cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰოტელ-სოლვაი
ჰოტელ-სოლვაი — ბელგიელი არქიტექტორის, ვიქტორ ორტას მიერ დაპროექტებული ქალაქური სახლი ბრიუსელში, ლუისის გამზირზე. სახლის დამკვეთი იყო არმანდ სოლვაი — მდიდარი ბელგიელი ქიმიკოსისა და მეწარმის, ერნესტ სოლვაის ვაჟი. პატრონის სიმდიდრიდან გამომდინარე, ორტამ მშენებლობაში ძვირფასი მასალები და დეტალები გამოიყენა. მანვე დაგეგმა სახლის თითოეული დეტალი: ავეჯი, ხალიჩები, განათების აპარატურა, მაგიდები და კარის ზანზალაკებიც კი. ოსტატი იყენებდა ძვირფას მარმარილოს, ბრინჯაოს, ტროპიკული ხეების მასალას და ა.შ. კიბეების დეკორირების საქმეში, მან შემოიამხანაგა პუანტილისტი მხატვარი ტეო ვან რეისენბერგე.
ჰოტელ-სოლვაის დიდებული სახლის შენარჩუნება-შენახვა ვიტამერების ოჯახის დამსახურებაა, რომლებმაც ის 1950-იან წლებში მიიღეს. მათ საცხოვრებლის დაცვისთვის ძალ-ღონე არ დაუშურებიათ. სახლი დღემდე კერძო მფლობელობაში რჩება და მისი მონხაულება მხოლოდ პირადი შეთანხმებისა და მკაცრი პირობების დაცვის შემდეგაა შესაძლებელი. 2000 წელს, იუნესკომ ის მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბელგიაში
ბუდისტური სამზარეულო
მინი|ვეგეტარიანული კერძები ბუდისტურ რესტორანში, ქალაქ ჰო ში მინში
ვეგეტარიანიზმი
კერძების უმეტესობა, რომლებიც უნიკალურად ბუდისტურად ითვლება, არის ვეგეტარიანული, მაგრამ არა ყველა ბუდისტური ტრადიცია მოითხოვს საერო მიმდევრების ან სასულიერო პირების ვეგეტარიანელობას. ვეგეტარიანული ჭამა, პირველ რიგში, ასოცირდება აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ტრადიციებთან ჩინეთში, ვიეტნამში, იაპონიასა და კორეაში, სადაც მას ჩვეულებრივ იყენებენ სასულიერო პირები და შეიძლება ამას აღიარებენ დღესასწაულებზე ან თაყვანისმცემლობის პრაქტიკის დროს.
მაჰაიას ტრადიციაში, მაჰაიას კანონის რამდენიმე სუტრა შეიცავს აშკარა აკრძალვებს ხორცის მოხმარების წინააღმდეგ, მათ შორისაა ლანკავატარა სუტრასა და სურანგამა სუტრას მონაკვეთები. სამონასტრო საზოგადოება ჩინურ ბუდიზმში, ვიეტნამურ ბუდიზმსა და კორეულ ბუდიზმში უმეტესად მკაცრად იცავს ვეგეტარიანელობას. იაპონური ბუდისტური სექტები ზოგადად თვლიან, რომ ბუდა ხორცს ჭამდა. ბუდიზმის ყველა იაპონურ კამაკურათა სექტაში ( Zen, Nichiren, Jodo ) ვეგეტარიანელობა სავალდებულოა.
თერავადა ბერები და მონაზვნები ტრადიციულად ირჩენენ თავს მოწყალების შეგროვებით და ძირითადად, მიირთმევენ ნებისმიერ საკვებს რასაც მათ მისცემენ, მათ შორის ხორცს. გამონაკლისი ამ მოწყალების წესისა არის ის, როდესაც ბერებმა და მონაზვნებმა ნახეს, მოისმინეს ან იცოდნენ, რომ ცხოველები (ცხოველები) სპეციალურად მოკლეს მოწყალების მაძიებლის გამოსაკვებად, ამ შემთხვევაში ასეთი ხორცის მოხმარება იქნება კარმულად ნეგატიური განსაკუთრებით თუ ეს ცხოველებია, ისეთები როგორიცაა ძაღლი და გველი, რომლებიც ძველ ინდოეთში უწმინდურებად ითვლებოდნენ.
ტიბეტური ბუდიზმი უკვე დიდი ხანია აღიარებს, რომ ტიბეტის უმეტეს ნაწილში ბოსტნეულისა და მარცვლეულის მოპოვების პრაქტიკული სირთულეები შეუძლებელს ხდის ვეგეტარიანელობას; ამასთან, ტიბეტელი ბუდისტი მრავალი წამყვანი პედაგოგი ეთანხმება ვეგეტარიანელობის პრაქტიკაში შეძლებისდაგვარად არსებობას. როგორც მაჰაიანა, ისე ბერადისტი თერავადა მიიჩნევენ, რომ შეიძლება ვეგეტარიანელობა იქნეს გამოყენებული, როგორც ბოდჰისატვას პარამიტის გაშენების ნაწილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინური ბუდიზმი კატეგორია:ბუდისტური სამზარეულო კატეგორია:ბუდისტური კულტურა
Bad Romance
„Bad Romance“ (ცუდი რომანსი) — ამერიკელ პოპ-მომღერალ ლედი გაგას სიმღერა. იგი გამოვიდა, როგორც პირველი სინგლი გაგას მესამე EP-დან და მეორე მთავარი ალბომიდან The Fame Monster (2009). სიმღერის ავტორები არიან ლედი გაგა და პროდიუსერი RedOne, გაგას სიმღერის ტექსტი შთააგონა შიშის პარანოიამ. სიმღერა დაწერილია მსოფლიო ტურნეს დროს მოგზაურობისას, 2008 და 2009 წლებში. მისმა დემო ვერსიამ გამოსვლამდე გაჟონა, ხოლო გაგამ სიმღერის დასრულებული ვერსიის პრემიერა მოაწყო დიზაინერ ალექსანდრ მაკ-კუინის პარიზის მოდის კვირეულზე, 2009 წლის ოქტომბერში, რის შემდეგაც სიმღერა ოფიციალურად ჩაეშვა გაყიდვაში და გამოცხადდა სინგლად. მუსიკალურად სიმღერა ხასიათდება, როგორც სალაპარაკო მუსიკა. სიმღერის მთავარი სათქმელია ის, რომ სიყვარული არის საუკეთესო მეგობარი. სიმღერა, რომელიც შეიცავს ელემენტებს 1980-იანი და 1990-იანი წლების მუსიკიდან და აქვს გერმანული ჰაუს-ტექნო მუსიკის გავლენა, უკვე აღწერილია, როგორც გაგას პოპ ექსპერიმენტული ჩანაწერი.
„Bad Romance“-მა მიაღწია ნომერ პირველ ადგილზე ბრიტანული სინგლების, ირლანდიის სინგლების, კანადის ცხელი 100-ის, შვედეთის, გერმანიის, ავსტრიის და დანიის ჩარტებში, ხოლო მეორე ადგილი დაიკავა ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა ამერიკის შეერთებული შტატები, ავსტრალია და ახალი ზელანდია. საერთაშორისო მუსიკის ფედერაციის მონაცემებით, სიმღერა 2010 წელს გაიყიდა 9.7 მილიონიანზე მეტი ტირაჟით. მან მიიღო დადებითი შეფასება კრიტიკოსების მხრიდან, რომლებმაც აღიარეს, რომ ეს იყო გაგას მეორე საუკეთესო სინგლი სიმღერა „Poker Face“-ის (2008) შემდეგ. სიმღერამ აგრეთვე დაიკავა მეცხრე ადგილი ჟურნალ „როლინგ სტოუნის“ მიერ გამოქვეყნებულ რეიტინგში „2009 წლის 25 საუკეთესო სიმღერები“ და მიიღო 2010 წელს გრემის ჯილდო საუკეთესო ქალი პოპ ვოკალური შესრულებისთვის.
სიმღერაზე რეჟისორი ფრენსის ლოურენსის მიერ გადაღებული მუსიკალური ვიდეო. მასში გაგა ბანაობს თეთრ აბაზანაში, სადაც იტაცებენ სუპერმოდელები და აძალებენ ალკოჰოლის და ნარკოტიკების მიღებას, რის შემდეგაც მას ყიდიან რუს მაფიაზე პროსტიტუციის მიზნით. ვიდეოს ბოლოს გაგა კლავს ადამიანს, რომელმაც იგი შეიძინა. ვიდეომ მიიღო დადებითი შეფასება თავისი მხატვრული და ვიზუალური კუთხით. იგი 2010 წლის MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოებაზე წარდგენილი იყო ათ და გაიმარჯვა შვიდ, მათ შორის – „წლის ვიდეოს“ ნომინაციაში. მან აგრეთვე 2010 წელს მიიღო გრემის ჯილდო ნომინაციაში „საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი მუსიკალური ვიდეო“. გაგამ სიმღერა შეასრულა სატელევიზიო შოუებში, მათ შორის, გადაცემებში „შაბათ ღამეს პირდაპირ ეთერში“ და სერიალ „ჭორიკანაში“. სიმღერა მან აგრეთვე შეასრულა 2009 წლის ამერიკული მუსიკის დაჯილდოებაზე. ამ სიმღერით გაგა ხურავდა თავის მეორე მსოფლიო ტურნეს The Monster Ball Tour, რომლის დროსაც იდგა გიგანტურ მბრუნავ ბურთში.
