cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რუსტამ კასიმჯანოვი
ფიდეს მსოფლიოს ჩემპიონი
2004 წლის ფიდეს მსოფლიოს ჩემპიონატს ლიბიის დედაქალაქმა ტრიპოლმა უმასპინძლა, რის გამოც ჩემპიონატზე ებრაელმა და კიდევ რამდენიმე ძლიერმა დიდოსტატმა ვერ ითამაშა. შეჯიბრზე 128 დიდოსტატი ოლიმპიური სისტემით გამოვიდა. კასიმჯანოვი ფიდეს რეიტინგსიაში 54-ე ადგილს იკავებდა, ჩემპიონატზე კი 28-ე იყო. პირველ ტურში აშშ-ს სახელით მოთამაშე ალეხანდრო რამირესი დაამარცხა 2,5:1,5. მეორეში ირანელი ეხსან გაენ მაგამი 1,5:0,5, მესამეში უკრაინელი ვასილ ივანჩუკი (2,5:1,5 +0-0=2), მეხუთეში უნგრელი ზოთან ალმაში (2:0) და მეოთხედფინალში გავიდა, სადაც რუსი ალექსანდრ გრიშჩუკი (3:1 +1-1=0) დაამარცხა. მძიმე გამოდგა ბულგარელ ვესელინ ტოპალოვთან დაპირისპირება, თუმც უზბეკმა დამატებით დროში შეძლო მისი გატეხვა (4:2 +0-0=4) და ფინალში ინგლისელ მაიკლ ადამსს შეხვდა, რომელიც რეიტინგით მესამე იყო გათამაშებაზე. დაძაბული გამოდგა საფინალო 6 პარტიანი დაპირისპირება. მეორე ტურში კასიმჯანოვი თეთრებით დაწინაურა, შემდეგ წააგო, ისევ მოიგო, კვლავ წააგო, ბოლო კი ყაიმით დაასრულა და დამატებით ორი სწრაფი პარტია დაინიშნა. სწრაფი პარტიებში რუსტამმა პირველივე მოიგო შავებით, მომდევნოში კი თეთრებით 48-ე სვლაზე ყაიმს გამორჩა, ტიტულს დაეუფლა და საპრიზო 100 ათასი დოლარიც მიიღო. კასიმჯანოვი ფიდეს ვერსიით მე-5 ჩემპიონი გახდა.
2005 წელს ლინარესის სუპერტურნირზეც მიიწვიეს, თუმც იქ 12 ქულიდან მხოლოდ 4-ის მოპოვება შეძლო და მეექვსე-მეშვიდე ადგილებს დასჯერდა. მომდევნო წელს კორსიკის მასტერსზე იმარჯვა. 2005 წელს ჭადრაკში მსოფლიოს ჩემპიონატის გამაერთიანებელ მატჩში რუსტამს გარი კასპაროვთან უნდა ეთამაშა, თუმც შეხვედრა ვერ შედგა. 2005 წლის შემოდგომაზე არგენტინულ სან-ლუისში გამართულ ფიდეს მსოფლიოს ჩემპიონატზე იასპარეზა, თუმც ღირსეული თამაში ვერ აჩვენა და ტიტულიც დაკარგა. შეჯიბრზე 8 უძლიერესმა დიდოსტატმა ორ წრედ ითამაშა, უზბეკმა 2 პარტიის მოგება შეძლო, 5 წააგო, 7 კი ყაიმით დაასრულა და 5,5 ქულით VI ადგილზე გავიდა. ჩემპიონი კი 10 ქულით ტოპალოვი გახდა, რომელსაც მანამდე ტრიპოლში მოუგო.
thumb|2001 წელი. რუსტამ კასიმჯანოვი უზბეკეთის საფოსტო მარკაზე thumb|2005 წელი. რუსტამ კასიმჯანოვი უზბეკეთის საფოსტო მარკაზე
2005 წლის 23 ივნისს ABC Times Square სტუდიაში კომპანია Accoona-მა კასიმჯანოვი Fritz 9-თან შეაჯიბრა, შეხვედრა ყაიმით დასრულდა. 2004 წლის ფიდეს მსოფლიოს ჩემპიონობის წყალობით იგი 2007 წლის ჩემპიონატის საკანდიდატო ტურნირზე დაუშვეს, მაგრამ პირველივე შეხვედრაში ბორის გელფანდთან დამარცხდა. თავიდან მათი ექვსივე შეხვედრა ყაიმით დასრულდა, მაგრამ ტაი-ბრეიკებში სწრაფ პარტიებში მეტოქემ იყოჩაღა და ექს-ჩემპიონი გამოთიშა. 2010 წელს აზიის ჩემპიონატში სწრაფ ჭადრაკში ოქრო მოიგო. 2008-2009 ფიდეს გრან-პრის ტურნირზე იასპარეზა. ფიდეს რეგლამენტით ორი წლის მანძილზე 6 გრან-პრი იმართებოდა და აქედან თითო მოჭადრაკე ოთხზე გამოდიოდა, საბოლოოდ კი ქულებით ორი საუკეთესო პრეტენდენტთა რვაკაციან ტურნირზე გადაინაცვლებდა. მოჭადრაკემ მხოლოდ სამში იასპარეზა, ელისტაში მეხუთე-მეცხრე იყო 6,5 ქულით, ნალჩიკში მეთორმეტე-მეთოთხმეტე 5,5 ქულით, ჯერმუკში მეოთხე-მეექვსე 7,5 ქულით. საბოლოოდ კი მე-17 ადგილი ერგო და ასპარეზობაც დაასრულა. კასიმჯანოვი გერმანულ ბუნდესლიგაში ბად-გოდესბერგის საჭადრაკო გუნდში თამაშობს. ტურნირებზე არასტაბილურად გამოდის, უმაღლესი რეიტინგი კი 2001 წლის ოქტომბერში ჰქონდა, როცა 2706 პუნქტი ეწერა და ათეულშიც შედიოდა. 2012 წელს ამერიკელმა მეწარმე ენდრიუ პოლსონმა კომპანია AGON დააფუძნა, რომელმაც ფიდესთან გააფორმა ხელშეკრულება. მათ ორგანიზაციას მსოფლიოს ჩემპიონატის მომზადებაში დახმარება, კომერციზაცია და გავითარება ევალებათ. კომპანიამ მომდევნო ფიდეს-გრან-პრისთვის 24 მოჭადრაკეს შორის, 6 კაცის არჩევის უფლება მიიღო და ერთი კასიმჯანოვი გახდა. პირველ გრან-პრიზე რომელმაც 2013 წლის სექტემბერში ლონდონმა უმასპინძლა, უზბეკი 12 დიდოსტატში 4,5 ქულით მე-9 იყო. მეექვსე იყო ტაშკენტში 6 ქულით, მეთერთმეტე ცუგში 4,5 ქულით და მეექვსე თესალონიკში 5,5 ქულით, საბოლოოდ კი მეთოთხმეტე ადგილი დაიკავა და ასპარეზობაც დაასრულა. 2014-15 წლისთვის ფიდეს გრან-პრის ტურნირები 6-დან 4-მდე შემცირდა და მოჭადრაკე მხოლოდ სამზე თამაშობდა. რადგანაც ერთი ეტაპი ტაშკენტში ტარდებოდა, მოჭადრაკე როგორც მასპინძელი ისე დაუშვეს. პირველზე ბაქოში 5 ქულით მე-10 იყო, მშობლიურ ტაშკენტში 3,5 ქულით მე-11, თბილისში 5,5-ით მეოთხე. საბოლოოდ კი ბოლო ადგილზე გავიდა. 2015-ში ბაქოში ფიდეს მსოფლიოს თასზე იაპარეზა, რეიტინგით 35-ე იყო, თუმც თავისზე სუსტ კანადის სახელით მოასპარეზე ანტონ კოვალიოვთან 3,5:4,5 დამარცხდა და გამოეთიშა ასპარეზობას.
სამწვრთნელო საქმიანობა
2008 წლიდან ანანდის სამწვრთნელო შტაბში იყო და სამ მსოფლიოს ჩემპიონატის მატჩში დაეხმარა, 2008 წელს ვლადიმირ კრამნიკთან 2010-ში ვესელინ ტოპალოვთან და 2012 წელს ბორის გელფანდთან. 2011 წელს გერმანიის ეროვნულ ნაკრებს ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზე ავარჯიშებდა. 2014 წელს 8 კაციან კანდიდატთა ტურნირზე სერგეი კარიაკინის სამწვრთნელო გუნდში ირიცხებოდა და მოგებაშიც დაეხმარა. 2016-ში კასიმჯანოვმა ფაბიანუ კარუსნას გუნდში გააგრძელა მოღვაწეობა, მას ჯერ ანდიდატთა ტურნირი მოაგებინა, ხოლო შემდეგ მსოფლიოს ჩემპიონატის მატჩში კარლსენის წინააღმდეგ ეხმარებოდა. ამჟამად ახალგაზრდა ინდოელ დიდოსტატ არჯუნ ერიგაისს ავარჯიშებს.
