cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დასაქმების სახელმწიფო სამსახური (აზერბაიჯანი)
უწყების ფუნქციები
- უმუშევართა ჩართვა ანაზღაურებად საზოგადოებრივ სამუშაოებში;
- დასაქმების დამხმარე იურიდიული პირების ელექტრონული რეესტრის წარმოება.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ორგანიზაციები კატეგორია:აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები
უნგრეთის მეფე
მინი|XIV საუკუნის უნგრეთის სამეფო გერბი უნგრეთის მეფე (magyar király) — უნგრეთის სამეფოს პერიოდში (1000 — 1946 წ.წ.) სამეფოს მმართველი. მათი ტიტული იყო "სამოციქულო მეფე", რომელიც მიანიჭათ კლემენტ XIII-მ 1758 წელს და გამოიყენებოდა ყველა უნგრეთის მეფესთან მიმართებაში. ამ თარიღიდან უნგრეთის მეფეებს ოფიციალურად უწოდებდნენ "უნგრეთის სამოციქულო მეფეებს".
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგრეთის ისტორია
Camponotus pompeius
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ახალსოფელი (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
ახალსოფელი (ყოფილი ნაიდორფი - გადაერქვა 1943 წლის 14 აპრილი .) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში, მდინარე კელასურის მარჯვენა ნაპირზე. თემის ცენტრი (სოფლები: ალექსეევკა, ვოლოდარსკოე, კელასური, ძიგუთა). ზღვის დონიდან 160 მ, სოხუმიდან 8 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:ახალსოფლის თემის სოფლები (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
იოდის იზოტოპები
იოდის იზოტოპები — არის ქიმიური ელემენტის - იოდის ატომის (და ბირთვების) სახესხვაობები, რომლების ბირთვებში არის ნეიტრონების სხვადასხვა რაოდენობა.
ცნობილია იოდის იზოტოპების 37 სახეობა, რომელთა მასური რიცხვები მერყეობს 108-დან 144-მდე. ერთადერთ სტაბილურ იზოტოპს წარმოადგენს 127I. რადიოაქტიური იზოტოპებიდან ყველაზე პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს იზოტოპებს: 131I და 129I, რომლებიც წარმოიქმნებიან ბირთვულ რეაქტორებში ბირთვების დაშლით.
სქოლიო
კატეგორია:იზოტოპები
NGC 7593
NGC 7593 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 5 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
ჩემი გული ვუნდიდ ნიში დამარხეთ (ფილმი)
„ჩემი გული ვუნდიდ ნიში დამარხეთ“ (Bury My Heart at Wounded Knee) — 2007 წლის სატელევიზიო ფილმი, რომელიც ადაპტირებულია დი ბრაუნის ამავე სახელწოდების მქონე წიგნიდან. სცენარის ავტორია დენიელ ჯიატი, ხოლო რეჟისორი — ივს სიმონი, წარმოებულია „HBO Films“-ის მიერ. წიგნი, რომელზედაც ფილმია დაფუძნებული, წარმოადგენს ამერიკის მკვიდრთა ისტორიას დასავლეთ ამერიკაში მეცხრამეტე საუკუნის ბოლოს. ფილმისა და წიგნის სახელწოდება აღებულია სტეფენ ვინსენტ ბენეტის ლექსის „ამერიკული სახელების“ სტროფიდან. ფილმი გადაღებულია კალგარში, ალბერტაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2007 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
Camponotus polynesicus
Camponotus polynesicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ლალხორი
ლალხორი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, კალის თემის ცენტრი (სოფლები: ლალხორი, აგრაი, დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ლასკრალი, ხალდე, ხე). მდებარეობს კავკასიონის სამხრეთით, მდინარეების ხალდეჭალის და ენგურის შესართავთან, ზღვის დონიდან 1760 მ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 24 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სერინგეირასი
სერინგეირასი (Seringueiras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რონდონიის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 175 მეტრზე. მიეკუთვნება რონდონიის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალვორადა-დ’უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 629 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.08 კმ²-ზე. ფართობი 3 773 505 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რონდონიის მუნიციპალიტეტები
A.N.I.M.A.L.
A.N.I.M.A.L. (Acosados Nuestros Indios Murieron Al Luchar, ნიშნავს ჩვენი დევნილი ინდიელები დაიღუპნენ ომის დროს) იყო გრუვ მეტალ ჯგუფი არგენტინიდან.
ჯგუფი დააარსა ვოკალისტმა და გიტარისტმა ანდრეს ხიმენესმა 1992 წელს სახელწოდებით Animal. თუმცა მალევე, კანონიერი მიზეზების გამო, ჯგუფს სახელი შეუცვალა და დაარქვა A.N.I.M.A.L. ჯგუფი უკრავდა გრუვ მეტალის ჟანრში, სანამ მოგვიანებით ნიუ მეტალის დაკვრა არ დაიწყეს. ტექსტების უმრავლესობა ეთმობოდა ეთნიკური უმცირესობებისა და ლათინური ამერიკის ადგილობრივი მოსახლეობის პრობლემებს, რაც სიმღერების სათაურებშიც აისახებოდა: Sólo Por Ser Indios („მხოლოდ ინდიელად ყოფნისთვის“), Guerra De Razas („რასათა ომი“), Poder Latino („ლათინური ძალაუფლება“) და Raza Castigada („დასჯილი რასა“).
ჯგუფმა კომერციულ წარმატებას შუა და გვიან 1990-იანებში მიაღწია. ერთად ატარებდნენ ტურნეებს ლათინური ამერიკის მრავალ ქვეყანაში, აშშ-ში და ევროპაში. ჯგუფის პოპულარობამ მას შემდეგ იკლო, რაც დიდი ხნის ბასისტმა მარსელო კორვალანმა, ხოლო შემდგომ დრამერმა ანდრეს ვილანოვამ (რომელიც ჯგუფს შეუერთდა 1998 წელს 17 წლის ასაკში) დატოვა ჯგუფი 1999 წელს. ბევრმა ფანმა დაკარგა ინტერესი ამ ჯგუფის მიმართ.
2006 წელს გამოცხადდა, რომ ჯგუფი იღებდა შესვენებას განუსაზღვრელი დროით. ეს განპირებობული იყო ჯგუფიდან დრამერის მარტინ კარიზოს წასვლით და ჯგუფ D-mente-ს (სიტყვათა თამაში, რომლის მნიშვნელობაც შესაძლოა განვმარტოთ, როგორც demente (მთვარეული), devil mente (ეშმაკის გონება), ასევე débil mente (სუსტი გონება)) ჩამოყალიბებით ანდრეს ხიმენესის მიერ. კრისტიან ლაპოლა და მარტინ კარიზო არიან წევრები ჯგუფისა Power of Soul.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მძიმე მეტალ ჯგუფები კატეგორია:არგენტინული მძიმე მეტალ ჯგუფები
მუროსი (ესპანეთი)
მუროსი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლა-კორუნიის პროვინციის მუროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 73,3 კმ². მოსახლეობა — 8427 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-კორუნიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლა-კორუნიის ქალაქები
ხეობა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ხეობა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლიმბურგის პროვინცია (ნიდერლანდები)
ლიმბურგი მეტად განსხვავებული მახასიათებლებით გამოირჩევა. სოციალურმა და ეკონომიკურმა ტენდენციამ, ბოლო ათწლეულებში მნიშვნელოვნად შეცვალა პროვინცია, მოუტანა ცვლილებებისა და განახლების პროცესები და იგი პერიფერიული პროვინციიდან მაღალგლობალიზებულ რეგიონად აქცია, რომელიც რურის მეტროპოლიურ არეალთან და ბენილუქსის რეგიონთან აკავშრებს. ასეთი საერთაშორისო ჭიშკრის როლი პროვინციაში ზრდის კრიმინალს, მათ შორის ხშირია ნარკოდანაშაული.
სტრატეგიული მდებარეობის გამო, საუკუნეთა მანძილზე ლიმბურგი ევროპის წამყვან სახელმწიფოთა სასურველ ტერიტორიას წარმოადგენდა. მათ შორის იყვნენ რომაელები, ჰაბსბურგები, ესპანელები, პრუსიელები თუ ფრანგები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდების პროვინციები
ალიუნენსკაია
ალიუნენსკაია (Алюненская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ტროიცკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 4 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
არმორიკის მასივი
არმორიკის მასივი (Massif armoricain) — მობრტყელებული ეროზიული მაღლობი ან პენეპლენი საფრანგეთში. მდებარეობს ბრეტანისა და კოტანტენის ნახევარკუნძულებზე, საფრანგეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი დაახლოებით 65 ათ. კმ². აღმოსავლეთით ესაზღვრება პარიზის აუზი, სამხრეთით აკვიტანიის აუზი, დასავლეთით ბისკაიის ყურე, ხოლო ჩრდილოეთით ლა-მანშის სრუტე. სიმაღლე იშვიათად აჭარბებს 400 მ-ს. მაქსიმალური სიმაღლე 416 მ (მთა ავალუარი). წარსულში მასივის უმაღლეს წერტილად მიიჩნეოდა მთა დ’ეკუვი (417 მ), თუმცა ახალი კვლევებით, მისი სიმაღლე 413 მ-ით განისაზღვრება. არმორიკის მასივსა და პარიზის აუზს ჰყოფს ბუნებრივი რეგიონი პერშე.
არმორიკის მასივის ოროგრაფიული ერთეულებია: მონ-დ’არე (385 მ), დიუ-მენე (339 მ), მონტან-ნუარი (318 მ), ლანდ-დე-ლანვო (175 მ), სილონ-დე-ბრეტანი (91 მ), კოევრონი (357 მ), მანსელის ალპები (216 მ), სინიალ-დ’ეკუვი (413 მ), მონ-პინსონი (365 მ). მასივის ერთ-ერთი ყველაზე თვალწარმტაცი ადგილია კლდოვანი მთა როშ-დ’ოეტრი (118 მ).
არმორიკის მასივი სუსტად ამობურცული ვაკეა; გაბატონებულია ცალკეული ინტენსიურად დანაწევრებული გრანიტული და ქვიშაქვური ჭიუხები. მდინარეები უხვწყლიანია, წარმოდგენილია ფართო და ვიწრო ხეობების მონაცვლეობით. ზედაპირი ღრმადაა დანაწევრებული მდინარეთა ხეობებით. მის ფარგლებშია სადავო წარმოშობისა და ასაკის ექვსი იარუსიანი მოსწორების ზედაპირი, რომლებიც პედიმენტსა და პედიპლენს წარმოადგენენ.
არმორიკის მასივი აგებულია კამბრიუმამდელი კრისტალური ფიქლებითა და გნაისებით. გეოლოგიურად მასივი ჰერცინული კრისტალური ფუნდამენტის ვეებერთელა გაშიშვლებაა. ცენტრალურ მასივთან შედარებით ნაკლებადაა აზევებული; მთები ჩამოყალიბდა კარბონულ სისტემაში, კერძოდ, ჰერცინულ ოროგენში და დიდწილად ეროზიით იყო დამუშავებული. ჩრდილოეთით ეროზიით მკაფიოდ არის ამოჭრილი რიები და ხეობები, ხოლო სანაპირო ხაზი ღრმად არის დაკბილული. სეისმურად ზომიერად აქტიურია. არმორიკის მაღლობისთვის ნიშანდობლივია ლანდშაფტის ტიპი — ბოკაჟი.
ტერიტორიის დიდი ნაწილი გაუტყეურებულია. სოფლის მეურნეობაში ჭარბობს მეცხოველეობა, რეგიონს წამყვანი ადგილი უკავია რძის, ყველის, საქონლისა და ღორის ხორცის წარმოებაში. მზარდია საქონლის საკვების კულტივაცია. მოსახლეობა კონცენტრირებულია სანაპიროს გასწვრივ, რომელიც იზრდება განაპირა რაიონების ხარჯზე.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის მაღლობები
საშუალო ინგლისური ენა
საშუალო ინგლისური ან შუაინგლისური — ფაზა ინგლისური ენის განვითარების ისტორიაში; დაახლოებით XI-XV საუკუნეები. ანგლო-საქსური პერიოდი ინგლისური ენის განვითარების მეორე საფეხურს წარმოადგენს. ზოგჯერ შუაინგლისური პერიოდის აღსანიშნავად გამოიყენებენ ტერმინს ძველი ინგლისური პერიოდი, რაც არ არის მართებული; სახელწოდება ძველი ინგლისური ენა, ან პერიოდი აღნიშნავს ინგლისური ენის განვითარების პირველ ან ანგლო-საქსურ პერიოდად წოდებულ საფეხურს. ამ ხანიდან შემონახული ტექსტების ენას არცთუ იშვიათად ასევე ანგლო-საქსურ ენას უწოდებენ.
ინგლისურ ენას წერილობითი ძეგლები VII საუკუნიდან მოეპოვება.
ლიტერატურა
კატეგორია:საშუალო ინგლისური ენა
აფრიკის კავშირი
ორგანიზაციაში შედის აფრიკის ყველა სახელმწიფო გარდა მაროკოსი, რადგანაც კავშირში გაერთიანებულია დასავლეთი საჰარა, რომელსაც მაროკო თავის ტერიტორიად თვლის. 2009 წლის 20 მარტიდან კავშირის წევრობა დროებით შეუჩერდა მადაგასკარს ქვეყანაში გამეფებული პოლიტიკური კრიზისის გამო. 2012 წელს ორ ქვეყანას შეუჩერდა ასევე დროებით წევრის სტატუსი: 23 მარტს მალის და 17 აპრილს გვინეა-ბისაუს სახელმწიფო გადატრიალებების გამო.
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები კატეგორია:აფრიკა კატეგორია:აფრიკის საერთაშორისო ორგანიზაციები
მარგარეტ ნიუტონი
მარგარეტ ბრაუნ ნიუტონი (კანადის სამეფო საზოგადოების წევრი, დ. 20 აპრილი, 1887 ― გ. 6 აპრილი, 1971) ― კანადელი ფიტოპათოლოგი და მიკოლოგი. საერთაშორისოდ ცნობილია პიონერული კვლევებით  Puccinia graminis-ის დაავადებების შესახებ, განსაკუთრებით მისი ეფექტებით კანადის მთავარ აგროკულტურულ პროდუქტ ხორბალზე.
ნიუტონი არასდროს დაქორწინებულა. თვლიდნენ მეგობრულ და ჯიუტ ადამიანად, მოტივირებული და თბილი პიროვნებით. ხშირად „იქამდე მუშაობდა, სანამ არ გამოიფიტებოდა“.
ადრეული წლები
მარგარეტ ნიუტონი 1887 წლის 20 აპრილს მონრეალში დაიბადა ჯონ ნიუტონისა და ელიზაბეთ ბრაუნის ოჯახში. მას ოთხი უმცროსი დედმამიშვილი ჰყავდა, სამი ძმა: რობერტი, ჯონი და უილიამი და და - დოროთი. მამამისი ქიმიკოსი იყო და მეცნიერების მიგნებების ფერმაში დანერგვაზე იყო ორიენტირებული.
ნიუტონის ფორმალური განათლება ჩრდილოე ნეიშენ-მაილზზე მდებრე ერთოთახიან სკოლაში დაიწყო. საქარხნო დასახლება 300 მკვიდრისგან შედგებოდა და პლეისენსის ჩრდილოეთით მდებარეობდა. ნიუტონის მამამ მაღალანაზღაურებადი სამუშო მიიღო და ოჯახი მონრეალში გადასახლდა. მარგარეტმა მონრეალში დაასრულა საშუალო სკოლა და უმაღლესი სკოლის 2 კლასი, რის შემდეგაც ოჯახი პლეისენსში დაბრუნდა. ნიუტონმა აქ დაასრულა უმაღლესი სკოლა, რის შემდეგაც ონტარიოში, ვანკლიკ ჰილში გადავიდა და სწავლა ვანკლიკ ჰილის კოლეგიალურ ინსტიტუში გააგრძელა.
სამი წლის მანძილზე ნიუტონი ლაქინში, შემდეგ კი ერთი წელი ჩრდილოეთ ნეიშენ-მაილზის სკოლაში სწავლობდა. თანხა, რომელიც სკოლაში სწავლის პერიოდში დაზოგა, შემდეგში უმაღლესი განათლების მისაღებად გამოიყენეს.
ნიუტონი ხელოვნებით იყო გატაცებული და ჰამილტონში, ონტარიოში მაკმასტერის უნივერსიტეტის ხელოვნების პროგრამაზე ჩაირიცხა. ერთი სასწავლო წლის დასრულების შემდეგ მონრეალში დაბრუნდა, სადაც მაკდონალდის კოლეჯში სასოფლო-სამეურნეო პროგრამაზე ჩაირიცხა. 50 სტუდენტისგან შემდგარ კლასში ნიუტონი ერთადერთი ქალი იყო. უმაღლესი მიღწევისათის ნიუტონს გენერალ-გუბერნატორის აკადემიკოსის მედალი გადაეცა. ამ პერიოდში მარგარეტ ნიუტონი მცენარეთა დაცვის კვებეკის საზოგადოებას შეუერთდა და მისი პირველი ქალი წევრი გახდა. იყო დებატების საზოგადოების წევრი და ლიტერატურის საზოგადოების პრეზიდენტი ერთი წლის მანძილზე. მაკდონალდის კოლეჯში სწავლის მეორე წელს ვ. პ. ფრეიზერის მიოლოგიის კურსი აირჩია და მცენარეთა დაავადებების კვლევით დაინტერესდა, რასაც მომავალში მისი ფიტოპათოლოგიით დაინტერესება მოჰყვა.
