cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბოგოტა
გეოგრაფია
მდინარე ბოგოტა, რომელიც გადის ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისკენ, კვეთს საბანას, აყალიბებს ტეკენდამას ჩანჩქერს (Salto del Tequendama) სამხრეთით.
საბანა აღმოსავლეთით ესაზღვრება ანდების აღმოსავლეთ კორდილერას. აღმოსავლეთის ბორცვები, რომლებიც ზღუდავს ქალაქის ზრდას, გადის სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ და ქმნის ცენტრის აღმოსავლეთით გვადალუპესა და მონსერატის მთებს. დასავლეთით ქალაქის საზღვარი მდინარე ბოგოტაა. სუმაპას პარამოსი ესაზღვრება სამხრეთით, ხოლო ჩრდილოეთით ბოგოტა ვრცელდება პლატოზე ჩიასა და სოპომდე.
ბოგოტის რეგიონში ჭაობის უმეტესი ნაწილი გაქრა. მათ 1960-იან წლებში თითქმის 50 000 ჰექტარი ეკავა, 2019 წელს მხოლოდ 727-ს შეადგენდა, 98 %-იანი გაუჩინარების მაჩვენებლით.
კლიმატი
მინი|სუმაპას პარამოსი ბოგოტას აქვს სუბტროპიკული მაღალმთიანეთის კლიმატი (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია Cfb), ესაზღვრება თბილი ზაფხულის ხმელთაშუა ზღვის კლიმატს ( Csb ). საშუალო ტემპერატურაა 14,5 °C (58 °F), მზიან დღეებში მერყეობს 6-დან 19 °C-მდე (43-დან 66 °F), ხოლო წვიმიან დღეებში 10-დან 18 °C-მდე (50-დან 64 °F). მშრალი და წვიმიანი სეზონები ალტერნატიულია მთელი წლის განმავლობაში. ყველაზე მშრალი თვეა დეკემბერი, იანვარი, ივლისი და აგვისტო. ყველაზე თბილი თვეა მარტი, მაქსიმუმი ტემპერატურით 19.7 °C (67.5 °F). ყველაზე ცივი ღამეებით იანვარი ხასიათდება, საშუალოდ 7.6 °C (45.7 °F) ქალაქში; ნისლი ძალიან ხშირია დილით, წელიწადში 220 დღე, ხოლო მოწმენდილი ცა და მზიანი დღეები საკმაოდ უჩვეულოა.
ოფიციალური ყველაზე მაღალი ტემპერატურა, რომელიც დაფიქსირებულია ქალაქის საზღვრებში, არის 30.0 °C (86 °F), ხოლო ჩაწერილი ყველაზე დაბალი ტემპერატურაა -7.1 °C (19 °F).
წვიმიანი თვეებია აპრილი, მაისი, სექტემბერი, ოქტომბერი და ნოემბერი, რომლებშიც ტიპური დღეები ძირითადად ღრუბლიანია, დაბალი ღრუბლიანობით და ზოგჯერ ქარით, მაქსიმალური ტემპერატურაა 18 °C (64 °F) და მინიმალური 7 °C (45 °F).
დემოგრაფია
კოლუმბიის ყველაზე დიდ და პოპულარულ ქალაქ ბოგოტას 7 412 566 მოსახლე ჰყავდა ქალაქის ფარგლებში (2018 წლის აღწერით), მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე დაახლოებით 4310 ადამიანია. დედაქალაქის რაიონის სოფლებში მხოლოდ 25 166 ადამიანი ცხოვრობს. მოსახლეობის 47,8 % მამაკაცი და 52,2 % ქალები შეადგენენ.
ბოგოტაში, ისევე როგორც დანარჩენ ქვეყანაში, ურბანიზაცია დაჩქარდა ინდუსტრიალიზაციის გამო, ასევე რთული პოლიტიკური და სოციალური მიზეზების გამო, როგორიცაა სიღარიბე და ძალადობა, რამაც გამოიწვია სოფლის მეურნეობის მიდამოებში მიგრაცია მთელს მეოცე და ოცდამეერთე საუკუნეებში. ამის დრამატული მაგალითია იძულებით გადაადგილებულ პირთა რაოდენობა, რომლებიც ბოგოტაში ჩავიდნენ შიდა შეიარაღებული კონფლიქტის გამო.
ზოგიერთი შეფასებით ჩანს, რომ ბოგოტის მოძრავი მოსახლეობა შეიძლება იყოს 4 მილიონამდე ადამიანი, მათი უმეტესობა სხვა დეპარტამენტებიდან მიგრანტი და იძულებით გადაადგილებული პირებია.
ეთნიკური ჯგუფები
ქალაქის მოსახლეობის ეთნიკური შემადგენლობა მოიცავს აფრო-კოლუმბიური მოსახლეობის უმცირესობებს (0,9 %) და მკვიდრ ინდიელებს (0,3 %); მოსახლეობის 98,8 %-ს არ აქვს ეთნიკური კუთვნილება.
ბოგოტაში დაჩქარებული ურბანიზაციის პროცესი ექსკლუზიურად არ არის განპირობებული ინდუსტრიალიზაციით, რადგან არსებობს რთული პოლიტიკური და სოციალური მიზეზები, როგორიცაა სიღარიბე და ძალადობა, რომლებმაც მოტივაცია მისცეს მიგრაციულ პროცესებს ქალაქიდან ქალაქში, XX საუკუნის განმავლობაში, რაც განსაზღვრავს მოსახლეობის ექსპონენციალურ ზრდას. ადამიანის უფლებათა კონსულტაციის თანახმად, 1999-2005 წლებში ბოგოტაში ჩავიდა 260 000-ზე მეტი დევნილი ადამიანი, რაც ბოგოტის მთლიანი მოსახლეობის დაახლოებით 3,8 %-ს შეადგენს. ის ადგილები, სადაც იძულებით გადაადგილებული მოსახლეობის უმეტესი ნაწილია კონცენტრირებული, არის კიუდად ბოლივარი, კენედი, ბოსა და უსმე. ამ მიზეზით, ბოგოტაში დაბადებული (როლოსები) მიგრანტი მოსახლეობის შვილებს ხშირად არ აქვთ ქალაქს მიკუთვნების ან კულტურული თვითმყოფადობის გრძნობა, როგორც ეს აღინიშნება კაჩაკოების შემთხვევაში. ამასთან, როლოსების ზრდისა და ბოგოტაში ეთნიკური კაჩაკოების რაოდენობის შემცირების გამო, როლოსების პოპულაცია ქალაქში გაბატონებულია.
განათლება
ქალაქშო არსებობს უამრავი უნივერსიტეტი, როგორც სახელმწიფო, ასევე კერძო. 2002 წელს სულ 113 უმაღლესი სასწავლებელი იყო; ბოგოტაში რამდენიმე ისეთი უნივერსიტეტია, რომლებიც ნაწილობრივ ან სრულად არის აკრედიტებული NAC-ის მიერ (ეროვნული აკრედიტაციის საბჭო): კოლუმბიის ეროვნული უნივერსიტეტი, ანდების უნივერსიტეტი, ბოგოტის რაიონის უნივერსიტეტი, ლა სალის უნივერსიტეტი, კოლუმბია, ლა საბანას უნივერსიტეტი, პონტიფიკური ხავიერიანული უნივერსიტეტი, როზარიოს უნივერსიტეტი, ახალი გრანადის სამხედრო უნივერსიტეტი, ცენტრალური უნივერსიტეტი, ამერიკული უნივერსიტეტი, სერხიო არბოლედას უნივერსიტეტი, ხორხე ტადეო ლოზანოს უნივერსიტეტი, კოლუმბიის კათოლიკური უნივერსიტეტი, წმინდა თომას აკვინელის სახელობის უნივერსიტეტი და ეროვნული პედაგოგიური უნივერსიტეტი.
ბოგოტას აქვს საუნივერსიტეტო ქალაქი კოლუმბიის ეროვნულ უნივერსიტეტში, რომელიც მდებარეობს ტეუსაკილოს ტრადიციულ სექტორში. ეს არის კოლუმბიის უდიდესი და ლათინური ამერიკის ერთ-ერთი უდიდესი კამპუსი.
სპორტი
მინი|[[:en:Estadio_El_Campín|Estadio El Campín]] ფეხბურთი გამოცხადდა ბოგოტის სიმბოლოდ და იგი ფართოდაა გავრცელებული ქალაქში. ქალაქში არის სამი პროფესიონალური კლუბი, სანტა-ფე, მილიონარიოსი და ლა ეკუიდადი. ქალაქის მთავარი სტადიონი Campín Stadium (Estadio Nemesio Camacho El Campín) ადგილობრივი გუნდების სანტა ფეს და მილონარიოსის სახლია, 2001 წელს Campín Stadium-ზე გაიმართა 2001 წლის კოპა ამერიკას ფინალი, კოლუმბიისა და მექსიკის საფეხბურთო ნაკრებებს შორის, საბოლოო ანგარიშით 1–0 მასპინძელთა სასარგებლოდ და კოლუმბიამ, საბოლოოდ მოიპოვა მათი პირველი კონტინენტური თასი. კიდევ ერთი საფეხბურთო ადგილია მრავალფუნქციური Techo Metropolitan Stadium, რომელიც ლა ეკუიდადის სახლია.
სიმბოლოები
დროშა წარმოიშვა კოლონიალური ხელისუფლების წინააღმდეგ საყოველთაო მოძრაობის დროს, რომელიც დაიწყო 1810 წლის 20 ივლისს, აჯანყებულები ატარებდნენ ყვითელ და წითელ სამკლაურებს, რადგან ეს ფერები იყო ესპანეთის დროშაზე, გრანადის ახალი სამეფოს დროშად გამოიყენეს.
1952 წლის 9 ოქტომბერს, ამ მოვლენებიდან ზუსტად 142 წლის შემდეგ, 1952 წლის 555-ე ბრძანებულებით პატრიოტული სამკლაური ოფიციალურად მიიღეს ბოგოტის დროშად. კუნდინამარკის დროშა იგივე ნიმუშს მიჰყვება, გარდა ამისა, ღია ცისფერი ზოლი აქვს დატანებული, რომელიც აღნიშნავს ღვთისმშობლის კონცხს.
თავად დროშა არის ყვითელი ზოლი წითლის ზემოთ. ყვითელი მიანიშნებს დედამიწიდან მოპოვებულ ოქროს, აგრეთვე სამართლიანობის, სისუფთავის, კეთილგანწყობის სათნოებებს. წითელი მიანიშნებს ქველმოქმედების სათნოებას, ისევე როგორც სიმამაცის, კეთილშობილების, ფასეულობების, გულმოდგინების, გამარჯვების, პატივის თვისებებს.
ქალაქის გერბი, იმპერატორმა კარლ V-მ (ესპანეთის მეფე კარლოს I) მიანიჭა გრანადის ახალ სამეფოს, სამეფო ბრძანებულებით, რომელიც მიიღო ესპანეთის ვალიადოლიდში, 1548 წლის 3 დეკემბერს. ის მოიცავს შავ არწივს ცენტრში, რაც სიმტკიცის სიმბოლოა. არწივი ასევე ჰაბსბურგების სიმბოლოა, რომელიც იმ დროს ესპანეთის იმპერიის მმართველი ოჯახი იყო. არწივი ოქროსფერ ფონზე გვირგვინითაა გამოსახული და უჭირავს წითელი ბროწეული. საზღვარი მოიცავს ზეითუნის რტოებს, რომელსაც აქვს ცხრა ოქროს ბროწეული გამოსახული ლურჯ ფონზე. ორი წითელი ბროწეული გამჭრიახობის სიმბოლოა, ხოლო ცხრა ოქროსფერი ბროწეული წარმოადგენს ცხრა სახელმწიფოს, რომლებიც იმ დროის გრანადის ახალ სამეფოს წარმოადგენდნენ. 1932 წელს გერბი ოფიციალურად აღიარეს და მიიღეს, როგორც ბოგოტის სიმბოლო.
ბოგოტის ჰიმნის ტექსტი დაწერა პედრო მედინა ავენდანიომ; მელოდია შექმნა რობერტო პინედა დუკემ. სიმღერა ოფიციალურად გამოცხადდა ჰიმნად, 1974 წლის 31 ივნისის მე-1000 ბრძანებულებით, ბოგოტის მაშინდელი მერის ანიბალ ფერნანდეს დე სოტოს მიერ.
დაძმობილებული ქალაქები
ბოგოტის დაძმობილებული ქალაქებია:
იბერიულ-ამერიკულ დედაქალაქთა კავშირი
ბოგოტა არის იბერიულ-ამერიკული დედაქალაქების კავშირის ნაწილი 1982 წლის 12 ოქტომბრიდან, რომელიც ამყარებს ძმურ ურთიერთობებს შემდეგ ქალაქებთან:
გამოჩენილი ადამიანები
• არტურო აკევედო ვალარინო (1873–1950), მუნჯი ფილმების რეჟისორი
• ჰეიდარ აკერმანი (1971–), მოდის დიზაინერი
• ალბერტო კასტილია (1883–1938), ინჟინერი, ჟურნალისტი, პოეტი, მწერალი, მათემატიკოსი და მუსიკოსი
• გილერმო კანო ისაზა (1925–1986), გაზეთ El Espectador-ის ჟურნალისტი და რედაქტორი
• კაროლინა გომესი მის სამყარო 1994, მსახიობი, მოდელი
• ესტებან ჩავესი (1990–), პროფესიონალი მოტო მრბოლელი
• მიგელ ანტონიო კარო (1843–1909), პოლიტიკოსო და 1894–1898 წლებში კოლუმბიის პრეზიდენტი
• ფერნანდო კაპედა ულოა (1938–), პოლიტიკოსი
• ხოსე ვისენტე კონჩა (1867–1929), კოლუმბიის ყოფილი პრეზიდენტი
• ესტებან კორტაზარი (1984–), მოდის დიზაინერი
• რუფინო ხოსე კუერვო (1844–1911), მწერალი, ლინგვისტი და ფილოლოგი
• ხოსე დომინგო დუკესნე (1748–1822), თეოლოგი
• ანა ლუსია დომინგესი (1983–), კოლუმბილეი მსახიობი და მოდელი
• ჰერნანდო დურან დუსანი (1920–1998), პოლიტიკოსი
• ნენსი ფრიდმან-სანჩესი, ხელოვანი
• სანტიაგო გამბოა (1965–), მწერალი
• ალვარო გომეს ჰურტადო (1919–1995), პოლიტიკოსი
• ლაურეანო გომესი (1889–1965), კოლუმბიის ყოფილი პრეზიდენტი
• მიგელ გომესი (1974–), ფოტოგრაფი
• ანა მარია გრუთი (1952–), ანთროპოლოგი და არქეოლოგი
• ხუან გუტიერესი, (1973–), მწერალი და მათემატიკოსი
• რუდოლფ ჰომეს როდრიგესი (1943–), პოლიტიკოსი
• ჯონ ლეგუიზამო (1964–), მსახიობი და კომიკოსი
• ალფონსო ლოპეს კაბალერო (1944–), პოლიტიკოსი
• ალბერტო ლიერას კამარგო (1906–1990), კოლუმბიის ყოფილი პრეზიდენტი
• კარლოს ლიერას რესტრეპო (1908–1994), კოლუმბიის ყოფილი პრეზიდენტი
• როდოლფო ლინასი (1934–), ნეირომეცნიერი
• ანტანას მოკუსი (1952–), პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი, მათემატიკოსი
• ხუან პაბლო მონტოია (1975–), ავტომრბოლელი
• რაფაელ ნოვოა (1971–), მსახიობი
• ანა მარია ოროზკო (1973–), მსახიობი
• რაფაელ პარდო რუედა (1953–), პოლიტიკოსი
• ხოაკინ პარის რიკაურტე (1795–1898), დამოუკიდებლობისთვის მებრძოლი გმირი
• ანდრეს პასტრანა არანგო (1954–), კოლუმბიის ყოფილი პრეზიდენტი
• ენრიკე პენიალოსა (1955–), ბოგოტის მერი (2016–2019), ურბანისტი
• ხუან პაბლო პლატა ფიგეროა, (1982–), მწერალი და ჟურნალისტი
• რაფაელ პუიანა (1931–2013), ჰარპსიქორდისტი
• ხოსე რობლესი (1964–), ყოფილი პროფესიონალი ველომრბოლელი
• კლარა როხასი (დაიბადა - 1964), პოლიტიკოსი, იურისტი
• პატრიციო ზამფერ გნეკო (1930–2006), არქიტექტორი, პოლიტიკოსი
• დანიელ ზამფერ პიზანო (1945–), ჟურნალისტი
• კატალინა სანდინო მორენო (1981–), მსახიობი
• ხუან მანუელ სანტოსი (1951–), კოლუმბიის ყოფილი პრეზიდენტი; 2016 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი მშვიდობის განმტკიცებისთვის
• ეუხენ სემპლი (1840–1908), პოლიტიკოსი 1887-1889 წლებში ვაშინგტონის მე-13 გუბერნატორი
• კატერინ სიაჩოკე (1972–), კოლუმბიელი მსახიობი
• ხოსე ასუნსიონ სილვა (1865–1896), პოეტი, მწერალი
• მიგელ ტრიანა (1859–1931), ინჟინერი
• დიანა ტურბაი (1950–1991), ჟურნალისტი
• ლიბორიო ზერდა (1834–1919), ფიზიკოსი
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტების დედაქალაქები კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის დედაქალაქები კატეგორია:ბოგოტა
ძვ. წ. 92
'''ძვ. წ. 92''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
პეტლინო
პეტლინო (Петлино) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 295 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ რეზბარცის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის პეტლინო, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს რაფეტ რამადან ბეკირი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
ჩუნჩის კანტონი
ჩუნჩი (Chunchi) — კანტონი ეკვადორში, ჩიმბორასოს პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩუნჩი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 12 474 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩიმბორასოს პროვინციის კანტონები
იოდოკ ფინკი
იოდოკ ფინკი (გერმ. Jodok Fink; 1853-1929) — ავსტრიელი ფერმერი,  პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, ავსტრიის პირველი ვიცე-კანცლერი.
ბიოგრაფია
იოდოკ ფინკი დაიბადა 1853 წლის 19 თებერვალს ანდელსბუხის კომუნაში გლეხის ოჯახში. იყო მეცხრე შვილი. მისი უფროსი და-ძმები ადრე გარდაიცვალნენ. მხოლოდ იოდოკმა და მისმა უმცროსი ძმამ- ალოისმა მიაღწიეს ზრდასრულ ასაკს. მამა გარდაიცვალა, როდესაც იოდოკი ოთხი წლის იყო. ბიჭი ათი წლის იყო დედა მეორედ რომ დაქორწინდა.
15 წლის ასაკში ფინკი სწავლობდა ბრიკსენრომის გიმნაზიაში, მაგრამ მაღალი აკადემიური მოსწრების მიუხედავად, იძულებული გახდა მიეტოვებინა სწავლა, რათა საოჯახო მეურნეობაში ემუშავა.
ფინკმა თავისი პოლიტიკური მოღვაწეობა 1879 წელს დაიწყო, როდესაც იგი არჩეულ იქნა ანდელსბუხის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს (Gemeindeausschuss) წევრად და მერის მოვალეობას ასრულებდა 1888 - 1897 წლებში. ის 1890 წელს შეუერთდა ფორარლბერგის ლანდტაგის ასამბლეას და 1893 წელს გახდა ახლად შექმნილი ქრისტიან-სოციალური პარტიის წევრი. იგი აირჩიეს ავსტრიის საიმპერატორო საბჭოში (რეიხსრატი) 1897 წელს. მინი|იოდოკ ფინკის ძეგლი ფინკი თავის პოლიტიკურ და სახელმწიფოებრივ საქმიანობასთან ერთად  პროგრესული ფერმერი იყო, რომელმაც 1888 წელს დააფუძნა ანდელსბუხის მეცხოველეობის კოოპერატივი. აგრეთვე ხეხილის ბაღი და ხელოვნური მდელო მარცვლეულის მოსაყვანად.
1890 წლიდან მუშაობდა Katholisch-Konservativen Kasino für Egg und Umgebung– ში,  თავდაპირველად გამგეობის  წევრი იყო, ხოლო შემდეგ მისი ხელმძღვანელი. კითხულობდა ლექციებს ხილის მოყვანის თანამედროვე მეთოდებზე. 1928 წელს დააარსა კოოპერატივი Alma თავის შვილთან ანტონთან (1890-1966) ერთად.
პირველი მსოფლიო ომის ბოლოს 1918 წლის 21 ოქტომბერს, ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის დაშლის პერიოდში, ფინკი აირჩიეს გერმანიის ავსტრიის დროებითი ეროვნული ასამბლეის (Provisorische Nationalversammlung für Deutschösterreich) ერთ-ერთ პრეზიდენტად ( სამი თანაბარუფლებიანი პრეზიდენტიდან). ავსტრიის საკონსტიტუციო ასამბლეის არჩევნების შემდეგ, 1919 წლის 15 მარტს, ფინკმა შეძლო დიდი კოალიციური მთავრობის შექმნა ავსტრიის მემარცხენე სოციალ-დემოკრატიულ პარტიასთან კარლ რენერის მეთაურობით.
1920 წლის 7 ივლისს, როდესაც კოალიციური მთავრობა დაიშალა, საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, 1920 წლის 17 ოქტომბერს, მიხაილ მაირმა ჩამოაყალიბა უმცირესობის მთავრობა, რომელსაც მხარს უჭერდა დიდი გერმანიის მემარჯვენეების სახალხო პარტია (Groutdeutsche Volkspartei) და შეცვალა იოდოკ ფინკი. თავად ფინკს აღარ ეკავა სამთავრობო თანამდებობები, მაგრამ დარჩა პოლიტიკაში.
ნიკოლო ტომაზეო
ნიკოლო ტომაზეო (Niccolò Tommaseo; დ. 9 ოქტომბერი, 1802, შიბენიკი, დალმაცია — გ. 1 მაისი, 1874, ფლორენცია) — იტალიელი ლინგვისტი, ჟურნალისტი, ესეისტი, მწერალი, ფილოლოგი. ჰქონდა მრავალი პოეტური კრებული: აღსარებები (1836), პოეტური მოგონებები (1838), ნაპერწკლები (1841) და სხვ. მისი ნაწარმოებებისათვის ნიშანდობლივია პატრიოტიზმი, რელიგიური მოტივები, მორალური სრულყოფის იდეები. ეს ნიშნები ახასიათებს მის რომანებსაც: ათენის ჰერცოგი (1837) და სილამაზე და რწმენა (1840). მასვე ეკუთვნის აგრეთვე ფილოლოგიური ნაშრომები, ლექსიკონები და სხვ.
იოდოკ ფინკი
ბიოგრაფია
იოდოკ ფინკი გარდაიცვალა 1929 წლის 1 ივლისს ანდელსბუხის კომუნაში.
ნიკოლო ტომაზეო
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მწერლები კატეგორია:იტალიელი ენათმეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 1802 კატეგორია:გარდაცვლილი 1874 კატეგორია:იტალიელი ჟურნალისტები კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი ჟურნალისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ჟურნალისტები კატეგორია:XIX საუკუნის იტალიელი მამაკაცი მწერლები
იოდოკ ფინკი
ოჯახი
მარცხნივ|მინი|იოდოკ ფინკის მედალი 1886 წელს იოდოკ ფინკი დაქორწინდა ექვსი წლით უმცროს მარია კატარინა მეუსბურგერზე. წყვილს თორმეტი შვილი შეეძინა, რომელთაგან ხუთი ნაადრევად გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1853 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1929 კატეგორია:ავსტრიის ვიცე-კანცლერები კატეგორია:ფრანც-იოზეფის ორდენის კომანდორები კატეგორია:ფერმერები
მენდუტი
მინი|250პქ|მენდუტი მინი|250პქ|[[ბორობუდურის, პავონისა და მენდუტის ერთ სწორ ხაზზე მდებარეობა]] მენდუტი — მეცხრე საუკუნის ბუდისტური ტაძარი ინდონეზიის კუნძულ იავის ცენტრალურ ნაწილში, ქალაქ მაგელანგთან. მდებარეობს ბორობუდურისგან დაახლოებით სამ კილომეტრით აღმოსავლეთით. მენდუტი, ბორობუდური და პავონი — სამივე ბუდისტური ტაძარი ერთ სწორ ხაზზეა განლაგებული. ამ სამ ტაძარს შორის საერონ რელიგიური კავშირი არსებობს, თუმცა ზუსტი სარიტუალო პროცესი უცნობია.
მენდუტი IX საუკუნის დასაწყისში აშენდა და ბორობუდურსა და პავონზე უფრო ძველია. კარაგტენგაჰის წარწერის თანახმად, ტაძარი აშენდა საილენდრას დინასტიის მეფე ინდრას დროს. წარწერა 824 წლით თარიღდება და ახსენებს, რომ მეფე ინდრამ ააშენა წმინდა ტაძარი, რომელსაც ვენუვანა უწოდა, რაც „ბამბუკის ტყეს“ ნიშნავს. ჰოლანდიელი არქეოლოგი კასპარისი ამ წარწერაში მოხსენიებულ ტაძარს მენდუტთან აიგივებს.
ტაძარი 1836 წელს აღმოაჩინეს, ბუჩქებით დაფარული ნანგრევების სახით. აღდგენითი სამუშაოები 1897 წელს დაიწყო და 1925 წელს დასრულდა. იმ არქეოლოგთა შორის, რომლებიც ტაძარზე კვლევებს აწარმოებდნენ, იყვნენ კასპარისი, თეოდოორ ვან ერპი და არისტაია იოგასვარა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ინდონეზიაში
კირჯალის ოლქი
კირჯალი (Област Кърджали) — ოლქი სამხრეთ ბულგარეთში, ესაზღვრება საბერძნეთი, საზღვარის სამხრეთ და აღმოსავლეთით მდებარეობს საბერძნეთის შემდეგი პრეფექტურები: ქსანტი, როდოპი და ევროსი. კირჯალის ოლქის ფართობი შეადგენს 3209.1 კმ². უდიდესი ქალაქია კირჯალი.
თემები
thumb|კირჯალის ოლქი და მისი თემები კირჯალის ოლქი (област) იყოფა 7 თემად. აქ მოცემულ სიაში ნაჩვენებია თემების ქართული და კირილიცური სახელწოდებები, მნიშვნელოვანი ქალაქები და სოფლები და აგრეთვე 2009 წლის აღწერის შედეგად თემების მოსახლეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის ოლქები კატეგორია:კირჯალის ოლქი
ხორტობადის ეროვნული პარკი
ხორტობადი (უნგრ. Hortobágyi Nemzeti Park) — საერთო სახელწოდება აღმოსავლეთ უნგრეთის ჰაიდუ-ბიჰარის მხარის სოფლისა და 800 კმ² ფართობის ეროვნული პარკისა. პარკი ალფიოლდის დიდი ვაკის შემადგენელი ნაწილია და ეროვნულ პარკად 1973 წელს გამოცხადდა (პირველი უნგრეთში), 1999 წელს კი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა. ხორტობადი უნგრეთის უდიდესი დაცული ტერიტორია და ევროპის უდიდესი ბუნებრივი საძოვარია.
ხორტობადი სტეპური, ბალახიანი ვაკეა სადაც უამრავი მსხვილფეხა რქოსანი საქონელი, ცხვარი, ხარი და ცხენია, რომელებსაც მწყემსები მეთვალყურეობენ. ტერიტორიაზე ბინადრობს მრავალი პოპულაცია, მათ შორის 342 სახეობის ფრინველი. ერთ-ერთი ყველაზე სანახაობრივი ძეგლია ცხრათაღიანი ხიდი. ლანდშაფტში გამოირჩევა T-ს ფორმის ჭები; ხშირია მირაჟები.
ბოლო დრომდე მიჩნეული იყო, რომ ეს ტუტოვანი სტეპი შუა საუკუნეებში უზარმაზარი ტყეების მასივების გაჩეხვის შედეგად წარმოიშვა. მიუხედავად ამისა, ხორტობადი ბევრად ძველია. ტუტოვანი პროცესები აქ ათი ათასი წლის წინ დაიწყო, როდესაც მდინარე ტისამ თავის კალაპოტი უნგრეთის დიდ ვაკეზე იპოვა. ფორმაცია დასრულდა მსხვილი ცხოველების გამოჩენით, მათ შორის იყვნენ მასტოდონტები და გარეული ცხენები გამყინვარების პერიოდში, რომლებსაც სხვა შინაური ცხოველები მოჰყვნენ.
მდინარისპირა ტყე
მდინარისპირა ტყე — მდინარის პირას პირველ და მეორე ტერასის გადაკვეთაზე არსებული ტყე. მისთვის დამახასიათებელია საკვები ნივთიერებით მდიდარი ლამიანი ნიადაგი, პერიოდული დატბორვა, გრუნტის წყლის სიახლოვე. მდინარისპირა ტყე მრავალსართულიანია. ზედა სართული, უკავია ხვალოს, ოფს, ჭალის (გრძელყუნწა) მუხას, თელას; მეორე სართული — ტირიფს, თუთას, მაჟალოს, ნეკერჩხალს, ხოლო ქვედა სართული — სხვადასხვა სახეობის კუნელს, ზღმარტლს, შინდს, შინდაწლას და სხვა სახეობებს. სართულები ერთმანეთში ხვიარა მცენარეებითაა გადახლართული. საქართველოში ამ სახის ტყეები ფართოდ იყო გავრცელებული, ამჟამად მცირე მასივებია (ჭიაური — ალაზანზე; ყორუღი - იორზე და რუსთავი - მტკვარზე გარდაბნის მიდამოებში) შემორჩენილი. მდინარისპირა ტყის დიდი მნიშვნელობა აქვს წყალდიდობისაგან სასოფლო-სამეურნეო კულტურების დაცვისა და სანადირო ფაუნის შენარჩუნებისათვის.
ხორტობადის ეროვნული პარკი
ხორტობადთან ასევე დაკავშირებულია ნეგატიური ნიუანსები. ეს იყო ადგილი, სადაც უნგრელი სტალინისტები თავიანთ პოლიტიკურ ოპონენტებს იძულებით სამუშაოზე გზავნიდნენ, განსაკუთრებით კომინფორმის რეზოლუციის შემდეგ. უმრავლეს შემთხვევებში, ის იმავე მიზნებს ემსახურებოდა რასაც გოლი-ოტოკის ციხე ტიტოს რეჟიმის იუგოსლავიაში და ბარაგანის ვაკე რუმინეთში.
მდინარისპირა ტყე
ლიტერატურა
კატეგორია:ტყეები
ხორტობადის ეროვნული პარკი
სქოლიო
კატეგორია:უნგრეთის ეროვნული პარკები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უნგრეთში
აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭო
აფხაზეთის ასს რესპუბლიკის III მოწვევის უმაღლესი საბჭო — აფხაზეთის ასსრ-ის მესამე მოწვევის უმაღლესი წარმომადგენლობითი და საკანონმდებლო ორგანო 1951-1955 წლებში.
ისტორია
1951-1955 წლების განმავლობაში სულ ჩატარდა აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს ხუთი სესია.
მმართველი რგოლი
აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს ხელმღვანელობა შემდგენაირად დაკომპლექტდა:
აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმი შემდგენაირად დაკომპლექტდა:
I სესია
აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს I სესია მოწვეულ იქნა 1951 წლის 27-28 აპრილს სოხუმის დრამატული თეატრის შენობაში.
პირველი (27 აპრილს დღის) სხდომა 13:00 საათზე გაიმართა. გ. ჭანტურიას წინადადებით სესია გახსნა აფხაზეთის ერთ-ერთმა უხუცესმა დეპუტატმა იაკობ ნიკოლოზის ძე ლომიამ.
დეპუტატ ი. ლომიას სიტყვის შემდეგ უმაღლესი საბჭო შეუდგა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავჯდომარისა და თავჯდომარის მოადგილეების არჩევნებს. აფხაზეთის უმაღლეს საბჭოს თავმჯდომარედ არჩეულ იქნა დეპუტატი ივანე ნიკოლოზის ძე ტუსკაძე, თავჯდომარის მოადგილეებად — დეპუტატები ვლადიმერ ახლოს ძე გოგოხია და თამარ ათანასეს ასული ოდიშარია.
უმაღლესმა საბჭომ მიიღო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს სხდომის შემდეგი რეგლამენტი:
დეპუტატმა ვ. ძაძამიამ შეიტანა წინადადება აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს სესიის დღის წესრიგის შესახებ.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატთა რწმუნებების შესამოწმებლად აირჩა სამანდატო კომისია შემდეგი შემადგენლობით:
დეპუტატ ს. ჭელიძის წინადადებით აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ აირჩია საკანონმდებლო განზრახულობათა კომისია 7 კაცის ოდენობით:
დეპუტატ დ. ძიაპშიფას წინადადებით აფხაეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ აირჩია საბიუჯეტო კომისია 9 კაცის შემადგენლობით:
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ მოისმინა აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთ მინისტრის დეპუტატ ს. მათითაშვილის მოხსენება აფხაზეთის ასსრ-ის 1951 წლის ბიუჯეტის და აფხაზეთის ასსრ-ის 1950 წლის ბიუჯეტის შესრულების შესახებ.
სამანდატო კომისიის არჩევის შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესიის პირველი სხდომა დაიხურა.
მეორე (27 აპრილს საღამოს) სხდომა 8 საათზე დაიწყო. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ მოისმინა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს სამანდატო კომისიის თავჯდომარის დეპუტატ ვ. მარღანიას მოხსენება აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს 104 საარჩევნო ოლქიდან დეპუტატების რწმუნებათა შემოწმების შედეგების შესახებ:
„აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს სამანდატო კომისიამ შეამოწმა ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიერ თითოეულ დეპუტატზე წარმოდგენილი ყველა საარჩევნო დოკუმენტი და მასალა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებისა და დაასკვნა: 1. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების არჩევნები ყველა 104 საარჩევნო ოლქში ჩატარდა აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციისა და აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების საფუძველზე და მათი სრული შესაბამისობით; 2. არავითარი საფუძველი არჩევნების გაუქმებისათვის რომელიმე საარჩევნო ოლქში, აგრეთვე არავითარი საჩივარი და განცხადება აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატთა არჩევნებში კონსტიტუციის ან არჩევნების დებულების დარღვევაზე არც საარჩევნო ოლქებში და არც ცენტრალურ საარჩევნო კომისიაში არ მოიპოვება. ამის გამო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს სამანდატო კომისია სცნობს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს ყველა დეპუტატის უფლებამოსილების სისწორეს, რომლებიც რეგისტრირებულნი იყვნენ ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიერ და რომელთა სიაც გამოქვეყნდა გაზეთ „საბჭოთა აფხაზეთის“ 1951 წლის 23 თებერვლის №38-ში“.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ დეპუტატ გ. კვირტაიას წინადადებით სამანდატო კომისიის მოხსენების გამო მიიღო შემდეგი დადგენილება: „მოისმინა რა სამანდატო კომისიის მოხსენება, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო ადგენს: 1. დამტკიცდეს საანდატო კომისიის მოხსენება აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების სწორად ცნობის შესახებ, რომლებიც არჩეულნი არიან ყველა 104 საარჩევნო ოლქში და რეგისტრირებული არიან აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიერ; 2. ჩაითვალოს დამთავრებულად აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს ცენტრალური სარჩევნო კომისიის მუშაობა“.
შემდეგ უმაღლესმა საბჭომ მოისმინა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს საბიუჯეტო კომისიის თავჯდომარის დეპუტატ გ. ჭანტურიას თანამოხსენება.
საბიუჯეტო კომისიის თანამოხსენების შემდეგ დაიწყო კამათი აფხაზეთის ასსრ-ის 1951 წლის ბიუჯეტის და აფხაზეთის ასსრ-ის 1950 წლის ბიუჯეტის შესრულების შესახებ მოხსენების გამო. კამათში გამოვიდნენ დეპუტატები: ვ. ვეკუა, ვ. ძაძამია, შ. გოგოხია, შ. ციკოლია, ს. სიგუა და ჩ. ქვაჩახია.
ამით დაიხურა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესიის მეორე სხდომა.
მესამე (28 აპრილს დილის) სხდომა 11 საათზე დაიწყო. უმაღლესმა საბჭომ გააგრძელა კამათი აფხაზეთის ასსრ-ის 1951 წლის ბიუჯეტის და აფხაზეთის ასსრ-ის 1950 წლის ბიუჯეტის შესრულების შესახებ მოხსენების გამო. კამათში გამოვიდნენ დეპუტატები: გ. ცინცაბაძე, ფ. ხიბბა, რ. წულუკიძე, ე. გეთია, კ. ჩიქოვანი, ა. ქურდიანი, ი. გაბისონია, დ. ჩერქეზია, ნ. ლაშხია და გ. კილასონია. კამათის დამთავრების შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ მოისმინა აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა მინისტრის დეპუტატ ს. მათითაშვილის საბოლოო სიტყვა.
დეპუტატ შ. ციკოლიას წინადადებით აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო იღებს ბიუჯეტის დამტკიცების შემდეგ წესს: აფხაზეთის ასსრ-ის 1951 წლის ბიუჯეტს კენჭი ეყაროს შემოსავლისა და გასავლის ნაწილების მიხედვით, ხოლო კანონს აფხაზეთის ასსრ-ის ბიუჯეტის შესახებ კენჭი ეყაროს მთლიანად.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ერთხმად დაამტკიცა აფხაზეთის ასსრ-ის 1951 წლის ბიუჯეტის და აფხაზეთის ასსრ-ის 1950 წლის ბიუჯეტის შესრულების შესახებ. ასევე ერთხმად დამტკიცდა „აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის 1951 წლის ბიუჯეტის კანონი“.
ამით დამთავრდა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესიის მესამე სხდომა.
მეოთხე (28 აპრილს საღამოს) სხდომა 8 საათზე დაიწყო. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო შეუდგა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმი ბრძანებულებების დამტკიცებას. ამ საკითხზე მოხსენებით გამოვიდა დეპუტატი მ. ხაშბა.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ერთხმად დაამტკიცა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის შემდეგ ბრძანებულებანი:
შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო გადავიდა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის არჩევაზე. დეპუტატ ე. გეთიას წინადადებით აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ აირჩია პრეზიდიუმის შემდეგი შემადგენლობა: აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე — ა. ჭოჭუა; აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავჯდომარის მოადგილე — ანტონ მერაბის ძე ჯახია; აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავჯდომარის მოადგილე — ფიქრი რემზის ასული ხიბბა; აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის მდივანი — მუშნი ლავრენტის ძე ხაშბა; აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრები: შოთა დიმიტრის ძე გეთია, დიმიტრი იოსების ძე გულია, ვლადიმერ ანდრიას ძე ვეკუა, აკაკი ივანეს ძე მგელაძე, აკაკი კონსტანტინეს ძე ქვარცხავა, ეკატერინე პეტრეს ასული ტერიოშკინა და გრიგოლ დავითის ძე ფილია.
შემდეგ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო გადავიდა მთავრობის — აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა კაბინეტის შექმნის საკითხის განხილვაზე. სიტყვით გამოვიდა დეპუტატი მ. დელბა. რის შემდეგაც აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესმა საბჭომ ერთხმად დაამტკიცა აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს შემდეგი შემადგენლობა:
სესიის დღის წესრიგი ამოიწურა. სხდომის თავმჯდომარემ — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ დეპუტატმა ი. ტუსკაძემ აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი სესია დახურულად გამოაცხადა.
სეია სტოიკა
სეია სტოიკა (Ceija Stojka; დ. 23 მაისი, 1933, კრაუბათ-ან-დერ-მური, ავსტრია — გ. 28 იანვარი, 2013) — ავსტრიელი მწერალი, მხატვარი, აქტივისტი და მუსიკოსი.
ცხოვრება
სეია სტოიკა დაიბადა კრაუბათ ან დურ მურში, 1933 წელს. მისი დედა მარია "სიდი" რიგო სტოიკაა, ხოლო მამა კარლ "ვაკარ" ჰორვათი. მისი ორი ძმა, კარლ "კარლი" სტოიკა და იოჰან "მონგო" სტოიკა, მის მსგავსად იყვნენ მწერლები და მუსიკოსები. სტოიკები იყვნენ ცხენებით მოვაჭრეები, რომელთა ქარავანი ზამთარს ატარებდა ვენაში და ზაფხულობით გადიოდნენ ქვეყნის გარეთ.
რეპრესიების დროს სეია სტოიკა დედასთან და ოთხ ძმასთან ერთად იყო რავენსბრუკსა და ბერგენ-ბელსენში. მამამისი გაგზავნეს დახაუს საკონცენტრაციო ბანაკში, შემდეგ კი შლოს ჰარტჰეიმში, სადაც იგი მოკლეს. მისი უმცროსი ძმა ოსი გარდაიცვალა ოსვენციმ-ბირკენაუში "ზიგუნერფამილიენელაგერში" 1943 წელს. სტოიკა და მისი ოჯახი ბრიტანელებმა გაათავისუფლეს ტყვეობიდან 1945 წელს და დააბრუნეს ვენაში.
Live in Gdańsk
Live In Gdańsk — ინგლისელი სიმღერების ავტორ და მუსიკოს დეივიდ გილმორის საკონცერტო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2008 წლის სექტემბერში. მასში შეტანილია 2006 წელს, გდანსკში ჩატარებული კონცერტის ჩანაწერი.
სეია სტოიკა
ცხოვრება
სეია სტოიკამ განათლების მიღემა 12 წლის ასაკში დაიწყო. სტოიკას ორი შვილი ჰყავს, ვაჟი რომელიც 1949 წელს დაიბადა და ქალიშვილი რომელიც 1951 წელს დაიბადა. მისი ვაჟი ჯანო, ჯაზის მუსიკოსი, ის ნარკოტიკების დიდი დოზის მიღებით გარდაიცვალა 1979 წელს. სტოიკამ ფულის შოვნა თავიდან ქსოვილების გაყიდვით დაიწყო. მოგვიანებით, იგი ცხოვრობდა ვენაში, იმ პერიოდში მას მრავალი პროფესია ჰქონდა, ის იყო მწერალი, მხატვარი, მომღერალი და საჯარო ლექტორი. 1992 წელს იგი გახდა ავსტრიის სპიკერი ბოშების და სინტის გენოციდის აღიარების საკითხში. იგი გარდაიცვალა ვენაში 2013 წელს, 79 წლის ასაკში.
ავტობიოგრაფიები
მინი|სტოიკას პატივსაცემად მიძღვნილი ბილბორდი ვენაში სეია სტოიკამ დაწერა სამი ავტობიოგრაფია. პირველი, ჩვენ განმარტოებით ვცხოვრობთ: რომნის მოგონებები, გამოქვეყნდა 1988 წელს და იყო ერთ-ერთი პოპულარული ნაწარმოები, რომელიც მოთხრობილია თემები, რომლებიც ეხებოდა ნაცისტების მიერ ბოშა დევნილთა წინააღმდეგ ჩადენილ რეპრესიებს. პუბლიკაციამ საზოგადოების მნიშვნელოვანი ყურადღება მიიპყრო თავისი თემატიკისა და ასევე იმის გამო, რომ ქალმა დაწერა ეს, რაც არღვევდა რომაულ კონვენციას. მან განაგრძო ამ საკითხების წინ წამოჭრა მოგზაურები ამ სამყაროში (1992) და მე ვოცნებობ, რომ ცოცხალი ვარ (Träume ich, dass ich lebe) (2005). სამივე წიგნი გამოიცა კარინ ბერგერის დახმარებით, ის იყო წიგნების რედაქტორი.
Live in Gdańsk
დეივიდ გილმორის 2006 წლის ტურის უკანასკნელი კონცერტი გაიმართა პოლონეთში, გდანსკის ნავსაშენთან, სადაც 1980 ჩამოყალიბდა პროფკავშირი სოლიდარობა. ამ კონცერტზე სპეციალურად სოლიდარობის საიუბილეოდ მხოლოდ ერთხელ მთელი ტურნეს მსვლელობისას შესრულდა A Great Day for Freedom, სიმღერა პინკ ფლოიდის ალბომიდან The Division Bell (1994).
სეია სტოიკა
ავტობიოგრაფიები
სეია სტოიკას ორმა ძმამ, კარლმა სტოიკამ და მონგო სტოიკამ, ასევე გამოაქვეყნეს ავტობიოგრაფიები მათი ოჯახის შესახებ ნაცისტების რეპრესიების დროს. მონგო სტოიკამ 2000 წელს გამოაქვეყნა Papierene Kinder: Gluck, Zerstorung und Neubeginn einer Roma-Femilie Osterreich. ავტობიოგრაფიები ერთადერთი საშუალებაა რომ განიხილონ "მნიშვნელოვანი ისტორიული ტრავმული მოვლენის ცალკეული და კოლექტიური გამოცდილება", იმის გათვალისწინებით, რომ ავსტრიელი ბოშების მხოლოდ 18% გადაურჩა ნაცისტურ დევნას იმ პერიოდში. ავსტრიელი ავტორი კარინ ბერგერი, სეია სტოიკას რამდენიმე წიგნის რედაქტორი, ასევე ცნობილია როგორც კინორეჟისორი და გამოაქვეყნა ორი დოკუმენტური ფილმი სეია სტოიკას ცხოვრებასა და შემოქმედებაზე: სეია სტოიკა, ავსტრია 1999 წ., 85 წთ. [ნავიგატორი ფილმი] და Unter den Brettern hellgrünes Gras / The Green Green Gras Beneath, ავსტრია 2005 წ., 52 წთ. [ნავიგატორი ფილმი] სტოიკა ნაჩვენებია 2013 წლის დოკუმენტურ ფილმში „არ დაგვავიწყდეს“.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი მწერლები კატეგორია:ავსტრიელი მხატვრები კატეგორია:ავსტრიელი მუსიკოსები
Live in Gdańsk
გილმორსა და მის ბენდთან ერთად სიმღერებს ასრულებს სიმფონიური ორკესტრი, კომპოზიტორ ზბიგნევ პრაისნერის ხელმძღვანელობით.
ალბომი წარმოდგენილია ორმაგი დისკისა, DVD-სა და დოკუმენტური ფილმის სახით. ბრიტანეთის ჩარტში იგი მოხვდა #10, ხოლო აშშ-ს ბილბორდის ჩარტში - #26 ადგილზე.
გამოცემები
ალბომი გამოვიდა რამდენიმე სახით:
აღსანიშნავია, რომ DVD დისკის მეშვეობით მსმენელს ეძლევა საშუალება უფასოდ გადმოწეროს სპეციალური ინტერნეტ რესურსიდან იგივე სიმღერები, რაც განთავსებულია მეხუთე დისკზე (საკონცერტო ჩანაწერები).
სტანდარტული გამოცემა
სტანდარტული გამოცემა წარმოადგენს 2 დისკიან ვერსიას, რომელსაც არ ახლავს Wot's... Uh the Deal?.
დისკი 1 (ეს სიმღერები არის ალბომიდან On an Island, დეივიდ გილმორი, 2006)
დისკი 2 (ეს სიმღერა არის ალბომიდან Wish You Were Here, პინკ ფლოიდი, 1975) (ეს სიმღერა არის ალბომიდან The Piper at the Gates of Dawn, პინკ ფლოიდი, 1967) (ეს სიმღერა არის ალბომიდან Atom Heart Mother, პინკ ფლოიდი, 1970) (ეს სიმღერა არის ალბომიდან The Division Bell, პინკ ფლოიდი, 1994) (ეს სიმღერა არის ალბომიდან Meddle, პინკ ფლოიდი, 1971) (ეს სიმღერა არის ალბომიდან Wish You Were Here, პინკ ფლოიდი, 1975) (ეს სიმღერა არის ალბომიდან The Division Bell, პინკ ფლოიდი, 1994) (ეს სიმღერა არის ალბომიდან The Wall, პინკ ფლოიდი, 1979)
3-დისკიანი გამოცემა
3-დისკიან გამოცემაში შეტანილი იქნება ზემოაღნიშნული ორი აუდიოდისკი და 114-წუთიანი ფილმი გდანსკის კონცერტით:
DVD (დისკი 3)
ასევე:
4-დისკიანი გამოცემა
thumb|300პქ|ight|სხვადასხვა დისკის კონვერტები
4-დისკიანი ვერსია მოიცავს ყველა ზემოაღნიშნულ მასალას. მას ასევე თან ახლავს:
DVD
ამ DVD დისკში შეტანილია:
(ყველა იმპროვიზაციის ავტორად მითითებულია გილმორი)
(თეატრი Mermaid, 7 მარტი, 2006 წელი)
(AOL სესიები, 7 აპრილი, 2006 წელი)
(გადაცემიდან Live from Abbey Road. ჩაწერა - 26 მაისი, 2006)
სასაჩუქრო გამოცემა
აქ შეტანილია ყველა ზემოაღნიშნული დისკი, აგრეთვე კომპაქტ დისკი 12 სიმღერით, რომელთა გადმოწერაც შესაძლებელია ინტერნეტის მეშვეობით DVD დისკიდან.
ვენეცია, 12 აგვისტო 2006 და ვენა, 31 ივლისი 2006 პარიზი, 15 მარტი 2006 ვენა, 31 ივლისი 2006 მიუნხენი, 29 ივლისი 2006 გლაზგო, 27 მაისი 2006 ფლორენცია, 2 აგვისტო 2006 მანჩესტერი, 26 მაისი 2006 ვენა, 31 ივლისი 2006 მილანი, 25 მარტი 2006 ვენა, 31 ივლისი 2006 ვენა, 31 ივლისი 2006 ვენა, 12 აგვისტო 2006
სასაჩუქრო გამოცემას ასევე თან ახლავს 20 გვერდიანი ბუკლეტი (სხვა ვერსიებში 12 გვერდიანი ბუკლეტია) და შემდეგი სუვენირები:
ვინილის გრამფირფიტა
ფირფიტა 1:
ფირფიტა 2:
ფირფიტა 3:
ფირფიტა 4:
ფირფიტა 5:
iTunes ვერსია
(პინკ ფლოიდის ალბომიდან Obscured by Clouds, 1972) აგრეთვე:
დამალული ადგილები DVD დისკზე
ორივე DVD დისკზე არის რამდენიმე დამალული მასალა:
სქოლიო
კატეგორია:დეივიდ გილმორის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2008 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივიდ გილმორის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ფილ მანზანერას პროდიუსერობით კატეგორია:2008 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:საკონცერტო ვიდეო ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ვიდეო ალბომები
Lasioglossum pseudonigripes
Lasioglossum pseudonigripes — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1934 წელს.
ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
მინი|300პქ|ეროვნული პარკების განლაგება ვენესუელის ტერიტორიაზე ეროვნული პარკები ვენესუელაში დაცული ტერიტორიებია, რომლებიც საკმაოდ დიდ ფართობზეა გაშლილი. 2007 წლის მონაცემებით, ქვეყანაში არსებობს 43 ეროვნული პარკი, რომლებიც ვენესუელის ტერიტორიის 21.76%-ს მოიცავს.
ტრეს-აროიოსი (მუნიციპალიტეტი)
ტრეს-აროოსის მუნიციპალიტეტი (Partido de Tres Arroyos) — მუნიციპალიტეტი არგენტინაში, ბუენოს-აირესის პროვინციაში.
ადმინისტრაციული ცენტრია ტრეს-აროიოსი.
ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
სტატისტიკა
18 ეროვნული პარკის ფართობი სათითაოდ 1 000 კმ²-ს აღემატება, 15-ის ― 2000 კმ²-ს, 5-ის ― 5000 კმ²-ს და 3-ის ― 10 000 კმ²-ს. უდიდესი ეროვნული პარკებია: კაურა (75 340 კმ²), პარიმა-ტაპირაპეკო (39 000 კმ²) და კანაიმა (30,000 კმ²)
ტრეს-აროიოსი (მუნიციპალიტეტი)
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე კეკენ-სალადო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები კატეგორია:მუნიციპალიტეტები კატეგორია:არგენტინა
ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
ვენესუელის ეროვნული პარკები
<br style="clear:both" />
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ეროვნული პარკების სიები
ესპანეთის ხმელთაშუაზღვის სანაპიროს კლდის ნახატები
thumb|ერთ-ერთი აღმოჩენილ ნახატთა შორის. (სავარაუდოდ მამაკაცის გამოსახეულება)
ესპანეთის ხმელთაშუაზღვის სანაპიროს კლდის ნახატები ესპანეთის არქეოლოგიურად გამორჩეულ ადგილთა ერთობლიობა, რომლებიც შეტანილნი არიან იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში.
კლდის ნახატები აღმოჩენილია ესპანეთის მრავალ ადგილსას, თუმცა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში ისინი 2 ნაწილად იყოფა - პირველი - ჩრდილოეთ ესპანეთში მდებარე ნახატები და ალტამირას გამოქვაბული; მეორე - იბერიის ნახევარკუნძულის კლდის ნახატები, რომლებიც სამხრეთით მდებარეობენ. დღეისათვის ორივე სიაში მიახლოებით შვიდასი პირველყოფილი ნახატების შემცვლელი ადგილია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წინაისტორიული ხელოვნება კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში კატეგორია:კლდის ნახატები კატეგორია:ქვის ხანის ევროპა
ნინა სიმონე
იუნის ქეთლინ ვეიმონი (უკეთ ცნობილი, როგორც ნინა სიმონე Nina Simone)  (დ. 21 თებერვალი, 1933, ჩრდილოეთი კაროლინა ― გ. 21 აპრილი, 2003, საფრანგეთი) — ამერიკელი მომღერალი, სასიმღერო ლექსების მწერალი და პიანისტი. საყოველთაოდ ცნობილია, როგორც ჯაზის მუსიკოსი, თუმცა თავად ამგვარი კატეგორიზაცია არ მოსწონდა. მისი ნამუშევრები მოიცავს ბლუზს, რიტმსა და სოულს.
სქოლიო
კატეგორია:ჯაზის შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კუთხე (მრავალმნიშვნელოვანი)
კუთხე შეიძლება აღნიშნავდეს:
კარლის უნივერსიტეტი (პრაღა)
კარლის უნივერსიტეტი პრაღაში, ასევე, შემოკლებით კარლის უნივერსიტეტი ან პრაღის უნივერსიტეტი (Univerzita Karlova; Universitas Carolina) — უძველესი, უდიდესი და ყველაზე პრესტიჟული ჩეხური უნივერსიტეტია და ასევე ერთ-ერთი უძველესი უნივერსიტეტია ევროპაში, დაფუძნდა რა 1340-იან წლებში.
როგორც პირველი უნივერსიტეტი ცენტრალურ ევროპაში იგი ამ რეგიონის მრავალ მწიგნობარს იზიდავდა, ძირითადად, მეზობელი საღვთო რომის იმპერიის გერმანული მიწებიდან, რომლის დედაქალაქი იმხანად პრაღა იყო, და შესაბამისად, გერმანიაში ხშირად ის მოიხსენიება, როგორც პირველი გერმანული უნივერსიტეტი (Karlsuniversität), მიუხედავად იმისა, რომ პირველი უნივერსიტეტი გერმანულენოვან სამყაროში ვენაში დაარსდა (1365), ხოლო პირველი უნივერსიტეტი თანამედროვე გერმანიის ტერიტორიაზე კი — ჰაიდელბერგში (1386).
შანხაის ჯიაო ტონგის უნივერსიტეტის მიერ წარმოებული ყოველწლიური გამოკვლევის თანახმად, მსოფლიო უნივერსიტეტების თანამედროვე აკადემიური რანგით პრაღის უნივერსიტეტი წამყვანია არა მხოლოდ ჩეხეთის რესპუბლიკაში, არამედ სრულიად ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში უნგრეთის სცეგედის უნივერსიტეტთან ერთად.
ისტორია
thumb|left|უნივერსიტეტის დამფუძნებლის - იმპერატორ კარლ IV-ის მონუმენტი ჩეხური წყაროების უმრავლესობა XIX საუკუნიდან მოყოლებული - ენციკლოპედიები, ისტორიის სახელმძღვანელოები და თავად უნივერსიტეტის მასალები - მიუთითებენ უნივერსიტეტის დაფუძნების თარიღად 1348 წელს. ამ წლის 7 აპრილს კარლ I-მა, ბოჰემიის მეფემ (მოგვიანებით ცნობილი, როგორც კარლ IV, წმინდა რომის იმპერატორი) გამოსცა ბრძანება ამ დაწესებულებისთვის განსაკუთრებული პრივილეგიების მინიჭების შესახებ. თუმცა ერთი წლით ადრე (1347) პაპმა კლემენტ VI-მ 26 იანვარს უკვე გასცა მსგავსი ბრძანებულება, რომელიც დასაბამს აძლევს ქრისტიანულ სამოძღვრებო დაწესებულებას. მეფის ბრძანებულებით ეს დაწესებულება საეკლესიო დაქვემდებარებიდან თავისუფლდებოდა. უნივერსიტეტის შექმნის დღედ მეფის ბრძანებულების თარიღის აღნიშვნა შესაძლოა XIX საუკუნის ანიტი-კლერიკალური მიმართულების ზეგავლენად უნდა მივიჩნიოთ.
ბოლონიისა და პარიზის უნივერსიტეტების მოდელზე შექმნილი პრაღის უნივერსიტეტი სტუდენტებისთვის 1349 წელს გაიხნა. არქიეპისკოპოს არნოსტ პარდუბისელს მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვის უნივერსიტეტის ჩამოყალიბების საქმეში, ვინაიდან მან აიძულა საეკლესიო მოძღვრები მასწავლებლობისთვის გარკვეული დრო დაეთმოთ. ლექციები კოლეჯებში ტარდებოდა, რომელთა შორის უძველესია „კაროლინუმი“. უნივერსიტეტი დაყოფილი იყო ჩეხურ, ბავარიულ, საქსონურ და პოლონურ განყოფილებებად, რომელთაც „ნაციები“ ეწოდებოდა.
1403 წელს უნივერსიტეტში აკრძალეს ჯონ ვიკლიფის მოძღვრებების სწავლება, თუმცა მისი დოქტრინა შემდგომშიც დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. იან ჰუსმა, რომელიც უნივერსიტეტის დეკანი და რექტორი იყო, ვიკლიფის ტრიალოგუსი ჩეხურ ენაზე თარქმნა. უნივერსიტეტის სხვა ნაციებმა მხარი პაპ გრეგორი XII-ს დაუჭირეს. თუმცა ჰუსმა იცოდა როგორ გამოეყენებინა მეფე ვენცესლაუსის ოპოზიცია გრეგორის მიმართ. 1409 წლის კუტნა ჰორას დეკრეტის მიხედვით (ჩეხ. Dekret Kutnohorský) ჰუსსა და ჩეხურ ნაციას უნივერსიტეტის საქმეებში სამი ხმის უფლება მიეცათ, მაშინ როცა სხვა ნაციებს ერთად მხოლოდ ერთი ხმის უფლება დარჩათ. ამ დეკრეტის გამო პროტესტის ნიშნად ყველა გერმანელი პროფესორი და სტუდენტი 1409 წლის მაისში ლაიპციგის უნივერსიტეტში გადადის. პრაღის უნივერსიტეტმა დაკარგა საკუთარი მასწავლებლებისა და სტუდენტების უდიდესი ნაწილი. მას შემდეგ უნივერსიტეტმა დაკნინება დაიწყო და მცირე ხანში საკმაოდ დაბალი სტატუსის ეროვნულ დაწესებულებად გადაიქცა. ათწლეულების განმავლობაში არც ერთი ხარისხი არ გაცემულა და მხოლოდ ხელოვნების ფაკულტეტი ფუნქციონირებდა. კარლ IV-ის ვაჟმა, იმპერატორმა ზიგისმუნდმა უნივერსიტეტის ნარჩენები საკუთარი მფარველობის ქვეშ აიყვანა და მის აღორძინებას შეეცადა, რაც ნაწილობრივ მიღწეულ იქნა იმპერატორ რუდოლფ II-ის მიერ, მისი პრაღაში გადასვლის შემდეგ. იმპერატორმა ფერდინანდ I-მა მოაწყო პრაღის იეზუიტების ყრილობა, რომელთა გადაწყვეტილებით უნივერსიტეტში აკადემია გაიხსნა. მალევე, მათ უნივერსიტეტის მმართველობის სადავეები ჩაიგდეს ხელთ, თუმცა 1618-1621 წლებში ისინი გაძევებულ იქნენ. 1622 წლისთვის იეზუიტები ისევ გაძლიერდნენ და იმპერატორზე დიდი გავლენა მოიპოვეს. საიმპერატორო განკარგულებით იეზუიტებს უზენაესი განკარგვის უფლება მიეცათ მთელ სასკოლო სისტემაზე ბოჰემიაში, მორავიასა და სილეზიაში. კაროლინუმში ამ დროისთვის დარჩენილი ოთხი პროფესორიც გადადგა და უნივერსიტეტის ათივე კოლეჯი იუზუიტების ხელში გადავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხეთის უნივერსიტეტები კატეგორია:პრაღა
თენგიზ ზაალიშვილი
თენგიზ ზაალიშვილი (დ. 18 ივნისი, 1949, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი და მეცნიერი.
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი.
1971-1974 წლებში ბიოქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1974-1985 წლებში ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1985-1986 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1986-2000 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ლაბორატორიის გამგე. 2000-2006 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი. 2006 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის ფუნქციური გენომიკის განყოფილების ხელმძღვანელი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „АДР-რიბოზილირება ვირთაგვის ტვინის ბირთვებში“, დაიცვა 1983 წელს.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ვირთაგვის თავის ტვინის უჯრედების АДР-რიბოზილ ტრანსფერაზა: თვისებები და ბიოლოგიური როლი“, დაიცვა 1992 წელს.
რესურდები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები
ძვ. წ. 94
'''ძვ. წ. 94''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
ჰეროსი
thumb|300px|[[თარგამოსი და მისი ძენი: ჰაოსი, ქართლოსი, ბარდოსი, მოვაკანოსი, ლეკოსი, ჰეროსი, კავკასოსი, ეგროსი. ქართული რეპროდუქცია. დაახ. 1700]] ჰეროსი, ჰერ , ჰეროს — „ქართლის ცხოვრების“ ავტორის — ლეონტი მროველის მიხედვით, ქართველ ხალხთა (ჰერების) ერთ-ერთი ეთნარქი, თარგამოსის ძე და ძმა ქართლოსისა, ჰერეთის ლეგენდარული დამაარსებელი.
ჰეროსის წილი
მინი|ჰეროსის წილი პირვანდელი წყაროს — „ქართლის ცხოვრების“ ლეგენდის მიხედვით, ჰეროსის წილი იყო ორი მდინარის — ალაზანსა და მტკვარს შორის მოქცეული ქვეყანა, რომელიც იმავე ლეგენდის მიხედვით ვრცელდებოდა ტყეტბამდე (გულგულა). ჰეროსს დაუარსებია ზემოთხსენებული მდინარეთა შესართავში თავისი საბრძანაბელი ქალაქი ჰერეთი (შემდგომში ხორანთად წოდებული).
აღნიშნულ ჩანაწერში ლეონტი მროველს ჰეროსის ქართლოსთან (შემდგომ კი კახოსსა და კუხოსთან) გასამიჯნ მონაკვეთად მხოლოდ ტყეტბა მოჰყავს და უშუალოდ არ კონკრეტდება იმ სასაზღვრო ზოლზე, რომლელიც უნდა მოიცავდეს შემდეგ მონაკვეთებს: საზღვარი მტკვრიდან მის მარცხენა სანაპიროზე, საზღვარი ივრის მარჯვენა და მარცხენა სანაპიროებზე და საზღვარი ალაზნის მარჯვენა (ტყეტბა) და მარცხენა სანაპიროებზე.
ყურადღების ღირსია ის ფაქტიც, რომ მოგვიანებით საქართველოს აღწერისას ზოგადად „საზღვრებზე“ საუბრობს, როგორც ვახუშტი, ისე თეიმურაზ ბატონიშვილი, თუმცა მათ მიერ საზღვრის ახსნისას რიგ შემთხვევებში მოყვანილია ზოგ შემთხვევაში ეთნარქებს შორის საზღვრები და ზოგში კი პოლიტიკური ერთეულების — კახეთ-კუხეთ, კახეთ-ჰერეთ, კუხეთ-ჰერეთ და ქართლ-კახეთს შორის არსებული საზღვრები. ხაზგასასმელია, რომ უკანასკნელთა პოლიტიკურ ერთეულთა საზღვრები პირდაპირ კავშირში ყოველთვის ვერ იქნება ეთნარქებს შორის არსებული საზღვრებისა. ქვემოთ მოყვანილია ის საზღვრები, რომლებიც დაფიქსირებულია ლეონტი მროველის, ვახუშტისა და თეიმურაზ ბატონიშვილების, ასევე მეცნიერთა (თ. პაპუაშვილი, დ. მუსხელიშვილი, მ. ლორთქიფანიძე და ივ. ჯავახიშვილი) მიერ აღიარებულია, როგორც საზღვრები ეთნარქებს შორის.
ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით:
თეიმურაზ ბატონიშვილის მიხედვით:
საზღვარი მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე (კუხოს-ჰეროსის საზღვარი)
მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე ქართლის ცხოვრებაში ლეონტი მროველი სხვაგან ხაზგასმით აღნიშნავს, რომ ბოსტანქალაქი, რომელიც ქართლოსის დედამ ააშენა შემდგომში გახდა კუხოსის სამფლობელოს დედაქალაქი.
აღნიშნულ ვითარებას ასევე ავითარებს ვახუშტი ბატონიშვილი და იძახის რომ ნაგებს ზევით (მტკვრის მიმართულებით) კუხოსის წილია, ხოლო ქვევით კი ჰეროსის. აღსანიშნავია ის ფაქტი რომ ნაგების ქვევით მდებარეობს ყარაიას სახელით წოდებული ველი, რომელსაც ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრება ბოსტანქალაქიდან წამოსული არხი — რუ, რომელსაც თავისი აუზი გააჩნია.
საზღვარი ივრის მარჯვენა სანაპიროზე (კახოს/კუხოს-ჰეროსის საზღვარი)
საზღვრის აღნიშნული პერიმეტრი „ქართლის ცხოვრების“ ლეგენდის თანახმად წარმოადგენდა კახოსის წილს, რომელიც შემდგომ თავის ძმას კუხოსს დაუთმო ჟალეთის მშენებლობაში დახმარების სანაცვლოდ. შემდგომში „დათმობილ“ მიწებს ერწო ეწოდა. აღნიშნული საზღვარი წარმოადგენს ერწოს ივრის მარჯვენა სანაპიროს და იწყებოდა უჯარმის ციხიდან.