cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სან-აგუსტინის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაიოს პროვინციის რაიონები
ფიაქიუჩა
ფიაქიუჩა (Piyəkücə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 102 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
გლიპტოდონტები
გლიპტოდონტები (Glyptodontinae) — ჯავშნოსანთა რიგის ამომწყდარ ძუძუმწოვართა ქვეოჯახი. ცნობილია 60-ზე მეტი გვარი. არსებობდნენ შუა ეოცენიდან პლეისტოცენამდე. ზომები ძლიერ იცვლებოდა, ყველაზე დიდები სიგრძეში 2–2,5 მეტრს აღწევდნენ. მათი სხეული დაფარული იყო ძვლოვანი ფარაკებით ან კანის გაძვალებების წვრილი მრავალკუთხიანი შეზრდილი ფარაკებით შემდგარი მთლიანი ჯავშნით, როგორც კუს ბაკანი. მოკლე ხუთთითიან კიდურებზე ჰქონდათ ფართო ჩლიქისმაგვარი ბრჭყალები. მრავალი გვარის კუდის ბოლო შეიარაღებული იყო ძვლოვანი გურზით. თავის ქალა შედარებით პატარაა, საჭრელი კბილები და ეშვები არ გააჩნდათ; მაღალგვირგვინიანი ძირითადი პრიზმისებრი და 3-ფრთიანი კბილები მიუთითებს, რომ ჭამდნენ უხეშ მცენარეულ საკვებს. გავრცელებული იყვნენ უმთავრესად სამხრეთ ამერიკაში, ხოლო ზემო პლიოცენსა და პლეისტოცენში — აგრეთვე ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნაწილში.
სქოლიო
კატეგორია:ჯავშნოსნები
ინგლისის სამეფო
ინგლისის სამეფო (Kingdom of England) — სუვერენული სახელმწიფო დიდი ბრიტანეთის კუნძულზე. დაარსდა მეათე საუკუნეში, რამდენიმე ანგლო-საქსური სამეფოს გაერთიანების შედეგად. 1707 წელს ინგლისის სამეფომ არსებობა შეწყვიტა მას შემდეგ, რაც ინგლისი და შოტლანდია გაერთიანდნენ და ჩამოაყალიბეს დიდი ბრიტანეთის სამეფო.
მეათე საუკუნიდან მოყოლებული დაიწყო ანგლო-საქსური სამეფოების გაერთიანება ალფრედ დიდის მიერ (რომელიც ინგლისის პირველ მეფედაც მოიხსენიება). მისი საქმე დაასრულა მისმა შვილიშვილმა ათელსტანმა (927-939). მე-11 საუკუნეში ინგლისის მიწები გახდა კნუტ დიდის იმპერიის ნაწილი. 1066 წელს ნორმანთა მიერ ინგლისის დაპყრობას მოჰყვა დედაქალაქის გადატანა ანგლო-საქსური ვინჩესტერიდან ლონდონში, რომელიც მალევე გახდა ინგლისის უდიდესი და უმდიდრესი კომერციული ცენტრი.
ინგლისის ისტორია ნორმანეთა მიერ დაპყრობის შემდეგ დაყოფილია მისი მმართველი დინასტიების მიხედვით: ნორმანები 1066-1154, პლანტაგენეტები 1154-1485, ტიუდორები 1485-1603 და სტიუარტები 1603-1714 (გამონაკლისი 1649-1660, როდესაც ინგლისში კრომველის დიქტატურა იყო).
1603 წელს ელიზაბეტი უმემკვიდროდ გარდაიცვალა, ამიტომაც ინგლისი ტახტზე მოიწვიეს ელიზაბეტის ახლო ნათესავი, შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ VI (ინგლისში ჯეიმზ I) სტიუარტი. იგი ქვეყნებს ცალ-ცალკე მართავდა ანუ არ მომხდარა მათი გაერთიანება. სტიუარტთა მმართველობისას ინგლისში მოხდა სამოქალაქო ომი, მეფის მომხრეებსა და მოწინააღმდეგეთა შორის. ომი დამთავრდა ჩარლზ I-ის სიკვდილით დასჯით 1649 წელს. მონარქია აღდგა 1660 წელს, თუმცა სამოქალაქო ომმა გავლენა იქონია მასზე. ინგლისის მეფეს არ შეეძლო ემართა ქვეყანა პარლამენტის გარეშე. 1688 წელს მოხდა სახელოვანი რევოლუცია. ინგლისი გახდა კონსტიტუციური მონარქია. 1707 წლის 1 მაისს ინგლისის სამეფო და შოტლანდია გაერთიანდნენ და შეიქმნა დიდი ბრიტანეთის სამეფო.
ანგლო-საქსური ინგლისი
ინგლისის სამეფო ჩამოყალიბდა ადრეული შუასაუკუნეების ანგლო-საქსური სამეფოებისგან, რომელთაც ჰეპტარქია ეწოდა: აღმოსავლეთ ინგლისი, მერსია, ნორთუმბრია, კენტი, ესექსი, სასექსი და ვესექსი. ვიკინგთა შემოსევებმა საჭირო გახადა ანგლო-საქსური სამეფოების გაერთიანება და ერთიანი ძალებით მათი დამარცხება. სამეფოების გაერთიანება დაიწყო მე-9 მე-10 საუკუნეების მიჯნაზე და საბოლოოდ დასრულდა ათელსტანის მიერ 927 წელს.
ჰეპტარქიის (შვიდმეფობა) დროს უძლიერესი სამეფო იყო მერსია. მისი დაკნინების შემდეგ კი ვესექსი. მან შეიერთა კენტის და სასექსის სამეფოები 825 წელს. უესექსის მეფე გახდა დომინანტი სხვა ინგლისის სამეფოებზე მე-9 საუკუნის დამდეგს. 886 წელს ალფრედ დიდმა აიღო ლონდონი და გააერთიანა ინგლისი. წლების შემდეგ ნორთუმბრია განუდგა ინგლისის მეფეს თუმცა იგი საბოლოოდ დაუქვემდებარდა ინგლისის სამეფოს, მაგრამ მისი ჩრდილოეთი ნაწილი შოტლანდიელებმა მიიტაცეს. ინგლისის გაერთიანებას დასჭირდა დაახლოებით ასი წელი.
ეთელრედის (978-1016) მეფობისას წამოვიდა ვიკინგთა ახალი ტალღა სვეინ I-ის, დანიის მეფის წინამძღოლობით. მეოთხედი საუკუნის განმავლობაში დანიელები იპყრობდნენ ახალ მიწებს ინგლისში, მაგრამ სვეინ 1014 წლის 2 თებერვალს გარდაიცვალა და ეთელრედმა დაიბრუნა სამეფო ტახტი. 1015 წელს, სვეინის ვაჟმა კნუტ დიდმა ახალი ძალები გადასხა ინგლისში. ომი დამთავრდა მეომარ მხარეთა შორის ზავის დადებით 1016 წელს. კნუტმა და ეთელრედის მემკვიდრემ, ედმუნდმა გაიყვეს ინგლისი, მაგრამ ედმუნდის სიკვდილის შემდეგ (30 ნოემბერი) ინგლისში დანიელები გაბატონდნენ. ეს გაგრძელდა 26 წელი, სანამ კნუტის ვაჟი-ჰერდეკნუდი არ გარდაიცვალა (1042 წლის ივნისი). ის იყო კნუტის და ემა ნორმანდიელის შვილი. იგი უმემკვიდროდ გარდაიცვალა და ტახტზე ავიდა ედუარდ აღმსარებელი. ინგლისი კიდევ ერთხელ გახდა დამოუკიდებელი.
ნორმანთა მიერ დაპყრობა
მშვიდობა გაგრძელდა ედუარდის გარდაცვალებამდე (1066). ინგლისის მეფე გახდა ჰაროლდ II. მან 25 სექტემბერს დაამარცხა ნორვეგიელები სტემფორ ბრიჯთან და მოკლა ნორვეგიის უკანასკნელი ვიკინგი მეფე ჰარალდ ჰარდრადა. მაგრამ სამი დღის შემდეგ, 28 სექტემბერს ინგლისში შეიჭრა ნორმანდიის ჰერცოგი უილიამ დამპყრობელი. როდესაც ჰაროლდმა ეს შეიტყო იგი იორკში იყო თავისი არმიით. იგი გაემართა უილიამთან შესახვედრად. მათი არმიები ერთმანეთს შეებნენ ჰასტინგთან. ბრძოლაში ნორმანებმა გაიმარჯვეს. უილიამი ადრე როგორც ჩვეულებრივი ჰერცოგი ემორჩილებოდა საფრანგეთის მეფეს, ახლა კი იგი სრულიად დამოუკიდებელი ინგლისის ახალი მეფე გახდა. მისი კორონაცია შედგა 1066 წლის 25 დეკემბერს ვესტმინსტერის სააბატოში, ლონდონში.
ადრეული შუა საუკუნეების ინგლისი
მარცხნივ|მინი|[[ჯონ უმიწაწყლო ხელს აწერს თავისუფლების დიდ ქარტიას]] 1092 წელს უილიამ II შეიჭრა სთრათქლაიდში, კელტურ სამეფოში, რომელიც ახლა არის სამხრეთი შოტლანდია. მან დაიპყრო კამბრია. 1124 წელს ჰენრი I-მა სამხრეთი შოტლანდია, რომელსაც ახლა ჰქვია ლოთიანი დაუთმო შოტლანდიის სამეფოს დაუთმო, მისი ერთგულების სანაცვლოდ. აკვიტანიის საჰერცოგო ინგლისთან გაერთიანდა მას შემდეგ, რაც ინგლისის მეფე ჰენრი II-მ და აკვიტანიის ჰერცოგინიამ ელეანორმა იქორწინეს. ნორმანდიის საჰერცოგოს მიწები საბოლოოდ დაკარგა ჯონ უმიწაწყლომ 1204 წელს საფრანგეთის სასარგებლოდ. საფრანგეთში მათ დარჩათ შანელის კუნძულები და აკვიტანია. ინგლისის მეფე რიჩარდ I (1189-1199) მონაწილეობდა მესამე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში (1189-1192). მისი ძმის-ჯონ უმიწაწყლოს დროს მოხდა ბარონების და ლორდების აჯანყება, რომლის შედეგადაც ჯონმა ხელი მოაწერა თავისუფლების დიდ ქარტიას. 1215 წლის 15 ივნისს დაარსდა ინგლისის პარლამენტი.
ნორმანთა მიერ ინგლისის დაპყრობის შემდეგ მცირე ანგლო-საქსური სამეფოებიდან მხოლოდ უელსი დარჩა დამოუკიდებელი. მალე ნორმანდიელმა  ლორდებმა დაიწყეს  უელსზე თავდასხმები. მათ მოახერხეს მისი ნაწილის დაპყრობა, მაგრამ უელსის დიდი ნაწილი დამოუკიდებელი რჩებოდა. მრავალი წლის შემდეგ განახლდა შეტევა უელსის მიმართულებით, ინგლისელები უფრო და უფრო მეტ მიწებს იპყრობდნენ უელსში.
საბოლოოდ ედუარდ I-მა მოახერხა უელსის უკანასკნელი პრინცის, ლიველინ გრუფუდის დამარცხება და მისი სამეფოს დაპყრობა (1282). მან შემოიღო უელსის პრიცის ტიტული და უბოძა საკუთარ უფროს შვილს, მომავალში ედუარდ II-ს (1301). ედუარდმა დაიწყო ციხე-სიმაგრეების მშენებლობა უელსში რათა ხელი შეეშალა აჯანყებებისთვის და უელსის დამოუკიდებლობისთვის. უელსის დაპყრობით გაერთიანდა ის მიწები რომლებსაც რომის იმპერია ფლობდა ბრიტანეთის კუნძულზე.
გვიანი შუა საუკუნეების ინგლისი
ასწლიანი ომის დამთავრებიდან 2 წელში დაიწყო ვარდების ომი (1455-1487). ამ ომში ერთმანეთს დაუპირისპირდა პლანტაგენეტების ორი შტო-ლანკასტერები (მათი სიმბოლო წითელი ვარდი იყო) და იორკები (მათი სიმბოლო თეთრი ვარდი იყო). საბოლოოდ ომში ლანკასტერებმა იმძლავრეს. ვარდების ომი ორ საგვარეულოს წევრების ქორწინებით დამთავრდა: ჰენრი VII ტიუდორმა (ლანკასტერთა ნათესავი) იქორწინა ელიზაბეტ იორკზე. ამ ქორწინების შემდეგ სათავე დაედო ტიუდორთა დინასტიას, რომელიც ინგლისს მართავდა 1485 წლიდან 1603 წლამდე.
ტიუდორების პერიოდი
მინი|ელისაბედ I უელსმა შეინარჩუნა ცალკე სამართლებრივი და ადმინისტრაციული სისტემა, რომელიც ედუარდ I-მა შემოიღო მე-13 საუკუნეში. უელსი გაიყო ინგლისელ მოსაზღვრე ლორდებს შორის, რომლებმაც ერთგულება შეჰფიცეს სამეფო ოჯახს და უელსს. ტიუდორთა მონარქიისას, ჰენრი VII-მ განაახლა უელსის კანონები. ამიერიდან უელსი საბოლოოდ შეუერთდა ინგლისის სამეფოს და წარმოდგენილი იყო ინგლისის პარლამენტში.
1541 წელს, ჰენრი VIII-ის მეფობისას, ირლანდიის პარლამენტმა იგი ირლანდიის მეფედ გამოაცხადა და ამიერიდან ინგლისსა და ირლანდიას ერთი მეფე მართავდა.
კალე, უკანასკნელი დარჩენილი საყრდენი საფრანგეთში, დაიკარგა 1558 წელს მერი I-ის მეფობისას. მისი მემკვიდრის, ელისაბედ I-ის დროს პროტესტანტული ეკლესია გაძლიერდა, ასევე დაიწყო სამხედრო-საზღვაო ფლოტის შექმნა. 1588 წელს მან დაამარცხა ესპანური არმადა, რომლის მიზანი იყო ინგლისის დაპყრობა და იქ კათოლიკობის აღდგენა. ელისაბედ I-ის მმართველობის პერიოდში ინგლისის სამეფო მსოფლიოს ერთ-ერთ უძლიერეს სახელმწიფოდ ჩამოყალიბდა. მისი მმართველობის პერიოდი მიიჩნევა ინგლისის სამეფოს ოქროს ხანად.
ელისაბედს არ ჰყავდა მემკვიდრე, ამიტომ მისი გარდაცველებით (1603 წლის 24 მარტი) დასრულდა ტიუდორების დინასტია და ინგლისის სათავეში შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ I (შოტლანდიაში ჯეიმზ VI) სრიუარტი მოვიდა. ამის მიუხედავად ინგლისი და შოტლანდია ცალ-ცალკე სახელმწიფოებად რჩებოდნენ საუკუნეზე დიდი ხნის განმავლობაში.
სამოქალაქო ომი და თანამეგობრობა
სტიუარტმა მეფეებმა გადააჭარბეს საკუთარ ძალაუფლებას და ორჯერ იქნნენ დამხობილნი პარლამენტის მიერ 1645 და 1688 წელს. ჩარლზ I-მა შემოიღო ახალი საგადასახადო სისტემა და პარლამენტს დაუმორჩილებლობა გამოუცხადა. ამას მოჰყვა სამოქალაქო ომი, რომელიც მონარქიის გაუქმებით დამთავრდა. ქვეყანაში დამყარდა კრომველის მმართველობა. მონარქიის მომხრეები დამარცხდნენ და ბევრი მათგანი ქვეყნიდან გაიქცა. პარლამენტის მიერ მიღებული კანონებით ინგლისში უქმდებოდა მონარქია და ლორდთა პალატა. მონარქი ჩარლზი სიკვდილით დასაჯეს (1649). ამიერიდან ინგლისი იწოდებოდა როგორც თანამეგობრობა (1649-1660). იგი ებრძოდა შოტლანდიას და ირლანდიას, რომლებიც მალევე დაიმორჩილა. შეიქმნა ახალი მოდელის არმია. ძველი პარლამენტი დაითხოვეს და ახალი აირჩიეს (1653). შეიქმნა ახალი კონსტიტუცია, რომლის მიხადვითაც ქვეყანას მართავდა ლორდ პროტექტორი, რომელსაც შეეძლო საკუთარი მემკვიდრის დასახელება. პირველი ლორდ პროტექტორი გახდა ოლივერ კრომველი და მან მემკვიდრედ მისი შვილი რიჩარდი დაასახელა. რიჩარდმა ძალაუფლება მიიღო 1658 წლის 3 სექტემბერს, როდესაც ოლივერი გარდაიცვალა.
შოტლანდიასთან გაერთიანება
1702 წელს გარდაიცვალა უილიამ ორანელი. მას მემკვიდრე არ ჰყავდა და ამიტომაც ტახტზე ავიდა მერის და — ანა, ბოლო სტიუარტი მეფე. იგი ამავდროულად შოტლანდიის მეფეც იყო. ეს წლების განმავლობაში იწვევდა სირთულეებს ქვეყნების მართვაში. ამან განაპირობა ორი ქვეყნის გაერთიანეის აუცილებლობა. 1707 წლის 1 მაისს უნიის აქტით ინგლისი და შოტლანდია გაერთიანდნენ. ახალ სამეფოს დიდი ბრიტანეთი ეწოდა. მისი პირველი მეფე იყო ანა. ინგლისის პარლამენტში შოტლანდიელებიც შევიდნენ. გაერთიანდა მათი ბევრი უწყება. 1801 წელს დიდ ბრიტანეთს შეუერთდა ირლანდია და შეიქმნა დიდი ბრიტანეთის და ირლანდიის გაერთიანებული სამეფო. 1922 წელს ირლანდია გამოეყო გაერთიანებულ სამეფოს. ბრიტანეთის შემადგენლობაში დარჩა ჩრდილოეთ ირლანდიის 6 საგრაფო და ქვეყანას ეწოდა დიდი ბრიტანეთისა და ჩრდილოეთ ირლანდიის გაერთიანებული სამეფო.
