cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დედამიწის მანტია
ვარაუდობენ, რომ მანტიის ნივთიერების უშუალო ნიმუშებია ულტრაფუძე ქანების ნატეხები, რომლებიც ჩანართების სახით გვხვდება ბაზალტურ ლავებსა და ალმასის შემცველ აფეთქების მილებში, აგრეთვე შუაოკეანური ქედების რიფტების ძირიდან ამოღებული ნატეხები. მანტიის ძირითადი ქანმაშენი მინერალებია მაგნიუმიანი ოლივინი, პიროქსენები, გრანატი, რომლებთან ერთადაც შეიძლება იყოს ამფიბოლები, ბიოტიტი, შპინელი, კვარცი. მანტიის ნივთიერების ფიზიკური თვისებების ცვლა, რაც აისახება ვერტიკალური მიმართულებით სეისმური ტალღების სიჩქარეთა განაწილების ცვლაში, გამოწვეული უნდა იყოს ფაზური გადასვლებით. დადგენილია მანტიის ნივთიერების ქიმიური შედგენილობის ჰორიზონტული და ვერტიკალური არაერთგვაროვნება, რაც ძირითადად მინარევი ელემენტების არათანაბარი განაწილებით არის განპირობებული. დედამიწის ქერქში მიმდინარე პროცესები მჭიდროდაა დაკავშირებული მანტიაში მიმდინარე პროცესებთან; ფიქრობენ, რომ ტექტონიკური მოძრაობების ენერგიის ძირითად წყაროს მანტიაში მიმდინარე პროცესები წარმოადგენს. დამაჯერებლად არის დადგენილი ისიც, რომ მაგმის, საკუთრივ ბაზალტურის, წარმოქმნა ზედა მანტიაში მიმდინარეობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედამიწის აგებულება
კურტრეს ბრძოლა (1302)
250px|მინიატიურა|ოქროს დეზების ბრძოლა კურტრეს ბრძოლა ოქროს დეზების ბრძოლა — ბელგიის ქალაქ კურტრეს მახლობლად 1302 წლის 11 ივლისს საფრანგეთის ჯარებსა და ფლანდრიის სახალხო ლაშქარს შორის გამართული ბრძოლა. ფრანგებს სარდლობდა გენერალ-კაპიტანი გრაფი რობერტ II დ’არტუა, ხოლო ფლანდრიელებს ვილჰელმ ჟილიე.
საფრანგეთის მიერ ფლანდრიის დაპყრობამ (1300) და მეფისნაცვალთა მოძალადეობამ გამოიწვია სახალხო აჯანყება 1302 წელს. აჯანყებულებმა ალყა შემოარტყეს კურტრეს, რომელსაც მეფის ჯარები მიადგა. ცხენოსან რაინდთა შეტევა ფლამანდიელმა ქვეითმა მოლაშქრეებმა უკუაგდეს. ბრძოლის შემდეგ შეაგროვეს 700 ოქროს დეზი, ამიტომ ამ ბრძოლას „დეზების ბრძოლა“ ეწოდა. საფრანგეთის მეფე ფილიპე IV ლამაზი იძულებული გახდა უარი ეთქვა ფლანდრიის დაპყრობაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ბელგიის ბრძოლები კატეგორია:XIV საუკუნის ბრძოლები
სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაცია
სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაცია (ინგლ. Association of Southeast Asian Nations; ASEAN) — პოლიტიკური და ეკონომიკური ორგანიზაცია. მისი წევრია სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის 10 სახელმწიფო, რომელთა საერთო ფართობია 4,464 ათასი კმ², მოსახლეობა — 611 მილიონი. ასოციაციის შექმნას 1967 წლის ბანგკოკის ხელშეკრულებით საფუძველი ჩაუყარეს ინდონეზიამ, მალაიზიამ, ფილიპინებმა, სინგაპურმა და ტაილანდმა. 1984 წელს მათ შეუერთდათ ბრუნეი, 1995 წელს ვიეტნამი, 1997 წელს მიანმარი და ლაოსი, ხოლო 1999 წელს ამ ორგანიზაციის წევრი გახდა კამბოჯა. 1984 წლიდან მოყოლებული პაპუა ახალ გვინეას გააჩნია დამკვირვებლის სტატუსი, დამკვირვებლის სტატუსით სარგებლობს ასევე აღმოსავლეთ ტიმორი, რომელმაც 2006 წელს წევრობაზე შეიტანა მოთხოვნა. 2009 წლის სექტემბერში წევრმა ქვეყნებმა გადაწყვიტეს ჩამოეყალიბებინათ ეკონომიკური სივრცე, ევროკავშირის მაგალითის მიხედვით, ორგანიზაციის შემადგენლობაში დაქვემდებარებული ორგანიზაციებიც, როგორიცაა რეგიონული ფორუმი უსაფრთხოების საკითხებზე სამუშაოდ (ARF), თავისუფალი ვაჭრობის ზონა (AFTA) ვაჭრობის გასაძლიერებლად, ასეანის საინვეტიციო არეალი (AIA), შიდა და რეგიონსგარე ინვესტიციების მოზიდვის უზრუნველყოფისთვის. ასეანის წევრი სახელმწიფოები მართავენ ყოველწლიურ კონფერენციას, რომელიც ტარდება მინისტერიალის სახით, სადაც განიხილება მომავალი წლის უპირატესობები. ასეანის ბოლო ყოველწლირი კონფერენცია გაიმართა 2014 წლის მაისის დასაწყისში მიანმარის დედაქალაქ ნაიფიიდოში. ასენის დიალოგ პარტნიორები არიან ავსტრალია, ჩინეთი, ევროკავშირი, აშშ, ახალი ზელანდია, რუსეთი, იაპონია, კანადა და სამხრეთ კორეა. ასეანს 1997 წელს ჩაუვარდა მოლაპარაკება ასენი+სამი ფორმატის ჩამოყალიბებაზე რაც, გულისხმობდა ჩინეთის, სამხრეთ კორეის და იაპონიის მიერ ასეანთან თავისუფალი სავაჭრო ზონის შექმნას, ჩაშლის მიზეზი კი გახდა ასენაის ქვეყნების შედარებითი ჩამორჩენილობა და სამხრეთი კორეა იაპონიასთან და ჩინეთის განსხვავებული სამომავლო გეგმები. ასოციაციის 10 ქვეყნიდან 6 რესპუბლიკური მმართველობისაა, ოთხი კი მონარქიული ქვეყანაა, მათ შორის ბრუნეი აბსოლუტური მონარქიაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
ხომულის მღვიმე
ხომულის მღვიმე, დუქნისწყარო — კარსტული მღვიმე საქართველოში, სოფელ ხომულის მიდამოებში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ხომულის მიდამოებში არსებული ტბის მახლობლად, ზღვის დონიდან 95 მ სიმაღლეზე.
ხომულის მღვიმეს შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. შესასვლელის სიგანეა 18 მ, სიმაღლე 6 მ, სიღრმეში სიმაღლე 1 მ. საერთო სიგრძეა 70 მ. ფართობი 1370 მ², მოცულობა 1000 მ³. მღვიმე მშრალია.
გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. მღვიმე იწყება წამოხურული კარნიზით. შესასვლელის წინ (ზედაპირზე) ჩაქცევით წარმოშობილი ტბაა. 4 მეტრიანი საფეხურით მღვიმე ორ ნაწილად იყოფა. წინა ნაწილი ვრცელია, ფსკერზე კარსტული ძაბრებით. მეორე ნაწილი ვიწრო ხვრელია, სადაც გადაადგილება მხოლოდ ფორთხვით არის შესაძლებელი. წინა ნაწილი ვრცელია, ფსკერზე სხვადასხვა ზომის კარსტული ძაბრებია, მღვიმის ბოლო ვიწრო და დატოტვილია.
მღვიმის ქვედა იარუსებში მიედინება მიწისქვეშა მდინარე, რომელიც 1 კმ გავლის შემდეგ ფაცრისთავთან ზედაპირზე ამოედინება და წყალტუბოსწყლის სახელით გუბისწყლისკენ მიედინება. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება სტალაქტიტები, სტალაგმიტები, კალციტის გურები; მექანიკურიდან ნგრევის ადგილობრივი მასალა, გუანოს ნარჩენები.
2008 წლის ივლისის მონაცემებით ჰაერის ტემპერატურა მღვიმეში 13,5–14,0°C შეადგენს. ჰავა დინამიკურია. შეიმჩნევა დროებით ღვართა ნაკვალევი. გვირაბის ბოლოში პატარა ტბაა. შესასვლელის წინ, ზედაპირზე არსებული ტბის სიღრმე 5 მ-ია, გარშემოწერილობა 30 მ. იგი მიწისქვეშა დინებით წყალტუბოს წყალსაცავს უერთდება.
ხომულის მღვიმე პირველად აღწერა ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სპელეოექსპედიციამ 1959 წელს. 1974 წელს ჩატარდა არქეოლოგიური კვლევა, რომლის ხელმძღვანელი იყო ალექსანდრე კალანდაძე. დადგინდა, რომ ხომულის მღვიმეს სხვადასხვა დროს იყენებდნენ საცხოვრებლად, სამალავად, თავშესაფრად. ნაპოვნია ენეოლითის, ბრინჯაოსა და შუა საუკუნეების დროის თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ქვედა ფენაში გამოვლინდა გადაშენებულ ცხოველთა ნაშთები, რომელთა შორის მღვიმური დათვის მთლიანი ქალაც იყო. შესასვლელთან გათხრილ საცდელ შურფში გამოვლენილია მცირე რაოდენობით წითელი თიხის კერამიკის ნამსხვრევები. მღვიმეში ბინადრობენ ღამურები, ობობები, მრავალფეხიანები.
ხომულის მღვიმე ბუნების ძეგლია. ყველაზე ახლომდებარე მსხვილი დასახლებული პუნქტია ქალაქი წყალტუბო. თბილისიდან წყალტუბო დაშორებულია 257 კმ-ით; ხანგრძლივობა 3 სთ. და 30 წთ; ქალაქი წყალტუბო — სოფელი ხომული — ხომულის მღვიმის ბუნების ძეგლი 3,7 კმ, ხანგრძლივობა 15 წთ.
სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია III კატეგორია:იმერეთის მხარის მღვიმეები კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
ბინდის საგა: ახალი მთვარე
ფილმი ეკრანებზე 2009 წლის 18 ნოემბერს გამოვიდა. მან ასევე მესამე ადგილი დაიკავა "ყველაზე შემოსავლიან ეროვნულ პრემიერებს" შორის, "ბნელი რაინდისა და ადამიანი-ობობა 3-ის შემდეგ.
სიუჟეტი
კალენების ოჯახი ბელას დაბადების დღის აღსანიშნავ წვეულებას უმართავენ, სადაც ჯასპერი მოულოდნელად თავს ვერ შეიკავებს და ბელაზე თავდასხმას შეეცდება. მას შეაჩერებენ, მაგრამ ედვარდი მიხვდება რომ მისი სიახლოვე ბელასთვის სახიფათოა და გოგონას დატოვებას გადაწყვეტს. ის ეტყვის ბელას რომ აღარ უყვარს. ბელა ამის გამო საშინელ დეპრესიაშია. ახალი მეგობარის ჯეიკობ ბლექის დახმარებით ბელა გამოვა დეპრესიიდან. მალე ბელა გაიგებს რომ ჯეიკობი მაქციაა და ლაპუშზე მაქციების მთელი ტომია, ამას ისიც ემატება რომ ჯეიმზის შეყვარებული ვიქტორია ბელაზე ნადირობს. ისინი ვამპირების პირველი მტრები არიან. ბელას ვიქტორიასგან მგლები მაქციები იცავენ. საბოლოოდ ბელა კლდიდან გადახტება და დახრჩობისგან ჯეიკობი გადაარჩენს. სახლში ბელას ედვარდის და, ელისი დახვდება. რომელსაც გაუკვირდება რომ ბელა ცოცხალია. ის აუხსნის გოგონას რომ დაინახა როგორ გადახტა ბელა კლდიდან (ელისის ნიჭი მომავლის ხედვაა). შემდეგ კი ეტყვის რომ ედვარდს ჰგონია რომ ბელა დაიღუპა და ახლა ვოლტურიში მიდის რათა ვამპირების უძველეს კლანს, სამეფო ოჯახს სთხოვოს მოკვლას. ელისი და ბელა მაშინვე იატლიის ქალაქ ვოლტურისკენ გაემართებიან. ბელა შეძლებს ედვარდის გადარჩენას, მაგრამ ახალი საფრთხე იჩენს თავს. ვოლტურის წევრები, სიცოცხლის სანაცვლოდ ბელას გარდაქმნას და ვამპირად გადაქცევას მოითხოვენ. ედვარდს მოუწევს ამ მძიმე გადაწყვეტილების მიღება და დასთანხმდება არიოს (ვოლტურის სამეულიდან უმთავრესს) ბელას გარდაქმნაზე. ბელა და ედვარდი ფორკსში ბრუნდებიან. ბელას და ჯეიკობის ურთიერთობა რთულდება. ფილმის ბოლოს ედვარდი ბელას ხელს სთხოვს.
ალექსანდრე ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) XVIII ს.
ალექსანდრე ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) (გ. 23 სექტემბერი, 1737) — კახეთის მეფის დავით II (იმამყულია-ხანის) უფროსი ვაჟი, მაჰმადიანური სახელი — ალი-მირზა. 1735 წელს თამაზყული-ხანმა (1736-იდან ნადირ-შაჰი) ქართლ-კახეთის მმართველად დანიშნა, შემდეგ კახეთის ნაიბად. ქართლ-კახეთის მოსახლეობის ანტიირანული გამოსვლების დროს ებრძოდა აჯანყებულებს. 1737 ირანმა გადააყენა. სცადა კახეთში გაბატონება, მაგრამ სპარსულ ტრადიციებზე აღზდრილი, მაჰმადიანი ალექსანდრე ბატონიშვილი ვერ დაუპირისპირდა თეიმურაზ II-ს, იძულებული გახდა შერიგებოდა შაჰს და გაემგზავრა ირანში. იქ მეთაურობდა შაჰის გვარდიის ქართულ რაზმებს. მონაწილეობა მიიღო ნადირ-შაჰის ავღანეთის ლაშქრობაში. დაიღუპა ყანდარზე იერიშის დროს.
ლიტერატურა
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1737 კატეგორია:კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები
Myopias levigata
Myopias levigata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იაპონური დიალექტების სია
იაპონურ ენას აქვს მრავალრიცხოვანი დიალექტი. ეს მრავალფეროვნება განაპირობა ქვეყნის განსაკუთრებულმა გეოგრაფიულმა მდებარეობამ. თანამედროვე იაპონური ენა ეყრდნობა ედოს (ტოკიო) დიალექტს. იაპონური ენა არ ენათესავება აინუს ენას
ლისი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ლისი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნაკადომარი
ნაკადომარი (中泊町) — დასახლება იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, კიტაცუგარუ მაზრში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
დასახლება განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები გოსიოგავარა, ცუგარუ, დასახლება სოტოგაჰამა, სოფელი იომოგიტა.
მოსახლეობა
დასახლების მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე —  ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დასახლებები (პრეფექტურა აომორი)
ასურნასირფალ II
thumb|right|350px|ასურნასირფალ II ასურნასირფალ II, ასურეთის მეფე ძველი წელთაღრიცხვით 883 - ძვ. წ. 859. მის დროს საფუძველი ჩაეყარა „ახალი ასურული სამეფოს“ სამხრეთ ძლიერებას. ასურნასირფალ II აწარმოებდა ომებს მეზობლების წენააღმდეგ. დაარბია ჩრდილოეთ შუამდინარეთში დასახლებული არამეელები, რომლებიც წინა ორი საუკუნის მანძილზე დიდად ავიწროებდნენ ასურელებს. დიდი ბრძოლები გადაიხადა ჩრდილოეთით - ნაირისა და ურარტუს ქვეყნებთან. დაიპყრო ევფრატის დასავლეთი მდებარე მიწები - სირიისა და ფინიკიის მნიშვნელოვანი ნაწილი. მისი ლაშქრობები ხასიათდებოდა დიდი სისასტიკით დაპყრობილი მოსახლეობის მიმართ. ამ ლაშქრობათა ამბები მოთხრობილია ასურნასირფალ II ანალებში, ხოლო მრავალი სცენა წარმოდგენილია ქ. ქალზუში მისი სასახლის კედლებზე ამოკვეთილ ბარელიეფებზე.
იაპონური საქმიანი კომუნიკაციის უნარ-ჩვევათა ტექსტი
იაპონური საქმიანი კომუნიკაციის უნარ-ჩვევათა ტექსტი (ანუ შემოკლებით ჯეტროს ტესტი, იაპონურ ენაზე [jetoro bijinesu nihongo nōryoku tesuto] ジェトロビジネス日本語能力テスト, ბიზნესიაპონურის უნარ-ჩვევათა ტესტი) წარმოადგენს საერთაშორისო ლეგიტიმაციის მქონე გამოცდას, რომელზეც ირკვევა გამოსაცდელი პირის უნარი თავი გაართვას იაპონურ ენაზე კომუნიკაციას საქმიან, სავაჭრო, ბიზნესგარემოში.
ტესტს იაპონიის საგარეო სავაჭრო ორგანიზაცია (ინგლისურად Japan External Trade Organization, [ჯეტრო] JETRO ) ატარებს იაპონიის სამთავრობო და სამრეწველო ორგანიზაციების ხელშეწყობით, რომელთა შორისაა საგარეო საქმეთა და ვაჭრობის, აგრიკულტურისა და ინდუსტრიის სამინისტროები. გამოცდა განსაკუთრებით ორიენტირებულია იმ პირებზე, რომელთაც სურთ იაპონიაში გააგრძელონ სწავლა, ანდა ბიზნესსაქმიანობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონური ენა კატეგორია:უცხო ენის სერტიფიკატები
სოფია პეროვსკაია
სოფია პეროვსკაია, რუს.Софья Львoвна Перoвская (დ.1853 წლის 1 (13) სექტემბერი - 1881 წლის 3 (15) აპრილი) - რუსი რევოლუციონერი, იატაკქვეშა ორგანიზაციის "ნაროდნაია ვოლიას" აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი, იმპერატორ ალექსანდრე მეორის მკვლელობის ორგანიზატორი.
ადრეული პერიოდი
სოფია პეროვსკაია დაიბადა 1853 წლის 13 სექტემბერს არისტოკრატიულ ოჯახში. მისი ბაბუა ყირიმის გუბერნატორად მსახურობდა ალექსანდრე I დროს, მამა ლევ პეროვსკი კი პეტერბურგის გენერალ-გუბერნატორი იყო.
1869 წ. სოფიამ ჩააბარა პეტერბურგის ქალთა კოლეჯში, სადაც ახალი მეგობრების წყალობით ეზიარა რევოლუციურ იდეებს. საიდუმლო ორგანიზაციაში შევიდნენ ადრინდელ რეპრესიებს გადარჩენილი და, აგრეთვე, ახალი თაობის რევოლუციონერები, რომლებიც გაერთიანდნენ ცარისტული რეჟიმის წინააღმდეგ საბრძოლველად. მათ შეიმუშავეს სოფლად ენთუზიასტების ჩასახლების შექმნის გეგმა ადგილობრივი მოსახლეობის ასამხედრებლად სახალხო რევოლუციის მოწყობის მიზნით. აგიტაციის გარდა, პროგრამა ასევე ითვალისწინებდა ხელისუფლების გამორჩეულად ოდიოზური წარმომადგენლების ფიზიკურ განადგურებას. თითქმის ოთხი წლის მანძილზე სოფია პეტერბურგის პეტრე-პავლეს ციხეში იყო დატუსაღებული, მოგვიანებით კი გადასახლებას მან მხოლოდ გზაში ბადრაგისგან გაქცევით დააღწია თავი.
მეამბოხე სულის განმტკიცება
მან გააგრძელა აგიტაცია სტუდენტებს და მუშებს შორის, გმობდა არსებულ უსამართლობას და ამტკიცებდა ექსპლუატატორული სისტემის შეცვლის აუცილებლობას. თამამმა და ენერგიულმა პეროვსკაიამ პირადად მიიღო მონაწილეობა ციხიდან ერთ-ერთი თავისი თანამებრძოლის გათავისუფლების მცდელობაში. 1879 წ. ყრილობაზე უთანხმოების გამო ხალხოსნების ჯგუფი ორად დაიყო: ერთი ნაწილი გიორგი პლეხანოვის მეთაურობით რეჟიმის ძალმომრეობისგან თავის დასაცავად და თავისუფლების მოსაპოვებლად უპირატესობას ხალხის მასებში სიტყვის გავრცელებას ანიჭებდა, მეორე ნაწილი კი იგივე მიზნის მისაღწევად ტერორის გამოყენების მომხრე იყო. ამ უკანასკნელის კონცეფცია სოფია პეროვსკაიამ გაიზიარა, ახალ დაჯგუფებას კი "ნაროდნაია ვოლია" ეწოდა.
ნადირობა იმპერატორზე
იმის მიუხედავად, რომ ალექსანდრე II ბატონყმობის გაუქმების ავტორი იყო, ხალხოსნები მას ფართო რეფორმების მთავარ დაბრკოლებად მიიჩნევდნენ, რის გამოც ის თავიანთ სამიზნედ შეარჩიეს. იმპერატორის მკვლელობა გადაწყდა სოფიას უშუალო მონაწილეობით გამართულ შეხვედრაზე. პირველად თავდამსხმელებმა მონარქის მატარებლის აფეთქება სცადეს, თუმცა შეცდომით მათ სხვა მატარებელი გაანადგურეს.
1879 წლის ნოემბერში "ნაროდოვოლცების" წევრმა დურგალმა სტეფან ხალტურინმა შესძლო ზამთრის სასახლეში სამსახურში მოწყობა ყალბი დოკუმენტით იმის მიუხედავად, რომ ის პოლიციისგან იძებნებოდა. სამი თვის შემდეგ მან იმპერატორის სასადილო ოთახის ქვეშ ბომბი ააფეთქა, რომელმაც ალექსანდრეს ნაცვლად 76 კაცი იმსხვერპლა და დაასახიჩრა.
ახლად ჩამოყალიბებულმა უშიშროების სამსახურმა (ოხრანკა) მესამე შეთქმულების განხორციელებამდე ერთი დღით ადრე ორგანიზაციის ერთ-ერთი მეთაური ანდრეი ჟელიაბოვი შეიპყრო, თუმცა მან არ გასცა თანამზრახველები. ამ დანაკარგის მიუხედავად, 1881 წლის 1 მარტს განზრახვა სისრულეში იქნა მოყვანილი: კორტეჟზე თავდასხმისას სოფია პეროვსკაიამ თეთრი ხელსახოცით ნიშანი მისცა შეთქმულებს, იგნატი გრინევიცკის მიერ ნასროლმა ბომბმა კი ალექსანდრე ადგილზე მოკლა.
დაპატიმრება და გასამართლება
ციხიდან ჟელიაბოვის გამოხსნის მოტივით სოფიამ უარი თქვა ქალაქიდან გასვლაზე, პოლიციამ კი მისი დაკავება სხვა მებრძოლების გამოტეხვის შედეგად შესძლო.
სასამართლოზე გამოძიებამ წარმოადგინა მკვლელობის დეტალები, რომელშიც გამოკვეთილი იყო სოფია პეროვსკაია საკვანძო როლი - სწორედ მისმა შემუშავებულმა ოპერაციის გეგმამ განუსაზღვრა შეთქმულების თითოეულ მონაწილეს ფუნქცია-მოვალეობები და პასუხისმგებლობის არეალი.
სამ მეგობართან ერთად სოფი სახალხოდ ჩამოახრჩვეს მოედანზე, რომელსაც 12 ათასი სამხედრო მოსამსახურე იცავდა. სიკვდილით დასჯას ხელისუფლების და ელიტის არაერთი წარმომადგენელი დაესწრო.
სოფია გაუტეხელი დარჩა, რასაც დედის მიმართ გაგზავნილი წერილის ფრაგმენტი ადასტურებს: "ვიცხოვრე ჩემი შინაგანი რწმენით, განაჩენს სუფთა სინდისით ვხვდები."
მემკვიდრეობა
სოფია რუსეთის ისტორიაში პოლიტიკური მიზეზის გამო სიკვდილით დასჯილი პირველი ქალი გახდა. ნიშანდობლივია, რომ სოციალური სამართლიანობისთვის შეუპოვრად იღვწოდა თავად არისტოკრატის წარმომადგენელი. იდეოლოგიური თვალსაზრისით ლევ ტოლსტოიმ სოფია პეროვსკაია ჟანა დარკს შეადარა.
1917 წელს ძალაუფლება მოიპოვეს ბოლშევიკებმა, რომლებმაც ნაროდნიკების იდეალიზაცია მოახდინეს. გაჩნდა ლექსები, ფილმები, მოთხრობები მათ უკვდავსაყოფად. ბევრ ქალაქში დაიდგა ძეგლები, ქუჩებს და მოედნებს ეწოდა სოფია პეროვსკაიას სახელი. გამონაკლისი არც თბილისი იყო, სადაც მისი სახელი ერქვა ამჟამინდელ ელენე ახვლედიანის ქუჩას.
ლიტერატურა
Долгий В. Г. Порог: Повесть о Софье Перовской. — М.: Политиздат, 1974.
სქოლიო
კატეგორია: დაბადებული 1853 კატეგორია: გარდაცვლილი 1881 კატეგორია: რევოლუციონერები კატეგორია: რუსი რევოლუციონერები
უჩამეთი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 47 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მარია სვოლუ
მარია სვოლუ ( Μαρία Σβώλου, nee Desipri, Δεσύπρη, დ. 1892, ათენი — გ. 3 ივნისი, 1976) — ბერძენი პოლიტიკოსი და ფემინისტი. გაერთიანებული დემოკრატიული მემარცხენე პარტიის ( ΕΔΑ ) წევრი. 1958-1963 წლებში — საბერძნეთის პარლამენტის წევრი ათენიდან.პოლიტიკოს ალექსანდროს სვოლოსის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარია სვოლუ დაიბადა დაახლოებით 1892 წელს ათენში (ან პირეოსში ). ის იყო ხუთი ქალიშვილიდან ერთ-ერთი. მამა — გეორგიოს დეზიპრისი ( Γεώργιος Δεσύπρης, 1851-1913), კუნძულ ტინოსის მკვიდრი, დედა — სოფია ემანუელი ( Σοφία Εμμανουήλ )  პირეოსიდან იყო. ოჯახი ცხოვრობდა პირეოსში, სადაც გეორგიოს დეზიპრისი საბერძნეთის ეროვნული ბანკის ფილიალის ბუღალტრად მუშაობდა. 1898 წლის აგვისტოში გადავიდა ლარისაში, სადაც დაინიშნა საბერძნეთის ეროვნული ბანკის ლარისას ფილიალის დირექტორად.
მარია სვოლუ იყო პირველი  შრომის ინსპექტორი ქალი ეროვნული ეკონომიკის სამინისტროში, რომელმაც გააშუქა მშრომელი ქალების საშინელი სამუშაო პირობები. ომთაშორის პერიოდში გახდა ქალთა მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. ასევე იყო ავრა თეოდოროპულუს ინიციატივით 1920 წელს შექმნილი საბერძნეთის ქალთა უფლებების ლიგის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მდივანი, 1925 წელს მისი ინიციატივით დაარსდა საღამოს დასაქმებულ ქალთა სკოლა (Εσπερινής Σχολής Γυναικών Υπαλλήλων), რომელიც 1965 წლამდე ფუნქციონირებდა.
მარია სვოლუს ინიციატივით 1933 წელს გაიხსნა სკოლა. მან აიღო ნებართვა მაკონტროლებელი სამინისტროებიდან, მოძებნა შენობა, დახარჯა დიდი დრო და ძალისხმევა პირველ წლებში დაფინანსების ძიებასა და მასწავლებლების დაქირავებაში. 1932 წელს ეგზარქიის რაიონში კოლეთის ქუჩაზე  ნიკოს ბიზაკისის პროექტით აშენდა შენობა, რომელშიც სასწავლებელი განთავსდა.
ღერძი სახელმწიფოების მიერ საბერძნეთის ოკუპაციის დროს 1940-1945 წლებში სკოლა დახურეს. შენობა გერმანელებმა დაიკავეს. ომის შემდეგ 1961 წლამდე სკოლის შენობაში სასწავლო პროცესი განახლდა. ამჟამად იქ ფუნქციონირებს ათენის 35-ე მუნიციპალური  დაწყებითი სკოლა (35ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών ). 1928 წელს დააარსა სათამაშოებისა და დეკორატიული ხელოვნების სკოლა, რომელიც ცნობილია "პაპასტაროსის სკოლის" სახელით. (ამჟამად იმიტოსის 1 პროფესიული ლიცეუმი, 1ο Επαγγελματικό Λύκειο Υμηττού ). მარია სვოლუმ 1932 წელს დატოვა საბერძნეთის ქალთა უფლებების ლიგა.
მარია სვოლუ ოკუპაციის დროს საბერძნეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტის ( ΕΑΜ ) რიგებს შეუერთდა, ამავე დროს იყო  იატაკქვეშა გაზეთ Νέα Γενιά -ის —   გაერთიანებული პანელინისტური ახალგაზრდული ორგანიზაციის ( ΕΠΟΝ ) პრესის ცენტრალური ორგანოს —   სარედაქციო კოლეგიის წევრი. 1944 წლის აპრილის არჩევნებში იგი აირჩიეს უმაღლეს საკანონმდებლო ორგანოს ეროვნული საბჭოს დეპუტატად. 1958 წლის 11 მაისს და 1961 წლის 29 ოქტომბერს — ათენის მეორე ოლქის დეპუტატად პარლამენტის გაერთიანებული დემოკრატიული მემარცხენე პარტიიდან.
1964 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ქალთა საყოველთაო ბერძნული კავშირის შექმნაში ( Πανελλαδική Ένωση Γυναικών, ΠΕΓ ).
1922 წელს ცოლად გაჰყვა სოციალისტ პოლიტიკოსს და სახელმწიფო მოღვაწეს ალექსანდრე სვოლოსს (1892-1956).
1922 წელს ათენში გამოიცა მარი სვოლუს წიგნი "ქალი და სოციალური უზრუნველყოფა" ( Η γυναίκα και η κοινωνική πρόνοια ).
მარია სვოლუ გარდაიცვალა 1976 წლის 3 ივნისს. მეორე დღეს დაკრძალეს ათენის პირველ სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:ბერძენი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ბერძენი ფემინისტები კატეგორია:ბერძენი სოციალისტები
ჩიჩ მარინი
რიჩარდ ენთონი „ჩიჩ“ მარინი (Cheech Marin; Cheech Marin; დ. 13 ივლისი, 1946) — მექსიკელ-ამერიკელი კომედიური მსახიობი და მწერალი. დაიბადა მამამისის, პოლიციელის, ოსკარ მარინისა და დედამისის, მდივნის, ელზას ოჯახში. სახელი მოიხვეჭა როგორც კომიკური დუეტის — „ჩიჩი და ჩონგის“ მონაწილემ. გახმოვანებული აქვს რიგი ანიმაციური ფილმის „ოლივერი და კომპანია“ (1988), „მეფე ლომი“ (1994), „მანქანები 2“ (2011) და სხვათა პერსონაჟები. დაამთავრა კალიფორნიის შტატის უნივერსიტეტი ნორტრიჯში. 1998 წელს მონაწილეობა მიიღო ალბომ „Follow the Leader“-ის ჩაწერაში. ცხოვრობს კალიფორნიაში. 2009 წლიდან დღემდე ქორწინებაში იმყოფება ნატაშა რუბინთან.
ჰუსიტური ომები
მინი|[[იან ჰუსი]] მინი|იან ჰუსის კოცონზე დაწვა ჰუსიტური ომები — საომარი მოქმედებები იან ჰუსის მიმდევრებსა და კათოლიკებს შორის (აგრეთვე მოგვიანებით იან ჰუსის ზომიერ და რადიკალ მიმდევრებს შორის) 1419-1434 წლებში. ეს იყო პირველი ევროპული ომი, სადაც ფართოდ გამოიყენებოდა ცეცხლსასროლი იარაღი. ჰუსიტურმა არმიამ დიდი ზიანი მიაყენა მასზე მრავალრიცხოვან რაინდების მძიმე აღჭურვილობით შეიარაღებულ არმიებს. თავდაპირველად ჰუსიტები ებრძოდნენ კათოლიკებს, რომლებმაც მათ წინააღმდეგ რამდენიმე ანტიჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობა მოაწყვეს. ამის შემდეგ, ომი უკვე ჰუსიტების ორ ფრთას, ზომიერებსა („უტრაკვისტები“) და რადიკალებს („ტაბორიტები“) შორის დაიწყო, რაც საბოლოოდ ტაბორიტების მარცხით დასრულდა.
ჰუსიტური მოძრაობის დასაწყისი
ჰუსიტურმა მოძრაობამ აქტიური ხასიათი, პრაღაში იან ჰუსის ცეცხლზე დაწვის შესახებ ცნობის ჩაღწევის შემდეგ მიიღო. ბოჰემიის და მორავიის რაინდობამ და თავადობამ ჰუსის დაწვის გამო აქტიური პროტესტი გამოხატა და კონსტანცის კრებას (სადაც მიიღეს გადაწყვეტილება ჰუსის დაწვის შესახებ) გაუგზავნა წერილი, რომელშიც დაგმობილი იყო ჰუსის დაწვა, ეს წერილი ცნობილია protestatio Bohemorum-ის სახელით. უკმაყოფილება კიდევ უფრო გაზარდა იმპერატორ სიგიზმუნდის პასუხმა, რომელიც დაიმუქრა, რომ დაახრჩობდა ყველა ჰუსიტსა და ვიკლიფისტს.
პირველი ანტიჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობა
ჰაბსბურგების და კათოლიკების მცირერიცხოვანი მომხრეები კუტნას მთაზე დაბანაკდნენ. მათ მხარდასაჭერად 1420 წლის პირველ მარტს რომის პაპმა ერეტიკოსი ჰუსიტების წინააღმდეგ პირველი ანტი-ჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობის დაწყება გამოაცხადა. იმპერატორმა სიგიზმუნდმა ლაშქარი გერმანელი, პოლონელი და უნგრელი რაინდებისგან შეაგროვა, მათ ასევე შეუერთდნენ სილეზიელი და იტალიელი მოხალისე ქვეითები. ამ ლაშქრით აპრილის ბოლოს იმპერატორი შეიჭრა ჩეხეთში, და გაემართა კუტნას მთაზე დაბანაკებულ მომხრეებთან შესაერთებლად. ამ დროს ჩეხეთის სამხრეთ საზღვარზე, ავსტრიული და ბავარიული შენაერთები ჯერ კიდევ შესატევად ემზადებოდნენ, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთ საზღვარზე ბრანდებურგიდან, პფალციდან, კიოლნიდან, მაინციდან და ტრირიდან ლაშქრები გროვდებოდნენ. მაისის ბოლოს სიგიზმუნდმა მიაღწია კუტნას მთას და პრაღელებს ქალაქის ციტადელისთვის, სადაც მისი მომხრე გარნიზონი იყო განთავსებული, ალყის მოხსნა მოთხოვა. პრაღელებმა დახმარება ტაბორში გამაგრებულ ჰუსიტებს სთხოვეს. 9 ათასი ტაბორიტი, იან ჟიჟკას მეთაურობით პრაღისკენ დაიძრა, მათ სიგიზმუნდის რაინდებმა შეუტიეს, მაგრამ ტაბორიტებმა შეტევა ბომბარდებით და ვაგენბურგში გამაგრებული მშვილდოსნების და მეარკებუზეების წყალობით მოიგერიეს. 20 მაისს ჟიჟკა პრაღაში შევიდა და ყველა ჰუსიტურ შენაერთზე მეთაურობა მიიღო. სიგიზმუნდი პრაღისკენ ამჯერად აღმოსავლეთიდან დაიძრა, თუმცა შეტევის მიტანა ვერ გაბედა და 25 მაისს უკან დაიხია. ჟიჟკამ გადაწყვიტა ესარგებლა იმპერატორის უკანდახევით და აეღო პრაღის ციხე-სიმაგრე, მაგრამ სიმაგრის დამცველებმა შეძლეს შეტევის მოგერიება, ამავე დროს ქალაქს დასავლეთიდან მიადგა იმპერატორი. მან ციხის გარნიზონს სურსათი და შეიარაღება მიაწოდა და რამდენიმე ასეული ცხენი, რომელთათვის გარნიზონს არ ჰქონდა საკვების მარაგი, გაიყვანა. ივნისის ბოლოს გერმანელი რაინდების და ქვეითების ლაშქარმა ტაბორს ალყა შემოარტყა. სამხრეთიდან, ამავე ქალაქისკენ მოემართებოდა ავსტრიის ჰერცოგის ლაშქარი. ჟიჟკამ მიიღო გადაწყვეტილება, არავითარ შემთხვევაში დაეშვა ჰუსიტების მთავარი დასაყრდენის, ტაბორის დაცემა და გააგზავნა რაზმი ქალაქისკენ. ჰუსიტები თავს დაესხნენ მოალყეებს. მათ დაეხმარა ქალაქის გარნიზონიც და შედეგად იმპერატორის ლაშქარი დამარცხდა. ამის შემდეგ სიგიზმუნდმა ავსტრიელებს პრაღის მიმართულებით წასვლა და ვიტკოვის მთის დაკავება უბრძანა. თუ იმპერატორის არმია შეძლებდა ამ მთის დაკავებას, მაშინ ქალაქი სრულ ბლოკადაში მოექცეოდა. 1420 წლის 14 ივლისს ვიტკოვის მთაზე ჰუსიტებს და კათოლიკეებს შორის გადამწყვეტი ბრძოლა შედგა. ჯვაროსნებმა იერიში მთაზე მიიტანეს დამისი აღება  სცადეს, მაგრამ ვერ მოახერხეს. ჟიჟკამ წარმატებით მოგერიებული შეტევის შემდეგ, კონტრდარტყმა მიაყენა მოწინააღმდეგეს და მას ვიტკოვის მთის დატოვება აიძულა. ამ დროს სიგიზმუნდის ლაშქარს ფლანგიდან პრაღელმა მოხალისეებმა შეუტიეს. ჯვაროსნებმა უკან დაიხიეს. მართალია ეს მარცხი არ იყო გამანადგურებელი და ჯარის დიდი ნაწილის გადარჩენა მოხერხდა, მაგრამ კათოლიკების ბანაკში, ამ მარცხის შემდეგ ურთიერთდაპირისპირება დაიწყო, ამიტომ სიგიზმუნდი იძულებული გახდა 30 ივლისს ალყა მოეხსნა, ხოლო ნოემბერში მისმა ჯარმა ვიშეგრადთან კიდევ ერთი მარცხი განიცადა, რის შემდეგაც მთელი ჩეხეთი და მორავია ჰუსიტების ხელში აღმოჩნდა.
მეორე ანტიჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობა
1421 წლის მეორე ნახევარში უტრაკვისტებსა და ტაბორიტებს შორის დაპირისპირება გამწვავდა. ერთიანი ჰუსიტური არმია ფაქტობრივად დაიშალა. სიგიზმუნდმა გადაწყვიტა ესარგებლა მოწინააღმდეგე ბანაკში არსებული უთანხმოებით და მეორე ანტი-ჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობა წამოიწყო. 1421 წლის სექტემბერში ალყა შემოარტყა საქსონიის საზღვართან ახლოს მდებარე ქალაქ ჟატეცს. იან ჟიჟკამ შეძლო ალყა გარღვევა და ქალაქში საკვებისა და შეიარაღების შეტანა, მაგრამ პოლონელი და უნგრელი რაინდების კონტრშეტევის შემდეგ, იძულებული გახდა პრაღისკენ დაეხია. ჟიჟკამ თავდაცვითი პოზიციები ვლადარის მთაზე, ქალაქ ჟლუტეცთან ახლოს დაიკავა. ტაბორიტემა ააგეს ვაგენბურგი, რომლეშიც ბომბარდირები დააყენეს. სამი დღის განმავლობაში უტევდნენ ჯვაროსნები მოწინააღმდეგეს, მაგრამ მათი ყველა შეტევა წარუმატებლად დასრულდა. ამის შემდეგ ჰუსიტები ჟლუტეცის მიმართულებით გაიჭრნენ. მარცხის შემდეგ ჯვაროსნები იძულებული გახდნენ დაეტოვებინათ ჩეხეთი. მათ მომარაგების პრობლემაც შეექმნათ. წლის ბოლოს ჯვაროსნები ჩეხეთში ისევ შეიჭრნენ და კუტნას მთამდე მივიდნენ სადაც მათ ტაბორიტების ლაშქარი დახვდათ. ამ დროისთვის ჟიჟკა უკვე სრულად დაბრმავებული იყო. მან ერთ-ერთ ბრძოლაში დაკარგა მეორე თვალი, თუმცა ეს არ უშლიდა მას ემეთაურა ჯარისთვის. სიგიზმუნდმა შეძლო კუტნას მთის აღება, მაგრამ 1422 წლის 8 იანვარს გაბრთან ჰუსიტებთან ბრძოლაში უმძიმესი მარცხი განიცადა. ტაბორიტებმა გადაწყვიტეს მტრის გადედევნებოდნენ, რამაც შედეგი გამოიღო მდინარე საზავაზე გადასვლის დროს: რამდენიმე რაინდს ყინული ჩაუტყდა და დაიხრჩო. მათი აღჭურვილობა ჟიჟკას მეომრებს დარჩათ. დევნა ქალაქ გერმანულ ბროდიმდე გაგრძელდა, ორ დღეში ჰუსიტებმა ქალაქი აიღეს. 1423 წელს ტაბორიტების დიდი ლაშქარიუნგრეთსა და მორავიაში შეიჭრა. ოქტომბრის შუა რიცხვებში ისინი მდინარე დუნაიმდე (კომარნოს და ესტერგომს შორის) მივიდნენ. აქ უნგრელების მრავალრიცხოვანი არმია დახვდათ და ჟიჟკამ გადაწყვიტა უბრძოლველად დაეტოვებინა უნგრეთი და ჩეხეთში დაბრუნებულიყო. უკან დახევის დროს უნგრელები ჩეხებს ბომბარდირებს უშენდნენ. ჰუსიტებმა დანაკარგი განიცადეს, თუმცა ჯარის დიდმა ნაწილმა მოახერხა უკანდახევა. უნგრეთის და მორავიის კამპანიის წარუმატებლობამ გაამწვავა დაპირისპირება უტრაკვისტებს და ტაბორიტებსს შორის, რამაც საბოლოოდ სამოქალაქო ომი გამოიწვია.
სამოქალაქო ომი
1424 წლის 7 ივნისს ქალაქ მატეშოვთან უტრაკვისტებს და ტაბორიტებს შორის გადამწყვეტი ბრძოლა შედგა. ტაბორისტებმა გაიმარჯვეს, რაშიც გადამწყვეტი როლი შეასრულა მათმა კავალერიის მოულოდნელმა შეტევამ და მისაბმელებმა, რომლებსაც მთიდან აგორებდნენ ტაბორიტები და ამით შეჰქონდათ არეულობა მტრის ბანაკში. ამ გამარჯვების შემდეგ ჰუსიტური ძალები კვლავ ერთი პიროვნების კონტროლის ქვეშ მოექცნენ, მაგრამ თავად ეს პიროვნება, იან ჟიჟკა იმავე წლის 11 ოქტომბერს შავმა ჭირმა იმსხვერპლა. ჰუსიტების ახალ მეთაურად პროკოპ დიდი, იგივე პროკოპ ტიტველი აირჩიეს. შავმა ჭირმა მნიშვნელოვნად დაასუსტა ჰუსიტები და ისინი იძულებული გახდნენ მოსაზღვრე სახელმწიფოებზე ლაშქრობები დროებით შეეწყვიტათ.
მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობა
1425 წელს მესამე ანტიჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობა დაიწყო, ამ ლაშქრობაში მთავარ როლს ავსტრიის ერცჰერცოგი, ალბრეხტი ასრულებდა. მორავიაში შეჭრილი ჯვაროსნები დამარცხდნენ და იძულებული გახდნენ უკან ავსტრიაში დაბრუნებულიყვნენ. შემდეგ წელს ჩეხურმა არმიამ პროკოპ დიდის ხელმძღვანელობით, ალყა შემოარტყა ქალაქ უსტი-ნად-ლაბემს, რომელიც საქსონელებს ჰქონდათ დაპყრობილი. ჰუსიტების არმია შედგებოდა დაახლოებით 25 ათასი მეომრისგან, ძირითადად ტაბორიტები და პრაღელი მოხალისეები ქალაქში მყოფი გარნიზონის გადასარჩენად და ჩეხების უკუსაგდებად საქსონიის, მეისენისა და თიურინგიის სამთავროებიდან 15-20 ათასიანი არმია დაიძრა. გერმანელებმა შეუტიეს ვაგენბურგს, რომელიც ხუთასი მისაბმელისგან შედგებოდა და ერთ ადგილას მისი გარღვევაც კი შეძლეს, მაგრამ ჰუსიტების კავალერიამ განახორციელა წარმატებული კონტრშეტევა და უკუაგდო მოწინააღმდეგე. გერმანელებმა უკან დაიხიეს და დატოვეს დაახლოებით ოთხი ათასი დაღუპული.
1426 წლისა და 1427 წლის ლაშქრობები (მეოთხე ანტიჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობა)
მეოთხე ანტიჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობას სათავეში ჩაუდგა ბრანდებურგის კურფიურსტი ფრიდრიხი. პროკოპ დიდი და მეორე მეთაური პროკოპ მცირე თავის მხრივ შეიჭრნენ ავსტრიაში და 1427 წლის 4 აგვისტოს ტახოვის ბრძოლაში ავსტრიის ერცჰერცოგის მეთაურობით გერმანელები დაამარცხეს. 1428-1430 წლებში ჩეხები არაერთხელ შეიჭრნენ სილეზიაში საქსონიაში და სხვა გერმანულ სახელმწიფოებში მათ ერთხელ ვენასაც კი შემოარტყეს ალყა თუმცა წარუმატებლად.
მეხუთე ჯვაროსნული ლაშქრობა
1431 წელს საიმპერიო სეიმმა მიიღო გდაწყვეტლება მოეწყოთ მეხუთე ანტიჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობა ჰუსიტების წინააღმდეგ. გერმანიის თავადობამ გამოიყვანა 8200 ცხენოსანი რაინდი და დიდი რაოდენობით ქვეითები, რომლებიც აღჭურვილი იყვნენ 150 ბომბარდირით. აგვისტოში ჯვაროსნების არმიას ფრიდრიხ ბრანდებურგელის მეთაურობით, მოულოდნელად თავს დაესხა ჰუსიტები და დამარცხდნენ (დომაჟლიცეს ბანაკში), ჯვაროსნები გაიქცნენ და დატოვეს დიდი რაოდენობით აღჭურვილობა და არტილერია. ამის შემდეგ ტახოვთან, ჩეხებმა უკვე მეორედ დაამარცხეს საქსონელი და ბავარიელი ფეოდალების არმია, რის შემდეგაც მეხუთე ანტისჰუსიტური ჯვაროსნული ლაშქრობა დასრულდა.
სამშვიდობო ხელშეკრულება
1436 წელს ჩეხეთის მეფე კათოლიკე სიგიზმუნდ I ლუქსემბურგი (საღვთო რომის იმპერატორი) გახდა, რამაც საბოლოოდ დაასრულა ჰუსიტური ომები.
ალექსანდრე ბატონიშვილი (ბაგრატიონი)
ალექსანდრე ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) (დ. დაახლ. 1760 — გ. ოქტომბერი, 1780) — იმერეთის მეფის სოლომონ I-ის ერთადერთი ძე.
დედამისი მარიამი იყო ოტია დადიანის ასული. სოლომონ I-მა აღსაზრდელად მიაბარა თავის ერთგულ თავად გიორგი წულუკიძეს. ალექსანდრე ბატონიშვილი გადაიბირეს მეფის პოლიტიკით უკმაყოფილო თავადებმა. მონაწილეობდა 1778 წლის თავადთა შეთქმულებაში, რომლის მიზანი იყო სოლომონ I-ის გადაყენება და ალექსანდრე ბატონიშვილის გამეფება. შეთქმულება მარცხით დამთავრდა. მეფემ შეთქმულები დასაჯა. ალექსანდრე ბატონიშვილი კი გაეყარა შეთქმულების მონაწილე გიორგი აბაშიძის ქალს და წულუკიძის ქალი შეირთო. ადრე ალექსანდრეს უკანონოდ ჰყავდა მიტოვებული ერეკლე II-ის ძის გიორგის ასული. უკანონო ქორწინების გამო ეკლესიამ შეაჩვენა ალექსანდრე ბატონიშვილი და აკრძალა მისი პატივით დაკრძალვა. ჰყავდა უკანონო შვილი გიორგი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1780 კატეგორია:იმერეთის სამეფოს ბაგრატიონები
კვადრატული განტოლება
thumb|ნამდვილი ამონახსნიანი კვადრატული ფუნქციის f(x) = ax2 + bx + c, გრაფიკი, ნამდვილი ცვლადით x, [[პარაბოლაა.]] კვადრატული განტოლება — მათემატიკაში არის სახის ისეთი მრავალწევრი, სადაც x\,\! ცვლადია, ხოლო a\,\!, b\,\! და c\,\! — რიცხვები, ამასთან a \ne 0.
ზოგადად ამოიხსნება ამგვარად:
.
რიცხვს ეწოდება მრავალწევრის დისკრიმინანტი.
კატეგორია:ელემენტარული ალგებრა კატეგორია:განტოლებები
There is a Party
There is a Party — დიჯეი ბობოს მეორე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1994 წელს. დიდი წარმატება იქონიეს ალბომის რითმულმა სინგლებმა Let The Dream Come True, There Is A Party, Freedom და Love Is All Around. დისკს მიენიჭა ოქროს სტატუსი. თანმხლები საკონცერტო ტურისათვის მუსიკოსს მიენიჭა რამდენიმე ჯილდო საუკეთესო შოუს და საუკეთესო საცეკვაო კოლექტივის კატეგორიაში.
სქოლიო
კატეგორია:1994 წლის ალბომები კატეგორია:დიჯეი ბობოს ალბომები
მოლეკულური გასტრონომია
ალტ=მოლეკულური სამზარეულოს აზოტის დესერტი - "დრაკონის სუნთქვა"-ლოს ანჟელესი|მინი|მოლეკულური სამზარეულოს აზოტის დესერტი - "დრაკონის სუნთქვა"-ლოს ანჟელესი ალტ=მოლეკულური გასტრონომია|მინი|მოლეკულური გასტრონომია სხვადასხვა სამზარეულოს ტემპერატურის მოქმედება [[კვერცხი (საკვები პროდუქტი)|კვერცხზე,  მის სიბლანტეზე, ზედაპირულ დაძაბულობასა და მასში ჰაერის შეყვანის სხვადასხვა გზებზე. ]] მოლეკულური გასტრონომია — მეცნიერების დარგი კვების შესახებ. ის ცდილობს შეისწავლოს ინგრედიენტების ფიზიკური და ქიმიური გარდაქმნები, რომლებიც ხდება საკვების მომზადების დროს. მისი პროგრამა მოიცავს სამ მიმართულებას, რადგან სამზარეულოს სამი კომპონენტი აქვს: სოციალური, მხატვრული და ტექნიკური. მოლეკულური სამზარეულო არის სამზარეულოს თანამედროვე სტილი, რომელიც იყენებს მრავალ ტექნიკურ სიახლეს სამეცნიერო დარგებიდან.
ტერმინი "მოლეკულური და ფიზიკური გასტრონომია" შემოიტანეს 1988 წელს ოქსფორდის ფიზიკოსმა ნიკოლას კურტმა და საფრანგეთის სასოფლო-სამეურნეო კვლევების ეროვნული ინსტიტუტის  ქიმიკოსმა  ჰერვე ტისმა. . თუმცა ზოგიერთი მზარეული თავს არიდებს ამ ტერმინის გამოყენებას.
= მაგალითები = ალტ="რვაფეხა" - ადამ მელონასის ხელწერა- ძალიან დაბალ ტემპერატურაზე მოხარშული რვაფეხა შერწყმული ტრანსგლუტამინთან, მოთავსებული ფორთოხლის ზაფრანის კარაგენანის გელში კამის ღეროებით.|მინი|"რვაფეხა" - ადამ მელონასის ხელწერა- ძალიან დაბალ ტემპერატურაზე მოხარშული [[რვაფეხა შერწყმული ტრანსგლუტამინთან, მოთავსებული ფორთოხლის ზაფრანის კარაგენანის გელში  კამის ღეროებით.]]
ეპონიმური რეცეპტები
ახალი კერძები, რომელთაც ცნობილი მეცნიერების სახელები უწოდეს:
ისტორია
ახალი მიმდინარეობა მოლეკულური გასტრონომია დამკვიდრდა გასული საუკუნის ბოლოს. მან ძირეულად შეცვალა საზოგადოდ აღიარებული მიდგომები კულინარიაში.
მეცნიერების მრავალი მიმართულება შეისწავლის საკვები პროდუქტების სხვადასხვა ასპექტს, როგორიცაა უსაფრთხოება, მიკრობიოლოგია, კონსერვირება, ქიმია, ინჟინერია და ფიზიკა. მოლეკულური გასტრონომიის გამოჩენამდე არ არსებობდა განყოფილება, რომელიც შეისწავლიდა საკვების მომზადების ქიმიურ პროცესებს სახლის პირობებსა თუ კვების რესტორნებში. სურსათის მეცნიერებები, პირველ რიგში, საკვები პროდუქტების სამრეწველო წარმოებას ეხება და მიუხედავად იმისა, რომ დისციპლინები შეიძლება გადაიკვეთოს, ისინი კვლევის ცალკეულ მიმართულებად ითვლება. მოლეკულური გასტრონომია შეიძლება განიმარტოს, როგორც მეცნიერება, რომელიც იკვლევს კულინარიული ტრანსფორმაციების ფენომენს. ფორმის შეცვლა, გარსის წარმოქმნა, მყარი ნივთიერების სითხედ გარდაქმნა, ეს ის პროცესებია, რომელებსაც კულინარიაში მოლეკულური გასტრონომია ქმნის.
მოლეკულური გასტრონომიის დისციპლინის შექმნა მიზნად ისახავდა ყოფილი ფრაგმენტული და იზოლირებული საკვების მომზადების ქიმიური და ფიზიკური პროცესების კვლევების ინტეგრირებას  კვების მეცნიერების ორგანიზებულ დისციპლინად. ვინაიდან გასტრონომიული მეცნიერების სხვა დარგები ან არ მოიცავდნენ ასეთ ფართო სპექტრს, ან ისე ვითარდებოდნენ, რომ მხოლოდ მკვლევარების ინტერესის სფეროს წარმოადგენდნენ და არა მზარეულების.
ტერმინი „მოლეკულური და ფიზიკური გასტრონომია“ შემოიღეს 1988 წელს უნგრელმა ფიზიკოსმა ნიკოლას კურტმა და ფრანგმა ფიზიკოსმა და ქიმიკოსმა ჰარვე ტისმა. ეს ტერმინი 1992 წელს გახდა ერიჩეში (იტალია) ჩატარებული მთელი რიგი სერიული სემინარების სახელწოდება, სადაც შეიკრიბნენ მეცნიერები და პროფესიონალი მზარეულები იმ საკითხების განსახილველად, რომელიც საფუძვლად ედო მეცნიერებას  საკვების  ტრადიციული მომზადების მიღმა. საბოლოო ჯამში, შემოკლებული ტერმინი "მოლეკულური გასტრონომია" გახდა სახელწოდება მიდგომისა, რომელიც ეფუძნება სამეცნიერო კვლევევბის იმ მეთოდებს, რომელიც გულისხმობს საკვების მომზადების ტრადიციული მეთოდებისაგან გადახვევას.
სემინარებზე განხილული თემების ირგვლივ  კურტმა და ტისმა განიხილეს ფორმალური დისციპლინის შექმნა. 1998 წელს, კურტის გარდაცვალების შემდეგ, ერიჩეს სემინარების სახელი შეიცვალა ტისის მიერ და ეწოდა  "საერთაშორისო სემინარი მოლეკულური გასტრონომიის შესახებ".კურტი '". 1999 წლიდან ტისი გახდა შემდგომი სემინარების ერთადერთ დირექტორი და გააგრძელა კვლევა მოლეკულური გასტრონომიის დარგში. ასევე მას დაეკისრა პასუხისმგებლობა საერთაშორისო სემინარების შემდგომ ჩატარებაზე.
წინამორბედები
ქიმიაში შემუშავებული მეთოდების გამოყენების იდეა საკვები პროდუქტების შესასწავლად არ არის ახალი. მაგალითად, მეცნიერება კულინარიის შესახებ მრავალი წლის განმავლობაში არსებობდა. კურტმა და ტისმა ეს ფაქტი აღიარეს და მიუხედავად იმისა, რომ მათ გადაწყვიტეს, რომ მეცნიერებამ უნდა შექმნას ახალი, ორგანიზებული და სპეციფიკური დისციპლინა, რომელიც შეისწავლის  საკვების მომზადების ჩვეულებრივ პროცესებს  (ვინაიდან მეცნიერება ძირითადად კონცენტრირებული იყო საკვები პროდუქტების კვებით თვისებებზე და სამრეწველო მასშტაბით საკვების გადამუშავების მეთოდების შესწავლაზე)კულინარიული მეცნიერების ისტორიაში არსებობს რამდენიმე საყურადღებო მაგალითი, რომლებიც ჯერ კიდევ მე-18 საუკუნეში დაფიქსირდა.
მარი-ანტუან კარემი (1784-1833)
მოლეკულური გასტრონომიის კონცეფცია, სავარაუდოდ, წარმოადგინა მარი-ანტუან კარემმა, ერთ-ერთმა ცნობილმა ფრანგმა შეფ-მზარეულმა, რომელმაც მე -19 საუკუნის დასაწყისში განაცხადა, რომ საკვების მარაგის მომზადებისას "ბულიონი ძალიან ნელა უნდა ადუღდეს, წინააღმდეგ შემთხვევაში ალბუმინის კოაგულაცია ხდება, მაგრდება,  წყალი, ვეღარ  ასწრებს  ხორცის მომზადებას,  ხელს უშლის ოსმაზომის ჟელატინის ნაწილის გამოყოფას. ”
ეველინ ჰოლიდეი და იზაბელ თ. ნობლი
ალტ=ჰესტონ ბლუმენტალს არ მოსწონს ტერმინი "მოლეკულური გასტრონომია", რადგან მიაჩნია, რომ ეს პრაქტიკულად ჟღერს "რთულ" და "ელიტარულ"|მინი|ცნობილ ბრიტანელ მზარეულს ჰესტონ ბლუმენტალს არ მოსწონს ტერმინი "მოლეკულური გასტრონომია", რადგან მიაჩნია, რომ ჟღერს "რთულად" და "ელიტარულად". 1943 წელს ჩიკაგოს უნივერსიტეტის პრესამ გამოაქვეყნა წიგნი „საკვების ქიმია და კულინარია“, ჩიკაგოს უნივერსიტეტის ასოცირებული  პროფესორის, ეკონომისტ ეველინ ჰოლიდეისა და მინესოტას უნივერსიტეტის  ასოცირებული პროფესორის, ეკონომისტ იზაბელ თ ნობლის ავტორობით. 346 გვერდიანი წიგნის შესავალ ნაწილში ისინი აღნიშნავენ, რომ მათი მთავარი მიზანი იმ ქიმიური პრინციპების ახსნაა, რომელსაც ეფუძნება საკვები პროდუქტების მომზადებისა და შენახვის წამყვანი მეთოდოლოგია.
წიგნში მოცემულია თავები, როგორიცაა "რძის ქიმია", "საცხობი ფხვნილების ქიმია და მათი გამოყენება კულინარიაში", "ბოსტნეულის მომზადები ქიმია" და "წყალბადის იონის კონცენტრაციის განსაზღვრა" ასევე შეიცავს ლაბორატორიული ექსპერიმენტების უამრავ ილუსტრაციას, მათ შორის დისტილაციის აპარატი ბოსტნეულის ნიმუშებისთვის და პიპეტი პექტინის ხსნარების ფარდობითი სიბლანტის დასადგენად. ამავე პროფესორებმა ადრე  1928 წელს გამოაქვეყნეს  წიგნი „როგორ და რატომ მოვამზადოთ"
ბელ ლოუ
ალტ=ბენჯამინ ტომპსონი (1753–1814)|მინი|ბენჯამინ ტომპსონი, გრაფი რამფორდი (1753–1814) 1932 წელს ბელ ლოუმ აიოვას შტატისსახელმწიფო კოლეჯის პროფესორმა გამოაქვეყნა წიგნი „ექსპერიმენტალური კულინარია ქიმიური და ფიზიკური თვალსაზრისით,“ რომელიც მალე სახელმძღვანელო გახდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში საოჯახო ეკონომიკის კურსებისთვის. წიგნი ასობით წყაროს მითითებით და მრავალი ექსპერიმენტით წარმოადგენს ამომწურავად გამოკვლეულ შეხედულებას მეცნიერებაზე ყოველდღიური კულინარიის შესახებ. 600 გვერდიანი სახელმძღვანელო მოიცავს სხვადასხვა განყოფილებებს სათაურებით: „კულინარიის კავშირი კოლოიდურ ქიმიასთან,“ „ცილების კოაგულაცია“, "ფაქტორები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ნაღების და ნაყინის სიბლანტეზე", „სინერეზისი“, „კოლაგენის ჰიდროლიზი“, “ცვლილებები მომზადებულ ხორცში და ხორცის მომზადება“, რომელიც კონკურენციას უწევს ან აღემატება ამ თემაზე გაცილებით ადრე გამოქვეყნებული მრავალი სხვა წიგნის მოცულობას.
ელიზაბეტ ქაუდრი ტომასი
მიუხედავად იმისა, რომ იშვიათად მოიხსენიებენ, სემინარების წარმომავლობა ერიჩეში ( თავდაპირველი სახელწოდება „ მეცნიერება და გასტრონომია“) დაკავშირებულია კულინარიის მასწავლებლის ელიზაბეტ ქაუდრი ტომასის სახელთან. ის სწავლობდა ლონდონში Le Cordon Bleu-ში და ამავე დროს ხელმძღვანელობდა კულინარიულ სკოლას ბერკლიში, კალიფორნიაში. ფიზიკოსის ყოფილ მეუღლეს ჰყავდა დიდი სამეგობრო წრე სამეცნიერო საზოგადოებაში და დაინტერესებული იყო  მეცნიერებით კულინარიის შესახებ. 1988 წელს ესწრებოდა შეხვედრას ეტორე მაიორანას სამეცნიერო-კულტურულ ცენტრში ერიჩეში. აქ გაესაუბრა ბოლონიის უნივერსიტეტის პროფესორ უგო ვალდრეს, რომელიც დაეთანხმა, რომ მეცნიერება კულინარიის შესახებ სათანადოდ არ იყო შეფასებული და კურტის მოუწოდა სემინარის ორგანიზებას შესდგომოდა ეტორე მაიორანას ცენტრში, თუმცა არსებითად მნიშვნელოვანი არაფერი  მომხდარა, ვიდრე   კურტი ერვეს არ შეხვდა. მათ მიმართეს ეტორე მაიორანას ცენტრის დირექტორ ფიზიკოს ანტონიო ზიჩიჩს ამ უკანასკნელს ეს იდეა ძალიან მოეწონა. პირველი სემინარების თანათავჯდომარედ 1992 წელს მიიწვიეს კულინარიის მეცნიერი,  მწერალი ჰაროლდ მარკგი.
ნიკოლას კურტი
ოქსფორდის უნივერსიტეტის ფიზიკოსი ნიკოლას კურტი მხარს უჭერდა სამეცნიერო ცოდნის გამოყენებას კულინარიული პრობლემების გადასაჭრელად. ის ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული სატელევიზიოს პროგრამის მზარეული იყო დიდ ბრიტანეთში, 1969 წელს მასპინძლობდა შავ-თეთრ სატელევიზიო შოუს, სახელწოდებით ფიზიკოსი სამზარეულოში, სადაც მან აჩვენა ტექნიკა, როგორიცაა ცხელ ფარშირებულ ღვეზელებში კონიაკის შეყვანა შპრიცის საშუალებით ქერქის დაზიანების თავიდან ასაცილებლად. იმავე წელს მან ლონდონის სამეფო საზოგადოებას (ასევე სახელწოდებით ფიზიკოსი სამზარეულოში) წარუდგინა პრეზენტაცია, სადაც განაცხადა: "ვფიქრობ, სამწუხარო ასახვაა ჩვენი ცივილიზაციისა, რომ სანამ ვენერას ატმოსფეროში შეგვიძლია გავზომოთ ტემპერატურა, არ ვიცით რა ხდება  ჩვენი სუფლეს შიგნით".
კურტმა დემონსტრირება მოახდინა, თუ როგორ უნდა მომზადდეს ბეზე ვაკუუმის კამერაში, მოიხარშოს სოსისი მანქანის აკუმულატორის საშუალებით, ასევე ანანასის წვენითა და ცილით მიკროტალღურ ღუმელში ალიასკის (ე.წ. ნორვეგიული ომლეტის) მომზადების მეთოდი, რა დროსაც - შიგნით ცხელია, ხოლო გარედან- ცივი  კურტი ასევე იყო დაბალი ტემპერატურის სამზარეულოს მომხრე, იმეორებდა მე -18 საუკუნის ბრიტანელი მეცნიერის  ბენჯამინ ტომპსონის ექსპერიმენტებს, 2 კგ ცხვრის ხორცს 80 ° C ტემპერატურაზე (176 ° F) ტოვებდა. 8.5 საათის შემდეგ, ბატკნის შიგნით და გარეთ ტემპერატურა იყო 75 ° C (167 ° F) ხოლო ხორცი ნაზი და წვნიანი ] ნიკოლას კურტმა მეუღლესთან, ჯანა კურტთან ერთად დაარედაქტირა სამეფო საზოგადოების კოლეგებისა და უცხოელი წევრების მიერ შედგენილი ანთოლოგია საკვებსა და მეცნიერებაზე.
ჰარვე ტისი
"მოლეკულური გასტრონომიის მამად" წოდებულმა ჰარვე ტისმა დაიწყო “კულინარიული საგანძურის“ (ძველი მზარეულების ნაამბობისა და სხვადასხვა კულინარიული ხრიკების) შეგროვება. 1980 წლის 24 მარტიდან შეუდგა პრაქტიკულად მათ გადამოწმებას. საბოლოოდ მისი კოლექცია 25000 შეადგენდა. მან დაწერა დისერტაცია თემაზე "მოლეკულური გასტრონომია და ფიზიკა“ (მოლეკულური და ფიზიკური გასტრონომია). რისთვისაც 1995 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი. იგი იყო საფრანგეთის განათლების მინისტრის მრჩეველი, კითხულობდა ლექციებს საერთაშორისო დონეზე და მიწვეული იყო ნობელის პრემიის ლაურეატის მოლეკულური ქიმიკოსის ჟან-მარი ლენის ლაბორატორიაში.  მან გამოაქვეყნა რამდენიმე წიგნი ფრანგულ ენაზე, რომელთაგან ოთხი თარგმნილია ინგლისურად, მათ შორის „გემოვნების მეცნიერების  კვლევა“, ‘სამზარეულოს საიდუმლოებები“, „სამზარეულო: კვინტესენციური ხელოვნება და კერძის მომზადება,“ „მოლეკულური გასტრონომიიდან კულინარიულ კონსტრუქტივიზმამდე“.
მიზნები
ჰარვე ტისის მიერ განსაზღვრული მოლეკულური გასტრონომიის მიზნებია კულინარიული გარდაქმნების და პროცესების მექანიზმების ძიება (ქიმიური და ფიზიკური თვალსაზრისით) სამ სფეროში:
ტისის მიერ მოლეკულური გასტრონომიის თავდაპირველი ფუნდამენტური მიზნები განისაზღვრა სადოქტორო დისერტაციაში, როგორც:
მოგვიანებით ჰარვე ტისმა აღიარა მე -3, მე -4 და მე -5 პუნქტები, როგორც მთლიანად სამეცნიერო საქმიანობა (უფრო მეტად ტექნოლოგიური და საგანმანათლებლო გამოყენების მიმართულებით) და გადასინჯა სია.
კვლევების სფეროები
კვლევის ძირითადი საკითხებია:
მზარეულები
მზარეულები, რომლებიც ხშირად ასოცირდება მოლეკულურ გასტრონომიასთან მეცნიერების ერთგულების გამო, არიან: ''ჰესტონ ბლუმენტალი, გრანტ აჩატცი, ფერან ადრია, ხოსე ანდრესი, სატ ბაინსი, რიჩარდ ბლეიზი, მარსელ ვიგნერონი, შონ ბროკი, ჰომარო კანტუ, მაიკლ კარლსონი, უილი. დუფრესნე, პიერ გაგნაირი. , ადამ მელონასი, კევინ სოუზა და ლორან გრასი.''
მიუხედავად მნიშვნელოვანი როლისა სამეცნიერო კულინარიის პოპულარიზაციაში, ადრიამ და ბლუმენტალმა გამოხატეს იმედგაცრუება მათი საკვებისა და კერძების მომზადების მეთოდის, როგორც „მოლეკულური გასტრონომიის“ არასწორი კლასიფიკაციის გავრცელების გამო. 2006 წლის 10 დეკემბერს ბლუმენტალმა და ჰაროლდ მარკგმა გამოაქვეყნეს განცხადება „ახალი კულინარიის შესახებ“ ჟურნალ Observer- ში იმის შესაჯამებლად, თუ რას თვლიდნენ თანამედროვე სამზარეულოს მთავარ პრინციპად.
Myopias lobosa
Myopias lobosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
მოლეკულური გასტრონომია
ალტერნატიული სახელები
ალტ=ფერრან ადრია|მინი|ფერრან ადრია - ElBulli - უპირატესობას ანიჭებს ტერმინს 'დეკონსტრუქტივისტი' მისი სამზარეულოს სტილის აღწერისას. ტერმინი "მოლეკულური გასტრონომია" თავდაპირველად მხოლოდ სამეცნიერო კულინარიულ კვლევას გულისხმობდა, თუმცა იგი მრავალი ადამიანის მიერ იქნა მიღებული და გამოყენებული თავად კულინარიაში ან სამზარეულოს სტილის აღწერისათვის.
Myopias lobosa
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მოლეკულური გასტრონომია
ალტერნატიული სახელები
სხვა სახელწოდებები, რომელსაც იყენებენ შეფ-მზარეულები თავიანთი სამზრეულოს სტილის აღწერისათვის:
ერთიანი სახელი არასოდეს ყოფილა გამოყენებული კონსენსუსის საფუძველზე და ტერმინი "მოლეკულური გასტრონომია" კვლავ ხშირად გამოიყენება როგორც ზოგადი ტერმინი ამ ყველაფრის აღსანიშნავად, განსაკუთრებით მედიაში. ფერან ადრიას სძულს ტერმინი "მოლეკულური გასტრონომია" და ურჩევნია გამოიყენოს ტერმინი "დეკონსტრუქტივისტი" მისი მომზადების სტილის აღწერისას. . 2006 წელს The Times- ში გამოქვეყნებულ ფერან ადრიას, ჰესტონ ბლუმენტალის, თომას კელერისა და ჰაროლდ მაკგის ღია წერილში არ იყო გამოყენებული კონკრეტული ტერმინი. საუბარი იყო მხოლოდ ”სამზარეულოს ახალი მიდგომასა” და ”ჩვენი სამზარეულოს შესახებ”
სქოლიო
კატეგორია:მოლეკულური გასტრონომია კატეგორია:კვების მეცნიერება
ენდელავე
ენდელავე (Endelave) — დანიის კუნძული კატეგატის სრუტეში, ქალაქ ოდენსეს ჩრდილოეთით, კუნძულ ფიუნის გვერდით და კუნძულ სამსეს დასავლეთით. ფართობი 13,2 კმ²-ია, მოსახლეობა კი 2011 წლის მონაცემებით 185 ადამიანს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიის კუნძულები
ჩემპიონთა თასი ფრენბურთში ვაჟთა და ქალთა შორის
მას შემდეგ  რაც   ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაციამ  ოლიმპიური  თამაშების     შესარჩევი  ტურნირის  პირველი ეტაპად    მსოფლიოს  თასის  გათამაშება   ჩათვალა,  გამონთავისუფლებული  დროის  შესავსებად     ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაციამ  შემოითო  ახალი  ტურნირი - ჩემპიონთა  თასი. ტურნირი  ტარდება  ოთხ  წელიწადში  ერთხელ,  ოლიმპიური  თამაშების  წინა  წელიწადს. ჩატარების ადგილი  უცვლელია - იაპონია. ტურნირში მონაწილეობს  ექვსი  გუნდი -    ევროპის, აზიის,  ჩრდილოეთ  და  სამხრეთ  ამერიკის  ჩემპიონები  და  მასპინძლები, იაპონელი  ფრენბურთელები. მეექვსე მონაწილეს  თავად  არჩევს  საერთაშორისო  ფედერაცია.
გამარჯვებულები და პრიზიორები, ვაჟები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრენბურთი კატეგორია:საერთაშორისო ტურნირები ფრენბურთში
Over The Hump
ავსტრიაში, გერმანიაში და შვეიცარიაში ალბომს დიდი წარმატება ხვდა წილად. კოლექტივი პოპულარული გახდა გერმანულენოვან ქვეყნებში საკმაოდ შეუმჩნეველი სტუდიური და საკონცერტო ჩანაწერების შემდეგ. Over The Hump გამოცემიდან პირველი ხუთი თვის განმავლობაში 1.8 მილიონი ასლის სახით იქნა გაყიდული. მთლიანად გერმანიაში გაიყიდა 2.25 მილიონი დისკი.
ლისი (მცენარე)
ლისი (Eleocharis) — მცენარეთა გვარი ისლისებრთა ოჯახისა. სახეობათა უმეტესობა მრავალწლიანი, გრძელფესურიანი ბალახია. ფოთოლი რედუცირებული აქვს. მის ფუნქციას ასრულებს მწვანე ცილიმდრული ღეროები.
200-მდე სახეობა უმეტესად გავრცელებულია სუბტროპიკულ და ტროპიკულ ქვეყნებში, განსაკუთრებით ამერიკაში. საქართველოში 9 სახეობა გვხვდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისლისებრნი
აზიის ფინანსური კრიზისი
მინი|250პქ|კრიზისის შედეგად ყველაზე მეტად დაზარალებული ქვეყნები აღმოსავლეთ აზიის ფინანსური კრიზისი — ეკონომიკური ქაოსის პერიოდი, რომელიც 1997 წლის ივლისში დაიწყო ტაილანდში და სამხრეთ კორეაში კომპანია Kia Motors-ის ფინანსური კრახით და მოიცვა ამ რეგიონის ქვეყნების ვალუტები, სააქციო ბირჟები და სხვა ფასიანი ქაღალდები.
თუ რამ განაპირობა კრიზისი, მისი მასშტაბები და გადაწყვეტის მიზეზები გაურკვეველია. ყველაზე მეტად დაზარალდა ინდონეზია, სამხრეთ კორეა და ტაილანდი. მათ მიჰყვა ჰონკონგი, მალაიზია, ლაოსი და ფილიპინები. ჩინეთი, ტაივანი, სინგაპური და ვიეტნამი შედარებით უმნიშვნელოდ დაზარალდნენ. იაპონიას ეს კრიზისი არ შეხებია, თუმცა ის საკუთარი გრძელვადიანი ეკონომიკური სირთულეების პერიოდს გადიოდა.