cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვენის წრე
ლოგიკური პოზიტივიზმი
ამ ფილოსოფიური მიმდინარეობის ფორმირებაში დიდი როლი ითამაშა მახიზმმა, რომლის გავლენაც ვენის უნივერსიტეტში უდავო იყო. ვენის წრის მონაწილეების მიერ ასიმილირებული იქნა მახიზმის ემპირიზმი და ფენომენალიზმი მეცნიერული შემეცნების ინტერპრეტაციაში, ასევე თანაბარწილად იდეები ენის ლოგიკური ანალიზის მნიშვნელობის შესახებ მეცნიერების ფილოსოფიისათვის, წარმოდგენილი ლუდვიგ ვიტგენშტაინის „ ლოგიკურ-ფილოსოფიურ ტრაქტატში “. ისარგებლეს რა ვიტგენშტაინის ცნებით ატომარული წინადადებებისა, წრის მონაწილეებმა ჩამოაყალიბეს მეცნიერების ენის საბაზისო დებულებების კონცეფცია, რომლებიც ცდაში „უშუალოდ მოცემულს“ გამოხატავდნენ. ამ საბაზისო დებულებებს პროტოკოლური წინადადებები დაერქვათ; ისინი განიხილებოდნენ როგორც დებულებები, რომლებზე დაყვანაც ე.წ. რეალური მეცნიერების ამა თუ იმ შინაარსობლივი გასაანალიზებელი დებულების ვერიფიცირებადობის გარანტიას იძლევა. თანამედროვე მეცნიერების მეთოდოლოგიისათვის კონცეპცია, რომლის თანახმადაც წმინდა ცდა, დამოუკიდებლად ამა თუ იმ ცნებითი ინტერპრეტაციისაგან, უპირობოდ სარწმუნოა, აზრს კარგავს და ამის გამო ვენის წრის წევრთა ეს იდეები უფრო ფილოსოფიურ-მეთოდოლოგიური აზრის ისტორიისათვის არის საინტერესო. ფილოსოფიურ პრობლემათა უმრავლესობის გადაჭრისათვის, აგრეთვე მეცნიერების ენის ანალიზისა და მეცნიერული ცოდნის სტრუქტურის განხილვისათვის, წრის წევრები მათემატიკური ლოგიკის აპარატს იყენებდნენ. შემდგომში ეს მეცნიერული თეორიების დამტკიცებასა ან უარყოფას უწყობდა ხელს.
სიეტლის საერთაშორისო კინოფესტივალი
სიეტლის საერთაშორისო კინოფესტივალი (Seattle International Film Festival, შემოკლებით SIFF) — კინოფესტივალი, რომელიც ყოველწლიურად ტარდება 1976 წლიდან სიეტლში, ვაშინგტონის შტატში, აშშ-ში. SIFF ითვლება ერთ-ერთ წამყვან კინოფესტივალად ჩრდილოეთ ამერიკაში, რომლის აუდიტორია წლიდან წლამდე იზრდება; 2006 წელს ფესტივალს ესწრებოდა 160,000 მაყურებელი. ფესტივალი მიმდინარეობს 24 დღის განმავლობაში მაისსა და ივნისში და მოიცავს ფილმების მრავალფეროვან არჩევანს, მათ შორის დამოუკიდებელ, უცხოურ და დოკუმენტურ ფილმებს.
ვენის წრე
ლოგიკური პოზიტივიზმი
1920-იან წლებში ვენის წრის იდეების საფუზველზე წარმოიშვა ნეოპოზიტივიზმის ისეთი მიმართულება, როგორიცაა ლოგიკური პოზიტივიზმი. ლოგიკური პოზიტივიზმისათვის დამახასიათებელია მკვეთრად გამოხატული სციენტიზმი (საიენტიზმი) ანუ მრწამსთა სისტემა, რომლის თანახმადაც სამყაროს სურათის შექმნაში მთავარი ადგილი მეცნიერებას ეკუთვნის. სციენტისტები „სანიმუშო მეცნიერებებად“ ხშირად ფიზიკასა და მათემატიკას თვლიან და ფიქრობენ, რომ ყველა მეცნიერება მათ საფუძველზე უნდა იგებოდეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიელი ფილოსოფოსები კატეგორია:მეცნიერების ფილოსოფია კატეგორია:ეპისტემოლოგია
სიეტლის საერთაშორისო კინოფესტივალი
2006 წელს ფესტივალზე წარმოდგენილი იყო 300-ზე მეტი ფილმი. 2008 წელს ეს ციფრი შედარებით შემცირდა, ხოლო 2010 წელს ფესტივალზე წარმოადგინეს 400-ზე მეტი მხატვრული ფილმი.
სქოლიო
კატეგორია:1976 წელს დაარსებული პერიოდული ღონისძიებები‎ კატეგორია:1985 წელს დაარსებული დაჯილდოების ცერემონიები‎ კატეგორია:აშშ-ის კინოფესტივალები
ყარაბაღი
ყარაბაღი (Qarabağ, Ղարաբաղ) — დღევანდელი აღმოსავლეთ სომხეთისა და სამხრეთ-დასავლეთ აზერბაიჯანის გეოგრაფიული რეგიონი, რომელიც მცირე კავკასიონის მაღლობიდან ვრცელდება მდინარე მტკვარსა და არაქსს შორის.
ტერიტორია პირობითად დაყოფილია სამ რეგიონად. ესენია: მაღალმთიანი ყარაბაღი (ისტორიული არცახი, დღესდღეობით მისი ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი მდებარეობს მთიან ყარაბაღში), დაბლობი ყარაბაღი (მოიცავს სტეპებს მდინარე მტკვარსა და მდინარე არაქსს შორის) და ზანგეზურის ქედის აღმოსავლეთ ფერდობი.
ანტიკურობა
რეგიონი, რომელსაც დღეს ყარაბაღი ეწოდება, უწინ სხვადასხვა კავკასიური ტომებით იყო დასახლებული და ითვლება, რომ სომხეთის სამეფომ დაიპყრო ძვ. წ. II საუკუნეში. ამასთან, შესაძლებელია, რომ ეს რეგიონი ადრე სომხეთის სატრაპიის შემადგენლობაში შედიოდა ერვანდუნების დინასტიის მმართველობის დროს, ძვ.წ. IV საუკუნემდე.
შუა საუკუნეები
არაბთა შემოსევებმა მოგვიანებით გამოიწვია რამდენიმე სომეხი მთავრის წინა პლანზე წამოწევა, რომლებიც მოვიდნენ რათა დაემყარებინათ თავიანთი მმართველობა რეგიონში. საუკუნეების განმავლობაში მუდმივმა ომებმა ამ ტერიტორიაზე მცხოვრებ ადამიანებს აიძულა, (მათ შორის ყარაბაღის რეგიონში მაცხოვრებლებს) ემიგრაცია წასულიყვნენ სხვა რეგიონებში. მონღოლთა ბატონობის პერიოდში სომეხთა დიდმა ნაწილმა დატოვა დაბლობი ყარაბაღი და თავშესაფრის ძებნა დაიწყეს მაღალმთიან რეგიონებში.
მეთხუთმეტე საუკუნეში, გერმანელმა მოგზაურმა იოჰან შილტბერგერმა შეისწავლა დაბლობი ყარაბაღი და აღწერა ის, როგორც სომხეთის, დიდი და ლამაზი დაბლობი, რომელსაც იმ დრიოსათვის მუსულმანები მართავდნენ. მაღალმთიანი ყარაბაღი 821 წლიდან XIX საუკუნის დასაწყისამდე გადავიდა არაერთი სახელმწიფოს ხელში, მათ შორის აბასიანთა სახალიფოს, ანისის სამეფოს, მონღოლ - ინხანთა, ყარა-ყოიუნლუს, აყ-ყოიუნლუს და სხვა სახელმწიფოების დაქვემდებარებაში.
ადრეული თანამედროვე პერიოდი
1813 წელს, გულისტანის საზავო ხელშეკრულების თანახმად, ყარაბაღის მხარე სპარსელებმა დაუთმეს რუსეთის იმპერიას. რუსეთის მმართველობის პერიოდში ყარაბაღის (როგორც დაბლობი, ასევე მაღალმთიანი) რეგიონის ფართობი 13 600 კმ2-ს მოიცავდა, ხოლო შუშა იყო რეგიონის ყველაზე ცნობილი ქალაქი. რეგიონის მოსახლეობას ძირითადად შეადგენდნენ სომხები, ასევე თათრები, აზერბაიჯანელები და ქურთები. რუსებმა ჩაატარეს აღწერები 1823 წელს და შეამცირეს სოფლების რაოდენობა (თუმცა არა ადამიანები რაოდენობა) და შეაფასეს მთლიანი ყარაბაღის საგადასახადო საფუძველი, რომელიც ასევე შედიოდა დაბლობი ყარაბაღიც.
1823 წელს რუსების მიერ ჩატარებული პირველადი გამოკითხვისა და 1836 წელს გამოქვეყნებული ოფიციალური სტატისტიკის თანახმად, მაღალმთიან ყარაბაღში თითქმის მთელ მოსახლეობას სომხები შეადგენდნენ (96,7% -ს). მთლიანი ყარაბაღის მოსახლეობას, უმეტესწილად შეადგენდნენ მუსულმანები.
თანამედროვე პერიოდი
რუსეთის იმპერიის დაშლის შემდეგ, ყარაბაღის ტერიტორიამ წარმოშვა კონფლიქტი სომხეთისა და აზერბაიჯანის ახლად ჩამოყალიბებულ რესპუბლიკებს შორის, რომელიც შემდეგ ომში გადაიზარდა. პირველი მსოფლიო ომის დროს ოსმალეთის იმპერიის დამარცხების შემდგომ, ბრიტანეთის ჯარებმა დაიკავეს სამხრეთ კავკასია. 1920 წელს აზერბაიჯანი და სომხეთი საბჭოთა კავშირში მიიღეს და ყარაბაღის ტერიტორიაც საბჭოთა ხელისუფლებამ დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:კავკასია კატეგორია:აზერბაიჯანი კატეგორია:აზერბაიჯანის რეგიონები კატეგორია:აზერბაიჯანის გეოგრაფია კატეგორია:სომხეთი კატეგორია:სომხეთის გეოგრაფია
ბელარუსის დემოგრაფია
2009 წლის მონაცემებით ბელარუსის მოსახლეობა შეადგენს 9 503 807 ადამიანს. აქედან ეთნიკურად ბელარუსი — 83.7%, რუსი — 8.3%, პოლონელი — 3.1%, უკრაინელი — 1.7% და სხვა — 3.2%. ერთ კვადრატულ კილომეტრზე საშუალოდ 50 ადამიანი ცხოვრობს. მოსახლეობის 70% ქალაქში მაცხოვრებელია. ბელარუსის უდიდესი ქალაქი და ამავდროულად დედაქალაქი არის მინსკი, სადაც 2015 წლის მონაცემებით 1 937 900 ადამიანი ცხოვრობს. სიდიდით მეორე ქალაქი არის გომელი (526 873 მაცხოვრებელი), ხოლო მესამე კი — მოგილევი (374 644). ბელარუსის სხვა დიდი ქალაქებია: ვიტებსკი (366 299), გროდნო (356 557), ბრესტი (330 934) და ა.შ.
როგორც ევროპული სახელმწიფოების უმრავლესობა, ბელარუსიც გამოირჩევა მოსახლეობის რაოდენობის შემცირების კუთხით. ასევე შეინიშნება საშუალო ასაკის ზრდის ტენდენციაც. კერძოდ, დღეის მონაცემებით მოსახლეობის საშუალო ასაკი 37 წელია და თუ ზრდა მსგავსი ტემპებით გაგრძელდა 2050 წლისთვის აღნიშნული მონაცემი 55-დან 65 წლამდე ავა. ეს ყველაფერი გამოიწვია ახალგაზრდა მოსახლეობის ქვეყნიდან გადინებამ.
ბელარუსში სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა არის 68.9 წელი (63 მამაკაცებისთვის და 74.9 ქალებისთვის).
ბელარუსს აქვს ორი სახელმწიფო ენა — რუსული და ბელარუსული. რუსულად საუბრობს მოსახლეობის უმრავლესობა — 72%, ხოლო ბელარუსულად კი — მხოლოდ 11.9%.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელარუსის დემოგრაფია
ელიზბარაშვილი
კატეგორია:ქართული გვარები
კოულმენის ოლქი
კოულმენის ოლქი (Coleman County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კოლმენი. შეიქმნა 1858 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
პედრალვა (მინას-ჟერაისი)
პედრალვა (Pedralva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 911 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სანტა-რიტა-დუ-საპუკაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 467 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 52.6 კმ²-ზე. ფართობი 217 989 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვლადიმიროვი
საკუთარი სახელი ვლადიმიროვი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ყარაგაშლი (იმიშლის რაიონი)
ყარაგაშლი (Qaraqaşlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 298 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ზარდალიშვილი
საკუთარი სახელი ზარდალიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ქვემო ერმანის კოშკი
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ზენკოვიჩი
საკუთარი სახელი ზენკოვიჩი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ოლიანტაიტამბოს რაიონი
ოლიანტაიტამბოს რაიონი (Distrito de Ollantaytambo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ურუბამბის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 846 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 828 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 640.25 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ურუბამბის პროვინციის რაიონები
კვერენჩხილაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
ქვემო კოშკის კოშკი
ქვემო კოშკას კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო კოშკაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სერა-ბრანკა
სერა-ბრანკა (Serra Branca) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 493 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
ქვემო კოშკის კოშკი
კოშკი გეგმით კვადრატს უახლოვდება. ნაგებია ფიქალითა და ფლეთილი ქვით. შემორჩენილია სამი სართული. მეორე სართულის დასავლეთ კედელში გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელი. ყველა კედელში მოწყობილია სათოფურები.
სერა-ბრანკა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ყარავალი (იმიშლი)
ყარავალი  (Qaravəli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 942 კაცი.
LEGO Batman: The Videogame
LEGO Batman: The Video Game — მოქმედებითი ჟანრის თამაში, რომელიც შეიმუშავა TT Games-მა და გამოსცა Warner Bros.-მა. იგი გამოვიდა 2008 წელს შემდეგი პლატფორმებისათვის: Microsoft Windows, Mac OS X, Nintendo DS, Wii, PlayStation 2, PlayStation 3, PlayStation Portable, Xbox 360. ის პირველია LEGO Batman-ის სერიაში. თამაშის გმირები შეირჩა კომიქსების გმირების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2008 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:მოქმედებითი-სათავგადასავლო თამაშები
ქვემო კოშკის მეორე კოშკი
ქვემო კოშკას მეორე კოშკი - არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო კოშკაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. გადარჩენილია კოშკის ჩრდილო-დასავლეთი კუთხე კარის თაღის ნაწილით დასავლეთ კედელში. ნაგებია ფიქალითა და ფლეთილი ქვით კირის დუღაბზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
კორძახია
საკუთარი სახელი კორძახია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
* კატეგორია:ქართული გვარები
ბაიკალსკი
ბაიკალსკი (Байкальск) — ქალაქი რუსეთში, ირკუტსკის ოლქში, ბაიკალის ტბის სამხრეთ ნაპირზე.
ქალაქში მდებარეობს რკინიგზის სადგური ირკუტსკ—ულან-უდეს ხაზზე. ბაიკალსკში გადის მოსკოვ—ვლადივოსტოკის ფედერალური ავტოგზა. მოსახლეობა — 12 738 (2017). დაარსდა 1961 წელს როგორც დაბა, ცელულოზის ქარხნის მშენებლობასთან დაკავშირებით. 1966 წლიდან ქალაქად ითვლება.
ბაიკალსკში მდებარეობს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ციმბირის განყოფილების ეკოტოქსიკოლოგიის ინსტიტუტი. ქალაქი სამეცნიერო და სპორტული ღონისძიებების, მათ შორის საერთაშორისოების გამართვის ტრადიციული ადგილია. აქ მდებარეობს სამთო-სათხილამურო კურორტი „გორა-სობოლინაია“ («Гора Соболиная»).
სქოლიო
კატეგორია:ირკუტსკის ოლქის ქალაქები
97 (რიცხვი)
ოთხმოცდაჩვიდმეტი — ოთხმოცდამეჩვიდმეტე ნატურალური რიცხვი. არის ოთხმოცდათექვსმეტის მომდევნო და ოთხმოცდათვრამეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 97. 97 არის კენტი და მარტივი რიცხვი. სიტყვა „ოთხმოცდაჩვიდმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოთხი ოცი და შვიდ (იგულისხმება ოთხმოცდაათზე შვიდი ერთეულით მეტი).
დალმაციის კუნძულები
მინი|დალმაციის კუნძულები დალმაციის კუნძულები — კუნძულთა ჯგუფის საერთო სახელწოდება ადრიატიკის ზღვაში, ბალკანეთის ნახევარკუნძულის სანაპიროსთან (ხორვატია).
გეოგრაფია
გაერთიანებულია 1000-ზე მეტი კუნძული. საერთო ფართობი 2,5 ათასი კმ². დიდი კუნძულებია: კრკი, ცრესი, პაგი, დუგი-ოტოგი, ბრაჩი, ვისი, ხვარი, კორჩულა. დალმაციის კუნძულები ბალკანეთის ნახევარკუნძულს გამოეყვნენ მისი მთიანი დასავლეთი ნაწილის დაძვრის გამო, რის შედეგადაც წარმოიშვა ლამაზი სრუტეებიანი და ყურეებიანი სანაპირო. კუნძულები აგებულია ძირითადად მეზოზოური კირქვებით. რელიეფი ბორცვიანი და დაბალმთიანია, მაქსიმალური სიმაღლე — 778 მეტრი. ფართოდაა გავრცელებული კარსტი. გაშენებულია ვენახები, ბაღები, ზეთისხილისა და ციტრუსის პლანტაციები. მისდევენ მეცხვარეობას. კუნძულებზე განვითარებულია ტურიზმი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხორვატიის კუნძულები კატეგორია:ხმელთაშუა ზღვის კუნძულები კატეგორია:ადრიატიკის ზღვის კუნძულები
სამპსონიევსკის ხიდი
სამპსონიევსკის ხიდი (Сампсониевский мост) — ტრამვაის, საფეხმავლო და საავტომობილო გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე დიდ ნევკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს მდინარე ნევის მარჯვენა სანაპიროსა და პეტროგრადის კუნძულს. ხიდის სიგრძეა 193 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27,7 მეტრი.
მდებარეობა
ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს კუიბიშევის ქუჩასა და პეტორგრადის სანაპიროს ფინეთის პროსპექტთან და პიროგოვის სანაპიროსთან.
ხიდთან ახლოს მდებარეობს გემი-მუზეუმი ავრორა, სასტუმრო „სანქტ-პეტერბურგი“ და ნახიმოვის სამხედრო-საზღვაო სასწავლებელი.
დინების ქვემო მიმართულებით მდებარეობს გრენადერის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „ლენინის მოედანი“ და „გორკოვსკაია“.
სახელწოდება
1784 წლიდან ეწოდება ვიბორგის ხიდი. თანამედროვე სახელწოდება მიიღო 1822 წელს სამპსონიევსკის დიდი პროსპექტის მიხედვით. ზოგჯერ ხიდს უწოდებენ ჰოსპიტალის ხიდს ახლოს მდებარე სამხედრო-ქვეითი ჰოსპიტალის მიხედვით. 1923 წლის 6 ოქტომბერს ხიდს ეწოდა თავისუფლების ხიდი, ხოლო 1991 წლის 4 ოქტომბერს დაუბრუნდა ისტორიული სახელწოდება.
ისტორია
1806 წლიდან აქ მდებარეობდა გრენადერის მცურავი ხიდი, რომელიც შემდეგ გადაიტანეს სხვა ადგილზე. 1847 წელს ააგეს ხის 13-მალიანი ხიდი. გასახსნელი იყო ვიბორგის მხრიდან მეორე მალა. ხიდის სიგრძე იყო 242 მეტრი, სიგანე — 12,7 მ. ხიდი იხსნებოვა ხელით. 1862-1871 წლებში ხიდი კაპიტალურად გარემონტდა ისე, რომ შეინარჩუნეს ძველი კონსტრუქცია. 1877 წელს ხიდი გაამაგრეს კონკის გზის გაყვანასთან დაკავშირებით.
XX საუკუნის დასაწყისში ხიდი საკმაოდ მოძველებული იყო. 1907-1908 წლებში ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებით შეადგინეს მუდმივი ხიდის ორი პროექტი მეტალისა და რკინა-ბეტონის, რომლის ავტორიც იყო გ. გ. კრივოშეინი. ქალაქის კომისია დაეთანხმა მეტალის ვარიანტს. 1908 წელს დაიწყეს ხიდის მშენებლობა.
2000-2001] წლებში მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. [[2012 წლის 1 მაისიდან 2013 წლის 27 მაისამდე ნევის მარჯვენა სანაპიროს განახლებასთან დაკავშირებით სიმპსონიევსკის ხიდი დაკეტილი იყო ტრანსპორტისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ოქროჯანაშვილი
საკუთარი სახელი ოქროჯანაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დიეპი
დიეპი (Dieppe) — ქალაქი საფრანგეთში, ნორმანდიის რეგიონში, ზღვისპირა სენას დეპარტამენტში. 29 080 მცხოვრები (2017). მდებარეობს ლა-მანშინს სრუტის ნაპირზე, მდინარე არკის შესართავზე, ქალაქ რუანიდან 55 კილომეტრით ჩრდილოეთით. მსხვილი სამგზავრო პორტი, საბორნე მიმოსვლა ნიუჰეივენთან (დიდი ბრიტანეთი).
ჰავა
დიეპი ზღვისპირა კლიმატური კურორტია. ჰავა ზღვიურია, რბილი ზამთრითა (საშუალო ტემპერატურა დაახლ. 8 °C) და ძალიან თბილი ზაფხულით (საშუალო ტემპერატურა 22 °C). ქალაქში არის 1 კილომეტრზე გრძელი ქვიშაკენჭიანი პლაჟი; პრომენადი. როგორც კურორტი ვითარდება 1822 წლიდან. დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ფრანგ მწერლებს, მხატვრებსა და კომპოზიტორებს შორის (გი დე მოპასანი, ეჟენ დელაკრუა, კამილ სენ-სანსი და სხვ.). დღეს ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული საზღვაო კურორტია. ტურიზმის ცენტრი.
ისტორიული ძეგლები
ქალაქში შემონახულია სენ-ჟაკის (XII–XVI სს.), სენ-რემის (XVI–XVII სს.) ეკლესიები, ციხე-დარბაზი (XIV–XV სს.; 1923 წლიდან ქალაქის მუზეუმი), ქალაქის სიმაგრის კოშკები (XV ს.).
ეკონომიკა
დიეპში არის ტექსტილის, ფარმაცევტული მრეწველობის საწარმოები; 1955 წლიდან მოქმედებს ფირმა „Alpine“-ის ქარხანა, რომელიც სპორტულ ავტომობილებს აწარმოებს (1978 წლიდან კონცერნ „Renault S.A.“-ის საკუთრებაა); გემთშეკეთება. განვითარებულია თევზჭერა.
სქოლიო
კატეგორია:ზღვისპირა სენას დეპარტამენტის ქალაქები
სუმე (პარაიბა)
სუმე (Sumé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 060 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.16 კმ²-ზე. ფართობი 838 071 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქვემო როკის ეკლესია
ქვემო როკას ეკლესია — არიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო როკაში. აგებულია XIX საუკუნეში. ძეგლი განეკუთვნება ჯავის რაიონისათვის დამახასიათებელ ტიპურ ჯვარ-გუმბათოვან ეკლესიას შვერილი აბსიდით. აღმოსავლეთი მკლავი საგრძნობლად წაგრძელებულია; მასში მოთავსებულია საკურთხეველი. გუმბათის ყელი ტრომპებს ეყრდნობა. ყელში ოთხი სარკმელია გაჭრილი. საკურთხევლის სატრიუმფო თაღი შირიმისაა. ასეთივე ქვა გამოყენებულია სამივე შესასვლელი კარის თაღების ამოსაყვანად. გუმბათის ყელი ფიქალის სარტყელითაა გარშემოვლებული. ზოგან ფლეთილი ქვაა გამოყენებული. ფასადები სადაა და შეულესავი. დასავლეთი კარიბჭე კედელს თითქმის მთელ სიგრძეზე გაუყვება, ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან კი მხოლოდ საბრჯენებია. დასავლეთი კარიბჭის თავზე ნიშია მოთავსებული. გუმბათი ნაწილობრივ ჩამოქცეულია. ძეგლზე ამოსულია დიდი ზომის არყის ხეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტიტო ვილანოვა
ფრანსესკ „ტიტო“ ვილანოვა ბაიო (დ. 17 სექტემბერი, 1968, ბელკაირე, ესპანეთი — გ. 25 აპრილი, 2014, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. მოთამაშის რანგში ვილანოვამ ლა ლიგაში 26 მატჩი ჩაატარა. საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ, 2007 წელს, ის გახდა პეპ გვარდიოლას დამხმარე „ბარსელონაში“, სადაც მათ 14 ტიტულის მოგება შეძლეს და კლუბის ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთესო გუნდი ჩამოაყალიბეს. 2012 წელს ის დანიშნა „ბარსელონის“ მთავარ მწვრთნელად, თუმცა სეზონის ბოლოს ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო თანამდებობა დატოვა. 2014 წლის 25 აპრილს ვილანოვა ყელის კიბოთი გარდაიცვალა.
ტიტო ვილანოვას ჰყავდა მეუღლე და ორი შვილი.
მოთამაშის კარიერა
ვილანოვა დაიბადა ხირონას პროვინციაში, კატალონიაში. ის ახალგაზრდულ ასაკში თამაშობდა „ბარსელონას“ სხვადასხვა ასაკობრივ გუნდებში, თუმცა პირველ გუნდში მოხვედრა ვერ მოახერხა და 1990 წელს კლუბი დატოვა. ვილანოვა „ფიგუერესში“ გადავიდა, სადაც დიდი წარმატებისთვის არ მიუღწევია. „ფიგუერესი“ 1991-1992 წლების სეზონში ახლოს იყო სეგუნდა დივიზიონში გადასვლასთან, თუმცა პლეი-ოფში „კადისთან“ დამარცხდა (ორი მატჩის ჯამში 1-3). ამის შემდეგ იყო „სელტა“. ვიგოური გუნდის მაისურით ტიტომ სამი სეზონის მანძილზე ლა ლიგაში მხოლოდ 26 მატჩის ჩატარება და 1 გოლის გატანა მოახერხა.
1995 წელს ვილანოვა „ბადახოსში“ გადავიდა, სადაც 1 სეზონი დაჰყო. შემდეგ იყო „მალიორკა“, „ლეიდა“, „ელჩე“ და „გრამენეტი“, სადაც 2001 წელს კარიერა დაასრულა.
სამწვრთნელო კარიერა
ტიტო ვილანოვამ სამწვრთნელო კარიერა 2003-2004 წლების სეზონში დაიწყო, მან რანგით მეოთხე ჩემპიონატში მოასპარეზე „პალაფრუგელი“ ჩაიბარა. მისი მუშაობა ნაყოფიერი ვერ გამოდგა და გუნდმა ლიგაში ადგილი დაკარგა.
ავთანდილ იოსელიანი
ბიოგრაფია
ავთანდილ იოსელიანი დაიბადა 1950 წლის 17 აგვისტოს ქ. თბილისში, მოსამსახურის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის 150-ე საშუალო სკოლა. 1967-1973 წლებში სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, სარკინიგზო გზების ექსპლოატაციის ინჟინრის სპეციალობით. 1973 წლის 17 სექტემბრიდან 1974 წლის იანვრამდე ამიერკავკასიის რკინიგზის ქ. თბილისის სამგზავრო სადგურში მორიგედ მუშაობდა.
ტიტო ვილანოვა
სამწვრთნელო კარიერა
2007 წელს დაიწყო ტიტოს კარიერის ყველაზე მნიშვნელოვანი პერიოდი. ხოსეპ გვარდიოლამ, რომელიც „ბარსელონა B-ს“ მთავარ მწვრთნელად დაინიშნა, ტიტო ასისტენტად მიიწვია. მათ გუნდი რანგით მესამედან მეოთხე ჩემპიონატში გადაიყვანეს, რის შემდეგაც უკვე „ბარსელონას“ ძირითად გუნდს ჩაუდგნენ სათავეში. პირველივე სეზონში გუნდმა კლუბის ისტორიაში საუკეთესო შედეგი დააფიქსირა, მოიგო ყველაფერი რისი მოგებაც შეიძლებოდა, რითაც მსოფლიო ფეხბურთის რეკორდი დაამყარეს (მაქსიმალური, 6 ტიტული 1 კალენდარული წლის მანძილზე). ვილანოვა და გვარდიოლა გუნდს 2012 წლის მაისამდე წვრთნიდნენ. ამ დროის მანძილზე გუნდმა 3 ლა ლიგის, 2 ჩემპიონთა ლიგის, 2 სამეფო თასის, 3 ესპანეთის სუპერთასის, 2 მსოფლიოს საკლუბო ჩემპიონატისა და 2 ევროპის სუპერთასი მოიგო. ვილანოვა ერთხელ გუნდს გვარდიოლას ნაცვლად თავად გაუძღვა, 2008-2009 წლების ჩემპიონთა ლიგის გათამაშების მეოთხედგინალის განმეორებით შეხვედრაში „მიუნხენის ბაიერნის“ წინააღმდეგ. პირველი შეხვედრა ესპანელების გამარჯვებით, 4-0 დასრულდა. გერმანიაში კი - 1-1 დაფიქსირდა.
ავთანდილ იოსელიანი
ბიოგრაფია
1974 წლის 1 თებერვლიდან 1975 წლის 29 იანვრამდე იყო სსრკ სუკ-ის უმაღლესი კურსების კურსანტი. 1975 წლიდან დაიწყო მისი შრომითი საქმიანობა სახელმწიფო უშიშროების ორგანოებში. 1975 წლის 30 იანვრიდან 1977 წლის 19 დეკემბრამდე მუშაობდა საქართველოს სსრ სუკ-ის მე-2 განყოფილების მე-6 ქვეგანყოფილების ოპერმუშაკად, 1977 წლის 19 დეკემბრიდან 1980 წლის 26 მარტამდე — საქართველოს სსრ სუკ-ის მე-2 განყოფილების მე-6 ქვეგანყოფილების უფროს ოპერრწმუნებულად. 1980 წელს გაიარა საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის ქ. მინსკის უმაღლესი სკოლის ოპერატიული შემადგენლობის კვალიფიკაციის ასამაღლებელი კურსები, შემდეგ კი სსრკ სუკ-ის უმაღლესი — ხელმძღვანელ მუშაკთა შემადგენლობის კვალიფიკაციის ასამაღლებელი კურსები. 1980 წლის 25 მარტიდან 1982 წლის 26 იანვრამდე მუშაობდა საქართველოს სსრ სუკ-ის სამტრედიის რაიონის და რკინიგზის სადგურის სამტრედიის განყოფილების უფროსად, 1982 წლის 26 იანვრიდან 1983 წლის 23 ივნისამდე — საქართველოს სსრ სუკ-ის მე-4 განყოფილების პირველი ქვეგანყოფილების უფროსად, 1983 წლის 27 ივლისიდან 1986 წლის 3 ივლისამდე — საქართველოს სსრ სუკ-ის განყოფილების უფროსის მოადგილედ, 1986 წლის 3 ივლისიდან 1987 წლის 11 ივნისამდე — საქართველოს სსრ სუკ-ის მე-3 განყოფილების უფროსის მოადგილედ. 1987 წლის 11 ივნისიდან 1990 წლის 16 დეკემბრამდე იყო აფხაზეთის ასსრ სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე და ამავდროულად გაგრის საქალაქო განყოფილების უფროსი, 1990 წლის 16 დეკემბრიდან 1992 წლის 1 ივლისამდე — აფხაზეთის ასსრ სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარე, 1992 წლის 1 ივლისიდან 1992 წლის 3 დეკემბრამდე აფხაზეთის ასსრ საინფორმაციო-სადაზვერვო სამსახურის თავმჯდომარე, 1992 წლის 3 დეკემბიდან 1993 წლის 17 ოქტომბრამდე — საქართველოს რესპუბლიკის საინფორმაციო-სადაზვერვო სამსახურის თავმჯდომარის მოადგილე, ამავე დროს იყო თბილისის საქალაქო სამმართველოს უფროსი. 1993 წლის 17 ოქტომბრიდან 1994 წლის 25 აპრილამდე მუშაობდა საქართველოს რესპუბლიკის უშიშროების მინისტრის პირველ მოადგილედ, 1994 წლის 25 აპრილიდან 1995 წლის 2 სექტემბრამდე — საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო უშიშროების სამსახურის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ. 1995 წლის 2 სექტემბრიდან ამავე წლის 18 დეკემბრამდე იყო საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების სამსახურის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი. 1995 წლის 25 დეკემბრიდან 1997 წლის 21 სექტემბრამდე მუშაობდა საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო უშიშროების მინისტრის პირველ მოადგილედ. 1997 წლის 21 სექტემბრიდან 2004 წლის 24 თებერვლამდე იყო საქართველოს დაზვერვის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარე. 1998 წლის 11 სექტემბერს, საქართველოს პრეზიდენტ ე. შევარდნაძის ბრძანებულებით, დაინიშნა ეროვნული უშიშროების საბჭოს წევრად. სამსახურებრივი მივლინებით იმყოფებოდა საბერძნეთში, კვიპროსში, სირიაში, ეგვიპტეში, თურქეთში (1979 წ.), არგენტინაში (1980 წ.), გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში (1982 წ.).
ტიტო ვილანოვა
სამწვრთნელო კარიერა
2012 წლის 27 აპრილს კლუბმა ოფიციალურად დაადასტურა მთავარი მწვრთნელის თანამდებობიდან გვარდიოლას გადადგომის შესახებ ინფორმაცია. ამავე დღეს გამოცხადდა, რომ პეპის შემცვლელი ტიტო ვილანოვა იქნებოდა. მან თავის პირველ და ერთადერთ სეზონში ლა ლიგის მოგება რეკორდული, 100 ქულით („ბარსელონამ“ გაიმეორა „რეალის“ რეკორდი, რომელიც მადრიდულმა გრანდმა 1 წლით ადრე დაამყარა) მოახერხა. სეზონის ბოლოს ტიტოს გუნდიდან წასვლა მოუხდა, რადგან მას კიბოსთან დაკავშირებული პრობლემების გამო არ შეეძლო მთავარი მწვრთნელის ვალდებულებების შესრულება.
ავთანდილ იოსელიანი
ბიოგრაფია
ავთანდილ იოსელიანი გარდაიცვალა 2007 წლის 13 ნოემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:იოსელიანები
ტიტო ვილანოვა
ჯანმრთელობა
2011 წლის 22 ნოემბერს ტიტო ვილანოვას ყელის კიბო დაუდგინეს. ესპანელმა მკურნალობა ჩაიტარა, თუმცა მომდევნო წლის 19 დეკემბერს, როცა ის უკვე „ბარსელონას“ მთავარი მწვრთნელი იყო, კიბომ ხელმეორედ იჩინა თავი. ტიტო სამკურნალოდ ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაემგზავრა, სადაც მარტის ბოლომდე დარჩა. ამ პერიოდში გუნდს მისი ასისტენტი ხორდი როურა წვრთნიდა. ვილანოვა გუნდს მარტში დაუბრუნდა. ჩატარებულმა მკურნალობამ კიბოს დამარცხება ვერ მოახერხა, რის გამოც სეზონის დასრულების შემდეგ ტიტო იძულებული გახდა თანამდებობა დაეტოვებინა. 2014 წლის 25 აპრილს, 45 წლის ასაკში ვილანოვა კიბოს შედეგად გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული   17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:სელტას ფეხბურთელები კატეგორია:ელჩეს ფეხბურთელები კატეგორია:მალიორკის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის მწვრთნელები
კოლინის ოლქი
კოლინის ოლქი (Collin County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. მაკ-კინი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
სანებლიძე
საკუთარი სახელი სანებლიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
უთმელიძე
საკუთარი სახელი უთმელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
98 (რიცხვი)
ოთხმოცდათვრამეტი — ოთხმოცდამეთვრამეტე ნატურალური რიცხვი. არის ოთხმოცდაჩვიდმეტის მომდევნო და ოთხმოცდაცხრამეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 98. 98 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოთხმოცდათვრამეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოთხი ოცი და რვით მეტი (იგულისხმება ოთხმოცდაათზე რვა ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ყავრიშვილი
საკუთარი სახელი ყავრიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ქვემო როკის კოშკი
ქვემო როკას კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო როკაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ფლეთილი ქვით ნაგები კოშკი შემორჩენილია ხუთი სართულის დონეზე. ქვის წყობა მშრალია. ჩრდილოეთ კედელში, მეორე სართულზე გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელი. სამხრეთი და დასავლეთი კედლები მთლიანად დანგრეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
პუშკინის ისტორიულ-ლიტერატურული მუზეუმი
პუშკინის ისტორიულ-ლიტერატურული მუზეუმი (Историко-литературный музей города Пушкина) — სახელმწიფო მუზეუმი ქალაქ პუშკინში.
ისტორია
პირველი მხარეთმცოდნეობითი ექსპოზიცია ქალაქ პუშკინში გამოჩნდა 1970-იან წლებში, სწორედ ამ ექსპოზიციაზე დააფუძნეს 1980-იან წლებში საზოგადოებრივი მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი.
1987 წლის 28 ივლისს ლენინგრადის საქალაქო აღმასკომმა მიიღო გადაწყვეტილება პუშკინის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის შექმნის შესახებ, როგორც სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმის ფილიალი.
მუზეუმს გადასცეს ქალაქის ცენტრში მდებარე ისტორიული შენობა, რომელიც აგებულია 1820-1821 წლებში არქიტექტორ ვასილი სტასოვის მიერ ცარსკოესელოს პოლიციისათვის.
2009 წელს მუზეუმის მფლობელობაში შევიდა ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლი „ცარსკოესელოს მოსკოვის კარიბჭე“. 2015 წელს მრავალწლიანი რესტავრაციის შემდეგ მოსკოვის კარიბჭეში განთავსდა მუდმივმოქმედი ექსპოზიცია.
ფონდები
ამჟამად მუზეუმი მოითვლის 25 000 ექსპონატს, რომლებიც ეკუთვნის ძირითად და სამეცნიერო-დამხარე ფონდებს. კოლექციიდან აღსანიშნავია: დოკუმენტები, ფოტოები, იაშვიათი წიგნები, გრაფიკა, ყოფა, ნუმიზმატიკა, ფერწერა და ქანდაკება. თანამშრომლები მუშაობენ სამუზეუმო ექსპოზიციის აღწერასა და სამეცნიერო შესწავლაზე.
სანტა-რიტა-დუ-საპუკაი
სანტა-რიტა-დუ-საპუკაი (Santa Rita do Sapucaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 821 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სანტა-რიტა-დუ-საპუკაის შემადგენლობაში.
პუშკინის ისტორიულ-ლიტერატურული მუზეუმი
ფონდები
მუზეუმის ექსპოზიცია შეიქმნა ძირითადად დოკუმენტებზე, ფოტოებზე, სახვითი ხელოვნების ნიმუშებზე და ყოფა-ცხოვრების ამსახველ ნივეთებზე დაყრდნობით, რომლებიც მოგვითხრობენ ცარსკოე-სელოს (1918 წლიდან - დეტსკოე-სელო, ხოლო 1937 წლიდან - ქალაქი პუშკინი) შესახებ. ასევე ექსპოზიცია მოგვითხრობს დიდი სამამულო ომის წლებზე.
სანტა-რიტა-დუ-საპუკაი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 754 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 106.96 კმ²-ზე. ფართობი 352 969 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პუშკინის ისტორიულ-ლიტერატურული მუზეუმი
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მუზეუმები
ხრესილის ქუჩა
ხრესილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში,  ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე). დასაწყისი ცოტნე დადიანის ქუჩიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში.
ლიტერატურა
ხ
ურუბამბის რაიონი
ურუბამბის რაიონი (Distrito de Urubambao) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ურუბამბის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 871 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 348 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 140 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 128.28 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ურუბამბის პროვინციის რაიონები
ნენსი ასტორი
ნენსი ასტორი (დ. 19 მაისი, 1879 — გ. 2 მაისი, 1964) — იყო ამერიკელი ქალი პოლიტიკოსი,რომელიც გახდა მეორე ქალი დეპუტატი,სადეპუტატო მანდატს ფლობა 1919 დან 1945 წლამდე,პირველი ქალი დეპუტატი კონსტანცი მარკიევიჩი გახდა 1918 წელს,მაგრამ უარი თქვა თანამდებობაზე პარტიული პოლიტიკის გამო.
ასტორი ამერიკის მოქალაქე იყო, რომელიც ინგლისში 26 წლის ასაკში გადავიდა და იქორწინა ვალდორფ ასტორზე,მიაღწია წარმატებას და შევიდა ლორდთა პალატაში,ამის შემდგომ აქტიური პოლიტიკური კარიერა დაიწყო,1919 წელს გახდა თემთა პალატის დეპუტატი.მისი პირველი ქმარი იყო ამერიკელი რობერტ გოლდ შოუ II, წყვილი ქორწინებიდან ოთხი წლის შემდეგ დაშორდა  1903 წელს.
ადრეული ცხოვრება
ნენსი დაიბადა დენვილში, ვირჯინიაში. ბიზნესმენ Chiswell Dabney Langhorne-ის 11 შვილიდან მერვე იყო,მონობის გაუქმების შემდეგ ნენსის ოჯახი სიღატაკეში ცხოვრობდა,მისი დაბადების შემდეგ ნენსის მამამ სამსახური იშოვნა თამბაქოს აუქციონერად.
1892 წლისთვის, როდესაც ნენსი ცამეტი წლის იყო, მამამისმა ხელახლა განამდიდრა თავისი ქონება და ააშენა სახლი. მოგვიანებით ოჯახი გადავიდა სამკვიდროში, რომელიც მდებარეობდა ვირჯინიის ალბემარლის ოლქში. ნენსი ლანჰორნს ჰყავდა ოთხი და, დები ცნობილი იყვნენ თავისი სილამაზით; ნენსიმ და მისი და ირინემ დაამთავრეს ნიუ – იორკის სკოლა. სკოლაში ნენსი შეხვდა თავის პირველ მეუღლეს, რობერტ გოლდ შოუს II- ს, პოლკოვნიკ რობერტ გოლდ შოუს პირველ ბიძაშვილს, რომელიც მეთაურობდა მასაჩუსეტსის 54-ე პოლკში, საკავშირო არმიაში არსებულ პირველ დანაყოფს, რომელიც შედგებოდა აფრო-ამერიკელებისგან. ისინი დაქორწინდნენ ნიუ იორკში 1897 წლის 27 ოქტომბერს, როდესაც ნენსი 18 წლის იყო.
ქორწინება უბედური გამოდგა. შოუს მეგობრებმა განაცხადეს, რომ ნენსი ქორწინების შემდეგ გახდა ხისტი; მისმა მეგობრებმა თქვეს, რომ შოუ იყო მოძალადე ალკოჰოლიკი. მათ ოთხწლიანი ქორწინების დროს მათ შეეძინათ ერთი ვაჟი, რობერტ გოლდ შოუ III (რომელსაც ბობი ერქვა). ნენსის რობერტთან ქორწინების დროს ბევრჯერ დატოვა, პირველი მათგანი თაფლობის თვეში. 1903 წელს ნენსის დედა გარდაიცვალა; იმ პერიოდში ნენსი განქორწინდა შოუსთან, და დაბრუნდა მამის სახლში.
ქვემო როკის მეორე კოშკი
ქვემო როკის მეორე კოშკი - არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო როკაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნენსი ასტორი
ადრეული ცხოვრება
ნენსი გაემგზავრა ინგლისში და შეუყვარდა ქვეყანა. ნენსი ინგლისში ბენდიერი იყო, ნენსი და მისი უმცროსი და ფილისი ერთად გადავიდნენ ინგლისში 1905 წელს. მათი უფროსი და ირინე დაქორწინდა მხატვარ ჩარლზ დანანა გიბსონზე.
ქვემო როკის მეორე კოშკი
გეგმით ოთხკუთხა კოშკი ნაშენია ფიქალითა და ფლეთილი ქვით. წყობა მშრალია. სამხრეთი კედელი მთლიანად დანგრეულია, აღმოსავლეთი და დასავლეთი კედლები ნაწილობრივ. გადარჩენილი ნაწილი ხუთი სართულის დონეზეა.
ნენსი ასტორი
ადრეული ცხოვრება
ნენსი ცნობილი გახდა ინგლისურ საზოგადოებაში, როგორც საინტერესო და მახვილგონივრული ამერიკელი ქალი, იმ დროს, უამრავი მდიდარი ახალგაზრდა ამერიკელი ქალი დაქორწინდა ინგლისში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1964 კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები
ქვემო როკის მეორე კოშკი
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
აბურასეინი
აბურასეინი (Mont Abourasséin) — მთა ცენტრალურ აფრიკაში. ზღვის დონიდან ეს 1113 მეტრი სიმაღლის მთა მდებარეობს ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკისა და სამხრეთ სუდანის სახელმწიფო საზღვარზე. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ის შედის ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ზემო კოტოს პრეფექტურაში და სამხრეთ სუდანის დასავლეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალის შტატში.
რესურსები ინტერნეტში
Collins maps listing
სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის მთები კატეგორია:სამხრეთ სუდანის მთები
99 (რიცხვი)
ოთხმოცდაცხრამეტი — ოთხმოცდამეცხრამეტე ნატურალური რიცხვი. არის ოთხმოცდათვრამეტის მომდევნო და ასის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 99. 99 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოთხმოცდაცხრამეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოთხი ოცი და ცხრით მეტი (იგულისხმება ოთხმოცდაათზე ცხრა ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
გრენადერის ხიდი
გრენადერის ხიდი (Гренадерский мост) —  ტრამვაის, საფეხმავლო და საავტომობილო გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე დიდ ნევკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს ვიბორგის მხარესა და სააფთიაქოს კუნძულს. ხიდის სიგრძეა 218,8 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27 მეტრი.
მდებარეობა
ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს ჩაპაევის ქუჩასა და კარპოვკის სანაპიროს გრენადერის ქუჩასათან. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ბოტანიკური ბაღი.
დინების ზემო მიმართულებთ მდებარეობს სამპსონიევსკის ხიდი, ხოლო ქვემო მიმართულებით — კანტემიროვის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „ვიბორგსკაია“.
სახელწოდება
თავისი სახელწოდება ხიდმა მიიღო 1904 წელს. გრენადერების პოლკის ყაზარმების მიხედვით, რომელიც ააშენეს 1803-1809 წლებში.
ისტორია
პირველი მოცურავე ხიდი თანამედროვე გრენადერის ხიდის რაიონში ააგეს 1758 წელს. ეს იყო ქალაქში რიგით მეხუთე მცურავი ხიდი. 1806 წელს მცურავი ხიდი გადაიტანეს თანამედროვე სამპსონიევსკის ხიდის რაიონში, ხოლო ამ ნაწილში მოაწყვეს ბორანი. 1904 წელს ინჟინერმა ი. ს. ზიბერტმა მცირე სამპსონიევსკის პროსპექტის დასაწყისში ააგო ხის ხიდი. ხიდი იყო 12-მალიანი, ხოლო შუა მალა ორფრთიანი და გასახსნელი იყო, იხსნებოდა ხელით. 1951 წელს „Лендормостпроект“-ის ინჟინრის ვ. ვ. ბლაჟევიჩის პროექტის მიხედვით ხიდი გადააკეთეს 18-მალიანად, გასახსნელი მალა ერთფრთიანი გახადეს.
2008-2009 წლებში მიმდინარეობდა სამუშაოები ტრამვაის ხაზის კაპიტალური რემონტის გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ჯენესის პი-ორიჯი
ჯენესის ბრაიერ პი-ორიჯი (Genesis Breyer P-Orridge, ნამდვილი სახელი – ნილ ენდრიუ მეგსონი, დ. 22 თებერვალი, 1950 — გ. 14 მარტი, 2020,   ნიუ-იორკი, აშშ) — ინგლისელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი, მუსიკოსი, პოეტი, პერფორმანსების შემსრულებელი და ოკულტისტი. მას შემდეგ, რაც ცნობილი გახდა, როგორც კოლექტივ COUM Transmissions-ის ხელმძღვანელი და ინდუსტრიული ჟანრის ჯგუფ Throbbing Gristle-ის ლიდერი, ჩამოაყალიბა ოკულტური ჯგუფი Thee Temple ov Psychick Youth და ექსპერიმენტული Psychic TV. პი-ორიჯი ამბობს, რომ მესამე სქესს განეკუთვნება.
პი-ორიჯი დაიბადა მანჩესტერში და ადრეული წლებიდან დაინტერესდა ხელოვნებით, ოკულტიზმით და ავანგარდით. მას შემდეგ, რაც ჰალის უნივერსიტეტიდან გარიცხეს, იგი ლონდონში ცხოვრობდა, შემდეგ კი ჰალში დაბრუნდა და დააარსა COUM Transmissions. 1973 წელს ეს გაერთიანება ლონდონში გადავიდა. COUM-ის პერფორმანსებში ყურადღება გამახვილებული იყო სექსზე, პორნოგრაფიაზე, სერიულ მკვლელობებსა და ოკულტიზმზე, რამაც ეროვნული პრესის ყურადღება მიიქცია და არაერთგვაროვანი შეფასებები გამოიწვია. 1976 წელს კოლექტივმა ლონდონის თანამედროვე ხელოვნების ინსტიტუტში გამართა შოუ „Prostitution“, რის შემდეგაც ტაბლოიდი გამოცემებისგან შეიძინა „ცივილიზაციის დამანგრევლების“ წოდება. ჯგუფი Throbbing Gristle ამ კოლექტივისგან წარმოიშვა და 1975–1985 წლებში იარსება, იყო რა ინდუსტრიული მუსიკის პიონერი. 1981 წელს პი-ორიჯმა სხვებთან ერთად ჩამოაყალიბა Psychic TV, რომელიც 1988 წლიდან ეისიდ-ჰაუსის ჟანრის ერთ-ერთ აქტიური შემსრულებელი იყო.
1981 წელს პი-ორიჯმა დააარსა Thee Temple ov Psychick Youth, არაფორმალური ოკულტური ორდენი, შთაგონებული ქაოსური მაგიით და ექსპერიმენტული მუსიკით. მიუხედავად ამისა, მან დატოვა ეს გაერთიანება. სატანისტურ რიტუალებთან დაკავშირებული სკანდალების ფონზე Channel 4-ზე 1992 წელს გავიდა დოკუმენტური ფილმი, რომელშიც მუსიკოსი დაადანაშაულეს ბავშვების გაუპატიურებაში. ამას მოჰყვა პოლიციის მხრიდან გამოძიება, თუმცა პი-ორიჯის მიმართ ბრალდებები მოიხსნა და Channel 4 მას ბოდიში მოუხადა. პი-ორიჯმა შემდგომში დატოვა გაერთიანებული სამეფო და ნიუ-იორკში დასახლდა, სადაც 1995 წლის 13 ივნისს იქორწინა ჟაკლინ მერი ბრაიერთან. მათ ერთად წამოიწყეს პროექტი, რომელსაც „პანდროგენულს“ უწოდებდნენ – იგი გულისხმობდა, რომ ორივე ფიზიკური ჩარევის შედეგად ისე შეიცვლიდა გარეგნობას, რომ ერთმანეთს დაემსგავსებოდა. პი-ორიჯმა ამ ცვლილებების განხორციელება აგრეთვე განაგრძო მეუღლის 2007 წელს გარდაცვალების შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ 2000-იანებში Throbbing Gristle და Psychic TV გაერთიანდნენ, თავად ჯენესისმა 2009 წელს მუსიკალური სამყარო დატოვა და სხვა სფეროებში მოღვაწეობა დაიწყო. ამასთან, მას მონაწილეობა აქვს მიღებული 200-ზე მეტ ჩანაწერში.
პი-ორიჯი არის სკანდალური პიროვნება, ანტი-ისტებლიშმენტური იდეოლოგიით, რომელსაც აკრიტიკებენ ბრიტანული პრესა და პოლიტიკოსები. ამასთან, ავანგარდულ სცენაზე იგი ნამდვილ სიმბოლოდ ითვლება, ისევე, როგორც საკულტო პიროვნებად და „ინდუსტრიული მუსიკის ნათლიად“.
დისკოგრაფია
შენიშვნა: აქ აღნიშნულია ჩანაწერები, რომლებიც შეიქმნა ჯენესის პი-ორიჯის მონაწილეობით. აგრეთვე იხილეთ Psychic TV-ს დისკოგრაფია და Throbbing Gristle-ის დისკოგრაფია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ინგლისელი ელექტრონული მუსიკოსები კატეგორია:ინგლისელი ოკულტისტები კატეგორია:ლგბტ მუსიკოსები კატეგორია:Pigface-ის წევრები
ბაშალეიშვილი
საკუთარი სახელი ბაშალეიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბუხნიკაშვილი
საკუთარი სახელი ბუხნიკაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ტაპეროა (პარაიბა)
ტაპეროა (Taperoá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 317 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 936 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.19 კმ²-ზე. ფართობი 644 156 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ღორეჩო
ღორეჩო — პირმოხრილი სატეხი იარაღი. გამოიყენება ხის ამოსაჭრელად, რომელსაც აქვს მაღალი ტანი და მოხრილი პირი. მისი ნაირსახეობაა „ხელეჩო“ და „ფეხეჩო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეთნოგრაფია
მარატ ახმეტზიანოვი
მარატ რაფილავის ძე ახმეტზიანოვი (Марат Рафаил улы Әхмәтҗанов, Марат Рафаилович Ахметзянов   ; დ. 10 მარტი, 1983) — რუსი ფეხბურთელი. არ უთამაშია ეროვნულ ნაკრებში და არც მის ასაკობრივ გუნდებში. კარიერა დაიწყო ყაზანის „რუბინში“ და თითქმის მთელი კარიერა ამ გუნდში გაატარა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზანის რუბინის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1983
თოხეჩო
თოხეჩო — ხის სათლელი, პირბრტყელი და თოხივით მოხრილი, დიდი საორხელო ხელჭურჭელი. საქართველოს რეგიონებში გავრცელებულია შემდეგი სახელწოდებებით: „მძიმე ეჩო“ (ქართლ-კახეთი), „თოხ-ეჩო“ (აჭარა, მესხეთ-ჯავახეთი), „დიდი ეჩო“ (ქსნის ხეობა), „ფეხეჩო“ (ქართლ-კახეთი, მესხეთ-ჯავახეთი). „თოხეჩო“ შედგება ეჩოსა და ტარისაგან. ეჩოს პირი ლითონისაა, ალესილია და ტარისაკენ მოხრილი. თოხეჩოს იყენებდნენ ურმის ხელნების, კევრის ფიცრების და ა.შ. გასათლელად.
ბიჭი ხილის კალათით
ბიჭი ხილის კალათით — 1593 წელს დასრულებული ნახატი, რომელიც იტალიელი ბაროკოს ოსტატის მიქელანჯელო მერისი და კარავაჯოს მიერაა დახატული. ამჟამად ის ინახება გალერეა ბორგეზეში, რომში.
სურათი დახატულია იმ დროს, როდესაც კარავაჯო მშობლიური მილანიდან ახალი ჩამოსული იყო რომში და კონკურენტუნარიანი რომაული ხელოვნების სამყაროს გზას გასდგომოდა. ნახატის მოდელი იყო მისი მეგობარი და კომპანიონი, სიცილიელი მხატვარი მარიო მინიტი, რომელიც დაახლოებით 16 წლის იყო. ნამუშევარი ჯუზეპე ცეზარის, იგივე კავალერი დ'აპრინოს კოლექციას მიეკუთვნებოდა, ხოლო 1607 წლიდან კი — კარდინალ სციპიონე ბორგესს. აქედან გამომდინარე, ნამუშევარი შექმნილია იმ პერიოდში, როდესაც კარავაჯო „ყვავილებისა და ხილის ხატვაზე“ მუშაობდა დ’არპინოსთვის, მაგრამ შესაძლოა შედარებით ადრინდელი პერიოდიდანაა, როდესაც კარავაჯომ და მინიტიმ დატოვეს კავალერი დ’არპინოს სახელოსნო რომ თავიანთი გზით გაეყიდათ ნამუშევრები დილერი კოსტანტინოს დახმარებით. ეჭვის გარეშე სურათი 1593 წლამდე ვერ თარიღდება, ამ წელს ჩამოვიდა მინიტი რომში. ვარაუდობენ, რომ სურათი თარიღდება კარავაჯოს შედარებით უფრო კომპლექსურ ნამუშევრებამდე, სადაც მინიტი ასევე იყო მოდელი, როგორიცაა „მკითხავი“ და „კარტის მოთამაშეები“ (ორივე 1594 წლიდან), ამ უკანასკნელმა კარავაჯოს თავისი პირველი მნიშვნელოვანი მფარველის, კარდინალი ფრანცესკო მარია დელ მონტეს ყურადღბა მიქცია. ვიტორიო სგარბი აღნიშნავს, გარკვეულ მსგავსებებს ამ ნამუშევარსა და კარავაჯოს ძველ პორტრეტებს შორის ფერწერულ თვისებებს, რომელიც სხვა მხატვრებს გვაგონებს არპინოს სახელოსნოდან.
სქოლიო
კატეგორია:კარავაჯოს ნახატები კატეგორია:ბაროკოს მხატვრობა
ზაბელე
ზაბელე (Zabelê) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 632 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 075 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.97 კმ²-ზე. ფართობი 2 075 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
კოლინგსუორტის ოლქი
კოლინგსუორტის ოლქი (Collingsworth County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. უელინგტონი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
ველკა-ლიტვოროვა-ვეჟა
ველკა-ლიტვოროვა-ვეჟა (Veľká Litvorová veža) — მწვერვალი სლოვაკეთში. მდებარეობს მაღალ ტატრებში, მწვერვალ ზადნი-გერლახის ჩრდილოეთით. სიმაღლე 2581 მ. პირველად ავიდნენ 1905 წლის 5 აგვისტოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვაკეთის მთები
იუკაის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ურუბამბის პროვინციის რაიონები
ანდერძი მეფე დავით IV აღმაშენებლისა შიომღვიმის მონასტრისადმი
მინი|დავით აღმაშენებლის ანდერძი ანდერძი მეფე დავით IV აღმაშენებლისა შიომღვიმის მონასტრისადმი — ანდერძი დაწერილია 1123–1124 წლებში დავით აღმაშენებლის შირვანში ლაშქრობის წინ, როდესაც მეფე შიომღვიმის ლავრაში მისულა და წმინდა მამა შიოს გამარჯვებას შევედრებია: „ჟამსა ჩემსა შირვანსა ზედა განმართვისასა შევევედრე შეწევნად ჩემდა, შესავედრებელსა ჩემსა, წმიდასა მამასა შიოს… და სასომან და განმანათლებელმან ჩემმან ბერამან არსენი მიბრძანა ამის ანდერძისა დაწერა“. სიგელით დავით აღმაშენებელმა შიომღვიმის ლავრას უანდერძა ქართლში მდებარე რამდენიმე სოფელი, საეკლესიო ნივთები და სურსათი. შესრულებულია ნუსხახუცური დამწერლობით, ხოლო პირველი და ბოლო სტრიქონები — მხედრულით, სავარაუდოდ, დავით აღმაშენებლის ხელით.
მადლიერმა მეფემ შიომღვიმის მონასტერს ამ ანდერძით დიდძალი ქონება და მრავალი ყმა-მამული უბოძა. არსენ ბერისა და მოძღვარ იოვანეს რჩევით დავითმა მონასტერს საგანგებო ტიპიკონი დაუწესა, ხოლო ძველი განუახლა და დაუმტკიცა. მისი ბრძანებით მონასტრის შუა ადგილას ააშენეს ღვთისმშობლის დიდი გუმბათოვანი ეკლესია (მოგვიანებით გივი ამილახვარმა ეს ტაძარი ხელახლა ააშენებინა, XIX საუკუნეში ეპისკოპოსმა ალექსანდრე ოქროპირიძემ იგი შეაკეთა და მოახატვინა). ამ დროს მონასტრის წინამძღვარი იყო მთავარი მამა-მემღვიმე მიქაელი. ანდერძის მიხედვით შიომღვიმის მონასტერს სასამართლო შეუვალობა ადრე ჰქონდა მინიჭებული. დავითმა კი ეს შეუვალობა აღუდგინა. მეფემ ასევე განაახლა დროთა განმავლობაში დარღვეული შიომღვიმის სოფლებისათვის ნაბოძები ძვეკი შეუვალობა-შეწირულობანი; დაამტკიცა და გადასახადებისაგან გაათავისუფლა შიომღვიმის მფლობელობა თბილისში. დავითმა შიომღვიმე სამეფო მონასტრად აქცია და უშუალო მფარველად და პატრონად მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი დაუნიშნა, რითაც მის ხელშეუხებლობას მეტი სიმტკიცე შესძინა. ანდერძის მიხედვით, მონასტერს მეფის სათანადო პატივისცემით შეხვედრაც ევალებოდა სიმბოლური ძღვნით. დავითი თავის ანდერძში მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელს, არსენ ბერს და თავის ძეს დემეტრეს უბარებს შიომღვიმეში სამშენებლო საქმეების დასრულებას, კათოლიკოს იოანე VI-ის მიერ მის კურთხევას და სთხოვს მათ იზრუნონ ამ ანდერძის შესრულებაზე.
ანდერძი მნიშვნელოვან ცნობას გვაწვდის მეფის მიერ ბედიელ-ალავერდელის ინსტიტუტის დაარსების შესახებ. იგი ერთადერთი ისტორიული საბუთია, საიდანაც ვგებულობთ მუხრანისა და ზედაზნის მფლობელი ურჩი ფეოდალების — ძაგანისა და მოდისტოსის — მეფის წინააღმდეგ ამბოხის ამბავს (დოკუმენტიდან არ ჩანს, თუ რომელი საგვარეულოს წარმომადგენლები არიან). 1103, როდესაც დავითმა ზედაზნის ციხე აიღო, მამა-მემღვიმეებმა (ბერები) ძაგანი შეიპყრეს და მეფეს გადასცეს..
ანდერძში ვხვდებით ცნობებს სამონასტრო წესწყობილების, გამგებლობის, წესდება-ტიპიკონისა და მეურნეობის შესახებ. იგი მნიშვნელოვანი წყაროა სოციალურ-ეკონომიკური, პოლიტიკურ-სახელისუფლო ტერმინების შესასწავლად. დაცულია ცნობები ისტორიუკ გეოგრაფიაზე; დამოწმებულია მეფეთა, კათოლიკოსთა, ეპისკოპოსთა, დიდ თუ მცირე ფეოდალთა მონასტრისადმი შეწირულობების 40-ზე მეტი ძველი შიომღვიმური საბუთი. პირველად ამ ანდერძის შესახებ ცნობა საზოგადოებას პლატონ იოსელიანმა მიაწოდა წიგნში „Описание Шиомгвимской пустыни в Грузии“ (Тфл., 1845). ჩვენამდე მოღწეულია ანდერძის დედნის მხოლოდ მცირე ფრაგმენტი: მისი თავდაპირველი ზომა 2 მეტრს აღემატებოდა. 1915 წელს, პირველი მსოფლიო ომის დროს, ფრონტის ხაზთან სიახლოვის გამო, ანდერძი სხვა დანარჩენ საბუთებთან და საარქივო მასალასთან ერთად ჩრდილოეთ კაკასიაში — რომანოვსკში გახიზნეს. 1919 წელს საბჭოთა ჯარების ამ ტერიტორიების დაკავების შემდეგ იქ დაცული 3000 ქართული სიგელ-გუჯარი ერთიანად განადგურებულ იქნა. დავით აღმაშენებლის სიგელის გადარჩენილი ფრაგმენტი, გიორგი II-ის საბუთის ფრაგმენტთან ერთად, გადაარჩინა და 1923 წელს სარგის კაკაბაძეს გადასცა ადგილობრივმა მკვიდრმა აბრამ ევანგულოვმა. თუმცა არსებობს სრულ დედანზე დამყარებული გამოცემები, ასევე მისი ფოტოპირები (ამ ფოტოპირების დამზადებაში დიდი ღვაწლი ცნობილ ფოტოგრაფს ა. როინაშვილს მიუძღვის). ანდერძი რამდენჯერმეა გამოცემული.
დავით IV აღმაშენებელს მრავალწლიანი ბრძოლა ჰქონდა ქართლის ფეოდალებთან, მუხრანისა და ზედაზნის მფლობელებთან ძაგან- თან და მის ძმასთან მოდისტოსთან (დოკუმენტიდან არ ჩანს, თუ რომელი საგვარეულოს წარმომადგენლები არიან). 1103, როდესაც დავითმა ზედაზნის ციხე აიღო, მამა-მემღვიმეებმა (ბერები) ძაგანი შეიპყრეს და მეფეს გადასცეს. მეფე ეწვია შიომღვიმის ლავრას კურთხევის მისაღებად მეტად მნიშვნელოვანი ბრძოლის წინ და ასევე ღვთის მშობლის მიძინების ტაძრის სანახავად, რომლის აგება მის სახელს უკავშირდება. ანდერძი წარმოადგენს საგულისხმო ისტორიულ და ლიტერატურულ წყაროს და დიდი მნიშვნელობა აქვს ქართული სამართლისა და დიპლომატიკის ისტორიისათვის. საბუთს თავსა და ბოლოში დავით აღმაშენებლის ავტოგრაფული წარწერები ჰქონდა დართული. XX საუკუნის დასაწყისამდე სიგელი სრული სახით იყო დაცული: მისი თავდაპირველი ზომა 2 მეტრს აღემატებოდა. იგი 5 კეფისაგან და 165 სტრიქონისაგან შედგებოდა. 1915 წელს, პირველი მსოფლიო ომის დროს, ფრონტის ხაზთან სიახლოვის გამო, ანდერძი სხვა დანარჩენ საბუთებთან და საარქივო მასალასთან ერთად ჩრდილოეთ კაკასიაში — რომანოვსკში გახიზნეს. 1919 წელს საბჭოთა ჯარების ამ ტერიტორიების დაკავების შემდეგ იქ დაცული 3000 ქართული სიგელ-გუჯარი ერთიანად განადგურებულ იქნა. დავით აღმაშენებლის სიგელის გადარჩემილი ფრაგმენტი, გიორგი II-ის საბუთის ფრაგმენტთან ერთად, 1923 წელს სარგის კაკაბაძეს გადასცა ადგილობრივმა მკვიდრმა აბრამ ევანგულოვმა. დოკუნენტი დაუბრუნდა საქართველოს ცენტრალურ არქივს (ამჟამად ინახება ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში). არსებობს სრულ დედანზე დამყარებული გამოცემები, ასევე მისი ფოტოპირები (ალექსანდრე როინაშვილი, 1895).
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ხელნაწერები
ერნსტ ჰერმან ჰიმლერი
მინი|ჰიმლერი (შუაში) ოჯახთან ერთად ერნსტ ჰერმან ჰიმლერი (Ernst Hermann Himmler; დ. 23 დეკემბერი, 1905, მიუნხენი, გერმანიის იმპერია — გ. 2 მაისი, 1945) — გერმანელი ჩინოვნიკი, ინჟინერი და შუცშტაფელის რაიხსფიურერის, ჰაინრიხ ჰიმლერის უმცროსი ძმა.