cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ამიერკავკასიის სახელმწიფოების სამშვიდობო კონფერენციები
მათი დამოუკიდებლობის ცნობისა და ინტერესების დაცვის მიზნით. მიუხედავთ ამისა სომხეთის ხელისუფლებამ კონფერენციის მუშაობაში მონაწილეობაზე უარი განაცხადა. ქართულმა მხარემ სომხეთის დიპლომატიურ წრეებს კონფერენციის მოწვევის დროდ 14 ნოემბერი შესთავაზა. სომხეთმა ამჯერადაც თავშეკავება აირჩია, რის გამოც კონფერენცია 30 ნოემბრისათვის გადაიდო. ქართული მხარის შეთავაზება სომხეთის ხელისუფლებამ ამჯერადაც უპასუხად დატოვა და ამიერკავკასიის ერების საერთო-სამშვიდობო კონფერენციის მოწვევის იდეა ჩაიშალა. მიუხედავად ამისა, ქართული პოლიტიკური სპექტრის ძალისხმევით, 1919 წლის  25 აპრილს თბილისტი ამიერკავკასიის რესპუბლიკების კონფერენცია მაინც გაიხსნა მასში მონაწილეობდნენ: საქართველოდან ე. გეგეჩკორი, ნ. რამიშვილი, კ. კანდელაკი;  სომხეთიდან      ს. მამიკონიანი, ს.ფ ტიგრანიანი, ს.ს არუთინიანი; აზრბაიჯანიდან   მ. ჯაფაროვი, ფ. ხანხოისკი, ხასმ-მამედოვი; მთიელთა რეპუბლიკიდან კანტემირი, ფანზულაევი, ბუტაევი. ქართული მხარის მიერ შემუშავებული კონფერენციის დღის წესრიგი კონფერენციის მონაწილეთა მხრიდან მოწონებულ იქნა. იგი 8 ძირითადი საკიტხის განხილვა ითვალისწინებდა: რკინიგზების, ფოსტატელეგრაფის, საქონლის გაცვლა-გამოცვლის, ტერიტორიული საკითხების გადაწყვეტას, საერთო ძალებით დამოუკიდებლობის დაცვას, მოსალოდნელი წინასწარი საფრთხის დროულად განმუხტვას, ლტოლვილთა  და სამოსამართალო უფლებრივი ნორმების მოსაგვარებელი  მექანიზმის შემუშავებას. აღნიშნული საფრთხეების მოსამზადებლად და კონფერენციის პლენუმზე გასატანად შესაბამისი დარგობრივი კომისიები შეიქმნა. კონფერენციის 1919 წლის 9ივნისის სხდომაზე გეგეჩკორმა ამიერკავკასიის სახელმწიფოთა  სამხედრო ძალების გაერთიანების საკიტხი დააყენა. ნ. რამიშვილმა ყურადღება იმ მოსალოდნელ საფრთხეზე გაამახვილა, მოხალისეთა ჯარისაგან კავკასიის რესპუბლიკების დამოუკიდებლობას რომ ემუქრებოდა. ქართული მხრის მიერ შემუშავებული რეზოლუციის პროექტის იმ დებულებას, რომელიც თავისუფლებისა და დამოუკიდებლობის დასაცავად ამიერკავკასიის სამხედრო და დიპლომატიური ძალების გაერთიანებას ითვალისწინებდა, სომხეთის დელეგაციის წარმომადგენლებმა ს. ტიგრანიანმა და ს. მამიკონიანმა მხარი არ დაუჭირეს. მიზეზად სომხეთის მთავრობის პოზიციის არცოდნა, მათთან შეთანხმების საჭიროება დაასახელეს და სხდომის ერთი კვირით გადადება მოითხოვეს. ამით სომხურმა მხარემ ამით სომხურმა მხარემ რეზოლუციის მხარდაჭერას თავი აარიდა, მათი ეს ქმედება ალხატისოვმა იმით „გაამართლა“, რომ   სომხეთის გაერთიანებაში აჯიმოვის ჯგუფს და დენიკინს დიდი დამსახურება მიუძღოდათ, იმავე ალხიტოსოვმა აღნიშნული კონფერენცია საქართველოსა და აზერბაიჯანის მხრიდან სომხეთზე ზემოქმედების მცდელობად სა სომხური  ტერიტორიების დასათმობად ჩატარებულ ღონისძიებად გამოაცხადა. ალხატისოვი სომხურ ტერიტორიებში ახალქალაქის,  ბორჩალოსა და ახალციხის მაზრებს გულისხმობდა. საქართველოს მთავრობის ინიციატივით, ამიერკავკასიის სამ რესპუბლიკას შორის (საქართველო, სომხეთი, აზერბაიჯანი) გაფორმებული ხელშეკრულება ითვალისწინებდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ნატალია ნაროჩნიცკაია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:რუსი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 23 დეკემბერი
Modjo
Modjo — ფრანგული ჰაუს-დუეტი. მასში შედიოდნენ მუსიკალური პროდიუსერი რომენ ტრანშარი და ვოკალისტი იან დესტანიოლი (იგივე იან დესტალი). დუეტმა დიდი წარმატება მოიპოვა სინგლით „Lady (Hear Me Tonight)“.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ელექტრონული დუეტები კატეგორია:ფრანგული ჰაუს-ჯგუფები კატეგორია:ფრანგული ალტერნატიული როკ-ჯგუფები კატეგორია:ნიუ-დისკო მუსიკოსები
მურადბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მურადბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სან-ლუის-დუ-ნორტი
სან-ლუის-დუ-ნორტი (São Luís do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 564 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 617 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.88 კმ²-ზე. ფართობი 586 058 კმ²-ია.
ვანო ხოჯაბეგოვი
მინი|ვ. ხოჯაბეგოვი, „ხევსურები“. ვანო ხოჯაბეგოვი (დ. 14 იანვარი, 1875, თბილისი, — გ. 1922, იქვე) — თბილისელი მხატვარი, წარმოშობით სომეხი.
დაიბადა, ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა თბილისში. ძირითადად იყო თვითნასწავლი. მხატვარმა ბორის ფოგელმა ნიკოლოზ სკლიფოსოვსკის კერძო სამხატვრო სკოლაში ჩარიცხა 1910 წელს. თავს ირჩენდა ფედოსეევის (ახლანდ. ვ. სარაჯიშვილის) ქუჩაზე საწვრილმანო დუქანში ვაჭრობით. 1916 წელს მონაწილეობდა „დიდების ტაძარში“ (ახლანდ. ეროვნული გალერეა) მოწყობილ მხატვართა გამოფენაში, შემდეგ — „სომეხ მხატვართა კავშირის“ გამოფენაზე თბილისში, კონსტანტინოპოლში და სხვ. შექმნა ძველი თბილისის ყოფის ამსახველი სერიები: ყოჩების ჭიდილი, ყეენობა, ყარაჩოხელთა ქეიფი, კრივი, ქართული ჭიდაობა და სხვ. მისი ილუსტრაციები თან დაერთო იოსებ გრიშაშვილის „ძველი თბილისის ლიტერატურული ბოჰემის“ გამოცემას. ხოჯაბეგოვის ნამუშევრები დაცულია თბილისის ისტორიის მუზეუმსა და საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:სომეხი მხატვრები კატეგორია:ქართველი მხატვრები
არეგნადემი
არეგნადემი (Արեգնադեմ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 850 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 305 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 169 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.8 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ფლორიენ ფილქეინქთონ მიქსა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:Curved Air-ის წევრები კატეგორია: ინგლისელი როკ-დრამერი კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი
ბრუნოპოლისი
ბრუნოპოლისი (Brunópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 843 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბანუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 850 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.46 კმ²-ზე. ფართობი 337 044 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
იქშკილეს მხარე
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ოგრეს რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 8 764 კაცს. მხარის ფართობია 132,1 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ჰანდელსკაი (ვენის მეტრო)
ჰანდელსკაი (Handelskai) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1996 წელს.
