cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კლაუდია შიფერი
ბიოგრაფია
კლაუდიას ბევრი კერძო პედაგოგი ჰყავდა, ამიტომ, ის ფრანგულსა და ინგლისურ ენებს სრულყოფილად ფლობს.
კლაუდიას თავიდან ადვოკატობა სურდა, რათა მამამისის იურიდიულ ფირმაში ემუშავა. მაგრამ, 1987 წელს, 17 წლის ქერა ლამაზმანმა იურისტობა გადაიფიქრა, რადგან დიუსელდორფის ღამის კლუბში „მეტროპოლიტენის“ სამოდელო სააგენტოს ხელმძღვანელმა მიშელ ლევატონმა შენიშნა და კონტრაქტიც მალევე გაუფორმა.
მოდელობა
მან განათლების მიღება დაასრულა და მოდელად დაიწყო მუშაობა. კლაუდია პარიზში ჩაფრინდა ფოტოსესიაში მონაწილეობის მისაღებად, შემდგომ, ის ფრანგული ELLE-ს გარეკანზე ჩნდება, პარიზი კი მის ფოტოს თბილად ხვდება. კიდევ რამდენიმე ჟურნალის გარეკანზე მოხვედრა და მას უკვე სუპერმოდელს უწოდებენ. კარლ ლაგერფილდმა მასთან ხანგრძლივვადიანი მუშაობა ისურვა და კლაუდიაც შანელის ახალი სახე გახდა. იმხანად კლაუდიას სახით, მსოფლიოს ახალი თავთუხისფერთმიანი, ლურჯთვალება და ძალიან მაღალი მოდელი მოევლინა.
ფილმოგრაფია
კატეგორია:გერმანელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1970
1962–1966
1962–1966 (იგივე „წითელი ალბომი“) — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის კომპილაციური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1973 წელს. მასში შეტანილი იქნა ჯგუფის მიერ 1962–1966 წლებში გამოცემული ჰიტ-სინგლები.
ალბომის გარეკანზე გამოტანილია ფოტო დისკის Please Please Me ფოტოსესიიდან.
სერტიფიცირებები
1973 წლის დეკემბრისთვის ალბომი აშშ-ში გაიყიდა 1 215 338, ხოლო წლის ბოლოსთვის - 3 475 942 ასლის ოდენობით.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1973 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Apple Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით
გელოვანი
საკუთარი სახელი  გელოვანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:გელოვანები კატეგორია:ქართული გვარები
GSC Game World
„GSC Game World“ (ჯი-ეს-სი გეიმ უორლდ) — უკრაინული ვიდეო თამაშების დეველოპერი კომპანია.
კომპანია დაარსდა 1995 წელს კიევში. სახელწოდება წარმოადგენს გენერალური დირექტორის ინიციალებს: გრიგორევიჩი სერგეი კონსტანტინოვიჩ (Gregorevych Sergei Constantinovich). ფირმა თავიდან მულტიმედია-ენცოკლოპედიების შექმნით იყო დაკავებული და ამ სფეროში სახელი გაითქვა კიდეც უკრაინასა და რუსეთში. 1998 წელს შექმნა თავისი პირველი არაკომერციული კომპიუტერული თამაში „WarCraft 2000: Nuclear Epidemic“. ფირმის პირველი კომერციული პროექტი იყო სტრატეგიული თამაში „კაზაკები“.
2007 წლიდან GSC-მა დაიწყო თამაშების სერიის, „S.T.A.L.K.E.R.“-ის გამოცემა.
გერმანე
საკუთარი სახელი  გერმანე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Gemmula vagata
Gemmula vagata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
გვარამაძე
საკუთარი სახელი  გვარამაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლურჯი კაპარჭინა
ლურჯი კაპარჭინა (Abramis ballerus) — თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 40 სმ, მასა 600 გ აღწევს. ზედა ნაწილს მოლურჯო ელფერი დაჰკრავს. გვერდები და მუცელი ვერცხლისებრ-თეთრია და ოქროს ელფერი აქვს. ბინადრობს დიდ ტბებსა და მდინარეებში. გავრცელებულია ევროპაში, ჩრდილოეთის, ბალტიის, შავი, აზოვის, კასპიის ზღვებში. იკვებება ზოოპლანქტონით.
გვარამაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
სენტ-კილდა
სენტ-კილდა (შოტლ. Hiort) — არქიპელაგი ჩრდილოეთის ყინულოვან ოკეანეში, კუნძულ ჩრდილოეთ უისტიდან 64 კმ-ით ჩრდილოეთით. შეიცავს შოტლანდიის ყველაზე დასავლეთით მდებარე შორეული ჰებრიდის კუნძულებს. უდიდესი კუნძულია ჰირტა, რომლის ზღვის ფრიალო კლდეებიც უმაღლესია მთელს გაერთიანებულ სამეფოში.
ბოლო ორი ათასწლეულის განმავლობაში, სენტ-კილაზე პერმანენტული დასახლებები შეიმჩნეოდა, მაგრამ მოსახლეთა რიცხვი 180 ადამიანს არასოდეს აღმატებოდა. 1930 წელს, კუნძულ ჰირტას მთლიანი მოსახლეობა ევაკუირებულ იქნა. ამჟამად, კუნძულზე მხოლოდ მუშები, მოხალისეები ან მომუშავე მეცნიერები ცხოვრობენ, ისიც ზაფხულის პერიოდში.
სტარი
სტარი (Star) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ადის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 5793 კაცს.
სენტ-კილდა
კუნძულების მემკვიდრეობა მოიცავს ისტორიულ და პრეისტორიულ უნიკალურ არქიტექტურას, მიუხედავად იმისა, რომ ყველაზე ადრინდელი ჩანაწერები კუნძულზე სიცოცხლის შესახებ, გვიანდელ შუა საუკუნეებს მიეკუთვნება. თუმცა კუნძულებზე აღმოჩენილია ნეოლითის ხანის ნასახლარები. ჰირტაზე მდებარე შუა საუკუნეების სოფელი XIX საუკუნეში აღადგინეს, მაგრამ პირველმა მსოფლიო ომმა კუნძულის მოსახლეობა თითქმის მთლიანად შეიწირა.
სტარი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
სენტ-კილდა
1986 წელს კუნძულები მათი უნიკლაური ბუნებრივი და ისტორიული ძგელების გამო იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
ტურინგოვა
ტურინგოვა (Thuringowa) — ქალაქი აღმოსავლეთ ავსტრალიაში, კუინზლენდის შტატში. ტურინგოვა მიეკუთვნება კუინზლენდის ადგილობრივ სამთავრობო ტერიტორიას. 2007 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 59 164 ადამიანს. ტერიტორიის ფართობი — 1866,9 კმ².
ქალაქი გაშენებულია ტასმანიის ზღვის ნაპირებზე. დასახლებული პუნქტის ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია ივლისი და აგვისტო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუინზლენდის ქალაქები
წადი, ძაღლო. წადი!
'''„წადი, ძაღლო. წადი!“''' (Go, Dog. Go!) — ამერიკული-კანადური ანიმაციური ტელესერიალი. მისი შემქმნელია ადამ პელცმანი. სერიალი შეიქმნა ამერიკული ტელეკომპანია Netflix-სათვის. მისი პრემიერა გაიმართა 2021 წლის 26 იანვარს. მეორე სეზონშიც 9 ეპიზოდი იყო, რომლებიც 2021 წლის 7 დეკემბრიდან გადიოდა, ხოლო მესამე სეზონი 2022 წლის 19 სექტემბერს დაიწყო. მინი|სერიალის გმირები
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული საბავშვო ანიმაციური კომედიური ტელესერიალები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ტელეპროგრამები
In God's Country
„In God's Country“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და მეოთხე სინგლი ალბომიდან The Joshua Tree, რომელიც გამოვიდა 1987 წელს. სინგლი გამოვიდა მხოლოდ ჩრდილოეთ ამერიკაში.
ბონო აღიარებდა, რომ თავად არ იცოდა, ამერიკაზეა ეს სიმღერა თუ ირლანდიაზე, მაგრამ მიუძღვნა იგი მშვიდობის ქანდაკებას. სიმღერაში აშშ წარმოდგენილია როგორც უდაბნოს ვარდი. ტექსტში საუბარია დასავლეთში პოლიტიკური იდეების დეფიციტზე.
ნიკარაგუის მდინარეები
thumb|right|200px|ლოს გუატუსოს ბუნებრივი თავშესაფარი. მდებარეობს ტბა ნიკარაგუის სამხრეთით და აღმოსავლეთიდან საზღვრავს რიო სან ხუანი ნიკარაგუის მდინარეების უმეტესობა მოედინება კარიბის ზღვის სანაპიროსთან და მოეკუთვნებიან კარიბის ზღვის აუზს. რიო სან ხუანი არის ნიკარაგუის ერთ-ერთი უმთავრესი და მნიშვნელოვანი მდინარე. იგი ჩაედინება კარიბის ზღვაში და ტბა ნიკარაგუას აკავშირებს კარიბის ზღვასთან. ნიკარაგუის ტერიტორიაზე უნდა გაკეთებულიყო სამდინარო გზა, რომელიც ცნობილია ნიკარაგუის არხის სახელით, რომელსაც უნდა დაეკავშირებინა ატლანტისა და წყნარი ოკეანეები. 2007 წლიდან აღნიშნული პროექტის განხორციელებაზე ფიქრი კვლავ დღის მთავარი თემაა.
რიო გრანდე და მისი შენაკადები არის ყველაზე დიდი სამდინარო სისტემა ნიკარაგუაში. რიო ესკონდადო კი კარიბისა და წყნარი ოკეანის სანაპიროების ძირითადი დამაკავშირებელი სამდინარო გზაა, რიო კოკო კი საზღვრავს ნიკარაგუასა და ჰონდურასს და არის ცენტრალური ამერიკის უდიდესი მდინარე. სხვა მთავარ მდინარეთა შორის აღსანიშნავია მდინარე ტიპიტაპა ნიკარაგუისა და მანაგუის ტბების დაამაკავშირებელი.
ნიკარაგუის მდინარეების სია
კატეგორია:ნიკარაგუის მდინარეები
არამ mp3
არამ სარგსიანი (სომხურად: Արամ Սարգսյան; დ. 5 აპრილი 1984), უკეთ ცნობილი თავისი სასცენო სახელით არამ Mp3 (Արամ Mp3;) — სომეხი მომღერალი, კომპოზიტორი, კომიკოსი და შოუმენი. მან სომხეთი წარმოადგინა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე 2014 წელს კოპენჰაგენში სიმღერით "Not Alone".
ადრეული წლები
არამ სარგსიანი სომხეთის დედაქალაქ ერევანში დაიბადა. იგი სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში, რომელიც მან დაამთავრა 2006 წელს. სწავლის დროს, იგი მონაწილეობდა კავეენ კომედი შოუში, ჯერ სომხეთის უნივერსიტეტებში, შემდეგ კი სომხეთის ნაკრებში სახელწოდებით ,,არარატში '' რომელიც წარსდგა მოსკოვში.
2006–2012 წლები
2006 წელს არამი შეუერთდა რამდენიმე სხვა კომიკოსს - ძირითადად უცნობი საზოგადოებისთვის - 32 კბილების (32 კბილი) კომედი შოუს შესაქმნელად. იგი ხშირად ასრულებდა პოპულარული სიმღერების იუმორისტულ ქავერებს, სახელწოდებით "არამ Mp3", რაც ემპე3-ის ფორმატის მუსიკების შექმნიდანაა განპირობებული. 2007 წელს იგი გახდა სომხეთის პირველი არხის 2 ვარსკვლავის (2 ვარსკვლავი) სატელევიზიო შოუს გამარჯვებული. მარცხნივ|მინი|373x373პქ|არამ სარგსიანი ევროვიზიის პირველ პრეს- კონფერენციაზე ამ პერიოდში არამმა დაიწყო ცოცხალი გამოსვლა ჯაზისა და ბლუზის კლუბებში, ჩაწერა სიმღერები და მუსიკალური კლიპები. მიიღო მონაწილეობა ცნობილ სატელევიზიო შოუებში, როგორებიცაა იქს ფაქტორი, სომხეთის ვარსკვლავი, ჩემი სახელია... და სხვა. ამ პროექტებმა არამს კიდევ უფრო დიდი პოპულარობა მოუტანა. 2010 წელს არამმა და მისმა მეგობრებმა შექმნეს ვიტამინის კლუბი, კომედიური სატელევიზიო შოუ, რომელსაც ყოველ კვირას გადასცემს შანტ TV. სარგისიანი ასევე არის გადაცემების წამყავნი სომხეთის ტელევიზიებში.
2014 წლის ევროვიზიის სიმღერების კონკურსი
2013 წელს არამმა მუშაობა დაიწყო თავის მუსიკალურ კარიერაზე. მან გამოუშვა პირველი სოლო მუსიკალური კლიპები მისი სინგლებისთვის "Shine" და "If I Tried". ორივე სიმღერა არამმა და თავისმა მეგობარმა, გარიკ პაპოიანმა დაწერეს.
2013 წლის 31 დეკემბერს, არამ Mp3 შეირჩა სომხეთის საზოგადოებრივი ტელევიზიის მიერ, რათა წარმოედგინა სომხეთი ევროვიზიის კონკურსზე 2014 წელს დანიაში. 2014 წლის 14 მარტს გამოცხადდა, რომ არამი კოპენჰაგენში შეასრულებს თავის სიმღერას "Not Alone". პირველ ნახევარფინალში შოუს მწარმოებლებმა გადაწყვიტეს, რომ სომხეთი გახსნიდა ნახევარფინალს და სცენაზე პირველი გამოვიდოდა.არამმა ნახევარფინალის შემდეგ ფინალში იასპარეზა 2014 წლის 10 მაისს. ფინალში შოუს მწარმოებლებმა გადაწყვიტეს, რომ სომხეთი სცენაზე მეშვიდე გამოვიდოდა.არამმა კონკურსი მე -4 ადგილზე დაასრულა 174 ქულით. 280
ევროვიზიის შემდგომი პერიოდი
ევროვიზიის შემდეგ ის სტუმრად იყო სომხეთის ბევრ სატელევიზიო შოუში, როგორიცაა ხმა და იქს ფაქტორი. არამის ახალი სინგლი "Help" გამოვიდა 2015 წლის 7 თებერვალს.
2016 წელს მან ,,მეფე ლომის '' სომხურ თარგმანში ახალგაზრდა სიმბას როლი მოირგო და ის გაახმოვანა.
2017 წლის თებერვალში ივეტა მუკუჩიანმა და არამ Mp3-მა გამოუშვეს ერთობლივი სინგლი სახელწოდებით "დაშტეროვი". 21 მაისს, ივეტა მუკუჩიანმა, ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე, გამოაცხადა, რომ არამ MP3- სთან ერთად ახალ ტრადიციულ პროექტზე სახელწოდებით "დაშტეროვი" იმუშავებდა. ამ პროექტის პირველი სიმღერა ("ელ ეღნიმ") გამოვიდა 15 ივნისს, ხოლო მეორე ("Let the wind blow") გამოვიდა 22 ივნისს. იმავე თვეში, სარგსიანმა მონაწილეობა მიიღო ახალ პროექტში, რომელიც ეხმარება ყველა სომეხ ბავშვს, რომლებიც სიმსივნით არიან დაავადებული. მასში მრავალი სომეხი გამოჩენილი მომღერალიც მონაწილეობდა, როგორიცაა მიჰრან ცარუკიანი, ერიკ კარაპეტიანი, ივეტა მუკუჩიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მომღერლები
კატეგორია:ევროვიზიის მონაწილეები კატეგორია:ევროვიზიის 2016 წლის მონაწილეები
ირინა ლევიტინა
ირინა ლევიტინა (Ирина Соломоновна Левитина; Irina Levitina; დ. 8 ივნისი, 1954, ლენინგრადი,რსფსრ, სსრკ - ამერიკელი მოჭადრაკე, მანამდე საბჭოთა კავშირის სახელით გამოდიოდა. დიდოსტატი, საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1986). ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატის კანდიდატი. ლევიტინა ბრიჯში მსოფლიოს ხუთგზის ჩემპიონია.
