cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დავით II (კახეთის მეფე)
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 1722 კატეგორია:კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები
გრასა მაშელი
გრასა მაშელი (პორტ. Graça Machel,  დაბ. გრასა სიმბინე; 17 ოქტომბერი 1945) — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკისა და მოზამბიკის პოლიტიკოსი. მოზამბიკის ყოფილი პრეზიდენტის, სამორა მაშელის  (დაიღუპა ავიაკატასტროფაში) მეუღლე. 1998 - 2013 წლებში — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ექს-პრეზიდენტ ნელსონ მანდელას მეუღლე. 2007 წლიდან ბრიტანეთის იმპერიის  ორდენის საპატიო  დამა-კომანდორი. ერთადერთი ქალი მსოფლიო ისტორიაში,რომელიც ორი სხვადასხვა სახელმწიფოს  პირველი ლედი გახდა  (მოზამბიკი 1975-1986 წლებში და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა 1998-1999 წლებში).
ადრეული წლები და განათლება
გრასა სიმბინე დაიბადა მამის გარდაცვალებიდან 17 დღის შემდეგ სოფელ ინკადინში, ღაზას პროვინციაში, პორტუგალიის აღმოსავლეთ აფრიკაში (თანამედროვე მოზამბიკი). იგი ექვსი შვილიდან უმცროსი იყო.
ბავშვობაში გოგონა მეთოდისტების მისიის აქტივისტი იყო. მისიამ დააფინანსა გრასას  სწავლა ლისაბონის უნივერსიტეტში (პორტუგალია), სადაც მან გამოავლინა განსაკუთრებული ნიჭი უცხო ენების მიმართ. სწავლობდა რომანულ ენებს.გარდა პორტუგალიურისა,  ის კარგად საუბრობს, ინგლისურ, ესპანურ, იტალიურ, ფრანგულ ენებზე. 1973 წელს   მოზამბიკში დაბრუნდა და შეუერთდა მოზამბიკის განთავისუფლების ფრონტს (FRELIMO).
კარიერა
მარცხნივ|მინი|გრასა მაშლი, [[შრი ჩინმოი|შრი ჩინმოი, ნელსონ მანდელა]] მარცხნივ|მინი|[[ბარაკ ობამა|ბარაკ ობამასთან ერთად]] მას შემდეგ, რაც მოზამბიკმა დამოუკიდებლობა მოიპოვა 1975 წელს, პრეზიდენტმა მაშელმა გრასა განათლებისა და კულტურის მინისტრის პოსტზე დანიშნა (30 წლის ასაკში). მისი მოღვაწეობის პერიოდში დაწყებით და საშუალო სკოლებში მოსწავლეთა რაოდენობა საგრძნობლად გაიზარდა. იმავე წელს გრასა პრეზიდენტ სამორა მაშელს გაჰყვა ცოლად. მინისტრის პოსტის დატოვების შემდეგ, მან მონაწილეობა მიიღო გაეროს ანგარიშის მომზადებაში ბავშვებზე შეიარაღებული კონფლიქტის გავლენის შესახებ  (Report on the Impact of Armed Conflict on Children).
1999 წლიდან არის კეიპტაუნის უნივერსიტეტის კანცლერი. 2012 წლიდან ლონდონის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთისა და აფრიკის კვლევების სკოლის პრეზიდენტი.
ნელსონ მანდელა გარდაიცვალა 2013 წლის 5 დეკემბერს. გრასა მაშელმა მონაწილეობა მიიღო გამოსამშვიდობებელ ცერემონიალში და ერთ-ერთი მათგანი იყო, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პრეზიდენტთან ჯეიკობ ზუმასთან ერთად, ვინც ნელსონ მანდელას დაკრძალვის დროს ცგუნუს სასაფლაოზე დაუშვეს.
პირადი ცხოვრება
მინი|გრასა მაშელი, [[მეგან მარკლი|მეგან მარკლი, პრინცი ჰარი]] გრასა 1975 წელს დაქორწინდა სამორა მაშელზე, მოზამბიკის პირველ პრეზიდენტზე. ერთად მათ ორი შვილი შეეძინათ: ქალიშვილი ჯოსინა (დაიბადა 1976 წლის აპრილში) და ვაჟი მალეგანე (დაიბადა 1978 წლის დეკემბერს). სამორა მაშელი დაიღუპა1986 წელს, როდესაც მისი საპრეზიდენტო თვითმფრინავი ჩამოვარდა მოზამბიკისა და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის საზღვართან.
ჯოსინა ქალთა უფლებების დამცველია და 2020 წელს BBC 100 ქალთა სიაში მოხვდა.
52 წლის გრასა მაშელი  მეორედ დაქორწინდა   ნელსონ მანდელაზე   იოჰანესბურგში 1998 წლის 18 ივლისს, როდესაც მანდელა 80 წლის გახდა. იმ დროს ნელსონ მანდელა იყო სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის  პირველი პრეზიდენტი აპართეიდის შემდეგ. იგი ფილტვების ანთებით გარდაიცვალა 2013 წლის 5 დეკემბერს.
ჯილდოები
1995 წელს გრასა მაშელმა მიიღო ნანსენის სახელობის მედალი  მისი გრძელვადიანი ჰუმანიტარული საქმიანობის აღიარების ნიშნად, განსაკუთრებით დევნილ ბავშვთა გადარჩენისთვის. მიიღო 1992 წლის აფრიკის პრემია, რომელიც ყოველწლიურად ენიჭება პიროვნებას, ვინც ხელი შეუწყო აფრიკაში შიმშილის აღმოფხვრას 2000 წლისთვის. მას ასევე მიენიჭა ასტურიის პრინცის პრემია.
2007 წლიდან ბრიტანეთის იმპერიის  ორდენის ქალბატონი -კომანდორი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის კომანდორები კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პოლიტიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის პოლიტიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის პოლიტიკოსები კატეგორია:ნანსენის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნელსონ მანდელა კატეგორია:მოზამბიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:პრეზიდენტების მეუღლეები
ალექსანდრე კოტრიკაძე
ალექსანდრე კოტრიკაძე (დ. 3 დეკემბერი, 1930, თბილისი — გ. 1999) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველისა და თავდამსხმელის პოზიციაზე. იცავდა თბილისის „სპარტაკისა“ და თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1954). საქართველოს სსრ დამსახურებული მწვრთნელი (1966). სერგო კოტრიკაძის უფროსი ძმა.
საკლუბო კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1946 წელს თბილისის 35-ე საფეხბურთო სკოლაში მწვრთნელ არჩილ კიკნაძესთან. თამაშობდა თბილისის „სპარტაკში“ (1951) და თბილისის „დინამოში“ (1952–1959). „დინამოს“ შემადგენლობაში საკავშირო ჩემპიონატების 116 მატჩი ჩაატარა და თერთმეტჯერ აიღო მეტოქეთა კარი. ასევე, დინამოელთა მაისურით საკავშირო თასის ექვს მატჩში დაიცვა გუნდის ღირსება. ამას გარდა, თბილისელთა რიგებში 24 საერთაშორისო შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და სამი ბურთი გაიტანა. გუნდთან ერთად იყო საკავშირო ჩემპიონატების ვერცხლისა (1953) და ბრინჯაოს (1959) მედლების მფლობელი.
თბილისის „სპარტაკის“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ფარგლებში პირველად 1951 წლის 11 ივნისს, საკავშირო პირველობის მე-13 ტურის კალენდარულ მატჩში, კუიბიშევის „კრილია სოვეტოვის“ წინააღმდეგ გამოვიდა მინდორზე. შეხვედრა თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა და მას 25 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი დაესწრო. თბილისელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: გივი იოსელიანი, თეიმურაზ გუგუნავა, ნიკოლოზ გოგლიძე, აკაკი ხურციძე, თენგიზ კუბლაშვილი, 	მერაბ გამყრელიძე, არჩილ ბერძენიშვილი, ანატოლი ნორაკიძე, ზაურ კალოევი, ალექსანდრე კოტრიკაძე და ნიკოლოზ სიხარულიძე. დაპირისპირება ზაურ კალოევის მიერ შეხვედრის 63-ე წუთზე გატანილი ერთადერთი ბურთის წყალობით მასპინძელთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 1–0 დამთავრდა.
თბილისის „სპარტაკის“ მაისურით ბოლოჯერ იმავე წლის 18 სექტემბერს, საკავშირო ჩემპიონატის 30-ე ტურის კალენდარულ მატჩში, კიევის „დინამოს“ წინააღმდეგ ითამაშა. შეხვედრა ამჯერადაც თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა და მას 12 ათასამდე ფეხბურთის გულშემატკივარი დაესწრო. მასპინძლებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: ვლადისლავ ჟმელკოვი, თენგიზ კუბლაშვილი, ნიკოლოზ გოგლიძე, იური კატანოვი, ნიკოლოზ გაგნიძე, მერაბ გამყრელიძე, ედუარდ დალაქიანი, ანატოლი ნორაკიძე, ზაურ კალოევი, ალექსანდრე კოტრიკაძე და ნიკოლოზ სიხარულიძე. შეხვედრა კიეველთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 3–0 დამთავრდა.
თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატების ფარგლებში პირველად 1953 წლის 25 აპრილს, საკავშირო პირველობის მე-2 ტურის კალენდარულ მატჩში, ლენინგრადის „ზენიტის“ წინააღმდეგ გამოვიდა მინდორზე. შეხვედრა თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა და მას 40 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი დაესწრო. დინამოელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: ვლადიმერ მარღანია, ვლადიმერ ელოშვილი, ნიკოლოზ გოგლიძე, იბრაჰიმ სარჯველაძე, რევაზ მახარაძე, ნიკოლოზ გაგნიძე, ალექსანდრე კოტრიკაძე, კონსტანტინე გაგნიძე, ზაურ კალოევი, ავთანდილ ღოღობერიძე და ავთანდილ ჭკუასელი. დაპირისპირება ავთანდილ ღოღობერიძის დუბლისა და ზაურ კალოევის გოლის წყალობით თბილისელთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 3–1 დამთავრდა.
თბილისის „დინამოს“ მაისურით ბოლოჯერ 1959 წლის 31 ოქტომბერს, საკავშირო ჩემპიონატის 22-ე ტურის კალენდარულ მატჩში, კუიბიშევის „კრილია სოვეტოვის“ წინააღმდეგ ითამაშა. შეხვედრა კუიბიშევის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა და მას 20 ათასამდე ფეხბურთის გულშემატკივარი დაესწრო. დინამოელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: სერგო კოტრიკაძე, გივი ჩოხელი, ედუარდ თორაძე, ალექსანდრე კოტრიკაძე, ჯემალ ზეინკლიშვილი, შოთა იამანიძე, თენგიზ მელაშვილი, ვლადიმერ ბარქაია, ზაურ კალოევი, ავთანდილ ღოღობერიძე და მიხეილ მესხი. შეხვედრა თბილისელთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 2–1 დამთავრდა. ბურთები კალოევმა და ზეინკლიშვილმა გაიტანეს.
სამწვრთნელო კარიერა
1961 წლიდან სამწვრთნელო სამუშაოზეა. 1961, 1963–1965 და 1984–1986 წლებში იყო თბილისის „დინამოს“ გუნდის მწვრთნელი. 1966 და 1973 წლებში „დინამოს“ მთავარი მწვრთნელი. 1967 წელს გორის „დილას“, 1968–1969 წლებში რუსთავის „მეტალურგს“, ხოლო 1970 წელს ქუთაისის „ტორპედოს“ ედგა სათავეში.
1973 წელს ალექსანდრე კოტრიკაძის ხელმძღვანელობით თბილისის „დინამო“ საერთაშორისო ამხანაგური საფეხბურთო ტურნირის ე. წ. „კარაველას თასის“ — ტროფეო კოლომბინოს (Trofeo Colombino de fútbol) გამარჯვებული ხდება.
სამხრეთ ესპანეთის, კერძოდ, ანდალუსიის ზღვისპირა ქალაქი უელვა — თბილისის „დინამოსა“ და ესპანეთის, პორტუგალიისა და ინგლისის ჩემპიონებს, შესაბამისად — მადრიდის „ატლეტიკოს“, ლისაბონის „ბენფიკას“ და „დერბი ქაუნთის“ მასპინძლობს, რომელთაც ურთიერთშორის საერთაშორისო ამხანაგური საფეხბურთო ტურნირის რიგით მეცხრე გათამაშების გამარჯვებული უნდა გამოავლინონ. ნახევარფინალში თბილისელები შესანიშნავ სპორტულ ფორმაში მყოფ მადრიდის „ატლეტიკოს“ უპირისპირდებიან. მრავალი მცდელობის მიუხედავად, გუნდები ძირითად დროში ბურთის გატანას ვერ ახერხებენ და მატჩიც უგოლო ფრით — 0–0 მთავრდება. ინიშნება თერთმეტრიანების სერია, სადაც თბილისელთა მეკარე დავით გოგია ორი პენალტის აღებას ახერხებს და „დინამოს“ ფინალისკენ უკაფავს გზას. მეორე ნახევარფინალში „ბენფიკა“ „დერბი ქაუნთის“ ამარცხებს და ფინალში ქართულ კლუბს უპირისპირდება. გადამწყვეტი მატჩი მეტად დაძაბულად, ხისტად და საკმაოდ უხეშად წარიმართა, რის გამოც შეხვედრის მსაჯს რამდენჯერმე მოუხდა ყვითელი და ერთი წითელი ბარათის გამოყენებაც. საბოლოოდ თბილისის დინამოელები ლისაბონის „ბენფიკას“ ანგარიშით 3–1 ამარცხებენ, „კარაველას თასს“ ეუფლებიან და კლუბის არსებობის ისტორიაში პირველად ხდებიან ასეთი წარმომადგენლობითი ე.წ. „ოთხთა ტურნირის“ გამარჯვებულები. ამონარიდი თბილისის „დინამოს“ ოფიციალურ საიტზე 2013 წლის 19 აგვისტოს გამოქვეყნებული ამ გამარჯვებისადმი მიძღვნილი საიუბილეო მილოცვიდან — „კარაველას თასი“:
1980–1981 და 1987 წლებში ლანჩხუთის „გურიას“, 1988–1989 წლებში კი თბილისის „შევარდენის“ მთავარ მწვრთნელად მუშაობდა.
საინტერესო ფაქტები
თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში ალექსანდრე კოტრიკაძის ანგარიშზეა 11 გატანილი ბურთი. პირველი ბურთი მან 1953 წლის 7 აგვისტოს, საკავშირო ჩემპიონატის მე-19 ტურის კალენდარულ მატჩში, მოსკოვის „დინამოს“ ლეგენდარულ მეკარეს ლევ იაშინს შეხვედრის 33-ე წუთზე გაუტანა. მე-11 და ბოლო ბურთი კი 1956 წლის 3 ივნისს, საკავშირო პირველობის, მე-10 ტურის კალენდარულ მატჩში, კიშინიოვის „ბურევესტნიკის“ წინააღმდეგ, მეკარე ვლადიმერ ერემეევის კარში, შეხვედრის 23-ე წუთზე შეაგდო.
თბილისის „სპარტაკისა“ და თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატებისა და თასის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებულ 131 შეხვედრაში ალექსანდრე კოტრიკაძეს მსაჯებისგან არცერთი გაფრთხილება არ მიუღია. ალექსანდრე კოტრიკაძემ დინამოელები მოედანზე გუნდის კაპიტნის სამკლაურით ოთხჯერ გაიყვანა — მოსკოვის „ლოკომოტივთან“ (03.05.1959), სტალინოს „შახტიორთან“ (25.05.1959), მოსკოვის „დინამოსთან“ (29.05.1959) და კიშინიოვის „მოლდოვასთან“ (06.06.1959) გამართულ შეხვედრებში.
თბილისის „სპარტაკისა“ და თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის გათამაშების ფარგლებში ჩატარებული როგორც პირველი (11.06.1951), ასევე უკანასკნელი (31.10.1959) შეხვედრა ალექსანდრე კოტრიკაძემ კუიბიშევის „კრილია სოვეტოვის“ წინააღმდეგ ჩაატარა.
1956 წლის პირველ სექტემბერს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულებით საქართველოს სს რესპუბლიკაში ფიზიკური კულტურისა და სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და 1956 წლის სსრ კავშირის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის ალექსანდრე პარმენის ძე კოტრიკაძე დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.
1997 წლის 25 სექტემბერს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით საქართველოში ფეხბურთის განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისა და ახალგაზრდა სპორტსმენთა აღზრდის საქმეში მნიშვნელოვანი დამსახურებისათვის ალექსანდრე კოტრიკაძე ღირსების ორდენით დაჯილდოვდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის დინამოს მწვრთნელები კატეგორია:გორის დილას მწვრთნელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს მწვრთნელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას მწვრთნელები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
Lasioglossum megastigmum
სქოლიო
megastigmum
სკუდერია ტორო როსო
სკუდერია ტორო როსო ან უბრალოდ ტორო როსო (იტალ. Scuderia Toro Rosso) ― ყოფილი ფორმულა 1-ის გუნდი იტალიიდან, რომლებსაც ფლობდა ავსტრიული კომპანია Red Bull. ასპარეზობდა 2006-2019 წლებში და ფუნქციონირებდა, როგორც „ რედ ბულის “ უმცროსი გუნდი, რომლის მიზანი ახალგაზრდა პილოტების უფროს გუნდში გადასვლისთვის მომზადება იყო. 2020 წელს გუნდმა სახელი შეიცვალა „ სკუდერია ალფა ტაურიზე “, რათა ხელი შეეწყო იმავე სახელის მქონე ტანსაცმლის ბრენდის პოპულარიზაციისთვის.
Toro Rosso შეიქმნა მას შემდეგ, რაც 2005 წლის ბოლოს Minardi-ს მფლობელმა პოლ სტოდარტმა თავისი გუნდი დიტრიხ მატეშიცს მიჰყიდა. შემდგომში ახალ გუნდს Toro Rosso დაერქვა.
2006 წლის სეზონის დაწყებამდე მატეშიცმა ფორმულა ერთის ყოფილ პილოტ გერჰარდ ბერგერთან დადო გარიგება, რის შედეგადაც გუნდის აქციები ორ ნაწილად დაყვეს. 2008 წლის ნოემბრის ბოლოს Red Bull-მა ბერგერის კუთვნილი აქციების ნაწილი გამოისყიდა.
2007-2013 წლებში გუნდი Ferrari-ს V8 ძრავებს იყენებდა, მიუხედავად იმისა, რომ უფროსი გუნდი 2007-ში Renault-ზე გადავიდა. 2014 წელს Toro Rosso-ც Renault-ზე გადავიდა, თუმცა მალევე დაუბრუნდა Ferrari-ს. 2017-ს გუნდი ისევ Renault-ზე გადავიდა (თუმცა მოიხსენიებოდა, როგორც Toro Rosso), 2018-ში კი, Honda-ს ძრავებზე. გუნდის ხელმძღვანელი იყო ფრანც ტოსტი, რომელიც მანამდე BMW-ს ავტოსპორტის დანაყოფში მუშაობდა.
ვიტანტონიო ლიუციმ გუნდისთვის პირველი ქულა დააგროვა 2006 წლის აშშ-ს გრან-პრიზე. გუნდის პირველი პოდიუმი, ასევე ერთადერთი პოულ-პოზიცია და გამარჯვება მოიპოვა სებასტიან ფეტელმა 2008 წლის იტალიის გრან-პრიზე. 2015 წლის ავსტრალიის გრან-პრიზე ნიდერლანდელი მაქს ვერსტაპენი ფორმულა ერთის ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა პილოტი გახდა: მაშინ ის 17 წლის და 166 დღის იყო.
დაარსება
„მინარდი“ ფორმულა ერთში 1985-დან 2005-მდე ასპარეზობდა. მიუხედავად გულშემატკივრების მხრიდან დიდი მხარდაჭერისა, ის ერთ-ერთი ყველაზე ნაკლებად კონკურენტუნარიანი გუნდი იყო, მისთვის უმაღლესი პოზიცია მე-4 ადგილი იყო, რომელსაც გუნდის პილოტებმა 3 რბოლაში მიაღწიეს.
„მინარდის“ მფლობელმა პოლ სტოდარტმა განაცხადა, რომ მას გუნდის ყიდვის 41 შემოთავაზება მიუღია, თუმცა ის იმას მიყიდა, ვინც გუნდისთვის მასზე მეტის გაკეთებას შეძლებდა და ვინც გუნდის ბაზას იტალიაში დატოვებდა. შედეგად გუნდი Red Bull GmbH-მა იყიდა.
Red Bull-მა გუნდის იმდროინდელი სახელის გამოყენებისგან უარი თქვა, თუმცა ახალ სახელში იტალიური ენა შენარჩუნდა. Red Bull-მა გუნდს სახელი ყიდვისთანავე შეუცვალა. თავდაპირველად, ახალ გუნდს „სკვადრა ტორო როსო“ ერქვა, თუმცა ის მალევე შეიცვალა „სკუდერია ტორო როსო“-ზე“.
ყოფილი „მინარდის“ გულშემატკივრები უკმაყოფილონი იყვნენ ამ ცვლილებით. მათგან 15 000-მა ძველი სახელწოდების დაბრუნების პეტიციას მოაწერა ხელი, თუმცა მცდელობა წარუმატებელი აღმოჩნდა.
2006
2006 წლის სეზონში „ტორო როსოს“ STR1-ს ვიტანტონიო ლიუცი და სკოტ სპიდი მართავდნენ. ნილ იანი გუნდის მესამე პილოტი იყო.
ბობ სინკლერი
ბობ სინკლერი (Bob Sinclar, ხშირად შეცდომით სინკლეირი, ნამდვილი სახელი კრისტოფ ლე ფრიანი; დ. 10 მაისი, 1967) — გრემის ჯილდოზე ნომინირებული ფრანგი პროდიუსერი, ჰაუსის ჟანრის მუსიკის დიჯეი, გამრემიქსებელი და ჩამწერი სტუდიის Yellow Productions-ის მფლობელი.
სკუდერია ტორო როსო
სქოლიო
კატეგორია:ფორმულა ერთის კონსტრუქტორები
ბობ სინკლერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი დიჯეები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი
კორენტინა
კორენტინა (Correntina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
შალვა ნათელაშვილი
შალვა ნათელაშვილი (დ. 17 თებერვალი, 1958, ფასანაური) — ქართველი პოლიტიკოსი, ლეიბორისტული პარტიის ლიდერი 1995 წლიდან.
ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, შემდეგ კი საბჭოთა კავშირის საგარეო საქმეთა სამინისტროს დიპლომატიურ აკადემიაში განაგრძო სწავლა. იმავე წელს მუშაობა დაიწყო თბილისის მთაწმინდის რაიონის პროკურატურაში, სადაც მუშაობდა 1992 წლამდე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დუშეთის მაჟორიტარი).
ამ პერიოდში ის საქართველოს ახალი კონსტიტუციის შემქმნელთა ჯგუფში იყო. 1995 წელს მან ჩამოაყალიბა ლეიბორისტული პარტია, რომელიც თანდათან მნიშვნელოვან პოლიტიკურ პარტიად გარდაიქმნა. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დუშეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს ლეიბორისტული პარტია“. ნათელაშვილის მტკიცებით, ედუარდ შევარდნაძემ და მისმა პროტეჟეებმა — მიხეილ სააკაშვილმა და ზურაბ ჟვანიამ — მას პარლამენტში მოსვლის საშუალება არ მისცეს 1999 წელს არჩევნების გაყალბების გზით.
ლეიბორისტული პარტიის უდიდესი წარმატება დღემდე იყო 2002 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნებში გამარჯვება, სადაც ნათელაშვილის პარტიამ თბილისის საქალაქო საკრებულოში ადგილების უმრავლესობა მიიღო. თუმცა ნათელაშვილმა მოულოდნელი განცხადება გააკეთა და კულისებსმიღმა მიღწეული გარიგებით საკრებულოს თავმჯდომარეობა მიხეილ სააკაშვილს დაუთმო.
2007 წლის სექტემბერში ნათელაშვილის პარტია კოალიციაში შევიდა ცხრა სხვა ოპოზიციურ ჯგუფთან ერთად, რომელიც ანსტისამთავრობო დემონსტრაციებს ატარებდა. ამავე წლის 7 ნოემბრის მოვლენების შემდეგ ნათელაშვილს შპიონაჟისა და მთავრობის დამხობის მოწყობის მცდელობის ბრალდებები წაუყენეს. თუმცა გადადგომამდე მიხეილ სააკაშვილმა განაცხადა 10 ნოემბერს, რომ ნათელაშვილი დაპატიმრებული არ იქნებოდა და ის შეძლებდა საპრეზიდენტო არჩევნებში კამპანიის თავისუფლად ჩატარებას. მომდევნო დღესვე გენერალურმა პროკურორმა შეარბილა მისთვის წაყენებული ბრალდებები და განაცხადა, რომ ნათელაშვილი მხოლოდ დაკითხვისთვის იყო დაბარებული შპიონაჟის საქმეზე მოწმის სახით. ნათელაშვილი რამდენიმე დღეში გამოჩნდა ისევ და ღიად განაცხადა საპრეზიდენტო კამპანიის დაწყების შესახებ, რითაც ასევე გამოეთიშა ოპოზიციურ კოალიციას, რომელმაც ერთობლივ კანდიდატად ლევან გაჩეჩილაძე დაასახელა.