თამაშის სტილი
მიუხედავად იმისა რომ დიდი ტურნირები არ მოუგია, მის თამაშს ძლიერს და სტაბილურს უწოდებენ, უფრო იმის გამო რომ ბევრ პარტიას ყაიმით ასრულებს. დებიუტში ახალს არაფერს არ ფიქრობს, მიუხედავად იმისა მიყოლებით რამდენიმე რომც წააგოს. იშვიათად ცდება და თამაშს კარგად კითხულობს, მაგრამ პარტიის მოსაგებად მხოლოდ ეს არ კმარა. მსოფლიოს ჩემპიონ მაგნუს კარლსენის აზრით კასიმჯანოვი ის მოთამაშეა რომელთანაც პაექრობა საკმაოდ რთულია.
ოჯახი
ყავს და-ძმა, იმიდა და ხურდიში. მეუღლე ფირუზა (ტანმოვარჯიშე) და ორი ვაჟი.
ჯილდოები
"გამოჩენილი მიღწევა – 2004 წელს ჭადრაკში მსოფლიოს ჩემპიონატზე გამარჯვება, სადაც გამოვლინდა ჩვენი ერის დიდი ინტელექტუალური პოტენციალი, თვითდაჯერებულობა, თავდადებისა და ნების, დიდი ავტორიტეტის და სამშობლოს პრესტიჟისა, გაზარდა ქვეყნის დიდება საერთაშორისო არენაზე".
სქოლიო
კატეგორია:მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკი კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:5 დეკემბერი კატეგორია:1979 წელი სპორტში კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში
მარისკალ-კასერესის პროვინცია
thumb|right|250px|მარისკალ-კასერესის პროვინცია. მარისკალ-კასერესი — სან-მარტინის რეგიონის (პერუ) პროვინცია. მარისკალ-კასერესის დასავლეთიდან ესაზღვრება ამასონასის და ლა-ლიბერტადის რეგიონები. მარისკალ-კასერესის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხუანხუი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 72 327 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 5 ადამიანს. მარისკალ-კასერესის ფართობია 14 498,73 კმ². პროვინცია იყოფა 5 რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის პროვინციები
ახუნოვო (ბლაგოვარის რაიონი)
ახუნოვო (Ахун; Ахуново) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 214 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 39 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 52 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (36 %) და თათრები (39 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
ივანე დიაკონი
ივანე დიაკონი, XI საუკუნის ქართველი ოქრომჭედელი. ჩვენს დრომდე მოაღწია მისმა ნამუშევარმა - მარტვილის საწინამძღვრო ჯვარმა. მხატვრის ვინაობას გვამცნობს ჯვრის უკანა მხარეს გარე კონტურის შემოყოლებით მოთავსებული წარწერა.ჯვრის ზომაა 56x36 სმ. ფორმით ისეთივეა, როგორც სხვა ქართული საწინამძღვრო ჯვრები - ტარზე წამოცმული, უფრო გრძელი ქვემო მკლავითა და თანაბარი ზემო სამი მკლავით; მკლავების ბოლოები ფართოვდება და ყოველ კიდეში ფოთლოვანი ყუნწები აქვს გამობმული. წინა პირზე, შუაგულში, გამოსახულია ჯვარცმული ქრისტე, ანგელოზების ფიგურები წელზემოთ, ჯვრის განივ მკლავებზე - იოანე და მარიანი, ზემო მკლავზე - ყოვლისმპყრობელი ქრისტეს მთლიანი ფიგურა, ბასილი დიდისა და გრიგოლის ფიგურები წელზემოთ, ქვემოთ მკლავზე - წვეროსანი წმინდანის მთლიანი ფიგურა. ჯვრის უკანა მხარე დაფარულია ვირტუოზულად შესრულებული მცენარეული ორნამენტით. ივანე დიაკონი ქართული ოქრომქანდაკებლობის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საფეხურის თვალსაჩინო წარმომადგენელია. მისი ნამუშევარი სკულპტურული ჭედურობის თვალსაჩინო ნიმუშია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ოქრომჭედლები
ბრილიონი (უისკონსინი)
ბრილიონი (Brillion) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის კალუმეტის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 3 148 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 445,2 კაცი/კმ². ფართობი 7,12 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 7,12 კმ²-ს შეადგენდა. აქედან ხმელეთს 7,07 კმ², წყალს კი 0,05 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:კალუმეტის ოლქის ქალაქები
ჭაჭარაქი
ჭაჭარაქი — სოფელი საქართველოში, ახალციხის მუნიციპალიტეტში, მინაძის თემში. მდებარეობს მდინარეების მტკვრისა და ფოცხოვისწყლის შესართავთან. ზღვის დონიდან 1000 მეტრი, ახალციხიდან 5 კილომეტრი.
სოფელში შემორჩენილია შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია. ოსმალეთის ბატონობის ხანაში (XVI ს.-1829) მოიხსენიება, როგორც ახალციხის სანჯაყის ნაჰიე ჩეჩერექი. ამჟამად სოფლის მოსახლეობის უმრავლესობას ეთნიკური სომხები შეადგენენ.
სოფელში არის საჯარო სკოლა.
სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Falling Awake (სიმღერა)
Falling Awake — ტარია ტურუნენის პირველი სინგლი ალბომიდან What Lies Beneath. სიმღერა დაიწერა ტარიასა და ჯონ ენდრიუსის მიერ. ჩანაწერი გამოიცა 2010 წლის 19 ივლისს, Universal Music-ის მიერ. . სიმღერის პროდიუსერია თვით სიმღერის ავტორი და მომღერალი - ტარია ტურუნენი, რომელიც ამ ამპლუაში პირველად გვხვდება.
24 აგვისტოს სიმღერა გავრცელდა iTunes-ის საშუალებით.
სქოლიო
კატეგორია:ტარია ტურუნენის სიმღერები კატეგორია:2010 წლის სინგლები კატეგორია:სიმფონიური მეტალ სიმღერები
ქვაბთახევში წამებულები
ქვაბთახევში წამებულები — წმინდა დედანი და მამანი, ქვაბთახევის მონასტერში წამებულნი ჟამთა თემურ-ლენგისასა (გ. 1386). საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ძველი სტილით 10 აპრილი (23 აპრილი).
გიორგი ბრწყინვალის ძისწულის, ბაგრატ V-ის მეფობის დროს, ჩვენს ქვეყანას უფალმა სასჯელი გარდამოუვლინა ცოდვებისთვის: სამარყანდელი თემურ-ლენგი შვიდგზის შემოესია საქართველოს ურიცხვი ლაშქრით, „რომელსა ვერ იტევდნენ მთანი და ველნი და ყოველნივე არენი და სანახნი საქართველოჲსნი“. მტერმა იავარ-ჰყო და პირისაგან მიწისა აღგავა მრავალი ეკლესია-მონასტერი. შვიდგზის მიიღო ქართველმა „ვნებაჲ მისგან მახვილისა მიერ ტყვეობისა და ცეცხლისა და შენობითთა საფუძველთა აღმოყრისა“.
თემურ-ლენგმა ტყვედ იგდო ბაგრატ მეფე, ქართლი ააოხრა და სხვა დიდებულებთან ერთად მეფე-დედოფალი შირვანს წაიყვანა. უსჯულო თემური ყოველნაირად აიძულებდა მეფეს ქრისტიანობის დატევებას, სამაგიეროდ კი მეფის ტიტულის შენარჩუნებასა და სხვა ტყვეებთან ერთად განთავისუფლებას ჰპირდებოდა.
კარგა ხანი ვერ მოდრიკეს ბაგრატი, მაგრამ ბოლოს „უღონოქმნილი ყოვლისაგან კაცობრივისა შეწევნისა. სარწმუნოებისაგან სათანადოჲსა მოაკლდა“. შემდეგ ღვთის სასოება კვლავ აღდგა მასში, მოტყუებით მოიმადლიერა თემურ-ლენგი და ქართლში თავისი პატივის შენარჩუნებით დაბრუნების ნებართვაც მიიღო. ბაგრატის თხოვნით თემურმა მეფეს თან გამოაყოლა თორმეტათასიანი სპა, რომელიც მას თითქოს თავისი სამეფოს გამაჰმადიანებაში უნდა დახმარებოდა.
ხუნანს მიახლებულმა ბაგრატმა თავის ძეს, გიორგის მოუწოდა ლაშქრითურთ და თემურ-ლენგის მხედრობა „აღსწყჳდა. მახჳლთა ერთიცასა ბარბაროსთაგანიცა განურინებელად“.
