cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ელიზაბეთ დანიელი (1524-1586)
ბიოგრაფია
მეორედ იგი 1556 წლის 14 თებერვალს დაქორწინდა მეკლენბურგ-გიუსტროვის ჰერცოგ ულრიხ III-ზე. მასთან ელიზაბეთს ერთადერთი ქალიშვილი შეეძინა, რომელსაც თავისი დედის პატივსაცემად სოფია დაარქვა. ბედის ირონიით, მისი ასული თავისი სეხნია ბებიის მსგავსად დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი გახდა. სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველი 1572 წელს მიათხოვეს ელიზაბეთის ძმისწულს, დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ II-ს. აღსანიშნავია, რომ ელიზაბეთისა და ულრიხის ურთიერთობა ბედნიერი არ ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1524 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1586 კატეგორია:ოლდენბურგები კატეგორია:დანიის პრინცესები კატეგორია:ნორვეგიის პრინცესები
კირეევკის წმინდა გიორგის ეკლესია
კირეევკის წმინდა გიორგის ეკლესია (Церковь Георгия Победоносца) — მართლმადიდებლური ეკლესია ოქტომბრის რაიონის არტემოვის სასოფლო დასახლების ხუტორ კირეევკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.
ტაძრის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ოქტომბრის რაიონი, ხუტორი კირეევკა, ლენინის ქუჩა 9.
ისტორია
კირეევკის წმინდა გიორგის ეკლესია ააგეს და აკურთხეს 1850 წელს. ახალი აგურის ეკლესიის დამაარსებელ და მშენებლები იყვნენ ხუტორ კირეევო-კადამოვსკის და ხუტორ სიდოროვ-კადამოვსკის კაზაკები.
ეკლესიასთან 1899 წელს გაიხსნა სამრევლო სკოლა.
ოქტომბრის რევოლუციამდე და მის შემდეგაც ეკლესიაში მსახურობდა მღვდელი გავრილი, რომელიც 1918 წელს ქვებით ჩაქოლეს ქვის კარიერში ხუტორ კირეევკასა და დანილოვკას შორის.
1937წელს სოფლის საბჭოს გადაწყვეტილებით ეკლესიაში განთავსდა საწყობი, რომლის შემდეგაც მასში ინახავდნენ ხორბალსა და კარტოფილს. მთელი საეკლესიო ჭურჭელი და ხატები ადგილობრივმა მოსახლეობამ წაიღო სახლში.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, 1942-1943 წლებში, სოფლის ოკუპაცია გერმანელებმა მოახდინეს. ეკლესიაში გერმანელებმა განათავსეს ციხეები სამხედრო ტყვეებისათვის. სოფლის გათავისუფლების შემდეგ ეკლესია გადაეცა სოფლის მრევლს.
1944 წელს სოფელში დადეს ხელშეკრულება რაიონის აღმასკომისაგან ეკლესიის მრევლზე გადაცემის შესახებ. ამ პერიოდში ეკლესიის მღვდელი იყო პეტრე სერგის ძე იაჩმენიკოვი.
1950-იან წლებში ეკლესიაში მიმდინარეობდა რემონტი, გაარემონტეს სახურავი, რომელიც გადახურეს თუნუქის ფირფიტებით და შეღებეს. შეღებეს ასევე მთელი ეკლესია. 1960 წელს ეკლესიის ინტერიერი შელესეს, ამავე წელს განაახლეს კანკელი.
2013 წლის 27 იანვარს შახტინის ეპისკოპოსმა ეგნატემ ეკლესია აკურთხა  წმინდა გიორგის სახელზე და აღავლინა საღვთო ლიტურგია.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
შუა საუკუნეების ხელოვნება
შუა საუკუნეების ხელოვნება — ისტორიულ-მხატვრული ტერმინი, რომელიც გამოიყენება ფეოდალიზმის პერიოდის ხელოვნების აღსანიშნავად. დასავლეთ ევროპაში შუა საუკუნეების ხელოვნებად მიიჩნევა პერიოდი V-XIV საუკუნეებს შორის, რენესანსის ეპოქამდე, საქართველოში კი IV-XVII საუკუნეები. აღმოსავლური ქვეყნებისთვის ეს ტერმინი ვრცელდება მთელი ფეოდალიზმის ხანაზე. შუა საუკუნეების ხელოვნება მჭიდროდ უკავშირდებოდა რელიგიური მსოფლმხედველობის სისტემას, ხასიათდებოდა სახეთა გარკვეული პირობითობით.
არაბთა გაერთიანებული საამიროების პოლიტიკური სისტემა
220px|მინიატიურა|პრეზიდენტი, ხალიფა ბინ საიდ ალ ნაჰაიანი არაბთა გაერთიანებული საამიროების პოლიტიკური სისტემა — რესპუბლიკური და მონარქიული წყობილებების უნიკალური ნაზავი. არაბთა გაერთიანებული საამიროები არის აბსოლუტური მონარქიის მქონე შვიდი საამიროსაგან შემდგარი ფედერაციული სახელმწიფო. სახელმწიფოს მართავს აბუ-დაბის ემირი, ხოლო მთავრობას დუბაის ემირი. ქვეყნის ხელისუფლებას წარმოადგენს
ფედერაციის უმაღლესი საბჭო
არაბთა გაერთიანებული საამიროების პოლიტიკური სისტემაში იერარქიულად უმაღლეს ადგილს ფორმალურად იკავებს ფედერაციის უმაღლესი საბჭო. საბჭოს წევრია ყველა, შვიდივე საამიროს მეთაური. ის განსაზღვრავს სახელმწიფოს პოლიტიკის ძირითად მიმართულებებს, ხოლო მინისტრთა საბჭო პასუხისმგებელია ფედერაციის უმაღლესი საბჭოს წინაშე ამ პოლიტიკის წარმართვისათვის. გარდა ქვეყნის საშინაო და საგარეო პოლიტიკის განსაზღვრისა, ფედერაციის უმაღლეს საბჭოს უფლება აქვს გადახედოს ქვეყნის სახელმწიფო მოწყობის პრინციპს. საბჭო ამტკიცებს, აგრეთვე, კანდიდატურას პრემიერ-მინისტრის პოსტზე.
საბჭოს შეკრება ხდება ყოველი წლის ოქტომბრის დასაწყისში, ამასთან, უფლება აქვს ყოველ ორ თვეში ერთხელ ჩაატაროს პლენარული სხდომები. საბჭოს პრეზიდენტს შეუძლია ასევე, აუცილებლობის შემთხვევაში ან საბჭოს წევრთა მოთხოვნისამებრ მოიწვიოს რიგგარეშე სხდომა. ნებისმიერი საკითხის გადაწყვეტისას სავალდებულოა საბჭოს სხდომაზე მინიმუმ 5 წევრის დასწრება, რომელთა შორის აუცილებლად უნდა იყვნენ აბუ-დაბისა და დუბაის წარმომადგენლები. როგორც წესი, საბჭოს სხდომები დახურულია.
პრეზიდენტი
არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრეზიდენტი წარმოადგენს ქვეყნის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალს და თავდაცვის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეს. სახელმწიფოს მეთაური ხელს აწერს უმაღლესი ფედერაციული საბჭოს მიერ დამტკიცებულ ბრძანებებს და დადგენილებებს, აგრეთვე, მინისტრთა საბჭოს მიერ მიღებულ ნორმატიულ აქტებს. ამასთან, პრეზიდენტი ნიშნავს დიპლომატიური კორპუსის წევრებს, უმაღლეს სამოქალაქო და სამხედრო პირებს, აცხადებს ამნისტიას ან ამტკიცებს სასიკვდილო განაჩენს.
არსებობს ვიცე-პრეზიდენტის პოსტი. ვიცე-პრეზიდენტი ინიშნება ფედერაციის უმაღლესი საბჭოს მიერ 5 წლის ვადით.
2004 წლის 3 ნოემბრიდან არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრეზიდენტის პოსტს იკავებს შეიხი ხალიფა ბენ ზაიდ ალ-ნაჰაიანი. 2009 წლის 3 ნოემბრიდან ფედერაციის უმაღლესმა საბჭომ მას გაუგრძელა პრეზიდენტის უფლებამოსილება 5 წლის ვადით. ალ-ნაჰაიანის კლანი აბუ-დაბის ემირატს მართავს უკვე 250 წელზე მეტია.
მინისტრთა საბჭო
220px|მინიატიურა|პრემიერ-მინისტრი, შეიხი მოჰამედ იბნ რაშიდ ალ-მაკტუმი აღმასრულებელი ხელისუფლება წარმოდგენილია მინისტრთა საბჭოთი, რომელსაც ხელმძღვანელობს თავმჯდომარის პოსტზე პრეზიდენტის მიერ დანიშნული და უმაღლესი ფედერაციული საბჭოს მიერ დამტკიცებული პირი. მთავრობის უფლებამოსილება ეხება კანონპროექტებისა და ფედერალური ბიუჯეტის შემუშავებას, დადგენილებებისა და ინსტრუქციების მიღებას კანონებისა და სხვა ნორმატიული აქტების შესრულებისათვის, დაკვირვებას სასამართლო გადაწყვეტილებების აღსრულებაზე, ისეთი ფედერალური ჩინოვნიკების დანიშვნა-გათავისუფლებას, რომლებიც არ საჭიროებენ სხვა უმაღლესი სახელმწიფო ორგანოების მიერ რაიმე განსაკუთრებულ განკარგულებებს. ამ დროისათვის მინისტრთა საბჭოს ხელმძღვანელობს შეიხი მოჰამედ იბნ რაშიდ ალ-მაკტუმი. არსებობს შემდეგი სამინისტროები და სტატუსით მასთან გათანაბრებული დაწესებულებები:
უმაღლესი ფედერაციული სასამართლო
სასამართლო ხელისუფლება წარმოდგენილია უმაღლესი ფედერაციული სასამართლოთი, რომელიც წარმოადგენს არაბთა გაერთიანებული საამიროების უმაღლეს სასამართლოს. ის შედგება 4 დამოუკიდებელი სასამართლოსაგან. უმაღლესი სასამართლო არეგულირებს ურთიერთობებს ემირატებს შორის, უმაღლესი ფედერაციული საბჭოს წევრებს შორის და ფედერალურ და ადგილობრივ ხელისუფლებას შორის.
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების პოლიტიკა კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროები კატეგორია:პოლიტიკური სისტემები
ალიაბადი (ბეილაგანი)
ალიაბადი  (Aliabad) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
მადლენ ოლბრაიტი
მადლენ ოლბრაიტი (Madeleine Albright; დ. 15 მაისი 1937 — გ. 23 მარტი, 2022) — ამერიკელი დიპლომატი და პოლიტიკური მოღვაწე. აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი 1997-2001 წლებში. გაეროში ამერიკის მუდმივი წარმომადგენელი 1993-1997 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1937 წელს პრაღაში, წარმოშობით ბოჰემიელი ებრაელიების იოსებ და ანა კორბელების ოჯახში. მადლენის დაბადების დროს მამამისი მუშაობდა ბელგრადში ჩეხოსლოვაკიის საელჩოშ პრეს-ატაშედ. 1939 წელს გერმანიის მიერ ჩეხოსლოვაკიის ოკუპაციის შემდეგ ოჯახთან ერთად გადასახლდა ლონდონში. იოზეფ კორბელი მუშაობდა ემიგრაციაში მყოფი ედუარდ ბენეშის მთავრობაში მრჩევლად. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ კორბელების ოჯახი დაბრუნდა ჩეხოსლოვაკიაში, მაგრამ ხელისუფლებაში კომუნისტების მოსვლის შემდეგ აშშ-ში ითხოვეს პოლიტიკური თავშესაფარი.
1957 წელს გახდა ამერიკის მოქალაქე. 1959 წელს უელსლის კოლეჯის პოლიტოლოგიის ბაკალავრის ხარისხი მიიღო. თავისუფლად ფლობდა ინგლისურ, რუსულ, ჩეხურ და ფრანგულ ენებს. კითხულობდა პოლონურად და სერბო-ხორვატულად. გაირდაიცვალა 2022 წლის 23 მარტს, 84 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსები
ვალერიან ქაშაკაშვილი
ვალერიან სარდიონის ძე ქაშაკაშვილი (დ. 3 მაისი, 1898, ბაღდათი — გ. 18 ივლისი, 1954, თბილისი) — ქართველი საოპერო მომღერალი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1923 წელს წარმატებით დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია. 1925 წელს განათლების სახალხო კომისარიატმა კვალიფიკაციის ასამაღლებლად გაგზავნა იტალიაში. სამი წლის მანძილზე ოსტატობას იმღლებდა მარიო სამარკოსთან, მილანის თეატრ „ლა სკალაში“. რომისა და გენუას საოპერო თეატრების სცენაზე დიდი წარმატებით გამოდიოდა ქაშელისა და თორელის ფსევდონიმით. 1928 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. დიდს შემოქმედებით და ნაყოფიერ პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა. თავგამოდებით ემსახურებოდა ახალგაზრდა ქართველი ვოკალისტების აღზრდის საქმეს, ჯერ მუსიკალურ ტექნიკუმში, ხოლო შემდეგ ვ. სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში.
ვ. ქაშაკაშვილმა თბილისის საოპერო სცენაზე შეასრულა წამყვანი პარტიები: კიაზო („დაისი“), ვალენტინი („ფაუსტი“), ტონიო („ჯამბაზები“), ამონასრო („აიდა“), რიგოლეტო („რიგოლეტო“), ტორეადორი („კარმენი“) და სხვა. შესანიშნავი ხმა და სცენური მომხიბვლელობა საშუალებას აძლევდა მომღერალს ჩასწვდომოდა მსოფლიო მუსიკალური შედევრებს და მსმენელ-მაყურებლისათვის გადაეშალა მთელი მათი სიღრმე და სიდიადე. დიდი ქართველი ვოკალისტისა და პედაგოგის დავით ანდღულაძის აზრით ვალერიან ქაშაკაშვილის მიერ შესრულებულ „რიგოლეტოს“ ბადალი არ ჰყავდა. დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენით და მედლით „შრომითი მამაცობისათვის“.
კაია კალასი
ბიოგრაფია
კაია კალასი დაიბადა 1977 წლის 18 ივნისს ტალინში, ესტონეთის რეფორმის პარტიის თავმჯდომარის, სიიმ კალასის ოჯახში.
1999 წელს დაასრულა ტარტუს უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, რის შემდეგად მუშაობდა ადვოკატად ევროპული და ესტონური სამართლის მიმართულებით. 1996 წლიდან მუშაობდა თეატრის რეჟისორის დამხმარედ. 2007 წელს ესტონეთის ბიზნესის სკოლაში ჩაირიცხა, სადაც 2010 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისი ბიზნესის ადმინისტრირებაში.
ფლობს ესტონურ, ინგლისურ, რუსულ, ფინურ და ფრანგულ ენებს.
პოლიტიკური კარიერა
2010 წელს კალასი შეუერთდა ესტონეთის რეფორმის პარტიას და 2011 წელს 7157 ხმით გახდა მეთორმეტე მოწვევის პარლამენტის წევრი, სადაც ხელმძღვანელობდა ეკონომიკურ საკითხთა კომიტეტს.
2022 წლის 8 ივლისს გადადგა თანამდებობიდან. თუმცა ესტონეთის პრეზიდენტმა კვლავ შესთავაზა ახალი მთავრობის მეთაურის თანამდებობა კოალიციურ მთავრობაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:ესტონეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:რიიგიკოგუს წევრები კატეგორია:ესტონელი პოლიტიკოსი ქალები
საჰარნა-ნოუე
საჰარნა-ნოუე (Saharna Nouă) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 204 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 964 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
ანა პაუკერი
ანა პაუკერი (Ana Pauker, დაბადებით ჰანა რაბინსონი (Hanna Rabinsohn); დ. 13 თებერვალი 1893, კოდაეშტი, რუმინეთის სამეფო — გ. 14 ივნისი, 1960, ბუქარესტი, რუმინეთის სოციალისტური რესპუბლიკა) — რუმინელი პოლიტიკური მოღვაწე, რუმინეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი და ფაქტობრივად რუმინეთის კომუნისტური პარტიის ლიდერი 1947 წლიდან 1952 წლამდე. ებრაული წარმოშობის რუმინელი რევოლუციონერის მარჩელ პაუკერის ცოლი.
ბიოგრაფია
ანა პაუკერი 1928 წელს ჩაირიცხა კომინტერნის მოსკოვის საერთაშორისო ლენინურ სკოლაში. ძალიან მალე გახდა კომინტერნის ინსტრუქტორი საფრანგეთში, შემდეგ კი ბალკანეთის ქვეყნებში. 1935 წელს შევიდა რუმინეთის კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის სამდივნოში. 1935 წელს დაბრუნდა რუმინეთში და დააპატიმრეს, გაასამართლეს სხვა წამყვან კომუნისტებთან ერთად და მიუსაჯეს 10 წლით პატიმრობა. 1938 წელს საბჭოთა კავშირში დახვრიტეს.
1948 წელს ჟურნალმა ტაიმმა მისი ფოტო ყდაზე განათავსა წარწერით: „ყველაზე გავლენიანი ქალი“. მაგრამ მალევე მისი მოღვაწეობა შიდაპარტიულ კრიტიკას იმსახურებს. დაადანაშაულეს სოციალ-დემოკრატიული ტიპის პოლიტიკის წარმოებაში, მეორე, მან მხარი დასჭირა დუნაი-შავი ზღის არხის მშენებლობას, რაც სტალინის პირადი წინადადება იყო და მესამე — იგი ეწინააღმდეგებოდა შიდაპარტიულ რეპრესიებს სტალინისა და იოსიპ ბროზ ტიტოს კონფლიქტის დროს. 1952 წელს გადააყენეს თანამდებობიდან სიონისტებისა და კოსმოპოლიტების წინააღმდეგ წარმოებული კამპანიის ფარგლებში. 1953 წლის 18 თებერვალს დააპატიმრეს, მაგრამ 5 მარტს, სტალინის გარდაცვალების შემდეგ გაათავისუფლეს.
ცხოვრების უკანასკნელ წლებში მუშაობდა ფრანგული და გერმანული ენიდან მთარგმნელად. 1959 წელს საბჭოთა კავშირის პოსტსტალინური მთავრობისაგან მიიღო წერილი, რომელშიც ატყობინებდნენ, რომ მისი ქმარი დახვრიტეს 1938 წლის 16 აგვისტოს.
ანა პაუკერი გარდაიცვალა მკერდის კიბოს დიაგნოზით 1960 წლის 3 ივნისს, ბუქარესტში.
ოჯახი
მარჩელ პაუკერთან ქორწინებიდან შეეძინა სამი შვილი: ტანიო (1921-1922), ვლადი (1926-2016) და ტატიანა (1928-2011).
ანა პაუკერს ასევე ჰყავდა მეოთხე შვილი მაშა, რომელიც შეეძინა 1932 წელს ჩეხი კომუნისტის ევგენი ფრიდისაგან. 1940-იანი წლების დასასრულს იშვილა ბავშვი, ალექსანდრე. ვლადი და მაშა XXI საუკუნის დასაწყისში ცხოვრობდნენ საფრანგეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:რუმინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუმინელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:რუმინელი დიპლომატები
ალაჰიარლი (ბეილაგანი)
ალაჰიარლი  (Allahyarlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 671 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეილაგანის რაიონის სოფლები
Ъ̀
Ъ̀, ъ̀ — კირილური დამწერლობის ასო „Ъ“, გრავისით. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კირილური ასოები
ტასმანის მყინვარი
ტასმანის მყინვარი (Tasman Glacier) — ხეობის რთული ტიპის მყინვარი სამხრეთ კუნძულზე, ახალი ზელანდიაში. სიგრძე 27 კმ, ფართობი 101 კმ², სისქე 600 მ. მდებარეობს სამხრეთ ალპებში, კუკის მთის აღმოსავლეთ კალთებზე. მოქცეულია კუკის მთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. ახალი ზელანდიის უდიდესი მყინვარია. ფირნის ხაზი გადის ზღვის დონიდან 1800 მ სიმაღლეზე. მყინვარის ენა ეშვება 600 მ-მდე. ენის ქვედა 8-9 კმ-იანი მონაკვეთი დაფარულია მორენით. 2200 მ-ის ზემოთ ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში 7000 მმ აღწევს. უკან იხევს. 1973 წლისათვის ტასმანის მყინვართან არ ფიქსირდებოდა საბოლოოდ ჩამოყალიბებული ტბა, ხოლო 2008 წლისათვის, წარმოქმნილ ტბას ჰქონდა ზომები 7X2 კმ, ხოლო სიღრმე 245 მ. მყინვარი ბოლოს ტასმანის ტბაში პოულობს. კრაისტჩერჩის მიწისძვრის შედეგად 2011 წელს ტასმანის მყინვარს მოწყდა 30 მილიონი ტონა ყინული, რომელიც ტასმანის ტბაში მოექცა, რის შედეგადაც მოხდა ცუნამი. სახელი ეწოდა აბელ ტასმანის პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი ზელანდიის მყინვარები
The Pussycat Dolls
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Interscope Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკული პოპ-ჯგუფები კატეგორია:2003 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
შუაკაცი
შუაკაცი — პირი ქართულ ჩვეულებით სამართალში, რომელიც იღვწოდა დაზარალებული მხარის დასაყოლიებლად დავის მშვიდობიანად, მორიგებით დამთავრებისთვის. კონკრეტული ვითარების მიხედვით შუაკაცთა რაოდენობა 1-3 კაცით განისაზღვრებოდა. როცა შუაკაცები დაითანხმებდნენ დაზარალებულს, მოდავე მხარეები ხშირად შუაკაცების აქტიური მონაწილეობით, ირჩევდნენ საქმის არსებითად გადამწყვეტ ბჭეებს, მედიატორებს (ხევსურეთში „რჯულის კაცებს“, სვანეთში „მორვარებს“). შუაკაცები წარმართავდნენ ბჭეთა შეყრამდე საჭირო მოსამზადებელ საქმიანობას („რიგის ყენებას“). ნაკლებმნიშვნელოვან საქმეებს არსებითად შუაკაცებიც წყვეტდნენ. ზოგჯერ კი ისინი თვითონაც შედიოდნენ ბჭე-მედიატორთა სასამართლოს შემადგენლობაში. სვანეთში შუაკაცს „მეცქულარს“ ეძახდნენ. შუაკაცების შესახებ ცნობებს შეიცავენ ბექა-აღბუღას (მმ. 39, 49, 52, 60) და ვახტანგ VI-ის (მმ 188, 190) სამართლის წიგნები
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული საპროცესო სამართალი
ფირიყი
ფირიყი (Fırıq) — სოფელი  აზერბაიჯანში  ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს  109  კაცი. იგი მდებარეობს კავკასიონის მთავარი ქედის ფერდობზე.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
აჭარის ტელევიზია
აჭარის ტელევიზია — აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის საზოგადოებრივი მაუწყებელი, რომელიც დაარსდა 1987 წლის 4 ნოემბერს. აჭარის ტელევიზია დამოუკიდებელი საჯარო სამართლის იურიდიული პირია.
ტელევიზიის ისტორია
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცენტრალურმა კომიტეტმა მიიღო დადგენილება, აჭარის რესპუბლიკაში გახსნილიყო ტელევიზიები.
საქართველოს ტელეცენტრს დაევალა ბათუმი-მწვანე კონცხის სარელეო ხაზის მონტაჟი, ხოლო საქართველოს ტელე-რადიოკომიტეტს — ბათუმის ტელევიზიის სტუდიის მოწყობა.
1987 წლის 9 მარტს შეიქმნა შტაბი, რომელიც პასუხისმგებელი იყო სატელევიზიო სტუდიის კონსტრუირებაზე. შტაბს მეთაურობდა აჭარის საბინაო კომუნალური მეურნეობის მინისტრი ზაურ ფატლაძე. ტელეაპარატურის შესაძენად გამოყოფილი იქნა მილიონ სამასი ათასი მანეთი.
ტელევიზიის პირველ დირექტორად ლამარა ბოლქვაძე დაინიშნა.
ტელევიზია პირველად ეთერში გავიდა 1987 წლის 4 ნოემბერს, ხოლო პირველი გადაცემა მთავარმა რედაქტორმა და ჟურნალისტმა ანზორ ზამბახიძემ დაიწყო სიტყვებით: „ლაპარაკობს და უჩვენებს ბათუმი“.
1997 წლიდან ტელევიზიამ მიიღო 37-ე დეციმეტრული არხი. ტელევიზია ყოველდღიური პროგრამების შექმნაზე გადავიდა.
1999 წელს ტელევიზია გადავიდა სატელიტურ მაუწყებლობაზე. იგი, პირველი არხის შემდეგ, მეორე ქართული ტელევიზიაა, რომელიც თანამგზავრული სიგნალით გავრცელდა. ფრანგული სატელიტი — „გლობკასტი“ აჭარის ტელევიზიის სიგნალის გავრცელებას ევრაზიასა და ამერიკის კონტინენტზე უზრუნველყოფდა.
2013 წელს მაუწყებლობის შესახებ საქათველოს კანონში ცვლილების შეტანის შემდეგ აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესმა საბჭომ აირჩია საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს მრჩეველთა საბჭო. 2013 წლის 21 დეკემბერს მრჩეველთა საბჭომ საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს პირველ დირექტორად სოსო სტურუა აირჩია. 25 დეკემბერს აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებელი დაფუძნდა, როგორც საჯარო სამართლის იურიდიული პირი. 31 დეკემბერს ლიკვიდირებულ იქნა აჭარის მთავრობის საქვეუწყებო დაწესებულება - ტელერადიო დეპარტამენტი და მისი ქონება საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიასა და რადიოს გადაეცა.
დღეს აჭარის ტელევიზია უზრუნველყოფს 24 საათიან მაუწყებლობას. პროგრამულად დატვირთულია 18 საათი.
ტელევიზიას აქვს 5 საკორესპონდენტო პუნქტი. მათ შორის, სამი — რეგიონში, ერთი — ქუთაისში, ერთი — თბილისში.
სქოლიო
კატეგორია:აჭარის ტელევიზია
ველის ჭრიჭინა
ველის ჭრიჭინა (Melanogryllus desertus) — მწერი ჭრიჭინასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 12–19 მმ. ზრდასრული ჭრიჭინას სხეული და თავი მოშავო მკრთალი ფერისაა, თვალებს შორის მკრთალი გარდიგარდმო ზოლებით გააჩნია. მუცლის ქვედა მხარე, უკანა ბარძაყები და წვივები ხშირი, დაწვენილი ბეწვითაა დაფარული. ქვედა ნაწილში უკანა ბარძაყები შავია. ველის ჭრიჭინა ამიერკავკასიაში ჩვეულებრივ ყველგანაა გავრცელებული და საკმაოდ დიდ ზიანს აყენებს სოფლის მეურნეობას. განსაკუთრებით ზიანდება ახლად აღმოცენებული მცენარეების ნათესი, რომელსაც ჭრიჭინა სრულად ანადგურებს, წამოზრდილ მცენარეებს აზიანებს ფესვის ყელთან.
ებრძვიან სხვადასხვა მეთოდით: კვერცხისდების დამთავრებისთანავე ამუშავებენ ნიადაგს, ნათესებს რწყავენ ზომიერად, იყენებენ პესტიციდებს.
სქოლიო
კატეგორია:ჭრიჭინასებრნი კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო მავნებლები კატეგორია:მავნებელი მწერები
ნიკოლოზ ქართველიშვილი
ნიკოლოზ გიორგის ძე ქართველიშვილი (დ. 30 მაისი, 1872, თბილისი — გ. 30 მაისი, 1922, იქვე) — ქართველი მუსიკალური მოღვაწე.
პროვიდენსი (ატოლი)
ატოლის შემადგენლობაში შედის 2 მარჯნის კუნძული:
ნიკოლოზ ქართველიშვილი
ბიოგრაფია
მუსიკოსის მამამ, ცნობილმა ქველმოქმედმა და მეცენატმა გიორგი ქართველიშვილმა, პირველმა შესანიშნავად გამოსცა მიხაი ზიჩის მიერ ილუსტრირებული „ვეფხისტყაოსანი“. ნიკოლოზმა მუსიკალური განათლება მიიღო პარიზის კონსერვატორიაში, თუმცა თბილისის გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ ერთხანს სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე.
პროვიდენსი (ატოლი)
კუნძულები ცნობილია თავისი თევზის სიმრავლით. სერფის კუნძულზე ბუნებრივი გზით იზრდება ქოქოსის პალმა.
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
კორონიდა
კორონიდა — აპოლონის საყვარელი და ერთ-ერთი სტიქიური ძალის ნიმფა ბერძნულ მითოლოგიაში. იგი ლაპითელთა მეფის, ფლეგიასის ქალიშვილია. ზოდი ვერსიით, მისი მამა იყო აზანი, არკადიის მეფე. მისი ვაჟი, ასკლეპიოსი, არის ბერძნული მედიცინის ღმერთი. ორსულობის დროს მან უღალატა აპოლონს მოკვდავ მამაკაცთან, სახელად ისქისთან, რის გამოც არტემიდამ ამ საქციელისთვის დასაჯა და ისარი ესროლა. როცა ისრით სასიკვდილოდ დაჭრილი კორონიდა კოცონზე იწვოდა, აპოლონმა გადაარჩინა მათი შვილი საკეისრო კვეთით, თუმცა საყვარლის შველა ვეღარ მოახერხა. ამის გამო ფლეგიასმა აპოლონს არ აპატია ასულის შერცხვენა. კორონიდა გარდაცვალების შემდეგ თანავარსკვლავედად გადაიქცა, ხოლო ჩვილი აპოლონმა გასაზრდელად კენტავრ ქირონს მიაბარა, რომელმაც ექიმობა და ნადირობა ასწავლა.
მითოლოგია
კორონიდა (ზოგჯერ ხსენებული როგორც ეგლე) იყო ფლეგიასის და კლეოფემას ასული, ლაპითელთა პრინცესა. ერთ დღეს აპოლონი შეხვდა კორონიდას და დანახვისთანავე შეუყვარდა. მათ ერთად კორონიდას სახლში ღამე გაატარეს, რის შემდეგაც კორონიდა დაფეხმძიმდა. ერთხელ, როდესაც აპოლონი ღვთიური მოვალეობის შესასრულებლად იყო წასული, კორონიდას შუყვარდა მოკვდავი ისქისი, ელაუტას ვაჟი. მამის გაფრთხილებების მიუხედავად, იგი ფარულად დაწვა მასთნ. აპოლონმა ამ ამბის შესახებ გაიგო თავისი წინასწარმეტყველობის ძალებით. განრისხებულმა ისრით განგმირა ისქისი, თუმცა ვერ გაბედა თავისი საყვარლის მოკვლა. სამაგიეროდ ამის ძალა გააჩნდა არტემიდას, აპოლონის ძმას, რომელმაც ისრების მოკლა კორონიდა იმ უპატივცემულობის გამო, რომელიც მან თვისი ძმის წინაშე გამოიჩინა. კორონიდამ მიიღო თავისი სასჯელი, მაგრამ გამოხატა მძიმე მწუხარება ჯერ კიდევ არგაჩენილი შვილის მოსალოდნელი სიკვდილის შესახებ. აპოლონმა, გაიაზრა რა ეს საფრთხე, შეეცადა კორონიდა განეკურნა, მაგრამ უშედეგოდ. არ სურდა მისი არდადბადებული ბავშვის ტანჯვა, ამიტომ გაუჭრა კორონიდას მუცელი და გადაარჩინა ბავშვი. მან ჩვილს სახელად ასკლეპიოსი დაარქვს და გარკვეული დროის განმავლობაში თვითონ ზრდიდა და ასწავლიდა სამკურნალო მცენარეების შესახებ. მოგვიანებით, აპოლონმა ვაჟი მიანდო ქირონს, ბრძენ კენტავრს, რომელმაც გააგრძელა მისი სწავლება მედიცინასა და ნადირობაში.
ნიკოლოზ ქართველიშვილი
ბიოგრაფია
პარიზიდან ქართველიშვილი დაბრუნდა თბილისში და მთლიანად მიეცა საზოგადოებრივ მოღვაწეობას. კერძოდ, თავისი ხარჯით შეადგინა ახალგაზრდობისაგან გუნდი, რომელიც კონცერტებს მართავდა საქართველოსა და ამიერკავკასიის სხვადასხვა ქალაქებში. ამ გუნდში დადიოდა შემდგომში ცნობილი მომღერალი სანდრო კავსაძე. წლების მანძილზე ხელმძღვანელობდა ქართული დრამატულ საზოგადოებას. აღსანიშნავია, რომ მისი დირიჟორობით დაიდგა კომპოზიტორ გოგნიაშვილის პირველი ქართული ოპერა „ქრისტინე“. 1920-1921 წლებში იყო თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის კომისარი. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ნიკოლოზ ქართველიშვილის მეუღლე იყო მსახიობი ალექსანდრა (საშა) კარგარეთელი-ქართველიშვილისა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები ნ კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
კორონიდა
ყორანი და კორვუსის თანავარსკვლავედი
ოვიდიუსის თანახმად, როდესაც კორონიდა ფეხმძიმედ იყო, აპოლონმა შესამოწმებლად მას თეთრი ყორანი მიუჩინა სანამ წავიდოდა. ყორანმა, მას შემდეგ რაც ისქისისა და კორონიდას ურთიერთობის შესახებ გაიგო, მაშინვე აპოლონს აცნობა. მართალია აპოლონმა მოკლა მოკვდავი ისქისი, თუმცა, დაბეზღების გამო ყორანი დასაჯა და გააშავა. სწორედ ამიტომ, ყორნები დღეს შავები არიან.
კულტი და ასტრონომია
კორონიდა ძველ საბერძნედში ასკლეპიოსის დედად ითვლებოდა. პავსანიას თქმით, მისი ხის ქანდაკება იდგა სიკიონის ასკლეპიონში. ასკლეპიოსისადმი შეწირვის დროს, ეს ქანდაკება გადაიტანეს ათენას ტაძარში, სადაც მის საპატივცემულოდ ასრულებდნენ შესაბამის რიტუალებს.
ბერძნები ყორნის თანავარსკვლავედში მუდამ ხედავდნენ კორონიდას. კორონიდა ეწოდა 1976 წლის 4 იანვარს აღმოჩენილ მთავარი სარტყლის ახალ ასტეროიდს.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:ნიმფები კატეგორია:სტიქიური ძალის ნიმფები კატეგორია:პრინცესები ბერძნულ მითოლოგიაში კატეგორია:თანავარსკვლავედები კატეგორია:აპოლონის საყვარლები
უილიამ ლამბი
უილიამ ლამბი (William Lamb; დ.15 მარტი, 1779გ. 24 ნოემბერი, 1848), — ინგლისის პოლიტიკური პარტიის, ვიგების წევრი, გაერთიანებული სამეფოს შინაგან საქმეთა მინისტრი (1830–1834) და პრემიერ-მინისტრი (1834 და 1835–1841). პრემიერ-მინისტრად ორჯერ დანიშნეს. 1834 წელს მეფე უილიამ IV-მ გაათავისუფლა თანამდებობიდან, თუმცა ხუთი თვის შემდეგ ხელმეორედ დანიშნეს, ამჯერად 6 წლის ვადით.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1848 კატეგორია:დაბადებული 1779
ვისვამიტრა
ვისვამიტრა (ძვ.ინდ. „ყველას მეგობარი“) — ძველი ინდოეთის ერთ-ერთი ყველაზე პატივცემული რიში და ბრძენი. ინდური მითოლოგიური სახე, კშატრის ძე, ლეგენდარული მეფე. ვისვამიტრას ამბავი რამაიანას მთავარ სიუჟეტს ავსებს. ვისვამიტრა ამავასუს დინასტიას მიეკუთვნებოდა, მამაცი მეომარი იყო, მისი დიდი ბაბუა კი დიდებული მეფე ქუშა იყო. რამაიანაში ქუშა (ლავას ტყუპისცალი და რამასა და სიტას ვაჟი ქუშა სხვა პერსონაჟია) ბრაჰმას ქმნილებადაა მოხსენიებული, ხოლო მისი ვაჟი „ძლიერი და მართალი“ ქუშანაბჰა იყო.
ვისვამიტრას ამბავი რამაიანას პირველ წიგნში, ბალაკანდაშია მოთხრობილი. მაჰაბჰარატას მიხედვით ვისვამიტრას მენაკისაგან ქალიშვილი, საკუნტალა შეეძინა, რომლის ამბავიც მაჰაბჰარატას 18 წიგნიდან პირველშია მოთხრობილი.
ეტიმოლოგია
ვისვამიტრა (სანსკრიტ:विश्वामित्र) სანსკრიტული სიტყვაა და ნიშნავს ყველას მეგობარს. კანადას ენაზე ვისვამიტრა შემდეგნაირად გამოითქმის: ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ; მალაიალამურად — വിശ്വാമിത്രൻ; ტელუგუს ენაზე — విశ్వామిత్రుడు; ტამილურ ენაზე კი — விசுவாமித்திரன்;
კონფლიქტი ვასიშტასთან
ვისვამიტრამ მრავალი ათასი წელი იმეფა, ბოლოს მოსწყინდა მეფობა და უდაბნოში დასახლდა. იქ მონანიე განდეგილი წმ. ვასიშტა და მისი მოწაფეები გაიცნო. ვასიშტამ ნადიმი გაუმართა. ამ ნადიმზე გამოჩნდა ვასიშტას ჯადოსნური ძროხა საბალა, რომელიც თვალის დახამხამებაში ახალ-ახალ კერძებს აჩენდა. ვისვამიტრა ძროხის დაპატრონების დაუძლეველმა სურვილმა შეიპყრო, ძროხის პატრონს ოქროს ჯაჭვი, 14 000 სპილო, 80 ურემი ოქრო და 11 000 ცხენი და მილიონი ძროხა აღუთქვა, მაგრამ ვასიშტამ უარი განაცხადა. უარყოფითი პასუხის მიღების შემდეგ ვისვამიტრამ ძალა გამოიყენა, მაგრამ ძროხა საბალამ ზმუილით ურჩხულები მოიხმო, რომლებმაც მეფეს ჯარი გაუწყვიტეს, თვითონ ძროხამ კი მეფის 100 სარდალი ზმუილით დაწვა.
დამარცხებული და შერცხვენილი ვისვამიტრა კენტად დარჩა. ამ თემას რომანტიკოსმა პოეტმა ჰაინრიხ ჰაინემ ლექსი მიუძღვნა:
დამარცხებულმა მეფემ შურისძიება გადაწყვიტა. ღმერთმა ინდრამ მას ციური ისრების სროლა ასწავლა, მაგრამ ვასიშტა ცეცხლოვან ისრებს ბრაჰმანის კვერხით იგერიებდა. ვასიშტამ თვით ბრაჰმას ისარიც უკუაგდო. მაშინ ვისვამიტრა სინანულის გზას დაადგა. ათასი წლის შემდეგ ბრაჰმამ მას მთვარის სიბრძნე უბოძა. მომდევნო 1000 წლის შემდეგ ვისრამისტას ღმერთები ეწვივნენ და „პირველი ბრძენის“ წოდება მიანიჭეს. ვისვამიტრამ კიდევ 1000 წელი ინანია, ნიმფა მენაკისაგან ასული საკუნტალა შეეძინა, მაგრამ უაჰყო, რადგანაც მისი სულიერი სრულქმნის მარცხად მიიჩნია და შორეულ აღმოსავლეთში წავიდა, სადაც 1000 წელი სრულ მდუმარებაში გაატარა. ბრაზმა გაუარა და ჯირკივით უძრავად ეგდო. ათასი წელი იმარხულა. ბოლოს ბრინჯის კერძი ინება, მაგრამ ისიც მათხოვარ ბრამანს დაუთმო, თვითონ კი სუნთქვა შეიკავა. მორიგი ათასი წელი ისე გაატარა, სული არ მოუთქვამს.
ბოლოს ვისვამიტრას თავიდან კვამლი ავარდა, რის შემდეგაც სამივე სამყარო: ზესკნელ-ქვესკნელი და ქვეყნიერება შეძრწუნდა. მრავალათასწლოვანი სრულყოფისა და სინანულის ძალით შეძრწუნებულმა წმინდანებმა და გენიებმა ბრაჰმას შეჰღაღადეს: „ყველა სივრცე საძირკვლამდე შეირყა და აღარაფერს სურს გამოჩენა. ტალღა ღმუის, მთა შეიძრა, ქარის ქროლა შეწყდა, ადამიანებს ღმერთი აღარ სწამთ, შუქმა მზე დააბნელა. იხსენი ქვეყნიერება, ბრაჰმა, თორემ ცეცხლი შთანთქვას სამივე სამეუფლოს“. მაშინ ბრაჰმა მოლბა და ვისვამიტრას ბრაჰმანის წოდება მიანიჭა. სრულყოფილმა და ამაღლებულმა მეფემ შურისძიება აღარ ინება, წვრილმან გრძნობებეზე მაღლა დადგა, რაც თქმულების მთავარი არსია.
რამაიანაში
ინდურ ეპოსში,რამაიანა, ვისვამიტრა აოდჰიას პრინცისა და ვიშნუს მეშვიდე ავატარის, რამასა და მისი ძმის, ლაკშმანას აღმზრდელია. ვისვამიტრამ მათ ზეციური იარაღების ბალასა და ადი ბალას გამოყენება ასწავლათ, რელიგიური ცოდნა გაუმჟღავნ, შემდეგ კი ლეგენდარული მეფე ძმებს ძლიერი დემონების: ტატაკას, მარიჩასა და სუბაჰუს მოსაკლავად გაუძღვა. ვისვამიტრა მათ გაჰყვა სვაიამვარას ცერემონიაზეც პრინცესა სიტასთვის, რომელიც შემდეგში რამას ცოლი გახდა.
შვილები
ვისვამიტრას შვილები იყვნენ:
თაყვანისცემა
ბრაჰმან ვისვამიტრას თაყვანს სცემენ შრი ააბატჰსაჰაიესვარარის ტაძარში, რომელიც ალანგუდიში, ტამილნადუს შტატში მდებარეობს. ტაძრის აგების ზუსტი თარიღი უცნობია, მაგრამ სულ ცოტა X საუკუნეშით თარიღდება.
სლობოზია-ჰოროდიშტე
სლობოზია-ჰოროდიშტე (Slobozia-Horodişte) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 155 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 433 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
ივანე რიბკინი
ივანე რიბკინი (Ива́н Петро́вич Ры́бкин; დ. 20 ოქტომბერი, 1946, სოფელი სემიგორკა, ვორონეჟის ოლქი, რსფსრ, სსრკ ) — რუსი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორი. რუსეთის ფედერაციის ფედერალური კრების სახელმწიფო დუმას პირველი მოწვევის თავმჯდომარე 1994-1996 წლებში, რუსეთის ფედერაციის უშიშროების საბჭოს მდივანი 1996-1998 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში, ხოლო სკოლა დაამთავრა ოქროს მედალით. უმაღლესი განათლება მიიღო ვოლგოგრადის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტში, რომელიც 1968 წელს წარჩინებით დაამთავრა ინჟინერ-მექანიკოსის სპეციალობით, ხოლო 1974 წელს დაამთავრა ამავე ინსტიტუტის ასპირანტურა და 27 წლის ასაკში მიიღო ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 1991 წელს დაამთავრა საბჭოთა კავშირის კომუნისტურ პარტიასთან არსებული საზოგადოებრივ მეცნიერებათა აკადემია, ხოლო 1993 წელს დაამთავრა რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს დიპლომატიური აკადემია.
1968-1969 წლებში მუშაობდა უფროს ინჟინერად კოლექტიურ მეურნეობაში „Заветы Ильича“, ვოლგოგრადის ოლქის ნოვოანინსკის რაონში. მსახურობდა ჯარში. 1987 წლიდან მუშაობდა ვოლგოგრადის საბჭოთა რაიონული კომიტეტის პირველ მდივნად, ხოლო 1991 წელს იყო რსფსრ--ს კომუნისტური პარტიის განყოფილების გამგე. აგვისტოს პუტჩის და საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის დაშლის შემდეგ მონაწილეობა მიიღო რუსეთის აგრარული პარტიის შექმნაში. იყო რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის მეორე ყრილობის ერთ-ერთი ინიციატორი, რსფსრ-ს კომუნისტთა ყრილობის მოწვევის საინიციატივო კომიტეტის პრეზიდიუმის წევრი. 1993 წლის თებერვალში, რსფსრ-ს კომუნისტური პარტიის საგანგებო ყრილობაზე (სადაც პარტია რუსეთის ფედერაციის კომუნისტურ პარტიად გადაკეთდა), აირჩიეს პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრად. 1993 წლის 14 თებერვალს აირჩიეს რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილედ, იკავებდა ამ თანამდებობას 1994 წლის 21 აპრილამდე. ამავე პერიოდში იყო ცენტრალური კომიტეტის პრეზიდიუმის წევრი.
1994-1996 წლებში იყო რუსეთის ფედერაციის ფედერალური კრების პირველი მოწვევის თავმჯდომარე, მისი კანდიდატურა რუსეთის აგრარულმა პარტიამ წამოაყენა. „ჩვენ მაშინ მივიღეთ უფლება, ჩვენი რიგებიდან დაგვეყენებინა სპიკერის კანდიდაატურა, და მაშინ მე პირადად გავუწიე რეკომენდაცია ივანე რიბკინს“ — ამბობდა რუსეთის აგრარული პარტიის ლიდერი, მიხეილ ლაპშინი. თავად რიბკინი იხსენებდა: „როდესაც ელცინის კაბინეტში მივიღე სახელმწიფო დუმას თავმჯდომარის მოწმობა, ვუთხარი ბორის ნიკოლაევიჩს: „თეთრი სახლის განმეორება აღარასოდეს მოხდება!..“. 1996 წლის 21 ოქტომბრიდან 1998 წლის მარტამდე იყო რუსეთის ფედერაციის უშიშროების საბჭოს მდივანი. 1998 წლის 1 მარტიდან 23 მარტამდე იყო რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარის, ვიქტორ ჩერნომირდინის მოადგილე დსთ-ს და ჩეჩნეთის რესპუბლიკის საკითხებში (მთავრობის გადადგომამდე). რიბკინი აგრეთვე იყო რუსული ენის, როგორც საერთაშორისო ენის განვითარების რეგიონალური საზოგადოებრივი ფონდის პრეზიდენტი. 2004 წელს კენჭს იყრიდა რუსეთის პრეზიდენტობაზე, სარგებლობდა ბიზნესმენის და ბორის ელცინის მხარდამჭერის, ბორის ბერეზოვსკის მხარდაჭერით. მოხსნა თავისი კანდიდატურა, მას შემდეგ, რაც 2004 წლის თებერვალში გაუჩინარდა და 5 მარტს კიევში გამოჩნდა.
გაუჩინარება
2004 წლის 5 თებერვლის საღამოს ივანე რიბკინი გაუჩინარდა. 8 თებერვალს რიბკინის მეუღლემ პოლიციაში შეიტანა განაცხადი რიბკინის გაუჩინარებაზე. იმავე წელს მოსკოვის პოლიციამ დაიწყო ივანე რიბკინის ძებნა.
10 თებერვალს რიბკინი გამოჩნდა უკრაინის დედაქალაქ კიევში, იმავე დღის 22:00 საათზე ჩაფრინდა მოსკოვში.
თავდაპირველად, თავად რიბკინხმა ახსნა, რომ 5 თებერვალს გადაწყვიტა „დასვენება გაეკეთებინა“ და კიევში ჩავიდა. მობილური ტელეფონები გამორთო, რათა დასვენებაში ხელი არ შეუშალონ. „ხომ მავს პირადი ცხოვრების ორი-სამი დღის უფლება!“ — განაცხადა რიბკინმა. — ხშირად ვარ კიევში, მე და მეგობრები ქუჩებში ვსეირნობთ, მით უმეტეს, იქ ამ შაბათ-კვირას კარგი ამინდი იყო — დაამატა დუმას ყოფილმა თავმჯდომარემ.
ქსენია პონოვარიომამ, რიბკინის წინასაარჩევნო შტაბის ხელმძღვანელმა, განაცხადა: „თუ ყველაფერი მართლაც ისეა, როგორც რიბკინი ყვება, ეს არის არა საარჩევნო კამპანიის ეფქტურობის ამაღლება, არამედ პოლიტიკური კარიერის დასასრული“. რიბკინის საარჩევნო კამპანიის მთავარმა სპონსორმა, ბიზნესმენმა ბორის ბერეზოვსკიმ განაცხადა, რომ თუ ყველაფერი მართლაც ისე იყო, როგორც რიბკინმა მოყვა, მაშინ, ასეთი პოლიტიკოსი აღარ არსებობს. რუსეთის ფედერაციის ყოფილმა გენერალურმა პროკურორმა, იური სკურატოვმა განაცხადა, რომ რიბკინის გაქრობის ისტორია იყო ბრწყინვალე პიარ-აქცია, რომელსაც ბერეზოვსკის დახმარების გარეშე არ ჩაუვლია.
ალთანსკი
ალთანსკი (Altanskiy) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში.
Ю̀
Ю̀, ю̀ — კირილური დამწერლობის ასო „Ю“, გრავისით. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Ю“-სა და „გრავისი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
ლიტერატურა
კატეგორია:კირილური ასოები
ფარქუარი
ფარქუარი (Farquhar) — ატოლი სეიშელის გარე კუნძულების ფარქუარის კუნძულების შემადგენლობაში. 1965 წლიდან 1976 წლის ჩათვლით შედიოდა ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორიის შემადგენლობაში. ატოლის საერთო ფართობი, ლაგუნის ჩათვლით, შეადგენს 170,5 კმ²-ს. ხმელეთის ფართობია 7,5 კმ².
გეოგრაფია
ფარქუარი გამოირჩევა მაღალი ქვიშოვანი დიუნებით, რომელთაგან ზოგიერთი მათგანი აღწევს 10 მეტრზე მეტ სიმაღლეს. კუნძულების ძირითადი ჯგუფი იღებს მრუდის ფორმას, რომელიც აღწერს კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილს. კუნძულები მდებარეობენ 765 კმ-ში სამხრეთ-დასავლეთით კუნძულ მაედან. სეიშელის არქიპელაგში ისინი ყველაზე სამხრეთი კუნძულებია.
კუნძულები
კუნძულების მთლიანი ჩამონათვალი:
მოსახლეობა
ჩრდილოეთის კუნძულზე არსებობს პატარა დასახლება, რომელშიც ცხოვრობს 15 ადამიანი და ფარქუარის აეროპორტი. ლაგუნებში ტარდება დაივინგი.
ადგილობრივი მაცხოვრებლები
სეიშელის კუნძულების მრავალწლიანი მეთაური ფრანს-ალბერ რენე — ადგილობრივი მაცხოვრებელია.
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
საქართველოს მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული პარტია
დამოუკიდებელი ნაციონალ-დემოკრატიული პარტია — საქართველოში მოქმედი პოლიტიკური გაერთიანება 1918-1921 წლებში.
დაარსდა 1918 სექტემბერში ეროვნულ-დემოკრატიულ პარტიას (ედპ) ჩამოშორებული ჯგუფის (გიორგი მაჩაბელი, დავით ვაჩნაძე, რევაზ გაბაშვილი, გრიგოლ ვეშაპელი, ვასილ წერეთელი, შალვა ქარუმიძე, ი. ელიაშვილი, დიმიტრი ჯავახიშვილი) ძალისხმევით. ორგანიზაციის ხელმძღვანელად გ. ვეშაპელი აირჩიეს, მასვე მიანდეს ახალდაარსებული გაზეთ „კლდის“ გაძღოლაც. გ. ვეშაპელი იყო რედაქტორი პარტიის ყველა პერიოდული გამოცემისა — „სალი კლდე“, „პიტალო კლდე“, „ნაციონალისტი“, „მიწა“, რომლებიც ერთმანეთის მონაცვლეობით 1918–1921 წლებში გამოდიოდა.
მონღოლური ტუგრიკი
2010 წელს მონღოლეთში ტუგრიკი დოლართან მიმართებაში 15%-ით გამყარდა, შიდა მრეწველობის ზრდის გამო. გაუფასურების შედეგა მრეწველობის ზრდის გამო, დოლარი 15% -ით გაიზარდა დოლარი. ამის საპირისპიროდ, მისი გაცვლითი კურსი 24% გაუფასურდა 2013 წლის დასაწყისიდან 2014 წლის ივნისამდე, უცხოური ინვესტიციების და სამთომოპოვებითი შემოსავლების შემცირების გამო.
კრისტოფერ პისარიდესი
კრისტოფერ ანტონიუ პისარიდესი (Χριστόφορος Αντωνίου Πισσαρίδης; დ. 20 თებერვალი, 1948 ) — კვიპროსელ-ბრიტანელი ეკონომისტი. ლონდონის ეკონომიკისა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლის ეკონომიკის სკოლის ხელმძღვანელი. მისი სამეცნიერო სფერო მაკროეკონომიკაა, უფრო ზუსტად, შრომის ეკონომიკა, ეკონომიკური ზრდა და პოლიტიკა. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2010).
საქართველოს მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული პარტია
ეროვნულ-დემოკრატთაგან გამოყოფის მიზეზი გახდა საქართველოს ეროვნულ საბჭოში ედპ-ის საპარლამენტო ფრაქციის რეორგანიზაცია. მსოფლმხედველობრივად როგორც ედპ, ისე მისგან გამოყოფილი ნაციონალ-დემოკრატები ერთსა და იმავე საფუძველზე იდგნენ, სხვაობა უმთავრესად ტაქტიკურ საკითხებში შეიმჩნეოდა. დამოუკიდებელი ნაციონალ-დემოკრატები იცავდნენ ქართველ მიწათმოქმედთა — სოფლის მეურნეთა და მიწის მესაკუთრეთა — ინტერესებს. პარტიის პირველადი ორგანიზაციები საქართველოს თითქმის ყველა კუთხეში მოქმედებდა. 1919 წლის თებერვალში დამფუძნებელი კრების არჩევნბში პარტიამ ცალკე მიიღო მონაწილეობა ეროვნული პარტიის სახელწოდებით. ის არჩევნებში მე-8 ნომრით იღებდა მონაწილეობას და 25-კაციანი სია ჰქონდა წარდგენილი. მიიღო 1532 ხმა და სადეპუტატო მანდატის მოპოვება ვერ შეძლო. 1919 წლის სექტემბერში გამართულ დამატებით არჩევნებში პარტიამ მიიღო 7300-ზე მტი ხმა დადამფუძნებელი კრების წევრი გახდა გრიგოლ ვეშაპელი. 1920 წლის მაისის დამატებით არჩევნებში კი — შალვა ქარუმიძე.
მონღოლური ტუგრიკი
ისტორია
ტუგრიკი, როგორც ვალუტა შეიქმნა 1925 წლის 9 დეკემბერს, მისი მნიშვნელობა კი ერთი საბჭოური რუბლი იყო. მან შეცვალა მონღოლური დოლარი და სხვა ვალუტა და გახდა ერთადერთი ლეგალური ვალუტა მონღოლეთში 1928 წლის 1 აპრილს.
კრისტოფერ პისარიდესი
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ბრიტანელი ეკონომისტები კატეგორია:კვიპროსელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი
საქართველოს მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული პარტია
1920 წლის 23-24 ოქტომბერს მოიწვიეს პარტიის პირველი კონფერენცია, მიიღეს პროგრამა და აირჩიეს მთავარი კომიტეტი (გრიგოლ ვეშაპელი, შალვა ქარუმიძე, მიხეილ იშხნელი, გიორგი წინამძღვრიშვილი, ნ. მაღალაშვილი, სარგის კაკაბაძე და სხვ.). თბილისის ორგანიზაციას სათავეში ედგა პოეტი გიორგი ლეონიძე, ქუთაისისას — მწერალი ნიკო ლორთქიფანიძე. კონფერენციის შემდეგ პარტიას სახელი შეუცვალეს და მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული პარტია უწოდეს.
მონღოლური ტუგრიკი
ისტორია
მიონგიოს მონეტები აღარ არის მიმოქცევაში, როგორც ვალუტა, მათი უმნიშვნელო ღირებულების გამო. დღეს ეს მონეტები ონლაინ იყიდება კოლექციონერებზე.
მონეტები
სოციალიზმის დროს, მონეტის ნომინალები იყო 1, 2, 5, 10, 15, 20, 50 მიონგიო და 1 ტოგრიკი. მას შემდეგ, რაც მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკა დაიშალა 1992 წელს და ინფლაცია გაიზარდა, მონეტები აღარ გამოიყენება.
საქართველოს მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული პარტია
1921 წლის იანვარში მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული პარტია რადიკალ-დემოკრატიულ გლეხთა, ედპ-სა და უპარტიოთა კავშირთან ერთად საქართველოს დემოკრატიულ პარტიაში გაერთიანდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა კატეგორია:ქართული ნაციონალიზმი
მონღოლური ტუგრიკი
ბანკნოტები
მონეტების მსგავსად, რუგრიკის ბანკნოტები ძალიან ჰგავდა მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკის ეპოქაში შექმნილ საბჭოთა რუბლს. მსგავსება შეიცავდა ფერთა თემას, საერთო დიზაინს და დასახელების ხაზს, რომელიც იყო 1, 3, 5, 10, 25, 50, 100 ბანკნოტიანები.
1 ტუგრიკი: ყავისფერი
სამხრეთი კუნძული (მრავალმნიშვნელოვანი)
სამხრეთი კუნძული:
მონღოლური ტუგრიკი
ბანკნოტები
3 ტუგრიკი: მწვანე
5 ტუგრიკი: ლურჯი
10 ტუგრიკი: მწვანე
20 ტუგრიკი: წითელი
25 ტუგრიკი: იასამნისფერი
მარეხ გოძიაშვილი
მარეხ გოძიაშვილი (დ. 30 დეკემბერი, 1926 — გ. 2017) — ქართველი მომღერალი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1968).
მონღოლური ტუგრიკი
ბანკნოტები
50 ტუგრიკი: მწვანე
მარეხ გოძიაშვილი
ბიოგრაფია
მარეხ გოძიაშვილი დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1948 წელს.
დები იშხნელების პოპულარულობის შედეგად, ორმოცდაათიან წლებში ბევრი აკუსტიკური დუეტი, ტრიო და კვარტეტი წარმოიქმნა. გამოჩნდნენ ახალი მუსიკოსები, მათ შორის რა თქმა უნდა იყო მარეხ გოძიაშვილი, რომელიც სწორედ ამ სასიმღერო ფორმატს გაჰყვა და ის თანამედროვე ქართული მუსიკის ერთ-ერთ მთავარ განშტოებად აქცია.
მონღოლური ტუგრიკი
ბანკნოტები
ადრე ყველა ბანკნოტი იბეჭდებოდა საბჭოთა კავშირში. თანამედროვე ტუგრიკის ბანკნოტები ზოგადად იბეჭდება გაერთიანებულ სამეფოში.
ჩინური ექვივალენტი
მარჯვნივ|frameless|386x386პქ ჩინეთში, არის ჰომონიმური ვალუტა, რომელსაც ეწოდება ტიუგიურიგი, მონღოლური სახელი, რომელიც ასევე იყოფა 100 მიონგგიუდ.
მარეხ გოძიაშვილი
ბიოგრაფია
1953 წლიდან იყო საქართველოს ფილარმონიის სოლისტი. სწორედ ამავე წელს დაარსდა ვოკალურ–საკრავიერი ტრიო, რომელსაც დიდხანს ხელმძღვანელობდა. ის ქართველ კომპოზიტორთა მრავალი სიმღერის პირველი შემსრულებელი გახლდათ. მარეხ გოძიაშვილს დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული ქალაქური სიმღერის პროპაგანდაში. ის ხშირად მართავდა კონცერტებს სსრკ ქალაქებსა და საზღვარგარეთ, მათ შორის იყო არაერთი გასტროლი (დიდი ბრიტანეთი, ლუქსემბურგი, ეგვიპტე, ინდოეთი, კუბა, იტალია, საფრანგეთი, ესპანეთი, თურქეთი და სხვა).
მონღოლური ტუგრიკი
მსყიდველობითი უნარი აშშ დოლართან მიმართებით
1 ტუგრიკი: აღარ არის საერთო გამოყენება
5 ტუგრიკი: აღარ არის საერთო გამოყენება
მარეხ გოძიაშვილი
ბიოგრაფია
გამორჩეულია მარეხ გოძიაშვილის და ტრიო „ლილეს“ შესრულებული სიმღერები.
აღსანიშნავია, რომ მარეხ გოძიაშვილს ჰქონდა სასიამოვნო ტემბრის ხმა. ის იყო ნამდვილი ეროვნული კოლორიტის, განსაკუთრებით კი ქალაქური ფოლკლორის გრძნობით დაჯილდოებული. მის მიერ შექმნილ ტრიოს განსაკუთრებული ღვაწლი მიუძღვის ქართული ქალაქური სიმღერის საუკეთესო ნიმუშების პროპაგანდაში. მასთან ერთად აღნიშნულ ტრიოში მღეროდნენ: კოტე მაკარიძე და ამირან ებრალიძე.
მონღოლური ტუგრიკი
მსყიდველობითი უნარი აშშ დოლართან მიმართებით
100 ტუგრიკი: (0,038 აშშ დოლარი) კევებისა და ჩუპაჩუპსების შესაძენად
მარეხ გოძიაშვილი
ბიოგრაფია
მარეხ გოძიაშვილის სიმღერებიდან აღსანიშნავია და დღემდე პოპულარულია „გაზაფხული“, „გამიგონია“.
მონღოლური ტუგრიკი
მსყიდველობითი უნარი აშშ დოლართან მიმართებით
200 ტუგრიკი: (0,076 აშშ დოლარი) გამოიყენება ნაყინებისთვის, ასევე ამდენი ღირს ბავშვთა მგზავრობა საზოგადოებრივი ტრანსპორტით (ავტობუსი)
500 ტუგრიკი: (0,19 აშშ დოლარი) მოზრდილებში საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ფასი (ავტობუსი) ულანბატარში ; ასევე მცირე სასმელების ფასი.
მარეხ გოძიაშვილი
ბიოგრაფია
ასევე გოძიაშვილის მიერ შესრულებული სიმღერებიდან გამორჩეულია და პოპულარულია დღესაც - „წაღვერი და თბილისი“, რომლის არაერთი ვერსია არსებობს ქართული ესტრადის მომღერლების მიერ შესრულებული, მაგალითად ნინო ჩხეიძის ვარიანტი.
მონღოლური ტუგრიკი
მსყიდველობითი უნარი აშშ დოლართან მიმართებით
1000 ტუგრიკი: (0,38 აშშ დოლარი) სასმელის საშუალო ფასი
მარეხ გოძიაშვილი
ბიოგრაფია
1968 წელს მიენიჭა საქართველოს სსრ სახალხო არტისტის წოდება.
1977 წელს ქართული მუსიკალური ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი წვლილისთავის, დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. მარეხ გოძიაშვილი ასევე 2010 წელს მიენიჭა თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება. მასთან ერთად ეს წოდება, ამ წელს არაერთმა ცნობილმა ქართველმა მუსიკოსმა მიიღო, მათ შორის აღსანიშნავია თეიმურაზ წიკლაური.
მონღოლური ტუგრიკი
მსყიდველობითი უნარი აშშ დოლართან მიმართებით
2500 ტუგრიკი: (0.95 აშშ დოლარი) ერთი კვება პატარა რესტორანში.
მარეხ გოძიაშვილი
ბიოგრაფია
მარეხ გოძიაშვილი გარდაიცვალა 2017 წელს, 90 წლის ასაკში.
მონღოლური ტუგრიკი
მსყიდველობითი უნარი აშშ დოლართან მიმართებით
3500 ტუგრიკი: (1,30 აშშ დოლარი) სიგარეტის კოლოფის საშუალო ფასი
10 000 ტუგრიკი : (3,80 აშშ დოლარი) ორი წიგნის ფასი ადგილობრივ წიგნის მაღაზიებში.
მარეხ გოძიაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 2017 კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2010) მარეხ
მონღოლური ტუგრიკი
მსყიდველობითი უნარი აშშ დოლართან მიმართებით
20 000 ტუგრიკი: (7.60 აშშ დოლარი) ტაქსის მგზავრობის საშუალო ფასი ბუიანატ-ყხაას საერთაშორისო აეროპორტიდან ულანბატორის ცენტრამდე (დაახლ. 20 კმ)
40 000 ტუგრიკი: (15,20 აშშ დოლარი) ერთი ღამის ფასი სასტუმროში
200 000 ტუგრიკი: (76 აშშ დოლარი) იაფი გაჯეტი
640,000 ტუგრიკი: (243,20 აშშ დოლარი) უახლესი თაობის სმარტფონი
(ეს მაჩვენებლები მოცემულია 2019 წლის 16 აპრილის მდგომარეობით)
სქოლიო
კატეგორია:ბრუნვაში არსებული ვალუტები კატეგორია:მონღოლეთი
უზბეკეთის დროშა
უზბეკეთის დროშა — ჰიმნთან და გერბთან ერთად წარმოადგენს უზბეკეთის რესპუბლიკის ოფიციალურ სახელმწიფო სიმბოლოს. დროშა ოფიციალურად მიიღეს 1991 წლის 18 ნოემბერს.
ისტორია
საბჭოთა კავშირის მმართველობის პერიოდში უზბეკეთის სსრ-ის ოფიციალური დროშა იყო სსრკ-ის დროშის საფუძველზე შექმნილი და იგი მოქმედებდა 1952 წლის 29 აგვისტოდან 1991 წლის 31 აგვისტომდე.
უზბეკეთმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა 1991 წლის 1 სექტემბერს, სსრკ-ის დაშლამდე სამი თვით ადრე. აღნიშნული დროშა იყო უზბეკეთის დამოუკიდებელი სახელმწიფოს ოფიციალური სიმბოლო 1991 წლის 1 სექტემბრიდან 17 ნოემბრამდე. დამოუკიდებელი უზბეკეთის დროშა მიიღეს 1991 წლის 18 ნოემბერს. უზბეკეთი გახდა პირველი პოსტსაბჭოთა რესპუბლიკა შუა აზიაში, რომელმაც მიიღო ახალი დროშა.
აღწერა
დროშის სიგრძეა 250 სმ, ხოლო სიგანე — 125 სმ. ცისფერი, თეთრი და მწვანე ზოლი ერთმანეთის ტოლია. თითოეული ველის სიგანე 40 სმ-ია, ხოლო მათ შორის მდებარე ორი წითელი ზოლის სიგანე — 2,5 სმ.
დროშის ზედა ცისფერ ზოლზე, ორივე მხარეს, დროშის ტართან გამოსახულია ნახევრამთვარე და სამ რიგად გაწყობილი თორმეტი ხუთქიმიანი ვარსკვლავი.
უზბეკეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშის სიმბოლიკა აგრძელებს სახელმწიფოს ტრადიციებს. დროშაზე ცისფერი ფერი აღნიშნავს ცას და სუფთა წყალს, ლაჟვარდოვანი ფერი აღმოსავლეთში საკმაოდ მიღებულია, რადგან ოდესღაც იგი თავისი დროშის ფერად აირჩია თემურლენგმა.
თეთრი ფერი აღნიშნავს მშვიდობასა და სიწმინდეს. ახალგაზრდა დამოუკიდებელი სახელმწიფო თავისი ჩამოყალიბებისა და განვითარების გზაზე მრავალ დაბრკოლებას და უღელტეხილებს გაივლის. თეთრი ფერი დროშაზე აღნიშნავს იმედს, რწმენას იმისას, რომ ეს გზა იქნება წმინდა და ნათელი.
მწვანე ფერი ასოცირდება ნაყოფიერ ბუნებასთან. თანამედროვე მსოფლიოში იზრდება გარემოს დაცვითი მოძრაობები, რომელთა სიმბოლიკაც ასევე მწვანე ფერისაა.
ნახევარმთვარე აღნიშნავს უზბეკი ხალხის მრავალსაუკუნოვან ისტორიას და ტრადიციებს. ნახევარმთვარე და ვარსკვლავები უღრუბლი ცის სიმბოლოა.
უზბეკეთის დროშაზე გამოსახულია 12 ვარსკვლავი. რიცხვი 12 აღნიშნავს 12 ვარსკვლავიან ღამეს. ზოგჯერ ასევე ფიქრობენ, რომ რიცხვი 12 ასოცირდება სრულყოფასთან (მუსულმანური ტრადიციის მიხედვით 12 წლის ბიჭი ხდება მამაკაცი) და 12 რეგიონთან. თუმცა ეს ვარაუდი მთლად გამართლებული არაა, ოფიციალურად ითვლება რომ 12 ვარსკვლავი ესაა 12 ვარსკვლავიანი ღამე.
სახელმწიფო დროშა აღმართულია პრეზიდენტის სასახლის სახურავზე, ასევე უზბეკეთის რესპუბლიკის პარლამენტის სახურავზე. დროშა ასევა გამოიყენება სპორტსმენების მიერ სხვადასხვა სპორტული თამაშების დროს და კვარცხლბეკზე მათი ასვლის პერიოდში.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის ეროვნული სიმბოლოები
დიმიტრი ფურცელაძე
დიმიტრი პეტრეს ძე ფურცელაძე (დ. 1825, სიღნაღი — გ. 19 მაისი, 1891, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი.
ბიოგრაფია
1849 წელს დაამთავრა კიევის სასულიერო აკადემია და გაანაწილეს თბილისის სასულიერო სასწავლებლის უმაღლესი განყოფილების მასწავლებლად. ორი წლის შემდეგ მიანიჭეს კანდიდატის ხარისხი და გაამწესეს თბილისის სასულიერო სემინარიის პროფესორად.