cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარსიკალ-კასერესის რაიონი (უანკაველიკა)
მარსიკალ-კასერესის რაიონი (Distrito de Mariscal Cáceres) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 847 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 462 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5.63 კმ²-ია.
თურქესტან-ციმბირის მაგისტრალი
250px|მინიატიურა|თურქესტა-ციმბირის მაგისტრალი ყაზახეთის სტეპში. თურქესტან-ციმბირის მაგისტრალი — რკინიგზის ხაზი, შენდებოდა 1926-1931 წლებში. ერთმანეთთან დააკავშირა შუა აზია და ციმბირი. მაგისტრლის მშენებლობა პირველი ხუთწლედის ერთ-ერთი უმთავრესი სამშენებლო პროექტი იყო.
აღნიშნული მაგისტრალის აშენების იდეა ჯერ კიდევ 1886 წელს გაჩნდა. 1896 წლის 15 ოქტომბერს ალმა-ათის საქალაქო დუმამ შექმნა კომისია, რომელიც დაადგენდა პროექტის სარგებლიანობას. კომისიამ პროექტის მიზანშეწონილობა დაადასტურა. მათი აზრით აღნიშნული პროექტი გააძლიერებდა რუსეთის ყოფას ჩინეთის საზღვართან. გარდა ამისა გააადვილებდა ბამბის ექსპორტს ციმბირში და ხორბლის იმპორტს.
მაგისტრალის მშენებლობა დაიწყო 1926 წელს და დასრულდა 1931 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახეთის რკინიგზა კატეგორია:რუსეთის რკინიგზა
უფლისციხის მოხატულოთახიანი სახლი
უფლისციხის მოხატულოთახიანი სახლი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხის შიდა ქალაქის შუა უბანში, ხელოვნურად მოსწორებულ ტერასაზე. ტერასა-ბაქანს დასავლეთით კლდის კედელი საზღვრავს. ბაქანის ჩრდილოეთ ნაწილი უჭირავს ერთსვეტიან დარბაზს თავისი ეზოთი. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილი ოთხსვეტიანი დარბაზის ბანი იყო. სამხრეთით, ამავე ბაქანის დონეზე, ღრმა და ვიწრო გასასვლელით მოკვეთილი ორსვეტიანი დარბაზის ბანია გაშლილი. მთავარი ქუჩიდან ბაქანზეე ასასვლელად ამჟამად 13 საფეხურია ამოკვეთილი, თავდაპირველი ასასვლელი არ შემორჩენილა.
მოხატულოთახიანი თარღდება ფეოდალური ხანით. შემორჩენილია ელინისტური ხანის კედელში ნაკვთი ნაგებობის სწორკუთხა, სწორხაზოვანი, საფეხურად ჩაღრმავებული ფრაგმენტები, რომლებიც, კლდის მაღალ დასავლეთ კედელთან ერთად, ქმნის ნაგებობის სწორკუთხა კონტურს. კლდის ქანის კონფიგურაცია გვიჩვენებს, რომ ნაგებობის მხოლოდ დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები იყო კლდეში ნაკვეთი. დანარჩენი კედლები სხვა მასალითაა ნაშენი. ამავე კონტურის შიგნით ამოკვეთილია ბოძების ჩასადგმელი ბუდეები, ჩრდილოეთ-დასავლეთ კუთეში გაურკვეველი დანიშნულების ოთხკუთა ორმო, მის პირზე კი ღარები და სკორკუთა ღრმულია. იატაკი კონტურის გარეთ, ჩრდილოეთით, წყალსაწრეტი ღარის სათავეა.
მოხატულოთახიანი სახლი სწორკუთაა, შედგება სამი ერთიმეორის გვერდით მოთავსებული ოთახისგან. შემორჩენილი კვალი გვაფქირებინებს, რომ მოხატულოთახიანი სახლი გრძელდებოდა ტერასის ჩრდილოეთ კედლის მიმართულებით. ნაგებობის დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები კლდეზშია ნაკვეთი, დანარჩენი ალიზისაა. ეს არის ჯერჯერობით ერთადერთი ალიზის საცხოვრებელი სახლი უფლისციხის ანსამბლში. შენობა დაზიანებულია, იგი მრვალჯერ არის გადაკეთებული და შეკეთებული: განსხვავებულია საშენი მასალა და კედლის კონსტრუქციები, ორმოებზე და თონეებზე კედლებია დაშენებული, არქეოლოგია ძველი შეასვლელები, სანაცვლოდ გაჭრილია ახლები.
მოხატულოთახიანი სახლი არ იმეორებს ძველი. შიგნით აღსადგენად ნ კონტურებს. არც დასავლეთით ,დებარე კლდეა გამოყენებული კედლად. სამხრეთ ოთახში კედლის უსწორმასწორო ზედაპირი გასწორებულია ალიზის წყობით, ჩრდილოეთ ოთახის დასავლეთ კედელივ, კლდის მასივისგან მოშორებით, ალიზითაა ამოყვანილი.
სამხრეთ ოთახი
სამხრეთ ოთახი სწორკუთხაა. ოთახი ჩრდილოეთ და სამხრეთ კელდებში გაჭრილი კარები ამოშენებულია. სამხრეთის კარი გადიოდა კლდისმცირე ბაქანზე, რომლის გადახურვა კდლეში ნაკვეთ ბედეებში ჩასმულ ბოძებს ეყრდნობოდა. უკანასკნელად ოთახის შესასვლელი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთში დაუჭრიათ. აღმოსავლეთში კედელში ბუხარი და თახჩაა, ჩრდილოეთ კედლეში კი სამი თახჩა. იატაკი თიხატკეპნილია. გადახურვა ხის ყოფილა, კოჭოვანი. აღმოსავლეთ კელდის ჩრდილოეთ კუთხე მოგვიანებითაა აღდგენილი ქვით, აგურის ნატეხებითა და ტალახით. შიგნით აღსადგენად გამოყენებულია ალიზი. ამ წყობის ქვეშ აღმოჩნდა XVI საუკუნის სასულიანი თონე, რომელშიც უფრო ადრინდელი ხანის ორმოში იყო ჩადგმული. აღმოსავლეთ კედლის გარედან მიშენებული აქვს ალიზისა და აგურის ნატეხებით ამოშენებული კედელი. რომლის ნაწილია შემორჩენილი. არქეოლოგიური გათხრების დროს სამხრეთ ოთახში აღმოჩნდა ძველი შელესილობის მოხატული ნატეხები. მოხატულობა მუქი აგურის ფერისაა.ფონი უდნავ ჩაწეულია ვარდისფერ შელესილობაში და არ არის შეღებილი, ან პირიქით, ფონი შეღებილია გამოსახულება კი არა. გვხვედა ისეთი ფრაგმენტებიც, სადაც გამოსახულება ამოკაწრულია და მთლიანადაა გადაღებილი. კედლის მხატვრობის ფრაგმენტები ფეოდალური ხანის ქართული საერო ნაგებობის მოხატულობის უძველესი ნიმუშია.
ჩრდილოეთ ოთახი
ჩრდილოეთ ოთახი კვადრატულია და ბევრად განიერია ვიდრე სამხრეთ ოთახი. შესასვლელი აღმოსალვეთ კედელშია, რომელიც წინ არის წამოწეული. აღმოსავლეთის და კლდეზე მიყრდნობილი ჩრდილოეთ კედლები ქვისა და ტალახის უხეირო წყობით არის ამოყვანილი. დასავლეთ კედელი კი გაურკვეველი ფორმის ალიზითა და ბელტითაა ნაგები. კედლის ცენტრში ამოყვანილია ბიხარი. ყველა კედელი შელესილია.
