირველადი განათლება მიიღო ტიფლისის მუსლიმთა სკოლაში, შემდეგ ტიფლისის გიმნაზიაში. 1885 წელს ჩააბარა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. შემდეგ სტამბოლში გაემგზავრა, სადაც ჩააბარა სტამბოლის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. სამხედრო განათლების დასრულების შემდეგ იგი მუშაობდა სამხედრო ექიმად ოსმალეთის ჯარში, ხოლო შემდგომ სტამბოლის უნივერსიტეტის პროფესორის თანაშემწედ. იგი არის პარტია „იტიჰად ვე თერეგი“-ს ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1864 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
Dorymyrmex
Dorymyrmex (δορυ- +μύρμηξ „მეომარი ჭიანჭველა“) — ჭიანჭველათა გვარი Dolichoderinae-ს ქვეოჯახისა. (ტრიბა Leptomyrmecini).
გავრცელება
გავრცელების არეალი ნეარქტიკის და ნეოტროპიკის ოლქები.
სისტემატიკა
ცნობილია 100 სახეობაზე მეტი.
სქოლიო
კატეგორია:Dolichoderinae
ლუი ნიკოლა კლერამბო
ლუი ნიკოლა კლერამბო დაიბადა და აღიზარდა პარიზში. იგი მუსიკალური ოჯახიდან იყო (მისი მამა და მისი ორი ვაჟი მუსიკოსები იყვნენ). კლერამბო ჯერ კიდევ ძალიან ახალგაზრდა იყო, როდესაც მან საკუთარ თავში ვიოლინოსა და ჰარპიჩორდის დაკვრის ნიჭი აღმოაჩინა, ხოლო ორგანზე დაკვრას ანდრე რეზონთან ეუფლებოდა.
კლერამბო ჟაკ-კრისტოფ ნოდოსთან ერთად მასონთა ლოჟის წევრი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი კომპოზიტორები
სომხეთის საზოგადოებრივი რადიო
სომხეთის საზოგადოებრივი რადიო (Հայաստանի հանրային ռադիո) — საზოგადოებრივი რადიოსადგური სომხეთში, რომელიც მაუწყებლობს ულტრამოკლე და საშუალო ტალღების დიაპაზონში, საკაბელო რადიოქსელით, ინტერნეტითა და თანამგზავრული კავშირით Eutelsat და HotBird (ევროპა), Eutelsat 36B (ევრაზია), Galaxy 19 (ჩრდილოეთი ამერიკა). რადიოსადგურის საეთერო ბადე შედგება საზოგადოებრივ-პოლიტიკური, საინფორმაციო, კულტურულ-გასართობი, სპორტული და მუსიკალური გადაცემებისაგან.
რადიოსადგურის შექმნა
1925 წლის 23 თებერვალს სომხეთის სსრ-ის კომუნისტური პარტიის ცენტრალურმა კომიტეტმა ქალაქ ერევანში რესპუბლიკური მნიშვნელობის რადიოსადგურის შექმნა გადაწყვიტა. საცდელი რადიომაუწყებლობა 1926 წლის 1 სექტემბერს დაიწყო, ხოლო რეგულარული მაუწყებლობა კი 1926-1927 წლებში. 1933 წელს შეიქმნა სომხეთის სსრ-ის სახალხო კომისარების საბჭოსთან არსებული რადიოფიკაციისა და რადიომაუწყებლობის კომიტეტი (სომხეთის სსრ-ის რადიოკომიტეტი), 1957-წლიდან სომხეთის სსრ-ის ტევიზიისა და რადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტი (სომხეთის სსრ-ის სახტელერადიო). მარცხნივ|230პქ|მინი 1990-იანი წლების დასაწყისში სომხეთის სახტელერადიო გარდაიქმნა სომხეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო ტელერადიოკომპანიად (სომხეთის რესპუბლიკის სტრკ). 1990-იან წლებში სომხეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო ტელერადიოკომპანიამ რადიოს მეორე პროგრამა გაუშვა, თუმცა რამდენიმე წელიწადში ის დაიხურა.
