cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ორბიტული სადგური
ორბიტალური სადგურების სია
კატეგორია:ორბიტული სადგურები
ჯანდაცვა ქუვეითში
მინი|ჯაჰრას ჰოსპიტალი— [[ქუვეითი|ქუვეითის სამედიცინო ქალაქი]] ჯანდაცვა ქუვეითში —ქვეყანაში მოქმედებს მთავრობის მიერ დაფინანსებული ჯანდაცვის სისტემა, რომელიც უზრუნველყოფს უფასო სამედიცინო მომსახურებას ქუვეითის პასპორტის მფლობელებისათვის. იმ პირებისათვის, რომლებიც არ არიან ქუვეითის მოქალაქეები, სამედიცინო მომსახურებას შეღავათიან ფასებში უზრუნველყოფს საზოგადოებრივი დაზღვევის სისტემა. კერძო სამედიცინო დაწესებულებების მიერ გაწეული სამედიცინო მომსახურება ხელმისაწვდომია მათ სადაზღვევო სქემაში ჩართული  წევრებისათვის.
ინფრასტრუქტურა
მინი|[[ქუვეითი|ქუვეითი— საავადმყოფოს შენობა]] Kuwait Vision 2035 პროგრამის ფარგლებში ბევრი ახალი საავადმყოფო გაიხსნა.
COVID-19 პანდემიის დაწყებამდე რამდენიმე წელია, ქუვეითის მიერ განხორციელებული ინვესტიცია ქვეყნის ჯანდაცვის სისტემაში, პროპორციულად უფრო მაღალია, ვიდრე GCC- ს ქვეყნების უმრავლესობაში.შედეგად, სახელმწიფო საავადმყოფოს სექტორის შესაზლებლობები მნიშვნელოვნად გაიზარდა. ამჟამად ქუვეითში 20 საჯარო საავადმყოფოა. შეიხ ჯაბერ ალ-აჰმადის ახალი საავადმყოფო ითვლება ყველაზე დიდ საავადმყოფოდ შუა აღმოსავლეთში. ქუვეითს ასევე აქვს 16 კერძო საავადმყოფო.
ჭარბი წონა
სიმსუქნე ქუვეითის მოსახლეობის ჯანმრთელობის ერთ-ერთი სერიოზული პრობლემაა. 2007 წელს მოსახლეობის 74,2% აღენიშნებოდა არაჯანსაღი წონა. ამავე წელს ჟურნალ Forbes-ის მონაცემებით, ქუვეითმა ჭარბწონიანი მოსახლეობის რაოდენობით,  მსოფლიოს ყველაზე მსუქანი  ქვეყნების ჩამონათვალში  მე-8 ადგილი დაიკავა. 2011 წელს ქუვეითში ბარიატრიული ოპერაციების რაოდენობა 5000 შეადგინა.
1980 წლიდან 1993 წლამდე ჭარბი წონის მქონე პირთა პროცენტული წილი 18-29 წლის ასაკში 30,6% -დან 54,4% -მდე გაიზარდა, ხოლო ჭარბი წონის მქონე პირთა პროცენტული მაჩვენებელი — 12,8% -დან 24,6% -მდე. 2000 წლის მონაცემებით, 10-14 წლის ასაკის ბავშვებში ჭარბი წონის მქონე ბიჭების 30% და გოგონების 31,8% იყო.
დასმანის დიაბეტის კვლევისა და მკურნალობის ცენტრის მონაცემებით, მოზრდილთა 15% -ს აქვს დიაბეტი, 45 წელზე უფროსი ასაკის მოზრდილების 50% ამ დაავადებით  ცხოვრობს. 100 ბავშვიდან 22-ს არაჯანსაღი წონის შედეგად ემართება დიაბეტი.
არაჯანსაღი საკვების რეკლამირება ჩვეულებრივი მოვლენაა. ზოგიერთ სკოლაში იყიდება ტკბილეული, შოკოლადი და გაზიანი სასმელები. მნიშვნელოვანი ფაქტორია არაჯანსაღი კვების რეჟიმი, ოჯახური მდგომარეობა და მამაკაცების დომინირება სპორტში.
მოწევა
სიგარეტის მოწევა ავტომობილის მართვის დროს ითვლება უბედური შემთხვევების გამომწვევ  ერთ-ერთ მთავარ ფაქტორად, ამიტომ  საავტომობილო გზების დეპარტამენტი განიხილავს კანონის იმპლემენტაციას, რომლის მიხედვითაც მძღოლებს მართვის დროს სიგარეტის მოწევა აეკრძალებათ.
COVID-19 პანდემია
COVID-19 პანდემია ქუვეითში არის გლობალური კორონავირუსის დაავადების (COVID-19) პანდემიის ნაწილი, რომელიც გამოწვეულია მწვავე რესპირატორული სინდრომის კორონავირუსით 2 (SARS-CoV-2). პირველი დადასტურებული შემთხვევა ქუვეითში გამოვლინდა 2020 წლის 24 თებერვალს. ჯანდაცვის სამინისტროს ინფორმაციით, კორონავირუსი დაუდგინდა ირანიდან შემოსულ 53 წლის ქუვეითის მოქალაქეს, მეორე — საუდის არაბეთის 61 წლის მოქალაქეს და მესამე —მოქალაქეობის არმქონე პირს. 24 თებერვლის ბოლოს ქუვეითში 5 დადასტურებული შემთხვევა იყო.
ქვეყანაში თავდაპირველად დაიწყო ნებაყოფლობითი შინ დარჩენის პრინციპი 11 მარტის შუაღამიდან, როდესაც მთავრობამ შეაჩერა  ყველა საჯარო სექტორის მუშაობა, გარდა გადაუდებელი დახმარების მომსახურებისა. 2020 წლის 15 მარტიდან შეწყდა ყველა კომერციული საჰაერო ფრენა, შეჩერდა საზვარგარეთ მგზავრობა. 2020 წლის 22 მარტიდან ქვეყანაში ნაწილობრივი კომენდანტის საათი შევიდა ძალაში: საღამოს 17:00 საათიდან დილის 4:00 საათამდე.
6 აპრილს კომენდანტის საათის დასრულების დრო დილის 4:00 საათიდან დილის 6:00 საათამდე გაგრძელდა. 2020 წლის 24 აპრილს, რამადანის თვის  დაწყებისთანავე, ნაწილობრივი კომენდანტის საათი შეიცვალა დილის 4:00 საათიდან დილის 8:00 საათამდე, (მკაცრი სანიტარული რეგლამენტის დაცვით). 10 მაისს  ჯანდაცვის სამინისტროს მითითებით  ქვეყანამ დააწესა სრული კომენდანტის საათი 2020 წლის 31 მაისამდე.
აუცილებელი გახდა სასწავლო პროცესის შეჩერება ბავშვებსა და მოზარდებში ვირუსის გავრცელების თავიდან აცილების მიზნით. სასწავლო წელი განახლდება 2021 წლის სექტემბერში.
2021 წლის 7 მარტიდან 2021 წლის 8 აპრილამდე ისევ დაწესდა ერთთვიანი კომენდანტის საათი, მას შემდეგ რაც 2021 წლის 4 მარტს ქვეყანაში კორონავირუსის ახალი 1,716 შემთხვევა გამოვლინდა.
აირუმი
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ქალაქები
Tapinoma carininotum
Tapinoma carininotum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია (1839)
ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზერტის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. აგებულია 1839 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წყლის თხები (გვარი)
წყლის თხები (Kobus) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვრების გვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. ახლოს დგანან რედუნკებთან (Redunca). მოიცავს ექვს სახეობას:
რქები მხოლოდ მამრებს გააჩნიათ, რომლებიც შეიძლება გახდეს 50-100 სმ. ისინი უკანაა გადაღუნული. წყლის თხები ცხოვრობენ წყალსატევებთან ახლოს. ახასიათებთ სქესობრივი დიმორფიზმი
სქოლიო
კატეგორია:ძროხისებრნი *
Camponotus thoracicus ninivae
Camponotus thoracicus ninivae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
ზონგულდაქის პროვინცია
ზონგულდაქის პროვინცია (Zonguldak ili) – პროვინცია (ილი) ჩრდილო–დასავლეთ თურქეთში, შავი ზღვის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი ზონგულდაქი.
გეოგრაფია
პროვინციას ესაზღვრება ბოლუს,  ყარაბუქის, დუზჯესა და  ბართინის პროვინციები, ხოლო ჩრდილოეთით შავი ზღვა.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 558 ათ. ადამიანი (2007), უდიდესი ქალაქებია: ზონგულდაქი (104 ათ. ადამიანი, 2000), ქოზლუ, ქილიმლი.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის პროვინციები
NGC 7840
NGC 7840 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 29 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ლამაზი მეგობარი (რომანი)
„ლამაზი მეგობარი“ (Bel-Ami) — გი დე მოპასანის რომანი, რომელიც გამოიცა 1885 წელს.
„ლამაზ მეგობარზე“ მუშაობა მოპასანს დაწყებული უნდა ჰქონდეს 1883 წელს, როდესაც გამოქვეყნდა მისი რიგი მოთხრობა და ნარკვევი, სადაც გვხვდება რომანის ზოგიერთი სიუჟეტური ეპიზოდი და იდეური მოტივი.
