cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოგადიშო
მნიშვნელობა
მოგადიშოს დასახელება მომდინარობს სპარსული სიტყვისაგან - Maq'ad-i-Shah (مقعد شاه), რაც ნიშნავს „ადგილს, სადაც იმყოფება შაჰი“. ეს ნათლად წარმოაჩენს სპარსულ გავლენას. ქალაქი ასევე ცნობილია, როგორც ჰამარი.
ადრეული პერიოდი და შუა საუკუნეები
ძველი ჩანაწერები მოწმობენ, რომ სამხრეთ სომალში და მათ შორის მოგადიშოს მიმდებარე ტერიტორიებზე მონადირე-შემგროვებელი ბუშმენთა ხალხი სახლობდა. შემდეგში მათ შეუერთდნენ მიწათმოქმედება-მესაქონლეობის მიმდევარი ქუშიტები, რომლებმაც ადგილობრივი არისტოკრატია ჩამოაყალიბეს. IX საუკუნის ბოლოსა და X საუკუნის დასაწყისში რეგიონში დასახლება დაიწყეს არაბმა და სპარსმა ვაჭრებმა.
თავის ოქროს ხანაში, შუა საუკუნეებში მოგადიშოს სომალელი არაბი მუზაფარების დინასტია მართავდა, რომლებიც აჯურანის სახელმწიფოს ვასალები იყვნენ.
ევროპელთა ბატონობა
1500-იან წლებში მოგადიშო პორტუგალიის კონტროლ ქვეშ იყო. მერკატორ-ჰონდიუსის ატლასში (1607 წელი) მოგადიშო მოხსენებულია მაგადოხოს სახელით.
ზანზიბარის სულთანმა ქალაქი დაიპყრო 1871 წელს. 1800-იანი წლების ბოლოს სულთნის ხელდასმული პირისთვის აშენებული გარესას სასახლე დღეისათვის მუზეუმი და ბიბლიოთეკაა.
1892 წელს ზანზიბარის სულთანმა ქალაქი სარგებლობაში გადასცა იტალიას. იტალიამ გამოისყიდა ქალაქი 1905 წელს და მოგადიშო გახდა იტალიის სომალის დედაქალაქი. 1936 წელს მიმდებარე ტერიტორიები გადავიდა იტალიის კონტროლ ქვეშ.
როდესაც დიდი ბრიტანეთის შეიარაღებული ძალები მეორე მსოფლიო ომის დროს მოემართებოდნენ კენიიდან, 1941 წლის 26 თებერვალს მათ დაიკავეს ქალაქი. ბრიტანელები ქალაქს მართავდნენ 1952 წლამდე, მანამ, სანამ იტალიამ არ დაიბრუნა თავისი ყოფილი პროტექტორატი. 1954 წელს დაარსდა სომალის ეროვნული უნივერსიტეტი, 7 ფაკულტეტის (სამედიცინო, ვეტერინარული, გეოლოგიური, პედაგოგიური, იურიდიული, აგრონომიული და ჰუმანიტარული) შემადგენლობით. 1960 წელს სომალმა დამოუკიდებლობა მოიპოვა, ხოლო მოგადიშო გახდა მისი დედაქალაქი.
მთავრობის ჩამოგდება და გაეროს ჯარების შემოსვლა
1990 წელს ამბოხებულთა ჯარი მოჰამედ ფარაჰ აიდიდის მეთაურობით შევიდა ქალაქში და დაიკავა იგი, რამაც აიძულა პრეზიდენტი მოჰამედ სიად ბარე გადამდგარიყო და გაქცეულიყო ნიგერიაში 1991 წელს. ამას მოჰყვა უნივერსიტეტის დახურვა.
1991-1992 წლების სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლებში ქალაქის მნიშვნელოვანი ნაწილი დაინგრა, გვალვისგან დაზარალებულმა ათობით ათასმა მშიერმა ადამიანმა გაანადგურა სომალის სოფლის რაიონები.
1992 წლის 9 დეკემბერს აშშ-ს სამხედრო კონტიგენტი გადაჯდა მოგადიშოს სიახლოვეს გაეროს სამშვიდობო ძალების გადასხმის მოსამზადებლად. მაგრამ სომალიში სამშვიდობო ოპერაცია დამთავრდა სრული კრახით იმასთან დაკავშირებით, რომ გაეროს ჯარმა 1993 წლის ზაფხულში დაიწყო უშუალო მონაწილეობა სამოქალაქო ომში. ადგილობრივი მოსახლეობის უკმაყოფილებამ და ადამიანების დანაკარგმა აიძულა ამერიკული ჯარი 1994 წელს დაეტოვებინა მოგადიშო, ხოლო 1995 წლის 3 მარტს სომალი დატოვეს უკანასკნელმა სამშვიდობოებმა სხვა ქვეყნებიდან. 1995 წლის ივნისში მოჰამედ ფარაჰ აიდიდმა საკუთარი თავი ქვეყნის პრეზიდენტად გამოაცხადა, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ მიიღო მძიმე ჭრილობა ბრძოლაში და გარდაიცვალა.
ისლამური სასამართლოების კავშირი და ეთიოპიის შემოჭრა
2004 წელს სომალიში შეიქმნა ეგრეთ წოდებული გარდამავალი ფედერალური მთავრობა (გფმ), რომელიც აღიარა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ და აფრიკის კავშირმა, როგორც ლეგიტიმური. პრეზიდენტად აირჩიეს აბდულაჰი იუსუფ აჰმედი. დაპირისპირების ახალი მიმართულება გახდა გარდამავალი ფედერალური მთავრობის ბრძოლა გაძლიერებული ისლამური ორგანიზაცია - ისლამური სასამართლოების კავშირის (ისკ) წინააღმდეგ.
2006 წელს დაიწყო ახალი ბრძოლა მოგადიშოსთვის. 2006 წლის 5 ივნისს ისლამური სასამართლოების კავშირის რაზმებმა მთლიანად დაიპყრეს ქალაქი, ხოლო გარდამავალი ფედერალური მთავრობის ძალები გაიქცნენ ქალაქ ბაიდოაში. მაგრამ 2006 წლის 20 დეკემბერს გარდამავალი ფედერალური მთავრობის მხარის მხარდასაჭერად კონფლიქტში აქტიურად ჩაერთო ეთიოპია. ეთიოპიის ჯარი უფრო მრავალრიცხოვანი და უკეთესად შეიარაღებული იყო და უკვე 27 დეკემბერს ეთიოპელებმა და საველე მეთაურების კავშირის ძალებმა უკან დაიბრუნეს მოგადიშო ისლამისტებისგან. ეთიოპელების ჩარევის შედეგად ისლამური სასამართლოების კავშირმა შეწყვიტა არსებობა, მაგრამ მის ნაცვლად გამოჩნდა კიდევ უფრო მეტად რადიკალური ორგანიზაცია - ჰარაკატ აშ-შაბააბი, რომელიც გადავიდა ბრძოლის პარტიზანულ მეთოდებზე ეთიოპელთა და სამთავრობო ჯარების წინააღმდეგ.
2007 წლის აგვისტოს დასაწყისში მოგადიშოში ჩამოვიდნენ „AMISOM“-ის სამშვიდობოები, მათი რაოდენობა თანდათან იზრდებოდა და 2012 წლისთვის მიაღწია 12 000 ადამიანს.
2009 წლის იანვარში ეთიოპიამ გამოიყვანა საკუთარი ჯარები მოგადიშოდან და დანარჩენი სომალიდან.
ბრძოლა გარდამავალ ფედერალურ მთავრობასა და აშ-შაბააბს შორის
2007-2011 წლებში ქალაქი იყო ბრძოლის არენა ეთიოპიის ჯარის მიერ მხარდაჭერილ გარდამავალ ფედერალურ მთავრობასასთან ერთად მებრძოლ აფრიკის კავშირის სამშვიდობოებსა და ორგანიზაცია აშ-შაბააბის რადიკალურ ვაჰაბისტებს შორის. მთავრობა ხანგრძლივი დროის განმავლობაში აკონტროლებდა მხოლოდ მთავარ სტრატეგიულ შენობებს (მთავრობის შენობას, აეროპორტს, საზღვაო პორტსა და ასე შემდეგ) და დედაქალაქის ტერიტორიის არაუმეტეს 40 %-ს, მაშინ როდესაც ისლამისტები აკონტროლებდნენ მოგადიშოს დიდ ნაწილს და თან მუდმივად ახორციელებდნენ ტერაქტებს და ცეცხლს უხსნიდნენ სამთავრობო ძალებსა და სამშვიდობოებს.
1990-იან-2000-იან წლებში მოგადიშო იყო მსოფლიოს ერთადერთი დედაქალაქი, სადაც გაერო ვერ ახორციელებდა საერთაშორისო ჰუმანიტარულ დახმარების უსაფრთხოების გარანტიის არარსებობის გამო.
