cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბარსელონა (საფეხბურთო კლუბი)
გვარდიოლას ეპოქა და ახალი გამარჯვებები (2008—2012)
250px|მინი|„ბარსელონას“ ფეხბურთელები აღნიშნავენ პრიმერაში გამარჯვებას 16 იანვარს „მალაგასთან“ მატჩის შემდეგ, რომელშიც კატალონიელებმა მოწინააღმდეგეს 4:1 სძლიეს, „ბარსელონა“ პირველი წრის გამარჯვებული გახდა 52 ქულით, რაც პრიმერაში რეკორდული მაჩვენებელია. 5 თებერვალს მადრიდის „ატლეტიკოს“ წინააღმდეგ საშინაო მატჩში „ბარსელონამ“ ჩემპიონატში ზედიზედ მე-16 გამარჯვება მოიპოვა, რითიც მადრიდის „რეალის“ რეკორდი დაამხო, რომელიც ზედიზედ 15 გამარჯვებას მოიცავდა და რომელიც მადრიდელევმა 50 წლის წინ დაამყარეს. „ბარსას“ გამარჯვებების სერია შეწყვიტა ხიხონის „სპორტინგმა“ (1:1).
2011 წლის 28 მაისს „ბარსელონამ“ ჩემპიონთა ლიგის ფინალში დაამარცხა „მანჩესტერ იუნაიტედი“ ანგარიშით 3:1. გოლები გაიტანეს პედრომ, ვილიამ და მესიმ.
2011 წლის 26 აგვისტოს უეფა-ს სუპერთასისთვის მატჩში „ბარსელონამ“ დაამარცხა „პორტუ“ ანგარიშით 2:0. ამ ტიტულის მოგებით კატალონიურმა კლუბმა 1964 წლის მერე პირველად ჩამოიტოვა მადრიდის „რეალი“ მოგებული ტიტულების რაოდენობით: „ბარსასთვის“ ეს იყო 76-ე ოფიციალური ტიტული, რაც ერთით მეტია მადრიდელებისაზე.
2012 წლის 27 აპრილს მთავარმა მწვრთნელმა ჟოზეპ გვარდიოლამ განაცხადა, რომ კლუბის დატოვებას აპირებდა. მისი თქმით, წასვლის მიზეზი გახდა სამუშაოსგან გადაღლილობა და დასვენების სურვილი. მისი მწვრთნელის პოსტზე მუშაობის შედეგი — 13 ტიტული ოთხი სეზონის განმავლობაში — გახდა რეკორდული მაჩვენებელი, ხოლო გვარდიოლა გახდა ყველაზე წარმატებული მწვრთნელი კლუბის მთელი ისტორიის განმავლობაში (4 წლის მანძილზე „ბარსელონა“ 2-ჯერ გახდა ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული, ორჯერ კი ნახევარფინალამდე მიაღწია. ამ ფორმაციის „ბარსელონას“ გულშემატკივართა დიდი რაოდენობა მსოფლიოს ყველა დროის საუკეთესო გუნდად მიიჩნევს). მან იოჰან კრუიფსაც კი აჯობა, რომლის ანგარიშზეც 11 ტიტულია.
გვარდიოლას შემდეგ (2012—დღემდე)
ახალი მწვრთნელისთვის სეზონის დასაწყისი არცთუ ისე კარგი გამოდგა. „ბარსელონა“ ესპანეთის სუპერთასისთვის ბრძოლაში თავისი მთავარი მეტოქის — მადრიდის „რეალის“ წინააღმდეგ დამარცხდა სხვის მოედანზე გატანილი გოლის წესის მიხედვით (3:2, 1:2). თუმცა ჩემპიონატის სტარტი საუკეთესო გამოდგა ლა ლიგის ისტორიაში. გუნდმა ქულა მხოლოდ მე-7 ტურში დაკარგა, სადაც კატალონიელებმა „კამპ ნოუზე“ ქულები თანაბრად გაიყვეს „რეალთან“ (2:2), თუმცა ეს იყო ერთადერთი თამაში პირველ წრეზე, რომელშიც „ბარსელონას“ სამი ქულა არ მოუპოვებია.
პირველი წრის შემდეგ ტიტო ვილანოვას გუნდს 55 ქულა ჰქონდა. პირველი წაგება ჩემპიონატში გუნდმა იგემა სან-სებასტიანზე, სადაც ლურჯ-ბროწეულისფერები დამარცხდნენ „რეალ სოსიედადთან“ ანგარიშით 3:2, როცა თავდაპირველად კატალონიელები შეხვედრას 2:0-ით იგებდნენ. 26 თებერვალს „ბარსელონა“ გამოვარდა ესპანეთის თასიდან. „რეალის“ წინააღმდეგ პირველი მატჩის შემდეგ დაფიქსირდა ფრე ანგარიში 1:1, თუმცა გასვლაზე მადრიდელებმა კატალონიელები დაამარცხეს ანგარიშით 1:3. 35-ე ტურში „ბარსელონა“ გახდა ლა ლიგის ჩემპიონი, რითიც თავის ისტორიაში 22-ედ გაიმარჯვა ეროვნულ პირველობაზე. კატალონიის თასის ფინალურ მატჩში „ბარსელონამ“ პენალტების სერიაში დაამარცხა „ესპანიოლი“ (1:1, 4:2 — პენალტებში) და 2006-07 წლების სეზონის შემდეგ პირველად მოიპოვა ეს ტიტული. 2013 წლის 19 ივლისს კლუბის პრეზიდენტის, სანდრო როსელისა და კატალონიელების სპორტული დირექტორის, ანდონი სუბისარეტას მიერ ჩატარებული პრეს-კონფერენციაზე გამოცხადდა ვილანოვას „ბარსელონას“ მთავარი მწვრთნელის პოსტიდან გადადგომის ამბავი, რაც დაკავშირებული იყო ჯანმრთელობის პრობლემებთან.
2013 წლის 23 ივლისს კატალონიური კლუბის ოფიციალურ საიტზე ცნობილი გახდა ახალი მწვრთნელის სახელი: იგი გახდა ორმოცდაათი წლის არგენტინელი ხერარდო მარტინო, რომელიც მანამდე წარმატებით მუშაობდა პარაგვაის ეროვნულ ნაკრებთან და არგენტინულ კლუბ „ნიუელს ოლდ ბოიზთან“. კონტრაქტი გათვალისწინებულია 2 წელიწადზე. ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯარაზე „ბარსელონამ“ ხმამაღალი ტრანსფერი განახორციელა: კლუბი შეავსო ბრაზილიის ნაკრებისა და ბრაზილიური „სანტოსის“ თავდამსხმელმა ნეიმარმა. სხვადასხვა წყაროების თანახმად, ახალგაზრდა ფეხბურთელის ყიდვა „ბარსელონას“ 50-დან 72 მილიონ ევრომდე დაუჯდა. ამავდროულად „ბარსელონა“ დატოვა ესპანელმა ფორვარდმა დავიდ ვილიამ, რომელიც მადრიდის „ატლეტიკოში“ გადავიდა, და ტიაგო ალკანტარამ, რომელიც მიუნხენის „ბაიერნის“ რიგებს შეუერთდა.
ხერარდო მარტინომ კატალონიელების მწვრთნელის როლში დებიუტი განახორციელა 2 აგვისტოს ჟოან გამპერის თასზე ამხანაგურ მატჩში „სანტოსის“ წინააღმდეგ. ამ მატჩში კატალონიელებმა ბრაზილიელები გაანადგურეს ანგარიშით 8:0. მადრიდის „ატლეტიკოსთან“ ფრედ თამაშის (0:0) შემდეგ საპასუხო მატჩში ესპანეთის სუპერთასზე „ბარსელონამ“ ეს ჯილდო სხვის მოედანზე გატანილი გოლის წყალობით მოიპოვა (პირველი შეხვედრა დამთავრდა ფრედ 1:1); ერთადერთი ბურთი კატალონიელების მხრიდან გაიტანა ახალწვეულმა ნეიმარმა. ეს ესპანეთის სუპერთასი „ბარსელონასთვის“ მე-11 გახდა კლუბის ისტორიაში. ხერარდო მარტინო გახდა პირველი სპეციალისტი კლუბის ისტორიაში, რომელმაც პრიმერა დივიზიონის პირველ 7 შეხვედრაში გამარჯვების მოპოვება მოახერხა. გარდა ამისა, მარტინო გახდა მესამე მწვრთნელი ესპანეთის ჩემპიონატის ისტორიაში, რომელმაც ასეთ შედეგს მიაღწია. პირველი მარცხი სეზონზე გუნდმა განიცადა ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე ამსტერდამის „აიაქსის“ წინააღმდეგ მატჩში, სადაც „ბარსამ“ დათმო ანგარიშით 2:1, თუმცა ლურჯ-ბროწეულისფერებს ამ მატჩამდეც განაღდებული ჰქონდათ ჯგუფიდან გასვლა. ჩემპიონთა ლიგაზე წარუმატებლობის შემდეგ „ბარსა“ ლა ლიგაში სტუმრად გასვლისას დამარცხდა ბილბაოს „ატლეტიკთან“. „ბარსელონამ“ ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე პირველი ადგილი დაიკავა, რის შემდეგაც 1/8 ფინალში „მანჩესტერ სიტის“ დაეჯახა. სტუმრად გასვლისას, პირველი მატჩი, ლურჯ-ბროწეულისფერებმა მანჩესტერელთა რიგებიდან დემიჩელისის მოედნიდან გაგდების შემდეგ მოიგეს ანგარიშით 2:0. განმეორებით მატჩში, კამპ ნოუზე, დაფიქსირდა გამარჯვება ანგარიშით 2:1. საბოლოოდ, „ბარსელონამ“ „მანჩესტერ სიტი“ ორი მატჩის ჯამში დაამარცხა ანგარიშით 4:1 და მოიპოვა 1/4 ფინალის საგზური. 23 მარტს ლა ლიგაში მორიგ ელ კლასიკოში, „სანტიაგო ბერნაბეუზე“ „ბარსელონამ“ დაამარცხა მადრიდის „რეალი“ ანგარიშით 4:3. ამ მატჩში მესიმ ჰეთ-თრიკი გაიფორმა და ელ-კლასიკოში გატანილი გოლების რაოდენობით პირველ ადგილზე გადაინაცვლა. ამ მატჩით „ბარსელონამ“ შეწყვიტა მადრიდელთა 35-მატჩიანი წაუგებელი სერია („რეალის“ უკანასკნელი მარცხი დაფიქსირდა „კამპ ნოუზე“, სადაც „ბარსამ“ მეტოქეს 2:1 სძლია). ხერარდო მარტინომ კლუბთან ერთად ვერც ერთი ტიტულის მოგება ვერ შეძლო. „ბარსელონა“ ესპანეთის თასზე ფინალში დაამარცხა „რეალ მადრიდმა“, ჩემპიონთა ლიგის მეოთხედფინალიდან გამოთიშა „ატლეტიკომ“ და ეროვნული ჩემპიონობისთვის ბრძოლაშიც „ატლეტიკომ“ აჯობა. ამ მატჩის შემდეგ გუნდის მთავარი მწვრთნელი, ტატა მარტინო, თანამდებობიდან გადადგა. ახალ ტრენერად დაინიშნა ლუის ენრიკე, რომელიც მანამდე „სელტას“ წვრთნიდა.
2014 წლის 19 მაისს ცნობილი გახდა, რომ 2014-15 წლებში „ბარსელონას“ კლუბის ყოფილი ფეხბურთელი და კაპიტანი ლუის ენრიკე გაწვრთნის. სეზონის ბოლოს კლუბი დატოვა ძირითადმა მეკარემ, ვიქტორ ვალდესმა, რომელიც 12 წლის განმავლობაში იცავდა „ბარსელონას“ ღირსებას და 387 მატჩი ჩაატარა მის რიგებში. 32 წლის მეკარემ 2014 წლის 26 მარტს სერიოზული ტრავმა მიიღო და ამის შემდეგ კლუბში საკუთარი კარიერის დასრულების შესახებ განაცხადა. გუნდი აგრეთვე დატოვეს ხოსე მანუელ პინტომ, ოიერ ოლასაბალმა, სესკ ფაბრეგასმა, ჯონათან დოს სანტოსმა, ალექსის სანჩესმა, ისააკ კუენკამ, ბოიან კრკიჩმა, არენდით წავიდნენ იბრაჰიმ აფელაი, ალექსანდრ სონგი, კრისტიან ტელიო, ჟერარ დეულოფეუ. საფეხბურთო კარიერა დაასრულა გუნდის კაპიტანმა კარლეს პუიოლმა. წასული ფეხბურთელების ჩასანაცვლებლად ბარსამ რამდენიმე მოთამაშე შეიძინა: მარკ-ანდრე ტერ შტეგენი, კლაუდიო ბრავო, ჟერემი მატიე, დუგლასი, ტომას ვერმაელენი, ივან რაკიტიჩი, ლუის სუარესი. აგრეთვე „ბარსელონა B-დან“ მთავარ გუნდში გადავიდნენ მუნირ ელ-ჰადადი და სანდრო რამირესი.
ენრიკეს თაოსნობით „ბარსელონას“ პირველი ოფიციალური მატჩი გაიმართა 2014 წლის 25 აგვისტოს. ეს იყო ესპანეთის ჩემპიონატის პირველი ტური, სადაც ბარსამ „კამპ ნოუზე“ ელჩეს უმასპინძლა. ლიონელ მესის დუბლისა და ახალწვეული მუნირის გოლის მეშვეობით, მატჩი დამთავრდა ანგარიშით 3:0.
2014 წლის 17 სექტემბერს შედგა ენრიკეს დებიუტი ჩემპიონთა ლიგაზე, სადაც ჯგუფური ეტაპის პირველ ტურში აპოელთან მატჩი ელოდა. კატალონიელებმა მინიმალური ანგარიშით იმარჯვეს (1:0). მატჩის ერთადერთი გოლი ჟერარ პიკემ გაიტანა.
2014 წლის 25 ოქტომბერს „ბარსელონა“ სტუმრად გასვლისას დამარცხდა მადრიდის რეალთან ანგარიშით 3:1. ამ მატჩში დამთავრდა „ბარსას“ ახალწვეულის მშრალი სერია — მეკარე კლაუდიო ბრავოს 776 წუთის განმავლობაში არ ჰქონდა გოლი გაშვებული.
2015 წლის 11 იანვარს კატალონიელებმა საკუთარ მოედანზე დაამარცხეს მოქმედი ჩემპიონი — მადრიდის „ატლეტიკო“ (3:1). გოლებით თავი გამოიჩინეს ნეიმარმა, ლეო მესიმ და ლუის სუარესმა.
22 მარტს პრიმერას 28-ე ტურის მატჩში „ბარსამ“ უმასპინძლა „რეალს“. მთელი მატჩი ლურჯ-ბროწეულისფერების უპირატესობით წარიმართა და საბოლოოდ მათ იმარჯვეს კიდეც, ანგარიშით 2:1. გოლის ავტორები გახდნენ ჟერემი მატიე და ლუის სუარესი.
ჩემპიონთა ლიგაზე ბარსელონამ წარმატებით დაასრულა ჯგუფური ეტაპი, დაიკავა პირველი ადგილი ჯგუფში (ორჯერ დაამარცხა კვიპროსის „აპოელი“ (1:0 და 4:0) და ამსტერდამის „აიაქსი“ (3:1 და 2:0), გამარჯვება და მარცხი ფრანგულ „პარი სენ-ჟერმენთან“ (2:3 და 3:1)). 1/8 ფინალში ლურჯ-ბროწეულისფერები დაუპირისპირდნენ მანჩესტერ სიტის. პირველი მატჩი ეტიჰადზე გაიმართა და კატალონიელებმა ინგლისური კლუბი 2:1 დაამარცხეს (დუბლი გაიფორმა ლუის სუარესმა). საპასუხო შეხვედრაში ბარსელონამ მინიმალური გამარჯვება მოიპოვა — 1:0 (რაკიტიჩი) და შემდეგ ეტაპზე გადავიდა. მეოთხედფინალში კატალონიელები კვლავ შეხვდნენ საფრანგეთის ჩემპიონებს — „პარი სენ-ჟერმენს“. ორივე შეხვედრაში მათ დამაჯერებლად დაამარცხეს მოწინააღმდეგე, ჯამური ანგარიშით 5:1 (3:1 და 2:0). სამი გოლი გაიტანა ნეიმარმა, დარჩენილი ორი — ლუის სუარესმა. ნახევარფინალში „ბარსელონას“ მიუნხენის „ბაიერნთან“ თამაში ხვდა წილად, რომლის მწვრთნელიც არის კლუბის ყოფილი მოთამაშე და მწვრთნელი ჟოსეპ გვარდიოლა. პირველ მატჩში კამპ ნოუზე ბარსამ მოწინააღმდეგე გაანადგურა, ანგარიშით 3:0. დუბლი მიიწერა ლიონელ მესიმ, კიდევ ერთი ბურთი კი — ნეიმარმა. საპასუხო მატჩში ლურჯ-ბროწეულისფერები მოწინააღმდეგესთან დამარცხდნენ 2:3 (ნეიმარის დუბლი), თუმცა ორი შეხვედრის ჯამში „ბარსელონამ“ სამი წლის შემდეგ პირველად მოახერხა ტურნირის ფინალში გასვლა.
30 მაისს კატალონიელებმა ფინალში ბასკური ატლეტიკის დამარცხებით (3:1; მესის დუბლი, ნეიმარის გოლი) 27-ედ მოიგეს ესპანეთის თასი. ტურნირის წინა სტადიებზე ბარსამ დაამარცხა „ელჩე“ (9:0 ჯამში), „ატლეტიკო მადრიდი“ (4:2 ჯამში) და „ვილიარეალი“ (5:2 ჯამში), რის შედეგადაც 1954 წლის შემდეგ „ბარსელონა“ გახდა პირველი გუნდი, რომელმაც ესპანეთის თასის ერთი სეზონის ყველა გათამაშება მოიგო. გარდა ამისა მესისა და ნეიმარის ფინალში გატანილმა გოლებმა კლუბის თავდამსხმელებს, მესი-სუარესი-ნეიმარის ტრიოს, 120 გოლი დაუგროვა, რითიც ესპანეთის ფეხბურთის ისტორიაში ყველაზე შედეგიანი ტრიო გახადა. შედეგიანობის წინა რეკორდი ეკუთვნოდათ მადრიდის „რეალის“ ფეხბურთელებს: კრიშტიანუ რონალდუს, გონსალუ იგუაინსა და ქარიმ ბენზემას, რომლებმაც 2011-2012 წლებში 118 გოლი გაიტანეს.
6 ივნისს კატალონიურმა კლუბმა ბერლინში, ოლიმპიურ სტადიონზე, ტურინის „იუვენტუსი“ დაამარცხა, ანგარიშით 3:1 (რაკიტიჩის, სუარესისა და ნეიმარის გოლები), და თავის ისტორიაში მეხუთედ მოიპოვა ევროპის ჩემპიონთა თასი. ორივე გუნდისთვის ეს იყო ჩემპიონთა ლიგის მერვე ფინალი; ამ კლუბთა მეშვიდე შეხვედრა ევროთასებზე და პირველი — ევროთასის ფინალში. აგრეთვე ბარსელონა გახდა მეექვსე კლუბი, რომელმაც თასის სამუდამოდ დატოვების უფლება მოიპოვა. ეს ფინალი გახდა ესპანელთა ერთ-ერთი ვეტერანის, ჩავის, უკანასკნელი მატჩი „ბარსას“ მაისურით, რის შემდეგაც მან კარიერა კატარის „ას-სადში“ გააგრძელა. ამ გათამაშების შედეგების მიხედვით ლიონელ მესი, კრიშტიანუ რონალდუსთან ერთად, გახდა ჩემპიონთა ლიგის ისტორიაში საუკეთესო ბომბარდირი. მიმდინარე სეზონის სამი ძირითადი ტიტულის მოგებით „ბარსელონა“ ფეხბურთის ისტორიაში პირველი კლუბი გახდა, რომელმაც „ტრებლი“ ორჯერ გაიფორმა.
სტადიონი
საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონას“ სტადიონს ეწოდება „კამპ ნოუ“ (Camp Nou). სტადიონის ოფიციალური გახსნა შედგა 1957 წლის 24 სექტემბერს. 1957 წელს გახნის მომენტიდან სტადიონი ეკუთვნოდა კატალონიურ საფეხბურთო კლუბს და თავდაპირველად ეწოდებოდა „Estadi del FC Barcelona“ (საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონას“ სტადიონი), თუმცა მაშინაც კი მას უწოდებდნენ „კამპ ნოუს“. თავისი ამჟამინდელი სახელწოდება ოფიციალურად სტადიონმა მიიღო 2000 წელს. „კამპ ნოუ“ ყველაზე ტევადი სტადიონია არა მარტო ესპანეთში, არამედ მთელ ევროპაშიც: ის იტევს 99 453 მაყურებელს. მინი|230px|მარცხნივ|„კამპ ნოუ“ „კამპ ნოუ“ ერთ-ერთია იმ მცირე ევროპული სტადიონებიდან, რომლებსაც უეფა ხუთი ვარსკვლავით აფასებს.
სტადიონის ტერიტორიაზე მდებარეობს „ბარსელონას“ თანამშრომლების ოფიციალური ცენტრი, ხელმძღვანელობის ოფისი და საფეხბურთო კლუბის მუზეუმი, რომელიც კატალონიაში ყველაზე ხშირად წვევადი მუზეუმია. გარდა ამისა „კამპ ნოუ“ წარმოადგენს მთავარ ნაწილს კომპლექსისა, რომელშიც ასევე შედის „მინი-ესტადი“ (Mini estadi) — ოციათასიანი სტადიონი, რომელზეც ვარჯიშობენ კლუბის სპორტული სკოლის გუნდები; „ლა მასია“ (La Masía) — შენობა, სადაც ცხოვრობენ კლუბის ყველაზე ახალგაზრდა აღზრდილები; და „პალაუ ბლაუგრანა“ (Palau Blaugrana) — 8 000 მაყურებელზე გათვლილი კორპუსი, სადაც გამოდიან კლუბის კალათბურთის, ჰენდბოლის, ჰოკეისა და მინი-ფეხბურთის გუნდები.
2007 წლის სექტემბერში კლუბმა მიიღო პროექტი სტადიონის რესტრუქტურიზაციის შესახებ, რაც დაკავშირებული იყო მისი გახსნის დღიდან 50 წლის იუბილესთან. გაკეთდა საერთაშორისო კონკურსი, რომლის დროსაც არქიტექტორებმა მთელი მსოფლიოდან წარმოადგინეს საკუთარი პროექტები. ჟიურის შემადგენლობაში შევიდნენ კლუბის წარმომადგენლები, სახელმწიფო ადმინისტრაციისა და კატალონიელი არქიტექტორების ასოციაციის წევრები. 2007 წლის 18 სექტემბერს გამოვლინდა გამარჯვებული — იგი გახდა ინგლისური ფირმა „ფოსტერსი და პარტნიორები“, რომელიც ცნობილი იყო ახალი სტადიონის, „უემბლის“ აგებით, ასევე მიიოს ვიადუკის, კოლსეროლის კოშკებისა და ნიო-იორკში ახალი სავაჭრო ცენტრის მშენებლობებით. პროექტის მოდელი პირველად საზოგადოებას წარუდგინეს „ბარსელონასა“ და „სევილიას“ შორის მატჩის დაწყების წინ, რომელიც გაიმართა 2007 წლის 22 სექტემბერს. თავდაპირველი ბიუჯეტი შეადგენდა 250 მილიონ ევროს.
ემბლემა
კლუბის მთელი ისტორიის განმავლობაში არსებობდა კლუბის გერბის რამდენიმე ვარიანტი, თუმცა ფაქტობრივად ყოველთვის ერთნაირი დიზაინით — ძირითადად საქმე ეხებოდა კოსმეტიკურ ცვლილებებს. ამგვარად, დღიდან შექმნისა კლუბი იყენებდა ქალაქ ბარსელონას გერბს, რითაც ხაზს უსვამდა მჭიდრო კავშირს მშობლიურ ქალაქთან და მხოლოდ 1910 წელს ხელმძღვანელობამ დააყენა საკუთარი გერბის შექმნის საკითხი. ჩატარდა კონკურსი, რომელშიც გაიმარჯვა კარლეს კომამალამ. ფრანსისკო ფრანკოს მმართველობის პერიოდში აბრევიატურა „FCB“ შეიცვალა „CFB-ზე“ (Club de Futbol Barcelona), ოთხი წითელი ვერტიკალური ხაზი ემბლემის ზედა მარჯვენა ნაწილში სახელმწიფოს შეკვეთით შეიცვალა ორზე, რათა იგი არ დამსგავსებოდა კატალონიის დროშას.
1949 წელს დროშა ისევ გამოჩნდა კლუბის ემბლემაზე, რაც დაკავშირებული იყო მის 50 წლის იუბილესთან, ხოლო 1974 წელს დაბრუნდა კლუბის სახელწოდების ინგლისური ვარიანტი, შესაბამისად აბრევიატურაც ძველი გახდა.
ბრენდები და სპონსორობა
კლუბის ფორმის მწარმოებელია კომპანია „Nike“, რომელთანაც ხელი მოეწერა კონტრაქტს, რომლის თანახმადაც კომპანია კლუბს ტანსაცმლით უზრუნველყოფდა 1998 წლიდან 2014 წლამდე. უფრო ადრე კლუბის სპონსორები იყო „Meyba“ (1982-1992 წლები) და „Kappa“ (1992-1998 წლები). კლუბის ტიტულების პირველი სპონსორი გახდა კომპანია „UNICEF“. 2011-2012 წლების სეზონიდან მაისურზე ასევე იწერება სპონსორი „Qatar Foundation“. 2012-2013 წლებიდან ტიტულების სპონსორი გახდა ავიაკომპანია „Qatar Airways“.
ბარსელონას ბაბუა
„ბარსელონას“ ბაბუა (el Abuelo del Barça; კატ. Avi Barça) — პესრონაჟი, რომელიც შექმნა მხატვარმა ვალენტი კასტანსმა და რომელიც წარმოადგენს საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონას“ სიმბოლოს.
ის ტრადიციულად ჩაცმულია 1960-70-იანი წლების სტილში, ხელში უჭირავს კატალინიური კლუბის დროშა, თავზე კი ბარეტინა ახურავს. ამ პერსონაჟის პატივსაცემად „ლა მასიას“ მახლობლად, „კამპ ნოუს“ გვერდით, დგას ქანდაკება.
პირველად ეს პერსონაჟი გაჩნდა 1924 წლის 29 ოქტომბერს ჟურნალ „El xut-ის“ გვერდებზე.
ისტორია
დაჯგუფება „Boixos Nois“ შეიქმნა 1981 წელს და დღემდე იგი ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე მებრძოლ დაჯგუფებად მთელ ესპანეთში.
თავდაპირველად „ბარსელონას“ საშინაო მატჩების დროს „Boixos Nois“ გამოიკვეთებოდა მათთვის სპეციალურად გამოყოფილ ტრიბუნაზე „Gol Sud“ „კამპ ნოუზე“, შემდეგ კი ტრიბუნას სახელი შეეცვალა „Gol Nord-ზე“.
მას შემდეგ, რაც ჟოან ლაპორტა გახდა „ბარსელონას“ პრეზიდენტი (2003 წელს), „Boixos Nois-ს“, როგორც დაჯგუფებას, აეკრძალა „კამპ ნოუზე“ გამოჩენა. ამიტომ ფანები იძულებულები არიან მატჩებზე პატარ-პატარა ჯგუფებად მოვიდნენ.
მინი|„[[მილანი (საფეხბურთო კლუბი)|მილანი“ — „ბარსელონა“ (2006 წ.)]] დაჯგუფების ლოგო წარმოადგენს წრეს, რომელსაც ლურჯ ფონზე გაღიმებული ბულდოგის კბილების კრეჭა ამშვენებს. შიდა წრის მარცხენა მხარეს გამოსახულია კატალონიის დროშა, მარჯვენა მხარეს — კლუბის ფერები: ლურჯი და ბროწეულისფერი. ლოგოს ზედა ნაწილში გამოსახულია დაჯგუფების სახელწოდება „Boixos Nois“, ქვედა ნაწილში კი არის წარწერა „F.C. Barcelona“.
მეგობრები: Pen’a Mujika („რეალ სოსიედადი“), Indar Gorri („ოსასუნა“), „ვერდერის“ ფანები (გერმანია).
მტრები: Ultras Sur (მადრიდის „რეალი“), Brigadas Blanquiazules („ესპანიოლი“), Yomus („ვალენსია“), Ligallo Fondo Norte („სარაგოსა“), Biris Norte („სევილია“) და Herri Norte Taldea (ბილბაოს „ატლეტიკი“).
მოწინააღმდეგეები
ელ-კლასიკო (El Clásico, El Clàssic), ან ესპანეთის დერბი (El derbi Español, El derbi espanyol) ან სუპერკლასიკო (El Superclasico, El Superclàssic) — საფეხბურთო მატჩები მადრიდის „რეალსა“ და კატალონიის „ბარსელონას“ შორის. კონკურენცია არსებობს ასევე მადრიდსა და ბარსელონას — ესპანეთის ორ ყველაზე დიდ ქალაქს შორის. ელ-კლასიკო ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე ნათელ და პრინციპიალურ დაპირისპირებად მსოფლიოში. ეს მატჩი ყოველთვის დიდ მოვლენად ითვლება მთელი საფეხბურთო სამყაროსთვის. პირველი ელ კლასიკო 1902 წელს გაიმართა „სანტიაგო ბერნაბეუზე“, სადაც კატალონიელებმა მადრიდის „რეალის“ ფეხბურთელები დაამარცხეს ანგარიშით 3:1. დღემდე, სულ ჩატარდა 250 მატჩი, საიდანაც 104 „ბარსელონამ“ მოიგო, 90 — „რეალმა“, ხოლო 56 შეხვედრა ფრედ დასრულდა.
კატალონიური დერბი (El derbi Barceloní, El derbi barcelonés) — მატჩები კატალონიის დედაქალაქის, ბარსელონას საფეხბურთო კლუბებს შორის: „ბარსელონასა“ და „ესპანიოლს“ შორის. ამ დერბის პრინციპიალურ ხასიათს სძენს ის ფაქტი, რომ კლუბის გულშემატკივრები ტრადიციულად სხვადასხვა პოლიტიკური შეხედულების მატარებლები არიან: „ბარსელონას“ ფანები ემხრობიან უფრო მემარცხენე და სეპარატისტულ შეხედულებებს, ხოლო „ესპანიოლის“ გულშემატკივრები — მემარჯვენეები და ესპანეთის ცენტრალური ხელისუფლებისადმი უფრო ლოიალურები არიან.
ჰიმნი
„ბარსელონას“ ოფიციალურ ჰიმნად ითვლება „ბარსელონას სიმღერა“ (Cant del Barça, Canto del Barça), რომელიც დაიწერა 1974 წელს. ტექსტის ავტორები არიან ხოსეპ მარია ესპინასი და ხუმე პიკასი, მუსიკის ავტორი — მანუელ ვალც-ი-გორინა. პირველად ოფიციალური პრემიერა გაიმართა სვ. ჟორდის შესრულებით 1974 წლის 27 ნოემბერს, როდესაც აღინიშნებოდა კლუბის არსებობის 75 წლის იუბილე.
ჰიმნის ტექსტი
Tot el camp
Som la gent blau-grana.
Tant se val d’on venim, si del sud o del nord.
Ara estem d’acord, estem d’acord —
Una bandera ens agermana:
Un crit valent!
Tenim un nom el sap tothom!
Barça! Barça! Barça!
Jugadors.
Tots units fem força!
Són molts anys plens d’afanys!
Són molts gols hem cridat!
I s’ha demostrat, s’ha demostrat
Que mai ningú no ens podrà tórcer!
Blau-grana al vent!
კლუბის ჰიმნის ყველაზე პირველი ვერსია პირველად შესრულდა 1923 წლის 18 თებერვალს ძველ სტადიონ „ლეს კორტსზე“ გუნდ „ორფეო გრასენცას“ მიერ პრეზიდენტ ჟოან გამპერის პატივსაცემად. სიტყვების ავტორი იყო რაფაელ ფოლჩ-ი-კაპდევილია, მუსიკის ავტორი — ენრიკო მორერა.
ბოლო წლებში გაჩნდა ჰიმნის სხვა ვერსიები ისეთი შემსრულებლების მხრიდან, როგორიც არის სერატ ჟოან მანუელი, რაც დაკავშირებული იყო ისეთ მნიშვნელოვან მოვლენებთან, როგორიც, მაგალითად, არის კლუბის ასი წლის იუბილეს აღნიშვნა. გარდა ამისა, საბჭომ ჟოან ლაპორტას თავმჯდომარეობით დაიწყო სხვადასხვა შემსრულებლებისა და ანსამბლების მოხმობა, რათა მოხდენილიყო ჰიმნის ადაპტაცია სხვადასხვა მუსიკალურ სტილში: პოპი, როკი, რეპი, სამბა, ჰიპ-ჰოპი, სკა, რუმბა.
ტრადიციულად კლუბის ჰიმნი სრულდება მოთამაშეების მოედანზე გამოსვლის დროს, თამაშის დასაწყისისა და დასასრულის წინ („კამპ ნოუზე“) და გუნდის მიერ გამარჯვების მოპოვების შემთხვევაში.
გამორჩეული პრეზიდენტები
thumb|right|150px|ხოან ლაპორტა
„ოქროს ბურთის“ მფლობელები
შემდეგმა ფეხბურთელებმა მიიღეს „ოქროს ბურთი“ „ბარსელონაში“ თამაშისას:
„ოქროს ბუცის“ მფლობელები
შემდეგმა ფეხბურთელებლმა მიიღეს „ოქროს ბუცი“ „ბარსელონაში“ თამაშისას:
წლის ფეხბურთელები უეფა-ს ვერსიით
შემდეგი ფეხბურთელები დასახელდნენ წლის ფეხბურთელებად უეფა-ს ვერსიით „ბარსელონაში“ თამაშისას:
წლის ფეხბურთელები ფიფა-ს ვერსიით
შემდეგი ფეხბურთელები დასახელდნენ წლის ფეხბურთელებად ფიფა-ს ვერსიით „ბარსელონაში“ თამაშისას:
ფიფა-ს „ოქროს ბურთის“ მფლობელები
შემდეგი ფეხბურთელებმა მიიღეს ფიფა-ს „ოქროს ბურთი“ „ბარსელონაში“ თამაშისას:
ევროპის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელები
შემდეგი ფეხბურთელები დასახელდნენ ევროპის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელებად „ბარსელონაში“ თამაშისას:
ევროპის ჩემპიონატი
შემდეგი ფეხბურთელები გახდნენ ევროპის ჩემპიონები „ბარსელონაში“ თამაშისას:
ოლიმპიური ჩემპიონები
შემდეგი ფეხბურთელები გახდნენ ოლიმპიური ჩემპიონები „ბარსელონაში“ თამაშისას:
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:ბარსელონა (საფეხბურთო კლუბი)
Body Love Vol. 2
დისკში შეტანილია რამდენიმე კომპოზიცია, რომელიც არ მოხვდა წინა ალბომში Body Love, რომელიც, თავის მხრივ, ამავე სახელწოდების 1977 წლის პორნოგრაფიული ჟანრის ფილმის საუნდტრეკი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:კლაუს შულცეს ალბომები კატეგორია:1977 წლის ალბომები
მონტეს უდაბნო
მინი|250პქ|მონტეს მცენარეულობა მინი|250პქ მონტეს უდაბნო — უდაბნო სამხრეთ ამერიკაში, არგენტინის ტერიტორიაზე. მდებარეობს ატაკამის უდაბნოს სამხრეთ-აღმოსავლეთით, პატაგონიის უდაბნოს ჩრდილოეთით, ანდების აღმოსავლეთით. გადაჭიმულია 177 600 კვადრატულ მილზე.
ფაუნა ძალზე წააგავს პატაგონიის უდაბნოსას. აღსანიშნავია თაგვი, გუანაკო, სამეფო ბუ.
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის უდაბნოები
ბნავისი
ბნავისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ატენის თემი). მდებარეობს მდინარე ათრევზე (მდინარე ტანის მარცხენა შენაკადი). ზღვის დონიდან 790 მეტრი. გორიდან 16 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ასისთავი
ასისთავი:
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
კარლ გუცკოვი
კარლ ფერდინანდ გუცკოვი, გუცკო (Karl Ferdinand Gutzkow; დ. 17 მარტი, 1811, ბერლინი — გ. 16 დეკემბერი, 1878, ზაქსენჰაუზენი) — გერმანელი მწერალი და დრამატურგი, თანამედროვე გერმანული სოციალური რომანის ფუძემდებელი, XIX საუკუნის შუა წლების ლიტერატურული მოძრაობის — „ახალგაზრდა გერმანიის“ აქტიური წევრი.
გუცკოვი ხელმოკლე ოჯახში გაიზარდა: მამამისი სამშენებლო მუშა იყო. ბერლინის უნივერსიტეტში თეოლოგიასა და ფილოსოფიას სწავლობდა, სადაც ჰეგელისა და შლაიერმახერის ლექციებს ისმენდა. მოგვიანებით ჰაიდელბერგსა და მიუნხენში სწავლობს. თავდაპირველად ჟურნალისტად მუშაობდა. 1838-1842 წლებში ჟურნალ „ტელეგრაფ ფიურ დოიჩლანდის“ რედაქტორი იყო. ყურადღება მიიქცია სატირული რომანით „მაჰა გურუ, ღმერთის ამბავი“ (Maha Guru, Geschichte eines Gottes, 1833). 1835 წელს გამოაქვეყნა „ეჭვნეული ვალი“ (Wally, die Zweiflerin). რომანი იყო ქორწინების არსებულ ტრადიციებზე რელიგიურ სკეპტიციზმით შეზავებული თავდასხმა, რომელმაც საფუძველი დაუდო „ახალგაზრდა გერმანიის“ მეამბოხე მოძრაობას. თავად გუცკოვი 3 თვით დააპატიმრეს, მისი თხზულებები აკრძალეს. გათავისუფლების შემდეგ გამოაქვეყნა ტრაგედიების სერია, მათ შორის „ვერნერი, ანუ გული და სამყარო“ (Werner or Heart and World, 1840), რომელიც დიდხანს იყო გერმანული თეატრების რეპერტუარის ნაწილი, ასევე „ტარტუფის მოდელი“ (Das Urbild des Tartüffe, 1844) და „ურიელ აკოსტა“ (Uriel Acosta, 1846). 1847 წელს დრეზდენის სამეფო თეატრის ლიტერატურული კონსულტანტი გახდა. 1850 წელს გამოაქვეყნა „სულიერების რაინდის“ პირველი წიგნი, რომელიც თანამედროვე გერმანული სოციალური რომანის დასაბამად ითვლება. მისი უკანასკნელი მნიშნელოვანი თხზულება „რომის ჯადოქარი“ (Der Zauberer von Rom, 1858-1861) სამხრეთ გერმანიაში რომის კათოლიკეთა ცხოვრებას ეხება.
საქართველოში განსაკუთებული პოპულარობით სარგებლობდა გუცკოვის პიესა „ურიელ აკოსტა“, რომელიც 1880-იანი წლების დასაწყისში საქართველოში საგასტროლოდ ჩამოსულმა მოსკოვის მცირე თეატრმა წარმოადგინა. 1887 წელს ჟურნალ „თეატრში“ პიესის ქართული თარგმანი დაბეჭდა იოსებ ბაქრაძემ, სცენაზე წარმოადგინა ქუთაისის დრამატულმა დასმა (ურიელის როლს ასრულებდა კოტე მესხი). ქართული თეატრალური ხელოვნების ისტორიაში განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია „ურიელ აკოსტას“ კოტე მარჯანიშვილისეული დადგმა (1929, პიესის მთარგმნელი ვალერიან გაფრინდაშვილი, რეჟისორი გრიგოლ სულიაშვილი, მხატვარი პეტრე ოცხელი, ქორეოგრაფი დავით მაჭავარიანი, კომპოზიტორი თამარ ვახვახიშვილი, მთავარ როლებს ასრულებდნენ უშანგი ჩხეიძე და ვერიკო ანჯაფარიძე), რომელმაც ქართული თეატრის აღორძინებას დაუდო სათავე.
მიცა ტოდოროვიჩი
მიცა ტოდოროვიჩი (სერბ. Mica Todorović; 1900, სარაევო — 1981, სარაევო) — ბოსნიელი მხატვარი. ბოსნია და ჰერცეგოვინის მხატვართა ასოციაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
კარლ გუცკოვი
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:გერმანელი დრამატურგები კატეგორია:დაბადებული 1811 კატეგორია:გარდაცვლილი 1878 კატეგორია:ბერლინის ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:იენის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბერლინელი მწერლები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი რომანისტები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
მიცა ტოდოროვიჩი
ბიოგრაფია
მიცა ტოდოროვიჩი დაიბადა სარაევოში 1900 წელს. იქვე დაამთავრა გოგონების საშუალო სკოლა და 1920 წელს ჩაირიცხა ზაგრების სახვითი ხელოვნების აკადემიაში, სადაც  ერთადერთი გოგონა იყო  კლასში. სწავლა დაასრულა 1926 წელს და დაბრუნდა სარაევოში, რომელიც ყველა სახის  სახვითი ხელოვნების ცენტრს წარმოადგენდა. შემდეგ მიცა გაემგზავრა იტალიაში, სადაც ეუფლებოდა რენესანსის ხელოვნებას.
მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი დააპატიმრეს და გაგზავნეს სტარა გრადიშკას საკონცენტრაციო ბანაკში, შემდეგ კი დეპორტირებული იქნა ავსტრიაში იძულებითი შრომისთვის. 1945 წელს მიცა ტოდოროვიჩი გახდა ბოსნია და ჰერცეგოვინის მხატვართა ასოციაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. ის ასევე პირველი ქალი იყო, რომელიც გახდა ბოსნიაკის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის და სერბეთის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის სრულუფლებიანი წევრი.
მიცა ტოდოროვიჩი იყო სარაევოს გამოყენებითი ხელოვნების სკოლის ერთ-ერთი პირველი პროფესორი. ხელოვნების სკოლაში მუშაობდა პენსიაზე გასვლამდე. იგი გარდაიცვალა 1981 წელს. დაკრძალეს ხვრელის სასაფლაოზე.
შემოქმედება
მიცა ტოფოროვიჩის პირველი გამოფენა დიდ ბრიტანეთში გაიმართა. როგორც სოციალისტი, იგი დაუკავშირდა Zagreb Zemlja-ს კოლექტივს. მასთან ერთად ნამუშევრები გამოფინა ლუბლიანასა და მთელ ევროპაში. ჯგუფი შედგებოდა მხატვრებისგან, რომლებსაც სურდათ წარმოეჩინათ მუშათა კლასის ცხოვრება. 1932 წელს ტოდოროვიჩი დაბრუნდა სარაევოში და შევიდა იუგოსლავიის კომუნისტური პარტიის რიგებში. 1937 წლიდან იგი ძირითადად მუშაობდა საღებავებზე, ამის გამო მას განუვითარდა ფერების ძლიერი აღქმა.
1959 წელს, ნახატი "ვენეცია", რომელიც მიცამ ძირითადად თეთრ ფერებში დახატა, გარდამტეხი აღმოჩნდა მხატვრის შემოქმედებაში. დაიწყო "მისი კარიერის თეთრი ფაზა". 1962 წლიდან ნამუშევრები  ზეთის პასტელებით გაამდიდრა. 1980 წელს ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნულ გალერეაში გაიმართა მისი ნამუშევრების რეტროსპექტივა.
1992 წელს დაანგრიეს ათსართულიანი შენობა, რომელიც გაზეთ Oslobođenje- ს ეკუთვნოდა. დანაკარგებს შორის იყო მიცა ტოდოროვიჩის მიერ გადაღებული ფოტოები.
2019 წელს 1929-1933 წლებში შექმნილი ტოდოროვიჩის ნახატები გამოიფინა ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნულ გალერეაში. გალერეის კოლექცია შეიცავს მის 300-ზე მეტ ნამუშევარს, რომელთაგან ზოგიერთი მუდმივ გამოფენაზეა წარმოდგენილი.
ხსოვნა
მიცა ტოდოროვიჩის სახელი უწოდეს ქუჩას გორიცაში, სარაევოს რაიონში,  სადაც მხატვარი ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:იუგოსლაველი მხატვრები კატეგორია:იუგოსლაველი კომუნისტები
ჰარიკა დრონავალი
ჰარიკა დრონავალი (Harika Dronavalli; დ. 12 იანვარი, 1991, გუნტური, ანდჰრა-პრადეში, ინდოეთი) — ინდოელი მოჭადრაკე. დიდოსტატი. ქალთა შორის მსოფლიოს ჩემპიონატებზე სამჯერ იყო ნახევარფინალში.
ბიოგრაფია
ჰარიკამ ჭადრაკის თამაში ბავშვობიდან ისწავლა და 9 წლამდელებში ქვეყნის ჩემპიონიც გახდა. შემდეგ მსოფლიოს ჩემპიონატზე 10 წლამდელ გოგონებში მეორე ადგილი დაიკავა და მომზადება მწვრთნელ NVS Ramaraju-თან დაიწყო, რომელმაც უფრო დაუხვეწა თამაში და 2011-ში გახდა მეორე ინდოელი ქალი, ვინც დიდოსტატის წოდება მიიღო. ვერცხლის მედლებს დაეუფლა 2001 წელს, 12 წლამდელ გოგონებში აზიისა და მსოფლიოს პირველობებზე. მომდევნო წელს 12 წლამდელ გოგონებში ჯერ მსოფლიოზე აიღო ბრინჯაო, შემდეგ აზიისაზე ოქრო. იმავე წელს აზიის 18 წლამდელ გოგონებში მოსინჯა ძალები და ჩემპიონიც გახდა. 2003-ში აზიის ქალთა ჩემპიონატზე ვერცხლი მოიგო, ქალებში საერთაშორისო ოსტატის წოდებაც მიიღო და აზიის კონტინენტზე გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ვისაც ეს პატივი ხვდა წილად. აზიის ქალთა გუნდურ ჩემპიონატზე ინდოეთის ნაკრების შემადგენლობაში მეოთხე დაფაზე გამოვიდა და ინდივიდუალური ოქროც აიღო, ნაკრები კი მესამეზე გავიდა. 2004-ში ერთა თანამეგობრობის ჩემპიონატზე, 18 წლამდელ გოგონებში იჩემპიონა, ხოლო აზიის 18 წლამდელ მანდილოსნებში ვერცხლს დასჯერდა. იმავე წელს მსოფლიოს 14 წლამდელ გოგონებშიც გამოვიდა, პირველი ადგილი მოიპოვა და აზიის კონტინენზე ყველაზე ახალგაზრდა ქალი დიდოსტატი გახდა. ორი ოქრო მოიგო 2006-ში, ჯერ ბათუმში 18 წლამდელ გოგონებში მსოფლიოზე, ხოლო შემდეგ ერთა თანამეგობრობაზე. 2008-ში მანდილოსანთა მსოფლიოს ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე გაიმარჯვა და ინდოეთის ნაკრებთან ერთად პირველ დაფაზე აზიის ქალთა ჩემპიონატზე ვერცხლი აიღო. 2011 წელს აზიის ქალთა ჩემპიონი გახდა და დიდოსტატის წოდება მიიღო.
ინდოეთის ნაკრები
ინდოეთის ქალთა ნაკრებში 2003 წლიდან ასპარეზობს და ძირითადად პირველ ან მეორე დაფაზე თამაშობს. 2004-დან ყველა ქალთა ოლიმპიადაზე მიიღო მონაწილეობა, თუმც მედლები არ მოუპოვებია. მსოფლიოს გუნდურ ჩემპიონატზე ორი ვერცხლის მედალი აქვს მოპოვებული, ისიც ინდივიდუალური, 2011 და 2015 წლებში. აზიის ქალთა გუნდურ ჩემპიონატზე კი ნაკრების შემადგენლობაში 6 მედალი აქვს აღებული, 4 ვერცხლი და ორი ბრინჯაო. ასევე 5-ჯერ ინდივიდუალურადაც იყოჩაღა, სამი ოქრო და 2 ვერცხლი აიღო.
2004
ელისტაში მსოფლიოს ჩემპიონატზე დებიუტი პირველივე ეტაპზე დაასრულა. იგი 43-ე ნომრად იყო განთესილი და ლიტველ ვიკტორია ჩმილიტესთან დამარცხდა 0:2.
2008
ნალჩიკშიც 27-ე ნომრად იყო განთესილი და ორი ეტაპი გადალახა. ჯერ რუს ვერა ნებოლსინას სძლია 2:0, შემდეგ უკრაინელი ანა მუზიჩუკი 2,5:1,5 და მესამეში სომეხ ლილიტ მკრტჩიანთან დამარცხდა 0,5:1,5.
2010
მეოთხედფინალამდე მივიდა ანთაქიაში და სადაც მეცხრე ნომერი იყო. პირველ ეტაპზე თანამემამულე ნაგიდ კრუტიკა დაამარცხა 1,5:0,5, შემდეგ რუსი ტატიანა შადრინა 2:0, უკრაინელი მარია მუზიჩუკი 4:3 და ჩინელ რუან ლუფეისთან დამარცხდა 1,5:2,5. thumb|2017 წელი თეირანი. მესამე ადგილი ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე
2012
ნახევარფინალამდე მივიდა ხანტი-მანსიისკში, სადაც მეთორმეტე ნომერი იყო. პირველი სამი მეტოქე ერთნაირი ანგარიშებით 1,5:0,5 ჩამოიცილა: თანამემამულე სოუმია სვამინათანი, სომეხი ელინა დანელიანი და ქართველი ლელა ჯავახიშვილი. მეოთხეში ჩინელი ჟაო ქსიუ დაამარცხა 2,5:1,5 და ნახევარფინალში ბულგარელ ანტოანეტა სტეფანოვასთან დამარცხდა 0,5:1,5.
2017
თეირანში მეოთხე ნომერი იყო ისევ ერთი ნაბიჯი დააკლდა ფინალამდე. პირველ ეტაპზე ბანგლადეშელი აკტერ ლიზა შამინა დაამარცხა 2,5:1,5, შემდეგ ყაზახი დინარა სუდაუაკასოვა 2,5:1,5, ქართველი სოფიკო გურამიშვილი3,5:2,5, ნანა ძაგნიძე 2,5:1,5 და ნახევარფინალში ჩინელ თან ჟონგთან დამარცხდა 4:5.
2018
ხანტი-მანსიისკში მეთორმეტე ნომრად მოთამაშემ ორი ეტაპის გადალახვა შესძლო. საწყის ეტაპზე ქართველები სოფიკო გურამიშვილი და ბელა ხოტენაშვილი დაამარცხა ერთნაირი ანგარიშით 2,5:1,5 და მესამეში რუს ალეკსანდრა კოსტენიუკთან დამარცხდა 2,5:3,5.
ფიდეს ქალთა გრან-პრის სერია
ფიდეს ქალთა გრან-პრის 2013-2014 წლების სერიაში ექვსი ეტაპიდან ოთხში გამოვიდა, და საბოლოო შემაჯამებელ ცხრილში, 24 მონაწილეს შორის, მერვე ადგილზე გავიდა. 2015-2016 წლების გათამაშებაშიც ხუთი ტურნირიდან სამში იასპარეზა,აქედან ერთიც მოიგო, თუმც ეს არ იყო საკმარისი და 21 ქალს შორის მე-5 ადგილს დასჯერდა.
ორდენები
Arjuna Award - 2007-2008 წლებში მაღალი სპორტული მიღწევებისთვის Padma Shri - 2019 სპორტის განვითარებაში დიდი წვრილის შეტანისთვის
ოჯახი
2018 წელს ცოლად გაჰყვა კარტეკ ჩანდას
სქოლიო
კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:ინდოელი მოჭადრაკეები კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
ბოლოცეცხლა
ბოლოცეცხლა (Phoenicurus) — ფრინველების გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 13,5–16 სმ. შეფერილობაში შეხამებულია წითური, შავი, თეთრი და მურა ფერები; სახეობათა უმრავლესობას კუდი წითური აქვს; მამლები უფრო მეტად კაშკაშა ფერისანი არიან. გავრცელებულია ევროპასა და აზიაში. საქართველოში 3 სახეობაა: ჩვეულებრივი, შავი და წითელმუცელა ბოლოცეცხლა; ამათგან პირველი ორი მობუდარი გადამფრენია (ჩვენში მარტიდან ოქტომბრამდეა), წითელმუცელა ბოლოცეცხლა კი — მობინადრე. ჩვეულებრივი ბოლოცეცხლა ბინადრობს ტყეებში, ბაღებში, პარკებში; შავი ბოლოცეცხლა — ხრამებში, კლდეებზე, ალპურ მდელოებსა და ადამიანის სამოსახლოში, წითელმუცელა ბოლოცეცხლა — მაღალმთიანეთში — ხეობებში, კლდეთა ნაშალებში. აპრილ-მაისში დებენ 4-6 კვერცხს. კრუხობა გრძელდება 14 დღე. იკვებებიან მწერებით.
სქოლიო
* კატეგორია:მემატლიასებრნი
811
თარიღი უცნობია
*
ალექსი მაჭავარიანი
ალექსი დავითის ძე მაჭავარიანი (დ. 23 სექტემბერი, 1913 — გ. 31 დეკემბერი, 1995, თბილისი) — ქართველი საბჭოთა კომპოზიტორი, დირიჟორი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე. სსრკ სახალხო არტისტი (1958).
ბიოგრაფია
ალექსი მაჭავარიანი დაიბადა 1913 წლის 10 (23) სექტემბერს (სხვა წყაროების მიხედვით — 1913 წლის 23 სექტემბერს (6 ოქტომბერს)) გორში, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია (ახლანდელი საქართველო), დიდგვაროვან ოჯახში.
1936 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (ს. ვ. ბარხუდარიანის და პ. ბ. რიაზანოვის კომპოზიციის კლასები), 1940 წელს — იქვე ასპირანტურა.
1934-1937 წლებში იყო ქართული მუსიკალური კომედიის თეატრის მუსიკალური ნაწილის ხელმძღვანელი, 1936-1940 წლებში ბაქოს ექსპერიმენტული თეატრის მუსიკალური ხელმძღვანელი და კომპოზიტორი, 1956-1958 წლებში — საქართველოს სსრ სახელმწიფო სიმფონიური ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი.
1939 წლიდან ასწავლიდა თბილისის კონსერვატორიაში. 1942 წლიდან იყო უფროსი მასწავლებელი, 1952 წლიდან — ასოცირებული პროფესორი, 1963 წლიდან — საკომპოზიციო განყოფილების პროფესორი).
1953 წლიდან — საქართველოს სსრ კომპოზიტორთა კავშირის გამგეობის თავმჯდომარის მოადგილე, 1962-1968 წწ. — თავმჯდომარე. 1962-1973 წწ — სსრკ კომპოზიტორთა კავშირის მდივანი. 1962 წლიდან — საქართველოს სსრ კულტურის სამინისტროს საბჭოს წევრი, 1964 წლიდან — სსრკ კულტურის სამინისტროს სამხატვრო საბჭოს წევრი, 1964 წლიდან — უცხო ქვეყნებთან საქართველოს კულტურულ ურთიერთობათა საზოგადოების მუსიკალური განყოფილების პრეზიდენტი.
სსრკ მე-6 და მე-7 მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი (1962-1970 წწ.). მინი|270პქ|მარჯვნივ|ალექსი მაჭავარიანისა და მისი მეუღლის საფლავი [[დიდუბის პანთეონი|დიდუბის პანთეონში]]
გარდაიცვალა 1995 წლის 31 დეკემბერს, თბილისში. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:სსრკ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:XX საუკუნის დირიჟორები კატეგორია:ქართველი დირიჟორები კატეგორია:XX საუკუნის კომპოზიტორები კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:საბჭოთა კომპოზიტორები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 დეკემბერი კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
Clavatula xanteni
Clavatula xanteni — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ხელნაწერი „ჰამსე“ (1418)
ხელნაწერი „ჰამსე“ — აზერბაიჯანული პოეზიის კლასიკოსის ნიზამი განჯევის ხელნაწერი. ინახება ბაქოში, ნიზამი განჯევის სახელობის აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმში. თავდაპირველად ინახებოდა აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ფონდში.
ხელნაწერი პოემა „ისქანდერ-ნამეს“ მხოლოდ პირველ ნაწილს — შარაფ-ნამეს (დიდების წიგნი) შეიცავს. ტექსტი დაწერილია ორ სვეტად, წვრილი ნასთალიყით, პრიალა აღმოსავლურ კრემისფერ ქაღალდზე. ტექსტი მოქცეულია წითელ- და ლურჯხაზებიან ჩარჩოში, სვეტები გამოყოფილია ერთი წითელი ხაზით.
სათაურები სინგურითაა დაწერილი. ტექსტის საწყისი არე მოვარაყებულია თხევადი ოქროთი, სინგურითა და ლურჯი საღებავით. 84ა ფურცელზე არის მინიატურა. ამ ხელნაწერის მინიატურა, რომელიც შირაზის სკოლას ეკუთვნის, ნიზამის პოემების სსრკ-ში არსებულ კრებულებს შორის უძველესი ილუსტრაცია იყო.
ხელნაწერი თარიღდება ჰიჯრით 821 წლით (1418 წ.). აქვს ღია მოყავისფრო ტყავის ყდა, სამი ნატვიფრი რომბისებრი მედალიონით.
სქოლიო
კატეგორია:XV საუკუნის ხელნაწერები
გეოდეზია
დედამიწის ხილული ზედაპირი ურთულესი სახისაა და მუდამ იცვლება. მისი რელიეფის გამოსახვა მათემატიკური ფორმულებით შეუძლებელია, დედამიწის ხილული ზედაპირის წერტილთა კოორდინატების უშუალოდ ამ ზედაპირზე განსაზღვრა — მიუღწეველი. ამიტომ გეოდეზიის წინაშე დაისახა სამი ამოცანა: გამოიყოს დედამიწიდან მისი მთავარი ნაწილი, ე. წ. მშვიდი ზედაპირი, რომელიც ზედმიწევნით გამოსახავს დედამიწის საერთო სახეს; საერთო სახის ზედაპირი გამოყენებულ იქნეს დედამიწის ხილულ ზედაპირზე მიღებულ განაზომთა რედუცირებისა და მათემატიკური დამუშავებისათვის (განისაზღვრება ყოველი წერტილის ორ-ორი კოორდინატი); იგივე ზედაპირი გამოყენებულ იქნეს წერტილთა სიმაღლეების ათვლისათვის, როგორც გამოსავალი წერტილთა მესამე კოორდინატის დასადგენად.
ძველი წელთაღრიცხვის VI საუკუნიდან XVII საუკუნის დასასრულამდე ასეთ ზედაპირად სფერო მიაჩნდათ. დაახლოებით ძველი წელთაღრიცხვის 250 ალექსანდრიელმა მეცნიერმა ერატოსთენემ პირველმა გამოიყენა გეოდეზიური და ასტრონომიული გაზომვები დედამიწის (როგორც სფეროს) რადიუსის განსასაზღვრელად; ამიტომ გეოდეზიის, როგორც სამეცნიერო დარგის, ფუძემდებლად ერატოსთენე ითვლება.
გრადუსული გაზომვების სიზუსტეს ხელს უშლიდა წერტილთა შორის მანძილების უშუალოდ გეოდეზიური ხერხით გაზომვის სიძნელე. მანძილების გაზომვა საგრძნობლად გაუმჯობესდა გაზომვის არაპირდაპირი ხერხის — ტრიანგულაციის გამოგონების შემდეგ.
1687 წლის ნიუტონის მსოფლიო მიზიდულობის კანონის გამოქვეყნების შემდეგ შეიქმნა დედამიწის საერთო სახის შესახებ ახალი წარმოდგენა (მეორე მიახლოება). ნიუტონმა დაამტკიცა, რომ დედამიწის დღეღამური ბრუნვისა და ცენტრიდანული ძალის პოლუსებიდან ეკვატორისაკენ ზრდის ზეგავლენით დედამიწა პოლუსებთან ოდნავ შეკუმშულია და სფეროს კი არა, სფეროიდს, უფრო სწორად, ბრუნვის ელიფსოიდს წარმოადგენს.
ამ პერიოდში დადგინდა აგრეთვე, რომ მზის სისტემის პლანეტების (დედამიწა, მარსი, იუპიტერი, სატურნი, ურანი) ფიგურა დამოკიდებულია მათ შინაგან აგებულებაზე. ამან დედამიწის საერთო სახის დადგენაში გეომეტრიულ მეთოდს (ასტრონომიულ-გეოდეზიური) გარდა ფიზიკური (გრავიმეტრიულ) მეთოდსაც ჩაუყარა საფუძველი. გეომეტრიული მეთოდი ძირითადად იგივე დარჩა, მხოლოდ თუ ადრე საკმარისი იყო დედამიწის საერთო სახის ერთი პარამეტრის, R რადიუსის განსაზღვრა, ახლა დედამიწის ელიფსოიდურობის გამო საჭირო შეიქმნა ორი ხაზოვანი პარამეტრის (a და b ნახევარღერძების) ან a ნახევარღერძისა და a შეკუმშულობის ოდენობის დადგენა ტოლობით : a=( a - b )/a.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოდეზია
საქართველოს ბუნების ძეგლები
საქართველოს ბუნების ძეგლები — საქართველოს დაცული ტერიტორიები — ეროვნული მნიშვნელობის მქონე შედარებით მცირე ტერიტორიები, სადაც წარმოდგენილია იშვიათი, უნიკალური და მაღალი ესთეტიკური მახასიათებლების მქონე კომპაქტური ეკოსისტემები, ცალკეული გეომორფოლოგიური და ჰიდროლოგიური წარმონაქმნები, მცენარეთა ცალკეული ეგზემპლარები ან ცოცხალ ორგანიზმთა ნამარხი ობიექტები. ბუნების ძეგლი შეიძლება იყოს მღვიმე, ხეობა, მდინარის დელტა სხვა.
პირველი სამი ბუნების ძეგლი საქართველოში დაარსდა 2003 წელს ვაშლოვანის დაცულ ტერიტორიებზე. დღეს მათი საერთო ფართობი 309 ჰა-ს შეადგენს. ესენია: ალაზნის ჭალის (201 ჰა), არწივის ხეობისა (98 ჰა) და ტახტითეფას (10 ჰა) ბუნების ძეგლები. დღეისათვის საქართველოში უკვე 41 ბუნების ძეგლს აქვს მინიჭებული ეს სტატუსი, მათ შორის: 3 ვაშლოვანის დაცულ ტერიტორიებზე მდებარეობს, 5 ყაზბეგის ეროვნულ პარკში, 10 მათგანს მარტვილისა და ოკაცეს ბუნების ძეგლების ადმინისტრაცია მართავს, 16 ბუნების ძეგლი კი იმერეთის მღვიმეების დაცული ტერიტორიების შემადგენილობაშია. 3 ბუნების ძეგლი ალგეთის ეროვნული პარკის, თითო-თითო კი თბილისის, ფშავ-ხევსურეთისა და ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკების დაქვემდებარებაშია.
2020 წლის მდგომარეობით, სულ ბუნების ძეგლების საერთო ფართობი 2748.99 ჰა-ს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
ეპსლი ჩერი-გარარდი
ეპსლი ჩერი-გარარდი — ბრიტანელი პოლარეთში მოგზაური, რობერტ სკოტის 1910-1913 წლების ექსპედიციის წევრი. ცნობილია თავისი მემუარებით „ყველაზე საშინელი მოგზაურობა მსოფლიოში“ (The Worst Journey in the World, 1922), რომლებშიც აღწერილია ექსპედიციის მსვლელობა.
ადრეული ბიოგრაფია
დაიბადა გენერალ-მაიორ ეპსლი ჩერის ოჯახში, რომელიც 1901 წელს იკავებდა ჰერტფორდშირის უმაღლესი შერიფის პოსტს. დაამთავრა კოლეჯი ვინჩესტერში და პრესტიჟული კრაისტ-ჩერჩის კოლეჯი (ოქსფორდის უნივერსიტეტი), სადაც მოისმინა კლასიკური და უახლესი ისტორიის კურსები. ორმაგი გვარი — ჩერი-გარარდი მიიღო მამისგან, რომელსაც გადაეცა დიდი მამულები უიტჰემპსტედთან (ჰერტფორდშირი). 1907 წელს თავისი ბიძის — ცნობილი გამომცემელი რ. სმიტის მეშვეობით, ჩერი-გარარდმა შოტლანდიაში ნადირობისას გაიცნო რობერტ სკოტი და ედუარდ ადრიან უილსონი, რომლებიც ანტარქტიკული ექსპედიციის გეგმებზე მსჯელობდნენ. 1909 წელს მან უილსონს მიმართა ექსპედიციის სამეცნიერო შტატში გაწევრიანების თხოვნით, მაგრამ უარი მიიღო. მაშინ 1910 წლის აპრილში მან ექსპედიციის ფონდში 1000 ფუნტი გადარიცხა და გაწევრიანდა სანაპირო პარტიაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 1959 კატეგორია:ბრიტანელი მოგზაურები
ავსტრალია (კონტინენტი)
thumb|250px|ავსტრალიის კონტინენტის ადგილმდებარეობა ავსტრალია (Australia < ლათ. australis - სამხრეთი) — კონტინენტი აღმოსავლეთ და სამხრეთ ნახევარსფეროში.
რელიეფი
ჭარბობს დაბლობები და შედეგად კონტინენტის ზედაპირის დაახლოებით 95 % სიმაღლეში არ აჭარბებს 600 მეტრს ზღვის დონიდან. დასავლეთ-ავსტრალიის პლატოზე (West-Australian Plateau)) — საშუალო სიმაღლეები 400—500 მეტრზეა, ამოწეული გვერდებით: აღმოსავლეთით — მასგრეივის (Musgrave Ranges) მთები (უმაღლესი წერტილი — ვუდროფის მთა, 1440 მეტრი) და მაკ-დონელის ქედი (უმაღლესი წერტილი — ზილის მთა, 1511 მეტრი), ჩრდილოეთით — კიმბერლის პლატო (სიმაღლე 936 მეტრამდე), დასავლეთით — ჰამერსლის ქვიშოვანი ქედი (უმაღლესი წერტილი — მეჰარის მთა, 1251 მეტრი), სამხრეთ-დასავლეთით — დარლინგის ქედი (უმაღლესი წერტილი — კუკის, მთა 571 მეტრი). ცენტრალურ დაბლობზე ჭარბობს ზღვის დონიდან 100 მეტრამდე სიმაღლეები. ეირის ტბის რაიონში უმდაბლესი წერტილი — 16 მეტრია ზღვის დონიდან დაბლა. სამხრეთ-დასავლეთით — მაუნტ-ლოფტის ქედი. დიდი წყალგამყოფი ქედი, საშუალო სიმაღლისაა, მომრგვალებული მთის წვერით, ციცაბო, დასავლეთის მთის ძირში გადადის გორაკებში. სამხრეთით ავსტრალიის ალპებში უმაღლესი წერტილი — კოსციუშკოს მთა, 2230 მეტრი.
ნიადაგი
ავსტრალიაში ბუნებრივი თანმიმდევრობით წარმოდგენილია ნიადაგის ყველა სახეობა, რომელიც ახასიათებს ტროპიკულ, სუბეკვატორულ და სუბტროპიკულ გეოგრაფიულ სარტყელებს.
ნოტიო ტროპიკული ტყეების რაიონებში ჩრდილოეთით გავრცელებულია წითელი ნიადაგი, რომელიც სამხრეთის მიმართულებით იცვლება მურა-წითელ და ყავისფერ ნიადაგად ნოტიო სავანებში და ნაცრისფერ-ყავისფრად მშრალ სავანებში. მურა-წითელი და ყავისფერი ნიადაგი, რომლებიც შეიცავენ ორგანულ სასუქებს — ცოტ-ცოტა ფოსფორს და კალიუმს, საუკეთესოა სასოფლო სამეურნეო გამოყენებისათვის. მურა-წითელი ზონის ნიადაგის ზღვარზე ხდება ავსტრალიის ხორბლის ძირითადი დათესვა.
გეოლოგია
ავსტრალიის გეოლოგია მოიცავს დროის ყველა გეოლოგიური პერიოდის პრაქტიკულად ყველა მთის ჯიშების ცნობილ სახეობებს, რომელიც განეკუთვნება დედამიწის ისტორიის 3,8 მილიარდ წელზე მეტს. ავსტრალია მდებარეობს ავსტრალიის ბაქანზე.
ავსტრალიის გეოლოგიური აგებულება
right|thumb|270px|ავსტრალიის ძირითადი გეოლოგიური რეგიონები. ავსტრალია მდებარეობს კრატონზე, რომელიც აღმოსავლეთიდან შეზღუდულია ჰერცინის დანაოჭების ზონით — ტასმანიის სინკლინით, ანუ პალეოზოური დანაოჭების ტასმანიის სარტყელით. ბაქნის დასავლეთ ნაწილში, ორი დიდი ფარის ზღვარზე (იილგარნი და პილბარა) და რამდენიმე ერთმანეთისგან დამოუკიდებელ გამონაშვერებში (გოლერი, მასგრეივი, არანტა და სხვა) მჟღავნდება არქეული ეონისებური კრისტალური ფუნდამენტი. მის შემადგენლობაში შედიან ძველი გრანიტულ-გნაისური და გრანულიტური კომპლექსები, რომელთა ასაკი განისაზღვრება 2700-3400 მილიონი წლით, ასევე მწვანე-ქვიანი სარტყლების ნაკლებად მეტამორფიზმული კომპლექსები (ასაკი 3300 მილიონი წლიდან 2600 მილიონ წლამდე). უკანასკნელები წარმოდგენილია ძირითადი და ულტრაძირითადი მეტავულკანიტებით, მეტადანალექი და ერთმანეთზე ფენებად დადებული ჯიშებით — რკინისებული კვარციტებით, გრაუვაკებით, გაქვავებული ჯიშებით. ბაქნის აღმოსავლეთის ნაწილის ფუნდამენტი შედგება ქვედა პროტეროზოური ეონის მეტამორფოზირებული ვულკანოგენურ-დანალექი წარმონაქმნებით (ჯორჯთაუნის და სხვა რაიონები), რომელთანაც დაკავშირებულია ტყვია-თუთიისებური მინერალიზაცია (ბროკენ-ჰილის რაიონი). ფარების გრანიტის კომპლექსთან და ბაქნის ფუნდამენტის გამონაშვერებთან დაკავშირებულია ლითიუმის, ტანტალის, ნიობიუმის, ბერილიუმის და სხვა იშვიათი ლითონების წიაღისეულის საბადოები, ასევე ძვირფასი ქვები. დოკემბრიული პერიოდის წარმონაქმნებიდან ყველაზე უფრო დიდი მინერალოგიური მნიშვნელობა აქვთ დასავლეთ ავსტრალიის მწვანექვიანი სარტყლის ზემო არქეული ეონის სერიებს, რომელთა მეტაბაზალტები და დიაბაზები დაკავშირებულია ოქროს წიაღისეულის საბადოებთან, ჰიპერბაზიტები — სულფიდური ნიკელის საბადოებთან, ასევე ქრიზოტილური და ამფიბოლური აზბესტის ტიტანომაგნეტიტური ვანადიუმის წიაღისეულის საბადოებთან. კრისტალურ ფუნდამენტზე დალექილია დანალექი და ვულკანოგენური სარჩულის კომპლექსები.
ჩრდილოეთ ავსტრალიაში ქვედა პროტეროზოური ეონის შრის სარჩულის ტერიგენული ფენები გადადიან პაინ-კრიკის (რომელთანაც დაკავშირებულია ურანის სტრატიფორმული საბადოები), ტენანტ-კრიკის და სხვა მიოსინკლინური გადახრის დანალექების ფორმაციაში, რომლებიც იფარება ტერიგენული ფორმაციებით და ვულკანო-პლუტომიური მჟავის კომპლექსებით. ზემო პროტეროზოური ეონის და პალეოზოური ჯგუფის სარჩულის ჰორიზონტები წარმოდგენილია ტერიგენული თიხოვან-კარბონატული დანალექებით, რომლებიც ავსებენ კარნარვონის, კანინგის სინეკლიზას და ამადიესის, მაკ-არტურის, ჯორჯინას და სხვების გადახრებს. ამ დანალექებში ცნობილია ფოსფორიტების, თაბაშირის, ქვამარილის, მანგანუმის, სტრატიფორმული პოლიმეტალური საბადოები.