cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მალტის კლიმატი
მალტას აქვს ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი, კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის მიხედვით (Csa), ძალიან რბილი ზამთრით და თბილი ზაფხულით. წვიმა ძირითადად ზამთარში მოდის, ზაფხული ძირითადად მშრალია. ტროლ-პაფენის კლიმატის კლასიფიკაციის და ზიგმუნდ/ფრანკენბერგის კლიმატის კლასიფიკაციის მიხედვით, მალტა მდებარეობს სუბტროპიკულ ზონაში, 35ºN განედზე.
ტემპერატურა
საშუალო წლიური ტემპერატურა დღის განმავლობაში დაახლოებით გახლავთ 23 °C (73 °F) და ღამით 16 °C (61 °F). ყველაზე ცივ თვეში – იანვარში – ტიპური მაქსიმალური ტემპერატურა მერყეობს 12-დან 20 °C-მდე (54-დან 68 °F-მდე) დღის განმავლობაში, ხოლო მინიმალური ტემპერატურა მერყეობს 6-დან 12 °C-მდე (43-დან 54 °F-მდე) ღამით. ყველაზე თბილ თვეში – აგვისტო – ტიპური მაქსიმალური ტემპერატურა მერყეობს 28-დან 34 °C-მდე (82-დან 93 °F-მდე) დღის განმავლობაში და მინიმალური 20-დან 24 °C-მდე (68-დან 75 °F-მდე) ღამით.
პონტოსი
პონტოსი (Πόντος) — ზღვის განმასახიერებელი ღმერთი ბერძნულ მითოლოგიაში, გეას პირმშო. ჰესიოდეზე დაყრდნობით დაიბადა უმამოდ. სხვა ვერსიით გეასა და ეთერის შვილი.
მალტის კლიმატი
ტემპერატურა
ზოგადად, აპრილში ტემპერატურა არის 17–22 °C (63–72 °F) დღის განმავლობაში და 10–14 °C (50–57 °F) ღამით. ნოემბერში ტემპერატურა არის 17–23 °C (63–73 °F) დღის განმავლობაში და 11–18 °C (52–64 °F) ღამით. თუმცა, ზამთარში ტემპერატურა ზოგჯერ აღწევს 20 °C-ს (68 °F). მარტში ყოველდღიური მაქსიმალური ტემპერატურა ხშირად აღემატება 20 °C-ს (68 °F)
მალტას აქვს ყველაზე თბილი საშუალო ტემპერატურა ევროპაში. ევროპის კონტინენტის ყველა დედაქალაქს შორის, ვალეტას - მალტის დედაქალაქს აქვს ყველაზე თბილი ზამთარი, სადაც საშუალო ტემპერატურა დაახლოებით არის 16 °C (61 °F) დღის განმავლობაში და 10 °C (50 °F) ღამით. მარტსა და დეკემბერში საშუალო ტემპერატურა არის დაახლოებით 17 °C (63 °F) დღის განმავლობაში და 11 °C (52 °F) ღამით. მალტაში ტემპერატურის დიდი რყევები იშვიათია.
პონტოსი
გეასა და პონტოსის შვილებად ასახელებენ: ნერევსს, თავმასს, ფორკისს, კეტოსა და ევრიბიეს. ოლიმპიურ პანთეონში პონტოსს მეორეხარისხოვანი ადგილი ეკავა.
მალტის კლიმატი
ტემპერატურა
მალტა არის ერთ-ერთი იმ მცირერიცხოვან ადგილთაგანი ევროპაში, რომელსაც აქვს USDA გამძლეობის ზონა 11a, ანუ ყოველწლიურად დაფიქსირებული საშუალო აბსოლუტური მინიმალური ტემპერატურა არის 4,4-დან 7,2 °C-მდე (39,9-დან 45,0 °F-მდე).
დღის სინათლე
მალტაში ზამთრის დღეები არც ისე მოკლეა, როგორც ევროპის ჩრდილოეთ ნაწილში, დეკემბერში, იანვარსა და თებერვალში დღის სინათლის საშუალო დრო 10,3 საათი (შედარებისთვის: ლონდონში, მოსკოვსა და ვარშავაში დღის სინათლის საშუალო დრო 8 საათია). წლის უმოკლეს დღეს - 21 დეკემბერს - მზე ამოდის დაახლოებით 7:00 საათზე და ჩადის დაახლოებით 17:00 საათზე. წლის ყველაზე გრძელ დღეს - 21 ივნისს - მზე ამოდის დაახლოებით 5:30-ზე და ჩადის დაახლოებით 20:30-ზე.
პონტოსი
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული ღმერთები კატეგორია:ზღვის ღვთაებები
მალტის კლიმატი
ზღვის ტემპერატურა
ზღვის საშუალო წლიური ტემპერატურა არის 20 °C (68 °F) (ყველაზე მაღალი წლიური ზღვის ტემპერატურა ევროპაში). ივნისიდან ნოემბრის ჩათვლით 6 თვეში ზღვის საშუალო ტემპერატურა აჭარბებს 20 °C (68 °F). მაისში და დეკემბერში - გარდამავალ თვეებში - საშუალო ტემპერატურა დაახლოებით არის 18 °C (64 °F). აპრილის მეორე ნახევარში, რომელიც არის ზაფხულის/დასვენების სეზონის დასაწყისი, ზღვის საშუალო ტემპერატურაა 17 °C (63 °F). ზღვის ყველაზე მაღალი ტემპერატურაა 27 °C (81 °F) აგვისტოს შუა მე-3 კვირაში. აგვისტოს ბოლოს და სექტემბრის დასაწყისში ტემპერატურა ეცემა 26°C-მდე (79°F), ხოლო სექტემბრის მეორე ნახევარში 25°C-მდე (77°F). დაახლოებით ოქტომბრის შუა რიცხვებში ის ეცემა 24 °C-მდე (75 °F), ხოლო ოქტომბრის ბოლო კვირაში ეცემა 23 °C-მდე (73 °F). ნოემბრის დასაწყისში ტემპერატურა ეცემა 22 °C (72 °F) (2010 წლის მონაცემები).
სქოლიო
კატეგორია:კლიმატი კატეგორია:კლიმატი ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ევროპის კლიმატი კატეგორია:ევროპის ქვეყნები კლიმატის მიხედვით კატეგორია:მალტის კლიმატი კატეგორია:კლიმატის ცვლილება
მარგარიტა პროვანსელი
მარგარიტა პროვანსელი (Marguerite de Provance; დ. 1221 - გ. 20 დეკემბერი 1295) — პროვანსის გრაფის ასული. საფრანგეთის დედოფალი 1234-1270 წლებში როგორც ლუი IX-ის მეუღლე. საფრანგეთის მეფე ფილიპ III- ის დედა.
დედოფალი
ქორწინება რთული იყო მრავალ ასპექტში. დედა-დედოფალ ბლანკას კვლავ ძალიან დიდი გავლენა ჰქონდა თავის ვაჟზე, რაც მთელი ცხოვრება ასე იყო. ცხადია ეს ფაქტი მარგარიტას ძალიან არ მოსწონდა, თუმცა მიხვდა, რომ ვერაფერს შეცვლიდა, ამიტომაც თავიდანვე კარგი ურთიერთობა დაამყარა დედამთილთან.
მარგარიტა მისი დების მსგავსად ძალიან ლამაზი იყო, რის გამოც ქორწინების პირველი წლები ლუი ძალიან დიდ სითბოს ამჟღავნებდა მისდამი. თუმცა როგორც ერთი ფრანცისკელი ბერი აღნიშნავდა, დედოფალი ცივ ღამეებს ხშირად ატარებდა მარტო, რადგან ლუი არც თუ ისე იშვიათად მთელი დღე-ღამე ლოცულობდა ხოლმე. იგი ძალიან ღრმადმორწმუნე კაცი იყო და გამუდმებით იცავდა კათოლიკურ სარწმუნოებას, რის გამოც გარდაცვალების შემდეგ იგი წმინდანად შერაცხეს. ასევე ეს ბერი მოგვითხრობს იმაზე, რომ ლუის არა მეფესავით პომპეზურად, არამედ ბერივით ეცვა ხოლმე, რაც გაფიქრებინებდათ, რომ იგი ერთი ჩვეულებრივი ღარიბი კაცი იყო. ამაზე ერთხელ მარგარიტამ შენიშვნაც მისცა, რაზეც ლუიმ უპასუხა, რომ თავად შეეძლო ისე ჩაეცვა როგორც სურდა, ხოლო საკუთარ ჩაცმულობას თავად გადაწყვეტდა.
ისინი ხშირად ერთად ცხენებით სეირნობდნენ, ერთად კითხულობდნენ საინტერესო წიგნებს და უსმენდნენ მუსიკას. ფაქტიურად ლუი მარგარიტას ვერ სწყდებოდა, რაზეც დედა-დედოფალი ბლანკა კასტილიელი საშინლად ეჭვიანობდა და ყველა ღონეს ხმარობდა იმისათვის, რომ შვილზე გავლენა არ დაეარგა.
მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობის განმავლობაში
როდესაც მეფე ლუი IX მუსულმანების წინააღმდეგ საბრძოლველად მეშვიდე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში წავიდა, მან დედოფალი მარგარიტაც თან იახლა. თავდაპირველად ლაშქრობა წარმატებით მიდიოდა, 1249 წელს ფრანგებმა ქალაქი დემიეტაც აიღეს, თუმცა სწორედ ამას მოჰყვა დიდი უბედურებმა. მუსლიმებმა ბრძოლაში ლუის ძმა მოკლეს, ხოლო თავად მეფე ტყვედ ჩაიგდეს.
დედოფალმა მარგარიტამ სასწრაფოდ დაიწყო ეგვიპტის სულთანთან მოლაპარაკებები. სულთანმა საფრანგეთის დედოფალს მეფის სანაცვლოდ დიდძალი ვერცხლი მოსთხოვა, რომლის გროვებამ მარგარიტამ მაშინვე დაიწყო. მან მალევე იშოვნა დასახელებული რაოდენობის ვეცხლი და ქმარი გაოისყიდა. ამ დროს დედოფალი ორსულად იყო. სწორედ აქ, 1250 წელს, დემიეტაში გააჩინა მეექვსე შვილი ჟან ტრისტანი.
იმ დროის ქრონიკოსი ჟან დე იონვილი იუწყება, რომ მარგარიტამ სულთანთან მოლაპარაკებისას დიდი სიმამაცე გამოიჩინა და პირში მიახალა, რომ ღვთის ნებით დასმული მონარქის დატყვევებისთვის მის სულს ჯოჯოხეთი ელოდა. მიუხედავად ამისა, სულთანს ამაზე დიდი რეაქცია არ ჰქონია, რადგან იგი ქალის სიტყვებს ყურადღებას არასოდეს აქცევდა. დედოფალი ყველა ღონეს ხმარობდა, რომ როგორმე გამოსასყიდი შეეგროვებინა, ამავდროულად იგი ორსულად იყო და არაბებიც სისტემატიურად ესხმოდნენ თავს მათ სიმაგრეს. ფრანგების უმეტესობა უკვე საფრანგეთში დაბრუნებაზე ფიქრობდა, თუმცა მარგარიტამ მათ წასვლა ძლივს გადააფიქრებინა. იონვილელი ასევე ხაზს უსვამს დედოფლის კარგი იუმორის გრძობას, რომელსაც იგი ყველაზე მძიმე წუთებშიც კი ინარჩუნებდა.
ქანა
ქანა (قانا) — სოფელი სამხრეთ ლიბანში. მდებარეობს ქალაქ ტვიროსიდან სამხრეთით 10 კილომეტრში და 12 კილომეტრში ისრაელის საზღვრიდან. მოსახლეობა 10 000 კაცი, რომელთა უმეტესობა შიიტები არიან, ცხოვრობენ ასევე ქრისტიანებიც.
მარგარიტა პროვანსელი
მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობის განმავლობაში
ცნობილია, რომ ლუი ცოლსა და შვილებს რამეს მხოლოდ უკიდურესი გაჭირვების დროს სთხოვდათ. როდესაც გემით საფრანგეთში მიმავალთ საშინელი ქარიშხალი დაატყდათ თავს, მარგარიტამ იკითხა რას აკეთებდა მისი მეუღლე, მათ კი უპასუხეს, რომ მეფე მუხლებზე დაჩოქილი საფრანგეთამდე მშვიდობით ჩაყვანას ევედრებოდა ღმერთს. იონვილელმა დედოფალს სთხოვა ნავები ჩავუშვათ და გავიქცეთ, ასე უფრო გადავრჩებითო, მაგრამ მარგარიტამ ქმრის ნებართვის გარეშე რამის გაკეთებაზე უარი თქვა, ამასთან იცოდა, რომ ლუი საშინლად ვერ იტანდა, როცა ლოცვას აწყვეტინებდნენ. საბოლოოდ ისინი სასწაულებრივად გადაურჩნენ ჩაძირვას და საფრანგეთის ნაპირებს მიაღწიეს.
პოლიტიკური მნიშვნელობა
მარგარიტას მიერ ლაშქრობისას გამოჩენილი დიდი სიმამაცის შემდეგ მისმა პრესტიჟმა საფრანგეთსა და მის ფარგლებს გარეთ ძალიან აიწია. საფრანგეთში დაბრუნების შემდეგ ლუი დედოფალს ხშირად სთხოვდა, ხოლმე შუამავლობას სხვა ქვეყნის მონარქებთან. მარგარიტას ყოველთვის ეშინოდა თავისი მაზლის, შარლის ამბიციების, რის გამოც მან თავის დასთან, ინგლისის დედოფალ ელეონორა პროვანსელთან და მის ქმართან, მეფე ჰენრი III- თან ძალიან ახლო ურთიერთობა დაამყარა.
ქანა
ქანა საერთაშორისო საზოგადოებისათვის ცნობილია ორი სამხედრო ინციდენტის მეშვეობით, რომელიც ისრაელის არმიამ განახორციელა ლიბანის წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანის სოფლები
მარგარიტა პროვანსელი
პოლიტიკური მნიშვნელობა
1259 წელს მარგარიტას წყალობით ფრანგებსა და ინგლისელებს შორის დაიდო პარიზის ზავი, რითაც ლუი IX-სა და ჰენრი III-ს შორის ურთიერთობა საგრძნობლად დათბა. მარგარიტა ასევე ხშირად სწერდა წერილებს თავის დებსა და დედას.
მოგვიანებით ლუი მარგარიტას ამბიციების მსხვერპლი გახდა. როგორც ჩანს, როდესაც საქმე პოლიტიკასა და დიპლომატიას შეეხებოდა მარგარიტა ძალიან ამბიციური და გარკვეულწილად არაადეკვატური ხდებოდა. 1250 წელს პარიზში ჩასულმა ინგლისის ელჩმა განაცხადა, რომ "ამაზრზენია, საფრნგეთის დედოფალი იმდენად ყოფს ცხვირს პოლიტიკურ საკითხებში". 1260 წელს მარგარიტას და ლუის ვაჟი, პრინცი ლუის გარდაცვალებამ დიდი გავლენა იქონია დედოფალზე. მარგარიტა გულმოდგინედ ცდილობდა, რომ ინგლისის ახალ მეფე ედუარდ I-ზე როგორმე თავისი რომელიმე ქალიშვილი დაექორწინებინა, მაგრამ არ გამოუვიდა.
ქვრივი დედოფალი
1270 წელს ლუი IX ტუნისში, მერვე ჯვაროსნული ლაშქრობისას გარდაიცვალა. დაქვრივებული მარგარიტა მშობლიურ პროვანსში დაბრუნდა. სამშობლოში იგი მალევე გამოკეთდა და უკან დაბრუნებული პოლიტიკურად უფრო გააქტიურებული გახდა, მას დიდი გავლენა ჰქონდა მეფეზე, რომელიც მისი ვაჟი იყო და საფრანგეთის არმიას ძირითადად პროვანსის დასაცავად იყენებდა. ამ პერიოდიდან ასევე დაქვრივებულ დასთან, ინგლისის დედა-დედოფალ ელეონორა პროვანსელთან წერილების წერა უფრო გაახშირა, რაც ასევე გაგრძელდა 1291 წლამდე, ანუ მანამ სანამ ელეონორა არ გარდაიცვლებოდა. დის გარდაცვალებამ სიცოცხლის ბოლომდე ღრმა დეპრესიაში ჩააგდო მარგარიტა. იგი 1295 წლის 20 დეკემბერს გარდაიცვალა პარიზში, დაკრძალეს სენ დენის ბაზილიკაში ლუის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1221 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1295 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები კატეგორია:ბარსელონის დინასტია
არმი ჰამერი
2011 წელს კლაიდი ტოლსონის როლი ითამაშა ამერიკულ ბიოგრაფიულ დრამაში, „ჯ. ედგარი“. 2013 წელს ლოუნ რეინჯერი განასახიერა ფილმში „მარტოხელა რეინჯერი“. 2015 წელს გამოჩნდა ფილმში, „აგენტები U.N.C.L.E“. ხოლო 2017 წელს მეორე ხარისხოვანი როლი ითამაშა რომანტიკულ დრამაში, „შენი სახელით მომმართე“, ამ როლის შესრულებით მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში. 2018 წელს ფილმში „გენდერული თანასწორობა“ ამერიკელი ადვოკატი მარტინ დეივიდ გინსბურგი განასახიერა. 2018 წელს ბროდვეის თეატრში მონაწილეობა მიიღო ამერიკულ პიესაში „Straight White Men“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ლი სტრასბერგის თეტრისა და კინოს ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
ბექა ახალაია
ბექა ახალაია (დ. 9 იანვარი, 1986) — ქართველი პოეტი და მწერალი.
