cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მონტეაგუდო-დელ-კასტილიო
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ლიბროსი
ლიბროსი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,912331 კმ². მოსახლეობა — 100 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ორიოსი
ორიოსი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,229778 კმ². მოსახლეობა — 128 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
პერალეს-დელ-ალფამბრა
პერალეს-დელ-ალფამბრა (Perales del Alfambra, Perals) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 104,239164 კმ². მოსახლეობა — 236 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
პერალეხოსი
პერალეხოსი (Peralejos, Peralellos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,097483 კმ². მოსახლეობა — 83 კაცი (2020 წ.).
პანკრუდო
პანკრუდო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 100,12472 კმ². მოსახლეობა — 119 კაცი (2020 წ.).
პერალეხოსი
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
პანკრუდო
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რიოდევა
რიოდევა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,342687 კმ². მოსახლეობა — 134 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ტორმონი
ტორმონი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 440,414455 კმ². მოსახლეობა — 36 240 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
სანტა-ეულალია-დელ-კამპო
სანტა-ეულალია-დელ-კამპო (Santa Eulalia del Campo, Santa Olalia) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81 კმ². მოსახლეობა — 1050 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ტორემოჩა-დე-ხილოკა
ტორემოჩა-დე-ხილოკა (Torremocha de Jiloca, Torremocha de Xiloca) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,94355 კმ². მოსახლეობა — 107 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რილიო
რილიო (Rillo, Riello) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 53,305829 კმ². მოსახლეობა — 85 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ტრამაკასტიელი
ტრამაკასტიელი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 47,2945 კმ². მოსახლეობა — 67 კაცი (2020 წ.).
ტორელაკარსელი
ტორელაკარსელი (Torrelacárcel, Torre la Cárcel) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,5362 კმ². მოსახლეობა — 143 კაცი (2020 წ.).
არმატურა
მინი|არმატურის შეკვრა არმატურა (armatura) — რკინაბეტონის კონსტრუქციების შემადგენელი ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს ბეტონში დატანებული ელემენტების (ძირითადად ფოლადის ღეროების) ერთობლიობას, რომლის დანიშნულებაა ბეტონის გაძლიერება გამჭიმავი (იშვიათად — მკუმშავი) ძალვების თავის თავზე მისაღებად.
ძირითადად იყენებენ ფოლადის მოქნილ არმატურას (ცალკეული ღეროების ან შენადუღი ბადეებისა და კარკასების სახით); ზოგჯერ კი ხისტ არმატურასაც (გაგლინული ორტესებრები, შველერები, კუთხოვნები). არმატურა შეიძლება იყოს მუშა, რომელსაც აწყობენ რკინაბეტონის კონსტრუქციებში გაანგარიშების თანახმად, სამონტაჟო და მანაწილებელი, რომელთა დანიშნულებაა მუშა არმატურასთან ერთად კარკასებისა და ბადეების შექმნა და რომლებსაც კონსტრუქციული მოსაზრებებით აწყობენ.
არმატურის ძირითადი სახეობებია: ღეროვანი არმატურა (ცხლად გაგლინული, თერმულად და გაჭიმვით განმტკიცებული), რომელიც სიმტკიცის მიხედვით 7 კლასად იყოფა (მზადდება 6-90 მმ დიამეტრისა) და მავთულიანი არმატურა (3-8 მმ დიამეტრისა). წინასწარ დაძაბულ კონსტრუქციებში იყენებენ დაძაბულ არმატურას, რომელსაც გაგლეჯისადმი მაღალი დროებითი წინაღობა აქვს — 900 მეგნ/მ2 (90 კგძ/მმ2) და მეტიც. ბეტონთან არმატურის შეჭიდების გასაუმჯობესებლად სარგებლობენ პერიოდული არმატურით. წინასწარდაძაბული რკინაბეტონის კონსტრუქციებში ღეროვანი არმატურის გარდა იყენებენ დიდი სიმტკიცის ცივჭიმული მავთულის წნებსა და კონებს. არმოცემენტის კონსტრუქციები არმირებულია წვრილი მავთულის წმინდა ბადეებით. არმატურად შეიძლება სხვა მასალის გამოყენებაც (მინაპლასტიკები)
ლიტერატურა
კატეგორია:რკინაბეტონის კონსტუქციები კატეგორია:სამშენებლო მასალები
ვისიედო
ვისიედო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 55,531646 კმ². მოსახლეობა — 131 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ვილიელი
ვილიელი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 85,377495 კმ². მოსახლეობა — 333 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ვალაკლოჩე
ვალაკლოჩე (Valacloche, Valacroch) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,018925 კმ². მოსახლეობა — 20 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ვილიასტარი
ვილიასტარი (Villastar, Bellestar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39,045661 კმ². მოსახლეობა — 507 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ვეგილიას-დე-ლა-სიერა
ვეგილიას-დე-ლა-სიერა (Veguillas de la Sierra, Beguiellas d'El Cuervo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13,667385 კმ². მოსახლეობა — 21 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ცისფერი დივიზია
მარცხნივ|მინი|281x281px|ესპანელი ჯარისკაცები თხილამურებით, 1942. ცისფერი დივიზია (ესპ. División Azul, გერმ. Blaue Division) — ესპანელი მოხალისეების ქვედანაყოფი ვერმახტის შემადგენლობაში, რომელიც იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომში აღმოსავლეთის ფრონტზე. ფრანკისტული ესპანეთის რეგულარული არმია ამ დივიზიას ესპანურ მოხალისეთა დივიზიას უწოდებდა (División Española de Voluntarios), ხოლო გერმანელთათვის ის ცნობილი იყო, როგორც ვერმახტის 250-ე ქვეითი დივიზია.
ფრანკისტული ესპანეთი, რომლის სათავეშიც ფრანსისკო ფრანკო იდგა, მეორე მსოფლიო ომში ნეიტრალურ მხარედ დარჩა, თუმცა რადგანაც ფრანკოს ესპანეთის სამოქალაქო ომის დროს ნაცისტური გერმანია და ფაშისტური იტალია ეხმარებოდნენ, ფრანკო ღერძის ქვეყნების მიმართ სიმპათიით იყო განწყობილი. საგარეო საქმეთა მინისტრ რამონ სერანო სუნიერისა და ესპანეთის არმიის მაღალი თანამდებობის პირების ლობირებითა და ფრანკოს საბოლოო თანხმობით, ესპანეთის მოქალაქეებს მიეცათ უფლება, გერმანიის ჯარის რიგებში ჩაწერილიყვნენ და ებრძოლათ კომუნიზმის წინააღმდეგ, ხოლო ესპანეთის მთავრობა მათ მალულად დაუჭერდა მხარს, რათა მის ნეიტრალიტეტს საფრთხე არ შექმნოდა.
ფორმირება
მარცხნივ|მინი|225x225პქ|ცისფერი დივიზიის ჯარისკაცები მატარებლით გამგზავრების წინ სან-სებასტიანის სადგურზე, 1942 ოპერაცია ბარბაროსა ესპანეთის მთავრობის წევრებისთვის „ანტი-კომუნისტური ჯვაროსნული ლაშქრობის“ შესაძლებლობას იძლეოდა. ესპანეთის ნეიტრალურობით იმედგაცრუებულმა გერმანიამ, რომელსაც იმედი ჰქონდა, რომ ესპანეთი ღერძის ქვეყნებს ოფიციალურად შეუერთდებოდა, მაინც განაცხადა თანხმობა ესპანელთა შემოთავაზებაზე, მათთვის დახმარების სახით მოხალისეთა დივიზია გაეგზავნათ. გაწვევა 1941 წლის 27 ივნისს დაიწყო და 2 ივლისისთვის დივიზიაში 18,373 მოხალისე იყო ჩაწერილი ესპანეთის არმიიდან და ფალანგისტური მოძრაობიდან. მოხალისე ოფიცრების ნახევარი ესპანეთის არმიაში მსახურობდა, ისინი არმიამ დაითხოვა, რათა თავისუფლად შეძლებოდათ საბჭოთა კავშირში საბრძოლველად წასვლა და არანაირი ოფიციალური კავშირი ჰქონოდათ ესპანეთთან. მოხალისეთა საკმაო ნაწილი ესპანეთის სამოქალაქო ომის ვეტერანი იყო და საბრძოლო გამოცდილება უმაგრებდა ზურგს.
