cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იდალგოს შტატი
იდალგო – მექსიკის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. იდალგო მექსიკის სხვა შტატებისგან გამოირჩევა ადგილობრივ ენაზე მოლაპარაკე მოსახლეობის საკმაოდ მაღალი კონცენტრაციით. 2005 წელს, მოსახლეობა შეადგენდა 2,345,514 კაცს. შტატს სახელი ეწოდა მექსიკის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის ერთ-ერთი ლიდერის, მიგელ იდალგო ი კოსტილიას პატივსაცემად. შტატის ტერიტორიაზე, ტულაში მდებარეობს ტოლტეკების ხალხის ძეგლების ნანგრევები. დედაქალაქია პაჩუკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის შტატები
ლიეკსა
ლიეკსა (Lieksa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პიელინენის კარელიის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 344 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 4 067.6 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.03 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კარელიის მუნიციპალიტეტები
პოლვიიარვი
პოლვიიარვი (Polvijärvi) — მუნიციპალიტეტი იოენსუუს ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 088 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 958.32 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.08 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. დაარსდა 1876 წელს. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: იუუკა, კაავი, კონტიოლაჰტი, ლიპერი და ოუტოკუმპუ.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კარელიის მუნიციპალიტეტები
მარისა მელი
მარისა მელი (დ. 24 თებერვალი, 1939 — გ. 16 მაისი, 1992) — ავსტრიელი მსახიობი. ძირითადად ასრულებდა საბედისწერო ქალის როლებს ევროპულ არტჰაუსსა და ჟანრულ ფილმებში. მის საუკეთესო ნაშრომად აფასებენ ევა კანტის როლს მარიო ბავას კრიტიკულად გადაფასებულ ფილმში საშიშროება: დიაბოლიკში (1968) და სიუზან დიუმურიეს/მონიკა ვესტონის ორმაგ როლს ლუჩიო ფულჩის ფილმში ერთი მეორეზე (1969).
მას შემდეგ, რაც პოპულარობა მოიპოვა ისეთ ფილმებში, როგორიცაა ვენუსბერგი (1963), მასკარადი (1965), კაზანოვა 70 (1965) და საიდუმლო აგენტი სუპერ დრაკონი (1966). მელი ცდილობდა, დაეწყო კარიერა ბროდვეისა და ჰოლივუდში. მისმა სადებიუტო მიუზიკლმა მატა ჰარიმ მარცხი განიცადა. შემდეგ იგი გადასახლდა იტალიაში, სადაც მისმა გახმაურებულმა სასიყვარულო ცხოვრებამ და ხანგრძლივმა ურთიერთობამ პიერ ლუიჯი ტორისთან, ფლეიბოისა და მოგვიანებით ძებნილ კრიმინალთან, ტაბლოიდური პრესის დიდი ინტერესი გამოიწვია. ამ პერიოდიდან მისი სხვა ცნობილი ფილმებია: „ნებისმიერს შეუძლია თამაში“ (1968), მარტა (1971), ბენ და ჩარლი (1972), შვიდი სისხლიანი ორქიდეა (1972), ბანდების ომი მილანში (1973), მაჰაგანი (1975), კაზანოვა. &amp; Co. (1977) და შეშლილი ძაღლის მკვლელი (1977).
მიუხედავად იმისა, რომ ეკრანზე თამაშისას ამტანობით გამოირჩეოდა, ცხოვრებაში მელი იყო დაუცველი ფიგურა, რომელიც იტანჯებოდა უიღბლობით, არასწორად წარმართული პირადი ცხოვრებით და მოიხმარდა ნარკოტიკებს. 1980-იანი წლების ბოლოს, ამ ფაქტორებმა გაანადგურეს მისი ფიზიკური ჯანმრთელობა და იგი იძულებული გახდა სიცოცხლის დარჩენილი ნაწილი ავსტრიაში გაეტარებინა, სადაც მძიმე ვითარებაში ცხოვრობდა.
კარიერა
მელმა დატოვა თავისი მშობლიური ქალაქი გრაცი, რათა ესწავლა მაქს რეინჰარდტის დრამატულ სკოლაში. ოთხი წლის სასცენო მუშაობის შემდეგ, მან დაიწყო მთავარი როლების შესრულება ევროპულ ფილმებში.
1963 წელს საფრანგეთში სერიოზულ ავტოავარიაში მოყვა. ექვსი საათის განმავლობაში იგი უგონოდ იწვა და მიიღო დაზიანებები სახეზე. მომდევნო ორი წელი მან გაიარა პლასტიკური ქირურგია და სახეზე არანაირი დაზიანება არ დარჩენილა, გარდა ზედა ტუჩის მცირე ნახვევისა.
ფილმის საიდუმლო აგენტი სუპერ დრაკონის (1966) შემდეგ, მან მიიღო მთავარი როლი „სრულიად დამღუპველ“ მიუზიკლში მატა ჰარი პერნელ რობერტსთან ერთად. სასცენო შესრულებისას მრავალი პრობლემის გამო მიუზიკლის წარდგენა მალევე შეწყდა რეჟისორის გადაწყვეტილებით. სიცოცხლის ბოლომდე მელს უჭირდა წარუმატებლობის აღიარება, რამაც გამოიწვია მსახიობის იტალიაში გადასვლა, სადაც უკანასკნელი წარუმატებლობა ვერანაირ გავლენას მოახდენდა მის კარიერაზე. მან უარი თქვა ჰოლივუდის მომგებიან შვიდწლიან კონტრაქტზე, რადგან მისი თმით, „კონტრაქტი მთელი წიგნი იყო. ვფიქრობ, ტუალეტში წასასვლელადაც კი დამჭირდებოდა ნებართვა“. 1968 წელს მელმა შეასრულა მისი ყველაზე ცნობილი როლი ევა კანტის როლი ფილმში „საფრთხე: დიაბოლიკი“ (1968), რომელიც თავდაპირველად ცუდად მიიღეს, მაგრამ შემდგომში კინოკრიტიკოსებმა მხარი დაუჭირეს. ამ დროს, მელი ჩნდებოდა იტალიური სტანდარტების მიხედვით მთავარ სპექტაკლებში(1969). მან 1969 წელს ნაადრევად დაბადებული ქალიშვილის გარდაცვალება მტკივნეულად განიცადა და მეორე შვილი არასოდეს ჰყოლია.
მელის სახელს რომანტიკულად უკავშირებდნენ ევროპელ და ჰოლივუდელ მამაკაც ვარსკვლავებს, მაგრამ იტალიაში ის ხშირად ექცეოდა პაპარაცების ისტორიების ცენტრში პიერ ლუიჯი ტორისთან, არისტოკრატ, ღამის კლუბის მეგობარ ბიჭთან ერთად. 1971 წელს პიერ ლუიჯი ტორის შეექმნა მთელი რიგი იურიდიული სირთულეები კოკაინის მიწოდების გამო ღამის კლუბის კლიენტებისთვის, რის შემდეგაც იგი გაიქცა ქვეყნიდან თავისი იახტით. ის ლონდონში დააკავეს 300 მილიონი დოლარის ღირებულების ოქროს თანხლებით მაღაროში და ბანკის თაღლითობის გამო. ტორი კრობატული ხერხებით გაიქცა ციხიდან; ის საბოლოოდ დაიჭირეს ამერიკაში 18 თვის ძებნის შემდეგ. როგორც ერთ-ერთი ყველაზე ცნობადი ლამაზმანი იტალიურ ფილმში, მელი 1970-იანი წლების განმავლობაში სტაბილურად განაგრძობდა მუშაობას და პოზირებდა იტალიური Playboy- სთვის.
მელის მარკეტინგი დამოკიდებული იყო მის ახალგაზრდობასა და განსაცვიფრებელ გარეგნობაზე, რომელიც თითქმის არ ქრებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ მას ასაკი ემატებოდა. იტალიაში, სადაც ის ნამდვილად სახელგანთქმული იყო, 1980-იანი წლების ბოლოს მისი მიმზიდველობა შემცირდა, რაც უჩვეულო იყო იმ ეპოქაში მისი ასაკის ქალისთვის. მელის საჯარო პროფილი მის ბოლო წლებში ძალიან დაბალი რეიტინგით გამოირჩეოდა, თუმცა მან მიიღო სამსახიობო როლი ქ. ვენაში სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე. იგი 1992 წელს, 53 წლის ასაკში გარდაიცვალა, ყელის კიბოთი.
სქოლიო
<references group="" responsive="1">
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:ავსტრიელი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრიელი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრიელი ქალები
პერსეპოლისი (გრაფიკული რომანი)
„პერსეპოლისი“ ― ირანული წარმოშობის ფრანგი მწერლის, მარჯან სატრაპის ავტობიოგრაფიული გრაფიკული რომანი.
„პერსეპოლისი“ ავტორის ბავშვობისა და ახალგაზრდობის შესახებ გვიყვება, რომელიც ირანისთვის ერთ-ერთ ყველაზე რთულ და მნიშვნელოვან პერიოდს – შაჰის ჩამოგდებას, 1979 წლის ისლამურ რევოლუციას და ერაყთან ომს – დაემთხვა. სატრაპი საკუთარი თავისა და ოჯახის მაგალითზე გვიამბობს, თუ როგორ აისახებოდა ისლამისტური რეპრესიები, ომი და რელიგიური ტერორი რიგითი ირანელი ადამიანების ცხოვრებაზე. ირანის მთავრობამ რომანს ისლამოფობიური უწოდა.
„პერსეპოლისი“ თავდაპირველად 2000-2003 წლებში ფრანგულ ენაზე ოთხ ნაწილად გამოიცა. 2003-2004 წლებში რომანები ინგლისურად ითარგმნა და ორ ნაწილად გამოქვეყნდა: „პერსეპოლისი“ და „პერსეპოლისი 2“. ქართულ ენაზე რომანი ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ 2015 წელს მიხეილ ციხელაშვილის თარგმანით გამოსცა.
2018 წელს მსოფლიოს მასშტაბით გრაფიკული რომანის 2 მილიონზე მეტი ეგზემპლიარი იყო გაყიდული. 2019 წელს ჟურნალ The Guardian-ის სიაში „XXI საუკუნის 100 საუკეთესო წიგნი“ „პერსეპოლისი“ 47-ე ადგილზე მოხვდა.
პერსეპოლისი ირანის ძველბერძნული სახელწოდებაა. მწერლის მიზანი იყო სათაურის საშუალებით მკითხველისთვის შეეხსენებინა, რომ ამჟამინდელი ირანის ისტორია ათასეულობით წლებს ითვლის და მხოლოდ ბოლო დროს მომხდარი მოვლენების საფუძველზე ქვეყნის განსაზღვრა და შეფასება არაა მართებული.
ბავშვობა
ნაწარმოების დასაწყისში მკითხველი მარჯანს, ათი წლის პროტაგონისტს ეცნობა, რომელიც ირანის დედაქალაქ თეირანში ცხოვრობს. მოქმედება 1980 წელს მიმდინარეობს. რომანის ამ ნაწილში მწერალი აღგვიწერს საკუთარ ბავშვობას, რომელიც ისლამური რევოლუციისა და ერაყთან ომის პერიოდს დაემთხვა. იგი მოგვითხრობს, თუ რა გავლენას ახდენდა ომი და რელიგიური ექსტრემიზმი რიგით ირანელებზე.
მარჯანი ზედა საშუალო კლასის ოჯახში იზრდებოდა, ამიტომაც მას ხელი მიუწვდებოდა ისეთ საგანმანათლებლო საშუალებებზე, როგორიცაა წიგნი და რადიო, რისი საშუალებითაც იგი დასავლურ პოლიტიკურ ფილოსოფიებს ეცნობოდა. იგი კითხულობდა ფიდელ კასტროს, მარქსის, დეკარტის და ირანელი რევოლუციონერების შესახებ. სხვადასხვა ფილოსოფოსთა მოსაზრებების გაცნობის შემდეგ პატარა მარჯანი აცნობიერებს რევოლუციის მოტივებს და მშობლებთან ერთად დემონსტრაციებზე სიარულს მოისურვებს, რომლებიც შაჰის გადადგომის მოთხოვნით იმართებოდა.
ქვეყნიდან შაჰის გაქცევის შემდეგ ირანულ საზოგადოებაში რელიგიური ექსტრემიზმი კიდევ უფრო იზრდება, რაც მეტად ამწუხრებს მარჯანს. მისი ინტერესი პოლიტიკის მიმართ ღრმავდება, როცა მის ოჯახს ბიძია ანუში ეწვევა და მარჯანს თავისი ცხოვრების შესახებ უამბობს. იგი, როგორც რევოლუციონერი კომუნისტი, ცხრა წლის მანძილზე იყო დაპატიმრებული. ირანში დამბრუნებულ ანუშს ჯაშუშობის ბრალდებით კვლავ აპატიმრებენ და პოლიტიკური შეხედულებების გამო სიკვდილით სჯიან.
ახლადჩამოყალიბებული ისლამური სახელმწიფოს მთავრობამ ქვეყანაში ძირეული რეფორმების გატარება დაიწყო, რომლებიც მკვეთრად ზღუდავდა მოსახლეობის სოციალურ თავისუფლებას. განსაკუთრებით შეიზღუდა ქალთა უფლებები, რომელთაც საზოგადოებრივ სივრცეში ჩადრის გარეშე გამოსვლა აეკრძალათ. ახალი ისლამური სახელმწიფოს რეპრესიული რეჟიმის გამო მრავალი ირანელი, მათ შორის მარჯანის ოჯახის არაერთი მეგობარი საცხოვრებლად ევროპასა და აშშ-ში გადავიდა.
ოჯახთან ერთად ევროპაში ხანმოკლე მოგზაურობიდან სამშობლოში დაბრუნებული მარჯანი იგებს, რომ ირანმა ერაყის წინააღმდეგ ომი გამოაცხადა. ერაყელთა საჰაერო თავსასხმების სამიზნე ჯერ სასაზღვრო ქალაქები, შემდეგ კი თეირანი გახდა. დაბომბვის დროის მოსახლეობა სარდაფებს აფარებდა თავს. პოლიტიკური ქაოსისა და მიმდინარე ომის მიუხედავად, მარჯანის ოჯახი ფარულად მაინც გამოხატავდა ახალი რეჟიმის მიმართ წინააღმდეგობას. გოგონას მშობლები წვეულებებს აწყობდნენ და ალკოჰოლს მოიხმარდნენ, რაც აკრძალული იყო ქვეყანაში.
ომი თანდათან უფრო და უფრო ინტენსიური ხდებოდა. ერთ დღეს, ერაყელთა ბალისტიკურმა რაკეტამ მარჯანის მეზობლების სახლი ააფეთქა, რამაც გოგონაზე დიდი ფსიქოლოგიური ზეგავლინა მოახდინა. იგი თამამად იწყებს სკოლაში პოლიტიკური რეჟიმის მიმართ პროტესტის გამოხატვას. მისი მშობლები მის უსაფრთხოებაზე ღელავენ, ამიტომ გადაწყვეტენ გოგონა ომსა და ისლამურ რეჟიმს განარიდონ და ავსტრიაში გააგზავნონ. რომანის პირველი ნაწილი მარჯანის ევროპაში გამგზავრებით სრულდება.
დაბრუნება
ვენაში მარჯანი ახალ ცხოვრებას იწყებს. თავდაპირველად იგი დედის მეგობართან ცხოვრობს, ეს უკანასკნელი კი მას მონაზვნების პანსიონატში გაგზავნის. მარჯანიი ევროპულ კულტურასთან ასიმილირებას ცდილობს. სწავლობს გერმანულს, იჩენს მეგობრებს და შობასაც აღნიშნავს. მარჯანს პანსიონატში დიდხანს არ უცხოვრია. იგი მონაზვნისთვის სიტყვიერი შეურაცხყოფის მიყენების გამო გააგდეს, რომელმაც მასზე ქსენოფობიური კომენტარი გააკეთა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ნაშრომები ირანის ისლამური რევოლუციის შესახებ კატეგორია:ცენზურის მიერ აკრძალული წიგნები კატეგორია:ფრანგული კომიქსები კატეგორია:ფემინისტური კომიქსები
ოუტოკუმპუ
ოუტოკუმპუ (Outokumpu) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი იოენსუუს ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 441 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 584.05 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.45 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰეინიავესი, კაავი, ლიპერი, პოლვიიარვი და ტუუსნიემი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კარელიის მუნიციპალიტეტები
ბაროი
ბაროი (ოფიციალურად ბაროის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Baroy; Bayan ng Baroy) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 683 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ლანაოს მუნიციპალიტეტები
იოსებ დავითაშვილი
იოსებ სიმონის ძე დავითაშვილი (დ. 13 ივლისი, გარდატენი, ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი – გ. 25 მარტი, თელავი) — ქართველი პოეტი. დაიბადა ყმა გლეხის ოჯახში. მან ხანმოკლე შემოქმედებითი მოღვაწეობის განმავლობაში (1872-1887 წწ.) რამდენიმე ათეული ლექსი დაწერა. ლექსების პირველი კრებული „სტვირი“ 1880 წელს გამოაქვეყნა. მისი მოქალაქეობრივ-პატრიოტული ლირიკა „თერგდალეულთა“ ზეგავლენას განიცდიდა („წუთისოფელში ცხოვრება“, „ახალ მოლექსეს“, „მოხუცის სინანული“). პოეტის ზოგიერთი ლექსი სიმღერად იქცა („სამშობლო“; „მუშის სიმღერა“; „ბედის წყარო“ და სხვ.). ლექსების ცოცხალი სასაუბრო მეტყველება, გულწრფელობა და უშუალობა („მუშის სიმღერა“, „გლეხი და თავადი“, „ბედის წყარო“, „თუნდ ვკვდებოდე“) პოეტის შემოქმედებას ხალხურ პოეზიასთან აახლოებს. დავითაშვილს დიდად აფასებდნენ ილია და აკაკი.
იოსებ დავითაშვილის პირადი არქივი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში.
რესურსები ინტერნეტში
მინი|იოსებ დავითაშვილის საფლავი გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის თელავის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის ეზოში
The Battle Rages On
ჯგუფის კლასიკური, Mk2 ტიპის პერსონალი გაერთიანდა პირველად ალბომის Perfect Strangers ჩაწერის შემდეგ. ჯო ლინ ტერნერის თქმით, ეს ალბომი უფრო მეტად იყო The Cattle Grazes On (რქოსანი შეიშალა), რადგანაც, მისივე თქმით, სანამ მას არ გაუშვებდნენ ჯგუფიდან, ალბომისთვის მზად იყო უფრო ღირებული მუსიკალური მასალა და Deep Purple-მა მხოლოდ გადაამუშავა მისი იდეები.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები: იენ გილანი, რიჩი ბლეკმორი და როჯერი გლოვერი, გარდა მითითებულისა:
სქოლიო
კატეგორია:Deep Purple-ის ალბომები კატეგორია:1993 წლის ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ტონ პანუნციოს პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები როჯერ გლოვერის პროდიუსერობით
მიშა ბარტონი
მიშა ბარტონი (Mischa Barton; დ. 24 იანვარი, 1986) — ბრიტანელ-ამერიკელი ფილმის, ტელევიზიის და სცენის მსახიობი. მან სამსახიობო კარიერა სცენაზე თამაშით დაიწყო და გამოჩნდა ტონი კუშნერის სპექტაკლში, სლავები გამოჩნდა!, ასევე მთავარი როლი მოირგო ჯეიმზ ლაპინის სპექტაკლში, თორმეტი სიზმარი, სპექტაკლი დაიდგა ნიუ იორკში, ლინკოლნის ცენტრში. მისი დებიუტი დიდ ეკრანზე შედგა 1996 წლის ამერიკული სერიალში, ყველა ჩემი შვილი (1996), ამ პერიოდში ბარტონი ახმოვანებდა Nickelodeon-ის საბავშვო ანიმაციური სერიალის, KaBlam-ის ერთ-ერთ პერსონაჟს. (1996–1997). მისი პირველი მთავარი კინოროლი იყო ფილმში, გაზონის ძაღლები (1997), სადაც დრამის მთავარი როლის შემსრულებელი იყო სემ როკველი. ის გამოჩნდა სხვა დიდ ისეთ ფილმებში, როგორიცაა რომანტიკული კომედია ნოთინგ ჰილი (1999) და ნაიტ შიამალანის ფსიქოლოგიური თრილერი მეექვსე გრძნობა (1999). მან ასევე ითამაშა დამოუკიდებელ კრიმინალურ დრამაში ლეკვები (1999).
მოგვიანებით, ბარტონი გამოჩნდა დამოუკიდებელ დრამაში დაკარგული და დელიროი. (2001) ივან რეიჩელ ვუდსის შეყვარებულის როლი მოირგო ABC-ს სერიალში, ერთხელ და კიდევ (2001–2002). მარიზა კუპერი განასახიერა Fox-ის სატელევიზიო სერიალში OC (2003–2006), რისთვისაც მან მიიღო ორი Teen Choice Awards, და ასევე დიდი პოპულარობა მოიპოვა.
ამის შემდეგ ბარტონი გამოჩნდა კომედიაში, წმინდა ტრინიანს (2007), ამ წელს ასევე ითამაშა დრამაში, ბეჭდის დახურვა (2007), რომლის რეჟისორი რიჩარდ ატენბოროა. 1 წლის შემდეგ გადაიღეს ფილმში, საშუალო სკოლის დირექტორის მკვლელობა (2008). ამის შემდეგ იგი დაუბრუნდა ტელევიზიაში საქმიანობას, ითამაშა ეშტონ კატჩერის მიერ წარმოებულ CW-ს სერიალში, ლამაზი ცხოვრება (2009). 2012 წელს ის დაუბრუნდა სცენას, და გამოჩნდა რამდენიმე ირლანდიურ სპექტაკლში. იგი მარტინ შინისთან ერთად გამოჩნდა ისტორიულ დრამაში, Bhopal: A Prayer for Rain (2014). მან მოიპოვა დადებითი კრიტიკული შეფასებები დამოუკიდებელ ფილმებში შესრულებული როლების გამო. Los Angeles Times-მა შეაქო მისი „გამორჩეული“ შესრულება ფილმში, Starcrossed (2014). ბარტონმა ასევე მონაწილეობა მიიღო MTV-ს სერიალში ბორცვები:ახალი საწყისები.
ადრეული ცხოვრება
მიშა ბარტონი დაიბადა 1986 წლის 24 იანვარს, „დედოფალი შარლოტისა და ჩელსის საავადმყოფოში“,ჰამერსმიტში, ლონდონში,. არის ირლანდიელი პროდიუსერის, ნუალა ქუინ-ბარტონის, და ინგლისელი პოლ მარსდენ ბარტონის ქალიშვილი. ბარტონის დიდი ბაბუა იყო „დედოფლის ბელფასტის უნივერსიტეტის“ ირლანდიური ენის პროფესორი. მას ჰყავს ორი და, უმცროსი ჰანია ბარტონი და უფროსი ზოი, რომელიც ლონდონში იურისტია. ბარტონის განცხადებით, იგი იშვიათად დადიოდა „ჰამერსმიტის სენტ-პოლის გოგონათა სკოლაში“, მაგრამ მამის საქმიანობის გამო, ოჯახს საცხოვრებლად გადასვლა ნიუ-იორკში მოუწია. 2006 წელს, იგი გახდა შეერთებული შტატების ლეგალური მოქალაქე, მაგრამ ასევე შეინარჩუნა ბრიტანეთის მოქალაქეობა. გარდა ამისა, მას ასევე აქვს ირლანდიის მოქალაქეობა.
კარიერა
ბარტონმა 2004 წელს დაამთავრა მანჰეტენის პროფესიული სკოლა. ლონდონის დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემიაში, სერ რიჩარდ ატენბოროს თხოვნით, მან გაიარა ზაფხულის მოკლე კურსი სახელწოდებით, "შექსპირის შემსრულება". მინი|ბარტონი ლონდონში, ფილმის პრემიერაზე
ბარტონმა მსახიობობა რვა წლის ასაკში დაიწყო, 1994 წელს ითამაშა სპექტაკლი, სლავებო!-ს პრემიერაში, აღნიშნული სპექტაკლი დაწერილია ტონი კუშნერის მიერ. New York Times-იდან ვინსენტ კენბიმ შეაქო ბარტონის „ასეთი მშვენიერი“ და „შემზარავად ავტორიტეტული“ შესრულება. ჟურნალმა ნიუ-იორკმა ასევე შეაქო იგი, როგორც „საყვარელი გოგონა, რომელიც სრულყოფილ ხიბლს ავლენს“. ის გამოჩნდა რამდენიმე სხვა სპექტაკლში, სადაც ლინკოლნის ცენტრში მარიზა ტომეისთან ერთად ჯეიმზ ლაპინის სპექტაკლში, თორმეტ სიზმარში მთავარ როლს ასრულებდა. 1996 წელს ბარტონმა მეორეხარისხოვანი როლი ითამაშა კეტრინ ბატერფილდის სპექტაკლში, „Where The Tries Lies“ რომელიც გაიხსნა ნიუ იორკში, ირლანდიის სარეპერტუარო თეატრში. New York Times-მა ასევე აღნიშნა, რომ ”გამარჯვებული ბავშვთა მსახიობები ბრეტანი ბოიდი და მიშა ბარტონი უკვე საკმარისად ჭკვიანები არიან, რომ არ გადააჭარბონ თავიანთი პერსონაჟების გულუბრყვილობასა და ახალგაზრდობას”. 1997 წელს იგი დაიან ვისტისთან ერთად გამოჩნდა საზოგადოებრივ თეატრში, ნაომი უოლესის სპექტაკლში, One Flea Spare-ში.
მისი კინო დებიუტი შედგა ფილმში, გაზონის ძაღლები, რომელმაც მოიგო რამდენიმე პრიზი მსოფლიოს კინოფესტივალებზე. ბარტონის ჯენეტ მასლინთან ერთად შესრულებულმ როლმა, New York Times-ისგან, შექება დაიმსახურა. შემდეგ ბარტონი გამოჩნდა ფილმებში:ნოტინგ ჰილი (1999) და მეექვსე გრძნობა (1999). ორივე ფილმი კრიტიკულად და კომერციულად წარმატებული აღმოჩნდა. მან ასევე ითამაშა ფილმში, ლეკვები, სადაც მასთან ერთად თამაშობდა ბურტ რეინოლდსი;
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ინგლისელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:ნიუ-იორკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1986
Crassispira turricula
Crassispira turricula — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
დესპანი
დესპანი — II კლასის დიპლომატიური წარმომადგენელი; ერთი სახელმწიფოს მიერ მეორეში წარგზავნილი საგანგებო პირი სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის დავალებით.
ვენის 1961 წლის კონვენციით დიპლომატიური ურთიერთობათა შესახებ, რომლითაც დაწესებულია დიპლომატიურ წარმომადგენელთა კლასები, დესპანი II კლასის დიპლომატიური წარმომადგენელია (ამავე კლასს მიეკუთვნება ვატიკანის ინტერნუნციუსი). დესპანი აკრედიტებულია სახელმწიფოს მეთაურთან (გზავნის ერთი სახელმწიფოს მეთაური მეორე სახელმწიფოს მეთაურთან). დესპანის რანგი, ისევე როგორც სხვა დიპლომატიური რანგები (წოდებები), განისაზღვრება შინასახელმწიფოებრივი სამართლით.
საქართველოს დიპლომატიური სამსახური
საქართველოს 2007 წლის 7 დეკემბრის კანონით „დიპლომატიური სამსახურის შესახებ“, დესპანს ეწოდება „საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანი“. საქართველოს დიპლომატიურ სამსახურში დესპანი საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩთან ერთად წარმოადგენს უმაღლეს დიპლომატიურ რანგს და უფროს დიპლომატიურ თანამდებობას. დესპანის რანგს საქართველოს მოქალაქეებს ანიჭებს საქართველოს პრეზიდენტი, საგარეო საქმეთა მინისტრის წარდგინებით და საქართველოს პრემიერ-მინისტრის თანახელმოწერით.
სქოლიო
კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები
ბატავიის რესპუბლიკა
ბატავიის რესპუბლიკა (Bataafse Republiek; 1795-1806) — საფრანგეთის რესპუბლიკის მოდელზე გარდაქმნილი ნიდერლანდები (იმხანად საფრანგეთის ვასალი ქვეყანა).
ბატავიის რესპუბლიკა გამოცხადდა 1795 წლის 19 იანვარს, ორანჟის პრინცი უილიამ V შტადჰოლდერის ინგლისში გაქცევის მეორე დღეს. შემოსულ საფრანგეთის რევოლუციურ არმიას საკმაო მხარდამჭერები აღმოაჩნდა ნიდერლანდებში. რვა წლით ადრე ორანჟის ფრაქციამ გაიმარჯვა მცირე, თუმცა საკმაოდ სისხლიან სამოქალაქო ომში პრუსიის მეფის, შტადჰოლდერის სიძის, მხარდაჭერის წყალობით. მრავალი რევოლუციონერი იმხანად საფრანგეთში გაიხიზნა და შტადჰოლდერის გაქცევის შემდეგ მათ სამშობლოში დაბრუნებისა და საკუთარი იდეალების განხორციელების შესაძლებლობა შეექმნათ.
საფრანგეთის მოვლენებისგან განსხვავებით, რევოლუციურმა ცვლილებებმა ნიდერლანდებში შედარებით მშვიდობიანად ჩაიარა. ეს ქვეყანა რესპუბლიკას წარმოადგენდა თითქმის ორი საუკუნის განმავლობაში და შედარებით მცირერიცხოვანი არისტოკრატია ჰყავდა. ახალი სახელმწიფოსთვის გილიოტინის საჭიროება არ აღმოჩნდა. ძველი რესპუბლიკა უკიდურესად არქაული და არაეფექტური პოლიტიკური შენაერთი აღმოჩნდა, რომელიც კვლავაც ემყარებოდა ფეოდალურ ინსტიტუტებს. გადაწყვეტილებების მიღება მიუღებლად ნელა ან საერთოდ არ ხდებოდა. ინდივიდუალურ პროვინციებს იმდენი ძალაუფლება ჰქონდათ, რომ ისინი ბლოკირებას უკეთებდნენ თითქმის ყველა პროგრესულ ინოვაციას. ბატავიის რესპუბლიკამ მოახდინა ტრანსფორმაცია ნომინალურად თავისუფალი დამოუკიდებელი პროვინციების კონფედერაციისა ნამდვილად უნიტარულ სახელმწიფოდ, მეტად ცენტრალიზებული და ფუნქციონალური მთავრობით. ამ დროის მრავალი ინოვაცია მომავალშიც ეფექტიანი გახდა, მათ შორის იყო - პირველი ოფიციალური სტანდარტი ნიდერლანდური ენის დამწერლობისა სიგენბეეკის მიერ (1804); ებრაელებს, ლუთერანებსა და კათოლიკებს თანაბარი უფლებები მიეცათ; შემუშავდა უფლებათა კოდექსი.
ახალმა რესპუბლიკამ სახელი დაირქვა ბატავიისგან - გერმანიკული ტომი, რომელიც ნიდერლანდების რეგიონში ცხოვრობდა რომაელთა პერიოდში და რომელიც იმხანად წარმოდგენილი იყო, როგორც ნიდერლანდელთა ერის წინაპარი ხალხი.
ასევე საფრანგეთისგან განსხვავებით, ახალ რესპუბლიკას არ განუცდია ტერორის მსგავსი აღმავლობდა და დიქტატურად არ გადაქცეულა. ნაპოლეონ ბონაპარტის ძალაუფლებაში მოსვლის შემდეგ რესპუბლიკას გარედან გარკვეული ცვლილებები მოახვიეს თავს. 1805 წელს ნაპოლეონმა რესპუბლიკის სათავეში პრეზიდენტად უკუღმართი პოლიტიკოსი შიმელპენიკი დააყენა აღმასრულებელი ხელისუფლების გასამყარებლად, თუმცა 1806 წელს თავადვე აიძულა შიმელპენიკი გადამდგარიყო და საკუთარი ძმა ლუი ბონაპარტი გამოაცხადა ნიდერლანდების ახალი სამეფოს მეფედ.
პოლიტიკური არასტაბილურობის ერთადერთი ნიშნები იყო სამი სახელმწიფო გადატრიალება. პირველი მოხდა 1798 წელს, როდესაც უნიტარულმა დემოკრატებმა ვეღარ აიტანეს დემოკრატიული რეფორმების ნელი ტემპები. რამდენიმე თვის შემდეგ მომხდარმა გადატრიალებამ ბოლო მოუღო უნიტარელთა დიქტატურას. ეროვნული ასამბლეა, რომელიც შეიქმნა 1796 წელს, ფრაქციებს შორის უთანხმოების გამო დაშლილ იქნა. მესამე გადატრიალება 1801 წელს განხორციელდა, როდესაც ფრანგი მხედართმთავარი, ნაპოლეონის ზურგით, აწყობს კონსერვატორთა ამბოხს, რის შედეგადაც აღდგენილ იქნა 1798 წლის გადატრიალებამდე არსებული სტატუს ქვო.
როგორც საფრანგეთის ვასალური სახელმწიფო, ბატავიის რესპუბლიკა საფრანგეთის მოკავშირე იყო დიდი ბრიტანეთის წინააღმდეგ ომში. ამას შედეგად მოჰყვა ნიდერლანდების კოლონიური იმპერიის თითქმის სრულიად დაკარგვა და ნიდერლანდელთა საზღვაო ფლოტის განადგურება კამპერდაუნის ბრძოლაში 1797 წელს. კოლონიებთან ვაჭრობის შეწყვეტამ ნიდერლანდებში ეკონომიკური კრიზისების ტალღათა სერია გამოწვია. მხოლოდ XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ახერხებენ ნიდერლანდელები აღადგინონ საკუთარი სიმდიდრე ადრინდელ დონემდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდები კატეგორია:ევროპის ისტორია
უნკეი
200 პქ|მინი უნკეი (運慶 დ. 1151 წ. — გ. 1223 წ.) - კამაკურას პერიოდის დროს აყვავებული კეი სკოლის ყველაზე გამოჩენილი მოქანდაკეა. მოქანდაკე განსაკუთრებით დაოსტატდა ბუდასა და ბუდისტური პანთეონის სხვადასხვა პერსონაჟების ქანდაკებების კეთებაში. უნკეის ადრეული ნამუშევრები შესრულებულია ტრადიციულ იაპონურ სტილში და გააჩნიათ მრავალი საერთო რამ მისი მამის, მოქანდაკე კოკეის ნამუშევრებთან. უკეის რეალისტური გენია, რომელმაც გამოყო იგი ნებისმიერი სხვა იაპონელი მოქანდაკისგან, გამოვლინდა ნარაში ტოდაი-ძი ტაძრისთვის ქანდაკეკების შექმნისას. დღეისათვის უკეი ითვლება კეი სკოლის ყველაზე წარმატებულ წარმომადგენლად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1151 კატეგორია:გარდაცვლილი 1223
ნურმესი
ნურმესი (Nurmes) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პიელინენის კარელიის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 212 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 854.78 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.75 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: იუუკა, კუჰმო, ლიეკსა, რაუტავაარა, სოტკამო და ვალტიმო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კარელიის მუნიციპალიტეტები
დიდი ლებოვსკი
დიდი ლებოვსკი (The Big Lebowski) — ჯოელ და ითამ კოენების კრიმინალური კომედიის ჟანრის ფილმი. მასში მთავარ, ჯეფრი ლებოვსკის როლს ასრულებს მსახიობი ჯეფ ბრიჯესი.
სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება ლოს-ანჯელესში 1991 წელს. ჯეფ ლებოვსკი საკუთარ თავს ბედნიერ ადამიანად მიიჩნევს. მისი ცხოვრება შემოიფარგლება სასმელითა და ბოულინგის თამაშით. მაგრამ მისი ცხოვრება იცვლება მაშინ, როცა განგსტერებს ის აერევათ მისივე სეხნიაში, მილიონერ ლებოვსკიში. განგსტერები მილიონერი ლებოვსკისგან ითხოვენ ფულს და გაიტაცებენ მის ცოლს. მილიონერი ლებოვსკი კი ავაზაკებთან ურთიერთობას და გამოსასყიდი თანხის გადაცემას ჯეფ ლებოვსკის დაავალებს.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ძმები კოენების ფილმები კატეგორია:კომედიური ფილმები
ნაჯვარი
ნაჯვარი, მეტისი — ორი და მეტი სხვადასხვა ჯიშის შეჯვარებით მიღებული ცხოველი. პირველი თაობის ნაჯვარი ხშირად ზოგიერთი სასარგებლო სამეურნეო ნიშნის მიხედვით (წველადობა, მეკვერცხულობა, მატყლის ნაპარსი და სხვა) ავლენს ჰეტეროზისის ეფექტს. ამას იყენებენ სამრეწველო შეჯვარებისას მაღალპროდუქტიული ცხოველების მისაღებად. რთული და არაერთგვაროვანი გენეტიკური სტრუქტურის შეერთების გამო ნაჯვარი წარმოადგენს საუკეთესო მასალას გადარჩევისათვის ახალი ჯიშების გამოყვანისას. სახეობათა შორის და უფრო დაშორებული ჯგუფების ჰიბრადებისაგან განსხვავებით, ჯიშთა შორის ნაჯვარები ადვილად ეწყვილებიან ერთმანეთს და ნაყოფიერ შთამომავლობას იძლევიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:გენეტიკა კატეგორია:მეცხოველეობა
Crassispira unicolor
Crassispira unicolor — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
Homo faber (რომანი)
მინი|1957 - წლის გამოცემა. Homo Faber: ჩანაწერები — შვეიცარიელი მწერლის მაქს ფრიშის რომანი. პირველად გამოიცა 1957 წელს. რომანის მთავარი პერსონაჟია წარმატებული ინჟინერი უოლტერ ფაბერი, რომელიც ევროპასა და ამერიკაში მოგზაურობს. რომანში აღწერილია ტექნიკის საუკუნეში გრძნობაგაუხეშებული კაცის ტრაგედია, რომელმაც მხოლოდ უდიდესი უბედურების ფასად შეიცნო მეგობრობის, სიყვარულისა და კაცთმოყვარეობის ყადრი. რომანში აშკარა ალუზიებია სოფოკლეს ოიდიპოს მეფესთან. ფოლკერ შლონდორფის 1991 წელს გამოსული ფილმი მოგზაური (The Voyager) Homo Faber-ს ეფუძნება.
ქართული გამოცემა
მაქს ფრიში, Homo Faber: ჩანაწერები, გერმანულიდან თარგმნა დალი კოკაია–ფანჯიკიძემ, „საბჭოთა საქართველო“ თბ., 1975 წ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1957 წლის რომანები კატეგორია:მაქს ფრიშის ნაწარმოებები
ასპუჭაკასებრნი
ასპუჭაკასებრნი (Sylviidae) — ფრინველების ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. აერთიანებს მომცრო მგალობელ ფრინველებს. უმეტესად აღმოსავლეთ ნახევარსფეროში გავრცელებული. ასპუჭაკასებრნი ბინადრობენ ტყეებსა და ბუჩქნარებში, ბუდეს აგებენ მიწაზე, ბუჩქზე, ლერწამსა და ხეზე. მეტწილად დებენ 5 კვერცხს, კრუხობის ხანგრძლივობა 11–12 დღეა. ცნობილი იყო ასპუჭაკასებრნთა 386 სახეობა, თუმცა უკანასკნელი კვლევების მიხედვით სახეობების რიცხვი 70-ს, გვარებისა კი 20-ს შეადგენს. საქართველოში გვხვდება 8 გვარი, რომელშიც შედის 19 სახეობა. ასპუჭაკას (Sylvia) გვარიდან აღსანიშნავია მიმინოსებრი (Sylvia nisoria), რუხი (Sylvia communis), შავთავა (Sylvia atricapilla) და ბაღის (Sylvia borin) ასპუჭაკა. იკვებებიან მწერებით. მავნე მწერების განადგურებით ასპუჭაკასებრნებს მეურნეობისათვის მნიშვნელოვანი სარგებლობა მოაქვს.
სქოლიო
* კატეგორია:ბეღურასნაირნი
პეიზაჟი
მინი|250პქ|პეიზაჟი მინი|250პქ|პეიზაჟი პეიზაჟი (Paysage) — სახვითი ხელოვნების ჟანრი, რომელშიც ბუნების სურათია ასახული. იგი ფრანგული სიტყვაა, სიტყვასიტყვით ნიშნავს ბუნების ხედს, ადგილმდებარეობის გამოსახულებას. სხვაგვარად, პეიზაჟი არის ბუნების სახეების პლასტიკური გამოსახვა.
თავდაპირველად პეიზაჟი წარმოადგენდა მხოლოდ ფონს ფიგურულ სურათებში, იგი არ ყოფილა ნაწარმოების მთავარი თემა. დამოუკიდებელი პეიზაჟების ხატვა აღორძინების ხანის დიდმა მხატვრებმა დაიწყეს — გერმანელმა ალბრეხტ დიურერმა (1471-1528), გენიალურმა იტალიელმა ლეონარდო და ვინჩიმ (1452-1519) და სხვებმა.
ასტამი
ასტამი — რკინის პატარა ნიჩაბი. იხმარება პურის ცხობისას. ვარცლის ასტამით (ხოწი) ვარცლიდან ცომს ფხეკენ, თორნის ასტამით გამომცხვარ პურს თორნიდან იღებენ და მიმწვარს ჩაფხეკენ. კერის ასტამით კი კერიდან ღველფს იღებენ და თავდახურულ კეცს აყრიან. ასტამსა და საკეცს „ნაწილიან“ (წმინდა) საგნებად თვლიდნენ და ქალებს მზითვად ატანდნენ. ყოველ ბარბარობას სრულდებოდა ოჯახის ახალი დიასახლისისათვის ასტამ-საკეცის გადაცემის რიტუალი.
ძველი ქართული ენის ლექსიკონში ასტამი განმარტებულია როგორც „ცეცხლის საჩხრეკი“. პირველად ასტამი „შუშანიკის წამებაში“ იხსენიება: „მაშინ იწყო უჯეროსა გინებად ვარსქენ და ფერჴითა თვისითა დასთრგუნვიდა მას [შუშანიკს], და აღიღო ასტამი და უხეთქნა მას თავსა, და ჩაჰფლა, და თუალი ერთი დაუბუშტა“.
პეიზაჟი
თემატურად პეიზაჟური ფერწერა იყოფა რამდენიმე სახედ: არის პეიზაჟები, რომელიც ასახავენ ბუნების რეალურ ან გამოგონილ ადგილებს. არის პეიზაჟები, რომლებშიც ჭარბობს ქალაქის ხედები ანდა არქიტექტურული ანსამბლები. არის პეიზაჟები, რომლებშიც დიდი ადგილი უკავია ზღვის ხედებს, მაგალითად რუსი პეიზაჟისტის ივანე აივაზოვსკის (1817-1900) ტილოებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფერწერა
ასტამი
ლიტერატურა
კატეგორია:საყოფაცხოვრებო ნივთები
გატჩინის სასახლე
დიდი გატჩინას სასახლე (Большо́й Га́тчинский дворе́ц) - ააშენა 1766-1781 წლებში გატჩინაში იტალიელმა არქიტექტორმა ანტონიო რინალდიმ კლასიციზმის სტილში ეკატერინე II- ის ფავორიტ გრაფ გრიგორი გრიგორიევიჩ ორლოვისთვის. სასახლის ინტერიერი მე –18 –19 საუკუნეების მიჯნაზე რუსული კლასიციზმის მაგალითია. სასახლე იყო სამეფო ოჯახის ერთ-ერთი საყვარელი დასასვენებელი ადგილი.
ისტორია
1765 წელს ეკატერინე მეორემ პრინც ბორის ალექსანდროვიჩ კურაკინისაგან შეიძინა გატჩინას მამული (მომავალი ქალაქი გატჩინა) და საჩუქრად გადასცა თავის რჩეულს გრაფ გრიგორი გრიგორიევიჩ ორლოვს, სასახლის გადატრიალების ორგანიზებისთვის მადლობის ნიშნად, რის შედეგადაც იგი გახდა იმპერატრიცა. 1766 წლის 30 მაისს მამულის ტერიტორიაზე დაიწყო გატჩინას სასახლის მშენებლობა.
სასახლის პროექტის შემუშავების მიზნით, გრიგორი ორლოვმა ეკატერინე მეორესთან ერთად მიიწვია იტალიელი არქიტექტორი ანტონიო რინალდი. მისმა პროექტმა წარმატებით გააერთიანა რუსული ქონების ელემენტები და ინგლისური სანადირო ციხე. შედეგად, გატჩინას სასახლე გახდა ერთადერთი ციხე პეტერბურგის გარეუბნებში. მშენებლობა ნელა მიმდინარეობდა, 1768 წლის ბოლოს სასახლე კარნიზამდე მიიყვანეს, 1770 წელს დაიწყო ექსტერიერზე მუშაობა, რომელიც გაგრძელდა 1772 წლამდე. ინტერიერის გაფორმება გაგრძელდა 1770 -იანი წლების ბოლომდე.
მშენებლობის დასრულების შემდეგ, ახალი სასახლე იყო შენობა, რომელიც სამი ურთიერთდაკავშირებული ნაწილისგან შედგებოდა. ძირითადი ნაწილი არის ცენტრალური სამსართულიანი შენობა, რომელსაც ორი პენტაედრული კოშკი აქვს მის მიმდებარედ. სამხრეთით იყო საათი, ჩრდილოეთით - მეხამრიდი. მთავარ შენობას უკავშირდებოდა ორი ნახევარწრიული გალერეა ერთსართულიანი მომსახურების მოედნებით - სამზარეულო და კონიუშენი, რომლებიც დახურული იყო ოთხკუთხედი ეზოებით, რომელთა კუთხეებში იყო რვაკუთხა კოშკი. გარეთ, შენობა დაფარული იყო პარიცას კირქვით, რომელიც დანაღმულ იქნა გატჩინას მახლობლად, სოფელ პარიციში. ვესტიბულის მოსაპირკეთებელი და კარნიზის ზემოთ მდებარე პარაპეტი დამზადებული იყო პუდოსტის ქვისგან. ამ წლებში სასახლის ინტერიერის შესახებ ინფორმაცია პრაქტიკულად არ შემორჩა, ვინაიდან გრაფი ორლოვის ქონების ინვენტარიზაცია დაიკარგა.
ორლოვი დიდხანს არ ცხოვრობდა ახალ სასახლეში. მისი გარდაცვალების შემდეგ, 1783 წლის დასაწყისში, ეკატერინე II- მ გაყიდა გატჩინა და იმავე წლის 6 აგვისტოს გადასცა დიდ ჰერცოგ პაველ პეტროვიჩს (მომავალი იმპერატორი პავლე I), სადაც ახალი მფლობელი სექტემბერში გადავიდა საცხოვრებლად ... ამ დროს პაველ პეტროვიჩი დაკავებული იყო თავისი რეზიდენციის მშენებლობით, რომელსაც მისი სახელი დაერქვა (პავლოვსკი).
სასახლის არქიტექტურა
გატჩინას სასახლე არის ცენტრი, სასახლისა და პარკის ანსამბლის არქიტექტურული და სტილისტური სიმბოლო. არქიტექტორმა რინალდიმ, რომელიც მონაწილეობდა სასახლის დიზაინსა და მშენებლობაში, მოახდინა ასეთი შენობების ტიპოლოგიური მახასიათებლების სინთეზირება, საბოლოოდ შექმნა ერთგვარი არქიტექტურული ფანტაზია რაინდული სანადირო ციხის თემაზე. სასახლის რამდენიმე შემდგომმა დიდმა რეკონსტრუქციამ დიდად არ იმოქმედა თავდაპირველად ჩაფიქრებულ თემაზე.
სასახლის გენერალური გეგმის დათვალიერებისას შეიძლება განვასხვავოთ სამი ძირითადი ნაწილი. ცენტრალური შენობა არის წაგრძელებული ოთხკუთხედი, რომლის კუთხეებში პარკის მხრიდან არის ორი ხუთსართულიანი კოშკი. პარკის მოპირდაპირედ, ცენტრალური შენობის სამხრეთ მხარეს, არის შესასვლელი კარი სამი თაღით და აივნით. შენობას უკავშირდება გალერეის ორი ნახევარწრე ორი სამსართულიანი მოედნით, გეგმით თითქმის კვადრატული. მოედნის კუთხეები მონიშნულია რვაწახნაგა სამსართულიანი კოშკებით, რომელთაგან ორი, გალერეების მიმდებარედ, გუმბათებით არის დასრულებული. სასახლის განლაგება ქმნის როგორც შენობის, ისე მისი თითოეული ელემენტის პლასტიურობისა და მთლიანობის განცდას, რაც გაძლიერებულია გაფართოებული მოცულობების მონაცვლეობით და წინ წამოწეული კოშკებით.
ინტერიერი
სასახლის ორიგინალური ინტერიერის გაფორმება შეიქმნა 1770–1780 – იან წლებში, სასახლის მთავარი არქიტექტორის - ანტონიო რინალდის დიზაინის მიხედვით. იმ დროს შექმნილი სასახლის დეკორაციების გამორჩეული თვისება იყო დელიკატური და დახვეწილი ჩამოსხმა, ასევე პარკეტის იატაკი ხის ძვირფასი ხის სახეობებისგან იყო დამზადებული. შენობის კედლები მორთული იყო სტილიზებული ყვავილებით, ხილით და მცენარეებით. ჩამოსხმა განხორციელდა გამოცდილი, ძირითადად იტალიელი, ხელოსნების მიერ.
იმამგულულარი
იმამგულულარი (İmamqulular) — სოფელი აზერბაიჯანში, შუშის რაიონში, „სარი-ბაბას“ მთის ძირში, მწვერვალთან ყველაზე ახლოს, რომელიც ცნობილია თავისი მინერალური წყლებით და წყლის წყაროებით, ხანალის ადმინისტრაციულ თემში.
გატჩინის სასახლე
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის მუზეუმები
იმამგულულარი
ისტორია
1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ.
მთისწინეთშია. დასახლება იმამგულების შთამომავლების მიერ შეიქმნა. ტერიტორიაზე ასევე მდებარეობს ტყე და მინერალური წყარო.
სქოლიო
კატეგორია:შუშის რაიონის სოფლები
ახალგაზრდა ქვრივი (ტელენოველა)
ახალგაზრდა ქვრივი ( La Viuda Joven) — ვენესუელური ტელენოველა, გადაღებულია 2011 წელს. სერიალის პრემიერა გაიმართა ვენესუელური ტელეკომპანია ვენევისიონის ეთერში. სერიალის შემქმნელი და იდეის ავტორია მარტინ ჰანი.
სიუჟეტი
ახალგაზრდა ქალი, ბარონესა ინმაკულადა ვონ პარკერი, ბრუნდება ვენესუელაში, რათა იპოვოს თავისი შვილი, რომელიც დაბადების შემდეგ დაკარგა. ინმაკულადას ცხოვრება საინტერესოა იმ მხრივაც, რომ მას გაურკვეველ ვითარებაში დაეღუპა სამი ქმარი, რომელთა მემკვიდრეობითაც გახდა მდიდარი და ძლიერი. მათი საიდუმლო სიკვდილის შემდეგ ის პოპულარიც ხდება და მეტსახელად შეარქვეს ახალგაზრდა ქვრივი. ფილმში ჩნდება იდუმალი მკვლელი, სახელად შავი ქვრივი (La Viuda Negra), რომელსაც შავი ტანისამოსი აცვია და თოჯინას ნიღაბი უკეთია. მკვლელობებიც, სწორედ, ამ ახალგაზრდა ქალის, ინმაკულადას ირგვლივ ხდება. მთავარი ეჭვმიტანილი კი თავად ინმაკულადა ვონ პარკერია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელური ტელესერიალები
945
თარიღი უცნობია
*
Crassispira verbernei
Crassispira verbernei — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Get Together (მადონას სიმღერა)
Get Together — ამერიკელ მომღერალ მადონას, სტიუარტ პრაისის, ანდერს ბაგის და პიირ ასტრომის მიერ დაწერილი საცეკვაო-პოპ სიმღერა. იგი შეტანილია მადონას მეათე სტუდიურ ალბომში Confessions on a Dance Floor. სიმღერა პროდიუსირებულ იქნა მადონასა და პრაისის მიერ. იგი გამოიცა ალბომის მესამე სინგლის სახით. სიმღერამ მოწინავე პოზიციები დაიკავა სხვადასხვა ქვეყნების ჩარტში. ის ნომინირებულ იქნა საუკეთესო საცეკვაო ჩანაწერად 2007 წლის „გრემიზე“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2006 წლის სიმღერები კატეგორია:2006 წლის სინგლები კატეგორია:მადონას სიმღერები
Every Breath You Take: The Singles
Every Breath You Take: The Singles — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის 1986 წელს გამოცემული კრებული, რომელშიც შეტანილია მისი ყველა ოფიციალური სინგლი, ამავე დროს ქცეული ჰიტებად. დისკი ასევე გამოიცა 1990 წელს, განსხვავებული ყდით და სახელწოდებით „Every Breath You Take: The Classics“.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორია სტინგი.
სქოლიო
კატეგორია:The Police-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1986 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:A&M Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები ჰიუ პეჯემის პროდიუსერობით
The Best of the Pink Floyd / Masters of Rock
The Best of the Pink Floyd, აგრეთვე გამოცემული დისკის Masters of Rock სახით — 1970 წელს გამოსული ნაკლებად ცნობილი, დაბალბიუჯეტიანი კრებული, რომელიც შეიცავს ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის 1967-1968 წლებში ჩაწერილ სიმღერებს. ალბომის პირველი ვერსია გამოვიდა 1970 წელს, ნიდერლანდებში, მოგვიანებით კი უნგრეთში. 1974 წელს შეიმუშავეს მისი ახალი დიზაინი. ამ სახით იგი გამოიცა გერმანიაში, იტალიაში და ნიდერლანდებში. გარეკანზე გამოყენებულია სურათი ალბომიდან Meddle, რომელზეც გილმორის სახის მაგივრად გამოტანილია სიდ ბარეტის ფოტოსურათი.
The Best of გამოვიდა მხოლოდ მონო გრამფირფიტის სახით და ამრიგად, მხოლოდ მასზე იყო შესაძლებელი Apples and Oranges-ის მონო ვერსიის მოსმენა. ეს აგრეთვე იყო ერთადერთი გრამფირფიტა, რომელზეც ჩაწერილი იყო It Would Be So Nice, შეცვლილი რადიოეთერისთვის. მასში ნახსენები Daily Standard, გამოცემა  Evening Standard-ის მაგივრად.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერა არის ორიგინალური სინგლებიდან, გარდა აღნიშნულისა.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1970 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1974 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები ნორმან სმითის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯო ბოიდის პროდიუსერობით კატეგორია:Columbia Records-ის კომპილაციური ალბომები
კუდქნარა
კუდქნარა, ბოლოქნარა (Menura) — ფრინველების გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა. ტანად დიდი ფრინველებია. გვარში 2 სახეობაა: ახალჰოლანდიური კუდქნარა (Menura novaehollandiae), რომელსაც თავისებური ფორმის ბოლო აქვს — საჭის ბუმბულებს შორის გამოირჩევა 2, რომლებიც ქნარის ფორმას აძლევენ ბოლოს; მეორე სახეობა — ალბერტის კუდქნარა (Menura alberti) — უფრო პატარაა და ბოლოც შედარებით მოკლე აქვს.
კუდქნარა გავრცელებულია ავსტრალიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპირო უღრან ტყეში. ახასიათებთ ფარული ცხოვრების ნირი. მეტ დროს მიწაზე ატარებენ. იკვებებიან უხერხემლო ცხოველებით (მწერებით, მოლუსკებით), მცენარეთა თესლით.
გამრავლება იწყება აპრილიდან. დედალი აგებს დახურულ ბუდეს მიწაზე, კლდის ნაპრალში ან ხეზე. ივნის-ივლისში დებს ერთადერთ კვერცხს, რომლის სიგრძეა 6 სმ, სიგანე 4 სმ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეღურასნაირნი
ფენიქსის ძალა
thumb ფენიქსის ძალა — უკვდავი და ცვალებადი გამოვლინება სიცოცხლისა და ვნების უმაღლესი დონის უნივერსალური ძალისა. იგი კავშირია ყოველგვარი გონებრივი ენერგიისა, რომელიც არსებობს და სამუდამოდ იარსებებს მთელი სამყაროს ყველა რეალობაში.
პირველად გამოჩნდა შემზარავი იქს-ადამიანების 101-ე ნომერში (1976 წლის ოქტომბერი). შექმნილია სტენ ლისა და დეივ კოკრუმის მიერ. შავი ფენიქსის საგას მიხედვით, ფენიქსის ძალა მაკრაან კრისტალის ლეგენდარული მცველია. იგი ერთ-ერთი ყველაზე საშიშარი ქმნილებაა, შეუძლია რა მოკვეთოს და ხელახლა გაზარდოს მსოფლიოს ნებისმიერი ნაწილი, აგრეთვე ძალუძს მისი სრულად განადგურება, რაც ფენიქსის დანიშნულებაცაა: ’ფენიქსის განკითხვა’, ცეცხლის ალით დაწვას დროგადასული. ფენიქსის ძალა აღწერილია, როგორც ’ნაპერწკალი, რომელმაც მსოფლიოს უბოძა სიცოცხლე, ალი, რომელიც საბოლოოდ მოსპობს კიდეც მას’.
ფენიქსის ძალა გამოვლინებას Marvel Comics-ის სხვადასხვა მუტანტში პოვებს. ე.წ. მასპინძლებს შორის, ჯინ გრეი ყველაზე დიდი ხნის მანძილზე იყო ფენიქსის პარტნიორი, რიგით მეორე გრეის ქალიშვილი, რეიჩელ სამერსია. 2009 წელს ჯინ გრეიმ, როგორც შავმა ფენიქსმა, IGN-ის ყველა დროის საუკეთესო სუპერბოროტმოქმედებს შორის მე-9 ადგილი დაიკავა, გაზეთმა Wizard-მა კი 100 საუკეთესო ბოროტმოქმედის სიაში მას 38-ე პოზიცია დაუთმო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Marvel Comics-ის სუპერგმირები კატეგორია:Marvel Comics-ის ბოროტმოქმედები კატეგორია:Marvel Comics-ის ტელეპათები
ფინეთის მუნიციპალიტეტების სია
ქვემოთ მოცემულია ფინეთის 309 მუნიციპალიტეტის სია (2021 წლის მდგომარეობით). 114 მუნიციპალიტეტს ფინური და შვედური სახელწოდება აქვს. ამ მუნიციპალიტეტთაგან 99-ში უმრავლესობის ენა ფინურია, ხოლო 15-ში ― შვედური. ოთხ მუნიციპალიტეტს, რომლებიც მთლიანად ან ნაწილობრივ საამების რეგიონში მდებარეობენ, საამურ ენაზე სახელწოდებებიც აქვს მითითებული.
რესურსები ინტერნეტში
ფინეთიhს
კულუმბურები
კულუმბურები (Coccothraustes) — ფრინველების ჯგუფი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 18-23 სმ. აქვთ მოკლე, მსხვილი და ძლიერი ნისკარტი. აერთიანებს 4 გვარის 9 სახეობას. საქართველოში ფართოდაა გავრცელებული ჩვეულებრივი კულუმბურები (Coccothraustes coccothraustes). ბუდეს იკეთებს ხეზე ტყესა და ბაღში. დებს 4-7 კვერცხს. ბარტყები იჩეკებიან 14 დღეში. იკვებებიან მცენარეულობით (შინდი, ალუბალი, ბალი და სხვა). ბარტყებს პირველად კვებავენ მწერებით, შემდეგ — მცენარეთა თესლებით.
ნიკა გელაშვილი
ნიკოლოზ იოსების ძე გელაშვილი (დ. 4 იანვარი, 1973, თბილისი — გ. 26 აპრილი, 2009, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, სცენარის ავტორი, ოპერატორი.
1996 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური გეოგრაფიის ფაკულტეტი. 2000–2005 წლიდან სწავლობდა — საქართველოს თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში სანახაობითი ტელედადგმის რეჟისორის სპეციალობით. 2002 წელს გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი მხტვრული ფილმი ბოლო დღე. 2003 წელს მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი „უძილობა“. 2004–2006 წლებში დაამთავრა საქართველოს თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის უმაღლესი სარეჟისორო კურსები, კინო რეჟისორის სპეციალობით. 2006 წელს გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი „დედა“.
2009 წლის 26 აპრილს ტრაგიკულად გარდაიცვალა სატელევიზიო შოუ „ვარსკვლავების აკადემიის“ შენობის ჩამონგრევისას.
ლუნევილი
ლუნევილი (Lunéville) — ქალაქი საფრანგეთში, ლოთარინგიის რეგიონში, მერთი და მოზელის დეპარტამენტში. მდებარეობს მდინარეების მერთისა და ვეზუზის შესართავთან, ქ. ნანსიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 30 კმ-ის დაშორებით.
1801 წელს ლუნევილში ხელი მოეწერა საზავო ხელშეკრულებას საფრანგეთსა და ავსტრიას შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის კომუნები
სუსი
სუსი (سوسة ; ბერბერ. Susa) — ქალაქი ტუნისში. მდებარეობს დედაქალაქ ტუნისიდან 140 კმ-ით სამხრეთით, ქვეყნის ცენტრალურ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ჰამამეტის ყურესთან, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. 2004 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 173 047 ადამიანს შეადგენს. სახელი შესაძლოა ბერბერული წარმოშობის იყოს: იგივე სახელის ქალაქები არსებობს ლიბიასა და სამხრეთ მაროკოში (ბილად-ალ-სუსი). სუსი სუსის ვილაიეთის დედაქალაქია. მისი ეკონომიკა ეფუძნება სატრანსპორტო აღწურვილობას, კვების მრეწველობას, ზეითუნის ზეთს, რექსტილსა და ტურიზმს. ქალაქში მდებარეობს სუსის უნივერსიტეტი.
ძვ. წ. XI საუკუნეში ფინიკიელებმა ქალაქი ადრამეტუმი დააარსეს. პუნიკური ომების დროს, იგი თავად შევიდა რომაელებთან კავშირში, რითაც გარდაუვალი დანგრევა აიცილა თავიდან, მომდევნო 700 წელიწადს ის რომთან კავშირში მშვიდობას ინარჩუნებდა. როგორც ლივიუსი აღნიშნავს, მეორე პუნიკური ომის დროს ქალაქი სციპიონის არმიის დასაბანაკებელ ადგილს წარმოადგენდა. ახ. წ. 434 წელს, ადრამეტუმი მონაწილეობას იღებდა ბონიფაცის აჯანყებაში კონსტანტინოპოლის წინააღმდეგ, რა დროსაც ქალაქში ვანდალები შეიჭრნენ, აიღეს და მას ახალი სახელი — ჰუნეკროპოლისი უწოდეს. ვანდალური ომების დროს, 534 წელს, იუსტინიანემ ქალაქი აიღო და რომაული სახელი დაუბრუნა.
VII საუკუნეში თანამედროვე ტუნისის ტერიტორია არაბებმა დაიპყრეს და სწრაფად გაავრცელეს არაბული კულტურა მანამდე სრულიად რომანიზებულ და ქრისტიანიზებულ არეალში. მათ ქალაქი რომაულ კედლებს მიღმა გააფართოვეს, მაგრამ შეუნარჩუნეს მისი „მეობა“. შემდეგ მათ ქალაქს სახელი გადაარქვეს და უწოდეს სუსა. მომდევნო დეკადებში სუსას სტატუსი საგრძნობლად გაიზარდა და ის აღლაბიდების დინასტიის მთავარი საზღვაო პორტის ფუნქციებს ასრულებდა. როდესაც აღლაბიდებმა 827 წელს სიცილია დაიპყრეს, სუსა მათი მთავარი დასაყრდენი იყო.
მომდევნო საუკუნეებში, როდესაც ევროპამ ტექნოლოგიური წინსვლა და ისლამის შევიწროვება იწყო, სუსა ნორმანებმა დაიპყრეს, XII საუკუნეში. ნორმანები შემდეგ ესპანელებმა შეცვალეს, XVIII საუკუნეში კი ქალაქი ვენეციელებისა და ფრანგების ბრძოლის არენად იქცა. ფრანგებმა მას სუსი უწოდეს (Sousse).
მიუხედავად მის თავს დატეხილი არაერთი უბედურებისა, სუსმა საგრძნობი არაბული იერსახე შეინარჩუნა, რაც ისეთ შთაბეჭდილებას ტოვებს, თითქოს არაბების შემდგომი დაპყრობების დროს ქალაქს ეძინა. დღეისათვის ის მიიჩნევა არაბების მიერ აშენებული საზღვაო გამაგრებული ქალაქის ერთ-ერთ საუკეთესო მაგალითად.
სუსი ინარჩუნებს შუა საუკუნეების ხანის გულს, ვიწრო ქუჩებით, კასბათი, მედინათი, საფორტიფიკაციო ნაგებობებითა თუ ზღვისპირა გრძელი კედლებით. ამ ყოველივეს კი გარს თანამედროვე ქალაქი აკრავს, დიდი ქუჩებითა და კიდევ უფრო დიდი შენობებით.
1988 წელს, სუსის მედინა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა, როგორც თანამედროვე განვითარებისგან საგრძნობლად დაცული ადგილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუნისის ქალაქები კატეგორია:ძველი რომის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ტუნისში
მცირე ცთომილები
thumb|250px|right|[[253 მატილდა, C-ტიპის ასტეროიდი.]] მცირე ცთომილები, იგივე ასტეროიდები — მზის ირგვლივ ელიფსურ ორბიტებზე მოძრავი სხეულები, რომელთა ზომები მზის სისტემის პლანეტებთან შედარებით მცირეა. მაგ. ცერერას დიამეტრია 770 კმ, პალადასი — 490 კმ, ვესტასი — 385 კმ, სხვებისა — ბევრად ნაკლები.
XX საუკუნეში აღმოჩენილია მხოლოდ 40 კმ-ზე ნაკლებ დიამეტრიანი მცირე ცთომილები. ყველა იმ მცირე ცთომილებს, რომელთა ორბიტა ზუსტადაა გამოთვლილი, საკუთარი სახელი და მუდმივი ნომერი აქვს. ასეთი ცთომილების რიცხვი 2500-ზე მეტია. მათზე ინფორმაცია ყოველწლიურად ქვეყნდება საერთაშორისო გამოცემაში „მცირე ცთომილების ეფემერიდები“.
მცირე ცთომილების ორბიტები ძირითადად მარსისა და იუპიტერის ორბიტებს შორისაა. მათ დიდი ექსცენტრისიტეტები აქვთ, ეკლიპტიკის სიბრტყისადმი საშუალო დახრილობა კი 9.54°-ია.
მათი ზედაპირი ძირითადად დაფარულია კრატერებით, რაც მცირე ზომის ციური სხეულების დაჯახებითაა გამოწვეული.
ცნობილი ასტეროიდების უმეტესობა განლაგებულია ასტეროიდთა სარტყელში, რომელიც მდებარეობს მზიდან 2.3-3.3 ა. ე.-ზე. მიუხედავად ასტეროიდთა სიმრავლისა (600 000-მდე), მათი საერთო მასა არ აღემატება დედამიწის მასის 1/2000-ს. ყველაზე კაშკაშა ასტეროიდი არის ვესტა. როდესაც ის მდებარეობს დედამიწიდან მინიმალურ მანძილზე, მისი სიკაშკაშე აღწევს 6.5 ვარსკვლავიერ სიდიდეს. ძალიან ბნელ ცაზე ვესტას დანახვა შესაძლებელია შეუიარაღებელი თვალითაც კი (ვესტა ერთადერთი ასტეროიდია, რომლის დანახვაც შეუიარაღებელი თვალით არის შესაძლებელი).
ათასობით ასტეროიდის ორბიტა კვეთს დედამიწის ორბიტას. დედამიწის ახლოს მდებარე ასტეროიდები იყოფა სამ ჯგუფად: ათენის, აპოლოს და ამორის ჯგუფის ასტეროიდები.
ნეპტუნის ორბიტის მიღმა მდებარეობენ ტრანსნეპტუნური ობიექტები, რომლებიც ქმნიან კოიპერის სარტყელს. კოიპერის სარტყელი მრავალ მცირე ზომის ობიექტს (მათ შორის ჯუჯა პლანეტებსაც) შეიცავს.
პირველი ტრანსნეპტუნური ობიექტი აღმოჩენილი იყო 1930 წელს (პლუტონი).
რთული ნივთიერება
რთული ნივთიერება ან ქიმიური ნაერთი ეწოდება ნივთიერებას, რომელიც შედგება ორი ან მეტი ქიმიური ელემენტის ატომებისაგან. მაგალითად, მაგნიუმის ოქსიდი, წყალი, სუფრის მარილი და ნატრიუმის ქლორიდი - რთული ნივთიერებებია.
რთული ნივთიერებები არ ინარჩუნებენ იმ თვისებებს, რაც გააჩნიათ მის შემადგენლობაში შემავალ მარტივ ნივთიერებებს, რაც დამახასიათებელია ნივთიერებათა ნაერთებს შორის. მაგალითად, სუფრის მარილს ან ნატრიუმის ქლორიდს აქვთ სხვა განსხვავებული თვისებები ვიდრე მარტივ ნივთიერებას ნატრიუმს და ქლორს, რისგანაც ისაა წარმოქმნილი. ის ისე ინტენსიურად არ მოქმედებს წყალთან, როგორც ეს ახასიათებს ნატრიუმს, და არაა მომწამლავი, როგორც მარტივი ნივთიერება ქლორი. ასე, რომ რთულ ნივთიერებებსა და ნაერთებს (ნარევებს) შორის მნიშვნელოვანი განსხვავებაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქიმიური შენაერთები კატეგორია:ქიმიური ნივთიერებები
Синий альбом
Синий альбом (ლურჯი ალბომი — რუსული როკ-ჯგუფ „აკვარიუმის“ სადებიუტო სტუდიური ალბომი. იგი პირველად გამოიცა 1981 წელს. ყველა წინა ალბომი ჯგუფის მიერ არ ითვლება ოფიციალური დისკოგრაფიის ნაწილად.
სქოლიო
კატეგორია:აკვარიუმის ალბომები კატეგორია:1981 წლის სადებიუტო ალბომები
ასტეროქსილონი
მინი ასტეროქსილონი (astēr - ვარსკვლავი და xylon - ხე) — უძველესი ნამარხი მცენარე. განეკუთვნება ფსილოფიტებს. მხოხავი ფესურიდან (ფესვი არ ჰქონდა) ამოსული იყო სწორი, 1 სმ-მდე სისქის საჰაერო ღეროები, რომლებზეც მრავალი წვრილი ფოთოლი ესხა. ყლორტის ცენტრალურ ნაწილს განივკვეთზე ვარსკვლავის ფორმა ჰქონდა. აქედან წარმოდგა მცენარის სახელწოდებაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნამარხი მცენარეები
ვილნიუსის მაზრა
ვილნიუსის მაზრა (Vilniaus apskritis) — მაზრა ლიეტუვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ტერიტორიითა და მოსახლეობით უდიდესი ლიეტუვის მაზრებს შორის. ესაზღვრება ალიტუსის, კაუნასის, პანევეჟისის და უტენის მაზრებს, აგრეთვე გროდნენსკის და ვიტებსკის ოლქებს  ბელარუსში.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მაზრაში შემდეგი ტერიტორიებია:
სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუვის მაზრები