cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სურენ ერემიანი
იკვლევდა სომხეთის ეთნოგენეზს, ძველი სომხეთის ქალაქების ისტორიას, ამიერკავკასიის ხალხთა ისტორიის პერიოდიზაციას, სოციალურ-ეკონომიკურ და პოლიტიკურ ისტორიას, ისტორიული გეოგრაფიისა და ისტორიული კარტოგრაფიის საკითხებს. მიღებული აქვს ჯილდოები და მედლები.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
თავდაცვის ეროვნული უნივერსიტეტი
თავდაცვის ეროვნული უნივერსიტეტი (National Defense University (NDU)) — ამერიკის შეერთებულ შტატებში არსებული უმაღლესი განათლებისა და კვლევის დაწესებულება. უნივერსიტეტი მდებარეობს ლესლი მაკნაირის ფორტში, ვაშინგტონის შუაგულში, თეთრი სახლისა და აშშ-ის კონგრესის გვერდით.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები
Camponotus vitreus praeluteus
Camponotus vitreus praeluteus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
შტორმი-333
ოპერაცია შტორმი-333 (Шторм-333) – საბჭოთა სამხედრო ოპერაცია, რომელიც ჩატარდა 1979 წლის 27 დეკემბერს ავღანეთში და იქცა ავღანეთის ომის დაწყების მიზეზად. სპეცრაზმმა შტურმით აიღო პრეზიდენტ ჰაფიზულა ამინის ქალაქ ქაბულში მდებარე სასახლე სახელად ტაჯბეგი, მოკლეს პრეზიდენტი და 200-მდე პირადი დაცვის სამხედრო პირი. პრეზიდენტთან ერთად დაიღუპა მისი ორი მცირეწლოვანი შვილი.
ოპერაციის მსვლელობისას საბჭოთა სპეცრაზმმა წაართვა რამდენიმე სამთავრობო შენობა მათ შორის: შინაგან საქმეთა სამინისტრო, შიდა უსაფრთხოების შენობა (KHAD) და გენერალური შტაბის შენობა. ჯგუფი ალფას ვეტერან მებრძოლებს ეს ოპერაცია მიაჩნიათ ერთ–ერთ ყველაზე წარმატებულად, რაც კი ამ ჯგუფს ჩაუტარებია.
საბჭოთა სამხედროები და მათი დანაკარგები
ოპერაციაში მონაწილეობას იღებდა სულ 661 მებრძოლი, შემდეგი შენაერთების პირადი შემადგენლობიდან:
ოპერაციის მსვლელობისას დაიღუპა სუკ–ის სპეცრაზმის 10 ოფიცერი, მუსულმანთა ბატალიონის 6 ჯარისკაცი და 9 მედესანტე, ასევე ოპერაციის ხელმძღვანელი, პოლკოვნიკი ბოიარინოვი. ოპერაციის დასრულებისას თითქმის ყველა სხვა მებრძოლი დაჭრილი იყო.
შტურმი
შეტევა დაიწყო ადგილობრივი დროით 19:30 წუთზე და გრძელდებოდა 43 წუთის განმავლობაში. შეტევაზე გადავიდა ორი ЗСУ-23-4, რომლებმაც მიიტანეს იერიში სასახლეზე. ამის შემდეგ ზენიტის ოთხმა БТР-მა და БМП-1-მა პირდაპირ სასახლეს შეუტიეს. მათ შორის ერთმა БТР-მა მოახერხა შენობის დაცვის სრულად განადგურება. მუსულმანთა ბატალიონი შეიჭრა სასახლეში და გაანადგურა შენობაში განთავსებული ყველა პირი, მათ შორის პრეზიდენტი ამინი.
შედეგი
მიუხედავად იმისა, რომ ოპერაცია საკმაოდ წარმატებული გამოდგა, იგი დასავლეთის ქვეყნებში აღქმული იქნა, როგორც ავღანეთის ოკუპაციად საბჭოთა კავშირის მიერ. ოპერაციის შემდეგ კი დაიწყო 10 წლიანი ავღანეთის ომი, სადაც საბჭოთა არმია დაუპირისპირდა ავღანელ მოჯაჰიდებს.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა ომი ავღანეთში კატეგორია:საბჭოთა სპეციალური ოპერაციები ავღანეთში კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები
ანარქო-კომუნიზმი
ანარქო–კომუნიზმი (ლიბერტარიანული კომუნიზმი) — ანარქიის ერთ-ერთი მიმართულება, რომელიც ემხრობა სახელმწიფოს, ბაზრის, ფულის, კერძო საკუთრების და კაპიტალისტური სისტემის განადგურებას, სანაცვლოდ კი გვთავაზობს წარმოების საშუალებების საერთო საკუთრებაში ქონას, პირდაპირ დემოკრატიას და უიერარქიო ასოციაციებსა და მუშათა საბჭოებს, რომელშიც წარმოება დამყარებული იქნება პრინციპზე – ყველას მოთხოვნილების, ყველას შესაძლებლობების მიხედვით. ანარქო-კომუნიზმის საფუძვლებია:
ანარქო–კომუნიზმი განვითარდა საფრანგეთის რევოლუციის შემდგომ არსებულ სოციალისტურ საფუძველზე. თუმცა, ის პირველად ჩამოყალიბდა პირველი ინტერნაციონალის იტალიურ სექციაში. პეტრე კროპოტკინის თეორიულმა შრომებმა დიდი როლი ითამაშა მის განვითარებასა და დახვეწაში.
ანარქო–კომუნისტური საზოგადოებები, რომლებიც დღესდღეობით არსებულ პრინციპებს ეფუძნებოდნენ და ამავდროულად, ღირსეული ადგილი დაიკავეს კაცობრიობის ისტორიაში, გვხვდებოდა ესპანეთის სამოქალაქო ომის და რუსეთის რევოლუციის დროს. ესპანელი ანარქისტების ძალისხმევით, ესპანეთის რევოლუციისა და სამოქალაქო ომის პერიოდში, 1936 წლიდან პრაგონის, ლევანტეს და ანდალუსიის ტერიტორიაზე შესაძლებელი გახდა ანარქო–კომუნისტური საზოგადოების ჩამოყალიბება. ანარქო–კომუნიზმის ერთ-ერთ მთავარ „ციხესიმაგრედ“ ანარქისტული კატალონია იქცა, თუმცა, ანარქისტებს არ დასცალდათ –ომში გამარჯვებულმა მხარემ ჰიტლერის, მუსოლინის, სსრკ–ს მიერ ზურგგამაგრებული ესპანეთის კომუნისტური პარტიის და მთელი კაპიტალისტური სამყაროს დახმარებით ანარქისტების რეპრესიები დაიწყო. რაც შეეხება უკრაინაში არსებულ თავისუფალ ტერიტორიას – რუსეთის რევოლუციის დროს ნესტორ მახნომ შეძლო საკმაოდ ვრცელ ტერიტორიაზე გაევრცელებინა ანარქო–კომუნიზმი და დაეცვა გარეშე ძალებისგან უკრაინის რევოლუციური არმიის დახმარებით, თუმცა, საბოლოოდ, თავისუფალმა ტერიტორიამ ვერ გაუძლო ბოლშევიკების შეტევას.
პირველი ნაბიჯები
ანარქო–კომუნისტურმა იდეებმა პირველად ინგლისის სამოქალაქო ომის დროს და XVIII საუკუნეში, საფრანგეთის რევოლუციის დროს გაიჟღერა. ინგლისელი ჯერარდ უინსტენლი, რომელიც „მთხრელთა“ რადიკალური მოძრაობის წევრი იყო, 1619 წელს გამოქვეყნებულ პროკლამაციაში „სამართლიანობის ახალ კანონში“ წერდა – „არ უნდა არსებობდეს ყიდვა–გაყიდვა, არც გადასახადები, არც ბაზარი. დედამიწა უნდა იყოს ყოველი ადამიანის საკუთრება“ და „ერთი მეორეზე არ უნდა ბატონობდეს, არამედ ყოველი ადამიანი თვითონ უნდა იყოს საკუთარი თავის ბატონი“.
საფრანგეთის რევოლუციის დროს სილვიან მარეშალი თავის „თანასწორთა მანიფესტში“ მოითხოვდა დედამიწის სიკეთეებით საყოველთაო სარგებლობის უფლებას და იმედოვნებდა, რომ შედეგად საზოგადოებაში აღარ იქნებოდნენ მდიდრები და ღარიბები, მმართველები და მსახურები, ბატონები და ყმები.
ბაკუნინის თანამოაზრე, ჯეიმზ გილომი, თავის ესსეში – „სოციალური ორგანიზების იდეებში“, წერდა: „როდესაც წარმოების მოცულობა საჭიროზე მეტი გახდება, ყველას შეუზღუდავად შეეძლება გამოიყენოს დაგროვილი დოვლათი, დეფიციტის წარმოქმნის შიშის გარეშე. მორალი კი, რომელიც თავისუფალ მუშებს შორის უფრო განვითარებული იქნება, შეამცირებს, ან საერთოდაც, გააქრობს პროდუქციის ფუჭად გამოყენების ფაქტებს“.
პირველი ინტერნაციონალი
ანარქო-კომუნიზმი, როგორც თანამედროვე ეკონომიკურ-პოლიტიკური ფილოსოფია, ჩამოყალიბდა პირველი ინტერნაციონალის იტალიურ სექციაში. ამაში უდიდესი წვლილი შეიტანეს კარლო კაფიერომ, ერიკო მალატესტამ, ანდრეა კოსტამ და სხვა ექს-მაძინისტმა რესპუბლიკელებმა. თავდაპირველად, მიხეილ ბაკუნინისადმი პატივისცემის გამო ისინი მკვეთრად არ ემიჯნებოდნენ ანარქო-კოლექტივისტებს, თუმცა ეს მხოლოდ ბაკუნინის სიკვდილამდე გაგრძელდა. ანარქო-კოლექტივისტები მიიჩნევდნენ, რომ საჭირო იყო მხოლოდ წარმოების საშუალებების კოლექტივიზაცია, რის შემდეგაც თითოეული ადამიანი მიიღებდა ზუსტად იმდენს, რამდენ პროდუქტსაც შექმნიდა. ანარქო-კომუნისტები კი თვლიდნენ, რომ საერთო უნდა ყოფილიყო, როგორც წარმოების საშუალებები, ასევე პროდუქციაც. ეს ორივე ჯგუფი იბრძოდა კაპიტალისტური სისტემის წინააღმდეგ, თუმცა, ანარქო-კომუნისტები გამოეყვნენ ბაკუნინის და პრუდონის მომხრეებს, რადგან მათთვის მიუღებელი იყო დოვლათის ინდივიდუალური შრომის მიხედვით განაწილების პრინციპი. ერიკო მალატესტა წერდა:
კარლო კაფიერო კი „ანარქია და კომუნიზმში“ (1880) ხსნის, რომ პროდუქცისი კერძო საკუთრებაში ქონა გამოიწვევს მის არათანაბარ განაწილებას, რასაც მოყვება საზოგადოების კლასებად დაყოფა, კლასებს შორის დაპირისპირების გაჩენა და საბოლოოდ, სახელმწიფოს აღდგენა. პირველი ინტერნაციონალის იტალიური სექციის ფლორენციის ყრილობაზე (1876), რომელიც პოლიციის აქტიურობის გამო ფლორენციასთან ახლოს, ტყეში ჩატარდა, ჩამოაყალიბეს ანარქო-კომუნიზმის პრინციპები:
ეს განცხადება გაკეთდა იმავე წელს, მალატესტას და კაფიეროს მიერ დაწერილ სტატიაში.
პეტრე კროპოტკინი
კროპოტკინს მიაჩნდა, რომ ანარქო-კომუნიზმის პირობებში „სახლები, მინდვრები, ქარხნები აღარ იქნება კერძო საკუთრება, ის იკნება კომუნის კუთვნილება, რაც შეეხება ფულს, ხელფასებს, გადასახადებს და ვაჭრობას – არც ერთი აღარ იარსებებს“ (პ. კროპოტკინი, „ბრძოლა პურისათვის“).
ინდივიდებს და ჯგუფებს შეეძლებათ გამოიყენონ ის რესურსები, რომლებიც მათ სჭირდებათ, ანარქო-კომუნიზმის მიზანი კი „შექმნილი პროდუქტის ყველასთვის მიწოდება და თითოეული ადამიანისთვის სრული თავისუფლების მინიჭებაა მისი გამოყენების პროცესში“. კროპოტკინი მხარს უჭერდა ქონების ექსპროპრიაციას, რაც ყველაფერს ყველასთვის ხელმისაწვდომად აქცევდა და მუშას აღარ დასჭირდებოდა თავისი შრომის გაყიდვა რაღაცის მისაღებად.
კროპოტკინის აზრით, „გლეხი, რომელსაც გააჩნია ზუსტად იმდენი მიწა, რამდენის დამუშავებაც შეუძლია, ან ოჯახი, რომელსაც აქვს იმხელა სახლი, რამხელაც სჭირდება, ან ხელოვანი, რომელიც მუშაობს თავისი ინსტრუმენტებით“ არ ექვემდებარება ექსპროპრიაციას, ხოლო რაც შეეხება მიწის მფლობელებს და კაპიტალისტებს, რომლებიც სიმდიდრეს გლეხთა გაღატაკების ხარჯზე იგდებენ ხელში – მათთვის ქონების ჩამორთმევა გარდაუვალია.
საბოლოო ჯამში, კროპოტკინი ანარქო-კომუნისტურ ეკონომიკას შემდეგნაირად აღწერდა:
რევოლუცია, პლატფორმიზმი და სინთეზიზმი
უკრაინაში ანარქო-კომუნისტთა ერთ-ერთი ავტორიტეტი, ნესტორ მახნო, იყო უკრაინის დამოუკიდებელი ანარქისტული არმიის ლიდერი რუსეთის სამოქალაქო ომის პერიოდში. უკრაინის რევოლუციურ-განმათავისუფლებელი არმიის (რომელსაც ანარქისტულ შავ არმიასაც უწოდებდნენ) ლიდერი აწარმოებდა პარტიზანულ ბრძოლას როგორც ბოლშევიკების, ასევე მეფის გვარდიის წინააღმდეგ. რევოლუციურმა მოძრაობამ, რომლის ერთ-ერთი წევრიც მახნო იყო, რამდენიმე ტაქტიკური სამხედრო ზავი გააფორმა, ამავდროულად დაამარცხა რეაქციული ძალები და შეძლო „თავისუფალი ტერიტორიის“ ორგანიზება. ეს იყო ანარქისტული საზოგადოება,რომელიც ეწინააღმდეგებოდა ყოველგვარ სახელმწიფოს – როგორც ბოლშევიკურს, ასევე მონარქიულს. სამწუხაროდ, მას შემდეგ, რაც ბოლშევიკებმა მოიგერიეს ავსტია-უნგრეთის, თეთრი გვარდიის და უკრაინელი ნაციონალისტების ძალები, თავისუფალი ტერიტორიაც მათი ერთ-ერთი სამიზნე და მოგვიანებით, მსხვერპლიც გახდა.
მექსიკის რევოლუციის პერიოდში მოღვაწე ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ანარქისტი მოაზროვნე, რიკარდო ფლორეს მაგონი, კროპოტკინის ნაშრომს „ბრძოლა პურისათვის“ ერთგვარ ანარქისტულ ბიბლიად მიიჩნევდა. სწორედ მისი ხელშეწყობით გახდა შესაძლებელი რამდენიმე ანარქისტული კომუნის შექმნა 1911 წლის აჯანყების (ე.წ. „მაგონისტას“) პერიოდში.
რუსმა ანარქისტებმა სცადეს, აეხსნათ ანარქისტული მოძრაობის წარუმატებლობის მიზეზები რუსეთის რევოლუციის პერიოდში. მათ დაწერეს „ანარქისტთა გაერთიანების ორგანიზაციული პლატფორმა“, რომელიც 1926 წელს დაიბეჭდა გაზეთ „მუშათა ხმაში“. ეს ტექსტი მოიცავდა ანარქისტული იდეების ანალიზს, ანარქისტული საზოგადოების ხედვას და ანარქისტული ორგანიზაცის მოწყობის პრინციპებს. პლატფორმის მიხედვით, ანარქისტული ორგანიზაცია უნდა იდგეს 4 პრინციპზე - იდეოლოგიურ ერთობაზე, ტაქტიკურ ერთობაზე, კოლექტიურ საქმიანობასა და ფედერალიზმზე. პლატფორმისტებს მიაჩნდათ, რომ საჭირო იყო ერთი კონკრეტული ტაქტიკური გზის არჩევა,რომელიც საერთო მიზნამდე მიიყვანდა ანარქისტებს.
პლატფორმას უამრავი კრიტიკოსი გამოუჩნდა ანარქისტული მოძრაობის სხვადასხვა სექციებში. კრიტიკოსებს შორის იყვნენ ცნობილი ანარქისტებიც – ერიკო მალატესტა, ლუიჯი ფაბრი, კამილო ბერნერი, მაქს ნეტლაუ, ალექსანდრ ბერკმანი, ემა გოლდმანი და გრიგორი მაქსიმოვი. მალატესტა, რომელიც თავდაპირველად კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა პლატფორმის იდეას, შემდეგ მივიდა დასკვნამდე, რომ ეს დაპირისპირება მხოლოდ და მხოლოდ ლინგვისტურმა აღრევამ გამოიწვია. „მე ვეთანხმები ანარქისტული ორგანიზაციის მოწყობის ამ პრინციპებს, დაპირისპირება კი გამოიწვია ლინგვისტურმა პრობლემებმა,რომელთა გამოც პლატფორმაში ავტორიტარიზმი დავინახეთ. ვადასტურებ, რომ ჩვენ ერთი საერთო პოზიცია გვაქვს“ – განაცხადა მალატესტამ.