დაიბადა 1986 წლის 9 იანვარს, ჩხოროწყუში. დაამთავრა სოხუმის უნივერსიტეტი. 2007 წლიდან აქვეყნებს ლექსებს, ლირიკულ პოემებსა და მოთხრობებს. იგი სხვადასხვა კონკურსის ფინალისტი და გამარჯვებულია.
მისი ლექსები თარგმნილია გერმანულ, ბერძნულ, ლიეტუვურ და იტალიურ ენებზე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მწერლები
ევროსაბჭოს კონგრესის ახალგაზრდა დელეგატი საქართველოდან
ევროსაბჭოს კონგრესის ახალგაზრდა დელეგატი საქართველოდან — პროგრამა საქართველოში, რომელსაც საფუძველი 2014 წელს ჩაეყარა და სრულად ფინანსდება ევროპის საბჭოს ადგილობრივ და რეგიონალურ ხელისუფალთა კონგრესის მიერ.
ევროსაბჭოს კონგრესის ახალგაზრდა დელეგატის მანდატი ერთწლიანია. კონკურსის გამარჯვებული მონაწილეობას იღებს ქალაქ სტრასბურგში, ევროპის საბჭოს ადგილობრივ და რეგიონალურ ხელისუფალთა კონგრესის ორ სესიაში, აგრეთვე მოსამზადებელ პროგრამაში.
პროგრამის ისტორია
ევროპის საბჭოს ადგილობრივ და რეგიონულ ხელისუფალთა კონგრესი პან-ევროპული პოლიტიკური კრებაა, რომელიც 200 000-ზე მეტი ხელისუფლების 636 წარმომადგენელს აერთიანებს 47 ევროპული ქვეყნიდან.
ევროპის საბჭოს კონგრესი შექმნის დღიდან მნიშვნელოვან ადგილს უთმობს ახალგაზრდული პოლიტიკის გატარებასა და დემოკრატიული ფასეულობების მხარდაჭერას სამოქალაქო ცხოვრებაში ახალგაზრდების ჩართულობის ხელშეწყობის გზით. ეს მიდგომა ინსტიტუციურად ჩამოყალიბდა 1992 წელს ადგილობრივ და რეგიონალურ დონეზე ახალგაზრდების მონაწილეობის ხელშეწყობის წესდების მიღებით.
კონგრესის 2012 წლის ანგარიშის „ახალგაზრდობა და დემოკრატია: ახალგაზრდების ჩართულობის სახეცვლილება“ თანახმად, XXI საუკუნეში აუცილებელი იყო ახალგაზრდების ჩართულობის გადახედვა. ამ მიზნის მისაღწევად, 2014 წელს კონგრესმა მიიღო გადაწყვეტილება შექმნილიყო ევროსაბჭოს კონგრესის ახალგაზრდა დელეგატის პროგრამა.
საქართველო პროგრამის განხორციელებაში 2014 წლიდან მონაწილეობს. დელეგატის შერჩევა წარდგენილი დოკუმენტაციისა და ვიდეომასალის საფუძველზე ევალება ევროპის საბჭოს კომისიას, რომელიც სტრასბურგში იკრიბება.
პროგრამის შინაარსი
ევროსაბჭოს კონგრესის ახალგაზრდა დელეგატად შერჩეული პირები ახალგაზრდებთან გადიან კონსულტაციებს, ატარებენ შეხვედრებს საქართველოს მასშტაბით, ევროპის საბჭოს ხელშეწყობითა და დაფინანსებით ახორციელებენ სხვადასხვა პროექტებს ახალგაზრდების ჩართულობის გასაზრდელად და ადგილობრივი დემოკრატიის მხარდაჭერის მიზნით.
მოგვიანებით, ევროსაბჭოს კონგრესის ახალგაზრდა დელეგატი მიემგზავრება ევროპის საბჭოს სათაო ოფისში (სტრასბურგი, საფრანგეთი). სტრასბურგში ის მონაწილეობს სპეციალურად ახალგაზრდა დელეგატისთვის შემუშავებულ მოსამზადებელ პროგრამაში, ხოლო მოგვიანებით მონაწილეობას იღებს კონგრესის ორ - საშემოდგომო და საგაზაფხულო სესიებში - სადაც, როგორც ახალგაზრდა დელეგაციის სრულუფლებიანი წევრი, საქართველოს დელეგაციასთან თანამშრომლობით, მონაწილეობას იღებს ადგილობრივ და რეგიონალურ ხელისუფალთა კონგრესის პლენარულ სხდომებსა და საკომიტეტო მოსმენებში, სიტყვით გამოდის კონგრესის წინაშე.
ახალგაზრდა დელეგატები
2014 წლიდან ევროსაბჭოს კონგრესის ახალგაზრდა დელეგატები საქართველოდან არიან:
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:სტრასბური კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები კატეგორია:ახალგაზრდული პოლიტიკა საქართველოში
სანტუ-ანტონიუ-დუ-პარაიზუ
სანტუ-ანტონიუ-დუ-პარაიზუ (Santo Antônio do Paraíso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 680 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კორნელიუ-პროკოპიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 408 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.51 კმ²-ზე. ფართობი 165 904 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სომხური ფილოსოფია
სომხური ფილოსოფია - სომეხი მოაზროვნეების ფილოსოფიური მემკვიდრეობის ერთ დიდ მთლიანობას წარმოადგენს. შუა საუკუნეების სომხური ფილოსოფია წარმოდგენილია ძირითადი ნაწარმოებებით: „ცრუ მოძღვრებათა უარყოფა“ იეზნიკ კოხბათის მიერ (V საუკუნე), „ფილოსოფიის განმარტება“ და „პორფირიის ანალიზი“.
ჩვენამდე მოღწეულ სამეცნიერო თარგმანებში შედის ძველი კულტურის წარმომადგენელთა სომხური თარგმანები. ეს არის არისტოტელეს, პლატონის, პორფირის, თომას აკვინის ნაწარმოებები და ა.შ.
შუა საუკუნეებში გამოჩნდება სომეხი ავტორების კომენტარები ელინური და ადრეული შუა საუკუნეების სომეხი ავტორების არაერთი ძეგლის შესახებ. ერთ-ერთი ასეთი სომეხი ავტორია გრიგორ თათევაცი (XIV საუკუნე), მისი კომენტარები არისტოტელეს, პორფირის თხზულებებზე; იოანეს ვორონეცის (XIV საუკუნე) კომენტარები არისტოტელეს, პორფირიის, ფილოების თხზულებებზე; არაქელ სინუნეტი (XV საუკუნე) იკვლევს დავით ანაკთის თხზულების ინტერპრეტაციას.
ფილოსოფიური ნამუშევრები შეიცავს მათემადარანის 497 ხელნაწერს, მათ შორისაა დავით ჰარკატის (VII საუკუნე), სტეფანოს სინუნეტის (VIII საუკუნე), იოჰანეს იმასტასტერის (XI-XII საუკუნე) ნაშრომები, რომლებიც ხაზს უსვამს სომხური ფილოსოფიის უმთავრეს როლს მსოფლიოს ცოდნაში.
ფილოსოფიური აზროვნება მოიცვა ძველ სომეხთა და ხალხთა მითოლოგიურმა ცნებებმა, რომლებმაც განიცადეს გარკვეული განვითარება წინამორბედი საზოგადოების აყვავებასა და შემდეგ კლასობრივი საზოგადოების ჩამოყალიბებაში. შემდგომში ძველმა სომხურმა რელიგიამ და ფილოსოფიურმა აზროვნებამ ერთის მხრივ გავლენა მოახდინა ზოროასტრიზმზე, ხოლო მეორეს მხრივ ძველი ბერძნების მითოლოგიაზე.
მე-17 საუკუნიდან იწყება ახალი ფილოსოფიის ჩამოყალიბება. ამ დროს გამორჩეული ადგილი უკავიათ ბარსე ახბაკეცისა და მის სტუდენტებს - ნერსეს მოქციისა და მელიქსეტ ვჟანეცის. ცოტა მოგვიანებით კი პოპულარობა მოიპოვა ფილოსოფოსმა და ღვთისმეტყველმა სიმეონ ძუგაჩიმ. XVIII საუკუნეში, სიმეონ ერევანცის საქმიანობაა გამორჩეული სომხური ფილოსოფიაში.
მნიშვნელოვანი განვითარება მოიპოვა სომხურ ფილოსოფიურ აზრმა მეოცე საუკუნეში. ფილოსოფიური ცოდნის სპეციფიკასთან დაკავშირებული პრობლემები შეიმუშავა ბრუტიანმა. სემიოტიკის ფილოსოფიური ასპექტები აბრაამიანმა. სწორედ ამ დროს, მთელ რიგ ნაშრომებში შეისწავლეს სომხური ფილოსოფიური აზროვნება. ფილოსოფიური არგუმენტაციის სხვადასხვა ასპექტზე ზემოქმედების საკითხები გამოიკვლია გ.შაქარიანმა. 1984 წელს ერევანში გაიმართა კონფერენცია "არგუმენტაციის ფილოსოფიური პრობლემები".
ნატალია ალექსანდრეს ასული
ნატალია ალექსანდრეს ასული (Наталья Алексеевна), დაბადების სახელია ვილჰელმინა ლუიზა ფონ ჰესენ-დარმშტადტი (Wilhelmine Louise von Hessen-Darmstadt; დ. 25 ივნისი, 1755, ბრანდენბურგი, პრუსიის სამეფო — გ. 26 აპრილი, 1776, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია) — გერმანელი არისტოკრატი, ჰესენ-დარმშტადტის პრინცესა. რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-ის რძალი, იმპერატორ პავლე I-ის პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
ვილჰელმინა ლუიზა დაიბადა 1755 წლის 25 ივნისს პონცლაუში, ბრანდენბურგში. იგი იყო ჰესენ-დარმშტადტის ლანდგრაფ ლუდვიგ IX-ისა და მისი მეუღლის, პფალცგრაფინია კაროლინა ცვაიბრიუხენელის მეექვსე შვილი და მეოთხე ქალიშვილი. მისი და-ძმებიდან აღსანიშნავია პრუსიის დედოფალი ფრედერიკა ლუიზა და ბადენის პრინცესა ამალია.
იგი საკმაოდ მკაცრი მეთოდებით იზრდებოდა. დედამისი, რომელიც მთელ გერმანიაში იყო სახელგანთქმული თავისი ერუდიციით, ცდილობდა, რომ ქალიშვილებისათვის საუკეთესო განათლება მიეცა, რათა შემდგომში არ გასჭირვებოდა მათი სარფიანად გათხოვება. მან თავის შვილებს მასწავლებლებად ისეთი ფილოსოფოს-განმანათლებლები დაუქირავა, როგორებიც არიან: იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთე და იოჰან გოტფრიდ ჰერდერი. მარცხნივ|მინი|329x329პქ|ნატალია ალექსანდროვნა 1776 წელს 1772 წელს რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-მ თავისი ერთადერთი ვაჟის, ცარევიჩ პავლე პეტროვიჩისათვის საცოლის ძიება დაიწყო. ვინაიდან ეკატერინე თავად გერმანელი იყო, გადაწყვიტა, რომ თავისი ვაჟიც გერმანელ ქალზე უნდა დაექორწინებინა, გერმანიაში კი ნამდვილად არ იყო გასათხოვარი პრინცესების დეფიციტი, მეტიც, აქ ევროპაში ყველაზე დიდი არჩევანი იყო საპატარძლოებისა, რის გამოც ნახევარი ევროპის მონარქებს სწორედ გერმანელი ქალები ჰყავდათ ცოლებად. ხანგრძლივი ძებნის შემდეგ ეკატერინემ არჩევანი ორ გოგონაზე: ვილჰელმინა ლუიზა ფონ ჰესენ-დარმშტადტსა და სოფია დოროთეა ვიურტემბერგელზე შეაჩერა. ვინაიდან თავად ვერ გადაწყვიტა, ბრძანა ორივე პრინცესის პორტრეტი შეექმნათ და რუსეთში ჩაეტანათ, სადაც გარეგნობის მიხედვით უკვე მისი ვაჟი შეარჩევდა. საბოლოოდ არჩევანი სწორედ ვილჰელმინა ლუიზაზე შეაჩერეს.
აღსანიშნავია, რომ 1769 წლიდან მოყოლებული, მისი და, პრინცესა ფრედერიკა ლუიზა ცოლად ჰყავდა პრუსიის ტახტის მემკვიდრე ფრიდრიხ ვილჰელმს, მეფე ფრიდრიხ II დიდის ძმისწულს. ეკატერინეზე სწორედ ამ ფაქტმა იქონია დიდი გავლენა, რადგან ვილჰელმინა ლუიზას რეკომენდაცია თავად ფრიდრიხ დიდმა გაუწია თავისი რძლის გავლენით, რუსებს კი პრუსიასთან დაახლოვება სურდათ. შეიძლება ითქვას, რომ ეს ფაქტორი გადამწყვეტიც კი იყო მისი არჩევისას, რადგან როგორც ცნობილია, პავლე პეტროვიჩს პორტრეტებიდან სოფია დოროთეა უფრო მეტად მოეწონა.
1773 ივლისში იგი დიდი ამალით ჩავიდა სანქტ-პეტერბურგში, სადაც ერთ თვეში, 15 აგვისტოს მართლმადიდებლად მონათლეს და ნატალია ალექსანდრეს ასული უწოდეს. ამავე წლის 1773 წლის 29 სექტემბერს შედგა ნატალიასა და პავლეს ქორწინება, რითაც იგი რუსეთის ცარევნა, ანუ მომავალი იმპერატრიცა გახდა.
მათი ქორწინება უიღბლო აღმოჩნდა, რადგან ნატალიას საერთოდ არ მოსწონდა თავისი ქმარი და მეტიც, სამეფო ოჯახის წევრებთან თითქმის საერთოდ არ კონტაქტობდა. იგი მხოლოდ თავის მეგობრებთან უერთიერთობდა, რომლებიც მას გერმანიიდან ჩაჰყვნენ. ისიც ცნობილია, რომ მას საერთოდ არ ადარდებდა გახდებოდა თუ არა იმპერატრიცა.
1776 წლის 10 აპრილს ნატალიამ მკვდარი ბავშვი გააჩინა. მშობიარობა ძალიან გართულდა, რასაც შემდგომში ციებ-ცხელება მოჰყვა, რითაც იგი 26 აპრილის დილის 05:00 საათზე გარდაიცვალა პეტერბურგში, 20 წლის ასაკში. ამის შემდეგ პავლემ ცოლად სოფია დოროთეა ვიურტემბერგელი შეირთო, რომელთანაც ათი შვილი შეეძინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1755 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1776 კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები
დედოფლის ნასახლარები
დედოფლის ნასახლარები — არქეოლოგიურ-არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს სოფელ ართანის მახლობლად. შემორჩენილია ნასახლარების კვალი. თარიღი დაუდგენელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
არადეთის ორგორა
არადეთის ორგორა — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტიში, მდინარე აღმოსავლეთის ფრონეს შესართავთან, დედოფლის მინდვრის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, სოფელ დოღლაურის მახლობლად. თარიღდება ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური და ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ძეგლის საერთო ფართობი 4 ჰექტარია. ორგორაზე 1979 წლიდან გათხრებს აწარმოებს საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის შიდა ქართლის არქეოლოგიური ექსპედიცია, ი. გაგოშიძის ხელმძღვანებლობით. ძეგლზე აღმოჩენილია ნამოსახლრები, სამაროვანები და ყორღანი.
პირველი ნამოსახლარი
ნამოსახლარი განფენილია სამ ბორცვზე და მათ გარშემო ვაკეებზე. ბორცვებიდან ყველაზე მაღალი მდინარის დონიდან 40 მეტრზეა და დასავლეთით მდებარეობს, იგი სამი მხრიდან ხელოვნური თხრილითაა გამოტოფილი. გორაზე დაფიქსირებულია ადრინდელი და გვიანდელი ბრინჯაოს და ადრინდელი ფეოდალური ხანების ფენები. ანტიკურ ხანაში გორას კოშკებიანი გალავანი ჰქონდა შემოვლებული, სავარაუდოა რომ თხრილიც ანტიკური ხანისაა. აღმოსავლეთის უფრო დაბალ და ვრცელ გორაზე მხოლოდ გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის რამდენიმე კულტურული ფენაა დადასტურებული. ჩრდილოეთის გორაზე გამოვლენილია ადრინდელი, შუა და გვიანდელი ბრინჯაოს და ადრინდელი რკნის ხანის ნამოსახლარი, კულტურული ფენები და სამაროვნები.
მეორე ნამოსახლარი
ნამოსახლარი განლაგებულია ჩრდილოეთ გორის სამხრეთ ნაპირას. აქ გაითხარა სამი სავხოვრებელი ოთახი პურის საცხობებითა და საკურთხევლებით. მოპოვებული მასალიდან აღსანიშნავია სარიტუალო დანიშნულების უჩვეულო ფორმის თიხის ჭურჭელი, თიხის მილისებრი სადგარები და ლითონის სამკაულის ჩამოსასხმელი ქვის ყალიბი. აქვე გაითხარა ადრინდელი და გვიანდელი ბრინჯაოს ხანებისათვის დამახასიათებელი კულტურული ნიშნების შემცველი რამდენიმე ფენა. მტკვარ-არაქსის კულტურის ნამოსახლარი ფენები ჩაჭრილია ორმოებით, რომლებშიც აღმოჩნდა ე.წ. ბედენური კულტურის და შუა ბრინჯაოს ხანის ხანის მასალა. 20-30 მეტრის სიგანის და 80 მეტრის სიგრძის მქონე ბუნებრივი ხევი შევსებულია ნაცრისა და კულტურული ნაშთების შემცველი ფენებით.
პირველი სამაროვანი
ჩრდილოეთ გორის დასავლეთით, მინდორში მდებარეობს ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის სამაროვანი. ადგილზე გაითხარა 13 სამარხი. მოპოვებულია მტკვარ-არაქსის კულტურის გვიანდელი პერიოდისათვის დამახასიათებელი შავად და ვარდისფრად შეღებილი თიხის ჭურჭელი, ვერცხლის, ანთიმონისა და ბრინჯაოს ხვიები და საკინძები, ანთიმონის, ბრინჯაოს და სარდიონის მძივები, საჟის ისრისპირები და სხვა.
მეორე სამაროვანი
გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანის სამაროვანი განლაგებულია გორის ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით. აქ მოპოვებული ინვენტარის უმეტეს ნაწილს თიხის ნაწარმი შეადგენს. ჭურჭელი დამზადებულია ჩარხზე, კარგად განლექილი თიხისგან. ხასიათდება დახვეწილი ფორმებით, ფერით შავი ან ლეგაა, აქვს ანგობირებული და ნაპრიალები ზედაპირი.
ყორღანი
ყორღანი მდებარეობს სამაროვნის ჩრდილოეთ აღმოსავლეთ კუთხეში, თარიღდება ძვ. წ. XIV საუკუნით. დასაკრძალავ ორმოს ხელიანი ეტლის ფორმა აქვს. აღმოჩნდა გეომეტრიული ორნამენტით შემკული ბორბლისებურსაყბეურებიანი ორი ლაგამი, ცხენის აღკაზმულობისათვის განკუთვნილი ბრინჯაოსა და ძვლის რამდენიმე ნივთი, ბრინჯაოს და სარდიონის მძივები და შავი ფერის თიხის 10 ჭურჭელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Ben (სიმღერა)
Ben — ამერიკელი მომღერალ მაიკლ ჯექსონის სიმღერა. შეტანილია მის ალბომში Ben. სინგლის სახით 1972 წელს გამოიცა. სიმღერის ავტორები არიან დონ ბლეკი და უოლტერ შარფი.
კომპოზიცია შეტანილია 1972 წლის ფილმში ბენი, რომლის ტიტრებში ჟღერს სიმღერის ვერსია, შესრულებული ლი მონტგომერისა და ჯექსონის მიერ. ჯექსონის სინგლი Billboard Hot 1000-ის პირველ პოზიციაზე ერთი კვირის განმავლობაში იმყოფებოდა.
სიმღერის საკუთარი ვერსია ალბომში A Different Beat ჯგუფმა Boyzone შეიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:მაიკლ ჯექსონის სიმღერები კატეგორია:1972 წლის სიმღერები
ისაბელის პროვინცია
ისაბელის პროვინცია (Isabel Province) — სოლომონის კუნძულების ერთ-ერთი პროვინცია. მოიცავს სანტა-ისაბელის კუნძულს. პროვინციის ფართობია — 4136 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერით შეადგენს 26 158 ადამიანს. ადმინისტრაციული ცენტრია — ბუალა.
სქოლიო
კატეგორია:სოლომონის კუნძულების პროვინციები
პროფესიული განათლება
ასევე, პროფესიული განათლების შესახებ საქართველოს კანონის შესაბამისად, საქართველოში პროფესიული განათლების სახეებია: სახელობო განათლება და პროფესიული უმაღლესი განათლება. სახელობო განათლების მიღება შეიძლება ზოგადი განათლების საბაზო საფეხურის (9 კლასი) დაძლევის, ხოლო პროფესიული უმაღლესი განათლებისა — სრული ზოგადი განათლების მიღების საფუძველზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პროფესიონალური ეთიკა კატეგორია:პიროვნების განვითარება
ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი
უნივერსიტეტში 13 ფაკულტეტია რომელზეც 22000-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს. უნივერსიტეტის დაქვემდებარებაში შედის აგრეთვე გამოყენებითი მათემატიკის და ფიზიკური პრობლემების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტები, საგამოფენო ცენტრი, 5 მუზეუმი, ბიბლიოთეკა და გამომცემლობა.
უნივერსიტეტში 121 კათედრაა, მათ შორის საბუნებისმეტყველო და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა, 37 სამეცნიერო-კვლევითი და სამეცნიერო ლაბორატორია და სხვა.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|უნივერსიტეტის გერბი 1919 წლის 1 სექტემბერს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის სხდომაზე მიღებული იქნა კანონი ბაქოში სახელმწიფო უნივერსიტეტის შექმნის თაობაზე — ახალი სასწავლო დაწესებულება შეიქმნა ევროპისა და აზიის კვეთაზე. უნივერსიტეტი დაარსდა 4 ფაკულტეტით (ისტორიულ-ფილოლოგიური, ფიზიკა- მათემატიკიკური, სამართალსა და მედიცინის ფაკულტეტები). უნივერსიტეტის პირველი რექტორი იყო ცნობილი ქირურგი ვ. რაზუმოვსკი.
1920 წელს სახელმწიფო უნივერსიტეტი გაიხსნა სამედიცინო და ისტორიულ-ფილოლოგიურ ფაკულტეტთა საფუძველზე. 1924 წელს მას აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტი დაერქვა.1930 წელს უნივერსიტეტი რამდენიმე დამოუკიდებელ ინსტიტუტად გარდაიქმნა. 1934 წლის 4 ნოემბერს უნივერსიტეტი აღდგენილი იქნა როგორც აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, მას ს. კიროვის სახელი დაერქვა.
დიდი სამამულო ომის დროს, ბევრი პროფესორის და მასწავლებლის არარსებობის მიუხედავად, უნივერსიტეტი მაინც წინარე პოზიციაზე დარჩა. 1945 წელს უნივერსიტეტის მეცნიერებმა აქტიური მონაწილეობა მიიღეს აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის ორგანიზაციაში. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი სასწავლებლების უმრავლესობა, მათ შორის, აზერბაიჯანის სამედიცინო უნივერსიტეტი, აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიკური უნივერსიტეტი, აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი და სხვები დაარსდა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბაზაზე. მან თავისი 50 წლის იუბილე 13 ფაკულტეტით აღნიშნა.
ჩარიცხვა და სწავლის საფასური
სტუდენტების ჩარიცხვა ხდება გამოცდების საფუძველზე. არსებობს უფასო და ფასიანი ფაკულტეტები. საბაკალავრო სწავლების ღირებულება 3000 აშშ დოლარზე ნაკლებია.
უნივერსიტეტის შემადგენლობა
ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებაა, სტუდენტთა რაოდენობა 22 ათასს შეადგენს, მათ შორის არიან უცხოელები (სტუდენტების საერთო რაოდენობის 3%). პროფესორთა რიცხვი თითქმის 1400 ადამიანია. სტუდენტებს სთავაზობენ სხვადასხვა პროგრამებს საერთაშორისო გაცვლისთვის.
უნივერსიტეტის ინფრასტრუქტურა
მინი|253x253პქ|ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი უნივერსიტეტს 4 კორპუსი აქვს. საგანმანათლებლო დაწესებულებას გააჩნია საკუთარი ბიბლიოთეკა და სპორტული ობიექტები. უნივერსიტეტს ასევე აქვს გამომცემლობა, სადაც სამეცნიერო ნაშრომები, სხვადასხვა ლიტერატურა და გაზეთი „ბაქოს უნივერსიტეტი“ გამოიცემა, რომელიც აღწერს სტუდენტის ცხოვრებასა და უნივერსიტეტის სასწავლო საქმიანობას. საგანმანათლებლო დაწესებულებას აქვს საკუთარი სპორტული კომპლექსი და პოლიკლინიკა. უნივერსიტეტი ევროპის უნივერსიტეტის ასოციაციის (EUA) შემადგენლობაში შედის.
განათლების სისტემა
ევროპის განათლების სისტემაში ინტეგრირების მიზნით, უნივერსიტეტმა გადაანაცვლა სამწლიანი განათლებაზე (ბაკალავრიატი, მაგისტრატურა, დოქტორანტურა). საბაკალავრო დონეზე სწავლების დასრულებულის შემდეგ  დიპლომის დაცვა ხდება. მაგისტრატურაში სწავლება მთავრდება სამაგისტრო ნაშრომის დაცვით. უნივერსიტეტში სტუდენტთა ცოდნა შეფასებულია ას ქულიანი საკრედიტო სისტემით.
მეორე უმაღლესი განათლება
მეორე უმაღლესი განათლება შეიძლება მიღებულ იქნას ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და კონკურსში ინდივიდუალურ მოქალაქეებს შორის დადებული ხელშეკრულების საფუძველზე უნივერსიტეტის მიერ დადგენილი წესით. ისინი, ვინც წარმატებით გაივლიან გასაუბრებას მეორე უმაღლესი განათლების მისაღებად ირიცხებიან უნივერსიტეტში. სწავლება ფასიანია.
სპეციალობები
უნივერსიტეტში ეუფლებიან შემდეგ სპეციალობას:
რეიტინგი
2014 წელს, „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ექსპერტთა ჯგუფის“ სააგენტომ უნივერსიტეტს მიანიჭა რეიტინგი „D”, რაც ნიშნავს „მისაღები დონის“ კურსდამთავრებულებს.
ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი აზერბაიჯანის ეროვნული რეიტინგის მეორე რიგშია.
რეიტინგში „QS World University Rankings-2011“ ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი შევიდა მსოფლიოს 700 უნივერსიტეტების სიაში.
ეაკოსი
ეაკოსი – (ბერძნ.) გმირი, ეაკიდების მოდგმის მითოსური ფუძემდებელი. ზევსისა და ეგინას ძე. ტელამონისა და პელევსის მამა.
ზევსს მოეწონა მდინარის ღმერთის, ასოპოსის ასული ეგინა. არწივად გარდასახულმა მოიტაცა მშვენიერი ქალწული და კუნძულ იონოპიაზე დაასახლა. მას შემდეგ კუნძულს ეგინა ეწოდა. სწორედ აქ დაიბადა ეაკოსი. კუნძულის მკვიდრნი ჭირმა გაწყვიტა. მაშინ ზევსმა, ეაკოსის თხოვნით, ჭიანჭველები გარდასახა ადამიანებად და კუნძულზე კაცთა მოდგმა ააღორძინა (მირმიდონები). სხვა ვერსიით, ზევსმა კუნძულის მოსახლეობა მიწისგან გამოძერწა. ეგინაზე არსებობდა ეაკოსის კულტი. იგი წვიმის მომყვან ღვთაებად ითვლებოდა და მის სახელზე აწყობდნენ ასპარეზობებს, რომელთაც ეაკიები ეწოდებოდა.
გვიანი ხანის მითოსი გვამცნობს, რომ ეაკოსი პოსეიდონთან და აპოლონთან ერთად ტროას გალავანს აშენებდა. სამუშაოს დასრულების შემდეგ გალავანზე ასრიალდნენ გველები. პოსეიდონისა და აპოლონის მიერ აგებულ კედლებზე ამავალი გველები მოკვდნენ. მესამე გველმა, რომელიც მოკვდავი ეაკოსის მიერ აგებულ გალავანს გადაევლო, ქალაქში შეაღწია. ნათელმხილველთა წინასწართქმით, ეს იმის ნიშანი იყო, რომ ეაკოსის შთამომავლები დაიპყრობდნენ ტროას.
ეაკოსი მოკვდავთა შორის გამოირჩეოდა თავისი კეთილშობილებითა და სამართლიანობით. სწორედ ამიტომ, გარდაცვალების შემდეგ იგი ღმერთებმა ჰადესის მსაჯულად დანიშნეს მინოსთან და რადამანთისთან ერთად.
გადატანითი მნიშვნელობით ეაკოსს სამართლიან კაცზე იტყვიან.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/ეაკოსი
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
არადეთის პირველი ნასოფლარი
არადეთის პირველი ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ არადეთის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით, 2 კილომეტრის მოშორებით, შემაღლებულ ადგილზე. ძეგლის ფართობი 500 კვადრატული მეტრია. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარზე შესამჩნევია ეკლესიისა და სხვა ნაგებობების ნაშთები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ნისლიანი მთვარე წვიმის შემდეგ
ნისლიანი მთვარე წვიმის შემდეგ, ასევე ცნობილია, როგორც ნისლიანი მთვარე (雨月物語) — 1953 წლის იაპონური ფენტეზის ჟანრის რომანტიკული დრამა, რომელიც უედა აკინარის 1776 წლის ამავე სახელწოდების ზღაპრების კრებულს ეფუძნება. ფილმის რეჟისორია კენძი მიძოგუტი. მთავარ როლებს მასაიუკი მორი და მაჩიკო კიო ასრულებენ.
ფილმი უედას შემდეგი მოთხრობების სიუჟეტს იმეორებს: „სახლი ტევრში“ და „თეთრი ასპიტის ვნება“. მოქმედება აძუტი-მომოიამას პერიოდის იაპონიაში ხდება. ფილმი ფერმერი და მეთუნე გლეხის შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც სამოქალაქო ომის პერიოდში ცოლსა და მცირეწლოვან ვაჟს ტოვებს, რათა ქალაქში თავისი ნაწარმი გაყიდოს. მას თან ახლავს მეგობარი, რომელიც ოცნებობს, რომ დიდებული სამურაი გახდეს.
ფილმის მთავარი თემებია ომის ეთიკა, გაწყვეტილი ურთიერთობები სულიერ სამყაროსთან და ოჯახური ვალდებულებების უარყოფა. ვენეციის 1953 წლის კინოფესტივალზე ფილმმა ვერცხლის ლომი მიიღო. „ნისლიანი მთვარე“ კრიტიკოსების მიერ იაპონური კინოს შედევრადაა აღიარებული. ფილმმა ხელი შეუწყო იაპონური კინოს დასავლურ სამყაროში პოპულარიზაციას და გავლენა მოახდინა მომდევნო პერიოდის იაპონურ კინოზე.
თემები
პროფესორი მარტა ნოჩიმსონის მიხედვით, ფილმის ყველაზე გავრცელებული ინტერპრეტაციით, მიძოგუტის მიზანს წარმოადგენდა გამოეხატა სინანული საომარი ექსტრემიზმის მხარდაჭერისთვის მის 1941 წლის პროპაგანდისტულ ფილმში „47 რონინი“.
ბრიტანელი კინოკრიტიკოსის, ტონი რეინსის მიხედვით, ფილმში ამბიციური კაცის მიერ ოჯახის უარყოფის წარმოჩენა ფეოდალურ იაპონურ კულტურაში ისტორიული კაცის ფიგურის კრიტიკას ემსახურება. გენძურო ვერ აფასებს თავის ცხოვრებისეულ მდგომარეობას, რომელსაც ოჯახის მიტოვებით კარგავს.
ინგლისელი კინოკრიტიკოსი რობინ ვუდი მიიჩნევს, რომ გენძუროს სამეთუნეო საქმიანობა სამ ეტაპად ვითარდება, რაც კინემატოგრაფიის მიმართ რეჟისორის დამოკიდებულებას ასახავს. თავდაპირველად გენძურო თიხის ჭურჭლის კეთებას კომერციული მიზნებით იწყებს, ქალბატონ ვაკასასთან ყოფნის პერიოდში მისთვის მთავარი ესთეტიკა ხდება, ხოლო დასასრულს მისი მიზანი შემოქმედების საშუალებით ცხოვრების ასახვაა.
კრიტიკული გამოხმაურება
დასავლურ სამყაროში ფილმს დადებითად შეხვდნენ. კინოკრიტიკოსმა დონალდ რიჩმა მას „იაპონური კინოს ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმი“ უწოდა. აგრეთვე მან ფილმის გამხსნელი და ბოლო კადრების სილამაზესა და მორალური ქვეტექსტის შესახებ გაამახვილა ყურადღება. ჟურნალ Variety-ის გუნდმა ფილმის ვიზუალური მხარე, კოსტიუმების და გადასაღები მოედნის დიზაინი და მსახიობთა შესრულების დონე შეაქო.
„ნისლიანი მთვარე“ ჟურნალ Sight & Sound-ის ყველა დროის საუკეთესო ფილმების გამოკითხვაში 1962 წელს მეხუთე, ხოლო 1972 წელს მეათზე ადგილზე მოხვდა. საიტზე Rotten Tomatoes ფილმს 100%-იანი რეიტინგი აქვს. რეჟისორმა მარტინ სკორსეზემ „ნისლიანი მთვარე“ თავის საყვარელ ფილმებს შორის დაასახელა. კინოკრიტიკოსმა პოლინ კეილმა ფილმს „დახვეწილი, ძალადობრივი და ჯადოსნური“ უწოდა. 2000 წელს „ნისლიანი მთვარე“ ჟურნალ The Village Voice-ის XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფილმის სიაში 29-ე ადგილზე მოხვდა.
ჯილდოები
1953 წლის ვენეციის კინოფესტივალზე ფილმმა ვერცხლის დათვი საუკეთესო რეჟისორისთვის მიიღო. ამავე წელს ჟურნალ Kinema Junpo-ს ათი საუკეთესო იაპონური ფილმის სიაში „ნისლიანი მთვარე“ მესამე ადგილზე დასახელდა. ფილმმა მაინიტის მე-8 კინოფესტივალზე ორ ნომინაციაში მოიპოვა გამარჯვება. ოსკარის 28-ე დაჯილდოებაზე „ნისლიანი მთვარე“ საუკეთესო კოსტიუმების დიზაინის ნომინაციაში იყო წარდგენილი.
შუქურბეილი (აღდამის რაიონი)
შუქურბეილი  (Şükürbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
არანტინა
არანტინა (Arantina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 050 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანდრელანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 823 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.57 კმ²-ზე. ფართობი 89 420 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სერტანეჟა
სერტანეჟა (Sertaneja) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 520 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კორნელიუ-პროკოპიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 817 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.09 კმ²-ზე. ფართობი 444 492 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
აგროქიმიური ლაბორატორია
აგროქიმიური ლაბორატორია — დაწესებულება ან დაწესებულების დამოუკიდებელი განყოფილება, რომელიც საგანგებო აგროქიმურ გამოკვლევებს ატარებს.
აგროქიური ლაბორატორიის სახეებია: სასწავლო, სამეცნიერო-კვლევითი და საწარმოო, რომელსაც მიეკუთვნება აგროქიმიური სამსახურის სისტემაში შემავალი ზონალური და ცალკეულ მოწინავე მეურნეობასთან არსებული აგროქიმიური ლაბორატორია.
1972 წელს სსრკ-ში იყო 197 ზონალური აგროქიმიური ლაბორატორია, აქედან საქართველოში — 3.
ლიტერატურა
კატეგორია:აგროქიმია
რატიფიცირება
რატიფიცირება (ratificatio < ratus — დამტკიცებული და facere — კეთება) — სახელმწიფოს მხრიდან დადასტურება და აღიარება საერთაშორისო ხელშეკრულებისა, რომელიც ხელმოწერილია სახელმწიფოს სრულუფლებიანი წარმომადგენლის მიერ. საქართველოს კონსტიტუციით, რატიფიცირების შემდეგ ქვეყანაში ხელშეკრულების ამოქმედება ხდება სავალდებულო და იურიდიული ძალის მქონე. საერთაშორისო ხელშეკრულებათა და შეთანხმებათა რატიფიცირებას ახდენს საქართველოს პარლამენტი.
საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და შეთანხმებების გარდა, რომლებიც ითვალისწინებს რატიფიცირებას, სავალდებულოა, აგრეთვე, ისეთი საერთაშორისო ხელშეკრულებისა და შეთანხმების რატიფიცირება, რომლებიც:
ლიტერატურა
კატეგორია:დემოკრატია კატეგორია:საკონსტიტუციო სამართალი
დვანის ნამოსახლარი
დვანის ნამოსახლარი — არქეოლოგოური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტში, ტახტიზურგა მთის სამხრეთით, ხელოვნური თხრილით გამოყოფილ ბორცვზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანით. ბორცვის ხელოვნურად მოსწორებულ ზედაპიზე შეინიშნება რიყის ქვით უდუღაბოდ ნაგებ შენობათა საძირკვლის ნაშთები. იპოვენა შავად გამომწვარო უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები.ნამოსახლარი დაცულია მიწის ჰუმუსოვანი საფრის ქვეშ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ლენის მუშათა დახვრეტა
ლენის მუშათა დახვრეტა — სადამსჯელო ოპერაცია რუსეთის იმპერიაში 1912 წლის 4 აპრილს, როდესაც ჩაახშვეს მდინარე ლენაზე ოქროს საბადოების მუშების გაფიცვა.
მდინარე ლენაზე მდებარე ოქროს საბადოების სააქციო საზოგადოების წევრები იყვნენ რუსი მრეწველები ა. ვიშნეგრადსკი, ა. პუტილოვი, გრაფი ს. ვიტე, ნიკოლოზ II-ის დედა მარია თედორეს ასული. საბადოში მუშაობის პირობები იყო უკიდურესად მძიმე, ხოლო ხელფასი დაბალი. ამის გამო 1912 წლის 29 თებერვალს ანდრეევსკის საბადოზე დაიწყო მუშათა გაფიცვა, რისი საბაბიც გახდა დამპალი ხორცის გაცემა საბადოს დუქანში. გაფიცულები ითხოვდნენ 8-საათიან სამუშაო დღეს, ხელფასის მომატებას 30%-ით, ჯარიმების გაუქმებას და სხვა. ადმინისტრაციამ არ დააკმაყოფილა არცერთი მოთხოვნა. მარტის შუა რიცხვებში გაფიცვა მოედო ყველა საბადოს. გაიფიცა 6000-მდე მუშა. გაფიცვას ხელმძღვანელობდნენ ბოლშევიკები, მენშევიკები და ესერები. მთავრობამ გაფიცულთა წინააღმდეგ შეიარაღებული ძალები გაგზავნა. 4 აპრილს დააპატიმრეს საგაფიცვო კომიტეტის წევრები. შემდეგ დილით 2500-მდე მუშა გაემართა პროკურატურაში საჩივრის წარსადგენად. მათ გზა გადაუღობა ჯარმა და ჟანდარმერიის როტმისტრ ტრეშჩენკოვის ბრძანებით გაუხსნა ცეცხლი. მოკლეს 270 და დაჭრეს 250 კაცი.
ფაქტის გამოსაძიებლად მთავრობამ დანიშნა კომისია, მაგრამ ამან მუშები არ დააკმაყოფილა და მათ მასობრივად დატოვეს სამსახური. სამსახურიდან წავიდა სულ 9000-მდე მუშა. ლენის მუშათა დახვრეტამ ბიძგი მისცა შემდგომ რევოლუციურ პროცესებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:1912 კატეგორია:აჯანყებები რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ
სუმა (მრავალმნიშვნელოვანი)
სუმა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფილიპ ვუიანოვიჩი
ფილიპ ვუიანოვიჩი (დ. 1 სექტემბერი 1954, ბელგრადი, სერბეთი) — მონტენეგროს პრეზიდენტი 2003 წლის 22 მაისიდან 2018 წლის 20 მაისამდე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1954 წელს ბელგრადში. 1978 წელს დაამთავრა ბელგრადის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1980-1981 წლებში ტიტოგრადის საოლქო სასამართლოს მდივანია. 1982-1993 წლებში დაკავებული იყო საადვოკატო საქმით. 1993-1995 წლებში მონტენეგროს იუსტიციის მინისტრია. 1998-2002 წლებში მონტენეგროს მთავრობის თავმჯდომარე. 2003 წლის 11 მაისს აირჩიეს მონტენეგროს პრეზიდენტად. 2006 წელს გამოაცხადა მონტენეგროს დამოუკიდებლობა. 2013 წელს მეორე ვადით აირჩიეს პრეზიდენტად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონტენეგროს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:მონტენეგროს პარლამენტის თავმჯდომარეები კატეგორია:მონტენეგროს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი
აგროქიმიური სამსახური
ლიტერატურა
კატეგორია:აგროქიმია
სენტ-მარი
სენტ-მარი, ნუსი-ბურაჰა (Île Sainte-Marie) — კუნძული ინდოეთის ოკეანეში, მადაგასკარის აღმოსავლეთ სანაპიროსთან. ადმიმისტრაციულად შედის მადაგასკარის ტუამასინის პროვინციაში. ფართობი — 222 კმ².
გეოგრაფია
thumb|left|200px|კუნძულ სენტ-მარის მდებარეობა მადაგასკარის ჩრდილო-აღმოსავლეთით კუნძულ მადაგასკარიდან გამოყოფილია სრუტით, რომელიც ყველაზე ვიწრო ადგილში 6 კმ-ია. წაგრძელებულია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. სიგრძე — 49 კმ, სიგანე — 5-10 კმ. კუნძულის სამხრეთ დაბოლოებასთან განლაგებულია პატარა კუნძული ნატი, რომელიც სენტ-მარიდან დაახლოებით 400 მ სიგანის სრუტით არის გამოყოფილი.
ისტორია
კუნძულის ისტორია დაკავშირებულია მეკობრეებთან, რომლებსაც აქ ჰქონდათ ბაზა. სენტ-მარი მოხსენებულია გამოგონილ მეკობრეთა სახელმწიფო ლიბერტალიასთან დაკავშირებით.
ტრანსპორტი
კუნძულის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს აეროპორტი, რომელიც ადგილობრივ ავიახაზებს ემსახურება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მადაგასკარის კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები
ნაცხვარა
ნაცხვარა — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ წარბასთუმნის აღმოსავლეთით გაწოლილ გორაზე, რომელიც სოფლისგან ხევით არის გამოყოფილი. ადგილობრივები ამ გორას თეთრმიწებს ეძახიან, თეთრმიწების ჩრდილოეთით, თხემზე ტერასისმაგვარი დაბოლოებაა, სადაც თითქმის შუაში, ხელოვნური ქვა-მიწა ყრილიანი ელიფსური ფორმის ბორცვია აღმართული, ორიენტირებული სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ მიმართულებით, ბორცვის სიმაღლე დაახლოებით 10 მეტრია, ხოლო წრიული პერიმეტრი კი თითქმის 200 მეტრია, ის ჩრდილოეთით ღრმა ხევით სრულდება. ბორცვის ზედაპირი დარღვეული და უსწორმასწოროა, ზედაპირზე აღმოსავლეთ მხარეს მშრალი ქვა ყრილია. როგორც ჩანს აღნიშნული ბორცვი გორა ნამოსახლარს წარმოადგენს. ამ ბორცვის გარშემო, განსაკუთრებით კი მის აღმოსავლეთით ფიქსირდება სხვადასხვა პერიოდის კერამიკული მასალა. მოყოლებული ადრებრინჯაოს ხანიდან გვიანშუასაუკუნეების ჩათვლით. კერამიკული მასალა გვხვდება ბორცვის თავზეც, სადაც ადგილობრივებს ორმო ამოუთხრიათ და ზედ ჯვარი აღუმართავთ, რომელიც სოფელს გადაჰყურებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ქვემო ხანდაკის პირველი კოშკი
ქვემო ხანდაკის პირველი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ხანდაკის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 8 მეტრი), ნაგებია რიყის ქვითა და კვადრატული აგურით. პირველი სართულის კედლებში ექვსი გარეთკენ შევიწროებული სათოფურია (ორ-ორი აღმოსავლეთით და სამხრეთით, თითო — ჩრდილოეთითა და ჩრდილო-დასავლეთით). ამ სართულს აგურის გუმბათოვანი გადახურვა აქვს. დასავლეთ კედელში, მეორე სართულზე ასასვლელი კიბეა, მეორე სართულზე მაღალი ბუხარია, რომლის გვერდებზე თითო თაღოვანი ნიშია. ნიშებს შორის ორი ორმაგი სათოფურია. მეორე სართულის ჩრდილო კედელში მესამე სართულზე ასასვლელი კიბეა დატანებული. მესამე სართულზე, კედლებში, ყველა მხარეს თითო მაღალი ნიშია. ნიშებს შორის თითო ორმაგი სათოფურია. ამ სართულსაც კვადრატული აგურით ნაწყობი, გუმბათოვანი გადახურვა აქვს. კედელში ერთი ერთმაგი სათოფური და მეოთხე სართულზე ასასვლელი კიბეა. ყველა სათოფურს გარეთკენ შევიწროებული ნიში აქვს. ფასადებს შემოვლებული აქვს ბრტყელი რიყის ქვის თევზიფხურად ნაწყობი სარტყელი. აღმოსავლეთ ფასადზე აგურის წყობით გამოყვანილია მაღალი ჯვარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის კოშკები
მაკირა-ულავა
მაკირა-ულავა (Makira-Ulawa) — სოლომონის კუნძულების ერთ-ერთი პროვინცია. მოიცავს მაკირას კუნძულს და მის გარშემო მდებარე მომცრო კუნძულებს (ულავა, უკი-ნი-მასი, ოვარაჰა, ოვარიკი). პროვინციის ფართობია — 3188 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერით შეადგენს 40 419 ადამიანს. ადმინისტრაციული ცენტრია — კირაკირა.
სქოლიო
კატეგორია:სოლომონის კუნძულების პროვინციები
ქართლური მოღვარვა
ლიტერატურა
კატეგორია:ირიგაცია კატეგორია:ქართლი
რუისპირის ნაეკლესიარი
რუისპირის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ რუისპირის სამხრეთით, ნასოფლარ არტოზანის მიდამოებში, ეკლესიებად წოდებულ ადგილში. თარიღდება შუა საუკუნეებით. დაფარულია ბუჩქებით. გეგმა არ იკითხება. სამშენებლო მასალად გამოყენებული ყოფილა რიყის ქვა კირის ხსნარზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბოკაინა-დი-მინასი
ბოკაინა-დი-მინასი (Bocaina de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 210 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანდრელანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 007 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.94 კმ²-ზე. ფართობი 503 793 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
თელავის ეკლესია (ქართველების სასაფლაო)
თელავის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თელავში დგას ე. წ. ქართველების სასაფლაოზე თარიღდება XIX საუკუნით. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ და დასავლეთ კედლები აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები მიწის პირამდეა დანგრეული.
სამრეკლო ხუთწახნაგა, დგას ოთხკუთხა, ორსაფეხურიან კვარცხლბეკზე. ხუთივე წახნაგი ნახევარწრიული თაღითაა გახსნილი, რომლებიც გადაყვანილია კუთხეებში მდგარ სვეტებზე. სამრეკლო დასრულებულია ხერხულა ლავგარდნით გადახურულია პირამიდული ფორმის ხუთწახნაგა სახურავით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
200 (რიცხვი)
ორასი — მეორასე ნატურალური რიცხვი. არის ას ოთმოცდაცხრამეტის მომდევნო და ორას ერთის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი - 200.
200
ვანთის ღვთისმშობლის ეკლესია
ვანთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ვანთის სამხრეთ-დასავლეთით, 1,5 კილომეტრზე, მდინარე ვანთისხევის მარცხენა ნაპირას.
ეკლესია დარბაზულია. შედგება ქრონოლოგიურად განსხვავებული ორი, სამშენებლო ფენისგან, მათ შორის თავდაპირველი, რომელიც კედლების სიმათლის თითქმის ნახევარს მოიცავს, სავარაუდოდ, განვით შუა საუკუნეებით თარიღდება, დანარჩენი ნაწილი კი გვიანდ, შუა საუკუნეებით. კედლების ძველი ნაწილი ლოდებითაა ნაშენი. ქვები ზომისა და ფორმის მიხედვით, არ არის შერჩეული, რის გამოც მათ შორის მოზრდილი არეები იქმნება, რომლებიც წვრილი, რიყის ქვით და დუღაბის სქელი ფენითაა შევსებული. რიყის მომცრო ქვითაა ნაშენი კედლების ზედა ნაწილები. წყობა ქაოსურია. კუთხეების წყობაში, შიგადაშიგ, შირიმის ქვებიცაა გამოყენებული. შიგნით კედლები შელესილია.
ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარს პარალელური წირთხლები აქვს, გადახურულია თარაზულად. ეკლესიის დარბაზი კვადრატულია. აღმოსავლეთით დასრულებულია ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდით, რომლის ცენტრში მაღალი, შიგნიდან სწორკუთხა, ხოლო გარედან თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს, მცირე ზომის, თითო, სწორკუთხა ნიშაა. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. მსგავსი ფორმისაა კამარაც, რომელიც აფსიდის თაღს და დასავლეთ კედლის მიმდებარე, საბჯენ თაღს ეყრდნობა. ეს უკანასკნელი კი კუთხის პილასტრებს. ორივე თაღის ქუსლებთან მარტივი პროფილის ომპოსტებია გამოყენებული.
აღმოსავლეთ სარკმლის გარდა, ინტერიერს დასავლეთ კედელში გაჭრილი სარკმელიც აშუქებს. იგი ქვის, თხელი ფილებით თარაზულადაა გადახურული და იმდენად ზემოთაა ატანილი, რომ თავით თითქმის დასავლეთ კედლის მიმდებარე, საბჯენ თაღს წვდება. ეკლესია მოხატული ყოფილა. კედლებზე აქა-იქ შემორჩენილია მოხატულობის კვალი. ფასადები სადაა. აღმოსავლეთ ფასადის ცენტრში, მოშავო ფერის, შირიმის ქვებით ნაწყობი სარკმელია, რომელიც ჩასმულია ზედაპირის ჩაკვეთით გამოყვანილ, სწორკუთხა ჩარჩოში, დასავლეთ ფასადზე. სარკმლის წყობაში, რიყის ქვასთან ერთად, კვადრატული აგურიცაა გამოყენებული. გარდა ამისა, თითო-ოროლა აგური, აქა-იქ, ფრონტონის წყობაშიცაა ჩართული სარკმლის მარჯვნივ, კედლის წყობაში ჩასმულ, შირიმის მცირე ქვაზე. რელიეფური ჯვრის გამოსახულებაა, სამხრეთ ფასადზე, მიწიდან დაახლოებით 2 მეტრის სიმაღლეზე. წყობიდან გამოშვერილია სამი, მოგრძო ქვა, რომლებიც სავარაუდოდ, ამ მხრიდან მოწყობილი ფარდულის საყრდენად გამოიყენებოდა. ერთი ასეთი ქვა, იგივე სიმაღლეზე, დასავლეთ ფასადის სამხრეთ ნახევარშიცაა ჩასმული. ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორიაზე მრავლადაა მოსაბლეობის მიერ მოტანილი, სხვადასხვა ზომის ქვევრები, რომელთა ნაწილზე, დამღით, აღნიშნულია ხოლოსნის სახელი და გვარი.