სერტიფიცირებები
† 2013 წლის 9 მაისიდან, RIAA-ს ციფრული სინგლების სერტიფიცირებეაში სიმღერის აუდიო და/ან ვიდეო სტრიმები ითვლენა ციფრულ ჩამონატვირთად, რისი გათვალისწინებითაც სიმღერა სერტიფიცირებული იქნა 11× პლატინით.
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის სინგლები კატეგორია:2009 წლის სიმღერები კატეგორია:ლედი გაგას სიმღერები კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას ავტორობით კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას პროდიუსერობით კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები კატეგორია:სიმღერები RedOne-ის ავტორობით კატეგორია:სიმღერები RedOne-ის პროდიუსერობით
ზურაბ წერეთელი
ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი. მისი ნამუშევრები ხშირად საზოგადოები მწვავე კრიტიკას იმსახურებს პომპეზურობისა და გარემოსთან არაპროპორციულობის გამო.
ოჯახს სადაც ის იზრდებოდა ხშირად სტუმრობდა ხელოვნების მოყვარული ხალხი, მათ შორის მხატვრები: დავით კაკაბაძე, სერგო ქობულაძე, უჩა ჯაფარიძე, აპოლონ ქუთათელაძე და სხვები. ბიძა — გიორგი ნიჟარაძეც მხატვარი იყო, ასე რომ ამ გარემოცვას უკვალოდ არ ჩაუვლია, შემდგომში, ზურაბის პროფესიის არჩევისას.
სკოლაში სწავლისას გაკვეთილებზე ხშირად ხატავდა პატარა ზურაბი, არდადეგებზე სოფელ გუბში ჩადიოდა ბებიასთან და ხალხურ შემოქმედებას ეცნობოდა. „სოფელში ჩასვლისას ქალაქის ბორკილები მძვრებოდა და ჩიტივით თავისუფალი ვიყავი“ — იხსენებს ზურაბ წერეთელი.
1989 წელს საცხოვრებლად რუსეთში გადავიდა და 2 წლის შემდეგ სრულუფლებიანი ელჩის სტატუსი მიიღო. 1997 წლიდან ხელმძღვანელობს რუსეთის სამხატვრო აკადემიას.
დაჯილდოებულია ლენინური პრემიით და სსრკ სახელმწიფო პრემიებით, არის ნიუ-იორკის კეთილი ნების ელჩი, ესპანეთის ხელოვნების სამეფო აკადემიისა და საფრანგეთის ხელოვნების აკადემიის წევრი, საბავშვო ფონდის “სასწაულების ბაღის” პრეზიდენტი (1988), მოსკოვის საერთაშორისო “იუნესკოს დახმარების ფონდის” დამფუძნებელი და გაცხადებული “მულტიმილიონერი”. მას ეკუთვნის პეტრე დიდისადმი მიძღვნილი 98-მეტრიანი მონუმენტი მდინარე მოსკოვის სანაპიროზე, რომელიც ერთ-ერთი უმაღლესი ქანდაკებაა მსოფლიოში.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“.
შემოქმედება
ზურაბ წერეთელს ეკუთვნის თბილისის შემოსასვლელში მდგარი „წმინდა ნინოს მონუმენტი“ და თავისუფლების მოედანზე აღმართული „წმინდა გიორგი“, რომელიც „ვარდების რევოლუციის“ შემდეგ აჩუქა საკუთარ ქალაქს. 2001 წლის 11 სექტემბრის ტერაქტის დროს დაღუპულთა პატივსაცემად, ზურაბ წერეთელმა ამერიკელებს 30 მეტრიანი სტელა - „გლოვის ცრემლი“ აჩუქა, რომელიც 175 ტონას იწონის და „თავისუფლების ქანდაკების“ მოპირდაპირე მხარეს, მდინარე ჰუძონის სანაპიროზე დგას.
2001 წლის 14 მაისს მოსკოვის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის ეზოში უნიკალური ექსპონატი გაჩნდა — „ეიფელის კოშკის კიბის ფრაგმენტი“. ამ დიდებული კონსტრუქციის საწყისი ნაწილი, რომელსაც ფასდაუდებელი ისტორიული მნიშვნელობა აქვს, ეიფელის კოშკის ასოციაციის წევრმა ანრი მორვანმა ზურაბ წერეთელს გადასცა. თავის მხრივ, ბატონმა ზურაბმა ახალი ინდუსტრიული ეპოქის ეს უნიკალური სიმბოლო, ავანგარდული ხელოვნების მაუწყებელი და წლების მანძილზე უტილიტარული ფუნქციის მატარებელი ეიფელის კიბის ფრაგმენტი მოსკოვში თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში ჩაიტანა, რომელიც 1999 წელს უშუალოდ ზურაბ წერეთლის ინიციატივით გაიხსნა და მას შემდეგ მისი დირექტორია.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო მხატვრები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2002) ზურაბ კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ავღანეთი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავღანეთი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე 8 წლიანი შესვენების შემდეგ დაბრუნდა. უკანასკნელად მათ 1996 წლის ატლანტის ოლიმპიადაზე მიიღეს მონაწილეობა. იმავე წელს ქვეყნის ხელისუფლებაში თალიბების მოსვლის შემდეგ ავღანეთი სპორტულ შეჯიბრებებს ჩამოაშორეს, რადგან ქვეყნების უმეტესი ნაწილი თალიბთა რეჟიმს არ აღიარებდა. ამჯერად ისინი 5 სპორტსმენით წარდგნენ, რომლებმაც ვერცერთი სინჯის მედალი ვერ მოიპოვეს.
კატეგორია:ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ავღანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
471
თარიღი უცნობია
*
Netcat
netcat — პროგრამა, რომელიც გაგზავნის და მიღების საშუალებას იძლევა ქსელის მეშვეობით (TCP-თი ან UDP-თი). მისი მრავალი სახის გამოყენების თვისებებისთვის ნეტკატს "TCP/IP-ს შვეიცარულ დანას" უწოდებენ.
მაგალითები
ფაილების გადატანა კომპიუტერი foo-დან კომპიუტერ bar-ში, 3333-ტე პორტზე (-l, listen (სმენა)):
user@bar$ nc -l -p 3333 > backup.iso user@foo$ nc bar 3333 < backup.iso
დაკავშირება 25-ე პორტზე (როგორც ტელნეტი):
nc mail.server.net 25
nc -vzu 192.168.0.1 80-90
პაიპის შექმნა UDP-თი (-u), 1 წამის მოლოდინით (-w) loggerhost-ზე, 514-ე პორტზე:
“echo ‘<0>message’ | nc -w 1 -u loggerhost 514″
ვარიანტები
პირველი ნეტკატის ვერსია არის იუნიქსის პროგრამა. მისი ავტორი არის ცნობილი როგორც Hobbit-ი (ჰობიტი). ვერცია 1.1 გამოუშვა 1996 წლის მარტს.
სხვადასხვა ნეტკატის ვერციები არსებობენ, სხვადასხვა ოპერაციული სისტემებისთვის:
- GNU netcat სულ თავიდან არის დაწერილი გიოვანი გიაკობის მიერ
- ვინდოუსის (MS-Windows) ვერცია შექმნილი კრის ვისოპალის მიერ
- ვინდოუს ცეს (Windows CE აგრეთვე ცნობილი როგორც Windows Mobile) ვერცია გადატანილია ანდრეას ბიშოფის მიერ
ზოგიერთ ოპერქციულ სისტემებში, შეცვლილ ვერციებს ქვიათ ხოლმე nc, ncat, pnetcat, socat, sock, socket, sbd.
socat-ი არის ყველაზე კომპლექსური ნეტკატისავით პროგრამა რახან უფრო მეტი შესაძლებლობები გააჩნია.
Cryptcat არის ნეტკატის ვერცია რომელიც შეიცავს კრიფტოგრაფიულ შესახლებლობებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტანდარტული იუნიქსის პროგრამები
ქვემო ნაქალაქარი
ქვემო ნაქალაქარი (ყოფილი ბორტაძე) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ნაქალაქარის თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, მდინარე აძეძის (ივრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1050 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 118 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Asperdaphne desalesii
Asperdaphne desalesii — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ელია წინასწარმეტყველი
წინასწარმეტყველი ელია თეზბიტელი (אליהו) — ბიბლიური წინასწარმეტყველი, წმინდანი იუდაიზმში, ქრისტიანობასა და ისლამში. მართლმადიდებელი ეკლესია მისი ხსენების დღეს 2 აგვისტოს (ძველი სტილით 20 ივლისი) აღნიშნავს.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
left|thumb|ელია უდაბურ მხარეში. [[ვაშინგტონ ოლსტონის ნამუშევარი.]] წარმოშობით იყო ლევიტელთა ტომიდან. ზედწოდება - თეზბიტელი მისი მშობლიური ქალაქის, თეზბას სახელიდან მომდინარეობს (ეს ქალაქი, ერთი ვარაუდით, გალილეაში მდებარეობდა, სხვა მოსაზრებით კი - მდინარე იორდანეს მახლობლად, გალაადის ქვეყანაში). ეპიფანე კვიპრელის ცნობით, როდესაც ელია დაიბადა, მისმა მამამ იდუმალი ჩვენება იხილა: კეთილსახიერი ჭაბუკები ცეცხლის ალში ხვევდნენ ახალშობილს და ცეცხლით კვებავდნენ.
ელიამ სიყმაწვილიდანვე ღმერთს უძღვნა თავი - უდაბნოში განმარტოვდა და მკაცრ მარხვაში, ლოცვასა და ღვთის განგებულებაზე ფიქრში ატარებდა დღეებს. უფალმა მას საწინასწარმეტყველო მსახურებისათვის უსჯულო მეფე ახაბის ზეობისას მოუწოდა.
სავარაუდოდ 869 წელს (ჩვენს წელთაღრიცხვამდე) ისრაელში გამეფდა ყველაზე უწმინდური კაცი ისრაელთა მეფეებს შორის, სახელად ახაბი. მას ცოლად ჰყავდა წარმართი ქალი იეზაბელი. მან ახაბი გადაიბირა, რომ თაყვანი ეცა კერპისათვის, რომელსაც ბაალი ერქვა და აეგო მისთვის ტაძარი. იეზაბელი ცდილობდა მოესპო ჭეშმარიტი ღმერთის მორწმუნენი.
იმ დროს ისრაელში ცხოვრობდა ელია - ღმერთის ერთგული წინასწარმეტყველი, რომელიც ყველას მოუწოდებდა ცოცხალი ღმერთისაკენ მოქცეულიყვნენ.
ქვრივის ბავშვის გაცოცხლება
thumb|left|300px|ქრისტეს შობამდე მე-9 საუკუნე. მუქი მწვანე - [[ისრაელი|ისრაელის სამეფო, ღია მწვანე - იუდეას სამეფო.]] გაიარა ხანმა და ნაკადული, რომელზეც ელია წყალს სვამდა, დაშრა. მაშინ ღმერთმა უბრძანა მას, რომ წასულიყო ქალაქ ცარფათში და იქ ერთი ქვრივი ქალის სახლში ეცხოვრა. როდესაც ელია იმ სახლში მივიდა, ქალს წყალი სთხოვა და პურის ნატეხი. ქვრივს ერთი ბიჭი ჰყავდა და მეტად ღარიბად ცხოვრობდა. მას არაფერი გააჩნდა ერთი მუჭა ფქვილისა და ცოტაოდენი ზეთის გარდა. როდესაც მან ეს ელიას უთხრა, ელიამ უპასუხა: ”ნუ გეშინია...ქოთანში ფქვილი არ გამოილევა და დოქში ზეთი არ დაიცლება, ვიდრე უფალი წვიმას არ მოიყვანს ამქვეყნად” (3 მეფეთა 17,14).
ელია დასახლდა ქვრივ ქალთან და უფალმა სასწაული მოახდინა: ისინი პურს ყოველდღე აცხობდნენ, მაგრამ ფქვილი და ზეთი არ თავდებოდა.
მალე ქვრივის ბიჭუნა ავად გახდა და მოკვდა. მგლოვიარე დედამ იფიქრა, რომ იგი ღმერთმა დასაჯა ძველი ცოდვებისათვის და თვალცრემლიანი მივიდა ელიასთან. ელიამ უთხრა: ”მომეცი შენი შვილი”. მან დედას გამოართვა მკვდარი ბავშვი და ოთახში შეიყვანა, თავის ლოგინზე დააწვინა და ლოცვით მიმართა ღმერთს: ”უფალო, ღმერთო ჩემო! ნუთუ ამ ქვრივ ქალსაც, რომელთანაც მდგმურად ვარ, უზამ ბოროტს და შვილს მოუკლავ?” შემდეგ სამჯერ გაიშვირა ბავშვისაკენ ხელი და ღმერთს შესთხოვა: ”უფალო, ღმერთო ჩემო! ჩააბრუნე ბავშვის სული მის სხეულში”. უფალმა შეისმინა წინასწარმეტყველის თხოვნა და გააცოცხლა ქვრივის ბავშვი. ელიამ ბავშვი მიუყვანა დედას და უთხრა: ”დახედე, ცოცხალია შენი შვილი.” გახარებულმა დედამ ელიას უთხრა: ”ახლა კი მივხვდი, რომ ღვთის კაცი ხარ და რომ შენს ბაგეებში უფლის სიტყვა მტკიცეა.” (3 მეფეთა 17,7-24).
ელია და ბაალის წინასწარმეტყველნი
უფლის ნებით, წინასწარმეტყველი ელია ცეცხლოვანი ეტლებით იქნა აღტაცებული ზეცად. ეკლესიის სწავლებით, იგი მეორედ მოსვლის წინ ანტიქრისტეს სამხილებლად ენოქთან ერთად უნდა მოვიდეს და ხორციელი სიკვდილიც დაითმინოს (გამოცხ. 11,2-9). საეკლესიო გადმოცემით, ელიას ხალენი საქართველოშია დაფლული, სვეტიცხოვლის ტაძარში, წმიდა ელია წინასწარმეტყველის სახელობის ეკვდერში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი აღთქმის წინასწარმეტყველები კატეგორია:ბიბლიური პერსონაჟები
ალბრეხტ ავსტრიელი
ერცჰერცოგი ალბრეხტ ავსტრიელი (Albrecht von Österreich; დ. 19 დეკემბერი, 1773, ფლორენცია — გ. 22 ივლისი, 1774, ფლორენცია) — ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის წარმომადგენელი და ავსტრიის ერცჰერცოგი.
ოჯახი
მშობლები:
და-ძმები:
ალბრეხტი დასაფლავებულია ფლორენციაში, სან-ლორენცოს ბაზილიკაში (ლოთარინგიის კაპელა).
კატეგორია:ავსტრიის ერცჰერცოგები კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დაბადებული 1773 კატეგორია:გარდაცვლილი 1774
ნადირობა კომეტაზე
„ნადირობა კომეტაზე“ (Kometjakten, აგრეთვე ცნობილი როგორც „მუმი ტროლი და კომეტა“) — რიგით მეორე წიგნი მწერალ ტუვე იანსონის მუმინების სერიაში, პირველად გამოცემული 1946 წელს.
მიუხედავად იმისა, რომ ასევე ცნობილი იყო მოთხრობა მუმინები და დიდი წყალდიდობა, ნადირობა კომეტაზე ითვლება ხოლმე პირველ წიგნად მუმინების სერიაში, ვინაიდან სწორედ მასში იქნა წარდგენილი სერიის ბევრი ცნობილი პერსონაჟი.
წიგნის სიუჟეტის მიხედვით, მუმინ ტროლი და მისი მეგობრები მიემგზავრებიან შორეულ ობსერვატორიაში, რათა შეიტყონ, თუ როდის დაარტყამს დედამიწას გიგანტური კომეტა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1946 წლის რომანები კატეგორია:წიგნები მუმინებზე
ვილია
ვილია, ნერისი (Neris, Wilia, Вілія) — მდინარე ბალტიის ზღვის აუზში, მიედინება ბელარუსსა და ლიეტუვაში, მდინარე ნემანის მარჯვენა შენაკადი. საერთო სიგრძე 510 კილომეტრი, მათგან 228 კილომეტრი ლიეტუვაშია. აუზის ფართობი 24942,3 კმ2, რომელთაგან ლიეტუვას ეკუთვნის 13849,6 კმ2 (56 %).
ვილია ბელარუსში
left|200px|მდინარე ვილიასა და [[ნაროჩის შეერთების ადგილი]] მდინარეზე მდებარეობს ქალაქები ვილეიკა და სმორგონი. მდინარის ზემოთში მდებარეობს ვილიას წყალსაცავი.
ნერისი ლიეტუვაში
left|200px|მდინარე ნერისი ლიეტუვის რუკაზე ლიეტუვაში ნერისი, როგორც აქ მას უწოდებენ, მეორე მდინარეა სიგრძის მიხედვით. ერთმანეთთან აკავშირებს ლიეტუვის ორ ძველ დედაქალაქს კერნავესა და ვილნიუსს. მდინარეზე მდებარეობს ქალაქები: ვილნიუსი, იონავა, კაუნასი. მთავარი შენაკადია ვილნია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიეტუვის მდინარეები კატეგორია:ბელარუსის მდინარეები
რკონი
მინი|მარჯვნივ|300პქ|სამონასტრო კომპლექსი რკონი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, სამონასტრო კომპლექსი კასპის მუნიციპალიტეტში, სოფელ რკონის მიდამოებში. თეძმის ხეობის ზედა ნაწილში.
რკონის კომპლექსი საუკუნეების მანძილზე იქმნებოდა და მრავალჯერ გადაკეთდა. ძირითადად გაირჩევა მშენებლობის 3 ფენა: VII საუკუნის II მეოთხედი; XIII–XIV საუკუნეების მიჯნა და XVII–XVIII საუკუნეები, რომლებიც სამონასტრო ცხოვრების პერიოდებს უნდა შეესაბამებოდეს. კომპლექსის ტერიტორია 2 მონაკვეთად იყოფა. ერთში განლაგებულია საკულტო ნაგებობანი, მეორეში — საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები. რკონის კომპლექსში შედის:ღვთისმშობლის ეკლესია, კარიბჭე, ეგვტერი, სამლოცველო, სატრაპეზო, კოშკი, სამრეკლო, ნათლისმცემლის ეკლესია კარიბჭით და ხიდი.
