cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დიეგო ფორლანი
საკლუბო კარიერა
ფორლანი ფეხბურთის თამაშს მონტევიდეოს „პენიაროლის“ საფეხბურთო აკადემიაში იწყებს. 16 წლის ასაკში მისით ფრანგული „ნანსი“ ინტერესდება. თუმცა ამ კლუბის მწვრთნელი ახალგაზრდა ურუგვაელის საფეხბურთო მონაცემებით მაინცადამაინც ვერ იხიბლება და დიეგოც იძულებულია სამშობლოში დაბრუნდეს. პირველი გუნდი, რომელშიც იგი თავის პროფესიულ საფეხბურთო კარიერას იწყებს, არგენტინული ფეხბურთის ერთ-ერთი გრანდი — აველიანედას „ინდეპენდიენტეა“. სწორედ ამ გუნდში ვლინდება პირველად მისი ტალანტი. „წითელ ეშმაკებთან“ (Los Diablos Rojas) ოთხი სეზონის (1997—2001) განმავლობაში ჩატარებულ 80 შეხვედრაში ფორლანს 37 გოლი გააქვს. ამის შემდეგ მისით ერთდროულად რამდენიმე ევროპული კლუბი ინტერესდება. საბოლოოდ, 2002 წლის 22 იანვარს, დიეგო „მანჩესტერ იუნაიტედთან“ აფორმებს კონტრაქტს, რის შედეგადაც მისი ყოფილი გუნდი კომპენსაციის სახით 6 მილიონ 900 ათას ფუნტ სტერლინგს იღებს.
„ვილიარეალთან“ ერთად გატარებულ პირველივე სეზონში, ფორლანი 25 გოლის გატანას ახერხებს და ტროფეო პიჩიჩის (Trofeo Pichichi) ისაკუთრებს. ორი წარმატებული სეზონის შემდეგ, იგი მადრიდის „ატლეტიკოში“ აგრძელებს თამაშს, სადაც კიდევ ერთხელ ხდება ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის (Primera División de España) საუკეთესო ბომბარდირი და პირველი ფეხბურთელი, რომელიც რონალდოს შემდეგ მეორედ ეუფლება ამ ტიტულს. წარმატებით ასპარეზობს ასევე, საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირებზეც. 2010 წლის 12 მაისს, ჰამბურგის „ნორდბანკ არენაზე“ (HSH Nordbank Arena), უეფა-ს ევროპის ლიგის ფინალში, მადრიდის „ატლეტიკო“ ლონდონის „ფულემს“ უპირისპირდება. ამ მეტად დრამატულ მატჩში „ატლეტიკო“ მხოლოდ დამატებით დროში ახერხებს ლონდონური კლუბის დამარცხებას (2–1). ესპანელთათვის გამარჯვების მომტანი ორივე ბურთი ინგლისელთა კარში ურუგვაელ ფორვარდს გააქვს — შეხვედრის 32-ე და 116-ე წუთებზე. ფორლანს მატჩის საუკეთესო მოთამაშედ ასახელებენ. იმავე წლის 25 აგვისტოს ფორლანი „ატლეტიკოსთან“ ერთად უეფა-ს სუპერთასსაც ეუფლება.
2011–2012 წლებში ფორლანი მილანის „ინტერში“ თამაშობს.
სანაკრებო კარიერა
პირველად ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 2002 წლის 27 მარტს, დამამში, საუდის არაბეთის ნაკრების წინააღმდეგ გამართულ საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრაში გამოდის მინდორზე. სადებიუტო მატჩში თავისი პირველი სანაკრებო გოლი ფორლანს შეხვედრის მეოთხე წუთზევე გააქვს. იმედისმომცემი დასაწყისის მიუხედავად თამაში საუდელთა გამარჯვებით (3–2) სრულდება. მეორე გოლი იმავე წლის 11 ივნისს, 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სენეგალის ნაკრების კარში გააქვს. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ფორლანი ხუთი გოლის გატანას ახერხებს. ორ გოლს ჩემპიონატის მასპინძლებს, სამხრეთ აფრიკელებს უტანს, ერთს განელებს, თითო-თითოს კი ჰოლანდიას და გერმანიას. ამ მუნდიალზე ფორლანს საუკეთესო მოთამაშედ ასახელებენ. მას გადაეცემა ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელისთვის განკუთვნილი ჯილდო — ოქროს ბურთი. თავის ბოლო, 112-ე შეხვედრას ეროვნული გუნდის მაისურით 2014 წლის 28 ივნისს, რიო-დე-ჟანეიროში, 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე — კოლუმბიის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ მართავს. ეს მუნდიალის მერვედფინალური მატჩია, რომელიც კოლუმბიელთა გამარჯვებით (2–0) სრულდება.
სანაკრებო სტატისტიკა
2002–2014 წლებში ურუგვაის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების შემადგენლობაში 112 მატჩი ითამაშა და 36 გოლი გაიტანა.
!ჯამში||112||36
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ურუგვაელი ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკი ურუგვაელები კატეგორია:ინტერნასიონალის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:ვილიარეალის ფეხბურთელები კატეგორია:ურუგვაის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
რუსეთის დროებითი მთავრობა
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ რუსეთის მეფის მმართველობა შესუსტდა და ხელისუფლებას ორი მოწინააღმდეგე ძალა — დუმა და პეტროგრადის საბჭოები — ეცილებოდა. 15 მარტს მეფე ნიკოლოზ II გადადგა, ხოლო მომდევნო დღეს მისმა ძმამ დიდმა თავადმა მიხეილმა საიმპერიო ძალაუფლებაზე უარი განაცხადა, რითაც ლეგალურად (მის მიერ მომზადებული პროკლამაციით) უფლებამოსილება მიანიჭა დროებით მთავრობას სანამ კონსტიტუციური ასამბლეა გადაწყვეტდა რუსეთის მმართველობის ფორმას. დროებითი მმართველობის მოვალეობა იყო არჩევნების მოწყობა ასამბლეისთვის, თუმცა მისი ძალაუფლება პეტროგრადის საბჭოების მზარდი ავტორიტეტის გამო შეზღუდული იყო. მიუხედავად იმისა, რომ თავიდან საბჭოები დროებით მთავრობას უჭერდნენ მხარს, დროთა განმავლობაში ისინი მოწინააღმდეგეებად იქცნენ. ვინაიდან საბჭოები არმიას, ქარხნებსა და რკინიგზას აკონტროლებდნენ, ასევე მუშების მხარდაჭერაც ჰქონდათ, ამ პერიოდში ხელისუფლება გაორებული იყო.
5 მარტიდან (18 მარტიდან) პეტროგრადში დაიწყო ახალმა გაზეთმა გამოსვლა: „დროებითი მთავრობის უწყებანი“.
ისტორია
1917 წლის 27 თებერვალს (12 მარტს) მთავრობასა და სათათბიროს შორის ატეხილ ბრძოლის პირველი ეტაპი დასრულდა. არსებული მთავრობა სათათბირომ უარჰყო და ჩამოაგდო. მისი ადგილი დაიჭირა საგანგებოდ შემდგარმა აღმასრულებელმა კომიტეტმა. კომიტეტში შევიდნენ სხვადასხვა პარტიის წარმომადგენლები, სულ 12 კაცი:
1 (14) მარტს სათათბიროს აღმასრულებელმა კომიტეტმა ახალი მთავრობა წარადგინა შემდეგი შემადგენლობით:
მთავრობის ეს შემადგენლობა სათათბიროს აღმასრულებელი კომიტეტისა და მუშათა დეპუტატების კომიტეტის შეთანხმებით დადასტურდა.
2 (15) მარტს რუსეთის იმპერატორი ნიკოლოზ II ტახტიდან გადადგა და იგი მის ძმას დიდ მთავარ მიხეილ ალექსანდრეს ძეს დაუთმო. 3 მარტს (15 მარტს) მიხეილ ალექსანდრეს ძემ განაცხადა, რომ მხოლოდ მაშინ იკისრებდა უმაღლეს ვალდებულებებს, თუ ამას მოისურვებდა რუსეთის ხალხი და საყოველთაო არჩევნების გზით დაკომპლექტდებოდა დამფუძნებელი კრება. მანამდე კი მისი აზრით სახელმწიფო ხელისუფლება უნდა გადასულიყო დროებითი მთავრობის ხელში.
ახალმა მთავრობამ რუსეთში გუბერნატორები გადააყენა. გადაყენებულ იქნენ მაზრის მოხელენიც. მათი მოვალეობის აღსრულება საზოგადოებრივ დაწესებულებებს ჩაბარდა. მართვა-გამგეობის სათავეში ჩადგნენ: ქალაქებში ქალაქის მოურავები, რომელთა მეთაურობით შედგა აღმასრულებელი კომიტეტები, ხოლო გუბერნიებში საერობო გამგეობის თავჯდომარენი.
ფოსტა-ტელეგრაფის მინისტრად დაინიშნა ირაკლი წერეთელი.
14 ივნისს რუსეთის დროებითმა მთავრობამ დამფუძნებელი კრების არჩევნების დღედ 17 სექტემბერი, ხოლო მოწვევის დღედ 30 სექტემბერი დანიშნა. არჩევნები უნდა ყოფილიყო ფარული, თანასწორი და საყოველთაო. თბილისი 83 საარჩევნო უბნად დაიყო. დამფუძნებელ კრების არჩევნებისათვის განაპირა ქვეყნების კომისიის საგანგებოდ მომხდარმა საბჭომ დაადგინა: ამიერკავკასია გამოყოფილიყო ერთ ოლქად, დაღესტანი შეერთებულიყო თერგის ოლქში, შავი ზღვის ოლქი ყუბანს, თერგის ოლქის ნოღაელები სტავროპოლის ოლქს შეუერთდებოდნენ.
25 ივლისს შედკა ახალი მინისტრთა კაბინეტი შემდეგი შემადგენლობით :
დამფუძნებელი კრების არჩევნები
9 ივნისის სხდომაზე დამფუძნებელი კრების არჩევნების განსასაზღვრავად შემდგარმა საბჭომ დაადგინა: დამფუძნებელ კრების დეპუტატთა რიცხვი 800 არ უნდა აღემატებოდესო. ასევე მომზადდა წინასწარი ცხრილი გუბერნიებში დეპუტატთა რიცხოვნობისა.
1917 წლის 12 (25) ნოემბერს ჩატარდა რუსეთის დამფუძნებელი კრების არჩევნები, ხოლო 1918 წლის 18 იანვარს დამფუძნელი კრების პირველი სხდომა.
ეროვნული საკითხი
თებერვლის რევოლუციის შემდეგ არსებულ რუსეთის ტერიტორიაზე სხვადასხვა ეთნიკურმა ერთეულებმა გამოაცხადეს სურვილი რუსეთის ფარგლებში ჩამოყალიბებულიყვნენ ტერიტორიულ ავტონომიებად, რაც რუსეთის ფედერალური მოწყობისკენ იხრებოდა.
იქედან გამომდინარე, რომ ტერიტორიული ავტონომიის საკითხი რუსეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ერებისთვის მეტად მნიშვნელოვანი საკითხი იყო, საფრონტო ყრილობამ შემდეგი რეზოლუცია მიიღო:
უკრაინა
ხარკოვში უკრაინელთა კრებამ დაადგინა, რომ მოწვეულიყო დამფუძნებელი კრება და დამყარებულიყო დემოკრატიული რესპუბლიკა; განმტკიცებულიყო უკრაინული ავტონომია და სკოლებში სასწავლებლად შეტანილიყო უკრაინული ენა; მუშათა დეპუტატების საბჭომ გამოსცეს გაზეთი უკრაინულ ენაზე.
უკრაინელ პედაგოგთა საბჭომ აღმასრულებელ კომიტეტს მიმართა განცხადებით, რომ განზრახული ჰქონდათ კიევში დაეარსებინათ უმაღლესი, საშუალო და დაწყებითი სასწავლებლები, სადაც სწავლება უკრაინულ ენაზე იწარმოებდა.
უკრაინის კრებამ მხარი დაუჭირა რუსეთის დროებით მთავრობას, მაგრამ ამავდროულად უკრაინის ავტონომიის განხორციელებისათვის უფრო თამამი ნაბიჯები გადაედგათ, ხოლო საბოლოო დასტური რუსეთის დამფუძნებელი კრებისათვის გადაეცათ. ამასთანავე გადაწყდა დაარსებულიყო სპეციალური კომისია, რომელიც უკრაინის ავტონომიის პროექტს შეიმუშავებდა და უკრაინულ ბანკს დააარსებდა.
უკრაინელებმა აქტიური მოქმედება დაიწყეს უკრაინის ავტონომიის მოსაპოვებლად. ყველა პარტია გაერთიანდა რადაში, რომლის თავჯდომარე მიხაილო გრუშევსკი იყო. გაიხსნა უკრაინულლი გიმნაზია და სკოლები. მიმდინარეობდა უნივერსიტეტის უკრაინულად გადაქცევის პროცესი. დაარსდა უკრაინული სამხედრო კლუბი, შედგა უკრაინული ლეგიონები.
პეტროგრადში დაარსდა უკრაინულ საზოგადოებრივ ორგანიზაციათა და პოლიტიკური პარტიების წარმომადგენელთა — უკრაინული ნაციონალური საბჭო. ის შედგებოდა 5 წევრისაგან და მინდობილი ჰქონდა დროებით მთავრობასთან ერთად უკრაინის საქმეების მოწესრიგება.
პოლონეთი
5 (18) მარტს ქალაქ ხარკოვში პოლონელთა დარბაზში მოხდა ხარკოვისა და მის განაპირა ადგილებში მცხოვრები პოლონელების კრება. კრებას ესწრებოდა 5 ათასამდე ადამიანი. კრებაზე სიტყვით გამოვიდა ქართველი, რომელმაც საზოგადოებას თავი ქართული პრესისა და სტუდენტობის წარმომადგენელად წარუდგინა. სიტყვით გამოსვლისას მან მოუწოდა პოლონელებს ებრძოლათ დამოუკიდებლობისა და თავისუფლებისათვის, რაზეც მიიღო დამსწრე საზოგადოებისაგან მქუხარე ტაში და შეძახილები „vivat Грузiя“.
გაზეთებში აქტიურად დაიწყო პოლონეთის დამოუკიდებლობის მოთხოვნის მოწოდებები.
ლიტვა
18 მარტს პეტროგრადში შეიკრიბა ლიტვის ეროვნული საბჭო, რომლის დადგენილებით გადაწყდა, რომ ლიტვა უნდა გამოყოფილიყო ცალკე ადმინისტრაციულ ერთეულად.
ფინეთი
ახალგაზრდა ფინელთა კრებამ დაადგინა, რომ ფინელი ხალხი მიისწრაფოდა მეტი დამოუკიდებლობისაკენ, ამიტომ საჭირო იყო აღნიშნული უფლების მოპოვება და გაფართოება.
ამიერკავკასია
რუსეთში მეფის ხელისუფლების დამხობისთანავე მთელ მის ტერიტორიაზე გავრცელდა რუსეთის დროებითი მთავრობის ხელისუფლება. ამიერკავკასიაში მეფისსანაცვლო გადაიბარა რუსეთის დროებითი მთავრობის მიერ დადგენილმა ამიერკავკასიის განსაკუთრებულმა კომიტეტმა.
8 (21) მარტს პეტროგრადიდან თბილისში გამოემართა აღმასრულებელი კომიტეტის დელეგაცია (ხარლამოვი, პაპაჯანოვი, ჯაფაროვი, კიტა აბაშიძე და პერევერზოვი. ამ უკანასკნელის მაგივრად მალევე დაინიშნა აკაკი ჩხენკელი) კავკასიაში წესრიგის დასამყარებლად და ახალი წესწყობილების გასამტკიცებლად.
18 (31) მარტს თბილისში მატარებლით ჩამოვიდნენ კომისრები ვ. ხარლამოვი, ჯაფაროვი და პაპაჯანოვი.
ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტი, მასთან არსებული ეროვნული საბჭო, მუშათა და ჯარისკაცთა საბჭოები, ქალაქის საარჩევნო კომიტეტი და პოლიტიკურ პარტიათა წარმომადგენლები აქტიურად მუშაობდნენ ამიერკავკასიისათვის დამფუძნებელი კრების საარჩევნო წესის შედგენაში. პეტროგრადის კომისია კოკოშკინის თავჯდომარეობით თვლიდა, რომ ამიერკავკასია ერთი საარჩევნო ოლქად წარმოდგენილიყო.
საქართველო
12 (25) მარტს ქართულ გაზეთებში პირველად გამოჩნდა ტერმინი „საქართველოს ტერიტორიული ავტონომია“.
8 მაისს აკაკი ჩხენკელი სიღნაღში იმყოფებოდა. მიტინგის შემდეგ კლუბის დარბაზში გაიმართა საუბარი საქართველოს ავტონომიის შესახებ. გლეხებმა მოსთხოვეს აეხსნათ მისთვის ავტონომიის მნიშვნელოვნება და მიზანშეწონილობა. კომისრის სიტყვებით ტერიტორიული ავტონომია მართალია სახელმწიფოებრივი ცხოვრების ერთ-ერთი საუკეთესო ფორმათაგანი იყო, მაგრამ რეკომენდირებული იყო დამფუძნებელ კრებამდე მოცდა.
აფხაზეთი
1916 წელს გაზეთ „საქართველოში“ დაიბეჭდა აფხაზთა თვალსაზრისი და მოთხოვნილებები. წერილი ეძღვნებოდა აფხაზთა მეთაური წრის წარმომადგენლებს: თავად მელიტონ ემუხვარს და თავად პეტრე ანჩაბაძეს. წერილში აფხაზთა ჯგუფი გამოთქვამდა სურვილს, რომ დაცულიყო მათი ეროვნული ტრადიციები. მათივე სიტყვებით: „ჩვენ დარწმუნებული ვართ, რომ ისტრიულად და გარემოებით შეკავშირებულნი მოძმე ქართველები ყოველნაირად ხელს შეგვიწყობენ შევინახოთ ჩვენი ერუვნული თავისებურობა. ძლიერ კარგად გვესმის, რომერთობა ქართველობასთან გვიხსნის მრავალნაირ განსაცდელისაგან და ამიტომაც ყოველ საქმეში ჩვენ ერთად ვართ და ვიქნებით ქართველ მოღვაწეებთან“.
1917 წლის 24 მაისისთვის დაინიშნა აფხაზეთის საეკლესიო კრება, რომელზეც უნდა გადაწყვეტილიყო აფხაზეთის ანუ „სოხუმის“ ეპარქიის ბედი. არსებობდა დიდი მოლოდინი, რომ აფხაზეთში არსებობდა სეპარატისტული განწყობილება, რომელიც მოსახლეობას აჯერებდა, რომ ქართველი ყოველთვის იყო აფხაზი კაცის მტერი არაკეთილმოსურნე. კომისარ აკაკი ჩხენკელის სიტყვებით აფხაზეთი საქართველოს შემადგენელი ნაწილი იყო და შესაბამისად წარმოადგენდა ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტის იურისდიქციასაც.
სომხეთი
მოსკოვის სომეხთა კომიტეტმა თავად ლვოვს დეპეშა გაუგზანა, სადაც ნათქვამი იყო, რომ სომხეთი უნდა იყოს თავისუფალი და სახელმწიფოებრივ ავტონომიურიო.
პარტიათაშორისმა კრებამ, რომელსაც სომეხთა პირველ ყრილობის ორგანიზაცია ჰქონდა მინდობილი, „მშაკის“ სიტყვით შემდეგი პროგრამა შემუშავდა: ათიათასი მცხოვრები ერთ დელეგატს აირჩევდა, რადგანაც რუსეთის სომხობა 1.800.000 იყო ამიტომ დელეგატიც 180-200 იქნებოდა.
ბაქო
15 (28) აპრილს ბაქოში გაიხსნა სრულიად კავკასიის მაჰმადიანთა ყრილობა.
ჩრდილოკავკასია
1 (14) მაისს ვლადიკავკაზსში გაიხსნა მთიელთა ყველა ერების წარმომადგენელთა I ყრილობა.
23 აპრილს ბაქოში შედგა ბაქოელი ოსების ყრილობა ნაციონალ-პოლიტიკური საკითხების მოსაგვარებლად. ყრილობამ მოისმინა ჩრდილოკავკასიის დელეგატების ყარაევის და ჰაგკაევის მოხსენებები, რის შედეგადაც გადაწყდა მთიელ ხალხებთან და მათ კომიტეტთან ვლადიკავკაზში მუდმივი კავშირი ქონოდათ. მთიელთა ყრილობის პრეზიდიუმს ვლადიკავკაზში ყაზახთა მეორე ყრილობისგან დეპეშა მოუვიდათ: „პეზიდიუმში თავისუფალი ყაზახთა მეორე წრისა ამით აუწყებს, რომ მას საჭიროდ მიაჩნია მთიელთა და ყაზახთა დამეგობრება. ამისთვის გადაწყვეტილი გვაქვს ამ მოკლე დროში მოვახდინოთ შეერთებული ყრილობა ამ ორ მეზობელ ხალხისა. პრეზიდიუმი იმედოვნებს, რომ მთიელთა კრება მთიელთა კრება სიხარულით მიეგებება ყაზახთა მოწოდებას და საერთო საქმის კეთილად დასაგვირგვინებლად ხელს შეუწყობს დამეგობრებას“. აღნიშნულის პასუხად 5 მაისს ვლადიკავკაზში გაერთიანებული კრება ჩატარდა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ისტორია კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომი
ტატიანა კოსინცევა
ტატიანა კოსინცევა (Татьяна Анатольевна Косинцева დ. 11 აპრილი, 1986, არხანგელსკი,რსფსრ, სსრკ) - რუსი მოჭადრაკე, დიდოსტატი 2007-წლიდან. ორგზის ევროპის ინდივიდუალური ჩემპიონი ქალთა შორის და სამგზის რუსეთის. ნაკრების შემადგენლობაში ორგზის ოლიმპიური და სამგზის ევროპის ჩემპიონი.
ბიოგრაფია
ჭადრაკის თამაში 6 წლისამ ისწავლა, უფროს და ნადეჟდასთან ერთად. ერთხელ როცა ცეკვიდან ბრუნდებოდნენ შემთხვევით საჭადრაკო კლუბში შეიარეს და ამ სპორტის შესწავლა გადაწყვიტეს. ბავშვობაში მასზე დიდი გავლენა იქონია მსოფლიოს ექს-ჩემპიონის ალექსანდრე ალიოხინის წიგნმა პარტიებზე, ასევე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა გარი კასპაროვმა და ბობი ფიშერმა. 1996 წელს კალა გალდანაში 10 წლამდელ გოგონათა შორის მსოფლიოს ჩემპიონატზე ვერცხლის მედალი მოიპოვა, ხოლო ევროპაზე ოქრო. მეორე ადგილს დასჯერდა 1997 წელს კანშიც, 12 წლამდელ გოგონათა მსოფლიოს პირველობაზე. ვერცხლის მედლები მოიგო ევროპაზე გოგონებში, 1998 წელს 12 წლამდელებში და 2000 წელს 18 წლამდელებში. 2001 წელს ქალთა შორის დიდოსტატს წოდება მიიღო. 2002 წელს ელისტაში მანდილოსებში რუსეთის ჩემპიონი გახდა და იგივე შედეგი 2004 და 2007 წლებშიც აჩვენა. 2004 წელს ბილში Accentus Ladies Tournament ტურნირი მოიგო ., ხოლო 2006-ში რუსეთის ქალთა ჩემპიონატზე მეორე იყო. 2004 წელს საერთაშორისო ოსტატის წოდება მიიღო. 2003 წელს ქალთა ევროპის ინდივიდუალურ ჩემპიონატზე სილივრში ბრინჯაოს მედალი აიღო, ხოლო 2007 წელს დრეზდენში ოქრო (მესამეზე მისი და ნადეჟდა გავიდა). ევროპის ჩემპიონობა გაიფორმა ორი წლის შემდეგ სანქტ-პეტერბურგში, სადაც სომეხ ლილიტ მკრტჩიანთან ერთად პირველზე გავიდა და პლე-ოფში სძლია 1,5:0,5. ამდენი წარმატებების ფონზე რეიტინგში საკმაო ქულები დააგროვა და იმავე წელს ფიდემ დიდოსტატის წოდება უბოძა. 2010 წელს რუსეთის დამსახურებული სპორტსმენი გახდა. ევროპის ჩემპიონატზე ტატიანამ კიდევ ორი მედალი მოიგო, 2012-ში და 2014-ში ვერცხლები. 2012-ში სწრაფ ჭადრაკში ქალთა ევროპის ოქრო მოიგო, 2014-ში კი ბლიცში ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე ბრინჯაო. thumb|დები კოსინცევები, ნადეჟდა და ტატიანა
ქალთა საჭადრაკო ოლიმპიადა
რუსეთის ნაკრებში 2002 წელს ოლიმპიადაზე სათადარიგო დაფაზე იყო, თუმც 12 პარტია ითამაშა, 11 ქულა დააგროვა და ჩაო სიუესთან ერთად ინდივიდუალური ოქროც აიღო, ნაკრებმა კი ვერცხლი. მეორე დაფაზე იყო და ბრინჯაო აიღო 2004-ში მალიორკაზე. მეორე დაფაზე კიდევ ორ ოლიმპიადაზე ითამაშა, 2006-ში ტურინში ვერცხლი მოპიოვა, ხოლო 2008-ში დრეზდენში მეოთხეზე გავიდა. 2010-ში ხანტი მანსიისკში პირველ დაფაზე გადაინაცვლა, მეორეზე კი მისი და ნადეჟდა იყო. კოსინცევებმა მაღალ დონეზე ჩაატარეს ჩემპიონატი, ნაკრებს ჩემპიონობა მოუნაგრეს და პირადულშიც მცირე ოქროები დაიბნიეს. კვლავ პირველი დაფა და ოქრო იყო 2012-ში სტამბოლშიც.
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი
2005 წელს გეტებორგში სათადარიგო დაფაზე გამოვიდა, ნაკრებმა ბრინჯაო აიღო, თვითონ კი ოქრო. 2007 წელს კრეტაში მეორე დაფაზე მოთამაშემ იჩემპიონა, ინდივიდუალურად კი ბრინჯაო მოიგო. ზედიზედ ორჯერ მეორე დაფაზე იჩემპიონა 2009 წელს ნოვო-სადში და 2011-ში პორტო კარასში. საბერძნეთში ტატიანანამ ინდივიდუალურადაც იყოჩაღა და მცირე ოქრო აიღო.
ქალთა მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი
ნაკრების შემადგენლობაში ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე სამჯერ იასპარეზა და სამივეჯერ ვერცხლი მოიგო. 2007 წელს ეკატერინბურგში და 2009 წელს ნინგბოში პირველ დაფაზე იჯდა, 2011-ში მარდინში კი მეორეზე. 2007-ში თავის დაფაზე მცირე ვერცლიც მოიგო.
2004
2004 წელს ელისტაში, 64 ქალიან ნოკაუტ-ჩემპიონატზე მე-16 ნომრად იყო განთესილი და ორი ეტაპი გადალახა. ჯერ ჰუან ციანს მოუგო 2,5:1,5, შემდეგ ჰოან თან თანგს 1,5:0,5 და ინდუს ჰამპი კონერუსთან წააგო 1:3.
2006
კვლავ მესამე ეტაპიდან გამოვარდა ეკატერინბურგში, სადაც მე-11 ნომერი იყო. ჯერ ინდუს სუბარამან მენასკეშ სძლია 2:0, შემდეგ აშშ-ელ ირინა კრუშს 1,5:0,5 და ჩინელ ქსუ იუჰიასთან დამარცხდა 0,5:1,5
2008
„ტრადიციას“ არ უღალატა და ისევ მესამე ეტაპიდან გამოვარდა ნალჩიკში. ჯერ უზბეკ ნაფისა მუმინოვას სძლია 2:0, შემდეგ აშშ-ის სახელით მოასპარეზე ანა ზატონხინს და შემდეგ თანამემამულე ალეკსანდრ კოსტენიუკთან დამარცხდა 0,5:1,5.
2010
მეოთხე ნომერი იყო ანტაქიაში და მხოლოდ ერთი ეტაპი გადალახა. ეგვიპტელი მონა ხალედის ძლევის 2:0 შემდეგ, ბერძენ იელენა დემბოსთან 0,5:1,5 დამარცხდა.
2012
ხანტი-მასნიისკში მე-11 ნომრად ნომრად იყო განთესილი და მესამე ეტაპიდან დამ, ნადეჟდამ გამოადგო 2,5:3,5. მანამდე ტატიანამ ერთნაირი ანგარიშებით 1,5:0,5, ყაზახი მადინა დავლეტბაიევა  და უნგრეთის სახელით მოასპარეზე ჰოან თან თანგი დაამარცხა
2015
სოჭში მე-17 ნომრად იყო და მხოლოდ ერთ ეტაპი გადალახა. ინდუს მარი ან გომესის 5:4 ძლევის შემდეგ რუს ალისა გალიამოვასთან წააგო 0,5:1,5.
ფიდეს ქალთა გრან-პრი
2009-2011 წლის გათამაშებაში, ოთხი ტურნირიდან სამში გამოვიდა, 20 ქალში მეოთხეზე გავიდა და მსოფლის ჩემპიონთან ტიტულისთვის შეხვედრის უფლება ვერ მოიპოვა. სამიდან ერთის, 2010 წლის აპრილში, ნალჩიკის ტურნირი მოიგო, ზაფხულში კი ჯერმუკში მეორეზე გავიდა (პირველზე ქართველი ნანა ძაგნიძე იყო). 2011-2012 წლებში ექვსიდან ოთხ ტურნირზე გამოვიდა და 22 ქალში მეათე იყო. კვლავ მეათე იყო 2013-2014-ის ციკლში.
ოჯახი
ყავს მოჭადრაკე და ნადეჟდა, რომელთაც ერთ მწვრთნელი იური დოჰოიანი ავარჯიშებს. დებმა 2008-ში არხანგელსკში, ჩრდილო ფედერალურ უნივერსიტეტში იურიდიული ფაკულტეტი დაამთავრეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:რუსი მოჭადრაკეები კატეგორია:დაბადებული 21 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
Myopias media
Myopias media — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გრიგოლ საკვირველთმოქმედი (III)
thumb|250px|წმინდა გრიგოლ საკვირველთმოქმედის ხატიწმინდა გრიგოლ საკვირველთმოქმედი (Γρηγοριος ο Θανματονργος) — ნეოკესარიელი ეპისკოპოსი (ნათლისღებამდე — თეოდორე), მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 17 ნოემბერი, ახალი სტილით — 30 ნოემბერი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ნეოკესარიაში, (მცირე აზიის ჩრდილოეთი), წარმართულ ოჯახში. მან ბრწყინვალე განათლება მიიღო, შემდეგ კი ძმასთან, ათინოდორესთან ერთად ბირითში გაემგზავრა, რომ იქაურ სამართლისმცოდნეობის ცნობილ სკოლაში დაესრულებინა სწავლა. გზად ჭაბუკებმა კესარიაში გაიარეს, სადაც იმჟამად ალექსანდრიის სასწავლებლის დიდი მოძღვარი, ხუცესი ორიგენე ასწავლიდა ფილოსოფიას. ორიგენეს გაცნობის შემდეგ თეოდორემ და ათინოდორემ გადაწყვიტეს, გზა აღარ განეგრძოთ და მას დამოწაფებოდნენ. მისი ხელმძღვანელობით შეიმეცნეს ყმაწვილებმა ცისა და ქვეყნის შემოქმედი უფალი, გულისხმაყვეს, რომ სიბრძნე და ჭეშმარიტება მხოლოდ სახარების მაცხოვნებელ სწავლებაშია, ირწმუნეს ქრისტე და მოინათლნენ. ნათლისღებისას თეოდორეს გრიგოლი ეწოდა.
გრიგოლის მოსაგრე ცხოვრება, კეთილგონიერება, სიწმინდე და უანგარობა შურით ავსებდა მის წარმართ თანატოლებს, ამიტომ გადაწყვიტეს, ცილისწამებით შეებღალათ ნეტარის სახელი. ერთხელ, როდესაც გრიგოლი მოედანზე მოძღვრებს ესაუბრებოდა, მას ქალაქში ცნობილი მეძავი მიუახლოვდა და საზღაური მოსთხოვა თითქოს მასთან ჩადენილი ცოდვისთვის. თავდაპირველად წმინდანმა ქალს მშვიდად უპასუხა, ცდები, სხვაში გეშლებიო, მაგრამ იგი არ ცხრებოდა. მაშინ გრიგოლმა მეგობარს მეძავისთვის ფულის მიცემა სთხოვა. როგორც კი დედაკაცმა არამი საზღაური მიითვალა, ეშმაკი ეკვეთა მას და მიწას დაანარცხა. ბოლოს ბოროტისგან გვემული ცილისმწამებელი ტყუილში გამოტყდა, წმინდა გრიგოლმა კი ილოცა მისთვის და ეშმაკისგან დაიხსნა.
ნეოკესარიაში დაბრუნებულმა გრიგოლმა უარი თქვა საერო მოღვაწეობაზე და უდაბნოში გავიდა. წმინდა მამა შეეთვისა მეუდაბნოე ცხოვრებას და სურდა, სიცოცხლის ბოლომდე განმარტოებით ეღვაწა, მაგრამ უფალი სხვაგვარად სჯიდა.
როცა კაბადოკიის ქალაქ ამასიის ეპისკოპოსმა, ფედიმმა შეიტყო გრიგოლის მოსაგრეობის შესახებ, გადაწყვიტა, იგი ნეოკესარიის ეპისკოპოსად დაედგინა. უფლის რჩეულმა სულით განჭვრიტა მეუფის სურვილი და მის საძებრად გაგზავნილ შუაკაცებს დაემალა. მაშინ ფედიმმა წმიდანი დაუსწრებლად დაადგინა ნეოკესარიის მღვდელმთავრად. ნეტარმა გრიგოლმა ეს განსაკუთრებული მოვლენა ღვთის ნების გამოვლენად ჩათვალა და ურჩობა ვერ გაბედა. ეს ეპიზოდი ღირსი მამის ცხოვრებიდან წმინდა გრიგოლ ნოსელის (ხს. 23 იანვარს) გადმოცემამ შემოგვინახა. მანვე გვამცნო, რომ სამღვდელმთავრო ხარისხი წმინდა გრიგოლ ნეოკესარიელმა ეპისკოპოს რედიმოს ამასიელის მიერ მიიღო.
ქიროტონიის წინ, რომლის დროსაც სარწმუნოების სიმბოლო უნდა წარმოეთქვა, ნეტარი გრიგოლი მხურვალედ ლოცულობდა უფლისა და ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიმართ და ევედრებოდა, ყოვლადწმიდა სამების ჭეშმარიტი თაყვანისცემის წესი გაეცხადებინათ მისთვის.
ლოცვის დროს წმინდანს მზესავით გაბრწყინებული ყოვლადწმიდა ქალწული გამოეცხადა იოანე ღვთისმეტყველთან ერთად. ღვთისმშობლის ლოცვა-კურთხევით მოციქულმა იოანემ ასწავლა ნეტარს, თუ როგორ უნდა ვაღიარებდეთ ყოვლადწმიდა სამების საიდუმლოს. სარწმუნოების სიმბოლო, რომელიც გრიგოლ ნეოკესარიელის მიერ გადმოგვეცა, უდიდესი საღვთო განცხადებაა ეკლესიის ისტორიაში. მას ეყრდნობა სწავლება წმინდა სამების შესახებ მართლმადიდებლურ ღვთისმეტყველებაში. მოგვიანებით იგი შეავსეს ეკლესიის წმინდა მამებმა:ბასილი დიდმა, გრიგოლ ღვთისმეტყველმა, გრიგოლ ნოსელმა. წმინდა გრიგოლ ნეოკესარიელის სიმბოლო განიხილეს და მოიწონესI მსოფლიო კრებაზე (325 წ.).
ეპისკოპოსად კურთხევის შემდეგ მღვდელმთავარი გრიგოლი ნეოკესარიისკენ გაემართა. გზად, ამასიაში მან წარმართული ტაძრიდან ეშმაკები გაასხა, რის შემდეგაც საკერპოს ქურუმი ქრისტიანობაზე მოექცა. წმინდა გრიგოლის ქადაგებებს ქრისტეს სახელით აღსრულებული სასწაულები მატებდა ძალას: მემკვიდრეობის გაყოფისას ორ ძმას შორის უთანხმოება წარმოიშვა გარდაცვლილი მამის მამულში მდებარე ტბის გამო. ორივენი თავის ირგვლივ მეგობრებსა და მომხრეებს იკრებდნენ და საქმეს ცუდი პირი უჩანდა. მღვდელმთავარმა გრიგოლმა შეაგონა მათ, საქმის განხილვა მომდევნო დღისთვის გადაედოთ, თვითონ კი მთელი ღამე განხეთქილების მიზეზად გამხდარი ტბის ნაპირთან ლოცვაში გაატარა. როდესაც ინათა, ყველამ იხილა, რომ შფოთის მიზეზი არ არსებობდა - ტბა მიწის ქვეშ დანთქმულიყო. ერთხელ, წყალდიდობისას, წმინდანმა ილოცა, ჯებირებიდან გადმოსულ მდინარეს კვერთხით საზღვარი მიუჩინა და წყლის ნაკადი შეაჩერა. ცნობილია ერთი ასეთი შემთხვევაც: ნეტარმა გრიგოლმა ეკლესიის აშენება გადაწყვიტა და მთას ქრისტეს სახელით უბრძანა, ჩაწეულიყო, რომ საძირკვლისთვის ადგილი გაეთავისუფლებინა. გორაც მორჩილად დაჰყვა წმიდანის ბრძანებას.
როცა იმპერატორმა დეციუსმა (249-251) ქრისტიანთა დევნა დაიწყო, მღვდელმთავარი გრიგოლი თავის სამწყსოსთან ერთად მოშორებით მდებარე მთას შეეხიზნა. მეომრებმა მთას ალყა შემოარტყეს. მღვდელმთავარი გაშლილ ადგილას გამოვიდა, ხელები ცისკენ აღაპყრო, თავის დიაკონს უბრძანა, ასევე მოქცეულიყო და ლოცვა დაიწყო. მხედრებმა მთელი მთა გაჩხრიკეს, რამდენიმეჯერ ჩაუარეს მლოცველებს, მაგრამ ვერ დაინახეს ისინი და უკანვე გაბრუნდნენ.
დევნის შეწყვეტის შემდეგ წმინდა გრიგოლი ნეოკესარიაში დაბრუნდა. მისი კურთხევით დადგინდა საეკლესიო დღესასწაულები ქრისტესთვის აღსრულებულ მოწამეთა მოსახსენებლად. იმ ხანებში ფართოდ გავრცელდა ერეტიკოს პავლე სამოსატელის ერესი (სამოსატი - ქალაქი სირიაში). რომელიც თავისი ქადაგებებითა და ეპისტოლეებით მრავალ ქრისტიანს უბინდავდა გონებას. პავლე სამოსატელის ერესი დაგმეს ანტიოქიის პირველ კრებაზე 264 წელს, რომელსაც გრიგოლ ნეოკესარიელი ხელმძღვანელობდა.
წმინდა მწყემსმთავარი თავისი ღვთივსათნო ცხოვრებით, შთამაგონებელი ქადაგებებით, სასწაულებითა და სამწყსოს ბრძნული მართვით სულ უფრო და უფრო ამრავლებდა ქრისტიანთა რიცხვს. ნეტარის მიცვალების დროისთვის (დაახლ. 266-270) ნეოკესარიაში ჩვიდმეტი წარმართიღა დარჩა მაშინ, როდესაც სამღვდელმთავრო ტახტზე მისი აღსაყდრებისას ქალაქში მხოლოდ და მხოლოდ ჩვიდმეტი ქრისტიანი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 213 კატეგორია:გარდაცვლილი 270
გიუსტავ ფლობერი
გიუსტავ ფლობერი (Gustave Flaubert; დ. 12 დეკემბერი, 1821, რუანი — გ. 8 მაისი, 1880, კრუასე, რუანის მახლობლად) — ფრანგი მწერალი, მე-19 საუკუნის დასავლეთის ერთ-ერთი უდიდესი რომანისტი. განსაკუთრებით ცნობილია თავისი პირველი რომანით „მადამ ბოვარი“ და საკუთარი სტილისადმი პედანტური დამოკიდებულებით, რაც გამოიხატებოდა მის გაუთავებელ ძიებაში „ზუსტი სიტყვისთვის“ (le mot juste). დაიბადა რუანაში, სენ-მარიტიმი, საფრანგეთის ჰოტ ნორმანდიის რეგიონში.
განათლება
1832–1840 წლებში სწავლობდა სამეფო კოლეჯში, სადაც დიდ ინტერესს იჩენდა ისტორიასა და ლიტერატურის მიმართ, გატაცებული იყო შექსპირითა და სერვანტესით. 1840 წელს ფლობერი პარიზში სამი წელი სწავლობდა იურისპრუდენციას, რომელიც ნაკლებად აინტერესებდა (ალმათ გამოცდები ამიტომ ვერ ჩააბარა). თუმცა პარიზული წლები მისთვის მნიშვნელოვანი იყო - გაიცნო ვიქტორ ჰიუგო.
ავადმყოფობა
1843 წელს მას ეპილეფსიის მსგავსი დაავადება აღმოაჩნდა და მუდმივად ექიმების კონტოლქვეშ იყო. ამის გამო ფლობერიმ პირადი ცხოვრება ვერ აიწყო, იმის შიშით რომ ეს დაავადება შთამომავლობას გადაეცემოდა, მას ცოლი არ უთხოვია, თუმცა თაყვანისცემლები არ აკლდა. მიუხედავად საშუალო ტანისა „ეს გოლიათი, რომელიც თავისი მხარბეჭით და ულვაშებით ნორმანთა ძველ ბელადს მოგვაგონებდა და თავისი გულისწყრომით და რიხიანი ხმით საშუალო კაბინეტს აზანზარებდა, გემოვნებით და ბუნებით რომანტიკოსი იყო და ბევრი ქალის გულიც დაიპყრო“.
ლიტერატურა
ფლობერის მსოფლმხედველობა ემილ ზოლას, გი დე მოპასანსა და ივანე ტურგენევთან ურთიერთობაში ჩამოყალიბდა. იგი გაიზარდა რენე შატობრიანისა და ვიქტორ ჰიუგოს ნაწარმოებებზე და იტაცებდა გამოსახვის რომანტიკული სტილი. გუსტავ ფლობერმა ცხოვრების დიდი ნაწილი მიუძღვნა რელიგიურ თემებს, გაცნობიერებულ დანაშაულსა და ფილოსოფიას. იგი ამბობდა: „ხალხს, რომელსაც მხოლოდ ათეისტები შეადგენენ, მომავალი არა აქვს“. ფლობერის შემოქმედებაში დღემდე დაუცხრომელ ინტერესს იწვევს მისი „წერილები“ (1887-1893). მეგობრებისადმი ძალდაუტანებელ მიმართვაში იგი ქაღალდს ანდობს თავის აზრებს, არ ფიქრობს სტილზე და ამით უნიკალურ შანსს დავინახოთ მხატვარი, რომელიც თავად აანალიზებს თავის ყოველდღიურ შრომას რა აყალიბებს ლიტერატურის დანიშნულების არსს. მწერლის თვალსაჩინო ავტოპორტრეტის გარდა, აქ მოცემულია ღრმა დაკვირვებები მეორე იმპერიის პერიოდის საზოგადოების მორალზე. ქლობერს „ახალი ხელოვნების კოდექსის“ ავტორად მიიჩნევდა.
ბოლო წლები
მამის სიკვდილის შემდეგ(1846) იგი რუანის მახლობლად სოფელ კრუასეში დაბრუნდა, სადაც სიკვდილამდე მარტოობაში ცხოვრობდა. ერთადერთი სერიოზული რომანი ჰქონდა ლუიზა კოლესთან (იგი კოლეჯში სწავლის დროს გაიცნო), რომელმაც, ხანმოკლე განშორებებსა და კვლავ შერიგებებსაც თუ ჩავთვლით, შვიდ წელს გასტანა.
მწერალს ცხოვრების უკანასკნელ წლებში თან სდევდა უბედურება: ფრანკო-პრუსიის ომის დროს დაიკავეს მისი სოფელი, რასაც მწერლისთვის მძიმე ფინანსური შედეგები მოჰყვა. დედის გარდაცვალების შემდეგ მან ქონების დიდი ნაწილი ღარიბ ნათესავებს გადასცა. იგი იძულებული გახდა მუშაობა დაეწყო ბიბლიოთეკაში. ჯორჯ სანდთან მეგობრობისა და ახლო ნათესავის მადამ კომანვილის თანადგომით ფლობერს მარტოობა არასდროს უგვრძნია.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1821 კატეგორია:გარდაცვლილი 1880 კატეგორია:ბისექსუალი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:ფრანგი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ისტორიული რომანისტები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი რომანისტები
Berzerk (სიმღერა)
"Berzerk" — ამერიკელი რეპერ ემინემის სიმღერა, დაწერილი პროდიუსერ რიკ რუბინთან ერთად. გამოიცა სინგლის სახით, 2013 წლის 27 აგვისტოს და წარმოადგენს პირველ სინგლს ემინემის მერვე სტუდიური ალბომიდან The Marshall Mathers LP 2. სიმღერაში გამოყენებულია სემპლები ბილი სკუაირის "The Stroke"-იდან, ისევე, როგორც Beastie Boys-ის სიმღერებიდან "The New Style" და "Fight for Your Right", რომლებიც აღებულია რუბინის მიერ პროდიუსირებული ალბომიდან Licensed to Ill. სინგლი გამოსვლისთანავე იქცა ერთ-ერთ ხშირად ჩამოტვირთვად სიმღერა და ბილბო ბილბორდის ცხელი ასეულის #3 პოზიციაზე მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის სინგლები კატეგორია:2013 წლის სიმღერები კატეგორია:ემინემის სიმღერები კატეგორია:Shady Records-ის სინგლები კატეგორია:Aftermath Entertainment-ის სინგლები კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები
სეიერე
სეიერე (Sejerø) — დანიის კუნძული კატეგატის სრუტეში, კუნძულ ზელანდიის გვერდით. ფართობი 12,36 კმ²-ია, მოსახლეობა კი 2006 წლის მონაცემებით 400 ადამიანს შეადგენს. უდიდესი სოფელია სეიერბიუ, სადაც მოსახლეობის ნახევარი ცხოვრობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიის კუნძულები
ლაზარე ხატმწერი
ღირსი ლაზარე ხატმწერი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 17 ნოემბერი, ახალი სტილით — 30 ნოემბერი. იგი სიყმაწვილიდანვე შეუდგა მონაზვნურ ცხოვრებას და ასკეტური ცხოვრებით ცხოვრობდა, მარხულობდა და ლოცულობდა. ღვაწლის გამო ლაზარე მღვდლად აკურთხეს. იგი ცნობილი იყო, როგორც ერთ-ერთი საუკეთესო ხატმწერი. ამისთვის ხატმებრძოლი იმპერატორის, თეოფილეს (829-842 წწ.) დროს იგი შეიპყრეს და სასტიკი წამების შემდეგ საპყრობილეში ჩააგდეს, მაგრამ იმპერატორ თეოდორას (842-855 წწ.) ჩარევით გადაურჩა დასჯას. ღირსი ლაზარე გარდაიცვალა 857 წელს, როდესაც პაპ ბენედიქტე III-სთან (855-858 წწ.) საეკლესიო საქმეებზე გაგზავნილ ელჩობასთან ერთად რომიდან ბრუნდებოდა. მისი ნეშტი დაკრძაულია კონსტანტინოპოლში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 857 კატეგორია:IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
როლანდ ფიფია
როლანდ ფიფია (დ. 18 იანვარი, 1972, სოფ. სალმე, ახლანდ. გაგრის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი და პოლიტიკური მოღვაწე.
დაამთავრა მოსკოვის სამომხმარებლო კოოპერაციის უნივერსიტეტი კომერციული საქმიანობის, ორგანიზაციისა და საქონელმცოდნეობის სპეციალობით. 1988–1990 წლებში იხდიდა სავალდებულო სამხედრო სამსახურს. 1992–1998 წლებში მუშაობდა სამომხმარებლო კოოპერაციის უნივერსიტეტში. 1998–2004 წლებში იყო სავაჭრო სახლ „ლიქსარის“ გენერალური დირექტორის მოადგილე. 2006–2008 წლებში — თხილის ქარხანა „არგონათსის“ დირექტორის მოადგილე, შესყიდვების მენეჯერი.
2008–2012 წლებში იყო საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრი (წალენჯიხის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ წალენჯიხა-ჩხოროწყუ-მარტვილი-აბაშის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 34,52% (20629) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:გაგრის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კონსტანტინე II (აფხაზთა მეფე)
კონსტანტინე II, კოსტანტი II — აფხაზთა მეფეთა დივანის მიხედვით, აფხაზეთის მე-10 „მეფე“ (ერისთავი) VIII საუკუნის I ნახევარში, თეოდორეს ძე.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზთა სამეფოს მეფეები
Progress (Take That-ის ალბომი)
Progress — ჯგუფ Take That-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა ბრიტანეთში 2010 წლის 15 ნოემბერს. ალბომზე მუშაობისას, პირველად მრავალი წლის შემდეგ ჯგუფში დაბრუნდა რობი უილიამსი. შესაბამისად, ეს არის Take That-ის პირველი ალბომი, ჩაწერილი უილიამსთან 1995 წლის შემდეგ.
ალბომს დადებითი შეფასებები ხვდა წილად. კრიტიკოსთა უმრავლესობა განსაკუთრებით აღნიშნავდა ელექტრონული მუსიკისა და სინთეზატორების გავლენას. დისკი გამოსვლისთანავე მოხვდა გაერთიანებული სამეფოს ჩარტის პირველ პოზიციაზე და იქცა ამ ქვეყნის ისტორიაში ყველა დროის რიგით მეორე ყველაზე გაყიდვად ალბომად. გამოსვლიდან 24 დღის შემდეგ მან წლის რეკორდიც დაამყარა, გაიყიდა რა მილიონი ასლის ოდენობით. დღეისათვის ალბომს მინიჭებული აქვს ორმაგი პლატინის სტატუსი, ევროპაში გაყიდული 2 მილიონი ასლის მიხედვით. 2011 წლის 10 ივნისს გამოვიდა EP დისკი Progressed, რომელსაც დამატების სახით ახლავს Progress-იც.
ისტორია
2010 წლის 15 ივლისს ცნობილი გახდა, რომ რობი უილიამსი ჯგუფს დაუბრუნდა. ოფიციალურ განცხადებაში ნათქვამი იყო, ჭორები სიმართლეა...რობი დაბრუნდა...და ამ მიზეზით, ჩვენ ჩავწერეთ ახალი ალბომი, რომელიც გამოვა ამ წლის ბოლოს. იმავე დღეს ბრიტანულ პრესაში დაიბეჭდა სტატია ფრაზით: მრავალთვიანი ყოყმანის შემდეგ, დადასტურდა, რომ რობი უილიამსი დაბრუნდა Take That-ში. გერი, ჰოვარდი, ჯეისონი, მარკი და რობი წერენ ალბომს, რომელიც გამოვა ნოემბერში. ალბომზე მუშაობა დაიწყო 2009 წლის სექტემბერში, მას შემდეგ, რაც დასრულდა წარმატებული ტური Take That Presents: The Circus Live, მოგვიანებით დადასტურდა, რომ 'ჯგუფის ხუთივე წევრი ერთმანეთს შეხვდა, რათა ჩაეწერა ექვსი სიმღერა შემდეგი ალბომისთვის'.
ამ ალბომით აღინიშნა ჯგუფის 20 წლიანი კარიერა, ასევე 15 წელი რობისთან ერთად ჩაწერილი უკანასკნელი ალბომიდან Nobody Else. დისკის გარეკანზე გამოტანილი ფოტოსურათის ავტორია ნადავ კანდერი (მას ბარაკ ობამას ფოტოსესია ეკუთვნის). გარეკანზე ჯგუფის წევრები განასახიერებენ მაიმუნის ადამიანად ევოლუციის პროცესს. კრიტიკოსებმა ეს გაფორმება დადებითად შეაფასეს.
გამოცემა
სინგლი The Flood გამოვიდა გაყიდვაში 2010 წლის 7 ნოემბერს. ბრიტანეთში იგი ჩარტების #2 პოზიციაზე მოხვდა და იქცა ჯგუფისათვის რიგით 16-ე სინგლად, რომელიც ამ ქვეყანაში სიმღერების ხუთეული მოხვდა. ირლანდიაში ის #8 პოზიციაზე იყო, თუმცა ერთი კვირის შემდეგ მე-3 ადგილზე გადაინაცვლა და იქცა რიგით მეცხრე სინგლად, რომელიც ამ ქვეყნის საუკეთესო 10-ეულში მოხვედრილა.
კომერციული წარმატება
ალბომის გამოცემამდე ცნობილი გახდა, რომ იგი უკვე არის წლის ყველაზე მოთხოვნადი წინასწარ შეკვეთილი დისკი. გამოცემის პირველ დღეს გაერთიანებულ სამეფოში გაიყიდა მისი 235.000 ასლი, რითაც ალბომი იქცა საუკუნის ყველაზე გაყიდვად ჩანაწერად.
ირლანდიური ალბომების ჩარტში დისკს ასევე დიდი წარმატება ხვდა წილად. 19 ნოემბერს იგი მოხვდა მის პირველ პოზიციაზე, რითაც, ისევე როგორც გაერთიანებულ სამეფოში ზოგადად, იქცა ირლანდიაში ჯგუფისათვის რიგით მეექვსე #1 ალბომად. #1 პოზიცია მან ასევე დაიკავა შოტლანდიურ ჩარტშიც. ევროპაში წარმატებას ხაზი გაუსვეს გაყიდვებმა გერმანიაში, საბერძნეთში, დანიაში (აქ იგი პირველივე კვირაში 30.000 ასლის ოდენობით გაიყიდა). ავსტრიაში, იტალიაში, ნიდერლანდებში, შვედეთსა და შვეიცარიაში ალბომი 10-ეულებში მოხვდა.
კრიტიკული შეფასება
ალბომმა დაიმსახურა მუსიკალურ კრიტიკოსთა დადებითი შეფასებები. Q-ს აზრით, ეს არის ტრიუმფი: მუსიკალურად, კონცეპტუალურად, პირადულად. Virgin Media-მ ალბომს მიანიჭა 10-დან 7 ქულა და უწოდა მომატყუებლად ბნელი შემოთავაზება ჩვეულებისამებრ მხიარული ჯგუფის მხრიდან. The Guardian-ისგან ალბომმა მიიღო ხუთიდან ოთხი ქულა და კომენტარი, რომ 1995 წლის შემდეგ Take That-ის პირველი ალბომი, ჩაწერილი კვინტეტის სახით გამოირჩევა ორი ნიშნით: ჭეშმარიტად ახალი ჟღერადობით და რობი უილიამსის ჯგუფის წევრის სახით უმტკივნეულო დაბრუნებით, რაც გადაიზარდა ემოციურ დუეტებში გერი ბარლოუსთან და მარკ ოუენთან. უილიამსმა და მისმა კოლეგებმა შექმნეს აღსანიშნავი თანამედროვე ალბომი. BBC Music-ისგან ალბომს მიენიჭა დადებითი შეფასება: თუკი ალბომის სათაურის თანახმად, ჯგუფის ახალი ჟღერადობა გააერთიანებს და განავითარებს Take That-ის მეორე შემადგენლობასა და რობი უილიამსს, რეალობა თავდაპირველად განსხვავებულია. Progress არის სრულიად ახალი რამ - Take That-ის მესამე ვერსია და ყველაზე უცნაური, ყველაზე ამბიციური და ყველაზე ამაღელვებელი ჩანაწერი, რომლის ჩაწერაშიც მის შემქმნელებს მიუღიათ მონაწილეობა. Yahoo! Music UK ალბომს ანიჭებს 10-დან 8 ქულას. მისი აზრით, აქ მთავარი რობი უილიამსია. მისი ვოკალი დომინირებს 10-დან 7 სიმღერაში, კლავიშებიანი საკრავების მძიმე ჟღერადობას Take That-ის ალბომებთან და მის უკანასკნელ სამ სოლო-ალბომთან ნაკლებად აქვს კავშირი. მიუხედავად იმისა, რომ ამ გაერთიანებამ მას უკვე ბევრი კარგი რამ მოუტანა, ეს ცვლილება არც თუ სამართლიანი და თანასწორია.
ედრიან თრილზმა, გამოცემიდან Daily Mail ალბომის პროდიუსერ სტიუარტ პრაისს მაღალი შეფასება მისცა Take That-ის ახალი ჰორიზონტებისკენ გადანაცვლებაში, რასაც არ შეეწირა ჯგუფის მელოდიური სიმძლავრე ან მრავალხმიანი მისამღერები. მიუხედავად ამა თუ იმ მონაკვეთზე სირთულეებისა, Take That იმსახურებს აღნიშვნას ამ რისკის გამო. ჟურნალის NME მიმომხილველ ლუკ ტერნერისგან ალბომმა 10-დან 7 ვარსკვლავი მიიღო. აღინიშნა, რომ ალბომი ტრიუმფალურია და საკმაოდ უხეშად აღწევს სტადიონის სინთპოპური ჟღერადობის მქონე ჩანაწერის სტატუსამდე. ამით Take That გზას უკვალავს სხვა ჯგუფებს. გამოცემაში The Independent ენდი გილი წერდა: პოპ ბალადებს მოკლებული, ეს ალბომი აქტიურად იყენებს ელექტრონულ რითმებსა და ტექსტურებს და ასახავს ცუდ წინათგრძნობებს მეცნიერებასა და კაცობრიობაზე. მის მიერ ალბომი შეფასებული იქნა 5-დან 4 ქულით. AllMusic დისკს ანიჭებს 5-დან 4 ვარსკვლავს და აღნიშნავს, რომ აქცენტი კეთდება არა ჰარმონიებზე, არამედ რითმსა და ტექსტურაზე, ბალადები ადგილს უთმობენ Gorillaz-ის ან სინთეზატორით გაჯერებული გლემის მსგავს კომპოზიციებს. Progress არის ყველაზე შეშლილი და საუკეთესო მუსიკა, რაც Take That-ის მიერ ყოფილა შექმნილი. The Express-ის მიერ ალბომს ასევე დადებითი შეფასება მიენიჭა. მათი აზრით, Progress არის პოპი, რომელიც რ’ნ’ბ და როკ-მუსიკაში გადადის და ეს კარგად არის შესრულებული. The Daily Telegraph-ში ნიკ მაკ-კორმიკის მიერ ალბომს მიენიჭა 5-დან 3 ვარსკვლავი და ითქვა, რომ რობი უილიასმა, როგორც ეტყობა, ჯგუფს ჩაუნერგა ხალისის თავისებური თვისება. [...] მაგრამ ფრთხილად, ეს არ არის ის უილიამსი, რომელიც ასრულებდა სიმღერებს Angels და Let Me Entertain You, ეს არის დამოუკიდებელი მანიაკი ალბომიდან Rudebox, რომელსაც ყველა დასცინოდა. მათ ტაში უნდა დავუკრათ იმის გამო, რომ შექმნეს სახალისო, დიდი, სტადიონებზე გათვლილი ელექტრო ეპიკური ნაშრომი.
პრომოკამპანია
ჯგუფმა გამოაცხადა 2011 წელს საკონცერტო ტურნეს ჩატარების შესახებ. ცნობილია, რომ იგი მოიცავს მის 20 წლიანი კარიერის სიმღერებს. 2010 წლის 26 ოქტომბრის პრეს-კონფერენციაზე ლონდონში ეს კიდევ ერთხელ დადასტურდა. დაგეგმილია ტური დიდ სტადიონებზე, ხო უემბლის სტადიონზე ჩატარდება 8 კონცერტი. 2010 წლის 13 ნოემბერს ITV-ს ეთერში გავიდა დოკუმენტური ფილმი Take That: Look Back, Don't Stare, რომელშიც ძირითადად ასახულია ალბომის ჩაწერის პროცესი. ეს ფილმი 6 დეკემბერს გამოვიდა DVD და Blu-ray ფორმატებში.
დეკემბერში ცნობილი გახდა დამატებითი 4 საკონცერტო თარიღის შესახებ. 3 ივლისის კონცერტი უემბლიზე გადატანილი იქნა 30 ივნისზე.
სიმღერების სია
ალბომის სიმღერების სია ოფიციალურად გახდა ცნობილი ჯგუფის საიტიდან, 201 წლის 19 ოქტომბერს.
პერსონალი
ალბომის Progress ჩაწერაში მონაწილეობდნენ:
კილნი-ტურკეევო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 878 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 33 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ზღვის კუები
ზღვის კუები (Chelonioidea), კუების რიგი. შეიცავს 1 ოჯახს საკუთრივ ზღვის კუსებრნს (Cheliniidae). მოზრდილი ცხოველებია, მთელ სიცოცხლეს წყალში ატარებენ. ხმელეთზე ამოდიან მხოლოდ კვერცხის დასადებად. დაბალი ჯავშანი აქვთ. თავის მთლიანად შეწევა ჯავშანში არ შეუძლიათ. კიდურები ფარფლებადაა ქცეული. წინა კიდურები გრძელია. მუცლის ფარი ზურგის ფარისაგან გამოყოფილია. გავრცელებული არიან ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ზღვეებში, იშვიათად ზომიერ სარტყელში. არსებობს 4 გვარის თითო სახეობა. ზღვის კუები ასეულ კმ გადიან საკვებისა და გამრავლებისათვის ხელსაყრელი ადგილებისაკენ. დებენ რამდენიმე ათეულიდან 200-მდე და ზოგჯერ მეტ კვერცხს. მწვანე კუ (Chelonia mydas) — ყველაზე დიდია. მათი ჯავშნის სიგრძე 1,4 მ აღწევს, წონა 400 კგ-მდე. იკვებება წყალმცენარეებით. აქვს გემრიელი ხორცი და კვერცხი.
ლიტერატურა
*
Myopias modiglianii
Myopias modiglianii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
როკუნოჰე
როკუნოჰე (六戸町) — დასახლება იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, კამიკიტა მაზრში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
დასახლება განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები ტოვადა, მისავა, დასახლებები ტოჰოკუ, ოირასე, გონოჰე.
მოსახლეობა
დასახლების მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე —  ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დასახლებები (პრეფექტურა აომორი)
კაბუ-დელგადუს პროვინცია
კაბუ-დელგადუს პროვინცია (Cabo Delgado) — პროვინცია მოზამბიკში.
კაბუ-დელგადუს პროვინცია მოზამბიკის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს. მისგან ჩრდილოეთით გადის სახელმწიფო საზღვარი მოზამბიკსა და ტანზანიას შორის. პროვინციის დასავლეთით მდებარეობს ნიასის პროვინცია, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ნამპულის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ინდოეთის ოკეანე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პემბა (141 316 მცხოვრები 2006 წლის მონაცემებით). ფართობი — 82 625 კმ². მოსახლეობა — 1 632 065 ადამიანი (2007). ადმინისტრაციული თვალსაზრისით კაბუ-დელგადუ იყოფა 16 რაიონად და 3 ოლქად. პროვინცია ძირითადად დასახლებულია მაკუასა და მაკონდეს ხალხებით.
მოზამბიკის დამოუკიდებლობის ომის წლებში კაბუ-დელგადუ ძირითადი ბაზა იყო ფრელიმოს პარტიზანებისთვის, რომლებიც დახმარებას იღებდნენ ტანზანიიდან.
კაბუ-დელგადუს პროვინციას მიაკუთვნებენ კვირიმბასის არქიპელაგს, რომელიც 2008 წლიდან დასახელებულია იუნესკოს მსოფლიოს მემკვიდრეობის კანდიდატად. არქიპელაგის მთავარი ქალაქი იბო (დაახ. 3,5 ათასი მცხორვრები) 1761-1929 წლებში კაბუ-დელგადუს კოლონიის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო (შემდეგ დედაქალაქი გადაიტანეს პორტ-ამელიაში, ახლა — პემბა). იბოში შემონახულია პორტუგალიური ფორტი სან-ჟუანი და კოლონიალური ადმინისტრაციის დროინდელი ნაგებობები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის პროვინციები *
ბრაზილიის პოლიტიკური სისტემა
ბრაზილიის პოლიტიკა განისაზღვრება ფედერალური, საპრეზიდენტო წარმომადგენლობითი დემოკრატიის რესპუბლიკის ჩარჩოებში, სადაც ბრაზილიის პრეზიდენტი არის როგორც ქვეყნის ასევე მთავრობის ხელმძღვანელი და არის მრავალპარტიული სისტემა. აღმასრულებელი ხელისუფლება აქვს მთავრობას, ხოლო საკანონმდებლო ხელისუფლება გადანაწილებულია მთავრობასა და ორ პალატიან კონგრესზე. სასამართლო აღმასრულებელი და საკონონმდებლო ხელისუფლებებისგან დამოუკიდებელია. ბრაზილია დაყოფილია 26 შტატად, ერთ ფედერალურ ოლქად და 5500-ზე მეტ მუნიციპალიტეტად.
ბრაზილიის მთავრობა
1988 წელს მიღებული ბრაზილიის კონსტიტუცია ფედერალურ ხელისუფლებას ანიჭებს დიდი ძალაუფლებას, რომელიც იყოფა აღმასრულებელ საკანონმდებლო და სასამართლო ნაწილებად. პრეზიდენტს პოსტი უკავია ოთხი წლით, ასევე აქვს მეორე ვადით არჩევის და კაბინეტის ჩმოყალიბების უფლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის მთავრობა
Политика Бразилии
არტ ტეიტუმი
thumb|250px|არტ ტეიტუმი. 1946 წელი არტ ტეიტუმი (Arthur "Art" Tatum, Jr.; დ. 13 ოქტომბერი, 1908, ოჰაიო, აშშ — გ. 5 ნოემბერი, 1956, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი ჯაზის ვირტუოზი პიანისტი, რომელიც გამოირჩეოდა ფენომენალური ნიჭით (მისმა ტექნიკამ გააოცა ვლადიმერ ჰოროვიცი ). ის იყო დაბადებიდან ბრმა. ტეიტუმი აღიარეს, როგორც ერთ-ერთი საუკეთესო პიანისტი ჯაზის ისტორიაში.
ზარეჩნი
ზარეჩნი (Заречный) — ჩამქრალი ფარისებრი ვულკანი რუსეთში, კამჩატკაზე. სიმაღლე 720 მ. ჩრდილოეთიდან უერთდება უფრო მაღალსა და ძველ ვულკანს — ხარჩინსკის. უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა ჰოლოცენში. შორეულ წლებში ზარეჩნისა და ხარჩინსკის ვულკანები ცნობილი იყვნენ როგორც ხარჩინსკის მთების ვულკანები.
არტ ტეიტუმი
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი პიანისტები კატეგორია:ჯაზის შემსრულებლები კატეგორია:დაბადებული 13 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
ზარეჩნი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის ვულკანები
ზღვის ლომი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ზღვის ლომი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჟორჟ სიმენონი
ჟორჟ ჟოზეფ ქრისტიან სიმენონი (Georges Joseph Christian Simenon; დ. 13 თებერვალი, 1903, ლიეჟი ― გ. 4 სექტემბერი, 1989, ლოზანა) — ფრანგულენოვანი ბელგიელი მწერალი. პირველ ნაწარმოებებს აქვეყნებდა ჟორჟ სიმის სახელით. 1931 წელს გამოაქვეყნა „პიტერ ლატვიელი“.. აქედან დაიწყო მისი მძაფრსიუჯეტიანი რომანებისა და მოთხრობების სერია, რომლის მთავარი გმირია კომისარი მეგრე. ამ სერიაში აღსანიშნავია : „მეგრე მოგზაურობს“, „მეგრე და მაწანწალა“ და სხვ.
ბიოგრაფია
სიმენონი დაიბადა ლიეჟში (ბელგია), პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად 1922 წელს. ბევრს მოგზაურობდა და მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ აშშ-ში რჩება 1955 წლამდე. 1957 წელს შვეიცარიაში გადადის.
სიმენონი მე-20 საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე ნაყოფიერ მწერლად ითვლება. მას შეეძლო დღეში 80-მდე გვერდის დაწერა. სიცოცხლის განმავლობაში მას 450 რომანი და მცირე ზომის ნაწარმოებები აქვს გამოქვეყნებული. თუმცა ყველაზე ცნობილი მისი 75 რომანი და 28 მოთხრობაა კომისარ მეგრეს თავგადასავლებზე. ამ სერიის პირველი რომანი „პიეტრ–ლე–ლეტონი“ გამოჩნდა 1931 წელს; ბოლო, „მეგრე და მუსიე შარლი“ კი - 1972-ში. მეგრეს რომანები თითქმის ყველა მთავარ ენაზეა ნათარგმნი და ზოგი მათგანი ფილმადაცაა გადაღებული (დაწყებული „ღამე გზის გასაყარზე“, ჟან რენუას ეკრანული ადაპტაცია 1932 წელს).
ამერიკული პერიოდის განმავლობაში სიმენონი შემოქმედებით მწვერვალს აღწევს და ამ წლების რამდენიმე რომანი მათი დაწერის ადგილის კონტექსტითაა შთაგონებული: სამი ოთახი მანჰეტენზე(1946), მეგრე ნიუ-იორკში (1947), მეგრე განრისხებულია (1947).
მეგრეს დიდი რაოდენობით ფსიქოლოგიური რომანი აქვს დაწერილი, მათ შორის თოვლი ჭუჭყიანი იყო (1948) ან ბიჭები (1957), და ავტობიოგრაფიული ნამუშევრები -- მე მახსოვს (1945), გენეალოგია (1948), პირადი მემუარები (1981).
სიმენონი ცნობილი მექალთანე იყო და „10.000 ქალის მამაკაცად“ მოიხსენიებდნენ. აღიარებდა, რომ სექსუალური მანიაკი იყო და სექსი დღეში სამჯერ მაინც სჭირდებოდა. როგორც ჩანს, მსურველ ქალთა რაოდენობა საკმაოდ დიდი იყო, თუმცა, ზოგიერთი ცნობით მას 8.000-მდე პროსტიტუტთან ჰქონია საქმე. ამით ის საკმაოდ განსხვავდებოდა მისი რომანების გმირი მეგრესაგან, რომელიც საკმაოდ წყნარ მარტოსულ ცხოვრებას ეწეოდა (როცა ბარში არ იმყოფებოდა).
სიმენონი გარდაიცვალა ლოზანაში, 86 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:დეტექტიური ჟანრის მწერლები
ზღვის კურდღელი
ზღვის კურდღელი, ლახტაკი (Erignathus barbatus) — ფარფლფეხიანი ნამდვილ სელაპისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულია სიგრძეა 2,2-2,6 მ, წონა — 225-360 კგ. აქვს რუხ-ყავისფერი ბალანი და ზოგჯერ ზურგზე ღია ფერის ლაქები. ბინადრობს ატლანტიკის არქტიკულ რაიონებში, თეთრ, ბარენცის, კარის, ჩუკოტკის, ბერინგისა და ოხოტის ზღვებში. ცხოვრობს, ჩვეულებრივ, ერთეულებად, წყალმარჩხ ადგილებში. მრავლდება გაზაფხულზე მოდრეიფე ყინულზე. იკვებება ფსკერის უხერხემლოებით, იშვიათად — თევზით. ძვირფასი სარეწაო ობიექტია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფარფლფეხიანები
გაზის პროვინცია
გაზის პროვინცია (Gaza) — პროვინცია მოზამბიკში.
გაზის პროვინცია მდებარეობს მოზამბიკის სამხრეთ ნაწილში. მისგან ჩრდილოეთით მდებარეობს მანიკის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ინიამბანეს პროვინცია, სამხრეთით — მაპუტუს პროვინცია. გაზის პროვინციის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს სახელმწიფო საზღვარი მოზამბიკსა და ზიმბაბვეს შორის, დასავლეთით — სახელმწიფო საზღვარი მოზამბიკსა და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკას შორის. გაზას სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ინდოეთის ოკეანე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის პროვინციები *