სომხეთის საზოგადოებრივი რადიო - ევროპის მაუწყებელთა კავშირის აქტიური წევრი
2005 წლის 7-8 ივლისს ხორვატიის ქალაქ დუბროვნიკში გამართულ ევროპის მაუწყებელთა კავშირის (EBU) 56-ე გენერალურ ასამბლეაზე, სომხეთის საზოგადოებრივი ტელე და რადიო კომპანია ამ ეროვნული მაუწყებლების პროფესიული ასოციაციის სრულუფლებიანი წევრი გახდა. 2004 წლამდე სომხეთის საზოგადოებრივი ტელე და რადიო კომპანია ევროპის მაუწყებელთა კავშირის ასოცირებული წევრი იყო. ამგვარად, სომხეთის საზოგადოებრივმა რადიომ პროგრამების რეტრანსლირებისა და ევროპის მაუწყებელთა კავშირის პროექტებში მონაწილეობის უფლება მიიღო.
საერთაშორისო მაუწყებლობა
სომხურის გარდა, საზოგადოებრივი რადიოს მაუწყებლობა საერთაშორისო და სომხეთის ეროვნული უმცირესობების ენებზეც მიმდინარეობს. მაუწყებლობა ხორციელდება შემდეგ ენებზე: სომხურ, აზერბაიჯანულ, არაბულ, გერმანულ, ესპანურ, თურქულ, ინგლისურ, რუსულ, სპარსულ, ფრანგულ და ქართულ ენებზე.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის რადიოსადგურები
ვალხოხი
ვალხოხი — მთა საქართველოში. მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ განშტოებაზე. სიმაღლე 2359 მ. აგებულია ცარცული კირქვებითა და ქვიშაქვებით. 1900 მ სიმაღლემდე შემოსილია ფართო-ფოთლოვანი ტყით, უფრო მაღლა ალპური მდელოებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის მთები
ყაზანის კონსერვატორია
'''ნ. გ. ჟიგანოვის ყაზანის სახელმწიფო კონსერვატორია''' (Казанская государственная консерватория имени Н.Г. Жиганова) — უმაღლესი მუსიკალური განათლების ინსტიტუტი რომელიც მდებარეობს ყაზანში, რუსეთში. კონსერვატორია დააარსა საბჭოელ-თათარმა კომპოზიტორმა ნაჯიბ ჯიჰანოვმა 1945 წელს. 1945-1988 წლებში იგი აღნიშნული დაწესებულების რექტორი იყო. 2000 წელს კონსერვატორიას დამაარსებელის საპატისაცემოდ მისი სახელი ეწოდა.
2009 წელს კონსერვატორიას ჰყავდა 110 ფაკულტეტის წევრი და 700 სტუდენტი. საგანმანათლებლო პროგრამები მიმდინარეობს შვიდ განყოფილებაში - ფორტეპიანო, ორკესტრი, გუნდის დირიჟორი, ვოკალური, ხალხური საკრავები, თეორია და კომპოზიცია, თათრული მუსიკალური ხელოვნება. 1989 წლიდან ინსტიტუტის რექტორი არის პროფესორი რუბინ აბდულინი (თათრული ეთნიზმის პირველი ორგანიზატორი).
1997 წელს ყაზანის კონსერვატორია გახდა რუსეთის კონკურსის „ფანჯარა რუსეთს“ გამარჯვებული ნომინაციაში „საუკეთესო სახვითი ხელოვნების ინსტიტუტი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზანის კონსერვატორია კატეგორია:მუსიკის სკოლები რუსეთში კატეგორია:1945 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო ინსტიტუტები
გივი ზალდასტანიშვილის სახელობის ამერიკული აკადემია თბილისში
მინი|289x289პქ|გივი ზალდასტანიშვილის სახელობის ამერიკული აკადემია თბილისში გივი ზალდასტანიშვილის სახელობის ამერიკული აკადემია (The Guivy Zaldastanishvili American Academy in Tbilisi ან GZAAT) — კერძო ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება თბილისში, რომელიც 2001 წელს დაარსდა გივი ზალდასტანიშვილისა და დონალდ თომასის მიერ. აკადემიაში დღეს 345 მოსწავლე სწავლობს, რომლებიც არიან მერვე ან მერვეზე მაღალი კლასის მოსწავლეები.