ღვთისმშობლის ეკლესია დგას კომპლექსის აღმოსავლეთ მონაკვეთში. იგი სამონასტრო ცხოვრების პირველ ფენას მიეკუთვნება და თარიღდება VII საუკუნის II მეოთხედით. ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკაა (18,2X12,1 მ), სამი მხრიდან შესასვლელით (ჩრდილოეთი კარი ამოქოლილია), აფსიდის გვერდით სადიაკვნე და სამკვეთლოა. სამივე სათავსს აღმოსავლეთით თითო სარკმელი აქვს. ნავები ერთმანეთისგან გამოყოფილია ორი წყვილი სვეტით. სვეტებზე გადასროლილი თაღები თითქმის ნახევარწრიული მოხაზულობისაა. გადახურვა კამაროვანია. ადრეული საუკუნეებისთვის დამახასიათებელი ნალისებური თაღები, რომელიც ეკლესიას ამკობდა, ახლა მხოლოდ დასავლეთ კარის თავზე და სადიაკვნის სარკმლის შიდა მხარეს გვხვდება.
ინტერიერში შემორჩენილია მცირე ფრაგმენტები გვიანი მოხატულობის, რომელიც სხვადასხვა დროსაა შესრულებული (ძირითად სივრცეში და სადიაკვნეში შემორჩენილი ფრაგმენტები XII საუკუნეს განეკუთვნება, ეკლესიის სამკვეთლოში XVII საუკუნის მოხატულობაა, თუმცა შესასვლელის სამხრეთ წირთხლზე შესრულებული საერო პირის გამოსახულება არაუგვიანეს X საუკუნისაა. ეგვტერის მოხატულობა კი განვითარებული ფეოდალური ხანით თარიღდება. ტაძრის დასავლეთ კედელზე ამაღლების კომპოზიციაა.
ფხოველები
ფხოველები, იგივეა, რაც ძვ. ქართული წყაროების ფხოელნი, ფხოველნი, მხ. რცხ. ფხოვი — საქართველოს ისტორიული რეგიონის, ფხოვის (ფხოეთის) – დღევანდელი ფშავისა და ხევსურეთის მცხოვრებნი. პირველი ისტორიული ცნობა ფხოველების შესახებ წყაროებში გვხვდება „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“, სადაც ვკითხულობთ, რომ IV საუკუნის 20–იან წლებში წმინდა ნინოს აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში ქრისტიანობა უქადაგია ჭართლელებისთვის, ფხოველებისთვის და წილკნელებისთვის. მთიელებმა სცადეს გაქრისტიანებისთვის თავის არიდება, მაგრამ მირიან მეფის ერისთავმა მსუბუქად მიმართა მახვილი და მათაც შიშით გადმოსცეს თავიანთი კერპები დასალეწად:
რკონი
კარიბჭე (3,8X9,5 მ) ეკლესიისთვის XIII საუკუნის მეორე ნახევარში მიუშენებიათ, რომელიც დასავლეთით გახსნილია განიერი თაღით. იგი სამონასტრო ცხოვრების მეორე ფენას განეკუთვნება. კარიბჭის ცენტრალურ ნაწილში ეკვდერია, გეგმით კვადრატული, ცილინდრული კამარით გადახურული ეგვტერის იატაკი ჩანგრეულია. აქვს სამი სარკმელი - ერთი აღმოსავლეთით, ორი დასავლეთით. ფასადები დეკორატიული ნახევარსვეტებიანი თაღედით არის მორთული. ნახევარსვეტების ბაზისები, კაპიტელები, თაღი და სარკმლის საპირეები მოჩუქურთმებულია. მინი|მარცხნივ|300პქ|რკონის სამონასტრო კომპლექსის გეგმა სამლოცველოც განეკუთვნება სამონასტრო ცხოვრების მეორე ფენას. იგი დარბაზული ეკლესიააა (5,8X3,6 მ). ეკლესიას მცირე ზომის შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. აღმოსავლეთ, დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სარკმელია. სამლოცველოში შემორჩენილი ძლიერ დაზიანებული მოხატულობის ფრაგმენტები XIII-XIV საუკუნეებით თარიღდება. სამლოცველოს ფასადები თლილი ქვითაა მოპირკეთებული და დეკორატიული თაღებით და ჩუქურთმებითაა შემკული.
ფხოველები
„მეფეთა ცხოვრება“ გვამცნობს, თითქოს მთიელთაგან ქრისტიანობის მიმართ განსაკუთრებული წინააღმდეგობა ფხოველებმა გამომაჟღავნეს, რამაც მათი მეზობელ თუშეთში მიგრაციაც კი გამოიწვია:
რკონი
კოშკი  დგას სატრაპეზოს სამხრეთ-დასავლეთით და მისგან 40-ოდე მეტრითაა დაშორებული. იგი სატრაპეზოს მსგავასად ნატეხი ქვითაა ნაგები. შემორჩენილია სამი სართული. შესასვლელი მეორე სართულზეა. პირველ და მეორე სართულს თითო სარკმელი აქვს.
ფხოველები
მაგრამ ამგვარი ინტერპრეტაცია „ქართლის ცხოვრების“ გვიანდელი რედაქტორის მცდარი ინტერპრეტაციის შედეგია. მის პირველწყაროში, „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“ ვკითხულობთ, რომ არა ფხოველნი, არამედ „ყუარელნი“ გადასულან თუშეთში: აშკარაა, რომ „ქართლის ცხოვრების“ რედაქტორმა ყუარელთა შესახებ ცნობა შეცდომით ფხოველებთან დააკავშირა.
რკონი
სამრეკლო დგას ღვთისმშობლის ეკლესიიდან ჩრდილო-დასავლეთით. თარიღდება XVII-XVIII სს. იგი სამონასტრო ცხოვრების მესამე ფენას განეკუთვნება. სამრეკლო ორსართულიანია, შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კედლები და სახურავი დაზიანებულია. პირველი სართული მოხატული იყო. (მხატვრობა სამრეკლოს თანადროულია. ამჟამად, იმის გამო რომ ბათქაშის დიდი ნაწილი ჩამოშლილია და დანარჩენი ნაწილი ძალზე გაჭვარტლული, მოხატულობა ძნელად გაირჩევა). მეორე სართული რვა ღია თაღზე აგურით ამოყვანილი ცილინდრული ფანჩატურია, რომელსაც გარშემო თლილი ქვის ლავგარდანი შემოუყვება. ფანჩატურში დასავლეთიდან მიშენებულ კიბეს ავყავართ. კედელში არის ნიში, რომელზედაც გარედან უფრო დიდი ნიში მიუშენებიათ ე. წ. „ხატის ნიში“.
ფხოველები
თამარ მეფის ეპოქაში, დაახლოებით 1212 წელს ფხოველები, დიდოელებთან ერთად განუდგნენ თამარ მეფეს. „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“ ასე ახასიათებს ფხოველებს: მემატიანის ეს სიტყვები იმაზე მეტყველებს, რომ ფხოველები თუმცა კი ჯვარის მსახურნი, ანუ ქრისტიანები იყვნენ და ქრისტიანობას იჩემებდნენ, მაგრამ მათი საქციელი არ შეეფერებოდა ქრისტიანის საქციელს, რადგან, წარმართ დიდოელებთან ერთად, ქრისტიანი მეფეს, თამარს განუდგნენ და იწყეს მისი სამეფოს ქრისტიანი მოსახლეობის დარბევა: მთაში წესრიგის დასამყარება თამარმა ამირსპასალარ-ათაბაგს, ივანე მხარგრძელს დაავალა. ამ უკანასკნელს სამი თვე დასჭირდა იმისთვის, რომ განდგომილები სასტიკად დაესაჯა და მორჩილებაში მოეყვანა: „მოსწყჳდეს ურიცხჳ კაცი დიდოი და ფხოვი“. დამარცხებულებმა მისცეს ათაბაგს მძევლები, აღუთქვეს ხარაჯის გადახდა და ერთგულება. ამ პირობებით ივანე ათაბაგმა ზავი დაუდო მთიელებს, მძევლები წამოასხა და უკან მობრუნებულმა მეფეს მოახსენა:
რკონი
ნათლისმცემლის ეკლესია დგას ღვთისმშობლის ეკლესიის სამხრეთით. თარიღდება XIII-XIV საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (7,3X4,3 მ) ნაგებია კარგად გათლილი ქვის სხვადასხვა ზომის კვადრებით. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით და დასავლეთით თითო სარკმელია გაჭრილი. ორი სარკმელია სამხრეთით. დარბაზი ცილინდრული კამარითაა გადახურული, რომლის საბჯენი თაღები პილასტრებს ეყრდნობა. ფასადები, გარდა სამხრეთისა, საითკენაც ღრმა ხევია, მორთულია დეკორატიული თაღედით, რომლის ნახევარსვეტების კაპიტელები და ბაზისები მოჩუქურთმებულია. ასევე მოჩუქურთმებულია სარკმლებიც. სამხრეთით, სპეციალურად ამოყვანილ სუბსტრუქციაში გაჭრილია სამარხი. მოგვიანებით ეკლესიას დასავლეთიდან კარიბჭე (4,5 X4,8 მ) მიაშენეს.
ფხოველები
როგორც ისტორიკოსები ვარაუდობენ, სწორედ აღნიშნული დროიდან, XIII საუკუნიდან უნდა მომხდარიყო ფხოვის, ფშავისა და ხევსურეთის რეგიონებად განცალკევება.
სქოლიო
კატეგორია:ეთნოგრაფია კატეგორია:ქართველები კუთხეების მიხედვით
რკონი
კომპლექსის შემადგენლობაში შედის ასევე თამარის ხიდი (სიგრძე 12,5 მ, სიგანე 2,2 მ), რომელიც სამონასტრო კომპლექსის ტერიტორიაზე მდინარე თეძამზეა გადებული.
SW Live EP
სქოლიო
კატეგორია:1994 წლის EP-ები კატეგორია:პიტერ გებრიელის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Real World Records-ის ალბომები
მწკრივი (მათემატიკა)
მწკრივი მიმდევრობის წევრების ჯამია. სასრულ მწკრივებს გააჩნიათ პირველი და უკანასკნელი წევრი. უსასრულო მწკრივები წევრთა უსასრულო რაოდენობას შეიცავს.
მათემატიკაში უსასრულო მიმდევრობისთვის { an }, მწკრივი ამ მიმდევრობის ყველა წევრის ჯამია: a1 + a2 + a3 + · · ·. ჯამი ხშირად კომპტაქტურად სიმბოლოთი ∑ გამოისახება. მწკრივის მაგალითია
მწკრივის წევრები ხშირად გარკვეული წესით, მაგალითად ფორმულით ან ალგორითმით, მიიღება. რადგან უსასრულო მიმდევრობისთვის განსაზღვრული მწკრივი წევრთა უსასრულო რაოდენობას შეიცავს, მას ხშირად უსასრულო მწკრივი ეწოდება. სასრული ჯამისგან განსხვავებით, უსასრულო მწკრივების შესწავლას მათემატიკური ანალიზის მეთოდები ესაჭიროება. გარდა მათემატიკისა, უსასრულო მწკრივები ინფორმატიკასა და ფიზიკაშიც გამოიყენება.
უილიამ რაიკერი
უილიამ ტომას რაიკერი (William Thomas Riker) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი, პირველი ოფიცერი ხომალდზე „ენტერპრაიზი“. მონაწილეობს სერიალში ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა და მომდევნო ფილმებში (თაობები, პირველი კონტაქტი, აჯანყება, შურისგება).
ბიოგრაფია
უილიამ რაიკერი დაიბადა 2335 წლის 19 აგვისტოს კაილ და ბეტი რაიკერების ოჯახში. 2350 წელს კაილ რაიკერმა მიატოვა ოჯახი. მოგვიანებით უილიამმა იპოვა მამა, თუმცა 2365 წლამდე ისინი არ ურთიერთობდნენ.
2353 წლს რაიკერი ჩაირიცხა ვარსკვლავური ფლოტის აკადემიაში, რომელიც დაამთავრა 2357. მისი პირველი დანიშნულება იყო ხომალდზე „პეგასი“ (USS Pegasus). მოგვიანებით იგი მსახურობდა პლანეტა „ბეტაზედზე“ სადაც მან გაიცნო დიანა ტროი. რაიკერი აგრეთვე მუშაობდა მეორე ოფიცრად ხომალდზე „პოწიომკინი“(USS Potemkin) და პირველ ოფიცრად ხომლდზე „ჰუდი“(USS Hood).
მარცხნივ|მინი|[[ზეფრამ კოკრეინი, დიანა ტროი და უილიამ რაიკერი პირველი ვარპ-ხომალდის გაშვების წინ]] 2364 წელს პირადი თხოვნით რაიკერი გადაიყვანეს ხომალდზე „ენტერპრაიზ D“ (Enterprise NCC-1701-D). ბორგების თავდასხმისას 2366-67 წლებში რაიკერი ასრულებდა კაპიტნის მოვალეობას (პიკარის დაბრუნებამდე). მოგვიანებით კაპიტან პიკართან ერთად გადავიდა ხომალდზე „ენტერპრაიზ-E“ (USS Enterprise NCC-1701-E).
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური გზა კატეგორია:ვარსკვლავური გზის პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
ვლადიმიროვკა (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)
ვლადიმიროვკა (Владимировка; Владимировка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 24 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100%).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
472
თარიღი უცნობია
*
შვედეთის ისტორია
მინი|250პქ|შვედეთის იმპერიის ფორმირება 1560-1660 წლებში შვედეთის ისტორია იწყება კალმარის უნიის ჩამოყალიბებით 1397 წელს და XVI საუკუნეში მეფე გუსტავ ვაზას მიერ ქვეყნის გაერთიანებით. XVII საუკუნეში შვედეთმა გააფართოვა თავისი საზღვრები, თუმცა დაპყრობილი ტერიტორიების უმეტესობა XVIII საუკუნეში დაკარგა, ხოლო XIX საუკუნეში ფინეთსა და  სკანდინავიის ნახევარკუნძულის გარეთ მყოფ სამფლობელოებს საბოლოოდ გამოემშვიდობა. ბოლო ომის შემდეგ, შვედეთმა შექმნა გაერთიანებული სახელმწიფო ნორვეგიასთან ერთად, რომელმაც 1905 წლამდე იარსება. 1814 წლის შემდეგ შვედეთი ინარჩუნებს ნეიტრალიტეტს საომარი ვითარების დროს.
Asperdaphne elegantissima
Asperdaphne elegantissima — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
პალერმო
პალერმო (Palermo, სიც. Palermu Pànormos ან Panormus) — სიცილიის ყველაზე დიდი ქალაქი და ადმინისტრაციული ცენტრი.
დამეგობრებული ქალაქები
პალერმო დამეგობრებულია შემდეგ ქალაქებთან:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიცილიის ქალაქები კატეგორია:იტალიის ქალაქები
წაბლიანი
საკუთარი სახელი წაბლიანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მძინარე მზეთუნახავის პარადოქსი
მძინარე მზეთუნახავის პარადოქსი არის ალბათობის თეორიის ერთ-ერთი პარადოქსი და წარმოადგენს ალბათურ ამოცანას, რომელსაც რამდენიმე განსხვავებული და, ამავდროულად, სწორი პასუხი გააჩნია. იგი დემონსტრირებას ახდენს იმისა, თუ როგორ შეიძლება სტატისტიკით მანიპულირება.
პარადოქსის ავტორად ითვლება ადამ ელგა.
ფორმულირება
ცდის პირს ("მძინარე მზეთუნახავს") უკეთებენ საძილე ინექციას. აგდებენ სიმეტრიულ მონეტას. თუ დაჯდა ავერსით ზემოთ, მას აღვიძებენ და ცდა ამით მთავრდება. რევერსის მოსვლის შემთხვევაში, მას აღვიძებენ, ხელმეორედ უკეთებენ ინექციას (მხოლოდ მას შემდეგ, რაც გაღვიძების შესახებ დაივიწყებს) და მეორე დღეს მონეტის აგდების გარეშე აღვიძებენ (ამ შემთხვევაში ცდა ორ დღეს გრძელდება). მთელი ეს პროცედურა მზეთუნახავისთვის ცნობილია, თუმცა მას არ აქვს ინფორმაცია, თუ რომელ დღეს გააღვიძეს ის.
წარმოიდგინეთ, რომ მზეთუნახავი გააღვიძეს, რა არის ალბათობა იმისა, რომ მონეტა დაჯდა რევერსით ზემოთ?
ამოხსნა 1.
მზეთუნახავს არანაირი ინფორმაცია არ აქვს, თუ როგორ დაეცა მონეტა გაღვიძების წინ. რამდენადაც ცნობილია, რომ მონეტა ჩვეულებრივია, შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ ალბათობა რევერსის მოსვლისა არის \frac{1}{2}.
ამოხსნა 2.
ცდა გავაგრძელოთ და ჩავატაროთ 1000-ჯერ. მძინარე მზეთუნახავი საშუალოდ გაიღვიძებს 500-ჯერ ავერსით და 1000-ჯერ რევერსით, ამიტომ ალბათობა იქნება \frac{2}{3}.
ამოხსნა
\frac{1}{2} — ესაა რევერსის ალბათობა მზეთუნახავის ხელთ არსებული ყველა ინფორმაციის გათვალისწინებით. ალბათობის სივრცე ამ შემთხვევაში ასეთია: პირველი დღე, ავერსი — ½ ; პირველი დღე, რევერსი — ¼ ; მეორე დღე, რევერსი — ¼.
\frac{2}{3} —ამ შემთხვევაში ლოგიკა ეფუძნება იმას, რომ ყოველი რევერსი მზეთუნახავს აღვიძებს ორჯერ, ხოლო ავერსი — ერთხელ.
როგორც ვხედავთ, ვღებულობთ ორ განსხვავებულ პასუხს, თუმცა შეიძლება ითქვას, რომ ორივე სწორია.
დაბნეული მძღოლის პარადოქსი
დაბნეული პროფესორი, რომელიც სამსახურში გვაინობამდე იყო, ზის მანქანაში და სახლში მიდის. სწორი გზაა მოუხვიოს მარჯვნივ მეორე გზაჯვარედინზე (ჯარიმა 0). თუ ის მოუხვევს პირველ გზაჯვარედინზე, მოხვდება კრიმინალურ რაიონში _ ჯარიმა 4. თუ გამოტოვებს მეორე გზაჯვარედინს, 20 კილომეტრის შემდეგ არის სასტუმრო, სადაც ღამის გათევა შეიძლება _ ჯარიმა 3. პრობლემა ის არის, რომ დაღლილობისა და დაბნეულობის გამო პროფესორს არ ახსოვს, გაიარა თუ არა პირველი გზაჯვარედინი (რა თქმა უნდა იგულისხმება, რომ გზაჯვარედინები ერთნაირია და პროფესორი მათ განსხვავებას ვერ ახერხებს).
სტრატეგია "როგორც კი დაინახავ გზაჯვარედინს, მოუხვიე მარჯვნივ", რა თქმა უნდა, უარყოფილია, მიიღება ჯარიმა 4. შედარებით სასარგებლო სტრატეგიაა "გამოტოვე ორივე გზაჯვარედინი" ჯარიმით 3.
პროფესორმა აირჩია მეორე სტრატეგიის გამოყენება. როდესაც გზაჯვარედინს მიუახლოვდა, უცებ გაიფიქრა: "ალბათობა იმისა, რომ მე პირველ გზაჯვარედინზე ვარ, არის ½ ; ალბათობა იმისა, რომ მეორეზე _ ასევე ½ ; აქედან გამომდინარე საშუალო ჯარიმა პირველი სტრატეგიისა იქნება _ ½ ·4 + ½ ·0 = 2. ეს კი უკეთესია, ვიდრე სასტუმროში წასვლა.
პარადოქსი კი ისაა, რომ პირველი და მესამე სტრატეგიები განსხვავებულია. მესამე სტრატეგიის მიხედვით, 50% შემთხვევაში გამოვტოვებთ პირველ გზაჯვარედინს და მეორეში შევუხვევთ, ხოლო 50% შემთხვევაში პირველივეზე შევუხვევთ.
კატეგორია:პარადოქსები კატეგორია:ალბათობის თეორია
ლეო ქიაჩელი
ლეო ქიაჩელი (ნამდვილი სახელი და გვარი ლეონ მიხეილის ძე შენგელაია) (დ. 19 თებერვალი [ ძვ. სტ.7 თებერვალი], 1884, სოფ. ობუჯი, ახლანდელი წალენჯიხის რაიონი ― გ. 19 დეკემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი მწერალი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
ლეონმა დაწყებითი განათლება ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში მიიღო, სწორედ ამ პერიოდს ემთხვევა მისი ლიტერატურული მოღვაწეობის პირველი ნაბიჯები, მისი პირველი მოთხრობა „სიზმარი“ მოსწავლეთა ხელნაწერ ჟურნალ „მომავალში“ იწერება. მომავალი მწერლის გიმნაზიაში სწავლის წლები, საქართველოში რევოლუციური მოძრაობის გაძლიერებას ემთხვევა. ლეონი იმ პერიოდის ქუთაისელი ახალგაზრდების რევოლუციურ ლიდერს ალ.ჯაფარიძეს უახლოვდება და 1904 წელს მოსწავლეთა პირველ პოლიტიკურ გაფიცვას უდგება სათავეში. 1904 წელს ლეო ქიაჩელი ხარკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე ირიცხება, თუმცა უნივერსიტეტი 1 წელიწადში იხურება, ქიაჩელი კი სამშობლოში ბრუნდება.
რევოლუციური საქმიანობა
ლეო ქიაჩელი ხარკოვიდან დაბრუნების შემდეგ ხელმეორედ ებმება რევოლუციურ საქმიანობაში. 1906 წელს მას შეიარაღებულ რევოლუციურ გამოსვლებში მონაწილეობისათვის აპატიმრებენ. 1907 წელს, ქუთაისის სოციალ-დემოკრატიულ ორგანიზაციას გვირაბი გაჰყავს საპატიმროს ქვეშ და ამ გზით ათავისუფლებს ორგანიზაციის წევრებს. მწერალმა ეს ამბავი მოგვიანებით რომან „სისხლში“ აღწერა.
ემიგრაციის წლები
1907 წელს ლეო ქიაჩელი მოსკოვში მიემგზავრება, სადაც 5 წელიწადს ცხოვრობს და მთელ დროს ლიტერატურულ საქმიანობას უთმობს. მისი ერთ-ერთი პირველი მოთხრობა„,წარსული აწმყოში“ 1907 წლის 7 მაისს ქვეყნდება გაზეთ „ჩვენ აზრში“. პირველად სწორედ ამ მოთხრობის გამოქვეყნებისას ირჩევს ავტორი ფსევდონიმს ლ.მიხაძე, რომელსაც მალევე ქიაჩელით ანაცვლებს. 1912 წელს ქიაჩელი ჟენევისუნივერსტიეტში სასწავლებლად მიემგზავრება, ხოლო 1917 წელს სამშობლოში ბრუნდება.
ფსევდონიმი
ფსევდონიმი ქიაჩელი სავარაუდოდ ლეო ქიაჩელის სოფელ, ობუჯში დასვენებული ხატის სახელწოდებიდან უნდა მომდინარეობდეს, რომელსაც ძველ სამეგრელოში, ქიაჩს უწოდებნენ.
შემოქმედება
ლეო ქიაჩელის ლიტერატურული მოღვაწეობა სწორედ იმ პერიოდს ემთხვევა, როდესაც რუსეთსა და საქართველოში ფეხს იკიდებს ევროპული დეკადანტურ-მოდერნისტული ესთეტიკა და განწყობები, რაც ახალგაზრდა მწერლის შემოქმედებაში სკეპტიციზმის ელემენტების სიუხვით გამოიხატება და შემდგომ წლებშიც თან სდევს მის ნაწარმოებებს. 1907 წლის 7 მაისს სოციალდემოკრატიულ გაზეთ „ჩვენ აზრში“ ლეონ შენგელია, ფსევდენიმით ლ.მიხაძე აქვეყნებს მოთხრობას „წარსული აწმყოში“, რომელშიც შენგელიების ოჯახში მიხა შენგელიას საპატიმროდან განთავისუფლების აღსანიშნავი წვეულებაა აღწერილი. მწერლის შემოქმედებითი განვითარებისათვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო მის მიერ შვეიცარიაში გატარებული წლები. აქ ლეო ქიაჩელს საშუალება ეძლევა საფუძვლიანად გაეცნოს იმდროინდელ ევროპულ ლიტერატურას. სწორედ შვეიცარიაში ცხოვრებისას ქმნის მწერალი თავის პირველ რეალისტურ რომანს„,ტარიელ გოლუა“, რომელიც გაზეთ „სახალხო ფურცელში“ 1916 წელს იბეჭდება. 1922 წელს იბეჭდება მოთხრობა „ისკანდერი“, 1923 წელს „მე და ჩემი ორი მე“ 1925 წელს გამოდის „ალმასგირ კუბულან“. 1927 წელს „თავადის ქალი მაია“. 1933 წელს „ჰაკი აძბა“ და „დახურული წარმოდგენა“, ხოლო 1936-1937 წლებში იბეჭდება „გვადი ბიგვა“, რომელიც 1941 წელს სახელმწიფო პრემიით ჯილდოვდება. 1948 წელს გამოდის მწერლის უკანასკნელი რომანი „მთის კაცი“, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის თემატიკას ეხება. მწერალი მეორე მსოფლიო ომის ამბებს მამისა და შვილის ურთიერთობის ფონზე აღწერს. ლეო ქიაჩელი მწერლობის გარდა აქტიურად მონაწილეობდა საზოგადოებრი ცხოვრებაშიც, იგი იყო გაზეთ ლომისის რედაქტორი და მრავალი ჟურნალ-გაზეთის მთავარი სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
სტილი
ლეო ქიაჩელი შემოქმედების პირველ ხანებში ძირითადად ნოველებს ქმნის. მისი სტილი იმდროინდელი ევროპული მოდერნიზმის ნამდვილ მაგალითს წარმოადგენს. პირველი პერიოდის ნაწარმოებები რევოლუციური შემართების კრახითაა ნაკარნახევი და წარმოადგენს მწერლის სულიერი სამყაროს გახლეჩილობას რწმენასა და ურწმუნოებას შორის.
ლეო ქიაჩელის პირველი პერიოდის ნაწარმოებებში თავს იჩენს უიმედო დამოკიდებულება სიყვარულისადმი („ჯადოსანი“„,სტეფანე“„,ისკანდერი“) მიუხედავად იმისა, რომ ლეო ქიაჩელის ადრეულ ნოველებში აშკარად იგრძნობა მოდერნისტული ესთეტიკის ნაკადი„,ჰაკი აძბა“ და „თავადის ქალი მაია“ გვაგრძნობინებს, რომ მწერლისათვის მოდერნისტული წერის სტილი არაა ერთადერთი და რომ მას რეალისტური პროზის წერაც შეუძლია, ამდენად ლეო ქიაჩელის შემოქმედება სპეციალურ ლიტერატურაში ორ ეტაპად იყოფა, როდესაც მასში ჭარბობს მოდერნიზმის ელემენტები და როდესაც მწერალი უბრუნდება ქართული ლიტერატურისთვის დამახასიათებელ რეალიზმს.
ლეო ქიაჩელის შემოქმედებაში ძალიან დიდი ადგილი უჭირავს მის რომანებს: „ტარიელ გოლუა“, „გვადი ბიგვა“, „სისხლი“ და „მთის კაცი“. მკვლევრები მიუთითებენ რომ ლეო ქიაჩელმა თავისი რომანები საქართველოს გარდაქმნის პერიოდის რამდენიმე ეტაპს მიუძღვნა. „ტარიელ გოლუა“ მოგვითხრობს 1905 წლის რევოლუციის პერიოდზე. რომანში „სისხლი“ აღწერილია საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდის პერიპეტიები. „გვადი ბიგვას“ სიუჟეტი შეეხება საქართველოში კოლექტივიზაციის პერიოდის შემდგომ მოვლენებს „მთის კაცი“ კი მეორე მსოფლიო ომს.
ლეო ქიაჩელის რომანები ხასიათდება მცირე ფორმებით, ერთგვარად ისინი ნოველისტური თხრობის ელემენტებსაც ატარებენ.
ლეო ქიაჩელი წერდა საბავშვო მოთხრობებსაც, რომელთა ერთ-ერთ მთავარ მოტივს მამა-შვილობის თემა წარმოადგენს, რაც მძაფრად იგრძნობა მის ნოველებსა და რომენებშიც (ალმასგირ კიბულან, გვადი ბიგვა, ტარიელ გოლუა, მთის კაცი) ლეო ქიაჩელი საბავშვო მოთხრობებს სხვადასხვა ასაკი ბავშვებისათვის წერდა. იგი ერთ-ერთი პირველი ქართველი მწერალია, რომელმაც შექმნა მოთხრობა ფანტასტიკის ჟანრში „ხეთიანის საიდუმლო“.
ჯიუტი
მოთხრობა ჯიუტის სიუჟეტი ქართულ სოფლებში კოლექტივიზაციის დაწყების პარალელურად ვითარდება. მოთხრობაში აღწერილია მოხუცებული გლეხის, ბაადურის ამბავი, რომელიც სიბერისგან ლოგინადაა ჩავარდნილი, მისი შვილი კი სოფლის კოლექტივიზაციას უდგას სათავეში. შვილი ბაადურს კოლექტივის შესახებ უყვება, აცნობს სოფლის მეურნეობაში ახალი შესაძლებლობების შესახებ, რაც მოხუც გლეხს ძალიან მოსწონს, თუმცა ვერაფრით ეგუება იმ ამბავს რომ სოფლის კოლექტივმა მისი ღობე დაანგრია. მოხუცს სინდისი ქენჯნის და სიზმრად თავის მამას ნახულობს. ეს ამბავი მას აიძულებს უკანასკნელი ძალები მოიკრიბოს და ღამით, ჩუმად ისევ შემოღობოს თავისი მიწა. ბაადური წამოდგება, დანგრეული ღობის სარებიდან ყველაზე დიდს ამოარჩევს, მოიქნევს და მიწაში ჩაასობს, თუმცა სარის მიწაში ჩასობისთანავე მისი სხეულიც უსულოდ ეცემა.
დახურული წარმოდგენა
მოთხრობაში „დახურული წარმოდგენა“ ლეო ქიაჩელი მოგვითხრობს ერთობ ექსპერიმენტალური სპექტაკლის შესახებ, სადაც სიუჟეტის მიხედვით თავისი მეგობრის მიწვევით მოხვდება და ძალიან უცნაური სცენოგრაფიის მოწმე გახდება. სპექტაკლის მოქმედება მიმდინარეობს სცენაზე, რომლის მიღმა დიდი ეკრანია და ხშირად სიუჟეტის მოქმედება ეკრანზე ინაცვლებს. მწერალი აღგვიწერს თავის განცდებს, რომელიც ამ უცნაური სანახაობის ყურებისას ეუფლება. სცენაზე მიმდინარე პიესაში თავდაპირველი მოქმედება სოფლის განაპირა ტყეში მიმდინარეობს, სადაც გოგონა თავისი მომაკვდავი დედისთვის იშვიათ ბალახს ეძებს. სიუჟეტის განვითარებასთან ერთად იცვლება სივრცე და სოფლისა და ტყის გარემოს ქალაქის კონტურები ანაცვლებს, იცვლება დრო და სივრცე და ამასთან ერთად იცვლებიან პერსონაჟები. მოთხრობაში აღწერილი პიესის სიუჟეტი სიმბოლურად მიგვანიშნებს ათიან-ოციანი წლებში მიმდინარე რევოლუციური გარდაქმნების შესახებ, რომელთან ეთადაც იცვლება პერსონაჟთა ბუნება.
ალმასგირ კიბულან
მოთხრობა „ალმასგირ კიბულან“ მოგვითხრობს სვანი მამა-შვილის ალმასგირისა და გივერგილას ტრაგიკულ ამბავს. ალმასგირ კიბულანი და მისი ვაჟი, მონადირე გივერგილა სვანეთისა და სამეგრელოს საზღვართან ტყის მჭრელთა ბრიგადაში მუშაობდნენ. მათ ხის უზარმაზარი ძელები მდინარე ენგურის კალაპოტით სოფელ ჯვრამდე ჩაჰქონდათ. მოიჯარე ფიფიას დავალებით, ძელების გასათავისუფლებლად მდინარეში შესული გივერგილა ტალღებში გაუჩინარდა. შვილის დაკარგვით განრისხებული ალმასგირი მოიჯარე ფიფიასთან მიიჭრა, გონდაკარგულმა მოიჯარე მოკლა და მდინარე ენგურის კალაპოტს გაჰყვა, მან მანამდე იარა სანამ ზღვას არ მიადგა. ალმასგირს ზღვის ტალღებში თავისი მომღიმარი შვილი მოელანდა და ღონემიხდილი თავადაც გაჰყვა ტალღებს.
თავადის ქალი მაია
„თავადის ქალი მაია“ ტრაგიკული მოთხრობაა, რომელშიც აღწერილია ბოლშევიკების მიერ ქონებაჩამორთმეული ქალის ტრაგიკულ ამბავს. თავადის ქალი მაია ზღვისპირა ქალაქში მიემგზავრება, სადაც მას თავისი ახალგაზრდა საყვარელი ბონდო ელოდება. მაიას თან მოახლე გოგონა დაფინო და მეეტლე ამბაკო ახლავს. ნაწარმოების სიუჟეტიდან ირკვევა რომ ბონდოს თავადის ქალი აღარ უყვარს, რადგან მას დაფინო უამბობს რომ ბონდო მას გაეარშიყა. მაია გადაწყვეტს ნებისმიერი გზით შეინარჩუნოს ბონდო და მას დაფინოსთან ღამის გატარებას სთავაზობს, რაზეც ბონდო უარს ეუბნება, თუმცა მაია საქმეს ისე მოაწყობს, რომ ბონდო და დაფინო კარავში მარტო აღმოჩნდებიან, კარავში მარტო დარჩენილი ბონდო დროს იხელთებს და დაფინოს მოეხვევა, რა დროსაც კარავში მეეტლე ამბაკო შემოდის, რომელსაც დიდი ხანია უყვარს დაფინო და ამ სცენის შემხედვარე, განრისხებული კლავს ბონდოს. მოთხრობის ბოლო სცენაში მაია და დაფინო ზღვაში ღრმად შეცურავენ, მაია გოგონას თხოვს რომ ნაპირიდან თავშალი მოუტანოს, დაფინო ნაპირისკენ გაცურავს, მაგრამ როდესაც უკან დაბრუნებას გადაწყვეტს მაია აღარსად ჩანს.
ტარიელ გოლუა
რომანი მოგვითხრობს უბრალო გლეხის, ტარიელ გოლუას ამბავს, რომელსაც მომავალი რევოლუციის ბედი აღელვებს. რომანის ერთ-ერთ მთავარ ფიგურას წარმოადგენს მისი ვაჟი, ლევან გოლუა, რომელიც რომანის დასაწყისში თავის შეყვარებულს, აზნაური დავითის, შვილს იტაცებს და მის ამალასთან ბრძოლაში ებმება. ამ ამბას იგებს ტარიელ გოლუა, რომელიც აზნაურ დავითთან მოსალაპარაკებლად მიდის. ისინი გადაწყვეტენ რომ ლევანი ქალს დააბრუნებს, ოღონდ თავად უვნებელი უნდა დარჩეს. ლევანს უჭირს საყვარელი ქალის დათმობა, მაგრამ ტარიელი მას დააიმედებს, რომ საბოლოოდ იგი მოახერხებს მიზნის მიღწევას.
გაივლის დრო, სოფელში რევოლუციური მუხტი იფეთქებს, რომლის სათავეშიც ლევანი და მისი მეგობარი ბეჟანა დგანან. აზნაური დავით სიფრთხილეს იჩენს, იგი გადაწყვეტს თავისი შვილი გაიოზ გადალანდიას მიათხოვოს, იმ პირობით თუ იგი ლევანს მოკლავს. გაიოზი დაუახლოვდება ლევანს და ერთ-ერთ საქმეზე ერთად წავლენ. თინა, რომელმაც გაიოზის განზრახვა იცის ამ ამბავს ტარიელს შეატყობინებს, თუმცა იგი შვილს ცოცხალს ვერ მიუსწრებს. 1905 წლის რევოლუციის დამარცხების შემდგომ ტარიელ გოლუას ციხეში ჩასვამენ. ლევანის მკვლელი გაიოზი ქალაქში მიდის ჟანდარმად სამუშაოდ, საბოლოოდ კი მას ლევანის მეგობარი ბეჟანა კლავს.
ჰაკი აძბა
„ჰაკი აძბა“ ლეო ქიაჩელის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებია, მეტიც, იგი ითვლება მწერლის Magnum opus-ად.
ნაწარმოებში მოქმედება სოხუმში ვითარდება. რევოლუციის განთიადზე ქალაქს ბოლშევიკების გემი, კრეისერ „შმიდტი“ მოადგა. ქალაქის საბჭომ გადაწყვიტა ისინი ქალაქში შემოუშვან, რაც ყველაზე მეტად თეთრგვარდიელ უჯუშ ემხას არ აწყობს. ბოლშევიკები ქალაქში შემოვლენ. მიუხედავად დიდი მცდელობისა, უჯუშ ემხა ვერ შეძლებს მათ თავი აარიდოს და ორმხრივ სროლაში მოკლავს ეკიპაჟის ერთ წევრს, ერთს კი დაჭრის. გემის კაპიტან კუზმა კილგას ტყვედ აჰყავს საბჭოს თავმჯდომარე ბექირბი ჩაჩბა და ქალაქს ულტიმატუმს უყენებს, დაიჭირონ და ჩააბარონ უჯუშ ემხა.
უჯუშის ამ თავგადასავალს შეიტყობს მისი ძუძუმტე, ჰაკი აძბა და მის საძებნელად გაეშურება, ისინი მთაში გახიზვნას გადაწყვეტენ, თუმცა გაიგებენ რომ ხალხმა ტყვეტ უჯუშის ოჯახის წევრები აიყვანეს. ისინი იძულებულნი ხდებიან ჩაბარდნენ. ჰაკი აძბა ძმადნაფიცის დანაშაულს თავის თავზე აიღებს, თუმცა უჯუშ ემხა ბოლო წამს დაიყვირებს და ქალაქის თავი სამსონ დავანაძე ორივეს გემზე გაგზავნის. კუზმა კილგა უჯუშ ემხას დახვრეტას ბრძანებს ჰაკის კი ათავისუფლებს, მაგრამ ჰაკი აძბა არ ნებდება და კუზმა კილგას თხოვს მისი ძუძუმტე შეიწყალოს. საბოლოოდ ჰაკი აძბა ზღვაში გადაეშვება უჯუშ ემხასთან ერთად.
საზოგადოებრივი მოღვაწეობა
ლეო ქიაჩელი სამწერლობო მუშაობის გარდა, აქტიურ სამოქალაქო საქმიანობასაც ეწეოდა. იგი იყო გაზეთ „ლომისის“ რედაქტორი და რამდენიმე ჟურნა-გაზეთის სარედაქციო კოლეგიის წევრი. შექმნა სცენარები ფილმებისთვის: „ნარინჯისფერი ველი“, „გვადი ბიგვა“, „ტარიელ გოლუა“, „თავადის ქალი მაია“.
რომანები
ქიაჩელის თხზულებანი თარგმნილია ყოფილ სსრკ-ის ხალხთა და მრავალ უცხო ენაზე. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის 2 ორდენითა და მედლებით. დასაფლავებულია ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა მთაწმინდის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:მთაწმინდის პანთეონში დაკრძალულები
ვლადიმერ ჯოჯუა
ვლადიმერ ჯოჯუა (დ. 5 დეკემბერი, 1980) — ქართველი ფეხბურთელი, ლანჩხუთი „გურიას“ საყრდენი ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ფოთის კოლხეთის ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 5 დეკემბერი
მაქსიმილიან ავსტრიელი (1774-1778)
ერჰჰერცოგი მაქსიმილიან ავსტრიელი (გერმ.: Maximilian von Österreich) (* 23 დეკემბერი, 1774, ფლორენცია; † 9 მარტი, 1778, ფლორენცია) - იყო ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის წარმომადგენელი და ავსტრიის ერცჰერცოგი.
ოჯახი
მშობლები:
და-ძმები:
მაქსიმილიანი დასაფლავებულია ფლორენციაში, სან-ლორენცოს ბაზილიკაში (ლოთარინგიის კაპელა).
კატეგორია:ავსტრიის ერცჰერცოგები კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დაბადებული 1774 კატეგორია:გარდაცვლილი 1778
ჯადოქრის ქუდი
წიგნის სიუჟეტის მიხედვით, ორი მომცრო ზომის არსება, სახელად ტიუტი და ვიუტი, მოდის მუმინების ველში იდუმალი ჩემოდნით, რომელშიც სინამდვილეში იმალება ძვირფასი თვალი. ამ თვალს ეძებს ჯადოქარი, რომელსაც ამავე დროს, დაკარგული აქვს ჯადოსნური ქუდი. ქუდი ასევე მუმინების ველშია და არაერთ უცნაურ ამბავს მოახდენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1948 წლის რომანები კატეგორია:წიგნები მუმინებზე
ნუგზარ ნოზაძე
ნუგზარ ნოზაძე (დ. 10 აპრილი 1949, რუსთავი, საქართველო) — ქართველი კინოოპერატორი. დაამთავრა თბილისის ა. პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის მათემატიკის ფაკულტეტი. მუშაობდა მათემატიკის მასწავლებლად საშუალო სკოლაში. ვგიკ-ის საოპერატორო ფაკულტეტის (ლევან პაატაშვილის სახელოსნო) დამთავრების შემდეგ ქართულ ფილმის დამდგმელი ოპერატორია. გადაიღო ფილმები: „ექსკურსია“ (ირინა კვირიკაძე, 1981 ობერჰაუზენის სკფ პრიზი ოპერატორის საუკეთესო ნამუშევრისთვის. სტუდენტური ფილმების კონკურსში, 1982), „ბილიკი“ (მ. მინდიაშვილი 1987), „სპირალი“ (გ. ჭოხონელიძე 1990), მერცხლები და ბეღურები (დ. ურუშაძე 1991), „უძინართა მზე“ (თ. ბაბლუანი 1992), „თბილისი ჩემი სახლია“ (ე. ბადურაშვილი 1994), „უნამუსო“ (გ. ხარებავა 1997) „ანთიმოზ ივერიელი“ (ა. მაისურაძესთან ერთად, გ. ჭოხონელიძე 2001), „ორმო“ (მ. ქაცარავა 2002), „კიდევ ერთი ქართული ისტორია“ (ე. ბადურაშვილი 2003), „მიდიოდა მატარებელი“ (გ. შენგელაია 2006), „იდიოტოკრატია“ (ა. ვარსიმაშვილი 2009), „გარიგება 20 წლის შემდეგ“ (ზ. კოლელიშვილი 2011). დოკუმენტური ფილმები: „სამკუთხა წრე“ (ა. რეხვიაშვილი 2001), „საქართველო ჩემს გულში“ (რ. ბატატუნაშვილთან და ლ. პატარაიასთან ერთად. ზ. კოლელიშვილი 2001).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ოპერატორები კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1949 ნუგზარ კატეგორია:რუსთავში დაბადებულები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2011 ჯგუფი C
C ჯგუფში მატჩები გაიმართა 2011 წლის 11 სექტემბრიდან - 2 ოქტომბრის ჩათვლით. ამ ჯგუფში ასპარეზობდა ხუთი ეროვნული ნაკრები, ესენია:ავსტრალია, ირლანდია, იტალია, რუსეთი და აშშ.
ყველა დრო მითითებულია თბილისის დროით.
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფი C
ბლობიტექტურა
thumb|250px|2003 წელს [[ბირმინგემის ცენტრში აგებული სელფრიჯის უნივერსამის შენობა ქალის სილუეტს ემსგავსება და 1960-იან წლებში განთქმული პაკო რაბანის ჯაჭვებიანი კაბის ტექსტურა აქვს.]] thumb|250px|"ალიანც არენა" მიუნხენში. thumb|250px|პიტერ კუკისა და კოლინ ფურნიეს "კუნსტჰაუზი" გრაცში. ბლობიტექტურა, ასევე ბლობ-არქიტექტურა, ბლობიზმი — ტერმინები არქიტექტურის მიმდინარე მიმართულებაზე, რომელშიც შენობებს ორგანული, ამებასმაგვარი ფორმა ახასიათებს. მიუხედავად იმისა, რომ ტერმინი "ბლობ არქიტექტურა" მოდაში უკვე 1990-იანი წლების შუაში გახდა, თვით სიტყვა ბლობიტექტურა პირველად ბეჭდვით სიტყვაში 2002 წელს გაჩნდა, უილიამ საფირის სტატიაში სათაურით "Defenestration" (დაახ. გაუფანჯროება), რომელიც ნიუ-იორკ ტაიმსის ენის საკითხების განყოფილებაში დაიბეჭდა. სტატიაში გამოყენებული დამაკნინებელი მნიშვნელობის მიუხედავად, ეს სიტყვა დარჩა და ხშირად გამოიყენება მრუდხაზოვანი და მომრგვალებული ფორმის შენობების აღწერისას.