ცნობამ ლაშქრის განადგურების შესახებ და ბაგრატის ღალატმა განარისხა თემურ-ლენგი და, „ჩუენ ზედა განმხედრებად აღძრული“, წამოემართა ბაგრატზე შურის საძიებლად. ქართველებმა მტრის პირველი შეტევა მოიგერიეს, მაგრამ თემურმა დამხმარე ლაშქარი მოიშველია, დაქანცულ ქართველებს ახალი ძალით შეუტია და უკან დაახევინა.
თათრებმა მოაოხრეს თბილისი, ნისანი, კალისი, ქართლის ქალაქები და სოფლები დაწვეს, წმინდა ეკლესიები დაარღვიეს და „ესრეთ მარბიელობით“ ჩააღწიეს ქვაბთახევის მშვენიერ მონასტრამდე.
ქვაბთახევში მტერს დაუხვდა „გარემო მახლობელთა მონასტერთაგანნი მონაზონნი, მრავალნი მამანი და დედანი, აზნაურთაგანნი და მღვდელნი და დიაკონნი და თვით მონასტრისა მის ძმანი“. გარდა სასულიერო პირებისა, „ერისკაცთა მათ სიმრავლე სოფელთაგან მახლობელთა იყო არა მცირეჲ“.
ბარბაროსებმა მონასტრის კარები შეამტვრიეს, გაძარცვეს იგი, „განიტაცეს ჭურჭელნი და გამოიღეს სიმდიდრენი მონასტრისა საუნჯეთა არა მცირედი, რამეთუ ფრიად მდიდარი იყო მონასტერი იგი“. მოხუცებულნი და უძლურნი, რომელთა ტყვედ წასხმაც შეუძლებელი იყო, მახვილით მოწყვიტეს.
ღვთის სამკვიდრებელში შესულმა უღმრთოებმა შეაგინეს წმინდა ტაძარი - გააშიშვლეს მახვილები, „ჰკაფდეს უწყალოდ ვენახსა მას სიტყჳერსა ანუ ხილნარსა მტილისა ღუთისასა“, უფლის ღირს მონათა ცხედრები ცის ფრინველთა საჭმელად და „მჴეცთა ქუეყანისათა“ საჯიჯგნად დატოვეს.
როცა ბარბაროსებმა კვლისა და ტყვეთა შეკვრისაგან მოიცალეს, წმინდა სამღვდელო კაცთა, მონაზონთა, ქალწულთა და მოწესეთა დაცინვა დაიწყეს - ეჟვნები შეაბეს მათ, თვითონ კი ეშმაკისგან გაგიჟებულებმა „იწყეს ხლდომად და როკვად“. „ვაი ჩუენდა, მონაზონთა“ - ქვითინით და ვაებით გოდებდნენ მოწამეები.
ამის შემდეგ ბარბაროსებმა ყველა იქ მყოფს მიმართეს: ან უარყავით ქრისტე, ან შეკრულებს შეგყრით ეკლესიაში, შეშას შემოგიწყობთ და დაგწვავთო. ტყვექმნილნი პასუხობდნენ: „ჩვენ უკუე მიცემულთა ხელთა მიმართ თქუენთა ცოდვათათვის ჩვენთა, რომელნი ვქმნენი და განვარისხეთ შემოქმედი ჩვენი და ღმერთი და არა თუ სიმართლისათვის თქუენთა ვესავთ, ვითარმედ განგვწმიდნეს პატიჟთა ამით დროებითითა და განგვისვენნეს უწელიწდოებითსა შინა საუკუნოსა. ვერა რაჲმემან განმაშორნეს სიყუარულსა მას ქრისტესსა, ჭირმან, ანუ იწროებამან, დევნამ, ანუ სიყმილმან, შიშლოებამან, ანუ ურვამან, ანუ მახჳილმან, არა რაჲმეღა ჩუენდა ღვთისა მიმართ მისართუმელ დროსა მას“.
მოწამეები ერთმანეთს ამხნევებდნენ და გალობდნენ ფსალმუნის სიტყვებს - „შენთჳს მოვსწყდებით ჩუენ მარადღე და შევირაცხებით ჩუენ, ვითარცა ცხოვარნი კულადნი“.
როცა მარტვილნი ეკლესიის კარებთან მიიყვანეს, ასე მიმართეს უფალს: „შევიდე სახლსა შენსა, თაყუანის-ვსცე ტაძარსა წმიდასა შენსა შიშითა შენითა, უფალო, მიძეღუ მე სიმართლითა შენითა, მტერთა ჩემთათჳს წარმართე შენ წინაშე გზაჲ ჩემი“.
ღვთის ტარიგნი ბარბაროსებს ეუბნებოდნენ - „აღანთენით ჴორცნი, ბოროტმსახურნო, რათა ცეცხლითა საღმრთოჲთა მთებარენი სულნი უბრწყინვალეს მზისა განბრწყინდეს სასუფეველსა შინა ზეციურსა მამისასა, ნუ იცადებთ შეწირვასა ჩუენსა, რათა სახილველ ვიქმნეთ სოფლისა და ანგელოსთა და კაცთა, დაღაცათუ ჯერეთ სურჳლსა ჩუენსა მხოლოდ უფალი ჰხედავს და სიმართლისათჳს ჩუენისა ნუგეშინისა გვცემს“.
მტარვალებმა უფრო მეტი შეშა მოზიდეს და უფრო დიდი ცეცხლი აღაგზნეს. ალი მაღლა ადიოდა, ხშირი ნაკვერცხლები ცვიოდა, „ქუხილსა სახმილისასა მთანიცა ხმას სცემდეს“, ყოვლადდასაწველთა ნეტარი სულები კი გალობდნენ: „აკურთხევდით ცეცხლი და სიცხე უფალსა, უგალობდით და ზესთა ამაღლებდით მონანი უფალსა, უგალობდით და ზესთა ამაღლებდით მას უკუნისამდე“.
ასე შეიწირნენ ღვთის მიმართ ტარიგნი უბიწონი.
ეკლესიის იატაკზე მოწამეთა დამწვარი სხეულების კვალი აღიბეჭდა „და ვიდრე დღეინდელად დღემდე იხილვების შინაგან იატაკსა ზედა წმიდისა ეკლესიისასა დამწვარნი სახენი მათნი დღესაცვე ზედან სხენან“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:XIV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
სოგნ-ოგ-ფიურანე
სოგნ-ოგ-ფიურანე — ნორვეგიის საგრაფო. ესაზღვრება მიორე-ოგ-რუმსდალი, ოპლანი, ბუსკერუდი და ხორდალანი. საგრაფოს ცენტრი მდებარეობს ქალაქ ჰერმანსვერკში, ლეიკანგერის მუნიციპალიტეტში. უდიდესი ქალაქია ფიორდი.
სახელი
სახელი სოგნ-ოგ-ფიურანე 1919 წელს შეიქმნა. მისი სახელი პირველი ნაწილი არის რეგიონი სოგნის დასახელება. ბოლო ნაწილი არის ფიორდის მრავლობითი ფორმა, რომელიც რეგიონის ორ საგრაფოს შეესაბამება : ნორდფიორდი და სუნფიორდი.
1919 წლამდე საგრაფოს დასახელება იყო, (Nordre Bergenhus amt) რაც "ბერგენუსის ამტ-ს ჩრდილოეთ ნაწილს" ნიშნავს (ამტ - ტერიტორიული ერთეულია). ძველი ბერგენუსის ამტ შექმნილი იყო 1662 წელს.
მუნიციპალიტეტები
სოგნ-ოგ-ფიურანე იყოფა 26 მუნიციპალიტეტად. ესენია:
500 პქ|მინი|მარჯვნივ|სოგნ-ოგ-ფიურანეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიის საგრაფოები კატეგორია:სოგნ-ოგ-ფიურანე
Phiomicetus
Phiomicetus — ამომწყდარი მოსიარულე ვეშაპისნაირი ცხოველების გვარი. ცნობილია ერთი სახეობა — Phiomicetus anubis, რომელიც ცხოვრობდა შუა ეოცენში, დაახლოებით 43 მილიონი წლის წინ.
ეტიმოლოგია
გვარს ლათინური სახელი (Phiomicetus), რომელიც „ფაიუმის ვეშაპს“ ნიშნავს აღმოჩენის ადგილის მიხედვით უწოდეს. სახეობის აღმნიშვნელი სახელი (anubis) კი — ძველეგვიპტური სიკვდილის ღმერთის, ანუბისის მიხედვით, რადგან აღმოჩენილი თავის ქალა წააგავდა ტურის თავის ქალას და ეგვიპტელები ანუბისსაც სწორედ ტურის თავით გამოსახავდნენ.