2010 წლის მარტში ქალაქის მმართველმა, აბდურისაკ მუჰამედ ნურმა, მოუწოდა დედაქალაქის ყველა მაცხოვრებელს სასწრაფოდ დაეტოვებინათ ქალაქი ახალი შეტაკებების გამო, რომელიც მიმდინარეობდა აშ-შაბააბის ისლამისტებსა და შარიფ შეიხ აჰმედის ზომიერი ისლამური მთავრობის მხარდამჭერებს შორის. 2010 წლის დასაწყისიდან დაახლოებით 100 000-მა მაცხოვრებელმა დატოვა ქალაქი. ვაჰაბისტებმა დაუსწრებლად მიუსაჯეს სიკვდილი სომალის ტელევიზიის დიქტორებს.
2011 წლის აგვისტოსთვის „AMISOM“-მა და სამთავრობო ჯარებმა მთლიანად გაათავისუფლეს მოგადიშო ისლამისტებისგან. მაგრამ ქალაქის შემოგარენი მაინც რჩება აშ-შაბააბის ხელში, რომლებიც აქტიურად ცდილობენ დაკარგული პოზიციების აღდგენას.
2010 წლის ბოლოს ადმინისტრაციის შეცვლას ქალაქზე ფედერალური მთავრობის კონტროლის ზრდა მოჰყვა. 2011 წლის აგვისტოში, სამთავრობო ჯარებმა და „AMISOM“-ის ძალებმა წარმატებით განდევნეს აშ-შაბააბის რადიკალური ჯგუფი, რომლებიც მანამდე ჯერ კიდევ აკონტროლებდნენ ქალაქის გარკვეულ ტერიტორიას. ამას მოგადიშოში სწრაფად მოჰყვა ინტენსიური სარეკონსტრუქციო სამუშაოები.
2011 წლის 4 ოქტომბერს ქალაქში მოხდა დიდი ტერორისტული აქტი, რის შედეგადაც დაიღუპა 100-ზე მეტი ადამიანი.
მოგადიშო დღეს
2011 წლის აგვისტოში „AMISOM“-ის სამშვიდობოებმა შეძლეს დაემყარებინათ კონტროლი მთელ ქალაქზე. დღეისათვის ქალაქს აკონტროლებენ აფრიკის კავშირის სამშვიდობოები და სამთავრობო ძალები. მაგრამ მოგადიშოში მაინც მაღალია ტერაქტების ალბათობა, სამშვიდობოების პოზიციები ხშირად განიცდის დივერსიული ჯგუფების თავდასხმებს. ამავე დროს შეიძლება აღინიშნოს, რომ უსაფრთხოების დონე ქალაქში 2011-2012 წლების ბოლოს მნიშვნელოვნად გაიზარდა, სამოქალაქო ომის დროინდელ პერიოდთან შედარებით. ჰუმანიტარული ორგანიზაციების მოქმედების გამო, ქალაქის საკვები პროდუქტებით უზრუნველყოფის შემდეგ, სოფლად მცხოვრები ბევრი მოშიმშილე სომალელი ჩამოვიდა მოგადიშოში. 2011 წლის მაისში ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა გაიზარდა 1,8 მილიონიდან 2 მილიონამდე, სულ 8 თვის განმავლობაში.
გეოგრაფია
მოგადიშო მდებარეობს ინდოეთის ოკეანის სანაპიროზე, ზღვის დონიდან საშუალოდ 9 მეტრ სიმაღლეზე.
მდინარე უები-შაბელე, რომელიც ეთიოპიიდან მოედინება, გადის ქალაქის სიახლოვეს, 30 კმ-ის მანძილზე ინდოეთის ოკეანედან და უხვევს სამხრეთ-დასავლეთით. მდინარე, რომელიც ჩვეულებრივ შრება თებერვალში და მარტში, გამოიყენება შაქრის ლერწმის, ბამბისა და ბანანის პლანტაციების მოსარწყავად.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები კატეგორია:სომალის ქალაქები კატეგორია:აფრიკის საპორტო ქალაქები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანე კატეგორია:მოგადიშო კატეგორია:დასახლებული სანაპირო პუნქტები სომალში კატეგორია:ბენადირის დასახლებული პუნქტები
პალიანუ
პალიანუ (Palhano) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება ჟაგუარიბის მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 869 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 442.785 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.03 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
NGC 447
NGC 447 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1861 წლის 8 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ტონია ჰარდინგი
ტონია მაქსენ ჰარდინგი (დ. 12 ნოემბერი, 1970, პორტლენდი) — ამერიკელი მოციგურავე, მოკრივე და რეალითი შოუს წამყვანი.
ტონია 1970 წლის 12 ნოემბერს დაიბადა პორტლენდში, ორეგონში, სადაც ის დედამ გაზარდა. ჰარდინგმა 3 წლიდან დაიწყო ციგურაობა და ამ სპორტით გატაცებულმა მოგვიანებით საშუალო სკოლაც მიატოვა, რათა მთელი დრო ვარჯიშისთვის დაეთმო. 1986-1989 წლებში აშშ-ის ფიგურული ციგურაობის ჩემპიონატზე მონაწილეობის შემდეგ მან დიდი პოპულარობა მოიპოვა. 1991 წელს ჰარდინგი გახდა პირველი ამერიკელი და ისტორიაში მეორე ქალი (მიდორი იტოს შემდეგ), რომელმაც წარმატებით შეასრულა სამმაგი აქსელი.
1994 წლის იანვარში ჰარდინგი სკანდალში გაეხვა, რადგან მისმა ყოფილმა ქმარმა, ჯეფ გილოლიმ, თავდასხმა მოაწყო ტონიას კონკურენტ ნენსი კერიგანზე. 1994 წლის 16 მარტს ჰარდინგმა მიიღო საპროცესო შეთანხმება, რომელშიც იგი შეთქმულებაში დამნაშავედ ცნეს და სამუდამოდ აუკრძალეს ფიგურული ციგურაობა.
2003-2004 წლებში ტონია ასპარეზობდა როგორც პროფესიონალი მოკრივე. მისი ცხოვრება მრავალი წიგნის, ფილმისა და აკადემიური კვლევის საგანია. მათგან აღსანიშნავია 2017 წლის ფილმი „მე, ტონია“, რომელშიც ჰარდინგის როლი ავსტრალიელმა მსახიობმა მარგო რობიმ შეასრულა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალები კატეგორია:ფიგურული სრიალი კატეგორია:მოციგურავე ქალები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:ოლიმპიელები კატეგორია:მოკრივეები
ბეატრიჩე დ’ესტე
ბეატრიჩე დ’ესტე (Beatrice d'Este; დ. 29 ივნისი, 1475 — გ. 3 იანვარი, 1497) — ესტეს დინასტიის წარმომადგენელი. ფერარას ჰერცოგ ერკოლე I-ის ასული. ბარისა და მილანის ჰერცოგინია 1494-97 წლებში როგორც ლუდოვიკო სფორცას მეუღლე. რენესანსული იტალიის სილამაზით სახელგანთქმული ქალბატონი. ლეონარდო და ვინჩის მფარველი.
ადრეული ცხოვრება და ქორწინება
ბეატრიჩე დაიბადა 1475 წლის 29 ივნისს ფერარაში. იგი იყო ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგ ერკოლე I-ისა და მისი ცოლის, ელეონორა ნეაპოლელის ასული. მას შემდეგ, რაც მისმა ოჯახმა დაახლოვება დაიწყო მილანის მმართველ სფორცებთან, იგეგმებოდა მისი მილანის კარზე გათხოვება, კიდევ უფრო დასაახლოვებლად. ამის გამო, 1490 წელს იგი დანიშნეს მილანის ჰერცოგ ჯან გალეაცოს ბიძაზე, ამ დროისათვის ბარის ჰერცოგ ლუდოვიკო სფორცაზე. თავდაპირველად, ლუდოვიკოზე მისი უფროსი და, იზაბელა დ’ესტე იყო დანიშნული, თუმცა მისი მანტუას მარკიზზე ქორწინების შემდეგ ერკოლემ ბეატრიჩე დანიშნა. ბეატრიჩესა და ლუდოვიკოს ქორწინება 1491 წლის იანვარში შედგა.
ეს იყო ორმაგი დინასტიური ქორწინება, რა დროსაც მათთან ერთად დაქორწინდნენ ლუდოვიკოს ძმისწული, ანა სფორცა და ბეატრიჩეს უფროსი ძმა — ალფონსო. აღსანიშნავია, რომ მათი ქორწილის დეკორაციები თვით ლეონარდო და ვინჩიმ დაამზადა.
მილანის ჰერცოგინია
მიუხედავად იმისა, რომ ბეატრიჩე იმ პერიოდის იტალიაში ერთ-ერთ ყველაზე ლამაზ ქალად იყო აღიარებული, ლუდოვიკო მაინც ღალატობდა და უკანონო შვილებიც კი ჰყავდა. ბეატრიჩე ასევე მეტად განათლებული იყო, მას ძალიან უყვარდა ხელოვნება, რის გამოც თავის კარზე მფარველობდა უამრავ გამოჩენილ იტალიელ ხელოვანს, როგორებიც არიან ნიკოლო კორეჯო, დონატე ბრამანტე, ლეონარდო და ვინჩი, ბერნარდო კასტილიონე და მრავალი სხვა.
1492 წელს იგი ვენეციას ეწვია, როგორც მილანის სრულუფლებიანი ელჩი. მისმა ქმარმა იგი ვენეციაში იმიტომ გაუშვა, რათა იგი მილანელთა მოკავშირედ ექცია, რაშიც დიდ წარმატებას მიაღწია. სულ მალე, 1494 წელს ლუდოვიკომ ჰერცოგი ჯან გალეაცო მოწამლა და ტახტზე თავად ავიდა, რის შემდეგაც ბეატრიჩე მილანის ჰერცოგინიად გვევლინება. მისი ასეთი უზურპაციული ქმედება უამრავმა მონარქმა დაგმო, რასაც 1495 წელს ფორნოვოს ბრძოლა მოჰყვა საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-თან. აღსანიშნავია, რომ ამ დროს ბეატრიჩემ დიდი პოლიტიკური ნიჭი გამოამჭღავნა და ფრანგებთან ვერჩელის მშვიდობა დაამყარა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დ’ესტე კატეგორია:დაბადებული 29 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1475 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1497 კატეგორია:მილანის ჰერცოგინიები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:მოდენის პრინცესები
Cataglyphis cursor
Cataglyphis cursor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
მიხაკი
მიხაკი (Dianthus) — ერთ და მრავალწლოვან, ძალზე იშვიათად ბუჩქბალახოვან მცენარეთა გვარი მიხაკისებრთა ოჯახისა. ხშირად სურნელოვანი, მარტოული ან ყვავილედად შეკრებილი, მეწამული, ვარდისფერი ან თეთრი ყვავილები აქვს.
აერთიანებს 300-მდე სახეობას, გავრცელებულია ევროპაში (ძირითადად ხმელთაშუაზღვისპირეთში), აზიასა და აფრიკაში. საქართველოში 21 სახეობა გვხვდება. იზრდება ქვიან და ღორღიან ფერდობებზე, მშრალ მდელოებზე, ბუჩქნარებში, ველის, ნახევარუდაბნოს, ტყის, სუბალპურსა და ალპურ სარტყელებში. მიხაკს, როგორც ლამაზად მოყვავილე დეკორატიულ მცენარეს, იყენებენ დეკორატიულ სამრეწველო მეყვავილეობაში. ფორმებისა და ჯიშების სიუხვით, ყვავილის სილამაზით გამოირჩევა ბაღის მიხაკი.
მისი ზოგიერთი ფორმა — შაბო, გრენადინი და მარგარიტა საქართველოში მოჰყავთ, როგორც მრავალწლოვანი მცენარე. კულტურაში გავრცელებულია ამერიკული ანუ კეთილშობილი მიხაკი, ჩინური მიხაკი, თურქული მიხაკი, ფრთისყვავილა მიხაკი და სხვა, რომელთაც მრავალი საბაღო ფორმა და ჯიში აქვთ და საქართველოში ადგილობრივი გრუნტის მეყვავილეობაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავიათ.
მიხაკის წითელი ყვავილი ტრადიციულად მიღებულია რევოლუციის სიმბოლოდ. დეკორატიული მიხაკის გარდა არის სურნელოვანი მიხაკის ხე. მის ნაყოფს სამელებლად იყენებენ კვების მრეწველობაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მიხაკისებრნი
ომიკრონი (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „ომიკრონი“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
ფესი
მინი|მარცხნივ|ტყავის საწარმო ფესში ფესი (არაბ. فاس‎; Fès) — სიდიდით მეორე ქალაქი მაროკოში, კასაბლანკას შემდეგ, ფეს-ბულემანის რეგიონის დედაქალაქი. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 1 მლნ ადამიანს შეადგენს.
ფეს-ელ-ბალი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შესული. მისი მედინა, ესაზღვრება მსოფლიოში უდიდეს ავტომობილთანაგ თავისუფალ არეალს. ფესში მდებარე ალ-კარაუინის უნივერსიტეტი 859 წელს დაარსდა და მსოფლიოში უძველეს, დღემდე მოქმედ უნივერსიტეტად მიიჩნევა. ქალაქს ხშირად დასავლეთის „მექას“ და აფრიკის „ათენს“ უწოდებენ.
ისტორია
ქალაქი 789 წელს, მდინარე ფესის მარჯვენა სანაპიროზე ისდისიდთა დინასტიის ფუძემდებელმა, ირდის I-მა დააარსა. მშენებლობები მდინარის მოპირდაპირე მხარეს მისმა ვაჟმა, ირდის II-მ გააგრძელა. ასე წარმოიქმნა მდინარის სხვადასხვა მხარეს მდებარე ორი დამოუკიდებელი ქალაქი, რომლებიც XI საუკუნეში შეერთდნენ.
დამეგობრებული ქალაქები
ფესი დამეგობრებულია შემდეგ ქალაქებთან:
სქოლიო
კატეგორია:მაროკოს ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მაროკოში
საქსონიის შვეიცარიის ეროვნული პარკი
მინი|290პქ|ხედე კარლოლაფელზენიდან საქსონიის შვეიცარიის ეროვნული პარკი (Nationalpark Sächsische Schweiz) — ეროვნული პარკი გერმანიაში, თავისუფალ შტატ საქსონიის დედაქალაქ დრეზდენის სიახლოვეს. მოიცავს 93,5 კმ²-ს ელბის ქვიშაქვის მთების გერმანულ ნაწილში, რომელსაც საქსონიის შვეიცარიას უწოდებენ.
გეოგრაფია
ეროვნული პარკი დაახლოებით 710 კმ² ტერიტორიის ბუნების არეალის ცენტრია. მრავალ ადგილას კულტივირებულია ადამიანთა მიერ. რეგიონს მიეკუთვნება რამდენიმე პატარა დასახლება და სოფელი.
საქსონიის შვეიცარია გამოირჩევა ინტენსიური ნაპრალებისა და კანიონების ლანდშაფტით. უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 556 მეტრია, მაგრამ სულ მცირე მანძილში, მდინარე ელბის ხეობაში სიმაღლე 110 — 120 მეტრს შეადგენს.
ტურიზმი და რეკრეაცია
ზოგიერთ შემთხვევებში, ეროვნული პარკი კონფლიქტში მოდის ტურიზმსა და რეკრეაციასთან. ერთ-ერთი მიზანია ურღვევი არეალის 75%-ით გაზრდა, რაც შეზღუდავს სახეტიალო და ალპინისტურ არეალებს. დღეისათვის, არსებობს 400 კმ ფეხით სასიარულო ბილიკები, 49,9 კმ ველო-ბილიკები და 755 სამტამსვლელო ადგილმდებარეობა. ეროვნული პარკი იმ ფართო რეგიონის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც დრეზდენისა და მისი შემოგარენისთვის რეკრეაციული მიზნებისთვის გამოიყენება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ეროვნული პარკები კატეგორია:საქსონიის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1990 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:საქსონიის შვეიცარია კატეგორია:1990 წელს დაარსებულები აღმოსავლეთ გერმანიაში
ტრაიანეს ხიდი
thumb|300px|ხიდის თანამედროვე რეკონსტრუქცია ტრაიანეს ხიდი (რუმ.: Podul lui Traian; სერბ.: Трајанов мост, Trajanov Most), ან აპოლოდორუსის ხიდი დუნაიზე, იყო რომაული ხიდი, პირველი მდინარე დუნაიზე. თითქმის ათასი წლის განმავლობაში ის ყველაზე გრძელი თაღოვანი ხიდი იყო მსოფლიოში. ხიდის პროექტი ეკუთვნის ბერძენ არქიტექტორ აპოლოდორუს დამასკელს.
კევლიშვილი
საკუთარი სახელი კევლიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
მიხაკის ზეთი
მიხაკის ზეთი, ეთერზეთი, ყვითელი ფერის სითხე, აქვს მიხაკის ძლიერი სუნი. სიმკვრივე 1043-1068 კგ/მ3. იღებენ მიხაკის ხისგან. ფართოდ იყენებენ საპარფიუმერიო მრეწველობაში, როგორც ნედლეულს ვანილინისა და სხვა წარმოებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ზეთები
Dolichoderus passalomma
Dolichoderus passalomma — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
არგენტინის დროშა
არგენტინის დროშა (Bandera de la Argentina) — არგენტინის ოფიციალური სიმბოლო, რომელიც მიღებულია 1812 წელს.
დროშის ესკიზი წარმოადგინა მანუელ ბელგრანომ. ის შედგებოდა სამი ჰორიზონტალური, სწორი ხაზისგან — ორი (ზედა და ქვედა) ღია-ცისფერში იყო გაფერადებული, შუა ზოლი იყო თეთრი, ხოლო დროშის ცენტრში იყო დახატული „მაისის მზე“ (Sol de Mayo), რომელიც ინკთა მზის ღვთაების სიმბოლოა.