ამანლი
ამანლი (Amanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 157 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ბაქოს ეკონომიკა
ბაქოს ეკონომიკა — სფერო, რომელიც მოიცავს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს ეკონომიკასთან დაკავშირებულ საკითხებს. ვინაიდან, რადგან ბაქო კავკასიის რეგიონის კასპიის სანაპიროზე მდებარეობს, ის ისტორიულად, ქვეყნის ეკონომიკური ცხოვრების ცენტრი იყო.
მრეწველობა
2017 წლის იანვარ-ნოემბერში სამრეწველო პროდუქციის მოცულობამ შეადგინა 29.9 მლნ მანათი, ანუ 3.7 %-ით ნაკლები გასული წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით.
წარმოების მოცულობა 24.3 პროცენტით გაიზარდა ელექტროენერგიის, ბუნებრივი აირის, ორთქლის, წყალმომარაგების, დამუშავებისა და გადამუშავების სფეროში.
2017 წლის 1 დეკემბრის მდგომარეობით სამრეწველო საწარმოთა საწყობებში საბოლოო პროდუქტი 181,9 მლნ მანათი იყო.
სამთო მრეწველობა
სამთო მრეწველობის წარმოების საერთო ღირებულება გასული წლის იანვარ-ნოემბრის მაჩვენებელთან შედარებით 3.6 პროცენტით შემცირდა და 24.4 მლნ მანათი შეადგინა.
სამრეწველო წარმოების 81.5% წარმოებული იქნა სამთო სექტორში, 16.2% გადამამუშავებელ სექტორში, 1.6% წარმოების, ელექტროენერგიის, ბუნებრივი აირისა და ორთქლის წარმოებისა და გადანაწილების სექტორებში, დამუშავებისა და გადამუშავების სექტორში კი 0.7%.
სამთო სექტორში ნავთობის მოპოვება 6.2 %-ით შემცირდა, ხოლო კომერციული გაზის მოცულობა კი 2.2 %-ით.
სამთო მრეწველობის წარმოების ძირითადი სახეობები ნავთობის წარმოების სფეროში პროდუქციის ძირითადი სახეობები წარმოების ინდუსტრია
2017 წლის იანვარ-ნოემბერში გადამუშავების მრეწველობაში წარმოებულმა საქონელმა შეადგინა 4,843.7 მლნ მანათი და სამრეწველო მომსახურების გაწევას უზრუნველყოფდა.
წარმოების დინამიკა
მშენებლობა
გასული წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით 12331.2 მლნ მანათით ან 3.3 %-ით ნაკლები იყო მიმართული მთელი საფინანსო წყაროების კაპიტალის აქტივები ქალაქის ეკონომიკური და სოციალური სფეროების განვითარებისთვის 2017 წლის იანვარ-ნოემბერში.
სამშენებლო სამუშაოებზე გამოყოფილი თანხების 71.7% დაიხარჯა.
მშენებლობის ღირებულება 2017 წლის იანვარ-ნოემბერში, რომლებიც სამშენებლო კომპანიებმა განახორციელეს
სამომხმარებლო ბაზარი
2017 წლის იანვარ-ნოემბერში, ბაქოს სამომხმარებლო ბაზარზე გაყიდული საქონლისა და მომსახურების ღირებულება მოსახლეობის მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად 2.2% -ით გაიზარდა და შეადგინა 21.964.1 მლნ მანათი
სამომხმარებლო ბაზრის ძირითადი მაჩვენებლები ქალაქის ეკონომიკურ და სოციალურ სფეროებში დაქირავებულთა საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი 2017 წლის იანვარ-ოქტომბერში გაიზარდა 6.7% -ით, გასული წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით და შეადგინა 782.9 მანათი.
ტრანსპორტი
2017 წლის იანვარ-ნოემბრის მონაცემებით, საავტომობილო სატვირთო გადაზიდვებმა წინა წელთან შედარებით 1.6 პროცენტით გაიზარდა და 5.3021.2 ათასი ტონა შეადგინა. მგზავრთა გადაადგილება ტრანსპორტით ასევე 0.1% -ით გაიზარდა 623024.1 ათას მგზავრამდე.
მეტროს მომსახურებით მგზავრთა რიცხვი წინა წელთან შედარებით 5.3 პროცენტით გაიზარდა და 207.6 მლნ შეადგინა
მეტროპოლიტენის საქმიანობა
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ეკონომიკა კატეგორია:ბაქო
უილიამსონის ოლქი (ტეხასი)
უილიამსონის ოლქი (Williamson County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ჯორჯტაუნი. შეიქმნა 1848 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ახალგაზრდა სოციალისტ-ფედერალისტთა ორგანიზაცია
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
მატილდა ჰოლშტაინელი
მატილდა ჰოლშტაინელი (Mechthild von Holstein, Methilde af Holsten; დ. 1220 — გ. 1288) — დანიის დედოფალი 1250-52 წლებში როგორც აბელის მეუღლე. დაქვრივების შემდეგ მეორედ დაქორწინდა შვედეთის რეგენტ ბირგერ იარლზე.
ბიოგრაფია
მატილდა დაიბადა 1220 წელს. იგი იყო ჰოლშტაინის გრაფ ადოლფ IV-ის ასული. 1237 წლის 25 აპრილს იგი ცოლად შერთეს დანიის მეფე ვალდემარ II-ის შუათანა ვაჟს, შლეზვიგის ჰერცოგ აბელს. 1239 წელს აბელი გვარდიელი ხდება.
1250 წელს აბელმა თავისი ძმა, მეფე ერიკ IV მოკლა და დანიის მეფე გახდა, რის შემდეგაც მატილდა დანიის დედოფლად გვევლინება. იგი თავის ქმართან ერთად ამავე წლის 1 ნოემბერს ეკურთხა. 1252 წელს, აბელის დაღუპვის შემდეგ, ტახტზე აბელის კიდევ ერთი ძმა, კრისტოფერ I ავიდა, რომელმაც დედოფალი მატილდაც და მისი ვაჟებიც დანიიდან გააძევა.
1260 წელს მისი უფროსი ვაჟის დაღუპვის შემდეგ შლეზვიგის ჰერცოგი მისი მეორე ვაჟი გახდა. იმავე წელს, მან სამხრეთ დანიის მიწები, რომელიც მის პირად მფლობელობაში იყო თავის ძმებს, შკლეისა და ეიდერს დაურიგა.
მატილდა მალევე მოელეპარაკა ლუნდის არქიეპისკოპოსს, რომელმაც იგი 1261 წელს შვედეთის რეგენტ ბირგერ იარლზე დააქორწინა. 1266 წელს, ბირგერის გარდაცვალების შემდეგ მან შვედეთი დატოვა და სამხრეთ დანიაში, ქალაქ კილში დასახლდა.
შვილები
მატილდას შვილები მხოლოდ დანიის მეფე აბელისაგან ჰყავდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1220 კატეგორია:გარდაცვლილი 1288 კატეგორია:დანიის დედოფლები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები
სალცგიტერი
300px|მინი|სალდერის ციხესიმაგრე სალცგიტერი (Salzgitter) — დამოუკიდებელი ქალაქი გერმანიაში. მდებარეობს ქვემო საქსონიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ბრაუნშვაიგისა და  ჰილდესჰაიმს შორის.
ისტორია
1942 წლის 31 მარტამდე, სალცგიტერს ერქვა იმ სოფლის სახელი სადაც ახლა სალცგიტერ-ბედი მდებარეობს. 1951 წელს დაბას გადაერქვა სახელი და დაერქვა სალცგიტერ-ბედი. სალცგიტერი წარმოიშვა XIV საუკუნის დასაწყისში, მარილის საბადოს გარშემო, სოფელი ვერსტედტის ახლოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
არმუდლუ (კახი)
არმუდლუ  (Armudlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში.
სან-პატრისიუ (გოიასი)
სან-პატრისიუ (São Patrício) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 560 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
არმუდლუ (კახი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
სან-პატრისიუ (გოიასი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 991 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.58 კმ²-ზე. ფართობი 171 957 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
თენგიზ ზამთარაძე
თენგიზ ზამთარაძე (დ. 2 იანვარი, 1998) — ქართველი მორაგბე. 2016 წლიდან თამაშობს „ლელო სარასენსში“, დიდი 10-ში კვაჭის პოზიციაზე. 2017 წლიდან არის საქართველოს 20 წლამდელთა ეროვნული ნაკრების წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები
კამენ-დოლი
კამენ-დოლი (Камен Дол) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, როსომანის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 148 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 91 ადამიანს შეადგენდა.
დრეზდნერ-შტრასე (ვენის მეტრო)
დრეზდნერ-შტრასე (Dresdner Straße) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1996 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
კამპუს-ნოვუსი
კამპუს-ნოვუსი (Campos Novos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 946 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბანუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 824 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.09 კმ²-ზე. ფართობი 1 719 373 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
არფენი
არფენი (Արփենի) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 920 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 391 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 206 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.9 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
აშაღი-მალახი
აშაღი-მალახი  (Aşağı Malax) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 304 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
მარია ანა ავსტრიელი (1738-1789)
მარია ანა ავსტრიელი (Maria Anna von Österreich; დ. 6 ოქტომბერი, 1738, ვენა, ავსტრია — გ. 19 ნოემბერი, 1789, კლაგენფურტი, ავსტრია) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I შტეფანისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას უფროსი ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
მარია ანა დაიბადა 1738 წლის 6 ოქტომბერს ვენაში. იგი იყო ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიასა და მისი მეუღლის, საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I შტეფანის უფროსი ქალიშვილი. თავისი უფროსი დის გარდაცვალებიდან უმცროსი ძმის, ერცჰერცოგ იოზეფის დაბადებამდე, მარია ანა 1740-1741 წლებში იყო ჰაბსბურგთა უზარმაზარი მონარქიის ტახტის პირველი მემკვიდრე. ოჯახურ წრეში იგი „მარიანას“ სახელით იყო ცნობილი.
მართალია იგი მეტად ინტელექტუალი იყო, თუმცა დაბადებიდანვე ჰქონდა ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული პრობლემები. განსაკუთრებულად აწუხებდა ზურგის პრობლემები, რაც შემდეგში ზურგის ტვინის სიმსივნეში გადაიზარდა. 1757 წელს მარია ანამ პნევმონია გადაიტანა, რამაც საგრძნობლად შეარყია მისი ისედაც სუსტი ჯანმრთელობა. მისმა ფიზიკურმა ნაკლოვანებებმა მისი ევროპელ მონარქზე დაქორწინება შეუძლებელი გახადა, უფრო დაბალი წოდების მქონე მამაკაცთან შეუღლებაზე კი ოჯახისაგან უარი მიიღო. იმ პერიოდის ევროპელი მონარქებისათვის ტახტის მემკვიდრის გაჩენა ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან მოვალეობას წარმოადგენდა, მარია ანას ჯანმრთელობა კი საეჭვოს ხდიდა მის ამ შესაძლებლობას.
დედოფალმა მარია ტერეზიამ, რომელმაც იცოდა, რომ მარია ანას გარდა კიდევ მრავალ მემკვიდრეს გააჩენდა, რომელთაც შემდგომში კარგად გამოიყენებდა პოლიტიკური კავშირებისათვის, თავისი უფროსი ქალიშვილის მდგომარეობის გამო სულაც არ მიეცა სასოწარკვეთას. მან გადაწყვიტა, რომ მარია ანასათვის სასულიერო განათლება მიეცა, რაც ისეთივე მნიშვნელოვანი იყო კათოლიკე მონარქთათვის, როგორც პოლიტიკური კავშირები. ამრიგად, დედის გადაწყვეტილებით მარია ანა თავის და-ძმასთან: მარია ელიზაბეთთან და მაქსიმილიან ფრანცთან ერთად იღებდა სასულიერო განათლებას.
მოგვიანებით მარია ანა თავის დასთან ერთად აღიკვეცა მონაზვნად და მონასტერში გადასახლდა, სადაც რამდენიმე წელიწადში დები ერთმანეთს დაშორდნენ და საკმაოდ პრესტიჟული დედათა მონასტრების აბატისები გახდნენ.
როგორც ცნობილია, მარია ანა მამის საყვარელი შვილი იყო, რადგან იგი მასავით იზიარებდა სამეცნიერო ინტერესებს. სწორედ მარია ანამ მიიღო 1765 წელს, ფრანც შტეფანის დაღუპვის შემდეგ მისი მონეტების კოლექცია. ასევე მან დაწერა წიგნი დედის პოლიტიკაზე და მამის ექსპერიმენტებზე ქიმიასა და ფიზიკაში. მოგვიანებით, იგნას ფონ ბორნის დახმარებით მან არქეოლოგია და მხატვრობაც შეისწავლა.
მარია ანა გარდაიცვალა 1789 წლის 19 ნოემბერს კლაგენფურტში, 51 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1738 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1789 კატეგორია:ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
ქეთევან დედოფლის გამზირი
ქეთევან დედოფლის გამზირი — ქუჩა თბილისში, ისნისა და სამგორის რაიონებში (ავლაბარი, ნავთლუღი). ავლაბრის მოედნიდან მოსკოვის გამზირამდე. მაგისტრალური ქუჩა, რომელიც ნავთლუღს აკავშირებს ქალაქის ცენტრალურ რაიონებთან. ძველთაგანვე ცნობილი იყო კახეთის გზის სახელით. ასეა დატანილი ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შედგენილ თბილისის 1735 წლის გეგმაზეც. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც კახეთის ქუჩა, 1895 წლის გეგმაზე — როგორც კახეთის დიდი ქუჩა. 1923 წელს — სტეფანე შაუმიანის, 1990 — ქეთევან წამებულის, 2005 წელს ქეთევან დედოფლის სახელი დაერქვა. გამზირზე დგას პ. ადამიანის სახელობის სომხური სახელმწიფო დრამატული თეატრის შენობა (19396, არქიტექტორი მ. ტერ-მიქელოვი), ქეთევან დედოფლის გამზირისა და თელავის ქუჩის კუთხეში — ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო „შერატონ-მეტეხი-პალასი“ (1991, არქიტექტორები: ე. ჩაკმანი, შოთა ყავლაშვილი). ქეთევან დედოფლის გამზირისა და კახეთის გზატკეცილის შესაყართანაა შპს „ისანი“. შემონახულია XIX საუკუნის II ნახევრის საცხოვრებელი სახლები. გამზირზე დგას მეფე ფარნავაზ I-ის ძეგლი (მოქანდაკე ელგუჯა ამაშუკელი. არქიტექტორები: შოთა ყავლაშვილი, ვ. რცხილაძე). გამოდის მეტროს სადგურები „ავლაბარი“, „300 არაგველი“, „ისანი“, „სამგორი“.
ლიტერატურა
კატეგორია: სამგორის რაიონის ქუჩები კატეგორია: ისნის რაიონის ქუჩები
კევედო (ქალაქი)
კევედო (Quevedo) — ქალაქი ეკვადორში, ლოს-რიოსის პროვინციაში, კევედოს კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი; დაარსდა 1838 წელს. 2010 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 173 585 ადამიანს შეადგენს. მდებარეობს დედაქალაქ კიტოდან 237 კილომეტრით სამხრეთ-დასავლეთით. კევედო ეკვადორის ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ქალაქია; ცნობილია სასოფლო-სამეურნეო ტრადიციებით. მისი აგროინდუსტრიული სექტორი ერთ-ერთი ლიდერია მსოფლიოში ბანანის, კაკაოს, ხილისა და ყავის მარცვლის ექსპორტით. ბოლო წლებში, მნიშვნელოვნად გაიზარდა არასასოფლო-სამეურნეო სექტორიც — ძირითადად საფინანსო და საგანმანათლებლო სფეროები.
კევედოს გეოგრაფიული მდებარეობა ძალზედ მნიშვნელოვანია ლოჯისტიკის თვალსაზრისით, რადგან ის მდებარეობს წყნარ ოკეანესა და ისეთ დიდ ქალაქებს შორის, როგორებიცაა გუაიაკილი, სანტო-დომინგო, მანტა, ამბატო და კიტო. იმის გამო, რომ კევედო ანდების მთების დასავლეთით და მდინარე ვინსესის მარჯვენა ნაპირზე მდებარეობს, ქალაქი საკმაოდ მოწყვლადია წყალდიდობებისადმი. კლიმატი ნოტიო ტროპიკულია.
სქოლიო
კატეგორია:ეკვადორის ქალაქები
პეტრე მამრაძე (პოლიტიკოსი)
პეტრე მამრაძე (დ. 8 სექტემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი, პოლიტოლოგი, ფიზიკოსი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატი. ღირსების ორდენის კავალერი (2006).
1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1975 წელს იყო საქსახლწყალ–პროექტის პროგრამისტი. 1975-1995 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის თბილისის ლაბორატორიის მეცნიერ თანამშრომელი. 1992 იყო წელს ვიცე-პრემიერის თანაშემწე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მწვანეთა პარტია“. 1995 წელს იყო საქართველოს სახელმწიფო მეთაურის აპარატის ხელმძღვანელი. 1995-2003 წლებში იყო სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე და სახელმწიფო კანცელარიის უფროსი. 2003-2008 წლებში იყო საქართველოს მთავრობის კანცელარიის უფროსი. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. არის მრავალი პუბლიკაციური წერილის ავტორი და 14 სამეცნიერო ნაშრომის თანაავტორი. 1992 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა: „ანიჰილაციის ფუნდამენტური პროცესები ზეძლიერ მაგნიტურ ველებში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკის მეცნიერები კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გუსტავი (ნიანგი)
გუსტავი — დიდი ზომის მამრი ნილოსის ნიანგი ბურუნდიდან. ის ცნობილი გახდა როგორც კაციჭამია ნიანგი. მისი სანადირო არეალი მოიცავდა რუზიზის მდინარის აუზს და ტბა ტანგანიკას ჩრდილოეთ ტერიტორიას, სადაც მან სავარაუდოდ 300 ადამიანის სიცოცხლე იმსხვერპლა. გუსტავის მსხვერპლთა ზუსტი რაოდენობის განსაზღვრა ვერ მოხერხდა. მან ადგილობრივ მოსახლეობაში შეიძინა მითიური არსების სტატუსი.
აღწერა
გუსტავის ზუსტი სიგრძე და წონა უცნობია, რადგან იგი არასდროს დაუჭერიათ, თუმცა 2002 წელს კვლევების შედეგად ივარაუდეს რომ იგი შესაძლოა ყოფილიყო 5,5 მ სიგრძის და 910 კგ წონის. სავარაუდოდ, მსგავსი გასაოცარი ზომის მიღწევისთვის მისი ასაკი უნდა ყოფილიყო 100 წლამდე. თუმცა ამ მოსაზრებას ასაკის შესახებ, ეჭვქვეშ აყენებს მის კბილებზე დაკვირვება. ასაკის მატებასთან ერთად ნიანგებს კბილები სცვივათ, ამიტომ უფრო რეალურია ვარაუდი იმისა რომ გუსტავი არ უნდა ყოფილიყო 60 წელზე მეტის.
როგორც ცნობილია, გუსტავის სხეულზე იყო სამი, ტყვიისგან გამოწვეული ნაიარევი, ასევე მას დაზიანებული ჰქონდა მარჯვენა კიდური. რა გარემოებაში მიიღო მკვლელმა ნიანგმა ჩამოთვლილი დაზიანებები, უცნობია. მეცნიერების და ჰერპეტოლოგისტების ვარაუდით, გუსტავის სხეულის დიდმა ზომამ შეცვალა მისი რაციონი, იგი ვერ ახერხებდა თევზზე, ანტილოპასა და ზებრაზე ნადირობას, ამიტომაც იძულებული იყო თავს დასხმოდა უფრო დიდი ზომის ცხოველებს: ჰიპოპოტამებს, მტაცებელ ცხოველებს და ზოგჯერ ადამიანებსაც კი. ცნობილი ადგილობრივი ლეგენდის თანახმად გუსტავი თავის მსხვერპლს მხოლოდ კლავდა და არ ჭამდა. დოკუმენტური ფილმის მიხედვით, გუსტავს საშუალება ჰქონდა ფრთხილად შეერჩია მსხვერპლი, რადგან ნიანგებს შეუძლიათ საკვების გარეშე გაძლონ რამდენიმე თვე.
2009 წელს გუსტავი კვლავ გამოჩნდა რუზიზის მდინარეში, ტანგანიკის ტბის მახლობლად.
დაჭერის მცდელობა
ფილმში „მკვლელი ნიანგის დაჭერა“, პატრის ფეიე და დანარჩენი მეცნიერები ცდილობენ გუსტავის დაჭერას. ფილმის მიხედვით, პატრისი უშუალოდ დაჭერის პროცესამდე, ორი წლის განმავლობაში იკვლევდა გუსტავს. ქვეყანაში შექმნილი გარემოებების გამო, პატრისს და მის გუნდს ჰქონდათ, მხოლოდ და მხოლოდ, ორი თვე მიზნის მისაღწევად. პირველი მცდელობისას დამონტაჟებული იქნა თითქმის 1 ტონის და 9 მეტრის სიგრძის გალია, რომელშიც განთავსებული იქნა სატყუარა და ინფრაწითელი ვიდეო კამერა. გამოყენებული იქნა რამდენიმე სახის სატყუარა, მაგრამ გუსტავი არცერთმა მიიზიდა. მეორე მცდელობისას დამატებული იქნა ორი მახე. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი რეგულარული ზომის ნიანგი მოხვდა მახეში, გუსტავის მიტყუება მაინც ვერ მოხერხდა.
ოპერაციის ბოლო კვირაში, გუნდმა გალიაში მოათავსა ცოცხალი თხა. მახის დაგების პირველ ღამეს არაფერი მოხდა, თუმცა მომდევნო ღამეს ცუდი ამინდის გამო გალიაში დამონტაჟებული კამერა მწობიდან გამოვიდა. მომდევნო დილით გუნდს გალია ნახევრად ჩაძირული დახვდა, თხა კი გამქრალი. როგორც მეცნიერებმა ივარაუდეს, ამინდის გაუარესებამ გამოიწვია წყლის დონის მატება, რაც თხას გალიიდან გაქცევაში დაეხმარა, თუმცა აღნიშნული მოსაზრების დამამტკიცებელი ჩანაწერები არ მოიპოვება, რამე თუ გადამღები კამერა არ მუშაობდა.
სავარაუდო გარდაცვალება
2019 წელს, ჟურნალმა Travel Africa-მ განაცხადა გუსტავის მოკვლის შესახებ, თუმცა არ ითქვა ვინ და როგორ მოკლა ნიანგი.
პოპულარობა
გუსტავზე დაფუძნებულია მხატვრული ფილმი Primeval (თავდაპირველი სახელწოდება Gustave).
ვარკავის მხარე
ვარკავის მხარე (Vārkavas novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ლატგალიის რეგიონში. მხარე მოიცავს 3 თემს. ადმინისტრაციული ცენტრი არის სოფელი ვეცვარკავა.
ესაზღვრება დაუგავპილსის, ლივანისა და პრეილის მხარეები.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას პრეილის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ურუანა
ურუანა (Uruana) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 586 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.46 კმ²-ზე. ფართობი 522 506 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
გაერთიანებული სამეფო-სომხეთის ურთიერთობები
სომხეთ-გაერთთიანებული სამეფოს ურთიერთობები — მოიცავს სომხეთისა და გაერთთიანებული სამეფოს შორის ორმხრივ დიპლომატიურ ურთიერთობას. გაერთიანებულმა სამეფომ სომხეთის დამოუკიდებლობა აღიარა 1991 წლის 31 დეკემბერს. ევროპაში სომხეთის პირველი საელჩო გაიხსნა ლონდონში 1992 წლის ოქტომბერში. 1995 წლიდან გაერთიანებულ სამეფოს აქვს საელჩო ერევანში ორი ქვეყანა დღემდე ინარჩუნებს თანამშრომლურ და მეგობრულ ურთიერთობებს.
