cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ახალი ათონის მღვიმე
„კანიონი“
სტალაქტიტები ზოგჯერ ჩამონგრეულ მასალაზეა აღმოცენებული რაც მათ შეფარდებით ასაკს გვიჩვენებს. განსაკუთრებით შთამბეჭდავ სანახაობას ქმნის ქარვისფერი და მეწამული (მუქი წითელი) სტალაქტიტ-სტალაგმიტები. „კანიონის“ პირველადი ფსკერი ძალზე გარდაქმნილია. მიუხედავად ამისა, მუდმივი წნევიანი წყლებისაგან განთავისუფლების შემდეგ, მასში ხანგრძლივად გაედინებოდა ნაკადი, რომელიც ერთ-ერთ სათავეს „ჰელიქტიტების სალონში“ იღებდა. „კანიონის“ შუა მონაკვეთი დარბაზ „ივერიას“ უკავია. მისი ფსკერი ზღვის დონიდან 102 მეტრზე მდებარეობს. დარბაზის სიგრძე 85 მეტრია, სიგანე 25-40, ხოლო სიმაღლე 10-15 მეტრის ფარგლებში მერყეობს. წრისებური ფორმის ბრტყელი ფსკერი (ფართობი 2245 კვ. მ) თიხით არის დაფარული. აქა-იქ ჭერიდან მორღვეული ლოდებიც ყრია, თაღს ნახევარწრისებური რკალის მოყვანილობა აქვს. განვითარების ბოლო ეტაპზე წყალი დარბაზში ჭერის ნაპრალებიდან შემოდიოდა. მასში ყურადღებას იპყრობდა ორიგინალური ფორმის სტალაგმიტები — კალციტის „შროშანები“, რომლებიც თიხის სუბსტრატზე ჭავლების ვარდნით გაჩნდნენ. ამ დარბაზიდან „კანიონი“ აღმოსავლეთისაკენ უხვევს. მღვიმის ეს მონაკვეთი ყურადღებას იპყრობს არა მარტო ჩამონგრეული ქანების სიუხვით, არამედ კედლების გასწვრივ ნაირ-ნაირი ნაღვენთი წარმონაქმნებითაც, რომელთა შორის საყურადღებოა კალციტით მოფარდაგებული ზედაპირები, სტალაქტიტები, სტალაგმიტები, სტალაგნატები და ამ წარმონაქმნების მთელი ანსამბლები. ასე მორთული „კანიონი“ დარბაზ „თბილისს“ ერწყმის, რომლის მისადგომზე გუშაგივით დგას უფსკრულის „ბერმუხა“ — მოზრდილი სტალაგმიტი.
„თბილისი“
„თბილისი“ წარმოადგენს ჰორიზონტალური სისტემის ბოლო დარბაზს, რომლის მაქსიმალური სიგრძეა 85 მ, სიმაღლე 15-30 მ, სიგანე 30-45 მ, ხოლო ფსკერის ფართობი 1405 კვ. მ. „თბილისი“ მღვიმის სხვა ნაწილებისაგან გამოირჩევა კალციტის მოფარდაგებული ზედაპირების, გაქვავებული ჩანჩქერების, ნაირ-ნაირი სტალაქტიტ-სტალაგმიტებისა და პიზოლითური მინერალური აგრეგატების სიუხვით; როგორც ჩანს, ლოდნარი მასალა კალციტის სქელი ნაღვენთი ხალიჩების ქვეშ არის დამარხული. დარბაზის ამობურცული ფსკერი (აბსოლუტური სიმაღლე 105-110 მ), კამკამა წყლის პატარა აუზებით, შთამბეჭდავ სანახაობას ქმნის. „ბროლის“ ამ ტბებს ქობასავით გარს აკრავს კალციტის არშიები. ეს ტბები ეპიზოდური წყალჟონვის დროს ჩნდებიან, ხოლო მშრალ სეზონში ორთქლდებიან და თანდათანობით ქრებიან. დარბაზის მთავარ ექსპონატს წარმოადგენს ჩვენი ქვეყნის მიწისქვეშეთის უნიკალური ქმნილება — დეკორაციული ხაზებითა და მძიმე ფოჩებით მორთული ნაღვენთი ფარდა — გაქვავებული ჩანჩქერი, რომლის სიგრძე ორ ათეულ მეტრს აღემატება; იგი მეტოქეობას უწევს სახელგანთქმული ლავენის მღვიმის (ლოზერი, საფრანგეთი) მსგავს წარმონაქმნებს. გაბმული წვიმების დროს მიწისქვეშ იჭრება და ჩანჩქერზე მისრიალებს წყლის ჭავლები, რომლებიც დარბაზის ფსკერის ნაპრალებში იჟონებიან.
„ჰელიქტიტების სალონი“
„თბილისის“ თავზე კიდევ ერთი ლამაზი დარბაზი იხსნება, რომელიც „ჰელიქტიტების სალონის“ სახელით არის ცნობილი. იგი შედარებით მცირე (ფსკერის ფართობი 475 კვ. მ) ზომის დარბაზია. თანაც ნგრევა არ განუცდია. ამის გამო აღმოჩენის პირველ წლებში მასში მდიდრულად იყო წარმოდგენილი ნაირფეროვანი, სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ნაღვენთ-ნაწვეთი წარმონაქმნები; მათ შორის დიდ ინტერესს იწვევს ექსცენტრული ფორმის სტალაქტიტები — ჰელიქტიტები, რის მიხედვითაც დარბაზმა დღევანდელი სახელწოდება მიიღო. ჰელიქტიტები მეტად უცნაური ფორმისანი არიან; წააგავენ ზამბარებს, კითხვის ნიშნებს, წრეებს, ხრახნებს და ა.შ. ზრდის პროცესში სიმძიმის ძალის გავლენას სრულებით არ ემორჩილებიან. „ჰელიქტიტების სალონში“ ინტერესს იწვევს აგრეთვე წყლით უჩვეულოდ მოქარგული იატაკი — ეგრეთ წოდებული გურები, რომლებიც მარჯის ბრაგებსაც მოგვაგონებენ.
„ტაძარი“
ახალი ათონის მღვიმის გეგმას თუ დავხედავთ, შევამჩნევთ, რომ „კანიონს“ შუა მონაკვეთში ფართო დერეფანი გამოეყოფა, რომელიც აღმოსავლეთისაკენ მიემართება; დერეფნის ფსკერი მაღლა მიიწევს და 50 მეტრის შემდეგ ერწყმის მოზრდილ დარბაზს — „ტაძარს“, რომლის ფსკერის სიმაღლე ზღვის დონიდან 130 მეტრია. „ტაძრის“ სიგრძე 85 მეტრს უდრის, სიმაღლე 40-60 მ, სიგანე 30-60 მეტრია, ფსკერის ფართობი 3060 კვ. მ, ხოლო დარბაზის მოცულობა კი 137700 კუბ. მ. ფსკერზე გიგანტური ლოდები ყრია, ზოგიერთი მათგანის მოცულობა 10-60 კუბ. მ აღწევს; ერთ სიბრტყეზე აზიდულ მაღალ თაღს გაჭიმული ნახევარრკალის მოხაზულობა აქვს. სიცარიელეში ქაოსურად განლაგებული ლოდები მითური გოლიათების — ციკლოპების სამყაროს მოგვაგონებს.
აქაურ ლოდებზე არც სტალაგმიტები გვხვდება და არც მტვრის სქელი ფენა. როგორც ჩანს, სტალაქტიტური წარმონაქმნების განუვითარებლობა ნგრევის შემდეგ წყალჟონვის პირობების შეცვლასთან არის დაკავშირებული. ნგრევამდე ეს დარბაზი მდიდრულად უნდა ყოფილიყო მორთული. კერძოდ, ამას მიგვანიშნებს „ტაძრის“ ჩრდილოეთ კედელზე „ჩამოკიდებული“ და ჟამთა სიავით დაზიანებული კალციტის ვეებერთელა ხალიჩა. დარბაზის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში ყურადღებას იქცევს გუანოს მოზრდილი ბორცვები — ღამურების მრავალათასიანი გუნდების ხანგრძლივად ცხოვრების დამადასტურებელი. „ტაძარს“ სამხრეთ-დასავლეთით გამოეყოფა მეტად მაღალი დარბაზი გუმბათოვანი ჭერით. მას ამშვენებს სტალაქტიტების კონით და სხვა ნაღვენთების ჩუქურთმებით შემკული პლაფონი — მდიდრული ჭაღი. როდესაც აქ გამდინარე ნაკადს თეთრი ფსკერიღა დაუტოვებია. მასზე აქა-იქ ზრდაშეჩერებული სანთლისებრი სტალაგმიტებია აღმართული.
აქვე ესტრადის მსგავს შემაღლებულ ფერდობზე ორიგინალური ფორმის ნაღვენთ-ნაწვეთი წარმონაქმნები ტორტებსა და ტაფამწვარებს გვაგონებს. ამ ადგილიდან პატარა აღმართს თუ ავყვებით ახალი ათონის მღვიმური სისტემის ჰორიზონტალური ნაწილის ყველაზე მაღალ (ზღვის დონიდან 170 მ) და ყველაზე პატარა (სიგრძე 15 მ, სიგანე 10 მ, სიმაღლე 15 მ) დარბაზ „სოხუმში“ მოვხვდებით. მას გუმბათისებური ჭერი და თითქმის ბრტყელი იატაკი აქვს. მის ღირსშესანიშნაობას კვიპაროსისებური სტალაგმიტები და მძლავრი ნაღვენთი კოლონები წარმოადგენენ. აქვე ყურადღებას იპყობს ლერწამივით აშოლტილი სტალაგმიტები, აგრეთვე დარბაზის ცენტრში მოთავსებული მშრალი აბაზანა, რომლის ფსკერი და კედლები კალციტის კრისტალებით არის მოპირკეთებული.