ცისფერი დივიზიის მეთაურად დაინიშნა აგუსტინ მუნიოს გრანდესი. რადგანაც ცისფერი დივიზიის წევრებს არ შეეძლოთ ესპანეთის არმიის უნიფორმების გამოყენება, მათ დაიწყეს ფორმების ტარება, რომლებიც შედგებოდა შემდეგი ელემენტებისგან: კარლისტების წითელი ბერეტების, ესპანური ლეგიონის ხაკის შარვლებისა და ფალანგისტების ცისფერი პერანგებისგან. მათი სახელი — ცისფერი დივიზია სწორედ აქედან წამოვიდა. თუმცა ეს მხოლოდ არასაბრძოლო უნიფორმა იყო, საველე პირობებში ესპანელ მოხალისეებს გერმანული არმიის სტანდარტული მონაცრისფრო-მომწვანო უნიფორმები ეცვათ, ერთადერთი განმასხვავებელი ნიშანი იყო მარჯვენა სახელოზე გამოსახული ფარი ესპანეთის დროშის ფერებში და წარწერა „España“. ესპანური დროშის ფერებიანი ფარი გამოსახული იყო მათ ჩაფხუტებზეც. ესპანელთა შეიარაღება და აღჭურვილობა ასევე გერმანული იყო და არაფრით განსხვავდებოდა სტანდარტული გერმანული დივიზიის შეიარაღებისგან.
მონაწილეობა სამხედრო მოქმედებებში
მარცხნივ|მინი|219x219პქ|ესპანელი ჯარისკაცები ლენინგრადის ალყისას, 1943. მინი|ესპანური ცისფერი დივიზიის წევრები სანგარში ელიან წითელი არმიის შემოტევას.|251x251პქ ცისფერი დივიზია მადრიდიდან ბავარიაში გაიგზავნა, სადაც ხუთკვირიანი საბრძოლო მომზადება გაიარა. მათ ეწოდათ გერმანული არმიის 250-ე ქვეითი დივიზია. ჰიტლერისთვის ერთგულების ფიცის დადების შემდეგ, 1941 წლის 13 ივლისს, დივიზია გაიგზავნა პოლონეთში, საიდანაც ისინი არმიათა ჯგუფ ცენტრს უნდა შეერთებოდნენ. ბელორუსის გავლით მათ პოლონეთიდან ფეხით გაიარეს 900 კმ და სმოლენსკის გავლით უნდა შეერთებოდნენ მოსკოვის მიმდებარედ მდგარ გერმანულ არმიას, თუმცა სმოლენსკისკენ მსველობისას ისინი არმიათა ჯგუფ ჩრდილოეთს შეუერთეს, სადაც ფრონტზე პირველად ნოვგოროდის მისადგომებთან გაიგზავნენ გერმანული მეთექვსმეტე არმიის შემადგენლობაში. ფრონტის ხაზზე ესპანელებმა მაღალი საბრძოლო დონე აჩვენეს.
1942 წლის აგვისტოში ესპანური დივიზია გადაისროლეს ლენინგრადის ალყაში. სტალინგრადის ბრძოლაში მარცხის შემდეგ გერმანიის სარდლობამ ლენინგრადის მოალყე გერმანული ნაწილების გარკვეული რაოდენობა ალყიდან მოხსნა და სამხრეთისკენ გადაისროლა. 1943 წლის თებერვალში საბჭოთა 55-ე არმიამ სცადა ალყის გარღვევა და კრასნი ბორის ბრძოლაში ესპანურ პოზიციებზე იერიში მიიტანა. დიდი დანაკარგების მიუხედავად, ესპანელებმა შვიდჯერ უფრო მრავალრიცხოვანი წითელარმიელების შემოტევა მოიგერიეს, რომელთაც ზურგს ტანკებიც უმაგრებდნენ. ესპანელთა ამ მედგარი წინააღმდეგობის წყალობით ალყის გარღვევა ვერ მოხერხდა და ლენინგრადის ალყა ერთი წლით გახანგრძლივდა. ესპანური დივიზია ლენინგრადის ალყაში ყოფნას განაგრძობდა, თუმცა მკაცრი ამინდისა და მტრის გაუთავებელი იერიშების შედეგად დიდ დანაკარგებს განიცდიდა.
დამოკიდებულება ესპანელი მოხალისეების მიმართ
მინი|252x252პქ|ესპანელი ჯარისკაცები ტივზე, აღმოსავლეთის ფრონტი. მაღალი დისციპლინით გამორჩეული გერმანელი ჯარისკაცების ფონზე აღმოსავლეთის ფრონტზე გაგზავნილი ესპანელი მოხალისეები უდისციპლინო და დაუმორჩილებლები გამოდგნენ. ისინი ხშირად არ ემორჩილებოდნენ გერმანელთა ბრძანებებს, არ წმენდნენ იარაღებს, არ ყარაულობდნენ და უარს აცხადებდნენ მაღალი თანამდებობის გერმანელი სამხედრო პირებისთვის სალმის მიცემაზე. ესპანელები ეტანებოდნენ ადგილობრივ ქალებს, სვამდნენ და ხშირად საკუთარი თავის გართობით იყვნენ დაკავებულნი, რის გამოც გერმანელები მათ თავდაპირველად აღიქვამდნენ, როგორც უდისციპლინო ბრბოს.
თუმცა მოგვიანებით, როცა ესპანელები ბრძოლებში ჩაერთნენ, გამოჩნდა, რომ ისინი საკმაოდ მაღალი საბრძოლო უნარის მქონე დივიზია იყვნენ. ესპანელი მოხალისეები მტრის მიმართ ულმობლობით გამოირჩეოდნენ, მათ ტყვეები არ აჰყავდათ და თავადაც ტყვედ ჩავარდნას სიკვდილამდე ბრძოლას ამჯობინებდნენ. ამის გამო გერმანელთა შორის მათ პატივისცემა, ხოლო წითელარმიელებს შორის ძრწოლა გამოიწვიეს.
უდისციპლინო, თუმცა სიმამაცით გამორჩეული ესპანელები ჰიტლერს ასე ჰყავს დასახიათებული:
გერმანიის არმიის გენშტაბის უფროსი გენერალი ფრანც ჰალდერი ამბობდა:
აღსანიშნავია, რომ ბრძოლაში ჩართვამდე ესპანელებს საბჭოელებიც ალმაცერად უყურებდნენ. სწორედ იმ 55-ე არმიის მეთაური, რომელიც ესპანელებმა მოიგერიეს ლენინგრადის ალყისას, ვლადიმირ სვირიდოვი ამბობდა:
ესპანელთა ამგვარი დაუფასებლობა წითელ არმიას კრასნი ბორის ბრძოლაში 20,000-ზე მეტ დაღუპულად და დაჭრილად დაუჯდა.
შინ გაწვევა
მთლიანობაში ცისფერი დივიზიის რიგებში აღმოსავლეთის ფრონტზე დაახლოებით 47,000-მა ესპანელმა იბრძოლა, მათგან 4,954 დაიღუპა, 8,700 კი დაიჭრა. 372 წევრი წითელმა არმიამ დაატყვევა, რომელთაგან 286 საბჭოთა კავშირმა 1954 წელს გაათავისფულა ტყვეობიდან და ისინი ესპანეთში დაბრუნდნენ. საბოლოო ჯამში, ესპანურ ცისფერ დივიზიასთან ბრძოლებში საბჭოთა კავშირმა 49,300 ჯარისკაცი დაკარგა დაღუპულებისა და დაჭრილების სახით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: მეორე მსოფლიო ომი კატეგორია: ესპანეთი მეორე მსოფლიო ომში კატეგორია: ვერმახტი
ვილიარკემადო
ვილიარკემადო (Villarquemado, Villar Cremato) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ტერუელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 56,42711 კმ². მოსახლეობა — 841 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ჯორჯ ჰიუიტი
ცხოვრება
ბრაიან ჯორჯ ჰიუიტი დაიბადა ინგლისში, დონკასტერში. აქვე მიიღო დაწყებითი და საშუალო განათლება.დადიოდა დონკასტერის გრამატიკის სკოლაში (ახლა ჰოლსის ჯვრის აკადემია), რომელიც 1350 წლიდან არსებობს. აქ მან ისწავლა ლათინური, ბერძნული, ძველი ისტორია და სწავლება დაასრულა 1968 წელს.
ჰიუიტის როლი ქართულ-აფხაზურ კონფლიქტში
1989 წლამდე იგი აგრძელებდა მოგზაურობას საბჭოთა საქართველოში, დამატებითი მასალების შესაგროვებლად. 1989 წელს მოულოდნელად შეიცვალა მასი ურთიერთობა საქართველოსთან მიმართებაში, როდესაც მეუღლის გაფრთხილების მიუხედავად, მან იმავე წლის მაისში რედაქციაში გაგზავნა მისი ღია წერილი ქართველი ხალხისადმი (ქართულად).
მართალია, ღია წერილი თავიდან თბილისში არ გამოქვეყნებულა, მაგრამ მისი შინაარსი ცნობილი გახდა აფხაზეთში, აფხაზეთის დედაქალაქ სოხუმის ცენტრში რუსული თარგმანის გამოქვეყნების წყალობით. 16 ივლისს სოხუმში ქართველებსა და აფხაზებს შორის პირველი შეტაკების შემდეგ, შედგა ჰუიტის შეხვედრა საქართველოს კომუნისტური პარტიის ხელმძღვანელთან გივი გუმბარიძესთან ოჩამჩირეში 17 ივლისს, წერილი კი 21 ივლისს გამოქვეყნდა "ლიტერატურულ საქართველოში". მიუხედავად იმისა, რომ "წერილი" შექმნილი იყო იმისთვის, რომ ქართველი მკითხველისთვის განემარტა აფხაზების გარკვეული პრეტენზიები თბილისზე დომინირების წინააღმდეგ და შეეტყობინებინა საშიშროება, რომელიც მას სავარაუდოდ მოჰყვებოდა, ქართველებმა მის ჩარევას "ზურგში დარტყმა" უწოდეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი
ციბრუტელები
ციბრუტელები (Rotifera) — უხერხემლო ცხოველების ტიპი პირველადღრუიანი ჭიების ჯგუფისა. მრავალუჯრედიან ცხოველებს შორის ყველაზე მცირე ზომისანი არიან. აქვთ მოგრძო, იშვიათად სფეროსებრი სხეული (სიგრძით 0,03–2,5 მმ, ჩვეულებრივ 1 მმ-მდე), რომელიც შედგება თავისაგან, ტანისა და ფეხისაგან. სხეულის უჯრედთა რაოდენობა მუდმივია; ქსოვილის უმრავლესობა წარმოდგენილია სინციტიუმით. ამ უკანასკნელის ეპიდერმისის წარმომქმნელი გარე პლაზმური მემბრანის ქვეშ მდებარეობს მჭიდრო შრე, რომელიც უზრუნველყოფს სხეულის ფორმის შენარჩუნებას. მრავალი ციბრუტელას სხეული დაფარულია ჯავშნით. წამწამები (ჩვეულებრივ ორი რიგი) და მათი წარმოებულები, რომლებიც გარსაა შემორტყმული სხეულის წინა ბოლოს და მუცლისკენაა ჩამოშვებული, წარმოქმნიან მბრუნავ აპარატს. ამ წამწამების მოძრაობა, რომელიც ბორბლის ტრიალს წააგავს (აქედან სახელწოდება), უზრუნველყოფს ციბრუტელების გადაადგილებას და მუცლის მხარეს განლაგებულ პირის ღრუში საკვების შემთრევი მორევის წარმოქმნას.
გამჭვირვალე ნაწლავების წინა განყოფილებაში აქვთ საღეჭი მოწყობილობა — მასტაქსი. სხეულის უკანა ნაწილში მდებარეობს მამოძრავებელი ფეხი, რომელიც ბოლოვდება ერთი ან ორი გამონაზარდით; მათი დახმარებით ციბრუტელას შეუძლია სუბსტრატზე მიმაგრება. ნერვული სისტემა შედგება თავის განგლიონისა და ორი გვერდითი ნერვული ჭიმისაგან, რომლებიც შეერთებულია ბევრად მცირე გვერდითი განგლიონების რამდენიმე წყვილით (სულ 200-მდე ნეირონი); სენსორული ორგანოები წარმოდგენილია მექანო-, ჰემო- და ფოტორეცეპტორული სენსილებით. გამოყოფის ორგანოები (პროტონეფრიდიუმები) იხსნება კლოაკაში.
კვერცხმდები ან, იშვიათად, ცოცხლადმშობი ცხოველებია. საკვერცხეები (კენტი ან წყვილი) ოოციტების მუდმივი რიცხვითაა წარმოდგენილი, ხშირად საყვითრეებითაა (უზრუნველყოფს ჩანასახის კვებას). ნაწილი ციბრუტელების მამრები უცნობია (იხ. პართენოგენეზი). დანარჩენებში პართენოგენეზული გამრავლება ჭარბობს, მაგრამ იგი ენაცვლება სქესობრივს: განსაზღვრულ მომენტში ჩნდებიან ჯუჯა ჰაპლოიდური მამრები; შეჯვარების შემდეგ მდედრები დებენ მკვრივი ორმაგი გარსის მქონე კვერცხს, რომლიდანაც იჩეკებიან პართენოგენეზული მდედრები.
ცნობილია დაახლოებით 2000 სახეობა. გავრცელებული არიან მთელ მსოფლიოში; ბინადრობენ მტკნარ და მლაშე წყალსატევებში (ფსკერის და პლანქტონური ფორმები), ტენიან ნიადაგში, ქვიშაში, ხავსებს შორის და ა.შ. მრავალი ციბრუტელა არახელსაყრელი პირობების შემთხვევაში (მაგ., წყალსატევის ამოშრობის დროს) ეცემა ანაბიოზში. იკვებებიან ბაქტერიებით, უმარტივესებით, იშვიათად — სხვა ციბრუტელებით. ერთ დღე-ღამეში შთანთქმული საკვების მასა სხეულისას შესაძლოა 6-ჯერაც აღემატებოდეს. დიდი მნიშვნელობა აქვთ როგორც პლანქტონის შემადგენლებს (წარმოადგენენ სხვა ცხოველების საკვებს), განსაკუთრებით მტკნარ წყალსატევებში. მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ წყალსატევების თვითგაწმენდაში. ზოგიერთ სახეობას (მაგ., Brachionus-ის გვარის წარმომადგენლებს) აშენებენ კულტურაში როგორც თევზის ლიფსიტის საკვებს.
დავიდ ბალაგერი
დავიდ ბალაგერი (დ. 17 აგვისტო, 1991) — ესპანელი ხელბურთელი. „ნანტისა“ და ესპანეთის ხელბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი. არის ევროპის ერთგზის ჩემპიონი (2018).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანელი ხელბურთელები
ომარ კელაპტრიშვილი
ომარ კელაპტრიშვილი (დ. 1 იანვარი, 1943, კავთისხევი, კასპის რაიონი — გ. 16 აგვისტო, 1992) — ქართველი მუსიკოსი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1989).
ბიოგრაფია
ომარ კელაპტრიშვილი დაიბადა 1943 წლის 1 იანვარს დღევანდელი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში. 1964 წელს დაამთავრა სერგო ზაქარიაძის სახელობის თბილისის კულტურულ–საგანმანათლებლო სასწავლებელი. 1971–1972 წლებში სწავლობდა ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. საერთაშორისო ფესტივალების (1970, ქ. კონფოლანი, საფრანგეთი, 1980, 1990, ქ. კიოლნი, გერმანია) ლაურეატი, პირველი ადგილისა და ოქროს მედლის მფლობელი.
