cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯოვანი ბონა დე ბოლირისი
შემოქმედება
აქტიურად მიმდინარეობს  კამათი იმ საკითხზე, თუ რომელ ლიტერატურას ეკუთვნის ჯოვანი ბონა დე ბოლირისის შემოქმედება: ხორვატულ, ჩერნოგორიულ, სერბულ თუ იტალიურ ლიტერატურას, რადგან მისი ნაწარმოებები იტალიურ ლათინურ ფორმატში იყო დაწერილი.
ბონა შესული იყო  (თარგმნილი) ჯერ 1969 წლის "ხორვატი ლათინისტების" ანთოლოგიაში, შემდეგ კი — 1979 წლის მონტენეგროს ანთოლოგიაში.
პოეტის სონეტები პირველ იტალიურ ანთოლოგიაში უკვე 1555 წელს, ოთხი საუკუნით ადრე შევიდა. ბონა პალიანოს წიგნში  ჰერცოგის შესახებ  წარმოდგენილი იყო  არა ლექსებით ხორვატულ ენაზე, არამედ იტალიური სონეტით და ლათინური ეპიგრამათ, ხელმოწერილი "ჯოვანი ბონა დე კატაროდან".
ცოტა ხნის წინ, ცნობილმა ხორვატმა ესეისტმა სლობოდან პროსპეროვ ნოვაკმა, „ხორვატიის PEN ცენტრის“ პრეზიდენტმა, წიგნში დაწერა, რომ ივან ბოლიცა სამუდამოდ რჩება ხორვატიის ლიტერატურის ისტორიის ნაწილად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1520 კატეგორია:გარდაცვლილი 1572 კატეგორია:ჩერნოგორიელი პოეტები კატეგორია:ჩერნოგორიელი მწერლები კატეგორია:ჩერნოგორიის ლიტერატურა კატეგორია:XVI საუკუნის მწერლები კატეგორია:XVI საუკუნის პოეტები
ბერიზკი (ჰადიაჩის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰადიაჩის რაიონის სოფლები
ანტეკერა
ანტეკერა (Antequera) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში. შედის მალაგის პროვინციის შემადგენლობაში, ანდალუსიის ავტონომიური რეგიონი.
ქალაქის ფართობია 814 კმ². მოსახლეობა 45 854 ადამიანი (2011 წ.). პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრიდან დაშორებულია 45 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მალაგის ქალაქები კატეგორია:მალაგის მუნიციპალიტეტები
გროზნოული ცხვარი
გროზნოული ცხვარი — წმინდამატყლიანი ცხვრის ჯიში სამატყლე მიმართულებისა. გამოყვანილია დაღესტანში, საშენ საბჭოთა მეურნეობაში „ჩერვლიონიე-ბურუნი“ 1929–1950 წლებში ახალკავკასიური და მაზაევის ჯიშის წმინდამატყლიანი ნერბის შეჯვარებით ავსტრალიური მერინოსის ერკემალთან. თეთრი ფერის, მაგარი კონსტიტუციის ცხვრებია, ყელზე 2–3 ნაოჭი აქვთ, ერთი წინსაფარივითაა. ნერბები, როგორც წესი, ურქოებია. მათი სიმაღლე მინდაოში 59–62 სმ შეადგენს, ერკემლისა 63–66 სმ; ცოცხალი მასა 45–52 კგ და 80–95 კგ შესაბამისად. ნაყოფიერება 100 ნერბზე 130–140 ბატკანია. მატყლი მაღალი ტექნოლოგიური თვისებებისაა, გრძელი, ხშირი, რბილი, აბრეშუმისებრი ბზინვარებით. მატყლის სიგრძე 8–8,5 სმ-მდეა (უდიდესი — 13 სმ-მდე), სიმსხო 18–23 მკმ; 64–70-ე ხარისხის. ნერბის ნაპარსი 6–6,5 კგ-ს შეადგენს (უდიდესი — 12,5 კგ-მდე), ერკემლისა 14–15 კგ-ს (უდიდესი — 25 კგ-მდე); სუფთა მატყლის გამოსავალი 50% და მეტია. ცხიმოფლი თეთრი ან ღია კრემისფერია, კარგი ხარისხის. გროზნოული ცხვარი შეგუებულია მშრალი სტეპის გარემო პირობებს, კარგად იყენებს იშვიათი ბალახით დაფარულ საძოვრებს. გავრცელებულია კასპიისპირა დაბლობის, ყალმუხეთის აღმოსავლეთ და ასტრახანის ოლქის მშრალ რაიონებში. საუკეთესო ფარები დაღესტანსა და ყალმუხეთშია (რუსეთი). გროზნოული ჯიშის ერკემლები გამოიყენება სხვა წმინდამატყლიანი ცხვრების მატყლის ხარისხის გასაუმჯობესებლად.
სქოლიო
კატეგორია:ცხვრის ჯიშები
სტიპე მესიჩი
დაიბადა 1934 წლის 24 დეკემბერს სლავონიის ქალაქ ორახოვიცაში. წარმოშობით ასიმილირებული ბოშაა. 1961 წელს დაამთავრა ზაგრების უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1970-იან წლებში მონაწილეობდა ხორვატიაში ანტისამთავრობო გამოსვლებში, რს გამოც დააპატიმრეს და მიუსაჯეს ორი წელი, ციხეში იჯდა 1 წელი. ციხიდან გამოსვლის შემდეგ მუშაობდა იურისტად, ეწეოდა საგანმანათლებლო საქმიანობას. 1989 წელს აქტიურად მონაწილეობდა ხორვატიის ეროვნულ მოძრაობაში. 1990 წელს გახდა ხორვატიის პირველი პრემიერ-მინისტრი. აქტიურად მონაწილეობდა იუგოსლავიის დაშლის პროცესში. 2000 წელს აირჩიეს იუგოსლავიის პრეზიდენტად, რომელი თანამდებობაც ეკავა 2 ვადით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორვატიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ხორვატიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი
კარლი (ბადენის დიდი ჰერცოგი)
კარლ ლუდვიგ ფრიდრიხი (Karl Ludwig Friedrich von Baden; დ. 8 ივნისი, 1786, კარლსრუე — გ. 8 დეკემბერი, 1818, რაშტატი) — ბადენის დიდი ჰერცოგი 1811 წლის 10 ივნისიდან. ცერინგენების გვარის უფროსი შტოს უკანასკნელი წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
კარლი იყო პრინც კარლ ლუდვიგ ფონ ბადენისა და ამალია ფონ ჰესენ-დამრშტადტის, კარლ ფრიდრიხ ფონ ბადენის შვილიშვილის შვილი. კარლი იყო რუსეთის იმპერატრისის, ელიზაბეთ ალექსეევნას ძმა. მამის გარდაცვალების შემდეგ, 1801 წელს, ის ბადენის მემკვიდრე გახდა. ათი წლის შემდეგ კი კარლმა ტახტზე პაპა, კარლ ფრიდრიხი შეცვალა. მონაწილეობდა ვენის კონგრესში, სადაც ბადენს დაუმტკიცდა ის ტერიტორიები, რომლებიც ნაპოლეონის ომების დროს მიიღო. 1818 წელს მან გამოსცა ახალი კონსტიტუცია.
კარლი ემზადებოდა ბავარიის პრინცესასთან, ავგუსტასთან დასაქორწინებლად, რომელიც ბავარიის მეფის, მაქსიმილიანის შვილი იყო, მაგრამ ნაპოლეონის გეგმებმა ხელი შეუშალეს ქორწინებას. ნაპოლეონს სურდა, რომ ავგუსტა თავისი გერის, ევგენი ბოჰარნის ცოლი გამხდარიყო და კომპენსაციის სახით კარლს შესთავაზა თავის გარე ბიძაშვილზე, სტეფანიაზე დაქორწინება, რომელსაც ნაპოლეონმა ოფიციალურად უბოძა საფრანგეთის პრინცესის ტიტული. 1806 წლის აპრილში კარლი და სტეფანია დაქორწინდნენ. ქორწინების შედეგად დაიბადნენ:
გარდაცვალების შემდეგ, კარლს არ დარჩა მამრობითი სქესის მემკვიდრე, რის გამოც ბადენის ტახტი დაიკავა მისმა ბიძამ, ლუდვიგ I-მა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბადენის მმართველები კატეგორია:ცერინგენები კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1786 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1818
ლევან თევზაია
ლევან თევზაია (დ. 15 მარტი, 1973, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი, ფინანსისტი. 2021 წლის 16 აგვისტოს აფხაზეთის მთავრობაში განხორციელებული ცვლილებების შემდეგ დაინიშნა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ფინანსთა და დარგობრივი ეკონომიკის მინისტრად.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1998 წელს გაიარა გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის (FAO) სასწავლო კურსი, 2007 წელს ლუქსემბურგის საფინანსო ტექნოლოგიების სააგენტოს (ATTF) სასწავლო კურსი, ხოლო 2019 წელს სსიპ თავდაცვის ინსტიტუციური აღმშენებლობის სკოლისა და ნიდერლანდების სამეფოს კლინგენდაელის საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტის სასწავლო კურსი.
1996 წლის 2 თებერვლიდან 1998 წლის 9 ნოემბრამდე მუშაობდა აფხაზეთის ეკონომიკის სამინისტროში. 1998 წლის 10 ნოემბრიდან 2008 წლის 13 მაისამდე საქართველოს ეროვნული ბანკის სისტემაში იკავებდა სხვადასხვა თანამდებობას. 2008-2009 წლებში მუშაობდა სს „აზერბაიჯანის საერთაშორისო ბანკი-საქართველო“-ში. 2009-2011 წლებში იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის მრჩეველი. 2009-2014 წლებში ჟენევის საერთაშორისო მოლაპარაკებათა ფორმატში „ინციდენტების პრევენციისა და მათზე რეაგირების მექანიზმების (IPRM) ფარგლებში“ გამართულ შეხვედრებში საქართველოს დელეგაციის წევრი. 2011-2014 წლებში „ჩართულობის სტრატეგიის სამოქმედო გეგმის განხორციელების მიზნით“, საქართველოს სამთავრობო კომისის წევრი. 2011-2014 წლებში მუშაობდა აფხაზეთის ეკონომიკის სამინისტროში, მინისტრის პირველ მოადგილედ. 2014 წელს მუშაობდა აფხაზეთის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროში, მინისტრის მოადგილედ, სს „აზერბაიჯანის საერთაშორისო ბანკი - საქართველო“-ში, რისკების მართვის სამსახურის უფროსად. 2014-2016 წლებში იყო თბილისის მუნიციპალიტეტის მთავრობის წევრი - საფინანსო საქალაქო სამსახურის უფროსი; 2016 წლის 1 ივლისიდან 2017 წლის 30 ნოემბრამდე მუშაობდა ა(ა)იპ თბილისის საბავშვო ბაგა-ბაღების მართვის სააგენტოში, საფინანსო-ეკონომიკური სამსახურის უფროსად. 2018 წლის იანვრიდან 2019 წლამდე იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის მოადგილე, ხოლო იმავე წლის მაისიდან 2020 წლის დეკემბრამდე ფინანსთა და დარგობრივი ეკონომიკის მინისტრის მინისტრის პირველი მოადგილე. 2020 წლის 29 დეკემბრიდან-2021 წლის 16 აგვისტომდე იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა-დევნილთა მინისტრი. 2021 წლის 16 აგვისტოს აფხაზეთის მთავრობაში განხორციელებული ცვლილებების შემდეგ დაინიშნა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ფინანსთა და დარგობრივი ეკონომიკის მინისტრად.
მალადეტა
მალადეტა (Macizo de la Maladeta) — მთის მასივი პირენეს მთების ცენტრალურ ნაწილში, ესპანეთში. სიმაღლე 3404 მ-მდე (ანეტო, პირენეების უმაღლესი წერტილი). სხვა მნიშვნელოვანი მწვერვალებია: პიკო-ალბა (3118 მ), პიკო-დე-ლა-მალადეტა (3308 მ) და სხვა. აგებულია გრანიტებით. დამახასიათებელია რელიეფის ალპური ფორმები. მალადეტის მასივზე სათავე აქვს მდინარე გარონის მდგენელებსა და მდინარე ებროს მარცხენა შენაკადებს. შემოსილია წიწვოვანი ტყით, უფრო მაღლა — 1600-1800 მ-ზე სუბალპური და ალპური მდელოები და ბუჩქნარებია. თხემურ ზონაშია მუდმივი თოვლი და პატარა დაკიდული მყინვარები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის ქედები
დანიშმენდები
დანიშმენდები ან დანიშმენდიდები (Danişmentliler) — თურქმანული დინასტია, რომელიც 1104 წლიდან 1178 წლამდე მმართავდა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ანატოლიას. მისი გავლენა თავდაპირველად სივასის, თოქათის და ნიკსარის ტერიტორიაზე ვრცელდებოდა, დასავლეთის მიმართულებით დროებით ასევე მოიცავდა ანკარას და კასთამონუს, სამხრეთით კი მალათიას.
წარმოშობა
არსებობს მოსაზრება რომ დანიშმენდების წინაპრები ბაღვაშები, საქართველოს სამეფოს მსხვილი ფეოდალები არიან. 1048 წელს კაპეტრონის ბრძოლაში ლიპარიტ IV სელჩუკთა სულთანს ალფ-არსლანს ტყვედ ჩაუვარდა. მისი განათლებითა და კულტურით მოხიბლული სულთანი ლიპარიტს ღირსეულად ეპყრობოდა. 1051 წელს სულთანმა, იგი ტყვეობიდან გაანთავისუფლა, თუმცა მასთან დაიტოვა ლიპარიტის უფროსი ვაჟი რატი, რომელმაც მოგვიანებით ისლამი მიიღო და აჰმედ დაულად იწოდებოდა.
ისტორია
აჰმედ დაულა ალფ-არსლანის ეჯიბი (სასახლის მსახურთა უფროსი) და მისი მემკვიდრის დანიშმენდი (სპარსულად სელჩუკთა სახელმწიფოში სულთნის მემკვიდრის აღმზრდელს ეწოდებოდა) გახდა. ისტორიული წყაროების სიმცირის გამო, მისი მოღვაწეობის შესახებ ბევრი რამ უცნობია. აჰმედ დაულას მემკვიდრე დანიშმენდ ღაზი, სელჩუკების იმპერიაში დაწყებული შინა აშლილობის დროს ცნობილი გახდა, როგორც ისლამური რწმენის დამცველი (ღაზი). 1071 წელს, მანასკერტის ბრძოლაში ბიზანტიის დამარცხების შემდეგ, დანიშმენდი სელჯუკთა ლაშქარს სარდლობდა კაპადოკიაში. მას ნიკსარის მიმდებარე ტერიტორია ერგო სამართავად. 1086 წელს დანიშმენდ ღაზიმ რუმის სასულთნოში არსებული შინააშლილობით ისარგებლა და საკუთარი სახელმწიფო ჩამოაყალიბა, რომლის დედაქალაქი ამასია გახდა.
1097 წელს დორილეის ბრძოლაში ჯვაროსნებთან დამარცხდა. 1100 წელს, ღაზიმ ტყვედ ჩაიგდო ანტიოქიის მთავარი ბოემონდ I და 1101 წელს ჯვაროსნების წინააღმდეგ ბრძოლაში კიდევ ერთ გამარჯვებას მიაღწია. ის 1104 წელს გარდაიცვალა და ტახტზე მისი ვაჟი ემირ ღაზი გიუმიუშთექინი ავიდა. გიუმიუშთექინმა 1130 წელს კილიკიის სომხეთის მეფე ლევონ I-თან დადო კავშირი და ანტიოქიის მთავარი ბოემონდ II დაამარცხა. ანტიოქიაში ტერიტორიულ გაფართოებას ხელი შეუშალა ბიზანტიის იმპერატორის იოანე II-ის ლაშქრობებმა, რომელიც ასევე პრეტენზიებს აცხადებდა ამ მიწებზე. 1131 წელს ალყაში მოაქცია ედესის საგრაფოს ციხესიმაგრე კაისუნი, თუმცა მოხსნა ალყა მას შემდეგ რაც ჟოსლენ I-ი ციხის დასაცავად გამოემართა. ის 1134 წელს გარდაიცვალა, ტახტზე კი მისი შთამომავალი მეჰმედი ავიდა, რომელიც ბრძოლისუნარიანობით არ გამოირჩეოდა. სახელმწიფო სტაგნაციის გზას დაადგა, მიუხედავად ამისა მის სახელს უკავშირდება ქალაქ კაისერის თურქულ ქალაქად ჩამოყალიბება. 1134 წლიდან დანიშმენდების დინასტიის წევრები მალიქის (მეფის) ტიტულსაც ატარებენ, რომელიც მათ აბასიანთა ხალიფამ ალ-მუსთარშიდმა გადასცა. არ გამოირიცხება ისიც რომ ეს ტიტული უფრო ადრეც ჰქონოდათ.
1142 წელს როდესაც მეჰმედი გარდაიცვალა, დანიშმენიდთა მიწები გაინაწილა მისმა ორმა ძამ, მელიქ იაღიბასანმა, რომელმაც მელიქის ტიტული შეიანრჩუნა და სივასს განაგებდა და აინ ელ-დევლე, რომელიც მალათიაში გამაგრდა. ეს მოვლენა რუმის სულთანმა მასუდ I-მა სასიკეთოდ გამოიყენა და სივასი დაიმორჩილა.
1155 წელს, სელჩუკი სულთანი ქილიჩ-არსლან II თავს დაესხა მელიქ იაღიბასანის სამფლობელოს, იაღიბასანმა კავშირი დანიშმენდებთან დადო ბეილიქის სტატუსის დასაბრუნებლად კილიჯ არსლანს დაუპირისპირდა, თუმცა აკსარაის ბრძოლაში დამარცხდა. მიუხედავად ამისა, ბინზატიის იმპერიის დახმარებით მან შეძლო ელბისტანის დაპყრობა. მოგვიანებით ის ასევე არბევდა ართუქიდების ციხესიმაგრეებს. ამ პოლიტიკის დამსახურებით დანიშმენიდებს რუმის სასულთნოსა და ართუქიდებისაგან შეექმნა საფრთხე. იაღიბასანმა დახმარებისთვის მოსულის ზენგიდთა დინასტიას მიმართა, ემირ ნურ ად-დინ ზენგის ჩარევით დაპირისპირებული მხარეები დაზავდნენ.
1174 წელს ნურ ად-დინ ზენგის გარდაცვალებით ისარგებლა ქილიჯ არსლანმა და სივასის დანიშმენიდთა სახელმწიფო უშუალოდ შემოიერთა. ოთხი წლის შემდეგ იგივე ბედი ეწია მალათიის დანიშმენიდთა სახელმწიფოს, რომლის მიწები ასევე რუმის სასულთნოს შეუერთდა.
პიერო სოდერინი
პიერო სოდერინი (Piero Soderini; დ. 18 მაისი, 1450 — გ. 13 ივნისი, 1522) — იტალიელი დიპლომატი და პოლიტიკოსი. ფლორენციის რესპუბლიკის მმართველი 1498-1512 წლებში. მისი მმართველობა საღვთო ლიგამ დაამხო, რის შემდეგაც ფლორენციაში აღდგა მედიჩების ბატონობა, პიერო კი რომში გადასახლდა და იქცე გარდაიცვალა.
ბიოგრაფია
პიერო სოდერინი დაიბადა 1450 წლის 18 მაისს ფლორენციაში. იგი იყო ადგილობრივი, ცნობილი ექიმის ვაჟი, რის წყალობითაც მან კარგი განათლების მიღება შეძლო. მისი უფროსი ძმა, პაოლო ანტონიო სოდერინი ჯიროლამო სავონაროლას მმართველობის პერიოდში ფლორენციის მეთაური იყო. მისი მესამე ძმა, ფრანჩესკო სოდერინი კი კათოლიკე კარდინალი და ვოლტერას ეპისკოპოსი გახდა. 1481 წლიდან პიერო სოდერინი ფლორენციის სენიორ ლორენცო მედიჩის ვაჟის, პიერო მედიჩის ახლო მეგობარი გახდა, რომელიც სენიორი 1492 წელს გახდა. 1493 წელს მან სოდერინი საფრანგეთში ელჩად გაუშვა. 1494 წელს, მედიჩების დამხობის შემდეგ ფლორენციაში დარჩა, 1498 წელს სავონაროლას დაწვის შემდეგ კი ფლორენციის სენიორიამ იგი ქალაქის მმართველად დანიშნა. გადატანილი არეულობების შემდეგ, ფლორენციელებმა იგი სტაბილური მომავლის იმედით აირჩიეს.
სოდერინის მმართველობა შედარებით სტაბილური და გონივრული იყო, თუმცა მან დაამტკიცა, რომ დიდად არ გააჩნდა სახელმწიფოს მართვისთვის საჭირო თვისებები. მან წესრიგის დაცვის მიზნით მუდმივი პატრულირების სისტემა შემოიღო, სადაც ძირითადად დაქირავებული უცხოელები მუშაობდნენ. მისი მმართველობის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მომენტია 1509 წლის ომი მეზობელ პიზასთან, რომელთაც ფლორენციის დაპყრობა სცადეს. ამ პერიოდში მის ელჩად მუშაობდა ნიკოლო მაკიაველი, რომელიც რომში, ჩეზარე ბორჯიასა და საფრანგეთის სამეფო კართან თანამშრომლობდა. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად მაკიაველის სოდერინისადმი დიდი პატივისცემის გრძნობა ჰქონდა, დროთა განმავლობაში ეს შეიცალა, რაც პიეროს შეცდომებით იყო განპირობებული.
მის დროს ფლორენციაში ფრანგების გავლენა დიდად გაიზარდა, რომლებიც მას მმართველობას უნარჩუნებდნენ, თუმცა მოსახლეობა უკმაყოფილო იყო. 1512 წელს ესპანეთის ჯარების დახმარებით დაამხეს სოდერინის მმართველობა და აღდგა მედიჩების ბატონობა, რა დროსაც სათავეში ჯულიანო მედიჩი მოდის. პიერო სოდერინი ფლორენციიდან იქნა განდევნილი, რის გამოც იგი რომში დასახლდა, სადაც პაპ ლეო X-ის მფარველობით უამრავი პრივილეგიით სარგებლობდა. ამის შემდეგ, მთელი დარჩენილი ცხოვრება იგი მუშაობდა ფლორენციაში დაბრუნებისთვის, რაც ვერ მოახერხა.
იგი გარდაიცვალა 1522 წლის 13 ივნისს რომში, 70 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1450 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1522 კატეგორია:ფლორენციის მმართველები კატეგორია:ფლორენციელები კატეგორია:იტალიელი პოლიტიკოსები
ტაგანროგის სამხატვრო მუზეუმი
ტაგანროგის სამხატვრო მუზეუმი (Таганрогский художественный музей) — სამხატვრო მუზეუმი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1898 წელს, ტაგანროგის 200 წლისთავზე. მოითვლის 7 000 ერთეულ ექსპონატს.
ისტორია
ქალაქის მუზეუმის შექმნის იდეა ეკუთვნის ანტონ ჩეხოვს. ანტონ ჩეხოვის თხოვნით ილია რეპინმა სამხატვრო აკადემიის საბჭოს მიმართა თხოვნით შეეწირათ მხატვართა ნამუშევრები. 1902 წელს სამხატვრო აკადემიამ ტაგანროგის მუზეუმისათვის გამოჰყო 8 ნამუშევარი, რომელთა შორის იყო იული ფედერსისა და სერგი ვასილკოვსკის ნამუშევრები.
მუზეუმს საჩუქრად გადასცა თავისი ნამუშევრები კ. სავიცკიმ (სურათი „მამა“) და პ. იორდანოვმა. პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიამ არაერთხელ გადასცა მუზეუმს სურათები, რომელთა შორის იყო ი. ბილიბინის, ა. სავრასოვის, ბ. მეშკოვისა და სხვათა ნამუშევრები. პეტერბურგის ა. კუინჯის საზოგადოებამ მუზეუმისთვის გამოჰყო კუინჯის სამი ნამუშევარი: „ტალღები“, „ცისარტყელა“ და „სოფელი“.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში მუზეუმმა დანაკარგი განიცადა. დაიკარგა ი. შიშკინის, ი. კრამსკის, ი. ლევიტანის და სხვათა ტილოები, გაძარცვეს ფაიფურის კოლექცია.
1968 წელს ტაგანროგის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმს გამოეყო მხატვრული კოლექცია და ჩამოყალიბდა ტაგანროგის სურათების გალერეა.
1976 წლიდან გალერეის ექსპოზიცია განთავსდა ხანდინის სახლში, რომელიც არის XIX საუკუნის მეორე ნახევრის არქიტექტურული ძეგლი.
2005 წელს მუზეუმმა საჩუქრად მიიღო ტაგანროგში დაბადებული ამერიკელი მხატვრის ვიაჩესლავ ილიახინსკის 35 ნამუშევარი.
ამჟამად მუზეუმში მიმდინარეობს სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობა, გამოცემენ ისტორიულ-ლიტერატურულ ალმანახს „Вехи Таганрога“, რომელიც ეძღვნება ტაგანროგის სამხატვრო მუზეუმს.
ანტონ ჩეხოვის 150 წლისთავთან დაკავშირებით გამოიცა „ტაგანროგის სამხატვრო მუზეუმი. ფერწერა. გრაფიკა. XVIII-XX სს.“
შენობა
1927 წლიდან მუზეუმი განთავსებული იყო ალფერაკის სასახლეში. მოგვიანებით ცალკე შენობაში ალექსანდროვსკის ქუჩაზე, რომელიც აგებული იყო 1870 წელს ტენიშევის პროექტის მიხედვით და რომელიც ეკუთვნოდა მეორე გილდიის ვაჭარს, სამართლის კანდიდატს ანტონ ხანდრინს.
2011 წელს ქალაქის ადმინისტრაციამ მიიღო გადაწყვეტილება ტაგანროგის სამხატვრო მუზეუმისათვის პეტროვსკის ქუჩაზე მდებარე შენობის ნაწილის გადაცემის შესახებ, რომელიც ადრე ეკუთვნოდა სბერბანკის ტაგანროგის განყოფილებას.
კოლექცია
დღეისათვის მუზეუმის ფონდებში ინახება შვიდი ათასზე მეტი ექსპონატი ხატები, ფერწერა, გრაფიკა, ქანდაკება, დეკორატიული ხელოვნება. ყველაზე ღირებულია XVIII-XX საუკუნეების რუსი მხატვრების ნამუშევრები. მუზეუმია ასევე ყურადღებას ამახვილებს, როგორც თანამედროვე, ისე ადგილობრივ მხატვრებზე.
ტაგანროგის მუზეუმში დეკორატიული ხელოვნების 835 ნიმუშია დაცული. იგი მოიცავს საიმპერატორო ფაიფურის ქარხნის მიერ დამზადებულ ჭურჭელს, მიკლაშევის ქარხნის ჭურჭელს, ასევე კუზნეცოვის, ძმები კორნილოვების, გარდნერისა და სხვა.
ამჟამად კოლექციაში დაცულია საბჭოთა მინის სტატების ნამუშევრებიც.
მუზეუმი ღია ცის ქვეშ
მუზეუმი ღია ცის ქვეშ დაარსდა 1976 წელს. ამ ექსპოზიციაში წარმოდგენილი ნამუშევრების დიდი უმრავლესობა 1976 წელს ქალაქის ძველი სასაფლაოს დემონტაჟის შედეგად გადარჩენილი ქანდაკებებია, თუმცა მუზეუმში არ შემონახულა ინფორმაცია ქანდაკებების კუთვნილების შესახებ.
ტეილორ ჰილი
ტეილორ მარია ჰილი (Taylor Hill; დ. 5 მარტი, 1996) — ამერიკელი მოდელი და ვიქტორია სეკრეტის ანგელოზი 2015 წლიდან. თანამშრომლობს ისეთ სამოდელო სააგენტოებთან როგორიცაა: „IMG Models“, „Modelwerk“ (ჰამბურგი), „Visage Management“, „White Cross Management“ (ლოს-ანჯელესი).
ადრეული ცხოვრება
ტეილორ მარია ჰილი 1996 წლის 5 მარტს დაიბადა ილინოისის შტატში, გაიზარდა კოლორადოში. ბავშვობისას, სანამ მოდელობას დაიწყებდა, ტანმოვარჯიშე იყო. მას ჰყავს ორი ძმა: ლოგანი და ჩეისი, და ერთი და მაკენლი, მაკენლი და ჩეისი ასევე მოდელები არიან. 16 წლის ასაკში მან დაამთავრა პომონას საშუალო სკოლა, არვადაში. გარდა ამისა, იგი გატაცებული იყო ხატვით. ბავშვობაში მისი სიმაღლე და წონა, სხვა ბავშვებთან შედარებით, ხშირად იწვევდა ეჭვს, რომ იგი ანორექსიით იყო დაავადებული.
კარიერა
მისი სამოდელო კარიერა, 14 წლის ასაკში დაიწყო, როდესაც ფოტოგრაფმა ჯიმ ჯორდანმა შეამჩნია და მას თანამშრომლობა შესთავაზა. 2013 წელს Intimissimi-ის კატალოგში გამოჩენით მან პირველი ნაბიჯი გადადგა სამოდელო კარიერაში. იგი მონაწილეობას იღებდა Forever 21-ის ბეჭდურ კამპანიებში. .
2014 წელს ტეილორი H&M-ისთვის მოდელობდა. 2014 წელს, 18 წლის ასაკში, ვიქტორია სეკრეტის მოდის კვირეულზე პირველად მიიღო მონაწილეობა და „Rosa Cha“-ის ერთ-ერთი სახე გახდა ერინ ჰიტერტონთან, ფრიდა გუსტავსონთან და ბარბარა პალვინთან ერთად. 2015 წელს ტეილორი ყველაზე პერსპექტიულ მოდელად დასახელდა. ამავე წელს მან ღონისძიება Victoria's Secret PINK-ს უმასპინძლა და გახდა ვიქტორია სეკრეტის ანგელოზი. 2015 წლის აგვისტოში იგი წლის მოდელად დასახელდა Fashion Media Awards-ზე.
2014 წელს, ფილმ Hollywood Temptations-ში ჯესიკას როლის შესრულებით, თავის სამსახიობო კარიერაში დებიუტი შექმნა, ხოლო 2016 წელს იგი გამოჩნდა, ნიკოლას ვინდინგ რეფნის ფილმში, სახელად: „The Neon Demon“-ში, სადაც მან მოდელის როლი მოირგო. იგი მოხვდა Forbes-ის „მსოფლიოში ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მოდელების“ სიაში, ტეილორის სავარაუდო შემოსავალი 2015 და 2016 წლებში 4 მილიონ დოლარს შეადგენდა. 2016 წლის ივლისში, იგი გახდა ფრანგული სილამაზის ბრენდის, „Lancôme“-ს ახალი სახე.
ამავე წელს ტეილორი გახდა კოლინსის სახე ცნობილ თურქ მსახიობთან ჩაღათაი ულუსოისთან ერთად.
მან ისეთი ბრენდების კამპანიების გადაღებებში მიიღო მონაწილეობა როგორებიცაა : „H&M“, „Bebe“, „Blugirl“, „Byblos“, „DKNY“, „Ground Zero“, „Mara Hoffman“, „Mila SchÃ¶n“, „Milly“, „Ostwald Helgason“, „Rachel Zoe“, „Rebecca Minkoff“.
ამის შემდგომ ტეილორი პარიზის, მილანისა და ნიუ-იორკის მოდის კვირეულებზე მონაწილეობას იღებს ისეთი ბრენდების ჩვენებებზე, როგორებიცაა: ვერსაჩე, ვალენტინო, შანელი, მიუმიუ, მაიკლ კორსი, ჟივანში, რალფ ლოურენი, არმანი, დოლჩე და გაბანა, ბალმაინი, მარკ ჯეიკობსი და სხვა. ის ასევე ჯიმი ჩოს, მაიკლ კორსის, ჯოის ჯინსის და კიდევ რამდენიმე ბრენდის სახეა.
ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში ჟურნალების, „MarieClaire“, „Elle Australia“, „Glamour UK“, „Glamour France“, „Elle Italy“, „Elle France“-ის გარეკნები დაამშვენა. მიუხედავად იმისა რომ ტეილორი არც თუ ცნობილი სახეა სამოდელო ბიზნესში და მის შესახებ არცთუ ბევრი ფაქტია ცნობილი, მისი სახასიათო გარეგნობის გამო მას დიდ მომავალს უწინასწარმეტყველებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:დაბადებული 5 მარტი
გიულიათანი
გიულიათანი (Gülyatan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
ნიუპორტ-ნიუსი (ვირჯინია)
ნიუპორტ-ნიუსი (Newport News) — ქალაქი აშშ-ის სამხრეთ ნაწილში, ვირჯინიის შტატში. ნავსადგური ჰემპტონ-როუდზის ყურეში, მდინარე ჯეიმზის შესართავთან. ნიუპორტ-ნიუსი აშშ-ის გემთსაშენი მრეწველობის უდიდესი ცენტრია. 2012 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 183,331 კაცს შეადგენდა. ქალაქი 1621 წელს დაარსდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები
განძაკი (სომხეთი)
განძაკი (Գանձակ) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 970 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 145 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 130 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 31.85 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
ევროპული ჭაფალა
ევროპული ჭაფალა (Coregonus albula) — თევზი ორაგულისერთა ოჯახისა. უმეტესწილად ტბის მტკნარწყლიანი თევზია. გავრცელებულია ბალტიის, ბარენცისა და თეთრი ზღვების აუზში და აგრეთვე მდინარე ვოლგის ზემოთებში. ლადოგისა და ონეგის ტბებში გავრცელებულია მსხვილი ფორმები რიპუსი და კილეცი. სიცივის მოყვარული ჯოგური თევზია. უპირატესობას ანიჭებს ისეთ წყალსატევებს, რომელთა წყლის ტემპერატურა არ აღემატება 16–17°С-ს. ნაყოფიერება 0,8–57 ათ. ქვირითი. ტიპური ჭაფალას წონა 25–30 გრ აღწევს, მსხვილი ფორმებისა — 160–180 გრ. ლადოგური რიპუსის სიგრძეა 40 სმ, წონა 1,2 კგ. ონეგური კილეცისა შესაბამისად, 37 სმ და 600 გრ. სიცოცხლის ხანგრძლივობა არ აღემატება 10 წელს. იკვებება ძირითადად პლანქტონით. საქართველოში აკლიმატიზებულია ევროპული ჭაფალას ქვესახეობა რიპუსი.
სქოლიო
კატეგორია:ორაგულისებრნი
ნავაშინის ძაღლნიორა
ნავაშინის ძაღლნიორა (Ornithogalum navaschinii) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე სატაცურისებრთა ოჯახისა. აქვს 25 სმ-მდე სიმაღლის ღერო. 3–15-ყვავილიანი ყვავილედი, რომელიც მრავალყვავილიან ფარისებურ მტევანს წარმოადგენს, ლანცეტა თანაყვავილები. მოგრძოხაზური მოყვანილობის, თეთრი ყვავილსაფრის ფოთლები, გარედან მუქი მწვანე ზოლით; ვიწროხაზური ფოთლები (3–4 ცალი). ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს აპრილ-ივნისში. გავრცელებულია თითქმის მთელ კავკასიაში, მცირე აზიასა და ჩრდილოეთ ირანში, არის ყირიმშიც. საქართველოში გვხვდება შიდა და ქვემო ქართლში, სამცხე-ჯავახეთში. იზრდება მთის ქვედა და შუა სარტყლებში, ქვიან ადგილებში, ველებზე, ნახევრად უდაბნოში.
სქოლიო
კატეგორია:ძაღლნიორა
ბერშაცკე
ბერშაცკე (Бершацьке) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 13 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლტავის რაიონის სოფლები
შენუნცზია
შენუნცზია მდებარეობს პროვინციის დასავლეთ ნაწილში. აქ მდებარეობს ხუბეის პროვინციის ყველაზე მაღალი მთები და მათ შორის უმაღლესი მწვერვალი შენინუნდენი (ზღ. დ. 3105 მ.).
შენუნცზია ჩინეთის იმ სამი ტერიტორიიდან ერთ-ერთია, რომელიც გამოირჩევა თავისი ბიომრავალფეროვნებით. აღნიშნულ ტერიტორიებს მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია ბოტანიკის შესწავლის ისტორიაში.
ბესიდივშჩინა
ბესიდივშჩინა (Бесідівщина) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰრებინკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 142 კაცს შეადგენდა.
შენუნცზია
2016 წლის 17 ივლისს შენუნცზია შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ბესიდივშჩინა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰრებინკის რაიონის სოფლები
შენუნცზია
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
აახენის რაიონი
აახენის რაიონი (Kreis Aachen) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი აახენი. რაიონი შედის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება კელნის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 707,15 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 565 109 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 799 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 05 3 34.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
ლექსინგტონი (კენტუკი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები
ანტონიო პასკალ ესპანელი
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ|ანტონიო პასკალის გერბი ანტონიო პასკალი დაიბადა 1755 წლის 31 დეკემბერს ნეაპოლში. იგი იყო ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე კარლ III-ისა და დედოფალ მარია ამალია საქსონიელის ნაბოლარა ვაჟი. ღრმა ბავშვობიდანვე იგი ჰუმანისტი რეპეტიტორების სწავლების ქვეშ იზრდებოდა თავის ძმასთან, კარლთან ერთად. 1759 წელს მისი ბიძა, ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VI უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტზე მამამისი კარლ III ავიდა, რომელიც ცოლ-შვილთან ერთად ესპანეთში გადასახლდა. ეს ყოველივე ვერ აიტანა დედოფალმა მარია ამალია საქსონიელმა, ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა და 1760 წელს გარდაიცვალა, რა დროსაც ანტონიო სულ ოთხი წლის იყო. ამის შემდეგ ანტონიო თავის უფროს და-ძმებთან: გაბრიელთან, მარია ხოსეფასთან და მარია ლუისასთან ერთად იზრდებოდა მადრიდის სამეფო კარზე.
1795 წლის 25 აგვისტოს 40 წლის ანტონიო პასკალმა ცოლად შეირთო თავისი ძმის, კარლის უფროსი ასული მარია ამალია, რომელიც ამ დროს 16 წლის იყო. ეს იყო ორმაგი დინასტიური ქორწინება, რა დროსაც მათთან ერთად იქორწინეს მარია ამალიას უმცროსმა დამ, მარია ლუისამ და ერტურიის მეფე ლუიჯიმ. მარია ამალია ქორწინებიდან სულ სამ წელიწადში, 19 წლის ასაკში გადაჰყვა მშობიარობას, რა დროსაც მან მკვდარი ბავშვი გააჩინა.
ნახევარკუნძულის ომის დროს იგი შატო დე ვალენსაში იყო გამოკეტილი სამეფო ოჯახის ბრძანებით. იგი მხარს უჭერდა აბსოლუტიზმს და მონაწილეობაც მიიღო თავისი ძმის შვილის, მეფე ფერდინანდ VII-ის ტახტზე აყვანაში. ანტონიო პასკალი გარდაიცვალა მადრიდში, 1817 წლის 20 აპრილს, 61 წლის ასაკში.
წინაპრები
ანტონიო პასკალ ესპანელის წინაპრები
ტოსკანის მმართველთა სია
ტოსკანის მმართველთა სიაში წარმოდგენილია იმ პიროვნებების სია, რომლებიც სხვადასხვა პერიოდში სხვადასხვა ტიტულით მართავდნენ ტოსკანას. თავდაპირველად იყვნენ ტოსკანის მარკგრაფები, შემდეგ ფლორენციის სენიორები, შემდეგ ფლორენციის ჰერცოგები და საბოლოოდ ტოსკანის დიდი ჰერცოგები. უკანასკნელი დიდი ჰერცოგი იყო ფერდინანდო IV, რომელმაც დაკარგა ტახტი იტალიის გაერთიანების გამო. აღსანიშნავია ისიც, რომ ისტორიაში ტოსკანის თითქმის ყველა მმართველი მამაკაცი იყო, გარდა გამონაკლისისა მატილდა კანოსელისა და ელიზა ბონაპარტის სახით.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:იტალიის ისტორია კატეგორია:ტოსკანის ისტორია კატეგორია:ტოსკანის ჰერცოგები კატეგორია:მმართველები ქვეყნების მიხედვით
ბერინგის კუნძული
ბერინგის კუნძული — აღმოსავლეთი კუნძული კომანდორის კუნძულების შემადგენლობაში. შედის რუსეთის შემადგენლობაში. ფართობი 1660 კმ². კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი მთიანია (უმაღლესი მწვერვალი 751 მ), აგებულია პალეოგენ-ნეოგენის ტუფოგენური დანალექი და ანთროპოგენის ეფუზიური ქანებით. ჰავა ოკეანური სუბტროპიკულია. ნალექის რაოდენობა 500 მმ-ს შეადგენს. დაფარულია ტუნდრის მცენარეულობით, ხეობები — მდელოებით, ქვისა და ბუჩქოვანი არყით. სანაპიროები ვეშაპებისა და ზღვის ძაღლების თავშესაყარია, გვხვდება ზღვის წავი. მოსახლეობა — რუსები და ალეუტები. სახელი ეწოდა ვიტუს ბერინგის პატივსაცემად.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კუნძულები კატეგორია:ბერინგის ზღვის კუნძულები
გეღაქარი
გეღაქარი (Գեղաքար) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 160 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 165 ადამიანს შეადგენდა.
დიდი სვინტრი
დიდი სვინტრი (Polygonatum glaberrimum) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე სატაცურისებრთა ოჯახისა. აქვს მორიგეობით განლაგებული ფოთლები, ფართო და ოვალური, ქვემოდან — ლეგა, შიშველი, ზოგჯერ ქვემო მხრიდან ძარღვების გაყოლებაზე ბეწვით მოფენილი, მოკლეყუნწიანი. თითო ან ორ-ორი, მოკლეყუნწიანი ყვავილები. თეთრი გვირგვინი. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს მაის-ივნისში. გავრცელებულია კავკასიის ეკორეგიონში, ენდემური მცენარეა. გვხვდება მთელ საქართველოში. იზრდება მთის ქვედა, შუა და ზედა სარტყლებში — ფოთლოვან, მუქწიწვიან ტყეებში, ბუჩქნარში.
სქოლიო
კატეგორია:სვინტრი
The Electric Light Orchestra (ალბომი)
The Electric Light Orchestra — ინგლისური როკ-ჯგუფ Electric Light Orchestra-ს სადებიუტო სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1971 წლის დეკემბერში, ბრიტანეთში, ლეიბლზე Harvest Records. აშშ-ში ალბომი გამოვიდა 1972 წლის დასაწყისში სახელწოდებით No Answer, რომელიც შეიძინა მას შემდეგ, როდესაც United Artists Records-ის მდივანმა სცადა ბრიტანულ ლეიბლში დარეკვა და სახელწოდების დადგენა. საბოლოოდ, ამერიკული ლეიბლი ვერ დაუკავშირდა ბრიტანულს, რამაც No Answer შთააგონა არავინ პასუხობს.
The Electric Light Orchestra (First Light Series)
The Electric Light Orchestra (First Light Series) არის ალბომის 2 დისკიანი, გაფართოებული გამოცემა, გამოსული ორიგინალური 30 წლიანი ალბომის იუბილეს აღსანიშნავად. პირველი დისკი შეიცავს ორიგინალურ ალბომს და ინტერაქტიულ CD-ROM დამატებას, ხოლო მეორეზე წარმოდგენილია ჯგუფის ყველაზე ძველი ჩანაწერები, შექმნილი თანადამაარსებელ როი ვუდის და ჩელისტ ენდი კრეიგის მონაწილეობით.
დისკი 1
დამატებით მასალებს შორის არის ინტერაქტიული მენიუ და EMI-ს პრომო-ფილმი „10538 Overture (მაისი 1972)“.
ბესარაბი
ბესარაბი (Бессараби) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 108 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მირჰოროდის რაიონის სოფლები
მაკდონალდის ტრიადა
მაკდონალდის ტრიადა — ჯონ მაკდონალდის მიერ 1963 წელს სტატიაში „მკვლელობის მუქარა“ (The threat to kill) ფორმულირებული კრებული, რომლებიც შედგება სამი მახასიათებლისაგან: ზოოსადიზმისაგან, პირომანიასა და ენურეზისაგან. ეს ტრიადა მაკდონალდმა დაუკავშირა განსაკუთრებულად საზარელი მკვლელობის ჩადენის წინამორბედ „მახასიათებლებს“.
ბავშვის ამგვარი არაადეკვატური რეაქცია ძირითადად განპირობებულია სტრესის „შეუთვისებლობის“ გამო. დღეისთვის მაკდონალდის ტრიადა არ ითვლება კრიმინალური მოქმედების პრედიქტორად, თუმცა იგი აღნიშავს, რომ ბავშვი განიცდის სტრესს.
სქოლიო
კატეგორია:ფსიქოლოგიური ტიპოლოგიები კატეგორია:ფსიქოპათია
სენეშალი
სენეგალი (sénéchal < გვიანდ. siniscalcus — უფროსი მსახური) — 1. V-VIII საუკუნეების ფრანკთა სახელმწიფოში მეფის სასახლის მთავარი მმართველი. VIII საუკუნიდან ასრულებდა სასამართლო და სამხედრო ფუნქციებს. სენეშალები ჰყავდათ დიდ სენიორებსაც. 2. XIII საუკუნის სამხრეთ და დასავლეთ საფრანგეთში მეფის მოხელეები, სასამართლო ადმ. ოლქის (სასენეშალოს) უფროსი, რომელსაც ფართო სასამართლო, ადმინისტრაციული, ფინანსური და სამხედრო უფლებები ჰქონდა. ნიშნავდნენ უმთავრესად ადგილობრივ, ფეოდალური დიდკაცობის წარმომადგენლებისაგან. XVI საუკუნიდან სენეშალს მხოლოდ სამხედრო ფუნქციები შერჩა. საფრანგეთის დიდი რევოლუციის დროს სენეშალის თანამდებობა გამუქმდა. ჩრდილოეთ საფრანგეთში მას შეესაბამებოდა ბაი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეფო კარის მოხელეები
სენიორია
სენიორია (Seigneurie) — ფეოდალური მამული საფრანგეთსა და დასავლეთ ევროპის სხვა ქვეყნებში. მემამულე (სენიორი) იყო სენიორიაში შემავალი ყველა მიწის უზენაესი მესაკუთრე, მისი უფლებები ვრცელდებოდა დამოკიდებული გლეხის პიროვნებაზეც. სენიორია შეიძლებოდა ყოფილიყო აგრეთვე ფეოდალური მამულის ერთ-ერთი სახეობა, რომელშიაც მიწა-წყლის მეტი ნაწილი საბატონო მეურნეობას ეკავა ან, პირიქით, მიწა-წყალი მთლიანად დამოკიდებულ გლეხებს შორის იყო დანაწილებული. ასეთი გლეხები სენიორს ნატურალურ ან ფულად გადასახადებს უხდიდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფეოდალიზმი
ივანე მენთეშაშვილი
ივანე მენთეშაშვილი (დ. 12 ივნისი, 1954, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, მთარგმნელი, პედაგოგი, საქართველოს ეროვნული მუზეუმის მეცნიერ-თანამშრომელი, საქართველოს უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
1979 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნული მუზეუმის მეცნიერ-თანამშრომელი. 2006 წლიდან მუშაობდა საქართველოს უნვერსიტეტში. 2021 წლიდან — კავკასიის უნივერსიტეტში. 1982-2006 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1982-2006 წლებში კი თბილისის ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა სახელმწიფო ინსტიტუტში. არის 12 მონოგრაფიის და 35 სამეცნიერო სტატიის ავტორი, რომლებიც გამოქვეყნებულია საქართველოში, რუსეთში, კანადასა და აშშ-ში. მისი სამეცნიერო კვლევის თემატიკა მოიცავს დასავლეთის ქვეყნების ახალ და უახლეს ისტორიას, კერძოდ, ინგლის-რუსეთის დაპირისპირებას და მეტოქეობას კავკასიაში გაბატონების გამო, ინგლისის ოსტ-ინდოეთის კომპანიის ბატონობას ინდოსტანის ნახევარკუნძულზე, ინგლისის კოლონიურ პოლიტიკას, ინგლისის ისტორიის „ოქროს ხანას“, ფოლკლენდის კუნძულების ომს, ნაპოლეონის ეპოქის სხვადასხვა საკითხს, საფრანგეთის დიდ რევოლუციას. მონაწილეობა მიღებული აქვს ნაპოლეონის საერთაშორისო საზოგადოების ექვს კონგრესში: თბილისი (2000), მონრეალი (2009), დენ ჰელდერი (2011, ჰოლნდია), ბრიუსელი (2015), მოსკოვი (2021), ონლაინ კონგრესი შესაბამისი მოხსენებებით (2021). არის „მეხსიერებისა და სოლიდარობის ევროპული ქსელის“ მიერ მოწყობილი ორი საერთაშორის სიმპოზიუმის მონაწილე რუმინეთში (2018) და პარიზში (2019), სორბონის უნივერსიტეტში, შესაბამისი მოხსენებებით: „დემოკრატიული საქართველო (1918-1921 წლები) პირველი მსოფლიო ომის შედეგი“ და „საქართველოს სწრაფვა ევროპისაკენ. ისტორიული რეტროსპექტივა“. ორი პროქტის ავტორი: „ეს ძველი, დალოცვილი ინგლისი“ (2010, სასწვლო სკოლა-კომპლექს „სადუნში“) და „ნაპოლეონი და მისი ეპოქა საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში“ (2013). გამოქვეყნებული აქვს ქართული, რუსული და ინგლისური პოეზიის თარგმანები კრებულში „შვიდი პოეტი“ (თბილისი, 2007), 1990 წლიდან მონაწილეობს სხვადასხვა საერთაშორისო ღონისძიებაში და უზრუნველყოფას მათ სინქრონული და თანამიმდევრობითი თარგმანით, რომლებსაც ატარებდნენ და ატარებენ საქართველოს პარლამენტი, საქართველოს მთავრობა, საქართველოს ეროვნული მუზეუმი, საქართველოს უნივერსიტეტი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი, საქართველოს ეროვნული არქივი, საქართველოს მეცნიერების, განათლების, კულტურის, შინაგან საქმეთა, იუსტიციის, თავდაცვის, ჯანდაცვის სამინისტროები, ქალაქისა და უზენაესი სასამართლოები, გაერთიანებული სამეფოს, აშშ-ს, შვეიცარიის საელჩოები საქართველოში, ადამიანის უფლებათა ცენტრი, ნატო, ევროკავშირი, ევროპის საბჭო თბილისში, ბრიუსელში, მონსში, ჰააგაში, ამსტერდამში, ათენში, სტრასბურგში, სტოკჰოლმში, ანკარაში, რომში, ფლორენციაში, სან-მარინოში, ასტანაში, ანტალიაში, ბონში, ჰესენში, ერევანში, გიუმრიში, კიევში, არლში (საფრანგეთში). შრომითი საქმიანობის ძირითადი სფეროებია: სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობა (ახალი და უახლესი ისტორია), ლექციები აღნიშნულ სფეროში ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე, სინქრონული და თანამიმდევრობითი თარგმანი (ქართული-რუსული-ინგლისური ენები).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ამიერკავკასია ინგლის-რუსეთის წინააღმდეგობებში 1880-1914 წლებში“, დაიცვა 1984 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ცივილიზაციათა ურთიერთშეხება ინგლისის ოსტ-ინდოეთის კომპანიის საქმიანობის პერიოდში“, დაიცვა 1997 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ბორკენის რაიონი
ბორკენის რაიონი (Kreis Borken) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბორკენი. რაიონი შედის ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება მიუნსტერის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1419,35 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 369 610 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 260 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 05 5 54.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის რაიონები
დავით ხარისჭირაშვილი
დავით ხარისჭირაშვილი (დ. 1905, თბილისი — გ. 17 დეკემბერი, 1942) — ქართველი სამხედრო პირი.
ბიოგრაფია
დავითი დაიბადა თბილისში 1905 წელს. მისი ახალგაზრდული იდეალიზმი ვერ შეეგუა საბჭოთა რუსეთის დამპყრობლურ პოლიტიკას და იგი ჭაბუკობიდანვე ჩაება სამშობლოს დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლაში. 1927 წელს დავით ხარისჭირაშვილი იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო. დასახლდა საფრანგეთში, პარიზში. მუშაობდა სოშო-ოდენკურ პეჟოს ქარხანაში. აქტიურად ჩაება ქართველ ემიგრანტთა კულტურულ და საგანმანათლებლო ღონისძიებებში.
ემიგრაციაში დაარსებულმა საქველმოქმედო და კულტურულმა ორგანიზაციებმა უდიდესი როლი შეასრულეს ემიგრაციის კონსოლიდაციისა და ახალი თაობისათვის ქართული ენის, ლიტერატურის, ისტორიის, ტრადიციების შესწავლაში. ქართულ ენას ბავშვები ძირითადად ოჯახებში სწავლობდნენ. განსაკუთრებით რთული იყო ენისა და მენტალიტეტის შენარჩუნება მათთვის, ვისაც დედა არაქართველი ჰყავდა. პირველი ნაბიჯი ამ პრობლემის დასაძლევად 1930 წლის ივლისში გადაიდგა, როცა კათოლიკური საზოგადოების ინიციატივით პარიზში კათოლიკური ბიბლიოთეკის შენობაში ქართული ბიბლიოთეკა დაარსდა. მომდევნო ნაბიჯი სახელმძღვანელოს გამოცემა იყო. 1931 წლის სექტემბერში მესტამბე დავით ხელაძემ იაკობ გოგებაშვილის „დედა-ენა“ დაბეჭდა. 1932 წლის თებერვალში პარიზის ქართულ ბიბლიოთეკაში გაიხსნა ქართული ენის კურსები, სადაც ბავშვებს დავით ხარისჭირაშვილი კვირაში ორჯერ უფასოდ ამეცადინებდა. თავდაპირველად მშობლები პასიურობდნენ და კურსებზე ცოტა ბავშვი მივიდა, მაგრამ მიუხედავად ამისა 1932 წლის ივლისში ჩატარებულ ბავშვთა დღეზე გამოჩნდა, რომ დავით ხარისჭირაშვილის შრომას ფუჭად არ ჩაუვლია. ბავშვებმა წაიკითხეს ლექსები, დაუკრეს პიანინოზე და ვიოლინოზე, იცეკვეს, იმღერეს, ბიბლიოთეკის სასარგებლოდ ლატარია გაითამაშეს.
გარდა ამისა ემიგრაციაში ხშირად აღნიშნავდნენ საიუბილეო თარიღებს, აწყობდნენ ქართველ მწერალ კლასიკოსთა ხსოვნის დღეებს. დავითი ამ ღონისძიებებშიც აქტიურ მონაწილეობას იღებდა. დავით ხარისჭირაშვილმა ემიგრაციაში სამედიცინო განათლებაც მიიღო. ევროპული კულტურისადმი ცხოველმა ინტერესმაც ერთგვარად შეუმსუბუქა დევნილის ეკლიანი გზა. დაოჯახდა, ცოლად შეირთო თამარ ჯაველიძე. 1938 წელს ვაჟიც შეეძინა. ფრანგულ ჯარში პატივს სცემდნენ. თითქოს ყველაფერი დალაგდა მის ცხოვრებაში, მაგრამ მეხსიერებაში ჩაბეჭდილი სისხლიანი რეპრესიების სურათი არ ასვენებდა. სწორედ ამან განაპირობა 1941 წელს მისი არჩევანი. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ქართველ ემიგრანტთა ნაწილი გერმანულ არმიაში გაწევრიანდა. მათ სწამდათ, რომ ბოლშევიკური რუსეთის დამარცხება მხოლოდ ნაცისტურ გერმანიას შეეძლო. შეიქმნა დივერსიული ჯგუფები, რომელთა ამოცანა იყო საქართველოს ტერიტორიაზე ფარულად შემოღწევა, რათა მოსახლეობისთვის განემარტათ ვერმახტის ქართული ლეგიონების საბოლოო მიზანი – საქართველოს გამოხსნა საბჭოთა იმპერიის ბრჭყალებიდან. დავით ხარისჭირაშვილი ერთ–ერთი დივერსიული ჯგუფის „თამარ I“-ის წევრი გახდა. ჯგუფმა საქართველოში შემოსვლა მოახერხა, მაგრამ რამდენიმე თვის შემდეგ საბჭოთა უშიშროებამ მათ ადგილსამყოფელს მიაგნო. ვერმახტის ეფრეიტორი დავით ხარისჭირაშვილი 1942 წლის 17 დეკემბერს ცაგერის რაიონის ერთ-ერთ სოფელში სუკ-ის რაზმთან შეტაკებისას ალყაში მოექცა და უთანასწორო ბრძოლაში დაიღუპა. დავით ხარისჭირაშვილის ვაჟი ვასილ კარისტი ცნობილი ლიტერატურათმცოდნე და მწერალი, პარიზის სორბონის უნივერსიტეტის პროფესორია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 დეკემბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
ქოლათანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქოლათანი  შეიძლება აღნიშნავდეს:
რიპუსი
რიპუსი, ლადოგური რიპუსი (Coregonus albula ladogensis) — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. წარმოადგენს ევროპული ჭაფალას ქვესახეობას. მისი სხეულის სიგრძეა 46 სმ-მდე, წონა 1,5 კგ-მდე. გავრცელებულია ლადოგის, ონეგისა და სხვა ტბებში. სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს 3–4 წლისა. ტოფობს ნოემბერ-დეკემბერში. ნაყოფიერება დაახლოებით 3000 ქვირითი, რომელიც ფსკერულია და რომელიც დაახლოებით 160 დღის განმავლობაში ვითარდება. იკვებება პლანქტონითა და წვრილი თევზით. აკლიმატიზებულია ურალისა და სხვა ტბებში, სადაც მწიფდება სიცოცხლის მე-2 წელს. რეწვის მნიშვნელოვანი ობიექტია. აკლიმატიზებულია საქართველოშიც, გვხვდება ტაბაწყურის, ფარავნისა და საღამოს ტბებში.
ხეჭრელი
ხეჭრელი (Frangula) — მცენარეთა გვარი ხეჭრელისებრთა ოჯახისა. ბუჩქები ან პატარა ხეებია.
ქერქი შეიცავს ანთრაგლიკოზიდებს, საპონინებს, მთრიმლავ ნივთიერებებს; მისი ნახარში ან ნაყენი საფაღარათო საშუალებაა. ხეჭრელი დეკორატიული და თაფლოვანი მცენარეა. მის გვარს ხშირად აერთიანებენ ხეშავთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხეჭრელისებრნი
ბეხტერშჩინა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონის სოფლები
სენიორი
სენიორი (seigneur < senior) — სენიორიის მესაკუთრე, ფეოდალი. ჩვეულებრივ, სენიორი ვასალური იერარქიია წევრი იყო (იხ. ვასალიტეტი). ამიტომ სენიორი ზოგჯერ ვასალთა ჯგუფის ბატონის მნიშვნელობითაც იხმარებოდა. ტერიტორიის უზენაეს სენიორსს (მეფე, ჰერცოგი) სიუზერენი ეწოდებოდა.
ნატალია დენისენკო
ნატალია დენისენკო (დ. 17 დეკემბერი, 1989, ჩერნიგოვი) — უკრაიენლი თეატრისა და კინოსა მსახიობი, რეჟისორი და ტელეწამყვანი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა სერიალ „მეტრეველის კლანში“ ნათამაშები „ზოია მოვჩანის“ როლითა და სერიალ „Кріпосна“-ში შესრულებული „ლარისას“ როლით. დამთავრებული აქვს კიევის ნაციონალური ი. კარპენკო-კარის თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის უნივერსიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:უკრაინელი მსახიობები
საქართველო-ტაილანდის ურთიერთობები
მინი|მარჯვნივ|250პქ|საქართველოს დროშა მინი|მარჯვნივ|250პქ|ტაილანდის სამეფოს დროშა
საქართველო-ტაილანდის ურთიერთობები — წარმოადგენს  ურთიერთობებს ტაილანდსა და საქართველოს შორის. ტაილანდთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1992 წლის 21 ივლისს.
საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩები ტაილანდის სამეფოში
საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი ინდოეთის რესპუბლიკაში ლევან ნიჟარაძე იქნება ასევე აკრედიტებული ტაილანდის სამეფოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:ტაილანდის დიპლომატიური ურთიერთობები
ჭილაშვილების ციხე-დარბაზი
მინი|300პქ|ჭილაშვილების ციხე-დარბაზი ჭილაშვილების ციხე-დარბაზი — ციხე-დარბაზი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტის ქალაქ დუშეთში, მდებარეობს ქალაქის დასავლეთ ნაპირას.
კომპლექსი რამდენიმე ნაგებობას მოიცავს. ესენია: მთავარი კოშკი, გალავანი კოშკებით, კარის ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობები. ჭილაშვილების ციხე-დარბაზის კედლები გარედან თეთრი ფერით იყო შეღებილი, ამიტომ ხალხი მას „თეთრ სასახლესაც“ უწოდებდა. ახლა ჭილაშვილების ციხე-დარბაზი საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაშია.
ისტორია
დუშეთში დგას დღემდე შემორჩენილი ვახტანგ ბატონიშვილის მოხელის გლახა ჭილაძის (ანუ ჭილაშვილის) ციხე–დარბაზი, რომელსაც მილახვრიანთკარი ეწოდებოდა ჭილაშვილის თანამდებობის მიხედვით. სამშენებლო წარწერის მიხედვით ციხე–დარბაზი შენდებოდა 1800 წელს, ესე იგი ქართლ-კახეთის სამეფოს არსებობის ბოლო წელს: წარწერიანი ქვა ახლა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში ინახება. შენობის თავდაპირველი სახე და მშენებლობის უმთავრესი ეტაპი XVIII-XIX საუკუნეთა მიჯნას მიეკუთვნება.
ჭილაშვილები დიდგვაროვანნი არ ყოფილან, მაგრამ დიდად შემოსავლიანი თანამდებობები ჰქონდათ სამემკვიდრეოთ და იმდენად გამდიდრდნენ, რომ მათი ვალი ბატონიშვილებსაც კი ემართად. 1782 წელს ვახტანგ ბატონიშვილის მიერ „არაგველ აზნაურიშვილის“ ბაბანა ჭილაშვილისათვის ბოძებულ სიგელში ნათქვამია: ეს ციხე–დარბაზი დიდ ფეოდალთა ციხე–დარბაზებთან შედარებით მცირეა, თუმცა შეიცავს ყველა დამახასიათებელ ელემენტს: გალავანს, კოშკებს, საცხოვრებელ სახლს, კარის ეკლესიას, სამეურნეო სადგომებს. ამ „შიდა ციხის“ გარეთ ყოფილა საჯინიბოები და გარეთა გალავანი, რომელიც ჭილაშვილების ბაღ–ვენახებს ერტყმოდა გარს. მილახვრიანთ კარის ციხე ამჟამად გადაკეთებულია, მისი პირვლანდელი სახის სრულად წარმოდგენა ვერ ხერხდება.
ამჟამად ციხე–დარბაზის ტერიტორიაზე მოთავსებულია აკც–ის აღმოსავლეთ–საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის ბაზა. ციხე–დარბაზის აღმოსავლეთის ფასადის წინ ღია მუზეუმია მოწყობილი, სადაც გადმოტანილია არაგვის ხეობაში არქეოლოგიური გათხრებით გამოვლენილი ზოგიერთი არქიტექტურული ნაგებობისა და სამარხთა ნაშთები.
1982-1983 წლებში შიდა ეზოში ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩნდა შუა საუკუნეების მოზრდილი შენობის ნაწილები, ხოლო გალავნის აღმოსავლეთი კედლის წინ — ხანძრით განადგურებული, გვიანდელი შუა საუკუნეების ნასახლარი.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
გეღამაბაკი
გეღამაბაკი (Գեղամաբակ) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 020 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 138 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
Strange Days (ალბომი)
Strange Days — ამერიკული როკ-ჯგუფ The Doors-ის მეორე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1967 წელს. მას კომერციული წარმატება ხვდა წილად, უმალვე ოქროს სტატუსის მოპოვებით და Billboard 200-ში #3 პოზიციით. ალბომიდან გამოიცა ორი, შემდგომში ჰიტად ქცეული სინგლი "People Are Strange" და "Love Me Two Times".
სქოლიო
კატეგორია:The Doors-ის ალბომები კატეგორია:1967 წლის ალბომები კატეგორია:Elektra Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები პოლ როტშილდის პროდიუსერობით
ნესტორ გიორგაძე
ნესტორ ასალოს ძე გიორგაძე (დ. 9 იანვარი, 1901, სოფ. გუთური, ახლანდ. ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 7 აგვისტო, 1983) — ქართველი ინჟინერი, მშენებელი.
ბიოგრაფია
მუშაობდა შირაქის მარცვლეულის საბჭოთა მეუნეობის დირექტორად (1931–1933), საქართველოს კონსერვტრესტის მმართველის მოადგილედ (1933). 1935–1938 წლებში ხელმძღვანელობდა პირველი ჩაის გადასამუშავებელი ფაბრიკის (ლაითური) მშენებლობასა და დაბა ლაითურის გაშენებას (ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი). შემდგომ რუსეთში, ქ. სტალინგრადში (ახლანდ. ვოლგოგრადი) მონაწილეობდა მცირე სიმძლავრის სატანკო ძრავების ქარხნის მშენებლობაში. 1942 წლიდან კვლავ საქართველოში მუშაობდა. დიდი ღვაწლი მიუძღვის რუსთავის მეტალურგიული ქარხნის აშენებასა და თვით ქალაქ რუსთავის განაშენიანებაში. 1946–1960 წლებში იყო ამიერკავკავკასიის მეტალურგმშენის ტრესტის მმართველი. 1951 წელს რკინაბეტონის ნაკეთობათა (კერძოდ, მილების) ახალი მეთოდის დამუშავებისა და დანერგვისათვის მიენიჭა სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია (სხვებთან ერთად), ხოლო 1958 წელს — სოციალისტური შრომის გმირის წოდება. 1960 დაინიშნა საქართველოს სსრ-ის მშენებლობის მინისტრის მოადგილედ. იმავდროულად, 1963 წელს დაევალა კურორტ ბიჭვინთაში მიმდინარე სამუშაოების ხელმძღვანელობა. იყო საქართველოს სსრ-ის   უმაღლესი საბჭოს  I, II, III, IV და V მოწვევების დეპუტატი. 1971 წლიდან პენსიაზე იყო. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები (ლენინის ორდენი, შრომის წითელი დროშის ორი ორდენი, წითელი ვარსკვლავის ორი ორდენი და სხვ.).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მშენებლები კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 აგვისტო კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები ნესტორ კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
ფოსტენ არშანჟ ტუადერა
ფოსტენ არშანჟ ტუადერა (Faustin-Archange Touadéra; დ. 21 აპრილი, 1957, ბანგი, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა ) — ცენტრალურ აფრიკელი პოლიტიკოსი, აკადემიკოსი, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრი 2008 წლის 22 იანვრიდან 2013 წლის 17 იანვრამდე.
აკადემიური კარიერა
ფოსტენ არშანჟ ტუადერა დაიბადა 1957 წლის 21 აპრილს ბანგში, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა. ტუადერამ ბანგის და აბიჯანის უნივერსიტეტები დაამთავრა, ამასთანავე მიიღო ორი დოქტორის ხარისხი მათემატიკაში — ლილისა და იაუნდის უნივერსიტეტებში. 1987 წლიდან, იგი ბანგის უნივერსიტეტში სწავლობდა, 1989-1992 წლებში საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე იყო, 2005-2008 წლებში კი — უნივერსიტეტის რექტორი.
პრემიერ-მინისტრი
2008 წლის 22 იანვარს, ცენტრალური აფრიკის პრეზიდენტმა ფრანსუა ბოზიზემ, ტუადერა რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრად დანიშნა. მისი მთავრობა, რომელიც 29 წევრისგან შედგებოდა, (4 სახელმწიფო მინისტრი, 17 მინისტრი, 7 მინისტრის დელეგატი და პრემიერ-მინისტრი — ტუადერა) ამავე წლის 28 იანვარს დაინიშნა.