1916 წლის გამანადგურებელმა ეპიდემიამ 100 მილიონი ბუშელი ხორბალი გაანადგურა, რომლის ღირებულებაც 200 მილიონ დოლარს უტოლდებოდა. 1917 წელს ნიუტონის ხელმძღვანელმა, ვ. პ. ფრეიზერმა დასავლეთ კანადაში იმოგზაურა და წითელი ჟანგის კვლევა დაიწყო. ფრეიზერმა შეგროვილი ნიმუშების შესწავლა ნიუტონს დაავალა, რომელსაც ნიმუშების კვლევის შესაძლებლობა მხოლოდ მას შემდეგ მიეცა, რაც სკოლის დეკანმა ლაბორატორიის ღამით გამოყენებაზე ქალებზე შეზღუდვა მოხსნა,} თუმცა ნიუტონს მხოლოდ ღამის 10 სააამდე მუშაობის უფლება ჰქონდა.
გადადგომა
ღეროს წითელი ჟანგის კვლევის შედეგად ნიუტონს სასუნთქი ორგანოების დაავადება გაუჩნდა, რის გამოც მარგარეტ ნიუტონი ადრე, 1945 წელს გავიდა პენსიაზე და ვიქტორიაში გადასახლდა]]. ფერმერებმა კანადის მთავრობას პეტიციით მიმართეს, რომ მისთვის სრული პენსია დაენიშნათ, რადგანაც ნიუტონმა „ქვეყანას მილიონობით დოლარი დააზოგინა“.
მარგარეტ ნიუტონი აქტიურად იყო ჩაბმული ქალთა ჯგუფების საქმიანობაში და სახლში ბაღს უვლიდა. გატაცებული იყო ფრინველებზე დაკვირვებითა და კანოეთი ნიჩბოსნობით.
მარგარეტ ნიუტონი 1971 წლის 6 აპრილს ვიქტორიაში გარდაიცვალა.
მემკვიდრეობა და ჯილდოები
სიცოცხლის მანძილზე მარგარეტ ნიუტონს არაერთი ჯილდო გადაეცა და საპატიო წოდება მიენიჭა. 1942 წელს ელის უილსონის შემდეგ ის მეორე ქალი გახდა, რომელიც კანადის სამეფო საზოგადოების წევრად აირჩიეს. 1948 წელს კანადის სამეფო საზოგადოებისგან ფლაველის მედალი გადაეცა. ნიუტონი პირველი ქალი და პირველი მეცნიერი იყო, რომელმაც სოფლის მეურნეობის კოლეჯის დასრულების შემდეგ მიიღო ეს ჯილდო.
1956 წელს მინესოტის უნივერსიტეტმა დამსახურებული მიღწევების ჯილდო გადასცა, ხოლო 1969 წლის 13 მაისს სასკაჩევანის უნივერსიტეტმა ნიუტონს სამართლის დოქტორის საპატიო ხარისხი მიანიჭა. 1964 წელს ვიქტორიას უნივერსიტეტმა ქალი სტუდენტებისთვის საცხოვრებელი კომპლექსის პირველი ფაზა დაასრულა და ოთხგანყოფილებიანი შენობის ნაწილს ნიუტონის საპატივცემულოდ მარგარეტ ნიუტონის დარბაზი ეწოდა. დანარჩენებს ემილი კარის, დევიდ თომფსონის და ართურ კარის სახელები ეწოდა.
1997 წლის 22 სექტემბერს მარგარეტ ნიუტონი ნაციონალური ისტორიული მნიშვნელობის პიროვნებების რეგისტრში შეიყვანეს. რეგისტრში კანადის მთავრობას ის ადამიანები შეჰყავს, ვისაც ქვეყნის ისტორიაში ეროვნული მნიშვნელობა აქვთ. მანიტობის უნივერსიტეტის ფორტ-გარის კამპუსში ნიუტონის სამახსოვრო მემორიალური დაფაა განთავსებული. 1991 წელს ნიუტონი კანადის მეცნიერებისა და ინჟინერიის დიდების ხეივანში შეიყვანეს. 2008 წლის 17 ივლისს ის მანიტობის სოფლის მეურნეობის დიდების ხეივანში შეიყვანეს და პორტიჯ-ლა-პრერიში მემორიალური დაფა აღმართეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აპრილი კატეგორია:კანადელი მიკოლოგები კატეგორია:კანადელი ფიტოპათოლოგები კატეგორია:ქალი მიკოლოგები კატეგორია:ქალი ფიტოპათოლოგები კატეგორია:კანადელი ქალი ბოტანიკოსები
Camponotus politae
Camponotus politae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
NGC 7594
NGC 7594 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1880 წლის 0. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი
აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩრდილოეთ მაკედონიის პოლიტიკური სისტემა
მინი|ჩრდილოეთ მაკედონიის გერბი ჩრდილოეთ მაკედონიის პოლიტიკური სისტემა — მოქცეულია საპარლამენტო დემოკრატიის ჩარჩოში, სადაც პრემიერ-მინისტრი წარმოადგენს მთავრობის მეთაურს. აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებს მთავრობა, ხოლო საკანონმდებლო ხელისუფლება განაწილებულია მთავრობასა და პარლამენტს შორის.
პოლიტიკური პარტიები
შედეგები ნაჩვენებია ბოლო 2011 წლის საპარლამენტო არჩევნების მიხედვით:
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის პოლიტიკა
ლოუსამე
ლოუსამე  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლა-კორუნიის პროვინციის ნოიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 94,24 კმ². მოსახლეობა — 3268 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-კორუნიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლა-კორუნიის ქალაქები
პალმის ზეთი
thumb პალმის ზეთი — ზეთის პალმის ნაყოფის რბილობისგან მიღებული ზეთი. პალმის ზეთი მოწითალო-ნარინჯისფერია, მდიდარია კაროტინოიდებითა და პალმიტინმჟავათი; მყარდება 30 °C ტემპერატურაზე დაბლა. პალმის ზეთს იყენებენ მარგარინის, საპნისა და სანთლის წარმოებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საკვები ზეთები კატეგორია:ბიოსაწვავი
Camponotus poecilus
Camponotus poecilus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
სადროშო
სადროშო — სამხედრო-ადმინისტრაციული ერთეული ფეოდალურ საქართველოში. სადროშოდან გამოყვანილი ჯარი ბრძოლის დროს ერთ სამხედრო-ტაქტიკურ შენაერთს ქმნიდა, რომელსაც ასევე სადროშო ეწოდებოდა. სადროშო ერთ სარდალს ექვემდებარებოდა, მის სიმბოლურ ნიშანს დროშა წარმოადგენდა. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, საქართველოს ერთიანი ფეოდალური მონარქიის არსებობის პერიოდში (XI-XV საუკუნეები) 4 მსხვილი სადროშო იყო:
ამ მსხვილ სადროშოებში შედიოდნენ უფრო მცირე სადროშოები — საერისთავოები. ერისთავს, როგორც თავისი საერისთავოდან გამოყვანილი ჯარის სარდალს, განსაკუთრებული დროშა ებარა. საქართველოს ამირსპასალარის განკარგულებაში იყო 12 დროშა. თითოეულ სადროშოში შედიოდა 1000 კაცი. მცირე სადროშოების რაოდენობა გაცილებით მეტი უნდა ყოფილიყო, თითოეული საერისთავოდან გამოყვანილი ლაშქრის რაოდენობაც ყოველთვის ერთნაირი (1000 კაცი) არ იყო. ყველა სადროშოდან ერთიანად ჯარის გამოყვანა მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევაში ხდებოდა - დიდი საფრთხის ან რომელიმე გადამწყვეტი ბრძოლის წინ (შამქორის, ბასიანის, გარნისისა და სხვა ბრძოლები).
ცალკეულ შემთხვევებში ჯარი გამოჰყავდათ ან მონაპირე საერისთავოებიდან, ან ერთი რომელიმე სადროშოდან. ჯარის შეკრება ერთიანი მობილიზაციის დროს საქართველოს ყველა კუთხიდან საკმაოდ სწრაფად ხდებოდა. ბრძოლის დროს თითოეულ სადროშოს, როგორც დიდს, ისე მცირეს, გარკვეული ფუნქციები ეკისრებოდა ტაქტიკური მანევრების განხორციელების მიზნით. უფრო ხშირად ბრძოლას მეწინავე სადროშო იწყებდა, შემდეგ სარდლობის ჩანაფიქრისა და კონკრეტული სიტუაციის მიხედვით ბრძოლაში ჩაებმოდნენ მემარჯვენე ან მემარცხენე სადროშოები, ხოლო მეფის სადროშო მარქაფში იყო და ჩაებმებოდა ბრძოლაში, სადაც გაჭირვება მოითხოვდა. ბრძოლას მეფის სადროშო ამთავრებდა.
სადროშოები კახეთის სამეფოში
საქართველოს ცალკეულ სამეფო-სამთავროებად დაშლის შემდეგ (XV საუკუნე) აღნიშნული სამხედრო ორგანიზაცია მოიშალა და აუცილებელი გახდა ცალკეული სამეფო-სამთავროს ახლებური სამხედრო ორგანიზაციური მოწყობა. პირველად ასეთი რეფორმა კახეთში გატარდა XV საუკუნის 70-იან წლებში. კახეთის პირველი დამოუკიდებელი მეფის გიორგი ალექსანდრის ძის დროს. კახეთის სოციალურ-პოლიტიკური წყობილების შესაბამისად აქაურმა სადროშოებმა საქართველო სხვა ნაწილებისაგან განსხვავებული სახე მიიღეს. ისინი მიესადაგენ მსხვილ საეპისკოპოსოებს და სადროშოების სათავეშიც ეპისკოპოსები ჩააყენეს.
სადროშოების სათავეში ეპისკოპოსების ჩაყენება კახეთში მეფის ხელისუფლების გაძლიერებას ისახავდა მიზნად. ეპისკოპოსობა არ იყო მემკვიდრეობითი თანამდებობა, ეპისკოპოსებს მეფე ნიშნავდა. ეკლესია მეფის ხელისუფლების გაძლიერების მომხრე იყო და მეფეს ერთგულად უჭერდა მხარს. ამის გამო ეს სამხედრო-ადმინისტრაციული რეორგანიზაცია ცენტრალური ხელისუფლების განმტკიცებას უწყობდა ხელს.
სადროშოები ქართლის სამეფოში
ქართლის სამეფოში სადროშოების ჩამოყალიბება-გაფორმება უფრო გვიან, XVI საუკუნის დასაწყისში, განხორციელდა. აქ სადროშოების სათავეში ძლიერი თავადები ჩააყენეს. მეწინავე სადროშო იყო ქვემო ქართლი (სომხით-საბარათიანო), რომლის სარდლებადაც ჩვეულებრივ ინიშნებოდნენ ბარათაშვილები (უფრო გვიან - მათგან გამოყოფილი ყაფლანიშვილი - ორბელიანები).
კახეთისაგან განსხვავებით ქართლში სადროშოთა სარდლობა მემკვიდრეობითი სახელო იყო, რაც ხელს უწყობდა მის სათავეში მდგარი უძლიერესი თავადების გავლენის კიდევ უფრო ზრდას და ხშირად მეფის ხელისუფლებისადმი დაპირისპირებასაც.
სადროშოები იმერეთის სამეფოში
იმერეთის სამეფოში სამხედრო ორგანიზაციას თავისებური სახე ჰქონდა, დასავლეთ საქართველოს მთავრები სხვადასხვა დროსა და სხვადასხვა ვითარებაში მეტ-ნაკლებად ემორჩილებოდნენ იმერეთის მეფეს. მათი დაქვემდებარება-ყმობა იმერეთის მეფისადმი ძირითადად გამოიხატებოდა ლაშქრის გამოყვანის ვალდებულებით; ლაშქრის სარდლები თვითონ მთავრები იყვნენ. XVI საუკუნის შემდეგ ისინი ამ ვალდებულებას არა თუ აღარ ასრულებდნენ, არამედ ხშირადთავიანთი სამხედრო ძალით იმერეთის მეფეს ებრძოდნენ. ამ სამთავროებს გარდა იმერეთის სამეფოს ტერიტორია ასევე 4 სადროშოდ იყოფოდა:
ამ სადროშოებს სათავეში ადგილობრივი ძლიერი თავადები ედგნენ. დროთა განმავლობაში სადროშოები განიცდიდნენ ცვლილებებს, ზოგი უქმდებოდა და სხვა სადროშოებს უერთდებოდა (კახეთში XVII საუკუნის I ნახევარში ნეკრესელისა და მეფის სადროშო რუსთველის სადროშოში გაერთიადნენ, XVIII საუკუნის 40-იანი წლებიდან კი ისინი კვლავ აღადგინეს ძველი სახეით; ქართლშიც XVIII საუკუნეში, ოსმალთა და ყიზილბაშთა ბატონობის დროს, სადროშოთა სისტემა მოიშალა, თეიმურაზ II-მ კი სადროშოები კვლავ აღადგინა ძველი რიგის მიხედვით). იცვლებოდა სარდლის განწესების პრინციპიც (XVII საუკუნეში კახეთში ეპისკოპოსების მაგივრად სარდლებად საერო პირები ინიშნებოდნენ, ანდა ეპიკოპოსის გვერდით სადროშოს განმგებლობა მოურავსაც ეკისრებოდათ) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფეოდალური საქართველო კატეგორია:საქართველოს სამხედრო ისტორია კატეგორია:ყოფილი ადმინისტრაციული ერთეულები საქართველოში
დავბერი
დავბერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, კალის თემში (სოფლები: დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ლალხორი, ხალდე, ხე). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთით, მდინარე ენგურის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 1840 მ., მესტიიდან 42 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მალაიზიის საგარეო ურთიერთობები
მალაიზია მრავალი საერთაშორისო ორგანიზაციის აქტიური წევრია, მათ შორის: ერთა თანამეგობრობის, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის, ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციისა და მიუმხრობლობის მოძრაობის. ბოლო წლებში რეგიონული თანამშრომლობის აქტიური მხარდამჭერია.
საერთაშორისო ორგანიზაციები
მალაიზია სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციისა და ისლამური კონფერენციის ორგანიზაციის (ამჟამად ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია) დამფუძნებელი წევრია. შედის მიუმხრობლობის მოძრაობაშიც. 2005 წელს კუალა-ლუმპურში აღმოსავლეთ აზიის პირველი სამიტი გაიმართა. როგორც ბრიტანეთის ყოფილი კოლონია, მალაიზია ერთა თანამეგობრობის წევრიცაა.
მალაიზია გაერთიანებული ერების რამდენიმე სპეციალური სააგენტოს წევრია, მათ შორისაა: იუნესკო, მსოფლიო ბანკი, საერთაშორისო სავალუტო ფონდი, ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტო, ვაჭრობისა და ტარიფების გენერალური შეთანხმება. მალაიზია აზია-წყნარი ოკეანის ეკონომიკური თანამშრომლობის, განვითარებადი რვა სახელმწიფოს,  აზიის განვითარების ბანკის, ჯგუფი 77-ის, სამხრეთ ცენტრის, ხუთი ძალის თავდაცვითი შეთანხმებების წევრია. 2011 წლის 31 ოქტომბერს მალაიზია ანტარქტიდის შესახებ შეთანხმების წევრი გახდა.
ჩინეთი
ჩინეთის საელჩი კუალა-ლუმპურში მდებარეობს, ხოლო გენერალური საკონსულოები ჯორჯ-თაუნში, კოტა-კინაბალუსა და კუჩინგშია განლაგებული. მალაიზიის საელჩო პეკინში მდებარეობს, ხოლო საკონსულოები კუნმინგში, გუანჯოუში, შანხაიში, სიანსა და ჰონგ-კონგში. ორ სახელმწიფოს შორის ურთიერთობებს ხელს უწყობს მალაიზიაში მყოფი ჩინური დიასპორა, რომელიც დღეისთვის მეორე უდიდესი ჩინური დიასპორაა მსოფლიოში.
აღმოსავლეთი ტიმორი
1999 წლიდან მალაიზიელი მშვიდობისმყოფელები აღმოსავლეთ ტიმორში გაეროს სამშვიდობო მისიებში მონაწილეობდნენ. მალაიზია აღმოსავლეთ ტიმორს მხარს უჭერს ადამიანური რესურსების განვითარებაში. მალაიზია მხარს უჭერს აღმოსავლეთ ტიმორის გაწევრიანებას სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციაში. მალაიზიის საელჩო დილიში მდებარეობს, ხოლო აღმოსავლეთ ტიმორის საელჩო კუალა-ლუმპურშია განლაგებული.
იაპონია
მალაიზიასა და იაპონიას შორის სავაჭრო ურთიერთობები XV საუკუნეში მალაკის სასულთნოსა და რიუკიუს სამეფოს დროს დაიწყო. XIX საუკუნეში იაპონელებმა მალაიზიაში მცირე დასახლებები შექმნეს. მიგრაცია XX საუკუნემდე გაგრძელდა, თუმცა იაპონიის იმპერიის გაძლიერებისა და მეორე მსოფლიო ომში მალაიზიაში შეჭრის, ბრიტანული მალაიისა და ბორნეოს ოკუპაციის შემდეგ ურთიერთობები ძალიან გაფუჭდა. ორ სახელმწიფოს შორის ურთიერთობები ომსი შემდეგ გაუმჯობესდა.
