cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნულის სამაროვანი
ნულის სამაროვანი — ბრინჯაოს ხანის (ძირითადად შუა ბრინჯაოს ხანის) სამაროვანი მდინარე ფრონის მარჯვენა ნაპირას (ადგილ ლაშეებში, სოფელ ნულთან, თიღვის მუნიციპალიტეტში). გათხრები ჩატარდა 1931 წელს (ე. ფჩელინა, ა. სმირნოვი), 1949 (ბორის კუფტინი), 1954 (ო. ჯაფარიძე). სამარხები კოლექტიური იყო. ქვებით ამოყვანილ კედლებიან ორმოებში მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე ესვენენ ხელფეხმოკიცელი მიცვალებულები. ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ერთ ქვაყრილიან ორმოსამარხში აღმოჩნდა ერთი ჩონჩხი, შავზედაპირიანი და ვარდისფერსარჩულიანი, ე. წ. მტკვარ-არაქსის ტიპის თხიხის ჭურჭელი. შუა ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. XVI-XV სს.) კოლექტიურ სამარხებში გამოვლინდა მრავალნაირი თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოს იარაღი, სამკაული, ობსიდიანის ისრისპირები, ქვის ლახტისთავები, თრიალეთის ტომთა ბელადების გორასამარხებისაგან განსხვავებით, ნულის სამაროვანზე საოჯახო სამარხები საგვარეულო სასაფლაოზეა განლაგებული. მათ საზოგადოების რიგით წევრთა სამარხებად თვლიან. აღმოჩენილი მასალა გამოხატავს შიდა ქართლის კულტურის  მჭიდრო კავშირს თრიალეთის კულტურასთან. ნულის სამაროვნის ტერიტორიაზე დადგენილია შუა და გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის კულტურის ფენებიც. მასალა დაცულია ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ბრინჯაოს ხანის ძეგლები
ბერსიალ-დე-საპარდიელი
ბერსიალ-დე-საპარდიელი (Bercial de Zapardiel) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17 კმ². მოსახლეობა — 195 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
აუგუსტო პინოჩეტი
thumb|აუგუსტო პინოჩეტი აუგუსტო ხოსე რამონ პინოჩეტ უგარტე (Augusto José Ramón Pinochet Ugarte; დ. 25 ნოემბერი, 1915 — გ. 10 დეკემბერი, 2006) — ჩილეს დიქტატორი პრეზიდენტი 1974–1990 წლებში. ხელისუფლებაში ჩილეს სოციალისტი პრეზიდენტის სალვადორ ალიენდეს დამხობის შემდეგ 1973 წელს მოვიდა. ხელმძღვანელობდა ოთხკაციან ხუნტას. დაამყარა მმართველობის სასტიკი რეჟიმი და პასუხისმგებელია 2000-ზე მეტი პოლიტიკური მოწინააღმდეგის მკვლელობაზე. ხელს უწყობდა მეურნეობისა და ეროვნული ბიზნესის განვითარებას. მისი რეჟიმის პირობებში ხდებოდა ეკონომიკური ზრდის მაჩვენებლის მატება. 1988 წელს წააგო პლებისციტი (სახალხო გამოკითხვა) და 1990 წელს დათმო პრეზიდენტის პოსტი, თუმცა მიიღო მუდმივი სენატორის წოდება, რაც მისი ხელშეუხებლობის გარანტიას იძლეოდა. 1998 წელს ლონდონში სამკურნალოდ ჩასული პინოჩეტი ესპანეთის მთავრობის მოთხოვნით დააპატიმრეს რეპრესიებისა და მასიური მკვლელობების ბრალდებით. მოგვიანებით ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო გაათავისუფლეს ციხიდადან და ჩილეში დააბრუნეს, სადაც მის წინააღმდეგ კვლავ აღიძრა სისხლის სამართლის საქმე იმავე ბრალდებით, თუმცა სასამართლომ, ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო, მისი დაპატიმრება საჭიროდ არ სცნო. პინოჩეტი 2006 წლის 10 დეკემბერს გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:უზურპატორები
ეშპინიუ
ეშპინიუ (Espinho) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს ეშპინიუს მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 10500 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
ჰაინრიხ II (სრი)
thumb|240px|ჰაინრიხ II და მისი მეუღლე კუნიგუნდე ჰაინრიხ II „წმინდანი“ (გერმ.: Heinrich II. „der Heilige“) (დ. 6 მაისი, 973 ან 978, ჰილდესჰაიმი — გ. 13 ივლისი, 1024, გიოტინგენ-გრონე) — აღმოსავლეთ ფრანკთა სამეფოს (რეგნუმ ტეუტონიკორუმ) მეფე 1002 წლიდან და საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი 1014-1024 წლებში.
შვილები
ჰაინრიხ II-ეს და კუნიგუნგეს შვილები არ შეძენიათ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატორები კატეგორია:ბავარიის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:დაბადებული 973 კატეგორია:დაბადებული 978 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1024
1822
თარიღი უცნობია
*
საფეხვნო
საფეხვნო, საფიხვნო (ხევსურეთი), საანჯმნო (თუშეთი), ერობა (ხევი), სანახშო (რაჭა) — მამაკაცთა თავშესაყრელად განკუთვნილი ნაგებობა ან ადგილი, საფეხვნოში მყოფთ ფეხონი ერქვა, ხოლო ერთად სხდომასა და ბაასს — ფეხნობა. საფეხვნოს ნაგებობა ხევსურეთში მხოლოდ შატილშია შემონახული. ეს არის ღია შენობა, რომელშიც დგას ქვის სკამები. საფეხვნო მთის თითქმის ყველა სოფელში იყო და მის ძირითად დანიშნულებას შეადგენდა მეზობლების შეხვედრა, სჯა-ბაასი, დასვენება-გართობა. აქ ზელდნენ ტყავს, გრეხდნენ თოკს, ამოასხამდნენ ქალამნებს, თლიდნენ თითისტარებს და ა. შ.
საფეხვნოში საუბარი იყო საგმირო საქმეებზე, მტერ-მოყვარეზე, ქცევის ნორმებზე, წეს-ჩვეულებებზე, აგვარებდნენ პატარ-პატარა სასოფლო საქმეებს (სათიბზე გასვლის ვადების განსაზღვრა, მწყემსობის რიგის დადგენა, დაზიანებული ხიდის შეკეთება და სხვა). უფრო მნიშვნელოვანი საქმეები წყდებოდა საგანგებოდ დადგენილ სოფლის საყრილობო ადგილებში, რომლის ფუნქცია და ორგანიზაცია საფეხვნოსგან განსხვავდებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული კულტურა
ინდრიკოთერიუმისებრნი
ინდრიკოთერიუმისებრნი (Indricotheriinae) — გიგანტური ურქო მარტორქების ამომწყდარი ქვეოჯახი. ცნობილია 8 გვარის 10-მდე სახეობა. გავრცელებული იყვნენ აზიისა და ცენტრალური ევროპის ტერიტორიაზე ზემო ეოცენიდან ქვემო მიოცენამდე. ადრეული წარმომადგენლებია დიდი ზომის მარტორქები გრძელი ოთხთითიანი კიდურებით. ინდრიკოთერიუმი (Indricotherium) და პარაცერათერიუმი (Paraceratherium) [დღეს ერთი და იგივე გვარად განიხილება] ხმელეთის ყველაზე დიდი ძუძუმწოვრები იყვნენ (მამლები სიგრძეში — 8 მეტრამდე, სიმაღლეში — 5,5 მეტრამდე, მასით კი 15 ტონამდე იყვნენ; დედლები ⅓ -ით მცირენი). თავი შედარებით მცირე ზომის იყო, კისერი გრძელი, ტანი მოკლე და მასიური, კიდურები სვეტისებრი, სამთითა, ძლიერ განვითარებული შუა თითით. საჭრელი კბილები (2 წყვილი) გარდაქმნილია მცირე კონუსისებრ შუანად, ზემოთები ქვედა მხარეს იყო მიმართული, ქვემოთები — წინ. ძირითადი კბილები თანამედროვე მარტორქასებრთა კბილების მსგავსია. იკვებებოდნენ ფოთლებითა და ტოტებით.
სქოლიო
კატეგორია:ჰირაკოდონტისებრნი
საფიქლე
საფიქლე — ორი ისტორიული სოფელი:
ლიტერატურა
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
მუქო
მუქო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, უკანაფშავის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დიდი ჭყონი
დიდი ჭყონი — სოფელი საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: დიდი ჭყონი, ლედგებე, ნამიკოლავო მეორე, ოჩე, ჟინოთა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარჯვენა სანაპიროზე, აბაშა–დიდი ჭყონის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 250 მეტრი, მარტვილიდან 15 კმ. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა ჩაის საბჭოთა მეურნეობა და ფაბრიკა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1454 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტულპანოვო
ტულპანოვო (Тулпаново) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 2 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ცუმური
ცუმური, სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ახალშენის თემი), მდინარე გუმისთის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 250 მ, სოხუმიდან 35 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ახალშენის თემის სოფლები (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
მწვანე ტბა
მწვანე ტბა — ტბა საქართველოში, ხულოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს არსიანის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში, გოდერძის უღელტეხილიდან 6 კილომეტრში, ზღვის დონიდან 2058 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,05 კმ². მაქსიმალური სიღრმე 19,4 მ. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით. გაედინება მიწისქვეშა გზით. წყლის დონე გაზაფხულზე მაღალია, ზამთარში დაბალი. ტბას წიწვოვანი და წიფლის ხემცენარეები აკრავს, სწორედ ამიტომაა, რომ წყალს მწვანე ელფერი აქვს. წყალი სუსტად მინერალიზებული, სუფთა, გამჭვირვალე და სასმელად ვარგისია. ტბაში თევზი არ არის. მწვანე ტბა საუკეთესო ადგილია პიკნიკის, კემპინგისა და წყლის ველოსიპედებით ტბაზე გასეირნებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ტბები
ადალბერტ ერდელი
ადალბერტ ერდელი (დ. 25 მაისი, 1891, სოფ. ზაჰატია, ახლანდ. ზაკარპატიის ოლქი — გ. 19 სექტემბერი, 1955, უჟჰოროდი) — უკრაინელი ფერმწერი, პედაგოგი და კულტურული მოღვაწე. უკრაინის მხატვართა კავშირის წევრი (1946). დაამთავრა ბუდაპეშტის ხელოვნების აკადემია (1915). 1916 წლიდან იყო მუკაჩევოს გიმნაზიის ხატვის მასწავლებელი, 1917–1922 წლებში — უჟჰოროდის სამასწავლებლო სემინარიისა, 1945–1955 წლებში — გამოყენებითი ხელოვნების სასწავლებლისა. მხატვარ იოსიპ ბოქშაისთან ერთად 1920-იან წლებში მოაწყო ზაკარპატიელ და აღმოსავლეთ სლოვაკეთის მხატვართა გამოფენა ბერეჰოვესა და კოშიცეში. 1922–1926 წლებში ცხოვრობდა გერმანიაში (მიუნხენი), საფრანგეთში. აქტიურად მონაწილეობდა პრაღის სახელოვნებო ცხოვრებაში. შემოქმედებითი საქმიანობა დაიწყო უნგრელი მხატვრების ტ. ზემპლენისა და კ. ფერენცის ხელმძღვანელობით. 1927 წელს ბოქშაისთან ერთად დააარსა უჟჰოროდის ხატვის კერძო სკოლა. 1931 წლიდან იყო პოდკარპატიის რუსეთის სახვითი ხელოვნების მოღვაწეთა ამხანაგობის თანამონაწილე. უჟჰოროდის სამხატვრო სასწავლებლის ერთ-ერთი ინიციატორი, მასწავლებელი და 1-ელი დირექტორი (1946–1955). უკრაინის მხატვართა კავშირის ზაკარპატიის ორგანიზაციის პირველი უფროსი (1946–1955). გამოფენებში მონაწილეობდა 1913 წლიდან. პერსონალური გამოფენები ჰქონდა მიუნხენში (1923), პრაღაში (1929), უჟჰოროდში (1955), ლვივში (1958, სიკვდილის შემდეგ). მიეკუთვნება ფერწერის ზაკარპატიული სკოლის დამფუძნებლებს.
ერდელი პეიზაჟური და პორტრეტული ფერწერის, ნატურმორტების, სიუჟეტური კომპოზიციებისა და სატირული გრაფიკის ოსტატი იყო. მის შემოქმედებაზე გავლენა იქონია იმპრესიონიზმმა, განსაკუთრებით პოლ სეზანის ნამუშევრებმა. სამყაროს ღრმა ესთეტიკური აღქმისა და ფერის დეკორატიული გამომხატველობის დახვეწილად შეგრძნების წყალობით, მხატვრის შემოქმედება უკრაინული და საერთო-ევროპული ფერწერის მიღწევა გახდა. 1930-იანი წლების ბოლოდან ადალბერტ ერდელის შემოქმედების მთავარი თემა იყო იმიერკარპატეთი (ზაკარპატია). პორტრერებში ასახავდა ზაკარპატიელ უკრაინელთა სულიერ სილამაზეც, მათ გამოკვეთილ ნაციონალურ თავისებურებას. სიცოცხლის ბოლო წლებში მისი შემოქმედება უსაფუძვლო ბრალდებების საგანი გახდა, ბრალს სდებდნენ უიდეობასა და ფორმალიზმში. ტილოები ინახება ეროვნულ სამხატვრო მუზეუმში, ზაკარპატიის ხელოვნების მუზეუმში. ავტორია პერიოდულ გამოცემათა რიგი სტატიებისა, გამოუქვეყნებელი ავტობიოგრაფიული რომანისა და დღიურისა. უჟჰოროდში მისი სახელი მიენიჭა ხელოვნების კოლეჯსა და ქუჩას.
ძირითადი ნამუშევრები
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ავტოპორტრეტი
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი მხატვრები
ნუმულიტები
მინი|მარჯვნივ|250პქ|ნუმულიტები ნუმულიტები (Nummulites < numusus — პატარა მონეტა) — ფორამინიფერების ქვეკლასის გადაშენებული მსხვილი ერთუჯრედიანი ორგანიზმების გვარი. ნუმულიტების სპირალურად დახვეული ნიჟარის დიამეტრი 160 მმ აღწევს, ნიჟარის ზედაპირზე მხოლოდ გარე ხვეული მოჩანს. ხვეულები ტიხრებით მარტივ კამერებადაა დაყოფილი. ტიხრების გაგრძელებები ნიჟარის ზედაპირზე წარმოქმნის ტიხრის ხაზებს, ხოლო სვეტები — ხორკლებს. ნიჟარის კედლებსა და ტიხრებში განვითარებულია არხთა სისტემა. ნუმულიტები მიეკუთვნებიან უმნიშვნელოვანეს სახელმძღვანელო ნამარხთა ჯგუფს, რომელთა მეშვეობით ხდება პალეოგენური ნალექების სტრატიგრაფიული დანაწილება.
ლიტერატურა
კატეგორია:პალეოზოოლოგია
საფრანგეთის პორტების სია
სტატიაში მოცემულია საფრანგეთის პორტებისა და ნავსადგურების სია.
პაგსანგანი
პაგსანგანი (ოფიციალურად პაგსანგანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Pagsanghan; Bayan ng Pagsanghan) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 959 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
ჩხენიში
ჩხენიში — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ნაბაკევის თემში. მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 50 მეტრი, სამტრედიიდან 10 კილომეტრი. სოფელში არის შუა საუკუნეების წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. სოფელი შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში. სოფელში მოიპოვება ქვიშა-ხრეში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 553 ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
thumb|150px|right|ანდრია რაზმაძე სოფელში დაიბადა ანდრია რაზმაძე — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კერი ლამი
კერი ლამ  ჩენგ იუეთ-ნგორი (ჩინ. 林 鄭月娥; კანტონური იელი: Làhm Jehng Yuht-ngòh; დ. 13 მაისი, 1957) — ჰონგ- კონგელი პოლიტიკოსი. 2012-2017 წლებში იყო ჰონგ-კონგის ადმინისტრაციის მთავარი მდივანი, ხოლო 2017 წლიდან ჰონგ -კონგის ადმინისტრაციის მეოთხე და ამჟამინდელი მმართველია.
ბიოგრაფია და კარიერა
ჩენგ იუეთ-ნგორი (ჩრდ. ჩინურ.-ჩჟენ იუეე) დაიბადა ჰონგ-კონგის ვანჩაის რაიონში ღარიბ ოჯახში, რომელიც წარმომავლობით  აღმოსავლეთ ჩინეთის ჯეძიანის პროვინციიდან იყო. ხუთი შვილიდან მეოთხემ დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო ადგილობრივ კათოლიკურ სკოლასა და წმ. ფრანცისკეს სახელობის კანოსიანის გოგონათა კოლეჯში. უმაღლესი განათლება მიიღო ჰონგ კონგის უნივერსიტეტში სადაც იგი აქტიურად იყო ჩართული საზოგადოებრივ საქმიანობაში. კერძოდ, იყო  სტუდენტთა გაცვლის ორგანიზატორი ცინღუას უნივერსიტეტთან.
საზოგადოებრივი და სტუდენტური საქმიანობის ფარგლებში გაიცნო ჰონგ- კონგის საკანონმდებლო ორგანოს მომავალ გამოჩენილი წევრები ლი ვინტანი და სინ ჩუნკაე.
ჩენ იუთნგო პირველად ჩაირიცხა უნივერსიტეტში სოციალური მუშაობის მიმართულებით, შემდეგ გადავიდა სოციოლოგიაზე და 1980 წელს დაამთავრა ბაკალავრის ხარისხი სოციალურ მეცნიერებათა დარგში.
სწავლის დასრულებისთანავე 1980 წელს კერიმ დაიწყო მუშაობა ჰონგ-კონგის მთავრობის სხვადასხვა დეპარტამენტებში. 1980 წლის დასაწყისში მთავრობამ  დააფინანსა თანამსრომლის სწავლა   კემბრიჯის უნივერსიტეტში (დიდი ბრიტანეთი), სადაც ის შეხვდა მომავალ მეუღლეს, მათემატიკოს ლამ სიუპოს. დაქორწინების შემდეგ მიიღო ორმაგი გვარი ლამ-ჩენი (ლინ-ჩჟენი), ამასთანავე ინგლისურ სახელთან ერთად მან დაიწყო მხოლოდ მეუღლის გვარის გამოყენება.
1994-2000 წლებში მუშაობდა ჰონგ კონგის ფინანსთა ბიუროში, აქედან ბოლო სამი წლის განმავლობაში ეკავა ხაზინის დირექტორის მოადგილის პოსტი. მარცხნივ|მინი|კერი ლამი-2018 წ. 2000 წლის ზაფხულში, ჰონგ- კონგში მაღალი უმუშევრობისა  და ბიუჯეტის დეფიციტის ფონზე, კერი ლამი დაინიშნა სოციალური კეთილდღეობის დეპარტამენტის დირექტორად. ლამმა გაამკაცრა სოციალური უზრუნველყოფის ყოვლისმომცველი პროგრამის პირობები, რომლის თანახმად პროგრამა ხელმისაწვდომი უნდა იყოს მხოლოდ ჰონგ- კონგის იმ რეზიდენტებისათვის, რომლებიც რეგიონში მინიმუმ 7 წლის განმავლობაში ცხოვრობენ, რის გამოც ახალი ემიგრანტები ამოიღეს პოტენციური მიმღებთა სიიდან. გარდა ამისა, მან, ბიუროს სხვა წარმომადგენლებთან ერთად, მონაწილეობა მიიღო We Care Education Fund- ის სახსრების ორგანიზებასა და შეგროვებაში იმ ბავშვების სწავლებისთვის, რომლებმაც 2003 წელს მწვავე რესპირატორული სინდრომის ( „ატიპური პნევმონიის“-SARS) ეპიდემიის დროს მშობლები დაკარგეს. მინი 2003 წლის ნოემბერში ლამი დაინიშნა ჰონგ კონგის მშენებლობის, დაგეგმვისა და მიწის მართვის ბიუროს დაგეგმვისა და მიწის მართვის მუდმივ მდივნად და მისი ურბანული დაგეგმარების საბჭოს თავმჯდომარედ.
2004-2006 წლებში იგი ჰონგ-კონგს წარმოადგენდა  საზღვარგარეთ თავის ყოფილ მეტროპოლიაში. იყო როგორც ჰონგ კონგის ეკონომიკური და სავაჭრო ოფისის სავაჭრო, ინდუსტრიული და ტექნოლოგიური ბიუროს აღმასრულებელი დირექტორი ლონდონში.
2006 წლის მარტში სამშობლოში დაბრუნებული ლამი დაინიშნა ჰონგ -კონგის შინაგან საქმეთა ბიუროს მუდმივ მდივნად და მონაწილეობდა 2008 წლის ოლიმპიური და პარალიმპიური თამაშების ორგანიზებაში, ასევე გეგმავდა აღმოსავლეთ კოულუნის საერთაშორისო ხელოვნებისა და კულტურის ცენტრად გადაკეთების პროექტს. მარცხნივ|მინი|პრესკონფერენციაზე 2007 წლის 1 ივლისს ჰონგ- კონგის ადმინისტრაციის მმართველმა დონალდ ცანგმა  კერი ლამი დანიშნა განვითარების მდივნად (ჰონგ კონგის რეგიონული მთავრობის მინისტრი).
2013 წლის ოქტომბერში იგი გახდა კონსტიტუციური განვითარების სამუშაო ჯგუფის ხელმძღვანელი. ჯგუფის ხელმძღვანელები ასევე იყვნენ იუსტიციის მდივანი რიმსკი იუენი და კონსტიტუციური და მატერიკის საქმეთა მდივანი რაიმონდ თამი. რომელიც პასუხისმგებელი იყო საკონსტიტუციო რეფორმის საკითხებში  საარჩევნო მეთოდებზე  2017 წლის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაურისა და 2016 წლის საკანონმდებლო საბჭოს არჩევნებზე.
მას შემდეგ, რაც ეროვნული სახალხო კონგრესის მუდმივმოქმედმა კომიტეტმა (NPCSC) გასცა ბრძანება 2017 წელს  აღმასრულებელი დირექტორის არჩევის შეზღუდვის შესახებ, 2014 წლის აგვისტოში დემოკრატიის მომხრეებმა დაიწყეს მასობრივი საპროტესტო აქცია, რომელიც 79 დღეს გაგრძელდა. საპასუხოდ, ლამმა გამოაცხადა, რომ გადაიდო საზოგადოებრივი კონსულტაციების მეორე რაუნდი პოლიტიკურ რეფორმებზე, რომლის თავდაპირველად დასრულება იგეგმებოდა წლის ბოლოს.
პროტესტის ფონზე, ლამმა ასევე გამართა მოლაპარაკებები სტუდენტურ ლიდერებთან ღია სატელევიზიო დებატებში, 21 ოქტომბერს. მოლაპარაკებების დროს, ლამმა სასტიკი წინააღმდეგობა გაუწია ოპონენტებს და განაცხადა, რომ  სტუდენტების წინადადება სცილდებოდა ძირითადი კანონისა და NPCSC– ს გადაწყვეტილებების ფარგლებს, რომელთა გაუქმება შეუძლებელი იყო.
ხმაურმა პოლიტიკურმა რეფორმების ირგვლივ გამოიწვია ის, რომ ლამმა დაკარგა მთავრობის ერთ-ერთიყველაზე პოპულარული წარმომადგენლის წოდება, რომელსაც დიდი ხნის განმავლობაში ინარჩუნებდა. მისი რეიტინგი ყველაზე დაბალ ნიშნულზე დაეცა. წინადადებები საკონსტიტუციო რეფორმის შესახებ  უარყო საკანონმდებლო საბჭომ 2015 წლის ივნისში.
2016 წლის დეკემბერში კერი ლამი კრიტიკის ქარცეცხლში მოექცა, როდესაც გაასაჯაროა პეკინთან გარიგების გეგმა ჰონკონგის მუზეუმ-სასახლის მშენებლობის, როგორც დასავლეთ კოულუნის კულტურული რაიონის თავმჯდომარის რანგში ყოველგვარი საზოგადოებრივი კონსულტაციისა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესის გამჭვირვალობის გარეშე. ის აგრეთვე გააკრიტიკეს იმის გამო, რომ არქიტექტორ როკო იიმ ცენ-კის დაავალა 4,5 მილიონი ჰონგ-კონგური დოლარის ღირებულების  ტექნიკურ-ეკონომიკური  კვლევის ჩატარება მუზეუმის კომპლექსისა და საგამოფენო ცენტრის მშენებლობისათვის რამდენიმე თვით ადრე, ვიდრე სახელმწიფო საბჭო დაამტკიცებდა არქიტექტორს დიზაინის კონსულტანტად.
2017 წლის 12 იანვარს მთავარი მდივნის თანამდებობიდან გადადგომისა და მთავრობაში 36 – წლიანი კარიერის დასრულების შემდეგ, ლამმა ოფიციალურად გამოაცხადა 2017 წლის აღმასრულებელი ხელისუფლების არჩევნებში მონაწილეობის გეგმის შესახებ.
კერი ლამი ჰონგ-კონგის ლიდერად აირჩიეს 2017 წელს. 59 წლის კანდიდატს მხარი ოფიციალურმა პეკინმა დაუჭირა. კერი ლამი პირველი ქალია, რომელმაც აღნიშნული პოზიცია დაიკავა. მის მმართველობას უკავშირდება ერთ-ერთი ყველაზე სერიოზული კრიზისი, რაც კი დაფიქსირებულა 20 წლის განმავლობაში და რამაც ჰონგ-კონგის ეკონომიკა სერიოზულად შეარყია.
შიშველი მახა (მრავალმნიშვნელოვანი)
შიშველი მახა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბედი
ლიტერატურა
კატეგორია:ფილოსოფიური ტერმინები კატეგორია:მითოლოგია
גורל
ნაღვარევი (შუახევის მუნიციპალიტეტი)
ნაღვარევი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, წყალსაყრის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 178 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლადისლაო-კაბრერას პროვინცია
ლადისლაო-კაბრერას პროვინცია (Provincia de Ladislao Cabrera) — პროვინცია ბოლივიაში, ორუროს დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა დოქტორ ლადისლაო კაბრერას პატივსაცემად (1830 – 1921). დედაქალაქია სალინას-დე-გარსი-მენდოსა.
დაყოფა
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
-19.5°N, -67.15°W
კატეგორია:ორუროს დეპარტამენტის პროვინციები
კრისტიან ძაკარდო
კლუბები
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ვოლფსბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები კატეგორია:პარმის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
წყალდიდობა (წყლის რეჟიმი)
წყალდიდობა — მდინარის წყლის რეჟიმის ფაზა, რომელიც ყოველწლიურად მეორდება მოცემულ კლიმატურ პირობებში ერთსა და იმავე სეზონზე და ხასიათდება ყველაზე მეტი წყალუხვობით, წყლის დონის მაღალი და ხანგრძლივი მომატებით. ხშირად თან ახლავს ჭალებში წყლის გადასვლა და მიწების დატბორვა. წარმოიქმნება მდინარის კვების ძირითადი წყაროთი. ვაკეებზე თოვლის დნობა ყველაზე ხშირად იწვევს გაზაფხულის წყალდიდობებს; მაღალმთის თოვლებისა და მყინვარების დნობა, აგრეთვე ხანგრძლივი და ძლიერი წვიმების მოსვლა (მაგ., მუსონური კლიმატის პირობებში) — წყალდიდობებს წლის თბილ პერიოდში (ე.ი. გაზაფხულ-ზაფხულის ან ზაფხულის წყალდიდობებს). თოვლის დნობით გამოწვეული წყალდიდობები ყველაზე მეტად გავრცელებულია ზომიერი და სუბარქტიკული კლიმატის პირობებში, დამახასიათებელია ვაკის მრავალი მდინარისათვის, რომლებიც ორ ჯგუფად იყოფა: მდინარეები გაზაფხულის (მაგ., ვოლგა, ურალი) და ზაფხულის (მაგ., ანადირი, იუკონი, მაკენზი) ჩამონადენის სიჭარბით. მთის თოვლისა და მყინვარების ზაფხულში დნობით განპირობებული წყალდიდობები ახასიათებს ისეთ მდინარეებს, რომელთა ზემო წელი მდებარეობს მაღალმთიან ალპებში, შუა აზიაში, კავკასიაში; ზაფხულის მუსონური წვიმებით გამოწვეული წყალდიდობები იცის სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მდინარეებზე (მაგ., იანძი, მეკონგი).
სქოლიო
კატეგორია:ჰიდროლოგია
ეშპოზენდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
მწვანულა (თევზი)
მწვანულა (Crenilabrus tinca) — თევზი ქორჭილასნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 10-15 სმ, ზოგჯერ 30 სმ, მასა 290 გ აღწევს. გავრცელებულია შავ, აზოვის, ხმელთაშუა ზღვებსა და ატლანტის ოკეანეში. ბინადრობს ძირითადად სანაპირო ზონაში წყალმცენარეებით დაფარულ კლდეებსა და ქვებს შორის. მაის-ივნისში ყრის 12 ათასიდან 58 ათასამდე კვერცხს. იკვებება ფსკერული უხერხემლო ცხოველებით, ძირითადად ორსადგულიანი მოლუსკებით და წვრილი კიბოსნაირებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქორჭილასნაირნი
კონრად II (სრი)
thumb|კონრად IIკონრად II (გერმ.: Konrad II.) (დ. 12 ივლისი, 990 — გ. 4 ივნისი, 1039, უტრეხტი) — 1024 წლიდან გერმანელთა მეფე, 1026 წლიდან იტალიის მეფე, 1027 წლიდან საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი და 1033 წლიდან ბურგუნდიის მეფე. იგი იყო სალიური დინასტიის პირველი იმპერატორი.
საფლავი: შპაიერის კათედრალი, შპაიერი, გერმანია.
ჯანსუღ ჩარკვიანი
ჯანსუღ ჩარკვიანი (დ. 30 სექტემბერი 1931, სურმუში, ცაგერის რაიონი, საქართველოს სსრ — გ. 6 ნოემბერი, 2017, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პოეტი.
ბიოგრაფია
1978 წელს მიენიჭა გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემია, 1985 წელს, 1983-1984 წლებში გამოქვეყნებული ლექსების ციკლისთვის მიენიჭა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია. 1998 წელს მიიღო შალვა დადიანის ლიტერატურული პრემია. არის ღირსების ორდენის კავალერი. თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება მიენიჭა 1996 წელს. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ეროვნული თანხმობისა და აღორძინების კავშირი“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
გარდაიცვალა 2017 წლის 6 ნოემბერს, 86 წლის ასაკში.
Megadeth
Megadeth — 1983 წელს დაარსებული ამერიკული თრეშ მეტალ ჯგუფი ლოს-ანჯელესიდან, კალიფორნია. ჯგუფი დააარსეს ვოკალისტმა და გიტარისტმა დეივ მასტეინმა და ბასისტმა დევიდ ელეფსონმა მასტეინის მეტალიკიდან წამოსვლის შემდეგ. დაარსებიდან დღემდე ჯგუფმა გამოუშვა თექვსმეტი სტუდიური და ხუთი საკონცერტო ალბომი, აგრეთვე ორი EP, 44 სინგლი, ოცდაცამეტი მუსიკალური ვიდეო და ექვსი კომპილაციური ალბომი.
როგორც ამერიკული თრეშ მოძრაობის ერთ-ერთმა პიონერმა, Megadeth-მა მოიპოვა საერთაშორისო დიდება 80-იან წლებშივე და შეყვანილი იქნა თრეშ მეტალის დიდ ოთხეულში, მეტალიკის, სლეიერის და ანთრაქსის გვერდით, რომლებიც პასუხს აგებდნენ თრეშ მეტალის შექმნაზე, პოპულარიზაციასა თუ განვითარებაზე. ჯგუფმა ბევრი წევრი გამოიცვალა მასტეინის ალკოჰოლისა და ნარკოტიკებზე დამოკიდებულობის გამო. დაარსებიდან დღემდე მუდმივი წევრები მხოლოდ მასტეინი და ელეფსონი არიან. მიუხედავად ამ სირთულეებისა, ჯგუფმა შეძლო გამოეშვა ოქროსა და პლატინის ალბომები, მათ შორის პლატინის Rust in Peace 1990 წელს და გრემზე ნომინირებული მულტი-პლატინის Countdown to Extinction 1992 წელს. Megadeth დაიშალა 2002 წელს მასტეინის ნერვების და მარცხენა მხარის დაზიანების გამო, თუმცა აქტიური ფიზიო-თერაპიის კურსის შემდეგ მასტეინი გამოჯანმრთელდა და კვლავ შეკრიბა ჯგუფი 2004 წელს. მას მერე გამოუშვეს ალბომები: The System Has Failed და United Abominations (2007 წელს); ალბომები ბილბორდ 200-ში მე-18 და მერვე ადგილებზე მოხვდნენ. 2009 წლის 15 სექტემბერს ჯგუფმა გამოუშვა მეთორმეტე სტუდიური ალბომი Endgame, რომელმაც ბილბორდის საუკეთესო ალბომების ჩარტში მეცხრე ადგილი დაიკავა.
ჯგუფს 40-წლიანი აქტიურობის განმავლობაში 24 ოფიციალური წევრი ჰყავდა, თუმცა მასტეინი ყოველთვის რჩებოდა წამყვან ძალად და სიმღერების მთავარ ავტორად.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1980-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:თრეშ მეტალ ჯგუფები კატეგორია:სპიდ მეტალ ჯგუფები კატეგორია:2002 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:1983 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფები
უპასოვო (ვოლოგდის ოლქი)
უპასოვო (Уласово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ლუსიდიუ ვიმარანეში
ლუსიდიუ ვიმარანეში (Lucidio Vimaranes, Lucídio Vimaraz) (გ. 922 წლის შემდეგ) — პორტუგალიის საგრაფოს მე-2-ე გრაფი (873–895 წწ.).
მმართველობა
ონომასტიკურ საფუძველზე დაყრდნობით, სავარაუდოდ იგი არის ვიმარა პერეშის ერთადერთი ვაჟი, თუმცა IX-X საუკუნეების ისტორიულ წყაროებში ამ ურთიერთობის შესახებ არაფერი  არ არის ნახსენები. ვიმარა პრეშის გარდაცვალების შემდეგ ასტურიის მეფის ალფონსო III დიდის თანხმობით მისი მემკვიდრე სწორედ ლუსიდიუ გახდა. გრაფ ლუსიდიუს მმართველობის შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი, რაც ალბათ იმაზე მიუთითებს, რომ იგი აქტიურად არ მონაწილეობდა რეკონკისტაში. სავარაუდოდ, 895 წელს უცნობი მიზეზის შედეგად ალფონსო III-მ ლუსიდიუ ვიმარანეში გადააყენა გრაფობის თანამდებობიდან.
ლუსიდიუს შემდეგ ცხოვრებაზე ცნობილი ხდება მის მიერ ხელმოწერილი დოკუმენტებიდან. სავარაუდოდ გრაფობის შემდეგ იგი ცხოვრობდა მამამისის აშენებულ დასახლება გიმარაინშში. 910 წელს იგი მოიხსენიება როგორც ერთ-ერთი რეგიონის მმართველი, ხოლო 911 წელს ლუსიდიუ ადგილობრივი კრების წევრია.
ლუსიდიუ ვიმარანეშის მიერ ხელმოწერილი უკანასკნელი დოკუმენტი დათარიღებულია 922 წლით. 927 წლის დოკუმენტი კი უკვე მას მოიხსენიებს როგორც მიწების ყოფილ მფლობელს, მაგრამ უცნობია იგი ამ დროს ცოცხალია თუ გარდაცვლილია.
ოჯახი
ლუსიდიუ დაქორწილებული იყო გუდილონა მენდეშzე, კოიმბრის გრაფის შვილზე, რომელთანაც შეეძინა 6 შვილი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის გრაფები
ვიანორ ანჩაბაძე
მინი|ვიანორ ანაჩაბაძე. ვიანორ ტარასის ძე ანჩაბაძე (დ. 1 იანვარი, 1888, ქ. სოხუმი, — გ. 8 თებერვალი, 1938) — ქართველი და აფხაზი ექიმი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე. აფხაზეთის თავადთა საგვარეულოს, ანჩაბაძეების წარმომადგენელი.
დაიბადა ვიცე-პოლკოვნიკ თავად ტარას (თარაშ) ანჩაბაძის და ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების აქტიური წევრის, მარიამ დადიანი-ანჩაბაძისას ოჯახში. მისი ძმები (მ. შ. ვალერიან ანჩაბაძე) სამხედრო სამსახურში იყვნენ.
ანჩაბაძემ დაამთავრა თბილისის ვაჟთა 1-ლი გიმნაზია (1908), შემდეგ პეტერბურგის სამხედრო-სამედიცინო აკადემია (1914). I მსოფლიო ომში მონაწილეობდა, როგორც სამხედრო ექიმი. 1918-1921 წლებში იყო აფხაზეთის სახალხო საბჭოს წევრი სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიიდან, ცენტრალურ ხელისუფლებასთან ერთად საკონსტიტუციო საკითხებზე მომუშავე ჯგუფის წევრი, აფხაზეთის კომისარიატის სამედიცინო-სანიტარული განყოფილების უფროსი. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ სხვადასხვა დროს იყო რსფსრ ჯანმრთელობის დაცვის სახალხო კომისარიატის მთავარი რწმუნებული აფხაზეთის კურორტებზე (1921-1928), აფხაზეთის ჯანმრთელობის დაცვის სახალხო კომისარი (1928-1937). დახვრიტეს მასობრივი რეპრესიების დროს კონტრრევოლუციური საქმიანობის ბრალდებით. მისი მეუღლე — ვერა შენგელაია 7 წლით „გულაგის“ ბანაკში იყო გამწესებული. მათი შვილი იყო შემდგომში ცნობილი ისტორიკოსი ზურაბ ანჩაბაძე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:აფხაზი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები ვიანორ
ბერნუი-საპარდიელი
ბერნუი-საპარდიელი (Bernuy-Zapardiel) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,78 კმ². მოსახლეობა — 90 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
დობერაზენი
დობერაზენი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, კურზუს თემი (სოფლები: გოდოგანი, დობერაზენი, დღვანა, კურზუ, საბერულავო, სანაჭყებიო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 360 მეტრი, მარტვილიდან 29 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 217 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სენტ-ჰელიერი
სენტ-ჰელიერი (Saint Helier, Saint-Hélier, ნორმ. Saint Hélyi, 49.18333°N, -2.11667°W) — დიდი ბრიტანეთის გვირგვინის მიწა — ჯერზის უდიდესი დასახლებული პუნქტი და დედაქალაქი. მდებარეობს სამხრეთ ჯერზში, მცირე ყურის სანაპირო ზოლში. სენტ-ჰელიერი წარმოადგენს კუნძულის თორმეტი ადმინისტრაციული ერთეულიდან ერთ-ერთს. აქვე მდებარეობს კუნძულის პარლამენტი და ყველაზე დიდი პორტი.
მოსახლეობა შეადგენს 28,3 ათას ადამიანს (2001), აქ ცხოვრობს კუნძულის მოსახლეობის დაახლოებით ერთი მესამედი. იგი ასევე არის ჯერზის ეკონომიკური ცენტრი.
ქალაქს სახელი ეწოდება ქრისტიანი მოწამის წმინდა ჰელიერის პატივსაცემად (VI საუკუნე), რომელიც მეკობრეებმა მოკლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ქალაქები კატეგორია:ჯერზი
მუღურე
მუღურე — ნასოფლარი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ქვეშეთის თემში. მდებარეობს მთიულეთის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ხადისწყლის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1820 მ., დუშეთიდან 59 კმ., კაიშაურიდან 5 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ქვეშეთის თემის ნასოფლარები
ძიგუთა
ძიგუთა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ახალსოფლის თემი), მდინარეების კელასურისა და ბესლეთის წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 120 მ, სოხუმიდან 2,5 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:ახალსოფლის თემის სოფლები (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
ნოელ გალაგერი
ნოელ ტომას დევიდ გალაგერი (Noel Thomas David Gallagher; დ. 29 მაისი, 1967) — ინგლისელი მუსიკოსი, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც ჯგუფ Oasis-ის ყოფილი წევრი. იგი არის Oasis-ის სიმღერების დიდი ნაწილის თანაავტორი. ჯგუფის 2009 წელს დაშლის შემდეგ მან საკუთარი სოლო-კარიერა დაიწყო. მისი პირველი სტუდიური სოლო ალბომი, Noel Gallagher's High Flying Birds, გამოიცა 2011 წლის 17 ოქტომბერს.
წიაღუბანი
წიაღუბანი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ოფეთის თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 260 მეტრი, სამტრედიიდან 23 კმ, საჯავახოდან (რკინიგზის უახლოესი სადგური) 19 კმ.
ისტორია
ისტორიულად შედიოდა საჯავახოს მხარეში. სოფელში იდგა კვირიკესა და ივლიტას სახელობის ეკლესია. შედიოდა ოზურგეთის მაზრაში, 1920 წელს შედიოდა ზემო ხეთის თემში. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა გომის მებოსტნეობის და მერძევეობის მეურნეობა. სოფელში დაიბადა სარდიონ თევზაძე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 150 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტამილური ენა
ტამილური ენა — ტამილების სამეტყველო ენა. ინდოეთის ტამილნადუს შტატის ოფიციალური ენა. მიეკუთვნება დრავიდულ ენათა ჯგუფს, რომელიც არის ინდოელების ეთნიკური ჯგუფის ტამილის ხალხის დიალექტი. გააჩნია ინდოეთის, შრი-ლანკისა და სინგაპურის ოფიციალური ენის სტატუსი. ტამილზე საუბრობენ აგრეთვე უმციროსობები მალაიზიაში, ვიეტნამში, მავრიკსა და რეიუნიონზე, ასევე ემიგრანტები მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეში. ტამილური არის პირველი ინდური ენა, რომელიც გამოცხადდა კლასიკურად ინდოეთის მთავრობის მიერ 2004 წელს.
თამილური ლიტერატურა არსებობს უკვე 2200 წელზე მეტია. პირველი ეპიგრაფიული ჩანაწერები ამ ენაზე თარიღდება ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მესამე საუკუნით. ტამილური ლიტერატურის პირველი ეტაპი განისაზღვრება ძვ. წ. 200 წლიდან ახ. წ. 300 წლამდე. ჩვენსწელთაღრიცხვამდელი ნიმუშები აღმოჩენილია ეგვიპტესა და ტაილანდში.
ტამილური ენა ფორმირების სამ პერიოდს მოიცავს, ეს არის: ძველი ტამილური (ძვ. წ. 300 წ. - ახ. წ. 700 წ.), საშუალი ტამილური (700-1600 წწ.) და ახალი ტამილური (1600 წ. - დღევანდლამდე). ტამილური ანბანი მომდინარეობს ბრაჰმასაგან. მარცხნივ|მინიატიურა|ტამილური ენა
გავრცელების არეალი
ტამილურენოვანი ანკლავები კერალას, ანდჰრა-პრადეშისა და სხვა შტატების ტერიტორიებზე. ისინი ცხოვრობენ აგრეთვე შრი-ლანკაზე, მიანმარში, მალაიზიაში, ასევე აფრიკის, ვესტ-ინდოეთისა და ცენტრალური ამერიკის ზოგიერთ ქვეყანაში.
ფრაზები და სიტყვები
მინი|[[სანგამის პერიოდის (ძვ. წ. III საუკუნე) ტამილური წარწერა ქვაზე.]]
რიცხვები და სიმბოლოები
10 ციფრის გარდა ტამილურს აქვს აღნიშვნები 10–ის, 100–ის და 1000–ისთვის. ასევე სიმბოლოები: „დღე“, „თვე“, „წელი“, „დებიტი“, „კრედიტი“, „როგორც ზემოთ“, „ღარიბი“, „რაოდენობა“.
სქოლიო
კატეგორია:ტამილური ენა
1820
თარიღი უცნობია
*
კლერის საგრაფო
კლერის საგრაფო (Clare; An Clár) — საგრაფო ირლანდიის დასავლეთით. შედის მანსტერის პროვინციაში. დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი — ენისი. მოსახლეობა — 117,196 ადამიანი (2011 წლის აღწერის მონაცემები; მე-19 ადგილი საგრაფოებს შორის).
სახელწოდება
საგრაფოს სახელწოდება, სავარაუდოდ, არ მომდინარეობს დე კლერების გვარიდან, არამედ სოფელი კლერიდან (დღესდღეობით კლერკასლი), რომლის ირლანდიური სახელი Clár (ფიცრის ხიდი) მოდის ხიდიდან, რომელიც კვეთს მდინარე ფერგუსს.
ფართობი
სლაიგოს საგრაფოს ფართობი არის 3 450 კმ. იგი ამ მაჩვენებლით მეოთხე ადგილზეა მანსტერის პროვინციაში, ხოლო მე-7-ზე (32-დან) ირლანდიაში.
საზღვრები
კლერის საგრაფო მდებარეობს მდინარე შენონის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. იგი ესაზღვრება კონაქტის ერთ და მანსტერის პროვინციის ორ საგრაფოს. მას სამხრეთით ემეზობლება ლიმერიკის, აღმოსავლეთით — ტიპერარის, ხოლო ჩრდილოეთით — გოლუეის საგრაფო. დასავლეთით კი მას ატლანტის ოკეანე აკრავს.
ფიზიკური გეოგრაფია
კლერის საგრაფო მრავალი მხრიდანაა წყლით შემოსაზღვრული. სამხრეთ-აღმოსავლეთით მას მიუყვება ირლანდიის უგრძესი მდინარე შენონი, ხოლო სამხრეთით — მისი ესტუარი. აღმოსავლეთით საგრაფოს საზღვარს ადგენს ლოხ-დერგი, ირლანდიის სიდიდით მესამე ტბა. ჩრდილოეთით მას არტყამს გოლუეის ყურე, დასავლეთით კი — ატლანტის ოკეანე. კლერის საგრაფოში მდებარეობს ბურენი, უნიკალური კარსტული რეგიონი იშვიათი ფლორითა და ფაუნით. ბურენის დასავლეთ ნაწილში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზეა ცნობილი მოჰერის კლიფები. საგრაფოს უმაღლესი წერტილი, მთა მოილუსა (532 მ.) მდებარეობს მის აღმოსავლეთ ნაწილში.
დემოგრაფია
2011 წლის აღწერით, კლერის საგრაფოში 117 196 ადამიანი ცხოვრობს. ამ მაჩვენებლით ის მე-19 (32-დან) ადგილზეა კუნძულ ირლანდიაზე და მე-14-ზე ირლანდიის რესპუბლიკაში. მთავარი ურბანული ცენტრებია ენისი, 25 360 მცხოვრებით, და შენონი, 9 673 მოსახლით. საგრაფოს დემოგრაფია ხასიათდება გაახალგაზრდავების ტენდენციით: მოსახლეობის 22 % 14 წელს ქვემოთაა, მაშინ, როდესაც 65 წელზე უფროსი მცხოვრებთა წილი 12 %-ია. შედარებისთვის, იგივე მაჩვენებელი მთელი ქვეყნის მასშტაბით 20% და 11%-ია, შესაბამისად. მოსახლეობაში მამაკაცების წილი (50,5 %) ოდნავ აღემატება ქალების ანალოგიურ მაჩვენებელს (49,5 %).
კლერის საგრაფოში მთავარი სალაპარაკო ენა არის ინგლისური. მოსახლეობის 86% არის ირლანდიელი. იმიგრანტების უმეტესობა ჩამოსულია ევროპიდან, ჯამში 7 520 ადამიანი. ასევე, აქ ცხოვრობს 1 124 აფრიკელი და ძალიან მცირე რაოდენობით სხვა ჯგუფის ხალხი.
მსოფლიოში დიდია კლერის დიასპორა, რომელიც მე-19 საუკუნის მასობრივი მიგრაციის შემდეგ წარმოიშვა. მთელი მსოფლიოდან მილიონობით ადამიანს წინაპრები კლერის საგრაფოდან ჰყავს. ისინი დღეს ძირითადად ცხოვრობენ ჩრდილოეთ ამერიკაში, დიდ ბრიტანეთში, ავსტრალიაში, სამხრეთ აფრიკაში, ახალ ზელანდიასა და არგენტინაში. დღესდღეობით, დიასპორის მრავალი წარმომადგენელი სტუმრობს კლერის საგრაფოს საკუთარი ფესვების მოსაძებნად.
კლერის საგრაფოში მცხოვრებ გვარების უმრავლესობა მომდინარეობს გელური წარმოშობის დალ კაშის ტომიდან. მათ შორის ყველაზე გავრცელებულია: ო'ბრაიენი, ო'დი, მაკმაჰონი, მაკინერნი, მაკნამარა, მაკგარი, მოლონი, ო'გრეიდი, ჰოგანი, კონსიდაინი, გრიფი/გრიფინი და ლინჩი. თუმცა, ზოგიერთი გვარი არის ნორმანული წარმოშობისაც. როგორებიცაა: ბიურკი, დალტონი და კომინი.
რელიგია
მინი|მარჯვნივ|კორკომროს სააბატო კლერში მკვეთრად დომინანტი რელიგია ქრისტიანობაა. 2006 წლის აღწერით, მოსახლეობის 92%-ზე მეტი საკუთარ თავს ქრისტიანად მიიჩნევდა, აქედან 88% კი კათოლიკე ქრისტიანი იყო. საგრაფოში არის არაერთი სააბატო და მონასტერი. სკატერისა და ბიშოპის კუნძულების და დრამკლიფის მონასტრების ნანგრევები არის უძველესი და თარიღდება მე-6 საუკუნით, ანუ იმ პერიოდით, როდესაც ქრისტიანობა შემოვიდა ირლანდიაში.
ყველაზე დიდი რელიგიური უმცირესობა, 2 000-მდე მიმდევრით, კლერის საგრაფოში არის ირლანდიური ეკლესია, რომელიც ანგლიკანური კავშირის ნაწილია. სხვა რელიგიის მიმდევრების წილი ძალიან მცირეა, ასევე ცოტაა მათი რიცხვიც, ვისაც არცერთი რელიგია დაუსახელებია.
სქოლიო
* კატეგორია:ირლანდიის საგრაფოები
ლიტორალის პროვინცია (ბოლივია)
ლიტორალის პროვინცია (Provincia de Litoral) — პროვინცია ბოლივიაში, ორუროს დეპარტამენტის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია უაჩაკალია.
ლიტორალი ერთ-ერთია ორუროს დეპარტამენტის თექვსმეტი პროვინციიდან. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 65 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 55 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 379 კმ²-ს შეადგენს.
დაყოფა
პროვინცია შედგება ხუთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორუროს დეპარტამენტის პროვინციები
ნენია
ნენია — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, ზამლეთის თემში. ზღვის დონიდან 700 მ. დაბა შუახევიდან 7 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 604 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხაბარიხა (ვოლოგდის ოლქი)
ხაბარიხა (Хабариха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პარანასი
პარანასი (ოფიციალურად პარანასის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Paranas; Bayan ng Paranas) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 374 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 44 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამარის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
შიშველი მახა (ფილმი)
შიშველი მახა (The Naked Maja; La maja desnuda) — 1958 წლის იტალია-ამერიკის ერთობლივი ფილმი. რეჟისორი ჰენრი კოსტერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1958 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:იტალიური ფილმები
ბლასკონუნიო-დე-მატაკაბრასი
ბლასკონუნიო-დე-მატაკაბრასი (Blasconuño de Matacabras) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,99 კმ². მოსახლეობა — 14 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ეშტარეჟა
ეშტარეჟა (Estarreja) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს ეშტარეჟის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 7000 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
ონეგა ლუსიდეში
ონეგა ლუსიდეში (Onega Lucides,) (გ. 959) — პორტუგალიის საგრაფოს მე-3-ე გრაფი (895–924 წწ.). ლუსიდიუ ვიმარანეში უფროსი შვილი. გიმარაინშის პირველი გრაფის დიოგუ ფერნანდეშის ცოლი. საგრაფოს მართავდა მეუღლესთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის გრაფები კატეგორია:გარდაცვლილი 959
FLEX
მომავალ ლიდერთა გაცვლითი პროგრამა (Future Leaders Exchange, შემოკლებით FLEX) — მოსწავლეთა გაცვლითი პროგრამა, რომელსაც ადმინისტრერებას უწევს აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტი. იგი ფინანსდება თავისუფლების მხარდაჭერის აქტის მიერ. პროგრამა საშუალებას აძლევს მოსწავლეებს (15-დან 17 წლამდე) ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებიდან (საქართველოს, სომხეთის, აზერბაიჯანის, ყაზახეთის, ყირგიზეთის, მოლდოვის, რუსეთის, ტაჯიკეთის, თურქმენეთის და უკრაინის ჩათვლით), გაატარონ აკადემიური წელი ამერიკის შეერთებულ შტატებში, იცხოვრონ მასპინძელ ოჯახში და ისწავლონ ამერიკულ უმაღლეს სკოლაში.
პროგრამა შეიქმნა 1992 წელს სენატორ ბილ ბრედლის მიერ. მისი აზრით, ეს პროგრამა იყო „საუკეთესო საშუალება, უზრუნველყოფილიყო ხანგრძლივვადიანი მშვიდობა და ურთიერთგაგება აშშ-სა და პოსტსაბჭოთა ქვეყნებს შორის, ასევე დემოკრატიის შესწავლა მისი უშუალო გაცნობით“. 1993 წლიდან მოყოლებული 18000-ზე მეტმა მოსწავლემ 12 პოსტსაბჭოთა ქვეყნიდან მიიღო მონაწილეობა ამ პროექტში.
ბოგო (სებუ)
ბოგო (ოფიციალურად ქალაქი ბოგო; Dakbayan sa Bogo; Lungsod ng Bogo) ― მეექვსე კლასის შემადგენელი ქალაქი სებუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 88 867 ადამიანს შეადგენს.
ბოგოსთვის ქალაქის სტატუსის მინიჭებასთან დაკავშირებით პლებისციტი 2007 წლის 16 ივნისს ჩატარდა, რომელშიც ამომრჩეველთა 97.82%-მა ბოგოსთვის ქალაქის სტატუსის მინიჭებას დაუჭირა მხარი. ბოგო სებუს პროვინციის მეექვსე შემადგენელი ქალაქი გახდა.
ქალაქად გამოცხადება
2007 წლის 16 ივნისს ბოგოს მუნიციპალიტეტი №9390 რესპუბლიკური აქტის რატიფიცირების შემდეგ სებუს პროვინციის ქალაქად გამოცხადდა.
2008 წლის 18 ნოემბერს ფილიპინების ქალაქების ლიგის პეტიციის საფუძველზე ბოგოსა და სხვა 15 ქალაქის ქალაქად გამოცხადება უზენაესმა სასამართლომ არაკონსტიტუციურად ცნო. 2009 წლის 22 დეკემბერს ბოგო და სხვა 15 მუნიციპალიტეტი კვლავ ქალაქად გამოცხადდა. 2010 წლის 23 აგვისტოს 16 ქალაქი კვლავ რეგულარულ მუნიციპალიტეტად გამოცხადდა. საბოლოოდ, 2011 წლის 15 თებერვალს ბოგოსა და დანარჩენ ქალაქებს ქალაქების სტატუსი მიენიჭათ.
გეოგრაფია
ბოგო პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, სებუს მთავარ კუნძულზე მდებარეობს. ბოგო ქალაქ სებუდან 101 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. ქალაქის ფართობი 103.5 კმ²-ია, რაც კუნძულ სებუს ფართობის 2.3%-ს და სებუს პროვინციის 2.1%-ს იკავებს.
ქალაქს ჩრდილოეთიდან მედელინი ესაზღვრება, დასავლეთიდან ― სან-რემიხიო, აღმოსავლეთიდან ― კამოტესის ზღვა, ხოლო სამხრეთიდან ― ტაბოგონი.
ბოგო 29 ბარანგაისგან შედგება.
ადგილობრივი მმართველობა
ქალაქის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური მერია. საკანონმდებლო ორგანოს საქალაქო საბჭო (Sangguniang Panlungsod) წარმოადგენს, რომელსაც ვიცე-მერი ხელმძღვანელობს, რომელიც მერის დროებითი ვაკანსიის დროს აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაურის უფლებამოსილებასაც ასრულებს. 2021 წლისთვის ქალაქის მერი კარლო ხოსე ა. მარტინესია, ხოლო ვიცე-მერი ― მარიო სიელო ა. მარტინესი. ფილიპინების წარმომადგენელთა პალატაში ქალაქის წარმომადგენელია ხანისე ს. სალიმბანგონი.
მერია
ქალაქ ბოგოს მერიის ინაუგურაცია 2013 წლის 19 აპრილს შედგა, პრეზიდენტ ბენინიო აკინოს მიერ. იმავე წლის 8 ნოემბერს სებუს ჩრდილოეთ ნაწილს სუპერტაიფუნი იოლანდა, იგივე ტაიფუნი ჰაიანი დაატყდა თავს. ტაიფუნმა იოლანდამ ინფრასტრუქტურა თითქმის მთლიანად გაანადგურა, ხოლო მოსახლეობის 90% უსახლკაროდ დარჩა. ტაიფუნმა ქალაქის მერიაც დააზიანა: სახურავი გადასძვრა, ფფანჯრები დაიმსხვრა და შენობის სხვა ნაწილებიც დაზიანდა.
ფესტივალები
ბოგოში ყოველწლიურად ორი ფიესტა აღინიშნება, რომლებიც ქალაქის მფარველ წმინდანს ეძღვნება. ქალაქის ოფიციალური ფიესტა წმინდა ვინსენტ ფერერის გარდაცვალების აღსანიშნავად ყოველწლიურად 5 აპრილს იმართება. ფესტივალი ძირითადად რელიგიურ ღონისძიებებს აერთიანებს და პილიგრიმები ბოგოს ქვეყნის სხვადასხვა კუთხიდან სტუმრობენ. ქალაქის ყველაზე დიდი დღესასწაული 26-27 მაისს იმართება. პინტოსის (პინტოსი ადგილობრივი დელიკატესია, რომელიც სიმინდისგან მზადდება) ფესტივალი ქუჩის ცეკვების ფესტივალია, რომელშიც ბოგოს ყველა ბარანგაი მონაწილეობს.
ღირსშესანიშნაობები
ბოგოს ღირსშესანიშნაობებს შორის აღსანიშნავია: წმინდა ვისენტე ფერერის აკლდამა, ბოგოს ქალაქის მერია, ბოგოს პარკი, საჯარო ბიბლიოთეკა და მუზეუმი და კაპიტანსილიოს კუნძული, რომელიც წყალქვეშ ყვინთვის ადგილებითა და შუქურითაა გამორჩეული. კაპიტნასილიოს შუქურა 1905 წელს აშენდა და ფილიპინების 27 მთავარ შუქურას შორის ერთ-ერთია.
ცნობილი პიროვნებები
ცნობილ ბოგოელებს შორის აღსანიშნავი არიან: გაბრიელ ელორდე (1935-1985) ― პროფესიონალი მოკრივე, მსოფლიო ჩემპიონი მსუბუქ წონაში; მარსელო ფერნანი (1927-1999) ― ფილიპინების რესპუბლიკის უზენაესი სასამართლოს მთავარი მოსამართლე და ფილიპინების სენატის პრეზიდენტი; სელესტინო მარტინესი ― ფილიპინების ადგილობრივი მმართველობის კანონის ავტორი; ვინა მორალესი (შერონ გარსია მაგდაიაო, დ. 1975) ― ფილიპინელი მომღერალი, მსახიობი და მოდელი; ნიელ მურილიო (ორლანდო მურილიო IV, დ. 1999) ― ფილიპინელი მომღერალი; პედრო როდრიგესი (1869-1932) ― ფილიპინების ასამბლეის ერთ-ერთი პირველი წევრი და ბოგოს მუნიციპალური პრეზიდენტი;
სქოლიო
კატეგორია:ბოგო (სებუ) კატეგორია:სებუს ქალაქები კატეგორია:1850 წელს დაარსებული დასახლებული ადგილები კატეგორია:1850 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
ზურაბ ცინცქილაძე
ზურაბ ცინცქილაძე (დ. 6 ივლისი, 1952, ბათუმი) — ქართველი მსახიობი, პოლიტიკოსი. ღირსების ორდენის კავალერი (2002), მემედ აბაშიძის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
1973 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1977-2003 წლებში მუშაობდა თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში და არის ამავე უმაღლესი სასწავლებლის დოცენტი. 1987 წლიდან მუშაობს კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“. 1991 წელს დააფუძნა კინოსტუდია „აჭარა“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
2000 წელს დააფუძნა ხელოვანთა ლიგა, 2006 წელს დააფუძნა თურქეთთან მეგობრობის ასოციაცია და ხელმძღვანელობას უწევს ორგანიზაციის კულტურულ შემოქმედებით პროგრამებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
სერაფიმ საროველი
სერაფიმე საროველი, სასწაულთმოქმედი (ერისკაცობაში პროხორ ისიდორეს ძე მაშნინი; Прохор Исидорович Машнин; დ. 19 ივლისი, 1754, კურსკი — გ. 2 იანვარი, 1833, საროვის მონასტერი, რუსეთი) — რუსი ბერი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. კანონიზირებულია 1903 წელს. ხსენების დღეა 2 იანვარი (ძველი სტილით 15 იანვარი) და 1 აგვისტო (ძველი სტილით 19 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
დაიბადა ქ. კურსკში, ადგილობრივი ვაჭრის ოჯახში. მამა ადრე დაეღუპა. ყმაწვილობაში სერაფიმე გადმოვარდა წმ. სერგი რადონეჟელის სახელობის მშენებარე ეკლესიის სამრეკლოდან, მაგრამ უვნებელი გადარჩა. სერაფიმემ 1776 წ. მოილოცა კიევ-პეჩერის ლავრა, სადაც ხუცესმა დოსიფეიმ მას მიუთითა ადგილი საროვში, სადაც უნდა მიეღო მორჩილება და ბერად აღკვეცილიყო. 1786 წ. სერაფიმე ბერად აღიკვეცა საროვის მონასტერში (ტამბოვის გუბერნია), ხოლო 1793 წ. ხელდასხმულ იქნა მღვდელ-მონოზვნად. სერაფიმემ ტყეში განმარტოებასა და ლოცვაზე აიღო კურთხევა. ორი წლის შემდეგ კი წყალმანკით დაავადდა, სხეული გაუსივდა და საშინლად იტანჯებოდა; სამი წელი იავადმყოფა, მაგრამ ექიმი არ გაიკარა: „მე სულისა და ხორცის ჭეშმარიტ მკურნალს – ჩვენს უფალს, იესო ქრისტესა და მის ყოვლადწმიდა დედას ვარ მინდობილი”, განუცხადა მან საროვის მონასტრის იღუმენს მამა პახუმის და ზიარება მოითხოვა. საეკლესიო გადმოცემით, წმ. სერაფიმეს ღვთისმშობელი გამოეცხადა პეტრე მოციქულისა და იოანე ღვთისმეტყველის თანხლებით. ყოვლადწმიდა ქალწული კვერთხით შეეხო სნეულის ფერდს, სასწაულებრივად გაჩენილი ნასვრეტებიდან სხეულში დაგუბებულმა სითხემ ნელ-ნელა იწყო დენა და მალე წმინდანი სრულიად გამოჯანმრთელდა.
საეკლესიო გადმოცემით წმ. სერაფიმე არაერთხელ გახდა საღვთო ხილვების ღირსი: იგი წირვა-ლოცვის დროს ცხადად ხედავდა ანგელოზებს. განსაკუთრებული მადლით აავსო წმიდა მამა თავად მაცხოვრის გამოცხადებამ დიდ ხუთშაბათს, საღვთო ლიტურგიაზე. ამ ხილვის შემდეგ მან გაამკაცრა ღვაწლი: დილით სავანეში შრომობდა, ღამით კი – უდაბურ ტყეში, განმარტოებულ კელიაში ლოცულობდა. კელიის მახლობლად მან ბოსტანი მოაწყო და ფუტკარიც მოაშენა. გამუდმებული შრომით ის თავს იცავდა მოწყინებისაგან, რომელიც, როგორც შემდგომ აღნიშნავდა, ერთ-ერთი ყველაზე საშიში საცდურია. ზამთარ-ზაფხულ მხოლოდ ერთი ტანისამოსი ეცვა და მკაცრად იცავდა მარხვას.
წმ. სერაფიმესთან რჩევისა და ლოცვა-კურთხევის სათხოვნელად სიარულს მოუხშირეს არა მხოლოდ მონასტრის ძმებმა, არამედ ერისკაცებმაც. ეს არღვევდა მის მყუდროებას, ამიტომ, წინამძღვრის კურთხევით, წმინდანმა თავისთან მოსვლა აუკრძალა ჯერ ქალებს, შემდეგ კი – ყველა დანარჩენს. წმ. სერაფიმეს ლოცვით მის კელიასთან მისასვლელი გზა სასწაულებრივად, ფიჭვის ხეებით გადაიხლართა. ახლა მხოლოდ ფრინველები და მხეცები თუ აღწევდნენ წმიდა მამამდე. წმინდანის ცხოვრებაში აღწერილია ფაქტი, რომ წმ. სერაფიმე საკუთარი ხელიდან პურით კვებავდა დათვს.