დროშის სრული ვერსია შეიცავს მზეს და ხშირად ასეთ დროშას უწოდებენ „ოფიციალურ ცერემონიულ დროშას“ (Bandera Oficial de Ceremonia), დროშას, რომელსაც არ აქვს მზე — „სადღესასწაულო დროშას“ (Bandera de Ornato).
სიმბოლიკა
დროშის ყველაზე გავრცელებული ინტერპრეტაციის თანახმად, არგენტინის ერთ-ერთ უმთავრეს სიმბოლოზე გამოხატულია ცა, ღრუბლები და მზე. თუმცა არსებობს დროშის არაერთი სხვა ახსნა. ერთ-ერთი მათგანის მიხედვით ცისფერი ასახავს მდინარე ლა-პლატას (Río de la Plata — „ვერცხლის მდინარე“), თეთრი — ვერცხლს (სახელწოდება „არგენტინა“ წარმოიშვა ვერცხლის ლათინური დასახელებისგან, argentum). არსებობს აგრეთვე აზრი, რომ დროშა შეიცავს ბურბონთა დინასტიის ტრადიციულ ფერებს. არის ინტერპრეტაციის კიდევ ერთი ვარიანტი — ღვთისმშობლის ტანისამოსის ფერები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები კატეგორია:არგენტინის ეროვნული სიმბოლოები
რომაელთა გავლენა კავკასიის ალბანეთზე
მინი|249x249პქ|რომაული წარწერა გობუსტანის ეროვნულ პარკში, ბაქოში რომაელთა გავლენა კავკასიის ალბანეთზე ― რომის იმპერიის პოლიტიკურ-კულტურული გავლენები კავკასიის ალბანეთის სამეფოზე, რომელიც გრძელდებოდა რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში და ხასიათდებოდა სასანიანთა ირანის სპარსულ გავლენასთან მუდმივი ქიშპობით. თანამედროვე აზერბაიჯანში დღემდეა შემორჩენილი რომაული ზეგავლენის კვალი.
მახასიათებლები
რომის იმპერია აკონტროლებდა კავკასიურ ალბანეთს მხოლოდ როგორც ვასალურ სახელმწიფოს და არასოდეს არ აერთიანებდა მას, მეზობელ სომხეთთან. ეს გავლენა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე პირველ საუკუნეში დაიწყო და დაახლოებით 250 წლამდე გაგრძელდა. მაგრამ დაახლოებით ახ. წ. 299 წელს ალბანეთი კვლავ იყო რომის ვასალური სახელმწიფო იმპერატორ დიოკლეტიანეს დროს.
მოგვიანებით, აღმოსავლეთ რომის იმპერიამ დაამყარა გავლენა ალბანეთზე, როდესაც იმპერატორმა ჰერაკლემ შეძლო კავკასიის ალბანეთის კონტროლი 627 წელს, გოქთურქების დახმარებით მესამე ირან-თურქული ომის დროს.
ვასალი სახელმწიფო
კავკასიურ ალბანეთს მუდმივი ურთიერთობა ჰქონდა ძველ რომთან. მინი|352x352პქ|კავკასიური სახელმწიფოები რომის ვასლურ მდგომარეობაში მართლაც, ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 65 წელს რომაელი გენერალი პომპეუსი, რომელმაც ახლახან დაიმორჩილა სომხეთი და იბერია და ასევე დაიპყრო კოლხეთი, თავისი ჯარის სათავეში შევიდა კავკასიის ალბანეთში. იგი შეეჯახა ალბანეთის მეფე ოროეზის ძალებს და სწრაფად დაამარცხა ისინი. პომპეუსმა უზრუნველყო ალბანელების კონტროლი, რომლებიც თითქმის კასპიის ზღვამდე აღწევდნენ, ანატოლიაში დაბრუნებამდე.
მაგრამ პართიის იმპერიის გავლენით ალბანელებმა არ დააყოვნეს აჯანყება რომის წინააღმდეგ: ძვ. ზობერმა, რომელიც მაშინ ალბანეთის მეფე იყო, კაპიტულაცია მოახდინა და ამგვარად ალბანეთი გახდა - ყოველ შემთხვევაში სახელით - „რომის პროტექტორატი“, დაიწყო ვასალური მდგომარეობა, რომელიც გაგრძელდა თითქმის სამი საუკუნის განმავლობაში.
ალბანეთის მეფე ჩნდება იმ დინასტიების სიაში, რომელთა ელჩებიც ავგუსტუსმა მიიღო.
35 წელს იბერიის მეფე ფარასმანი და მისი ძმა მითრიდატე, რომის მხარდაჭერით, დაუპირისპირდნენ პართიელებს სომხეთში: ალბანელები იყვნენ ეფექტური მოკავშირეები, რამაც ხელი შეუწყო პართიელთა დამარცხებასა და დროებით განდევნას.
იმპერატორმა ნერონმა 67 წელს მოამზადა სამხედრო ლაშქრობა კავკასიაში: მას სურდა ბარბაროსი ალანების დამარცხება და რომისთვის დაეპყრო შავი ზღვის ყველა ჩრდილოეთი სანაპირო, ფაქტობრივად საქართველო-აზერბაიჯანიდან დღევანდელ რუმინეთ-მოლდავეთამდე, მაგრამ მისმა სიკვდილმა შეაჩერა მისი განზრახვა.
ვესპასიანეს გადაწყვეტილი ჰქონდა თანმიმდევრულად აღედგინა და განემტკიცებინა რომის სრული ავტორიტეტი კავკასიაში კასპიის ზღვამდე. მან, სავარაუდოდ, დააარსა რომაული ქალაქი, სახელად „ლასო“, რომელიც ახლახან აღმოაჩინეს რეალურ ქალაქ განჯაში.
რომაული გავლენის ზრდის მიუხედავად, ალბანეთს არასოდეს შეუწყვეტია კომერციული, ეთნიკური და კულტურული კონტაქტები სპარსეთთან, მაგრამ 114 წ. წ. ტრაიანესთან რომაელთა კონტროლი კავკასიის ალბანეთზე თითქმის სრული იყო უმაღლესი სოციალური დონეებით სრულად რომანიზებული.
რომის იმპერატორ ადრიანეს (117-138) მეფობის დროს ალბანეთში შემოიჭრა ალაები, ირანელი მომთაბარე ჯგუფი.
მართლაც, 297 წელს ნისიბისის ხელშეკრულება ადგენდა რომის პროტექტორატის აღდგენას კავკასიის იბერიასა და კავკასიის ალბანეთში. მაგრამ ორმოცდაათი წლის შემდეგ რომმა დაკარგა ტერიტორია, რომელიც მას შემდეგ ორ საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში დარჩა სასანიანების იმპერიის განუყოფელ ნაწილად.
მეექვსე საუკუნის ბოლოს ალბანეთის ტერიტორია კვლავ გახდა ომების არენა სასანიდურ სპარსეთსა და ბიზანტიის/აღმოსავლეთ რომის იმპერიას შორის. მესამე ირან-თურქული ომის დროს ხაზარები (გოქთურქები) შეიჭრნენ ალბანეთში და მათმა ლიდერმა ზიბელმა 627 წელს, რომაელი ჰერაკლეს მმართველობის ქვეშ გამოაცხადა თავი ალბანეთის ბატონად, აიღო გადასახადი მდინარე კურასა და არაქსის ვაჭრებიდან  და მეთევზეებიდან, რომელიც იყო „სპარსეთის სამეფოს მიწის გამოკვლევის შესაბამისად“. ალბანეთის მეფეებმა შეინარჩუნეს თავიანთი მმართველობა რეგიონალური ძალებისთვის ხარკის გადახდით.
კავკასიის ალბანეთი მოგვიანებით არაბებმა დაიპყრეს 643 წელს, სპარსეთის მუსლიმთა დაპყრობის დროს.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი რომის პოლიტიკა კატეგორია:კავკასიის ალბანეთი კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია
მალაიზიის ეკონომიკა
მალაიზიის ეკონომიკა მესამე უდიდესი ეკონომიკაა სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნებს შორის და 34-ე ადგილზეა მსოფლიო მასშტაბით მთლიანი შიდა პროდუქტის მიხედვით. 2018 წელს მალაიზიაში შრომის მწარმოებლურობის მაჩვენებელი ერთ მუშახელზე 55 360 საერთაშორისო დოლარის ტოლი იყო, რაც მესამე მაჩვენებელია სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის სახელმწიფოთა შორის. 2021 წლის გლობალური კონკურენტუნარიანობის ანგარიშის მიხედვით მალაიზიის ეკონომიკა მსოფლიო მასშტაბით 25-ე ყველაზე კონკურენტუნარიანი ეკონომიკაა.
ისტორია
როგორც მალაკის სრუტის ერთ-ერთი სახელმწიფოს, საერთაშორისო ვაჭრობა მალაიზიის ეკონომიკაში ძალიან მნიშვნელოვან როლს ასრულებს. ერთ დროს მალაიზია კალის, რეზინისა და პალმის ზეთის უდიდესი მწარმოებელი იყო მსოფლიოში. ქვეყნის ეკონომიკაში წამყვანია მრეწველობაც, რომელზეც მთლიანი შიდა პროდუქტის 40% მოდის. მალაიზია მსოფლიოში უდიდესი ისლამური საბანკო და საფინანსო ცენტრია.
1970-იან წლებში მალაიზიამ ოთხი აზიური ვეფხვის (სამხრეთი კორეა, ტაივანი, ჰონგ-კონგი და სინგაპური) ეკონომიკის შესაბამისი პოლიტიკა გაატარა და სამთამადნო და სასოფლო-სამეურნეო ეკონომიკიდან მრეწველობაზე დამოკიდებულ ეკონომიკაზე გადასვლა დაიწყო. 1970-იან წლებში დაწყებული გარდაქმნები ძირითადად სოფლის მეურნეობასა და სამთო მოპოვებაზე დამოკიდებული ეკონომიკის უფრო მრავალსექტორიან ეკონომიკაზე გადართვას გულისხმობდა. 1980-იანი წლებიდან მალაიზიის ზრდას მრეწველობის სექტორი მიუძღვებოდა, რაშიც ინვესტიციების მაღალმა დონემ ითამაშა დიდი როლი. იაპონური ინვესტიციების შემდეგ მძიმე მრეწველობა აყვავდა და წლების შემდეგ მალაიზიის ქსპორტი ქვეყნის მთავარი წამყვანი მიმართულება გახდა. 1980-1990-იან წლეში მალაიზიის მთლიანი შიდა პროდუქტის ზრდის მაჩვენებელი 7%-ს აღემატებოდა, ხოლო ინფლაციის დონე დაბალი იყო.
საგარეო ვაჭრობა
2021 წელს მალაიზიის საგარეო ვაჭრობის ჯამური ღირებულება 530 მილიარდ ამერიკულ დოლარს გაუტოლდა: 295 მილიარდი ამერიკული დოლარი ექსპორტზე, ხოლო 235 მლრდ. ამერიკული დოლარი იმპორტზე მოდიოდა. ამ მაჩვენებელით მალაიზია მსოფლიოში 21-ე უმსხვილესი ექსპორტიორი და 25-ზე უმსხვილესი იმპორტიორი იყო.
მალაიზიის უმსხვილესი სავაჭრო პარტნიორი ჩინეთია. 2008 წლის შემდეგ ხუთი წლის მანძილზე მალაიზია ჩინეთის მთავარ სავაჭრო პარტნიორებს შორის იყო. 2013 წელს ორ ქვეყანას შორის სავაჭრო ბრუნვის მოცულობამ 106 მილიარდი ამერიკული დოლარი შეადგინა. ამ მაჩვენებლით მალაიზია ჩინეთის მესამე უმსხვილესი სავაჭრო პარტნიორი იყო აზიაში (იაპონიისა და სამხრეთ კორეის შემდეგ) და მერვე - მსოფლიოს მასშტაბით. 2014 წლის 31 მაისს ჩინეთში ნაჯიბ რაზაქის ვიზიტის შემდეგ მალაიზიისა და ჩინეთის წარმომადგენლები შეთანხმდნენ, რომ 2017 წლისთვის ორმხრივი ვაჭრობის დონე 160 მილიარდ ამერიკულ დოლარამდე უნდა გაზრდილიყო. ისინი ასევე შეთანხმდნენ ეკონომიკურ და ფინანსურ თანამშრომლობაზე.
სტატისტიკა
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის გლობალური კონკურენტუნარიანობის 2018 წლის ანგარიშის მიხედვით, მალაიზიას მსოფლიოს 140 სახელმწიფოს შორის 25-ე ადგილი ეკავა, ხოლო 2019 წლის ანგარიშის მიხედვით მსოფლიოს 141 სახელმწიფოს შორის 27-ე ადგილი უკავია. მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის 2019 წლის მონაცემებით, ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ სულ მოსახლეზე 10.941 ამერიკულ დოლარს შეადგენს. ქვეყნის მშპ მსოფლიოს მშპ-ის 0.74%-ია. ათწლიანი საშუალო წლიური მშპ-ის ზრდა 4.9%-ს შეადგენს. უმუშევრობის დონე 3.4%-ია, გლობალური გენდერული სხვაობის ინდექსი - 0.7, ხოლო განახლებადი ენერგიის მოხმარების წილი 5.2%-ია. ჯინის კოეფიციენტი 41-ს უტოლდება.
ინსტიტუტების მაჩვენებლებით მალაიზია 25-ე ადგილზეა: უსაფრთხოების დონით ქვეყანას 37-ე ადგილი უკავია, სოციალური კაპიტალის დონით ― 30-ე, ჩეკებისა და ბალანსების დონით ― 32-ე, საჯარო სექტორის საქმიანობით ― მე-8, გამჭვირვალობით ― 55-ე, საკუთრების უფლებებით ― მე-14, კორპორატიული მმართველობით ― მე-5, მთავრობის სამომავლო ორიენტაციით ― 25-ე.
ინფრასტრუქტურის მაჩვენებლებით მალაიზიას მსოფლიოს 141 სახელმწიფოს შორის 35-ე ადგილი უკავია: სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის მიხედვით ― 29-ე, ხოლო კომუნალური ინსფრასტრუქტურით ― 51-ე. საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების ათვისების მიხედვით მალაიზია 33-ე ადგილზეა. ქვეყანა მაკროეკონომიკურად სტაბილურია, 35-ე ადგილზეა: ინფლაციის დონე 2.4%-ია, ხოლო ვალების დინამიკის ინდექსი 100-ს უტოლდება.
სასაქონლო ბაზრის მიხედვით მალაიზია მე-20 ადგილზეა: შიდა კონკურენციით მე-11 ადგილს იკავებს, ხოლო ვაჭრობის ღიაობით ― 55-ეს; შრომის ბაზრის მიხედვით ― მე-20 ადგილზე: მოქნილობის ინდექსით მე-16 ადგილს იკავებს, ხოლო მერიტოკრატიისა და ინიციატივების მხარდაჭერით ― 24-ეს.
მალაიზიაში ძალიან კარგადაა განვითარებული საფინანსო სისტემა (მე-15 ადგილი): სიღრმით მე-15, ხოლო სტაბილურობით 28-ე ადგილზეა. ბაზრის ზომით ქვეყანა 24-ე ადგილს იკავებს. მალაიზიაში ძალიან კარგადაა განვითარებული ბიზნესის დინამიკის მაჩვენებლები (მე-18 ადგილი): ადმინისტრაციული მოთხოვნილებებით 41-ე ადგილს იკავებს, ხოლო სამეწარმეო კულტურით ― მე-4-ს.
სქოლიო
კატეგორია:მალაიზიის ეკონომიკა
მეხის ქანდაკება
მეხის ქანდაკება — ქართული როკ-ჯგუფი, დაარსებული 1992 წელს თელავში, საქართველოში. ჩამოყალიბების იდეა ჯგუფის გიტარისტის ლეონ მანველის სახლის აივანზე დაიბადა და განხორციელდა.
ისტორია
ჯგუფის თავდაპირველი შემადგენლობა ასე გამოიყურებოდა: ზურა ნაფეტვარიძე — ვოკალი, პაპუნა სარალიძე — კლავიში, ლეონ მანველი — გიტარა, გელა მაისურაძე — დრამები, ზურა ბარხუდანაშვილი — ბას გიტარა. 1994 წელს გელა მაისურაძე წავიდა და მის მაგივრად ჯგუფში მიიღეს გიორგი ხუციშვილი. დაშლამდე ჯგუფში ცოტა ხნით უკრავდა მევლუდ მაისურაძეც ბას გიტარაზე.
ჯგუფის წევრების უმეტესობა თვითნასწავლი იყო. მუსიკალური განათლება მხოლოდ პაპუნა სარალიძეს, მუსიკალური შვიდწლედი ჰქონდა დამთავრებული. ჯგუფს ძალიან ცუდ პირობებში უხდებოდა მუშაობა. მათ არ ჰყავდათ სპონსორი, ამიტომ ინსტრუმენტების შესაძენად წევრები სახლებიდან ყიდდენ ნივთებს. რეპეტიციებს ლეონის სარდაფში ატარებდნენ საღამოობით, რადგან დღისით დენი არ იყო. ჯგუფი მუშაობდა მხოლოდ საკუთარი ენთუზიაზმის ხარჯზე და მისი არსებობის მოკლე პერიოდში მოახერხეს არაერთი სიმღერის ჩაწერა, მათ შორის რამდენიმე ბალადის ტიპის. მეხის ქანდაკების რეპერტუარში შედის მხოლოდ ჯგუფის წევრების მიერ დაწერილი მუსიკა და ტექსტები. პირველი კონცერტი თელავის დრამატულ თეატრში ჰქონდათ 1993 წლის 24 აგვისტოს, რომელმაც სრული ანშლაგით ჩაიარა. 1993 წლის ოქტომბერში ჯგუფმა ჩაწერა პირველი ალბომი საქართველოს ტელევიზიის ხმის ჩამწერ სტუდიაში. მას შემდეგ გამოდიოდნენ როკ ფესტივალებზე, პრეზენტაციებზე და გალა კონცერტებზე: 1994 წელს გრიბოედოვის თეატრში როკ ფესტივალზე სხვადასხვა როკ ჯგუფებთან ერთად, როკ კლუბის პრეზენტაციაზე მედიკოსთა სახლში თბილისში, საქართველოს თავისუფლების მოპოვებასთან დაკავშირებით გამართულ კონცერზე 1995 წლის 26 მაისს და სხვა. 1994 - 1995 წლებში სტუდიებში მუშაობდნენ მათი მეგობარი გიორგი ჯანაშიას დახმარებით, რომელმაც სრულად დაასპონსორა ჩაწერები სტუდიაში. შედეგად, 1996 წლის ზამთარში ჩაიწერა მეორე ალბომი. ჯგუფი დაიშალა 1996 წლის გაზაფხულზე; გაჭირვების გამო მუშაობა უხდებოდათ და რეპეტიციებისთვის დრო აღარ რჩებოდათ. ბოლო ხანებში გავრცელდა ხმები ჯგუფის აღდგენის შესახებ.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ქართული როკ-ჯგუფები კატეგორია:მძიმე როკ-ჯგუფები კატეგორია:1992 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1996 წელს დაშლილი ჯგუფები
Cataglyphis cugiai
Cataglyphis cugiai — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
მიხაკისებრნი
მიხაკისებრნი (Caryophyllaceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ბალახები, იშვიათად ბუჩქბალახებია.
ოჯახში 2100 სახეობაა, რომელიც უმეტესად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში. საქართველოში გვხვდება 31 გვარის 170-მდე სახეობა. მათი დიდი ნაწილი გაერთიანებულია 4 გვარში — პირთეთრა, Minuartua, ქოთანა, მიხაკი. ეს გვარები მდიდარია ენდემური სახეობებითაც. ოჯახში ბევრი დეკორატიული მცენარეა (ქოთანა, მიხაკი, პირთეთრა, საპონა და სხვა). ზოგიერთი სარეველაა (იოტა, ჟუნჟრუკი, სპერგულა და სხვა). საპონა, წინწკალა და სხვა საპონინით მდიდარი მცენარეებია. ზოგი მიხაკისებრნი გამოიყენება პარფიუმერიასა და მედიცინაში.
ლიტერატურა
*
თესალია
მინი|თესალია
თესალია — რეგიონი საბერძნეთში. ამ რეგიონის საერთო ფართობია 14.036 კმ.2 და მოიცავს საბერძნეთის მოსახლეობის 11%–ს. ჩრდილოეთით მას ესაზღვრება დასავლეთი და ცენტრალური მაკედონია, სამხრეთით ეგრეთ წოდებული საბერძნეთის ცენტრი, დასავლეთით საბერძნეთის დასავლეთ რეგიონი, იპირი და აღმოსავლეთით ეგეოსის ზღვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის პერიფერიები კატეგორია:საბერძნეთის გეოგრაფია კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია
ნიამადინ პაშაევი
ნიამადინ ვაგიფ ოღლი პაშაევი(Niyaməddin Vaqif oğlu Paşayev; დ. 1 მაისი, 1980) — აზერბაიჯანელი სპორტსმენი (ტაეკვანდო), მსოფლიოს ჩემპიონი 2001 წელს და ბრინჯაოს მედალოსანი 2003 წელს, ევროპის ჩემპიონი 2004 და 2005 წლებში და ბრინჯაოს მედალოსანი 2000 წელს, აზერბაიჯანის ტაეკვონდოს ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტი. . მან წარადგინა აზერბაიჯანი ათენის 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, რისთვისაც ლიცენზია 2004 წელს ბაქოს საერთაშორისო ტურნირზე ოქროს მედლის მოპოვებით მიიღო. ამჟამად იკავებს აზერბაიჯანის ტაეკვონდოს ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტის პოსტს.
NGC 449
NGC 449 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1881 წლის 11 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ოლიფანტე უგულავა
ოლიფანტე ლევანის ძე უგულავა (დ. 1898 — გ. 30 სექტემბერი, 1937) — ქართველი სამხედრო პირი, დივიზიის კომისარი (1936).
Dolichoderus pastorulus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ოლიფანტე უგულავა
დაიბადა ქუთაისის გუბერნიაში, გლეხის ოჯახში. 1918 წლიდან იყო ბოლშევიკური პარტიის წევრი. 1919-1920 წლებში რიგითად მსახურობდა დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში. 1922 წელს პარტიული მობილიზაციით გაწვეული იყო წითელ არმიაში. მსახურობდა სხვადასხვა ქართულ შენაერთში. 1935 წლიდან იყო 1-ლი ქართული მსროლელი დივიზიის სამხედრო კომისარი, 1936 წლიდან — ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის პოლიტსამმართველოს უფროსის მოადგილე. 1937 წლის ივლისში დააპატიმრეს კონტრრევოლუციური საქმიანობის ბრალდებით და მოგვიანებით დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1957 წელს. დაჯილდოებული იყო წითელი დროშის (1936) და საქართველოს სსრ შრომის წითელი დროშის (1931) ორდენებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ–ის შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
დრუგოვო
დრუგოვო (Другово) — სოფელი მაკედონიაში, დრუგოვოს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 1492 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
სქოლიო
კატეგორია:დრუგოვოს თემის სოფლები
პიკნიკი გზის პირას
პიკნიკი გზის პირას (Пикник на обочине) — არკადი და ბორის სტრუგაცკების ფილოსოფიური სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის რომანი. დაიწერა 1971 წელს, ხოლო გამოქვეყნდა 1972 წელს.
ნაწილი 1
რედ შუჰარტი სტალკერია, ერთ-ერთი იმ ახალგაზრდა მეამბოხეთაგანი, რომლებიც, უკიდურესი საფრთხის მიუხედავად, არალეგალურად შედიან ზონაში, სადაც უცხოპლანეტელების დატოვებულ არტეფაქტებს აგროვებენ, შემდეგ კი შავ ბაზარზე ყიდიან. მის ცხოვრებაში მთავარი ადგილი სწორედ ზონასა და შავ ბაზარს უკავია. ზონის ერთ-ერთი ვიზიტის შემდეგ რედის მეგობარი კირილი მოკვდება, რაშიც რედი საკუთარ თავს დაადანაშაულებს. იგი მეგობრის სიკვდილს ბარში ნასვამ მდგომარეობაში მყოფი შეიტყობს, რა დროსაც ბარში პოლიცია შემოიჭრება, რომელიც სტალკერებს ეძებს. რედრიკი გარბის. სახლში დაბრუნებული იგებს, რომ მისი შეყვარებული ორსულადაა და ბავშვის შენარჩუნებას აპირებს, მიუხედავად იმისა, რომ გავრცელებული ხმების თანახმად, სტალკერების მიერ ზონაში შესვლამ შესაძლოა მათ შვილებში მუტაციის მაღალი დონე გამოიწვიოს. ისინი დაქორწინებას გადაწყვეტენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დისტოპიური რომანები კატეგორია:პოსტაპოკალიფტური რომანები კატეგორია:რუსული რომანები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური რომანები კატეგორია:1972 წლის რომანები
ფარიდა აზიზოვა
ფარიდა შიჰამედ ქიზი აზიზოვა (Fəridə Şıxəmməd qızı Əzizova; დ. 6 ივნისი, 1995, გუსარი) — აზერბაიჯანელი სპორტსმენი (ტაეკვანდო), აზერბაიჯანის ტაეკვონდოს ეროვნული ნაკრების წევრი. 2015 წელს გახდა აზერბაიჯანის ჩემპიონი.
აზიზოვა არის 2012 წლის ახალგაზრდული მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული და 2013 წლის ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატის გამარჯვებული, პირველი ევროპული თამაშების ვერცხლის მედალოსანი და 2017 წლის ისლამური თამაშების ვერცხლის მედალოსანი. მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი 2013 და 2019 წლების მსოფლიო ჩემპიონატებსა და 2014 წლის ევროპის ჩემპიონატზე. აზერბაიჯანის პირველი წარმომადგენელი, რომელმაც ტაეკვონდოში ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატზე მედალი მოიპოვა. ფარიდა აზიზოვა ასევე არის პირველი სპორტსმენი, რომელმაც წარმოადგინა აზერბაიჯანი ტაეკვანდოში, მან 2012 წლის ლონდონის და 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. საბუჰი ზულფუგაროვი არის აზიზოვას პირადი მწვრთნელი. 2015 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებულებით დაჯილდოვდა მედლით „პროგრესი“ პირველ ევროპულ თამაშებში მიღწეული მაღალი შედეგებისთვის, ასევე აზერბაიჯანული სპორტის განვითარებაში დამსახურებისთვის.