ჩრდილოეთ კედლის მხარეს კარგად არის შემორჩენილი კლდეში ნაკვეთი ნაგებობის კლდის კედელი, რომელიც ოთახის კედლად არ გამოუყენებიათ. ალიზის კედელსა და კლდის კედელს შორის ვიწრო გასასვლელია, რომელიც ორი კარით უკავშირდება ჩრდილოეთ და შუა ოთახებს. გასასვლელის ჩრდილოეთით, ბოლოში ანტიკური ხანის ორმოა, სამხრეთით კი ფეოდალური ხანის ორი თონე. თონის ზევით ოთახის კედლები უფრო გვიანდელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:უფლისციხე
22 (რიცხვი)
ოცდაორი — ოცდამეორე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდაერთის მომდევნო და ოცდასამის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 22. 22 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოცდაორი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და ორი (იგულისხმება ოცზე ორი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
სონგაი ენა
სონგაი ენა — ნილოს-საჰარის ენათა ოჯახის დამოუკიდებელი შტო. გავრცელებულია მდინარე ნიგერის შიდა დელტის რაიონებში. სონგაი ენისათვის დამახასიათებელია აგლუტინაციურ-სუფიქსური სიტყვების არსებობა და ფორმათწარმოქმნა. სიტყვათა რიგი: სუბიექტი-ობიექტი-პრედიკატი. ლექსიკაში ბევრია არაბიზმი და ნასესხობანი მანდე ენიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნილო-საჰარული ენები
სამარის ზოოპარკი
სამარის ზოოპარკი (Самарский зоопарк) — ზოოლოგიური პარკი რუსეთის ქალაქ სამარაში.
ცხოველები
ზოოპარკის სახეობებს შორის წარმოდგენილია: ამურის ვეფხვი, ამურის ჯიქი, აფრიკული ლომი, შავი იაგუარი, მურა დათვი, მაიმუნი, ფარშავანგი, არწივი და ფსოვი, ზარნაშო, ნილოსის ნიანგი, ეგზოტიკური გველების სახეობები, პირანიები და სხვა საინტერესო ცხოველები.
ისტორია
სამარის ზოოპარკის დაარსების თარიღად 1992 წლის 16 იანვარი ითვლება. ზოოპარკის თავდაპირველი კოლექცია, კოოპერატივ „Теремок“-ის საკუთრებაში მყოფი ცხოველებისგან შედგებოდა, რომელიც 46 სახეობის 80 ცხოველს მოიცავდა. სამარის ზოოპარკის დამაარსებელი და პირველი დირექტორი ალექსეი დეგტიარევი იყო. 1997 წლის დეკემბრამდე სამარის ზოოპარკი ცხოველების მოძრავ კოლექციას წარმოადგენდა, რომლებიც ზაფხულში იური გაგარინის პარკში, ხოლო ზამთარში - ჟიგულევსკის ბაღების სათბურებში იყვნენ. ცხოველები პირობები და კვება გაუმჯობესებას საჭიროებდა. მიუხედავად იმისა, რომ 1997 წელს სამარის ზოოპარკმა 0,23 ჰექტარი ფართობის მუდმივი ადგილსამყოფელი მიიღო, ცხოველების პირობები არ გაუმჯობესებულა.
2006 წელს სამარის ზოოპარკი სამარის ოლქის კულტურის სამინისტროს მფლობელობაში გადავიდა, ხოლო ზოოპარკის ხელმძღვანელად ოლეგ შეპტალოვი დაინიშნა. ამის შემდეგ ყველაფერი ძირფესვიანად შეიცვალა. დღეს სამარის ზოოპარკი ადგილობრივი მაცხოვრებლების ერთ-ერთი უსაყვარლესი ადგილია (ზოოპარკის მნახველთა რიცხვი 3.5-ჯერ გაიზარდა). ასენდა ცხოველტა ახალი სადგომები - ეკოგალერეა, აკვატერარიუმი, ავიარიუმი, მტაცებლებისა და ჩლიქოსანი ცხოველების ვოლიერები. ფრინველებისთვის მოეწყო ორი საგუბარი. ცხოველების კვება რუსეთის წამყვანი ზოოპარკის - მოსკოვის ზოოპარკის კვების რაციონის მიხედვით ხორციელდება.
ინტერნეტ-რესურსები
კატეგორია:რუსეთის ზოოპარკები
ჩინეთის რევოლუცია (1925-1927)
300პქ|მინი|მარჯვნივ|ერა-ის ჯარისკაცები ჩინეთის რევოლუცია — დაუმთავრებელი ბურჟუაზიულ-დემოკრატიული რევოლუცია, რომლის ამოცანა იყო იმპერიალისტური ჩაგვრისა და ჩინეთის ეკონომიკურ-პოლიტიკურ წყობაში გაბატონებული ნახევრად ფეოდალური წესების მოსპობა. ერთი მხრივ პირველი მსოფლიო ომის (1914-18) შემდეგ ჩინელ ხალხსა და იმპერიალიზმს შორის წინააღმდეგობის გამწვავებამ, მილიტარისტულმა ომებმა, მშრომელთა ჩაგვრის გაძლიერებამ, და მეორე მხრივ, ოქტომბრის სოციალისტური რევოლუციის გავლენამ ჩინელი მოსახლეობის ფართო ფენებში რევოლუციური სულიკვეთება ჩანერგა. სამხრეთ ჩინეთში, სადაც 1923 წლის თებერვალში სუნ იატსენის გუანჯოუს მთავრობა არსებობდა, ეროვნულ-დემოკრატიულმა ძალებმა დიდი წარმატებები მოიპოვეს: ჩინეთის კომუნისტური პარტიისა და გომინდანის თანამშრომლობის ბაზაზე შეიქმნა ერთიანი ეროვნული ანტიიმპერიალისტური ან ანტიმილიტარისტული ფრონტი; სსრკ-ის დახმარებით საფუძველი ჩაეყარა რევოლუციურ არმიის ბირთვს, გუანდუნში კონტრრევოლუციური ძალები დამარცხდნენ, დაიწყო მუშათა და გლეხთა მოძრაობის აღმავლობა. ყოველივე ამან ბიძგი მისცა უშუალოდ რევოლუციური სიტუაციის მომწიფებას, რაც შანხაიში „ოცდაათი მაისის“ მოძრაობის (1925 წლის 30 მაისი) შემდეგ რევოლუციაში გადაიზარდა, მისი მამოძრავებელი ძალები იყო მუშათა კლასი, გლეხობა, ქალაქის წვრილი ბურჟუაზია და ეროვნული ბურჟუაზია, რომელიც რევოლუციურ მსვლელობაში ისწრაფოდა მასები თავისი გავლენისთვის დაემორჩილებინა.
ცენტრალურ ჩინეთში რევოლუციის გაგრძელების პერიოდი
ცენტრალურ ჩინეთში რევოლუციის გაგრძელების პერიოდში (1927 წლის 12 აპრილი-15 ივლისი) ხუბეის, ხუნანის, ძიანსის და ნაწილობრივ ხენანის პროვინციებში ხელისუფლება დარჩა უხანის ეროვნულ-რევოლუციური ძალების ხელში. აღნიშნულ რეგიონში ფართოდ გაიშალა აგრარული რევოლუცია და სხვა სოციალურ-ეკონომიკური გარდაქმნები. ერა განაგრძობდა ლაშქრობას ჩრდილოეთში მილიტარისტების წინააღმდეგ, მაგრამ უხანის გომინდანის ხელმძღვანელობა, რომელიც ეროვნული ბურჟუაზიული მემარცხენე ფრთის, წვრილი ბურჟუაზიული ზედაფენისა და ინტელიგენციის ინტერესებს გამოხატავდა, მუშათა და გლეხთა მოძრაობის დიდი გაქანებით შეშინდა და რევოლუციას უღალატა, 1927 წლის 15 ივლისს უხანში მოხდა კონტრრევოლუციური გადატრიალება. ჩინეთის რევოლუცია დამარცხდა, მაგრამ ჩინეთში რევოლუციამდელი ვითარება არ აღდგენილა, მილიტარისტები გაანადგურეს, მმართველ ბურჟუაზიულ-მემამულურ ბლოკში გაძლიერდა მსხვილი ბურჟუაზიის გავლენა, აღდგა ქვეყნის ერთიანობა. რევოლუციურ პერიოდში მშრომელებმა მოიპოვეს პოლიტიკური ბრძოლის გამოცდილება, მათ რიგებში გაღრმავდა სსრკ-თან მეგობრობის იდეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩინეთის ისტორია
ჯეირანჩიოლი
ჯეირანჩიოლი (Ceyrançöl) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის დემოგრაფია
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის დემოგრაფია მოიცავს მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მოსახლეობის რაოდენობის, სიმჭიდროვის, ეთნიკური შემადგენლობის, განათლების დონის, მოსახლეობის სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობის, ეკონომიკური მდგომარეობის, რელიგიური მიკუთვნებულობისა და სხვა ასპექტებს.
2015 წლის აღწერილობით მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მოსახლეობა 150 932 ადამიანს შეადგენს, რომელთაგანაც 144 683 სომეხია. მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის სომეხი მოსახლეობის დიდი ნაწილი ქრისტიანია და სომხურ სამოციქულო ეკლესიას მიეკუთვნება. რეგიონში მართლმადიდებელი ქრისტიანებისა და ევანგელისტი ქრისტიანების დენომინაციების არსებობს. რეგიონში ცხოვრობენ იუდეველებიც.
XVIII საუკუნე
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში დემოგრაფიული მდგომარეობის აღმნიშვნელი პირველი ნიმუშები XVIII საუკუნით თარიღდება. ირანის სომხეთში მოგზაურობის შემდეგ არქიმანდრიტმა მინას ტიგრანიანმა რუსეთის იმპერატორის, პეტრე I-ის ბრძანებით 1717 წლის 14 მარტს მოხსენება დაწერა. მისი თქმით, განძასარის მონასტრის პატრიარქის დაქვემდებარებაში 900 სომხური სოფელი იყო.
რუსეთის გენერალური მდივნის, პიოტრ პანინისადმი 1769 წელს მიწერილ წერილში საქართველოს მეფე ერეკლე II აღნიშნავს: „ხამსის რეგიონს 7 ოჯახი მართავს. იქ მხოლოდ სომხები ბინადრობენ“.
ყარაბაღისა და შუშას შესახებ საუბრისას რუსი დიპლომატი და ისტორიკოსი ს.მ. ბრონევსკი თავის ნაშრომში „ისტორიული ჩანაწერები“ აღნიშნავს, რომ ყარაბაღი დიდი სომხეთის შემადგენლობაშია და იქ 30 000 - 40 000 მებრძოლი კაცი ცხოვრობს.
XIX საუკუნე
რუსეთიოს იმპერიის მოხელებიის მიერ 1823 წელს ჩატარებულ გამოკითხვაში ჩანს, რომ სპარსეთიდან სომხების მიგრაციამდე ახლად დაარსებულ სომხურ პროვინციაში სომხთა უმრავლესობა მთიანი ყარაბაღის ტერიტორიაზე, ანუ ყარაბაღის 5 სამელიქოს გაერთიანების (ხამსა) ტერიტორიაზე სახლობდა და ამ მიწების დემოგრაფიულ უმრავლესობას წარმოადგენდა. გამოკითხვაში მოსახლეობის ზუსტი რაოდენობა არა, მაგრამ სოფლების რაოდენობაა მოყვანილი.
XX საუკუნე
საბჭოთა კავშირის დაშლამდე ცოტა ხნით ადრე მთიანი ყარაბაღის ავტონომიურ ოლქში სომეხი მოსახლეობის რაოდენობა 145 593 ადამიანს, ხოლო აზერბაიჯანელი მოსახლეობის რაოდენობა 42 871 ადამიანს შეადგენდა. გარდა ამისა, ოლქში რამდენიმე ათასი ქურთი, რუსი, ბერძენი და ასირიელი სახლობდა. მთიანი ყარაბაღის რეგიონის მთავარი სალაპარაკო ენა სომხურია. უნდა აღინიშნოს, რომ ყარაბაღელი სომხების ენა განსხვავდება სომხეთში მცხოვრებთაგან, რადგანაც მასზე რუსულმა თურქულმა და სპარსულიმა ენამ იქონია გავლენა.
XXI საუკუნე
2000 წლამდე მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიგრაციის სალდო უარყოფითი იყო. 2001 წელს მოსახლეობის 95%-ს სომხები შეადგენდნენ, უმცირესობას კი ასირიელები, ბერძნები და ქურთები. 2007 წლის პირველი ნახევრის მონაცემებით, რეგიონში 1010 ბავშვი დაიბადა და 659 ადამიანი გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა კატეგორია:დემოგრაფია ქვეყნების მიხედვით
უწლევის ნაეკლესიარი
უწლევის ნაეკლესიარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ უწლევის დასავლეთით, ორ კილომეტრზე, ფურნეების ღელის პირას, ფერდობზე. დანგრეულია, შემორჩენილია ერთი მეტრის სიმაღლის კედლები.
დარბაზული ეკლესია ნაგები იყო არაწესიერი ფორმის მოზრდილი ქვებით. შესასვლელი სამხრეთით ჰქონია. ნახევარწრიული აფსიდის სამხრეთ მხარეს პატარა სწორკუთხა ნიშია.
მოზარლანდია
მოზარლანდია (Mozarlândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-არაგუაიის შემადგენლობაში.
უწლევის ნაეკლესიარი
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მოზარლანდია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 404 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.73 კმ²-ზე. ფართობი 1 734 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხაშურის საცხოვრებელი სახლი
ხაშურის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ქალაქ ხაშურში. აშენებულია XX საუკუნის დასაწყისში. 1954 წელს შეკეთებული და რეკონსტრუირებულია (გადიდებულია სამზარეულო და შეცვლილია სახურავი). შენობა ორსართულიანია. რიყის ქვითა და აგურით ნაგები ქვედა სართული ნახევრად მიწაშია ჩამჯდარი. ამ სართულის დასავლეთ ნაწილი ორ მხარეს გახსნილი სათავსია, აღმოსავლეთით კი მარანია. ღია სათავსს ქუჩიდან აქვს შესასვლელი. მარანში გადახურვის ხის კოჭი ერთ სვეტს ეყრდნობა. დასავლეთ ნაწილში გაჭრილია სარკმელი და კარი. შესასვლელთან ახლოს, ჩრდილო-დასავლეთის კუთხეში ქვის ბუხარია. აღმოსავლეთ კედელთან სხვადასხვა ზომის ქვევრებია ჩაფლული. საცხოვრებლის ზედა სართული ფიცრულია. სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებს ეყრდნობა. ამ სართულზე ორი საცხოვრებელი ოთახი (თითოეული 30მ²) და სამზარეულოა. ეზოდან ხის კიბე ადის II სართულის უკანა აივანზე, საიდანაც ერთი კარი ოთახში შედის, ხოლო მეორე - სამზარეულოში.
სახლის მთავარი ფასადი ქუჩაზე გადის. ქვედა სართულის ყრუ კედრლში შესასველელია გაჭრილი, ზედა სართულზე კი ღია აივანია. აივანზე ორი კარი და ოთხი ფანჯარა გამოდის. აივანი ხვეული კიბით ქორედს უკავშირდებოდა (ამჟამად ქორედის სართული შეცვლილია თუნუქის სახურავით და კიბე სხვრნზე ადის). აივნის გადახურვა ეყრდნობა ხის შვიდ სვეტს, რომელთა შორის ჭვირული ელემენტით შემკული მოაჯირია, ხოლო ზედა ნაწილი მორთულია ხის დეკორატიული ელემენტებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ალიჯანი
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
ქვემო ბროლოსნის ნაეკლესიარი
ქვემო ბროლოსნის ნაეკლესიარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ბროლოსნის აღმოსავლეთით, ბარბაქაძეების უბანთან, მუხნარში. დანგრეულია, აღმოსავლეთით შემორჩენილია ნახევარწრიული აფსიდი 1,5 მეტრის სიმაღლეზე. დარბაზული ეკლესია ნაგები იყო სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვით. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Г̆
კოდების ცხრილი
„Г̆“ უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
კუკია
კუკია — უბანი თბილისში, მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე, მახათას მთის დასავლეთ ფერდობზე. ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება ჩუღურეთის რაიონს.
მდებარეობა
უბნის ძირითადი ქუჩებია: იონა მეუნარგიას ქუჩა, გიგო ზაზიაშვილის ქუჩა, ცხრა ძმის ქუჩა, სოლომონ ქურდიანის ქუჩა, გიორგი მარუაშვილის ქუჩა, ნორიოს აღმართი, ოთარ ქინქლაძის ქუჩა. კუკია გამოირჩევა საქართველოს და მეზობელი ქვეყნების კუთხეების, ქალაქებისა თუ სხვადასხვა ტოპონიმების სახელობის ქუჩების სიმრავლით, მათ შორის შევხვდებით აფხაზეთის, აჭარის, ყირიმის, გროზნოს, არდონის, ხონის, აბაშის, მარტვილის, სენაკის, ბანძის, ქვალონის, თეკლათის, საქარის, ცაიშის, აგარის, სარკინეთის, ატოცის, სალხინოს, ლებარდეს, პალიასტომის, ფარავნის, ჭალადიდის, თეთნულდის და სხვა ქუჩებს.