მოგვიანებით ნათელაშვილმა განაცხადა კოალიციიდან გასვლის შესახებ: „მე ვერავის ვენდობი გარდა საკუთარი თავისა, როცა საქმე საქართველოს პრეზიდენტის პოსტს ეხება“. ნათელაშვილის საარჩევნო კამპანია ეყრდნობოდა მისი პარტიის ძლიერ სოციალისტურ მიმართულებებს და მხარს უჭერდა უფასო ჯანდაცვას, განათლებასა და სოციალ მომსახურებას. ლეიბორისტული პარტია მოუწოდებს სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ობიექტების ნაციონალიზაციისკენ. თუმცა, ზოგადად, პარტია პრივატიზაციის წინააღმდეგი არ არის.
2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს ლეიბორისტული პარტია“ (პარლამენტში არ შევიდა)
ნათელაშვილი ამომრჩევლებს შეჰპირდა უფასო გაზსა და ელექტროენერგიას სამი წლის განმავლობაში, მისი გამარჯვების შემთხვევაში. მისი თქმით, ამ საფასურს დაფარავდნენ მსხვლი გადამხდელები (ანუ, საწარმოები), თუმცა ამისთვის მათ საგადასახადო შეღავათები მიეცემოდათ. ის ასევე შეჰპირდა მოსახლეობას საბჭოთა კავშირის დაშლით დაკარგული საბანკო ანაბრების თანხების ანაზღაურებას. ნათელაშვილი ასევე მხარს უჭერს კონსტიტუციურ მონარქიას. ნათელაშვილმა მიიღო ხმათა 6,49%. დაახლოებით ისეთივე შედეგი მიიღეს ლეიბორისტებმა 2008 წლის საპარლამეტო არჩევნებში. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ლეიბორისტულმა პარტიამ მიიღო ხმათა 1,24% და ვერ მოიპოვა ვერცერთი მანდატი. შემდეგ წელს, საპრეზიდენტო არჩევნებში ნათელაშვილი გავიდა მეოთხე ადგილზე, მიიღო ხმათა 2,88%.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს ლეიბორისტული პარტია“. 2022 წლის 15 თებერვალს შალვა ნათელაშვილს შეუწყვიტეს სადეპუტატო უფლებამოსილება არასაპატიო მიზეზით სხდომების ნახევარზე მეტის გაცდენის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
ქემფრის საჯარო სკოლა
ქემფრის საჯარო სკოლა — საჯარო სკოლა სოფელ ქემფერში. დაარსებულია 1940 წელს. ქემფრის საჯარო სკოლაში ამჟამად სწავლობს 40 მოსწავლე და ასწავლის 16 მასწავლებელი.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სკოლები
By the Way
By the Way — ჯგუფ Red Hot Chili Peppers-ის მერვე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2002 წლის 9 ივლისს. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა Warner Bros..
სქოლიო
კატეგორია:2002 წლის ალბომები კატეგორია:Red Hot Chili Peppers-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები რიკ რუბინის პროდიუსერობით
ცენტრალური აფრიკა
[[სურათი:LocationCentralMiddleAfrica.png|right|მინი|350პქ|ცენტრალური აფრიკის ქვეყნები
]]
ცენტრალური აფრიკა მდებარეობს აფრიკის კონტინენტის ცენტრალურ ნაწილში. მის შემადგენლობაში შედიან ქვეყნები:
კატეგორია:აფრიკა კატეგორია:ცენტრალური აფრიკა
ადოლფო რუის კორტინესი
ადოლფო რუის კორტინესი (Adolfo Ruiz Cortines, დ. 30 დეკემბერი, 1890, ვერაკრუსი, მექსიკა— გ. 3 დეკემბერი, 1973, მეხიკო, მექსიკა) — მექსიკელი პოლიტიკური მოღვაწე. მექსიკის პრეზიდენტი 1952-1958 წწ. ვერაკრუსის შტატის გუბერნატორი 1944-1948 წწ. ინსტიტუციურ-რევოლუციური პარტიის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
მაჭანკალი
მაჭანკალი — მექორწინე მხარეთა საქმის მომგვარებელი, შუამავალი, რომელიც გასამრჯელოს მიღების პირობით დასაქორწინებელთა, უმთავრესად ვაჟის ოჯახის, დავალებებს ასრულებდა.
ისტორიულად მაჭანკლობა განვითარდა შუაკაცთა ინსტიტუტიდან, რაც არქაული დროიდან იყო ცნობილი საქორწინო ურთიერთობებში. პროფესიონალი ეკონომიკურად დაინტერესებული მაჭანკალი საქართველოში კაპიტალისტური ურთიერთობებთან ერთად გაჩნდა. ამ საქმეს ძირითადად მისდევდნენ ასაკოვანი პირები (უპირატესად ქალები), რომლებიც უმთავრესად ქვრივებისა და მატერიალურად დაინტერესებული საქორწინო ურთიერთობებს არიგებდნენ.
The Beatles in Mono
The Beatles in Mono — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის ალბომების ბოქ-სეტი, გამოცემული 2009 წლის 9 სექტემბერს. ის გამოვიდა პარალელურად მსგავსი კომპილაციისა The Beatles (The Original Studio Recordings). ჩანაწერები დამზადდა ორიგინალური ფირებიდან, რომლებიც კომპანიის EMI არქივებში ინახებოდა. კრებულში შეტანილია ჯგუფის ალბომების მონო ვერსიები.
ალბომები
საგულისხმოა, რომ ალბომები Yellow Submarine, Abbey Road, და Let it be არ იქნა შეტანილი ამ კრებულში. უკანასკნელი ორი არასოდეს გამოცემულა მონო ვერსიების სახით. ბრიტანეთში გამოცემული The Beatles სინამდვილეში მონო იყო, მაგრამ არა აშშ-ს ვერსიაში. Yellow Submarine ასევე გამოვიდა მონო ვერსიის სახით, მაგრამ იგი იყო მხოლოდ სტერეო-მიქსისგან ხელოვნურად და არა ორიგინალური ფირებისგან დამზადებული მონო.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2009 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:Capitol Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Apple Records-ის კომპილაციური ალბომები
Lasioglossum melachloron
Lasioglossum melachloron — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1983 წელს.
სქოლიო
melachloron
ჭოხონელიძე
საკუთარი სახელი ჭოხონელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ჟაბორანდი (ბაია)
ჟაბორანდი (Jaborandi) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 976 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 9 479.853 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.95 კმ²-ზე.
კესონი (სამსხმელო წარმოება)
კესონი, სამსხმელო წარმოებაში აგურის ან რკინაბეტონისაგან აგებული მოწყობილობა, რომელსაც იყენებენ ე. წ. ორმოითი დაყალიბებისას ყალიბის კედლების გასამაგრებლად და ყალიბში გრუნტის წყლის გაჟონვის თავიდან ასაცილებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:მშენებლობა
ჯიგრაშენი (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 100 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
კვიტკოვე (ჰენიჩესკის რაიონი)
კვიტკოვე (Квіткове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 63 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰენიჩესკის რაიონის სოფლები
ოსკარ II
thumb|ოსკარ II ოსკარ II (დ. 21 იანვარი, 1829 — გ. 8 დეკემბერი, 1907) — შვედეთის მეფე 1872 წლიდან გარდაცვალებამდე, ნორვეგიის მეფე 1872-1905 წლებში. ოსკარ I-ის მესამე ვაჟიშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედეთის მეფეები კატეგორია:ნორვეგიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1829 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1907 კატეგორია:ბერნადოტები
რანგაკუ
რანგაკუ (蘭学, ქართულად სიტყვასიტყვით თარგმანში „ჰოლანდიის კვლევები“) — იაპონური მეცნიერების ერთ-ერთი მიმდინარეობა, რომელიც საკოკუს ხანიდან 1641–1854 წწ. გარესამყაროს შესწავლით იყო დაკავებული.
იაპონელი სწავლულები ეცნობოდნენ ნიდერლანდურ ან ნიდერლანდურ ენაზე ნათარგმნ ლიტერატურას და აანალიზებდნენ მას. აქედან გამომდინარე, რანგაკუ არის იაპონიისთვის ის, რაც დასავლეთისთვის არის ორიენტალისტიკა ან იაპონოლოგია.
რანგაკუ აღნიშნავს დასავლეთის გაცნობას ნიდერლანდური ენის მეშვეობით, რომელსაც ადგილი ჰქონდა იაპონიაში ქვეყნის ე.წ. „დახურვის ჟამს“ — 1641 წლიდან 1820 წლამდე.
ტერმინოლოგია
ცნება „რანგაკუს“ საყოველთაო შემოტანა და დამკვიდრება უკავშირდება სუგიტა გემპაკუს (Sugita Gempaku) და XVIII საუკუნის სხვა პიონერების სახელს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია სუგიტას მემუარები (რანგაკუ კოტო ჰაჯიმე, ქართ. „ჰოლანდიის კვლევის დასაბამი“), რომელმაც დიდი გავლენა იქონია თანამედროვეებზე და საერთოდ, ისტორიოგრაფიაზე. თავის მხრივ, მემუარების პოპულარიზების საქმეში დიდი როლი ითამაშა ფუკუზავა იუკიჩის (Fukuzawa Yukichi), თანამედროვე იაპონიის ერთ-ერთი მესაძირკვლის, ნაწერებმა.
ისტორია
1720 წლის შემდეგ, როდესაც შოგუნ ტუკუგავა იოშიმუნემ (Shôgun Tokugawa Yoshimune) უცხოური წიგნების შესწავლის ნებართვა გასცა, იაპონელი მთარგმნელები, ექიმები და სწავლულები შეუდგნენ ნიდერლანდურენოვანი - ორიგინალური, ან ნიდერლანდურ ენაზე ნათარგმნი, წიგნების იაპონურად თარგმნა-ადაპტირებას.
იაპონელები აგროვებდნენ ინფორმაციებს ევროპელთა შესახებ და სწავლობდნენ ობიექტებს, რომლებიც აღმოსავლეთ-ინდოეთის კომპანიას (შემოკლ. VOC = Vereenigde Oostindische Compagnie) შემოჰქონდა ქვეყანაში. განსაკუთრებული ინტერესის საგანს წარმოადგენდა მედიცინა, სამხედრო ტექნიკა, აგრარული მეცნიერებები. ევროპაში მიმდინარე პოლიტიკური მოვლენები იწვევდა არანაკლებ ინტერესს.
რამდენადმე განსხვავებულ ცნობებს გვაწვდიან თვითონ ნიდერლანდელები, რომლებიც პირველნი იყვნენ, რომლებსაც იაპონურ მიწაზე ფეხის დადგმის უფლება მიიღეს. ისინი ყოველწლიურად იღებდნენ შეკვეთებს კუნძულ დეჯიმაზე, მომავალ წელს კი აწვდიდნენ იაპონელ შემკვეთებს სასურველ წიგნებს. ადაპტირებულ წიგნებს დიდი გავლენა ჰქონდა სწავლულთა მცირე ჯგუფსა და ზოგ ამ წიგნიერ პირებთან ახლო კონტაქტში მყოფ ხელოვანზე.
რანგაკუს წყალობით იაპონია, მიუხედავად რესტრიქტიული ხასიათის ურთიერთობისა უცხოეთთან, არ დახვდა მთლად მოუმზადებელი ამერიკელი მეთიუ პერის (Matthew Perry) დანაყოფებს, როცა ისინი 1853 წელს შავი ხომალდებით მიადგნენ ედოს ყურეს; იაპონელებმა უკვე კარგად იცოდნენ დასავლეთის სახელმწიფოთა კოლონიალური მისწრაფებების შესახებ აზიაში, შესწავლილი ჰქონდათ სხვადასხვა ტექნოლოგიები და დასავლური ნოუ-ჰაუს გააზრების შედეგად მათ შესაძლებელი გახადეს XIX საუკუნის მეორე ნახევარში მოემზადებინათ ქვეყნის სწრაფი მოდერნიზირების მყარი საფუძველი.
კესონი (მეტალურგია)
კესონი — მეტალურგიაში ფოლადი კოლოფებია, რომლებიც ცივდება წყლის ცირკულაციის შედეგად. კესონებისაგან ქმნიან შახტური ღუმლების კედლებს, მათ იყენებენ აირის არსების გასაცივებლად მარტენის ღუმლებში.
რანგაკუ
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის ისტორია კატეგორია:ედოს პერიოდი
პა-დე-კალე
პა-დე-კალე — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ნორდ-პა-დე-კალეში.
ისტორია
პა-დე-კალე არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომელიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
პა-დე-კალეს ფართობია 6671 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,453,387 ადამიანს შეადგენს და მას მე-7 ადგილი უკავია; დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 216 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. პა-დე-კალეს მმართველია დომინიკ დუპილე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
მსოფლიოს ჩემპიონატი კალათბურთში ქალთა გუნდებს შორის
ქალთა    შორის   მსოფლიოს  ჩემპიონატების  გამართვა         კალათბურთის  საერთაშორისო  ფედერაციამ    1953 წლიდან  დაიწყო. თავიდან ჩემპიონატები  არარეგულარულად    ტარდებოდა,  1971  წლიდან  კი  ფედერაცია  იცავს  ოთხ  წლიან  ციკლს.
ჩემპიონები და პრიზიორები, ქალები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მონაწილეთა რაოდენობა ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|ფინალური მატჩის შედეგი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალათბურთი კატეგორია:საერთაშორისო ტურნირები  კალათბურთში
დასაბამითგანი
დასაბამითგანი — წელთაღრიცხვის ერთ-ერთი სისტემა მთელ რიგ ქვეყნებში, რომელიც ათვლის წერტილს სამყაროს შექმნიდან იღებს. ტერმინი „დასაბამითგანი“ აღნიშნავს „თავდაპირველს“, „პირველადს“,  „დასაწყისში არსებულს“, „თავიდანვე არსებულს“, „იმთავითვე არსებულს“.
ქრისტიანობის პირველივე საუკუნიდან არაერთი მცდელობა იყო მიმდინარე მოვლენები ბიბლიურ გადმოცემასთან შესაბამისობაში მოეყვანათ. ამისათვის სხვადასხვა ჯგუფებმა დაიწყეს თავიანთი წელთაღრიცხვის შემუშავება. XVIII საუკუნეში მცხოვრებმა მისიონერმა დე-ვინიოლმა, ბიბლიური ქრონოლოგიების 40 წლიანი შესწავლის შემდეგ, თავი მოუყარა 200-მდე ქრონოლოგიას, რომელიც იყენებდა „დასაბამისეულ“ წელთაღრიცხვას, რომლის წლები სამყაროს შექმნიდან ქრისტეს შობამდე 3483-დან 6984 წლის ფარგლებში ვარირებდა.
ყველაზე დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ეგრეთ წოდებული მსოფლიო წელთაღრიცხვები:
ქართული „დასაბამითგანი“
ანუ ქრისტესით წელთაღრიცხვის 2017 წელი არის დასაბამითგან წელთაღრიცხვის 7621 წელი, რომელიც მოიცავს 2 დროს:
წელთაღრიცხვის საწყისი თარიღის შესახებ არსებული ვერსიები
დღეისათვის შესაძლებელია სპეციალური ასტრონომიული პროგრამით ძველი წელთაღრიცხვით 5604 წლისთვის არსებული ვარსკვლავიანი ცის სურათის აღდგენა და მასზე ასტრონომიული დაკვირვება-გამოთვლების ჩატარება. ირკვევა, რომ ამ წელიწადს მერკურის, ვენერას, მარსისა და მშვილდოსნის განლაგება ზუსტად ემთხვევა ხვამლის ქვაბულში დახატულ პიქტოგრამათა სქემას. როგორც არ უნდა ვეცადოთ, ეს კომბინაცია არც ერთ სხვა წელს არ მეორდება. აღნიშნული წელი კი ემთხვევა დედამიწაზე მომხდარ უკანასკნელი წარღვნის თარიღს – 5604 წელს ძველი წელთაღრიცხვით. თანამედროვე გადათვლით სწორედ 5604 წელია შუმერების და ასევე, ქართველების წელთაღრიცხვის საწყისი დასაბამიდან აქამომდე, ანუ ქრისტეს დაბადებამდე. ეს ფაქტი გვაფიქრებინებს, რომ ხომლის კედელზე წარღვნის შემდგომი ახალი წელთაღრიცხვის ასტრონომიული სურათია დაფიქსირებული.
როდის მოხდა ბოლო წარღვნა?
ეგვიპტელი ქურუმების მტკიცებით, რამდენიმე წარღვნა მოხდა, რომელმაც ძველი ცივილიზაციები შეიწირა.
1998 წელს კოლუმბიის უნივერსიტეტის გეოლოგებმა უილიამ რაიანმა და უოლტერ ს. პიტმანმა გამოაქვეყნეს მტკიცებანი წყლის მასიური მოვარდნის მანიშნებელ ფაქტებზე ბოსფორის სრუტეში, რომელიც ძვ. წ. 5600 წელს უნდა მომხდარიყო. ძვ.წ. 8 ათასი წლიდან კავკასიონის და კარპატების მთების ყინულის დნობამ, შავი და კასპიის ზღვები მტკნარი წყლის უზარმაზარ ტბებად აქცია. შემდეგ, ძვ. წ. 5600 წლისთვის, მსოფლიო ოკეანის საერთო დონე გაიზარდა და როგორც რაიანი და პიტმანი ვარაუდობენ, აწეულმა ხმელთაშუა ზღვამ საბოლოოდ, გაარღვია ბოსფორის კლდოვანი ბარიერი და წარმოუდგენელი სისწრაფით შავ ზღვაში ჩაიღვარა. ამ მოვლენამ 155000 კვ კილომერტი მიწა დატბორა და მნიშვნელოვნად გააფართოვა შავი ზღვის სანაპირო ზოლი ჩრდილოეთით და დასავლეთით. პიტმან–რაიანის დასახელებული წარღვნის თარიღი ზუსტად ემთხვევა შუმერთა წელთაღრიცხვის დასაწყისს. თანამედროვე გადათვლით, ეს ძვ. წ. 5604 წელია, ამასვე, ემთხვევა ქართული წელთაღრიცხვაც დასაბამიდან აქმომდე ანუ ქრისტემდე 5604 წელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალენდარი კატეგორია:ქრონოლოგია კატეგორია:წელთაღრიცხვა
საძალიხევი
საძალიხევი, ქვედა ფრონე — მდინარე საქართველოში, იმერეთის მაღლობზე, ყვირილის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს ზღვის დონიდან 815 მ. სიგრძე 10 კმ, აუზის ფართობი 125 კმ². საზდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:ყვირილის შენაკადები
Lasioglossum melan
Lasioglossum melan — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1980 წელს.
სქოლიო
melan
მიგელ ალემან ვალდესი
მიგელ ალემან ვალდესი (Miguel Alemán Valdés, დ. 29 სექტემბერი, 1902, საიულა, მექსიკა — გ. 14 მაისი, 1983, მეხიკო, მექსიკა) — მექსიკელი პოლიტიკური მოღვაწე. მექსიკის პრეზიდენტი 1946-1952 წწ. ვერაკრუსის შტატის გუბერნატორი 1936-1939 წწ. ინსტიტუციურ-რევოლუციური პარტიის წევრი.
მსხლის ტკიპა
მსხლის ტკიპა (Eriophyes pyri) — ფეხსახსრიანი ცხოველი ტკიპების ქვეკლასისა. დედლის სიგრძე საშუალოდ 0,18 მკმ-ს აღწევს. გავრცელებულია ყველგან. დიდი რაოდენობითაა საქართველოში. ძირითადად მსხლის მავნებელია, ნაკლებად აზიანებს ვაშლს, კომშს,ზღმარტლს, შინდსა და სხვა მცენარეებს. ფოთოლზე წარმოიქმნება გალები, რომლებიც ჯერ მურაა, შემდეგ შავდება და ხმება. ტკიპა ზამთარს ატარებს კვირტის ქერქლის ქვეშ და ჩამოცვენილ ფოთლებში. მრავლდება გაზაფხულზე, დებს 20-25 კვერცხს. წელიწადში იძლევა 4-5 თაობას.
ბრძოლის ღონისძიებები
ფორთლების გაშლისთანავე ხეზე ფოსფორორგანული სისტემური პრეპარატების შესხურება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტკიპები
იგნალინის რაიონი
დასახლებული პუნქტები
მოსახლეობის რაოდენობა (2001):
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიეტუვის რაიონები
მიხეილ ჯავახიშვილი
მიხეილ საბას ძე ჯავახიშვილი (ნამდვილი გვარი ადამაშვილი; დ. 20 ნოემბერი, წერაქვი, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 30 სექტემბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი მწერალი, თვალსაჩინო საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, 1921-1924 წლების ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი.
მისი პირველი მოთხრობა 1903 წელს გამოჩნდა, თუმცა შემდეგი ნაწარმოები მხოლოდ 1920-იან წლებში გამოაქვეყნა. წინააღმდეგობა საბჭოთა იდეოლოგიის ზეწოლასთან მწერალს სიცოცხლის ფასად დაუჯდა: ის სტალინის პერიოდის დიდი წმენდის მსხვერპლი გახდა, ხოლო მისი ნაწარმოებები აკრძალული იყო თითქმის ორი ათწლეულის განმავლობაში.
ადრეული წლები
მინი|მარცხნივ|250პქ|მიხეილი (მარჯვნივ), ძმა – ფრიდონ (ზემოთ), მესამე უცნობია მიხეილ ჯავახიშვილი დაიბადა სოფელ წერაქვში, როგორც მიხეილ ადამაშვილი 1880 წლის 8 ნოემბერს. პირველი ნაწარმოებებზეც ამ სახელით აქვს ხელი მოწერილი, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ჯავახიშვილი მისი ფსევდონიმია. მის გვართან დაკავშირებული გაუგებრობა შემდგომ თავად ჯავახიშვილმა განმარტა: „ჩემი ნამდვილი წინაპრები ჯავახიშვილები არიან. ჩემს წინაპარს, ვინმე ჯავახიშვილს, ქართლში კაცი შემოკვდომია, იქიდან გამოქცეულა, ქიზიყში გადასულა და იქაური გვარი, ტოკლიკაშვილი აუღია. შემდეგ, ბორჩალოში რომ გადმოვედით, იქ ადამაშვილის გვარით ვცხოვრობდით. პაპაჩემი ხომ ადამა იყო და გვარად ადამაშვილი ავიღეთ. მე აღვადგინე და დავიბრუნე ჩვენი გვარი“.
1901 წელს საქართველოში დაბრუნდა. პირველი მოთხრობა „ჩანჩურა“ 1903 გაზეთ „ცნობის ფურცელში“ გამოაქვეყნა. ეწეოდა აქტიურ ჟურნალისტურ მოღვაწეობას, რედაქტორობდა გაზეთ „ივერიას“ (1904) და „გლეხს“ (1906). მწვავედ აკრიტიკებდა მეფის ხელისუფლებას რეპრესიების გამო (სტატიათა ციკლი „გლეხის წერილები“). ჯავახიშვილის ადრინდელი, 1903—1908 წლებში გამოქვეყნებული მოთხრობები („ჩანჩურა“, „მეჩექმე გაბო“, „კურკას ქორწილი“) გულწრფელ თანაგრძნობას უღვივებდა მკითხველს უბრალო ადამიანებისადმი. თემატური სიახლით, მამხილებელი და ჰუმანისტური პათოსით, რეალისტური კოლორიტით აღბეჭდილი ეს მოთხრობები ახალი სიტყვა იყო ქართულ მწერლობაში. მინი|მიხეილ ჯავახიშვილი ქართულ საფოსტო მარკაზე. 2022 წ., ავტ. ბ. გაგნიძე ჯავახიშვილი რეალისტური თვალით ხედავდა სოციალურ მანკიერებებს, ყოფით სცენებშიც საზოგადოებრივი ცხოვრების მოურჩენელ წყლულებს წარმოსახავდა. რევოლუციური მოძრაობის განვითარება გამოიხატა მოთხრობაში „ჯილდო“. ქართული ლიტერატურული კრიტიკა (გ. რცხილაძე, კ. აბაშიძე და სხვა) დიდი მოწონებით შეხვდა ჯავახიშვილის პირველ მოთრხობებს. 1907 წელს მწერალი გაერიდა ხელისუფალთა დევნას, ერთხანს პარიზის უნივერსიტეტში სწავლობდა, იმოგზაურა ევროპაში. 1909 წელს სხვისი პასპორტით დაბრუნდა საქართველოში, ხოლო 1910 წელს დააპატიმრეს და გადაასახლეს. 1913-მდე დონის როსტოვში ცხოვრობდა, 1913 კვლავ სამშობლოში დაბრუნდა. 1919 წელს საქართველოს დამფუძნებელი კრების არჩევნებში კენჭს იყრიდა ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის სიით, იყო სიია 46-ე ნომერი, თუმცა ვერ გახდა დამფუძნებელი კრების წევრი.
შემოქმედების II პერიოდი
მინი|მიხეილ ჯავახიშვილი 1910 თხუთმეტწლიანი დუმილის შემდეგ მოთხრობა „ტყის კაცით“ (1923) დაიწყო ჯავახიშვილის შემოქმედების II პერიოდი. მასში შეფარვითაა გადმოცემული რთული ფილოსოფიური საკითხი ადამიანისა და საზოგადოების ურთიერთდამოკიდებულებისა, ერთი ნიმუშია იმისა, თუ როგორ უნდა შეახამოს მწერალმა სახის აზრობრივი და მხატვრული ფუნქცია. ამ მწერლური ნიჭიერების ნიმუშად მიხეილ ჯავახიშვილის ბევრი მოთხრობა და რომანი გამოდგება. მწერალი მთელი თავისი შემოქმედებითი მოღვაწეობით ებრძოდა იმ მავნე ტენდენციებს, რომელიც ქართული მხატვრული პროზის განვითარებას აფერხებდა 20-იან წლებში. ეს იყო ერთი მხრივ, ფორმალისტურ-დეკადენტური ძიებები და, მეორე მხრივ, უსულგულო ნატურალიზმი, ერთმაც და მეორემაც არც ისე მცირე ზიანი მიაყენა ქართულ ლიტერატურას. მიხეილ ჯავახიშვილისათვის ერთნაირად მიუღებელი იყო მხატვრული სახის თვითმიზნად გადაქცევის პრინციპები და ჯანსაღი იდეების პრიმიტიული გადმოცემა. იგი დაბეჯითებით მოითხოვდა ახალი იდეების სათანადო მხატვრულ ყალიბებში მოქცევას.
ჯავახიშვილმა ზედიზედ გამოაქვეყნა მოთხრობები და რომანები, რომლებშიც ქართული კლასიკური მწერლობის ტრადიციების ერთგული დარჩა. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მწერალი აქტიურ შემოქმედებითსა და საზოგადო ცხოვრებას ეწეოდა. მწერალს თანაბრად აინტერესებდა ადამიანის ზნეობა, მისი ყოფა ახალ ისტორიულ პირობებში, დამოკიდებულება რევოლუციასთან. მის განსაკუთრებულ ყურადღებას იქცევდა ადამიანის ვალი სამშობლოს, ხალხის, ოჯახის წინაშე (მოთხრობები „ლამბალო და ყაშა“, „ყბაჩამ დაიგვიანა“, „მართალი აბდულაჰ“, „ორი განაჩენი“, „მიწის ყივილი“, „ხუთის ამბავი“ და სხვა.). რომანულ იტრიგებზე ჯავახიშვილს რამდენიმე მოთხრობა აქვს აგებული: „შურის მაძიებელი“, „ოქროს კბილი“, „ყბაჩამ დაიგვიანა“, „მუსუსი“, „პატარა დედაკაცი“, „კურდღელი“ და „ცხრა ქალწული“. აქ არის მოღალატე ქმარზე შურისძიებაც, საყვარელი ადამიანისათვის თავგანწირვაც, გაუმხელელი გრძნობის დრამატული განცდაც, დანგრეული სიყვარულის განახლებაც, ღალატის ტრაგიკული ფინალიც, უბრალოდ მრუშობაც.
მოთხრობები „ლამბალო და ყაშა“ და „მესამე“ უშუალოდ პირველი მსოფლიო ომის პერიოდს ეხება და ეძღვნება იმათ, ვისი ცხოვრებაც ასე ულმობლად დაანგრია ომის ხანძარმა. „ლამბალო და ყაშას“ შესავალი თავი, რომელშიც მწერალი აზერბაიჯანის ერთი ნაწილის, ურმიის ისტორიას გადმოგვცემს რომანტიკულ ფერებში, მკითხველს უხსნის მთელ იმ უბედურებას, რაც ყოფელთვის მოჰქონდათ და მოაქვთ ომებს. ამ ტერიტორიის მოსახლე ძველი და დიდებული სახელმწიფოების ბედი, რომელნიც გათელა და დაანგრია დრომ, განუწყვეტელმა ომებმა, ბევრის მეტყველია და მწერალსაც და მკითხველსაც სევდა ავსებს. მინიატიურა|მარცხნივ|მიხეილ ჯავახიშვილი და მისი შვილი ქეთევანი ამ ვრცელ მოთხრობაში ერთმანეთს უპირისპირდება ორი ძალა - ბოროტი და კეთილი. დაჩაგრული, დამონებული ქვექნის ტერიტორიაზე იშლება მოქმედება და ბოროტისა და კეთილი საწყისების კონკრეტული განსახიერებაც ამ ერის შვილები არიან ლამბალო, ერის, ხალხის საუკეთესო თვისებების მატარებელი გმირია. თავისი უშუალობით, სიფაქიზით, გრძნობათა სიწმინდით, თავისუფალი სულით იგი ხიბლავს მკითხველს და მის გულწრფელ სიმპათიებს იმსახურებს. სამაგიეროდ ყაშა იმ გადაგვარებულ ადამიანთა მხატვრული, განზოგადებული სახეა, რომელთაც პირადი კეთილდღეობისათვის ყველაფრის, თავისი ოჯახისა და სამშობლოს გაყიდვაც არაფრად უღით. ყაშა მბრძანებლის მონაა და დაჩაგრულის მბრძანებელი, იგი ფეხქვეშ ედება კოლონიალისტებს და ფეხით სთელავს თავის თანამემამულე უბრალო ადამიანებს. ამ მოთხრობით მწერალმა გაცილებით მეტი თქვა, ვიდრე ერთი შეხედვით ჩანს. ლამბალო არა მარტო პირად, არამედ თავისი ერის ტრაგედიასაც ხსნის, რომელიც კოლონიურ მდგომარეობაში იმყოფება. თავისი სამშობლოს უბრალო სიყვარული კი არ აპატია სწორედ თავისივე ერის გადაგვარებულმა შვილმა.
მან ერთ-ერთმა პირველმა ჩაუყარა საფუძველი XX საუკუნის ქართულ რეალისტურ რომანს, შექმნა ავანტიურული („კვაჭი კვაჭანტირაძე“, 1924), სოციალური („ჯაყოს ხიზნები“, 1925), სათავგადასავლო („გივი შადური“, 1928), ისტორიული („არსენა მარაბდელი“, 1933—1936), ფილოსოფიური („თეთრი საყელო“, 1926) რომანები. მწერალს განსაკუთრებით იზიდავდა სოციალური უთანასწორობის წინააღმდეგ ბრძოლისა და საზოგადო ცხოვრების რევოლუციური გარდაქმნის რთული ეპოქა.
კვაჭი კვაჭანტირაძის გროტესკული სახის შექმნით ჯავახიშვილმა ამხილა სოციალური წყობა, რომელმაც წარმოშვა ასეთი „გმირი“ და მხატვრული დამაჯერებლობით წარმოსახა რუსეთის იმპერიის მმართველი წრეების ზნეობრივი დაცემა, უმეცრება, დეგენერაცია.
„ჯაყოს ხიზნებში“ მწერალმა გვიჩვენა ერის ცოცხალი ორგანიზმის ორი წყლული — ფეოდალური არისტოკრატიის უკანასკნელი ნაშიერი, რევოლუციური ეპოქის მიერ გარიყული მოინტელიგენტო ხორცმეტი (თეიმურაზ ხევისთავი) და ბნელი სულითა და მოზღვავებული მტაცებლური ენერგიით აღჭურვილი ჯაყო. მწერალმა განათლებულ უმოქმედებას გაუნათლებელი მოქმედება დაუპირისპირა და ორივე საზოგადოებისათვის საშიშ მოვლენად მიიჩნია.
ახალი ინტერესებით, ახალი სულისკვეთებით გაამდიდრა ჯავახიშვილის შემოქმედება ისტორიულმა რომანებმა, რომლებშიც გაცოცხლდა სოციალური და ეროვნული თავისუფლებისათვის ბრძოლის სურათები. რომანში „არსენა მარაბდელი“ XIX საუკუნის I ნახევრის გლეხთა მოძრაობის ვრცელი პანორამაა გადმოცემული. „ქალის ტვირთში“ წარმოსახულია XX საუკუნის დასაწყისის რევოლუციური მოძრაობა. ჯავახიშვილს ეკუთვნის მრავალრიცხოვანი პუბლიცისტური, ლიტერატურულ-კრიტიკული წერილი და ნარკვევი, ავტობიოგრაფიული ჩანაწერი. თარგმნა გი დე მოპასანის, ჰ. სენკევიჩის, ა. ჩეხოვის, პ. ისტრატის და სხვათა თხზულებანი. 1933—1934 წლებში გამოვიდა ჯავახიშვილის რჩეულ თხზულებათა ოთხტომეული. შემოქმედებით ზენიტში მყოფ მწერალს მრავალი საინტერესო ჩანაფიქრი დარჩა განუხორციელებელი.
ჯავახიშვილის თხზულებათა მომდევნო კრებული გამოქვეყნდა ხანგრძლივი ინტერვალის შემდეგ — 1958—1964 („რჩეული თხზულებანი“, ტ.1-6). მისი ნაწარმოებები თარგმნილია მრავალ უცხო ენაზე.
ბოლო წლები
ამ ნაწარმოებში აღწერილია რევოლუციონერი, თუმცა თავადის ქალი, ივდითი, რომლის საყვარელი, მიწისქვეშა ბოლშევიკი მუშა — ზურაბი, დაარწმუნებს მას მეფის ჟანდარმერ ავშაროვს გაჰყვეს ცოლად და მოკლას იგი. საბჭოთა იდეოლოგმა ვლადიმირ ერმოლოვმა რომანი დაგმო, ვინაიდან, მისი აზრით, ის ბოლშევიკებს ტერორისტებად ასახავდა რევოლუციამდელ საქართველოში. უფრო მეტიც, გაჩნდა ეჭვი, რომ ჯავახიშვილმა გააფრთხილა მწერალი გრიგოლ რობაქიძე მისი დაპატიმრების განკარგულების შესახებ და 1930 წელს გერმანიაში გაქცევაში დაეხმარა. საქმე კიდევ უფრო გართულდა 1936 წელს — მან ღიად შეაქო ფრანგი მწერალი ანდრე ჟიდი, რომლის „Retour de l’URSS“ და მასში მოყვანილ ქართველ მწერალთა დახასიათება, ჟიდსა და ჯავახიშვილს ხალხის მტრების კვალიფიკაციას ანიჭებს. მინი|მარცხნივ|მიხეილ ჯავახიშვილი 30-იან წლებში 1937 წლის 22 ივლისს მწერალთა კავშირის შენობაში პაოლო იაშვილმა თავი მოიკლა. კავშირის სხდომამ მიიღო რეზოლუცია, რომლითაც პოეტის საქციელი ანტისაბჭოთა პროვოკაციად შერაცხეს. ჯავახიშვილი ერთადერთი ადამიანი იყო, რომელმაც პოეტის გამბედაობას მხარი დაუჭირა. ოთხ დღეში, 26 ივლისს, კავშირის პრეზიდიუმმა კენჭის ყრით მიიღო გადაწყვეტილება: „მიხეილ ჯავახიშვილი, ჯაშუში და დივერსანტი, განდევნილ იქნას მწერალთა კავშირიდან და ფიზიკურად განადგურდეს“. მისი მეგობრები და კოლეგები, მათ შორის ციხეში მყოფნიც, აიძულეს ეღიარებინათ ჯავახიშვილი, როგორც კონტრრევოლუციონერი ტერორისტი. მხოლოდ კრიტიკოსმა გერონტი ქიქოძემ დატოვა კავშირის სხდომა პროტესტის ნიშნად.
მწერალი 1937 წლის 14 აგვისტოს დააპატიმრეს და, ბერიას თანდასწრებით, წამების ქვეშ, ხელი მოაწერინეს „აღიარებაზე“. სასჯელი აღსასრულში მოიყვანეს დახვრეტით იმავე წლის 30 სექტემბერს. მწერლის არქივი განადგურდა, ხოლო მის ქონებას კონფისკაცია გაუკეთდა. მოგვიანებით მისი ძმაც დახვრიტეს, მეუღლე კი გადაასახლეს.
აღსანიშნავია, რომ ჯერ კიდევ 1917 წლიდან ჯავახიშვილი აქტიურად იყო ჩაბმული ეროვნულ მოძრაობაში. აღნიშნული წლიდან იგი იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი წევრი და შედიოდა ამ პარტიის მთავარ კომიტეტში. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის (1918—1921) ბოლშევიკური რუსეთის მიერ ოკუპაციისა და ფაქტობრივი ანექსიის (1921 წლის თებერვალი-მარტი) შემდეგ იყო საქართველოს ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის თვალსაჩინო მოღვაწე: 1922—1924 წლებში იგი შედიოდა საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტში და აქტიურად მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მომზადებაში.
ჯავახიშვილზე ცენზურა მხოლოდ 1950-იანი წლების ბოლოს მოიხსნა. რეაბილიტაციის შემდეგ კვლავ გამოიცა მისი ნაწარმოებები.
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
მასზე წერდნენ
პროფესორი იოსებ მეგრელიძე მწერალზე წერდა:
გერონტი ქიქოძე წიგნიდან – „მოგონება მიხეილ ჯავახიშვილზე“: მინიატიურა|[[გერონტი ქიქოძე]]მწერლის ქალიშვილი, რუსუდან ჯავახიშვილი მამის დაპატიმრების დღეს ასე იხსნენებს:
ნოდარ დუმბაძე მწერლის იუბილეზე:
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მ
თეთრი ძაღლი (გარის რომანი)
„თეთრი ძაღლი“ არის რომენ გარის ავტობიოგრაფიული რომანი. თეთრი ძაღლის მოკლე ისტორია გამოქვეყნდა ჟურნალ Life-ში 1970 წლის 9 ოქტომბერს, სრული ვერსია კი საფრანგეთში გამომცემლობა Gallimard-ის მიერ დაიბეჭდა 1970 წელს. გარის რომანის ინგლისური ვერსია გამოქვეყნდა იმავე წელს, ჩრდილოეთ ამერიკაში New American Library-ის მიერ.
რომანში გარის და მისი ცოლის გამოცდილებაა 1960 წელს ალაბამის პოლიციის მიერ გაწრთვნილ ძაღლზე, რომელიც თავს ესხმის შავკანიანებს და როგორ ცდილობენ თავიდან აღზარდონ ძაღლი.
რომენ გარი რომანს იყენებს როგორც იარაღს უარყოს რასიზმი და მხარი დაუჭიროს აფრო-ამერიკელების უფლებებს, როგორც მისი ყოფილი ცოლი ჯინ სიბერგი და ასევე  მარლონ ბრანდო უჭერდა მხარს.
მოკლე შინაარსი
ავტობიოგრაფიულ რომანში აღწერილია თუ როგორ იპოვა რომენ გარიმ ძაღლი, რომელიც დაგეშილი იყო შავკანიანებზე. ამ წიგნში აღწერილია თუ როგორ შეეცადა ავტორი ძაღლის შეცვლას. ამ წიგნში ასევე საუბარია იმ დროინდელ ამერიკის უდიდეს პრობლემაზე, შავკანიანების დაჩაგვრაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომენ გარის რომანები კატეგორია:1970 წლის რომანები
ვიღაც გიყურებს
ვიღაც გიყურებს — „Telemundo-ს” 2010-2011 წლების სერიალი. იგი წარმოადგენს 2007 წელს გადაღებული, „TVN”-ის ამავე სახელწოდების სერიალის, ახალ ვერსიას. საქართველოში სერიალი გადიოდა 2011 წელს, ტელეარხის რუსთავი 2 ეთერში, სახელით „ვიღაც გიყურებს”.
სერიალის შინაარსი
ჩიკაგოში სერიული მკვლელობები მომრავლდება. ყოველი მკვლელობა ერთი სცენარით ვითარდება. მკვლელი ქალებს აუპატიურებს, შემდეგ ჰკლავს, გულებს აჭრის და მათ ქილებში ინახავს. მკვლელი კი სერიალის მთავარ გმირებს მიუახლოვდება. ეჭვის ქვეშ სერიალის აბსოლუტურად ყველა მამაკაცი იმყოფება, თუმცა მკვლელი მხოლოდ ერთია!
პიედად ესტევესი ახალგაზრდა ვეტერინარია, რომელსაც უყვარს როდრიგო კინტანა. თუმცა რამდენიმე წლის წინ, მასსა და როდრიგოს შორის უთანხმოება მოხდა, რის გამოც ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ. სერიული მკვლელობები კი სწორედ როდრიგოს გამოჩენის შემდეგ იწყება. პიედადი ასევე უყვარს მის კოლეგას ხულიან გარსია კორეას. ის და როდრიგო ბავშვობის მეგობრები იყვნენ, თუმცა ერთი ქალის სიყვარულმა, ორივენი მოსისხლე მტრებად აქცია. მკვლელი, რომელსაც მეტსახელად მონადირეს ეძახიან, მთავარი გმირებისკენ, მატილდისკენ, პიედადისკენ, კამილასკენ, ტატიანასკენ და ა.შ. მიიწევს. ვინ არის "მონადირე"?
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2010 წლის ტელენოველები კატეგორია:ამერიკული ტელენოველები კატეგორია:ტელემუნდოს ტელენოველები
სანტა-მარია-და-ვიტორია
სანტა-მარია-და-ვიტორია (Santa Maria da Vitória) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 40 309 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 966.777 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.49 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები