cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აო-პჰანგ-ნგის ეროვნული პარკი
აო-პჰანგ-ნგის ეროვნული პარკი (อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา) — ეროვნული პარკი სამხრეთ ტაილანდში, პჰანგ ნგას პროვინციაში. პარკის ტერიტორია მოიცავს მუეანგ პჰანგ ნგას რაიონისა და ტაკუა თჰუნგის რაიონის სანაპიროებს. პარკის დიდი ნაწილი მოიცავს მალაკის სრუტესა და იქ მდებარე კირქვის კლდოვან კუნძულებს. მათგან ყველაზე მეტად ცნობილია კჰაო პჰინგ კანი, რომელსაც ხშირად „ჯეიმზ ბონდის კუნძულს“ ეძახიან, რადგანაც აქ ბონდის ერთ-ერთი ფილმის, მამაკაცი ოქროს პისტოლეტით გადაღებები მიმდინარეობდა.
აო-პჰანგ-ნგის ეროვნული პარკი ტაილანდის პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა. პარკში ტაილანდის მანგროს ტყეების უდიდესი ნაწილია დაცული. პარკი სამეფო განკარგულებით შეიქმნა და 1981 წლის 29 აპარილს Royal Gazette-ში მოიხსენიეს.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული პარკები კატეგორია:IUCN კატეგორია II კატეგორია:1981 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
აღმოსავლეთ ჰოლშტაინის რაიონი
აღმოსავლეთ ჰოლშტაინის რაიონი (Kreis Ostholstein) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ოიტინი. რაიონი შედის შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 1391,97 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 206 449 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 148 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 01 0 55.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შლეზვიგ-ჰოლშტაინის რაიონები
ვილა-პავანი
ვილა-პავანი (Vila Pavão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნოვა-ვენესიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 672 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.02 კმ²-ზე. ფართობი 433 257 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
შოტლანდიური ენა (მრავალმნიშვნელოვანი)
შოტლანდიური ენა:
პარგოლოვო
პარგოლოვო (Парголово) — დაბა რუსეთში, მუნიციპალური წარმონაქმნი სანქტ-პეტერბურგის ვიბორგის რაიონის შემადგენლობაში. 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით პარგოლოვოს მოსახლეობა უდრის 35 555 ადამიანს. რკინიგზის სადგური სანქტ-პეტერბურგი — ვიბორგის მონაკვეთზე. სადგურის ძველი შენობა გამოსახულია დაბის გერბზე. ღირსშესანიშნავი ადგილებიდან გამოსაყოფია შუვალოვის პარკი, ჩრდილოეთი სასაფლაო; 1995-2001 წლებში აშენდა იოასაფ ბელგოროდელის სახელობის ეკლესია. რევოლუციამდე, სოფელ მე-3 პარგოლოვოში აშენდა ეკლესია, რომელიც აკურთხეს 1914 წელს. იგი 1937 წლამდე მოქმედებდა, ხოლო 1941 წელს ის დაანგრიეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის დასახლებული პუნქტები
კამანის ეკლესია
მინი|220პქ|კამანის ეკლესია კამანის ეკლესია — მდებარეობს საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში, სოფელ შრომის მახლობლად.
ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერა
კამანის ეკლესიის თავდაპირველი მშენებლობა თარიღდება XI საუკუნით. ტაძრის ისტორია დაკავშირებულია წმინდა იოანე ოქროპირის სახელთან, რომელიც კონსტანტინეპოლიდან შავიზღვისპირეთში გადმოასახლეს და ერთ-ერთი ვერსიით აქვე არის დასაფლავებული. ტაძარი წარმოადგენს დარბაზული ტიპის ქვის ნაგებობას, რომელსაც რამდენიმე რესტავრაციის კვალი ეტყობა. XIX საუკუნეში ტაძარი აღადგინეს და იგი ფუნქციონირებდა, როგორც მონასტერი. საბჭოთა კომუნისტური ხელისუფლების წლებში კამანის ტაძარი, ბუნებრივია, არ მოქმედებდა. XX საუკუნის 90-იან წლებში ტაძარს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები, კეთილმოაწყო და აქ დედათა მონასტერი დააარსა აფხაზმა მამულიშვილმა იური ანუამ, რომელიც ტაძრის ქართველ წინამძღვართან - მამა ანდრია ყურაშვილთან ერთად რუსეთ-საქართველოს შორის 1993 წლის საომარი მოქმედებებისას დახვრიტეს.
ამჟამინდელი მდგომარეობა
ტერიტორია ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ტაძრის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება  შეუძლებელია. ძეგლის ფიზიკური მდგომარეობა მძიმეა, ტაძარს აღენიშნება ბზარები.
კამანის ეკლესიას მინიჭებული აქვს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლიხნის ტაძარი
ლიხნის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, გუმბათიანი ტაძარი, მდებარეობს საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ლიხნში. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
წარწერები
მეცნიერ მარი ბროსეს აზრით სიტყვები „მეფობასა ბაგრატ გიორგის ძისასა ინდიქტიონსა ლჱ (38)“, მიუთითებს მოვლენას ბაგრატ IV-ის გამეფებიდან 38-ე წელს, რადგანაც სიტყვა ინდიქტიონი გამოიყენებოდა ასევე მეფეთა მმართველობასთან მიმართებაშიც. შესაბამისად ბაგრატ მეფე გამეფდა 1027 წელს, ხოლო 38 წელი უწევდა 1065-ს.
რუსეთ-საქართველოს ომამდე, ლიხნის ტაძარში დაცული იყო ჩვიდმეტზე მეტი ქართული ფრესკული წარწერა, ასევე ბიბლიური სიუჟეტები, წმინდანთა გამოსახულებები ქართულ-ბერძნული განმარტებითი წარწერებით, მათში მოიხსენიებდნენ გაერთიანებული საქართველოს მეფეებს: ბაგრატ IV-ს, გიორგი II-ს და სასულიერო პირებს.
ლიხნის ტაძრის ამ წარწერაში მოხსენიებული მეფე ბაგრატ გიორგის ძე არის ბაგრატ IV (1027-1072 წწ.). აღსანიშნავია, რომ წარწერაში კომეტის გამოჩენა საოცარი სიზუსტით არის აღწერილი. იგი მოცემულია სამნაირი დათარიღებით (დასაბამითგან, ინდიკტიონით და ქორონიკონით), თანაც თვისა და დღეების აღნიშვნით. როგორც მ. ბროსე აღნიშნავდა, 1066 წელს აღდგომა 16 აპრილს დადგა, ბზობა - 9 აპრილს. ამდენად, კომეტის გამოჩენის პერიოდი 9-16 აპრილია. ნიშანდობლივია, რომ 1066 წელს ჰალეის კომეტის გამოჩენის შესახებ მოთხრობილია ასევე კიევის სამთავროს მატიანეში და ერთ-ერთ ჩინურ ქრონიკაში, ხოლო კომეტის გამოსახულება, საზარელი ურჩხულის სახით, ნორმანდიის დედოფალს მატილდა ფლანდრიელს ამოუქარგავს მის მიერ მოქსოვილი ხალიჩის კუთხეში.
ამჟამინდელი მდგომარეობა
ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ტაძრის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების განხორციელება  შეუძლებელია. თუმცა გვაქვს ინფორმაცია, რომ ნაგებობა და ეკლესიის მოხატულობა საკმაოდ მძიმე მდგომარეობაშია. 2010 წელს აფხაზეთის დე-ფაქტო ხელისუფლებამ დაიწყო საკონსერვაციო სამუშაოები, ძეგლზე გარედან დაამონტაჟეს დროებითი გადახურვა. სამუშაოები მიმდინარეობდა პროფესიონალი რესტავრატორების გარეშე, რის გამოც არსებობს ძეგლის ავთენტურობისა და მასზე შემორჩენილი  ისტორიული კვალის წაშლის საფრთხე.
ლიხნის ტაძარს მინიჭებული აქვს საქართველოს ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Game Wave Family Entertainment System
Game Wave Family Entertainment System, შემოკლებით Game Wave — ჰიბრიდული მოწყობილობა, რომელიც თავის თავში აერთაინებს DVD-დამკვრელს და მეშვიდე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლს. მოწყობილობა შეიმუშავა კომპანია ZAPiT Games-მა. გამოვიდა 2005 წლის ოქტომბერში კანადაში. მისი ფასი აშშ-ში შეადგენდა 99 აშშ დოლარს.
კონსოლს კომპლექტში მოჰყვებოდა ოთხი თამაში, ოთხი დსიტანციური მართვის პულტი, (რომელსაც გააჩნდა კონტროლერის დანიშნულება) და RCA და S-Video კაბელები.
Game Wave-ის სათამაშო ბიბლიოთეკა მეტად მწირია. საერთო ჯამში, მასზე ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ და მხოლოდ 13 ერთეული თამაში, რომელთა უმეტესობა თავსატეხი ჟანრისაა. 2008 წლის მონაცემებით გაყიდულია კონსოლის დაახლოებით 70,000 ეგზემპლარი. Game Wave-ის წარმოება შეწყდა 2009 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:მეშვიდე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები კატეგორია:2005 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:2005 წელი ვიდეო თამაშებში
წმინდა ილიას მთები
წმინდა ილიას მთები (Saint Elias Mountains) — ქედი კორდილიერებში. გადაჭიმულია კანადისა და აშშ-ის ტერიტორიაზე 480 კმ სიგრძეზე. სიგანე 140 კმ. ყველაზე მაღალი მწვერვალებია: ლოგანი (5959 მ) და წმინდა ილიას მთა (5489 მ). აგებულია გრანიტებითა და დანალექი ქანებით. გამყინვარების მნიშვნელოვანი კერაა. 500 მ-ზე ზევით თოვლნარები და ფირნის ველებია, რომლებიდანაც დიდი მყინვარები ოკეანემდე ეშვება. ზოგი მათგანი მთისძირას ერთდება და წარმოქმნის ვრცელ მყინვარებს. აღსანიშნავია მყინვარი მალასპინა. კალთების ქვედა ნაწილი შემოსილია წიწვოვანი ტყით.
სქოლიო
კატეგორია:კანადის ქედები კატეგორია:აშშ-ის ქედები
კორვეის სააბატო
კორვეის სააბატო (Fürstabtei Corvey) —ბენედიქტელების ორდენის ყოფილი საიმპერიო სააბატო გერმანიაში. მდებარეობს მდინარე ვეზერზე, ქალაქ ჰექსტერიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 2 კმ-ზე.
კორვეის სააბატო და მისი ვესტვერკი აგებულია 822-885 წლებს შორის. კორვეის სააბატოს ვესტვერკი არის კაროლინგების ეპოქის დღემდე შემონახული ერთადერთი ნაგებობა და იმდროინდელი არქიტექტურის უნიკალური ნიმუში.
შუა საუკუნეებში კორვეი იქცა საგანმანათლებლო-კულტურულ ცენტრად, სადაც განათლება მიიღო საქსონიელმა ისტორიკოსმა ვიდუკინდ კორვეიელმა და სკანდინავიელების გამაქრისტიანებელმა მისიონერმა ანსგარმა. XV საუკუნიდან იწყება სააბატოს დაქვეითება. 1792 წელს კი საიმპერიო სააბატოდან საეპისკოპოსომდე ჩამოაქვეითეს.
ბოჩკი
ბოჩკი (Бочки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ხოროლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 111 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხოროლის რაიონის სოფლები
ლიმფური სისტემა
ლიმფური სისტემა — ორგანიზმში არსებული და კარგად განვითარებული სისტემა,ეგრეთ წოდებული ლიმფური კაპილარები. სხეულის კაპილარებში სისხლის მიმოქცევის დროს მისი თხევადი ნაწილის გარკვეული რაოდენობა არ გადადის ვენებში, არამედ გამოჟონავს კაპილარის კედელში და გადადის მის ირგვლივ მდებარე შემაერთებელ ქსოვილში, რომლითაც შეერთებულია ყველა ორგანო და ქსოვილის უჯრედები. ამ კაპილარების თხელ კედლებში შედის სისხლისა და ქსოვილის შორის არსებული გარშემო ქსოვილთა სითხე, რომელსაც აქ უკვე ლიმფა ეწოდება.
ლიმფა
სხვადასხვა ქსოვილის და ორგანოს ლიმფა თავისი შემადგენლობით შეიძლება მნიშვნელოვნად განსხავდებოდეს ერთმანეთისაგან, რადგან ის უჯრედების დესიმილაციის პროდუქტებს შეიცავს.
ლიმფის გამოტანა უჯრედთა შორის ლიმფური ნაპრალებიდან ენდოთელით მოფენილი ლიმფური ძარღვების გზით ხდება. ამ ძარღვებს გულმკერდის სადინარისა და მარჯვენა ლიმფური სადინარის დახმარებით ლიმფა ვენურ სისხლში გადააქვს. ამრიგად, სისხლიდან ლიმფურ კაპილარებში გადასული სითხე კვლავ უბრუნდება სისხლს და მასში უჯრედების დაშლილი მთელი რიგი პროდუქტები შეაქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სისხლის მიმოქცევა კატეგორია:ანატომია
ცხუმის საერისთავო
ცხუმის საერისთავო — საერისთავო დასავლეთ საქართველოში, რომელიც VIII საუკუნიდან — XIV საუკუნემდე არსებობდა და დღევანდელი საქართველოს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში ქალაქ სოხუმის მიმდებარე ტერიტორიას მოიცავდა.დღევანდელ სოხუმის მუნიციპალიტეტის და გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას. ეს ტერიტორია ისტორიულად იწოდება როგორც — აფშილეთი. ზოგიერთ წყაროში სამთავროს ცხუმ-აფშილეთს სამთავროც ეწოდება.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|300x300პქ|[[ბაგრატის ციხე|ბაგრატის ციხის ნანგრევები. ]] ცხუმის საერისთავო აფხაზთა სამეფოს ერთ-ერთ ტერიტორიულ ადმინისტრაციულ ერთეულს წარმოადგენდა, რომელიც აფშილეთის ტერიტორიაზე წარმოიქმნა. ვახუშტი ბაგრატიონს ეს საერისთავო მოხსენიებული აქვს იმ 8 საერისთავოს შორის, რომელიც მისი ცნობით, აფხაზთა პირველმა მეფემ ლეონ II დააარსა. მისი ტერიტორია ანაკოფიიდან ალანიამდე ვრცელდებოდა. საერისთავოს კულტურული და ეკონომიკური ცენტრი იყო ქალაქი ცხუმი, ხოლო მთავრის რეზიდენციას წარმოადგენდა - ბაგრატის ციხე.
XII საუკუნეში დავით აღმაშენებელმასაერისთავო ოთაღო შარვაშიძეს გადასცა, რომელმაც მოგვიანებით შარვაშიძეების აფხაზთა ფეოდალურ საგვარეულოს დაუდო საფუძველი. ამ პერიოდიდან ქალაქი ცხუმი ქართველი მეფეების საზაფხულო რეზიდენციად იქცა. რუსი ისტორიკოსის ვ. სიზოვის ვარაუდით ცხუმი საქართველოს სამეფოს უმნიშვნელოვანეს „კულტურულ“ და „ადმინისტრაციულ“ ცენტრს წარმოადგენდა.
ცხუმის ერისთავი პირველად იხსენიება თამარის ისტორიკოსთან თამარის ერისთავების ჩამონათვალში. ცხუმის ერისთავად აქ დასახელებულია ოთაღო შარვაშიძე, ხოლო არგვეთის ერისთავად - ამანელისძე. ტექსტის ამ ადგილას ფრაზა „არგვეთის ერისთავი“ ავთენტური არ არის და იგი კორნელი კეკელიძის მიერ არის აღდგენილი. ირაკლი ანთელავა უფრო სარწმუნოდ მიიჩნევს ვახუშტი ბატონიშვილის ანალოგიურ ცნობას, სადაც ცხუმის ერისთავად ამანელისძე არის გამოცხადებული, ხოლო ოთაღო შარვაშიძე - აფხაზეთის ერისთავად. მარცხნივ|მინი|250x250პქ|[[კელასურის კედელი|კელასურის კედლის ერთ ერთი ზღუდე. იცავდა ცხუმ-აფშლეთს სამხრეთ-აღოსავლეთდან. ააგეს ბიზანტიელებმა ეგრისის დიდი ომის დროს. იგი დაანგრია მურვან ყრუმ 737 წელს. შემდეგ კი აღადგინა ლევან I დადიანმა XVII ს-ში.]] ცხუმის საერისთავო შექმნილა აფხაზთა სამეფოში. ისტორიული აფშილეთის ტერიტორიაზე. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, საერისთვოს ფარგლებში შედიოდა მიწა-წყალი „ეგრის-იქით ანაკოფია ალანითურთ“. თამარის მეფობის პერიოდში ცხუმის ერისთავები ამანელისძეები იყვნენ. ამ საგვარეულოს აღმატებულ მნიშვნელობას ცხადყოფს მისი წარმომადგენლების მონაწილეობა მეფედ კურთხევის ცერემონიალში. მეტი ცნობა ცხუმის ერისთავთა შესახებ „ქართლის ცხოვრებას“არ შემოუნახავს. ვახუშტი ბატონიშვილი, რომელიც, როგორც ჩანს, უფრო ძველ და სარწმუნო წყაროს ემყარებოდა, მოგვითხრობს, რომ ცხუმის საერისთვოს არსებობას საფუძველი შეერყა XIV ს-ის დასაწყისში, როცა ოდიშის სამთავრომ იწყო გაძლიერება. გიორგი II დადიანმა თავის სასარგებლოდ გამოიყენა დავით VI ნარინის შვილებს შორის ქიშპობა და მიიტაცა ცხუმი — „დაიპყრა სრულიად ოდიში ანაკოფიამდე“. ამის შემდგომ საქართველოს მეფეებმა ცხუმის საერისთავოს დადიანების სამფლობელოდ აღიარებდნენ. სამთავროს სამხრეთ-აღოსავლეთ საზღვარს იცავდა — კელასურის კედელი. მინი|270x270პქ|ბესლეთს ხიდი. აიგო XIII ს ში მდ ბესლეთზე. ცხუმის ერისთავის რეზიდენციასთან მისასვლელ გზაზე. რუსუდანის მიერ დას. საქართველოში გადასვლის შემდეგ ცხუმში იჭრებოდა საქართველოს სამეფოს ვერცხლის მონეტები. გიორგი V ბრწყინვალეს პერიოდამდე ცხუმში მდებარეობდა ბაგრატიონთა საზაფხულო რეზზიდენცია. 1240-იან წლებში მონღოლებმა საქართველო რვა სამხედრო-ადმინისტრაციულ სექტორებად (დუმნებად) დაანაწილეს; ცხუმის საერისთავო ცოტნე დადიანის ხელში მოექცა. დავით VI ნარინის გარდაცვალების შემდეგ, იმერეთის ტახტზე არსებული შინა ომები, ოდიშის მთავარმა გიორგი დადიანმა სასიკეთოდ გამოიყენა და ცხუმის საერისთავოს დაეპატრონა, შესაბამისად ოდიშის საზღვარი ანაკოფიამდე გადაიწია, ხოლო შარვაშიძეები აფხაზეთში გამაგრდნენ. XV საუკუნის ისტორიული წყაროები ცხუმის საერისთავოს აფხაზეთისგან დამოუკიდებლად განიხილავს. ამ პერიოდიდან ქართველი მონარქები ცხუმს დადიანების ფეოდალურ დომენად აღიარებდნენ. ვახუშტი ბატონიშვილი აღნიშნავს, რომ საერისთავოს სტაგნაცია დასავლეთ საქართველოში ოდიშის მთავრების გაძლიერებას უკვაშირდება.
XII-XV საუკუნეებში ევროპული საზღვაო ძალების (ვენეცია და გენუა) მეშვეობით ცხუმი მნიშვნელოვან სავაჭრო ცენტრად ჩამოყალიბდა. XIV საუკუნეში გენუის რესპუბლიკამ ცხუმში რამდენიმე სავაჭრო ფაქტორია დააარსა. ამ პერიოდიდან ცხუმი ოდიშის მთავრების რეზიდენციად ითვლებოდა, ეს არის ადგილი სადაც ვამეყ I-მა, საკუთარი მონეტა მოჭრა. 1451 წელს ის დროებით ოსმალთა ფლოტმა დაიკავა. შემდეგ პერიოდში ცხუმი ოდიშის და აფხაზთა მთავრებს შორის დაპირისპირების მთავარ მიზეზად იქცა. ის საბოლოოდ 1570 წელს ოსმალებმა დაიკავეს.
ცხუმის სავაჭრო ფაქტორია
XIII საუკუნეში მსოფლიოში მომხდარმა ძვრებმა ევროპელები შავიზღვისპირეთით დააინტერესა, განსაკუთრებით მას შემდეგ რაც მონღოლთა იმპერიის საზღვრები მათ თან და თან მიუახლოვდა. ჩინგიზ-ყაენის შთამომავლებმა თითქმის მთელი ჩრილო შავიზღვისპირეთი დაიპყრეს და სტრატეგიული პუნქტები დაიკავეს. ამასთანავე ცენტრალურ აზიაში მათ ბოლო მოუღეს სავაჭრო გზებზე ყაჩაღობას. ამიერიდან გაჩნდა შესაძლებლობა ევრიპიდან აზიაში (და პირიქით) ტვირთის უსაფრთხო გადატანისა. გამორჩეულად დიდ ინტერესს შავი ზღვის სანაპირო ზოლისადმი იჩნედნენ იტალიის. განსაკუთრებით გენუის რესპუბლიკა. ასევე ვენეციის რესპუბლიკაც. მათი მიზანი შავიზღვისპრეთში ფეხის მოკიდება და რეგიონის მნიშვნელოვან ქვეყნებთან (ბიზანტიის იმპერია, ოქროს ურდო, საქართველოს სამეფო) ეკონომიკური კავშირების გაღრმავება იყო. მათ თანდათან დაიწყეს სავაჭროდ ხელსაყრელ ადგილებში საკუთარი წარმომადგენლობის დაფუძნება და ადგილობრივ მმართველებთან მოლაპარაკების შედეგად სავაჭრო ფაქტორიებიც შექმნეს, როგორც ბიზანტიასა ოქროს ურდოში, ისე საქართველოში. მალევე თითქმის მთელი შავიზღვისპირეთი მათი ფაქტორიებით მოიფინა.
მიუხედავად იმისა,რომ გენუელები საქართველოში ჯერ კიდევ XIII-ე საუკუნეში გამოჩნდნენ,მათ სავაჭრო ფაქტორიის დაარსების უფლება მხოლოდ 1354 წელს მიიღეს,მას შემდეგ რაც მათი მთავარი კონკურენტი,ვენეციის რესპუბლიკა განადგურებულ იქნა საპიენცას საზღვაო ბრძოლაში გენუელთა ფლოტის მიერ.
იტალიურ ქრონიკებში შემონახული ერთ–ერთი ცნობის თანახმად,გენუელებმა ქართულ მიწაზე ფაქტორიის დაარსების უფლება მიიღეს სამეგრელოს ერისთავ ბედიელისგან (იგულისხმება გიორგი II დადიანი), რომელიც ამის თაობაზე თავის მხრივ საკუთარ „სენიორს“ ანუ საქართველოს მეფეს დავით IX-ს მოელაპარაკა. გენუელებს მიწა თანამედროვე სოხუმის ტერიტორიაზე გამოეყოთ. მათ სავაჭრო ფაქტორიას მაღალი კედლები შემოავლეს. ახალდარსებულ ფაქტორიას იტალიელები სებასტოპოლს უწოდებდნენ ამ ადგილზე არსებული ანტიკური ბერძნული კოლონიის (Διοσκουριάς) და რომაული (Sebastopolis) ანალოგიურად. მოგვიაებით კი მას სან-ლორეცო უწოდეს. როგორც ჩანს ეს ადგილი შემთხვევით არ იქნა შერჩეული. როგორც ანტიკურ ხანაში, ისე შუა საუკუნეებში ის საქართველოს სანაპიროზე ფაქტობრივად ერთადერთი ადგილი იყო, სადაც სპეციალურად შექმნილი არხები სანაოსნო სეზონის დამთავრების შემდეგ ნაპირზე ამოუთრევლად გემების გაჩერება იყო შესაძლებელი. ფაქტორიის პირველი კონსული იყო ამბროჯიო დი პიეტრო. არსებობს რამდენიმე მიზეზი, რის გამოც მეფე დავით IX-მ გენუელებს უფლება მისცა ცხუმი ემართათ. გენუელებმა გაანადგურეს ვენეციელები, რის შედეგადაც როგორც ევროპაში, ისე აზიაში დიდი გავლენა მოიპოვეს. ამიტომ საქართველოსთვის საჭირო იყო ასეთ სახელმწიფოსთან ეკონომიკური კავშირები. ამასთანავე გენუელებს ჰყავდათ დახელოვნებული ექიმები,რომლებიც შავი ჭირის ეპიდემიის პირობებში დახმარებას გაუწევდნენ ქვეყანას. გენუელთა სავაჭრო ფაქტორიას ცხუმში ნავსადგურის პირას დიდი ადგილი ეჭირა. თავად ფაქტორიას კი კონსული ხელმძღვანელობდა.თვით კონსულის ადმინისტაცია თავდაპირველად კონსულისგან, ნოტარიუსისაგან და მოსმართლისგან შედგებოდა, რომელიც გასამრჯელოს კაფადან — ყირიმში მდებარე გენუელთა მთავარი კოლონიიდან იღებდა. კაფის ხელისუფლება იხდიდა ადმინისტაციის ხარჯებსაც. შემდგომში კი ეს წესი შეიცვალა.
შემორჩენილია რამდენიმე კონსულის სახელებიც, რომლებიც ამ ხნის განმავლობაში ცხუმის ფაქტორიას ხელმძღვანელობდნენ:
არქეოლოგიური მასალა
VIII-X სს-ის მატერიალური კულტურის ნაშთები სოხუმში მცირე რაოდენობითაა წარმოდგენილი. XI-XIII სს-ის არქეოლოგიური ძეგლები წარმოდგენილია მდ. ბესლეთის მარცხენა ნაპირზე. დადასტურებულია ხის ნაგებობათა ნაშთები, ქვევრები, დოქები, ხელადები, ჭრაქები, ლანგრები. ბაგრატის ციხის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია XII-XIV სს-ის საფორტიფიკაციო ნაგებობათა ნაშთები, ქვევრები, დოქები, მოჭიქული კერამიკა და სხვ.
სოხუმის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს ბაგრატის ციხე (55X27 მ). გეგმაში ოვალური ფორმისა. ნაგებია რიყისა და კირქვის თლილი ქვებით. შემორჩენილია ოთხკუთხა გეგმის 2 კოშკი. შიდაციხის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია სამი სამარხი. აღნიშნულ ფართობზე დადასტურებულია მრავალრიცხოვანი სუფრისა და სამზარეულო დანიშნულების კერამიკა, მოჭიქული ჭურჭლის ნატეხები, ხელსაფქვავები, საწაფები და სხვ. ციხე XI-XIV საუკუნეებში ფუნქციონირებდა
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზთა სამეფოს საერისთავოები კატეგორია:საქართველოს საერისთავოები კატეგორია:აფხაზეთი
სოხუმის სტელა
250px|მინი სოხუმის სტელა — აღმოჩენილია საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ბესლეთის მახლობლად.
აღწერა
სოხუმის სტელა წარმოადგენს საფლავის ქვას, იგი მარმარილოსგან არის დამზადებული და აღმოჩენილია 1953 წელს მდ. ბესლეთისა და შავი ზღვის შესართავთან, ამჟამად ზღვით დაფარული უძველესი ქალაქის ნაწილში. სტელა (სიმაღლე 157 სმ; სიგანე 92 სმ) ოთკუთხაა, სამფიგურიანი. მიცვალებული გამოხატულია სავარძელში მჯდომარე პოზაში. მარჯვენა ხელი მოხვეული აქვს ტიტველ ყმაწვილზე, რომელიც მის მუხლებთანაა დაჩოქილი. უკანა ფონზე გამოსახულია ანტიკურ პეპლოსში გამოწყობილი ახალგაზრდა ქალი, რომელსაც მარცხენა ხელში უჭირავს პატარა ყუთი, სავარაუდოდ, მიცვალებულისთვის ჩასატანებელი სამკაულით. სავარაუდოდ ეს არის მიცვალებულთან გამოთხოვების სცენა. მთელი კომპოზიცია, დეკორი, დამზადების ტექნიკა ტიპურია ადრეანტიკური ხანის ხელოვნებისთვის და დათარიღებულია ძვ.წ. 430-420 წლებით. სტელის მთელი კომპოზიცია ანტიკური გავლენითაა შექმნილი, აშკარაა, რომ სტელა დამზადებულია ბერძენისთვის და განთავსებული იყო მის საფლავზე, რაც სოხუმში ბერძენ მოახალშენეთა მნიშვნელოვანი კასტის არსებობას ადასტურებს.
ამჟამინდელი მდგომარეობა
სოხუმის სტელას შესახებ ინფორმაცია არ მოგვეპოვება, რადგან ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ და მისი ამჟამინდელი მდგომარეობის შესწავლა შეუძლებელია. ჩვენს ხელთ არსებული ინფორმაციით, იგი ინახება ქალაქ სოხუმის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
გოჩა შალიკაშვილი
გოჩა შალიკაშვილი (დ. 1965 — გ. 7 ოქტომბერი, 2016) —  ქართველი მსახიობი.
დაიბადა საქართველოს სახალხო არტისტი მაესტრო ამირან შალიკაშვილისა და ნათელა ფირცხალავა-შალიკაშვილის ოჯახში. 1981–1988 წლებში პანტომიმის სახელმწიფო თეატრში მუშაობდა მსახიობად. მონაწილეობდა სპექტაკლებში „ელექტრა“, „უკვდავნი“, „კიდევაც დაიზრდებიან“, „ფიროსმანი მეფე“, „სტუმარ-მასპინძელი“. 1988–1994 წლებში მუშაობდა პანტომიმის თეატრში დირექტორის მოადგილედ, 2004–2009 წლებში საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციაში მთავარ ადმინისტრატორად. 2014 წლიდან გარდაცვალებამდე კვლავ პანტომიმის თეტრის ადმინისტრატორი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:გარდაცვლილი  7 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
აზერბაიჯანის თავდაცვის მრეწველობის სამინისტრო
აზერბაიჯანის თავდაცვის მრეწველობის სამინისტრო (Azərbaycan Respublikasının Müdafiə Sənayesi Nazirliyi) შეიქმნა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის 16 დეკემბრის 2005 წლის ბრძანებით.
ხელმძღვანელები
2018 წლის ზაფხულამდე პრეზიდენტის ბრძანებით იავერ ჯამალოვი იკავებდა მინისტრის პოსტს.
პროდუქცია
ჯავშანტრანსპორტიორი, ქვეითთა საბრძოლო მანქანა, ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა, ნაღმტყორცნები - HE Mortar Bomb 120 მმ, 20N5 82 მმ, 20N6MT 60MT, პატარა იარაღი, ჯავშანტექნიკა, საბრძოლო მოდულები, საარტილერიო ჭურვები, საავიაციო ნაწილები, მაყუჩები.
პერსპექტივები
აღსანიშნავია, რომ აზერბაიჯანმა მიიღო მოწვევა მონაწილეობა მიიღოს თურქულ ეროვნულ პროექტებში, როგორიცაა ტანკ „Altay“-ის შემუშავება. ასევე აზერბაიჯანული კომპანია „ჯიჰაზგაიარმა“ სატანკო ქუდებს თურქულ კომპანიასთან „ოზთექთან“ ერთად. აზერბაიჯანი სხვადასხვა ქვეყნებთან მოლაპარაკებებს აწარმოებს ქვეყანაში უპილოტო საჰაერო ხომალდებისა და სამხედრო ვერტმფრენების წარმოებაზე. დღეისათვის აზერბაიჯანში ჩვეულებრივი მცირე და საშუალო ზომის ნაღმსატყორცნების წარმოება ხდება. უახლოეს წლებში, უნივერსალურ პარალელთან ერთად დაიწყება 122 მილიმეტრიანი და მსხვილი კალიბრის ნაღმტყორცნების წარმოება.
მოდერნიზაცია
2011 წლის გაზაფხულზე, დედაქალაქში გაიხსნა თავდაცვის სამინისტროს წარმოების ასოციაციის რეკონსტრუირებული ინსტრუმენტების გადამამუშავებელი ქარხანა „ჯიჰაზი“.
2011 წლის ზამთარში განახლდა Aerostar და Orbiter-2M ბრენდების უპილოტო საფრენი აპარატების წარმოება.
2017 წლის 14 თებერვალს ეროვნული ჯავშანტექნიკის „ტუფანის“ დემონსტრირება მოხდა, რომელიც მდგრადია ნაღმების წინააღმდეგ. ამ ჯავშანტექნიკის განვითარება ექვს თვეზე მეტია.
2017 წლის 23 ივნისს, სხვადასხვა ტიპის ყუმბარმტყორცნების წარმოების ქარხნის „შარგის“ გახსნის ცერემონიალი, ქალაქ შირვანში შედგა. ამ ქარხნის ძირითადი მიზანია ორგანიზება გაუწიოს ოთხი სახის ყუმბარმტყორცნების სერიულ წარმოებას.
ხდება ჯავშანმანქანის „გიურზეს“ გაუმჯობესება ახალი საბრძოლო მოდულების დამატებით.
აზერბაიჯანის თავდაცვის მრეწველობის განვითარების სახელმწიფო პროგრამის ფარგლებში, თავდაცვის სამინისტროსთან ერთად, იგეგმება დაგეგმილი საბრძოლო აღჭურვილობის, თვითმავალი ხიდებისა და ჯავშანტრანსპორტირებული სატვირთო მანქანების წარმოება. სამუშაოების ნაწილი სატანკო სარემონტო ქარხანაში განხორციელდება. ამ ეტაპზე მოლაპარაკებები მიმდინარეობს ორ თურქულ და ერთი ისრაელის კომპანიასთან.
თანამშრომლობა
აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო ტექნიკის წარმოებისა და მოდერნიზაციის სფეროში თანამშრომლობს შემდეგ ქვეყნაბთან:
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანი კატეგორია:დაარსებულები 2005 წელს კატეგორია:აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები კატეგორია:აზერბაიჯანის მრეწველობა
ემი როსუმი
ემანუელ გრეი როსუმი (Emmanuelle Grey Rossum; დ. 12 სექტემბერი, 1986, ბრუკლინი, ნიუ-იორკი, ნიუ-იორკის შტატი, ამერიკის შეერთებული შტატები) — ამერიკელი მსახიობი, ვოკალისტი და ლირიცისტი. მისი ყველაზე ცნობილი როლია ფიონა გალაჰერი 2011 წელს გამოსულ ტელესერიალში, სახელწოდებით „უსირცხვილო“.
უთამაშია ფილმებში: „მდინარე მისტიკი“ (2003), „ზეგ“ (2004), „ოპერის მოჩვენება“ (2004) და სხვ.
2007 წელს როსუმმა თავისი სადებიუტო მუსიკალური ალბომი, სახელწოდებით „Inside Out“ გამოუშვა.
2013 წელს გამოვიდა მისი შემდეგი ალბომი, სახელწოდებით „Sentimental Journey“.
ადრეული ცხოვრება
ემანუელ გრეი როსუმი 1986 წლის 12 სექტემბერს ბრუკლინში, ნიუ-იორკში დაიბადა. იგი შერილ როსუმის, ფოტოგრაფის, ერთადერთი შვილია.
როსუმი კოლუმბიის უნივერსიტეტში ხელოვნების ისტორიას, ფრანგულ ენასა და ფილოსოფიას შეისწავლიდა. მან უნივერსიტეტში სწავლა 2008 წელს დაასრულა.
სამსახიობო კარიერა
როსუმის სატელევიზიო დებიუტი 1997 წელს შედგა საპნის ოპერით, სახელწოდებით „სანამ დედამიწა ტრიალებს“. 2000 წელს შეასრულა ახალგაზრდა ოდრი ჰეპბერნის როლი ფილმში „ოდრი ჰეპბერნის ისტორია“ (რეჟ. სტივენ რობმენი).
13 წლის ასაკში მიიღო მონაწილეობა ფილმში „სიმღერების დამჭერი“ (2000). ფილმის პრემიერა სანდენსის კინოფესტივალზე გაიმართა.
კლინტ ისტვუდის ფილმში, სახელწოდებით „მდინარე მისტიკი“ (2003) როსუმი კეიტი მარკუმის როლს ასრულებს. მარკუმის მამის როლს ფილმში შონ პენი თამაშობს. მინი|როსუმი 2010 წელს 2004 წელს როსუმმა შეასრულა ლორა ჩაპმენის როლი როლანდ ემერიხის ფილმში „ზეგ“.
2006 წელს როსუმი გერმანელი რეჟისორის, ვოლფგანგ პეტერსენის ფილმში გამოჩნდა, სახელწოდებით „პოსეიდონი“. მან ჯენიფერ რემზის როლი ითამაშა. ფილმში ასევე კურტ რასელი იღებს მონაწილეობას.
2009 წლის დეკემბერში როსუმი Showtime-ს ტელესერიალის, „უსირცხვილოს“ ქასთს შეუერთდა. იგი იმავე სახელწოდების ბრიტანულ ტელესერიალზეა დაფუძნებული. ემი როსუმთან ერთად, სერიალში მონაწილეობას უილიამ ჰოლ მეისი, ნოელ ფიშერი, კამერონ მონაგანი, ჯერემი ალენ უაითი და სხვები იღებენ.
მუსიკა
2013 წლის 29 იანვარს როსუმმა მეორე ალბომი, „Sentimental Journey“ გამოუშვა. განსხვავებით „Inside Out“-ისაგან, რომელიც ემის მიერ დაწერილი სიმღერებისგან შედგება, „Sentimental Journey“ როსუმის 1920-იანებისა და 1960-იანების სიმღერების ქავერების კოლექციაა.
პირადი ცხოვრება
2008 წელს როსუმი ჯასტინ სიგელზე დაქორწინდა. 2010 წელს ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ.
2015 წლის აგვისტოში როსუმი სცენარისტსა და რეჟისორ სემ ისმაილზე დაინიშნა. 2017 წლის 28 მაისს ისინი დაქორწინდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ვოკალისტები კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი სოპრანოები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ებრაელი მომღერლები კატეგორია:ქალი ტელერეჟისორები
ზეგებერგის რაიონი
ზეგებერგის რაიონი (Segeberg) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბად-ზეგებერგი. რაიონი შედის შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 1.344,39 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 256 671 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 191 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 01 0 60.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შლეზვიგ-ჰოლშტაინის რაიონები
ვილა-ვალერიუ
ვილა-ვალერიუ (Vila Valério) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 140 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნოვა-ვენესიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 830 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.42 კმ²-ზე. ფართობი 470 096 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
განგკხარ-პუენსუმი
განგკხარ-პუენსუმი — ბჰუტანის უმაღლესი წერტილი და ასევე მსოფლიოს უმაღლესი დაუპყრობელი მწვერვალი. მისი სიმაღლეა 7570. მდებარეობს ჩინეთისა და ბჰუტანის საზღვარზე. მას შემდეგ, რაც 1983 წელს ბჰუტანი მთამსვლელებისთვის გაიხსნა, მასზე ასვლის 4 წარუმატებელი მცდელობას ჰქონდა ადგილი. 1994 წლიდან ბჰუტანში 6000 მეტრზე მაღალ მთებზე ასვლა რელიგიური შეხედულებების გამო შეიზღუდა, ხოლო 2003 წლიდან მთამსვლელობა კვლავ საერთოდ აიკრძალა.
სქოლიო
კატეგორია:ბჰუტანის მთები
ვიტორია დელა როვერე
ბავშვობა
ვიტორია დელა როვერე დაიბადა 1622 წლის 7 თებერვალს პეზაროში, ურბინოში. იგი იყო ურბინოს ჰერცოგ ფედერიკო უბალდო დელა როვერესა და მისი ცოლის, ჰერცოგინია კლაუდია დე მედიჩის ერთადერთი შვილი. დედამისი იყო ტოსკანის დიდი ჰერცოგის, კოზიმო II-ისა და მანტუის ჰერცოგინია კატერინა დე მედიჩის ღვიძლი და. მის ბავშვობაში მოიაზრებოდა, რომ ურბინოს მომავალი მმართველი ვიტორია გახდებოდა, მაგრამ რომის პაპმა ურბან VIII-მ მემკვიდრეობა მის ბიძაშვილს, ფრანჩესკო მარია დელა როვერეს გადაულოცა. ურბანმა ეს იმიტომ გააკეთა, რომ ფრანჩესკო მას დაჰპირდა ურბინოს საჰერცოგოს პაპის ოლქში გაერთიანებას, ამის სანაცვლოდ კი ურბინოს გარდა მან კიდევ მიიღო როვერესა და მონტეფელტროს საჰერცოგოები, მაშინ, როდესაც ყოველივე ამის კანონიერი მემკვიდრე ვიტორია იყო. ცხრა წლის ასაკში, მას უკვე თავისი ხელოვნების კოლექცია ჰქონდა.
სულ ერთი წლის ასაკში ვიტორია დანიშნეს მისსავე ბიძაშვილზე, ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ფერდინანდო II მედიჩიზე. დედამისის, კლაუდია მედიჩის სურვილითა და ზეგავლენით პატარა ვიტორია ფლორენციაში გაემგზავრა მედიჩების სამეფო კარზე და იქ იზრდებოდა. მათი ვიტორიასა და ფერდინანდოს ნიშნობა 1621 წელს მოაწყო ფერდინანდოს ბებიამ, ტოსკანის ქვრივმა ჰერცოგინია კრისტინა ლოთარინგიელმა, რომელიც თავის საყვარელ რძალ მარია მაგდალინა ავსტრიელთან ერთად მოქმედებდა. მიუხედავად იმისა, რომ ფერდინანდო 1628 წელს სრულწლოვანი გახდა, კრისტინა და მარია მაგდალინა 1636 წლამდე მის რეგენტებად დარჩნენ.
ტოსკანის დიდი ჰერცოგინია
1633 წლის 29 სექტემბერს ვიტორია დელა როვერე და ფერდინანდო დე მედიჩი დაქორწინდნენ, რითაც ვიტორიას მთელი მემკვიდრეობა მედიჩთა საკუთრება გახდა. მისი უდიდესი ხელოვნების კოლექცია მედიჩებმა თავიანთ პიტისა და უფიცის სასახლეებში გადაიტანეს. ვიტორიას მისი დედამთილი მარია მაგდალინა და კრისტინა ლოთარინგიელი ზრდიდნენ, რომლებმაც იგი თავიანთ მსგავს ფანატიკოს კათოლიკედ ჩამოაყალიბეს, რაც ხშირად ძალიან აღიზიანებდა ვიტორიას ლიბერალ მეუღლეს.
ქორწინების კონსუმირება ქორწილიდან ექვსი წლის შემდეგ მოხდა, რის შემდეგაც ვიტორიამ თავისი პირველი შვილი გააჩინა, რომელიც ორ დღეში დაიღუპა. ამას მოჰყვა 1640 წელს მეორე შვილი, 1642 წელს კი წყვილს ვაჟი შეეძინა, რომელსაც ფერდინანდოს მამის პატივსაცემად კოზიმო დაარქვეს. დედის გავლენის ქვეშ ბავშვებმა მიიღეს ღრმად კათოლიკური განათლება, რაც წყვილს შორის კიდევ ერთი უთანხმოების მიზეზი გახდა. კოზიმოს გაჩენიდან მალევე წყვილის ურთიერთობა დაინგრა, რადგანაც ვიტორიას გრაფ ბრუტო დელა მოლერასთან შეუსწრეს, პირდაპირ საწოლში. მართალია ფერდინანდოს ვიტორია მკაცრად არ დაუსჯია, თუმცა შემდეგი ოცი წლის მანძილზე მას ბავშვებს აღარ აჩვენებდა და თავადაც აღარ ელაპარაკებოდა, მაგრამ ისინი 1659 წელს საბოლოოდ მაინც შერიდგდნენ, რასაც მეორე ვაჟის, პრინცი ფრანჩესკო მარიას გაჩენა მოჰყვა 1660 წელს. როგორც ვიცით, წყვილს პირად ურთიერთობაში უამრავი უთანხმოება ჰქონდათ, თუმცა ხალხის თვალწინ მათ იდეალურად მოჰქონდათ თავი. მარცხნივ|მინი|268x268პქ|ვიტორია და ფერდინანდო 1660 წელს 1661 წელს ვიტორიამ თავისი უფროსი ვაჟი კოზიმო დააქორწინა საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის უფროს ბიძაშვილზე, მარგარიტა ლუიზა ორლეანელზე. ქორწინებიდან მალევე კი დაიბადა მათი პირველი შვილი ანა მარია ლუიზა. 1670 წელს ფერდინანდო გარდაიცვალა, ტახტზე კი მათი ვაჟი კოზიმო III ავიდა. ამ ამბიდან სულ რამდენიმე კვირაში მარგარიტა ლუიზა კვლავ დაფეხმძიმდა. როვერე და მისი რძალი ერთმანეთს დიდად ვერ იტანდნენ, რის გამოც ყოველთვის ყველაფერში ეჯიბრებოდნენ, თუმცაღა კოზიმოზე დიდი გავლენის ქონის გამო ყოველთვის ვიტორია იგებდა. მალევე კოზიმო III-მ ვიტორიას ტოსკანის მართვის აბსოლუტური ძალაუფლება მიანიჭა. ამის შემდეგ ცხადია რძალსა და დედამთილს შორის ურთიერთობა უფრო დაძაბა, იმ ფაქტმა კი, რომ კოზიმო სულ დედის მხარეს იჭერდა მარგარიტას უკიდურესი განაწყენება გამოიწვია. მალევე მარგარიტა ლუიზა ორლეანელმა ვაჟი გააჩინა, თუმცა მათ სრულიად უიღბლო ქორწინებას ამან ვერ უშველა, რადგან ის და კოზიმო გამუდმემით ჩხუბობდნენ და ასე გრძელდებოდა წლების მანძილზე.
საბოლოოდ მარგარიტა ლუიზამ ვეღარ გაუძლო ასეთ სტრესტში ცხოვრებას და 1674 წლიდან იგი საფრანგეთში დაბრუნდა. იგი საფრანგეთში თავის დაქვრივებულ დასთან ერთად პარიზში დასახლდა და უკან აღარასდროს დაბრუნებულა, მეტიც, მას ამის შემდეგ საკუთარი შვილებიც კი აღარ უნახავს. მარგარიტასა და კოზიმოს სამივე შვილის აღზრდა თავის თავზე ვიტორიამ აიღო. ვიტორია დელა როვერე გარდაიცვალა 1694 წელს პიზაში, 72 წლის ასაკში.
წინაპრები
ვიტორია დელა როვერე წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1622 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1694 კატეგორია:ტოსკანის ჰერცოგინიები
კენ ტომფსონი
კენეთ ლეინ ტომფსონი (დ. 4 თებერვალი, 1943) — კომპიუტერული მეცნიერებების ამერიკელი მკვლევარი, პროგრამისტი. ცხოვრების დიდი ნაწილი ტომფსონმა Bell Labs-ში მუშაობას დაუთმო, სადაც მან შეიმუშავა და დანერგა პირვანდელი Unix ოპერაციული სისტემა. გარდა ამისა, მან შეიმუშავა პროგრამირების B ენა, რომლის საფუძველზე შემდგომ შეიქმნა პროგრამირების С ენა. იყო ოპერაციული სისტემა Plan 9-ის შემქნელი და ადრეული შემმუშავებელი. 2006 წლიდან მუშაობდა კომპანია Google-ში, სადაც მონაწილეობა მიიღო Go პროგრამირების ენის შექმნაში.
სხვა გამოჩენილ წვლილს შორის, აღსანიშნავია კენ ტომფსონის მიერ რეგულარულ გამოსახულებებზე მუშაობა, ადრეული კომპიუტერული ტექსტური რედაქტორების QED-ისა და ed-ის შემუშავება, კოდირების UTF-8-ის განსაზღვრება. მუშაობდა კომპიუტერულ ჭადრაკზე, რომლის ფარგლებში შეიქმნა საჭადრაკო დაბოლოებების ცხრილური ბაზები და საჭადრაკო მანქანა Belle.
ბავშვობა და განათლება
კენეთ ტომფსონი დაიბადა ამერიკის შეერთებული შტატების ქალაქ ნიუ-ორლეანში. კითხვაზე, თუ როგორ ისწავლა პროგრამირება, ტომფსონმა უპასუხა:
ტომფსონმა მეცნიერების ბაკალავრის ხარისხი მიიღო 1965 წელს, ხოლო 1966 წელს — მაგისტრის ხარისხი. ორივე ხარისხი, ელექტრულ ინჟინერიასა და კომპიუტერულ მეცნირებებში, ტომფსონმა დაიცვა კალიფორნიის ბერკლის უნივერსიტეტში, სადაც მისი თეზის მრჩევლად იყო მათემატიკოსი, პროფესორი ელვინ ბერლეკემპი.
კარიერა და კვლევა
Bell Labs-ში კენ ტოფსონი სამუშაოდ აიყვანეს 1966 წელს. 60-იანებში ტომფსონი, დენის რიჩისთან ერთად მუშაობდა ოპერაციულ სისტემა Multics-ზე. Multics-ის წერის პროცესში, შეიმუშავა პროგრამირების ენა Bon. ასევე, შექმნა ვიდეო-თამაში Space Travel. მოგვიანებით Bell Labs-მა დატოვა Multics-ის პროექტი. იმისათვის, რომ გაეგრძელებინა თამაში, ტომფსონმა იპოვა ძველი PDP-7 მანქანა და ხელახლა დაწერა მასზე გასაშვებად Space Travel-ის თამაში. საბოლოოდ, ტომფსონის მიერ შემუშავებული ხელსაწყო გადაიქცა ოპერაციულ სისტემა Unix-ად: PDP-7-ზე მუშაობისას Bell Labs-ის მკვლევარებმა, ტოფსონისა და რიჩის ხელმძღვანელობით, ასევე რუდ ქენედეის მონაწილეობით, შეიმუშავეს იერარქიული ფაილური სისტემა (HFS), კომპიუტერების პროცესებისა და მოწყობილობის ფაილების კონცეპტები, საბრძანებო სტრიქონის ინტერპრეტატორი, არხსადენები პროცესათაშორისი კომუნიკაციის გასამარტივებლად, და სხვა მცირე დამხმარე პროგრამები. 1970 წელს, ბრაიან კერნიგენმა შესათავაზა სახელი „Unix“, „Multics“-ის სახელის კალამბურის სახით. Unix-ზე საწყისი მუშაობის შემდეგ, ტომფსონმა გადაწყვიტა, რომ Unix-ს ესაჭიროებოდა სისტემური პროგრამირების ენა, რის შედეგადაც მან შეიმუშავა პროგრამირების B ენა, რომელიც რიჩის C-ის წინამორბედი იყო.
1970-იანები
1970-იან წლებში კენ ტომფსონი დენის რიჩისთან ერთად მუშაობდნენ ოპერაციულ სისტემა Unix-ზე; მათი გავლენა Research Unix-ზე იმდენად დიდი იყო, რომ დაგ მაკილროიმ მოგვიანებით დაწერა:
2011 წელს, ტომფსონმა განაცხადა, რომ Unix-ის პირველი ვერსია დაწერილ იქნა მის მიერ, ხოლო რიჩი დაეხმარა სისტემის ადვოკატირებასა და განვითარებაში:
ტომფსონის Unix-ის შემუშავებისას მიღებული გამოცდილება საკვანძო გამოდგა პროგრამირების C ენის შემუშავებისთვისაც. ტომფსონმა მოგვიანებით C ენის შესახებ განაცხადა:
1975 წელს ტომფსონმა Bell Labs-ში შემოქმედებითი შვებულება აიღო და თავის ალმა-მატერში, კალიფორნიის ბერკლის უნივერსიტეტში გაემგზავრა. იქ ტომფსონი ეხმარებოდა PDP-11/70-ზე Unix Version 6-ის დაყენება-გამართვაში. შემდგომში, ბერკლიში Unix-ი განავითარეს როგორც თავიანთი სისტემა და ცნობილი გახდა სახელით Berkeley Software Distribution (BSD).
1971 წელს კენ ტოფსონმა დაწერა ჭადრაკის მოთამაშე პროგრამა „ჭადრაკი“ Unix-ის პირველი ვერსიისთვის. შემდეგ, ჯოზეფ კონდონთან ერთად, ტოფსონმა შექმნა აპარატურულად ხელშეწყობილი პროგრამა Belle, რომელმაც მსოფლიო ჩემპიონობა მოიპოვა საჭადარაკო კომპიუტერებში. ასევე, მან დაწერა საჭადრაკო დაბოლოებების (ენდშპილი) სრული აღრიცხვის პროგრამები, რომლებიც ცნობილია თამაშის დაბოლოებათა ცხრილების სახელით, ყველა 4, 5 და 6 ნაწილიანი ენდშპილისათვის, რომელიც მოთამაშე მანქანას საშალებას აძლევს შეასრულოს „იდეალური“ სვლები, მას შემდეგ რაც მიღწეული იქნება პროგრამაში შენახული პოზიცია. მოგვიანებით, ტოფსონმა, საჭადრაკო დაბოლოებათა ექსპერტის, ჯონ როიკროფტის დახმარებით თავისი პირველი საენდშპილო შედეგები გაავრცელა CD-ROM-ით. 2001 წელს, კომპიუტერულ თამაშობათა აკადემიურმა ჟურნალმა ICGA Journal, თითქმის სრული გამოცემა მიუძღვნა კენ ტოფსონის სხვადასხვა სახის წვლილს კომპიუტერული ჭადრაკში.
1980-იანები
XX საუკუნის 80-იან წლებში ტომფსონი და დენის რიჩი განაგრძობდნენ Research Unix-ზე მუშაობას, რომელმაც მე-8, მე-9 და მე-10 გამოცემაში შთანთქა BSD-ის კოდური ბაზაც. 80-იანების შუა წლებში, Bell Labs-ში მუშაობა დაიწყო ახალ ოპერაციულ სისტემაზე, რომელსაც უნდა ჩაენაცვლებინა Unix-ის სისტემა. ტომფსონმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა Bell Labs-ის ახალი ოპერაციული სისტემის, Plan 9-ის პროექტის შემუშავებასა და მის დანერგვაში. Plan 9 იზიარებდა Unix-ის ძირითადი პრინციპებს სრულად, თუმცა, მათ უფრო ფართოდ იყენებდა ყველა ძირითადი სისტემური საშუალებისთვის. ზოგიერთი პროგრამა, რომელიც Research Unix-ის გვიანი ვერსიების ნაწილი იყო, მაგალითად mk და rc, ჩართულ იქნა ასევე Plan 9-ში.
ნარუჰიტო
ნარუჰიტო (皇太子徳仁親王 კო:ტაისუ ნარუჰიტო სინო; დ. 23 თებერვალი 1960, ტოკიო) — იაპონიის იმპერატორ აკიჰიტოს უფროსი ვაჟი და იაპონიის 126-ე იმპერატორი.
კენ ტომფსონი
1980-იანები
ტომფსონი მონაწილეობდა ბიარნე სტროუსტრუპის შემუშავებული C++ პროგრამირების ენის ადრეული ვერსიების ცდაში. ამ მიზნით, ტომფსონი C++ ენაზე წერდა თავის პროგრამებს, თუმცა, მოგვიანებით უარი განაცხადა ტესტირებაზე, რადგან ხშირი იყო ენის ვერსიებს შორის შეუთავსებლობა. 2009 წელს ტოფსონმა უარყოფითი დამოკიდებულება გამოხატა C++ ენის მიმართ და განაცხადა, რომ „იგი ბევრ რამეს ნახევრად კარგად აკეთებს და უბრალოდ არის ურთიერთგამომრიცხავი იდეების ნაგვის გროვა“.
ნარუჰიტო
ბავშვობა და განათლება
ნარუჰიტო დაიბადა 1960 წლის 23 თებერვალს ტოკიოში. ბავშვობაში ატარებდა პრინც ჰიროს ტიტულს.
კენ ტომფსონი
1990-იანები
1992 წელს ტომფსონმა, რობ პაიკთან ერთად, შეიმუშავა კოდირების სქემა UTF-8, რომელიც მსოფლიო აბლაბუდაში სიმბოლოების კოდირების დომინატურ სისტემად იქცა. 2019 წლისთვის ვებ-გვერდების 90% იყენებს UTF-8 კოდირებას.
ნარუჰიტო
ბავშვობა და განათლება
1983—85 წლებში სწავლობდა ინგლისში, ოქსფორდის მიორტონის კოლეჯში. აქვს ისტორიულ მეცნიერებათა მაგისტრის სამეცნიერო ხარისხი, რომელიც მიიღო გაკუსიუნის უნივერსიტეტში, 1988 წელს. თავისუფალ დროს პრინცი უკრავს ალტზე, უყვარს სირბილი სპორტულ ფორმაში, უყვარს ლაშქრობა და ასევე დაკავებულია ალპინიზმით. მან დაწერა რამდენიმე სტატია და მოგონება ოქსფორდის გატარებულ დღეებზე: „ტემზა და მე: ოქსფორდში გატარებული ორი წელი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები
კენ ტომფსონი
2000-იანები
2009 წლის ინტერვიუს მიხედვით, ამჟამად ტომფსონი იყენებს Linux-ზე დაფუძნებულ ოპერაციულ სისტემას.
ეროვნული აკადემია
1980 წელს ტომფსონი არჩეულ იქნა ინჟინერიის ეროვნულ აკადემიაში „Unix-ის შემუშავებისათვის, ოპერაციული სისტემის, რომლის ეფექტურობამ, სიფართოვემ, სიმძლავრემ და სტილმა თაობებს მინიკომპიუტერების გამოყენების მიმართულება მისცა“. 1985 წელს არჩეულ იქნა მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრად.
ტიურინგის პრემია
1983 წელს ტომფსონმა და დენის რიჩიმ ერთობლივად მიიღეს ტიურინგის პრემია „ოპერაციულ სისტემათა საერთო თეორიის შემუშავებისთვის და კერძოდ ოპერაციული სისტემა Unix-ის რეალიზაციისთვის“. მის თანხმობის სიტყვაში, „ფიქრები ნდობის ნდობაზე“, წარმოდგენილ იქნა ბექდორ-შეტევა, რომელიც ახლა ცნობილია როგორც „ტომფსონის გატეხვა“ ან „ნდობის ნდობის შეტევა“, და მიიჩნევა კომპიუტერული უსაფრთხოების ერთ-ერთ ფუძემდებლურ ნაშრომად.
რიჩარდ ჰემინგის ჯილდო (IEEE)
1990 წელს, ორთავემ, კენ ტომფსონმა და დენის რიჩიმ, მიიღეს ელექტრიკისა და ელექტრონიკის ინჟინერთა ინსტიტუტის რიჩარდ ჰემინგის ჯილდო „ოპერაციული სისტემა Unix-ის და პროგრამირებიუს C ენის შექმნისათვის“.
კომპიუტერული ისტორიის მუზეუმის წევრობა
1997 წელს, ორთავემ, ტომფსონმა და რიჩიმ მიიღეს კომპიუტერული ისტორიის მუზეუმის წევრის სტატუსი „ოპერაციული სისტემა Unix-ის თანაავტორობისათვისა და პროგრამირების ენა C-ის შემუშავებისათვის“.
ტექნოლოგიების ეროვნული ჯილდო
1999 წლის 27 აპრილს, ტომფსონმა და რიჩიმ ერთბლოვად პრეზიდენტ ბილ კლინტონისგან 1998 წლის ტექნოლოგიების ეროვნული ჯილდო ოპერაციული სისტემა Unix-ის და პროგრამირების ენა C-ის შექმნაში თანამონაწილეობისათვის, რამაც ერთობლივად „საფუძველი ჩაუყარა განუზომად დაწინაურებას კომპიუტერულ ტექნიკაში, პროგრამულ უზრუნველყოფაში, და ქსელურ სისტემებში და მთელი ინდუსტრიის ზრდის სტიმულირება მოახდინა, შესაბამისად, განამტკიცა ამერიკის პირველობა საინფორმაციო ეპოქაში“.
კუსიმოვო
კუსიმოვო (Күсем; Кусимово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
კენ ტომფსონი
ცუტომუ კანაის პრემია
1999 წელს ელექტრიკისა და ელექტრონიკის ინჟინერთა ინსტიტუტმა ტომფსონი აირჩია ცუტომუ კანაის პირველი პრემიის ლაურეატად „შესრულებული როლისათვის ოპერაციული სისტემა Unix-ის შემუშავებაში, რომელიც ათწლეულიბის განმავლობაში გახდა საკვანძო პლატფორმა დანაწილებული სისტემების მუშაობისათვის“.
იაპონიის პრიზი
2011 წელს ტომფსონი, დენის რიჩისთან ერთად დაჯილდოვებულ იქნა ინფორმაციასა და კომუნიკაციებში იაპონიის პრემიით ოპერაციული სისტემა Unix-ის შემუშავებაში შესრულებული ნოვატორული სამუშაოსთვის.
კუსიმოვო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 419 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 44 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.
კენ ტომფსონი
პირადი ცხოვრება
კენ ტომფსონი დაქორწინებულია ბონი ტომფსონზე (ქალ. პერლმუტერი) და ყავთ ვაჟი — კორი.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრები კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი კატეგორია:ტიურინგის პრემიის ლაურეატები
კუსიმოვო
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
ნინა მატვიენკო
ნინა მიტროფანოვნა მატვიენკო (Ніна Митрофанівна Матвієнко) (დ. 10 ოქტომბერი, 1947) — საბჭოთა და უკრაინელი მომღერალი, მსახიობი, ფილოლოგი. უკრაინის სსრ სახალხო არტისტი (1985), უკრაინის სსრ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1988), უკრაინის გმირი (2006).
ბიოგრაფია
ნინა მიტროფანოვნა მატვიენკო დაიბადა 1947 წლის 10 ოქტომბერს, უკრაინაში, ჟიტომირის რაიონის სოფელ ნედელიშში. იგი მიტროფან უსტინოვიჩისა და ანტონინა ილკონა მატვიენკოს ოჯახში თერთმეტი ბავშვიდან მეხუთე იყო. სწავლობდა მრავალშვილიანი ოჯახებისთვის არსებულ სკოლა-პანსიონში.
კარიერა
1968 წლიდან, ვოკალური სტუდიის დამთავრების შემდეგ, გახდა უკრაინის ხალხური სიმღერის გუნდის ვოკალისტი იულია კროტკევიჩის ხელმძღვანელობით. თანამშრომლობა დაიწყო ვოკალურ ტრიოსთან „ოქროს გასაღები“ („Золотые Ключи“). სოლისტის რანგში მან გაიმარჯვა ეროვნულ კონკურსში „ახალგაზრდა ხმები“ (1978), საბჭოთა კავშირის სატელევიზიო კონკურსში „სიმღერით სიცოცხლისთვის“ (1979), ხალხური სიმღერების მსოფლიო კონკურსში ბრატისლავაში (1979), მოსკოვში, ახალგაზრდობისა და სტუდენტების XII მსოფლიო ფესტივალზე (1985).
1979 წელს გახდა დამსახურებული, ხოლო 1985 წელს — უკრაინის სსრ სახალხო არტისტი. 1991 წლიდან არის უკრაინის სოლისტთა ეროვნული ანსამბლის „კიევის კამერატას” სოლისტი.
მომღერლის რეპერტუარში მრავალი ხალხური სიმღერაა, მათ შორის რიტუალური, ლირიკული, იუმორისტული, ბალადა, XVII-XVIII საუკუნეების უკრაინული სიმღერები. ნინა მატვიენკო ასევე თანამშრომლობს ცნობილ უკრაინულ კომპოზიტორებთან — ევგენი სტანკოვიჩთან, ოლეგ კივასთან, მიროსლავ სკრიკთან, ირინა კირილინასთან, ანა გავრილეტთან და ა.შ.
მომღერალი წარმართავს აქტიურ ტურისტულ და საკონცერტო საქმიანობას. ნინა მატვიენკომ გასტროლებით მოიარა მსოფლიოს მრავალი ქვეყანა, მაგალითად: პოლონეთი, ფინეთი, საფრანგეთი, ჩეხეთი, კანადა, მექსიკა, აშშ. მისი ნამუშევრები ფართოდ არის გავრცელებული მრავალფეროვან მედიაზე — გრამოფონის ჩანაწერებიდან CD-მდე.
1975 წელს მან დაუსწრებლად დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი და აქტიურად იყო დაკავებული ლიტერატურული საქმიანობით. არის კიევის კულტურისა და ხელოვნების ეროვნული უნივერსიტეტის მუსიკალური ხელოვნების განყოფილების პროფესორი.
1989 წლიდან უკრაინის კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრია.
2004 წლიდან აქტიურად მონაწილეობს ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. 2014 წელს უკრაინაში პოლიტიკური ძალაუფლების შეცვლის შემდეგ, მან გააკრიტიკა ევრომაიდანი და მისი ლიდერები. 2014 წლის ნოემბერში სიკვდილის ფაქტებს ქვეყნის აღმოსავლეთში უწოდა ერის გენოციდი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი კატეგორია:უკრაინელი მომღერლები კატეგორია:უკრაინელი მსახიობები
ბრაილკი
ბრაილკი (Браїлки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის რეშეტილივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 15 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეშეტილივკის რაიონის სოფლები
არუეირასი (პარაიბა)
არუეირასი (Aroeiras) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 363 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმბუზეირუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 082 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 50.93 კმ²-ზე. ფართობი 374 697 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვეჯინის ყველაწმინდის ეკლესია
300px|მინი ვეჯინის ყველაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვეჯინში. ეკლესია დგას სოფლის ზემოთ დასავლეთით 1,5 კილომეტრზე მაღალი მთის შუა წულზე.
ეკლესია ჯვარ-გუმბათიანი ნაგებობაა წაგრძელებული აღმოსავლეთ მკლავით დაბალი და მძიმე კორპუსით და მაღალი რვასარკმლიანი გუმბათით. თარიღდება XVI საუკუნით. ეკლესიას აღმოსავლეთ ნაწილის კედლებში აშკარად გამოეყოფა ქრონოლოგიურად განსხვავებული ორი სამშენებლო ფენა, რომლებიც სხვადასხვა საშენი მასალითაა ნაგები. მშენებლობის ქრონოლოგიური თანმიმდევრობის მიხედვით ირკვევა, რომ ადრე ამ ადგილას მდგარი ნაგებობის ფრაგმენტები ჩართული იქნა მოგვიანებით, აგებული გუმბათიანი ეკლესიის კორპუსში. თავდაპირველი ნაგებობის შემორჩენილი კედელი მთლიანად რიყის ქვითაა ნაგები, დანარჩენი კი აგურით და სხვადასხვა ფორმის რიყის ქვით. წყობა ირეგულარულია გუმბათქვეშა ბურჯები, კამარები, საბჯენი თაღები და გუმბათი მთლიანად აგურისაა. ამჟამად ეკლესიის საკურთხეველი, რომელიც ნახევარწრიულ აფსიდსა და ღრმა ბემას შეიცავს, ორი ფენისგან შედგება. ძველი ეკლესიის აფსიდის მთელ ზედაპირზე და ბემის კედლებზე მიშენებულია აგურის გარსი (სისქე დაახლოებით 37 სანტიმეტრი) რომელიც ზუსტად იმეორებს თავდაპირველი ნაწილის ფორმებს, თავდაპირველ ფენაში, სარკმლის ორივე მხარეს, მოწყობილია გეგმით ნახევარწრიული და საკმაოდ მაღალი (სიმაღლით იატაკიდან — დაახლოებით 2.7 მეტრი) თითო თაღოვანი ნიშა. მოგვიანებით ორივე ნიშას ძირი აგურით ამოუშენებიათ, ხოლო მათ წინ ახალ ფენაში (იატაკიდან 1,5 მეტრ სიმაღლეზე) მოწყობილია პატარა სამკუთხა თაღით გადახურული ღიობები: ბემის კედლებზე მიშენებულ კი ორ-ორი თაღოვანი ნიშაა, რომელთა უკანა კედლების მაგივრობას ძველი შენობის რიყის ქვის კედლები ეწევა.
ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ოთხივე გუმბათქვეშა თაღი და მათზე მიმხრობილი მკლავების კამარები ისრული ფორმისაა: მსგავსი ფორმა აქვთ დასავლეთ მკლავისა და კუთხის სივრცეების დაკავშირებულ თაღებსაც, მაშინ როდესაც სამხრეთ და ჩრდილოეთი მკლავების თაღები და თვით ამ სივრცეების გადამხურავი მკლავები ნახევარწრიულია. ნახევარწრიულია მკლავების სარკმლების და შესასვლელების თაღებიც.
გუმბათის ყელი მაღალია, მასში გაჭრილია რვა ვიწრო და მაღალი თაღოვანი სარკმელი, რომლებსაც სავსებით წესიერი ფორმა არ აქვთ. გარედან ყოველი სარკმლის თავზე ტლანქად გამოყვანილი ქვის ბურთულებია ჩასმული. გუმბათის ყელი შიგნიდანაც და გარედანაც მრგვალია, მისის საფუძვლის დონეზე გამოყვანილია აგურის რამდენიმე რიგისგან შედგება. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელის წრიულ მოხაზულობაზე გადასასვლელად გამოყენებულია აფრები, რომლებიც შეუმჩნევლად ერწყმის გუმბათის საფუძველს. თითოეულ აფრაში შემსუბუქების მიზნით ჩადგმულია თითო პატარა ქვევრი. დასავლეთ კუთხის მონაკვეთების კუთხეებში მოწყობილი თითო პატარა ნიშა. რომლებიც გადახურულია ერთმანეთზე კუთხით მიყრდნობილი ორ-ორი აგურით.