cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საქართველოს რესპუბლიკური პარტია
1978-1995 წლები
1991-1992 წლებში რესპუბლიკური პარტია გაერთიანდა „თავისუფალ დემოკრატთა კავშირთან“ და პოლიტიკურ ორგანიზაციასთან „დემოკრატიული არჩევნები საქართველოში (დას-ი)“. 1992 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ პარლამენტში ჩამოყალიბდა 10-კაციანი ოპოზიციური ფრაქცია „რესპუბლიკელები“, რომელმაც საზოგადოების სამსჯავროზე გაიტანა კონცეფციები საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობის, აფხაზეთისა და აჭარის სტატუსების, აღმასრულებელი, საკანონმდებლო და სასამართლო ხელისუფლებების რეფორმების შესახებ, გამოვიდა დსთ-ში საქართველოს გაერთიანების წინააღმდეგ. რესპუბლიკურმა პარტიამ შეიმუშავა საქართველოს კონსტიტუციის საკუთარი პროექტი, რომელიც საპარლამენტო ტიპის რესპუბლიკის და დეცენტრალიზებული მმართველობის მოდელს ემყარებოდა. ამავდროულად პარტიის რამდენიმე ლიდერი სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიის წევრი იყო.
1994 წელს რესპუბლიკური პარტიის, სახალხო ფრონტისა და „ქარტია-91“-ის შერწყმის შედეგად ჩამოყალიბდა „გაერთიანებული რესპუბლიკური პარტია“, რომელმაც დიდხანს ვერ იარსება.
1995-2005 წლები
1995 წლის საპარლამენტო არჩევნებში წარუმატებლობის შემდეგ რესპუბლიკური პარტია აღდგა როგორც დამოუკიდებელი პოლიტიკური ორგანიზაცია. პარლამენტს მიღმა დარჩენილი რესპუბლიკური პარტიის წევრები აგრძელებდნენ მუშაობას სახელმწიფოებრივი ცხოვრების უმნიშვნელოვანეს პრობლემებზე, და მონაწილეობდნენ საერთაშორისო კონფერენციებსა და სემინარებში. 1996 წლის თებერვალში გამართულ ყრილობაზე ეროვნულმა კომიტეტმა პარტიის თავმჯდომარედ ივლიანე ხაინდრავა აირჩია. 1997 წლის აგვისტოში რესპუბლიკურმა პარტიამ გამოაქვეყნა კონცეფცია აფხაზეთის კონფლიქტის მოგვარების შესაძლო გზის შესახებ. მომდევნო წლებში შემუშავდა ახალი წინადადებები ამ მიმართულებით.
1999 წლის მაისში რესპუბლიკურმა პარტიამ ეროვნულ-დემოკრატიულ პარტიასთან და მრეწველთა პარტიასთან ერთად ჩამოაყალიბა პოლიტიკური ალიანსი „ეროვნულ-დემოკრატიული ალიანსი - მესამე გზა“, რომლის ლოზუნგიც იყო „არც შევარდნაძე, არც აბაშიძე“. 1999 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ალიანსმა ამომრჩეველთა ხმების 4,46% მიიღო და ვერ გადალახა ამ დროისათვის უკვე 7%-მდე გაზრდილი საარჩევნო ბარიერი. არჩევნებში დამარცხებას მოყვა ალიანსის დაშლა 2001 წლის ივლისში.
2003 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ეგზიტ-პოლებითა და პარალელური დათვლის მიხედვით ბლოკი გავიდა პირველ ადგილზე. რესპუბლიკური პარტია იყო ერთ-ერთი ორგანიზატორი არჩევნების გაყალბების საწინააღმდეგოდ დაწყებული აქციებისა, რაც 23 ნოემბერს შევარდნაძის გადადგომით დამთავრდა. რესპუბლიკური პარტია, ასევე იყო ერთ-ერთი ორგანიზატორი ასლან აბაშიძის წინააღმდეგ გამართული აქციებისა, რაც 2004 წლის 6 მაისს აბაშიძის მოსკოვში გაქცევით დასრულდა. ბლოკმა გამარჯვება მოიპოვა 2004 წლის მარტის არჩევნებში ხმათა 67.02%-ით. საქართველოს პარლამენტში რესპუბლიკური პარტია 5 წარმომადგენლით შევიდა.
უკვე 2004 წლიდან რესპუბლიკელები დაუპირისპირდნენ მიხეილ სააკაშვილის გუნდს. უთანხმოების მიზეზები გახდა 2004 წლის თებერვალში განხორციელებული საკონსტიტუციო ცვლილებები, და 2004 წლის ივნისში მიღებული კონსტიტუციური კანონი აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის სტატუსის შესახებ. 2004 წლის ივნისში რესპუბლიკელები გაემიჯნენ სახელისუფლო პარტიასა და მის ლიდერს. 2004 წლის 20 ივნისს აჭარის უზენაესი საბჭოს არჩევნებში მთავარი კონკურენტები ყოფილი პარტნიორები - ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა და რესპუბლიკური პარტია აღმოჩნდნენ. რესპუბლიკურმა პარტიამ ოფიციალური ამომრჩეველთა ხმების 13,5% და სამი მანდატი (30-დან) მიიღო.
2005-2021 წლები
2005 წლის 27 ივნისს გაიმართა რესპუბლიკური პარტიის მორიგი ყრილობა, რომელმაც პარტიის თამჯდომარედ აირჩია დავით უსუფაშვილი. 2005 წლის შემოდგომაზე რესპუბლიკელებმა კონსერვატორებთან და პარლამენტის უპარტიო წევრებთან ერთად ჩამოაყალიბეს ოპოზიციური ფრაქცია „დემოკრატიული ფრონტი“.
2005 წლის ივლისში რესპუბლიკელი დეპუტატი ვალერი გელაშვილი შეიარაღებულმა ნიღბოსნებმა თბილისის ცენტრში სიკვდილის პირას მიიყვანეს; 2006 წლის აპრილში კი გელაშვილს საქართველოს პარლამენტმა უფლებამოსილება შეუწყვიტა. 2006 წლის 5 ოქტომბრის ადგილობრივ არჩევნებში რესპუბლიკელები მონაწილეობდნენ კონსერვატორებთან ერთად ბლოკით „დავითაშვილი - ხიდაშელი - ბერძენიშვილი“. ბლოკმა საქართველოს მასშტაბით მიიღო ხმების 8,6% და გავიდა მეორე ადგილზე მმართველი პარტიის შემდეგ. ბლოკმა საკმაოდ მაღალი შედეგი აჩვენა ამ არჩევნებში:
2006 წლის მდგომარეობით რესპუბლიკური პარტია იყო ერთადერთი ოპოზიციური ძალა, რომელსაც ჰყავდა დეპუტატები ქვეყნის სამივე დონის (სახელმწიფო, ავტონომიური და თვითმმართველობის) წარმომადგენლობით ორგანოები.
2007 წლის შემოდგომაზე რესპუბლიკური პარტია გაწევრიანდა ეროვნულ საბჭოში და იყო 2007 წლის ნოემბრის აქციების ერთ-ერთი ინიციატორი. პარტია 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მხარს უჭერდა ლევან გაჩეჩილაძეს, ხოლო 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნებში დამოუკიდებლად მონაწილეობდა. არჩევნებში პარტიამ მიიღო ხმათა 3.8% და ვერ გადალახა ბარიერი.
2009 წლის 8 ივლისს გაიმართა რესპუბლიკური პარტიის მორიგი – მე-13 ყრილობა. ყრილობამ მიიღო პარტიის წესდების ახალი რედაქცია, აირჩია ეროვნული კომიტეტი 35 წევრის და სარევიზიო კომისია 5 წევრის შემადგენლობით. ეროვნულმა კომიტეტმა პირველ სხდომაზე პარტიის თავმჯდომარედ კვლავ აირჩა დავით უსუფაშვილი. 2009 წლის აგვისტოს მდგომარეობით პარტიაში ირიცხებოდა 4000-მდე წევრი, ფუნქციონირებდა პარტიის 58 რაიონული (საქალაქო) ორგანიზაცია და 9 საინიციატივო ჯგუფი, 42 ადგილობრივი ოფისი.
2008 წლის 8 დეკემბერს რესპუბლიკურმა პარტიამ და პოლიტიკურმა გაერთიანებამ „ახალი მემარჯვენეები“ გააფორმეს შეთანხმება პოლიტიკური ალიანსის შექმნის თაობაზე. 2009 წლის 23 თებერვალს კი, რამდენიმეთვიანი კონსულტაციების შემდეგ ჩამოყალიბდა „ალიანსი საქართველოსთვის“ რესპუბლიკური პარტიის, ახლებისა და ირაკლი ალასანიას პოლიტიკური გუნდის, ჩვენი საქართველო - თავისუფალი დემოკრატების, შემადგენლობით და ამ უკანასკნელის თავმჯდომარეობით. ალიანსი ერთ-ერთი ორგანიზატორი იყო გაზაფხულის საპროტესტო აქციებისა 9 აპრილიდან 26 მაისამდე.
ალიანსი მონაწილეობდა 2010 წლის თვითმართველობის არჩევნებში, სადაც გავიდა თბილისის მასშტაბით მეორე (18%), ხოლო ქვეყნის მასშტაბის მესამე ადგილზე (10%). 2010 წლის ივლისში ალიანსი დაიშალა, რის შემდეგაც რესპუბლიკურმა პარტიამ დამოუკიდებლად განაგრძო არსებობა. 2011 წლის 5 ნოემბერს პარტიამ მე-14 ყრილობა გამართა და ეროვნული კომიტეტის ახალი შემადგენლობა აირჩია.
2011 წ. ოქტომბერში, რესპუბლიკური პარტია ბიძინა ივანიშვილმა ნომერ პირველ პარტნიორად მიიწვია და იგი შევიდა კოალიცია „ქართულ ოცნებაში“. საპარლამენტო არჩევნებში კოალიციამ ხმათა 54%-ით გაიმარჯვა. პარტიამ საქართველოს პარლამენტში 9-წევრიანი ფრაქცია შექმნა, პარტიის თავმჯდომარე დავით უსუფაშვილი კი პარლამენტის თავმჯდომარედ აირჩიეს. საპარლამენტო ფრაქციას ხელმძღვანელობდა დავით ბერძენიშვილი. 2013 წელს გაიმართა რესპუბლიკური პარტიის ყრილობა, რომელმაც აირჩია ახალი ეროვნული კომიტეტი. პარტიის ახალ თავმჯდომარედ ხათუნა სამნიძე აირჩიეს. 2015 წ გაზაფხულიდან პარტია სამი მინისტრით იყო წარმოდგენილი მთავრობაში. 2015 წ. დეკემბერში პარტიის მომდევნო ყრილობის მუშაობაში მონაწილეობდა ევროპის ლიბერალურ-დემოკრატიული ალიანსის (ALDE) პრეზიდენტი ჰანს ვან ბაალენი. თავმჯდომარედ კვლავ ხათუნა სამნიძე აირჩიეს. 2016 წ. მაისში პარტია მასპინძლობდა ლიბერალური ინტერნაციონალის საბჭოს სხდომას თბილისში.
არჩევნებამდე რამდენიმე თვით ადრე მიღებული გადაწყვეტილებით პარტიამ 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებში დამოუკიდებლად მიიღო მონაწილეობა და ვერ გადალახა საარჩევნო ბარიერი. არჩევნების შემდეგ პარტია დატოვეს დავით უსუფაშვილმა და ლიდერების ნაწილმა. პარტიაში აგრძელებდნენ საქმიანობას დამფუძნებლები: ლევან და დავით ბერძენიშვილები. 2017 წლის 24 დეკემბერს პარტიის XVII ყრილობამ ცვლილებები შეიტანა წესდებაში და აირჩია ახალი ეროვნული კომიტეტი 11 წევრის შემადგენლობით. პარტიის თავმჯდომარედ კვლავ ხათუნა სამნიძე აირჩიეს, თავმჯდომარის მოადგილე-პოლიტიკურ მდივნად კი — თამარ კორძაია.
2018 წლის საპარლამენტო არჩევნების მეორე ტურში პარტია მხარს უჭერდა ყოფილი პარტნიორის, „ნაციონალური მოძრაობის“ კანდიდატს გრიგოლ ვაშაძეს.
2019-2020 წლებში პარტია აქტიურად იყო ჩართული  საპროტესტო მოძრაობაში.
2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე რესპუბლიკური პარტია გაწევრიანდა „ნაციონალური მოძრაობისა“ და სხვა პარტიების მიერ დაფუძნებულ ბლოკში „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა - გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. არჩევნების შემდეგ ხათუნა სამნიძე და თამარ კორძაია გახდნენ მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრები, შესაბამისად რესპუბლიკური პარტია საპარლამენტო ოპოზიციაში დაბრუნდა. არჩევნების გაყალბების მოტივით სხვა ოპოზიციონერ დეპუტატებთან ერთად მათ უარი თქვეს მანდატებზე, თუმცა პარლამენტს მათი დეპუტატობის უფლებამოსილება არ გაუუქმებია.
2021 წ. აპრილში პარტიამ ხელი მოაწერა შარლ მიშელის დოკუმენტს და შევიდა პარლამენტში. ხათუნა სამნიძე „შარლ მიშელის რეფორმების“ ფრაქციის თავმჯდომარე და პარლამენტის ბიუროს წევრია.
რესპუბლიკური პარტიის ნაციონალური მოძრაობისაგან განსხვავებული მიდგომის გამო  ლევან ბერძენიშვილმა და თამარ კორძაიამ  დატოვეს პარტია.
2021 წ. 10 ივლისს ჩატარდა პარტიის მე-18 ყრილობა, რომელმაც ცვლილებები შეიტანა წესდებაში. ეროვნული კომიტეტი შემცირდა და განისაზღვრა 7-11 კაცის შემადგენლობით. ერკომმა ხათუნა სამნიძე აირჩია კვლავ პარტიის თავმჯდომარედ, პოლიტიკურ მდივნად - თავმჯდომარის მოადგილედ კი დავით ბერძენიშვილი.
პოლიტიკური პლატფორმა
პარტიის პირველი წესდება და პოლიტიკური იდეოლოგიის ძირითადი პრინციპები გამოქვეყნდა 1979 წელს არალეგალურად გამოცემულ ჟურნალ „სამრეკლოში“. 1996 წელს შემუშავებულ იქნა პარტიის განახლებული  წესდება. რესპუბლიკურ პარტია ლიბერალური პარტიაა და მის უზენაეს პოლიტიკურ ღირებულებას პიროვნების თავისუფლება და ინდივიდუალიზმი წარმოადგენს. ის გამოდის დემოკრატიის, თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკის მშენებლობის, სეკულარიზაციის, კერძო საკუთრების და უმცირესობების უფლებების დაცვის მოთხოვნებით. პარტია მხარს უჭერს საპარლამენტო რესპუბლიკის მოდელს, დეცენტრალიზაციას და ადგილობრივი თვითმმართველობის განვითარებას.
2006 წლის თებერვალში პარტიამ გამოაქვეყნა საპროგრამო ხასიათის დოკუმენტი „რესპუბლიკური არჩევანი“, რომელშიც მოცემული იყო აფხაზეთის პრობლემის მოწესრიგების ახალი ვრცელი კონცეფცია; თვითმმართველობის მოწყობის მოდელი; საკანონმდებლო ინიციატივების პაკეტი სასამართლო სისტემის დამოუკიდებლობის უზრუნველსაყოფად; საკონსტიტუციო მოწყობის რეფორმის მოდელი და სხვა მნიშვნელოვანი დოკუმენტები.
2012-2016 წლებში საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტში ფრაქცია „რესპუბლიკელები“ გამოდიოდნენ ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის, ე.წ. ანტიდისკრიმინაციული კანონის მხარდასაჭერად. პარტიამ 2016 წელს მოითხოვა უმცირესობის ენების ევროპული ქარტიის რატიფიცირება, გამოვიდა აშშ-ს სამხედრო ბაზის საქართველოში განთავსების ინიციატივით. 2017 წელს პარტიამ შეიმუშავა და გამოაქვეყნა ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის კონცეფცია, ერთნაირსქესიანი ადამიანების სამოქალაქო პარტნიორობის კონცეფცია, სახელმწიფოს მიერ მართლმადიდებელი ეკლესიის საბიუჯეტო დაფინანსების შეწყვეტა.
ორგანიზაციული სტრუქტურა
პარტიის შიდა ურთიერთობებს წესდება არეგულირებს. ის პარტიის დაარსებისთანავე მიიღეს, მაგრამ შესწორებები შევიდა 1990, 1996, 2005, 2009 და 2021 წლებში.
პარტიის უმაღლესი ორგანო, რომლის გადაწყვეტილებებიც ყველა წევრისა და სტრუქტურული ერთეულისთვის სავალდებულოა, არის ყრილობა. ყრილობებს შორის კი უმაღლესი ორგანო ეროვნული კომიტეტია, რომელიც განსაზღვრავს პარტიის პოლიტიკურ კურსს. ამჟამად ის შედგება 11  წევრისგან.
2005 წლიდან არსებობს რესპუბლიკური პარტიის ახალგაზრდული ორგანიზაცია, რომელიც საერთაშორისო ლიბერალური გაერთიანებების აქტიური წევრია. მის წევრებს ახალგაზრდული ორგანიზაციის წევრობასთან ერთად ძირითადი პარტიის სტრუქტურის წევრობის უფლებაც ენიჭებათ. ორგანიზაციაში სხვადასხვა თემატური ჯგუფია შექმნილი: იურიდიული, ეკონომიკური, საგარეო ურთიერთობების, ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული და სახელმწიფო სტრუქტურების ალტერნატიული კაბინეტები.
რესპუბლიკურ პარტიას სხვა პარტიებთან შედარებით ქართულ არასამათავრობო ორგანიზაციებთან მჭიდრო თანამშრომლობის ყველაზე ხანგრძლივი და შედეგიანი გამოცდილება აქვს. თავად პარტიის ლიდერები წამყვანი არასამთავრობო ორგანიზაციის დამაარსებლები/თანამშრომლები იყვნენ.
პარტია დიდი ხანია თანამშრომლობს ამერიკულ ორგანიზაციებთან: საერთაშორისო რესპუბლიკურ ინსტიტუტთან და ეროვნულ-დემოკრატიულ ინსტიტუტთან. პარტია სტრატეგიულად თანამშრომლობს გერმანიის თავისუფალი დემოკრატების ფრიდრიხ ნაუმანის ფონდთან. 2007 წლიდან ევროპის ლიბერალურ-დემოკრატიული ალიანსის ნამდვილი წევრია. 2006 წლიდან პარტია გახდა ლიბერალური ინტერნაციონალის ასოცირებული წევრი, ხოლო 2014 წელს - ნამდვილი წევრი. 2016 წლიდან პარტიასთან აქტიურად თანამშრომლობს შვედი ლიბერალების ორგანიზაცია „სილქი“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:ლიბერალური პარტიები
Polyrhachis ypsilon
Polyrhachis ypsilon — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბარა-დი-სანტუ-ანტონიუ
ბარა-დი-სანტუ-ანტონიუ (Barra de Santo Antônio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 228 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 137 977 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 103.12 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
დარიენის ეროვნული პარკი
დარიენის ეროვნული პარკი (Parque Nacional Darién) – იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი პანამაში. იგი მდებარეობს ქალაქ პანამიდან 325 კმ-ში. დარიენი არის პანამაში  ყველაზე დიდი ეროვნულ პარკი და წარმოადგენს იუნესკოს ერთ-ერთ მთავარ ობიექტს სამხრეთ ამერიკაში.
იუნესკოს ბუნების ობიექტი გახდა 1981 წელს, ხოლო ბიოსფერული ნაკრძალის სტატუსი მიიღო 1983 წელს. პარკში სახლობს თუთიყუშების სხვადასხვა სახეობა (მათ შორის თუთიყუში არა) და ტაპირი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პანამაში კატეგორია:პანამის ეროვნული პარკები
ბარბადოსი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბარბადოსმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბარბადოსი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფეცანი
ფეცანი (فزان, ბერბერული: Fezzan, Fizan, Phasania) — თანამედროვე ლიბიის სამხრეთი-დასავლეთი რეგიონი. ძირითადად წარმოადგენს უდაბნოს, თუმცა არის მთებიც და დამშრალი მდინარეების ხეობები — უადები. რეგიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს ვულკანური ველი — ჰარუჯი.
რეგიონის სახელი მოდის მისი ლათინური სახელწოდებიდან — Phasania, რაც შეიძლება აღნიშნავდეს „ხოხბების ქვეყანას“.
მოსახლეობა
რეგიონის სამხრეთით მოსახლეობა შედგება მომთაბარე ტუარეგებისა და ტუბუებისაგან. ეს მეცხვარე მოსახლეობა თავისუფლად კვეთს ჩადის, ალჟირის და ნიგერის საზღვრებს. ჩრდილოეთით ცხოვრობენ არაბები, ბერბერები, ჩასახლებული ტურეგები და ტუბუები. მიუხედავად იმისა რომ რეგიონი ლიბიის ტერიტორიის 30%-ს მოიცავს მოსახლეობა იქ მცირეა, რომელთაგან უმეტესობა ცხოვრობს რეგიონის დედაქალაქ საბჰაში.
აღწერების მიხედვით რეგიონის მოსახლეობა მეოცე საუკუნეში შემდეგ ნაირად იცვლებოდა:
სქოლიო
კატეგორია:ფეცანი კატეგორია:ლიბიის რეგიონები
Antiguraleus permutatus
Antiguraleus permutatus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
წყარო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ანადირის დაბლობი
ანადირის დაბლობი (Анадырская низменность) — დაბლობი რუსეთში, ჩუკოტკის ავტონომიურ ოკრუგში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ციმბირში, მდინარე ანადირის ქვემო წელზე. დასავლეთიდან შემოფარგლულია პეკულნეისა და რარიტკინის ქედებით, აღმოსავლეთიდან ეკვრის ბერინგის ზღვის ანადირის ყურე. სიგრძე 270 კმ. სიმაღლე 100 მ-მდე. ბრტყელი ვაკის რელიეფში გამოიყოფა ბიუტური და დაბალმთიანი მასივები: უშკანის ჭიუხი, ოქროს ქედი (სიმაღლე 1012 მ-მდე) და სხვ. ყველგან გავრცელებულია მრავალწლოვანი მზრალობა და რელიეფის მასთან დაკავშირებული ფორმები. ბევრია ტბა (მ.შ. თერმოკარსტულები), ნამდინარევი და ჭაობი. მიედინება მდინარეები ანადირი, კანჩალანი, ველიკაია და სხვ. გავრცელებულია მსხვილბუჩქოვანი ბალახ-ბურცობიანი ტუნდრა მარცვლოვნებიანი მდელობებით. აღმოსავლეთ ნაწილში მურყნისა და ტირიფის ბუჩქებია, დასავლეთში — ქონდარა ფიჭვისა. კენჭნარიან ჭალებში გვხვდება ალვიან-ჩოზენიიანი ტყეები.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის დაბლობები
არნოლფინების ოჯახის პორტრეტი
ნახატი "არნოლფინების ოჯახის პორტრეტი" შეიქმნა 1434 წელს, მეთხუთმეტე საუკუნის ნიდერლანდელი მხატვრის, იან ვან ეიკის მიერ.
ნახატზე გამოსახული კაცი არის იტალიელი ვაჭარი ჯოვანი არნოლფინი. იგი ცხოვრობდა ქალაქ ბრიუგეში, როგორც იტალიაში ერთ-ერთი უმდიდრესი გვარის, მედიჩების საბანკო სახლის წარმომადგენელი. ქალი, მისი მეუღლეა. აგრეთვე იტალიელი, ჯოვანე ჩენამი. მინი|200 px|მე,იან ვან ეიკი,ვიყავი აქ კაცს ხელი აქვს მოკიდებული ქალის მარჯვენა ხელზე, თითქოს ერთგულების პირობას დებს. მეორე ხელი ზევით აქვს აწეული ფიცის სიმტკიცის დასადასტურებლად. ეს შეუღლების სცენაა. კედელზე მრგვალი სარკე კიდია. მასში ცოლ-ქმრის ზურგი და კიდევ ორი კაცია არეკლილი. ეს კაცები ალბათ მოწმეები არიან. მათგან ერთ-ერთი შესაძლოა თვით იან ვან ეიკიც იყოს, ვინაიდან სარკის ჩარჩოს აწერია:
კედელზე ჩამოკიდებული კრიალოსანი ღვთისმოსაობაზე იუთითებს. ხოლო იქვე, სარკის მახლობლათ ჩამოკიდებული პატარა ცოცხი, როგორც ოჯახური, ისე სულიერი სიმშვიდის სიმბოლოა. ფანჯარასთან ფორთოხლები ალაგია. ეს ოჯახურიცხოვრების ბედნიერებასა და მატერიალურ კეთილდღეობაზე მიანიშნებს. იმ პერიოდის ნიდერლანდებში ფორთოხალი ძალზე ძვირი და იშვიათი ხილი იყო. ცოლ-ქმრის წინ ძაღლია. იგი ერთგულების სიმბოლოა. საშინაო ფეხსაცმელი კი განუყრელ წყვილს და ოჯახურ სიმყუდროვეს გამოხატავს.
ნახატის ისტორიასთან დაკავშირებით მრავალი აზრი არსებობს. ერთ-ერთი მათგანის მიხედვით ჯოვანი არნოლფინიმ ეს ნახატი იან ვან ეიკერს მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ დაახატინა. ამ მოსაზრებას ორი მნიშვნელოვანი ფაქტი ამყარებს. სურათზე კარგად ჩანს ჭაღი, რომელიც თითქოს გამყოფ როლს თამაშობს. თუ კარგად დავაკვირდებით, დავინახავთ, რომ ჯოვანი არნოლფინის მხარეს ჭაღზე სანთელი ანთია, ხოლო მისი მეუღლის მხარეს არა. აშკარაა, რომ ჯოვანე ჩენამი ფეხმძიმედ იყო, სწორედ ამიტომაა სავარაუდო რომ ის ადრეულ ასაკში, სწორედ ფეხმძიმობის დროს გარდაიცვალა. ცნობილია, რომ ამ დროს ნიდერლანდებში საკმაოდ ბევრი ქალი იღუპებოდა ფეხმძიმობის დროს.
Taller in More Ways
Taller in More Ways — ბრიტანული ჯგუფ Sugababes-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2005 წლის 31 ოქტომბერს, Island Records-ზე. ალბომის პროდიუსერი არის დალას ოსტინი. ალბომმა დადებითი შეფასება მიიღო მუსიკის კრიტიკოსებისგან. ბრიტანეთის ჩარტში პირველ ადგილზე ავიდა და BPI-სგან ორჯერ პლატინის სტატუსი მიენიჭა. ამასთანავე ის ირლანდიის, შვეიცარიის, ნიდერლანდებისა და ავსტრიის საუკეთესო ათეულში შევიდა. სიმღერა Push the Button ბრიტანეთის სინგლების ჩარტში პირველ ადგილზე მოხვდა და სამი კვირის მანძილზე ინარჩუნებდა პოზიციას. Taller in More ways არის ელექტრო-პოპის ჟანრის და ჯგუფის ყველაზე კომერციულად წარმატებული ალბომია.
სქოლიო
კატეგორია:2005 წლის ალბომები კატეგორია:2006 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები დალას ოსტინის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Xenomania-ს პროდიუსერობით კატეგორია:Island Records-ის ალბომები კატეგორია:Sugababes-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები კამერონ მაკვეის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები გაი სიგსუორთის პროდიუსერობით
ახალფარფლიანები
ახალფარფლიანები (Neopterygii, ბერძნულიდან neos „ახალი“ და  pteryx — „ფარფლი“) — სხივიანი თევზების ქვეკლასი. მოიცავს ორ ინფრაკლასს: მთელძვლოვნებსა (ძვლიან განოიდებს) და ძვლოვან თევზებს, რომელთაგან ეს უკანასკნელი აერთიანებს თანამედროვე თევზების აბსოლუტურ უმრავლესობას და ყველა ცოცხალი ხერხემლიანი სახეობის ნახევარზე მეტს. თანამედროვე მთელძვლოვანნი წარმოდგენილი არიან მხოლოდ მტკნარი წყლის ტაქსონებით, ხოლო ძვლოვანი თევზები — როგორც მტკნარი წყლის, ისე ზღვის სახეობებს. ყოველწლიურად მეცნიერულად აღიწერება ამ უკანასკნელთა მრავალი ახალი სახეობა.
ევოლუცია და მრავალფეროვნება
თანამედროვე ახალფრაფლიანები იყოფა ორ ძირითად ჯგუფად (ინფრაკლასები): ძვლოვანი თევზები და მთელძვლოვანნი. ეს უკანასკნელი მოიცავს ორ კლადას: Ginglymodi და Halecomorphi. ყველა ამ ჯგუფს აქვს ხანგრძლივი და ვრცელი ნამარხი ისტორია. ახალფარფლიანების წარმომადგენელთა ევოლუციური ურთიერთობები შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ კლადოგრამაში.
ახალფარფლიენები ძალიან სპეციფიკური ჯგუფია. იგი დღეს არსებულ ხერხემლიანთა მთლიანი მრავალფეროვნების 50%-ზე მეტს მოიცავს და მისი ბიოლოგიური მრავალფეროვნება მეზოზოური ერის შემდეგ. თუმცა, თვითონ ახალფარფლიანების (ან ზოგადად თევზების) სხვადასხვა ჯგუფების მრავალფეროვნება არათანაბრად არის განაწილებული, თანამედროვე სახეობათა აბსოლუტურ უმრავლესობას (96%) ძვლოვანი თევზები შეადგენენ. მინი| [[ტრიასული სისტემა|ტრიასული პერიოდის Watsonulus არის ადრეული ახალფარფლიანი]] საკუთარი ევოლუციის დასაწყისში ახალფარფლიანები იყვნენ თევზების ძალიან წარმატებული ჯგუფი, რადგან შეეძლოთ იმაზე სწრაფად გადაადგილება, ვიდრე მათ წინაპრებს. ქერცლი და ჩონჩხი ევოლუციის დროს გაღიავდა, ყბები კი უფრო ძლიერი და ეფექტური გახდა. მიუხედავად იმისა, რომ ელექტრორეცეპცია და ლორენცინის ამპულები წარმოდგენილია თევზების ყველა სხვა ჯგუფში გარდა მიქსინებისა (თუმცა მიქსინები არ არიან სხივფარფლიენები, ისინი უყბოებს ეკუთვნიან), ახალფარფლიანებმა დაკარგეს ეს გრძნობა, იმის გათვალისწინებითაც კი, რომ ის მოგვიანებით ხელახლა განუვითარდა გიმნოტისნაირებსა და ლოქოსნაირებს.
სქოლიო
*
ნი2
ნი2 (ნი2 ჯგუფი, ნი2 ნიუსი - იშიფრება როგორც ნიორი) - ინტერნეტ "არტ ჯგუფი." დაარსდა 2008 წლის 7 მაისს.
ადრეული ეტაპი
2009 წლის 7 მაისს, ქართველი ბლოგერების, დოდი ხარხელის (Dodka ) და საბა ლეკვეიშვილის (Bas ) მიერ დაარსდა ბლოგი ნი2 ნიუსი (ni2news). ბლოგი შეიქმნა ამერიკული ონიონ ნიუსის კალკის სახით და იწერებოდა იუმორისტული და სადეზინფორმაციო სტატიები ქართული პოლიტიკის, საზოგადოების, კულტურის და სხვა სფეროების შესახებ. საწყის ეტაპზე ნი2 ნიუსის ბლოგს მხოლოდ ორი ავტორი ჰყავდა, შემდეგში მას შეუერთდნენ სხვა ავტორებიც: მირიან ტორონჯაძე (Bigcrow, ყვავა ), ნიკა ესებუა (Leonard Shelby ), ვახტანგ ელერდაშვილი (Linguistuss ) და თორნიკე გეწაძე (2kija ).
შემდგომი განვითარება
2009 წლის განმავლობაში ჯგუფთან აქტიური თანამშრომლობა შეწყვიტეს დოდი ხარხელმა, ვახტანგ ელერდაშვილმა და ნიკა ესებუამ.
2009 წლის სექტემბრიდან ნი2 ჯგუფმა დაიწყო ვიდეო არტების წარმოებაც შეიქმნა ჯგუფის "ფან ფეიჯი" Facebook-ზე რომელშიც გაწევრიანებულია 1700-ზე მეტი ადამიანი.
Polyrhachis zimmerae
Polyrhachis zimmerae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლიბიის ვულკანების სია
ლიბიის მოქმედი და ჩამქრალი ვულკანები:
ლიბიის ვულკანების სია
კატეგორია:ლიბიის ვულკანები
ალბუს დამბლდორი
ალბუს პერსივალ ვულფრიკ ბრაიან დამბლდორი (Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore,1881-1997) — „ჰარი პოტერის“ სამყაროს პერსონაჟი. ჰოგვორტსის დირექტორი და უძლიერესი ჯადოქარი. იგი განსაკუთრებულად ცნობილი იყო იმით, რომ 1945 წელს დაამარცხა ბოროტი ჯადოქარი გრინდელვალდი. ალბუსი მასთან თავდაპირველად მეგობრობდა, თუმცა ერთ-ერთი ინციდენტის შემდეგ ისინი დაშორდნენ. გრინდელვალდმა ცხოვრების „ბოროტი“ გზა აირჩია, ხელში ჩაიგდო დიდგულას ჯოხი, სიკვდილის ერთ-ერთი საჩუქარი და თითქმის უძლეველი გახდა, სანამ დამბლდორმა არ დაამარცხა.
დამბლდორი ცნობილია დრაკონის სისხლის გამოყენების 12 ხერხის აღმოჩენით და ალქიმიური ნაშრომების გამოქვეყნებით ნიკოლას ფლამელთან ერთად. როდესაც ალბუსი ჰოგვორტსში სწავლობდა, მამამისი აზკაბანში, ჯადოქრების ციხეში ჩასვეს სამ მაგლზე თავდასხმის გამო. ლორდ ვოლდემორს მხოლოდ დამბლდორის ეშინოდა. უნდა აღინიშნოს, რომ ალბუსი ყოველთვის უარს ამბობდა მაგიის მინისტრობაზე, იცოდა რომ მის ხელში ძალაუფლება არ უნდა ყოფილიყო და ყველა სხვა თანამდებობას ჰოგვორტსის დირექტორობა ერჩივნა. თუმცა იგი ყოველთვის იდეალურად აკონტროლებდა სიტუაციას და გარშემომყოფებს — იმდენად, რომ საკუთარი მკვლელობაც თვითონ მოაწყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰარი პოტერის სამყაროს პერსონაჟები
Figuren der Harry-Potter-Romane ഹാരി പോട്ടർ
Antiguraleus pulcherrimus
Antiguraleus pulcherrimus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
წყარო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კოკეირუ-სეკუ
კოკეირუ-სეკუ (Coqueiro Seco) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 523 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 40 262 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 137.18 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
კოჩანგის, ჰვასუნესა და კანჰვას დოლმენები
კოჩანგის, ჰვასუნესა და კანჰვას დოლმენები — მდებარეობს სამხრეთ კორეაში და წარმოადგენს ასამდე ქვის დოლმენს, რომლებასაც ჩვენს წელთაღრიხვამდე პირველ ათასწლეულში, კორეის ნახევარკუნძულზე არსებული მეგალითური კულტურა სამარხებად და სხვა სარიტუალო დანიშნულებისამებრ იყენებდა. 2000 წელს, იუნესკომ ობიექტები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. როგორც კორეის სახელმწიფომ ოფიციალურად განაცხადა, მსოფლიო დოლმენების 40% სწორედ კორეაში მდებარეობს, ძირითადად ამ სამ ადგილში.
ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრები 1956 წლიდან დაიწყო.
სქოლიო
კატეგორია:კორეული კულტურა კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ კორეაში
ანატექსისი
მინი|ანატექსისი მთავარ როლს თამაშობს მიგმატიტის წარმოქმნაში ანატექსისი (ανάτηξις < ανά (ანა) — „ზევით“ + τηξις (ტაქსისი) — „გადნობა“) — ულტრამეტამორფული პროცესი; დედამიწის ქერქის ქვედა ნაწილის გადნობის პროცესი, რომელიც გამოწვეულია მაღალი ტემპერატურით. ტემპერატურის შემდგომი შემცირება იწვევს გამდნარი მასის დაკრისტალებას და თავისებური სტრუქტურისა და შედგენილობის მეტამორფული ქანების, ეგრეთ წოდებული ანატექტიტების წარმოქმნას. თუ ანატექსისის შედეგად წარმოქმნილი მაგმა დედამიწის ქერქში გადაადგილდა და ზედა დონეზე დაკრისტალდა, მაშინ ანატექსური და პირველადი მაგმური ქანები ერთმანეთისაგან აღარ განირჩევა. კლასიკური წარმოდგენა ანატექსისზე შემუშავებულია ფინელი გეოლოგის იაკობ სედერჰოლმის შრომებში (1907, 1926). გრანიტოიდული ანატექსისი გაედინება კონტინენტური ქერქის ფარგლებში, ზოგჯერ გრანიტოიდული ანატექსისი აღინიშნება ფუძე მაგმის ეგზოკონტაქტურ ინტრუზიებში. ტერმინი „ანატექსისი“ შემოიტანა გერმანელმა გეოლოგმა ერნსტ ვაინშენკმა (1865-1921) როგორც რეგიონული გადადნობის სინონიმი. ზოგიერთი მკვლევარი ანატექსისის გაგებაში გვთავაზობს უფრო ფართო შინაარსის შეტანას. ანატექსისის პროცესის პროდუქტია ანატექტიტი.
სქოლიო
კატეგორია:პეტროლოგია
ბარბადოსი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბარბადოსმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბარბადოსი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოსვალდ შპენგლერი
ოსვალდ არნოლდ გოტფრიდ შპენგლერი (Oswald Arnold Gottfried Spengler; დ. 29 მაისი, 1880, ბლანკენბურგი — გ. 8 მაისი, 1936, მიუნხენი) — გერმანელი ისტორიკოსი და ფილოსოფოსი. ავტორი გახმაურებული ნაშრომისა ევროპის დაისი (Der Untergang des Abendlandes), რომელიც მან 1918—1923 წლებში გამოაქვეყნა.
სწავლობდა მიუნხენის და ბერლინის უნივერსიტეტებში. 1904 წელს მიენიჭა დოქტორის ხარისხი. მუშაობდა მასწავლებლად ჰამბურგში.
ოსვალდ შპენგლერი დასავლური ცივილიზაციის ისტორიას ყოფს ორ ნაწილად; ქრისტიანობის ხანა - შუა საუკუნეებიდან მეთვრამეტე საუკუნემდე და თანამედროვეობა - (მოდერნი) - სადაც რელიგია მეცნიერებამ, ინტუსტრიალიზაციამ და დემოკრატიამ ჩაანაცვლა.
პირველი მსოფლიო ომის დამთავრებამდე ცოტა ხნით ადრე, 1918 წლის ზაფხულში, გერმანიის წიგნის მაღაზიებში გამოჩნდა ყველასათვის უცნობი ავტორის, ოსვალდ შპენგლერის წიგნი "Der Untergang des Abendlandes" ( „ევროპის დაისი“), რომელიც ძალიან სწრაფად გაიყიდა. მალე იგი მეორედ და მესამედ გამოიცა, კიდევ ცოტა ხნის შემდეგ, გერმანიის გარდა, წიგნზე დანარჩენი ევროპაც ალაპარაკდა. ყველასათვის უცნობი მასწავლებელი ერთბაშად იქცა ცნობილ პიროვნებად. იშვიათია წიგნი და ავტორი ასეთი წინააღმდეგობრივი საინტერესო ბიოგრაფიით.
თავის ნაშრომში ,,დასავლეთის დაისი” შპენგლერი აღნიშნავდა, რომ არ არსებობს ისტორიის ლინეალური პროგრესი. შპენგლერი მიუთითებდა ,,მაღალი კულტურების” (ეგვიპტური, ბაბილონური, ინდური, ბერძნულ-რომაული, ჩინური და ა.შ.) ბედს, და ამბობდა, რომ ისინი იბადებიან (მცენარეებივით - განსაზღვრულ მიწაზე), და კვდებიან, როდესაც სრულად ახორციელებენ თავიანთ შესაძლებლობებს. ისტორია ასეთი კულტურების ,,კოლექტიური ბიოგრაფიაა”.
ოსვალდ შპენგლერის ნააზრევის პოპულარიზაციას კონსტანტინე გამსახურდია ეწეოდა XX საუკუნის პირველი ნახევარში ქართულ პრესის ფურცლებზე.
თავის ნამუშევარში შპლენგლერი ამბობს:
სამეფო დათვის სოკო
სამეფო დათვის სოკო (ადრე Boletus regius) — სოკოს სახეობა ბუტირიბოლეტუსის გვარისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკას, აგრეთვე ევროპასა და აზიას (კორეა და იაპონია).
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა იულიუს ვინცენც ფონ კრომბჰოლდმა 1832 წელს როგორც Boletus regius. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭეს ამერიკელმა მიკოლოგებმა დევიდ არორამ და ჯონათან ლ. ფრენკმა.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 6-15 სმ, თავდაპირველად ამოზნექილი, ბალიშისებრი, შემდგომში უფრო ბრტყელი. კანი გლუვი, ზოგჯერ იფარება მოთეთრო ბადისებრი ბზარებით, მბრწყინავია, ნესტიან ამინდში ლორწოვანი. შეფერილობა — ვარდისფერი ან წითელი.
რბილობი — მყარი, ყვითელი, გაჭრისას იღებს ცისფერ ან ყვითელ ფერს, ახასიათებს სასიამოვნო სუნი და გემო.
ფეხის სიგრძე — 5-15 სმ, სისქე — 2-6 სმ, გამსხვილებული, მოყვითალო-მურა, ზედა ნაწილში ახასიათებს ყვითელი თხელი ბადისებრი გამოსახულება.
ჰიმენოფორი — თავისუფალი, ღრმა ამონაჭერით ფეხთან ახლოს, ყვითელი ან მომწვანო ფერით. მილაკები — 1-2,5 სმ წვრილი მომრგვალო ფორებით.
სპორების მტვერი მურა-ზეთისხილისფერი, სპორები — 15×5 მკმ, თითისტარისებრი, გლუვი.
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკა, ასევე ევროპასა და აზიას. ევროპაში იშვიათი სოკოა, ხოლო აზიაში გვხვდება მხოლოდ კორეასა და იაპონიაში. შედის გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში.
იზრდება ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, უპირატესად წიფლნარში, სილიან და კირიან ნიადაგზე.
სეზონი — ივნისიდან სრქტემბრამდე.
კვებითი ღირებულება
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა. დიდად ფასობს მყარი და სურნელოვანი რბილობის გამო. იხმარება ახალი და დაკონსერვებული. ხმარობენ სოუზებშიც. შესაძლებელია სოკოს ნაწილებად დაჭრა და გაყინვა.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ბუტირიბოლეტუსი
დიდი გამოფენა (ლონდონი)
thumb|480px|დიდი გამოფენა ჰაიდ-პარკში 1851 წელს. thumb|280px|უზარმაზარი "ბროლის სასახლე" სულ რაღაც ცხრა თვეში აიგო. thumb|დიდი გამოფენის მთავარი შესასვლელი.
დიდი გამოფენა (Great Exhibition, აგრეთვე ცნობილი როგორც Crystal Palace Exhibition) იყო საერთაშორისო გამოფენა, რომელიც ჩატარდა ჰაიდ-პარკში, ლონდონი, 1851 წლის 1 მაისიდან 15 ოქტომბრამდე და პირველი იყო მსოფლიო კულტურული და ინდუსტრიული მიღწევების ექსპოზიციათა სერიაში — ერთობ პოპულარული ღონისძიება მე-19 საუკუნის მეორე ნახევარში.
საერთაშორისო ინდუსტრის მიღწევათა დიდი გამოფენის ორგანიზატორები იყვნენ პრინცი ალბერტი, ჰენრი კოული, ფრენსის ფულერი და სამეფო აკადემიის სხვა წევრები, ხელოვნების, წარმოებისა და კომერციის წახალისების მიზნით, და თანამედროვე ინდუსტრიული ტექნოლოგიისა და დიზაინის მიღწევების აღსანიშნავად. კრიტიკოსთა შეხედულებით დიდი გამოფენა 1844 წელს საფრანგეთის ინდუსტრიული ექსპოზიციის უაღრესად დიდი წარმატების გამოძახილი იყო.
გამოფენის მოსაწყობად სპეციალური შენობა, მეტსახელით "ბროლის სასახლე", დააპროექტა ჯოზეფ პაქსტონმა (სტრუქტურული ინჟინერი ჩარლზ ფოქსის დახმარებით). არქიტექტურულად საკმაოდ გაბედული შენობა პაქსტონის მიერ დევონშირის გრაფისთვის ზამთრის ბაღის პროექტის გამოცდილებით შეიქმნა ლითონის ჩონჩხითა და მინით, რომელიც ბირმინგემსა და სმეტნიკში დამზადდა, რასაც უდიდესი წარმატება ხვდა წილად. მასიური მინის შენობა 563 მ იყო სიგრძეში და 138 მ სიგანეში და სულ რაღაც ცხრა თვეში დასრულდა. შენობა მოგვიანებით გადაიტანეს სიდენჰემში, სამხრეთ ლონდონი.
დიდი გამოფენა ფინანსურად მომგებიანი აღმოჩნდა, ამონაგებმა £186,000 შეადგინა, რაც ვიქტორიისა და ალბერტის მუზეუმის, მეცნიერების მუზეუმისა და ბუნების ისტორიის მუზეუმების დაარსებისთვის გამოიყენეს. ეს მუზეუმები გამოფენის სამხრეთით ააგეს, იმპერიული ინსტიტუტის გვერდით - ამ ადგილს შემდეგ ალბერტოპოლისი დაერქვა.
გამოფენას ურთიერთწინააღმდეგობრივი რეაქცია ჰქონდა საზოგადოებაში. ზოგი შიშობდა, რომ დამთვალიერებელთა დიდი მასა შეიძლება რევოლუციურ ბრბოში გადაზრდილიყო, მაშინ როდესაც ისეთი რადიკალები, როგორც კარლ მარქსი, მას ნივთების მიმართ კაპიტალისტური ფეტიშიზმის განსახიერებად თვლიდნენ. დღეს დიდი გამოფენა ვიქტორიანული ერის სიმბოლოდ ითვლება და მისი სქელტანიანი კატალოგი მაღალი ვიქტორიანული დიზაინის პირველადი წყაროა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1851 კატეგორია:ლონდონის ისტორია კატეგორია:ვიქტორიანული ერა კატეგორია:მსოფლიო გამოფენები
ამერიკის შუა დასავლეთ შტატების სამზარეულო
მარჯვნივ|მინი|300x300პქ| წითლად მონიშნულია რეგიონი, რომელიც შეერთებული შტატების შუა დასავლეთის სახელით არის ცნობილი, განმარტებული [[აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიურო|აშშ აღწერის ბიუროს მიერ. ]] შუადასავლეთის სამზარეულო - ამერიკული შუა დასავლეთის რეგიონალური სამზარეულო. იგი კულინარიულ ფესვებს ყველაზე მნიშვნელოვნად იღებს ცენტრალური, ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ევროპისა და მშობლიური ჩრდილოეთ ამერიკის სამზარეულოსგან და მასზე გავლენას ახდენს რეგიონალური და ადგილობრივი წარმოების საკვები პროდუქტები და კულტურული მრავალფეროვნება.
ყოველდღიური შუა დასავლეთ შტატების საშინაო სამზარეულო ზოგადად აჩვენებს მარტივ და გულწრფელ კერძებს, რომლებიც დაფუძვნებულია ადგილობრივად მოყვანილ საკვების სიუხვეზე. მისი კულინარიული პროფილები შეიძლება ჩანდეს "ამერიკული საკვების" სინონიმში.
Midwest- ის რესტორნები ასევე გთავაზობთ მრავალფეროვან ეთნიკურ სამზარეულოს და დახვეწილ, თანამედროვე ტექნიკას.
ფონი
ზოგჯერ მას "ამერიკის პურის კალათას" უწოდებენ. შუა დასავლეთი წარმოადგენს მარცვლეულის წარმოების ცენტრს. აქ განსაკუთრებით აწარმოებენ ხორბალს, სიმინდს და სოიოს მარცვლებს. გრეჰემის პური, სიმინდის ორცხობილა და ჯონის ნამცხვრები შუადასავლეთის ტრადიციული საკვებია, ისევე როგორც კარაქის ნამცხვრები, შოკოლადის ნამცხვარი, ეშმაკის საკვების ნამცხვარი, ქოქოსის ნამცხვარი და ხილის ნამცხვარი. ფქვილს იყენებდნენ მსუბუქი ღრუბელი ნამცხვრების, დონატების, ფუნთუშების, საკონდიტრო ნაწარმისა და სწრაფი პურის დასამზადებლად, როგორიცაა სოდას პური და ფხვიერი ორცხობილა. მარცვლეულს, როგორიცაა შვრიის ფაფა, გატეხილი ხორბალი და სიმინდის ფქვილი, იყენებდნენ ქაშას მოსამზადებლად, როდესაც მას ამზადებდნენ რძის გარეშე.
1839 წელს ჩრდილო-აღმოსავლეთის ნიუ-იორკის შტატი გახდა ქვეყნის წამყვანი რძის მწარმოებელი, ეს პოზიცია მან დაიკავა მანამ, სანამ აიოვას შტატმა არ გადაასწრო იგივე მაჩვენებლით 1890 წელს. დიდი ხანი არ გასულა მას შემდეგ, რაც ვისკონსინის რძის წამყვანი მწარმოებელი გახდა.
ძროხისა და ღორის გადამუშავება დიდი ხანია შუადასავლეთის მრეწველობაა. ჩიკაგო და კანზას სიტი იყო საქონლის ხორცის საწყობები და გადამამუშავებელი ცენტრებს, ხოლო ცინცინატი, მეტსახელად "Porkopolis", ერთ დროს მსოფლიოში უდიდესი ღორის მწარმოებელი იყო. აიოვა არის ღორის ხორცის წარმოების ცენტრი აშშ – ში. ღორის ძეხვეულს არომატიზებას უკეთებენ შავი პილპილით დაშებოლვით, რათა დაემზადებინათ ფრანკფურტერები. საუზმეზე დროთა განმავლობაში დაემატა ღვიძლი, გული და პური. ჰამბურგის სტეიკი მზადდებოდა ძროხის უხეში ნაჭრებისგან.
ადრეული ისტორია
გერმანელი და შვეიცარიელი ემიგრანტები ამზადებდნენ რძის პროდუქტებს, მათ შორის ყველს, რძეს, კარაქს, თეთრ სოუსებსა და ხაჭოს. მათ აწარმოეს პირველი თეთრი ლუდის სახეობა, რომელსაც უწოდებენ weisse bier-ს. შვედებმა, ნორვეგიელებმა და ფინელებმა შუა დასავლეთის დასახლება დაიწყეს მე -18 საუკუნის ბოლოს, შემოიღეს მდიდარი, კარაქით დატვირთული ნამცხვრები და ფუნთუშები.
საუკუნის დასაწყისში საკრუიზო გემები, რომლებიც დიდ ტბებზე მუშაობდნენ, მრავალფეროვან სასადილო არჩევანს სთავაზობდნენ. სეზონური ხილი, შვრია, ჰაშ-ბრაუნი, გაფუებული ბრინჯი, ნიჟარის სტეიკი და სოკო. სოკოთი რამდენიმე ტიპის საუზმე იყო გავრცელებული 1913 წელს. რკინიგზის გაფართოებამ 1870-იან და 1880-იან წლებში საშუალება მისცა ახალი ციტრუსის ხილი მიეღოთ შუა დასავლეთში.
ეთნიკური გავლენა
ისევე როგორც მრავალი ამერიკული რეგიონული სამზარეულო, შუადასავლეთის სამზარეულოზე დიდი გავლენა მოახდინა იმიგრანტებმა. ჩრდილოეთ შუა დასავლეთში, ჩრდილოეთ ევროპელი ემიგრანტთა ჯგუფები ჭარბობდა, ამიტომ შვედური ბლინები და პოლონური პიეროგები გავრცელებულია. ვისკონსინი, მისური, კანზასი, ოჰაიო და ილინოისი მრავალი ეთნიკური გერმანელი ემიგრანტის მიმართულება იყო, ამიტომ გავრცელებულია ღორის ძეხვეული და კარტოფილი.
გერმანელ ემიგრანტებს ჩამოჰქონდათ კერძები, როგორიცაა Hassenpfeffer, sauerbraten, Spätzle, Maultasche, Schnitzel და pumpernickel. სკანდინავიური კერძები მოიცავს კიტრის თევზს, შებოლილ თევზს, და დამარილებულ თევზს, მუქ პურებს.
Wurst mart, ან Wurstmart ან Wurst Markt, არის თევზის ფრაის ვარიაცია, რომელიც ძირითადად გვხვდება გერმანულ-ამერიკულ თემებში. ჩვეულებრივ, Wurst Marts- ს ეკლესიები ყიდიან, ფულადი სახსრების შეგროვების ღონისძიებებზე. ჩვეულებრივ სხვა კერძებში შედის კარტოფილის პიურე, გრავი და მჟავე კომბოსტო. Wurst Mart მომდინარეობს გერმანული სიტყვიდან "Wurstmarkt", რაც ძეხვის ბაზარს ნიშნავს. Wurst marts გვხვდება ძირითადად გერმანულ-ამერიკულ თემებით დასახლებულ მცირე სოფლებში შუა დასავლეთში, განსაკუთრებით სენტ-ლუისის გარშემო.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული სამზარეულო კატეგორია:შუა დასავლეთის სამზარეულო
Polyrhachis zopyra
Polyrhachis zopyra — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ქირწინა
ქირწინა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ქემერტის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ცხინვალიდან 15 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქემერტის თემის სოფლები
Antiguraleus rossianus
Antiguraleus rossianus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
დავით ბერძენიშვილი
დავით ბერძენიშვილი (დ. 4 აგვისტო, 1960, ბათუმი, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკური პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, ოთხი მოწვევის პარლამენტის წევრი, საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტის ერთ-ერთი ხელმომწერი.
ბიოგრაფია
დავით ბერძენიშვილმა წარჩინებით დაამთავრა ბათუმის მე-9 საშუალო სკოლა და 1986 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ისტორიკოსის სპეციალობით. იყო პოლიტპატიმარი, ძმასთან და მეგობრებთან ერთად 1978 წლის 21 მაისს არალეგალური „საქართველოს რესპუბლიკური პარტიის“ შექმნისა და 1979 წელს ამ ორგანიზაციის ორგანოს, ჟურნალ „სამრეკლოს“ 2 ნომრის გამოცემისთვის 1983 წლის 23 ივნისს სუკმა დააპატიმრა. 1984 წლის 20 აპრილს საქართველოს სსრ უზენაესმა სასამართლომ ანტისაბჭოთა აგიტაციისა და პროპაგანდის ბრალდებით (სისხლის სამართლის კოდექსის 71-ე მუხლი, თავი — განსაკუთრებით საშიში სახელმწიფო დანაშაული) პარტიის სხვა ხელმძღვანელთა ნაწილთან ერთად გაასამართლა და მიუსაჯა 2 წელი. სასჯელი სრულად მოიხადა მკაცრი რეჟიმის კოლონიაში. მორდოვეთის პოლიტპატიმართა ბანაკში ЖХ 385/3-5 (1984-1985). გათავისუფლდა დახასიათებით „გამოსწორების გზას არ დაადგა“. მიუსაჯეს 6 თვით ადმინისტრაციული ზედამხედველობა ქალაქ ბათუმში. მიხეილ გორბაჩოვის გახელისუფლების შემდეგ შექმნილი პირობების გამოყენებით, დავით ბერძენიშვილმა 80-იანი წლების მეორე ნახევარში შემოიკრიბა თანამოაზრეთა მძლავრი ჯგუფი ბათუმში, აჭარაში. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს ოპოზიციონერი დეპუტატი ბათუმის საარჩევნო ოლქიდან (ფრაქცია „დემოკრატიული ცენტრი“, სახალხო ფრონტი, რესპუბლიკელები). 1991 წლის 9 აპრილს ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ფრაქცია „რესპუბლიკელები“), ამავდროულად 1991-1996 წლებში იყო აჭარის ავტონომური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს მაჟორიტარი დეპუტატი (ფრაქცია „აჭარა“. რესპუბლიკელები, სახალხო ფრონტი). 2000-2005 წლებში იყო რესპუბლიკური პარტიის თავმჯდომარე. 2002-2004 წლებში — თბილისის საკრებულოს წევრი და ბლოკის ფრაქცია „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატიული ფრონტის“ თავმჯდომარე. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“ და კონსერვატორებთან ერთად შექმნილი ფრაქციის — „დემოკრატიული ფრონტის“ თანათავმჯდომარე. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, პოლიტიკური ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტში ფრაქცია „რესპუბლიკელების“ თავმჯდომარე. 2017 წლის 24 დეკემბერს, პარტიის XVII ყრილობაზე კვლავ აირჩიეს რესპუბლიკური პარტიის ეროვნული კომიტეტის წევრად. 2020 და 2021 წწ. ფრიდრიხ ნაუმანის ფონდმა გამოსცა დ, ბერძენიშვილის და დ.ზურაბიშვილის წიგნი "საქართველო თავისუფლების აღმართზე"
პირადი და ოჯახური ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. არის ფილოლოგის და პოლიტიკოსის — ლევან ბერძენიშვილის ძმა.
რესურსები ინტერნეტში
დ.ბერძენიშვილი, დ.ზურაბიშვილი საქართველო დამოუკიდებლობის აღმართზე. თბ. 2021. გვ. 297
კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები დავით
ევროპის დაისი
ევროპის დაისი (Der Untergang des Abendlandes) — ოსვალდ შპენგლერის ორტომიანი ფილოსოფიური შრომა, რომლის პირველი ტომი გამოქვეყნდა 1918 წელს. შპენგლერმა გადახედა ნაშრომს 1922 წელს და გამოაქვეყნა მეორე ტომი სახელწოდებით „მსოფლიო ისტორიის პერსპექტივები“ 1923 წელს. თავის ნაშრომში შპენგლერი აღნიშნავდა, რომ არ არსებობს ისტორიის ლინეალური პროგრესი. შპენგლერი მიუთითებდა „მაღალი კულტურების“ (ეგვიპტური, ბაბილონური, ინდური, ბერძნულ-რომაული, ჩინური და ა.შ.) ბედს, და ამბობდა, რომ ისინი იბადებიან (მცენარეებივით — განსაზღვრულ მიწაზე), და კვდებიან, როდესაც სრულად ახორციელებენ თავიანთ შესაძლებლობებს. ისტორია ასეთი კულტურების „კოლექტიური ბიოგრაფიაა“.
სქოლიო
კატეგორია:1918 წლის წიგნები
კიონჯუს ისტორიული ზონა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ კორეაში
ვარსკვლავთკარიბჭის ხომალდები
ამ სტატიაში მოცემულია სია იმ კოსმოსურ ხომალდებზე, რომლებიც ნაჩვენებია ვარსკვლავთკარიბჭის გამოგონილ სამყაროში.
ტაუ'რი
ტაუ'რის, ანუ დედამიწელი ადამიანების კოსმოსური ხომალდები ირმის ნახტომში იმითაა გამორჩეული, რომ იგი გარკვეულ ნაზავს წარმოადგენს გოა'ულდურ, ასგარდულ და დედამიწურ ტექნოლოგიებს შორის. სხვა ხომალდებისგან განსხვავებით, ტაუ'რის კრეისერები არ არის შეიარაღებული ენერგეტიკული იარაღით — მათ უმთავრეს საცეცხლე ძალას რელსტონები (რელსური ქვემეხები) შეადგენენ.
X–301
პირველი კოსმოსური ხომალდი-გამანადგურებელი, რომელიც ტაუ'რიმ შექმნეს გოა'ულდების ტექნოლოგიებზე დაყრდნობით, მაგრამ სისტემური გართულებების გამო მისი წარმოება შეწყდა.
F–302 (პროექტი — X–302)
F–302 – მეორე გამანადგურებელი, რომელიც ბევრად უკეთესი გამოდგა, ვიდრე X–301, იგი გარკვეულ ჰიბრიდს წარმოადგენს ტაუ'რის და გოა'ულდების ტექნოლოგიებს შორის.აღჭურვილია ოთხი რაკეტით, ორი რეაქტიული და ერთი რაკეტული ძრავით. გამანადგურებლის პირველი სერია აღჭურვილი იყო ჰიპერძრავით, მაგრამ არამდგრადი ჰიპერგვირაბის გახსნის და ძალზე სახიფათო ნაკვადრიუმის რეაქტორზე მუშაობის გამო, ჰიპერძრავა წარმოებიდან ამოიღეს. გოა'ულდური გლაიდერის მსგავსად, მასაც აქვს ინერციის ჩამქრობები, მაგრამ ბევრად მძლავრი, რაც მას ადგილზე გაჩერებას და სწრაფად მანევრირების საშუალებას აძლევს, მაღალ სიჩქარეებზეც კი. გარეგნულად F–302 გლაიდერს ძალიან ჰგავს ჩამოშვებული ფრთებით, მაგრამ დედამიწური დიზაინი აქვს, ძირითადად, პილოტის კაბინა, ასაკეც-დასაკეცი შასი და ძრავები. F–302 გლაიდერისთვის ძალზე სახიფათო მოწინააღმდეგეა, ვინაიდან ერთ F–302-ს ოთხი გლაიდერის განადგურება უპრობლემოდ შეუძლია.
კრეისერი „პრომეთე“ (პროექტი — X–303)
ტაუ'რის პირველი კოსმოსური კრეისერი. ეს ხომალდი გამოცდის გარეშე დაეშვა რეპლიკატორების პლანეტაზე და დაუზიანებლად დაბრუნდა. ეს ხომალდი აიგო დედამიწურ მატერიალებზე და დედამიწური ტექნოლოგიებისთვის დამახასიათებელი აღნაგობის იყო (გრძელი ცხვირი და ძლიერ გამოყვანილი საკაპიტნო ხიდური ჰქონდა), ამ კლასის მხოლოდ ერთი ხომალდი დამზადდა. მიუხედავად ზემოთქმული შედარებისას, ამ ხომალდმა თავი გამოიჩინა ანუბისის მიერ დედამიწის ალყის დროს, როდესაც თავდაპირველად ის ტელ'ტაკი დაიცვა, რომლითაც SG–1 ანტარქტიდაზე ძველების ავანპოსტს ეძებდა, ხოლო შემდეგ თავად ანუბისის ფლაგმანს შეუტია.
სახაზო ხომალდი „დედალოსი“ (პროექტი — X–304)
„დედალოსი“ „პრომეთეს“ შემდგომი ხომალდების კლასი გახდა. იგი იყო ტაუ'რის პირველი ხომალდი, რომელიც შეიარაღდა ასგარდთა სხივურ-პლაზმური იარაღით, ამ კლასის პირველი ხომალდი იყო „დედალოსი“, რომელიც ძირითადად პეგასის გალაქტიკაში ბაზირებდა. ხოლო „ოდისევსი“ პირველი გახდა, რომელზეც ასგარდებმა განადგურების წინ თავიანთი ტექნოლოგიები დააყენეს და ამასთანავე, ეს ხომალდი ტაუ'რის პირველი ხომალდი გახდა, რომელიც ალტერანთა მშობლიურ გალაქტიკაში იმყოფებოდა. სულ ცნობილია ამ კლასის 6 ხომალდი: ამერიკული „დედალოსი“, „ოდისევსი“, „გენერალი ჰამონდი“ და „აპოლონი“, რუსული „კოროლიოვი“ და ჩინური „სუნ ძი“.
გალაქტიკათშორისი კოსმოსური სადგური „შუაგზა“
ეს კოსმოსური სადგური შეიქმნა, როგორც ირმის ნახტომის და პეგასის გალაქტიკების ვარსკვლავთკარიბჭეებით დამაკავშირებელი „ხიდი“. აქამდე ამ ორ გალაქტიკაში მოგზაურობა ერთი მხრიდან (ჯერ დედამიწიდან, ხოლო შემდეგ ატლანტიდიდან) ნუწემით ხდებოდა, ხოლო მეორე მხრიდან სამკვირიანი მოგზაურობა იყო საჭირო „დედალოსის“ კლასის კრეისერით. როდესაც ატლანტიდის ნუწემში ენერგია ამოიწურა, პროექტმა ამოქმედება დაიწყო.
სადგურის სრული სახელია „მაკკეის და კარტერის სახელობის გალაქტიკათშორისი კარიბჭეთა ხიდი“ (შემქმნელი როდნი იყო, ხოლო იდეა სემს ეკუთვნოდა), იგი შედგება ჩვიდმეტი პეგასის და ჩვიდმეტი ირმის ნახტომის ვარსკვლავთკარიბჭისაგან. სპეციალური პროგრამა ობიექტს ჰიპერგვირაბში მანამ ამყოფებს, სანამ იგი არ მიაღწევს ვარსკვლავთკარიბჭეს, რომელიც სადგურზე მდებარეობს. იქიდან ობიექტი ირმის ნახტომის ვარსკვლავთკარიბჭეთა ქსელში გადადის და იმავე პროგრამის წყალობით ირმის ნახტომის რომელიმე ვარსკვლავთკარიბჭესთან აღმოჩნდება, ასევე ხდება მოძრაობა ირმის ნახტომიდან პეგასის გალაქტიკაში.
სამწუხაროდ, ამ სადგურის არსებობის შესახებ რეიფებმაც გაიგეს და მისი გამოყენება გადაწყვიტეს დედამიწაზე მოსახვედრად. სადგურზე შეჭრილებმა დედამიწაზე რამდენიმე მეომარი გააგზავნეს, მაგრამ ყველა მათგანი ტილ'კმა და რონონ დეკსმა გაანეიტრალეს. თავად სადგური კი თვითგანადგურების პროგრამამ გაანადგურა.
ალტერანთა კოლონიური ხომალდი
ალტერანთა პირველი გალაქტიკათშორისი ხომალდი, რომლითაც ძველები ორაებს გაექცნენ თავიანთი მშობლიური გალაქტიკიდან. ეს გიგანტური ხომალდი დღემდე არსებულთა შორის უძველესია, იგი „ბედიწერაზე“ ძველიც კია. მისი ზომებიდან და დანიშნულებიდან გამომდინარე, იგი შეიძლება ატლანტიდისმაგვარი ქალაქი-ხომალდების წინაპრებად ჩაითვალოს.
ჯამპერი
მცირე ზომის პლანეტთაშორისი შატლი, ჯამპერი ძველების მიერ სხვადასხვა მიზნით გამოიყენებოდა. დაახლოებით 20-მდე ასეთი ხომალდი ატლანტიდის დოკებში იმყოფებოდა. ხომალდი აღჭურვილია ქვესინათლური ძრავებით, გამაუჩინარებელი დანადგარით, ფარის გენერატორით და მცირე ზომის დრონული ქვემეხებით. ჯამპერის დანიშნულება მრავალგვარია: სადაზვერვო, სადესანტო, სატრანსპორტო და ა.შ..
ცნობილია, რომ არანაკლებ 2 ჯამპერი მეცნიერმა იანუსმა დროის მანქანებად გადააკეთა, ერთ-ერთი მათგანი ატლანტიდაზე იმყოფებოდა, სანამ ატლანტიდის ექსპედიციის ხელმძღვანელი, დოქტორი ელისაბედ ვეირი წარსულში არ მოხვდა (ეს ალტერნატიულ რეალობაში მოხდა) და მისი მოსმენის შემდეგ ლანტიელთა უმაღლესმა საბჭომ მისი განადგურება არ გადაწყვიტა. ხოლო მეორე ჯამპერი ირმის ნახტომში იმყოფებოდა, რომლითაც SG–1-მა წარსულში იმოგზაურა.