პირველი მსოფლიო ომი
1910 წლისთვის ბრიტანული პოლიტიკა ეწინააღმდეგებოდა რუსეთის მიერ სომხეთზე კონტროლის მოპოვებას და ცდილობდა ოსმალეთის იმპერიისკენ მიეცა მიმართულება სომხეთისათვის. როდესაც მსოფლიო ომი დაიწყო, ბრიტანეთმა უარყო თურქების წინააღმდეგ საბრძოლველად სომხური ლეგიონის შექმნის იდეა. მაგრამ ნაცვლად ამისა, იგი მხარს უჭერდა სომხურ ლეგიონს საფრანგეთის სარდლობით, რომელიც იმ დროისთვის იბრძოდა კვიპროსში.
როგორც კი სომეხთა ხოცვა-ჟლეტების შესახებ ახალი ამბები გამჟღავნდა, ლონდონმა დაიწყო მუშაობა იმის დასამტკიცებლად, რომ მისი იმპერიული პასუხისმგებლობები მოიცავს ადამიანის უფლებების დაცვას. თურქებმა ამ ყველაფერს უპასუხეს გაძლიერებული ანტი-ბრიტანული ნაციონალიზმით.
სახელმწიფო ვიზიტები სომხეთსა და გაერთიანებულ სამეფოს შორის
სომხეთსა და გაერთიანებულ სამეფოს შორის სხვადასხვა სახელმწიფო ვიზიტიტები შედგა, მაგაითად, როდესაც ბრიტანეთის სახელმწიფო მინისტრი დევიდ ლიდინგტონი იმყოფებოდა ერევანში. გარდა ამისა, სომხეთის პრეზიდენტი სერჟ სარგსიანი 2012 წლის ივლისში ეწვია გაერთიანებულ სამეფოს.
პრემიერ მინისტრი მარგარეტ ტეტჩერი სომხეთში იმყოფებოდა 1990 წლის ივნისში, როდესაც სომხეთი ჯერ კიდევ საბჭოთა კავშირის შემადგენელი ნაწილი იყო.
დიდი ბრიტანეთის სომხური საზოგადოება
1989 წელს გამოქვეყნებული მონაცემებით, იმ დროისათვის დიდ ლონდონში დაახლოებით 10 000 სომეხი ცხოვრობდა. სავარაუდოდ, მათი უმრავლესობა პირველი თაობის ემიგრანტები იყვნენ ლიბანიდან, სირიიდან, ერაყიდან, ირანიდან და კვიპროსიდან. მათში ასევე შედიან სომხები ეთიოპიიდან, ინდოეთიდან, ეგვიპტიდან, ისრაელიდან და აგრეთვე სხვა ქვეყნებიდან. ძირითადად, მიგრანტი სომხები ცხოვრობდნენ ქალაქ ლონდონში, მანჩესტერში, ლივერპულში, ბირმინგემში, ასევე ედინბურგში, ბელფასტსა და გლაზგოში.
მანჩესტერში 1835 წლიდან ცხოვრობდნენ სომეხი მოსახლეები, პირველი მაცხოვრებელი სომხები იყვნენ ვაჭრები კონსტანტინოპოლიდან და ინდოეთიდან. 1870 წელს მანჩესტერში აშენდა სომხური ეკლესია (ყოვლადწმიდა სამება), ხოლო 30 სომხური ბიზნესი კი სავარაუდოდ, ქალაქში მოქმედებდა 1862 წლისთვის.
სომხების გენოციდის აღიარება
უელსის, შოტლანდიისა და ჩრდილოეთ ირლანდიის მთავრობები აღიარებენ სომხურ გენოციდს, თუმცა ინგლისი არ ცნობს სომხურ გენოციდს, რადგან მიაჩნია, რომ ეს მტკიცებულებები არ არის საკმარისი, რომ განიხილოს საშინელი მოვლენები, რომელმაც თავიდანვე დააზარალა ოსმალეთის სომეხი მოსახლეობა. ბრიტანეთის მთავრობა ამბობს, რომ ეს ხოცვა-ჟლეტა საშინელი ტრაგედია იყო და გმობს ამას და აცხადებს, რომ ეს იყო იმ პერიოდის ხელისუფლების ხედვა.
შილდის მესამე კოშკი
შილდის მესამე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ ვეძისხევის სამხრეთ ნაწილში, სოფელი შილდიდან სოფელი ბარცანისკენ მიმავალი გზის მარცხენა მხარეს, გზიდან დაახლოებით 60 მეტრზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ძირითადად სამხედრო დანიშნულებისა იყო. სავარაუდოდ, გამოიყენებოდა დროებით საცხოვრებლადაც.
კოშკი გეგმით კვადრატულია, ზემოთ ოდნავ შევიწროებული, შემორჩენილია სამი სართულის სიმაღლეზე. შენობა ნაგებია რიყის და ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. კედლების ზედაპირი შიგნიდან და გარედან გაწყობილია ბათქაშით. კოშკში შესასვლელი პირველ სართულზეა, დასავლეთიდან. კედელი კარის ადგილას დანგრეულია და შესასვლელს მხოლოდ თაღის ქუსლების და სამხრეთი წირთხლების მცირე ნაწილიღა შემორჩა. სართულის კედლებში ხუთი სათოფური და ხუთი სწორკუთხა ნიშაა მოწყობილი. სათოფურებიდან ორი შეწყვილებულია, დანარჩენები — ცალმაგი. შეწყვილებული სათოფურები აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია, ხოლო ცალმაგებიდან ორი დასავლეთითაა, ერთი — ჩრდილოეთით. ნიშებიდან ორ-ორი აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი კედლების კიდეებთანაა, ერთი — სამხრეთი კედლის დასავლეთ კიდესთან. ნიშებს ფიცრული გადახურვა აქვს. ჩრდილოეთი კედლის შუაში გეგმით ნახევარწრიული, თაღოვანი ბუხარია, რომლის მოპირდაპირედ, ჭერთან, მცირე კვადრატული სარკმელია გაჭრილი.
პირველი სართულია კედელი სისქით რამდენადმე აღემატება მეორისას, რის გამოც სართულის მთელ პერიმეტრზე გადახურვის დონეზე შემორჩენილია დაახლოებით 10-12 სანტიმეტრის საფეხური, რომელზეც სართულის გადახურვის ხის ძელები იყო დაყრდნობილი.
მესამე სართულის კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი დანგრეულია. როგორც შემორჩენილი კედლების მიხედვით ირკვევა, აღმოსავლეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო განიერი ღიობი იყო მოწყობილი. მათგან აღმოსავლეთის და ჩრდილოეთის — სარკმლისაა, დასავლეთის — კარის, რომელიც გადიოდა ხის ძელებზე დაყრდნობილ ღია აივანზე. სართულის კედლებში სათოფურები და რამდენიმე ნიშაა დატანებული.
ნათია ლაბაძე
მინი|ნათია ლაბაძე ნათია ლაბაძე (დ. 26 ოქტომბერი, 1992) — ქართველი მეზღვაური, რომელიც ერთადერთი მოქმედი ქართველი მეზღვაური ქალია, ვინც შორეულ ნაოსნობაში მსახურობს.
ქჰიეუ პონარი
ქჰიეუ პონარი (ខៀវ ពណ្ណារី; დ. 3 თებერვალი, 1920 — გ. 1 ივლისი, 2003) — კამბოჯელი პოლიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე, კამპუჩიის კომუნისტური პარტიის წევრი, წითელი ქმერების ლიდერის პოლ პოტის ყოფილი ცოლი და იენგ სარის ცოლის, ქჰიეუ ტირიტის და. კამბოჯელთა გენოციდის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. გენოციდისა, რომელმაც იმსხვერპლა 1,7-დან 3 მილიონამდე კამბოჯელი. ცნობილი იყო სახელით „და ნომერი პირველი“.
ნათია ლაბაძე
ცხოვრება და მოღვაწეობა
დაიბადა მეზღვაურების ოჯახში: მისი მამა და ბიძები ასევე მეზღვაურები იყვნენ. ნათია ლაბაძის ბიძა, ჯემალ ლაბაძე 1994 წელს ჩინეთთან ქართული ფლოტის ერთ-ერთი უკანასკნელი გემის, „მემედ აბაშიძის“ ჩაძირვის დროს დაიღუპა.
ქჰიეუ პონარი
ბიოგრაფია
1949 წელს თავის უმცროს დასთან ერთად დატოვა კამბოჯა და გაემგზავრა პარიზში, სადაც სწავლობდა ქმერულ ენათმეცნიერებას. აქვე მისი და, 1951 წელს ცოლად გაჰყვა იენგ სარის და შეიცვალა სახელი, ამის შემდეგ მას ეწოდება იენგ ტირიტი. 1956 წელს ცოლად გაჰყვა სალოტ სარს, მათ ქორინების დღედ შეარჩიეს 14 ივლისი - ბასტილიის აღების დღე. ორივე და თავის ქმრებთან ერთად შემდეგში ცნობილი გახდნენ „ოთხთა ბანდის“ სახელით. პონარი დაუბრუნდა სისოვატის ლიცეუმს მასწავლებლის სახით. 1960-იან წლებში მისი პარტიული მოღვაწეობის შესახებ მცირე ინფორმაციაა შემონახული. თუმცა ცნობილია, რომ 1973 წელს იგი იყი კამპუჩიის კომუნისტური პარტიის მდივანი კამპონგთჰომის პროვინციაში. 1970 წელს, სახელმწიფო გადატრილაების შემდეგ ქმართან ერთად გაიქცა ჯუნგლებში. სწორედ ამ პერიოდში მას დაეწყო შიზოფრენია: იგი შეპყრობილი იყო განცდით, თითქოს ვიეტნამელები ცდილობდნენ მისი და მისი ქმრის მოკვლას. წითელი ქმერების მიერ ხელისუფლებაში მოსვლის დროისათვის ფსიქიკური მდგომარეობა იმდენად გაუუარესდა, რომ რაიმე სამსახურის დაკავების საშუალება არ ჰქონია, თუმცა 1976 წელს მაინც დაიკავა კამპუჩიის ქალთა ეროვნული ასოციაციის თავჯდომარის თანამდებობა, ხოლო 1978 წელს იგი წარმოგვიდგება, როგორც „წითელი ქმერების რევოლუციის დედა“.
ნათია ლაბაძე
ცხოვრება და მოღვაწეობა
2015 წელს (18 ივლისი) 22 წლის ასაკში, ჰონგ-კონგის პორტში, ნათია ლაბაძე პირველად წავიდა შორეულ ნაოსნობაში და ავიდა გემზე, რომელზე სამუშაოდაც აიყვანეს. გემი იყო „ენვაეკე ლიბრა“, პანამის დროშის ქვეშ მცურავი კონტეინერმზიდი. 26-წევრიან ეკიპაჟში ნათია ერთადერთი გოგო იყო. ამ გემზე მან 8 თვე იმუშავა.
ქჰიეუ პონარი
ბიოგრაფია
გარდაიცვალა სიმსივნით 2003 წლის 1 ივლისს 83 წლის ასაკში.
ნათია ლაბაძე
ცხოვრება და მოღვაწეობა
2015 წლის 18 აგვისტოს ნათია ლაბაძემ გადაკვეთა ეკვატორი, რის შემდეგაც ის მონათლეს „ნამდვილ მეზღვაურად“.
ნათია ლაბაძის შთაგონებაა XX საუკუნის პირველ ნახევარში მოღვაწე პირველი ქართველი მეზღვაური ქალი, ბათუმელი იულია ფაილოძე. იულია ფაილოძე იმ სახლში ცხოვრობდა, რომელშიც მოგვიანებით ნათია ლაბაძე.
"„გარკვეული ბარიერების გამო იულიამ კაპიტნის რანგამდე ვერ მიაღწია. ზუსტად 1 საუკუნის შემდეგ, მე ვიყავი მეორე ქართველი ქალი, რომელიც გემზე წავიდა და ვიქნები პირველი ქართველი ქალი, რომელიც კაპიტანის რანგს მიაღწევს“."
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი მეზღვაურები კატეგორია:ქართველი მეზღვაური ქალები ნ
სერგეი სტეპაშინი
მინი|სერგეი სტეპაშინი სერგეი სტეპაშინი (Серге́й Вади́мович Степа́шин; დ. 2 მარტი, 1952, პორტ-არტური) — რუსი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე.
კონტრდაზვერვის ფედერალური სამსახურის მეორე და ბოლო დირექტორი (1994-1995), უსაფრთხოების ფედერალური სამსახურის პირველი დირექტორი (1995). რუსეთის ფედერაციის იუსტიციის მინისტრი (1997-1998), რუსეთის ფედერაციის შინაგან საქმეთა მინისტრი (1998-1999). რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარე (199 წლის მაისიდან აგვისტომდე). რუსეთის მრიცხველი პალატის თავმჯდომარე (2000-2013). იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, გენერალ-პოლკოვნიკი. რუსეთის იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე. 2007 წლიდან პალესტინის მართლმადიდებლური იმპერატორული საზოგადოების თავმჯდომარე. 2014 წლიდან არის „საცხოვრებელ-კომუნალური მეურნეობის რეფორმირების მხარდაჭერის ფონდის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე. 2017 წლიდან არის არაკომერციული ფონდის, „შიდა აუდიტორების ინსტიტუტის“ საბჭოს წევრი.
კარიერა
1973-1981 წლებში მსახურობდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს შინაგან ჯარში. 1981-1990 წლებში ასწავლიდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს უმაღლეს პოლიტიკურ სასწავლებელში. დაიცვა კანდიდატის დისერტაცია (თემა — „ლენინგრადის ხანძარსაწინააღმდეგო ფორმირებების პარტიული ხელმძღვანელობა დიდი სამამულო ომის წლებში“). 1987 წელს გახდა საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ისტორიის კათედრის გამგეს პირველი მოადგილე.
1987-1990 წლებში არაერთხელ იყო „ცხელ“ წერტილებში — ბაქოში, ფერგანაში, მთიან ყარაბაღში, სოხუმში. 1990-1993 წლებში იყო რსფსრ-ს სახალხო დეპუტატი, 1990 წლის ივნისში აირჩიეს რსფსრ-ს უზენაესი საბჭოს დეპუტატად და სათავეში ჩაუდგა ინვალიდების, ომისა და შრომის ვეტერანების, სამხედრო მომსახურეთა და მათი ოჯახების სოციალური დაცვის კომიტეტს. სტეპაშინი აგრეთვე იყო უზენაესი საბჭოს თავდაცვის საკითხების და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარე, უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი (1991-1993).
სსრკ-ს და რსფსრ-ს პრეზიდენტების საერთო ბრძანების შედეგად დაფუძნებული კომიტეტის თავმჯდომარე გახდა. კომიტეტი იძიებდა სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის ქმედებებს „ГКЧП“-ს არსებობის დროს. 1991 წლის ნოემბრიდან 1992 წლის იანვრამდე იყო რსფსრ-ს ფედერალური უსაფრთხოების სააგენტოს გენერალური დირექტორის მოადგილე. 1991 წლის 12 დეკემბერს, რსფსრ-ს უზენაესი საბჭოს წევრის რანგში, მხარი დაუჭირა ბელოჟევსკის შეთანხმების რატიფიკაციას და შესაბამისად, სსრკ-ს დაშლას. 1992 წლის იანვარ-ოქტომბერში იყო რუსეთის უშიშროების მინისტრის მოადგილე (თუმცა, დატოვა თანამდებობა უზენაესი სასამართლოს რეკომენდაციით ). 1993 წლის კონსტიტუციური კრიზისის დროს მონაწილეობდა მოლაპარაკებებში პრეზიდენტის და თავმჯდომარის მხარეზე პრობლემის ე.წ „ნულოვანი მოგვარების“ შეთავაზებით. 1993 წლის სექტემბერ-დეკემბერში დაინიშნა უშიშროების მინისტრის პირველი მოადგილე.
1993 წლის დეკემბრიდან 1994 წლის მარტამდე იყო კონტრდაზვერვის ფედერალური სამსახურის დირექტორის პირველი მოადგილე.
1994 წლის 3 მარტიდან 1995 წლის 30 ივნისამდე იკავებდა კონტრდაზვერვის ფედერალური სამსახურის დირექტორი. ბუდიონოვკის ტერაქტის შემდეგ, რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის ბრძანებით, სტეპაშინმა, საკუთარი სურვილით, დატოვა თანამდებობა.
1994 დაიცვა სადოქტორი დისერტაცია („რუსეთის ფედერაციის უშიშროების უზრუნველყოფის თეორიულ-სამართლებრივი ასპექტები“).
1995 წლის 10 ნოემბრიდან დაინიშნა მთავრობის აპარატის ადმინისტრაციული დეპარტამენტის ხელმძღვანელად. 1996-1998 წლებში იყო რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის საბჭოს წევრი. 1997 წლის ივლისიდან 1998 წლის მარტამდე იყო რუსეთის ფედერაციის იუსტიციის მინისტრი. 1998 წლის 28 აპრილიდან გახდა შინაგან საქმეთა მინისტრი. 1999 წლის 27 აპრილს დაინიშნა რუსეთის ფედერაციის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ.
1999 წლის 12 მაისიდან დაინიშნა რუსეთის ფედერაციის პრემიერ-მინისტრის მოვალეობის შემსრულებლად, იმავე წლის 19 მაისიდან 9 აგვისტომდე იყო რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარე. ამ პოსტზე იგი ჩაანაცვლა ვლადიმერ პუტინმა.
1999 წლის 19 დეკემბერს აირჩიეს სახელმწიფო დუმას დეპუტატად. 2000 წლის 26 იანვრიდან იყო სახელმწიფო დუმას უშიშროების კომიტეტის წევრი, 2000 წლის 23 თებერვალს დაინიშნა კორუფციასთან ბრძოლის კომისიის თავმჯდომარე. დეპუტატის უფლებამოსილებანი დროზე ადრე შეუწყდა 2000 წლის 26 აპრილს, მრიცხველი პალატის ხელმძღვანელად დანიშვნის გამო.
2013 წლის 20 სექტემბრამდე იყო მრიცხველი პალატის თავმჯდომარე.
2008 წლის მაისში მონაწილეობა მიიღო რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივი მეცნიერების განყოფილების წევრ-კორესპონდენტის არჩევნებში. არჩევნებს დიდი სკანდალი მოჰყვა: სტეპაშინის გარდა, არჩევნებში მონაწილეობას იღებდნენ ათეულობით ბიზნესმენები და ჩინოვნიკები: ანდრეი ბელოუსოვი, გარეგინ ტოსუნიანი და სხვები. აკადემიკოსებმა ჩათვალეს, რომ „VIP პერსონების“ დიდი წილი მათ დისკრედიტაციას მოახდენდა და ამიტომ, ყველა მათგანს საწყის ეტაპზევე უთხრეს უარი. 2013 წელს კვლავ მიიღო მონაწილეობა მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტის არჩევნებში, რომლებიც, თუმცა, არ ჩატარდა, სახელმწიფო მეცნიერებათა აკადემიის რეფორმასთან დაკავშირებით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1952
რუსტემ ადაგამოვი
რუსტემ ადაგამოვი (Рустем Адагамов; დ. 8 ნოემბერი, 1961, ყაზანი, სსრკ) — რუსი ბლოგერი. „Живой Журнал“-ში ცნობილია ნიკნეიმით „drugoi“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:რუსი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:რუსი ვიდეობლოგერები კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი
კრუშევიცა (როსომანის თემი)
კრუშევიცა  (Крушевица) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, როსომანის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 237 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 ადამიანს შეადგენდა.
ქუდიანი ფეიქარა
ქუდიანი ფეიქარა (Ploceus cucullatus) — ფრინველი ფეიქარასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 15–18 სმ. გამრავლების პერიოდში მამლებს აქვთ კაშკაშა ყვითელი შეფერილობა. თავი და ფრთები შავი ფერისაა. დანარჩენ დროს დედალი და მამალი თითქმის ერთნაირად გამოიყურებიან.
ცოცხალი, კოლონიებად მობუდარი ფრინველებია, რომლებიც ბუდეებს ბალახისაგან აკეთებენ და ეს ბუდეები მჭიდროდ განლაგებულ ლობიოს პარკებს წააგავს. მშენებლობისას ხშირად შეიმჩნევა ტოტებზე თავით დაბლა ჩამოკიდებული და ფრთებაქანავებული მამლები. უმეტესად დედალი კრუხობს და ბარტებსაც ის კვებავს.
გავრცელებულია სუდანიდან და სამხრეთი ეთიოპიიდან ანგოლასა და სამხრეთ აფრიკის კაპის პროვინციამდე. ბინადრობენ ტყის განაპირა ნაწილებში, აგრეთვე სოფლის მეურნეობის ფართობებსა და სოფლებში. პარაზიტი ფრინველების (მაგ., გუგული) საწინააღმდეგოდ, ფრინველთა ევოლუციის დროს, ნიღბოსან ფეიქარებს განუვითარდათ ეფექტიანი დაცვის უნარები, მაგალითად, კვერცხის ისეთი შეფერილობა, რაც ადვილად გამოარჩევს მას გუგულის კვერცხისაგან.
სქოლიო
კატეგორია:ფეიქარა
გიორგი მენაბდე (მორაგბე)
გიორგი მენაბდე (დ. 24 აგვისტო, 1999) — ქართველი მორაგბე. 2016 წლიდან თამაშობს რაგბის კლუბ „ბათუმში“, დიდი 10-ში კვაჭის პოზიციაზე. 2017 წლიდან არის საქართველოს 20 წლამდელთა ეროვნული ნაკრების წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები გ
გურამ მამულია
გურამ მამულია  (დ. 9 მაისი, 1937, თბილისი, — გ. 1 იანვარი, 2003) — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1960 წელს. ეწეოდა სამეცნიერო-პეფაგოგიურ მოღვაწეობას იკვლევდა ანტიკურ ქართლში სახელმწიფოს ჩამოყალიბების („კლასობრივი საზოგადოებისა და სახელმწიფოს ჩამოყალიბება ძველ ქართლში“, 1970) და ძველ საქართველოში ფეოდალური ურთიერთობების („პატრონყმობა“, 1987) საკითხებს, მაჰმადიანი მესხების პრობლემებს („მაჰმადიანი მესხების ქართული გვარები“, 1997).
1992 წელს საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს წევრი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. 1996-2001 წლებში იყო საქართველოს ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროს რეპატრიაციის სამსახურის უფროსი, 2001-2003 წლებში — რუსეთის ფედერაციაში საქართველოს საელჩოს II მდივანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი    1 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი   2003 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მიხეილ ახმეტელი
მიხეილ ახმეტელი (დ. 1895, ბორჯომი — გ. 1963, მიუნხენი, გფრ) — ქართველი პოლიტოლოგი, პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, სოვეტოლოგიის გერმანული სამეცნიერო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ქართული ემიგრაციის ცნობილი წარმომადგენელი.
დაიბადა აზნაურის, სასულიერო პირის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია (1914). სწავლობდა ხარკოვის უნივერსიტეტში (1914–1917). სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ თანაუგრძნობდა ხელისუფლების სათავეში მოქცეულ სოციალ-დემოკრატებს, რომელთა შორისაც იყო მისი ბიძა ვლადიმერ ახმეტელი, საქართველოს ელჩი გერმანიაში. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის მიერ დანიშნული სტიპენდიით 1919 წელს გაიგზავნა გერმანიაში სწავლის გასაგრძელებლად.
საბჭოთა რუსეთის საქართველოს დემოკრატიული რესბუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ მიიღო გერმანიის მოქალაქეობა. დაამთავრა იენის უნივერსიტეტი და 1925 წელს იქვე დაიცვა დისერტაცია ფილოსოფიის დირექტორის ხარისხის მოსაპოვებლად. იმავე წელს შეუდგა აგრარული მეცნიერებების შესწავლას. მისი ნაშრომები იბეჭდებოდა გერმანიაში გამომავალ სამეცნიერო ჟურნალებში. გამოსცა ფუნდამენტური გამოკვლევები სსრ კავშირისა და აღმოსავლეთ ევროპის აგრარული პოლიტიკის, ბოლშევიზმის ისტორიის, ძირითად საკითხებზე. მათ შორის გამოირჩევა წიგნი „აგრარული პოლიტიკა საბჭოთა კავშირში და მისი შედეგები“ (1942), რომელიც საერთაშორისო დონის სოვეტოლოგიური გამოკვლევაა. ითვლება სოვეტოლოგიის სკოლის ერთ-ერთ ფუძემდებლად. ზოგჯერ წერდა ფსევდონიმით „კონსტანტინ მიხაილი“. ახლო ურთიერთობაში იმყოფებოდა ქართული და სხვა კავკასიელი ერების ემიგრაციის ცნობილ წარმომადგენლებთან. მოღვაწეობდა აღმოსავლეთ ევროპის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (1927-1934). 1937-1940 წლებში ხელმძღვანელობდა ამ ცენტრს, რომელსაც ვანზეეს ინსტიტუტსაც უწოდებდნენ. პარალელურად მუშაობდა ბრესლაუს უნივერსიტეტში ჯერ პრივატ-დოცენტის, ხოლო შემდეგ პროფესორის თანამდებობაზე. ასევე მოღვაწეობდა ბერლინის ჰუმბოლდტის სახელობისა (1939-1945) და მიუნხენის უნივერსიტეტებში (1945 წლიდან).
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ეკონომისტები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველი კოლაბორაციონისტები მ
იეგერშტრასე (ვენის მეტრო)
იეგერშტრასე (Jägerstraße) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1996 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
უილსონის ოლქი (ტეხასი)
უილსონის ოლქი (Wilson County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ფლორესვილი. შეიქმნა 1860 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
კურიტიბანუსი
კურიტიბანუსი (Curitibanos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 987 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბანუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 748 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.79 კმ²-ზე. ფართობი 948 738 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ასიფ ჰაჯიევი
ასიფ აბას-ოღლუ ჰაჯიევი (Asif Abbas oğlu Hacıyev; დ. 3 აპრილი, 1960) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1998), პროფესორი, ბაქოს სლავური უნივერსიტეტის (ბსუ) რექტორი (2014–2016), აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი.
ბიოგრაფია
2016 წლიდან აზერბაიჯანის უნივერსიტეტის პროფესორი.
სამეცნიერო საქმიანობა
ასევე დაკავებულია ისტორიული, ეთნიკური კულტურისა და ახალციხელი თურქების ფოლკლორის კვლევებით (Ahısqa türkləri, Axısxa türkləri, Ahıska türkləri, მესხეთში მცხოვრები თურქები, თურქი-მესხები, Meskhetian Turks, Ahiska Turks), მისი წიგნები და მის მიერ ამ ოლქში შეგროვებული ფოლკლორულ-ეთნიკური მასალები გამოცემულია აზერბაიჯანში და თურქეთში.
ბორჩალოური თურქული ფოლკლორის შეკრების, გამოკვლევისა და პროპაგანდისათვის გაწეული შრომისათვის დაჯილდოვდა საზოგადოებრივი ორგანიზაცია ბორჩალოს საპატიო დიპლომით. ზოგიერთი შრომა გამოცემულია რუსეთში, თურქეთში, ბულგარეთში, უზბეკეთში, ტაჯიკეთში, საქართველოში და სხვა ქვეყნებში. დაახლოებით 200 სტატიის, მათ შორის მონოგრაფიებისა და სამეცნიერო სახელმძღვანელოების ავტორი. არის 50-ზე მეტი მონოგრაფიის, სამეცნიერო კრებულების, სახელმძღვანელოების რედაქტორი, კონსულტანტი, რეცენზენტი. 30-ზე მეტი დისერტაციის, მათ შორი 10 სადოქტორო შრომის დაცვაზე ოპონირებას ახდენდა. რამდენიმე დოქტორანტის სამეცნიერო ხელმძღვანელი იყო.
იყო საერთაშორისო კონფერენციების მონაწილე მოსკოვში, სანქტ-პეტერბურგში, ვოლგოგრადში, კიევში, ანკარაში, სტამბულში, დრეზდენში, რომში, ტაშკენტში, დუშამბეში, თბილისში, მინსკში, გროზნოში, ვარნეში, შუმენში და სხვა ქალაქებში.
არის ჰეიდარ ალიევის მემკვიდრეობის კვლევის ცენტრის სამეცნიერო-რედაქციული საბჭოს წევრი.
ის არის ჟურნალების „აზერბაიჯანში რუსული ენა და ლიტერატურა“ და „ლიტერატურული აზერბაიჯანი“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი, სამეცნიერო ჟურნალების „მსლუ-ს მაცნე“ (მოსკოვი) და „სამეცნიერო დიალოგი“ (რუსეთი, ეკატერინბურგი) სარედაქციო საბჭოს წევრი, იაკობ გოგებაშვილის სახელობის ეროვნული პედაგოგიური ინსტიტუტის სამეცნიერო შრომათა კრებულის „საზრისი“ სამეცნიერო-კონსულტაციური საბჭოს წევრი, ჟურნალის „გარაპაპახლარი“ („კარაბაბახი“, საქართველო) რედკოლეგიის წევრი, საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალის „ევრაზია“ (თურქეთი) წევრი, სამეცნიერო შრომების „ფილოლოგის ბიბლიოთეკა“, „ჰუმანიტარული მეცნიერებების კვლელვების აქტუალური პრობლემები“ და ა. შ. წევრი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფოლკლორისტები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მთარგმნელები კატეგორია:ფსევდონიმიანი მწერლები
მაკა ბატიაშვილი
მაკა ბატიაშვილი (დ. 1975, თბილისი) — ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
1992-1997 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში. ძირითადად მუშაობს გრაფიკასა და ფერწერაში, არის არაერთი პერსონალური გამოფენის ავტორი როგორც საქართველოში, ისე მის საზღვრებს გარეთ. ჰქონდა პერსონალური გამოფენები ნიდერლანდებში, ჩეხეთში, საფრანგეთში, ლიტვასა და გერმანიაში. თბილისში მის პერსონალურ გამოფენებს სხვადასხვა დროს სხვადასხვა გალერეები მასპინძლობდნენ. თბილისში მის პერსონალურ გამოფენებს სხვადასხვა დროს სხვადასხვა გალერეები მასპინძლობდნენ. მაკა ბატიაშვილი მუშაობს ფერწერის, გრაფიკის, წიგნის ილუსტრაციების, ვიდეო არტის, დოკუმენტური კინოს სფეროში. პერსონალური და ჯგუფური გამოფენები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი მხატვრები კატეგორია: დაბადებული 1975
ვორდინბორგის მუნიციპალიტეტი
ვორდინბორგის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში. მუნიციპალიტეტის ფართობია 621 კმ², ხოლო მოსახლეობა 45 925 (2012). შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზელანდიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
ადმირალტეეცი (საფეხბურთო კლუბი)
„ადმირალტეეცი“ (Адмиралтеец) — საბჭოთა საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლენინგრადიდან.