cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Piper at the Gates of Dawn
ისტორია
მაგალითად, 2:30-6:30-სთვის დარეზერვირებულ სესიაზე ჩაიწერა ორგანი, მარაკასი და ბას-გიტარა. ამას მოჰყვა სწრაფი სტუმრობა ესექსში, სადაც ჯგუფი ტილბერის სარკინიგზო კლუბში გამოდიოდა. შემდეგ დღეს კი კვლავ ბრუნდებოდა სტუდიაში. სიდის მეგობარი დაგი ფილდზი განმარტავდა, თუ ვინ იყო სიმღერაში ჯენიფერ ჯენტლი შესახებ, რომელიც მისი თქმით იყო ჯენი სპაირსი და არა ჯენი ფაბიანი (როგორც ბევრი თვლის). იგი იყო ლინდზი კორნერის მეგობარი - ორივე მუდმივად სიდთან ერთად დადიოდა. სტორმ თორგერსონი, რომელიც შემდგომში პასუხისმგებელი იყო ჯგუფის ალბომის დიზაინებზე, ფიქრობდა, რომ სიდის ტექსტებში არაფერი იყო საერთო მის პირად ცხოვრებასთან, რომელიც აისახებოდა დროის კარგად გატარებასა და გოგონებთან გართობაში.
შემდეგ კომპოზიციაზეც, „Matilda Mother“, თავდაპირველად ჟღერდა მწერალ ჰილერ ბელოკის ლექსი. ენდრიუ კინგის თქმით, ბელოკის მემკვიდრეები არ დათანხმდნენ ლექსის პოპ-კულტურაში გამოყენებაზე. ამიტომ სიდმა გარკვეული მონაკვეთები შეცვალა. სიმღერის ადრეული დუბლი მოხვდა ალბომის 2007 წლის 3 დისკიან გამოცემაში. თუმცა, ალბომის ორიგინალურ გამოცემაში შეტანილი დუბლი ენდრიუს ფავორიტს წარმოადგენდა.
ამ ნომერში არეკლილია სიდის ლიტერატურული ინტერესები. დაგი ფილდზი იხსენებდა თაობისთვის მნიშვნელოვან წიგნებს. ესენი იყო „ჰობიტი“ და „ბეჭდების მბრძანებელი“, გრიმების ზღაპრები, კარლოს კასტანედა, ოლდოს ჰაქსლი, ყველა სახის სამეცნიერო ფანტასტიკა (განსაკუთრებით – რობერტ ჰაინლაინი). სიდი ამ წიგნებს ფლობდა და თავისთან სალხში, კრომველ-როუდზე ინახავდა და ვარაუდობენ, რომ პირდაპირი გავლენა მის ტექსტებზე ყოველივე ამან მოახდინა, ლუის კეროლისა და ედვარდ ლირის შემოქმედებასთან ერთად.
„Flaming“ რომელშიც ნახსენებია მარტორქაზე ჯირითი, ტელეფონით მგზავრობა და ბაბუაწვერაზე შემოსკუპვა. ჯენი ფაბიანი ამბობდა, რომ ეს იყო „განსხვავებული სამყარო, მეტად ბავშვური, ტკბილი და უდარდელი. ტექსტებში მსმენელი მოგზაურობდა და ხედავდა იმას, რასაც შეშლილი ახალგაზრდობა სხვა მეთოდით, LSD-ს ყლაპვით აღწევდა“. სიმღერა ჩაიწერა ერთი დუბლით. EMI-ს არქივებში მითითებულია, რომ ვოკალური დუბლები მოგვიანებით დაემატა, მაგრამ არაფერი წერია ფორტეპიანოზე სპეციალური ეფექტების შესახებ. „Flaming“, მოულოდნელად, ამერიკაში სტუდიურ ალბომზე არ გამოცემულა - იგი გამოვიდა სინგლზე, b-მხარის „The Gnome“ თანხლებით. აუცილებელი იყო კონტინენტზე ჯგუფის სათანადოდ წარდგენა, თუმცა ლეიბლი Columbia აგრეთვე ითვალისწინებდა საკუთარ კომერციულ ინტერესებსაც.
შემდეგი სამი კომპოზიცია ალბომზე უფრო მეტად ექსპერიმენტულ ხასიათს ატარებს. პირველი, „Pow R. Toc H.“, ჯაზურ-ფსიქოდელური ექსპერიმენტია, რომელსაც ხსნის სიდ ბარეტის ვოკალური თამაში, აბსტრაქტული ბგერებით. იგი იქცა ჯგუფის საკონცერტო პროგრამის სტაბილურ ნაწილად, რომელიც აგრეთვე შესრულდა 1967 წლის 14 მაისს, გადაცემაში „Look of the Week“ (BBC1, ლონდონი). ჰანს კელერმა მათ მიერ ამ შოუში შესრულებული „Astronomy Domine“-ს შემდეგი განაჩენი გამოუტანა - „ზედმეტად ხმაურიანია“.
ნომრის შემდგომი განვითარება, რომელშიც შეტანილია უკვე როჯერ უოტერსის კივილები, იდენტური იყო ალბომის როგორც მონო, ასევე სტერეო გამოცემაში. სტერეო ვერსია გამოირჩევა ხმოვანი ეფექტების თავისუფალი ცირკულირებით (მაგალითად, ალბომის ფინალში). „Pow R. Toc H.“-ის ჩაწერა გრძელდებოდა 21 მარტს, როდესაც ჯგუფი შეხვდა The Beatles-ს, რომელიც იმ პერიოდში ასევე დაინტერესებული იყო ფსიქოდელიურო მუსიკით.
ფირფიტის პირველ მხარეს ასრულებს „Take Up Thy Stethoscope And Walk“, რომელიც ჯგუფის მიერ უკვე სრულდებოდა კონცერტებზე და ალბომისთვის შეიკუმშა და გადამუშავდა. ეს სიმღერა შორს არის უოტერსის გვიანდელი შემოქმედებისთვის დამახასიათებელი, სოციალურ-პოლიტიკური თემატიკისგან. მაგრამ მუსიკალურად, როგორც ჯენი ფაბიანი იხსენებდა, „ეს იყო გამაოგნებელი მოვლენა“. რიჩარდის ორგანის ჟღერადობას იგი აღწერდა, როგორც „რაღაც სულიერს“. მსმენელი აქ ხვდება ნიკის ოდნავ უხეშ შესრულებას, ისევე როგორც სიდისას. წინა ფონზე ისმის როჯერის ვოკალი, რომელიც სიტყვებით თამაშობს. ჯენერი ხაზს უსვამდა კონტრასტს ამ ალბომთან და აღნიშნავდა, რომ უოტერსმა ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რათა შემდგომში დაეხვეწა სიმღერების ხარისხი.
სანამ ჯგუფი EMI-სთან ხელს ოფიციალურ კონტრაქტს მოაწერდა, პიტერ ჯენერმა კანადელ რადიოწამყვანთან საუბარში შემდეგ რამ თქვა:
„ვფიქრობ, ჩვენი ჩანაწერები განსხვავებული იქნება სასცენო გამოსვლებისგან. შეზღუდულები ვართ 3 წუთით, გარდა ამისა, სამზარეულოში პინკ ფლოიდის ღიღინით ვერ იმუშავებ. იმის თქმა მინდა, რომ სარეცხის რეცხვისას კლუბში დაკრული მუსიკა რომ მოისმინო, კივილს დაიწყებ. ჩვენი ჩანაწერები სხვა სიტუაციისთვის დაიწერა. სახლში ან რადიოში გრამფირფიტის მოსმენა განსხვავდება სცენაზე ამის ხილვისგან. მე მგონია, ორივე შეგვიძლია“.
ექვსი კომპოზიცია ჯგუფის პირველ ალბომზე ატარებს ნათელ ტექსტურებს, მაგრამ მეორე მხარეზე წარმოდგენილია „Interstellar Overdrive“-ს, რომელსაც ჯგუფი უკვე დიდი ხანია, ასრულებდა კონცერტებზე იმპროვიზაციის სახით, აქ ახალი, დახვეწილი და ჩარჩოებში მოქცეული სახე უნდა შეეძინა, მაგრამ ნორმან სმითის ნებართვით, კოლექტივმა გადააბიჯა საზღვრებს და ჩაწერა ეს, თითქმის 10 წუთიანი ნომერი.
პიტერ ჯენერი იხსენებდა, თუ როგორ შეიქმნა კომპოზიციის ყველა ცნობადი, ძირითადი რიფი. მან სიდს უმღერა ჯგუფ Love-ის ერთ-ერთი სიმღერა - უბრალოდ წაუღიღინა. „სიდმა მკითხა - ასე? და დაუკრა ეს მელოდია. მაგრამ სრულიად სხვა რამ გამოვიდა და ეს იყო „Interstellar Overdrive““. თავიხ მხრივ, Love-ის ვერსიაც ჯგუფის ლიდერ ართურ ლის მიერ არ შექმნილა. მისი მელოდია მომდინარეობდა ბერტ ბექერექის / ჰელ დევიდის მელოდიიდან „My Little Red Book“, რომელმაც პირველად გაიჟღერა ფილმის „What's New Pussycat?“ საუნდტრეკში.
„Interstellar Overdrive“ იმავე პერიოდში ჩაიწერა ახალგაზრდა რეჟისორ პიტერ უაიტჰედის დოკუმენტური ფილმისთვის „Tonite Lets All Make Love in London“, რომლის სეგმენტი მხოლოდ ჯგუფის კადრებით გამოვიდა ფილმის „London '66–'67“ სახით. ერთ-ერთი შემდეგი დუბლი ამ კომპოზიციით ჩაიწერა 1966 წლის ჰელოუინის პერიოდში, ჰემელ ჰამფსტედში (ჰერტფორდშირი). ეს არის უხეში ვერსია, რომელშიც სიდი „სერფ-გიტარის“ სტილში უფრო უკრავს.
„გამაოცა იმან, რომ ამ ჩანაწერზე ფსიქოდელური საგები და უფრო უცნაური სიმღერები ერთად თანაარსებობდნენ - ისტორიები გობლინებზე, გნომებზე, საფრთხობელებსა და ველოსიპედებზე. ერთში ორი ალბომი გაქვს - სიდის ბნელი მხარით და როჯერ უოტერსის ფსიქოდელური წვლილით, ისევე, როგორც უოტერსის უფრო მშრალი და ირონიული ტონით. 1960-იანი წლების უკანასკნელი თაობის ნიშანი იყო სწორედ ეს ჰობიტურ-გნომური რამ. განსხვავება, რომელზეც ვსაუბრობ, არის ნამდვილი განსხვავება სიდსა და როჯერს შორის“.
მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად დაგეგმილი იყო კომპოზიციების გადაბმა, საბოლოოდ ასე არ მოხდა. „Interstellar Overdrive“-ის დასასრულის შემდეგ, რომელიც აღინიშნება პერკუსიის მძლავრი ხმებით, შემოდის საათის ხმის მსგავსი რიტმი და სიდის ტექსტი გნომზე სახელად „გრიმბლ გრომბლი“. ანა მარი, სიდის ერთ-ერთი ყველაზე ახლო მეგობარი, იხსენებდა:
„გაბრუებული, გავიდოდა პარკში, სასეირნოდ, ხეებს დახდავდა. ხეები უყვარდა. სამხატვრო გალერეებში ერთად დავდიოდით. მხატვრობაზე ოდნავ ვსაუბრობდით. მითოლოგია ძალიან უყვარდა. ასე თუ ისე, გნომის შესახებ დაწერილ სიმღერაზე გავლენა იქონია როგორც სიდის ბავშვურმა ბუნებამ, ასევე მისმა საყვარელმა ლიტერატურამ“.
„The Gnome“, როგორც იხსენებდნენ, საკმაოდ სწრაფად ჩაიწერა. საგულისხმოა, რომ მისი დუბლების ზუსტი რაოდენობა უცნობია. ცნობილია, რომ ძირითადი და დამატებითი ინსტრუმენტები ჩაწერეს 1967 წლის 19 მარტს.
„Chapter 24“ იყო ერთ-ერთი ახალი სიმღერა, დაწერილი უკვე ალბომზე მუშაობის პერიოდში. ენდრიუ კინგი იხსენებდა:
„როგორც წესი, ხმის მიქსს ორი ადამიანი ერთად აკეთებდა და საკმარისი ხელი იყო, რათა ყველა გადასართავზე გემუშავა. ყველაფერი იწერებოდა ცოცხლად, არავითარი მეხსიერება, როგორც ეს დღეს ხდება. ეს იყო ხელოვნება, ოსტატობა, ეს არ იყო მხოლოდ ტექნიკური დეტალი, მიქსის შეგრძნება უნდა გქონოდა. სიდს იმ პერიოდში ძალიან მცირე სტუდიური გამოცდილება ჰქონდა, მაგრამ კარგად მახსოვს, როგორ მუშაობდა პულტზე, ვეტერანივით - მხატვარივით. სწორედ მაშინ მიხვდი, რამდენად კარგი იყო იგი“.
იმ პერიოდში ჯგუფის საკონცერტო შემოქმედებაში კვლავ დაძაბული გრაფიკი იყო. აღსანიშნავია ცნობილი შოუ „14 Hour Technicolor Dream“ (ლონდონის Alexandra Palace), რომლის კადრები მოხვდა პიტერ უაიტჰედის ფილმში „Tonite Lets All Make Love in London“ და ჯგუფისადმი მიძღვნილ ინდივიდუალურ „London '66–'67“-ში. ტელეეთერში ჯგუფმა ცოცხლად შეასრულა „Astronomy Domine“. 1967 წლის 12 მაისს კოლექტივი გამოვიდა დედოფალ ელისაბედის დარბაზში, სადაც პირველად წარადგინა უფრო დახვეწილი აუდიო-ვიზუალური შოუ, ახალი ხმოვანი სისტემის წყობით, რომელიც, როგორც მეისონი იხსენებდა, ები -როუდზე ააწყვეს. ეს იყო 14 არხი, რომელიც მოგვიანებით კვადრო-სისტემის სახელით გახდა ცნობილი. კონცერტზე შესრულდა რიგი კომპოზიციებისა ჯგუფის მომავალი ალბომიდან, რომლებიც უკვე სრულდებოდა სხვა შოუებზე, სხვადასხვა ხმოვანი ეფექტით, რომელიც EMI-ს ჩამწერებით მომზადდა. სხვადასხვა ფირზე წარმოდგენილი იყო განთიადის, ბუშტებისა და ლოგიკური ფინალის ხმები. თავდაპირველად, როდესაც შოუ დაიწყო, შეიქმნა პრობლემა პროლოგის გაშვებისას, თუმცა მოგვიანებით ყველაფერი დამშვიდდა. თუმცა, რეალური პრობლემა მაშინ წარმოიშვა, როდესაც დარბაზში გაშვებულმა საპნის ბუშტებმა სავარძლებზე კვალი დატოვეს. ჯგუფს სამუდამოდ აუკრძალეს იმ დარბაზში გამოსვლა, სადაც უფრო ხშირად ფორმალური ღონისძიებები დარტებოდა.
თუმცა, კონცერტმა დიდი მნიშვნელობა იქონია კიდევ ერთი მიზეზით - მასზე პირველად შესრულდა ახალი სიმღერა „Games For May“, უფრო განსხვავებული ტექსტით, ვიდრე მისი საბოლოო ვარიანტი, „See Emily Play“. სიმღერა მოგვიანებით სინგლზე გამოიცა, „The Scarecrow“-ს თანხლებით, რომელიც ჯგუფის მომავალი ალბომის ოდნავ დაგემოვნების საშუალებას იძლეოდა.
„The Scarecrow“ არის „The Gnome“-თან ახლო - პასტორალური ხასიათით. როგორც სიდის ერთ-ერთი მეგობარი იხსენებდა, მასში ნამდვილად იყო კავშირი სიდის შინაურ გარემოსთან: „მე ვფიქრობ, კემბრიჯი ის ქალაქია, სადაც ახირებები უფრო მიღებულია, ვიდრე ლონდონში, ვინაიდან იგი მუზეუმების ქალაქია, როგორც ბათი ან ამსტერდამი, რომელიც მშვენიერია და სავსეა ძველი შენობებით და თანამედროვე ქალაქის ნიშნები იმდენად არ შეიმჩნევა. ახირებები აქ უფრო იოლად მიიღება“.
1967 წლის ზაფხულში კომპანიამ Pathe წარადგინა მოკლე ფერადი კინორგოლი „The Scarecrow“-ს თანხლებით, რომელშიც ჯგუფის წევრები მინდორში დადიან და საფრთხობელასთან ურთიერთობენ. უოტერსი ღრმა ბალახში ეფლობა. ეს კადრები მოგვიანებით მოხვდა მის კონცერტებზე შესრულებულ „Set the Controls for the Heart of the Sun“-ში, პროექციის სახით.
საბოლოო სიმღერაზე, „Bike“ კულმინაციურია ხმოვანი ეფექტების გამოყენება - დაქოქილი მექანიზმებით.
გარეკანი
სტანდარტულად, ალბომი გამოვიდა ჩვეულებრივი არაგასაშლელი კონვერტის სახით. მეორე მხრიდან წარმოდგენილი იყო სიდის მიერ შექმნილი ნახატი, სილუეტებით. ცენტრალური ფოტო გადაღებულია ვიკ სინგის მიერ და გადმოსცემს ჯგუფის ფსიქოდელურ იმიჯს.
განახლებულ გამოცემას (1994) თან ახლდა სტორმ თორგერსონის მიერ შექმნილი აბსტრაქციები და ჯგუფის პრომო და საკონცერტო ფოტოსურათებიც. 2011 წლის ვერსიის გარეკანი განსხვავდება 1994 წლის გამოცემისგან და ბუკლეტის შიდა მხარეს ახლავს ჯგუფის განსხვავებული ფოტოსურათი. იგივე მეორდება 2016 წლის გამოცემაში. 1971 წლის იტალიური გამოცემის გარეკანი უცნობი მიზეზით იყენებს ჯგუფის 1968 წლის ფოტოსესიის ერთ-ერთ ფოტოს (დევიდ გილმორთან ერთად).
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორია სიდ ბარეტი, გარდა აღნიშნულისა.
საიუბილეო გამოცემა (ორიგინალური გამოცემის 40 წლისთავი, 2007)
პირველი დისკი შეიცავს ალბომის მონო ვერსიას. მეორე დისკი შეიცავს ალბომის სტერეო ვერსიას. მესამე დისკში შეტანილია 1967 წლის ყველა ოფიციალური სინგლი და იშვიათი სიმღერები. აქედან აღსანიშნავია ინსტრუმენტული კომპოზიციის Interstellar Overdrive მეორე დუბლი, ფრანგულ მინი-ალბომზე გამოცემული იგივე კომპოზიციის განსხვავებული მიქსი და სიმღერის Apples and Oranges სტერეო ვარიანტი. აქ ასევე არის Matilda Mother, განსხვავებული ტექსტით.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის ალბომები კატეგორია:1967 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:Tower Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ნორმან სმითის პროდიუსერობით კატეგორია:1960-იანების კონტრკულტურა კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები
მე ვხედავ მზეს (ფილმი)
მე ვხედავ მზეს — 1965 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი. გადაღებულია ცნობილი რეჟისორის - ლანა ღოღობერიძის მიერ. პირველი ჩვენება საკავშირო ეკრანებზე შედგა 1966 წელს.
მარტინიკის ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|250px|მარტინიკის ადმინისტრაციული დაყოფა მარტინიკის ადმინისტრაციული დაყოფა — მარტინიკა შედგება 4 დეპარტამენტისაგან:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარტინიკა
ენე ერგმა
ენე ერგმა (Ene Ergma; დ. 29 თებერვალი, 1944, რაკვერე, ესტონეთის სსრ) — ესტონელი  (ეთნიკურად ბალტიისპირელ-ფინელი) ასტროფიზიკოსი და პოლიტიკოსი, ესტონეთის პარლამენტის თავმჯდომარე 2003-2006 წწ. და 2007 წლიდან. ესტონეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი.
ენე ერგმამ 1962 წელს დაამთავრა ვილიანდის საშუალო სკოლა, ხოლო 1962-1964 წწ. სწავლობდა ტარტუს უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე, ხოლო 1969 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი ასტროფიზიკური განხრით.
2002 წელს გახდა პარტია Res Publica-ს წევრი, 2003 წელს გახდა მეათე მოწვევის რიიგიკოგუს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:ესტონელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი
იტილეკი
იტილეკი (Itilleq) — დასახლება გრენლანდიაში, კეკატის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 112 კაცს.
კატეგორია:გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
ხანჩალის ტბის აღკვეთილი
ხანჩალის ტბის აღკვეთილი — აღკვეთილი ჯავახეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. მოიცავს ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გარკვეულ ნაწილს. მისი საერთო ფართობი შეადგენს 839 ჰექტარს. დაარსდა 2011 წლის 22 მარტს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს აღკვეთილები
საკატოვო
საკატოვო (Саҡат; Сакатово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 204 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 56 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (57 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
Lasioglossum melli
Lasioglossum melli — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1996 წელს.
სქოლიო
melli
Wise After the Event
Wise After the Event — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის გიტარისტ ენტონი ფილიპსის მეორე სოლო-ალბომი, გამოცემული 1978 წელს.
მიმოხილვა
Wise After the Event არის ფილიპსის ერთადერთი დისკი, რომელზეც მისი ვოკალი ყველა სიმღერაში ჟღერს. დისკის გაფორმებაში გამოყენებულია პიტერ კროსის ნახატები. ამასთან დაკავშირებულია მცირე პრობლემა, რომელიც შეიქმნა სიმღერების ნამდვილი თანმიმდევრობისა და ამ გარეკანზე წარმოდგენილი მათი სიის შორის განსხვავების გამო.
1978 წელს გამოვიდა სინგლი We're All As We Lie, რომელშიც ასევე შევიდა ორი სიმღერა Squirrel და Sitars and Nebulous, ჩაწერილი ამ ალბომის სესიების დროს.
დისკის რემასტერინგი 2007 წელს გამოუშვა იაპონურმა ლეიბლმა Arcangelo Records. 2008 წელს იგივე ვერსია გამოვიდა ბრიტანეთში, ლეიბლზე Voiceprint Records,
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - ფილიპსი, გარდა მითითებულისა:
სქოლიო
კატეგორია:ენტონი ფილიპსის ალბომები კატეგორია:1978 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები რუპერტ ჰაინის პროდიუსერობით კატეგორია:Arista Records-ის ალბომები კატეგორია:Passport Records-ის ალბომები
მექსიკის რევოლუცია
მექსიკის რევოლუცია (Revolución mexicana) – მექსიკის ისტორიის ყველაზე სისხლიანი პერიოდი. ამ დროს ქვეყანაში მიმდინარეობდა სამოქალაქო ომი, რომლის შედეგად დაღუპულთა რიცხვი 300 ათასიდან 2 მლნ-მდე მერყეობს. რევოლუცია დაიწყო პორფირიო დიასის ხელისუფლების წინააღმდეგ აჯანყებით. მას შემდეგ რაც დიასმა მორიგ არჩევნებში თავი გამოცხადებულად გამოაცხადა დემოკრატიული ოპოზიციის ლიდერმა ფრანსისკო მადერომ მოსახლეობას მოუწოდა შეიარაღებული აჯანყებისაკენ დიასის ხელისუფლების დასამხობად. აჯანყება დაიწყო 1910 წლის 20 ნოემბერს. 1911 წლის მაისში დიასის დიქტატურა დაემხო, თვით დიქტატორი კი საფრანგეთში გაიქცა. დროებითი პრეზიდენტი გახდა ფრანსისკო ლეონ დე-ლა-ბარა. ოქტომბერში მექსიკის პრეზიდენტად აირჩიეს ფ. მადერო. თუმცა რევოლუცია ამით არ დასრულებულა. იგი რამდენიმე ეტაპისაგან შედგებოდა.
პირველი ეტაპი
მინი|მარჯვნივ|200px|ემილიანო საპატა მოსახლეობის მღელვარება მექსიკაში ჯერ კიდევ 1908 წელს დაიწყო. ჩიუაუას, სონორის და ტამაულიპასის შტატებში გლეხობამ დაიწყო შეიარაღებული ბრძოლა მიწისა და თავისუფლებისათვის. ჩრილოეთში გლეხთა ბრძოლას სათავეში ჩაუდგა ფრანსისკო ვილია, ხოლო სამხრეტში ემილიანო საპატა.
1910 წელს ლიბერალმა პოლიტიკოსებმა პრეზიდენტის არჩევნების დროს შექმნეს დიასის ხელახალი არჩევის მოწინააღმდეგეთა პარტია, რომლის საპრეზიდენტო კანდიდატიც ფრანსისკო მადერო გახდა. ტეორორის, დაპატირებების და რეპრესიების ფონზე დიასის ხელისუფლებამ არჩევნებში მისი გამარჯვება გამოაცხადა. რამაც მოსახლეობაში აღშფოთება გამოიწვია.
1911 წლის 11 თებერვალს ე. საპატას არმიამ დაიწყო შეტევა მეხიკოზე სამხრეთიდან. მაისში საპატასა და ვილიას ერთდროული დარტყმების შედეგად დაიწყო დიასის არმიის რღვევა. დიასის მომხრეებმა გადაწყვიტეს დათმობებზე წასულიყვნენ და სასაზღვრო ქალაქ სიუდად-ხუარესში დაიწყეს მოლაპარაკება მადეროსთან. 21 მაისს ხელმოწერილ იქნა შეთანხმება, რომლის ძალითაც დიასს ჩამოერთვა ყოველგვარი მოქალაქეობრივი უფლებები, დიასი საზღვარგარეთ გაიქცა. ლიბერალებმა რევოლუცია დამთავრებულად ჩათვალეს, დროებით პრეზიდენტად აირჩიეს, მექსიკის ყოფილი ელჩი აშშ-ში, ფრანსისკო ლეონ დე-ლა-ბარა.
მეორე ეტაპი
მინი|მარცხნივ|180px|რევოლუციის მონაწილეთა მემორიალი [[მეხიკოში]]
1911 წლის ოქტომბერში ჩატარდა საპრეზიდენტო არჩევნები, რომლის შედეგადაც პრეზიდენტი გახდა ფ. მადერო. ემილიანო საპატამ არ დაშალა თავისი არმია და ელოდებოდა როდის შეასრულებდა „სან-ლუის-პოტოსის გეგმას“, მაგრამ მადერო სულაც არ აპირებდა მის შესრულებას. სოფლად ყველაფერი ძველებურად რჩებოდა.
1911 წლის 28 სექტემბერს ემილიანო საპატამ გამოაქვეყნა მოწოდება მოსახლეობისადმი, რომელიც ცნობილია „აიალას გეგმის“ სახელით. დოკუმენტში საუბარი იყო მადეროს მიერ ხალხის მოტყუებაზე და რევოლუციის პრინციპების ღალატზე. ამ დოკუმენტის გამოქვეყნებას მადეროს მთავრობის იზოლაცია მოჰყვა. დაიწყო შეთქმულება მის წინააღმდეგ. შეთქმულების ხელმძღვანელები იყვნენ გენერალი ვიქტორიანო უერტა და პორფირიო დიასის ბიძაშვილი – ფელიქს დიასი. 1913 წლის თებერვალში მოხდა კონტრრევოლუციური გადატრიალება, მექსიკის ისტორიაში ერთ-ერთი სისხლიანი ეტაპის ტრაგიკული დეკადის პერიოდში (9-19 თებერვალი, 1913) მოკლეს პრეზიდენტი მადერო და ვიცე-პრეზიდენტი. ძალაუფლება ხელში აიღო ვ. უერტამ.
მესამე ეტაპი
მინი|მარჯვნივ|250px|[[ემილიანო საპატა|საპატა და მადერო კუერნავაკაში]] აღნიშნული სამხედრო გადატრიალება ჯერ კიდევ არ იყო რევოლუციის მარცხი. მალე ქვეყნის სამხრეთში და ცენტრში დაიწყო სამოქალაქო ომი. უერტას წინააღმდეგ ბრძოლა განაახლეს ვილიასა და საპატას არმიებმა, თუმცა გლეხების ბელადებს არ გააჩნდათ სრული წარმოდგენა რევოლუციის მიზნებსა და ამოცანებზე. ამიტომაც მდგომარეობის ბატონ პატრონი ლიბერალები გახდნენ, რომელთაც სათავეში ჩაუდგა მადეოს თანამებრძოლი ვენუსტიანო კარანსა. რევოლუციური ძალების გაერთიანების მიზნით ფ. ვილიამ ცნო კარანსას უმაღლესი ხელისუფლება. ორი თვის მანძილზე ჩიუაუას შტატიდან განდევნეს უერტას მომხრეები.
ფ. ვილიას გამარჯვებათა წყალობით ჩრდილოეთი მექსიკა 1913 წელს ვ. კარანსას მომხრეთ ხელში გადავიდა. სამხრეთ მექსიკაში შეტევაზე გადავიდა ე. საპატა. ვ. უერტას მთავრობის მდგომარეობა უიმედო გახდა. ამით ისარგებლა აშშ-მაც, რომელიც უერტას პოლიტიკის უკმაყოფილი იყო და შეუწყვიტა მას დახმარება. სულ მალე უერტას პატრულების მიერ ამერიკელი მეზღვაურების დაკავების საბაბით (ტამპიკოს ინციდენტი) აშშ-მა 21 აპრილს ჯარი გადასხა ვერაკრუსში და მოახდინა მისი ოკუპაცია. ოკუპაცია 1914 წლის ნოემბრამდე გაგრძელდა მანამდე კი 15 ივლისს დამხობილ იქნა ვ. უერტას მთავრობა.
მეოთხე ეტაპი
გლეხთა ბელადების გავლენის შესუსტებისა და დროის მოგების მიზნით კარანსამ 1915 წელს გამოსცა კანონი საგლეხო რეფორმის შესახებ, რომელმაც რევოლუციას ჩამოაშორა ფართო მასები და შეასუსტა მათი პოზიციები. კარანსამ შეტევა წამოიწყო უკვე შესუსტებული საპატას და ვილიას ძალების წინააღმდეგ. საპატა ბლოკირებულ იქნა მორელოსის შტატში, ხოლო ფ. ვილია გაიქცა აშშ-ს საზღვრისაკენ.
1917 წელს დამფუძნებელმა კრებამ მძაფრი განხილვების ფონზე მიიღო კრების მემარცხენე ფრთისა დ მისი ლიდერის ფრანსისკო მუხიკას მიერ შემუშავებული კონსტიტუცია.
სქოლიო
კატეგორია:მექსიკის ისტორია კატეგორია:სამოქალაქო ომები კატეგორია:XX საუკუნის ომები
ჯორდან ბრიუსტერი
ჯორდან ბრიუსტერი (Jordana Brewster; დ. 26 აპრილი, 1980) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელი. მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა 1995 წელს, სატელევიზიო სერიალის, ყველა ჩემი შვილის ეპიზოდში და შემდეგ მიიღო ნიკი მუნსონის განმეორებადი როლი ფილმში როგორც მსოფლიო იქცევა. მისი პირველი როლი მხატვრულ ფილმში იყო რობერტ როდრიგესის საშინელებათა სამეცნიერო ფანტასტიკაში ფაკულტეტი (1998).
დიდ წარმატებას მიაღწია მია ტორეტოს როლით, ფილმში ფორსაჟი (2001). იგივე როლით მიიღო მონაწილეობა გაგრძელებებში, ფორსაჟი 4 (2009), ფორსაჟი 5 (2011), ფორსაჟი 6 (2013), ფორსაჟი 7 (2015) და კიდევ ერთხელ გაიმეორებს თავის როლს ფილმში, F9 (2021). გადაღებულია სხვა ფილმებშიც, მათ შორისაა დრამა უხილავი ცირკი (2001), კომედია DEBS (2004) და საშინელებათა ფილმი ტეხასური ჟლეტა ხერხით: დასაწყისი (2006).
ადრეული ცხოვრება
ჯორდანა ბრიუსტერი დაიბადა პანამაში, 1980 წლის 26 აპრილს. ორი ქალიშვილიდან უფროსია. მისი დედა, მარია ჟოაო ყოფილი საცურაო კოსტუმების მოდელია ბრაზილიიდან, რომელიც 1978 წლის Sports Illustrated– ის გარეკანზე გამოჩნდა, ხოლო მამა, ალდენ ბრიუსტერი, ამერიკული ინვესტიციის ბანკირია. მისი მამის ბაბუა, კინგმან ბრიუსტერ უმცროსი იყო იელის უნივერსიტეტის პრეზიდენტი (1963-1977) და შეერთებულ შტატებში აშშ-ს ელჩი დიდ ბრიტანეთში (1977-1981). ბრიუსტერი მეიფლაუერის მგზავრების უილიამ ბრუსტერისა და ედვარდ დოტის პირდაპირი შთამომავალია. მან 10 წლის ასაკში დატოვა ბრაზილია, საცხოვრებლად გადავიდა მანჰეტენზე, ნიუ იორკში, სადაც სწავლობდა წმინდა გულის მონასტერში და დაამთავრა პროფესიული ბავშვთა სკოლა. ბრუსტერმა 2003 წელს დაამთავრა იელის უნივერსიტეტი ინგლისურის ბაკალავრის ხარისხით.
კარიერა
ბრუსტერის დებიუტი შედგა სატელევიზიო სერიალებში. ერთჯერადად გამოჩნდა ყველა ჩემი შვილის სერიალში, ანიტა სანტოსის როლით. შემდეგ მან შეასრულა მეამბოხე ქალიშვილის ნიკი მუნსონის განმეორებადი როლი სერიალში, როგორც სამყარო იქცევა. 1995 წლიდან 2001 წლამდე მან სერიალის 104 ეპიზოდში მიიღო მონაწილეობა. მისი როლის შესრულებისთვის, იგი ნომინირებული იყო წარჩინებული მოზარდის შემსრულებელზე 1997 წლის Soap Opera Digest Awards-ზე. მისი პირველი კინოროლი იყო რობერტ როდრიგესის საშინელებათა სამეცნიერო ფანტასტიკურ ფილმში "ფაკულტეტი" (1998), რომელიც კევინ უილიამსონმა დაწერა და სადაც ასევე თამაშობენ ელიას ვუდი, ჯოშ ჰარტნეტი და კლო დუვალი. ფილმი არის უცნაური მოვლენების შესახებ, რომელიც ოჰაიოს საშუალო სკოლის პედაგოგებს ეხება. ბრიუსტერმა ითამაშა პოპულარული გულშემატკივართა კაპიტნის და სტუდენტური ნაშრომის მთავარი რედაქტორის როლი. ფილმმა მიიღო არაერთგვაროვანი მიმოხილვა, მაგრამ ჩრდილოეთ ამერიკის მაშტაბით აიღო დაახლოებით 40 მილიონი აშშ დოლარი. 1999 წელს იგი ჯულია სტაილზთან და ჯერი ო'კონეთან ერთად გამოჩნდა NBC-ს სატელევიზიო მინისერიაში, სახელწოდებით "60-იანი წლები", სადაც მან ითამაშა აქტივისტი სტუდენტი. მარცხნივ|მინი| ბრიუსტერი [[ფორსაჟი 4-ის პრემიერაზე, 2009 წელს]] ბრიუსტერმა ითამაშა კამერონ დიასთან და კრისტოფერ ეკკლსტონთან ერთად დამოუკიდებელ დრამაში უჩინარი ცირკი (2001) ფილმის პრემიერა შედგა სანდენსის კინოფესტივალზე და მიიღო შეზღუდული თეატრალური გამოსვლა. მან განსაკუთრებულ წარმატებას მიაღწია 2001 წელს, როდესაც მან მია თორეტოს როლი შეასრულა ვინ დიზელისა და პოლ უოკერის წინააღმდეგ, ფილმში, ფორსაჟი. რადგან მას არ ჰქონდა მართვის მოწმობა, მას გადაღებების დროს მოუხდა მანქანის ტარების სწავლა. ფილმმა კომერციულად დიდი წარმატება მოიპოვა, ფილმის შემოსავალი მსოფლიოს მასშტაბით, 207 მილიონი იყო.
2016 წლის ივნისში ადამიანის უფლებათა კამპანიამ გამოაქვეყნა ვიდეო, ორლანდოში ღამის კლუბში დახვრეტილ მსხვერპლთა პატივსაცემად; ვიდეოში ბრიუსტერმა და სხვებმა მოყვეს იქ მოკლულთა ადამიანების ისტორიები.
პირადი ცხოვრება
ბრიუსტერი და კინო და სატელევიზიო პროდიუსერი ენდრიუ ფორმა ერთმანეთს შეხვდნენ ტეხასის ჯაჭვების ხოცვა-ჟლეტის გადასაღებ მოედანზე. 2006 წლის 4 ნოემბერს გამოაცხადეს მათი ნიშნობის შესახებ და ბაჰამის კუნძულებზე დაქორწინდნენ 2007 წლის 6 მაისს. მათ ჰყავთ ორი ვაჟი, ჯულიანი და როუანი. ბრიუსტერმა განქორწინების შესახებ განცხადება 2020 წლის შუა რიცხვებში შეიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:იელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ნიუ-იორკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1980
1461
თარიღი უცნობია
*
ტოომპეის ციხესიმაგრე
300px|მინიატიურა|ტოომპეის ციხესიმაგრე ტოომპეის ციხესიმაგრე (Toompea loss) — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე ესტონეთში, მდებარეობს ტალინის ცენტრში. წარმოადგენს ესტონეთის უძველეს და უდიდეს არქიტექტურულ კომპლექსს.
ციხესიმაგრე ააგეს XIII-XIV საუკუნეებში ტოომპეის ბორცვის ციცაბო ფერდობზე, ზღვის დონიდან 50 მეტრზე. საუკუნეების განმავლობაში ციხესიმაგრე იყო ქვეყნის ძალაუფლების ერთ-ერთი მთავარი სიმბოლო. XIV საუკუნის ბოლოს ციხესიმაგრის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში ააშენეს 48 მეტრიანი სათვალთვალო კოშკი დიდი ჰერმანი (სახელწოდება მიიღო შუა საუკუნეების გმირის Lange Hermann-ის მიხედვით).
საბჭოთა პერიოდში ციხესიმაგრეში მდებარე შენობაში განთავსებული იყო ესტონეთის სსრ-ის უმაღლესი საბჭო. ამჟამად იქ განთავსებულია ესტონეთის პარლამენტი - რიიგიკოგუ დიდ ჰერმანზე კი აღმართულია ესტონეთის დროშა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ციხესიმაგრეები
Kinect Joy Ride
Kinect Joy Ride — სარბოლო თამაში Xbox 360-ის Kinect-ისთვის. თამაში შექმნა BigPark-მა და გამოაქყვეყნა კომპანია Microsoft Game Studios-მა. გამოვიდა 2010 წლის 4 ნოემბერს. გამოსვლამდე ცნობილი იყო Joyride-ის სახელით. დაანონსდა E3 2009 წლის ცერემონიაზე. თამაშმა მიიღო შერეული შეფასებები კრიტიკოსებისგან.
გეიმპლეი
თამაში მიდის მოთამაშის ავატარით, თამაში იმართება ხელების ისე დაკავებით თითქოს მოთამაშეს უჩინარი ავტომობილის საჭე უკავია ხელში, იმისთვის რომ მან შეცვალოს მიმართულება ხელი უნდა გადაწიოს როგორც საჭე, გვერდზე გადახრით მოთამაშეს საშუალება ეძლევა მანქანა ასრიალოს, თუ „საჭეს“ წინ გააქანებს ჩაირთვება ტურბო. ჰაერში მოთამაშეს შეუძლია გააკეთოს ილეთები როგორიცა ტრიალი. არსებობს რამდენიმე თამაშის რეჟიმი (მაგ., რბოლა, ბრძოლა, ილეთების რეჟიმი და სხვა). ერთ კონსოლზე შეიძლება რომ 1-2 მოთამაშებ ითამაშოს Xbox Live-თი კი 8-მდე მოთამაშეს.
შეფასებები
თამაშს ერგო შერეული გამოხმაურება სხვადასხვა გამოცემებისგან. საერთო განხილვის საიტებზე GameRankings-სა და Metacritic-ზე ფლობს 56.59 % და 100-დან 52 ქულას შესაბამისად.
სქოლიო
კატეგორია:2012 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:სარბოლო ვიდეო თამაშები კატეგორია:კანადაში შემუშავებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:Xbox 360-ის თამაშები კატეგორია:Kinect-ის თამაშები კატეგორია:Microsoft-ის თამაშები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი და მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები
კანგაამიუტი
კანგაამიუტი (Kangaamiut) — დასახლება გრენლანდიაში, კეკატის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 357 კაცს.
კატეგორია:გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
ფსიქოლოგია
thumb|ფსიქოლოგია thumb ფსიქოლოგია — მეცნიერება ადამიანის ფსიქიკურ კანონზომიერებათა შესახებ. მისი ინტერესის საგანი არა მარტო ფსიქიკური აქტივობებია, არამედ ადამიანი როგორც მთლიანი-პიროვნება, მისი ქცევის გაგება.
ტერმინი ფსიქოლოგია მომდინარეობს ბერძნული სიტყვებიდან ფსიქე (რაც სულს ან/და „თვითს“ (Self) ნიშნავს) და ლოგოს(მოძღვრება). ბერძნები ამ ტერმინით განსაზღვრავდნენ იმას, რაც განაპირობებს ადამინურ საქციელს.
შესაბამისად, ამ მეცნიერებისათვის დამახასიათებელია კითხვები: რა? როგორ? რატომ?
თუ გარკვეულ მეცნიერებათა პრეროგატივის მიღმა ხვდებოდა კითხვა „რატომ?“ ეს ფსიქოლოგიისათვის ძალზედ მნიშვნელოვანი ასპექტია, რადგან ადამიანური ქცევის გამოვლინებათა მიღმა იმალება გარკვეული მოტივები-განზრახვები, რომელთა წვდომაც ამ შეკითხვის დასმას აუცილებლად გულისხმობს.
ისტორია
„ფსიქოლოგიას ხანგრძლივი წარსული აქვს, მაგრამ მოკლე ისტორია“- წერდა ჰერმან ებინგჰაუსი. ფსიქოლოგიის საწყისები ჯერ კიდევ უძველეს დროში ჩაისახა, თუმცა როგორც მეცნიერება მე-19 საუკუნიდან იღებს სათავეს. პირობითად გამოყოფენ ფსიქოლოგიური მეცნიერების განვითარების შემდეგ ძირითად ეტაპებს:
წინამეცნიერული ეტაპი
უძველეს დროში გაჩენილი პრიმიტიული წარმოდგენები ადამიანის სხეულში მოთავსებული მეორე არსების - „სულის“ - შესახებ საფუძვლად დაედო ფსიქოლოგიას. ჩვენს შორეულ წინაპრებს სწამდათ, რომ სული ან „აჩრდილი“ დაკავებული იმის დადგენით, თუ რას ხედავს თვალი, რა ესმის ყურს და რას გრძნობს კანი. მათ მიაჩნდათ, რომ ძილის დროს სული გამოდიოდა სხეულიდან და ცხოვრობდა თავისი ცხოვრებით სიზმარში. ძველმა ცივილიზაციებმა მოიგონეს იდუმალი ძალით დაჯილდოებული ღმერთები და ქალღმერთები, რომლებიც იწვევდნენ ადამიანთა სულიერი სამყაროს ყველა აუხსნელ გამოვლინებას: ადამიანის მიერ რეალობის აღქმას, ფსიქიკურ აშლილობებს, სიყვარულს, სიმამაცეს, სიმხდალეს და ა.შ.
მეტაფიზიკური ფსიქოლოგია
ძველ საბერძნეთში პირველი ფილოსოფიური სისტემების შექმნიდან მოყოლებული ადამიანის სულიერი სამყაროს გააზრება ფილოსოფიური წარმოდგენების ფარგლებში მოექცა. ბერძენი ფილოსოფოსების თხზულებებში (პლატონი, სოკრატე, არისტოტელე) მოცემულია ფსიქიკური პროცესების ერთგვარი გაგება:ისინი ისეთი მოვლენებია, რომლებიც რაღაც ზებუნებრივი, „სინამდვილის გადაღმა არსებული“, მეტაფიზიკური არსის - „სულის“ გამოვლინებას წარმოადგენენ. ფსიქოლოგიის განვითარების ამ ეტაპს მეტაფიზიკური ფსიქოლოგიის ეტაპს უწოდებენ. პირველი სპეციალური ფსიქოლოგიური ნაშრომი, ტრაქტატი სულის შესახებ შექმნა არისტოტელემ ჩვ.წ.აღ-მდე მეოთხე საუკუნეში. მას მიაჩნდა, რომ სული სხეულის არსია, ანუ ის, რაც სხეულს ცოცხლად ხდის. ყველაფერი, რაც ცოცხალ არსებაში ხდება, სულის მოქმედების გამოვლინებაა.არისტოტელემ მოგვცა ადამიანის სულიერი გამოვლინებების, თანამედროვე ტერმინით ფსიქიკური პროცესების (შეგრძნება, მეხსიერება, წარმოსახვა, აზროვნება, გრძნობები, ნებელობა) დახასიათება, რომელიც დღესაც გაოცებას იწვევს დაკვირვების სიმახვილით და ანალიზის სიზუსტით.
ემპირიული ფსიქოლოგია
საუკუნეების მანძილზე ფსიქოლოგია სულის შესახებ მოძღვრებად ითვლებოდა. მე-17 საუკუნიდან საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ინტენსიურმა განვითარებამ გავლენა მოახდინა ფსიქოლოგიაზე, კერძოდ, ფსიქიკის გაგებაზე. სული, რომელიც დაკვირვებადი მოვლენების მიღმა არსებობს და აუხსნელ ძალად რჩება გამოირიცხა მეცნიერებიდან. ე.წ. ემპირიული ფსიქოლოგიის ხანაში ფსიქოლოგია შეისწავლის რეალურ ფსიქიკურ სინამდვილეს, ემპირიულ ანუ გამოცდილებაში მოცემულ ფსიქიკურ მოვლენებს. ამ კონცეფციის თანახმად ფსიქიკა ძირითადად გაგებულია როგორც მატერიალური სამყაროდან მოწყვეტილი, საზოგადოებრივი მოვლენებისაგან დამოუკიდებელი დახშული ფსიქიკური სამყარო. ამასთან ერთად ცალკეული ფსიქიკური მოვლენები შეისწავლებოდა ადამიანის, მთლიანი პიროვნებისაგან დამოუკიდებლად. ითვლებოდა, რომ ფსიქიკური პროცესების დაკვირვება მხოლოდ თვით სუბიექტს, ამ პროცესების განმცდელს შეუძლია და ამიტომ, ერთადერთ მეთოდად აღიარებული იყო თვითდაკვირვება ანუ ინტროსპექცია, რომელიც ხშირად სუბიექტივისტური შეცდომების წყაროს წარმოადგენს.
ვუნდტის ფსიქოლოგიური ლაბორატორია
მე-19 საუკუნის მეორე ნახევარში აქტუალური გახდა ფსიქოლოგიის დამოუკიდებელ მეცნიერებად დამკვიდრება. ამაში განსაკუთრებული წვლილი მიუძღვის გერმანელ მეცნიერს, ფიზიოლოგს, ვილჰელმ ვუნდტს, რომელმაც 1887 წელს ლაიფციგში დააარსა პირველი ფსიქოლოგიური ლაბორატორია. მას სურდა შეესწავლა შეგრძნების და აღქმის ძირითადი პროცესები და მარტივი ფსიქიკური პროცესების სიჩქარე. იგი მარტივი ფსიქიკური პროცესების კვლევით ცდილობდა გამოეყო და დაეხასიათებინა რთული ფსიქიკური მოვლენების შემადგენელი ელემენტები. ვუნდტის სისტემა იყო ელემენტარისტული, რადგან მასში ცნობიერება მარტივი ერთეულებისაგან აგებულად განიხილებოდა.
გეშტალტფსიქოლოგია
გერმანული სიტყვა „გეშტალტი“ ნიშნავს ფორმას ან კონფიგურაციას. გეშტალტფსიქოლოგიის მიხედვით გარემო ჩვენს მიერ არ აღიქმება ცალკეული ელემენტების კომბინაციის სახით, ჩვენ განვიცდით გარკვეულ ორგანიზებულ მთლიანობას და არა მისი ელემენტების უბრალო ჯამს. გეშტალტფსიქოლოგიის ფუძემდებელი იყო გერმანელი ფსიქოლოგი მაქს ვერტჰაიმერი. მისი აზრით, მრავალ მოვლენას ფსიქიკა აღიქვამს, როგორც გეშტალტს - ორგანიზებულ მთელს და არა მარტივი ნაწილების ერთობას. როდესაც, მაგალითად, ნახატს აღვიქვამთ, ის უფრო მეტია, ვიდრე საღებავის ცალკეული მონაცემების ერთობლიობა.
ბიჰევიორიზმი
(ინგლ. behavior ქცევა) იგივე ქცევათმეცნიერება. ბიჰევიორიზმის ფუძემდებელი ამერიკელი მეცნიერი ჯონ უოტსონი ცდილობდა ფსიქოლოგია ექცია ზუსტ საბუნებისმეტყველო მეცნიერებად, იგი უარს აცხადებდა სუბიექტური სამყაროს, ცნობიერების შესწავლაზე და ამის საპირისპიროდ ფოკუსირებული იყო ობიექტურად მოცემული ქცევის შესწავლაზე. ამ მიმდინარების მიხედვით ყოველი ქცევა, რეაქცია არის პასუხი რაიმე გამღიზიანებელზე: S—R - ასეთია ბიჰევიორიზმის ფორმულა, სადაც S არის მოცემული გამღიზიანებლი, ხოლო R ორგანიზმის პასუხი, რეაქცია. ბიჰევიორიზმის მთავარი ამოცანაა იწინსაწარმეტყველოს ქცევა და მართოს იგი. S-R ფორმულაში არ არის გათვალისწინებული ფსიქიკის მონაწილეობა - გამღიზიანებელი უშუალოდ იწვევს რეაქციას, ეს არ ეთანხმება ყოველდღიური დაკვირვების მონაცემებს. ბიჰევიორისტების მომავალმა თაობამ ე.წ. ნეობიჰევიორისტებმა ქცევის პროცესის დახასიათებისას მიმართეს შინაგან სამყაროსთან დაკავშირებულ მოვლენებს (მოთხოვნილება, განწყობა და სხვა) და შუალედური ცვლადის სახით მოათავსეს ისინი სტიმულსა და რეაქციას შორის. როგორც ცნობილიაბიჰევიორისტები მხოლოდ ობიექტურ, დაკვირვებად ქცევას მიიჩვედნენ ფსიქოლოგიის საგნად, ცნობიერებიას, ფსიქიკურ პროცესებს კი საერთოდ გამორიცხავდნენ. გაზომვა და რიცხობრივი, ფორმალური საშუალებებით გამოხატული ქცევის აღწერა და ახსნა, მათი აზრით, აახლოვებს მათ ნამდვილ მეცნიერებასთან, რადაც ისინი ბუნებისმეტყველურ მეცნეირებას, მაგალითად, ფიზიკას თვლიდნენ. ამ თვალსაზრისის მიხედვით ნებისმიერი ცნობიერებაში მიმდინარე ფსიქიკური პროცესი, იქნება ეს მეხსიერება, აზროვნება და თვით ცნობიერება უნდა განიდევნოს ფსიქლოგიიდან. ამგვარი მიდგომა ასეთი მნიშვნელოვანი ფსიქიკური პროცესებისადმი აიძულებდა ბიჰევიორისტებს რაღაც ღრმა ფორმა გამოენახათ ამ პროცესებისათვის. მაგალითად: აზროვნების და მეტყველების ასახსნელად, რომელზე დაკვირვებაც ობიექტურად ძნელია, უოტსონმა შემოიტანა „დაფარული ქცევის“ ცნება. მაგალითად, აზროვნება უოტსონისთვის, „სხვა არაფერია, თუ არა უხმო მეტყველება ან ჩვეულებრივ მეტყველებაში მონაწილე კუნთური მოძრაობები, რომელიც განვითარებასთან ერთად ხდება“.
ფსიქოანალიზი
ამ მოძღვრების შემქმნელი ავსტრიელი მეცნიერი ზიგმუნდ ფროიდი ამტკიცებდა, რომ ცნობიერება ფსიქიკის მხოლოდ მცირე ნაწილს შეადგენს. ჩვენი ქცევა განსაზღვრულია არა მხოლოდ და არა იმდენად ცნობიერებით, რამდენადაც არაცნობიერი ლტოლვებით. ეს ის მისწრაფებებია, რომელთა არსებობას ადამიანი თავის თავსაც არ უმხელს და რომლებიც თავისი „მიუღებლობის“ გამო არ დაიშვებიან ცნობიერებაში. ისინი არაცნობიერში განიდევნებიან. არაცნობიერი ტენდენციები შენიღბული სახით შეიძლება გამოვლინდნენ სიზმრებში, ფანტაზიებში, შემოქმედებაში, შეცდომით მოქმედებებში და სხვ. მდიდარ კლინიკურ პრაქტიკაზე დაყრდნობით ფროიდმა აღწერა ფსიქიკური შინაარის ცნობიერებიდან არაცნობიერისაკენ და პირიქით, არაცნობიერიდან ცნობიერებისაკენ მოძრაობის პროცესი. მისი დებულებების უმეტესობის შემოწმება დღესღეობით შეუძლებელია. ფროიდის იდეებზე დაფუძნდა ნეოფროიდიზმი და ეგო-ფსიქოლოგია, რომელთა ფარგლებშიც საფუძლიანად გადამუშავდა ფსიქოანალიზის ზოგიერთი არსებითი საკითხი. მაგალითად, ქცევის მამოძრავებელი ძალების ბუნება, მე-ს ფუნქცია პიროვნების სტრუქტურაში და სხვ.
კოგნიტური ფსიქოლოგია
შეისწავლის შემეცნებით ფსიქიკურ პროცესებს, ფსიქოლოგიის ამ მიმართულების დაფუძნებას და გავრცელებას ხელი შეუწყო კიბერნეტიკისა და ინფორმატიკის განვითარებამ. კიბერნეტიკა იმ იდეიდან ამოდის, რომ მართვისა და ინფორმაციის გადამუშავების პროცესები ყოველგვარ რთულ სისტემაში - კომპიუტერშიც და ცოცხალ არსებაშიც, ზოგად კანონზომიერებებს ემორჩილება, კომპიუტერის მსგავსად ადამიანში ინფორმაცია აისახება, გაიშიფრება, კლასიფიცირდება, შეინახება, გამოიყენება, ანუ ხდება ინფორმაციის გადამუშავება. კომპიუტერის მეტაფორა კოგნიტური (შემეცნებითი) პროცესების შესწავლის ახალი საშუალებაა. ამჟამად კოგნიტური ფსიქოლოგია საყოველთაოდაა გავრცელებული.
ჰუმანისტური ფსიქოლოგია
ეს ფსიქოლოგიური მიმდინარეობა მეოცე საუკუნის 60-იანი წლებიდან გამოჩნდა, იგი აქცენტს ინდივიდის ფენომენოლოგიურ სამყაროზე, რაციონალური არჩევანის გაკეთებისა და მაქსიმალური პოტენციალის განვითარების თანდაყოლილ უნარზე აკეთებს. ჰუმანისტური ფსიქოლოგია ემყარება რწმენას, რომ ყოველ პიროვნებას შეუძლია საკუთარი თავისუფალი ნების საფუძველზე წარმართოს თავისი ქცევა და საერთო ჯამში, განსაზღვროს საკუთარი ბედი.
თანამედროვე ფსიქოლოგია
დამოუკიდებელ მეცნიერებად ჩამოყალიბებიდან მოყოლებული დღემდე ფსიქოლოგია წარმოადგენს არსებითად განსხვავებული თვალსაზრისების პაექრობის ასპარეზს. საყოველთაოდ მისაღები, ერთიანი ფსიქოლოგიური სისტემა ჯერ კიდევ არ არსებობს. დღესდღეობით ფსიქოლოგია ეყრდნობა ცნობიერების, არაცნობიერის, ქცევისა და პიროვნების კატეგორიებს.
განხრები
ფსიქოლოგიის ძირითადი განხრებს წარმოადგენს: ზოგადი ფსიქოლოგია, დიფერენციალური ფსიქოლოგია, გენეტიკური ფსიქოლოგია, სოციალური ფსიქოლოგია, პათოფსიქოლოგია, ასაკობრივი ფსიქოლოგია და ორგანიზაციული ფსიქოლოგია.
ზოგადი ფსიქოლოგია შეისწავლის ზრდასრული, ნორმალური, კულტურის თანამედროვე დონეზე მყოფი ადამიანის ფსიქიკის ზოგად კანონზომიერებებს.
დიფერენციალური ფსიქოლოგია შეისწავლის ადამიანთა შორის არსებულ ფსიქოლოგიურ სხვაობებს, იმ თავისებურებებს, რომლებიც ახასიათებს სხვადასხვა ტიპის, ასაკის, სქესის, პროფესიის თუ ეროვნების ადამიანებს; აგრეთვე კონკრეტული პიროვნებების ინდივიდუალურ მახასიათებლებს.
გენეტიკური ფსიქოლოგია შეისწავლის ისეთ ფსიქიკურ კანონზომიერებებს, რომლებიც ჩამოყალიბდნენ ადამიანის ევოლუციის პროცესში და არა კულტურული განვითარების სტადიაზე.
სოციალური ფსიქოლოგია ადამიანის, როგორც საზოგადოებრივი არსების ფსიქიკურ თავისებურებებს იკვლევს. მისთვის ნიშანდობლივია საზოგადოების გავლენა ინდივიდზე.
პათოფსიქოლოგია იკვლევს ფსიქიკის ანომალიურ, პათოლოგიურად შეცვლილ ფორმებს, რაც თავს იჩენს ფსიქიკურ დაავადებათა შემთხვევებში;
ასაკობრივი ფსიქოლოგია შეისწავლის ადამიანის ფსიქიკის განვითარებას და ცვალებადობას ონტოგენეზში, ე.ი. მისი ცხოვრების განმავლობაში-დაბადებიდან სიკვდილამდე.
ორგანიზაციული ფსიქოლოგია შეისწავლის პროფესიული შრომის ფსიქოლოგიურ საფუძვლებს ამ პროცესის რაციონალიზაციისა და გაუმჯობესების მიზნით; ასევე სამუშაო პირობების ადეკვატურობასა და შრომისუნარიანობის ზრდას.
ფსიქოლოგია სხვა ფუნდამენტურ მეცნიერებებს შორის ყველაზე ბოლოს გამოეყო ფილოსოფიას, რაშიც უდიდესი წვლილი მიუძღვით: ზიგმუნდ ფროიდს (ფსიქოანალიზის ფუძემდებელი) და ვილჰელმ ვუნდტს (პირველი ექსპერიმენტული ფსიქოლოგიური ლაბორატორიის შემქმნელს, რომლის მოწაფეც იყო ქართული ფსიქოლოგიის მამა, განწყობის თეორიის ავტორი დიმიტრი უზნაძე).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფსიქოლოგია
ვერგინა
ვერგინა (Βεργίνα) — პატარა ქალაქი ჩრდილოეთ საბერძნეთში, ცენტრალური მაკედონიის პერიფერიაში. 2011 წლის ადგილობრივი მმართველობის რეფორმის შედეგად, შედის ვეროიის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში. ქალაქი მსოფლიო მასშტაბით ცნობილი გახდა 1977 წელს, როდესაც ბერძენმა არქეოლოგმა მანილოს ანდრონიკოსმა აქ აკლდამები აღმოაჩინა, რომლებიც სავარაუდოდ მაკედონიის მმართველებს ეკუთვნოდათ და როგორც დღეს მიიჩნევენ, მათ შორისაა ფილიპე II-ის, ალექსანდრე მაკედონელის მამის საფლავიც. პირველი ვარაუდი, რომ ვერგინას არქეოლოგიური ძეგლი უძველესი ქალაქი ეგის ნაშთები იყო, 1968 წელს ბრიტანელმა ისტორიკოსმა ნიკოლას ჰამონიდმა გამოთქვა, რაც ანდრონიკოსის აღმოჩენებმა დაადასტურა.
თანამედროვე ვერგინა ქალაქ თესალონიკიდან 80 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს, პიერიის მთის კალთებზე, ზღვის დონიდან 120 მეტრზე. მისი მოსახლეობა დაახლოებით 2000 ადამიანია.
1996 წელს, ვერგინას არქეოლოგიური ზონა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში
სამეული
სამეული, სამი მხატვრის შემოქმედებითი კოლექტივი: ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე სლოვინსკი (* 10 ივნისი, 1935, თბილისი),  ოლეგ მიხეილის ძე ქოჩაკიძე (* 21 თებერვალი, 1935, მოსკოვი),   იური გიორგის ძე ჩიკვაიძე (* 21 ნოემბერი, 1934, თბილისი). ქართველი ფერმწერები, თეატრის მხატვრები, არქიტექტორები, საქართველოს დამსახურებული მხატვრები (1967), კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მთავარი მხატვრები (1976-იდან).
დაამთავრეს თბილისის სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის ფაკულტეტი (1959). გააფორმეს სპექტაკლები: ნახუცრიშვილის "ჭინჭრაქა" (1963), მილერის "სეილემის პროცესი" (1965), ელიოზიშვილის "ბებერი მეზურნეები" (1966) რუსთაველის სახელობია თეატრში; ფლეჩერის "ჭირვეული ქმრის მორჯულება" (1972), მ. ჯავახიშვილის "კვაჭი კვაჭანტირაძე" (1974), სოფოკლეს "ოიდიპოს მეფე" (1978) - მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში; ბრეხტის "ჯარისკაცი ჯარისკაცია" (1965) - მოსკოვის ლენინური კომკავშირის სახელობის თეატრში; ო. იოსელიანის "სანამ ურემი გადაბრუნდება" (1973) - მოსკოვის გოგოლის სახელობის თეატრში და სხვა. ქმნიან სცენოგრაფიული ხელოვნების თანადროული ეტაპის შესატყვის გონებამახვილურ დეკორატიული გარემოს, განპირობებულს კონკრეტული სპექტაკლის ამოცანებით. მუშაობენ როგორც არქიტექტორები (ავტომოტელი "უშბა", დიღომი, 1962; ტურისტული სასტუმრო, ბაკურიანი, 1974 და სხვ.); პარალელურად მოღვაწეობდნენ ხელოვნების სხვა დარგებში. გააფორმეს ბიჭვინთის საზღვაო ვაგზალი, 1968; საჭადრაკო და ალპური კლუბები თბილისში და სხვა.
ყინულის ჰოკეი
ყინულის ჰოკეი — გუნდური სპორტი, რომელსაც თამაშობენ ყინულზე. ყინულის ჰოკეიში ციგურებზე მდგომი მოთამაშის მიზანია ხის ან კომპოზიტური მასალის ყვანჭით მეტოქის კარში გაიტანოს მყარი რეზინის შაიბა. ამერიკასა და კანადაში, სადაც ეს სპორტი ძალიან პოპულარულია, მას იხსენიებენ, როგორც უბრალოდ „ჰოკეი“; თუმცა, სრულ სახელს, „ყინულის ჰოკეი“, იყენებენ უმაღლესი საერთაშორისო ორგანოსა (IIHF) და მისი წევრი ქვეყნების უმეტესობაში. ამ სახელმწიფოებში სიტყვით — ჰოკეი, ძირითადად, მოიხსენიება სპორტის სხვა სახეობები, როგორებიცაა ბალახის და გორგოლაჭებიანი ჰოკეი.
თამაში იმართება ორ გუნდს შორის, რომლებშიც ექვსი (ხუთი მოციგურავე და ერთი მეკარე) მოთამაშეა. გუნდში ჩვეულებრივ ირიცხება ოთხი მოთამაშე თითოეულ შემტევ პოზიციაზე (ცენტრი, მარცხენა შემტევი და მარჯვენა შემტევი), მცველთა სამი წყვილი და ორი მეკარე. თამაშისას თითოეული გუნდის ხუთი მოციგურავე ცდილობს შაიბა გაიტანოს მეტოქის კარში. ყოველ გუნდს ჰყავს ერთი მეკარე, რომლის მიზანია, არ გაუშვას შაიბა საკუთარი გუნდის კარში.
ჰოკეის პირველი ორგანიზებული შეხვედრა 1875 წლის 3 მარტს კანადის ქალაქ მონრეალში გაიმართა.
ისტორია
მინიატიურა|„გართობა ყინულზე“ (ჰენდრიკ ავერკამპი, XVII საუკუნის ჰოლანდიელი მხატვარი) ისტორიაში მრავლადაა ყინულიან ზედაპირზე ბურთით თამაშის მაგალითები, რამაც ყინულის ჰოკეის ჩამოყალიბებას დაუდო სათავე. შუა საუკუნეებში და ჰოლანდიის ოქროს ხანაში იჯსკოლფი, კოლვენის მსგავსი თამაში, რომელსაც ყინულის ზედაპირზე თამაშობდნენ, ძალიან პოპულარული იყო ისტორიულ ნიდერლნადებში. ამ თამაშს თამაშობდნენ ხის საცემელით (კოლფით), ხის ან ტყავის ბურთით და ორი ძელით (ან ახლომდებარე სამანით), რომელიც სამიზნის ფუნქციას ასრულბდა. მისთვის მოთამაშეებს რაც შეიძლება ცოტა დარტყმით უნდა მოეხვედრებინათ ბურთი. ისლანდიურ თქმულებებში აღნიშნულია, რომ მსგავს თამაშს (კნატლეიკრს) ათასზე მეტი წლის წინ თამაშობდნენ ვიკინგები.
კანადის მკვიდრი მოსახლეობის ზეპირ გადმოცემებში მოიხსენიება მსგავსი თამაში, რომელიც ჯოხით ითამაშებოდა მიკმაკის ტომში, აღმოსავლეთ კანადაში, ხოლო კანადელი მღვდელი და მისიონერი, სილას ტერტიუს რენდი თავის „მიკმაკის ლეგენდებში“ აღწერს თამაშს, რომელსაც ადგილობრივები ტუადიჯიკის უწოდებდნენ. რენდი, ასევე, მოგვითხრობს სხვა თამაშზე, რომელიც ჰარლით ითამაშებოდა (რომელიც, ალბათ ევროპელებთან კონტაქტის შემდეგ გავრცელდა), ამ თამაშს ვოლჩამაადიჯიკი ერქვა.
ბურთით და ჯოხით სათამაშო სპორტები წინა-ქრისტიანული ხანიდან მოდის. ევროპაში ასეთი თამაშებია: ირლანდიური ჰარლინგი, შოტლანდიური შინტი და ბალახის ჰოკეის მსგავსი სხვა თამაშები. ევროპელმა ემიგრანტებმა ეს თამაშები კანადაში შეიტანეს და მოარგეს ადილობრივ გარემოს.
მინიატიურა|მარცხნივ|„Ye Gude Olde Days“ (ყინულის ჰოკეიზე დაწერილი პირველი წიგნიდან, 1899)
XIX საუკუნის დასაწყისის ნახატებში გამოსახულია შინი, ყინულის ჰოკეის ადრეული ფორმა, რომელსაც არ გააჩნდა სტანდარტული წესები და მოთამაშეთა რაოდენობა ხშირად ძალიან ბევრი იყო. შინის თამაშობდნენ წმინდა ლავრენტის მდინარეზე მონრეალში, კვებეკში, კინგსტონსა და ოტავაში. დღესდღეობით, შინი ქუჩის ჰოკეისთან ერთად ძალიან პოპულარულია კანადაში.
1825 წელს, ბრიტანეთის სამეფო ფლოტის ოფიცერი, ჯონ ფრანკლინი დიდი დათვის ტბაზე არქტიკული ექსპედიციისას წერს: 1830-იანი წლების აკვარელში შესრულებულ ნახატზე გამოსახულია ნიუ-ბრანსუიკის ლეიტენანტი არჩიბალდ კემპბელი და მისი ოჯახის წევრები ბრიტანელ ჯარისკაცებთან ერთად, რომლებიც ყინულზე ციგურებზე მდგომნი თამაშობენ. კაპიტანი ლავინი, ბრიტანეთის არმიის ოფიცერი, ნიუ-ბრანსუიკში კემპბელებთან ყოფნის დროს, წერს „ჰოკეი ყინულზე“–ს შესახებ, რომელსაც ჩიპეუას ნაკადულზე (მდინარე ნიაგარას შენაკადი) თამაშობდნენ 1839 წელს. 1843 წელს ბრიტანეთის არმიის სხვა ოფიცერი კინგსტონში, ონტარიოში წერს: 1859 წელს ბოსტონის საღამოს გაზეთის ერთ-ერთ ნომერში დაბეჭდილი სტატია ეხება ჰალიფაქსში გამართულ ადრეული ყინულის ჰოკეის თამაშს.
ბრიტანელი პოლიტიკოსი, ტომას ჩენდლერ ჰალიბარტონი თავის ნაშრომში ატაშე: ნაწილი მეორე (გამოიცა 1844 წელს) იხსენებს ახალი შოტლანდიის პროვინციის ქალაქ უინძორის კინგზის კოლეჯის მოსწავლეებს, რომლებიც „თამაშობდნენ ჰარლით ყინულის დიდ ტბორზე“, როდესაც ის სტუდენტი იყო იქ, 1810 წელს და უფრო ადრე. ჰალიბარტონის ნაშრომზე დაყრდნობით ზოგი მიიჩნევს, რომ თანამედროვე ჰოკეის გამოგონების ადგილი სწორედ ახალი შოტლანდიის ქალაქი უინძორია. სხვები კი თვლიან, რომ ყინულის ჰოკეი ჩამოყალიბდა იმ თამაშებიდან, რომლებიც იმართებოდა ჰალიფაქსში.
თანამედროვე ჰოკეი
მარცხნივ|მინიატიურა|[[მეთიუს არენა ბოსტონში, ყინულის ჰოკეის უძველესი (1910) დახურული მოედანი]] მარჯვნივ|thumb|ჰოკეი [[მაკგილის უნივერსიტეტი|მაკგილის უნივერსიტეტში, მონრეალი, 1884]] თანამედროვე ჰოკეის განვითარების მთავარი ცენტრი მონრეალია. 1875 წლის 3 მარტს ღია ცის ქვეშ მდებარე „ვიქტორიას ციცურების მოედანზე“ გაიმართა პირველი ორგანიზებული თამაში ორ ცხრაკაციან გუნდს შორის. შეხვედრაში მონაწილეობას მაკგილის უნივერსიტეტის რამდენიმე სტუდენტიც იღებდა. ამ თამაშისას, ისტორიაში პირველად, ბურთის ნაცვლად გამოიყენეს შაიბა. ამის მიზეზი მისი ყინულზე გაჩერების აუცილებლობა და მაყურებელთა უსაფრთხოება გახდა. კარის სიგრძე იყო 1,8 მეტრი, ხოლო თამაში 60 წუთს გაგრძელდა.
1877 წელს მაკგილის უნივერსიტეტის რამდენიმე სტუდენტმა, ბალახის ჰოკეის წესების მიხედვით, ჩამოაყალიბა ყინულის ჰოკეის შვიდი წესი. მაკგილის უნივერსიტეტის ჰოკეის კლუბი, ყინულის ჰოკეის პირველი გუნდი, დაარსდა 1877 წელს. 1881 წელს შეიქმნა კიდევ ერთი გუნდი, „მონრეალ ვიქტორიასი“.
თამაში იმდენად პოპულარული გახდა, რომ 1883 წელს მონრეალში ჩამოყალიბდა პირველი ყოველწლიური ჩემპიონატი, ზამთრის კარნავალი. პირველი ჩემპიონატი მაკგილის უნივერსიტეტის გუნდის გამარჯვებით დამთავრდა. ამ შეჯიბრზე თითოეულ გუნდში მოთამაშეთა რაოდენობა შვიდ კაცამდე შემცირდა, ხოლო თამაში დაიყო ორ ოცდაათწუთიან ნაწილად. სათამაშო პოზიციებს დაერქვათ: მარჯვენა და მარცხენა შემტევი, ცენტრი, როვერი, პოინტი, ქავერ-პოინტი და მეკარე. 1885 წელს შეიქმნა მონრეალის ჰოკეის ლიგა. 1886 წელს ზამთრის კარნავალში მონაწილე გუნდებმა ჩამოაყალიბეს „კანადის სამოყვარულო ჰოკეის ლიგა“ (AHAC) და ჩაატარეს სეზონი ჩემპიონი გუნდის გამოსავლენად.
thumb|left|[[სტენლის თასი ჰოკეის დიდების დარბაზში]] ევროპაში პირველ თამაშად 1885 წელს შვეიცარიის ქალაქ სანქტ-მორიცში გამართული შეხვედრა ითვლება, სადაც ოქსფორდის უნივერსიტეტის ყინულის ჰოკეის კლუბი თავის ტრადიციულ მეტოქეს, კემბრიჯს დაუპირისპირდა; თუმცა ეს ფაქტი არ არის დამტკიცებული. შეხვედრა ოქსფორდელებმა 6-0 მოიგეს. ევროპაში ყინულის ჰოკეის პირველი ფოტო-სურათები და გუნდის სიები დათარიღებულია 1895 წლით. ამ პერიოდში დაიწყეს ევროპაში გავრცელებული სპორტის – ბენდის ყინულზე თამაში. ის დღემდე რჩება პოპულარულ ზამთრის თამაშად ჩრდილოეთ ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში.
1888 წელს კანადის გენერალ-გუბერნატორი, ლორდი ფრედერიკ სტენლი, რომლის ვაჟები და ქალიშვილი ყინულის ჰოკეის თაყვანისმცემლები იყვნენ, დაესწრო მონრეალის ზამთრის კარნავალს და მოიხიბლა თამაშით. იმ პერიოდის კანადაში საუკეთესო გუნდს ჯილდოდ არაფერი ერგებოდა, ამიტომ 1892 წელს ლორდმა სტენლიმ შეიძინა თასი გამარჯვებულისთვის. The Dominion Hockey Challenge Cup (შემდეგში სტენლის თასი) პირველად გადაეცა მონრეალის ჰოკეის კლუბს, რომელმაც 1893 წელს მოიგო კანადის სამოყვარულო ჰოკეის ლიგა (AHAC). სტენლის თასი დღემდე ყოველწლიურად გადაეცემა ნაციონალური ჰოკეის ლიგის გამარჯვებულ გუნდს. ლორდ სტენლის ვაჟი არტური დაეხმარა ონტარიოს ჰოკეის ასოციაციას ჩამოყალიბებაში, ხოლო ქალიშვილი იზაბელი იყო ერთ-ერთი პირველი ყინულის ჰოკეის მოთამაშე ქალი.
1893 წლისთვის მარტო მონრეალში თითქმის ასი ჰოკეი გუნდი იყო. გარდა ამისა, არსებობდა არა ერთი ლიგა მთელი კანადის მასშტაბით. უინიპეგის ჰოკეის გუნდის მოთამაშეებმა პირველად გამოიყენეს კრიკეტის რბილი დამცავები მეკარეების ფეხების დასაცავად. ასევე, მათ შემოიღეს „აქანდაზის დარტყმა“, შემდეგში ცნობილი, როგორც მაჯის დარტყმა. კარებმა მიიღეს სტანდარტული ზომა 1900 წლის კანადის სამოყვარულო ჰოკეის ლიგის მიმდინარეობისას. ხოლო ტერმინები პოინტი და ქავერ პოინტი 1906 წელს ჩაანაცვლა შესაბამისად, მარცხენა და მარჯვენა მცველმა.