ანგლო-საქსური არქიტექტურა
ანგლო-საქსური არქიტექტურა წარმოდგენილია მხოლოდ ეკლესიების და საფორტიფიკაციო ნაგებობების სახით. ისინი ძირითადად ნაშენია ქვით. პირველი მაგალითები VII საუკუნეში გვხვდება, მაგრამ მათი უმრავლესობა X-XI საუკუნეშია აშენებული. მიუხედავად სისტემატიური განადგურებებისა და ნორმანთა მიერ მათი სხვა სტილით ჩანაცვლებისა, მათი უმრავლესობა დღემდეა მოღწეული.
ძირითადი საშენი მასალაა გათლილი ქვა და ხშირად რომანული აგური. ანგლო-საქსური ეკლესიები მაღალია და ვიწრო, უმეტეს შემთხვევაში სამნავიანი და ახლავს დასავლეთის კოშკი. ეკლესიებს ხშირად აქვთ ჯვრის ფორმა, მათი ფანჯრები ვიწროა და მომრგვალებული ან სამკუთხა. ინტერიერში გვხვდება სვეტები.
ნორმანული არქიტექტურა
XI საუკუნეში ნორმანებმა ინგლისში შეიტანეს რომანული სტილის არქიტექტურა. 1066 წლიდან, ნორმანთა მიერ ინგლისის დაპყრობიდან დაიწყო მშენებლობების უზარმაზარი ტალღა. ნორმანებმა გაანადგურეს ეკლესიების დიდი ნაწილი, უამრავი გადააკეთეს რომანულ სტილში. მოგვიანებით სრულად ან ნაწილობრივ ტაძრები აღდგა გოთიკურ სტილში, ამის მიუხედავად ბევრმა შეინარჩუნა რომანული სტილი (მაგ. დარემის კათედრალი). რომანული ეკლესიები ხასიათდება მომრგვალებური თაღებით, დაბალი რელიეფური გაფორმებით და დეკორატიული შევრონის ნიმუშებით.
ეკონომიკა
ეკონომიკის ზრდა დასტაბილურდა XIII საუკუნის ბოლოსთვის. ამის მიზეზი კი ისეთი ფაქტორების წარუმატებელი თანხვედრა გახდა, როგორებიცაა ჭარბი მოსახლეობა, მიწის დეფიციტი და გამოფიტვა. 1315-1317 წლის დიდმა შიმშილობამ ინგლისელების დემოგრაფიული პოტენციალი მნიშვნელოვნად შეარყია. სიტუაცია გაამწვავა 1348 წელს შავი ჭირის ეპიდემიამ, რომელმაც ქვეყნის მოსახლეობის ნახევარი შეიწირა, რაც აისახა კიდეც ქვეყნის შემდგომ ეკონომიკურ ვითარებაზე. დასუსტებულ სასოფლო-სამეურნეო სექტორში გაიზარდა შრომის ღირებულება, დაეცა ფასები და შედეგად, შემცირდა საერთო მოგების მაჩვენებელი. ამ და სხვა წინაპირობებმა განაპირობა ბატონყმობის ინსტიტუტის საბოლოო ნგრევა, რომელიც ფერმერობის თანამედროვე ინსტიტუტმა ჩაანაცვლა, რაც მოხმარებული მიწის ფართობის მიხედვით გადახდას გულისხმობდა. 1381 წლის უოტ ტაილერის აჯანყებამ (გლეხთა აჯანყება) მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ფეოდალურ მოწყობაზე და შეძლო მისი ტრანსფორმაცია მომდევნო საუკუნის განმავლობაშიც, კერძოდ, ამ აჯანყებამ განსაზღვრა საგადასახადო დაბეგვრის დონე. XV საუკუნეში ინგლისში გაიზარდა ტყავის წარმოება. ამავე პერიოდში ჩამოყალიბდა ინგლისელი ვაჭრების ახალი სოციალური ფენა, რომელიც სპეციალიზებული იყო არა ადგილობრივ ვაჭრობაზე, არამედ საერთაშორისო ოპერაციებზე. შეიქმნა ასევე ლივრეული კომპანიები - პრივილეგირებული სავაჭრო გაერთიანებები ქვეყნის დედაქალაქში. ამ გაერთიანებების შექმნა, მეტალდამმუშავებელ და გემთმშენებლობის ტექნოლოგიების დახვეწასთან ერთად აღნიშნავს ინგლისური მეურნეობის შუასაუკუნეობრივი ეტაპის დასასრულსა და ახალი დროის დაწყებას.
სქოლიო
* კატეგორია:ევროპის ყოფილი მონარქიები კატეგორია:ყოფილი სამეფოები კატეგორია:ინგლისის ისტორია
მეტრო 2033
„მეტრო 2033“ (Метро́ 2033) — რუსი მწერლის, დიმიტრი გლუხოვსკის პოსტაპოკალიფსური რომანი, გამოცემული 2005 წელს. მასში აღწერილია მოსკოვის მეტროში ადამიანების სიცოცხლე ბირთვული ომის შემდეგ. პირველად გამოიცა 2005 წელს, გამომცემლობა „ეკსმოს“ მიერ, ხელახლა კი — 2007 წელს, გამომცემლობაში „პოპულარული ლიტერატურა“. ევროპულ ლიტერატურულ კონკურს Eurocon-ზე გაიმარჯვა 2007 წლის საუკეთესო დებიუტის კატეგორიაში.
ხელახალი გამოცემის 100 ათასიანი ტირაჟი სამი თვის განმავლობაში მთლიანად გაიყიდა, ამიტომ გამომცემლობამ გამოსცა დამატებით 100 000 ასლი, რომელიც 2008 წლის ბოლოსთვის ასევე სრულად გაიყიდა. მესამე ტირაჟი 50 000-ს შეადგენდა. წიგნის ერთ-ერთი პრეზენტაცია გაიმართა რუსეთის კავშირგაბმულობის სამინისტროს ერთ-ერთ გასაიდუმლოებულ ბუნკერში, ტაგანკაზე, 60 მეტრის სიღრმეზე. რომანის მიხედვით აგრეთვე გადაღებულია ვიდეო თამაში Metro 2033.
სქოლიო
კატეგორია:დიმიტრი გლუხოვსკის ნაწარმოებები კატეგორია:2002 წლის რომანები კატეგორია:პოსტაპოკალიფტური რომანები კატეგორია:მეტროპოლიტენი
სამი ბეჭედი
ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში სამი ბეჭედი — ჯადოსნური ნივთები, რომლებიც შექმნეს ერეგიონის ელფებმა. ერთი ბეჭდის შემდეგ ეს სამი იყო ყველაზე ძალაუფლებიან ყველა ბეჭედს შორის.
სხვა ბეჭდებისგან განსხვავებით, სამი კელებრიმბორის მიერ შეიქმნა. მათ ატარებდნენ განდალფი, გალადრიელი და ელრონდი.
ნარია
ნარიას (Narya), იგივე ცეცხლის ბეჭედს, ფლობდა განდალფი. ეს იყო წითელი ქვით მორთული ბეჭედი.
ბეჭედი განდალფმა მესამე ეპოქის 1693 წელს მიიღო, როდესაც სამივე ბეჭედი საურონისგან დამალული იქნა. ნარია გილ-გალადს ეკუთვნის, რომელმაც ის კირდანს, რუხი ნავსაყუდლების მბრძანებელს გადასცა. უცნობია, თუ როდის მოხდა ეს. „გალადრიელისა და კელებორნის ამბის“ ერთ-ერთ ვერსიაში („დაუსრულებელი მოთხრობები“) საუბარია იმაზე, რომ გილ-გალადმა ნარია კირდანს გადასცა მას შემდეგ, რაც თავად იგი კელებრიმბორისგან მიიღო. ამ ვერსიის სასარგებლოდ მეტყველებს „წლების ამბის“ კომენტარები და „სილმარილიონი“, სადაც საუბარია, რომ ნარია კირდანთან თავიდანვე იყო. მაგრამ „გალადრიელისა და კელებორნის ამბის“ ერთ-ერთ შენიშვნაში წერია, რომ გილ-გალადი მესამე ეპოქის 3431 წელს ელოდა ლინდონის ადამიანთა და ელფთა ალიანსთან ერთად დატოვებას და სწორედ მაშინ დაუტოვა ნარია კირდანს.
როდესაც მესამე ეპოქის 1000 წელს განდალფი გამოჩნდა რუხ ნავსაყუდლებში, კირდანმა აღნიშნა, რომ იგი ჯადოსნებს შორის ყველაზე ბრძენი და დიდსულოვანი იყო და მას ნარია გადასცა. ეს აღნიშნულია „ბეჭდების მბრძანებლის“ დანართებში.
განდალფი ნარიას საიდუმლოდ ინახავდა, მაგრამ სარუმანმა შეიტყო კირდანის ძღვენის შესახებ და განდალფის შეშურდა. განდალფის სული კი ამაღლდა და გაძლიერდა ნარიათი და ჯადოსანი საურონის დამანგრეველ ძალას იმედით შეხვდა. ბეჭდის ომის დასრულების შემდეგ, განდალფი დაბრუნდა რუხ ნავსაყუდლებში - ამჯერად ყველას შეეძლო მის ხელზე ნარიას ხილვა. ბეჭედს ის მაშინაც ატარებდა, როდესაც დასავლეთისკენ, ელრონდისა და გალადრიელის თანხლებით გაცურა.
ბეჭედს აგრეთვე დიდი ნარია, ცეცხლის ბეჭედი, წითელი ბეჭედი და მესამე ბეჭედი ეწოდებოდა. ქუენიური nar ნიშნავს ალს, ცეცხლს.
ნენია
ნენია (Nenya) — წყლის ბეჭედი, დამზადებული მითრილისგან. მორთული იყო თეთრი ალმასის თვალით. მისი მფლობელი გალადრიელი იყო.
ბეჭედი გალადრიელმა მესამე ეპოქის 1693 წელს მიიღო, ასევე კელებრიმბორისგან, როდესაც სამი ბეჭედი დამალული იქნა. ნენიას გალადრიელი იყენებდა ლოთლორიენის ოქროს ტყის სილამაზის დასაცავად. ის აგრეთვე გამოიყენებოდა ლოთლორიენის საზღვრების საურონის წყვიადისგან დასაცავად. მესამე ეპოქაში ორკები დასახლდნენ ახლოს მდებარე ნისლიან მთებში, კჰაზად-დუმში კი ბალროგმა გაიღვიძა. უცნობი ბოროტი ძალა, ნეკრომანტი, გამოჩნდა ლოთლორიენთან ახლოს, ანდუინთან, დოლ გულდურის ციხესიმაგრეში. მოგვიანებით ცნობილი გახდა, რომ ნეკრომანტი სინამდვილეში საურონი იყო. მას შემდეგ, რაც იგი მორდორში დაბრუნდა, დოლ-გულდურის ნარჩენები ნაზგულ ხამულს გადაეცა. ლოთლორიენის ძალებს საურონი წინ ვერ აღუდგებოდა და დარწმუნებული იყო, რომ გალადრიელი ერთ-ერთ ბეჭედს ფლობდა.
როდესაც ფროდო ბეგინსი ლოთლორიენში 3019 წელს გამოჩნდა, გალადრიელმა მას ნენია უჩვენა. ვინაიდან ფროდოს თავად ჰქონდა ძალაუფლების ბეჭედი, მან დაინახა ნენია, თუმცა სემს ეს არ შეეძლო. გალადრიელმა უთხრა ფროდოს, რომ თუ იგი ძალაუფლების ბეჭედს გაანადგურებდა, თავის ძალას ნენიაც დაკარგავდა და ლოთლორიენი დაიწყებდა გაქრობას. გალადრიელს ეს მეტად აწუხებდა, მაგრამ სხვა ელფებთან ერთად იტანდა ამ ტკივილს, საურონის განადგურების იმედით.
გალადრიელის ზღვაში გაცურვის სურვილი ძლიერი იყო და ნენიაც კიდევ უფრო უძლიერებდა ამ განწყობას. 3019 წლის 29 სექტემბერს, საურონის დაცემის შემდეგ გალადრიელმა სამუდამოდ დატოვა შუახმელეთი და დასავლეთში ნენიაც გაიყოლა.
ნენიას ასევე ერქვა წყლის ბეჭედი, თეთრი ბეჭედი და ადამანტის ბეჭედი. სიტყვა nen ნიშნავს წყალს.
ვილია
ვილია (Vilya), აგრეთვე ცნობილი, როგორც ლურჯი ბეჭედი, იყო ერთ-ერთი იმ სამი ბეჭდიდან, რომელიც ელფებს გადაეცა – ამბობენ, რომ ყველაზე მძლავრი იყო. ვიზუალურად წარმოადგენდა ოქროს ბეჭედს, მორთულს ლურჯი საფირონით. მისი სხვა სახელწოდებებია ჰაერის ბეჭედი და საფირონის ბეჭედი. ბეჭდის შემქმნელმა კელებრიმბორმა ის თავდაპირველად მეფე გილ-გალადს გაუგზავნა (ლინდონში), მაგრამ გილ-გალადმა ის შუაველის შექმნისას ელრონდს გადასცა. მესამე ეპოქის დასასრულისთვის ელრონდი ამ ბეჭედს თითქმის 5000 წლის განმავლობაში ატარებდა.
რესურსები ინტერნეტში
Anelli del Potere
ანა სოფია დანიელი
ანა სოფია დანიელი (Anna Sophie af Danmark, Anna Sophie von Dänemark; დ. 1 სექტემბერი, 1647 — გ. 1 ივლისი, 1717) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ III-ისა და დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის ასული. საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ III-ის მეუღლე 1680-91 წლებში. საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ IV-ისა და პოლონეთ-ლიტვის მეფე ავგუსტ II-ის დედა.
ბიოგრაფია
ანა სოფია დაიბადა 1647 წლის 1 სექტემბერს. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ III-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის მეორე შვილი და პირველი ქალიშვილი. იგი მისი მშობლების ტახტზე ასვლამდე ერთი წლით ადრე დაიბადა.
ანა სოფიას ძალიან თავშეკავებული და მარტივი ხასიათი ჰქონდა. მას სძულდა სამეფო კარის აღვირ ახსნილი და ხმაურიანი ცხოვრება, რის გამოც ხშირად ქალაქგარე რეზიდენციებში იყო. მას ძალიან უყვარდა წერა, რის გამოც იგი ხშირად წერდა წერილებსა და დღიურებს. მას მაღალი დონის განათლება ჰქონდა და გარდა დანიურისა, იგი გამართულად საუბრობდა გერმანულად, ესპანურად, ფრანგულად, იტალიურად და ლათინურად. იგი ღრმად მორწმუნე ლუთერანი იყო, რის გამოც თავისი სახსრების დიდ ნაწილს ეკლესია-მონასტრებს სწირავდა. გათხოვების შემდეგ კი მან მთელი თავისი ცხოვრება ქმარსა და შვილებს მიუძღვნა.
1666 წლის 9 ოქტომბერს, ანა სოფია დაქორწინდა საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ III-ზე. მათ ბედნიერ ქორწინებაში მხოლოდ ორი ვაჟი დაიბადა:
მას შემდეგ, რაც მისი ქმარი გარდაიცვალა, ტახტზე მისი ვაჟი იოჰან გეორგ IV ავიდა, რომელიც მალევე უშვილოდ აღესრულა, ამიტომაც ტახტი მისმა ძმამ ავგუსტ II-მ დაიკავა. 1697 წელს ავგუსტი პოლონეთ-ლიტვის მეფედ აირჩიეს, რის გამოც კათოლიციზმზე გადანათვლა დასჭირდა, რამაც ანა სოფია გაანადგურა. მის აზრს იზიარებდა ავგუსტის ცოლის, კრისტიანა ებერჰარდინაც, რომელიც პროტესტის მიზნით ერთხელაც კი არ ჩავიდა კათოლიკურ პოლონეთში, რომლის დედოფლადაც ითვლებოდა და ანა სოფიასთან ერთად საქსონიაში დარჩა. ანა სოფია და მისი რძალი ყველანაირად ცდილობდნენ ავგუსტ II-ის ერთადერთი ვაჟის საქსონიაში ლუთერანად აღზრდას, მაგრამ ამაოდ. იგი პოლონეთში გადაიყვანეს, კათოლიკედ მონათლეს და კათოლიკე ქალზე დააქორწინეს. ამის გამო, 1712 წელს ანა სოფიამ სამუდამოდ დატოვა საქსონია, სადაც მისი ვაჟი კათოლიკობის გავრცელებას ცდილობდა.
უკანასკნელი წლები მან თავის ასევე დაქვრივებულ დასთან, ვილჰელმინა ერნესტინასთან ერთად გაატარა პფალცის სამეფო კარზე. მათგან ოდნავ მოშორებით ცხოვრობდა კრისტიანა ებერჰარდინაც. ანა სოფია დანიელი გარდაიცვალა 1717 წლის 1 ივლისს, დევნილობაში, 69 წლის ასაკში.
ნოვრუზლუ (საათლი)
ნოვრუზლუ  (Novruzlu) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 582 კაცი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
დიმიტრი ნასყიდაშვილი
დიმიტრი ნასყიდაშვილი (დ. 22 მაისი, 2000, ქარელი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), სამბოში ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონი (2019, ტაშკენტი, უზბეკეთი) და ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 138
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 138 მიიღეს 1960 წლის 23 ივნისს. არგენტინის საჩივრის გამო ისრაელის შესახებ, რომელიც დაკავშირებული იყო აიხმანის გატაცებასთან. არგენტინის წარმომადგენლები აცხადებდნენ, რომ ეს იყო მათი ქვეყნის სუვერენიტეტის ძლიერი დარღვევა. საბჭომ მიიჩნია, რომ ამგვარი ქმედებები, თუ იგი განმეორდება, საფრთხეს უქმნის საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას და მოითხოვა, რომ ისრაელის გადაეხადა შესაბამისი კომპენსაცია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების და საერთაშორისო სამართლის შესაბამისად. ისრაელმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ აღნიშნული საკითხი სცილდება უშიშროების საბჭოს კომპენტენციას და უნდა გადაწყდეს ორმხრივი მოლაპარაკებების შედეგად.
რეზოლუცია მიიღეს 8 ხმით. საბჭოთა კავშირმა და პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკამ თავი შეიკავეს. არგენტინის წარმომადგენელი კენჭისყრას ესწრებოდა, როგორც საბჭოს წევრი, მაგრამ არ იღებდა მასში მონაწილეობას.
რესურსები ინტერნეტში
0138 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები არგენტინის შესახებ კატეგორია:1960 წელი ისრაელში კატეგორია:1960 წელი არგენტინაში
ყადიმქიუჯა
ყადიმქიუჯა (Qadimkücə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
გიორგი ნაკაშიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
გიორგი ნაკაშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
გომარეთის სტელები
გომარეთის სტელები — არქეოლოგიური და ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი ქვემო ქართლის მხარეში, დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ გომარეთში. განეკუთვნებიან
გომარეთიდანაა ტყემლიანის ნაქალაქარზე მდებარე სტელა, რომელიც მდებარეობს სოფელ გომარეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთ მხარეს, 7 კმ-ის მანძილზე. ეს არის ხელის გამოსახულებიანი ასომთავრულ წარწერიანი სტელა, რომელიც ეკლესიიდან ჩრდილო-დასავლეთით ასიოდე მეტრში ერთ-ერთ ნანგრევის გვერდით აღმოჩნდა. სტელა წარმოადგენს რუხი ფერის მართკუთხა მონოლითს (165×60×45 სმ), რომლის პირის გვერდზე, ცენტრში გამოსახულია გაშლილი ხელის მტევანი, ხოლო ზემოთ — წრეში ჩასმული რელიეფური ჯვარი. სტელის ქვედა ნაწილი და მარცხენა მხარეს მთლიანად ასმოთავრული წარწერებით არის დაფარული. რელიეფური ჯვარი ფონიდან ოდნავ ამოწეულია, „ხელი“ კი პირიქით სიბრტყეშია ჩაკვეთილი ორმაგი ხაზების საშუალებით. კოროზიის შედეგად წარწერები ძლიერ დაზიანებულია. გაწმენილ ზედაპირზე გაირჩევა ჯვრის მარცხნივ მხოლოდ რამდენიმე ასო და მათ შორის ე.ე. (შესაძლოა ერისთავ-ერისთვი). „ხელის“ ქვემოთ კი რამდენიმე ნაკლული სიტყვაა.
გომარეთის სტელებს 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
გამარჯვების დღე (თურქეთი)
კატეგორია:თურქეთის ისტორია
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 155
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 155 მიიღეს 1960 წლის 24 აგვისტოს. უშიშროების საბჭომ განიხილა კვიპროსის განცხადება გაეროში გაწევრიანების შესახებ და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას კვიპროსის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
რესურსები ინტერნეტში
0155 0155 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
სან-ხერონიმო-დე-ტუნანის რაიონი
სან-ხერონიმო-დე-ტუნანის რაიონი (Distrito de San Jerónimo de Tunán) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 274 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 161 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 440 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 20.99 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაიოს პროვინციის რაიონები
სანტა-ტერეზინია-დი-გოიასი
სანტა-ტერეზინია-დი-გოიასი (Santa Terezinha de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 409 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 302 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.57 კმ²-ზე. ფართობი 1 202 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლირა თოფურიძე
1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
დიმნას ციხე
დიმნას ციხე — ციხესიმაგრე მდებარეობს იმერეთის მხარის ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზედა დიმში, მაღალ, საკმაოდ ძნელად მისასვლელ მთაზე.
პირველად დიმნას ციხეს ლეონტი მროველი მოიხსენიებს და მის აგებას ფარნავაზს მიაწერს:
სახელწოდება
აკადემისკოსი გიორგი მელიქიშვილი ვარაუდობს, რომ დიმნას სახელი ხეთურ-ასურული წარმოშობის უნდა ყოფილიყო. ეს სახელი უკვე ხეთების ხანაში ფართოდ ბოგინობს მცირე აზიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ პერიფერიაზე (ხეთ. Timnia, Tamnia, Tumana., ასურ. Tumme — Tumni-დან უნდა იყოს წარმოშობილი)
ისტორია
დიმნას აგება ქართლის სამეფოს დამაარსებელ ფარნავაზს მიეწერება. ლეონტი მროველის თანახმად „ფარნავაზ აღაშენნა ორნი ციხენი, შორაპანი და დიმნა“. ვახუშტი ბატონიშვილი აღწერს დიმნას მდებარეობას: „ხანის წყლის აღმოსავლეთ და ყვირილის მდინარის სამხრით, ფერსათის კალთას არს დიმი, სადაცა ჰყო პირველმან მეფემან ფარნაოზ ციხე მტკიცე, და აწ არს დაბა“.
მნიშვნელობა
დიმნას ციხეს დიდი სტრატეგიული დანიშნულება ჰქონდა. აქედან, როგორც ხელის გულზე, ისე მოჩანდა სამხრეთის მხარეს საკრაულის ხეობიდან და ზეკრის უღელტეხილიდან გამომავალი გზები, დასავლეთით ფერსათის მთები, ჩრდილო-დასავლეთით მოხურისის ქვეყანა. დიმნას არეალი ვრცელდებოდა შორაპნამდე. ასევე, დიმნას ციხედან შეიძლებოდა შეეტყობინებიათ მტრის შემოსავლა როდოპოლისის ქალაქისთვის. დიმნას ციხე მდებარეობდა არგვეთიდან ოძრხის (სამცხე, აჭარა) საერისთავოზე მიმავალ გზაზე. აქედან გადიოდა გზები: აღმოსავლეთით, ობჩის გავლით შორაპნამდე და სამხრეთით ზეგან-საკრაულას ხეობით, სოფლების ჩალხეეთისა და ვარძიის (დღევანდელ ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში მდებარე სოფელი) გავლით ლიხის ქედამდე, აქედან გამომდინარე დიმნას ციხის სტრატეგიული დანიშნულება დიდი და მნიშვნელოვანი იყო ქვეყნისთვის.
არქეოლოგია
დიმნას ციხეში საფუძვლიანი არქეოლოგიური სამუშაოები არ ჩატარებულა, ჩატარდა მხოლოდ დაზვერვითი სამუშაოები. დიმში მდებარე ციხის ნანგრევებს პირველმა გიორგი ცქიტიშვლმა მიაკვლია, შემდეგ ნიკოლოზ ბერძენიშვილმა მოინახულა ძეგლი და 1974 წელს დაზვერვითი სამუშაოები აწარმოა. სამუშაოების შედეგად, ზედაპირთან ახლოს გამოჩნდა სრულიად უსისტემოდ ჩაყრილი მიცვალებულთა ძვლები. ასევე, გახთრებმა გამოავლინა ძველი ზღუდის ფრაგმენტები — მოზრდილი რიყის ქვების წყობა. ნ.ბერძენიშვილის დასკვინით, ზედა დიმი ბრინჯაოს ხანის „გორული“ დასახლებაა. ციხის სამხრეთ-დასავლეთ მხარეს, ზედა დიმის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ქვევრსამარხი და ორსამარხებიც. სამარხებში აღმოჩნდა: რკინის შუბები და ისრისპირები, მძივები, თიხის ჭურჭელი, წითელი „ჩაფები“, ჯამები და სხვადასხვა სამკაული. გ.ცქიტიშვილის თქმით, აშკარაა, რომ აქ საქმე უნდა გვქონდეს პირველი საუკუნეების სამაროვნებთან. დიმის ციხის ფერდის აღმოსავლეთ ფერდზე უფრო ადრეული მასალებიც არის ზედაპირულად ნაპოვნი. კერძოდ, ლეგა ჭურჭლის ნატეხები, დამწვარი ბათქაში, ალიზი, ბრინჯაოს კილიკი ნახევარსფერული ფორმის და ამფორისკის ფრაგმენტი.
მოპოვებული არქეოლოგიური მასალები ნიკო ბერძენიშვილის სახელობის ქუთაისის სახელწმიფო ისტორიული მუზეუმიში ინახება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ყალაბინი
ყალაბინი (Qələbin) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  330 კაცი.
დურუნგ-დრუნგი
დურუნგ-დრუნგი, დრანგ-დრუნგი — მყინვარი ინდოეთში, ჯამუ და ქაშმირის შტატში. მდებარეობს ჰიმალაიში, საშუალოდ 4780 მ სიმაღლეზე, პენსი-ლას უღელტეხილთან. მაქსიმალური სიგრძე 23 კმ. მყინვარიდან გამოედინება მდინარე ზანსკარის შენაკადი დოდა. მყინვართან არის აღმართული მწვერვალი დოდა, რომლის სიმაღლეა 6550 მ.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის მყინვარები
ტრომბასი
ტრომბასი (Trombas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 355 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 452 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.32 კმ²-ზე. ფართობი 799 125 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
კრისტიან გოტლობ ჰაინე
კრისტიან გოტლობ ჰაინე (Christian Gottlob Heyne; დ. 25 სექტემბერი, 1729, კემნიცი, საქსონიის საკურფიურსტო — გ. 14 ივლისი, 1812, გეტინგენი, ვესტფალია) — გერმანელი კლასიკოსი ფილოლოგი, გეტინგენის სახელმწიფო და საუნივერსიტეტო ბიბლიოთეკის დირექტორი, არქეოლოგი და გეტინგენის ისტორიის სკოლის წევრი.
ბიოგრაფია
კრისტიან გოტლობ ჰაინემ, საკუთარი მცირე ხელფასი თარგმნით გააუმჯობესა, თუმცა, შვიდწლიანი ომის მიწურულს, ის ბიბლიოთეკა, სადაც იგი მუშაობდა, განადგურდა და ჰაინე კვლავ გაჭირვებაში აღმოჩნდა. 1757 წელს, მას შესთავაზეს ფრაუ ფონ შონბერგის სახლში საშინაო საქმეებზე მეურვეობა, სადაც საკუთარი მომავალი მეუღლე გაიცნო.
1789 წლის აპრილში, ჰაინე სამეფო საზოგადოების წევრად აირჩიეს.
გარდაიცვალა 1812 წლის 14 ივლისს, 82 წლის ასაკში, გეტინგენში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი არქეოლოგები კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1729 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1812 კატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრები
ტატიანა მიხაილოვა-საარი
ტატიანა მიხაილოვა-საარი (Татьяна Михайлова, დ. 19 ივნისი, 1983), უფრო მეტად ცნობილი როგორც ტანია ან ტანია მიხაილოვა — რუსი-ესტონელი პოპ მომღერალი და მსახიობი. დაიბადა 1983 წლის 19 ივნისს, კალინინგრადში, მაგრამ ადრეული ასაკიდან ცხოვრობდა ესტონეთში. ტანია იყო არაერთი მუსიკალური ბენდის წევრი. 2014 წელს წარადგინა ესტონეთი ევროვიზიაზე, სადაც წარსდგა სიმღერითh „Amazing“ და დაიკავა მე-12 ადგილი ნახევარ-ფინალში. ვერ მოახერხა ფინალში გასვლა.
მუსიკალური კარიერა
ტანაიმ მუსიკალური კარიერა ბავშვობიდნვე დაიწყო და იღებდა მონაწილეობას ესტონეთში, რუსეთსა და უკრაინაში გამართულ ფესტივალებში. 1998 წელს მიხაილოვამ მოიგო ლატვიაში, იურმალაში გჩატარებული კონკურსი „Utrennaja zvezda“. 2002 წელს მიიღო მონაწილეობა ბალტიურ სიმღერის კონკურს „Fizz superstar 2002“.
2001 წელს ესტონელ პროდიუსერ სვენ ლიმჰუსთან და ესტონელ მომღერალ ლი ლუმისტესთან ერთად შექმნა ტექნო დუეტი, ბენდი „Nightlight Duo“. ბენდმა გამოუშვა ორი ალბომი, „Jäljed liival'“ („კვალი ქვიშაში“), და „Miks ma ei suuda su maailma muuta“ („რატომ არ შემიძლია შევცვალო მსოფლიო“). მეორე ალბომმა მოიგო საუკეთესო ალბომის ჯილდო „Aasta uustulnuk 2002“.
დუეტმა ორჯერ მიიღო მონაწილეობა ესტონეთში გამართულ ევროვიზიის შესარჩევ კონკურსში „Eurolaul“. 2002 წელს მათმა სიმღერამ „Another Country Song“ კონკურსზე მეორე ადგილი დაიკავა. ერთი წლის შემდეგ სიმღერამ „I can b the 1“ დაიკავა მე-4 ადგილი. ორი სიმღერის ავტორი იყო პროდიუსერი სვენ ლიმჰუსი.
ბენდი 2004 წელს ლი ლუმისტეს ორსულობის გამო დაიშალა და ტატიანამ მუსიკალური კარიერა დამოუკიდებლად განაგრძო.
Jz Belle
პროდიუსერთან და კომპოზიტორთან ტიმო ვენდტთან ერთად ტანიამ 2004 წელს შექმნა ბენდი „Jz Belle“. პირველი ალბომი „Jz Belle“ 2004 წელს გამოვიდა. მეორე ალბომი „Teemant“ 2006 წელს გამოვიდა.
ევროვიზია
ტანიამ მოახერხა ესტონეთში მოეგო ევროვიზიის შესარჩევი კონკურსი „Eesti Laul 2014“. ფინალი მოიგო სიმღერით „Amazing]]“, ხმათა 53 პროცენტით. 15 მარტს სიმღერა ოფიციალურად გამოიცა.1. ტატიანამ მიიღო მონაწილეობა კონკურსში და ვერ მოახერხა ფინალში გასვლა, ნახევარ-ფინალში მიიღო 36 ქულა და დაიკავა მე-12 ადგილი.
პირადი ცხოვრება
2016 წელს დაქორწინდა ესტონელ მომღერალ მიკ საარზე. 2018 წელს წყვილს შვილი შეეძინა.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონელი მომღერლები კატეგორია:ესტონელი მსახიობები კატეგორია:რუსი მსახიობები კატეგორია:რუსი მომღერლები
ყვარლის მეშვიდე ეკლესია
ყვარლის მეშვიდე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ქალაქ ყვარლის მიდამოებში, 3,5 კილომეტრზე. წინკლდეებად წოდებულ ადგილზე. ტყეში, თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით.
აღწერა
ეკლესია დარბაზულია (5,8 x 4 მეტრი). ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: აყრილია სახურავის საფარი. გამონგრეულია აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდის ნაწილი, ჩამოცვენილია ნალესობა.
ერთადერთი, გარედან სწორკუთხა, შიგნიდან კი თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. მის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, ოთხკუთხა სარკმელი, რომლის ქვემოთ ქვის ტრაპეზია. ერთი მსგავსი სარკმელი დასავლეთ კედელშია - შესასვლელის ზემოთ. აფსიდის სარკმლის გვერდებზე თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშაა. ჩრდილოეთ ნიშა კედლის სისქეში მოწყობილ სამალავს უკავშირდება. ერთი ოთხკუთხა ნიშა დასავლეთ კედელში, შესასვლელის სამხრეთითაცაა.
ინტერიერი მოხატული ყოფილა. მოხატულობა შედარებით უკეთ სამხრეთ კედელზეა შემორჩენილი, სადაც გველეშაპის დამლახვრელი წმინდა გიორგია გამოსახული. საკურთხეველში ეკლესიის მამების ფიგურების ფრაგმენტებია. ჩანს საღებავით შესრულებული წარწერებიც. შიგნით ეკლესია გადახურულია ნახევარწრიული კამარით. ნახევარწრიულია კონქის თაღიც.
შენობის ფასადები დასრულებულია აგურის წყობით გამოყვანილი ხერხულა ლავგარდნით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაბა კუხი ბაკუვის მეჩეთი
ბაბა კუხი ბაკუვის მეჩეთი (Baba Kuhi Bakuvi məscidi) — მეჩეთი (ნანგრევები) აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. მდებარეობს ქალაქის ისტორიული ნაწილის, იჩერი-შეჰერის მიდამოებში, ქალწულის კოშკის ჩრდილოეთით. სავარაუდოდ ეკუთვნოდა სპარსელ მეცნიერსა და ღვთისმეტყველს ბაბა კუხი ბაკუვის.
აღმოჩენა და შესწავლა
მეჩეთი აღმოჩენილი იქნა 1990–1993 წლებში არქეოლოგიური გათხრების მიმდინარეობისას, რომელსაც აწარმოებდა არქეოლოგი ფარჰად იბრაჰიმოვი. მეჩეთის სამსხვერპლოზე აღმოჩენილი იქნა არაბული წარწერა — „ძალაუფლება ალაჰს ეკუთვნის“. იგი ეპიგრაფისტმა მეშადიხანუმ ნეიმათიმ წაიკითხა. წარწერის პალეოგრაფიულმა განსაკუთრებულობამ მკვლევრებს საშუალება მისცა ეს ძეგლი IX–X საუკუნის კუთვნილებად გამოეცხადებინათ. 1998 წლის გათხრების შედეგად მეჩეთის ორი ოთახის გახსნა მოხერხდა. თვითონ მეჩეთი მის გვერდზე აშენებულ ოთახებთან და წაწვეტებულარკებიან კოლონადასთან ერთად ერთიან კომპლექსს წარმოადგენდა. იმასთან დაკავშირებით, რომ ქალაქი სავაჭრო-საქარავნე გზაზე იყო განლაგებული, მეცნიერებმა ამ ადგილზე ხანაყის მდებაროება ივარაუდეს. ფარჰად იბრაჰიმოვის შეხედულებით, მეჩეთი ეკუთვნოდა შუასაუკუნეების ბაქოელ რელიგიურ მოღვაწეს ბაბა კუხი ბაკუვის.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
გურამ თურმანიძე
გურამ თურმანიძე (დ. 28 ნოემბერი, 1954,  სოფელი ტბეთი, შუახევის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ოკეანური კლიმატი
ოკეანური კლიმატი (ასევე ცნობილი, როგორც საზღვაო კლიმატი, ზომიერი ოკეანური კლიმატი, მთიანი კლიმატი და დასავლეთსანაპიროს კლიმატი) — კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის ტიპთაგან ერთ-ერთი, რომელსაც ახასიათებს გრილი, მაგრამ არა ცივი ზამთარი (0°C ≤)  და თბილი ზაფხული (22°C>), რომელიც კონტინენტურ კლიმატებთან შედარებით, გრილია. ტემპერატურის დიაპაზონი უმნიშვნელოდ მცირეა, გარდა იმ ადგილებისა, სადაც ოკეანური კლიმატი კონტინენტურ ან სუბარქტიკულ კლიმატში არ გადაიზრდება. მოცემული კლიმატი გვხვდება დედამიწის შუა განედის ქვეყნების დასავლეთ რეგიონებში, ხოლო ყველაზე ფართოდაა გავრცელებული ევროპის დასავლეთ ნაწილში, ვინაიდან ამ კონტინენტზე ოკეანური კლიმატი არათუ მხოლოდ სანაპიროებზე გვხვდება, არამედ ევროპის შიგნითაცაა ღრმად შეჭრილი. დასავლეთ სანაპიროს კლიმატი, თავისი ეკვატორით მომიჯნავე კლიმატებისგან განსხვავებით, სუბტროპიკული ანტიციკლონისგან მოშორებით მდებარეობს და მისი ჰავის მქონე ამა თუ იმ ქვეყნის ტერიტორიაზე ყველაზე ხშირია ფრონტალური ციკლონები მთელი წლის განმავლობაში. მის სეზონებს შორის დიდი განსხვავება არაა და აქედან გამომდინარე, ოკეანური კლიმატის მქონე რეგიონებს ორი ძირითადი სეზონი (ზამთარი და ზაფხული) გააჩნიათ.
გამომწვევი მიზეზი
ოკეანური კლიმატის მქონე რეგიონების უმეტესობა ისეთი დიდი ზომის წყლებთან არიან განთავსებულნი, როგორებიცაა ოკეანეები, დიდი ტბები და ზღვები და რომლებიც განსაკუთრებულ ფაქტორს წარმოადგენენ კლიმატის ჩამოყალიბებაში. ტემპერატურის ცვალებადობა არც ისე ხშირია ოკეანეებიდან წამოსული ქარებიდან გამომდინარე, რომლებიც სანაპიროს მთელი გავრცელების არეალზე არეგულირებენ კლიმატს.
ოკეანური კლიმატის ტიპები
სუბტროპიკული მთიანი ტიპი
სუბტროპიკული მთიანი ტიპი (Cwb) ტროპიკული და სუბტროპიკული რეგიონების ზღვის დონიდან შემაღლებულ ადგილებზეა როგორც უბრალოდ გავრცელებული, ასევე დომინანტი. ამ ტიპის კლიმატის მქონე ქვეყნებში ნაკლები ნალექიანობაა ზამთრისას, შედარებით სხვა ტიპებთან, ხოლო იმ ტროპიკებში, რომლებშიც სუბტროპიკული მთიანი კლიმატია გავრცელებული, ოთხივე სეზონი გაზაფხულისებრია, საკმაოდ მუდმივი ტემპერატურებითა და არანაირი თოვლით. სხვა ადგილებში ეს კლიმატი მოიცავს ზომიერ ზაფხულს, გრილ და მშრალ ზამთარს იშვიათი თოვლიანობით, რომლის ყველაზე ცივი თვის საშუალო ტემპერატურა აუცილებლად დადებითია, ხოლო ოთხი თვის საშუალო ტემპერატურა 10°C -ზე მეტია. ნალექიანობა უმაღლესია 6 ყველაზე თბილი თვისას. Cwb ტიპის მსგავსია Cfb, რომლის კლიმატი იდენტურია, უბრალოდ ნალექიანობა ერთი წლის განმავლობაში ნაკლებად ვრცელდება მთელი ტერიტორიის მასშტაბზე.
სუბპოლარული ტიპი
სუბპოლარული ტიპი (Cfc) გავრცელებულია პოლარულ რეგიონებთან ახლოს და აქედან გამომდინარე, მათ ტერიტორიაზე მეტია თოვლიანობა (შედარებით სხვა ზომიერი ოკეანური კლიმატის მქონე ქვეყნებთან), თუმცა ზამთარი უფრო ზომიერია (შედარებით ამა თუ იმ ქვეყნის კონტინენტური თუ სუბარქტიკული კლიმატის მქონე ტერიტორიებთან). ტემპერატურა ან დადებითია, ან ნოლი, უარყოფითი არასდროსაა, მაგრამ სუბპოლარული ტიპის რეგიონებში სამ თვეზე ნაკლები პერიოდია, რომლის დროსაც საშუალო ტემპერატურა 10°C-ზე მეტია, რაც ერთი თვით ჩამორჩება სუბტროპიკულ მთიან ტიპს. საშუალო დღიური ტემპერატურა Cfc ტიპის კლიმატის მქონე რეგიონებში 17°C-ს არ სცდება.
ოკეანური სუბპოლარული კლიმატის მქონე რეგიონებიდან, ყველაზე მეტად გავრცელებული არის შოტლანდიის მთიან ჩრდილოეთში, შეტლანდის კუნძულებში, ფაროეს კუნძულებში, ლოფოტენში (ნორვეგია), ისლანდიის სანაპირო ნაწილებში და ტასმანიის (ავსტრალია) მთიან ნაწილებში.
გავრცელება
ევროპა
ჩრდილო-დასავლეთ ევროპაში, ჩრდილო ატლანტის ყურე მიიჩნევა უფრო ზომიერი ზამთრის მიზეზად, ხოლო ამ რეგიონის დაბლობები ზღვიდან წამოსულ ჰაერის მასებს კონტინენტის შიგნით, ღრმად შეჭრისა და ქვეყნის ისეთ შიდა ქალაქებამდე, როგორებიცაა ვენა, პრაღა და დრეზდენი, მიღწევის საშუალებას აძლევენ.
ოკეანური კლიმატი ევროპის საშუალოდ 21 ქვეყანაშია გავრცელებული, რომელთაგან ყველაზე ფართოდაა დიდ ბრიტანეთში, ბელგიაში, ნიდერლანდებში და ირლადიაში, სადაც კლიმატი ქვეყნის მთელ ტერიტორიას მოიცავს, საფრანგეთის, ავსტრიის, ესპანეთისა და იტალიის ჩრდილოეთ ნაწილში, ჩეხეთის, დანიის, ნორვეგიის, სლოვენიის, ბოსნია და ჰერცეგოვინასა და სერბეთის სამხრეთში, გერმანიის დასავლეთით, ბულგარეთის აღმოსავლეთით და საქართველოსა და რუმინეთის სამხრეთ-დასავლეთით.
ოკეანეთი
ავსტრალიის სამხრეთ-აღმოსავლეთი და ახალი ზელანდიის მთელი ტერიტორია, ისევე, როგორც ოკეანური კლიმატის მქონე რეგიონების უმეტესი ნაწილი (განსაკუთრებით ჩრდილოეთ და სამხრეთ პოლუსებთან ახლოს მდებარე), ერთხელ მაინც განიცდის თოვლის შტორმს, რაც უცხოა სუბტროპიკული მთიანი კლიმატის მქონე ტროპიკებში.
ოკეანური კლიმატი ავსტრალიის 6 შტატიდან ხუთზეა გავრცელებული (ახალი სამხრეთი უელსი, ვიქტორია, კუინზლენდი, ტასმანია, სამხრეთი ავსტრალია) და მოიცავს მის ყველაზე მნიშვნელოვან ქალაქებს (სიდნეი, ადელაიდა, მელბურნი და დედაქალაქი - კანბერა). აღსანიშნავია, რომ კლიმატი შტატ ტასმანიისა და მისი აღმოსავლეთით მდებარე ქვეყნის - ახალი ზელანდიის მთელ ფართობს მოიცავს.
აზია
არსებობს ერთი იშვიათი ტიპის კლიმატი - Cwb, რომელიც მხოლოდ რამდენიმე ადგილასაა გავრცელებული, მაგალითად სიჩუანში (ჩინეთი) და იუნანში (ჩინეთი), რომლების ზაფხულიც მოკლეა 10°C-ზე გადამეტებული ტემპერატურით.
აზიის 48 ქვეყნიდან ოკეანური კლიმატი მხოლოდ 10-შია გავრცელებული, რომლის ფაქტობრივად მთელი ნაწილი სამხრეთ აზიასა და ჩინეთში გვხვდება, რაც მოიცავს ინდოეთის ჩრდილოეთ და დასავლეთ ნაწილებს, ჩინეთის სამხრეთ ნაწილს, ნეპალის დასავლეთსა და აღმოსავლეთს, მიანმარის, თურქეთის, ბანგლადეშისა და პაკისტანის ჩრდილოეთ ნაწილებს, შრი-ლანკასა და ბჰუტანის ცენტრალურ რეგიონს.
ჩრდილოეთი ამერიკა
ზოგადად, ოკეანური კლიმატის მქონე ქვეყნების ნალექიანობა ზომიერია, თუმცა რამდენიმა ადგილას, მათ შორის ჩრდილოეთი ამერიკაში ხშირია ღრუბლიანობა და რამდენიმე თვიანი წვიმები, მაგალითად ოქტომბერ-მაისში, სიეტლში 7 დღიდან 6 ღრუბლიანია.
ოკეანური კლიმატი ა.შ.შ-ს საშუალოდ 7 შტატზე ვრცელდება (ტენესი, კენტუკი, ვირჯინია, დასავლეთი ვირჯინია, ჩრდილოეთი კაროლინა, მეხიკოს შტატი და ვაშინგტონი), გარდა ამისა, გვხვდება მექსიკისა და კოსტა-რიკას ცენტრალურ ნაწილში, ხოლო გვატემალას სამხრეთით, რაც მის დედაქალაქს - გვატემალასაც მოიცავს.
სამხრეთი ამერიკა
ოკეანური კლიმატი სამხრეთი ამერიკაში (ევროპასთან ერთად) ყველაზე გავრცელებულია (განსაკუთრებით დასავლეთ სანაპიროზე). იგი მოიცავს სამხრეთი ამერიკის 14 ქვეყნიდან 9-ს (ბრაზილია, კოლუმბია, ვენესუელა, ეკვადორი, პერუ, ბოლივია, არგენტინა, ჩილე, ფოლკლენდის კუნძულები), რომელთაგან ყველაზე გავრცელებულია პერუსა და ჩილეს სამხრეთით და კოლუმბიის ცენტრალურ ნაწილში. აღსანიშნავია, რომ სუბტროპიკული მთიანი კლიმატის იშვიათი ტიპი - Cwb სამხრეთ ამერიკაში, კოპაკაბანაშიც (კოლუმბია) გვხვდება.
აფრიკა
აფრიკის ქვეყნების 20%-ში გვხვდება ოკეანური კლიმატი, რომელიც დაახლოებით 800000 კვ. კმ-ზეა გავრცელებული მთელი აფრიკის მასშტაბით. იგი განსაკუთრებით დიდ ნაწილზე გვხვდება ანგოლასა და ზიმბაბვეს ცენტრებში, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხრეთითა და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის აღმოსავლეთით.
ფლორა
ამა თუ იმ ქვეყნის ოკეანური კლიმატის მქონე ტერიტორიაზე, ძირითადად გავრცელებულია ფოთლოვანი ტყეები, რომლებშიც ისეთი მაგარი (განსაკუთრებით სუბპოლარულ ოკეანურ კლიმატში, რათა ხშირთოვლიანობას გაუძლონ) ხეები გვხვდება, როგორებიცაა წიფელი, მუხა, თელა (თელადუმა) და არყის ხე.
ფაუნა
იქიდან გამომდინარე, რომ კლიმატი ოკეანურია, მის ტერიტორიაზე ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ცხოველები არიან თევზები, მაგალითად ატლანტური მაქსინები ჩრდილო და არქტიკულ ოკეანეებში გვხვდებიან, რომლებიც ენაზე არსებული კბილისმაგვარი გამონაზარდებს იყენებს ორგანიზმის ისეთი რთულადსაჭმელი ნაწილების მისაღებად, როგორებიცაა კანი და ნაწლავები. თევზების გარდა, ძუძუმწოვრებიც მრავლად არიან ოკეანური კლიმატის მქონე ადგილებში, რომელთაგან დელფინები, ცელნამგალა ვეშაპები და ნაცრისფერი ვეშაპები არიან გავრცელებულნი, ისევე, როგორც კიბოსნაირებიდან   კიბორჩხალები, კრევეტები, ზღვის იხვები და ლობსტერები.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 30
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 30 მიიღეს 1947 წლის 25 აგვისტოს. საბჭომ მოუწოდა ინდონეზიის დამოუკიდებლობისათვის ომში მონაწილე მხარეებს ნიდერლანდებსა და ინდონეზიას დიპლომატიური ურთიერთობისა და გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 27 შესრულებისაკენ.
რეზოლუცია მიიღეს 7 ხმით. თავი შეიკავეს კოლუმბიის, პოლონეთის, საბჭოთა კავშირის და გაერთიანებული სამეფოს წამომადგენლებმა.
რესურსები ინტერნეტში
0030 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ინდონეზიის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ნიდერლანდების შესახებ კატეგორია:1947 წელი ინდონეზიაში კატეგორია:1947 წელი ნიდერლანდებში
ოთარ გრიგოლია
ოთარ გრიგოლია (დ. 22 ოქტომბერი, 1985, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი და პოლიტიკოსი, თბილისის საკრებულოს ორგზის წევრი (2017,2021).
ბიოგრაფია
ოთარ გრიგოლია დაიბადა 1985 წლის 22 ოქტომბერს. 2004–2008 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტზე, ხოლო 2014–2016 წლებში კავკასიის უნივერსიტეტის, ივ ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ქართულ ამერიკული უნივერსიტეტის და ტემპუსის საერთო სამაგისტრო პროგრამაზე შრომითი ურთიერთობებისა და ევროინტეგრაციის მიმართულებით.
კარიერა
2016–2017 წლებში იყო საერთაშორისო ორგანიზაცია „სოლიდარობის ცენტრის“ მკვლევარი და პროექტების ხემლძღვანელი. 2013 წლიდან დღემდე „საქართველოს პროგრესული ფორუმის“ პროექტ „პროგრესული იდეების სკოლის“ დამფუძნებელი, პროექტის ხელმძღვანელი. 2012–2013 წლებში იყო ტელეკომპანია მეცხრე არხის დილის გადაცემის წამყვანი და პროდიუსერი. 2011 წელს დევიდ ლინჩის საერთაშორისო საქველმოქმედო ორგანიზაციის აღმასრულებელი დირექტორი, ხოლო 2010 წელს ა.ო „საზოგადოება სოციალური თანასწორობისთვის“ პროექტი დევნილების რესოციალიზაციის პროექტის მენეჯერი. 2017–2021 წლებში იყო ქალაქ თბილისის მე-6 მოწვევის საკრებულოს წევრი (გლდანის კენტი მიკრორაიონების მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2017–2019 წლებში იყო საკრებულოს ეკონომიკური განვითარების, საინვესტიციო პოლიტიკისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კომისიის თავმჯდომარე, 2019–2020 წლებში — ქონების მართვისა და საფინანსო-საბიუჯეტო კომისიის თავმჯდომარე, ხოლო 2020–2021 წლებში — ფრაქციის „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“ თავმჯდომარე. 2021 წლიდან არის ქალაქ თბილისის მე-7 მოწვევის საკრებულოს წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. არის ფრაქციის „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“ თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1985
სან-პედრო-დე-სანიოს რაიონი
სან-პედრო-დე-სანიოს რაიონი (Distrito de San Pedro de Saño) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 286 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 100 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 350 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.59 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაიოს პროვინციის რაიონები
ქუმეტრი
ქუმეტრი — Q მეტრი, ვარგისობის საზომი, უნივერსალური რადიოსაზომი ხესაწყო რხევითი კონტურის, ინდუქციურობის კოჭასა და კონდენსატორების ვარგისობის დასადგენად, აგრეთვე ინდუქციურობის, ტევადობის, ინდუქციურობის კოჭაში ომური დანაკარგის, კონდენსატორის დანაკარგის კუთხის ტანგენსის გასაზომად. გაზომვა ემყარება რხევითი კონტურის პარამეტრების განსაზღვას. პარამეტრები განისაზღვრება რხევითი კონტურის რეზონანსი აწყობისას დაკალიბრებული გენერატორის სიხშირეზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:რადიო ელექტრონიკა კატეგორია:საზომი ხელსაწყოები