cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანტონინ სკალია
ნორმატიული და კონსტიტუციონალური ინტერპრეტაცია
სკალიას ორიგინალისტური მიდგომის გამო აკრიტიკებდნენ და ამბობდნენ, რომ იგი „ამით ფარავს რეალურ მიზნებს: „დააბრუნოს სასამართლოს საყრდენი გადაწყვეტილებები 1960-70 იანი წლებიდან“ რომლებიც გამოტანილ იქნა  უარენის და ბურგერის სასამართლოების მიერ. რალფ ნადერის მტკიცებით, სკალიას ორიგინალისტური ფილოსოფია კორპორაციების შემთხვევისთვის ნაკლოვანი იყო,რადგან ის ეთანხმებოდა მეთოთხმეტე შესწორების დროს მიჩნეულ აზრს, რომ კორპორაციებს უნდა ჰქონოდათ კონსტიტუციური უფლებები.. ნადერის აზრი, წინ უძღვოდა სასამართლოს გადაწყვეტილებას „მოქალაქეთა გაერთიანება - ფედერალური საარჩევნო კომისიის წინააღმდეგ“. სკალიამ მისი განსხვავებული აზრი დააფიქსირა, რომლის მიხედვითაც მას სჯეროდა, რომ ინდივიდთა ჯგუფი გაგებული უნდა ყოფილიყო, უფლებების ბილის დროინდელი განმარტებით. მისი არგუმენტი დაფუძნებული იყო, კორპორაციებისათვის, სიტყვის თავისუფლების გარანტორებისათვის, უფლებების ბილის დროინდელი, გამონაკლისად დაშვების ნაკლებობაზე. ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის ნაციონალური სამართლის ცენტრის პროფესორი თომას კოლბი, დაობდა, რომ  პირველი შესწორების საქმეებში  გამომდინარეობდა არა ორიგინალისტური, არამედ კონსერვატიული პოლიტიკური მიდგომებისგან. სკალიამ მის კრიტიკოსებს უპასუხა, რომ მისი ორიგინალიზმს „მიუყვანიათ სანანებელ გადაწყვეტილებებამდე, როგორიცაა დროშის დაწვის კონსტიტუციურად ცნობა“, რომელიც სკალიას მიხედვით პირველი შესწორებით იყო დაცული. 2009 წელს, უზენაეს სასამართლოში დაახლოებით მეოთხედი საუკუნის შემდეგ, სკალიამ დაახასიათა მისი გამარჯვებები, როგორც „ძალიან ცოტა“.
Jewish Daily Forward-ში, 2009 წელს, ჯეი ჯეი გოლდბერგი აღწერდა სკალიას, როგორც "სასამართლოში კონსერვატორული უმრავლესობის ღუზას". სკალია ხშირად დადიოდა სამართლის სკოლებში, სადაც საუბრობდა სამართალსა და დემოკრატიაზე. იგი ყველაზე ხშირად ჩნდებოდა მხოლოდ ფეხზე მდგომთა ოთახებში. მოსამართლე რუთ ბეიდერ გინზბურგი აღნიშნავდა, რომ „სკალია ძალიან კარგად ეწყობოდა სამართლის სტუდენტების თაობას... იმ სტუნდეტებს, რომლებმაც ... რომლებმაც „ფედერალისტი საზოგადოება“ შეაჩერეს". ჯონ პოლ სტივენსი,  რომელიც სკალიას პენსიაზე გასვლამდე მსახურობდა, საუბრობდა სკალიას გავლენებზე, „მან უზარმაზარი ცვლილება გამოიწვია. მათი ნაწილი კონსტრუქტიული, ნაწილი კი უიღბლო იყო“. ცხრა მოსამართლეს შორის, სკალია ყველაზე ხშირად განიხილიებოდა სამართლებრივი მიმოხილვის სტატიებში.
აცილების მოთხოვნები
„ ელკ გროვის გაერთიანებული სკოლის რაიონი ნიუვდოვის წინააღმდეგ" (2004),რომელიც სასამართლოში ათეისტი მაიკლს ნიუდოვის მიერ იქნა შეტანილი,მოსარჩელის მტკიცებით სკოლაში ერთგულების ფიცის წარმოთქმა (რომელიც შედგებოდა ფრაზისგან „ღმერთის წინაშე“) არღვევდა მისი ქალიშვილის უფლებებს, რომელიც ასევე ათეისტი იყო. სკალამ ამ საქმეზე თვითაცილება დააყენა.  საქმის  მეცხრე ოლქის სააპელაციო სასამართლოში  ნიუდოვის სასარგებლოდ დასრულების შემდეგ შემდეგ, სანამ ის უზენაეს სასამართლომდე მივიდოდა, სკალიამ კოლუმბუსის რაინდების ღონისძიებაზე, ფრედერიკსბურგ, ვირჯინიაში,განცხადება გააკეთა და თქვა, რომ ამ საქმის შედეგი იყო, მაგალითი იმისა, თუ როგორ ცდილობს სასამართლო, ღმერთი ჩამოაშოროს საზოგადოებრივ ცხოვრებას. საქმე, უზენაეს სასამართლოში გაასაჩივრა სკოლამ, ხოლო ნიუდოვმა სკალიას აცილება მოითხოვა, რომელსაც იგი უკომენტაროდ დათანხმდა.
სააპელაციო სასამართლოს მეექვსე ოლქის მოსამართლე გილბერტ მერიტ უმც. მოითხოვა სკალიას აცილება, საქმეში „ ბუში - გორეს წინაარმდეგ“. მოგვიანებით უალტერ სინო-არმსტრონგმა, წიგნში „სამართალი და ფილოსოფია“ დაწერა, რომ „თუ სკალია ბუშის სასარგებლოდ მისცემდა ხმას, მისი შვილები ამით ძალიან იხეირებდნენ. ეს სარგებელი, არსებითი იქნებოდა. შესაბამისად კანონი მოითხოვდა აცილებას.”. რესპუბლიკელები, ასეთ აცილებებს პარტიზანულს უწოდებდნენ და ამბობდნენ, რომ მერიტი იყო გორესის ახლო მეგობარი და გორეს უზენაეს სასამართლოში წარმდგენის ახლო მეგობარი.
რელიგიური რწმენა
2006 წელს, ტაძრის დატოვებისას, სკალიას კითხეს, თუ გამოუწვევია, მის ტრადიციულ კათოლიკურ რწმენას, პრობლემები, მან კი პასუხი კითხვით გასცა „იცით რას ვეუბნები ასეთ ადამიანებს?“ და შემდგომ ჟესტით დაასრულა: ხელის შეკვრით, მისი ნიკაპქვეშ ამოდებით და თითების ტკაცუნით. ჟესტი, რომელიც ფოტოგრაფმა გადაიღო,„Boston Herald“ მიერ, შემდგომ უხამსოდ შეფასდა. სკალიამ რედაქტორს წერილით უპასუხა, სადაც წერდა, რომ უნდა შეეწყვიტა, ზედმეტად ბევრი „The Sopranos“ ეპიზოდების ყურება, რომ ეს ჟესტი მხოლოდ ძლიერი თავის არიდების საშუალება იყო. სხეულის ენის ექსპერტმა, როჯერ აქსტელმა, ამ ჟესტს უწოდა „საკმარისია, წადი“ და დასძინა, რომ „ეს საკმაოდ ძლიერი ჟესტი იყო“. თეთრი სახლის კორესპონდენტთა ასოციაციის ვახშამზე, კომიკოსმა, სტივენ კოლბერტმა ამ ჟესტის პაროდია შეასრულა, მოსამართლის თანდასწრებით, კამერებმა აჩვენა, რომ კოლბერტის ბევრი სხვა ხუმრიბისგან განსხვავებით, ამ პაროდიაზე, სკალიას გაეცინა.
პირადი ცხოვრება
10 სექტემბერს, 1960 წელს,, სკალია დაქორწინდა მაურინ მაკკარტიზე, წმ. პიუს იქსის ეკლესიაში, იარმუთ, მასაჩუსეტსში. მათ ერთმანეთი გაიცნეს, როდესაც სკალია ჰარვარდის სამართლის სკოლაში სწავლობდა მაურენი იყო დამამთავრებელი კურსის სტუნდენტი, რედკლიფის კოლეჯში;  მან დაასრულა ინგლისური ენის ფაკულტეტი.
სკალიებს, ჰყავდათ ხუთი ვაჟი და ოთხი ქალიშვილი. მათი ორი ვაჟი, იუჯინ და ჯონ სკალიები, გახდნენ ადვოკატები, იუჯინი შემდგომ გახდა შრომის მდივანი  ტრამპის ადმინისტრაციაში. პოლ სკალია გახდა კათოლიკე მოძღვარი, მეთიუ სკალიას ჰქონდა სამხედრო კარიერა, ხოლო კრისტოფერ სკალია გახდა მწერალი. ოთხივე სკალიას ქალიშვილს- კატერინას, ანას, მარგარეტსა და მერის- ჰყავთ ოჯახები. სკალიას თქმით, მაურინმა აღზარდა ცხრავე შვილი „ჩემგან ძალიან მცირე დახმარებით“. ოჯახი ცხოვრობდა მაკლინ, ვირჯინიაში, ვაშინგტონის გარეუბანში.
სკალიას აკავშირებდა ახლო მეგობრობა, მოსამართლე რუთ ბეიდერ გინზბურგთან, რომელიც მიჩნეული იყო სასამართლოს ლიბერალური ფრთის წევრად. მეგობრები ერთად ესწრებოდნენ ოპერას და ერთად გამოჩნდნენ სცენაზე სუპერნუმერერიები ვაშინგტონის ნაციონალურ ოპერაში 1994 წლის „არიადნე ნაქსოსზე“. გინზბურგი სკალიას კოლეგა იყო, დი.სი.-ს ოლქში, სკალიები და გინზბურგები, ახალი წლის ღამეს, ყოველწლიურ ვახშამს მართავდნენ.
სკალია ასევე მეგობრობდა მოსამართლე ელენა კაგანთან, რომელიც ასევე მიიჩნეოდა სასამართლოს ლიბერალური ფრთის წარმომადგენლად. როდესაც, მოსამართლე დეივიდ სოუტერი პენსიაზე გავიდა, სკალიამ განუცხადა დეივიდ ექსელორდს, პრეზიდენტი ბარაკ ობამას მრჩეველს, რომ იმედოვნებდა მის შემცვლელად, ობამა კაგანს წამოაყენებდა. ობამამ, კანდიდატად სონია სოტომაიორი წამოაყენა, ხოლო ჯონ პოლ სტივენსის, პენსიაზე გასვლის შემდგომ, შემცვლელად კაგანი წამოაყენა. როგორც არაჩვეულებრივმა მონადირემ, სკალიამ, მოსამართლე კაგანს, ნადირობა ასწავლა; მეგობრები ნადირობდნენ იხვებზე, ჩიტებზე, ირმებსა და ანტილოპებზე.
გარდაცვალება და დაკრძალვა
სკალია 79 წლის ასაკში, ძილში გარდაიცვალა. მისი სხეული იპოვეს მეორე დილით 2016 წლის 13 თებერვალს, მის ოთახში, Cibolo Creek Ranch-ში  შაფტერ, ტექსასში. ის წინა დღით მწყერზე სანადიროდ იყო წასული, ხოლო შემდგომ, რანჩოს მესაკუთრე, ჯონ პოინდექსტერთან, ერთად ივახშმა. როდესაც პოინდექსტერმა სკალია გარდაცვლილი იპოვა, იგი დაუკავშირდა პრესიდიოს ოლქის შერიფის დეპარტამენტს აშშ-ს მარშალთა სამსახურის საკონტაქტო ინფორმაციის გასარკვევად, რათა მათთვის, გარდაცვალების შესახებ შეეტყობინებინა. პოინდექსტერს არ უნდოდა შერიფი დენი დომინგეზისთვის, გარდაცვალებულის ვინაობის გავლენა. დომინგეზმა ისინი ერთმანეთს დააკავშირა, რის შემდეგაც მარშალი და შერიფიმ რანჩოს ეწვივნენ, სადაც მათ ნახეს სკალიას სხეული. დომინგეზმა ოფისი გააფრთხილა, დაკავშირებოდნენ justice of the peace ეპისკოპოს ხუანიტას, თუმცა ის ქალაქიდან გამგზავრებული აღმოჩნდა.
ოლქის მოსამართლე სინდერელა გევარამ სკალიას სიკვდილის მიზეზად გამოაცხადა, ბუნებრივი მოვლენა. მას არ უნახავს სხეული, თუმცა ტექსასის კანონით, ეს სავალდებულო არ იყო, მოსამართლეს არც აუტოპსია მოუთხოვია. ეპისკოპოსი, ისევე, როგორც დეივიდ ბიიბი, მშვიდობის მოსამართლე, საბოლოოდ არ დაეთანხმა სკალიაზე აუტოფსიის ჩაუტარებლობას. გევარამ, რომელიც ტელეფონით გაესაუბრა სკალიას პირად ექიმს, განაცხადა, რომ ადმირალი ბრაიან მონაჰანის, სკალიას გულზე ჩივილები ჰქონდა, მაღალი წნევის ჩათვლით და გარდაცვალებამდე ცოტახნით ადრე, ექიმებმა ზედმეტად დასუსტებულად ჩათვალეს,  მკლავის სახსარის ოპერაციის ჩატარება. კრის ლუჟანის, სანსეთ დაკრძალვის ბიუროს, დირექტორის თქმით, სკალიას ოჯახმა, ასევე უარყო აუტოფსიის ჩატარება და იგი გადაყვანილ იქნა ელ პასოს დამკრძალავ ბიუროში, მის ფეარფაქს, ვირჯინიაში დაბრუნებამდე.
სკალიას გარდაცვალების შემდგომ, მისი პანაშვიდი იმართებოდა, ამერიკის შეერთებული შტატების უზენაესი სასამართლოს, დიდ დარბაზში 2016 წლის 19 თებერვალს. სკალიას შვილმა, მამაო პოლ სკალიამ, გამართა დაკრძალვა და იქადაგა 2016 წლის 20 თებერვალს, უმწიკვლო ცნების ნაციონალური აკლდამის ბაზილიკში, ვაშინგტონ D.C.-ში. ობამას ადმინისტრაცია, წარმოდგენილი იყო დაკრძალვაზე, ვიცე პრეზიდენტის, ჯო ბაიდენის სახით; პრეზიდენტი ბარაკ ობამა დაკრძალვას არ დაესწრო. სკალია დაკრძალეს კერძო სასაფლაოზე, Fairfax Memorial Parkში Fairfax, Virginiaში.
გავლენები
ამერიკულ სპექტატორში, ადამ კარინგტონი აღნიშნავს: "2016 წლის თებერვალში, მისი გარდაცვალების შემდგომ, სკალიას გავლენა რა თქმა უნდა გრძელდება, სამი დეკადის, სასამართლო პრაქტიკიდან გამომდინარე. თუმცა ის დიდი შთაგონებაა, სხვა, ნაკლებად განხილვადი გზითაც. 2012 წელს, ის იყო წიგნის, „სამართლის კითხვა : სამართლებრივი ტექსტების ინტერპრეტაციის “ თანაავტორი ,ბრაიან გარნერთან ერთად. წიგნი განიხილავს კანონებისა და ნორმების დიდ ოდენობას და გვასწავლის, როგორ შეიძლება სამართლებრივი დოკუმენტების ინტერპრეტაცია ... მისი გამოცემიდან მხოლოდ შვიდი წლის შემდეგ, იგი ციტირებულ იქნა 1 000 სახელმწიფო და ფედერალურ საქმეში. მხოლოდ ამ გაზაფხულს, ნაშრომი, ნახსენები იქნა უზენაესი სასამართლოს 10 საქმეში.."
სკალიას მიერ ტექსტუალიზმისა და ორიგინალიზმის პოპულარიზაციამ, უმაღლეს სასამართლოში, ამერიკული სასამართლო მიდგომა ტექსტუალური ინტერპრეტაციისადმი სრულიად შეცვალა, ყურადღების უფრო დიდი ნაწილის სწორედ ტექსტზე დათმობით. ლიბერალმა, პოლიტიკურმა ფილოსოფოსმა რონალდ დვორკინმა თქვა, რომ სკალიას დამსახურებაა, რომ „ჩვენ ყველანი ორიგინალისტები ვართ.“ ამ მიზეზით, სკალია ხშირად აღწერილია, როგორც მეოცე საუკუნის, ყველაზე გავლენიანი იურისტი.
კულტურაზე
დერიკ ვენგის ოპერა სკალია/გინზბურგი აღწერს სკალიასა და მოსამართლე რუთ ბადერ გინზბურგის მეგობრობას, რომლებსაც საზიარო ოპერის სიყვარული ჰქონდათ. ოპერის პირველი წარდგენა, 2013 წელს სკალიასა და გინზბურგის დასწრებით, უზენაეს სასამართლოში გაიმართა, ხოლო პრემიერა, ქესლტონის ფესტივალზე 2015 წელს შედგა,, რომელიც სკალიას გარდაცვალების შემდგომ 2015 წელს განახლდა,  ახალი ვერსიით კი, ნაციონალურ რადიოში გაჟღერდა 2020 წლის, 7 ნოემბერს. სკალიამ და გინზბურგმა დაწერეს ლიბრეტოს წინასიტყვაობა, გინზბურგმა კი, სკალიას გარდაცვალებასთან დაკავშირებულ სიტყვასა და მისი წიგნის წინასიტყვაობაში „სკალია საუბრობს“, მოახდინა პერის ციტირება.
ჯონ სტრენდის სპექტაკლიორიგინალისტი გაიმართა ვაშინგტონში 2015 წელს; მას დადებითი შეფასებები მოყვა „New York Times“-ს მიერ. სპექტაკლი აღწერდა მოსამართლე სკალიას ურთიერთობას (გამოგონილ) ლიბერალ სასამართლოს მდივანთან, მათ კრიტიკას და საბოლოოდ მხარდაჭერას ერთმანეთისადმი. სპექტაკლს ქვეყნის-გარშემო ტური ჰქონდა ვაშინგტონ დი. სი.-დან პასადენას თეატრამდე. სპექტაკლი უნდა გაშუქებულიყო, ტელეარხ „PBS”-ზე 2017 წელს.
ხსოვნა
„NBC News”-ზე დაყრდნობით „ანტონი სკალიას, მის უზენაესი სასამართლოს ცხოვრებისდროინდელზე მეტი დიდება ერგო ორივე პოლიტიკური მხარისგან“, გარდაცვალების შემდეგ. სკალიასთან ერთად მოღვაწე, რვავე მოსამართლემ, მისი გარდაცვალების შემდგომ პატივის მიმგები სიტყვები წარმოსთქვეს. მოსამართლე კლარენს თომასმა თქვა, „მოსამართლე სკალია იყო კარგი ადამიანი; არაჩვეულებრივი მეუღლე, რომელსაც უყვარდა ცოლი და ოჯახი; ადამიანი ძლიერი რწმენით; ამაღლებული ინტელექტით; სამართლის გიგანტი; და ძვირფასი, ძვირფასი მეგობარი. ყოველ საქმეში, ის დებდა მაქსიმუმს, რომ სწორად განესაჯა ზოგადი პრინციპები და მცირე დეტალები. ... რთულად წარმოსადგენია სასამართლო ჩემი მეგობრის გარეშე. მე, ის უსაზღვროდ მომენატრება.“ 2016 წლის მაისში, ჯორჯ მეისონის უნივერსიტეტმა სამართლის სკოლას დაარქვა "ანტონინ სკალიას სამართლის სკოლა" მას შემდეგ, რაც ანონიმურმა დონორმა 20 მილიონი დოლარი, ხოლო ჩარლზ კოხის ფონდმა, 10 მილიონი დოლარი შესწირეს უნივერსიტეტს, რათა სამართლის სკოლისთვის, სახელი სკალიას საპატივცემულოდ დაერქვათ. განახლების ცერემონია გაიმართა 2016 წლის 6 ოქტომბერს და მას ესწრებოდნენ, უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეები. ცერემონიაზე, მოსამართლე ელენა კაგანმა სკალიას უწოდა „ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი და უდიდესი უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე.“
2018 წელს, პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა დააკჯილდოვა სკალია საპრეზიდენტო თავისუფლების მედალით.
ხმათა უმრავლესობით ბორდენი აშშ-ს წინააღმდეგ,მოსამართლე კაგანი, დაემოწმა სკალიას, სადაც წერდა „რა თქმა უნდა, სასამართლოს გაუკეთებია მსგავსი მითითება წარსულშიც, უდიდესი ავტორის მიერ გამოთქმული მოსაზრებისას.“
სასამართლო მემკვიდრეობა
სკალიას გარდაცვალებამ - უზენაესი სასამართლოს მოსამართლის, მეორე გარდაცვალება, ბოლო სამოცი წლის განმავლობაში - — თანაბარ მოსამართლეთა გადანაწილება გამოიწვია, 4 მიუკერძოებლად კონსერვატიული, ხოლო 4 მიუკერძოებლად ლიბერალური. განუხილველი საქმეები, სკალიას გარდაცვალების შემდეგ, განიხილა დარჩენილმა რვა წევრმა. ოთხი ოთხზე გადაწყვეტილება, იქნებოდა სამართლებრივი ჩიხი, შესაბამისად იერარქიულად ერთი საფეხურით ქვემდგომი სასამართლოს განაჩენი აღსრულდებოდა, თუმცა პრეცედენტი არ დამკვიდრდებოდა და შესაბამისად არც დარჩენილ მოსამართლეთა აზრები საქმის გარემოებებზე გამოქვეუნებული არ იქნებოდა.
2012 წის ინტერვიუში სკალიამ განაცხადა, რომ ის ისურვებდა მის მემკვიდრედ ენახა მეშვიდე ოლქის, სააპელაციო სასამართლოს, მოსამართლე ფრანკ ჰ. ისთერბრიუკი. 2016 წლის 16 მარტს, პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ, დემოკრატმა, დაასახელა მერიკ გარლანდი, კოლუმბიის რაიონული სააპელაციო სასამართლოს უფროსი მოსამართლე, რომ დაეკავებინა სკალიას ადგილი, თუმცა რესპუბლიკელების მიერ კონტროლირებადმა სენატმა, უარყო გადაწყვეტილების მიღება ნომინაციაზე; 3 იანვარს, 2017 წელს, 114-ე კონგრესის ბოლოს ნომინაციას ვადა ამოეწურა. 31 იანვარს, 2017 წელს რესპუბლიკელმა პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა დაასახელა ნეილ გორუში of the მეათე ოლქის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე. გორუში სენატმა დაამტკიცა, 2017 წლის 7 აპრილს.
გერგეტი (სტეფანწმინდა)
გერგეტი — უბანი დაბა სტეფანწმინდაში, ყოფილი სოფელი, მდებარეობს მდინარე ჩხერის (თერგის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1800 მ. thumb|გერგეტი
ისტორია
გადმოცემის მიხედვით ანდრია მოციქულმა აქ აღმართა ჯვარი. გერგეტი ისტორიული ხევის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი დასახლება იყო. ის გაშენებული იყო დარიალის გზის მნიშვნელოვანი მონაკვეთის გასწვრივ და ჩართული იყო ხევის სათავდაცვო სისტემაში. გერგეტში შემორჩენილია XVII-XVIII საუკუნეების სათავდაცვო კოშკები. მის ტერიტორიაზეა გალავნით შემოზღუდული ხუროთმოძღვრული კომპლექსი — გერგეტის სამების ეკლესია, რომელიც XIV საუკუნეს განეკუთვნება. ბაგრატ V-მ ტაძრის დაცვა გერგეტელებს ჩააბარა და მათ საყდრისშვილობა უბოძა. 1966 წელს გერგეტი შეუერთდა დაბა ყაზბეგს.
ისტორიული ძეგლები
გერგეტის დასავლეთით, ტყეში დგას ოხარეშის წმინდა გიორგის ეკლესია. ესაა გეგმით მოკლე ოთხკუთხედის ფორმის შენობა. ნაგებია მოზრდილი ქვებით და ალაგ-ალაგ გამოყენებულია ფიქალი. აღმოსავლეთის კირით შელესილი კედელი დაზიანებულია. სახურავის და კედლების დიდი ნაწილი ჩაქცეულია. კარი დასავლეთიდან აქვს, თუმცა ადრე ვიწრო კარი სამხრეთიდანაც ჰქონია და შემდგომ ამოუშენებიათ. ეკლესიას შიგნიდან, აღმოსავლეთის კედლის გაყოლებით აქვს თარო, რომელიც გამოიყენებოდა სასანთლედ.
გერგეტის დასავლეთით მდებარეობს ნინოწმინდას ნიში. ესაა ფიქალით ნაშენი და კირით შეთეთრებული ოთხკუთხა სვეტის ფორმის მასიური ნაგებობა, ფასადით ჩრდილოეთისკენ. კედელში არის მაღალი თაღოვანი თახჩა. მის შიდა მხარეს აქვს ორნამენტი და წარწერა, რომელიც არ იკითხება.
გერგეტის დასავლეთით, მაღალი მთის დავაკებაზე, სათიკნიაის ადგილზე იდგა ორი კოშკი. შემდეგ იქ ქალთა სალოცავი მოუწყვიათ. ერთმანეთის გვერდით მდგარ ორ პატარა ნაგებობას ოთხკუთხა სვეტის ფორმა აქვთ. ერთი ოდნავ უფრო დიდია. ისინი ფიქალის მშრალი წყობითაა ნაშენები. მოზრდილ ნაგებობას ფასადი დასავლეთით აქვს. მეორე ნაგებობის კედლები ყრუა.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ნიკარაგუის კორდობა
კორდობა — ნიკარაგუის ფულის ერთეული. ერთი კორდობა შედგება 100 ცენტავოსაგან.
ისტორია
კორდობა ბრუნვაში შევიდა 1912 წლის 20 მარტს. მან ჩაანაცვლა პესო. 12½ პესო = 1 კორდობას. ახალ ეროვნულ ვალუტას ეწოდა ნიკარაგუის დამფუძვნებლის ფერნანდო ჰერნანდეს კორდობას სახელი.
პირველი კორდობა
1912 წელს წარმოადგინეს ½, 1, 5, 10, 25 და 50 ცენტავოიანები და1 კორდობა. ½, 1 ცენტავოიანები ბრინჯაოსგან იყო ნაკეტები, 5 ცენტავოიანი კი სპილენძ-ნიკელით. 1 კორდობიანი კი მხოლოდ 1912 წელს გამოუშვეს, რაც შეეხება ½ კორდობას, მისი ემისია 1937 წლამდე გაგრძელდა.
1939 წელს სპილენძ-ნიკელის მონეტები 10, 25 და 50 ცენტავოიანებმა ჩაანაცვლეს. 1943 წელი იყო ერთადერთი წელი, როცა თითბრის 1, 5, 10 და 25 ცენტავოიანები დამოვიდა. 1972 წელს სპილენძ-ნიკელის 1 კორდობიანი გამოვიდა, მას მოჰყვა 5 და 10 ცენტავოიანები 1974 წელს.
მონეტების ახალი სერია გამოვიდა 1981 წელს, რომელზედაც გამოსახული იყო აუგუსტო სესარ სანდინო. იგი შედგებოდა ალუმინის 5 და 10 ცენტავოიანებისგან, მონიკელებული ფოლადის 25 ცენტავოიანებისგან და სპილენძ-ნიკელის 50 ცენტავოიანისგან და 1 და 5 კორდობიანებისგან. 1983 და 1984 წლებში მონიკელებული ფოლადის მონეტები შეცვალეს სპილენძ-ნიკელის მონეტებმა. 1987 წელს გამოვიდა ბოლო კორდობიანები, რომელზეც გამოსახული იყო სანდინოს ქუდი. ბრუნვაში იყო ალუმინის 5, 10 და 25 ცენტავოიანები, ალუმინ-ბრინჯაოს 50 ცენტავოიანები, 1 და 5 კორდობიანები და ალუმინის 500 კორდობიანები.
მეორე კორდობა
ამ ვალუტის არც ერთი მონეტა არ გამოსულა.
მესამე კორდობა (კორდობა ორო)
1994 წელს გამოიცა 5, 10, 25 და 50 ცენტავოიანები. ისინი იყვნენ ქრომიტ მოვარაყებული ნიკელისგან დამზადებული. 1997 წელს ბრუნვაში შევიდა მონიკელებული ფოლადისგან დამზადებული 50 ცენტავოიანე, 1 და 5 კორდობიანი. მათ მოჰყვა 2002 წელს გამოსული სპილენძშემოვლებული ფოლადის 5 სენტავოიანი და თითბრით დაფარული ფოლადის 10 და 25 ცენტავოიანები. 2007 წელს კი თითბრით მოვარაყებული ფოლადის 10 კორდობიანი გამოვიდა.
ყველა მონეტის წინაპირზე გამოსახულია ნიკარაგუის გერბი და უკანა მხარეს რაოდენობის აღმნიშვნელი ციფრი.
კორდობა ცენტავო მმ სპილენძი ნიკელი ფოლადი თითბერი ღირებულება ნაპირი გამოსვლის თარიღი
პირველი კორდობა
1962 წელს ნიკარაგუის ცენტრალურმა ბანკმა შეწყვიტა ქაღალდის ფულის გამოშვება. 1 კორდობის ღირებულების კუპიურა შეიცვალა ლითონის ფულით 1972 წელს. მას შემდეგ რაც 5 კორდობიანი ლითონი კუპიურა გამოვიდა 1981 წელს, ქაღალდის 2 და 5 კორდობიანი ვალუტის ბრუნვა შეწყდა. 1987 წელს გამოვიდა 5000-იანი ოდენოდის კორდობა, რომელსაც მოჰყვა 20,000, 50,000, 100,000 და 500,000-იანი ქაღალდის კუპიურები. ამ დროს იწყება ინფლაცია და კორდობის ღირებულება ეცემა.
მეორე კორდობა
მეორე კორდობა გამოდიოდა მხოლოდ ქაღალდის კუპიურებით. 1988 წელს გამოვიდა 10, 20, 50, 100, 500 და 1000 კორდობის კუპიურები. 1989, წელს კი 10,000, 20,000, 50,000 და 100,000 კორდობიანები გამოვიდა, ხოლო შემდეგ წელს 200,000, 500,000, 1 მილიონი, 5 მილიონი და 10 მილინის ღირებულების კუპიურები გამოვიდა.
მესამე კორდობა (კორდობა ორო)
1991 წელს გამოვიდა 1, 5, 10 და 25 ცენტავოიანები, ½, 1, 5, 10, 20, 50 და 100 კორდობიანები. 1994 წელს კი 1 კორდობაზე დაბალი ქაღალდის კუპიურები შეიცვალა ლითონის მონეტებით, იგივე ბედი ეწია 5 კორდობიან კუპიურას 1997 წელს. 2002 წელს გამოუშვეს 500 კუპიურიანი კორდობა.
სახელოვანი ნიკარაგუელები ქაღალდის კორდობაზე გამოსახული არისან წინპირზე, უკანა მხარეს კი-ქვეყნის ბუნების ღირსშესანიშნაობები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის ეკონომიკა
Eucyclotoma inquinata
Eucyclotoma inquinata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ბურკინა-ფასო 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბურკინა-ფასომ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბურკინა-ფასო ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
იმპოტენცია
სქესობრივი უძლურება, იმპოტენცია (erectus) — მდგომარეობა, როდესაც ერექციის შესუსტების გამო მამაკაცი მთლიანად ან ნაწილობრივ ვერ ასრულებს სქესობრივ აქტს. სქესობრივი უძლურების გამომწვევი მიზეზი შეიძლება იყოს ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციური მოშლილობა, ნერვული სისტემის ორგანული დაზიანება, უროლოგიური და ენდოკრინული დაავადებანი, ნარკოტიკებისა და ალკოჰოლური სასმელების ჭარბად მიღების გამო, ზურგის ტვინის ერექციისა და ეაკულაციის ცენტრების ქრონიკული ინტოქსიკაცია და სხვა. ზოგჯერ სქესობრივი უძლურებას იწვევს გონებრივი და ფიზიკური გადაღლა, ემოციური დაძაბვა, საკუთარ შესაძლებლობებში დაურწმუნებლობა და სხვა.
მკურნალობა: სქესობრივი უძლურების გამომწვევი მიზეზის ლიკვიდაცია; ფსიქოთერაპია (განსაკუთრებით ფსიქოგენური ფაქტორებით გამოწვეული სქესობრივი უძლურების დროს); საერთო გამაჯანსაღებელი მკურნალობა; სამკურნალო ფიზკულტურა; ფიზიოთერაპიული პროცედურები. თუ სქესობრივი უძლურებას დაერთვის უხალისობა, უძილობა, საერთო სისუსტე, შრომისუნარიანობის დაქვეითება და სხვა, ფსიქოთერაპიასთან ერთად იყენებენ საძილე და სედატიურ საშუალებას,
პროფილაქტიკა: კვების, შრომისა და დასვენების რეჟიმის მოწესრიგება: თამბაქოს წევისა და ალკოჰოლიანი სასმელების ჭარბად მიღების აღკვეთა.
მონტენეგრო-ნატოს ურთიერთობები
მინი|462x462პქ|მონტენეგრო "ნატოში" გაწევრიანდა 2017 წელს. მონტენეგროს გაწევრიანება ჩრდილო-ატლანტიკური ხელშეკრულების ორგანიზაციაში, ანუ ნატოში, მოხდა 2017 წლის 5 ივნისს. 2009 წლის დეკემბერში, მონტენეგროს მიენიჭა "წევრობის სამოქმედო გეგმა", რაც წარმოადგენს ორგანიზაციაში გაწევრიანების განაცხადის ფინალურ საფეხურს. მონტენეგრომ ფორმალური მიწვევა ალიანსისგან მიიღო 2015 წლის 2 დეკემბერს, ხოლო გაწევრიანების მოლაპარაკებები დასრულდა 2016 წლის 19 მაისს, გაწევრიანების პროტოკოლის საგარეო მინისტრების ხელმოწერით. მონტენეგრო "ნატოს" ოფიციალურად შეუერთდა 2017 წლის 5 ივნისს.
წინაპირობები
სერბეთისა და მონტენეგროს სახელმწიფო კავშირი გახდა "ნატოს" პროგრამის პარტნიორობა მშვიდობისთვის (PfP) წევრი 2003 წლის ივნისში. მონტენეგრომ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა 2006 წლის 3 ივნისს და მალევე გახსნა "ნატოს" მუდმივი მისია ბრიუსელში. ახლადშექმნილი ქვეყანა შემდგომში შეუერთდა PfP-ს 2006 წლის რიგის სამიტზე. 2007 წლის ნოემბერში მონტენეგრომ ხელი მოაწერა ტრანზიტულ შეთანხმებას "ნატოსთან" და ალიანსის ჯარისკაცებს მისცა ქვეყნის ტერიტორიაზე ჯარის გადაყვანის უფლება. შემდეგ, მონტენეგრომ ხელი მოაწერა აშშ-სთან შეთანხმებას, რომლის თანახმადაც ის გაანადგურებდა თავის ვადაგასულ შეიარაღებას, როგორც "ნატოს" წევრობის წინაპირობას. 2007 წლის მიწურულს, მონტენეგროს თავდაცვის მინისტრმა ბორო ვუჩინიჩმა თქვა, რომ მონტენეგრო გაახშირებდა ალიანსში გაწევრიანების მოლაპარაკებებს 2008 წლის ბუქარესტის სამიტის შემდეგ. მონტენეგრო შევიდა ინტენსიურ დიალოგში "ნატოსთან" 2008 წლის აპრილში და მიიღო "ინდივიდუალური პარტნიორობის სამოქმედო გეგმა" 2008 წლის ივნისში. ის მიიწვიეს "ნატოს" ასპირანტების "ადრიატიკის ქარტიაში" გასაწევრიანებლად 2008 წლის 25 სექტემბერს. შემდეგ, ქვეყანამ განაცხადი შეიტანა "წევრობის სამოქმედო გეგმაზე" პრემიერ-მინისტრ მილო ჯუკანოვიჩის მხარდაჭერით 2008 წლის 5 ნოემბერს, რაც მიენიჭა 2009 წლის დეკემბერში. ასევე, მონტენეგრო 2009 წლის მაისიდან "ნატოს" ასპირანტების "ადრიატიკის ქარტიის" სრული წევრია.
მონტენეგრომ დაიწყო თავისი შეიარაღებული ძალებით წვლილის შეტანა "ნატოს" საგარეო სამხედრო ოპერაციებში. ქვეყანამ განათავსა 40 ჯარისკაცი, 3 წევრიანი სამხედრო სამედიცინო გუნდი და 2 ოფიცერი 2010 წელს ავღანეთში გერმანელთა მმართველობის ქვეშ. ასევე, მონტენეგროელი მშვიდობისმყოფელები განთავსდნენ ლიბერიასა და სომალიში.
მონტენეგრომ, ასევე მიიღო წევრობის შესახებ შეთავაზება "ნატოს" რამდენიმე წევრი ქვეყნისგან, რომელთა შორის იყვნენ რუმინეთი, თურქეთი, გერმანია და აშშ.
2013 წლის დეკემბერში გაზეთმა Dnevne Novine დაწერა, რომ "ნატომ" გადაწყვიტა თავის რიგებში მონტენეგროსთან ერთად მიეღო მაკედონია, რასაც ბლოკავდა საბერძნეთი მაკედონიის სახელწოდების თაობაზე უთანხმოების დროს და ამან ნაკლებად სავარაუდო გახადა მაკედონიის გაწევრიანება 2014 წელს.
2014 წლის მარტში მონტენეგროს პრემიერ-მინისტრმა მილო ჯუკანოვიჩმა გამოხატა სურვილი "ნატოში" გაწევრიანების შესახებ და 2014 წლის მაისში გამოთქვა იმედი, რომ ამავე წლის სექტემბერში გასამართ "ნატოს" სამიტზე ხელს შეუწყობდნენ მონტენეგროსთვის მოწვევის გაგზავნას. რუსეთის ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტიის დეპუტატმა, ნაციონალისტმა მიხაილ დეგტიარეევმა მონტენეგროს ხელისუფლება გააფრთხილა, რომ "ნატოს" წევრობა მას "რუსული რაკეტების ლეგიტიმურ სამიზნედ" აქცევდა.
2014 წლის 29 მაისს, სლოვენიელმა (კარელ ერჯავეჩი და რომან იაკიჩი) და ხორვატმა (ვესნა პუსიჩი და ანტე კოტრომანოვიჩი) საგარეო და თავდაცვის მინისტრებმა "ნატოს" გენერალურ მდივანს გაუგზავნეს წერილი, სადაც ხაზი გაუსვეს ალიანსში მონტენეგროს მიწვევის მნიშვნელობას. სლოვენიელმა თავდაცვის მინისტრმა, ასევე განაცხადა, რომ იგი მონტენეგროსთვის მოწვევის მიღებას მოელოდა უელსში გასამართ "ნატოს" 2014 წლის სამიტზე. თუმცა, მოგვიანებით, "ნატომ" გამოაცხადა, რომ მიმდინარე წელს ის არ შესთავაზებდა წევრობას არცერთ ახალ ქვეყანას. ანალიტიკოსებმა დაადასტურეს ეს, როგორც ნიშანი იმისა, რომ "ნატოს" წევრები აღმოსავლეთით ალიანსის გაფართოების მიმართ სკეპტიკურები გახდნენ რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის შემდგომ. კერძოდ, ისინი ღელავდნენ, რომ რუსეთი უსაფრთხოების ახალ გარანტიებთან დაკავშირებით ვაჭრობას დაიწყებდა მის ახლო მეზობლებთან.
2014 წლის ივნისში, "ნატოს" მაშინდელმა გენერალურმა მდივანმა ანდერს ფოგ რასმუსენმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ ალიანსი გახსნიდა "ინტენსიურ საუბრებს" მონტენეგროს გაწევრიანებასთან დაკავშირებით 2015 წლის ბოლომდე, მაგრამ მონტენეგრო ვერ მიიღებდა მოწვევას სექტემბრის სამიტზე. მონტენეგროს პროგრესის შემდგომი შეფასება მოსალოდნელი იყო, რომ მოხდებოდა 2015 წლის მიწურულისთვის. ალტ=Two women in western attire walk outdoors on a red carpet along a line of soldiers in formal uniforms with rifles.|მინი| თავდაცვის მინისტრი მილიცა პეიანოვიჩ-ჯურიშიჩი 2015 წლის დეკემბერში ეწვია [[სლოვენია|სლოვენიას, რათა განეხილა მონტენეგროს მიწვევა ნატოში გაწევრიანების შესახებ. ]] ალიანსმა ფორმალური მოწვევა გააკეთა 2015 წლის 2 დეკემბერს. გაწევრიანების ფინალური მოლაპარაკებები დაიწყო 2016 წლის თებერვალში და დასრულდა მაისში, რამაც საშუალება მისცა მონტენეგროს მიეღო "დამკვირვებლის" სტატუსი, სხვა წევრების, ისევე, როგორც პარლამენტის მხრიდან რატიფიკაციის მოლოდინში.
პრორუსული ოპოზიციური პარტიები ამტკიცებდნენ, რომ "ნატოს' წევრობაზე რეფერენდუმი 2016 წლის ოქტომბრის საპარლამენტო არჩევნების პარალელურად უნდა ჩატარებულიყო, თუმცა მთავრობა ამბობდა, რომ არჩევნები ამ საკითხის შესახებ იყო დე-ფაქტო პლებისციტი. "ნატოს" მხარდამჭერი პარტიები დაწინაურდნენ არჩევნების შედეგებში.
ამერიკის შეერთებული შტატების სენატმა კენჭი უყარა რატიფიკაციის რეზოლუციას ("რატიფიკაციისთვის რჩევისა და თანხმობის რეზოლუცია" - ხელშეკრულების დოკ. 114-12) 2017 წლის 28 მარტს. პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა ხელი მოაწერა საპრეზიდენტო მემორანდუმს 2017 წლის 11 აპრილს. თითოეული წევრი სახელმწიფოს მხრიდან რატიფიკაცია დასრულდა ესპანეთის რატიფიკაციით 10 მაისს. 2017 წლის 28 აპრილს მონტენეგროს პარლამენტმა განახორციელა გაწევრიანების ხელშეკრულების რატიფიკაცია. მონტენეგრო ოფიციალურად შეუერთდა "ნატოს", როგორც წევრი სახელმწიფო, 2017 წლის 5 ივნისს.
"ნატოში" მონტენეგროს გაწევრიანებაზე რუსეთის მთავრობის რეაქცია იყო ძალიან მტრული, რამაც კულმინაციას მიაღწია 2016 წლის 16 ოქტომბერს სახელმწიფო გადატრიალების ინსცენირებით. ამ დღეს იყო საპარლამენტო არჩევნები, რომელიც მონტენეგროელი თანამდებობის პირების განცხადებით, თითქოსდა მოიცავდა პრემიერ-მინისტრის, მილო ჯუკანოვიჩის მკვლელობას. გადატრიალებაში მონაწილეობდნენ რუსი ეროვნებები, მათ შორის, პოლონეთიდან ადრე გაძევებული რუსი სამხედრო დაზვერვის ოფიცერი. ამის შემდეგ ქვეყნებს შორის დაძაბულობა გაგრძელდა.
პოლიტიკური შეხედულებები
მმართველი "მონტენეგროს სოციალისტების დემოკრატიული პარტია" და "მონტენეგროს სოციალ-დემოკრატიული პარტია" ინარჩუნებენ ძლიერ სურვილს "ნატოში" გაწევრიანების თაობაზე. 2009 წლის დასაწყისში, მათ წამოიწყეს 2 წლიანი კამპანია "ნატოში" გაწევრიანების მიზნით, რომელიც იმართებოდა "MAPA"-ის მედია სააგენტოს თეატრალური რეჟისორის რადმილა ვოევოდიჩის მიერ. პრემიერ-მინისტრ მილო ჯუკანოვიჩის მმართველი კოალიცია ამტკიცებს, რომ მონტენეგროს არ შეუძლია დარჩეს ნეიტრალური და "ნატოსა" და "ევროკავშირს" მიიჩნევს ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის საერთო პროცესად. გამოკითხვის დემოგრაფიული სურათის მიხედვით, პროსერბული ან პრორუსული პოლიტიკური ორიენტაციის მქონე მოქალაქეები, აღმოსავლეთის მართლმადიდებელი ქრისტიანი კონსერვატორები, ქალები და განათლებამიუღებლები წარმოადგენენ იმ ჯგუფებს, რომლებიც მხარს არ უჭერენ "ნატოს" წევრობას. კამპანია გარკვეულწილად წარმატებული იყო, მაგრამ დაიმსახურა კრიტიკა "ნანსენის დიალოგის ცენტრის" მხრიდან იმის გამო, რომ გააკეთა მნიშვნელოვანი ფინანსური ინვესტიცია მიკერძოებულ და პროპანგანდისტულ კამპანიაში რეცესიის დროს. ამის პირდაპირი პასუხი იყო, სერბული ნაციონალისტური ჯგუფის შექმნა, რომელმაც წამოიწყო "არა ნატოს" კამპანია, ოღონდ უფრო მცირე მასშტაბით.
იუგოსლავიის ფედერალურ რესპუბლიკაში "ნატოს" 1999 წლის კამპანია და მისი სამოქალაქო დანაკარგები მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ალიანსში მონტენეგროს გაწევრიანების მიმართ ოპოზიციის საქმეში.
წამყვანი ოპოზიციური პოლიტიკური პარტია, "მონტენეგროს სოციალისტური ხალხის პარტია" ჯერ არ ჩამოყალიბებულა "ნატოს" წევრობის შესახებ საკითხის თაობაზე. მიუხედავად ევროპული ინტეგრაციის ძლიერი მხარდაჭერისა, ისინი რჩებიან აზრზე, რომ "ევროკავშირი" და "ნატო" სხვადასხვა გზაა და ემხრობიან რეფერენდუმის ჩატარებას. SNP CG, ზოგადად, თავს არიდებს პირდაპირ პასუხს, მაგრამ არაპირდაპირ ეწიააღმდეგება "ნატოს" წევრობას. "ახალი სერბული დემოკრატია" "ნატოს" წევრობის აშკარა მოწინააღმდეგეა და დარწმუნებულია, რომ რეფერენდუმში უარყოფითი პასუხი დაფიქსირდება. "მოძრაობა ცვლილებებისთვის" სრულიად ნეიტრალურია, მხარს უჭერს რეფერენდუმის ჩატარებას და აღიარებს მის შედეგებს. "სტრატეგიული მარკეტინგის" გამოკითხვების თანახმად, კითხვაზე უნდა ჩატარებულიყო თუ არა რეფერენდუმი, რესპონდენტების 72%-მა დადებითი პასუხი გასცა. CATI-ის გამოკითხვებით 2009 წლის 11-15 დეკემბერს "ნატოს" წევრობაზე შემდეგი შედეგები დაფიქსირდა: 44% - წინააღმდეგი, 40% - მომხრე, ხოლო 8% - არ არის დარწმუნებული. 2009 წლის ოქტომბერში გამოქვეყნებული გამოკითხვის თანახმად, მონტენეგროს მოსახლეობის 31,2% ემხრობოდა "ნატოს" წევრობას, ხოლო 44% - ეწინააღმდეგებოდა. 2014 წლის მარტში Ipsos-ის მიერ ჩატარებული გამოკითხვის მიხედვით, 46% - იყო თანახმა, ხოლო 42% - წინააღმდეგი. 2015 წლის დეკემბრის გამოკითხვამ დაადგინა, რომ 47% მხარს უჭერდა ალიანსში გაწევრიანებას, 39% იყო წინააღმდეგი, ხოლო 14%-ს არ ჰქონდა გადაწყვეტილი.
ოპოზიციური პარტიები, მათ შორის, "მონტენეგროს სოციალისტური ხალხის პარტია" ამტკიცებდა, რომ წევრობა უნდა გადაწყვეტილიყო ეროვნულ რეფერენდუმზე. მთავრობის მიერ "ნატოში" გაწევრიანების განზრახვის გამოცხადებას მოჰყვა ფართო საპროტესტო აქციები, რომელსაც მხარს უჭერდნენ პროსერბული პარტიები. აქციები გაიმართა ქალაქ პოდგორიცაში 2015 წლის ოქტომბრის შუა რიცხვებში და კულმინაციას მიაღწია დედაქალაქში 24 ოქტომბერს. ჯუკანოვიჩმა სერბეთი და რუსეთი დაადანაშაულა ამ მოვლენების მხარდაჭერაში.
მმართველ კოალიციაში განხეთქილება მოხდა 2016 წლის იანვარში.
"ნატოს" წევრობა იყო დებატების საგანი 2016 წლის ოქტომბრის საპარლამენტო არჩევნების დროს. "სოციალისტების დემოკრატიულმა პარტიამ", რომელიც მონტენეგროს მართავდა 1991 წლიდან და მხარს უჭერს წევრობას, მოსახლეობის 41%-იანი მხარდაჭერით მოიგო არჩევნები.
სრული წევრობა
2017 წლის 5 ივნისს მონტენეგრო გახდა ნატოს რიგით 29-ე წევრი, როდესაც მან გაწევრიანების შესახებ დოკუმენტი შეიტანა "ჩრდილო-ატლანტიკური ხელშეკრულების ორგანიზაციაში" აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტთან ერთად ვაშინგტონში. 2017 წლის 7 ივნისს მონტენეგროს დროშა აფრიალდა "ნატოს" ოფისის თავზე, რა დროსაც გაიმართა გაწევრიანების აღმნიშვნელი სპეციალური ცერემონია. დროშის აღმართვის ცერემონიები, ასევე პარალელურად ჩატარდა მონსში, "მოკავშირეთა მეთაურობის ოპერაციების", ხოლო ნორფოლკში (ვირჯინია), "მოკავშირეთა მეთაურობის ტრანსფორმაციების" ფარგლებში.
სქოლიო
<references group="" responsive="0">
ვიშნევე (სკადოვსკის რაიონი)
ვიშნევე (Вишневе) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის სკადოვსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 377 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სკადოვსკის რაიონის სოფლები
თამარ გიორგობიანი
თამარ გიორგობიანი (დ. 17 სექტემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1986–1988 წლებში იყო გორის სასწრაფო დახმარების სადგურის ექიმი. 1989–1992 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის გადაუდებელი თერაპიისა და კლინიკური ტოქსიკოლოგის კათედრის ასპირანტი, შემდეგ ამავე კათედრის ასისტენტი. ავტირია 9 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებშიც ძირითადად გაშუქებულია პულმონოლოგიისა და ტოქსიკოლოგიის საკითხები.
1993 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კუჭქვეშა ჯირკვლის გარესეკრეტორული ფუნქციის ზოგიერთ მაჩვენებელთა შესწავლის მნიშვნელობა მწვავე პნევმონიით დაავადებულებში.“
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:ქართველი ექიმები
არღუნი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
არღუნი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. ჭონქაძის თემის შემადგენლობაში. მდებარეობს ალევის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე დუშეთისხევის (არაგვის შენაკადი) სათავეში. ზღვის დონიდან 1200 მ სიმაღლეზე. ქალაქ დუშეთიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 163 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნოვუ-აირანუ
ნოვუ-აირანუ (Novo Airão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონენსის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 489 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 37 771.246 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.41 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნოვოტროევკა (მელეუზის რაიონი)
ნოვოტროევკა (Яңы Троевка; Новотроевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზირგანი, რომელიც დაშორებულია 17 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100%).
სქოლიო
კატეგორია:მელეუზის რაიონის სოფლები
1148
თარიღი უცნობია
*
სტადიო ოლიმპიკო
სტადიო ოლიმპიკო — სტადიონი რომში, საშინაო მატჩებს სტადიონზე მართავენ საფეხბურთო კლუბები ლაციო და რომა. იტევს 72,481 მაყურებელს და სიდიდით მეორე საფეხბურთო არენაა იტალიაში. უეფა-ს კლასიფიკაციით ხუთვარსკვლავიანი სტადიონია. მშენებლობა დასრულდა 1937 წელს. აქ გაიმართა 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები, 1990 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის შეხვედრები, მათ შორის ჩემპიონატის ფინალური დაპირისპირება. სტადიო ოლიმპიკომ 1977, 1984, 1996 და 2009 წლებში უმასპინძლა ევროპის ჩემპიონთა თასის/ჩემპიონთა ლიგის ფინალურ შეხვედრებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომი კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:ოლიმპიური სტადიონები
სან-მარინოს გერბი
სან-მარინოს გერბი — დაახლოებით XIV საუკუნეში შექმნილი გერბი. მისი ოფიციალურად დამტკიცების თარიღად მიჩნეულია 1862 წლის 6 აპრილი.
გერბის XX საუკუნის შუა პეიროდამდელ ოფიციალურ დიზაინთან დაკავშირებით მცირე მტკიცებულებები არსებობს. დროშების შესახებ პოპულარული ჟურნალის „The Flag Bulletin“-ის 1963-64 წლის ზამთრის გამოშვების 31-ე გვერდზე აღნიშნული იყო, რომ „სან-მარინოს დროშისა და გერბის ოფიციალური ფირფიტა, წარმოადგენდა სან-მარინოს მთავრობის საჩუქარს, ნიუ-იორკში მათი კონსულის მეშვეობით.“ 1963 წლის მარტიდან თავდაპირველად ეს ფირფიტა გამოქვეყნდა რესპუბლიკის ოფიციალურ გზამკვლევში. 2011 წელს, ახალმა „კანონმა სან-მარინოს დროშისა და გერბის“ შესახებ მიიღო ოდნავ გამარტივებული გერბის დიზაინი, მთავარი ცვლილებები შეეხო ტოტებს, რომლებსაც განტოტებები აღარ ჰქონდათ, კოშკებს რომლებიც მრგვალი ფორმის მაგივრად ოთხკუდხედები გახდნენ და ფანჯრებს, რომლებიც ახლა „სინისტერის“ მიმართულებით არიან განლაგებულნი.
აღწერა
გერბის ოფიციალური აღწერილობა:
გერბის კომპონენტები დეტალურად:
სქოლიო
კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:სან-მარინოს ეროვნული სიმბოლოები
ბურკინა-ფასო 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბურკინა-ფასო ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საპილოტე ეპიზოდი (დაკარგულები)
საპილოტე ეპიზოდი ― ამერიკული სატელევიზიოს შოუს, დაკარგულების ორნაწილიანი საპილოტე ეპიზოდი. პირველი ეპიზოდი ABC-ის ეთერში 2004 წლის 22 სექტემბერს, ხოლო მეორე ეპიზოდი ერთი კვირის შემდეგ, 29 სექტემბერს გავიდა. ორივე ნაწილის რეჟისორი ჯეი ჯეი აბრამსი, რომელიც დეიმონ ლინდელოფთან ერთად ორივე ეპიზოდის სცენარისტიც იყო. გადაღებები ჰავაიში, კუნძულ ოაჰუზე მიმდინარეობდა. საპილოტე ეპიზოდის გადაღებები დაახლოებით, 10-14 მილიონი $ დაჯდა, რაც დიდწილად Lockheed L-1011 TriStar-ის შეძენით, გადაყვანითა და დანაწევრებით იყო გამოწვეული, რომელიც რეის 815-ის კატასტროფის წარმოდგენისთვის გამოიყენეს. გადაღებების პროცესში სამსახიობო შემადგენლობაში ბევრი ცვლილება შევიდა, როგორც მსახიობების შერჩევასთან, ისე მათ ქცევებთან და ისტორიასთან დაკავშირებით.
ტელესერიალის საპილოტე ეპიზოდში Oceanic Airlines-ის რეის 815-ის კატასტროფის შემდეგ გადარჩენილთა ისტორიაა მოთხრობილი, რომლებიც ჩამოვარდნის შემდეგ საიდუმლოებით მოცულ კუნძულზე აღმოჩნდებიან. ეპიზოდის ფლეშბექებში სამი პერსონაჟის, ჯეკ შეპარდის (მეთიუ ფოქსი), ქეით ოსტინის (ევანჯელინ ლილი) და ჩარლი პეისის (დომინიკ მონაჰენი) თვითმფრინავის ჩამოვარდნამდე და თვითმფრინავში ყოფნის ამბებია ნაჩვენები. თხრობის ტექნიკა მომდევნო ეპიზოდების უმრავლესობისთვისაც საერთოა. დაკარგულების საპილოტე ეპიზოდი კრიტიკოსების მიერ ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ეპიზოდადაა აღიარებული. ეპიზოდის ორივე ნაწილმა შემდეგში არაერთი ჯილდო მოიპოვა, პირველმა ნაწილმა კი საპილოტე ეპიზოდებს შორის რეკორდიც დაამყარა ― ის 18.6-მა მილიონმა მაყურებელმა ნახა.
ნაწილი I
ორიენტაციადაკარგული ჯეკ შეპარდი ჯუნგლებში იღვიძებს და ყვითელ ლაბრადორ რეტრივერს მიჰყვება უკან. პლაჟზე გასული აღმოაჩენს, რომ Oceanic Flight 815, თვითმფრინავი, რომლითაც სიდნეიდან ლოს-ანჯელესამდე მიემგზავრებოდა, სანაპიროზეა ჩამოვარდნილი. შეპარდი ექიმია და რამდენიმე დაშავებულს სასწრაფო დახმარებას აღმოუჩენს. იგი ეხმარება ორსულ კლერ ლიტლტონს და გულ-სისხლძარღვთა რეანიმაციას უტარებს უგონოდ მყოფ როუზ ნადლერს. თავდაპირველი შოკის გავლის შემდეგ ჯეკი მშვიდ ადგილას ინაცვლებს, რათა საკუთარ ჭრილობას უმკურნალოს. იგი ქეით ოსტინს ამჩნევს და ზურგზე ნაკერების დადებაში დახმარებას სთხოვს.
საიდ ჯარა მიდამოს მოწესრიგებისთვის გუნდს აყალიბებს, ხოლო ჰიუგო „ჰორლი“ რეიესი თვითმფრინავის სამზარეულოდან საკვების შეგროვებასა და გადარჩენილთათვის განაწილობას იწყებს. შენონ რუთერფორდი მისი ძმის, ბუნი კარლაილის მიერ შეთავაზებულ შოკოლადზე უარს ამბობს, რადგანაც სჯერა, რომ აუცილებლად გადაარჩენენ. კორეელი ჯინ სუ კვონი მის ცოლს, სუნ ჰვა კვონს ეუბნება, რომ ყოველთვის მის გვერდით იყოს. ღამით გადარჩენილებს ჯუნგლებიდან ხმამაღალი ღრიალისა და ხეების დალეწვის ხმები ესმით.
ბელმონტის ბრძოლა
ბელმონტის ბრძოლა — გაიმართა 1861 წლის 7 ნოემბერს მისისიპის ოლქში, მისური. პირველი საბრძოლო გამოცდა ამერიკის სამოქალაქო ომში, სადაც დაპირისპირებულ მხარეებს წარმოადგენდნენ ულის გრანტი, საკავშირო არმიის მომავალი გენერალი და შეერთებული შტატების საბოლო პრეზიდენტი და გენერალ-მაიორი ლეონიდას პოლკი.
საპილოტე ეპიზოდი (დაკარგულები)
ნაწილი I
მომდევნო დილით ჯეკი და ქეითი თვითმფრინავის წინა ნაწილიდან გადამცემის წამოსაღებად მიდიან, რომელიც ჯუნგლებში ჩამოვარდა. მათ ჩარლი პეისიც მიჰყვება. სამეული ხეებს შორის შვეულად გაჩრილ თვითმფრინავის წინა ნაწილს პოულობს და იძულებული არიან, აცოცდნენ. ჩარლი სააბაზანოში უჩინარდება, სანამ ჯეკი და ქეითი პილოტს მოაფხიზლებენ. პილოტი აცნობებთ, რომ აფრენიდან 6 საათში თვითმფრინავმა რადიოკავშირი დაკარგა და ფიჯისკენ მობრუნდა, რის შემდეგაც ტურბულენტურ ზონაში აღმოჩნდა. იგი აღნიშნავს, რომ კატასტროფამდე კურსიდან ათასი მილის დაშორებით იყვნენ, რაც იმას ნიშნავს, რომ მათი არასწორ ადგილას ეძებდნენ. იგი გადამცემის გამოყენებას ცდილობს, მაგრამ სიგნალს ვერ იჭერს.
ბელმონტის ბრძოლა
6 ნოემბერს, გრანტი მდინარის ნავით კაიროდან (ილინოისი) შესატევად გადავიდა კონფედერაციის მცირე ფორპოსტზე ბელმონტთან, მისურის მახლობლად, მდინარე მისისიპის გასწვრივ, კონფედერაციის დასაყრდენიდან კოლუმბუსში (კენტუკი). მან თავისი ხალხი მისურის მხრიდან ჩამოიყვანა და ბელმონტისკენ გაემართა. გრანტის ჯარებმა მოულოდნელობისგან განცვიფრებული კონფედერაციის ბანაკი აიღეს და გაანადგურეს იგი. თუმცა, მიმოფანტულმა კონფედერაციულმა ძალებმა რეორგანიზაცია სწრაფად მოახდინეს და გაძლიერდნენ. მდინარის გადაღმა, მძიმე არტილერიის მხარდაჭერით შეტევა განახორციელეს და გრანტის ჯარებს უკან, პანდუკამდე (კენტუკი) დაიხევა აიძულეს. ბრძოლა შედარებით უმნიშვნელო იყო, მაგრამ იმ დროის პრესაში დიდი ყურადღება მიიპყრო.
საპილოტე ეპიზოდი (დაკარგულები)
ნაწილი I
უცებ უცნაური ღრიალის ხმა ისევ ისმის და რაღაც პილოტს თვითმფრინავის გარეთ მიათრევს. სამეული გადამცემს იღებს და გარბის. გაქცევის დროს ჩარლი ეცემა და ჯეკი მის დასახმარებლად უკან ბრუნდება, ხოლო შეშინებული ქეითი უკანმოუხედავად გარბის. მას შემდეგ, რაც უხილავი ურჩხული მიდის, სამეული ისევ ხვდება ერთმანეთს და პილოტის დასახიჩრებულ გვამს ხის კენწეროებზე აღმოაჩენენ.
ბელმონტის ბრძოლა
ფონი
მინი|400x400პქ|ოპერაციები დასავლეთის თეატრში ბელმონტიდან (1861 წლის ნოემბერი) შილომდე (1862 წლის აპრილი) ომის დასაწყისში, კრიტიკულ მდგომარეობაში მყოფმა სასაზღვრო შტატმა კენტუკიმ, პრო-კონფედერაციული გუბერნატორით, მაგრამ ძირითადად პროკავშირის საკანონმდებლო ორგანოთი, მოწინააღმდეგე მხარეებს შორის ნეიტრალიტეტი გამოაცხადა. პროკონფედერაციული კენტუკელები ტენესის შტატში ჩარიცხვის მიზნით გადავიდნენ, მაგრამ კავშირის მამაკაცებმა ღიად შექმნეს რეკრუტირების ბანაკი კენტუკის შიგნით, რითიც არღვევდნენ შტატის ნეიტრალიტეტს.
საპილოტე ეპიზოდი (დაკარგულები)
ფლეშბექები
ტურბულენტობის გამო თვითმფრინავი შექანდება, რაც როუზს აშინებს. იგი ჯეკის გვერდით ზის და საუბრობენ, როდესაც როუზი აღნიშნავს, რომ მისი ქმარი სააბაზანოშია. ტურბულენტობა ძლიერდება, თვითმფრინავი ვარდნას იწყებს, ერთ-ერთ მგზავრს თავში ჩემოდანი ხვდება და ჟანგბადის ნიღბები ეშვება.
ბელმონტის ბრძოლა
ფონი
საპასუხოდ, კონფედერაციის მაინორ-გენერალმა ლეონიდას პოლკმა 1861 წლის 3 სექტემბერს კენტუკში გადაიყვანა კონფედერაციული ძალები და დაიკავა კოლუმბი, რომელიც მდინარე მისისიპს გადაჰყურებს. სამი დღის შემდეგ კავშირის გენერალმა ულის გრანტმა დაიპყრო პადუკა. გრანტმა, სამხრეთ-აღმოსავლეთ მისურის ოლქის მეთაურმა, თეატრის მეთაურს, მაინორ-გენერალ ჯონ ფრემონტს კოლუმბის თავდასხმის ნებართვა სთხოვა, მაგრამ ბრძანება არ მოსულა. მომდევნო ორი თვის განმავლობაში მხოლოდ შეზღუდული დემონსტრაციები ჩატარდა კონფედერატების წინააღმდეგ.
ფრემონტმა შეიტყო, რომ კონფედერატები არკანზასში თავიანთი ძალების გაძლიერებას გეგმავდნენ და 1 ნოემბერს გრანტს უბრძანა, რომ კოლუმბსკონფედერატების არკანზასში მობილიზება შეეჩერებინა.გრანტმა დაახლოებით 3000 კაცი გაგზავნა პოლკოვნიკ რიჩარდ ოგლსბის მეთაურობით მისურის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, თუმცა შეიტყო, რომ კონფედერაციული ძალები მისურიში გადადიოდნენ, ამიტომ დამატებითი ძალები გაგზავნა. გრანტმა ბელმონტზე თავდასხმა, საბორნე და სამი ქოხისგან შემდგარ პატარა სოფელზე, პირდაპირ მდინარის გადაღმა, კოლუმბიდან. გრანტის საექსპედიციო სარდლობა 3114 ოფიცერსა და კაცს შეადგენდა და ორ ბრიგადად იყო ორგანიზებული.
როდესაც ბელმონტამდე მიაღწია, გრანტმა ჯონსტონის აღება გადაწყვიტა.
ბრძოლა
მარჯვნივ|მინი|305x305პქ| Belmont Battlefield-ის ბირთვისა და სასწავლო ტერიტორიების რუკა ამერიკული Battlefield Protection პროგრამის მიერ 7 ნოემბერს, დილის 8:30 საათზე, გრანტის ძალები დაეშვნენ ჰანტერის ფერმაში, ბელმონტის ჩრდილოეთით 3 მილის დაშორებით, კოლუმბუსში მდებარე ექვსი კონფედერაციული ბატარეის დიაპაზონიდან. მან თავისი კაცები სამხრეთისკენ გაემართა ერთი გზის გასწვრივ, ასუფთავებდა დაბრკოლებებს ჩამოვარდნილი ხეებისგან, რომლებიც ქმნიდნენ აბატისს. ბელმონტიდან ერთი მილის დაშორებით, მათ შექმნეს საბრძოლო ხაზი სიმინდის მინდორში. ხაზი შედგებოდა ილინოისის 22-ე ქვეითთა, მე-7 აიოვას ქვეითთა, 31-ე ილინოისის ქვეითთა, 30-ე ილინოისის ქვეითთა და 27-ე ილინოისის ქვეითთაგან, შერეული კავალერიის ასეულთან. კონფედერაციის საბრძოლო ხაზი, ბელმონტის ჩრდილო-დასავლეთით დაბალ ქედზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ, შედგებოდა მე-12 ტენესის ქვეითი, მე-13 არკანზას ქვეითთა, 22-ე ტენესის ქვეითთა, 21-ე ტენესის ქვეითთა და მე-13 ტენესის ქვეითთაგან.
გრანტის შეტევამ მიიყვანა კონფედერაციის შეტაკების ხაზზე და დილის დარჩენილ ნაწილს ორივე არმია, რომელიც შედგებოდა მწვანე ახალწვეულებისგან, წინ მიიწევდა და არაერთხელ დაბრუნდა უკან. ღამის 2 საათისთვის ბრძოლა ცალმხრივი გახდა, რადგან ბალიშის ხაზის ნგრევა დაიწყო და ჯონსტონისკენ გაბრუნდა. მოწესრიგებულმა უკან დახევამ დაიწყო პანიკა, როდესაც ოთხი ფედერალური საველე ნაწილი გაიხსნა უკანდახევ ჯარისკაცებზე. 31-ე ილინოისის ზალპმა მოკლა ათობით კონფედერატი, ხოლო კავშირის ჯარისკაცები თავს დაესხნენ სამი მხრიდან და შევიდნენ ბანაკში. კონფედერაციებმა მიატოვეს თავიანთი ფერები და არტილერია და გაიქცნენ მდინარისკენ და ცდილობდნენ გაქცევას. გრანტი მუდმივად ფრონტზე იყო და თავის კაცებს ხელმძღვანელობდა. მის ცხენს ესროლეს ქვემოდან, მაგრამ მისმა თანაშემწემ კაპიტანმა უილიამ ს. ჰილერმა შესთავაზა მისი მთაზე და გრანტმა განაგრძო ლიდერობა.
შემდგომი
კონფედერატები ბელმონტს სამხრეთის გამარჯვებად თვლიდნენ, რადგან გრანტმა შეტევა მოაწყო და გააძევა. პოლკის უფროსმა, გენერალმა ალბერტ სიდნი ჯონსტონმა აღნიშნა, რომ "7 ნოემბერი შეავსებს ნათელ ხარვეზს ჩვენს სამხედრო მატიანეში და მადლიერებით გაიხსენებს სამხრეთის ვაჟებსა და ქალიშვილებს". 7 ნოემბრის საღამოს და 8 ნოემბრის დილას, გრანტმა გაიხსენა ნაწილები, რომლებიც მან შეუკვეთა მისურისა და კენტუკიში. კავშირის ერთ-ერთმა ჯარისკაცმა კომენტარი გააკეთა: "აბა, გრანტი ბელმონტში მათრახით დაარტყა და ამან შეაშინა იგი ისე, რომ მან ყველა ჩვენი ბრძანება გასცა და ყველა ჯარი იძულებითი ლაშქრებით დააბრუნა ძველ სადგურებზე." თუმცა, გრანტი ამ ბრძოლას სულ სხვანაირად უყურებდა. თავის მემუარებში ის ამბობს: „ორი ობიექტი, რომლებზეც ბელმონტის ბრძოლა გაიმართა, სრულად შესრულდა. მტერმა უარი თქვა კოლუმბისგან ჯარების გამოყოფაზე. მისი დანაკარგები ძალიან მძიმე იყო ომის იმ პერიოდისთვის“
კავშირის დანაკარგებმა შეადგინა 607 (120 დაღუპული, 383 დაჭრილი და 104 ტყვედ ჩავარდნილი ან დაკარგული). კონფედერაციის მსხვერპლი ოდნავ მეტი იყო - 641 (105 მოკლული, 419 დაჭრილი, 106 ტყვედ ჩავარდნილი და 11 დაკარგული). ბრძოლის საყურადღებო შედეგი იყო გრანტის მიერ მიღებული საბრძოლო და დიდი დანაყოფების სარდლობის გამოცდილება. მან ასევე მისცა პრეზიდენტ აბრაამ ლინკოლნს, რომელიც სასოწარკვეთილი იყო იმით, რომ მისი არმია სადღაც თავს დაესხმებოდა კონფედერაციებს, გრანტის დადებითი შთაბეჭდილება.
ბელმონტის ავენიუ ჩიკაგოში, ილინოისში, ამ ბრძოლის სახელი ეწოდა.
ადრე გამაგრებული ადგილი კენტუკის მხარეზე დასახელდა კოლუმბუს-ბელმონტის სახელმწიფო პარკად, მიმდებარე ტერიტორიაზე განხორციელებული სამხედრო ოპერაციების აღსანიშნავად.
კამპ ნოუ
„კამპ ნოუ“ ერთ-ერთია იმ მცირე ევროპული სტადიონებიდან, რომლებსაც უეფა ხუთი ვარსკვლავით აფასებს.
სტადიონის ტერიტორიაზე მდებარეობს ბარსელონას თანამშრომლების ოფიციალური ცენტრი, ხელმძღვანელობის ოფისი და საფეხბურთო კლუბის მუზეუმი, რომელიც კატალონიაში ყველაზე ხშირად წვევადი მუზეუმია. გარდა ამისა „კამპ ნოუ“ წარმოადგენს მთავარ ნაწილს კომპლექსისა, რომელშიც ასევე შედის „მინი-ესტადი“ (Mini estadi) — ოციათასიანი სტადიონი, რომელზეც ვარჯიშობენ კლუბის სპორტული სკოლის გუნდები; „ლა მასია“ (La Masía) — შენობა, სადაც ცხოვრობენ კლუბის ყველაზე ახალგაზრდა აღზრდილები; და „პალაუ ბლაუგრანა“ (Palau Blaugrana) — 8 000 მაყურებელზე გათვლილი კორპუსი, სადაც გამოდიან კლუბის კალათბურთის, ჰენდბოლის, ჰოკეისა და მინი-ფეხბურთის გუნდები.
მინი|230px|მარცხნივ|კამპ ნოუ. 2007 წლის სექტემბერში კლუბმა მიიღო პროექტი სტადიონის რესტრუქტურიზაციის შესახებ, რაც დაკავშირებული იყო მისი გახსნის დღიდან 50 წლის იუბილესთან. გაკეთდა საერთაშორისო კონკურსი, რომლის დროსაც არქიტექტორებმა მთელი მსოფლიოდან წარმოადგინეს საკუთარი პროექტები. ჟიურის შემადგენლობაში შევიდნენ კლუბის წარმომადგენლები, სახელმწიფო ადმინისტრაციისა და კატალონიელი არქიტექტორების ასოციაციის წევრები. 2007 წლის 18 სექტემბერს გამოვლინდა გამარჯვებული — იგი გახდა ინგლისური ფირმა „ფოსტერსი და პარტნიორები“, რომელიც ცნობილი იყო ახალი სტადიონის, „უემბლის“ აგებით, ასევე მიიოს ვიადუკის, კოლსეროლის კოშკებისა და ნიო-იორკში ახალი სავაჭრო ცენტრის მშენებლობებით. პროექტის მოდელი პირველად პუბლიკას წარუდგინეს „ბარსელონასა“ და „სევილიას“ შორის მატჩის დაწყების წინ, რომელიც გაიმართა 2007 წლის 22 სექტემბერს. თავდაპირველი ბიუჯეტი შეადგენდა 250 მილიონ ევროს.
სქოლიო
კატეგორია:ბარსელონა კატეგორია:ესპანეთის საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:ბარსელონა (საფეხბურთო კლუბი)
1 მაისი
1 მაისი — გრიგორიანული კალენდრის 121-ე დღე (ნაკიან წლებში - 122-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 244 დღე.