კუკიის სასაფლაო
მინი|კუკიას სასაფლაოს კათოლიკური ნაწილი, 1900 წელი კუკიაზე მდებარეობს თბილისის უძველესი და უდიდესი სასაფლაო, რომელიც სხვადასხვა წყაროებით 300-400 წლის უკან უნდა იყოს დაარსებული და შედგება ძველი და ახალი ნაწილისგან. სასაფლაო ერთ-ერთი გამორჩეულია მსოფლიოში თავისი მულტიეთნიკურობით და ასევე სოციოკულტურული განურჩევლობით, რაც გამოიხატება იმაში რომ სასაფლაო არსებობის არცერთ ეტაპზე არ ყოფილა მეტად განკუთვნილი კონკრეტული სოციალური ფენისთვის. სასაფლაოზე დაკრძალულია უამრავი გამოჩენილი პიროვნება, მათ შორის: მომღერალი ცინუკი დადიანი, პედაგოგი შიო ჩიტაძე, მსახიობი კოტე მესხი, მსახიობი ნატო გაბუნია, დრამატურგი ავქსენტი ცაგარელი, პედაგოგი ლადო აღნიაშვილი, თბილისის ბოტანიკური ბაღის დირექტორი ადოლფ როლოფი, ნორვეგიელი მწერალი ქალი, ედვარდ მუნკის მუზა დაგნი იული, მხატვარი გიგო ზაზიაშვილი, მსახიობი და მომღერალი ელენე ჩოხელი, მსახიობი თამარ თეთრაძე, მუსიკოსი მედეა ფანიაშვილი, იტალიელი ინჟინერი, თბილისის ფუნიკულიორის ერთ-ერთი ამშენებელი ანტონიო ფონტანა-როსი, სტალინის მეუღლე კატო სვანიძე და სხვები. სავარაუდოდ კუკიაზეა დაკრძალული ნიკო ფიროსმანიც, თუმცა მისი საფლავის ამოცნობა ვერ ხერხდება.
ისტორია
დღევანდელი აღმაშენებლის გამზირის დასაწყისში, ზაარბრიუკენის მოედნის მიდამოებში ვახუშტი ბატონიშვილს თბილისის 1735 წლის გეგმაზე ნაჩვენები აქვს მცირე დასახლება „ახალი სოფლის“ სახელწოდებით. იგივე სოფელი ნაჩვენებია შედარებით გვიანდელ გეგმებზეც. რუსეთის აკადემიის აკადემიკოსი გიულდენშტედტი მას უკვე კუკიის სახელით იხსენიებს (1772 წელი). მისივე მოწმობით ადრე აქ ციხესიმაგრეც ყოფილა. იგი მის ნანგრევებს აღნიშნავს. სოფელი კუკია გალავანშემორტყმული ეკლესიითა და ვრცელი კერძო ბაღით ნაჩვენებია თბილისის 1800 წლის გეგმაზეც. თეიმურაზ ბერიძის ვარაუდით „კუკია“ თრიალეთის სოფელ კუკიას სახელიდან უნდა მოდიოდეს, საიდანაც მოსახლეობა თბილისის გარეუბანში გადმოსახლდა XVIII საუკუნის 40-იან წლებში. მისივე განმარტებით, „კუკიას“ ეტიმოლოგიური ახსნა უნდა ვეძიოთ ადამიანის გამომსახველ თოჯინის სახელწოდებასთან („კუკი“). თოჯინას იყენებდნენ მიწათმოქმედებასთან დაკავშირებულ რიტუალებში.
სოფელ კუკიას საზღვრებს შეადგენდა მტკვარი, ხევი, რომელიც დღევანდელი მარჯანიშვილის ქუჩის ხაზზე გადიოდა და ასეთივე ხევი „კვირაცხოველი“ მოპირდაპირე მხარეზე. 1823 წლისათვის კუკიაში 1000-მდე მცხოვრები იყო. ამ სოფელში ძირითადად სოფლის მეურნეობითა და ხელოსნობით იყვნენ დასაქმებულნი.
1824 წელს სოფელი კუკია თბილისს მიაწერეს. კუკიის ფარგლები განსაკუთრებით გაფართოვდა გასული საუკუნის 40-იან წლებში და ავჭალის გზა გადალახა. ამ დროს ისახება ე.წ. „ახალი კუკია“, ტერიტორია, რომელსაც დღემდე შემორჩა ეს სახელი.
1818 წელს კუკიის ნაწილსა და მიმდებარე ტერიტორიაზე ვიუტენბერგიდან გადმოსული გერმანელი კოლონისტები სახლდებიან. მიდამო ბაღებითა და ბოსტნებით დაიფარა. გასული საუკუნის 30-იან წლებში აქ არსებული ვიწრო გზა თანდათან ქუჩის სახეს იღებს. 1853 წელს ამ მიდამოებზე ვრცელდება ქალაქური გაშენების წესები, ხოლო 1862 წელს იგი ჩართულ იქნა ქალაქის ფარგლებში. მშენებლობის ტემპები განსაკუთრებით გაიზარდა მას შემდეგ, რაც ვერის ხიდი გაშენდა (დღევანდელი ელბაქიძის ხიდის ადგილზე). გასული საუკუნის მეორე ნახევარში კუკიაზე, ნიკოლოზის (დღევანდელი კალინინის) ქუჩაზე მართლმადიდებელთა და კათოლიკური ეკლესიები აშენდა (მათ დღემდე მოაღწიეს).
დღესდეობით კუკია ეწოდება მხოლოდ ყოფილ „ახალ კუკიას“ დასახლებას, ხოლო დღევანდელი აღმაშენებლის გამზირს მიკედლებულ უბნებს დროთა განმავლობაში ჩამოცილდა „კუკიას“ სახელი და დღესდეობით ოფიციალურად მოიხსენიება, როგორც ჩუღურეთი (თბილისელები ამ ადგილებს, როგორც ოქროსუბანი, პლეხანოვი და ვარანცოვი, ისე მოიხსენიებენ).
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის უბნები
ზინგერის სახლი
ზინგერის სახლი (Дом Олениных) ასევე ცნობილია როგორც წიგნების სახლი (Дом кни́ги) — XX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი, ისტორიული შენობა. აგებულია მოდერნის არქიტეტურულ სტილში, პაველ სიუზორის მიერ. მდებარეობს ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. მისამართი: ნევის პროსპექტი, სახლი № 28. აგებულია 1902-1904 წლებში. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის გამოვლენილი ობიექტი.
ისტორია
ექვსსრთულიანი მანსარდიანი სახლი მოდერნის სტილში ააგეს 1902-1904 წლებში არქიტექტორ პავლე სიუზორის პროექტის მიხედვით სააქციო კომპანიის „ზინგერისათვის“. 1917 წლამდე სწორედ ამ კომპანიას ეკუთვნოდა. 1919 წლიდან მასში განათავსეს „პეტროსახგამომცემლობა“ (1938 წლიდან „ლენიზდატი“). 2004-2006 წლებში მიმდინარეობდა რეკონსტრუქცია.
დემურ გადელია
დემურ გადელია (დ. 27 მაისი, 1940, გეგეჭკორი) — ქართველი ინჟინერი.
1965 წელს დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული ინსტიტუტის საინჟინრო-მექანიკური ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი). 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სენაკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
ვაშინგტონის უნივერსიტეტი
ვაშინგტონის უნივერსიტეტი (University of Washington) — საჯარო კვლევითი უნივერსიტეტი სიეტლში, ვაშინგტონი, აშშ. დაარსდა 1861 წელს. უნივერსიტეტს სამი კამპუსი აქვს და ერთ-ერთი უძველესია დასავლეთ სანაპიროზე.
ვაშინგტონის უნივერსიტეტი საუკეთესო სასწავლებლებს შორისაა. 2015 წელს Academic Ranking of World Universities-ის რეიტინგით ის მეთხუთმეტე იყო მსოფლიოში. იმავე წელს Times Higher Education World University Rankings-მა უნივერსიტეტს 32-ე ადგილი მიანიჭა, ხოლო World Reputation Rankings-მა 33-ე. U.S. News & World Report-ის მიხედვით იგი მეთექვსმეტეა შტატებში. თუ Washington Monthly-ს დავუჯერებთ ვაშინგტონის უნივერსიტეტი აშშ-ში მეშვიდეა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები
ხალიკოთერიუმები
ხალიკოთერიუმები (Chalicotheriidae) — ამომწყდარი კენტჩლიქოსნების ოჯახი ანცილოპოდების (Ancylopoda) ქვერიგისა. რამდენადმე ცხენებს წააგვანან, მაგრამ წინა კიდურები უკანაზე გრძელი აქვთ; ქალა — დაგრძელებული, ძირითადი კბილები — დაბალგვირგვინიანი. წინა კიდურები ოთხთითა ან სამთითაა, უკანა — სამთითა. თითებზე ჩლიქების ნაცვლად ბრჭყალებია განვითარებული. გავრცელებული იყვნენ აფრიკის, ევრაზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ტერიტორიაზე შუა ოლიგოცენიდან პლეისტოცენამდე (ჩრდილოეთ ამერიკაში უკვე შუა მიოცენში ამოწყდნენ). ყოფილ სსრკ-ში გვხვდებოდა ყაზახეთის, სამხრეთ უკრაინის, მოლდოვის, საქართველოს მესამეულ ნალექებში.
ლიტერატურა
* კატეგორია:კენტჩლიქოსნები
არაზ ოზბილისი
არაზ ოზბილისი (Արազ Օզբիլիս; დ. 9 მარტი, 1990) — სომეხი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს „მოსკოვის სპარტაკში“ და იცავს სომხეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას.
კარიერა
ოზბილისიმ კარიერა ნიდერლანდებში, კერძოდ „ამსტერდამის აიაქსში“ დაიწყო, „აიაქსის“ შემდეგ კრასნოდარის „კუბანში“ გადავიდა, სადაც მან მხოლოდ ერთი წელი დაჰყო. 2013 წელს ოზბილისი „მოსკოვის სპარტაკის“ ფეხბურთელი გახდა.
სომხეთის ეროვნულ ნაკრებში პირველად 2012 წელს ითამაშა კანადის წინააღმდეგ და იმავე მატჩში პირველი გოლი გაიტანა სომხეთის სახელით.
პირადი ცხოვრება
ოზბილისის კუმირი არის ლიონელ მესი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები კატეგორია:ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები კატეგორია:კუბანის ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი
ნუევო-ოკოროს რაიონი (უანკაველიკა)
ნუევო-ოკოროს რაიონი (Distrito de Nuevo Occoro) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 825 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 638 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 211.56 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაველიკის პროვინციის რაიონები
კაპიტოლიუ
კაპიტოლიუ (Capitólio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 766 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პასუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 183 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.68 კმ²-ზე. ფართობი 521 802 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დავითის ციხე
ვახუშტი ბატონიშვილის (XVIII ს.) მიხედვით, ეს ციხე აგებული უნდა იყოს დავით აღმაშენებლის მიერ და მდებარეობდა სოფელ გველეთის ჩრდილოეთით მდ. ქისტის წყლის (ქისტურის, ახლანდ. ხდისწყლის) ნაპირზე, დარიალის კარის სამხრეთით. XIX საუკუნის II ნახევარში ციხის მხოლოდ ნანგრევები იყო შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჰამლეტ გეგენავა
ჰამლეტ გეგენავა (დ. 10 ივლისი, 1935, სოფელი ნაჩხეტაური, სამტრედიის რაიონი — გ. 11 ნოემბერი, 2014) — ქართველი პოლიტიკოსი, სამხედრო პირი.
1957 წელს დაამთავრა თბილისის სამხედრო სასწავლებელი, 1969 წელს თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი და 1978 წელს საკავშირო ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული უმაღლესი პარტიული სკოლა. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი      11 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი      2014 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ფრანსუა III (ბრეტანი)
ფრანსუა III დე ვალუა (Francois III de Valois; დ. 28 თებერვალი, 1518 — გ. 10 აგვისტო, 1536) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ კლაუდია დე ვალუას უფროსი ვაჟი. ბრეტანის ჰერცოგი 1524-36 და საფრანგეთის დოფინი 1518-1536 წლებში. გარდაიცვალა ახალგაზრდა და დაუოჯახებელი. ითვლება, რომ იგი მისმა რძალმა, ეკატერინე მედიჩიმ მოწამლა ტახტზე თავისი ქმრის დასასმელად.
ადრეული წლები
ფრანსუა დაიბადა 1518 წლის 28 თებერვალს, ამბუაზის სასახლეში, საფრანგეთში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ისა და მისი პირველი მეუღლის, ბრეტანის ჰერცოგინია კლაუდია დე ვალუას უფროსი ვაჟიდა შესაბამისად დოფინი. მშობლებს ის განსაკუთრებულად უყვარდათ და სხვა შვილებთან შედარებით, მასზე უფრო მეტად ზრუნავდნენ. დოფინი 1519 წლის 25 აპრილს ამბუაზში მოინათლა. ცნობილია, რომ ფრანსუას ნათლობისათვის საჭირო დეკორაციები, მამამისმა თვით ლეონარდო და ვინჩის დაამზადებინა.
საქორწინო მოლაპარაკებები
როგორც საფრანგეთის მეფის უფროსი ვაჟი და ტახტის მემკვდრე, ფრანსუა აუცილებლად უნდა დაქორწინებულიყო, რათა დინასტია გაეგრძელებინა, მაგრამ მისთვის საცოლის შერჩევა მეტად რთული საქმე იყო. მისგან განსხვავებით, მისი უფროსი ძმა, პრინცი ანრი 1533 წელს დააქორწინეს ურბინოსა და ფლორენციის ჰერცოგ ლორენცო II-ის ასულ ეკატერინე მედიჩიზე, რომელიც შედარებით უფროს დაბალი ფენის წარმომადგენელი იყო. მსგავსი გამონაკლისები, ფრანსუას შემთხვევაში არ დაიშვებოდა, ვინაიდან მისი მეუღლე აუცილებლად რომელიმე სამეფო ოჯახის წევრი უნდა ყოფილიყო. 1532 წლიდან მოყოლებული, მიმდინარეობდა მოლაპარაკებები ფრანსუასა და ინგლისისა და ირლანდიის მეფე ჰენრი VIII-ისა და დედოფალ კატალინა არაგონელის ასულის, პრინცესა მერი ტიუდორის ქორწინებასთან დაკავშირებით.
ბრეტანის ჰერცოგი
1524 წელს, დედის გარდაცვალების შემდეგ, ფრანსუას მემკვიდრეობით ერგო ბრეტანის ჰერცოგობა. იგი ჰერცოგი ფრანსუა III გახდა, თუმცა, რეალურად ბრეტანს მამამისი და მისი მრჩევლები მართავდნენ. ფრანსუას ნაადრევი გარდაცვალების შემდეგ, საჰერცოგო მემკვიდრეობით მის ძმას, ანრის ერგო, ხოლო 1547 წელს ანრიმ ბრეტანი საბოლოოდ მიუერთა საფრანგეთს.
გარდაცვალება
ფრანსუა 1536 წლის 10 აგვისტოს გარდაიცვალა, 18 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალების გარემოება ძალიან საეჭვო იყო და დღემდე სადავოდ რჩება ნამდვილი მიზეზი. როგორც წყაროები გვამცნობენ, ჩოგბურთის თამაშის შემდეგ, ფრანსუამ ჭიქა წყალი დალია, რის შემდეგაც სულ რამდენიმე წუთში მოწყვეტით დაეცა და გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალების მიზეზებიდან, ყველაზე გავრცელებული და ლოგიკურია, რომ იგი მისმა რძალმა ეკატერინემ მოწამლა. ის გრაფი, რომელმაც ფრანსუას ავბედითი ჭიქა მიაწოდა, იტალიელი იყო და ეკატერინეს დიდი ქომაგიც გახლდათ, ფრანსუას სიკვდილით კი ყველაზე მეტად სწორედ ეკატერინე იხეირებდა, რადგან მისი ქმარი მემკვიდრე გახდებოდა. გრაფი მონტეკუკოლი, ვინც ფრანსუას წყალი მიართვა, აწამეს და შემდეგ თავი მოჰკვეთეს. თუმცა ზოგიერთი მიიჩნევს, რომ ფრანსუას ჯანმრთელობა ესპანეთის ნესტიან ციხეში შეერყა და ამან გამოიწვია მისი გარდაცვალება. ფრანსუას გვამი გაკვეთეს კიდეც, თუმცა შხამი ვერ აღმოაჩინეს, მაგრამ ეს ეკატერინეს არ ამართლებს, რადგან როგორც ცნობილია, იგი საწამლავების დამზადების ექსპერტი იყო და ისეთ შხამებს ამზადებდა, რომელიც არანაირ კვალს არ ტოვებდა. მან ანალოგიურად მოწამლა თავისი მძახალი ჟანა დ'ალბრეც, ამიტომაც მიიჩნევა იგი ფრანსუას მკვლელად, მაგრამ დაზუსტებით მაინც შეუძლებელია ამის თქმა. ასე იყო, თუ ისე, მისი გარდაცვალებიდან ხუთასი წლის შემდეგაც ვერ გაუგიათ მეცნიერებს, ზუსტად რამ გამოიწვია მისი ნაადრევი გარდაცვალება.
წინაპრები
ფრანსუა III-ის წინაპრები
ალფოუთი (ლაჩინი)
ალფოუთი  (Alpout) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
მუნდუ-ნოვუ (გოიასი)
მუნდუ-ნოვუ (Mundo Novo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 263 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-არაგუაიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 438 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3 კმ²-ზე. ფართობი 2 146 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
დაღ-ქესამანი
დაღ-ქესამანი (Dağ Kəsəmən) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსთაფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	 6 866 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსთაფის რაიონის სოფლები
Ҕ̆
კოდების ცხრილი
„Ҕ̆“ უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ლუიჯი პირანდელო
ლუიჯი პირანდელო (იტალ. Luigi Pirandello; დ. 28 ივნისი, 1867, აგრიჯენტო — გ. 10 დეკემბერი, 1936, რომი) — იტალიელი დრამატურგი, რომანისტი, ესეისტი და პოეტი. პირანდელოს უდიდესი წვლილი მისი პიესებია. 1934 წელს პირანდელოს ნობელის პრემია მიენიჭა ლიტერატურის დარგში, „მისი შეუპოვარი და გონებამახვილური შემოქმედებისათვის დრამასა და სასცენო ხელოვნებაში“. მწერლის შემოქმედება მოიცავს რომანებს, ასობით პატარა მოთხრობასა და 40 პიესას, რომელთაგანაც ზოგიერთი სიცილიურადაა დაწერილი. პირანდელოს ტრაგიკული ფარსები ხშირად განიხილება, როგორც აბსურდის თეატრის წინამორბედები.
ახალგაზრდობა
მარცხნივ|მინი|341x341პქ| პირანდელო 1884 წელს. პირანდელო დაიბადა მაღალი კლასის ოჯახში გირგენტის ღარიბ გარეუბანში ( ქალაქი აგრიჯენტო, სიცილიის სამხრეთ ნაწილში). მისი მამა, სტეფანო, გოგირდის ინდუსტრიაში ჩართულ მდიდარ ოჯახს მიეკუთვნებოდა, ხოლო მისი დედა, კატერინა რიჩი გრამიტო, ასევე წარმოსადეგი ოჯახიდან იყო, წარმოშობით აგრიჯენტოს ბურჟუაზიული კლასის ოჯახიდან. ორივე ოჯახი, პირანდელოებისა და რიჩი გრამიტოების, იყო სასტიკი ანტი ბურბონული დამოკიდებულების მქონე და აქტიურად მონაწილეობდნენ გაერთიანებისათვის ბრძოლაში და დემოკრატიის ჩამოყალიბებაში ( „იტალიისს გაერთიანება “). სტეფანომ მონაწილეობა მიიღო ათასის ცნობილ ექსპედიციაში, მოგვიანებით გაჰყვა ჯუზეპე გარიბალდის ასპრომონტის ბრძოლამდე. ხოლო, კატერინა, რომელმაც ძლივს მიაღწია ცამეტი წლის ასაკს, იძულებული გახდა მამამისთან ერთად გამგზავრებულიყო მალტაში, სადაც იგი გადაასახლა ბურბონთა მონარქიამ.
პირანდელომ დაწყებითი განათლება მიიღო სახლში. ის მოხიბლული იყო ზღაპრებითა და ლეგენდებით, რომლებსაც მისი მოხუცი მსახური მარია სტელა მას უყვებოდა. მის მიერთ მოთხრობილი ჯადოსნური ლეგენდები უფრო საინტერესო იყო, ვიდრე აკადემიური და სამეცნიერო სწავლებანი. თორმეტი წლის ასაკში მან უკვე დაწერა თავისი პირველი ტრაგედია. მამის დაჟინებით იგი დარეგისტრირდა ტექნიკურ სკოლაში, მაგრამ საბოლოოდ გადავიდა გიმნაზიაში ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა შესასწავლად, რაც ყოველთვის იზიდავდა მას.
1880 წელს პირანდელოს ოჯახი საცხოვრებლად პალერმოში გადავიდა. სწორედ აქ, სიცილიის დედაქალაქში, ლუიჯიმ დაასრულა საშუალო სკოლა. შემდეგ მან პირველი ლექსების წერა დაიწყო და შეუყვარდა ბიძაშვილი ლინა.
ამ პერიოდის განმავლობაში დაიწყო ლუიჯისა და მამამისს შორის სერიოზული გაუცხოების პირველი ნიშნები. ლუიჯი არ ენდობოდა მამას და არ მოსწონდა მისი უხეში ქცევები, დედისადმი მისი დამოკიდებულება კი საპირისპირო იყო. 1915 წელს მის საკუთარ რომანშიც ასახა მისი დამოკიდებულებები მშობლის გარდაცვალების შემდეგ.
მისი ბიძაშვილის მიმართ რომანტიკული გრძნობები ლინას ოჯახმა მოულოდნელად სერიოზულად მიიღო. მათ მოითხოვეს, რომ ლუიჯის მიეტოვებინა სწავლა და მიეძღვნა თავი გოგირდის ბიზნესისათვის, რათა იგი დაუყოვნებლივ დაქორწინებულიყო მასზე. 1886 წელს სკოლიდან შვებულების დროს, ლუიჯი წავიდა პორტო-ემპედოკლეს გოგირდის მაღაროების მოსანახულებლად და მამამისთან დაიწყო მუშაობა. ქორწინება, რომელიც გარდაუვალი ჩანდა, გადაიდო.
შემდეგ პირანდელო დარეგისტრირდა პალერმოს უნივერსიტეტში სამართლისა და დამწერლობის განყოფილებებში.
უმაღლესი განათლება
1887 წელს, მას შემდეგ რაც საბოლოოდ აირჩიეს დამწერლობის განყოფილებაში, იგი სწავლის გასაგრძელებლად გადავიდა რომში.
ლათინური ენის პროფესორთან კონფლიქტის გამო, იგი იძულებული გახდა დაეტოვებინა რომის უნივერსიტეტი და წარადგინა განაცხადი ბონის უნივერსიტეტში. ბონში ყოფნა ორი წლის განმავლობაში გაგრძელდა.
1891 წლის მარტში მან მიიღო დოქტორის ხარისხი რომანულ ფილოლოგიაში
ქორწინება
სიცილიაში მცირეხნიანი მოგზაურობის შემდეგ, რომლის დროსაც ბიძაშვილთან დაგეგმილი ქორწინება საბოლოოდ შეწყდა, იგი დაბრუნდა რომში, სადაც დაუმეგობრდა მწერალ-ჟურნალისტთა ჯგუფს. მან ცოლად შეირთო მორცხვი, გულჩათხრობილი გოგონა - მარია ანტონიეტა პორტულანო, რომელსაც ასწავლიდნენ სან-ვინჩენკოს მონაზვნები.
ოჯახური უბედურება
1903 წელი ფუნდამენტური იყო პირანდელოს ცხოვრებაში. არაგონას გოგირდის მაღაროში წყალდიდობის გამო, რომელშიც მის მამას, სტეფანოს, ჰქონდა უზარმაზარი ინვესტიცია და კაპიტალი, დააჩქარა ოჯახის ნგრევა და ფინანსური დაღმასვლა. ანტონიეტამ ამ ამბის გაგებისას განიცადა ისეთი ფსიქოლოგიური შოკი, რომ საბოლოოდ შეირყა მისი გონებრივი წონასწორობა და ეს პრობლემა სიცოცხლის ბოლომდე ტანჯავდა.
პირანდელო, რომელიც თავდაპირველად თვითმკვლელობის მცდელობებით იტანჯებოდა, შეეცადა სიტუაციის მაქსიმალურად გამოსწორებას. ის ასწავლიდა მოსწავლეებს, მუშაობდა ჟურნალში, თარგმნიდა ნოველებს. 1905 წელს გერმანულად თარგმნილმა პროზამ გზა გაუხსნა ცნობადობისა და დიდებისაკენ. მან დაიწყო ნოველებისა და ესეების გამოქვეყნება.
პირველი მსოფლიო ომი
იტალიის მიერ პირველ მსოფლიო ომში შესვლის შემდეგ, პირანდელოს ვაჟი ტყვედ აიყვანეს ავსტრია-უნგრელებმა. პირანდელო აგრძელებდა დრამატურგის კარიერას.
1919 წელს პირანდელომ ცოლის მდგომარეობა დამძიმდა და მან იგი გადაიყვანა თავშესაფარში. ცოლისგან გამიჯვნამ, მიუხედავად მისი საშინელი ეჭვიანობისა და ჰალუცინაციებისა, დიდი ტანჯვა მოუტანა პირანდელოს, რომელიც, ჯერ კიდევ 1924 წლის ბოლოს, თვლიდა, რომ მას მაინც შეეძლო მეუღლის სწორად მოვლა სახლში. ანტონიეტას თავშესაფარი აღარასოდეს დაუტოვებია.
იტალია ფაშისტების მმართველობის ქვეშ
1925 წელს,პირანდელომ მუსოლინის დახმარებით, შეითავსა მხატვრული მიმართულება და მიიღო საკუთრებაში რომის სამხატვრო თეატრი ( Teatro d'Arte di Roma). მან საკუთარი თავი აღწერა შემდეგნაირად: „ფაშისტი, რადგან მე ვარ იტალიელი“. მუსოლინისადმი თავდადებისთვის, სატირულ ჟურნალ ილ ბეჩო გიალოს ეწოდა ''პ. რანდელო ( იტალიაში რანდელო'' ნიშნავს კლუბს ).
პირანდელო 1929 წელს დაინიშნა იტალიის აკადემიკოსად, ხოლო 1934 წელს მას მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში, მას შემდეგ რაც იტალიის სამეფო აკადემიის წევრმა გულიელმო მარკონიმ წარადგინა იგი. იგი იყო ერთადერთი იტალიელი დრამატურგი 1997 წლის 9 ოქტომბრამდე, რომელიც აირჩიეს ჯილდოსთვის.
პირანდელო გარდაიცვალა მარტო საკუთარ სახლში ვია ბოსიოში, რომში, 1936 წლის 10 დეკემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ბონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:სიცილიელი მწერლები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურაში კატეგორია:მოდერნისტი მწერლები კატეგორია:მოდერნისტული თეატრი კატეგორია:იტალიის სამეფო აკადემიის წევრები კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:იტალიელი პოეტები კატეგორია:იტალიელი ფაშისტები კატეგორია:იტალიელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის იტალიელი რომანისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:ლუიჯი პირანდელო
აზა (ორდუბადი)
აზა (Aza) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	442 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
სამარის საოლქო სამხატვრო მუზეუმი
სამარის საოლქო სამხატვრო მუზეუმი (Самарский областной художественный музей) — მუზეუმი რუსეთში. მდებარეობს ვოლგისპირეთში, სამარაში. სამხატვრო განყოფილება ადგილობრივმა მხატვარმა კონსტანტინე გოლოვკინმა სამარელ ფერმწერთა ჯგუფთან ერთად შექმნა. კოლექციაში ძირითადი ადგილი XIX—XX საუკუნეების სამარელი მხატვრების ნამუშევრებს მოიცავს, აგრეთვე საუკუნის დასაწყისის რუსი ოსტატების ხელოვნების ნიმუშებს. მუზეუმი მდიდარია XVIII—XIX საუკუნეების რუსული ხელოვნების კოლექციით, ასევე XIX საუკუნის დასაწყისისა და XX საუკუნის რუსული ფერწერისა და გრაფიკის კოლექციით. განსაკუთრებით ფასეულია XX საუკუნის დასაწყისის რუსული ავანგარდის კოლექცია. სამუზეუმო კოლექციაში ასევე თავმოყრილია 1920—1970-იანი წლების საბჭოთა პერიოდის ხელოვნების ნიმუშები.
ინტერნეტ-რესურსები
კატეგორია:რუსეთის მუზეუმები
დავითისმთა
დავითისმთა — მთა აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, სათოვლის ქედზე (თრიალეთის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთი განშტოება), მდინარე სათოვლეხევის (ხეკორძულის მარჯვენა შენაკადი) სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1463 მ. აგებულია შუაეოცენური ანდეზიტური ტუფ-ბრექჩიებით. მწვერვალი მობრტყელებულია, ჩრდილოეთი კალთა ციცაბოა, დანარჩენი — დამრეცი. შემოსილია მდელოს ბალახეულით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
აზადქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აზადქენდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მელიტონ ჩეჩელაშვილი
მელიტონ ჩეჩელაშვილი — ქართველი გეომეტრიის მასწავლებელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები მ
დებორა ენ ვოლი
დებორა ენ ვოლი (დ. 7 თებერვალი, 1985) — ამერიკელი მსახიობი. იგი ცნობილია თავისი როლებით სერიალებში და ფილმებში. დებორას როლებიდან სერიალებში გამოსარჩევია ჯესიკა ჰაბი HBO-ის მიერ გადაღებულ დრამატული სერიალში True Blood (2008–2014) და კარენის როლი Netflix-ის სერიალ Daredevil-ში (2015–2018). სხვა როლებიდან გამოსარჩევია როლები ფილმებში The Defenders (2017), Punisher (2017– 2019),  Mother's Day (2010), Someday This Pain Will Be Useful to You  (2011), Catch .44 (2011), Ruby Sparks (2012), Meet Me in Montenegro (2014), The Automatic Hate (2015 ) და Escape Room (2019).
ადრეული ცხოვრება
დებორა ენ ვოლი დაიბადა 1985 წლის 7 თებერვალს, ბრუკლინში, ნიუ – იორკი. მისი მამა არქიტექტორია, ხოლო დედა, ქეთი ვოლი, ბერკლი კეროლის სკოლაში მასწავლებელი .დებორას წინაპრები  ებრაული გერმანელი და ირლანდიელი წარმოშობისა იყვნენ. დებორამ დაამთავრა Packer Collegiate Institute საშუალო სკოლა.მიიღო Bachelor of Fine Arts ხარისხი სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტისგან. დებორა ასევე მონაწილეობდა სპეკტაკლებში ლონდონის დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემიაში.
კარიერა
2008 წელს დებორა პირველად გამოჩნდა HBO-ს სერიალში True Blood (2008), თავდაპირველად სერიალში გამოჩნდა როგორც მეორეხარისხოვანი მსახიობი და იშვიათად ჩდებოდა პირველი სეზონის სერიებში,მეორე სეზონიდან ერთ-ერთი წამყვანი მსახიობი გახდა.
2009 წელს მან და მისმა თანატოლმა True Blood-ის მსახიობებმა მოიპოვეს Satellite Award for Best Cast – Television Series -ის ჯილდო. დებორა True Blood-ის სამსახიობო ჯგუფის წევრი 2014 წლამდე იყო იქამდე სანამ სერიალი დასრულდებოდა. 2009 წელს გამოჩნდა სერიალ Law & Order: Special Victims Unit-ის ერთ-ერთ ეპიზოდში.
2010 წელს დებორას დებიუტი შედგა ფილმში Mother's Day , 2011 წელს ითამაშა საშინელებათა ფილმში Little Murder  , სპორტულ დრამაში Seven Days in Utopia , ასევე გამოჩნდა კომედიურ დრამაში Comeday This Pain Will Be Useful to You , მომდევნო წელს გამოჩნდა კომედიურ-დრამაში  Ruby Sparks . 2013 წელს მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე სპეკტაკლში Wallis Annenberg Center for the Performing Arts-ის თეატრში
ქორწინება
2007 წლის დეკემბერში დებორა ენ ვოლმა დაიწყო ურთიერთობა E.J. Scott-თან .წყვილი დაქორწინდნენ 2018 წელს ურთიერთობის 11 წლის იუბილეზე .E.J. Scott-ს აქვს დაავადება Choroideremia რომლის დროსაც დაავადებულის სინათლის აღმქმელი უჯრედები თანდათან კვდება.დებორა ამბობს რომ სკოტის გამბედაობამ ებრძოლა  Choroideremia დაავადების წინაღმდეგ,დებორასაც გაუზარდა მოტივაცია ებრძოლა თავისი დაავადების ცელიაკია წინაღმდეგ, ცელიაკია არის ნაწლავური დაავადება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
ფიოდორ ჩერენკოვი
1983 და 1989 წლებში დაასახელეს საბჭოთა კავშირის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად.
ცხრაჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში. აქედან ოთხჯერ პირველ ნომრად.
სანაკრებო კარიერა
1979–1990 წლებში საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 34 შეხვედრას ატარებს და 12 ბურთი გააქვს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ოქტომბერი კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 2-ის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსეთის პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:რუსი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:გრიგორი ფედოტოვის კლუბის წევრები კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:ტროეკუროვის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ბაკო საჰაკიანი
ბაკო სააკის ძე სააკიანი (დ. 30 აგვისტო, 1959, სტეფანაკერტი, მთიანი ყარაბაღი, სსრკ) — სომეხი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე. იგი არის მთიანი ყარაბაღის დე-ფაქტო რესპუბლიკის მესამე პრეზიდენტი. პირველი ვადით პრეზიდენტად აირჩიეს 2007 წლის 19 ივლისს, ხოლო მეორე ვადით – 2012 წლის 19 ივლისს. სააკიანი 1990-2007 წლებში მსახურობდა მთიანი ყარაბაღის არმიაში. არის მთიანი ყარაბაღის ომის ვეტერანი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსები
23 (რიცხვი)
ოცდასამი — ოცდამესამე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდაორის მომდევნო და ოცდაოთხის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 23. 23 არის კენტი და მარტივი რიცხვი. სიტყვა „ოცდასამი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და სამი (იგულისხმება ოცზე სამი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ნოვა-კრიშასი
ნოვა-კრიშასი (Nova Crixás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-არაგუაიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 927 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.63 კმ²-ზე. ფართობი 7 298 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჯემალ ბერაძე
ჯემალ ბერაძე (დ. 15 ნოემბერი, 1939 — გ. სექტემბერი 2015)  — ქართველი მორაგბე.
ბიოგრაფია
ჯემალ ბერაძე დაიბადა 1939 წელს თბილისში. სარაგბო კარიერა დაიწყო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის (სპი) გუნდში, რომელიც 1960-იან წლებში ქალაქის უცვლელი ფალავანი იყო. იგი იყო სპორტის ოსტატი, ქართული რაგბის პიონერი, ღირსების ორდენის მფლობელი, რომელიც პრეზიდენტის განკარგულებით 2003 წელს გადაეცა. ქართული რაგბის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, პირველი ქართული გუნდების უცვლელი კაპიტანი, თამაშობდა ნახევარდაცვაში გარემარბად..
იგი იყო ვეტერან მორაგბეთა კავშირის წევრი და ვეტერანთა ნაკრებ „ოქროს ბუღების“  მოთამაშე. 2001 წელს მან საფრანგეთში მონაწილეობა მიიღო მორაგბეთა მსოფლიო ფესტივალზე, იგი ქართველი ვეტერანების კაპიტანი იყო. მათ დაამარცხეს რაგბის სამშობლოს წარმომადგენლები - ინგლისის მორაგბენი. გარდაიცვალა 2015 წლის სექტემბერში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ქართველი მორაგბეები ჯ
კასია (მინას-ჟერაისი)
კასია (Cássia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 740 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პასუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 412 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.15 კმ²-ზე. ფართობი 665 802 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პალკის რაიონი (უანკაველიკა)
პალკის რაიონი (უანკაველიკა) (Distrito de Palca) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 650 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 527 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 82.08 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაველიკის პროვინციის რაიონები
24 (რიცხვი)
ოცდაოთხი — ოცდამეოთხე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდასამის მომდევნო და ოცდახუთის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 24. 24 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოცდაოთხი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და სამი (იგულისხმება ოცზე ოთხი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ბელენ-დუ-ბრეჟუ-დუ-კრუსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 143 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.84 კმ²-ზე. ფართობი 603 043 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
პარმენ საბაშვილი
პარმენ საბაშვილი (დ. 1883, ოზურგეთი — გ. 17 სექტემბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი, საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი, სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის წევრი.
ბიოგრაფია
1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1918 წელს იყო გზათა მინისტრის მოადგილე. შემდომში მუშაობდა სურსათის მომარაგების სამინისტროში. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში. ცხოვრობდა ბათუმში, ეწეოდა საადვოკატო საქმიანობას. 1937 წელს დააპატიმრეს, ბრალად ედებოდა კონტრრევოლუციური საქმიანობა. სამხედრო კოლეგიის გადაწყვეტილებით, სასჯელის უმაღლესი ზომა, დახვრეტა მიესაჯა. 1958 საბჭოთა კავშირის უზენაესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიამ მისი რეაბილიტაცია მოახდინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები პარმენ კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები
მაიმუნთა მეფე
მინი მაიმუნთა მეფე (სუნ ვუკონი; 孫悟空 / 孙悟空) — ლეგენდარული ფიგურა ჩინეთში, ყველაზე ცნობილია, როგორც XVI საუკუნის ჩინური რომანის „მოგზაურობა დასავლეთში (西遊記 / 西游记)“ და მისი სხვადაახვა ადაპტაციის ერთ-ერთი მთავარი გმირი. მაიმუნთა მეფე რომანის დაწერამდეც არსებობდა ჩინეთის ფოლკლორში, მისი პერსონაჟი შთაგონებულია მაიმუნის ღმერთის, ჰანუმანმას მიერ ინდური „რამაიანადან“ და ასევე სხვა წყაროებით. რომანში ის ქვისგან დაბადებული მაიმუნია, რომელიც ზებუნებრივ ძალებს იძენს დაოსისტური პრაქტიკების მეშვეობით. ის სამოთხეს წინააღმდეგ აჯანყდა და ბუდას მთის ქვეშ იყო დატყვევებული, შემდეგ მან გაიცნო ბერი ტანგ სუნზუნგი (唐三藏), რომელთანაც ერთად გაემგზავრა ბუდისტური სუტრების საპოვნელად დასავლეთში (ინდოეთის ნახევარკუნძული), სადაც ბუდა და მისი მიმდევრები ცხოვრობენ. სუნ ვუკონგი ზებუნებრივად ძლიერი და სწრაფია, შეუძლია სხვადასხვა ცხოველის და ნივთის ფორმის მიღება, ადამიანების ჯადოსნურად გაჩერება და ნაწილობრივი ამინდის მართვა. მისი თმა ჯადოსნურია და შეუძლია მისი კლომების ან სხვადასხვა იარაღის გამოძახენა. ასევე ის უძლიერესი მეომარია.
წარმოშობა
მაიმუნთა მეფე ინდური და ჩინური ფოლკლორის შერწყმად ითვლება. მისი შთაგონების მთავარ წყაროდ ითვლება ინდური ეპოსის „რამაიანას“ მაიმუნთა ღმერთი ჰამანმანა, რომელზეც ისტორიებს ჩინეთში ჩამოსული ბუდისტები ავრცელებდნენ. ჰამანმანა ქარის ღმერთის შვილია, მაიმუნთა მეფის დაბადების ისტორია კი ქვაზე ქარის დაბერვას აღწერს.
მის პერსონაჟზე ასევე გავლენა იქონია ლეგენდებმა თეთრ მაიმუნზე და, შესაძლოა, ფუჟოუს პროვინციის ხალხურმა რწმენამ მაიმუნ ღმერთებში. მისი ბუდისტური რელიგიური სტატუსი არ არის აღიარებული, მაგრამ ბუდისტების და არაბუდისტების შორისაც ის ძალზე პოპულარულია და კულტურულ გმირად ითვლება.