ჰაერის მოძრაობა
მიწისქვეშ ჰაერის გამომწვევი მიზეზები მრავალია. მასზე არსებით გავლენას ახდენს ჰაერის სიმკვრივის სხვაობა მღვიმეში და მღვიმის გარეთ, მღვიმის სხვადასხვა ნაწილში. ორ და მეტშესასვლელიან აღმავალფსკერიან მღვიმეებში ჰაერცვლას აქტიური ხასიათი აქვს; იგი დამოკიდებულია ამინდის ცვალებადობასა და ატმოსფეროს ცირკულაციის პირობებზე, ხოლო დაღმავალფსკერიან მღვიმეებში, როგორიცაა მაგალითად, ახალი ათონის მღვიმე ჰაერცვლაზე არსებით გავლენას ახდენს გარეჰაერის ტემპერატურის რხევა; რაც უფრო მეტია სხვაობა შიდა და გარე ტემპერატურათა შორის, მით უფრო მკვეთრად არის გამოხატული მიწის ქვეშ ჰაერის ტრანსფორმაცია.
როგორც წესი, ჰაერის მოძრაობა საგრძნობია მღვიმეების ვიწრო და დაბალ გასასვლელებში. ამ მხრივ აღსანიშნავია ეგრეთ წოდებული „არსენას ჭიშკარი“, რომელიც ერთმანეთს აერთებს სისტემის ორ, ვერტიკალურ და ჰორიზონტალურ ნაწილს. ეს დაბალი და ვიწრო სიფონური ხვრელი ერთადერთია მთელ მღვიმურ სისტემაში, სადაც შეიძლება წლის ყველა დროში ჰაერის სიჩქარის გაზომვა (1,2-4,3 მ/წ), თანაც ჰაერი მაქსიმალურ სიჩქარეს ზაფხულობით, შუადღისას აღწევს, როცა გარეთ ცხელა. ამ დროს ცივი, შედარებით მძიმე ჰაერი მღვიმის ფსკერის გაყოლებით გარეთ გამოდის, ხოლო გარედან მღვიმეში ჭარბტენიანი თბილი ჰაერი შედის. ჰაერცვლის ასეთი ხასიათი დადგენილია „არსენას ჭიშკარსა“ და ხელოვნურ გვირაბებში.
ჩვეულებრივ, ცნობილია, რომ მღვიმეში და მღვიმის გარეთ ჰაერის ტემპერატურისა და სინოტივის ტოლობის დროს მიწისქვეშ შეინიშნება შტილი, მაგრამ ეს დებულება მართებულია მხოლოდ ეგრეთ წოდებული დინამიური მღვიმეებისათვის. კარსტულ სიცარიელეებში კი, რომელთაც აქვთ დიდი მოცულობა და ხასიათდებიან სტატიკური რეჟიმით, შტილი მაშინაც კი შეინიშნება, როცა გარე და შიდა ტემპერატურასა და სინოტივეს შორის საგრძნობი სხვაობაა.
ამის საუკეთესო მაგალითად გამოგვადგება ახალი ათონის მღვიმე, რომლის გიგანტურ დარბაზებში ჰაერცვლა თერმული ცირკულაციის საფუძველზე ხდება; აქ ჰაერის მოძრაობა შეიმჩნევა მხოლოდ სიგარის ბოლის გადაადგილებით ანდა სინათლის ალის რხევით. ჰაერის ატმოსფერული წნევის საშუალო სიდიდე მღვიმეში (თბილი პერიოდი) 755-756 მმ შეადგენს, გარეთ — 756,6-756,9 მმ-ს. როგორც ჩანს, სხვაობა უმნიშვნელოა, ეს კი მღვიმის კარგი განიავების მანიშნებელია. ატმოსფერული წნევა საკუთრივ მღიმეში უმნიშვნელოდ მერყეობს — 2,1-2,9 მმ ფარგლებში.
ჰაერის ტემპერატურა
კარსტული მღვიმეების ჰაერის ტემპერატურის რეჟიმი მჭიდროდ არის დაკავშირებული არა მარტო მათს ჰიფსომეტრიულ მდებარეობაზე, არამედ სიღრუეების მორფოლოგიურ თავისებურებებზეც. ასე, მაგალითად, მღვიმეების ფსკერის აღმავალი თუ დაღმავალი პროფილი, დერეფნების გამჭოლობა თუ დახშულობა, ერთი ან რამდენიმე შესასვლელის არსებობა განსაკუთრებულ როლს თამაშობს ჰაერცვლის ინტენსივობასა და მათში ტემპერატურული რეჟიმის დამყარებაზე.
ჰაერის ტემპერატურის დღე-ღამური მსვლელობის დაკვირვების მასალები გვიჩვენებს, რომ თბილ პერიოდში ახალი ათონის მღვიმის ცალკეულ დარბაზებსა და დერეფნებში, ტემპერატურა ირხევა 12,6 °C-14,4 °C ფარგლებში, ესე იგი რამდენადმე ნაკლებია, ვიდრე ჰაერის საშუალო მრავალწლიური ტემპერატურა (14,8 °C) ახალ ათონში. იმავე პერიოდში (1970 VII, VIII) ჰაერის ტემპერატურის საშუალო სიდიდე ახალ ათონში (ბიოკლიმატური სადგური) შეადგენდა 24,0 °C-24,1 °C, ესე იგი სხვაობა 10,6 °C-11,4 °C აღწევდა. ჰაერის ტემპერატურის რხევა უფრო ნაკლებია ცივ პერიოდში. ასე, მაგალითად, თებერვლის მეორე ნახევრის ჰაერის საშუალო დეკადური ტემპერატურა შეადგენდა: „ჭიშკარში“ — 12,0 °C, „კანიონში“ — 12,8 °C, „თბილისში“ — 12,4 °C, ხოლო ახალ ათონში (ბიოკლიმატური სადგური) — 5,8 °C. ზაფხულობით მღიმეში ჰაერის ტემპერატურა (1970 VIII) 2,5 °C, ხოლო ზამთრობით 0,4 °C-0,5 °C ფარგლებში ირხევა. დასტურდება, რომ ჰაერის ტემპერატურის დღე-ღამური და მით უფრო, წლიური რხევა შესასვლელიდან დაშორებით მცირდება. შორეულ დარბაზებში ჰაერისა და გარემომცველი კედლების ტემპერატურა ერთმანეთს უახლოვდება.
ჰაერის სინოტივე
კარსტული სიცარიელეების გარემომცველი კედლების ტემპერატურა არსებით გავლენას ახდენს ჰაერის სინოტივესა და წყლის ორთქლის კონდენსაციაზე. ჰაერის შეფარდებითი სინოტივე ახალი ათონის და საერთოდ, საქართველოს სხვა კარსტულ მღვიმეებში საკმაოდ მაღალია (90 %-ზე მეტი), ამას ხელს უწყობს მიწისქვეშ დამყარებული ჰაერის შედარებით დაბალი ტემპერატურა და გამდინარე ნაკადებისა და სინოტივის სხვა წყაროების არსებობა. როგორც წესი, მაღალი შეფარდებითი ტენიანობით ხასიათდება მღვიმეთა სტატიკური ზონები. ახალი ათონის მღვიმეში (თბილი პერიოდი) ჰაერის ტენიანობა 92 %-ზე დაბლა არ იწევს; უფრო მეტიც. იგი ირხევა 94-97 %-ის ფარგლებში, ხოლო სიფონური ტბების მახლობლად, სისტემის უდაბლეს პუნქტებში, ჰაერის ტენიანობა 100 % კი აღწევს. იმავ დროულად ახალი ათონის მიდამოებში შეფარდებითი სინოტივე 68-70 %-ია, საშუალო მრავალწლიური შეფარდებითი ტენიანობა ქალაქ სოხუმში — 77, ხოლო ბათუმში — 79 %-ს აღწევს. ტენიანობის რხევის ამპლიტუდა ახალი ათონის მღვიმეში უმნიშვნელოა და 2,8, ხოლო ახალ ათონში 25-30 %-ს შეადგენს. საქართველოს მღვიმეებში ჰაერის შეფარდებითი ტენიანობა საშუალოდ 15-25 %-ით მაღალია, ვიდრე მღვიმეებს გარეთ.
ჰაერის რადიოაქტიურობა და იონიზაცია
1970-1971 წლებში საქართველოს ზოგიერთ კარსტულ მღვიმეში პირველად განხორციელდა დაკვირვებები რადიომეტრულ, აეროზოლურ, ელექტრომეტრულ და რადიოაქტიურ ელემენტებზე და სხვა. ეს სამუშაოები ჩატარდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტის, ჰიდრომეტეოროლოგიური სამსახურის სამმართველოს და სხვაორგანიზაციების მონაწილეობით. აღმოჩნდა, რომ ახალი ათონის მღვიმეში ჰაერის რადიოაქტიურობა 100-ჯერ უფრო მეტია, ვიდრე უშუალოდ ახალი ათონის ზღვის სანაპირო ზოლში; რადიოაქტიურობა კიდევ უფრო მაღალია სათაფლიასა და განსაკუთრებით წყალტუბოს მღვიმეებში. ასევე, ჰაერის იონიზაციაც მიწის ქვეშ რამდენიმეჯერ უფრო მაღალია, ვიდრე დღის სინათლეზე. კარსტულ სიცარიელეებში ჰაერი ჭარბად შეიცავს დადებით და უარყოფით მსუბუქ იონებს და, პირიქით, მასში უმნიშვნელო რაოდენობით ან სრულებით არ გვხვდება მტვერი, მიკრობები და მავნე გაზები, რაც მღვიმეთა ჰაერს სამკურნალო თვისებებს ძენს.