„ლამაზ მეგობარს“ იმთავითვე უაღრესი წარმატება ხვდა წილად. 1885 წლის 8 აპრილს დაიწყო გაზეთ „ჟილ ბლასში“ ფელეტონებად მისი ბეჭდვა, ხოლო უკვე იმავე წლის სექტემბერში მისი 37-ე, 1887 წლის აპრილში კი 51-ე გამოცემა გამოვიდა. აგრეთვე დაუყონებლივ ითარგმნა იგი სხვა ევროპულ ენებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1885 წლის რომანები კატეგორია:ფრანგული რომანები კატეგორია:რომანები ჟურნალისტების შესახებ კატეგორია:გი დე მოპასანის რომანები კატეგორია:პიკარესკული რომანები
ბოდორნის სვეტი
ბოდორნის სვეტი — კლდის სვეტი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე არაგვის ხეობის მარჯვენა მხარეს, სოფელ ბოდორნასთან, გზიდან 70–80 მ-ზე, სიმაღლე 15 მ. მისი დიამეტრი 4 მ აღწევს.
ბოდორნის ეკლესიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 150 მეტრის დაშორებით, ფლატის შვერილზე აღმართულია „დუნუდაციური მოწმე“, რომელიც ლიტერატურაში ბოდორნის სვეტის სახელითაა ცნობილი, ხოლო ადგილობრივი მოსახლეობა „წოწოლა კლდეს“ უწოდებს („წოწოლა“ მაღალსა დაწაწვრილებულს ნიშნავს).
ბოდორნის კლდის სვეტი ნეოგენურ კონგლომერატებში, ანუ ბუნებრივად შეცემენტებულ რიყნალებშია გამომუშავებული. აქ არსებული რელიეფის ფორმებისა და ქანების აგებულებით თუ ვიმსჯელებთ, მსგავსი სვეტების წარმოშობა შეიძლება მომავალშიც მოხდეს. შესაძლოა ბოდორნის სვეტი წარმართულ ხანაში ნაყოფიერების სიმბოლოდ ყოფილიყო მიჩნეული, ხოლო ქრისტიანულ პერიოდში (V-VI საუკუნეებში) კი მესვეტის საცხოვრისად გამოეყენებინათ. ამდენად, ბოდორნის სვეტი, კაცხის სვეტის მსგავსად, ერთდროულად ისტორიული ძეგლიცაა და ბუნებრივიც.
ბოდორნის სვეტი ზღვის დონიდან 750 მეტრზეა, მეტად დამრეც, ტყით შემოსილ ფერდობზე. სვეტის სიმაღლე 15 მეტრზე მეტია. ქვედა ნაწილის დიამეტრი 4 მეტრია, ზემოთ კი თანდათან ვიწროვდება. თხემზე ბუჩქებია ამოსული. არ არის გამორიცხული, რომ ეს წესიერი ფორმა ადამიანის ჩარევითაც იყოს მიცემული. სვეტის თავისებურება ისიც არის, რომ მის ქვედა ნაწილში, აღმოსავლეთის მხრიდან — გაჭრილია ორთვლიანი გამოქვაბული, რომლის კედლებშიც თახჩებია დატანებული. მის თავზე დაუწყიათ მეორე სართულის კიდევ ერთი „ოთახის“ გამოჭრა, რაც ბოლომდე მიყვანილი არ არის.
ბოდორნის სვეტი გარეგნული ფორმითა და სიდიდით ძლიერ წააგავს კავკასიონის მთიანეთში მოდარაჯე კოშკებს. „კლდის კოშკები“, ანუ კლდის სვეტები, როგორც დაცვის ობიექტი, „საქართველოს წითელ წიგნშია“ შეტანილი. მიუხედავად იმისა, რომ ბუნების ძეგლთან მისვლა საკმაოდ რთულია. 1979 წელს ძეგლი შეისწავლა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის ექსპედიციამ ლევან მარუაშვილის ხელმძღვანელობით. ბოდორნის სვეტი ბუნების ძეგლია.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
Nintendo DS
thumb|250px|Nintendo DS Nintendo DS (შემოკლებით DS ან NDS) — ორეკრანიანი პორტატული ვიდეო თამაშების კონსოლი, რომელიც შექმნა და გამოსცა ნინტენდომ, 2004 წელს კანადაში, აშშ-ში და იაპონიაში. კონსოლი გასახსნელის დიზაინისაა, Game Boy Advance SP-ის მსგავსი, ორი ჩაშენებული LCD ეკრანით. ქვედა ეკრანი სენსორულია. Nintendo DS-ს ასევე აქვს ჩაშენებული მიკროფონი და ვაირლესი IEEE 802.11 (Wi-Fi), რომლის მეშვეობით მოთამაშეებს საშუალება აქვთ დაუკავშირდნენ ერთმანეთს. ეს იყო პირველი ნინტენდოს კონსოლი, რომელიც იაპონიამდე გამოიცა ჩრდილო ამერიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2004 წელს წარდგენილი ნაწარმი კატეგორია:მეშვიდე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:Wi-Fi მოწყობილობები კატეგორია:პორტატული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:Nintendo კატეგორია:Nintendo-ს კონსოლები
ენა (ორგანო)
right|thumbnail|ენა ენა — ხერხემლიანი ცხოველების და ადამიანის პირის ღრუს კენტი კუნთოვანი ორგანოა. თევზებისა და ზოგი პრიმიტიული წყალში მცხოვრები ამფიბიის ენა ლორწოვანი გარსის მარტივი ნაოჭია. ხმელეთის ხერხემლიანების ენა აღჭურვილია სპეციალური კუნთებით, მოძრავი ორგანოა და მონაწილეობს პირის ღრუში საკვების გადაადგილებაში, დაქუცმაცებასა და გასინჯვაში.
ენის ზედაპირზე ვითარდება ჯირკვლები, რქოვანი გარსი (ფრინველები), ხაოები, დვრილები (ძუძუმწოვრებსა და ადამიანებში მექანიკური ფუნქციის მქონე ძაფისებრი და სოკოსებრი დვრილები, გემოს რეცეპტორებით აღჭურვილი ფოთლისებრი და შემოზღუდული დვრილები) და სხვა. არსებობს სხვადასხვა განვითარებისა და აგებულების ენა, რაც განპირობებულია ცხოველის ეკოლოგიური თავისებურებებით (მაგალითად, კვების ხასიათით). ზოგ სპეციალიზებულ ფორმას (ბაყაყი, ქამელეონი, კოდალა, ჭიანჭველაჭამია) რთული აგებულების და ფუნქციის ენა აქვს.
ადამიანის ენა – ღეჭვის, მეტყველებისა და გემოვნების ორგანოა. ენაში განარჩევენ თავისუფალ ნაწილს – ენის სხეულს, რომელიც წინ ენის წვერით ბოლოვდება და ენის ძირს, რომლითაც ის უკავშირდება თავის ქალასა და ენისქვეშა ძვალს. ენის ზედაპირი – ენის ზურგი, შუა გასწვრივი ღარით იყოფა მარცხენა და მარჯვენა ნაწილებად. გასწვრივ ღარს შეესაბამება შემაერთებელქსოვილოვანი ძგიდე. ენის სხეულისა და ძირის საზღვარზე, შუა ხაზის გასწვირვ, მდებარეობს ბრმა ხვრელი (ფარისებრი ჯირკვლის სადინარის ნაშთი), რომლის გვერდებზე ენის სხეულისა და ძირის გამყოფი ღარია. ენა დაფარულია ლორწოვანი გარსით, რომელიც ქვემო ზედაპირზე ქმნის ღრძილებსა და ენას შორის გაჭიმულ კენტ ნაოჭს – ენის ლაგამს, მის გვერდებზე კარგად მოჩანს ორი მოწითალო ენისქვეშა კორძი, რომლის ხვრელებში იხსნება ყბისქვეშა და ენისქვეშა სანერწყვე ჯირკვლების სადინარები. ენის ზურგის ლორწოვანა ხორკლიანია, დაფარულია სხვადასხვა ფუნქციისა და ფორმის მქონე დვრილებით, რომლებიც ხავერდოვან შესახედაობას აძლევენ მას. ყველაზე მეტია ძაფისებრი დვრილები, რომლებიც ენის ზურგზეა გაფანტული და საერთო მგრძნობელობის აღმქმელ ორგანოს წარმოადგენს. სოკოსებრი დვრილები მოვარდისფრო შემაღლების სახით განლაგებულია ენის კიდეების გასწვრივ და წვერთან. შემოზღუდული დვრილები შეიცავენ გემოვნების ბოლქვებს. ადამიანის ენის გვერდებზე სუსტადაა გამოხატული ფოთლისებრი დვრილები. ენის ლორწოვანი გარსის სისქეში ლორწოვანი და სეროზული ჯირკვლებია, ძირის ლორწოვანა ლიმფოიდურ ქსოვილს შეიცავს. ენაში განარჩევენ ჩონჩხის კუნთებს, რომლებიც ქალას ძვლებზე და ინის ძვლიდან იწყება, და საკუთრივ ენის კუნთებს. მათი შეკუმშვა განაპირობებს ენის მოძრაობის მრავალფეროვნებასა და ფორმის ცვალებადობას. ენა შეიცავს მამოძრავებელ, მგრძნობიარე და გემოვნების ნერვებს. ენაში სისხლი მოაქვს ენის არტერიას, ხოლო ვენური სისხლი გააქვს თანამოსახელე ვენას.
კატეგორია:ანატომია
Тіл
Tapinoma chiaromontei
Tapinoma chiaromontei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
მალხაზ კოკიჩაშვილი
მალხაზ კოკიჩაშვილი (დ. 2 ნოემბერი, 1949, თბილისი) — ქართველი ბიოქიმიკოსი და მკვლევარი სამედიცინო ენზიმოლოგიის დარგში. მედიცინის დოქტორი, პროფესორი.
