cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბონეირი
სქოლიო
კატეგორია:ბონეირი კატეგორია:კარიბის ნიდერლანდები კატეგორია:ნიდერლანდების კუნძულები ბონეირი კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის კუნძულები ბონეირი კატეგორია:მცირე ანტილის კუნძულები კატეგორია:კუნძულოვანი სახელმწიფოები კატეგორია:კარიბის ქვეყნები
შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი
საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი — დარგობრივი ტიპის უნივერსიტეტი, რომელიც მიზნად ისახავს კულტურის მართვის და ხელოვნების საშემსრულებლო თუ გამოყენებით დარგებში კვალიფიციური კადრების მომზადებას; ინტერდისციპლინარული ხასიათის სასწავლო გეგმების განვითარებას.
ისტორია
1923 წლის 10 ოქტომბერს საქართველოს სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო კომისართა საბჭოს დადგენილებით (ოქმი N31) დაარსდა სასცენო ხელოვნების ინსტიტუტი. თუმცა ინსტიტუტი აკაკი ფაღავას სტუდიის ბაზაზე შეიქმნა, ეს უკვე თვისობრივად ახალი სტრუქტურა — სახელმწიფო დაწესებულება იყო. ამ პერიოდიდან სასცენო განათლებაზე სახელმწიფო იწყებდა ზრუნვას.
საწყის ეტაპზე ინსტიტუტში მოღვაწეობდნენ: აკაკი ფაღავა (რექტორი), კოტე მარჯანიშვილი, სანდრო ახმეტელი, ნიკო შიუკაშვილი, ივანე ჯავახიშვილი, დიმიტრი უზნაძე, კონსტანტინე გამსახურდია, გრიგოლ რობაქიძე.
1926 წელს ინსტიტუტი დაიშალა. მის მაგივრად რუსთაველისა და მარჯანიშვილის თეატრებთან შეიქმნა დრამატული სტუდიები. სახკინმრეწვთან კი კინოსამსახიობო კურსები. 1939 წელს აკაკი ხორავას თაოსნობით, (რომელიც 1923 წელს შექმნილი ინსტიტუტის კურსდამთავრებული იყო) ისევ აღდგა თეატრალური ინსტიტუტი.
აღდგენის დღიდან თეატრალური ინსტიტუტი განუხრელად იზრდებოდა. წარმოიქმნა ახალი კადრები და განყოფილებები. 1940 წელს ინსტიტუტში არსებობდა შემდეგი კათედრები: ხელოვნებათმცოდნეობის, მსახიობის ოსტატობის, რეჟისურის, ენისა და ლიტერატურის, მარქსიზმ-ლენინიზმის, 1941 წელს გაიხსნა თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1949 წელს შეიქმნა მეტყველების კათედრა და სასცენო მოძრაობის კათედრა. 1956 წელს სამსახიობო ფაკულტეტს შეემატა მუსიკალური განყოფილება. 1958 წელს დაარსდა მუსიკალური კომედიის კათედრა. ამავე წელს ინსტიტუტმა გამოუშვა პირველი აფხაზური ჯგუფი, 1964 დაღესტნისათვის მომზადდა სამსახიობო კადრები. 1965 წელს დაარსდა სარეჟისურო-საბალეტმეისტერო განყოფილება. 1967 წელს ინსტიტუტმა გამოუშვა ჯგუფი რუსული თეატრისათვის. 1970 წელს პირველად გამოიცა სამეცნიერო ნაშრომების კრებული „თეატრმცოდნეობითი ძიებანი“. ამავე წელს შეიქმნა თეატრისა და კინოს ისტორიისა და თეორიის კვლევითი სამეცნიერო სექტორი. 1972 წელს გაიხსნა კინომცოდნეობის ფაკულტეტი და ტელე-სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1973 წელს შეიქმნა სოციოლოგიის კაბინეტი. 1971 წელს მსახიობის ოსტატობის და რეჟისურის კათედრა ორად გაიყო. იმავე წელს დაარსდა კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი. 1975 წელს ორგანიზებულ იქნა სასწავლო კინოსტუდია.
1983 წელს გაიხსნა დიმიტრი ალექსიძის სახელობის სასწავლო თეატრი. 1978-1986 წლებში ტარდებოდა სტუდენტთა და ახალგაზრდა კინემატოგრაფისტთა ფესტივალი „ამირანი“. 1989 წელს მარქსიზმ-ლენინიზმის ისტორიის საგანი შეიცვალა, საზოგადოებრივ-მეცნიერებათა საგნით. 1989 წლიდან კინოფაკულტეტის სტუდენტები სისტემატურად მონაწილეობდნენ მიუნხენის უმაღლესი კინოსასწავლებლების ფესტივალზე. 1991 წელს სამეცნიერო-პედაგოგიური კადრების მოსამზადებლად გაიხსნა ასპირანტურა-სტაჟირების განყოფილება. 1992 წელს შეიქმნა სახვითი ხელოვნების კათედრა.
სტრუქტურა და მართვა
1992 წელს ინსტიტუტს სახელი შეეცვალა და იწოდა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტად. 1993 წელს დაარსდა კინოს ისტორიისა და თეორიის კათედრა. 1993 წელს ინსტიტუტის სამეცნიერო სისტემაში განხორციელდა სტრუქტურული ცვლილებები რის შედეგადაც სამეცნიერო კვლევითი განყოფილება შემდეგი დანაყოფებით დაკომპლექტდა :
1999 წელს შეიქმნა საავტორო ტელევიზიის კათედრა. ამავე წელს დაფუძნდა სტუდენტთა და ასპირანტთა კავშირი. 2001 წელს დაარსდა ლიტერატურული თეატრი.
2005 წელს თეატრის და კინოს უნივერსიტეტში დაიწყო რეფორმების განხორციელება, განხორციელდა რიგი სტრუქტურული ღონისძიებებისა, აგრეთვე სასწავლო-შემოქმედებითი პროცესის რეორგანიზება, უნივერსიტეტის ტექნიკური აღჭურვა.
2005 წლის 12 მარტს რექტორად აირჩიეს პროფესორი გიორგი მარგველაშვილი. დღეისათვის საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები და პედაგოგები, მოღვაწეობენ საქართველოში არსებულ ყველა თეატრში, კინოსტუდიასა და ტელეკომპანიაში. ამ გზით უნივერსიტეტში წარმოშობილი იდეები, ტენდეციები, მიმართულებები, სტილური, ჟანრული და თემატური ძიებები თავისებურ განვითარებას პოულობს ერთიან ქართულ კულტურულ სივრცეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის უნივერსიტეტები *
ბუდიზმის სკოლები
ბუდიზმის სკოლები სხვადასხვანაირად კლასიფიცირდება. ძირითადად ყოფენ თერავადა (აგრეთვეა ცნობილია სახელით - „ჰინაჲანა“, რაც ბევრისთვის დამამცირებლად ითვლება) და მაჰაჲანა მიმდინარეობებად. ზოგი მეცნიერის კლასიფიკაციაში მაჰაიანა გახლეჩილია მაჰაიანად და ვაჯრაიანად (ვაჯრაჲანა აგრეთვე მოიცავს იაპონურ შინგონის სკოლას).
კლასიფიკაცია
thumb|250პქ|რუკაზე ნაჩვენებია [[ბუდიზმის სამი ძირითადი მიმართულება]] მაკმილანის რელიგიათა ენციკლოპედია ბუდიზმის კლასიფიკაციის სამ სახეს გამოყოფს:
ტერმინოლოგია
ბუდიზმის მთავარი განხრების ტერმინოლოგია შეიძლება განსხვავდებოდეს, რადგან ბუდიზმი მეცნიერებისა და მკვლევრების მიერ სხვადასხვანაირად იყოფა გეოგრაფიული, ისტორიული და ფილოსოფიური კრიტერიუმებით, კონკრეტული ტერმინები განსხვავებული კონტექსტით გამოიყენებოდა. შემდეგ ტერმინებს შეიძლება შეიცავდეს ბუდიზმის ძირითადი განხრები:
ადრეული სკოლები
thumb|right|ბუდა შაკიამუნის გამოსახულება სვასტიკით, სი ლაის ტაძარი
ოცი სექტა
შემდეგი ოცი სექტა მაჰაიანურ ტექსტებში ჰინაიანადაა მოხსენებული:
სთჰავირავადა (上座部) იყოფა 11 სექტად:
სთჰავირავადა─┬─ ჰაიმავატა──────────────────────────────────────────── └─ სარვასტივადინი─┬─────────────────────────────────── ├ ვატსიპუტრია ─┬──────────────────── │             ├ დჰარმოტტარა─────── │             ├ ბჰადრაჲანიჲა───── │             ├ სამმიტიჲა──────── │             └ ჩანნაგირიკა───── ├ მაჰიშასაკა─┬───────────────────── │         └ დჰარმაგუპტაკა────── ├ კაშჲაპიჲა──────────────────────── └ საუტრანტიკა──────────────────────
მაჰასამგჰიკა (大眾部) იყოფა 9 სექტად:
მაჰასანგჰიკა─┬──────────────────────┬───── ├ ეკავჲაჰარიკა        ├ ჩაიტიკა ├ ლოკოტტარავადინი  ├ აპარაშაილა ├ კაუკკუტიკა         └ უტტარაშაილა ├ ბაჰუშრუტიჲა └ პრაჯნაპტივადა
გავლენები აღმოსავლეთ აზიის სკოლებზე
შემდეგი მოგვიანო სკოლები იყენებდნენ დჰარმაგუპტაკას ვინაჲას:
თერავადას სკოლები
იხილეთ თერავადა
ტანტრული სკოლები
აგრეთვე იხილეთ: ვაჯრაჲანა
ენდი დერისი
ანდრეას „ენდი“ დერისი (დ. 18 აგვისტო, 1964, კარლსრუე, გერმანია) — გერმანული პაუერ მეტალ ჯგუფ Helloween-ის ვოკალისტი და სიმღერების ავტორი. იგი არის ასევე გერმანული მელოდიური მეტალ ჯგუფ Pink Cream 69-ის თანადამაარსებელი და ყოფილი მთავარი ვოკალისტი. ჯგუფში მოღვაწეობის პარალელურად მას აქვს აქტიური სოლო კარიერა და ხმისჩამწერი სტუდია ტენერიფეში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მომღერლები კატეგორია:გერმანელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:გერმანული მძიმე მეტალის შემსრულებლები
ჰასდრუბალი (ჰამილკარ ბარკას სიძე)
მინი|ჰასდრუბალის [[ბიუსტი კარტახენაში, ესპანეთი.]] ჰასდრუბალი (დ. დაახ. ძვ. წ. 270 — გ. ძვ. წ. 221) — ტიტუს ლივიუსის რომის ისტორიაში ის მოხსენებულია როგორც ჰამილკარ ბარკას სიძე და ჰანიბალის ცოლისძმა ან სიძე. ძვ. წ. 229 სარდლობდა კართაგენის ლაშქარს ესპანეთში, დააარსა ქალაქი ახალი კართაგენი (ახლანდელი კარტახენა). ძვ. წ. 221 წელს ის მოკლა კელტების მეფის მონამ, რომელმაც ეს საქციელი თავისი ბატონის სიკვდილზე შურისძიების მიზნით ჩიდინა.
მისი შემცვლელი იყო ჰანიბალი.
სქოლიო
კატეგორია:კართაგენელები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 221 კატეგორია:ქალაქების დამაარსებლები
კაიმანი
კაიმანი (Caiman) — ქვეწარმავლების გვარი ალიგატორისებრთა ოჯახისა. გავრცელებული არიან ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობენ მხოლოდ სუფთა წყალში. გამოიყოფა კაიმანის 3 სახეობა: ნიანგისებრი კაიმანი (Caiman crocodilus), აბზეკილკუდა კაიმანი (Caiman latirostris), პარაგვაული კაიმანი (Caiman yacare).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიანგები
Kaiman Kayiman Kaaimannen Kaimanar Kajmany (zwierzęta) Kaimaanit Kaiman Bitseeʼ yee adiłhałii yázhí
იექახანა (გოქჩაი)
იექახანა (Yekəxana) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   714 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოქჩაის რაიონის სოფლები
ცაიში
ცაიში — სოფელი, ბალნეოლოგიური კურორტი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ცაიში, ცაცხვი, ჩხოუში). სოფელში არის რკინიგზის სადგური სენაკი-ზუგდიდის ხაზზე. IX საუკუნიდან წარმოადგენდა საეპისკოპოსო კათედრას. სოფელში დგას XIII-XIV საუკუნეების ეკლესია, ასევე XVII საუკუნის ეკლესია „ჯეგეთა“.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1526 ადამიანი.
გეოგრაფია
მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჯუმის სანაპირო, ზღვის დონიდან 50 მეტრი.
ჰავა
ცაიშის მიდამოებში ჰავა ნოტიო სუბტროპიკულია, რბილი, უთოვლო ზამთრით და თბილი, ნოტიო ზაფხულით. ზაფხულის საშუალო ტემპერატურა 20 °C-ია. ყველაზე თბილი თვის (ივლისის) ტემპერატურა 30 °C-ია. ნალექების წლიური რაოდენობა 1400-3000 მმ-ის ფარგლებში მერყეობს.
ფლორა და ფაუნა
ცაიშის ფლორა და ფაუნა მრავალფეროვანია. აქ გვხვდება 400–600 წლის ხემცენარეები. ასეთია ხემცენარე ძელქვა, რომელიც მხოლოდ იაპონიასა და საქართველოშია შემორჩენილი. სოფელში არის ძელქვის კორომი.
ასევე ცაიშის ღვთისშობლის ეკლესიის ეზოში გვხვდება უზარმაზარი ცაცხვის ხე, ვარაუდით არის 600 წლის. იონა მეუნარგიას სახლ-მუზეუმის ეზოში არის მაგნოლია 100 წლის. ხარობს იშვიათი ჯიშის ყურძენი-იზაბელა. (ეს მცენარე ვახუშტი ბატონიშვილს მიჰქონდა აფხაზეთში, მაგრამ როცა შეამჩნია, რომ მცენარე გზაში კვდებოდა, ცაიშში დატოვა. სწორედ ამ მოვლენას შეიძლება მივაკუთნოთ იზაბელას გავრცელება სამეგრელოში). ასევე ხარობს კოლხური ბზა, ლუფა, ტუნგო, ევკალიპტი, დაფნა, ურთხელი.
სქოლიო
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის კურორტები
აბუსერიძე
საკუთარი სახელი აბუსერიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
მისური
მისური — ცენტრალური ჩრდილოეთ ამერიკის უმთავრესი მდინარე, მისისიპის შენაკადი. შენატანი წყლის რაოდენობის მხრივ, მეორეა მისისიპის შენაკადებს შორის მდინარე ოჰაიოს შემდეგ. მისი სიგრძეა 3,770 კმ, აუზის ფართობი 1,400,000 კმ². აუზის ტერიტორიაზე, დაახლოებით 10 მლნ ადამიანი ცხოვრობს.
მდინარე სათავეს იღებს კლდოვან მთებში, მონტანის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, მდინარეების - ჯეფერსონისა და მედისონის შერთვის შედეგად. დინებისას, მისურს უერთდება არაერთი მდინარე.
დაახლოებით 12 000 წლის წინ, მისურის აუზში პალეოინდიელები სახლობდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის მდინარეები
ეგზო...
ეგზო... (ბერძნ. exo — გარეშე, გარეთა) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი; აღნიშნავს გარეთ, რისამე გარეშე მყოფს. მაგ., ეგზოგენური.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
ილ-კაპიუჩინი
ილ-კაპიუჩინი (Il Chapütschin) — მთა ბერნინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალ-ფექსისა და ვალ-როზეგის ხეობებს შორის, გრაუბიუნდენის კანტონში. მის აღმოსავლეთ კალთაზე გაწოლილია როზეგის მყინვარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
Neivamyrmex megathrix
Neivamyrmex megathrix — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
ჰასდრუბალი
მინი|ჰასდრუბალი ჰასდრუბალი — ჰამილკარ ბარკას ძე, ჰანიბალის ძმა. იბრძოდა ესპანეთში, გადალახა პირენეები და ალპები, რათა დახმარებოდა ჰანიბალს იტალიაში, მაგრამ მდინარე მეტავრუსთან ბრძოლაში დაიღუპა (ძვ. წ. 207).
ფინეთი 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთვრამეტედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს.
ჰასდრუბალი
ლიტერატურა
კატეგორია:კართაგენელები
Neivamyrmex megathrix
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ფინეთი 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გრასიას-ა-დიოსის დეპარტამენტი
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 76 278 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 16 630 კმ²-ია. მიუხედავად იმისა, რომ ფართობის მხრივ ის ქვეყანაში მეორე უდიდესი დეპარტამენტია, მოსახლეობა საკმაოდ მცირეა და მოიცავს ფიჭვის ვრცელ სავანებს, ჭაობებსა და წვიმის ტყეებს.
გრასიას-ა-დიოსის დეპარტამენტი 6 ადმინისტრაციულ მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონდურასის დეპარტამენტები
ანთიძე
საკუთარი სახელი ანთიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
სამარქვალო
სამარქვალო — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში (საბერიოს თემი), მდინარე ენგურის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 160 მ, გალიდან 18 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბერიოს თემის სოფლები
ფინეთი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრამეტედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 5 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ართმელაძე
საკუთარი სახელი ართმელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ჰასდრუბალი (სარდალი)
ჰასდრუბალი — კართაგენის ჯარის სარდალი ნუმიდიელთა წინააღმდეგ ბრძოლაში ძვ. წ. 150. ძვ. წ. 149-დან ხელმძღვანელობდა კართაგენელთა ბრძოლას რომაელთა წინააღმდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კართაგენელები
ნაივაშა
ნაივაშა (Naivasha) — სავაჭრო ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის სამხრეთ ნაწილში. შედის რიფტ-ველის პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 181,966 კაცი (2009).
ტირალპლიშტოკი
ტირალპლიშტოკი (Tieralplistock) — მთა ურნერის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ბერნისა და ვალეს კანტონების საზღვარზე. აღმართულია ტრიფტისა და რონის მყინვარებს შორის, გელმერის ტბის გვერდით, აღმოსავლეთით.
ნაივაშა
სქოლიო
კატეგორია:კენიის ქალაქები
ტირალპლიშტოკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
მარადისობის კანონი
მარადისობის კანონი — ნოდარ დუმბაძის უკანასკნელი რომანი. ნაწარმოების მთავარი გმირია მწერალი ბაჩანა რამიშვილი, რომელიც გულის შეტევის გამო საავადმყოფოში მოხვდება, სადაც ის მის ცხოვრებას იხსენებს და მარადისობის კანონს აღმოაჩენს. 1982 წელს გამოვიდა წიგნის ეკრანიზაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნოდარ დუმბაძის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული რომანები კატეგორია:ფილმებად ადაპტირებული რომანები კატეგორია:მაგიური რომანები კატეგორია:ავტობიოგრაფიული რომანები
ჰასდრუბალი (გისგონის ძე)
ჰასდრუბალი — გისგონის ძე, კართაგენის ჯარის სარდალი II პუნიკური ომის დროს. რომაელთა წინააღმდეგ ესპანეთში რამდენიმე წარმატების (ძვ. წ. 212, ძვ. წ. 207) შემდეგ წააგო ბრძოლა ბეკულასთან (ძვ. წ. 206). ნუმიდიელების წინააღმდეგაც იბრძოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კართაგენელები
ვუგარ ალეკპეროვი
ვუგარ ალეკპეროვი (დ. 5 იანვარი, 1981) — აზერბაიჯანელი მოკრივე და დამსახურებული მწვრთნელი. ვუგარ ალაკბაროვმა 2000 წელს ავსტრალიაში, სიდნეიში 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ის ასევე შევიდა ისტორიაში, როგორც პირველი აზერბაიჯანის პირველი წარმომადგენელი, რომელმაც ოლიმპიურ თამაშებზე მედალი მოიპოვა. XXVII ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებზე მიღწეული შედეგებისთვის მიენიჭა მედალი „პროგრესი“.
ბიოგრაფია
ვუგარ ალეკპეროვი დაიბადა 1981 წლის 5 იანვარს ქალაქ მინგეჩაურში, აზერბაიჯანის დასავლეთით. 1994 წელს აკადემიურ ნიჩბოსნობაში ვუგარ ალაკბაროვმა აზერბაიჯანის ჩემპიონატი მოიგო. ერთი წლის შემდეგ ალაკბაროვმა მწვრთნელ რაშიდ მამედოვის ხელმძღვანელობით დაიწყო კრივში ვარჯიში და 1996 წლის აზერბაიჯანის ჩემპიონატზე ოქროს მედალი მოიპოვა. ალაკბაროვმა დაამთავრა მინგეჩაურის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი 2000 წელს და ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი 2005 წელს.
2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები
2000 წლის სიდნეიში, ავსტრალიაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე 75 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ბრინაჯოს მედალი. 1/32 ფინალში ანგარიშით 12:7 დაამარცხა დომინიკელთა რესპუბლიკის წარმომადგენელი ჯერსონ რაველო. 1/8 ფინალში დაამარცხა ავსტრალიერი პაულ მილერი. მეოთხედფინალში მისი მეტოქე იყო თურქი აქინ ქულოღლუ, რომელიც ანგარიშით 18:8 დაამარცხა. ნახევარფინალში დამარცხდა თამაშების მომავალ ჩემპიონთან, კუბელ ხორხე გუტიერესთან, ანგარიშით 9:19. 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ნაჩვენები შედეგებისათვის აზერბაიჯანის პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის გადაწყვეტილებით დაჯილდოებული იქნა მედლით „პროგრესი“.
2004 წლის ათენის ოლიმპიური თამაშები
2004 წელს იასპარეზა საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. 1/16 ფინალში დაამარცხა ბერძენი მოკრივე სპირიდონ კლადოუხასი, ანგარიშით 18:14. 1/8 ფინალში დისკვალიფიცირებული იქნა სირიელ ნასირ ალ-შამისთან შეხვედრაში.
პატიმრობა
ვუგარ ალეკპეროვი 2008 წლის 16 მაისს დაკავებული იქნა შინაგან საქმეთა სამინისტროს ორგანიზებულ დანაშაულთან ბრძოლის მთავარი დეპარტამენტის თანამშრომლების მიერ. სისხლის სამართლის კოდექსის 182.3.2 მუხლი (გამოძალვა ძალადობის გამოყენებით), რომლითაც ვუგარს ბრალი წაუყენეს, გადაკვალიფიცირდა 322.2 მუხლზე (თვითნებობა (იგივე ქმედება ჩადენილი ძალადობის გამოყენებით ან მისი გამოყენების მუქარით) და შესაბამისად. ამ მუხლით ალაკპეროვს მიესაჯა 3 თვითა და 23 დღით თავისუფლების აღკვეთა. საპატიმრო დაწესებულება დატოვა 2008 წლის 10 სექტემბერს. ბრალად ედებოდა ბიზნესმენი კამრან გულიევისგან 10 000 აშშ დოლარის გამოძალვის მცდელობა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოკრივეები
Neivamyrmex melanocephalum
Neivamyrmex melanocephalum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
აროშიძე
საკუთარი სახელი აროშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
Neivamyrmex melanocephalum
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
აროშიძე
კატეგორია:ქართული გვარები
ამერიკული ტრაგედია
ამერიკული ტრაგედია (ინგლ. An American Tragedy) — ამერიკელი მწერლის, თეოდორ დრაიზერის რომანი. ჟურნალმა Time-მა რომანი სიაში "TIME 100 საუკეთესო ინგლისურენოვანი რომანი 1923-დან 2005 წლამდე" შეიტანა. 1998 წელს თანამედროვე ბიბლიოთეკამ "ამერიკული ტრაგედია" სიაში "მე-20 საუკუნის 100 საუკეთესო ინგლისურენოვანი რომანი" მეთექვსმეტე ადგილზე დაასახელა.
შინაარსი
ამბიციური, მაგრამ ჯერ კიდევ ახალგაზრდულად მოაზროვნე კლაიდ გრიფიტზი, რომელიც ღარიბი და რელიგიური მშობლების აღზრდილია და მას ქუჩის მისიონერულ სამუშაოებში მონაწილეობის მიღებას აიძულებენ, მიისწრაფვის უკეთესის მიღწევისაკენ. მისი პრობლემები მაშინ იწყება, როდესაც ადგილობრივ სასტუმროში მეკორიდორედ იწყებს მუშაობას. ბიჭები, რომლებსაც ის აქ ხედავს, საზოგადოების უფრო მაღალ ფენაზე მყოფნი არიან, ვიდრე თავად, ისინი აცნობენ კლაიდს ალკოჰოლისა და პროსტიტუციის სამყაროს. კლაიდს მოსწონს თავისი ახალი ცხოვრების სტილი და აკეთებს ყველაფერს, რაც ძალუძს, რომ ჰორტენს ბრიგზის გული მოიგოს, მაგრამ კლაიდის ცხოვრება სამუდამოდ მაშინ იცვლება, როდესაც მოპარული მანქანა, რომლითაც ის მოგზაურობს, ახალგაზრდა ბავშვს კლავს. ის კანზას სიტიში მიდის და ჩიკაგოში ხანმოკლე დროით ყოფნის შემდეგ კვლავ იწყებს მუშაობას თავისი დიდი ხნის დავიწყებული მდიდარი ბიძის (რომელიც კლაიდს შემთხვევით ბედზე ხვდება) პიჯაკის საყელოების ქარხანაში, ლიკარგასში, ნიუ-იორკში. მიუხედავად იმისა, რომ ბიძამისი მის მიმართ გულგრილი რჩება და არ ცდილობს პირადი ურთიერთობის დათბობას ან მის სოციალურ საფეხურზე ასვლისათვის ხელშეწყობას, ის აძლევს კლაიდს სამუშაოს და მაშინვე მნიშვნელოვან თანამდებობაზე აწინაურებს ქარხანაში.
მიუხედავად იმისა, რომ კლაიდი ცდილობს ქალებთან ისე აღარ დაიჭიროს საქმე, როგორც ადრე, რამაც მისი კანზასური დაბლასვლა გამოიწვია, ის მაინც მოხიბლულია რობერტა ალდენით - ღარიბი და უმანკო ფერმის გოგონათი, რომელიც ქარხანაში მისი ზედამხედველობის ქვეშ მუშაობს. რობერტას ის უყვარდება. კლაიდს სიამოვნებს ეს საიდუმლო ურთიერთობა (რაც ქარხნის წესებს ეწინააღმდეგება) და მაშინვე ითანხმებს რობერტას, რომ მასთან სექსუალური ურთიერთობა ჰქონდეს, ვიდრე სულ დაკარგოს, თუმცა კლაიდის ამბიცია ღატაკ რობერტასთან ქორწინებას გამორიცხავს. ამის მაგიერ ის ელეგანტურ სონდრა ფინჩლიზე ოცნებობს, რომელიც ადგილობრივი მდიდარი კაცის ქალიშვილი და მისი ბიძის ოჯახის მეგობარია.
მას შემდეგ, რაც კლაიდი უშედეგოდ შეეცდება რობერტას აბორტისათვის უზრუნველყოფას, რომელსაც მასზე დაქორწინების იმედი აქვს, მამაკაცის სონდრასთან ურთიერთობა უფრო ახლო ხდება, ხოლო მას შემდეგ, რაც ის იაზრებს, რომ მდიდარ გოგოზე დაქორწინების ჭეშმარტი შანსი მიეცა და ამავდროულად რობერტა იმუქრება, რომ მათ ურთიერთობას ფარდას ახდის, მაშინ კლაიდი სახავს გეგმას, რომ მოკლას რობერტა ისეთი გზით, რაც უბედურ შემთხვევას დაემსგავსება.
კლაიდს რობერტა დიდი ლოსის ტბაზე კანოეთი სასეირნოდ მიჰყავს, რითაც მოშორებულ ტერიტორიაზე გაცურავს. როდესაც კლაიდი ქალს თავიანთი ურთიერთობის დასასრულზე ესაუბრება, რობერტა მისკენ წამოიწევა, ხოლო მამაკაცი მას ფოტოაპარატით სახეში დაარტყამს, რითაც ქალს ანცვიფრებს და ნავსაც აყირავებს. რობერტა, რომელმაც ცურვა არ იცის, იხრჩობა, სანამ კლაიდი, რომელსაც მისი დახმარების სურვილი არ გააჩნია, ნაპირისაკენ მიცურავს. მონათხრობი მიზნობრივად ბუნდოვანია, მან ან ბოროტულად და მკვლელობის მიზნით იმოქმედა ან ქალს მხოლოდ ინსტინქტურად დაარტყა. გარემოებითი სამხილის კვალს მკვლელობისაკენ მივყავართ და ადგილობრივ ავტორიტეტებს ძლიერ სურთ, რომ დამატებით სამხილებზე დაყრდნობით, მსჯავრი სწორედ კლაიდს დასდონ. არათანამგრძნობი აუდიტორიის წინაშე გამართული სენსაციური სასამართლო პროცესის შემდეგ, მისი ბიძის მიერ დაქირავებული ორი ადვოკატის მძლავრი დაცვის მიუხედავად, კლაიდი დამნაშავედაა ცნობილი, შეფარდებული აქვს სასიკვდილო განაჩენი, რაც საბოლოოდ სისრულეშია მოყვანილი. ციხის სცენები და კლაიდსა და დედამისს შორის მიმოწერა თანამედროვე ლიტერატურაში არსებული პათოსის ნიმუშს წარმოადგენს.
ინსპირაცია
დრაიზერმა წიგნი სკანდალურად გახმაურებულ კრიმინალურ საქმეზე დააფუძნა. 1906 წლის 11 ივლისს კურორტის მფლობელებმა უპსტეიტ ნიუ-იორკში, დიდი ლოსის ტბაზე ამოტრიალებული ნავი და 20 წლის გრეის ბრაუნის ცხედარი იპოვეს. სასამართლოს წინაშე ჩესტერ ჯილეტი იქნა წარდგენილი, რომელიც ბრაუნის მკვლელობაში დამნაშავედ ცნეს, თუმცა ის ამტკიცებდა, რომ ქალის სიკვდილი უბედური შემთხვევა იყო. 1908 წელს ჯილეტის სასჯელი ელექტრონულ სკამზე შესრულდა. მკვლელობის საქმემ საერთაშორისო ყურადღება მიიპყრო, როდესაც სასამართლოზე ბრაუნის მიერ ჯილეტისადმი მიწერილი სასიყვარულო წერილები წაიკითხეს. დრაიზერი საქმესთან დაკავშირებულ გაზეთიდან ამონაჭრებს რომანის დაწერამდე რამდენიმე წლის მანძილზე ინახავდა, რა დროსაც ის ამ საქმეს დაწვრილებით სწავლობდა. მან კლაიდ გრიფიტზის პერსონაჟი ჩესტერ ჯილეტზე დააფუძნა და მიზანმიმართულად მისცა იგივე ინიციალები - C. G.
პოპულარულ კულტურაში
რომანი ხშირადაა მოხსენიებული კომენტარებში, ადაპტირებულია სხვადასხვა ფორმებით და მისი ძირითადი ფორმულა სხვა ნამუშევრების საფუძვლად იქნა აღებული:
სქოლიო
კატეგორია:1925 წლის რომანები კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:თეოდორ დრაიზერის რომანები კატეგორია:სოციალური რომანები კატეგორია:ფილმებად ადაპტირებული რომანები
პრინსტონის უნივერსიტეტი
პრინსტონის უნივერსიტეტი (Princeton University) — მდებარეობს პრინსტონში, ნიუ-ჯერსიში და სიძველით მეოთხე უმაღლესი სასწავლებელია აშშ-ში. პრინსტონი ასევე ერთ-ერთია აივი ლიგის რვა უნივერსიტეტთაგან. დაარსდა, როგორც ნიუ-ჯერსის კოლეჯი 1746 წელს და თავდაპირველად მდებარეობდა ელიზაბეთში, ნიუ-ჯერსი, შემდეგ 1747 წელს გადავიდა ნიუარკში. სკოლამ პრინსტონში გადაინაცვლა 1756 წელს. მისი სახელი ოფიციალურად გადაკეთდა „პრინსტონის უნივერსიტეტად“ 1896 წელს. თავდაპირველად პრესბიტერიანელთა დაწესებულება იყო, თუმცა ნებისმიერი რელიგიური დენომინაციის სტუდენტებს შეეძლოთ დასწრება. ამჟამად უნივერსიტეტი არასექტარულია. აუცილებელი სალიტურგიო დასწრება შემცირდა ორამდე დღეში 1882 წელს, ხოლო 1964 წელს კი ეს მოთხოვნა საერთოდ გაუქმდა. უნივერსიტეტს მჭიდრო კავშირი აქვს პრინსტონის თეოლოგიურ სემინარიასთან (უწინ სკოლის ნაწილი) და უესტმინსტერის ქორის კოლეჯთან რაიდერის უნივერსიტეტში.
მდებარეობს რა ვრცელ კამპუსზე ნიუ-ჯერსის ერთ-ერთ გარეუბანში, პრინსტონი ხშირად მასპინძლობს სხვადასხვა საზოგადოებრივ და მოხალისეთა წამოწყებებს. კვლევები მრავალ დარგში ტარდება, მათ შორის ანთროპოლოგიაში, რობოტიკაში, გეოფიზიკასა და ენტომოლოგიაში. საბაკალავრო კოლეჯთან ერთად პრინსტონს აქვს არქიტექტურის, საინჟინრო, საზოგადო და საერთაშორისო ურთიერთობათა სკოლები. მის ფორესტალ კამპუსზე პლაზმური ფიზიკისა და მეტეოროლოგიური კვლევის ლაბორატორიებია. 1948 წელს გაიხსნა ჰარვი ფაირსტოუნის მემორიალური ბიბლიოთეკა, რომელშიც უნივერსიტეტის ხელოვნების მუზეუმთან ერთად მრავალი უნიკალური კოლექციაა გამოფენილი.
პრისტონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები არიან: მიშელ ობამა, ჯეიმზ მედისონი, ვუდრო უილსონი, ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი. უნივერსიტეტში ლექციებს კითხულობდა ალბერტ აინშტაინი.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები კატეგორია:ნიუ-ჯერსი
ბილ შენკლი
უილიამ შენკლი (დ. 2 სექტემბერი, 1913 — გ. 29 სექტემბერი, 1981) — შოტლანდიელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი, ცნობილი გახდა ლივერპულის მწვრთნელობის პერიოდში. შენკლის დროს ლივერპული აღზევდა ინგლისის უმაღლეს დივიზიონში, სამჯერ მოიგო ინგლისის ჩემპიონატი და ერთხელ უეფა-ს თასი. 1974 წელს გადადგომის შემდეგ კლუბში შენკლის მემკვიდრეები ბობ პეისლი და ჯო ფაგანი მივიდნენ, მომდევნო დეკადაში მერსისაიდული კლუბი ოთხჯერ გახდა ჩემპიონთა თასის გამარჯვებული და შვიდჯერ ლიგის ტიტულის მფლობელი. შენკლი იყო კლუბის ქარიზამტული ლიდერი, საიმიჯო სახე, მის პერიოდში კლუბის ცხოვრებაში განსაკუთრებული მნიშვნელობა მიენიჭა ფანების ფაქტორს.
შენკლი შოტლანდიის პატარა სოფლიდან მოდის, მისი ოთხი ძმა ასევე პროფესიონალი ფეხბურთელები იყვნენ. თამაშობდა მარჯვენა ნახევარმცველად, თორმეტჯერ ითამაშა შოტლანდიის ნაკრებში. ფეხბურთელობა დაიწყო კარლაილ იუნაიტედში, კარიერის უმეტესი წლები გაატარა პრესტონ ნორტ ენდში, სადაც 1938 წელს მოიგო ინგლისის თასი. მეორე მსოფლიო ომში სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალებში გაიწვიეს. 1949 წელს შენკლიმ დაიწყო სამწვრთნელო კარიერა კარლაილ იუნაიტედში, შემდგომ წვრთნიდა გრიმსბი თაუნს, ვორკინგტონს და ჰადერსფილდ თაუნს, 1959 წლის დეკემბერში კი ლივერპულის მთავარი მწვრთნელი გახდა.
ლივერპული მეორე დივიზიონში იყო დაქვეითებული, შენკლი შეუდგა კლუბში არსებული სავალალო მდგომარეობის გამოსწორებას, რათა ლივერპული დაბრუნებოდა ინგლისურ და ევროპულ ფეხბურთს. მისი ხელმძღვანელობით 1962 წელს ლივერპული გახდა მეორე დივიზიონის გამარჯვებული და აღზევდა ინგლისი უმაღლეს ლიგაში, შემდგომ იყო სამჯერ პირველ დივიზონში გამარჯვება, ორი ინგლისის ასოციაციის თასი, ოთხი ინგლისის საფეხბურთო სუპერთასი და ერთი ევროპის თასი. შენკლის პერიოდში შეიცვალა ოფიაციალური ფორმა, ფეხბურთელები მთლიანად წითელ ფერში შემოსილები გამოდიოდნენ, კლუბის ჰიმნი გახდა "You'll Never Walk Alone". შენკლი გადადგა 1974 ინგლისის თასის მოგებიდან რამდენიმე კვირაში, ის კლუბს წვრთნიდა 15 წლის განმავლობაში. კლუბის დატოვებიდან შვიდი წლის შემდეგ გარდაიცვალა 68 წლის ასაკში. შენკლი მიიჩნევა ერთ-ერთ საუკეთესო მწვრთნელად, ის 2002 წელს შეიყვანეს ინგლისური ფეხბურთის დიდების დარბაზში, 2004 წელს შოტლანდიური ფეხბურთის დიდების დარბაზში.
ადრეული წლები
მინი|შენკლის მემორიალი (მარჯვნივ) გლენბუკში ბილ შენკლი დაიბადი შოტლანდიის პატარა ქვანახშირის მომპოვებელ სოფელ გლენბუკში, აირშირი. 1913 წელს სოფელში 700 კაცი ცხოვრობდა. ადგილობრივი მოსახლეობა ძირითადად მიდიოდა ქვანახშირის მომპოვებელ სხვა დიდ ქალაქებში. დროთა განმავლობაში მოსახლეობა დაიცალა, 1976 წელს გლენბრუკში იმოგზაურა ჯონ რობერტსმა, რათა შენკლიზე წიგნი დაეწერა. აქ მხოლოდ 12 სახლი იყო დარჩენილი, მათგან ერთი შენკლის და ელისაბედს ეკუთნოდა
ბილის მშობლებს ჯონს და ბარბარას 10 შვილი ჰყავდათ, ხუთი ბიჭი და ხუთი გოგო. ბილი მეცხრე ბავშვი იყო და ყველაზე პატარა ბიჭი. მიუხედავად იმისა, რომ მას საფეხბურთო სამყაროში ყველა ბილს ეძახდა, დაბადების სახელი უილიამი იყო, და ოჯახშიც ყველა ასე მოიხსენიებდა. მამა ფოსტალიონი და კოსტუმების მკერავი იყო, ოჯახში სხვა წევრებისგან განსხვავბით მას ფეხბურთთან არ ჰქონია შეხება.
ყველა ძმა პროფესიონალი ფეხბურთელი გახდა. ალეკი, ოჯახში სენდის ეძახდნენ, თამაშობდა აირნ იუნაიტედში და კლიდში; ჯიმი (1902–1972), სხვადასხვა კლუბში თამაშობდა, მათგან ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო შეფილდ იუნაიტედი და საუთენდ იუნაიტედი; ჯონი (1903–1960), პორტსმუთი და ლუთონ თაუნი; და ბობი (1910–1982), ალოა ატლეტიკი და ფალკირკი. ბობი წარამტებული მწვრთნელი გახდა, მისი ხელმძღვანელობით დანდი 1962 წელს შოტლანდიის ჩემპიონობა იზეიმა და შემდგომ სეზონში ევროპის თასის ნახევარფინალში გავიდა. შენკლის ბიძები რობერტი და უილიამ ბლითები ასევე პროფესიონალი ფეხბურთელები იყვნენ, ისინი შემდგომ პორტსმუთის და კარლაილ იუნაიტედის დირექტორები გახდნენ.
ავტობიოგრაფიაში შენკლიმ დაწერა, რომ მძიმე ბავშვობა ჰქონდა, განსაკუთრებით ზამთრში ხშირი იყო შიმშილობა. იხსენებდა, რომ მეგობრებთან ერთად ხშრად მეზობელი ფერმებიდან სხვადასხვა პროდუქტებს იპარავდნენ. შენკლი აღიარებდა რომ ეს არასწორი საქციელი იყო, თუმცა მძიმე ყოფის გამო უწევდათ მსგავსი ნაბიჯის გადადგმა და შემდგომ მან და მისმა მეგობრებმა დაშვებული შეცდომებისგან ბევრი რამ ისწავლეს. ხუთიდან 14 წლამდე სკოლაში დადიოდა. სახლშიც და სკოლაშიც მკაცრი დისციპლინა იყო, რამაც მისი ხასიათი ჩამოაყალიბა. მისი საყვარელი საგანი იყო გეოგრაფია, აგრეთვე უყვარდა სკოლის სტადიონზე ფეხბურთის თამაში, თუმცა სკოლას თვისი ფეხბურთის გუნდი არ ჰყავდა.
1928 წელს სკოლის დამთავრების შემდგომ ბილი ძმასთან ერთად მაღაროში დასაქმდა, სადაც ორი წელი იმუშავა. მაღარო დაიხურო და ბილი უმუშევარი დარჩა. ავტობიოგრაფიაში დეტალურად იხსენებდა რა მძიმე დღეების გავლა უწევდა მაღაროში მუშაობისას. ყველაზე დიდი პრობლემა კი სიბინძურე იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ყოველი სამუშაო დღის შემდეგ ბანაობდა, მაღაროელისთვის სიბინძურე ცხოვრების ნაწილი იყო.
შენკლის ფეხბურთის თამაშისთვის თავი არ დაუნებებია და ზოგჯერ გლაზგოში მიემგზავრებოდა სელტიკის და რეინჯერსის თამაშის საყურებლად, თუმცა გლაზგოური კლუბების დაპირისპირებისადმი გულგრილი რჩებოდა და თავს არცერთ მათგანს არ მიაკუთვნებდა. შენკლი უმუშევრი რამდენიმე თვე იყო და მალევე კარლაილ იუნაიტედს შეუერთდა. ავტობიოგრაფიაში ამბობდა, რომ საფეხბურთო მომავალში დარწმუნებული იყო და მაღაროში მუშაობა მხოლოდ დროის მოკვლა იყო. მას სჯეროდა რომ პროფესიონალი ფეხბურთელი აუცილებლად გახდებოდა და ეს მხოლოდ დროის საკითხი იყო.
შენკლის ადგილობრივ სოფლის გუნდ გლენბუკ ჩერიპიკერსი არ უთამაშია. საფეხბურთო კარიერის განმავლობაში მას შოტლანდიურ კლუბში მხოლოდ ერთხელ მოუწია მცირე ხნით ყოფნა, 18 წლის შემდეგ 1931–32 სეზონში შენკლიმ ითამაშა კრონბერი ეგლინკტონში, გნებუკიდან 12 მილის მოშორებით და ამ გზას ველოსიპედით გადიოდა. კრონბერში ერთი სრული სეზონიც არ დაყო, შენკლი აღნიშნავდა რომ უფროსი ფეხბურთელებისგან და ძმებისგან ბევრი რამ ისწავლა.
კარლაილ იუნაიტედი
შენკლის სამწვრთნელო კარიერა იწყება იმ კლუბში, სადაც მისი საფეხბურთო დებიუტი შედგა. 1948–49 სეზონში კარლაილ იუნაიტედი ჩრდილოეთის მესამე დივიზიონში მეთხუთმეტე ადგილზე გავიდა და ახლოს იყო გასავარდნ ზონასთან, კლუბისთვის გეოგრაფიული მდებარეობის გამო რთული იყო სამხრეთელი ფეხბურთელების დამატება. შენკლის მუშაობამ შედეგი მომდევნო წელს გამოიღო, 1949–50 სეზონში კლუბი მეცრე ადგილზე გავიდა, 1950–51 სეზონში მესამეზე  და რამდენიმე ქულა დააკლდა დაწინაურებამდე.
კარლაილში შენკლის მთავარი ფეხბურთელი იყო ახალგაზრდა ცენტრალური მცველი ჯეფ ტვენტიმენი, მოგვიანებით ის ლივერპულში წავიდა. საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ ტვენტიმენმა ლივერპულში სკაუტად დაიწყო მუშაობა და რამდენიმე გამორჩეული ფეხბურთელი მიიყვანა შენკლის ლივერპულში.
ახალბედა მწვრთნელი ფსქიოლოგიურ ხერხებს მიმართავდა, რათა ფეხბურთელების მოტივაცია აემაღლებინა. ერთი თამაშის წინ მეტოქე გუნდზე თქვა, რომ მათ დიდი გზა გამოიარეს, დაღლილები არიან და მატჩისთვის შესაბამის ფორმაში არ არიან. ის ადგილობრივ მოსახლეობას მოუწოდებდა კლუბის მხარდამჭერები აქტიურად გამხდარიყვნენ. მთავარი სტადიონი ბრუნტონ პარკი მძიმე მდგომარეობაში იყო, მთავარი სტენდი დანგრევის პირას იყო მისული, მაყურებელი კი თამაშებს არ ესწრებოდა. შენკლის კლუბის ფორმა არ მოსწონდა და ის დაწვა, როდესაც ლინკოლნ სიტისთან მიეგზავრებოდნენ სათამაშოდ დანკასტერში დაინახა სპორტული მაღაზია, სადაც გაჩერდა და სრული ეკიპირება თავიდან შეიძინა.
1950–51 სეზონში ბილეთები სრულად გაიყიდა, რაც კლუბის ისტორიაში არასდროს მომხდარა. კარლაილი ახლოს იყო დაწინაურებასთან, ასოციაციის თასზე კი არსენალთან ჰაიბერიზე ფრე ითამაშა, განმეორებით შეხვედრაში კი 4-1 დამარცხდა. კლუბის დირექციისგან პირობა იყო დადებული თუ ლიგაზე სამეულში მოხვდებოდნენ ისინი ფეხბურთლებს პრემიერს დაურიგებდნენ, თუმცა მათ სიტყვა არ შეასრულეს. შენკლიმ სეზონის ბოლოს თანამდებობა დატოვა, შემოთავაზება გრიმსბი თაუნისგან მიიღო. შენკლიმ კარლაილ იუნაიტედში 95 მატჩი ჩაატარა, სადაც ლიგაზე რეკორდული 42 მოგება და 22 ფრე დააფიქსირა.
გრიმსბი თაუნი
ლივერპულში წარუმატებელი გასაუბრების შემდეგ, 1951 წლის ივნისში შენკლი გრიმსბი თაუნში გადავიდა. ავტობიოგრაფიაში ამბობდა, რომ გრიმსბის უფრო მეტი პოტენციალი ჰქონდა ვიდრე კარლაილს. ბოლო წლებში გრიმბსი რამდენჯერმე დაქვეითდა, საბოლოოდ კლუბმა პირველი დივიზიონიდან მესამეში ამოყო თავი, ფინანსური პრობლემების გამო ხელმძღვანელობამ მნიშვნელოვანი ფეხბურთელები გაყიდა. მიუხედავად მძიმე ვითარებისა, შენკლის სჯეროდა, რომ კლუბში კვლავ იყვნენ მოთამაშეები, რომლებთან ერთადაც მუშაობას შეძლებდა, სეზონის ბოლოს კი სატრანსფერო ბაზარზე რამდენიმე ფეხბურთელს დაიმატებდა იაფად.
1951–52 სეზონი მეორე ადგილზე დასრულდა და მხოლოდ სამი ქულით ჩამორჩა ლინკოლნ სიტის, მეორე ადგილი მაღალ დივიზიონში გადასასვლად საკმარისი არ იყო, წესებით მესამე დივიზიონიდან მხოლოდ ერთი კლუბი გადადიოდა მეორეში.
შენკლიმ დანერგა ხუთკაციანი ფეხბუთის სისტემა და ვარჯიში ტარდებოდა ისე თითქოს ლიგის მატჩი ყოფილიყოს. თითოეული თამაში ერთი საათი გრძელდებოდა. დაიხვეწა გრძელი პასები და კონტრშეტები, აგრეთვე საჯარიმო ჩაწოდებები.
ვორკინგტონი
ვორკინგტონი ჩრდილოეთის მესამე დივიზიონიდან დაქვეითებასთან იყო ახლოს, შენკლისთვის ეს მნიშვნელოვანი გამოწვევა იყო და საქმეს ენთუზიაზმით შეუდგა. 1953–54 სეზონში ვორკინგტონმა ლიგაზე მეოცე ადგილი აიღო, მომდევნო წელს კი მერვე. სტადიონზე მაყურებელთა რაოდენობა გაიზარდა და მერყეობდა 6,000-დან 8,000-მდე.
მწვრთნელობის გარდა შენკლის სხვა ბევრი ადმინისტრაციული საქმეების გაძღოლაც უწევდა, მათ შორის ტელეფონის ზარებზე პასუხი და მოძველებულ საბეჭდ აპარატზე წერილების აკრეფა და პასუხების გაცემა მოსულ შეტყობინებებზე. იყო აგრეთვე სარისკო საქმეებიც, ყოველკვირეულად ბანკში ხელფასების წამოსაღებად წასვლა. შენკლი ყველაზე დიდ პრობლემად ვორკინგტონის სტადიონის გაზიარებაში ხედავდა ადგილობრივ რაგბის კლუბთან, რის გამოც მინდვრის საფარი ზიანდებოდა. მას არაერთხეულ მოუწია დაპირისპირება გამგეობის წევრებთან, რომელთა უმრავლესობა რაგბის ლობისტები იყვნენ და ფეხბურთისადმი დიდი ინტერესი არ გააჩნდათ.
1955 წლის 15 ნოემბერს შენკლიმ ვორკინგტონი დატოვა და ჰადერსფილდ თაუნში წავიდა. ამ პერიოდში ჩაატარა 85 მატჩი, სადაც 35 მოიგო და 27 წააგო.
ჰადერსფილდ თაუნი
თავდაპირველად შენკლი ჰადერსფილდის სარეზერვო გუნდის მწვრთნელად დაინიშნა. მისმა აღზრდილმა რამდნიმე პერსპექტიულმა ახალგაზრდამ ძირითად შემადგენლობაში გადაინაცვლა. 1955–56 სეზონში ჰადერზფილდი მეორე დივიზიონში დაქვეითდა და მთავარი მწვრთნელი გაათავისუფლეს. 1956 წლის 5 ნოემბერს შენკლი გახდა ძირითადი გუნდის მწვრთნელი. შობას შედგა 16 წლის პერსპექტიული ფეხბურთელის დენის ლოუს დებიუტი. ჰადერსფილდის რიგებში ირიცხებოდა რეი უილსონი, ის კლუბის ყველაზე პოპულარული ფეხბურთელად ჩამოყალიბდა, შემდგომ კი ევერტონში წავიდა. შენკლის პერიოდში ჰადერსფილდი უმაღლეს დივიზიონში ვერ დაბრუნდა, 1956–57 სეზონი დასრულდა მე-12 ადგილზე, 1957–58 მეცხრეზე და 1958–59 მეთოთხმეტეზე.
შენკლის ჰადერსფილდის გამორჩეული ფეხბურთელები იყვნენ კენ ტეილორი, კრიკეტის მოთამაშე და თავდამსხმელი ლეს მასი და კაპიტნი ბილ მაკარი. 1957 წლის 21 დეკემბერს ჰადერსფილდი ჩარლტონ ატლეტიკთან 7–6 დამარცხდა, ოპონენტმა მატჩის უმეტესი დრო ათი ფეხბურთელით გაატარა, 27-ე წუთზე ჰადერზფილდი 5–1 იგებდა, თუმცა საბოლოოდ მაინც დამარცხდა. შენკლიმ ამ მატჩს ყველაზე საოცარი თამაში უწოდა რაც კი ენახა. გამორჩეული თამაში იყო ათკაციანი ჰადერსფილდის მიერ ლივერპულის დამარცხება 5–0, შენკლიმ თქვა, რომ ლივერპულის წარმომადგენლებმა ისე დატოვეს სტადიონი თითქოს დაკრძალვაზე იმყოფებოდნენო.
კლუბის ხელმძღვანელობას ძირითადი ფეხბურთელების გაყიდვა სურდა, შემცვლელების მოყვანას კი არ აპირებდნენ, რამაც შენკლი განარისხა. 1959 წლის ნოემბერში შემოთავაზება ლივერპულისგან მიიღო. შენკლი იხსენებს მის პირველ კონტაქტს ლივერპულის დირექტორ ტომ უილიამსთან, მან ჰკითხა მზად იყო თუ არა ქვეყნის საუკეთესო გუნდი გაეწვრთნა, რაზეც შენკლიმ მიუგო "რატომ, მეთ ბასბი წავიდა?" შენკლიმ დაინახა ლივერპულის დიდი პოტენციალი, მერსისაიდული კლუბი ჰადერსფილდის მსგავსად მეორე დივიზიონში იმყოფებოდა. შენკლი დათანხმდა შემოთავაზებას და 1959 წლის 1 დეკემბერს კარიერა ლივერპულში გააგრძელა. ჰადერსფილდში ჩატარებული 129 მატჩიდან 49 იყო მოგება და 47 ფრე.
ადრეული წლები (1959–1964)
ლივერპული ხუთი წელი მეორე დივიზიონში იყო დაქვეითებული, 1958–59 წლის ინგლისის თასიდან კი არალიგის წევრმა ვორჩესტერ სიტიმ გამოაგდო.
შენკლის სამწვრთნელო შტაბში თავი მოიყარა იმ ხალხმა, რომლებსაც ბოლომდე ჰქონდათ გააზრებული მისი იდეები, ესენი იყვნენ: ბობ პეისლი, ჯო ფაგანი და რობერტ ბენეტი. პეისლის გავლენა ლივერპულზე უდიდესი იყო, შენკლის ბიოგრაფის სტეფან კელის აზრით შენკლი იყო დიდი მოტივატორი, პეიზლი კი ტაქტიკოსი. ტაქტიკური ანალიზისთვის და სამოქმედო გეგმებისთვის შეიქმნა სპეციალური ოთახი, რომელსაც ბუთრუმი ეწოდა სამწვრთნელო შტაბის ჩამოყალიბების პარალელურად სამუშაო იყო ფეხბურთელებზე.
