cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იოშქარ-ოლა
ისტორია
XVIII საუკუნეში ქალაქი რამდენადმე შეიცვალა. აიგო ქვის სახლები, აშენდა ხუთი ეკლესია: სამების (1736 წ.), იერუსალიმში შესვლის (1754 წ.), ამაღლების (1756 წ.), აღდგომის (1759 წ.), ტიხვინის (1774 წ.). ამავე საუკუნეში გამოჩნდ აპირველი სამრეწველო საწარმოები. დაიწყო ქვის ნაგებობების შენების ბუმი (აქამდე ქალაქი მთლიანად ხის ნაგებობებისგან იყო აგებული).
1835 წელს შეიქმნა ქალაქის პირველი ოფიციალური გეგმა. ამ პერიოდისათვის ქალაქში სულ 2 000 ადამიანი ცხოვრობდა. XIX საუკუნის შუა პერიოდისათვის ქალაქი პოლიტიკური გადასახლების ცენტრად იქცა. 1863 წლის შემდეგ აქ გადმოასახლეს იანვრის აჯანყების მონაწილეები.
1919 წლის 17 თებერვალს ქალაქს კრასნოკოქშაისკი უწოდეს. 1920 წლის 18 ივნისიდან ვიატკის გუბერნიის შემადგენლობაშია. 1920 წლის 4 ნოემბერს დაარსდა მარეთის ავტონომიური ოლქი და კრასნოკოქშაისკი მისი ადმინისტრაციული ცენტრი გახდა. 1928 წლის 25 იანვრიდან ქალაქმა მიიღო მარეთის ეროვნული სახელწოდება იოშქარ-ოლა („წითელი ქალაქი“). 1936 წლიდან მარეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დედაქალაქია. 1992 წლიდან კი მარი-ელის რესპუბლიკის დედაქალაქი.
1990 წელს ქალაქმა მიიღო ისტორიული ქალაქის სტატუსი, მიენიჭა დაცული ტერიტორიის სტატუსი. 2009 წელს მიიRეს ქალაქის განვითარების გეგმა 2025 წლამდე, რის გამოც მას 2010 წლის 29 ივლისს ჩამოართვეს ისტორიული ქალაქის სტატუსი.
გერბი
იოშკარ-ოლის თანამედროვე გერბი მიიღეს და სახელმწიფო ჰერალდიკურ რეესტრში შეიტანეს 2011 წლის 22 ივნისს. გერბი წარმოადგენს ლაჟვარდოვან ჰერალდიკურ ფარს, რომელზეც გამოსახულია ვერცხლისფერი ლოსი ოქროსფერი რქებით და ჩლიქებით. ფარი ბოლოვდება ოქროსფერი ხუთ ქონგურიანი კოშკით, რომელსაც ძირზე გასდევს მარიული ეროვნული ორნამენტი.
დროშა
იოშქარ-ოლის ამჟამად მოქმედი დროშა მიიღეს 2011 წლის 22 ივნისს. იგი წარმოადგენს მართკუთხა ლაჟვარდოვან ქსოვილს, რომლის ცენტრშიც გამოსახულია ვერცხლისფერი ლოსი ოქროსფერი რქებით და ჩლიქებით.
ჰიმნი
ქალაქის ჰიმნს ეწოდება „სიმღერა იოშქარ-ოლაზე“, რომლის კომპოზიტორიცაა ანდრეი ეშპაი, ხოლო ტექსტის ავტორი - ლეონიდ დერბენიოვი. ჰიმნის შემსრულებელია მომღერალი ედუარდ ხილი.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მარის დაბლობზე, მდინარე ვოლგიდან ჩრდილოეთით 50 კმ-ში, მდინარე პატარა კოქშაგის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. ქალაქის ფართობია 101,8 კმ². მოსკოვიდან აღმოსავლეთით დაშორებულია 862 კილომეტრით.
ქალაქში კლიმატი ზომიერად კონტინენტალურია გრძელი ცივი ზამთრით და თბილი ზაფხულით. ზაფხულის საშუალო ტემპერატურაა +17,2 °C. ყველაზე ცხელი თვეა ივლისი, ტემპერატურა მერყეობს +34…+38 °C შორის. შემოდგომა ცივი და ტენიანია. ზამთარი იწყება ნოემბერში, ზამთრის საშუალო ტემპერატურაა −11,7 °C. ყველაზე ცივი თვეა იანვარი.
მოსახლეობა
2012 წლის 1 იანვრის მონაცემებით იოშქარ-ოლის მოსახლეობის რაოდენობაა 252 935 ადამიანი (რესპუბლიკის 36,5 % და ქალაქის მოსახლეობის 57,3 %). მოსახლეობის 55,2 % — ქალია, 44,8 % — მამაკაცი. საშუალოდ ყოველ ათას ქალზე მოდის 813 მამაკაცი და ყოველ ათას კაცზე 1230 ქალი. 2009 წლის მონაცემებით მოსახლეობის სიმჭიდროვეა  — 2594,5 ად/კმ².
ეროვნული შემადგენლობა
2010 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქში 96 ერის წარმომადგენელი ცხოვრობს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ქალაქს რთული ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა აქვს, რაც განპირობებულია იმით, რომ სხვადასხვა დროს მის შემადგენლობაში შევიდა 20-მდე სოფელი.
რსფსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1973 წლის 27 დეკემბრის ბრძანების მიხედვით იოშქარ-ოლა დაიყო ორ რაიონად: ლენინის და საქარხნო რაიონებად.
ამჟამად ქალაქის შემადგენლობაში შედის შემდეგი მიკრორაიონები: 1—9, 9ა, 9ბ, 9გ, 10, ალიონკინო, ბერიოზოვო, ბოლნიჩნი, ბოლშოე ჩიგაშევო, აღმოსავლეთის, გომზოვო, დუბკი, დასავლეთის, ზვიოზდნი, ინტეგრალი, კომსომოლსკი, ლენინის, მაშინოსტროიტელი, მირნი, მალადიოჟნი, მიშინო, ნაგორნი, ნიკიტკინო, იქტიაბრკი, ორშანსკი, პრედზავოდსკი, პრიბრეჟნი, რემზავოდი, სვერდლოვი, ჩრდილოეთი, საბჭოთა, სომბატხეი, სპორტივნი, ტარხანოვო, ცენტრალური, ჩერნოვკა, ჩიხაიდაროვო, შირიაიკოვო, საიუბილეო ..
ქალაქის ოლქის შემადგენლობაში მდებარეობს ქალაქის ირგვლივ მდებარე შემდეგი დასახლებები:  აკშუბინო,  აპშაკბელიაკი,  დანილოვო,  იგნატევო,  კელმაკოვო,  ნოლკა,  სავინო,  სემიონოვკა,  შოია-კუზნეცოვო,  იაკიმოვო.
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის კულტურული ძეგლები ასახავენ ქალაქის ფორმირების სხვადასხვა პერიოდს დაწყებული შუა საუკუნეებიდან დამთავრებული XX საუკუნემდე.
რევოლუციამდელი ეპოქის არქიტექტურის ნიმუშები ძირითადად საცხოვრებელი სახლებია, რომლებიც ეკუთვნოდა ქალაქის მდიდარ მოსახლეებს. ასეთი სახლებია: ჩულკოვის კარ-მიდამო (XIX საუკუნის დასასრული); კორეპოვების სახლი (XIX საუკუნის შუა წლები); ბულიგინის სახლი (1835 წ.); კარელინის სახლი (XVIII საუკუნის შუა წლები); ნაუმოვის სახლი და სხვა. დღემდე შემონახული ყველაზე ძველი ნაგებობებია პჩელინის სავაჭრო სახლი (1756 წ.), ამაღლების ეკლესია (1759 წ.) და ტიხვინის ეკლესია (1779 წ.).
XX საუკუნის ძეგლებიდან აღსანიშნავია რესპუბლიკური ბიბლიოთეკის შენობა (1938 წ.); შსს-ს სამმართველო (1939 წ.), აბანო № 2 (1939 წ.); მთავარი რესპუბლიკური საავადმყოფოს კორპუსი (1940 წ.); საბჭოების სახლი (1937 წ.); საცხოვრებელი სახლი და სხვა.
შენიშვნა
კატეგორია:მარი-ელის ქალაქები
თენგიზ პაპუაშვილი
თენგიზ პაპუაშვილი (დ. 1928, ქვემო მაჩხაანი, სიღნაღის რაიონი – გ. ივლისი, 2013) — ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
შრომები
თენგიზ პაპუაშვილი არის 98 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მათ შორის ექვსი მონოგრაფიისა. მისი გამოქვეყნებული წიგნებიდან აღსანიშნავია:
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თაჰირლი (იარდიმლი)
თაჰირლი (Tahirli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 522 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ატამანსკე
ატამანსკე (Атаманське) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ბურინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 4 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბურინის რაიონის სოფლები
ჯადარონი
ჯადარონ ბაგრატიონი — ალანიის მეფე XII საუკუნეში, ბაგრატიონთა ოსური შტოს წარმომადგენელი, დემეტრე უფლისწულის შვილთაშვილი. ვახუშტი ბატონიშვილისა და კირილ თუმანოვის მიხედვით, მან მამამისი, ათონი ჩაანაცვლა ტახტზე. სავარაუდოდ ცოლად უნდა ჰყოლოდა ქართველი პრინცესა, რომელთანაც შეეძინა ვაჟი და ერთადერთი მემკვიდრე — დავით სოსლანი, რომელმაც საქართველოს მეფეზე — თამარზე იქორწინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალანიის მეფეები
დასავლეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალი
დასავლეთი ბაჰრ-ელ-გაზალი (Western Bahr el Ghazal, غرب بحر الغزال) — სამხრეთი სუდანის 10 შტატიდან ერთ-ერთი.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ვაუ.
გეოგრაფია
შტატი სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას.
შტატის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს სუდანთან სადავო კაფია-კინგის ტერიტორია.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის შტატები
ლაგოა-სეკა
ლაგოა-სეკა (Lagoa Seca) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 634 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპინა-გრანდის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 900 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 240.73 კმ²-ზე. ფართობი 107 589 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
დოინა (კაჰულის რაიონი)
დოინა (Doina) — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 189 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 216 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაჰულის რაიონის სოფლები
პონტალ-დუ-პარანა
პონტალ-დუ-პარანა (Pontal do Paraná) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანაგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 920 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 104.68 კმ²-ზე. ფართობი 199 847 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სერო ხანზადიანი
ბავშვობა
სერო ხანზადიანი დაიბადა 1915 წელს, გლეხის ოჯახში, ქალაქ გორისში. პატარა სეროს, მშობლები ეუბნებოდნენ: „შენ ისწავლი იმ მიწის მნიშვნელობას, რომელზეც შენ გაიზრდები“. ის ხშირად ამჩნევდა თუ როგორ მოდიოდა ხალხი სამსახურიდან და შემდეგ როგორ უვლიდა თავის მიწას. „მშობლიური მიწა არის უძვირფასესი რამ რაც კი ადამიანს გააჩნია, მის გარეშე ერი არ იარსებებდა“ (სიტყვები მისი ნოველიდან).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
როგორც კი სერო ხანზადიანმა დაამთავრდა პედაგოგიური კოლეჯი, მან მუშაობა დაწყო სკოლის მასწავლებლად. 18 წლის ასაკში ის შეუერთდა წითელ არმიელებს და მონაწილეობა მიიღო მეორე მსოფლიო ომში. მისი პერსონალური ბრძოლის გამოცდილება და უნარები იმისა რომ მიეღო საყოველთაო გადაწყვეტილებები დაეხმარა მას იმაში, რომ შეექმნა „ბრძოლის დღიური“ („სამი წელი: 291 დღე“).ეს ნოველა მან 1972 წელს დაწერა და ეს იყო ყველაზე ცნობილი და გამოჩენილი საბჭოთა სამხედრო ფიქციის ლიტერატურული ნაწარმოები, იმ დროისათვის. 1950 წელს მან გამოაქვეყნა მისი პირველი ნოველა, რომელიც მან მიუძღვნა ქალაქ ლენინგრადის დაცვას. „გაუცნობიერებული სიკვდილი არის სიკვდილი, მაგრამ გაცნობიერებული სიკვდილი არის მარადისობა!“ ეს ძველი სომხური გამონათქვამი, არის ძირითადი აზრი ხანზადიანის ნაშრომებში. სერო ხანზადიანი ხშირად იხსენებდა იმ ძლიერ კავშირს რუსეთსა და სომხეთს შორის, რომელიც კიდევ უფრო ვითარდებოდა საუკუნეების განმავლობაში. მოგვიანებით მან გამოიყენა ეს თემა თვის ნაშრომში „მხითარ სპარაპეტი“. სერო ხანზადიანი ერთ-ერთ თავის ინტერვიუში საუბრობს მხითარ სპარაპეტისა და დავიდ ბეკის მიერ სომხეთის ერის დიდებულ დაცვაზე, XVIII საუკუნეში. მისი ნაშრომის, „მხითარ სპარაპეტი“-ის ერთ-ერთი მთავარი აზრი სომხეთის და რუსეთის მოსახელობებს შორის ძლიერი მეგობრობის შესახებ მოგვითხრობს. გარდა ომისა, როგორც სერო ხანზადიანი აღნიშნავდა, იგი წერდა სომხეთის ისტორიაზე და სომხური გენოციდის შესახებ რომელიც 1915 წელს მოხდა.
გარდაცვალება
მწერალი გარდაიცვალა 1998 წელს. ის დაკრძალულია კომიტასის პანთეონში, რომელიც მდებარეობს ქალაქ ერევნის ცენტრში.
მემკვიდრეობა
სერო ხანზადიანმა დატოვა შესანიშნავი მემკვიდრეობა ლიტერატურაში. თავის ნაშრომებში იგი იცავს ადამიანობის იდეალს და მშობლიური მიწის სიყვარულს. მისი იდეები სიკეთეზე და მშვიდობაზე არის სრულყოფილად რეალიზებული და შესაბამისად მარადიულიც. სერო ხანზადიანის სიცოცხლის ბოლო წლებში, მან თავის ინტერვიუში, მკაცრად გააკრიტიკა ბოლშევიკები, თავიანთი უარყოფითი ნაბიჯებისთვის, რომელიც მიმართული იყო სომხეთის რეგიონების (მთიანი ყარაბაღის და ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის) ანექსიის მიმართ.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
გია აზმაიფარაშვილი
ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1982-1985 წლებში იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის, ტყვარჩელის აკარმარის მედიკო-სანიტარული ნაწილის ქირურგი. 1985-1987 წლებში მუშაობდა მიზნობრივი კლინიკური ორდინატურა ქირურგიაში, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სან-ჰიგიენური, პედიატრიული და სტომატოლოგიური ფაკულტეტების ქირურგიულ სნეულებათა №2 კათედრაში და ქალაქის №1 კლინიკური საავადმყოფოს ბაზაზე. 1987-1988 წლებში იყო თბილისის №1 კლინიკური საავადმყოფოს ცენტრალური მიმღები განყოფილების ექიმი-ქირურგი. 1988 წელს მუშაობდა მოსკოვის პიროგოვის სახელობის მე-2 სამედიცინო ინსტიტუტის მედიკო-ბიოლოგიური ფაკულტეტის სასწრაფო გადაუდებელი ქირურგიის კათედრაზე, №55 საავადმყოფოს ბაზაზე. 1988-1996 წლებში იყო თბილისის №1 კლინიკური საავადმყოფოს №2 ქირურგიული განყოფილების ექიმი-ქირურგი. 1996 წლიდან — თბილისის №1 კლინიკური საავადმყოფოს შპს „გადაუდებელი ქირურგიისა და ტრავმატოლოგიის ცენტრის“ ექიმი-ქირურგი. 1991 წლიდან იყო პასუხისმგებელი ქირურგი. 1998 წლიდან ექიმი-ენდოსკოპისტი. 2002-2005 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ექიმ-ექსპერტთა ჯგუფის ექიმი-ექსპერტი. 2005 წელს მუშაობდა მოსკოვის №7 საავადმყოფოს ბაზაზე, ენდოსკოპიური განყოფილების, ღვიძლისა და სანაღვლე გზების ქირურგიის, ლაპარასკოპიული მეთოდებისა და ენდოსკოპიური (რეტროგრადული ქოლანგიოგრაფია, პაპილოსპინქტეროტომია) მეთოდების ათვისებაზე. 2004 წლიდან იყო ჯანმრთელობის სახლის ენდოსკოპისტი. 2017 წლიდან იყო დავით ტატიშვილის სამედიცინო ცენტრის ენდოსკოპისტი. 1995-1997 წლებში იყო თბილისის №3 სამედიცინო ტექნიკუმის ქირურგიის კურსის პედაგოგი. 1992-1999 წლებში — სამედიცინო ინსტიტუტი „ესკულაპის“, ქირურგიის კურსის პედაგოგი. 1997 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო აკადემის, გადაუდებელი ქირურგიისა და ტრავმატოლოგიის სამეცნიერო პედაგოგიური ცენტრის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, შემდგომში დოცენტი და პროფესორი. 2009-2015 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქირურგიის დეპარტამენტის მოწვეული პედაგოგი. 2015 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის №2 ქირურგიის დეპარტამენტის ასისტენტ პროფესორი. არის 94 სამეცნიერო ნაშრომის, 4 გამოგონების, 4 სასარგებლო მოდელის, 5 რაციონალიზატორული წინადადების ავტორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „არაკლოსტრიდიული ანაერობული პერიტონიტის კლინიკის, დიაგნოსტიკის და მკურნალობის ზოგიერთი თავისებურებანი“, დაიცვა 1992 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მუცლის ღრუს ჭრილობების კლინიკა, დიაგნოსტიკა და ქირურგიული მკურნალობის მეთოდის შერჩევა“, დაიცვა 2002 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
თელავარი
თელავარი (Telavar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,221 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ბუიო
ბუიო (Lac de Buyo)  — წყალსაცავი მდინარე სასანდრაზე, ხელოვნური ტბა კოტ-დ’ივუარის დასავლეთ ნაწილში. შეიქმნა 1980 წელს მდინარე სასანდრაზე ბუიოს კაშხლის მშენებლობის შედეგად.
