cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჭიაბერი
ჭიაბერი (გ. დაახლ. 1195) — XII საუკუნის II ნახევრის აღმოსავლეთ საქართველოს დიდებული; გიორგი III-ის (1156-1184 წწ.) უახლოესი ვასალი, მისი „გაზრდილი“. დემნა უფლისწულისა და ორბელთა 1177 წლის ამბოხების შემდეგ მეფემ ჭიაბერი დააწინაურა და მეჯინიბეთუხუცესად (სამხედრო მინისტრის - ამირსპასალარის მეორე მოადგილე, ამირახორის შემდეგ) დანიშნა ნაცვლად აჯანყების მონაწილე ქავთარ ივანეს ძისა. 1185 წელს თამარმა მანდატურთუხუცესობა, ხოლო 1189 წელს, მცირე ხნით, ამირსპასალარობაც უბოძა ჭიაბერს, 1191 წელს კი ქ. ჟინოვნი უწყალობა. 1191 წელს ამირსპასალარობა მიიღო ზაქარია მხარგრძელმა, ხოლო ჭიაბერი მანდატურთუხუცესად დარჩა. ჭიაბერი ბოლომდე გიორგი III-ისა და თამარის ერთგულთა რიგებში იყო. 1177 წელს ებრძოდა გიორგი III-ის წინააღმდეგ ამბოხებულებს, თამარის მხარეზე იყო 1185 წელს ყუთლუ-არსლანის გამოსვლისა და, შემდეგ, გიორგი რუსის ამბოხების დროსაც. ჭიაბერი მონაწილეობდა შამქორის ბრძოლაში, შემდეგ კი როგორც ჩანს მალე გარდაიცვალა („ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანის“ ცნობა ბასიანის ბრძოლაში მისი მონაწილეობის შესახებ მცდარია).
შემორჩენილია ჭიაბერის წყალობის დაწერილი მღვიმის მონასტრისადმი, რომლითაც მან, თამარ მეფის ნებართვით, მღვიმეს შესწირა ჟინოვნში მცხოვრები ყმა-ვაჭრები. ამ დოკუმენტით შემოგვრჩა თამარის ხელრთვა-ფაქსიმილე. ამავე დოკუმენტში არის ხელრთვა ვინმე შოთასი (იგი ამტკიცებს ჭიაბერის შეწირულობას), რომელიც როგორც ჩანს, ჭიაბერის შემდეგ ფლობდა ჟინოვნს. მკვლევართა ნაწილი (თედო ჟორდანია, მოსე ჯანაშვილი, სარგის კაკაბაძე, სარგის ცაიშვილი) ამ შოთას აიგივებენ ვეფხისტყაოსნის ავტორთან - შოთა რუსთაველთან. ამავე დოკუმენტის საფუძველზე გამოთქმულია მოსაზრება, რომ შოთა რუსთაველი იყო ჭიაბერის შვილი (ს. კაკაბაძე, ს. ცაიშვილი).
ჭიაბერის საგვარეულო კუთვნილება წყაროებში არ ჩანს, არც სხვა ისტორიული პირი გვხვდება ამ სახელით. ჭიაბერი შედგენილია ორი სახელისაგან, ესენია: საკმაოდ გავრცელებული „ბერი“, და ქართულ ონომასტიკაში უნიკალური „ჭია“. ს. კაკაბაძის აზრით, ჭიაბერი თორელი იყო, პავლე ინგოროყვა კი მას მანაველად - ჰერეთის მხარის  -  მანავის თემის ერისთავთ-ერისთავად მიიჩნევდა. არც ერთი ეს თვალსაზრისი წყაროებით არ დასტურდება. არ დატურდება არც ის, რომ იგი იყო შოთა რუსთაველის მამა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დიდებულები
წყაროთმცოდნეობა
წყაროთმცოდნეობა — მეცნიერება ისტორიული წყაროების გამოვლენის, კლასიფიკაციისა და სისტემატიზაციის, მათი ანალიზისა და გამოცემის მეთოდიკისა და თეორიის შესახებ. წყაროთმცოდნეობის ძირითადი საგანია წერილობითი წყაროები, მაგრამ მის ზოგად პრინციპებს ყველა ტიპის ისტორიული წყაროს ანალიზისა და კრიტიკის დროს იყენებენ. ამდენად, წყაროთმცოდნეობა ისტორიული მეცნიერების კომპლექსური დარგია და აერთიანებს სპეციალურ ისტორიულ დისციპლინებს. წყაროთმცოდნეობის მიერ შემუშავებული ზოგადი მეთოდიკა წყაროების შესწავლისა საფუძვლად უდევს სპეციალურ ისტორიულ დისციპლინებს, რომელთაგან აღსანიშნავია არქივთმცოდნეობა, არქეოგრაფია, გენეალოგია, მეტროლოგია, ნუმიზმატიკა, პალეოგრაფია, სფრაგისტიკა, ტექსტოლოგია, ქრონოლოგია, ჰერალდიკა. წერილობითი წყაროების წყაროთმცოდნეობაში დარგები გამოყვეს წყაროთა სახეობის მიხედვით: ეპიგრაფიკა, დიპლომატიკა. ხშირად ხმარობენ ტერმინებს - მატიანეთმცოდნეობა და ეპისტოლოგრაფია.
წყაროთმცოდნეობის უმთავრესი ამოცანაა წერილობითი წყაროების დაჯგუფება, მათი სისტემატიზაცია და კლასიფიკაცია. ამას არსებითი მნიშვნელობა ენიჭება წყაროთმცოდნეობითი საკითხების მთელი კომპლექსის გადაწყვეტის დროს. არსებობს წყაროტა კლასიფიკაციის სხვადასხვა სისტემა, რომლებსაც საფუძვლად უდევს სხვადასხვა პრინციპი: წყაროთა კლასიფიკაცია შინაარსის, წარმოშობისა და ისტორიული წყაროების სახებათა მიხედვით (რაც უფრო მეტადაა გავრცელებული). წერილობით წყაროებზე მუშაობის პროცესში თავს იყრის ისეთი საკითხები, როგორიცაა:
წყაროების შესწავლა საჭიროა მათ ისტორიულ განვითარებაში წყაროთმცოდნეობის ზოგად ამოცანებს, მეთოდიკასა და კვლევის ხერხებს იყენებენ ძირითადად ყველა პერიოდის  წყაროს მიმართ. ისტორიული წყაროების კრიტიკის საწყისებს ვხვდებით ჯერ კიდევ ძველ ისტორიკოსებთან (ჰეროდოტე, თუკიდიდე, პოლიბიოსი, ტაციტუსი, იოსებ ფლავიუსი). ადრინდელ შუა საუკუნეებში ისტორიულ წყაროებს კრიტიკულად არ სწავლობდნენ, მაგრამ აღორძინების ხანაში მან კვლავ იჩინა თვი (ლორენცო ვალა). ბ. ნიბურის, ლეოპოლდ რანკეს, თ. მომზენის გამოკვლევებში მოცემული იყო ისტორიულ წყაროთა წყაროთმცოდნეობითი კრიტიკის ცალკეული მეთოდებისა და ხერხების გამოყენების ნიმუშები. როგორც დამოუკიდებელი მეცნიერება კვლევის საკუთარი საგნითა და შესწავლის სპეციფიკური მეთოდებით, წყაროთმცოდნეობა ჩამოყალიბდა XIX საუკუნის II ნახევარი - XX საუკუნის დასაწყისში (იოჰან გუსტავ დროიზენის, ე. ბერნჰაიმის, ე. ფრიმენის, შ. ლანგლუას, შ, სენიობოსისა და სხვათა ნაშრომები).
წყაროთმცოდნეობა საქართველოში
ქართული წყაროთმცოდნეობა ისევე ძველია, როგორც თვით საისტორიო მწერლობა. ძველი ქართველი მწიგნობრები, მემატიანეები, მთარგმნელები, გადამწერები - პირველი წყაროთმცოდნეებიც იყვნენ და, არა მარტო პრაქტიკოსები, არამედ თეორეტიკოსებიც. მასალის შერჩევისა და დამუშავების, თხზულების შედგენის, თარგმნის თუ რედაქტირების დროს ისინი უკვე ჩამოყალიბებული პრინციპებით ხელმძღვანელობდნენ, გარკვეულ ხერხებსა და მეთოდებს იყენებდნენ. ყოველ განათლებულ ისტორიკოსს წინასწარ მოფიქრებული გეგმით უნდა დაეწერა თხზულება, ეზრუნა თხრობის სანდოობაზე. გიორგი მთაწმიდელის აზრით (XI საუკუნე) თუ ავტორი თვითონ არ იყო აღწერილი ამბების მომსწრე, უნდა გამოეყენებინა სანდო თვითმხილველის ნაამბობი, აგრეთვე წერილობითი (მ. შ. დოკუმენტური) და ნივთიერი წყაროები. ძველი ქართველი ისტორიკოსები თავიანთ საქმიანობაში იყენებდნენ როგორც ქართულ, ისე უცხოურ წერილობით წყაროებს. ამავე დროს, ისინი ზოგჯერ ცდილობდნენ უტყუარი ფაქტისა და გამონაგონის გარჩევას. ერთმანეთს უპირისპირებდნენ წყაროთა საწინააღმდეგო ჩვენებებს, იყენებდნენ შედარებით მეთოდებს.
ძირითადი მუშაობა ზოგად წყაროთმცოდნეობით პრობლემატიკაზე მიმდინარეობდა ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის საქართველოს ძველი და შუა საუკუნეების ისტორიის წყაროთმცოდნეობის განყოფილებაში. კ. კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტში. წყაროთმცოდნეობის კონკრეტულ საკითხებს ამუშავებდნენ გ. წერეთლის სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში, თსუსა და საქართველოს ცენტრალურ არქივში.
წყაროთმცოდნეობითი გამოკვლევები სისტემატურად იბეჭდებოდა „მაცნეს“ ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერიაში. 1965 წლიდან გამოდის კრებული „ქართული წყაროთმცოდნეობა“ (2010 წელს გამოცემული იყო XII ტომი ).
სქოლიო
კატეგორია:ისტორიის დამხმარე დისციპლინები კატეგორია:საინფორმაციო მეცნიერება
Camponotus empedocles
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ვანდფლუჰორნი
ვანდფლუჰორნი (Wandfluhhorn) — მთა ლეპონტის ალპებში, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე. გადაჰყურებს ბოსკო-გურინის მუნიციპალიტეტსა (შვეიცარია) და ფორმაცის კომუნას (იტალია). ზღვის დონიდან 2 863 მ სიმაღლით იგი ბოსკო-გურინის ხეობის უმაღლესი მწვერვალია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:იტალიის მთები
Camponotus emeryodicatus emeryodicatus
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
დიუნდენჰორნი
დიუნდენჰორნი (Dündenhorn) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. გადაჰყურებს ოეშინენის ტბას. აღმართულია კანდერსტაგის მუნიციპალიტეტსა და სოფელ კინტალის ხეობებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
Camponotus emeryodicatus decessor
Camponotus emeryodicatus decessor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ვური
ვური (Voer) — მდინარე ბელგიასა და ნიდერლანდებში. სიგრძე 12 კმ. მდინარე მაასის შენაკადი. სათავე აქვს ბელგიაში, ვურენის მახლობლად (ლიმბურგის პროვინცია). ეისდენის მახლობლად შეერთვის მდინარე მაასს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბელგიის მდინარეები კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
Camponotus emeryodicatus
Camponotus emeryodicatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus emarginatus
Camponotus emarginatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus elysii
Camponotus elysii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
პუნტა-ვალგრანდე
პუნტა-ვალგრანდე (Punta Valgrande) — მთა ლეპონტის ალპებში, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე. მთის დასავლეთი მხარე ვალეს კანტონში მდებარეობს (შვეიცარია), აღმოსავლეთი კი პიემონტის რეგიონში (იტალია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:იტალიის მთები
Camponotus ellioti relucens
Camponotus ellioti relucens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
ნიადაგის ჰორიზონტი
ყოველი ნიადაგის ჰორიზონტი მეტნაკლებად ერთგვაროვანია. ნიადაგის ჰორიზონტი შეიძლება დაიყოს ქვეჰორიზონტებად.
ნიადაგის ჰორიზონტის აღმნიშვნელი სიმბოლოებია (ინდექსებია):
ქვეჰორიზონტებია:
დამუშავებულ ნიადაგში გამოყოფენ სახნავ ჰორიზონტს – A სახნავი.
რესურსები ინტერნეტში
Arbeitskreis für Bodensystematik der Deutschen Bodenkundlichen Gesellschaft. Aktueller Stand der wissenschaftlichen Bearbeitung der deutschen Bodensystematik
ლიტერატურა
კატეგორია:ნიადაგთმცოდნეობა
Suelo
ნიადაგთმცოდნეობა
მინი|190პქ|ნიადაგის პროფილი ნიადაგთმცოდნეობა (იგივეა რაც პედოლოგია) — მეცნიერება ნიადაგის, მისი წარმოშობის განვითარების, გეოგრაფიული გავრცელების, რაციონალურად გამოყენებისა და შედგენილობა-თვისებების შესახებ. ნიადაგთმცოდნეობა შეისწავლის ნიადაგს, როგორც ბუნების სხეულს, წარმოების საშუალებას და შრომის საგანს. ნიადაგთმცოდნეობის ერთ-ერთი აქტუალური საკითხია ნიადაგების კლასიფიკაციის დადგენა, ნიადაგთწარმოქმნის პირობების გარკვევა და ნიადაგის მორფოლოგიის შესწავლა. დაკავშირებულია გეოგრაფიასთან, გეოლოგიასთან და ბუნებისმეტყველების სხვა დარგებთან.
ნიადაგთმცოდნეობის ძირითადი დარგებია:
ისტორია
ნიადაგების მეცნიერული შესწავლა დაიწყო XVIII-XIX სს. მიჯნაზე. ნიადაგთმცოდნეობის მეცნიერული თეორია რუსეთში XIX საუკუნის II ნახევარში შეიქმნა და მას გენეზისური მიმართულება მიეცა. ვასილი დოკუჩაევმა დაასაბუთა ნიადაგთწარმოქმნის ბუნებრივი ფაქტორების (ნიადაგთწარმომქმნელი ქანი, კლიმატი, რელიეფი, ხნოვანება, მცენარეულობა) უდიდესი როლი, რომელსაც შემდგომში დაემატა ადამიანის სამეურნეო ზემოქმედება. მეცნიერული ნიადაგთმცოდნეობის განვითარებაში დიდი როლი შეასრულა აგრეთვე პავლე კოსტიჩევმა, ვასილი ვილიამსმა; შემდგომ ეტაპებზე მნიშვნელოვანი ღვაწლი მიუძღვით: გ. ვისოცკის, კ. გლინკას, ლ. პრასოლოვს, ს. ზახაროვს, ი. ტიურინს, ი. გერასიმოვს და სხვ. XX საუკუნის დასაწყისში ნიადაგთმცოდნეობაში შეიქმნა ახალი ქიმიური მიმართულება, რომლის ფუძემდებლად ითვლება კონსტანტინე გედროიცი, ხოლო 20-იან წწ. - ბიოგეოქიმიური მიმართულება (ვლადიმერ ვერნადსკი). დოკუჩაევის მოძღვრების საფუძველზე დამუშავდა გვალვის საწინააღმდეგო ბრძოლის ღონისძიებები.
ნიადაგთმცოდნეობაში ფართოდ იყენებენ საველე-ექსპედიციურ და სტაციონარულ გამოკვლევებს, ის მჭიდროდაა დაკავშირებული გეომორფოლოგიასთან, კლიმატოლოგიასთან, მინერალოგიასთან, პეტროგრაფისთან, მცენარეთა ფიზიოლოგიასთან, ქიმიასთან, ფიზიკასთან და სხვ. დარგებთან. დიდი ყურადღება ექცევა ნიადაგის ნაყოფიერების გადიდებას, აგროტექნიკურ და მელიორაციულ ღონისძიებებს.
წარმატებით განვითარდა ნიადაგთმცოდნეობა საქართველოში. ჩატარებულია ნიადაგების გამოკვლევები საქართველოს სხვადასხვა რაიონში. საქართველოში ნიადაგთმცოდნეობის განვითარებაში დიდი წვლილი მიუძღვით ცნობილ მეცნიერებს: დიმიტრი გედევანიშვილს, მიხეილ საბაშვილს, მიხეილ დარასელიას, გიორგი ტარასაშვილს, გაბრიელ ტალახაძესა და სხვ.
ნიადაგთმცოდნეობაში ჩატარებულია საერთაშორისო კონგრესები. გამოდის ჟურნალები.
