cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გიორგი ჟუკოვი
მინი|გიორგი ჟუკოვი გიორგი კონსტანტინეს ძე ჟუკოვი (Жуков, Георгий Константинович; დ. 1 დეკემბერი, 1896, სტრელკოვკა (კალუგა), რუსეთი — გ. 18 ივნისი, 1974, მოსკოვი, რუსეთი) — რუსი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის მარშალი, ოთხგზის საბჭოთა კავშირის გმირი, სსრკ-ს თავდაცვის მინისტრი 1955-1957 წლებში.
1941 წლის იანვარ-ივლისში იყო გენშტაბის უფროსი და სსრკ თავდაცვის სახკომის მოადგილე.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის მარშლები კატეგორია:გამარჯვების ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 1 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:დიდი სამამულო ომის ფრონტების სარდლები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები
Blink-182
Blink-182 — ამერიკული პოპ-პანკ ჯგუფი, რომელშიც შედიან მარკ ჰოპუსი (ვოკალი, ბას გიტარა) და ტრეივის ბარკერი (დასარტყმელი საკრავები). ტომ დელონგმა (ვოკალი, გიტარა) ჯგუფი 2015 წლის იანვარში დატოვა.
მსოფლიო მასშტაბით მათ გაყიდული აქვთ 35 მილიონზე მეტი ალბომი. პირველი დიდი წარმატება მათ იქონიეს დისკით Enema of the State და ორი სინგლით - „What's My Age Again“ და „All the Small Things“.
სქოლიო
კატეგორია:Blink-182 კატეგორია:ამერიკული პოპ-პანკ ჯგუფები კატეგორია:1992 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფები
ამბროსე
ამბროსე — XV-XVI საუკუნეების ქართველი მხატვარი-კალიგრაფი, წარმოშობით სამცხედან, ათაბაგ ქაიხოსრო I ჯაყელის (1498-1500) გაზრდილი.
1498 წელს ამბროსეს გადაუწერია და შეუმკია „ფსალმუნნი“. 1500 წელს მას ახლადაღსაყდრებულმა ათაბაგმა მზეჭაბუმა დაავლა ქაიხოსრო I-ის სულის მოსახსენიებლად შეწირულობების განაწილება აღმოსავლეთ საქრისტიანოს სამონასტრო კერებისთვის. ამბრისე ეწვია ათონის მთას, სადაც მოაჭედინა ან თვით მოჭედა პორტაიტის ღვთისმშობლის ხატი. 1501 წელს ამბროსე გაემგზავრა იერუსალიმს და აქ ოთხთავი გადაწერა. შესაძლოა ის იყოს XVI საუკუნის I ნახევარში ალასტნის ჭალთა წმ. გიორგის მონასტერში გადაწერილი მეტაფრასის ერთ-ერთი ანდერძ-მინაწერში მოხსენიებული ამავე მონასტრის წინამძღვარი ამბროსე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები
ტრაუნი
ტრაუნი (Traun) — ქალაქი ავსტრიაში, ზემო ავსტრიის ფედერალურ მხარეში. 2011 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 23 810 ადამიანს შეადგენდა.
ტრაუნში სახლობს თურქ იმიგრანტთა ფართო საზოგადოება.
ქალაქი მდებარეობს დედაქალაქ ვენიდან 237 კმ-ით დასავლეთით.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის ქალაქები
საჰელი
მინი|250პქ|საჰელის მდებარეობა მინი|250პქ|საჰელის ტყე წვიმიან სეზონში, [[მალი]] საჰელი — ეკოკლიმატური და ბიოგეოგრაფიული გარდამავალი ზონა საჰარის უდაბნოსა (ჩრდილოეთით) და სუდანის სავანას შორის (სამხრეთით). გადაჭიმულია აფრიკის კონტინენტის ჩრდილოეთ ნაწილში, ატლანტის ოკეანიდან წითელ ზღვამდე. არაბულად სიტყვა „საჰელი“ (ساحل) ზღვის ნაპირს ნიშნავს და მიანიშნებს საჰელის მცენარეულობაზე, რომელიც საჰარის ქვიშის სანაპიროებს ემიჯნება.
საჰელი დასავლეთიდან აღმოსავლეთის მიმართულებით მოიცავს სენეგალის, მავრიტანიის, მალის, ალჟირის, ნიგერის, ჩადის, სუდანისა და ერიტრეის ნაწილებს.
გეოგრაფია
ატლანტის ოკეანიდან წითელ ზღვამდე გადაჭიმულია 5 400 კმ-ზე, სიგანეში ასევე რამდენიმე ათასი კმ-ია, მთლიანი ფართობი კი 3 053 200 კმ². წარმოადგენს ნახევრად-მშრალ საძოვრების, სავანის, სტეპებისა და ეკლიანი ბუჩქნარის გარდამავალ ეკორეგიონს, ტყიან სუდანის სავანასა და საჰარის უდაბნოს შორის.
საჰელის ტოპოგრაფია ძირითადად ბრტყელია და რეგიონი ზღვის დონიდან 200—400 მეტრს შორის მდებარეობს. ასევე წარმოდგენილია რამდენიმე განცალკევებული პლატო და ქედი, მაგრამ ისინი განცალკევებულ ეკორეგიონად განიხილება, რისი მიზეზიც მათი ფლორისა და ფაუნის განსხვავებულობაა გარემომცველი გარემოსგან. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი ჩრდილოეთ ნაწილში 200 მმ-ია, სამხრეთში — 600 მმ.
აფრიკის ისტორიის მანძილზე, საჰელში განვითარდა რამდენიმე მოწინავე სამეფო, რომლებმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს ტრანს-საჰარული ვაჭრობის განვითარებაში. ამ სამეფოებს ზოგადად საჰელის სამეფოებს უწოდებენ.
ფეხფესვა უდემანსიელა
ფეხფესვა უდემანსიელა — ჰიმენოფელისის გვარის სოკო ფიზალაკრიასებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ევროპა, ავსტრალიასა და აშშ-ში.
საჭმელი სოკოა. საჭმელად გამოიყენება მხოლოდ ქუდი. სოკო პირველად აღწერა 1786 წელს ბრიტანელმა მიკოლოგმა რიჩარდ რელანმა როგორც Agaricus radicatus. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა ამერიკელმა მიკოლოგმა რონ პეტერსონმა 2010 წელს.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 3-10 სმ, ბრტყლად ამოზნექილი, ბორცვაკით. კიდებისკენ რადიალურად ზოლიანი, ზედაპირი ლორწოვანი. მოთეთრო ან მოყავისფრო.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები განიერი, სქელი, მეჩხერი, მოთეთრო, კიდეები ყავისფერია.
ფეხის სიგრძე — 10-20 სმ, სისქე — 0,5-0,7 სმ, ქუდისკენ გაწვრილებული, თითისტარისებრი, ძირში ფესვისებურად დაგრძელებული და დაგრეხილი, ხრტილოვანი აგებულების, შუაში გაბერილი, ოდნავ ზოლიანი, თეთრი ან მურა.
რბილობი — თეთრი, განსაკუთრებული სუნის გარეშე (ზოგჯერ სუსტად გამოხატული ხილის სუნით), ახასიათებს მსუბუქი ან მწარე გემო.
სპორები — ფართოელიფსისებრი, უფერული, 12-15X9-11 მკმ.
გავრცელება და ეკოლოგია
ფართოდაა გაცრცელებული ევროპა, ავსტრალიასა და აშშ-ში, აგრეთვე დაფიქსირებულია იაპონიაში, ალჟირსა და თურქეთში.
საპროტროფია ან პარაზიტი. იზრდება ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, უპირატესად წიფლნარში, ბოტანიკურ ბაღებში, გზების გასწვრივ, გამხმარ და დამპალ ფოთლებს შორის, ასევე დამპალ ხეებზე და მათთან ახლოს, ერთულებად ან მცირე ჯგუფებად.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ჰიმენოფელისი
Cliff 'Em All
Cliff 'Em All — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის ვიდეო ჩანაწერების კომპილაციური ალბომი, რომელიც მათ ტრაგიკულად დაღუპულ ბასისტ კლიფ ბარტონს ეძღვნება. სახელწოდება მიღებულია მათი პირველი ალბომისგან Kill 'Em All. ბარტონი დაიღუპა ავტოკატასტროფაში 1986 წლის 27 სექტემბერს Damage, Inc. ტურნეს დროს, 24 წლის ასაკში, ლიუნგბაის მახლობლად შვედეთში. სახლში გადაღებული ვიდეო მოიცავს შესრულებას 1983 წლის 19 მარტს დეივ მასტეინთან ერთად, ცოტა ხნით ადრე, ვიდრე დეივს მძიმე ნარკოტიკებისა და ალკოჰოლიზმისათვის ჯგუფი არ დაატოვებინეს.
ვიდეო გვანახებს იმ სამწელიწადნახევარს, რომელიც კლიფმა მეტალიკაში გაატარა. ვიდეო ნაკრებში წარმოდგენილია ფანების საკონცერტო ჩანაწერები, ზოგიერთი პროფესიონალურად ჩაწერილი საფილმო და სატელევიზიო ვიდეოები, რომლებიც არასოდეს გამოყენებულა და ასევე კლიფის ზოგიერთი საუკეთესო სოლო, პირადი ფოტოები და საკონცერტო კონცერტები. ვიდეო მთავრდება Orion-ის მელოდიური შესავლით კლიფის ფოტოების ფონზე. ვიდეო კრებული ხელმისაწვდომია DVD-სა და VHS-ზე.
ამ ვიდეოთი ჯგუფი ცდილობს გვიჩვენოს კლიფის უნიკალური პიროვნება და სტილი. ფილმი, გარდა იმისა რომ აშკარად კლიფზეა ფოკუსირებული, აძლევს ფანებს საშუალებას თვალი შეავლონ მეტალიკის ნაკლებად დოკუმენტირებულ ადრეულ კარიერას. ეს კონტრასტი მკვეთრად არის ხაზგასმული მეტალიკის 2004 წლის ფილმში Some Kind of Monster.
სიმღერების სია
დეტროიტი, 4 აპრილი, 1986 - ოზის მხარდასაჭერი შოუ
ლონგ აილენდი, 28 აპრილი, 1986 - ისევ მთვრალები ოზის ტურნეზე
გერმანია, 14 სექტემბერი, 1985 - ფესტივალ Metal Hammer-ის ჰედლაინერები Venom-თან, Nazareth-თან და ლუდთან ერთად!
დანია, 6 ივლისი, 1986 - ფესტივალზე Roskilde ფილ კოლინზთან, ერიკ კლეპტონთან, ელვის კოსტელოსა და Big Country-სთან ერთად
ოკლენდი, 31 აგვისტო, 1985 - Day on the Green
ჩიკაგო, 12 აგვისტო, 1983 - ტურნეზე Kill 'Em All for One მხარდამჭერ ჯგუფ Raven-თან ერთად
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:დოკუმენტური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1987 წლის ფილმები კატეგორია:მეტალიკის ვიდეო ალბომები კატეგორია:მეტალიკის საკონცერტო ალბომები
ილისოსი
ილისოსი (Ιλισός) — მდინარე საბერძნეთში. თავდაპირველად ერთვოდა მდინარე კიფისოსს, ხოლო დღეისათვის მნიშვნელოვნად არის მიმართული მიწისქვეშ. ამჟამად მოთავსებულია მილებში.
ანტიკურ დროში ილისოსი ძველი ათენის საქალაქო კედლის ფარგლებში მიედინებოდა და წარმოადგენდა ათენის აგროპოლისის ერთ-ერთ ბუნებრივ საზღვარს. XX საუკუნის შუა წლებში მდინარე გაედინებოდა მიხალოკოპულუსა და კალიროისის ქუჩების გასწვრივ. უფრო გვიან მდინარე ამოშენებულ იქნა.
გაზაფხულზე დამახასიათებელია წყლის ადიდება. დღეისათვის კი ილისოსი ზედაპირზე მხოლოდ მცირე მონაკვეთზე გაედინება. მდინარის ნაპირზე აშენებული იყო მცირე ტაძარი, რომელიც წააგავდა ნიკი აპტეროსის ტაძარს.
სქოლიო
კატეგორია:საბერძნეთის მდინარეები
ძირულა (ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი)
ძირულა (ყოფ. შერთული) — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: აჭარა, დიდი განთიადი, ვაშპარიანი, ზედა წევა, ლელაძისეული, პატარა სამება, ქვედა წევა, ღვერკი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 84 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ევროპის III გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
საბჭოთა მოჭადრაკეებმა ამჯერად 9 ქულით ჩამოიტოვეს უახლოესი მეტოქე. მეორე პრიზიორი კი კოეფიციენტებმა დაასახელა. იუგოსლავიელებს ის უნგრელებზე ოდნავ უკეთესი ჰქონდათ და ვერცხლის მედლებიც მათ დარჩთ.
პირველი ეტაპი
პირველი ჯგუფი
მეორე ჯგუფი
მესამე ჯგუფი
ფინალი
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
ჩემპიონის შემადგენლობა
დაფებზე საუკეთესონი
! style="background: #ddffdd;"|დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
არფაქსად იოთამის ძე
არფაქსად იოთამის ძე — XVI საუკუნის II ნახევრის ჯავახი ფეოდალი.
მოხსენიებულია ალასტნის ჭალთა წმ. გიორგის მონასტერში გადაწერილი მეტაფრასის ერთ-ერთი მინაწერში, როგორც „მჴნე, ახოვანი, სახელოვანი, სახელგანთქმული და სიყრმითგან მრავალჯერ გამარჯვებული“, ასევე „მესხური დავითნის მატიანეში“. ცოლად ჰყოლია „მეფეთმეფის ასული, პატრონი თამარ“. ფლობდა ხერთვისსა და კიდევ 5 ციხე-სიმაგრეს სამცხეში, სავარაუდოდ, ალასტანსაც, რომლებიც მან 1578 წელს ოსმალებს ჩააბარა. მკვლევართა აზრით, არფაქსადი შესაძლოა მიეკუთვნებოდეს ამატაკისშვილთა (ქ. შარაშიძე) ან შალიკაშვილთა (თ. ჯოჯუა) ფეოდალურ სახლს. უკანასკნელი ვარაუდის სისწორის შემთხვევაში მისი მამა იოთამი ვახუშტ-ყოფილი ვასილიოს შალიკაშვილისა და ქეთაონ-ყოფილი ქრისტინეს (გიორგი VIII-ის ასული) უფროსი ვაჟი ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დიდგვაროვანი ფეოდალები
ნია-გრუზინსკაია
ნია-გრუზინსკაია (Ния-Грузинская) — დასახლება ირკუტსკის ოლქის უსტ-კუტის რაიონში, რუსეთის ფედერაცია. დაარსდა 1974 წელს, როგორც ბაიკალ-ამურის მაგისტრალის მუშათა დასახლება. დასახლება ააშენეს საქართველოს სსრ-ის წარმომადგენლებმა. რკინიგზის სადგური აღმოსავლეთ ციმბირის რკინიგზის ხაზზე. განვითარებულია ხე-ტყის მრეწველობა. ერთადერთი დასახლებული პუნქტი ნიის სასოფლო საბჭოში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე ნიის (ტაიურის შენაკადი, ლენის აუზი) მარცხენა სანაპიროზე, უსტ-კუტიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით პირდაპირი ხაზით 70 კილომეტრში (სარკინიგზო და საავტომობილო გზით დაახლოებით 100 კმ.) და ირკუტსკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით პირდაპირი ხაზით 500 კმ-ში.
ისტორია
ნია-გრუზინსკაიას ისტორია იწყება მას შემდეგ, რაც 1975 წლის მარტში საქართველოს სსრ-დან, მომავალი დასახლების ადგილზე გაიგზავნა 70 კაციანი ეშალონი „საქბამმშენის“ მატარებლით. უმაღლესი კლასის მშენებლებს „საქბამმშენის“ ხელმძღვანელი ანზორ დვალიშვილი ედგა სათავეში. გაუვალ ტაიგაში მოეწყო დროებითი ბანაკი, გაწმინდეს თვითმფრინავის დასაჯომი ბილიკი. მუდმივი დასახლების მშენებლობა დაიწყო 1975 წლის აპრილში.
1975 წლის 6 ნოემბერს სარკინიგზო ხაზმა სადგურ ზვეზდნოიედან მიაღწია ნიას. სადგურს უწოდეს ნია-გრუზინსკაია. საცხოვრებელი დასახლება შეიქმნა „თბილქალაქპროექტის“ ინსტიტუტის თანამშრომლების მიერ. კომპლექსი მოიცავდა: 7 მრავალსართულიან საცხოვრებელ კორპუსს, სკოლას, საბავშვო ბაღს, საზოგადოებრივ სავაჭრო ცენტრს, რკინიგზის სადგურს და საქვაბე ოთახს. 1981 წლის 23 თებერვალს დასახლება ექსპლუატაციაში შევიდა, დროებითი სახლების მაცხოვრებლები გადავიდნენ ახალ შენობებში.
სქოლიო
კატეგორია:უსტ-კუტის რაიონის სოფლები
ომის ხელოვნება
13 თავი
თავების სათაურები 1999 წლის ქართული თარგმანიდან:
სამხედრო გამოყენება
მრავალ აღმოსავლეთ აზიურ ქვეყანაში "ომის ხელოვნება" სამხედრო სამსახურის გამოცდისთვის პოტენციურ კანდიდატთათვის სილაბუსის ნაწილი იყო. ის ასევე გამოყენებული იყო ზოგიერთი ევროპული ქვეყნის სამხედრო ინსტიტუტების მიერ, მაგ. გერმანიაში პირველ მსოფლიო ომამდე. აშშ საზღვაო ძალებში ის სადაზვერვო პერსონალისთვის აუცილებელ საკითხავ ხოლო დანარჩენ სამხედრო მეზღვაურთათვის კი რეკომენდებულ წიგნად ითვლება.
გამოყენება არასამხედრო სფეროში
ზოგიერთის წარმოდგენით "ომის ხელოვნებას" მხოლოდ სამხედრო გამოყენება არ აქვს. წიგნში მოცემული ტექსტის უმეტესობა არის იმაზე თუ როგორ ვაწარმოოთ ომი ბრძოლის გარეშე. ის იძლევა რჩევებს როგორ დავამარცხოთ ოპონენტი ისე, რომ ფიზიკური შერკინების საჭიროება არ შეიქმნეს. თანამედროვე კორპორაციულ კულტურაში ის ისწავლება "ოფისის პოლიტიკისთვის" მოსამზადებლად და ეს წიგნი დასავლეთის ქვეყნების მაღაზიებში ძირითადად ბიზნესის განყოფილებებში იყიდება. ზოგიერთ სპორტში, როგორიცაა რაგბი, ეს წიგნი თამაშის სტრატეგიის დასამუშავებლად იქნა გამოყენებული.
იაპონურ კომპანიათა უმრავლესობისთვის "ომის ხელოვნება" აუცილებელ წიგნთა შორისაა უმაღლესი რანგის მმართველებისათვის. ბოლო ხანებში ის მზარდი პოპულარობით სარგებლობს ასევე დასავლურ ბიზნეს წრეებშიც, როგორც დამხმარე იდეოლოგია მძაფრი კონკურენციის პირობებში წარმატების მისაღწევად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხედრო ტაქტიკა კატეგორია:მართვის სტრატეგია
რაპლა
რაპლა (Rapla) — ქალაქი ცენტრალურ ესტონეთში, რაპლამაას მაზრისა და რაპლის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5618 ადამიანს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
სეტერი
thumb|ინგლისური სეტერი
სეტერი (ინგლ. setter < set —  ნაბულის კეთება) — მეძებარი ძაღლების ჯიში. იყენებენ გარეულ ფრინველზე სანადიროდ. გამოირჩევა ძლიერი ყნოსვითა და თანდაყოლილი ნაბულით. სეტერის 3 ჯიში — ინგლისური, ირლანდიური და შოტლანდიური — გამოყვანილია XIX საუკუნის I ნახევარში დიდი ბრიტანეთის კუნძულებზე.
XIX საუკუნის II ნახევარში სეტერი შეიყვანეს რუსეთში, შემდეგ გავრცელდა საქართველოში.
ინგლისური სეტერი საშუალო ტანისაა, წაგრძელებული ფორმა აქვს, ხმელ-ხმელი, მაგარი აღნაგობის ძაღლია. სხვა მეძებრებისაგან განსხვავდება ძებნის ლამაზი, სწრაფი, დაფენილი მოძრაობის მანერით. შემოსილია აბრეშუმივით რბილი და გრძელი ბეწვით. შეფერილობა: თეთრ ფონზე შავი, ნარინჯისფერი ან ყვითელი კოპლები ან ლაქები.
ირლანდიური სეტერი ხმელ-ხმელი მაღალფეხა ელეგანტური გარეგნობის ძაღლია. გამოირჩევა დაუოკებელი ტემპერამენტითა და სწრაფი ძებნის მანერით. შემოსილია წითელი, სწორი, გრძელი ბეწვით.
შოტლანდიური სეტერი მაგარი აღნაგობისა და სეტერებში ყველაზე დიდტანიანი ძაღლია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძაღლის ჯიშები კატეგორია:მონადირე ძაღლები
აპეტალური ყვავილი
აპეტალური ყვავილი (α — უარყოფითი ნაწილაკი და — ფოთოლი, გვირგვინის ფურცელი) — გვირგვინის ფურცლებს მოკლებული ყვავილი, რომლის ყვავილსაფარი შედგება ერთ წრედ განლაგებული ჯამის ფოთოლაკებისა და ან მცირე ზომის ქერქლისა და გამონაზარდებისაგან. ადრე აპეტალური ყვავილს გვირგვინის ფურცლებიან ყვავილზე უფრო პრიმიტიულად თვლიდნენ. შემდეგ კი დადგინდა, რომ ის წარმოშობილი იყო ორსქესიანი ყვავილებისაგან, რომელთაც ევოლუციურ პროცესში, მწერებით დამტვერვიდან ქარით გადასვლის გამო, დაუკარგავთ გვირგვინის ფურცლები.
სემიონ ტიმოშენკო
thumb|154px|სემიონ ტიმოშენკო სემიონ კონსტანტინოვიჩ ტიმოშენკო (რუს. Семён Константинович Тимошенко) (დ. 18 თებერვალი, 1895, ფურმანკა (ოდესა), უკრაინა — გ. 31 მარტი, 1970, მოსკოვი, რუსეთი) — უკრაინელი საბჭოთა სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის მარშალი, ორგზის საბჭოთა კავშირის გმირი, სსრკ-ს თავდაცვის სახალხო კომისარი 1940-1941 წ.წ.
კატეგორია:უკრაინელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:გამარჯვების ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის მარშლები კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:დიდი სამამულო ომის ფრონტების სარდლები კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სუვოროვის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინგრადის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:სტალინგრადის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:კავკასიის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:იაპონიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:მუშურ-გლეხური წითელი არმიის XX წლის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:წითელი არმიის პოლონეთში ლაშქრობის მონაწილეები კატეგორია:სტალინგრადის ბრძოლის მონაწილეები კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სკკპ ცკ-ის წევრობის კანდიდატები კატეგორია:სსრკ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სკკპ-ის XIX ყრილობის დელეგატები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XX ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXI ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:სკკპ-ის XXIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:უკრაინაში დაბადებულები
ხელეიტიდები
ხელეიტიდები (Cheyleytoidea) — უხერხემლოთა ზოეჯახი ობობასნაირთა კლასისა. საშუალო ზომის (0,2-იდან 0,8 მმ-მდე) ტკიპებია, მოყვითალო, რუხი ან მოწითალო. მათი პირის ორგანოები მოკლეა. უმრავლესობა მტაცებელია. ტიროგლიფოიდების მოსპობით გარკვეული სარგებლობა მოაქვთ. საქართველოში გვხვდება რამდენიმე სახეობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტკიპები
ჰარლი (უისკონსინი)
ჰარლი (Hurley) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აირონის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 547 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 174.6 კაცი/კმ². ფართობი 9,27 კმ².
გეოგრაფია
ქალაქი ჰარლი გაშენებულია მდინარე მონტრილის სანაპიროზე, უისკონსინის შტატსა და მიჩიგანის ნახევარკუნძულს შორის. აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობია 9,27 კმ², მათ შორის 8,86 კმ² ხმელეთს, ხოლო 0,41 კმ² წყალს უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აირონის ოლქის ქალაქები
სტილიქონი
ლიტერატურა
კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:გარდაცვლილი 408
ჟუან V (პორტუგალია)
ჟუან V (João V o Magnânimo; დ. 22 ოქტომბერი, 1689, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 31 ივლისი, 1750, ლისაბონი, პორტუგალია) — პორტუგალიის 24-ე მეფე ბრაგანსის დინასტიიდან 1706–1750 წლებში. ჟუან IV-ის შვილიშვილი და პედრუ II-ის ვაჟი.
მმართველობა
ინგლისთან კავშირის დამყარებით ებრძოდა საფრანგეთს ესპანური მემკვიდრეობისათვის. 1717 წელს რომის პაპის კლემენტ XI-ის მოთხოვნით გააგზავნა ესკადრილიაა თურქების წინააღმდეგ, აღნიშნულ საზღვაო ბრძოლაში მონაწილეობა მიიღეს სხვა ქრისტიანულმა ქვეყნებმაც. ბრძოლა მოხდასაბერძნეთის კონცხ მატაპანისთან.
მფარველობდა ხელოვნებასა და მეცნიერებას. მისი ინიციატივით 1720 წელს დაარსდა პორტუგალიის ისტორიის აკადემია.
ოჯახი
იქორწინა საღვთო რომის იმპერატორის ლეოპოლდ I-ის შვილზე მარია ანა ავსტრიელზე, რომელთანაც შეეძინა 6 შვილი.
გარდაცვალებამდე მცირე ხნით ადრე მეფე დაუძლურებამდე მიიყვანა ავადმყოფობამ და მელანქოლიამ. გარდაიცვალა 1750 წლის 31 ივლისს. სამეფო ტახტი ჩაიბარა მისმა უფროსმა შვილმა ჟუზე I-მა.
ლიტერატურა
კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1689 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1750
აპოთეციუმი
აპოთეციუმი ( apothēkion „საწყობი, საცავი“) — ზოგიერთი ჩანთიანი სოკოსა (დისკომიცეტები) და მღიერების (დისკომიცეტური მღიერები) ღია ნაყოფსხეული. სპორებიანი შრე (ჰიმენიუმი) შედგება ჩანთებისა და პარაფიზებისაგან, რომლებიც სპორების მომწიფებისას ნაყოფსხეულის ზედაპირზეა განლაგებული. აპოთეციუმი მეტწილად ლამბაქის ფორმისაა, იშვიათად — ფიალის ან ქინძისთავისებრი, შეიძლება ჰქონდეს ქუდი და ფეხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სოკოების მორფოლოგია კატეგორია:ჩანთიანი სოკოები
ფილიპო ლიპი
ფილიპო ლიპი (დ. 1406, ფლორენცია ― გ. 9 ოქტომბერი, 1469, პერუჯა) — იტალიელი მხატვარი, კარმელიტი ბერი. ავტორია წმინდა წერილის თემაზე შექმნილი ფრესკების და სურათებისა. ფრესკებში ჩახატა მრავალი თანამედროვის სახე და ავტოპორტრეტიც. მისი ნაწარმოებებია „ღვთისმშობლის დაგვირგვინება“ (1441-1447), ასევე პრატო ტაძრისა და სპოლეტის ტაძრის ფრესკები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1406 კატეგორია:გარდაცვლილი 1649 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი კატეგორია:იტალიელი მხატვრები კატეგორია:რომის კათოლიკური ეკლესიის რელიგიური მოღვაწეები კატეგორია:ფლორენციელები
ამშტეტენი
ამშტეტენი (Amstetten) — ქალაქი ავსტრიაში, ქვემო ავსტრიის ფედერალურ მხარეში, ამშტეტენის რაიონის დედაქალაქი.
გეოგრაფია
მდებარეობს ზღვის დონიდან 275 მეტრზე, ფართობი შეადგენს 52 22 კმ²-ს, მოსახლეობა — 22 948 ადამიანს.
ისტორია
ამ არეალში შეინიშნება ქვისა და ბრინჯაოს ხანის ადამიანთა დასახლების კვალი. პირველი მუდმივი დასახლება წერილობით წყაროებში 995 წელს მოიხსენიება ურმელფერდის სახელით. თავის მხრივ ამშტეტენი პირველად 1111 წელსაა მოხსენიებული. 1858 წელს, ქალაქი დანარჩენ ავსტრია-უნგრეთს რკინიგზით დაუკავშირდა. 1868 წლიდან აქ განთავსდა ადგილობრივი რაიონული მმართველობა.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიის ქალაქები
ძლოურ-დანეთი
ძლოურ-დანეთი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (ცხრაწყაროს თემი). მდებარეობს მდინარე აჯამურის (ყვირილის მარცხენა შენაკადი). ზღვის დონიდან 400 მეტრი, ზესტაფონიდან 8 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 119 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰორმიზდ II
ჰორმიზდ II (გ. 309) —  სასანიდური ირანის მე-8 შაჰინშაჰი 302-309 წლებში, ნარსეს ვაჟი.
ტახტზე ავიდა მამის გარდაცვალების შემდეგ. მისი მეფობა გამოირჩა სისასტიკითა და უთანასწორობით. ნარსესგან განსხვავებით დაიწყო მანიქეიზმის მიმდევართა დევნა. ჰორმიზდი ცდილობდა სომხეთის გადაბირებას რომის იმპერიის წინააღმდეგ საბრძოლველად. მან საკუთარი ქალიშვილი, ჰორმიზდდუხტი მიათხოვა სომეხ სარდალს, ვაჰან მამიკონიანს. 309 წელს, ნადირობის დროს დაჭრეს ღასანიდებმა, ცოტა ხანში კი მსახურებმა ვერაგულად მოკლეს.
მის შემდეგ ტახტი დაიკავა უფროსმა ვაჟმა, ადურ ნარსემ, რომელიც 4 თვიანი მმართველობის შემდეგ მოკლეს დიდებულებმა. იმპერიაში ანარქიამ დაისადგურა. ჰორმიზდ II-ის ვაჟი იყო შაპურ II, რომლის სახელთანაა დაკავშირებული სასანიანების პირველი „ოქროს ხანა“.
სქოლიო
კატეგორია: სპარსეთის მონარქები კატეგორია: IV საუკუნის სასანიანი მონარქები კატეგორია: გარდაცვლილი 309 კატეგორია:სასანიანი შაჰები კატეგორია:სპარსეთის მოკლული მონარქები
სარი (ქალაქი)
სარი — ქალაქი ჩრდილოეთ ირანში. წარმოადგენს მაზანდარანის ოსტანის ადმინისტრაციულ ცენტრს. სარის სამხრეთით რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს ელბურსი. ფართობი 5,089 კმ².
ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 262 ათას კაცს (2006 წლის აღწერით). სარი სარკინიგზო და საავტომობილო გზების მეშვეობით უკავშირდება ირანის სხვადასხვა ქალაქს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანის ქალაქები
ბოიუქ-ზირა
ნარგინი — ყველაზე დიდი კუნძულია, რომელიც აფშერონის ნახევარკუნძულის სამხრეთით მდებარეობს და ბაქოს ყურე გამოყოფს ზღვისგან. კუნძულის სიგრძე 3,1 კმ-ს, ხოლო სიგანე 900 მეტრს შეადგენს. კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთი მხარე ვერტიკალური და ციცაბოა. კუნძული ნაკლებად არის დაფარული მცენარეულობით.
კასპიის სელაპები, ზუთხისებრნი და მრავალრიცხოვანი ფრინველი, როგორიცაა თეალები და ქაშაყი, ის ზოგიერთი სახეობაა, რომელთა პოვნა შესაძლებელია ბოიუქ-ზირას კუნძულზე.
ტოპონიმი
კუნძულის თანამედროვე სახელწოდებაა „ბოიუქ ზირა“, რომელიც ასევე მისი თავდაპირველი სახელი იყო, ორი სიტყვის შერწყმის შედეგად წარმოიშვა — „ბოიუქ“ აზერბაიჯანულად ნიშნავს „დიდს“ და „ჯაზირა“ არაბულად ნიშნავს „კუნძულს“.
ბაქოს არქიპელაგის კუნძულების დიდი ნაწილის, მათ შორის ბოიუქ ზირას სახელი, რუსების და ნაწილობრივ კაზაკების მიერ შეიცვალა, რომლებიც კასპიის ზღვაში XVII საუკუნეში გამოჩნდნენ. ბოიუქ ზირას ასევე ნარგინს უწოდებენ, რომელიც დაკავშირებულია პეტრე I დიდის სახელთან. ამ კუნძულების ფორმა რუსეთის იმპერატორს რევანის კუნძულებს აგონებდა, რომელიც ფინეთის ყურეშია ანალოგიური სახელით, შვედებთან ომის შემდეგ. გერმანული „ნარგინი“ და ესტონური „ნატინგენი“ ნიშნავს „ვიწრო სრუტეს“. 1990 წელს, ნარგინის კუნძულმა დაიბრუნა თავისი ძველი სახელი.
შუქურა
კუნძულის შუქურა, 1884 წლის 11 დეკემბერს დაიწყო ფუნქციონირება. შუქურა, კუნძულის სამხრეთ ნაწილში აშენდა და შედეგად, საშუალება მიეცა გემებს, ღამით შესულიყვნენ ბაქოს ყურეში. შუქურა სამმეტრიანი ქვის საცხოვრებელია, სადაც კოშკის სახურავზე დამონტაჟებულია ნათურა. თავიდან ნავთობის ნათურა და შემდეგ გაზზე მომუშავე ნათურა, ხოლო ნათურა მე-4 ხარისხის ნათელი ოპტიკური აპარატი, რომელიც სპეციალურად შვედეთში იყო წარმოებული.
1941 წელს, დიდი სამამულო ომის დაწყების გამო, საბჭოთა სამხედრო სარდლობის ბრძანებით, შუქურის შენობა ააფეთქეს. გერმანიის საჰაერო რეიდებისგან ბაქოს დასაცავად, კუნძულზე შეიარაღებული ჰაერსაწინააღმდეგო რაკეტები განთავსდა, რადგან შუქურის შენობა გერმანული ავიაციისთვის პოტენციური გზამკვლევი იყო. შუქურა 1958 წელს აღდგა და კვლავ ფუნქციონირებს. ოპტიკურ-სანავიგაციო სისტემით აღჭურვილი, 18 მეტრის ქვის კოშკი, კუნძულის ამაღლებულ შუა ნაწილში აშენდა. მეთვალყურეობა ხორციელდება მონიტორინგის მეთოდით, სადაც პერსონალი ყოველ ორ კვირაში იცვლება. შუქურის სინათლე ბაქოდან 20-30 კილომეტრითაა დაშორებული. შუქურას ენერგიას მზის ბატარეები აძლევს, რომელიც 7 დღიან ენერგიით ამარაგებს, ასევ ფუნქციონირებს დიზელის გენერატორი.
პირველი მსოფლიო ომი
დოკუმენტური ფილმი, რომელიც ასახავს თურქი ჯარისკაცების ტყვეობას XX საუკუნის დასაწყისში, თურქეთის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს ბრძანებით გადაიღეს. იმ წლების საარქივო დოკუმენტები და სცენები, ასევე თურქეთის ჯარის 11 თურქი ჯარისკაცის მოგონებები, რომლებიც ნარგინის კუნძულის ბანაკებში იმყოფებოდნენ და სამშობლოში ცოცხლად დაბრუნდნენ, გამოიყენეს ფილმში სახელად „ჯოჯოხეთის ნარგინის კუნძული“. ბოლო წლებში, ნარგინის კუნძულზე დაღუპული თურქი ჯარისკაცების ძეგლის აღმართვას ხშირად სთავაზობს, თურქეთის დიდი ეროვნული ასამბლეის დეპუტატი თურხან ჩომეზი და სხვები.
რეპრესიების მსხვერპლნი
ნარგინის კუნძული, სტალინის ეპოქის რეპრესიების დროს, აზერბაიჯანული გულაგი ეწოდა. კუნძული, სტალინ-ბერიას ტერორის მსხვერპლთა მასობრივი დახვრეტისა და დამარხვის ადგილი გახდა, რომლებსაც ბარჟებით მოჰყავდათ. კუნძულზე, კომუნისტური „ტრიო“ სასამართლოების მიერ, ათობით ადამიანი დახვრიტეს, მოწმეებისგან შორს. ხანდახან, ხალხით სავსე ბარჟებს ჩაძირავდნენ, რათა საბრძოლო მასალა შეენახათ. აკვალანგისტების ცნობით, წყლის ქვეშ ჯერ კიდევ რჩება ხალხი, რომლებიც საბჭოთა რეჟიმის მიერ აწამეს და ჯაჭვებით წყალქვეშ დააბეს.
უახლესი ისტორია
რამდენიმე წლის წინათ, შეიქმნა გეგმა ბოიუქ ზირის კუნძულის ნახშირბადისგან ნეიტრალური ეკო-კურორტად და რეკრეაციულ ცენტრად გარდაქცევის, რომელიც აზერბაიჯანის შვიდი ყველაზე ცნობილი მწვერვალის მიხედვით. პროექტის ღირებულება, რომელიც ცნობილია როგორც „ოცნების კუნძული“, დანიური კომპანიის Bjarke Ingels Group (BIG) მიერ დაპროექტებული, დაახლოებით 2 მილიარდი დოლარი იქნებოდა. მაგრამ 2015 წლისთვის, პროექტის განხორციელების ნიშნები არ არის.
სქოლიო
კატეგორია:კასპიის ზღვის კუნძულები კატეგორია:აზერბაიჯანის კუნძულები
ფილიპინო ლიპი
ფილიპინო ლიპი (დ. 1457, პრატო ― გ. 16 აპრილი, 1504, ფლორენცია) — იტალიელი მხატვარი, ფილიპო ლიპის შვილი. სწავლობდა ჯერ მამასთან, შემდეგ სანდრო ბოტიჩელისთან. განიცადა ბოტიჩელის გავლენა. 1481-1483 წლებში ბრანკაჩის კაპელაში დაასრულა მაზაჩოს დაუსრულებელი ფრესკები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1457 კატეგორია:გარდაცვლილი 1504 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აპრილი კატეგორია:იტალიელი მხატვრები კატეგორია:რომის კათოლიკური ეკლესიის რელიგიური მოღვაწეები კატეგორია:ტოსკანის ადამიანები
ატოჩის მუნიციპალიტეტი
ატოჩის მუნიციპალიტეტი (Atocha) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტის სუდ-ჩიჩასის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 7 533 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 058 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოტოსის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
Vigil in a Wilderness of Mirrors
Vigil in a Wilderness of Mirrors (სიფხიზლე სარკეების უდაბნოში) — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის პირველი სოლო-ალბომი, გამოცემული 1990 წელს, მისი ჯგუფ Marillionდან წასვლის შემდეგ. ალბომი დასრულებული იქნა 1989 წლის ივნისში, მაგრამ კომპანიამ EMI მისი გამოსვლა გადადო Marillion-ის ახალი ალბომის Seasons End გამოცემის გამო (1989). მიუხედავად ამისა, სიმღერა „State of Mind“ გამოვიდა სინგლის სახით, 1989 წლის 16 ოქტომბერს.
ჩარტები
ეს არის ფიშის ერთადერთი ალბომი, რომელიც გამოსცა ლეიბლმა EMI და ერთადერთი მის კარიერაში, რომელიც კომერციულად დიდი წარმატებით სარგებლობდა. 1990 წლის თებერვალში ალბომი მოხვდა ბრიტანეთის ჩარტის #5 ადგილზე. სინგლები (State of Mind, Big Wedge. Gentleman's Excuse Me) ჩარტში #32 პოზიციას არ გასცდნენ.
ჩაწერა
ალბომი იწერებოდა სტუდიაში Townhouse (ლონდონი), 1989 წლის პირველ ნახევარში. მისი პროდიუსერია ჯონ კელი.
ყდა
ალბომის გარეკანის დიზაინი ეკუთვნის მარკ უილკინსონს, რომელიც მუშაობდა მანამდე გამოცემულ Marillion-ის ალბომებსა და სინგლებზე.
გარეკანის წინა ნაწილზე გამოსახულია ორიგინალური ნახატის მხოლოდ ერთი ფრაგმენტი, რომელზეც შეიმჩნევა მინიშნებები ალბომის ტექსტებზე და მხოლოდ ფიშისა და Marillion-ის მოყვარულთათვის განკუთვნილი დეტალები (ასეთებია Marillion-ის წევრი მარკ კელი და მენეჯერი ჯონ ერნისონი). ცენტრალური ელემენტია ბორცვი, რომელზეც პოსტ-აპოკალიფტურ სტილში წარდგენილი ნაგავსაყრელი მოწყობილი. ბორცვზე დგას წყვილი ფსევდო-აღმოსავლურ კოსტუმებში. ისინი ჭოგრიტით შორს იხედებიან. მამაკაცის მოსასხამი შოტლანდიას აღნიშნავს. წინა და უკანა გარეკანზე გამოსახულია მხოლოდ ზედა და ქვედა ბორცვებზე მდგარი წყვილები. ტელევიზორისა და Amiga 500-ის მოდელის კომპიუტერის ეკრანებზე გამოტანილია ფიშის სახეები. დიდ ვერსიაზე, რომელიც შიდა ბუკლეტზეა წარმოდგენილი, მათ ენაცვლება ჟან ოგიუსტ დომინიკ ენგრის „ოქროს საუკუნე“.
ტექსტები
მიუხედავად იმისა, რომ Vigil in a Wilderness of Mirrors არ არის კონცეპტუალური ალბომი, მასში ხშირად გამოიყენება ბორცვი, როგორც სიხარბისა და მომხმარებლობის სიმბოლო.
სქოლიო
კატეგორია:ფიშის ალბომები კატეგორია:1990 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯონ კელის პროდიუსერობით
გაიუს მარციუს რუტილუსი
გაიუს მარციუს რუტილუსი (ლათ. Gaius Marcius Rutilus) — რომის რესპუბლიკის ცენზორი ძვ. წ. 351 წელს, პირველი პლებეი დიქტატორი ძვ. წ. 356 წელს და ოთხგზის კონსული ძვ. წ. 357, ძვ. წ. 352, ძვ. წ. 344 და ძვ. წ. 342 წლებში.
ბიოგრაფია
პირველად კონსულად იგი ძვ. წ. 357 წელს აირჩიეს. მან პრივერნატების წინააღმდეგ დაიწყო ომი და წარმატებით დაასრულა, რისთვისაც ტრიუმფი გადაიხადა. თანამდბობაზე ყოფნისას მისი თანაკონსული იყო გნეუს მანლიუს კაპიტოლინუს იმპერიოსუსი.
პლებეი დიქტატორი
ძვ. წ. 356 წელს ეტრუსკებთან ომისას იგი გახდა პირველი პლებეი დიქტატორი. მხედრების მეთაურად მან ასევე პლებეი გაიუს პლავტიუსი დანიშნა. დიქტატურის საყოველთაოდ ხელმისაწვდომოობამ შეაშფოთა სენატორები და ისინი ყოველგვარად ცდილობდნენ დიქტატორის ბრძანებების შესრულებისთვის ხელი შეეშალათ, ხალხი კი პირიქით, უფრო დიდი მონდომებით ასრულებდა დიქტატორის განკარგულებებს.
დიქტატორმა მოსპო რომის შემოგარენში მოთარეშე ბანდიტები და უეცარი თავდასხმით აიღო მტრის ბანაკი, რის შედეგადაც სენატის თანხმობის გარეშე, ხალხის მოთხოვნით მან ტრიუმფი გადაიხადა.
ცენზორი და კონსული მეორე ვადით
შემდეგ ძვ. წ. 351 წელს ცენზორთა არჩევნებისთვის გაიუს მარციუსმა ღიად გამოთქვა ცენზორობის სურვილი. ამ წელს ორივე კონსული პატრიციუსი იყო და ისინი ყველანაერად უშლიდნენ ხელს რუტილუსის არჩევას, მაგრამ სახალხო ტრიბუნების და ხალხის დახმარებით მან შეძლო ამ პოსტის დაკავებაც გნეუს მანლიუსთან ერთად.
კონსული მესამე და მეოთხე ვადით
მესამედ კონსულად გაიუს მარციუსი ძვ. წ. 344 წელს აირჩიეს ტიტუს მანლიუსთან ერთად. ამ წელს მხოლოდ ის მოხდა რომ რომში ქვიანი წვიმა წამოვიდა, გადაწყდა საყოველთაო ლოცვების ჩატარება, რისთვისაც დიქტარორი აირჩიეს.
მეოთხედ კონსულად არჩევისას ძვ. წ. 342 წელს მიმდინარეობდა პირველი სამნიტური ომი. სამნიტებისგან კამპანიის დასაცავათ იქ გაგზავნილ იყვნენ რომაული სადარაჯო რაზმები. ძვ. წ. 342 წელს, კამპანიაში განლაგებულ ჯარისკაცთა შორის დაიწყო უკმაყოფილება. ჯარისკაცები მიიჩნევდნენ რომ უკეთესი იქნებოდა კამპანიელებისთვის უხვმოსავლიანი მიწების წართმევა და მათი დაუფლება. გაიუს მარციუს რუტილუსს სწორედ ეს ჯარები ხვდა წილად და იგი კამპანიაში გაემართა. იგი უკვე არაერთგზის კონსული, დიქტატორი და ცენზორი იყო, ამიტომ ჩათვალა რომ აჯანყენა რომ დაწყებულიყო, იგი მას ვერ ჩაახშობდა, ამიტომ ხელი უნდა შეეშალა აჯანყებისთვის. უპირველეს ყოვლისა მან გაავრცელა ჭორი, რომ ჯარისკაცები მომავალ წელსაც იგივე ქალაქებში იქნებოდნენ დაბანაკებულნი. ზაფხულში კი გადაწყვიტა ჯარი გაეწმინდა უკმაყოფილოთაგან, ამიტომ მან ბუნტის თავებს რიგრიგობით მისცა ზოგს შვებულება, ზოგი რაღაც საქმეზე გაუშვა, ზოგი კი დაითხოვა ჯარიდან ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო. ჯერ ჯარისკაცები ვერ ხვდებოდნენ რომ მათი ზრახვები კონსულისთვის ცნობილია, ხოლო შემდეგ შენიშნეს რომ პირველად წასულები უკან აღარ ბრუნდებიან, რომში მათ იქ დარჩენილი კონსული სხვადასხვა მიზეზებით აკავებდა.
მეამბოხეთა ერთ-ერთი კაგორტა შეეფარა ტყეს რათა კამპანიიდან რომში გაგზავნილი მეამბოხეები შეეკავებინათ. რაზმი მალე გაიზარდა და მათ მხოლოდ მეთაური აკლდათ. მეთაურად მათ სოფელში მცხოვრები პატრიციუსი ტიტუს კვინკტილიუსი აირჩიეს, გაგზავნეს მასთან რაზმი და ძალით მოიყვანეს იგი ბანაკში.
სწორედ ამ ვითარების მოსაგვარებლად დანიშნეს ბრწყინვალე მხედართმთავარი მარკუს ვალერიუს კორვუსი დიქტატორად. მისი მხედართა მმართველი კი ლუციუს ემილიუს მამერკუსი გახდა. აჯანყებულთა ჯარი უკვე დაძრული იყო რომისკენ, როდესაც მათ დიქტატორის ლეგიონები შეეგებნენ. კვინკციუსი და კარვუსი წინ გამოვიდნენ მოსალაპარაკებლად. კორვუსმა თქვა რომ მას არ სურს საკუთარ მოქალაქეებთან ბრძოლა და მათი სისხლის დაღვრა, ამას ურჩევნია ნებისმიერ ფასად მშვიდობას მიაღწიოს.
ოჯახი და შვილები
გაიუსის ვაჟი გაიუს მარციუს რუტილუს ცენზორინუსი რომის ისტორიაში იყო ერთადერთი, რომელიც ორჯერ აირჩიეს ცენზორის თანამდებობაზე, ცენზორინუსი ერთ-ერთი პირველია იმ პლებეებს შორის, რომლებიც პონტიფიკების კოლეგიის წევრები გახდნენ, ცენზორინუსი მოღვაწენდა რომის კონსულის თანამდებობაზეც ძვ. წ. 310 წელს.
წყაროები
კატეგორია:რომის დიქტატორები კატეგორია:რომის რესპუბლიკის კონსულები კატეგორია:რომის ცენზორები კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:მარციუსები კატეგორია:ძვ. წ. IV საუკუნის რომაელები
დერბენტი
ხშირად აიგივებენ რა ლეგენდარულ ალექსანდრეს ჭიშკართან, დერბენტი საკუთარ თავს რუსეთის ფედერაციის უძველეს ქალაქს უწოდებს. ანტიკურობის ხანიდან მოყოლებული ამ არემარის როგორც კავკასიის ჭიშკრის მნიშვნელობა გაცნობიერებული იყო და აქ უძველესი დროიდან მრავალი ციხესიმაგრე თუ საომარი გამაგრება აუგიათ. დერბენტის უძველესი არქეოლოგიური სტრუქტურები 5000 წლით თარიღდება. განსაკუთრებული გეოგრაფიული მდებარეობის გამო ქალაქი ორ კედელს შუა განვითარდა, ვრცელდება რა მთის კალთებიდან ზღვის სანაპირომდე. წლების განმავლობაში აქ მობატონე სხვადასხვა ქვეყანა ქალაქს საკუთარ სახელს არქმევდა, თუმცა ყოველი მათგანი უკავშირდება სიტყვას „ჭიშკარი“.
1722 წელს დერბენტს ეწვია პეტრე დიდი. 1747 წელს შეუერთდა ყუბის სახანოს. 1806 წელს გადავიდა რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში. წარმოადგენდა კასპიის ოლქის სამაზრო ქალაქს.
სქოლიო
კატეგორია:დაღესტნის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუსეთში
ჯაზის თეორიისა და პრაქტიკის სისტემური კურსი
„ჯაზის თეორიისა და პრაქტიკის სისტემური კურსი“ — მერაბ ოძელაშვილის მიერ შესრულებულ თეორიული კვლევა, რომელიც ეყრდნობა ჯაზის თეორიის მსოფლიოში არსებულ ტენდენციებს. წიგნში განიხილება ჯაზის ჰარმონიის თეორიული ასპექტები, ფორმისა და იმპროვიზაციის საკითხები. დიდი ადგილი ეთმობა პრაქტიკულ ნაწილს, დავალებებს, რითაც საგრძნობლად ადვილდება მასალის აღქმა. სახელმძღვანელოში თარგმნილი და განმარტებულია სპეციფიკური თეორიული ტერმინები, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია ქართული მუსიკალური ტერმინოლოგიის დახვეწისათვის.
წიგნის პრეზენტაცია საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროში 30 ნოემბერს გაიმართა. სახელმძღვანელოს პრეზენტაციას თან ახლდა და ოც წუთიანი კონცერტი, ჯაზმენების თამაზ ყურაშვილის, ზურა რამიშვილის და თბილისის კონსერვატორიის რექტორ რევაზ კიკნაძის შესრულებით. პრეზენტაციას სახელმძღვანელოს ავტორი მერაბ ოძელაშვილი, რეცენზენტი ივანე ჟღენტი, ჯაზის მოყვარულები, მოწვეული სტუმრები და საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრი ნიკოლოზ რურუა ესწრებოდნენ.
სახელმძღვანელოს ავტორია მერაბ ოძელაშვილი.
სახელმძღვანელოს რეცენზენტები არიან თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკის თეორიის მიმართულების ხელმძღვანელი, მუსიკოლოგიის დოქტორი, ასოცირებული პროფესორი ივანე ჟღენტი, ხოლო რედაქტორი – პროფესიული საგანმანათლებლო პროგრამის – „ჯაზის ხელოვნება“ – ხელმძღვანელი ზურაბ რამიშვილი.
აბრამიანი
აბრამიანი — ხონჩაზე გაწყობილი სააახალწლო მისალოცი (ღორის თავი, შაქარი, გოზინაყი, ჩირი, თაფლი, ჩურჩხელა, ბოღლიწო, აგრეთვე საახალწლო ბედისკვერები კრუხ-წიწილას, კომბლის, ძროხის ცურის, ხარის ქედის, ნამგლისა და სხვა ფორმისა). ახალი წლის გათენებისას ოჯახის უფროსი მამაკაცი აბრამიანით ხელში სახლს სამჯერ შემოუვლიდა, შემდეგ შიგ შევიდოდა და სამჯერ გაიმეორებდა: "შემოვდგი ფეხი, გწყალობდეთ ღმერთი, ფეხი ჩემი — კვალი ანგელოზისა".
ოჯახის თითოეულ წევრს ღვინისა და თაფლში ამოვლებულ პურის ლეკმას — ბოღლიწოს — ჩამოურიგებდა და ეტყოდა, ასე ტკბილად დამიბერდიო. აბრამიანიდან დაკავშირებული საახალწლო რიტუალი სიუხვისა და დოვლათიანობის დასაბერებლად სრულდებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საახალწლო რიტუალები
ელა II
ელა II (გ. 21 მარტი, 867) — ნორთუმბრიის მეფე 862-866 წლებში. აქტიურად ებრძოდა ვიკინგებს. სკანდინავიური საგები მას უკავშირებენ რაგნარ ლოდბროკის სიკვდილით დასჯას. 865-866 წლებში დიდმა წარმართულმა ჯარმა რაგნარ ლოდბროკის ვაჟების მეთაურობით გაანადგურა ნორთუმბრიის სამეფო. იორკის ბრძოლაში სკანდინავიელებმა ტყვედ ჩაიგდეს მეფე ელა. 867 წლის 21 მარტს ელა სისხლიანი არწივის მეთოდით აწამეს. მოგვიანებით, მისი ქალიშვილი ცოლად შეირთო რაგნარ ლოდბროკის უმცროსმა ვაჟმა და დანიელთა კონუნგმა, სიგურდ გველისთვალამ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორთუმბრიის მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 867 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მარტი კატეგორია:მეფეები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი მონარქები
ტარასკები
ლიტერატურა
კატეგორია:მესოამერიკის არქეოლოგიური კულტურები კატეგორია:მექსიკის ხალხები კატეგორია:ცენტრალური ამერიკის ინდიელები
ლოთარ II (სრი)
ბავშვობაში ლოთარს უწოდებდნენ „ლოთარ ახალგაზრდას“. ის იყო მამის გარდაცვალების შემდეგ დაბადებული ბავშვი, ცოტა ხნის შემდეგ, რაც გებჰარდი ზუპლინგბურგი იმპერატორ ჰაინრიხ IV-ის წინააღმდეგ ბრძოლაში დაიღუპა.
დაწინაურებით შეგულიანებული ლოთარ III მალევე ჰაინრიხ V-ის წინააღმდეგ განეწყო, რადგანაც იმპერატორმა ახალი გადასახადები დააწესა საჰერცოგოების მიმართ. მან უარყო ჰენრის უფლებაუნარიანობა საქსონიაზე. 1115 წელს ველფეშოლცის ბრძოლაში ლოთარის არმია დამარცხდა იმპერატორის ძალებთან.
1125 წელს, მას შემდეგ რაც ჰაინრიხ V გარდაიცვალა, იმპერიის კანცლერის, მაინცის არქიეპისკოპოსის მიერ ლოთარი განიხილებოდა როგორც იმპერატორობისთვის შესაფერისი კანდიდატურა. თუმცა, ამ დროს არქიეპისკოპოსი უკვე შუა ხანს გადაცილებული იყო და ფეოდალებმა მოახერხეს მისი გადარწმუნება. ამავე დროს ლოთარი აირჩიეს გერმანიის მეფედ, მას შემდეგ რაც ბრძოლა წამოიწყო შვაბიის ჰერცოგ ფრიდრიხ II-ის წინააღმდეგ, რომელიც იყო შტაუფენთა დინასტიის სათავეში მყოფი. მისი მეფედ არჩევა იყო ტიტულის მემკვიდრეობით მიღების პრინციპისგან გადახვევა.
1130 წელს ერთდროულად ორი პაპი იქნა არჩეული და ორივე მხარე ცდილობდა მოეპოვებინათ ლოთარის მხარდაჭერა. ანაკლეტი II-მ მხარდაჭერის სანაცვლოდ შესთავაზა ლოთარს იმპერიის გვირგვინი, თუმცა მეორე პაპმა, ინოკენტი II-მ მოახერხა მისი მხარდაჭერის მოპოვება, რომელსაც დაჰპირდა ესკორტის თანხლებით რომში დაბრუნებას. 1131 წელს ისინი ერთმანეთს შეხვდნენ, სადაც მეფე საჯაროდ ემლიქვნელებოდა პაპს და სთხოვდა იმპერიის ტახტზე ხელდასმას, რასაც პაპი იგნორირებას უკეთებდა. ლოთარი შეჰპირდა პაპს, რომ ის მხარს დაუჭერდა ინოკენტი II-ს მეფე როჯერ II სიცილიელის წინააღმდეგ ბრძოლაში, რომელიც ანაკლეტი II-ის მოკავშირე იყო. ამის სანაცვლოდ, 1131 წლის 29 მარტს ინოკენტიმ ლოთარი აკურთხა რომაელთა მეფედ.
არმია, რომლითაც ლოთარმა ინოკენტი რომისკენ გააცილა არ იყო ისეთი ძლიერი, როგორიც მან გერმანიაში დატოვა ჰოჰენცოლერთა ამბოხების თავიდან ასარიდებლად. 1133 წელს მათ ბოლოს და ბოლოს, ქალაქებზე გავლისგან და მათთან ძალლების დაზოგვის წყალობით მათ მოახერხეს რომამდე მიღწევა, რომლის უდიდეს ნაწილს ანაკლეტი აკონტროლებდა. მათთვის დაკეტილი აღმოჩნდა წმინდა პეტრეს ბაზილიკა და ამის ნაცვლად, 1133 წლის 4 ივნისს, ინოკენტიმ ლოთარი იმპერატორად აკურთხა ლატერანში.
იულიუს ლიპერტი (ისტორიკოსი)
ფილიპო ლიპი (დ. 12 აპრილი, 1839, ბროუმოვი ― გ. 12 ნოემბერი, 1909, პრაღა) — ავსტრიელი ისტორიკოსი, ევოლუციური მიმართულების ეთნოგრაფი. მისი შრომები ეხებოდა ოჯახის, კულტურის და რელიგიის ისტორიის საკითხებს. მას კულტურის ყველა ფორმა გამოჰყავდა ადამიანის შრომითი საქმიანობისგან. გამოდიოდა რასიზმის წინააღმდეგ.
ლოთარ II (სრი)
1137 წელს ლოთარი დაიღუპა მაშინ, როდესაც ის სამხრეთ იტალიაში ნორმანებზე წარმატებული ლაშქრობიდან ბრუნდებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1075 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1137
კივიილი
კივიილი (Kiviõli) — სამრეწველო ქალაქი ესტონეთში, იდა-ვირუმაას მაზრაში. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 000 ადამიანს შეადგენს. მთავარი ინდუსტრიაა ზეთოვანი ფიქლის მოპოვება, საიდანაც მომდინარეობს ქალაქის სახელი (ქვის ზეთი). დაყოფილია ორ რაიონად.
დასახლება 1922 წელს დაარსდა, ქალაქის სტატუსი 1946 წელს მიენიჭა.
მოსახლეობის დაახლოებით ნახევარი იმიგრირებულია საბჭოთა პერიოდში, ძირითადად რუსები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
ჩაიანტის მუნიციპალიტეტი
ჩაიანტის მუნიციპალიტეტი (Chayanta) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტის რაფაელ-ბუსტილიოს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 15 494 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 604 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოტოსის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ტარკილის მღვიმე
ტარკილის მღვიმე — ბუნებრივი მღვიმე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოფელ დურიფშის მიდამოებში, მდინარე გუდოუს აუზში, ზღვის დონიდან 215 მეტრზე. გამომუშავებულია ქვედა მეოთხეულ შეცემენტებულ კონგლომერატებში. ჯამური სიგრძე 235 მეტრი, საშუალო სიმაღლე და სიგანე — 2-3 მ. ტარკილის მღვიმეში გვხვდება სტალაქტიტური ნაღვენთები, მათ შორის კალციტის შთენილი ქერქი. მღვიმეში გაედინება ნაკადი.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მღვიმეები
აპოლოგეტები
აპოლოგეტები (ბერძნ. apologeomail - ვიცავ), რომის იმპერიაში უმთავრესად II-III საუკუნეებში მცხოვრები ადრინდელი ქრისტიანული მწერლები, რომლებიც თავიანთ "აპოლოგიებში" (apologia) იცავდნენ ქრისტიანობას წარმართობისა და იუდაიზმისაგან. აპოლოგეტები ამტკიცებდნენ, რომ ქრისტიანები იმპერიის ერთგული მოქალაქენი იყვნენ და მათი სარწმუნოება წარმართობაზე და იუდაიზმზე მაღლა იდგა, ხოლო იესო ქრისტე იყო მესია, რომელსაც მოელოდნენ და ა. შ.
აპოლოგეტების თხზულებებმა საფუძველი ჩაუყარეს აპოლოგეტიკას - ქრისტიანული ღვთისმეტყველების დარგს, რომლის მიზანია ქრისტიანობის დაცვა. უმნიშვნელოვანესი ადრინდელი აპოლოგეტები იყვნენ არისტიდე, იუსტინე, ტატიანე, ათენაგორა, თეოფილე, ტერტულიანე და სხვა. მათი თხზულებები ინარჩუნებენ ისტორიულ წყაროს მნიშვნელობას ადრინდელი ქრისტიანობის შესასწავლად. ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადების შემდეგ (IV საუკუნე) აპოლოგეტიკური ლიტერატურა თანდათანობით გაქრა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის ისტორია კატეგორია:ქრისტიანობის ისტორია
ლიპეცკი
ლიპეცკი ― ქალაქი რუსეთში, ლიპეცკის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. გაშენებულია მდინარე ვორონეჟის ნაპირებზე. განვითარებულია მეტალურგია, მანქანათმშენებლობა და ლითონდამუშავება.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ქალაქები
თანზიმი
ალ-თანზიმი (არაბ.  حركة المقاومة اللبنانية - التنظيم‎— «ორგანიზაცია») —ულტრანაციონალისტური საიდუმლო  სამხედრო- პოლიტიკური ორგანიზაცია და მილიცია, რომელიც შეიქმნა მემარჯვენე ქრისტიანი აქტივისტების მიერ ლიბანში 1970-იანი წლების დასაწყისში და რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ლიბანის სამოქალაქო ომში.
დაარსება
ორგანიზაცია "თანზიმი"  დაარსდა 1969 წელს ახალგაზრდების მცირე ჯგუფის მიერ, რომლებიც გამოდიოდნენ კაიროს შეთანხმების წინააღმდეგ (1969 წლის 2 ნოემბერს, იასირ არფატს და ლიბანის ჯარის მეთაურის, გენერალ ემილ ბუსთანს, შორის ეგვიპტის პრეზიდენტის, გამალ აბდელ ნასერის შუამავლობით დადებული ხელშეკრულება ლიბანის ტერიტორიაზე პალესტინის გათავისუფლების ორგანიზაციის დე-ფაქტო ლეგიტიმაციის შესახებ).
თანზიმის მეთაურად ობად ზუზინი დაინიშნა, მისი უახლოესი თანაშემწეები იყვნენ აზიზ ტარაბეი, სამირ ნასიფი და ფაუზი მაკფუზი (ასევე ცნობილია როგორც აბუ როი). ყველა მათგანი იყო  „კატაიბის“ ახალგაზრდული ფილიალის ყოფილი წევრი  1958 წლის ლიბანის კრიზისის ვეტერანი და ლიბანის არმიის მხარდამჭერი საომარი  ფორმირების შექმნის მომხრე.
მალე დაჯგუფება  დედაქალაქში გადავიდა და შტაბ-ბინა ბეირუთის ქრისტიანულ ნაწილ აშრაფიაში  დაიდო, სადაც  სამოქალაქო პირებს შორის მომხრეების გადაბირება დაიწყო,  რომელთა უმრავლესობა  ძირითადად საშუალო და მაღალი ფენის წარმომადგენლები იყვნენ. უმეტესობა ფრიად განათლებული გახლდათ. მათი წყალობით  1970-1971 წლებში  "თანზიმის" პოლიტიკური ფრთა — "კედრების მოძრაობა" წარმოიქმნა.
სტრუქტურა
თანზიმის  დამფუძნებლებმა უარყვეს იმ დროისათვის ლიბანის პოლიტიკური მოძრაობებისათვის დამახასიათებელი  ორგანიზაციის მონოცენტრისტული მოწყობა. ყველა გადაწყვეტილებას კოლეგიალურად იღებდა „მეთაურთა საბჭო“ (არაბ.: مجلس القيادة) .მიუხედავად ამისა, მსგავსი სისტემა ხელს არ უშლიდა ზოგიერთი მონაწილის გავლენის განმტკიცებას, მაგალითად, 1972 წელს ფიზიკოსი ფუად  შემალის, რომელმაც 1973 წელს  პოზიციები დაუთმო ადვოკატ ჟორჟ ადუანს.
1969 წლიდან, პარტია "კატაიბთან" ერთად დაიწყო ქრისტიან მოხალისეთა საიდუმლო სამხედრო მომზადება კესერუანის (მთიანი ლიბანი) ბანაკებში, 1970 -იანი წლების პირველ ნახევარში. ორგანიზაცია  საკუთარი სამხედრო ფრთის ფორმირებას შეუდგა, რომლის შტაბი დეკუანში (ბეირუთის აღმოსავლეთით) მდებარეობდა.
1977 წლისთვის თანზიმის ბანაკებში დაახლოებით 15,000 კაცმა და ქალმა გაიარა სამხედრო სწავლება (მათმა  უმრავლესობამ აღარ  გააგრძელა თანზიმში სამსახური და  ქრისტიანული მილიციის სხვა ფორმირებებს შეუერთდა). ორგანიზაცია ყველას არ აძლევდა მომზადების საშუალებას, რაც  განპირობებული იყო  საიდუმლო სწავლებით  (რასაც თან ახლდა კანდიდატის ბიოგრაფიის საფუძვლიანი შესწავლა) და თანხების ნაკლებობით (თითოეული მონაწილე გადამზადებას გადიოდა საკუთარი ხარჯებით).
ორგანიზაცია მხარდაჭერას ღებულობდა იორდანიისა და ისრაელის ზოგიერთი სტრუქტურისგან. ასევე, ზოგიერთი მკვლევარი მიიჩნევს, რომ თანზიმის ხელმძღვანელობასა და ლიბანის არმიის ქრისტიან გენერლებს შორის მჭიდრო კავშირი მოწმობს ამ უკანასკნელთა უშუალო მონაწილეობაზე ორგანიზაციის ჩამოყალიბებაში.
სამოქალაქო ომის დაწყების შემდეგ 1975 წელს, ორგანიზაციის ძალები დაიყო რამდენიმე ათეული მებრძოლისგან შემდგარ ავტონომიურ მობილურ ჯგუფებად, სახელწოდებით "რაიონი X  -ის თანზიმი " ან " რაიონი Y -ის თანზიმი ". ორგანიზაციები "თანზიმი" და „კედარის მცველები“ იმყოფებოდნენ ყველა ფრონტზე და არ ამკვიდრებდნენ თავიანთ მმართველობას ამა თუ იმ ტერიტორიაზე (მილიციის ზოგიერთი სხვა ფორმირებისგან განსხვავებით).
პოლიტიკური ორიენტაცია
თანზიმში შედიოდნენ კატაიბის პარტიის, ქამილ შამუნის ეროვნულ-ლიბერალური პარტიის წევრები და სხვა პოლიტიკური მოძრაობები, ასევე  უპარტიოები. თანზიმის ოფიციალური იდეოლოგია ემყარებოდა ლიბანის, როგორც სუვერენული ეთნიკური სახელმწიფოს მთლიანობას. ორგანიზაციის ემბლემაზე გამოსახული იყო ლიბანის რუქას, ცენტრში კედარი  და ფრაზა "ჩვენ გვიყვარს ის, ჩვენ ვმუშაობთ მისთვის". ორგანიზაცია იყო ძირითადად მარონიტული, ანტიკომუნისტური, პროდასავლური, რომელიც უარყოფდა  პან-არაბიზმს.
სამოქალაქო ომის დასაწყისი
თანზიმი, როგორც სამხედრო ძალა,  პირველად ასპარეზზე 1973 წლის მაისში გამოვიდა, ბეირუთის სამხრეთ გარეუბანში შეტაკებების დროს, როდესაც იგი შეუერთდა ლიბანის არმიას და დაუპირისპირდა პგო-ს მებრძოლებს, რომლებიც ცდილობდნენ ამ ტერიტორიის დაპყრობას. ამასთან, თანზიმმა შეძლო საკუთარი ოპერაციების განხორციელება, არმიის სარდლობისგან დამოუკიდებლად, მხოლოდ 1975 წელს სამოქალაქო ომის დაწყებისთანავე.
კარგმა დისციპლინამ ორგანიზაციას საშუალება მისცა აქტიურად მიეღო მონაწილეობა მემარჯვენე ქრისტიანული ლიბანის ფრონტის საქმიანობაში. 200 აქტიური წევრისგან შემდგარი მილიცია  მონაწილეობდა ურთულეს ბრძოლებში აღმოსავლეთ ბეირუთში, ასევე კარანტინსა და თელ ალ -ზაატარში.