ბიოგრაფია
1969 წელს, გოგონებს შორის საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი გახდა, მომდევნო წელს დიდებში გამოვიდა მეათე-მეთორმეტე იყო, 1971-ში პირველი. 19 შესაძლებლობიდან 14 ქულა დააგროვა. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონობა ქალებში კიდევ ორჯერ 1978 წელს თბილისში და 1980/81 წელს ალმა-ატაში გაიფორმა. ირინა გამოცლიდ მწვრთნელ ედუარდ ბუხმანთან ემზადებოდა. 1973 წელს, 1975 წლის ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე ჩაება და ოქტომბერ-ნოემბერში მენორკაში საერთაშორისო ზონალურ ტურნირზე გამოვიდა, სადაც 20 ქალში სხვა სამ მოშადრაკესთან ერთად 13-13 ქულით მეორე-მეხუთე ადგილები გაიყო. მომდევნო კანდიდატთა ტურნირისთვის 4 მომაწილე იყო საჭირო და რადგანაც პრეტენდენტი ხუთი იყო მათთვის 1994 წლის თებერვალ-მარტში კისლოვოდსკში დამატებით ტურნირი დაინიშნა, სადაც ლევიტინა მეორეზე გავიდა. ოთხეულის გამარჯვებულის გამსოავლენად მოჭადრაკეები ნოკაუტ-სისტემით დაუპირისპიდნენ. იმავე წლის ლევიტინა მაის-ივნისში საბჭოელ ვალენტინა კოზლოვსკაიას დაუპირისპირდა და 6,5:5,5 მოუგო. ფინალი 1975 წლის თებერვალ-მარტში მოსკოვში დაინიშნა, სადაც ირინა ქართველ ნანა ალექსანდრიასთან დამარცხდა 8:9 და მსოფლიოს ჩემპიონ ასევე ქართველ ნონა გაფრინდაშვილთან შესახვედრად ალექსანდრია გაეშურა. 1972 წელს საერთაშორისო ოსტატის წოდება მიიღო, ხოლო 1976 წელს დიდოსტატის. 1978 წლის ჩემპიონატის შესარჩევში, კანდიდატთა 8 ქალიან ტურნირზე, როგორც წინა გათამაშების ფინალისტი საკვალიციფიაკიოს გარეშე დაუშვეს, თუმც პირველივე შეხვედრაში დორტმუნდში, მეოთხედფინალში ისრაელის სახელით მოასპარეზე ალა კუშნერთან დამარცხდა 3:6. 1979 წელს საერთაშორისო რიო-დე-ჟანეიროში ზონალურ ტურნირზე არ გაუშვეს, რადგანაც მისი ძმა რეპატრირებული იქნა სსრკ-დან ისრაელში. 1982 წელს თბილისში საერთაშორისო ზონალურ ტურნირზე მეორე ადგილი დაიკავა და კანდიდატა ტურნირის მეოთხედფინალის საგზურიც მიიღო. 1983 წლის მარტში ლვოვში ქართველი, მსოფლიოს ექს-ჩემპიონი ნონა გაფრინდაშვილი დაამარცხა 6:4, ნახევარფინალშიც 1983 წლის ნოემბერში დუბნაში ქართველი ნანა ალეკსანდრია 7,5:6,5 მოუგო და ფინალში, რომელსაც 1984 წელს მარტში სოჭმა უმასპინძლა სსრკელ ლიდია სემენოვას დაუპირისპირდა. შეხვედრა ირინას უპირატესობით წარიმართა, 7:5 მოუგო და მსოფლიოს მოქმედ ჩემპიონ მაია ჩიბურდანიძეს ტიტულისთვის დაუპირისპირდა. შეხვედრა იმავე წლის სექტემბერ-ოქტომბერში ვოლგოგრადში გაიმართა და რეგლამენტით 16 პარტია იყო სათამაშო. პირველი ორი პარტია ყაიმით დასრულდა, შესამე კი ლევიტინამ მოიგო და დაწინაურდა. მაიამ მეოთხე პარტიაშ გაათანაბრა ანაგრიში და ზედიზედ სამი ყაიმი ითამაშეს. მერვე კვლავ მოიგო ლევიტინამ, თუმც ზედიზედ ორი წააგო და მდევრის როლში აღმოჩნდა. მე-12 და მე-13-ში კვლავ დამარცხდა ირინა, მე-14 ყაიმით დაასრულა ანგარიში 5:8 გახდა და დაწევის შანსიც გაუქრა. 1986 წელს ლევიტინა როგორც ფინალისტი მალმეში კანდიდატთა ტურნირზე დაუშვეს, რომელიც წრიული სისტემით ჩატარდა და მე-7 ადგილზე გავიდა. 1987 წელს სმედერევსკა-პალანკაში საერთაშორისო ზონალურზე მეორე ადგილზე გავიდა და კანდიდატთა ტურნირის საგზურიც მიიღო, რომელიც 1988 წელს წყალტუბოში ჩატარდა. ირინამ 14 შესაძლებლობიდან 8 ქულა დააგროვა, მესამეზე გავიდა და მსოფლიოს ჩემპიონთან შეხვედრის შანსიც დაკარგა. (პირველზე ნანა იოსელიანი გავიდა). ლევიტინა პროფესით ფილოლოგია. thumb|ქალთა საჭადრაკო ოლიმპიადა, სემიონოვა, ლევიტინა_[[ჩიბურდანიძე, მაია|ჩიბურნდანიძე.1984 წელი, თესალონიკი]]
აშშ მოქალაქეობა
1990 წელს აშშ-ში იქნა ემიგრირებული, ამ ქვეყნის სახელით გამოდის და ქალთა შორის სამჯერ იჩემპიონა. 1991-ში ესტერ ეპსტეინთან ერთად აიღო აშშ-ის ოქრო, 1992-ში მარტომ, ხოლო 1993-ში ელენა დონალდონთან ერთად. 1991 წელს სუბოტიცაში ქალთა საერთაშორისო ზონალურზე გამოვიდა, მესამე ადგილზე გავიდა და კანდიდატთა ტურნირის საგზურიც მოიპოვა. კანდიდატთა ტურნირს 1992 წელს შანხაიმ უამსპინძლა და ლევიტინა მეექვსეზე გავიდა.
სსრკ ქალთა ნაკრები
სსრკს ქალთა ნაკრების შემადგენლობაში ორჯერ იყო ოლიმპიური პრიზიორი. 1984 წელს ოქრო მოიგო თესალონიკში, სადაც მეორე დაფაზე იჯდა. (პირველზე,მესამეზე და სათადარიგოზე მაია ჩიბურდანიძე, ნონა გაფრინდაშვილი და ლიდია სემიონოვა ისხდნენ.) 1988 წელს მესამე დაფაზე ვერცხლი მოიგო. thumb|ირინა ლევიტინა. 1998 წელის, ბრიჯის მსოფლიოს მე-10 ჩემპიონატზე. [[ლილი. საფრანგეთი]]
ბრიჯი
ლევიტინა ამჟამად ბრიჯის პროფესიონალური მოთამაშეა. 1986 ჯერ კიდევ უცნობმა ამ თამაშების სახეობაში, Alpwater Award პრიზი მოიპოვა, როგორც საუკეთესო ქალ მოთამაშემ და სსრკ-დან გახდა პირველი, ვისაც ეს პატივი ერგო. ქალთა შორის 5-ჯერ გახდა მსოფლიოსა და აშშ-ს ჩემპიონი. (1996, 2001, 2005, 2007, 2009). 2011 წელს ბრიჯის მსოფლიოს ფედერაციის რეიტინგში მეოთხე ადგილს იკავებდა ქალ დიდოსტატებს შორის.
ორდენი
•	Медаль «За трудовое отличие» (1985)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ამერიკელი მოჭადრაკეები კატეგორია:ქალები სპორტში კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ფუენტერაბიის ალყა (1523-1524)
ფუენტერაბიის ალყა (1523-1524) — ციხესიმაგრის ალყა მოხდა მაშინ, როდესაც ფრანკო-ნავარიის არმიამ აიღო იგი ახალი შემოსევის დროს, ნავარის სამეფოს ხელახლა დაპყრობის მესამე მცდელობის მარცხის შემდეგ, რომელიც მოხდა 1512 წელს კასტილიისა და არაგონის სამეფო ქვეითების მიერ. ასევე ოროვე მათგანის ჯარებში იყვნენ ნავარიელები.
XVI საუკუნის ფუენტერაბია ასევე მოიცავდა ამჟამინდელი ქალაქ ირუნის, ლეზოს მუნიციპალიტეტის უმეტეს ნაწილს და ჰენდიას, ურუნას (ბეჰობიეს უბანი) და პასახესს (Pasajes de San Juan). ქალაქი და ციხე მდებარეობდა ბორცვზე, რომელიც გარშემორტყმული იყო კედლებით, მთებითა და ზღვით, მდინარე ბიდასოას შესართავთან.
მისი სასაზღვრო მდგომარეობისა და მისი ოროგრაფიული მახასიათებლების გამო, კარლოს I-საც და საფრანგეთის მონარქ ფრანცისკო I-საც სურდათ მისი ფლობა. ამ მიზეზით, ორივე ერმა დანიშნეს კომისრები, რათა გაერკვიათ წყლის ლიმიტების პრობლემები ქალაქ ფუენტერაბიასა და ჰენდეის კონფლიქტებში, რაც მანამდე შეთანხმებით იყო გადაწყვეტილი.
1512 წელს იყო პირველი კონტრშეტევა ნავარას სამეფოს დასაბრუნებლად კასტილიისა და არაგონის გვირგვინების შემოჭრის შემდეგ, რომელშიც მარშალი პედრო დე ნავარა 2000 კაცით, იგი შეაჩერა ლუის I-მა. სოლერას მეორე მბრძანებელმა. მორიგი შემოსევის თავიდან ასაცილებლად, გამაგრება გაგრძელდა და იმავე წლის ნოემბერში ბეჰოვიაში ციხის აშენების ბრძანება გისცა, რამაც გააძლიერა ფუენტერაბიას ციხის ეფექტურობა.
ფრანკო-ნავარიელების შეტევა
1521 წლის ოქტომბრის დასაწყისში ბეჰოვიას ციხე აიღო ჯარმა, რომელსაც მეთაურობდა ფრანგი ადმირალი გილერმო გუფიერი, ბონნივეტის ლორდი, ეს ყველაფერი მოხდა თითქმის მსხვერპლის გარეშე, რადგან მტრებმა დიდი წინააღმდეგობა ვერ გაუწიეს. შემდეგ მან 6 ოქტომბერს შემოუარა ციხესიმაგრე ფუენტერაბიას, აიღო იგი თორმეტი დღის ალყის შემდეგ, ნავარიელი და გასკონელი მოხალისეების სამი თავდასხმის შემდეგ, რომელთა შორის თითქმის ათასი მსხვერპლი იყო. დიეგო დე ვერა, ციხესიმაგრის მცველი, დანებდა 18 ოქტომბერს.
ბონივენტის ლორდმა დააარსა გარნიზონი 3000 კაცით, როელშიც 2000 გასკონელი და 1000 ნავარელი იყო, ლუდას ლორდის ჟაკ დ'აიონის მმართველობის ქვეშ, რომელიც დარჩა მოედნის მმართველად "ნავარის მეფის სახელით". ამის გამო, ნავარას დროშა ფრიალებდა მთელი ალყის განმავლობაში, მიუხედავად ფრანგების განზრახვისა, ისინი ვერ ბედავდნენ თავიანთი დროშის აწევას.
ციხესიმაგრის ალყა
ბეჰოვიის ციხის დაცვასთან დაკავშირებული სირთულეების წინაშე ფრანგულმა არმიამ გადაწყვიტა მიეეტოვებინა იგი. გაყვანა განხორციელდა სწორად, აიღეს ქვემეხები, იარაღები და დებულებები. მოგვიანებით, სხვადასხვა ასაფეთქებელი მუხტი მოაწყეს საჭირო პოზიციებზე, ციხესიმაგრის კედლების დანგრევის მიზნით, მაგრამ ისინის კასტილიის ჯარებმა კაპიტან ოჩოა სანზ დე ასუას მეთაურობით გაანადგურეს, რომელმაც მოგვიანებით ციხე აიღო.
ორი დღის შემდეგ მოხდა ბრძოლა ალდაბეს ან სან მარსიალის მთაზე.
ციხის საზღვაო კონტროლი მას საშუალებას საშუალებას აძლევდა განახლებადი ყოფილიყო მარაგი. მთელი ალყის განმავლობაში ნავარის წითელი დროშა ფრიალებდა ციხესიმაგრეში, მიუხედავად იმისა, რომ ფრანგები ცდილობდნენ თავიანთი დროშის აფრიალებას.
1523-1524 წლების ზამთარში იმპერატორმა კარლ V-მ მოაწყო დიდი შეტევა ფრანცისკე I-ის წინააღმდეგ, ტულუზის, ქვემო ნავარის, ბაიონის და ფუენტერაბიის დაკავების განზრახვით. ეს კამპანია ჩაიშალა 24 დღის შემდეგ, ჯარის მეოთხედის დაკარგვის, დეზერტირებისა და დაავადებების გამო. ეს ჯარები გადაჯგუფდნენ და შეუერთდნენ ფუენტერაბიის მიმდებარე ჯარის დიდ ნაწილს.
2 თებერვალს დაიწყო ციხესიმაგრის დაბომბვა და დაიწყო მოლაპარაკებები დანებებაზე. 27 თებერვალს ფრანგებმა მიატოვეს ციხე და დატოვეს მხოლოდ ნავარიელი ჯარისკაცები, მათ შორის ყველაზე გამორჩეული იყო პედრო დე ნავარა, მარშალ პედრო დე ნავარას ვაჟი, რომელიც მოკლეს უცნაურ გარემოებებში, სავარაუდოდ მოკლეს 1522 წელს, სიმანკას ციხეში.
1524 წლის 29 თებერვალს შეწყალება მიენიჭათ დაპატიმრებულ ნავარელებს იმ პირობით, რომ დანებებოდნენ, ერთგულების ფიცს დადებდნენ და კარლ V-ის სამსახურში იქნებოდნენ. ციხე 29 აპრილს ჩაბარდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ბრძოლები კატეგორია:კონფლიქტები 1523 წელს კატეგორია:კონფლიქტები 1524 წელს
ევკლიდე
მინი|ევკლიდე ევკლიდე ალექსანდრიელი (ბერძნ.: Εὐκλείδης) (დაახ. ძვ. წ. 325—265) — ელინიზმის ეპოქის მათემატიკოსი ალექსანდრიიდან, ეგვიპტე; ცხოვრობდა პტოლემე I-ის მეფობის ხანაში (ძვ. წ. 323—283). ხშირად მოიაზრება, როგორც „გეომეტრიის მამა“. მისი ყველაზე მთავარი ნაშრომია „საწყისები“, რომელიც ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ სახელმძღვანელოდ ითვლება მათემატიკის ისტორიაში. ამ თხზულებაში მან შეაჯამა ძველი ბერძნული მათემატიკის განვითარების ადრინდელ პერიოდში მიღებული შედეგები და საფუძველი ჩაუყარა მათემატიკის შემდგომ განვითარებას. ეს ნაშრომი შეიცავს პლანიმეტრიის, სტერეომეტრიის და რიცხვთა თეორიის მრავალ საკითხს. მასში გეომეტრიულ ფიგურათა თვისებები განსაზღვრულია ხუთი აქსიომით, რამაც საფუძველი ჩაუყარა მათემატიკის აქსიომატიზაციას.
ევკლიდეს ეკუთვნის ნაშრომები პერსპექტივებზე, კონუსურ კვეთებზე, სფერულ გეომეტრიასა და შესაძლოა მეორე რიგის ზედაპირებზე. მისი დაბადების წლის ან ადგილის ან თუნდაც გარდაცვალების პირობების განსაზღვრა ვერ მოხერხდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძენი მათემატიკოსები კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის ბერძნები
წონა (ძალა)
წონა (აღნიშვნა: W) — ძალა, რომლითაც სიმძიმის ძალის ველში უძრავი სხეული მოქმედებს საკიდარზე ან ჰორიზონტალურ საყრდენზე, რომელიც აბრკოლებს სხეულის თავისუფალ ვარდნას. რიცხობრივად სხეულის წონა W მასზე მოქმედი სიმძიმის ძალის ტოლია, ე. ი. W=mg, სადაც m არის სხეულის მასა, g — თავისუფალი ვარდნის, ანუ სიმძიმის ძალის აჩქარება. რადგანაც სხეულის მასა მუდმივი სიდიდეა (ჩვეულებრივ პირობებში), ხოლო g მნიშვნელობა დედამიწაზე განედისა და ზღვის დონიდან სიმაღლის მიხედვით იცვლება, ამიტომ სხეულის წონაც შესაბამისად იცვლება. g მნიშვნელობა და მასთან ერთად წონაც დამოკიდებულია თავისი ღერძის ირგვლივ დედამიწის ბრუნვით განპირობებულ აჩქარებაზე. ამ მიზეზით სხეულის წონა ეკვატორზე (1/288)-ით ნაკლებია, ვიდრე პოლუსებზე.
დედამიწის ზედაპირის მახლობლად მცირე არეში g მნიშვნელობა შეიძლება მუდმივად ჩავთვალოთ, ხოლო სხეულის წონა — თავისივე მასის პროპორციულად. ამით სარგებლობენ მაშინ, როცა სხეულთა მასებს წონავენ ბერკეტიანი სასწორით მათი აწონის მეშვეობით. ამასთანავე, g მნიშვნელობა ასაწონი სხეულისა და საწონისათვის ერთი და იგივეა. ზამბარიანი სასწორით ზომავენ სხეულის წონას. ამ სასწორის მეშვეობით სხეულის მასა რომ გავიგოთ უნდა ვიცოდეთ g სიდიდე აწონის პუნქტში. წონა და მასა სხვადასხვა ფიზიკური სიდიდეა. მათი გაიგივება არ შეიძლება. მათ ზომავენ სხვადასხვა ერთეულით: წონას ძალის ერთეულებით (დნ, ნ, კგძ, ტძ და სხვა), ხოლო მასას — მასის ერთეულებით (გ, კგ, ტ და სხვა).
თხევად ან აირისებრ გარემოში ჩაძირულ სხეულზე, გარდა სიმძიმის ძალისა, მოქმედებს არქიმედეს ძალაც, ამიტომ მაგალითად ზამბარიანი სასწორი ჰაერში უფრო ნაკლებ წონას აჩვენებს, ვიდრე ვაკუუმში. ბერკეტიანი სასწორისათვის ამგვარი განსხვავება დამოკიდებული იქნება საწონისა და ასაწონი სხეულის სიმკვრივეთა ფარდობაზე.
ლიფტში უძრავი სხეული, რომელიც მასთან ერთად მოძრაობს ვერტიკალურად a აჩქარებით, მის იატაკზე მოქმედებს ძალით, რაც წონის გადიდების ან შემცირების ეკვივალენტურია. ლიფტის თავისუფალი ვარდნისას (a=g) მყარდება უწონობის მდგომარეობა. ასეთივე დგომარეობაა ნებისმიერი სხეულისათვის, რომელიც თავისუფლად და წინსვლით მოძრაობს გრავიტაციულ ველში (რაკეტა, თანამგზავრი და სხვა).
ლიტერატურა
კატეგორია:ძალა
StarCraft II: Wings of Liberty
StarCraft II: Wings of Liberty — სამხედრო სამეცნიერო ფანტასტიკისა და რეალური დროის სტრატეგიის ჟანრის ვიდეო თამაში, რომელიც შექმნა და გამოსცა კომპანია Blizzard Entertainment-მა. მსოფლიოს მასშტაბით გამოვიდა 2010 წელს Microsoft Windows-ისა და macOS-ის პლატფორმებისთვის. ეს არის 1998 წელს გამოსული თამაშის, „StarCraft“ ის გაგრძელება. „StarCraft II“ დაყოფილია სამ ნაწილად: ძირითადი თამაში სახელწოდებით „Wings of Liberty“, დამატება „Heart of the Swarm“ და დამოუკიდებელი დამატება „Legacy of the Void“.
„StarCraft II“-ის შემუშავებასთან დაკავშირებით პირველი ცნობები გაცხადდა Blizzard Worldwide Invitational-ის ღონისძიებაზე, 2007 წლის 19 მაისს, სეულში, სამხრეთი კორეა. მასში გამოყენებული არის სამგანზომილებიანი გრაფიკა და აგებულია Havok-ის ფიზიკურ ძრავზე. თავდაპირველად ჩაფიქრებული იყო მხოლოდ ერთი თამაშის გამოცემა, მაგრამ მოგვიანებით Blizzard-მა განაცხადა, რომ „StarCraft II“ იქნებოდა ტრილოგია. 2010 წლის 27 ივლისს გამოვიდა ოფიციალური საუნდტრეკი, რომლის კომპოზიტორები არიან დერეკ დიუკი, გლენ სტეფორდი, რასელ ბრაუერი და ნილ აკრი. საუნდტრეკი ხელმისაწვდომი არის iTune Store-ის სერვისის მეშვეობით.
თამაშის სიუჟეტი მიმდინარეობს XXVI-ე საუკუნეში, ირმის ნახტომის შორეულ ნაწილში, სადაც გვხვდება სამი რასა: ტერანები (გადასახლებული დედამიწელი კრიმინალების შთამომავლები, რომლებმაც დაკარგეს კავშირი დედამიწასთან), ზერგები (ქვეწარმავლების მაგვარი რასა, რომლებსაც მართავენ დედოფლები) და პროტოსები (მაღალტექნოლოგიური რასა, ფსიონური შესაძლებლობებით). „Wings of Liberty“-ში აქცენტი გამახვილებულია ტერანებზე, ხოლო დამატებები „Heart of the Swarm“ და „Legacy of the Void“ ფოკუსირებულია ზერგებსა და პროტოსებზე. მოქმედება მიმდინარეობს „StarCraft: Brood War“-ის მოვლენებიდან ოთხი წლის შემდეგ. მთავარი გმირი არის ჯიმ რეინორი, რომელიც უძღვება აჯანყებულთა ჯგუფს ტერანების დომინიონის წინააღმდეგ. რესურსების მოპოვებით მოთამაშეს ეძლევა სხვადასხვა დანიშნულების შენობების აგების საშუალება, რომლებსაც შეუძლიათ აწარმოონ საბრძოლო ერთეულები და გააუმჯობესონ ისინი. მოთამაშის მიზანია — გაანადგუროს მტრის ყველა შენობა (მაგრამ არაა აუცილებელი ყველა საბრძოლო ერთეულის განადგურება). ის მოიცავს როგორც ახალ პერსონაჟებსა და ლოკაციებს, ასევე — ძველსაც, ორიგინალი თამაშიდან.
„StarCraft“-მა მიიღო უამაღლესი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. საერთო მიმოხილვების საიტებზე GameRankings-სა Metacritic-ზე ფლობს 92.39% და 93/100. მისი წინამორბედის მსგავსად ძირითადი შექება წილად ჰხვდა თამაშის მიმზიდველ გეიმპლეისა და გაუმჯობესებულ სიუჟეტს. 2016 წლის აგვისტოში, ჟურნალმა „ტაიმმა“ თავის სიაში „50 ყველა დროსი საუკეთესო ვიდეო თამაში“ „StarCraft II: Wings of Liberty“-ს 26-ე ადგილი მიუჩინა. იგი ითვლება ყველა დროის სწრადაფ გაყიდვად რეალური დროის სტრატეგიად (სამი მილიონი ასლი პირველი თვის განმავლობაში). 2010 წლის მონაცემით თამაშის საერთო გაყიდვები შეადგენს დაახლოებით 4.5 მილიონ ეგზემპლარს.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Blizzard-ის თამაშები კატეგორია:კიბერსპორტის თამაშები კატეგორია:ეპიზოდური ვიდეო თამაშები კატეგორია:სამხედრო სამეცნიერო ფანტასტიკური ვიდეო თამაშები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი და მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:Mac OS X-ის თამაშები კატეგორია:რეალური დროის სტრატეგიის თამაშები კატეგორია:კოსმოსური ოპერის ვიდეო თამაშები კატეგორია:StarCraft კატეგორია:ვიდეო თამაშების გაგრძელებები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:Havok-ის ძრავის ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები დამატებებით კატეგორია:Windows-ის თამაშები
გოჩა კუპრავა
გოჩა კუპრავა (დ. 3 აგვისტო, 1970, სოფ. ძველი აბაშა, აბაშის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1993 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები (1993) კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გოჩა
პაპუნა მინდელი
პაპუნა მინდელი (დ. 16 დეკემბერი, 1931, თბილისი, საქართველოს სსრ) ― ქართველი გეოფიზიკოსი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, მერაბ ალექსიძისა და ელიზბარ მინდელის პრემიების ლაურეატი, მიხეილ ნოდიას სახელობის გეოფიზიკის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი.
ბიოგრაფია
1955 წელს საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, პაპუნა მინდელმა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტის სეისმოლოგიის რეგიონული სეისმოლოგიის ლაბორატორიაში უფროს ლაბორანტად დაიწყო მუშაობა, სადაც აქტიურად მონაწილეობდა სეისმური ბიულეტენების დამუშვებაში, მიღებული მონაცემების ანალიზსა და კავკასიის სეისმური ბიულეტენების შედგენაში.
გრავიმეტრია
მომდევნო წელს მიხეილ ნოდიამ ინსტიტუტის გრავიმეტრიის განყოფილებაში (ხელმძღვანელი ბენედიქტე ბალავაძე) დაიწყო მუშაობა. 1955-1959 წლებში ბენედიქტე ბალავაძესთან, გურამ შენგელაიასთან, ვ. გაბუნიასთან, კონსტანტინე ქართველიშვილთან და ვ. აბაშიძესთან ერთად აფხაზეთისა და ჩრდილოეთ კავკასიის ტერიტორიებზე გრავიმეტრიულ აგეგმვებში მონაწილეობდა. ერთ ჯგუფს კონსტანტინე ქართველიშვილი ხელმძღვანელობდა, მეორეს კი - პაპუნა მინდელი. ამ უკანასკნელნს ნალჩიკი-ტერსკორი-იალბუზის მარშრუტი დაევალა. 1956 წლის 16 აგვისტორს, 16:00 საათზე პაპუნა მინდელმა იალბუზის მწვერვალზე გაზომა სიმძიმის ძალის სიდიდე. მომდევნო წელს გრავიმეტრიის ლაბორატორიის უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად მიიღეს.
1958 წელს ბენედიქტე ბალავაძის რეკომენდაციით, პაპუნა მინდელმა გეოფიზიკის ინსტიტუტის ასპირანტურის გამოცდები ჩააბარა. სადისერტაციო თემა შავი ზღვის გრავიტაციული ველის შესწავლას, შესაბამისი რუკის შედგენასა და დედამიქის ქერქის აგებულების შესწავლის მიზნით კომპლექსურ ანალიზს მოითხოვდა. იმავე წელს პაპუნა მინდელი მოსკოვის დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტში საზღვაო გრავიმეტრის (აეროგრავიმეტრიული ლაბორატორიის გრავიმეტრი) სრულყოფის სამუშაოებსა და ბარენცის ზღვაში გამოცდის დროს მონაწილეობის მისაღებად მიავლინეს. 1959 წლის ივნის-სექტემბერში ჩატარებული გაუმჯობესებული გრავიმეტრის გამოცდებში პაპუნა მინდელი აქტიურად მონაწილეობდა და შემდეგში შავი ზღვის ტერიტორიის გრავიმეტრიულ აგეგმვაში ერთ-ერთი მთავარი შემსრულებელი იყო.
1959 წელს დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტის აეროგრავიმეტრიულმა განყოფილებამ და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტის გრავიმეტრიისა და გრავიძიების განყოფილებამ ახალი ხელსაწყოებითა და სამხედრო წყალქვეშა ნავის დახმარებით შავი ზღვის ღრმა ნაწილის გრავიმეტრიული აგეგმვა ჩაატარა. მიღებული მონაცემების საფუძველზე, მომდევნო წელს პაპუნა მინდელმა და ბენედიქტე ბალავაძემ პირველად შეადგინეს შავი ზღვის ღრმა ნაწილის გრავიმეტრიული რუკა ბუგეს ანომალიაში, რომლის ანგარიშიც დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტს გაუგზავნეს..
1960-1961 წლებში პაპუნა მინდელი შავი და აზოვის ზღვის მთლიანი გეომეტრიული აგეგმვისას საზღვა ექპედიციების ერთ ჯგუფს ხელმძღვანელობდა, მეორე ჯგუფის ხელმძღვანელი კი გ. მასლოვი იყო. 944 პუნქტში ჩატარებული დაკვირვებების შედეგების გათვალისწინებით, ბენედიქტე ბალავაძემ და პაპუნა მინდელმა ბუგეს ანომალიაში შავი და აზოვის ზღვების გრავიმეტრიული რუკა შეადგინეს, 2.67 გრ/სმ³ სიმკვრივით, რომელიც უნიკალურია და დედამიწის ქერქის შემადგენელი ფენების ზომებისა და ჩაწოლის სიღრმეების დადგენის შესაძლებლობას იძლევა.
პაპუნა მინდელისა და ბენედიქტე ბალავაძის მიერ შავი ზღვის ჰიდრო-ტოპოგრაფიულ რედუქციაში გრავიმეტრიული რუკის რაოდენობრივი ინტერპრეტაციისთვის, შავი ზღვის აუზში დანალექი ქანების სიმკვრივეთა განსასაზღვრად, ავტორებმა სიმკვრივესა და ქანებში დრეკადი სეისმური ტალღების გავრცელების სიჩქარეს შორის კორელაციური კავშირი გამოიყენეს, რის შემდეგაც დაადგინეს, რომ შავ ზღვაში დანალექი ფენის სიმკვრივე 2.30-2.45 გ/სმ³-ს უდრიდა.
შავი ზღვის ტერიტორიაზე ჩატარებული გამოკვლევების შედეგები სხვადასხვა სამეცნიერო ჟურნალში გამოქვეყნდა და ადგილობრივ და საერთაშორისო კონფერენციებზეც იყო მოხსენიებული: საერთაშორისო გეოფიზიკურ წელთან მიძღვნილ საკავშირო კონფერენციაზე (მოსკოვი, 1963), XII გენერალურ ასამბლეაზე (ბერკლი, 1963), ყირიმის საკავშირო თათბირზე (სიმფეროპოლი, 1963-1964), ზღვის გეოგრაფიაში სამეცნიერო-ტექნიკურ თათბირზე (გელენჯიკი, 1966), გრავიმეტრიის გაფართოებულ სემინარზე (მოსკოვი, 1975) და სხვ.
შავი ზღვის ექპედიციის დასრულების შემდეგ, 1963 წელს იული ბულანჟე ალექსანდრე ბუხნიკაშვილისთვის გაგზავნი წერილში აღნიშნავდა, რომ პაპუნა მინდელმა წყალქვეშა ნაოსნობის რთულ პირობებში მეცნიერული გამოკვლევები ჩაატარა, კარგი შედეგები მიიღო და პრემიაზე წარდგენას იმსახურებდა.
1962-1964 წლებში პაპუნა მინდელმა ბენედიქტე ბალავაძესთან ერთად სხვადასხვა ჟურნალში 19 სამეცნიერო სტატია გამოაქვეყნა შავი ზღვის აუზის გრავიტაციული ველისა და დედამიწის ქერქის აგებულებების თავისებურებების შესახებ. 1967 წელს მან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად დისერტაცია „შავი ზღვის აუზის გრავიტაციული ველი და დედამიწის ქერქის აგებულება“ დაიცვა. 1968 წელს გრავიმეტრიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი გახდა.
პაპუნა მინდელი ერთადერთი მეცნიერია, რომელმაც სიმძიმის ძალის გაზომვა იალბუზის მწვერვალსა და შავი ზღვის დიდ სიღრმეებზე შეძლო, რის გამოც გინესის რეკორდების წიგნში შესატანადაც იყო წარდგენილი.
კავკასიისა და აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვის ტერიტორიის გრავიტაციული ველისა და ლითოსფეროს აგებულების შესწავლის მიზნით, პაპუნა მინდელმა დიდი მოცულობის გეოფიზიკური კვლევები ჩაატარა, რომლის შედეგადაც შედგენილი ბაზა 600 000-ზე მეტ სხვადასხვა მონაცემს მოიცავს. მისი უშუალო მონაწილეობით შეადგინეს კავკასიის, შავი, აზოვისა და კასპიის ზღვების გრავიტაციული რუკები 1:100 000 მასშტაბით.
შემდგომი პერიოდი
1974 წელს პაპუნა მინდელი გრავიმეტრიის განყოფილების გამგის მოადგილედ დაინიშნა. 1986 წელს განყოფილების წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი გახდა. 1995 წელს პაპუნა მინდელმა წარმატებით დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია „კაკვასიისა და აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვის სარტყლის ლითოსფეროს გრავიტაციული მოდელი“. 1999 წელს მან გამოაქვყენა მონოგრაფია „კავკასიაში ხმელთაშუა ზღვის სარტყლის ლითოსფეროს გრავიტაციული მოდელი“, რომელშიც კავკასიისა და აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვის ტერიტორიის ლითოსფეროს აგებულების თავისებურებებია და მოდელირების მეთოდოლოგიაა განხილული. 2000 წელს პაპუნა მინდელს ამ მონოგრაფიისთვის აკადემიკოს მერაბ ალექსიძის სახელობის პრემია მიენიჭა. გეოფიზიკოსმა ელიზბარ მინდელის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ მონოგრაფია გამოაქვეყნა, რისთვისაც 2002 წელს ელიზბარ მინდელის სახელობის პრემია მიენიჭა.
1980-1989 წლებში პაპუნა მინდელი საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გაერთიანებული პროფკავშირის საბჭოს წევრი იყო. 1985-1989 წლებში სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში ფიზიკაში ლექციებს კითხულობდა. წლების მანძილზე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას.
2003-2006 წლებში პაპუნა მინდელი გეოფიზიკის ინსტიტუტის გრავიმეტრიული განყოფილების ხელმძღვანელი იყო. 2006 წელს ინსტიტუტის რეკონსტრუქციის შემდეგ სექტორული სისტემა ჩამოყალიბდა და პაპუნა მინდელი გამოყენებითი და ექსპერიმენტული გეოფიზიკის სექტორის მთავარ მეცნიერ თანამშრომლად აირჩიეს 2001 წლიდან დღემდე, პ. მინდელი გეოფიზიკის ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრია, ხოლო 2013 წლიდან დღემდე გამოყენებითი და ექსპერიმენტული გეოფიზიკის სექტორის მთავარი მეცნიერ თანამშრომელია.
1997-2005 წლებში პაპუნა მინდელის მონაწილებით აკადემიის ოთხ გრანტში შემდეგი სამეცნიერო თემები შესრულდა: „აღმოსავლეთ და დასავლეთ საქართველოს სიღრმული გეოლოგიური აგებულების შესწავლა“, „პოტენციალური ველების ტრანსფორმაციების მეთოდის გამოყენება“, „გეოფიზიკური მეთოდების რაციონალური კომპლექსის დამუშავება სასარგებლო წიაღისეული საბადოთა ძებნა-ძიებისათვის“. 2006-2009 წლებში მონაწილეობდა საქართველოს ეროვნული სამეცნიერო ფონდის გრანტში: „საქართველოს ტერიტორიის სიღრმული გეოლოგიურ-გეოფიზიკური აგებულება სამგანზომილებიანი მოდელირებით“, „საქართველოს გეოფიზიკური მონაცემების კომპიუტერიზაცია“.
2009-2012 წლებში პაპუნა მინდელმა ორ სამეცნიერო თემას უხელმძღვანელა: „საქართველოს სიღრმული გეოლოგიურ-გეოფიზიკური აგებულების 1:500000 მასშტაბის სამგანზომილებიანი მოდელირება ბლოკურ-ტერეინული, სეისმოაქტიური ტექტონიკის დადგენის, ენდოგენური და ეგზოგენური გეოეკოპროცესების პროგნოზირების ასპექტში“ და „საქართველოს გეოფიზიკურ მონაცემთა კომპიუტერიზაცია, ტერიტორიის საყრდენ-კარკასულ პროფილებზე გეოლოგიურ-გეოფიზიკური სიღრმული აგებულების სამგანზომილებიანი მოდელის აგება“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები კატეგორია:ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სამცხე-საათაბაგო
მინი|281პქ|სამცხე–საათაბაგოს (მწვანედ) რუკა სამცხე-საათაბაგო — ფეოდალური სამთავრო სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში XIV საუკუნის I ნახევრიდან XVII საუკუნის 20-იან წლებამდე.
ისტორია
წარმოიქმნა ადრინდელი სამცხის სამთავროს გაზრდისა და გაფართოების საფუძველზე. (სამცხის გამგებლებს ერისთავობასთან ერთად მინიჭებული ჰქონდათ სპასალარობაც). მონღოლებმა საქართველოს დაპყრობის შემდეგ აღნიშნული მხარე ერთ დუმანში მოაქციეს და ჯაყელთა გვარის ძველ ერისთავებს დაუმორჩილეს. 1266 წელს სამცხის სამთავრომ სამეფო კარისაგან შეუვალობა მოიპოვა, იგი ყაენის სახასო მამულად ანუ „ხასინჯუდ“ აღირიცხა — ულუსიანი გახდა. სამცხის სამთავრომ მოახერხა განვითარების მაღალი დონის შენარჩუნება და ტერიტორიის შემდგომი გაზრდაც. მისი სოციალურ-პოლიტიკური წყობა და საზოგადოებრივი ურთიერთობა ძირითადად საქართველოს ბარის სხვა მხარეთა მსგავსი იყო.
XIII საუკუნის 80-იან წლებში სამცხის სამთავროს ფარგლებში შედიოდა: ტაო, შავშეთი, კლარჯეთი, კოლა, არტაანი, კარნიფორი, აჭარა, „კარული ქვეყანა“, (ყარსის რეგიონი) და სპერი. სამთავროს საზღვრები ტაშისკარიდან არზრუმამდე და შავ ზღვამდე ვრცელდებოდა. ძირითადი რეზიდენცია იყო ქ. ახალციხე. „ხასინჯუდ“ ყოფნის დროს სამცხის მთავრები ფორმალურად საქართველოს სამეფოს სამოხელეო ტიტულებსაც ატარებდნენ (მანდატურთუხუცესობა და სხვა). საქართველოდან ფაქტობრივად გათიშული სამთავრო შემოიერთა მეფე გიორგი V-მ, რომელიც სამცხის მთავარ ბექას (1285-1306) შვილიშვილი და მისივე აღზრდილი იყო. გიორგიმ სარგის ბექას ძეს (1306-1334) სპასალარობა დაუბრუნა, ათაბაგობის პატივიც უწყალობა და ამგვარად შემოიმტკიცა. 1334 წელს, სარგისის სიკვდილის შემდეგ, როდესაც სამცხის სამთავროს ტახტზე გიორგი მეფემ ყვარყვარე I დაამტკიცა, ათაბაგობაც მასვე უბოძა. სამცხე-საათაბაგო საქართველოს განუყოფელი ნაწილი გახდა. ჯავახეთის შემოერთების შემდეგ (XV საუკუნე) იგი მთელი მესხეთის ტერიტორიაზე გაიშალა. თუ ადრე სამცხის ერისთავები თავიანთ უფლებას „სრულიად სამცხე-კლარჯეთზე“ სპასალარობით ახორციელებდნენ, ახლა „ყოველთა მესხთა“ ათაბაგობით ფლობდნენ. ტერმინი „ათაბაგმა“ შინაარსი იცვალა. იგი ამ მხარის თავადი გახდა, სამცხე-საათაბაგო კი — მთელი მესხეთის სინონიმი.
თემურლენგის ურდოებმა ივანე ათაბაგის (1391-1444) დროს სამცხე-საათაბაგო რამდენიმეჯერ აიკლეს. შემდეგ თანდათან ივანემაც გამოამჟღავნა სეპარატული ტენდენციები. თურქების მხრივ საფრთხის მომიზეზებით მესხეთის ლაშქარი არ მიაშველა მეფე ალექსანდრე I-ს, რომელიც 1415 წელს დასავლეთ საქართველოში სალაშქროდ მიდიოდა. ურჩი ათაბაგი მეფემ დაატყვევა, მაგრამ შემდეგ ფიცი დაადებინა და შეიწყალა. სამთავროს გამოყოფისათვის ენერგიულად იბრძოდა ათაბაგი ყვარყვარე II (1451-1498). მეფემ 1465 წელს ურჩი ქვეშევრდომის დასჯა გადაწყვიტა, მაგრამ სამცხეში გიორგი VIII დამარცხდა და ტყვედ ჩავარდა. ასევე დამარცხდა 1483 წელს არადეთს ყვარყვარე II-თან ბრძოლაში მეფე კონსტანტინე II. სეპარატისტ ათაბაგთა მიერ წამოწყებული ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ. XV საუკუნის დასასრულს სამცხე-საათაბაგო დამოუკიდებელ ერთეულად ჩამოყალიბდა.
ათაბაგ მზეჭაბუკ ყვარყვარეს ძემ (1500-1515) არ იკმარა პოლიტიკური სეპარატიზმი და ეროვნულ-კულტურულ ერთიანობის წინააღმდეგ დაიწყო ბრძოლა. მისი წყალობით მესხეთი თანდათან თურქთა ფოროპოსტად იქცა. 1510 წელს სამცხის გზით თურქებმა იმერეთი დალაშქრეს. 1535 წელს იმერეთის მეფე ბაგრატ III-მ ლუარსაბ I-თან შეთანხმებით ილაშქრა მესხეთში. ქვეყნის ერთიანობის მომხრე ძალების მხარდაჭერით ბაგრატმა ათაბაგი ყვარყვარე III სოფ. მურჯახეთთან (ახალქალაქის ახლოს) ბრძოლაში დაამარცხა, დაატყვევა და სამცხე-საათაბაგო გააუქმა. სამთავროს დიდი ნაწილი იმერეთის სამეფოს შეუერთა, ჯავახეთი ლუარსაბ I-ს დაუთმო. ამ დროს სამცხე-საათაბაგოს ფეოდალმა ოთარ შალიკაშვილმა ტახტის ახალგაზრდა პრეტენდენტი ქაიხოსრო ყვარყვარეს ძე სტამბოლში გააპარა. ოსმალებმა ისარგებლეს გართულებული მდგომარეობით და საათაბაგოს სამხრეთ პროვინციების დაპყრობას შეუდგნენ. აქეთკენ გამოემართა ირანის შაჰი თამაზიც 1543 წელს. სულთანმა სულეიმანმა სამცხე-საათაბაგოს დასაპყრობად 22 000 მეომარი გაგზავნა. ქართველებმა მტერი ქარაღაქთან დაამარცხეს. 1545 წელს სულთანის დიდმა ლაშქარმა სოფ. სოხოისტთან (ბასიანში) დაამარცხა ქართველთა ჯარი და ქაიხოსრო II (1545-1573) ათაბაგი გახდა. ამის შემდეგ (1547) ქაიხოსრო II-მ ოსმალებს ზურგი შეაქცია. ირანში ჩავიდა და ლუარსაბ I-ის მიერ დაკავებული ჯავახეთის დაბრუნება ითხოვა. ამ საბაბით შაჰმა თამაზმა ჯავახეთში ილაშქრა. ლაშქრობებმა სამცხე-საათაბაგოს დიდი ზიანი მიაყენა (ერთ-ერთი ლაშქრობის დროს გაძარცვეს ვარძიის მდიდარი მონასტერი). საპასუხოდ 1549 წელს საათაბაგოში ოსმალი დამპყრობლები შეიჭრნენ, ციხესიმაგრეები აიღეს და ქვეყანა აიკლეს. ათაბაგთა სპარსული ორიენტაცია იმით იყო გამოწვეული, რომ ირანი მაშინ მესხეთის ვასალობას მეხარკეობის საფუძველზე სჯერდებოდა, ოსმალეთი კი საათაბაგოს შეერთებისათვის იბრძოდა.
1555 წელს ამასიის ზავის საფუძველზე ირანმა და ოსმალეთმა სამცხე-საათაბაგო შუაზე გაიყვეს. მისი დასავლეთი ნაწილი — ტაო, შავშეთი, კლარჯეთი (ჭოროხის აუზი) ერგო ოსმალეთს, ხოლო აღმოსავლეთი ნაწილი — სამცხე-ჯავახეთი, არტაანი (მტკვრის აუზი) — ირანს. ზავის მიუხედავად, ოსმალეთი ვერ ურიგდებოდა საათაბაგოს აღმოსავლეთ ნაწილის დაკარგვას. 1578 დაიწყო ირან-ოსმალეთის მეორე ომი. საქართველოსკენ დაიძრა ოსმალთა სარდალი მუსტაფა ლალა-ფაშა. ჩილდირთან ბრძოლაში სპარსელები დამარცხდნენ. მალე ოსმალთა წინააღმდეგ ბრძოლაში ჩაება ქართლის მეფე სიმონ I. ოსმალებმა მესხეთი დაიპყრეს, მერე კი მთელი კავკასიაც დაიმორჩილეს. 1590 წლის ზავით ირანმა ცნო ოსმალთა უფლება ამიერკავკასიაზე. 1595 წელს ოსმალებმა დაპყრობილი მხარე აღწერეს და გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი შეადგინეს მიწის მფლობელობის ქართული წესი ოსმალური წესით შეცვალეს. მიწის დროებით მფლობელად სამხედრო ვალდებული გამოცხადდა. სამხედრო ვალდებული კი მუსლიმი უნდა ყოფილიყო. ქართველ ფეოდალს, რომელსაც მიწის შენარჩუნება სურდა, ისლამი უნდა მიეღო. ფეოდალების ნაწილმა ისლამი მიიღო, ნაწილმა კი საათაბაგო დატოვა. გლეხური მოსახლეობის ნაწილი სომხურ სამოციქულო ეკლესიას, ნაწილი კი კათოლიციზმს შეუერთდა.
1609 წელს ქართლის სამეფო შეეცადა სამცხის გათავისუფლებას. ქართლელებმა აიღეს აახალციხე. საპასუხოდ ოსმალეთის იმპერიამ მოაწყო ლაშქრობა ქართლში. ტაშისკარის ბრძოლაში ოსმალები დამარცხდნენ, მაგრამ ახალციხე შეინარჩუნეს. 1625 წელს სამცხე-საათაბაგომ, როგორც პოლიტიკურმა ერთეულმა, არსებობა შეწყვიტა. სამცხის დაპყრობილ ტერიტორიაზე ახალციხის საფაშო შექმნეს და ის სანჯაყებად დაყვეს. გამაჰმადიანებულ მანუჩარ ქაიხოსროს ძეს ფაშობა მისცეს.
სამცხე-საათაბაგო თავისი ტერიტორიით საქართველოს ერთ მესამედ ნაწილს შეადგენდა. კულტურული თვალსაყრისით მას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა. თემურლენგის შემოსევების შემდეგაც კი კულტურულ-აღმშენებლობითი მუშაობა არ შექყვეტილა. XIII-XIV საუკუნეებში საათაბაგოში შეიქმნა ქართული ფეოდალური სამართლის ერთ-ერთი საყურადღებო ძეგლი „წიგნი სამართლისა კაცთა შეცოდებისა ყოვლისავე“, რომელიც დაიწყო ბექა მანდატურთუხუცესმა და დაამთავრა მისმა შვილიშვილმა აღბუღამ. ძეგლს შემოკლებით ბექა-აღბუღას სამართალსაც უწოდებენ. მასში აისახა ეპოქისათვის დამახასიათებელი ყველა ძირითადი მოვლენა. ამ ძეგლს მთელი შუა საუკუნეების მანძილზე არ დაუკარგავს მნიშვნელობა.
საყურადღებო ძეგლია „მესხური დავითნის ქრონიკა“. ისეთ დიდ საკათედრალო მონასტრებში, როგორიც იყო: იშხანი, ბანა, ოპიზა, ტბეთი, საფარა, კუმურდო, წყაროსთავი და სხვა. XVII საუკუნის II ნახევრამდე (ზოგან შემდეგაც) არ შეწყვეტილა ტრადიციული მწიგნობრული საქმიანობა. აქ შეიქმნა მნიშვნელოვანი ძეგლები. საფარის მონასტრის ანსამბლებში აგებული წმ. საბას ეკლესია და სამრეკლო (XIII ს.) აღსანიშნავია სახელგანთქმული ანჩისხატის კარედის მოჭედულობა (XIV ს.). სამცხე-საათაბაგოს ტერიტორიაზე გამოირჩეოდნენ ქალაქები: ახალციხე, ართვინი, ოლთისი (Oltu), ახალქალაქი, არტანუჯი, არდანი, ერეშეთი და სხვა. ესენი იყვნენ ხელოსნური წარმოებისა და ვაჭრობის ცენტრები ხელოსანთა სპეციალობის მიხედვით არსებობდა ცალკეული გაერთიანებები, რომელთა სათავეში „უხუცესები“ იდგნენ (კალატოზთუხუცესი, მკერავთუხუცესი და სხვა). ხელოსნური დარგებიდან განსაკუთრებით დაწინაურებული იყო მეთუნეობა, მჭედლობა, კალატოზობა, დურგლობა, მეხმალეობა, ოქრომჭედლობა და სხვა. მესხ ვაჭრებს ურთიერთობა ჰქონდათ როგორც საქართველოს, ისე უცხოეთი ბაზრებთან (სტამბოლი, თავრიზი, თეირანი, ინდოეთი, ასტრახანი და სხვა), მსხვილი ვაჭრები ბექას და აღბუღას სამართლის ძალით გათანაბრებული იყვნენ აზნაურებთან.
რესურსები ინტერნეტში
*
გველესიანი
საკუთარი სახელი  გველესიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Gemmula webberae
Gemmula webberae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ისლანდიაში
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 911 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,2 % ისლანდიის ძეგლებია.
მათ შორის:
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდია კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ისლანდიაში კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
531
თარიღი უცნობია
*
გვერდწითელი
საკუთარი სახელი  გვერდწითელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ალიეპუსი
ალიეპუსი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 67,263997 კმ². მოსახლეობა — 124 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
გიგინეიშვილი
საკუთარი სახელი  გიგინეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
UTC-02:30
thumb|500px|UTC−02:30: ლურჯი (დეკემბერი), ნარინჯისფერი (ივნისი), ყვითელი (მთელი წელი), ღია ლურჯი - ზღვის ტერიტორიები UTC−02:30 — სასაათო სარტყელი, რომელიც ვრცელდება შემდეგ რეგიონებში:
1048
თარიღი უცნობია
1043 | 1044 | 1045 | 1046 | 1047 | 1048 | 1049 | 1050 | 1051 | 1052 | 1053
მმართველები
*
რუპერტი
რუპერტი (Rupert) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, მინიდოკის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 5554 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
Led Zeppelin IV
Led Zeppelin IV — ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის მეოთხე სტუდიური ალბომი. ჯიმი პეიჯის პროდიუსერობით ეს ალბომი ჩაიწერა 1970 წლის დეკემბრიდან 1971 წლის მარტამდე, სხვადასხვა სტუდიაში, რომელთა შორის ვიქტორიანული ეპოქის ჰედლი გრეინჯი გამოირჩევა.
ჯგუფის 1970 წლის ალბომის Led Zeppelin III შემდეგ, რომელმაც კრიტიკოსთა შედარებით გულგრილი შეფასებები მიიღო, პეიჯმა გადაწყვიტა, რომ მეოთხე ალბომი უსათაურო იქნებოდა. ამ მიზეზით და გარეკანის დიზაინის გამო, რომელზეც ჯგუფის ყოველი წევრის სიმბოლო იყო გამოსახული, ალბომს უწოდებენ -ს, მეოთხე ალბომს, ოთხ სიმბოლოს, Untitled-ს, Runes-ს, The Hermit-ს და ZoSo-ს (ასე ეწოდება პეიჯის სიმბოლოსაც). უსათაურობის გარდა, ორიგინალურ გარეკანზე არ იყო წარმოდგენილი ჯგუფის სახელწოდებაც, ვინაიდან კოლექტივს პრესის მხრიდან ზედმეტი ზეწოლის თავიდან ასაცილებლად ანონიმურად დარჩენა სურდა.
Led Zeppelin IV-ს კომერციული და კრიტიკული წარმატება ხვდა წილად. მასში შეტანილია ჯგუფის ცნობილი სიმღერები, რომელთა შორის აღსანიშნავია „Black Dog“, „Rock and Roll“, „Going to California“ და ლედ ზეპელინის ხელწერა, "Stairway to Heaven". ჩანაწერი შედის მსოფლიოს ყველაზე გაყიდვადი ალბომების სიაში. იგი დღემდე 37 მილიონი ასლის ოდენობით იქნა გაყიდული. RIAA-ს მიერ მას მინიჭებული აქვს 23 გზის პლატინა. აშშ-ში იგი ყველა დროის გაყიდვადი ალბომების სიის მესამე პოზიციას იკავებს. სხვადასხვა ავტორი ალბომს ხშირად უთითებს როკის უდიდესი ალბომები სიებში.
ჩაწერა
თავდაპირველად ალბომი იწერებოდა ლეიბლის Island Records მიერ გახსნილ Basing Street Studios-ში (ლონდონი), იმავე დროს, როდესაც ჯეთრო ტალი 1970 წლის დეკემბერში იწერდა ალბომ Aqualung. Fleetwood Mac-ის შემოთავაზებით, ჯგუფი ჰედლი გრეინჯში, ვიქტორიანული ეპოქის სახლში გადავიდა, რომელიც ინგლისში, დასავლეთ ჰემპშირში მდებარეობდა. აქ ჯგუფი იყენებდა როლინგ სტოუნზის კუთვნილ პორტატულ სტუდიას. ჯიმი პეიჯი მოგვიანებით იხსენებდა: „გვესაჭიროებოდა სიმყუდროვე, სადაც ჭიქა ჩაის მივირთმევდით, ბაღში გავივლიდით და გავაკეთებდით, რასაც ვისურვებდით.“ მშვიდი, ატმოსფერული გარემოთი ჯგუფს სხვა უპირატესობებიც ჰქონდა. დეივ ლუისი განმარტავს, რომ ჰედლი გრეინჯში ცხოვრებისას დაიწერა და ჩაიწერა ალბომის ბევრი სიმღერა.
მას შემდეგ, რაც ჩაწერილი იქნა ძირითადი სიმღერები, ჯგუფმა გადაწყვიტა Island Studios-ში გადასვლა, სადაც დამატებითი პარტიები ჩაწერა. ძირითადი ფირები ამის შემდეგ ლოს-ანჯელესის Sunset Sound-ში იქნა გაგზავნილი, სადაც ხმის მიქსი მიმდინარეობდა. მიუხედავად ამისა, მიქსი ნაკლებად დამაკმაყოფილებელი იყო, რის გამოც ალბომის გამოცემა გადაიდო. ლონდონში ხმის მიქსზე დამატებითი მუშაობის გამო საბოლოო გამოცემას ადგილი ჰქონდა მხოლოდ რამდენიმე თვის შემდეგ.
სესიების დროს ჩაწერილი კიდევ სამი სიმღერა, „Down by the Seaside“, „Night Flight“ და „Boogie with Stu“ (ჩაწერილი როლინგ სტოუნზის თანადამაარსებელ იენ სტიუარტთან ერთად, რომელიც სიმღერაში ფორტეპიანოზე უკრავს) ალბომში არ შეიტანეს, მაგრამ ისინი ოთხი წლის შემდეგ ორმაგ ალბომ Physical Graffiti-ზე გამოვიდა.