cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვიტორიო ამადეო II
ბიოგრაფია
ვიტორიო ამადეო II დაქორწინებული იყო ანა დ’ორლეანზე, რომელთანაც შეეძინა შვილები:
გარდა ამისა ვიტორიო ამადეო II-ს 2 უკანონო შვილი ჰყავდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:სავოიის ჰერცოგები კატეგორია:სარდინიის მეფეები კატეგორია:სიცილიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1666 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1732 კატეგორია:გენერალისიმუსები კატეგორია:სავოიელთა დინასტია კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
ანტიგუა და ბარბუდა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანტიგუა და ბარბუდამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ანტიგუა და ბარბუდა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Pseudolasius martini
Pseudolasius martini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Heartbeat (King Crimson-ის სიმღერა)
Heartbeat — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის სიმღერა და სინგლი, გამოცემული 1982 წელს. სიმღერა აღებულია ჯგუფის ალბომიდან Beat (1982). იგი ასევე შეტანილია ჯგუფის ვოკალისტ/გიტარისტ ედრიან ბელიუს სოლო-დისკში Young Lions.
12" სინგლი
კატეგორია:King Crimson-ის სიმღერები კატეგორია:1982 წლის სიმღერები
უცხო (1967 წლის ფილმი)
უცხო (Lo straniero) — რეჟისორ ლუკინო ვისკონტის 1967 წლის ფილმი. ფილმი ალბერ კამიუს მოთხრობა „უცხოს“ ეკრანიზაციაა. მთავარ როლს მარჩელო მასტროიანი ასრულებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1967 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ლუკინო ვისკონტის ფილმები
აშშ-ის გერბი
აშშ-ის დიდი ბეჭედი (Great Seal of the United States) — ამერიკის შეერთებული შტატების ემბლემა. გამოიყენება აშშ-ის მტავრობის მიერ გამოცემულ დოკუმენტებზე ხელმოწერის დროს. მის ოფიციალურ მფლობელად ითვლება აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი. დიდი ბეჭდის ნახვა შეიძლება ვაშინგტონში, სახელმწიფო დეპარტამენტის საგამოფენო დარბაზში. ბეჭდის წინა მხარეს ზოგჯერ უწოდებენ აშშ-ის გერბსაც.
გერბის აღწერა
აშშ-ს გერბზე გამოხატულია თეთრთავა არწივი ფართოდ გაშლილი ფრთებით, ერთ-ერთ ბრჭყალში მას ზეთისხილის რტო უჭირავს - მშვიდობის სიმბოლო, მეორეში 13 ისარი - ომის სიმბოლო. არწივის თავი შეტრიალებულია ზეთისხილის ტოტისკენ, რაც გულისხმობს მშვიდობისკენ მისწრაფებას. მის თავზე ცამეტი ვარსკლავია, რაც პირველ ცამეტ შტატს ნიშნავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ეროვნული სიმბოლოები
იოკო ოგავა
იოკო ოგავა (小川 洋子) 一 თანამედროვე იაპონელი მწერალი. სხვადასხვა დროს მიღებული აქვს თითქმის ყველა იაპონური ლიტერატურული ჯილდო, მათ შორის აკუტაგავას პრემია. საერთაშორისო მაშტაბით მას აღებული აქვს ისეთი ჯილდოები, როგორიცაა შირლი ჯექსონის პრემია და ამეიკული წიგნის პრემია. მისი ნაწარმოები - მეხსიერების პოლიცია - 2020 წლის ბუკერის პრემიის ნომინანტთა ფინალისტებს შორის მოხვდა.
ქართულად თარგმნილია მისი 2003 წლის ნაწარმოები - პროფესორის საყვარელი ფორმულა.
ბიოგრაფია
ოგავა დაიბადა ოკაიამაში, ოკაიამის პროფექტურაში და სწავლობდა ვასედას უნივერსიტეტში, ტოკიოში. როდესაც იგი ცოლად გაჰყვა მეუღლეს, ფოლადის კომპანიის ინჟინერს, დატოვა სამსახური სამედიცინო უნივერსიტეტის მდივნის თანამდებობაზე და წერას მიჰყო ხელი. თავდაპირველად იგი მხოლოდ გატაცების მიზნით წერდა, მისმა ქმარმა კი არც იცოდა, რომ მწერალი ცოოლი ჰყავდა მანამ, სანამ ოგავას სადებიუტო რომანმა - პეპლის მსხვრევა - ლიტერატურული პრემია არ მიიღო. მისმა ნაწარმოებმა - ორსულობის ჩანაწერები - მოიპოვა იაპონურ ლიტერატურაში ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული აკუტაგავას პრემია, რითაც განმტკიცდა მისი, როგორც მწერლის რეპუტაცია მთელი ქვეყნის მაშტაბით.
ოგავა ამჟამად ცხოვრობს აშიაში, იაპონიაში.
თემები და გავლენა
1988 წელიდან ოგავამ გამოაქვეყნა ხუთზე მეტი ლიტერატურული ნაშრომი, თუმცა მისი ნამუშევრების დიდი ნაწილი ჯერ კიდევ არ არის თარგმნილი სხვა ენებზე. 2006 წელს იგი მუშაობდა მათემატიკოს მაზაჰიკო ფუჯივარასთან ერთად, რათა დაეწერა ნაშრომი -  "შესავალი მსოფლიოს ყველაზე ელეგანტურ მათემატიკაში".
იაპონელმა ნობელანტმა ავტორმა, კენძაბურო ოემ, ოგავას ლიტერატურული შემოქმედების შეფასებისას თქვა:“ „მას შეუძლია გამოხატოს ადამიანის ფსიქოლოგიის ყველაზე დახვეწილი მხარე პროზაში, რომელიც ნაზი, მაგრამ გამჭოლია“.
ხშირ შემთხვევაში, ავტორი იკვლევს მეხსიერების თემას საკუთარ შემოქმედებაში, რისი ნათელი მაგალითიცაა ნაწარმოებში - პროფესორის საყვარელი ფორმულა - პროფესორისთვის დამახასიათებელი 80-წუთიანი მეხსიერება. მისი შემოქმედებისთვის, აგრეთვე, დამახასიათებელია სისასტიკის თემა - მისი ნაშრომები დაინტერესებულნი არიან გამოიკვლიონ, რა უბიძგებთ ადამიანებს ფიზიკური ან ემოციური ძალადობისკენ. ის სევე ხშირად წერს ქალზე და, ზოგადად, ქალის როლზე ოჯახში, რის გამოც მრავალმა ლიტერატურათმცოდნემ იგი მოიხსენია, როგორც ფემინისტი ავტორი. თავად ავტორი ამ წოდებას უარყოფს და ამბობს, რომ მან უბრალოდ თავისი პერსონაჟების შინაგანი სამყარო გამოიკვლია.
მწერლის თქმით, ანა ფრანკის დღიური, მისი შემოქმედების ერთ-ერთი ადრეული გავლენაა. ერთ-ერთ ინტერვიუში ავტორმა აღნიშნა, რომ წიგნის შესახებ ჯერ კიდევ თინეიჯერობისას შეიტყო და მას შემდეგ სურდა, დაეწერა მისი საპასუხო, მსგავსი ტექსტი.
ვასედას უნივერსიტეტში ყოფნისას იგი ექცევა ისეთი იაპონელი ავტორების გავლენის ქვეშ, როგორებიც არიან კენძაბურო ოე და ჰარუკი მურაკამი. მის შემოქმედებაში აგრეთვე იგრძნობა ამერიკელი პოსტმოდერნისტი ავტორის, პოლ ოსტერის გავლენაც, რომელიც, მისი აზრით, წერს ისე, „თითქოს სიუჟეტი სხვამ გადმოსცა, ვიდრე თავად შექმნა ის.“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:XXI საუკუნის იაპონელი რომანისტები
ლეონ გიმპელი
ლეონ გიმპელი (Léon Gimpel; დ. 13 მაისი, 1878 — გ. 7 ოქტომბერი, 1948) — ფრანგი ფოტოგრაფი, ერთ-ერთი პირველთაგანი, რომელიც ფერად ფოტოგადაღებაზე და ბეჭდვაზე მუშაობდა.
პარიზში დაბადებული გიმპელი მისი ოჯახის კომპანიის ფაბრიკაში მუშაობდა, რომელსაც მისი უფროსი ძმა იუჟინი ხელმძღვანელობდა. მისი ინტერესი ფოტოგრაფიისადმი გაღვივდა, როდესაც პირველი კოდაკის დეტექტივის ფოტოკამერა შეიძინა. მან მალევე გაცვალა იგი სპიდო გომონზე, რამაც მას უფრო მეტი შემოქმედებითი თავისუფლება მისცა. 1900 წლისთვის ის უკვე ძალიან ნაყოფიერად მუშაობდა და ამ წელს გამართული პარიზის მსოფლიო ექსპოზიციის დოკუმენტურ მასალას აგროვებდა. 1904 წელს მისი ნამუშევრები რეგულარულად გამოიცემოდა ჟურნალებში „La Vie au Grand Air“, „La Vie Illustrée“ და „L'Illustration“.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ფოტოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ოქტომბერი
უმბერტო I
thumb|170px|უმბერტო I უმბერტო I (Umberto I; დ. 14 მარტი, 1843, ტურინი — გ. 29 ივლისი, 1900, მონცა) — იტალიის მეფე 1878-1900 წლებში.
ბიოგრაფია
thumb|150px|სავოიის სამეფო გერბი
ლიტერატურა
კატეგორია:იტალიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1843 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1900 კატეგორია:მოკლული მონარქები კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
დიდი მწვანე ველი
დიდი მწვანე ველი — რეჟისორ მერაბ კოკოჩაშვილის ფილმი. გამოვიდა 1967 წელს.
ფილმში მოთხრობილია მწყემს სოსანას ამბავი, რომელიც სოფლიდან ცოლ-შვილს ველზე ჩამოიყვანს, სადაც ნახირს მწყემსავს. მაგრამ ველზე ნავთობის ჭაბურღილის აღმოჩენის შემდეგ სოსანას ცხოვრებაში ყველაფერი ირევა.
ფილმში მთავარ როლს ასრულებს დოდო აბაშიძე.
ჯილდოები
ფილმმა მიიღო დიპლომი საუკეთესო რეჟისურისთვის, საუკეთესო ოპერატორული ნამუშევრისთვის და მამაკაცის საუკეთესო როლის შესრულებისთვის 1968 წლის ერევნის კინოფესტივალზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1967 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:მერაბ კოკოჩაშვილის ფილმები
Born This Way: The Collection
Born This Way: The Collection — ამერიკელ პოპ მომღერალ ლედი გაგას მესამე კომპილაციური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2011 წლის 18 ნოემბერს ლეიბლზე Interscope Records. სამ დისკიან ბოქს-სეტში შესულია გაგას მეორე სტუდიური ალბომის — Born This Way 17 სიმღერიანი სპეციალური გამოცემა, რემიქსების კრებული — Born This Way: The Remix და ტეეკომპანია HBO მიერ გადაღებული სპეციალური კონცერტის — Lady Gaga Presents the Monster Ball Tour: At Madison Square Garden DVD დისკი. ალბომის ყდაზე გაგას აცვია წებოვანი ტალახისგან დამზადებული კაბა, რომელიც ეკუთვნის დიზაინერ ბარტ ჰესის და ალექსანდრ მაკქუინის ფეხსაცმელები. კომპილაციამ კრიტიკოსების მხრიდან დადებითი შეფასებები დაიმსახურა.
მიღება
სტივენ თომასმა Allmusic-იდან ბოქს-სეტს მისცა დადებითი შეფასება და მიანიჭა სამ-ნახევარი ვარსკვლავი. ბოქს-სეტის დებიუტი საბერძნეთის ალბომების ჩარტში მოხდა გამოსლიდან პირველივე კვირას, მან დაიკავა 67-ე ადგილი, ერთი კვირის მერე ბოქს-სეტმა დაიკავა 49-ე ადგილი. სამხრეთ კორეის საერთაშორისო ალბომების ჩარტში ბოქს-სეტმა 2011 წლის 3 დეკემბერს დაიკავა მე-18 ადგილი. სამხრეთ კორეის ჩარტში ბოქს-სეტი მხოლოდ ერთი კვია იმყოფებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლედი გაგას კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2011 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Interscope Records-ის კომპილაციური ალბომები
Pseudolasius mayri
Pseudolasius mayri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ის უბრალოდ შენში არ არის (ფილმი)
ის უბრალოდ შენში არ არის (He's Just Not That into You) — 2009 წლის ამერიკული ფილმი — რომანტიკული კომედია, რომელიც დაფუძნებულია გრეგ ბერენდტისა და ლიზ ტუჩილოს ამავე სახელწოდების მქონე წიგნზე, რომელიც ასევე დაფუძნებულია ერთ-ერთი დიალოგის ხაზზე სერიალიდან სექსი დიდ ქალაქში. ფილმი წარმოებულია დრიუ ბერიმორის კომპანიის „Flower Films“-ის მიერ. ფილმში მონაწილეობენ: ბენ აფლეკი, ჯენიფერ ენისტონი, დრიუ ბერიმორი, სკარლეტ იოჰანსონი, ჯასტინ ლონგი, ჯენიფერ კონელი, ჯინიფერ გუდვინი, კევინ კონოლი და ბრედლი კუპერი. რეჟისორია კენ კვეპისი.
სქოლიო
კატეგორია:2009 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
Thela Hun Ginjeet
Thela Hun Ginjeet — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის სინგლი, გამოცემული 1981 წელს. სიმღერა აღებულია ჯგუფის ალბომიდან  Discipline (1981).
სიმღერის სახელწოდება არის სიტყვის heat in the jungle ანაგრამა (რაც ნიშნავს „ქალაქში ჩადენილ დანაშაულს“).
12" სინგლი
კატეგორია:King Crimson-ის სიმღერები კატეგორია:1981 წლის სიმღერები
კრაკ-დე-შევალიე
კრაკ-დე-შევალიე (Krak des Chevaliers — რაინდთა ციხესიმაგრე, გამოითქმის: [kʁak de ʃəvaˈlje], حصن الفرسان; არაბულისა და ფრანგულის ნაზავით - ცხენოსნების ციხესიმაგრე), ყოფილი კრაკ-დე-ლ’ოსპიტალი (Krak de l'Hospital) — ჯვაროსნების ციხესიმაგრე სირიაში. წარმოადგენს შუა საუკუნეების ერთ-ერთ საუკეთესოდ შემონახულ სამხედრო ციხესიმაგრეს მთელ მსოფლიოში. XI საუკუნეში წარმოადგენდა ქურთების დასახლებას და ცნობილი იყო, როგორც ჰისნ ალ აკრადი, რაც „ქურთების ციხესიმაგრეს“ ნიშნავს. ციხესიმაგრის პირველი ვარიანტი 1031 წელს ალეპოს ემირმა ააშენა. პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობისას, 1099 წელს, იგი რაიმონ IV ტულუზელმა აიღო, მაგრამ მალევე მიატოვეს, რადგან ჯვაროსნებმა იერუსალიმისკენ მსვლელობა განაგრძეს. 1110 წელს მას იპყრობს გალილეის პრინცი ტანკარდი. 1142 წელს ტრიპოლის გრაფმა რაიმონდ II-მ ციხე ჰოსპიტალიერ რაინდებს გადასცა, ვის მფლობელობაშიც რჩებოდა 1271 წელს დაცემამდე. ამ პერიოდში ციხე ცნობილი გახდა კრაკ დე ლ'ოსპიტალის სახელით, კარაკ-დე-შევალიე კი მას XIX საუკუნეში უწოდეს.
1140 წელს ჰოსპიტალიერებმა ციხის აღდგენა დაიწყეს და 1170 წლისათვის დაამთავრეს, როდესაც ციხესიმაგრე მიწისძვრამ დააზიანა. ციხესიმაგრის მთავარ დანიშნულებას პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შედეგად წარმოქმნილი ტრიპოლის საგრაფოს საზღვრებზე არსებული ციხესიმაგრეების დაცვა წარმოადგენდა. კრაკ-დე-შევალიე მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო და ასრულებდა როგორც ადმინისტრაციული ცენტრის, ისე სამხედრო ბაზის ფუნქციას. ციხეს მეორე სამშენებლო სამუშაოები XIII საუკუნეში ჩაუტარდა, როდესაც კრაკ-დე-შევალიე კონცენტრულ ციხედ ჩამოყალიბდა. ამ დროს აშენდა გარე გალავანი და ციხესიმაგრემ მისი თანამედროვე სახე მიიღო. XIII საუკუნის პირველი ნახევარი კრაკ-დე-შევალიესათვის „ოქროს ხანა“ იყო. ამ დროს, მისი ძლიერების პიკზე, ციხეს დაახლოებით 2 000 კაციანი გარნიზონი იცავდა. ამხელა გარნიზონი ჰოსპიტალიერებს საკმაოდ დიდი ტერიტორიიდან ხარკის ასაკრეფად სჭირდებოდათ. 1250 წლიდან ჰოსპიტალიერ რაინდთა მდგომარეობა გაუარესდა და საბოლოოდ, 1271 წელს, მამლუქთა სულთანმა ბეიბარს I-მა 36 დღიანი ალყის შემდეგ კრაკ-დე-შევალიე აიღო, სავარაუდოდ, ყალბი წერილის საშუალებით, რომლის მიხედვითაც ჰოსპიტალიერთა დიდი მაგისტრი რაინდებს დანებებისაკენ მოუწოდებდა.
XIX საუკუნეში ციხესიმაგრისადმი ინტერესი გაიზარდა; დაიწყო გამოკვლევები და შეიქმნა არქიტექტურული ნახაზები. XIX საუკუნის ბოლოს ან XX საუკუნის დასაწყისში ციხესიმაგრის ტერიტორიაზე დასახლება გაჩნდა, რამაც მისი დაზიანება გამოიწვია. 1933 წელს 500 მოსახლის გადასვლის შემდეგ ციხე საფრანგეთის მთავრობას გადაეცა, რომელმაც გაწმენდითი და აღდგენითი სამუშაოები განახორციელა. 1946 წელს, მას შემდეგ, რაც სირიამ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, ციხესიმაგრის მოვლა საკუთარ თავზე აიღო. დღესდღეობით, სოფელი ალ-ჰასნი თითქმის 9 000-იანი მოსახლეობით ციხის მახლობლად მდებარეობს. კრაკ-დე-შევალიე სირიის ქალაქ ჰომსიდან დაახლოებით 40 კმ-ის დასავლეთით, ლიბანის საზღვრის მახლობლად მდებარეობს და ადმინისტრაციულად ჰომსის გუბერნიას ეკუთვნის. 2006 წელს, კრაკ-დე-შევალიე, კალათ-სალადინის ციხესთან ერთად, იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სირიაში კატეგორია:ჰოსპიტალიერთა ციხესიმაგრეები და ფორტიფიკაციები კატეგორია:სირიის ციხესიმაგრეები
ანტიგუა და ბარბუდა 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანტიგუა და ბარბუდამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ანტიგუა და ბარბუდა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ძვირფასო მ.
ძვირფასო მ. — 2000 წლის ქართული ფილმი. რეჟისორი - ოთარ შამათავა.
სიუჟეტი
ეს არის ახალგაზრდა ქართველი კაცის, გიოს ამბავი. მას განუწყვეტლივ ესმის მარია კალასის ხმა. ამ უცნაურმა ფენომენმა აიძულა უარი ეთქვა მიწიერ ცხოცრებაზე, მიეტოვებინა ფეხმძიმე მეუღლე და მეგობრები.
ურფინ ჯუსი და მისი ხის ჯარისკაცები
ურფინ ჯუსი და მისი ხის ჯარისკაცები (Урфин Джюс и его деревянные солдаты) — მწერალ ალექსანდრე ვოლკოვის მიერ ჯადოსნური ქვეყნის შესახებ დაწერილი რომანების სერიის მეორე ტომი. გამოიცა 1963 წელს.
სიუჟეტი
გინგემას დაღუპვის შემდეგ მისი თანაშემწე ურფინ ჯუსი თავს ჯადოქრის მემკვიდრედ აცხადებს, მაგრამ მღეჭავთა ქვეყნის (ანუ ლურჯი ქვეყნის) ხალხი მას არ აღიარებს. ერთხელ ქარიშხალს მის ბაღში მოაქვს უცნაური თესლი, რომელიც სარეველა ბალახად იქცევა. ურფინ ჯუსი მას ამოძირკვავს და გააშრობს, შემდეგ - ფხვნილად აქცევს. იგი შემთხვევით აღმოაჩენს, რომ ფხვნილს შეუძლია ნებისმიერი ნივთის გაცოცხლება. ის აცოცხლებს სათამაშო კლოუნ ეოტ ლინგს, დათვის ბეწვს, მოგვიანებით კი ქმნის ხის ჯარისკაცების უძლეველ არმიას და თავს ესხმის ზურმუხტის ქალაქს. მისი თანამოაზრეა რუფ ბილანი, ადგილობრივი მკვიდრი. ქალაქის მმართველი, საფრთხობელა და მის დასახმარებლად მოსული რკინის შეშისმჭრელი აღმოჩნდებიან ურფინ ჯუსის ტყვეობაში.
ელისთან კანზასში მიფრინავს ყვავი კაგი-კარი. მის მიერ მიტანილ ფოთოლზე გამოსახულები არიან ტყვეები და ელი მიხვდება, რომ მათ დახმარება სჭირდებათ. მასთან სტუმრად ამ დროს იმყოფება მეზღვაური ჩარლი ბლეკი, ელის ბიძია. ძველი გემით, რომელზეც მიმაგრებულია ბორბლები, ისინი გადადიან ჯადოსნურ ქვეყანაში, მღეჭავებს ათავისუფლებენ ჯუსის თანაშემწის, კაბრ გვინის ბატონობისგან და მამაც ლომთან ერთად საიდუმლო გზით შედიან ზურმუხტის ქალაქის მიწისქვეშეთში. ყველა ერთად მიემართება იასამნისფერ ქვეყანაში. აქ ყველაფერს მართავს ჯუსის კიდევ ერთი მოახლე, ენკინ ფლედი. მისი დამარცხების შემდეგ მეგობრები იწყებენ ადგილობრივი ხალხის შეკრებას ჯუსის წინააღმდეგ საბრძოლველად. ამასობაში აჯანყება ზურმუხტის ქალაქშიც მზადდება და ჯუსის ჯარი ორ ბანაკს შორის მოექცევა. დამარცხების შემდეგ ურფინ ჯუსს ეულად უშვებენ - მისთვის, ელისა და ჩარლის თქმით, ეს ყველაზე დიდი სასჯელი იქნება. ხის ჯარისკაცებზე მრისხანე სახეების მაგივრად გამოსახავენ მხიარულ სახეებს და ისინი შრომისმოყვარე და კეთილ მუშებად იქცევიან. რუფ ბილანი გარბის მიწისქვეშეთში. ელი, ჩარლი და ძაღლი ტოტო ბრუნდებიან სამშობლოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წიგნები ჯადოსნურ ქვეყანაზე (ვოლკოვი) კატეგორია:1963 წლის რომანები
კვირიას ხატი (კვერნაულა)
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ლუდვიგი (ფილმი)
ლუდვიგი (Ludwig) — რეჟისორ ლუკინო ვისკონტის 1972 წლის ფილმი. ფილმი ასახავს ბავარიის რომანტიკოსი მეფის, ლუდვიგ II-ის ცხოვრებას. ლუდვიგის როლს რეჟსორის მუზა და პარტნიორი, ჰელმუტ ბერგერი ასრულებდა. ლუდვიგი ვისკონტის გერმანული ტრილოგიის მესამე ფილმი იყო.
როლებში
კატეგორია:1972 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები კატეგორია:ლუკინო ვისკონტის ფილმები
კოხრეიძე
საკუთარი სახელი კოხრეიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Pseudolasius minor
Pseudolasius minor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჩურო
მინი|271x271პქ|ჩურო ჩურო (ესპანურად: churro) ესპანური ზეთში შემწვარი საკონდიტრო ნაწარმია. ხშირად მას მიირთმევენ, როგორც წასახლემსებელს. ჩურო გავრცელებულია ესპანეთსა და პორტუგალიაში, რის შედეგადაც კერძი გავრცელდა ფილიპინებსა და ლათინურ ამერიკაში. მას მიირთმევენ მთელს მსოფლიოში განსაკუთრებით სამხერთ- დასავლეთ ამერიკაში და განსაკუთრებით იმ ადგილებში, სადაც პორტუგალიური და ესპანური წარმოშობის მიგრანტების დიდი რაოდენობაა. ესპანეთში ნაწარმი თხელია, ხშირად გაკვანძული, ზოგიერთ შემთხვევაში კი გრძელი. ჩუროს მიირთმევენ დილაობით, საუზმეზე, ცხელ შოკოლადთან ერთად. მას ხშირად ზემოდან შაქარი აქვს მოყრილი. სახელწოდება ჩურო გამოიყენება ესპანეთში, ესპანურენოვან ამერიკასა და ბრაზილიაში.
ისტორია
კიდევ ერთი თეორია არის ის, რომ ჩურო ესპანელმა მწყემსებმა დაამზადეს, გამომცხვარი ნაწარმის ჩასანაცვლებლად. ჩუროს დამზადება მშრალ ადგილას, ღია ცეცხლზე ხდება, რაც მთაში მარტივ საქმეს წარმოადგენდა.
მსგავსი სტილის, ზეთში შემწვარი ცომის კერძები გვხვდება ხმელთაშუა ზღვის ნაპირებზე, განსაკუთრებით აღსანიშნავია ძველი რომაული და ბერძნული მსგავსი სტილის კერძები.
მომზადება
ჩურო იწვება მანამ, სანამ ხრაშუნა არ გახდება. ზოგჯერ გემოვნების მიხედვით ზემოდან აყრიან შაქარს. ჩუროს ფორმას სპეციალური ხელსაწყო განაპირობებს, რომელიც ვარსკვლავის ფორმის გრძელ ცომის მასას უშვებს ცხელ ზეთში. ჩურო შეიძლება იყოს როგორც ვარსკვლავის ფორმის, ასევე პრიზმის ფორმის, სწორი, დახვეული ან სპირალური სახის. მარცხნივ|მინი|ჩუროს ანდალუსიური ვარიანტი ბრეზელების (გერმანული ცომის ნაწარმი) მსგავსად, ჩუროს ქუჩაში ყიდიან. მათ ქუჩაშივე წვავენ და მომხმარებლებს ცხელს სთავაზობენ. ესპანეთში და ლათინური ამერიკის დიდ ნაწილში ნაწარმს მიირთმევენ როგორც საუზმეზე, ასევე შესვენებებზე წასახელმსებლად. გარდა ამისა, ქვეყნებს, როგორიცაა კოლუმბია, პერუ, ესპანეთი და ვენესუელა, მთელი ქვეყნის მასშტაბით აქვთ ქუჩებში ჩურერიები (ჩუროს დასამზადებელი პუნქტები). პორტუგალიაში, მათ ჩვეულებრივ მიირთმევენ კარნავალებზე, ბაზრობებსა და სხვა დღესასწაულებზე. მინი|ჩურო შოკოლადის სოუსით ჩუროს ცომი არის ფქვილის, წყლისა და მარილის ნარევი. ზოგიერთ ვერსიას ამზადებენ კარტოფლის ფქვილისაგანაც.