Tapinoma chiaromontei
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მალხაზ კოკიჩაშვილი
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1972–1973 წლებში მუშაობდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს საავადმყოფო-კოლონიის ექიმად. საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის შეიარაღებულ ძალებში პოლკის მედპუნქტის უფროსად. 1975–1979 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1979 წელს იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბიოქიმიის კათედრის ასპირანტი. 1982 წელს ასისტენტი, ხოლო 1988 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 41 სამეცნიერო ნაშრომის და ორი მონოგრაფიის. უმაღლესი სამედიცინო სკოლა „აიეტი“-ს ვიცე-რექტორი სასწავლო დარგში. ამავე სამედიცინო სკოლის სამედიცინო გენეტიკისა და მოლეკულური ბიოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ქართველი ბიოქიმიკოსები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:ქართველო პროფესორები
სალუტ-1
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორბიტული სადგურები
საირმის მეწყერი
საირმის მეწყერი — სოფ. ჭრებალოსა და ალპანას შორის მდ. რიონის მარჯ. მხარეს ზ.დ. -დან 800მ სიმაღლეზე მდებარე სოფ. საირმესთან ერთმანეთზე მიწყობილ რამდენიმე კლდოვან მასივს პირამიდის ფორმა მიუღია. გეოლოგები მათ ბლოკურ სტრუქტურულ მეწყერს უწოდებენ. კლდეებს კოშკისებრი, რქისებური, სამკუთხედისებური ფორმები აქვს. მათი შეფარდებითი სიმაღლე რამდენიმე ათეული მეტრია. საირმესთან რიონი ქმნის კანიონს, რომლის სიმაღლე 100მ-მდეა. კატეგორია:მეწყრები კატეგორია:კატასტროფები საქართველოში
Camponotus thoracicus
Camponotus thoracicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ტროლი (შუახმელეთი)
ტროლები ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში — გიგანტური, ნაკლებად განვითარებული არსებები.
როგორც წესი, ისინი გონებრივად განუვითარებლები იყვნენ. რამის აშენების ან შექმნის ნიჭი არ ჰქონდათ. ამის სანაცვლოდ იპარავდნენ ხალხის ქონებას და მას თავიანთ გამოქვაბულებში მალავდნენ. საკუთარი ენა არ ჰქონდათ, თუმცა ზოგიერთი ერიადორელი ქვის ტროლი საუბრობდა საერთო ენაზე, ხოლო საურონმა მათ ნაწილს ასწავლა ბნელი ენა.
ტროლები არაჩვეულებრივად მძლავრები იყვნენ. მოკვლა მათი თითქმის შეუძლებელი იყო. მაგრამ სისუსტე ერთად-ერთი ჰქონდათ - მზის შუქზე ისინი სამუდამოდ ქვავდებოდნენ.
ტროლები ცხოვრობდნენ მორდორში, ბნელტევრის სამხრეთით, მორიის მთებთან და ნისლიან მთებში და ერიადორის გარკვეულ ტყეებშიც. ისინი სხვადასხვა ადგილას იკეთებდნენ საცხოვრებელს. არსებობდნენ გამოქვაბულის ტროლები, გორის ტროლები და მთის ტროლები. შესაძლებელია, რომ თოვლიან ადგილებში თოვლის ტროლებიც არსებობდნენ. ასეთი იყო ჰელმ უროსხელი - თუმცა მსგავსი არსებების შესახებ არაფერია ცნობილი. ქვის ტროლები, შესაძლოა, ასევე გამოირჩეოდნენ, მაგრამ, მეორე ვერსიით, ასე უწოდებდნენ ყველა გაქვავებულ ტროლს.
მაგრამ, სხვა ვერსიით ტროლები თავად წარმოიშვნენ ქვისგან. ამბობენ, რომ ისინი შექმნა მორგოთმა, ალბათ, ელფების ერთგვარი პაროდიისათვის. ტოლკინი თავად არ იყო დარწმუნებული მათი წარმოშობის თეორიის შესახებ:
სხვა ტიპის ტროლებში ტოლკინი სავარაუდოდ გულისხმობდა ოლოგ-ჰაებს, ტროლის ზებუნებრივ სახეობას, რომელიც საურონმა მესამე ეპოქის დასასრულს შექმნა. უცნობია, როგორ მოხდა ეს, მაგრამ ტოლკინი ოლოგ-ჰაების განხილვისას ვარაუდობს, რომ აშკარა იყო, რომ ეს იყო პრიმიტიული ადამიანური ტიპის დამახინჯება.
ოლოგ-ჰაი, როგორც ცნობილია, მზის შუქისადმი გამძლე იყო და სხვა ჯიშებზეც უფრო მეტად ეშმაკური. კანი ოლოგ-ჰაებს უფრო სქელი ჰქონდათ, მათ იცოდნენ ბნელი ენა, თუმცა თავად იშვიათად საუბრობდნენ. ისინი ცხოვრობდნენ საურონის სამფლობელოსთან, დოლ გულდურთან, სამხრეთ ბნელ ტყესთან და მორდორის მთებში. ოლოგ-ჰაები მთლიანად საურონის მიერ იმართებოდნენ და მხოლოდ მასზე მუშაობდნენ.
2941 წელს, თავისი ცნობილი მოგზაურობისას, ბილბო გადაეყარა სამ ტროლს - ტომს, ბერტს და უილიამს. სამივემ დაიჭირა ის, მაგრამ ვერა და ვერ მოიფიქრა, რა ბედი უნდა ეწიოს მას, ამ საუბარში კი დადგა განთიადი, რომელმაც ისინი ქვად აქცია. ამის შემდეგ განდალფმა, ბილბომ და ჯუჯებმა მათი გამოქვაბული აღმოაჩინეს, სადაც იპოვეს ხმლები - გლამდრინგი, ორკრისტი და ნესტარი - ეს უკანასკნელი წლების შემდეგ ფროდო ბეგინსმა საკუთარი ბიძისგან მიიღო. გზად შუაველში მან აგრეთვე საკუთარი თვალით იხილა გაქვავებული სამეული. თუმცა, თავადაც შეხვდა გამოქვაბულის ტროლს - მორიაში, სადაც ტროლი მის მიერ ნესტარით ფეხში იქნა დაჭრილი.
ტროლები აქტიურად მონაწილეობდნენ ბეჭდის ომის უშუალო ბრძოლებშიც. პელენორის მინდვრებზე გამართულ შერკინებაში მათ მინას ტირითის კარიბჭე გრონდად წოდებული საბრძოლო ბატარეით დაანგრიეს.
მორანონის ბრძოლა მიმდინარეობდა დღისით. ამიტომ არსებობს ვარაუდი, რომ მასში ოლოგ-ჰაები მონაწილეობდნენ. მათ ბევრი ადამიანი გაანადგურეს, მეთაურმა კი დაჭრა ბერეგონდი და უკვე მისწვდა მის ყელს, როდესაც პერეგრინ (პიპინ) ტუკმა დაჭრა ის თავის ხმლით, რომელსაც მოგვიანებით „ტროლის დაღუპვა“ უწოდა. მოგვიანებით გიმლიმ ცოცხალი პიპინი ამ ტროლის გვამის ქვეშ აღმოაჩინა.
საურონის დაცემის შემდეგ ტროლებმა დაკარგეს გონება და ლოგიკური აზროვნების უნარი. ნაწილმა თავი მოიკლა, ნაწილი კი დაიმალა. მეოთხე ეპოქის განთიადზე გონდორელები და როჰანელები კვლავ ნადირობდნენ საურონის მსახურებზე. ვარაუდობენ, რომ ტროლები კვლავ საშიშროებას წარმოადგენდნენ.
სინდარულად „ტროლი“ არის „ტოროგ“. ბნელ ენაზე იგივე სიტყვა ჟღერს ასე - „ოლოგ“. დაბოლოება „ჰაი“ არის კრებითი მრავლობითი რიცხვის აღმნიშვნელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუახმელეთის რასები
1755
თარიღი უცნობია
*
675
თარიღი უცნობია
*
გეოსტაციონარული ორბიტა
გეოსტაციონარული ორბიტა – წრიული ორბიტა, რომელიც განლაგებულია დედამიწის ეკვატორზე (0 განედი) 35 786 კმ სიმაღლეზე. ასეთ ორბიტაზე გაყვანილი თანამგზავრი დედამიწის ნებისმიერი წერტილის მიმართ უძრავია, რაც მეტად მოსახერხებელია კავშირგაბმულობისათვის.
კატეგორია:ასტროდინამიკა კატეგორია:ორბიტები
Geosynchrone Umlaufbahn Γεωσύγχρονη τροχιά
Tapinoma christophi
Tapinoma christophi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Camponotus thomasseti
Camponotus thomasseti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია
ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზერტის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (11,4 X 7,3 მ). ნაგებია რიყის ქვით. ნაოთხალებიანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნაოთხალები განიერია. ნალისებრი აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მცირე შვერილი მხრებით, რომლებიც ეყრდნობა სატრიუმფო თაღს. აფსიდის ღერძზე შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია (გაუქმებულია). აფსიდის სამხრეთ კედელში სწორკუთხა ნიშია. ჩრდილოეთ კედელზე მიდგმულია ქვის ტუმბო. ეკლესიის გრძივი კედლები წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. დასავლეთის კედელზეც კუთხის ორსაფეხურიანი პილასტრებია. შუა პილასტრების მარტივ იმპოსტზე გადაყვანილია კამარის საბჯენი თაღი. ეკლესიის დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სარკმელია. დასავლეთის სარკმელი შიგნიდან ამოშენებულია და შელესილია, გარეთ დარჩენილია მცირე ოთხკუთხა ნიში. სამხრეთისა გვიანდელი უნდა იყოს. იგი ორივე მხრიდან ამოშენებულია აგურით. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზევით, მოზრდილი სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიას თარაზულად შემოვლებული აქვს აგურის სამი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდანი.
XVIII საუკუნეში ეკლესია გადააკეთეს საბრძოლო კოშკად, რის გამოც მისი კედლები ერთი მეტრით გააგანიერეს და თავზე ბანიანი საბრძოლო კოშკი დააშენეს. ნაგებობის კუთხეები მომრგვალებულია. კოშკის ზედა ნაწილები ჩამონგრეულია. მოგვიანებით ეკლესია აღადგინეს. ორფერდა სახურავის მოსაწყობად აამაღლეს განივი ფასადების ფრონტონები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
NGC 14
NGC 14 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1786 წლის 18 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
მეორე მსოფლიო ომი
thumb|250px|ომის მსვლელობა ევროპაში (ანიმაცია) მეორე მსოფლიო ომი — ყველაზე მასშტაბური და სისხლისმღვრელი კონფლიქტი კაცობრიობის ისტორიაში.
აზიაში ის დაიწყო მეორე იაპონია-ჩინეთის ომით 1937 წლის 7 ივლისს და ევროპაში გერმანიის თავდასხმით პოლონეთზე 1939 წლის 1 სექტემბერს. საომარი მდგომარეობა ევროპაში დასრულდა 1945 წლის 8 მაისის ვერმახტის კაპიტულაციით, ხოლო აზიაში — 1945 წლის 2 სექტემბერს იაპონიის კაპიტულაციით.
მეორე მსოფლიო ომის განმავლობაში გერმანია, იტალია და იაპონია აწარმოებდნენ დამპყრობლურ ომებს მსოფლიოს მრავალი ქვეყნის წინააღმდეგ. მათი მთავარი მოწინააღმდეგეები იყვნენ: საფრანგეთი, დიდი ბრიტანეთი და ჩინეთის რესპუბლიკა, რიბენტროპ-მოლოტოვის პაქტის დარღვევის შემდეგ საბჭოთა კავშირი და იაპონიის პერლ-ჰარბორზე თავდასხმის შემდეგ — ამერიკის შეერთებული შტატები.
დაწყებისა და დასრულების თარიღები
ზოგადად, ითვლება, რომ ევროპაში მეორე მსოფლიო ომი დაიწყო 1939 წლის 1 სექტემბერს, პოლონეთში გერმანიის შეჭრით. აღმოსავლეთში ომის დაწყების თარიღებად შეიძლება ჩაითვალოს ჩინეთ-იაპონიის მეორე ომის დაწყება 1937 წლის 7 ივლისს ან იაპონიის შეჭრა მანჯურიაში, 1931 წლის 19 სექტემბერს. ზოგი ემხრობა ბრიტანელი ისტორიკოს ა. ჯ. პ. ტაეილორს, რომელიც თვლის, რომ მეორე მსოფლიო ომად ევროპისა და აზიის კონფლიქტები 1941 წელს გადაიქცა, ომში აშშ-სა და სსრკ-ს ჩართვის შემდეგ. ომის დაწყების სხვა თარიღად შეიძლება ჩაითვალოს იტალიის შეჭრა აბისინიაში 1935 წლის 3 ოქტომბერს. ბრიტანელი ისტორიკოსი ენტონი ბივორი თვლის, რომ მეორე მსოფლიო ომი დაიწყო ხალხინის გოლის ბრძოლით 1939 წლის მაისიდან სექტემბრამდე. სხვები ესპანეთის სამოქალაქო ომს მიიჩნევენ მეორე მსოფლიო ომის საწყისად ან პრელუდიად.
ომის დაწყების თარიღის მსგავსად არ არის საერთოდ შეთანხმებული და ფართოდ აღიარებული ომის დასრულების თარიღიც, რომლადაც ითვლება ან 1945 წლის 14 აგვისტოს ცეცხლის შეწყვეტა (იაპონიაში გამარჯვების დღე), ან 1945 წლის 2 სექტემბერს იაპონიის კაპიტულაცია, რომელმაც დაასრულა ომი აზიაში. მოკავშირეებსა და იაპონიას შორის ზავი 1951 წელს დაიდო. 1990 წელს გერმანიის გაერთიანებამ დაასრულა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ წარმოქმნილი უდიდესი პრობლემა. იაპონიასა და სსრკ-ს შორის სამშვიდობო ხელშეკრულება არასდროს დადებულა, თუმცა ქვეყნებს შორის ომი ოფიციალურად დასრულდა 1956 წლის დეკლარაციით, რომლითაც აღდგა ქვეყნებს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები.
ევროპა
პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ევროპის პოლიტიკური რუკა რადიკალურად შეიცვალა, დამარცხებული ცენტრალური ძალების ნანგრევებზე წარმოიქმნა ახალი სახელმწიფოები, როგორებიცაა იუგოსლავია, პოლონეთის მეორე რეჩპოსპოლიტა, ჩეხოსლოვაკია და სხვები, დაიშალა ევროპის ოთხი კონტინენტური იმპერია (გერმანიის იმპერია, ოსმალეთის იმპერია, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია და რუსეთის იმპერია), რუსეთში ძალაუფლება ხელში ჩაიგდეს ბოლშევიკებმა ვლადიმერ ლენინის, ლევ ტროცკისა და იოსებ სტალინის მეთაურობით, რომლებმაც 1922 წელს სსრკ შექმნეს. გამარჯვებულმა ანტანტის ქვეყნებმა მიიღეს ახალი ტერიტორიები.
მომავალში მსოფლიო ომის თავიდან ასარიდებლად 1919 წლის პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე შექმნეს ერთა ლიგა. ორგანიზაციის უმთავრესი მიზნები იყო შეიარაღებული კონფლიქტის თავიდან არიდება კოლექტიური უსაფრთხოების მეშვეობის, სამხედრო და საზღვაო განიარაღებისა და საერთაშორისო უთანხმოებების მშვიდობიანი მოლაპარაკებებისა და არბიტრაჟის მეშვეობით მოგვარება. 1922 წლის თებერვალში ხელი მოეწერა ხუთი ძალის ხელშეკრულებას ვაშინგტონის საზღვაო კონფერენციაზე, ხელშეკრულებამ ქვეყნების მიხედვით შეზღუდა საბრძოლო ხომალდების დაშვებული ზომა. 1930 წელს დაიდო ლონდონის საზღვაო ხელშეკრულება, რომელმაც შეზღუდა საზღვაო შეიარაღების წარმოება. ორივე ხელშეკრულება დაირღვა მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე.
ძლიერი პაციფისტური სენტიმენტის მიუხედავად, ირიდენტული და რევანშისტული ნაციონალიზმი აღზევდა ევროპულ სახელმწიფოებში. ეს შეხედულებები გერმანიაში განსაკუთრებით გამყარდა გერმანიის მკაცრად დასჯის გამო ვერსალის ხელშეკრულებაში. ხელშეკრულებით გერმანიამ დაკარგა კონტინენტური ტერიტორიების 13% და ყველა ტერიტორია ზღვის გადაღმა, გერმანიას მიეცა რეპარაციების გადახდის ვალდებულება, გაუქმდა გერმანული სამხედრო-საჰაერო ძალები და მნიშვნელოვნად შეიზღუდა სახმელეთო ჯარები.
გერმანიის იმპერია დაიშალა 1918–1919 წლების გერმანიის რევოლუციით და ჩანაცვლდა დემოკრატიული მთვარობით, შემდეგ ცნობილი, როგორც ვაიმარის რესპუბლიკა. ომთაშუა პერიოდში დიდი დაპირისპირება იყო რესპუბლიკის მომხრეებს, მემარცხენეებსა და მემარჯვენეებს შორის. იტალიამ, როგორც ანტანტის წევრმა, მიიღო ახალი ტერიტორიები, თუმცა იტალიელი ნაციონალისტები განრისხდნენ, რადგან მათ საფრანგეთი და დიდი ბრიტანეთი გაცილებით მეტს დაჰპირდნენ ომში ჩართვის სანაცვლოდ და ეს დაპირებები არ შეასრულეს ომის დასრულების შემდეგ. 1922 წლიდან 1925 წლამდე ფაშისტური მოძრაობა ბენიტო მუსოლინის ხელმძღვანელობით იკრებდა ძალაუფლებას ნაციონალისტური, ტოტალიტარული და კლასების კოლაბორაციული იდეებით, რომელმაც ჩაანაცვლა წარმომადგენლობითი დემოკრატია და დაიწყო აგრესიული ექსპანსიური საგარეო პოლიტიკა. მუსოლინი იტალიის ახალ მსოფლიო ძალად ქცევას აპირებდა და ხალხს „ახალი რომის იმპერიის“ შექმნას დაჰპირდა.
