cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფუტუნა (უოლისი და ფუტუნა)
გეოგრაფია და კლიმატი
ფუტუნას კუნძულის ჩამოყალიბება დაიწყო პლიოცენის დროს (სამი ძველი ვულკანის წარმოშობა). მათი ვულკანური პროცესები შეჩერდა პლეისტოცენის პერიოდში. ვულკანური პროცესების შეჩერების შემდეგ კუნძულებმა განიცადა მნიშვნელოვანი ამოწევა (500 მეტრამდე).
სანჟაასურენგიინ ოიუუნი
პოლიტიკური კარიერა
2012 წლიდან ბუნებისა და ეკოსისტემის მინსიტრად მუშაობს.
ფუტუნა (უოლისი და ფუტუნა)
გეოგრაფია და კლიმატი
ფუტუნას კუნძულზე დაახლოებით 50 მოკლე მდინარეა, რომელთაგან ყველაზე დიდია — ვაინიფაო, გუტუვაი, ვაი ლასი და ლეავა. სანაპიროები დაჭაობებულია. მდინარეები აპრილიდან ოქტომბრის ჩათვლით დამშრალია, ხოლო შემდეგ წვიმების სეზონის დროს უეცრად ივსება წყლით.
სანჟაასურენგიინ ოიუუნი
პოლიტიკური კარიერა
საპარლამენტო და სახელმწიფოებრივი საქმიანობის გარდა ოიუუნი ხელმძღვანელობდა საკუთარი დაღუპული ძმის სახელობის ფონდს. ფონდი მხარს უჭერდა დემოკრტიას, იცავდა ადამიანის უფლებებს, გამოდიოდა სიტყვის თავისუფლების მხარდამჭერად. ოიუუნი ასევე არის მონღოლეთის გეოლოგიური ასოციაციის პრეზიდენტი.
ფუტუნა (უოლისი და ფუტუნა)
გეოგრაფია და კლიმატი
კუნძულის კლიმატი ტროპიკული პასატურია, ნოტიოა, მუდმივად თბილია, აშკარად გამოხატული მშრალი სეზონის გარეშე. ნალექების ყველაზე დიდი რაოდენობა მოდის ნოემბრიდან აპრილის ჩათვლით პერიოდში (წლის საშუალო რაოდენობა — 4000 მმ-ია, 80 %-იანი სინოტივის დროს). წელიწადში საშუალოდ დაახლოებით 24 წვიმიანი დღეა. წლის განმავლობაში ტემპერატურა მერყეობს 24 °С-დან 30 °С-მდე.
სანჟაასურენგიინ ოიუუნი
პოლიტიკური კარიერა
მშობლიური მონღოლურის გარდა კარგად ფლობს რუსულს, ინგლისურსა და ჩეხურს. არის კარატეში შავი ქამრის მფლობელი.
ფუტუნა (უოლისი და ფუტუნა)
ისტორია
ევროპელებმა პირველად დაინახეს ეს კუნძულები 1616 წლის 28 აპრილს. ფუტუნას და ალოფის კუნძულების შორიახლოს გემით Eendracht გაცურეს ნიდერლანდელმა ზღვაოსნებმა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა. 1842 წლიდან კუნძული ფუტუნა საფრანგეთის კოლონიაა.
სანჟაასურენგიინ ოიუუნი
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლი პოლიტიკოსები კატეგორია:მონღოლეთის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:მონღოლი პოლიტიკოსი ქალები
ფუტუნა (უოლისი და ფუტუნა)
მოსახლეობა
ფუტუნას კუნძულზე 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ცხოვრობს 3612 ადამიანი. მათი დიდი უმრავლესობა საუბრობს ფუტუნას ენაზე.
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა
ადმინისტრაციულად ფუტუნას კუნძულები შედის ოლქებში ალო და სიგავი.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:უოლისის და ფუტუნას კუნძულები
დრეიფუსის საქმე (მრავალმნიშვნელოვანი)
დრეიფუსის საქმე — XIX საუკუნის ბოლოს საფრანგეთში აღძრული სასამართლო პროცესი საფრანგეთის არმიის ოფიცერის, წარმოშობით ებრაელი ალფრედ დრეიფუსის წინააღმდეგ. მის მოტივებზე შეიქმნა რამდენიმე ხელოვნების ნიმუში:
დაშალფი
დაშალფი (Daşalfı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
სოფელი ოკუპირებულია თვითგამოცხადებულ მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. ვარაუდობენ, რომ სოფლის სახელი შეიცვალა ან აღარ არსებობს, რადგან არც ერთი აზერბაიჯანული საიტი არ ახსენებს მას ამ სახელით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
უნკიტეშტი
უნკიტეშტი (Unchiteşti) — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 240 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 251 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორეშტის რაიონის სოფლები
თეთრი საყელო
თეთრი საყელო — მიხეილ ჯავახიშვილის რომანი. პირველად გამოქვეყნდა ჟურნალ „მნათობში“. იგი მწერლის სიცოცხლეშივე რამდენიმეჯერ დაიბეჭდა. რომანი დაბეჭდილია თხზულბათა კრებულებში (1934 წელს) 1957 წელს. რომანი ავტორის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ნაწარმოებად არის მიჩნეული.
სიუჟეტი და ძირითადი თემები
რომანში მწერალმა რთული ფილოსოფიური პრობლემების მხატვრულად გააზრება გადაწყვიტა. მთხრობელი ერთი ჩვეულებრივი მოქალაქე - ელიზბარია, რომელიც მთაში სპილენძის საძიებლად მიდის და მოულოდნელად ცივილიზაციას მოწყევეტილი ხევსურებთან აღმოჩნდება. მისი თვალითაა დანახული ქალაქური ცივილიზაციისა და მთიური ადათ-წესების ჭიდილი.
სქოლიო
კატეგორია:მიხეილ ჯავახიშვილის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული რომანები კატეგორია:1926 წლის რომანები კატეგორია:ფილოსოფიური რომანები
იურუის რაიონი
იურუის რაიონი (Distrito de Yurúa) — რაიონი პერუში, უკაიალის რეგიონის ატალაიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 255 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 9 175 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკაიალის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ატალაიის პროვინციის რაიონები
დამოუკიდებლობის ანგელოზი
250px|მინიატიურა|ხედი წინა მხრიდან დამოუკიდებლობის ანგელოზი (Ángel de la Independencia), შემოკლებით ცნობილი, როგორც „ელ-ანხელი“ (ანგელოზი), ოფიციალურად დამოუკიდებლობის მონუმენტი (Monumento a la Independencia) — გამარჯვების კოლონა მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში, რეფორმის გამზირის მთავარ წრიულ გზაჯვარედინზე.
მონუმენტი 1910 წელს, პრეზიდენტ პორფირიო დიასის დროს აშენდა მექსიკის დამოუკიდებლობისათვის ომის დაწყებიდან ასი წლისთავის აღსანიშნავად. შემდგომ წლებში ის ამ ომის ყველაზე მნიშვნელოვანი გმირების მავზოლეუმად გადაკეთდა. მონუმენტი მეხიკოს ერთ-ერთი ყველაზე აღიარებული სიმბოლოა და ამავე დროს, თანდათან იქცა სადღესასწაულო ზეიმისა და პროტესტის საწყის ადგილად. ჰგავს პარიზის ივლისის კოლონას და ბერლინის გამარჯვების კოლონას.
აღწერა
კოლონის ფუძე ოთხკუთხაა; თითოეულ კუთხეზე აღმართულია ბრინჯაოს სკულპტურები, რომლებიც განასახიერებს კანონს, ომს, სამართლიანობასა და მშვიდობას. თავდაპირველად, ფუძემდე მისასვლელად 9 საფეხური იყო, თუმცა, მეხიკოს ნიადაგის მუდმივად დაბლა დაწევის გამო, კიდევ თოთხმეტი საფეხური დაამატეს.
საძირკვლის წინა მხარე მეხიკოს საქმიან ცენტრს გაჰყურებს, იქვე დატანილია წარწერაც: La Nación a los Héroes de la Independencia (დამოუკიდებლობის გმირების ქვეყანა). ამ წარწერის წინ, აღმართულია ლომის გიგანტური ქანდაკება, რომელსაც ბავშვი მიუძღვის, რაც განასახიერებს ახალგაზრდობის სიძლიერესა და უბიწოებას ომის დროს, მაგრამ მორჩილებას მშვიდობიანობის ჟამს. კოლონის გვერდით, დამოუკიდებლობისათვის ომის ზოგიერთი გმირის მარმარილოს ქანდაკებათა ჯგუფია აღმართული. კოლონის სიმაღლე 36 მეტრია. სტრუქტურა ფოლადისგანაა დამზადებული და მოპირკეთებულია ნატეხი ქვით, რომელზეც დეკორირებულია გვირგვინები, პალმები და რგოლები, ასევე დამოუკიდებლობის ომის ზოგიერთი ფიგურის სახელი. კოლონის შიგნით, ორას საფეხურიანი კიბეა, რომელიც მაღლა, კაპიტელისაკენ მიემართება. კორინთული სტილის კაპიტელი მორთულია ოთხი არწივით, რომელთაც ფრთები აქვთ გაშლილი ისე, როგორც მექსიკის გერბზე. გვირგვინიან კოლონაზე აღმართულია ენრიკე ალსიატის მიერ შექმნილი ბერძნული გამარჯვების ქალღმერთის — ნიკეს 6,7 მეტრიანი ქანდაკება. ასეთი ქნდაკებები ხშირია მთელ მსოფლიოში, გამარჯვების მსგავს კოლონებზე. ქანდაკება ბრინჯაოსგანაა დამზადებული და დაფარულია 24 კარატიანი ოქროთი (ბოლოს აღდგა 2006 წელს), მთლიანად იწონის 7 ტონას. მარჯვენა ხელში, ანგელოზს დაფნის გვირგვინი უჭირავს; ხელი მექსიკის დამოუკიდებლობისათვის ომის ერთ-ერთი ლიდერის, მიგელ იდალგოს ხელს განასახიერებს; მარჯვენა ხელში კი ანგელოზს დამსხვრეული ჯაჭვი უკავია, რაც თავისუფლებას განასახიერებს.
ისტორია
ანგელოზის მონუმენტის მშენებლობის ბრძანება 1900 წელს პრეზიდენტმა პორფირიო დიასმა გასცა. გენერალი დიასი უმალ შეუდგა საძირკვლის მოსამზადებელ სამუშაოებს და უკვე 1902 წლის 2 იანვარს, უხელმძღვანელა საძირკველი ქვის ჩადებას, სადაც ასევე ჩაუშვა ოქროს ყუთი, რომელშიც მოთავსებული იყო ჩანაწერი დამოუკიდებლობის შესახებ და იმ ეპოქაში გამოცემული მონეტები. თუმცა, 1906 წლის მაისში, როდესაც ფუნდამენტის მშენებლობა დასრულდა და 2 400 ქვისგან 25 მეტრი სიმაღლის სვეტი აშენდა, მონუმენტი ჩამოიშალა, რის შემდეგაც, პრეზიდენტმა ინჟინრებისგან შემდგარი შემსწავლელი კომისია შექმნა. კომისიამ დაასკვნა, რომ მონუმენტის საძირკველი არასწორად იყო დაგეგმილი, რის შემდეგაც, სტრუქტურის მთლიანად დანგრევა გადაწყდა. სამუშაოები ხელახლდა დაიწყო შესაბამისი კომიტეტის ზედამხედველობის ქვეშ, რომელშიც შედიოდნენ ინჟინრები — გილერმო ბელტრან ი პუგა, მანუელ მაროკინ ი რივერა და არქიტექტორი მანუელ გოროსპე. სკულპტურა იტალიელმა ხელოვანმა ენრიკე ალსიატიმ დაამზადა. მონუმენტი ზუსტ დროში დასრულდა იმ ღონისძიებებისათვის, რომლებიც 1910 წელს, მექსიკის დამოუკიდებლობისათვის ომის დაწყებიდან 100 წლისთავისადმი უნდა გამართულიყო. განხსნის ცერემონიას პრეზიდენტი პორფირიო დიასი და უცხოელი სტუმრები ესწრებოდნენ. ღონისძიების მთავარი წამყვანი მექსიკელი პოეტი სალვადორ დიას მირონი იყო.
1929 წელს, პრეზიდენტ ემილიო პორტეს ხილის ბრძანებით, გმირთა პატივსაცემად, კოლონის საძირკველზე მუდმივი ცეცხლის ლამპარი დამონტაჟდა.
1957 წლის 28 ივლისის მიწისძვრის დროს, მონუმენტი დაზიანდა, ანგელოზის სკულპტურა ჩამოვარდა და რამდენიმა ადგილი მოსტყდა. სარესტავრაციო სამუშაოებმა წელიწადზე მეტხანს გასტანა და მას მოქანდაკე ხოსე ფერნანდეს ურბინა ხელმძღვანელობდა. 1958 წლის 16 სექტემბერს მონუმენტი ხელახლა გაიხსნა. იგი გადაურჩა 1985 წლის 19 სექტემბრის გამანადგურებელ მიწისძვრას, დაზიანდა მხოლოდ კიბეები, თუმცა ანგელოზი ხელუხლებელი გადარჩა.
მავზოლეუმი
1925 წელს, პრეზიდენტ პლუტარქო ელიას კალიესის მმართველობისას, მექსიკის დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლ გმირთა ნეშტები მონუმენტის საძირკველში გახსნილ მავზოლეუმში გადაასვენეს. მავზოლეუმის შესასვლელში უილიამ ლამპორტის ქანდაკება დგას. ლამპორტი, იგივე დონ ხულიენ დე ლამპარტ ი გუსმანი ირლანდიელი ავანტიურისტი იყო, რომელიც მეჩვიდმეტე საუკუნის შუა წლებში მექსიკურმა ინკვიზიციამ შეიპყრო მას შემდეგ, რაც მისი გეგმა აღმოაჩინეს ახალი ესპანეთის დამოუკიდებლობასთან დაკავშირებით. ინკვიზიციამ იგი საერო მმართველობას გადასცა, რომელმაც ის 1659 წელს სიკვდილით დასაჯა, მისი ნეშტი კი ეკლესიის აკრძალულ სასაფლაოზე დაკრძალა.
მავზოლეუმში განისვენებს შემდეგ ამბოხებულთა ნეშტები:
მავზოლეუმში არ განისვენებს აგუსტინ დე იტურბიდე, რომელმაც 1821 წელს მექსიკის ესპანეთისგან დამოუკიდებლობას მიაღწია, ის მეხიკოს საკათედრო ტაძარში მარხია. მისი სახელი 1925 წელს პრეზიდენტმა კალიესმა მავზოულეუმში გადასასვენებელთა სიიდან ამოიღო.
1998 წლის 16 სექტემბერს, მექსიკის პრეზიდენტმა ერნესტო სედილიომ და ფედერალური რაიონის მთავრობის მეთაურმა კუაუტემოკ კარდენასმა მავზოლეუმი სამუდამოდ გახსნეს საჯაროდ.
2010 წლის 30 მაისს, დამოუკიდებლობისათვის ომიდან ორასი წლისთავისადმი მიძღვნილი ღონისძიებების ფარგლებში, ეროვნულ გმირთა ნეშტები მავზოლეუმიდან გამოასვენეს და ეროვნულმა არმიამ სრული სამხედრო პატივით ჩაპულტეპეკის სასახლეში, ისტორიის ეროვნულ მუზეუმში გადაასვენა, სადაც ისინი ანთროპოლოგიისა და ისტორიის ეროვნული ინსტიტუტის წევრებმა შეისწავლეს. კვლევების შემდეგ, ნეშტები დროებით, 2011 წლის აგვისტომდე ეროვნულ სასახლეში გამოფინეს, შემდეგ კი მავზოლეუმს დაუბრუნეს.
მონახულება
მნახველები მთელს მონუმენტზე დაიშვებიან, მათ საშუალება აქვთ საწყის დონეზე ნახონ მემორიალური დაფები და შემდეგ კოლონის წვერზეც ავიდნენ. შესვლა უფასოა.
ბოლო დროს, ანგელოზის ქანდაკება მეხიკოს მაცხოვრებელთათვის ტრადიციული შეკრების ადგილი გახდა რაიმეს აღსანიშნავად, განსაკუთრებით ეს ეხება მექსიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების გამარჯვებებსა და პოლიტიკური აქციების დაწყებას.
სქოლიო
კატეგორია:მეხიკო კატეგორია:მექსიკის ეროვნული სიმბოლოები
დრეიფუსის საქმე
მინი|250პქ|[[ალფრედ დრეიფუსი]] დრეიფუსის საქმე — XIX საუკუნის ბოლოს საფრანგეთის არმიის ოფიცრის, წარმოშობით ებრაელი ალფრედ დრეიფუსის წინააღმდეგ აღძრული სასამართლო პროცესი.
ბრალდების საბაბი გახდა საფრანგეთის გენერალური შტაბიდან საიდუმლო დოკუმენტის გაქრობა. ამ დოკუმენტის დაკარგვასთან დრეიფუსის კავშირის შესახებ პირდაპირი მტკიცებულება არ არსებობდა, მაგრამ ბრალდების მხარემ დრეიფუსის გაყალბებული წერილი წარმოადგინა, რომელიც ადასტურებდა მის კავშირს გერმანიის დაზვერვასთან. სასამართლომ ეს მტკიცებულება საკმარისად მიიჩნია. დრეიფუსი დააკავეს და სამშობლოს ღალატის ბრალდებით გაასამართლეს. იგი საფრანგეთის კოლონია გვიანაში გადაასახლეს.
დრეიფუსის საქმესთან დაკავშირებით საფრანგეთში წარმოიშვა სოციალური კონფლიქტი. სამხედროები, ნაციონალისტები და სამღვდელოების ნაწილი დრეიფუსს საფრანგეთის მოღალატედ თვლიდა, ხოლო სოციალისტები, რადიკალები და სხვები მას უდანაშაულოდ მიიჩნევდნენ, რომელიც ებრაული წარმოშობის გამო დაისაჯა.
1895 წელს დაიწყო საქმის ხელმეორედ განხილვა. დრეიფუსს საჯაროდ დაუჭირა მხარი ცნობილმა მწერალმა ემილ ზოლამ, რომელმაც 1898 წელს ღია წერილი გაუგზავნა საფრანგეთის პრეზიდენტ ფელიქს ფორს სახელწოდებით „მე ბრალს ვდებ“ („J’accuse“), სადაც მან დრეიფუსი დაიცვა, ხოლო სასამართლო მიკერძოებულობაში დაადანაშაულა. 23 თებერვალს წერილი გაზეთ „ლ'ორორის“ პირველ გვერდზე გამოქვეყნდა. ამ წერილის გამო მწერალი აიძულეს ქვეყანა დაეტოვებინა და ინგლისში გადასახლებულიყო. ზოლას საქციელმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა დრეიფუსის საქმის გავითარებაზე და ზეგავლენა მოახდინა საზოგადოებრივ შეხედულებაზე.
დრეიფუსის საქმე დიდხანს გაიწელა, საბოლოოდ მან საკუთარი უდანაშაულობა 1906 წელს დაამტკიცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:დრეიფუსის საქმე
მირზალადი
მირზალადი (Mirzələdi gölü) — მარილიანი ტბა აზერბაიჯანში, აფშერონის ნახევარკუნძულზე. მდებარეობს აფშერონის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 12,1 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 3,4 კმ². მაქსიმალური სიღრმე >1 მ. სანაპირო ხაზის სიგრძეა დაახლოებით 13 კმ. დასავლეთით ესაზღვრება მასაზირის ტბა, ჩრდილოეთით სიანშორის ტბა, სამხრეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ბინაგადის ტბა და ბოიუქშორის ტბა, აღმოსავლეთით მარილიანი მცირე ტბების რაიონი. ჩრდილოეთით, რამდენიმე კმ-ში კასპიის ზღვის სანაპიროა. გაუდინარი და წყალმარჩხი ტბაა. ყოველწლიურად, წელიწადის თბილ სეზონში რაპის ქვეშ წარმოიქმნება რამდენიმე მილიმეტრიანი სისქის მარილიანი ქერქი, რომლის გარკვეულ ნაწილს აგროვებენ საკვები და ტექნიკური მიზნებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტბები
ადგილობრივი თვითმმართველობა
ადგილობრივი თვითმმართველობა — ადგილობრივი მმართველობის ფორმა, რომელიც ხორციელდება ადგილობრივ დონეზე არჩეული ორგანოების მეშვეობით. ადგილობრივი თვითმმართველობა ხორციელდება თვითმმართველ ერთეულებში. თვითმმართველი ერთეული შესაძლოა იყოს ერთი დასახლება, დასახლების ნაწილი, ან დასახლებათა ერთობლიობა. თვითმმართველი ერთეულები სხვადასხვა სახელმწიფოში განსხვავდებიან სახელწოდებით, ზომით და მინიჭებული უფლებამოსილებებით. „ადგილობრივი თვითმმართველობის ევროპული ქარტიის“ ქვეყნებში თვითმმართველობაში წამყვანი როლი ენიჭება თვითმმართველობის წარმომადგენლობით ორგანოს.
ფრონტეირასი
ფრონტეირასი (Fronteiras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 426 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 117 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.33 კმ²-ზე. ფართობი 775 681 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ადგილობრივი თვითმმართველობა
ადგილობრივი თვითმმართველობა საქართველოში
საქართველოში ადგილობრივი თვითმმართველობა შემოღებულია 1998 წლიდან. მანამდე ის შერეული იყო ადგილობრივ მმართველობასთან. საქართველოში ადგილობრივი თვითმმართველობა ხორციელდება საქართველოს მუნიციპალიტეტში. ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოებია მერი და საკრებულო. მერი და საკრებულო აირჩევა მოსახლეობის მიერ, პირდაპირი წესით, 4 წლის ვადით. საქართველოში ადგილობრივი თვითმმართველობის ფინანსების ძირითადი წყაროა ქონების გადასახადი და სახელმწიფო ტრანსფერები.
რესურსები ინტერნეტში
*
ბოზაირანი (იარდიმლის რაიონი)
ბოზაირანი  (Bozayran) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,807 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ტერი ჯოუნსი
ტერენს გრეჰემ პერი ჯოუნსი (ინგლ. Terence Graham Parry Jones; დ. 1 თებერვალი, 1942, უელსი, გაერთიანებული სამეფო — გ. 21 იანვარი, 2020, ლონდონი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — უელსელი მსახიობი, მწერალი, კომიკოსი, სცენარისტი, რეჟისორი და ისტორიკოსი.
ადრეული ცხოვრება
ტერი გრეჰემ პერი ჯოუნსი 1942 წლის 1 თებერვალს დაიბადა. მისი მშობლები დილის ლუისა ნოუნსი და ალიკ ჯორჯ პერი-ჯოუნსი იყვნენ.
კარიერა
1975 წელს ჯოუნსმა ტერი გილიამთან ერთად კომედიური ფილმი, „ მონტი პაითონი და წმინდა გრაალი “ გადაიღო. 1979 წელს გამოვიდა „ბრაიანის ცხოვრება“, ხოლო 1983 წელს „მონტი პაითონის ცხოვრების აზრი“, რომელთა სცენარის ავტორები და მსახიობები „ მონტი პაითონის “ წევრები იყვნენ.
ტერი ჯოუნსის გვიანდელ ფილმებს შორისაა „ვიკინგი ერიკი“ (1989), „ქარი ტირიფებში“ (1996). 2008 წელს ჯოუნსმა ოპერა, სახელწოდებით „ეშმაკის მანქანები“ გადაიღო.
2015 წელს გადაიღო კომედიური ფილმი „აბსოლუტურად არაფერი“, რომელშიც მთავარ როლს სიმონ პეგი, კეიტ ბეკინსეილი და რობინ უილიამსი ასრულებენ. ფილმში პერსონაჟებს „მონტი პაითონის“ 5 წევრი ახმოვანებს. მინი|ჯოუნსი 2014 წელს ჯოუნსს დაწერილი აქვს ათეულობით წიგნი და სცენარი, მათ შორის არის კომიქსის წიგნები და წიგნები ისტორიის შესახებ: „ტერი ჯოუნსის შუასაკუნეების ცხოვრება“ (2004), „ტერი ჯოუნსის ბარბაროსელები“ (2006) და სხვ.
იყო საბავშვო მწერალიც. მის ნამუშევრებში შედის ზღაპრები, ფანტასტიკის ჟანრის მოთხრობები, ვიკინგების საგები.
ტერი ჯოუნსი წერდა სტატიებს ისეთი ჟურნალებისთვის, როგორებიცაა The Guardian, The Daily Telegraph, The Observer.
2008 წლის იანვარში, სან-ლუიზის თეატრში (ლისაბონი, პორტუგალია) ჯოუნსის წიგნზე დაფუძნებული სპექტაკლის პრემიერა გაიმართა, სახელწოდებით „ეშმაკის მანქანები“. სპექტაკლისთვის მუსიკა პორტუგალიელმა კომპოზიტორმა, ლუის ტინოკომ დაწერა.
პირადი ცხოვრება
ჯოუნსი 1970 წელს ელისონ ტელფერზე დაქორწინდა. მათ ერთად ორი შვილი შეეძინათ, სალი (1974) და ბილი (1976). 2009 წელს ჯოუნსმა ტელფერი მიატოვა. იგი ამ დროიდან რომანტიკულ ურთიერთობაში იმყოფებოდა ანა სოდერსტრომთან. 2009 წლის სექტემბერში მათ ქალიშვილი შეეძინათ, ხოლო 2012 წელს - დაქორწინდნენ.
გარდაცვალება
ტერი გრეჰემ პერი ჯოუნსი 2020 წლის 21 იანვარს დემენციის გართულებებით, მის 78 წლის თავამდე 11 დღით ადრე გარდაიცვალა.
ფილმოგრაფია
როგორც რეჟისორი და სცენარისტი
სქოლიო
კატეგორია:უელსელი მწერლები კატეგორია:უელსელი კინორეჟისორები კატეგორია:უელსელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 1 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:XX საუკუნის უელესელი კომიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის უელესელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის უელესელი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის უელესელი კომიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის უელესელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის უელსელი მწერლები კატეგორია:ბრიტანელი საბავშვო მწერლები კატეგორია:ბრიტანელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ბრიტანელი ტელესცენარისტები კატეგორია:ბრიტანელი მამაკაცი ტელესცენარისტები კატეგორია:უელსელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:უელსელი მამაკაცი ტელემსახიობები
შიგაევკა
შიგაევკა (Шығай) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
ჯალილ მამედყულიზადე
ჯალილ მამედყულიზადე (ფსევდონიმი — მოლა ნასრედინი) (Cəlil Məmmədqulu oğlu Məmmədquluzadə)(დ. 22 თებერვალი, 1866, ნახჭევანი — გ. 4 იანვარი, 1932, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი მწერალი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე.
ავტორია სოციალური და საზოგადო კონფლიქტების ამსახველი ანტირელიგიური კომედიისა „მიცვალებულნი“ (1909), მოთხრობისა „სკოლა სოფელ დანაბაშში“ (1921) და სხვა. 1920 წელს წავიდა ემიგრაციაში (თავრიზში). ერთი წლის შემდეგ დაბრუნდა საბჭოთა აზერბაიჯანში.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1932
განათლება ინდონეზიაში
მინი განათლება ინდონეზიაში — განათლების სისტემა ინდონეზიაში. განათლება ექვემდებარება განათლებისა და კულტურის სამინისტროს და რელიგიურ საქმეთა სამინისტროს. ინდონეზიაში ყველა მოქალაქემ უნდა გაიაროს თორმეტწლიანი სავალდებულო განათლება, რომელიც შედგება დაწყებითი საფეხურის ექვსი წლის, და საშუალო და დამამთავრებელი საფეხურის სამი წლისაგან. ისლამური სკოლები ექვემდებარება რელიგიურ საქმეთა სამინისტროს.
კონსტიტუციის მიერ განათლება განისაზღვრება, როგორც სასწავლო გარემოს და სასწავლო პროცესის დაგეგმილი დამკვიდრება, რათა თითოეულმა მოსწავლემ აქტიურად განავითაროს საკუთარი პოტენციალი რელიგიურ და სასულიერო სფეროში, ჩამოაყალიბოს საკუთარი ცნობიერება, პიროვნება, ინტელექტი, ქცევა და შემოქმედებითობა. კონსტიტუცია ასევე აღნიშნავს, რომ ინდონეზიაში არსებობს ორი სახის განათლება: ფორმალური და არაფორმალური. ფორმალური განათლება იყოფა სამ საფეხურად: დაწყებითი, საშუალო და უმაღლეს განათლებად.
უმაღლესი განათლება
ინდონეზიის უმაღლეს სასწავლებლებში დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ დიდი ზრდა შეინიშნა. 1950 წელს არსებობდა 10 უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება საერთო ჯამში დაახლოებით 6,500 სტუდენტით. 1970 წელს 450 კერძო და სახელმწიფო დაწესებულებაში ჩაირიცხა დაახლოებით 237,000 სტუდენტი. 1990 წლისთვის არსებობდა 900 დაწესებულება, დაახლოებით 141,000 მასწავლებელი და თითქმის 1,5 მილიონი სტუდენტი.
ისლამური სკოლები
მარცხნივ|მინი ინდონეზიაში ისლამური სკოლების სამი ტიპი არსებობს: პეზანტრენი, მადრასა და სეკოლა.
პეზანტრენი
პეზანტრენი შეიძლება იყოს როგორც მცირე, მხოლოდ რამდენიმე პედაგოგითა და მოსწავლით, ასევე საკმაოდ დიდი, ათობით მასწავლებლითა და ასობით მოსწავლით. პეზანტრენს ხელმძღვანელობენ მემკვიდრეობითი კიაისი, რომელსაც აქვს რელიგიური ავტორიტეტიც. პეზანტრენს ესწრებიან ახალგაზრდები, რომლებსაც სურთ ყურანის, არაბული ენის, შარიატისა და მუსულმანური ტრადიციებისა და ისტორიის შესწავლა, სწავლობენ აგრეთვე უფრო თანამედროვე საგნებს, როგორიცაა ინგლისური, მათემატიკა და გეოგრაფია.
პეზანტრენში შესვლა და გამოსვლა წლის ნებისმიერ დროსაა შესაძლებელიდა სწავლა არ არის კურსად ორგანიზებული. პეზანტრებს არ აქვთ ერთიანი წარმოდგენა ისლამზე და საერო სწავლებაზე და სხცადასხვა მიდგომა აქვთ, როგორც თანამედროვე, ასევე ტრადიციული.
მადრასა
მადრასები განსხვავდებიან თავიანთი იდეოლოგიის და პროგრამის მიხედვით და საერო და სასულიერო მასალის ბალანსით, მათი მრავალი ტიპი არსებობს. მიუხედავად იმისა, ზოგადად საზოგადოებას მიაჩნია, რომ ისლამური სკოლები უფრო დაბალი ხარისხის განათლებას სთავაზობენ, ისლამურ სკოლებს შორის მადრასა პეზანტრენზე უარესად ითვლება.
სეკოლა
სეკოლები იყენებენ განათლებისა და კულტურის სამინისტროს საერო სასწავლო გეგმას და ამატებენ საკუთარ ისლამურ სასწავლო პროგრამებს. ჩვეულებრივ, სკოლები სოფლად გვხვდება და მუსლიმი მკვლევრის ხელმძღვანელობით მოქმედებენ.
წყაროები
კატეგორია:განათლება ინდონეზიაში
ყირიმის სამხრეთი ნაპირი
მინი|270პქ|იაილის საფეხური ალუშტასთან ყირიმის სამხრეთი ნაპირი (Південне узбережжя Криму) — ყირიმის ნახევარკუნძულის შავიზღვისპირა სანაპიროს ნაწილი. აიის კონცხიდან ყარადაღის მასივამდე. სიგრძე დაახლოებით 150 კმ, სიგანე 2-8 კმ. ზედაპირი ბორცვიანია; აგებულია თიხაფიქლებითა და კირქვებით. ჩრდილოეთიდან შემოსაზღვრულია იაილის საფეხურით, რომელიც აიის კონცხიდან ალუშტამდე ციცაბოდ ეშვება ზღვისაკენ; სწორედ ეს მონაკვეთი წარმოადგენს საკუთრივ ყირიმის სამხრეთ ნაპირს. გურზუფთან მდებარეობს ლაკოლითი აიუ-დაღი (დათვი-მთა), პლანიორსკოესთან ახლოს — ძველი ვულკანური მასივი ყარადაღი. ყირიმის სამხრეთი ნაპირი ყირიმის ნახევარკუნძულის ყველაზე თბილი ნაწილია. ჰავა ხმელთაშუა ზღვის ტიპისაა. ზაფხული თბილი და მშრალი იცის, ივლისის და აგვისტოს საშუალო ტემპერატურა დაახლოებით 24°C. ზამთარი რბილია, იანვრის საშუალო ტემპერატურა დაახლოებით 4°C, ნალექები 600 მმ წელიწადში. ხარობს მუხისა და ღვიის ტყეები, მარადმწვანე და ფოთოლმცვივანი ბუჩქნარის ქვეტყე. იაილის კალთები შემოსილა წიფლის, მუხისა და ყირიმის ფიჭვის ტყეებით. ბაღებსა და პარკებში წყავი, მაგნოლიები და სხვა მცენარეებია. ყირიმის სამხრეთი ნაპირი მნიშვნელოვანი საკურორტო რაიონია.
სქოლიო
კატეგორია:ყირიმის სამხრეთი ნაპირი
ზეზვა გაფრინდაული
ზეზვა გაფრინდაული — ქართველი სახალხო გმირი, 1659 წლის კახეთის აჯანყების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. გაფრინდაული იყო თუშების ხელმძღვანელი, მისი მეთაურობით ქართველ მთიელთა რაზმები თავს ესხმოდნენ კახეთის ციხეებში სეფიანთა მიერ ჩაყენებულ გარნიზონებს და მომთაბარე ელებს. ბახტრიონის ბრძოლის დროს გაფრინდაული ხელმძღვანელობდა იმ რაზმს, რომელიც პირველი გადავიდა ციხის გალავანზე, დახოცა კარიბჭის მცველები და ქართველები ციხეში შეუშვა. ციხის აღების შემდეგ გაფრინდაულის რაზმმა სდია მტერს და ჩაება ალვანის ველზე გამართულ ბრძოლაში, რომელიც ქართველთა გამარჯვებით დასრულდა. შემდეგ გაფრინდაული გამაგრებული იყო თორღვას ციხეში და იქედან აწარმოებდა საბრძოლო მოქმედებებს. სპარსელებმა გაფრინდაული შეიპყრეს ღალატით, ჯერ თბილისში ჰყავდათ დაპატიმრებული, შემდეგ კი სიკვდილით დასაჯეს.
ბურზუნბული
ბურზუნბული (Bürzünbül) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,070  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
არტემო-რასტივკა
არტემო-რასტივკა (Артемо-Растівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ტროსტიანეცის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 216 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტროსტიანეცის რაიონის სოფლები (სუმის ოლქი)
ზაროჟენი
ზაროჟენი (Zarojeni) — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 111 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 275 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორეშტის რაიონის სოფლები
ქმერები
ქმერები — კამბოჯის ძირითადი მოსახლეობა. მათი რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 16-17 მილიონს, საიდანაც უმრავლესობა (14-15 მილიონი) კამბოჯაში ცხოვრობს. ქმერები, ასევე, ცხოვრობენ ვიეტნამსა და ტაილანდში. საუბრობენ ქმერულ ენაზე. გავრცელებული რელიგიაა ბუდიზმი.
ლიტერატურა
კატეგორია:აზიელები კატეგორია:კამბოჯელები
ქნარი
ქნარი — ერთ-ერთი უძველესი მრავალსიმიანი მუსიკალური საკრავი. არსებობს ქნარის ბევრი ნაირსახეობა: ბერძნული ლირა, ქართული ჩანგი და ებანი, თანამედროვე არფა. საკრავთა ამ ჯგუფის სამშობლოა წინა აზიის უძველესი ქვეყნები (ასურეთი, შუმერი), მაგრამ განსაკუთრებული გავრცელება ჰპოვა ბერძნულმა ლირამ. ის გახდა ხელოვნების სიმბოლო, მისი სახელწოდებიდან მომდინარეობს ლიტერატურული ტერმინი ლირიკა. ქნარის ერთ-ერთი ნაირსახეობა გავრცელებუული იყო ძველ საქართველოში. სახელწოდება ხშირადაა ნახსენები ძველ ქართულ ორიგინალურ თუ ნათარგმნ ძეგლებში. თვით საკრავს ჩვენამდე არ მოუღწევია. სტეფანწმინდაში არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილია მამაკაცის პატარა ზომის ბრინჯაოს ქანდაკება ხუთსიმიანი ქნარით ხელში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სიმებიანი საკრავები
ქარიკლო
ქარიკლო — ძველი ბერძნული მითოლოგიის გმირი. ერთ-ერთი ვერსიის მიხედვიდ იყო კირონის ქალიშვილი, მეორე ვერსიით — ცირკუსის და სტილბეს ქალიშვილი, რომელიც დაქორწინდა კენტრავრ ქირონზე, რომელიც პასუხისმგებელი იყო იასონისა და აქილევსის აღზრდაზე. ქარიკლო გახდა ჰიპპის, ენდეზის, ოისხოს, და კრისტუსის დედა. პიენაროის აზრით, ქარიკლო იყო აპოლოს, ოკეანის ან პერესის ერთ-ერთი ქალიშვილი. როდესაც ტითიმა პელეუსის მიატოვა, მან აქილევსი ქირონსა და ქარიკლოს გადასცა, რომ კენტავრ ფოლოსასთან ერთად მიოღო განათლება..
სხვა ვერსიის მიხედვიდ ქარიკლო იყო ათენას ერთგული ნიმფა, რომელიც დაორსულდა მწყემსი ევერისგან და შვა ტირესიასი. ათენამ ტირესიასი აქცია ბრმად, რადგან მან ის შიშველი ნახა. ქარიკლომ სთხოვა ათენას, რომ მის შვილს ფრინველების ხმა გაეგონა, ათენამ ეს გააკეთა, თუმცა ქალღმერთს არ გაუქმებია წყევლა. ნაცვლად ამისა მან ტირესიასი წინასწარმეტყველების ნიჭით დააჯილდოვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ჩანაგბულაგი (იარდიმლის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ქოანები
ქოანები — ხერხემლიანი ცხოველებისა და ადამიანის ცხვირის ღრუს შიგა ხვრელები. ქოანების კედლებს ქმნიან ქვემოდან სასის ძვლის ჰორიზონტალური ფირფიტა, გარედან ძირითადი ძვლის ფრთისებური მორჩის მედიალური ფირფიტები, ხოლო შიგნიდან სახნისის ძვლის თავისუფალი კიდე. ქოანების საშუალებით ცხვირის ღრუ უკავშირდება ცხვირხახისა და პირხახის ღრუებს.
იზაიას-კუელიუ
იზაიას-კუელიუ (Isaías Coelho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 260 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 221 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.59 კმ²-ზე. ფართობი 776 053 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
კალიერიის რაიონი
კალიერიის რაიონი (Distrito de Callería) — რაიონი პერუში, უკაიალის რეგიონის კორონელ-პორტილიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 208 292 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10 485 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკაიალის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კორონელ-პორტილიოს პროვინციის რაიონები
ალოფი (კუნძული)
ალოფი (Alofi) — კუნძული წყნარ ოკეანეში, საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიის უოლისის და ფუტუნას ნაწილი. ადმინისტრაციულად შედის ალოს ოლქში.
გეოგრაფია
ალოფის კუნძული მდებარეობს კუნძულ ფუტუნადან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 2 კმ-ში. კუნძულის ფართობი შეადგენს 32 კმ²-ს. ზღვის დონიდან უმაღლესი წერტილია — კოლოფაუს მთა, ანუ ბუგენვილი (417 მეტრი).
მოსახლეობა
2013 წელს კუნძულის მუდმივი მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა სულ 1 ადამიანს, მაგრამ კოლონიამდელ დროს ალოფის კუნძული მჭიდროდ იყო დასახლებული, ხოლო მოსახლეობის რაოდენობა იყო დაახლოებით 2 ათასამდე ადამიანი. კუნძულის ერთადერთი დასახლებული პუნქტია — სოფელი ალოფიტაი, რომელიც მდებარეობს კუნძულის დასავლეთ ნაწილში. ადრე არსებობდნენ სოფლები: სოლოგა, საავაკა, მუა. ფუტუნას კუნძულის ბევრ მოსახლეს აქვს მცირე საბაღე ნაკვეთები ალოფის კუნძულზე (ძირითადად მოჰყავთ თამბაქო).
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:უოლისის და ფუტუნას კუნძულები
ჩაი-უზუ
ჩაი-უზუ (Çay Üzü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 956 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
სომხეთი ოსმალეთის იმპერიაში
მინი|სომეხი [[ბაი (სოციალური ფენა)|ბაი.]] სომხეთი ოსმალეთის იმპერიაში XV საუკუნიდან მოექცა. ოსმალეთის შემადგენლობაში სომხები წარმოადგენდნენ სომხური სამოციქულო ეკლესიის ან სომხური კათოლიკური ეკლესიის წევრებს.
XVI-XIX საუკუნეებში მიმდინარე ოსმალეთ-ირანის ომების პერიოდში სომხებით დასახლებული ტერიტორია ექცეოდა ხან ერთი იპმერიის ხან კიდევ მეორე იმპერიის ფარგლებში. პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ექვსი ვილაეთი სადაც წარმოდგენილი იყო სომხური მოსახლეობა დარჩა თურქეთის შემადგენლობაში, ამ ტერიტორიას ხანდახან ასევე მოიხსენიებენ როგორც დასავლეთ სომხეთს.
1828 წლიდან რუსეთის იმპერიასა და ირანს შორის დადებული თურქმენჩაის ზავით სომხური მოსახლეობის ნაწილი ასევე მოექცა რუსეთის ფარგლებშიც, რომელსაც ასევე აღმოსავლეთ სომხეთსაც უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ისტორია
არტინსკი
არტინსკი (Артинськ) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქის ოლევსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 215 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოლევსკის რაიონის სოფლები
ალო (ოლქი)
ალო (არაოფიციული სახელი — Tu’a) (Alo) — საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიის უოლისის და ფუტუნას კუნძულების სამიდან ერთი ადმინისტრაციული ოლქი.
ალოს ოლქის შემადგენლობაში შედის კუნძულ ფუტუნას აღმოსავლეთი ნაწილი და პრაქტიკულად დაუსახლებელი ალოფის კუნძული ჰორნის (ფუტუნას) კუნძულებიდან. ოლქის საერთო ფართობია — 85 კმ². მოსახლეობა — 2156 ადამიანი (2013 წელი). ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია მალა’ე, რომელშიც ცხოვრობს 192 ადამიანი (2013 წელი).
ოლქის დანარჩენი დასახლებული პუნქტები:
სქოლიო
კატეგორია:უოლისი და ფუტუნას ოლქები
UTC+11:00
450px|right|thumb|UTC+11:00 მსოფლიოს სასაათე სარტყელის რუკაზე: ლურჯი — UTC+11:00-ის ზონა — [[აღმოსავლეთ-ავსტრალიური სტანდარტული დრო (AEST) UTC+11:00-ის ზონაში ზაფხულში (ნოემბერი—მარტი) სამხრეთ ნახევარსფეროში (ზამთარში (აპრილი—ოქტომბერი) — UTC+10:00); ცისფერი — UTC+11:00-ის ზონა ოკეანეებში; ღია-ყვითელი — UTC+11:00-ის ზონა მთელი წლის განმავლობაში]]
UTC+11:00 — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:
მთელი წლის განმავლობაში
(ნაწილი):
რესურსები ინტერნეტში
UTC+11:00
ფუტკრის შხამი
ფუტკრის შხამი, აპიტოქსინი (apis — ფუტკარი და — შხამი)  — უფერული სითხე, რომელსაც გამოყოფს შხამის ჯირკვლები. აქვს მჟავე რეაქცია, სპეციფიკური სუნი, მწარე გემო, შეიცავს ბიოლოგიურად აქტიურ ცილას, თავისუფალ ამინმჟავებს, ჰისტამინს, ჭიანჭველ-მჟავასა და სვა. ფუტკრის შხამი წყალში ხსნადია, ჰაერზე მაგრდება. დანესტვრის დროს ფუტკარი გამოყოფს 0,2—0,3 მგ შხამს. ადამიანისათვის მომაკვდინებელია 500—1000 დანესტვრა. ფუტკრის შხამის პრეპარატებს (ვენაპიოლინი, ტოქსაპინი, აპიზარტრონი, ვირაპინი და სხვა) ხსნარების, მალამოების სახით აგრეთვე ელექტროფორების, მიოზიტის, რადიკულიტის, ნევრალგიის, ჭინჭრის ციების, შაკიკის, ტროპიკული წყლულის, თრომბოფლებიტის და სხვა შემთხვევაში. ფუტკრის შხამი არ იხმარება ღვიძლის, თირკმლის, სისხლის, ინფექციურ, გულ-სისხლძარღვთა, ფსიქიკური დაავადებების, დიაბეტის დროს და ფუტკრის შხამიდმი ინდივიდუალური მომეტებული მგრძნობელობის შემთხვევებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეფუტკრეობა კატეგორია:ტოქსიკოლოგია
ქობულეთის დაბლობი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დაბლობები
იტაინოპოლისი
იტაინოპოლისი (Itainópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 109 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.41 კმ²-ზე. ფართობი 828 152 კმ²-ია.
თამარ მეფის ორდენი
საკუთარი სახელი თამარ მეფის ორდენი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კატეგორია:თამარ მეფის ორდენი
უნკიტეშტი (სადგური)
უნკიტეშტი  (Unchiteşti, loc.st.cf) — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 304 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 124 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორეშტის რაიონის სოფლები
იულდაშევო (ბელოკატაის რაიონი)
იულდაშევო  (Юлдаш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 102 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 27  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 33  კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
ყარაჯაანთ ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (8,9 X 4 მ.), რომელსაც დასავლეთიდან, მთელ სიგანეზე, თანადროული, ორსართულიანი სამრეკლო ეკვრის. შენობა ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. გამოყენებულია აგურიც.
შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან აქვს, სამრეკლოს პირველი სართულიდან. კარი გარედან სწორკუთხაა, შიგნიდან - თაღოვანი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც დარბაზისაგან ერთსაფეხურიანი პილასტრებითა და მათზე დაყრდნობილი ოდნავ შეისრული თაღითაა გამოყოფილი. აფსიდის ღერძზე შეისრულთაღოვანი სარკმელია, რომლის ორსავე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშაა. მსგავსი სარკმელი სამხრეთით, ჩრდილოეთით და დასავლეთითაცაა. აფსიდი დასრულებულია მთლიანად აგურით ნაგები კონქით. აფსიდში შეინიშნება მოხატულობის კვალი.
შიგნით ეკლესია გადახურულია ქარგილზე სხმული შეისრული კამარით. ეკლესიის კედლები გარედან დასრულებულია აგურით გამოყვანილი ლავგარდნით. ეკლესია გადახურულია ფიქლით.
სამრეკლოს შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. გარედან შესასვლელის ორივე მხარეს, წყობაში, ჩადგმულია თითო სწორკუთხა, მოგრძო ქვა, რომლებზეც ორსტრიქონიანი წარწერის ნაშტებია შემორჩენილი. სამეკლოს პირველ სართულს კამაროვანი გადახურვა აქვს, მეორე სართული კი რვაწახნაგოვანი, თაღებით გახსნილი ფანჩატურია, რომელიც აგურით ნაწყობი, პირამიდული სახურავითაა გადახურული.
2018 წლის 9 იანვარს ყარაჯაანთ ეკლესიას კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტომ კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიანიჭა. „ყარაჯანთ საყდარი“, რომელიც XV-XVI საუკუნეებით თარიღდება, წყალში დგას და მისი ნახევარი მიწით არის ამოვსებული.
სქოლიო
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თემურ ჟორჟოლიანი
თეიმურაზ (თემურ) ჟორჟოლიანი (დ. 28 იანვარი, 1950, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 12 აპრილი, 2017 ) — ქართველი პოლიტიკოსი, 1992 წლის მოწვევის პარლამენტის წევრი, საქართველოს კონსერვატიული (მონარქისტული) პარტიის თავმჯდომარე.
თემურ ჟორჟოლიანი ეროვნული მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი იყო. 1991 წლიდან იყო „საერთაშორისო ამნისტიის“ წევრი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“, 1992–1995 წლებში იყო ფრაქცია „კონსერვატორის“ თავმჯდომარე. 1998 წელს ის საქართველოს კონსერვატიული (მონარქისტული) პარტიის თავმჯდომარედ აირჩიეს.
2006 წელს თემურ ჟორჟოლიანი სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობის ბრალდებით დააპატიმრეს. მან ციხეში 6 წელი გაატარა და 2012 წლის ნოემბერში ვადამდე პირობით გათავისუფლდა.
ში-ძა (სანქტ-პეტერბურგი)
ში-ძა (Ши-цза) — გრანიტისაგან დამზადებული წყვილი მითოლოგიური ლომი-მცველი, რომელიც დგას მდინარე ნევის ნაპირზე, პეტრეს სანაპიროზე, სანქტ-პეტერბურგში. ქანდაკებების სიმაღლეა 4,5 მეტრი, ხოლო თითოეულის წონა 2,5 ტონა. ორივე კვარცხლბეკზე შემდეგი სახის წარწერაა: „ში-ძა მანჯურიის ქალაქ გირინიდან სანქტ-პეტერბურგში გადაიტანეს 1907 წელს. ინფანტერიის გენერლის ნ. ი. გროდეკოვის საჩუქარი“.
მითოლოგიური მნიშვნელობა
ჩინეთში მსგავსი ქანდაკებების წყვილს დგამენ ტაძრის, სასახლის და სასაფლაოს შესასვლელში. ისინი გამოსახავენ ლომებს, რომლებიც იცავენ შესასვლელს. ლომს მარჯვენა თათი უდევს ბურთზე, რომელიც გამოსახავს ბუდისტურ ცოდნას, სინათლე სიბნელეში და სურვილების შემსრულებელი.
ისტორია
ში-ძა დაამზადა გენერალმა ჩანმა XX საუკუნის დასაწყისში მანჯურიული გრანიტისაგან ჩინეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე ქალაქ გირინში, სპეციალურად მცირე სამლოცველოსათვის, მაგრამ 1904 წელს გენერალ ჩანის მოულოდნელი გარდაცვალების შემდეგ, ახლად დანიშნულმა ქალაქის გუბერნატორმა აჩუქა ამურისპირეთის გენერალ-გუბერნატორს ნ. ი. გროდეკოვს. გროდეკოვმა კი თავის მხრივ, გადაწყვიტა აღნიშნული ქანდაკებები საჩუქრად გადაეცა სანქტ-პეტერბურგისათვის, გადაიხადა გზის ხარჯები და რკინიგზის საშუალებით იგი ჩაიტანეს ვლადივოსტოკში, ხოლო იქიდან გემ „სოპერნიკით“ — სანქტ-პეტერბურგში.
გადაწყვიტეს, რომ 1907 წლის სექტემბერში პეტერბურგში ჩასული ჩინური ში-ძა დაედგათ ახლად აღდგენილ პეტრეს სანაპიროზე, რომელიც 1901-1903 წლებში მოაპირკეთეს გრანიტით. კვარცხლბეკების დამზადებასა და ქანდაკებების დამონტაჟებას ხელმძღვანელობდა არქიტექტორი ლ. ნ. ბენუა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კამპოვერდეს რაიონი
კამპოვერდეს რაიონი (Distrito de Campoverde) — რაიონი პერუში, უკაიალის რეგიონის კორონელ-პორტილიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 620 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 164 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკაიალის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კორონელ-პორტილიოს პროვინციის რაიონები
არტირივკა
არტირივკა (Артирівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის ოკნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 266 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნის რაიონის სოფლები
ჯირიმბელი
ჯირიმბელი  (Cirimbel) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 550 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ფილ იაგიელკა
ფილ იაგიელკა (Phil Jagielka; დ. 17 აგვისტო, 1982, მანჩესტერი) — ინგლისელი ფეხბურთელი. არის საფეხბურთო კლუბ „ევერტონის“ კაპიტანი და ინგლისის ეროვნული ნაკრების წევრი. თამაშობს ცენტრალური მცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:შეფილდ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ევერტონის ფეხბურთელები
ინუ
მინი|ინუს დასახლების გაჩენამდე არსებული ტომები ინუ — ყველა იმ მომთაბარე ტომის სახელწოდება, რომელიც კანადის ტერიტორიაზე, კერძოდ ლაბრადორის ნახევარკუნძულზე სახლობდა და თავს ნადირობითა და თევზაობით ირჩენდა.
დემოგრაფია
არავინ იცის როდის დასახლდნენ ინუს ცივილიზაციის წინაპრები ლაბრადორის ნახევარკუნძულზე, მაგრამ ცნობილია, რომ 1600 წლების დასაწყისში მათი რიცხვი 5500-ს აღწევდა. 1925 წლისთვის მოსახლეობა სწრაფად მცირდებოდა ევროპული დაავადებების, ალკოჰოლიზმის, ომის, და გადამეტებული ნადირობისაგან ცხოველების ნაკლებობის გამო. მეცხრამეტე საუკუნის შუა რიცხვებში ინუს მოსახლეობა 4000-ს ითვლიდა. მეოცე საუკუნეში გაძლიერებულმა ჯანდაცვამ და მედიცინის წინსვლამ მისცა საშუალება შეეტრიალებინათ მოსახლეობის კლება. 1990 წელს ინუს მოსახლეობა 12000-ს ცდებოდა.
ვაჭრობა
მინი|318x318პქ ინუს საზოგადოებას საკმაოდ კარგი სავაჭრო ურთიერთობები ჰქონდა სხვა ხალხთან. ისინი ვაჭრობდნენ ჭადრისა და არყის ხეებით, რათა აეწყოთ კანოეები, რომელთაც მდინარეზე გადასასვლელად იყენებდნენ. რადგან ინუს საზოგადოება დასახლებული იყო ლაბრადორის კუნძულის ჩრდილოეთით, მათ ტერიტორიაზე მსგავსი ხის მასალები არ მოიპოვებოდა, რაც ვაჭრობისკენ უბიძგებდა მათ, ხოლო სანაცვლოდ გაჰქონდათ ბამბუკის ხე და თამბაქო, რომელსაც წმინდა ლოურენსის მდინარესთან მდებარე ხალხთან სავაჭროდ იყენებდნენ. ზაფხულობით წმინდა ლოურენსის მდინარის მოსახლეობა დიდ ვაჭრობაში იყო ჩართული, სადაც ინუს ხალხი ვაჭრობდა აბნაკის, ალგონკინის და სხვა ტომების ხალხთან.
საქმიანობის სქესობრივი განაწილება
ინუს ხალხში საქმიანობა სქესის მიხედვითაც ნაწილდებოდა. მაშინ, როცა მამაკაცებს ევალებოდათ ნადირობა და ვაჭრობა, ქალები აკეთებდნენ საჭმელს, არყის ხისგან ამზადებდნენ კალათებს და ყურადღებას აქცევდნენ ბავშვებს. თუმცა ყველა ერთად თევზაობდა და ამზადებდა კანოეებს და ზამთრის ფეხსაცმელს. ყველაზე მნიშვნელოვანი ისაა, რომ ამ ხალხში ასეთი მუშაობა მოწესრიგებული და მაღალხარისხიანი იყო.
საცხოვრებელი პირობები და მოსახლეობა
ინუს საზოგადოება მთელი ისტორიის მანძილზე ითვლებოდა როგორც დამპყობელ ხალხად, რადგან სადაც ისინი გადასახლდებოდნენ, იმორჩილებდნენ იმ ტერიტორიებს და დიდი ხნის განმავლობაში რჩებოდნენ ერთსა და იმავე ადგილზე, მიუხედავად იმისა ჰქონდათ თუ არა ამის უფლება. ვაჭრობის განვითარებასთან ერთად შეიცვალა ინუს ადგილსამყოფელიც, რაც იმას გულისხმობს, რომ მათ დაიკავეს ვაჭრობისთვის ხელსაყრელი ტერიტორია და მას შემდეგ შეწყვიტეს მომთაბარეობა, თუმცა ამას ცუდი შედეგიც ჰქონდა რადგან ამ ადგილებში დასახლებით ინუს ტრადიციები შეიცვალა, ზოგი წესჩვეულაბა კი საერთოდ გაქრა. ამ ყველაფერთან ერთად ინუს საზოგადოებამ აირჩია ტერიტორია, სადაც მრავალფეროვანი ფლორა და ფაუნა იყო, რამაც სამომავლოდ დიდი გავლენა იქონია ინუს ხალხის ვაჭრობაში, არა მხოლოდ ევროპაში არამედ აზიაშიც.
რელიგია
ინუს ხალხს სჯეროდათ, რომ ყოველ სხეულსა და ცხოველს ჰქონდათ თავიანთი სული. უმაღლესი ღვთაების რწმენა, როგორც ჩანს, არ იყო აბორიგენული კულტურის ნაწილი, თუმცა მისიონიზაციის შემდეგ ასეთ რელიგიებსაც ვხვდებით. ინუს ხალხში რელიგია ინდივიდუალური იყო. სჯეროდათ, რომ ისინი, ვინც ცხოვრებას სწორად გაივლიდნენ, იღებდნენ სულებთან საკომუნიკაციო ძალებს. 1600-იან წლებში ინუს ხალხში როგორც აბორიგენული, ისე ქრისტიანული რელიგიები ცალ-ცალკე არსებობდა, მაგრამ საბოლოოდ მათი რელიგიები გაერთიანდა რწმენისა და ინსტრუქციების სისტემაში, რაც ირეკლავდა ორივე რელიგიის ელემენტებს.
ცერემონიები
ინუს ხალხი პატივისცემას გამოხატავდა ცხოველების იმ სულების მიმართ, რომლებსაც რიტუალების დროს კლავდნენ, რაც გამოიხატებოდა საკვებზე ტაბუს დადებით და ამ ცხოველების ძვლების მოკრძალებულად გადაგდებით, მოშორებით. ცერემონიის შამანები ლაპარაკობდნენ ზებუნებრივ სულებთან სპეციალურად აშენებულ სახლებში, რასაც კარვის შერხევის რიტუალი ჰქვია. ინუს მონადირეების საშემოდგომო დასარტყამი ინსტრუმენტების რიტუალი მოიცავს ინდივიდების სიმღერას, რომლებიც მათ სულებმა უბოძეს, რათა მიეღოთ ცოდნა მომავალ მოვლენებზე. 1960იან წლებში ინუს სხვადასხვა მომთაბარე დაჯგუფებები იკრიბებოდა და მართავდნენ რიტუალურ ნადიმს, რომლებშიც მონადირეები და მათი ოჯახები იღებდნენ ირმის ძვლის ტვინს, რითიც გამოხატავდნენ მათ ერთობლიობად სა მათ ურთიერთობას ბუნებასთან, ცხუველებთან და მათ სულებთან.
სქოლიო
კატეგორია:ინუ კატეგორია:ალგონკინური ტომები
დაღ-უზუ
დაღ-უზუ (Dağ Üzü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 693 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
შალვა მათიკაშვილი
ბიოგრაფია
შალვა მათიკაშვილი დაიბადა 1898 წლის 17 აგვისტოს თელავის მაზრის სოფელ ყვარელში.
კომპარტიის წევრი 1917 წლიდან გახდა. აქტიურად მონაწილეობდა თბილისის ბოლშევიკური ორგანიზაციის საქმიანობაში. 1919 წელს გაიგზავნა პარტიულ სამუშაოზე გორის მაზრაში, იმავე წლის დასასრულს ბოლშევიკური პარტიის ტფილისის კომიტეტის წევრად აირჩიეს.
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე იყო. 1923 წლის 20 ივლისიდან 1924 წლის 15 თებერვლამდე მუშაობდა საქართველოს კპ (ბ) თელავის სამაზრო აღმასკომის თავმჯდომარედ. 1924 წლის 20 ნოემბრიდან 1927 წლის 4 აპრილამდე იყო საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარი. 1927-1928 წლებში — სრულიად საქართველოს ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის (ცაკ-ის) მდივანი. 1928 წლის 29 ივნისიდან 1929 წლის 28 ივლისამდე იყო საქართველოს სსრ იუსტიციის სახალხო კომისარი და პროკურორი, 1929-1930 წლებში — საქართველოს კპ (ბ) გორის საოლქო კომიტეტის მდივანი. 1931 წლიდან 1937 წლის 19 მარტამდე მუშაობდა საქართველოს სსრ მიწათმოქმედების სახალხო კომისრად, 1937 წლის 19 მარტიდან 15 მაისამდე კი — საქართველოს სსრ სახელმწიფო საგეგმო კომისიის თავმჯდომარედ, რის შემდეგაც ის დააპატიმრეს და სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა მიუსაჯეს. 1955 წლის 25 სექტემბერს იგი რეაბილიტირებულ იქნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის იუსტიციის სახალხო კომისრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მიწათმოქმედების სახალხო კომისრები კატეგორია:რეაბილიტირებულები კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ზელუჩენი
ზელუჩენი (Zăluceni) — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 49 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 935 ადამიანს შეადგენდა.
იანიბაევო (ბელოკატაის რაიონი)
იანიბაევო  (Яңыбай) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
ზელუჩენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორეშტის რაიონის სოფლები
იანიბაევო (ბელოკატაის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 844 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 20  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 56  კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
ჟაკობინა-დუ-პიაუი
ჟაკობინა-დუ-პიაუი (Jacobina do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 722 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.17 კმ²-ზე. ფართობი 1 370 699 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
არტიშჩივი
არტიშჩივი (Артищів) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქის ლვივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 360 კაცს შეადგენდა.
საადმირალოს გასასვლელი (სანქტ-პეტერბურგი)
საადმირალოს გასასვლელი — ქუჩა სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში; სასახლის მოედნიდან საადმირალოს სანაპირომდე. თავდაპირველი სახელწოდება საადმირალოს ბულვარი ცნობილია 1838 წლიდან. მოგვიანებით XIX საუკუნის შუა ხანებიდან ბულვარი საადმირალოს მოედნის განაპირა მხარე (კიდე) იყო. თანამედროვე სახელი 1880 წლის 7 მარტს მიიღო, ალექსანდრეს ბაღის გაშენების შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ქუჩები
UTC+10:00
450px|right|thumb|UTC+10:00 მსოფლიოს სასაათე სარტყელის რუკაზე: ღია-ყვითელი — UTC+10:00-ის ზონა მთელი წლის განმავლობაში; ცისფერი — UTC+10:00-ის ზონა ოკეანეებში; ფორთოხლისფერი — [[აღმოსავლეთ-ავსტრალიური დრო ზამთარში (აპრილი—ოქტომბერი) სამხრეთ ნახევარსფეროში — UTC+10:00 (ზაფხულში, ნოემბერი—მარტი — UTC+11:00); ]]
UTC+10:00 — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:
რესურსები ინტერნეტში
UTC+10:00
დაშქენდი (იარდიმლი)
დაშქენდი  (Daşkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,086 კაცი.
წითელფეხა მუხისძირა
წითელფეხა მუხისძირა (, ადრე ცნობილი როგორც Boletuss luridiformis და Boletus erythropus) — Neoboletus-ის გვარის სოკო ბოლეტუსისებრთა ოჯახისა.
გავრცელებულია ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა კრისტიან ჰედრიკ პერსონმა 1796 წელს როგორც Boletus erythropus.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
რბილობი — მოყვითალო ან ხასხასა ყვითელი. გაჭრისას სწრაფად ლურჯდება ან მომწვანო-ლურჯ შეფერილობას იღებს, განსაკუთრებული გემოსა და სუნის გარეშე.
ფეხის სიგრძე — 5-15 სმ, სიგანე — 1,5-4, ცილინდრული ან ძირში გამსხვილებული. ფერი — ყვითელი-წითელი. ზედაპირზე ახასიათებს წითელი წინწკლები.
ჰიმენოფორი ყვითელია, მოგვიანებით ყვითელი-ზეთისხილისფერი, ზეთისხილისფერი, მომწვანო-ყვითელი, ფორები მომრგვალებული, ვიწრო, მწვანე, შემდგომში — ნარინჯისფერი, აგურისფერი, დაჭერისას ლურჯდება.
სპორების ფხვნილი მურა-ზეთისხილისფერია, სპორები თითისტარისებრი, გლუვი, 15×5 მკმ.
გავრცელება და ეკოლოგია
გავრცელებულია ევროპაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, კავკასიაში, აღმოსავლეთ ციმბირში, დასავლეთ ციმბირში და სამხრეთ შორეულ აღმოსავლეთში.
მიკორიზას ქმნის ფოთლოვან და წიწვოვან ხეებთან (წიფელი, მუხა, ნაძვი, სოჭი), ურჩევნია მჟავე ნიადაგი. გვხვდება ხავსიან და ბალოტიან ადგილებშიც.
სეზონი — მაისის შუა პერიოდიდან ოქტომბრამდე, მასიურად მოდის ივლისის თვეში.
გამოყენება
მოხმარებამდე აუცილებელია მისი სათანადოდ მომზადება, ზოგიერთ წყაროზე დაყრდნობით, სოკო უნდა მოიხარშოს 20 წუთის განმავლობაში, ხოლო ნახარში წყალი გადაიღვაროს, წინააღმდეგ შემთხვევაში, შესაძლოა გამოიწვიოს საჭმლის მომნელებელი სისტემის მოშლა, ასევე ამავე მიზეზით, მისი გახმობა რეკომენდირებული არაა.
მსგავსი სახეობები
საჭმელი სოკოები: არასაჭმელი სოკოები: შხამიანი სოკოები:
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ბოლეტუსისებრნი