ჩურო ესპანეთის სამხრეთ ნაწილში
სევილიაში, ჩუროს ნაცვლად ზოგჯერ გამოიყენებენ სიტყვას- კალიენტეს (ნიშნავს ,,ცხელი"). ეს ტენდენცია ეხება ნაწარმის სქელ ვარიანტს, რომელსაც პორრა ეწოდება. ესპანეთის ამ ნაწილში ჩურო ჩვეულებრივ შემწვარი უწყვეტი სპირალის ფორმისა და სწორედ შეწვის შემდეგ ჭრიან მას სასურველ ზომებად.  სპირალის ცენტრი უფრო სქელი და რბილია და ბევრისთვის დელიკატესს წარმოადგენს. კერძი ასევე იყიდება სახელწოდებით "calentitos de papas", სახელი გულისხმობს კარტოფილის უფრო ნაზ პიურეს ტექსტურას.
ეპტონ სინკლერი
ეპტონ ბილ სინკლერ უმცროსი (Upton Beall Sinclair, Jr.; დ. 20 სექტემბერი, 1878 — გ. 25 ნოემბერი, 1968) — ამერიკელი მწერალი. გამოქვეყნებული აქვს 90-ზე მეტი წიგნი სხვადასხვა ჟანრში. სოციალისტი ლიდერი. აღიარება და პოპულარობა მოიპოვა XX საუკუნის პირველ ნახევარში.
ჩურო
სქოლიო
კატეგორია:ესპანური სამზარეულო კატეგორია:ესპანური კერძები
ეპტონ სინკლერი
ბიოგრაფია
სინკლერის მშობლები ვალებში ჩაეფლნენ ამერიკის სამოქალაქო ომის გამო. გაჭირვებამ მამამისს აიძულა ღვინის ვაჭრობა წამოეწყო, რამაც გამოიწვია ის, რომ ადრეული ბავშვობიდან სინკლერს უკიდურესად უარყოფითი დამოკიდებულება გაუჩნდა ალკოჰოლის მიმართ. ის ფხიზელი ცხოვრების აქტიური პროპაგანდისტი იყო. კოლეჯის სწავლის საფასურის გადასახდელად, 15 წლის ასაკში ხდება ბულვარული პრესის დროებითი ლიტერატურული მუშაკი — მისი პირველი ექსპერიმენტები განკუთვნილია მეტად დაბალი გემოვნების მკითხველისთვის. კოლუმბიის უნივერსიტეტში სწავლის დროს გამოაქვეყნა მისი პირველ რომანები King Midas (1901) და Prince Hagen (1903).
ის უძღოდა სოციალურ მოძრაობას ლოზუნგით „შეწყდეს სიღარიბე კალიფორნიაში!“, რომელიც მიზნად ისახავდა უმუშევრობის პრობლემის მოგვარებას მიტოვებულ საწარმოებში კოოპერატიული წარმოების ორგანიზებით.
შემოქმედება
არ არსებობს ამერიკული ცხოვრების სფერო, არც ისეთი ჟანრი, რომელშიც მას კვალი არ დაეტოვოს: დრამა, რომანი, მოთხრობა, პამფლეტი, მემუარები, ჟურნალისტური კვლევები და სოციოლოგიური ნამუშევრები, ფილმების სცენარები და მის მიერ შედგენილი ლიტერატურული ანთოლოგიები. მისი ხელნაწერები თითქმის ნახევარ მილიონ გვერდს შეადგენს, გიგანტურ ეპისტოლარულ მემკვიდრეობაში ათიათასობით წერილია ცნობილი მწერლების, მეცნიერების, მხატვრებისა და პოლიტიკოსისგან; ესენი არიან ჩერჩილი, რუზველტი და სტალინი, აინშტაინი, გორკი და როლანდი, შოუ, უელსი, ბარბუსი და მრავალი სხვა.
მსოფლიო პრობლემები, რომლებიც აღინიშნება ყველაზე ნათელი მოვლენებით - ეს არის ის სტიქია, რომელიც ავსებს გამოვლენების მრავალფეროვნებით ავსებს მის წიგნებს. ერთხელ ბერნარდ შოუმ თქვა: „როდესაც მეკითხებიან, რა მოხდა ჩემი ხანგრძლივი ცხოვრების განმავლობაში, მე წყაროდ ვიშველიებ არა გაზეთების ნაკრებებს ან ავტორიტეტებს, არამედ სინკლერის რომანებს“. „აკადემიურმა“ კრიტიკამ, მწერლის პოპულარობის მიუხედავად, მას ფაქტობრივად ბოიკოტი გამოუცხადა. მას მოიხსენიებდნენ როგორც „პუბლიცისტს“, რომელიც მშვენიერი ლიტერატურის წიაღში შემოიჭრა.
ბერნანდ შოუ აღნიშნავდა, რომ სინკლერი „ჰენრი ჯეიმზი კი არა, არამედ დანიელ დეფოა“. მიეკუთვნებოდა ახალი ტიპის მებრძოლ მწერლებს, რომელთა შემოქმედებაც მწვავე სოციალურ და პოლიტიკურ პრობლემებს ასახავდა. აქტუალური, მწვავე თემების დაუყოვნებლივი გაშუქების საჭიროებამ, რა თქმა უნდა, გავლენა მოახდინა ფორმაზე — სინკლერის ნაწარმოებები ზოგჯერ ყველაზე მეტად მოგაგონებთ ბულვარული გაზეთის რეპორტაჟებს.
მან პოპულარობა 1906 წელს გამოსული რომანის The Jungle გამოცემით მოიპოვა. რომანი მოგვითხრობს ლიტველი ემიგრანტების ბედზე, რომლებიც დაუნდობლად ექსპლუატირებულნი არიან თავიანთ ახალ სამშობლოში, აშშ-ში. „სოციალისტური რწმენისკენ“ მიმავალი გმირი გადის გზას უმუშევრებიდან შტრეიკბრეხერობამდე. მისი ცოლი ნაადრევი მშობიარობისგან იღუპება, ასევე კვდება მისი ორი ვაჟი, ასევე არასახარბიელოა მისი ნათესავების ბედიც. ეს ნატურალისტური სცენების ჩიკაგოს პირქუში რეალობის ფონზე ვითარდება. ამ დოკუმენტურმა რეპორტაჟმა მეტაფორულ სათაურთან ერთად, მკითხველი შოკში ჩააგდო. რომანს დიდი გამოხმაურება მოჰყვა — შეიქმნა სენატის კომისია ჩიკაგოს ქუჩებში მიმდინარე ხოცვა-ჟლეტების შესასწავლად და არსებული ვითარების აღმოსაფხვრელად.
მწერალი ეკუთვნოდა პუბლიცისტთა და ჟურნალისტთა დიდ ჯგუფს — Muckrakers (ლიდერი — ლინკოლნ სტეფენსი). მწერალთა გაერთიანება დიდი ტირაჟით აქვეყნებდა პუბლიკაციებს, რომლებშიც ამხელდნენ კორუფციას, მედიკამენტების გაყალბებას, სამართალდამცავი ორგანოების კორუფციას, ფინანსურ თაღლითობებსა და „ადამიანური საქონლით“ ვაჭრობას და ბავშვთა შრომის გამოყენებას.
1927 წელს სინკლერმა გამოსცა რომანი Oil!. 2007 წელს რომანის მიხედვით გადაიღებ მხატვრული ფილმი „ნავთი“, რომელიც ოსკარის 8 ნომინაციაში იყო წარდგენილი.
ჩარლი ჩაპლინის მიწვევით, სინკლერი იყო სერგეი ეიზენშტეინის დაუმთავრებელი ფილმის „გაუმარჯოს მექსიკას!“ პროდიუსერი.
სინკლერის რომანს „დრაკონის კბილები“ (Dragon's Teeth) 1943 წელს მიენიჭა პულიცერის პრემია.
პოლიტიკური საქმიანობა
ლენინმა 1915 წელს, სინკლერის ანტიმილიტარისტული ბროშურის „სოციალიზმი და ომი“ გათვალისწინებით, აღწერა მისი ავტორის პოლიტიკური პოზიცია:
იგი მონაწილეობდა წარმომადგენელთა პალატის (1920 წელს) და სენატის (1922 წელს) არჩევნებში ამერიკის სოციალისტური პარტიიდან. 1934 წელს სინკლერი დასახელდა კალიფორნიის გუბერნატორად დემოკრატიული პარტიიდან. ამასთან, მისმა კამპანიამ „დაასრულე სიღარიბე კალიფორნიაში“ (EPIC), რომელიც დაფუძნებული იყო „უსისხლო რევოლუციის“ კონცეფციაზე, კონსერვატიულ ელექტორატში მტრული განწყობა გამოიწვია. რესპუბლიკელმა კანდიდატმა ფრენკ მერიამმა თავისი მოწინააღმდეგე დაადანაშაულა „კომუნიზმის პოპულარიზაციაში“. მერიამმა ხმების 48,87% მოიპოვა — სინკლერზე 11,12%-ით მეტი. 1951 წელს სინკლერმა აღნიშნა: „ამერიკელი ხალხი მიიღებს სოციალიზმს, მაგრამ არ მიიღებს ამ სახელს. ეს დადასტურებულია ჩემს EPIC კამპანიაში. სოციალისტების კანდიდატად კენჭის ყრისას მე 60 000 ხმა მივიღე და ლოზუნგით „დაასრულე სიღარიბე კალიფორნიაში“ — 879 000“.
ჰარი ტურტლედავის ალტერნატიული ისტორიის „ამერიკული იმპერიის“ ციკლში სინკლერი იგებს არჩევნებს 1920 და 1924 წლებში და შეერთებული შტატების პირველი სოციალისტი პრეზიდენტი ხდება.
სქოლიო
კატეგორია:კალიფორნიელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:პულიცერის პრემიის გამარჯვებულები რომანისთვის კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XIX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
სტავროპოლის მხარე
სტავროპოლის მხარე (Ставропольский край) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი, შედის სამხრეთის ფედერალური ოკრუგის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — სტავროპოლი. დაარსდა 1924 წლის 13 თებერვალს სამხრეთ-აღმოსავლეთის ოლქის სახელწოდებით, ამავე წლის 16 ოქტომბერს მიიღო ჩრდილოეთ კავკასიის მხარის სახელწოდება. 1937 წლიდან ორჯონიკიძის მხარეა, ხოლო დღევანდელ სახელს ატარებს 1943 წლიდან.
გეოგრაფია
სტავროპოლის მხარე მდებარეობს სამხრეთ რუსეთში ჩრდილოეთ კავკასიის ცენტრალურ ნაწილში. მხარეს ესაზღვრება: კრასნოდარის მხარე და როსტოვის ოლქი, ყალმუხეთი, ყარაჩაი-ჩერქეზეთი, დაღესტანი, ჩეჩნეთი და ყაბარდო-ბალყარეთი.
მოსახლეობა
2008 წლის მონაცემების მიხედვით სტავროპოლის მხარის ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:
2008 წლის 1 იანვრის მონაცემების მიხედვით უდიდესი ქალაქებია: სტავროპოლი (363,7 ათ. კაცი), პიატიგორსკი (140,1 ათ. კაცი), კისლოვოდსკი (129,2 ათ. კაცი), ნევინომისკი (129,1 ათ. კაცი), ესენტუკი (81,7 ათ. კაცი).
რესურსები ინტერნეტში
*
შვანგირაძე
საკუთარი სახელი შვანგირაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ეზ-ზუვაითინა
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ქალაქები
ხეიუენი
ხეიუენი (河源, ფინინი: Héyuán, ხაკა: Fò-Ngiàn) — საოლქო დონის ქალაქი გუანდუნის პროვინციაში, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა. 2020 წლის მონაცემებით, ხეიუენის ტერიტორიაზე 2 837 686 პირი ცხოვრობდა, რომელთაგან 1 051 993 ადამიანი ქალაქის ურბანულ ნაწილში (მეტრო არეალი) იყო დასახლებული. ქალაქის მაცხოვრებლების უდიდესი ნაწილი ხაკას ეთნიკურ ჯგუფს განეკუთვნება. საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორიაზე არაერთი წვიმის ტყეა და გუანდუნი სპორივნიის უდიდესი მდინარე, სინგფენგძიანგის რეზერვუარი. ხეიუენი სიტყვა-სიტყვით ითარგმნება როგორც „მდინარის წარმოშობა“. ახლახან მას ოფიციალურად უწოდეს „ჩინეთში დინოზავრის სამშობლო“, იმის გამო, რომ ქალაქის ტერიტორიაზე დინოზავრის კვერცხის ნამარხი ნაშთები იქნა აღმოჩენილი.
გეოგრაფია
ხეიუენი მდებარეობს გუანდუნის რეგიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდიანრე ტონგის ჩრდილოეთ ნაპირებზე. ქალაქი მოიცავს იმ ადგილს, სადაც მდინარე ტონგი სინგფენგის მდინარეს უერთდება. ხეიუენი ვრცელდება ჩრდილოეთი განედის 23° 10'-დან 24° 50'-მდე და აღმოსავლეთი გრძედის 114° 13'-დან 115° 35'-მდე. მას ესაზღვრება ხუეიჭოუ სამხრეთიდან, კანჭოუ (ძიანსი) ჩრდილოეთიდან, მეიჭოუ აღმოსავლეთიდან და შაოკუანი დასავლეთიდან. ხეიუენი არის რეგიონული ცენტრი, რომელიც გუანდუნის რაიონის სანაპირო ზოლზე არსებულ და შიდა ტერიტორიებს ერთმანეთთან აკავშირებს.
ხეიუენი მდიდარია ბუნებრივი რესურსებით და მას ნაყოფიერი ნიადაგი აქვს. დამუშავებული მიწის მთლიანი ფართობი საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორიაზე 1 000 კვადრატულ კილომეტრს წარმოადგენს. 13 600 კვადრატული კილომეტრი გორაკებიანი ტერიტორიაა, 640 კვადრატული კილომეტრი კი წყალს უჭირავს. ქალაქის მინერალურ რესურსებს შორისაა: რკინა, ვოლფრამი, კალა და ფლუორიტი.
კლიმატი
ხეიუენისათვის დამახასიათებელია მუსონების გავლენით წარმოქმნილი ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია: Cfa). ქალაქში ზამთარი მოკლე, ნესტიანი და შედარებით თბილია, ზაფხული კი გრძელი, ცხელი და ნოტიო. ზამთარი დასაწყისში მზიანი და მშრალია, მიწურილს კი შედარებით ნალექიანი და ღრუბლიანია. საშუალოდ 9.1 დღეა წელიწადში, როდესაც 50 მილიმეტრზე მეტი ნალექი მოდის. თვის საშუალო 24 საათიანი ტემპერატურა 13.1 °C-დან (იანვარი) 28.5 °C-მდე (ივლისი) იცვლება. საშუალო წლიური ტემპერატურა კი 21.83 °C-ს შეადგენს. ატმოსფერული ნალექების საშუალო მაჩვენებელი 1 927 მილიმეტრია.
გეოლოგია
ხეიუენის მუზეუმი შესულია გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნში, როგორც დინოზავრის კვერცხის უდიდესი კოლექციის მქონე დაწესებულება. 2004 წელს აღნიშნული ნიმუშების რიცხვმა 10 008 შეადგინა. საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორიაზე ასევე აღმოჩენილია დინოზავრის ნამარხი ნაშთები და ჩონჩხი.
აღმოჩენები
დინოზავრის კვერცხის ნამარხი ნაშთები ცარცული პერიოდით თარიღდება. ეს არქეოლოგიური ობიექტი აღმოაჩინა დაწყებითი სკილოს სტუდენტმა ჭანგ იანგჭემ, რომელიც 2019 წლის ივლისში მდიანრე ტონგის მიმდებარედ თამაშობდა. ბიჭის დედა, ლი სიაოფანგი მოგვიანებით დაუკავშირდა დინოზავრის მუზეუმის ადმინისტრაციას. 10 კვერცხის დიამეტრი დაახლოებით 9 სანტიმეტრს წარმოადგენს და დაახლოებით 66 მილიონი წლის წინანდელია.
ენა
საოლქო დონის ქალაქის ნაწილებში, როგორებიცაა: ტონგიუენი, ლიანფინგი, ხეფინგი, ლონგჩუანი და სხვ. იუეჭონგის დიალექტზე საუბრობენ, წიძინის მაზრისა და ლონგჩუანის რაიონის ნაწილში კი იუენთაის დიალექტია გავრცელებული.
დამატებით, მდინარე ტონგძანის სანაპირო ზოლის გასწვრივ მაცხოვრებლები საუბრბენ ტონგძიანგის პენტიხუაზე. ამ ენის კლასიფიკაცია სადავოა, და ზოგიერთი ვერსიით ის ხაკას დიალექტის იუეჭონგის მიმდინარეობს, ზოგიერთი ვერსიით კი ხაკას იუეს მიმდინარეობას მიეკუთვნება.
ლაშარის ეკლესია
ლაშარის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კვერნაულაში საყდარასგორაზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია დიდი ზომის რიყის ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოქცეულია გადახურვა, დანგრეულია ჩრდილოეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლის დიდი ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ფართო, გარეთკენ შევიწროვებული სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სათავადო
სათავადო ფეოდალური სახლების გარკვეული პრინციპით გაერთიანების (გაუყრელობა, შეყრილობა, ფიცით გაერთიანება...) საფუძველზე აღმოცენდა. სათავადოში გაერთიანებულმა მსხვილმა ფეოდალებმა მიიტაცეს ყოფილი სამეფო-სახასო ან მათთვის საგამგებლოდ (საერისთავო, საციხისთავო და ა. შ.) გადაცემული მიწები, დაიქვემდებარეს აზნაურები და სახელმწიფო-სახასო ყმა გლეხები, შექმნეს მმართველობისა და ყმა გლეხთა ექსპლუატაციის უზრუნველყოფის საკუთარი აპარატი (მოხელეები, მხლებელ-მოლაშქრენი) და ამით დაუპირისპირდნენ ცენტრალური მმართველობის სისტემას, სამეფო ხელისუფლებას.
ერთიან საქართველოში (XI-XIII საუკუნის I ნახევარი), ქვეყნის ეკონომიკური და სოციალური წინსვლის, მეფის ხელისუფლების ძლიერების პირობებში, ასეთი ფეოდალური ინსტიტუტის არსებობისათვის საფუძველი არ არსებობდა. სათავადო სამფლობელო-მამული ხანგრძლივი, რთული პროცესის შედეგად იყო შექმნილი. მასში შედიოდა ნაწყალობევი, ნაჯილდოები, ნამზითვი, მინატაცები („ხმლით ნაშოები“) და სხვა სახის ყმა-მამული. სათავადოს მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენდა ყოფილი სახელმწიფო-სახასო მამულები, რომლებიც ადრე ამა თუ  იმ ფეოდალს ჰქონდა გადაცემული სამფლობელოდ ან საგამგებლოდ. ნაწილი სათავადოებისა ყოფილი საერისთავოების ბაზაზე ჩამოყალიბდა (ქსნის, არაგვის, რაჭის და სხვა „საერისთავო“-სათავადოები). აქაც ამ ყოფილმა მოხელე-ფეოდალებმა სახელმწიფო-სახასო მიწები მიისაკუთრეს.
სათავადოში მიწისმფლობელობის 3 ძირითადი ფორმა არსებობდა:
სახასო ეწოდებოდა სათავადოს სამფლობელოს ნაწილს, რომელიც სათავადოში შემავალი ოჯახების საერთო მფლობელობაში იყო. სახასი მამულს განაგებდა თავადი სხვა სახლიკაცებთან შეთანხმებით. აქედან მიღებული შემოსავლიდან აძლევდნენ ისინი „სახელმწიფო ხარჯს“, დანარჩენს კი ოჯახებს შორის იყოფდნენ. თავადს სახასო შემოსავლიდან შემოსავლის 2 წილი ეკუთვნოდა („საუფროსო“), დანარჩენ ოჯახებს — თითო წილი („საუმცროსო“).
საუფლისწულო მამული თავადიშვილის ოჯახს მიცემული ჰქონდა დროებით — სარჩოდ და საცხოვრებლად. რამდენიმე ხნის შემდეგ ეს საუფლისწულო შეიძლებოდა სხვა ოჯახს გადასცემოდა. საუფლისწულოდან მის დროებით მფლობელს არც რაიმეს გაყიდვა შეეძლო, არც რაიმე ცვლილების შეტანა ყმა გლეხთა ფეოდალურ ვალდებულებაში (მაგ., გააზატება-გათარხნება, გადასახადის შეცვლა-შემცირება და სხვა). ასეთი რამ მხოლოდ სათავადოს სხვა წევრების დაკითხვით და საერთო თანხმობით შეიძლებოდა მომხდარიყო. სათავადოს უფროსს (თავადს) ხელი არ მიუწვდებოდა საუფლისწულოს შინაურ საქმეებზე, მისი გამგებლობა თავადიშვილს ეკითხებოდა.
ყველაზე უფრო პროგრესული ფორმა სათავადოს სამფლობელოში ე. წ. სათავისთაო — ამა თუ იმ ოჯახის ინდივიდუალურ საკუთრებაში მყოფი ქონება იყო, რომელიც მიღებული ჰქონდათ მემკვიდრეობით, პირადი გარჯით ან სხვა გზით (ნასყიდობა, ნამზითვი, ნასისხლი  და სხვა). სათავისთაო იყო თავადისა თუ თავადიშვილის უცილობელი ქონება, რომელზეც სათავადოს სხვა წევრებს ხელი არ მიუწვდებოდათ. სათავისთაოს პატრონს შეეძლო თავისი ქონების გაყიდვა, მზითევში მიცემა და სხვა. საკუთრების ეს ფორმა ინტენსიური მეურნეობის განვითარებას უწყობდა ხელს, ყმა გლეხთა ექსპლუატაცია აქ უფრო ზომიერი იყო, ვიდრე სახასო და საუფლისწულო სამფლობელოებში. სათავისთაო საქონებელი საერთო სათავადო მამულს უპირისპირდებოდა და ხელსაყრელ პირობებში მის რღვევას იწვევდა, როგორც ეს კახეთის სინამდვილეში მოხდა. საქართველოს უმეტეს ნაწილში კი სათავისთაო მიწისმფლობელობის განვითარებისათვის პირობები ერთობ შეზღუდული იყო, ამიტომ ხშირად სათავისთაო მამულებიც შვილებისა და შვილიშვილების ხელში საერთო ან საუფლისწულო ქონებად იქცეოდა.
სათავადოს აზნაურები კუთვნილების მიხედვით სახასო, საუფლისწულო ან სათავისთაო ყმები იყვნენ. აზნაურებს თავიანთ საკუთარ ყმა-მამულთან ერთად თავადისაგან მიღებული ჰქონდათ სამფლობელოს მნიშვნელოვანი ნაწილი. მიწისმფლობელობის აღნიშნული ფორმები იყო საფუძველი სათავადოში ფეოდალურ-იერარქიული ურთიერთობისა თავადსა და თავადიშვილთა, აგრეთვე თავად-თავადიშვილთა და აზნაურთა შორის. ქართლის უმთავრესი სათავადოები იყო: ქსნისა და არაგვის საერისთავოები, სამუხრანბატონო, საამილახვრო, საციციანო, საბარათიანო და სხვა. იმერეთში — მხეიძეთა, ჩხეიძეთა, მიქელაძეთა, რაჭის ერისთავთა, აბაშიძეთა, წერეთელთა და სხვა; გურიაში — ნაკაშიძეთა, თავდგირიძეთა, ბერიძეთა, მაჭუტაძეთა და გურიის ერისთავთა, ხოლო ოდიშში — ჭილაძეთა, გოშაძეთა, ჯაიანთა, ჩიჩუათა, ჩიქვანთა და სხვა.
სქოლიო
*
Elephant Talk
Elephant Talk — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის სინგლი, გამოცემული 1981 წელს. სიმღერა აღებულია ჯგუფის ალბომიდან Discipline (1981). სიმღერა ძირითადად აგებულია ტონი ლევინის ჩეპმენ სტიკის ჟღერადობაზე. ამას თან ერთვის ედრიან ბელიუს სახუმარო ტექსტი.
12" სინგლი
კატეგორია:King Crimson-ის სიმღერები კატეგორია:1981 წლის სიმღერები
ტრიტონი (გვარი)
ტრიტონი (Triturus) — კუდიანი ამფიბიების გვარი სალამანდრისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძე 18 სმ აღწევს. მათი სხეული გვერდებიდან შებრტყელებულია. კუდი თევზის კუდის ფარფლს მოგვაგონებს. ფეხები მოკლე და სუსტი აქვთ. ცნობილია 10 სახეობა. გავრცელებული არიან ევროპაში, აზიის მრავალ ადგილას. ზამთარს ატარებენ ხმელეთზე: მღრღნელების სოროებში, ხის კუნძების, მორების ან ქვების ქვეშ. გაზაფხულობით გადადიან წყალსატევში, სადაც მრავლდებიან. ახასიათებთ შინაგანი განაყოფიერება. ლარვას გარდაქმნა 3—5 თვემდე გრძელდება. იკვებებიან მცირე ზომის კიბოსნაირებით, მწერებითა და მათი მატლებით, ჭიებით. საქართველოში გვხვდება 3 სახეობა, მათ შორის მცირეაზიური ტრიტონის ერთ-ერთი ქვესახეობა — ქედიანი მცირეაზიური ტრიტონი (Triturus vittatus ophryticus), რომელიც აღწერილია თბილისის მიდამოებში, როგორც უნიკალური ქვესახეობა, შეტანალია საქართველოს წითელ წიგნში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სალამანდრისებრნი
წყლიანი ჰორიზონტი
მინი|შავკანიანი ქალი ეზიდება მიწისქვეშა წყალს წყლიანი ჰორიზონტი (aquifer — აკვიფერი) — მიწისქვეშა წყლით გაჟღენთილი ქანთა ფენები; დანალექი ქანები, რომლებიც წარმოდგენილია ერთი ან რამდენიმე წყალგამტარი ფენით. არსებული ნაპრალები ან სხვა სიცარიელეები მიწისქვეშა წყლებითაა ამოვსებული. ერთმანეთთან ჰიდრავლიკურად დაკავშირებული წყლიანი ჰორიზონტები ქმნიან წყლისშემცველ კომპლექსს.
წყლიანი ჰორიზონტების ფენები ნაწილობრივ შედგება ფხვიერი მასალისაგან, როგორებიცაა: ხრეში, დოლომიტი, შლამი, კირქვა, მერგელი ან ქვიშა. ჰორიზონტი შემოზღუდულია ან ორი წყალგამძლე ფენით (უმთავრესად თიხით) ან წყალგამძლე ფენითა და აერაციის ზონით. წყლიანი ჰორიზონტები სხვადასხვა სიღრმეზეა წარმოდგენილი. როდესაც ისინი ახლო ზედაპირთან არიან განლაგებული, მათ ინტენსიურად იყენებენ სარწყავად, ასევე ხშირად ასეთი სახის წყლიანი ჰორიზონტები წვიმის წყლებით ივსება. მრავალი უდაბური რეგიონი შეიცავს კირქვიან ბორცვებსა და მთებს, გრუნტის წყლებთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰიდროლოგია კატეგორია:ჰიდროგეოლოგია
ოჯახური პორტრეტი ინტერიერში
ოჯახური პორტრეტი ინტერიერში (Gruppo di famiglia in un interno) — რეჟისორ ლუკინო ვისკონტის 1974 წლის ფილმი. ფილმის მოქმედება მიმდინარეობს ასაკოვანი პროფესორის ბინის ინტერიერში, რომლის მეზობლადაც ახალგაზრდა ოჯახი დასახლდება.
ფილმი ინგლისურად გადაიღეს, თუმცა იტალური დუბლიაჟი რეჟისორის მონაწილეობით განხორციელდა.
სულების გამოძახება
thumb|250px|left|სპირიტული სეანსი. [[1921 წ.]]
ოჯახური პორტრეტი ინტერიერში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1974 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ლუკინო ვისკონტის ფილმები
სულების გამოძახება
სულების გამოძახება — მკითხაობის ერთ-ერთი ყველაზე სახიფათო, მაგრამ გავრცელებული მეთოდი. სპირიტული სეანსის მონაწილეები იკრიბებიან, რათა გამოიძახონ გარდაცვლილი ადამიანის სული. ხშირად, მაგრამ არ არის აუცილებელი, სეანსზე იმყოფება მედიუმი. სულების გამოძახება სხვადასხვა ქვეყნებში ხდება სხვადასხვანაირად.
სულის გამოძახების ტიპური მეთოდი
thumb|250px|ქართულენოვანი დაფა სულების გამოძახებისთვის
მაგიდასთან ჯდება ერთი ან მეტი კაცი (აუცილებლად უნდა იყოს მედიუმი), რომლებიც სპეციალური დაფით იწყებენ სულების გამოძახებას. დაფა ხშირ შემთხვევაში შელოცვილი ქაღალდია, რომელზეც რამდენიმე რიგში დაწერილია ასოები, ციფრები და ორი აუცილებელი პასუხი „კი“ და „არა“. სულების გამოძახების დროს ასევე უნდა იდოს გარკვეული საგანი, რომელიც მიუთითებს მედიუმს შემდეგ ასოზე ან ციფრზე. ხშირად ასეთი საგანი არის უბრალო დანა ან გადაბრუნებული თეფში, რომელზეც ჭვარტლით გამოსახავენ ისრის ფორმის ზოლს. მაგიდაზე აუცილებლად უნდა იდოს სანთლები ან ასანთი, პური, წყალი, მარილი და სარკე. ასევე სეანსის ყველა მონაწილემ უნდა მოიხსნას მეტალისგან დამზადებული ყველა აქსესუარი. ოთახში დაუშვებელია კატის ყოფნა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მკითხაობა კატეგორია:მაგია
მახარობლიძე
საკუთარი სახელი მახარობლიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Pseudolasius minutissimus
Pseudolasius minutissimus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჩემი თვითმფრინავი
სიუჟეტი
ეს არის ნაღვლიანი ფსიქოდელიური ზღაპარი ბავშვობის ოთხ მეგობარზე. 1990-იანი წლების საქართველოში ისინი ცხოვრების გზას ირჩევენ: ერთი მათგანი მღვდლობას გადაწყვეტს, ორი მოახლოებულ ომში წასვლას. ფილმი მეოთხე პერსონაჟს, ტიტოს მიყვება. ტიტო ჰალუცინაციურ მოგზაურობაში გადაეშვება ამსტერდამიდან ანტვერპენისაკენ, სადაც თავისი შეყვარებული ეგულება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2006 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კონქის ციხე
კონქის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი არდაჰანის პროვინციაში, თურქეთის რესპუბლიკა. მდებარეობს სოფელ ქუზუფინარში, ისტორიული კოლას ცენტრში, ძველი ქალაქის დადაშენის მახლობლად, მის ჩრდილო-დასავლეთით. კონქი მისი ძველი სახელწოდებაა. ქუზუფინარი მაღალმთიან ზონას განეკუთვნება, კიდევ უფრო მაღალზეა (ზღ. დ. 2160 მ) თავად კონქის ციხე-სიმაგრე. კონქის ციხე მეგალითური ნაგებობაა. გადმოცემის თანახმად ის არის მხარე სადაც საფუძველი უნდა ჩაყროდა უძველეს კოლხას სამეფოს. ამ უკანასკნელმა თავისი სახელი სწორედ ისტორიულ-გეოგრაფიული პროვინცია კოლას სახელწოდებიდან მიიღო.
შესწავლის ისტორია
კონქის ციხის პირველი აღწერილობა ეკუთვნის ექვთიმე თაყაიშვილს. იგი წერს:
ეტიმოლოგია
კონქის ციხის ტოპონიმი, მისივე აგებულების მიხედვით, ქართული ეტიმოლოგიით აიხსნება. ეს სახელი ციხე-სიმაგრეს, როგორც ჩანს სწორედ გეომეტრიული მოყვანილობის გამო, კონქის ფორმის აგმო ეწოდა. იმის გადამოწმება თუ რამდენად ძველია „კონქი“ არ ხერხდება. მის შესახებ ინფორმაცია მხოლოდ ოსმალურ წყაროებში ჩანს XVI საუკუნიდან. ტერმინი „კონქი“ უფრო შუა საუკუნეების ქართულ სახელწოდებად მოჩანს, რომელიც მას მოსახლეობამ ციხე-სიმაგრის ფორმის გამო შეარქვა. ვარაუდობენ, რომ მისი სახელი შედარებით ძველ, ურარტულ საისტორიო წყაროებშია საძიებელი. სოფლის თანამედროვე სახელწოდება ქუზუფინარი, ადგილობრივი თურქული ტოპონიმია, რომელიც სოფელს XX საუკუნეში ეწოდა.
სპორტინგი ხიხონი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი „სპორტინგი“ (Real Sporting de Gijón S.A.D) — ესპანური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1905 წლის 1 ივნისს, ატურიის ავტონომიური გაერთიანების ქალაქ ხიხონში. ასპარეზობს ესპანეთის პრიმერა დივიზიონში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ ელ მოლნონზე. კლუბის ზედმეტსახელია „Los Rojiblancos“ (წითელ-თეთრები), საშინაო ფორმაზე არსებული წითელი და თეთრი ვერტიკალური ზოლების გამო. კლუბის პრინციპული მეტოქეა, ასევე ასტურიული „რეალ ოვიედო“.
კონქის ციხე
ისტორია
კონქის ციხის აგების ისტორია დაკავშირებულია საქართველოს ისტორიის ძველ პერიოდთან, როდესაც სამყაროში პირველი სახელმწიფოებრივი გაერთიანებები ჩნდება. ეს კი ემთხვევა მსოფლიო ისტორიის ორ პერიოდს, ბრინჯაოს ხანას და რკინის ხანას. არსებობს მოსაზრება, რომ კონქის ციხე შუა საუკუნეებში აღარ გამოიყენებოდა, რასაც უნდა ეწინააღმდეგებოდეს კირის გამოყენების კვალი და შუა საუკუნეების კერამიკული მასალა.
სპორტინგი ხიხონი (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
კლუბი დაარსდა 1905 წელს, როგორც „სპორტინგი ხიხონი“. პირველი პრეზიდენტი იყო ანსელმო ლოპესი. 1912 წელს, ესპანეთის მეფემ, ალფონსო XIII-მ, კლუბს სამეფო წოდება მიანიჭა. კლუბის სახელს დაემატა „რეალი“ და გახდა „რეალ სპორტინგი ხიხონი“, ხოლო ლოგოზე სამეფო გვირგვინი. 1916 წლიდან კლუბის სრული სახელწოდებაა „Real Sporting de Gijón S.A.D“.
1944 წელს, კლუბი პირველად აღზევდა პრიმერა დივიზიონში. შემდეგში წარმატებულად ასპარეზობდა უმაღლეს დივიზიონში, რამდენიმეჯერ დაქვეითდა სეგუნდა დივიზიონში. 1978-79 წლების სეზონში „სპორტინგმა“ დაიკავა მე-2 ადგილი ჩემპიონატში. კლუბი 2-ჯერ იყო ესპანეთის თასის ფინალისტი, 1981 და 1982 წლებში. ასევე კლუბი 6-ჯერ იყო უეფა-ს თასის გათამაშების მონაწილე. უკანასკნელად ამ ტურნირზე 1991-92 წლების სეზონში გამოდიოდა.
კონქის ციხე
ისტორია
კოლა, რომელსაც თურქებმა მცირე არტაანი უწოდეს ოსმალეთის არმიამ 1551 წელს დაიპყრო. XVII საუკუნიდან მოყოლებული კონქი სრულიად მოექცა ოსმალების შემადგენლობაში. 1877-1878 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომის შემდეგ აღნიშნულ ტერიტორიას რუსეთი ეუფლება. 1918 წლიდან კონქი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დაქვემდებარებაშია. 1921 წლის ყარსის შეთანხმებით მასზე კონტროლი თურქეთის დიდმა ეროვნულმა ასამბლეამ დააწესა.
სპორტინგი ხიხონი (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
1998 წელს, პრიმერა დივიზიონის მეორე წრის ცუდად ჩატარების გამო „სპორტინგი“ დონით მეორე დივიზიონში დაქვეითდა, სადაც მომდევნო 10 სეზონი გაატარა. 2008 წელს, სეგუნდა დივიზიონში შეძლო მე-3 ადგილის დაკავება და დაბრუნდა უმაღლეს დივიზიონში. 2008-09 წლების სეზონში კლუბმა სენსაციურად დაამარცხა „ვალენსია“ (2-3) და „სევილია (1-0). ჩემპიონატის პირველ 5 ტურში „სპორტინგის“ ფეხბურთელებმა შეძლეს 20 გოლის გატანა. გარდა ამისა ამ სეზონში „წითელ-თეთრებმა“ დაამყარეს რეკორდი, ითამაშეს მხოლოდ 1 ფრე სეზონში.
კონქის ციხე
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
სპორტინგი ხიხონი (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
2011 წლის 2 აპრილს, სანტიაგო ბერნაბეუზე შეძლეს მადრიდის „რეალის“ დამარცხება (1-0), რითიც შეწყვიტეს 9 წლიანი მოუგებელი სერია მადრიდულ კლუბთან. 2011-12 წლების სეზონში კლუბმა დაიკავა მე-19 ადგილი და სეგუნდა დივიზიონში დაქვეითდა.
2014–
2014 წლის 4 მაისს, მთავარ მწვრთნელად დაინიშნა აბელარდო ფერნანდესი, მან ხოსე რამონ სანდოვალი ჩაანაცვლა. მის პირვველ სეზონში, აბელარდომ ვერ შეძლო კლუბის პრიმერა დივიზიონში აყვანა. აღსაზევებელი პლეი-ოფის ნახევარფინალში დამარცხდა „ლას-პალმასთან“.
თუმცა მწვრთნელის კონტრაქტი 2 წლით გაახანგრძლივეს. 2014-15 წლების სეზონისთვის „სპორტინგს“ არ ჰქონდა უფლება შეეძინა ფეხბურთელი სხვა კლუბიდა, მხოლოდ დუბლებიდან შეეძლო დაეწინაურებინა. მიუხედავად ამისა, კლუბი დაბრუნდა პრიმერა დივიზიონში, „წითელ-თეთრების“ 17 მოთამაშე დაწინაურებული იყო დუბლებიდან ან სხვადასხვა ასაკობრივი გუნდებიდან. კლუბმა მხოლოდ 2 მატჩი წააგო სეზონში. ბოლო ტურში „რეალ ბეტისის“ დამარცხების შემდეგ (3-0), კლუბმა გაინაღდა უმაღლეს დივიზიონში თამაში. ამავდროულად უშუალო კონკურენტმა, „ჟირონამ“ „ლუგოსთან“ დათო მატჩი.
2015-16 წლების სეზონში „სპსორტინგმა“ გადასახადების დაგვიანებით გადახდის გამო ისევ მიიღო ტრანსფერების შეზღუდვის სანქცია. კლუბს შეეძლო იჯარით აეყვანა მხოლოდ 3, 23 წლამდე ფეხბურთელი, რომელსაც არ ჰქონდა პრიმერა დივიზიონში თამაშის გამოცდილება. „წითელ-თეთრებმა“ დაიმატეს ანტონიო სანაბრია „რომადან“, ალენ ჰალილოვიჩი „ბარსელონიდან“ და ომარ მასკარელი „რეალ მადრიდიდან“. მიმდინარე სეზონში კლუბმა გაყიდა 22,906 სეზონური ბილეთი და გააუმჯობესა 1982-83 წლების რეკორდი.
სეზონი დაიწყო მადრიდის „რეალთან“ ფრედ დასრულებული მატჩით, რომელსაც რაფაელ ბენიტესი წვრთნიდა. მიუხედავად არასტაბილური ასპარეზობისა, „სპორტინგმა“ მოიგო მნიშვნელოვანი მატჩები: 1-0 მესტალიაზე „ვალენსიის“ წინააღდეგ, 2-1 მადრიდის „ატლეტიკოსთან“, 5-1 „რეალ სოსიედადთან“. „ხეტაფესთან“ ფრედ (1-1) დასრულებული მატჩის შემდეგ, კლუბმა ბოლო ტურში აიცილა დაქვეითება „ვილიარეალის“ დამარცხებით და გამოიყენა „რეალ ბეტისის“ „ხეტაფესთან“ გამარჯვებით მიღებული უპირატესობა.
„სპორტინგმა“ სეზონი დაარულა 23,400 სეზონური ბილეთის გაყიდვით, რეკორდი გააუმჯობესა 2016 წლის აგვისტოში, 24,078 ბილეთის გაყიდვით. აბელარდოს ერა დასრულდა 2017 წლის იანვარში. 15 მატჩში მხოლოდ 5 ქულის დაგროვების შემდეგ მან კლუბი დატოვა.
ევროტურნირებზე
„სპორტინგმა“ მონაწილეობა მიიღო უეფა-ს თასის 6 გათამაშებაში, მხოლოდ 2-ჯერ დაძლია პირველი ეტაპი.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:სპორტინგი ხიხონი (საფეხბურთო კლუბი)
ანანასი
ანანასი (Ananas) — ტროპიკული ბალახოვან მცენარეთა გვარი ბრომელიისებრთა ოჯახისა. 80 სმ-მდე სიგრძის ხორცოვანი, ფართოხაზური, კიდეეკლებიანი ფოთოლი და ოქროსფერ-ყვითელი, გირჩისებრი მოზრდილი ნაყოფედი აქვს.
ტროპიკულ ამერიკაში ანანასის 5-6 სახეობა ხარობს. განსაკუთრებით ფართოდ არის გავრცელებული ნამდვილი ანანასი (Ananas comosus ანუ Ananas sativus).
ანანასის კულტურული ჯიშების მომჟავო-ტკბილი არომატული ნაყოფედი 2-იდან 15 კგ-მდე იწონის, უთესლოა, შეიცავს (%-ებით): 86,1 წყალს, 4,5 ინვერსირებულ შაქარს, 6,9 საქაროზას, 0,41 აზოტოვან ნივთიერებას, 0,52 მჟავებს, 0,42 ნაცარს. იჭმევა ნედლიცა და დაკონსერვებულიც. მისგან აკეთებენ მურაბას, კანფეტს. ფილიპინის კუნძულებსა და ტაივანზე Ananas sativus-ის ფოთლებისაგან ამზადებენ სართავ ბოჭკოს.
მარტინ მოიზი
მარტინ მოიზი (ქორწინებამდე ჟოზეფი; დ. 5 ივნისი, 1974) — ჰაიტის ყოფილი პირველი ლედი 2017-2021 წლებში. ჟოვენელ მოიზის ქვრივი. მასზე დაქორწინებული იყო 1996 წლიდან. 2021 წლის 7 ივლისს ჟოვენელ მოიზიზე განხორციელებული თავდასხმის დროს, რომელიც მისი ლიკვიდირებით დასრულდა, მარტინიც დაშავდა.
Matte Kudasai
Matte Kudasai — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის სინგლი, გამოცემული 1981 წელს. სიმღერა აღებულია ჯგუფის ალბომიდან  Discipline (1981). სიმღერის სახელწოდება იაპონურად ნიშნავს „გთხოვ, მოიცადე“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:King Crimson-ის სიმღერები კატეგორია:1981 წლის სიმღერები
ნიოსის ტბა
ნიოსის ტბა (Lac Nyos) — კრატერული ტბა კამერუნში. მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონის მენჩუმის დეპარტამენტში.
1986 წლის 21 აგვისტოს, ტბაზე მოხდა ლიმნოლოგიური კატასტროფა, რომელმაც შეიწირა 1700 ადამიანის სიცოცხლე. ორი წლით ადრე, 1984 წლის 15 აგვისტოს, მსგავსი კატასტროფა დატრიალდა ასევე კამერუნში, მანუნის ტბაზე, სადაც მსხვერპლთა რაოდენობამ 37-ს მიაღწია. ორივე კატასტროფის დროს ტბიდან დიდი სისწრაფით ამოიფრქვა ნახშირორჟანგი (CO2). გაზმა გაანადგურა ტბის გარშემო 27 კმ-ის რადიუსში არსებული ყველა ცოცხალი არსება.
სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის ტბები კატეგორია:კრატერული ტბები
საჰაერო ფოსტა
საჰაერო ფოსტა ― ამერიკული სატელევიზიო შოუს, დაკარგულების მესამე სეზონის მეთორმეტე და საერთო ჯამში 61-ე ეპიზოდი. ეპიზოდის რეჟისორია პოლ ედვარდსი, სცენარის ავტორები კი: კრისტინა მ. კიმი და ჯორდან როზენბერგი. ეპიზოდი პირველად 2007 წლის 14 მარტს აშშ-ში The American Broadcasting Company-ის ეთერში გაუშვეს. ფლეშბექებში კლერ ლიტლტონის (ემილი დე რავინი) ისტორიაა მოთხრობილი.
ეპიზოდი აშშ-ში დაახლოებით 12.48 მილიონმა შინამეურნეობამ ნახა.
სქოლიო
კატეგორია:დაკარგულების (სეზონი 3) ეპიზოდები