იაპონიის საელჩო კუალა-ლუმპურში მდებარეობს, გენერალური საკონსულო ― კოტა-კინაბალუში, საკონსულო ოფისი კი ― ჯორჯტაუნშია განლაგებული. მალაიზიის საელჩო ტოკიოში მდებარეობს. ორი ქვეყნის ცნობილ ვიზიტებს შორისაა მალაიზიის მეფის ვიზიტი იაპონიაში 2005 წელს და იაპონიის იმპერატორისა და დედოფლის ვიზიტი მალაიზიაში 2006 წელს. Pew Research Center-ის მიერ 2013 წელს ჩატარებული გამოკითხვის მიხედვით მალაიზიელთა 80% იაპონელების გავლენას დადებითად აღიქვამს. 2013 წელს მალლაიზია ერთ-ერთ ყველაზე პრო-იაპონურ ქვეყანად დასახელდა.
მიანმარი
მალაიზიასა და მიანმარს შორის დიპალომატიური ურთიერთობები 1957 წლის 1-ელ მარტს დამყარდა. მიანმარის საელჩო კუალა-ლუმპურში მდებარეობს, ხოლო მალაიზიის საელჩო იანგონშია განლაგებული. ორივე სახელმწიფო სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის წევრია და საკმაოდ მჭიდრო ურთიერთობები აქვთ. ქვეყნებს შორის ურთიერთობა 2016 წლის ბოლოს როჰინჯების გენოციდის გამო დაიძაბა, მაგრამ დასტაბილურდა ორი ქვეყნის შეიარაღებული ძალების წარმომადგენელთა შეხვედრის შემდეგ.
ქუვეითი
ქუვეითი და მალაიზია მეტწილად ეკონომიკის სფეროში თანამშრომლობენ. ქუვეითის საელჩო კუალა-ლუმპურში მდებარეობს, ხოლო მალაიზიის საელჩო ელ-ქუვეითშია განლაგებული. 2006 წელს ორ ქვეყანას შორის ორმხრივი ვაჭრობის მოცულობა 507 მილიონ ამერიკულ დოლარს გაუტოლდა. 2013 წელს სახელმწიფოები განათლების სფეროში ორმხრივი თანამშრომლობის გაზრდაზე შეთანხმდნენ.
ლაოსი
კომუნისტური ბლოკის დაშლის შემდეგ საბჭოთა კავშირს ლაოსის განვითარების მხარდაჭერა აღარ შეეძლო. ამან ლაოსს სხვა ქვეყნებისგან დახმარების ძებნისკენ უბიძგა და ნეიტრალური საგარეო პოლიტიკა აირჩია. ნეიტრალური საგარეო პოლიტიკის ათვისების შემდეგ ლაოსმა მალაიზიასთანაც დაამყარა ურთიერთობები. ლაოსის საელჩო კუალა-ლუმპურში, ხოლო მალაიზიის საელჩო ვიენტიანში მდებარეობს. ორივე სახელმწიფო სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის წევრია.
2003 წლისთვის ორ ქვეყანას შორის ვაჭრობის მოცულობა ძალიან ცოტა 2.4 მილიონი ამერიკული დოლარი იყო, რომელიც 2004 წელს 2.7 მილიონ ამერიკულ დოლარამდე გაიზარდა. 2009 წელს მალაიზიიდან ლაოსში ექსპორტის მაჩვენებელმა 7.4 მილიონ ამერიკულ დოლარს მიაღწია, ხოლო მალაიზიის ინვესტიციების დონემ 150 მილიონ ამერიკულ დოლარი შეადგინა. 2015 წლისთვის მალაიზია ლაოსში მეორე უმსხვილესი ინვესტორია (ვიეტნამის შემდეგ). ინვესტიციები ჯამური რაოდენობა 430 მილიონ ამერიკულ დოლარს უდრის. 2017 წელს მალაიზიამ და ლაოსმა მეცნიერების, ტექნოლოგიებისა და ინოვაციის სფეროში თანამშრომლობის საერთო კომიტეტი შექმნეს და მალაიზიურ კომპანიებს ლაოსში ინვესტირებისკენ მოუწოდეს.
სქოლიო
კატეგორია:მალაიზიის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:მალაიზიის პოლიტიკური ისტორია
უსტ-ჟეგუტა
უსტ-ჟეგუტა — ქალაქი ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკაში. უსტ-ჟეგუტინსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. აყალიბებს მუნიციპალურ ფორმირებას და ურბანულ დასახლებას, როგორც მის შემადგენლობაში შემვალ ერთადერთ დასახლებას.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მდინარე ყუბანის მარჯვენა სანაპიროზე, ჩერკასიდან სამხრეთით 8 კმ-ზე. უსტ-ჟეგუტში, მდებარეობს სტავროპოლის დიდი არხი, რომელიც სათავეს ყუბანიდან იღებს (იგი მიედინება უსტ-ჟეგუტინსკის წყალსაცავიდან, რომელიც შექმნილია მდინარეზე ქალაქის სამხრეთით).
უსტ-ჟეგუტა ასევე მოიცავს მაღლივ მიკრორაიონ მოსკოვსკი, რომელიც აშენდა სასათბურე კომპლექსთან მოპირდაპირე მხარეს, მდინარის მარცხენა სანაპიროზე, სოფელ კუბინას სამხრეთით. ამავდროულად, ქარხანაც და აულიც რესპუბლიკის აბაზინსკის რაიონს მიეკუთვნება.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1861 წელს კაზაკთა მკვიდრთა მიერ, როგორც სოფელი უსტ-ჟეგუტინსკაია.
1935 წლიდან არის უსტ-ჟეგუტინსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1975 წელს სოფელი გადაკეთდა რეგიონული დაქვემდებარების ქალაქ უსტ-ჟეგუტად.
ტრანსპორტი
აქ მდებარეობს ჟეგუტას რკინიგზის სადგური - ტერმინალური სადგური ხაზზე, რომელიც ნევინომისსკაიას სადგურიდან იწყება რომელიც, თავის მხრივ, მდებარეობს ნევინომისკში, ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზაში.
ამჟამად არ არსებობს საგარეუბნო სამგზავრო სარკინიგზო მომსახურება. მანამდე, 2009 წლამდე, მოძრაობდა საგარეუბნო მატარებელი, შემდეგ იმავე მარშრუტით მგზავრების გადაყვანა ხორციელდებოდა სარკინიგზო ავტობუსებით. გაუქმებული ვაგონები უსტ-ჟეგუტადან, რომლებიც ადრე მიემგზავრებოდნენ მოსკოვში, გრძელი მანძილის მატარებლის ნალჩიკი-მოსკოვის შემადგენლობაში გადავიდა.
სოხუმის სამხედრო გზა გადის ქალაქში. 2010 წლის აგვისტოდან ყუბანზე ხიდი შენდებოდა ქალაქის საზღვრებში, რათა მშენებლობის დასრულების შემდეგ უსტ–ჟეგუტინსკის წყალსაცავის კაშხალიდან ტრანსპორტი გადასულიყო, ასევე განხორციელდა კაშხლის რეკონსტრუქციაც. 2012 წლის ბოლოს ხიდი ამოქმედდა, სწორედ ამის შემდგომ აღნიშნული ჩრდილოეთ კავკასიაში ყველაზე მასშტაბური საესტაკადო ხიდი გახდა.
მინი
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის ცენტრში, პარკში მდებარეობს დიდების მემორიალური კომპლექსი, რომელიც ეძღვნება დიდი სამამულო ომის დროს დაღუპულ ჯარისკაცებს.
1997 წლის 14 ივნისს მემორიალის ტერიტორიაზე დაინსტალირდა სამახსოვრო დაფები შავი მარმარილოთი დამზადებული უსტ–ჟეგუტინსკის რაიონის მაცხოვრებლების სახელებით, რომლებიც ფრონტზე დაიღუპნენ (საერთო ჯამში, რეგიონის 2541 მაცხოვრებელი დაიღუპა ომის დროს). ასევე, მემორიალურ კომპლექსს დაემატა საბჭოთა კავშირის გმირის ხარუნ ბოგატირევისა და რუსეთის ფედერაციის გმირების მაგომეტ გერბეკოვის და იუნუს კარაკეტოვის ბიუსტები.
სქოლიო
კატეგორია: ყარაჩაი-ჩერქეზეთის ქალაქი კატეგორია: კავკასია კატეგორია: ქალაქი მდინარე ყუბანზე
ლა-უნიონი (ნარინიო)
ლა-უნიონი (La Unión) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 588 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 163 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
საძროხე
დაბმულად შენახვისათვის განკუთვნილ საძროხეებში ფურის სადგომები კედთება 2, 4 და 6 რიგად, რიგები განლაგებულია შენობის გასწვრივ და გარდიგარდმო გასასვლელებით დაყოფილია სექციებად. ისეთ საძროხეებსაც აშენებენ, რომლებშიც ფურის სადგომები განლაგებულია გარდიგარდმო. სადგომის წინ მოთავსებულია საბმური, საკვებური და სარწყულებელი. სადგომის სიგრძეა 1,7—2,0, სიგანე — 1,0—1,2 მ, მათ შორის ზოგჯერ კეთდება მოკლე ტიხრები (ბაგის სიგრძის 1/3 ან 1/2). საძროხეზე მიშენებულია დამხმარე სათავსები: საფურაჟე (თუ ფერმაში არ არის საკვები საამქრო), გასათბობი (როდესაც არ არის ცენტრალური გათბობა), მომსახურე პერსონალის ოთახი. საძროხეს შეიძლება მიაშენონ სარძეო ბლოკი. საძროხის ახლოს ეწყობა სეირანი.
დაუბმელად შენახვის საძროხის შენობა ტიხრებით იყოფა სექციებად. ყოველი სექცია გაანგარიშებულია 60-მდე ფურისათვის. მექანიზებული წესით საკვებისა და საფენის მისაზიდად, აგრეთვე ნაკელის გასატანად სექციის მთელ სიგრძეზე აკეთებენ გასასვლელებს. საძროხეს ეკვრის სეირანი, სადაც მოწყობილია ჯგუფური საკვებურები და სარწყულებლები. საძროხესთან აგებენ საწველ დარბაზს. მეცხოველეობის პროდუქტების წარმოების ახალ ტექნოლოგიაზე გადასვლასთან დაკავშირებით, სამრეწველო აფუძველზე რძის წარმოებისათვის ბევრ რაიონში ამეშენებენ მსხვილ სპეციალიზებულ კომპლექსებს, რომლებიც მოიცავენ ფურების შესანახ რამდენიმე შენობას, სარძეო ბლოკს, დამხმარე სათავსებს, სადაც ყველა შრომატევადი პროცესი მექანიზებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:მესაქონლეობა
მიხალ კადლეცი
მიხალ კადლეცი (დ. 13 დეკემბერი, 1984, ვიშკოვი) — ჩეხი ფეხბურთელი, გერმანიის ბუნდესლიგის კლუბ „ბაიერ ლევერკუზენის“ და ჩეხეთის ეროვნული ნაკრების უკანა მცველი. მისი მამა, მიროსლავი იყო ასევე ფეხბურთელი, თამაშობდა ჩეხეთის ეროვნულ ნაკრებში და რვა წელის გაატარა გერმანიის ბუნდესლიგაში, სადაც მიხალმა გაატარა თავისი ბავშვობის წლები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ჩეხი ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:პრაღის სპარტას ფეხბურთელები კატეგორია:სლოვაცკოს ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი
ჯოლა
ჯოლა (Diola) — ეთნიკური ჯგუფი, რომელიც ძირითადად ცხოვრობს სენეგალის კაზამანსის რეგიონში. მცირე ჯგუფები ასევე არის გამბიასა და გვინეა-ბისაუში. ისინი ეგვიპტიდან სენეგამბიაში XIII-XIV საუკუნეებში მიგრირდნენ.
დაახლოებით XIX საუკუნის ბოლოდან ჯოლას ხალხმა დაიწყო მიწის თხილის როგორც სასაქონლო კულტურის მოყვანა, რისი წარმოებაც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ძალიან გაიზარდა. ისინი ასევე მისდევენ მესაქონლეობას, მოყავთ ტკბილი კარტოფილი და საზამთრო.
ენა
ჯოლას ხალსხი საუბრობს ჯოლას რამდენიმე დიალექტზე:
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკელები
Camponotus plutus
Camponotus plutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
პაბლო პიკასო
thumb|პაბლო პიკასო პაბლო რუის ი პიკასო (Pablo Ruiz y Picasso; დ. 25 ოქტომბერი, 1881, მალაგა, ესპანეთი ― გ. 8 აპრილი, 1973, მუჟენი, საფრანგეთი) — ესპანელი მხატვარი და სკულპტორი. მე-20 საუკუნის ხელოვნების ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ფიგურა, ჟორჟ ბრაკთან ერთად კუბიზმის დამფუძნებელი.
ბიოგრაფია
thumb|left|300px|„გერნიკა“ პაბლო პიკასოს სრული სახელი და გვარია პაბლო დიეგო ხოსე ფრანცისკო დე პაულა ხუან ნეპომუცენო მარია დე ლოს რემედიოს სიპრიანო დე ლა სანტისიმა ტრინიდად რუიზ ი პიკასო.
სწავლობდა მამასთან, ხ. რუისთან, ლა-კორუნიეს (1894–1995), ბარსელონის (1895-იდან) და მადრიდის (1897–1998) ნატიფი ხელოვნების სკოლებში. 1904-იდან თითქმის მუდმივად პარიზში ცხოვრობდა. 1900-იან წლებში უკვე შეიქმნა თავისი პირველი მნიშვნელოვანი ე. წ. „ცისფერი პერიოდისა“, 1901–1904, და „ვარდისფერი პერიოდის“, 1905–1906 ნამუშევრები. მათში არის გადმოცემული ღატაკთა და მიუსაფართა (ბრმები, მათხოვრები, მაწანწალები) ტრაგიკული მარტოობის განწყობილება. მომდევნო წლებში კომედიანტთა სახეებში მხატვარმა გვიჩვენა ადამიანსა და სამყაროს შორის ჰარმონიული ურთიერთობის ტრაგიზმი, მოგვცა სახეთა სოციალურ-ფსიქოლოგიური დახასიათება „მოხუცი მათხოვარი ბიჭთან ერთად“ 1903; „გოგონა ბურთზე“ 1905, ორივე — ა. პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების მუზეუმშია მოსკოვში. 1907-იდან პაბლომ კავშირი გაწყვიტა მსოფლიო ფერწერის რეალისტურ ტრადიციებთან, თუმცა ამის შემდეგაც იგი ბევრჯერ დაუბრუნდა რეალიზმს და კლასიკურად შეუხამა იგი ავანგარდიზმს ყველაზე უკიდურეს ცდებს. პაბლომ ძალზედ მტკივნეულად განიცადა ბურჟუაზიული საზოგადოების კრიზისი; კაპიტალიზმის პირობებში მხატვარი ვერ ხედავდა ძალას, რომელიც წინ აღუდგებოდა ამ საშიშ სინამდვილეს. ამ პერიოდში პაბლომ ჟ. ბრაკთან ერთად შექმნა ახალი მიმდინარეობა — კუბიზმი. დანაწევრებული სიბრტყის კომბინაციებით მხატვარი უარყოფს რეალურ სინამდვილეს. იგი არღვევს საგნების გრძნობად-მხედველობით სახეებს, თუმცა კუბიზმის პერიოდის ზოგიერთი ნამუშევარი მოკლებული არ არის დახვეწილ დეკორატიულობას და ემოციურ ჟღერადობას „ქალი მარაოთი“ 1909 ა. პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი მოსკოვი. thumb|left|220px|„მშვიდობის მტრედი“
10-იანი წლების შუა ხანაში პაბლოს შემოქმედებას ახასიათებდა ძიება ფაქტურისა სფეროში „აპერატივის ბოთლი“, კოლაჟი, 1913 და დეკორატიულობის „სამი მუსიკოსი“, 1921, თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი, ნიუ-იორკი. კუბიზმის დამამთავრებელ პერიოდში პაბლოს შემოქმედებაში შეიჭრა ნეოკლასიცისტური ტენდეციები ე. წ. ნეოენგრიზმი, რომლითაც გამოხატულება პოვეს ისეთ ნამუშევრებში, როგორიცაა „სამი ქალი წყაროსთან“, 1922, სამხატვრო მუზეუმი, ბალტიმორი და სხვა. ამ პერიოდის ნამუშევრებს ახასიათებს ზღაპრულ-იდილიური განწყობილება. 10-იანი წწ. დასასრულს მხატვარმა შექმნა თანამედროვე ადამიანთა რეალური სახეები, ნახატები „მეთევზე“, ფანქარი, 1919, „გლეხები დასვენების დროს“, კალამი, 1919. 20-30-იანი წწ. ნამუშევრები მკვეთრად განსხვავდება ამ ნაწარმოებისგან, ისინი სურეალიზმს უახლოვდებიან „ცეკცა“, 1925, კერძო კუთვნილება; „ქალი პლაჟზე“, 1930, თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი, ნიუ-იორკი.
30-იანი წწ. II ნახევრიდან პაბლოს შემოქმედებაში თანდათან უფრო ჩანს თანამედროვე მოვლენათა გამოძახილი. მხატვრის რეაქციამ ძალმომრეობაზე, ხალხის ტკივილმა და ტანჯვამ მის სურათებში პროტესტის სახე მიიღო „მტირალი ქალი“, 1937, პენროუზის კორექცია, ლონდონი; „კატა და ჩიტი“, 1939, კერძო კუთვნილება. ამ დროიდან მკაფიოდ გამოიკვეთა მხატვრის საზოგადოებრივი პოზიცია, იგი სახალხო ფრონტის გამოჩენილი მოღვაწე გახდა საფრანგეთში, აქტიურად ებრძოდა ფაშიზმს ესპანეთში 1936-39. ამ პერიოდში შექმნილ სურათებში ჯერ კიდევ იგრძნობა სუბიექტივიზმი; ამ სუბიექტივიზმის დაძლევის გზით მხატვარმა შექმნა პროგრსული ნაწარმოებები: „გენერალ ფრანკოს ოცნება და სიყალბე“ აკვანტიტა, 1937. ფაშიზმის წინააღმდეგ მძაფრი პროტესტითაა გაჟღენთილი პანო „გერნიკა“ 1937, პრადო, მადრიდი, სადაც ექსპრესია უმაღლეს მწვერვალზეა აყვანილი. 1944-იდან იყო საფრანგეთის კომუნისტური პარტიის წევრი.
II მსოფლიო ომის წლებში 1939–1945 პაბლო დარჩა ფაშისტების მიერ ოკუპირებულ საფრანგეთში და მონაწილეობდა წინააღმდეგობის მოძრაობაში. ომის შემდეგ მხატვარი მშვიდობისა და დემოკრატიისათვის მებრძოლთა მოწინავე რიგებში ჩადგა. მისი ჰუმანისტური მსოფლმხედველობა კარგად გამოჩნდა ნამუშევრებში: „მშვიდობის მტრედი“ ტუში, 1947, რომელიც მშვიდობისათვის ბრძოლის სიმბოლოდ იქცა; „ომი და მშვიდობა“ 1952, „მშვიდობის ტაძრის“ კაპელა ვალორისში. 40-იანი წწ. II ნახევრიდან პაბლოს შემოქმედება განსაკუთრებით მრავალმხრივია: მუშაობდა როგორც მოქანდაკე „კაცი კრავთ“, ბრინჯაო, 1944, სტატუა ვალორისში, კერამიკოსი დაახლოებით 2000 ნაკეთობა, გრაფიკოსი ნახატები, ოფორტები, ლინოგრავიურები, ლითოგრაფიები და სხვა; შეიქმნა სერიები ნახატებისა და ლითოგრაფიების ციკლი „ადამიანური კომედია“, 1953–1954 და სხვა. ისევ მიმართა საყვარელ თემებს ცირკი, კორიდა, ანტიკური მითოლოგია. დიდი ადგილი უჭირავს მხატვრის შემოქმედებაში ქალის პორტრეტს.
პაბლოს შემოქმედებამ დიდი გავლენა მოახდინა XX საუკუნის ხელოვნებაზე. მხატვრის მოღვაწეობა აღსავსეა წინააღმდეგობებით; მოწინავე საზოგადოებრივი მისწრაფებები და თანამედროვე ბურჟუაზიული ხელოვნება კრიზისი ერთდროულად აისახა მის შემოქმედებაში. მხატვარმა რთული გზა გაიარა. იგი მდამ გრძნობდა ეპოქის მტკივნეულ პრობლემებს, იბრძოდა პროგრესული იდეალებისათვის.
1950 პაბლოს აირჩიეს მშვიდობის მსოფლიო საბჭოში, არის მშვიდობის საერთაშორისო პრემიის 1950 და „ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის“ საერთაშორისო ლენინური 1962 პრემიის ლაურეატი.
შემოქმედების პერიოდები
პიკასოს ნაშრომებს ხშირად პერიოდების მიხედვით აჯგუფებენ. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ბოლო პერიოდების სახელებზე ურთიერთშეთანხმება მიღწეული არ არის, მისი ყველაზე ერთხმად მიღებული პერიოდები იყო:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანელი მხატვრები კატეგორია:კუბიზმი კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
ხინო
ხინო — მთა საქართველოში, ქობულეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთი ნაწილის თხემზე, მდინარეების ბჟუჟისა და კინტრიშის სათავეებში. სიმაღლე 2598 მ. აგებულია ეოცენური ვულკანოგენური წყებებით — ანდეზიტურგანფენებიანი ანდეზიტური ტუფ-ბრექჩიებით. ეტყობა გამყინვარების კვალი. ქვემო კალთებზე შერეული და მუქწიწვიანი ტყეებია, ზემოთ — სუბალპური და ალპური მდელოები. იყენებენ საძოვრებად.
სქოლიო
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები
კლივლენდ რებელსი
კლივლენდ რებელსი (Cleveland Rebels) — ამერიკის საკალათბურთო ასოციაციის კლუბი (შემდგომში ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაცია), რომელიც მდებარეობდა ქალაქ კლივლენდში, ოჰაიოს შტატში.
გუნდის ისტორია
რებელსი იყო BAA-ს პირველ ინაუგურაციის სეზონში. გუნდმა პირველი სეზონი 30-30 დაასრულა, რაც დასავლეთ დივიზიონში მე-3 ადგილზე გავიდა, რის შემდეგაც პირველივე რაუნდში დამარცხდა პლეი-ოფში ნიუ-იორკ ნიქსთან, რასაც გუნდის გაუქმება მოჰყვა.
მნიშვნელობა: W = მოგება, L = წაგება, % = მოგება-წაგების %
მწვრთნელები
გუნდის ისტორიის მანძილზე მხოლოდ 2 მწვრთნელი იყო კლივლენდ რებელსში.
NGC 7595
NGC 7595 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1880 წლის 0. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
კლივლენდ რებელსი
სქოლიო
კატეგორია:NBA გაუქმებული გუნდები
ანციფეროვსკაია (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
ანციფეროვსკაია (Анциферовская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ტროიცკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 2 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
თანამედროვე ინგლისური პერიოდი
თანამედროვე ინგლისური ენა, ან ახალინგლისური პერიოდი წარმოადგენს ინგლისური ენის მესამე პერიოდს და იგი მოიცავს დროის მონაკვეთს 1450 წლიდან, ან ასევე შესაძლებელია 1500 წლიდან დღემდე.
ახალინგლისური პერიოდი თავის მხრივ კიდევ ორ პერიოდად დაიყოფა – ადრეულ ახალ ინგლისურ (დაახლ. 1500-დან 1660 წლამდე) და ახალ ინგლისურ პერიოდებად (დაახლ. 1660-დან დღემდე.).
ლიტერატურა
კატეგორია:ანგლისტიკა კატეგორია:ინგლისური ენა კატეგორია:ფილოლოგია კატეგორია:კულტუროლოგია
ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება
ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება (American Geographical Society; შემოკლებით AGS) — პროფესიონალ გეოგრაფთა ორგანიზაცია, რომელიც შეიქმნა 1851 წელს ნიუ-იორკში (აშშ). მოქმედი წევრების უმეტესობა ამერიკელია, თუმცა მათ შორის ყოველთვის არსებობდნენ წევრები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან. საზოგადოება ამხნევებს მოღვაწეებს, რომლებიც მიისწრაფვიან გეოგრაფიული ცოდნის გაფართოებისაკენ, ასევე ახდენენ ცოდნის ინტერპრეტაციას, რამეთუ იგი გასაგები იყოს არა მხოლოდ გეოგრაფებისათვის, არამედ პოლიტიკოსებისთვისაც. ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება წარმოადგენს ამერიკის შეერთებული შტატების უძველეს საერთო საზოგადოებრივ გეოგრაფიულ ორგანიზაციას. თავისი არსებობის მრავალწლიურ მანძილზე საზოგადოება განსაკუთრებით დაინტერესებული იყო სამ რეგიონში:
საზოგადოების მიზანია შესამჩნევად გამოიკვლიოს დაკისრებული მეცნიერული მოთხოვნა.
ისტორია
ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება დააფუძნა ნიუ-იორკის 31 მაცხოვრებელმა, რომლებიც პროფესიით იყვნენ მეცენატები, ისტორიკოსები, რედაქტორები. მათ შორის იყვნენ: ჯორჯ ფოლსომი, ჰენრი გრინელი, ჰენრი პური, ჰირამ ბარნი, ჰენრი პირპონი და სხვ. მარცხნივ|მინი|290პქ| ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების შენობა საზოგადოება სრულყოფილად 1854 წლის 7 დეკემბერს შეიქმნა. მეორე მსოფლიო ომის დროს საზოგადოებამ დაეხმარა 40-ზე მეტ ამერიკის სამთავრობო სააგენტოს (ეთნოგრაფიული მონაცემების დახმარების საფუძველზე). დღეისათვის საზოგადოების ხელმძღვანელ ორგანოებში ბევრია ბიზმენსმენი. ამერიკის გეოგრაფიულ საზოგადოებას გააჩნია კვლევითი შტატი, ამასთანავე საზოგადოებამ გამართა არაერთი საყურადღებო ექსპედიცია. მდიდარია სადოგადოების ბიბლიოთეკა. საყურადღებოა, რომ ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების გეოგრაფიული ლიტერატურა მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესია.