აღწერა
P. anubis-ის ნამარხები 2008 წელს აღმოაჩინეს ეგვიპტეში, ფაიუმის დაბლობზე განხორციელებული ექსპედიციის დროს. ამავე რაიონშია აღმოჩენილი ადრეული წყლის ვეშაპი Rayanistes afer. Phiomicetus anubis-ის აღმოჩენამ კიდევ უფრო ნათელი გახადა ვეშაპთა ევოლუციის საკითხები (დღეს მიჩნეულია, რომ ვეშაპთა წინაპრები თავდაპირველად ხმელეთზე ცხოვრობდნენ და თანდათან გადაიქცნენ ზღვის არსებებად). P. anubis-ს შეეძლო წყალში ცურვა და ხმელეთზე სიარული. მტაცებელი ცხოველი იყო. ძლიერი ყბების წყალობით შეეძლო ისეთი მსხვერპლის მონადირება, როგორიცაა ნიანგი ან წვრილი ძუძუმწოვრები, მათ შორის სხვა ვეშაპების ნაშიერები. აღმოჩენილ მასალაზე (თავის ქალის ნაწილი, კბილები, მალები და ნეკნები) ჩატარებული ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ ცხოველი იწონიდა 600 კგ-მდე და აფრიკის ყველაზე ადრეულ (და „პრიმიტიულ“) ვეშაპს წარმოადგენდა. ასევე გამოვლინდა რამდენიმე ახალი ანატომიური თავისებურება და კვების სტრატეგია: მაგალითად, P. anubis-ს ეშვების გვერდით გრძელი მესამე საჭრისები ჰქონდა, რაც, სავარაუდოდ, ეხმარებოდა ბევრად უფრო სწრაფი და მოუხელთებელი ნადავლის (მაგ., თევზის) დაჭერაში; მათ მოსდევდა დიდი ძირითადი კბილები (საღეჭი).
სქოლიო
კატეგორია:Protocetidae
ივანე მონისძე
ივანე მონისძე — XI საუკუნის ქართველი ოქრომჭედელი. შემორჩენილია მის მიერ ხელმოწერილი და ზუსტად დათარიღებული (1040) ორი მცირე ზომის ფირფიტა წმ. ბასილისა და წმ. ნიკოლოზის გამოსახულებებით. ეს ფირფიტები, სხვებთან ერთად, დაკრული იყო შემოქმედის მონასტრის ღვთისშობლის ხატის არშიაზე (ამჟამად საქართველოს ხელოვნების მუზეუმშია). ფირფიტები ერთნაირი მოყვანილობისაა - ვიწრო, მაღალი, ზემოთ ნახევარწრიული მოხაზულობისა; თითოეულზე თითო გამოსახულებაა. წმ. ნიკოლოზისა და წმ. ბასილის გამოსახულებები შესრულებულია გლუს ფონზე, ფრონტალურად, მთელი ტანით. მეტყველი სახეები ინდივიდუალიზებულია, სხეულთა პროპორციები - სწორი. მოქანდაკე შეგნებულად ქმნის მოცულობას. აქ საქმე გვასქვს ქართული ოქრომქანდაკებლობის იმ საფეხურთან, როდესაც ოსტატები სკულპტურულ-პლასტიკურ ამოცანებს ისახავენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ოქრომჭედლები
სახალინური ზუთხი
სახალინური ზუთხი (Acipenser mikadoi) — თევზი ზუთხისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 2 მეტრზე მეტია, მასა 60 კგ-ს აღემატება. გავრცელებულია წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილში, აზიის სანაპიროებზე — მდინარე ამურის შესართავიდან კორეის ნახევარკუნძულის ქალაქ ვონდანამდე და კუნძულ ჰოკაიდომდე. გამოირჩევა დაბალი ბუნებრივი რიცხოვნობით. ნაკლებად შესწავილი სახეობაა. გამსვლელი თევზია. ქვირითობის ერთადერთი ცნობილი ადგილი არის მდინარე ტუმნინი. მორფოლოგიურად და ეკოლოგიურად ძალიან ახლოს დგას მწვანე ზუთხთან (A. medirostris). ადრე ისინი ერთ სახეობად განიხილებოდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზუთხი
სირავაი
სირავაი (ოფიციალურად სირავაის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Sirawai; Bayan ng Sirawai) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 163 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 34 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
Formica testacea
Formica testacea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
საროვი (გორანბოი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ბირანი
ბირანი — პატარა ქალაქი კუბაში, ოლგინის პროვინციის მაიარის მუნიციპალიტეტში. ბირანში დაიბადა ფიდელ კასტრო 1926 წელს, ხოლო 1931 წელს რაულ კასტრო, რითაც ცნობილი გახდა ქალაქი. მათი მამა ამ პატარა ქალაქში ფლობდა 93 კმ² მიწის ფართობს, სადაც შაქრის ლერწამი მოჰყავდა.
ქალაქი მდებარეობს მაიარი სამხრეთ-დასავლეთით 30 კილომეტრზე და კუეტოს სამხრეთით 9 კილომეტზე.
2009 წელს ქალაქს მიანიჭეს ისტორიული მნიშვნელობა და შეიტანეს კუბის ეროვნული ძეგლების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
ვილჰელმ I (ბერგის ჰერცოგი)
დაკრძალულია ალტენბერგის საკათედრო ტაძარში, გერმანია.
ლუჩი (ბირსკის რაიონი)
ლუჩი (Луч; Луч) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
კენკო
thumb|right|200px|კენკო კენკო (Quenco, Q'inqu, სიტყვასიტყვით „ლაბირინთი“) – არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, ინკების წმინდა ხეობაში. მდებარეობს კუსკოს რეგიონში, ქალაქ კუსკოდან 6 კმ-ში, ზღვის დონიდან 3 500 მ–ზე.როგორც ჩანს ის ინკების ეპოქის სარიტუალო ტაძარი უნდა ყოფილიყო.
ლუჩი (ბირსკის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 122 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბირსკის რაიონის სოფლები
კენკო
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ვილჰელმ I (ბერგის ჰერცოგი)
მისი მმართველობის დროს ბერგის საგრაფო საჰერცოგოს რანგში იქნა აყვანილი (ლათ.: ducatus montensis), მაშინ როდესაც მეფე ვენცელმა 1380 წლის 24 მაისს აახენის რაიხსტაგზე ვილჰელმ II-ეს ჰერცოგობა უბოძა. 1363 წელს ვილჰელმ I-მა იქორწინა პფალცგრაფ რუპრეხტ II-ია ასულ ანაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერგის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული  1348 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1408
ჯორჯ მარტინი
სერ ჯორჯ ჰენრი მარტინი (დ. 3 იანვარი, 1926 — გ. 8 მარტი, 2016) — ბრიტანეთის იმპერიის ორდენოსანი, ინგლისელი პროდიუსერი, არანჟირებების ავტორი, კომპოზიტორი, დირიჟორი, აუდიო ინჟინერი და მუსიკოსი. ხშირად მითითებულია, როგორც მეხუთე „ბიტლი“, რასაც საფუძვლად მისი აქტიური მონაწილეობა ჯგუფ The Beatles-ის ყოველი ალბომის ჩაწერაში.
გარდაიცვალა 2016 წლის 8 მარტს, 90 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ჯორჯ მარტინი კატეგორია:The Beatles-თან დაკავშირებული პიროვნებები კატეგორია:ინგლისელი პროდიუსერები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:ინგლისელი დირიჟორები კატეგორია:ინგლისელი კომპოზიტორები
ყაფლან II გირეი
ყაფლან II გირეი (Qaplan Geray, قاپلان كراى; დ. 1739 — გ. 1771) — ყირიმის ხანი 1770 წელს, სელიმ II გირეის ვაჟი.
ბიოგრაფია
ყაფლანი არსლან და ყირიმ გირეიების მმართველობისას, 1767–1769 წლებში ნურედინის მოვალეობას ასრულებდა. ყირიმის ტახტი მიიღო 1770 წელს. მან სცადა სიტუაციის გამოსწორება რუსეთ-ოსმალეთის ომში მოლდავეთის ფრონტზე, თუმცა სასტიკად დამარცხდა ლარგასთან ბრძოლაში და წარუმატებელი სამხედრო კამპანიების სერიის შემდეგ, დაბრუნდა ყირიმში.
ყაფლან II-მ მალევე გაიგო ნოღაელების რუსეთის მხარეს გადასვლის შესახებ და თავადაც მიიღო მსგავსი შეთავაზება დიდებულებისგან. ხანმა აღშფოთებულმა უარყო ის, თუმცა ვერ მოახერხა იმ ყირიმელი ბეგების დაშოშმინება, რომლებიც რუსების დახმარებით აპირებდნენ ოსმალეთის იმპერიის მმართველობიდან გამოსვლას. მათ მალევე ყაფლან გირეისაც შეაცვლევინეს აზრი და დამოუკიდებლობის იდეით მოხიბლეს. ხანმა რუსეთთან სამშვიდობო მოლაპარაკებების გამართვა დაიწყო. ამის შესახებ შეიტყო ოსმალთა სულთანმა, რომელმაც დაუყოვნებლივ ბრძანა ყაფლან II-ის გადაყენება.