ფაუნა
შედარებით დაბალმა ტემპერატურამ, ჰაერის მაღალმა სინოტივემ და შუქის არარსებობამ განსაზღვრა მღვიმის ფაუნის განსაკუთრებული კომპლექსი. ახალი ათონის მღვიმეში მოპოვებულია უხერხემლოთა რიგი ჯგუფები, კერძოდ, ჭიები, მოლუსკები — ლოკოკინები, კიბოსნაირნი — ციკლოპები, ტოლფეხიანები, ნიფარგუსები, ტროგლოკარისები, ობობასნაირები, მრავალფეხიანები, მწერები — ბოლოფეხიანები, სწორფრთიანები, ხოჭოები. მოპოვებული ფორმებიდან ყველაზე მეტ ინტერესს იწვევს კიბოსნაირები — ნიფარგუსები და ტროგლოკარისები — მღვიმეების ჭეშმარიტი ბინადარნი, რომლებიც ადრე ზღვებში ცხოვრობდნენ, ხოლო შემდეგ კი მღვიმეებში შესახლდნენ. ეს მოხდა დიდი ხნით წინათ, როცა ზღვებსა და კარსტულ სიცარიელეებს შორის ადგილი ჰქონდა წყალცვლას. ბიოსპელეოლოგების აზრით, ტროგლოკარისები და ნიფარგუსები — კარსტული მღვიმეების ხანგრძლივ არსებობაზე მოგვანიშნებენ.
ახალი ათონის მღვიმის ფაუნა იყოფა 3 დიდ ჯგუფად: 1). პირველ ჯგუფში წარმოდგენილნი არიან ჩვეულებრივი მღვიმის ბინადარნი. ამ ჯგუფიდან განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევენ კიბოსნაირნი და ხოჭო ტრეხუსები. ისინი საინტერესონი არიან იმით, რომ მათ არა აქვთ მხედველობის ორგანოები, თუმცა კარგად აქვთ განვითარებული ყნოსვა და შეხების გრძნობა; 2). მეორე ჯგუფში გაერთიანებულნი არიან ცხოველები, რომლებიც უპირატესობას ანიჭებენ მღვიმეში ცხოვრებას, თუმცა ისინი მიწის ზედაპირზეც გვხვდებიან. ამ ჯგუფიდან აღმოაჩინეს ღამურები, რომლებიც ზამთარს ატარებენ ღრმა ძილში მღვიმის კამარაზე ჩამოკიდებულები. გაზაფხულზე პირველები იღვიძებენ და ზედაპირზე საკვების ძიების მიზნით ფრინდებიან დედლები, ხოლო 1 თვეში მათ მამლებიც უერთდებიან; 3). მესამე ჯგუფში ერთიანდებიან ფაუნის ისეთი წარმომადგენლები, რომლებიც ახალი ათონის მღვიმეს შემთხვევით სტუმრობენ. ასეთები არიან: ხვატარი, ბუზები.
ფლორა
ახალი ათონის მღვიმის ფლორა წარმოდგენილია ხავსებით, სოკოებითა და ბალახოვანი მცენარე ალბინოსით. ახალი ათონის მღვიმის როგორც ვერტიკალური, ისე ჰორიზონტალური სისტემის თიხიან გრუნტზე აქა-იქ გვხვდება წვრილი ბალახოვანი მცენარე ალბინოსი, ხოლო ნიაღვრების შედეგად მიწისქვეშ ჩატანილ და ლპობის პროცესში მყოფ მცენარეთა ტოტებზე არის ამოზრდილი სოკოები და ხავსები. აღსანიშნავია, რომ მიწისქვეშ თესლოვანი მცენარეები კმაყოფილდებიან 250-ჯერ სუსტი შუქით, ვიდრე დედამიწაზე. მღვიმეებში მცენარეულობის ზრდა-განვითარების საუკეთესო პირობებია. ეს საველე გამოკვლევების პრაქტიკამაც დაადასტურა. ასე, მაგალითად, ახალი ათონის მღვიმეში, „თეთრ მთასთან“, თიხის გრუნტზე მიყრილი კარტოფილი და ხახვი აბსოლუტურ სიბნელეში აღმოცენდა კარგად განვითარებული ფესვთა სისტემით, უამრავი ყლორტითა და ნაზარდით. ერთია, რომ ყლორტები და ნაზარდები უფერულები იყვნენ.
ტურიზმი
ახალი ათონის მღვიმე არის უნიკალური მღვიმური სისტემა, რომელიც თავისი სილამაზით, მრავალფეროვნებით, განფენილობით, ტურისტების მონახულებისა და იდუმალების მხრივ, ტოლს არ უდებს აშშ-ში მდებარე კარლსბადისა და სლოვენიაში მდებარე პოსტოინსკა-იამის მღვიმეეებს. ახალი ათონის მღვიმე წარმოადგენს ლაბირინთების რთულ სისტემას. მღვიმის შესწავლა დაიწყო 1961 წელს საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სპელეოლოგიურმა ექსპედიციამ. „საქქალაქმშენსახპროექტის“ ინსტიტუტის პროექტით ტურისტული მიზნებისათვის კეთილმოწყობილ იქნა „თბილგვირაბმშენის“ მიერ და გაიხსნა 1975 წელს. დღეში ახალი ათონის მღვიმეს სტუმრობს 2 ათასამდე ტურისტი. ხდება ისეც, რომ ტურისტების რაოდენობა 3,5 კაცამდეც იზრდება. ახალი ათონის მღვიმის მონახულება წლის ნებისმიერ დროს შეიძლება. სარკინიგზო ტრანსპორტის უნიკალურ ობიექტს ახალი ათონის მღვიმური რკინიგზა წარმოადგენს, რომელიც გაიხსნა 1975 წლის 4 ივლისს. აქვს 3 სადგური. 1975-2014 წლებში ახალი ათონის მღვიმეს ემსახურებოდა რიგის ვაგონსაშენი ქარხნის მიერ გამოშვებული ელექტრომატარებელი „ტურისტი“, ხოლო 2014 წლიდან იგი შეცვალა ელექტრომატარებელმა ეპ-563-მა, რომელიც აგრეთვე რიგის ვაგონსაშენი ქარხნის მიერაა გამოშვებული. 2001-2016 წლებში ახალი ათონის მღვიმის ტურისტული ობიექტის დირექტორი იყო გივი სმირი.
ლიტერატურა
ხოლო ნიაღვრების შედეგად მიწისქვეშ ჩატანილ
ბადალონა
ბადალონა (Badalona) – ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, კატალონიის ავტონომიური რაიონის შემადგენლობაში. მუნიციპალიტეტი მდებარეობს ბარსელონესის რაიონის (კომარკის) შემადგენლობაში. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.
კატეგორია:ესპანეთის ქალაქები
გიორგი ანწუხელიძე
გიორგი ანწუხელიძე (დ. 18 აგვისტო, 1984, სოფ. ქვემო ალვანი, ახმეტის მუნიციპალიტეტი — გ. 9 აგვისტო, 2008, ცხინვალის რეგიონი) — საქართველოს შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე, IV ქვეითი ბრიგადის, 41-ე ბატალიონის უმცროსი სერჟანტი. 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს, ტყვედ ჩავარდნილი, წამების შემდეგ მოკლეს ოსმა სეპარატისტებმა. გარდაცვალების შემდეგ მიენიჭა საქართველოს ეროვნული გმირის წოდება.
ბიოგრაფია
გიორგი ანწუხელიძე დაიბადა 1984 წლის 18 აგვისტოს ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფ. ქვემო ალვანში. 1999 წელს დაამთავრა სოფ. ქვემო ალვანის საშუალო სკოლა. 2003-2004 წლებში გაიარა სამხედრო სავალდებულო სამსახური შინაგანი ჯარების პირველ ოპერატიულ ბრიგადაში. 2004 წელს მონაწილეობდა ცხინვალის რეგიონში მიმდინარე შეიარაღებულ კონფლიქტში. 2005 წლის 23 აპრილიდან, 2006 წლის პირველ აგვისტომდე მსახურობდა II ქვეითი ბრიგადის, 21-ე ბატალიონში. 2005 წლის 10 სექტემბრიდან 2006 წლის 26 აპრილამდე იმყოფებოდა სამშვიდობო მისიის შესასრულებლად ერაყის რესპუბლიკაში. ერაყიდან დაბრუნებულს, ჯანრმთელობის გაუარესების გამო, სამხედრო სამსახურისთვის თავის დანებება მოუხდა. 2008 წლის 17 აპრილიდან შეიარაღებულ ძალებს დაუბრუნდა და IV ქვეითი ბრიგადის, 41-ე ბატალიონის შემადგენლობაში ჩაირიცხა.
გარდაცვალება
გიორგი ანწუხელიძე 2008 წლის 9 აგვისტოს, რუსეთ-საქართველოს ომის დროს, ერთ-ერთი შეტაკების შემდეგ, ტყვედ ჩაუვარდა მოწინააღმდეგეს, წამებისა და დაკითხვის შემდეგ კი, ცხინვალის მე-5 სკოლასთან, ძმათა სასაფლაოზე ცემით მოკლეს. 2008 წლის ნოემბრამდე უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლებოდა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ცხინვალიდან ათი ქართველის ცხედარი გადმოასვენეს, გენეტიკური ექსპერტიზით დადგინდა, რომ ერთ-ერთი მათგანი გიორგი ანწუხელიძე იყო. დაკრძალულია თბილისში, მუხათგვერდის ძმათა სასაფლაოზე.
2009 წლის იანვარში ინტერნეტით გავრცელდა ვიდეოები, სადაც მისი წამების კადრები იყო ასახული.
2022 წელს, რუსეთ-უკრაინის ომის დროს, 331-ე გვარდიის საჰაერო-სადესანტო პოლკის მეთაური პოლკოვნიკი სერგეი სუხარევი, რომელიც გიორგი ანწუხელიძის წამებაში მონაწილეობდა, უკრაინულმა ძალებმა მოკლეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული გმირები
ოთარ რამიშვილი
ოთარ რამიშვილი (დ. 24 ოქტომბერი, 1934 — გ. 6 ოქტომბერი, 2011) — ქართველი მომღერალი, კომპოზიტორი, პოეტი, თბილისის კოლორიტი. 2009 წელს მიენიჭა თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება. ოთარ რამიშვილის მიერაა დაწერილი და შესრულებული ჰიტები „ფუტკარი“, „რიჟრაჟი“, „ბულბულის სტვენა“, „მარტის თვეა შენი“, „თბილისო“ და სხვა. კომპოზიტორია ფილმისა „მამა“ (1984).
გარდაიცვალა 2011 წლის 6 ოქტომბერს 76 წლის ასაკში, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:თბილისის კოლორიტები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2009) კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
შარკა კაშპარკოვა
შარკა კაშპარკოვა ( ჩეხ.: [ˈʃaːrka ˈkaʃpaːrkovaː], დ. 20 მაისი, 1971 ) —  ყოფილი ჩეხი სპორტსმენი მძლეოსნობაში, რომელიც სპეციალიზებული იყო სამმაგ ხტომაში.
იგი პირველად იღებდა მონაწილეობას ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში 1992 წელს, სიმაღლეზე ხტომაში. იგი გადავიდა სამმაგ ხტომაზე, როდესაც მას მიენიჭა მსოფლიო ჩემპიონატის სტატუსი და მოიპოვა ოლიმპიური ბრინჯაოს მედალი ამ დისციპლინაში 1996 წლის ატლანტას თამაშებზე. მან მოიპოვა კიდევ ერთი ბრინჯაო 1997 წლის მძლეოსნობის მოყვარულთა საერთაშორისო ფედერაციის (IAAF) მსოფლიო ჩემპიონატზე დახურულ დარბაზში და კიდევ უფრო გააუმჯობესა შედეგი 1997 წლის მძლეოსნობის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც მსოფლიო ჩემპიონი გახდა - მისი გამარჯვებული ნახტომი 15.20 მ იყო, მეორე ყველაზე შორეული იმ დროისთვის.
მან მოიპოვა ვერცხლის მედალი როგორც დახურულ, ასევე ღია ცის ქვეშ მძლეოსნობის ევროპის ჩემპიონატზე. მან მოიგო ბრინჯაო 1999 წლის IAAF-ის მსოფლიო ჩემპიონატზე დახურულ დარბაზში მისი პირადი საუკეთესო ნახტომით 14.87 მ, მაგრამ ამ მომენტის შემდეგ ვერ მიაღწია პოდიუმს ვერცერთ მთავარ ჩემპიონატზე, განიცადა ფორმის მკვეთრი ვარდნა.
ადრეული კარიერა
1,86 მეტრის სიმაღლით, კაშპარკოვამ პროფესიონალური მძლეოსნობის კარიერა დაიწყო, როგორც სიმაღლეზე მხტომელმა და 1988 წლის ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატზე მძლეოსნობაში მეექვსე ადგილი დაიკავა. მან მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი 1989 წლის მძლეოსნობის ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე, და მონაწილეობა მიიღო ქალთა მიერ სიმაღლეზე ხტომაში 1992 წლის ბარსელონას ოლიმპიადაზე, ჩეხოსლოვაკიაში. აღნიშულ პერიოდში, როგორც სიმაღლეზე ხტომაში, ასევე შესრულების კუთხით, მას ჰქონდა საუკეთესო შედეგები - ის გადახტა პირადი საუკეთესო ნახტომით 1.95 მ ბანსკა-ბისტრიცაში, 1993 წლის დასაწყისში.
როდესაც მან წარადგინა სამმაგი ნახტომი ქალთა IAAF-ის შეჯიბრებებში, ის გადავიდა ამ დისციპლინაში, როგორც ერთ-ერთი პირველი კონკურსანტი. მან წარმოადგინა ევროპა 1992 წლის IAAF-ის მსოფლიო თასზე სამმაგ ხტომაში, მეხუთე ადგილზე გავიდა. მან მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო ჩემპიონატის პირველ ღონისძიებაში 1993 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მძლეოსნობაში (ქალთა სამმაგი ხტომა) და მეშვიდე ადგილით დაასრულა, პირადი საუკეთესო ნახტომით 14.16 მ. მან 14-მეტრის მოხსნა ვერ მოახერხა მომდევნო წელს 1994 წლის ევროპის ჩემპიონატზე და მეექვსე ადგილით დაკმაყოფილდა. იგი მიუახლოვდა მედლებს მომდევნო სეზონში 1995 წლის IAAF-ის მსოფლიო ჩემპიონატზე მეოთხე ადგილის გათამაშებით. იგი დაბრუნდა 1995 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მძლეოსნობაში და 1995 წლის IAAF-ის გრან პრის ფინალში დარჩა მედლების მიღმა.
ოლიმპიური და მსოფლიო მედლები
იგი 1995 წლის ზაფხულის უნივერსიადაზე სამმაგი ხტომის ჩემპიონი გახდა. მან მოიპოვა თავისი პირველი ძირითადი მედლები : აიღო ვერცხლის მედალი 1996 წლის ევროპის დახურული მძლეოსნობის ჩემპიონატზე და მოიგო თავისი პირველი ოლიმპიური მედალი ჩეხეთის რესპუბლიკისთვის ბრინჯაოს სამმაგი ხტომით 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. მან წარმოაჩინა თავისი უნარი 1997 წლის სეზონში, ჯერ მოიგო ბრინჯაო 1997 წლის IAAF-ის მსოფლიო ჩემპიონატზე დახურულ სივრცეში, შემდეგ კი მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი ეროვნული რეკორდული ნახტომით 15.20 მ - ეს იყო საუკეთესო ნახტომი იმ სეზონში და ამ შედეგით ის მეორე საუკეთესო სპორტსმენი გახადა ტურნირში ინესა კრავეცის შემდეგ. 1997 წლის IAAF-ის გრან პრის ფინალში ვერცხლის მედალი წარმატებული სეზონის დასასრულს ნიშნავდა.
მან მოიგო მეორე ევროპული ვერცხლი დახურულ დარბაზში 1998 წლის ჩემპიონატზე, დაასრულა აშია ჰანსენის უკან, რომელმაც გადახტა 15,16 მ. და აიღო კიდევ ერთი ვერცხლი იმავე სეზონის შემდეგ ევროპის ჩემპიონატზე ღია ცის ქვეშ. მან შეინარჩუნა ბრინჯაოს მედალი დახურულ დარბაზში 1999 წლის IAAF მსოფლიო ჩემპიონატზე დახურულ დარბაზში პირადი საუკეთესო ნახტომით 14.87 მ, მაება. მან ვერ შეინარჩუნა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული, თუმცა, 1999 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მძლეოსნობაში გადახტა 14.54 მ და მოიპოვა მეექვსე ადგილი.
დაღმასვლა
კაშპარკოვამ მკვეთრი დაღმასვლა განიცადა 1999 წლის შემდეგ და ის აღარ გადამხტარა 14.40-ზე მეტ სიმაღლეზე. მისი ნიშანი 14.34 მ საკმარისი იყო 2000 წლის ოლიმპიური სამმაგი ხტომის ფინალში მოსახვედრად, მაგრამ მან სამჯერ დაუშვა შეცდომა და ბოლო ადგილზე გავიდა. მან მონაწილეობა მიიღო 2003 წლის მსოფლიო ჩემპიონატში მძლეოსნობაში, 2004 წლის IAAF მსოფლიო ჩემპიონატში შიდა და 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში, მაგრამ ვერცერთ ჯერზე 14 მეტრზე მაღლა ახტომა ვერ მოახერხა და გამოეთიშა შესარჩევ ეტაპს.
მან 2005 წლის ევროპის შიდა მძლეოსნობის ჩემპიონატზე შეცვალა წინა შედეგები და დაიკავა მეოთხე ადგილი სეზონის საუკეთესო 14.34- მ. მას აღარ გაუგრძელებია ამ ტემპით სვლა ღია ცის ქვეშ და ვერ გავიდა ფინალში ვერც 2005 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მძლეოსნობაში და ვერც 2006 წლის ევროპის ჩემპიონატზე.
პირადი ცხოვრება
კაშპარკოვას ურთიერთობა აქვს თავის ყოფილ მწვრთნელთან, მიხალ პოგანთან. მათ ერთად ჰყავთ ქალიშვილი, ტერეზა.