თავდაპირველად შტაბ-ბინა განთავსებული იყო ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში, სადაც ამ ადგილამდე 1858 წლამდე დარჩა. შემდგომ 1858 წლის დეკემბრიდან კლინტონის დარბაზში განლაგებული ორი ოთახი საზოგადოების შემდეგი სახლი გახდა. 1866 წელს საზოგადოება გადადის კუპერ იუნიონში, სადაც 10 წელი გაჩერდა.
1911 წელს გადავიდა ბროდვეიზე 156-ე ქუჩაზე.
ამჟამად ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება განლაგებულია ბრუკლინში.
ბეჭდური გამოცემები
ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება აქვეყნებს რეცენზირებულ პერიოდულ სამეცნიერო გამოცემებს, რომელიც მიძღვნილია მხოლოდ გეოგრაფიისადმი. საზოგადოების ბეჭვდითი ორგანოა (ჟურნალი) „Geographical Review“, რომელიც ამუშავებს მიმდინარე გეოგრაფიის ყველა ასპექტის აქტუალურ და რეგიონულ პრობლემებს. საზოგადოება აქვეყნებს ასევე ორმოცგვერდიან ჟურნალს – „Focus“, რომელიც განკუთვნილია ფართო აუდიტორიისათვის. ფოკუსი შეიცავს თემატურ სექციებს, რუკებსა და სურათებს.
Op Ed იბეჭდება სტატიები, რომელიც მიძღვნილია მსოფლიო აქტუალური პრობლემებისადმი, კერძოდ მის ინტერესებში შედის გეოპოლიტიკა, სივრცითი ტექნოლოგია, წყლის რესურსების მართვა, კლიმტის გლობალური ცვლილება, გლობალიზაცია, ქალაქების ზრდა და მათი ცვლილება, და ასევე სოციალური საკითხები.
ექსპედიციები
გეოგრაფიული ცოდნის უკეთ გასაგებად საზოგადოება ორგანიზაციას უმზადებს მრავალ ექსპედიციას სხვადასხვა ადგილებში. საზოგადოების ექსპედიციები დაყოფილია სამ კატეგორიად:
1912 წელს საზოგადოებამ გამართა ტრანსკონტინენტური ექსპედიცია. ამ ექსპედიციის იდეა ეკუთვნის უილიამ მორის დეივისს. აღნიშნულმა ექსპედიციამ ხელი შეუწყო ევროპელი გეოგრაფების გაცნობას ამერიკელ გეოგრაფებთან.
არქივი
1978 წელს ბიბლიოთეკის მდიდარი მასალა (რუკები, ატლასები და ა.შ.) გადატანილ იქნა ვისკონსინ-მილუოკის უნივერსიტეტში.
მედლები და ჯილდოები
ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების მედლები და ჯილდოებია:
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება კატეგორია:აშშ-ის არაკომერციული ორგანიზაციები კატეგორია:1851 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
ბიძინა იაკობაშვილი
ბიძინა იაკობაშვილი (დ. 14 მაისი, 1906, ჩიხა — გ. 1 ოქტომბერი, 1968) — ქართველი პედაგოგი, აგრონომი.
ბიოგრაფია
1929 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტი.
1932-1933 წლებში იყო ოზურგეთის ჩაის საკავშირო ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. 1941-1943 წლებში — ანასეულის ჩაისა და სუბტროპიკული კულტურების საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1943-1946 წლებში — საქართველოს სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტის დირექტორი. 1961-1962 წლებში — სოფლის მეურნეობის მინისტრი. 1988 წლიდან გარდაცვალებამდე ეწეოდა სამეცნიერო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას უმაღლეს სასწავლებლებში. იკვლევდა ჩაისა და სუბტროპიკული კულტურების სელექციის საკითხებს. ავტორია სახელმძღვანელოების, მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურესბი ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:ქართველი აგრონომები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
იოსებ ლაღიაშვილი
იოსებ ლაღიაშვილი (დ. 2 იანვარი, 1866 – გ. ?) – თბილისის სასულიერო სემინარიის სტუდენტი, მისი სახელი გახმაურდა მას შემდეგ, რაც მოკლა ამავე სემინარიის რექტორი პავლე ჩუდეცკი.
იოსებ ლაღიაშვილი დაიბადა სამეგრელოში. მამა გორელი, კერძოდ კი ხურვალეთელი მღვდელი, დედა მარტვილის რაიონის სოფელ ბანძის მღვდლის ქალიშვილი იყო. დედ–მამა იოსებს ადრე დაეღუპა, მისი აღზრდა კი ბებიამ და ბიძებმა ითავეს. დაამთავრა გორის სასულიერო სემინარია, შემდეგ კი ჩაირიცხა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. ის სემინარიის პანსიონში ცხოვრობდა და სტიპენდიას იღებდა. ამის შემდეგ იოსებ ლაღიაშვილი სემინარიიდან გარიცხეს მას შემდეგ, რაც სასწავლებლის ზედამხედველმა ხელნაწერი ჟურნალი „ყვავილი“ აღმოუჩინა, მას ამასთანავე სტიპენდია მოეხსნა. ლაღიაშვილმა თხოვნით მიმართა რექტორს და ეგზარქოსსაც, მაგრამ ამაოდ. 1886 წლის 24 მაისს, მას შემდეგ, რაც მორიგ თხოვნაზე სემინარიაში აღდგენის შესახებ უარით უპასუხეს, მან ხანჯლით სემინარიის რექტორი პავლე ჩუდეცკი მოკლა. ამ შემთვევამ საქართველოში სათავე დაუდო მნიშვნელოვან პოლიტიკურ მოვლენებს. თავადაც დაჭრილი და გულწასული 20 წლის ლაღიაშვილი დაიჭირეს. გამოითქვა მოსაზრება, რომ ის კავშირში იყო ეროვნულ ჯგუფთან, რომელსაც უნდა დაეცვა „სარწმუნოება და სამშობლო“. ამას უნდა გამოეწვია მხურვალე მხარდაჭერა ქართული საზოგადოების მხრიდან. ლაღიაშვილის სასამართლო პროცესი აქტიურად განიხილებოდა ქართულ პრესაში. მისი დაცვა გავლენიანმა თავადმა კონსტანტინე მუხრანბატონმა ითავა. მან ლაღიაშვილს განთქმული ადვოკატი ტურკევიჩი დაუქირავა. სემინარიის ყოფილი სტუდენტი გაასამართლეს, მას დახვრეტის განაჩენი არასრულწლოვნობის გამო ვერ მიუსაჯეს (მაშინ სრულწლოვნად 21 წლის პირი ითვლებოდა). ის 20 წლით სახალინზე კატორღაში გაუშვეს. მას თავის ნაწარმოებში ანტონ ჩეხოვი ლაგიევად მოიხსენიებს. მისი შემდეგდროინდელი ცხოვრების შესახებ რამდენიმე ცნობა არსებობს, თუმცა, შესაძლოა, ისინი სიმართლეს არ შეესაბამებოდნენ. ერთ–ერთი ცნობის მიხედვით, ის კატორღიდან გაიქცა და იაპონიაში ჩააღწია, 1889 წელს კი ამერიკაში იყო. 1908 თუ 1913 წელს ის ამერიკაში ქართველ ზღვაოსან დავით ჭავჭავაძეს უნახავს. საფრანგეთში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტის ცნობით კი, 1943 წელს ის თეირანში ყოფილა კონფერენციის დროს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:ქართველი მეამბოხეები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი გარდაცვალების თარიღით
ტრენტო
ტრენტო (Trento; Trient) — ქალაქი იტალიაში, მდინარე ადიჯეს ხეობაში, ტრენტინო-ალტო-ადიჯეს რეგიონის დედაქალაქი. XVI საუკუნეში აქ მდებარეობდა ტრიდენის საბჭო.
ტრენტო რეგიონის და ზოგადად ჩრდილოეთ იტალიის ერთ-ერთი მთავარი საგანმანათლებლო, სამეცნიერო, ფინანსური და პოლიტიკური ცენტრია. ტრენტოს უნივერსიტეტი იტალიის პირველ 30 კოლეჯს შორის შედის. ქალაქს აქვს შუა საუკუნეებისა და რენესანსული თავლწარმტაცი ისტორიული ცენტრი, სადაც განლაგებული მრავალი ძველი შენობა, მაგალითად ტრენტოს კათედრალი და ბუონკონსილოს ციხესიმაგრე.