6 თვიანი მმართველობის შემდეგ ოსმალებმა ყაფლანს დაათმობინეს ყირიმის ხანის ტიტული და თურქეთის პროვინციაში გადაასახლეს. გარდაიცვალა 32 წლის ასაკში, 1771 წელს. დაკრძალულია სოფელ სუ-ბაშის მეჩეთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1739 კატეგორია:გარდაცვლილი 1771 კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
შერთული
შერთული — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ძევერის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე მდინარეების დიდი ლიახვისა და პატარა ლიახვის შესართავთან. ზღვის დონიდან 730 მეტრი, გორიდან 15 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პაპირუს-ლარუს-ბრიტანიკა
პაპირუს-ლარუს-ბრიტანიკა (Πάπυρος Larousse Britannica) — ბერძნულენოვანი ენციკლოპედია. გამოცემულია ფრანგულ ლარუსსა და ინგლისურ ბრიტანიკაზე დაყრდნობით 61 ტომად.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბერძნული ენციკლოპედიები კატეგორია:ენციკლოპედიები
ვანი (ვანის მუნიციპალიტეტი)
ვანი — ვანის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა ვანისა და ქვედა ვანის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
დემურ გიორხელიძე
დემურ გიორხელიძე (დ. 20 აგვისტო (3 ნოემბერი ), 1952, ქუთაისი) — ქართველი ეკონომისტი, ინჟინერი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.
1974 წელს დაამთავრა ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მსბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
Formica testaceipes
Formica testaceipes — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ივანე მორჩაისძე
ივანე მორჩაისძე — XI საუკუნის ქართველი ხუროთმოძღვარი. 1031 საფუძვლიანად გადაუკეთებია იშხნის ძველი ტაძარი, რასაც გვამცნობს სამხრეთ სარკმლის ირგვლივ მინაწერი. იშხნის ტაძარი, რომელიც VII საუკუნეში აშენდა, შემდეგში არაერთგზის შეუკეთებიათ და განუახლებიათ. მაგრამ, როგორც ჩანს, ტაძარმა საბოლოო, მხატვრულად დასრულებული და ჩამოყალიბებული სახე ივანე მორჩაისძის ხელში მიიღო. ფასადების დამუშავების საერთო სისტემით იშხნის ტაძარი XI საუკუნის დამახასიათებელი ძეგლია. ჩუქურთმათა სიუხვე, მრავალფეროვნება, მათი შესრულების მაღალი დონე და დახვეწილობა ივანე მორჩაისძეს შუა საუკუნეთა ბრწყინვალე ქართველ ოსტატების გვერდით აყენებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ხუროთმოძღვრები
კისტენლი-ბოგდანოვო
კისტენლი-ბოგდანოვო (Киҫуәнле-Боғзан; Кистенли-Богданово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 483 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბიჟბულიაკიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 56 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (97 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
არასაძიხი (ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი)
არასაძიხი (Арасаӡыхь) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (არასაძიხის თემი), მდინარე მოქვის მარცხენანაპირეთში. ზღვის დონიდან 160 მ, ოჩამჩირიდან 23 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:არასაძიხის თემის სოფლები
ბეითარაფჩი
ბეითარაფჩი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, კასუმლოს თემში. მდებარეობს ქვემო ქართლის ვაკეზე, საქართველო-სომხეთის საზღვართან, მდინარე დებედის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 410 მეტრზე, მარნეულიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 462 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლარუსის დიდი ენციკლოპედია
ლარუსის დიდი ენციკლოპედია ათ ტომად (ფრ. Grand Larousse encyclopédique en dix volumes) — ფრანგული ენციკლოპედიური ლექსიკონი, რომელიც 1960-64 წლებში ლარუსის მიერ გამოიცემოდა, ორი მოგვიანო დამატებითურთ. პროსპექტში შესულია როგორც ლექსიკონი, რომელიც ფრანგული სიტყვიერების წარმოჩენას ისახავს მიზნად, ასევე ენციკლოპედია, რომელიც ცოდნის ყველას სფეროს ეხება.
ინტერნეტ ვერსია
ლარუსის ათტომეულმა საერთაშორისო ქსელშიც დაიდო ბინა. გრანდიოზული პროექტის გაშვება 2008 წლის მაისში მოხდა. ბეჭდური ვერსიისგან განსხვავებით, ლარუსის ონლაინ ვერსია გარერედაქტორთა მიერ ივსება, მაგრამ ვიკიპედიისგან იმით განსხვავდება, რომ ყოველ სტატიას თითო ხელმომწერი ავტორი ჰყავს და პასუხისმგებელი პირიც ერთი ადამიანია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგული ენციკლოპედიები კატეგორია:ინტერნეტენციკლოპედიები კატეგორია:ენციკლოპედიები
საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტი
საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტი, სკპ ცკ — საქართველოს კომუნისტური პარტიის უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანო ყრილობებს შორის. ცენტრალური კომიტეტს ირჩევდა პარტიის ყრილობა. წარმართავდა ცენტრალური საბჭოსა და საზოგადოებრივ ორგანიზაციათა მუშაობას, ამტკიცებდა პარტიის ცენტრალურ ორგანოთა რედაქციებს, რომლებიც მუშაობდნენ ცენტრალური კომიტეტის უშუალო ხელმძღვანელობითა და კონტროლით, ანაწილებდა პარტიულ ძალებსა და საშუალებებს, განაგებდა პარტიულ სალაროს. საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტი პარტიის წესდებით განსაზღვრული რიგით იწვევდა პარტიის ყრილობებს, ცენტრალური კომიტეტის პლენუმებს. პლენუმებს შორის მუშაობის ხელმძღვანელობისათვის ქმნიდა ცენტრალური კომიტეტის ბიუროს, მიმდინარე მუშაობის ხელმძღვანელობისათვის კი — ცენტრალური კომიტეტის სამდივნოს. რეგულარულად აწვდიდა ინფორმაციას პარტიულ ორგანიზაციებს თავისი მუშაობის შესახებ. საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტთან ქმნიდა პარტიულ კომისიას. ხელმძღვანელობდა საქართველოს ახალგაზრდა ლენინური კომუნისტური კავშირის ცენტრალურ კომიტეტს. 1972 წლის 29 სექტემბრიდან 1985 წლის 6 ივლისამდე საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივანი იყო ედუარდ შევარდნაძე.
ლიტერატურა
ცენტრალური კომიტეტი
ტამპილისანი
ტამპილისანი (ოფიციალურად ტამპილისანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Tampilisan; Bayan ng Tampilisan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 680 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
საროვლუ
საროვლუ (Sarovlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	356 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ჩილტონი (უისკონსინი)
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 10,39 კმ²-ს შეადგენდა. აქედან ხმელეთს 10,28კმ², წყალს კი 0,10 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:კალუმეტის ოლქის ქალაქები
ვასილ თამარაშვილი
ვასილ თამარაშვილი (დ. 21 იანვარი, 1883, თბილისი — გ. 7 აპრილი, 1957) — ქართველი გამომგონებელი, მუსიკოსი. ქართველი მეცნიერისა და საზოგადო მოღვაწის, პროფესორ მიხეილ თამარაშვილის (1858–1911) ძმისშვილი.
1911 წელს დაამთავრა თბილისის მუსიკალური სასწავლებელი (სამხედრო კაპელმაისტერის სპეციალობით).
სწავლის პერიოდში დააარსა 15 მუსიკოსის შემადგენლობით ორკესტრი, რომელიც თანამშრომლობდა თბილისის სხვადასხვა თეატრთან; ამ ორკესტრისათვის დაამუშავა სიმღერები, მათ შორის: „მარსელიეზა“, „ვარშავიანკა“, ქართული ხალხური სიმღერები; 1913 წლიდან ჩამოაყალიბა ქართული ხალხური საკრავებისაგან შედგენილი ორკესტრის სქემა, ამ პერიოდიდან მუშაობდა ძველი ხალხური საკრავების აღდგენა–რეკონსტრუირებაზე; 1914 წლიდან მუშაობდა თბილისის ქართული ფილარმონიული საზოგადოების მუსიკალურ სკოლაში; 1914 წელს დაამზადა პირველი რეკონსტრუირებული ჩონგური, შემდეგ ჩანგი, ფანდური, გუდასტვირი; 1937 წელს მის მიერ რეკონსტრუირებული 11 სხვადასხვა სახეობის საკრავი დამზადდა საქართველოს ხალხური შემოქმედების კაბინეტში და გადაეცა ხალხური შემოქმედების საკავშირო სახლს, ამჟამად დაცულია პეტერბურგის მუსიკალური ინსტრუმენტების მუზეუმში; საკრავები შესულია „სსრკ ხალხთა მუსიკალური ინსტრუმენტების ატლასში“ (1963, 1975 მოსკოვი); მუსიკალურ სასწავლებელში სწავლის პარალელურად მუშაობდა ნოტის ამწყობ სტამბაში ნოტის გადამწერად; მას გაუჩნდა ნოტის საბეჭდი მანქანის შექმნის იდეა; 1914–1915 წწ. შექმნა ნოტის საბეჭდი მანქანის სქემა, 1921 წელს დაამზადა პირველი ნიმუში; 1936 წელს გადაწყდა ნოტის საბეჭდი მანქანის სერიული გამოცემა და დაიწყო მუშაობა ლენინგრადის ოლქის ქ. ლიგოვოს ქარხანაში (ნოტის საბეჭდი მანქანის გამოცემას ხელი შეუშალა ომმა); ნოტის საბეჭდი მანქანა, სანოტო ნიშნებთან ერთად, ბეჭდავდა ლიტერატურულ ტექსტს 5 ენაზე; თამარაშვილის გამოგონება იყო მსოფლიოში სანოტო გამოცემების მექანიზაციის ერთ–ერთი პირველი მცდელობა(მასალები ინახება საქართველოს სახელმწიფო არქივში); მას ეკუთვნის აგრეთვე მეთოდური სახელმძღვანელო მუსიკალურ საკრავთა შესასწავლად. მისი სახელი ეწოდა თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას ნაძალადევის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
ქსანი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)
ქსანი — სოფელი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 490 მ., მცხეთიდან 30 კმ. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ძეგვის სასოფლო საბჭოში, მოქმედებდა ნიჩბისის მეთესლეობის მეურნეობა, საშენ მასალათა კომბინატი, ავტობაზა, პურპროდუქტების მიმღები ბაზა. სოფლის მახლობლად დგას შუა საუკუნეების ქსნის ციხე.
ზოროს ნიღაბი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1998 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები ზოროზე კატეგორია:მარტინ კემპბელის ფილმები
რომან გვენცაძე
რომან გვენცაძე (დ. 6 აპრილი, 1945, ხონი, ხონის რაიონი, საქართველოს სსრ — გ. 14 აგვისტო, 2017) — ქართველი ინჟინერი, იურისტი, პოლიტიკოსი, გენერალ-მაიორი.
ბიოგრაფია
რომან ლევანის ძე გვენცაძე დაიბადა 1945 წლის 6 აპრილს ქ. ხონში, მოსამსახურის ოჯახში. 1962 წელს დაამთავრა ქ. თბილისის 111-ე საშუალო სკოლა.
1962-1974 წლებში მუშაობდა „თბილმთავარმშენის“ მე-3 სამმართველოს მუშად, „საქსოფლელექტრომშენის“ ლაბორანტად, ნავთლუღის პურპროდუქტების ბაზის ელექტროშემდუღებლად, გზატკეცილების სამმართველოს მე-2 სამშენებლო-სარემონტო სამმართველოს მუშად, „თბილმთავარმშენის“ მე-2 სამშენებლო სამმართველოს ბრიგადირად, „თბილმრეწვმშენის“ მე-3 ტრესტის მე-4 სამშენებლო-სარემონტო სამმართველოს ოსტატად. 1971 წელს რომან გვენცაძემ დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, ხოლო 1986 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1976 წლის დეკემბერში სკკპ-ს წევრი გახდა.
1972 წლის აპრილიდან 1974 წლის თებერვლამდე მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტში ინჟინრად, შემდეგ უმცროს მეცნიერთანამშრომლად და ტექნიკური სამსახურის უფროსად. აღნიშნული დაწესებულების კოლექტივის რეკომენდაციით, რომან გვენცაძე 1974 წლის თებერვალში მიღებულ იქნა საქართველოს შინაგან საქმეთა ორგანოებში. 1974 წლის 21 თებერვლიდან 1976 წლის 15 თებერვლამდე მუშაობდა თბილისის საქალაქო აღმასკომის შინაგან საქმეთა სამმართველოს სისხლის სამართლის სამძებრო განყოფილების მე-4 ქვეგანყოფილების ინსპექტორად, 1976 წლის 15 თებერვლიდან — ამავე განყოფილების პირველი ქვეგანყოფილების უფროს ინსპექტორად, 1977 წლის 30 მაისიდან 1978 წლის 4 დეკემბრამდე — ქ. თბილისის შს სამმართველოს სისხლის სამართლის სამძებრო განყოფილების პირველი ქვეგანყოფილების უფროსად, 1978 წლის 4 დეკემბრიდან 1980 წლის 25 თებერვლამდე — ქ. თბილისის შს სამმართველოს სისხლის სამართლის სამძებრო განყოფილების უფროსის მოადგილედ, ამავე დროს სამძებრო ქვეგანყოფილების უფროსად. 1980 წლის 25 თებერვლიდან 16 აპრილამდე იყო შინაგან საქმეთა სამინისტროს სისხლის სამართლის სამძებრო სამმართველოს მე-2 განყოფილების უფროსის მოადგილე, 1980 წლის 16 აპრილიდან 1981 წლის 18 ნოემბრამდე — ქ. თბილისის შს სამმართველოს სისხლის სამართლის სამძებრო განყოფილების უფროსის მოადგილე, ამავე დროს სამძებრო ქვეგანყოფილების უფროსი, 1981 წლის 18 ნოემბრიდან — ქ. თბილისის შს სამმართველოს სისხლის სამართლის სამძებრო განყოფილების უფროსი. 1985 წლის 22 ნოემბრიდან 1987 წლის 22 აპრილამდე მუშაობდა თბილისის საქალაქო აღმასკომის შს სამმართველოს უფროსის მოადგილედ, 1987 წლის 22 აპრილიდან 1989 წლის 17 აგვისტომდე კი იყო თბილისის საქალაქო აღმასკომის შს სამმართველოს უფროსი. 1989 წლის 9 აპრილს რომან გვენცაძე რუსთაველის პროსპექტზე თავის კოლეგებთან ერთად იცავდა მთავრობის სახლის წინ შეკრებილ მომიტინგეებს. 1989 წლის 17 აგვისტოდან 1991 წლის 4 სექტემბრამდე მუშაობდა საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილედ, 1991 წლის 4 სექტემბრიდან — საქართველოს რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა მინისტრის პირველ მოადგილედ. 1992 წლის 6 იანვრიდან 24 ნოემბრამდე რომან გვენცაძე იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი. 1993 წლის ოქტომბრიდან დაინიშნა საქართველოს შსს უმაღლესი სკოლის უფროსად, 1994 წლის იანვრიდან იმავე წლის 25 ოქტომბრამდე კვლავ შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილეა.
რომან გვენცაძე შს ორგანოებში მუშაობის პერიოდში დაჯილდოვდა ორდენებითა და მედლებით, მრავალგზის არის წახალისებული სახელმწიფოსა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს ხელმძღვანელობის მიერ. 1999-2003 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის V მოწვევის პარლამენტის წევრი, ამავე დროს იყო ანტიკორუფციული დროებითი საგამოძიებო კომისიის თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2017 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1971) კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:გენერალ-მაიორები
ეილათი
ეილათი (ივრ. אילת) — ქალაქი სამხრეთ ისრაელში, წითელი ზღვის ნაპირზე. ეილათს 1953 წელს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი. 2014 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 48,946 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
ჯონსის კანონი
ჯონსის კანონი-ორგანული აქტი, რომელიც მიიღო შეერთებული შტატების კონგრესმა. ასევე ცნობილი როგორც ჯონსის აქტი, ფილიპინების ავტონომიის აქტი და 1916 წლის 29 აგვისტოს კონგრესის აქტი. კანონმა ჩაანაცვლა 1902 წლის ფილიპინების ორგანული აქტი და მოქმედებდა როგორც ფილიპინების კონსტიტუცია მისი ამოქმედებიდან 1934 წლამდე, სანამ მიღებულ იქნა ტაიდინგს-მაკდაფის აქტი. ჯონსის კანონით შეიქმნა ფილიპინების პირველი სრულად არჩეული საკანონმდებლო ორგანო.
კანონი ამოქმედდა შეერთებული შტატების 64-ე კონგრესის მიერ 1916 წლის 29 აგვისტოს და შეიცავდა პირველ ოფიციალურ დეკლარაციას შეერთებული შტატების ფედერალური მთავრობის ვალდებულების შესახებ ფილიპინების დამოუკიდებლობის მინიჭების შესახებ. ეს იყო ჩარჩო „უფრო ავტონომიური მთავრობისთვის“, რომელსაც გარკვეული პრივილეგიები ეკუთვნოდა შეერთებულ შტატებს მისი სუვერენული უფლებებისა და ინტერესების დასაცავად, შეერთებული შტატების მიერ დამოუკიდებლობის მინიჭებისთვის მზადებაში. კანონი ითვალისწინებს, რომ დამოუკიდებლობის მინიჭება მოხდება მხოლოდ „როგორც კი შეიქმნება სტაბილური მთავრობა“, რომელიც თავად შეერთებული შტატების მთავრობას უნდა განესაზღვრა.
კანონმა ასევე შეცვალა ფილიპინების საკანონმდებლო ორგანო ფილიპინების პირველ სრულად არჩეულ ორგანოდ და ამიტომ გახადა იგი უფრო ავტონომიური აშშ-ს მთავრობისგან. 1902 წლის ფილიპინების ორგანული აქტი ითვალისწინებდა არჩეულ ქვედა პალატას (ფილიპინების ასამბლეას), ხოლო ზედა პალატა (ფილიპინების კომისია) დაინიშნა. ჯონსის კანონი ითვალისწინებდა ორივე პალატის არჩევას და შეიცვალა ფილიპინების ასამბლეის სახელი წარმომადგენელთა პალატაში. აღმასრულებელ ხელისუფლებას კვლავ ხელმძღვანელობდა ფილიპინების დანიშნული გენერალური გუბერნატორი, ყოველთვის ამერიკელი.
1916 წლის 3 ოქტომბერს ჩატარდა არჩევნები ახლადშექმნილი ფილიპინების სენატისთვის. ფილიპინების ასამბლეის არჩევნები უკვე ჩატარდა 1916 წლის 6 ივნისს და ამ არჩევნებში არჩეულები კანონით გახდნენ წარმომადგენელთა პალატის წევრები.
კანონპროექტის განვითარება
ფილიპინების საბოლოო მიზანი დამოუკიდებლობა იყო. აშშ-ს პრეზიდენტმა თეოდორ რუზველტმა ჯერ კიდევ 1901 წელს თქვა: "ჩვენ ვიმედოვნებთ, რომ გავაკეთებთ იმას, რაც არასდროს გაკეთებულა ტროპიკების არც ერთი ხალხისთვის". ამერიკელი საზოგადოება ფილიპინებში ამერიკის ყოფნას არაანაზღაურებად და ძვირად თვლიდა, ამიტომ რუზველტმა 1907 წლისთვის დაასკვნა: „ჩვენ უნდა მოვემზადოთ იმისთვის, რომ კუნძულებს მივცეთ მეტ-ნაკლებად სრული ტიპის დამოუკიდებლობა ბევრად უფრო ადრე, ვიდრე მიზანშეწონილად მიგვაჩნდა“.
ვუდრო უილსონმა თქვა, რომ 1912 წლის საარჩევნო კამპანიის დროს, რომელმაც ის აშშ-ს პრეზიდენტი გახადა, „ამჟამად ფილიპინები ჩვენი საზღვრებია, მაგრამ იმედი მაქვს, ჩვენ ამ საზღვრებს ახლა მოვაკლებთ“. ჯერ კიდევ 1912 წლის არჩევნებამდე, აშშ-ს პალატის კუნძულების საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარე უილიამ ატკინსონ ჯონსი ცდილობდა დაეწყო კანონპროექტი, რომელიც განსაზღვრავდა ფილიპინების დამოუკიდებლობის ზუსტ თარიღს. მანუელ ლ. კეზონი იყო ფილიპინების ორი რეზიდენტი კომისარი აშშ-ს წარმომადგენელთა პალატაში. ჯონსმა გადადო თავისი კანონპროექტის გაშვება, ამიტომ კეზონმა შეადგინა პირველი ორი „ჯონსის კანონპროექტიდან“. მან შეადგინა მეორე ჯონსის კანონპროექტი 1914 წლის დასაწყისში ვილსონის აშშ-ს პრეზიდენტად არჩევის და ფრენსის ბარტონ ჰარისონის ფილიპინების კომისიის პრეზიდენტად და ფილიპინების გენერალურ გუბერნატორად დანიშვნის შემდეგ.
უილსონმა აცნობა კეზონს მისი მტრული დამოკიდებულება დამოუკიდებლობის ფიქსირებული გრაფიკის მიმართ და კეზონი თვლიდა, რომ კანონპროექტი შეიცავდა საკმარის მოქნილობას უილსონისთვის.
კანონის მიღება
კანონპროექტი მიიღო წარმომადგენელთა პალატამ 1913 წლის ოქტომბერში და წარადგინეს სენატში, რომელსაც მხარს უჭერდნენ ჰარისონი, აშშ-ს ომის მდივანი ლინდლი გარნისონი და პრეზიდენტი უილსონი. კანონპროექტის საბოლოო ვერსიას ხელი მოაწერა აშშ-ს კანონმდებლობით პრეზიდენტმა უილსონმა 1916 წლის 29 აგვისტოს, სენატის შესწორებისა და კონგრესის კონფერენციის კომიტეტში შემდგომი ცვლილებების შემდეგ.
პირობები
ფილიპინების საკანონმდებლო ორგანოს ერთობლივი სხდომა, რომელიც შეიქმნა ჯონსის კანონით, მანილაში, ჩატარდა 1916 წლის 15 ნოემბერს. კანონის დებულებებს შორის იყო ფილიპინების საკანონმდებლო ორგანოს შექმნა. მან შექმნა ფილიპინების სენატი, რომელიც შეცვალა ფილიპინების კომისიად, რომელიც საკანონმდებლო ორგანოს ზედა პალატის როლს ასრულებდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჯონსის კანონი კატეგორია:ფილიპინები
Live in Japan (ჯორჯ ჰარისონის ალბომი)
1991 წელს, ალბომის Traveling Wilburys Vol. 3 გამოცემის შემდეგ, ჰარისონი დაუბრუნდა სოლო-კარიერას და ერიკ კლეპტონის მხარდაჭერით მოაწყო საკონცერტო ტურნე იაპონიაში. ამ ტურნეში სრულდებოდა როგორც მუსიკოსის სოლო-მასალა, ასევე The Beatles-ის პერიოდის სიმღერები.
ალბომის პროდიუსერებად დასახელებულები არიან სპაიკ და ნელსონ უილბერი - ეს არის ჰარისონის ფსევდონიმები ჯგუფში Traveling Wilburys
2004 წელს Live in Japan გამოიცა რემასტერის სახით, კომპილაციის The Dark Horse Years 1976-1992 შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ჯორჯ ჰარისონის ალბომები კატეგორია:1992 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Dark Horse Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ ჰარისონის პროდიუსერობით
იშხანი (თევზი)
იშხანი (Salmo ischchan) — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია მხოლოდ სევანის ტბაში; სადაც წარმოქმნის 5 რასას. სხეულის სიგრძე აღწევს 35-90 სმ, მასა 16 კგ-მდე. იკვებება უმთავრესად კიბოსნაირებით. ძვირფასი სარეწაო ობიექტია. იყენებენ ნედლს, გაყინულსა და შებოლილს. კარგი სააკლიმატიზაციო ობიექტია. კარგად შეეგუა ისიქ-ქოლის პირობებს. იშხნის ერთ-ერთი რასაა გეგარკუნი, რომელმაც იშხნის განსაკუთრებული ფორმა წარმოქმნა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორაგულისებრნი
Formica thoracica
Formica thoracica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნიჟნიაია-კურმაზა
ნიჟნიაია-კურმაზა (Түбәнге Көрмәҙе; Нижняя Курмаза) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (63  %) და მორდავიან-ერზიანები (31 % ) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
ვანილი
ვანილი (Vanilla) — ეპიფიტურ მცენარეთა გვარი ჯადვარისებრთა ოჯახისა. მცოცავი ლიანებია, აქვთ საჰაერო მისაკიდი ფესვები.
ცნობილია 100-მდე სახეობა, რომლებიც გავრცელებულია ორივე ნახევარსფეროს ტროპიკებში. ზოგი სახეობის ნაყოფი შეიცავს სურნელოვან ნივთიერებებს (მაგ. ვანილინს) და იყენებენ პარფიუმერიასა და კვების მრეწველობაში.
საკონდიტრო წარმოებაში ვანილის სახელწოდებით უფრო მეტად ცნობილია Vanilla planifolia-ს ნაყოფი. ამ მცენარეს ხორცოვანი ფოთლები და მომწვანო-მოთეთრო ყვავილები აქვს.
მისი სამშობლოა მექსიკა. მოჰყავთ მრავალ ტროპიკულ ქვეყნებში. ვანილის მოუმწიფებელი და შემჭკნარი ნაყოფი ძვირფასი სუნელ-სანელებელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯადვარისებრნი კატეგორია:ეთერზეთოვანი მცენარეები
ორიგამი
thumb|წეროები thumb|ტრადიციული ორიგამის წერო და იგივე ზომის ფურცლები, რომლებიც მის შესაქმნელად გამოიყენება
ორიგამი — ქაღალდისაგან სხვადასხვა ფიგურების ან სხვა საგნების კეთების ტრადიციული, იაპონური ხელოვნებაა. ხელოვნების მიზანია შეიქმნას წარმოდგენა საგნის, გეომეტრიული ნაკეცების, ძირითადად, წებოს და ქაღალდის გაჭრის გარეშე, მხოლოდ ერთი ფურცლის გამოყენებით.
ორიგამიში გამოიყენება ცოტა ნაკეცი, მაგრამ შეიძლება მათი გაერთიანება ბევრი გზით, რათა მივიღოთ ქაღალდის ჩახლართული დიზაინი. მისი ყველაზე ცნობილი ფორმაა იაპონური „რუხი წეროს“ ფორმა.
ჩვეულებრივად, ეს დიზანი იწყება ოთხკუთხედი ფურცლით, რომლის გვერდები შეიძლება იყოს სხვადასხვა ფერის ან ამონაბეჭდის. ყველაზე პოპულარული ნდობის მიუხედავად, ტრადიციული ორიგამი, რომელიც ხორციელდება ედო (1603-1867) ეპოქიდან, ზოგჯერ ნაკლებად მკაცრი იყო ამ კონვენციების მიმართ და ზოგჯერ, დიზაინის შექმნის დროს, ფურცელს ჭრიდნენ.
ორიგამი პირდაპირ დაკავშირებულია ქაღალდის გამოგონებასთან. როგორც ცნობილია ქაღალდი ჯერ კიდევ ჩვენს წელთაღრიცხვამდე გამოიგონეს ჩინეთის იმპერიაში. VI-VII საუკუნემდე ქაღალდის დამზადება მკაცრად იყო გასაიდუმლებული. VII საუკუნეში მოგზაურმა, ბუდისტმა, მონარქმა დან-ხომ მიაღწია იაპონიამდე და იქ საიდუმლოც გაამხილა. ის შესანიშნავად ფლობდა ქაღალდის ტექნოლოგიას. ეს მოხდა 610 წელს, 100 წლის შემდეგ კი იაპონელებმა იმდენად დახვეწეს ქაღალდის წარმოება, რომ ჩინელებსაც აჯობეს. ორიგამი, სათავეს იაპონიაში მე-8 საუკუნიდან იღებს. ამ დროს ხელნაკეთი ქაღალდი ძალიან ძვირფასი იყო, ამიტომ მას მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევებში იყენებდნენ. თავიდან მას რელიგიური დანიშნულება ჰქონდა. ქაღალდის კოლოფებში აწყობდნენ ცოტაოდენ თევზს, ბოსტნეულს და შინტოისტურ ტაძრებში მიჰქონდათ. ასეთ ყუთებს სანდო ეწოდებოდა. XVI-XVII საუკუნიდან ორიგამი გასართობ საშუალებად იქცა. მისი კლასიკური მოდელი იაპონური წერო-ცურუ ბედნიერების და დღეგრძელობის სიმბოლო გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორიგამი კატეგორია:ხელსაქმე კატეგორია:იაპონური კულტურა
ერნსტ ნეიზვესტნი
ბიოგრაფია
მისი მშობლები, ებრაელები, 1930-იან წლებში ხალხის მტრებად შერაცხეს. 17 წლის ასაკში ნეიზვესტნი მოხალისედ წითელ არმიაში შევიდა. მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს ის მძიმედ დაიჭრა და კლინიკური სიკვდილი გადაიტანა. მიუხედავად იმისა, რომ წითელი დროშის ორდენი „სიკვდილის“ შემდეგ მიანიჭეს და დედას ოფიციალური შეტყობინება გაუგზავნეს შვილის სიკვდილის შესახებ, ნეიზვესტნი გადარჩა.
1947 წელს ნეიზვესტნი რიგის ხელოვნების აკადემიაში ჩაირიცხა. შემდეგ განათლება სურიკოვის სახელობის მოსკოვის ხელოვნების ინსტიტუტში და მოსკოვის სახ. უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე გააგრძელა. მისი სკულპტურები, რომლებიც ხშირად ადამიანის სხეულის ფორმას ემყარება, გამოირჩევა ექსპრესიულობით და მძლავრი პლასტიციზმით. უპირატესობას ბრინჯაოს ანიჭებდა, თუმცა მონემენტური ინსტალაციები ბეტონით აქვს შექმნილი. მის ნამუშევართა უმრავლესობა მოწყობილია ციკლების სახით, რომელთა შორის გამოირჩევა „ცხოვრების ხე“, თემა, რომელზეც ის 1956 წლიდან მუშაობდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ნიკიტა ხრუშჩოვმა მის ნამუშევრებს მოსკოვის მანეჟის გამოფენაზე 1962 წელის „დეგენერატიული ხელოვნება“ უწოდა („რატომ უმახინჯებ სახეებს საბჭოთა ხალხს?“), მოქანდაკეს მოგვიანებით ხრუშჩოვის ოჯახმა სთხოვა ყოფილი საბჭოთა ლიდერისთვის საფლავის მემორიალური ქვა შეექმნა ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე. საბჭოთა პერიოდში მის მიერ შექმნილ სხვა განთქმულ ნამუშევართა შორისაა „პრომეთე“ არტეკში (1966) და „ლოტუსის ყვავილი“ ასუანის კაშხალზე ეგვიპტეში (1971). 1976 წელს ის საბჭოთა კავშირიდან შვეიცარიაში გადადის საცხოვრებლად.
1980-იან წლებში ნეიზვესტნი კალიფორნიის ბერკლის და ორეგონის უნივერსიტეტების მოწვეული ლექტორია. ასევე თანამშრომლობდა გალერეა მაგნასთან სან-ფრანცისკოში, სადაც მისი რამდენიმე გამოფენა გაიმართა. ამ გალერეის დაკვეთით შექმნა ნეიზვესტნიმ „მამაკაცი კედელში“ სერია, 1980-იანი წლების ბოლოს კომუნიზმის დამარცხების აღსანიშნავად.
უტერსბერგში, შვედეთი, შექმნილია მუზეუმი, რომელიც მის ნამუშევრებს ეძღვნება. ჯვარცმის მისი რამდენიმე ქანდაკება შეისყიდა იოანე პავლე II-მ ვატიკანის მუზეუმისთვის შეიძინა.
ერნსტ ნეიზვესტნის ნამუშევარია მერაბ მამარდაშვილის ბიუსტი, რომელიც 2001 წელს გაიხსნა თბილისში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მოქანდაკეები კატეგორია:ამერიკელი მოქანდაკეები კატეგორია:საბჭოთა მოქანდაკეები
სურამის ციხე (ფილმი)
სურამის ციხე — 1923 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული ივანე პერესტიანის მიერ. „სურამის ციხე“ იყო ლიტერატურულ ნაწარმოებზე დაფუძნებული პირველი ქართული საბჭოთა ფილმი. გადაღებულია დანიელ ჭონქაძის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. „სურამის ციხეში“ რეჟისორმა ამო ბეკ-ნაზაროვმა უკანასკნელად ითამაშა, როგორც მსახიობმა. პირველი ჩვენება საკავშირო ეკრანებზე შედგა 1923 წლის 16 ნოემბერს.
სიუჟეტი
ყმა დურმიშხანი, რომელსაც მხევალი ვარდუა უყვარს, ყმობისაგან თავის დასახსნელი და ვარდუაზე დასაქორწინებელი ფულის საშოვნელად ვაჭრობით გამდიდრებულ ოსმან–აღას დაუდგება ნოქრად. საქმეში გაუმართლებს, მდიდარ ქალსაც შეირთავს და მისი ლოდინით განაწამებ ვარდუას დაივიწყებს. წლების შემდეგ, ცნობილ მკითხავად ქცეული ვარდუა მოღალატე შეყვარებულზე შურს იძიებს. მისი რჩევით სურამის ციხის კედლის გასამაგრებლად მშენებლები მასში დურმიშხანის ერთადერთ ვაჟს, ზურაბს ცოცხლად ჩაატანენ. გამწარებული დურმიშხანი მკითხავში ვარდუას იცნობს. ქალი დურმიშხანს ხანჯლით განგმირავს და თვითონაც თავს მოიკლავს.