cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რიდლინგენი
რიდლინგენი (Riedlingen) — ქალაქი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. ქალაქის ფართობია 64,97 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 10 006 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის ქალაქები
ცივასულას ციხე
ცივასულას ციხე — გვიანი შუა საუკუნეების ციხე მდებარეობს აგარისღელესა და აჭარისწყლის შესაყარში, ცივასულად წოდებულ ადგილის ზემოთ, სასირეს გორას აღმოსავლეთ ნაწილში. ციხეს სტრატეგიული მნიშვნელობა აქვს. მისადგომი მხოლოდ ჩრდილო-დასავლეთიდან, ვიწრო ბილიკის სახითაა მოცემული.
ძეგლის აღწერა
ციხე აგებულია კლდეზე. ეს კლდე სასირე გორადან ეშვება ჩრდილო-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთის მიმართულებით. კლდე ჯერ დაბლდება, ხოლო შემდეგ მკვეთრად მაღლდება. სწორედ ამ ამაღლებაზე არის დაშენებული ციხის კოშკი. კოშკი ციხის კომპოზიციის ყველაზე მთავარ ელემენტს შეადგენს. ამ კოშკიდან რელიეფი კვლავ ტერასებად დაბლდება, რომელსაც ჩასდევს ციხის ზღუდის კედლები.
ციხის ფართობი, დაახლოებით, 400 მ²-ია.
გიორგი ჯინჭველაშვილი
გიორგი ჯინჭველაშვილი (დ. 18 იანვარი, 1976, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ევროპის ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი (1997), შვედეთის (1991), ფინეთისა (1997) და ირანის (1998) საერთაშორისო ტურნირებში გამარჯვებული.
ცივასულას ციხე
ძეგლის აღწერა
კოშკი წარმოადგენს ოვალური ფორმის ნაგებობას, რომლის დიამეტრი 3,18 მ-ია, ხოლო მცირე — 2,6 მ. იგი დიდი დაზიანებითაა მოღწეული ჩვენამდე. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლები და ნაწილობრივ აღმოსავლეთი კედლის ზემო ნაწილი. შიგნიდან კოშკის სიმაღლეა 4,5 მ. ხოლო გარედან — 6,5 მ. კოშკის კედლის სიგანეა 0,6 მ. ჩრდილოეთით კედელში დატანებულია ორი ფოსო (ზომებია 30 სმх15 სმ და 20 სმх16 სმ). ფოსოს დაშორება მიწის ზედაპირიდან 92 სმ-ია, ხოლო ფოსოებს შორის მანძილი — 95 სმ. ფოსოები გვაფიქრებინებს რომ კოშკი ორსართულიანი ყოფილა.
სამხრეთ კედელში შემორჩენილია სათოფური, რომლის ზომებია 0,10х0,25 მ. კოშკის ქვემო ნაწილში მოთავსებული ყოფილა დიდი წყლის ქვევრი, რომლის დიამიტრია 1,15 მ. ქვის კიბის კვალი არსად შეინიშნება, ალბათ კოშკში ხის კიბით ადიოდნენ.
ლიანერა (ნუევა-ესიხა)
ლიანერა (ოფიციალურად ლიანერის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Llanera) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ნუევა-ესიხის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 281 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ნუევა-ესიხის მუნიციპალიტეტები
ცივასულას ციხე
ძეგლის აღწერა
კოშკს ჩრდილო და სამხრეთ ნაწილში შემორჩენილი აქვს გალავნის ნაშთი. გალავანში ორივე მხარეს საკმაოდ დიდი ზომის ხვრელებია დატანებული, რომლის დანიშნულებაც გაურკვეველია.
ციხე ნაგებია ქვითკირით, ქვები ფლეთილია, წყობა უსწორმასწორო, რაც ციხის გვიანდელობას მოწმობს. გვიანდელობას ადასტურებს ასევე სათოფურების არსებობა. ციხე შეიძლება XVI-XVII საუკუნეებით დათარიღდეს (თურქთა მოძალების ხანა).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ალმელო
ალმელო (Almelo) — მუნიციპალიტეტი ნიდერლანდების პროვინცია ოვერეისელში.
1830 წელს ალმელომ მიაღწია ტექნოლოგიურ რევოლუციას, პირველი ორთქლის ძრავის სახით, რომელმაც ბიძგი მისცა ქარხნების ახალ ტექნოლოგიაზე გადასვლას.
ალმელოს მუნიციპალიტეტი საინტერესოა თავისი არქიტექტურით. აქ შემონახულია ბევრი ძველი ეკლესია და სასახლე.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდების ქალაქები კატეგორია:ნიდერლანდების მუნიციპალიტეტები
ერედვის მუნიციპალიტეტი
ერედვის მუნიციპალიტეტი (ყოფ. ერედვის თემი) — დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული აღმოსავლეთ საქართველოში გორის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მუნიციპალიტეტი 2006 წლიდან. ერედვის მუნიციპალიტეტში შევიდა არცევის, ბელოთის, ერედვის, ვანათის, ქსუისის ტერიტორიული ორგანოები. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფ. ერედვი. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ისტორია
ერედვის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია 1917 წლამდე შედიოდა ტიფლისის გუბერნიის გორის მაზრაში, 1917-1924 წლებში-გორის მაზრაში, 1924-1991 წლამდე სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის რაიონში, 1991-1993 წლებში შიდა ქართლის მხარის გორის რაიონში, 1993-2006 წლებში ერედვის თემი დამოუკიდებელი ერთეულია, 2006 წლიდან — მუნიციპალიტეტი (2007 წლის 10 მაისს შეიქმნა სამხრეთ ოსეთის ადმინისტრაცია).
საქართველოს პრეზიდენტის მ. სააკაშვილის 2005 წლის 16 დეკემბრის №2304-რს ბრძანების საფუძველზე მოხდა საქართველოს რაიონების რეორგანიზაცია, რის შედეგადაც არსებული რაიონები შეიცვალა მუნიციპალიტეტებად. სსიპ „ერედვის მუნიციპალიტეტის“ (ს/ნ. 218065055) გადამხდელად რეგისტრაციის თარიღია 2006 წლის 17 ნოემბერი, ხოლო რეგისტრაციის თარიღი — 2006 წლის 7 დეკემბერი.
2008 წლის აგვისტოში რუსეთის შეარაღებული ძალების მიერ მთლიანად იქნა ოკუპირებული ერედვის მუნიციპალიტეტის სამოქმედო ტერიტორია და საკუთარ სამშობლოში 8334 კაცი აღმოჩნდა დევნილობაში, მოსახლეობა ჩასახლებულია საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში 22 დევნილთა კომპაქტურ ჩასახლებაში. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ორგანოები განთავსებულია თბილისში.
მოოს რაიონი
მოოს რაიონი (Distrito de Moho) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მოოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 841 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 847 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 34 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 495.8 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მოოს პროვინციის რაიონები
ერედვის მუნიციპალიტეტი
გეოგრაფია
ერედვის მუნიციპალიტეტი მდებარეობს შიდა ქართლის ტერიტორიაზე და მისი ფართობია 645 კვ.კმ, აღმოსავლეთით ესაზღვრება ახალგორის მუნიციპალიტეტი, ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჯავის რაიონი, სამხრეთით გორის მუნიციპალიტეტი, დასავლეთით ესაზღვრება ქ. ცხინვალი და ქურთის მუნიციპალიტეტი.
ეკონომიკა
სოფლის მეურნეობის წამყვანი დარგებია: მეცხოველეობა, მეფუტკრეობა, მეხილეობა, მებოსტნეობა-მებაღეობა, მოჰყავთ მარცვლეული კულტურები და ყურძენი, მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მოიპოვება ვულკანური წარმოშობის ფერფლი, ტუფო-ლავა, პემზა, წიდა.
კულტურა
2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის შემდეგ ოკუპანტების ხელში აღმოჩნდა უამრავი ეკლესია-მონასტერი, საყდარი, ციხე-სიმაგრე და საფორტიფიკაციო ნაგებობანი.
კოსრაე (შტატი)
მოსახლეობა — 6616 ად. (2010 წლის აღწერა), მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 60,70 ად./კმ². კოსრაეს შტატში შემავალი კოსრაეს კუნძულები კაროლინის კუნძულების ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარეობს. მანძილი ეკვატორიდან 590 კმ-ია ჩრდილოეთით, კუნძულ გუამსა და ჰავაის შტატს შორის. ხმელეთის ფართობია — 109 კმ². შტატის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ტოფოლი.
კატეგორია:მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების შტატები
ირინდი
ირინდი (Իրինդ) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 961 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.78 კმ²-ია.
სტიუი გრიფინი
მინი|სტიუი გრიფინი სტიუი გრიფინი (Stewie Griffin) — მულტსერიალი გრიფინების პერსონაჟი. პიტერ და ლოის გრიფინების ფენომენალურად ნიჭიერი ერთი წლის შვილი.
აქვს მჭიდრო ურთიერთობა ბრაიან გრიფინთან, ოცნებობს მსოფლიოს დაპყრობაზე. გარდა ამისა, გააჩნია დროის მანქანა. ერთ-ერთ სერიაში ცდილობდა დედის, ლოისის მოკვლას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:გრიფინების პერსონაჟები კატეგორია:გრიფინები
ვაზისუბნის ნათლისმცემლის ეკლესიის კომპლექსი
ვაზისუბნის ნათლისმცემლის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის სამხრეთით 500-600 მეტრზე. კომპლექსში შედის გვერდიდგვერდ მდგარი სხვადასხვა დროის, ტიპისა და სიდიდის ორი ეკლესია მათგან მომცრო, ნათლისმცემლის სახელობისა დარბაზულია, მეორე კი გუმბათოვანი. ადგილობრივი მოსახლეობა მასაც ნათლისმცემელს უწოდებს. ოღონდ ზომებიდან გამომდინარე, ერთს „პატარა ნათლისმცემელს“, ხოლო მეორეს „დიდ ნათლისმცემელს“.
XX საუკუნის 80-იანი წლების დასაწყიში ეკლესიას ჩაუტარდა სარემონტო-სარესტავრაციო სამუშაოები. ნაყარი მიწისგან გაიწმინდა და კეთილმოეწყო ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორია. აღადგინეს კედლების ჩამოშლილი ნაწილები და ლავგარდანი, ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით. გაამგრდა და დაკონსერვდა ეკლესიის ჩრდილოეთით მდებარე ქვიტკირის ზღუდის შემორჩენილი ნაწილი.
ნათლისმცემლის ეკლესია, დარბაზულია. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ნაგებია რიყის ქვით. შიგნით და გარედან შებათქაშებულია ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს დასავლეთიდან და სამხრეთიდან ორივე კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით საფეხურით შემაღლებული ნახევარწრიული აფსიდია, რაშიც სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. მსგავსი სარკმელი დასავლეთ კედელშიცაა. საკურთხევლის სარკმლის ქვეშ, კედელზე ტრაპეზია მიდგმული. ტრაპეზის მარცხნივ პატარა თაროა, რითიც როგორც ჩანს, სამკვეთლოს დანიშნულებას ასრულებდა.
დარბაზის გრძივი კედლები და ცილინდრული კამარა, მარტივი პილასტრების წყვილით და მათზე დაყრდნობილი ნახევარწრიული თაღით, გაყოფილია ორ არათანავარ ნაწილად, რათა შორის დასავლეთისა თითქმის ორჯერ უფრო გრძელია აღმოსავლეთისაზე თაღის ქუსლებთან წყობიდან ოდნავ შვერილი თაროსებრი იმპოსტებია. ანალოგიურ იმპოსტებზე დაყრდნობილი აფსიდის თაღიც.
ეკლესიის ფასადები სადაა. სამხრეთ ფასადზე, შესასვლელის ზემოთ, წყობაში მოგვიანებით ჩასმულია შირიმის არაწესიერი ფორმის ტლანქად ნაკვეთი ქვა წრეში ჩასმულია ჯვრის რელიეფური გამოსახულებით კედლები დასრულებულია უხეშად დამუშავებული ქვებით ნაწყობი თაროსებრი ლავგარდნით.
XX საუკუნის ბოლოს, როგორც ჩანს დიდი ეკლესიის მშენებლობის დროს, ეკლესიას დასავლეთიდან მიადგეს აგურის ოთხწახნაგა სამრეკლო, რომელიც ოთხივე მხარეს ნახევარწრიული თაღებითაა გახსნილი. თაღები ეყრდნობიან გეგმით კვადრატულ ოთხ ბოძს. მათგან ორი, დასავლეთით მდებარე, რიყის ქვით ნაწყობ კვადრათულ ბაზისზე დაყრდნობილი, ორი ეკლესიის დასავლეთ კედელზე. დასავლეთით ორივე ბოძი სიმაღლეში ორ ნაწილად იყოფა ბოძების ქვედა ნაწილი. ზედასთან შედარებით უფრო მსხვილია და დასრულებული ორსაფეხურიანი კაპიტელით, ამ დონეზე ბოძებს შორის გადადებულია ხის ძელები რეებიც ბოძებს ერთმანეთთან აკავშირებს და სამრეკლოს კონსტრუქციულ მდგრადობას უზრუნველყოფს. სამრკელო გადახურულია ხის პირამიდული სახურავით და დაბურულია თუნუქით.
ეკლესიის სამხეთით, ათიოდე მეტრზე დგას XIX საუკუნის მიწურულში აგებული ე. წ. „თავისუფალი ჯვრის“ ტიპის დიდი გუმბათოვანი ეკლესია. ხუროთმოძღვრული თვალსაზრისით იგი „რუსულ-ბიზანტიური სტილის“ ნაგებობაა. ეკლესია მთლიანად აგურითაა ნაგები. აქვს სამი განიერი და მაღალი, თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთით დასავლეთით და ჩრდილოეთით. მკლავების ღერძებზე. ნაგებობის შიდა სივრცის ბირთვი, ჩვეულებისამებრ, გუმბათქვეშა კვადრატია. მას ერთვის სამი სწორკუთხა მკლავი და უაფსიდო, ასევე სწორკუთხა საკურთხეველი. აღმოსავლეთ სამხრეთ და ჩრდილოეთ მკლავები თანაბარი სიღრმისაა, ხოლო დასავლეთისა და დანარჩენებზე ოდნავ გრძელია, რის გამოც აღმოსავლეთ-დასავლეთის ღერძი მცირედ სწარბობს სამხრეთ ჩრდილოთის ღერძს. მკლავების სივრცეები ერთმანეთისგან გამოყოფილია გუმბათქვეშა კვადრატის ოთხსავ კუთხეში გამოყვანილი პილასტრებით და მათზე დაყრდნობილი ნახევარწრიული თაღებით.
საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედლის შუაში განიერი და მაღალი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმელის ქვემოთ სამსაფეხურიანი ლავგარდანია, რითიც ეკლესიის ოთხივე მკლავის კედლებს შემოუყვება. მსგავსი ლავგარდანია მოწყობილი კამარების ქუსლის დონეზეც.ჯვრის მკლავების გადაკვეთაზე აღმართულია შიგნიდან და გარედან თორმეტწახნაგოვანი გუმბათი, რის საფუძველის დონეზე მოწყობილია რთლი პროფილის წრიული სარტყელი. გუმბათქვეშა კვადრატი გუმბათის ყელის საფუძველზე გადადის აფრების მეშვეობით. გუმბათის ყელში 12 თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი, რათა ქვემოთ თით სწორკუთხა შეღრმავებული არეა.
გარედან ეკლესიის ოთხივე მკალვის კუთხეებს აუყვება, პილასტრისებრი შვერილი, ეებიც ჰორიზონტალური ვიწრო ლილეებით დანაწევრებულია რვა-რვა თანაბარი სიმაღლის კვადრატულ ნაწილად ამოღრმავებული სწორკუთხა არეებით შუაში. პილასტრები დაგვირგვინებულია მაღალი კაპიტელებით ლილეებითა და წრეთარგით. ანალოგიური პროფილისაა ლავგარდანიც. ფასადებიდან მხოლოდ ღერძული, ფრონტით დასრულებული ფასადებია გაფორმებული. სამხრეთ დასავლეთ და ჩრდილოეთ ფასადები გაფორმების სისტემით და მორთლობის ელემენტებით ერთმანეთის ანალოგიურია. მსგავსადააა გაფორმებული აღმოსავლეთ ფასადიც, მხოლოდ აქ ფასადის ღერძზე, დანარჩენი ფასადებისგან განსხვავებით, შესასვლელის ნაცვლად სარკმელია, რომელიც მორთულია ორი, ერთმანეთისგან დაახლოებით 15 სანტიმეტრით დაცილებული, ნახევარწრიული ბოლოში ჰორიზონტალურგარდანაკეცებიანი თავსართით. ზედა თავსარის წვერში ორფერდა შემაღლება აქვს გამოყვანილი. ანალოგიურადაა მორთული შესასვლელებიც. ოთხივე ფრონტის შუა არეში გამოყვანილია პროფილირებულ ნახევარსვეტებზე დაყრდნობილი, თაღოვან ჩარჩოში ჩასმული მაღალი თაღოვანი ნიშა. ფრონტების ძირის დონეზე გამოყვანილია ერთმანეთზე მიბჯენილი ნახევარწრიული თაღებით გაფორმებული ფრიზი, რის ქვემოთ, ფასადის გვერდის ნაწილებში წყობიდან შვერილი აგურებით თითო ჯვარია გამოსახული. კედლები დასრულებულია მაღალი, პროფილირებული ლავგარდნით.
გუმბათის ყელი ორი ჰორიზონტალური სარტელით გაყოფილია სამ ნაწილად. მათგან ქვედა და შუა თითქმის თანაბარი სიმაღლისაა, ხოლო ზედა გაცილებით მაღალია. ქვედა ნაწილის წახნაები გლუვია. შუა ნაწილის ყოველ წანაგზე თითო სწორკუთხა შეღრმავებაა, ზედაში კი განიერი და მაღალი სარკმელი. სარკმლის ზემოთ რელიეფური ლილვით გამოყვანილი, ნახევარწრიული თავსართია, მის ზემოთ კი დეკორაციული თაღი, რებიც წახნაგს აგვირგვინებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კოტოვკა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
ოსმალეთის იმპერიის სტაგნაცია
ოსმალეთის იმპერიის სტაგნაცია (Osmanlı İmparatorluğu Duraklama ve Reform Dönemi; 1683-1827) — პერიოდი ოსმალეთის იმპერიის ისტორიაში განვითარების შემდეგ, როდესაც შეფერხდა მისი განვითარება და დაიწყო დაცემის ხანა. რომელიც საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში გრძელდება.
იმპერიის სტაგნაციის დაწყების ერთ-ერთი მთავარი მიზეზია შიდა მმართველობის მოშლა, რომელიც ჯერ კიდევ მე-16 საუკუნის ბოლოდან იწყება, იანიჩარების მრავალი აჯანყება, სულთნების მუდმივი ცვლა და აბსოლუტური ანარქია. თავდაპირველად ეს ყველაფერი მის ტერიტორებს არ ეხებოდა, თუმცა, როდესაც მისმა მტრებმა იგრძნეს, რომ ოსმალეთი უკვე სუსტდებოდა და აღარ ჰყავდა აღარც ისეთი არმია, აღარც საათივით აწყობილი მმართველობა და აღარც ჭკვიანი სულთნები, მაშინვე გაერთიანდნენ მის საბოლოოდ გასანადგურებლად და ხშირად უტევდნენ მის არმიას.
ოსმალეთის ჯარი ძალიან იყო შესუსტებული. შედეგად, ომებს ხშირად მისი დამამცირებელი მარცხი მოჰყვებოდა-ხოლმე. ოსმალეთის საუბედოროდ მოძლიერდა რუსეთის სამეფო, (1721 წლიდან იმპერია) რომელმაც ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი როლი ითამაშა ოსმალეთის სტაგნაციასა და მის საბოლოო დაშლაში. ისტორიას ახსოვს უამრავი რუსეთ-ოსმალეთის ომი, თუმცა მასში გამარჯვება ოსმალეთს ძალიან იშვიათად რჩებოდა. ომი ძირითადად ან რუსეთის აბსოლუტური გამარჯვებით სრულდებოდა, ანდა ოსმალეთისთვის საზიანო ზავით.
იშვიათად, მაგრამ ოსმალეთის იმპერიის სათავეში ზოგჯერ ჭკვიანი სულთნები აღმოჩნდებოდნენ-ხოლმე, მაგრამ არც მათ შეეძლოთ იმ დაღმასვლის შეჩერება, რომელსაც ოსმალეთი მტკივნეულად განიცდიდა. ასევე იცოდნენ საკუთარი არმიის სისუსტის შესახებ და უფრთხოდნენ ომს, თუმცა ხშირ შემთხვევაში იძულებულნი ხდებოდნენ ომი დაეწყოთ, ან მტრისგან თავი დაეცვათ და როგორც უკვე ვთქვი, ამ ომებში თითქმის ყოველთვის მარცხდებოდნენ.
იანიჩარები ძალიან დიდ ძალას ფლობდნენ იმპერიაში. თითქმის მათზე იყო დამოკიდებული ვინ იქნებოდა ოსმალეთის სულთანი. ისინი ძალიან ხშირად ხდებოდნენ ოსმალეთის ტერიტორიაზე არეულობის მიზეზი, მაგრამ ამასთან, იყვნენ ოსმალეთის არმიის დასაყრდენი ძალა და მისი მოსპობისგან სულთნები თავს იკავებდნენ, თუმცა მაჰმუდ II-მ მაინც მოსპო იანიჩართა კორპუსი და შედეგად ოსმალეთის არმია კიდევ უფრო დასუსტდა.
ოსმალეთის იმპერიამაც გაიზირა ის ბედი, რაც ძლევამოსილი იმპერიის დასასრულია-ხოლმე. არა ერთი მაგალითია ამისა მსოფლიო ისტორიაში. ყველა იმპერია იწყებს მცირედით, ვითარდება და შემდეგ ეწყება დაცემის ხანა, საბოლოოდ კი ეს ყველაფერი მისი რუქიდან გაქრობით. ამის ნათელი მაგალითია ბიზანტიის იმპერია.
სულეიმან II
1686 წელს, ჰაბსბურგებმა დაიწყეს სერბეთის ოკუფაცია, რომელიც 1691 წლამდე გაგრძელდა. სერბეთის ოკუპაციის დაწყების დროს ოსმალეთში იანიჩრების კიდევ ერთი აჯანყება მიმდინარეობდა. 1687 წელს მათ ტახტიდან ჩამოაგდეს მეჰმედ IV და მის მაგივრად აიყვანეს სულეიმან II. სულეიმანი თავისი მმართველობის ძირითად დროს ლოცვაში ატარებდა, რადგან იყო ძალიან მორწმუნე ადამიანი და ყურადღებას არ აქცევდა იმპერიაში შექმნილ სავალალო ვითარებას. მის მაგივრად ქვეყანას განაგებდნენ დიდი ვეზირები აბაზა სიავუშ-ფაშა (1687-1688), აიაშლი ისმაილ-ფაშა (1688), ბექრი მუსტაფა-ფაშა (1688-1689) და ქოფრიულიუ ფაზილ მუსტაფა-ფაშა (1689–1691). სულთან სულეიმანი გარდაიცვალა 1691 წელს და ტახტი დარჩა მის ძმა აჰმედ II-ს.
აჰმედ II
აჰმედ II-ის დროს გრძელდებოდა უშედეგო ომი წმინდა ლიგასთან. მისი მმართველობის დაწყებიდან ორი თვის შემდეგ ოსმალეთის არმია განადგურდა სლანკამენის ბრძოლაში ავსტრიის არმიასთან. ამ ბრძოლით დასრულდა სერბეთის ოთხწლიანი ოკუპაცია და ოსმალეთმა დაკარგა ბელგრადი. სულთან აჰმედი ძალიან ენდობოდა დიდ ვეზირ ქოფრიულიუ ფაზილ მუსტაფა-ფაშას და მას მიანდო ოსმალეთის ბედი, მაგრამ ის სწორედ ამ ბრძოლაში დაიღუპა. აჰმედის ხანმოკლე მმართველობა სრულიად მიმართული იყო ჰაბსბურგების წინააღმდეგ. რამაც კიდევ უფრო მეტად დაასუსტა ოსმალეთის ისედაც დასუსტებული არმია. სულთან აჰმედი გარდაიცვალა 1695 წელს და მის შემდეგ ტახტზე ავიდა მუსტაფა II.
მუსტაფა II
მუსტაფა II-ის დროს გრძელედბოდა ომი ჰაბსბურგებთან, რომლებიც სათავეში ედგნენ ავსტრიას. ეს ომის ჯერ კიდევ 1683 წელს, მეჰმედ IV-ის მმართველობის პერიოდში იყო დაწყებული. ავსტრია-ოსმალეთის ეს ომის დასრულდა 1699 წელს, ზენტას ბრძოლით, რომელიც მდინარე ტისას აღმოსავლეთ მხარეს გაიმართა და გამარჯვება დარჩა ავსტრიას. დამარცხების შემდეგ, მუსტაფამ დადო კარლოვიცის ზავი, რომლითაც უნგრეთის დიდ ნაწილს სწორედ გამარჯვებული მხარე იღებდა. ეს იყო მისი რვაწლიანი მმართველობის ყველაზე მტკივნეული მომენტი. 1703 წელს, ოსმალეთში კიდევ აჯანყება დაიწყო და მისი მოთავე აჰმედ III იყო, რომელმაც ჩამოაგდო მუსტაფა ტახტიდან და თავად დაიკავა იგი.
აჰმედ III
1710 წელს, შვედეთის მეფის რჩევით, აჰმედ III-მ დაიწყო ომი რუსეთთან და მასთან ერთად იბრძოდა შვედეთის არმია. ბალთაჯი მეჰმედ-ფაშას მეთაურობით ოსმალეთისა და შვედეთის გაერთიანებულმა არმიამ მოიპოვა ბრწყინვალე გამარჯვება პრუტის ბრძოლაში. ეს გამარჯვება რუსეთ-ოსმალეთის ომების ერთ-ერთი იშვიათი მოვლენაა. ამ გამარჯვების შემდეგ რუსეთმა ოსმალეთს აზოვი დაუბრუნა. აჰმედი მშვიდად განაგრძობდა ქვეყნის მართვას 20 წლის განმავლობაში, თუმცა 1730 წელს დაიწყო აჯანყება, რომლის მოთავეც იყო პატრონა ჰალილა. აჯანყებულებმა ტახტიდან ჩამოაგდეს სულთან აჰმედი და მის მაგივრად აიყვანეს მუსტაფა II-ის ვაჟი მაჰმუდ I.
მაჰმუდ I
სულთან მაჰმუდის მმართველობის პირველ წლებში იმპერიას ძირითადად აჯანყების ლიდერები მართავდნენ. 1731 წლის ნოემბერში პატრონა ჰალილა მისი ბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს. მაჰმუდ I-ის მმართველობის დროს ოსმალეთის არმიის ევროპული მოდერნიზაციის მცდელობა ფრანგი გრაფის დე ბონევალის მხრიდან იყო, რომელმაც უარი თქვა ქრისტიანობაზე და ისლამი მიიღო. თუმცა, ამ შემთხვევაშიც იანიჩრების წინააღმდეგობას წააწყდნენ და ეს გეგმა ჩაიშალა. მაჰმუდის მმართველობის დროს ოსმალეთი ებრძოდა ავსტრიას, ირანსა და უკვე იმპერიად ჩამოყალიბებულ რუსეთს. ირანთან ომი მარცხით დასრულდა, ავსტრიასთან ომში ოსმალებმა იმარჯვეს და დაიბრუნეს ბელგრადი, ჩრდილოეთ სირია და მცირე ვლახეთი. მაგრამ რუსეთის იმპერიასთან დამარცხდნენ და დათმეს 1710 წელს მიღებული აზოვი. მაჰმუდი გარდაიცვალა 1754 წელს. მის შემდეგ ტახტზე ავიდა ოსმან III.
ოსმან III
სულთან ოსმანს საკმაოდ უცნაური ხასიათი ჰქონდა. ის ვერ იტანდა მუსიკას და მუსიკოსებს და სასახლიდან მათი გაძევება ბრძანა, ასევე ვერ იტანდა ქალებსა და ქალთა საზოგადოებას, მისი ფეხსაცმლის ხმის გაგონებაზე (ის სპეციალურად ატარებდა ლურსმნიან ფეხსაცმელებს) ქალები იმალებოდნენ, რათა სულთანს არ დაენახა და მისი განრისხება არ გამოეწვიათ. ის ასევე საოცარი სისწრაფით ცვლიდა დიდ ვეზირებს. სავარაუდოდ, მისი მიზანი იყო ხელში მათი ქონების ჩაგდება, რადგან დიდი ვეზირის გათავიუფლების შემდეგ, მათი ქონება სულთნის ხელში გადადიოდა. ოსმანი სამწლიანი მმართველობის შემდეგ, 1757 წელს, მოულოდნელად გარდაიცვალა. მის შემდეგ ტახტი ერგო მის ძმა მუსტაფას.
მუსტაფა III
მუსტაფა III იყო ჭკვიანი მმართველი და უნდოდა, რომ შეეჩერებინა ოსმალეთის დაცემის ხანა, რომელიც უკვე დიდი ხნის წინ იყო და ამ ყველაფერს რეფორმების გატარებით აპირებდა. თუმცა, ნებისმიერი რეფორმისა თუ ცვლილების მცდელობა იანიჩარების წინააღმდეგობას იწვევდა და სულთან მუსტადა იძულებული ხდებოდა, რომ უარი ეთქვა მასზე. მან 2 რეფორმის გატარება მოახერხა არმიაში იანიჩრების წინააღმდეგობის გარეშე. ამ რეფორმების გატარების რჩევა მან დასავლელი მრჩეველებისგან მიიღო. მან პარალელურად ბრძანება გასცა, რომ დაეარსებინათ მათემატიკისა და ზღვაოსნობის აკადემია. ის უფრთხოდა ომს, რადგან მისი არმიის სისუსტის შესახებ ყველაფერი იცოდა, მაგრამ იძულებული გახდა რუსეთისთვის ომი გამოეცხადებინა, რომელშიც სასტიკად დამარცხდა. ის გარდაიცვალა 1774 წელს და მისი ტახტის მემკვიდრე გახდა ძმა აბდულჰამიდ I.
აბდულჰამიდ I
სულთან აბდულჰამიდ I-ის დროს დასრულდა რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1768-1774) და მისი ბოლო მოვლენა იყო ქუჩუქ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულება, რომლითაც ხელი შეეწყო შავ ზღვაზე ვაჭრობის განვითარებასა და რუსეთის პოზიციების გამყარებას. 1783 წელს, რუსეთმა ყირიმი დაიპყრო. ოსმალეთის იმპერია სათანადოდ მოემზადა ახალი ომის დასაწყებად, თუმცა მათთვისდა მოულოდნელად რუსეთის იმპერიას მხარი დაუჭირა ავსტრიამ. 1788 წელს რუსებმა ოჩაკოვი დაიპყრეს. აბდულჰამიდი გარდაიცვალა ოჩაკოვის დაკარგვიდან რამდენიმე თვეში. მის გარდაცვალების შემდეგ, ტახტზე სელიმ III ავიდა.
სელიმ III
სელიმი არის ოსმანების დინასტიის ერთ-ერთი ყველაზე ჭკვიანი და კარგი მმართველი. ის ცდილობდა რეფორმების გატარებას და შეიმუშავა გარდაქმნის პროგრამა "ნიზამი ჯედიდ", რომელზე გარდაქმნაც სასულიერო დიდგვაროვნებს უკვე დაწყებული ჰქონდათ. თუმცა, როგორც კი დაიწყო ამ პროგრამის განხორციელება, იანიჩარებმა კიდევ ერთი აჯანყება დაიწყეს. მისი მოთავე იყო მუსტაფა-ფაშა ქაბაქჯი. 1807 წელს სულთან სელიმი გადააყენეს და მის მაგივრად ტახტზე აიყვანეს მუსტაფა IV.
მაჰმუდ II
ასე დასრულდა ოსმალეთის სტაგნაცია. მის შემდეგ კი მოდის ოსმალეთის იმპერიის დაკნინება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ისტორია
G4 (სატელევიზიო არხი)
G4 (აგრეთვე ცნობილი როგორც G4tv) — ამერიკული ციფრული საკაბელო და სატელიტური არხი, რომელსაც ფლობდა კომპანია G4 Media. არხი გათვლილი იყო ახალგზარდა ზრდასრულ მამაკაცებზე და თავდაპირველად ორიენტირებული იყო ვიდეო თამაშებზე, მაგრამ მოგვიანებით შეიცვალა ფორმატი და მოიცვა გასართობი პროგრამები. G4-ის შტაბ-ბინა მდებარეობდა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიაში. 2014 წლის 31 დეკემბერს, არხმა შეწყვიტა მაუწყებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:G4 (ტელევიზია) კატეგორია:აშშ-ის ტელეარხები კატეგორია:X-Play კატეგორია:ვიდეო თამაშების კულტურა
მოლალარი (თოუზი)
მოლალარი  (Mollalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 197 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
*
ჩიკანკატის რაიონი
ჩიკანკატის რაიონი — რაიონი ზამბიის სამხრეთ პროვინციაში. 127 604 მცხოვრები (2018)
კრის გრიფინი
მინი|კრის გრიფინი კრისტოფერ კროს „კრის“ გრიფინი (Christopher Cross "Chris" Griffin) — მულტსერიალი გრიფინების პერსონაჟი. 14 წლის განუვითარებელი ჭარბწონიანი მოზარდი, პიტერ და ლოის გრიფინების მეორე შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:გრიფინების პერსონაჟები კატეგორია:გრიფინები
ანა შვაიდნიცელი
ანა შვაიდნიცელი (Anna Svídnická, Anna von Schweidnitz; დ. 1339 — გ. 11 ივლისი, 1362) — პიასტის დინასტიის წარმომადგენელი. ბოჰემიისა და გერმანიის დედოფალი, საღვთო რომის იმპერატრიცა და ლუქსემბურგის გრაფინია როგორც კარლ IV-ის მესამე ცოლი. გერმანიისა და ბოჰემიის მეფე ვენცელ IV-ის დედა.
ბიოგრაფია
ანა შვაიდნიცელი დაიბადა 1339 წელს სილეზიაში. იგი იყო შვაიდნიცის ჰერცოგ ჰაინრიხ II-ისა და მისი მეუღლის, კატარინა უნგრელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი იყო პოლონეთის მმართველი პიასტთა დინასტიის შვაიდნიცური შტოს წარმომადგენელი, ხოლო დედის მხრიდან იგი უნგრეთისა და ხორვატიის მეფე კარლ რობერტის შვილიშვილი იყო.
1353 წლის 28 ივლისს ანა პრაღაში ბოჰემიის დედოფლად ეკურთხა. 1354 წლის 9 თებერვალს, აახენში შედგა მისი გერმანიის დედოფლად კორონაცია. 1355 წლის 5 აპრილს, იგი კარლთან ერთად ეკურთხა საღვთო რომის იმპერატრიცად რომში, წმინდა პეტრეს ბაზილიკაში.
1358 წელს, დედოფალმა ანამ პირველი შვილი გააჩინა, რომელსაც ელიზაბეთი დაარქვეს და რომელიც შემდგომში ავსტრიაში გაათხოვეს. 1361 წელს კი დედოფალმა ნანატრი მემკვიდრე გააჩინა, რომელსაც ვენცელი დაარქვეს. ვენცელის ნათლობა იმავე წლის 11 აპრილს შედგა სებაშდულკიხში, სადაც ტახტის მემკვიდრე ერთობლივად მონათლა მაინცის, კიოლნისა და პრაღის არქიეპისკოპოსებმა. ანამ იმდენ ხანს ვეღარ იცოცხლა, რომ ორი წლის ვენცელის ბოჰემიის მეფედ კურთხევასაც დასწრებოდა. იგი 1362 წლის 11 ივლისს გადაჰყვა მშობიარობას, რა დროსაც მკვდარი ბავშვი დაიბადა. ანა შვაიდნიცელი დაკრძალულია პრაღაში, წმინდა ვიტის საკათედრო ტაძარში. ამის შემდეგ კარლმა კიდევ ერთხელ და საბოლოოდ იქორწინა ელიზაბეთ პომერანიელზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1339 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1362 კატეგორია:პიასტები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატრიცები კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
ბერატის ოლქი
ბერატის ოლქი (Qarku i Beratit) — ერთ-ერთი ალბანეთის 12 ოლქიდან. ფართობი შეადგენს 1 798 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა, 2011 წლის აღწერის მიხედვით, 141 944 ადამიანს. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბერატი. იყოფა სამ რაიონად. ალბანეთის ოლქებიდან ერთდაერთია, რომელიც არც ზღვას ესაზღვრება და არც სხვა ქვეყანას.
დემოგრაფია
უკანასკნელი, 2011 წლის ეროვნული აღწერის მიხედვით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 141 944 ადამიანს. ოლქში ცხოვრობენ შემდეგი ეთნიკური ჯგუფები:
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ოლქები
ლუპაო
ლუპაო (ოფიციალურად ლუპაოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Lupao) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ნუევა-ესიხის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 45 917 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
სულხან სიბაშვილი
სულხან სიბაშვილი (დ. 9 აგვისტო, 1982) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს მეათე მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1982 წლის 9 აგვისტოს. 2002-2004 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო უზრუნველყოფის სამსახურის სახელმწიფო კანცელარიის მომსახურების სააგენტოს წამყვანი სპეციალისტი. 2004-2005 წლებში იყო საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს რეგიონული დეპარტამენტის მთავარი სპეციალისტი. 2005-2008 წლებში იკავებდა საქართველოსა კულტურის ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს სახელმწიფო საქმეუწყებო დაწესებულების, ახალგაზრდობის საქმეთა დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე, ახალგაზრდობის საქმეთა სამმართველოს უფროსის თანამდებობას. 2008-2010 წლებში იყო საქართველოს კულტურის ძეგლთა დაცვისა და სპორტის მინისტრის მოადგილე. 2010-2012 წლებში იყო საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილე. 2012-2013 წლებში იყო საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებში (გორის, კასპის, ქარელის და ხაშურის მუნიციპალიტეტები) სახელმწიფო რწმუნებული, გუბერნატორი. 2013 წელს იყო საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილის მოვალეობის შემსრულებელი. 2014-2019 წლებში – შპს „გონის“ ფინანსური და ლოჯისტიკის მენეჯერი. 2019-2020 წლებში – შპს „ჰაუსფროჯექთის“ დირექტორი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1982
ჯრამბარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
კოტიუჟენი-მიჩი
კოტიუჟენი-მიჩი (Cotiujenii Mici) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 146 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 137 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
ტილალის რაიონი
ტილალის რაიონი (Distrito de Tilali) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მოოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 840 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 255 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 68 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 48.15 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მოოს პროვინციის რაიონები
ბერდაქარი (მწვერვალი)
ბერდაქარი (Բերդաքար) — მთა სომხეთში. მდებარეობს სიუნიქის პროვინციაში, სოფელ ალვანქიდან ჩრდილო-დასავლეთით 6 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2164 მეტრია და წარმოადგენს მეღრის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
გიორგი ქვარცხავა
გიორგი ქვარცხავა (დ. 1 სექტემბერი, 1992) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზუგდიდის“ მარჯვენა მცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი
გიორგი ნახუცრიშვილი
გიორგი (გუგა) დავითის ძე ნახუცრიშვილი (დ. 20 მაისი, 1902, თბილისი — გ. 1992, იქვე) — ქართველი პროზაიკოსი და დრამატურგი. საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1955).
ბიოგრაფია
დაიბადა მწერალ დავით ნახუცრიშვილის ოჯახში. მშობლების და მათი გარემოცვის წყალობით, ადრევე ეზიარა ლიტერატურას — ნახუცრიშვილების ოჯახს ხშირად სტუმრობდნენ იმ დროის გამოჩენილი მწერლები და ხელოვანები. კვირაობით მამას ხშირად დაჰყავდა „ლიტერატურულ დილაზე“.
1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალ-ეკონომიკური ფაკულტეტი. წერა 20-იანი წლებიდან დაიწყო — მისი მოთხრობა „თაგუნას თავგადასავალი“ გამოქვეყნდა საბავშვო ჟურნალ „ნაკადულში“. 1933 წელს წიგნად გამოიცა მისი მოთხრობა „მამამ გამომგზავნა“, ხოლო 1939 წელს დეტექტიური ჟანრის რომანი „მგელკაცა“.
შემდგომში მწერალი ძირითადად, დრამატურგიის ჟანრში მოღვაწეობდა, რითიც ფართოდ გაითქვა სახელი. მისი პიესები იდგმებოდა არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ მის საზღვრებს გარეთაც: იმდროინდელი სსრკ-ს რესპუბლიკებში, გდრ-ში, ბელგიაში, ფინეთსა და ჩეხოსლოვაკიაში. პირველი პიესა-ზღაპარი „ნაცარქექია“, რომლის წერა ჯერ კიდევ დავით ნახუცრიშვილმა დაიწყო და გიორგი ნახუცრიშვილმა დაასრულა, 1936 წელს დაიდგა. ყველაზე დიდი წარმატება მწერალს პიესა „ჭინჭრაქამ“ მოუტანა, რომელიც 1963 წელს, რუსთაველის თეატრში დადგა რეჟისორმა მიხეილ თუმანიშვილმა.
გიორგი ნახუცრიშვილი მუშაობდა ცნობილი ლიტერატურული ნაწარმოებების ინსცენირებებზეც. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია უცხოურ ენებზე.
დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენით.
გარდაიცვალა 1992 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი დრამატურგები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ზომბილენიუმი (ფილმი)
„ზომბილენიუმი“ (Zombillénium) — 2017 წლის ფრანგულ–ბელგიური ანიმაციური ფილმი, რომლის რეჟისორები და სცენარის ავტორები არიან არტურ დე პინი და ალექსის დუკორი. იგი ეფუძნება ამავე სახელწოდების კომიქსების სერიას. ფილმის პრემიერა გაიმართა 2017 წლის კანის კინოფესტივალის ფარგლებში.
სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის ფილმები კატეგორია:2017 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ფრანგული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ბელგიური ფილმები კატეგორია:ბელგიური ანიმაციური ფილმები
ტომსკის წმინდა როზარიას ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი
ტომსკის წმინდა როზარიას ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (Храм Покрова Пресвятой Богородицы Царицы Святого Розария) — კათოლიკური ტაძარი ტომსკში. მდებარეობს ბაკუნინის ქუჩა № 4-ში. აგებულია 1833 წელს.
ტაძარში მოღვაწეობენ „ქველმოქმედების მისიონერების“ (დედა ტერეზას დების) ორდენის დები. ტაძართან ფუნქციონირებს გიმნაზია და უსახლკაროთა თავშესაფარი.
ისტორია
კათოლიკური ტაძარი ააშენეს 1833 წელს არქიტექტორ კ. გ. ტურსკის პროექტის მიხედვით და აკურთხეს 1833 წლის 1 ოქტომბერს. ტომსკის ეკლესია გახდა პირველი კათოლიკური ტაძარი დასავლეთ ციმბირში. 1856 წელს ააგეს აგურის სამრეკლო გავრილ ბატენკოვის პროექტის მიხედვით.
1862 წელს ტაძარში დაამონტაჟეს ორგანი.
XX საუკუნის დასაწყისისათვის ტომსკის მრევლი გახდა ყველაზე დიდი კათოლიკური გაერთიანება ციმბირში, რომელთა საერთო რიცხვმა 15 000 შეადგინა. მრევლის ნაციონალური შემადგენლობაც მრავალფეროვანი იყო. 1902 წელს ეკლესიაში ახალი ორგანი დაამონტაჟეს.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ტაძარი გარკვეული დროის განმავლობაში კვლავ ფუნქციონირებდა, მაგრამ 1938 წელს დახურეს და „ხალხს გადასცეს“. მოგვიანებით შენობაში განათავსეს ნკვდ-ს თავლა. ხანგრძლივი რესტავრაციის შემდეგ შენობაში განათავსეს ქალაქის პლანეტარიუმი.
კათოლიკური ეკლესიის ნორმალური მოქმედება რუსეთში დაიწყო XX საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში. ტაძარი გადაეცა კათოლიკე მრევლს 1990 წელს. 1991 წლის 6 ოქტომბერს შედგა ტაძრის საზეიმო კურთხევა და ხელახლა გახსნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კათოლიკური ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ტომსკში
ტრეისი საირუსი
ტრეის დიმპსი საირუსი (Trace Dimpsey Cyrus; დ. 24 თებერვალი, 1898) — ამერიკელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი და გიტარისტი. მომღერლის, ბილი რეი საირუსის ვაჟი და მომღერლების, მაილი და ნოა საირუსის ძმა. 2010 წლიდან 2014 წლამდე, ბენდ „Metro Station“-ის ჯგუფის წევრი იყო. ფლობს ტანსაცმლის კომპანიას, „From Backseats to Bedrooms“-ს.
ბიოგრაფია
ტრეის საირუსი დაიბადა 1989 წლის 24 თებერვალს, ეშლენდში, აშშ-ში. დედამისი ლეტისია ტიშ საირუსია, ხოლო მისი ბიოლოგიური მამა ბაქსტერ ნილ ჰილსონია. ტრეისი და მისი და ნოა საირუსი იშვილა მომღერალმა, ბილი რეი საირუსმა, მას შემდეგ რაც ის ტიშ საირუსზე დაქორწინდა.
საირუსს ჰყავს უმცროსი და, მაილი საირუსი, რომელიც Disney Channel-ის სერიალში, „ჰანა მონტანა“-ში თამაშობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი
ანა ბავარიელი
ანა ბავარიელი, ან პფალცელი (Anna von Bayer, Anna Falcká; დ. 26 სექტემბერი, 1329 — გ. 2 თებერვალი, 1353 ) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. გერმანიისა და ბოჰემიის დედოფალი 1349-1353 წლებში როგორც კარლ IV-ის მეორე ცოლი.
ბიოგრაფია
ანა ბავარიელი დაიბადა 1329 წლის 26 სექტემბერს. იგი იყო რაინის პფალცგრაფ რუდოლფ II-ისა და მისი პირველი მეუღლის, ანა ტიროლელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი ბავარიის ჰერცოგ რუდოლფ I-ის შვილიშვილი იყო, რომლის ძმაც, ლუდვიგ IV იყო საღვთო რომის იმპერატორი.
1349 წლის 11 მარტს, ბახარახში ანა დაქორწინდა გერმანიისა და ბოჰემიის მეფე კარლ IV-ზე. ეს ქორწინება კარლისათვის მეორე იყო და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ ბლანშ დე ვალუას გარდაცვალებიდან ერთ წელიწადში შედგა.
კარლს თავისი პირველი ცოლისგან მხოლოდ ორი გოგონა დარჩა და მეორედ ვაჟის გაჩენის მიზნით იქორწინა, თუმცა ამაოდ. 1349 წლის 26 ივლისს იგი გერმანიის დედოფლად ეკურთხა, რამდენიმე თვეში კი პრაღაში შედგა მისი ბოჰემიის დედოფლად კორონაციაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 26 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1329 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1353 კატეგორია:ვიტელსბახები კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები
სტეფან ზორიანი
სტეფან ზორიანი (ნამდვილი გვარი არაქელიანი) (დ. 16 სექტემბერი, 1890 — გ. 14 ოქტომბერი, 1967) — სომეხი მწერალი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1890 წლის 16 სექტემბერს გლეხის ოჯახში სოფელ კარაკლისში (შემდგომში ქ.კიროვაკანი, ამჟამად ქ.ვანაძორი).
სტეფან ზორიანი თავიდან სწავლობდა რუსულენოვან სკოლაში, 1906 წელს სამუშაოს საძებნად საცხოვრებლად გადავიდა თბილისში, სადაც მუშაობა დაიწყო ჯერ ტიპოგრაფიის კორექტორად, შემდეგ სომხურ გაზეთ „შიკრიკი“-ში მთარგმნელად. 1912-1919 წლებში მუშაობდა მთარგმნელად და სტილისტად სომხურ გაზეთში.
1919 წელს ცოტახნით დაბრუნდა სახლში, შემდეგ კი გადავიდა ერევანში. 1922 წლიდან 1925 წლამდე მუშაობდა სსრკ-ს სახალხო კომისარიატის პრესაში. 1929 წელს არჩეულ იქნა ცენტრალური კომიტეტში წევრად, სადაც დაჰყო 1937 წლამდე. 1950–1954 წლებში იყო სომხეთის მწერალთა კავშირის მდივანი. 1953–1957 წლებში იყო სსრკ-ს უმაღლესი საბჭოს შემადგენლობაში. 1972 წელს მწერლის მშობლიურ სოფელში გაიხსნა მისი სახელობის სახლ-მუზეუმი.
შემოქმედება
სტეფან ზორიანმა წერა დაიწყო 17 წლის ასაკში რუსეთის იმპერიის პერიოდში. მისი პირველი მოთხრობები ეხებოდა სომხეთის გლეხობის მძიმე ყოფა-ცხოვრებას. მწერლის შემოქმედების ბეჭდვა დაიწყო 1909 წელს. მისი წერის მანერა იყო ლირიკული, ლაკონიური და გულახდილი. ზორიანის პირველი კრებული „მოწყენილი ხალხი“ გამსჭვალულია ხალხის სიყვარულით. მის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე სხვადასხვა სახისა და ხასიათის ნაწარმოებები: რომანები:
ავტობიოგრაფიული რომანი: ისტორიული რომანები:
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ზორიანი მხარს უჭერდა საბჭოთა ხელისუფლებას და წერა დაიწყო სომხური საზოგადოების ახალი ცხოვრების შესახებ. ამდროს შეიქმნა რომანები ადრეული ეპოქის სომხეთის სახელმწიფოებრივობაზე, მეორე მსოფლიო ომზე. ზორიანი ასევე წერდა ბავშვებისა და ახალგაზრდებისათვის. დაწერა სცენარი კინოფილმისთვის „ვაშლის ბაღი“, ამავე ნაწარმოების მიხედვით. მან სომხურ ენაზე თარგმნა ლევ ტოლსტოის, ივანე ტურგენევის, ჰენრიკ სენკევიჩის, მარკ ტვენის, შტეფან ცვაიგისა და სხვა გამოჩენილ მწერალთა ნაწარმოებები. სვხადასხვა წლებში სომხურიდან რუსულ ენაზე იქნა ნათარგმნი ზორიანის მრავალი ნაწარმოები, ისტორიული და ავტობიოგრაფიული რომანები, ასევე მისი მემუარები „ხსოვნის წიგნი“.
ჯილდოები
სტეფან ზორიანს მიღებული ჰქონდა მრავალი სახელმწიფო ჯილდო. იგი იყო ლენინის, შრომის წითელი დროშის და ხარისხის ნიშნის ორდენების კავალერი. იყო სომხეთის სსრ-ს და სსრკ-ს მწერალი. სომხეთის სსრ-ს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.
გარდაცვალება
სტეფან ზორიანი გარდაიცვალა ერევანში, 1987 წლის 14 ოქტომბერს 77 წლის ასაკში, დაკრძალულია კომიტასის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 1987 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
კასრაძე
საკუთარი სახელი კასრაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
საღირაანთ დიდი ეკლესია
მინი|300პქ|საღირაანთ დიდი ეკლესია საღირაანთ დიდი ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟებოტაში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით, 0,5 კმ-ზე, ამაღლებისგორაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (7,2x4,8 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. აფსიდის თაღი, საბჯენი თაღი, შესასვლელი თაღი, სარკმელთა ღიობები და ლავგარდანი კვადრატული აგურითაა ნაწყობი. ჩამოშლილია სახურავის საფარი და ლავგარდნის დიდი ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ კიდეშია. კარი გადახურულია შეისრული თაღით, რომელიც გარედან აგურის წყობით გამოყვანილ კედლის სწორკუთხა შეღრმავებაშია. ეკლესიის დარბაზი აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით. აფსიდის ღერძზე გარეთკენ მკვეთრად შევიწროებული, შეისრულთაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ორივე მხარეს თითო კვადრატული ნიშია. მათგან სამხრეთის ნიშის ზემოთ, კონქის ქუსლის დონეზე მცირე ზომის ნიშია მოწყობილი. ერთი შეისრულთაღიანი სარკმელი ეკლესიის დასავლეთ კედელშია. დარბაზი ოდნავ შეისრული კამარითაა გადახურული. კამარა ეყრდნობა ერთ საბჯენ თაღს, რომელიც მას ორ ნაწილად ყოფს. ფასადები სადაა. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობით ყრუ ნახევარწრიული თაღია გამოყვანილი. კედლებზე შემორჩენილია აგურით ნაწყობი სამსაფეხურიანი თაროსებრი ლავგარდნის ნაწილები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ქვილითაია
საკუთარი სახელი ქვილითაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აიუთაიის პროვინცია
აიუთაიის პროვინცია (ან ფრა ნაქონ სი აიუთაია, พระนครศรีอยุธยา) — ტაილანდის ერთ-ერთი ცენტრალური პროვინცია ( ჩანვატი ). მეზობელი პროვინციებია (ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით) ანგთონგი, ლოპბური, სარაბური, პათუმთანი, ნონთაბური, ნაქონპათომი და სუპჰანბური.
სახელწოდება
სახელი აიუთაია მომდინარეობს სანსკრიტული სიტყვა აიოდჰიადან, რომელიც რამაიანაშია აღმოჩენილი. ის ნიშნავს ,,უძლებელს (ქალაქს)". გრამატიკულად, ეს სიტყვა შედგება მორფემებისა ა- "არა" + იოდჰია დამარცხება (ძირი იუდჰ- ,,ბრძოლა ") + ა, მდემდრობითი სქესის სუფიქსი.
გეოგრაფია
ფრა ნაქონ სი აიუთაია, რომელიც მოიცავს 2557 კვედრატულ კილომეტრს, მდებარეობს მდინარე ჩაო ფრაიას ხეობის ბრტყელ ველზე. მდინარეების ლოპბურისა და პა საკის არსებობა პროვინციას ბრინჯის მეურნეობის მთავარ მწარმოებლად აქცევს. აიუთაია იმ ათ პროვინციას შორის ერთ- ერთია, სადაც ტყეები არ არსებობს.
ისტორია
მარცხნივ|მინი| ჯადოსნური კვადრატების შექმნის სიამისეული მეთოდის აღწერა, სიმონ დე ლა ლუბერის 1693 წლის სიამის სამეფოს ახალი ისტორიული კავშირი. აიუთაია დაარსდა 1351 წელს მეფე უ-ტონგის მიერ. ნავარაუდევია, რომ აიუთაია XIV საუკუნეზე ბევრად ადრინდელია. არსებობს მტკიცებულება, რომ ტერიტორია უკვე დასახლებული იყო მონ დვარავატის პერიოდში. გარდა ამისა, წყაროების მიხედვით ახ.წ. 850 წელს ქხმერებმა დაიპყრეს ტერიტორია და იქ დასაყრდენი დააარსეს და მას აიოდჰია დაარქვეს, ინდოეთის ერთ-ერთი ყველაზე წმინდა ინდუისტული ქალაქის პატივსაცემად. აიუთაიას ადრეული ისტორია ისტორიულად უკავშირდება ამ ქხმერულ დასახლებას. , პრინცი დამრონგი ასევე ეთანხმებოდა იმას, რომ არსებობდა ქალაქი აიოდჰია, რომელიც დაარსეს ლოპბურელმა მმართველმა ქხმერებმა სამი მდინარის შესართავთან. გათხრებისშედეგად აღმოჩენილია ბარაი (წყლის რეზერვუარი), რომელიც შეიძლება მნიშვნელოვანი ქხმერული ტაძრის კომპლექსზე იყოს აგებული.
აიუთჰაია იყო ტაილანდის დედაქალაქი (რომელსაც მაშინ სიამს უწოდებდნენ) 1351 წლიდან 417 წლის განმავლობაში, სანამ ბირმული არმია არ დაიკავებდა მას 1767 წელს. ამ ეპოქაში, რომელსაც დღეს ჩვეულებრივ აიუთაის პერიოდს ან აიუთას სამეფოს უწოდებენ, აიუთჰაიას მართავდა ხუთი სხვადასხვა დინასტიის 33 მეფე. სამეფო გახდა რეგიონალური მოთამაშე და აღმოსავლეთის სავაჭრო ცენტრი, ევროპელი ვაჭრებისა და აზიელი ვაჭრების შეხვედრის წერტილი. აიუთაიას პერიოდის ცნობილი მონარქებია მეფე ნარეზუანი დიდი, რომელმაც გაათავისუფლა აიუტაია პირველი ბირმული ოკუპაციისგან და ასევე მეფე ნარაი დიდი, რომელმაც დიპლომატიური ურთიერთობა დაიწყო საფრანგეთთან, ლუი XIV- ის დროს. მისი მეფობა ვაჭრობისა და კულტურის ოქროს ხანა იყო.
ქალაქს სტრატეგიული მდებარეობა ჰქონდა. წლის განმავლობაში, რამდენიმე თვით, ქალაქის მიმდებარე ტერიტორია იტბორებოდა. ამის მო მტერს ქალაქთან მისვლა ძალიან უჭირდა და უკან დახევა უწევდა. ამ უპირატესობის შედეგად ბირმელთა ბევრი შემოსევა წარუმატებლად დასრულდა.
კაქავაძორი (არაგაწოტნი)
კაქავაძორი (Կաքավաձոր) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 675 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 140 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 93 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.23 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
აიუთაიის პროვინცია
ისტორია
აიუტაიას ისტორიულ პარკში ძველი დედაქალაქის ნანგრევები მდებარეობს, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია 1991 წლის დეკემბრიდან. პროვინციაში ასევე მდებარეობს ბანგ პა ინის საზაფხულო სასახლის კომპლექსი.მინი|237x237px| ბუდას თავი დაფარულია ლეღვის ხით, ვატ მაჰათატი, [[აიუთაია (ისტორიული ქალაქი)|აიუთაიას ისტორიული პარკი|მარცხნივ]]თავდაპირველად პროვინციას დაარქვეს კრუნგ კაო (กรุง เก่า), ფრა ნახონ სი აიუთაია კი მას 1919 წელს ეწოდა.
სიმბოლოები
ლეგენდის თანახმად, მეფე რამათიბოდი I- მა მიწაში ჩამარხული ულამაზესი კონქის ჭურვი იპოვა, რის სიმბოლურადაც მომავალი დედაქალაქის ადგილი შეარჩია. შემდეგ მან ჭურვი საყრდენზე დადო და მის გარშემო პავილიონი ააშენა. პროვინციის გერბზე ჩანს ეს პავილიონი, რომლის ფონზეც პროვინციული ხეა გამოსახული.
ეკონომიკა
პროვინციაში არის ჰონდას საავტომობილო ქარხანა. ჰონდა აწარმოებს ჰიბრიდულ ელექტრომობილებს (HEV) და ელემენტებს ელექტროძრავებისთვის პრაჩინ ბურიში. ჰონდას აიუთაიას ქარხნის წლიური ტევადობაა 300,000 ერთეული.
პროვინციის მთავრობა
[[ფაილი:Amphoe_Ayutthaya.svg|მინი| აიუთაიას რუკა პროვინცია იყოფა თექვსმეტ ოლქად ( ამფოე ), 209 ქვე-ოლკქად ( ტანბონ ) და 1,328 სოფლად ( მუბან ).
ჯანდაცვა
აიუთაიას მთავარი საავადმყოფოა ფრა ნახონ სი აიუთაიას საავადმყოფო, რომელსაც მართავს საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სამინისტრო.
2017 წლის ადამიანის განვითარების ინდექსი
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვე-ეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე (NESDB) პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.
ტურიზმი
მინი| მცურავი პავილიონი [[ბან-პა-ინის სამეფო სასახლე, ბანგ პა-ინის ოლქი.|მარცხნივ|223x223პქ]] აიუთაია ბანკოკიდან ჩრდილოეთით 76 კილომეტრში მდებარეობს. პროვინციაში მდებარეობს მნიშვნელოვანი ობიექტების ნანგრევები. ესნანგრევები მიუთითებს იმაზე, რომ აიუტაია იყო ინდოჩინეთის ერთ – ერთი ყველაზე აყვავებული და ძველი ქალაქი. აიუტაიას ისტორიული პარკი ისტორიული ადგილების უკიდეგანო მონაკვეთია აიუთაიას შუაგულში.
აიუტაიაში სამი სასახლე იყო: დიდი სასახლე, ჩანთარაქასემის სასახლე ან წინა სასახლე და ვანგ ლანგი ან უკანა სასახლე. გარდა ამისა, აქ იყო მრავალი სხვა სასახლე და შენობა სამეფო ვიზიტებისთვის, რომელიც მდებარეობს ქალაქ ფრა ნახონის სი აიუთჰაიას გარეთ, მაგალითად, ბანგ-პა-ინის სასახლე ბაგ-პა-ინში და ნაქონ ლუანგის შენობა, ნაქონ ლუანგის ოლქში.
ტურიზმის ხელშესაწყობად, აიუთაიას მთავრობამ მოაწყო მსუბუქი ხმების შოუ აიუტაიას ისტორიულ პარკში წლის დასაწყისში, ღონისძიება დაახლოებით 10 დღე გრძელდება.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
ჩამბეში
ჩამბეში (Chambeshi River) — მდინარე ზამბიაში.
სათავე მდებარეობს მთებში, ზამბიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ტანგანიიკის ტბასთან ახლოს, ზღვის დონიდან 1760 მეტრ სიმაღლეზე. მიედინება სამხრეთი მიმართულებით, 480 კმ-ის შემდეგ ჩაედინება მდინარე ლუაპულაში.
კასამას რაიონიდან იგი მიედინება აღმოსავლეთით 100 კმ-ზე უფრო მეტ მანძილზე და ჭაობებში შედგება არხების ლაბირინთებისგან, რომელთა სიგანე დაახლოებით 2 კმ-ს აღწევს. მდინარის ჭალა სიგანეში აღწევს 25 კმ-ს. კიდევ უფრო ქვემოთ, სადაც მდინარეს კვეთავენ კასამა-მპიკას ავტოსტრადის და ტაზარის რკინიგზის ხაზის ხიდები, მუდმივი არხის სიგანე შეადგენს დაახლოებით 100 მეტრს (400 მეტრამდე წყალდიდობისას).
სქოლიო
კატეგორია:ზამბიის მდინარეები
დამასტის ეკლესია
დამასტის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ მატნის ჩრდილო-დასავლეთით 300-400 მეტრზე, ტყიან ფერდობზე. განეკუთვნება XVIII-XIX საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (4,8 X 3,5 მ), უაფსიდო, ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. მოგვიანებით ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესია შეუკეთებია, რის შედეგადაც ეკლესიას პირვანდელი სახე მნიშვნელოვნად აქვს შეცვლილი. ამჟამად კედლები ცემენტის ხსნარითაა შელესილი და შიგნიდან და გარდან შეთეთრებულია. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა, კარი გარედან თაღოვანია. თაღი ჩასმულია კედლის სწორკუთხა შეღრმავებაში, რომელსაც აგურის საფეხურიანი ფრიზი აქვს. აღმოსავლეთ კედელში ერთი ვიწრო თაღოვანი სარკმელია, რომლის ქვემოთ, კედელს, ორი საკმაოდ განიერი საფეხური გასდევს. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. შიგნით ეკლესიას ხის ბრტყელი ჭერი ხურავს, გარედან - ორკალთა სახურავი.
ჟებოტის ეკლესია
ტერმინი ჟებოტის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
კინგსლი კომანი
კინგსლი კომანი (Kingsley Coman დ. 13 ივნისი, 1996) — ფრანგი ფეხბურთელი, თამაშობს გერმანულ კლუბ „ბაიერნსა“ და საფრანგეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში.
პარი სენ-ჟერმენი
კომანმა „პარი სენ-ჟერმენის“ შემადგენლობაში ჩაატარა მატჩი და გახდა კლუბის ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი. ის იყო 16 წლის, 8 თვისა და 4 დღის.
იუვენტუსი
2014 წლის 7 ივლისს, ტურინის „იუვენტუსმა“ გააფორმა მასთან კონტრაქტი, მაშინ როდესაც კომანმა უარი თქვა „არსენალის“, „ტოტენჰემისა“ და „ნიუკასლის“ შემოთავაზებებზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:პარი სენ-ჟერმენის ფეხბურთელები კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
საღირაანთ მცირე ეკლესია
მინი|300პქ|საღირაანთ მცირე ეკლესია საღირაანთ მცირე ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟებოტაში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით, 0,5 კმ-ზე, ამაღლებისგორაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6,1x4,5 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. ლავგარდანი და შესასვლელის თაღი კვადრ. აგურითაა ნაწყობი. ეკლესია დაზიანებული იყო. ამჟამად აღდგენილია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კოშკოდენი
კოშკოდენი (Coşcodeni) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 88 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 076 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1976 (შემოდგომა)
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1976 — გამართული 13 აგვისტოდან 13 ნოემბრამდე, იყო საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 39-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „ტორპედო“, მეორე ადგილზე გავიდა კიევის „დინამო “, მესამეზე — თბილისის „დინამო“.
სქოლიო
1976 (გაზაფხული) კატეგორია:1976 წელი ფეხბურთში