cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საქართველოს ცურვის ეროვნულ სახეობათა ფედერაცია
ფედერაციის საქმიანობის მიზანი
- საქართველოსა (აფხაზეთი, სამეგრელო და სხვ.) და მის ფარგლებს გარეთ, თურქეთში (ლა¬ზეთი), ირანში (ფერეიდანი), აზერბაიჯანში (საინგილო) ცურვისა და სხვა საწყალოსნო ეროვნულ სახეობათა და თამაშობათა გამოვლენა, აღრიცხვა, შესწავლა, აღდგენა, მათი დაცვა და პოპულარიზაცია.
ანდორი
გადაღებები
2021 წლის იანვრის ბოლოს დიდი სოფლის სეტი აშენდა პატარა მარლოუში, ბაკინგემშირში, სადაც გადაღებები აპრილამდე გაგრძელდა. აპრილში გადაღებები მიმდინარეობდა კორიტონის გადამამუშავებელ ქარხანაში კორინგჰემში, ესექსში და აღმოსავლეთ ლონდონში, კანარის ნავსაშენში, სადაც ელიზაბეტის ლაინის ხიდის ქვემო პლაზა გამოიყენეს, როგორც იმპერიული უშიშროების ბიუროს შესასვლელი კორუსანტზე. კანარის ნავსაშენზე გადაღებები მიმდინაროებდა „განდგომილი ერთისთვისაც“. ბარბიკანის ცენტრის ბეტონის ბილიკები გამოიყენეს კორუსანტის შენობების განსახიერებისათვის. გადაღებები რამდენიმე დღეს გაგრძელდა კლევლეიზე, ფილდის სანაპიროზე, ლანკაშირში მაისის დასაწყისში. ამას მოჰყვა გადაღებები უინსპიტის მიტოვებულ კარიერში, დორსეტში. გადაღებები სულ მცირე ერთი კვირა გაგრძელდა ბლექ პარკში, ბაკინგემშირში, მაისის ბოლოს. მაისის ბოლოსვე გადაღებები გადავიდა გლენ ტილტში, პერტშირში, შოტლანდიაში, სადაც ის ივნისის ბოლომდე გაგრძელდა. დაახლოებით 500 ადამიანი იღებდა მონაწილეობას გადაღებებში ობამში, კრუჩანის კაშხალთან ახლოს. აქ გადაღებები დაიწყო 18 ივნისს, კაშხლის ირგვლივ აშენებულ სეტებსა და მის გვირაბებში. 22 ივნისიდან 23 ივნისამდე გადაღებები მიმდინარეობდა მიდლ პიკის კარიერში, დერბიშაირში, უირკოსუორთთან ახლოს. გადაღებების დასრულება მოსალოდნელი იყო 2021 წლის შუა რიცხვებში და ლუნამ დაადასტურა, რომ ის დასრულებული იყო 27 სექტემბრისთვის.
საქართველოს ცურვის ეროვნულ სახეობათა ფედერაცია
ფედერაციის საქმიანობის მიზანი
- ადამიანის ჯანმრთელობის გაუმჯობესებაში ქართული სტილით ცურვის უდავოდ დადებითად ზემოქმედების პრაქტიკიდან გამომდინარე, გამაჯანსაღებელი და სამკურნალო ჯგუფების შექმნა, მათ შორის შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირთათვის.
ანდორი
გადაღებები
მეორე სეზონის გადაღებები დაიწყო 2022 წლის 21 ნოემბერს და გაგრძელდება 2023 წლის აგვისტომდე. გილროის მიაჩნია, რომ პოსტ-პროდუქციას ერთი წელი დასჭირდება, როგორც პირველ სეზონზე. სერიებს კვლავ გადაიღებენ სამ-სამ სერიიან „ბლოკებად“ და თითო „ბლოკით“ ამბავი ერთი წლით მიუახლოვდება „განდგომილი ერთის“ მოვლენებს. გილროიმ განაცხადა, რომ ის, თავად, არ გადაიღებს სერიებს პროდიუსერობის გამო. არიელ კლეიმანი, იანუს მეტცი და ალონსო რუისპალასიოსი გადაიღებენ მეორე სეზონს, კეილმანი გადაიღებს ექვს ეპიზოდს.
მუსიკა
გილროი 2020 წელს გადაღებების დაწყებამდე დაუკავშირდა ნიკოლას ბრიტელს სერიალისთვის მუსიკის შექმნის შესახებ, რათა მას გადაღებების დაწყებამდე შეექმნა წყარო მუსიკა. გილროი და ბრიტელი, რომლებიც მეზობლები არიან მანჰეტენში, პროექტისათვის ერთმანეთს პირველად შეხვდნენ 2020 წლის აგვისტოში. კენედის და გილროის სურდათ, რომ სერიას უნიკალური ჟღერადობა ჰქონოდა, ბრიტელმა კი თქვა, რომ ეს იქნებოდა „საორკესტრო-პლუსი“ „ბგერების ყველაზე ფართო დიაპაზონით“, რაც მას ოდესმე შეუქმნია. მან დაამატა, რომ სერიალის ფართო მასშტაბი ნიშნავს, რომ „ყველა ეპიზოდს აქვს ახალი მოთხოვნები, ახალი მუსიკა და ახალი იდეები. მნიშვნელოვანია, რომ სიუჟეტის განვითარებასთან ერთად მუსიკაც განვითარდეს.“ 2022 წლის თებერვალში ბრიტელი საჯაროდ დასახელდა სერიალის მთავარ კომპოზიტორად, მაისში ის ჯერ კიდევ კომპოზიციაზე მუშაობდა, როდესაც თქვა, რომ ისინი „მუშაობდნენ უწყვეტად თვეების განმავლობაში, შეიძლება ითქვას წლების განმავლობაში“. ჩაწერა მიმდინარეობდა AIR Lyndhurst studios-ში, ლონდონში, სრული ორკესტრით. ბრიტელმა ვერ შეძლო ლონდონში გამგზავრება პანდემიის გამო, მაგრამ იქ ჰყავდა გუნდი, რომელიც ასევე მუშაობდა მასთან სხვა სატელევიზიო სერიალებზე.
მარკეტინგი
კლიპების მონტაჟი, რომელშიც ასახულია წინასწარი წარმოებისა და გადაღების შესახებ სცენის მიღმა კადრები, გამოქვეყნდა 2020 წლის დეკემბერში, დისნეის ინვესტორების დღის პრეზენტაციაზე, როდესაც კენედიმ ოფიციალურად გამოაცხადა სერიალის სათაური და მსახიობები. გილროიმ, ლუნამ და ო'რილიმ სერიალი წარადგინეს 2022 წლის მაისში Star Wars Celebration-ზე, სადაც ნაჩვენები იქნა პირველი თიზერული თრეილერი. The Hollywood Reporter-ის აარონ კაუჩმა თქვა, რომ ის აჩვენებდა „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროს „სერიოზულ მხარეს“. დანიელ ჩინმა The Ringer-იდან განაცხადა, რომ სერიალს უნიკალური იდენტობა და უფრო ბნელი ელფერი აქვს „ვარსკვლავური ომების“ ფრენჩაიზში და თქვა, რომ თიზერი „ასახავს იმპერიის წინააღმდეგ აჯანყების ფორმირების წლებს“. რაიან სკოტმა /Film-იდან თქვა, რომ თიზერმა წარმოადგინა „ამ დრომდე ყველაზე ყოვლისმომცველი ხედვა შოუზე“. მან თქვა, რომ სერიალს შეუძლია აჯანყებულების ქცევის პრინციპების განხილვა და მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ჩვეულებისამებრ გმირებად აღიქმებიან, იქ ასევე არის „ბევრი ნაცრისფერი ზონა, რომელიც გამოაშკარავებას მოითხოვს“. CNET-ისათვის წერისას შონ კინი ფიქრობდა, რომ თრეილერმა ბევრი რამ არ გამოააშკარავა, მაგრამ „შოუს შპიონაჟის დამაინტრიგებელი ხასიათი მისცა“.
ლუნამ ოფიციალური თრეილერი „დილა მშვიდობისა ამერიკაში“ 1 აგვისტოს წარადგინა. ჰეტი ლინდერტმა The A.V. Club-იდან ხაზი გაუსვა თრეილერში არსებულ მძაფრს სცენებს და თქვა: „ეპიკური მასშტაბისა და ბნელი ხასიათის გარდა, სერიალი ასევე გვპირდება ინტენსიურ საბრძოლო სცენებს, რომლებიც შექმნილია მწვანე ეკრანის შეზღუდული გამოყენებით“ და ასევე აღნიშნა გილროის გამოცდილება მძაფრსიუჟეტიან ფილმებში მისი „ჯეისონ ბორნის“ ფილმებზე მუშაობის გამო. The Hollywood Reporter-ის ჯეიმზ ჰიბერდმა ისიამოვნა თიზერთან შედარებით თრეილერში ანდორის გაზრდილი საეკრანო დროით და თვლიდა, რომ სერიალი იყო „მისასალმებელი სასცენო ცვლილება კომპანიის ადრინდელი „ვარსკვლავური ომების“ შოუებთან შედარებით“. CNN-ზე სკოტი ენდრიუმ თქვა, რომ ეს შოუ „ცოტა მეტს გვეუბნება ანდორის ჩვეულებრივი ქურდიდან გალაქტიკურ მარტვილამდე ევოლუციაზე“. ლუნამ და კენედიმ სერიალი 2022 წლის D23 Expo გამოფენაზე წარადგინეს, რის შემდეგაც CNET-ის კინი წერდა: „თრეილერი საკმაოდ ულმობელ სიტუაციას ასახავს რევოლუციონერი მებრძოლის კასიან ანდორისა და მისი მეგობრებისთვის, ხოლო იმპერიის და სტორმტრუპერების წინააღმდეგ ბრძოლა ჰგავს სიკვდილისკენ ცალმხრივ ბილეთს“. იმავდროულად, Collider-ის რეიჩელ ლეიშმანმა განაცხადა, რომ თრეილერი „გვიჩვენებს ცოტა მეტს თუ სად არის აჯანყება და ვინ ებრძვის იმპერიას“. იგი აღფრთოვანებული იყო შოუში იმპერიის ასახვით და წერდა: „ამ პატარა მისიების და იმ გრძნობების დანახვა, რომელიც ამბოხებულებს აქვთ იმპერიის მიმართ, იმდენად იდეალურად ემთხვევა იმას, რაც ჩვენ ვიცით კასიანზე, რომ ამ თრეილერმა შოუს მიმართ ნამდვილად მღელვარე მოლოდინები გაგვიჩინა“.
გამოსვლა
„ანდორის“ პრემიერა Disney+-ზე 2022 წლის 21 სექტემბერს შედგა პირველი სამი ეპიზოდით. პირველი 12 ეპიზოდიანი სეზონის დარჩენილი ნაწილი გამოდიოდა ყოველკვირეულად, 2022 წლის 23 ნოემბრამდე. სერიალის დებიუტი მოსალოდნელი იყო 2021 წელს, სანამ COVID-19 პანდემიამ წარმოება არ შეაფერხა. თავდაპირველად მისი პრემიერა 31 აგვისტოს იყო დაგეგმილი ორი ეპიზოდით. 2022 წლის ნოემბერში Disney-მ გამოაცხადა, რომ პირველი სეზონის პირველი ორი ეპიზოდი გამოვიდოდა ABC-ზე 23 ნოემბერს, FX-ზე 24 ნოემბერს და Freeform-ზე 25 ნოემბერს, ხოლო Hulu-ზე ხელმისაწვდომი იქნებოდა 23 ნოემბრიდან 7 დეკემბრის ჩათვლით. ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში, მათ შორის პორტუგალიაში, ესპანეთში, პოლონეთსა და ნიდერლანდებში, მსგავსად დაიგეგმა პირველი ორი ეპიზოდის ეთერში გაშვება Fox-ზე, 24 ან 25 ნოემბერს.
მეორე სეზონი ასევე შედგება 12 ეპიზოდისგან, რომელიც გილროის მოლოდინით გამოვა 2024 წლის ბოლოს.
ნახვის სტატისტიკა
Whip Media-ს აპლიკაციის TV Time მიხედვით, რომელიც სატელევიზიო პროგრამების ნახვებს აღრიცხავს, 2022 წლის სექტემბრისთვის „ანდორი“ მე-2 ადგილზე იყო იმ სატელევიზიო სერიალებს შორის, რომლებსაც მაყურებელი ყველაზე მეტად ელოდებოდა. სტრიმინგის აგრეგატორ JustWatch-ის მიხედვით, „ანდორი“ აშშ-ის ტერიტორიაზე ყველა პლატფორმაზე ყველაზე უფრო ყურებადი სერიალი იყო 2022 წლის 25 სექტემბრის კვირაში, მე-7 ადგილზე 2022 წლის 7 ნოემბრიდან 13 ნოემბრამდე, ხოლო მე-6 14-20 ნოემბრის კვირაში. Reelgood-ის მიხედვით, „ანდორი“ 2022 წლის 28 სექტემბრის კვირაში ყველაზე უფრო ყურებადი პროგრამა იყო ყველა პლატფორმაზე,  5 ოქტომბრის და 14 ოქტომბრის კვირებში მე-3 ადგილზე გადაინაცვლა,   26 ოქტომბრის კვირაში მე-7 იყო, ხოლო 11 ოქტომბრისთვის მე-8.
Whip Media-ს მიხედვით, აშშ-ის ყველა პლატფორმაზე „ანდორი“ ყველაზე ყურებად ორიგინალურ სერიალებს შორის მე-3 ადგილზე იყო 2022 წლის 16 ოქტომბრის, 23 ოქტომბრის, 30 ოქტომბრის, 6 ნოემბრის, 13 ნოემბრის, 20 ნოემბრის და 27 ნოემბრის შესაბამის კვირებში.
კრიტიკული გამოხმაურება
მიმოხილვების აგრეგატორის, ვებგვერდ Rotten Tomatoes მიხედვით, სერიალის შეფასებების 96% დადებითია, საშუალო რეიტინგია 8.50/10, რაც 580 კრიტიკოსის მიმოხილვას ეყრდნობა. ვებსაიტის კრიტიკული კონსენსუსის მიხედვით „ანდორი“ შეფასებულია, როგორც „სერიოზული თავგადასავალი, რომელიც იმპერიის მმართველობის მიწიერი პერსპექტივიდანაა მოთხრობილი, ... გამორჩეულად მოწიფული და პოლიტიკური დანამატი „ვარსკვლავური ომების“ მითოსში – და ჯერჯერობით, ერთ-ერთი საუკეთესო“. ვებგვერდი Metacritic, რომელიც შეწონილ საშუალოს იყენებს, სერიალს 74/100 ქულას ანიჭებს 31 კრიტიკოსზე დაყრდნობით, რაც „ზოგადად დადებით გამოხმაურებაზე“ მიუთითებს.
ოთხვარსკვლავიან მიმოხილვაში The Guardian-მა „ანდორს“ უწოდა „საუკეთესო შოუ „ვარსკვლავური ომებიდან“ „მანდალორელის“ შემდეგ“, ხოლო Variety-მ დადებითად შეფასა „ანდორის“ გამორჩეულობა „ვარსკვლავური ომების“ სხვა პროექტებისგან იმით, რომ იგი არის „ამბავი ხალხზე, რომლებსაც არაფერი აქვთ საერთი სოლოებთან, სკაიუოკერებთან და პალპატინებთან, მაგრამ მათი ცხოვრება მაინც მნიშვნელოვანია“.
ბირჟა
ბირჟა (ფრ. bourse, ინგ. exchange, რუს. биржа) — იურიდიული პირი, რომელიც უზრუნველყოფს სასაქონლო, სავალუტო, ფასიანი ქაღალდებისა და ფინანსური ინსტრუმენტების ბაზრის ორაგნიზებულ ფუნქციონირებას.
განვითარება
ბირჟამ თავისი განვითარების გზაზე მრავალი ეტაპი გაიარა. ყველაფერი დაიწყო მევაჭრეობით, როდესაც საქონელი გასაყიდათ გადაჰქონდათ სხვა ქვეყნებში, იმ დროს გადაადგილებისათვის გამოიყენებოდა მხოლოდ აქლემებთა ქარავნები, ხოლო გარე ვაჭრობა იყო თითქმის ერთადერთი საშუალება რომლითაც შეიძლებოდა საქონლის რეალიზაცია. იმ შორეულ წარსულში ხალხი იკრიბებოდა მხოლოდ ყოველწლიურ ბაზრობებზე სადაც ხდებოდა ბითუმი ვაჭრობა. დროთა განმავლობაში დაიხვეწა და განვითარდა ვაჭრობის სფერო, რის საფუძველზეც რიგ ქვეყნებში გაჩნდა ყოველდღიური ვაჭრობის აუცილებლობა. თანდათან ვაჭრობამ ქუჩის ბაზრის ტერიტორიებიდან გადაინაცვლა შეძლებულ ვაჭართა მიერ იჯარით აღებულ შენობებში, სწორედ ამ შენობებს დაერქვა შემდგომში სახელი - ბირჟა. ამ დროისათვის ხდება საბირჟო ვაჭრობის ძირითადი პრინციპების ჩამოყალიბება, სწორედ ამ სავაჭრო ბირჟის მემკვიდრედ ითვლება დღევანდელი სავაჭრო ბირჟა სადაც საბოლოოდ ჩამოყალიბდა და დაიხვეწა ურთიერთობის ყველა ეტაბი.
კომპიუტერიზაციის ეპოქამდე, გარიგებებზე მხარეთა შეთანხმება ზეპირ ხასიათს ატარებდა. დღეს კი ვაჭრობა ელექტრონულია და გამოიყენება სპეციალიზირებული პროგრამები. ბროკერები თავისი ან კლენტთა ინტერესების გათვალისწინებით აცხადებენ მოთხოვნას სავაჭრო სისტემაში ამა თუ იმ ფასიანი ქაღალდის შესყიდვაზე, რომელიც შესაბამისად დასტურდება სხვა შემხვედრი შეთავაზების მიერ. ბირჟა მხოლოდ აწარმოებს აღრიცხვას შემდგარი გარიგებსა,ასევე ორგანიზებას უკეთებს და გარანტირებს გადახდას, უზრუნველყოფს  ფუნქციონირებას - ”მიწოდება გადახდის სანაცვლოდ” (Delivery Versus Payment).
კლასიფიკაცია
სავაჭრო აქტივებდან (ინსტრუმენტები) გამომდინარე ბირჟები შეიძლება დაიყოს: თუმცა ყოველთვის არსებობდა უნივერსალური ბირჟებიც — ბირჟები, რომლებიც მოიცავენ ვაჭრობას სხვადასხვა ინსტრუმენტებით, ერთი ორგანიზაციული სრუქტურის ფარგლებში (მაგრამ სხვადასხვა სექციებში).
სქოლიო
კატეგორია:ბირჟები
საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების შუალედური არჩევნები 2020
2020 წლის საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების შუალედური არჩევნები — საქართველოს ზოგიერთი თვითმმართველი ერთეულის (მუნიციპალიტეტის) მერებისა და საკრებულოების ვადამდელი არჩევნები. გაიმართა 2020 წლის 31 ოქტომბერს, საპარლამენტო არჩევნებთან ერთად.
საკრებულოების არჩევნები
საკრებულოებში მაჟორიტარული დეპუტატების შუალედური არჩევნები ჩატარდა ონის №16, თელავის №7, თეთრიწყაროს №2 და თბილისში კრწანისის №7 მაჟორიტარულ ოლქებში. ყველგან „ქართული ოცნების“ კანდიდატებმა გაიმარჯვეს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ადგილობრივი არჩევნები კატეგორია:2020 წლის არჩევნები
კახოიანები
კახოიანები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ტუშურების თემში. მდებარეობს ქართლის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ქუსნოს მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 1130 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 62 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ერასურისი (ოჯახი)
ერასურისის ოჯახი — პოლიტიკურად გავლენიანი გვარი ჩილეში. მათ XIX საუკუნიდან მნიშვნელოვანი როლი შეასრულეს ჩილეს პოლიტიკაში. ამ გვარის პირველი წარმომადგენელი ფრანსისკო ერასურისი, რომელიც ჩილეში დასახლდა 1735 წელს, იყო ბასკური წარმოშობის იმიგრანტი. მათი ჩილეში ჩამოსახლების შემდეგ ერასურისის ოჯახი მნიშვნელოვან როლს ტამაშობს ქვეყნის კულტურულ, სოციალურ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ერასურისის ოჯახმა ქვეყანას მისცა: ოთხი პრეზიდენტი, ორი სანტიაგოს არქიეპისკოპოსი და რამდენიმე დიპლომატი, მწერალი და მეწარმე.
სია
ოჯახის ყველაზე გამორჩეული წარმომადგენლები არიან:
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური ოჯახები *
408
თარიღი უცნობია
*
პოტაპოვკა (დუვანის რაიონი)
პოტაპოვკა (Потаповка; Потаповка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 48 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 63 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 138 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:დუვანის რაიონის სოფლები
შელი დიუვალი
შელი დიუვალი (დ. 7 ივლისი, 1949) — ამერიკელი ყოფილი მსახიობი, რომელიც ექსცენტრიკული პერსონაჟების როლების შესრულებითაა ცნობილი. მას კანის კინოფესტივალისა და ლოს-ანჯელესის კინოკრიტიკოსთა ასოციაციის ჯილდოები აქვს მიღებული.
დიუვალმა კარიერა 1970-იან წლებში რობერტ ოლტმენის ფილმებში მონაწილეობით დაიწყო, მათ შორისაა ბრიუსტერ მაკ-კლაუდი (1970), ჩვენნაირი ქურდები (1974) და ნეშვილი (1975). ამ უკანასკნელმა მსახიობს ცნობადობა მოუტანა. დიუვალისთვის კარიერული გარღვევა იყო 1977 წლის თრილერი 3 ქალი, რომელმაც მას კრიტიკული აღიარება მოუტანა. ფილმისთვის მან საუკეთესო ქალი მსახიობის კატეგორიაში კანის კინოფესტივალის ჯილდო და ბრიტანეთის კინოინსტიტუტის ჯილდოს ნომინაცია დაიმსახურა. ამავე წელს დიუვალმა მეორეხარისხოვანი როლი შეასრულა ვუდი ალენის ფილმში ენი ჰოლი.
1980 წელს დიუვალმა ვენდი ტორენსის როლი შეასრულა სტენლი კუბრიკის ფილმში ნათება. მსახიობის 1980-იანი წლების პერიოდის ცნობილი ფილმებია: დროის ბანდიტები (1981), ფრანკენუინი (1984) და როქსანა (1987). კინოკარიერის გარდა დიუვალი მცირეწლოვან მაყურებელზე გათვილ სატელევიზიო პროგრამებზე მუშაობდა, რომელთა როგორც შემქმნელი, ასევე წამყვანიც იყო, ესენია: ჯადოსნური ზღაპრების თეატრი (1982-1887) და ზღაპრები & ლეგენდები (1985-1987). ამ უკანასკნელისთვის მან 1988 წელს ემის ჯილდოს ნომინაცია დაიმსახურა.
1990-იანი წლებიდან დიუვალმა სამსახიობო მოღვაწეობა განაგრძო. მსახიობის ამ პერიოდის ფილმებს შორის აღსანიშნავია სტივენ სოდერბერგის შიგნით (1995) და ჯეინ კემპიონის ქალის პორტრეტი (2002). დიუვალმა უკანასკნელი როლი 2002 წელს ფილმში მანანა სამოთხიდან შეასრულა, რის შემდეგაც მსახიობობა შეწყვიტა.
ადრეული ცხოვრება
შელი დიუვალი ტეხასის შტატის ქალაქ ფორტ-უერთში 1949 წლის 7 ივლისს დაიბადა. მისი დედა, ბობი რუთ კროუფორდი ‒ უძრავი ქონების ბროკერი, ხოლო მამა, რობერტ რიჩარდსონ დიუვალი, ყოფილი აქციონერი, იმჟამად ადვოკატი იყო. დუვალს სამი უმცროსი ძმა ჰყავს: სკოტი, შეინი და სტიუარტი.
დიუვალის მამის სამსახურის გამო მისი ოჯახი ტეხასის ფარგლებში საცხოვრებელ ადგილს მუდმივად იცვლიდა. როცა იგი ხუთი წლის იყო, მისი ოჯახი ჰიუსტონში დასახლდა. დიუვალი ენერგიული და შემოქმედებითი ბავშვი იყო. იგი ადრეული ასაკიდანვე დაინტერესდა მეცნიერებით და მოზარდობის პერიოდში მეცნიერობისკენ ისწრაფვოდა. მან 1967 წელს უოლტრიპის საშუალო სკოლა დაამთავრა და სამხრეთ ტეხასის ჯუნიორ კოლეჯში ჩააბარა, სადაც ნუტრიციოლოგია და დიეტოლოგია ისწავლა.
1970-იანი წლები
1970 წელს დიუვალმა ერთ-ერთ წვეულებაზე რობერტ ოლტმენი გაიცნო, რომელიც იმჟამად ფილმს ბრიუსტერ მაკ-კლაუდი იღებდა. გადამღები ჯგუფის წევრები იმდენად მოიხიბლნენ დიუვალის არაორდინალური გარეგნობით, რომ მას ფილმში მონაწილეობა სთხოვეს. იგი დათანხმდა და ფილმში სუზან დევისის როლი შეასრულა. ფილმში მონაწილეობის მისაღებად დიუვალი ჰოლივუდში გაფრინდა, რაც მისთვის ტეხასის დატოვების პირველი შემთხვევა იყო.
1980-იანი წლები
1980 წელს დიუვალმა მონაწილეობა მიიღო სტენლი კუბრიკის ფილმში ნათება, რომელიც სტივენ კინგის ამავე სახელწოდების რომანის ადაპტაციას წარმოადგენს. ფილმში მან ვენდი ტორენსის, ჯეკ ნიკოლსონის პერსონაჟის ცოლის, როლი შეასრულა. დიუვალის შესრულებამ არაერთგვაროვანი შეფასებები მიიღო. თავდაპირველად, მსახიობმა მწვავე კრიტიკა დაიმსახურა და ოქროს ჟოლოს ნომინაციაც კი მოიპოვა, თუმცა უკანასკნელ წლებში მის მიმართ დადებითი შეფასებები გაჟღერდა. 2019 წელს ჟურნალში Vulture Magazine კრიტიკოსმა ბილჯ ებირმა დაწერა: „რიცა დიუვალის გაფართოებულ თვალებს კინოთეატრის წინა რიგიდან შევყურებდი, ძალიან მძაფრი შიში განვიცადე... ეს არ იყო არც მსხვერპლის შიში, რომელსაც ცულმომარჯვებული მანიაკი გამოდევნებია. ეს მეტად დამზაფვრელი და ამასთანავე ნაცნობი გრძნობა იყო: ცოლის შიში, რომელმაც თავისი ქმარი საშინელ მდგომარეობაში გამოსცადა და შიშობს, რომ მსგავსი რამ ისევ განმეორდება.“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:დაბადებული 7 ივლისი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ტელეპროდიუსერები
ნანტის ედიქტი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|ნანტის ედიქტი, 1598 წ. ნანტის ედიქტი — კანონი, რომელიც ფრანგ პროტესტანტ-ჰუგენოტებს რწმენის თავისუფლებას ანიჭებდა. კანონი შედგენილ იქნა მეფე ანრი IV-ის ბრძანებით და დამტკიცდა ნანტში, 1598 წლის 13 აპრილს. კანონი შედგებოდა 93 მუხლისა და 36 საიდუმლო დადგენილებისგან; ეს უკანასკნელი პარლამენტის მიერ განხილული არ იყო და მის პროტოკოლში არ შეუტანიათ. ედიქტის მიღებას წინ უძღოდა ჰუგენოტების მრავალრიცხოვანი საჩივრები და ხანგრძლივი მოლაპარაკებები მეფესთან.
მონაწილეთა მთავარი განხილვის თემა სამოქალაქო კავშირი იყო. შედეგად, ედიქტმა სამოქალაქო კავშირი რელიგიურისგან გამოყო, ასევე პირველად ისტორიაში ზოგიერთ პროტესტანტს ერეტიკოსის წოდება მოუხსნა, გაუხსნა რა გზა სეკულარიზმსა და ტოლერანტობას. პიროვნებისთვის თვითგამორკვევის თავისუფლების მინიჭებით, ედიქტი პროტესტანტებს მრავალ მნიშვნელოვან დათმობას სთავაზობდა, მათ შორის ამნისტიასა და მათი სამოქალაქო უფლებების აღდგენას (მოიცავდა ნებისმიერ სფეროში სამსახურის უფლებას და საჩივრების პირდაპირ მეფესთან მიტანის უფლებას). ედიქტმა ბოლო მოუღო რელიგიურ ომებს, რომელიც საფრანგეთის მოსახლეობას ერთმანეთთან აქიშპებდა XVI საუკუნის მეორე ნახევრის განმავლობაში.
ნანტის ედიქტი გაუქმდა 1685 წელს ფონტებლოს ედიქტის საფუძველზე ლუი XIV-ის მიერ.
ლევ ბერგი
ლევ ბერგი (Берг, Лев Семёнович; დ.  14 მარტი    [ ძვ. სტ. 2 მარტი] 1876 — გ. 24 დეკემბერი, 1950) — საბჭოთა გეოგრაფი და ბიოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1946; წევრ-კორესპონდენტი 1928 წლიდან), რსფსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1934).
ბიოგრაფია
ლევ ბერგმა 1898 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1904–1913 წლებში მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიური მუზეუმის ზოოლოგი ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. 1914–1918 წლებში მოსკოვის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის პროფესორი იქთიოლოგი. 1916 წლიდან პეტროგრადის უნივერსიტეტის ფიზიკური გეოგრაფიის კათედრის პროფესორი.
ლევ ბერგი გეოგრაფიული ინსტიტუტის შექმნის (1918) ერთ-ერთი ორგანიზატორია, რომელიც 1925 წელს გადეკეთდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის გეოგრაფიულ ფაკულტეტად, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე ხელმძღვანელობდა ფიზიკური გეოგრაფიის კათედრას. 1918-1930 წლებში ხელმძღვანელობდა სახელმწიფო ჰიდროლოგიური ინსტიტუტის ტბების განყოფილებას. 1934 წლიდან ზოოლოგიის ინსტიტუტის ნამარხი თევზების ლაბორატორიის გამგეა. 1940–1950 წლებში სსრკ გეოგრაფიული საზოგადოების პრეზიდენტი.
1922 წელს წამოაყენა ევოლუციის იდეალისტური თეორია ნომოგენეზი, რომელიც მკაცრად იქნა გაკრიტიკებული. დაამუშავა მოძღვრება ლანდშაფტებზე, განავითარა ვასილი დოკუჩაევის იდეები ბუნებრივი ზონების შესახებ, რაც ასახულია მის ნაშრომებში „სსრ კავშირის ლანდშაფტურ-გეოგრაფიული ზონები“ (ნაწილი 1-2, 1931–1952) და „სსრ კავშირის ბუნება“ (1937). ბერგმა გამოიკვლია დასავლეთ ციმბირის ტბები, არალის ზღვა, ბალხაშის, ისიქ-ქოლის, სევანის, ლადოგის, ქოქჩეთაუს ტბები. ცალკეული ნაშრომები მიუძღვნა კასპიის ზღვასა და ბაიკალის ტბას. ბერგი ხელმძღვანელობდა ისიკ-ყულის ექსპედიციას (1928), რომელმაც დაადგინა ტბის მაქსიმალური სიღრმე — 702 მ. ავტორია მონოგრაფიისა „არალის ზღვა“ (1908), რის შემდეგად მიენიჭა გეოგრაფიის დოქტორის ხარისხი. აგრეთვე ეკუთვნის კაპიტალური ნაშრომები კლიმატოლოგიასა და პალეოკლიმატოლოგიაში, გეომორფოლოგიაში, ნიადაგთმცოდნეობაში, პალეოგეოგრაფიასა და გეოლოგიაში, ასევე გამოკვლევები გეოგრაფიის ისტორიაში. მუშაობდა რუსეთის გეოგრაფიის ისტორიის საკითხებზე. მისი შრომები შეეხება გეომორფოლოგიის პრობლემებს (ციმბირის, კავკასიის და სხვა რეგიონების რელიეფის საკითხები).
აღსანიშნავია ნაშრომები: „რუსეთის გეოგრაფიული მეცნიერების ისტორიული ნარკვევი“ (1929), „კამჩატკის აღმოჩენა და ბერინგის კამჩატკური ექსპედიციები“ (1924, მე-3 გამოცემა 1946) და სხვა. ბერგმა გამოიკვლია მტკნარი წყლის თევზების წარმოშობა და განსახლება, მოგვცა მათი ზოოგეოგრაფიული დარაიონება. შეისწავლა ნამარხი თევზები და დაამუშავა თევზების სისტემატიკა.
ბერგის მრავალრიცხოვან იქთიოლოგიურ ნაშრომთაგან განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მონოგრაფიები: „რუსეთის მტკნარი წყლების თევზები“ (1916, მე-4 გამოცემა გამოვიდა სახელწოდებით „სსრ კავშირისა და მისი მოსაზღვრე ქვეყნების მტკნარი წყლების თევზები“, ნაწილი 1-3, 1948–1949) და „თანამედროვე და ნამარხი თევზების სისტემა“ (1940).
ბერგის სახელი ეწოდა ვულკანს კუნძულ ურუპზე, პიკს პამირზე, მყინვარებს პამირზე და ჯუნგარიის ალათაუზე და სხვა. დაჯილდოებულია სემიონოვ-ტიან-შანსკის ოქროს მედლით, კონსტანტინეს მედლით, აგრეთვე 2 ორდენითა და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:რსფსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა გეოგრაფები კატეგორია:საბჭოთა ბიოლოგები კატეგორია:საბჭოთა ზოოლოგები კატეგორია:რუსი გეოგრაფები კატეგორია:რუსი ბიოლოგები კატეგორია:რუსი ზოოლოგები კატეგორია:სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინგრადის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:კონსტანტინეს მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:სემიონოვის სახელობის ოქროს მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:ლიტერატორსკიე-მოსტკის სასაფლაოზე დაკრძალულები
მონტე-კასინოს ბრძოლა
thumb|250px|განადგურებული ქალაქი [[კასინო]] მონტე-კასინოს ბრძოლა (17 იანვარი - 18 მარტი 1944) — ერთ-ერთი ყველაზე ხანგრძლივი და სისხლისმღვრელი ბრძოლა მეორე მსოფლიო ომის განმავლობაში. მოკავშირეების მხარე მებრძოლი სხვადასხვა ეროვნების შენაერთების ბრძოლაში მონაწილეობის გამო ამ ბრძოლა მეორე მსოფლიო ომის "ხალხთა ბრძოლსაც" უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები
ისტორიის პერიოდიზაცია
ისტორიაში მიღებულია პერიოდიზაცია. ეს ერთ-ერთი ურთულესი სფეროა, რომელიც ისტორიკოსთა შორის იწვევს აზრთა სხვადასხვაობას. ამ დისკუსიით ცხადი ხდება, რომ ისტორია „დაუსრულებელი პოლემიკაა“. ისტორიის პირველი პერიოდიზაციის ნიშნები ანტიკურ ხანაში ჩნდება, ეს იყო ისტორიის დაყოფის პირველი გულუბრყვილო მცდელობები. ანტიკურ ხანაში საუბრობდნენ ოთხი ეპოქის შესახებ: ოქროს საუკუნე, ვერცხლის საუკუნე, ბრინჯაოს საუკუნე, რკინის საუკუნე, ამის შემდეგ ანტიკური სამყაროს რწმენით სამყაროს დასასრული იყო.
პერიოდიზაცია ოთხ დიდ მონარქიად
ქრისტეს შობიდან II საუკუნეში ცნობილმა ბერძენმა მეცნიერმა კლავდიუს პტოლემაიოსმა საფუძველი ჩაუყარა მსოფლიოს ისტორიის დაყოფას (პერიოდიზაციას) ოთხ დიდ მონარქიად. ამ მოდელის თანახმად კაცობრიობამ განვითარების ოთხი პერიოდი განვლო: ასურეთ-ბაბილონის, მიდია-სპარსეთის, ბერძულ-მაკედონური და რომის. ოთხ დიდ მონარქიად დაყოფას საფუძვლად ედო ბიბლია. პირველი სამი მონარქია ემთხვევა „ძველ აღთქმას“, მეოთხე რომის იმპერია ემთხვევა „ახალ აღთქმას„.
V საუკუნიდან მსოფლიოს ისტორიის ოთხ დიდი მონაქიად პერიოდიზაციაში ახალი იდეები წამოაყენა, ჰიპონის ეპისკოპოსმა ნეტარმა ავგუსტინემ. რაც იმით გამოიხატა, რომ მან ოხი მონარქიის მიხედვით პერიოდიზაცია კარგად მოარგო ქრისტიანულ-თეოლოგიურ მსოფლმხედველობას, რაც მნიშვნელოვანწილად განსაზღვრა მისი სიცოცხლისუნარიანობა მთელი შუა საუკუნეების განმავლობაში. ამიტომ ეს პერიოდიზაცია შუა საუკუნეებში გაბატონებულ ადგილს იკავებდა.
ამ სქემის მომხრეებითვის ხელი არ შეუშლია იმ გარემოებას, რომ V საუკუნეში დასავლეთ რომის იმპერია დაეცა. მათ მშვენეიერი გამოსავალი ნახეს და ირწმუნებოდნენ რომ რომის იმპერია არ გამქრალა და განაგრძობს არსებობას. ასე ჩაეყარა საფუძველი რომის იმპერიის ტრანსლაციის იდეას, რომელიც უაღრესად პოპულარული იყო მთელი შუა საუკუნეების განმავლობაში. დასავლეთ ევროპაში რომის მემკვიდრეობაზე პრეტენზიას აცხადებდა - ჯერ ფრანკების, ხოლო შემდეგ გერმანული ერის საღვთო რომის იმპერია და სასულიერო ხელისუფლება - რომის პაპი. ამ ორ ძალას შორის შუა საუკუნეებში უმწვავესი დაპირისპირება არსებობდა. იმპერატორი თვლიდა რომ ის იყო მათ თანადროულ პერიოდში რომის იმპერიის მემკვიდრე და უარყოფდა მოწინააღმდეგის პრეტენზიებს. რომის პაპი პირიქით ირწმუნებოდა, რომ სწორედ ის იყო რომის იმპერიის ჭეშმარიტი მემკვიდრე და იმპერატორს ამ მემკვიდრეეობათან არაფერი ესაქმებოდა.
შუა საუკუნეებში ქრისტიანულ სამყაროში, მსოფლიოს ისტორიის ოთხ დიდ მონარქიად დაყოფა მიღებული და აღიარებული იყო. ამ პერიოდიზაციის წინააღმდეგ გამოსვლა მწვალებლობად და არსებული ქრისტიანულ-თეოლოგიური სისტემის წინააღმდეგ ამხედრებას ნიშნავდა. ვინც ამ დოგმებს დაუპირისპირდებოდა ერეტიკოსად ცხადდებოდა.
XV - XVI საუკუნეებში აღორძინების ეპოქაში მსოფლიოს ისტორიის ოთხ მონარქიად დაყოფას სერიოზული ოპონენტები გაუჩნდნენ. მათ ადრინდელ მემკვიდრეებს რომაული კულტურისადმი გულგრილ დამოკიდებულებაში დასდეს ბრალი და ჭეშმარიტ მემკვიდრეობად ის გამოაცხადეს, ვინც რომაულ და საერთოდ ანტიკური ცივვილიზაციის აღორძინებისკენ მიილტვოდნენ.
რომის იმპერიის მემკვიდრეობა აღმოსავლეთ ევროპაში
მარცხნივ|მინი|158x158პქ|[[ბიზანტია|აღმოსავლეთ რომის იმპერიის (ბიზანტია) უკანასკნელი დინასტიის პალეოლოგების გერბი.]] left|thumb|130px|რუსეთის იმპერიის გერბი. რომის იმპერიის მემკვიდრეობაზე პრეტენზია, აღმოსავლეთ ევროპასაც გააჩნდა, უპირველეს ყოვლისა ეს იყო ბიზანტია. 330 წელს რომის იმპერატორმა კონსტანტინე დიდმა რომის იმპერიის დედაქალაქი აღმოსავლეთში - ბიზანტიონში გადაიტანა, ასე შეიქმნა ახალი ქალაქი კონსტანტინოპოლი. მას შემდეგ რაც დასავლეთ რომის იმპერია დაეცა 476 წელს. ბიზანტიამ თავი რომის იმპერიის მემკვიდრედ მიიჩნია. X საუკუნეში ბიზანტიაში ადგილი ჰქონდა შიდააშილობამ.
ამ ფონზე საქართველოში მზადდება საფუძველი იმისთვის, რომ ბიზანტიის დაცემის ან დასუსტების შემთხვევაში აღმოსავლეთის ქრისტიანული სამყაროს ლიდერის როლი საქართველოს ეტვირთა. ამ პერიოდში შეიქმნა ქართველი ჰიმნოგრაფის იოანე ზოსიმეს „ქებაი და დიდებაი ქართულისა ენისაი“, რომელშიც გატარებულია აზრი იმის შესახებ, რომ მეორედ მოსვლის დროს განკითხვა ქართულ ენაზე იქნებოდა. ქართული ენა საერთაშორისო ენა უნდა გამხდარიყო და აღმოსავლეთ საქრისტიანოში ბერძნულ-ლათინურს ჩანაცვლებოდა. ანალოგიურ აზრს ავითარებს XII საუკუნის ქართველი პოეტი იოანე შავთელი.
1453 წელს თუქების მიერ კონსტანტინოპოლის აღებით დაემხო ბიზანტია. საქართველოს შექმნილ ვითარებაში ბიზანტიის მემკვიდრეობაზე პრეტენზიის წამოყენება არშეეძლო. ასეთ სიტვაციაში წინა პლანზე წამოიწია რუსეთმა. მართლმადიდებლური სამყაროს ყველაზე ძლიერი სახელმწიფო რუსეთი გახდა. რომის იმპერიის მემკვიდრეობაზე პრეტენზია რუსეთს გაუჩნდა. ეს აზრის XVI საუკუნის დასაწყისის რუსმა მოღვაწემ ბერმა ფილოფემ ასე ჩამოაყალიბა:
სამწევროვანი დაყოფა
thumb|XV საუკუნის რომაული მინიატურა, სადაც რომის იმპერიის დაცემაა გამოსახული. ანტინური ხანის დასარული და შუა საუკუნეების დასაწყისი. thumb|[[კონსტანტინოპოლის დაცემა 1453 წელს. შუა საუკუნეების დასარული და ახალი ისტორიის დასაწყისი.]] აღორძინების ეპოქის მსოფლმხედველობა ვერ ეგუებოდა პერიოდიზაციის ქრისტიანულ-თეოლოგიურ მოდელს. აღმოძინების ეპოქის მოაზროვნეები დაუპირისპირდნენ მსოფლიო ისტორიის მონარქიებად დაყოფას და საფუძველი ჩაეყარა ისტორიის ახალ პერიოდიზაციას - სამწევროვან დაყოფას. ისინი მსოფლიო ისტორია სამ ნაწილად ყოფდნენ. ძველი, შუა და ახალი ისტორია.
ტერმინი ახალი ისტორია სწორედ ამ პერიოდში იქნა პირველად ნახსენები. ეს პირველად გვხვდება არა რომელიმე მეცნიერულ ნაშრომში, არამედ უცნაურ ვითარებაში. 1469 წელს კარდინალ ნოკალაუს კუზანელის პარაკლისზე გამოსვლის დროს ეპისკოპოსმა ჯოვანი ანდრეამ აღნიშნა, რომ
ამ ფრაზის შემდეგ ჯოვანი ანდრეას სახელი სამუდამოდ დამკვიდრდა ისტორიაში.
მსოფლიო ისტორიის პერიოდიზაციის ძველსა და ახალ სქემას შორის მიმდინარეობდა უშეღავათო ბრძოლა. სიახლე ნელ-ნელა იკიდებდა ფეხს და თანდათანობით სუსტდებოდა ისტორიის ოთხ დიდ მონარიად დაყოფის დოგმები. პირველი მეცნიერი რომელმაც, მსოფლიო ისტორისს წერისას სამწევროვანი დაყოფა მოიმარჯვა იყო გერმანელი მკვლევარი კრისტოფ კელერი. ქრისტეფორე ძველ ისტორიას ამთავრებს იმპერატორ კონსტანტინეს მიერ 313 წელს ქრისტიანობის ლეგალიზაციით. შუა საუკუნეების ისტორიას ასრულებს 1453 წელს. ამ ფაზის შემდეგ კი, იწყება ახალი ისტორია. სამწევროვანი დაყოფა გაცილებით უფორ უნივერსალური და ტევადი აღმოჩნდა ვიდრე მისი წინამორბედი. ეს დაყოფა გაცილებით უფრო უწყობდა ხელს აზროვნების თავისუფლებას ვიდრე ქრისტიანულ-თეოლოგიური მსოფლმხედველობის მონოპოლია, რომლის დროსაც თავისუფალი აზრი იზღდებოდა.
აზრთა სხვადასხვაობა
მსოფლიოს ისტორიის სამწევროვანი დაყოფა ისტორიკოსთა უმარვლესობამ გაიზიარა. მაგრამ თვით თარიღების შესახებ დიდი დავა არსებობს, ეს თარიღები ძირითადად გარდამავალ პერიოდებს უკავშირდება.
ისტორიკოსთა აზრი უკვე ძველი და შუა საუკუნეების მიჯნის დადგენის დროს გაიყო. ერთნი ფიქრობდნენ რომ ძველი ისტორია მთვრდებოდა და შუა საუკნეები იწყებოდა ქრისტიანობის ლეგალიზაციით 313 წელს. ამ თარიღის მომხრეები უპირატესობას მაინც რელიგიურ ფაქტორს ანიჭებდნენ, დანარჩენები უფრო პოლიტიკური ისტორიისკენ იხრებიან, თუმცა სრული თანხმობა არც მათ შორის არსებობს. ერთნი, ძველ ისტორიას ამთავრებენ ალარიხის მიერ რომის აღებით 410 წელს. მეორენი და ისინი უმრავლესობას შეადგენენ, ძველი იტსორიის დასარულად და შუა საუკუნეების დასაწყისად იღებენ რომის იმპერიის დაცემას 476 წელს. მესამენი კი ძველ ისტორიასა და შუა საუკუნეების მიჯნად ასახელებენ არაბთა შემოსევებს VIII საუკუნეში.
ახალ და უახლეს ისტორიას შორის ზღვარის დადგენა დაკავშირებულია ერთ სირთულესთან. ეს მიჯნა მოძრავია. ეს, რაც დღეს უახლესი ისტორიაა, ხვალისთვის უკვე ახალი ისტორიაა. შესაბამისად გადაიწევს ზღვარი ამ ორ ეპოქას შორის. ზოგიერთი უახლეს ისტორიას იწყებს 1871 წლიდან. მართლაც ამ დროს მსოფლიოს მასშტაბით საგულისხმო ცვლილებები ხდება. უპირველეს ყოვლისა საქმე ეხება გერმანიის და იტალიის გაერთიანებას. სამოციანი წლების ბოლოს ინგლისში ჩატარდა რეფორმები, რომელმაც კიდევ უფრო განამტკიცა ინგლისური დემოკრატია. 1871 წლის შემდეგ საფრანგეთში საბოლოოდ დამკვიდრდა მმართველობის რესპუბლიკური ფორმა. მნიშვნელოვანი ცვლილებები მოხდა რუსეთშიც. 1861 წლის 19 თებერვალს გაუქმდა ბატონყმობა.
ზოგი მეცნიერი უახლესი ისტორიის ათვლის წერილად იღებენ ახალი საუკუნის დამდეგს 1901 წელს. ბევრი ფიქრობს, რომ მნიშვნელოვანი ნიშანწვეთი იყო პირველი მსოფლიო ომი. ნაწილი ისტორიკოსებისა უფრო შორს იხრება და ამ ზღვრის დამდეგად 1945 წელს მიიჩნევენ.
პერიოდიზაციის სხვადასხვა მოდელები
150px|left|thumb|[[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი|ჰეგელი, რომელმაც ისტორია დაყო სულის თავისუფლების პროგრესის მიხედვით.]] ისტორიოგრაფიაში პერიოდიზაციის საკითხში არსებობს მრავალფეროვნება. ჰუმანისტებმა ისტორიის პერიოდიზაცია გაიაზრეს ლათინური ენის განვითარებასთან კავშირში. ისინი ხაზს უსმევდნენ იმ ფაქტს, რომ ლათინურმა ენამ თავის განვითარებაში სამი ეტაპი განვლო. „ოქროს ლათინური“ ემთხვევა რომის სახელმწიფოს ეპოქას და რომის სახელმწიფოს დაცემასთან ერთად მთავრდება. ამის შემდეგ ლათინურში იწყება ახალი ხანა „ბარბაროსული ლათინური“, ამ ენის დეგრადაციის პერიოდი. ეს მონაკვეთი ემთხვევა შუა საუკუნეებს. აღორძინების ეპოქაში იწყება ლათინურის გამოცოცხლების ხანა. აქედან იწყება ახალი ისტორია. თავდაპირველად ეს სქემა სამოქალაქო ისტორიისთვის არ იყო გათვალისწინებული, მაგრამ შემდგომში ჰუმანისტებმა ის სამოქალქო ისტორიის მიმართაც გამოიყენეს. ისტორიის პერიოდიზაციის საფუძვლად ლათინური ენის განვითარების გააზრება წარმოადგენს ისტორიის სამწევროვან დაყოფის ერთ-ერთ ნაირსახეობას.
მსოფლიო ისტორიის სამწევროვანი დაყოფის ერთ-ერთი ნაირსახეობაა „ჰეგელისტური გააზრება“, რომელსაც საფუძვლად უდევს სულის თავისუფლების პროგრესი. თავდაპირველად სული არ არის თავისუფალი. ეს არის ძველი აღმოსავლეთის ქსვეყნების ისტორია. მეორე ეტაპი, სულის განვითარების პროცესში არის ძველი საბერძნეთი და რომი. ჰეგელის აზრით აქ ადგილი აქვს გარკვეულ წინსვლას. მესამე ეტაპს პროგრესის საქმეში წარმოადგენს ქრისტიანულ-რომაული სამყარო, რომლის დროსაც ჰეგელის აზრით სულმა სრული თავისუფლება მოიპოვა.
XIX - XX საუკუნეების მიჯნაზე ფართოდ გავრცელდა ისტორიის სამწევროვანი დაყოფის მორიგი ნაირსახეობა, რომლის მთავარ ამომავალ წერტილს წარმოადგენდა ეკონომიკური სქემა. მას საფუძვლად დაედო გაცვლა-გამოცვლის წესი. ამ სქემის მიმდევრები მსოფლიოს ისტორიას სამ პერიოდად ყოფენ:
პირველი პერიოდი ემთხვევა ძველ ისტორიას, მეორე შუა საუკუნეებს, ხოლო მესამე ახალ დროს.
მსოფლიო ისტორიის სამწევრიან დაყოფას ბოლო პერიოდში ბევრი მოწინააღმდეგე გამოუჩნდა. ზოგიერთი ისტორიკოსი ილაშქრებს მსოფლიო ისტორიის სამწევრიან დაყოფის წინააღმდეგ. მათი შეხედულებით ეს იმითაა განპირობებული, რომ „უნივერსალური ისტორია“ კონცეფცია უარყოფს მსოფლიოს ერთიან ისტორიას. მათი ღრმა რწმენით, ეს მოდელი მოძველებულია და საჭიროა შეიცვალოს ახალი მიდგომით. მათ შექმნეს ასეთი სქემა: რომი-საბერძნეთი-დასავლეთი ევროპა.
ევროპელი და ამერიკელი ისტორიკოსებს შორის დიდი პოპულარობით სარგებლობს ისტორიის პერიოდიზაცია იდეების (რელიგია, იდეოლოგია, მსოფლმხედველობა) მიხედვით. დღესაც არიან ისეთი ისტორიკოსები რომლებიც ისტორიას ძველი ტრადიციის თანახმად ორ პერიოდად ყოფენ: ქრისტეშობამდე და ქრისტეს შობის შემდეგ.
არსებობს შეხედულებები, რომლის მიხედვითაც ისტორია უნდა დაიყოს დიდი რელიგიების მიხედვით:
არსებობს სხვა მოდელიც, რომლის მიმდევრებიც ირწმუნებიან, რომ ისტორიის მსვლელობას განსაზღვრავს ხუთი სრულიად განსხვავებული მსოფლმხედველობა: კათოლიციზმი, ავტორიტარიზმი, დემოკრატიზმი, კომუნიზმი, ლიბერალიზმი.
პერიოდიზაციის ერთ-ერთი გავრცელებული ფორმაა ძველი ბიოგრაფიული ჟანრი. მისი მიმდევრები ხაზგასმით აღნიშნავენ ისტორიის ბიოგრაფიების სახით წერის მნიშვნელობას. ისინი ისტორიას დიდი ადამიანების მოღვაწეობის მიხედვით ყოფენ ეპოქებად: „კარლოს V-ის საუკუნე“, „ლუი XIV-ის საუკუნე“, „პეტრე I-ის საუკუნე“, „ნაპოლეონის საუკუნე“ და სხვა. ბოლო ხანებში მეფეების, მხედართმთავრების, პრეზიდენტების, პრემიერ-მინისტრების რელიგიის ფუძემდებლების, დიდი მოაზროვნეების, გვერდით გამოჩნდნენ დიდი ბიზნესმენებიც. ამ მიმართულებით განსაკუთრებით ნაყოფიერად იღვწიან ამერიკელი ისტორიკოსები. ამერიკაში ისტორიის პერიოდიზაციას ხშირად მეწარმეთა და წარმოების ორგანიზატორთა (მაგ. ფორდი) ცნობილი წარმომადგენლების მოღვაწეობას უდებენ საფუძვლად.
გამოითქვა მოსაზრება და ბევრი მიმდევარი შეიძინა ისტორიის დაყოფამ მსოფლიო იმპერიების მიხედვით. ამ მიმართულებას გარკვეული შეხება აქვს ბიოგრაფიულ მოდელთან. ამ მოსაზრების მომხრეები ირწმუნებოდნენ რომ, მსოფლიო ისტორია წარმოადგენდა დიდი იმპერიის ცვალებადობას.
პერიოდიზაციის ფორმაციული მიდგომა
XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ფეხი მოიკიდა ახალმა მოძრაობამ. რომელიც შეიმუშავეს ცნობილმა გერმანელმა სწავლულებმა კარლ მარქსმა და ფრიდრიხ ენგელსმა.
მარქსისა და ენგელსის ღრმა რწმენით, პირველყოფილი თემური წყობილების შემდეგ ყოველ საზოგადოებაში არსებობდა ადამიანთა ორი ჯგუფი (კლასი), რომლებიც მონაწილეობას იღებდნენ წარმოების პროცესში: მონათმფლობელობის დროს - მონათმფლობელი და მონა, ფეოდალიზმის დროს - ფეოდალი და ყმა, კაპიტალიზმის დროს - კაპიტალი და მუშა, ანუ პროლეტარიატი. ამათგან ერთი ჯგუფი (კლასი) სიმდიდრესა და პოლიტიკურ ძალაუფლებას ფლობდა, ხოლო მეორე ჯგუფი შრობობდა. მარქსიზმის ფუძემდებლური პრინციპებიდან ლოგიკურად გამომდინარეობს მოძღვრება ფორმაციის შესახებ. საზოგადოებრივ-ეკონომიკური ფორმაციას მარქსიზმი უწოდებს ისტორიული განვითარების მოცემულ საფუძველზე არსებულ ადამიანთა საზოგადოებას, რომლისათვისაც დამახასიათებელია საწარმოო ურთიერთობათა გარკვეული სისტემა.