ტბაში წყლის ხარისხი დაბალ დონეზეა ჭუჭყიანი ჩამდინარე წყლებისა და უახლოეს რაიონებში საკმაოდ დიდი რაოდენობის სასუქების გამოყენების გამო.
thumb|left|კოტ-დ’ივუარის რუკა, ბუიოს ტბა ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში
დიუნეკილენეს ბრძოლა
დიუნეკილენეს ბრძოლა — საზღვაო ბრძოლა,რომელიც მოხდა 1716 წლის 8 ივლისს ჩრდილოეთის დიდი ომის დროს,მაშინ როცა დანიურ-ნორვეგიულმა ძალებმა ტორდენშელდის მეთაურობით დაატყვევეს დიუნეკილე-ფიორდში (სტრომსდატის ჩრდილოეთით, შვეიცარიის დასავლეთ სანაპიროზე) და აგემეს ისეთი დამარცხება,რომელიც შვეიცარიულ ძალებს შეესაბამებოდა. ტორდენშელდის ჯარში 80 პროცენტი მეზღვაურების და 90 პროცენტი მეომრების იყვნენ ნორვეგიელები. შვეიცარიულ რაზმს გემებით გადაყავდათ ჯარი გოტებორგიდან ფრედრიკსტადში.
დანიურ-ნორვეგიულმა ფლოტმა დაამარცხა შვედები, რომელთა საბრძოლო გემები განაწილებული იყო თავდაცვით პოზიციებზე, ამავდროულად მათ გაანადგურეს მცირე ზომის ფორტი, რომელიც შეიარაღებული იყო ექვსი 12-ფუნტიანი იარაღით. მას შემდეგ რაც ყველაზე დიდმა შვეიცარიულმა გემმა Stenbock-მა აღმართა დროშა, მსუბუქი გემები ეკიპაჟმა სანაპიროზე დატოვა. მოახლოებულმა შვეიცარიულმა ჯარმა ტორდენშელდს საშუალება მისცა უკან დახეულიყო რამდენიმე შვეიცარიულ გემთან ერთად, დანარჩენი გემები კი დაწვეს. დანიურ-ნორვეგიულმა რაზმმა ბრძოლის დროს დაკარგა 76 ადამიანი, მათ შორის იყვნენ როგორ მოკლულები, ასევე დაჭრილები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩრდილოეთის დიდი ომის ბრძოლები
თეშქანი
თეშქანი  (Teşkan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ცენტრალური ვაკეები
ცენტრალური ვაკეები (Central Lowlands) — ვრცელი ვაკე-დაბლობი ჩრდილოეთ ამერიკაში, აშშ-სა და კანადაში. აშშ-ის ფიზიკურ-გეოგრაფიული დარაიონების თვალსაზრისით, წარმოადგენს ცენტრალური ვაკეების პროვინციას, რომელიც შედის შიგა ვაკეების რეგიონის შემადგენლობაში. საერთო ჯამში, მდინარე მისისიპის აუზის თანხვედრილია. ცენტრალური ვაკეები გაწოლილია აღმოსავლეთით აპალაჩებისა და დასავლეთით მაღალ ვაკეებს შორის. ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ლავრენტის მაღლობი, ხოლო სამხრეთით მექსიკისპირა დაბლობი. ფართობი დაახლოებით 800 ათ. კმ². სიმაღლე მისისიპის გასწვრივ 150 მ-ია, ალიგეინის პლატოს დასავლეთით 300 მ-მდე, ხოლო დასავლეთით „ვაკეების რღვევაზე“ დაახლოებით 600 მ-მდე.
ჩრდილოეთ ნაწილში გამოიყოფა მორენულ-ბორცვიანი, ზანდრული და ტბიური ვაკეები, ცენტრალურ ნაწილში ძლიერ დანაწევრებული მორენული და ლიოსური ვაკეები, სამხრეთ ნაწილში ტიპური ეროზიული მაღალი ვაკეებია, რომლებზედაც განვითარებულია კარსტი, ჩრდილოეთში ესკარპებია, სამხრეთით აღმართულია ბოსტონის მთები. ზედაპირი საკმაოდ მოსწორებული და ერთფეროვანია. ცენტრალური ვაკეების ტერიტორიამ ჩ. გ. 40°-დან ჩრდილოეთით მრავალჯერადი პლეისტოცენური გამყინვარება განიცადა და ბორცვიან-ტბიური რელიეფი ახასიათებს. აქვეა მყინვარულ-ეროზიული წარმოშობის დიდი ტბების სისტემა, უინიპეგის ტბა, უინიპეგოსისი, მანიტობის ტბა და სხვა. ჩ. გ. 40°-დან სამხრეთით ზედაპირი შედარებით ბრტყელია, აგებულია ლიოსისებრი თიხნარით, გადაკვეთილია მდინარეთა ხეობებით და ცალკეულ მონაკვეთებზე ხევებითაა დანაწევრებული. ჩ.გ. 38°—42°-დან სამხრეთით ზედაპირზე შიშვლდება კირქვები, რომლებიც წარმოქმნიან მცირე სიმაღლის კარსტულ მაგიდა პლატოებს. ტბიური ქვაბულების ირგვლივ გავრცელებულია მეოთხეული ნალექების საფარველი და რელიეფში გამოხატულია ტბათა დონის თანმიმდევრული დაწევის შედეგად წარმოქმნილი ტერასები. მყინვარისპირა აუზების ზომებსა და მოხაზულობაზე მეტყველებს ტბიური ვაკეები, რომელთა რელიქტს თანამედროვე დიდი ტბები წარმოადგენს, მაქსიმალურ სიგანეს აღმოსავლეთით აღწევს, წმინდა ლავრენტის მდინარის აუზსა და ონტარიოს, ერისა და ჰურონის ტბების ირგვლივ.
კანადის ფარის საზღვართან კარგად არის გამოხატული ესკარპები, განსაკუთრებით დიდი ტბების რაიონში. ვაკეების აღმოსავლეთ ნაწილში კარგადაა განვითარებული კარსტული პროცესები, თუმცა ხშირად გადაფარებულია ქვიშაქვური და თიხოვანი დანალექი ფენებით. გვხვდება კარსტული მღვიმეები, რომელთა შორის გამოირჩევა მამონტის მღვიმე აპალაჩების მთისწინეთში. აქ გამოიყოფა ორდოვიციული კირქვის ესკარპი, მისგან სამხრეთით მერგელური დეპრესია, ხოლო უფრო სამხრეთით სილურული კირვების ფლატე, რომელიც ნიაგარის ჩანჩქერის წარმოშობის მიზეზია.
კლიმატი ზომიერად კონტინენტურია, უკიდურეს სამხეთში სუბტროპიკული. იანვრის საშუალო ტემპერატურა ჩრდილოეთით –20°С-დან სამხრეთით 4°С-მდე. ზამთარში იცის ძლიერი ქარბუქი. ივლისის საშუალო ტემპერატურა ჩრდილოეთით 18°С-დან სამხრეთით 25°С-მდე. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში ჩრდილო-დასავლეთით 400 მმ-იდან სამხრეთ-აღმოსავლეთთ 1200 მმ-მდე. ნიადაგურ საფარველში ჩრდილოეთით ჭარბობს ტყის მურა ნიადაგები შერეული (ნაძვი, ფიჭვი, ნეკერჩხალი, ცაცხვი, ცუგა) და ფართოფოთლოვანი (მუხა, ჰიკორი) ტყის ქვეშ, სამხრეთით მაღალბალახოვანი პრერიების შავმიწისებრი ნიადაგია.
გეოლოგიური თვალსაზრისით, შეესაბამება ჩრდილოეთ ამერიკის ბაქნის სამხრეთ ნაწილს. ზოგადი გეოლოგიური აგებულება შედარებით მარტივია, მაგრამ კონკრეტული თვალსაზრისით ძალიან რთული. გრანიტ-გნაისიანი საფუძველის კომპლექსის ზედაპირი დამრეცად არის დაძირული სამრეთისაკენ ქვედა პალეოზოური დანალექი წყების ქვეშ. ცენტრალური ვაკეების ფარგლებში გამოიყოფა: მანიტობის დაბლობი, ახალგაზრდა დრიფტის რაიონი, ძველი დრიფტის რაიონი და უმყინვარო რაიონი. ცენტრალური ვაკეები აშშ-სა და კანადის ერთ-ერთი ძირითადი სასოფლო-სამეურნეო რაიონია. მრავალფეროვანია ფაუნა. გვხვდება ბარიბალი, ტყის ვირზაზუნა, ოპოსუმი, ენოტი, პრანწია, ფლამინგო, ვარხვი და სხვა. წყალსატევებშია ალიგატორი. ცენტრალური ვაკეების ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილშია ქალაქები ჩიკაგო, დეტროიტი, კლივლენდი და სხვა. ცენტრალური ვაკების ფიზიკურ-გეოგრაფიული პროვინციის მონახაზი შეასრულა ნევინ მელანქთონ ფენემანმა 1938 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის დაბლობები კატეგორია:აშშ-ის ვაკეები კატეგორია:კანადის დაბლობები კატეგორია:კანადის ვაკეები
The Elder Scrolls V: Skyrim – Dawnguard
The Elder Scrolls V: Skyrim – Dawnguard არის ღია სამყაროს მოქმედებითი როლური ვიდეო თამაშის The Elder Scrolls V: Skyrim-ის ედონი, შემუშავებული Bethesda Game Studios-სა და გამოცემული Bethesda Softworks-ის მიერ. Xbox 360-ის ვერსია ინგლისურენოვან ქვეყნებში გამოვიდა 2012 წლის 26 მაისს, საფრანგეთში, გერმანია, იტალიასა და ესპანეთში – 2012 წლის ივლისის შუა რიცხვებში, Microsoft Windows-ზე გამოიცა Steam-ის მეშვეობით 2012 წლის 2 აგვისტოს, ხოლო Playstation 3-ის ვერსია - 2013 წლის 26 თებერვალს.
საერთო ჯამში თამაშმა მიიღო დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. საერთო განხილვების საიტ GameRankings-ზე, Xbox 360-ის ვერსია ფლობს 76.16% , PC ვერსია - 68.80% და PS3-ის ვერსია 77.40%. რაც შეეხება Metacritic-ს შედეეგები ამგვარად გადანაწილდა: Xbox 360 – 73 %, PC – 66/100 და PS3 – 79/100.
სქოლიო
კატეგორია:2012 წელს შექმნილი როლური ვიდეო თამაშები კატეგორია:მოქმედებითი როლური ვიდეო თამაშები კატეგორია:დრაკონები ვიდეო თამაშებში კატეგორია:ფენტეზის ჟანრის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Kinect-ის თამაშები კატეგორია:ღია სამყაროს ვიდეო თამაშები კატეგორია:PlayStation 3-ის თამაშები კატეგორია:Steam Workshop-ის თამაშები კატეგორია:The Elder Scrolls კატეგორია:ვიდეო თამაშები ვამპირებზე კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:ვიდეო თამაშები სქესის არჩევის შესაძლებლობით კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:Xbox 360-ის თამაშები კატეგორია:2012 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების დამატებები კატეგორია:Bethesda Game Studios-ის თამაშები
სამანტა პაუერი
სამანტა პაუერი (Samantha Power; დ. 21 სექტემბერი, 1970, კასლონკი, ირლანდია) — ირლანდიური წარმოშობის ამერიკელი სახელმწიფო მოღვაწე, პოლიტოლოგი და ჟურნალისტი. ირლანდიის მოქალაქე. დემოკრატიული პარტიის წევრი.
ჰარვარდის უნივერსიტეტის პროფესორი და პულიცერის პრემიის ლაურეატი 2003 წელს წიგნისათვის „პრობლემა ჯოჯოხეთიდან: ამერიკა გენოციდის საუკუნეში“, პრეზიდენტ ბარაკ ობამას უფროსი მრჩეველი საგარეო პოლიტიკის საკითხებშიუკანასკნელი საპრეზიდენტო კამპანიის დროს. აშშ-ის მუდმივი წარმ0ომადგენელი გაეროში 2013 წლის 5 აგვისტოდან 2017 წლის 20 იანვრამდე. ჟურნალი ტაიმსი მას ახასიათებს როგორც „სინდისის ახალი ხმა აშშ-ს საგარეო პოლიტიკის ელიტისთვის“. სამანტა პაუერი შედის პლანეტის 100 ყველაზე გავლენიანი ქალბატონის სიაში. არის აშშ-ის ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოს დირექტორი საერთაშორისო ურთიერთობების საკითხებში.
ბიოგრაფია
სამანტა პაუერი 1970 წლის 21 სექტემბერს ირლანდიაში, დუბლინთან ახლოს, სადაც ცხოვრობდა 9 წელი. აშშ-ში მშობლებთან ერთდ გადასახლდა 1979 წელს. სწავლობდა ატლანტის ლეიკსაიდის საშუალო სკოლაში, სადაც იყო კალათბურთის გუნდის წევრი. სწავლა გააგრძელა იელის უნივერსიტეტში, რომელიც ჰუმანიტარული მეცნიერებების ბაკალავრის ხარისხით დაასრულა.
1993-1996 წლებში მუშაობდა ჟურნალისტად და აშუქებდა იუგოსლავიის ომების ამბებს ისეთი გამოცემებისათვის, როგორიცაა U.S. News & World Report, The Boston Globe, The Economist და The New Republic. ამის შემდეგ დაბრუნდა აშშ-ში და სწავლა გააგრძელა ჰარვარდის სამართლის სკოლაში, სადაც 1999 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი. მომდევნო წელს მან გამოსცა თავისი პირველი წიგნი გრეჰამ ალისონის რედაქციით.
1998-2002 წლებში პაუერს ეკავა ჰარვარდის უნივერსიტეტის ადამიანის უფლებათა დაცვის პოლიტიკის ცენტრის დირექტორის თანამდებობა. ჟურნალმა ტაიმმა პაუერი შეიყვანა 2004 წლის ასი ყველაზე გავლენიანი ქალის სიაში. ამავე წელს მან მონაწილეობა მიიღო ჩარლზ ფერგიუსონის დოკუმენტურ ფილმში, რომელიც ეძღვნებოდა ერაყის ომს.
2005-2006 წლებშ მუშაობდა დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენელი სენატორის ბარაკ ობამას ოფისში და ამ პერიოდში მისი ყურადღება მიიპყრო დარფურის კონფლიქტმა. 2008 წელს, როგორც კანდიდატის მრჩეველმა საგარეო საკითხებში, მონაწილეობა მიიღო ბარაკ ობამას საარჩევნო კამპანიაში, რომლის დროსაც ჰილარი კლინტონი მოიხსენია, როგორც „მონსტრი“. ძალიან მალე, The Scotsman-თან ინტერვიუში ბოდიში მოიხადა ამ შეფასებისათვის და დატოვა საარჩევნო შტაბი.
მისი მესამე წიგნი გამოვიდა 2008 წლის 14 თებერვალს და ეძღვნებოდა გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლეს კომისარს სერჟიუ ვიეირა დი მელუს, რომელიც დაიღუპა 2003 წელს ერაყში აფეთქებების დროს. წიგნის საფუძველზე გრეგ ბარკერმა გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „სერჟიუ“. დაოჯახებულია, ჰყავს მეუღლე კას სანსტეინი და შვილები: დიკლანი და რიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:აშშ-ის მუდმივი წარმომადგენლები გაეროში
ლუიზა მარია ორლეანელი
ლუიზა მარია ორლეანელი (სრული სახელი Louise Marie Thérèse Charlotte Isabelle d'Orléans; დ. 3 აპრილი, 1812, პალერმო, სიცილია — გ. 11 დეკემბერი, 1850, ოსტენდე, ბელგია) — ბელგიის დედოფალი. ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I-ის ცოლი. დაბადებიდან ორლეანის პრინცესა.
ბიოგრაფია
ლუიზა მარია ორლეანელი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი-ფილიპეს და მისი ცოლის, მარია ამალია ნეაპოლელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან ის იყო ლუი ფილიპ ორლეანელის შვილიშვილი, ხოლო დედის მხრიდან — ორი სიცილიის სამეფოს მეფე ფერდინანდ I-ის შვილიშვილი.
ბავშვობაში ლუიზა მარიამ მიიღო ბურჟუაზიული განათლება დედის და მამიდის, მარია ადელაიდა ორლეანელის ხელშეწყობით, რომელიც ძალიან ახლოს იყო ძმისშვილთან. აბატი გიონი მას ასწავლიდა რელიგიას, ჟულ მიშლე — ისტორიას, ხოლო პიერ-ჟოზეფ რედუტე — ფერწერას.
1832 წლის 9 აგვისტოს ლუიზა დაქორწინდა ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I-ზე. მათ შეეძინათ 4 შვილი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიის დედოფლები კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1812 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1850 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
კადეში
კადეში, ქადეში, ქინზა — ქალაქ-სახელმწიფო ძველ სირიაში, მდინარე ორონტესის ნაპირზე, ახლანდელი თელ-ნები-მენდის ადგილას. ამავე სახელწოდების ქალღმერთის კულტის ცენტრი. წერილობით წყაროებში ასევე მოიხსენიება ქინზას სახელწოდებით.
მოსახლეობა ძირითადად შედგებოდა დასავლეთ სემიტური და ხურიტული, ნაწილობრივ ინდოარიული ეთნიკური ჯგუფებისაგან. წერილობით წყაროებში კადეში იხსენიება ძვ. წ. II ათასწლეულის შუა ხანებიდან. ძვ. წ. XV საუკუნეში დაიპყრო ეგვიპტემ, ხოლო მოგვიანებით ხეთების ვასალი გახდა.
სირიაში ეგვიპტისა და ხეთების მეტოქეობას მოჰყვა ბრძოლა, რომელიც გაიმართა კადეშის მისადგომებთან რამზეს II-სა და ხეთების მეფე მუვათალს შორის. ბრძოლამ გამარჯვებული ვერ გამოავლინა. კადეში ხეტების ვასალად დარჩა ზღვის ხალხების შემოსევამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ანტიკური ქალაქები
გელა ჩორგოლაშვილი
გელა ჩორგოლაშვილი (დ. 9 სექტემბერი, 1958)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1973 წლიდან მუშაობს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრში. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ირაკლი ჩხეიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ირაკლი ჩხეიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ატამანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰენიჩესკის რაიონის სოფლები
დასავლეთი ეკვატორია
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი იამბიო.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის შტატები
ზირნეშტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კაჰულის რაიონის სოფლები
თაზაქენდი (იარდიმლი)
თაზაქენდი  (Təzəkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ებრიე
thumb|right|350px|ებრიეს ლაგუნა ებრიე — ლაგუნა კოტ-დ’ივუარში, რომელიც მდებარეობს ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე და ოკეანისგან გამოყოფილია გრძელი და ვიწრო ხვეული სანაპირო ხაზით. 100 კმ სიგრძის ლაგუნა გვინეის ყურესთან დაკავშირებულია ვრიდის არხით, ხოლო მდინარე კომოე მასში ჩაედინება. ლაგუნის სიგანე საშუალოდ 4 კმ-ია, ხოლო საშუალო სიღრმე 5 მეტრი. ლაგუნის ნაპირებზე განლაგებულია ქვეყნის ყველაზე უფრო დიდი ქალაქი აბიჯანი და ასევე სხვა ქალაქები, როგორებიცაა გრან-ბასამი, ბინგერვილი და ჟაკვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის ლაგუნები
მასარანდუბა (პარაიბა)
მასარანდუბა (Massaranduba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 541 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპინა-გრანდის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 902 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 62.64 კმ²-ზე. ფართობი 205 957 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
აგუდუს-დუ-სული
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 270 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.01 კმ²-ზე. ფართობი 192 261 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჟოზე ივალდო ალმეიდა სილვა
ჟოზე ივალდო ალმეიდა სილვა, ან უბრალოდ ზე ივალდო (დ. 21 თებერვალი, 1997) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. „ატლეტიკო პარანაენსეს“ მოთამაშე. თამაშობს ცენტრალური მცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ატლეტიკო პარანაენსეს ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები
ატინსკე
ატინსკე (Атинське) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ბილოპილიის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 149 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილოპილიის რაიონის სოფლები
თილაქენდი
თილაქენდი  (Tiləkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ცენტრალური ეკვატორია
ცენტრალური ეკვატორია (Central Equatoria, بحر الجبل‎‎‎‎) — სამხრეთი სუდანის 10 შტატიდან ერთ-ერთი.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჯუბა.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის შტატები
პუშინანანი
პუშინანანი (Puxinanã) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 657 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპინა-გრანდის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბენტო
ბენტო მატეუს კრეპსკი, ან უბრალოდ ბეტო (დ. 10 ივნისი, 1999) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. „ატლეტიკო პარანაენსეს“ მოთამაშე. თამაშობს მეკარის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ატლეტიკო პარანაენსეს ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები
დიდგორი 2
დიდგორი 2 — მრავალფუნქციური დაჯავშნული სამხედრო-სატრანსპორტო საშუალება. განკუთვნილია ბრძოლის ველზე პირადი შემადგენლობის გადასაყვანად და სადაზვერვო ოპერაციების ჩასატარებლად.
შექმნის ისტორია
შექმნილია 2011 წელს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფი სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ს მიერ რომელსაც ექვემდებარება ექვსი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და თბილისის საავიაციო ქარხანა
ტექნიკური მახასიათებლები
მანქანას გააჩნია მოდულური კონსტრუქცია, რაც საშუალებას იძლევა მის ბაზაზე შეიქმნას ათეულობით სხვადასხვა მოდიფიკაციის და სხვადასხვა შეიარაღების მატარებელი საბრძოლო მანქანა, დიდგორი 2 აღჭურვილია თერმული ვიზუალიზაციის კამერებით. ინფორმაცია კამერებისგან გადადის სამ სხვადასხვა მინიტორზე: ერთი მძღოლისთვის,ერთი მეთაურისთვის და ერთი დესანტისთვის. მძღოლ მექანიკოსის სამუშაო ადგილი აღჭურვილია ღამის ხედვის სათავალით და „GPS“-ის ნავიგაციური სისტემით.
ჯავშანი
ჯავშანი უზრუნველყოფს დაცვას 7,62X54 მმ კალიბრის ჯავშანგამტანი ტყვიებისგან. მანქანას გააჩნია 3 ფენიანი სენდვიჩის ტიპის დაჯავშნული ფსკერი. შუა ფენა ნაღმის აფეთქებისას წარმოქმნილ დარტყმით ტალღას შთანთქავს, დანარჩენი ორი კი ეკიპაჟს ნამსხვრევებისგან იცავს.
ნაჰლა ელ-ფატიჰა ნაილი
ნაჰლა ელ-ფატიჰა ნაილი (نهلة الفاتحة نايلي; ⴻⵍ ⴼⴰⵜⵉⵃⴰ ⵏⴰⵉⵍⵉ; დ. 14 ნოემბერი, 1986, ჰიდრა, ალჟირი, ალჟირი) — ალჟირელი მოქანდაკე და მხატვარი.
ოჯახი
thumb|ნაილის ბებია დედისხაზით ნაილი დაიბადა 1986 წლის 14 ნოემბერს ქალაქ ჰიდრაში, როგორც რაბაჰ ნაილის, რომელიც ელექტრონული ინჟინერიის პროფესორი და მეტეოროლიგიის სპეციალისტია, და ჰაფიდა ბუჰირედის, რომელიც მოდის დიზაინერია ტიზი-უზუდან, ქალიშვილი. დედამისი, ნაჰლას ბებიის პირველი ქორწინებიდან ყველაზე უმცროსი შვილია.
ბაბუამისი, მუსტაფა ბუჰირედი საფეხბურთო კლუბ „Racing Club de Paris“ ფეხბურთელი და გაზეთ „Alger républicain“ სპორტული ჟურნალისტი იყო. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში საფრანგეთის მხარეს, ხოლო მოგვიანებით ჩაერთო ალჟირის რევოლუციაში და გახდა FLN ბოევიკი, რომელიც 1957 წლის 14 მარტს, დაპატიმრების შემდეგ ქალაქ კასბაში გარდაიცვალა.
ბებიამისი, დედის ხაზით, ფატიჰა ბუჰირედიც (დაბადებით ჰატალი ოხიტი) იყო ბოევიკი, როგორიც მისი მეუღლე, რომელიც მთელი ალჟირის განმათავისუფლებელი ომის განმავლობაში თავის სახლს იყენებდა, როგორც თავშესაფარი ქალაქ ალჟირის მთავარი პარტიზანი ლიდერებისთვის. ორჯერ დამატიმრებულიც იყო, საიდანაც ერთხელ პარტიზანებთან — საადი იასეფთან, ზოჰრა დრიფთან და მისი ექვსი თვის ქალიშვილ ჰაფიდა ბუჰირედისთან ერთად დააპატიმრეს, რომელიც სერკადჯის ციხეში ჩასვეს და შემდეგ გაათავისუფლეს.
ბავშვობა
მშობლების განქორწინების შემდეგ, იგი დედასთან და უმცროს ძმასთან, არსლან ლარბი რედუან ნაილისთან ერთად, ალჟირის სიმაღლეებზე მდებარე ბუჰირედების საოჯახო სახლში გადავიდა საცხოვრებლად. ნაილი დედამ და დეიდებმა აღზარდეს.
განათლება
2007 წელს, ნაჰლამ თავისი ბაკალავრიატის „ს სერია“ ალექსანდრე დიუმას სახელობის ალჟირის საერთაშორისო ლიცეუმში დაასრულა, ხოლო 2016 წელს დაამთავრა ალჟირის სახვითი ხელოვნების უმაღლესი სკოლა. 2018 წლისთვის, იგი ემზადებოდა სადოქტორო დისერტაციის წარსადგენად პატეონ-სორბონის უნივერსიტეტში, თემაზე „ქმნილება და ქალაქური მემკვიდრეობა. თანამედროვე ხელოვნების პრაქტიკისკენ ალჟირის რეაბილიტაციის გზით“.
გაიარა სხვადასხვა ტრენინგ-კურსები მაროკოსა და ტუნისში.
ხანქენდის აეროპორტი
ხანქენდის აეროპორტი (Xocalı Beynəlxalq Hava Liman, Ստեփանակերտի Օդանավակայան) მდებარეობს თვითგამოცხადებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში. ამ აეროპორტზე კონტროლი მოახდინა მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკამ 1990 წელს, მთიანი ყარაბაღის ომის ესკალაციის შედეგად. ვინაიდან აეროპორტი მდებარეობს აზერბაიჯანის საერთაშორისო დონეზე აღიარებულ საზღვრებში და ამჟამინდელი მთავრობა არ არის აღიარებული, ოფიციალურ IATA-ს სიაში ამ აეროპორტს არ აქვს კოდი.
ნაჰლა ელ-ფატიჰა ნაილი
განათლება
მონაწილეობა მიიღო იუნესკოს ეგიდით რამდენიმე ტრენინგზე, როგორიცაა 2017 წლის ივლისში სემინარი „მოხალისეების მართვა და საჯარო/კერძო მონაწილეობის პროექტები“, 2018 წლის ოქტომბრის სემინარი ამანში, იორდანიაში და 2017 წლის დეკემბერში ჩატარებული სემინარი ტუნისში, თემაზე „კულტურული მემკვიდრეობის ახალგაზრდა დამცველებს შორის შემოქმედებითი ციფრული ტექნოლოგიების მატების გაზრდა“.
ხანქენდის აეროპორტი
2009 წელს მთიანი ყარაბაღის ხელისუფლებამ დაიწყო რეკონსტრუქცია. მიუხედავად იმისა, რომ დაგეგმილი იყო პირველი კომერციული ფრენების გაშვება 2011 წლის 9 მაისს, ფრენები გადადო მთელი 2011 წლის განმავლობაში. 2012 წლის მაისში მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის სამოქალაქო ავიაციის ადმინისტრაციის დირექტორმა ტიგრან გაბრიელიანმა გამოაცხადა, რომ აეროპორტი ფუნქციონირებას დაიწყებდა 2012 წლის შუა რიცხვებიდან. თუმცა აეროპორტი უსაფრთხოების მიზეზების გამო დახურულია.
ნაჰლა ელ-ფატიჰა ნაილი
კარიერა და პროექტები
ნაილი არის ალჟირის „კასბას შენარჩუნების“ ასოციაციის წევრი და გენერალური მდივანი, ასევე „გაცნობიერებული ახალგაზრდული მოძრაობის“ თანადამფუძნებელია.
ხანქენდის აეროპორტი
აეროპორტი მდებარეობს ზღვის დონიდან 610 მეტრის სიმაღლეზე (2,001 ფუტი). მას აქვს ერთი ასაფრენი ბილიკი, რომელსაც აქვს ნომერი 05/23 ასფალტის საფარი 3717 მეტრით და 2,178 ზომით.
ნაჰლა ელ-ფატიჰა ნაილი
კარიერა და პროექტები
2016 წელს, ნაჰლამ თავის ძმა არსლანთან და ბიძაშვილ სელმა ბუჰირედთან ერთად, მოაწყო სასემინარო პროექტი სახელწოდებით „The NAS Workshop“, რომელიც ეხება სივრცის გამოხატულებას ყველა მხატვრული მიმდინარეობისთვის.
ხანქენდის აეროპორტი
რესტავრაცია
2009 წელს დაიწყო ახალი სამგზავრო ტერმინალის მშენებლობა. სარემონტო სამუშაოები ასევე ჩატარდა მთავარ საფრენ ბილიკზეც. მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის ურბანული განვითარების მინისტრის კარენ შაჰრამანიანის განცხადებით, ტერმინალის შენობა უნდა დასრულებულიყო 2010 წლის ნოემბერში, თუმცა ეს გადაიდო 2011 წლის აპრილამდე.. ასევე დამონტაჟდა საჰაერო სანავიგაციო მოწყობილობა. ხელისუფლება ირწმუნება, რომ განახლებულ აეროპორტში საათის განმავლობაში 200 მგზავრის მიღება გახდება შესაძლებელი.
2011 წლის 5 აპრილს გამოცხადდა, რომ აეროპორტის გახსნა გადაიდო. მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის სამოქალაქო ავიაციის სამსახურის ხელმძღვანელმა დიმიტრი ადბაშიანის განცხადებით, აეროპორტს ფუნქციონირება უნდა დაეწყო 2011 წლის ზაფხულში. მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის ოფიციალური პირები ასევე ამტკიცებდნენ, რომ გახსნის გადადება არ უკავშირდება აზერბაიჯანთან მიმდინარე კამათს.
ავიაკომპანიები და მიმართულებები
მოსალოდნელია, რომ ყარაბახს ექნება რეგულარული ფრენების სერვისები მხოლოდ ერევანში, სომხეთში, „Artsakh Air“ თან ერთად რომელიც არის სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული ავიაკომპანია. შეიქმნა 2011 წლის 26 იანვარს, იგი აპირებდა 2011 წელს შეეძინა სამი ბომბარდიერ CRJ200 თვითმფრინავი. 2019 წლის მაისის მონაცემებით, ფრენები ჯერაც არ დაწყებულა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის აეროპორტები
ფუჯინი
250px|მინი|იაპონური ქარიშხლის ღმერთი ფუჯინი. ტავარაია სოტაცუ, XVII საუკუნე. ფუჯინი (風神) — იაპონური ქარიშხლის ღმერთი, დაბადებისა და სიკვდილის ქალღმერთის იზანამის შვილი. ერთ–ერთი შინტოს უძველესი ღმერთებიდან.
ის წარმოადგენს საშიშ გრძნეულ დემონს, წითელთავა და მწვანე კანის მქონე ჰუმანოიდს, რომელსაც ლეოპარდის ტყავი აცვია და მხრებზე ქარიშხლის დიდი ტომარა აქვს მოკიდებული.
ფუჯინი იაპონურ ხელოვნებაში გვხვდება რაიჯინთან ერთად, როგორც ელვის, ქარიშხლისა და ჭექა-ქუხილის ღმერთი. ის მოხსენებულია კოჯიკის წყაროში.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონური მითოლოგია კატეგორია:სინტოიზმი კატეგორია:იაპონური ღმერთები
კამპუ-დუ-ტენენტი
კამპუ-დუ-ტენენტი (Campo do Tenente) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 802 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიუ-ნეგრუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 125 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.4 კმ²-ზე. ფართობი 304 488 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ერნსტ გომბრიხი
ერნსტ გომბრიხი (დ. 30 მარტი, 1909 — გ. 3 ნოემბერი, 2001) — ხელოვნების ისტორიკოსი, რომელიც დაიბადა ავსტრიაში, ხოლო 1947 წელს გახდა ბრიტანეთის მოქალაქე და  მოღვაწეობის დიდი ნაწილი ბრიტანეთში გაატარა. ის იყო მრავალი კულტურული და ხელოვნების ისტორიის ნამუშევრის შემქმნელი, მისი ნამუშევრები განიხილება როგორც ერთ-ერთი საუკეთესო გაცნობის საშუალება სახვით ხელოვნებაში.
ბიოგრაფია
დაიბადა ვენაში (ავსტრია-უნგრეთი) 1909 წლის 30 მარტს. ებრაული წარმოშობის ბურჟუაზიულ ოჯახში, მშობლები კარლ გომბრიხი და ლიონ ჰოკი, სადაც იზრდებოდა დახვეწილ სოციალურ და მუსიკალურ გარემოში. მამა ცნობილი ადვოკატი, ხოლო დედა გამორჩეული პიანისტი გახლდათ, რომელმაც დაამთავრა ვენის კონსერვატორიის სკოლა. ის იყო ცნობილი პიანისტების თანაშემწე, როგორებიც იყვნენ: თეოდორ ლეშეტიცკი, არნოლს რონბერგი, გუსტავ მალერი, ჰიუგო ვოლფი და სხვა. გომბრიხმა განათლება მიიღო ჯერ Theresianum-ის საშუალო სკოლაში და შემდგომ ვენის უნივერსიტეტში, სადაც მან შეისწავლა ხელოვნების ისტორია. 1936 წელს მაინ ცოლად შეირთო ილს ჰელერი, რომელიც მისი დედის მოსწავლე იყო. მათ ჰყავდათ ერთადერთი ვაჟი რიჩარდ გომბრიხი, რომელიც გახდა ოქსფორდის უნივერსიტეტის ლექტორი 1976-2004 წლებში. მისი პირველი წიგნის გამოქვეყნების შემდეგ: მსოფლიოს პატარა ისტორია,(A Little History of the World) აიკრძალა ნაცისტებისაგან მისი პაციფიზმის გამო და იძულებული გახდა ბრიტანეთში გაქცეულიყო და 1939 წელს ასისტენტ-მკვლევარის პოსტი დაიკავა ლონდონის უნივერსიტეტის ვარბურგის ინსტიტუტში.
გომბრიხის პირველი წიგნი, ერთადერთია რომელიც არ გამოსულა ინგლისურ ენაზე „ერთი მოკლე მსოფლიო ისტორია ახალგაზრდა მკითხველთათვის“ (Eine kurze Weltgeschichte für Junge Leser), რომელიც 1936 წელს გერმანიაში გამოიცა. ძალიან პოპულარული იყო მთელს მსოფლიოში თუმცა ინგლისურ ენაზე მხოლოდ 2005 წელს ითარგმნა. გადათარგმნეს მისმა დიდი ხნის თანაშემწემ და მდივანმა კაროლინ მუსტილმა და მისმა შვილიშვილმა ლეონ გომბრიხმა
„ხელოვნების ამბავი“ (The Story of Art) პირველი გამოცემა 1950 წელს გამოვიდა. დღეს-დღეისობით მისი მე-16 გამოცება დიდი პოპულარობით სარგებლობს. გაიყიდა მილიონობით ეგზემპლარი და ითარგმნა 30 ენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2001 კატეგორია:ბრიტანელი ისტორიკოსები
ჯონ უეინი
ჯონ უეინი (John Wayne; დ.26 მაისი, 1907, უინტერესტი — გ. 11 ივნისი, 1979, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი და პროდიუსერი. სამი დეკადის მანძილზე იყო ერთ-ერთი ყველაზე მაღალშემოსავლიანი მსახიობი. ხშირად მონაწილეობდა ვესტერნებში. უეინის ბიოგრაფის, მაიკლ მენის მტკიცებით, უეინის, როგორც თავგამოდებული ანტიკომუნისტის მკვლელობა დაგეგმილი ჰქონდა სტალინს, რომელმაც ლოს-ანჯელესში დაქირავებული მკვლელებიც კი გაგზავნა, მაგრამ სტალინის სიკვდილის გამო ეს ამბავი ჩაიშალა.
SOCAR Gas-ის გადამამუშავებელი ქარხანა
SOCAR Gas-ის გადამამუშავებელი ქარხანა — ბუნებრივი და თანმხლები აირის პროდუქტების გადამამუშავებელი ქარხანა, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანში, გარადაღის რეგიონში, ბაქოში ლობკატანის დასახლებაში. 2009 წლის 7 ოქტომბრიდან შეუერთდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობკომპანია SOCAR-ს. ქარხანა ახორციელებს ბუნებრივი აირის, ბუნებრივი აირის სითხეების, ბუნებრივი ბენზინის, აირის კონდენსატის, მძიმე კონდენსატების, მშრალი გაზის, კომერციული ბუტანის და კომერციული პროპან-ბუტანის ნარევის წარმოებას.
ჯონ უეინი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
SOCAR Gas-ის გადამამუშავებელი ქარხანა
ისტორია
SOCAR Gas-ის გადამამუშავებელი ქარხანა დაარსდა 1958 წელს. იმ დროს ქარხნის შექმნის მთავარი მიზეზი იყო ბუნებრივი აირის, აირის კონდენსატის და მსუბუქი ნახშირწყალბადების გადამუშავება. გაზის გადამამუშავებელი ქარხანა დააპროექტა „GIPROAZNEFT“ ინსტიტუტმა, რომელიც საბჭოთა პერიოდში მუშაობდა. მშენებლობა შედგებოდა ორი ეტაპისგან. პირველი და მეორე კორპუსი დასრულდა 1961 წელს და მშენებლობა მიმდინარეობდა 1963-1964 წლებში. პირველი კორპუსის დასრულების შემდეგ ამოქმედდა სამი განყოფილება. აქ მიმდინარეობდა ბუნებრივი აირის ბენზინისგან განცალკევება (გამოხდა-დისტილაცია).
ქარხნის მშენებლობის დასრულების შემდეგ შესაძლებელი გახდა წელიწადში დაახლოებით 4,5 მილიარდი კუბური მეტრი ბუნებრივი აირის გადამუშავება. 1986 წელს სიმძლავრის გასაზრდელად, ქარხანას ჩაუტარდა რეკონსტრუქციული სამუშაოები, შედეგად გადამუშავების წლიური მოცულობა გაიზარდა 6,5 მილიარდ კუბურ მეტრამდე. სარეკონსტრუქციო სამუშაოების დროს, ასევე აშენდა 2 გაზსადენი. ამავდროულად, მიწისქვეშა გაზსადენი და წყალქვეშა მილები ჩანაცვლდა ზედაპირული მილსადენებით. 2003-2004 წლებში აშენდა ორი საზომი ქარხანა, „მაღალი წნევით ბუნებრივი აირის გამომავალი“ და „მთლიანი ბუნებრივი აირის გამომავალი“. 2009 წელს დადგინდა ქარხნის ბუნებრივი აირის მთლიანი გამოსავლიანობა.
ტენდენციები გაზის გადამუშავებაში
2017 წლის დასაწყისიდან ქარხანაში გადამუშავების შემდეგ მიღებული ბუნებრივი აირის მოცულობა 1,68 მილიარდ კუბურ მეტრს შეადგინდა. სტატისტიკის მიხედვით ირკვევა, რომ გამოყენებული იქნა ქარხნის ბუნებრივი გაზის წლიური გადამუშავების 63%. გარდა ამისა, გადამუშავდა 11 000 ტონა ნავთი და 7500 ტონა ტექნიკური ბუტანი, აქედან 4600 ტონა ტექნიკური ბუტანი გადაეცა „Azerikimya“-ის წარმოების კავშირს. კონტრაქტის თანახმად, ქარხანა ამუშავებს „Azneft SOCAR“- ის ბუნებრივ აირს და გადამუშავების შემდეგ გადასცემს „Azerigas“- ს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის კომპანიები
იუნაში
იუნაში  (Ünəş) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ეშმაკის განმდევნელი (ფილმი)
„ეშმაკის განმდევნელი“, აგრეთვე ცნობილია როგორც „ეგზორცისტი“ (The Exorcist) — 1973 წლის ამერიკული ზებუნებრივი საშინელებათა ფილმი, რომლის რეჟისორია უილიამ ფრიდკინი. ფილმი წარმოადგენს უილიამ პიტერ ბლეტის ამავე სახელწოდების რომანის ადაპტაციას. იგი IMDb-ის 250 საუკეთესო ფილმთა შორის არის მოხსენებული.
ფილმი მოგვითხრობს 12 წლის გოგონას რიგან მაკნილის ისტორიას, რომელიც განიცდის უცნაურ შეტევებს. დედამისი მას ექიმთან დაიწყვანს, თუმცა უშედეგოდ. სპეციალურად მოწვეული მღვდელი კი ფიქრობს, რომ გოგონა ეშმაკითაა შეპყრობილი.
ფილმში მონაწილეობენ ლინდა ბლერი, ელენ ბიურსტინი, მაქს ფონ სიუდოვი, ჯეისონ მილერი, ლი ჯ. კობი და მერსედეს მაკ-კემბრიჯი (მხოლოდ ხმა). „ეშმაკის განმდევნელი“ 1960-1970 წლებში წარმოებული ციკლიდან „დემონური ბავშვის“ ერთ-ერთი ნაწილია ფილმებთან „როზმარის ბავშვი“ და „ომენთან“ ერთად.
ფილმი წარმოებულია Warner Bros.-ის მიერ და მისი პრემიერა აშშ-ში შედგა 1973 წლის 26 დეკემბერს. იგი ნომინირებული იყო ოსკარზე 10 ნომინაციაში, რომელთაგან გაიმარჯვა მხოლოდ 2 ნომინაციაში: საუკეთესო ხმისთვის და საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის და ოსკარი საუკეთესო სურათისთვის დაუთმო ფილმს „აფერა“. ფილმის ბიუჯეტმა 12 მილიონი დოლარი შეადგინა, ხოლო საერთო შემოსავალმა დაახლოებით 441 მილიონს მიაღწია. აღსანიშნავია, რომ „ეშმაკის განმდევნელი“ არის პირველი საშინელებათა ფილმი, რომელიც ნომინირებული იყო ოსკარზე ნომინაციაში საუკეთესო სურათი.
„ეშმაკის განმდევნელმა“ დიდი გავლენა მოახდინა მასობრივ კულტურაზე. ჟურნალმა Entertainment Weekly, საიტმა Movies.com-მა და ტელეარხმა AMC „ეშმაკის განმდევნელი“ დაასახელა ყველა დროის უსაშინლეს ფილმად 2006 წელს. 2010 წელს კონგრესის ბიბლიოთეკამ ფილმი შეიყვანა ფილმების ეროვნულ რეესტრში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1973 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:აშშ-ის ფილმების ეროვნული რეესტრის ფილმები კატეგორია:საშინელებათა ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
კეიმადასი (პარაიბა)
კეიმადასი (Queimadas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 450 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპინა-გრანდის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 049 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 102.17 კმ²-ზე. ფართობი 41 049 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
R.U.R. (პიესა)
R.U.R. — ჩეხ მწერალ კარელ ჩაპეკის 1920 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკის პიესა. "R.U.R." არის როსუმის უნივერსალური რობოტების აბრევიატურა.
პიესის პრემიერა შედგა 1921 წლის 25 იანვარს და შემოიტანა სამეცნიერო ფანტასტიკის სფეროში ინგლისური სიტყვა "რობოტი". R.U.R. გამოსვლისთანავე გახდა პოპულაეული. 1923 წლისთვის იგი ითარგმნა ოცდაათ ენაზე.
სპექტაკლი იწყება ქარხანაში, რომელიც ხელოვნურ ადამიანებს (რობოტებს) ქმნის სინთეზური ორგანული ნივთიერებებისგან. რობოტების აჯანყება იწვევს ადამიანის რასის გადაშენებას. R.U.R. თავის დროზე წარმატებული იყო ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში.
სიუჟეტი
მარცხნივ|მინი|იოზეფ შაპეკის მიერ შესრულებული პიესის პირველი გამოცემის ყდა, [[პრაღა, 1920 წ.]] მინი|აშშ-ს WPA ფედერალური თეატრის აფიშა, ნიუ-იორკი, [[1939 წ.]]
პირველი მოქმედება
დიდი ინდუსტრიული ძალის პრეზიდენტის ქალიშვილი ელენა ჩამოდის როსუმის უნივერსალური რობოტების კუნძულ ქარხანაში. იგი ხვდება დომინს, R.U.R– ის გენერალურ მენეჯერს, რომელიც კომპანიის ისტორიას უყვება: 1920 წელს კუნძულზე მოვიდა კაცი, სახელად როსუმი, ზღვის შესასწავლად, ხოლო 1932 წელს მან შემთხვევით აღმოაჩინა ქიმიური ნივთიერება, რომელიც ზუსტად ისევე იქცეოდა, როგორც პროტოპლაზმა, გარდა იმ შემთხვევისა, რომ დარტყმა არ აწუხებდა.
როსუმმა სცადა ძაღლისა და კაცის გაკეთება, მაგრამ ვერ შეძლო. მისი ძმისშვილი მოვიდა მის სანახავად და ორივენი კამათობდნენ განუწყვეტლივ, ძირითადად იმიტომ, რომ როსუმს მხოლოდ ცხოველების შექმნა სურდა იმის დასამტკიცებლად, რომ ღმერთი საერთოდ არ არსებობდა, ხოლო მის ძმიშვილს ახალგაზრდა როსუმს მხოლოდ გამდიდრება სურდა. საბოლოოდ, ახალგაზრდა როსუმმა ბიძა ლაბორატორიაში ჩაკეტა და ააშენა ქარხნები. როდესაც სპექტაკლი მიმდინარეობს - დაახლოებით 2000 წელს - რობოტები იაფი და ხელმისაწვდომია მთელ მსოფლიოში. ისინი აბსოლუტურად საჭირო გახდნე. ელენა ხვდება ფაბრის, დოქტორ გალს, ალქვისტს, ბუსმანს და ჰალმეიერს და აცხადებს, რომ ის არის კაცობრიობის ლიგის წარმომადგენელი, ადამიანის უფლებათა ორგანიზაცია, რომელსაც სურს რობოტების "განთავისუფლება". ქარხნის მენეჯერებს ეს სასაცილო წინადადებად მოეჩვენებათ, რადგან ისინი რობოტებს ტექნიკურად მიიჩნევენ. ელენა ითხოვს რობოტებისთვის ანაზღაურების გადახდას, რათა მათ შეძლონ იმ საგნების შეძენა, რაც მოსწონთ, მაგრამ რობოტებს არაფერი მოსწონთ. ელენა საბოლოოდ დარწმუნდა, რომ კაცობრიობის ლიგა ფულის ფლანგვაა, მაგრამ აგრძელებს კამათს იმ ფაქტზე, რომ რობოტებს მაინც უნდა ჰქონდეთ "სული". მოგვიანებით, დომინი აღიარებს, რომ მას უყვარს ელენა და აიძულებს მას ნიშნობას.
მეორე მოქმედება
ათი წლის შემდეგ, ელენა და მისი მედდა ნანა საუბრობენ მიმდინარე მოვლენებზე - განსაკუთრებით ადამიანის დაბადებათა შემცირებაზე. ელენა და დომინი იხსენებენ შეხვედრის დღეს და შეაჯამებენ ბოლო ათი წლის  მსოფლიო ისტორიას, თუ როგორ ჩამოყალიბდა ახალ რობოტებზე დაფუძნებულ ახალ ეკონომიკაში. ელენა ხვდება დოქტორ გალის ახალ რობოტულ ექსპერიმენტს, რადიუსს, ხოლო დოქტორი გალი მას აღწერს როგორც ექპერიმენტალურ მოდელს და მას ელენას არქმევს. ფარულად, ჰელენა წვავს ფორმულას, რომელიც საჭიროა რობოტების შესაქმნელად. რობოტების აჯანყება როსუმის კუნძულამდე აღწევს.
მესამე მოქმედება
პერსონაჟები გრძნობენ, რომ რობოტების უნივერსალობა საფრთხეს წარმოადგენს. ბაბელის კოშკს მოგვაგონებს, პერსონაჟები მსჯელობენ, კარგი იდეა იქნებოდა თუ არა ეროვნული რობოტების შექმნა, რომელთაც არ შეეძლოთ კომუნიკაცია თავიანთი ენის ჯგუფის მიღმა. რობოტებმა ალყა შემოარტყეს ქარხანას, ელენა ამბობს, რომ მან დაწვა ფორმულა, რომელიც საჭიროა ახალი რობოტების შესაქმნელად. პერსონაჟები მწუხარებას გამოთქვამენ კაცობრიობის დასასრულის გამო. ბუსმანი მოკლეს რობოტებთან მოლაპარაკების დროს, რომლებიც შემდეგ ქარხანაში შეიჭრნენ და ყველა გამოასალმეს სიცოცხლეს, გარდა ალკვისტისა, კომპანიის მთავარი ინჟინრისა, ისინი მიიჩნევდნენ რომ ალკვისტი მათთვის მუშაობდა.