გარდა სპორტული საქმიანობისა, ფარიდა აზიზოვა აქტიურ მონაწილეობას იღებს სპორტში გენდერული უთანასწორობის წინააღმდეგ ბრძოლის ხელშეწყობაში და ასევე მონაწილეობს ავადმყოფი ბავშვების დასახმარებელ კამპანიებში.
ადრეული წლები; კარიერის დასაწყისი
ფარიდა აზიზოვა 1995 წლის 6 ივნისს დაიბადა ქალაქ გუსარში, აზერბაიჯანის გუსარის რაიონში. ჰყავს ორი ძმა. 2000 წელს აზიზოვამ დაიწყო ქალაქ გუსარის მე-2 სკოლაში. მე-9 კლასში დაამთავრა საშუალო სკოლა და ჩაირიცხა გუბას სახელმწიფო სოციალურ-ეკონომიკურ კოლეჯში, შემდეგ კი - აზერბაიჯანის ფიზიკური კულტურისა და სპორტის სახელმწიფო აკადემიაში. .
2003 წლიდან ფარიდა აზიზოვა პროფესიონალურ დონეზე გამოდის ტაეკვანდოში. მას ბავშვობაში აზიზოვას პრობლემები ჰქონდა ფეხებთან დაკავშირებით და ექიმებმა გოგონას ურჩიეს სპორტით დაკავება, სადაც ძირითადად ფეხები ივარჯიშებდა, როგორიცაა ფეხბურთი, სირბილი, ტაეკვონდო და სხვ.. იმ დროს ტაეკვონდო ახალი ფენომენი იყო გუსარში და საინტერესო აღმოჩნდა ფარიდასთვის. აზიზოვას შეუყვარდა ტაეკვონდო და გადაწყვიტა გაეგრძელებინა ამ სპორტში ვარჯიში. რამდენიმე თვის შემდეგ, 2004 წელს, აზიზოვამ პირველი მედალი აიღო ტაეკვონდოში და გახდა აზერბაიჯანის ახალგაზრდული ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედალოსანი. .
2007 წელს ბუდაპეშტში გამართულ ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე აზიზოვამ ბრინჯაო აიღო, ერთი წლის შემდეგ კი - ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა იზმირში გამართულ ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2009 წლის მაისში აზიზოვა გახდა ტრელებორგის ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედალოსანი, ხოლო იმავე წლის ივნისში - ზაგრებში ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატის გამარჯვებული, ფინალში დაამარცხა რუსი მარია მავრინა. აზიზოვა გახდა პირველი გოგონა აზერბაიჯანიდან, რომელმაც ეს ტურნირი მოიგო. ერთი თვის შემდეგ, სეულში, აზიზოვამ ახალგაზრდული მსოფლიო ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.
ბოიაჯიკი
ბოიაჯიკი (Бояджик) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1394 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
რაიხის უშიშროების მთავარი სამმართველო
„რაიხის უშიშროების მთავარი სამმართველო“ („რსჰა“) (გერმ.: Reichssicherheitshauptamt - RSHA) დაარსდა 1939 წლის 27 სექტემბერს „სს“-ის რაიხსფიურერის ჰაინრიხ ჰიმლერის განკარგულებით. სამმართველომ გააერთიანა „უშიშროების პოლიცია“ („ზიპო“) და „უშიშროების სამსახური“ („სდ“) და ამიერიდან სამმართველო მთელი მესამე რაიხის უშიშროებისა და საპოლიციო სამსახურის ცენტრალურ ორგანოს წარმოადგენდა.
„რსჰა“-ს ცენტრალური ბიურო განთავსებული იყო ბერლინში, პრინც-ალბრეხტ-შტრასე 8-ში (დღეს: ნიედერკირხნერშტრასე, ბერლინ-კროიცბერგი).
სტრუქტურა
„რსჰა“-ს ადმინისტრაციული სტრუქტურა 1941 წლის მიხედვით:
„ზიპო“-სა და „სდ“-ს შეფი: ობერგრუპენფიურერი რაინჰარდ ჰაიდრიხი.
კიშერე
კიშერე (Quixeré) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება ჟაგუარიბის მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 422 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 616.825 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.49 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
პი (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „პი“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
მიხაკის ხე
მიხაკის ხე (Syzygium aromaticum, Eugenia caryophyllata) — მარადმწვანე ტროპიკული ხე მირტისებრთა ოჯახისა. მისი სამშობლოა მოლუკის კუნძულები. მოჰყავთ მრავალ ტროპიკულ ქვეყანაში.
მცენარის ყველა ნაწილში ეთერზეთოვანი ჯირკვლებია; ეთეროვან ზეთს (მიხაკის ზეთი) იყენებენ პარფიუმერიასა და მედიცინაში, გამხმარ კოკრებს (მიხაკს) — სუნელ-სანელებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:მირტისებრნი
სენექერიმ ჰოვანეს არწრუნი
სენექერიმ ჰოვანეს არწრუნი (Սենեքերիմ Հովհաննես Արծրունի; გარდ. 1026) — ვასპურაკანის სომხური სახელმწიფოს მეფე 1003-1021 წლებში.
XI საუკუნის დასაწყისში ვასპურაკანის სამეფო თურქებმა დაარბიეს. სიტუაციით ისარგებლა ბიზანტიის იმპერატორმა ბასილი II ბულგართმმუსვრელმა აიძულა სენაქერიმ ჰოვანესი დაეტოვებინა ტახტი.
Cataglyphis constrictus
Cataglyphis constrictus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სენექერიმ ჰოვანეს არწრუნი
სენაქერიმ ჰოვანესის ასული მარიამი საქართველოს მეფის გიორგი I-ის მეუღლე იყო.
Cataglyphis constrictus
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
ოდერის ქვემო ველის ეროვნული პარკი
გერმანული ნაწილის შუაგული გამოცხადებულია ოდერის ქვემო ველის ეროვნულ პარკად (Nationalpark Unteres Odertal), პოლონური ნაწილი კი ოდერის ქვემო ველის ლანდშაფტურ პარკად (Park Krajobrazowy Dolina Dolnej Odry). მთლიანი ფართობი 165 კმ²-ს შეადგენს (105 კმ² გერმანია, 60 კმ² პოლონეთი). მომიჯნავე გერმანულ და პოლონურ ბუნების ნაკრძალებთან ერთად ფართობი 1 172 კმ²-ს აღწევს. 1992 წელს, გერმანიის, პოლონეთისა და ბრანდენბურგის გარემოს დაცვის სამინისტორების გადაწყვეტილებით, შეიქმნა ოდერის ქვემო ველის საერთაშორისო პარკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ეროვნული პარკები კატეგორია:ბრანდენბურგის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1997 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:ბრანდენბურგის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:1997 წელს დაარსებულები გერმანიაში კატეგორია:შვედტი
სენექერიმ ჰოვანეს არწრუნი
ლიტერატურა
კატეგორია:ვასპურაკანის სამეფო კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:გარდაცვლილი 1026
ბრეზენჰემის ალგორითმი
right|300px|Illustration de l'algorithme de Bresenham ბრეზენჰამის სეგმენტის აგების ალგორითმი არის ბრეზენჰამის მიერ ჩამოყალიბებული ალგორითმი 1962 წელს, მაშინ როდესაც ის მუშაობდა IBM-ის ინფორმატიკის ლაბორატორიაში და ცდილობდა მოეძებნა მეთოდი რომლითაც შეძლებდა ტექსტის კურსორის მართვას. ეს ალგორითმი წარმოდგენილი იყო 1963 წლის ACM-ის კონვენციაზე. შემდეგ კი გამოქვეყნდა 1965 წლის ჟურნალ IBM Systems Journal.
ალგორითმი განსაზღვრავს დასახული გეგმის პუნქტებს, რომლებიც უნდა დაიხაზოს რათა შეადგინოს სეგმენტის მარჯვენა ნაწილის მიახლოება მოცემულ ორ პუნქტს შორის. ეს ალგორითმი ხშირად გამოიყენება კომპიუტერის ეკრანის მარჯვენა მხარეზე სურათის ხაზის გასავლებად ან გამოსახულების ასაგებად. ის განიხილება როგორც ერთ-ერთი პირველად აღმოჩენილი ალგორითმი გამოსახულების სინთეზის სფეროში.
გამოყენება
გამოთვლის პრინციპი ფართოდ არის დოკუმენტირებული და იგი გამოიყენება ნებისმიერი კონუსური მრუდის, ან ბეზიერის კონუსის გამოსასახად.შესაძლებელია აგრეთვე მისი მორგება მრუდის მიახლოებასთან რომლის სასრული გაშლაა მხოლოდ ცნობილი(რომლისთვისაც მხოლოდ დაბალი ხარისხს ავიღებთ).
ალგორითმი აგრეთვე გამოიყენება 2 განზომილებიანზე დიდ სივრცეში მრუდის და ფართობის გამოსაანგარიშებლად. ორ განზომილებაშიც კი ამ ალგორითმით შესაძლებელია მრუდის და ფუნქციის სასრული წერტილების გამოთვლა, ორ პუნქტს შორის დაშვებული შეცდომების გათვალისწინებით. იგი აგრეთვე ფართოდ გამოყენებულია სურათების დასამუშავებლად და შუალედური ფერების ინტერპოლაციისთვის.
პირველი ბაიტში შემავალი მონაცებესი საბაზო ალგორითმის ახსნა
right|300px|thumb|ბრეზენჰამის სეგმენტის აგების ალგორითმის შედეგის ილუსტრაცია. მონაკვეთი იხატება ორ წერტილს შორის (x1, y1) და (x2, y2), სადაც ამ წყვილში მითითებულია სვეტი და სტრიქონი, შესაბამისად, რომელთა ნომრები იზრდება მარჯვნივ და ქვევით. დავუშვათ რომ ჩვენი ხაზი მიდის ქვევით და მარჯვნივ, ამასთან ჰორიზონტალური მანძილი x2-x1 აღემატება ვერტიკალურს y2-y1, ხაზის დახრა ჰორიზონტალურად ნაკლებია 45°-ზე. ჩვენი მიზანია ყოველი x კოლონისთვის რომელიც მოთავსებულია x0 და x1 შორის განვსაზღვროთ რომელი y სვეტია ყველაზე ახლოს ხაზთან, და დავხატოთ (x,y) წერტილი.
ორდინატთა განსაზღვრა
ორ წერტილს შორის ხაზის საერთო ფორმულა:
რადგანაც ჩვენ ვიცით კოლონა -x, მაშინ y ხაზი გამოდის დამრგვალებული მთელის შემდეგ მნიშვნელობამდე:
მაგრამ ამ გამოსახულები ზუსტი მნიშვნელობის გამოთვლა უაზრობაა, საკმარისია ავღნიშნოთ რომ y იზრდება y0-იდან და თითოეულ ბიჯზე ჩვენ x-ს ვუმატებთ 1-ს და y-ს დახრის მნიშვნელობას
რომლის გამოთვლა წინასწარ არის შესაძლებელი. მეტიც, თითოეულ ბიჯზე ჩვენ ან y-ის მნიშვნელობას ვინახავთ, ანდა მას 1-ით ვზრდით. ყოველთვის როდესაც ჩვენ x-ს სიდიდეს ვზრდით ჩვენ ამავდროულად ზემოთ მოყვანილი s დახრის სიდიდის შეცდომის მნიშვნელობასაც ვზრდით. თუ შეცდომა აღემატება 0.5, ხაზი უფრო მიუახლოვდება შემდეგ y-ს, ამიტომ ჩვენ y-ს ვზრდით 1-ით, რითიც შეცდომის მნიშვნელობის 1-ით შემცირებას ვიწვევთ.
პროცედურა შემდეგნაირიამ დავუშვათ რომ  არის გრაფიკული პრიმიტივი რომელიც გამოსახავს x სტრიქონის და y სვეტის პიქსელებს; გამოხატულია ფსევდო კოდში, საბაზო ალგორითმი კი შემდეგია:
procédure tracerSegment(entier x1, entier y1, entier x2, entier y2) est déclarer entier x, y, dx, dy ; déclarer rationnel e, e(1,0), e(0,1) ; // მცდარი მნიშვნელობა და ნაზრდი dy ← y2 - y1 ; dx ← x2 - x1 ; y ← y1 ; // საწყისი მდგომარეობა e ← 0,0 ; // საწყისი მცდარი მნიშვნელობა e(1,0) ← dy / dx ; e(0,1) ← -1.0 ; pour x variant de x1 jusqu’à x2 par incrément de 1 faire tracerPixel(x, y) ; si (e ← e + e(1,0)) ≥ 0,5 alors  // იმავე რიგის მომდევნო პიქსელის მცდარი მნიშვნელობა y ← y + 1 ;  // სასურველია უფრო მაღალი რიგის მომდევნო პიქსელი ამორჩევა e ← e + e(0,1) ;  // აზუსტებს დაჩვებულ შეცდომას ახალ სტრიქონში fin si ; fin pour ; fin procédure ;
მთელ რიცხვებზე გამოთვლების ჩასატარებელი ალგორითმის გაუმჯობესება
ამ ალგორითმის მთავარი პრობლემა შემდეგში მდგომარეობას: კომპიუტერის მიკროპროცესორი შედარებით ნელია მცოცავ მძიმიან რიცხვებზე(და ზემოთ მოყვანილი მცოცავ მძიმიანი რიცხვების რაციონალური რიცხვების სახით წარმოდგენა e და e(1,0)-სთვის გაცილებით რთულია და ითხოვს ინსტრუქციათა დიდ რაოდენობას); ხოლო მთელ რიცხვებთან მუშაობა უფრო ზუსტ და სწრაფ გამოთვლის საშუალებას მოგვცემდა. პირველი ხერხი იმაში მდგომარეობს რომ თავიდანვე შეგვიძლია შევცვალოთ e e-0,5-ით, რაც ორი რაციონალური რიცხვის შედარების მაგივრად შესაძლებლობას გვაძლევს შეცდომის ნიშანი შევამოწმოთ, ეს საშუალებას გვაძლევს ზუსტად გავიგოთ რომელი ორი პიქსელია განთავსებული პარალელური მარჯვენა მხარის ქვევით, რომელთა ორდინატები გაიზარდა 0,5-ით და შევცვალოთ ის.
procédure tracerSegment(entier x1, entier y1, entier x2, entier y2) est déclarer entier x, y, dx, dy ; déclarer rationnel e, e(1,0), e(0,1) ; // მცდარი მნიშვნელობის და ნაზრდი'' dy ← y2 - y1 ; dx ← x2 - x1 ; y ← y1 ; // საწყისი მდგომარეობა e ← -0,5 ; // საწყისი მცდარი მნიშვნელობა e(1,0) ← dy / dx ; e(0,1) ← -1.0 ; pour x variant de x1 jusqu’à x2 par incrément de 1 faire tracerPixel(x, y) ; si (e ← e + e(1,0)) ≥ 0 alors // იმავე რიგის მომდევნო პიქსელის მცდარი მნიშვნელობა y ← y + 1 ; // სასურველია უფრო მაღალი რიგის მომდევნო პიქსელი ამორჩევა e ← e + e(0,1) ; //  აზუსტებს დაჩვებულ შეცდომას ახალ სტრიქონში fin si ; fin pour ; fin procédure ;
შემდეგ ყოველი რაციონალური რიცხვის dx-ით გაზრდისას გამოთვლა აღარ ითხოვს რაციონალური რიცხვების გაზრდას. ამავდროულად e=-0,5×dy საწყისი მნიშვნელობა ჯერ არ არის მთელი რიცხვი, მაშინაც კი თუ მისი ნაზრდი მთელი რიცხვია.
procédure tracerSegment(entier x1, entier y1, entier x2, entier y2) est déclarer entier x, y, dx, dy ; déclarer rationnel e ; // შეცდომის მნიშვნელობა déclarer entier e(1,0), e(0,1) ; // ნაზრდი dy ← y2 - y1 ; dx ← x2 - x1 ; y ← y1 ; // საწყისი მდგომარეობა e ← -0,5 × dx ; // საწყისი მცდარი მნიშვნელობა e(1,0) ← dy ; e(0,1) ← -dx ; pour x variant de x1 jusqu’à x2 par incrément de 1 faire tracerPixel(x, y) ; si (e ← e + e(1,0)) ≥ 0 alors // იმავე რიგის მომდევნო პიქსელის მცდარი მნიშვნელობა y ← y + 1 ; // სასურველია უფრო მაღალი რიგის მომდევნო პიქსელი ამორჩევა e ← e + e(0,1) ; //  აზუსტებს დაჩვებულ შეცდომას ახალ სტრიქონში fin si ; fin pour ; fin procédure ;
თუმცა e-ს გაორმაგება(და მისი ნაზრდების მნიშვნელობებისა),არ ცვლის არაფერს მისი ნიშნის ტესტირებაში: e წარმოადგენს მანძილს მარჯვენა ზუსტ ორდინატიასდმი, რომელიც გაზრდილია 0,5-ით, ეს მანძილი გაზრილი იქნა რა მუდმივი დადებითი ფაქტორით 2×dy (რომელიც არ ცვლის ტესტირებული შეცდომის მნიშვნელობას). დახრის მნიშვნელობა, რომელიც გამოიყენება როგორც e-ს ნაზრდი გაზრდილი აგრეთვე იგივე ფაქტორით გახდება 2×dy, მისი საწყისი მნიშვნელობა კი -dx, მეორე პირობითი დეკრემენტი გახდება 2×dx(რომელიც შეიძლება წინასწარ გამოვთვალოთ). ალგორითმი კი გახდება შემდეგნაირი: