cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვაჩნაძიანის ამიდასტურის წმინდა გიორგის ეკლესია
შიგნითა მკლავები გადახურულია ნახევარწრიული კამარით, რომლებიც თავს აკლდამის შუაში იყრიან და ამ ნაწილს გადამხურავ ჯვაროვან კამარას ქმნიან. კამარები და კედლები შელესილია კირხსნარით. სამხრეთ და ჩრდილოეთ მკლავებში, დასავლეთ და აღმოსავლეთ კედლებზე მცირე ზომის თითო ნიშაა, ხოლო ჩრდილოეთსა და აღმოსავლეთ მკლავების ღერძებზე– პატარა სწორკუთხა ღიობები. აკლდამის იატაკის ქვეშ აღმოჩენილ სამარხთაგან შესწავლილი იქნა ფილაქვებით გადახურული ერთი ორმოსამარხი. მასში დადასტურდა ერთი ზრდასრული ადამიანის ჩონჩხი, დაკრძალული ქრისტიანულ პოზაში უინვენტაროდ. აკლდამაში მოპოვებულია რკინისა და ვერცხლის ბეჭდები, მინისა და რკინის სამაჯურები, ღილები, საყურეები, სარდიონის, ქალცედონისა და გიშრის მძივები, სადაფის ჯვარი, მონეტა. მოპოვებულია არქეოლოგიული მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ–ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ახალი ტალღა 2014
ახალი ტალღა 2014 — ახალგაზრდა შემსრულებელთა მე-13 საერთაშორისო კონკურსი, რომელიც მიმდინარეობს 2014 წლის 22 ივლისიდან 27 ივლისის ჩათვლით, ძინტარში, იურმალა.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური კონკურსები
ნუგზარ კვაშალი
ნუგზარ კვაშალი (დ. 15 იანვარი, 1952) — ქართველი მომღერალი. 1970-1971 წლებში როკ ანსამბლ „ხომლის“ წევრი. იყო ანსამბლ „ივერიას“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:ქართველი მომღერლები
ალბერტ ლუთული
ალბერტ ჯონ ლუთული (დ. c. 1898 - გ. 21 ივლისი, 1967 ), ზულუს ენაზე სახელი მვუმბი : უწყვეტი წვიმა ) — სამხრეთ აფრიკელი მასწავლებელი, აქტივისტი, ნობელის მშვიდობის პრემიის ლაურეატი და პოლიტიკოსი. ლუთული აირჩიეს აფრიკის ეროვნული კონგრესის (ANC) პრეზიდენტად 1952 წელს. იმ დროისათვის ეს იყო ქოლგა ორგანიზაცია, რომელიც სამხრეთ აფრიკაში თეთრკანიანი უმცირესობის მთავრობას დაუპირისპირდა. ლუთული კონგრესში მუშაობდა მის შემთხვევით გარდაცვალებამდე. მას მიენიჭა 1960 წლის ნობელის პრემია აპართეიდის წინააღმდეგ არაძალადობრივ ბრძოლაში მონაწილეობისთვის. ის იყო აფრიკული მემკვიდრეობის მქონე პირველი ადამიანი, რომელსაც მიენიჭა ნობელის პრემია. ლუთული იყო სამხრეთ აფრიკის გაერთიანებული კონგრეგაციონალური ეკლესიის (UCCSA) ერთგული მქადაგებელი.
ადრეული ცხოვრება
ალბერტ ჯონ მვუმბი ლუთული დაიბადა სოლუსიის მისიის სადგურზე, ბულავაიოს მახლობლად, სამხრეთ როდეზიაში, რომელიც თანამედროვე ზიმბაბვეა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი დაბადების თარიღი უცნობია, მან მოგვიანებით გამოითვალა და მისი დაბადების წელი დაემთხვა 1898 წელს. მისი მამა, ჯონ ბუნიან ლუთული, იყო ადგილობრივი ტომის წინამძღოლის უმცროსი შვილი. ისინი ცხოვრობდნენ გრუტვილში, სტანგართან ახლოს. იგი გახდა ქრისტიანი მისიონერი მეშვიდე დღის ადვენტისტურ ეკლესიაში და ალბერტის დაბადების დროს, თარჯიმნად მუშაობდა. დედამისმა, მტონია გუმედემ, ბავშვობის ნაწილი გაატარა ზულუს სამეფოში, მაგრამ ძირითადად იგი იზრდებოდა გრუტვლში. ჯონ ბუნიან ლუთული, ალბერტის მამა, გარდაიცვალა, როდესაც ალბერტი მცირეწლოვანი იყო, დაახლოებით 1906 და 1908 წლებში. ალბერტი წყვილის მესამე შვილი იყო. მას ჰყავდა ორი და-ძმა, ალფრედ ნსუსანა (უფროსი შვილი) და მპანგვა (რომელიც დაბადებისთანავე გარდაიცვალა).
ფოქვეშის ციხესიმაგრე
სოფელ ფოქვეშის მაღალი მთის პლატოზე გაშენებული ყოფილა ციხე, რომელსაც მოსახლეობა „ბიჭიქვაცს“ უწოდებს. ამჟამად ძეგლი ძლიერ დანგრეულია. გადარჩენილია ქვით ნაშენი მხოლოდ ერთი კედელი სამი მეტრის სიმაღლეზე. ნაგებობა ორსართულიანი უნდა ყოფილიყო. ციხე აგებულია შუა საუკუნეებში.
ალბერტ ლუთული
სკოლა
ლუთულის ოჯახს ჰქონდათ თხუთმეტი ჰექტარი მიწის ნაწილი [ სამხრეთ როდეზია |სამხრეთ როდეზიაში]], რომელიც მამამ, ჯონმა, ადრე იყიდა. ისინი სამხრეთ როდეზიაში დარჩნენ 1908 წლამდე, შემდეგ გადავიდნენ ვრიჰეიდის რაიონში, სამხრეთ აფრიკაში. მისი უფროსი ძმა ალფრედი მეშვიდე დღის ადვენტისტური მისიის თარჯიმანი გახდა. იმის გამო, რომ ვრიჰეიდში არ იყო სკოლა, სადაც ალბერტი ისწავლიდა, დედამ იგი გაგზავნა გრუტვილში, ნატალში, სადაც ის ცხოვრობდა ბიძის, მარტინ ლუთულის სახლში, რომელიც თავის პაპის მემკვიდრეობას აგრძელებდა და იყო ტომების წინამძღოლი. მარტინი იყო პირველი დემოკრატიულად არჩეული უფროსი, ზულუს სამეფო სახლის მთარგმნელი და თარჯიმანი, ასევე ნატალის მშობლიური კონგრესისა და აფრიკის მშობლიური ეროვნული კონგრესის დამაარსებელი, რომელსაც ახლა აფრიკის ეროვნული კონგრესი დაერქვა. მარტინმა ალბერტს შეასწავლა აფრიკის პოლიტიკა, რაც დაეხმარა მას პოლიტიკაში და აქტივისტის კარიერაში.
რეჯეპ მეიდანი
რეჯეპ ქემალ მეიდანი (Rexhep Qemal Mejdani; დ. 17 აგვისტო, 1944, ტირანა) — ალბანელი პოლიტიკოსი. ალბანეთის პრეზიდენტი 1997–2002 წლებში.
ფოქვეშის ციხესიმაგრე
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ციხის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რეჯეპ მეიდანი
პროფესიით ფიზიკოსი. 1966 წელს დაასრულა ტირანის უნივერსიტეტი. შემდეგ სწავლა გააგრძელა საფრანგეთში და 1974 წელს დაასრულა კანის უნივერსიტეტი. პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1990 წელს. პირველ მრავალპარტიულ არჩევნებზე იყო ცენტრალური სარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე. 1996 წელს გახდა სოციალისტური პარტიის წევრი, ხოლო 1997 წელს აირჩიეს პრეზიდენტად.
ფოქვეშის ციხესიმაგრე
2018 წლის აგვისტოში საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნულმა სააგენტომ ციხესიმაგრეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიანიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ალბერტ ლუთული
სკოლა
1914 წელს ალბერტმა შეიცვალა სასწავლო დაწესებულება და სწავლა განაგრძო ოლანგის ინსტიტუტში. ეს იყო პანსიონი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა დოქტორი ჯონ დუბი, სამხრეთ აფრიკის მშობლიური ეროვნული საბჭოს დამფუძნებელი პრეზიდენტი და აქ ის სწავლობდა ორი სემესტრით. წლიური საბოლოო გამოცდის ჩაბარების შემდეგ, ალბერტი გადაიყვანეს ედენდალის მეთოდისტურ დაწესებულებაში, სადაც გაიარა მასწავლებელთა სასწავლო კურსი. ალბერტი ერთ – ერთი იმ მოსწავლეთაგანი იყო, რომელმაც დატოვა სკოლა, გაასაჩივრა დისციპლინური კოდექსი, რომელიც მოსწავლეებს მდინარიდან ქვების გადატანას თხოვდა. ამის შემდეგ ალბერტმა გააცნობიერა, რომ აჯანყებას შეიძლება ჰქონდეს მკვეთრი შედეგები. ედენდალის დატოვების გამო საპასპორტო კანონიდან გამომდინარე სამხრეთ აფრიკის პოლიციამ დააპატიმრა. მოგვიანებით, მიუხედავად წინა გარიცხვისა, ალბერტი კვლავ დაუბრუნდა დაწესებულებას და მან ედენდალში განაგრძო სწავლა. მან იქ სწავლება დაამთავრა 1917 წელს.