ადმინისტრაცია
გივი ზალდასტანიშვილის სახელობის ამერიკული აკადემიის პირველი პირი არის მისი დირექტორი, დღევანდელი დღით Andres J. Cruz. აკადემიის პირველი დირექტორი დონალდ თომასი იყო, რომლის სახელობის ბიბლიოთეკა (Donald W. Thomas Library) სკოლაში დღესაც ფუნქციონირებს.
სწავლება
გივი ზალდასტანიშვილის ამერიკული აკადემიის სწავლების მეთოდი განსხვავდება სხვა სკოლებისგან. აკადემიაში ყველა საგანი, გარდა რუსულისა და ქართულისა, ინგლისურ ენაზე ისწავლება. დიდი ყურადღება ექცევა გაკვეთილზე აქტიურობას. განსხვავებით სტანდარტული სკოლის მერხებისა, აკადემია სასწავლებლად ჰარკნესის მაგიდას (და შესაბამისად ჰარკნესის მეთოდს) იყენებს. ხსენებული მეთოდი უზრონველყოფს აქტიურ საგაკვეთილო დისკუსიებსა და მოსწავლეთა სრულ ჩართულობას.
აკადემიის კიდევ ერთი დამახასიათებელი არის მისი საკლასო გადანიწილების სისტემაა. ქართული საკლასო სისტემისგან განსხვავებით (სადაც 15-30 ბავშვი ყველა გაკვეთილს, 12 წლის განმავლობაში, ერთად ესწრება), აკადემიაში 75 ბავშვის ერთმანეთში არევა ხდება, რადგან მოსწავლეების სოციალური წრე მხოლოდ 15 ბავშვით არ იყოს შემოფარგლული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განათლება
ალჟირის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ალჟირის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — აფრიკის კონფედერაციისა და ფიფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. ალჟირის ნაკრებმა თავი გამოიჩინა 1980-იან წლებში, როდესაც მოახერხა ზედიზედ ორ მსოფლიო ჩემპიონატზე მონაწილეობის მიღება, 1982 და 1986 წლებში. ამის შემდეგ, 1990 წელს მათ მიაღწიეს ყველაზე დიდ წარმატებას და მოიპოვეს აფრიკის ერთა თასი. 2010-იან წლებში ალჟირის ნაკრებმა ხელახალი აღმავლობა განიცადა და კვლავ ორჯერ ზედიზედ გავიდა მსოფლიო ჩემპიონატზე 2010 და 2014 წლებში. 2014 წლის მსოფლიო თასზე ალჟირმა პირველად 1982 წლის შემდგომ, შესძლო გოლის გატანა და ამავე ჩემპიონატზე მიაღწია ყველაზე დიდ წარმატებას, დასძლია ჯგუფური ეტაპი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
პროლეტარიატის დიქტატურა
პროლეტარიატის დიქტატურა — მარქისიტული ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს გარდამავალ ფაზას კაპიტალიზმის კოლაფსსა და კომუნიზმის დამყარებას შორის, რომლის დროსაც პოლიტიკურ ძალაუფლებას ხელში იგდებს პროლეტარიატი. კარლ მარქსი თვლიდა, რომ კლასობრივი ბრძოლის შედეგი იქნებოდა პროლეტარული რევოლუცია კაპიტალიზმის წინააღმდეგ და უკლასო საზოგადოების დამყარება. შუალედურ პერიოდში ძალაუფლებას ხელში ჩაიგდებს პროლეტარიატი, ხოლო მმართველობის ფორმა იქნება დიქტატურა. მარქსის თქმით, პროლეტარიატის დიქტატურა არის ჭეშმარიტი დემოკრატიის ერთადერთი სახე, რადგან ამ დროს ძალაუფლება გადადის მოსახლეობის უმრავლესობის ხელში, როდესაც კაპიტალისტური წყობისას ძალაუფლება უმცირესობის — ბურჟუაზიის ხელშია (რასაც მარქსი ბურჟუაზიის დიქტატურას უწოდებდა). მან ასევე ივარაუდა, რომ ეს პროცესები წარიმართება მხოლოდ მაშინ, როდესაც პროლეტარიატი მოსახლეობის უმრავლესობაში მოექცევა.
პრაქტიკაში პროლეტარიატის დიქტატურა პირველად დამყარდა რუსეთში 1917 წლის რევოლუციათა სერიის შემდეგ ხელისუფლებაში კომუნისტური პარტიის მოსვლის გზით. ეს პერიოდი რუსეთის ისტორიაში ცნობილია წითელი ტერორის სახელით.
სქოლიო
კატეგორია:კომუნიზმი კატეგორია:მარქსიზმი კატეგორია:საბჭოთა იდეოლოგია კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის იდეოლოგია
ბულბოაკა (ანენი-ნოის რაიონი)
ბულბოაკა (Bulboaca) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 40 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 095 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
ოქტავია უმცროსი
ოქტავია უმცროსი ან უბრალოდ ოქტავია (დ. ძვ. წ. 69 — გ. ძვ. წ. 11) — რომის პირველი იმპერატორის, ავგუსტუსის უფროსი და, ოქტავია უფროსის უმცროსი და, მარკუს ანტონიუსის მეოთხე ცოლი, იმპერატორ კალიგულას დიდი ბებია და კლავდიუსის ბებია (დედის მხრიდან). ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი ქალი რომის ისტორიაში.
ოქტავია თანამედროვეთა პატივისცემასა და აღტაცებას იმსახურებდა ერთგულების, დიდსულოვნებისა და ჰუმანურობის, აგრეთვე, რომაელი ქალის ტრადიციული სათნოებების შენარჩუნების გამო.
პირველი ქორწინება
ძვ. წ. 54 წლამდე ოქტავიას მამინაცვალმა მოაწყო მისი ქორწინება გაიუს კლავდიუს მარცელუსთან. მარცელუსი კონსულის რანგის მქონე კაცი იყო და მიჩნეული იყო, რომ იგი ოქტავიას იმსახურებდა. ძვ. წ. 50 წელს მარცელუსი კონსულიც გახდა. იგი, აგრეთვე, გავლენიანი კლავდიუსების ოჯახის წევრი და მეორე პუნიკურ ომში სახელმოხვეჭილი მხედართმთავრის, მარკუს კლავდიუს მარცელუსის შთამომავალი იყო. როგორც ამბობდნენ, ძვ. წ. 54 წელს ოქტავიას ბებიის ძმა, იულიუს კეისარი, ფრიად დაინტერსებული იყო ოქტავიას განქორწინების საკითხით, რათა მას პომპეუსზე დაქორწინება შესძლებოდა, რომელსაც ახლახან ჰყავდა გარდაცვლილი ცოლი იულია (კეისრის ქალიშვილი). წყვილს არ სურდა ასე სწრაფად დაშორება. პომპეუსმა კი წინადადებაზე უარი თქვა და ოქტავიას ნაცვლად კორნელია მეტელაზე დაქორწინდა. ოქტავიას ქმარმა კეისართან დაპირისპირება თავისი კონსულობის (ძვ. წ. 50) კრიტიკულ წელსაც განაგრძო. ძვ. წ. 49 წელს, მას შემდეგ, რაც გალიაში მყოფი კეისარი იტალიაში შეიჭრა, რომში სამოქალაქო ომი დაიწყო.
მარცელუსი, ციცერონის მეგობარი, კეისრის ერთ-ერთი საწყისი მოწინააღმდეგე იყო ამ უკანასკნელის იტალიაში შეჭრის შემდეგ, თუმცა ფარსალოსის ბრძოლაში მის წინააღმდეგ არ უბრძოლია და კეისარმაც, საბოლოოდ, შეიწყალა იგი. ძვ. წ. 47 წელს მარცელუსმა კეისართან უშუამდგომლა თავის ბიძაშვილსა და სეხნიას, ყოფილ კონსულს, რომელიც გადასახლებაში ცხოვრობდა. სავარაუდოდ, ოქტავია ქმართან ცხოვრობდა მათი ქორწინებიდან (როდესაც იგი, დაახლოებით, 15 წლის იყო) მის გარდაცვალებამდე (ამ დროს ოქტავია, დაახლოებით, 29 წლის იყო). მათ სამი შვილი ჰყავდათ: კლავდია მარცელა უფროსი, კლავდია მარცელა უმცროსი და მარკუს კლავდიუს მარცელუსი. სამივე მათგანი იტალიაში დაიბადა. ოქტავიას ქმარი ძვ. წ. 40 წლის მაისში გარდაიცვალა.
მეორე ქორწინება
ძვ. წ. 40 წლის ოქტომბერში, სენატის განკარგულებით, ოქტავია მარკუს ანტონიუსზე დაქორწინდა. ეს ქორწინება სენატის მიერ უნდა ყოფილიყო დამოწმებული, რამდენადაც ოქტავია ჯერ კიდევ თავისი პირველი ქმრისგან იყო ფეხმძიმედ და პოლიტიკური მიზეზებით იყო განპირობებული, რამდენადაც მიზნად ისახავდა ანტონიუსსა და ოქტავიას ძმას, ოქტავიანეს შორის არსებული არც თუ სტაბილური კავშირის განმტკიცებას. მიუხედავად ყველაფრისა, ოქტავია, როგორც ჩანს, ანტონიუსის ერთგული და სანდო ცოლი იყო. ძვ. წ. 40-სა და 36 წლებს შორის, იგი ქმართან ერთად მოგზაურობდა სხვადასხვა პროვინციაში და მასთან ერთად ცხოვრობდა ანტონიუსის ათენის სასახლეში. აქ ზრდიდა იგი თავის შვილებს, როგორც პირველი ქორწინებიდან, ისე ანტონიუსისგან გაჩენილ ორ ვაჟს. მისი და ანტონიუსის ქალიშვილები, ანტონია უფროსი და ანტონია უმცროსი სწორედ აქ დაიბადნენ.
დაშორება
ანტონიუსის მიერ ოქტავიასა და მათი შვილების თავისი ყოფილი საყვარლის, ეგვიპტის დედოფალ კლეოპატრას გულისთვის (ანტონიუსი და კლეოპატრა ერთმანეთს ძვ. წ. 41 წელს შეხვდნენ. მათი ურთიერთობის შედეგად, კლეოპატრა ტყუპებზე, ბიჭსა და გოგონაზე დაფეხმძიმდა) მიტოვების გამო მათი კავშირი რამდენიმეჯერ დადგა კითხვის ნიშნის ქვეშ. ძვ. წ. 36 წლის შემდეგ ოქტავია რომში დაბრუნდა ანტონიუსისაგან შეძენილ ქალიშვილებთან ერთად. ზოგიერთ შემთხვევაში, იგი პოლიტიკური მრჩევლისა და შუამავლის როლსაც ასრულებდა ძმასა და ქმარს შორის. ძვ. წ. 32 წელს მარკუს ანტონიუსი ოქტავიას გაეყარა მას შემდეგ, რაც ამ უკანასკნელმა ძვ. წ. 35 წელს იგი მისი აღმოსავლეთის კამპანიებისათვის ხალხითა და ჯარით უზრუნველყო. ანტონიუსის მიერ მისი უარყოფის, დაშორებისა და ძვ. წ. 30 წელს მისი თვითმკვლელობის შემდეგ, ოქტავია შვილების ერთადერთი მეურვე გახდა. იგი, აგრეთვე, ანტონიუსის შვილებზეც ზრუნავდა, რომელიც მას ფულვიასა და კლეოპატრასგან ჰყავდა:
ოქტავია მესამედ არ დაქორწინებულა.
ანტონიუსის შემდეგ
ავგუსტუსი აღმერთებდა ოქტავიას ვაჟს, მარკუს კლავდიუს მარცელუსს, თუმცა იგი შვილად არ აუყვანია. ძვ. წ. 23 წელს მარცელუსის ავადმყოფობის შედეგად მოულოდნელი გარდაცვალება ავგუსტუსისათვის შოკი იყო, ოქტავია კი მდგომარეობიდან გამოსვლის შემდეგ მაინც უნუგეშო და მწუხარე დარჩა.
ელიუს დონატუსი, თავის ვერგილიუსის ცხოვრებაში ამტკიცებს, რომ ვერგილიუსმა