cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტერის ოლქი (ტეხასი)
ტერის ოლქი (Terry County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ბრაუნფილდი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
მზის დაბნელება (1851 წლის 28 ივლისი)
მზის დაბნელება 1851 წლის 28 ივლისს — მზის სრული დაბნელება (28 ივლისი), რომელმაც საქართველოს ტერიტორია მოიცვა.
სქოლიო
კატეგორია:მზის დაბნელებები საქართველოში
დობელეს მხარე
დობელეს მხარე (Dobeles novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, ზემგალეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 10 თემს და ქალაქ დობელეს, რომელიც არის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას დობელეს რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 24 390 კაცს. მხარის ფართობია 889,7 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ბარიჩი
ბარიჩი (Bárig, Barx) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,1 კმ². მოსახლეობა — 1303 კაცი (2020 წ.).
იანოშევო
იანოშევო (Јаношево) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ნეგოტინოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 345 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 0 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ნეგოტინოს თემის სოფლები
ავენარიუსის სახლი
ავენარიუსის სახლი (Усадьба Авенариуса) — ისტორიული შენობების კომპლექსი სესტრორეცკში. აგებულია XIX საუკუნეში. მიეკუთვნება ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა სიას. სახლი მდებარეობს ფედოტოვის ქუჩაზე № 42/22-ში. კარ-მიდამოს შემადგენლობაში შედის შენობა (ნანგრევებადაა შემორჩენილი), შადრევანი, ოთხი ქანდაკება და პარკი სესტრორეცკის ხელოვნური ტბის ნაპირზე. ამჟამად ერთ-ერთ შენობაში მოქმედებს სანატორიუმ „ტარხოვსკის“ ფილიალი სანატორიულ-კურორტული კომპლექსი „დასავლეთი“. კარ-მიდამოს მთავარი შენობა აგებულია ჩრდილოეთის მოდერნის არქიტექტურულ სტილში.
კარ-მიდამომ სახელი მიიღო რუსი ინჟინრის პეტრე ალექსანდრეს ძე ავენარიუსის გვარის მიხედვით.
ისტორია
თავდაპირველად სახლი ეკუთვნოდა თავად სვიატოპოლკ-მირსკის. 1910 წელს მოხდა მისი კაპიტალურ რემონტი არქიტექტორ ი. პ. ვოლოდიხინის პროექტით.
1923 წლიდან კარ-მიდამოს შენობებში განათავსეს სანატორიუმი. ტარხოვსკის სანატორიუმი ჩამოყალიბდა 1933 წელს. დიდი სამამულო ომის დროს მასში განთავსებული იყო ჰოსპიტალი, რომელიც შემდეგ მდებარეობვა ცერეპოვეცში, კიროვში, ვოლოგდაში, პერმში. 1945 წლიდან ჰოსპიტალი კვლავ სანატორიუმად გადააკეთეს. 1948 წელს ტერიტორიას შემოავლეს ტანკსაწინააღმდეგო თხრილი და ბლინდაჟები. 1973 წლიდან მოყოლებული ესაა სანატორიუმი სადაც გულით ავადმყოფებს მკურნალობენ.
აღნიშნული ტერიტორია მთელი თავისი შენობებით იმყოფება რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს ბალანსზე. 2010 წლიდან ავარიული მდგომარეობის გამო სანატორუმმა შეწყვიტა მუშაობა და მოხდა შენობის დაკონსერვება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ფოლკსთეატერი (ვენის მეტრო)
ფოლკსთეატერი (Volkstheater) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U2 და U3 ხაზებზე და შედგება 3 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
მირაზელვა
მირაზელვა (Miraselva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 570 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორეკატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 862 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.62 კმ²-ზე. ფართობი 90 294 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
გუსტავ კირხჰოფი
გუსტავ რობერტ კირხჰოფი (Gustav Robert Kirchhoff; დ. 12 მარტი, 1824 — გ. 17 ოქტომბერი, 1887) — გერმანელი ფიზიკოსი, რომელმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ისეთი ფუნდამენტური საკითხების განვითარებაში, როგორიცაა ელექტრული წრედების, სპექტროსკოპიის,  შავი სხეულის გამოსხივების ფიზიკა.
მან შემოიღო ტერმინი შავი სხეულის გამოსხივება 1862 წელს. აღმოაჩინა კანონები ელექტრულ წრედებისთვის და სპექტროსკოპიისთვის. ასევე არსებობს კირხჰოფის კანონი თერმოქიმიაში. სპექტროსკოპიაში გაიცემა ბანსენ-კირხჰოფის პრიზი, რომელიც მისი და რობერტ ბანსენის სახელობისაა.
გუსტავ კირხჰოფი დაიბადა კენიგსბერგში, იურისტ ფრიდრიხ კირხჰოფის და იოანა ჰენრიეტა ვიტკეს ოჯახში. მან დაამთავრა კენიგსბერგის უნივერსიტეტი 1847 წელს. მოგვიანებით კი სამუშაოდ გადავიდა ვროცლავში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ფიზიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1824 კატეგორია:გარდაცვლილი 1887
იემენის სამოქალაქო ომი (2015–დღემდე)
იემენის სამოქალაქო ომი — მიმდინარე კონფლიქტი, რომელიც 2015 წელს დაიწყო. ჰუსიტები, რომლებიც აკონტროლებენ დედაქალაქ სანას, ყოფილი პრეზიდენტის სალეჰის მომხრეებთან ერთად იბრძვიან არსებული ჰადის მთავრობის წინააღმდეგ რომელთა ცენტრიც ადენში მდებარეობს. კონფლიქტის მესამე მხარეს ალ-ქაიდას და ისლამური სახელმწიფოს მებრძოლები წარმოადგენენ, რომლებიცვ ასევე მნიშვნელოვან ტერიტორიას აკონტროლებენ.
სქოლიო
კატეგორია:იემენის ომები კატეგორია:საუდის არაბეთის ომები კატეგორია:იემენის ისტორია
იტანიანდუ
იტანიანდუ (Itanhandu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 892 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 175 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 98.87 კმ²-ზე. ფართობი 143 363 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დენ სიაოპინი
დენ სიაოპინი (鄧小平, Dèng Xiăopíng), ნამდვილი სახელი და გვარი — დენ სიანშენი (鄧先聖|邓先圣, Dèng Xiansheng; დ. 22 აგვისტო, 1904, გუანანი, სიჩუანი, ჩინეთი, — გ. 19 თებერვალი, 1997, პეკინი) — ჩინელი სახელმწიფო, პოლიტიკური და კომუნისტური პარტიის მოღვაწე, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ყველაზე გავლენიანი ლიდერი 1970-იანი წლების ბოლოდან გარდაცვალებამდე. მისი ხელმძღვანელობით მოხდა ბევრ ორთოდოქსულ კომუნისტურ დოქტრინაზე უარის თქმა და თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკის ელემენტების ინტეგრირება ჩინეთის რეალობაში, რასაც ქვეყნის ეკონომიკისა და ცხოვრების სტანდარტის სწრაფი ზრდა მოჰყვა.
ადრეული კარიერა
დენი მემამულის ოჯახში დაიბადა 1904 წელს. სწავლობდა საფრანგეთსა (1920–1924) და საბჭოთა კავშირში (1925–1926). საფრანგეთში ჩაერთო კომუნისტურ მოძრაობაში. 1927 წელს დაბრუნდა ჩინეთში, მოგვიანებით ჩაება გომინდანის რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლაში და 1931 წელს მაო ძედუნის მიერ სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთში შექმნილი კომუნისტური ანკლავის — ჩინეთის საბჭოთა რესპუბლიკის ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილის, ძიანსის საბჭოების წამყვანი პოლიტიკური და სამხედრო ლიდერი გახდა. 1934 წელს ჩან კაიშის სარდლობით ნაციონალისტთა ძალების მიერ კომუნისტებიდ დამარცხების შემდეგ, დენი მონაწილეობდა ე. წ. დიდ ლაშქრობაში, რასაც ახალი კომუნისტური ბაზის შექმნა მოჰყვა ჩრდილოეთ-დასავლეთ ჩინეთში. 1937-1945 წლებში ის ჩინელი კომუნისტების მე-8 არმიის კომისარი იყო და ჩინეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივნად დაინიშნა. 1947-1949 წლებში, ჩინეთის სამოქალაქო ომის დროს, დენი ასევე იყო კომუნისტების მე-2 საველე არმიის მთავარი კომისარი. მონაწილეობდა იაპონელების და გომინდანის ჯარების წინააღმდეგ სამხედრო ოპერაციების დაგეგმვაში. კომუნისტების გამარჯვების შემდეგ 1949 წელს ის სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთში პარტიის რეგიონული კომიტეტის პირველ მდივნად დანიშნეს. მაო ძედუნთან ახლო ურთიერთობის წყალობით დენ სიაოპინმა სწრაფ კარიერულ წინსვლას მიაღწია: 1952 ის პეკინში გამოიძახეს და მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილედ დანიშნეს. 1954 წელს ის პარტიის გენერალური მდივანი, 1955 წელს კი პოლიტიკური ბიუროს წევრი გახდა.
კონფლიქტი პარტიაში
1950-იანი წლების შუა პერიოდიდან დენი ჩინეთის საგარეო და საშინაო პოლიტიკის ერთ-ერთი მთავარი განმსაზღვრელი ფიგურა გახდა. ის აქტიურად თანამშრომლობდა პრაგმატულად მოაზროვნე პარტიულ ლიდერებთან, მაგალითად, ლიუ შაოცისთან, რომელიც მიიჩნევდა, რომ ჩინეთის ეკონომიკური განვითარებისთვის აუცილებელი იყო მატერიალური მოტივაციის გაჩენა და კვალიფიცირებული ტექნიკური და მმართველი კადრების მომზადება. ამის გამო გამწვავდა ურთიერთობები მაოსთან, რომელიც ეკონომიკის ზრდის აუცილებელ პირობად ეგალიტარულ პოლიტიკას და რევოლუციურ ენთუზიაზმს თვლიდა. კულტურული რევოლუციის წლებში (1966-1976) მაოს რადიკალურმა მომხრეებმა ენერგიულად გაილაშქრეს დენის წინააღმდეგ და 1969 წლისთვის მიაღწიეს მის განდევნას მმართველი ელიტიდან. თუმცა, 1973 წელს პრემიერმა ჩჟოუ ენლაიმ დენი მთავრობაში დააბრუნდა და თავის მოადგილედ დანიშნა, 1975 წელს კი დენი პარტიის ცენტრალური კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, პოლიტბიუროს წევრი და გენერალური შტაბის მეთაური გახდა. მას მძიმედ დაავადებული ჩჟოუს შესაძლო მემკვიდრედ მოიაზრებდნენ, მაგრამ 1976 წლის იანვარში პრემიერის გარდაცვალების შემდეგ მაოს მომხრეთა რადიკალური ფრთის ლიდერებმა (ე. წ. ოთხთა ბანდა) დენი კვლავ ჩამოაშორეს ხელისუფლებას. 1976 წლის სექტემბერში მაოს გარდაცვალებისა და მოგვიანებით „ოთხთა ბანდის“ დამხობის შემდეგ, მაოს მიერ შერჩეული მემკვიდრის — ხუა გოფენის თანხმობით მოხდა დენის პოლიტიკური რეაბილიტაცია.
რეფორმატორი
1977 წლის ივლისისთვის დენი კვლავ იკავებდა მაღალ თანამდებობებს. მალე ის მაოს მემკვიდრის მთავარ კონკურენტად იქცა და უკეთესი უნარებისა და მეტი პოლიტიკური მხარდამჭერის წყალობით 1980-1981 წლების განმავლობაში აიძულა ხუა დენის პროტეჟეებისთვის დაეთმო პრემიერობა და პარტიის თავმჯდომარეობა: ჯაო ძიიანი მთავრობას ჩაუდგა სათავეში, ხუ იაობანი კი პარტიის გენერალური მდივანი გახდა. ამიერიდან დენს მიეცა საშუალება ჩინეთის ეკონომიკური განვითარების მისეული პოლიტიკის განხორციელება დაეწყო. შეთანხმების, კომპრომისებისა და იძულებითი გზების კომბინირებით დენმა მიაღწია რეფორმების გატარებას ჩინეთის პოლიტიკური, ეკონომიკური და საზოგადოებრივი ცხოვრების თითქმის ყველა სფეროში. დენ სიაოპინის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი სოციალური რეფორმა იყო ჩინეთის სწრაფად მზარდი მოსახლეობის კონტროლის მიზნით მსოფლიო ისტორიაში ოჯახის დაგეგმარების ყველაზე მკაცრი პროგრამის — „ერთი ბავშვის პოლიტიკის“ გატარება. დენმა დანერგა ეკონომიკური მართვის დეცენტრალიზებული სისტემა და შეიმუშავა ეფექტიანი და კონტროლირებული ეკონომიკური ზრდის მიღწევის რაციონალური და გრძელვადიანი გეგმა. 1981 წელს ჩინელ ფერმერებს მიეცათ მათი პროდუქციისა და სარგებლის ინდივიდუალური განკარგვის უფლება, რამაც რამდენიმე წელიწადში სოფლის მეურნეობის პროდუქტიულობის მკვეთრი ზრდა გამოიწვია. დენი ხაზს უსვამდა ეკონომიკურ გადაწყვეტილებებში ინდივიდუალური პასუხისმგებლობის პრინციპს, წარმოებისა და ინიციატივისთვის მატერიალური სტიმულის მნიშვნელობას და ჩინეთის განვითარებაში კვალიფიცირებული და განათლებული კადრების როლს. მისი მმართველობის დროს ბევრი ინდუსტრიული საწარმო გათავისუფლდა ცენტრალური ხელისუფლების კონტროლისა და ზედამხედველობისგან, წარმოების დონისა და მოგების დაგეგმვის უფლება მიეცა ცალკეული საწარმოების მმართველებს. საგარეო სფეროში დენმა გააძლიერა ჩინეთის სავაჭრო და კულტურული ურთიერთობები დასავლეთის ქვეყნებთან და ჩინეთის ბაზარი გახსნა უცხოური ინვესტიციებისთვის.
დენ სიაოპინი თავს არიდებდა ყველაზე ტიტულოვანი სახელმწიფო და პარტიული თანამდებობების დაკავებას. ის იყო პოლიტბიუროს მუდმივი კომიტეტის ყველაზე გავლენიანი წევრი, კომუნისტური პარტიის თავმჯდომარის მოადგილე და პარტიის ცენტრალური სამხედრო კომისიის თავმდჯომარე, რაც მას შეიარაღებული ძალების ფაქტობრივი კონტროლის საშუალებას აძლევდა. თანამდებობებისა და ავტორიტეტის გამო 1980-იან წლებში დენი ჩინეთის პოლიტიკის მთავარი განმსაზღვრელი ძალა იყო. 1987 წელს ის გადადგა ცენტრალურ კომიტეტში და პოლიტბიუროში დაკავებული პოსტებიდან და ამით აიძულა იგივე ნაბიჯი გადაედგათ ძველი თაობის პარტიულ ლიდერებს, რომლებიც კვლავ რეფორმების წინააღმდეგ გამოდიოდნენ.
ბოლო წლები
1989 წელის აპრილ-ივნისში დენი მისი მმართველობის ერთ-ერთი ყველაზე კრიტიკული გამოცდის წინაშე დადგა. 1987 წელს მან თანამდებობიდან გადააყენებინა პარტიის გენერალური მდივანი ხუ იაობანი, რომელსაც ზედმეტად ლიბერალურ ლიდერად თვლიდა. ხუს გარდაცვალებას 1989 წლის აპრილში პეკინის ტიანანმენის მოედანზე სტუდენტთა საპროტესო გამოსვლები მოჰყვა. დემონსტრანტები მეტ პოლიტიკურ თავისუფლებას და დემოკრატიულ მმართველობას ითხოვდნენ. გარკვეული მერყეობის შემდეგ დენი მიემხრო პარტიის ხელმძღვანელობის იმ ნაწილს, რომელიც დემონსტრანტების წინააღმდეგ ძალის გამოყენებას მიზანშეწონილად თვლიდა. ივნისში პროტესტი არმიის გამოყენებით დიდი მსხვერპლის ფასად ჩაახშეს. ჯაო ძიიანი უფრო ავტორიტარული ხასიათის მქონე ძიან ძემინმა შეცვალა; მასვე გადააბარა დენმა სამხედრო კომისიის თავმჯდომარეობა. ამით დენმა ყველა ოფიციალურ თანამდებობაზე უარი თქვა, თუმცა პარტიაში კვლავ გადამწყვეტი სიტყვა ეკუთვნოდა და მიუხედავად იმისა, რომ 1990-იან წლებში მთავრობის საქმიანობაში უშუალოდ იშვიათად ერთვებოდა, ინარჩუნებდა ავტორიტეტს და გავლენას სიცოცხლის ბოლომდე. დენ სიაოპინი 92 წლის ასაკში, 1997 წლის 19 თებერვალს გარდაიცვალა პარკინსონის დაავადებისა და სასუნთქი გზების ინფექციის გართულებებისგან. დენის ანდერძის თანახმად, მისი შინაგანი ორგანოები დონაციისთვის გამოიყენეს, სხეულის კრემაცია მოახდინეს და ფერფლი ზღვაში გაფანტეს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინელი პოლიტიკოსები
ტროკმორტონის ოლქი
ტროკმორტონის ოლქი (Throckmorton County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. თროკმორტონი. შეიქმნა 1858 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
იბნ აბდ ალ-ლაჰ იბნ მაიმარ ჯამილი
იბნ აბდ ალ-ლაჰ იბნ მაიმარ ჯამილი (დ. უცნობია, უად-ილ-კურა (ჰიჯაზი) — გ. დაახლ. 701, ეგვიპტეში) — არაბი პოეტი. ბუსაინასადმი მიძღვნილი მისი სატრფიალო ლექსები ეკუთვნის არაბული სატრფიალო ლექსების ე. წ. უზრაულ მიმართულებას — უმღერის არამიწიერ, ამაღლებულ სიყვარულს და შორეულ სატრფოს. ამ მიმართულების პოეტებმა, და მათ შორის ჯამილმა, შეამზადეს არაბული მისტიციზმის საფუძვლები.
ლიტერატურა
კატეგორია:არაბი პოეტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 701
უილიამ პიტი
მინი|უილიამ პიტ უფროსი უილიამ პიტი (William Pitt; დ. 15 ნოემბერი, 1708 — გ. 11 მაისი, 1778) — ბრიტანელი სახელმწფი მოღვაწე, გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრი. შვიდწლიანი ომის დროს იყო სამხედრო მინისტრი. მას ხშირად მოიხსენიებენ როგორც უილიამ პიტ უფროსს, რათა გაარჩიონ შვილისგან, უილიამ პიტ უმცროსისგან, რომელიც ბრიტანეთს სათავეში ედგა ნაპოლეონის ომების დროს.
დუნდაგის მხარე
დუნდაგის მხარე (Dundagas novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 2 თემს, ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი დუნდაგა.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ტალსის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 4 767 კაცს. მხარის ფართობია 675,6 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ამინა ოკუევა
ამინა ოკუევა (დაბადებისას ნატალია ნიკიფოროვა, შემდგომში ანასტასია მუსტაფინოვა დ. 5 ივნისი, 1983, ოდესა, უსსრ, სსრკ — გ. 30 ოქტომბერი, 2017, გლევახა, ვასილკოვის რაიონი, კიევის ოლქი, უკრაინა) — ჩეჩნური წარმოშობის უკრაინელი ექიმი, სამოქალაქო აქტივისტი და სამხედრო. იყო 2014 წლის უკრაინის რევოლუციის მონაწილე, ასევე, ბატალიონ „კიევ-2“-ის შემადგენლობაში მონაწილეობდა საომარ მოქმედებებში აღმოსავლეთ უკრაინაში.
ბიოგრაფია
ამინა ვიქტორის (ვახიტის) ასული ოკუევა დაიბადა 1983 წლის 5 ივნისს ოდესაში ირინა ანატოლის ასული ნიკიფოროვას (ქალიშვილობაში კამინსკაია) და მამინაცვლის ვიქტორ სერგის ძე ნიკიფოროვის ოჯახში ; ირინა მუშაობდა უკრაინულ მედია ჰოლდინგში, ვიქტორი კი მუზეუმის თანამშრომელი იყო, 2000-იან წლებში იყო „აღმოსავლური და დასავლური კულტურის მუზეუმის“ დირექტორი. თავად ამინა აკუევას ცნობით, მისი ბიოლოგიური მამა წარმოშობით ჩეჩენი იყო, ხოლო დედა პოლონელია ჩრდილო კავკასიიდან. უკრაინულ ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა გროზნოსა და მოსკოვში. 1999 წლიდან მონაწილეობდა ჩეჩნეთის მეორე ომში ჩრი-ის მხრიდან. უკრაინაში დაბრუნდა 2003 წელს და ჩააბარა ოდესის სამედიცინო უნივერსიტეტში, რომელიც საერთო ქირურგიის განხრით დაამთავრა. სწავლის დასრულების შემდგომ მუშაობდა ექიმ-ინტერნად ოდესაში. 2014 წლის აქციების დროს ჩადგა ევრომაიდანის თავდაცვის რიგებში საველე ექიმის სახით ავღანური მერვე ასეულის შემადგენლობაში. როდესაც აღმოსავლეთ უკრაინაში 2014 წლის ივლისში ომი დაიწყო, ჩადგა ბატალიონ „კიევ-2“-ის რიგებში ფერშალად, თუმცა როგორც თვითონ მოგვიანებით ამბობდა, სამედიცინო საქმეებით ნაკლებად იყო დაკავებული. მონაწილეობდა დებალცევოს დაცვაში, სადაც საბრძოლო დავალებებს ჩერნუხინოსა და ლუგანსკის ოლქში ასრულებდა. შემდგომ მსახურობდა ბატალიონ „ოქროს კარიბჭეში“ (Золоті ворота). მონაწილეობდა ჯოხარ დუდაევის სახელობის ჩეჩნური სამშვიდობო ბატალიონის ჩამოყალიბებაში, სადაც ბატალიონის პრეს-ოფიცერად მსახურობდა. აქტიურად იბრძოდა უკრაინის შსს-ს მიერ დუდაევის სახელობის ბატალიონისთვის ოფიციალური სტატუსის მინიჭებისთვის.
2017 წლის 1 ივნისს კიევში, კირილოვსკის ქუჩაზე ამინა ოკუევასა და მის მეუღლეზე, ადამ ოსმაევზე თავდასხმა მოხდა: თავდამსხმელმა თავი ფრანგული Le Monde-ის ჟურნალისტად გაასაღა და წყვილის მანქანაში ყოფნისას ცეცხლი გახსნა. შემთხვევის შედეგად ადამ ოსმაევმა მძიმე ჭრილობები მიიღო. ამინა თავდასხმისას არ დაშავდა, მნ ტაბელური იარაღიდან თავდამსხმელს ოთხი ჭრილობა მიაყენა, რის შედეგადაც სამართალდამცავებმა დამნაშავის დაიჭირეს. ამინას თქმით, თავდამსხმელი მათ შემთხვევამდე კიდევ სამჯერ შეხვედრია, ვინაიდან ის თავს საერთაშორისო ჟურნალისტად აცნობდა, რომელიც წყვილზე სტატიას ამზადებს. უკრაინის შსს-ს განცხადებით დაქირავებული მკვლელი სავარაუდოდ ჩეჩნეთის ლიდერ რამზან კადიროვთან იყო კავშირში. თავდამსხმელს თან ჰქონდა ალექსანრე დაკარის სახელზე გაცემული უკრაინის მოქალაქის დოკუმენტები, თუმცა გამოძიებამ დაადგინა, რომ ის არტურ დენისულთანოვი (კურმაკაევი) იყო.
სიკვდილი
ამინა ოკუევა კიევის ოლქის სოფელ გლევახასთან თავდასხმისას მიღებული ჭრილობებისგან გარდაიცვალა 2017 წლის 30 ოქტომბერს. დივერსიული აქტის დროს ამინას და ადამის მანქანა სარკინიგზო გადასასვლელზე ჩაცხრილეს. ადამ ოსმაევი ჭრილობების მიუხედავად გადარჩა.
ამინა ოკუევა დაკრძალეს 2017 წლის 1 ნოემბერს დნეპრში ისა მუნაევის გვერდით, რაც თავად ამინას დაბარება იყო. საჯარო ცერომონიისგან ჯახმა თავი შეიკავა განმეორებითი ტერორისტული ავდასხმის შიშით, დაკრძალვა კი დაცვის თანმხლებით წარიმართა.
შეხედულებები
2000 წელს ამინა ოკუევამ ისლამი მიიღო. საკუთარი რწმენის თანახმად ატარებდა ჰიჯაბს. უკრაინის ომში მონაწილეობა მიიღო იმიტომ, რომ რუსეთი უკრაინისა და ჩეჩნების საერთო მტრად მიაჩნდა. ომის დასრულების შემდეგ აპირებდა სამხედრო სამსახურის გაგრძელებას სამხედრო ექიმის ან სამშვიდობო მისიის წევრის რანგში.
პირადი ცხოვრება
ქორწინებაში იყო ორჯერ. პირველ ქორწინებაში იყო ისა მუსტაფინოვთან მის გარდაცვალებამდე, 2000-2003 წლებში. მეორე ქორწინებაში იყო ისლამ ტუხაშევთან (დოკუმენტებით – ოკუევი), რომელიც უკრაინიდან დეპორტირებულ იქნა უცხოელების ყოფნის რეჟიმის დარღვევისთვის, შემდეგ კი გასამართლებულ იქნა რუსეთში ინგუშეთში რუსული სპეცსამსახურების თანამშრომლების მკვლელობისთვის და სამუდამო პატიმრობა მიესაჯა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017 კატეგორია:უკრაინელი მედიკოსები
მუზეუმსკვარტირი (ვენის მეტრო)
მუზეუმსკვარტირი (Museumsquartier) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U2 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
Van Halen
Van Halen — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული პასადენაში (კალიფორნია) 1972 წელს. 1974–1985 წლებში მასში შედიოდნენ გიტარისტი ედი ვან ჰალენი, ვოკალისტი დევიდ ლი როთი, დრამერი ალექს ვან ჰალენი და ბასისტი  მაიკლ ენტონი. 2007 წელს კოლექტივი შეიყვანეს როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:1972 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფები
პორეკატუ
პორეკატუ (Porecatu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორეკატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 189 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 48.65 კმ²-ზე. ფართობი 291 663 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიკროდოტი
მინი|Mark IV მიკრდოტ კამერა მიკროდოტი — პატარა დისკზე დატანილი ზომით არსებითად შემცირებული ტექსტი ან გამოსახულება, რომელიც გამოიყენებოდა წინასწარ გულუზრახი მიმღების მიერ აღმოჩენის თავიდან ასაცილებლად. მიკროდოტებს ჩვეულებრივ მრგვალი ფორმა აქვთ და დიამეტრით 1 მმ-მდე არიან, თუმცა შეიძლება მისი სხვადასხვა ფორმასა და ზომაში დამზადება, ისევე როგორც სხვაფასხვა მასალისაგან, როგორიცაა პოლიესტერი ან მეტალი. სახელი მომდინარეობს იქიდან, რომ მიკროდოტს ხშირატ ტიპოგრაფიული წერტილის ზომა და ფორმა გააჩნიათ. არსით, მიკროდოტი გზავნილის დაცვი სტეგანოგრაფიული მიდგომაა.
ჟეზუანია
ჟეზუანია (Jesuânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 900 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
მიკროდოტი
ისტორია
მიკროდოტი შექმნა ფრანგმა ფოტოგრაფმა რენე დაგრონმა 1870 წელს, საფრანგეთ-პრუსიის ომის დროს. მიკროდოტები გადაჰქონდათ საფოსტო მტრედებს.
ჟეზუანია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 768 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.99 კმ²-ზე. ფართობი 153 852 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გალაქტიკის დისკი
შემჩნეულია, რომ დისკის მქონე გალაქტიკების უმრავლესობის შემთხვევაში, დისკში მდებარე ვარსკვლავების ორბიტული სიჩქარე არ მოდის შესაბამისობაში იმ ნათელ მატერიასთან, რომელიც ამ გალაქტიკას უნდა ჰქონდეს. პრობლემის შესაძლო ახსნაა ბნელი მატერია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გალაქტიკები
ჯამნა
ჯამნა, ჯუმნა, იამუნა — მდინარე ინდოეთში, მდინარე განგის უგრძესი და წყალუხვი შენაკადი. სიგრძე 1384 კმ. აუზის ფართობი 351 ათასი კვ.კმ. სათავე აქვს ზასკარის ქედის (ცენტრალური ჰიმალაი) სამხრეთ კალთებზე. ზემოთში მიედინება ღრმა ხეობაში, შუაწელსა და ქვემოთში - ინდ-განგის დაბლობზე იტოტება. გაზაფხულზე, მუსონური წვიმების გამო, იცის წყალმოვარდნები. დანარჩენ დროს შედარებით წყალმცირეა. სანაოსნოა ქალაქ დელის ქვემოთ. იყენებენ სარწყავად. ჯამნას ნაპირებზეა ქალაქები: დელი, აგრა, ილაჰაბადი.
დურბეს მხარე
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2013 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 3264 კაცს. მხარის ფართობია 320,7 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ტრანს-ადრიატიკული მილსადენი
მინი|300x300პქ|ტრანს-ადრიატიკული მილსადენის რუქა ტრანს-ადრიატიკული მილსადენი (ინგლ. Trans Adriatic Pipeline; შემოკლებით TAP, ბერძ. Αδριατικός Αγωγός Φυσικού Αερίου, იტალ. Gasdotto Trans-Adriatico, ალბ. Gazsjellësi Trans-Adriatik) — მილსადენი, რომელიც აზერბაიჯანის, საქართველოს, თურქეთის, საბერძნეთისა და ალბანეთის გავლით განახორციელებს ბუნებრივი აირის ტრანსპორტირებას სამხრეთ იტალიაში. პროექტის თანახმად კასპიის რეგიონის ბუნებრივი აირი მოამარაგებს ევროპას. ტრანს-ადრიატიკული მილსადენი შეუერთდება ტრანს-ანატოლიურ მილსადენს. მისი სიგრძე 878 კმ-ია, ხოლო გამტარუნარიანობა 10 მილიარდ კუბურ მეტრს სცდება. პროექტის აქციონერებია ბრიტანული ნავთობის კომპანია British Petroleum (20%), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობის კომპანია SOCAR (20%), იტალიური კომპანია Snam (20%), ბელგიური კომპანია Fluxys (19%), ესპანური კომპანია Enagás (16%) და შვეიცარული კომპანია Axpo (5%). პროექტის დეველოპერები არიან შვეიცარიული EGL (შემდგომში Axpo), ნორვეგიული Statoil და გერმანული E.ON Ruhrgas.
პროექტის შესახებ
2003 წელს საერთაშორისო შვეიცარულმა კომპანიამ EGL GROUP-მა (შემდგომში Axpo) განაცხადა ტრანს-ადრიატიკული პროექტის შექმნის შესახებ და იმავე წელს დაიწყო ტექნიკურ-ეკონომიკური მხარეების შესწავლა, რომელიც დასრულდა 2006 წელს. კვლევის დროს გამოიკვეთა ორი ვარიანტი: ჩრდილოეთის მარშრუტი — ბულგარეთის, მაკედონიისა და ალბანეთის გავლით და სამხრეთის მარშრუტი - საბერძნეთისა და ალბანეთის გავლით. საბოლოო ჯამში მიჩნეულ იქნა, რომ უკანასკნელი მარშრუტი უფრო მისაღები იყო. 2007 წელს დასრულდა მილსადენის ძირითადი ეტაპის პროექტირება.
2008 წელს EGL GROUP-მა და Statoil-მა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას, რომელიც ითვალისწინებდა საერთო წვლილის შეტანას ტრანს-ადრიატიკული მილსადენის მშენებლობასა და ექპლუატაციაში. ამავე წელს, აღნიშნულ კომპანიებთან ერთად, საბერძნეთის ხელისუფლება იწყებს მოსამზადებელ სამუშაოებს 200 კილომეტრიანი მილსადენის შენებისა საბერძნეთის ქალაქ სალონიკიდან საბერძნეთ-ალბანეთის საზღვრებამდე. 2009 წელს TAP იწყებს ალბანეთის მარშრუტის კვლევას.
2010 წელს იხსნება პროექტის სათაო ოფისები იტალიაში, საბერძნეთსა და ალბანეთში. მაისის თვეში კი E.ON Ruhrgas უერთდება მილსადენის პროექტს. 2010 წლის ნოემბერში იწყება მარშრუტის კვლევები საბერძნეთის ჩრდილოეთ ნაწილში.
2012 წლის თებერვალში ტრანს-ადრიატიკული მილსადენი გახდა პირველი პროექტი, რომელმაც დაიწყო მოლაპარაკებების ჩატარება შაჰ-დენიზის კონსორციუმთან. უკვე აგვისტოში პროექტმა მიაღწია შეთანხმებას BP-სთან, SOCAR-თან და Total-to-სთან, რომლებიც დააფინანსებდნენ მას და ასევე ექნებოდათ საშუალება განეკარგათ აქციების 50%. 2012 წლის სექტემბერში იტალიამ, საბერძნეთმა და ალბანეთმა მხარდაჭერა გამოუცხადეს მილსადენის პროექტს და ხელი მოაწერეს ურთიერთგაგების მემორანდუმს. მინი|იტალიის, საბერძნეთისა და ალბანეთის წარმომადგენლებმა ხელი მოაწერეს სამმხივ ხელშეკრულებას 2013 წელს ალბანეთმა, იტალიამ და საბერნეთმა ხელი მოაწერეს სამმხივ ხელშეკრულებას, სადაც აღნიშნული იყო სამი ქვეყნის სრული მხარდაჭერა პროექტისადმი. 2013 წლის ივნისში შაჰ-დენიზის კონსორციუმმა პრიორიტეტულ პროექტად აირჩია TAP-ი. ამის შედეგად დაიხურა პროექტის მთავარი კონკურენტი ნაბუქოს გაზსადენი.
2015 წლის დეკემბერში პროექტს შეუერთდა იტალიური კომპანია Snam და გახდა ერთ-ერთი აქციონერი.
2016 წელს ევროკომისიამ მხარი დაუჭირა ტრანს-ადრიატიკული მილსადენის პროექტს. მაისში სალონიკში საფუძველი ჩაეყარა მილსადენის მშენებლობას.
2017 წლის აპრილში წარმატებით დასრულდა TAP-ის ჰიდროტესტირება, ხოლო სექტემბერში მილსადენის 50% მშენებლობა დასრულდა.
2019 წლიდან დაიწყება მილსადენით მეტი მოცულობის ბუნებრივი აირის გატარება, ხოლო 2020 წლისთვის ეტაპობრივად დაიწყება ევროპის ქვეყნების მომარაგება.
ტრანს-ადრიატიკული მილსადენის პროექტს მხარს უჭერენ ევროპული ინსტიტუტები და გამოყოფენ მის როლს მსოფლიო ენერგო პოლიტიკის უსაფრთხოებაში და დივერსიფიკაციაში.
სქოლიო
კატეგორია:მილსადენები
პრადუ-ფერეირა
პრადუ-ფერეირა (Prado Ferreira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 651 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორეკატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 434 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.39 კმ²-ზე. ფართობი 153 399 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სანქტ-პეტერბურგის პეტრესა და პავლეს ლუთერანული ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის პეტრესა და პავლეს ლუთერანული ეკლესია (Лютеранская церковь Святых Петра и Павла; Petrikirche) — მოქმედი ლუთერანული ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1833-1838 წლებში ალექსანდრე ბრიულოვის პროექტის მიხედვით. ღვთისმსახურება მიმდნარეობს რეგულარულად კვირაობით 10:30 სთ-დან გერმანულ და რუსულ ენებზე.
ისტორია
1727 წლის 27 დეკემბერს მეფე პეტრე II-მ გერმანულ ლუთერანულ საზოგადოებას აჩუქა მიწა უდაბურ ტერიტორიაზე ნევის პროსპექტთან დიდ და მცირე კონიუშნაიის ქუჩებს შორის. ეკლესიის შენობას საფუძველი ჩაუყარეს 1728 წლის 29 ივნისს, წმინდა მოციქულების პეტრესა და პავლეს ხსენების დღეს. 1730 წლის 14 (25) ივნისს, აუგსბურგის აღსარების 200 წლისთავთან დაკავშირებით, ეკლესია საზეიმოდ აკურთხეს. შენობა იყო აგურის, ჰქონდა ხის სამრეკლო და იტევდა 1 500 ადამიანს. 1737 წელს ეკლესიის შენობის ახლოს ააგეს ორი სახლი, სადაც განათავსეს ეკლესიის მსახურთა ბინები და სკოლა.
1740 წელს „სანქტ-პეტერბურგის მშენებლობის კომისიის“ ბრძანებით დაანგრიეს ყველა ხის შენობა, რომელიც ქალაქის მთავარ ქუჩაზე, ნევის პროსპექტზე, მდებარეობდა, მათ შორის ის ორი სახლიც, რომელიც ეკუთვნოდა წმინდა პეტრესა და პავლეს ეკლესიას. მათ ადგილზე 1747 წელს კ. კემპფის პროექტის მიხედვით ააგეს ახალი, უკვე ქვის შენობები.
1762 წელს მიწის ნაკვეთზე, რომელიც ეკუთვნოდა ლუთერანულ საზოგადოებას, ააგეს ორსართულიანი ლუთერანული სკოლის პეტრიშულეს შენობა, რომელიც შემდეგ ბევრჯერ გადააკეთეს და ჩვენამდე არც შემონახულა.
1832 წელს როდესაც ეკლესიის შენობა მოძველდა საზოგადოებამ გამოაცხადა კონკურსი ახალი ეკლესიის პროექტის შესაქმნელად. ხუთი წარმოდგენილი საუკეთესო პროექტიდან შეარჩიეს ალექსანდრე ბრიულოვის, ცნობილი მხატვრის კარლ ბრიულოვის ძმის, პროექტი. ძველი შენობა 1833 წლის ზაფხულში დაანგრიეს, ხოლო ახალს საფუძველი ჩაუყარეს 21 აგვისტოს. 1838 წლის 31 ოქტომბერს, რეფორმაციის დღისათვის, ეკლესია აკურთხეს.
1840 წელს ეკლესიაში დაამონტაჟეს ვალკერის ფირმის ორღანი. 1863 წელს ეკლესიის დასავლეთ კოშკზე სამრეკლო გამართეს, რომლის ზარებიც დაამზადეს ბოხუმში (ვესტფალია), ხოლო 1864 წელს ეკლესიას შესწორეს ორი ვიტრაჟი.
ეკლესიის შენობა საჭიროებდა რესტავრაციას, რადგანაც გრუნტის გამო ეკლესიას ბზარები გაუჩნდა. 1881 წელს საეკლესიო საბჭომ დახმარებისათვის მიმართა პროფესორ რუდოლფ ბერნგარდს, საეკლესიო-სამშენებლო ტექნოლოგიების კარგ მცოდნეს.
1895-1897 წლებში ეკლესიის ინტერიერი კაპიტალური რემონტის შედეგად  ძლიერ შეიცვალა არქიტექტორ მაქსიმილიან მასმახერის პროექტის მიხედვით. ამ გადაკეთების შედეგად ინტერიერს დაემატა რომანული, გოთიკური, რენენსანსული და ანტიკური მოტივები, რომლებიც ერთმანეთთან ჰარმონიაში არ მოდიოდა. ეკლესიის წინ დაამონტაჟეს მოციქულების პეტრესა და მპავლეს ქანდაკებები, რომლებიც იყო დანიელი მოქანდაკის ბერტელ ტორვალდსენის ნამუშევრების კოპიო.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიის მრევლის დიდი ნაწილი ემიგრაციაში წავიდა. დარჩენილი ნაწილი კი იდევნებოდა კომუნისტების მიერ.
1937 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა, პასტორები პაულ და ბრუნო რაიხერტები დააპატიმრეს, ხოლო 1938 წელს დახვრიტეს.
1938 წელს ეკლესიის შენობა თეატრალური დეკორაციების საწყობად გადააკეთეს, შემდეგ კი ბოსტნეულის საწყობად. 1958 წელს დაიწყეს შენობის გადაკეთება საცურაო აუზად, რომელიც გაიხსნა 1962 წელს. ამ გააკეთების შედეგად შეიცვალა დაგეგმარება, მთლიანად გადააკეთეს ინტერიერი, გაანადგურეს შემორჩენილი კედლის მხატვრობაც.
1994 წელს მას შემდეგ, რაც ეკლესია მორწმუნეებს დაუბრუნდა, შეარემონტეს ფრონტონზე მდებარე ანგელოზის ფიგურა.
საზოგადოების ისტორია
thumb|320px|საერთო ხედი ნევის პროსპექტიდან გერმანული ლუთერანული საზოგადოება ეკლესიაზე ძველია. გერმანელი ლუთერანები პეტერბურგში ქალაქის დაარსებიდან ცხოვრობენ. თავდაპირველად ისინი სალოცავად იკრიბებოდნენ ვიცე-ადმირალ კორნელი კრიუისის სახლში, რომელიც დღევანდელი ერმიტაჟის ადგილზე მდებარეობდა. ღვთისმსახურებას აღავლენდა პასტორი ვილჰელმ ტოლე. 1709 წელს კრიუისის სახლის ეზოში ააგეს პატარა ხის კირხე, სადაც იკრიბებოდნენ როგორც გერმანელი ლუთერანები, ასევე ჰოლანდიელი რეფორმატორები. საზოგადოების დაარსების თარიღად მიიჩნევა 1710 წელი. დროთა განმავლობაში საჭირო გახდა ახალი დიდი ეკლესიის შენობის აგება, რომლის მშენებლობაც დაიწყეს 1727 წელს სპეციალურად მისი მშენებლობისათვის გამოყოფილ მიწის ნაკვეთზე. პეტრეკირხეს პირველი პასტორი გახდა ჰენრიხ ნაზიუსი (1687-1751 წწ.). 1730 წლის 25 ივნისს პასტორმა ჰენრიხმა აღასრულა საზეიმო ღვთისმსახურება აუგსბურგის აღსარების 200 წლისთავთან დაკავშირებით.
1760-1762 წლებში ააგეს საეკლესიო სკოლის ახალი შენობა. 1794 წლისათვის პეტრეკირხეს ლუთერანული მრევლი 2 000 მორწმუნეს მოითვლიდა.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ მრევლის დიდი ნაწილი რუსეთიდან გადასახლდა. 1930 წლისათის მრევლის რაოდენობა 4 ათასამდე შემცირდა. საეკლესიო შენობა ნაციონალიზაციას დაუქვემდებარეს, გაძლიერდა რეპრესიები. 1937 წელს დააპატიმრეს პასტორი პაული და მისი შვილი ბრუნო, რომლებიც დახვრიტეს მომდევნო წელს. 1937 წლის დეკემბერში ეკლესია დახურეს.
თანამედროვეობა
thumb|320px|პეტრეკირხეს ინტერიერი 1989 წელს აღსდგა ლუთერანული გერმანული საზოგადოება, რომელიც თავდაპირველად ღვთისმსახურებას აღავლენდა პუშკინის ქრისტეს აღდგომის კირხეში. საზოგადოების ლიდერებმა რიგიდან პასტორად მიიწვიეს იოზეფ ბარონასი.
2003 წლისათვის ტაძრის საზოგადოება შედგებოდა 700 მორწმუნისაგან, ხოლო 2013 წელს - 650-საგან.
საზოგადოება რეგულარულად მართავდა საქველმოქმედო კონცერტებს და ექსკურსიებს კატაკომბების მუზეუმში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები
ბინტურონგი
ბინტურონგი (Arctictis binturong) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ვივერისებრთა ოჯახისა. მონოტიპური გვარის (Arctictis) წარმომადგენელი. ადრე მას აერთიანებდნენ ენოტისებრთა ოჯახში (Procyonidae), მაგრამ მისი ფორმით იგი უფრო ვივერისებრნს ჰგავს. ტურისტებში იგი ცნობილია როგორც „კატისებრი დათვი“, რადგან ფორმებით კატას წააგავს, ხოლო მიწაზე გადაადგილების მანერით — დათვს. ბეწვი მშრალია და გრძელი, განსაკუთრებით კუდზე. მისი სხეულის სიგრძეა 61-96 სმ, მასა 9-14 კგ, ზოგიერთ შემთხვევაში 20 კგ-მდე. გავრცელებულია სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ინდოეთიდან ინდონეზიის კუნძულებამდე, მათ შორის სუმატრა, იავა, კალიმანტანი, პალავანი. ბინადრობს მჭიდრო ტროპიკულ ტყეებში. აქტიურია ღამით, ცხოვრობს ძირითადად ხეებზე. ძირითადად იკვებება ხილით, აგრეთვე მწერებით, მცირე ფრინველებითა და ლეშით. მრავლდება წელიწადში ორჯერ. მაკეობა გრძელდება 90 დღე. შობს 1-6 (საშუალოდ 2-3) ნაშიერს. ისინი 6-7 კვირის მანძილზე იკვებებიან რძით. ტყვეობაში ცოცხლობს 25 წლამდე.
სქოლიო
კატეგორია:ბინტურონგები
ოკნიცა
ოკნიცა (Ocniţa) — ქალაქი ჩრდილოეთ მოლდოვაში. წარმოადგენს ოკნიცის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს. 2014 წელს ქალაქის მოსახლეობა 9 500 კაცს შეადგენდა.
ოკნიცას 1946 წლის 7 თებერვალს დაბის სტატუსი მიენიჭა, ხოლო 1994 წელს კი ქალაქის.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
რობერტ თომსონი
რობერტ უილიამ თომსონი (24 მარტი, 1934 — 20 ნოემბერი, 2018) — გალუსტ გულბენკიანის არმენისტიკის კვლევების პროფესორი ოქსფორდის უნივერსიტეტში.
ბიოგრაფია
თომსონი 1969 წელს ჰარვარდის უნივერსიტეტში მეცნიერების და ხელოვნების ფაკულტეტზე არმენისტიკის პროფესორობის თანამდებობის ჩამოყალიბებისთანავე აირჩიეს კათედრაზე, რომელსაც სახელი სომეხი წმინდანის და მეცნიერის მესროპ მაშტოცის საპატივცემულოდ ეწოდა. თომსონი ამ პოზიციაზე 1992 წლამდე იმყოფებოდა, როდესაც ოქსფორდის უნივერსიტეტში დასთანხმდა გულბენკიანის არმენისტიკის კათედრას. 1984 წლიდან 1989 წლამდე ის იყო Dumbarton Oaks Research Library and Collection-ის დირექტორი. თომსონმა ინგლისურ ენაზე თარგმნა რამდნეიმე ძველი სომხური, სირიული და ბერძნული ტექსტები, ასევე ორი სახელმძღვანელო მიუძღვნა სომხურ ენას. გარდაიცვალა 2018 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:არმენოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 2018
ნიზამი განჯევის ძეგლი (კიშინიოვი)
ნიზამი განჯევის ძეგლი — გამოჩენილი აზერბაიჯანიელი მწერლის, სპარსული პოეზიის კლასიკოსის ნიზამი განჯევის ძეგლი, რომელიც მდებარეობს მოლოვის რესპუბლიკის დედაქალაქ კიშინიოვში, ნიზამი განჯევის ბაღში. ძეგლის სკულფტორია აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე აკიფ ასკეროვი, არქიტექტორი კი მოლდოვის დამსახურებული არქიტექტორი - სემიონ შოიჰეთი.
მადაგასკარის მდინარეების სია
მადაგასკარის მდინარეების ანბანური სია.
ჰ
*
ნიუ-ჯორჯიის კუნძულები
ნიუ-ჯორჯიის კუნძულები (ახალი გეორგია) (New Georgia) — ვულკანური კუნძულების ჯგუფი წყნარი ოკეანის დასავლეთ ნაწილში, სოლომონის არქიპელაგში, კუნძულ გუადალკანალიდან ჩრდილო-დასავლეთით. ადმინისტრაციულად შედის მელანეზიური სახელმწიფო სოლომონის კუნძულების დასავლეთი პროვინცის შემადგენლობაში. მოსახლეობა დაახლოებით 70 000 ადამიანი (2009 წელი). ეთნოკულტურული თვალსაზრისით ეკუთვნის მელანეზიას.
გეოგრაფია
thumb|left|230px|სოლომონის არქიპელაგი კუნძულების საერთო ფართობია 5200 კმ², ზღვის დონიდან უმაღლესი წერტილი მდებარეობს 813 მეტრზე. ყველაზე დიდი კუნძულია — ახალი გეორგია, სხა კუნძულებია: ველა-ლაველა, კოლომბანგარა, გიზო, ვანგუნუ, რენდოვა და ტეტეპარე. ჩამოთვლილი კუნძულები გარშემორტყმულია მარჯნის რიფებით. აქ მდებარეობს დედამიწაზე ყველაზე დიდი მლაშე წყლიანი ლაგუნა — მაროვო (Marovo Lagoon).
ნიუ-ჯორჯიის კუნძულების კლიმატი ეკვატორულია (ცხელი და ნოტიო). კუნძულები დაფარულია ნოტიო ტროპიკული ტყეებით.
დასახლებული პუნქტები
კუნძულების ძირითადი ქალაქებია გიზო, მუნდა და ნორო.
ეკონომიკა
მოჰყავთ ქოქოსის პალმა. განვითარებულია თევზჭერა.
ლიტერატურა
ახალი გეორგიის კუნძულზე მიმდინარეობს მოქმედებები უილ რენდალი რომანისა «უსაქმურების კუნძული» (Solomon Time, by Will Randall).
კატეგორია:სოლომონის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ღრმა ჩაწოლის კოლონური სადგური
მინი|მეტროსადგური „[[თავისუფლების მოედანი (თბილისის მეტრო)|თავისუფლების მოედანი“, თბილისის მეტროპოლიტენის პირველი ხაზი]] ღრმა ჩაწოლის კოლონური სადგური — დიდ სიღრმეზე მდებარე მეტროსადგური, რომელიც შედგება ერთი ცენტრალური და ორი გვერდითი დარბაზისგან, რომელთა თაღებსაც წყვილ-წყვილად გააჩნიათ საერთო სტრუქტურული ელემენტი — კოლონების, ანუ სვეტების მწკრივი. თაღები ებჯინება ამ კოლონების მწკრივს და დატვირთვა მასზე გადააქვს.
ტიტასის ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ღრმა ჩაწოლის კოლონური სადგური
თბილისის მეტროპოლიტენში ღრმა ჩაწოლის კოლონური სადგურებია : „ახმეტელის თეატრი“, „ისანი“, „თავისუფლების მოედანი“, „რუსთაველი“, „სარაჯიშვილი“ და „წერეთელი“.
სქოლიო
კატეგორია:მეტროპოლიტენის სადგურის სახეები
ლამბარი (მინას-ჟერაისი)
ლამბარი (Lambari) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 887 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 554 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 91.76 კმ²-ზე. ფართობი 213 110 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალბერ კოენი
ალბერ კოენი (Albert Cohen; დ. 16 აგვისტო, 1895 - გ. 17 ოქტომბერი, 1981) — ფრანგი მწერალი, პოეტი, დიპლომატი, და დრამატურგი.
საშუალო სკოლა მარსელში დაამთავრა, ხოლო უმაღლესი განათლება ჟენევაში მიიღო, იქ ერთხანს საერთაშორისო ურთიერთობების ბიუროს დიპლომატიური ატაშე იყო. ომის დროს კი ლონდონში ლტოლვილთათვის არსებულ სამთავრობათაშორისო იურიდიულ კომიტეტს ხელმძღვანელობდა, რომლის შემადგენლობაში საფრანგეთი, ინგლისი და შეერთებული შტატები შედიოდნენ. ამავე მისიით ის ხელმძღვანელობდა 1946 წლის ოქტომბერში დადებულ საერთაშორისო შეთანხმების შემუშავებას, რომელიც ლტოლვილთა ინტერესებს იცავდა. ომის შემდეგ გაერთიანებული ერებისს ორგანიზაციაში ერთ-ერთ ინსტიტუტს იძღვებოდა. გარდაიცვალა 1981 წლის 17 ოქტომბერს ჟენევაში.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:ებრაელი მწერლები კატეგორია:მარსელელი მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები
პეფსინი
პეფსინი (πέψις — საჭმლის მონელება) — ჰიდროლაზების კლასის (ფკ 3.4.23.1) პროტეოლიტური ფერმენტი, რომელსაც გამოიმუშავებს კუჭის ლორწოვანი გარსის მთავარი უჯრედები, ახორციელებს საკვების ცილების დაშლას პეპტიდებამდე. პეფსინი არსებობს თევზების უმეტესობის, ძუძუმწოვრების, ფრინველების და ქვეწარმავლების კუჭის წვენში.
აღმოაჩინა თეოდორ შვანმა 1836 წელს. ჯონ ნორტროპმა 1930 წელს იგი კრისტალური სახით მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფერმენტები
ზიმერინგი (ვენის მეტრო)
ზიმერინგი (Simmering) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2000 წელს.
T. Rex (ჯგუფი)
T. Rex — ინგლისური როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 1967 წელს მომღერალ-სიმღერების ავტორ და გიტარისტ მარკ ბოლანის მიერ. მას თავდაპირველად ეწოდებოდა Tyrannosaurus Rex და ამ სახელით გამოსცემდა პირველ ალბომებს, ფსიქოდელიური ფოლკის ჟანრში. 1969 წელს ბოლანმა დაიწყო სიმღერებში აკუსტიკური ჟღერადობის ელექტრონულით ჩანაცვლება და კოლექტივი T. Rex გახდა. 1970 წელს კოლექტივმა გამოსცა სინგლი „Ride a White Swan“, მისი მუსიკალური განვითარების კულმინაცია. მოგვიანებით T. Rex გლემ-როკის სცენის წარმატებულ კომერციულ ნაწილად იქცა.
1970–1973 წლებში T. Rex-ის ბრიტანეთში პოპულარობა The Beatles-ის მასშტაბებამდე გაიზარდა – ჩარტში მათი 11 სინგლი მოხვდა. 1971 წლის Electric Warrior ითვლება პირველ დისკად გლემ-როკის ჟანრში.
1977 წელს ბოლანი დაიღუპა ავტოკატასტროფისას და T. Rex-მა არსებობა შეწყვიტა, თუმცა კვლავ რჩება გავლენიან ჯგუფად.
ბელირეგუარტი
ბელირეგუარტი (Bellreguart, Bellreguard) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 2,9 კმ². მოსახლეობა — 4618 კაცი (2020 წ.).
სერბ მოხალისეთა გვარდია
სერბ მოხალისეთა გვარდია (Српска добровољачка гарда / Srpska dobrovoljačka garda; ასევე არკანის ვეფხვები Арканови Тигрови / Arkanovi Tigrovi) — სერბული მოხალისეთა, არარეგულარული ფორმირება, რომელიც მონაწილეობდა ხორვატიისა და ბოსნიის ომებში.
რიჩარდ გირი
რიჩარდ გირი (Richard Gere; დ. 31 აგვისტო, 1949) — ამერიკელი მსახიობი. კარიერა დაიწყო 1970-იან წლებში მეორეხარისხოვანი როლებით. 1980-იან წლებში იქცა მთავარი როლები შემსრულებლად და სექს-სიმბოლოდ.
სერბ მოხალისეთა გვარდია
ჩამოყალიბება
რაზმი დააარსეს ცრვენა ზვეზდას ფანატთა კლუბის წევრებმა 1990 წლის 11 ოქტომბერს. ისინი მონაწილეობდნენ ზაგრების სტადიონის ჩხუბში 1990 წლის 13 მაისს. ფანატები შეიკრიბნენ პოკაინიცას მონასტერში სოფელ რადოვანთან, სადაც 1817 წლის 13 ივლისს მოკლეს ჯორჯე პეტროვიჩი (ყარა-გიორგი). რაზმს სათავეში ჩაუდგა ფანატთა კლუბის მეთაური ჟელკო რაჟნატოვიჩი (არკანი).
რიჩარდ გირი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული   31 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ადამიანის უფლებების დამცველი აქტივისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები
სერბ მოხალისეთა გვარდია
ჩამოყალიბება
რაზმს დაახლოებით თავდაპირველად 500-მდე წევრი ჰყავდა, მოგვიანებით 1000-ზე მეტი. 1991 წლის ნოემბერში კრაინის რესპუბლიკის ხელმძღვანელობამ მოხალისეთა გვარდიას გადასცა ფედერალური არმიის მიტოვებული ყაზარმები ერდუტში. აქ განლაგდა გვარდიის შტაბ-ბინა და საწვრთნელი ბაზა. გვარდია აქტიურად მოქმედებდა ხორვატული შეიარაღებული ძალების წინააღმდეგ, ასევე ასრულებდა საპოლიციო ფუნქციებს. თავიდანვე გვარდიაში საკმაოდ მკაცრი დისციპლინა იქნა დამყარებული. მაგალითად, ალკოჰოლური სასმლის მოხმარებისთვის დამნაშავეებს შოლტავდნენ. არკანის თქმით, გვარდიაში სიმთვრალეში ჩადენილი გმირობების ადგილი არ იყო.
იუგოსლავიის ომები
1992 წლის გაზაფხულზე გვარდიას უერთდება მილორად ულემეკი – პირველი პროფესიონალი სამხედრო საბრძოლო გამოცდილებით. იგი საფრანგეთის უცხოური ლეგიონის შემადგენლობაში იბრძოდა სპარსეთის ყურეში. იგი მეთაურის მოადგილედ ინიშნება და ატარებს წვრთნებს უცხოური ლეგიონის ნიმუშისამებრ. მოგვიანებით, ლეგია გვარდიის ყველაზე უფრო ძლიერი მებრძოლებიდან აყალიბებს საარმიო სპეცრაზმს სუპერ ვეფხვები Супер тигрови / Super tigrovi, გვარდია პირველად ცნობილი ხდება ბიელინის წმენდით 1992 წლის აპრილის პირველ დღეებში.
გვარდია მონაწილეობდა ზვორნიკის დაკავების ოპერაციაში, ასევე ოპერაცია ობობაში (სერბების მოკავშირე ავტონომისტების დასახმარებლად), სადაც სერბთა რესპუბლიკის არმიასა და კრაინის სერბულ არმიასთან ერთად მიაღწია წარმატებებს. 1995 წელს გვარდია იბრძოდა სანსკი მოსტთან და პრიედორთან დასავლეთ ბოსნიაში, სადაც მარცხი განიცადა. გვარდიის ბერძენი მოხალისეები (ბერძნული მოხალისეთა გვარდიის ქვედანაყოფი) ასევე მონაწილეობდა სრებრენიცის აღებაში, რასაც სრებრენიცის ხოცვა-ჟლეტა მოჰყვა.
სამხედრო დანაშაულები
პირველი დოკუმენტირებული სამხედრო დანაშაული იყო ბიელინის წმენდა. რონ ჰავივი, ამერიკელი ფოტოგრაფი, მოხალისეთა გვარდიის მებრძოლებმა თავად წაიყვანეს ბიელინაში, თავისი სამხედრო წარმატებებით საამაყოდ. ჰავივი შეესწრო როგორ გამოიყვანეს ხორცის მაღაზიის პატრონი ბოსნიელი ცოლთან ერთად ქუჩაში გვარდიელებმა და დახვრიტეს. შემდეგ იქვე დახვრიტეს კიდევ ერთი ბოსნიელი ქალი. ბოლოს ერთ-ერთმა გვარდიელმა სულთმობრძავ ყასბის ცოლს თავში წიხლი ჩაარტყა. ეს მომენტი ფირზე აღბეჭდა ჰავივმა. ამ სურათმა მსოფლიო მოიარა. ფოტოს გავრცელების შემდეგ ჰავივი გააძევეს. იგივე მეთოდებით მოქმედებდა მოხალისეთა გვარდია ზვორნიკში, მაგრამ ამჯერად ეს ფოტოზე აღარ აღბეჭდილა. გვარდიას ჰააგის ტრიბუნალმა ბრალი წაუყენა მრავალ დანაშაულში, მათ შორის:
ომის შემდეგ
ბოსნიის ომის შემდეგ გვარდია დაიშალა. მისი მებრძოლების ნაწილი ახალშექმნილ სპეციალური ოპერაციების ერთეულში გადავიდა, მათ შორის მილორად ულემეკიც, რომელიც სპეცოპერაციების ერთეულის წითელ ბერეტებს ედგა სათავეში. ისინი მოგვიანებით კოსოვოს ომშიც იღებდნენ მონაწილეობას, ხოლო ულემეკის მოადგილემ, ზვეზდან იოვანოვიჩმა ესროლა სერბეთის პრემიერ-მინისტრს ზორან ჯინჯიჩს. ულემეკი ცნობილ იქნა დამნაშავედ ჯინჯიჩისა და ივან სტამბოლიჩის მკვლელობების ორგანიზებაში, ასევე ვუკ დრაშკოვიჩის მკვლელობის მცდელობაში და მიესაჯა 40 წელი. .
გვარდიის მეთაური რაჟნატოვიჩი ბელგრადში პომპეზურად დაქორწინდა ცნობილ სერბ მომღერალზე სვეტლანა ველიჩკოვიჩზე 1995 წლის 19 თებერვალს. მათ ერთმანეთი ერდუტში გაიცნეს 1993 წელს, სადაც ცეცა მოხალისეთა გვარდიის წევრებისთვის ჩატარებულ კონცერტზე იყო მიწვეული. ეს ურთიერთობა ქორწინებით დასრულდა, რომელიც ბელგრადის ახალი ამბების ცენტრალური მოვლენა იყო. 2000 წლის 15 იანვარს რაჟტანოვიჩი ბელგრადის სასტუმრო ინტერკონტინენტალში მოკლა დობროსავ გავრიჩმა. არკანს ტყვია მარცხენა თვალში მოხვდა და ადგილზევე კომაში ჩავარდა, საავადმყოფოსკენ მიმავალი კი გარდაიცვალა. გავრიჩმა ასევე მოკლა არკანის ორი თანმხლები – მილენკო მანდიჩი და დრაგან გარიჩი. არკანის მცველმა ზვონკო მატეოვიჩმა დაჭრა გავრიჩი, რის შედეგადაც იგი ინვალიდის სავარძელს მიეჯაჭვა. ზოგიერთი ვერსიის მიხედვით, არკანი მილოშევიჩმა მოიშორა, რადგან მან "ძალიან ბევრი იცოდა." ამ ვერსიას ხელს უწყობდა ის ფაქტიც, რომ გავრიჩი პოლიციის ოფიცერი აღმოჩნდა, რომელიც სამსახურიდან ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო დროებით იყო გამოსული.
სქოლიო
კატეგორია: ხორვატიის ისტორია კატეგორია: სერბეთის ისტორია კატეგორია: იუგოსლავიის ომები კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია
პრიმერუ-დი-მაიუ
პრიმერუ-დი-მაიუ (Primeiro de Maio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 330 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორეკატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 832 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.14 კმ²-ზე. ფართობი 414 442 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს 20 წლამდე მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
საქართველოს 20 წლამდე მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები — საქართველოს რაგბის ასაკობრივი ნაკრები. წარმოადგენს საქართველოს მსოფლიოს 20 წლამდელთა სარაგბო დაპირისპირებებში. აღნიშნული ნაკრების პირველი საერთაშორისო დაპირისპირება გაიმართა 2005 წლის 23 მაისს პოლონეთის 20 წლამდე მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ, სადაც საქართველომ 49-0 იმარჯვა. ნაკრების მორაგბეებმა 2016 წლიდან ზედიზედ სამჯერ მიიღეს მონაწილოება რაგბის 20 წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატზე და 2018 წელს ისტორიაში საუკეთესო შედეგი, მე-9 ადგილი დაიკავეს.
შემადგენლობა
2018 წლის 20 წლამდე მორაგბეთა მსოფლიო ჩემპიონატის შემადგენლობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
კნუდ VI
კნუდ VI ვალდემარსონი (Knud 6. Valdemarsøn; დ. 1163 — გ. 12 ნოემბერი, 1202) — ესტრიდსენების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ვალდემარ I-ის ვაჟი. დანიის მეფე 1182-1202 წლებში.
ბიოგრაფია
კნუდი დაიბადა 1163 წელს. იგი იყო დანიის მეფე ვალდემარ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ სოფია მინსკელის უფროსი ვაჟი. მას სახელი პაპის (მამის მამა), კნუდ ლავარდის პატივსაცემად დაარქვეს.
1176 წელს კნუდმა ცოლად შეირთო საღვთო რომის იმპერატორ ჰაინრიხ ლომისა და მისი პირველი ცოლის, ამ დროისათვის უკვე განსვენებული დედოფალ კლემენცია ფონ ცერინგენის ერთადერთი საერთო ასული — გერტრუდა ბავარიელი, რომელიც 1197 წელს ისე გარდაიცვალა, რომ ქმართან შვილები არ ჰყოლია. მიუხედავად უნაყოფობისა, მათ ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ, რის გამოც კნუდი მეორედ აღარ დაქორწინებულა. კნუდის უფროსი და, პრინცესა სოფია ცოლად ვაიმარ-ორლამიუნდის პრინც ზიგფრიდ III-ს გაჰყვა, რომელიც ქორწინების შემდეგ დანიის სამეფო კარზე დასახლდა.
1182 წლამდე, კნუდი ჰალანდის პრინცის წოდებას ატარებდა, რის შემდეგაც მამამისი, მეფე ვალდემარ I გარდაიცვალა და იგი სრულიად დანიის მეფე გახდა. მას ტახტზე ბევრი მოცილე ჰყავდა. 1185 წელს დაამარცხა პომერანიის ჰერცოგი ბოგისლავ I, რომელიც 1187 წელს მისი ვასალი გახდა. 1189 წლიდან ომი გამოუცხადა შლეზვიგის საჰერცოგოს, რომელიც დანიას არ ემორჩილებოდა. მან მხოლოდ 1193 წელს აიღო მეამბოხე შლეზვიგი და დაიჭირა მისი მთავარეპისკოპოსი. 1200-1201 წლებში იგი ომებს აწარმოებდა ჩრდილო გერმანულ-სლავურ ხალხებთან, რომელშიც დიდ წარმატებას მიაღწია. ამის გამო, მას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც „გარდამტეხ მეფე“-ს.