სქოლიო
კატეგორია:1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:მასარიკის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:მძლეოსნობა ესტონეთში კატეგორია:ჩეხი სპორტსმენები
გჰაგჰრა
გჰაგჰრა (გოგრა) — მდინარე ინდოეთში, ნეპალსა და ჩინეთში, განგის მარცხენა, ყველაზე წყალუხვი შენაკადი. სიგრძე 950 კმ. სათავე აქვს ტიბეტის მთიანეთის სამხრეთ ნაწილში. ღრმა ხეობით კვეთს ჰიმალაის (აქ უწოდებენ კარნალის), ქვემოთში ინდგანგის ვაკეზე მიედინება. საზრდოობს თოვლის, ყინულისა და წვიმის წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე და ზაფხულში. სანაოსნოა ქალაქ აიოდჰიიდან. იყენებენ სარწყავად. გჰაგჰრის ნაპირზეა ქალაქი ფაიზაბადი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდოეთის მდინარეები კატეგორია:ნეპალის მდინარეები კატეგორია:ჩინეთის მდინარეები
პიტირიმე (ოკნოვი)
პიტირიმ ოკნოვი, დაიბადა ქალაქ რიგაში, სამღვდელო პირის ოჯახში. 1879 წელს რიგაში დაამთავრა გიმნაზია, შემდგომში კიევის სასულიერო აკადემია. 1883 წელს აღიკვეცა ბერად. 1890 წელს, 32 წლის ასაკში ხდება არქიმანდრიტი, 36 წლის ასაკში კი ნოვგოროდ-სევერსკის, შემდეგ ტულას ეპისკოპოსი, 1909 წლიდან კურსკის, ვლადიკავკაზისა და სამარის მთავარეპისკოპოსია.
1914 წლიდან საქართველოს ექსეგზარქოსირხოსი. პიტირიმმა შეასრულა წირვა ქართულად აკაკი წერეთელის პანაშვიდზე ქაშვეთის ეკლესიაში, 1915 წლის 27 იანვარს, რითაც ქართველთა საზოგადოების მადლიერება დაიმსახურა.
1916 წელს პიტირიმი გადაიყვანეს სანქტ-პეტერბურგის მიტროპოლიტად, სადაც დარჩა 1917 წლის თებერვლის რევოლუციამდე.
1917 წელს რუსეთის წმინდა სინოდის განკარგულებთ პეტროგრადისა და ლადოჟის მიტროპოლიტი პიტირიმე თანამდებობიდან გადააყენეს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ეგზარქოსები კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:გარდაცვლილი 1920
აჭარელი მოწამეები
აჭარელი მოწამეები — მრავალნი წმინდანი მამანი და დედანი, აჭარაში თურქთაგან წამებულნი (XVII-XVIII). საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე სულთმოფენობას.
აჭარა ოდითგანვე იყო ქრისტიანობის შეურყეველი ბურჯი და ერთგული მეციხოვნე. სწორედ დიდაჭარით შემოვიდა საქართველოში წმიდა ანდრია პირველწოდებული და აქ იქადაგა პირველად სახარება. ქრისტესთვის მოწამეობრივად აღსრულებული წმიდა მატათა მოციქულიც აჭარის მიწამ მიიბარა. იგი გონიოშია დაკრძალული.
XVI საუკუნიდან აჭარა თურქთა მუდმივი აგრესიის ობიექტი გახდა. ირან-ოსმალეთს შორის გამართული ომი ოსმალეთის გამარჯვებით დამთავრდა. ზავით დასავლეთ საქართველოს ოსმალეთს ერგო. სამცხე, აჭარა, ჭანეთი თურქებმა საქართველოს მოსწყვიტეს, ოსმალეთის პროვინციად გამოაცხადეს და ოსმალური მმართველობა დაამყარეს.
უსჯულო მტერმა კარგად იცოდა, რომ ქართველი ერის გასანადგურებლად აუცილებელი იყო ქრისტიანობის აღმოფხვრა, ამიტომ ყოველ ღონეს მიმართავდა აჭარლების გასამაჰმადიანებლად. როდესაც ცბიერებით და მოტყუებით ვერაფერს გახდა, მან ძალადობას მიმართა.
ცნობილ მეცნიერს ზაქარია ჭიჭინაძეს თავის ნაშრომში „ქართველების გამაჰმადიანება ანუ ისლამის გავრცელება დასავლეთ საქართველოს ქართველებში XVII-XVIII საუკუნეებში“, მოჰყავს ღრმად მოხუცი აჭარელის ნაამბობი: „აჭარაში გამაჰმადიანების საქმე ერთობ გაძნელებულა. ზოგიერთი მოხუცებული კაცები და ნამეტურ დედაკაცები ქრისტიანობაზე მტკიცედ იდგნენ და თან ოსმალოს მოლა-ხოჯებსაც ეკამათებოდნენ და ედავებოდნენ... ასეთ მოხუცებულთა რიცხვი აჭარაში დიდი ყოფილა... ბოლოს მთავრობისაგან ასეთი ბრძანება გამოსულა, რომ ყველა ეგენი დაიჭირეთ და გაამაჰმადიანეთ, თუ არ გამაჰმადიანდნენ, მერე დახოცეთო. მალე აჭარის მოხუცებულები შეუკრებიათ და აქა-იქ ციხეებში დაუმწყვდევიათ, ესენი აჭარისწყლის შესართავთან მიურეკიათ, სადაც ძველად თამარ მეფის ხიდი ყოფილა და რომელ ხიდის ნიშნებიც დღესაც დგას. ამ ხიდზე დაუდვითა თავ-საკვეთი. მოხუც ქრისტიანებს თავს სჭრიდნენ, მერე ენის წვერსა და ფაშას უგზავნიდნენ: თავსა და ტანს კი ჭოროხში ჰყრიდნენ. ეს საქმეები მომხდარა ამ ასი წლის წინათ, ე.ი. 1790 წლებში“.
სახრჩობელები და თავსაკვეთები იყო აღმართული სოფელ აჭარისწყალში, ქედაში, დანდალოში, ჩაქვში, ხულოში, მაჭახელაში და გონიოში.
ახალციხის მუზეუმის ხელნაწერთა ფონდში დაცული დოკუმენტი უფრო შემზარავად აღწერს ქრისტესთვის თავდადებულთა წამებას: „რომელ ხორცეულ ენას შეუძლია წარმოთქვას იმდროინდელ ქრისტიან მამათა და დედათა დასჯა-ტანჯვანი. ვის ცოცხალს ტყავს აძრობდნენ, ვის ოთხ პალოზე გაკრულს ბაწრებით გულს უღებდნენ, ვის ნაკუწ-ნაკუწ სჭრიდნენ ხმლითა და ვის ხანჯლით გულ-მუცელს უპობდნენ, ვის შამფურზედ გაცმულს ცოცხლებრივ ცეცხლზე სწვავდნენ, ვის შიშველს გახურებულ საჯდომზედ აგებდნენ... რკინის საწვავით ხვრეტდნენ, ვის ადუღებულ წყალში ხარშავდნენ, ვის გამდნარ ტყვიას ასხამდნენ პირში, ვის ანთებულ კირში აგდებდნენ...“
საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ წმიდანებად შერაცხა ქრისტიანობის დაცვისათვის აჭარაში მოწყვეტილი დედები და მამები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:XVII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:XVIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ქორწინება (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქორწინება შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჯონი გუნია
ჯონი გუნია (დ. 7 იანვარი, 1940, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალკო ფაკულტეტი.
1963–1965 წლებში იყო სოფ.დურიფშის სასოფლო საავადმყოფოს ექიმი–ქირურგი. 1965–1966 წლებში თბილისის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების შოკის ბრიგადის ექიმი–ქირურგი. 1966 წლიდან მუშაობს ნევროლოგიის ინსტიტუტში. ავტორია 87 სამეცნიერო ნაშრომის. ექიმი–ნეიროქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ნევროლოგიის ინსტიტუტის ნეიროქირურგიული განყოფილების ხელმძღვანელი. წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის კლინიკური საავადმყოფოს ნეიროქირურგი.
1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ზედა საგიტალური სინუსის კედლებისა და დიდი ნამგლისერბური მორჩის გაღიზიანების გავლენა სუნთქვასა და გულ–სისხლძარაღვთა სისტემაზე სხვადასხვა ანესთეზიის პირობებში.“
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:ქართველი ექიმები
ჯუგაანი
ჯუგაანი — სოფელი საქართველოში, სიღნაღის მუნიციპალიტეტში, გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთის ძირას. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 400 მეტრი. სიღნაღიდან 12 კილომეტრი. იგი მდებარეობს წნორი-დედოფლისწყაროს გზატკეცილზე.
ისტორია
სოფლის ტერიტორიაზე დასახლების კვალი ჩვენს ერამდე იწყება. ამას მოწმობს 2019 წელს საქართველოს ეროვნული მუზეუმის საერთაშორისო არქეოლოგიური ექსპედიცის მიერ სოფლის ტერიტორიაზე დაახლოებით ძვ. წ. V-IV საუკუნეების სასახლის ნაშთების გამოვლენა. ეს არის დაახლოებით 1 ჰექტარზე განფენილი, სავარაუდოდ, ნახანძრალი ნაგებობის ნაშთები. არქეოლოგიური სამუშაოების შედეგად გამოვლინდა რთული გეგმარების ნაგებობა - სასახლის ცენტრალური ექვსსვეტიანი დარბაზი. 1,5 მეტრი სისქის კედლები ალიზის აგურითაა ნაგები. დარბაზის ხის სვეტები კირქვის ზარისებრი ფორმის ბაზისებს ეყრდნობა. ასევე გამოვლინდა ალიზის აგურით ნაშენები კვადრატული პოდიუმი, რომელზეც, სავარაუდოდ, ტახტი ან საკურთხეველი უნდა მდგარიყო. ამავე პერიოდს, ძვ. წ. V საუკუნეს, განეკუთვნება ნაგებობიდან ორიოდე კილომეტრში, 1994-1995 წლებში გათხრილი ე.წ. გუმბათის სასახლე, რომლის ზარისებრი ბაზისები სიღნაღის მუზეუმშია დაცული.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2107 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დაბა (მრავალმნიშვნელოვანი)
დაბა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ირლანდიურ-ანგლო-საქსური ანბანი
მინიატიურა|[[მარკოზ მახარებელი|მარკოზის სახარების დასაწყისი დაროუს წიგნში — კუნძულის უმნიშვნელოვანეს მანუსკრიპტში.]] ირლანდიურ-ანგლო-საქსური ანბანი (კუნძულის მანუსკრიპტი) — შუა საუკუნეებში ირლანდიასა და ბრიტანეთში გავრცელებული დამწერლობის ტიპი. მოგვიანებით კონტინენტის ე.წ. კელტური ეკლესიის გავლენის ქვეშ მოქცეულ რელიგიურ ცენტრებში გამოიყენებოდა.
ეს შრიფტი ირლანდიაში VII საუკუნეში გაჩნდა და XIX საუკუნემდე არ გამოსულა ხმარებიდან, თუმცა აყვავების პერიოდი მაინც 600-850 წწ. მოდის. კუნძულის ეს დამწერლობა კონტინენტის უნციალთან და ნახევარუნციალთან მჭიდროდაა დაკავშირებული: ამდენად, კუნძულის ნახევარუნციური მაიუსკული ფაქტობრივად იდენტურია ნახევარუნციალისა.
კუნძულის მანუსკრიპტით შესრულებულ ტექსტებში საკმაოდ ხშირია წითელი ფერის პუნქტირით გარსშემოვლებული მთავრული ასოები (რაც არც თუ იშვიათად გვხვდება ბრიტანულ და ირლანდიურ წყაროებში). ხშირია ე.წ. diminuendo-ც: წინადადების ბოლოს ასოების სიმაღლის დადაბლება. ხაზსზემოთ დასაწერ ასოებს (b, d, h, l) სამკუთხა ან სოლისებრი ბოლოები აქვთ. ამ ასოებში b, d, p, q, ვერტიკალური შტრიხები მეტისმეტად ფართოა. გამოიყენება უამრავი ლიგატურა და შემოკლებანი, გარდა ამისა, ტირონული ნიშნები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირლანდიური კულტურა კატეგორია:უელსური კულტურა კატეგორია:ინგლისის კულტურა კატეგორია:მინუსკულები კატეგორია:შუასაუკუნეების კულტურა კატეგორია:ჰიბერნო-საქსონური ხელნაწერები
ვარსკვლავი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ვარსკვლავი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Звезда (пояснение) Stern Stjerne (flertydig) Yıldız (disambiguation) Estrella (desambiguación) Tähti (täsmennyssivu) Étoile (homonymie) כוכב (פירושונים) L'Étoile Žvaigždė (reikšmės) Steern Ster Штерн Hviezda (rozlišovacia stránka) Stern Stjärna (olika betydelser) Yıldız (anlam ayrımı) Штерн Steła
Thesbia
Thesbia — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
საქართველო-ყაზახეთის ურთიერთობები
საქართველო-ყაზახეთის ურთიერთობები —  წარმოადგენს  ურთიერთობებს ყაზახეთსა და საქართველოს შორის. ყაზახეთთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1992 წლის 24 ივლისს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:ყაზახეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
1671
თარიღი უცნობია
*
ფონეტიკური პროცესები
სქოლიო
კატეგორია:ისტორიულ-შედარებითი ენათმეცნიერება კატეგორია:ფონოლოგია
საფრანგეთის სენატი
thumb|300px|left|[[ლუქსემბურგის სასახლე, სადაც სენატის შენობაა განლაგებულია.]] სენატი (Sénat) — საფრანგეთის თანამედროვე პარლამენტის ზემო პალატა და საფრანგეთის საკანონმდებლო ხელისუფლების ერთ-ერთი განშტოება. საფრანგეთის ქვემო პალატისგან განსხვავებით, ზემო პალატა არ არის ცხარე დებატების ადგილი, რის გამოც მასმედიის ყურადღებაც მისდამი ნაკლებია. სენატის სახელს ასევე ატარებდა პარლამენტის ზემო პალატა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1799—1804 წლებში. პარლამენტარები ირჩევიან 6 წლის ვადით, და მათი რიცხვი 2010 წელს 346 ადამიანია. საფრანგეთის რევოლუციის დროდან, ტრადიციულად, მემარჯვენე პარტიები იკავებენ სენატის მარჯვენა ნაწილს, ხოლო მემარცხენეები - მარცხენა ნაწილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის მთავრობა
დოროთეა ბიელი
დოროთეა ბიელი (დ. 21 მარტი, 1831 — გ. 9 ნოემბერი, 1906) — სუფრაჟისტი, საგანმანათლებლო რეფორმატორი და ავტორი. იგი იყო ჩელტენჰემის ქალთა კოლეჯის დირექტორი და ოქსფორდის წმინდა ჰილდას კოლეჯის დამფუძნებელი.
ადრეული და ოჯახური ცხოვრება
დოროთეა ბიელი დაიბადა 1831 წლის 21 მარტს. იგი იყო მაილს ბიელის და დოროთეა მარგარეტ კომპლინს მეოთხე შვილი. წყვილს სულ თერთმეტი შვილი ჰყავდა. მისი მამა მაილს ბიელი ქირურგი და სოციალური და საგანმანათლებლო რეფორმის მომხრე იყო. იგი თვლიდა, რომ მისი ქალიშვილებისათვის უნდა მიეცა შესაძლებლობა განევითარებინათ საკუთარი გონება და კარიერა მათი სურვილისამებრ აერჩიათ. ბიელის დედა იყო წარმოშობით ფრანგი ჰუგენოტების ოჯახიდან. მისი ბიძაშვილი იყო ფემინისტი კაროლინ კორნუალისი, რომლის შეხედულებებმა დიდი გავლენა მოახდინა ბიელის ოჯახზე. დედის ოჯახსაც ასევე სურდა ქალები ინტელექტუალურად განვითარებულიყვნენ. ამის გამო ის პატარა ასაკიდანვე აქტიურად დაინტერესდა საგანმანათლებლო და სოციალური საკითხებით. იმის მაგივრად, რომ გარეთ ეთამაშა, მან თავისუფალ დროს შინ დარჩენა და სწავლა ამჯობინა. 13 წლამდე განათლებას იღებდა ნაწილობრივ სახლში და ნაწილობრივ სტრეტფორდში, ესსექსის სკოლაში. შემდეგ იგი ესწრებოდა ლექციებს გრეშამის კოლეჯში და კროსბი ჰოლის სალიტერატურო ინსტიტუტში, სადაც განივითარა მათემატიკური უნარი. როდესაც დოროთეა თექვსმეტ წლის იყო ერთი წლით პარიზის სკოლაში გააგზავნეს.
კარიერა
მან 1849 წელს 18 წლის ასაკში დაამთავრა სკოლა და მიიღო სერთიფიკატები ექვსი სხვადასხვა მიმართულებით: გეოგრაფია, მათემატიკა, ინგლისური, ლათინური, ფრანგული და გერმანული. მისმა მაღალმა აკადემიურმა მოსწრებამ მას შესაძლებლობა მისცა რომ კოლეჯ ქვინსში მასწავლებელი გამხდარიყო. ის პირველი ქალი გახდა, რომელიც კოლეჯში თანამდებობაზე დაინიშნა. იქ ყოფნის შვიდი წლის განმავლობაში, ის გახდა ლათინური ენის ინსტრუქტორი, შემდეგ კი სკოლის მთავარი მასწავლებელი. იქ მუშაობის დროს იგი იმედგაცრუებული დარჩა იმ შეზღუდვებით, რომელიც ქალთა ფაკულტეტს ეკისრებოდა. მას ასევე არ მოეწონა, როდესაც სკოლაში დაიწყო მისაღები სტანდარტების შემცირება. მან ვერ შეძლო საკუთარი სტანდარტების შემოღება და 1856 წელს საბოლოოდ დატოვა სამსახური. ბიელი 1856 წელს გახდა კასტერტონის სკოლის მთავარი მასწავლებელი. სკოლის ორგანიზებაში ცვლილებების შეტანის მცდელობამ უშედეგოდ ჩაიარა და იქაურობა დანიშვნიდან ერთ წელიწადში დატოვა. ახალი სამუშაოს ძიებისას, ბიელე მათემატიკასა და ლათინურს ასწავლიდა მის ელვალის  სკოლაში ბარნსში და შეადგინა ინგლისური ენისა და ზოგადი ისტორიის სტუდენტთა წიგნი მასწავლებლებისთვის. ეს წიგნი პოპულარული გახდა და დაეხმარა მას ჩელტენჰემის ქალთა კოლეჯში მთავარ მასწავლებლად მუშაობის დაწყებაში. იმ დროს სკოლას მხოლოდ ზომიერი რეპუტაცია ჰქონდა, მაგრამ ბიელის ხელმძღვანელობით, იგი  ქვეყანაში ერთ-ერთი საუკეთესო სკოლა გახდა. 1858 წლის 16 ივნისს, ბიელი ამ კოლეჯის დირექტორად დაინიშნა და პოზიცია თითქმის 50 წლის განმავლობაში შეინარჩუნა. მისი საგანმანათლებლო რეფორმები მოიცავს სტუდენტების სასწავლო გეგმის გაფართოებას ისტორიაში, მათემატიკასა და სამეცნიერო კონცეფციებში. 1865 წელს იგი მიიწვიეს ქალთა განათლების მდგომარეობის ჩვენების მისაცემად, ბრიტანეთის მთავრობის სკოლის საგამოძიებო კომისიის მიერ ჩატარებული კვლევის ფარგლებში. კომისიის წინაშე წარდგენისას მან აღწერა საშინელი უცოდინრობა საშუალო და მაღალი კლასის ახალგაზრდა ქალებს შორის. 1869 წელს ბიელმა, გამოაქვეყნა მოხსენებები გოგონების განათლების შესახებ. 1880 წელს, დააარსა ჟურნალი "Cheltenham Ladies 'College Magazine" და დარჩა მის რედაქტორად გარდაცვალებამდე. 1884 წელს, დოროთეამ დააარსა წმინდა ჰილდას კოლეჯი, რომელიც 1912 წლისთვის 2500 სტუდენტს აერთიანებდა. 1895-1897 წლებში ბიელი იყო დირექტორთა ასოციაციის პრეზიდენტი და სხვა მრავალი საგანმანათლებლო საზოგადოების წევრი. დოროთეა ბიელი ასევე მონაწილეობდა განათლების ეროვნული სტანდარტის გაუმჯობესების მცდელობებში და მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა უფროს ქალბატონთა ასოციაციასა და მასწავლებელთა საზოგადოებაში. 1865 წელს დოროთეა ბიელი შეუერთდა ემილი დეივისს, ელიზაბეტ გარეტს და კიდევ რვა სხვა ქალბატონს და შექმნეს სადისკუსიო ჯგუფი სახელწოდებით კენსინგტონის საზოგადოება. 1867 წელს ჯგუფმა შეადგინა პეტიცია, რომელშიც პარლამენტს სთხოვდა ქალებისთვის ხმის მიცემის უფლება მიეცათ. მათმა ერთ-ერთმა მხარდამჭერმა, ჯონ სტიუარტ მილიმ დაამატა ცვლილება 1867 წლის რეფორმის აქტში, რომელიც ქალებს აძლევდა მამაკაცების მსგავს პოლიტიკურ უფლებებს. ცვლილება არ განხორციელდა, რამაც აიძულა კენსინგტონის საზოგადოების წევრები ჩამოეყალიბებინათ ლონდონის სუფრაჟისტული საზოგადოება. დოროთეა ბიელი კი გახდა სუფრაჟისტული საზოგადოების ვიცე-პრეზიდენტი.
ბოლო წლები და გარდაცვალება
მის შემდგომ წლებში ბიელმა მიიღო აღიარება და წარჩინებები განათლების სფეროში მიღწეული მიღწევებისთვის. 1902 წელს ედინბურგის უნივერსიტეტმა მას საპატიო დოქტორის წოდება მიანიჭა, განათლების სფეროში გაწეული სამსახურისთვის. იგი მეორე ქალი გახდა, რომელმაც ასეთი საპატიო ხარისხი მიიღო. დოროთეა ბიელი გარდაიცვალა კიბოს ოპერაციის შემდეგ, ჩელტენჰემის მოხუცთა თავშესაფარში, 1906 წლის 9 ნოემბერს. ცხედარი პერი ბარის კრემატორიუმში დაწვეს, ნაცარი კი გლოსტერის ტაძრის სამლოცველოს სამხრეთ მხარეს მდებარე პატარა საცავში დამარხეს.
რეი ჩარლზი
რეი ჩარლზი (Ray Charles, სრული სახელი Ray Charles Robinson) (23 სექტემბერი, 1930 – 10 ივნისი, 2004), ამერიკელი მუსიკოსი, კომპოზიტორი, სიმღერების ავტორი, რომელმაც დასაბამი მისცა რითმ-ენდ-ბლუზის მიმდინარეობას. მან შემოიტანა სოულის ხმოვანება ქანთრიში, პოპ სტანდარტებში. ფრენკ სინატრამ მას უწოდა "ერთადერთი ნამდვილი გენიოსი ამ ბიზნესში", ხოლო ჟურნალმა " Rolling Stone" რეი ჩარლზს სიაში "უკვდავები: ყველა დროის 100 უდიდესი შემსრულებელი" (The Immortals: 100 Greatest Artists of All Time) მე-10 ადგილი მიუჩინა.
ბიოგრაფია
ადრეული ასაკი (1930-1960)
რეი ჩარლზი დაიბადა ჯორჯიის შტატის პატარა ქალაქ ოლბანში. დედა არეტა რობინსონი, მამა ბეილი რობინსონი. რეის ოჯახი იყო ძალიან ღარიბი, როგორც თვითონ ამბობდა ისინი სხვა შავკანიანებს შორისაც კი ყველაზე დაბალ საფეხურზე იმყოფებოდნენ, ყველას დაბლიდან უყურებდნენ და მათ ქვემოთ მხოლოდ მიწა იყო. როდესაც რეი რამდენიმე თვის იყო მისი ოჯახი გრინვილის დასახლებაში, სამხრეთ ფლორიდაში გადავიდა საცხოვრებლად. რეის მამა არ თამაშობდა მის ცხოვრებაში დიდ როლს, ხოლო შემდეგ მან საერთოდ დატოვა ოჯახი. როდესაც რეი ხუთი წლის იყო მისი ძმა ქუჩაში მდგარ ტაშტში ჩავარდა, ამის მომსწრე რეი ცდილობდა ძმის გადარჩენას, მაგრამ ამაოდ, ჯორჯი მისთვის საკმაოდ მძიმე იყო. ჯორჯი დაიხრჩო, ხოლო რეი გადატანილი სტრესის გამო თანდათან კარგავდა მხედველობას, ხოლო შვიდი წლის ასაკში საერთოდ დაბრმავდა.დაბრმავების მიზეზი უცნობი დარჩა, მაგრამ არსებობს დოკუმენტები, რომ გამომწვევი მიზეზი გლაუკომა იყო.
პირველად მისი მუსიკალური ტალანტი სამი წლის ასაკში გამოვლინდა. მასზე აფთიაქის მეპატრონემ იმოქმედა, რომელიც პიანინოზე უკრავდა. ამ უკანასკნელმა ასწავლა პირველი სამი ნოტი რეის. შემდგომ ჩააბარა უსინათლოებისა და სმენადაქვეითებულთათვის განკუთვნილ სკოლაში, სენტ-აუგუსტინეში, შტატი ფლორიდა. აქ რეიმ შიესწავლა ბრაილის ანბანი და რამდენიმე მუსიკალურ ინსტრუმენტზე დაკვრა, ესენია _ პიანინო, ორგანი, საქსოფონი, ტრომბონი და კლარნეტი. სკოლაში გამოვლინდა რეის მუსიკალური ტალანტი, იგი მღეოდა ბაპტისტურ გუნდში. 1945 წელს დაეღუპა დედა, ორი წლის შემდეგ კი მამა.
სკოლის დამთავრების შემდეგ რეი მონაწილეობდა ბევრ მუსიკალურ პროექტში, ძირითადად ჯაზის და ქანთრის სტილში. თავის შემოქმედებაში კრებდა ცნობილი ჯაზმენების შთაგონებას, როგორებიცაა _ ქაუნთ ბეისი, არტ თეითუმი და ართი შოუ. პირველი ჯგუფი რომელშიც იგი მოღვაწეობდა ეწოდებოდა The Florida Playboys. 1947 წელს, როდესაც 600 დოლარი მოაგროვა, გაემგზავრა სიეტლში. აქ გიტარისტ გოსადი მაკჰისთან ერთად დააარსა ჯგუფი MacSon Trio (ხშირად Maxim-ს უწოდებდნენ). მალე მათ სიმღერების ჩაწერა დაიწყეს Swingtime Records-თან ერთად. პირველი სამი ჩანაწერი იყო Guitar Blues, Walkin' and Talkin' და Wonderin' and Wonderin'. იგი თანამშრომლობდა ცნობილ R&B შემსრულებელ ლოუელ ფულსონთან და მის ჯგუფთან, აკომპანიას უწევდა პიანინოთი. 1949 წელს გამოვიდა მისი ჰიტი Confession Blues. რეის შემდეგი პოპულარული სიმღერა იყო Baby, Let Me Hold Your Hand (1951). ამის შემდეგ, 1952 წელს გადადის Atlantic records-ში, როცა უკვე მიხვდა რომ Swingtime Records-ში ყოფნით ვერ მიაღწევდა სასურველ შემოქმედებით თავისუფლებას. მან სახელი შეიმოკლა და დაირქვა უბრალოდ რეი ჩარლზი, რადგან ბოქსიორ რეი რობინსონში არ არეოდათ (Ray Sugar Robinson). 1951 წლის 31 ივლისს დაქორწინდა ეილემ უილიამსზე, ერთი წლის შემდეგ მათი ოჯახი დაინგრა. აღსანიშნავია რომ რეის 12 შვილი ჰყავდა და მხოლოდ 3 ოფიციალურად, ცოლებისაგან. 1955 წელს რეი ხელმეორედ დაქორწინდა, დელ ბეატრის რობინსონზე, რომელთანაც ეყოლა ჰოვარდი. მათი ოჯახი 1977 წელს დაინგრა.
1953 წელს გამოვიდა რეის ერთ-ერთი სინგლი Mess Around. ამავე წელს მან არანჟირება და აკომპანირება გაუწია ცნობილ ბლუზმენ გიტარ სლიმს (Guitar Slim), კომპოზიცია The Things That I Used To Do, რომელიც მათ ჩაწერეს, გაიყიდა მილიონზე მეტი ტირაჟით. ასეთივე წარმატებული იყო მისი სინგლი It Should Have Been Me, რომელიც მთლიანად მას ეკუთვნოდა. შემდეგი მწვერვალი რეიმ 1955 წელს დაიპყრო, როდესაც სინგლი I Got a Woman გამოვიდა. ამ უკანასკნელმა სიმღერამ პირველი ადგილი დაიკავა R&B ჩარტებში. სწორედ ეს სიმღერა უფრო ხშირად მოიხსენიება როგორც პირველი კომპოზიცია სოულის სტილში. ამ დროს რეის რეპერტუარი სანახევროდ გოსპელს წარმოადგენდა ტექსტის მიხედვით, ხოლო ნახევარი ბლუზს. საკუთარი შემოქმედებით ახერხებდა რომ R&B და გოსპელი გამხდარიყო პოპულარული ფართო საზოგადოებისთვის, იზიდავდა ახალ მსმენელებს _ როგორც შავკანიანებს, ასევე თეთრკანიანებს. რეი ერთ-ერთი პირველი იყო იმ მუსიკოსებს შორის, რომლებიც ტრადიციულ შავ მუსიკას ავრცელებდა ხალხის მასებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ჯაზის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:რეი ჩარლზი
ყურე
მინი|[[ბენგალის ყურე, სამხრეთი აზია.]] ყურე — ხმელეთში ღრმად შეჭრილი ოკეანის, ზღვის ან ტბის ნაწილი, რომელსაც არ გააჩნია წყალსატევის ძირითად ნაწილთან თავისუფალი წყლის მიმოცვლა.
ყურის ნაირსახეობებია:
მსოფლიო ოკეანის უდიდეს ყურეებს მიეკუთვნებიან: ალასკის, ბენგალის, ბისკაის, დიდი ავსტრალიური, გვინეის ყურეები.
ზოგიერთ შემთხვევაში სახელწოდება „ყურე“ დაკავშირებულია წყალსატევთან, რომელიც თავისი ჰიდროლოგიური რეჟიმის მიხედვით ზღვას წარმოადგენს (მაგალითად, მექსიკის ყურე, ჰუდსონის ყურე, სპარსეთის ყურე, მექსიკის ყურე, კალიფორნიის ყურე).
ლიტერატურა
*
New Adventures in Hi-Fi
New Adventures in Hi-Fi — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ R.E.M.-ის სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1996 წელს. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა Warner Bros..
სქოლიო
კატეგორია:R.E.M.-ის ალბომები კატეგორია:1996 წლის ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის საკონცერტო ალბომები
რიჩარდ ეშკროფტი
რიჩარდ ეშკროფტი (დ. 11 სექტემბერი, 1971, უიგენი, ინგლისი) — ინგლისელი მუსიკოსი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი. ის იყო ჯგუფ The Verve-ის წამყვანი ვოკალისტი. გამოცემული აქვს 4 სტუდიური ალბომი.
ადრეული წლები
რიჩარდი იყო ფრენკისა და ლუიზის ერთადერთი შვილი. 11 წლის ასაკში მოულოდნელად გარდაიცვალა მისი მამა და მას შემდეგ იზრდებოდა მამინაცვალთან ერთად. მას ჰყავს ორი უმცროსი ნახევარ-და.
ეშკროფტმა სკოლაში გაიცნო მისი მომავალი ჯგუფის წევრები - საიმონ ჯონსი, პიტერ სოლსბერი და საიმონ ტონგი, მოგვიანებით მან შეიცვალა სკოლა, სადაც გაიცნო ნიკ მაკაბი. სკოლაში რიჩარდს მასწავლებლებმა "კლასის კიბო" უწოდეს, თუმცა ხელმძღვანელობის ერთმა წევრმა მას ეს ზედმეტსახელი შეუცვალა ახლით - "დაუჯერებლად ჭკვიანი".
The Verve
1990 წელს ეშკროფტმა ჩამოაყალიბა ჯგუფი The Verve (ორიგინალი სახელწოდებით კი უბრალოდ Verve), ნიკ მაკაბისთან, საიმონ ჯონსთან და პიტერ სოლსბერისთან ერთად. ისინი ცნობილი გახდნენ მათი ფსიქოდელური მუსიკით. ჯგუფი საკმაო წარმატებით მოღვაწეობდა, თუმცა 1995 წელს დაიშალა რის შემდეგაც რიჩარდმა გადაწყვიტა გამოეცა საკუთარი სოლო ალბომი, მაგრამ მოგვიანებით მან შეიცვალა აზრი და 1997 წელს გადაწყვიტა ნიკ მაკაბისთვის შეეთავაზებინა ჯგუფის აღდგენა და განახლება ახალ წევრთან ერთად - საიმონ ტონგთან. ჯგუფმა აღდგენის შემდგომ გამოსცა ძალიან წარმატებული ალბომი - Urban Hymns. ეშკროფტმა მიიღო "ივორ ნოველოს ჯილდო" როგორც სიმღერის ავტორმა. ამის შემდგომ პრესამ მას უწოდა "ინგლისის საუკეთესო როკ ჯგუფის უშეცდომო სახე". თუმცა, წარმატებების მიუხედავად, ჯგუფში წარმოიშვა შიდა კონფლიქტი და 1999 წლის აპრილში, მათ ჯგუფის კიდევ ერთხელ დაშლის შესახებ გააკეთეს განცხადება.
2007 წლის დასაწყისში, ჯგუფმა აღდგენა გადაწყვიტა, ოფიციალურად კი ივნისის თვეში. ჯგუფმა აღდგენის შემდგომ მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე ფესტივალზე. 2008 წლის აგვისტოში ჯგუფმა გამოსცა ახალი, რიგით მეოთხე ალბომი - Forth.
2008 წლის აგვისტოში ჯგუფი მესამედ დაიშალა.
პირადი ცხოვრება
რიჩარდი დაქორწინებულია კეიტ რედლიზე, რომელიც ჯგუფ Spiritualized-ის ყოფილი წევრია. მათ ჰყავთ ორი შვილი - სონი, რომელიც დაბადებულია 2000 წელს და კასიუსი, დაბადებული 2004 წელს. ისინი ცხოვრობენ ჰერიფორდშერში. ეშკროფტი არის საფეხბურთო კლუბ - მანჩესტერ იუნაიტედის გულშემატკივარი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:Parlophone-ის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი
სან-ფიდელისი
სან-ფიდელისი (São Fidélis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუს-დუს-გოიტაკაზისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 543 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.39 კმ²-ზე. ფართობი 1 031 562 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
9 ნოემბერი
იხილეთ აგრეთვე
1109
ჩილპანსინგო
ჩილპანსინგო (Chilpancingo) — ქალაქი  სამხრეთ მექსიკაში. გერეროს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 166 796 ადამიანი (2005).
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
ზღუდრის ღვთისმშობლის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (8,8 X 5,8 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის, ფორმისა და ფერის (მოყვითალო, ღვინისფერი, მომწვანო) ქვიშაქვის ქვებით; ლავგარდანი შირიმის ქვის იყო (შემორჩენილია რამდენიმე ქვა). შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან ჰქონდა. ნახევარწრიული, შებრტყელებული კონქით გადახურული აფსიდის ღერძზე ბრტყელი ქვით გადახურული სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. ბრტყელი ქვითაა გადახურული სარკმელი დასავლეთ კედელშიც. ეკლესია გადახურული იყო დარბაზის გრძივ კედლებზე დაყრდნობილი ნახევარწრიული კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
კეტელმერი
კეტელმერი (Ketelmeer) — ტბა ნიდერლანდებში. დიდი ნაწილი მოქცეულია ფლევოლანდის პროვინციის ტერიტორიაზე. ფართობი 35 კმ², საშუალო სიღრმე 2,4 მ. დასავლეთით იგი შეერთებულია ეისელმერის ტბასთან. აღმოსავლეთი მხრიდან ერთვის მდინარე ეისელი, რომლის დელტა ეკუთვნის ოვერეისელის პროვინციას. იქვეა განლაგებული ზვარტე-მერისა და ვოსემერის ყურეები, რომლებიც ახალი მიწების დაშრობის შედეგად წარმოიქმნენ. ტბის შუა ნაწილში მდებარეობს ხელოვნური კუნძული ეისელოგი, რომელიც აშენებულია ნარჩენების შესანახად. ტბაზე გადაგდებულია ასა­წე­ვი ხი­დი კეტელბრიუგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდების ტბები
ბორის ციბაძე
ბორის ციბაძე (დ. 9 სექტემბერი, 1931, ქუთაისი — გ. 2 თებერვალი, 1992, თბილისი) — ქართველი მოქანდაკე და მხატვარი.
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1957 წელს მოსკოვის ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა საერთაშორისო ფესტივალის მონაწილე („ქალიშვილის პორტრეტი“, მარმარილო, საქართველოს სურათების გალერეა). ნამუშევრები: ნიკოლოზ ბარათაშვილის (ბრინჯაო, 1976, თბილისი), ნიკო ფიროსმანაშვილის (1961, შავი ქვა, ნიკო ფიროსმანაშვილის სახლ-მუზეუმი, მირზაანი), ვაჟა-ფშაველას (ხე, 1963, საქართველოს კულტურის სამინისტრო, თბილისი) ძეგლები, „მშვიდობის სადარაჯოზე“ (1965, ტონირებული თაბაშირი, საქართველოს სურათების გალერეა) და სხვა.
Lasioglossum filipes
Lasioglossum filipes — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1972 წელს.