მისი სახელი მინიჭებული აქვს კავთისხევის საჯარო სკოლას. თბილისში, საცხოვრებელ სახლზე გაკრულია მემორიალური დაფა, მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებული სკვერიც მისი სახელობისაა, იქვე აღმართულია ბიუსტი. მისი ბიუსტი ასევე აღმართულია კასპის კულტურის ცენტრის ტერიტორიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ფელიპე ბორჟესი
ფელიპე ბორჟეს დუტრა რიბეირო (დ. 4 მაისი, 1985) — ბრაზილიელი ხელბურთელი. „კრეტეილისა“ და ბრაზილიის ხელბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი. არის პან-ამერიკული თამაშების ორგზის ჩემპიონი (2007, 2015).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიელი ხელბურთელები
სოლომონის კუნძულების კამპანია
სოლომონის კუნძულების კამპანია — მასშტაბური კამპანია მეორე მსოფლიო ომის წყნარი ოკეანის თეატრში. კამპანია დაიწყო ბრიტანულ სოლომონის კუნძულებსა და ბუგენვილზე იაპონიის საიმპერატორო არმიის გადასხმით 1942 წელს. იაპონელებმა ამ კუნძულების ოკუპირება მოახდინეს და მათზე რამდენიმე საზღვაო და საჰაერო ბაზის მშენებლობა დაიწყეს, იმ მიზნით, რომ იაპონური არმიის ფლანგი დაზღვული ყოფილიყო ახალ გვინეაზე შეტევისას. ეს იქნებოდა დამცავი ბარიერი იაპონელთა ძირითადი ბაზისა რაბაულში და ასევე მოახდენდა მოკავშირეთა მომარაგების ხაზების გაწყვეტას ამერიკელთა, ავსტრალიელთა და ახალზელანდიელთა შორის. მარცხნივ|მინი|275x275პქ|რუკაზე ნაჩვენებია ძირითადი საზღვაო და საჰაერო ბაზები და მოკავშირეთა წინსვლა 1943 წელს. თავიანთი კომუნიკაციების ხაზების დასაცავად სამხრეთ წყნარ ოკეანეში მოკავშირეებმა წამოიწყეს კონტრიერიში ახალ გვინეაზე, რაბაულის ბაზა ალყაში მოაქციეს და კონტრშეტევაზე გადავიდნენ სოლომონის კუნძულებზე, რომელიც კუნძულ გუადალკანალსა მის მეზობელ მცირე ზომის კუნძულებზე დესანტის გადასხმით 1942 წლის 7 აგვისტოს დაიწყო. გუადალკანალზე გადასხმის შემდეგ აშშ-ს ძალებსა და იაპონელთა შორის დაიწყო დაპირისპირიება, რომელშიც ორივე მხრიდან ჩართული იყო სახმელეთო, საზღვაო და საჰაერო ძალები. ეს გაგრძელდა ცენტრალურ და ჩრდილოეთ სოლომონის კუნძულებზეც, კუნძულ ახალ ჯორჯიაზე და კუნძულ ბუგენვილზე.
„გამოფიტვის კამპანიაში“ გადაზრდილი ბრძოლა ხმელეთზე, ზღვასა და ჰაერში რესურსებით ბევრად უფრო მდიდარი ამერიკის შეერთებეული შტატების სახარბიელოდ წარიმართა, იაპონელთა ძალები გამოიფიტა და განიცადა დანაკარგები, რომელთა აღდგენაც ვეღარ მოხდებოდა. მოკავშირეებმა აიღეს სოლომონის კუნძულების ზოგიერთი კუნძული (ამ კუნძულებზე იაპონელთა წინააღმდეგობა მაინც არ შეწყვეტილა და ის ომის დასრულებამდე გაგრძელდა) და ალყაში მოაქციეს იაპონური პოზიციები, რომელთაც შემდგომ გვერდი აუარეს. ამის შემდეგ სოლომონის კუნძულების კამპანია ახალი გვინეის კამპანიას შეუერთდა და მისი ნაწილი გახდა.
კამპანიის მიმდინარეობა
1942 წლის 7 აგვისტოს აშშ-ს საზღვაო ქვეითები გადავიდნენ კუნძულ გუადალკანალზე, რითაც დაიწყო გუადალკანალის კამპანია, სოლომონის კუნძულების კამპანიის ნაწილი. მოკავშირეებმა შექმნეს გაერთიანებული საჰაერო ფორმაცია „კაქტუსის საჰაერო ძალა“, რომელმაც დღის საათებში კუნძულზე საჰაერო უპიტარესობა მოიპოვა. ამიტომ იაპონელებმა დაიწყეს თავიანთი ძალების საზღვაო მომარაგება ღამის საათებში ახალი ჯორჯიის ყურის გავლით, ამ მომარაგების ოპერაციებს იაპონელები „ვირთხის ტრანსპორტირებას“, მოკავშირეები კი „ტოკიო ექსპრესს“ უწოდებდნენ.
ამერიკელებმა ბევრი ბრძოლა გამართეს, რათა იაპონელთა მარაგების შემოსვლა შეეჩერებინათ, თუმცა ამ ბრძოლებში ორივე მხარემ იმდენი გემი დაკარგა, რომ ახალი ჯორჯიის ყურეს გუადალკანალის ჩრდილოეთში „რკინისძირიანი ყურე“ შეარქვეს.
სოლომონის კამპანიაში მოკავშირეთა წარმატებამ იაპონელებს ხელი შეუშალა, ავსტრალიისა და ახალი ზელანდიისთვის აშშ-სთან საკომუნიკაციო ხაზები გადაეჭრათ. ოპერაცია კარტვილის            (ინგლ. Operation Cartwheel) ფარგლებში, რომელიც 1943 წლის 30 ივნისს დაიწყო, ამერიკელებმა რაბაულის იაპონური ბაზა ალყაში მოაქციეს, გააუვნებლეს და ამით დიდწილად გაანადგურეს იაპონიის საზღვაო და საჰაერო უპირატესობა. ამან გახსნა გზა მოკავშირეთათვის ფილიპინებისაკენ, რომლის იაპონელთაგან გათავისუფლების შემთხვევაში, ჰოლანდიის ოსტინდოეთის კუნძულებთან იაპონიას ყველა გზა მოჭრილი ექნებოდა და ის ვეღარ მომარაგდებოდა ამ რეგიონის მდიდარი რესურსებით, რომელზეც იაპონია ასე ძლიერ იყო დამოკიდებული.
სოლომონის კამპანიის კულმინაცია იყო ბუგენვილის კამპანია, რომელშიც სასტიკი ბრძოლები იმართებოდა და ეს ომის დასრულებამდე გაგრძელდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის წყნარი ოკეანის თეატრი კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის შეჭრები კატეგორია:აშშ-ის შეჭრები კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები კატეგორია:აშშ-ის ბრძოლები
ციბრუტელასებრნი
სქოლიო
*
ციმბირული აბრეშუმხვევია
სქოლიო
კატეგორია:პარკხვევიასებრნი
ალ-ვაჰდა (საფეხბურთო კლუბი)
ალ-ვაჰდა — არაბთა გაერთიანებული საამიროების საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1974 წელს. გუნდის საშინაო არენაა ალ-ნაჰიანის სტადიონი, რომელიც 15 000 ადამიანს იტევს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების საფეხბურთო კლუბები
DaBaby
ჯონათან ლინდეილ კირკი (დ. 22 დეკემბერი, 1991), ცნობილი სასცენო სახელით DaBaby — ამერიკელი რეპერი. აქტიურია 2014 წლიდან. გამოშვებული აქვს 3 სტუდიური ალბომი, 117 სინგლი და 13 მიქსტეიპი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი რეპერები
ალ-ნასრი (საფეხბურთო კლუბი)
ალ-ნასრი — არაბთა გაერთიანებული საამიროების საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1945 წელს, რისი წყალობითაც ითვლება ქვეყნის პირველ და უძველეს საფეხბურთო კლუბად. გუნდის საშინაო არენაა ალ-მაკტუმის სტადიონი, რომელიც 15 058 ადამიანს იტევს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების საფეხბურთო კლუბები
ვახა აგაევი
ვახა აგაევი (დ. 15 მარტი, 1953 – გ. 23 სექტემბერი, 2020) — რუსი პოლიტიკოსი. 2011 წლიდან გარდაცვალებამდე წარმოადგენდა კრასნოიარსკის ოლქს რუსეთის დუმაში. იყო რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის წევრი.
2020 წლის 23 სექტემბერს 67 წლის ასაკში გარდაიცვალა COVID-19-ით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები
ჟოვენელ მოიზი
ჟოვენელ მოიზი (დ. 26 ივნისი, 1968 – გ. 7 ივლისი, 2021) — ჰაიტელი მეწარმე და პოლიტიკოსი. ჰაიტის პრეზიდენტი 2017 წლის 7 თებერვლიდან გარდაცვალებამდე, 2021 წლის 7 ივლისამდე.
2016 წლის ნოემბერში მოიზიმ გაიმარჯვა ჰაიტის საპრეზიდენტო არჩევნებში. მან ჰაიტის პრეზიდენტის თანამდებობა 2017 წლის თებერვალში დაიკავა. 2019 წელს ქვეყანაში არსებულმა საპროტესტო გამოსვლებმა, რომელის ერთ-ერთი მოთხოვნა მისი გადადგომაც იყო, ჰაიტიში კრიზისი გამოიწვია.
2021 წლის 7 ივლისს, მოიზი მოკლეს საკუთარ რეზიდენციაში. მისი გარდაცვალების შემდეგ პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებას შეუდგა ჰაიტის პრემიერ-მინისტრი კლოდ ჟოზეფი.
სქოლიო
კატეგორია:ჰაიტის პრეზიდენტები კატეგორია:მოკლული პრეზიდენტები
სერგეი ჩეტვერიკოვი
სერგეი სერგეის ძე ჩეტვერიკოვი (დ. 6 მაისი, მოსკოვი — გ. 2 ივლისი, 1959, გორკი, ახლანდ. ნიჟნი-ნოვგოროდი) — რუსი ბიოლოგი, გენეტიკოსი. სერგეი ივანეს ძე ჩეტვერიკოვის ვაჟი. 1906 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1909–1917 წლებში იყო ქალთა უმაღლესი კურსების (მოსკოვი) დოცენტი, 1917–1919 წლებში — მოსკოვის მე-2 სახელმწიფო უნივერსიტეტისა, 1919–1929 წლებში — 1-ლისა. 1921–1929 წლებში იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული ბიოლოგიის ინსტიტუტის გენეტიკის განყოფილების გამგე. 1929 წელს დააკავეს პოლიტიკური ბრალდებით და გაასახლეს მოსკოვიდან. 1935–1948 წლებში იყო გორკის უნივერსიტეტის გენეტიკის კათედრის გამგე (1938-დან პროფესორი). 1948 წელს, როდესაც საბჭოთა კავშირში გენეტიკა ცრუმეცნიერებად გამოცხადდა, შეწყვიტა სამეცნიერო საქმიანობა. მისი ძირითადი ნაშრომები გენეტიკის, ევოლუციის თეორიის, მწერების მორფოლოგიისა და სისტემეტიკის დარგებშია. პირველმა წამოაყენა დებულება მუტაციებით წარმოქმნილი სახეობების მიერ ბუნების გაჯერების შესახებ, გენეტიკურ პროცესების (მუტაცია, თავისუფალი შეჯვარება, ბუნებრივი გადარჩევა) და სახეობათა წარმოქმნისა და ევოლუციის მნიშვნელობაზე; თვითონვე გადო ხიდი დარვინის სწავლებასა და გენეტიკას შორის, რითაც სათავე დაუდო ევოლუციურ გენეტიკას.
სქოლიო
კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:რუსი გენეტიკოსები კატეგორია:რუსი ენტომოლოგები კატეგორია:საბჭოთა ბიოლოგები კატეგორია:საბჭოთა გენეტიკოსები კატეგორია:რეპრესირებულები
ალანხე (ბადახოსი)
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
აროიო-დე-სან-სერვანი
აროიო-დე-სან-სერვანი (Arroyo de San Serván) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 50,1 კმ². მოსახლეობა — 4080 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
კარმონიტა
კარმონიტა (Carmonita) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38,9 კმ². მოსახლეობა — 524 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ელ-კარასკალეხო
ელ-კარასკალეხო (El Carrascalejo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,8 კმ². მოსახლეობა — 85 კაცი (2020 წ.).
Marriott Hotels & Resorts
ისტორია და ახლანდელი საქმიანობა
მერიოტის ქსელის ისტორია 1950-იან წლებში გახსნილი ორი მოტელით დაიწყო. პირველი მათგანი ვაშინგტონის მახლობლად გაიხსნა, როგორც აეროპორტის მოტელი Quality Inn. რამდენიმე წელიწადში კი პირველის მახლობლად მეორე მოტელი, Twin Bridges გაიხსნა. მეორე მოტელის გახსნისთანავე, მარიოტი დაიბადა, როგორც ბრენდის სახელი. Twin Bridges- ის ქონება 1990 წელს დაანგრიეს, მაგრამ Key Bridge- ის ქონება კვლავ მუშაობს, მაგრამ, როგორც სრულფასოვანი სასტუმრო.
ელ-კარასკალეხო
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
Marriott Hotels & Resorts
ისტორია და ახლანდელი საქმიანობა
1967 წელს მარიოტმა გახსნა პირველი საკურორტო სასტუმრო, Camelback Inn, არიზონაში, აშშ. Marriott Hotels & Resorts შეერთებული შტატების გარეთ პირველად 1969 წელს გაფართოვდა, მერიოტის გახსნით აკაპულკოში, მექსიკა.
1975 წლისთვის Marriott Hotels & Resorts გაფართოვდა ევროპაში, იმ წელს გაიხსნა სასტუმრო Amsterdam Marriott.
1999 წლისთვის Marriott Hotels & Resorts ბრენდის ქვეშ ოპერირებდა 360 სასტუმრო მსოფლიოს 47 ქვეყანაში.
2010 წლის ნოემბერში Marriott Hotels & Resorts- მა აღნიშნა ბრენდის სახელქვეშ, 500-ე სასტუმროს, Pune Marriott Hotel & Convention Center-ის გახსნა პუნაში, ინდოეთი.
სასტუმრო თბილისი მარიოტი
სასტუმრო თბილისი მარიოტი რუსთაველის გამზირზე 2002 წელს გაიხსნა. შენობის რესტავრაცია და სასტუმროს გახსნა GMT ჯგუფმა განახორციელა.
სქოლიო
კატეგორია:სასტუმროების ქსელები
ისოროკუ იამამოტო
იამამოტო დაიღუპა, როცა ამერიკელებმა გაშიფრეს მისი ფრენის მარშრუტი და სპეციალურად მისი ლიკვიდაციისთვის დაგეგმილი ოპერაცია შურისძიების ფარგლებში სოლომონის კუნძულების კამპანიისას ჩამოაგდეს მისი თვითმრინავი კუნძულ ბუგენვილზე. ამერიკელთათვის ეს იყო შურისძიება იამამოტოზე, რომელიც პერლ-ჰარბორზე თავდასხმის მთავარი ინიციატორი იყო და რომელმაც გამოიწვია ომის დაწყება იაპონიასა და აშშ-ს შორის. ადმირალი იამამოტოს დაღუპვა დიდი დარტყმა იყო იაპონელთა საბრძოლო სულისკვეთებაზე მეორე მსოფლიო ომის დროს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:იაპონელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:იაპონიის საიმპერატორო ფლოტის ადმირლები
ალხუსენი
ალხუსენი (Aljucén) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,1 კმ². მოსახლეობა — 250 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
კალამონტე
კალამონტე (Calamonte) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,8 კმ². მოსახლეობა — 6170 კაცი (2020 წ.).
ესპარაგალეხო
ესპარაგალეხო (Esparragalejo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,8 კმ². მოსახლეობა — 1460 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
კორდობილია-დე-ლაკარა
კორდობილია-დე-ლაკარა (Cordobilla de Lácara) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36,9 კმ². მოსახლეობა — 897 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
დონ-ალვარო
დონ-ალვარო (Don Álvaro) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,1 კმ². მოსახლეობა — 775 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
მირანდილია
მირანდილია (Mirandilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,6 კმ². მოსახლეობა — 1262 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ლა-გაროვილია
ლა-გაროვილია (La Garrovilla) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,5 კმ². მოსახლეობა — 2357 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ლობონი
ლობონი (Lobón) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,6 კმ². მოსახლეობა — 2756 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ლა-ნავა-დე-სანტიაგო
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ლა-როკა-დე-ლა-სიერა
ლა-როკა-დე-ლა-სიერა (La Roca de la Sierra) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 109,6 კმ². მოსახლეობა — 1455 კაცი (2020 წ.).
სან-პედრო-დე-მერიდა
სან-პედრო-დე-მერიდა (San Pedro de Mérida) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,8 კმ². მოსახლეობა — 838 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ოლივა-დე-მერიდა
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ხემყრალის აბრეშუმხვევია
ხემყრალის აბრეშუმხვევია (Samia cynthia) — ღამის პეპელა ფარშავანგთვალასებრთა ოჯახისა. ფრთების შლილი 11–14 სმ-ია; ფერად ზეთისხილისფერ-ყავისფერია, გასდევს განივი მოვარდისფრო ლაქები, აყრია ოთხი ნამგლისებრი ღია ლაქა. წინა ფრთების ბოლოები მოღუნულია. გავრცელებულია სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, შეყვანილია ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკაში, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში; ნაპოვნია ქალაქ სოხუმის მიდამოებშიც. მუხლუხების სიგრძეა 7–8 სმ. იგი მრავლისმჭამელია, უპირატესობას ანიჭებს ხემყრალს, ასევე ჭამს აბუსალათინის, იასამანისა და სხვათა ფოთლებს. ზამთრობს ჭუპრის ფაზაში. წელიწადში იძლევა ოთხ თაობას. პეპლის პარკებისაგან იღებენ აბრეშუმს. პარკი მოგრძოა, რუხი-ყვითელი, ამოხვეული ძაფი სიგრძით 600 მეტრს აღწევს. მოშენებულია ჩინეთში, ინდოეთში, იაპონიაში, თუმცა ფართო სამრეწველო მნიშვნელობა არ გააჩნია. გამოიყენება როგორც ლაბორატორიული ობიექტი.
ხემყრალის აბრეშუმხვევიას ქვესახეობაა აბუსალათინის აბრეშუმხვევია (Samia cynthia ricini), რომელიც იკვებება აბუსალათინის ფოთლით. პარკიდან იღებენ ბზინვარე და მოყავისფრო-მოწითალო აბრეშუმს. ნახევრად მოშინაურებულია ინდოეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ფარშავანგთვალასებრნი
აილიონესი
აილიონესი (Ahillones) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის კამპინია-სურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,5 კმ². მოსახლეობა — 863 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
პუებლა-დე-ლა-კალსადა
პუებლა-დე-ლა-კალსადა (Puebla de la Calzada) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,25 კმ². მოსახლეობა — 5834 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ლა-ალბუერა
ლა-ალბუერა (La Albuera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის ბადახოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 26,4 კმ². მოსახლეობა — 2035 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
იური ეხანუროვი
იური ეხანუროვი (დ. 23 აგვისტო, 1948) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. 1998-2007 წლებში უკრაინის რადის დეპუტატი. 1997 წელს იყო უკრაინის ეკონომიკის მინისტრი. 2005 წლის აპრილიდან სექტემბრამდე იყო დნიპროპეტროვსკის ოლქის გუბერნატორი. 2005-2006 წლებში იკავებდა უკრაინის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას. 2007-2009 წლებში – უკრაინის თავდაცვის მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის პრემიერ-მინისტრები
პუებლა-დე-ობანდო
პუებლა-დე-ობანდო (Puebla de Obando) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის მერიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23,6 კმ². მოსახლეობა — 1839 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ანატოლი კინახი
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო კატეგორია:დეპუტატები, რომლებმაც ხმა მისცეს დიქტატორულ კანონებს 16 იანვარს კატეგორია:უკრაინის I მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:უკრაინის მე-3 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:უკრაინის მე-4 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:უკრაინის მე-5 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:უკრაინის მე-6 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:უკრაინის მე-7 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
სინური მრავალთავი
სინური მრავალთავი — IX საუკუნეში შექმნილი თარიღიანი ხელნაწერი. იგი დაცულია სინის მთაზე, წმიდა ეკატერინეს მონასტერში. იქაური ქართული ხელნაწერები პირველად აღწერაა პროფ. ალექსანდრე ცაგარელმა 1883 წელს. ამ დროისათვის წიგნს, რომელშიც თავდაპირველად 354 ფურცელი ყოფილა, უკვე ჰკლებია 79 ფურცელი. ხოლო გადარჩენილი 275 ფურცელი სამ ნაწილად ყოფილა დაშლილი. საბედნიეროდ, არ დაკარგულა ბოლო ფურცლები გადამწერის ანდერძით, რომელიც თარიღებსა და ხელნაწერის შექმნის შესახებ სხვა ძვირფას ცნობებს შეიცავს.
მაკალი ლეთეთელი
მინი|მრავალთავი ანდერძში ვკითხულობთ:
როგორც ამ ანდერძიდან ჩანს, სინური მრავალთავი გადაუწერია თეთრმეტი საუკუნის წინათ იერუსალიმში, საბას ლავრაში, მოღვაწე ქართველ მწიგნობარს მაკარი ლეთეთელს, გიორგი გრძელის ძეს. გადაწერაში მაკარის დაეხმარნენ მისი სულიერი ძმა პიმენ კახი და ბიძაშვილი (დედის ძმისწული) ამონა, ძე ვახთანგ მოძარღულისა. მაკარი ლეთეთელი - გრიგოლ ხანძთელის მოწაფე იყო და მის შესახებ ორიოდე ცნობა „ გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაშიც “ მოიპოვება. ის იყო დიდგვაროვან აზნაურთა შთამომავალი, ნათესავი ეფრემ მაწყვერელისა, წარმოშობით სოფელ ლეთეთიდან. საქართველოში მოღვაწეობის შემდეგ მაკარი წავიდა პალესტინაში და საბას ლავრაში დამკვიდრებულა. სწორედ იქ მას ამონასა და პიმენ კახის დახმარებით გადაუწერია სინური მრავალთავი. მან გადაწერილი მრავალთავი შესწირა სინის მთაზე, სადაც ის დღემდე არის დაცული.
იოანე ზოსიმეს მიერ მრავალთავის შემოსვლა
დროთა განმავლობაში ხმარებისაგან წიგნს ყდა შემოეცვითა, რის გამოც საჭირო გახდა გარეკანის შეცვლა (შემოსვა). გადამწერის ანდერძთან ერთად სინურ მრავალთავში დაცულია მისი მესამედ შემმოსელის — X საუკუნის ცნობილი მოღვაწის იოანე-ზოსიმეს ანდერძი და მისივე პატარა თხზულება „ქებაი და დიდებაი ქართულისა ენისაი“. იოანე-ზოსიმეს ანდერძში ნათქვამია:
იოანე ზოსიმეს ხეზე გადაკრული საქონლის ტყავის ყდა გაუკეთებია (მესამედ) სინური მრავალთავისთვის. მისი ანდერძი დათარიღებულია 981 წლით.
მრავალთავში შესული თხზულებები
მინი|292x292პქ|ქებაჲ და დიდებაჲ ქართულისა ენისაჲ, იოანე ზოსიმე სინური მრავალთავი ისევ დაფურცლულა და სამ ნაწილად დაშლილა, 79 ფურცელი დაკარგულა კიდეც, მაგრამ იმის წყალობით, რომ წიგნი თავიდანვე მშვიდ ადგილას მოხვდა და რბევასა თუ მოპარვას გადაურჩა, ის დღემდე მაინც შედარებით კარგადაა დაცული. სინურ მრავალთავში მოთავსებულია 18 ავტორის 50 თხზულება. ავტორთაგან ყველაზე უხვად აქაც იოანე ოქროპირი წარმოგვიდგება (22 თხზულებით). ხუთი თხზულება ეკუთვნის კვირილე იერუსალიმელს, სამი გრიგოლ ნეოკესარიელს, ორ-ორი ა მფილოქე იკონიელს, ეფრემ ასურსა და მელეტი ანტიოქელს, დანარჩენი ავტორები თითო თხზულებით არიან წარმოდგენილი. მრავალთავი სხვადასხვა დროს და სხვადასხვა ენიდან ნათარგმნ თხზულებებს შეიცავს. ამიტომ მასში გვხვდება როგორც ძველისძველი, ისე შედარებით გვიანდელი ლექსიკური მასალა. ხელნაწერში შეინიშნება ხანმეტობის კვალი, რაც იმას ადასტურებს, რომ მრავალთავში შეტანილი თხზულებები ხანმეტი დედნიდანაა გადმოწერილი. მთელი ტექსტი ნაწერია ძველი ქართული ხელით, მრგლოვანი ანბანით. ნუსხურად არის დაწერილი მხოლოდ ანდერძის ნაწილი. ეს არის ყველაზე ძველი ნიმუში ნუსხურისა.
სინური მრავალთავის აღწერილობა
სინური მრავალთავის პირველი აღწერილობა ალექსნადრე ცაგარელს ეკუთვნის, მეორედ კი იგი და სხვა სინური ხელნაწერები აღწერა ნიკო მარმა, რომელიც ივანე ჯავახიშვილთან ერთად იყო სინის მთაზე 1902 წელს.
მესამე, უფრო ვრცელი აღწერილობა ეკუთვნის ცნობილ ბელგიელ ქართველოლოგს ჟერარ გარიტს. ის მონაწილე იყო 1950 წელს სინის მთაზე მოწყობილი ამერიკელთა ექსპედიციისა და ხელმძღვანელობდა ქართული ხელნაწერების მიკროფილმებზე გადაღებას. აღნიშნული მიკროფილმების თითო ეგზემპლარი ამერიკიდან მიიღო მეცნიერებათა აკადემიის ბიბლიოთეკამ 1956 წელს. მიკროფილმებიდან დამზადდა ფოტოსურათები, საიდანაც მრავალთავის ტექსტი გადმოწერეს და სასტამბოდ მოამზადეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძველი ქართული ენის კათედრის წევრებმა აკაკი შანიძის ხელმძღვანელობით. ტექსტი აკაკი შანიძის რედაქციითა და ვრცელი გამოკვლევით დაიბეჭდა 1959 წელს, ცალკეული ნაწყვეტები კი ადრეც რამდენჯერმე იყო გამოცემული. სინურ მრავალთავს მონოგრაფიული გამოკვლევა უძღვნა ივანე იმნაიშვილმა. როგორც მან გამოარკვია, მრავალთავში წარმოდგენილი ზოგიერთი ნაწარმოების ცალკეული ადგილები ლექსად არის გაწყობილი. ამრიგად, ამ ძეგლს დიდი მნიშვნელობა აქვს ქართული ლექსთწყობის ისტორიისთვისაც.
გრენი
გრენი (graine, სიტყვასიტყვით — თესლი, მარცვალი) — აბრეშუმხვევია პეპლის კვერცხი, საიდანაც მეაბრეშუმეებს გამოჰყავთ მუხლუხი, რომელიც დაჭუპრების შემდეგ აბრეშუმის პეპლად გადაიქცევა. ოვალური, ოდნავ ჩაზნექილი კვერცხი დაფარულია ელასტიკური ნახევრად გამჭვირვალე ნაჭუჭით, რომელსაც ჩანასახის სასუნთქავად უამრავი საჰაერო ფორი აქვს. კვერცხის წაწვეტებულ ბოლოზე ხვრელია, საიდანაც სპერმატოზოიდი შედის და კვერცხუჯრედს ანაყოფიერებს. გრენის ზომა და მასა დამოკიდებულია ჯიშზე, კვების პირობებზე, კვერცხდების დროზე. თუთის აბრეშუმხვევიას კვერცხის საშუალო მასაა 0,5–0,7 მგ, კვერცხდების საშუალო მასა 280–380 მგ (500–600). 1 გრამში 1500–2000 კვერცხია. მუხის აბრეშუმხვევიას კვერცხი მსხვილია, 1 გრამში 120-მდე კვერცხია. დადებისას გრენი რძისფერი ან ღია ყვითელია, ერთი დღის შემდეგ განაყოფიერებული გრენი მუქდება. მისი ფერი განპირობებულია პიგმენტირებული სეროზული გარსის არსებობით და დამოკიდებულია აბრეშუმხვევიას ჯიშზე. თუთის აბრეშუმხვევია გრენის ფაზაში გამოიზამთრებს და გაზაფხულზე გამოცოცხლდება ხოლმე. ზოგიერთი ბივოლტინური ჯიში (ანუ რომელიც წელიწადში ორჯერ ბუდობს) ბუნებრივ (მაგ., ჩინეთსა და იაპონიაში) ან ინკუბაციის განსაკუთრებულ პირობებში იძლევა არამოზამთრე გრენის მქონე თაობას.
ქართულ-ებრაული პალიმფსესტი
ქართულ-ებრაული პალიმფსესტი — კაიროს გენიზაში (ხელნაწერების საცავში) აღმოჩენილი პალიმფსესტი, რომლის ფუცრლებზე პირვანდელი ქართული ნაწერი მსხვილი ასომთავრულით არის გამოყვანილი, ზემოდან კი გარდიგარდმო არის წვრილი კვადრატული ასოებით ნაწერი ებრაული ტექსტი.
XIX საუკუნის ბოლოს კაიროს გენიზიდან ჩუმ-ჩუმად დაიწყეს ხელნაწერების გატანა და ყიდვა-გაყიდვა. ამ ხელნაწერების დიდი ნაწილი ინგლისში ოქსფორდის უნივერსიტეტში (ბოდლეის ბიბლიოთეკაში) და კემბრიჯის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში მოხვდა, ნაწილი კი ევროპისა და ამერიკის სხვადასხვა ქალაქში შეიძინეს ბიბლიოთეკა-მუზეუმებმა. ზემოხსენებული ქართულ-ებრაული პალიმფსესტის ერთი ფურცელი (ებრაული ტექსტის მიხედვით — ორი ფურცელი) ოქსფორდის ბოდლეიანაში მოხვდა, ორი ფურცელი (ებრაული ტექსტის ოთხი ფურცელი) – კემბრიჯის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში, სამი პატარა ნაგლეჯი კი – ბრიტანეთის მუზეუმში.
ნიკო მარი და პ. კოკოვცოვი
მინი|[[ნიკო მარი]] 1897 წლის ზაფხულში პეტერბურგის უნივერსიტეტის ახალ გაზრდა პრივატ-დოცენტმა, მაგრამ უკვე სახელმოხვეჭილმა მეცნიერმა ნიკო მარმა ოქსფორდიდან მიიღო იქ დაცული ქართულ-ებრაული პალიმფსესტის ორი გვერდის ფოტოტიპიური სურათები. სურათები მარისათვის გამოეგზავნა დოქტორ ა. ნეიბაუერს, მაგრამ როგორღაც ისე მოხდა, რომ ნიკო მარმა ამ პალიმფსესტს სათანადო ყურადღება არ მიაქცია. ფოტოსურათები, რომლებზეც პალიმფსესტის ორივე გვერდი მშვენივრად იყო გამოსახული, ნიკო მარმა ებრაული ტექსტის შესასწავლად გადასცა თავის კოლეგას – პეტერბურგის უნივერსიტეტის პრივატ-დოცენტს, შემდგომში კი აკადემიკოსს, ცნობილ ჰებრაისტს პ. კოკოვცოვს. პ. კოკოვცოვმა შეისწავლა პალიმფსესტის ებრაული ტექსტი, რომელიც პალესტინური (იერუსალიმური) თალმუდის ნაწყვეტი აღმოჩნდა. მკლევარმა იგი პალეოგრაფიული ნიშნების მიხედვით XI საუკუნის ბოლოს მიაკუთვნა და თალმუდის ხელნაწერთა შორის უძველესად მიიჩნია. რადგან მეცნიერი მხოლოდ ფოტოსურათების მიხედვით მსჯელობდა, თავდაპირველად მასმოეჩვენა, რომ ქართული ტექსტი ებრაულზე გვიანდელი იყო, მაგრამ მალე თვითონვე მიხვდა შეცდომას და უფრო ადრინდელად ქართული ნაწერი აღიარა.
ივანე ჯავახიშვილი
ივანე ჯავახიშილის მიერ პალიმფსესტის ქართული ტექსტის რაობის გარკვევის და ასაკის დაახლოებით განსაზღვრის შემდეგ, მან დააპირა ეცნობებინა ოქსფორდის ბიბლიოთეკისათვის, რომ ისინი უძველესი ქართული ხელნაწერის ნაწყვეტის მფლობელები იყვნენ, თანაც სურდა ეთხოვა, რომ გამოეგზავნათ ფოტოსურათები სხვა ქართული პალიმფსესტებისა, რომელთა არსებობა ინგლისში კიდევ იყო სავარაუდებელი, მაგრამ ეს გადაიფიქრა და მხოლოდ ქართულ-ებრაული პალიმფსესტის შესახებ აცნობა მათ. ივანე კავახიშილმა შემდეგ სხვა პალიმფსესტების კვლევა დაიწყო, რომლიც თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მუზეუმში იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ხელნაწერები კატეგორია:ქართული ხელნაწერები კატეგორია:ძველი ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის კოლექცია კატეგორია:პალიმფსესტები კატეგორია:ძველი ქართული პალიმფსესტები
პავლო ლაზარენკო
პავლო ლაზარენკო (დ. 23 იანვარი, 1953) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. 1992-1994 წლებში იყო დნიპროპეტროვსკის რეგიონის გუბერნატორი. 1995 წლის სექტემბრიდან 1996 წლის მაისამდე იკავებდა პირველი ვიცე-პრემიერის თანამდებობას. 1996 წლის 28 მაისიდან 1997 წლის 2 ივლისამდე – უკრაინის პრემიერ-მინისტრი.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის პრემიერ-მინისტრები
ქართველიშვილები
სქოლიო
კატეგორია:ქართველიშვილები
ერნესტ გელნერი
1984-1993 წლებში იყო კემბრიჯის უნივერსიტეტის სოციალური ანთროპოლოგიის პროფესორი; 1993-1995 წლებში – ბუდაპეშტის ცენტრალურ-ევროპული უნივერსიტეტში ნაციონალიზმის კვლევის ცენტრის დამაარსებელი და ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
ერნესტ გელნერი 1925 წლის 9 დეკემბერს, პარიზში ჩეხური წარმოშობის გერმანულენოვანი ებრაელების ოჯახში დაიბადა. 1938 წელს ოჯახი საცხოვრებლად პრაღაში გადავიდა, სადაც გელნერი ინგლისურ სკოლაში სწავლობდა. 1939 წლიდან გელნერის ოჯახი დიდ ბრიტანეთში ცხოვრობდა და ომის დასრულების შემდეგ გელნერმა სწავლა ოქსფორდში განაგრძო. ფილოსოფიაში, ეკონომიკასა და პოლიტიკაში ხარისხის მინიჭების შემდეგ ერნესტ გელნერი ლონდონში ფილოსოფიის, ლოგიკისა და სამეცნიერო მეთოდიკის პროფესორი გახდა.
60-იანი წლების დასაწყისიდან აქტიურად დაინტერესდა სოციალური ანთროპოლოგიითა და პოლიტოლოგიით. შეიმუშავა ნაციონალიზმის საკუთარი თეორია, რომლის თანახმად, საზოგადოებრივი წესრიგი მხოლოდ მაშინ ითვლება ლეგიტიმურად, როცა ის პასუხობს ნაციონალიზმისა და დოვლათის მოთხოვნებს. ნაციონალიზმი უპირველესად პოლიტიკური პრინციპია, რომელიც პოლიტიკური და ეროვნული ერთეულების თანხმობასა და ჰარმონიაზე დგას. გელნერის აზრით, ნაციონალიზმმა სოციოლოგიურად განსაკუთრებული მნიშვნელობა თანამედროვეობაში შეიძინა. ადრეულ პერიოდში მმართველებს არ ამოძრავებდათ მართულთა კულტურული ერთგვაროვნების თავს მოხვევის სურვილი. მაგრამ თანამედროვე ეპოქაში სამუშაო მექანიკური გახდა. იმისათვის რომ მართო მანქანა, საჭიროა ისწავლო მისი მართვა.
ერნესტ გელნერმა მნიშვნელოვანი ნაშრომი მიუძღვნა სამოქალაქო საზოგადოებას. გელენერის თანახმად, სამოქალაქო საზოგადოება ძლიერი არასამთავრობო ინსტიტუტების ერთიანობაა, რომელსაც შესწევს უნარი იყოს სახელმწიფოს საპირწონე და ამასთან, არ შეუშალოს მას ხელი შეასრულოს მშვიდოსბიმყოფელისა და სხვადასხვა ინტერესთა ჯგუფებს შორის არბიტრის როლი.
ერნესტ გელნერი 1995 წლის 5 ნოემბერს გარდაიცვალა პრაღაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული აკადემიის წევრები კატეგორია:ბრიტანელი ანთროპოლოგები კატეგორია:ჩეხი ანთროპოლოგები კატეგორია:ბრიტანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ანთროპოლოგები კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი ისტორიკოსები კატეგორია:რელიგიის ანთროპოლოგები კატეგორია:ანტიკაპიტალისტები კატეგორია:ბრიტანელი ესეისტები კატეგორია:ბრიტანელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:კულტურის ფილოსოფოსები კატეგორია:ეკონომიკის ფილოსოფოსები კატეგორია:განათლების ფილოსოფოსები კატეგორია:ისტორიის ფილოსოფოსები კატეგორია:ენის ფილოსოფოსები კატეგორია:ლოგიკის ფილოსოფოსები კატეგორია:რელიგიის ფილოსოფოსები კატეგორია:ომის ფილოსოფოსები კატეგორია:პოლიტიკური ფილოსოფოსები კატეგორია:რელიგიის სოციოლოგები კატეგორია:მეცნიერების სოციოლოგები კატეგორია:სოციალური კრიტიკოსები
ნესტორ პიტანა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:არგენტინელი საფეხბურთო მსაჯები
ლეონ ჭედია
ლეონ ჭედია (დ. 24 დეკემბერი, 1903, წალენჯიხა, ზუგდიდის მაზრა — გ. 1990) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი. საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1903 წლის 24 დეკემბერს წალენჯიხაში პროვიზორის ოჯახში. ქუთაისის საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ შევიდა თბილისის დრამატულ სტუდიაში. 1926 წელს დაამთავრა თბილისის დრამატული სტუდია (ხელმძღვანელი დ. კობახიძე). 1926-1936 წლებში მსახიობად მუშაობდა საქართველოს სხვადასხვა თეატრში, 1936 წლიდან იყო სომხური თეატრის ქართულ დასში. ასრულებდა დრამატულ და კომედიურ როლებს. მათ შორის აღსანიშნავია: სიკო (ნინო ნაკაშიძის „ვინ არის დამნაშავე?"), იაგორი (გ. მდივნის „სამშობლო"), ონისე (ალ. ყაზბეგის "ხევისბერი გოჩა"), ყვარყვარე (პოლიკარპე კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“), ოტელო (უილიამ შექსპირის „ოტელო“), ურიელი (კ. გუცკოვის "ურიელ აკოსტა"), სულთანბეგი (უ. ჰაჯიბეკოვის "არშინ-მალ-ალან") და სხვა. დადგმებიდან აღსანიშნავია მ. ჯაფარიძის „ლამპარი", ვ. შკვარკინის „ნაბიჭვარი", გარსია ლორკას "მეწაღის ჯადოქარი ცოლი" და სხვა.
1946 წლის 9 თებერვალს კენჭს იყრიდა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებში დეპუტატად ქალაქ სოხუმის საქართველოს №12 საარჩევნო ოლქიდან, რომელზეც ხმების უმრავლესობით გახდა აფხაზეთის ასსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი თეატრის რეჟისორები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები ლ
ნიკოლას ტალიაფიკო
ნიკოლას ალეხანდრო ტალიაფიკო (Nicolás Alejandro Tagliafico; დ. 31 აგვისტო, 1992) — არგენტინელი ფეხბურთელი. ლიონის „ოლიმპიკისა“ და არგენტინის ეროვნული ნაკრების მარცხენა მცველი. 2021 წლის კოპა ამერიკისა და 2022 წლის მსოფლიო ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.