სწავლება
ედენდალში სასწავლო კურსის დასრულების შემდეგ, უახლოეს პიტერმარიცბურგთან ახლოს, ლუთულმა დაიწყო დაწყებითი სკოლის სოფლის მასწავლებლად მუშაობა კვაზული-ნატალიში. აქ მიიღო კონგრეგაციონალური ეკლესიის რწმენა და გახდა ადგილობრივი პასტორი. 1920 წელს მან მიიღო სახელმწიფო ბიუროს შემოთავაზება რომ დასწრებოდა მასწავლებლების უმაღლეს სასწავლო კურსს ადამსის კოლეჯში, შემდეგ კი შეუერთდა სასწავლო კოლეჯის თანამშრომლებს.
ლუთულმა გადაწყვეტა, რომ აფრიკის მოსახლეობაში  განათლება გაეაქტიურებინა. ზ.კ. მეთიუსთან ერთად დააფუძნა აფრიკის მასწავლებელთა ასოციაცია, ორგანიზაცია, რომელიც ცდილობდა მოეპოვებინა მაღალ ხელფასები მასწავლებლებისთვის. ალბერტი ასწავლიდა ზულუს ისტორიას, ზულუს მუსიკას და ზულუს ლიტერატურას. მან მოთხოვა ზულუს კულტურულ და ენობრივ საზოგადოებას, რომ ხელი შეუწყოთ ზულუს ისტორიისა და კულტურის ზულუს ახალგაზრდების პოპულაციაში. ზულუ კულტურული და ენობრივი საზოგადოებამ ასევე ხელი შეუწყო ზულუს, როგორც დაწყებითი განათლებისთვის გამოყენებულ ენას.
მუსიკით გატაცებულმა ლუთულმა და მისმა სტუდენტმა, რუბენ კალუზამ, დააარსეს ადამსის კოლეჯის მუსიკალური სკოლა 1935 წელს და ხელმძღვანელობდნენ გუნდებს მთელ ნატალში. ლუთული ხლმძღვანელობდა საკვირაო საეკლესიო გუნდს და ატარებდა ქადაგებებს.
ტომის წინამძღოლი
1933 წელს ტომის უხუცესებმა ლუთულს სთხოვეს, რომ ზულუსის ტომის ქრისტიანული ფილიალის უფროსი გამხდარიყო, შეეცვალა არაპოპულარული უფროსი, იოსია მკვებუ, რომელიც 1921 წელს შეცვალა მარტინ ლუთულიმ. ის ორი წელი ყოყმანობდა ამ გადაწყვტილების მიღებისას, რადგან ტომის წინამძღოლის ხელფასი მასწავლებლის ხელფასის 20% იყო მხოლოდ. ზოგიერთი მისი თანატოლი ასევე თვლიდა, რომ ლუთული, როგორც აფრიკის ერთ-ერთი პირველი მასწავლებელი, უარს იტყოდა ამ თანამდებობაზე და ახალგაზრდა აფრიკელებს მოამზადებდა თანამედროვე საზოგადოებისთვის. მიუხედავად ამისა, 1936 წელს იგი გახდა ტომის წინამძღოლი.
ტომის წინამძღოლი ლუთული ასრულებდა უბუნტუს ფილოსოფიას. უბუნტუმ აღიარა ყველა ადამიანის ჰუმანურობა და ურთიერთდამოკიდებულება. ლუთული მართავდა დემოკრატიულად, ბრძნულად, მთლიანობისა და თანაგრძნობის პრინციპების დაცვით. ლუთული მიხვდა, რომ წინაძღოლის თანამდებობა ხალხის მოთხოვნილებებზე პასუხისგებაში უნდა ყოფილიყო. ლუთული თავის ხალხს უფროსად და არა, ზემოდან უყურებდა. იგი ხელმძღვანელობდა ცეკვას და სიმღერას საზოგადოების ფესტივალებზე. საზოგადოების ერთმა წევრმა გაახსენა ლუთული, როგორც „ხალხის კაცი, [რომელმაც] ძალიან ძლიერი გავლენა მოახდინა თემზე. ის იყო ხალხის მეთაური.“
ლუთული თავის დემოკრატიულ კონსულტაციებში ითვალისწინებდა ქალებს, რომელთა უფლებებიც სოციალურა და იურიდიულად ძალიან დაკნინებული იყო. ლუთულმა ასევე ხელი შეუწყო ქალების ეკონომიკურ წინსვლას მთავრობის მიერ ლუდის მოპოვების აკრძალვისა და გაყიდვის აკრძალვის წინააღმდეგ
მას ეს თანამდებობა იქამდე ეჭირა, ვიდრე აპართეიდის მთავრობამ თანამდებობიდან არ მოხსნა 1953 წელს. ამის მიუხედავად, მან ხალხში მან შეინარჩუნა ღირსეული „უფროსის“ წოდება.
მიწის აქტები
1913 და 1936 წლების სახმელეთო აქტების წინააღმდეგობამ გამოიწვია შავკანიანთა დისლოკაცია და გაღატაკება, წინამძღოლმა ლუთულმა სცადა თავისი საზოგადოების ტანჯვის აღმოფხვდა. მიწის აქტები სამხრეთ აფრიკაში სეგრეგაციასთან დაკავშირებული ძალადობის ნაწილი იყო. აფრიკელებს ჩამოართვეს თავიანთი მიწა და სიღარიბე გაიზრდა აფრიკის საზოგადოებაში, რადგან ბევრი სამხრეთ აფრიკელი იძულებული გახდა ქალაქებში, უფრო შორს გამგზავრებულიყო, რათა შეძლებოდა მუშაობა. ისინი კიდევ უფრო დაშორდნენ ოჯახებს.
ლუთული მხურვალედ ეწინააღმდეგებოდა მთავრობის მიწის სარეაბილიტაციო სქემას.
შაქრის აქტი
1936 წელს, მთავრობა შაქრის აქტით ცდილობდა შაქრის მაღალი ფასი შეენარჩუნებინა, იმ ფერმერების რაოდენობის შეზღუდვით, რომლებსაც შეეძლოთ მისი წარმოება. ეს მოქმედება არაპროპორციულად ვნებდა აფრიკის შაქრის ლერწმის ფერმერებს, რომლებიც ცხოვრობდნენ სიღარიბის ზღვარს დაბლა. განსხვავებით მათი თეთრი კოლეგებისგან, აფრიკელ ფერმერებს არ ჰქონდათ საკმარისი მიწის ნაკვეთი, აგრეთვე არ ჰქონდათ იურიდიული წოდება. ეს ნიშნავდა, რომ ისინი ვერ გამოიყენებდნენ თავიანთი მიწა მოკლევადიანი სესხის მისაღებად ისეთი პროდუქციის შესაძენად, როგორიცაა მანქანები და სასუქი, რამაც განაპირობა დარგვის, მოსავლის აღების და წისქვილზე შაქრის გაგზავნის ხარჯების ანაზღაურება.
სამხრეთ აფრიკის ოფიციალური პირები ამტკიცებდნენ, რომ აფრიკის სიღარიბის მიზეზი იყო აფრიკის არაეფექტური სოფლის მეურნეობის ტექნიკა და არა არაადეკვატური მიწა.
ლუთულმა დაუყოვნებლივ გააცოცხლა გრუტვილის მებაღეთა ასოციაცია. თითქმის ორასი მცირე მასშტაბის ლერწმის მწარმოებლებთა ჯგუფი, რომლებიც წარმატებით ლობირებდნენ მფრეზავებს. თხოვა მათ, რომ მიემართათ თანხა აფრიკელი ფერმერების დასახმარებლად. ლუთული ასევე თავმჯდომარეობდა მებაღეთა ასოციაციას, რომელშიც შედიოდა თითქმის მთელი აფრიკის შაქრის მწარმოებლები ერთ კავშირში. 1948 წელს ამერიკაში მოგზაურობამ მას საშუალება მისცა შეიძინა ტრაქტორი, რომელიც ადგილობრივი ფერმერების მიერ სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის გაღრმავებას შეუწყო, ზოგიერთმა ფერმერმა გაზარდა საკუთარი ზღვარი საკმარისი იმისათვის, რომ შვილები სკოლაში გაეგზავნა.
აპართეიდის საწინააღმდეგო აქტივიზმი
1948 წლის მაისში ეროვნული პარტიის მოულოდნელმა გამარჯვებამ აპართეიდი ოფიციალურ სახელმწიფო პოლიტიკად გამოაცხადა 1994 წლამდე.
მოგზაურობა შეერთებულ შტატებში
1948 წლის ივნისში, ლუთული შვიდი თვით გაემგზავრა აშშ-ში, რომლის დროსაც მან მრავალ ეკლესიას, ახალგაზრდულ ჯგუფებს, ,სამოქალაქო ჯგუფებს და სხვებს მიმართა, და აფრიკის სოფლის განვითარებისა და რასობრივი შერიგების საკითხებზე ესაუბრა. ეს არ იყო მისი პირველი მოგზაურობა საზღვარგარეთ. 1938 წელს, ლუთული გაემგზავრა ინდოეთში, როგორც ქრისტიანული დელეგაციის საერთაშორისო მისიონერული კონფერენციის შუამავალი. ლუთული ინდოეთსა და ცეილონში (ახლანდელი შრი ლანკა) შეხვდა ინდოეთის, იაპონიის, ჩინეთის და აფრიკის ქრისტიან ლიდერებს და. დაბრუნდა უფრო ფართო სიმპათიითა და ფართო ჰორიზონტით“.
ლუთულის აზრით, აპართეიდის მთავრობამ და მათმა თეთრკანიანმა მომხრეებმა მეკობრულად მიითვისე მიწა, ქონება და მთავრობა. აპართეიდული თვალსაზრისით აფრიკელები იყვნენ „პირუტყვები, რომელიც მიყვებოდა ქონებას, და იყვნენ ვიდრე ობიექტები, ვიდრე სუბიექტები“.
ხალხის კონგრესი
მიუხედავად იმისა, რომ ხელი შეეშალა, ლუთულმა შეძლო ხალხის კონგრესის დაგეგმვა, შეკრება, რომელშიც სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში ყველა რასობრივი და პოლიტიკური ყრილობის ათასობით წევრმა შეკრიბა. 1955 წელს, კლიპტაუნში, 26 ივნისის სიმბოლურ თარიღად, გაიმართება და ორი დღის განმავლობაში გაგრძელდა, ერთსულოვნად დამტკიცდა განმათავისუფლებელი ბრძოლის მანიფესტი, რომელიც ცნობილია თავისუფლების ქარტიის სახელით. თავისუფლების ქარტიის მთავარი თემა ის იყო, რომ სამხრეთ აფრიკა ეკუთვნოდა ყველას, ვინც იქ ცხოვრობდა. ზუსტად იმის საპირისპიროდ, რისიც სჯეროდა აპართეიდის რეჟიმს. ლუთულმა ვერ შეძლო ხალხის კონგრესზე დასწრება წინა ინსულტის, გულის შეტევის და მთავრობის პრევენციის გამო, მაგრამ გამოჯანმრთელებულმა ლუთულმა კლიპტოუნში გაგზავნა აუდიტორიის წინაშე ჩაწერილი გამოსვლა, რომელშიც მან გამოაცხადა თავისუფლების ქარტია მაგნად კარტად, რომელიც სამხრეთ აფრიკის პარლამენტამდე მიგვიყვანს, სადაც ყველას ხმა იქნებოდა გაჟღერებული.
კარიერა აფრიკის ეროვნულ კონგრესში
მანამდე ლუთული აფრიკის ეროვნულ კონგრესში (ANC) მონაწილეობდა, ლუთული ასევე მსახურობდა სამხრეთ აფრიკის ქრისტიანული საბჭოს აღმასრუებელ კომიტეტში. ლუთული მისი ერთ – ერთი დელეგატი იყო მისიონერთა საერთაშორისო კონფერენციაზე, რომელიც ჩატარდა 1938 წელს მადრასში, ინდოეთში.
1944 წელს, ლუთული გაწევრიანდა აფრიკის ეროვნულ კონგრესში. ეს იყო სამხრეთ აფრიკის აფრიკელი მოსახლეობის უძველესი პოლიტიკური პარტია, რომელიც დაარსდა 1912 წელს. 1960-1990 წლებში მოქმედებდა არალეგალურად. პარტიის მთავარი მიზანი იყო აპართეიდის რეჟიმის განადგურება.
დაუმორჩილებლობის კამპანია
ლუთული გახდა ეროვნული ფიგურა 1952 წელს, როდესაც მრავალმხრივი მობილიზაცია გაუწია აპართეიდის წინააღმდეგობ ბრძოლად. ლუთული ხელმძღვანელობდა საპროტესტო აქციების წინააღმდეგ კანონპროექტებს, ჯგუფური ტერიტორიების აქტს, ამომრჩეველთა ცალკეულ წარმომადგენელთა აქტს, კომუნისტური აქტის ჩახშობას და ბანტუს ხელისუფლების შესახებ კანონს. დაუმორჩილებლობის კამპანიას აწარმოებდა განდის არაძალადობრივი მეთოდებით, რამაც ხელი შეუწყო ინდოეთს დიდი ბრიტანეთისგან დამოუკიდებლობის მიღწევაში. ლუთული სატიაგრაჰას იდეის ერთგული იყო და გრძნობდა, რომ მას მას ჰქონდა მასების მობილიზების ძალა, რათა დაესრულებ იდან აპართეიდი. ლუთულმა განაცხადა: „ჩვენ განვუცხადეთ მსოფლიოს, რომ ჩვენ არ ვგულისხმობთ ძალადობის გამოყენებას ჩვენი მიზნის მიღწევისთვის. ჩვენ ყოველთვის გამოვიყენებთ მშვიდობასა და არაძალადობრივ გზას თავისუფლების კანონიერ მოთხოვნებში.“
აკრძალვები
მინი| ალბერტ ლუთული ოსლოში ვიზიტის დროს 1961 წელს. 1953 წლის მაისში აპართეიდის რეჟიმმა აუკრძალა ლუთულის ყოველგვარი საქმიანობა და თქვა, რომ მისმა პოლიტიკურმა საქმიანობამ ხელი შეუწყო სამხრეთ აფრიკის კავშირში მტრული დამოკიდებულების ჩამოყალიბებას ევროპელ და არაევროპულ მოსახლეობას შორის.
პირადი ცხოვრება
1927 წელს მან ცოლად შეირთო ნოქუხანია ბენგუ, ზულუს უფროსის შვილიშვილი. მათ შვიდი შვილი შეეძინათ. ლუთულიმ სიცოცხლის ბოლო წლები იძულებით იზოლაციაში გაატარა. მას აწუხებდა მაღალი წნევა, ერთხელ გადატანილი ჰქონდა მცირედი ინსულტი ჰქონდა. ასაკთან ერთად სმენა და მხედველობა გაუუარესდა.
1967 წლის 21 ივლისს ლუთული საბედისწეროდ დაშავდა, როდესაც მას ხიდის გადაჭრისას დაარტყა სატვირთო მატარებელმა.
რეჯეპ მეიდანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანეთის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1944
ალბერტ ლუთული
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთაფრიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:აფრიკელები კატეგორია:სამხრეთაფრიკელები
დრუჟინენი
დრუჟინენი (Drujineni) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 219 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ბერილიუმის ბრომიდი
ბერილიუმის ბრომიდი — ქიმიური ნაერთი ფორმულით BeBr2. არის ძალიან ჰიგროსკოპული და კარგად იხსნება წყალში. ნაერთი არის პოლიმერი, ტეტრაედრული Be-ს ცენტრით.
მიღება და რეაქციები
ბერილიუმის ბრომიდი მიიღება ლითონი ბერილიუმისა და ელემენტ ბრომისგან 500 °C-დან 700 °C-მდე ტემპერატურის პირობებში:
ბერილიუმის ბრომიდი ასევე ფორმირდება, ბერილიუმის ოქსიდზე ბრომწყალბადმჟავის მოქმედებით.
უსაფრთხოება
ბერილიუმის ნაერთები ტოქსიკურია, ჩასუნთქვისა და გადაყლაპვის შემთხვევაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბერილიუმი კატეგორია:ბრომიდები კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები
სტანისლავ ასეევი
სტანისლავ ასეევი (ფსევდონიმი სტანისლავ ვასინი, დ.  1 ოქტომბერი, 1989, დონეცკი) — უკრაინელი მწერალი, ჟურნალისტი და ბლოგერი. ავტორი რომანისა „მელქიორის სპილო, ან ადამიანი, რომელიც ფიქრობდა“. სტანისლავ ვასინის ფსევდონიმით  მუშაობდა დონეცკში რადიო თავისუფლების დამოუკიდებელ კორესპონდენტად. 2017 წლის 11 მაისს დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის სახელმწიფო უშიშროების სამინისტრომ დააკავა ჯაშუშობის ბრალდებით და 2019 წლის 29 დეკემბრამდე იმყოფებოდა დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის ციხეში. გაცვალეს უკრაინასა და დონეცკის სახალხო რესპუბლიკას შორის „76-ის 127-ზე გაცვლის ფარგლებში“ 2019 წლის 29 დეკემბერს.
ბიოგრაფია
2006 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა ქალაქ მაკეევკაში.
2010 წელს წარჩინებით დაამთავრა დონეცკის ინფორმატიკისა და ხელოვნური ინტელექტის სახელმწიფო ინსტიტუტის ფილოსოფიისა და რელიგიის ფაკულტეტი. მიიღო  ფილოსოფიის ბაკალავრის ხარისხი. 2012 წელს  წარჩინებით დაამთავრა დონეცკის ეროვნული ტექნიკური უნივერსიტეტის კომპიუტერული მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების ფაკულტეტი რელიგიათმცოდნეობის მაგისტრის ხარისხით. კვლევის ინტერესები მოიცავს მე-20 საუკუნის ფრანგულ და გერმანულ ონტოლოგიას.
სკოლის დამთავრების შემდეგ ის გაემგზავრა საფრანგეთში, რათა შესულიყო საფრანგეთის უცხოური ლეგიონის რიგებში.
უკრაინაში დაბრუნების შემდეგ მან სულ თხუთმეტი პროფესია გამოიცვალა. იყო მტვირთავი, ბანკის სტაჟიორი, მესაფლავე, საფოსტო კომპანიის ოპერატორი და საყოფაცხოვრებო ტექნიკის გაყიდვების ასისტენტი.
ლიტერატურული შემოქმედება
რომანი მოგვითხრობს ავტორის ცხოვრებაზე. დიდი ყურადღება ეთმობა დონბასის ომს, რომელიც აღწერილია ავტორის ფილოსოფიური შეფასებებისა და დასკვნების პრიზმაში. ჟურნალ „იუნოსტის“ მთავარი რედაქტორის ვალერი დუდარევის თქმით:
2018 წელს გამოიცა ასეევის წიგნი "იზოლაციაში", სადაც მან აღწერა თავისი ყოფა იზოლაციის ციხეში.
ჟურნალისტური საქმიანობა
როგორც ჟურნალისტი, თანამშრომლობდა გაზეთთან „ზერკალო ნედელი“ რუსულ-იკრაინულ ჟურნალთან «უკრაინსკაია ნედელია“ და „რადიო თავისუფლებასთან“ სტანისლავ ვასინის ფსევდონიმით.
დაკავება ჯაშუშობის ბრალდებით
2017 წლის ივნისის დასაწყისში, უკრაინული გაზეთ „ზერკალო ნედელის“ პოლიტიკური განყოფილების მთავარმა რედაქტორმა სერგეი რახმანინმა განაცხადა, რომ ასეევი კოლეგებთან 2 ივნისის შემდეგ არ დაკავშირებია, ის არ პასუხობდა ზარებს,  უცნობი იყო მისი ადგილსამყოფელი, ხოლო მისი ბინა გაჩხრიკეს.
16 ივლისს ასეევის მეგობარმა და თანაკლასელმა, უკრაინის ყოფილმა სახალხო დეპუტატმა ეგორ ფირსოვმა განაცხადა, რომ დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის სახელმწიფო უსაფრთხოების სამინისტროს ოფიციალური ინფორმაციით, ბლოგერი დააკავეს ჯაშუშობის ბრალდებით, რის შესახებაც, ფირსოვის თქმით, ასეევის დედას „გაეგზავნა წერილობითი დასტური“. 5 ივლისს ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე ფირსოვმა განაცხადა, რომ ასეევმა პროტესტის ნიშნად შიმშილობა დაიწყო.
სტანისლავ ასეევის დაკავებას მწვავე რეაგირება მოჰყვა საერთაშორისო ორგანიზაციების Human Rights Watch და Amnesty International-ის მხრიდან. ორგანიზაცია „რეპორტიორები საზღვრებს გარეშე“ აღმოსავლეთ ევროპისა და ცენტრალური აზიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელმა იოჰან ბიჩრმა  მოუწოდა დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის ხელმძღვანელობას დაუყოვნებლივ გაეთავისუფლებინათ ასეევი.
ჟურნალისტის გათავისუფლებას ასევე ითხოვდნენ ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტი, ჟურნალისტთა ევროპის ფედერაცია, ნორვეგიის ჰელსინკის კომიტეტი და PEN კლუბი.
გათავისუფლება და უკრაინაში დაბრუნება
2019 წლის 29 დეკემბერს სტანისლავ  ასეევი გაათავისუფლეს ტყვეობიდან „76-ის 127-ზე გაცვლის ფარგლებში“. მასთან ერთად გაათავისუფლეს ჟურნალისტი ოლეგ გალაზიუკა.
პოლიტიკური საქმიანობა
მინი|სტანისლავ ასეევი [[მიუნხენი|მიუნხენის კონფერენციაზე]] მარცხნივ|მინი|[[ესიხირო ფრენსის ფუკუიამა და სტანისლავ ასეევი მიუნხენში]] განთავისუფლების შემდეგ, სტანისლავ ასეევმა დაიკავა აქტიური სოციალური და პოლიტიკური პოზიცია. შეეხო არალეგალური ციხეებში პატიმრების უფლებებს რუსეთში და დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის და ლუგანსკის სახალხო რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. 2020 წლის 29 იანვარს ასეევი სიტყვით გამოვიდა ევროპის საბჭოში, სადაც მან საბჭოს წევრ ქვეყნებს სთხოვა ზეწოლა მოეხდინათ რუსეთზე პატიმრების გათავისუფლების მიზნით. 2020 წლის 15 თებერვალს, ჟურნალისტი გამოვიდა მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციაზე, სადაც ისაუბრა დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის უსაფრთხოების ძალების მიერ პატიმრების მიმართ არასათანადო მოპყრობაზე. 2020 წლის 14 თებერვალს სტანისლავ ასეევი პრაღაში რადიო თავისუფლები ს ოფისში შეხვდა ამერიკელი სენატორების ჯგუფს და განიხილა ოკუპირებულ დონბასში დარჩენილი პატიმრების გათავისუფლების საკითხი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:უკრაინელი მწერლები კატეგორია:უკრაინელი ჟურნალისტები
ზარიშატი (მთა)
ზარიშატი (Զարիշատ) — მთა საქართველოსა და სომხეთში. მდებარეობს შირაკის პროვინციისა და სამცხე-ჯავახეთის მხარის საზღვარზე, სოფელ ეღნაჯურიდან ჩრდილო-დასავლეთით 7,5 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2982 მეტრია და წარმოადგენს ზარიშატის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები‎ კატეგორია:სომხეთის მთები
ეკატერინბურგის ინოკენტი მოსკოველის ტაძარი
ეკატერინბურგის ინოკენტი მოსკოველის ტაძარი (Храм Святителя Иннокентия Московского) — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ეკლესია დაარსდა 2001 წლის 18 სექტემბერს.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|ნათლისღების საკათედრო ტაძრის საფუძვლის ქვა აღმოჩენილი გათხრების დროს. დგას [[ეკატერინბურგის ინოკენტი მოსკოველის ტაძართან]] ტაძარი დაარსდა 2001 წელს მოსკოვის მიტროპოლიტ ინოკენტის სახელზე. 2001 წლის 18 სექტემბერს მისმა მაღალუსამღვდელოესობამ ეკატერინბურგისა და ვერხოტურეს ეპარქიის მთავარეპისკოპოსმა ვიკენტიმ ლენინის პროსპექტის ნომერ 11ა-ში აკურთხა კარის ეკლესია წმინდა ინოკენტის, მოსკოვის პატრიარქის სახელზე. ტაძრის წინამძღვრად დანიშნეს მისიონერული და კატეხიზაციის განყოფილების წევრი ვლადიმირ ზაიცევი. მრევლის ცხოვრების მთავარი სულისჩამდგმელი იყო მღვდელი ალექსანდრე იგონინი. ძალიან მალე ახალი ტაძრის თემის რაოდენობამ მიაღწია 100 მუდმივ მრევლს. წელიწადში ორჯერ აღნიშნავდნენ ტაძრის ძირითად დღესასწაულს: დიდ და მცირეს (13 აპრილი და 6 ოქტომბერი).
2010 წლიდან ტაძრის წინამძღვრად დაინიშნა ილია ალექსანდროვი. 2011 წლის სექტემბრიდან ტაძარში ასევე მსახურობდა დიაკვანი იგორ კონსტანტინოვი, რომელიც მღვდლად აკურთხეს ქალაქ არამილის ტაძარში.
ამჟამად ტაძარში მსახურობს წინამძღვარი ანდრეი სკორმინი, რომელიც მღვდლად ხელდასხმულ იქნა 2012 წელს.
აღმოსავლეთ უკრაინაში ომის დააწყების შემდეგ და რუსეთის მიერ ამ ტერიტორიების ოკუპაციისას წმინდა ინოკენტის ტაძარი ასევე გამოიყენებოდა ჰუმანიტარული დახმარების შესანახად, რომელიც იგზავნებოდა გაეროს მიერ არაღიარებულ ლუგანსკის სახალხო რესპუბლიკაში. ტაძარზე გამოფინეს ე. წ. ნოვოროსიის დროშა. ტაძარში ასევე იკრიბებოდნენ მოხალისეები, რომლებიც იბრძოდნენ აღმოსავლეთ უკრაინაში. ისინი აღმოსავლეთ უკრაინაში ტაძრის წინამძღვრის დახმარებით იგზავნებოდნენ.