მარქსისტული მოძღვრება ფორმაციების შესახებ ყველაზე სრულყოფილად ჩამოაყალიბა ფრიდრიხ ენგელსმა თავის ნაშრომში „ოჯახის, კერძო საკუთრებისა და სახელმწიფოს ჩამოყალიბება“.
საკითხის ასეთი გაანალიზება სავსებით შეესაბამება მსოფლიო ისტორიის სამწევრიან დაყოფას. მაგრამ კარლ მარქსის და ფრიდრიხ ენგელსის ნაშრომში, ძველი ისტორია მონათმფლობელობასთან იქნა გაიგივებული, შუა საუკუნეები ფეოდალიზმთან, ხოლო ახალი ისტორია კაპიტალიზმთან. ამ სქემის მიხედვით ახალ ისტორიას მკვეთრად აქვს გამოკვეთი დასასრული, როდესაც კაპიტალიზმი უნდა ჩაანაცვლოს სოციალიზმმა, ეს ფაქტობრივად ოთხწევრიან დაყოფაზე გადასვლას ნიშნავდა.
ძველი ისტორიის დასასრულად და შუა საუკუნეების დასაწყისად მარქსი და ენგელსი ტრადიციულად იღებს 476 წელს დასავლეთ რომის იმპერიის დახემას. მიჯნად შუა საუკუნეებსა და ახალ ისტორიას შორის, აღებული იქნა XVI საუკუნე „კაპიტალისტური ეპოქის განთიადის დასაწყისი“. მათი შეხედულებით, კაპიტალის ეპოქას საძირკველი ჩაუყარეს სოციალისტურმა გადატრიალებებმა, რევოლუციებმა. XVI საუკუნეში მოხდა პირველი რევოლუცია, როდესაც ნიდერლანდები გამოეყო ეპანეთს, აქედან დაიწყეს ახალი ისტორია.
იონავა
იონავა (Jonava, Янава, Janowo, Яново) — ქალაქი ლიეტუვაში, მდებარეობს კაუნასის მაზრაში, არის იონავას რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორიის პერიოდიზაცია
საბჭოთა ფორმაციული სისტემა
საბჭოეთში იოსებ სტალინის მეთაურობით, მოგვცა მსოფლიო ისტორიის ფორმაციული პერიოდიზაცია დოგმატურა, ორთოდოქსულ-მარქსისტულ-ლენინური გააზრება. ის რაც ისაუბრა კარლ მარქსმა და ფრიდრიხ ენგელსმა, საბჭოთა ისტორიოგრაფიამ მოახდინა მისი კანონიზაცია. მან აიღო ხუთი საზოგადოებრივ-ეკონომიკური ფორმაცია და პირდაპირ გააიგივა ის მსოფლიო ისტორიის დაყოფასთან. საბჭოთა ისტორიოგრაფიას სადავოდ არ გაუხდია ორი თარიღი: 1. დასავლეთ რომის იმპერიის დაცემა, როგორც ძველი ისტორიის დასასრული და შუა საუკუნეების დასაწყისი. 2. 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუცია, როგორც უახლესი ეპოქის დასაწყისი. განსაკუთრებით ცხარე კამათი გამოიწვია იმან, თუ სად მთავრდებოდეს შუა საუკუნეები და სად უნდა იწყებოდეს ახალი ისტორია.
იონავა
მდებარეობა
მდებარეობს მდინარე ნერისის მარჯვენა სანაპიროზე, ვილნიუსიდან 106 კილომეტრზე ჩრდილო-დასავლეთით, ხოლო  კაუნასიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 32 კილომეტრზე.
ისტორიის პერიოდიზაცია
საბჭოთა ფორმაციული სისტემა
თავდაპირველად ახალი ისტორიის დასაწყისად ნიდერლანდების რევოლუცია ითვლებოდა. სამთავრობო კომისიამ: იოსებ სტალინის, სერგეი კიროვის და ანდრეი ჟდანოვის ხელმძღვანელობით ამ მოდელის მიმართ სერიოზული შენიშვნები გამოთქვეს. კომისის აზრით, კაპიტალისტური სახელმწიფოების ისტორიაში რუსეთში ოქტომბრის რევოლუციამდე ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო საფრანგეთის ბურჟუაზიული რევოლუცია და კაპიტალისტური წყობილების დამყარება ევროპასა და ამერიკაში.
იონავა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიეტუვის ქალაქები
ისტორიის პერიოდიზაცია
საბჭოთა ფორმაციული სისტემა
ერთი პერიოდი ეს შეხედულება საბჭოთა ისტორიოგრაფიაში მიღებული და აღიარებული იყო და ყოველგვარი დისკუსია ამ თემასთან დაკავშირებით შეწყდა. ახალი ძალით განახლდა კამათი სტალინის გარდაცვალების შემდეგ. ამჯერად ბევრი დავის შემდეგ ისტორიკოსები შეთანხმდნენ, რომ ახალი ისტორია დაეწყოთ XVII საუკუნის შუა ხანებში ინგლისის რევოლუციით.
დისკუსია შუა საუკუნეებსა და ახალ ისტორიას შორის ზღვრის დადგენის ირგვლივ ამით არ დასრულებულა. ინგლისის რევოლუციით ახალი ისტორიის დაწყებას ყველა ისტორიკოსი არ იზიარებდა, ზოგს კვლავ საფრანგეთის რევოლუცია მიაჩდა ახალი ისტორიის დასაწყისად, ზოგს კი ნიდერლანდების რევოლუცია.
საქართველოს ისტორიის პერიოდიზაცია
ვახუშტი ბატონიშვილმა ქართული ისტორიოგრაფია ორ პერიოდად დაჰყო. საქართველოს ისტორია ფარნავაზიდან 1469 წლამდე, ქვეყნის ისტორია, ერთიანი, მონოლითური სახელმწიფოს დაშლის შემდეგ.
ქართულ ისტორიოგრაფიაში ახალი სიტყვა თქვა XIX საუკუნის ისტორიკოსმა სულხან ბარათაშვილმა. იგი ქართული ისტორიის პერიოდიზაციის გააზრებისას არსებითად ევროპულ ტრადიციას ეყრდნობოდა. საქართველოს ისტორიის წერისას მან მოიმარჯვა პერიოდიზაციის პროგრესულ მოდელს - ისტორიის სამწევრიანი დაყოფა. სულხან ბარათაშვილმა პირველად დაყო ქართული ისტორია სამ პერიოდად: ძველი, შუა საუკუნეები და ახალი ისტორია. მისი თვალსაზრისით, ძველი ისტორია მთავრდებოდა და ახალი იწყებოდა IV საუკუნეში ქრისტიანობის გავრცელებით. ეს თარიღი ძალიან უახლოვდებოდა მსოფლიო ისტორიის პერიოდიზაციის იმ ვარიანტს, რომელიც მიჯნად ძველ ისტორიასა და შუა საუკუნეებს შორის იღებდა ქრისტიანობის ლეგიტიმაციას, მილანის ედიქტს.
შუა საუკუნეების დასარულად სულხან ბარათაშვილი იღებდა XV საუკუნის მიწურულს - ერთიანი საქართველოს დაშლას. ეს ფაქტი კვლავ უახლოვდება მსოფლიო ისტორიის პერიოდიზაციას (კონსტანტინოპოლის დაცემა 1453 წელს და გეოგრაფიული აღმოჩენები 1492 წელს).
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ თანდათანობით დამკვიდრდა საქართველოს ისტორიისადმი ფორმაციული მიდგომა. ძველ ისტორიასა და შუა საუკუნეებს შორის მიჯნად აღებული იქნა ფეოდალიზმის ჩასახვა IV საუკუნეში ე.წ „ფეოდალური რევოლუცია საქართველოში“. შუა საუკუნეების დასასრულად და ახალი ისტორიის დასაწყისად ასახელებენ XIX საუკუნის შუა ხანებს - საქართველოში ბატონყმობის გაუქმება, ხოლო საქართველოს უახლესი ისტორია იწყება 1921 წლიდან საქართველოს გასაბჭოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისტორია კატეგორია:ისტორიის პერიოდიზაცია
ლუქსორი
ლუქსორი (الأقصر) — ქალაქი ზემო (სამხრეთ) ეგვიპტეში. ტაძრების ნანგრევების კომპლექსით კარნაკთან, ლუქსორის ტაძრითა და მონუმენტებით, ასევე ნილოსის დასავლეთ სანაპიროს სამეფო სამარხებით (მეფეთა და დედოფალთა ხეობების ჩათვლით), მას ხშირად მსოფლიოს უდიდეს ღია ცის ქვეშ მუზეუმს უწოდებენ.
ლუქსორი საუკეთესო ბაზაა ზემო ეგვიპტის ტურებისთვის და პოპულარული მისამართია დამსვენებლებისთვის, როგორც თავად ქალაქი, ასევე ნილოსის კრუიზების საწყისი ან საბოლოო წერტილი. ეს არის ასევე ისტორიული ქალაქი თებეს ადგილსამყოფელი. ქალაქის მოსახლეობა ამჟამად დაახ. 200.000-ია.
ოთხი ათასი წლის ქალაქი
იმჟამად ცნობილი, როგორც ვასეტი, ძვ. ეგვიპტელებისთვის ძვ.წ. მე-2, 1-ელ ათასწლეულებში უბრწყინვალესი ქალაქი იყო. მისი მნახველებისთვის ის იმ დროისთვის ცნობილი სამყაროს ცენტრი იყო. სასახლეთა უბანი, დება - სახელი, რომელიც ბერძნებმა თებაი-დ, შემდგომში კი თებედ გადააკეთეს - განუმეორებელი ფუფუნების, იმპერიული ავტორიტეტის, განათლებისა და სიბრძნის, რელიგიისა და პოლიტიკური ძალაუფლების, ხელოვნებისა და გრანდიოზული გეგმების ეპიცენტრი იყო.
თებემ პოლიტიკური ძალაუფლების კულმინაციას ძვ.წ. მე-2 ათასწლეულის შუა საუკუნეებში მიაღწია და მისი ექსტრავაგანტური სიმდიდრე ახალი სამეფოს ფარაონების მიერ იყო მოპოვებული შესაძლოა მათ მიერ განოხორციელებული ექსპედიციების შედეგად სამხრეთის კუშის უკიდეგანო მიწებზე (დღევანდელი ჩრდ. სუდანი) და ჩრდილოეთით ქანაანში, ფინიკიასა და სირიაში. თუტმოს III პირველი ფარაონი იყო, რომელმაც იმ დროს შორეულ ევფრატს მიაღწია მესოპოტამიაში.
იმჟამად მსოფლიოს არც ერთ სხვა ქალაქს არ ძალუძდა შედრებოდა ვასეტს სამხედრო ძლიერებითა და სილამაზით. ძველი ქალაქის სასახლეებისა და საცხოვრებელი უბნების ძირითადი ნაწილის გათხრები ჯერაც არაა სათანადოდ წარმოებული, თუმცა ყველაფერი მიუთითებს იმაზე, რომ ვირწმუნოთ ამ ქალაქის სიმშვენიერეზე დღემდე მოღწეული ძველ ეგვიპტური ნახატებით, რომელიც ნილოსის ამ სამოთხის სახლებს, ბაღებს, მინდვრებს, სასახლეებსა და ნადიმებს ასახავს.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:ეგვიპტის ტურიზმი
ფიუჩერსული ბირჟა
ფიუჩერსული ბირჟა — სასაქონლო ბირჟის თანამედროვე ფორმა, რომელზეც ფიუჩერსული კონტრაქტებით მიმდინარეობს ვაჭრობა. ფიუჩერსულ ბირჟაზე სასაქონლო ბირჟაზე რეალური საქონლით ვაჭრობისგან განსხვავებით: გარიგებები უმეტესწილად ფიქციური ხასიათისაა (გარიგების მხოლოდ 1-2% მთავრდება საქონლის მიწოდებით, ხოლო დანარჩენი ფასებს შორის განსხვავების დაფარვით ხორციელდება); კონტრაქტის ყველა პირობა (გარდა ფასებისა) უნიფიცირებულია; გარიგებები გაუპიროვნებელია, რადგან მყიდველსა და გამყიდველს შორის შუამავლობას ასრულებს საანგარიშსწორებო პალატა.
სქოლიო
*
სტარობაშიროვო
სტარობაშიროვო (Иҫке Бәшир; Старобаширово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 410 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 83 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (56%) და ბაშკირები (43%) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
მაჯაპაჰიტი
ლიტერატურა
კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ინდონეზიის ისტორია კატეგორია:მალაიზიის ისტორია
ახალი ხიდი (პარიზი)
thumb|400px|ახალი ხიდი ახალი ხიდი (Pont Neuf) — პარიზის უძველესი დღემდე შემონახული ხიდი მდინარე სენაზე; პარიზის ერთ-ერთი სიმბოლო. მისი სახელი, რომელიც მას ძველი გარდიგარდმო სახლებმიჯრილი ხიდებისგან განასხვავებდა, აგების პერიოდიდან შემორჩა.
შუასაუკუნეების პარიზის გულში მდებარე კუნძული ილ-დე-ლა-სიტეს დასავლეთის ბოლოში მდგარი ხიდი პარიზის ორივე სანაპიროს აკავშირებს. ხიდი სინამდვილეში ორი ფრთისგან შედგება. ერთ-ერთი ხუთთაღიანი ფრთა მარცხენა სანაპიროს აერთებს ილ-დე-ლა-სიტესთან, მეორე კი, შვიფთაღიანი ფრთა, მარცხენა სანაპიროსთან. პარიზის ძველი გრავიურირებული რუკები უჩვენებს, თუ სად იყო აგებული ხიდი. ამ რუკების მიხედვით ხიდი ილ-დე-ლა-სიტეს კიდეს ებჯინებოდა. მას შემდეგ ბუნებრივი ნასილი მდინარის შუა მდებარე კუნძულს აფართოებს. ამ ნაწილში შემდეგ "მწვანე გალანტის პარკი" (Parc Vert Gallant) გაშენდა, ჰენრი IV-ის პატივსაცემად (რომელსაც "მწვანე გალანტ" მეფეს უწოდებდნენ სიყვარულით).
კატეგორია:პარიზის არქიტექტურა
რუხტრინო
რუხტრინო (Рухтин; Рухтино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 676 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 67 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:დუვანის რაიონის სოფლები
სანიგეთი
სანიგეთი — სანიგებით დასახლებული ისტორიული მხარე ახლანდელი აფხაზეთი ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. სანიგეთის "მეფეს" სპადაგას, რომელსაც ძალაუფლება იმპერატორ ადრიანესგან მიუღია, იხსენიებს არიანე II საუკუნის პირველ ნახევარში. როგოპრც მეფის სახელიდან ჩანს, იგი ადგილობრივი დინასტი უნდა ყოფილიყო. ს. ჯანაშიას სანიგეთი კოლხეთის სამეფოს დაშლის შედეგად წარმოქმნილ სამეფოდ მიაჩნია. გ. მელიქიშვილის აზრით, სანიგეთის გაერთიანება წარმოადგენდა ტომთა კავშირს სახელმწიფოებრიობის ძლიერი ჩანასახით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
ინტი-რაიმი
thumb|right|200px|ინტი-რაიმი, [[საქსაუმანი, კუსკო]] thumb|right|200px|ინტი რაიმის თეატრალური წარმოდგენა. 2007 წ. ინტი-რაიმი (კეჩ.მზის დღესასწაული) - რელიგიური ცერემონია ინკების იმპერიაში, რომელიც მიძღვნილი იყო მზის ღმერთ ინტისადმი. ეს დღესასწაული ემთხვეოდა ზამთრის ბუნიობას და ანდებში ახალი წლის დასაწყისს აღნიშნავდა. 1944 წელს, პერუში, საქსაუმანთან გამართეს ინტი-რაიმის თეატრალური წარმოდგენა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინკების მითოლოგია
მრამბა (ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი)
მრამბა, სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (ოტაფის თემი), კოდორის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 550 მ, ოჩამჩირიდან 27 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოტაფის თემის სოფლები
ფოდაანი
ფოდაანი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (აფენის თემი), მდებარეობს მდინარე აფენისხევის (ალაზნის სისტემა) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 270 მეტრი, ლაგოდეხიდან 27 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 730 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
409
თარიღი უცნობია
*
ალეპოს ბრძოლა (1918)
ალეპოს ბრძოლა — გაიმართა 1918 წლის 25 ოქტომბერს, როდესაც პრინცი ფეისალის  ძალებმა დაიპყრეს ქალაქი ალეპო, დამასკოდან ჰარიტანში დევნის დროს, პირველ მსოფლიო ომში სინაისა და პალესტინის კამპანიის ბოლო დღეებში.
მეგიდოს ბრძოლაში ბრიტანეთის იმპერიის გამარჯვების შემდეგ, ამანიდან ოსმალეთის იმპერიის მმართველობაში მყოფ ილდირიმის არმიის ჯგუფის დარჩენილ ნაწილს დევნიდნენ პრინცი ფეისალის ძალები, რომლებმაც დაიპყრეს დამასკო 27 სექტემბერს, მე-4 საკავალერიო დივიზიის მარჯვენა ფლანგზე. იმავდროულად, ავსტრალიელთა საცხენოსნო დივიზიამ დაიპყრო დამასკო 1918 წლის 1 ოქტომბერს, ტყვედ აიყვანეს ათასობით გერმანელი და ოსმალეთის იმპერიის ჯარისკაცი, დაიკავეს ოსმალეთის იმპერიის მიერ კონტროლირებადი ტერიტორიის ნაწილი. ილდირიმის არმიის ჯგუფის დარჩენილმა ძალებმა მოახერხეს დამასკოდან გაქცევა, კონცენტრირდნინ რაიაკში, შემდეგ კი უკან დაიხიეს ჰომსისა და ჰამის გავლით ალეპოსკენ. უზარმაზარი დანაკარგი ჰქონდა უდაბნოს საცხენოსნო დივიზიას, ავადმყოფობამ მნიშვნელოვნად დაასუსტა და შეაფერხა მათი ძალები. მათ მხარს უჭერდა მე-5 საკავალერიო დივიზიის მე-15 საიმპერატორო სამსახურის საკავალერიო ბრიგადა.