cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰაფეზი
გავლენა
ჰაფეზის პოეზიამ უაღრესად დიდი გავლენა მოახდინა მთელი მახლობელი აღმოსავლეთის ლირიკის განვითარებაზე. ამ გავლენამ XX ს. დამდეგამდე მოაღწია. ჰაფეზის შემოქმედება, მიუხედავად თავისი სირთულისა, საოცრად პოპულარული იყო. მის ტკბილ ღაზალებს მღეროდნენ ცნობილი მუტრიბები სამეფო დარბაზებში და უბრალო მწყემსები თვალუწვდენელ იალაღებზე. ირანში საქვეყნოდ ცნობილი ჭეშმარიტების აღსანიშნავად დღესაც არსებობს ანდაზა: „ვინ არ იცის, რომ ხოჯა ჰაფეზი შირაზელია?“, ხოლო ტაჯიკეთში სიტყვა „ჰაფეზი“ ლექსის ოსტატის გამომხატველ ზოგად სახელად იქცა (ცნობილი სახალხო მთქმელები „ჰაფეზებად“ იწოდებიან). ჰაფეზის ლირიკა XIX საუკუნის ევროპაშიც უაღრესად პოპულარული იყო. ამაში დიდი წვლილი მიუძღვის გოეთეს, რომელმაც თავისი „დასავლურ–აღმოსავლური დივანის“ მეორე წიგნს „ჰაფეზის წიგნი“ უწოდა და თავის აღმოსავლელ კოლეგას ბევრი აღფრთოვანებული სტრიქონი უძღვნა. ამის შემდეგ გერმანიაში ჰაფეზისადმი მიბაძვა პოეტურ მოდად იქცა. უფრო მეტიც, ჰაფეზის პოეზიის პროფესიონალ მთარგმნელთა გვერდით გაჩნდნენ „ფსევდოჰაფეზები“, რომლებიც საკუთარ ლექსებს ჰაფეზის ღაზალების თარგმანებად ასაღებდნენ. ჰაფეზის პოეზიის გამოძახილს ვხვდებით, აგრეთვე, რუსულ პოეზიაშიც (პუშკინი, ფეტი და სხვ.).
შემოქმედება
მინი|მარცხნივ|300პქ|ჰაფეზის საფლავი ქ. შირაზში ჰაფეზი სამართლიანად ითვლება სპარსული ლირიკული სალექსო ფორმის ღაზალის უბადლო ოსტატად. მან დაარღვია ღაზალის შინაგანი კომპოზიცია და ბეითების აზრობრივი დიფერენციაციის შედეგად ეს ფორმა უფრო ტევადი გახადა. თუ ადრე ღაზალი ჩვეულებრივ სატრფიალო ლექსს წარმოადგენდა, ჰაფეზთან იგი ლირიკულ–ფილოსოფიური ხასიათის სალექსო ფორმად იქცა. ჰაფეზის პოეტური ფრაზა უაღრესად ლაღია და თავისებური. მისი ღაზალი გამოირჩევა ყველა სხვა პოეტის ღაზალებისაგან. რით? ძნელი სათქმელია. განსხვავებას ქმნის არა გარეგანი თავისებურება, არამედ შინაგანი. ამ შემთხვევაში ალბათ ყველაზე მართებული იქნება, თუ მას პოეტურ ინტონაციას ვუწოდებთ. სწორედ ეს ინტონაცია და სამყაროსადმი მიმართების უაღრესად თავისებური ფორმა განასხვავებს ჰაფეზის პოეზიას სხვათაგან. გარდა ამისა, მის შემოქმედებაში ყურადღებას იპყრობს საოცარი სინთეზი, ერთი მხრივ სინაზის, სინატიფის, ბუნების მშვენიერ მოვლენათა მიმართ უაღრესად სათუთი დამოკიდებულების და მეორე მხრივ, ჯებირებგადალახული პიროვნული ჯანყისა, ამბოხისა, რომელიც მიმართულია ყოველივე უგვანოსა და უმართებულოს წინააღმდეგ. ჰაფეზის ხატოვანი აზროვნება უაღრესად რთულია და მდიდარი. მსთვის დამახასიათებელია მრავალპლანიანობა და სიღრმე. ამიტომაც ხშირად ჭირს მისი ლექსების ერთაზროვანი ინტერპრეტაცია. თუმცა ისინი მძიმე და ხალხისათვის გაუგებარი არ არის. მათში ყოველი მკითხველი პოულობს თავისთვის საკმარის სულიერ საზრდოს. ჰაფეზის ლირიკული იდეალი არის ე.წ. რინდი – ლაღი, თავისუფალი პიროვნება, რომელიც არ ემორჩილება არავითარ დოგმას, ილაშქრებს ადამიანის თავისუფლების შემზღუდველი ყოველგვარი მცდელობის წინააღმდეგ. პიროვნული ჯანყის ეს დაუოკებელი სურვილი გასდევს მოტივად ჰაფეზის მთელ შემოქმედებას. აქვე ვხვდებით, მშვენიერების, ჭეშმარიტი სიყვარულის, ბუნების სილამაზისა და გაზაფხულის საგალობლებს. ჰაფეზის ლექსებში ჭარბად არის მოცემული სამყაროსა და ადამიანის არსებობის ფილოსოფიური გააზრების ცდები. იგი ხშირად ილაშქრებს აგრეთვე, როგორც ზნეობრივი, ისე სოციალური უკუღმართობის წინააღმდეგ. ჰაფეზის პოეზიის გაგებაში იკვეთება ორი ურთიერთსაწინააღმდეგო შეხედულება: ერთის მიხედვით, ჰაფეზის პოეზია გაგებულ უნდა იქნეს როგორც მისტიკური ნააზრევი, იმდროინდელ აღმოსავლეთში გავრცელებული სუფიური მოძღვრების დებულებათა შესაბამისად, ხოლო მეორის მიხედვით ჰაფეზი არის ადამიანური, რეალური ცხოვრების მომღერალი. ეს საკითხი დღემდე სადავოდ არის დარჩენილი. მაგრამ ჰაფეზის შემოქმედება იმდენად ფართოა და ყოვლისმომცველი, რომ თავისუფლად იტევს როგორც სამყაროს აღქმის რეალურ შესაძლებლობას, ასევე მისი ფილოსოფიური გააზრების ურთულეს საკითხებს. განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს ჰაფეზის პოეტური აზროვნების უაღრესად ორიგინალური სტილი, ენობრივი მიმოხვრანი, მხატვრული ხერხების თავისებური გამოყენება და ინტონაცია, რომელიც მხოლოდ მისთვის არის დამახასიათებელი. ამიტომაც ბევრი სპეციალისტი ჰაფეზის შემოქმედების სხვა ენაზე ადეკვატურად თარგმნას შეუძლებლად თვლის, თუმცა იგი მრავალ ენაზეა თარგმნილი მათ შორის ქართულადაც.
ქართული თარგმანები
სული მხდება და მებინდება სიცოცხლის დღენი, შენმა ღიმილმა ჩემს სულს ვეღარ გამოუდარა.
სამარეს ია ამიყვავებს, რადგან ამ გულმა, ზედ დაჭდეული ზილფის დაღი იას უდარა.
ჰაფეზ, შენს საფლავს სატრფომ სიოდ რომ ჩაუქროლოს, შემოგეხევა ვნებისაგან ტანზე სუდარა.
თარგმანი: ვახუშტი კოტეტიშვილის
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1320 კატეგორია:გარდაცვლილი 1389
ბუზის თანავარსკვლავედი
ისტორია
ბუზი ახალი თანავარსკვლავედია. პირველად შემოთავაზებულ იქნა პიტერ პლანციუსის მიერ 1598 წელს, მაგრამ ტრადიცია მიაწერს იოჰან ბაიერს (1603). თავიდან ერქვა „ფუტკარი“ — Apis, მაგრამ სამითხის ჩიტის თანავარსკვლავედთან მისი ლათინური სახელწოდების Apus მსგავსების გამო, სახელი ჯერ იმ დროს ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში არსებული "ჩრდილოეთის ბუზის" თანავარსკვლავედის მსგავსად „სამხრეთის ბუზად“ შეეცვალა, ხოლო შემდგომ, როდესაც სახელწოდება „ჩრდილოეთის ბუზი“ გაუქმდა, ეწოდა უბრალოდ „ბუზი“.
იუდოკუს ჰონდიუსის (ლათ. Jodocus Hondius) გლობუსზე ქამელეონი ცდილობს ენით მისწვდეს ბუზს.
დღეს ის ერთადერთი თანავარსკვლავედია, რომლის პერსონაჟიც მწერია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თანავარსკვლავედები კატეგორია:სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
კოლხეთის დაბლობი
კოლხეთის დაბლობი — დაბლობი საქართველოში. წარმოადგენს კოლხეთის ბარის დაბალ ნაწილს; მოიცავს აკუმულაციურ ვაკე-დაბლობსა და მიმდებარე სტრუქტურულ-ეროზიულ გორაკ-ბორცვებს ზღვის დონიდან 200 მ-მდე. პირველი აგებულია პლეისტოცენური და ჰოლოცენური თიხნარებით, ქვიშებითა და რიყნარით, მეორე — დისლოცირებული კაინოზოური ასაკის ნალექებით. კოლხეთის დაბლობი ოდნავ დახრილია შავი ზღვისაკენ და გადაკვეთილია მცირე სიღრმის ხეობებით. იგი სამკუთხედის ფორმისაა, ფუძით შავ ზღვას ებჯინება, ხოლო წვერი ქალაქ ზესტაფონთან აქვს. აჭარასა და აფხაზეთში კოლხეთის დაბლობი ვიწრო ზოლად ვრცელდება. კოლხეთის დაბლობზე ზღვიური ტენიანი სუბტროპიკულ ჰავაა. იანვრის საშუალო ტემპერატურა 3,5–4-იდან 6–6,5°C-მდეა, აგვისტო 22–23°C. აბსოლუტური მინიმალური –8–10°C-მდეა, აბსოლუტური მაქსიმალური 37–38°C. იცის აღმოსავლეთის და დასავლეთის ქარები. დამახასიათებელია ფიონები და ბრიზები. აჭარის სანაპიროზე წელიწადში 2500 მმ ნალექი მოდის. აღმოსავლეთისკენ ნალექები მცირდება 1200 მმ-მდე.
კოლხეთის დაბლობის მთავარი მდინარეა რიონი და მისი შენაკადები: ყვირილა, ხანისწყალი, ცხენისწყალი, ტეხური და სხვა. კოლხეთის დაბლობს ეკუთვნის მდინარეების ენგურის, კოდორის, სუფსისა და ნატანების ქვემო დინებები. მდინარეები საზრდოობს წვიმის, თოვლის, მიწისქვეშა და მყინვარული წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულზეა. ბევრია ტბა. კოლხეთის დაბლობზე გავრცელებულია სუბტროპიკული ეწერი, ალუვიური, ჭაობიანი და ტორფიან-ჭაობიანი ნიადაგები. გორაკ-ბორცვებზე წითელმიწები და ყვითელმიწებია. დაბლობის ზღვისპირა ნაწილში ჭაობიანი ტყეებია, ჭარბობს მურყანი და ტირიფი. დაუჭაობებელ ნაწილში კოლხური ტყის ნარჩენებია, რომლის მთავარი ჯიშებია: მუხა, რცხილა, წიფელი, წაბლი, ლაფანი, ძელქვა. გავრცელებულია მარადმწვანე ბუჩქები და ლიანები.
კოლხეთის დაბლობისათვის დამახასიათებელია ნოტიო სუბტროპიკული ტიპის ლანდშაფტი, რომელშიც გამოიყოფა ლანდშაფტის ქვეტიპი: ნოტიო სუბტროპიკული ვაკე-დაბლობი და დაბალი სტრუქტურულ-ეროზიული გორაკ-ბორცვები ლიანებიანი კოლხური ტყის ნაშთებითა და სუბტროპიკული ეწერი და დაჭაობებული ნიადაგებით. თავის მხრივ, აღნიშნული ქვეტიპი ლანდშაფტის რამდენიმე სახეს აერთიანებს. კოლხეთის დაბლობის უდიდესი ნაწილი მჭიდროდ არის დასახლებული და მაქსიმალურად არის ათვისებული მეურნეობისათვის.
მეცნიერება და ტექნიკა
„მეცნიერება და ტექნიკა“ — ქართული ყოველკვირეული სამევნიერო-პოპულარული ჟურნალი, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიისა და საქართველოს სსრ საზოგადოება „ცოდნის“ ორგანო (1949–1974 საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ორგანო); გამოდის თბილისში 1949 წლის იანვრიდან. მისი წინამორბედი ჟურნალია „ტექნიკა და ცხოვრება“ (1925–1929), რომელსაც შემდეგ ერქვა „ტექნიკა და შრომა“ (1929–1936), „ტექნიკა“ (1936–1941). ჟურნალი აშუქებდა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებისა და ტექნიკის უმნიშვნელოვანეს პრობლემებსა და მიღწევებს ჩვენში და საზღვარგარეთ. სხვადასხვა დროს რედაქტორებად მუშაობდნენ რ. აგლაძე, რ. დვალი, ვ. მახალდიანი, ზ. წილოსანი. ტირაჟი 19 ათასი ცალი (1982).
შინდისი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი შინდისი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მოლოკო
მოლოკო — ანგლო-ირლანდიური ელექტრონული პოპ-დუეტი, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდნენ როუშინ მერფი (ირლანდია) და მარკ ბრაიდონი (სანდერლენდი, ინგლისი).
სახელის ისტორია
ჯგუფის სახელწოდება მომდინარეობს ენტონი ბერჯესის ნაწარმოებიდან მექანიკური ფორთოხალი, სადაც ასე ეწოდება რძის სასმელს, რომელსაც ამფეტამინთან ერთად სვამენ ნაწარმოების გმირი ალექსი და მისი მეგობრები. თავად სიტყვა მომდინარეობს რუსული ენიდან, რომელშიც იგი რძეს აღნიშნავს.
ისტორია
მერფი დაიბადა არკლოუში და არ ჰქონდა მომღერლის გამოცდილება. ბრაიდონმა თავი გაითქვა სხვადასხვა ელექტრონულ პროექტში მონაწილეობით. მათ ერთმანეთი გაიცნეს შეფილდში, ერთ-ერთ წვეულებაზე, სადაც ბრაიდონს მერფიმ ჰკითხა "Do you like my tight sweater? See how it fits my body!" (მოგწონს ჩემი ვიწრო სვიტერი? ნახე, როგორ მიხდება!"). მოგვიანებით ეს ფრაზა იქცა დუეტის პირველი სტუდიური დისკის სახელწოდებად.
ანდერგრაუნდში პირველი ორი ალბომი Do You Like My Tight Sweater? და I Am Not a Doctor დიდი ინტერესით მიიღეს. „Sing It Back“, მეორე ალბომის მთავარი სინგლი იქცა აბსოლუტურ ჰიტად ქვეყნების უმრავლესობაში და შეტანილი იქნა 110 სხვადასხვა მუსიკალურ კრებულში.
2000 წელს დუეტმა წამოიწყო საკონცერტო ტურნე ენდრიუ პეკეტთან (პერკუსია), ედი სტივენსთან (კლავიშები) და დეივ კუკთან (გიტარა) ერთად.
შემდეგი პოპულარული სინგლი იყო მესამე ალბომში შეტანილი „The Time Is Now“. ეს ალბომი აღინიშნა უფრო ორგანული ინსტრუმენტული შესრულებით.
მერფისა და ბრაიდონის ურთიერთობა დასრულდა 2001 წელს. დაშლის შემდეგ მათ გამოსცეს მეოთხე დისკი Statues. მასში უფრო მეტი ტრადიციული ინსტრუმენტი იყო, ელექტრონულ მუსიკასთან ერთად. საინტერესოა, რომ მასში შეტანილი ყველა სიმღერა უიღბლო სიყვარულზეა.
2004 წელს გამოიცა ჯგუფის საკონცერტო DVD დისკი, 11,000 Clicks, რომელიც ჩიწერა ბრიქსტონის აკადემიაში. მასში შეტანილია ცნობილი ჰიტების „Indigo“, „Sing It Back“, და „The Time Is Now“ სასცენო შესრულება.
ტურის Statues ჩატარების შემდეგ დუეტის წევრების გზები საბოლოოდ გაიყო. 2006 წელს მათ უკანასკნელად შეასრულეს ერთად მოლოკოს მასალა - ეს იყო რადიოგადაცემა, რომელიც ეძღვნებოდა კრებულის Catalogue გამოსვლას. ამის შემდეგ როუშინმა განაცხადა, რომ მას აღარ აინტერესებს მოლოკოსთან დაკავშირებული პროექტების განხორციელება.
მას შემდეგ მერფიმ გამოსცა ორი სოლო ალბომი. უკანასკნელი ალბომის, Overpowered გამოსვლის შემდეგ მან საკონცერტო ტურნე წამოიწყო. ბრაიდონი ამასობაში მუშაობს სტუდიაში უფრო მცირე პროექტებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანული ელექტრონული ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური ტრიპ-ჰოპ ჯგუფები
ჯენის რენდი
ჯენის რენდი (Janice Rand) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. მონაწილეობს სერიალში ვარსკვლავური გზა: ორიგინალური სერიალი, ასევე ფილმებში ვარსკვლავური გზა IV: გზა შინისაკენ და ვარსკვლავური გზა VI: აღმოუჩენელი ქვეყანა.
ინფორმაცია პერსონაჟზე
left|მინი|ჯენის რენდი და [[ჯეიმზ კირკი (კადრი ვარსკვლავური გზა: ორიგინალური სერიალიდან)]] ჯენის რენდი არის ინტენდანტი ხომალდზე USS ენტერპრაიზ NCC-1701. ენტერპრაიზზე იგი მსახურობს 2266 წლიდან. კაპიტან კირკთან მას აკავშირებს წინააღმდეგობრივი გრძნობები. ყველაზე მეტად ეს ჩანს ეპიზოდში „შინაგანი მტერი“.
სულ ჯენის რენდი მონაწილეობს ორიგინალური სერიალის 8 ეპიზოდში. შემდგომ იგი ჩანს ფილმში ვარსკვლავური გზა, როგორც უნტერ ოფიცერი. იგი ასევე არის ფილმებში ვარსკვლავური გზა IV: გზა შინისაკენ და ვარსკვლავური გზა VI: აღმოუჩენელი ქვეყანა. მისი ნახვა შესაძლებელია ვარსკვლავური გზა: ვოიაჯერის 44_ე ეპიზოდში.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური გზის პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
Neivamyrmex pullus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მანჰეტენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიუ-იორკი კატეგორია:მანჰეტენი
ჟლეტა (2011 წლის ფილმი)
ჟლეტა (Carnage) — რომან პოლანსკის მხატვრული ფილმი. ფილმში მოქმედება ერთ ოთახში ვითარდება სადაც ორი ბავშვის მშობლები მათი შვილების ჩხუბის გამო ერთმანეთს ხვდებიან. დაფუძნებულია ფრანგი დრამატურგის, იასმინა რეზას, პიესაზე. ფილმი 15-მდე სხვადასხვა ჯილდოზე იყო ნომინირებული, თუმცა მათი უმრავლესობის მოპოვება ვერ შეძლო.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:პოლონური ფილმები კატეგორია:ესპანური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:რომან პოლანსკის ფილმები კატეგორია:პიესებზე დაფუძნებული ფილმები
კონსტრუქტივიზმი
კონსტრუქტივიზმი — ხელოვნებისა და არქიტექტურის მიმდინარეობა რუსეთში 1914 წლიდან (განსაკუთრებით აქტუალური ოქტომბრის რევოლუციის დრო), ტერმინი, რომელიც ხშირად გამოიყენება თანამედროვე ხელოვნებაში, და რომელიც უარყოფდა წმინდა ხელოვნებას, უპირატესობას ანიჭებდა რა ხელოვნებას, როგორც სოციალური დანიშნულების ინსტრუმენტს — სოციალისტური სისტემის მშენებლობისთვის.
ტერმინი „კონსტრუქციის ხელოვნება“ პირველად გამოიყენა კაზიმირ მალევიჩმა 1917 წელს ალექსანდრე დორჩენკოს ნამუშევრის აღწერისას. კონსტრუქტივიზმი, როგორც პოზიტიური ტერმინი პირველად გამოჩნდა ნაუმ გაბოს 1920 წლის „რეალისტურ მანიფესტში“. ამ სტილის მიმდევრები ინდუსტრიული დიზაინის გავლენის ქვეშ იყვნენ და მასვე იყენებდნენ შემოქმედების მასალად (ლითონის ფურცლები, მინა და მისთ.). ხშირად ეს მასალა გამოყენებული იყო გეომეტრიული ფორმის ობიექტების შესაქმნელად.
პადრე-ბურგოსი (კესონი)
პადრე-ბურგოსი (ოფიციალურად პადრე-ბურგოსის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Padre Burgos) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 488 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
კონსტრუქტივიზმი
მიმდინარეობის ჩამოყალიბება ეკუთვნის ვლადიმერ ტატლინს, ხოლო გვიანდელ კონსტრუქტივისტთა შორის იყვნენ მანუელ რენდონი, ხოაკინ ტორეს გარსია, ანტუან პევსნერი და ნაუმ გაბო. ახალი მიმდინარეობის იდეოლოგია ჩამოაყალიბა განათლების სახალხო კომისარმა ანატოლი ლუნაჩარსკიმ პეტროგრადის ძველი სახვითი ხელოვნების აკადემიის და მოსკოვის მხატვართა კოლეჯის ბაზაზე 1918 წელს. კონსტუქტივისტთა იდეოლოგიური ცენტრი მოსკოვში იყო „ვხუტემასი“ — ხელოვნებისა და დიზაინის სკოლა დაარსებული 1919 წელს. გაბოს მტკიცებით სწავლება ამ სკოლაში უფრო მეტად პოლიტიკურ და იდეოლოგიურ დისკუსიებს ემყარებოდა ვიდრე თავად ხელოვნებას.
კონსტრუქტივიზმის კანონიკური ნაშრომი იყო ტატლინის პროექტი მესამე ინტერნაციონალის (1920) მონუმენტისთვის, რომელშიც მან გააერთიანა მანქანური ესთეტიკა დინამიურ კომპონენტებთან, როგორიცაა სამძებრო ფარნები და პროექციული ეკრანები. გაბომ ტატლინის ნამუშევარი სახალხოდ გააკრიტიკა, მოუწოდა რა მას „შექმნას ფუნქციონალური შენობები და ხიდები ან წმინდა ხელოვნება, და არა ორივე ერთად“. ამას მოჰყვა 1920 წელს მოსკოვის ჯგუფის ორად გაყოფა, როდესაც გაბომ და პევნერმა გამოაქვეყნეს „რეალისტური მანიფესტი“, რომელშიც გამოცხადებული იყო მოძრაობის შემოქმედებითი ბირთვი. ეს ეწინააღმდეგებოდა ტატლინისა და როდჩენკოს კონსტრუქტივიზმის უტილიტარულსა და ადაპტირებად ვერსიას. გაბოსგან გამიჯვნისთვის ამის შემდეგ ტატლინი და როდჩენკო საკუთარ განშტოებას „პროდუქტივიზმს“ უწოდებენ. კონსტრუქტივისტთა მთავარი პოლიტიკური პატრონი ლეონ ტროცკი იყო, მაგრამ 1921 წლიდან მისი მხარდაჭერა მცირდება — კომუნისტურ პარტიას არ შეეძლო მხარი დაეჭირა წმინდა ხელოვნების მოძრაობისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არქიტექტურული მიმდინარეობები კატეგორია:ხელოვნების მიმდინარეობები
ოლანჩოს დეპარტამენტი
ოლანჩოს დეპარტამენტი (Departamento de Olancho) — ჰონდურასის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში. წარმოადგენს ქვეყნის უდიდეს დეპარტამენტს. ფართობით აღემატება მეზობელ სალვადორის რესპუბლიკას.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 458 365 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 24 351 კმ²-ია. დედაქალაქია ხუტიკალპა.
დეპარტამენტის ჩრდილოეთი და დასავლეთი ნაწილები მთიანია და დაფარულია ფიჭვის ტყეებით.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონდურასის დეპარტამენტები
Neivamyrmex punctaticeps
Neivamyrmex punctaticeps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
1978
ნობელის პრემიის ლაურეატები
*
ალმანახი „ჯავახიანი“
ალმანახი „ჯავახიანი“ ივანე ჯავახიშვილის ცენტრის პერიოდული ორგანოა, რომელიც მიზნად ისახავს ივანე ჯავახიშვილის მემკვიდრეობის კვლევის შედეგების გამოქვეყნებას. ალმანახის I ტომი „საქართველოს საზღვრების პრობლემას XX საუკუნის I ნახევარში და ივანე ჯავახიშვილი“ ეძღვნება საქართველოს საზღვრების პრობლემას. იგი 3-ნაწილიანია. ყველა ნაწილს თან ერთვის ბიბლიოგრაფია, გეოგრაფიული და პირთა საძიებლები. ალმანახში გამოქვეყნებულ ნაშრომებში და უცვლელად არის დატოვებული ავტორისეული ტექსტების სტილს. ასევე შენარჩუნებულია ერთსა და იმავე ნაშრომში ერთი და იგივე სიტყვის განსხვავებულ ფორმებიც. ტექსტში ჩარევა მოხდა მინიმლაურად – კორექტურული შეცდომების გასწორების მიზნით.
სარედაქციო კოლეგია:
დავით სართანია (მთავარი რედაქტორი)
ავთანდილ უჯმაჯურიძე, გია ჩხიკვიშვილი
ტიმგადი
ტიმგადი (არაბ. تيمقاد‎) — ძველრომაული კოლონიური ქალაქი ჩრდილოეთ აფრიკაში, რომელიც ახ. წ. I საუკუნეში იმპერატორმა ტრაიანემ დააარსა. მისი სრული სახელწოდება იყო Colonia Marciana Ulpia Traiana Thamugadi. ტრაიანემ ქალაქი დედამისს - მარისას, მამამისს - მარკუს ულპიუს ტრაიანუსს და უფროს დას - ულპიუს მარსიანას უსახსოვრა.
ალმანახი „ჯავახიანი“
ტომის რედაქტორები: დალი ნიკოლაიშვილი - თსუ გეომორფოლოგიისა და კარტოგრაფიის კათედრის გამგე, პროფესორი, საქართველოს ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის გეოგრაფიული საზოგადოების ვიცე-პრეზიდენტი, საერთაშორისო კარტოგრაფიული ასოციაციის (ICA) ეროვნული წარმომადგნელი; ავთანდილ უჯმაჯურიძე- ისტორიკოსი, ივანე ჯავახიშვილის ცენტრი.
I ნაწილი
I ნაწილი იწყება იმ ამოცანების განხილვით, რომელიც მიზნად დაისახა ივანე ჯავახიშვილის ცენტრმა. ამასთან აქ წარმოდგენილია კვლევები, სადაც გაანალიზებულია პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ საქართველოს საზღვრების ფორმირების საკითხი და მასში ივანე ჯავახიშვილის წვლილი. აქ თავმოყრილია კვლევები, სადაც სხვადასხვა კუთხითაა შეფასებული მეცნიერის ხედვა საქართველოს საზღვრების ფორმირებასთან მიმართებაში, გაანალიზებულია ის რეალობა, რამაც განაპირობა ჩვენი ქვეყნის საზღვრების ისტორიული ტრანსფორმაციები და თანამედროვე სახით მისი ჩამოყალიბება. აქვე დანართის სახით, მოცემულია ამავე საკითხებზე 1990-იან წლებში და მის შემდგომ გამოქვეყნებული ნაშრომები.
ტიმგადი
ტრაიანეს განზრახვით, ქალაქი უნდა ყოფილიყო ახლომდებარე ორესის მთბში მცხოვრები ბერბერების საწინააღმდეგო ბასტიონი. თავდაპირველად ის რომის არმიის პართიელი ვეტერანებით დასახლდა, რომლებმაც რამდენიმე წლის უფლებით მიწები მიიღეს სარგებლობაში.
ალმანახი „ჯავახიანი“
I ნაწილი
I ნაწილში ჩართულია შემდეგი ნაშრომები:
ტიმგადი
არსებობის პირველი რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში ტიმაგდი მშვიდობიანად ცხოვრობდა. III საუკუნეში აქ ქრისტიანული აქტივობები იწყება, IV საუკუნეში კი დონატიზმის ცენტრი ხდება.
ალმანახი „ჯავახიანი“
I ნაწილი
I ნაწილის დამატება
II ნაწილი
ტიმგადი
იმის გამო, რომ VII საუკუნის შემდეგ ნაქალაქარზე ახალი დასახლებები აღარ ყოფილა, ის კარგად შემოინახა დაახლოებით ერთი მეტრის სისქის ქვიშამ; ამ ტერიტორიაზე საჰარის შეჭრა გახდა ძირითადი მიზეზი ნანგრევების ჩვენს დრომდე ასე კარგად შემონახვისა.
ალმანახი „ჯავახიანი“
I ნაწილი
II ნაწილი ივანე ჯავახიშვილის ცენტრისა და საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ერთობლივი გამოცემაა. მოცემული ნაშრომების ერთი ნაწილი საქართველოსა და მის გარშემო განვითარებული პოლიტიკური პროცესების რეტროსპექტივაა, შექმნილი ამ მოვლენათა მომსწრეთა და მონაწილეთა მიერ 1917­1921 წლებში ან მის ახლო ხანებში. ისინი ასახავენ XX საუკუნის დასაწყისში საქართველოსა და მის გარშემო არსებულ გეოპოლიტიკურ ვითარებას. ამ მიზნით შეირჩა ყველაზე თვალსაჩინო ნაშრომები (ს. კაკაბაძე, გ. გვაზავა, ზ. ავალიშვილი), რომლებიც მოკლედ აღნუსხავენ იმ პერიოდის სურათს. ზოგიერთ მათგანი მოცემულია მთლიანად, ზოგიერთი კი – ფრაგმენტების სახით. მნიშვნელოვანი ადგილი ეთმობა იმდროინდელ (1917­1921 წლების) პრესაში დაბეჭდილ მასალებს. ეს ცნობები საკმაოდ ფართო და მრავალფეროვანია: საქართველოს ტერიტორიის საზღვრების დადგენა და ცალკეული პოლიტიკური პარტიების ან საზოგადო მოღვაწეთა თვალსაზრისი ამ თემაზე, საზღვრების დამდგენი კომისიების მუშაობა, ინფორმაცია პარიზის სამშვიდობო კონფერენციისა და საქართველოს დელეგატთა მგზავრობა-შეხვედრების თაობაზე, საზღვრების თემატიკაზე წაკითხული ლექციები, სასაზღვრო ზოლის დემოგრაფიული ვითარება და სხვ. ამით შევეცადეთ შეძლებისდაგვარად სრულყოფილად წარმოგვედგინა ის პუბლიკაციები, რომლებშიც ჩვენი ქვეყნის საზღვრების ისტორიული ცვლილებების გამაპირობებელი პროცესებია განხილული. აქ ჩართულია როგორც ქართულ, ისე უცხო ენაზე (რუსული, ფრანგული, ინგლისური) გამოცემული საგაზეთო პუბლიკაციები. პერიოდული გამოცემები დალაგებულია ქრონოლოგიურად, რაც შესაძლებლობას გვაძლევს, თვალი მივადევნოთ ქვეყანაში და მის ირგვლივ განვითარებულ პროცესებს ისე, როგორც ის რეალურ დროში მიმდინარეობდა.
ტიმგადი
VII საუკუნეში ბერბერების მიერ ხელყოფის შემდეგ, ტიმგადი ისტორიის ფურცლებიდან გაუჩინარდა 1881 წლამდე, როდესაც ის გათხრების შედეგად კვლავ აღმოაჩნიეს.
ალმანახი „ჯავახიანი“
I ნაწილი
II ნაწილში ჩართულია შემდეგი ნაშრომები:
ტიმგადი
1982 წლიდან, ტიმგადის ნაქალაქარი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ალმანახი „ჯავახიანი“
I ნაწილი
აგრეთვე სტატიები პერიოდულ გამოცემებში:
ჩრდილოეთ მაკედონიის დროშა
ჩრდილოეთ მაკედონიის დროშა — ჩრდილოეთ მაკედონიის რესპუბლიკის ეროვნული სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად. დროშა წარმოადგენს მართკუთხედის ფორმის მეწამულ ველს, რომელზეც გამოსახულია ყვითელი მზე რვა სხივით. იგი არის „თავისუფლების ახალი მზე“ (ново сонце на слободата; ეს სიტყვები გამოყენებულია რესპუბლიკის ეროვნულ ჰიმნში). დროშა მიიღეს 1995 წლის 5 ოქტომბერს.
ალმანახი „ჯავახიანი“
I ნაწილი
III ნაწილი
ჩრდილოეთ მაკედონიის დროშა
დროშის ისტორია
1992 წლამდე ქვეყანა იყენებდა მაკედონიის სოციალისტური რესპუბლიკის დროშას, რომელიც 1946 წელს მიიღეს. აღნიშნული დროშა წარმოადგენდა მეწამულ ველს მარცხენა ზედა კუთხეში ყვითელკონტურიანი ვარსკვლავით. 1992 წელს მიიღეს დროშა, რომელიც ასევე მეწამულ ველს წარმოადგენდა ცენტრში გამოსახული „ვერგინის ვარსკვლავით“. ამ დროშის მიღებამ გამოიწვია საბერძნეთის პროტესტი, რადგან ძველი მაკედონური საფლავი, რომელზეც გამოსახული იყო აღნიშნული ვარსკვლავი აღმოაჩინეს საბერძნეთის ტერიტორიაზე. 1995 წელს ქვეყნის ხელისუფლება იძულებული გახდა შეეცვალა დროშა.
ტიმგადი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ალჟირში კატეგორია:ძველი რომის ქალაქები
ჩრდილოეთ მაკედონიის დროშა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
ალმანახი „ჯავახიანი“
I ნაწილი
[https://www.facebook.com/photo/?fbid=603566605139813&set=pcb.603568948472912 ალმანახაის პრეზენტაცია ივანე-ჯავახიშვილის სახლ-მუზეუმში სოფ. ხოვლეში]
რესურსები ინტერნეტში
ალმანახი „ჯავახიანი“ #1 (2018 წელი)
ალმანახი „ჯავახიანი“ #2 (2019 წელი)
ალმანახი „ჯავახიანი“ #3 (2020 წელი)
კატეგორია:ქართული ალმანახები
კაზაკები (ძეგლი)
კაზაკები (Казаки) — მონუმენტალური კომპოზიცია ქალაქ ვოლგოდონსკის ჩრდილო-დასავლეთ გარეუბანში. დგას ვოლგა-დონის არხის № 15 შესასვლელთან. მონუმენტი შეიქმნა 1953 წელს არქიტექტორ ლეონიდ პოლიაკოვისა და მოქანდაკე გიორგი მოტოვილოვის პროექტის მიხედვით. რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს 1960 წლის 30 აგვისტოს № 1327 დადგენილების შესაბამისად ძეგლი შეიტანეს სახელმწიფო მნიშვნელობის ძეგლების სიაში. სკულპტურული ქანდაკება „კაზაკები“ წარმოადგენს ვოლგოდონსკში და ვოლგოდონსკის რაიონში ერთადერთ ძეგლს, რომელსაც აქვსრუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ქანდაკება სიმბოლურად გამოხატავს ყუბანის კაზაკთა კავალერიის კორპუსის გმირობას დიდი სამამულო ომის პერიოდში და ზოგადად დონელი კაზაკების საბრძოლო დიდებას.
აღწერა
სკულპტურული კომპოზიცია დგას ორ მაღალ კოშკოვან კვარცხლბეკზე, რომელიც დგას ვოლგა-დონის არხის № 15 გასასვლელის ორივე ნაპირზე. მათზე კი ცხენზე ამხედრებული კაზაკების ძეგლები დგას. ორივე კვარცხლბეკი შესრულებულია ადრეული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. ძეგლის მემორიალურ დაფაზე არის წარწერა:
კაზაკები გამოსახულნი არიან უკანა ფეხებზე შემდგარ ცეხენებზე მჯდომარენი. ერთ-ერთი კაზაკი ხმალს იქნევს ქვემოთ, მეორეს კი იგი უჭირავს თავს ზემოთ. იმის გამო, რომ კაზაკების ძეგლი ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლად არის აღიარებული, მიმდებარე ტერიტორიაზე აკრძალულია სასოფლო-სამეურნეო და სხვა ტიპის სამუშაოები, რამაც შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლზე. გარდა ამისა აკრძალულია ყველა სახის სარეკლამო და საინფორმაციო სტენდის გაკეთება და ხეების მოჭრა ძეგლის გარშემო.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
მეცხენეობა
მეცხენეობა — მეცხოველეობის დარგი, რომლის დანიშნულებაა ცხენების მოშენება და გამოყენება. მეცხენეობას ევროპისა და აზიის ქვეყნებში მისდევდნენ ჯერ კიდევ ძვ. წ. IV ათასწლეულში. ძვ. წ. II ათასწლეულში ცხენი მცირე აზიიდან შეიყვანეს აფრიკაში. ამერიკაში იგი გავრცელდა XVI საუკუნეში, ხოლო ავსტრალიაში — XVII საუკუნეში. ცნობილია ცხენის ჯიში და ჯიშური ჯგუფი. მეცხენეობის განვითარების პროცესში ჩამოყალიბდა ცხენის 3 ძირითადი ტიპი: საჯდომი, შესაბმელი და საჯაგავი. თანამედროვე სამეცნიერო-ტექნიკური პროგრესის პირობებში სოფლის მეურნეობის მექანიზაციისა და საავტომობილო მრეწველობის სწრაფად განვითარების გამო ცხენის სულადობა 2-ჯერ შემცირდა. ამჟამად ცხენის სულადობა ყველა კონტინენტზე (გარდა ამერიკისა და აფრიკისა) კლებულობს, ასევეა საქართველოშიც.
თანამედრობე მეცხენეობაში 4 მიმართულება აღინიშნება: სანაშენე, სპორტული, მუშა (გამწევი ძალი)  და პროდუქტიული. ბევრ ქვეყანაში მუშა-ცხენი ენერგეტიკული რეზერვია და მექანიკურ გამწევ ძალასთან ერთად იყენებენ.
საქართველოში ცხენს უძველესი დროიდან იყენებდნენ სამხედრო მიზნით, საჯდომ-სასაპალნედ, მსუბუქ სატრანსპორტო სამუშაოზე, მომთაბარე მეცხოველეობაში და სხვა მიზნით. ადგილობრივი ცხენის ჯიშების მაღალ ღირსებაზე მეტყველებს ის, რომ არაბებს თავიანთი ცხენსაშენებისათვის კახეთიდან კონტრიბუციით გაჰყავდათ ფაშატები. შემორჩენილია ცხენის მოვლა-მოშენების 2 სისტემა — თავლური და ჯოგური. ცნობილია ჯოგურ პირობებში მონაშენე 2 უძველესი ჯიში — თუშური და მეგრული. XIX საუკუნის II ნახევარში ჯავახეთში გავრცელდა ჯავახური შესაბმელი მუშა-ცხენი, რომლის ისტორია საქართველოში „დუხობორების“ გადმოსახლებასთან არის დაკავშირებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცხენეობა
ფუწყური (წარჩის თემი)
სქოლიო
კატეგორია:წარჩის თემის სოფლები
Neivamyrmex quadratooccipitus
Neivamyrmex quadratooccipitus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ენრიკე კაბრერა
ენრიკე კაბრერა (Enrique Cabrera; დ. 15 ივლისი, 1974, როსა-რიკა-დე-იდალგო, მექსიკა) — მექსიკელი მოქანდაკე, ფოტოგრაფი, მუსიკოსი და რესტავრატორი. მისი ნამუშევრები გამოიფინა ისეთ ადგილებში, როგორიცაა ლუვრისა და პიკასოს მუზეუმები.
სქოლიო
კატეგორია:მექსიკელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1974
BMW i8
BMW i8 (BMW Concept Vision Efficient Dynamics) — მსხვილი საავტომობილო კომპანიის BMW-ს კონცეპტ-კარი. პირველად წარადგინეს ფრანკფურტის ავტოსალონში 2009 წლის სექტემბერში. 2010 წელს კომპანიამ განაცხდა, რომ ავტომობილის სერიულ წარმოებას დაიწყებს მხოლოდ 2013 წლიდან, ლაიფციგში BMW i8 სახელწოდებით. აქვს 7.2 კილოვატ-საათის ლითიუმ-იონური აკუმულატორი. კატეგორია კუპე. ძარა და კარები აგებულია პოლიკარბონატებით. ტრანსმისია წარმოდგენილია 6 სიჩქრიანი მეორე თაობის გადაცემათა კოლოფით. ტურბოდიზელი 1,5 ლ მოცულობისაა, გამოიმუშავებს 163 ცხენის ძალას. მაქსიმალური ბრუნვის მომენტი 290 ნიუტონ-მეტრი. 100 კმ-მდე აჩქარებას სჭირდება 4,8 წამი. მაქსიმალური სიჩქარე 250 კმ/სთ.
სქოლიო
კატეგორია:BMW-ს ავტომობილები
პრაღის ზავი
ტერმინი პრაღის ზავი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პომორები
პომორები — თეთრი ზღვის სამხრეთ-დასავლეთი და სამხრეთ-აღმოსავლეთი სანაპიროს ძველი რუსული მოსახლეობა, რომელიც ძირითადად ნოვგოროდის მიწებიდან იყო გადასახლებული. პომორებს უწოდებენ თეთრი და ბარენცის ზღვის მთელ მოსახლეობასაც. რუსების ჩამოსახლება აქ დაიწყო XII საუკუნიდან და გაგრძელდა XVIII საუკუნის დამდეგამდე. პომორების საქმიანობა ძველთაგანვე ზღვასთან იყო დაკავშირებული (თევზჭერა, მენავეობა, გემთმშენებლობა). მათ აფრიანი გემებით პირველებმა მიაღწიეს კუნძულ შპიცბერგენს.
პომორებისათვის დამახასიათებელია რუსული კულტურის ჩრდილოეთის კომპლექსი (არქიტექტურა, ტანსაცმელი, ჩვევები, კილოკავი).
ლიტერატურა
კატეგორია:სლავები
კოლხიდა (მრავალმნიშვნელოვანი)
კოლხიდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბოლტონი
ბოლტონი (Bolton) — ქალაქი დიდი მანჩესტერის საგრაფოში, ინგლისის ჩრდილო-დასავლეთში, მანჩესტერიდან 16 კმ-ში. ბოლტონს გარს აკრავს მცირე ქალაქები და სოფლები, რომლებიც ერთობლიობაში ბოლტონის საგრაფოს აგლომერაციას ქმნის, რომლეთა შორის ბოლტონი უდიდესი დასახლება და ადმინისტრაციული ცენტრია. ქალაქ ბოლტონის მოსახლეობა 128,139 ადამიანს შეადგენს, ხოლო აგლომერაციისა — 262.400.
Neivamyrmex radoszkowskii
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ევკალიპტი
მინი|[[tereticornis-ის ყვავილი]] მინი|[[Eucalyptus viminalis]] მინი|[[Eucalyptus viminalis]] ევკალიპტი (Eucalyptus) — მცენარის გვარი მირტისებრთა ოჯახისა. აერთიანებს 600-ზე მეტ სახეობას. სწრაფმზარდი ხე ან ბუჩქია, მარადმწვანე, სინათლის მოყვარული, უხვად ყვავილობს, ქმნის მეჩხერ კორომს. იგი იზრდება 150-160 მ-მდე, რომლებიც დაახლოებით 4-5 მეტრის სიმსხოა. ღერო სწორი ან მრუდეა, გლუვი ან დაღარული. ფოთოლი უმეტესად მარტივია, ხეშეში; ზოგიერთი სახეობისა დაფარულია ცვილისებრი ფიფქით; ყვავილი ორსქესიანია, თეთრი, იშვიათად ყვითელი ან მუქი წითელი. ნაყოფი კოლოფია, თესლი მრავალწახნაგოვანი და წვრილი, ვარჯი პირამიდული, კვერცხისებრი, სფეროსებრი ან მტირალა ფორმისაა. მისი ფოთოლი შეიცავს ძვირფას ეთეროვან ზეთებს და ქერქი კი 40%-მდე მთრთიმლავ ნივთიერებას. კარგად ხარობს სხვადასხვა ტიპის ნიადაგზე, ვერ ეგუება დამლაშებულ ნიადაგსა და მშრალ ქვიშას. მრავლდება თესლით და ამონაყარით.
ბუნებრივ პირობებში ევკალიპტი გავრცელებულია ავსტრალიაში, ტასმანიასა და ახალი გვინეის კუნძულებზე. გავრცელებულია შავი ზღვის სანაპიროს სუბტროპიკულ ზონაში. XIX საუკუნის 80-იანი წლებიდან საქართველოში ევკალიპტის, როგორც დეკორატიული მცენარის, ასამდე სახეობაა კულტივირებული. ევკალიპტის საუკეთესო სახეობებია: მანეულისებრი ევკალიპტი, მაკართურის ევკალიპრი, ლურჯი (სფეროსებრი) ევკალიპტი, ცისფერი ევკალიპტი, ახოვანი ევკალიპტი და სხვა. ევკალიპტის მერქანს იყენებენ გემთმშენებლობაში, შენობის შიდა მოპირკეთებისათვის, ავეჯის დასამზადებლად და სხვა, ფოთლიდან მიღებულ ეთერზეთს — მედიცინაში, პარფიუმერიაში, ტექნიკაში და სხვა.
საქართველოში იგი 20-25 წლის განმავლობაში 25-30 მ-ის სიმაღლეს აღწევს. ყინვას შედარებით კარგად უძლებს,მაგრამ ძლიერი ყინვების დროს იღუპება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მირტისებრნი
აბერდინი
აბერდინი (Aberdeen, Obar Dheathain) — მთავარი საზღვაო, ნავთობსამრეწველო და თევზსარეწი პორტი, სიდიდით მესამე ქალაქი შოტლანდიაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროზე, მდინარეების — დის და დონის შესართავთან. აბერდინი ამავე სახელწოდების ოლქის ადმინისტრაციული და კულტურული ცენტრია. 2012 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 196.670 მცხოვრებს (შემოგარენთან ერთად — 227.560).
აბერდინი და მისი ოლქი წარმოადგენს ანკლავს, რომელიც გარშემორტყმულია აბერდინშირის ოლქის ტერიტორიით. ისტორიულად აბერდინშირის საგრაფოს ცენტრი სწორედ აბერდინი იყო. XII საუკუნეში სამეფო ქალაქი (ბურგი) გახდა და XII-XIV საუკუნეებში შოტლანდიის მეფეთა რეზიდენცია იყო. ქალაქი მხარს უჭერდა რობერტ ბრიუსს დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლაში. ერთხანს ინგლისის მეფე ედუარდ I-ის (მეფობდა 1272-1307) მთავარი ბაზა იყო შოტლანდიის დაპყრობის მცდელობისას. 1970-იანი წლებიდან აბერდინი სწრაფად ვითარდებოდა, როგორც ჩრდილოეთის ზღვის ნავთობის მრეწველობის მთავარი ცენტრი დიდ ბრიტანეთში. შემდგომ პერიოდში ქალაქის ეკონომიკა მეტად დივერსიფიცირებული გახდა, განვითარდა ელექტრონული სისტემების პროექტირებისა და განახლებადი ენერგიის წყაროებზე დაფუძნებული დარგები.
აბერდინი მნიშვნელოვანი საგანმანათლებლო ცენტრიცაა. ქალაქში არის აბერდინის უნივერსიტეტი (დაარსდა 1860) და რობერტ გორდონის უნივერსიტეტი (დაარსდა 1750). კულტურული დაწესებულებებიდან აღსანიშნავია აბერდინის ხელოვნების გალერეა, საზღვაო მუზეუმი და სხვ. 1973-2017 წლებში ქალაქში ტარდებოდა აბერდინის საერთაშორისო ახალგაზრდობის ფესტივალი.
სქოლიო
კატეგორია:შოტლანდიის ქალაქები
ელ-ავილის ეროვნული პარკი
ისტორია
ტერიტორია ეროვნულ პარკად 1958 წელს გამოცხადდა და დააკმაყოფილა ჯერ კიდევ XIX საუკუნიდან არსებული მოთხოვნა ამ არეალის დაცვის შესახებ. მისი შექმნით დაიწყო კარაკასის გარშემო არსებული მთის ტყეების დაცვა. ეს მთები ამჟამად ემსახურება როგორც რეკრეაციულ მიზნებს, ისე ქალაქის დაცვას ჭუჭყისა და ურბანული ექსპანსიისგან. ელ-ავილა კარაკასის მაცხოვრებელთათვის ყოველთვის მნიშვნელოვანი რესურსი იყო, რომელიც მრავალგვარი საქმიანობისათვის გამოიყენებოდა, რამაც გაართულა მისი დაცვა. 1956 წელს გაიხსნა სასტუმრო და საბაგირო, რომელიც ზღვის დონიდან 2 135 მეტრზე ადის და ქალაქ მაკუტოს მეორე მხარეს ეშვება. 20 წლიანი უმოქმედობის შემდეგ, ეს საბაგირო 2011 წლის თებერვალში კვლავ გაიხსნა.
ბიომრავალფეროვნება
პარკში წარმოდგენილია ფლორისა და ფაუნის დიდი მრავალფეროვნება. აღწერილია პეპლის 100-ზე მეტი, ძუძუმწოვრის 120, ამფიბიის 20, რეპტილიის 30 და ფრინველთა 500 სახეობა. ფრინველთაგან 9 სახეობა ვენესუელის ენდემია, სამი კი გადაშენების პირას მყოფია. კლასიფიცირებულია მცენარეთა 1 800 სახეობა, რომელთაგან ზოგიერთი კორდილიერა-დე-ლა-კოსტას მთის მასივის ენდემია, ზოგიც საკუთრივ პარკის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის ეროვნული პარკები კატეგორია:ელ-ავილის ეროვნული პარკი კატეგორია:კარაკასის გეოგრაფია კატეგორია:მირანდას შტატის გეოგრაფია კატეგორია:ვარგასის შტატის გეოგრაფია კატეგორია:1958 წელს დაარსებულები ვენესუელაში კატეგორია:1958 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:კარაკასის ღირსშესანიშნაობები
პაგბილაო
პაგბილაო (ოფიციალურად პაგბილაოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Pagbilao) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 78 700 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
დავიდ ნალბანდიანი
დავიდ პაბლო ნალბანდიანი (David Pablo Nalbandian; დაბ. 1 იანვარი, 1982, უნკილო, არგენტინა) — არგენტინელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მესამე ჩოგანი.
ნალბანდიანს ჯამში ATP-ის 11 ტურნირი აქვს ერთეულთა თანრიგში მოგებული, აქედან 1 წლის შემაჯამებელი ტურნირი და 2 მასტერსი. 2002 წელს, ნალბანდიანი კარიერაში ერთადერთხელ გავიდა დიდი სლემის ტურნირის ფინალში – უიმბლდონის ფინალში იგი ავსტრალიელმა ლეიტონ ჰიუიტმა სამ სეტში დაამარცხა. ნალბანდიანი ერთადერთი არგენტინელი მამაკაცი ჩოგბურთელია ისტორიაში, რომელმაც ყველა დიდი სლემის ტურნირის ნახევარფინალამდე მიაღწია და ერთადერთია, ვინც უიმბლდონის ფინალში ითამაშა. ნალბანდიანმა კარიერა 2013 წელს დაასრულა.
პირადი ცხოვრება
ნალბანდიანი დაიბადა 1981 წლის 1 იანვარს არგენტინის პატარა ქალაქ უნკილოში, რომელიც ქვეყნის სიდიდით მეორე ქალაქ კორდოვადან 28 კილომეტრში მდებარეობს. დავიდის მშობლები იტალიური წარმომავლობის ალდა და სომხური წარმომავლობის ნორბერტო ნალბანდიანი იყვნენ. ჰყავს ორი ძმა – ხავიერი და დარიო.
ნალბანდიანმა ჩოგბურთის თამაში 5 წლის ასაკში დაიწყო, როდესაც მისმა ბაბუამ ეზოში ცემენტის კორტი ააშენა, სადაც დავიდი უფროს ძმებთან თამაშობდა. ნალბანდიანი საფეხბურთო კლუბ „რივერ პლეიტის“ გულშემატკივარია.
წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები: 1 (1–0)
(დ) – დახურული კორტი
ჯებელის თემი
ჯებელის თემი (Община Джебел) — თემი ბულგარეთში. შედის კირჯალის ოლქში. 2008 წლის 15 დეკემბრის მონაცემებით თემის მოსახლეობაა — 9 089 ადამიანი.
ჯებელის თემის კმეტი (მერი) — ბახრი რეჯებ იუმერი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) 2007 წლის არჩევნების შედეგების მიხედვით.
დასახლებული პუნქტები
თემის შემადგენლობაში შედის შემდეგი დასახლებული პუნქტები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ალადინ ალავერდიევი
ბიოგრაფია
ალადინ ალაჰვერდიევი დაიბადა 1947 წლის 29 მაისს სომხეთის სსრ-ს სოფელ კასამანში, ბასარგეჩარის ოლქში. 1964 წელს მედლით დაამთავრა ბაქოს 190-ე საშუალო სკოლა. იმავე წელს ჩაირიცხა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკურ-მათემატიკის ფაკულტეტზე (მექანიკის ფაკულტეტი). მე-3 კურსის შემდეგ სწავლა განაგრძო მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მან განაგრძო სწავლა და დაიცვა დისერტაცია "პიეზოელექტრული სტრუქტურების ელექტრული პარამეტრების გამოკვლევა ასოცირებული რყევებით" და მიიღო დოქტორის ხარისხი ფიზიკურ-მათემატიკაში.
1974 წელს მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ასპირანტურაში სწავლის დასრულების შემდეგ აიყვანეს სსრკ ელექტრონული მრეწველობის სამინისტროს საკავშირო სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში „FONON“. 1974-1994 წლებში მუშაობდა უმცროს მეცნიერ-თანამშრომელად, უფროს მეცნიერ-თანამშრომელად და „მათემატიკური მოდელირების“ განყოფილების გამგედ.
1994-1995 წლებში მუშაობდა ერთობლივი რუსულ-ამერიკული კომპანია „Green Star International“-ში გენერალური დირექტორის მოადგილედ. 1995-1996 წლებში მუშაობდა მოსკოვის მცირე და საშუალო ბიზნესის ზელენოგრადის საქალაქო ასოციაციის დირექტორად.
1996 წლის სექტემბერში გახდა მოსკოვის ბიზნესის ადმინისტრირების სახელმწიფო აკადემიის უმაღლესი და გამოყენებითი მათემატიკის კათედრის გამგე და პროფესორი. ასევე, 1997– 1998 წლებში იყო ეკონომიკისა და მენეჯმენტის ფაკულტეტის დეკანი, 2000 წლიდან კი აკადემიის საგანმანათლებლო და მეთოდური მუშაობის პირველი პრორექტორი.
2010 წლის დეკემბრიდან დღემდე მუშაობს მოსკოვის ელექტროტექნიკის ინსტიტუტში პრორექტორის მოადგილედ საგანმანათლებლო დარგში, არის საგანმანათლებლო პროცესის ხარისხის მართვის კათედრის გამგე, პროფესორი.
ალლავერდიევმა თავისი ცხოვრება მიუძღვნა მეცნიერებასა და განათლებას.
მისი ხელმძღვანელობით 7 ასპირანტმა წარმატებით დაიცვა დისერტაცია.
რამდენიმე წლის განმავლობაში, ალავერდიევი იყო რუსეთის ფედერაციის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების აკადემიურ საკითხებში პრორექტორთა საბჭოს წევრი, მოსკოვის განათლების დეპარტამენტის საკოორდინაციო საბჭოს წევრი, მოსკოვის ბიზნეს ადმინისტრირების სახელმწიფო აკადემიის აკადემიური საბჭოს წევრი და აკადემიის სამეცნიერო-მეთოდური საბჭოს თავმჯდომარე.
FONON სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში ინსტიტუტის მთავარ თეორეტიკოსად მუშაობისას იყო 30-ზე მეტი სამეცნიერო-კვლევითი და ექსპერიმენტული დიზაინის სამუშაოების სამეცნიერო დირექტორი ან მთავარი დიზაინერის მოადგილე (კვლევა და განვითარება), რომელიც ეძღვნებოდა გამოყენებული მოწყობილობებისა და პროდუქტების შემუშავებას. ტექნოლოგიის სხვადასხვა დარგში. მისი ინოვაციური გადაწყვეტილებების მრავალი სამეცნიერო და ტექნიკური შედეგი, რაც აშკარაა AM ალავერდიევის მიერ გამოქვეყნებული 150-ზე მეტი სამეცნიერო სტატიიდან და 7 გამოგონებიდან, წარმატებით იქნა გამოყენებული მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების გარკვეულ სექტორებში: მსოფლიო ოკეანის შესწავლაში, საზღვაო სეისმურ სფეროში. ელექტრონული კომპანიების მიერ (განსაკუთრებით აკუსტიკასა და მიკროელექტრონიკაში), თავდაცვისა და სამედიცინო მრეწველობის (კერძოდ, მისი და მისი თანამშრომლების მიერ შემუშავებული პიეზოკერამიკული სენსორი) მიერ განხორციელებული კვლევები წარმატებით იქნა გამოყენებული ხელოვნური გულის შემუშავებასა და შექმნაში.
სამეცნიერო კონფერენციებში მონაწილეობა
ალავერდიევს წარმოდგენილი აქვს 60-ზე მეტი სამეცნიერო მოხსენება (მათ შორის 10 პლენარული) 30 საერთაშორისო, გაერთიანებულ, რუსულ ინდუსტრიულ კონვენციაზე, კონფერენციებსა და სიმპოზიუმებზე, რომლებიც მიეძღვნა პიეზოელექტრო გარემოში ზედაპირული ტალღების გავრცელებას.
ბოლო ორ კონფერენციაზე ალავერდიევმა წაიკითხა 13, მათ შორის 3 პლენარული მოხსენება. იყო ზოგიერთი ფორუმის საორგანიზაციო ან პროგრამული კომიტეტის წევრი. როგორც ასპირანტმა, მონაწილეობა მიიღო ბაქოში აერონავტიკის საერთაშორისო კონფერენციაში (1973). მინი
ოჯახი
დაქორწინებულია. ჰყავს ვაჟი და ქალიშვილი და 4 შვილიშვილი.
მისი მეუღლე მახსათი კენგერლი ისმაილი 1951 წელს ნახჭევანში დაიბადა. სკოლა მედლით დაამთავრა. შემდეგ დაამთავრა ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტი. მას აქვს დოქტორის ხარისხი ქიმიაში და არის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის წამყვანი მკვლევარი. ავტორია რამდენიმე სამეცნიერო სტატიისა.
მისი ქალიშვილი, ალავერდიევა-რაფიბეილი აიტენი დაიბადა 1982 წელს მოსკოვში. მედლით დაამთავრა მოსკოვის 842-ე ზოგადი საშუალო სკოლა. მან წარჩინებით სწავლობდა სეჩენოვის პირველი მოსკოვის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში. შემდეგ დაამთავრა ორდინატურა და მუშაობს ქირურგად ყატარის შტატის დედაქალაქ დოჰაში პლასტიკური ქირურგიის დარგში. დაოჯახებულია და ჰყავს 3 შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საბჭოთა გამომგონებლები
მშვიდობა
მინიატიურა|მშვიდობის სიმბოლო მშვიდობა — ომის ანტონიმი. მშვიდობა ეწოდება საზოგადოების ისეთ მდგომარეობას, სადაც არ არის შეიარაღებულ კონფლიქტი ან რაიმე სხვა სახის სამხედრო ძალადობა. მშვიდობის შემსწავლელ მეცნიერებას ეწოდება – ირენოლოგია.
მშვიდობიანი საზოგადოების შექმნა არის ზოგადსაკაცობრიო ამოცანა. პრობლემის გადაჭრაზე მუშაობენ დიდი საერთაშორისო პოლიტიკური და თემატური ორგანიზაციები.
ომისა და მშვიდობის დამოკიდებულება
ინგლისელი სამხედრო ისტორიკოსის და თეორეტიკოსის ბეზილ ჰენრი ლიდელ ჰარტის თანახმად მშვიდობა არის ყველა ომის მიზანი.
მშვიდობა, რომელიც წინ უძღვის ომს, ძირითადად განიხილება მომავალი სამხედრო შეტაკების მოსამზადებელ პერიოდად. სწრაფი ტემპებით ხდება შეიარაღების წარმოება, შეინიშნება სახელმწიფო ხაზინიდან დიდი რაოდენობით სახსრების სამხედრო საჭიროებებზე ხარჯვა. ხდება მოსახლეობის მორალური მზადება შეტაკებისთვის. როგორც წესი, უშუალოდ ომს წინ უძღვის მუქარების პერიოდი, რომლისთვისაც დამახასიათებელია არმიების მობილიზაცია და ეკონომიკის მილიტარიზაცია.
უშუალოდ მშვიდობას წინ უძღვის ერთ-ერთი მხარის კაპიტულაცია ან კონფლიქტის მხარეების მიერ ორმხრივი დათმობები. ომის შემდგომი მშვიდობისთვის დამახასიათებელია მშვიდობის გამყარება, ინფრასტრუქტურის აღდგენა და ეკონომიკის ზრდის სწრაფი ტემპები.
მშვიდობის სახეობები
მშვიდობის საკითხების ნორვეგიელმა მკვლევარმა იოჰან გალტუნგმა წამოაყენა ნეგატიური და პოზიტიური მშვიდობის ცნებები. ნეგატიური მშვიდობაა ძალადობის უბრალოდ აღკვეთა, ხოლო პოზიტიური მშვიდობა — ისეთი მექანიზმების და სტრუქტურების შექმნა, რომლის დროსაც კონფლიქტები ან საერთოდ არ წარმოიქმნება, ან მათი გადაწყვეტა ადრეულ ეტაპზე ხდება.
ოლივერ რიჩმონდმა გამოყო მშვიდობის შემდეგი ფორმები:
დღეს სამეცნიერო ლიტერატურასა და საზოგადოებრივ დისკურსში პრევალირებს ლიბერალური მშვიდობის კონცეფცია, რომელიც კავშირშია დემოკრატიასა და თავისუფალ ბაზართან. ოლივერ რიჩმონდის მიხედვით, ზემოთჩამოთვლილ ღირებულებებთან ერთად „ლიბერალური მშვიდობა“ მოიცავს ჰუმანიტარული ინტერვენციების, მშვიდობისადმი იძულების და ასევე ძირითადი „დასავლელი“ მოთამაშეების კონსენსუსს. „ლიბერალური მშვიდობის“ კონცეფციის წარმატების მაგალითად ხშირად მოყავთ ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოების მშვიდობიანი ურთიერთობები.
პაციფიზმი
ბოლო ასწლეულების განმავლობაში და განსაკუთრებით ორი მსოფლიო ომის შემდეგ არსებობდა პოლიტიკური მოძრაობები, რომლის მიზანსაც წარმოადგენდა მშვიდობის მიღწევა მთელ მსოფლიოში.
იდეოლოგიებს, რომლებიც მშვიდობას ძირითად პრიორიტეტად მიიჩნევენ, აერთიანებენ პაციფიზმის სახელის ქვეშ. პაციფისტები აკრიტიკებენ ნებისმიერ ომებს და ყოველგვარ ძალადობას, უარყოფენ სამართლიანი ომების თეორიას. პაციფიზმის პოზიციებს იკავებენ გარკვეული რელიგიური დენომინაციები, მაგალითად კვაკერები.
ერთ-ერთი პრესტიჟული საერთაშორისო ჯილდო, რომელიც ხალხთა შორის მშვიდობის გამყარების სფეროში გადაეცემათ არის ნობელის მშვიდობის პრემია. იგი გადაეცემა ყოველწლიურად ადამიანს ან ორგანიზაციას, რომელსაც ნორვეგიის პარლამენტის მიერ დანიშნული ნორვეგიის ნობელის კომიტეტი შეარჩევს. ნობელის მშვიდობის პრემია მიენიჭება ყოველწიულად (გამონაკლისი იყო მსოფლიო ომების წლები). ძირითადად, პრემიას იღებენ მილიტარიზმის წინააღმდეგ მებრძოლები, საერთაშორისო ორგანიზაციების დამფუძნებლები და აქტიური მონაწილეები, ადამიანის უფლებათა დამცველები.
დალვიკი
დალვიკი (Dalvík) — ქალაქი და სათამო ისლანდიაში.
გეოგრაფია
ქალაქი დალვიკი მდებარეობს ისლანდიის ჩრდილოეთ ნაწილში გრენლანდიის ზღვის სანაპიროზე, ფიორდ ეია-ფიორდის ნაპირზე, ქალაქ აკურეირის ჩრდილოეთით. ქალაქი არის იმავე დასახელების თემის ადმინისტრაციული ცენტრი, რომელიც მიეკუთვნება ნორდურლენდ ისტრას რეგიონს. დალვიკის მოსახლეობის რაოდენობა 1414 ადამიანს შეადგენს ( 01.12 2007 წლის მონ.).
დალვიკი — მსხვილი სათევზაო ნავსადგურია. დალვიკიდან დედაქალაქ რეიკიავიკამდე მანძილი.
ისტორია
1934 წელს მიწისძვრის შედეგად ქალაქი ძლიერ დაზიანდა.
1916 წელს დელავიკში დაიბადა ისლანდიის მესამე პრეზიდენტი კრისტიან ელდიაურნი (1968—1980).
იხილეთ აგრეთვე
ისლანდიის ქალაქების სია ისლანდიის სათემოები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის სათემოები კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები
შირიმნის ბრძოლა
შირიმნის ბრძოლა 1021 — ბრძოლა საქართველოსა და ბიზანტიის ლაშქარს შორის, შირიმთან (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია). ბიზანტიის იმპერიას არ აკმაყოფილებდა საქართველოსაგან მისი სიუზერენობის ფორმალური აღიარება და ცდილობდა რეალურად განემტკიცებინა თავისი მდგომარეობა, რისთვისაც XI საუკუნის დასაწყისში სამხრეთ ტაოს ტერიტორიაზე დავით კურაპალატის ყოფილი სამფლობელოებიდან (დავით III კურაპალატის მემკვიდრეობა) იბერიის თემი შექმნა.
ბიზანტია ყველა საშუალებით ცდილობდა შეეჩერებინა საქართველოს გაერთიანებისა და ზრდა-გაძლიერების პროცესი, დაესუსტებინა ის და ხელში ჩაეგდო მოსაზღვრე მიწები. 1014—1018, როდესაც ბიზანტია ბულგარეთთან ომით იყო დაკავებული, საქართველოს სამეფო კარმა ისარგებლა ამით და ბრძოლა დაიწყო სამხრეთ ტაოს მიწა-წყლის დასაბრუნებლად. ქართველებს მხარში ამოუდგნენ სომხებიც. გიორგი I-მა დაიკავა ბიზანტიის მიერ მიტაცებული ციხესიმაგრეები, მაგრამ ბულგარეთის დამარცხების შემდეგ ბიზანტიის საიმპერატორო კარმა გიორგი I-ს დაკავებული ციხესიმაგრეების დაცვა მოსთხოვა. არისტაკეს ლასტივერტცის ცნობით, საქართველოს მეფემ არ შეასრულა ბიზანტიის იმპერატორის მოთხოვნა, ეს უკანასკნელი განრისხდა და საქართველოს წინააღმდეგ გამოილაშქრა. გიორგი I-მა სასწრაფოდ შეკრიბა ლაშქარი, მაგრამ მოწინააღმდეგის დიდი რიცხობრივი უპირატესობის გამო შებმა მიზანშეუწონლად ჩათვალა და უკან დახევა დაიწყო. ბიზანტიელები დაედევდნენ. გიორგი I-მა, მტრის მოძრაობისთვის ხელი რომ შეეშალა, გადაწვა ოლთისი. ბიზანტიელები 1021 პალაკაციოს (ჩილდირის) ტბის მახლობლად, შირიმთან შეებნენ საქართველოს ლაშქრის არიერგარდს. ქართველებმა მედგარი ბრძოლით უკუაქციეს ბიზანტიელები, მაგრამ მოპოვებული უპირატესობის შენარჩუნება ვერ მოახერხეს და უკან დაიხიეს. ამან გაააქტიურა მტერი. ბიზანტიის ლაშქარი დაედევნა ქართველებს, კოლა-არტაან-ჯავახეთზე გადმოიარა და გაანადგურა ეს მხარე. შემდეგ თრიალეთში შემოიჭრა. გიორგი I-მა მოიშველია კახეთისა და ჰერეთის ძალები და ბრძოლის განახლება გადაწყვიტა. ზამთრის მოახლოებისა და, როგორც ჩანს, ქართველთა ლაშქრის გაძლიერების გამო ბიზანტიის მბრძანებელმა ბრძოლა აღარ გააგრძელა და უკან გაბრუნდა, თანაც „კუალად უბოროტესადრე შურისგებით მოაოხრა ქუეყანანი“.
შირიმნის ბრძოლაში ქართველი ფეოდალები ერთმანეთთან შეკავშირებულები გამოვიდნენ მტრის წინააღმდეგ. ბრძოლაში დაიღუპნენ დიდი ფეოდალები კლდეკარის ერისთავი რატი ლიპარიტის ძე და ხურსი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XI საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები
კოლხეთის ეროვნული პარკი
კოლხეთის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი საქართველოში, შავი ზღვის სანაპიროზე, პალიასტომის ტბის მიდამოებში. კოლხეთის დაცული ტერიტორიების ნაწილი. ფართობი 44 980 ჰა, საიდანაც 29 229 ჰა სახმელეთო ფართობია, 15 751 ჰა კი — შავი ზღვის აკვატორია. დაარსდა 1999 წელს. მოიცავს შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე ნაბადისა და ჭურიის უბნის მიმდებარე აკვატორიის ნაწილს და პალიასტომის ტბის აუზს. პარკი კოლხეთის საერთაშორისო მნიშვნელობის მქონე ჭარბტენიანი ეკოსისტემების დაცვისა და შენარჩუნების მიზნითაა შექმნილი. გამოირჩევა ველური ფლორისა და ფაუნის მაღალი ბიომრავალფეროვნებით, ენდემური და რელიქტური სახეობების სიუხვით. აქ წარმოდგენილია სხვადასხვა ტიპის ლანდშაფტები, ცალკეული ეკოსისტემები და ცენოზები.
ეროვნული პარკი მოიცავს 5 მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას — ზუგდიდის, ხობის, სენაკის, აბაშისა და ლანჩხუთის — და საქართველოს ორი ისტორიული მხარის — სამეგრელოსა და გურიის ნაწილია.
ეროვნული პარკი მნიშვნელოვანია როგორც მიგრირებად, მიმომფრენ და წყალმცურავ ფრინველთა საბინადროდ ვარგისი არეალი, ასევე როგორც შავი ზღვის ზუთხისებრთა ოჯახის თევზების ტოფობის ორიდან ერთ-ერთი ადგილი (მდ. რიონის შესართავის 9 კმ-იანი მონაკვეთი; მეორე — დუნაი).
1935 წელს შეიქმნა კოლხეთის ნაკრძალი (ფართობი 561 ჰა). მისი მიზანი იყო კოლხეთის დაბლობისათვის დამახასიათებელი რელიქტური ფლორისა და ფაუნის მთლიანი კომპლექსის დაცვა. ნაკრძალს დიდი სამეცნიერო-კვლევითი და ისტორიული მნიშვნელობა ჰქონდა. ეროვნული პარკი დაარსდა 1999 წელს.
შემონახულია კოლხეთისათვის დამახასიათებელი ჭაობისა და დაბლობის ტყეების ლანდშაფტი. გავრცელებულია მურყანი, წიფელი, რცხილა, კოლხური სურო, წყავი, შქერი და რელიქტური ბალახოვანი მცენარეები. ცხოველებიდან — შველი, გარეული ღორი და სხვა.
საინტერესო ფაქტები
2007 წლის 24 ოქტომბრიდან კოლხეთის ეკოსისტემა შეტანილი იყო იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში. 2021 წელს კოლხეთის ტროპიკული ტყეები და ჭაობები, რომელიც კოლხეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიასაც მოიცავს, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ეროვნული პარკები კატეგორია:რამსარის ძეგლები საქართველოში
ტაიტი
მინი|250პქ|საფრანგეთის პოლინეზიის მდებარეობა ტაიტი (Tahiti) — კუნძული წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, საფრანგეთის პოლინეზიაში მდებარე საზოგადოების კუნძულთა ჯგუფში (Îles de la Société). ტაიტი საფრანგეთის პოლინეზიის კულტურული, ეკონომიკური და პოლიტიკური ცენტრია. ეს მთაგორიანი კუნძული ვულკანური წარმოშობისაა და შემოსაზღვრულია მარჯნის რიფებით. მოსახლეობა შეადგენს 178 133 ადამიანს (2007), აქ თავს იყრის მთლიანად საფრანგეთის პოლინეზიის მოსახლეობის 68,6 %. ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფრანგული, თუმცა ადგილობრივ, ტაიტურ ენაზე მოსაუბრეც საკმაოდ ბევრი მოქალაქეა.