2015 წლის 11 მარტს მამა ვლადიმირ ზაიცევმა განაცხადა, რო მოხალისეები მიემგზავრებიან იქ, სადაც „წყდება რუსეთის ბედი“.
ანგიოგრაფია
250px|მინი|მარჯვნივ|ანგიოგრამა ანგიოგრაფია (ანგიო... და ...გრაფია) — სხვადასხვა ორგანოს (თავის ტვინი, ფილტვი, გული, თირკმელი და სხვ.) სისხლძარღვთა გამოკვლევის რენტგენოლოგიური მეთოდი. სისხლძარღვთა სისტემაში შეჰყავთ ადამიანის ორგანიზმისათვის უვნებელი კონტრასტული ნივთიერება, რომელიც რენტგენოგრამაზე იძლევა სისხლძარღვთა კონტურის ჩრდილს. ანგიოგრაფიას იყენებენ სისხლძარღვთა და მათთან მიმდებარე ქსოვილების დაავადებათა გამოსავლენად.
ლიტერატურა
კატეგორია:რენტგენოლოგია კატეგორია:ტომოგრაფია კატეგორია:სისხლძარღვების პროცედურები
ანგიონევროზი
ანგიონევროზი (ანგიო... და ნევროზი) — სისხლძარღვთა ინერვაციის ფუნქციური მოშლა. ახასიათებს კანის უეცარი გაფერმკრთალება ან გაწითლება, ზოგჯერ მწვავე შეშუპება, კიდურების დაბუჟება, ოფლიანობა და სხვა უსიამოვნო შეგრძნება. გვხვდება ნევროზისა და ფსიქოზის დროს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნევროზები
ძორაღბიური
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოტაიქის პროვინციის სოფლები
ლარი პეიჯი
ლორენს „ლარი“ პეიჯი (დ. 26 მარტი, 1973) — ამერიკელი კომპიუტერული მეცნიერი და ანტრეპრენიორი, რომელმაც დააარსა Google სერგეი ბრინთან ერთად, ახლა კი Google-ის მშობელი კომპანიის Alphabet Inc.-ის გენერალური დირექტორია. პეიჯმა შექმნა PageRank, Google-ის ყველაზე ცნობილი საძიებო ალგორითმი. პეიჯმა თავდაპირველად Google-ის გენერალური დირექტორის პოზიცია ერიკ შმიდტს დაუთმო 2001 წლის აგვისტოში, თუმცა 2011 წლის აპრილში კვლავ დაიკავა თანამდებობა. 2015 წლის ივლისში კი, Google-ის რეორგანიზების შედეგად, ის კვლავ გადადგა და სანაცვლოდ Alphabet-ის გენერალური დირექტორი გახდა, რომლის ქვეშაც გაერთიანდა Google-ის აქტივები. ამ მოქმედებით მან Google-ის ძირითადი პროდუქტებისა და მომსახურებების განვითარება სუნდარ პიჩაის ჩააბარა, თავად კი მნიშვნელოვანი ტექნოლოგიური მიღწევების ხელშეწყობას გეგმავს.
პეიჯი X Prize Foundation-ის დირექტორთა საბჭოს წევრია და ინჟინერიის ეროვნულ აკადემიაში აირჩიეს 2004 წელს. 2004 წელს მიიღო მარკონის პრიზი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:Google-ის თანამშრომლები კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები
მოროზოვკა (ბაშკირეთი)
მოროზოვკა  (Морозовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 63 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 54   კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ურგალა, რომელიც დაშორებულია 2 კმ-ით.
გრიგოლ გაგუა
გრიგოლ ათანასეს ძე გაგუა (დ. 3 დეკემბერი, 1915, ფოთი, საქართველო — გ. 19 აგვისტო, 2002, ქობულეთი, საქართველო) —  ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა როგორც მცველის, ასევე, ნახევარმცველის პოზიციაზე. 1936–1951 წლებში იცავდა თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ორგზის ვიცე-ჩემპიონი (1939, 1940) და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (1946, 1947). საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის ფინალისტი (1937, 1946). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1948). დინამოელთა მიერ საკავშირო პირველობის უმაღლესი ლიგის ფარგლებში ჩატარებული პირველი მატჩის მონაწილე.
ზირაკი (მწვერვალი)
ზირაკი (Զիրակ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ვაიოცძორის პროვინციაში, სოფელ კეჩუტიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2230 მეტრია და წარმოადგენს ზანგეზურის ქედის ნაწილს.
გრიგოლ გაგუა
ბიოგრაფია
საბჭოთა კავშირის უმაღლეს ლიგაში ჩაატარა 155 მატჩი (2 გოლი). იყო ზუგდიდის „დინამოს“ (1951–1952) და თბილისის საფეხბურთო სკოლის — „ნორჩი დინამოელის“ მთავარი მწვრთნელი (1954–1976), სადაც ნიჭიერ ფეხბურთელთა რამდენიმე თაობა აღზარდა.
სქოლიო
გრიგოლ კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის დინამოს მწვრთნელები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები
კარლ ფაბერჟე
პეტერ კარლ გუსტავის ძე ფაბერჟე (Пе́тер Карл Гу́ставович Фаберже́; დ. 30 მაისი, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 24 სექტემბერი, 1920, ლოზანა) — რუსი იუველირი. იუველირისა და ვაჭრის, წარმოშობით პიარნოველი (დღ. პიარნუ), ფრანგი ჰუგენოტების შთამომავლის, პეტერ გუსტავ ფაბერჟეს (1814–1894) ვაჟი. საიუველირო საქმეს მამისთან და მაინის ფრანკფურტში სწავლობდა, აგრეთვე შეისწავლა კომერცია და ხელოვნების ისტორია. 1872 წელს სათავეში ჩაუდგა საოჯახო საწარმოს; მისი ხელმძღვანელობით სავაჭრო სახლი „კ. ფაბერჟე“ რუსეთის იმპერიის ერთ-ერთი უმსხვილესი საიუველირო საწარმო გახდა. 1885 წლიდან იყო მისი საიმპერატორო უდიდებულესობის მიმწოდებელი, 1890 წლიდან — მისი საიმპერატორო უდიდებულესობის კაბინეტის შემფასებელი, 1897 წლიდან — შვედეთისა და ნორვეგიის მეფეების მიმწოდებელი, 1910 წლიდან — საიმპერატორო კარის იუველირი. ფაბერჟეს ძირითადი საიუველირო წარმოება სანქტ-პეტერბურგში მდებარეობდა, სავაჭრო ფილიალები — მოსკოვში (1887-დან), ოდესაში (1900-დან), ლონდონში (1903-დან) და კიევში (1905–1910). 1918 წლის დასაწყისისათვის ფაბერჟეს ფირმამ არსებობა შეწყვიტა.
კარლ ფაბერჟესთან მუშაობდნენ იუველირები: მიხეილ პერხინი, ჰენრის ვიგსტრემი, იული რაპოპორტი, მხატვარი ფრანც ბირბაუმი. ფაბერჟეს სტილი დაფუძნებული იყო ისტორიულ სტილთა ხერხების შეხამებაზე (მოგვიანებით — მოდერნის სტილთა), ნამუშევრებს განსაკუთრებული ელეგანტურობა აქვთ: საგნები ოქროსი და ვერცხლისაა, დაფარულია ფერთა პალიტრის მხრივ უჩვეულოდ მრავალფეროვანი (100 ელფერზე მეტი) მინანქრით — საეკლესიო ნივთები, საიუველირო სამკაულები, საათები, მთის ბროლისაგან დამზადებულ ვაზაში ჩაწყობილი ყვავილის ფორმის ნაკეთობები („ბაბუაწვერა“, 1914 და 1917 წლებს შორის, მოსკოვის კრემლის მუზეუმი) და სხვ. 1885 წლიდან იმპერატორ ალექსანდრე III-ის შეკვეთით ამზადებდა საიუველირო სააღდგომო კვერცხებს, როგორც იმპერატორის მეუღლის, მარია თედორეს ასულის საჩუქრებს; 1894 წლიდან — იმპერატორ ნიკოლოზ II-ის შეკვეთით. დღეს ეს ნაკეთობები სხვადასხვა მუზეუმებსა და კერძო კოლექციებშია (ყველაზე დიდი კოლექცია 10 ნამუშევრისაგან შედგება, თავმოყრილია მოსკოვის კრემლის მუზეუმებში). 2013 წელს სანქტ-პეტერბურგში გაიხსნა ფაბერჟეს მუზეუმი (კოლექცია «Связь времён»-ის საფუძველზე).
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის იუველირები კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1846 კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 24 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1920
საკობიანოს ღვთისმშობლის ეკლესია
საკობიანოს ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ საკობიანოს სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ახმეტა - ბირკიანის გზის მარცხენა მხარეს. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6,7 X 5,1 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. აქა-იქ გამოყენებულია აგურიც. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია შენობის გარეთა კუთხეები, სამხრეთ კედელი, კამარის სამხრეთ ნაწილი და ლავგარდანი. დაზიანებულია აგრეთვე საფასადო წყობაც. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა (შემორჩენილია წირთხლების ნაწილი). კვადრატული ფორმის დარბაზი აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი ფორმის ღრმა აფსიდითაა დასრულებული, რომლის ღერძზე შეისრული სარკმელია, სარკმლის ორივე მხარეს კი - თითო მცირე სწორკუთხა ნიშია. ორივე ნიში კედელში მოწყობილი თითო პატარა, გეგმით სწორკუთხა სამალავს უკავშირდება. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე მიდგმულია აგურის ოთხწახნაგა ტრაპეზი. საკურთხეველი გადახურულია ტლანქად სხმული კონქით. კონქის თაღის მალი აბსიდის სიგანეს ოდნავ აღემატება, რის გამოც ორივე ქუსლის დონეზე პატარა საფეხური იქმნება. კვადრატული დარბაზის ჩრდილოეთ კედელში თარაზულად გადახურული ერთი სარკმელია, ამავე კედლის აღმოსავლეთ კიდეში - აგურით ნაშენი სანათლავი. დასავლეთ კედელში ფართო და დაბალი შეისრულთაღიანი შეღრმავებაა, რომლის ჩრდილოეთ გვერდში პატარა, სწორკუთხა ნიშია; იგი დასავლეთ კედლის სისქეში მოწყობილ სამალავს უკავშირდება. დარბაზი გადახურულია შეისრული ფორმის სხმული კამარით. აღმოსავლეთ ფასადზე, ფრონტონის არეში, აგურის თავისებური განლაგებით შექმნილია მცირე დეკორატიული აქცენტი. ზემოთ, ფრონტონის წვერთან, შეღრმავებული მოკლე ჰორიზონტალური ზოლია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეგოროვკა (ფელეშტის რაიონი)
ეგოროვკა (Egorovca) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 134 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 969 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
ედი ფალკო
ედი ფალკო (Edie Falco; დაიბადა 5 ივლისს, 1963 წელს, ნიუ იორკი, აშშ) - ამერიკელი მსახიობი. მისი ყველაზე ცნობილი როლია Carmela Soprano HBO-ს სერიალში The Sopranos (1999-2007), რომელშიც მან მიიღო ექვსი ემის ნომინაცია რომლიდანაც სამში გაიმარჯვა. ასევე მან მოიგო ორი ოქროს გლობუსი და ხუთი  კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო. მან ასევე Nurse Jackie -ში(2009-2015), შესრულებული როლისთვის მიიღო ექვსი ემის ნომინაცია, საიდანაც მოიგო ერთი. იგი ასევე ცნობილია დაიან უიტლისის როლით HBO-ს დრამაში Oz (1997-2000).
ფალკოს კინემატოგრაფიაში შედის მთავარი როლები Laws of Gravity-ში (1992), რომლისთვისაც იგი იყო ნომინირებული Independent Spirit Award– ზე საუკეთესო ქალის მთავარი როლისთვის. ის ასევე მონაწილეობს Judy Berlin-ში (1999) და მეორეხარისხოვან როლებში Sunshine State-ში (2002), Freedomland (2006) და Comedian (2016). 2011 წლის ბროდვეის ფილმში "ლურჯი ფოთლების სახლი" აღორძინების საქმეში მონაწილეობისთვის მან მიიღო ნომინაცია ტონის პრემიაზე საუკეთესო სპექტაკლის საუკეთესო მსახიობისთვის.
ადრეული ცხოვრება
ფალკო დაიბადა ნიუ იორკში 1963 წლის 5 ივლისს, მსახიობის ჯუდიტ ანდერსონის და ჯაზ დრამერის ფრენკ ფალკოს ქალიშვილი. იგი წარმოშობით ინგლისელი, იტალიელი და შვედია. მას ჰყავს ორი ძმა და ერთი და: იოსები,პავლე და რუთი. მისი ბიძა რომანისტი, დრამატურგი და პოეტი ედვარდ ფალკოა. 2012 წელს ფალკო იყო ფილმში ვინ ფიქრობთ ვინ ხართ? რომელიც ყურადღებას ამახვილებდა მის ერთ-ერთ წინაპარზე, კორნელელ ოსტატზე , საზღვაო საზღვაო ფენცანსზე , რომელიც დაიბადა ზღვაში და გარდაიცვალა 1840 წელს.
ოთხი წლის ასაკიდან, ფალკო იზრდებოდა ლონგ აილენდზე, შემდეგ ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ჰიკსვილში , შემდეგ ჩრდილოეთ ბაბილონში (ნიუ-იორკის შტატი) და ბოლოს დასავლეთის ისლიპში. ბავშვობაში ის თამაშობდა სპექტაკლებს Arena Players Repertory Theatre- ში, East Farmingdale- ში, სადაც ასევე დედაც მოღვაწეობდა. მისი ოჯახი საბოლოოდ გადავიდა ნორთპორტში, სადაც ის დადიოდა საშუალო სკოლაში სადაც მან ითამაშა ჩემი მშვენიერი ლედის წარმოებაში. ფალკომ დაამთავრა ნორტპორტის საშუალო სკოლა 1981 წელს. მან გააგრძელა სამსახიობო პროგრამა ნიუ იორკის სახელმწიფო უნივერსიტეტში Purpose- ში,  რომელიც დაამთავრა 1986 წელს ბაკალავრის ხარისხით.
კარიერა
კარიერის დასაწყისში ფალკო მონაწილეობდა სატელევიზიო შოუებში, როგორიცაა სამართალი წესრიგი და მკვლელობა. მისი პირველი დიდი შესრულება იყო გამოსვლა 1994 წელს ვუდი ალენის ფილმში „ ტყვია ბროდვეიზე “.
ფალკომ ასევე მიიღო მონაწილეობა HBO-ს დრამაში, "სოპრანოები". სერიალის პრემიერა შედგა 1999 წელს და დასრულდა 2007 წელს. მან განასახიერა კარმელა სოპრანო, მაფიის ბოსის ტონი სოპრანოს მეუღლე. სერიალმა ფართო მოწონება დაიმსახურა და ხშირად ითვლება ყველა დროის ერთ – ერთ საუკეთესო სატელევიზიო სერიალად. სერიალზში შესრულებული როლისთვის, ფალკომ მოიგო სამი პრემია ემის ჯილდო, ორი ოქროს გლობუსის პრემია და ხუთი კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო.
ფალკო თამაშობდა შავ კომედიაში Nurse Jackie, რომლის პრემიერა შედგა 2009 წლის 8 ივნისს და დასრულდა 2015 წლის 28 ივნისს.
2013 წლის იანვარში გამოცხადდა, რომ ფალკო ითამაშებდა ლიზ ფლაჰივის ფილმში The Madrid.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:მკერდის კიბოსგან გადარჩენილები
ბაყილოვანის ეკლესია
ბაყილოვანის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ ბაყილოვანის განაპირას, დასავლეთით, სასაფლაოზე. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს.
ეკლესია დარბაზულია (4,1 X 4,1 მ), ნაგებია რიყის ქვით. ძეგლი დაზიანებულია. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. ეკლესია უაფსიდოა, გადახურულია ერთიანი სხმული კამარით. აღმოსავლეთ კედელში, ერთიმეორის თავზე, ორი სარკმელია. ზედა სარკმელს ბრტყელი გადახურვა აქვს და კამარის წვერომდე აღწევს. ქვედა სარკმელი შიგნიდან ქვევრის პირის ნატეხითაა გადახურული, ხოლო გარედან სწორკუთხაა. ამავე კედლის სამხრეთ კიდეში, იატაკიდან 1,2 მეტრის სიმაღლეზე, ოდნავ გამოშვერილი პატარა თაროა. სამხრეთ კედელში ორი სწორკუთხა ნიშია. ჩრდილოეთისაში - ერთი. ეკლესიას ფიქლის ორფერდა სახურავი ჰქონია (შემორჩენილია მცირე ნაწილი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ილია კრსტევსკი
ილია კრსტევსკი (Илија Крстевски; დ. 21 თებერვალი, 1993, სკოპიე, ჩრდილოეთ მაკედონია) — ჩრდილოეთ მაკედონიელი ხელბურთელი, რომელიც ამჟამად ფინური „პარგასის“ ღირსებას იცავს. თამაშობს მარჯვენა ფლანგზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:სპორტსმენები სკოპიედან კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონელი ხელბურთელები
ანგლო-ნორმანული ინგლისი
ამ პერიოდის უმნიშვნელოვანესი მოვლენა იყო ის რომ ნორმანი და ანგლო-საქსი ხალხი ერთხელ და სამუდამოდ შეერწყნენ ერთმანეთს. 1066 წლის 14 ოქტომბერს ნორმანდიის ჰერცოგმა ვილჰელმ II-მ (1035-1087 წწ.) გაიმარჯვა ანგლო-საქსებზე ჰასტინგზის ბრძოლაში და შემდეგ ექვს წელიწადში დაიპყრო მთელი ინგლისი. ნორმანთა მიერ ინგლისის დაპყრობის უარყოფითი მხარე იყო ის, რომ ქვეყანაში გაბატონდნენ ფრანგ-ნომანთა ბარონები. თავისუფალი გლეხები, ტანები კი იქცნენ ყმა გლეხებად. 1086 წლის მოსახლეობის აღწერის დროს შეიქმნა, საშინელი სამსჯავროს წიგნი. დადებითი იყო ის, რომ ინგლისი იქცა დეცენტრალიზირებულ სახელმწიფოდ, აშენდა მრავალი ციხესიმაგრე, მიწები დაურიგდათ ჰერცოგის ერთგულ დიდებულებს. უილიამი სიცოცხლის ბოლომდე ჰერცოგისა და მეფის წოდებასაც ატარებდა. მისი გარდაცვალების შემდეგ მისი მიწები ორმა უფროსმა ვაჟმა გაიყო. უილიამს ერგო ინგლისი, ხოლო რობერტს ნორმანდია. უილიამ II-ის (1087-1100 წწ.) უმცროსმა ძმამ ჰენრი I-მა (1100-1135 წწ.), 1106 წელს დაამარცხა რობერტ II (1087-1106 წწ.) და ნორმანდია შემოიერთა. 1135-1153 წლებში ინგლისში შინაფეოდალური არეულობა მიმდინარეობდა. ჰენრი I-ის შემდეგ გამეფდა მისი დის შვილი სტეფანი (1135-1154 წწ.), რაზეც უკმაყოფილება გამოთქვა ანჟუს გრაფმა ჯოფრუა პლანტაგენეტმა (ნორმანდიის ჰერცოგი 1144-1151 წწ.), ჰენრის ძმამ. მისი მეუღლე მატილდა 1139 წელს ინგლისში შეიჭრა და სტივენს შეებრძოლა. მდინარე ტემზის სამხრეთი მიწები მთლიანად აოხრდა. რამდენიმე სასტიკი ბრძოლის შემდეგ 1141 წელს მატილდამ იმარჯვა სტეფანზე და დაიკავა ლონდონი. თუმცა მეორე წელსვე იძულებული გახდა დაეტოვებინა ქვეყანა. 1144 წელს ანჟუს გრაფის არმიებმა ნორმანდია დაიპყრეს. 1154 წელს სტივენის სიკვდილის შემდეგ ანჟუს გრაფის ძემ ჰენრი II პლანტაგენეტმა (1133-1189 წწ.) ინგლისის ტახტი დაიკავა და სათავე დაედო პლანტაგენეტების დინასტიას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისის ისტორია
ფანტანი
ფანტანი (Ֆանտան) — სოფელი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 800 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 068 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 28.69 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოტაიქის პროვინციის სოფლები
ფილიპ ლენარდი
ფილიპ ედუარდ ანტონ ვონ ლენარდი (Philipp Lenard; დ. 7 ივნისი, 1862, ბრატისლავა, უნგრეთის სამეფო, ავსტრიის იმპერია — გ. 20 მაისი, 1947, მოსელჰაუსენი, გერმანია) — გერმანელი ფიზიკოსი, რომელიც გახდა 1905 წელს ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიკის დარგში „მისი შრომისათვის კათოდურ სხივებზე“.
ადრეული წლები და მუშაობა
ფილიპ ედუარდ ანტონ ვონ ლენარდი დაიბადა 1862 წლის 7 ივნისს, პრესბურგში (დღევანდელი ბრატისლავა), უნგრეთის სამეფოში. ლენარდის ოჯახი წარმოშობით ტიროლიდან მოდის (XVII საუკუნე). მისი მშობლები იყვნენ გერმანულ ენაზე მოლაპარაკენი. მისი მამა ფილიპ ვოლ ლენარდი (1812-1896) ღვინით-მოვაჭრე პრესბურგში. მისი დედა იყო ანტონიე ბაუმანი (1832-1865). ახალგაზრდა ლენარდი სწავლობდა Pozsonyi Királyi Katolikus Főgymnasium-ში და როგორც იგი საკუთარ ავტობიოგრაფიაში წერს, ამ სასწავლებელმა მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა (განსაკუთრებით მისმა მასწავლებელმა ვირგილ კლატმა). 1880 წელს ფილიპმა ვენასა და ბუდაპეშტში შეისწავლა ფიზიკა და ქიმია. 1882 წელს მან დატოვა ბუდაპეშტი და დაბრუნდა პრესბურგში, მაგრამ 1883 წელს გაემგზავრა ჰაიდელბერგში (ჰაიდელბერგში წასვალმდე მან უარი თქვა ბუდაპეშტის უნივერსიტეტის თანაშემწის თანამდებობაზე). ჰაიდელბერგში იგი სწავლობდა ცნობილი პიროვნების, რობერტ ბუნსენის ზედამხედველობის ქვეშ. მან დოქტორის ხარისხი მიიღო 1886 წელს. 1887 წელს მან მუშაობდა დაიწყო კვლავ ბუდაპეშტში, ლორანდ ეტვეშის ასისტენტად (დემონსტრანტად). აახენში, ბონში, ვროცლავში, ჰაიდელბერგში (1896–1898) და კიელში (1898–1907) მუშაობის შემდეგ იდი დაბრუნდა ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში 1907 წელს როგორც ფილიპ ლენარდის ინსტიტუტის წინამძღოლი. 1905 წელს ლენარდი გახდა შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, ხოლო 1907 წელს უნგრეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი.
მისი ადრეული მუშაობა მოიცავს ფოსფორესენციის, ლუმინესენციის და „ცეცხლგამტარობის“ კვლევას.
გვიანი წლები
მას იხსენებენ როგორც ძლიერ გერმანელ ნაციონალისტს, რომელსაც არ უყვარდა „ინგლისური ფიზიკა“ და მისი იდეებს გერმანიისაგან მოპარულად აღიქვავდა.
დაფასება და ჯილდოები
ლენარდის ჯილდოებში შედიოდა: სამეფო საზოგადოების რუმფორდის მედალი (1896), იტალიის მეცნიერებათა აკადემიის მატეუჩის მედალი (1896), ფრანკლინის ინსტიტუტის ფრანკლინის მედალი (1932) და ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში (1905). აგრეთვე იგი იყო საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი.
2008 წელს მთვარის ჩრდილოეთ პოლუსთან ახლოს მდებარე კრატერს ეწოდა ფილიპ ლენარდის სახელი მის პატივსაცემად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:გერმანელი ფიზიკოსები
ანუხვის ეკლესია
ანუხვის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გუდაუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ანუხვაში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო. მდებარეობს ანაკოფიის ციხესიმაგრიდან სამი კილომეტრის მანძილზე, გუდაუთიდან აღმოსავლეთით, მთისწინა ზოლზე  შეფენილ სოფელში. ეკლესია აგებულია XI საუკუნეში.
აღწერა
ანუხვის ტაძრის ნანგრევებში აღმოჩენილი XI-XIV საუკუნეების ქართული ასომთავრული წარწერები მოგვითხრობენ ტაძრის მშენებლობის ისტორიის, ქტიტორებისა და მომდევნო ეპოქებში მისი რესტავრაციის შესახებ. წარწერების შინაარსიდან ირკვევა, რომ XI საუკუნეში ტაძრის მშენებლები ყოფილან ადგილობრივი ფეოდალური სახლის უფროსი გიორგი ბასილისძე და მისი ძმები თევდორე, დემეტრე და მერკილე. ძმებს მამის ხსოვნისა და საკუთარი თავის სალოცავად აუგიათ წმინდა ჯვარი, ხოლო მის ირგვლივ წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი. XIV საუკუნეში, მორიგი  განახლების დროს, ტაძარს  მიქაელ და გაბრიელ მთავარანგელოზების სახელი ეწოდა.
ანუხვის ტაძრიდან შემორჩენილი სხვადასხვა ეპოქის არტეფაქტები ყურადღებას იქცევენ ნატიფი დეკორითა და მაღალმხატვრული  გემოვნებით:  ანუხვის ჯვარი ვაზის ორნამენტებით, ანუხვის სვეტი, ანუხვის ჯვარცმა და ანუხვის ბეჭედი. ოთხივე მათგანზე შემორჩენილია ისტორიული შინაარსის ძველი ქართული ასომთავრული წარწერები. ქართულ ხელოვნებაში ვენახის რელიეფი სიცოცხლის ხედ ითვლება და დამახასიათებელია როგორც საქართველოს ქვის რელიეფებზე, ფრესკულ მოხატულობებზე და ჭედურ ძეგლებზე.
ქვის ფილა, რომლის ცენტრალურ ნაწილში გამოსახულია ქრისტიანულ ხელოვნებაში გავრცელებული ჯვარცმის ყველაზე ცნობილი სცენა — ქრისტე გოლგოთაზე, ხოლო მარჯვნივ და მარცხნივ მარიამ ღვთისმშობელი და იოანე ნათლისმცემელი. ფილის ზედა მარჯვენა კუთხეში გამოქანდაკებულია გაბრიელ და მიქაელ მთავარანგელოზების ფიგურები. ქრისტეს ჯვარცმის გამოსახულებას ახლავს ქართულ-ბერძნული განმარტებითი წარწერები.
ანუხვის ეკლესიის წარწერები
ანუხვის წარწერებს გამორჩეული ადგილი უჭირავთ ქართული ანბანისა და ქვის კალიგრაფიის განვითარების ისტორიაში: XI საუკუნის წარწერებს შორის გვხვდება ხელოვნებითი კიდურწაისრული დამწერლობის ერთ-ერთი საუკეთესო ნიმუში.
ამჟამინდელი მდგომარეობა
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხვიჩა მაღლაკელიძე
ხვიჩა მაღლაკელიძე (დ. 18 იანვარი, 1976, ბათუმი) — ქართველი გიტარისტი, მომღერალი. .
ბიოგრაფია
1976 წლის 18 იანვარს ბათუმში. 6 წლიდან უკრავდა ანსამბლში „ზღვის შვილები“. დამთავრებული აქვს ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერისტეტის უცხო ენების ფაკულტეტი – ფილოლოგიის განხრით. 2018 წელს გამართა სოლოკონცერტი ბათუმის მუსიკალურ ცენტრში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი გიტარისტები
მშრალი სეზონი
მინი|250px|[[მდინარე ნიგერის ერთ-ერთი შენაკადის კალაპოტი მშრალი სეზონის დროს.]] მშრალი სეზონი — ანტიციკლონების გადაადგილების შედეგად ატმოსფერული ნალექების რამდენიმე თვის განმავლობაში ყოველწლიურად განმეორებადი შემცირება და შეწყვეტაც კი, რომელიც ხდება ეკვატორის სიბრტყეზე მზის გადაადგილებით.
ტიპური მშრალი სეზონი შეიმჩნევა სუბეკვატორულ და ტროპიკულ გეოგრაფიულ სარტყლებში. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ მზის მოძრაობის მიხედვით ტროპიკულ დეპრესიას მოაქვს არაპროპორციულად მაღალი ნალექების რაოდენობა. მზის შესუსტების შემდეგ დგება ანტიციკლონი და ნალექები საერთოდ აღარ მოდის, ან მოდის საკმაოდ იშვიათად და ცოტა.
ზომიერ განედებში მშრალი სეზონი დგება მუსონური კლიმატის დროს, როდესაც ქარი დროდადრო იცვლება და ქრის ზოგჯერ მშრალი, ზოგჯერ კი ნოტიო (ხშირად ზამთარი მშრალია, ხოლო ზაფხული ნოტიო).
სუბარქტიკული და არქტიკული სარტყლების კლიმატში ნალექები მუდამ ცოტა მოდის, მაგრამ აორთქლებაც საკმაოდ დაბალია. ამიტომ ამ სარტყლებისთვის დაყოფა მშრალ და ნოტიო სეზონებად არ ხდება. შესაბამისად ცნება მშრალი სეზონი ძირითადად გამოიყენება სუბეკვატორული და ტროპიკული სარტყლების კლიმატისათვის.
ეკვატორის მიერ გაყოფილ დედამიწის ნახევარსფეროებში სეზონები სხვადასხვაა და დროდადრო იცვლება. ჩრდილოეთი ნახევარსფეროს ტროპიკულ სარტყელში მშრალი სეზონი გრძელდება ოქტომბრიდან მარტის ჩათვლით. ამ დროს წვიმები იშვიათობაა, ხოლო ამინდი — უფრო ცხელი და მზიანი. აპრილში მშრალ სეზონს ცვლის წვიმების სეზონი, რომელიც გრძელდება სექტემბრის ჩათვლით. სამხრეთ ტროპიკებში, პირიქით, დგება მშრალი სეზონი.
წყლის და საკვების მოსაძებნად გვალვა იძულებულს ხდის ცხოველებს მოახდინონ მიგრაცია. ესენია ზებრები, ანტილოპა გნუები, სპილოები. დაბალი სინოტივე ასევე ხელს უწყობს ხანძრების გავრცელებას ტყეებში და სავანებში. ამას გარდა, მშრალი სეზონი გავლენას ახდენს დაავადების გავრცელების ზრდაზე, სავარაუდოდ, იმ მიზეზით, რომ სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოების დამთავრებას მოსდევს ადამიანების კონცენტრაციის ზრდა დასახლებულ პუნქტებში. 2008 წელს მეცნიერებმა აღმოაჩინეს, რომ წითელით დაავადების მაჩვენებელს მდინარე ნიგერის ხეობაში აქვს მნიშვნელოვანი სეზონური მერყეობა, რამდენიმეჯერ მეტი, ვიდრე ევროპაში ან ჩრდილოეთ ამერიკაში, სადაც აღნიშნული მაჩვენებელი იყო სტაბილური.
მკვლევარების მეორე ჯგუფმა გამოავლინა, რომ ატმოსფეროს მდინარე ამაზონის აუზის თავზე ოზონის დიდი შემცველობა აქვს ზუსტად მშრალი სეზონის დროს და არა წვიმების სეზონის დროს.
სქოლიო
კატეგორია:წელიწადის დროები კატეგორია:კლიმატოლოგია კატეგორია:ტროპიკები
The Singles 81→85
The Singles 81→85 — ინგლისური ელექტრონული ჯგუფ Depeche Mode-ის სინგლების კომპილაცია. იგი გამოვიდა 1985 წელს. თავდაპირველად დისკი ჩრდილოეთ ამერიკაში არ გამოცემულა, ჩაენაცვლა რა Catching Up with Depeche Mode. 1998 წელს, როდესაც გამოიცა The Singles 86–98, The Singles 81→85 ასევე გამოვიდა, რემასტერის სახით და განსხვავებული გარეკანით. 1998 წლის გამოცემაში აგრეთვე არის ორი დამატებითი სიმღერა.
სქოლიო
კატეგორია:Depeche Mode-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1985 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Mute Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები დენიელ მილერის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ვინს კლარკის პროდიუსერობით
ყვარელწყლის ეკლესია
ყვარელწყლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ ყვარელწყლის დასავლეთით 100 მეტრზე, ტყიანი მთის სამხრეთ კალთაზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6 X 4,4 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. ძეგლი დაზიანებულია: მთლიანად ჩამოშლილია დარბაზის კამაროვანი გადახურვა, შემორჩენილ კედლებს ფართო ბზარები დაუყვება, აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ფასადების მნიშვნელოვანი ნაწილი მიწით არის დაფარული. ეკლესიაში შესასვლელი ორია: სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან. კარი გარედან სწორკუთხაა, შიგნით - თაღოვანი. ჩრდილოეთ კარის ზედა ნაწილი დანგრეულია და მისი გადახურვის ფორმის დადგენა არ ხერხდება. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, ვიწრო და მაღალი თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო პატარა, სწორკუთხა ნიშია. აფსიდა დარბაზის გრძივი კედლებისგან ორსაფეხურიანი მხრებით არის გამოყოფილი. მხრების ხაზზე მოგვიანებით სამმალიანი კანკელი აუგიათ, რომლისგანაც მცირე ნაწილიღაა შემორჩენილი. ეკლესიის თითქმის კვადრატული დარბაზის სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. დასავლეთ სარკმლის თაღის წვერი კამარის წვერამდეა ატანილი. აღმოსავლეთ ფასადზე შემორჩენილია ნატეხი ქვით ნაწყობი ორსაფეხურიანი ლავგარდნის მცირე ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ერთი წვეთი ლიმონი
ერთი წვეთი ლიმონი — ფარნა-ბექა ჩილაშვილის 2014 წლის პუბლიცისტური წერილების კრებული.
ანოტაცია
კრებული „ერთი წვეთი ლიმონი“ გამოიცა 2014 წელს, თბილისში, გამომცემლობა „არტანუჯის“ მიერ. წიგნში შესული წერილები 2003—2009 წლებშია დაწერილი სხვადასხვა პერიოდული გამოცემისათვის.
პუბლიცისტური წერილები თურქული ენიდან თარგმნეს: ციცო კაიკაცაშვილმა, ნანა ჯანაშიამ, ზურაბ ბატიაშვილმა (დარუჯანაშვილმა), ქეთევან გორგაძემ, ელისაბედ ბჟალავამ, ნანა კაჭარავამ, გელა გუნიავამ.
„ერთი წვეთი ლიმონი“, ერთი მხრივ, საქართველოდან დანახული თურქეთში მცხოვრები ქართველების ეთნიკური თვითშეფასება, ქართული ენა და ყოფაა, მეორე მხრივ, თურქეთიდან შეფასებული ქართული რეალობა.
სქოლიო
კატეგორია:ფარნა-ბექა ჩილაშვილის ნაწარმოებები კატეგორია:2014 წლის წიგნები