ადოლფ ჰიტლერი, 1923 წელს გადატრიალებისა და მთავრობის დამხობის წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ, გახდა გერმანიის კანცლერი 1933 წელს, როდესაც პრეზიდენტმა პაულ ფონ ჰინდენბურგმა და რაიხსტაგმა დანიშნეს ის. მან საკუთარი რადიკალური, რასობრივად მოტივირებული რევიზიონიზმის იდეისა და ახალი მსოფლიო წესრიგის დამყარების მიზნით გააუქმა რესპუბლიკისა და დემოკრატიის ინსტიტუტები და დაიწყო ქვეყნის რემილიტარიზაციის კამპანია. ამ დროს საფრანგეთმა, მოკავშირის შესანარჩუნებლად, იტალიას გზა უხსნა აბისინიის დასაპყრობად, რომლის დამორჩილებაც იტალიას დიდი ხანი სურდა. სიტუაცია გამწვავდა 1935 წლის დასაწყისში როდესაც საარის ერთა ლიგის ტერიტორია დაუბუნდა გერმანიას სამართლებრივად და ჰიტლერმა დაარღვია ვერსალის ხელშეკრულება შეიარაღების პროგრამის დაჩქარებით, შემოიღო ჯარში გაწვევები.
გაერთიანებულმა სამეფომ, საფრანგეთმა და იტალიამ შექმნეს სტრესას ფრონტი 1935 წლის აპრილში გერმანიის შესაკავებლად, რაც აუცილებელი იყო სამხედრო გლობალიზაციისთვის, თუმცა იმავე ივნისს გაერთიანებულმა სამეფომ გერმანიასთან დამოუკიდებლად დადო ანგლო-გერმანული საზღვაო შეთანხმება, რამაც შეამსუბუქა არსებული შეზღუდვები გერმანიის კრიგსმარინეზე. სსრკ-მ, გერმანიის გეგმების საპასუხოდ აღმოსავლეთ ევროპაში, ურთიერთმხარდაჭერის ხელშეკრულება გაამზადა საფრანგეთთან, თუმცა ფრანკო-საბჭოთა პაქტს ერთა ლიგის ბიუროკრატია უნდა გევლო, რამაც გამოუსადეგარი გახადა ის. აშშ-მ კონგრესში ნეიტრალიტეტის აქტი გაატარა იმავე წლის აგვისტოში.
აზია
კუომინტანგის (KMT) პარტიამ ჩინეთში წამოიწყო ქვეყნის გაერთიანების კამპანია ჩრდილოეთში ექსპედიციით ადგილობრივი მთავარსარდლების წინააღმდეგ და ნაწილობრივ გააერთიანა ჩინეთი 1920-იან წლებში, თუმცა მალევე დაიწყო სამოქალაქო ომი ჩინეთის კომუნისტური პარტიისა (CCP), რომელთანაც მანამდე თანამშრომლობდნენ, და ახალი ადგილობრივი მთავარსარდლების წინააღმდეგ. 1931 წელს მზარდად მილიტარისტულმა იაპონიის იმპერიამ, რომელსაც დიდი ხანი სურდა ჩინეთში გავლენის გაძლიერება, მოაწყო მუკდენის ინციდენტი და გამოიყენა ის, როგორც საბაბი მანჯურიაში შეჭრისა და მანჯუკოს მარიონეტი სახელმწიფოს დაარსებისათვის.
ჩინეთმა მიმართა ერთა ლიგას იაპონიის შეჭრის შესაჩერებლად. იაპონიამ ერთა ლიგა დატოვა საერთაშორისო დაგმობის შემდეგ. ბრძოლები გაიმართა შანგჰაიში, რეჰესა და ჰებეიში. ტანგუს ზავი დაიდო 1933 წელს. ჩინელმა პარტიზანებმა და მოხალისეებმა გააგრძელეს ბრძოლა იაპონური აგრესიის წინააღმდეგ მანჯურიასა და შიდა მონღოლეთში. 1936 წლის ქსი'ანის ინციდენტის შემდეგ კოუმინტანგისა და კომუნისტური ძალები დაზავდნენ, გაერთიანდნენ და შექმნეს გაერთიანებული ფრონტი იაპონიის წინააღმდეგ. 1937 წელს, მარკო პოლოს ხიდის ინციდენტის შემდეგ დაიწყო ჩინეთ-იაპონიის მეორე ომი.
იაპონიის შეჭრა მანჯურიაში
იაპონიის იმპერიის კვანტუნის არმიამ მანჯურიაში შეჭრა დაიწყო 1931 წლის 18 სექტემბერს, მუკდენის ინციდნეტის შემდეგ. ომი დასრულდა 1932 წლის თებერვალში და იაპონიამ შექმნა მანჯუკოს მარიონეტული სახელმწიფო. იაპონიის მიერ მანჯურიის ოკუპაცია მეორე მსოფლიო ომის ბოლომდე, 1945 წლის აგვისტოს შუა რიცხვებამდე, გაგრძელდა.
სამხრეთ მანკურიის სარკინიგზო ზონა და კორეის ნახევარკუნძული იაპონიის იმპერიის კონტროლის ქვეშ იყო რუსეთ-იაპონიის ომი ს შემდეგ. იაპონიის მზარდმა ინდუსტრიალიზაციამ და მილიტარიზაციამ სახელმწიფო აშშ-ის ექსპორტზე დამოკიდებული გახადა ნავთობისა და მეტალებისთვის. აშშ-ის სანქციებმა, რომლებმაც შეაფერხეს იაპონიის აშშ-სთან ვაჭრობა, რომელსაც უკვე ოკუპირებული ჰქონდა ფილიპინები, გამოიწვია იაპონიის ექსპანსია ჩინეთსა და ინდოჩინეთში.
შეჭრამ დიდი ყურადღება მიიპყრო საერთაშორისო დონეზე, ერთა ლიგამ შექმნა ლიტონის კომისია სიტუაციის განსასჯელად. კომისიამ დაადგინა, რომ მანჯუკო იაპონიის იმპერიის მარიონეტი იყო, ის არ უნდა აღიარებულიყო, როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო და მანჯურია უნდა დაჰბრუნებოდა სუვერენულ ჩინეთს. კომისიის დასკვნების შედეგად იაპონიამ ერთა ლიგა დატოვა.
იტალიის შეჭრა ეთიოპიაში (1935)
იტალია-ეთიოპიის მეორე ომი იყო კოლონიური ომი, რომელიც გაგრძელდა 1935 წლის ოქტომბრიდან 1936 წლის მაისამდე. ომი დაიწყო იტალიის სამეფოს შეიარაღებული ძალების ეთიოპიის იმპერიაში შეჭრით, რომელიც დაიწყო იტალიური სომალილენდისა და ერიტრეიდან. ომის დასრულდა ეთიოპიის სამხედრო ოკუპაციით და მისი იტალიის აღმოსავლეთ აფრიკაში ანექსიით. ამ კონფლიქტში ერთა ლიგამ გამოავლინა სისუსტე და ვერ შეინარჩუნა მშვიდობა. ორივე, იტალია და ეთიოპია, იყო ერთა ლიგის წევრი, თუმცა ლიგამ ცოტა გააკეთა, როდესაც იტალიამ აშკარად დაარღვია ერთა ლიგის წესდების X მუხლი. გაერთიანებული სამეფო და საფრანგეთი ემხრობოდნენ იტალიაზე სანქციების დაწესებას, თუმცა სანქციები სრულად არ აღსრულდა და იტალია არ შეჩერდა. შემდგომში იტალია დათანხმდა გერმანიის მიერ ავსტრიის ანშლუსს.
გერმანიის თავდასხმა პოლონეთზე (1939)
thumb|250px|პოლონეთის კამპანია მეორე მსოფლიო ომი ევროპაში გერმანიამ დაიწყო 1939 წლის 1 სექტემბერს 4 საათსა და 45 წუთზე ვერმახტის პოლონეთზე თავდასხმით. თავდასხმის გამართლების მიზნით გერმანულმა მხარემ მოაწყო რამდენიმე ინციდენტი. ყველაზე ცნობილი მათ შორის იყო პოლონურ სამხედრო ფორმებში გამოწყობილი „სს-ის“ წევრების თავდასხმა 31 აგვისტოს რადიოსადგურ გლაივიცზე, რომლის დროსაც მათ პოლონურ ენაზე ეთერში გადასცეს პოლონეთის მიერ გერმანიისადმი ომის გამოცხადების ცნობა.
ომის პირველი გასროლა მოახდინა გერმანულმა სასწავლო გემმა „შლეზვიგ-ჰოლშტაინმა“. პოლონური არმია რიცხობრივად თანაბარი იყო ვერმახტის, თუმცა ტექნიკური და საბრძოლო ტაქტიკის მხრივ დიდად ჩამორჩებოდა თავდამსხმელებს. პოლონეთის მთავრობა დიდ იმედებს ამყარებდა საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის სამხედრო დახმარებაზე, რომელებთანაც მას ე.წ. „გარანტიის პაქტი“ ჰქონდა დადებული 1939 წლის 30 მარტს. ბრიტანეთმა და საფრანგეთმა 3 სექტემბერს ულტიმატუმი წაუყენეს გერმანიას და მოსთხოვეს ჯარების დაუყოვნებლივი გამოყვანა პოლონეთის ტერიტორიიდან. „გარანტიის პაქტის“ მიხედვით ინგლის-საფრანგეთს ულტიმატუმის შეუსრულებლობის პირობებში სამხედრო მოქმედებები უნდა დაეწყოთ არაუგვიანეს 15 დღისა. ჰიტლერი იმედოვნებდა, რომ დასავლეთის სახელმწიფოები ისეთივე ნეიტრალურ პოზიციას დაიკავებდნენ პოლონეთის მიმართ, როგორიც ეკავათ გერმანიის მიერ ჩეხოსლოვაკიის დაპყრობის და ავსტრიის ანშლუსის დროს. გერმანიას თავს არავინ დასხმია, მიუხედავად იმისა რომ პოლონეთის ორივე მოკავშირემ - ინგლისმა და საფრანგეთმა გერმანიას ომი გამოუცხადა.
