cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოზაიკა
ისტორია
მოზაიკის უძველესი ძეგლები მიეკუთვნება ძვ. წ. III ათასწლეულს. მოზაიკასთან ახლოს მდგომი ტექნიკა შეიძლება ვნახოთ ძველ შუამდინარეთში (ტაძარი ურუქში, დაახლ. ძვ. წ. 3500 წ.; „ურის შტანდარტი“, ძვ. წ. 2600 წ., ბრიტანეთის მუზეუმი, ლონდონი). მოზაიკამ ყველაზე ფართო გავრცელება პოვა ანტიკურ სამყაროში, სადაც ის იატაკზედა დეკორაციის საშუალება იყო. ანტიკური მოზაიკის მთავარი ტექნიკები იყო ე.წ. opus barbaricum (ბუნებრივი ფერადი კენჭების მოზაიკა), opus tesselatum (ქვის ხელით დამუშავებული ტესერების მოზაიკა), opus vermiculatum (წვრილმოდულიანი მოზაიკა, რომელიც ფერწერასთან მიახლოებული რთული ილუზიონისტური გამოსახულებების შექმნის საშუალებას იძლეოდა), opus sectile (ბუნებრივი ქვის წვრილი ფირფიტების მოზაიკა). ძველ საბერძნეთში იატაკზედა კენჭებიანი მოზაიკა გავრცელდა ოლინთოსსა (ძვ. წ. V ს.) და პელაში (ძვ. წ. IV ს., მუზეუმი, პელა). ელინიზმის კულტურაში ჩამოყალიბება დაიწყო ხელით დამუშავებული ტესერების მოზაიკის ტრადიციამ (საცხოვრებელი სახლები კუნძულ დელოსზე). ვრცელი მოზაიკური ანსამბლები აღმოჩენილია საცხოვრებელ სახლებში (პომპეისა და ჰერკულანუმში), ქალაქგარე ვილებში (ვილა-დელ-კაზალე, ქ. პიაცა-არმერინასთან ახლოს, სიცილია), შადრევნებში, აბანოებში და ძველი რომისა და მისი პროვინციების სხვა საზოგადოებრივ ნაგებობებში. მათში წარმოდგენილია სიუჟეტთა დიდი ნაირგვარობა: ნატურმორტ-ტრომპლეი („დაუგველი იატაკი“ — სასადილოს იატაკზე დაყრილი ნაგვის იმიტაცია), ნადირობის, სპორტული თამაშების სცენები, ისტორიული კომპოზიციები („ისოსის ბრძოლა“, ძვ. წ. II ს., ეროვნული არქეოლოგიური მუზეუმი, ნეაპოლი), 3-განზომილებიანი ილუზიონისტური ორნამენტები.
ბიზანტიური მოზაიკა
მოზაიკის მხატვრული შესაძლებლობები ყველაზე მეტად გამომჟღავნდა ბიზანტიურ ხელოვნებაში, სადაც მაქსიმალურად იყენებდნენ მის სინათლისმიერ თვისებებს და პატარა მოდულის გამოყენებით დიდი, მ.შ. არასწორი ფორმის, ზედაპირის ორგანიზების უნარს. იმპერატორ იუსტინიანეს დროს მოზაიკით შეიმკო აია-სოფიას ტაძარი კონსტანტინოპოლში, ეკლესიები რავენაში (სანტ-აპოლინარე-ნუოვო, VI ს.-ის დასაწყ.; სან-ვიტალე, 546–547; სანტ-აპოლინარე-ინ-კლასე, მოირთო 549 წელს), თესალონიკეში (წმ. გიორგის ეკლესია, IV ს.-ის ბოლო; წმ. დიმიტრის ეკლესია, VII ს.-ის I ნახ.), სინაიზე (სინის წმ. ეკატერინეს მონასტრის ეკლესია, 548–565). კონსტანტინოპოლის დიდ საიმპერატორო სასახლეში შეიქმნა იატაკზედა მოზაიკები ნადირობისა და პასტორალური სცენებით. შუაბიზანტიურ პერიოდში ჩამოყალიბდა მოზაიკებით ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძრების მორთვის განსაკუთრებული სისტემა: ცალკეული ხატის მსგავსი კომპოზიციები მკაცრი იერარქიის დაცვით განთავსებული იყო ტაძრის სივრცის სხვადასხვა იარუსის მრუდწირულ (ამოზნექილ ან ჩაზნექილ) ზედაპირებზე (დაფნის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია, დაახლ. 1100; ფოკიდის ოსიოს ლუკას მონასტრის კათოლიკონი, 1030–40-იანი წწ.; ქიოსის ნეა მონის მონასტრის კათოლიკონი, 1042–55, და სხვ.).
ბიზანტიური მოზაიკური სისტემა ასევე გავრცელდა ბიზანტიის კულტურული გავლენის არეალში შემავალ ქვეყნებში: საქართველოში (შორეთის ტაძარი, VII ს.-ის I ნახ., საქართველოს ეროვნული მუზეუმი, თბილისი; გელათის მონასტრის მთავარი ტაძარი, 1125–1130), ძველ რუსეთში (კიევში — სოფიას ტაძარი, 1030–40-იანი წწ., მიხეილის ოქროსგუმბათოვანი მონასტერი, 1108–1113, დღეს დიდი ნაწილი სოფიას ტაძარშია) და სხვ.
ბიზანტიელი ხელოსნების წყალობით, მოზაიკის გამოყენება დაიწყეს მუსლიმურ ქვეყნებშიც (კლდის გუმბათი იერუსალიმში, 691–692; ომაიანთა მეჩეთი დამასკოში, 707–711; კორდოვის მეჩეთი, 965). იატაკზედა მოზაიკის ტრადიცია გაგრძელდა შუა საუკუნეების სირიასა და პალესტინაში (ნადირობის სცენები აბანოებში, VIII ს.-ის II ნახ.).
დასავლეთევროპული მოზაიკა
ხატმებრძოლეობის პერიოდში ბიზანტიელმა ოსტატებმა მოზაიკის ხელოვნება შეიტანეს დასავლეთ ევროპაში (ჟერმინი-დე-პრეს ეკლესია, დაახლ. 806). ბერძენი მოზაიკოსების მიერ მოირთო მონტეკასინოს სააბატო (1071, არ შემონახულა), შეიქმნა ანსამბლები ვენეციის წმინდა მარკოზის ტაძარში, ტორჩელოს სანტა-მარია-ასუნტას ეკლესიაში; სიცილიაზე — კაპელა პალატინაში (1140–50-იანი წწ.) და პალერმოს მარტორანაში (დაახლ. 1143), ჩეფალუს (დაახლ. 1148) და მონრეალეს (1180–94) ტაძრებში. ბიზანტიურისაგან განსხვავებით, ევროპაში ჭარბობდა ტაძრის კედლებისა და კამარების მთლიანი დეკორირება; მოზაიკა გამოიყენებოდა ნარატივული კომპოზიციების შესაქმნელად, ხოლო ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძრის დეკორის სისტემა ადაპტირებული იყო ეკლესიის შენობის ბაზილიკურ ტიპთან. ადრექრისტიანულ ძეგლებზე მიბაძვამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა რომში მოზაიკური დეკორაციების აღორძინებაში (სან-კლემენტეს ეკლესია, 1128; სანტა-მარია-ინ-ტრასტევერე, 1140–1143 და სხვ.). XI საუკუნის ბოლოს – XIV საუკუნის დასაწყისში რომში განვითარდა განსაკუთრებული ტექნიკა, რომელსაც კოსმატის მოზაიკა ეწოდა.
აღორძინების ხანა
აღორძინების ეპოქიდან მოზაიკამ დიდწილად დაკარგა თავისი სპეციფიკა, დაიწყო ფერწერის სხვა სახეობებზე მიბაძვა და თანდათან განიდევნა მათ მიერ. XVI–XVII საუკუნეებში მოზაიკის ცენტრად რჩებოდა რომი, სადაც მოქმედებდა სახელოსნო, რომელშიც წმინდა პეტრეს ტაძრისთვის ქმნიდნენ მოზაიკებს. XVI საუკუნეში ფლორენციაში ჰერცოგ მედიჩთა მანუფაქტურებში დაიბადა ე.წ. ფლორენციული მოზაიკა (ძველრომაული opus sectile-დან აღმოცენებული), რომელიც მსხვილი გახეხილი ტესერებით გამოირჩეოდა, ისინი გამოჭრილი იყო ნახევრად ძვირფასი ქვებისგან და კონტურებზე სახვითი ელემენტები ჰქონდა: მისით რთავდნენ ავეჯს (მაგიდისებრ ზედაპირებს, კაბინეტებს), ინტერიერს (მედიჩების აკლდამა, სან-ლორენცო, ფლორენცია). ჰერკულანუმსა და პომპეიში აღმოჩენილი ანტიკური ძეგლების გავლენით, XVIII საუკუნის II ნახევრის – XIX საუკუნის I ნახევრის კლასიციზმის ხელოვნებაში გავრცელდა მოზაიკური მინიატიურა, რომლითაც რთავდნენ ავეჯსა და დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების საგნებს, საიუველირო ნაკეთობებს.
XIX–XX საუკუნეები
XIX საუკუნის ისტორიზმმა გამოიწვია მოზაიკის აღორძინება. მოზაიკის სახელოსნოები გაჩნდა პარიზში (სადაც იქმნებოდა ლუვრის მელპომენეს დარბაზის დეკორი, 1810). ვენეციაში დაახლოებით 1860 წელს დაიწყო მუშაობა ანტონიო სალვიატის სახელოსნომ; მას ეკუთვნის მოზაიკის აწყობის არაპირდაპირი მეთოდის აღმოჩენა, რომლის დროსაც კომპოზიციები მუყაოზე წინასწარი ფერწერული ესკიზის მიხედვით იქმნება სარკულ გამოსახულებაში და სახელოსნოშივე იფარება დამამაგრებელი ხსნარით, შემდეგ კი გადააქვთ კედელზე. 1860–70-იან წლებში ვენეციელი ოსტატების მიერ შეიქმნა ლონდონის ალბერტის მემორიალისა (1862–1875) და წმინდა პავლეს ტაძრის, პარიზის ოპერის მოზაიკური კომპოზიციები. მოდერნისა და ეროვნულ-რომანტიკული მიმდინარეობის ოსტატები (ანტონიო გაუდი ესპანეთში, გუსტავ კლიმტი ავსტრიაში და სხვ.) ხშირად მიმართავდნენ ნაირგვარი მასალის მოზაიკის ტექნიკას. XX საუკუნის მოზაიკაში ჭარბობდა მკვეთრი ლოკალური ფერადი ლაქების შეხამებაზე აგებული კომპოზიციები (რენატო გუტუზო, ფერნან ლეჟე, დიეგო რივერა, დავიდ სიკეიროსი, ჰანს ერნი).
საბჭოთა მოზაიკა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|მეტროსადგური [[კომსომოლსკაია (მოსკოვის მეტრო, კოლცევაია)|„კომსომოლსკაია“]] მოზაიკა ფართოდ გამოიყენებოდა საბჭოთა დეკორატიულ-გასაფორმებელ ხელოვნებაში: მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგურების გაფორმებები („მაიაკოვსკაია“, მხატვ. ალექსანდრე დეინეკა; „კომსომოლსკაია-კოლცევაია“, მხატვ. პავლე კორინი); გრიგოლ ოპრიშკოს ფლორენციული მოზაიკები. XX საუკუნის II ნახევარში – XXI საუკუნის დასაწყისში მოზაიკის ბრწყინვალე ნიმუშები შექმნეს ნიკოლოზ ანდრონოვმა, ანდრია ვასნეცოვმა, ვლადიმერ მელნიჩენკომ, დიმიტრი მერპერტმა, ბორის მილიუკოვმა, ადა რიბაჩუკმა, ისააკ რაბინოვიჩმა, ბორის ტალბერგმა, ზურაბ წერეთელმა, ვიქტორ ელკონინმა, ევგენი მაქსიმოვმა, ალექსანდრე კარნაუხოვმა და სხვ.
სქოლიო
* კატეგორია:ხელსაქმეობა კატეგორია:დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნება კატეგორია:არქიტექტურული ელემენტები კატეგორია:ხელოვნების მასალები კატეგორია:მონუმენტალური ხელოვნება
შუმპერკის რაიონი
შუმპერკი (ჩეხ. Okres Šumperk) — რაიონი ოლომოუცის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი შუმპერკი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 313,06 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 124 745 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 59 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
Perl
პერლი (PERL), დაპროგრამების სტრუქტურული და დინამიკური ენა, შექმნილი 1987 წელს ლარი უოლის მიერ. პერლში გაერთიანებულია C-ის, shell-ის, awk-ს, sed-ის, Lisp-ის და დაპროგრამების სხვა ენების ნიშან-თვისებები.
ზოგადი მიმოხილვა
პერლ-ის ოფიციალური საინფორმაციო წყაროების ცნობით პერლი არის: "ზოგადი დანიშნულების დაპროგრამების ენა, რომელიც თავდაპირველად შეიქმნა ტექსტური მანიპულაციებისათვის, თუმცა ახლა გამოიყენება მრავალი ტიპის ამოცანების გადაჭრისას, მათ შორის სისტემური ადმინისტრირების, ვებ-განვითარების, ქსელური პროგრამირების, GUI-ის (მომხმარებლის გრაფიკული ინტერფეისის) განვითარების და სხვ. ენის შემქმნელები შეეცადნენ, რომ ენა ყოფილიყო უფრო პრაქტიკული და ადვილად გამოსაყენებადი, ვიდრე ლამაზი და ესთეტური. მისი უმნიშვნელოვანესი მახასიათებლები არის: გამოყენების სიადვილე, ობიექტურად ორიენტირებული და სტრუქტურული პროგრამირების მხარდაჭერა, ტექსტის ეფექტიანი დამუშავების შიგ ჩაშენებული მექანიზმი და მოდულების უზარმაზარი ბიბლიოთეკა.
მაგალითი
პერლ-ზე დაწერილი Hello world-ის კანონიკური პროგრამა ასე გამოიყურება:
პირველი სტრიქონი ეუბნება იუნიქსის ოპერაციულ სისტემა თუ სად მიაგნოს პერლის ინტერპრეტატორს. მეორე სტრიქონი ბეჭდავს ეკრანზე Hello, world-ს და კურსორი ახალ ხაზზე გადააქვს.
მონაცემთა ტიპები
პერლ-ს თავის არსენალში მონაცემთა სამი ფუნდამენტური ტიპი გააჩნია: სკალარი, მასივი/სია და ჰეშ ცხრილი: თითოეულ ცვლადს წინ წამძღვარებული აქვს განსაზღვრული სიმბოლო, რომლის საშუალებითაც ინტერპრეტატორი არკვევს რომელი ტიპის მონაცემთა ტიპთან გვაქვს საქმე.
სკალარულ ცვლადებს რიცხვები ჩვეულებრივი გზით ენიჭებათ. სტრიქონი კი ბრჭყალებით უნდა იყოს შემოსაზღვრული.
სიის ტიპის ცვლადის ინიციალიზაცია ხდება შემდეგნაირად, ფრჩხილებში მოთავსებული, მძიმეებით გამოყოფილი ელემენტების საშუალებით:
ჰეშ-ცხრილის ინიციალიზაცია ხდება გასაღები-მნიშვნელობის წყვილის განსაზღვრით:
რამდენიმე ელემენტს შეიძლება მივწვდეთ სიის იდენტიფიკატორის <tt>@</tt> საშუალებით:
სიის ელემენტთა რაოდენობა შეიძლება გავიგოთ, თუ ამ სიას სკალარულ ცვლადს მივანიჭებთ
ჰეშ-ცხრილიდან გასაღებების ან მნიშვნელობების მასივის ამოღება შეიძლება შემდეგნაირად:
მართვის სტრუქტურები
პერლში რამდენიმე ტიპის მართვის სტრუქტურაა. ბლოკურად ორიენტირებული მართვის სტრუქტურები, მსგავსი C-ს Java-ს ბლოკურად ორიენტირებული მართვის სტრუქტურების. განშტოების ოპერატორის თუ ციკლის ოპერატორის პირობა შემოსაზღვრული უნდა იყოს ფრჩხილებით, მართვის ბლოკი კი ფიგურული ფრჩხილებით:
თუ კი ბლოკი მოიცავს მხოლოდ ერთ წინადადებას, მაშინ შესაძლებელია ასეთი ჩანაწერიც ფიგურული ფრჩხილების გარეშე:
ქვეპროგრამები
ქვეპროგრამა განისაზღვრება sub ოპერატორის საშუალებით და შემდგომ შეიძლება გამოვიძახოთ სახელის საშუალებით. ქვეპროგრამის განსაზღვრა შეიძლება პროგრამის ნებისმიერ ადგილას. ქვეპროგრამის გამოძახების დროს ქვეპროგრამის სახელი აუცილებლად უნდა იყოს დასრულებული ფრჩხილებით და წინადადების დასრულების ოპერატორით.
ქვეპროგრამას შეიძლება გადავცეთ ერთი ან რამდენიმე არგუმენტი:
ქვეპროგრამის პარამეტრების განსაზღვრა საჭირო არ არის. რამდენი არგუმენტიც არ უნდა გადავცეთ ქვეპროგრამის, მათ შეიძლება მივწვდეთ <tt>@_</tt>-ს საშუალებით.
რეგულარული გამოსახულებები
პერლი შეიცავს სპეციალიზებული სინტაქსის მქონე გამოსახულებებს, რეგულარულ გამოსახულებებს, რომლებიც ამარტივებენ ტექსტთან ურთიერთობას. რეგულარულ გამოსახულებებს პერლის გარდა იყენებს მრავალი პლატფორმა თუ ენა, დღესდღეობით რეგულარული გამოსახულებები აღიარებული სტანდარტია.
მოცემული გამოსახულება იქნება true თუ სტრიქონი შეიცავს მითითებული სიმბოლოების წყებას, თუ არადა false.
შესაძლებელია მოდიფიკატორების მითითება, მაგალითად:
ერთი შეხედვით რეგულარული გამოსახულება შეიძლება იყოს ძალიან ჩახლართული და ძნელად გარჩევადი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პროგრამირების ენები
პიტკერნის კუნძულები
პიტკერნის კუნძულები, ოფიციალური სახელი პიტკერნის ჯგუფის კუნძულები (Pitcairn Group of Islands) — ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორია (ყოფილი ბრიტანეთის კოლონია), რომლებიც მდებარეობენ სამხრეთ წყნარ ოკეანეში და რამდენიმე ასეული კილომეტრითაა დაცილებული კონტინენტს. დასავლეთიდან მას ესაზღვრება საფრანგეთის პოლინეზია. პიტკერნის კუნძულები აღმოაჩინა ფილიპ კარტერეტმა 1767 წლის 2 ივლისს.
გეოგრაფია
thumb|left|250px|კუნძულების რუკა. thumb|250px|კუნძული ჰენდერსონი პიტკერნის ჯგუფის კუნძულები შედგება ხუთი ვულკანური და მარჯნის კუნძულისგან: პიტკერნი, ჰენდერსონი, დიუსი, სენდი და ოენო. მათი საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით 18 კვადრატულ მილს (47 კმ²). კუნძულ პიტკერნის სიგრძეა 3,2 კმ, იგი მეორეა ფართობით (4,6 კმ²) და აქ ცხოვრობს ქვეყნის ყველა მოსახლე. დანარჩენი ყველა კუნძული დაუსახლებელია სასმელი წყლის არარსებობის გამო. ყველაზე დიდი კუნძულია ჰენდერსონი (37,3 კმ²).
შენიშვნა: პიტკერნის კუნძულთა ჯგუფის საერთო ფართობის გამოსათვლელად (46,5 კმ²) მხედველობაში იღებენ ატოლ დიუსის საეთო ფართობს (3,9 კმ²) მისი გარშემოწირულობის გამო (ატოლ დიუსს აქვს მრგვალი ფორმა და ლაგუნა იმყოფება ატოლის შიგნით).
ისტორია
როგორც მკვლევრები თვლიან, კუნძულები დიუსი და ჰენდერსონი პირველად აღმოაჩინა პორტუგალიელმა ზღვაოსანმა პედრო ფერნანდეს დე კიროსმა 1606 წლის 26 იანვარს. ხელმეორედ კუნძულები აღმოაჩინა ფილიპე კარტერეტმა 1767 წელს, რომელიც იყო ბრიტანული გემის «სუოლოუს» კაპიტანი და კუნძულებს დაარქვა იმ ოფიცრის შვილის სახელი, რომელმაც პირველად შენიშნა ხმელეთი. კაპიტანმა კარტერეტმა ვერ შეძლო კუნძულზე გადასვლა, მაგრამ მან კარგად დაინახა მისი ლამაზი და მდიდარი ბუნება.
თავიდან კუნძულები დაუსახლებელნი იყვნენ. პირველი დასახლება გაჩნდა კუნძულ პიტკერნზე 1790 წელს, როდესაც იქ დაასახლეს ამბოხებული გემის «ბაუნტის» მეზღვაურები და ტაიტელი ქალები.
1838 წელს კუნძულები ოფიციალურად გამოცხადდა ბრიტანეთის კოლონიად. შემოღებულ იქნა მმართველობის დემოკრატიული ფორმები მაგისტრატში არჩევნების გზით. არჩევნებში მონაწილეობის უფლება მიეცათ კაცებსაც და ქალებსაც, რომლებიც კუნძულზე იყვნენ დაბადებულნი ან იქ ცხოვრობდნენ 5 წელზე მეტი. ასე რომ, პიტკერნი გახდა პირველი ტერიტორია ბრიტანეთის იმპერიის შემადგენლობაში, სადაც შემოღებული იქნა საარჩევნო უფლება ქალებისთვის.
1856 წელს კუნძულის მთელი მოსახლეობა, იმ პერიოდში მაღალი შობადობის შედეგად წარმოქმნილი გადაჭარბებული სიმჭიდროვის პრობლემების გამო, გადაასახლეს დაუსახლებელ ნორფოლკის კუნძულზე, მაგრამ რამდენიმე ხანში მოსახლეობის ნაწილი უკან დაბრუნდა. ამიტომაც დღესაც კი კუნძულ ნორფოლკზე ცხოვრობენ ამბოხებული გემი «ბაუნტის» მეზღვაურთა შთამომავლები.
მოსახლეობა
კუნძულებზე ცხოვრობს ბრიტანული გემის «ბაუნტის» აბოხებულთა შთამომავლები, ამბოხებულებს თან ახლდათ ტაიტელების ნაწილიც (ძირითადად ქალები). კუნძულზე ცხოვრობს მხოლოდ 45 მოსახლე (ცხრა ოჯახი), ძირითადად ანგლო-პოლინეზიური მეტისები. სოფლის მეურნეობისათვისა და ტურიზმისათვის შეზღუდული პირობების გამო ახალგაზრდობა ტოვებს კუნძულებს (ძირითადად ახალ ზელანდიაში), ამიტომაა, რომ მოსახლეობის რაოდენობა ათწლეულების განმავლობაში დიდათ არ იცვლება. პიკი აღინიშნა 1937 წელს — 233 კაცი. პიტკერნის კუნძულები ასევე გამორჩეულია, როგორც ნაკლებად დასახლებული და ყველაზე შორეული იურისდიქციის ტერიტორია მთელ მსოფლიოში (თუმცა ეს არ არის სუვერენული ქვეყანა). გაეროს კომიტეტის დადგენილება დეკოლონიზაციის შესახებ ეხება პიტკერნის კუნძულებსაც.
ოფიციალური ენაა — ინგლისური, მაგრამ მოსახლეობა მეტყველებს პიტკერნულ ენაზე, რომელიც ნაჯვარია ტაიტური და ინგლისური ენებისა XVIII საუკუნეში, რომელიც გაჯერებულია ადგილობრივი ფრაზეოლოგიით, რის გამოც იგი გაუგებარია სხვებისათვის.
1886 წელს კუნძულზე ჩავიდა ადვენტისტი მისიონერი ჯონ ტაუ, რის შედეგადაც 1890 წელს კუნძულის მთელი მოსახლეობა ანგლიკანური სარწმუნოებიდან გადავიდა ადვენტიზმზე. შაბათი გახდა გამოსასვლელი დღე, ხოლო კუნძულზე ყველა ღორი დაიხოცა, როგორც უწმინდური ცხოველი. დღესდღეობით ადვენტიზმი ერთადერთი რელიგიაა, მაგრამ მოსახლეობის მხოლოდ 20 % ესწრება რეგულარულად ღვთისმსახურებას.
გაბრიელ სიგუა
გაბრიელ სიგუა (დ. 30 ივნისი, 2005) — ქართველი ფეხბურთელი. თბილისის „დინამოსა“ და საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი.
საკლუბო კარიერა
სიგუა 13 წლამდე „რუსთავისა“ და „საბურთალოს“ აკადემიებში თამაშობდა. 2021 წელს მოიგო ალექსანდრე ჩივაძის მედალი 17 წლამდელთა შორის და აღიარებული იქნა წლის ერთ-ერთ გამორჩეულ ტალანტად. 2022 წლის 7 აგვისტოს შედგა მისი დებიუტი თბილისის „დინამოს“ რიგებში, „სამტრედიასთან“ გამართულ შეხვედრაში.
პიტკერნის კუნძულები
შეიარაღებული ძალები
პიტკერნის კუნძულები ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების ნაწილია, შესაბამისად მის თავდაცვას ახორციელებს დიდი ბრიტანეთის თავდაცვის სამინისტრო და დიდი ბრიტანეთის შეიარაღებული ძალები.
გაბრიელ სიგუა
გუნდური
დინამო თბილისი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 2005 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
პიტკერნის კუნძულები
ეკონომიკა
კუნძულ პიტკერნის ნაყოფიერი ნიადაგი საშუალებას იძლევა სხვადასხვა სახის ხილისა და ბოსტნეული კულტურების კულტივაციისათვის, როგორებიცაა ციტრუსი, შაქრის ლერწამი, გოგრა, ბანანი, იამსი და მარცვლეული კულტურა. ამ პატარა კუნძულის ადგილობრივი მაცხოვრებლები აქტიურად იყენებენ ბარტერს და ცვლიან ერთმანეთში ზღვის ნობათს, პირად ნაკვეთებში მოყვანილ პროდუქტებს ან კუსტარული წარმოების ნივთებს. შემოსავლების ძირითადი სფეროებია — დიდი ბრიტანეთიდან პანამის არხის გავლით ახალი ზელანდიისკენ მცურავი გემებისათვის კუნძულზე გამოშვებული კოლექციონერული საფოსტო მარკების, თაფლის და კუსტარული წარმოების პროდუქციის მიყიდვა. ვაჭრობა რთულდება იმით, რომ კუნძულს აქვს დაკლაკნილი რელიეფი და იქ არ არსებობს პორტი ან ასაფრენი ზოლი, ამის გამო ყველა ვაჭარი სარგებლობს დიდი ზომის ნავებით კუნძულთან ახლოს მცურავ გემთან მისაახლოვლებლად. ამინდის ხელშეწყობის პირობებში კუნძულს სტუმრობენ მკვლევრები.
ეკონომიკურად აქტიური მოსახლეობა შეადგენს 35 ადამიანს (2011 წლის მონაცემები). ყველა მოსახლისათვის 16-დან 65 წლამდე სავალდებულოა საზოგადოებრივი მუშაობა (ძირითადად ავტო გზების მოვლა-შენახვა).
კუნძულზე ელექტროენერგია გამომუშავდება გაზის და დიზელის ელექტროსადგურით.
ვალუტა — ახალზელანდიური დოლარი, ტოლია 100 ცენტის. არ არსებობს რაიმე დაწესებულება, რომელსაც შეუძლია ვალუტის გადაცვლა. საკრედიტო ბარათების და ტურისტული ჩეკების გამოყენებაც ასევე პრაქტიკულად შეუძლებელია.
1988 წლიდან უშვებენ პიტკერნის კუნძულების დოლარს, რომელიც ფაქტობრივად ბრუნვაში არაა.
კავშირგაბმულობა
კუნძულზე არის თანამგზავრული ტელეფონები. კუნძულელები ხშირად იყენებენ რადიოს. სამოყვარულო რადიოს საშუალებით ხდება კონტაქტებისა და ინფორმაციის გაცვლა გარე სამყაროსთან. ადამსტაუნში არსებობს უკაბელო ქსელი 128 კილო ბიტი. მოსახლეობას შეუძლია მოუსმინოს უცხოურ სადგურებს მოკლეტალღიან დიაპაზონში. უცხოური ტელეარხების ყურება შესაძლებელია თანამგზავრული ანტენების საშუალებით, ოჯახების უმრავლესობას აქვს DVD-პლეერები.
ტურიზმი
ტურიზმი დიდ როლს თამაშობს პიტკერნის მოსახლეობის ცხოვრებაში, რომელიც იძლევა ქვეყნის წლიური შემოსავლის 80 %-ს. ტურისტები დროს ატარებენ ადგილობრივ ოჯახებთან, სწავლობენ კუნძულის ისტორიას. ზოგიერთმა ოჯახმა არენდით ააშენა ცალკე სახლები ტურისტებისათვის. ყოველ წელს დაახლოებით ათი გემი შედის კუნძულზე რამდენიმე საათის განმავლობაში, რომელიც ადგილობრივ მოსახლეობას საშუალებას აძლევს მიიღოს შემოსავალი სუვენირების გაყიდვაში და საზღვრის გადაკვეთისას პასპორტში ბეჭდის ჩარტყმისას.
განათლება
განათლება უფასოა და სავალდებულოა 5-დან 16 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის. ბავშვები სწავლობენ ახალი ზელანდიის სასკოლო პროგრამის საფუძველზე. მასწავლებელს ნიშნავს გუბერნატორი ახალი ზელანდიის კვალიფიცირებული მასწავლებლებიდან. 2000 წელს კუნძულის ბავშვებმა გამოუშვეს წიგნი "ჩემი საყვარელი ადგილი პიტკერნზე".
სქოლიო
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიები კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები
კეროლ ბეკვიტი
კეროლ ბეკვიტი (დ. 10 ივლისი, 1945) — ამერიკელი ფოტოგრაფი, ავტორი და მხატვარი, რომელიც ცნობილია თავისი ფოტოჟურნალისტიკით. იგი ასახავს აფრიკის ძველ ტომობრივ კულტურებს, განსაკუთრებით ავსტრალიელ ფოტოგრაფ ანჯელა ფიშერთან პარტნიორობით. ბეკვიტმა და ფიშერმა გამოსცეს 14 წიგნი და მათი ფოტოები გამოქვეყნდა ჟურნალებში: National Geographic, Natural History, African Arts, The Observer Magazine, Time, Life, Vogue, Marie Claire და Elle.
ისინი აგრძელებენ გამოფენებსა და ლექციებს გალერეებსა და მუზეუმებში მთელს მსოფლიოში, მათ შორის ამერიკის ბუნების ისტორიის მუზეუმში და ნიუ იორკის მკვლევართა კლუბში, ვაშინგტონის სმითსონის ინსტიტუტში, და სამეფო გეოგრაფიულ საზოგადოებაში, ლონდონში. მათ ასევე იმუშავეს ოთხ ფილმზე აფრიკული ტრადიციების შესახებ. ერთად მიიღეს მრავალი ჯილდო, მათ შორის გაეროს ბრწყინვალების ჯილდო, სამეფო გეოგრაფიული საზოგადოების ჩერი კერტონის მედალი, ენისფილდ-ვოლფის ორი ჯილდო, ლოუელ ტომასის ჯილდო და WINGS WorldQuest-ის ჯილდო.
ადრეული წლები
კეროლ ბეკვიტი დაიბადა ბოსტონში, მასაჩუსეტსში, სადაც სწავლობდა სახვითი ხელოვნების მუზეუმის სკოლაში და გუჩერ კოლეჯში, მერილენდში. ფერწერისა და ფოტოგრაფიის ხარისხის მიღების შემდეგ, მოიგო სამოგზაურო სტიპენდია ბოსტონის მუზეუმიდან, რამაც მას საშუალება მისცა პირველად ემოგზაურა სხვა ქვეყნებში.
მან შვიდი თვე გაატარა იაპონიაში, ცხოვრობდა ძენის ტაძარში და სწავლობდა კალიგრაფიულ მხატვრობას. მან განაგრძო მოგზაურობა სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიასა და ახალ გვინეაში, სადაც შეესწრო „სინგ-სინგს“, 90000 მთიელი მეომრის შეკრებას ჰაგენის მთაზე. იგი კანოეთი ავიდა ჩამბრის ტბებზე. ამ გამოცდილებას მან უწოდა „ერთ-ერთი ყველაზე მშვენიერი და განმავითარებელი მოვლენა ჩემს ცხოვრებაში.“
მისი პირველი მოგზაურობა აფრიკაში იყო 1973 წელს, როდესაც იგი მიიწვიეს შობის გასატარებლად მეგობართან, კენიაში. ბეკვიტმა იყიდა 45-დღიანი ორმხრივი ბილეთი და იქ რვა თვე დარჩა. ის შეხვდა მასაის ხალხს, რომლებმაც მიიწვიეს ქალთა წინადაცვეთის ცერემონიაზე. რიტუალით გაოგნებულმა, გადაწყვიტა მეტი დრო გაეტარებინა მასაის ტომთან.
კარიერა
ბეკვიტის პირველი მნიშვნელოვანი თანამშრომლობა იყო ტეპილიტ ოლე საიტოტისთან, ანთროპოლოგთან და ყოფილ მასაის მეომართან, რომელიც მან გაიცნო ბოსტონში მისი ერთ-ერთი ფერწერული გამოფენის დროს. მათი თანამშრომლობის შედეგად შეიქმნა წიგნი მასაი (აბრამსი, 1980). იგი ასევე თანამშრომლობდა ანთროპოლოგ მარიონ ვან ოფელენთან, რათა გამოეცა ნიგერის მომთაბარეები (აბრამსი, 1983), მონოგრაფია ვოდააბეს მესაქონლეობის კულტურის შესახებ. მიუხედავად იმისა, რომ მას არ ჰქონია ფორმალური ტრენინგი ანთროპოლოგიაში, როგორც მარტო მუშაობით, ისე სხვა ანთროპოლოგებთან თანამშრომლობით, როგორებიცაა საიტოტი, ვან ოფელენი და ლინდა დონელი-რეიდი, მან „შეძლო აეთვისებინა ინტერვიუს ტექნიკები, ესწავლა როგორი სახის კითხვები დაესვა, რათა შეესწავლა ტრადიციული აფრიკული ცხოვრების მრავალი ასპექტი.”
ანჯელა ფიშერთან თანამშრომლობა
ბეკვიტმა პირველად გაიგო ანჯელა ფიშერის შესახებ ფიშერის ძმის, საიმონის მეშვეობით, 1974 წელს, მასაის მიწებზე დირიჟაბლით გასეირნებისას. ისინი შეხვდნენ ფიშერის ტრადიციული აფრიკული სამკაულების გამოფენაზე ნაირობიში, სადაც აღმოაჩინეს, რომ იზიარებდნენ გატაცებას ტრადიციული აფრიკული კულტურების დოკუმენტაციისადმი. ერთ კვირაში ისინი უკვე ერთად იღებდნენ მასაის მეომრების ცერემონიას.
სამ ათწლეულზე ხანგრძლივი თანამშრომლობის განმავლობაში მათ შექმნეს აფრიკული კიდობანი (აბრამსი, 1990), აფრიკული ცერემონიები (აბრამსი, 1999), პასაჟები (აბრამსი, 2000), სურმა (2002), კარო (მაღალი ექსპერიმენტული, 2002), მასაი, ჰიმბა, ჰამარი, აფრიკის სახეები (აბრამსი, 2004), ლამუ: კენიის მოჯადოებული კუნძული (აბრამსი, 2009) და დინკა (აბრამსი, 2010). ისინი 2011 წლის ინფორმაციით, მუშაობდნენ სხეულის ხატვის ხელოვნების პან-აფრიკული კვლევის დასრულებაზე წიგნისთვის, სახელწოდებით აფრიკა: საღებავის სული, ასევე აფრიკული ცერემონიების მესამე და ბოლო ინსტალაციაზე, სახელწოდებით African Twilight, რომლის გამოსვლაც დაგეგმილი იყო 2013 წელს. ბეკვიტი ცხოვრობს ნიუ-იორკში და ფიშერი ლონდონში.
სქოლიო
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალები კატეგორია:ამერიკელი მოგზაურები კატეგორია:ამერიკელი ფოტოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი კატეგორია:ფოტოგრაფები
დავით II (მრავალმნიშვნელოვანი)
დავით II შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
მელქისედეკი (ხაჩიძე)
ეპისკოპოსი მელქისედეკი (ერისკაცობაში — არკადი აბესალომის ძე ხაჩიძე; დ. 25 აპრილი, 1975, ოძისი, ხაშური) — მარგვეთისა და უბისის ეპარქიის ეპისკოპოსი. ანგელოზის დღე – 14 ოქტომბერი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი
ბრილის ღვთისმშობლის ეკლესია
მინი|მარჯვნივ|300პქ| ბრილის ღვთისმშობლის ეკლესია აღდგენის შემდეგ ჯაბა ლაბაძის ფოტო ბრილის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბრილის ჩრდილოეთით 2 კილომეტრში, დიდი წიფლისა და ნამყენების ღელეების მაღალ წყალგამყოფ სერზე, ციხის დანგრეული გალავნის აღმოსავლეთ კიდეში.
ეკლესია სტილისტური ნიშნებით თარიღდება IX –X საუკუნით. ეკლესია დაზიანებულია: დანგრეულია კამარა, კონქისა და ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი, სამხრეთ კედელი აფსიდის მხართან, ამოცვენილია საპირე ქვების დიდი ნაწილი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა (შემორჩენილია არქიტრავის ბუდეები). ეკლესია დარბაზულია (6,2x5 მეტრი), ნაგებია კარგად გათლილი ქვიშაქვის კვადრებით, ჰორიზონტალური ნაკერების სწორხაზოვნება მკაცრადაა დაცული. ეკლესიის აფსიდის ნაწილი გალავნის სწორკუთხა შვერილზეა აგებული, ხოლო დასავლეთის მონაკვეთი, რომელიც გალავნის შიგნითაა მოქცეული, ქვიშაქვის ერთსაფეხურიან ცოკოლზე დგას. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ოდნავ ნალისებრი აფსიდის ღერძზე გაჭრილია დაბალი თაღის გადახურული სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს თითო მცირე სწორკუთხა ნიშია. ჩრდილოეთით შემორჩენილია საკურთხევლის კონქის თაღის თაროთი და შეწყვილებული ლილვით შედგენილი იმპოსტი. თითო თაღოვანი სარკმელი სამხრეთის და დასავლეთის კედლებშია. დარბაზის გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრებით გაყოფილია ორ ნაწილად. შემორჩენილია სამხრეთის პილასტრი და თაროთი და ორი შეწყვილებული ლილვით შედგენილი იმპოსტი. თითო თაღოვანი სარკმელი სამხრეთის და დასავლეთის კედლებშია. დარბაზის გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრებით გაყოფილია ორ ნაწილად. შემორჩენილია სამხრეთის პილასტრი და თაროთი და ორი შეწყვილებული ლილვით შედგენილი იმპოსტი. გრძივი კედლების ნაწილებიდან დასავლეთისა ორნახევარჯერ მეტია აღმოსავლეთისაზე და შემოფარგლულია კედლის დეკორატიული თაღით, რომელიც დაყრდნობილია პროფილირებულ კრონშტეინებზე. დარბაზის დასავლეთ კედლის შეკიდული საბჯენი თაღი ასეთივე კრონშტეინებს ეყრდნობა.
ეკლესიის სამხრეთის ფასადზე გრეხილი ლილვით მოჩარჩოებული თაღოვანი სარკმელია. შესასვლელი თაღოვან შეღრმავებაშია. მისი მოჩუქურთმებული საპირის მხოლოდ ნაწილია შემორჩენილი. ეკლესიის შესავლელთან აღმოჩენილ იქნა ქვიშაქვის ფრაგმენტი ასომთავრული წარწერით, რომელიც პალეოგრაფიული ნიშნებით IX-X საუკუნით თარიღდება. ფრაგმენტი ინახება ხაშურის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
პედრო-გუალის მუნიციპალიტეტი (მირანდა)
პედრო-გუალი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მირანდას შტატში.წარმოადგენს მირანდას შტატის 21 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 925 კმ². 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით პედრო-გუალის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 23 870 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 19,4 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. მთავარი ქალაქია კუპირა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მირანდას შტატის მუნიციპალიტეტები
Rhytidoponera hilli
Rhytidoponera hilli — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rhytidoponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გარაგაი
250px|მინიატიურა|გარაგაის ტაძრის ბარელიეფები გარაგაი (Garagay) — ჩავინის კულტურის არქეოლოგიური ძეგლი პერუში. მდებარეობს მდინარე რიმაკის ხეობაში, ლიმის საქალაქო ზონაში.
გარაგაის შესწავლაში დიდი წვლილი მიუძღვის არქეოლოგ როჯერ რავინიესს, რომელიც ძეგლს 1975 წელს იკვლევდა.
პრობლემას წარმოადგენს ძეგლის დაცვა, რაც შესაბამისი უწყებების მხრიდან უყურადღებობის ბრალია. გარაგაის საფრთხეს უქმნის კლიმატის ცვლილება და ინდივიდუალური ბარბაროსული აქტები. ბოლო პერიოდში მის ტერიტორიაზე მდებარეობდა აგურის ქარხანა, ამის შემდეგ კი უძველესი არქეოლოგიური ძეგლი მაღალი ძაბვის გადამცემი ბოძების საყრდენს წარმოადგენდა. 1985 წლის 12 აგვისტოს, არქეოლოგიურ ზონაში შეიჭრა 850 უსახლკარო ოჯახი და დროებითი საცხოვრებლები მოაწყვეს. იძარცვებოდა მონუმენტიც. მათი გასახლების ყოველი მცდელობა უშედეგოდ დასრულდა.
მონუმენტი სამი მთავარი ობიექტისაგან შედგება. ფორმით ისინი ასო P-ს ჰგავს და ჩამწკრივებულია დიდი მოედნის გარშემო. ნაგებობათა ასეთი განლაგება დამახასიათებელი იყო პერუს ცენტრალური სანაპირო ზოლისთვის, ძვ. წ. მეორე ათასწლეულში. ცენტრალურ ტაძარზე შეიმჩნევა მცირე რაოდენობის ბარელიეფი-ნახატები, მათ შორის გამოსახულნი არიან ადამიანები და ცხოველები.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ხრუდიმის რაიონი
ხრუდიმი (ჩეხ. Okres Chrudim) — რაიონი პარდუბიცეს მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი ხრუდიმი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1032,66 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 99 262 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 104 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
ბრიზეიდა
ბრიზეიდა არის ბრიზევსის ქალიშვილი. ბრიზევსის ქალაქის დანგრევისა და ქმრის სიკვდილის შემდეგ ბრიზეიდა ტყვედ ჩაუვარდა აქილევსსა და მის მეომრებს. აქილევსს აგამემნონმა წაართვა ბრიზეიდა. სწორედ ეს გახდა აქილევსის აგამემნონთან წაჩხუბების ე. წ. „აქილევსის რისხვის“ მიზეზი. აგამემნონმა აქილევსს ხელუხლებლად დაუბრუბა ბრიზეიდა.
რადიო...
რადიო... — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი. აღნიშნავს:
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
ინდური მითოლოგია
მინი|[[ვიშნუს ათი ავატარი]] ინდუსთა ღმერთების მითოლოგია — ერთ–ერთი უმდიდრესი მითოლოგია მსოფლიოში. რთული ბუნება ისეთი დიდი ღმერთებისა, როგორიცაა შემოქმედი ბრაჰმა, მხსნელი ვიშნუ და გამანადგურებელი შივა. შემოქმედებით, თავგადასავლებითა და რომანტიკით აღსავსე მრავალ მითშია გათამაშებული. ამ მითებში თავად ინდუიზმის დახვეწილი და კეთილშობილური სულია განსახიერებული. ღმერთებს მრავალი ინდური ტექსტი ასხამს ხოტბას და ზოგი მათგანი, მაგალითად, რიგ ვედა, ძალზე გრძელია. ეს ტექსტი, ახ.წ. XIX საუკუნის ბოლოდან "შრი ბჰაგავატა პურანა", იმ ვედების ბოლოდროინდელი ვერსიაა, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში იწერებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
Lista postaci z mitologii indyjskiej
ნიტრიის მონასტერი
მონასტერი დააარსა წმინდა ამონმა დაახლ. 325-330 წლებში. ქრისტიანი მომლოცველები ახლომდებარე ქალაქ ალექსანდრიიდან დიდი რაოდენობით სტუმრობდნენ ნიტრიას. სამონასტრო ცხოვრება ნიტრიაში შენელდა V-VI საუკუნეებში და VII საუკუნის შუა ხანებში საერთოდ გაქრა.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის არქეოლოგიური ძეგლები
Rhytidoponera impressa
Rhytidoponera impressa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rhytidoponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბაალი (პიესა)
ბაალი — გერმანელი მოდერნისტი დრამატურგის, ბერტოლტ ბრეხტის მიერ დაწერილი პირველი სრული სიგრძის პიესა. პისა არის უსაქმური ახალგაზრდის შესახებ, რომელიც რამდენიმე ქალთან აქვს რომანი და, სულ მცირე, ერთი მკვლელობა აქვს ჩადენილი. პიესა დაიწერა 1918 წელს, როდესაც 20 წლის ბრეხტი მიუნხენის უნივერსიტეტის სტუდენტი იყო. პიესა წარმოადგენს ერთგვარ პასუხს დრამატურგის ჰანს იოსტის (რომელიც მალედვე ნაცისტი გახდა) პიესაზე - მარტოსული (გერმ. - Der Einsame).
პოსო-დე-ურამა
პოსო-დე-ურამა (Pozo de Urama) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14 კმ². მოსახლეობა — 23 კაცი (2020 წ.).
ბაალი (პიესა)
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერტოლდ ბრეხტის პიესები
პოსო-დე-ურამა
სქოლიო
კატეგორია:პალენსიის მუნიციპალიტეტები
კამამუ
კამამუ (Camamu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 160 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 885.195 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.72 კმ²-ზე.
პლასის მუნიციპალიტეტი
პლასა — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მირანდას შტატში. წარმოადგენს მირანდას შტატის 21 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 180 კმ². 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით პლასის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 208 663 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 1.159 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. მთავარი ქალაქია გუარენასი.
როჯერ ტეილორი
როჯერ მედოუზ-ტეილორი (Roger Meddows Taylor; დ. 26 ივნისი, 1949, კინგს-ლინი, გაერთიანებული სამეფო) —  ბრიტანელი მუსიკოსი, კომპოზიტორი, მულტი-ინსტრუმენტალისტი და მომღერალი. ყველაზე მეტად იგი ცნობილია როგორც ბრიტანული როკ-ჯგუფ Queen-ის დრამერი და თანმხლები ვოკალისტი. როგორც დრამერი იგი ცნობილია მისი უნიკალური ხმით და ითვლება 1970-80 წლების ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან როკ დრამერად. როგორც კომპოზიტორი, ტეილორი მის ჯგუფს სიმღერებით მათი პირველივე ალბომებიდან ამარაგებდა - სულ ცოტა - ერთი სიმღერით თითო ალბომში.
ახალგაზრდობაში როჯერი ხშირად მღეროდა საკუთარი სიმღერების მთავარ პარტიას. ტეილორს დაწერილი აქვს ჯგუფის ოთი ჰიტი - Radio Ga Ga, A Kind of Magic, The Invisible Man და These Are the Days of Our Lives. იგი უკრავს უამრავ ინსტრუმენტზე გიტარის, ბასის და სინთეზატორის ჩათვლით. უკანასკნელ სოლო ალბომზე მხოლოდ იგი მღეროდა და უკრავდა ყველა ინსტრუმენტზე.
1980-იან წლებში ტეილორმა Queen-თან პარალელურად შექმნა ჯგუფი The Cross, სადაც იგი იყო ვოკალისტი და რითმ - გიტარისტი.
2005 წელს გაერთიანებულ სამეფოში, Planet Rock Radio -ს მიერ ჩატარებულ გამოკითხვაში არჩეულ იქნა მე-8 დრამერად კლასიკური როკ-მუსიკის ისტორიაში. „The Sunday Times“ ინფორმაციით კი იგი 2009 წლისთვის ფლობდა 65 მილიონ ფუნტს.
დავით I (მრავალმნიშვნელოვანი)
დავით I შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Stat Quo
სტენლი ბენტონი (დ. 14 ივლისი, 1979), ცნობილი როგორც Stat Quo — ამერიკელი რეპერი, მუსიკალური პროდიუსერი, სიმღერების ავტორი, და მეწარმე.
სტენლი ბენტონი დაიბადა თომასვილ-ჰაიტსში, ატლანტასთან ახლოს, გრედის მემორიალურ საავადმყოფოში. ადრეულ ასაკში ცხოვრობდა მშობლებთან ერთად. 12 წლის ასაკში დაიწყო ფრისტაილების შესრულება. შემდეგ დედამისმა უყიდა მაგნიტოფონი და ბიჭუნამ საკუთარი რეპის ჩაწერა დაიწყო. 1997 წელს სერიოზულად იყო დაინტერესებული რეპით, მაგრამ ყურადღება გაამახვილა განათლებაზე. ჩააბარა ფლორიდის უნივერსიტეტში, რომელიც 2000 წელს დაამთავრა ეკონომიკისა და საერთაშორისო ბიზნეს სფეროს განხრით. იგი სამართლის დაუფლებაზე ფიქრობდა, სანამ რეპერი Scarface გაამხნევებდა. უკანასკნელის ძალისხმევით ბენტონი რეპით პროფესიონალურად დაკავდა. 2003 წლის თებერვალში გამოსცა პირველი ჩანაწერის Underground Atlanta Mixtapes-ის სერიიდან და მიიქცია Aftermath Entertainment-ის Mel-Man-ის ყურადღება. მან რეპერი მიიწვია სტუდიაში Record One, სადაც ბენტონმა Dr. Dre გაიცნო. იმავე საღამოს ჩაიწერა „The Future“, რომელიც მოხვდა Underground Atlanta Mixtapes-ის მეორე ნაწილში. უკანასკნელი უკვე ემინემის ზედამხედველობით შეიქმნა და ბენტონს მოუპოვა კონტრაქტი Shady Records-თან და Aftermath Entertainment-თან.
50 Cent-ის შემდეგ Stat Quo იყო მეორე და ერთადერთი შემსრულებელი, რომელიც Shady Records-ზეც და Aftermath Entertainment-ზეც კონტრაქტს ფლობდა. იგი Dr. Dre-ს და ემინემის ახალ პროტეჟედ იქცა. სადებიუტო ალბომი Statlanta უნდა გამოეცა ამ ლეიბლებზე, მაგრამ, სამივე წარუმატებელი აღმოჩნდა. იგი საბოლოოდ 2010 წლის 13 ივლისს Sha Money XL-ის კუთვნილ Dream Big Ventures-ზე გამოვიდა. Stat Quo-მ განაგრძო კარიერა პროდიუსერის და თანაავტორის სახით, აგრეთვე სხვა ალბომების გამოცემით და საკუთარი ლეიბლით Blood Money Entertainment, რომელიც რეპერ The Game-თან ერთად დააარსა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი რეპერები კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი
ჯენერალ ელექტრიკის შენობა
ჯერენალ ელექტრიკის შენობა (GE Building) — არტ-დეკოს სტილის ცათამბჯენი როკფელერის ცენტრში, მიდთაუნ მანჰეტენზე, ნიუ-იორკი. 1988 წლამდე ცნობილი, როგორც არ-სი-ეი ბილდინგი (RCA Building), შენობა განთქმულია, მასში განთავსებული სატელევიზიო ქსელის NBC შტაბ-ბინით. 259 მ სიმაღლის 70 სართულის შენობა სიდიდთ მერვეა ნიუ-იორკში და 31-ე აშშ-ში.
კატეგორია:ნიუ-იორკის არქიტექტურა კატეგორია:მანჰეტენი კატეგორია:არტ-დეკო
Halicephalobus mephisto
Halicephalobus mephisto — გაეტან ბორგონისა და ტალის ონსტოტის მიერ 2011 წელს აღმოჩენილი ნემატოდების სახეობა. აღნიშნული ნემატოდი გამოავლინეს „ბეატრიქსისა“ და „დრიფონტეინის“ შახტებში (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა), ოქროს მოპოვების დროს ერთ-ერთ მადანში, 0.9 კმ, 1.3 კმ და 3.6 კმ სიღრმეებზე. ჭიების სიგრძე შეადგენს 0,52—0,56 მმ-ს.
ჭიები ბინადრობდნენ მცირეოდენ შეგუბებულ წყლებში, რომლის ტემპერატურა დაახლოებით 48°C შეადგენდა. ტალის ონსტოტმა აღნიშნა, რომ ძლიერ შეშფოთდა, როდესაც დაინახა ამ ჭიების მოძრაობა და განმარტა, რომ ისინი გამოიყურებოდნენ მოშავოდ, მომცროდ და მარდად. ნემატოდების ამ სახეობის აღმოჩენა მნიშვნელოვანია იმით, რომ 2011 წლამდე არც ერთი სხვა მრავალუჯრედიანი ორგანიზმი დედამიწის ზედაპირიდან არ ყოფილა შემჩნეული ამხელა სიღრმეზე (2 კილომეტრზე და მეტი).
Halicephalobus mephisto მაღალი ტემპერატურის მიმართ მყარია, გამრავლება უსქესო აქვთ, იკვებება მიწისქვეშა ბაქტერიებით. რადიონახშირბადის ანალიზის შედეგად მიწისქვეშა წყლების ასაკი, რომელშიაც აღნიშნული ჭიები ცხოვრობდნენ, შეადგენდა 3-დან 12 ათას წელს.
Halicephalobus mephisto-ს სიცოცხლისადმი ჰქონდათ მიდრეკილება ასევე ისეთ წყალში, სადაც ნახშირბადის ექსტრემალური დონე დაბალი იყო.
ნემატოდების ამ სახეობამ სახელწოდება მიიღო მეფისტოფელიდან გამომდინარე, რომელიც თქმულებაში ცნობილია როგორც ბოროტმექმედი სული, ე.ი. ბნელეთში მობინადრე.
ცნობილ სამეცნიერო ჟურნალში Nature - Halicephalobus mephisto შეყვანილ იქნა როგორც დედამიწაზე ყველაზე ღრმად მობინადრე მრავალუჯრედიანი ორგანიზმი.
სქოლიო
კატეგორია:ნემატოდები კატეგორია:ექსტრემოფილები
მაგნუს II ერიქსონი
მინი|მაგნუს II ერიქსონი მაგნუს II ერიქსონი, მაგნუს ერიქსონი (დ. 1316 — გ. 1 დეკემბერი, 1374) — შვედეთის მეფე, მაგნუს ლადულოსის შვილიშვილი.
სამი წლისას ნორვეგიის ტახტი ერგო სამკვიდროდ, თუმცა შვედეთის ტახტზე დასვეს. მაგნუსის მეფობისას ქვეყნის სალაროს დიდი ზარალი მიადგა მისი და კარის მკვიდრთა მდიდრული ცხოვრების შედეგად. 1338 წელს შვედურ არისტოკრატიას უკმაყოფილების ტალღამ გადაუარა, რაც განსაკუთრებული სიმწვავით ნორვეგიაში გამოვლინდა. სწორედ ნორვეგიაში 1343 წელს ტახტზე მისი ვაჟი ჰოაკინი აიყვანეს.
1344 წელს მაგნუსის მეორე ვაჟი შვედეთის ტახტის მემკვიდრედ აკურთხეს. მაგნუს II-მ ესტლანდიისა და ლივონიის ხელში ჩაგდება რამდენიმეჯერ სცადა, თუმცა უშედეგოდ. ნოვგოროდში გერმანელი ვაჭრების შევიწროვებამ მაგნუსს ჰანზელებთან შეტაკებები მოუტანა. მეფესა და ქალაქებს შორის შუამავლად ჰერცოგი ალბრეხტ მაკლენბურგი გამოდიოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:შვედეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1316 კატეგორია:გარდაცვლილი  1  დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1374
ჩიხორისი
ჩიხორისი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი. X საუკუნის ეკლესია ასპინძის მახლობლად. ნაგებია ადგილობრივი სუფთად გათლილი ქვით. ეკლესია დარბაზულია. შესასვლელები დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. კარ-სარკმლები შემკულია ჩუქურთმებით. კამარა პილასტრაზე ამოყვანილ საბჯენ თაღს ეყრდნობა.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
გონსალო იგუაინი
გონსალო ხერარდო იგუაინი (Gonzalo Gerardo Higuaín; დ. 10 დეკემბერი, 1987, ბრესტი, საფრანგეთი) — არგენტინელი ფეხბურთელი. მსოფლიოს 2014 წლის ვიცე-ჩემპიონი და კოპა ამერიკის ორგზის ფინალისტი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე.
ბიოგრაფია
იგუაინი ბრესტში დაიბადა. ის 3 წლის იყო, როდესაც იგუაინების ოჯახი საცხოვრებლად არგენტინაში დაბრუნდა. მას ბურთის თამაში ადრინდელი ასაკიდანვე შეუყვარდა და ფეხბურთზე მისვლაც გადაწყვიტა. 9 წლისა ის „რივერ პლეიტის“ საფეხბურთო სკოლაში აიყვანეს ძმა ფედერიკოსთან ერთად. იგუაინი თანდათან უფრო იხვეწებოდა, რივერის ახალგაზრდულ გუნდში არგენტინის იუნიორთა ჩემპიონატიც მოიგო და ამ ტურნირის საუკეთესო ბომბარდირიც გახდა. ახალგაზრდა ფეხბურთელის ასეთი წარმატებული თამაში „რივერის“ მწვრთნელებმაც შეამჩნიეს და გონსალო პირველ გუნდში გადაიყვანეს.
იგუაინის დებიუტი „რივერის“ რიგებში 2005 წლის 29 მაისს შედგა, „ხიმნასია ლა პლატას“ წინააღმდეგ. იგუაინი ძირითად შემადგენლობაში იყო და მატჩი თავიდან ბოლომდე ჩაატარა. მე-10 წუთზე საგოლე პასიც გააკეთა, თუმცა ეს მის გუნდს გასამარჯვებლად არ ეყო, „რივერი“ 1–2 დამარცხდა. იმ სეზონში იგუაინმა 4 მატჩი ჩაატარა, თუმცა გოლი არ გაუტანია.
მომდევნო სეზონი იგუანმა საკმაოდ კარგად დაიწყო, 2006 წლის 19 მარტს „ოლიმპოსთან“ მატჩში დუბლიც შეასრულა. ახალგაზრდა არგენტინელი დანიელ პასარელას ხელში მთლიანად გაიხსნა. სახელგანთქმულმა არგენტინელმა სპეციალისტმა იგუაინი 4 სხვადასხვა პოზიციაზე გამოსცადა, რომ მისთვის იდეალური სათამაშო ამპლუა ეპოვა, და საბოლოოდ ამდენი ცდას შემდეგ იგუაინს ადგილი მარცხნივ მიუჩინა. მარცხენა თავდამსხმელი, რომელიც საჭიროების შემთხვევაში ნახევარდაცვაშიც ნაყოფიერად იმოქმედებდა. სხვათა შორის, ჯერ კიდევ არგენტინაში თამაშისას, მას“არგენტინელ რობინიოს” ეძახდნენ. რობინიოს მსგავსად მასაც დიდებულად შეუძლია მარჯვნივ ასპარეზობა, თუმცა მარცხენა ფლანგზე ამჯობინებს თამაშს.
2006 წლის 8 ოქტომბერს მან მონაწილეობა მიიღო არგენტინულ სუპერკლასიკოში. ეს მატჩი 2 ფეხბურთელის დაპირისპირებად მოინათლა. ერთი მათგანი რივერის ლიდერი გონსალო იგუანი იყო, მეორე კი ბოკას წამყვანი ფებხურთელი — ფერნანდო გაგო. ამ უკანასკნელს მნიშვნელოვანი როლი უნდა შეესრულებინა იგუაინის განეიტრალებაში. გონსალომ მატჩში დუბლი შეასრულა და საგოლე გადაცემაც ჩაიწერა აქტივში. „ბოკა“ სეზონის მანძილზე პირველად დამარცხდა, რაშიც დიდი როლი სწორედ იგუაინმა შეასრულა. ამ მატჩის შემდეგ იგუაინმა არგენტინის ჩემპიონატში კიდევ 2 გოლი გაიტანა და მისით გრანდები დაინტერესდნენ. განსაკუთრებით „მილანი“ აქტიურობდა, რომელიც ახალგაზრდა, იმედისმომცემი თავდამსხმელის ყიდვით იყო დაინტერესებული. „ჩელსი“, „მანჩესტერი“, „ლაციო“, „მილანი“, „პარი სენ-ჟერმენი“ და „რეალი“, — გონსალომ არჩევანი მადრიდულ გუნდზე შეაჩერა.
რეალ მადრიდი
„რეალმა“ იგუაინი ზამთარში შეიძინა, 13 მილიონ ევროდ.
იგუანის დებიუტი პრიმერაში „სარაგოსას“ წინააღმდეგ შედგა, 2007 წლის 14 იანვარს. გონსალომ დიდებულად იასპარეზა. გარდა იმისა, რომ პირველივე მატჩში საგოლე გადაცემა გააკეთა, ფლანგებზე საკმაოდ აქტიურად მოქმედებდა და არც მეტოქე გუნდის მცველების მოტყუებას “ერიდებოდა”. განსაკუთრებით სტუმართა კაპიტანს, გაბრიელ მილიტოს გაუშრო სისხლი, რომელსაც 3-ჯერ ბურთი თავზე გადაუგდო და 2-ჯერ ფეხებს შორისაც გაუტარა.
იგუანმა რამდენიმე გადამწყვეტი გოლი გაიტანა მნიშვნელოვან მატჩებში, მათ შორის აღსანიშნავია „ატლეტიკოსთან“ და „ესპანიოლთან“ გატანილი გოლები.
2007 წლის ზაფხულში კი გუნდში ბერნდ შუსტერი მოვიდა, რომელმაც გუნდიდან ხოსე-ანტონიო რეიესი გაუშვა და არჩევანი იგუანის სასარგებლოდ გააკეთა. თუმცა აგვისტოში გერმანელმა სპეციალისტმა კვლავ მოითხოვა უმაღლესი კლასის გარემარბის გადაბირება და ფლორენ მალუდასა და რიკარდო კვარეზმას ტრანსფერების ჩაშლის შემდეგ, მადრიდელებმა არიენ რობენი გადაიბირეს.
მიმდინარე სეზონში იგუანი მოედანზე იშვიათად ჩნდება, თუმცა ერთი ასპექტი მაინც დახვეწა, - მას გოლები შედარებით მეტი რაოდენობით გააქვს: „ალმერიასთან“ შეცვლაზე, საკმაოდ ლამაზ სტილში გატანილი გოლი და მეორე გოლი „უელვასთან“ მატჩში, ასევე საკმაოდ ლამაზად, ვარდნაში. მიუხედავად ყველაფრისა, შუსტერი აცხადებდა, რომ იგუანს კვლავ ენდობოდა და ადრე თუ გვიან მას შანსს აუცილებლად მისცემდა.
სანაკრებო კარიერია
მაშინ როდესაც იგუანი რივერში ბრწყინავდა და არგენტინელებიც ახალი ვარსკვლავის ნაკრებში გამოძახების მოლოდინში იყვნენ, საფრანგეთის ნაკრების მწვრთნელი, რაიმონ დომენეკი სადღაც ფეხბურთელის ნათესავს შეხვდა და გაარკვია, რომ გონსალო საფრანგეთში იყო დაბადებული. შედეგად მომდევნო სანაკრებო შეხვედრაზე იგუანი საფრანგეთის ნაკრებში გამოიძახე. გონსალომ უარი განაცხადა საფრანგეთის ნაკრებში თამაშზე და აღნიშნა, რომ მხოლოდ არგენტინის ეროვნული გუნდის ფორმას მოირგებდა.
საკლუბო
1 იგულისხმება ასევე ესპანეთის სუპერთასი და იტალიის სუპერთასი.
ინდივიდუალური
რეკორდები
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:მადრიდის რეალის ფეხბურთელები კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკი არგენტინელები კატეგორია:ფრანგი არგენტინელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი
სიმონ-ბოლივარის მუნიციპალიტეტი (მირანდა)
სიმონ-ბოლივარი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, მირანდას შტატში. წარმოადგენს მირანდას შტატის 21 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 131 კმ². 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სიმონ-ბოლივარის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 42 803 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 243,8 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. მთავარი ქალაქია სან-ფრანსისკო-დე-იარე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მირანდას შტატის მუნიციპალიტეტები
Just Be
Just Be — ტიესტოს მეორე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2004 წლის აპრილს. ალბომში შესული სიმღერების ვოკალებს ასრულებენ: BT, კირსი ჰავკშოუ და მეთიუ ჰეილსი. ასევე ალბომში არის Adagio for Strings-ის სამუელ ბარბერსის ვერსია. ალბომის სინგლებია Love Comes Again, Traffic, Just Be და Adagio for Strings
Just Be
ვოკალი - BT ვოკალი - ჯოანა ლოიდი ვოკალი - მითიუ ჰეილსი ვოკალი - კირსტი ჰავკშოუ ვოკალი - კირსტი ჰავკშოუ
Bonus Disc Avex Asia Inc.
რადიო მონტაჟი ორიგინალური მიქსი მაქს წალდერის რემიქსი დიჯეი მონტანას მონტაჟი რადიო მონტაჟი მარკ ნორმანის რემიქსი დიჯეი რიჩარდის & ჯონი ბესის რემიქსი === Limited Edition DVD Kontor Records === დიჯეი მონტანას სრული ხანგრძლივობის მონტაჟი
სქოლიო
კატეგორია:ტიესტოს ალბომები კატეგორია:2004 წლის ალბომები
Rage Against the Machine
Rage Against the Machine, აგრეთვე ცნობილი როგორც RATM — რეპ-მეტალ ჯგუფი კალიფორნიიდან. ჩამოყალიბდა 1991 წელს. ჯგუფში შედიან: ზაკ დე ლა როჩა (ვოკალი), ტომ მორელო (გიტარა), ტიმ კომერფორდი (ბას გიტარა) და ბრედ უილკი (დასარტყმელი საკრავები). ჯგუფის სიმღერების ძირითადი ავტორია დე ლა როჩა. ისინი გამოირჩევა პოლიტიკურ-სოციალური პათოსით და შინაარსით. ხოლო ჯგუფის მუსიკა წარმოადგენს მეტალის, ჰიპ ჰოპის, პანკის, ფანკისა და ალტერნატიული როკის აღრევას.
2000 წელს დე ლა როჩამ დატოვა კოლექტივი, მაგრამ კრის კორნელის დახმარებით ჯგუფმა გარკვეული დროის მანძილზე კვლავ იარსება, თუმცა უკვე Audioslave-ის სახით. 2007 წელს, ზეკის დაბრუნების შემდეგ, კოლექტივი დაუბრუნდა აქტიურ შემოქმედებით ცხოვრებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:2000 წელს დაშლილი ჯგუფები
რეკენა-დე-კამპოსი
რეკენა-დე-კამპოსი (Requena de Campos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13 კმ². მოსახლეობა — 22 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:პალენსიის მუნიციპალიტეტები
სომხეთის საკითხი
მინი|285x285პქ|1895 წელს შექმნილი ბრიტანული კარიკატურა, სახელწოდებით „ჯონ ბულის დილემა“, რომელიც გამოხატავს ბრიტანეთის დაინტერესებას თურქების მხრიდან სომხების შევიწროვებასთან დაკავშირებით სომხეთის საკითხი (Armenian question) — 1878 წლის ბერლინის კონგრესზე არსებული დებატები იმის თაობაზე, თუ რა ღონისძიებები უნდა გატარებულიყო ოსმალეთის იმპერიაში მცხოვრები სომხების საშველად. ეს ტერმინი პოპულარობით სარგებლობდა დიპლომატიურ წრეებსა და მსოფლიო პრესაში. სომხეთის საკითხი უფრო კონკრეტულად ეხებოდა სომხების დაცვასა და გადარჩენას მეზობელი თურქული და ქურთული ეთნიკური უმრავლესობებისაგან. სომხეთის საკითხი 1877-1914 წლებში არსებობდა. უკვე 1915 წელს ერთიანობისა და პროგრესის კომიტეტის ხელმძღვანელობამ, ოსმალეთის იმპერიაში მოწყობილი სომხების გენოციდის გამო, გადაწყვიტა დაესრულებინა ეს საკითხი.
სომხეთის საკითხი
მარცხნივ|მინი|270x270პქ|სომხებით დასახლებული ექვსი ვილაიეთი ოსმალეთის იმპერიაში სომხების უმეტესობა ოსმალეთის იმპერიის რუსეთთან მოსაზღვრე პროვინციებში ცხოვრობდა. ადრიანოპოლის ზავით ოსმალეთმა ახალქალაქისა და ახალციხის მხარეები რუსეთს დაუთმო, რითაც უამრავი სომეხი მოექცა რუსეთის მხარეს და კიდევ 25,000-მდე თავისი ნებით გადასახლდა ამ რეგიონში. ამის შემდეგ სომხებმა პრორუსული გეზი აიღეს და რუსეთის იმპერია, როგორც უსაფრთხოების უკანასკნელი გარანტი, ისე მიიღეს.
საზღვრებთან მცხოვრები სომხები, რომლებიც აგრესიული მეზობელი ხალხებისაგან მუდმივი დევნისა და შევიწროვების პირობებში ცხოვრობდნენ, რუსულ ჯარებს ზეიმით ხვდებოდნენ, როგორც გამანთავისუფლებლებს. 1878 წლის იანვარში კონსტანტინოპოლის სომეხთა პატრიარქმა ნერსეს II-მ თხოვნით მიმართა რუსეთის მთავრობას, რათა დარწმუნებული ყოფილიყო, რომ შემდეგ საერთაშორისო კონგრესზე იგი საკითხს დასვამდა სომხების თვითმმართველობასთან დაკავშირებით.
1878 წლის მარტში, რუსეთ-ოსმალეთის ომის დასრულების შემდეგ, ნერსეს II-მ საჩივარი წარადგინა თურქების მხრიდან სომხებთან შეუსაბამოდ მოპყრობაზე, რომელშიც იგი საუბრობდა „მიწების უკანონოდ მიტაცებაზე, ქალებსა და ბავშვებზე ძალადობაზე, ქონების გადაწვაზე, გაუპატიურებებსა და მკვლელობებზე“. ამით პატრიარქმა დაარწმუნა რუსები, რომ სან-სტეფანოს ხელშეკრულებაში 16-ე პუნქტად შეეტანათ, რითაც რუსეთის იმპერიამ ოსმალეთის იმპერიის აღმოსავლეთ პროვინციებში მცხოვრებ სომხებზე აიღო მეურვეობა და მოახდინა მისი ოკუპაცია. მინი|307x307პქ|ბერლინის კონგრესი ამას მოჰყვა ის, რომ 1878 წლის ივნისში დიდმა ბრიტანეთმა გააპროტესტა რუსეთის მიერ ამხელა ტერიტორიების მიტაცება. ბრიტანელებმა სხვა დიდ და წამყვან სახელმწიფოებზე ზეწოლის გზით იმავე წელს მოაწყვეს ბერლინის კონგრესი, რომელზეც სერიოზულად დაისვა აღმოსავლეთის საკითხი, რასაც უნდა მოჰყოლოდა რუსეთ-ოსმალეთის ახალი და ზუსტი საზღვრის გავლება.