cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უოლტერ დე მარია
გამოფენები
დე მარიამ და რობერტ უიტმანმა 1963 წელს ნიუ იორკში „9 დიდი ჯონსის“ ქუჩაზე გალერეა გახსნეს. ამავე წელს მან წარმოადგინა თავისი პირველი სოლო ქანდაკება. 1965 წელს ეს ქანდაკება გამოფინა ნიუ-იორკის პოლას ჯონსონის გალერეაში.
1989 წელს დე მარია შეუერთდა გაგოსიანის გალერეას. 2014 წელს გალერეამ წარადგინა პირველი შოუ „დე მარიას ქონება“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:ამერიკელი მხატვრები
ემილი რატაკოვსკი
ემილი ო'ჰარა რატაკოვსკი (დ. 7 ივნისი, 1991, ლონდონი) — მოდელი და მსახიობი. დაიბადა ლონდონში და გაიზარდა სან-დიეგოში. პირველად გამოჩნდა 2012 წელს, ეროტიული ჟურნალი „treats!“-ის მარტის თვის გარეკანზე. ამის შემდეგ იგი გამოჩნდა ორ მუსიკალურ კლიპში, რობინ ტიკის „Blurred Lines“-სა და „Maroon 5“-ის „Love Somebody“-ში.
მისი კარიერა დაიწყო 2004 წელს. რატაკოვსკი 2014 და 2015 წლებში ზედიზედ ორჯერ გამოჩნდა „ Sports Illustrated swimsuit issues“-ში. მისი დებიუტი პოდიუმზე შედგა მარკ ჯეიკობსის ჩვენებაზე, 2015 წლის ნიუ-იორკის ფეშენ-ვიკზე. ამის შემდეგ პარიზის ფეშენ-ვიკზე გამოვიდა Miu Miu-სთვის და მილანის ფეშენ-ვიკზე ბოტეგა ვენეტას კოლექციის ჩვენებაზე, Dolce & Gabbana-სა და Versace-სათვის. რატაკოვსკი გამოჩნდა „ Buick Super Bowl commercial “-ის „ Super Bowl 50“-ის ფარგლებში (2016), და ამის შემდეგ ის გახდა არაერთი ბრენდის სპიკერი, ისეთების როგორიცაა DKNY, The Frye Company, Kerastase, Paco Rabanne, და DL1961.
რატაკოვსკიმ სამსახიობო კარიერა ბავშვობაში, ქალაქ სან-დიეგოში დაიწყო, მანამდე სანამ ის მიიღებდა როლს „ Nickelodeon“-ის სერიალში „iCarly“ (2009–2010). მისი დებიუტი მხატვრულ ფილმში შედგა 2014 წელს ბენ აფლეკის ფილმში „Gone Girl“. მან შეასრულა ენდი ფიცჯერალდის როლი. მისი სხვა როლებიდან გამოსარჩევია ფილმები „Entourage“ (2015), „We Are Your Friends“ (2015), „I Feel Pretty“ (2018) და „Welcome Home“ (2018), მან აგრეთვე ითამაშა მინისერიალში „The Spoils Before Dying“ (2015) და ანთოლოგიურ სერიალში „Easy“ (2016). რატაკოვსკი აქტიურად ადვოკატირებს ქალთა ჯანმრთელობის საკითხებს და არის „Planned Parenthood“-ის სპიკერი. იგი თავის თავს ახასიათებს როგორც ფემინისტს, მან მიიღო კრიტიკა და მხარდაჭერა სექსუალურ გამოხატვაზე თავისი მოსაზრების გამო.
2020 წლის ოქტომბერში რატაკოვსკიმ „Vogue“-ის გარეკანზე გამოჩენისას დაადუსტურა რომ არის ფეხმძიმედ და ელოდება პირველ შვილს.
ადრეული ცხოვრება
ემილი ო'ჰარა რატაკოვსკი დაიბადა 1991 წლის 7 ივნისს, ვესტმინსტერში, ლონდონში. რატაკოვსკი თავის დედას აღწერს როგორც „ფემინისტს და ინტელექტუალს“. ემილი არის ინგლისური, ირლანდიური, პოლონური, გერმანული და ებრაული წარმოშობის.
ფილმოგრაფია
მარჯვნივ|მინი|რატაკოვსკი 2012 წელს, ეროტიული ჟურნალი „treats!“-ის მარტის თვის გარეკანზე
პოჟარნა
პოჟარნა (Pojarna) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 150 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
ეკატერინბურგის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი
ეკატერინბურგის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი (Храм в честь Всемилостивого Спаса) — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ტაძარი შენდებოდა 1872-1876 წლებში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას. შედის ნოვო-ტიხვინის დედათა მონასტრის შემადგენლობაში.
ისტორია
XIX საუკუნის შუა წლებში ნოვო-ტიხვინის მონასტერი ერთ-ერთი უმსხვილესი გახდა ურალში. შესაბამისად გაიზარდა მონასტრის მეურნეობაც.
1872 წელს მონასტრის მიერ მიღებულ მიწაზე დაიწყეს და 1876 წელს აკურთხეს ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი, რომლის ჩრდილოეთი ეგვტერი აკურთხეს დიდმოწამე პარასკევას სახელზე 1878 წლის 11 ივნისს, ხოლო სამრეთისა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე 1880 წლის 15 ივნისს.
საბჭოთა პერიოდი
მონასტრის დახურვის შემდეგ 1921 წელს ტაძარი კვლავ სამრევლო გახდა. მეურნეობა მთლიანად მოიშალა, ჩამოართვეს მიწა, რომელზეც განათავსეს კოლმეურნეობა. 1922 წელს ტაძრიდან დაიტაცეს ძვირფასი ჭურჭელი, მაგრამ ტაძარი მაინც განაგრძობდა ფუნქციონირებას. საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი 1938 წელს დახურა, ხოლო მისი შენობა გადაეცა მაუდ-კამვოლის კომბინატსა და საწყობს. ტაძრის შენობაში გაჩნდა სამი ხანძარი და 1988 წლისთვის იმყოფებოდა ავარიულ მდგომარეობაში.
ტაძრის აღორძინება
ხელმეორედ გახსნის წინ, 1989 წელს იმყოფებოდა ნახევრადდანგრეულ მდგომარეობაში. ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი ეკატერინბურგის ტაძრებიდან პირველი იყო, რომელიც დაუბრუნდა მართლმადიდებელ ეკლესიას.
2000 წელს ტურინსკში აღმოაჩინეს ვასილისკ ციმბირელის ცხედარი. იგი გადაიტანეს ხელთუქმნელი ხატის ტაძარში. 2004 წელს ვასილისკ ციმბირელი წმინდანად შერაცხეს.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
ფუტურასებრნი
ლიტერატურა
კატეგორია:ფუტურასებრნი
არტემივკა (პეჩენიჰის რაიონი)
არტემივკა (Артемівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის პეჩენიჰის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1304 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პეჩენიჰის რაიონის სოფლები
კოლბენოვა (პრაღის მეტრო)
კოლბენოვა (Kolbenova) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2001 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
ჯემალ გოგიტიძე
ჯემალ გოგიტიძე (დ. 30 იანვარი, 1960 — გ. 20 დეკემბერი, 2009, მოსკოვი) — ქართველი პოლიტიკოსი, აჭარის ლიდერის, ასლან აბაშიძის თანამებრძოლი.
ბიოგრაფია
1982 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ძირითადი ორგანული და ნავთობქიმიური სინთეზის ტექნოლოგიის განხრით. 1991 წლიდან ასწავლიდა ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სრულიად საქართველოს აღორძინების კავშირი“. 1999 წელს სრულიად საქართველოს აღორძინების კავშირის პარტიული სიით არჩეული იქნა საქართველოს პარლამენტში. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. 1999-2004 წლებში იყო საპარლამენტო ფრაქცია „აღორძინების“ თავმჯდომარე, 2000-2001 წლებში, იმავდროულად, საპარლამენტო უმცირესობის ლიდერი. 2003 წლის ნოემბერში აქტიურად გამოდიოდა შემდეგში ვარდების რევოლუციის სახელით ცნობილი ოპოზიციური დემონსტრაციების წინააღმდეგ. რევოლუციის გამარჯვების შემდეგ იმყოფებოდა აჭარაში, სადაც ასლან აბაშიძემ აჭარის შინაგან საქმეთა მინისტრად დანიშნა. 2004 წლის აპრილ-მაისში ხელმძღვანელობდა ჩოლოქის ადმინისტრაციულ საზღვარზე განლაგებულ აბაშიძის შეიარაღებულ დაჯგუფებას. 2004 წლის მაისში აბაშიძის გადადგომის შემდეგ თავი შეაფარა რუსეთს, სადაც შეუერთდა იქ მყოფი იგორ გიორგაძის გუნდს. გარდაიცვალა მოსკოვში, 2009 წელს. 2016 წელს ბათუმის საქალაქო სასამართლომ დამნაშავედ სცნო ასლან აბაშიძესთან და სხვა პირებთან ერთად ტერორისტული აქტების ორგანიზებაში, აჭარის შინაგან საქმეთა სამინისტროს აღჭურვისათვის გამოყოფილი თანხების გაფლანგვაში და სხვ. სასამართლომ მას გარდაცვალების გამო სასჯელი არ დაუნიშნა.
მას ჰყავს სამი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2009 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები ჯემალ კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1982)
გოგნის უდაბნო
გოგნის უდაბნო — სამონასტრო კომპლექსი იმერეთის სოფელ გოგნში (ახლანდ. თერჯოლის მუნიციპალიტეტი). დააარსა 1778 წელს იმერეთის მეფის, სოლომონ I-ის მეუღლემ – დედოფალმა მარიამმა.
დედოფალ მარიამის 1778 წლის წყალობის სიგელი, რომელიც ამ უდაბნოს დაარსებასთან დაკავშირებით არის გაცემული, გვამცნობს, რომ ამ დროისათვის გოგნში აშენებული ღვთისმშობლის მიძინების ქვიტკირის ეკლესია გოგნის უდაბნოს გადაეცა. მასვე ებოძა ყმა-მამული ახლომახლო სოფლებიდან. დედოფლის ბრძანებითვე დადგინდნენ უდაბნოს წინამძღვარი და ბერები. 1826 წელს გოგნის უდაბნო გელათის მონასტერს ექვემდებარებოდა. აქ იდგა ორი ქვიტკირის ეკლესია, ხის შვიდი სენაკი ბერებისათვის და ერთიც წინამძღვრის ხის სახლი. გოგნის უდაბნოს ეკუთვნოდა ყმა-მამული, აგრეთვე სახნავ-სათესი მიწები და ტყის ნაკვეთები. იმ დროისათვის გოგნის უდაბნოში, წინამძღვრის გარდა, ოთხი ბერი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს მონასტრები კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯეირან ფაჩუაშვილი
ჯეირან ფაჩუაშვილი (დ. 31 აგვისტო, 1942, ქუთაისი) — ქართველი მხატვარი, პოლიტიკოსი.
1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი. 1968 წლიდან იყო ქუთაისის სახელმწიფო დრამატული თეატრის მთავარი მხატვარია. მის მიერ გაფორმებული სპექტაკლებიდან აღსანიშნავია: ი. ვოლჩეკის „სასამართლო ქრონიკა“, ვ. სოფკოს „შორეული ფანჯრები“, დავით კვიცარიძის „როცა სიცოცხლე გეძახის“, ილია ჭავჭავაძის “გლახის ნაამობი“, იონა ვაკელის „აპრაკუნე ჭიმჭიმელი“, კონსტანტინე გამსახურდიას „მთვარის მოტაცება“, დავით კლდიაშვილის „დარისპანის გასაჭირი“, ნოდარ დუმბაძის „ნუ გეშინია, დედა“, „საბრალდებო დასკვნა“, „მე ბებია, ილიკო და ილარიონი“, აკაკი გეწაძის „წმინდანები ჯოჯოხეთში“, ოტია იოსელიანის „ექვსი შინაბერა და ერთი მამაკაცი“, მოლიერის „ჟორჟ დანდენი“ და „ძალად ექიმი“, ლ. მიტროფანოვის „მკვლელობა სადგურში“, ალექსანდრე ჩხაიძის „მიკროფონი“, რევაზ თაბუკაშვილის „რაიკომის მდივანი“, ალექსი არბუზოვის „ძველმოდური კომედია“, ალექსანდრე ოსტროვსკის „შემოსავლიანი ადგილი“, ალექსანდრ დიუმას „სამი მუშკეტერი“, მიხეილ შატროვის „ექვსი ივლისი“, არჩილ სულაკაურის „სალამურა“, ალექსანდრე ყაზბეგის „განკიცხულნი“. გორის თეატრში გააფორმა რუსტამ იბრაგიმბეკოვის „ქალი მწვანე კარს იქით“და სხვა. 1997 წლიდან  სამხატვრო ხელმძღვანელი და გენერალური დირექტორია. 1968 წლიდან მონაწილეობს გამოფენებში, გაფორმებული აქვს ქუთაისის სახელმწიფო დრამატული თეატრის, თბილისის მოზარდ მაყურებელთა, ფოთის სახელმწიფო თეატრის, სამარის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სპექტაკლები. მისი ნამუშევრები დაცულია ქუთაისის სახვითი ხელოვნების გალერეაში, რუსეთის, საქართველოს, გერმანიის, ინგლისის კერძო კოლექციებში. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ტუზლის კანტონი
ტუზლის კანტონი (Tuzlanski kanton, Tuzlanska županija, Тузлански кантон) — ბოსნია და ჰერცეგოვინის შემადგენლობაში შემავალი  ბოსნია და ჰერცეგოვინის ფედერაციის 10 კანტონიდან ერთ-ერთი. კანტონი დაარსდა ხორვატებსა დ ბოსნიელებს შორის 1994 წელს დადებული ვაშინგტონის შეთანხმების შედეგად.
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრია ტუზლა. კანტონი შედგება 12 თემისაგან. 1991 წლისათვის კანტონის მოსახლეობის 60 %-ს შეადგენდნენ ბოსნიელები, 28 %-ს- სერბები, ხოლო - 9 %-ს ხორვატები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ფედერაციის კანტონები
პოიანა (უნგენის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
მიასოჟარივკა
მიასოჟარივკა (М'ясожарівка; 2016 წლამდე - არტემივკა Артемівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქის სვატოვეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 37 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სვატოვეს რაიონის სოფლები
კლიმეუცი
კლიმეუცი (Climăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 202 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 228 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დონდუშენის რაიონის სოფლები
რუჟბოვო
რუჟბოვო (Ружбово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 4 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 52 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 9 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: სუმინო, ჟდანოვსკაია, პოკროვი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მირაკოსტის რაიონი
მირაკოსტის რაიონი (Distrito de Miracosta) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის ჩოტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 990 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 144 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 415.69 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩოტის პროვინციის რაიონები
გურიის ქვეითი რაზმი
მინი|გურიის ქვეითი რაზმის მებრძოლები. გურიის ქვეითი რაზმი — რუსეთის იმპერიის არმიის არარეგულარული დანაყოფი („დრუჟინა“). დაარსდა 1815 წლის 28 დეკემბერს როგორც გურიის მილიციის ასეული. მის რიგებში ირიცხებოდა 110 ქვეითი მეომარი. ასეულს ევალებოდა დაეცვა ოზურგეთის მაზრის საზღვარი ოსმალეთთან. 1877 წელს გადაკეთდა გურიის I ქვეით რაზმად, რომლის პირადი შემადგენლობა 400 კაცამდე გაიზარდა. თავი ისახელა 1877–78 რუსეთ-ოსმალეთის ომში, რისთვისაც ებოძა გიორგის დროშა წარწერით: „წარჩინებისათვის 1877 და 1878 წლების ოსმალეთის ომში“. გურიის ქვეითი რაზმი ომის დამთავრების შემდეგ უწოდეს. 1877 წელს მის საფუძველზე შეიქმნა კავკასიის მკვიდრი მოსახლეობის მესამე მსროლელთა რაზმი. ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხუცუბანში არის გურიის დრუჟინის მებრძოლთა საძმო სასაფლაო
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:საქართველოს სამხედრო ისტორია კატეგორია:გურიის ისტორია
სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო ფეხბურთელი 2010
სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო ფეხბურთელი 2010 — სამხრეთ ამერიკის კონტინენტის 2010 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი, რომელიც გამოვლინდა ურუგვაული გაზეთის ელ პაისის მიერ, კონტინენტის მასშტაბით ჟურნალისტთა გამოკითხვის საშუალებით. ჯილდო გადაეცა ინტერნასიონალის ფეხბურთელს, ანდრეს დ'ალესანდროს, 2010 წლის 30 დეკემბერს.
სქოლიო
2010 კატეგორია:2010 წელი ფეხბურთში
დაიან ფაინშტაინი
მინი|დაიან ფაინშტაინი დაიან გოლდმან ბერმან ფაინშტაინი, დაბადებისას დაიან ემილ გოლდმანი (Dianne Goldman Berman Feinstein; დ. 22 ივნისი, 1933) — ამერიკელი დემოკრატი პოლიტიკოსი, სენატორი კალიფორნიადან 1992 წლიდან. იქამდე, 1978-1988 წლებში იყო სან-ფრანცისკოს მერი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1933
ვისოჩანსკა (პრაღის მეტრო)
ვისოჩანსკა (Vysočanská) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1998 წელს.
თაკო გაჩეჩილაძე
თამარ (თაკო) გაჩეჩილაძე (დ. 17 მარტი, 1983, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მომღერალი, კომპოზიტორი და მსახიობი.
კარიერა
2008 წელს საქართველო წარადგინა ევროვიზიაზე სიმღერით „Me and My Funky“ და დაიკავა მე-10 ადგილი ჯგუფ სტეფანე და 3G-სთან ერთად. მონაწილეობას იღებდა შიდა კონკურსში სიმღერით „I'am Free“ და უნდა წარედგინა საქართველო 2009 წლის ევროვიზიაზე სიმღერით „We Don't Wanna Put In“, მაგრამ სტეფანე და 3G-სთან ერთად დისკვალიფიცირებული იქნა კონკურსიდან სიმღერის პოლიტიკური ხასიათის გამო. 2017 წელს კვლავ მოიპოვა უფლება წარედგინა საქართველო ევროვიზიაზე და წარსდგა სიმღერით „Keep the Faith“, მაგრამ ვერ გადავიდა ფინალში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები
პირლიცა (უნგენის რაიონი)
პირლიცა (Pîrliţa) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 106 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 474 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
ფეხბურთი სერბეთში
ფეხბურთი სერბეთში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობაა. ყველაზე დიდი მიღწევა სერბეთის ფეხბურთის ისტორიაში არის სერბული „ცრვენა ზვეზდას“ გამარჯვება ევროპის ჩემპიონთა თასზე (თანამედროვე ჩემპიონთა ლიგა) 1991 წელს.
ისტორია
თანამდეროვე სერბეთის ტერიტორიაზე პირველი საფეხბურთო კლუბი დაარსდა 1901 წელს სუბოტიცაში (ვოევოდინა), ხოლო პირველი გუნდი უშუალოდ მაშინდელი სერბეთის სამეფოს ტერიტორიაზე იყო 1903 წელს შექმნილი „შუმადია“.
პირველი საფეხბურთო ტურნირი სერბეთში გაიმართა 1913 წელს. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ შეიქმნა იუგოსლავიის სამეფო. 1919 წელს დაარსდა იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირი. 1923 წელს გაიმართა პირველი იუგოსლავიის ჩემპიონატი, რომელშიც მონაწილეობდნენ ხორვატული, სლოვენური, ბოსნიური, სერბული და მაკედონური გუნდები. სერბულმა „იუგოსლავიამ“ ტურნირში მესამე ადგილი დაიკავა.
1930 წელს მსოფლიო ჩემპიონატზე იუგოსლავიის ნაკრებმა მესამე ადგილი დაიკვა. ტურნირის დაწყების წინ ხორვატმა ფეხბურთელებმა ბოიკოტი მოუწყეს ეროვნულ ნაკრებს, მეფემ, ალექსანდრე I-მა კი უარი განაცხადა მის დაფინანსებაზე. გამოსავალი მაინც მოიძებნა და იუგოსლავიის გუნდი ჩემპიონატზე გაემგზავრა. იგი სწორედ სერბი მოთამაშეებით იყო დაკომპლექტებული, ამასთან ერთად იუგოსლავიის ნაკრების საშუალო ასაკი ყველაზე პატარი იყო მონაწილეებს შორის.
1945 წლის 4 მარტს დაარსდა სერბეთის საფეხბურთო ისტორიაში ყველაზე ტიტულოვანი გუნდი, „ცრვენა ზვეზდა“. 1991 წელს გუნდმა ევროპის ჩემპიონთა თასი და საკონტინენტთაშორისო ტურნირი მოიგო.
მმართველი ორგანო
სერბეთის ფეხბურთის მმართველი ორგანოა სერბეთის ფეხბურთის ასოციაცია. იგი 2006 წელს ჩამოყალიბდა, სერბეთის და ჩერნოგორიის სახელმწიფოთა კავშირის დაშლის შემდეგ.
პაჩის რაიონი
პაჩის რაიონი (Distrito de Paccha) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის ჩოტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 250 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 155 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 93.97 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩოტის პროვინციის რაიონები
ბლაჰოდატნე
ბლაჰოდატნე (Благодатне; 2016 წლის 1 აპრილამდე არტემივკა Артемівка ) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის ხარკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 228 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ხარკივის რაიონის სოფლები
კორბუ (დონდუშენის რაიონი)
კორბუ (Corbu) — სოფელი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 237 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 619 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დონდუშენის რაიონის სოფლები
მიულქიულიუ
მიულქიულიუ (Mülkülü) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 987 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ჩესკომორავსკა (პრაღის მეტრო)
ჩესკომორავსკა (Českomoravská) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1990 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
რეზინა (უნგენის რაიონი)
რეზინა (Rezina) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 128 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 905 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
არტემოვკა (ჩერნომორსკოეს რაიონი)
არტემოვკა (Артемівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ჩერნომორსკოეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 238 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩერნომორსკოეს რაიონის სოფლები
Binance
Binance — კრიპტოვალუტის ბირჟა, რომელიც არის მსოფლიოში ყველაზე დიდი ბირჟა კრიპტოვალუტების ყოველდღიური ვაჭრობის მოცულობით. ის დაარსდა 2017 წელს და რეგისტრირებულია კაიმანის კუნძულებზე.
Binance დააარსა Changpeng Zhao-მ, დეველოპერმა, რომელმაც მანამდე შექმნა მაღალი სიხშირის სავაჭრო პროგრამული უზრუნველყოფა. Binance თავდაპირველად ჩინეთში იყო დაფუძნებული, მაგრამ მოგვიანებით მისი სათაო ოფისი ჩინეთიდან გადავიდა ჩინეთის მთავრობის მიერ კრიპტოვალუტის მზარდი რეგულირების შემდეგ.
2021 წელს, Binance-ს ჩაუტარდა გამოძიება შეერთებული შტატების იუსტიციის დეპარტამენტისა და შიდა შემოსავლების სამსახურის მიერ ფულის გათეთრებისა და საგადასახადო დანაშაულების ბრალდებების გამო. გაერთიანებული სამეფოს ფინანსური ქცევის ორგანომ Binance-ს უბრძანა 2021 წლის ივნისში შეეწყვიტა ყველა რეგულირებადი საქმიანობა გაერთიანებულ სამეფოში.
2022 წლის თებერვალში, Binance-მა 10 მილიონი დოლარი შესწირა უკრაინაში ჰუმანიტარული საჭიროებისთვის, 2022 წელს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის ფონზე.
სქოლიო
კატეგორია:კრიპტოვალუტა
სანდალოვო (ვოლოგდის ოლქი)
სანდალოვო (Сандалово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 17 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 41 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 6 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ვოლკოვო, ლედინინო, სლაბეევო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მეშაბაშის ეკლესია
მეშაბაშის მთავარანგელოზის ეკლესია — ქართული ეკლესია საინგილოში. დგას სოფელ მეშაბაშის ცენტრში და XIX საუკუნის მიწურულსაა აგებული. ტაძარი წარმოადგენს მართკუთხასაკურთხევლიან დარბაზს, რომელსაც დასავლეთის კეხზე მცირე სამრეკლო აქვს დადგმული.
სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში ორ-ორი სარკმელია გაჭრილი. ერთადერთი კარი დასავლეთიდან, საფეხურებიანი ბაქნიდანაა განთავსებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები აზერბაიჯანში კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
მუნჯუქლუ (თოუზი)
მუნჯუქლუ  (Muncuqlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობა — 152 კაცი.
პიონის რაიონი
პიონის რაიონი (Distrito de Pión) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის ჩოტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 600 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 847 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 141.05 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩოტის პროვინციის რაიონები
დოჰული
დოჰული (Dohul) — პატარა კუნძული დაჰლაკის არქიპელაგში, წითელ ზღვაში ერიტრეის ნაპირებთან. ფართობი — 11,28 კმ². კუნძულის სიგრძე შეადგენს 6,2 კმ-ს, სიგანე — 3,0 კმ-ს. სიმაღლე — 53 მეტრი ზღვის დონიდან. კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 473 ადამიანს. (2009 წელი). დაჰლაკის არქიპელაგის დანარჩენი ორი დასახლებული კუნძულის მსგავსად (დაჰლაკი და ნორა), კუნძულის მოსახლეობა ლაპარაკობს დაჰლიკის ენაზე.
გეოგრაფია
მდებარეობს 31 კმ-ში ჩრდილო-დასავლეთით დაჰლაკის კუნძულიდან. აქვს კომპაქტური, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ სიგრძეში წაგრძელებული ფორმა. მისი სიგრძე — 4,7 კმ-ია, ნახევარკუნძულთან ერთად — 6,2 კმ, სიგანე — 3 კმ-მდე. კუნძული გარშემორტყმულია ქვიშოვანი დანალექებით და მარჯნის რიფებით. იგი ალაგ-ალაგ დაფარულია ბუჩქებით. კუნძულზე დგას რადიოშუქურა.
სქოლიო
კატეგორია:არქიპელაგები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები კატეგორია:ერიტრეის კუნძულები
კრიშკეუცი
კრიშკეუცი (Crişcăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 213 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 348 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დონდუშენის რაიონის სოფლები
პალმოვკა (პრაღის მეტრო)
პალმოვკა (Palmovka) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1990 წელს.
მიხეილ ბერძენიშვილი
ბიოგრაფია
იცავდა თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. იყო თბილისის, საქართველოსა და ამიერკავკასიის საფეხბურთო ნაკრებთა წევრი. სხვადასხვა საკავშირო თუ საერთაშორისო ამხანაგური შეხვედრების მონაწილე, მათ შორის შვედეთის, ნორვეგიის, დანიის, ფინეთისა და ბასკეთის საფეხბურთო გუნდებთან.
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის უმაღლეს ლიგაში ჩაატარა 129 მატჩი (36 გოლი). საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატების მეორე (1939, 1940) და მესამე (1936 შემოდგომა, 1946) პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის თასის გათამაშების ფინალისტი (1936, 1937, 1946). იყო თბილისის „დინამოს“ მთავარი მწვრთნელი (1948) და გუნდის უფროსი (1955–1957). დინამოელთა მიერ საკავშირო პირველობის უმაღლესი ლიგის ფარგლებში ჩატარებული პირველი მატჩის მონაწილე.
საინტერესო ფაქტები
2018 წელს თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს გადაწყვეტილებით დიდუბის რაიონში, საფეხბურთო კლუბ „დინამოს” ბაზასთან მდებარე უსახელო ქუჩას მიხეილ ბერძენიშვილის სახელი მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის დინამოს მწვრთნელები მიხეილ
პორტუგალიის ფეხბურთის ფედერაცია
პორტუგალიის ფეხბურთის ფედერაცია (Federação Portuguesa de Futebol) — ფეხბურთის ხელმძღვანელი ორგანიზაცია პორტუგალიაში, რომელიც დამოუკიდებლად და სრულად წარმართავს საფეხბურთო საქმიანობას და რომლის იურისდიქციაც ვრცელდება ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე. პორტუგალიის ფეხბურთის ფედერაცია არის ერთადერთი ხელმძღვანელი ორგანიზაცია, რომელიც წარმოადგენს პორტუგალიურ ფეხბურთს, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე მის ფარგლებს გარეთ. პორტუგალიის ფეხბურთის ფედერაციის საქმიანობის ძირითად მიზანს წარმოადგენს პორტუგალიის ტერიტორიაზე ფეხბურთის თამაშისა და საფეხბურთო საქმიანობის მუდმივად განვითარება, ხელშეწყობა, რეგულირება და კონტროლი; ფეხბურთში ეროვნულ დონეზე ყველა რანგისა და ფორმის შეჯიბრებათა ორგანიზება; საფეხბურთო ინსტუქციებისა და დებულებების შედგენა და მათი მოქმედების უზრუნველყოფა; პორტუგალიის ტერიტორიაზე გამართული ყველა ოფიციალური და ამხანაგური საფეხბურთო მატჩების კონტროლი და ზედამხედველობა; ფეხბურთთან დაკავშირებული საერთაშორისო სპორტული ურთიერთობების ხელმძღვანელობა; საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების მასპინძლობა; პორტუგალიის საფეხბურთო ნაკრები გუნდების ფორმირება და მომზადება; პორტუგალიის საფეხბურთო ჩემპიონატის, თასის გათამაშების და პორტუგალიის ფეხბურთის ფედერაციის ეგიდით ჩატარებულ ყველა ოფიციალურ და ამხანაგურ მატჩში კვალიფიციური მსაჯობის და ინსპექტირების უზრუნველყოფა. ფიფა-ს, უეფა-ს და პორტუგალიის ფეხბურთის ფედერაციის წესდებების, ინსტრუქციების, მითითებების და გადაწყვეტილებების, ასევე თამაშის წესების დაცვის უზრუნველყოფა.
დაარსდა 1914 წელს. ორგანიზაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონში.
ფეხბურთი პორტუგალიაში გავრცელდა მე-19 საუკუნეში. ქვეყნის უძველესი კლუბი, „აკადემიკა“ დაარსდა 1887 წელს კოიმბრაში. 1914 წლის 31 მარტს სამმა რეგიონალურმა ფეხბურთის ფედერაციამ (ლისაბონის,პორტუს და პორტალეგრის ფედერაციები) ჩამოაყალიბა ეროვნული საფეხბურთო ასოციაცია, რომელიც გახდა თანამედროვე პორტუგალიის ფეხბურთის ფედერაციის წინამორბედი.
პორტუგალიის ყველაზე ტიტულოვანი გუნდია ლისაბონის „ბენფიკა“, რომელსაც თავისი ისტორიის მანძილზე 81 ოფიციალური ტუნირი აქვს მოგებული.
პორტუგალიის ეროვნული ნაკრებს, რომელიც პორტუგალიის ფეხბურთის ფედერაციის მიერ იმართება, ფიფა-ს ცხრილში საუკეთესო პოზიცია ეკავა 2010 წლის 26 მაისს (მესამე ადგილი), მსოფლიო ჩემპიონატის დაწყების წინ. ფერნანდუ სანტუშის ხელმძღვანელობით, 2016 წელს ნაკრებმა ევროპის ჩემპიონატი მოიგო.
სქოლიო
კატეგორია:ფიფა-ს წევრი ასოციაციები კატეგორია:უეფა-ს წევრი ასოციაციები კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო ფედერაციები
ლეონ ჟუო
ლეონ ჟუო (Léon Jouhaux, დ. 1 ივლისი,1879 - გ. 28 აპრილი,1954) — საფრანგეთის პროფესიული კავშირის ლიდერი, რომელმაც 1951 წელს მიიღო ნობელის პრემია.
ბიოგრაფია
1906 წელს იგი არჩეულ იქნა ადგილობრივი კავშირის მიერ, როგორც შრომის გენერალური კონფედერაციის წარმომადგენელი (C.G.T. Confédération Générale du Travail ), სადაც მისი შესაძლებლობების წყალობით, ნათლად გამოჩნდა, რომ სწრაფად იზრდებოდა ორგანიზებული შრომის რიგებში. 1909 წლისთვის, ის გახდა დროებითი ხაზინადარი, და მალევე გახდა ორგანიზაციის გენერალური მდივანი, ამ პოზიციას იგი 1947 წლამდე იკავებდა. მისი მიზნები პროფესიულ კავშირში იყო ადრეული,  შრომითი მოძრაობის  მიზანთა მსგავსი - რვა საათიანი სამუშაო დღე, პროფკავშირის წარმომადგენლობისა და კოლექტიური გარიგების უფლება და ანაზღაურებადი შვებულების დღეები. სახალხო ფრონტის დროს, 1936 წლის მატიგნონის ხელშეკრულების თანახმად, რომლის ხელმომწერიც იყო ლეონ ჟუო, ბევრი, ამ უფლებათაგანი, მიენიჭა ფრანგ მუშაკებს.
მეორე მსოფლიო ომის წინა წლებში ჟუომ მოაწყო რამდენიმე, მასობრივი საპროტესტო აქცია და მისმა ორგანიზაციამ პროტესტი გამოთქვა ომის წინააღმდეგ. თუმცა, ომის დაწყებისთანავე ჟუო მხარს უჭერდა თავის ქვეყანას და თვლიდა, რომ ნაცისტური გერმანიის გამარჯვება, ევროპაში დემოკრატიის განადგურებამდე მიგვიყვანდა. ომის დროს იგი დააპატიმრეს და ჩასვეს ბუხენვალდის საკონცენტრაციო ბანაკში.
ომის შემდეგ, ჟუო გამოეყო CGT კავშირს და ჩამოაყალიბა სოციალ-დემოკრატიული მშრომელთა ძალა (CGT-FO). 1951 წელს მას მიენიჭა ნობელის მშვიდობის პრემია.
საერთაშორისო კონტექსტში, მისი საქმიანობა მნიშვნელოვანი იყო შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ILO) შექმნის საქმეში და იგი აირჩიეს მაღალ თანამდებობებზე საერთაშორისო პროფკავშირულ ორგანიზაციებში, მათ შორის პროფესიული კავშირების საერთაშორისო ფედერაციისა და მის მსგავს, ომისშემდგომ პროფესიული კავშირების მსოფლიო ფედერაციაში, მანამ სანამ ეს ერთობა არ გაიყო.
ლეონ ჟუო 1954 წელს გარდაიცვალა. დაკრძალულია პარიზის პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:გარდაცვლილი 1954 კატეგორია:დაბადებული 1879
სელიშჩე (ჩერეპოვეცის რაიონი)
სელიშჩე (Селище) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 9 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 2 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: კრომინსკაია, ალეკსინო, მუსორა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ჰოსტომელი
ჰოსტომელი (Гостомель) — დაბა კიევის ოლქში, დედაქალაქ კიევის ჩრდილო – დასავლეთით. ადმინისტრაციულად ექვემდებარება ირპინის მუნიციპალიტეტს. მისი მოსახლეობა არის დაახლოებით 17 534 ადამიანი (2021).
დაბა ძირითადად ცნობილია ჰოსტომელის აეროპორტით, რომელიც ასევე ცნობილია, როგორც ანტონოვის აეროპორტი, მთავარი საერთაშორისო სატვირთო ობიექტი. ჰოსტომელში ასევე არის Vetropack-ის მინის ქარხანა.
ჰოსტომელი ძლიერ დაზიანდა 2022 წელს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დროს. თავდასხმისას დაღუპულებს შორის იყო დაბის მერი იური პრილიპკო. დაბას მიენიჭა უკრაინის გმირი ქალაქის წოდება 2022 წლის 13 მარტს.
ისტორია
1495 წელს ლიტვის დიდმა ჰერცოგმა ალექსანდრემ ჰოსტომელი პრინც ივან დაშკევიჩ ლვოვიჩ ჰლინსკის გადასცა. 1509 წელს, გლინსკის მოსკოველთა ღალატის შემდეგ, მეფე სიგიზმუნდ I-ის ქონება გადაეცა სემიონ პოლოზს.
ლეგენდების თანახმად, ჰოსტომელი უძველესი დროიდან არსებობდა. მაგრამ მისი პირველი ხსენება თარიღდება 1494 წლით. მარცხნივ|მინი| ჰოსტომელის ეკლესია 1614 წელს პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ III-მ ჰოსტომელს მაგდებურგის უფლება მიანიჭა. სოფელ ჰოსტომელმა მიიღო ქალაქის უფლებები მესაკუთრის - სტანისლავ ხარლენსკის, კიევის ჩემბერლენ ფელიქსის ვაჟის დახმარებით.
ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ომის დროს ბოგდან ხმელნიცკის ხელმძღვანელობით, იგი გახდა კიევის პოლკის კაზაკთა მეასე დასახლებული პუნქტი.
1654 წელს დაბა აიღო მოსკოვმა.
1694 წელს აქ აშენდა ეკლესია.
1768 წლის ივლისში ჰოსტომელს ეწვივნენ ივან ბონდარენკოს ჰაიდამაკები.
1962 წელს ჰოსტომელი და სხვა დასახლებები დაექვემდებარა ირპინს (მას მიენიჭა რეგიონული მნიშვნელობის ქალაქის სტატუსი). 1972 წელს სოფელი მოსტიშჩე შედიოდა სოფელ ჰოსტომელში.
2022 წლის რუსეთის შეჭრა
2022 წლის 24 თებერვალს, 2022 წლის რუსეთის უკრაინაში შეჭრის პირველ დღეს, ჰოსტომელსა და ჰოსტომელის აეროპორტს თავს დაესხნენ რუსი სამხედროები დაბის აღების მცდელობისას. უკრაინის პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ განაცხადა, რომ „რუსული საჰაერო-სადესანტო ძალები კიევის მახლობლად ჰოსტომელის აეროპორტში, რომელსაც დიდი ასაფრენი ბილიკი აქვს, შეჩერებულია და ნადგურდება“. 24 თებერვალს უკრაინის სამხედრო უფროსმა, ვალერი ზალუჟნიმ განაცხადა, რომ „ბრძოლა მძვინვარებს ჰოსტომელში.“ Antonov 225 თვითმფრინავი (Mriya), მსოფლიოში ყველაზე დიდი თვითმფრინავი, განადგურდა, როდესაც ანგარი, რომელშიც ის იმყოფებოდა, რუსეთის ძალებმა გაანადგურეს, სავარაუდოდ, დაბომბვისა და არტილერიის შედეგად.
მომდევნო კვირაში რუსებმა დაიწყეს ჰოსტომელის გამოყენება, როგორც საოპერაციო ბაზა, კიევზე თავდასხმისთვის, კიევში გაგზავნილი ჯარები შეხვდნენ უკრაინულ ძალებს ბუჩასა და ირპინში, მრავალი რუსული შენაერთი განადგურდა არტილერიისა და ბაირაქტარის უპილოტო დარტყმების შედეგად. უკრაინული ძალებმა დაიბრუნეს ჰოსტომელი. უკრაინის სპეცრაზმმა დაიწყო რეიდები კადიროველების წინააღმდეგ 27 თებერვალს, და VDV მექანიზებული ქვედანაყოფები კვირის განმავლობაში.
2022 წლის 7 მარტს, რუსებმა მოკლეს მერი იური პრილიპკო, როცა ის დაბა საკვებსა და მედიკამენტებს არიგებდა.
დაწესებულებები
დაბას აქვს მრავალი დიდი დაწესებულება, რომლებიც კარგად არის ცნობილი არა მხოლოდ უკრაინაში, არამედ მის ფარგლებს გარეთაც. ვითარდება საშუალო და მცირე ბიზნესი. ჰოსტომელში არის სოციალური და საყოფაცხოვრებო სფეროს ისეთი დაწესებულებები, როგორიცაა სასტუმრო „კორჭმა“, ორი საპარიკმახერო, ტელევიზორების შეკეთების სტუდია, სამი ფოსტა. განათლების სფეროში ოთხი სკოლაა: ორი ზოგადი და ორი დაწყებითი, № 17 სკოლამდელი დაწესებულება „ცისარტყელა“, ბავშვთა და მოზარდთა შემოქმედების ცენტრი.
დაბაში არის რამდენიმე ძლიერი კომპანია, რომლებიც კარგად არის ცნობილი არა მხოლოდ უკრაინაში, არამედ მთელ მსოფლიოში. ესენია, კერძოდ, სახელმწიფო საწარმო „ანტონოვი“ (დაახლოებით 1320 თანამშრომელი) და სს „ჰოსტომელი შუშის ქარხანა“ (დაახლოებით 800 თანამშრომელი). ისინი ბიუჯეტის ყველაზე მსხვილი გადამხდელები არიან.
კარგად მიდის დაბის სხვა დაწესებულებებში: სს „ATP-13250“ (დაახლოებით 125 თანამშრომელი) – სამგზავრო მოძრაობა; ფირმა "ATAD & K" - ხის ნაწარმის წარმოება და სხვა. ჰოსტომელში ასევე არის დაწესებულებები, რომლებიც უშუალოდ არიან ჩართულნი სოფლის მეურნეობაში. ეს არის STOV „Buchanske“, „Renault“, „Promin“.
დაბასთან ახლოს არის სარკინიგზო ელექტროტრანსპორტის საცდელი ადგილი „კაპვეი“. ასევე არის კიევის პოტენციური მესამე აეროპორტი - ჰოსტომელის საერთაშორისო აეროპორტი.
2019 წლის 24 დეკემბერს ჰოსტომელში გაიხსნა წყლის გამწმენდი სადგური, რომელიც დღის განმავლობაში 1200 კუბურ მეტრ წყალს გაასუფთავებს და სამხედრო ქალაქს მიაწვდის.
რომანოვკა (უნგენის რაიონი)
რომანოვკა (Romanovca) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 127 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 503 ადამიანს შეადგენდა.
ჰოსტომელი
სქოლიო
კატეგორია:კიევის ოლქის დაბები
რომანოვკა (უნგენის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
უესექსის დინასტია
უესექსის დინასტია — უესექსის სამეფოს მმართველი დინასტია 802-927 წლებში, რომელიც 927 წელს ინგლისის გაერთიანების შემდეგ ინგლისის მმართველი დინასტიაც გახდა 1066 წლამდე.
დინასტიას სათავე დაუდო კენტის მეფე ელმუნდის ვაჟმა, ეგბერტმა (802-839). 825 წელს მან დაამარცხა მერსიის მეფე ბერნვულფი. ამ გამარჯვების შემდეგ უესექსს სასექსი და ესექსი შეუერთდა. დინასტიის ყველაზე ცნობილი წარმომადგენელია ალფრედ დიდი (871-899). მისი მმართველობისას, 878 წელს უესექსის სამეფომ დაამარცხა დანიელი ვიკინგები, 886 წელს კი შემოიერთა კორნუოლი და ლონდონი. ალფრედ დიდის ვაჟმა ედუარდ უფროსმა (899-924), 910-918 წლებში სასტიკი ბრძოლები აწარმოა დენლოს წინააღმდეგ და ინგლისი გააერთიანა, მისი ვაჟი ათელსტანი კი 927 წელს მთელი ინგლისის მეფე გახდა. უესექსის დინასტია წარმატებით მართავდა ინგლისს. 937 წელს ანგლო-საქსებმა ბრუნანბერგის ბრძოლაში დაამარცხეს შოტლანდიის მეფე კონსტანტინე II. დინასტია დაქვეითდა ეთელრედ II უწიგნურის (978-1016) მმართველობისას. 991 წელს მალდონის ბრძოლაში ანგლო-საქსები დაამარცა ნორვეგიის მეფე ოლაფ I-მა. XI საუკუნის დასაწყისში ეთელრედი ვიკინგებს სასტიკ წინააღმდეგობას უწევდა, მაგრამ 1013 წელს დანიის მეფე სვენ წვერფიწალამ (987-1014) ინგლისი დაიპყრო. ეთელრედი ნორმანდიაში გაიქცა, თუმცა შემდეგ ტახტის დაბრუნება მცირე ხნით მოახერხა. 1016 წელს აშინგტონის ბრძოლაში მისი ვაჟი, ედმუნდ რკინისმხარა, დაამარცხა კნუდ დიდმა. ინგლისის ისტორიაში დაიწყო დანიელი მეფეების მმართველობა (1016-1042). 1042 წელს ეთელრედის მეორე ვაჟის ედუარდ აღმსარებლის (1003-1066) გამეფებით აღდგა ანგლო-საქსთა ხელისუფლება. 1066 წლის 14 ოქტომბერს უესექსის დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი, ჰაროლდ გოდვინსონი, ჰასტინგსის ბრძოლაში ინგლისში შემოჭრილმა ნორმანებმა მოკლეს.
ანგლო-საქსებმა დინასტიის გაგრძელება სცადეს ედგარ ეთელინგის მეშვეობით, თუმცა მას რეალურად ქვეყანა არ უმართია. შემდგომში ინგლისის მეფემ, ჰენრი I-მა ცოლად შეირთო ედგარის დისშვილი, შოტლანდიის პრინცესა, მატილდა, რითიც ორი დინასტია ერთმანეთს დაუკავშირდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ისტორია კატეგორია:დინასტიები
ეკატერინბურგის ქრისტეს შობის ეკლესია
ეკატერინბურგის ქრისტეს შობის ეკლესია (Церковь Рождества Христова) — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ეკლესია შენდებოდა 1996-2000 წლებში. ეკლესია არის პირველი, რომელიც აშენდა ეკატერინბურგში ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ეკატერინბურგის ქრისტეს შობის ეკლესიის საფუძვლის ჩაყრა გაიმართა 1996 წლის 30 სექტემბერს. მშენებლობა სწრაფი ტემპით მიმდინარეობდა და მისი გახსნა შედგა 1999 წლის 7 იანვარს, ქრისტეშობის დღესასწაულზე.
2000 წლის 19 სექტემბერს ქრისტიანობის 2000 წლისთავთან დაკავშირებით ტაძარში აღმართეს მიქაელ მთავარანგელოზის ბრინჯაოს ქანდაკება, რომლის სიმაღლეც არის 2,5 მეტრი წონა კი სულ 2 ტონა. ქანდაკება ჩამოასხეს ურალის მანქანათმშენებელ ქარხანაში. 2000 წლის 23 სექტემბერს ქანდაკება აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ.
თანამედროვე ეტაპზე ქრისტესშობის ეკლესიის მრევლი ეკატერინბურგის ეპარქიაში ყველაზე დიდია. მის შემადგენლობაში შედის ეკატერინბურგის ორჯონიკიძის რაიონის ინვალიდებისა და მოხუცთა თავშესაფრის მოსახელობა, ინვალიდი ბავშვების სარეაბილიტაციო ცენტრი „Пеликан“, ბავშვთა სახლი „Гнездышко“, ურალმაშის რაიონის  საავადმყოფოს დანაყოფი, სკოლები, სასწავლებლები, სამხედრო ნაწილი.
ამ ეკლესიასთან ერთად მართლმადიდებლურმა თემმა ააშენა ეკატერინბურგის სამების ეკლესია, ეკატერინბურგის ქსენია პეტერბურგელის ტაძარი მატრონა მოსკოველის სახელობის ტაძარი, სერგი რადონეჟელისა და ელისაბედის სახელობის ტაძარი.
ტაძრის წინამძღვარია დეკანოზი ვლადიმირ ზიაზევი.
სქოლიო
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
ხუან რულფო
ხუან რულფო (Juan Nepomuceno Carlos Pérez Rulfo Vizcaíno; დ. 16 მაისი, 1917, სან-გაბრიელი — გ. 7 იანვარი 1986, მეხიკო) — მექსიკელი მწერალი, სცენარისტი და ფოტოგრაფი. ცნობილია თავისი ორი ლიტერატურული ნაწარმოებით: „ალმოდებული დაბლობი“ (1953) და „ პედრო პარამო “ (1955).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:XX საუკუნის მექსიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:მექსიკელი სცენარისტები კატეგორია:მექსიკელი ფოტოგრაფები კატეგორია:გარდაცვლილი 7 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:მექსიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:მაგიური რეალიზმის მწერლები კატეგორია:ხალისკოელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის მექსიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის მექსიკელი სცენარისტები
მუჰამედ გაბდულხაი-კურბანგალიევი
მინი|300x300პქ|გვიან 1930-იანი წლები. იაპონელი ნაციონალისტი ლიდერები და ემიგრანტი თურქულენოვანი საზოგადოებების ლიდერი. მუჰამედ-გაბდულხაი კურბანგალიევი დგას მეორე რიგში მარცხნიდან მეორე. მუჰამედ გაბდულხაი-კურბანგალიევი (Мөхәмәтғәбделхәй Ҡорбанғәлиев, Мухамме́д-Габдулха́й Курбангали́ев, ムハンマド・ガブドゥルハイ・クルバンガリ  1889—1972) — ბაშკირების რელიგიური ლიდერი, სახალხო და პოლიტიკური ფიგურა XX საუკუნის დასაწყისში.
ის 1889 წელს სოფელ მედიაკში, ორენბურგის გუბერნიის ჩელიაბინსკის პროვინციაში, (დღესდღეობით  არგაიაშსკისის რაიონში, ჩელიაბინსკის ოლქი, რუსეთი) ადგილობრივი ისლამური საზოგადოების ლიდერის ოჯახში დაიბადა. მისი მამა გაბიდულა კურბანგალიევი იყო ადგილობრივი იმამ ხათიბი და რელიგიის მასწავლებელი, რომელსაც ჰყავდა მიმდევრები (მურიდები).
სწავლება ადგილობრივ მედრესებში შემდგომ კი რასულია მედრესებში დააფუძნა მისმა მამამ, რომელიც ტროიტსკში მდებარეობს. ის ასწავლიდა საკუთარი სოფლის მედრესებში. მას ნამდვილად გააჩნდა პერსპექტიული სასულიერო კარიერა. 1916 წელს იგი ემზადებოდა გამხდარიყო რუსეთის მუფთიის ხელმძღვანელი, როგორც მუხამატ-საფა ბაიაზიტოვის მემკვიდრე. ეს გეგმები ჯერ რუსეთის რევოლუციამ ჩაშალა, ხოლო შემდგომ სამოქალაქო ომმა. 1916 წელს მუჰამედ კურბანგალიევმა დაიკავა სანქტ-პეტერბურგის მუსლიმების რაიონის უფროსის პოსტი.
სამოქალაქო ომი
1917 წელს გააქტიურდა, როგორც ბაშკირეთის საზოგადო მოღვაწე და იცავდა ბაშკირეთის საზოგადოების ინტერესებს დრამატული პოლიტიკური და სოციალური ცვლილების ფონზე. მან ხელი შეუწყო არგაიაშის ეროვნული ოკრუგის გაძლიერებას, რომელიც ბაშკირეთის ეთნიკური ადმინისტრაციული რეგიონია ჩრდილოეთში, დღევანდელი ჩელიაბინსკის ოლქი. 1917 წლის აგვისტოსა და ივლისში მონაწილეობა მიიღო პირველ და მეორე ბაშკირეთის კონგრესში (კურულთაი). მან დაიცვა ბაშკორტოსტანის მუსლიმური საზოგადოების ავტონომიური სასულიერო ადმინისტრაცია, მიწების ნაციონალიზაციის წინააღმდეგ, ყველა ფორმატში. მამასთან ერთად მონაწილეობდა ბაშკირეთის  ეროვნულ-განმანთავისუფლებელ მოძრაობებში, როგორც ზეკი ველიდი ტოგანის მთავარი მოწინააღმდეგე. ის არ ეთანხმებოდა ველიდის, როდესაც ამ უკანასკნელმა დაიჭირა საბჭოთა მხარე, რომ ბაშკირეთს შეენარჩუნებინა ავტონომია, ამ დროს კი ყველა ბაშკირი მხარს უჭერდა ალექსანდრე კოლჩაკის დანიშვნას.
1919 წლის ზაფხულში მან ცადა წესრიგში მოეყვანა ახალი ბაშკირეთის კონგრესი ქალაქ ჩელიაბინსკში, მაგრამ შემდეგ უკან დაიხია კოლჩაკის არმიასთან ერთად. იგი შევიდა ალიანსში თეთრი მოძრაობის სამხედრო ლიდერებთან: ვლადიმირ კაპელთან, რომან უნგერნ ფონ სტერნბერგთან და გრიგორი სემიონოვთან ერთად, რათა დაეცვა ბაშკირეთის ინტერესები.
ემიგრაცია
1920 წლის ოქტომბერში კოლჩაკის არმიამ ბაშკირეთის ჯართან ერთად განიცადა დიდი მარცხი, რის შედეგადაც ქალაქი ჩიტა გადასცა წითელ არმიას. მუჰამედ კურბანგალიევი ემიგრაციაში წავიდა, მანჯურიაში, სადაც მან სცადა ერთად შეეკრიბა ემიგრაციაში მყოფი ბაშკირები და თურქულენოვანი საზოგადოება, რათა მათ შორის წესრიგში მოეყვანა ტრადიციული ისლამური რელიგია, რომელიც მხარს უჭერდა მშობლიური ენის სწავლებას. ის მუშაობდა, როგორც იმამი და მუდარისი (მასწავლებელი).
1924 წელს ის გადავიდა იაპონიაში. მან დააარსა მუსლიმური საზოგადოება (მაჰალაჰი - ისლამია) ტოკიოში და გახდა მისი რელიგიური ლიდერი. 1927 წელს გახსნა სკოლა იაპონელი მუსლიმებისთვის. 1928 წელს მოიწვია ყველა იაპონელ მუსლიმთა კონგრესი. დაიწყო წიგნების არაბულად ბეჭვდა. მოგზაურობდა იაპონიაში და ქადაგებდა ისლამს, გამოაქვეყნა რამდენიმე წიგნი თურქულენოვან ხალხზე და მათ ისტორიაზე. 250px|მინი|მარცხნივ|კურბანგალიევის მიერ დაარსებული მეჩეთი ტოკიოში 1932-1936 წლებში მან დააარსა მუსლიმური საზოგადოება მანჩუკუოში, მედრესე მუკდენში. გამოქვეყნა პირველი ყურანი შორეულ აღმოსავლეთში.
მან განავითარა ურთიერთობები კორეის და მანჩურიანის ბიზნესმენებთან და დაამყარა მჭიდრო პერსონალური ურთიერთობები იაპონიის სამხედრო ლიდერებთან: ოგასავარა ნაგანარისთან, ნანგო ჯუდიროსთან, პოლიტიკოს ოკუმა სიგენობუსთან და ტოიამა მიტსურუსთან (გენიოშას ლიდერი). მან ასევე მიიღო ფინანსური მხარდაჭერა იაპონელი ოლიგარქების მხრიდან მისი რელიგიური და საზოგადოებრივი აქტივობების მხარდასაჭერად.
1938 წლის 12 მაისს მან გახსნა მეჩეთი „ისლამია“ ტოკიოში და გახდა იაპონიის პირველი მუფთი. იაპონიის მუსულმანი ემიგრანტი საზოგადოება ჩართული იყო საერთაშორისო პოლიტიკაში და ხელს უწყობდა იაპონიის გაფართოებას სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, რათა გაენთავისუფლებინათ თავიანთი ეთნიკური სამშობლო კომუნისტური წესისგან. მიუხედავად ამისა მუჰამედ კურბანგალიევის საქმიანობა აბრკოლებდა იაპონიის გამართულ პოლიტიკას მუსლიმური გაერთიანებების მიმართ, ამიტომ ხელისუფლებამ მისი „ნებაყოფლობითი გამგზავრება“ მოაწყო დალიანში, მანჯურიაში.
მუჰამედ კურბანგალიევმა იაპონიაში დაიცვა ისლამის თანასწორუფლებიანობა სხვა რელიგიებთან. 1939 წელს იაპონიის პრემიერ-მინისტრმა ჰირანუმა კიჩირომ განაცხადა, რომ ისლამი იაპონიაში ისეთივე მნიშვნელობის იყო, როგორც ბუდიზმი და ქრისტიანობა.
დაკავება, პატიმრობა, შემდგომი ცხოვრება
1945 წელს, როდესაც მეორე მსოფლიო ომი დასრულდა მუჰამედ კურბანგალიევი დააპატიმრა შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატმა (საბჭოთა საიდუმლო პოლიცია), მას მიუსაჯეს 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა „სამშობლოს ღალატის“ გამო. ის ვლადიმირის ცენტრალურ ციხეში 1955 წლამდე იჯდა.
მისი განთავისუფლების შემდეგ თავის მშობლიურ მხარეში დაბრუნდა. იგი დასახლდა სოფლის საზოგადოებასთან ახლოს ჩელიაბინსკში, სადაც მსახურობდა მოლად და გარდაიცვალა 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაშკირები კატეგორია:ისლამი ბაშკირეთში კატეგორია:დაბადებული 1980-იანები კატეგორია:რელიგიური მოღვაწეები
ექსპერიმენტი (2001 წლის ფილმი)
ექსპერიმენტი  (Das Experiment) – 2001 წლის გერმანული ფსიქოლოგიური დრამა. ფილმი ეხება სოციალურ ცდას და დაფუძნებულია 1971 წელს ფილიპ ზიმბარდოს მიერ ჩატარებულ სტენფორდის ციხის ექსპერიმენტზე. 2010 წელს გამოვიდა ფილმის ამერიკული რომეიკი
რობერტ ნაზარიანი
რობერტ ნაზარიანი (Ռոբերտ Նազարյան; დ. 26 ივნისი, 1956, ერევანი) — სომეხი პოლიტიკოსი, ერევნის ყოფილი მერი და სომხეთის სახალხო მომსახურების მარეგულირებელი საბჭოს მეთაური.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ერევნის მერები კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი
ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
ეს არის ყველა დროის ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია. დღესდღეობით ყველაზე გაყიდვადი თამაშის სტატუსს ინარჩუნებს თავსატეხი ჟანრის თამაში „ტეტრისი“, რომელიც თავდაპირველად გამოიცა Electronika 60-ისთვის 1984 წელს, ხოლო მის პოპულარიზაციას ხელი შეუწყო პორტატიულ კონსოლ Game Boy-ზე  გამოსვლამ 1989 წელს. შემდგომში პორტირებული იქნა უამრავ პლატფორმაზე და მსოფლიოს მასშტაბით მისი გაყიდვების რაოდენობა 170 მილიონი ასლს შეადგენს — აქედან 100 მილიონი მოიცავს ფასიან ჩამოტვირთვებს მობილური ტელეფონიდან, ხოლო 35 მილიონი Game Boy ვერსიის რაოდენაბას. მეორე თამაში, რომელმაც მიაღწია 100 მილიონიან ზღვარს არის „Minecraft“, რომლის გაყიდვები 122 მილიონი ეგზემპლარს უტოლდება. მობილური პლატფორმის გაყიდვების გამოკლებით, მეორე ყველაზე გაყიდვადი თამაშია „Wii Sports“ 82.81 მილიონი ასლით, მაშინ, როდესაც „Tetris“ იკავებს მეოთხე ადგილს 70 მილიონი ასლით.
50 ყველაზე გაყიდვადი თამაშიდან 20 გამოცემული იქნა Nintendo-ს მიერ, აქედან შვიდი მოხდა ათეულში. ამ სიაში ასევე არიან Activision (შვიდი პროექტი, შვიდივე Call of Duty-ის სერიიდან), Rockstar Games (ხუთი თამაში, ოთხი „Grand Theft Auto“-ის სერიიდან) და Electronic Arts (სამი სხვადასხვა თამაში). Nintendo-ს შიდა დეველოპერი დივიზიების გამოკლებით, სიაში როგორც დეველოპერი შვიდი თამაშით ლიდერობს კომპანია Game Freak (შვიდივე „Pokemon“-ის სერიიდან). სიაში ყველაზე ძველი თამაშია „Frogger“, რომელიც თავდაპირველად გამოვიდა 1981 წლის 5 ივნისს, ხოლო ყველაზე ახალი — „Pokémon Sun and Moon“, გამოსული 2016 წლის 18 ნოემბერს Nintendo 3DS-ის პლატფორმაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების სია
ნამაზლარი
ნამაზლარი (Namazlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
გერმანე ფაცაცია
გერმანე ფაცაცია (დ. 20 აგვისტო, 1951, სოფელი ახალდაბა, ოჩამჩირის რაიონი — გ. 10 სექტემბერი, 2013) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი.
1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფია-ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1973–1977 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1977–1983 წლებში იყო ფილოსოფიის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. 1983–1990 წლებში იყო პოლიტოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, განყოფილების გამგე. 1991–1996 წლებში იყო დირექტორი. წლების მანძილზე ეწეოდა აქტიურ პედაგოგიურ, სამეცნიერო და სახელმწიფოებრივ მოღვაწეობას. არის წიგნების და 200-ზე მეტი სტატიის ავტორი. ფილოსოფიურ მეცნიერებათა დოქტორი. დისერტაციის თემა „ცოდნის თეორიული და ემპირიული დონეების თანაფარდობა სოციოლოგიაში“, რომელიც დაიცვა 1981 წელს.
1990–1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“. 1992–1995 წლებში — საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი“. 1995–1999 წლებში — საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აფხაზეთიდან მაჟორიტარი). 1999–2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აფხაზეთიდან მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები