cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ეროვნული სტადიონი (ბრაზილია)
სტადიონი გაიხსნა 1974 წელს და ატარებს ცნობილი ბრაზილიელი ფეხბურთელის, გარინჩას სახელს. არენის თავდაპირველი ტევადობა 45,200 იყო. 2010-2013 წლებში სტადიონს რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო სტადიონები
კუტლუიულოვო
კუტლუიულოვო (Ҡотлоюл; Кутлуюлово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 277 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:კუიურგაზის რაიონის სოფლები
პშენტი
thumb|right|150პქ|პშენტი (ორმაგი გვირგვინი) პშენტი — ორმაგი გვირგვინის სახელწოდება ძველ ეგვიპტეში. იგი ერთიანდებოდა ქვემო ეგვიპტის დეშრეტთან და ზემო ეგვიპტის ჰეჯეტთან. პშენტი გამოსახავდა ფარაონის ძალაუფლებას, რომელიც გაერთიანებულ ეგვიპტეზე (ზემო და ქვემო ეგვიპტეზე) ვრცელდებოდა. მას გააჩნდა ორი ცხოველის ემბლემა. პირველი ემბლემაა ეგვიპტური კობრა ცნობილი, როგორც ურეი (ანუ მზად არის შეტევისთვის, დარტყმისთვის), იგი გამოსახავდა ქვემო ეგვიპტის ქალღმერთ ვაჯეტის, ხოლო მეორე ემბლემა იყო ეგვიპტური სვავი (ფასკუნჯი), რომელიც წარმოადგენდა ზემო ეგვიპტის ქალღმერთ ნეხბეტის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გვირგვინები (თავსაბურავი) კატეგორია:ეგვიპტური არტეფაქტების ტიპები
ბოემონდ II
ბოემონდ II ანტიოქელი (Bohemond de Tarente; 1107/8-1130) — ტარანტოს მთავარი 1111-1128 წლებში და ანტიოქიის მთავარი 1111/1119-1130 წლებში. იგი იყო ბოემონდ I-ის ვაჟი, რომელმაც 1108 წელს, დოველის ხელშეკრულებით ბიზანტიის ვასალობა იკისრა. სამი წლის შემდეგ ბოემონდი ავიდა ტარანტოს ტახტზე, მაგრამ დედამისის მეურვეობით. ანტიოქიას კი სათავეში 1112 წლამდე რეგენტი, მამამისის ძმისწული ტანკრედ გალილეელი ჩაუდგა, ხოლო ტანკრედის შემდეგ მისი ბიძაშვილი როჯერ სალერნოელი (1112-1119). სარმადის ბრძოლაში როჯერის გარდაცვალების შემდეგ ბოემონდის სრულწლოვანებამდე ანტიოქიის რეგენტი ბალდუინ II იერუსალიმელი გახდა.
ბოემონდი ანტიოქიაში 1126 წელს ჩავიდა. მან დაიწყო წარმატებული სამხედრო კამპანია მიმდებარე მუსლიმ მმართველებთან, მაგრამ ჟოსლენ I-თან მისმა დაპირისპირებამ საშუალება მისცა იმად ად-დინ ზენგის, რომ დაეცვა ალეპო და მოსული. ამავდროულად, 1128 წელს როჯერ II-მ დაიპყრო ტარანტოს სამთავრო. იგი დაიღუპა დანიშმენდიდების — ღაზი გიუმიუშტეკინის წინააღმდეგ ბრძოლისას 1130 წელს, კილიკიის სამთავროს სამხედრო კამპანიის დროს. მისი თავი აბასიდ ხალიფას გაუგზავნეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ანტიოქიის მთავრები კატეგორია:ტარანტოს მთავრები კატეგორია:დაბადებული 1108 კატეგორია:გარდაცვლილი 1130
რედბონ-კუნჰაუნდი
ჯიშს, შესაძლოა ეს სახელი დაერქვა ტენესელი პიტერ რედბონის პატივსაცემად, თუმცა ძირითადად ამ ჯიშს ჯორჯიაში აშენებდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთ რედბონს ფეხებზე, სახეზე და მკერდზე ცოტაოდენიც ფეხებზე თეთრი ბალანი აქვს, იგი ერთადერთი ერთფეროვანი კუნჰაუნდია.
ყველა კუნჰაუნდი მონადირეა და მისი გაწვრთნა არ არის რთული. სხვა კუნჰაუნდების მსგავსად რედბონი ყურადღებიანი და აქტიურია, შეუძლია იმუშაოს ნებისმიერ ამინდში და ნებისმიერ ნიადაგზე.
რედბონ-კუნჰაუნდის ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს მოწითალო-ჟღალით, ჟღალი-თეთრით. კარგად ეგუება სიცხეს და სიცივეს. სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეძებარი ძაღლები კატეგორია:ამერიკული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ვალენტინ თოფურიძე
ვალენტინ ბაგრატის ძე თოფურიძე (დ. 13 იანვარი, 1908, თბილისი — გ. 1 თებერვალი, 1980, იქვე) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს სახალხო მხატვარი, სსრკ-ის სამხატვრო აკადემიის ნამდვილი წევრი, სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
საშუალო სკოლა სარატოვში დაამთავრა და იქვე შევიდა უნივერსიტეტში ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1924 წელს ჩამოვიდა თბილისში და თბილისის სამხატვრო აკადემიის სტუდენტი გახდა. აქ მისი მასწავლებლები იყვნენ ცნობილი მოქანდაკეები და მხატვრები: იაკობ ნიკოლაძე, ნიკოლოზ კანდელაკი, ევგენი ლანსერე, იოსებ შარლემანი და სხვა.
ვ. თოფურიძე ჯერ კიდევ სტუდენტობისას ჩაება აქტიურ შემოქმედებით ცხოვრებაში და სიცოცხლის ბოლომდე არ შეუწყვეტია დაძაბული შრომა. პირველი ნაბიჯებიდანვე იგრძნობოდა შემოქმედის სწრაფვა მონუმენტური პლასტიკისადმი, რაზეც მეტყველებს 30-იან წლებში შესრულებული ნამუშევრები, თბილისში კინოთეატრ „რუსთაველის“ ფასადის ფიგურები, ლადო კეცხოველის ბიუსტი კომუნარების ბაღში და სხვა. სამამულო ომის გამარჯვებას მიუძღვნა ერთ-ერთი ნამუშევარი — ჭიათურის დრამატული თეატრის ფასადზე ქალის ალეგორიული ფიგურა „გამარჯვება“, რისთვისაც 1949 წელს სახელმწიფო პრემია მიენიჭა. 1955 წლიდან იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორი. დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია: საქართველოს სახალხო მხატვრები კატეგორია: საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის  ლაურეატები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია: საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ვ
იაბლანიცის თემი
იაბლანიცის თემი (Община Ябланица) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის ლოვეჩის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 6 170 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 203.99 კმ²-ს. მოიცავს 9 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იაბლანიცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოვეჩის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ცენტრალური ოლქი (ფიჯი)
ცენტრალური ოლქი (Central Division) — ერთ-ერთი ფიჯის 4 ოლქიდან. შედგება ხუთი პროვინციისგან: ნაიტასირის პროვინცია, ნამოსის პროვინცია, რევის პროვინცია, სერუის პროვინცია და ტაილევუს პროვინცია. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი სუვა, რომელიც ასევე ქვეყნის დედაქალაქია. 2007 წლის აღწერის მონაცემებით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 342 386 ადამიანს. ფართობი — 4293 კმ².
მოიცავს კუნძულ ვიტი-ლევუს აღმოსავლეთ ნაწილს და მომცრო დაშორებულ კუნძულებს, მათ შორის კუნძულ მბენგას. აქვს სახმელეთო საზღვარი დასავლეთის ოლქთან კუნძულ ვიტი-ლევუზე, ასევე საზღვაო საზღვარი ჩრდილოეთის ოლქთან და აღმოსავლეთის ოლქთან.
სქოლიო
კატეგორია:ფიჯის ოლქები
აჯირა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენის პროვინციის კომუნები
ლეტნიცის თემი
ლეტნიცის თემი (Община Летница) — თემი ჩრდილო-ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის ლოვეჩის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 4 617 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 177.72 კმ²-ს. მოიცავს 4 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლეტნიცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოვეჩის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
მოხაკარი
მოხაკარი (Mojácar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ლევანტე-ალმერიენსეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 72 კმ². მოსახლეობა — 6778 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალმერიის მუნიციპალიტეტები
მარია (ესპანეთი)
მარია (María) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ლოს-ვალესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 225 კმ². მოსახლეობა — 1230 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალმერიის მუნიციპალიტეტები
Rhytidoponera
გავრცელება
thumb|[[Rhytidoponera metallica]] გავრცელების ადგილებია ავსტრალია (დაახლოებით 80 სახეობა), ახალი კალედონია (დაახლოებით 20 სახეობა), ახალი ზელანდია (2 ინტროდუქციული სახეობა), ახალი გვინეა (დაახლოებით 10 სახეობა) და სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია.
სისტემატიკა
არსებობს 100-ზე მეტი სახეობა. Rhytidoponera-ს გვარი ადრე ჩართული იყო ქვეოჯახ Ponerinae-ს შემადგენლობაში, დღეს მას მიაკუთვნებენ Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. გვარი 1862 წელს პირველად გამოყო ავსტრიელმა მირმეკოლოგმა გუსტავ მაირმა, როგორც ქვეგვარი Ectatomma-ს შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სოზიგენე ალექსანდრიელი
სოზიგენე ალექსანდრიელი (Σωσιγένης ὁ Ἀλεξανδρεύς) — ბერძენი ასტრონომი და მათემატიკოსი, რომელმაც შეადგინა იულიუსის კალენდარი. მოღვაწეობდა ძვ. წ. I საუკუნეში.
ემელიან ცინცაბაძე
ემელიან ალექსანდრეს ძე ცინცაბაძე (დ. 8 მარტი, 1903, ზომლეთი, ახლანდელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 22 ნოემბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, საქართველოს სსრ დამსახურებული ეკონომისტი (1968).
სოზიგენე ალექსანდრიელი
იულიუსის კალენდარი
თავდაპირველად რომში გამოიყენებოდა რომაული კალენდარი. მისი უზუსტობა ყოველდღიურად დიდ სირთულეებს ქმნიდა, რის გამოც ძვ.წ. 46 წელს რომის მმართველმა, იულიუს კეისარმა, კალენდრის რეფორმირება გადაწყვიტა. ამ საქმის შესასრულებლად მან მოიწვია ბერძენი ასტრონომი სოზიგენე ალექსანდრიიდან. კალენდრის რეფორმირებისას სოზიგენე დაეყრდნო ძველეგვიპტურ კალენდარს, რომლის მიხედვით წელიწადი 365 დღისა და 6 საათისგან შედგება. სოზიგენეს შედგენილ კალენდარში წელიწადი 365 დღით განისაზღვრა და 12 თვედ დაიყო, ოთხ წელიწადში ერთხელ კი წელიწადს ერთი დღე ემატებოდა. რეფორმირებულ კალენდარს იულიუსის კალენდარი უწოდეს. მიუხედავად იმისა, რომ სიზუსტით იგი ბევრად აღემატებოდა მის წინამორბედ სისტემას, ზუსტ წელიწადს იულიუსის კალენდრის წელიწადი მაინც აღემატებოდა 11 წუთითა და 14 წამით, რაც 128 წელიწადში ერთ დღიან ცდომილებას ქმნიდა.
ალექსანდრე შორინი
ალექსანდრე შორინი (Александр Шорин; დ. 5 დეკემბერი [ძვ. სტ. 23 ნოემბერი], 1890, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 21 ოქტომბერი, 1941, ულიანოვსკი) — საბჭოთა გამომგონებელი რადიოს, ტელეგრაფიისა და ბგერათჩაწერის დარგში. 1911-1914 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის ელექტროტექნიკურ ინსტიტუტში. 1919-1922 წლებში მუშაობდა ნიჟნი-ნოვგოროდის რადიო ლაბორატორიაში. 1927-1934 წლებში სადენიანი კავშირგაბმულობის ცენტრალურ ლაბორატორიაში. 1934 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ავტომატიკისა და ტელემექანიკის ინსტიტუტის დირექტორი. გამოიგონა სატელეგრაფო სტარტსტოპური აპარატი, ბგერათჩამწერი ხელსაწყოები და სხვა. მიღებული აქვს სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია (1941). დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით.
ემელიან ცინცაბაძე
ბიოგრაფია
ხუთი წლის ასაკიდან იზრდებოდა ქობულეთში, იქ ოჯახის გადასვლის გამო. დაწყებითი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო ბათუმის ქართულ გიმნაზიაში, რომელიც შემდგომ ჰუმანიტარულ ტექნიკუმად გადაკეთდა. 1923 წელს ტექნიკუმის დამთავრებისთანავე აჭარის ასსრ სახალხო კომისართა საბჭომ გაგზავნა ქ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში უმაღლესი განათლების მისაღებად და დაენიშნა გაძლიერებული სტიპენდია. 1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოც-ეკონომიკური ფაკულტეტი და დაბრუნდა ბათუმში.
ალექსანდრე შორინი
ლიტერატურა
კატეგორია:საბჭოთა გამომგონებლები კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 1941
სოზიგენე ალექსანდრიელი
სქოლიო
კატეგორია:ბერძენი ასტრონომები კატეგორია:ბერძენი მათემატიკოსები
ემელიან ცინცაბაძე
ბიოგრაფია
1928 წლიდან აჭარის მიწსანკომის საბჭოთა მეურნეობის სამმართველოს პირველი საბჭოთა მეურნეობის (შემდგომში ახალშენის ციტრუსების საბჭოთა მეურნეობა) გამგეა. 1930 წლიდან აჭარის ადგილობრივი მრეწველობის კომისარიატის საგეგმო განყოფილებაში ეკონომისტის თანამდებობაზეა. 1930–1959 წლებში გაიარა გზა რიგითი მგეგმავი ეკონომისტიდან საგეგმოგანყოფილების გამგემდე. 1959 წლიდან აჭარის ყრუ-მუნჯთა საზოგადოებაში მუშაობდა უფროს ეკონომისტად.
ადგილობრივი მრეწველობის სამინისტროს დავალებით მსახურობდა ქობულეთის, ხულოს, შუახევის, ქედის რაიონებში. 1964 წლიდან მუშაობდა უფროს ეკონომისტად საქართველოს სამხატვრო ფონდის აჭარის სამხატვრო საწარმოო განყოფილებაში.
გარდაიცვალა 1978 წელს თბილისში, დასაფლავებულია ბათუმში ფერიის სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მთვარის დინასტია
მთვარის დინასტია, ან ჩანდრა–ვაშმა (candra-vaṃśa) — ინდუიზმის ისტორიაში ერთ–ერთი ყველაზე ცნობილი დინასტია, მზის დინასტიის (სურია–ვამშა) მსგავსად.
შესავალი
ამ დინასტიის მეფეები იწოდებოდნენ „ჩანდრავამშინად“ ან „ჩანდრავამშარაჯად“. ლიტერატურაში მთვარის დინასტია გვხვდება, აგრეთვე, სახელწოდებით „სომა–ვამშა“.
დინასტიამ სახელწოდება მიიღო მისი დამაარსებლის — ჩანდრას ან სომას მიხედვით, რომელიც ინდუიზმში მთვარის ღმერთს წარმოადგენს. მთვარის დინასტიის პირველ მეფედ ითვლება პურუვარასი, რომლის მეტრონიმული სახელია აილა, საიდანაც მოდის დინასტიის კიდევ ერთი სახელი აილას დინასტია. ამ მეფისა და მისი შთამომავლებისგან მოდის ძველი ინდოეთის მრავალი ცნობილი დინასტია, რომლებიც დღესაც აგრძელებენ კავშირს მათი მმართველების დინასტიის სიაში შეტანით.
გენეალოგია
მეფე პურუვარასამდე მთვარის დინასტიის მემკვიდრეობითი ხაზი ასე გამოიყურება:
ბრაჰმა /     \                                    არტი     მარიჩი |       |                                         |     კაშიაპა |       |                                         ჩანდრა  ვივასვანი |       |                                      |       მანუ |       |                                    ბუდა     ილა \       /                                       პურუვარასი
ილის მხრიდან ჯაჭვის მეორე მხარე:
1) ბრაჰმა → მარიჩი → კაშიაპა → იამა ვაივასვატა → მარტანდა → მანუ → ილა.
ილა იყო მანუს ქალიშვილი, ზოგჯერ კი ვჟი, რომელიც წყევლისშედეგად გადაიქცა ქალად.
ილა |                                   პურურავას აილა |                                         ---                                          |                                         |                                        აიუ (აიუსი)                                 ამავასი |                                        |        -     კანიაკუბუჯების დინასტია |                 |              |             |               |             ნახუშა         ქშატრაბრიდჰა       რამბჰა          რაჯი           ანენასი |                 |                            |               |    კაშის დინასტია                ქშატრიები რაჯეია   ქშატრადჰარმანები |              |            იატი          იაიატი |      |                |              |               |                  |      იადუ         ტურვასუ          დრუჰიუ          ანუ               პურუ |               |              |               |                  |    ტურვასუს გვარი   დრუჰიუს გვარი   ანავები          პაურავები |             |                                    | საჰასრაჯიტი    კროშტუ |             |                            |                  |      შატაჯიტი       იადავები                      უშინარა            ტიტიკშუ |                                          |                  | ჰაიჰაია                               პენჯაბის დინასტია  აღმოსავლეთის დინასტია |                                          [[ჰაიჰაი]
მმართველთა სია დინასტიების მიხედვით
აქ მოტანილია ძირითადი დინასტიის მმართველთა სია
კანიაკუბუჯების დინასტია
დინასტიის დამაარსებლად ითვლება მეფე პურუვარასა აილი ამავასუს ვაჟი. დინასტიის დედაქალაქად ითვლებოდა კანიაკუბუჯა (თანამედროვე კანაუჯი).
კაშის დინასტია
დინასტიის დამაარსებლად ითვლება მეფე აიუს ვაჟი სახელად ქშატრავიდა. დინასტიის დედაქალაქი იყო კაში (თანამედროვე ქალაქი ვარანასი).
იადავების დინასტია
დინასტიის დამაარსებელია იაიატის ვაჟი, სახელად იადუ. იადავები, თავის მხრივ, ორ სხვადასხვა განშტოებად გაიყო: ჰაიჰაი, რომელიც წარმოიშვა იადუს ვაჟის საჰასრაჯიტისგან და თავად იადავები, უმთავრესი გვარი იადუს ვაჟის კროშტუსგან.
ჰაიჰაები
სახელწოდება მიიღო დინასტიის მესამე მეფის ჰაიჰაიასაგან.
იადავები (კროშტუს მემკვიდრენი)
სატვატა |                                               -         |                  |                       |                    | ბჰაჯინ–ბჰაჯმანა        დევავრიდჰა          ანდჰაკა მაჰაბჰოჯა            ვრიშნი |                      |                (იხ. ქვემოთ) ბაბრუ               -- |                |            |                 ბჰოჯი მარტიკავატიდან     კუკურა        ბჰაჯმანა (მისი შთამომავლებია (მისი შთამომავლებია კუკურები)         ანდჰრები) |              |                                       ვრიშნი (დჰრიშნუ)  ვიდურატჰა |              |                                             კაპოტარომანი   რაჯადჰიდევა-შურა |              |                                       ვილომანი (ტიტირი)  შონაშვა |              |                                            ნალა           შამინ (ნანდანოდარადუნდუბჰი)    | |              |                                         აბჰიჯიტი        პრატიკშატრა |              |                                         პუნარვასუ       სვაიამბჰოჯა |              |                                           აჰუკა           ჰრიდიკა |              |                                  --       ---                                  |            |       |            |        |                                      დევაკა     უგრასენა კრიტავარმანი  დევარა  დანარჩენი ვაჟები |                   |                                         კანსა და სხვები       კამბალაბარჰიშა |                                                              ასამაუჯასი
თავის მხრივ ვრიშნის მემკვიდრეთა სია მისი მეუღლეების განდჰარასა და მადრის ჩამომავლებიდან ასე გამოიყურება
განდჰარა = ვრიშნი = მადრი |              |         ---                 |                       |                 |                 |             | სუმიტრა ან ანამიტრა I       იუდჰაჯიტი        დევამიდჰუშა        ანამიტრა II     შინი (?) |                      |                 |                 |                  ნიგჰა                    პრიშნი             შურა               შინი |                      |                 |                 |             -        --      სატიანკა |         |          |           |        |            |         | პრასენა  სატრაჯიტი    შვაპჰალკა   ჩიტრაკა  ვასუდევა       სხვა     იუიუდჰანა |         |           |        |         ვაჟები         | ბჰანგაკარა  აკრურა  პრიტჰი და სხვ. ---            ასანგა |         |                   |         |              |          საბჰაკშა   დევავანტი              ბალარამა   კრიშნა       იუგანდჰარა და უპადევა
ანავები
ანავები იყვნენ უფროსი ვაჟის, უშინარას შთამომავლები. უშინარას ჰყავდა რამდენიმე მემკვიდრე. მათაგან, თითოეულმა ცალკ–ცალკე შექმნა თავისი პატარა ადგილობრივი დინასტია.
ლიტერატურა
კატეგორია: ძველი ინდოეთი კატეგორია: ინდური დინასტიები კატეგორია: მთვარის დინასტია
ლა-მოხონერა
ლა-მოხონერა (La Mojonera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის პონიენტე-ალმერიენსეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24 კმ². მოსახლეობა — 9191 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალმერიის მუნიციპალიტეტები
Million Reasons
Million Reasons (მილიონი მიზეზი) — ამერიკელ პოპ მომღერალ და სიმღერების ავტორ ლედი გაგას სიმღერა მისი მეხუთე სტუდიური ალბომიდან Joanne (2016). თავდაპირველად გამოიცა როგორც ალბომის პრომო სინგლი, კომერციული წარმატების შემდგომ კი 2016 წლის 8 ნოემბერს გამოიცა როგორც ალბომის მეორე სინგლი ლეიბზე Interscope Records. სიმღერის ავტორები არიან თავად გაგა, ჰილარი ლინდსი და მარკ რონსონი, ხოლო მისი პროდიუსერები არიან გაგა, რონსონი და BloodPop. ჩანაწერი არის პოპის ჟანრის სიმღერა რომელზეც იგრძნობა ქანთრი მუსიკის გავლენა, ლირიკულად კი სიმღერა ეხება სასიყვარულო ურთიერთობის იმედგაცრუებას და რწმენას.
სიმღერამ კრიტიკოსების მხრიდან დადებითი შეფასება დაიმსახურა, განსაკუთრებით კი აღნიშნეს გაგას ვოკალი. კომერციული თვალსაზრისით, სიმღერამ აშშ-ის ბილბორდის ცხელ ასეულში დაიკავა მე-4 პოზიცია, ასევე შევიდა უნგრეთის, სლოვაკეთის და შვეიცარიის ათეულებში. გაგამ სიმღერა ცოცხლად შეასრულა მინი ტურნეზე — Dive Bar Tour (2016) და რამდენიმე სატელევიზიო და რადიო შოუში, გაგამ ასევე სიმღერა შეასრულა სუპერ-ბოულ LI-ის შუალედურ შოუზე.
პერსონალი
მენეჯმენტი
პერსონალი
ინფორმაცია პერსონალის შესახებ აღებულია ალბომ Joanne-ს ბუკლეტიდან.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის სინგლები კატეგორია:2016 წლის სიმღერები კატეგორია:ლედი გაგას სიმღერები კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას ავტორობით კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას პროდიუსერობით კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები კატეგორია:სიმღერები მარკ რონსონის პროდიუსერობით კატეგორია:სიმღერები მარკ რონსონის ავტორობით კატეგორია:სიმღერები ჰილარი ლინდზის ავტორობით
დავით თორაძე
დავით (გუგული) ალექსანდრეს ძე თორაძე (დ. 14 აპრილი, 1922, თბილისი — გ. 8 ნოემბერი, 1983, იქვე) — ქართველი კომპოზიტორი, პროფესორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
სკოლის ასაკში, როგორც განსაკუთრებული მუსიკალური მონაცემების მქონე ჭაბუკი ჩარიცხეს თბილისის კონსერვატორიასთან არსებულ ნიჭიერ ბავშვთა ჯგუფში ერთდროულად საფორტეპიანო და საკომპოზიციო განხრით. მისი მასწავლებლები იყვნენ პროფესორები ა. ვირსალაძე და ს. ბარხუდარიანი. 1937 წელს განაგრძო მეცადინეობა თბილისის კონსერვატორიაში. 1939–1941 წლებში საკომპოზიციო ხელოვნებას სრულყოფს კომპოზიტორ რ. გლიერთან მოსკოვის კონსერვატორიაში.
შემოქმედებით სარბიელზე დ. თორაძე გამოდის ორმოციან წლებიდან. 1946 წელს სრულდება მისი პირველი სიმფონია, 1947 წელს პირველი ოპერა, ხოლო 1949 წელს შექმნილი გმირულ-პატრიოტული ბალეტი „გორდა“, რომელიც ქართულ მუსიკალურ-ქორეოგრაფიული ხელოვნების დიდმნიშვნელოვან, საეტაპო მოვლენად იქნა აღიარებული. „გორდაში“ დიდი მხატვრული ძალით, მასშტაბურობით გამოიკვეთა ჩვენი ეროვნული ბალეტის თავისთავადობა. იგი წარმატებით დაიდგა მოსკოვში, უნგრეთში, პოლონეთში, საბალეტო ხელოვნების საერთაშორისო ფესტივალზე პარიზში და მრავალ სხვა ქალაქში. ასეთივე წარმატება ხვდა დიდი სამამულო ომის თემაზე შექმნილ ბალეტს „მშვიდობისათვის“. მაყურებელი გულთბილად შეხვდა ქართული ხელოვნებისა და ლიტერატურის დეკადაზე წარმოდგენილ კომპოზიტორის ახალ ოპერას „ჩრდილოეთის პატარძალი“, რომელიც ეძღვნება ა. გრიბოედოვისა და ნ. ჭავჭავაძის ტრაგიკულ სიკვდილს.
1977 წელს დ. თორაძემ შექმნა მუსიკა ფილმ-ბალეტისათვის „მწირი“. იმავე წელს იგი დადგა და გადაიღო ცნობილმა ბალეტმაისტერმა მ. ლავროსვსკიმ. ამ ნამუშევარს საბალეტო ფილმების საერთაშორისო ფესტივალზე ნიუ-იორკში ერგო „გრან პრი“. კომპოზიტორის მდიდარი შემოქმედებიდან აღსანიშნავია ორი სიმფონია, უვერტურა როკვა, საგუნდო პოემათა ციკლი ქართული ჩანახატები, საფორტეპიანო კონცერტი. ცალკე უნდა ითქვას მის საესტრადო და კინო მუსიკაზე. მან შექმნა შესანიშნავი მუსიკა კინოფილმებისათვის: „დღე უკანასკნელი, დღე პირველი“, „პალიასტომი“, „შეხვედრა წარსულთან,“ „კაცია ადამიანი?!“ და სხვა.
1953 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის კონსერვატორიაში, რომლის პროფესორი იყო 1973 წლიდან. კომპოზიტორის მეუღლე, ლიანა ასათიანი ცნობილი კინომსახიობი, რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტი, ხოლო ვაჟიშვილი ლექსო თორაძე მსოფლიოში საყოველთაოდ აღირებული პიანისტი, საერთაშორისო კონკურსების ლაურეატი.
დავით თორაძეს მინიჭებული ჰქონდა სახელმწიფო პრემიის ლაურეატის წოდება, დაჯილდოვებული იყო ლენინის და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თორაძეები
აიდონე
აიდონე (Aidone) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 5462 ადამიანი. ფართობი 209.58 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 00935, საფოსტო ინდექსი — 94010.
ლარაოსის რაიონი
ლარაოსის რაიონი (Distrito de Laraos) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 563 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 855 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 403.76 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იაუიოსის პროვინციის რაიონები
ლოვეჩის თემი
ლოვეჩის თემი (Община Ловеч) — თემი ჩრდილო-ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის ლოვეჩის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 50 523 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 946.28 კმ²-ს. მოიცავს 35 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლოვეჩი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოვეჩის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ნასიმიენტო (ესპანეთი)
ნასიმიენტო (Nacimiento) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ლოს-ფილაბრეს-ტაბერნასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81 კმ². მოსახლეობა — 496 კაცი (2020 წ.).
ასორო
ასორო (Assoro) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 5380 ადამიანი. ფართობი 111.4 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 00935, საფოსტო ინდექსი — 94010.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენის პროვინციის კომუნები
დათა ხიზამბარელი
დათა ხიზამბარელი (დ. 1849, ნოსტე, კასპი — გ. 1874, იქვე) — უძლეველი ქართველი ფალავანი. გამოირჩეოდა დიდი ფიზიკური ძალით, შეუპოვრობით, იშვიათი ოსტატობით. ხელობით მეტივე იყო. ჯმუხი, ცოტათი მოხრილი და დათვურად ნაკვეთი. მისი თანამედროვე მწერალი და პუბლიცისტი ანტონ ფურცელაძე წერდა: „მე ამ დღეობაში ვნახე ერთი თვრამეტი-ცხრამეტი წლის მოჭიდავე. არ შეგიძლიან წარმოიდგინოთ მისი სისხარტე ჭიდაობაში. რამდენნაირი ხერხი და ოსტატობა აქვს გამზადებული თავისი მოწინაღმდეგების წასაქცევად. ვისაც ხიზამბარელის ჭიდაობა უნახავს, ადვილად შეუძლია წარმოიდგინოს, სადამდის განვითარებულა ჩვენში ჭიდაობა“ (გაზეთი „დროება“, 1867 წელი). მოგვიანებით, 1888 წელს, გაზეთი „ივერია“ ასე ახასიათებდა ხიზამბარელს: „საქართველოში ბევრი გამოჩენილი ფალავანი ყოფილა, მაგრამ ხიზამბარელივით კი სახელი არავის გაუთქვამს. თითქმის სახალხო გმირად გადაიქცა. ტანზე, სადაც არ უნდა მოგევლო ხელი, იტყოდი თუ ხე არისო, ანუ ქვა და არა ხორცი. ზეზე კისრული იცოდა და რაღა-კი წამოიღებდა, იტყოდა ხოლმე „ახლა თუ გინდათ ხარ-კამეჩიც მოუბით, ვეღარ შეიმაგრებთ, გადავიტანო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1849 კატეგორია:გარდაცვლილი 1874 კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები
ვენეციის 72-ე კინოფესტივალი
ვენეციის კინოფესტივალის 72-ე გამოშვება გაიმართა 2015 წლის 2-12 სექტემბერს, ვენეციის ლაგუნის ფეშენებლურ კუნძულ ლიდოზე. 2015 წლის ფესტივალის მხატვრული ხელმძღვანელი იყო კინოკრიტიკოსი ალბერტო ბარბერა, ორგანიზატორი - 2008 წლიდან „ვენეციის ბიენალეს“ ხელახლად არჩეული პრეზიდენტი, 90-იან წლებში იტალიის რესპუბლიკის მთავრობის კაბინეტის წევრი, პაოლო ბარატა (Paolo Baratta).
ფესტივალის სხვადასხვა პროგრამაში მონაწილე ფილმების ჩამონათვალი გამოცხადდა პრესკონფერენციაზე, რომელიც გაიმართა რომში 2015 წლის ივლისის ბოლოს. ფესტივალის ჟიურის ხელმძღვანელობდა მექსიკელი რეჟისორი ალფონსო კუარონი,.
სქოლიო
კატეგორია:ვენეციის კინოფესტივალი
ვილჰელმ ადამი
200პქ|მინი|ვილჰელმ ადამი ვილჰელმ ადამი  (Wilhelm Adam; დ. 15 სექტემბერი, 1877, ანსბახი — გ. 8 აპრილი, 1949, გარმიშ-პარტენკირხენი) — ვერმახტის გენერალი მეორე მსოფლიო ომში
ბიოგრაფია
ვილჰელმ ადამი დაიბადა 1877 წლის 15 სექტემბერს ვაჭრის ოჯახში. 1897 წელს ჰუმანიტარული გიმნაზიის დასრულების შემდეგ მსახურობდა ბავარიის არმიაში. 1899 წელს მიიღო ლეიტენანტის წოდება. 1906 წელს იგი დაქორწინდა იზაბელა ბუხნერზე, რომელთანაც ჰყავდა ორი შვილი. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისას მისი ბატალიონი დისლოცირებული იყო ლოთარანგიაში. 1917 წელს მიიღო მაიორის ჩინი. ომის დასრულების შემდეგ 1924-1927 წლებში იგი იყო შტაბის უფროსი მიუნხენში. მეორე მსოფლიო ომში ადამი აკრიტიკებდა ჰიტლერის ომის სარისკო გეგმას. იგი ამბობდა,რომ გერმანიას არ ჰქონდა საკმარისი რესურსები ხანგრძლივი და ფართომასშტაბიანი ომის საწარმოებლად. ამის გამო ადამი სამხედრო აკადემიის ხელმძღვანელად ჩამოაქვეითეს. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ იგი მიწვეული იყო მოწმის სახით ნიურნბერგის პროცესზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1949 კატეგორია:გერმანელი გენერლები კატეგორია:მესამე რაიხის სამხედროები
ლუკოვიტის თემი
ლუკოვიტის თემი (Община Луковит) — თემი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. შედის ლოვეჩის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 18 655 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 453.41 კმ²-ს. მოიცავს 12 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლუკოვიტი.
ნიხარი
ნიხარი (Níjar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ალმერიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 601 კმ². მოსახლეობა — 31 666 კაცი (2020 წ.).
ლუკოვიტის თემი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოვეჩის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
ლინჩის რაიონი
ლინჩის რაიონი (Distrito de Lincha) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 458 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 896 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 221.22 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იაუიოსის პროვინციის რაიონები
მონღოლეთის დროშა
მონღოლეთის დროშა — ქვეყნის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლო. მიიღეს 1992 წლის 12 თებერვალს.
დროშა შედგება სამი სხვადასხვა ზომის მეწამული, ლურჯი და მეწამული ვერტიკალური ველისაგან. იმ მეწამულ ველზე, რომელი მხრითაც დროშა შტანდარტზეა დაკიდებული, ყვითელი ფერით გამოსახულია ეროვნული სიმბოლო სოიომბო. ლურჯი ფერი ქვეყნის უღრუბლო ცის სიმბოლოა. წითელი - ცეცხლის სიმბოლოა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონღოლეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
ბარაფრანკა
ბარაფრანკა (Barrafranca) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 13003 ადამიანი. ფართობი 53.64 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0934, საფოსტო ინდექსი — 94012.
Anochetus
აღწერა
საშუალო და მცირე ზომის ჭიანჭველები (სიგრძე დაახლოებით 5—10 მმ) მრავალფეროვანი შეფერილობით, ბუდობენ ნიადაგში, გრძელი მახისმსგავსად გახსნადი ზედა ყბებით. ცნობილია, როგორც Anochetus exstinctus de Andrade-ის დომინიკური ფისის წიაღისეულის სახეობა, 1994.
გენეტიკა
ქრომოსომების დიპლოიდური კრებული 2n = 24, 30, 34.
სისტემატიკა
არსებობს 100-ზე მეტი სახეობა. გვარი 1861 წელს გამოყო ავსტრიელმა მირმეკოლოგმა, პროფესორმაგუსტავ მაირმა (Gustav L. Mayr; 12.10.1830 — 14.07.1908).
სქოლიო
კატეგორია:პონერინები
გამბიეს კუნძულები
thumb|left|გამბიეს და [[ტემოეს კუნძულები.]] გამბიეს კუნძულები (Îles Gambier) — მომცრო კუნძულების ჯგუფი საფრანგეთის პოლინეზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტუამოტუს კუნძულების სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ხშირად გამბიეს კუნძულები განიხილება, როგორც ტუამოტუდან გამოყოფილი კუნძულების ჯგუფი, მარკიზის კუნძულებთან კულტურული და ლინგვისტიკური სიახლოვის გამო, ასევე გეოლოგიური აგებულებით (ამ ჯგუფის კუნძულებს აქვთ ვულკანური წარმოშობა, მაშინ როდესაც ტუამოტუ — ატოლების ჯგუფია). ატოლ ტემოეს მისი სიახლოვის გამო ხშირად მიაკუთვნებენ გამბიეს კუნძულებს.
ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 1337 ადამიანი (2007).
გეოგრაფია
გამბიეს არქიპელაგის შემადგენლობაში შედის ოთხი დიდი კუნძული და 10 მოტუ, რომლებიც გაერთიანებულია საერთო ლაგუნით:
არქიპელაგ გამბიეს კუნძულთა უმრავლესობას აქვს ვულკანური წარმოშობა და ისტორიამდელ დროს ჩაძირული ვულკანის კრატერის ნაწილია. მომცრო კუნძულების ჯგუფს აქვთ მარჯნული წარმოშობა. გამბიეს კუნძულების უმაღლესი წერტილია — დაფის მთა (Mt. Duff) კუნძულ მანგარევაზე (441 მ).
კლიმატი გამბიეს კუნძულებზე ტროპიკულია. წელიწადში ყველაზე ცივი თვეებია — ივლისი და აგვისტო (15 °C).
ისტორია
სავარაუდოდ, პირველი პოლინეზიელები კუნძულ ფამბიეზე მოვიდნენ მარკიზის კუნძულებიდან ჩვენი წელთაღრიცხვის დაახლოებით 1200 წელს. პირველი ევროპელი, რომელმაც აღმოაჩინა არქიპელაგი იყო ბრიტანელი კაპიტანი ჯონ უილსონი ლონდონის მისიონერთა საზოგადოებიდან. ის ცურავდა კუნძულის ახლოს 1797 წელს გემით «დაფი». არქიპელაგს სახელი მან დაარქვა ბრიტანეთის საადმირალოს ლორდის ჯეიმზ გამბიეს პატივსაცემად, რომელიც იყო ექსპედიციის ფორმალური პატრონი. 1834 წლიდან 1871 წლამდე კუნძულებზე გადასხდნენ კათოლიკე მისიონერები. XX საუკუნის დასაწყისში მოხდა მნიშვნელოვანი ცვლილებები გამბიეს კუნძულების ინფრასტრუქტურაში: აშენდა გზები, ქვის სახლები, ეკლესიები. საფრანგეთის პროტექტორატი კუნძულებზე გავრცელდა 1871 წელს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
გამბიეს კომუნაში შედის: 4 აქტეონის კუნძული, 10 გამბიეს კუნძული და 3 ტუამოტუს კუნძული. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი რიკიტეა.
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:საფრანგეთის პოლინეზიის კუნძულები
ღია საგანმანათლებლო რესურსები
ღია საგანმანათლებლო რესურსები (ღსრ) — თავისუფლად ხელმისაწვდომი, ღია ლიცენზიის მქონე დოკუმენტები და მედია, რომლებიც გამოიყენება სწავლების, სწავლისა და შეფასებისთვის, ასევე კვლევითი მიზნებისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი ადამიანი ღსრ-ს პრინციპულ მახასითებლად მიიჩნევს ღია ფორმატის გამოყენებას, ეს არ არის საყოველთაოდ მიღებული ვალდებულება.
ღია საგანმანათლებლო რესურსების განვითარება ხშირ შემთხვევაში მოტივირებულია სურვილით შეზღუდოს ცოდნის კაპიტალიზაცია და შესთავაზოს ალტერნატიული ან გაუმჯობესებული საგანმანათლებლო პარადიგმა.
ღია საგანმათლებლო რესურსების საზღვრების და თვისებების განსაზღვრა
ღია საგანმათლებლო რესურსების იდეას აქვს რამდენიმე განმარტება. პირველად ტერმინი იყო ნახსენები UNESCO-ს 2002 წლის ღია კურსების თემატიკისადმი მიძღვნილ ფორუმზე და განისაზღვრება როგორც „სწავლების, სწავლის და კვლევის მასალები, წარმოდგენილი ნებისმიერი საშუალებით, ციფრული თუ სხვა, რომელიც არის საყოველთაო საკუთრებაში ან გამოქვეყნებულია ღია ლიცენზიით, რომელიც ნებას რთავს უფასო წვდომას, გამოყენებას, ადაპტაციას და სხვების მიერ გაზიარებას მცირე ან არანაირი შეზღუდვებით. ღია ლიცენზია შექმნილია ინტელექტუალური საკუთრების კანონების ფარგლებში, განსაზღვრული რელევანტური საერთაშორისო კონვენციების მიერ და პატივს ცემს ნაშრომის ავტორს.“ ხშირ შემთხვევაში ხდება ვილიამ და ფლორა ჰევლეტების ფონდის განმარტების ციტირება, რომელიც ღსრ-ს განსაზღვრავს როგორც: „სწავლების, სწავლის და კვლევით რესურსს, რომლებიც არის საყოველთაო საკუთრებაში ან გამოქვეყნებულია ინტელექტუალური საკუთრების ლიცენზიით, რომელიც ნებას რთავს უფასო გამოყენებას და შეცვლას სხვების მიერ. ღია საგანმათლებლო რესურსებში შედის მთლიანი კურსები, კურსის მასალები, მოდულები, სახელმძღვანელოები, ვიდეოები, ტესტები, პროგრამული უზრუნველყოფა და ნებისმიერ სხვა ინსტრუმენტი, მასალა ან ტექნიკა რომელიც გამოიყენება ცოდნასთან წვდომის უზრუნვესაყოფად.“ ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაცია (ეთგო) განსაზღვრავს ღსრ-ს როგორც: „ციფრული მასალა სწავლების, სწავლის და კვლევისთვის, გავრცელებული უფასოდ და ღიად მასწავლებლებისთვის, სტუდენტებისთვის და დამოუკიდებელი სწავლისთვის. ღსრ მოიცავს სასწავლო მასალებს, პროგრამულ უზრუნველყოფას მასალების შექმნისთვის, გამოყენებისა და გავრცელებისთვის და იმპლემენტაციის რესურსებს როგორიცაა ღია ლიცენზია.“ (ეს არის განმარტება ციტირებული ვიკიპედიის პარტნიორი ორგანიზაციის, ვიკივერსიტეტის მიერ.) შედარებისთვის, სწავლის თანამეგობრობას (Commonwealth of Learning) აქვს შემოღებული ღია საგანმანათლებლო რესურსების (ღსრ) ყველაზე ფართო განმარტება, კერძოდ „თავისუფალი და ღია მასალები გამოქვეყნებული, სწავლებაში, სწავლაში, განვითარებაში და კვლევაში გამოსაყენებლად და შესაცვლელად“. WikiEducator-ის პროექტის განმარტებით ღსრ-ში იგულისხმება „საგანმანათლებო რესურსები (გაკვეთილის გეგმები, ქვიზები, სილაბუსები, სიმულაციები, და ა.შ.) რომლებიც თავისუფალია გამოყენების, ხელახლა გამოყენების, ადაპტაციისა და გაზიარებისთვის.“
ზემოთ ხსენებული განმარტებები, ააშკარავებს წინააღმდეგობებს არსებულ ღსრ-ს გარშემო:
ამავდოულად, ამ განმარტებებს აქვთ ყველასთვის დამახასიათებელი თვისებები, კერძოდ ყველა:
იმის გათვალისწინებით, თუ რაოდენ განსხვავებულია ღია საგანმანათლებლო რესურსების მომხმარებელი, შემქნელი და სპონსორი, არაა გასაკვირი პროდუქტებისა და მოთხოვნების მრავალფეროვნება. ამიტომ, ღია საგანმნათლებლო რესურსების განმარტებების განსხვავების გათვალისწინება შეიძლება ისეთივე ღირებული იყოს, როგორც თავად ამ განმარტებების. ერთ-ერთი საკითხი, რაც აფერხებს ღსრ-ს (როგორც ზემოთ ჩამოთვლილ განმარტებებიდან ჩანს) შეთანხმებული განმარტების მიღებას, არის - უნდა იყოს თუ არა აქცენტი ტექნოლოგიების კონკრეტულ ტიპზე. მაგალითად, ვიდეოს შეიძლება ჰქონდეს ღია ლიცენზია და თავისფლად იყენებდნენ და ამავდროულად არ იყოს ონლაინ ვიდეო. წიგნს შეიძლება ჰქონდეს ღია ლიცენზია და თავისფლად იყენებდნენ და ამავდროულად არ იყოს ციფრული დოკუმენტი. ეს ტექნოლოგიით წარმართული დაძაბულობა ახლო კავშირშია ღია ლიცენზირების დისკურსთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სწავლის მეთოდები
ირაკლი თოიძე
ირაკლი მოსეს ძე თოიძე (დ. 14 მარტი, 1902, თბილისი — გ. 1 აპრილი, 1985, იქვე) — ქართველი მხატვარი, ფერმწერი, გრაფიკოსი, წიგნის ილუსტრატორი, სსრკ სახელმწიფო პრემიის ოთხგზის ლაურეატი (1941, 1948, 1949, 1951), რსფსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1951), საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვარი (1970), თბილისის საპატიო მოქალაქე (1982).
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი მხატვრის მოსე თოიძის ოჯახში. მამამ ითამაშა დიდი როლის მის მხატვრად ჩამოყალიბებაში. 1919-1920 წლებში 17 წლის ასაკში მონაწილეობა მიიღო მამასთან ერთად არტისტული კაფე „ქიმერიონის“ მოხატვაში. იყო რუსეთის მხატვართა ასოციაციის საქართველოშ ფილიალის, შემდეგ კი „სარმას“ თავმჯდომარე. 1925-1930 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. 1931 წელს მოსკოვში გადავიდა საცხოვრებლად.
ზაჰესის მშენებლობის დროს შექმნა ნახატი „ილიჩის ნათურა“. მისი კიდევ ერთი ნახატია „ახალგაზრდა სტალინი კითხულობს შოთა რუსთაველის ვეფხისტყაოსანს“. 1937 წელს გააფორმა ვეფხისტყაოსანი“. ეს ილუსტრაციები დღესაც ერთ-ერთი საუკეთესოდ მიიჩნევა ქართული წიგნის გრაფიკაში.
გამოირჩეოდა საბჭოთა პოლიტიკური პლაკატების შექმნით. პოპულარობა მოუტანა პლაკატმა „დედა-სამშობლო გვეძახის!“ (1941), რომელიც მოიწონა სტალინმა და გამოფენილი იყო მთელი საბჭოთა კავშირის მასშტაბით საჯარო სივრცეებში. მეორე მსოფლიო ომის დროს თოიძემ შექმნა ასევე პლაკატები „წინ დასავლეთისკენ!“, „დედასამშობლოსათვის“, „სამშობლოს სახელით წინ, დევგმირებო!“, „ვფიცავ, დავამარცხებ მტერს!“, „ყველანი ფაშიზმის წინააღმდეგ საბრძოლველად!“, „გავათავისუფლებთ ევროპას ფაშისტური მონობის უღლისგან“ და სხვა. პოლიტიკურ პლაკატებზე მუშაობას აგრძელებდა ომის შემდგომაც. შემდგომი პერიოდის პლაკატებია „ოქტომბრის 50-ე წლისთავი ჩვენი საერთო დღესასწაულია“, „ჩვენი ერთობა ურღვევია“, „მძიმე ინდუსტრია ჩვენი სამშობლოს ძლიერების საფუძველია“.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოსა და რუსეთის სხვადასხვა მუზეუმებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1985 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1982) კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები ირაკლი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სახალხო მხატვრები
ბერგამასკო
ბერგამასკო (Cane da pastore bergamasco) — ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი იტალიაში ანტიკურ ხანაში.
გარეგნულად და ტემპერამენტით ბერგამასკო გამძლე, ნაკლებმომთხოვნი ძაღლია და ძალიან ჰგავს ბრიარს. თუმცა მაშინ როდესაც ბრიარები საფრანგეთში და მის ფარგლებს გარეთ პოპულარობა მოიპოვეს, ბერგამასკო თითქმის უცნობი დარჩა როგორც იტალიაში, ასევე სხვა ქვეყნებში და პერიოდულად გადაშენების პირას დგება.
დამახასიათებელი ბალანი სიცივისა და უამინდობისგან, ასევე შინაური ცხოველების ჩლიქებისგან იცავს ამ შესანიშნავ მუშა ძაღლებს. ბერგამასკო ძნელად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ასევე ვერ ეგუება სხვა ძაღლებს. გრძელი ბალანი მთელ სხეულს ფარავს, მათ შორის თათებს და თავს.
ალმადენ-დე-ლა-პლატა
სქოლიო
კატეგორია:სევილიის მუნიციპალიტეტები
ულგიი
ულგიი (Өлгий) — ქალაქი მონღოლეთში, ბაიან-ულგიის აიმაკის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში. მოსახლეობა შეადგენს 28 496 ადამიანს (2008 ).
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკების ადმინისტრაციული ცენტრები კატეგორია:ბაიან-ულგიის აიმაკი
მიხეილ არჯევანიძე
მიხეილ არჯევანიძე (დ. 19 თებერვალი, 1973) — ქართველი მსახიობი. 1995 წელს დაამთავრა მ. ფანიაშვილის სახელობის ხელოვნების აკადემიის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1993 წლიდან იყო დუმბაძის სახელობის საბავშვო თეტრის მსახიობი. 2003 წლიდან არის თბილისის გრიბოედოვის სახელობის დარამატული თეატრის მსახიობი. არის თავისუფალი თეატრის მსახიობი.
ვალგუარნერა-კაროპეპე
ვალგუარნერა-კაროპეპე (Valguarnera Caropepe) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 8642 ადამიანი. ფართობი 9 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94019.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენის პროვინციის კომუნები
მადეანის რაიონი
მადეანის რაიონი (Distrito de Madean) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 300 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 846 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 220.72 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იაუიოსის პროვინციის რაიონები
General Instrument AY-3-8910
მინი|250პქ|AY-3-8910 განთავსებული DIP 40-ის პლასტმასის კორპუსში მარჯვნივ
AY-3-8910 — მიკროსქემა, რომელიც წარმოადგენს ხმის სამ არხიან გენერატორს. შეიქმნა 1978 წელს კომპანია General Instrument-ის მიერ. AY-3-8910 და მისი ვარიანტები ფართოდ გამოიყენებოდნენ არკადულ ავტომატებში, სათამაშო კონსოლებსა (Intellivision, Vectrex, Amstrad GX4000) და სახლის კომპიუტერებში (Amstrad CPC, ZX Spectrum, MSX, Apple II). მოგვიანებით ჩიპს და მის ვარიანტებს აწარმოებდნენ სხვა კომპანიებიც, მათ შორის: Yamaha, Micrel, Microchip Technology და სხვები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხმის ჩიპები კატეგორია:MSX კატეგორია:Atari ST კატეგორია:ZX Spectrum
მოკლინეხო
მოკლინეხო (Moclinejo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ახარკია-კოსტა-დელ-სოლისკომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15 კმ². მოსახლეობა — 1251 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:მალაგის მუნიციპალიტეტები
გერჰარდ მერკატორი
გერჰარდ მერკატორი (Gerhardus Mercator; დ. 5 მარტი, 1512, რუპელმონდე — გ. 2 დეკემბერი, 1594, დუისბურგი) — ფლამანდიელი კარტოგრაფი. ლევენის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ იგი ამზადებდა ზუსტ ოპტიკურ ხელსაწყოებს და სცემდა რუკებს, გარდა ამისა, ასწავლიდა გეოგრაფიასა და ასტრონომიას. იყო გეოგრაფისა და გრავიორის რენიერ ფრიზიუს გემას მოწაფე. 1537 წელს გამოუშვა 6 ფურცელზე არსებული პალესტინის რუკა, ხოლო 1538 წელს — მსოფლიოს რუკა. ამ ორმა ნამუშევარმა მერკატორს სახელი მოუხვეჭა როგორც გამოჩენილ კარტოგრაფს, შესაბამისად, მას შეუკვეთეს ფლანდრიის რუკა, რომელიც მან 1540 წელს შეადგინა. მომდევნო წელს, საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორმა კარლ V-მ მერკატორს დაავალა ასტრონომიული ხელსაწყოების კრებულის დამზადება. 1541 წელს მან დედამიწის გლობუსი შექმნა, 10 წლის შემდეგ — მთვარის გლობუსი და 1552 წელს ისინი კარლ V-ს აჩუქა.
1552 წელს წავიდა ემიგრაციაში დუისბურგში. არსებული კარტოგრაფიული მასალის კრიტიკული ანალიზის საფუძველზე მერკატორმა წამოაყენა რუკის შედგენის ახალი მათემატიკურად დასაბუთებული პრინციპები, კერძოდ, რამდენიმე კარტოგრაფიული პროექცია, რომელთაგან ყველაზე მეტად ცნობილია მსოფლიო რუკის ცილინდრული ტოლკუთხა პროექცია (1569), ეგრეთ წოდებული მერკატორის პროექცია, რომელმაც საყოველთაო აღიარება მოიპოვა. მერკატორის პროექცია გამოირჩევა იმით, რომ რუკებზე კუთხეები და ფორმები დაუმახინჯებელია, ხოლო მანძილი შენარჩუნებულია მხოლოდ ეკვატორზე. ამჟამად, იგი გამოიყენება საზღვაო სანავიგაციო და აეროსანავიგაციო რუკების შედგენისათვის. თუმცა, თანამედროვე ისტორიულ-კარტოგრაფიული კვლევების შედეგად, დადგინდა, რომ ასეთი პროექცია გამოიყენებოდა ჯერ კიდევ 1511 წელს, ფართო გამოყენება მან ჰპოვა მხოლოდ მერკატორის წყალობით.
მერკატორმა გამოთვალა აგრეთვე დედამიწის მაგნიტური პოლუსის კოორდინატები. მერკატორის მთავარი შრომაა ევროპული ქვეყნების რუკების კრებული, რომელსაც უწოდა „ატლასი“ (გამოიცა 1595 წელს, სიკვდილის შემდეგ). მის შესავალ ნაწილში მერკატორი ეხება გეოგრაფიის საგანსა და ამოცანებს.
1544 წელს მერკატორი, რომელიც თანაუგრძნობდა პროტესტანტებს, დააპატიმრეს და ერესში დასდეს ბრალი, თუმცა მალევე გაათავისუფლეს. 1544 წელს მერკატორმა 15 ფურცელზე გამოაქვეყნა ევროპის რუკა. მასზე პირველად და ზუსტად იყო ნაჩვენები ხმელთაშუა ზღვის მოხაზულობა. 1563 წელს შეადგინა ლოთარინგიის რუკა, ხოლო 1564 წელს — ბრიტანეთის კუნძულების რუკა 8 ფურცელზე. 1569 მერკატორმა გამოაქვეყნა „ქრონოლოგია“ (Chronologia) — ასტრონომიული და კარტოგრაფიული ნამუშევრების მიმოხილვა. 3 წლის შემდეგ 15 ფურცელზე გამოუშვა ევროპის ახალი რუკა, ხოლო 1578 წელს პტოლემეს გეოგრაფიის ახალი გამოცემისთვის გრავირებული რუკები, შემდეგ ატლასზე შეუდგა მუშაობას. ატლასის პირველი ნაწილი გამოიცა 1585 წელს, მეორე 1590 წელს, ხოლო მესამე გამოიცა მერკატორის გარდაცვალების შემდეგ, 1595 წელს. ტერმინი „ატლასი“ პირველად შემოგვთავაზა მერკატორმა რუკების კრებულების აღსანიშნავად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლამანდიელი კარტოგრაფები კატეგორია:ფლამანდიელი გრავიორები კატეგორია:ბელგიელი გეოგრაფები კატეგორია:ბელგიელი გამომგონებლები კატეგორია:დაბადებული 5 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1512 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1594
მირაფლორესის რაიონი (იაუიოსი)
მირაფლორესის რაიონი (Distrito de Miraflores) — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის იაუიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 660 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 355 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 226.24 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იაუიოსის პროვინციის რაიონები
ტროიანის თემი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოვეჩის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
რაიმონ რუპენი
რაიმონ რუპენ ანტიოქელი (Raymond-Roupen d'Antioche) — ანტიოქიის მთავარი 1205-1208 და 1216-1219/21 წლებში.
იგი იყო რაიმონ IV-ის და ალისა სომეხის ვაჟი. რაიმონ რუპენი პირდაპირი მემკვიდრეობის მიუხედავად ვერ ავიდა ტახტზე და ანტიოქიის მთავარი ბოემონდ IV გახდა 1201 წელს. ანტიოქიის მთავრის ტიტული რაიმონმა მისი დედის ბიძის, ლევონ II-ის დახმარებით მიიღო, რომელიც ღია კონფლიქტში იყო ბოემონდთან. რაიმონის მმართველობა მხოლოდ სამ წელს გაგრძელდა, სანამ ბოემონდმა არ ჩამოაგდო ტახტიდან. ამის შემდეგ იგი იბრძოდა სომხეთის ტახტისთვის, მაგრამ სავარაუდოდ დაიღუპა ბრძოლაში ან ციხეში.
1210 წელს მან იქორწინა ელოიზა დე ლუზინიანზე.
სეგუჯო იტალიანო
სეგუჯო იტალიანო (Segugio italiano) — ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი იტალიაში ანტიკურ ხანაში.
დღევანდელი სეგუჯო ძალიან ჰგავს ძველეგვიპტურ ძაღლს, რომელიც გამოსახულია ეგვიპტელი ფარაონების პირამიდებზე. მასტიფთან ნათესაობამ კი ეს ძაღლი უფრო მძიმე გახადა. ამ ძაღლის გარეგნობა თავად მეტყველებს მის წარმოშობაზე — სეგუჯოს აქვს გრძელი ფეხები და მეძებრის დრუუნჩი. იტალიური რენესანსის ეპოქაში სეგუჯოს სილამაზემ დიდგვაროვნების ყურადღება მიიპყრო, მისი სახლში ყოფნა პრესტიჟულად ითვლებოდა.
დღესდღეობით სეგუჯო ძალიან პოპულარულია იტალიაში როგორც მონადირე ძაღლი. მას აქვს არაჩვეულებრივი ყნოსვა და ნადირის სუნის აღებისას მხოლოდ მის დევნაზე ფიქრობს, ყურადღება არაფერზე ეფანტება. თუმცა ბლადჰაუნდისგან განსხვავებით სეგუჯო ცდილობს, დაეწიოს და მოკლას ნადირი. როგორც მონადირე და როგორც კომპანიონი ეს ძაღლი სულ უფრო მეტ პოპულარობას იძენს იტალიაში.
მისი ბალნის ფერი შეიძლება იყოს ჟღალი და შავი-ჟღალით, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. სეგუჯო კარგად იტანს სიცხეს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა, ადვილად იწვრთნება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეძებარი ძაღლები კატეგორია:იტალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ვილაროზა
ვილაროზა (Villarosa) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ენის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 5521 ადამიანი. ფართობი 55 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0935, საფოსტო ინდექსი — 94010.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენის პროვინციის კომუნები
The Village Voice
„The Village Voice“ („გრინვიჩ-ვილიჯის ხმა“) — ნიუ-იორკის ყოველკვირეული გაზეთი, რომელიც უპირატესად აშუქებს აშშ-ის უდიდესი ქალაქის კულტურული ცხოვრების მოვლენებს.
დაარსდა 1955 წელს ნორმან მეილერის მონაწილეობით კერძო ბინაში გრინვიჩ-ვილიჯზე.
დღეისათვის კინოზე წერენ ჯიმ ჰობერმანი და მაიკლ ეტკინსონი.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის გაზეთები კატეგორია:ინგლისურენოვანი გაზეთები
მონდა
მონდის (Monda) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის სიერა-დე-ლას-ნიევესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 58 კმ². მოსახლეობა — 2697 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:მალაგის მუნიციპალიტეტები
ალექს ოქსლეიდ-ჩემბერლინი
ალექს ოქსლეიდ-ჩემბერლინი (Alex Oxlade-Chamberlain; დ. 15 აგვისტო, 1993, პორტსმუთი) — ინგლისელი ფეხბურთელი. ახალგაზრდული კარიერა საფეხბურთო კლუბ „საუთჰემპტონში“ გაატარა. იქვე ითამაშა პირველი პროფესიონალური სეზონი, რის შემდეგაც „არსენალში“ გადავიდა. ამჟამად ჩემბერლინი არის მერსისაიდის „ლივერპულის“ ფეხბურთელი.
„არსენალი“
2011 წლის 28 აგვისტოს ჩემბერლენმა არსენალის შემადგენლობაში იდებიუტა. ინგლისის პრემიერ ლიგის გასვლით მატჩში „მანჩესტერ იუნაიტედთან“ (2:8). 2011 წლის 20 სექტემბერს ჩემბერლენმა სადებიუტო გოლი გაიტანა არსენალის შემადგენლობაში ლიგის თასის მატჩში „შევსბერის“ წინააღმდეგ (3-1). 29 სექტემბეტს ჩემპიონთა ლიგში თავისი სადებიუტო მატჩი ითამაშა ბერძნული „ოლიმპიაკოსის“ წინააღმდეგ (2-1), და თავისი პირველი გოლიც გაიტანა ჩემპიონთა ლიგში, რომლის წყალობით 18 წლის ჩემბერლენი გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ინგლისელი რომელმაც ჩემპიონთა ლიგში გოლი გაიტანა.
2014 წლის 17 მაისს არსენალმა ასოციაციის თასის ფინალში „უემბლიზე“ „ჰალი“ დაამარცხა (3:2), რაც ჩემბერლენისთვის კარიერაში პირველი ტიტული აღმოჩნდა.
2014 წლის 10 აგვისტოს არსენალმა „მანჩესტერ სიტის“ 3:0 მოუგო და ჩემბერლნთან ერთად ინგლისის სუპერ თასსაც დაეუფლა.
2015 წლის 2 აგვისტოს გაიტანა გამარჯვების მომტანი გოლი ინგლისის სურპერ-თასში „ჩელსის“ წინააღმდეგ.