17 სექტემბერს პოლონეთის იმედებს წერტილი დაესვა. რიბენტროპ-მოლოტოვის პაქტის საიდუმლო დამატებითი პროტოკოლის შესაბამისად წითელმა არმიამ მოახდინა პოლონეთის აღმოსავლეთი ნაწილის ოკუპაცია. მიუხედავად ამ ძალადობრივი ფაქტისა ამჯერად ინგლისს და საფრანგეთს საბჭოთა კავშირისათვის ომი არ გამოუცხადებიათ. იმავე დღეს პოლონეთის მთავრობამ დატოვა ქვეყანა და რუმინეთს შეაფარა თავი. პოლონეთის სამხედრო მარცხი გარდაუვალი იყო.
28 სექტემბერს დაეცა პოლონეთის დედაქალაქი ვარშავა, რომელიც 18 სექტემბრის შემდეგ ვერმახტის ალყაში იყო და განუწყვეტლივ იბომბებოდა. 29 სექტემბერს გერმანელებმა აიღეს მოდინის ციხესიმაგრეც.
8 ოქტომბერს ბრესტ-ლიტოვსკის შეთანხმების თანახმად პოლონეთი სადემარკაციო ხაზის საშუალებით გაიყვეს გერმანიამ და სსრკ-მა. გერმანიამ არა მარტო ვერსალის ზავით დაკარგული ტერიტორიები დაიბრუნა, არამედ მესამე რაიხის შემადგენლობაში შევიდა თითქმის მთელი ცენტრალური პოლონეთი ქ. ლოძთან ერთად. პოლონეთის დანარჩენ ტერიტორიაზე დაარსებულ იქნა გენერალ-გუბერნია.
პოლონეთის დაპყრობას საშინელი შედეგი მოჰყვა მშვიდობიანი მოსახლეობისათვის. უფასო მუშახელის იძულებით სამუშაობზე დეპორტირება ყოველდღიურ მოვლენად იქცა. განსაკუთრებით დაზარალდა პოლონეთის ებრაული მოსახლეობა, რომელთა განადგურებაც გერმანული რასიზმის უმაღლეს მიზანს წარმოადგენდა. იდენტურ „გენოციდს“ „კლასობრივი მტრების“ წინააღმდეგ აღმოსავლეთ პოლონეთში აწარმოებდა სსრკ-ც.
პოზიციური ომი დასავლეთ ფრონტზე (1939)
1939 წლის 3 სექტემბერს საფრანგეთმა და დიდმა ბრიტანეთმა ომი გამოუცხადეს გერმანიას. ამ მიზეზით საფრანგეთმა 5 სექტემბერს დაიწყო შეზღუდული, უფრო სწორად სიმბოლური შეტევა ზაარის მხარეზე. გერმანელბმა ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე დაიხიეს უკან, გამაგრებული „დასავლეთის კედლის“ (სამხედრო სიმაგრათა ხაზი) უკან. ამის შემდეგ, თუ მხედველობაში არ მივიღებთ ცალკეულ საარტილერიო გასროლებს, საომარი მოქმედებები დასავლეთის ფრონტზე არ ყოფილა. ომის ეს ფაზა ცნობილია „მჯდომარე ომის“ სახელით. გერმანიის მხრიდან ადგილი ჰქონდა პროპაგანდისტულ „თავდასხმებს“ საფრანგეთის არმიაზე. პლაკატებითა და მეგაფონებით „შეიარაღებული“ ვერმახტის კარისკაცები მიმართავდნენ ფრანგებს: „რატომ იბრძვით?“ ან „ჩვენ პირველები არ გავისვრით“ და ა.შ.
27 სექტემბერს ჰიტლერმა უბრძანა სახმელეთო ჯარების უმაღლესი მთავარსარდლობას ("OKH") შეემუშავებინათ თავდასხმითი გეგმა, ე.წ. „ყვითელი შემთხვევა“ (გერმ. „Fall Gelb“). 29 ოქტომბერს გეგმა უკვე მზად იყო. იგი მიზნად ისახავდა 2 არმიით ბელგიისა და ნიდერლანდების გავლით მოკავშირეთა ჯარებზე თავდასხმას და მათ განადგურებას მდ. სომის ჩრდილოეთით.
საბოლოო ჯამში თავდასხმას ადგილი 1939 წელს არ ჰქონია. ცუდი ზამთრის პირობებისა და პოლონეთში მოსალოდნელზე მეტი დანაკარგების გამო ჰიტლერმა თავდასხმა ერთიანობაში 29-ჯერ გადადო.
ფინეთ-საბჭოთა კავშირის ზამთრის ომი (1939-1940)
1939 წლის 30 ნოემბერს წითელმა არმიამ მარშალ კირილ მერეცკოვის მეთაურობით გადალახა ფინეთის საზღვარი 950 კმ-ის სიგანეზე. 1500 ტანკითა და 3000 თვითმფრინავით შეარაღებული წითელი არმია სწრაფ გამარჯვებას ელოდა, მაგრამ ფინელებმა შეუპოვარი წინააღმდეგობა გაუწიეს თავდამსხმელებს და დიდი ზიანი მიაყენეს. წითელმა არმიამ 200 000-მდე ჯარისკაცი დაკარგა, მაშინ როცა ფინეთის დანაკარგი 25 000-ს არ აღემატებოდა.
დანიისა და ნორვეგიის დაპყრობა (1940)
thumb|250px|ნორვეგია და დანია(1940) 1939 წლის მიწურულში გერმანიის ეკონომიკამ დიდი ზარალი განიცადა ფრანგული რკინის მადნის მიწოდების შეწყვეტით. ნეიტრალური შვედეთის მიერ გერმანიის რკინის მადნით უზრუნველყოფა საკმარისი არ იყო, იგი ქვეყნის ეკონომიკის მოთხოვნის მხოლოდ 40% აკმაყოფილებდა. ასევე დიდ როლს გერმანიის ეკონომიკისთვის თამაშობდა ფინური ნიკელი, რომელიც შვედეთის გავლით ნორვეგიის ქალაქ ნარვიკიდან მიეწოდებოდა გერმანიას. აქედან გამომდინარე ნორვეგიას დიდი ეკონომიკური და სამხედრო მნიშვნელობა ჰქონდა მესამე რაიხისთვის.
დიდი ბრიტანეთი ცდილობდა ეს სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანლი ეკონომიკური ძარღვი გადაეკეტა გერმანიისათვის. 1940 წლის 5 თებერვალს ფრანკო-ბრიტანულმა სამხედრო საბჭომ გადაწყვიტა 4 დივიზიის ნარვიკში გადასხმა. ბრიტების მიერ განზრახულმა თავდასხმამ ნორვეგიულ პორტზე აიძულა ვერმახტის უმაღლესი მთავარსარდლობა ცალკე შტაბი შეექმნა ნორვეგიისათვის. 1 მარტს ჰიტლერმა საბოლოოდ დაამტკიცა ოპერაცია „ვეზერიუბუნგი“ (ქართ. „წვრთნა ვეზერზე“, გერმ. "Weserübung"), რომელიც მიზნად ისახავდა დანიის დაპყრობას და მისი, როგორც სასტარტო პლაცდარმის გამოყენებას ნორვეგიის დასაპყრობად. მარტში უკვე ადგილი ჰქონდა ცალკეულ შეტაკებებს ბრიტანულ საზღვაო ძალებთან.
5 აპრილს მოკავშირეებმა დაიწყეს ნორვეგიის სანაპირო წყლების დანაღმვა (ოპერაცია „ვილფრიდი“) და გეგმავდნენ დამატებით ჯარების ნორვეგიის ტერიტორიაზე გადასხმას. მეორე დღეს, 6 აპრილს გერმანულმა მხარემ დაიწყო ოპერაცია ვეზერიუბუნგის განხორციელება, რომლის დროსაც მობილიზირებულ იქნა თითქმის მთელი გერმანული ფლოტი და გაგზავნილ იქნა ნარვიკის მიმართულებით. thumb|180px|left|ვიდკუნ კვისლინგი 9 აპრილს ნარვიკში გადასხდა ვერმახტის სამთო ეგერთა დივიზია. ბრიტანელები გერმანული დესანტის ნორვეგიაში გადასხმას შეუძლებლად თვლიდნენ და იქ მხოლოდ არმიის პატარა კონტინგენტი ჰყავდათ. ამ გარემოებამ ხელი შეუწყო "ვერმახტს" დანიის უბრძოლველად დაპყრობის შემდგომ, უკვე 10 აპრილისათვის თითქმის წინააღმდეგობის გაუწევლად აეღო ქალაქები სტავანგერი, ტრონდჰაიმი და ნარვიკი. 12 აპრილს ბრიტანეთმა სტრატეგიული მოსაზრებებით დაიკავა დანიური ფარერის კუნძულები.
13 აპრილს ოფოტ-ფიორდში ადგილი ჰქონდა მძიმე საზღვაო ბრძოლებს, რომლებშიც ინგლისურმა საზღვაო გამანადგურებლებმა და საბრძოლო გემმა „ვორსპაიტმა“ (ინგ. "HMS Warspite") შეძლეს ჩაეძირათ ყველა გერმანული საზღვაო გამანადგურებლები, ხოლო უკან დახეული მსუბუქი კრეისერები და სატვირთო გემები მოკავშირეთა წყალქვეშა ნავების და „სამეფო საჰაერო ძალების“ (ინგ. Royal Air Force — "RAF") მიერ იქნენ განადგურებულნი. 17 აპრილს „სამეფო ფლოტმა“ მძლავრი ცეცხლი გაუხსნა „ვერმახტის“ პოზიციებს და დაიწყო ჯარების გადასხმა ნორვეგიაში. 19 აპრილისთვის დასრულებულ იქნა ბრიტანელი ჯარისკაცების, პოლონური და უცხოთა ლეგიონის შენაერთების გადასხმა.
ამასობაში ხელსაყრელი ამინდის გამო ვერმახტმა შეძლო გაემაგრებინა თავისი პოზიციები ფრონტზე. 2 მაისს ლუფტვაფეს პილოტებმა საპორტო ქალაქ ნამსოსთან ჩაძირეს ბრიტანული და ფრანგული საიერიშო ხომალდები. იმავე თვეში ჩერჩილმა მიიღო გადაწყვეტილება მოკავშირეთა ჯარების ევაკუაციისა ნორვეგიიდან. რისი მიზეზიც გერმანიის სამხედრო წარმატებები იყო საფრანგეთში. სანამ მოკავშირეთა 24.500 კაციანი არმია ნორვეგიას დატოვებდა, მათ შეძლეს დროებით აეღოთ ნარვიკი და მისი პორტი გაანადგურეს. 10 მაისს ნორვეგიის არმიამ იარაღი დაყარა და ამით დასრულდა ოპერაცია „ვეზერიუბუნგი“.
ნორვეგია რაიხსკომისარიატად გადაკეთდა, თუმცა ჰიტლერის ნებით შეინარჩუნა დამოუკიდებელი ქვეყნის სტატუსი და გერმანიის გავლენის სფეროდ გამოცხადდა. მომდევნო წლებში ნორვეგია ვერმახტის მიერ ძლიერ იქნა გამაგრებული, ელოდა რა ჰიტლერი მოკავშირეთა სავარაუდო დესანტს. 1942 წლის თებერვალში გერმანიამ ნორვეგიის სათავეში ვიდკუნ კვისლინგის მარიონეტული მთავრობა დასვა.
დასავლეთ ფრონტი (1940)
thumb|250px|დასავლეთ ფრონტი (1940) დასავლეთ ფრონტი გერმანიის მხრიდან გამაგრებული იყო „ზიგფრიდის“ (გერმ. "Siegfried"), ხოლო საფრანგეთის მხრიდან "მაჟინოს" (ფრანგ. "Maginot") თავდაცვითი ხაზით. მაჟინოს 130 კმ-იანი თავდაცვითი ხაზის ბუნებრივ გაგრძელებას არდენები წარმოადგენდა და რაკი ის სატანკო შენაერთებისთვის ძნელად გადასალახავ ბუნებრივ ბარიერს წარმოადგენდა, ამიტომ საფრანგეთის გენერალიტეტი ამ მხრიდან გერმანიის თავდასხმას არ ელოდა.
დასავლეთის ფრონტის საბრძოლო გეგმა ვერმახტში გენერალ-ლეიტანანტ ერიხ ფონ მანშტაინის და მისი ხელქვეითების, პოლკოვნიკ გიუნთერ ბლუმენტრიტის და იმჟამინდელი მაიორის ჰენინგ ფონ ტრესკოს მიერ იქნა შემუშავებული. გეგმა მიზნად ისახავდა არდენების გავლით სწრაფ გარღვევას და ჩრდილოეთით მოტოვებული მოკავშირეთა ძალებისათვის ზურგიდან დარტყმას. სატანკო და მოტორიზირებული დივიზიების დიდი კონცენტრაციით უნდა გაჭრილიყო „ხვრელი არდენებში“ და როგორც შემდგომში ჩერჩილმა თქვა „ნამგალისებური ჩაჭრით“ მოკავშირეთა არმიები ლა მანშამდე ალყაში უნდა მოექციათ.
1940 წლის 10 მაისს გერმანიის სამხედრო შენაერთებმა (სულ 7 არმია) დაიწყეს შეტევები ნეიტრალურ ქვეყნებზე: ბელგიაზე, ნიდერლანდებზე და ლუქსემბურგზე. 136 ვერმახტის დივიზიის წინააღმდეგ იდგა მოკავშირეთა 137 დივიზია. თავდასხმის პირველსავე დღეს ვერმახტის სადესანტო-პარაშუტისტთა ნაწილებმა აიღეს მანამდე აუღებლად მიჩნეული ბელგიური პორტი ებენ-ემელი (ფრან. Eben-Emael). 14 მაისს გენერალ გუდერიანის ტანკებმა გადალახეს მდ. მაასი. ინგლისის „სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალები“ (ინგლ. Royal Air Force) ყოველნაირად ცდილობდა დაენგრია პონტონები მდინარეზე და ხელი შეეშალა ჯარების მაასის გადალახვისთვის, მაგრამ ეს თავდასხმები წარუმატებელი გამოდგა და ბრიტანელებმა თავიანთი თვითმფრინავების დიდი ნაწილი დაკარგეს. 17 მაისს ფრანგებმა როგორც იქნა დაიწყეს შეტევა. შარლ დე გოლის მე-4 სატანკო დივიზიამ შეტევა დაიწყო მონკორნეს მიმართულებით. მიუხედავად თავდაპირველი წარმატებებისა შეტევა შეწყვეტილ იქნა ლუფტვაფეს „შტუკების“ ძლიერი თავდასხმების გამო. იმავე დღეს, 17 მაისს ბრიუსელი უბრძოლველად დანებდა ვერმახტს.
ნიდერლანდელები, რომლებიც პირველ მსოფლიო ომშიც ნეიტრალურები იყვნენ, უფრო სუსტად იყვნენ საბრძოლველად მომზადებული, ვიდრე ბელგიელები. უნდა ითქვას რომ ვერმახტმა თითქმის უბრძოლველად დაიპყრო ქვეყანა. 14 მაისს როტერდამის დაბომბვის შემდეგ ნიდერლანდებმა კაპუტულაცია გამოაცხადა. მომდევნო დღეს მთავრობა და დედოფალი ვილჰელმინა ლონდონში წავიდნენ ემიგრაციაში. არტურ ზაის-ინკვარტი დაინიშნა ნიდერლანდების რაიხსკომისარად.
19 მაისს გერმანიის მე-6 არმიამ მიაღწია მდ. შელდეს და აბევილამდე წაიწია წინ. ეს შეტევა იმდენად წრაფად იქნა განხორციელებული, რომ ფრანგული და ბრიტანული სამხედრო ნაწილები დიუნკერკთან ალყაში მოქცეულები აღმოჩნდნენ. 27 მაისს მოკავშირეებმა დაიწყეს ალყაში მოქცეული 7500 ჯარისკაცის ევაკუაცია („ოპერაცია დინამო“). სახმელეთო ჯარების დაჯგუფება "A"-ს სატანკო დივიზიებმა შეტევა ჩვეულებრივ გააგრძელეს, სანამ გენერალ-პოლკოვნიკმა გერდ ფონ რუნდშტეტმა შეჩერების ბრძანება არ გასცა. ჰიტლერის 24 მაისის ბრძანება შეტევის შეჩერების თაობაზე ისტორიული კვლევის დღემდე სადავო საკითხია, ბრძანების გაცემის მიზეზებზე ერთიანი აზრი არ არსებობს.
4 ივნისს ევაკუაცია, რომლეშიც მონაწილეობა 900-მდე სატრანსპორტო გემმა მიიღო მონაწილეობა, დასრულებულ იქნა. მიუხედავად ლუფტვაფეს შეუწყვეტელი ბომბარდირებისა, ევაკუირებულ იქნა დაახ. 337 000 ჯარისკაცი, აქედან 110 000 საფრანგეთის არმიის. დღევანდელი გადასახედიდან ჰიტლერის ბრძანება შეტევის შეჩერების შესახებ მძიმე ტაქტიკური შეცდომა იყო, რადგან ინგლისის არმიამ ბრძოლისუნარიანობა შეინარჩუნა და შემდგომში ვერმახტის ექსპანსიას ბრიტანეთში წინ გადაეღობა.
thumb|250px|ვერმახტი პარიზში ბრიტანული არმიის ევაკუაციის შემდეგ, საფრანგეთი თავდაცვისთვის ემზადებობდა. ბენელუქსის დაპყრობით ვერმახტმა დაასრულა ოპერაცია „ფალ გელბი“ (ქართ. „ყვითელი შემთხვევა“, გერმ. Fall Gelb) და დაიწყო ოპერაცია „ფალ როტი“ (ქართ. „წითელი შემთხვევა“, გერმ. Fall Rot). 5 ივნისს გერმანელებმა შეტევა დაიწყეს მდინარეების ესნისა და სომის რეგიონში. 9 ივნისს მე-6 ინფანტერიის დივიზიამ გადალახა მდ. სენა. 11 ივნისს მუსოლინიმ ომი გამოუცხადა მოკავშირეთა ქვეყნებს.
14 ივნისს ვერმახტის მე-18 არმიამ უბრძოლველად აიღო პარიზი. იმავდროულად სახმელეთო არმიათა დაჯგუფება "C"-მ გაარღვია მაჟინოს ხაზი და აიღო ციხესიმაგრე ვერდენი. 17 ივნისს ახლადჩამოყალიბებული მთავრობის მეთაურმა, პრემიერ-მინისტრმა ანრი ფილიპ პეტენმა საფრანგეთის კაპიტულაცია გამოაცხადა, რომელიც ოფიციალურად გაფორმდა 1940 წლის 22 ივნისს კომპიენის ტყეში, ზუსტად იმ ადგილზე, სადაც 1918 წლის 11 ნოემბერს გერმანიამ ხელი მოაწერა პირველ მსოფლიო ომში დამარცხების დოკუმენტს. ჰიტლერმა საამისაოდ მარშალ ფერდინან ფოშის ვაგონიც კი წამოაღებინა პარიზიდან. საომარი ცეცხლის შეწყვეტა ძალაში შევიდა 25 ივნისის 01:35 საათზე. იმისათვის რომ საფრანგეთის ფლოტი გერმანელებს არ ჩავარდნოდათ ხელში, ბრიტანელებმა 3 ივლისს დაბომბეს მერს-ელ-ქებირის პორტი, სადაც ფრანგული გემების ნაწილი იყო სტაციონირებული.
ბლიცკრიგი დასავლეთ ფრონტზე 6 კვირა და 3 დღე გაგრძელდა, რომელმაც 135 000 მოკავშირეთა და 46 000 ვერმახტის ჯარისკაცის სიცოცხლე იმსხვერპლა. საფრანგეთი ორ ნაწილად იქნა გაყოფილი. ჩრდილოეთში (გერმანიის სფერო) სტაციონირებულ იქნენ ვერმახტის და ლუფტვაფეს ძალები ბრიტანეთზე ინვაზიის დასაწყებად. ატლანტის ოკეანის პორტებში და განსაკუთრებით ბრესტში შეიქმნა კრიეგსმარინეს წყალქვესა ნავების ბაზები. სამხრეთი და აღმოსავლეთი ნაწილი ფრანგული კონტროლის ქვეშ დარჩა, რომელსაც პეტენის მარიონეტული მთავრობა განაგებდა ქალაქ ვიშიდან.
საჰაერო ომი ინგლისისათვის (1940/41)
ინგლისისათვის საჰაერო ომის მიზანი ბრიტანეთში შეჭრისთვის (ოპერაცია „ზეელიოვე“) მზადება იყო, რისთვისაც უპირველეს ყოვლისა ლუფტვაფეს არაბრძოლისუნარიანი უნდა გაეხადა „სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალები“ ("RAF"). მიუხედავად ამისა ჰიტლერი იმედოვნებდა, რომ ინგლისი გერმანიის ასეთი აშკარა მუქარის გამო შეწყვეტდა ბრძოლას და ზავს ითხოვდა და შეჭრა საჭირო აღარ იქნებოდა. thumb|left|180px|ჩერჩილი დანგრეულ ქოვენთრიში ბოლო 2 წლის განმავლობაში ბრიტანეთი მთელი ძალებით ემზადებოდა საჰაერო ბრძოლისათვის. მარტო ბრძოლის დაწყებიდან პირველ სამ თვეში ინგლისელებმა 1.400 საბრძოლო თვითმფრინავი დაამზადეს. „რაფ-ი“ პილოტების ნაკლებობას განიცდიდა, რაც შევსებულ იქნა ბრიტანეთის თანამეგობრობის, ფრანგი, ამერიკელი, პოლონელი და ჩეხი მოხალისე მფრინავებით.
ბრიტანელი მფრინავების თავგანწირულმა ბრძოლამ და დიდმა მატერიალურმა და ცოცხალმა დანაკარგებმა ორივე მხრიდან აიძულა ლუფტვაფე 1940 წლის ოქტომბრიდან შეემცირებინა ფართომასშტაბიანი ბომბარდირების აქციები და მთავარი აქცენტი ღამეულ თავდასხმებზე გადაეტანა. ლუფტვაფეს ხელმძღვანელობის და განსაკუთრებით ჰერმან გერინგის ფატალური შეცდომა იყო ინგლისელთა რადარების უგულველყოფა და ქალაქების და მშვიდობიანი მოსახლეობის დაბომბვა. მიუხედავად დიდი მსხვერპლისა „რაფ-ი“ ამ თავდასხმებს არ დაუსუსტებია, ხოლო რადარის ტექნოლოგიის მიზანმიმართული გამოყენებით ინგლისელები ეფექტურად ანადგურებდნენ ლეფტვაფეს თვითმფრინავებს.
გიორინგი საჰაერო ომში დამარცხებას პილოტთა სიმხდალეს აბრალებდა, რას სიმართლეს არანაირად არ შეესაბამებოდა და უფრო ის მიზანი ჰქონდა რომ ყურადრება მისი პერსონიდან და საკუთარი შეცდომებიდან სხვა საგანზე გადაეტანა. ლონდონისა და ინგლისის სხვა ქალაქების ბომბარდირებას 32.000 მშვიდობიანი მოსახლე შეეწირა. ქალაქი ქოვენთრი თითქმის მთლიანად მიწასთან იქნა გასწორებული.
ბალკანეთი (1940/41)
ბენიტო მუსოლინის აგრესიული საგარეო პოლიტიკა მიმართული იყო ბალკანეთის წინაარმდეგ. 1940 წლის 28 ოქტომბერს იტალია თავისი კოლონიის, ალბანეთის ტერიტორიიდან თავს დაესხა საბერძნეთს. მუსოლინიმ კავშირის დამყარება სცადა ბულგარეთთან, თუმცა ეს წინადადება უარყოფილ იქნა მეფე ბორის III-ის მიერ. საბერძნეთზე თავდასხმის გეგმას არ იცნობდა ჰიტლერიც, რომელიც ამ დროისათვის ბალკანეთზე ოპერაციის მომხრე არ იყო და ცდილობდა იტალიასთან ერთად ინგლისის ინვაზიის გეგმა განეხორციელებინა.
დუჩეს მიზანი იყო საბერძნეთი ბლიცკრიგით დაეპყრო, თუმცა ეს გეგმა არ შედგა. უკვე 3 ნოემბერს ბერძნებმა დაიწყეს კონტრშეტევა მთელ ფრონტზე და აიძულეს იტალიელები თავდაცვით პოზიციაზე გადასულიყვნენ, 14 ნოემბრისთვის კი უკვე თითქმის ალბანეთის საზღვრებამდე უკან დაახევინეს. მოკავშირის გარდაუვალი მარცხი რომ აეცილებინა, ჰიტლერმა ბრძანება გასცა ბალკანეთზე შეტევის — დაიწყო ოპერაცია „მარიტა“.
1941 წლის დასაწყისში გერმანიამ სცადა მოლაპარაკების გზით გადაეჭრა კონფლიქტი. ჰიტლერმა იუგოსლავიას შეთავაზა შეერთებოდა ბერლინი-რომი-ტოკიოს პაქტს, თუმცა იგი ამ ეტაპზე უარყოფილ იქნა. გერმანიის მოკავშირეობაზე უარი განაცხადა საბერძნეთმაც, რომელიც წარმატებას წარმატებაზე აღწევდა იტალიის წინააღმდეგ ომში. 9 მარტის იტალიური არმიის შეტევა ბერძენთა პოზიციებზე ტოტალური კრახით დასრულდა. 27 მარტს იუგოსლავია დათანხმდა გერმანიის წინადადებას და მისი მოკავშირე გახდა, თუმცა ამას შედეგად მოყვა მოსახლეობის მასობრივი უკმაყოფილება, საპროტესტო დემონსტრაციები და პუტჩი პრინც-რეგენტ პაველის მთავრობის წინააღმდეგ. მოკავშირეობის ხელშეკრულება გაუქმებულ იქნა.
ყოველივე ამის შემდეგ გერმანიას მხოლოდ სამხედრო ინტერვენციის გზა დარჩა.6 აპრილს ვერმახტმა გადალახა იუგოსლავიის საზღვრები. პარალელურად ლუფტვაფე-მ დაიწყო ბელგრადის ფართომასშტაბიანი დაბომბვა. დანარჩენი უკვე დროის საკითხი იყო. 10 აპრილს გერმანელებმა აიღეს ხორვატიის დედაქალაქი ზაგრები, 2 დღის შემდეგ 12 აპრილს ბელგრადმა იარაღი დაყარა ვერმახტის სატანკო არმიების წინაშე. 17 აპრილს ხელი მოეწერა იუგოსლავიის უსიტყვო კაპიტულაციას.
6 აპრილსვე დაიწყო ვერმახტის შეტევა საბერძნეთზე, სადაც წინააღმდეგობა გაცილებით დიდი იყო ვიდრე იუგოსლავიაში. განსაკეთრებით დიდი დანაკარგები ვერმახტმა ნახა მეტაქსას ხაზთან, როდესაც მთიან რეგიონში ისინი ნელ-ნელა მიიწევდნენ წინ. 9 აპრილს გერმანელებმა აიღეს სალონიკი, რამაც აღმოსავლეთ მაკედონიაში სტაციონირებულ ბერძნულ სამხედრო შენაერთებს გზა მოუჭრა და მეტაქსას ხაზს გარღვევის საფრთხე დაემუქრა. ალბანეთის ფრონტიდან გადმოსროლილი ბერძნული ჯარები გერმანულ და იტალიურ ტანკებს და საჰაერო დაბომბვებს შეეწირნენ. 21 აპრილს 223 000 ბერძენმა ჯარისკაცმა იარაღი დაყარა.