შენკლი უკმაყოფილო იყო ლივერპულის შემადგენლობით, მან 24 ფეხბურთელი ტრანსფერზე დააყენა და ყველა მაათგანმა წლის ბოლოს კლუბი დატოვა. შოტლანდიელმა ზუსტად იცოდა რა უნდა გაკეთებულიყო მომავალი წარმატებისთვის და რომელი ფეხბურთელები შედიოდნენ მის გეგმებში.
გუნდი და მისი ინფრასტრუქტურა მეტად მძიმე მდგომარეობაში იმყოფებოდა. „ ენფილდის “ შენობებში წყალი არ მოდიოდა, „ მელვუდის “ სავარჯიშო ბაზის ბალახი კი ქუჩის სტადიონისას ჰგავდა, სადაც მხოლოდ ერთი მოძველებული კრიკეტის პავილიონი ფუნქციონირებდა. მინდვრის საფარი იმდენად მძიმე მდომარეობაში იყო, რომ დაბომბილის შთაბეჭდილებას ტოვებდა. შენკილიმ შეიმუშავა განვითარების პროგრამა, რომელიც პირველ რიგში ინფრასტრუქტურის მოწესრიგებით უნდა დაწყებულიყო. კელის აზრით, შემდგომი წარმატების მთავარი საიდულო გახდა სავარჯიშო სისტემა, რომელიც შენკლიმ, პეისლიმ, ფაგანმა და ბენეტმა დანეგეს მელვუდში. შენკლის მისვლის დროს ფეხბურთელები უსწორმასწორო ნიადაგზე ვარჯიშობდნენ და ასფალტზე დარბოდნენ, რაც ტრავმიანობას ზრდიდა. ახალმა მწვრთნელმა კლუბში მიიტანა ვარჯიშის ახლებური ხედვა, რომელიც მხოლოდ  სირბილზე არ იყო დაფუძნებული, შოტლანდიელმა მომზადების პროცესში გამოიყენა თამაშის ელემენტაბი და აქცენტი გაკეთდა ბურთის კონტროლზე და ჯგუფურ ვარჯიშებზე. ლივერპულის ფეხბურთელებისთვის ვარჯიშის სისტემატური პროგრამა იქცა ყოველდღიურ რუტინად. ვარჯიშის ხუთთა მეთოდი, რასაც შენკლი ადრეულ კლუბებში იყენებდა დაინერგა ლივერპულშიც. გამძლეობის და ბუთის კონტროლის ერთგვარი თამაში იყო ე.წ "ოფლის ყუთი", რაც მდგომარეობდა შემდეგში, ხის ძელებისგან კეთდებოდა კედლები ფეხბურთელს კედლიდან კედელზე უნდა გადაეტანა ბურთი ისე რომ არ დაეგდო და ასე რამდენიმეჯერე. ვარჯიშის დასრულებამდე სანამ ფეხბურთელი აბაზანს მიიღებდა და ისაუზმებდა აუცილებელი იყო ე.წ გაცივების ვარჯიშების ჩატარება, ყოველივე ეს ორგანიზმს საშუალებას აძლევდა ნელ-ნელა გადასულიყო დასვენების მდგომარეობაში. შენკლის პროგრამაში არცერთი დეტალი არ იყო უყურადღებოდა დარჩენილი.
ლივერპულმა ორი შოტლანდიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი რონ იეტსი და ცენტრალური თავდამსხმელი იან სტ ჯონი შეიძინა დანდი იუნაიტედიდან და მოტერუელიდან. სოიერის გარეშე ეს ტრანსფერები ვერ განხორციელდებოდა, შენკლიმ საბჭოს განუცხადა თუ ისინი ვერ გაამართლებდნენ მზად იქნებოდა თანამდებობა დაეტოვებინა. ლივერპულის ახალგაზრდული გუნდიდან ძირითად შემადგენლობაში გადმოვიდა მეკარე ტომი ლოურენსი, ცენტრალური ხაზის გასაძლიერებლად პრესტონიდან დაიმატეს გორდონ მილი. ძირითადის სხვა ფეხბურთელები იყვნენ  ჯიმი მელია, რონი მორანი, ალან აკურტი და ინგლისის ნაკრების წევრები გარი ბირნი და როჯერტ ჰანტი. შენკლიმ მასზე თქვა: "ღმერთო მას თამაში შესძლებია!" 1959–60 და 1960–61 სეზონში ლივერპული მეორე დივიზიონში მესამე ადგილზე გავიდა (მხოლოდ პირველ ორს შეეძლო დაწინაურება); მომდევნო 1961–62 სეზონში მეორე დივიზიონის მოგების შემდეგ კლუბი უმაღლეს დივიზიონში აღზევდა, ამ სეზონში ჰანტმა 41 გოლი გაიტანა.
უმაღლეს დივიზიონში დაბრუნების პირველი წელი (1962–63) მერვე ადგილზე დასრულდა. გუნდის ახალი წევრები გახდნენ უილი სტივენსონი რეინჯერსიდან და მარცხენა თავდამსხმელი პიტერ ტომპსონი პრესტონიდან. შენკლის მძიმე შრომის პირველი შედეგი 1963–64 სეზონში დადგა, ლივერპული ინგლისის ჩემპიონი მეექვსედ გახდა, სეზონის ბოლო თამაში ენფილდზე არსენალთან 5–0 გამარჯვებით დასრულდა. როჯერტ ჰანტის აზრით, ლივერპული შენკლის პერიოდში ქვეყანაში საუკეთესო გუნდი იყო. 1964 წელს ჯიმი მელია წავიდა ვულვერჰემპტონ უონდერერსში; ტრანსფერიდან აღებული თანხით (£40,000) კლუბმა შეიძინა არსენალის ფეხბურთელი გეოფ სტრონგი. ლივერპული სატრანსფერო ბაზარზე 1967 წლამდე აღარ გამოჩენილა.
1964 - 1970
კლუბში მისვლისას შენკლის ერთ-ერთი მთავარი გამოწვევა ინგლისის თასის მოგება იყო, იეტსისი და სტ ჯონის დამატებისას ლივერპულის საბჭოსთან საუბრისას შენკლიმ თქვა, რომ სწორედ ამ ფეხბურთელებთან ერთად შეძლებდა გამარჯვებას. სტ ჯონმა გამარჯვების გოლი 1965 წლის ინგლისის თასის ფინალში გაიტანა, თამაშის ძირითადი დრო ლიდზ იუნაიტედთან ფრედ დასრულდა, ბოლო წუთის გოლით კი ლივერპული პირველად დაეუფლა ინგლისის თასს. ავტობიოგრაფიაში შენკლიმ ამ გამარჯვებას, საუკეთესო დღე უწოდა მის კარიერაში.
ლივერპულის დებიუტი ევროპულ ტურნირებზე შედგა 1964–65 წლის ევროპის თასზე, სადაც ნახევარ-ფინალამდე მიაღწიეს. განმეორებით თამაშში ლივერპულმა ანდერლეხტი გამოაგდო. სწორედ აქ შენკლიმ ცვლილებები შეიტანა ლივერპულის ფორმაში. აქამდე ფეხბურთელებს ეცვათ წითელი მაისური, თეთრი შორტი და თეთრი წინდები, შენკის და იან სტ ჯონის იდეა იყო ფორმა სრულად წითელი ყოფილიყო, რაც ფეხბურთელებს უფრო მაღლებად წარმოაჩენდა, თავდაპირველად ასე გამოდიოდნენ მხოლოდ ევროპულ თამაშებში, მალე კი სრულად წითელი ფერი ტრადიციულ ეკიპირებად იქცა. ინგლისის თასის მოგებიდან სამ დღეში ლივერპულმა ენფილდზე ინტერი მილანი მიიღო და 3–1 გაიმარჯვა. განმეორებითი მატჩი შედგა სან სიროზე, შენკლიმ ამ თამაშს "ნამდვილი ომი" უწოდა, რომელშიც ლივერპული 3–0 დამარცხდა, ორი მატჩის ჯამში 4–3 იყო, იტალიელების სასარგებლოდ. შენკლიმ ინტერის გამარჯვებას უსამართლო უწოდა. კელის აზრით, ორი სადავო გოლი ლეგიტიმურად იყო ჩათვლილი. შენკილიმ აღნიშნა, რომ მათი მარცხის შემდეგ ინტერის ფანები გაგიჟებულები იყვნენ სიხარულით, რაც მხოლოდ იმას ამტკიცებდა, რომ ლივერპული სწორად ვითარდებოდა და მაღალ სტანდარტებს აყენებდა. კლუბმა 1964–65 წლის ინგლისის ჩემპიონატში წინა სეზონთან შედარებით 13 ქულით ნაკლები დააგროვა და მეშვიდე ადგილზე გავიდა.
1965–66 სეზონში ლივერპულმა ინგლისის ჩემპიონობა დაიბრუნდა და გავიდა უეფა-ს თასების მფლობელთა თასის ფინალში, ჰამპდენ პარკზე თამაში 2–1  დასრულდა, ბორუსია დორტმუნდმა მხოლოდ დამატებით დროში შეძლო გამარჯვება. შენკლი უკამყოფილო, რადგან "ორი სულელური გოლი გაუშვეს". შენკლიმ და პეიზლიმ შეისწავლეს ევროპული ფეხბურთის პრინციპები, რის შემდგომაც ლივერპულისთვის სრატეგია ჩამოყალიბდა, გასვლაზე თამაში უნდა ყოფილიყო ფრთხილი, სახლში თამაში კი აქტიური. შენკლის ტაქტიკა პირველად იუვენტუსთან გამოიყენეს გასვლაზე. ამ მატჩში პირველი გოლი იტალიელებმა 81-ე წუთზე გაიტანეს, შენკლიმ ფეხბურთელებს მოუწოდა რომ თავდაცვაზე გადასულიყვნენ და სხვაობა მინიმალური დარჩენილიყო. მეორე თამაში ენფილზე 2–0 დასრულდა, ორი მატჩის ჯამში 2–1 იყო და ლივერპული შემდეგ ეტაპზე გადავიდა.
1966–67 სეზონი ინგლისის სუპერთასზე მეზობელი ევერტონის დამარცხებით დაიწყო. თუმცა სეზონი მეხუთე ადგილზე დასრულდა. შენკლიმ პოტენციალი დაინახა ბლეკპულის ახალგაზრდა ფეხბურთელ ემლინ ჰაგზში ის 1967 წლის თებერვალში ლივერპულში გადავიდა, მოგვიანებით ინგლისელი კაპიტანად დაინიშნა. 1966–67 წლების ევროპის თასზე გამოსვლა იყო ცუდი, ლივერპულმა რუმინული პეტროლულის ბარიერი მძიმე ბრძოლის შემდეგ გადალახა, შემდგომ ეტაპზე კი აიაქსთან განადგურდნენ, ამ თამაშში იყო 19 წლის იოჰან კრეიფი. ორი მატჩის ჯამში ანგარიში იყო 7–3, აქედან პირველი თამაში ამსტერდამში ლივერპულმა 5–1 წააგო. ავტობიოგრაფიაში შენკლიმ დაწერა, რომ ამსტერდამში თამაში ნისლის გამო არ უნდა ჩატარებულიყო, თუმცა წაგების მიუხედავად იმედი ჰქონდა რომ მეორე თამაშს მოიგებდნენ. მიიჩნევენ, რომ შენკლიმ ახალი გუნდის ფორმირება დააგვიანა და ეს იყო ის მომენტი როცა ხელახალი მშენებლობა უნდა დაეწყო.
მომდევნო წლებში ინგლისის ჩემპიონატში ლივერპულის პოზიციები გაუმჯობესდა, 1967–68 სეზონში მესამე ადგილის აღების შემდეგ, მეორეზე გავიდა 1968–69 წელს, თუმცა თავად შენკლი დიდად კმაყოფილი არ იყო და ამ პერიოდს მოიხსენიებდა როგორც "გარდამავალი და მომზადება 1970-იანებისთვის". შენკლიმ განახორციელა ორი ძვირიანი ტრანსფერი, რომლებმაც ვერ გაამართლა. 1967 წელს ჩელსიდან დამატებულმა ტონი ჰათლიმ (£96,000), ერთი წლის შემდეგ ფეხბურთელობა ქოვენთრი სიტიში გააგრძელა. შენკლიმ დაწერა, რომ მისი წარუმატებლობის მთავარი მიზეზი ტრავმები და უიღბლობა იყო. 1968 წლის სექტემბერში £100,000 გადაიხადეს ვულვერჰემპტონის თავდამსხმელ ალუნ ევანსში, ის იყო პირველი 100,000 ფუნტად ნაყიდი თინეიჯერი. ევანსის ლივერპულური კარიერა ვერ შედგა, საბოლოოდ მწვრთნელი იძულებული გახდა ასტონ ვილასთვის მიეყიდა.
1960-იან წლებში გაკეთებული ტრანსფერებიდან მხოლოდ ემლინ ჰაგინსმა გაამართლა, სწორედ მისი კაპიტნობის დროს გახდა ლივერპული პირველად ევროპის თასის გამარჯვებული. გუნდის ძირითადი შემადგენლობა 1969–70 სეზონამდე არ შეცვლილა, ამ წელს ლივერპულმა მეხუთე ადგილი დაიკავა და მნიშვნელოვნად ჩამორჩა თანაქალაქელ და მთავარ მეტოქე ევერტონს. შენკლისთვის მნიშვნელოვანი გამოწვევა იყო ევერტონი, მიუხედავად იმისა, რომ პატივს სცემდა მერსისაიდის "ლურჯ მხარეს", ლივერპულს ყოველთვის მათზე მაღლა აყენებდა. სწორედ ამას უკავშირდება შენკლის ხუმრობა "ამ ქალაქში ორი დიდი გუნდია ლივერპული და მისი რეზერვები".
1969–70 ინგლისის თასის მეოთხედფინალში ლივერპულმა ძალიან ცუდი თამაში აჩვენა და მეორე დივიზიონის უოტფორდთან ვიქერიჯ როუდზე 1–0 დამარცხდა. სწორედ ეს მარცხი გახდა ბოლო მომენტი, როცა შენკლი საბოლოოდ დარწმუნდა რომ ლივერპულის შემადგენლობა თავიდან იყო შესაქმნელი, გუნდს გადახალისება სჭირდებოდა. ძველი თაობის: სტ ჯონის, იეტსის, ბირნის, ჰანტის და ლოურენსის ლივერპულური კარიერა დასრულდა. ლივერპულის ახალწვეულები გახდნენ რეი კლემანსი, ალის ლინდსი, ლარი ლოიდი, ჯონ ტოშაკი, ბრაიან ჰოლი და სტივ ჰეივეი. ჰოლი ლივერპულის აღზრდილი იყო და ძირითად შემადგენლობაში დაწინაურდა, დანარჩენი ფეხბურთელები ქვედა დივიზიონებიდან მოდიოდნენ, ჰეივეი კი საერთოდ არალიგის წევრი კლუბიდან. ტომი სმიტის, იან კალაჰარის, კრის ლაულერის და ემლინ ჰაგსის სახით ჩამოყალიბდა ლივერპულის ძირითადი ბირთვი, რომელბმაც შექმნეს 1970-იანი წლების ლივერპულის დომინანტი გუნდი.
1970 - 1974
ახალი გუნდისთვის 1970–71 სეზონი მეხუთე ადგილზე დაასრულა, თუმცა გავიდნენ საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასის ფინალში, სადაც 0–1 დამარცხდნენ ლიდზ იუნაიტედთან. ამ ტურნირზე ლივერპულმა ორი მატჩის ჯამში 4–1 გამოთიშა მიუნხენის ბაიერნი. იმავე წელს 1965 წლის შემდეგ პირველად ლივერპული გავიდა ასოციაციის თასის ფინალში, ამჯერადაც მეტოქის გამოცდილებამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა და ლივეროპული არსენალთან  2–1 დამარცხდა. £35,000 სანაცვლოდ სკანდორპ იუნაიტედიდან გუნდს შეუერთდა კევინ კიგანი, ის შენკლის ახალი გუნდის საკვანძო მოთამაშედ ჩამოყალიბდა, მას იმდენად დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა რომ ავტობიოგრაფაში ცალკე თავიც მიუძღვნა ბიჭი სახელად კიგანი. შენკლი მას უწოდებდა "ახალი გუნდის ინსპირაციას".
კიგანის პირველ სეზონში 1971–72 წელს ლივერპულს ლიგაზე მხოლოდ ერთი ქულა დააკლდა გასაჩემპიონებლად. შენკლი ირწმუნებოდა, პრინციპულ მატჩში დერბისთან გასვლაზე მათ პენალტი არ დაუდეს, ასევე უსამართლოდ იქნა განსჯილი არსენალთან მატჩი, სადაც გოლი გაუუქმეს, დაკარგული ქულების გამო კი ჩემპიონი დერბი ქაუნთი გახდა. მიუხედავად იმედგაუცრუებისა შენკლი დარწმუნებული იყო რომ შემდეგი წელი მათთვის წარმატებული იქნებოდა. ალტ=steps leading down to tunnel, above the tunnel is a sign with This Is Anfield in white letters on a red background, with a crest on it|მინი|სიტყვები “THIS IS ANFIELD“ შენკლის ინიციატივით დამონტაჟდა 1964 წელს, რათა მოწინააღმდეგებს შიში გაჩენოდათ. შენკი ყოველთვის იყენებდა ფსიქოლოგიურ ხრიკებს ფეხბურთელებში მოტივაციის გასაძლიერებლად, ასევე მოწინააღმდეგეებში შიშის ჩასანერგად. მისი ინიციატივით სტადიონზე შესასვლელი გვირაბის თავზე გამოაკრეს წარწერა "THIS IS ANFIELD" (ეს ენფილდია). ფანების ხმაურის ფონზე წარწერას მოწინააღმდეგე ფეხბურთელებში შიშის განცდა უნდა გამოეწვია. შენკლი ამბობდა რომ ამ სიტყვებს მხოლოდ ერთი დანიშნულება ჰქონდა ”შეახსენოს ჩვენ ბიჭებს თუ სად თამაშობენ და ოპონენტებს თუ ვის წინააღმდეგ უწევთ თამაში”. ბანერის გამოკვირს შემდგომ პირველ მატჩში ლივერპულმა ნიუკასლ იუნაიტედი 5–0 დაამარცხა.