ლიტერატურა
* კატეგორია:დედამიწის მეცნიერებები
ვაისფლუ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ახმეტის წმინდა გიორგის ეკლესია
ახმეტის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ახმეტაში. დგას ქალაქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6,4 X 4,5 მ), ნაგებია მოზრდილი ზომის რიყის ქვით - საკმაოდ ტლანქად. ინტერიერი შელესილია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავის კრამიტის საფარი და ლავგარდნის უმეტესი ნაწილი, კედლებს აქა-იქ ზედა ნაწილები მონგრეული აქვთ. ეკლესიაში შესასვლელი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია. კარი შიგნიდან სწორკუთხაა, გარედან გადახურულია აგურის ბრტყელი თაღით (გვიანდელია). აღმოსავლეთით ღრმა ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც არაწესიერი ფორმის სხმული კონქითაა გადახურული. აფსიდში თარაზულად გადახურული ვიწრო სარკმელია, რომელსაც საფეხურებიანი ძირი აქვს. სარკმლის გვერდებზე თითო თაღოვანი ნიშია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია რიყის ქვით ნაგები ტრაპეზი.
დარბაზის დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო მცირე ბრტყლად გადახურული სარკმელია. დასავლეთ სარკმლის გადახურვა და კამარის წვერი ერთ დონეზეა. კამარა სხმულია, მას განივკვეთში ბრტყელი თაღის ფორმა აქვს.
აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ორივე მხარეს, კედელში, დატანებულია თითო პატარა ქვევრი. შირიმის ლავგარდანი თაროსებრია, რომელსაც განივ ფასადებზე, ბოლოებში, ჰორიზონტალური შემონაკეცები აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
Camponotus ellioti ellioti
Camponotus ellioti ellioti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჩინგელჰერნერი
ჩინგელჰერნერი (Tschingelhörner) — მთა გლარნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსისა და გრაუბიუნდენის კანტონების საზღვაზე. შედგება რამდენიმე მწვერვალისგან, რომლებიც 1 კმ სიგრძის ქედს წარმოქმნიან; მათ შორის უმაღლესი ზღვის დონიდან 2 849 მეტრს აღწევს.
მთა მიეკუთვნება გლარნის შეცოცებას, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შესული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შვეიცარიაში
Camponotus egregius
Camponotus egregius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus elevatus
Camponotus elevatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus ellioti
Camponotus ellioti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
გელენბეკი
გელენბეკი (Geleenbeek) — მდინარე ნიდერლანდებში, ლიმბურგის პროვინციაში. სიგრძე 39,5 კმ. სათავე აქვს სოფელ ბენზენრადეს რაიონში, ზღვის დონიდან 120 მ სიმაღლეზე. ერთვის მდინარე მაასს.
ტილი ედინგერი
იოჰანა გაბრიელ ოტილი „ტილი“ ედინგერი (დ. 13 ნოემბერი, 1897 ― გ. 27 მაისი, 1967) ― გერმანელი-ამერიკელი პალეონტოლოგი და პალეონეიროლოგიის ფუძემდებელი.
ადრეული წლები
ტილი ედინგერი 1897 წლის 13 ნოემბერს მდიდარ ებრაულ ოჯახში დაიბადა. მამამისმა, ლუდვიგ ედინგერმა, ფრანკფურტის პირველი ნეიროლოგიური კვლევითი ინსტიტუტი დააარსა, რისი წყალობითაც ედინგერს სამეცნიერო წრეებთან ახლო ურთიერთობები ჰქონდა. ის სამი დედმამიშვილიდან ყველაზე პატარა იყო. მისი ძმა ფრიცი ჰოლოკოსტის დროს მოკლეს, ხოლო მისი და დოქტორი დორა ლიპშიცი აშშ-ში ემიგრაციაში წავიდა. თინეიჯერობისას, ედინგერს სმენა თანდათანობით დაუქვეითდა. მოზრდილ ედინგერს მთლიანად დაუქვეითდა სმენა და სასმენი აპარატის გარეშე არაფერი ესმოდა. ედინგერმა განათლება ფრანკფურტში, შილერ-შულეს გოგონათა სკოლაში მიიღო. 1916 წელს ედინგერი ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტსა და მიუნხენის უნივერსიტეტში სწავლობდა, ზოოლოგიის ხარისხის მისაღებად, მაგრამ მოგვიანებით მიმართულება შეიცვალა და გეოლოგია/პალეონტოლოგიის მიმართულებით გააგრძელა სწავლა. ედინგერმა სადოქტორო დისერტაციაზე მუშაობა 1920 წელს დაიწყო მის მენტორთან, ფრიც დრევერმანთან ერთად, ფრანკფურტის უნივერსიტეტში. 1921 წელს მისი სადოქტორო თეზისის ნაწილები ჟურნალ Senckenbergiana-ში გამოქვეყნდა. ხარისხის მიღების შემდეგ ედინგერი ფრანკფურტის უნივერსიტეტის გეოლოგიურ-პალეონტოლოგიურ ინსტიტუტში მუშაობდა როგორც „მოხალისე-ასისტენტი“ (1921-1927). 1927-1938 წლებში ედინგერი ანაზღაურების გარეშე კურატორად მუშაობდა ზენკენბერგის მუზეუმში.
გელენბეკი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
ტილი ედინგერი
შემდგომი წლები
ედინგერმა პროფესიული კარიერა 1921 წელს დაიწყო როგორც პალეონტოლოგიის მკვლევარმა ასისტენტმა ფრანკფურტის უნივერსიტეტში. ეს პოზიცია 1927 წლამდე ეკავა. ამავე წლიდან ზენკენბერგის ბუნების მუზეუმში ხერხემლიანთა პალეონტოლოგიის კურატორის პოზიცია ეკავა. ამ პოზიციაზე 1938 წლამდე მუშაობდა და დროს ხერხემლიანების კვლევაზე ხარჯავდა. ამ პერიოდში, 1929 წელს ედინგერმა გამოაქვეყნა ნაშრომი Die Fossilen Gehirne (ნამარხი ნაშთების ტვინები), რომლითაც პალეონეიროლოგიას ჩაუყარა საფუძველი და მის მიგნებას ეფუძნებოდა, რომლის მიხედვითაც ხერხემლიანთა ტვინი ნამარხ თავის ქალაზე ანაბეჭდებს ტოვებს და პალეონეიროლოგებს ანატომიის გარჩევის საშუალებას აძლევს. ედინგერზე დიდი გავლენა მოახდინა თანამედროვე ხერხემლიანთა პალეონტოლოგების: ოტო შინდევოლფის, ლუის დოლოსა და ფრიდრიხ ფონ ჰიუნეს ნააზრევმა. ებრაელობის გამო ედინგერს გერმანიაში კარიერის აწყობა გაუჭირდა 1933 წელს ნაცისტური პარტიის სათავეში მოსვლისა და „რასისტული კანონების“ შემოღების შემდეგ, რომელიც ებრაელ მოსახლეობას სდევნიდა. მომდევნო 5 წლის მანძილზე ზენკენბერგის მუზეუმის დირექტორის, რუდოლფ რიხტერის მფარველობით ედინგერი საიდუმლოდ მუშაობდა მუზეუმში.
პალეონეიროლოგია
ედინგერმა 1920-იან წლებში, გერმანიაში საფუძველი ჩაუყარა ნეიროლოგიისა და პალეონტოლოგიის ერთობლივ ანალიზსს. პალეონეიროლოგიის განვითარება ედინგერმა შედარებითი ანატომია მიმდევრობით სტრატიგრაფიასთან ინტეგრირებით შეძლო. მან აგრეთვე შემოიტანა დროის კონცეფცია ნეიროლოგიაში და ხერხემლიანთა ტვინის მანამდე არსებული სამეცნიერო გაგება შეცვალა.
ტვინის ზომები
ედინგერის სამეცნიერო მემკვიდრეობის მნიშვნელოვანი ნაწილია ოტნელ ჩარლზ მარშის ინტერპრეტაციები „ტვინის ზრდის ზოგადი კანონების“ შესახებ. მარში თვლიდა, რომ ტვინის ზომა გაიზარდა მეზოზოური ხანიდან კაინოზოურ ხანამდე, ხოლო ედინგერმა დაასკვნა, რომ სხვადასხვა ხაზის ცხოველთა ტვინის ზომების შედარება არ შეიძლება. ამ დასკვნის მხარდასაჭერად, ედინგერის არგუმენტი იმაში მდგომარეობდა, რომ მესამეულ პერიოდში სხეულის ზომები გაიზარდა, ხოლო სხეულის ზომასთან მიმართებაში ტვინის ზომა შემცირდა. რადგანაც მარშს ანალიზისას სხეულის ზომა არ მიუღია მხედველობაში, ხოლო ედინგერს ალომეტრიული სკალირება არ გამოუყენებია, ტვინის ზომასთან დაკავშირებით საბოლოო დასკვნის გაკეთება ვერცერთმა შეძლო.
ჯილდოები
ცხოვრების მანძილზე პიონერული საქმიანობისთვის ედინგერი სხვადასხვა ორგანიზაციამ არაერთი პრემიითა და წოდებით დააჯილდოვა. 1943-1944 წლებში გუგენჰაიმის ფონდის წევრი, ხოლო 1950-1951 წლებში ქალთა უნივერსიტეტის ამერიკული ასოციაციის წევრი იყო. 1953 წელს ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრად აირჩიეს. მისი მიღწევებისთვის სხვადასხავა დაწესებულებამ საპატიო დოქტორის წოდებით დააჯილდოვა, მათ შორის: უელსის კოლეჯმა (1950), გისენის უნივერსიტეტმა (1957) და მისმა ალმა-მატერმა, ფრანკფურტის უნივერსიტეტმა (1964). გარდა იმისა, რომ ედინგერი ხერხემლიანთა პალეონტოლოგიის საზოგადოების პრეზიდენტი იყო, იგი აგრეთვე ირიცხებოდა სხვა სამეცნიერო საზოგადოებებშიც, მათ შორის: ევოლუციის შემსწავლელ საზოგადოებაში, Paleontologische Gesellschaft-სა და Senckenberg naturf Gesellschaft-ში.
ტილი ედინგერი 1967 წლის 27 მაისს კემბრიჯში, მასაჩუსეტსის შტატში გარდაიცვალა საგზაო შემთხვევის შედეგად თავის დაზიანებებისგან. სიკვდილამდე ედინგერმა უკანასკნელი ნაშრომის პალეონეიროლოგიის სრულყოფილი მიმოხილვა დასრულება ვერ მოასწრო. მოგვიანებით ეს ტომი მისმა კოლეგებმა დაასრულეს და ედინგერის გარდაცვალების შემდეგ გამოაქვეყნეს.
გამოქვეყნებული ნაშრომები
ედინგერმა მაინის ფრანკფურტში, ზენკენბერგში ყოფნისას პალეონეიროლოგიას ჩაუყარა საფუძველი. მასზე დიდი გავლენა მოახდინა ო. ს. მარშის თეორიულმა ნააზრევმა ტვინის ევოლუციის შესახებ.. ზენკენბერგის ბუნების მუზეუმში ყოფნისას ედნგერმა ხერხემლიანები შეისწავლა და Senckenberg naturf Gesellschaft გამოაქვეყნა. მან აღმოაჩინა, რომ ტვინის თავის ქალაზე შესაბამის ანაბეჭდებს ტოვებს და სწორედ ამაზე დააფუძნა მისი ნაშრომი. ჰარვარდის შედარებითი ზოოლოგიის მუზეუმში მუშაობისას ედინგერმა გამოაქვეყნა ნაშრომი „ცხენის ტვინის ევოლუცია“. მანვე შეადგინა ბიბლიოგრაფია ნამარხი ხერხემლიანების შესახებ შედარებითი ზოოლოგიის მუზეუმში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1897კატეგორია:დაბადებული 13 ნოემბერიკატეგორია:გარდაცვლილი 1967კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისიკატეგორია:ამერიკელი პალეონტოლოგებიკატეგორია:ქალი პალეონტოლოგებიკატეგორია:გერმანელი ქალი მეცნიერები
Camponotus edmondi ernesti
Camponotus edmondi ernesti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ახმეტის წმინდა გიორგის ეკლესია (უტო)
ახმეტის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ახმეტაში. დგას უტოს უბანში, ბაზართან. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
შესასვლელი დასავლეთიდანაა. თაღოვანი კარი შიგნით სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. აღმოსავლეთით სხმული კონქით გადახურული ღრმა ნახევარწრიული აფსიდია. კონქი აფსიდის კედელს არ ერწყმის და მათ საზღვარზე მცირე საფეხური იქმნება. კონქის ჩრდილოეთ ნაწილში, ქუსლის დონეზე, მცირე სამალავია მოწყობილი. საკურთხეველში ერთი ვიწრო, შეისრული სარკმელი და ორი თაღოვანი ნიშია. საკურთხევლის შუაში შემორჩენილია ტრაპეზის ნაშთი. კანკელი ხის ყოფილა (შემორჩენილია ძელების ბუდეები). დარბაზის გრძივ კედლების აღმოსავლეთ კიდესთან და დასავლეთ კედელში თითო ვიწრო შეისრული სარკმელია.
აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის სათაური შედგება მუქი წითელი საღებავით დაფერილი სამი ამოღარული ნახევარწრიული თაღისგან. შუა თაღს ბოლოებში პატარა ჰორიზონტალური გადანაკეცები აქვს. დასავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ ჩასმულ შირიმის კვადრატულ ფილაზე, წრეში ჩასმული ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფია. ჯვარიც და წრეც დაფარულია მუქი წითელი ფერის სღებავით. ეკლესიას სამ საფეხურიანი აგურის ლავგარდანი აქვს, გადახურულია ღარისებრი კრამიტით.
ნიადაგის სტრუქტურა
მინი|300პქ|ნიადაგის სტრუქტურა ნიადაგის სტრუქტურა — ნიადაგის მკვრივი ფაზის მექანიკური ელემენტების შეწებების შედეგად წარმოქმნილი სხვადასხვა ფორმისა და ზომის ერთეულები. განარჩევენ ნიადაგის მიკრო- (<0,25 მმ) და მაკროსტრუქტურას (> 0,25 მმ).
ნიადაგის სტრუქტურა ნიადაგის წარმოქმნისა და მასზე ადამიანის საწარმოო ზემოქმედების შესაბამისად, სხვადასხვაა. მაგალითად :
სახნავი ფენისათვის კარგია მარცვლოვან-კოშტოვანი სტრუქტურა. აგრონომიულად მაღალი ღირსებებისაა ისეთი სტრუქტურული ნიადაგი, რომლის კოშტების სიდიდეა 0,5-10 მმ და მტკიცე აგრეგატების რაოდენობა 75% აღემატება. ნიადაგის სტრუქტურის სიმტკიცე განისაზღვრება წყლის დამშლელი მოქმედებისადმი წინააღმდეგობის უნარით. ნიადაგის სტრუქტურის შექმნა და დაშლა მტკიცედაა დაკავშირებული მექანიკურ, ფიზიკურ-ქიმიურ და ბიოლოგიურ მოვლენებთან.
ნიადაგური სტრუქტურის წარმოქმნის ერთ-ერთი პირობაა ნიადაგში წვრილდისპერსიული ფრაქციების (კოლოიდური ფრაქციების), ახალდალექილი ჰუმუსის (ჰუმინისა და ულმინის მჟავას) Ca-თან ერთად არსებობა და მცენარის ფესვთა სისტემა. ნათესბალახიანი სისტემა ნიადაგის სტრუქტურის წარმოქმნის ყველაზე ეფექტიანი საშუალებაა.
ნარევი ბალახები (მარცვლოვანები და პარკოსნები) ქმნის ხელოვნურ კორდს, რომელიც მტკიცე სტრუქტურის შექმნა-შენარჩუნებას განაპირობებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიადაგთმცოდნეობა
შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი
შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი — ნანა ჯორჯაძის 1996 წლის ქართულ-ფრანგული ფილმი. ის არის პირველი ფილმი, რომელიც ნომინირებული იყო ოსკარზე საქართველოს სახელით.
სიუჟეტი
ანტონ გოგოლაძე საფრანგეთში მარსელ იშაკს გაიცნობს. მარსელი ფრანგი კულინარის, პასკალ იშაკის ძმისშვილია და მის მიერ დატოვებულ ხელნაწერებს ინახავს. ანტონი ხელნაწერებს გაეცნობა და აღმოაჩენს, რომ პასკალ იშაკმა 1920 წელს გაიცნო ქართველ კნეინა ცეცილია აბაშიძე, რომელიც ანტონის დედა იყო და შეუყვარდა იგი. იშაკი ამავდროულად შეყვარებული იყო ქართულ სამზარეულოზე და თბილისში რესტორანს გახსნა, თუმცა საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ იშაკს რესტორანი ჩამოართვეს, ხოლო ცეცილია რევოლუცონერ ზიგმუნდ გოგოლაძეს გაჰყვა ცოლად. ანტონს ზიგმუნდი მამა ეგონა, თუმცა ხელნაწერების კითხვისას აღმოაჩენს, რომ მისი მამა პასკალ იშაკი ყოფილა, რომელიც ცეცილიას სიკვდილამდე უყვარდა. ანტონი ხელნაწერებს მარსელისაგან ფარულად დაწვავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1996 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:კომედიური ფილმები კატეგორია:ნანა ჯორჯაძის ფილმები
ზაურ ციხელაშვილი
ზაურ ციხელაშვილი (დ.23 ოქტომბერი, 1945, დმანისი) — ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი.
1970 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი წყალმომარაგებისა და წყალარინების სპეციალობით.
1970-1971 წლებში მუშაობდა თბილისის საშენი მასალების სახელმწიფო სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად. 1971-1981 წლებში პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და კომუნალური წყალმომარაგებისა და წყალარინების სამეცნიერო-კვლევითი ლაბორატორისს უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი იყო. 1981-1995 წლებში არჩეულ იყო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის (შემდეგ ტექნიკური უნივერსიტეტი) წყალმომარაგებისა და წყალარინების კათედრის დოცენტად. პედაგოგიურ საქმიანობის პარალელურად ეწეოდა სამეცნიერო-კვლევით მოღვაწეობას ქალაქების — თბილისის, ბათუმის, გორის, ცხინვალისა და სხვა მსხვილი ქალაქების წყალმომარაგების სისტემების რეაბილიტაცია-ინტენსიფიკაციის საკითხებში. 1981-1982 წლებში სამეცნიერო სტაჟირებით იმყოფებოდა უნგრეთში, ბუდაპეშტის ტექნიკურ უნივერსიტეტში, სადაც დაამუშავა წყალმომარაგების პროცესის მოდელირებისა და პროგნოზირების პირობები ქალაქი პეჩის სადისპეტჩერო სამსახურის ოპერატიულ მართვაში გამოსაყენებლად. 1999 წელს მისი ხელმძღვანელობით ტექნიკურ უნივერსიტეტში ჩამოყალიბდა „ჰიდროსაინჟინრო დარგების განვითარების ლოჯისტიკური სამეცნიერო-სასწავლო ცენტრი“. მონაწილეობდა საერთაშორისო და რესპუბლიკურ სიმპოზიუმებსა და კონფერენციებში. გამოქვეყნებული აქვს 90 სამეცნიერო ნაშრომი და 3 მონოგრაფია. 1976 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხი. 1995 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია და მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი. 1995 წლიდან არჩეულ იქნა იმავე კათედრის პროფესორად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ჰოლანდსე-ეისელი
ჰოლანდსე-ეისელი (Hollandse IJssel) — მდინარე ნიდერლანდებში, უტრეხტისა და სამხრეთ ჰოლანდიის პროვინციებში. რაინის დელტის ნაწილი. სიგრძე 46 კმ. ერთვის მდინარე ნიეივე-მაასს. სანაოსნოა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
ახმეტის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
ახმეტის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ახმეტაში. დგას ქალაქის დასავლეთით, მდინარე ორვილის მარჯვენა ნაპირას, ტყიან მთაზე. განეკუთვნება XIX საუკუნეს.
ეკლესია დარბაზულია (6,8 X 5,4 მ), ნაგებია რიყის ქვით. წყობა ირეგულარულია. საკურთხევლისა და გარეთა კუთხეების წყობაში ტლანქად დამუშავებული შირიმის ქვაა გამოყენებული. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარისა და კონქის მნიშვნელოვანი ნაწილი, ჩამოშლილია ლავგარდანი და კედლების ზედა ნაწილებში საპირე წყობა.
შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარს გარედან აგურის შეისრული თაღი აქვს. შიგნიდან ხის ძელებით ყოფილა გადახურული (შემორჩენილია კვალი). აღმოსავლეთით ნახევარწრიულ აფსიდში, ერთი ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია, რომელსაც ბრტყელი ფიცრული გადახურვა აქვს. მსგავსი სარკმელი დასავლეთ კედელშიცაა. აფსიდი გადახურულია სხმული კონქით. სხმულია კამარაც.
ფასადზე შესასვლელის თაღი ჩასმულია მცირე სწორკუთხა შეღრმავებაში, რომელიც დასრულებულია კუთხურად დაწყობილი აგურის ორსაფეხურიანი ფრიზით. კარის თავზე სწორკუთხა სარკმელია. სარკმლის გვერდებზე და ზემოთ, წყობაში ჩასმულია შირიმის თითო სწორკუთხა ფილა რელიეფური ჯვრის გამოსახულებით.
ეკლესიის კედლები დასრულებული ყოფილა შირიმის ლავგარდნით, რომლის პროფილს თაროსა და ლილვს შორის მოქცეული შეზნექილი ზედაპირი შეადგენდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლე-შევალ-ბლანი
ლე-შევალ-ბლანი (Le Cheval Blanc თეთრი ცხენი) — მთა შაბლეს ალპებში, შვეიცარია-საფრანგეთის საზღვარზე. მისი აღმოსავლეთი კალთა გადაჰყურებს ვიე-ემოსონის ტბას.
Camponotus edmondi edmondi
Camponotus edmondi edmondi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ახმეტის სამების ეკლესია
ახმეტის სამების ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ახმეტაში. მდებარეობს ქალაქის განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით, უტოს უბნის თავზე, სასაფლაოსთან ახლოს, მთის ფერდობის გავაკებულ ტერიტორიაზე.
კომპლექსში შედის სამების ეკლესია, ეგვტერი, მცირე ეკლესია, ორი სწორკუთხა ნაგებობის ნანგრევი და გალავანი. სამების ეკლესია IX-X საუკუნეებს განეკუთვნება, ეგვტერი - XIV-XV საუკუნეებს, ხოლო მცირე ეკლესია, სწორკუთხა ნაგებობები და გალავანი - XVII-XVIII საუკუნეებს.
სამების ეკლესია
XVI-XVII საუკუნეებში ეკლესია მოუხატავთ. მოხატულობა ხალხურ ძეგლთა ჯგუფს განეკუთვნება. მხატვრობის დაზიანებული ფრაგმენტები შემორჩენილია საკურთხეველსა და დასავლეთ კედელზე.
საკურთხეველში მხატვრობა სამ რეგისტრადაა დაყოფილი. კონქში ვედრების კომპოზიციაა. ქრისტე მარჯვენა ხელით აკურთხებს, მარცხენაში სახარება (გაირჩევა კონტურები) უჭირავს. აცვია ლურჯი ჰიმატიონი და ღია მოწითალო ყავისფერი ქიტონი. ყვითელი ფეხსადგამის ზედაპირი დაყოფილია სწორკუთხა მონაკვეთებად, რომლებშიც წერტილებია ჩაწერილი (მარგალიტების იმიტაცია). ქრისტეს ორივე მხარეს ფონი ჭადრაკულია - დიდ სწორკუთხედებში ჩახატულია მოწითალო-ყავისფერი ან მუქი ლურჯი უჯრედები. ამ ორნამენტის ქვემოთ ღვთისმშობლისა და იოანე ნათლისმცემლის მცირე ზომის ფიგურების ძლიერ დაზიანებული ფრაგმენტებია. შედარებით კარგადაა შემონახული ფიგურების ხელის მტევნები, რომლებიც ქრისტესკენაა გაწვდილი. ღვთისმშობლის უკან მთავარანგელოზის სილუეტი ჩანს. კონქის წვერში ცის სეგმენტი და სხივი გაირჩევა.
საკურთხევლის მეორე რეგისტრში, სარკმლის ჩრდილოეთით და სამხრეთით, მხოლოდ ორ-ორი მოციქულის ფრონტალური გამოსახულებაა შემორჩენილი. სამხრეთით, სარკმლის გვერდით, მოციქულის სამოსის ორნამენტი ქსოვილის სახეებს იმეორებს.
მესამე რეგისტრში, სარკმლის ქვემოთ, შემორჩენილია უწვერულვაშო მაცხოვრის დიდი ზომის მარჯვენა თვალი, ყელისა და ლოყის ნაწილი. სარკმლის წირთხლებზე ორი წინასწარმეტყველია გამოსახული. ორივეს გაშლილი გრაგნილი უჭირავს. სამხრეთ წირთხლზე გამოსახული წმინდანი ახალგაზრდაა, ჩრდილოეთისაზე - შუახნისა. სარკმლის თაღში შემორჩენილია მარტივი გეომეტრიული ორნამენტი (მუქი ლურჯი და მოწითალო-ყავისფერი ტალღისებრი ხაზები). ქვის ტრაპეზზე მარგალიტებით შემკული ჯვარია გამოსახული, კანკელის სამხრეთ ნაწილში - გეომეტრიული ორნამენტი (ტალღისებრი ხაზები).
დასავლეთ კედელზე, ზემოთ, სარკმლის სამხრეთით, მოცემულია დატირების კომპოზიცია თავისებური რედაქციით. განირჩევა ჯვრის ფრაგმენტი, მჯდომარე ღვთისმშობელი, რომელსაც მუხლებზე თვალღია ქრისტე ჰყავს. ამ ჯგუფის უკან მოხუცის გამოსახულება შეიმჩნევა. სარკმლის თავზე ჭადრაკული ორნამენტია. წირთხლებზე - ტალღისებრი ხაზები. ქვემოთ, კედლის ჩრდილოეთ მონაკვეთზე, წმინდანის სახე გაირჩევა. ამავე კედელზე, შესასვლელის ტიმპანზე, მთავარანგელოზის წელზედა ფიგურაა. მისი სახის ძირითადი ღია ვარდისფერი ტონი მუქი ვარდისფერი ხაზებითაა დამუშავებული. მთავარანგელოზის სამოსი დაფარულია ტალღისებრი თეთრი ხაზებით. კოლორიტი ნათელია. გამოყენებულია ყვითელი, მოწითალო-ყავისფერი, ღია ვარდისფერი, თეთრი, ლურჯი ფერები.
ეკლესიის ფასადები სადაა, დეკორის გარეშე. კედლები დასრულებული იყო შირიმის ლავგარდნით, რომლის პროფილს შეადგენს თარო და ცერად ჩამოკვეთილი სიბრტყე; განივ ფასადებზე ლავგარდანს ჰორიზონტალური გადანაკეცები ჰქონია. ეკლესია კრამიტით ყოფილა დახურული.
ეკლესიას დასავლეთიდან თითქმის მთელ სიგანეზე რიყის მოზრდილი ქვებით ნაგები, გეგმით კვადრატული კარიბჭე ეკვროდა (ოთხ ბურჯზე დაყრდნობილი ოთხი ფართო თაღი). ამჟამად კარიბჭე დანგრეულია. შემორჩენილია სამხრეთის ორი ბურჯი და მათზე დაყრდნობილი თაღი. მოგვიანებით (როგორც ჩანს ეგვტერის მიშენებისას) კარიბჭეზე მეორე სართული დაუშენებიათ და სამხრეთ თაღის გამაგრების მიზნით, მალის შუაში სწორკუთხა ბურჯი აუგიათ, რომლის სამხრეთ წახნაგში ჩასმულ შირიმის ქვაზე გამოსახულია გლუვ სწორკუთხა ჩარჩოში ჩასმული რელიეფური ჯვარი. ბურჯის ჩრდილოეთ წახნაგზე, სწორკუთხა ნიშია, რომლის ქვემოთ, ბათქაშზე, ირმის გამოსახულებაა ამოკვეთილი. უფრო გვიან ბურჯის გვერდებზე დარჩენილი არეები ამოუშენებიათ. ამავე პერიოდში ჩანს ამოშენებული (შემორჩენილია კვალი) დასავლეთისა და ჩრდილოეთის თაღიც. მეორე სართულის კედლები შირიმის ნათალი ქვით ყოფილა მოპირკეთებული. სართულები გარედან მცირედ შვერილი შირიმის თაროთი (შემორჩენილია მცირე ნაწილი) იყო გამოყოფილი. მეორე სართული თითქმის მთლიანად დანგრეულია. ნანგრევებით დგინდება, რომ იგი გუმბათოვანი კამარით იყო გადახურული და შესაძლოა სამრეკლოდაც გამოიყენებოდა.
ეგვტერი
ეგვტერი (4 X 3,4 მ) სამების ეკლესიაზე მიშენებულია ჩრდილოეთიდან. შენობის კედლების ქვედა ნაწილი (სარკმელთა გადახურვის დონემდე) შიგნით და გარედან მოპირკეთებულია კარგად გათლილი შირიმის ფილებით. წყობა რეგულარულია, წესიერი. კედლების დანარჩენი ნაწილები და კამარა რიყის ქვისაა. დასავლეთით სწორკუთხა შესასვლელია. ეგვტერი უაბსიდოა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში ბრტყელი თაღით გადახურული თითო სარკმელია. ორივე სარკმელი გარედან სწორკუთხაა. აღმოსავლეთ სარკმლის ქვემოთ კედელზე მიდგმულია ქვის ტრაპეზი. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიის კამაროვანი გადახურვა ჩრდილოეთით გრძივ კედელს ეყრდნობა, ხოლო სამხრეთით - ეკლესიაზე მიშენებულ ორმალიან თაღედს. ორივე თაღი კვადრატული აგურისაა და კვერცხისებრი ფორმა აქვს. ეგვტერის ქვეშ გეგმოთ სწორკუთხა, კამაროვანი საძვლეა.
ეგვტერის კედლები დასრულებულია შირიმის მაღალი ლავგარდნით, რომლის პროფილს შეადგენს თაროსა და ლილვს შორის მოქცეული ოდნავ შეზნექილი მრუდი. სახურავი ორფერდაა.
მცირე ეკლესია
მცირე ეკლესია დგას სამების ეკლესიის აღმოსავლეთით 3 მეტრზე, დარბაზულია (6 X 4,2 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი, სარკმლები და კამარა აგურისაა. კედლები შიგნით და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია. შეისრულთაღიანი შესასვლელი დასავლეთიდანაა, კარი შიგნით სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია, აფსიდის ღერძზე - ვიწრო თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია, ხოლო ქვემოთ კედელზე აგურით ნაშენი ტრაპეზია მიდგმული. ერთი თაღოვანი სარკმელია დასავლეთითაც, ფრონტონის არეში. კანკელი (გვიანდელია) აგურისაა. საკურთხეველი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით. დარბაზი - ცილინდრული კამარით.
Camponotus edmondi
Camponotus edmondi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus echinoploides
Camponotus echinoploides — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus ebenius
Camponotus ebenius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ოკლაჰომა-სიტი თანდერის სეზონები
ოკლაჰომა-სიტი თანდერი (Oklahoma City Thunder) — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც მდებარეობს ოკლაჰომა-სიტიში, ოკლაჰომას შტატში, აშშ. გუნდი თამაშობს ჩრდილო-დასავლეთი დივიზიონში, რომელიც დასავლეთ კონფერენციას ეკუთვნის NBA-ში. თანდერი დაარსებული იქნა 1967 წელს როგორც სიეტლ სუპერსონიქსი, რომელიც არის იმ ორი გუნდიდან ერთ-ერთი, რომელიც 1967-68 წლებში შეუერთდა NBA-ს. სუპერსონიქსი ოკლაჰომა-სიტიში გადავიდა 2007-08 წლების სეზონის შემდეგ.
საბოლოოდ, თანდერი გავიდა პლეი-ოფში სამჯერ მას შემდეგ რაც გუნდი სიეტლიდან გადაბარგდა (21 როგორც სონიქსი). მათ მოახერხეს დასავლეთ კონფერენციის ფინალში გასვლა 7-ჯერ, ხოლო აქედან ორჯერ მოახერხეს NBA ფინალში გასვლა 1978 და 1996 წლებში, ხოლო ერთხელ შეძლეს ფინალის მოგება 1979 წელს ვაშინგტონ ბულეტსის წიანარმდეგ, როდესაც სიეტლში იმყოფებოდა გუნდი.
ყველა დროის შედეგი
შენიშვნა: სტატისტიკის ბოლო შესწორების თარიღი 2011-12 წლის სეზონის დასრულება
სქოლიო
კატეგორია:ოკლაჰომა-სიტი თანდერი კატეგორია:NBA გუნდების სეზონები
Camponotus eastwoodi
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ტენიანობა
მინი|ტროპიკული ტყე მაღალი ტენიანობით ტენიანობა — წყლის შემცველობა ფიზიკურ სხეულებში. ტენიანობა დამოკიდებულია გარემოს ფარდობითს ტენიანობაზე, ნივთიერების გვარობაზე, ხოლო მყარ სხეულებში — მის დაქუცმაცებულობაზეც და ფორიანობის ხარისხზეც, უფრო ზუსტად სხეულის გარე და შიგა ზედაპირების საერთო ზომებზე.
ცხოველებისა და მცენარეული ორგანიზმების ცხოველმოქმედება შესაძლებელია მხოლოდ გარემომცველი ატმოსფეროს ტენიანობისა და აბსოლუტური ტენიანობის გარკვეულ საზღვრებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კლიმატოლოგია
ბოლივიის ქალაქების სია
მოცემულია ბოლივიის 30 უდიდესი ქალაქის სია:
სქოლიო
კატეგორია:ბოლივიის ქალაქები კატეგორია:ბოლივია
Camponotus dufouri imerinensis
Camponotus dufouri imerinensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus dumetorum
Camponotus dumetorum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
აგუას-კალიენტესი (პერუ)
ისტორია
ამ ტერიტორიაზე 1901 წელს რამდენიმე ფერმერი დასახლდა. 1920-იან წლებში, რკინიგზის მშენებლობისას, მოკრძალებული დასახლება თანდათან გადატვირთულ რკინიგზის მუშათა ბანაკად იქცა.
ტრანსპორტი
აგუას-კალიენტესში პერუს რკინიგზის კუსკოდან მომავალი ხაზის ტერმინალი ფუნქციონირებს. იგი კუსკოდან და ოლიანტაიტამბოდან მაჩუ-პიქჩუს სანახავად მომდინარე ტურისტებსა თუ ადგილობრივებს ემსახურება. პაჩაკუტის გამზირი ქალაქის ძირითადი და ერთადერთი გასასვლელია.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს ქალაქები
ხავერდოვანი რევოლუცია
მინი|[[ვაცლავ ჰაველი, პრაღის მშვიდობიანი პროტესტი. ფოტო მარკ დრაგულისა]] მინი|სტუდენტების მემორიალი პრაღაში ხავერდოვანი რევოლუცია (sametová revoluce; nežná revolúcia) — მშვიდობიანი რევოლუცია ჩეხოსლოვაკიაში, რომელიც 1989 წლის 17 ნოემბრიდან 29 დეკემბრამდე განხორციელდა. რევოლუციის შედეგად ჩეხოსლოვაკიის კომუნისტური პარტიის რეჟიმი დაემხო და ქვეყანაში საპარლამენტო მმართველობა დამყარდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხოსლოვაკიის ისტორია კატეგორია:ჩეხეთის ისტორია კატეგორია:სლოვაკეთის ისტორია
Camponotus dufouri dufouri
Camponotus dufouri dufouri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
ერცბერგი
ერცბერგი (Erzberg) — მთისა და რკინის მადნის საბადოს საერთო სახელწოდება ავსტრიის ფედერალური მიწის — შტირიის ტერიტორიაზე. მდებარეობს აიზენერცის ალპებში, ავსტრიის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქ ვენიდან მდებარეობს სამხრეთ-დასავლეთით 260 კმ-ში, ხოლო ქალაქ გრაციდან ჩრდილო-დასავლეთით 60 კმ-ში. წარმოადგენს ავსტრიის უმსხვილეს რკინის მადნის საბადოს. წელიწადში მოიპოვებენ 235 მლნ. ტ. მადანს.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის მთები
ახმეტის ღვთისმშობლის ეკლესია (ჟალური)
ახმეტის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ახმეტაში. დგას ჟალურის უბანში. თარიღდება XVIII საუკუნით, შეკეთებულია XIX საუკუნეში.
ეკლესია დარბაზულია (10,9 X 6,7 მ), ნაგებია რიყის ქვით. ხოლო კამარა, კონქი, საბჯენი თაღები, კარ-სარკმელთა წირთხლები და ლავგარდანი - აგურით. ეკლესია დაზიანებულია: ჩამოშლილია კრამიტის საბურავი, გრძივ ფასადებზე ლავგარდნის ფრაგმენტებიღაა შემორჩენილი.
შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. ორივე კარი შიგნიდან და გარედან სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე ფართო თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ორივე მხარეს, სიმეტრიულად, სხვადასხვა ზომის ორ-ორი თაღოვანი ნიში. სარკმელთან ახლოს მდებარე ნიშები შედარებით მოზრდილია და გეგმით ნახევარწრიული ფორმა აქვთ. დანარჩენი ორიდან, ჩრდილოეთით მდებარე ნახევარწრიულია, სამხრეთისა - სწორკუთხა. საკურთხეველი დასრულებულია დადაბლებული პროპორციების კონქით. დარბაზის გრძივი კედლების შუაში და დასავლეთის ორივე კუთხეში თითო პილასტრია, რომლებსაც ეყრდნობა შეისრული ფორმის საბჯენი თაღი. შეისრულია კამარაც. აკუსტიკური შთაბეჭდილების გაზრდის მიზნით კამარაში ჩასმულია ოთხი პატარა ქვევრი (რეზონატორები). დასავლეთით (შესასვლელის თავზე), ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო ფართო თაღოვანი სარკმელია. სამხრეთ და ჩრდილოეთ სარკმლების ქვემოთ კი თითო თაღოვანი ნიში. ეკლესია შიგნით შელესილი და შეთეთრებულია.
ეკლესიის შეკეთებისას დასავლეთ კედელზე დაუშენებიათ ოთხივე მხარეს ბრტყელი თაღებით გახსნილი და პირამიდული ფორმის სახურავიანი (შემორჩენილია მცირე ნაწილი) სამრეკლო.
ეკლესიის აღმოსავლეთის და დასავლეთის ფასადების ფრონტონებში თითო შეღრმავებული ჯვარია გამოსახული. დასავლეთ ფასადზე, ფრონტონის ძირებთან, აგურის წყობით გამოყვანილია თითო რელიეფური რგოლი. ეკლესიის კედლები დასრულებული იყო აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომელიც ნაწილობრივ მხოლოდ განივ ფასადებსღა შემორჩათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
შვეიცარიის რივიერა
მინი|250პქ|შილონის ციხე-სიმაგრე. [[ჟენევის ტბა]] შვეიცარიის რივიერა (Waadtländer Riviera) — ჟენევის ტბის ჩრდილოეთით მდებარე სანაპირო ხაზის პირობითი სახელწოდება. ვიწრო გაგებით, შვეიცარიის რივიერა მოიცავს მხოლოდ ჟენევის ტბის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე საკურორტო რაიონს, ქალაქ ლოზანიდან აღმოსავლეთით. ტბის სანაპიროზე განვითარებული მიკროკლიმატი თითქმის სუბტროპიკული ხასიათისაა, დაცულია ჩრდილოეთი ცივი ქარებისაგან ალპის მთებით მეშვეობით.
ტბის სანაპიროზე ხარობს პალმა, ხოლო გარემომცელი ბორცვები ვენახებითაა დაფარული. ლავოს ტერასული ვენახები 2007 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. რივიერის ფარგლებში თავმოყრილია კურორტები: ვევე, ლიუტრი, ნიონი და სხვ. XIX საუკუნიდან დაწყებული შვეიცარიის რივიერა იყო მონარქებისა და არისტოკრატების დასასვენებელი ადგილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის გეოგრაფია
ახმეტის ღვთისმშობლის ეკლესია (უტო)
ეკლესია დარბაზულია (10,5 X 6,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კამარა, კონქი, საბჯენი თაღები, კარ-სარკმლების წირთხლები და თაღები - აგურით. კედლები გარედან მოპირკეთებულია აგურის, ნატეხი ქეიშაქვისა და კარგად გათლილი შირიმის ფილების კომბინირებული წყობით. ინტერიერი შელესილია. დროთა განმავლობაში ეკლესია სხვადასხვა დანიშნულებით გამოიყენებოდა, რის გამოც თავდაპირველი სახე მნიშვნელოვნად აქვს შეცვლილი. ამჟამად დასავლეთ (ნაწილობრივ) და სამხრეთ (მთლიანად) ფასადები ნაგებობებითაა დაფარული.
ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს: ერთი დასავლეთ კედლის ღერძზეა გაჭრილი, ორი - გრძივი კედლების დასავლეთ ნაწილში, ერთმანეთის სიმეტრიულად. სამივე შესასვლელი თაღოვანია და შიგნიდან გადახურულია ქვის არქიტრავით. არქიტრავების ზემოთ კარის ღიობის სიგანის თითო თაღოვანი ნიშია. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, შეისრულთაღოვანი თითო ღრმა სარკმელია, სარკმლის ორივე მხარეს - გეგმით ნახევარწრიული თაღოვანი ნიში. სამხრეთ ნიშს, რომელიც იატაკიდან იწყება, ხის კარი აქვს. კანკელი ხის ყოფილა (შემორჩენილია ერთი ძელი). დარბაზის სამივე კედელში თითო შეისრულთაღოვანი სარკმელია, გრძივი კედლების სარკმლების ქვეშ - თითო თაღოვანი ნიში. გრძივი კედლების შუა ნაწილში და დასავლეთ კუთხეებში თითო მარტივი პილასტრია. რომლებსაც შეისრული ფორმის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. შეისრულია კამარაც.
Camponotus dufouri
Camponotus dufouri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
ახმეტის ღვთისმშობლის ეკლესია (უტო)
ფასადებზე სამივე შესასვლელი ჩასმულია მცირედ შეღრმავებულ სწორკუთხა არეში. რომელიც დასრულებულია აგურის სამსაფეხურიანი ფრიზით. დასავლეთ კარის თავზე მცირე სწორკუთხა ნიშია, რომლის ორივე მხარეს აგურის წყობის შეღრმავებით გამოყვანილია ერთ ვერტიკალზე განლაგებული ორ-ორი რომბი და თითო სამკუთხედი. ჩრდილოეთ კარის თავზე და განივი კედლების ფრონტონებში თითო შეღრმავებული ჯვარია გამოსახული. დასავლეთ კედელზე დაშენებულია გეგმით კვადრატული და ოთხივე მხარეს თაღებით გახსნილი აგურის ვიწრო სამრეკლო. განივ ფასადებზე შემორჩენილია აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდნის მცირე ნაწილები. ეკლესია გადახურული ყოფილა ღარიანი კრამიტით.
Camponotus dufouri
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ახმეტის ღვთისმშობლის ეკლესია (უტო)
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
Camponotus dryandrae
Camponotus dryandrae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ავთანდილ ცქიტიშვილი
ავთანდილ ცქიტიშვილი (დ. 26 ივლისი, 1950, სარვანი — გ. 6 დეკემბერი, 2013) — ქართველი სამხედრო პირი, ბრიგადის გენერალი, გენერალ-მაიორი.
ბიოგრაფია
1972-1973 წლებში მსახურობდა სსრკ შეიარაღებული ძალების მე-13 გვარდიული სატანკო დივიზიის მე-6 მოტომსროლელი პოლკის, არტილერიის მართვისა და დაზვერვის ოცეულის მეთაურად უნგრეთის სახალხო რესპუბლიკაში. ხოლო 1973-1975 წლებში სსრკ შეიარაღებული ძალების მე-13 გვარდიული სატანკო დივიზიის მე-6 მოტომსროლელი პოლკის, არტილერიის მართვისა და დაზვერვის ასეულის მეთაურად ასევე უნგრეთის სახალხო რესპუბლიკაში. 1975-1976 წლებში — შუა აზიის სამხედრო ოლქის 1-ი სააარმიო კორპუსის 155-ე მოტომსროლელი დივიზიის 515-ე მოტომსროლელ პოლკში. 1976-1981 წლებში — შუა აზიის სამხედრო ოლქის 1-ი საარმიო კორპუსის 155-ე მოტომსროლელი დივიზიის 906-ე ცალკეული საარტილერიო დივიზიონის შტაბის უფროსად. 1981 წლიდან ბალტიისპირეთის სამხედრო ოლქის მე-11 გვარდიული არმიის საარტილერიო ბრიგადის დივიზიონის მეთაურად. 1981-1985 წლებში მუშაობდა მე-40 სატანკო დივიზიის 886-ე გვარდიულ-საარტრილერიო პოლკის შტაბის უფროსად. 1985-1986 წლებში შორეული აღმოსავლეთის სამხედრო ოლქში, კერძოდ, მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკაში. 1986-1989 წლებში მსახურობდა 129-ე დივიზიის საარტილერიო პოლკის მეთაურად. 1989-1991 წლებში საქართველოს სსრკ სამოქალაქო თავდაცვის შტაბში. 1989 წელს აქტიურად ჩაერთო ეროვნულ-გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. იყო ეროვნული გვარდიის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1990 წელს, საქართველოს ეროვნული გვარდიის-შინაგანი ჯარების ჩამოყალიბების დღიდან, პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას წინადადებით დაანება თავი სსრკ შეიარაღებული ძალების შემადგენლობაში მოღვაწეობას და დაინიშნა ახალი საქართველოს 1-ი ბრიგადის პირველ მეთაურად: დაევალა მისი ჩამოყალიბება და დაკომპლექტება. 1991 წლის აგვისტოდან მსახურობდა — ეროვნული გვარდიის სარდლის პირველ მოადგილედ. 1992 წლის იანვრიდან მსახურობდა — თავდაცვის სამინისტროს მთავარი საბრძოლო სამმართველოს უფროსად. 1992 წლის თებერვლიდან მსახურობდა — შეიარაღებული ძალების მთავარი შტაბის უფროსად. 1993 წლის მაისიდან მსახურობდა შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსად, საქართველოს თავდაცვის მინისტრის პირველ მოადგილედ. აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის წარმოებულ სამხედრო მოქმედებებში. 1993 წელს სოხუმის დაცემის შემდეგ გადადგა დაკავებული თანამდებობიდან. 1996 წელს პრეზიდენტ ედუარდ შევარდნაძის თხოვნით დაბრუნდა სამსახურში სასაზღვრო ძალების შტაბის უფროსად. 1999 წლის სექტემბერში კვლავ დაანება თავი სამსახურს და გახდა ვეტერანთა მოძრაობის აქტიური წევრი და ერთ-ერთი ლიდერი. 2013 წლიდან დაინიშნა საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის ვეტერანთა საქმეების დეპარტამენტის უფროსის მრჩევლად. მიღებული აქვს უცხო ქვეყნების ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
ავსტრიის ეკონომიკა
ავსტრიის ეკონომიკა განვითარებული სოციალური საბაზრო ეკონომიკაა. ავსტრია მსოფლიოში მე-14 უმდიდრესი სახელმწიფოა ერთ სულ მოსხლეზე მთლიანი შიდა პროდუქტის მიხედვით. 1980-იან წლებამდე ავსტრიის უდიდესი სამრეწველო ფირმები ნაციონალიზებული ჰქონდათ, თუმცა ბოლო წლებში პრივატიზაციის შემდეგ სახელმწიფოს საკუთრებაში არსებული ჰოლდინგების რიცხვი სხვა ევროპული სახელმწიფოების ეკონომიკის შესაბამისად შემცირდა.
ავსტრიაში ძლიერია პროფესიული კავშირების მოძრაობა, რომელსაც დიდი გავლენა აქვს შრომის პოლიტიკაზე. მაღალგანვითარებულ მრეწველობასთან ერთად ეროვნული ეკონომიკის ყველაზე მნიშვნელოვანი სექტორი საერთაშორისო ტურიზმია. 1992-2017 წლებში ავსტრიის საშუალო მთლიანი შიდა პროდუქტი მე-13 ადგილზეა ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების სახელმწიფოებს შორის. ავსტრიაში მოსახლეობის საშუალოდ 1.37%-იანი ზრდაც მნიშვნელოვანი ფაქტორია.
ავსტრიის მთლიანი შიდა პროდუქტი 2006 წელს 3.3%-ით გაიზარდა. 2004 წელს ავსტრია მეოთხე უმდიდრესი სახელმწიფო იყო ევროპის კავშირში. მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ სულ მოსახლეზე დაახლოებით 27 666 ევროს უტოლდებოდა. ამ პერიოდში სიაში ლუქსემბურგი, ირლანდიის რესპუბლიკა და ნიდერლანდები ლიდერობდნენ.
2002-2006 წლებში ავსტრიის ეკონომიკა სტაბილურად იზრდებოდა და 1-3.3%-ს შორის მერყეობდა. 2013 წელს მშპ-ის ზრდის მაჩვენებელი 0%-ს გაუტოლდა. 2016 წლისთვის ზრდის მაჩვენებელი 1.5%-მდე ავიდა.
სექტორები
ავსტრიის მშპ-ის უდიდესი ნაწილი მომსახურების სექტორზე მოდის. ქვეყნის საფინანსო ცენტრის ფუნქციას ვენა ასრულებს. დედაქალაქის იურიდიული ფირმები და ბანკები ევროპის კავშირის წევრი სახელმწიფოების წამყვან კორპორაციებს შორის არიან. ავსტრიის ეკონომიკისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ტურიზმი, რომელიც ქვეყნის მშპ-ის დაახლოებით 10%-ს შეადგენს.
2018 წელს ავსტრიაში აწარმოეს:
და სხვა სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები მცირე მოცულობით.
სტატისტიკა
ქვემოთ მოცემულ ცხრილში 1980-2018 წლებში ავსტრიის მთავარი ეკონომიკური ინდიკატორებია წარმოდგენილი. 2%-ზე დაბალი ინფლაციის მაჩვენებლები გამწვანებულია.
ახმეტის ღვთაების ეკლესია
300px|მინი ახმეტის ღვთაების ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ახმეტაში. დგას ქალაქის განაპირას, ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება VI საუკუნის II ნახევრით. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.