cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯეინ ადამსი
პოლიტიკური შეხედულებები და საქმიანობა
1915 წელს ის გახდა მშვიდობის ქალთა პარტიის წევრი და აირჩა ეროვნულ თავმჯდომარედ. ადამსი ასევე მიწვეული იყო ევროპის ქალთა მშვიდობის აქტივისტების მიერ ქალთა საერთაშორისო კონგრესზე ჰააგაში 1915 წლის აპრილში, სადაც არჩეულ იქნა კომისიის თავმჯდომარედ, რომელიც ომის დამთავრებას ისახავდა მიზნად. ეს გულისხმობდა შეხვედრებს 10 ნეიტრალური ქვეყნის ლიდერებისა, რომლებსაც ომის პროცესში მედიაციის როლი უნდა ეთამაშათ. ეს იყო პირველი მნიშვნელოვანი გლობალური ძალისხმევა ომის წინააღმდეგ. ადამსი თანადელეგატებთან ერთად დოკუმენტირებას ახდენდა მათი გამოცდილებისა, რაც შემდგომში აისახა წიგნში „ქალები ჰააგაში“  ადამსი არჩეულ იქნა ქალთა საერთაშორისო კომიტეტის პრეზიდენტად მუდმივი მშვიდობისათვის. 1919 წელს, ციურიხში გამართულ პრეზენტაციაზე საერთაშორისო კომიტეტმა ჩამოაყალიბა ქალთა საერთაშორისო ლიგა მშვიდობისა და თავისუფლებისათვის (WILPF).
1917ში ის გახდა ასევე „შერიგების ამხანაგობის“ წევრი, რომელიც მოგვიანებით დაარსებული შერიგების საერთაშორისო ამხანაგობის (1919 წელს დაარსებულის) ერთ-ერთი შტო იყო. 1917 წელს, როცა აშშ ჩაერთო ომში, ადამსმა დაიწყო სამხედრო პოლიტიკის მკაცრი კრიტიკა. ადამსი ეწინააღმდეგებოდა აშშ-ს იმპერიალისტურ პოლიტიკას - ინტერვენციონიზმს, ექსპანსიონიზმს და იყო ამერიკული დომინაციის წინააღმდეგი საგარეო პოლიტიკის ასპექტებში. მისმა 1915 წელს წარმოთქმულმა სიტყვამ „კარნეგი ჰოლში“, სადაც მან შეაჩვენა ომი, როგორც კატაკლიზმა, რომელიც კლავს ადამიანურ გონივრულობას, სოლიდარობას, სამოქალაქო თანამეგობრობას და სხვა სიკეთეებს და ოჯახებს მთელი მსოფლიოს გარშემო რთავს ბრძოლაში, გააღიზიანა პატრიოტული ძალები, რომლებიც აშშ-ს ომში ჩართვის მომხრენი იყვნენ. ამ სფიჩმა მიიღო უარყოფითი გამოხმაურება ისეთ გაზეთებში როგორიცაა ნიუ იორკ თაიმსი, რომელმაც მას არაპატრიოტული უწოდა. ეს დამოკიდებულება გაგრძელდა პირველი მსოფლიო ომის დასრულებამდე ადამსის მიმართ მედიისა და პატრიოტული ძალებისაგან. ომის შემდგომაც კი, WILFP-ის პროგრამა მშვიდობისა და განიარაღებისთვის იწვევდა გაღიზიანებას. მას ოპონენტები ახასიათებდნენ როგორც ზედმეტად რადიკალურს, კომუნისტურად-შთაგონებულს, არაპატრიოტულს და სხვა.
„აიღეთ ჯეინ ადამსის საქმე. რა ბოროტებითაც არ უნდა შეამკოს ის ნიუ იორკ თაიმსმა - ჩვენი თანამედროვეობის ერთ-ერთი ყველაზე კეთილშობილი ქალი, მხოლოდ იმიტომ რომ მან საჯაროდ თქვა მარტივი სიმართლე“ - წერდა ოსკარ გარისონ ვირალდი მის დასაცავად. 1920 წელს, ადამსი თანადამფუძნებელია ამერიკის სამოქალაქო თავისუფლებების გაერთიანებისა (ACLU). მოგვიანებით, მოგზაურობისას ის შეხვდა სხვადასხვა დიპლომატებს და სამოქალაქო ლიდერებს რამაც გააძლიერა მისი ვიქტორიანული რწმენა ქალების განსაკუთრებულ მისიაზე მშვიდობის შენარჩუნებისთვის. სწორედ ამ ძალისხმევებმა მიიყვანა ადამსი ნობელის პრიზამდე მშვიდობის დარგში 1931 წელს. როგორც პირველი ამერიკელი ქალი, რომელმაც ეს პრიზი მოიგო, ადამსი აღიარებულ იქნა ასევე მისი წვლილისთვის ამერიკის დემოკრატიის არსებითად განვითარებაში. მან პრიზით მიღებული ფულის დონაცია მთლიაანად განახორციელა ქალთა ინტერნაციონალურ ლიგაში მშვიდობისა და თავისუფლებისთვის.
ადამსი ასევე იყო მშვიდობის ფილოსოფოსი და თეორეტიკოსი. მშვიდობის თეორეტიკოსები ხშირად ასხვავებენ ნეგატიურ და პოზიტიურ მშვიდობას. ნეგატიური მშვიდობა დგას ომის ან ძალადობის არარსებობაზე. პოზიტიური მშვიდობა კი გაცილებით რთულია. ის მოითხოვს საზოგადოებას რომელიც დგას სამართლიანობაზე, ურთიერთთანამშრომლობაზე, ურთიერთობების ხარისხზე, წესრიგზე, თავისუფლებაზე და ჰარმონიაზე. ადამსის ფილოსოფია იყო ეს უკანასკნელი. ის ორიენტირდებოდა არა მხოლოდ მსოფლიო მშვიდობაზე ომის და ძალადობის მოსპობის კუთხით, არამედ მშვიდობაზე და ჰარმონიაზე სამეზობლოებში, ქალაქებში, ხალხთა, კლასთა, კულტურათა შორის. სწორედ ამიტომ, უკვე 21-ე საუკუნეში ადამსს უკვე განიხილავენ, როგორც ადრეულ დემოკრატ სოციალისტს ამერიკაში.
სოციალური მუშაობა და სოციოლოგია
ჯეინ ადამსი მთელი არსებით იყო ჩართული სოციოლოგიის, როგორც დისციპლინის ჩამოყალიბებაში ამერიკის შეერთებულ შტატებში. „ჰალ ჰაუსმა“ შესაძლებელი გახადა ადამსის დამეგობრება ჩიკაგოს სოციოლოგიის სკოლის ადრეულ წევრებთან. ის აქტიურად თანამშრომლობდა სოციოლოგიის სფეროში არსებულ აკადემიურ გამოცემებთან. გამოაქვეყნებული აქვს ხუთი სამეცნიერო სტატია „ამერიკის სოციოლოგიის ჟურნალში“ 1896 -1914 წლებში. მისმა პრაქტიკამ და თეორიამ ინტელექტუალური გავლენა მოახდინა ჩიკაგოს სოციოლოგიის სკოლის წევრების მიერ მოგვიანებით არჩეულ მიმართულებებზე. 1893 წელს, „ჰალ ჰაუსის“ რეზიდენტებთან თანაავტორობით, ადამსმა გამოსცა ესსეების და დოკუმენტების კრებული „ჰალ ჰაუსის ესსები და დოკუმენტები”, რომლებშიც შედიოდა მაშინ სოციალურ სახლში შესრულებული პირველი სტატისტიკური რუკები და სოციალური პროცესების კვლევისას გამოყენებული ინოვიაციური მეთოდოლოგიების ამსახველი მასალები. სწორედ აქ გამოყენებული მეთოდოლგიები გამოიყენეს შემდგომ ჩიკაგოს სოციოლოგიის სკოლაში,   რომელიც „ჰალ ჰაუსის“ დაარსებიდან 3 წელიწადში დაფუძნდა და მისი პირველი არატენუირებული პროფესორები იყვნენ სწორედ „ჰალ ჰაუსის“ რეზიდენტი ქალები.
რეფორმისტის როლი ადამსს საშუალებას აძლევდა, ემუშავა ფიზიკურ და სოციალურ გეოგრაფიაზე ჩიკაგოს სამეზობლოში. თანამედროვე აკადემიური სოციოლოგები მის საქმიანობას უწოდებენ „სოციალურ სამუშაოს“, თუმცა ადამსის ძალისხმევა ტიპური „სოციალური მუშაკების“ პროფესიისგან საგრძნობლად განსხვავდებოდა ინტელექტუალური თვალსაზრისით, ისევე, როგორც პრაქტიკით. მერი ჯო დიგანი, მის 1988 წლის წიგნში „ჯეინ ადამსი და ჩიკაგოს სკოლის კაცები, 1892-1918“ ადამსს ღირსეულ ადგილს უმკვიდრებს ამ დისციპლინაში. 2001 წელს, ჯო ფიგინი, შემდგომში პრეზიდენტი ამერიკის სოციოლოგთა ასოციაციისა, ადამსს უწოდებს აშშ-ში სოციოლოგიის ერთ-ერთ მთავარ დამფუძნებელს და მოუწოდებს თავის კოლეგებს, კვლავ ირწმუნონ ამ პროფესიის აქტივისტური ფესვებისა და სოციალური სამართლიანობისათვის ერთგულების შესახებ.
მემკვიდრეობა და ხსოვნა
ადამსი დაკრძალულია სიდარვილის სასაფლაოზე, ილინოისის შტატში. მთავარი მემკვიდრეობა, რომელიც ჯეინ ადამსმა დატოვა, უკავშირდება „ჰალ ჰაუსის“ შექმით მის გარშემო მთელი სოციალური სტრუქტურის აგებას, საგანმანათლებლო სისტემის გაძლიერებას მრავალი მიმართულებით, ქალთა გაძლიერებას და მათი საზოგადოებრივი როლის განხორციელების პრაქტიკებსა და ტრადიციას აშშ-ში და მსოფლიო მშვიდობისთვის ბრძოლის ტრადიციაში მნიშვნელოვან წვლილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:დაბადებული 6 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მაისი კატეგორია:XIX საუკუნის მწერლები კატეგორია:ადამიანის უფლებები კატეგორია:ქალთა უფლებების დამცველები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:მწერლები ჩიკაგოდან კატეგორია:ნობელის პრემიის ქალი ლაურეატები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ჰუმანისტები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკური მწერლები კატეგორია:ამერიკელი სოციოლოგები კატეგორია:ამერიკელი ქალი სოციოლოგები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მემუარისტები კატეგორია:ჩიკაგოელი მწერლები
Tetraponera tessmanni
Tetraponera tessmanni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბეკრენიხა
ბეკრენიხა (Бекрениха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კოლონოკი
კოლონოკი (Mustela sibirica) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი კვერნისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 40 სმ აღწევს. მასა — 650-820 გ. აქვს ღია წითური ფერის ხშირი ბეწვი, თეთრი ტუჩები და ნიკაპი. გავრცელებულია აზიაში. ყოფილ სსრკ-ში ციმბირში, ურალზე, შირეულ აღმოსავლეთში. ბინადრობს ტაიგაში, ნაწილობრივ ტყე-ველის ზონაში. იკვებება წვრილი მღრღნელებით, აგრეთვე ფრინველებით, ნაყოფით, კენკრით. მაკეობა 30 დღემდე გრძელდება. შობს 2-10 ნაშიერს. ძვირფასბეწვიანი ცხოველია. კუდის ბალნისაგან ამზადებენ მაღალხარისხოვან სამხატვრო ფუნჯებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კვერნისებრნი
Lasioglossum viridiscitum
სქოლიო
viridiscitum
ორხურა
ორხურა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში ლეჩხუმიდან.
ბოტანიკური აღწერა
მტევანი მცირე ან საშუალო ზომისაა, ძირითადად ცილინდრულ-კონუსური ფორმის. საშუალო სიკუმსის ან მეჩხერია. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური, მოყვითალო-მომწვანო ელფერის. რბილობი საკმაოდ მკვრივი და წვნიანია, თხელკანიანი.
მოიხმარენ სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
Tetraponera thagatensis
Tetraponera thagatensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს. .
აბუნდანცია
thumb| აბუნდაცია ( — დოვლათი) - დოვლათის რომაული განსახიერება. ზოგჯერ ითვლებოდა ცერერას თანამგზავრად. ხელოვნებაში აბუნდანცია ლამაზ ქალად გამოისახედობა, ხელში ეჭირა სიუხვის რქა, საიდანაც ოქროს მონეტებს ყრიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომაული მითოლოგია კატეგორია:რომაული ქალღმერთები კატეგორია:იღბალის ქალღმერთები
ისა მელიკოვი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1980 წლის 21 ოქტომბერს ბაქოში. მომავალი კომპოზიტორის მშობლები ასწავლიდნენ მას მუსიკის სიყვარულს ცხოვრების ადრეული წლებიდან. ჯერ კიდევ ბავშვობაში ისამ ზეპირად იცოდა მრავალი საერთაშორისო ჰიტის ტექსტი და 6 წლის ასაკში უკვე ცდილობდა მათ შესრულებას ფორტეპიანოზე. 1987 წელს სწავლა დაიწყო ბაქოს #189 საშუალო სკოლაში. 1990 წელს გახდა ბაქოს ვაგიფ მუსტაფაზადეს სახელობის #1 მუსიკალური სკოლის მოსწავლე.
1995 წელს ჩაირიცხა ასაფ ზეინალის სახელობის მუსიკალურ კოლეჯში. შემდეგ, 1997 წელს ჩაირიცხა აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში და 2001 წელს წარჩინებით დაამთავრა სპეციალობით ხალხური მუსიკალური ინსტრუმენტების ორკესტრის დირიჟორი. 2003 წელს მან მიიღო ხელოვნების მაგისტრის ხარისხი.
2002 წლიდან დაიწყო აზერბაიჯანში დაიწყო R&B მუსიკალური ჟანრის დანერგვა. 2003 წელს, პირველად აზერბაიჯანში, მან დაწერა სიმღერა R&B სტილში, სახელად „Qəm Otaği“.
2004 წელს გახდა ბრიტანეთის კომპოზიტორთა და კომპოზიტორთა აკადემიის წევრი.
2008 წელს დააარსა „ბაქოს მუსიკალური ქარხანა“ და გახდა მისი გენერალური პროდიუსერი.
„ბაქოს მუსიკალური ქარხნის“ პირველი პროქეტით წარსდგა იასელი 2009 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე, სადაც დაიკავა მესამე ადგილი.
2009 წელს მან შექმნა აზერბაიჯანის პირველი ოფიციალური ციფრული გამომცემლობა და ლეიბლის ჩამწერი სტუდია „BMF Records“.
2011 წელს „BMF Records“-ის პროექტმა მოიგო 2011 წლის ევროვზიის სიმღრის კონკურსი. სცენაზე წარსდნენ Eldar & Nigar სიმღერით „Running Scared“.
ევროვიზია 2011-ის შემდეგ
On January 14, 2012 the Danish national broadcaster DR has announced the team of the international jury of "Dansk Melodi Grand Prix 2012", where Isa Melikov also took part in line with Oceana, Ell & Nikki, Alexander Rybak and Alexey Vorobyov.
He created Azerbaijan's first online music brand BMF, similar to American VEVO, and Russian ELLO, becoming an official partner of YouTube and the first Azerbaijani official YouTube channel in the field of music and entertainment. The channel presents BMF's works and related projects.
He is the author of music for the song "Heartbreaker" by singer Eldar Gasimov, and the song "Обними меня" by Dima Bilan and Nigar Jamal.
Melikov wrote "Skeletons" by Dihaj along with Sandra Bjurman. The song represented Azerbaijan in the Eurovision Song Contest 2017 in Kiev, Ukraine.
⁠⁠⁠In 2016 in cooperation with Dastan Orasbekov (producer from Kazakhstan) Isa presented an international project - girls band called Turkiss. Their first single was called "Çağır meni" in Azerbaijani and «Шақыр мені» (song written by Isa Melikov) in Kazakh, publicization of which is being actively promoted both in Kazakhstan and Azerbaijan.
აქტიურობა კინემატოგრაფიაში
2008 წელს მისი დებიუტი შედგა ფილმოგრაფიაში მას შემდეგ რაც გახდა კომპოზიტორი ფილმისა „თოჯინები“, რომლის მსოფლიო პრემიერაც შედგა 2010 წლის ივლისში კარლოვი-ვარის კინოფესტივალის ფარგლებში.
პირადი ცხოვრება
2007 წელს ისა მელიკოვმა დაქორწინდა ბაკუვიელ პოლონელ პაულინ ვოლოდკოვსკაიაზე. წყვილს ჰყავს ქალიშვილი, მელისა რომელიც 2013 წლის 14 ნოემბერს, მაიამიში დაიბადა.
ლექსურა
ლექსურა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, ლენტეხის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 157 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლიგინუსის ბრძოლა
ლიგინუსის ბრძოლა (აგრეთვე ცნობილი როგორც მდინარე ლიგინუსის ბრძოლა) — შეტაკება ძვ. წ. 335 წელს ალექსანდრე მაკედონელსა და ტრიბალების მეფე სარმუსს შორის. ბრძოლა გაიმართა ლიგინუსის მდინარის ნაპირზე და მაკედონელების გამარჯვებით დამთავრდა. სირმუსმა გაქცევა მოახერხა და გადარჩენილებთან ერთად თავი კუნძულ პეუკეს შეაფარა.
წინაპირობები
ძვ. წ. 336 წელს ეგიაში ეპიროსის მეფის, ალექსანდრეს და ფილიპე მაკედონელის შვილის კლეოპატრას ქორწილში, ფილიპე მკვლელმა სიცოცხლეს გამოასალმა. მისი სიკვდილის შემდეგ ტახტი მისმა 20 წლის შვილმა ალექსანდრემ დაიკავა. მან თავისი მეფობა საბერძნეთში აჯანყებების ჩახშობით დაიწყო, შემდეგ კი თრაკიისკენ გამოემართა ბალკანეთზე კონტროლის აღსადგენად. მან ლაშქრობა ძვ. წ. 335 წლის გაზაფხულზე წამოიწყო. თავდაპირველად ის თრაკიაში შეიჭრა, რომ ტრიბალების და ილირიელების აჯანყება ჩაეხშო. აქ მას შეუერთდნენ ცოტაოდენი თრაკიელი მოკავშირეები. ალექსანდრეს პირველი შეტეკება, ჰემოსის მთაზე გამაგრებულ თრაკიელების გარნიზონთან მოუვიდა და დაამარცხა ისინი.
ბრძოლა
ჰემოსის მთაზე თრაკიელების დამარცხების შემდეგ, ალექსანდრე ტრიბალების ტერიტორიაზე შეიჭრა. მათი მეფე სარმუსი ალექსანდრეს შემოჭრას ელოდა და ამიტომ ქალები და ბავშვები კუნძულ პეუკეზე გახიზნა, თვითონ კი ალექსანდრეს წინააღმდეგ საბრძოლველად გაემზადა. ორი არმია ერთმანეთს მდინარე ლიგინუსთან დაუპირისპირდა. სარმუსმა თავისი არმია ტყეში განალაგა. ალექსანდრემ მშვილდოსნებს და მეშურდულეებს უბრძანა მოწინააღმდეგეს მიახლოებოდნენ და მათთვისმშვილდები და შურდულები დაეშინათ. ალექსანდრეს იმედი ჰქონდა, რომ ამ მანევრით ტრიბალებს ტყეებიდან გამოიტყუებდა. ასეც მოხდა. როდესაც ალექსანდრემ ეს შენიშნა, მაშინვე უბრძანა ფილოტას თავისი მაკედონელი მხედრებით ტრიბალების მარჯვენა ფრთისთვის შეეტია. მტრის მარცხენა ფლანგზე იერიში კი ჰერაკლიდესს და სოფოლისს მიანდო, რომელთა განკარგულებაშიც იყვნენ ბერძენი კავალერისტები. დანარჩენმა მხედრებმა და ფალანგებმა კი, რომელთაც თვითონ ალექსანდრე ჩაუდგა სათავეში მოწინააღმდეგის ცენტრს შეუტიეს. ტრიბალებმა მცირე ხნით შეძლეს წინააღმდეგობის გაწევა, თუმცა თითქმის მაშინვე, როდესაც ბრძოლაში ფალანგები ჩაებნენ, მათ გაქცევა დაიწყეს. 3,000 ტრიბალი დაიღუპა. მაკედონელების მხარეს დანაკარგები კი 11 მხედარი და 40 ქვეითი იყო.
ბრძოლის შემდეგ
სარმუსმა გაქცევა მოახერხა. ის გადარჩენილებთან ერთად პეუკეზე გადავიდა და გახიზნულებს შეუერთდა. სამი დღის შემდეგ ალექსანდრე კუნძულსაც მიადგა. მან არმიის იქ გადასხმა სცადა, თუმცა მალე დარწმუნდა, რომ საკმარისი გემები არ ჰყავდა და პეუკეზე გამაგრებულ ტრიბალებს თავი მიანება. ის გაემართა დუნაისკენ გეტების წინააღმდეგ საბრძოლველად. მათი დამარცხების შემდეგ მაკედონელებმა გეტების ქალაქი მიწასთან გაასწორეს და უკან გამოემართნენ. მაშინვე სარმუსმა ალექსანდრეს ზავი შესთავაზე, რომელიც მაკედონელმა დააკმაყოფილა.
ორბელური
ორბელური, ორბელის ოჯალეში, ლეჩხუმის ოჯალეში — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საყურძნე ვაზის ჯიში რაჭიდან.
ლიგინუსის ბრძოლა
ლიტერატურა
კატეგორია:ალექსანდრეს ბალკანეთის კამპანია კატეგორია:ალექსანდრე მაკედონელის ბრძოლები კატეგორია:ძვ. წ. IV საუკუნის ბრძოლები
ორბელური
ვარაუდობენ, რომ ეს ჯიში ოდესღაც სამეგრელოდან გადმოუტანიათ და იმ სოფლის სახელი დაურქმევიათ, სადაც თავდაპირველად გაუვრცელებიათ. მას ორბელის ოჯალეშსა და ლეჩხუმის ოჯალეშსაც უწოდებენ. ამ ჯიშს სამეგრელოს ოჯალეშთან საერთო არაფერი აქვს.
ლიგინუსის ბრძოლა
ლიტერატურა
Alexander's Balkan campaign
ორბელური
ძირითადად მცირე ნარგაობის სახითაა ლეჩხუმში, ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლებში: ორბელი, ლაჯანა, უსახელო, ჩხუტელი და სხვა.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ ოდნავ ოვალური, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ძალიან თხელ აბლაბუდისებრადაა დაფარული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური, ხშირად ფრთიანი, იშვიათად ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური, საშუალოდ ან ძლიერ კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, იშვიათად მცირედ ოვალური, მუქი ლურჯი, თითქმის შავი ფერის. კანი სქელი და მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი ოდნავ კნატუნაა, ხორციანი და წვნიანი.
ორბელური ძლიერი ზრდით გამოირჩევა, სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 163-168 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 80-90 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.0-8.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.5-21.3%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.6-7.2 გ/ლ-ს.
ორბელური გამოიყენება მშრალი და ბუნებრივად ნახევრადტკბილი სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად, აგრეთვე საკუპაჟედ. ღვინო კარგად შეფერილია, მსუბუქი, საშუალოდ ექსტრაქტული, სასიამოვნო გემოთი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Thank You (Duran Duran-ის ალბომი)
Thank You — ინგლისური როკ-ჯგუფ Duran Duran-ის მერვე სტუდიური ალბომი. იგი 1995 წლის აპრილში.
1995 წლისათვის ჯგუფს უკვე მობეზრდა ალბომზე ზრუნვა. პრომოკამპანიის ფარგლებში გადაღებული იქნა მხოლოდ ორი კლიპი - White Lines და Perfect Day (უკანასკნელში მონაწილეობდა როჯერ ტეილორიც, რითაც მრავალი მოყვარული გააოგნა). ბას გიტარისტმა ჯონ ტეილორმა ზაფხულის კონცერტების მსვლელობისას სცენა რამდენიმეჯერ დატოვა. სამხრეთ კალიფორნიაში საბოლოო წარუმატებლობის ნიშნებიც გაჩნდა - ჯგუფის გამოსვლას სცენაზე სტვენით შეხვდნენ.
სიმღერების სია
იაპონური გამოცემის დამატებები:
სქოლიო
კატეგორია:1995 წლის ალბომები კატეგორია:Duran Duran-ის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯონ ჯოუნსის პროდიუსერობით
Damaged Justice
მინი|მეტალიკის წევრები ტურნეზე Damaged Justice. მარცხნიდან მარჯვნივ: ჯეისონ ნიუსტედი, ლარს ულრიხი, ჯეიმზ ჰეტფილდი, კირკ ჰემეტი.
Damaged Justice იყო ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 1988-1989 წლებში გამართული საკონცერტო ტურნე. იგი ჩატარდა მათი სტუდიური ალბომის, ...And Justice for All, მხარდასაჭერად, რომელიც გამოვიდა 1988 წლის 25 აგვისტოს. ტურნეს სახელწოდება შთაგონებულია ან ამ ალბომის გარეკანის გამოსახულებით, ან მათივე სიმღერით Damage, Inc. წინა ალბომიდან Master of Puppets. 1989 წლის 29 და 30 აგვისტოს შოუები სიეტლში მოგვიანებით გამოიცა სასაჩუქრე ყუთის სახით, სახელწოდებით Live Shit: Binge & Purge.
სიმღერების სია
(აღებულია 1989 წლის 29 აგვისტოს შოუდან სიეტლში)
სქოლიო
კატეგორია:მეტალიკის ტურნეები კატეგორია:1988 წლის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:1989 წლის საკონცერტო ტურნეები
ემილ ვერჰარნი
ემილ ვერჰარნი (Emile Verhaeren; დ. 21 მაისი, 1855 — გ. 27 ნოემბერი, 1916) — ბელგიელი ფრანგულენოვანი მწერალი, სიმბოლიზმის სკოლის ერთ-ერთი მთავარი დამაარსებელი.
დაიბადა ფრანგულენოვან საშუალო შეძლების ოჯახში. თერთმეტი წლის ასაკში იეზუიტთა მკაცრი რეჟიმის სკოლაში აგზავნიან გენტში, სადაც ის სრულიად ფრანგული ზეგავლენის ქვეშ ექცევა. სკოლის დასრულების შემდეგ ლუვენის უნივერსიტეტში იურისპრუდენციას სწავლობს. აქ გამოდის მისი პირველი ლიტერატურული ნაწარმოები უნივერსიტეტის სტუდენტურ გაზეთში. უნივერსიტეტის წლების განმავლობაში ის მრავალ მსგავსი აზროვნების სტუდენტს უახლოვდება. მოგვიანებით ისინი რევოლუციური ლიტერატურული ჟურნალის "La Jeune Belgique" (ახალგაზრდა ბელგიელი) თანარედაქტორები ხდებიან.
იურისპრუდენციაში დოქტორის ხარისხის მიღების შემდეგ ვერჰარნი ედმონდ პიკარის, ცნობილი კრიმინალური ადვოკატი, შეგირდი ხდება (1881-1884), რომელიც ასევე მნიშვნელოვანი ფიგურა იყო ბრიუსელის ხელოვანთა წრეებში. მისი წყალობით ემილ ვერჰარნი ხშირად ხვდებოდა ახალგაზრდა რადიკალური აზროვნების მწერალთა და ხელოვანთა თავყრილობებზე დასავლეთ ევროპაში ხელოვნების ძირეული განახლების პერიოდში. მათი გავლენის შედეგად ემილი სასამართლო სამსახურს მალევე ანებებს თავს და საკუთარ ცხოვრებას პოეზისა და ლიტერატურას უძღვნის.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი მწერლები კატეგორია:სიმბოლისტი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1855 კატეგორია:გარდაცვლილი 1916
ბენი გუდმენი
thumb|300px|ბენი გუდმენი ბენი გუდმენი (Benny Goodman, დაბ. Benjamin David Goodman, დ. 30 მაისი, 1909 — გ. 13 ივნისი, 1986) — ამერიკელი ჯაზის მუსიკოსი, ცნობილი როგორც "სვინგის მეფე", "კლარნეტის პატრიარქი", "პროფესორი", და სხვ.
დაიბადა ჩიკაგოში; პოლონეთიდან ემიგრირებული ღარიბი ებრაელების ოჯახში თორმეტიდან მეცხრე შვილი იყო, და მაქსუელ სტრიტის უბანში ცხოვრობდა. მამამისი, დევიდ გუდმენი, მკერავი იყო ვარშავიდან, დედა, დორა რეზინსკი, კი — კაუნასიდან. მისი მშობლები ბალტიმორში, მერილენდი, შეხვდნენ და ჩიკაგოში ბენის დაბადებამდე გადავიდნენ.
როცა ბენი 10-ს გახდა, მამამისმა მის ორ უფროს ძმასთან ერთად მუსიკის გაკვეთილებზე შეიყვანა ჰელელა იაკობის სინაგოგაში. მომდევნო წელს ბიჭების გუნდს შეუერთდა ჯეინ ადამსის სკოლაში, სადაც მას გაკვეთილებს ჯეიმზ სილვესტერიც უტარებდა. ამ პერიოდში ასევე მნიშვნელოვანი იყო ფრანც შოეპთან კლარნეტის გაკვეთილები.
მის ადრეულ გავლენათა შორის იყვნენ ჯაზის კლარნეტზე შემსრულებლები ჩიკაგოდან, მათ შორის ჯონი დოდსი, ლეონ როპოლო, და ჯიმი ნოუანი. გუდმენი სწრაფად სწავლობდა და ჯერ კიდევ შორტებში უკვე პროფესიონალი დამკვრელი გახდა.
16 წლისა უკვე ჩიკაგოს საუკეთესო ბენდებში უკრავდა, მათ შორის ბენ პოლაკის ორკესტრში, რომელთანაც მან საკუთარი პირველი ჩანაწერი გააკეთა 1926 წელს. საკუთარი სახელით პირველი ჩანაწერი კი ორ წელიწადში გააკეთა. პოლაკთან გუდმენი 1929 წლამდე დარჩა, თუმცა ამასთან ჩანაწერებს აკეთებდა გახმაურებულ ჯგუფებთან, როგორიცაა Mills' Musical Clowns, Goody's Good Timers, The Hotsy Totsy Gang, Jimmy Backen's Toe Ticklers, Dixie Daisies, და Kentucky Grasshoppers.
კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ჯაზის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
Lasioglossum vitripenne
Lasioglossum vitripenne — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1879 წელს.
სქოლიო
vitripenne
ოფოფი (ვაზის ჯიში)
ოფოფი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე-საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქლადაა ქეჩისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური, ზოგჯერ მომრგვალო, თეთრი. კანი სქელი და მვვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია. გემო ტკბილი და სასიამოვნო.
ოფოფის სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 190 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებიდან შედის. ვაზი საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. მტევნის საშუალო წონა 145 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 5.2-5.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20.7%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.8 გ/ლ-ს.
ოფოფის ნაყოფს იყენებენ როგორც სასუფრედ, ასევე სუფრის თეთრი, მშრალი ღვინის მისაღებად. ღვინო ღია ჩალისფერია, საკმაოდ ჰარმონიული და სასიამოვნო. ყურძენი კარგად ინახება და უძლებს ტრანსპორტირებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
ჟან ნიკოლა არტიურ რემბო
ჟან ნიკოლა არტიურ რემბო (Jean Nicolas Arthur Rimbaud) (დ. 20 ოქტომბერი, 1854 — გ. 10 ნოემბერი, 1891) — ფრანგი პოეტი, სიმბოლისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა საშუალო შეძლების ოჯახში შარლვილში ჩრდილო-აღმოსავლეთ საფრანგეთში. სიყმაწვილეში ცელქი, თუმცა უაღრესად ნიჭიერი მოწაფე იყო. თხუთმეტი წლის ასაკში უამრავი პრიზი ჰქონდა მიღებული და მრავალი ლექსი და დიალოგი ჰქონდა დაწერილი ლათინურად. 1870 წელს მისი მასწავლებელი ჟორჟ იზამბარი რემბოს პირველი ლიტერატურული მენტორი ხდება, შედეგად მისი ლექსები ფრანგულად სწრაფად იხვეწება. რემბო ხშირად გარბოდა შინიდან და 1871 წელს მცირე ხნით პარიზის კომუნას შეუერთდა კიდეც, რაც შემდეგში მის პოემაში "L'Orgie parisienne ou Paris se repeuple" (პარიზული ორგია ან პარიზის რეპოპულაცია) აისახა. აქ სავარაუდოდ ის კომუნარმა ჯარისკაცებმა გააუპატიურეს (რაზეც გადაკვირთ მიანიშნებს ლექსში "Le Cœur supplicié" - "ტანჯული გული"). ამ პერიოდისთვის ის უკვე ანარქისტი ხდება, იწყებს ლოთობას და ბურჟუაზიულ თავყრილობებში დებოშებს აწყობს. 1871 წლის სექტემბრის ბოლოს ის პარიზში ბრუნდება განთქმული პარნასელი პოეტის, პოლ ვერლენის მოწვევით (ვერლენისთვის მისი რამდენიმე სანიმუშო ლექსის გაგზავნის შემდეგ), და მცირე ხნით მასთან სახლდება. ვერლენს ცისფერთვალება ჯიუტი ხასიათის ყმაწვილი მყისვე შეუყვარდება და წყვილი დეკადენტურ, აბსენთითა და ჰაშიშით გაჯერებულ, მომთაბარე ცხოვრებას მიჰყვება. მათი ამგვარი ცხოვრების სტილი ხშირად გამხდარა პარიზის ლიტერატურული ელიტის წრეში სკანდალების მიზეზი. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში რემბო აგრძელებს წერას განსაკუთრებულ, იმ დროისთვის სრულიად ახალ სტილში. რემბოს გამო ვერლენი ცოლსა და ახალშობილ შვილს ტოვებს და წყვილი 1872 წელს ლონდონში გადადის.
1873 წლის ივლისში რემბო პარიზში გამგზავრებას გეგმავს ვერლენის გარეშე, რის გამოც ეს უკანასკნელი ეჭვიანობის ნიადაგზე მას რევოლვერით დაჭრის. რემბო მსუბუქად იჭრება, თუმცა მოსამართლემ ვერლენს ორ-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა. რემბო შინ, შარლევილში, ბრუნდება და ასრულებს შრომას პროზაულ ნაწარმოებზე "Une Saison en Enfer" (ერთი სეზონი ჯოჯოხეთში). ეს ნამუშევარი საყოველთაოდ აღიარებულ იქნა, როგორც თანამედროვე სიმბოლისტური მწერლობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პირველი ნაბიჯი. 1874 წელს რემბო ლონდონში ბრუნდება პოეტ ჟერმენ ნუვოსთან, სადაც ასრულებს მუშაობას მის ერთობ საკამათო წარმოსახვებზე, რომელშიც შევიდა მისი პირველი ორი ფრანგული ვერლიბრი.
ლატავრა ფოჩიანი
ლატავრა ფოჩიანი (დ. 16 ივლისი, 1939, ლექსურა, ლენტეხის რაიონი — გ. 28 ოქტომბერი, 2011) —  ქართველი მოცეკვავე.
ბიოგრაფია
ლატავრა ფოჩიანი დაიბადა ლენტეხის რაიონის სოფელ ლექსურაში 1939 წლის 16 ივლისს.
7 წლის ასაკში იგი პიონერთა სასახლის ქორეოგრაფიულ წრეში ჩაირიცხა (ხელმძღვანელები - ანტონ ჩიხლაძე, რუბენ ჭოხონელიძე. 1957 წელს დაამთავრა თბილისის 1 საშუალო სკოლა. 1956-1961 წლებში იყო თვითმოქმედი ანსამბლის სოლისტი, ხოლო 1965-1982 წლებში— საქართველოს სახელმწიფო აკადემიური დამსახურებული ანსამბლის პრიმა-ბალერინა. შემდგომ წლებში ლატავრა ფოჩიანი ილიკო სუხიშვილის სახელობის ქართულ ხალხურ ბალეტად წოდებულ ანსამბლში მოღვაწეობდა.
სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტზე. 1963–1965 წლებში მუშაობდა საგარეჯოს რაიონის სოფ. თოხლიაურის მედპუნქტის გამგე-ექიმად. 1967–1988 წლებში მუშაობდა ჯანდაცვის სამინისტროს ინფორმატიკის ინსტიტუტში ფიზიოლოგის სპეციალობით. 1978 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა მედიცინის მეცნიერებათა კანდიტატის ხარისხი.
ქართული ხალხური ქორეოგრაფიული ხელოვნების განვითარების საქმეში ხანგძლივი და ნაყოფიერი მუშაობისათვის იგი დაჯილდოებულია საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით (1967), მინიჭებული აქვს საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტის (1971 წელი) და საქართველოს სახალხო არტისტის (1980 წ.) საპატიო წოდებები.
შემოქმედება
სოლო-პარტიები ცეკვებში: "ქართული", "მთიულური", "ყარაჩოხული", "სიმდი", "აჭარული", „ცეკვა დაირით“, ნესტან-დარეჯანის სოლო-პარტიას „ქაჯეთის ციხის აღებაში“ ასრულებდა. შესრულებული აქვს ქართულ ხალხურ ქორეოგრაფიაში არსებული ქალის ყველა პარტია.
ლატავრა ფოჩიანის სოლო-პარტიები გადაღებულია მხატვრულ („შეხვედრა მთაში“) და დოკუმენტურ („ტრიუმფი ლა-სკალაში“, „საქართველოს ლეგენდები და სინამდვილე“, "ძველი თბილისის მელოდიები", "კორნელი სანაძე", "რუსთაველი-800", "ცეკვავს ლატავრა ფოჩიანი" და სხვა)ფილმებში.
მისი სცენური სახეები ასახულია სახვით ხელოვნებაში: კორნელი სანაძე - "ცისფერი ლატავრა", "ლატავრა დაირით", ტრიპტიქი - "შოთა რუსთაველი", ესმა ონიანი - "ლატავრა" და სხვა.
პოლიტიკური ორიენტაცია
ლატავრა ფოჩიანი აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოს პირველი პრეზიდენტის, ზვიად გამსახურდიას მხარდამჭერ საპროტესტო მანიფესტაციებში. მისივე წერილიდან ჩანს, რომ 1992 წლის 7 მარტის შემდეგ, ღამის საათებში მისი სახლის სადარბაზოს კარი ავტომატიანმა პირებმა შეამტვრიეს. მოცეკვავემ მაშინ, რეპრესიების შიშით, დამალვა მოახერხა. მისივე თქმით, მანიფესტაციებში მონაწილეობის გამო მისი ოჯახის მიმართ მიმდინარეობდა სატელეფონო ტერორი, მუქარა, დაშინება. ემუქრებოდნენ, რომ თუ კვლავ მიიღებდა მონაწილეობას ზ. გამსახურდიას ხელისუფლების მხარდამჭერ მიტინგებში, გადაუწვავდნენ სახლს და ა. შ.
იმავე ხანებში, რეპრესიების ქვეშ მოყვნენ საგარეჯოში მცხოვრები ლატავრა ფოჩიანის მამა და მისი ახლობლები, რასაც ნათესავის, ნინა კვირიკაშვილის სიცოცხლე ემსხვერპლა.
ჯილდოები
ლატავრა ფოჩიანი ქართული ხალხური ქორეოგრაფიული ხელოვნების განვითარების საქმეში ხანგძლივი და ნაყოფიერი მუშაობისათვის დაჯილდოებულია შემდეგი წოდებებითა და პრემიებით:
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ბალეტმაისტერები კატეგორია:დაბადებული 16 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
სასოწარკვეთილი დიასახლისები
სასოწარკვეთილი დიასახლისები (Desperate Housewives) — ამერიკული სატელევიზიო დრამედიული სერიალია, შექმნილი მარკ ჩერის მიერ, რომელიც ასევე შოუ რანერიცაა, და პროდიუსირებული ეიბისი სტუდიოს (ვოლტ დისნეი კომპანიის ძირითადი სატელევიზიო სტუდია) და ჩერი პროდაქშენის მიერ. აღმასრულებელი პროდიუსერები, მომავალი მეოთხე სეზონის მიხედვით, მარკ ჩერი, ბობ დეილი, ჯორჯ დაბლიუ პერკინსი, ჯონ პარდი და ჯოუი მერფი არიან.
შოუს მოქმედების ადგილი ქუჩა ვისტერია ლეინია, გამოგონილ ამერიკულ ქალაქში, ფეარვიუ. ის ქალთა ჯგუფის ცხოვრებას მისდევს, მათი გარდაცვლილი მეზობელის თვალით, მაშინ როდესაც ისინი ოჯახური ცხოვრების და საშინაო გასაჭირებს ებრძვიან, ხვდებიან დამალულ საიდუმლოებებს, დანაშაულს და მათი ერთი შეხედვით ლამაზ, გარეუბნულ სამეზობლოს კარებს უკან დამალულ გამოცანებს.
შოუს მთავარ მსახიობთა კოლექტივი შემდეგნაირია: ტერი ჰათჩერი სუზან მაიერის როლს ასრულებს, ფელისიტი ჰუფმანი — ლინეტ სკავო, მარშა კროსი — ბრი ჰოჯი, ევა ლონგორია — გაბრიელ სოლისი და ნიკოლეტ შერიდანი — ედი ბრიტი. ბრენდა სტრონგი არის შოუს მთხრობელი, ის ასევე მერი ელის იანგის როლს თამაშობს, რომელმაც თავი მოიკლა. მას შემდეგ, რაც შოუს პრემიერა ეიბისიზე შედგა (3 ოქტომბერი, 2004 წელი), ის კრიტიკოსებმა ისევე კარგად მიიღეს, როგორც აუარებელმა მაყურებელმა. სერიალი არის ემის, ოქროს გლობუსისა და კინომსახიობთა გილდიის მფლობელი. 2007 წლის აპრილში ცნობილი გახდა, რომ 115-დან 119 მილიონამდე მაყურებლით ეს ყველაზე პოპულარული შოუა თავის „სამშობლოში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები
Tetraponera triangularis
Tetraponera triangularis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს. .
ნიკოლოზ საღარაძე
200px|thumb|ნიკოლოზ საღარაძე, 1930 წ. ნიკოლოზ საღარაძე (დ. 1877, ხონის მუნიციპალიტეტი — გ. 1963) — ქართველი ფოტოგრაფი.
ბიოგრაფია და მოღვაწეობა
დაიბადა ხონში და ადრეულ ასაკში დაობლებული 1889 წელს ქუთაისში ჩაიყვანეს გიმნაზიაში მისაბარებლად. ნიკოლოზ საღარაძე თავისივე სურვილით შეუდგა ფოტოგრაფიის შესწავლას ალექსანდრე მიხაილოვთან (ნათესავი). მიხაილოვის გარდაცვალების შემდეგ (1912) მისი საქმის გამგრძელებელი და სახელოსნოს მფლობელი გახდა.
საღარაძე იღებდა თითქმის ყველა მნიშვნელოვან კულტურულ მოვლენას, რაც ქუთაისში იმართებოდა. 1934 წელს იგი საცხოვრებლად გადავიდა თბილისში და 1936-1944 წლებში მუშაობდა „სოიუზფოტოში“ (საკავშირო ცენტრალიზებული ფოტოორგანიზაცია) ხოლო შემდეგი ათი წლის განმავლობაში — პიონერთა სასახლის ფოტოკაბინეტის პედაგოგი იყო.
კოლექცია
ნიკოლოზ საღარაძემ ალექსანდრე მიხაილოვისა და მის მიერ გადაღებული ფოტოები, სულ 8496 პოზიტივი და ნეგატივი გადასცა საქართველოს ეროვნულ არქივს. ეს კოლექცია ცნობილია მიხაილოვ-საღარაძის კოლექციის სახელით. კოლექციაშია XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე გადაღებული ფოტოები, მათ შორის ცნობილი ადამიანების: იმერეთის ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე), კომპოზიტორი კონსტანტინე ფოცხვერაშვილი, აკაკი წერეთელი, შალვა დადიანი, ლადო ალექსი-მესხიშვილი, ნუცა ჩხეიძე, მარო მდივანი. კოლექციის ძირითადი ნაწილი გაუშიფრავია და წარმოადგენს დასავლეთ საქართველოში იმ დროისათვის მცხოვრებთა ეთნოგრაფიულ სურათს. აქ წარმოდგენილია სხვადასხვა ასაკის, პროფესიის, სოციალური ფენის და ეთნიკური წარმოშობის ადამიანთა ინდივიდუალური და ჯგუფურ პორტრეტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ფოტოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
ხარისფაშვა
ხარისფაშვა (Morchella) — პირობითად-საჭმელი ნაოჭა სოკოების გვარი პეზიზასნაირთა რიგისა. საქართველოში ცნობილია მისი 3 სახეობა, მათგან უფრო ფართოდ გავრცელებულია კონუსური ხარისფაშვა. სხეული ძალზე ფოროვანია. ფერად უფრო მოყავისფროა. იზრდება გაზაფხულზე ტყეში, პარკებსა და ბაღებში. დიდი რაოდენობით გვხვდება იმ ადგილებში, სადაც 3 ან 4 წელია გასული ტყის ხანძრის შემდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:საჭმელი სოკოები
ბელენიცინო
ბელენიცინო (Беленицыно) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 11 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
არქეული ერა
არქეული (არქეოზოური) ერა — დედამიწის გეოლოგიური ისტორიის უძველესი ანუ სიცოცხლის დასაბამის ერა. მისი ხანგრძლივობა დაახლოებით 2,3 მილიარდი წელიწადია. არქეულ ერაში წარმოიქმნა არქეული ჯგუფის ქანები, რომლებიც წარმოდგენილია კონტინენტური ფარების გრანიტოიდული ინტრუზიებითა და ძლიერ მეტამორფული ქანებით — გნაისებით, კრისტალური ფიქლებით, კვარციტებით. ამ წარმონაქმნებში ორგანიზმთა ნაშთები ძალზე იშვიათია. ზოგი მკვლევარი მათ არსებობას საეჭვოდაც კი მიიჩნევს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
Clocks (სიმღერა)
Clocks — გრემის ჯილდოს მფლობელი მესამე სინგლი ინგლისური როკ ჯგუფის Coldplay-ს მეორე ალბომიდან, A Rush of Blood to the Head. სიმღერის პოპულარობას თან ახლდა მასზე რამდენიმე რემიქსის შექმნაც. იგი ითვლება Coldplay-ს ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებული ნამუშევრად.
სიმღერის დადებით შეფასებებს შორის დომინირებდა მასში ფორტეპიანოს სოლოს შეფასება. იგი მოხვდა ბრიტანეთის სინგლების ჩარტის #9 პოზიციაზე, ხოლო ბილბორდის 100-ეულში #29 ადგილი დაიკავა. Pitchfork Media-ს სიაში „2000-იანი წლების 500 საუკეთესო სიმღერა“ იგი #155 ადგილს იკავებს.
სიმღერების სია
გრამფირფიტა და CD (24 მარტი 2003)
12 (გამოიცა 2003 წლის ივლისში) DVD (გამოიცა 2003 წლის მარტში) იაპონური გამოცემა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Coldplay-ს სიმღერები კატეგორია:2003 წლის სინგლები კატეგორია:2002 წლის სიმღერები
ნოსტე
ნოსტე — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ახალციხის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 920 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. მეტეხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგურიდან) 13 კმ.
სოფლის მახლობლად ძველი ნასახლარია — გიორგი სააკაძის ყოფილი ციხე-დარბაზი, ხოლო სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით ორი ეკლესიაა სამება და ღვთისმშობელი.
ისტორია
ნოსტე სააკაძეთა საგვარეულოს ეკუთვნოდა. სააკაძეების გვარის ძირითადი შტო (სამეფო აზნაურები) ატენის ხეობის ზემო ნაწილში ტანასწყლის ხეობასა და რაზმითის მთის მიდამოებში სახლობდა. აქ იყო მათი ძველი სამკვიდრო სოფლები ფელი და კიკნათბერი. XV საუკუნიდან სააკაძეებმა დაიწყეს თავისი მამულების გაფართოება თეძმის ხეობაში, რაშიც დიდი წვლილი შეიტანა გიორგის მამამ სიაუშმა და ბიძებმა. ეს საქმე წარმატებით დაასრულა მოურავმა (1609 წლიდან) გიორგი სააკაძემ (დაახლოებით 1580-1629 წწ.). მან თავისი საგვარეულოს პოლიტიკური რეზიდენცია ფელიდან ნოსტეში გადმოიტანა. ნოსტე სამიმოსვლო გზებით იყო დაკავშირებული ქართლის სხვა რაიონებთან და ახლოს იყო მეფეთა ერთ-ერთ საზაფხულო რეზიდენციასთან — ცხირეთთან. 1611 წელს ნოსტეში გამართულ ნადიმზე ნახა პირველად მეფე ლუარსაბ II-მ გიორგი სააკაძის და. თავადების წინააღმდეგობის მიუხედავად ლუარსაბ მეფემ იქორწინა გიორგის დაზე. 1612 წელს გიორგი სააკაძის აღზევების გამო განაწყენებულმა დიდგვაროვანმა თავადებმა ნოსტე დაარბიეს. მოურავი სპარსეთში გაიქცა. მხოლოდ სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ შესძლო მან რეზიდენციის აღდგენა (1620-1625 წწ.). 1626 წელს ნოსტე კვლავ დაარბიეს თავადებმა და სააკაძისეული მამულები მიიტაცეს. XVII საუკუნის 30-იან წლებში როსტომ მეფემ სააკაძის ცოლ-შვილს მამულები დაუბრუნა.
ბატონყმობის გაუქმებამდე მებატონეთაგან შევიწროებულ ნოსტეს გლეხებს არაერთხელ მოუწყვიათ შეიარაღებული გამოსვლები. 1858 წელს მებატონე თარხნიშვილების გლეხებმა უარი განაცხადეს გადასახადებზე. მოხდა შეიარაღებული შეტაკება. გლეხებთან მოსალაპარაკებლად მთავრობამ იასაული გაგზავნა. აღელვებული გლეხები მას სიკვდილით დაემუქრნენ. ხელისუფლებამ მოთავენი დააპატიმრა. ზოგი მათგანი გადაასახლეს.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 254 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Tug of War (ალბომი)
Tug of War — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის მესამე სტუდიური სოლო-ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1982 წელს. ამ ალბომზე მაკ-კარტნისთან პროდიუსერის სახით თანამშრომლობდა ჯორჯ მარტინი. დისკში ასევე შეტანილია დუეტები სტივი უანდერთან და კარლ პერკინსთან.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - პოლ მაკ-კარტნი (What's That You're Doing? დაწერილია სტივი უანდერის მონაწილეობით
2015 წლის გამოცემა
ალბომის ორიგინალური ვერსია.
სქოლიო
კატეგორია:1982 წლის ალბომები კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები Hipgnosis-ის გარეკანის დიზაინით
ოქონა (ვაზის ჯიში)
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია საკმაოდ სქელი ქეჩისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის, იშვიათად თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ღია მწვანე, სიმწიფეში — ქარვისფერი. რბილობი ხორციანი და წვნიანია.
ოქონა საკმაოდ ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 198 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.7%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.8-9.4 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Lasioglossum vulcanicum
Lasioglossum vulcanicum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1928 წელს.
სქოლიო
vulcanicum
BAFTA საუკეთესო კოსტიუმების დიზაინისთვის
BAFTA საუკეთესო კოსტიუმების დიზაინისთვის — ყოველწლიური ჯილდო ბრიტანეთის ფილმისა და სატელევიზიო ხელოვნების აკადემიისგან. ჯილდო გაიცემა 1964 წლიდან. 1968 წლამდე გაიცემოდა ორი ჯილდო: შავ-თეთრი და ფერადი ფილმებისთვის.
ლაურეატები
კატეგორია:BAFTA-ს ჯილდოები
ჯაფარ ჯაფაროვი
ჯაფარ ჰაშიმ-ოღლუ ჯაფაროვი (Cəfər Haşımoğlu Cəfərov; დ.  20 სექტემბერი [ძვ. სტ. 7 სექტემბერი], 1914, ბაქო — გ. 19 სექტემბერი, 1973, იქვე) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი თეატრმცდონე და ლიტერატურათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1962), აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1963), აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1972), დიდი სამამულო ომის მონაწილე (1941 – 1945).
1937 წელს დაამთავრა მოსკოვის პედაგოგიური ინსტიტუტის ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1943 წლიდან იყო კომუნისტური პარტიის წევრი. 1959 წელს მუშაობდა აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის არქიტექტურისა და ხელოვნების ინსტიტუტის თეატრისა და კინოს განყოფილების გამგედ. 1967 წლიდან 1971 წლამდე ჯაფაროვი აზერბაიჯანის სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი იყო. ჯაფარ ჯაფაროვის ძირითადი ნაშრომები ეძღვნება აზერბაიჯანულ თეატრსა და დრამატურგიას, ესთეტიკური აზრის ისტორიას აზერბაიჯანში. 1972 წელს აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება მიენიჭა. გარდაიცვალა ბაქოში. დაკრძალულია საპატიო ხეივანში ბაქოში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 19 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
საკრედიტო ბარათი
thumb|საკრედიტო ბარათები საკრედიტო ბარათი — პლასტიკური ფირფიტა, რომლის მაგნიტურ ლენტზე შეყვანილია მფლობელის მონაცემები. იგი ბანკის მიერ გამოშვებული სახელობით ფულად დოკუმენტს წარმოადგენს. საკრედიტო ბარათი არა მარტო ზღუდავს ქაღალდის ნიშნების (ბანკნოტების), ანუ ნაღდი ფულის მიმოქცევას მოსახლეობაში, არამედ სხვა დადებითი მხარეებიც აქვს. მაგალითად უსაფრთხო მოგზაურობა, ქურდებისა და ყაჩაღებისაგან დაცულობა და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფული
Tetraponera undet
Tetraponera undet — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პანტიანი (კასპის მუნიციპალიტეტი)
პანტიანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ქვემო ჭალის თემში. მდებარეობს მდინარე ლეხურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 800 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 66 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum vulneratum
Lasioglossum vulneratum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1910 წელს.
სქოლიო
vulneratum
ინფორმაციული კონფლიქტი
ინფორმაციული კონფლიქტები, ინფორმაციის სიმცირე/სიჭარბესთანდაკავშირებული კონფლიქტებია. ინფორმაციის ხარისხი და რაოდენობა, მისი დამახინჯება იწვევს გაუგებრობას, დავასა და კონფლიქტს.
ინფორმაციული კონფლიქტი შეიძლება წარმოიშვას ჭორების გავრჩელების შდეგად, უნებლიე დეზინფორმაციით, საჯარო ინფორმაციის არასრული გადმოცემით, ინფორმაციის ნაადრევად ან დაგვიანებით მიწოდების შედეგად, ინფორმაციის დამახინჯებით.
ინფორმაციული კონფლიქტის გადაჭრა შესაძლებელია, თუ მხარეები იზრუნებენ ზუსთი ინფორმაციის შეგროვებაზე და ინფორმაციის ხელმისაწვდომობის გაადვილების მექანიზმებზე.
კატეგორია:ინფორმაცია
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშა
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშა — აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის სიმბოლო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის გერბთან ერთად. აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკას გააჩნია საკუთარი დროშა საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში ყოფნის დროიდან. 1921-1950 წლებში მოქმედებდა აჭარის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დროშა. იგივე დროშა მოქმედებდა 1978-1991.
2000-2004 წლებში ასლან აბაშიძის მმართველობის დროს მოქმედებდა დროშა ლუჯი ფონითა და 7 ვარსკვლავით. ლურჯი ფონი განასახიერებდა შავ ზღვას, ხოლო 7 ვარსკვალი აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ ერთეულებს: 2 ქალაქსა (ბათუმი, ქობულეთი) და 5 მუნიციპალიტეტს (ქედის მუნიციპალიტეტი, ქობულეთის მუნიციპალიტეტი, შუახევის მუნიციპალიტეტი, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტი, ხულოს მუნიციპალიტეტი).
ამჟამად მოქმედებს დროშა, რომელიც დამტკიცებულია 2004 წლის 20 ივლისს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს მიერ. აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კანონი აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშის შესახებ ადგენს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშის, როგორც აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის სიმბოლოს, აღწერილობას, მისი გამოყენებისა და დაცვის წესს. კანონის თანახმად, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშა არის აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშის ერთადერთი ვარიანტი. აკრძალულია აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშად სხვა დროშის გამოყენება. დროშის ორიგინალი ინახება აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის მიერ დადგენილ ადგილას. აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშის დაცვას უზრუნველყოფენ შესაბამისი აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის, ადგილობრივი თვითმმართველობისა და მმართველობის ორგანოები. აკრძალულია დაზიანებული, გაუფერულებული ან სხვაგვარად შელახული აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშის გამოყენება. აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშის გამოყენების დადგენილი წესის დარღვევა იწვევს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ პასუხისმგებლობას.
აღწერილობა
თანახმად კონსტიტუციური კანონისა „აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის სტატუსის შესახებ“, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშა განისაზღვრება აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციით და მასში აუცილებლად უნად იყოს გათვალისწინებული საქართველოს სახელმწიფო გერბის ელემენტები.
გერბის აღწერილობა მოცემულია აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციის მე-6 მუხლში (პუნქტი 1):
კონსტიტუციის თანახმად, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშა საქართველოს სახელმწიფო დროშის სამი მეხუთედია.
გამოყენება
დროშის გამოყენების წესი განისაზღვრება აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კანონით. დროშის სტანდარტული ზომები, ზუსტი გამოსახულება, დამზადების წესი და პირობები განისაზღვრება აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის დადგენილებით. საქართველოს დროშასთან ერთად, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშა მუდმივად აღიმართება:
აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ოფიციალური ღონისძიებების ჩატარებისას საქართველოს სახელმწიფო დროშასთან ერთად აღიმართება აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშაც. აღსანიშნავია, რომ საქართველოს დროშასთან ერთად, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშის აღმართვის შემთხვევაში საქართველოს სახელმწიფო დროშა უნდა აღიმართოს უფრო მაღლა, ვიდრე აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის დროშა.
სქოლიო
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა
მესხეთის დრამატული თეატრი
მესხეთის დრამატული თეატრი — XIX საუკუნის 60-იან წლებში მესხეთის სოფლებში იმართებოდა საქველმოქმედო სპექტაკლები, რომლებშიც მონაწილეობდნენ ცნობილი ქართველი მსახიობები. 1878 წელს ქ. ახალციხეში ადგილობრივი სცენისმოყვარეებმა წარმოადგინეს ზურაბ  ანტონოვის პიესა „მე მინდა კნეინა გავხდე“. იმავე წელს აქ ჩამოყალიბდა დასი, რომელშიც შედიოდნენ ს. მესხიშვილი, ე. ყორღანაშვილი, ნ. გამრეკელი, ს. ღოღობერიძე, მ. ალავერდაშვილი, ე. სავანელი, ა. მესხიძე და სხვები. სპექტაკლებში მონაწილეობდნენ მოწვეული მსახიობები: ვასო აბაშიძე, კონსტანტინე ყიფიანი, ზ. მაჩაბელი, ნატო გაბუნია-ცაგარელი და სხვები.
ახალციხეში პროფესიული თეატრის საფუძველი ჩეყარა 1936 წელს. სამამულო ომის პერიოდში (1941-იდან) თეატრმა დროებით შეწყვიტა მუშაობა. 1942 წელს მუშაობა განაახლა. თეატრს სათავეში ჩაუდგა გ. აბრამიშვილი. 1945 წელს ახალციხეში გაიხსნა სახელმწიფო თეატრი (დირექტორი და მთავარი რეჟისორი მ. მეძმარიაშვილი): დაიდგა პოლიკარპე კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“, გ. ქელბაქიანის „სევდიანი რომანი“, ი. გედევანიშვილის „სინათლე“, ავქსენტი ცაგარელის „ციმბირელი“ და სხვა სპექტაკლები.
1950 წელს თეატრი დაიხურა, ხოლო 1967 წლის იანვარში კვლავ აღდგა და მესხეთის სახელმწიფო თეატრის სახელწოდება მიიღო (დირექტორი მ. მეძმარიაშვილი, მთავარი რეჟისორი ნ. დემეტრაშვილი, მთავარი მხატვარი ა. გოგოლაძე). დასი დაკომპლექტდა ძირითადად შ. რუსთაველის სახელობის საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის და ს. ზაქარიაძის სახელეობის კულტსაგანმანათლებლო სასწავლებლის სამსახიობო ფაკულტეტის სტუდენტებით. სეზონი გაიხსნა ოთარ ჩხეიძის პიესით „თედორე“. თეატრის რეპერტუარშია: პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“, ალექსანდრე ჩხაიძის „სიბრძნე სიკვდილისა“, გ. ბერიაშვილის „მეხდაცემული კაკალი“, ნ. დუმბაძის „მზიანი ღამე“, ა. გეწაძის „პაემანი ცაში“, ნ. კიკვიძის „ იდუმალა“, ო. იოსელიანის „მოჯადოებული მწვერვალი“, მ. შამხალოვის „დედამთილი“, ვ. კანდელაკის „მაია წყნეთელი“, 1982 წელს დასში ირიცხებიან ო. აწყურელი, თ. მაისურაძე, ლ. სულაშვილი, თ. რეხვიაშვილი, ტ. ალავიძე, ჯ. ოშხერელი, მ. თევზაძე, რ. ხატიძე, დ. ბერიძე, გ. მინდიკაური, გ. ხვიჩია, ზ. ბერძენიშვილი, ა. ქადაგიშვილი, ს. მელაძე, ო. წიტაიშვილი, თ. ნემსაძე, გ. გოგიძე და სხვ. 1971 წელს თეატრს მიენიჭა საქართველოს კომკავშირის პრემია.
დემოსი
დემოსი (δῆμος — ხალხი) ფართო გაგებით ეწოდებოდა ძველ ბერძნულ ქალაქ-სახელმწიფოთა თავისუფალ მოსახლეობას, რომელსაც, მონების, მეტეკების, პერიეკებისაგან განსხვავებით მოქალაქეობრივი უფლებები ჰქონდა. თავდაპირველად დემოსი ნიშნავდა ნათესაობითა და დასახლების ადგილით დაკავშირებულ ხალხს, ოლქს, მაგრამ უკვე ჰომეროსისა (ძვ. წ. XII–IX სს.) და არქაულ ეპოქაში (ძვ. წ. VIII–VI სს.) დემოსს უწოდებდნენ მდაბიო ხალხს (უმთავრესად სოფლის მოსახლეობას), გვაროვნული არისტოკრატიის — ევპატრიდების საპირისპიროდ. ძვ. წ. VII–VI საუკუნეებში დემოსმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა გვაროვნული არისტოკრატიის წინააღმდეგ ბრძოლასა და პოლისების (ქალაქ-სახელმწიფოების) ჩამოყალიბებაში. ამ დროიდან „დემოსით“ მოიხსენიებდნენ პოლისთა თავისუფალ მოსახლეობას, რომელსაც მოქალაქეობრივი უფლებები ჰქონდა (მონების, მეტეკების, პერიეკებისა და სხვა კატეგორიის დამოკიდებული თუ არასრულუფლებიანი მოსახლეობისგან განსხვავებით). სახალხო კრებისა და სასამართლოს მეშვეობით დემოსმა გავლენა მოახდინა ბერძნული სახელმწიფოების საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაზე. ძვ. წ. VI–V საუკუნეებში დემოსში სოფლის მოსახლეობის გარდა იგულისხმებოდა ქალაქის მოსახლეობის ნაწილიც (ხელოსნები, ვაჭრები). მოგვიანებით, ძვ. წ. V–IV საუკუნეებში დემოსს მოსახლეობის (უმთავრესად ქალაქის) ღარიბ ნაწილს უწოდებდნენ.