ანარქო-კომუნისტებმა – სებასტიან ფურემ და ვოლინმა პლატფორმის საპასუხოდ დაწერეს ორი ტექსტი, რომელშიც წარმოადგინეს ალტერნატიული მოდელები, რომლებიც შემდგომში სინთეზურ ორგანიზების ფორმად, უფრო მოკლედ – სინთეზიზმად შერაცხეს. ვოლინმა 1924 წელს გამოაქვეყნა ტექსტი „ანარქისტული სინთეზი“, შემდგომში კი ამავე თემაზე დაწერა სტატია სებასტიან ფურეს ანარქისტულ ენციკლოპედიაში. სინთეზიზმში აქცენტი კეთდება იმაზე, რომ ანარქიზმს აქვს 3 ძირითადი განშტოება – ანარქო-სინდიკალიზმი, ანარქო-კომუნიზმი და ინდივიდუალისტური ანარქიზმი, ორგანიზაციამ კი უნდა მოახდინოს ამ სამი მიმართულების ურთიერთშეთავსება – ანარქო-სინდიკალიზმი კარგი საშუალება იქნება ხალხის ორგანიზებისთვის, ანარქო-კომუნიზმი – როგორც პოსტრევოლუციური საზოგადოების ეკონომიკური მოწყობის მოდელი, ანარქო-ინდივიდუალიზმი კი ორგანიზაციას შესძენს ჩაგვრის წინააღმდეგ მიმართულ და ინდივიდზე ორიენტირებული იდეოლოგიას.
ეკონომიკის პრინციპები
ანარქო-კომუნიზმის თეორიაში აქცენტი გაკეთებულია თანასწორობაზე, სოციალური იერარქიის განადგურებაზე, კლასობრივ განსხვავებებზე (რაც განპირობებულია დოვლათის არათანაბარი განაწილებით), კერძო საკუთრებისა და ფულის მოსპობაზე. ეს ყველაფერი უნდა ჩაანაცვლოს კოლექტიურმა წარმოებამ და დოვლათის თანაბარმა განაწილებამ – მოთხოვნილებების მიხედვით. ანარქო-კომუნიზმში არ არსებობს სახელმწიფო და კერძო საკუთრება – ყოველი ინდივიდი თუ ჯგუფი თავისი სურვილისამებრ აწარმოებს პროდუქციას, რომელიც საერთო საკუთრება ხდება. წარმოების პროცესის და დისტრიბუციის ორგანიზებაზე კი თვითონ ამ ჯგუფის წევრები ზრუნავენ.
დაქირავებული შრომის არარსებობა ანარქო-კომუნიზმის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საკითხია. როდესაც საერთო დოვლათი ყველასთვის ხელმისაწვდომი იქნება და წარმოების მოცულობა განსაზღვრული იქნება მოთხოვნილებების სტატისტიკური აღრიცხვის მიხედვით, ყოველ ადამიანს საშუალება ექნება, შეასრულოს თავისთვის სასურველი სამუშაო და არა ის, რასაც დაავალებენ.
ანარქო-კომუნისტებს მიაჩნიათ,რომ ცალკეული ინდივიდის მიერ შექმნილი პროდუქტის ღირებულების დათვლა შეუძლებელია, რადგან ყველაფერი არის ახლანდელი და წინა თაობების კოლექტიური შრომის შედეგი. მაგალითად, არავის შეუძლია განსაზღვროს ქარხნის მუშის მიერ 1 დღეში შექმნილი პროდუქტის ფასი, რადგან ვერ გაითვალისწინებს ყველაფერს – ტრანსპორტირების, საკვების, თავშესაფრის, დასვენების ხარჯებს, იმ საწარმოო საშუალებების ფასს, რომელთა გამოყენებითაც იქმნება პროდუქტი, მუშის ემოციურ მდგომარეობას და ა.შ. იმისთვის, რომ რეალურად შეფასდეს შრომა, უნდა გავითვალისწინოთ უამრავი ფაქტორი, განსაკუთრებით კი წარსულსა და აწმყოში გაწეული შრომა, რომლებიც განაპირობებს მომავალში გაწეულ შრომას. როგორც კროპოტკინმა თქვა, „შეუძლებელია, გამყოფი ხაზი გავავლოთ ორი ადამიანის შრომას შორის. შრომის ღირებულების განსაზღვრა პროდუქტის მიხედვით აბსურდია. ასეთივე აბსურდია საათობრივი ანაზღაურებაც. ერთი რამაა ცხადი: შრომაზე მაღლა მოთხოვნილება უნდა დავაყენოთ, ყველას უნდა ჰქონდეს სიცოცხლის უფლება, ხოლო ის, ვინც შრომობს, იმსახურებს უკეთეს ცხოვრებას“.
მოტივაცია
ანარქო-კომუნისტები უარყოფენ იმ აზრს, რომ ანაზღაურებადი შრომა აუცილებელია, რადგან ადამიანები „ბუნებით ზარმაცები და ეგოისტები“ არიან. მათ აქვთ არგუმენტიც: არცთუ იშვიათად მდიდრებიც კი მუშაობენ, მიუხედავად იმისა, რომ სხვების შრომა მათ კეთილდღეობას სრულიად უზრუნველყოფს. ანარქო-კომუნისები ეწინააღმდეგებიან ადამიანის ბუნებაზე მსგავს შეხედულებას და მიაჩნიათ, რომ ხასიათი სოციალიზაციის პროცესში ყალიბდება. ბევრი ანარქო-კომუნისტი, პეტრე კროპოტკინის ჩათვლით, მიიჩნევს, რომ ადამიანებს აქვთ ტენდენცია, ითანამშრომლონ ერთმანეთთან და ერთობლივი ძალებით გაკეთებული საქმისგან მიიღონ სარგებლობა, მაშინ როდესაც კაპიტალიზმი კონკურენციის პრინციპებს ნერგავს. კროპოტკინის აზრით, ანარქო-კომუნისტურ საზოგადოებაში ყველა შეასრულებდა საჭირო სამუშაოს, რადგან გაიაზრებდნენ ერთობლივი მუშაობის ეფექტურობას, მაშინ როდესაც ნესტორ მახნო და რიკარდო ფლორეს მაგონი მიიჩნევდნენ, რომ ანარქისტულ საზოგადოებაში ყველა აუცილებლად უნდა ყოფილიყო რაიმე პროდუქტის შემქმნელი (ცხადია, ბავშვების, მოხუცების და შეზღუდულუნარიანების გარდა), რათა ცალკეული ინდივიდები მუქთახორების როლში არ აღმოჩენილიყვნენ. კროპოტკინს მიაჩნდა, რომ სიზარმაცე და საბოტაჟი ანარქო-კომუნისტური საზოგადოების წევრებისთვის უცხო იქნებოდა, თუმცა, ის ეთანხმებოდა აზრს, რომ ანარქიულ საზოგადოებაში მუქთახორების ადგილი არაა.
თავისუფლება, სამუშაო და დასვენება
ანარქო-კომუნისტებს მიაჩნიათ,რომ ანარქია არის სრული ინდივიდუალური თავისუფლებისა და კეთილდღეობის განხორციელების საშუალება. დღესდღეობით კეთილდღეობა მხოლოდ მდიდრებისა და ძალაუფლების მფლობელთა პრივილეგიაა. ამ გაგებით, ანარქო-კომუნიზმი ჭეშმარიტად თანასწორობის მომხრე ფილოსოფიაა, რადგან ყველანაირ პრივილეგიებსა და იერარქიას უარყოფს. ანარქო-კომუნისტებს მიაჩინიათ, რომ არავის აქვს უფლება, იყოს ვიღაცის მმართველი ან ბოსი, არავის არ უნდა ჰქონდეს მეორე ადამიანის ჩაგვრის საშუალება. პეტრე კროპოტკინმა ერთხელ თქვა, რომ ძირითადი შეცდომები მანამდელი კომუნისტური ექსპერიმენტებისა იყო ის, რომ შექმნილი კომუნები ეყრდნობოდა რელიგიურ ენთუზიაზმს და „ოჯახივით ცხოვრების“ სურვილს, რის გამოც ადამიანს უწევდა თავის ასოცირება მთელ ჯგუფთან, მთელი თავისი სურვილების დათრგუნვა უაზრო მოთხოვნების გამო. კროპოტკინისთვის კი ანარქო-კომუნიზმი ეფუძნება თავისუფალი გაერთიანების პრინციპს, მისი თქმით, „თუ თავისუფალ არჩევანს ჩავთვლით პროგრესის ბაზისად და საზოგადოების აშენების ფუნდამენტურ პრინციპად მივიჩნევთ იმას, რომ ადამიანი სრულიად თავისუფალი უნდა იყოს დასვენების დროს, ამავდროულად, მას უნდა შეეძლოს მთელი ცხოვრების განმავლობაში იმუშაოს არა მხოლოდ ერთ კონკრეტულ სამუშაოზე, არამედ სურვილისამებრ იცვალოს თავისი პროფესიები, ნიშნავს იმას, რომ მივაღწევთ ადამიანის გათავისუფლებას,რის შედეგადაც ყოველ ინდივიდს შეეძლება ყოველმხრივ განვითარება, თავისი სურვილისამებრ“.
ინდივიდუალიზმი და კოლექტივიზმი
ზოგიერთი ანარქო-კომუნისტი (ისევე როგორც არაერთი ანარქო-კოლექტივისტი) უარყოფს „ინდივიდუალიზმსა“ და „კოლექტივიზმს“, რადგან მიაჩნიათ ილუზიურ ცნებებად. მათი აზრით, შეუძლებელია, ადამიანმა კოლექტივს შესწიროს საკუთარი თავი, ან კოლექტივმა მართოს ცალკეული პიროვნებები, რადგან კოლექტივი არაა ზემდგომი ძალა, არამედ ის შედგება პიროვნებებისგან, ხოლო ბევრი პიროვნების მიერ ცალკეულთა კონტროლი ტირანიაა და არა – ანარქია. სხვები, მაგალითად ლუციენ ვან დერ ვალტი, მიიჩნევენ, რომ „ანარქისტები არ აიგივებენ თავისუფლებას ყველას მიერ მარტო იმის გაკეთებასთან, რაც სურთ; ანარქიულ საზოგადოებაში თითოეული ინდივიდის მიერ აღებული პასუხისმგებლობა ქმნის იმ მატერიალურ ბაზას, რომელიც საჭიროა პიროვნული თავისუფლებისთვის“. ასევე, ანარქისტებს მიაჩნიათ,რომ ნამდვილი თავისუფლება და ინდივიდუალიზმი არსებობს მხოლოდ თავისუფალ საზოგადოებაში და არა – მიზანთროპიულ-ბურჟუაზიულ სისტემაში. ანარქია ეფუძნება თავისუფლებისკენ შეუჩერებელ სწრაფვას, რომელიც სოციალური პროდუქტია, ადამიანთა უფლებების ღრმა პატივისცემას და რწმენას, რომ კაცობრიობას შეუძლია ისეთი საზოგადოების შექმნა, რომელიც უზრუნველყოფს როგორც ნამდვილ ინდივიდუალურ თავისუფლებას, ასევე, მთელი საზოგადოების კეთილდღეობას. ეგოისტური ფილოსოფიური პოზიციები საკმაოდ დიდ გავლენას ახდენდა ინსურექციულ (მეამბოხე) ანარქიზმზე. XX საუკუნის დასაწყისში მოღვაწე იტალიელი ინდივიდუალისტი ანარქისტი, რენცო ნოვატორე, მხარს უჭერდა ანარქო-კომუნიზმს, რაც კარგად ჩანს მის სიტყვებში: „რევოლუცია არის ჩვენი ნების და მოთხოვნილებების გამომხატველი ცეცხლი. რევოლუცია არის თავისუფლების მიღება; რევოლუცია არის ახალი ეთიკური და ესთეტიკური ღირებულებების შექმნის, დოვლათის განაწილების ინსტრუმენტი“. შტირნერისეული პოზიციიდან ის ასევე უარყოფდა კერძო საკუთრებას, როდესაც ამბობდა, რომ „მხოლოდ ეთიკური და სულიერი საკუთრებაა კერძო. მხოლოდ ეს ორი რამაა ინდივიდის ხელშეუხებელი საკუთრება“. მაქს ბეგინსკის სტატიაში, „შტირნერი – ეგო და საკუთრება“, რომელიც ამერიკულ ანარქისტულ ჟურნალში, „Mother Earth“-ში დაიბეჭდა, ვკითხულობთ: „თანამედროვე კომუნისტები შტირნერზე მეტად არიან ინდივიდუალისტები. მათთვის არა მხოლოდ რელიგია, მორალი და სახელმწიფო, არამედ საკუთრებაც კი მოჩვენებაა, რომელიც ადამიანთა დასამონებლად გამოიყენება. ინდივიდუალიზმი დღეს საკუთრების მიერ უფრო მეტადაა შებოჭილი, ვიდრე რელიგიის, სახელმწიფოს და მორალის მიერ – ერთად. ინდივიდი არ უნდა იყოს დამცირებული ქონების ქონა-არქონის გამო. კომუნიზმი ქმნის ინდივიდის თავისუფლების საძირკველს. მე ვარ კომუნისტი, იმიტომ რომ ვარ ინდივიდუალისტი. ინდივიდუალიზმი და კომუნიზმი მხარდამხარ მოდიან.“
რევოლუცია და გარდამავალი ეტაპი
მარქსისტ-ლენინისტებს მიაჩნიათ,რომ გარდამავალი პერიოდის გარეშე (ეს პროლეტარიატის დიქტატურის მათეული ინტერპრეტაციაა) შეუძლებელია, საზოგადოებამ დაიცვას რევოლუციის მონაპოვარი რეაქციონერებისგან. ფრიდრიხ ენგელსმა აღნიშნა: „სახელმწიფოს განადგურება შეუძლებელია მანამდე მომხდარი სოციალური რევოლუციის გარეშე. მანამდე მომხდარი სოციალური რევოლუცია კი კაპიტალის განადგურებაა ,რაც გულისხმობს მთელი წარმოების პროცესის ცვლილებას“. ანარქო-კომუნისტები კი ამ საკითხს სხვანაირად უდგებიან – მათი აზრით, კაპიტალიზმის და სახელმწიფოს განადგურებას ორი სოციალური რევოლუცია არ სჭირდება – ერთიც ეყოფა. ანარქისტები უარყოფენ „პროლეტარიატის დიქტატურის“ ლენინისეულ მოდელს, რადგან მიაჩნიათ, რომ ნებისმიერი რევოლუციური დაჯგუფება,რომელიც ხელში ჩაიგდებს მართვის სადავეებს, ისეთივე ავტორიტარული გახდება,როგორიც მმართველი კლასია კაპიტალიზმის პირობებში, ანუ, რევოლუციონერები თვითონ იქცევიან იმ კლასად, რომელსაც ადრე ებრძოდნენ. პროლეტარიატის დიქტატურის ნაცვლად ანარქო-კომუნისტები გვთავაზობენ მოდელს, რომელიც ემყარება დეცენტრალიზაციას, სახელმწიფოს მთლიანად განადგურებას, თავისუფალ ფედერაციებს, რაც გულისხმობს იმას, რომ მთელი ძალა ხალხში იქნება და არანაირი მთავრობა არ იქნება საჭირო იმისთვის, რომ რევოლუციის მონაპოვარი დაიცვას საფრთხეებისგან – ამის მშვენიერი მაგალითი იყო ესპანეთის რევოლუცია, სადაც ანარქისტულმა სამხედრო მობილიზაცია მოხერხდა, მიუხედავად იმისა,რომ ანარქისტები დამარცხდნენ გაცილებით ძლიერ ძალასთან შეტაკებისას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანარქო-კომუნიზმი კატეგორია:ეკონომიკური იდეოლოგიები კატეგორია:პოლიტიკური იდეოლოგიები კატეგორია:ანარქიზმი კატეგორია:კომუნიზმი
ნუნი
კატეგორია:ებრაული დამწერლობა
ლატელჰორნი
ლატელჰორნი (Latelhorn) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარია–იტალიის საზღვარზე. აღმართულია ზაასისა და ანტრონის ხეობებს შორის, ანტრონის უღელტეხილთან, ჩრდილოეთის მხრიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:იტალიის მთები
ჭიაურა
ჭიაურა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის თემში. მდებარეობს კახეთის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე საგამის (ივრის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1240 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტალიამენტო (მდინარე)
ტალიამენტო (Tagliamento) — მდინარე ჩრდილო-აღმოსავლეთ იტალიაში. სათავეს იღებს ალპებში და ჩაედინება ადრიატიკის ზღვაში, ტრიესტსა და ვენეციას შორის. ზემო ნაწილში, ის გაივლის ისტორიულ რეგიონ კანრიას, უდინეს პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილს. შუა და ქვემო ნაწილებში, მასზე უდინესა და პორდენონეს პროვინციების საზღვარი გაივლის.
აუზის ფართობი 2 916 კმ²-ს შეადგენს, სადაც დაახლოებით 165 000 ადამიანი ცხოვრობს და იგი თითქმის მთლიანად კარნიის რეგიონში მდებარეობს, კონკრეტულად კი მისი 86,5% უდინეს პროვინციაში.
ტალიამენტოს სანაპიროზე გაშენებული ყველაზე მნიშვვნელოვანი ქალაქებია ლატიზანა და სან-მიკელე-ალ-ტალიამენტო.
მდინარის სიგრძე 178 კმ-ია, საშუალო წლიური ხარჯი კი 70 მ³/წმ.
მინი|მარცხნივ|ტალიამენტოს ხედი რაგონგას მთიდან
რობინ დანიგანი
რობინ დანიგანი (Robin L. Dunnigan) — ამერიკელი დიპლომატი, აშშ-ის ელჩი საქართველოში.
კარიერა
დანიგანი არის აშშ-ის საგარეო სამსახურის უფროსი წევრი, მინისტრ-მრჩეველის რანგით. საქართველოში დანიშვნამდე დანიგანს ეკავა სახელმწიფო მდივნის თანაშემწის მოადგილის თანამდებობა ევროპისა და ევრაზიის საქმეთა ბიუროში და ის ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპას კურირებდა. მანამდე იგი მუშაობდა ვენაში აშშ-ის საელჩოს მისიის უფროსის მოვალეობის შემსრულებლის, დროებითი მოვალეობის შემსრულებლისა და მისიის ხელმძღვანელის მოადგილის თანამდებობებზე. დანიგანი ასევე მსახურობდა ენერგეტიკული რესურსების ბიუროს მდივნის თანაშემწის მოადგილედ.
დანიგანი მუშაობდა სხვადასხვა ქვეყნებში, მათ შორის ვიეტნამში, ჩილეში, თურქეთში, კუბასა და სალვადორში. აშშ-ში, დანიგანი მსახურობდა ევროპის, დასავლეთ ნახევარსფეროსა და აფრიკის ოფისის დირექტორად სახელმწიფო დეპარტამენტის ენერგეტიკის ბიუროში, ასევე სხვადასხვა როლს ასრულებდა ახლო აღმოსავლეთის საქმეთა ბიუროში და სახელმწიფო მდივნის აღმასრულებელ სამდივნოში.
აშშ-ის ელჩი საქართველოში
მისი კანდიდატურის მოსმენა სენატის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის წინაშე 2023 წლის 30 მარტს გაიმართა. კომიტეტმა ნომინაციას მხარი 2023 წლის 27 აპრილს დაუჭირა. შეერთებული შტატების სენატმა ელჩი დანიგანი 2023 წლის 27 ივლისს კენჭისყრით დაამტკიცა.
ჯილდოები და აღიარებები
დანიგანს მიღებული აქვს სახელმწიფო დეპარტამენტის არაერთი აღიარება, მათ შორის საგარეო სამსახურის ორი უმაღლესი ჯილდო.
პირადი ცხოვრება
დანიგანი კალიფორნიის მკვიდრია. ის საუბრობს ესპანურად და გერმანულად, ასევე თურქულ და ვიეტნამურ ენებზე.
ბატაანი
ბატაანი (Lalawigan ng Bataan) ― ფილიპინების პროვინცია. მდებარეობს ცენტრალური ლუსონის რეგიონში. დედაქალაქია ბალანგა, ხოლო უდიდესი სამთავრობო ერთეული ― მარიველესი. პროვინცია ბატაანის ნახევარკუნძულს მოიცავს. ჩრდილოეთიდან სამბალესი და პამპანგა ესაზღვრება, დასავლეთიდან ― სამხრეთ ჩინეთის ზღვა, ჩრდილო-დასავლეთიდან ― სუბიკის ყურე, ხოლო აღმოსავლეთით ― მანილის ყურე.
ბატაანის ბრძოლა ისტორიაში ცნობილია როგორც ამერიკელ და ფილიპინელ ჯარისკაცთა უკანასკნელი ბრძოლა იაპონიის საიმპერატორო არმიის წინააღმდეგ. ბატაანის სასიკვდილო მარშს სახელი პროვინციის მიხედვით ეწოდა.
კლასიკური ხანა
ბატანიის ნახევარკუნძულის პირველი მკვიდრები აიტა მაგბეკენები იყვნენ. ისინი დღევანდელი ფილიპინელების ერთ-ერთი პირველი ნეგრიტოსი წინაპრები არიან. XVI საუკუნესი ბატაანში სამხრეთ ლუსონიდან ტაგალები მიგრირდნენ და აიტა მაგბეკენები პროვინციის მთიან ტერიტორიებზე გადასახლდნენ.
კოლონიური ხანა
1647 წელს ესპანეთისგან კუნძულების ჩამორთმევის მიზნით ფილიპინებზე ნიდერლანდების საზღვაო ძალები გადავიდნენ. მათ ბატაანში აბუკაის მკვიდრთა ხოცვა-ჟლეტა მოაწყვეს.
ისტორიკოს კორნელიო ბასკარას დოკუმენტების თანახმად, ბატაანის პროვინცია 1757 წლის 11 იანვარს დააარსა გენერალ-გუბერნატორმა პედრო მანუელ არანდიამ. პროვინციამ პამპანგისა და მარიველესის ტერიტორიები მოიცვა.
მეორე მსოფლიო ომი
1941 წელს ფილიპინებში იაპონელთა შეჭრამდე ბატაანი კუნძულ კორეგიდორის სამხედრო ბაზად გამოიყენებოდა. კუნძულზე აშშ-ის არმიამ სხვადასხვა შეიარაღებასთან ერთად მილიონ გალონამდე ბენზინი განათავსა. ნახევარკუნძულის სამხრეთ ბოლოში, მარიველესის პორტში აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალებმა ბატარა ბაზა შექმნეს.
1941 წლის დეკემბერში ფილიპინებში იაპონიის საიმპერატორო არმია შეიჭრა და აშშ-ისა და ფილიპინების გაერთიანებული ძალები დაამარცხა. გენერალმა დაგლას მაკართურმა ჯარები დამხმარე ძალების მისვლამდე ბატაანის ნახევარკუნძულზე გადაიყვანა. 1942 წლის 7 იანვარს იაპონიის საიმპერატორო არმიამ ნახევარკუნძულის ალყა დაიწყო. ბატაანის კამპანია უკანასკნელი შემთხვევა იყო, როდესაც აშშ-ის არმიაში ცხენოსნები (სკაუტთა 26-ე ფილიპინური კავალერია) საბრძოლო ერთეულად გამოიყენეს. ბატაანის ჯარების რაციონი უფრო და უფრო მცირდებოდა, რის გამოც ცხენები დახოცეს და მოშიმშილე ჯარისკაცების საკვებად გამოიყენეს.
9 აპრილს ამერიკელთა და ფილიპინელთა ძალების უმრავლესობა დანებდა, რაცას ბატაანიდან კაპასამდე 106 კმ-იანი იძულები მარში მოჰყვა, რომელსაც შემდეგში ბატაანის სასიკვდილო მარში ეწოდა.
გეოგრაფია
პროვინციის საერთო ფართობი 1 372.98 კმ²-ია და მთლიანად ბატაანის ნახევარკუნძულზე გადაჭიმული. ჩრდილოეთიდან სამბალესი და პამპანგა ესაზღვრება, დასავლეთიდან ― სამხრეთ ჩინეთის ზღვა, ჩრდილო-დასავლეთიდან ― სუბიკის ყურე, ხოლო აღმოსავლეთით ― მანილის ყურე. ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში ზღვის დონიდან 1 253 მეტრზე მთა ნატიბი მდებარეობს.
პროვინციის აღმოსავლეთ ნაწილში ვიწრო სანაპირო ვაკეა გადაჭიმული, ხოლო დასავლეთ სანაპიროზე კლდეები და მაღლობები ჭარბობს.
ბატაანი 11 მუნიციპალიტეტსადა ერთ შემადგენელ ქალაქს მოიცავს.
დემოგრაფია
2020 წლის აღწერით, ბატაანის მოსახლეობა 853 373 ადამიანს შეადგენს. მოსახლეობის სიმჭიდროვის მაჩვენებელი 620 ადამიანია კმ²-ზე. ადგილობრივთა დემონიმია ბატაენიო.
ადგილობრივი მმართველობა
პროვინციის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური გუბერნატორია. საკანონმდებლო ორგანოს პროვინციული საბჭო (SANGGUNIANG PANLALAWIGAN) წარმოადგენს, რომელსაც ვიცე-გუბერნატორი ხელმძღვანელობს, რომელიც გუბერნატორის დროებითი ვაკანსიის დროს აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაურის უფლებამოსილებასაც ასრულებს. გუბერნატორი, ვიცე-გუბერნატორი და პროვინციული საბჭო სამი წლის ვადით აირჩევა და ზედიზედ სამჯერ შეიძლება იქნენ არჩეული. ბატაანის პროვინციის ამჟამინდელი გუბერნატორი ალბერტ რეიმონდ ს. გარსიაა, ხოლო ვიცე-გუბერნატორი — კრისტინა მ. გარსია.
ინფრასტრუქტურა
პროვინციის ტერიტორიაზე რამდენიმე ნავსადგური მდებარეობს: მარიველესის ტერმინალი, ლუკანინის, ლამაოს, კაპინპინის პორტები და სუბიკის ყურის საერთაშორისო პორტი. ფუნქციონირებს სუბიკის ყურის საერთაშორისო აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:ბატაანი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:1754 წელს დაარსებულები ფილიპინებში კატეგორია:1754 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
NGC 7532
NGC 7532 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 1 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
Iridomyrmex greensladei
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მუმია: დრაკონების იმპერატორის სამარხი
მუმია: დრაკონების იმპერატორის სამარხი (The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor) — 2008 წლის სათავგადასავლო ფილმი, რომელიც გადაღებულია რობ კოენის მიერ. ფილმი არის 1999 წელს გადაღებული მუმიის და 2001 გადაღებული მისი მეორე ნაწილის გაგრძელება. ისევე როგორც, წინა ორ ნაწილში, აქაც მთავარ როლს ბრენდან ფრეიზერი ასრულებს.
კოლინ გრინვუდი
კოლინ "კოზ" ჩარლზ გრინვუდი (ინგლ. Colin "Coz" Charles Greenwood; დ. 26 ივნისი, 1969, ოქსფორდშირი, ინგლისი) — ბრიტანულ როკ ჯგუფ Radiohead-ის ბას-გიტარისტი. კოლინი ამავე ჯგუფის სოლო-გიტარისტის ჯონი გრინვუდის უფროსი ძმაა.
ადრეული წლები
კოლინ გრინვუდმა ბავშვობა გერმანიაში გაატარა, სადაც მამამისი ჯარში მსახურობდა. ამის გამო მან კარგად იცის გერმანული ენა. ისტორიულად, მისი ოჯახის პოლიტიკურ მრწამსს კავშირი აქვს როგორც ბრიტანულ ბრიტანული კომუნისტურ პარტიასთან, ასევე ფაბიანულ (სოციალისტური იდეოლოგიის ერთ-ერთი განშტოება) საზოგადოებასთან. კოლინი შვიდი წლის იყო, როდესაც მამა გარდაეცვალა. მომავალი გიტარისტის მუსიკალურ გემოვნებაზე დიდი გავლენა იქონია უფროსმა დამ – სიუზანმა – რომელსაც კოლინი დღემდე უმადლის ჯგუფების The Fall, Magazine და Joy Division სიყვარულს.
12 წლის ასაკში კოლინმა თავისი მომავალი ჯგუფის წევრი ტომ იორკი გაიცნო ებინგდონის ვაჟთა საჯარო სკოლაში, სადაც ედ ო’ბრაიენი და ფილ სელუეი (მომავალში Radiohead-ის წევრები) სწავლობდნენ. 15 წლის გრინვდუმა პირველად შეიძინა გიტარა და გაკვეთილებს მასწავლებელ ტერენს გილმორ-ჯეიმსისგან იღებდა. სწორედ ამ ადამიანმა გააცნო მას და მის მეგობრებს ჯაზი, II მსოფლიო ომის შედეგად წარმოშობილი ავანგარდული მუსიკა და XX საუკუნის კლასიკური ხელოვნება. კოლინის თქმით, “ჩვენ მართლაც დიდი მხარდაჭერა ვიგძენით ამ კაცისგან. ეს მაშინ, როდესაც სკოლის დირექტორი ანგარიშს გვიგზავნიდა, სკოლის ქონებისთვის მიყენებული ზარალის ასანაზღაურებლად, რადგან კვირაობით ერთ-ერთ ოთახში ვიკრიბებოდით ხოლმე სარეპეტიციოდ.“
გრინვუდმა ბას-გიტარა პირველად ხელში მაშინ აიღო როცა ჯგუფების New Order, Joy Division და Otis Redding სიმღერების ათვისება მოინდომა. მისივე თქმით, მას მხოლოდ თავის მეგობრებთან ერთად უნდოდა დაკვრა, და ჯგუფის არც ერთ წევრს არ ეხალისებოდა ცალკე რომელიმე ინსტრუმეტზე დახელოვნება, რაც გაცილებით უფრო საინტერესო ატმოსფეროს ქმნიდა ბიჭების გარშემო და სტიმულსაც იძლეოდა მუსიკის დასახვეწად. თავის ჟანრში კოლინ გრინვუდმა რითმი და მელოდია ბილ ვიტერსისა და კერტის მეიფილდისგან შეისწავლა.
Radiohead-ში
ჯგუფის ჩამოყალიბების პარალელურად (1988) კოლინი კემბრიჯის უნივერსიტეტში სწავლობდა და თანამედროვე ამერიკული მწერლობით იყო გატაცებული, რომელიც ომისშემდგომ ამერიკულ საზოგადოებას წარმოსახავდა. ამ დროისთვის ჯგუფში უკვე ირიცხებოდა კოლინის უმცროსი ძმა – ჯონი გრინვუდი. მიუხედავად იმისა რომ ჯონი სულ 14 წლის იყო, იგი მშვენივრად უკრავდა გარმონზე და კოლინმაც დაარწუნა მეგობრები რომ მისი ძმა კარგად აღზრდილი და დამჯერე ბიჭი იყო, რომელზე ზრუნვაც დიდ სიძნელეს არ წარმოადგენდა მისთვის. On A Friday-ს მიერ ჩატარებული კონცერტების დროს კოლინი შოუს დადგმაში ეხმარებოდა ბენდს და მისივე იღბილიანი შემთხვევის წყალობით ჯგუფმა კონტრაქტი გააფორმა ხმის ჩამწერ სტუდიასთან EMI. კომპანიის წარმომადგენელმა – კეიტ უოზენკროფტმა შემთხვევით გაიცნო ფირების მაღაზიაში მომუშავე კოლინი და მალე კოტრაქტის დადება შესთავაზა მის ჯგუფს, რის შემდეგაც ბიჭებმა სახელი შეიცვალეს, დაირქვეს რა “Radiohead”.
გრინვუდი ბევრ ინტრუმენტზე უკრავს. ძირითადად კი ელექტრო და აკუსტიკურ გიტარას იყენებს. ასევე უკრავს ორმაგ ბასზე, კლავიშებზე, ციფრულ “სემპლერზე”, სინთეზატორსა და სხვადასხვა სახის პერკუსიულ ინსტრუმენტებზე. უპირატესობას “ფენდერის” ფირმის ბასს ანიჭებს. კოლინის ბას-გიტარა ყველაზე მეტ ხიბლს ანიჭებს ტრეკებს: “Exit Music”,  “The National Anthem”  და  “Airbag”.
Radiohead-ს გარეთ/სხვა პროექტები
კოლინმა თავისი ძმის – ჯონი გრინვუდის სოლო-ალბომში Bodysong ბასის პარტია შეასრულა კომპოზიციაში “24 Hour Charleston”.
1997 წელს მონაწილეობა მიიღი კემბრიჯის უნივერსიტეტის მიერ ორგანიზებულ კამპანიაში, სადაც თავისი მშობლიური სასწავლებლის პროპაგანდით იყო დაკავებული. იგი კემბრიჯის კურსდამთავრებულთა პოსტერზე საპატიო წევრად არის აღბეჭდილი.
კოლინი მოყვარული ფოტოგრაფია. თავის პოსტებში Radiohead-ის საიტზე Dead Air Space (2003) მან ვიქტორიასა და ალბერის სახელობის მუზეუმში გამოფენილ ფოტოებზე დისკუსია მოაწყო, სადაც ადრეული სტილით შემქნილ ფოტოებს ციფრულ სურათებს ადარებდა. საბოლოოდ, კოლინმა ფრედრიკ სომერისა და ჰაროლდ ედგერტონის ნამუშევრები მიიჩნია საუკეთესოდ.
2004 წელს ინგლისის ხელოვნების საბჭოს მიერ ჩატარებულ “ახალი თაობის პოეტთა კონკურსში” გრინვუდი ჟიურის წევრთა შორის ირიცხებოდა. იმავე წელს მონაწილეობა მიიღო რედლის კოლეჯისა და წმ. ელენესა და წმ. კატრინას სახელობის სკოლების რიგით მეექვსე ყოველწლიურ კონფერენციაში, სადაც ციფრული ტექნოლოგიის მწარმოებელთა უფლებებზე ისაუბრა. რედლის კოლეჯში მოღვაწე პროფესორმა დევიდ სმითმა გრინვუდის საზოგადოებრივ აქტიოვობას ასეთი შეფასება მისცა: “ეს იმ მუსიკოსის თვალსაზრისია, რომლის გარეშეც ვერანაირი სახის მუსიკის შეგრძნებას ვერ შევძლებდით”.
პირადი ცხოვრება
1998 წელს გრინვდუმა იქორწინა ამერიკელ სალიტერატურო კრიტიკოსსა და მწერალზე მოლი მაკგრანზე. მათ ჰყავთ ვაჟი – ჯესი (ინგლ. იგი დაიბადა 2003 წლის დეკემბერში) და მეორე ვაჟი დაიბადა 2005 წელს. ისინი ოქსფორდშირის მახლობლად პატარა სოფელში ცხოვრობენ.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:Radiohead-ის წევრები კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი
არგენტინის ჰიმნი
მინი|right|არგენტინის ეროვნული ჰიმნი არგენტინის ეროვნული ჰიმნის (Himno Nacional Argentino) თავდაპირველი სახელი იყო "Marcha Patriótica" (პატრიოტული მარტი), შემდეგ ეძახდნენ "Canción Patriótica Nacional" (ეროვნული პატრიოტული სიმღერა) და ბოლოს, მოიხსენიებენ როგორც უბრალოდ "Canción Patriótica" (პატრიოტული სიმღერა). დამტკიცებულ იქნა 1847 წელს. ტექსტი დაწერა ვისენტე ლოპეს ი პლანესმა, ხოლო მუსიკა ბლას პარერამ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის ეროვნული სიმბოლოები
საზიზღარი მე 2
„საზიზღარი მე 2“ (Despicable Me 2) — 2013 წლის ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური სათავგადასავლო კომედიური ფილმი, რომელიც აწარმოა Illumination Entertainment, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Universal Pictures-მა. იგი არის ანიმაციური ფილმების სერიის „საზიზღარი მე“ რიგით მეორე ფილმი და 2010 წლის ფილმის „საზიზღარი მე“ პირდაპირი გაგრძელება. რეჟისორი — პიერ კოფინი და კრის რენო, რომელიც პირველი ფილმის თანარეჟისორიც იყო. სცენარის ავტორი — სინკო პოლი და კენ დაურიო. სტივ კარელი, ჯეისონ სიგელი, რასელ ბრენდი და ჯულია ენდრიუსი, რომლებიც წინა ფილმშიც მონაწილეობდნენ, კვლავ გაიმეორეს საკუთარი როლები; მათ შეემატნენ ახალი მსახიობები: კრისტენ უიგი, ბენჯამინ ბრეტი და კენ ჯონგი.
ფილმმა მიიღო დადებითი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისაგან, აგრეთვე — ოსკარის ორი ნომინაცია. საერთო განილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე მისი საერთო რეიტინგი 75% შეადგენს.
2017 წელს გამოვიდა ფილმის გაგრძელება „საზიზღარი მე 3“.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:2013 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2013 წლის კომპიუტერული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების საბავშვო კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები კატეგორია:ამერიკული საბავშვო ანიმაციური კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიური ფილმები კატეგორია:ენის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:პიერ კოფინის ფილმები კატეგორია:Illumination Entertainment-ის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:3D ანიმაციური ფილმები
Camponotus vitreus oebalis
Camponotus vitreus oebalis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ენეოლითის ხანა
მინი|ენეოლითის ხანის გალავნიანი სოფლის რეკონსტრუქცია, [[ლოს მირალესი, პირენეს ნახევარკუნძული]] ენეოლითის ხანა (aeneus - სპილენძი; lithos - ქვა) — ნეოლითიდან ბრინჯაოს ხანაზე გარდამავალი პერიოდი, როდესაც ჩნდება თვითნაბადი სპილენძის ცივი დამუშავების გზით დამზადებული იარაღი. ადამიანი თანდათან ეუფლება სპილენძის მადნის ჩამოსხმის ხერხს, ჩნდება სპილენძის ჩამოსხმული იარაღი და სამკაული. ენეოლოთის ეპოქაში ქვის იარაღის გვერდით სპილენძის იარაღიც იხმარებოდა. მეცნიერთა უმრავლესობა ენეოლითს განიხილავს არა როგორც ცალკე ეპოქას, არამედ როგორც ბრინჯაოს ხანის ადრინდელ ეტაპს – სპილენძის ხანას. შუამდინარეთსა და ეგვიპტეში ენეოლითი იწყება ძვ. წ. IV ათასწლეულში, ევროპაში – ძვ. წ. III ათასწლეულში. საქართველოს ტერიტორიაზე ენეოლითის ძეგლებია: ამირანის გორა, არუხლოს გორა, იმირის გორა, შულავრის გორა, თეთრი წყაროს ნასოფლარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტორიული პერიოდები კატეგორია:არქეოლოგიური პერიოდები
თუშური ქუდი
თუშური ქუდი — აღმოსავლეთ საქართველოში გავრცელებულ მამაკაცის ნაბდის თავსაბურავი (კოკორა ქუდის სახელით ნაწილობრივ იმერეთსა და რაჭაშიც გვხვდება). საგანგებოდ შეთლილი შავი დაბდისაგან მზადდებოდა აჭრილი ან შედგენილი თარგის მიხედვით. ნაბდის ნაჭერს (შოლტა) სიგანაზე ოთხ თანაბარ ნაწილად გადაკეცავდნენ, დაკეცილს ორივე მხრიდან ჩაჭრიდნენ, ნაწიბურებს ამოკერავდნენ და ნაკერზე შავ ყაითანს მოაყოლებდნენ. შეკერილ ჩაჩას კალაპოტზე ჩამოაცვამდნენ და ნაპირებს სამმაგად გადაუკეცავდნენ. ქუდის დაკერებული ყაითნის ჯვარედინად გადაკვეთის წერტილზე ყაითანმოვლებულ ნაბდისავე ღილს დააკერებდნენ. ძვ. ქართველი მეომრები ძლიერი დარტყმის შესასუსტებლად ჩაჩქანის ქვეშ თავზე თუშური ქუდს იხურავდნენ. თუშური ქუდებს ოჯახში დიასახლისები ამზადებდნენ, სახელოსნოებში კი — ხელოსნები. ასეთი სახელოსნოები იყო თელავში, ახმეტაში, სიღნაღში, გორში, დუშეთში, თბილისში და სხვა. ახლა თუშური ქუდებს თელავში უმთავრესად ფაბრიკული ქეჩისაგან ამზადებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსაბურავები
ბრიუს სპრინგსტინი
ბრიუს ფრედერიკ ჯოზეფ სპრინგსტინი (Bruce Frederick Joseph Springsteen; დ. 23 სექტემბერი, 1949), ზედმეტსახელად The Boss — ამერიკელი სიმღერების ავტორი და მუსიკოსი, რომელიც ცნობილია როგორც ჯგუფით E Street Band, ასევე სოლო-შემოქმედებით. იგი განთქმულია ჰარტლენდ როკის სტილის სიმღერებით, პოეტური ტექსტებით და საკუთარ შემოქმედებაში მშობლიურ ქვეყანაზე აქცენტით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ამერიკელი ფოლკ-მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი როკ-მომღერლები
Merriweather Post Pavilion (ალბომი)
Merriweather Post Pavilion — ამერიკული ინდი როკ ჯგუფ Animal Collective-ის მერვე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2009 წლის იანვარში. ალბომის სახელი აღებულია კოლუმბიაში, მერილენდში მდებარე საკონცერტო არენის სახელწოდებიდან. მისი ხანგრძლივობა თითქმის 55 წუთია და ჯგუფის ყველაზე ხანგრძლივი ალბომია სადებიუტო Spirit They're Gone, Spirit They've Vanished-ის შემდეგ. თავდაპირველად გეგმაში იყო ალბომის გამოსვლი შემდეგ Merriweather Post Pavilion-ზე კონცერტის გამართვა, თუმცა ეს იდეა არ განხორციელდა. ალბომი ჩაიწერა გიტრისტის, Deakin-ის გარეშე, რომელმაც პირადი მიზეზების გამო გადაწყვიტა შეესვენა ჯგუფისგან.
კრიტიკოსების გამოხმაურება
ალბომმა დადებითი გამოხმაურება მიიღო კრიტიკოსებისგან. Metacritic-ზე მისი საშუალო ქულა, 36 მიმოხილვაზე დაყრდნობით, იყო 89. მიუხედავად იმისა, რომ ალბომი იანვარში გამოვიდა, ის თავიდანვე დაასახელეს 2009 წლის ერთ-ერთ საუკეთესო ალბომად.
ყდა
ალბომის გარეკანზე გამოსახულია ოპტიკური ილუზია, რომელიც დაფუძნებულია იაპონელი ფსიქოლოგის აკიიოში კიტაიოკას ნაშრომებზე. მისი დათვალიერებისას ადამიანს ეჩვენება, თითქოს ნახატი ტალღისებურად მოძრაობს.
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის ალბომები კატეგორია:Animal Collective-ის ალბომები კატეგორია:Domino Recording Company-ს ალბომები
გვანდრა (აჟარის მუნიციპალიტეტი)
გვანდრა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აჟარის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე გვანდრის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 800 მ, გულრიფშიდან 97 კმ, მარცხენა გენწვიშიდან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა გულრიფშის რაიონში, განვითარებული იყო მემინდვრეობა და მეცხოველეობა. აფხაზეთის ომის შემდეგ დარჩა საქართველოს კონტროლქვეშ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 97 კაცი. 2006 წლიდან შედის აჟარის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:აჟარის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დათა გულუა
დათა გულუა (დ. 21 დეკემბერი, 1984, თბილისი, საქართველო — გ. 27 ოქტომბერი, 2003, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პოეტი და ოქროს მედალ „სიტყვიერების დიდოსტატის“ მფლობელი. მისი შემოქმედება უფრო ფართო მასებისათვის ცნობილი გახდა მისი გარდაცვალების შემდეგ. მოგვიანებით მის პატივსაცემად სახელი ეწოდა ქალაქ თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას.
ბიოგრაფია და შემოქმედება
დათა გულუა 1984 წლის 21 დეკემბერს დაიბადა თბილისში, ბაკურ გულუასა (ქართველი პოლიტიკოსი)  და ნანა გეთიას (ექიმი). ბავშვობის პირველი სამი წელი, მან გაატარა ქალაქ ფოთში, შემდეგ კი თბილისში გადმოვიდა მშობლებთან ერთად.
2002 წელს დაამთავრა თბილისის I კლასიკური გიმნაზია და წარმატებით ჩააბარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტზე. 18 წლის ასაკში 2003 წლის 27 ოქტომბერს გარდაიცვალა ავტოკატასტროფაში. საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქ ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით დათა გულუა ნარიყალაზე, წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიის ეზოშია დაკრძალული.
გარდაცვალების შემდეგ აღმოჩენილი ორასამდე ხელნაწერი ლექსის საფუძველზე  გამოიცა მისი კრებულები „დავბრუნდი თქვენთან“ - 2004 წელს (პაატა ნაცვლიშვილის გამომცემლობა),  "მე მაინც მიყვარს ის საწაული, თეთრი კვიცივით უცებ რომ გარბის"... - 2009 წელს (გამომცემლობა „პეტიტი“) ,
ახალგაზრდა პოეტის შემოქმედება ითარგმნა დანიაში, შვედეთში, ესტონეთში, ბულგარეთსა და რუსეთში.
2009 წლის აგვისტოში მწერალთა და მთარგმნელთა საერთაშორისო ფესტივალზე დათა გულუას მიენიჭა ოქროს მედალი, ნომინაციაში „სიტყვიერების დიდოსტატი“ (“Мастер Словестности”), მაღალი პროფესიონალიზმის, ლიტერატურისა და ნაციონალური კულტურის განვითარებისა და წინსვლის საქმეში შეტანილი წვლილისათვის. მწერალთა კავშირის გადაწყვეტილებით, დათა გულუას ლექსები შეტანილია “ქართული პოეზიის ანთოლოგიაში“.
2015 წლის 27 ოქტომბერს ნარიყალაზე მიმავალ ქუჩას „დათა გულუას აღმართი“ ეწოდა.
ჯილდო
2009 წელს მიენიჭა მწერალთა და მთარგმნელთა საერთაშორისო ფესტივალი ოქროს მედალი „სიტყვიერების დიდოსტატი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003 კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
ციზალპური გალია
მინი|ციზალპური გალიის კულტურის ბრინჯაოს ჩაჩქანი, 480-450 ქრისტეშობამდე ციზალპური გალია (Gallia Cisalpina, ნიშნავს „გალია ალპების მხარეს“) იყო გეოგრაფიული მხარის რომაული სახელი (მოგვიანებით რომის რესპუბლიკის პროვინცია), თანამედროვე ჩრდილოეთ იტალიის ტერიტორიაზე (მოიცავს ემილია-რომანას, ფრიული-ვენეცია გიულიას, ლიგურიას, ლომბარდიას, პიედმონტს, ტრონტინო-ალტო ადიგეს და ვენეტოს), სადაც კელტები სახლობდნენ. პროვინცია იმართებოდა მუტინადან (დღევანდელი მოდენა), სადაც ძვ. წ. 73 წელს სპარტაკმა პროვინციის მმართველი გაიუს კასიუს ლონგინუსის ლეგიონი დაამარცხა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის პროვინციები
Galia
პიერ ედმონ ბუასიე
პიერ ედმონ ბუასიე (Pierre Edmond Boissier; დ. 25 მაისი, 1810, ჟენევა — გ. 25 სექტემბერი, 1885, ვალერი, ვოს კანტონი) — შვეიცარიელი ბოტანიკოსი, პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1885), პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრი (1878). მას ეკუთვნის ნაშრომები სისტემატიკისა და ფლორისტიკის დარგში. აღწერა ყვავილოვან მცენარეთა დაახლოებით 6000 ახალი სახეობა და დაადგინა 131 ახალი გვარი. კაპიტალურ ნაშრომში „აღმოსავლეთის ფლორა“ (ტ. 1–5, 1867–1884; დამატ. ტომი, 1888) განზოგადებულია ბუასიეს მრავალწლიანი მოგზაურობა ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და ახლო აღმოსავლეთში, შეიცავს დაახლოებით 12 ათასი სახეობის მცენარის აღწერასა და გეოგრაფიულ გავრცელებას. მის მიერ შეგროვებული ჰერბარიუმისა და შემდგომი ნაშრომების დასაცავად ჟენევაში აგებულია შენობა და გამოიცემა ჟურნალი „ბუასიე“.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიელი ბოტანიკოსები კატეგორია:საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:გეტინგენის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
Fundamental (ალბომი)
Fundamental —  ჯგუფ Pet Shop Boys-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2006 წელს.
ალბომის ბუკლეტზე მითითებულია, რომ იგი ეძღვნება ორი ირანელი ბიჭის, მაჰმუდ ასგარისა და აიაზ მარჰონის ხსოვნას, რომლებიც 2005 წლის 19 ივლისს სიკვდილით დასაჯეს. ზოგიერთი თვლიდა, რომ მიზეზი გახდა მათი ჰომოსექსუალური ორიენტაცია, მაგრამ, მოარული ხმებით, ამას წინ ახლდა მათ მიერ 13 წლის ბიჭის გაუპატიურება. საბოლოოდ, რეალური მიზეზი დღემდე უცნობია.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორებ - ნილ ტენანტი/კრის ლოუ, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:Pet Shop Boys-ის ალბომები კატეგორია:2006 წლის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ტრევორ ჰორნის პროდიუსერობით
ფილ სელუეი
ფილიპ „ფილ“ ჯეიმზ სელუეი (Philip "Phil" James Selway; დ. 23 მაისი, 1967, ებინგდონი, ოქსფორდშირი, ინგლისი) — ბრიტანული როკ ჯგუფი Radiohead-ის დრამერი.
Radiohead-ში
Radiohead-ის პოპულარობამდე სელუეი ლივერპულის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში სწვალობდა (დღეს ეს უნივერსიტეტი ცნობილია როგორც “ლივერპულის ჯონ მურზის სახელობის უნივერსიტეტი”). ის ბევრ საგასტროლო მუსიკოსთან თანამშრომლობდა; ამავე პერიოდში ინგლისურის მასწავლებლადაც დაიწყო მუშაობა. 90-იანი წლების დასაწყსიში კი მან Radiohead-ს (მაშინ ცნობილი როგორც “On a Friday”) საწყისი შემადგენლობა დატოვა და ირლანდიაში გაემგზავრა, თუმცა ჯგუფში მალევე დაბრუნდა.
დოლზე დაკვრის გარდა ფილი შიგადაშიგ ბეკ-ვოკალსაც ასრულებს, რაც ყველაზე შესამჩნევად სიმღერაში “There There” ჩანს. მისი საოცრად ზუსტი სინქრონულობა და მრავალფეროვანი სტილის დოლის პარტიები უზრუნველყოფს ზუსტი და გასაგები ხმის გამოცემას Radiohead-ის ცოცხალი შესრულებით ჩატარებული კონცერტებისას.
პირადი ცხოვრება
ფილსა და მის ცოლს, ქეითს (ინგლ. Cait), სამი ვაჟი ჰყავთ: ლეო, ჯემი და პატრიკი (რომლებსაც, შესაბამისად მიეძღვნათ ალბომები Kid A, Amnesiac და Hail to the Thief).
2006 წლის მაისში Radiohead-ს ამსტერდამის ტურნეს დროს ფილ სელუეის დედა დაეღუპა. ჯგუფმა კონცერტი გადადო და, შემდეგ აგვისტოში, იმავე ქალაქში დაბრუნდა გამოტოვებული კონცერტის ჩასატარებლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:Radiohead-ის წევრები კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი
სინგაპურის ეკონომიკა
სინგაპურის ეკონომიკა მაღალგანვითარებული თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკაა დირიჯიზმის მახასიათებლებით. სინგაპურს დაბალი საგადასახადო პოლიტიკა აქვს და მსოფლიოში მეორე ადგილზეა ერთ სულ მოსახლეზე მთლიანი შიდა პროდუქტის მიხედვით (მსყიდველობითი უნარის პარიტეტის შესაბამისად). აზია-წყნარი ოკეანის ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაციის შტაბ-ბინა სინგაპურში მდებარეობს.
სინგაპური შუავაჭრობისა და Entrepôt კონცეფციებს ემყარება. იგი ნედლეულს იძენს და რეფინირების შემდეგ რეექსპორტზე გააქვს ექსპორტზე ორიენტირებული ინდუსტრიალიზაციის მაღალი დონის შენარჩუნებისთვის. სინგაპურს სტრატეგიული პორტი აქვს და ბევრ მეზობელ სახელმწიფოზე უფრო კონკურენტუნარიანია Entrepôt საქმიანობების განხორიცელების მხრივ. სინგაპური ერთ-ერთი მოწინავეა გლობალიზაციის ინდექსით, რომელიც 2020 წლისთვის 320%-ს უდრიდა. სინგაპურის პორტი ტვირთის ტონაჟით მსოფლიოში მეორე ყველაზე დატვირტული პორტია.
ბიოტექნოლოგია
სინგაპურში ვითარდება ბიოტექნოლოგიების მრეწველობა. ამ სექტორში მილიონობით დონარის ინვესტიცია ჩაიდო შესაბამისი ინფრასტრუქტურის ასაგებად, კვლევების დასაფინანსებლად და საერთაშორისო დონის მეცნიერების მოსაზიდად. სინგაპურში ისეთი მოწინავე ინსტიტუტების ქარხნებია განლაგებული, როგორებიცაა: GlaxoSmithKline (GSK), Pfizer და Merck & Co. 2006 წელს პედიატრიული ვაქცინების მწარმოებელი ქარხნის ასაგებად, რომელიც პირველი მსგავსი დაწესებულებაა აზიის მასშტაბით, GSK-მ 300 მილიონი სინგაპურული დოლარი გამოყო. სინგაპურში მრეწველობის 8% ფარმაცევტული საშუალებების წარმოებაზე მოდის. 2022 წელს სინგაპურის ბიოფარმულმა მრეწველობამ 18 მილიარდი ამერიკული დოლარის ღირებულების პროდუქცია აწარმოა, რაც ბოლო ორ ათწლეულში გასამმაგებული მაჩვენებელია.
უძრავი ქონება
სინგაპურის მთავრობა ქვეყნის მიწის 90%-ს ფლობს, ისევე როგორც, საცხოვრებლებს, რომლებშიც სინგაპურს მოსახლეობის 80% ცხოვრობს. 2022 წლის ივლისში Savills-ის მიერ გამოქვეყნებული ანგარიშის მიხედვით სინგაპურსა და ნიუ-იორკში მდიდრული სახლების დაქირავება ყველაზე ძვირია.
ტურიზმი
ტურიზმი სინგაპურის ეკონომიკაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს. იგი მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე მონახულებადი ქალაქია.