cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რომის აღმოსავლეთის პონტიფიკალური ინსტიტუტი
ისტორია
პაპმა პიუს XI-მ გადაწყვიტა, რომ ინსტიტუტის უკეთესად ფუნქციონირებისათვის საჭირო იყო მისი ერთი, რომელიმე ორდენისათვის მინდობა და არჩევანი იეზუიტებზე შეაჩერა: იეზუიტების წინამძღოლ ვლადიმირ ლედოჩოვსკისთან ერთ-ერთი შეხვედრისას (14.09.1922) მან ორიენტალე სწორედ ამ რელიგიურ ორდენს მიანდო. ასეთ გადაწყვეტილებას საფუძვლად ედო ბენედიქტელი აბატის, შუსტერის რჩევა, რომელიც ამასობაში ინსტიტიტის პირველი სრულუფლებიანი რექტორის ფუნქციას ითვისებდა. მის შემდეგ ინიშნება პირველი იეზუიტი რექტორი, რომელიც იყო მიშელ დ’ჰერბიგნი (1880-1957),  ორიენტალეს რექტორი 1922-1931 წლებში. მან წარმატებით გაართვა თავი ახლად დაარსებული ინსტიტუტის ხელმძღვანელობას, მაგრამ რუსეთში მის მისიასთან დაკავშირებული სირთულეების გამო იძულებული გახდა შეეწყვიტა საჯარო აქტივობა. მომდევნო რექტორად ემილ ჰერმანი დაინიშნა (1932-1951), მნიშვნელოვანი გერმანელი კანონისტი, რომელმაც ინსტიტუტს არსებობა შეუნარჩუნა მეორე მსოფლიო ომის ურთულეს ეპოქაშიც. მისი მემკვიდრე იყო ცნობილი ბასკი პატროლოგი იგნაციო ორტიზ დე ურბინა (1951-1957). მომდევნო ასევე ცნობილი სირიოლოგი ალფონს რაესი (1957-1962), რომელიც მოგვიანებით ვატიკანის ბიბლიოთეკის პრეფექტიც გახდა. რაესი ჩაანაცვლა იოსეფ გილმა (1962-1963), რომელიც იყო ფლორენციის კრების ექსპერტი და გამომცემელი ამ კრების აქტებისა. ცნობილი კანონისტი, ივან ჟუჟეკი ინსტიტუტს სათავეში ედგა 1967-1972 წლებში. 1972-1976 წლებში რექტორობდა გეორგ დეჟაიფი - ცნობილი ეკუმენისტი. 1976-1981 წლებში ედუარდ ჰუბერი. 1981-1983 წლებში პიტერ ჰანს კოლვენბახი, რომელიც 1983 წლიდან იეზუიტთა ორდენის მეთაურად მოღვაწეობდა ოცდახუთი წლის მანძილზე. 1984-1986 წლებში ჟილს პელანდი, მოგვიანებით გრეგორიანას რექტორი. ჯინო პიოვეზანა, ტოკიოს სოფიას უნივერსიტეტის ყოფილი რექტორი 1986-1990წლებში. 1990-1995 წლებში კლარნეს გალაგერი, ცნობილი კანონისტი. 1995-1998 წლებში კვლავ ჟილს პელანდი, რომელიც ჯერჯერობით ერთადერთ რექტორად რჩება, სხვადასხვა დროს მიღებული ორი მანდატით. ეკუმენისტი ჰექტორ ვალ ვილარდელი 1998-2007 წლებში. 2007-2009 წლებში სირილ ვასილი, კანონისტი, რომელიც რექტორობის ორი წლის თავზე გახდა მთავარეპისკოპოსი, აღმოსავლეთის ეკლესიათა კონგრეგაციის მდივანი. 2009-2010 წლებში რექტორის მოვალეობას ასრულებდა კანონისტი სანი კოკარავალაილი; 2010-2015 წლებში რექტორობდა ჯეიმზ მაკკეინი; 2015 წელს რექტორის მოვალეობას ასრულებდა სამირ ხალილ სამირი, 2015 წლიდან დღემდე კი რექტორი აის დევიდ ნაზარი, რომელმაც განაახლა ინსტიტუტის ინფრასტრუქტურა, ხოლო ორიენტალეს იეზუიტთა საძმო შეუერთა რუსიკუსმის კოლეჯის იეზუიტთა საძმოს.
ალტ=|მინი|376x376პქ| პაპი ფრენსის ვიზიტი ორიენტალზე 2017 წელს. კარდინალი ლეონარდო სანდრი მარჯვნივ. ძალიან პატივსაცემი არტურო სოსა, SJ, მარცხენა მხარის იესოს საზოგადოების უმაღლესი გენერალი.
XXI საუკუნე
დაარსების ასი წლის თავთან დაკავშირებით (1917-2017), 12 ოქტომბერს ინსტიტუტს ეწვია პაპი ფრანცისკე, რომლის შემოწირულობითაც შესაძლებელი გახდა ინსტიტუტის რეკონსტრუქცია: გაიზარდა ინსტიტუტის სივრცე, პროფესორებისთვის გამოიყო კაბინეტები, განახლდა სასადილო ოთახი და შეხვედრების დარბაზი. განახლდა საკონფერენციო დარბაზი, რომელიც თანამედროვე აპარატურის წყალობით პირდაპირ ეთერში გადასცემს მიმდინარე კონფერენციებს, თანამედროვე პედაგოგიური სტანდარტების მიხედვით შეიცვალა ბიბლიოთეკისა და საკონფერენციო დარბაზის კონდიცირების, აკუსტიკისა და განათების სისტემები.
ბიბლიოთეკა
მინი|376x376პქ| ბიბლიოთეკაში მომუშავე სტუდენტები უეჭველია, რომ ბიბლიოთეკა ორიენტალეს ყველაზე დიდი საგანძურია, ერთ-ერთი საუკეთესო ქრისტიანული აღმოსავლეთის თემატიკით. აქ მოიპოვება ზოგიერთი ბიბლიოგრაფიული იშვიათობა, მაგალითად წიგნების ნაწილი, რომლებიც საბჭოთა კავშირის დროს გადაყარეს და გაანადგურეს, შეიძინა ინსტიტუტმა. აქვე მოიპოვება აღმოსავლეთ ევროპის მრავალი პერიოდული გამოცემების კოლექციები, მაგ. ბიბლიოთეკას მფლობელობაში აქვს გაზეთ “რავდას” სრული კოლექცია. ბიბლიოთეკის საცავი, რომელიც გაიზარდა იოანე პავლე II-ის ვიზიტისას 1987 წელს და რომელიც განახლდა 2017 წელს, ასი წლის იუბილესთან დაკავშირებით, განთავსებულია მთავარი საკონფერენციო დარბაზის სივრცეში, სადაც მიმდინარეობს სიმპოზიუმები და სამეცნიერო კონფერენციები საქრისტიანოს ყველაზე აქტუალურ თემებზე.
ფაკულტეტები და ენები
მარცხნივ|მინი|298x298პქ| წმინდა მერი მაიორის პაპის ბაზილიკა, რომელიც მოედანს უზიარებს პონტიფიკურ აღმოსავლურ ინსტიტუტს ინსტიტუტს აქვს ორი ფაკულტეტი: აღმოსავლურ საეკლესიო მეცნიერებათა და აღმოსავლური კანონიკური სამართლის. თავდაპირველად მხოლოდ ერთი ფაკულტეტი არსებობდა, რომელსაც ჰქონდა ის მიმართულებები (თეოლოგია, სამართალი, ისტორია, სულიერება, ლიტურგია და სხვ.), რომლებიც ბენედიქტე XV-ის მიერ დამფუძნებელ ტექსტში იქნა განსაზღვრული. ამ მიმართულებების გარდა ინსტუტუტისთვის უმნიშვნელოვანეს ინსტრუმენტს წარმოადგენს ენების შესწავლა. იტალიურის გარდა, რომელიც სამუშაო ენაა, ინსტიტუტში ყოველთვის განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობოდა ძველ ბერძნულს, სირიულს, ძველ სლავურს, კოპტურს, ეთიოპიურს, ქართულს, სომხურსა და სხვა აღმოსავლურ ენებს.
პუბლიკაციები
ალტ=|მინი|292x292პქ| მთავარეპისკოპოსი როუან უილიამსი Orientale- ზე 2016 წლის Donahue თავმჯდომარის ლექციისთვის ინსტიტუტი გარდა სწავლებისა, ცნობილია ასევე საკუთარი პუბლიკაციებითაც, 1923 წელს მზის სინათლე იხილა Orientalia Christiana-ს პირველმა ნომერმა. 1934 წელს ამ გამოცემის ბაზაზე იქმნება ორი სხვადასხვა გამოცემა: Orientalia Christiana Analecta – მონოგრაფიათა სერიისათვის და Orientalia Christiana Periodica – სტატიებისა და რეცენზიებისათვის. 1992 წელს ჩნდება მესამე გამოცემაც Kanonika, რომელიც თავის მხრივ ეთმობა კანონიკური სამართლის საკითხებს. კრიტიკულ გამოცემათა სერია  Anaphorae Orientales დაიწყო 1939 წელს ალფონს რაესთან ერთად და გაგრძელდა ცნობილი პროფესორის, რობერტ ტაფტის მიერ.
მიღწევები
მარცხნივ|მინი|500x500პქ| სიმპოზიუმი სირიაში კრიზისების შესახებ, რომელიც ჩატარდა Orientale- ში, 2017 წელს ა) აღმოსავლეთის კათოლიკურ ეკლესიათა სამართლის კოდექსი (CCEO) თითქმის მთლიანად მომზადდა ორიენტალეში, რამაც უდიდესი სამსახური გაუწია აღმოსავლეთის კათოლიკურ ეკლესიებს, რადგან პირველად მოხდა მათთვის საკანონმდებლო ბაზის შექმნა, რის საფუძველზეც მიეცათ ამ ეკლესიებს საშუალება განევითარებინათ საკუთარი სამართლებრივი მოწყობაც. ბ) მერე და უმნიშვნელოვანესი მიღწევა ინსტიტუტისა არის აკადემიური გამოცემა ფერარა-ფლორენციის კრების (1438-1445) აქტებისა და დოკუმენტებისა. აქტების გამოცემის შემდეგ, პაპმა პიუს XII-მ 1947 წელს გადაწყვიტა გაეწმინდა სომხური ლიტურგია ლათინური გავლენებისაგან. სხვა მნიშვნელოვან კვლევებს შორის აღსანიშნავია იოანე ოქროპირის ლიტურგიის ისტორიის ექვსტომეული; აღმოსავლეთის საქრისტიანოს ენციკლოპედიური ლექსიკონი; IX-XIII საუკუნის სირიულ ხელნაწერთა გამოცემა; სომხეთის საკითხთან დაკავშირებული (1894-1925) საარქივო დოკუმენტების შვიდტომეული; მსგავსი გამოცემა ასირიულ-ქალდეური საკითხის გარშემო (1908-1938); ეთიუპიურ ხელნაწერთა კატალოგი; მცირე აზიის ფრესკათა და მოზაიკათა კვლევა და ა.შ.
ცნობილი პროფესორები
მარჯვნივ|მინი| აღმოსავლეთის ცნობილი ლიტურგია, პროფესორი რობერტ ტაფტი, სჯ. გიიომ ჟერფანიონი დღემდე რჩება ავტორიტეტულ მკვლევარად კაბადოკიური არქეოლოგიისა, საეკლესიო არქიტექტურისა და ფერწერისა. მარსელ ვილერის სახელს უკავშირდება Dictionnaire de Spiritualité-ს დაფუძნება, აღმოსავლური სულიერების შესწავლაში დიდი როლი მიუძღვით ასევე ირინე აუშერსა და კარდინალ თომას შპიდლიკს. ხუან მათეოსი, ცნობილი ლიტურგისტი, რომელიც ანტონ ბაუმშტარკის (1872-1948) მიმდევარი იყო, წარმოადგენს ლიტურგიული სკოლის ერთ-ერთ ფუძემდებელს, რომლის მემკვიდრეებიც ასევე ცნობილი ლიტურგისტები, მიგელ არანცი და რობერტ ტაფტი იყვნენ. ისტორიკოს ჯორჯ ჰოფმანის სახელს უკავშირდება ფლორენციის კრების აქტების გამოცემა. პროფესომა სამირ ხალილ სამირმა დასავლეთს გააცნო არაბული ქრისტიანული მწერლობის სიმდიდრე. გუსტავ ვეტერი კი გახლდათ მარქსიზმის საერთაშორისოდ აღიარებული მკვლევარი.
ცნობილი სტუდენტები
მარჯვნივ|მინი| პრეზიდენტი ბარაკ ობამა ხვდება საბერძნეთის მართლმადიდებლური საყოველთაო პატრიარქ ბართლომე I- ს, აღმოსავლეთის კურსდამთავრებულს.
ინსტიტუტში 1963-1968 წლებში სწავლობდა მსოფლიო პატრიარქი ბართლომე არხონდონისი, რომელმაც პროფესორ ივან ჟუჟეკთან დაწერა სადისერტაციო ნაშრომი კანონთა კოდიფიკაციაზე მართლმადიდებელ ეკელსიაში.
მელქიტთა პატრიარქი გრიგოლ III ლაჰემი;
კარდინალი იოსეფ სლიპი, პირველი უმაღლესი მთავარეპისკოპოსი უკრაინის გრეკო-კათოლიკური ეკლესიისა.
ქალდეველთა პატრიარქი პაულ ჩეკო პაული.
ქალდეველთა პატრიარქი რაფაელ ბიდავიდი.
სირო-ანტიოქიელთა პატრიარქი იგნატიუს ანტუან ჰაიეკი.
ანტიოქიელ კოპტთა პატრიარქი პავლე მეუში.
ალექსანდრიელ კოპტთა პატრიარქი სტეფანოს სიდარუსი.
უკრაინის გრეკო-კათოლიკეთა უმაღლესი მთავარეპისკოპოსი სვიატოსლავ შევჩუკი.
იეზუიტთა ორდენის ორი წინამძღვარი - პეტერ კოლვენბახი და ჟან-ბაპტისტ ჟანსენსი.
1930-1933 წლებში ისნტიტუტში სწავლობდა ცნობილი ქართველი მეცნიერი, კათოლიკე მღვდელი მიხეილ თარხნიშვილი.
ინსტიტუტთან დაკავშირებული პირები, რომლებიც კარდინალები გახდნენ:
კკარდინალი ალფრედ იდელფონსო შუსტერი, ინსტიტუტის პირველი რექტორი.
კარდინალი გრიგორ პეტრე აღაჯანიანი.
კარდინალი ფრანც კიონგი.
კარდინალი ფრანც ერლე.
კარდინალი ლადისლავ რუბენი.
კარდინალი ფრანც ერელი , ერთდროული პროფესორი ორიენტალში.
კარდინალი ევგენი კარდინალი ალოის გრილმეიერი.
კარდინალი ჯოზეფ ტომკო.
კარდინალი თომას შპიდლიკი.
კარდინალი ევგენი ტისსერანტი
კარდინალი Aloys Grillmeier, SJ, ღვთისმეტყველი და პატრიარქ მეცნიერი.
კარდინალი Aloys Grillmeier, SJ, პატროლოგი და მეცნიერი.
კარდინალმა ტომ ტომ ოპიდლიკმა, SJ, აღნიშნა ავტორი აღმოსავლეთ ქრისტიანული სულიერების შესახებ.
ცნობილ სტუდენტთა შორის არის ნეტარი ევგენი ბოსიკოვი, ნიკოპოლის ეპისკოპოსი და მოწამე. 2013 წელს სირიაში გაიტაცეს ორიენტალეს ორი ყოფილი მოწაფე, მართლმადიდებელი ეპისკოპოსი პაულ იაზიგი და ასირიელი ეპისკოპოსი მორ გრეგორიუს იოჰანნა იბრაჰიმი, მათი ასავალ-დასავალი, ისევე როგორც მიშელ კაჯალის, რომელიც ასევე გაიტაცეს, დღემდე უცნობია.
ედვარდ ფარუჯა
ქართული ვერსია მოამზადა ლეონიდე ებრალიძემ
პუბლიკაციები
კატეგორია:იტალიის უნივერსიტეტები
პულიცერის პრემია მხატვრულ ლიტერატურაში
პულიცერის პრემია მხატვრულ ლიტერატურაში — ერთ-ერთი კატეგორია პულიცერის პრემიის შვიდ კატეგორიას შორის, რომელიც ყოველწლიურად ლიტერატურაში, დრამატურგიასა და მუსიკაში გაიცემა. პრემია 1918 წელს დაარსდა და 1948 წლამდე, როგორც პულიცერის პრემია რომანისთვის, გაიცემოდა. პრემიის ფინალისტების ვინაობას 1980 წლიდან აცხადებენ.
გამარჯვებულები
პულიცერის პრემია მხატვრულ ლიტერატურაში ორჯერ მოიპოვეს უილიამ ფოლკნერმა, ჯონ აპდაიკმა, ბუთ ტარკინგტონმა და კოლსონ უაიტჰედმა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიტერატურული ჯილდოები
ბათაბათი
ბათაბათი (Batabat) — მთის ტბა აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2113 მ სიმაღლეზე. ყურადღებას იქცევს მოტივტივე ტორფნარი კუნძულით. მოქცეულია შაჰბუზის ნაკრძალის ფარგლებში. ტბაში არის საგუბარი. სიახლოვეს მდებარეობს ბათაბათის ასტროფიზიკური ობსერვატორია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტბები
მირზაჩი
მირზაჩი (Mîrzaci) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 164 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 611 ადამიანს შეადგენდა.
კათრინ ჯონსონი
კათრინ ჯონსონი (Katherine Johnson, დაბადების სახელი და გვარი — კათრინ კოულმენი, Katherine Coleman; დ. 26 აგვისტო, 1918, უაიტ-სალფერ-სფრინგზი, დასავლეთი ვირჯინია, აშშ, — გ. 24 თებერვალი, 2020, ნიუპორტ-ნიუსი, ვირჯინია, აშშ) — ამერიკელი მათემატიკოსი. ცნობილია აერონავტიკისა და კოსმოსის ეროვნული ადმინისტრაციასთან (NASA) და მის წინამორბედ სააგენტოსთან ხანგრძლივი თანამშრომლობით. ციურ მექანიკაში მის მიერ შესრულებულმა გამოთვლებმა მნიშვნელოვანწილად განაპირობობა პილოტირებული კოსმოსური გაფრენების წარმატება. ჯონსონი NASA-ში მომუშავე ერთ-ერთი პირველი აფროამერიკელი ქალი მეცნიერი იყო.
ბიოგრაფია
კათრინ კოულმენი დაიბადა დასავლეთ ვირჯინიის შტატში 1918 წელს. დედა იყო მასწავლებელი, მამა მუშაობდა ხისმჭრელად, მებაღედ და ხელოსნად. 1937 წელს დაამთავრა დასავლეთ ვირჯინიის შტატის კოლეჯის (ამჟამად უნივერსიტეტი) ბაკალავრიატი მათემატიკის და ფრანგულის განხრით. მასწავლებლად ორწლიანი მუშაობის შემდეგ, 1939 წელს განაგრძო მათემატიკის შესწავლა დასავლეთ ვირჯინიის შტატის უნივერსიტეტის მაგისტრატურაში, თუმცა სწავლა მალევე შეწყვიტა დაოჯახების გამო (პირველი მეუღლე, ჯეიმზ გოუბლი 1956 წელს გარდაიცვალა და სამი წლის შემდეგ კათრინი ცოლად გაჰყვა ჯეიმზ ჯონსონს). 1953 წელს მუშაობა დაიწყო NASA-ს წინამორბედი სააგენტოს, აერონავტიკის ეროვნული სარეკომენდაციო კომიტეტის (NACA) დასავლეთის რეგიონის გამომთვლელ ჯგუფში, რომელიც შედგებოდა აფროამერიკელი ქალებისგან. ჯგუფი მუშაობდა ამერიკული კოსმოსური პროგრამისთვის მონაცემების ანალიზზე, რომლისთვისაც ის ასრულებდა რთულ მანუალურ მათემატიკურ გამოთვლებს. კათრინს და მის თანამშრომლებს რასობრივი სეგრეგაციის პირობებში უწევდათ მუშაობა. მას შემდეგ, რაც, 1958 წელს, NACA NASA-დ გარდაიქმნა, ორგანიზაციაში რასობრივი სეგრეგაცია აიკრძალა. ჯონსონმა მუშაობა განაგრძო კოსმოსურ სამუშაო ჯგუფში. 1960 წელს მისი თანაავტორობით გამოქვეყნდა სტატია კოსმოსური ხომალდის ორბიტაზე განთავსების მათემატიკური გამოთვლების შესახებ: ეს იყო NASA-ს ამ განყოფილების პირველი სამეცნიერო პუბლიკაცია, რომლის ავტორთა შორის ქალი იყო. თავისი კარიერის მანძილზე ჯონსონი იყო 26 სამეცნიერო სტატიის ავტორი ან თანაავტორი.
კათრინ ჯონსონი იყო კოსმოსური პროგრამისთვის საჭირო მათემატიკური გამოთვლებისთვის კომპიუტერული ტექნიკის გამოყენების ერთ-ერთი პიონერი. მან მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა NASA-ს პილოტირებული კოსმოსური ფრენების პირველი პროექტის, პროგრამა „მერკურის“ განხორციელებაში (1961-1963), გამოთვალა რა მისიის ტრაექტორიები, გაშვების ფანჯრები და სარეზერვო მარშრუტები. 1961 წელს მან გამოთვალა ორბიტა „ფრიდომ-7“-ისთვის, რომელმაც კოსმოსში პირველი ამერიკელი ასტრონავტი — ალან შეპარდი გაიყვანა. მომდევნო წელს ასტრონავტ ჯონ გლენის თხოვნით ჯონსონმა დაადასტურა, რომ ელექტრონულმა კომპიუტერმა მისი გაფრენა სწორად დაგეგმა. 1962 წელს გლენი გახდა პირველი ამერიკელი ასტრონავტი, რომლის ხომალდმა „ფრენდშიფ-7“ წარმატებით შემოუფრინა დედამიწას. 1969 წელს ჯონსონმა მის სხვა კოლეგებთან ერთად გამოთვალა, საიდან და როდის უნდა გაეშვათ „აპოლო 11“, პირველი პილოტირებული მისია მთვარეზე. შემდგომ წლებში ჯონსონი კოსმოსური შატლების პროგრამის ფარგლებში მუშაობდა. პენსიაზე 1986 წელს გავიდა. კათრინ ჯონსონი გარდაიცვალა 2020 წელს, 101 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი კატეგორია:ამერიკელი მათემატიკოსები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი მეცნიერები
იასიარა
იასიარა (Iaciara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 427 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.02 კმ²-ზე. ფართობი 1 550 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
გუარანიასუ
გუარანიასუ (Guaraniaçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 582 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.9 კმ²-ზე. ფართობი 1 225 606 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სპექტრი (საუნდტრეკი)
ჯეიმზ ბონდის სერიის ფილმის „სპექტრი“ (Spectre) საუნდტრეკი გამოვიდა 2015 წელს. მასში შეტანილი მუსიკის კომპოზიტორი არის ტომას ნიუმენი.
ალბომში შეტანილია თითქმის ყველა კომპოზიციის სახელწოდება აღებულია ფილმის თემებიდან, გამონაკლისია სემ სმითის მიერ ჩაწერილი მთავარი თემა, „Writing's on the Wall“ და კიდევ სამი კომპოზიცია.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეიმზ ბონდის საუნდტრეკები კატეგორია:2015 წლის საუნდტრეკები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ფილმების საუნდტრეკები კატეგორია:Sony Classical-ის საუნდტრეკები
არმენ მკრტჩიანი
არმენ მკრტჩიანი (Արմեն Մկրտչյան; დ. 6 ოქტომბერი, 1973, ვედი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე. არის ოლიმპიური ვერცხლის მედალოსანი, მსოფლიო ჩემპიონატის მედალოსანი და ევროპის ჩემპიონი. გარდა ამისა, არმენ მკრტჩიანს 1991 წელს მიენიჭა საერთაშორისო კლასის სსრკ სპორტის ოსტატის ტიტული და 1996 წელს სომხეთის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება.
ბიოგრაფია
არმენ მკრტჩიანი დაიბადა 1963 წლის 6 ოქტომბერს, ქალაქ ვედიში (სომხეთის სსრ-ში). მან მოჭიდავის კარიერა რაზმიკ კარაეპეტიანის ზედამხედველობის ქვეშ დაიწყო, ხოლო 1992 წლისდან კარიერის დასრულებამდე მისი მწვრთნელები იყვნენ იური ბაბაიანი და გრანტ იენოკიანი. მკრტჩიანი იყო სსრკ-ის ახალგაზდრული მოჭიდავეთა ნაკრების წევრი. 1990 წელს, 18 წლის ასაკში, ჭიდაობის ახალგაზდრულ მსოფლიო ჩემპიონატზე ოქროს მედალი მოიგო.
1991 წელს სსრკ-ს დაშლის შემდეგ, იგი საერთაშორისო ტურნიერბზე სომხეთის სახელით წარსდგებოდა. მან მოიგო 1992 წლის ესპოირის ევროპის ჩემპიონატი. მომდევნო წელს მოიგო 1993 წლის ესპოირის მსოფლიო ჩემპიონატი. 1994 წელს, რომში გამართულ ჭიდაობის ევროპის ჩემპიონატზე მან ოქროს მედალი მოიპოვა. ამ გამარჯვებით იგი გახდა სომხეთის დამოუკიდებეპი რესპუბლიკის თავისუფალი სტილით ჭიდაობაში პირველი ევროპის ჩემპიონი. ატლანტაში გამართულ ჭიდაობის 1995 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიგო ბრინჯაოს მედალი. იმის გამო, რომ მკრტჩიანი თავისი დივიზიონის საუკეთესო ექვს მოჭიდავეთა შორის იყო მან ავტომატური კვალიფიკაციის უფლება მიიღო მომავალ წელს დაგეგმილ ზაფხულის ოლიმპიადაზე.
1996 წელს ატლანტაში გამართულ ლიმპიურ თამაშებზე არმენ მკრტჩიანმა ფინალს მიაღწია; ფინალში იგი ჩრდილოეთ კორეელ ოლიმპიურ ჩემპიონს კიმ II-ს დაუპირისპირდა. მათი ბრძოლა ძალიან დაძაბულად მიმდინარეობდა. დასასრულს, მკრტჩიანმა ერთი ქულით, 4:5 წააგო. ბოლო 5 წლის გამნავლობაში კიმ II-ისთვის ეს იყო ყველაზე ახლო ანგარიშით გამარჯვება. ამ შედეგით მკრტჩიანი გახდა პირველი ოლიმპიური ვერცხლის მედალოსანი სომხეთიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:სომეხი მოჭიდავეები კატეგორია:თავისუფალი სტილით მოჭიდავეები
Players Tour Championship 2012-2013
Players Tour Championship 2012-2013 დაიწყო 2012 წლის 18 ივნისს და დასრულდა 2013 წლის 17 მარტს. ღონისძიებები ჩატარდა ინგლისში, კონტინენტურ ევროპასა და ჩინეთში. ამ სეზონზე ტურნირები პირველად ჩატარდა ჩინეთში, Asian Players Tour Championship-ის სახელწოდების ქვეშ. ცამეტი რეგულარული დაბალრეიტინგული ტურნირი დასრულდა ფინალებით. ევროპის ტური დააფინანსა Betfair-მა.
დიდი ბრიტანეთი/ევროპა
10/10 ტურნირის შემდეგ:
აზიური
3/3 ტურნირის შემდეგ:
ფინალები
2012-2013 წლების Players Tour Championship-ის ფინალები გაიმართა 2013 წლის 12-17 მარტებს შორის Bailey Allen Hall-ში, გოლუეიში (ირლანდია). მასში მონაწილეობა მიიღო ღირსების ორდენის მფლობელმა 25-მა საუკეთესო მოთამაშემ, რომლებმაც მინიმუმ 5 ტურნირზე (2 დიდ ბრიტანეთში და 3 ევროპაში) მიიღეს მონაწილეობა; აგრეთვე APTC-ის გამარჯვებულმა სამმა მოთამაშემ და აზიური ღირსების ორდენის ოთხმა საუკეთესო მოთამაშემ.
ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილის ქუჩა
ვლადიმერ (ლადო) ალექსი-მესხიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); ლიკანის ქუჩიდან ლოტკინის ხევამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ლოტკის ქუჩა. ასევეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. თბილისის ქუჩების 1940 წლის ცნობარში კი შეტანილია ლოტკინის ქუჩის სახელწოდებით. 1996 წელს ვლადიმერ ალექსი-მესხიშვილის სახელი ეწოდა. აქვს 1 გასასვლელი და 2 შესახვევი.
ვლადიმერ (ლადო) ალექსი-მესხიშვილის გასასვლელი
ვლადიმერ (ლადო) ალექსი-მესხიშვილის გასასვლელი — გასასვლეი თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); ალექსი-მესხიშვილის ქუჩიდან ლევან ქართლელიშვილის ქუჩამდე (ყოფილი ლოტკინის გასასვლელი).
ლიტერატურა
ალექსი-მესხიშვილი
კორინთის წმინდა გიორგის ეკლესია
კორინთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კორინთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
წმინდა გიორგის დარბაზული ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები, ალაგ-ალაგ წყობაში გამოყენებულია რიყის ქვა და შირიმი. გეგმით სწორკუთხა ნაგებობა აღმოსავლეთით დასრულებულია ასიმეტრიული ფორმის აბსიდით. ცენტრში გაჭრილი ფართე, თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა მოთავსებული. აქედან სამხრეთისა უფრო დიდია. ეკლესიის კამარა შეისრულია. საკურთხევლის კონქს მკვეთრად შეისრული ფორმა აქვს, სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. სამხრეთ კედელში ფართე, თაღოვანი სარკმელია. დასავლეთი კედელი მთლიანად გახსნილია ასევე შეისრული თაღით. ნაგებობამ მრავალჯერ განიცადა გადაკეთება. მოგვიანებით მას დასავლეთიდან მიაშენეს დიდი ზომის სწორკუთხა დარბაზი. ეკლესიისათვის სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ქართული აგური და რიყის ქვა. შესასვლელი კარი დასავლეთ კედელშია გაჭრილი. ეკლესიის სამხრეთით შემორჩენილია მეორე, შვერილაბსიდიანი ეკლესიის საძირკველი, რომლის მხოლოდ აღმოსავლეთი და სამხრეთ-დასავლეთი კუთხე იკითხება. ასევე შემორჩენილია მინაშენის კედლები ფრაგმენტულად. ეკლესიის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლავრენტი ცანავა
ლავრენტი თომას ძე ცანავა (ნამდ. გვარი: ჯანჯღავა, 1900-1938 წწ.; დ. 9 აგვისტო, 1900 — გ. 12 ოქტომბერი, 1955) — საბჭოთა პოლიტიკოსი. 1946-1951 წლებში ბელარუსიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო უშიშროების მინისტრი. იყო ლავრენტი ბერიას ახლო ნათესავი, მეგრელი აფხაზეთიდან. დააპატიმრეს იოსებ სტალინის გარდაცვალების შემდეგ. გარდაიცვალა ციხეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკოსები კატეგორია:ბოლშევიკები კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1955 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:სსრკ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:ბელორუსიის სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
პლატო (მაგდალენა)
პლატო (Plato) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ზოდეხის ეკლესია
დანგრეული ეკლესიიდან შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 2 მეტრს აღწევს. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვა. ნაგებობა გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, შესასვლელი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი. ეკლესიამ განიცადა არაერთი გადაკეთება, მისი კედლები დეფორმირებულია.
იზვორი (ჩაშკის თემი)
იზვორი (Извор) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ჩაშკის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 341 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 480 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩაშკის თემის სოფლები
მამბაი
მამბაი (Mambaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქიცვფეხასებრნი
ქიცვფეხასებრნი (Pygopodidae) — ქვეწარმავალთა ოჯახი ხვლიკების რიგისა. მათი გველისებრი სხეულის სიგრძე 80 სმ აღწევს. წინა კიდურები არა აქვთ, უკანა რედუცირებულია. კუდი ძალიან გრძელია, თვალები — პატარა, გუგა — ვერტიკალური, ქუთუთოები — შეზრდილი, გამჭვირვალე. ოჯახში 8 გვარი და 30-მდე სახეობაა. გავრცელებული არიან ავსტრალიაში და მიმდებარე კუნძულებზე. აღსანიშნავია ჩვეულებრივი ქიცვფეხა (Pygopus lepidopus), რომლის სიგრძეა 75 სმ. მისი უკანა კიდურები ქერცლით დაფარული ლაპოტებია და მოძრაობაში არ მონაწილეობს. აქტიურია ღამით. ბინადრობს ბალახში. იკვებება წვრილ-წვრილი ცხოველებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხვლიკები
დალი-ყუშჩუ
დალი-ყუშჩუ (Dəli Quşçu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  1,245  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
პუებლო-ვიეხო (მაგდალენა)
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27.644 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 691 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაგდალენას დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იოსებ ნანობაშვილი
იოსებ ნანობაშვილი (დ. 30 აპრილი, 1971, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი. საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საბერძნეთის რესპუბლიკაში 2015 წლის მაისიდან.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1971 წლის 30 აპრილს თბილისში. 1987-1993 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში თეორიული ფიზიკის ფაკულტეტზე, ხოლო 2000-2002 წლებში — ხმელთაშუაზღვის დიპლომატიური აკადემია მალტაში. 2003 წელს დაიწყო დისტანციური სწავლება ლუიზიანის ქალაქ კოვინგტონის ლაკროსის უნივერსიტეტში, რომელიც 2005 წელს დოქტორის ხარისხით დაასრულა.
1998 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში და 2002 წლამდე იკავებდა ევროპული ინტეგრაციის დეპარტამენტის სამმართველოს უფროსის მოადგილის, მეორე მდივნის, ატაშეს პოზიციას. 2002-2006 წლებში ევროკავშირში საქართველოს წარმომადგენლობის მრჩეველი, პირველი მდივანი და მეორე მდივანი იყო. 2006 წელს დაინიშნა ევროპული ინტეგრაციის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილედ. ეს თანამდებობა 2008 წლამდე ეკავა, რის შემდეგაც გადავიდა რუმინეთში და 2009 წლამდე საელჩოს საქმეთა დროებითი რწმუნებული, უფროსი მრჩეველი და კონსული იყო. 2009-2013 წლებში ეუთო-ში საქართველოს მისიის უფროსი მრჩეველი, ხოლო 2013-2015 წლებში — საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების დირექტორი იყო.
2015 წლის მაისიდან არის საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საბერძნეთის რესპუბლიკაში.
ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი დიპლომატები კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი
რანავალუნა III
რანავალუნა III (დ. 22 ნოემბერი, 1861 —  გ. 23 მაისი, 1917) — მადაგასკარის სამეფოს უკანასკნელი სუვერენული მონარქი. სამეფოს მართავდა 1883 წლის 30 ივლისიდან 1897 წლის 28 თებერვლამდე. წინამორბედების მსგავსად, ცოლად გაჰყვა პრემიერ-მინისტრ რაინილაიარივონს, რომლის ხელშიც კონცენტრირებული იყო თითქმის მთელი ძალაუფლება. რანავალუნა III-მ ხელი მოაწერა შეთანხმებას საფრანგეთთან, რომლის მიხედვითაც ფრანგებს გარკვეული პრივილეგიები მიენიჭათ და რომელმაც საბოლოოდ, ხელი შეუწყო მადაგასკარზე საფრანგეთის პროტექტორატის გამოცხადებასა და სამეფოს გაუქმებას 1897 წელს.
აბიოზი
აბიოზი (a „უარყ. თავსართი“, bios „სიცოცხლე“) — ორგანიზმის რომელიმე სისტემის ან ორგანოს სიცოცხლისუნარიანობის დაქვეითება.
მაიოვკა (ოკნიცის რაიონი)
მაიოვკა (Maiovca) — სოფელი მოლდოვაში, ოკნიცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 241 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 166 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკნიცის რაიონის სოფლები
ტერეზა კუნეგუნდა სობიესკა
ტერეზა კუნეგუნდა სობიესკა (Teresa Kunegunda Sobieska; დ. 4 მარტი, 1676, ვარშავა, პოლონეთი — გ. 10 მარტი, 1730, მიუნხენი, გერმანია) — სობიესკების დინასტიის წარმომადგენელი. პოლონეთის მეფე იან III-ისა დ დედოფლ მარია კაზიმირა ლუიზა დ’არკიენის ქალიშვილი. ბავარიის კურფიურსტი 1695-1726 წლებში როგორც მაქსიმილიან II ემანუელის მეუღლე. საღვთო რომის იმპერატორ კარლ VII-ის დედა.
ბიოგრაფია
ტერეზა კუნეგუნდა დაიბადა 1676 წლის 4 მარტს ვარშავაში. იგი იყო პოლონეთის მეფე და ლიტვის დიდი მთავრის, იან III სობიესკისა და მისი ფრანგი მეუღლის, დედოფალ მარია კაზიმირა ლუიზა დ’არკიენის მეექვსე შვილი ცამეტიდან. აღსანიშნავია, რომ დედის მხრიდან მას ასევე ორი ნახევარ-და ჰყავდა, მისი პირველი ქორწინებიდან.
1695 წლის 2 იანვარს ტერეზა კუნეგუნდა სობიესკა დააქორწინეს ბავარიის კურფიურსტ მაქსიმილიან II ემანუელზე, განსვენებული კურფიურსტის, ფერდინანდ მარიასა და მისი ცოლის, ჰენრიეტა ადელაიდა სავოიელის ვაჟზე, რითაც იგი ბავარიის ახალი კურფიურსტი გახდა. ტერეზა კუნეგუნდასა და მაქსიმილიან ემანუელს სულ ათი შვილი შეეძინათ, აქედან რვა ვაჟი, თუმცა მათგან მხოლოდ ექვსმა ბავშვმა მიაღწია ზრდასრულობამდე.
მისი გათხოვებიდან ერთ წელიწადში, 1696 წლის 17 ივნისს მამამისი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც პოლონეთში სობესკების მმართველობა დაემხო.
1700 წლის 1 ნოემბერს, მეფე კარლოს II-ის უშვილოდ გარდაცვალებით შეწყდა ჰაბსბურგთა დინასტიის ესპანური შტო, რის გამოც დაიწყო ომი ესპანური მემკვიდრეობისათვის. მართალია ომში ერთმანეთს ძირითადად კარლოსის სიძეები, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV და საღვთო რომის იმპერატორი ლეოპოლდ I დაუპირისპირდნენ, თუმცა ესპანეთის ტახტისათვის აქტიურად იბრძოდა ბავარიაც. ეს იმის გამო, რომ კარლოს II-ის მეორე ცოლი, დედოფალი მარია ანა ნოიბურგელი წარმოშობით ბავარიელი იყო და ქმარს გარდაცვალებამდე მემკვიდრედ ბავარიის კურფიურსტი გამოაცხადებინა, თუმცა მოგვიანებით ეს განცხადება ბათილად სცნეს. ამის მიუხედავად, მაქსიმილიან II აქტიურად იბრძოდა ესპანეთის მეფობისათვის, რაც ტერეზა კუნეგუნდას ესპანეთის დედოფლად აქცევდა, თუმცა ამაოდ. 1704-05 წლებში ბავარიელებმა ესპანური ნიდერლანდების (თანამედროვე ბელგია და ლუქსემბურგი) ოკუპაცია მოახდინეს. დაპყრობილი მხარის შესანარჩუნებლად მაქსიმილიანი ნიდერლანდებში გაემგზავრა, რა დროსაც ბავარიას ტერეზა კუნგეგუნდა მართავდა რეგენტის სტატუსით. ბლენჰაიმის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ ბავარიამ დაკარგა ნიდერლანდებიც და ომსაც გამოეთიშა. ეს ომი საბოლოოდ 1714 წელს დამთავრდა ლუი XIV-ის ტრიუმფით, რომელმაც მეფედ თავისი შვილიშვილი ფილიპე V დასვა, თუმცა ესპანეთის ევროპული კოლონიები, მათ შორის ნიდერლანდებიც ავსტრიას მისცა, ბავარია კი ხელცარიელი დარჩა.
ქმრის მიუნხენში დაბრუნების შემდეგ, ტერეზა კუნეგუნდამ შეიტყო, რომ მაქსიმილიანს რომანი ჰქონდა გრაფინია არკოსთან. ამან ცოლ-ქმარს შორის სერიოზული უთანხმოება გამოიწვია, რის გამოც ტერეზა კუნეგუნდამ დატოვა ბავარია და დედასთან გაემგზავრა ვენეციაში. ამით განრისხებულმა მაქსიმილიან ემანუელმა მას აუკრძალა ბავარიაში დაბრუნება, რის გამოც მან დედასთან ერთად ათი წელი გაატარა გადასახლებაში. იგი უკან მხოლოდ 1715 წელს დააბრუნეს.
1726 წლის 26 თებერვალს მაქსიმილიან II გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი ტერეზა კუნეგუნდას ვაჟმა, კარლ ალბრეხტმა დაიკავა. მოგვიანებით კარლ ალბრეხტი საღვთო რომის იმპერატორი გახდა კარლ VII-ის სახელით, როგორც იმპერატორ იოზეფ I-ის სიძე. დარჩენილი წლები მან მიუნხენის დედათა მონასტერში გაატარა, სადაც გარდაიცვალა 1730 წლის 10 მარტს, 54 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1676 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1730 კატეგორია:ბავარიის კურფიურსტების მეუღლეები
რემოლინო
რემოლინო (Remolino) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მაგდალენას დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.434 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 611 კმ²-ია.
პოსი
პოსი (Posse) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 811 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 419 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.52 კმ²-ზე. ფართობი 2 024 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაცია
კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაცია (Организация Договора о коллективной безопасности — ОДКБ) — მთავრობათაშორისი სამხედრო ალიანსი. იგი წარმოადგენს კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების გაგრძელებას, რომელსაც ხელი მოეწერა 1992 წლის 15 მაისს, უზბეკეთის დედაქალაქ ტაშკენტში, რუსეთის, სომხეთის, ტაჯიკეთის, უზბეკეთის, ყაზახეთისა და ყირგიზეთის მთავრობების მეთაურების მიერ, 1993 წელს მას შეუერთდა აზერბაიჯანი, ბელარუსი და საქართველო. ხელშეკრულება ძალაში შევიდა 1994 წლის 20 აპრილს 5 წლის ვადით.
1999 წელს აზერბაიჯანმა, საქართველომ და უზბეკეთმა შეწყვიტეს წევრობა, სხვა მონაწილე სახელმწიფოები კი შეთანხმდნენ ხელშეკრულების ავტომატურად გაგრძელებაზე კიდევ 5 წლით. 2002 წლის 14 მაისს ხელშეკრულება გადაკეთდა მთავრობათაშორის ორგანიზაციად, რომლის წესდებაც დამტკიცდა 2002 წლის 7 ოქტომბერს, 2003 წელს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამდივნოში დარეგისტრირდა, 2004 წელს კი მიიღო გაეროს გენერალური ასამბლეის დამკვირვებლის სტატუსი. ამჟამად კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაციაში (კუხო) შედის ბელარუსი, რუსეთი, სომხეთი, ტაჯიკეთი, ყაზახეთი და ყირგიზეთი (უზბეკეთი ორგანიზაციას მეორედ შეუერთდა 2006 წელს, 2012 წელს კვლავ დატოვა იგი).
ხელშეკრულების მეოთხე საკვანძო მუხლის მიხედვით: ორგანიზაციის ქარტიის მესამე მუხლის თანახმად, ორგანიზაციის მიზნებს წარმოადგენს მშვიდობის, საერთაშორისო და რეგიონული უსაფრთხოებისა და სტაბილურობის განმტკიცება, მონაწილე სახელმწიფოების დამოუკიდებლობის, ტერიტორიული ინტეგრაციისა და სუვერენიტეტის დაცვა.
ისტორია
1991 წლის 8 დეკემბერს რუსეთის, ბელარუსისა და უკრაინის ახალმა პოლიტიკურმა ლიდერებმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას, რომელიც ოფიციალურად ცნობდა საბჭოთა კავშირის დაშლას და დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის (დსთ) დაარსებას. 1991 წლის 21 დეკემბერს ალმატის პროტოკოლზე ხელმოწერის შედეგად ამ სახელმწიფოებს შეუერთდა სომხეთი, აზერბაიჯანი, ყაზახეთი, ყირგიზეთი, მოლდოვა, თურქმენეთი, ტაჯიკეთი და უზბეკეთი. საქართველო დსთ-ს წევრი ორი წლის შემდეგ გახდა, თურქმენეთის და უზბეკეთის მთავრობებმა კი არ მოახდინეს ორგანიზაციის ქარტიის რატიფიკაცია და მხოლოდ ასოცირებული წევრების სტატუსი მიიღეს.
1992 წლის 15 მაისს, ტაშკენტში უზბეკეთმა და დსთ-ის წევრი სახელმწიფოების უმეტესობამ ხელი მოაწერა კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულებას, რომელიც ხელმომწერ სახელმწიფოებს გარე აგრესიის შემთხვევაში ერთმანეთის დახმარებას ავალდებულებდა. დსთ-ს წევრი სახელმწიფოებისგან მხოლოდ მოლდოვა და თურქმენეთი არ შეუერთდა აღნიშნულ ხელშეკრულებას. რუსეთისთვის ეს ხელშეკრულება წარმოადგენდა რეგიონში საკუთარი გავლენის შენარჩუნების ინსტრუმენტს, მაშინ, როდესაც ხელმომწერი ქვეყნები მიესალმებოდნენ რუსეთის პირობას, რომ იგი პატივს სცემდა მათ ეროვნულ სუვერენიტეტსა და ტერიტორიულ ინტეგრაციას. ამ სახელმწიფოებს აგრეთვე სურდათ, რომ წვდომა ჰქონოდათ რუსულ შეიარაღებასა და სამხედრო ტექნოლოგიებთან, რადგან თავადაც დიდწილად საბჭოთა კავშირის პერიოდის შეიარაღებაზე იყვნენ დამოკიდებული. 1999 წელს ხელშეკრულება ავტომატურად გაგრძელდა 5 წლის ვადით, თუმცა მის გაგრძელებაზე საქართველომ, აზერბაიჯანმა და უზბეკეთმა უარი განაცხადა. 2002 წელს ხელშეკრულების წევრმა სახელმწიფოებმა ხელი მოაწერეს ქარტიას, რომლის მიხედვითაც შეიქმნა კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაცია (კუხო), რომელიც მიზნად ისახავდა უფრო ღრმა თანამშრომლობის ხელშეწყობას. წევრ სახელმწიფოებს სურდათ თანამშრომლობისთვის მიეცათ მეტად ინსტიტუციონალიზებული ფორმა, რომელსაც ექნებოდა სტრუქტურა და ძლიერი რეგიონული ორგანიზაციისთვის დამახასიათებელი სხვა ნიშან-თვისებები. ამის მიუხედავად, კუხო წლების განმავლობაში რჩებოდა ფურცელზე დაწერილ შეთანხმებად, თუმცაღა უკანასკნელი დეკადის განმავლობაში ორგანიზაციამ გააძლიერა საკუთარი ავტორიტეტი და შესაძლებლობები, გაზარდა ერთობლივად წარმოებული იარაღის რაოდენობა, მოახდინა საჰაერო თავდაცვის ინტეგრირება, ჩაატარა მრავალეროვნული სამხედრო წვრთნები, დაიწყო წევრ სახელმწიფოებს შორის ტერორიზმისა და ნარკოტიკების წინააღმდეგ ბრძოლა.
მოსკოვს სურდა გაეზარდა კუხოს საერთაშორისო ლეგიტიმაცია. თავდაპირველად ყურადღება გამახვილებული იყო ნატოს მიერ კუხოს თანასწორ პარტნიორად აღიარებაზე, 2014 წელს რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიამდე, რუსეთისა და კუხოს ოფიციალური პირები მუდმივად სთავაზობდნენ ნატოს ერთობლივი ძალისხმევით ებრძოლათ ტერორიზმისა და ნარკოტიკის ტრეფიკინგის წინააღმდეგ და მხარი დაეჭირათ ავღანეთის უსაფრთხოებისთვის, თუმცა ეს ინიციატივები ნატოს მიერ მუდმივად უარყოფილი იყო. ამის მიუხედავად, 2004 წელს კუხომ მაინც მიიღო საერთაშორისო აღიარება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიერ, როდესაც მიიღო გენერალური ასამბლეის დამკვირვებლის სტატუსი. ორგანიზაციამ დაამყარა კავშირი გაეროს უშიშროების საბჭოს ტერორიზმთან ბრძოლის კომიტეტთან. 2010 წლის მარტში კუხომ გაეროს სამდივნოსთან ერთად ხელი მოაწერა შეთანხმებას, რომელიც ორგანიზაციას ნებას რთავდა გაეროს მანდატით მონაწილეობა მიეღო სამშვიდობო მისიებში. 2012 წელს კუხომ და გაეროს სამშვიდობო ოპერაციების დეპარტამენტმა გააფორმეს თანამშრომლობის მემორანდუმი. კუხოს ურთიერთობა ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციასთან (ეუთო) შემოიფარგლება ოფიციალური პირების შეხვედრებით და ძირითად ღონისძიებებზე მიწვევით. მოსკოვი მხარს უჭერდა კუხოსა და შანხაის თანამშრომლობის ორგანიზაციას შორის კავშირების დამყარებას, რომელიც მხარს უჭერს ეკონომიკურ და უსაფრთხოების სფეროებში წევრ სახელმწიფოებს შორის თანამშრომლობას. 2007 წელს კუხომ და შანხაის თანამშრომლობის ორგანიზაციამ გააფორმეს მემორანდუმი, რომელიც განსაზღვრავს მათ შორის თანამშრომლობას დანაშაულის, ტერორიზმის და ნარკოტიკის ტრეფიკინგის წინააღმდეგ თანასწორ და კონსტრუქციულ საფუძველზე.
გენერალური მდივნების სია
კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაციის გენერალური მდივნები იყვნენ:
სტრუქტურა
კოლექტიური უსაფრთხოების საბჭო წარმოადგენს კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაციის უმაღლეს ორგანოს და შედგება წევრი სახელმწიფოების მეთაურებისგან. საბჭოს თავმჯდომარეობა არის გარდამავალი რუსული ანბანის მიხედვით, იმ შემთხვევაში თუ საბჭო არ გადაწყვეტს სხვაგვარად. საბჭო განიხილავს ძირითად საკითხებს და იღებს გადაწყვეტილებებს ორგანიზაციის მიზნებისა და ამოცანების მისაღწევად გასატარებელ აქტივობებთან დაკავშირებით. სხდომები იმართება წევრ სახელმწიფოებში მინიმუმ წელიწადში ერთხელ.
საგარეო საქმეთა მინისტრების საბჭო წარმოადგენს ორგანიზაციის საკონსულტაციო და აღმასრულებელ ორგანოს წევრ სახელმწიფოებს შორის საგარეო პოლიტიკის საკითხებში თანამშრომლობისთვის.
თავდაცვის მინისტრთა საბჭო არის ორგანიზაციის საკონსულტაციო და აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც კოორდინაციას უწევს წევრი სახელმწიფოების თანამშრომლობას სამხედრო პოლიტიკისა და სამხედრო-ტექნიკური თანამშრომლობის სფეროში.
სამხედრო კომიტეტი ჩამოყალიბდა 2012 წელს თავდაცვის მინისტრთა საბჭოში, ორგანიზაციის კოლექტიური უსაფრთხოების სისტემის ძალებისა და საშუალებების დაგეგმვისა და გამოყენების დაუყოვნებლად განხილვისა და საბჭოსთვის საჭირო შეთავაზებების მომზადების მიზნით.
უსაფრთხოების საბჭოთა მდივნების კომიტეტი არის ორგანიზაციის საკონსულტაციო და აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც ახორციელებს წევრ სახელმწიფოთა შორის თანამშრომლობის კოორდინაციას ეროვნული უსაფრთხოების უზრუნველყოფის მიზნით.
ორგანიზაციის გენერალური მდივანი არის ორგანიზაციის უმაღლესი ადმინისტრაციული თანამდებობის პირი და ხელმძღვანელობს ორგანიზაციის სამდივნოს. ინიშნება კოლექტიური უსაფრთხოების საბჭოს მიერ წევრ სახელმწიფოთა მოქალაქეთაგან და ანგარიშვალდებულია საბჭოს წინაშე.
ორგანიზაციის სამდივნო არის ორგანიზაციის მუდმივი სამუშაო ორგანო, რომელიც უზრუნველყოფს ორგანიზაციულ, საინფორმაციო, ანალიტიკურ და საკონსულტაციო დახმარებას ორგანიზაციის სხვა ორგანოებისთვის.
რეგიონული უსაფრთხოების მიმართ კუხოს მიდგომა დაფუძნებულია სამ „საყრდენზე“: პოლიტიკური თანამშრომლობა, სამხედრო თანამშრომლობა და თანამედროვე საფრთხეებსა და გამოწვევებზე რეაგირება. პოლიტიკური თანამშრომლობა მოიცავს წევრ სახელმწიფოთა საგარეო პოლიტიკის კოორდინირებასა და კონსულტაციებს, თანამშრომლობას სხვა მთავრობათაშორის ორგანიზაციებთან და კრიზისებზე რეაგირებას. კუხოს სამხედრო შესაძლებლობები მოიცავს კოლექტიური სწრაფი რეაგირების ძალებს, რუსულ-ბელარუსულ და რუსულ-სომხურ რეგიონულ დაჯგუფებებს, კოლექტიური საავიაციო და სამშვიდობო ძალებს, ერთობლივ სამხედრო სისტემებსა და ინფრასტრუქტურას. მესამე „სვეტი“ მოიცავს ინსტიტუციურ რეაგირებას საერთაშორისო ტერორიზმსა და ექსტრემიზმზე, ნარკოტიკებით ვაჭრობაზე, არალეგალურ მიგრაციასა და ტრეფიკინგზე და დანაშაულებრივ ქმედებებზე კიბერ სივრცეში.
სამხედრო წვრთნები
ყოველწლიურად კუხოს სამდივნო და გაერთიანებული შტაბი იღებენ და ახორციელებენ კოლექტიური საბრძოლო მომზადების გეგმას. უკანასკნელი წლების განმავლობაში, კუხომ გაზარდა ასეთი წვრთნების სიხშირე, განსაკუთრებით 2014 წლის შემდეგ. წვრთნების მიზანია გაზარდოს ორგანიზაციის თავდაცვის, ნარკოტიკებთან ბრძოლის, დაზვერვისა და სწრაფი რეაგირების შესაძლებლობები.
კუხო და მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტი
2016 წლის ბოლო მსხვილმასშტაბიანი დაპირისპირების შემდეგ, მთიანი ყარაბაღის ზონაში კონფლიქტი 2020 წლის 27 სექტემბერს განახლდა. მხარეები საზავო პირობებზე 10 ოქტომბერს, რუსეთის შუამავლობით შეთანხმდა, ამის მიუხედავად სამხედრო დაპირისპირება კვლავ გაგრძელდა. საზავო შეთანხმება ითვალისწინებდა ცეცხლის შეწყვეტას ჰუმანიტარული მიზნით — ეთნიკური სომხებისა და აზერბაიჯანის ჯარებს შორის ტყვეებისა და ორკვირიანი შეტაკებების პერიოდში დაღუპულთა გვამების გაცვლას. რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა განაცხადა: პრეზიდენტმა ხაზი გაუსვა, იმ ფაქტს, რომ სომხეთი არის კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაციის წევრი, თუმცა აზერბაიჯანი და ეთნიკურად სომხებით დასახლებული მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკა კი არა და დაამატა: კრემლის სპიკერმა, დიმიტრი პესკოვმა, უფრო მკაფიოდ განაცხადა, რომ რუსეთის ვალდებულება კუხოს ფარგლებში არ ვრცელდება ყარაბაღზე.
კუხო და საქართველო
საქართველო კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულებას 1993 წელს შეუერთდა, 1999 წელს კი ხელშეკრულების ვადის 5 წლით გახანგრძლივებაზე უარი თქვა და შეწყვიტა მასში მონაწილეობა.
სქოლიო
კატეგორია:სამხედრო ალიანსები კატეგორია:რუსეთის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:სომხეთის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:ბელარუსის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:ყაზახეთის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:ყირგიზეთის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:ტაჯიკეთის შეიარაღებული ძალები
Dungeons & Dragons
მინი|250პქ|„დილეგებისა და დრაკონების“ მე-5 გამოცემის ლოგო Dungeons & Dragons (აბრევიატურა D&D ან DnD, „დილეგები & დრაკონები“) — ფენტეზი სამაგიდო როლური თამაში (RPG), რომელიც გერი გეიგექსმა და დეივ არნსონმა შექმნეს. პირველად ის გამოიცა 1974 წელს Tactical Studies Rules, Inc.-ის (TSR) მიერ. 1997 წლიდან თამაშს გამოსცემს კომპანია Wizards of the Coast (რომელიც ამჟამად Hasbro-ს შვილეული კომპანიაა). „დილეგები & დრაკონები“ მინიატურული სამხედრო თამაშებისგან წარმოიშვა, წესების საწყისი სისტემის როლს კი თამაშ Chainmail-ის ვარიაცია წარმოადგენდა. D&D-ს გამოცემა თანამედროვე როლური თამაშებისა და როლური თამაშების ინდუსტრიის დასაწყისად მიიჩნევა.
D&D ტრადიციული სამხედრო თამაშებისგან მომდინარეობს, მაგრამ ის თითოეულ მოთამაშეს შეიარაღებული ძალების ფორმაციის ნაცვლად საკუთარი პერსონაჟის შექმნის შესაძლებლობას აძლევს. ეს პერსონაჟები წარმოსახვით თავგადასავლებში ეხვევიან ფენტეზი ნარატივის ფონზე. ე.წ. Dungeon Master (DM) თამაშის მსაჯისა და მთხრობელის როლს ასრულებს, ინარჩუნებს იმ ნარატივს, რომელშიც მიმდინარეობს მოვლენები და ამ ნარატივის გარემოს მოსახლეებს განასახიერებს. პერსონაჟები ქმნიან ჯგუფს, რომელიც ურთიერთქმედებს როგორც მოქმედების გარემოს მოსახლეებთან, ისე ჯგუფის შიგნით პერსონაჟებთან. ერთად ისინი ჭრიან დილემებს, იწყებენ ბრძოლებს, აგროვებენ განძსა და ცოდნას. გზადაგზა პერსონაჟები იღებენ გამოცდილების ქულებს, რათა სესიათა მთელი წყების განმავლობაში გადავიდნენ შემდეგ დონე(ებ)ზე და უფრო ძლიერები გახდნენ.
Dungeons & Dragons-ის ადრეულმა წარმატებამ თამაშთა მსგავსი სისტემების სწრაფი გამრავლება გამოიწვია. კონკურენციის მიუხედავად, D&D ბაზრის ლიდერად რჩებოდა როლური თამაშების ინდუსტრიაში. 1977 წელს თამაში ორ ნაწილად გაიყო: შედარებით მარტივი წესების მქონე თამაშის სისტემა გამარტივებული Dungeons & Dragons და უფრო სტრუქტურული, კომპლექსური წესების მქონე Advanced Dungeons & Dragons (აბრევიატურა AD&D). AD&D-ის მე-2 გამოცემა გამოქვეყნდა 1989 წელს. 2000 წელს გამოვიდა ახალი სისტემა, Dungeons & Dragons-ის მესამე გამოცემა; განახლებული, 3.5 ვერსია გამოვიდა 2003 წლის ივნისში. ახალი წესებით შეიქმნა d20 სისტემის ბაზისი, რაც Open Game License-ითაა (OGL) ხელმისაწვდომი სხვა გამომცემლებისთვის. D&D-ის მეოთხე გამოცემა 2008 წელს გამოვიდა. მე-5, ყველაზე ბოლო, გამოცემა კი 2014 წლის მეორე ნახევარში გამოქვეყნდა.
2004 წლისთვის Dungeons & Dragons ჯერ კიდევ ყველაზე ცნობადი და გაყიდვადი როლური თამაში იყო. ამ დროისთვის Dungeons & Dragons 20 მილიონზე მეტ ადამიანს ჰქონდა ნათამაშები, წიგნებისა და აღჭურვილობების გაყიდვებმა კი 1 მილიარდ ამერიკულ დოლარს გადააჭარბა.
თამაშის მიმოხილვა
thumb|250px|D&D-ის დეტალურად დამუშავებული თამაში პროცესში. თამაშის დამხმარე ნივთებიდან აქ წარმოდგენილია კამათელი, მრავალი სხვადასხვა მინიატურა და დილეგის [[დიორამა.]]
Dungeons & Dragons სტრუქტურული, მაგრამ ღია როლური თამაშია. ჩვეულებრივ, ის დახურულ შენობაში ითამაშება, მონაწილეები კი მაგიდის გარშემო სხედან. როგორც წესი, თითოეული მოთამაშე მართავს ერთ პერსონაჟს, რომელიც ფიქციური მოწყობის ერთ-ერთ ინდივიდს წარმოადგენს. ჯგუფის სახით ერთობლივად მოქმედებისას ეს მოთამაშის პერსონაჟები (PC-ები) ხშირად მოგზაურთა „რაზმად“ მოიხსენიებიან, რომლის თითოეულ წარმომადგენელსაც ხშირად სპეციალიზაციის საკუთარი სფერო აქვს, რითაც მას მთლიანი რაზმის წარმატებაში შეაქვს წვლილი. თამაშის მსვლელობისას თითოეული მოთამაშე მართავს საკუთარი პერსონაჟის მოქმედებებსა და სხვა პერსონაჟებთან ურთიერთქმედებებს. ეს აქტივობა ხორციელდება მოთამაშეების მიერ მათი პერსონაჟების სიტყვიერი განსახიერებით, რის დროსაც გამოიყენება მრავალი სხვადასხვა სოციალური და სხვა მნიშვნელოვანი კოგნიტიური უნარები, როგორებიცაა, მაგალითად, ლოგიკა, საბაზისო მათემატიკა და წარმოსახვა. თამაში ხშირად შეხვედრების წყებად გრძელდება ერთი თავგადასავლის დასასრულებლად და კიდევ უფრო დიდხანს, როდესაც თამაშის ურთიერთდაკავშირებული თავგადასავლები კამპანიაში ერთიანდება.
პერსონაჟის შექმნა
თამაშის დაწყებამდე თითოეული მოთამაშე ქმნის საკუთარ პერსონაჟს, რომელიც მისი „წარმომადგენელი“ იქნება თამაშის სამყაროში, და იწერს ინფორმაციას მის შესახებ. ამისთვის, პირველ ყოვლისა, განისაზღვრება პერსონაჟის ძირითადი მახასიათებლები — ძალა (Strength, აბრ. STR), სიმარჯვე (Dexterity, აბრ. DEX), გამძლეობა (Constitution, აბრ. CON), ინტელექტი (Intelligence, აბრ. INT), სიბრძნე (Wisdom, აბრ. WIS), ქარიზმა (Charisma, აბრ. CHA). თამაშის თითოეულ გამოცემაში ამ მახასიათებლების განსაზღვრის სხვადასხვა გზა იყო მოცემული. შემდეგ მოთამაშე ირჩევს პერსონაჟის რასასა და კლასს, რომლებიც ასევე იცვლებოდა თამაშის გამოცემების განმავლობაში. მეხუთე გამოცემის „მოთამაშის წიგნაკის“ (Player's Handbook) მიხედვით მოთამაშისთვის ხელმისაწვდომია პერსონაჟის შემდეგ რასები და კლასები:
რასები
ანსო
ანსო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 223,10 კმ². მოსახლეობა — 386 კაცი (2020 წ.).
Dungeons & Dragons
პერსონაჟის შექმნა
კლასები
ანსო
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
Dungeons & Dragons
სქოლიო
კატეგორია:Dungeons & Dragons კატეგორია:ამერიკული როლური თამაშები კატეგორია:Hasbro-ს ფრენჩაიზები კატეგორია:ნერდ კულტურა კატეგორია:Origins Award-ის გამარჯვებულები კატეგორია:1974 წელს შემუშავებული როლური თამაშები კატეგორია:სამაგიდო თამაშები კატეგორია:Wizards of the Coast-ის თამაშები
სლავური მითოლოგია
სლავური მითოლოგია — სლავები, რომლებმაც აღმოსავლეთ ევროპის სხვადასხვა ტომები შემოიერთეს VI საუკუნემდე ცალკეულ ერად არ ჩამოყალიბებულა. მათ არ ჰყოლიათ საერთო წინაპრები, მაგრამ მათ მსგავსი კულტურა აერთიანებთ. ამ კულტურის ცენტრში ექცევა გლეხური მითლოგია, რომელმაც ფოლკლორის მთელი თაობები გაიარა. ამჟამად სლავები სამ დიდ ჯგუფსშეადგენენ: სამხრეთი, დასავლეთი და აღმოსავლეთი, რომელიც ბალკანეთდან რუსეთამდეა გადაჭიმული. ეს ჯგუფები რამდენიმე ეთიკურ ნაწილად იყოფა, რომლებიც მოიცავს რუსებს, პოლონელებს, ჩეხებს, უკრაინელებს, ბელარუსებს, სერბებს, ხორვატებს, მაკედონიელებს, სლოვენიელებს, ბულგარელებს, კაშუბებსა და სლოვაკებს. მმიუხედავად იმისა, რომ ამ ჯგუფის თითოეულ წარმომადგენელს საკუთარი ენა აქვს, ერთი სლავური ენის წარმომადგენელს მეორეს საუბრის დიდი ნაწილის გაგება შეუძლია. სწორედ ეს არის მნიშვნელოვანი წინაპირობა სლავური მითოლოგიის განვითარებისა.