cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იულია პაიევსკა
რუსეთ-უკრაინის ომი და „ტაირას ანგელოზები“
2018 წელს იგი შეუერთდა უკრაინის სამხედროებს. მისი ქვედანაყოფი განლაგდა მარიუპოლში   სადაც მეთაურობდა 61-ე მობილურ ჰოსპიტალს. პაიევსკა დემობილიზებული იქნა უკრაინის არმიიდან 2020 წელს,  მაგრამ მან და მისმა „ანგელოზებმა“ განაგრძეს იქ მუშაობა, როგორც მოხალისე მედიკოსებმა.
2019 წლის იანვარში, დევიდ გაუვი ჰერბერტმა ინტერვიუ ჩაატარა პაიევსკასთან Bloomberg News- ისთვის. მან აღწერა პაიევსკა, როგორც წამყვანი ულტრანაციონალისტური ჯგუფის მემარჯვენე სექტორის ყოფილი წევრი. ჰერბერტმა განაცხადა, რომ პაიევსკამ დატოვა მარჯვენა სექტორი შიდა დაპირისპირების ფონზე.
ვიდეოჩანაწერი
პრინცი ჰარის მიერ გადაღებულ დოკუმენტურ ფილმში მონაწილეობის შემდეგ, რომელიც ეძღვნებოდა შთამაგონებელ ადამიანებს, პაიევსკამ მიიღო საჩუქრად სხეულის კამერა 2021 წელს. მან გამოიყენა სხეულის კამერა მარიუპოლში დაშავებული მშვიდობიანი მოქალაქეებისა და ჯარისკაცების აღსაბეჭდად. 2022 წლის 6 თებერვლიდან 2022 წლის 10 მარტამდე მან ჩაწერა 256 გიგაბაიტი ვიდეო მცირე ზომის მონაცემთა ბარათზე. ვიდეოში ნაჩვენებია, რომ ტაირა და მისი „ანგელოზები“ მკურნალობენ უკრაინელ სამოქალაქო პირებს, ასევე რუს ჯარისკაცებს მარიუპოლის ალყის დროს. 15 მარტს, პაიევსკამ, პოლიციის შუამავლის დახმარებით, მონაცემთა ბარათი გადასცა Associated Press-ის ჟურნალისტებს, რომლებმაც ის კონტრაბანდულად გადაიტანეს 15 რუსულ საგუშაგოზე მარიუპოლიდან უკრაინის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე.
დაჭერა და გათავისუფლება
2022 წლის 16 მარტს პაიევსკა და მისი სასწრაფო დახმარების მძღოლი, სერჰეი, რუსეთმა დაატყვევა და დააპატიმრა. პაიევსკას ქალიშვილის თქმით, პაიევსკა და მისი მძღოლი სასწრაფო დახმარების მანქანაში იმყოფებოდნენ ჰუმანიტარულ დერეფანში, რათა დახმარებოდნენ სამაშველო სამუშაოებში მარიუპოლის თეატრის საჰაერო თავდასხმის შემდეგ. ისინი გაქცეული დაჭრილი სამოქალაქო პირის სამკურნალოდ გაჩერდნენ და რუსმა ჯარისკაცებმა ტყვედ აიყვანეს. ის იყო 52 ან 53  წლის იმ დროს.
2022 წლის 17 ივნისს, რუსული ძალების მიერ პაიევსკას გათავისუფლების შესახებ უკრაინის პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ ეროვნულ ვიდეომიმართვაში გამოაცხადა. მომდევნო დღეს ვიდეო მიმართვაში პაიევსკამ მადლობა გადაუხადა ზელენსკის მისი გათავისუფლების მოწყობისთვის. უკრაინელებმა აღნიშნეს მისი გათავისუფლება. თავის განცხადებაში მან თქვა, რომ უკრაინელი სამხედრო ტყვეები ნაცისტური საკონცენტრაციო ბანაკების მსგავს საშინელ პირობებში იმყოფებოდნენ.
სქოლიო
<references group="" responsive="1">
კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:დაბადებული 19 დეკემბერი კატეგორია:უკრაინელი ქალი სამხედროები კატეგორია:ევრომაიდანის აქტივისტები კატეგორია:რუსეთ-უკრაინის ომი
დოვჰოვე (ბერისლავის რაიონი)
დოვჰოვე (Довгове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 168 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
Raphitoma
Raphitoma — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
TR-580
TR-580 — რუმინული საშუალო ტანკი, რომელიც შექმნილია საბჭოთა Т-55-ის ბაზაზე. გამოშვებულია 1979–1985 წლებში, 405 ეგზემპლარი. არის რუმინეთის არმიის ძირითადი საბრძოლო ტანკი. ასევე მცირე რაოდენობით გამოიყენება ერაყში.
სქოლიო
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები
1967: The First Three Singles
1967: The First Three Singles — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის EP, რომელიც გამოვიდა 1997 წელს და შეიცავს ჯგუფის მიერ 1967 წელს გამოცემულ ყველა სინგლს. კომპილაცია შეზღუდული რაოდენობით გამოვიდა, ჯგუფის სადებიუტო ალბომის The Piper at the Gates of Dawn 30 წლიანი იუბილეს აღსანიშნავად (ალბომის ახალ გამოცემასთან ერთად მას ხოლმე უფასოდ არიგებდნენ).
EP-ში შეტანილია ჯგუფის პირველი სამი სინგლი და მათი B-მხარეები. ალბომის გარეკანზე გამოტანილია სამივე სინგლის ყდების კოლაჟი. ბრიტანეთში დისკს ავრცელებდა ლეიბლი EMI Records, ხოლო აშშ-ში - Columbia Records.
ყველა სიმღერა წარმოდგენილია მონო-ვერსიების სახით.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის EP-ები კატეგორია:1997 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები ნორმან სმითის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯო ბოიდის პროდიუსერობით კატეგორია:პინკ ფლოიდის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:პინკ ფლოიდის EP-ები კატეგორია:EMI Records-ის EP-ები კატეგორია:Columbia Records-ის EP-ები კატეგორია:EMI Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის კომპილაციური ალბომები
ფლური (მრავალმნიშვნელოვანი)
ფლური შეიძლება აღნიშნავდეს:
1601
თარიღი უცნობია
*
ნაუკალპანი
ნაუკალპანი (Naucalpan) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მექსიკაში. შედის მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 792 226 ადამიანი (2005).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
ელექტრული წინაღობა
ელექტრული წინაღობა (აღნიშვნა: R) — იმ წინაღობის მახასიათებელი სიდიდე, რომელსაც უწევს ელექტრულ დენს ელექტრული წრედი (ან მისი უბანი). ზომავენ ომებით. ელექტრულ წინაღობასგანაპირობებს ელექტრული ენერგიის გადაცემა ან გარდაქმნა სხვა სახის ენერგიად. ელექტრული ენერგიის შეუქცევი გარდაქმნისას (უმეტესად სითბურად) ელექტრულ წინაღობას უწოდებენ აქტიურ წინაღობას, ხოლო, როცა ენერგია გადაეცემა ელექტრულ ან მაგნიტურ ველებს (და პირიქით), — რეაქტიულ წინაღობას.
მუდმივი დენის დროს წრედის ელექტრული წინაღობა ომის კანონის თანახმად, უდრის მასზე მოდებული U ძაბვის ფარდობას წრედში გამავალ I დენის ძალასთან (როცა წრედში სხვა წყარო ან ემძ არ არსებობს).
ცვლადი დენის დროს წრედის ელექტრული წინაღობა (სრული წინაღობა), სადაც R არის, წრედის აქტიური წინაღობა, ხოლო X — რეაქტიული წინაღობა, რომელიც განისაზღვრება წრედში ინდუქციურობისა და ელექტრული ტევადობის არსებობით. Z სიდიდეს სრულ ელექტრულ წინაღობას უწოდებენ.
ელექტრული წრედის ელემენტის აქტიური წინაღობა, სადაც \rho არის კუთრი წინაღობა, რომელიც ელემენტის მასალის მახასიათებელია (ზომავენ ომ. მ-ობით, ომ. სმ ან ომ.მმ2/მ-ობით), l — ელემენტის სიგრძე, S — ელემენტის მუდმივი განივკვეთი, თუ მას აქვს ძელაკის, ფირფიტის, მილის ან მავთულის ფორმა. , სადაც \sigma არის კუთრი ელექტროგამტარობა.
კუთრი წინაღობის მიხედვით ყველა ნივთიერებას ყოფენ გამტარებად, ნახევარგამტარებად და იზოლატორებად. ძალიან დაბალი ტეპერატურის დროს ელექტრული წინაღობა მკვეთრად ეცემა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ელექტრობა კატეგორია:ფიზიკური სიდიდეები
300 ლაზი მოწამე
300 ლაზი მოწამე — დუდიკვათასა და პაპათში (თანამედ. თურქეთი) 300 მხედარი, მღვდელნი და ყოველნი მართლმადიდებელნი ლაზნი ქრისტეს სარწმუნოებისთვის მუსულმანთაგან წამებულნი (XVII-XVIII). საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 12 მაისი (29 აპრილი).
ბიზანტიის და ტრაპიზონის იმპერიის დაცემის (შესაბამისად, 1453 და 1461 წლებში) შემდეგ ოსმალები მთელი სამი საუკუნის მანძილზე ცდილობდნენ აღმოეფხვრათ ლაზებში ქრისტიანობა და ეროვნული ცნობიერება. თავის მხრივ, რომმაც გააძლიერა ამ მხარეში მისიონერების მოღვაწეობა. ამ ორ ცეცხლს შუა მომწყვდეული ლაზები მტკიცედ იცავდნენ მართლმადიდებლობას, მაგრამ დროთა განმავლობაში ზოგმა კათოლიკებსა და მონოფიზიტებს „შეაფარეს“ თავი, რომელთა აბსოლუტურმა უმრავლესობამ შემდგომში მთლიანად დაკარგა სარწმუნოებრივ-ეროვნული ცნობიერება. ძალად გამუსულმანებულმა ლაზებმა შეინარჩუნეს ენა, ეროვნულ-კულტურული ტრადიციების ნაწილი, ხსოვნა მათი წინაპრების ქრისტიანობის შესახებ და საქართველოს სიყვარული.
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ლოცვა-კურთხევით საფუძველი ჩაეყარა თურქეთში მცხოვრებ ლაზებისა და საქართველოს სხვადასხვა კუთხის მკვიდრთა შორის შეხვედრებისა და ურთიერთობების ტრადიციას. ქრისტიანულ სარწმუნოებას დაუბრუნდნენ საქართველოში მცხოვრები ლაზები. მათ წარუდგინეს საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდს მასალები XVII-XVIII სს-ში სარწმუნოებისა და საქართველოსთვის ათასობით ლაზის მოწამეობრივი აღსასრულის შესახებ, რომელთა შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია 1600-1602 წლებში მომხდარი ორი მოვლენა: უსჯულოთა მიერ ლაზების ძალად გამუსულმანების წინააღმდეგ აჯანყებული, ერთ-ერთ მთაზე დაბანაკებული სამასი ლაზი მეომარი მტერმა შეიპყრო. ტყვეებს მტერმა ქრისტიანობის უარყოფის სანაცვლოდ თავისუფლება და სხვა მიწიერი პატივი აღუთქვა. ბრძოლებში სიმამაცითა და სიმხნევით განთქმულმა ლაზებმა უდიდესი სარწმუნოებრივი სიმტკიცე გამოიჩინეს. სამასივე მეომარს მოჰკვეთეს თავები და მდინარეში გადაყარეს, რის შემდეგ ამ ადგილს დუდიკვათა („თავისკვეთა“) უწოდეს. დუდიკვათა ეწოდა მოწამეთა სისხლით შეღებილ მდინარესაც. რეგიონის მოსახლეობის შემდეგი გამოთქმა შემთხვევასთანაა დაკავშირებული: „ჰანი მსუდი ითთურან, მო იჯერერთ ბერეფე“ — „თავიც რომ მოგჭრან, სულს ვერ მოგაჭრიან“.
ანალოგიურად აღესრულნენ მეორე მთაზე მდებარე მამათა მონასტერში მყოფი სასულიერო პირები. მათ მრავალგვარი ტანჯვისა და წამების შემდეგ თავები მოჰკვეთეს. ამ მთას ხალხმა პაპათის („სამღვდელოთა“) მთა უწოდა.
საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის 2003 წლის 18 სექტემბრის წმინდა სინოდის სხდომამ აღნიშნული მასალების საფუძველზე განაჩინა XVII-XVIII საუკუნეებში პაპათისა და დუდიკვათას გორაზე მოწყვეტილი მართლმადიდებელნი სასულიერო და საერო პირნი, ასევე ქრისტიანობისთვის წამებული ყოველი ლაზი შერაცხილ იქნან წმინდანად და ეწოდოთ მათ ქრისტეს სარწმუნოებისათვის დუდიკვათასა და პაპათში მოწყვეტილნი წმინდა ლაზი მოწამენი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:XVII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:XVIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
Lasioglossum dichrous
Lasioglossum dichrous — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
სქოლიო
dichrous
ქოფაკი ბარბოსი და უჩვეული კროსი
ქოფაკი ბარბოსი და უჩვეული კროსი (Пёс Барбос и необычный кросс) — საბჭოთა მოკლემეტრაჟიანი კინოკომედია. გადაღებულია უკრაინელი პოეტ-იუმორისტის სტეფან ოლეინიკის ფელეტონის მიხედვით 1961 წელს. რეჟისორი ლეონიდ გაიდაი. როლებს ასრულებენ: გიორგი ვიცინი, ევგენი მორგუნოვი, იური ნიკულინი. კანის კინოფესტივალზე ნომინირებული იყო ოქროს პალმის რტოზე ნომინაციაში საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1961 წლის ფილმები კატეგორია:რუსულენოვანი ფილმები კატეგორია:ლეონიდ გაიდაის ფილმები კატეგორია:მოკლემეტრაჟიანი ფილმები
ოქტომბერი (გუდაუთის მუნიციპალიტეტი)
ოქტომბერი (ყოფილი ოქტიაბრსკოე-სოვეტსკოე ) — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ფსირცხის თემი), ზღვისპირა დაბლობზე. ზღვის დონიდან 110 მ, გუდაუთიდან 20 კმ, ახალი ათონიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 4 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ფსირცხის თემის სოფლები
კორკუერა
კორკუერა (ოფიციალურად კორკუერის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 112 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
კაიშიადორისის რაიონი
კაიშიადორისის რაიონი (Kaišiadorių rajonas) — რაიონი ლიეტუვაში კაუნასის მაზრაში.
დასახლებული პუნქტები
მოსახლეობის რაოდენობა (2001):
კატეგორია:ლიეტუვის რაიონები
გუაჟერუ
გუაჟერუ (Guajeru) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 383 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 643.439 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.14 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ზაპოვიტი (სოფელი)
ზაპოვიტი (Заповіт) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 108 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
ვის ეშინია ვირჯინია ვულფის? (ფილმი)
ვის ეშინია ვირჯინია ვულფის? (Who's Afraid of Virginia Woolf?) — მაიკ ნიკოლსის სადებიუტო ფილმი, შავ-თეთრი დრამა. ის შეიქმნა ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით. მაიკ ნილოლისის ამ ფილმმა 5 ოსკარი დაიმსახურა. ფილმიდან მიღებული დიდი შემოსავლის შემდეგ, მაიკ ნიკოლსმა სწორედ ერთი წლის შემდეგ გადაიღო კურსდამთავრებული, რომელმაც აგრეთვე დიდი მოწონება დაიმსახურა მაყურებლებში.
ფილმი მიზნად ისახავს ასახოს, ამერიკულ ოჯახში არსებული ძალადობრივი და არასტაბილური სიტუაცია.
ჯილდოები
ოსკარი
BAFTA
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაიკ ნიკოლსის ფილმები კატეგორია:1966 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:პიესებზე დაფუძნებული ფილმები
Raphitoma aequalis
Raphitoma aequalis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ბრტყელფოთოლა თეთრყვავილა
სქოლიო
კატეგორია:თეთრყვავილა
სემერა
სემერა (ሰመራ) — ქალაქი ეთიოპიაში. მდებარეობს ავაში-ასების საავტომობილო გზაზე, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ეთიოპიაში. 2007 წლიდან აფარის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია.
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:ეთიოპიის ქალაქები კატეგორია:ეთიოპიის დასახლებული პუნქტები
29 დეკემბერი
29 დეკემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 363-ე დღე (ნაკიან წლებში – 364-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 2 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1229
აშორო
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
Aardman Animations
მინი|მარჯვნივ|260პქ|[[გაქცევა საქათმიდან]]
Aardman Animations, Ltd., აგრეთვე ცნობილი როგორც Aardman Studios — ოსკარის ჯილდოს მფლობელი ბრიტანული ანიმაციური სტუდია, რომელიც მდებარეობს ბრისტოლში (ბრიტანეთი). Aardman ცნობილია პლასტილინის ანიმაციური ფილმებით, კერძოდ, უოლესისა და გრომიტის შესახებ ფილმების სერიით, თუმცა ამ სტუდიაში ფილმები სხვა ტექნიკური საშუალებებითაც მზადდება.
Lasioglossum didomenon
Lasioglossum didomenon — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1980 წელს.
სქოლიო
didomenon
სან-მარტინ-დე-ოსკოსი
სან-მარტინ-დე-ოსკოსი (San Martín de Oscos; Samartín d'Ozcos) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ეო-ნავიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 66,56 კმ². მოსახლეობა — 376 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
ნიკარაგუის პოლიტიკა
ნიკარაგუის პოლიტიკა იწარმოება კონსტიტუციით დადგენილი პირობების საფუძველზე; რაც იმას ნიშნავს, რომ ნიკარაგუა საპრეზიდენტო წარმომადგენლობითი დემოკრატიული რესპუბლიკაა. ქვეყნის პრეზიდენტი მრავალპარტიულ გარემოში არის როგორც სახელმწიფოს, ისე მთავრობის მეთაური. აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის მთავრობას. საკანონმდებლო ხელისუფლება მთავრობისა და ეროვნული ასამბლეის პრეროგატივაა. იურიდიული ძალაუფლება კი თავისუფალია საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლებისგან.
თელავური სერიები
„თელავური სერიები“ — ელექტრონული ჟურნალი და ამავე სახელწოდების დოკუმენტური ფილმების ციკლი.
ნიკარაგუის პოლიტიკა
კონსტიტუცია
1995 წელს საკანონმდებლო და აღმასრულებელმა ხელისუფლებამ 1987 წელს მიღებული სანდინისტას კონსტიტუციის რეფორმა განახორციელეს. რეფორმის საფუძველზე ეროვნულ ასამბლეას მიეცა ახალი უფლებები, რამაც იგი უფრო დამოუკიდებელი გახადა. ეროვნულ ასამბლეას, ხმათა უმრავლესობის შემთხვევაში, პრეზიდენტის ვეტოს მხედველობაში არმიღების უფლება მიეცა. პრეზიდენტიც და ეროვნული ასამბლეაც ყოველ ხუთ წელიწადში ერთხელ ირჩევა.
აღმასრულებელი ხელიუფლება
კატეგორია:ნიკარაგუის პოლიტიკა
თელავური სერიები
ინფორმაცია
დოკუმენტური ფილმების ციკლი „თელავური სერიები“ მზადდება 2009 წლიდან გიორგი ბეჟანიშვილისა და სტუდია „თვითმხილველის“ მიერ მედია-ორგანიზაცია გოუ ჯგუფის დაკვეთით. სერიები გამოდის მხოლოდ თვეში ერთხელ და ეხება თელავის და ზოგადად კახეთის ცხოვრებას, სხვადასხვა პიროვნებას. ელექტრონული ჟურნალი მზადდება თელავში, საინიციატივო ჯგუფის მიერ და დაფუძვნებულია აბსოლუტურ ენთუზიაზმზე. იგი გამოდის თვეში ერთხელ - ყოველი თვის 12 რიცხვში. მისი წაკითხვა შესაძლებელია მხოლოდ ინტერნეტ-სივრცეში. ასევე მცირეოდენი მასალები ქვეყნდება და ბეჭდურად გამოიცემა გაზეთ „კახეთის ხმის“ ფურცლებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ელექტრონული პრესა
ზაპორიჟია (ბერისლავის რაიონი)
ზაპორიჟია (Запоріжжя) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 72 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
ალექსანდრ დიუმა (შვილი)
ალექსანდრ დიუმა (შვილი) (Alexandre Dumas fils - შვილი; დ. 27 ივლისი 1824, პარიზი — გ. 27 ნოემბერი 1895, მარლი-ლე-რუა) — ფრანგი დრამატურგი, ფრანგული აკადემიის წევრი (1874-დან), ალექსანდრ დიუმას შვილი.
ბიბლიოგრაფია
ლექსები: რომანები: პიესები:
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:დაბადებული 1824 კატეგორია:გარდაცვლილი 1895 კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:პარიზელი მწერლები კატეგორია:მონმარტრის სასაფლაოზე დაკრძალულნი კატეგორია:საფრანგეთის აკადემიის წევრები
ხევისწყალი
ხევისწყალი — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, ჩოხატაურისა და სამტრედიის მუნიციპალიტეტებში. სათავე აქვს გურიის სერის სამხრეთ კალთაზე, 850 მ სიმაღლეზე, მწვერვალ საყინულის (1204 მ) მახლობლად. ერთვის რიონს მარცხნიდან სოფელ ვაზისუბანთან. სიგრძე 32 კმ. საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 4 მ³/წმ. ვახუშტი ბატონიშვილი ხევისწყალს საჯავახოსწყლად მოიხსენიებს. XIX საუკუნიდან ხევისწყალი წარმოადგენდა საზღვარს გურიასა და იმერეთის საჯავახოს შორის. იმ პერიოდის დოკუმენტში ხევისწყალი მოხსენიებულა, როგორც ქვენათი და ქვაფათა.
სქოლიო
კატეგორია:რიონის შენაკადები კატეგორია:გურიის მხარის მდინარეები კატეგორია:იმერეთის მხარის მდინარეები
ეთიოპია-სომალის კონფლიქტი
ეთიოპია-სომალის კონფლიქტი — ტერიტორიული და პოლიტიკური დავა ეთიოპიასა და სომალის ქვეყნებს შორის. 1940-იანი წლების ბოლოდან, როდესაც ბრიტანელებმა ოგადენის რეგიონი დაუბრუნეს ეთიოპიას, დაძაბულობამ კულმინაციას მიაღწია. ქვეყნებს შორის გაიმართა სამი ომი და მრავალი სამხედრო შეტაკება საზღვრების გასწვრივ. თუმცა, სომალის სამოქალაქო ომისა და 1991 წელს სომალის დემოკრატიული რესპუბლიკის დაშლის შემდეგ, სომალის მოქმედი ცენტრალური მთავრობის არარსებობის გამო, ეთიოპია ფლობს უპირატესობას სამხედრო და ეკონომიკური კუთხით.
ისტორია
მარჯვნივ|მინი|343x343პქ| [[დიდი სომალი|დიდი სომალის შემადგენლობაში შედის სომალი, სომალილანდი, ჯიბუტი, სომალის რეგიონი ეთიოპია და ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ პროვინცია კენიაში. ]] XVI საუკუნის განმავლობაში, იმამ აჰმად იბნ იბრაჰიმ ალ-ღაზი (აჰმად გური ან გრაგნი) ხელმძღვანელობდა აბისინიის დაპყრობას ( ფუტუჰ ალ-ჰაბაშ ), რამაც ქრისტიანული სახელმწიფოს სამი მეოთხედი მოაქცია მუსლიმური ადალის სულთანატის ძალაუფლების ქვეშ. არმიამ, რომელიც ძირითადად სომალელების შედგებოდა ალ-ღაზის ძალების და ოსმალეთის იმპერიის მოკავშირეებისგან, საფრთხე შეუქმნა ეთიოპიის სამეფოს. თუმცა, ეთიოპელებმა მოახერხეს პორტუგალიური ჯარების მხარდაჭერის მოპოვება და მათ ტერიტორიაზე ავტონომიის შენარჩუნება. ამ პროცესში ორივე სახელმწიფომ ამოწურა თავისი რესურსები და ცოცხალი ძალა, რამაც გამოიწვია მათი ძალაუფლების შეკუმშვა და შეცვალა რეგიონული დინამიკა მომდევნო საუკუნეების განმავლობაში. ბევრი ისტორიკოსი სომალისა და ეთიოპიას შორის მტრობის სათავეს სწორედ ამ ომში ასახელებს. ზოგიერთი მკვლევარი ასევე ამტკიცებს, რომ ამ კონფლიქტმა გზა გაუხსნა ისეთი ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენების შესაძლებლობას ორივე მხარის მხრიდან, როგორიც არის დენთის მუშკეტი, ქვემეხები და არკებუზი.
XIX საუკუნეში ეთიოპიის მეფე მენელიკ II შეიჭრა სომალელებით დასახლებულ ოგადების რეგიონში, რომელიც თანდათან დაიპყრო, მიუხედავად ადგილობრივი ბელადების, დირიე გუურისა და დერვიშთა სახელმწიფოს ემირის ზეწოლისა. დირიე გუურის პოლიტიკა საბოლოოდ დასრულდა მეოთხედი საუკუნის შემდეგ 1920 წელს, ბრიტანეთის ძლიერი საჰაერო დაბომბვის შემდეგ.
1948–1982 წწ
1948 წელს, მეორე მსოფლიო ომის მოკავშირეების ზეწოლის ქვეშ და სომალელების შეშფოთების გამო, ბრიტანელებმა „დააბრუნეს“ ჰაუდი (სომალის მნიშვნელოვანი საძოვრების ტერიტორია), ნაკრძალი ტერიტორია და ოგადენი ეთიოპიაში. 1897 წელს მათ მიერ ხელმოწერილი ხელშეკრულების საფუძველზე, ბრიტანელებმა სომალის ტერიტორია დაუთმეს ეთიოპიის იმპერატორ მენელიკს სომალის კლანების წინააღმდეგ მისი დახმარების სანაცვლოდ. სომალის მაცხოვრებლები შეინარჩუნებდნენ ავტონომიას, მაგრამ ეთიოპიამ მაშინვე მოითხოვა სუვერენიტეტი ამ ტერიტორიაზე. ამან გამოიწვია ბრიტანეთის წინადადების წარუმატებლობა 1956 წელს, უკან დაებრუნებინა გადაცემული სომალის მიწები. 1948 წლის გადაწყვეტილებამ უკმაყოფილება გამოიწვია. სომალურმა მხარემ განმეორებით სცადა, ხელახლა გაეერთიანებინათ დათმობილი ოგადენი, სარეზერვო ტერიტორია და ჰაუდის რეგიონი სომალის სხვა ტერიტორიებთან დიდ სომალიში. შეტაკებები სადავო რეგიონში მოიცავს:
ეთიოპიის ინტერვენციის ისტორია (1996–2003)
ეთიოპიის ჯარი პირველად შეიჭრა სომალის ცენტრალური მთავრობის დაცემის შემდეგ 1996 წლის აგვისტოში. 1999 წლის მარტში, გავრცელებული ინფორმაციით, ეთიოპიის ჯარებმა დაარბიეს სომალის სასაზღვრო ქალაქი ბალანბალე, სადაც დაიწყეს ჯგუფის ალ-იტიჰად ალ-ისლამიას წევრების დევნა, რომლებიც იბრძოდნენ ეთიოპიის აღმოსავლეთ ოგადენის რეგიონის სომალთან გასაერთიანებლად. მოგვიანებით, 1999 წლის აპრილში, სომალის ორმა ლიდერმა, ალი მაჰდიმ და ჰუსეინ აიდიდმა, გაეროს უშიშროების საბჭოს მიმართ ოფიციალურ პროტესტში განაცხადეს, რომ მძიმედ შეიარაღებული ეთიოპიის ჯარები შევიდნენ ქალაქ ბელედავოსა და დოლოუში პარასკევს, 1999 წლის 9 აპრილს. მათ ასევე განაცხადეს, რომ ეთიოპიის ჯარებმა დაიპყრეს ადგილობრივი ადმინისტრაცია და დააკავეს ქალაქების ოფიციალური პირები. 1999 წლის მაისში ეთიოპელმა ჯარისკაცებმა პროეთიოპიელ სომალელთა ჯგუფის დახმარებით დაიკავეს ქალაქი ლუუკი სამხრეთ-დასავლეთ სომალიში, ეთიოპიისა და კენიის საზღვრებთან ახლოს. 1999 წლის ივნისის ბოლოს, ეთიოპელმა ჯარისკაცებმა, ჯავშანტექნიკის საშუალებით, დაიწყეს შეტევა ლუუკიდან, რის შედეგადაც დაიჭირეს გარბა ჰარე გედოს რეგიონში, რომელსაც ადრე აკონტროლებდა სომალის ეროვნული ფრონტი, ჰუსეინ აიდიდის მეთაურობით. შეტევა მიზნად ისახავდა სომალიში დაფუძნებული ეთიოპიელი მეამბოხეების განდევნას.
2000 წლის აგვისტოში სომალის გარდამავალი ეროვნული მთავრობის (TNG) ჩამოყალიბების შემდეგ, ეთიოპია თავდაპირველად არ ცნობდა დროებით მთავრობას და გავრცელებული ინფორმაციით, განაგრძობდა იერიშებს ალ-იტიჰადის წინააღმდეგ და მხარს უჭერდა სხვადასხვა სამხედრო მეთაურებს, რამაც გამოიწვია ურთიერთობების დაძაბვა ეთიოპიის მთავრობასა და მეამბოხეებს შორის.
2001 წლის იანვარში, სომალის გარდამავალი ეროვნული მთავრობის პრემიერმინისტრმა, ალი ხალიფ გალაიდჰმა, მკაცრად დაადანაშაულა ეთიოპია მთავრობის მოწინააღმდეგე ჯგუფების შეიარაღებაში, სომალის ოლქების ოკუპაციაში და ქვეყანაში მისი სამხედრო ბაზის ზრდაში. მოგვიანებით მან განაცხადა, რომ ეთიოპელმა ჯარისკაცებმა დაიკავეს ქალაქები სომალის სამხრეთ-დასავლეთ რეგიონში, დააკავეს და დააშინეს მისი მოქალაქეები; ეთიოპიის მთავრობამ უარყო ეს ბრალდებები.
ეთიოპიელი ჯარისკაცები კვლავ თავს დაესხნენ და დროებით აიღეს სასაზღვრო ქალაქი ბელედავო 2002 წლის 15 მაისს, ოთხშაბათს. მაისის დასაწყისში, პოლკოვნიკმა აბდულაჰი იუსუფ აჰმედმა ხელახლა აიღო კონტროლი პუნტლანდიზე, ეთიოპიის არმიის დახმარებით მეტოქე ჯამა ალი ჯამას განდევნით.
2003 წლის თებერვალში, ეთიოპიის პრემიერმინისტრმა, მელეს ზენავიმ აღიარა, რომ ეთიოპიის ჯარები დროდადრო იგზავნებოდნენ სომალიში მებრძოლ ისლამისტურ დაჯგუფება ალ-იტიჰადთან საბრძოლველად და განაცხადა, რომ ჯგუფი დაკავშირებული იყო ალ-კაიდასთან.
მიუხედავად იმისა, რომ 2001 წლის ივნისში ეთიოპიასა და გარდამავალ ეროვნულ მთავრობას შორის ურთიერთობების გაუმჯობესების მცდელობა იყო, ურთიერთობები მხოლოდ 2004 წელს გაუმჯობესდა, როდესაც აბდულაჰ იუსუფი გახდა გარდამავალი ეროვნული მთავრობის პრეზიდენტი. შემდეგ ეთიოპიამ შეცვალა თავისი პოზიცია და დაიწყო დროებითი მთავრობის მხარდაჭერა, განსაკუთრებით სომალის სხვადასხვა ისლამისტური მილიციის წინააღმდეგ, ბოლო დროს კი ისლამური სასამართლოების კავშირის წინააღმდეგ.
2006 ჩარევა სომალის პოლიტიკაში
სომალიში ეთიოპიის ჩართულობამ ფართო საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო, როდესაც ეთიოპიის ჯარები სომალის ტერიტორიაზე გადავიდნენ 2006 წლის 20 ივლისს. სომალის დროებითი მთავრობა მაშინ წინააღმდეგობას უწევდა ისლამური სასამართლოების კავშირის ძალების წინსვლას ჩრდილოეთით ქალაქ ბაიდოამდე.
მელეს ზენავი დათანხმდა ეთიოპიის ძალების გაყვანას აფრიკის კავშირში ჩასვლისას.
შემდგომი ცნობები მიუთითებს, რომ ეთიოპელმა ჯარისკაცებმა დაიკავეს ბარდალე, ბაიდოას დასავლეთით, 21 სექტემბერს. ეთიოპელებმა ჯარები საბოლოოდ 17 იანვარს გაიყვანეს.
სქოლიო
კატეგორია:ომები აფრიკის ქვეყნებისა და ხალხის მონაწილეობით კატეგორია:აფრიკის სამხედრო ისტორია
1602
თარიღი უცნობია
*
სან-ლუის-პოტოსი
სან-ლუის-პოტოსი (San Luis Potosí) — ქალაქი ცენტრალურ მექსიკაში. სან-ლუის-პოტოსის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 685 934 ადამიანი (2005).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
Raphitoma alternans
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კაკუჩა
კაკუჩა — ნასოფლარი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში არავინ არ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ჭახათის თემის ნასოფლარები
Lasioglossum diloloense
Lasioglossum diloloense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
სქოლიო
diloloense
იტუასუ
იტუასუ (Ituaçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 127 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 216.149 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.91 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
პირიბებუი
პირიბებუი (Piribebuy) — ქალაქი და რაიონი პარაგვაიში, კორდილიერის დეპარტამენტში. დოკუმენტები მისი დაარსების შესახებ პარაგვაის ომების დროს დაიწვა, ამიტომ მიიჩნევა, რომ იგი სავარაუდოდ 1636 წელს დაარსდა. ქალაქში მოქმედებს პატარა ისტორიული მუზეუმი, რომელიც პარაგვაისა და ჩაკოს ომებში ამ ქალაქის დიდ როლს უსვამს ხაზს. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 788 ადამიანს შეადგენს.
ქალაქის ეკონომიკაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ტურიზმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაგვაის ქალაქები
გიგლა ფირცხალავა
გიორგი (გიგლა) იასონის ძე ფირცხალავა (დ. 15 სექტემბერი, 1922, ფოთი ― გ. 4 ივნისი, 1983, თბილისი) — ქართველი გრაფიკოსი, მოქანდაკე, კარიკატურისტი. საქართველოს სახალხო მხატვარი (1978).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (1950), იყო ნიკოლოზ კანდელაკის მოწაფე. 1941–1942 წლებში ფირცხალავამ პოლიტიკური კარიკატურების ბეჭდვა დაიწყო ჟურნალ „ნიანგში“, აგრეთვე ფრონტულ ფურცლებში „კომუნისტი“ და „ლახვარი“. 1950–1966 პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელში, 1967 წლიდან თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. 1952 წლიდან თანამშრომლობდა ჟურნალ „კროკოდილში“.
ფირცხალავას ნამუშევრებისათვის დამახასიათებელია საღი იუმორი, მაღალპროფესიული ოსტატობა. განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა მისმა მახვილგონივრულმა კარიკატურებმა, მეგობრულმა შარჟებმა („ყვავილების მოყვარული“, 1960; „ბულდოგის შექმნა“, „არც ახლა იყიდი იატაკსაწმენდს?!“, ორივე 1961; „გაიცანით, ჩემი მეორე ნახევარი“, 1954 და სხვა).
ფირცხალავა ავტორია საინტერესო სკულპტურული პორტრეტებისა („მოჭიდავე დავით ციმაკურიძის პორტრეტი“, ბრინჯაო, 1953; „მოჭიდავე გივი კარტოზიას პორტრეტი“, ბრინჯაო, 1956; „სტუდენტი გოგონას პორტრეტი“, ბრინჯაო, 1961), ფერწერული ტილოებისა („სოხუმი“, 1945, „ჩაქვი, ჩაის პლანტაცია“, 1945; ანზორ სალუქვაძის პორტრეტი, 1973 ყველა — მხატვრის კუთვნილება).
გიორგი ფირცხალავას კარიკატურების კრებულები დაიბეჭდა თბილისსა (1967, 1971) და მოსკოვში (1968, 1982).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 გ კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი კარიკატურისტები კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ტყაბლაძე
საკუთარი სახელი ტყაბლაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
სან-მარტინ-დელ-რეი-აურელიო
სან-მარტინ-დელ-რეი-აურელიო (San Martín del Rey Aurelio; Samartín del Rei Aurelio) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ნალონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 56,13 კმ². მოსახლეობა — 18 549 კაცი (2010 წ.).
ტყავაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
ფლუსი
ფლუსი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ზელენი-ჰაი (ბერისლავის რაიონი)
ზელენი-ჰაი (Зелений Гай) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 118 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
Raphitoma arnoldi
Raphitoma arnoldi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კაცუკავა შუნშო
კაცუკავა შუნშო (დ. 1726 — გ. 19 იანვარი, 1793) — კაცუკავას სკოლის წამყვანი ხელოვანი. მას ხშირად მხოლოდ სახელით „შუნშო“ მოიხსენიებენ, ვინაიდან კაცუკავა მისი ოჯახის ხელოვნების სკოლა იყო. ის ედოში ჰაიკუსა და ხატვის სასწავლოდ ჩამოვიდა. მალევე სახელი გაითქვა მსახიობთა გამოსახულებების ლითოგრაფიებით, რომელთა ადრეული ნიმუშები 1760 წლით თარიღდება. არსებობს მოსაზრება, რომ გამომცემელი ჰაიაშია შიჩიემონი იგივე პიროვნება უნდა ყოფილიყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1726 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1792
მაქსი როდრიგესი
მაქსიმილიანო რუბენ „მაქსი“ როდრიგესი (Maximiliano Rubén "Maxi" Rodríguez; დ. 2 იანვარი, 1981, როსარიო, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი. თამაშობდა შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე. მეტსახელად La Fiera. 2014 წლის მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 2006 და 2010 წლების მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე.
ესპანიოლი
2002 წელს ის გადაბრგდა ესპანეთის ლა ლიგის კლუბ „ესპანიოლში“. იმავე წლის 2 სექტემბერს სადებიუტო მატჩში მისი გუნდი მადრიდის „რეალის“ წინააღმდეგ დამარცხდა, ანგარიშით 0-2. კლუბის შემადგენლობაში ჩაატარა 37 მატჩი და გაიტანა 15 გოლი.
ატლეტიკო მადრიდი
2005–06 წლების საფეხბურთო სეზონის დასაწყისში როდრიგესი გადავიდა მადრიდის „ატლეტიკოში“ 5 მილიონი ევროს სანაცვლოდ. მეორე სეზონში მან მიიღო ტრავმა, რის შედეგადაც მხოლოდ 10 მატჩის გამართვა შეძლო სეზონის განმვალობაში.
2007 წელს ფერნანდო ტორესის „ლივერპულში“ გადასვლის შემდეგ, როდრიგესი გახდა „ატლეტიკოს“ კაპიტანი.
ლივერპული
2010 წლის 13 იანვარს როდრიგესი გადავიდა „ლივერპულში“ თავისუფალი აგენტის სტატუსით, მოაწერა ხელი სამწლინახევრიან კონტრაქტს და გადასცეს 17-ნომრიანი მაისური.
მან სადებიუტო მატჩი გამართა „სტოკ სიტის“ წინააღმდეგ, სადაც მეორე ნახევარში შევიდა მოედანზე. სასტარტო მატჩებში როდრიგესმა ორი შედეგიანი გადაცემა გაუკეთა ფერნანდო ტორესს. პირველი გოლი გაიტანა „ბარნლისთან“ 4-0 მოგებულ შეხვედრაში, 2010 წლის 25 აპრილს.
2010–11 წლების სეზონი ნაყოფიერი აღმოჩნდა როდრიგესისთვის, გაიტანა 10 გოლი.
2011 წლის 8 ივლისს როდრიგესმა 17 ნომრიანი მაისური შეიცვალა 11 ნომრიანით.
სანაკრებო კარიერა
როდრიგესმა 2001 წელს არგენტინის 20-წლამდელთა ნაკრებთან ერთად მოიგო მსოფლიოს ჩემპიონატი, რომელიც იმართებოდა არგენტინაში. 7 მატჩში გაიტანა 4 გოლი.
ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში ჩატარებული აქვს 41 მატჩი და გატანილი აქვს 12 გოლი.
საკლუბო სტატისტიკა
''წყარო: BDFA · FootballDatabase.eu · Soccerway · Transfermarkt.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ესპანელი არგენტინელები კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ნიუელს ოლდ ბოისის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:რეალ ოვიედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანიოლის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:ურუგვაის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:პენიაროლის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2005 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
Lasioglossum diluculum
Lasioglossum diluculum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2008 წელს.
სქოლიო
diluculum
თოვლა თხა
თოვლა თხა (Oreamnos americanus), წყვილჩლიქოსანი ცხოველი ძროხისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძეა 150-175 სმ, წონა 80-135 კგ. აქვს თეთრი, გრძელი, ხშირი ბალნით დაფარული სხეული, პატარა (20-30 სმ სიგრძის), ოდნავ უკან გადახრილი რქები. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის კლდოვან მთებში. კარგადაა შეგუებული ციცაბო ფერდობებს. ცხოვრობს ერთეულებად ან ქმნის მცირერიცხოვან არვეს. შობს 1-2 თიკანს. თოვლა თხაზე ნადირობა აკრძალულია. შემორჩენილია აშშ-ის ნაკრძალებში (1200 ეგზ.) და კანადაში (2000 ეგზ.). ზოგიერთ ადგილას (კადიაკის კუნძული და სხვა) აკლიმატიზებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თხები
ხელედულა
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხენისწყლის შენაკადები კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მდინარეები
ფოგტი
საკუთარი სახელი ფოგტი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ნიკოლოზ რუკავიშნიკოვი
ნიკოლოზ რუკავიშნიკოვი (დ. 18 სექტემბერი, 1932, ტომსკი — გ. 2002) ― საბჭოთა კოსმონავტი, მფრინავი, ორგზის საბჭოთა კავშირის გმირი (1971, 1974), ბულგარეთის სოციალისტური რესპუბლიკის გმირი (1979).
ბიოგრაფია
1957 წელს დაამთავრა მოსკოვის საინჟინრო-ფიზიკური ინსტიტუტი. 967 წლიდან იყო კოსმონავტთა რაზმში. 1971 წლის 23-25 აპრილს ვ. შატალოვსა და ა. ელისეევთან ერთად იფრინა კოსმოსში „სოიუზ-10-ით“. ფრენისას მოხდა შეპირაპირება სამეცნიერო სადგურ „სალუტთან“. მეორედ 1974 წლის 2-8 დეკემბერს ა. ფილიპჩენკოსთან ერთად იფრინა კოსმოსში „სოიუზ-16-ით“. ფრენისას მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირისა და აშშ-ის ერთობლივი პროგრამის „სოიუზ-აპოლოს“ მიხედვით შექმნილი ახალი შესაპირაპირებელი აგრეგატის გამოცდაში. მესამედ კოსმოსში იფრინა 1979 წლის 10-12 აპრილს ბულგარელ კოსმონავტ გ. ივანოვთან ერთად „სოიუზ-33-ით“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:რუსი კოსმონავტები კატეგორია:საბჭოთა კოსმონავტები
მაეტინგა
მაეტინგა (Maetinga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 031 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 368.390 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.09 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
მეტაქსია სიმონიანი
ბიოგრაფია
მეტაქსია სიმონიანი დაიბადა 1926 წელს, აშხაბადში. 1933 წელს მეტაკსია სიმონიანი თავის ოჯახთან ერთად გადავიდა საცხოვრებლად ერევანში. 1948 წელს დაამთავრა ერევნის თეატრისა და კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუი. ამავე წელს მიწვეული იქნა სუნდუკიანის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში. 1968 წლიდან ასწავლიდა ერევანში სომხეთის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო აკადემიაში.
სწავლის პერიოდში ითამაშა კატერინას (ფიოდორ სოლოგოდის „მოტაცებული პენი“) და ანანაის (გაბრიელ სუნდუკიანის „კიდევ ერთხელ, სხვა მსხვერპლი“ ) როლები.
მისი ერთ-ერთი პირველი დასამახსოვრებელი როლებია არმანუში (გრიგორ ტერ-გრიგორიანის ეს ვარსკვლავები ჩვენია; სსრკ-ის სახელმწიფო პრიზი, 1950), ნინა (მიხეილ ლერმონტოვის მასკარადი) და არბენინი (ვაჰრამ პაპაზიანი).
კარიერა
სიმონიანმა სომხურ თეატრში არუს ვოსკაკიანისა და რუზანა ვარდანიანის ტრადიციები გააგრძელა. ის თამაშობდა როგორც სომეხი, ისევე რუსი და დასავლეთ ევროპელი მწერლების მიერ დადგმულ სპექტაკლებში. თამაშობდა როგორც კომიკურ, ისე ტრაგიკულ როლებს. მეტაკსია სიმონიანი მრავალი ათული წლის მანძილზე არაერთ სპექტაკლში თამაშობდა მთავარ როლებს. უთამაშია ისეთი პერსონაჟები, როგორებიცაა: შურა (მაქსიმ გორკის „ეგორ ბულიჩოვი და სხვები“), დეზდემონა, ჯულიეტა, კორდელია (უილიამ შექსპირის ოტელო, რომეო და ჯულიეტა, მეფე ლირი), სუსანა (შირვანზადეს ნამუსი). ამის შემდეგ ითამაშა ჰუდიტის კარლ გუცკოვის), ურიელ აკოსტას, ნუდარის (ნაირი ზარიანის ლამაზი არა), კატერინ ლეფიე (ვიქტორიან სარდუ და მადამ სან ჟენ ეზეზიპ მორო), მართა (ედუარდ ალბის ვის ეშინია ვირჯინია ვულფის, უკანასაკნელი როლი) და სხვ.
სიმონიანმა აგრეთვე ითამაშა ანასტასია ფილიპოვნას (ფიოდორ დოსტოევსკის რომანი „იდიოტი“). ითამაშა შირვანზადეს პოემაში „ნამუსი“, რომელშიც მოთხრობილია ახალგაზრდა შეყვარებული წყვილის, სეირანისა და სუსანას შესახებ, ისტორია პატრიარქალური წეს-წყობილების გამო ტრაგიკულად სრულდება. ამ სპექტაკლში სიმონიანი სუსანას როლს თამაშობდა. გარდა თატრალური როლებისა სიმონიანს არაერთხელ უთამაშია კინოში. (ანაჰიტი, 1947, „გოგონა არარატის ველიდან“, 1949, „ვისთანაც ცხოვრება იღიმის“, 1957, „ნახტომი უფსკრულზე“, 1959, „წყლის ამოსვლა“, 1962 წელს, კამოს უკანასკნელი სიგელი, 1973, საიათნოვა, 1960' და სხვ.). სიმონიანი გამოდიოდა მოსკოვში, ბაქოში, ერევანში, ბეირუთში, თბილისში, დამასკოში და სხვ.
გარდაიცვალა 1987 წლის 11 აგვისტოს, ერევანში, სომხეთის სსრ-ში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 1987 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აგვისტო კატეგორია:სომეხი მსახიობები
ფეროლი (რომბლონი)
ფეროლი (ოფიციალურად ფეროლის მუნიციპალიტეტი) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 005 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 6 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
Chicane
Chicane — ბრიტანული ელექტრონული პროექტი და ინგლისელი მუსიკოსის, სიმღერების ავტორისა და პროდიუსერ ნიკოლას ბრეისგირდლის ფსევდონიმი. ცნობილია სინგლებით „Offshore“,„Saltwater“ და „Don't Give Up“ (ბრაიან ადამსის ვოკალით). გამოცემული აქვს 5 სტუდიური ალბომი.
ერმოსილიო
ერმოსილიო (Hermosillo) — ქალაქი ჩრდილოეთ მექსიკაში. სონორის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 641 791 ადამიანი (2005).
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
იშჩენკა
იშჩენკა (Іщенка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 273 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
ლაუტერაარჰორნი
მწვერვალი პირველად 1842 წლის 8 აგვისტოს პიერ ჟან ედუარდ დეზორმა და არნოლდ ეშერმა დალაშქრეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ფოკინი
საკუთარი სახელი ფოკინი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
30 დეკემბერი
30 დეკემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 364-ე დღე (ნაკიან წლებში – 365-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 1 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1230
1603
თარიღი უცნობია
დენის გაულტიერი – ფრანგი ლუტისტი და კომპოზიტორი (გ. 1672)
*
ქვიშხეთი
ქვიშხეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში, ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთზე. ქვიშხეთის თემის ცენტრი (სოფლები: ბეღლეთი, ბულბულისციხე, მონასტერი, რუსაანთუბანი, სავანისუბანი, სათივე, სარმანიშვილისკარი, ტაშისკარი, ტეზერი, ყიფიანთუბანი). ზღვის დონიდან 730 მეტრი, ხაშურიდან 10 კილომეტრი. სოფელში დგას: აღდგომის ეკლესია, კოშკი, მთაწმინდის ეკლესია, ფერისცვალების ეკლესია, წმინდა გიორგის ეკლესია და წმინდა ელიას ეკლესია. სოფელში არის ქვიშხეთის დიმიტრი ყიფიანის სახლ-მუზეუმი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1699 ადამიანი.
ისტორია
ქვიშხეთი ქართლის სააბაშიოს ცენტრია. აქ აბაშიძეები XVI საუკუნის 20-იანი წლებიდან მკვიდრდებიან, მაშინ, როდესაც არადეთის წყალს აქეთ მდებარე ტერიტორია (ალი, სურამი, ახალდაბა და სხვა) იმერეთის სამეფოს ხელში გადავიდა. აღნიშნული ტერიტორია 1527 წელს ლუარსაბ I-მა გადასცა იმერეთის მეფეს - ბაგრატ III-ს ქართლის სამეფო ტახტზე ასვლაში გაწეული დახმარებისათვის.
1711 წელს ქართლის მეფე იესემ უძეოდ გარდაცვლილი პაატა აბაშიძის მამული - ქართლის სააბაშიო ქვიშხეთითურთ უბოძა ვახუშტი აბაშიძეს.
1744 წელს ქვიშხეთში აბაშიძის ქალზე იქორწინა ერეკლე მეფემ.
1748 წელს ლეკები „მიადგნენ აბაშიძის ქვიშხეთის ციხეს, აიღეს ისიც და წამოიღეს უთვალავი ტყვე ანუ საქონელი ურიცხვი“.
თეიმურაზ II-ის ზემო ქართლის მორიგე ლაშქრის 1756 წლის დავთრის მიხედვით, ქვიშხეთიდან სავალდებულოდ ითვლებოდა აბაშიძეების მიერ ლაშქარში გლეხების გაყვანა - ცხენოსანი თ(9), ქვეითი ვ(6). იქმნა ჯამი (ეი)(15).
XIX საუკუნის 40-იანი წლებიდან ქვიშხეთში მკვიდრდებიან სუმბათაშვილები. ქვიშხეთის მოსახლეობა მთლიანად ქართულია.
გაზაფხულზე თოვლის დნობითა და წვიმების შედაგად ადიდებულ მდინარე შოლას, რომელიც ქვიშხეთში ჩამოედინება, ქვიშა და ხეები ჩამოჰქონდაო, ასე ხსნის სახელწოდებას ხალხური ტრადიცია.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის კურორტები
პაპწვა
პაპწვა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (მუგუძირხვის თემი), აფხაზეთის მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 120 მ, გუდაუთიდან 15 კმ, ხიფსთიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 4 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუგუძირხვის თემის სოფლები
ნიკარაგუის რელიგია
ნიკარაგუის რელიგია მნიშვნელოვანი ნაწილი არის ნიკარაგუის კულტურისა. ნიკარაგუაში რელიგიური თავისუფლება და შემწყნარებლობა დაცულია კონსტიტუციის ძალით.
კათოლიკობა ნიკარაგუაში
1990-იანი წლების დასაწყისში ნიკარაგუის მოსახლეობის უმეტესობა კათოლიკე იყო. მათ უმეტესობას კი მცირე კონტაქტი ჰქონდა თავის ეკლესიასთან. პროტესტანტების მრევლი, რომელიც შეადგენდა მოსახლეობის უმცირესობას, სწრაფად გაიზარდა. კათოლიკობა ნიკარაგუაში შევიდა XVI საუკუნეში. იგი ესპანელმა კონკისტადორებმა შეიტანეს და დაამკვიდრეს. კათოლიციზმს პრივილეგირებული სარწმუნოების სტატუსი ჰქონდა და ეკლესიის ავტორიტეტები ჩვეულებრივ მხარს უჭერდნენ პოლიტიკურ სტატუს-ქვოს. ეს იყო იქამდე, სანამ პრეზიდენტმა ხოსე სანტოს სელაიამ არ გაუთანაბრა კათოლიკური ეკლესია სხვა სარწმუნოებებს ნიკარაგუაში.
1939 წლიდან ნიკარაგუის კონსტიტუციამ რელიგიური თავისუფლება დააკანონა, თუმცა კათოლიკობამ ნიკარაგუელებისთვის დიდი მნიშვნელობა შეიძინა. როდესაც ისინი ამბობენ "ეკლესია" გულისხმობენ კათოლიკობას. ეპისკოპოსები ცდილობენ აიმაღლონ საკუთარი ავტორიტეტი და საკუთარ გამოსვლებში ეროვნული ერთობისკენ მოუწოდებენ. ასევე, ისინი ხშირად ასრულებენ მედიატორების როლს პოლიტიკურ პარტიებს შორის პოლიტიკური კრიზისის დროს. საგანმანათლებლო დაწესებულებების დიდი ნაწილი არის მათი გავლენის ქვეშ, რომლებიც ძირითადად მანაგუის გარეუბნებში მფარველი წმინდანების სახელობისაა. ამ მონაცემების საწინააღმდეგოდ, არ უნდა იყოს გასაკვირი, რომ თავისუფალი სახელმწიფოს მხარდამჭერი სანდინისტების მთავრობის დროს, 500 000-მა ნიკარაგუელმა შეძლო რომის პაპ იოანე პავლე II-ის ნახვა 1983 წელს, როდესაც ის ჩასული იყო ნიკარაგუაში.
1980-იან წლებში ნიკარაგუაში ყოველ 7 000 მოსახლეზე ერთი მღვდელი მოდიოდა. ეს გაცილებით დაბალი შეფარდებითი მაჩვენებელია ვიდრე ლათინული ამერიკის სხვა ქვეყნებში იყო.
ნიკარაგუელები დადიან ეკლესიაში და ასრულებენ ამ საიდუმლოს ღვთისმოშიშებით, გარკვეული სიხშირით. ნიკარაგუელები არიან ღრმად მორწმუნეები, თუმცა არ ასრულებენ საეკლესიო კანონებს. ზოგიერთი მათგანი შემოისაზღვრება ნათლობითა და დაკრძალვის წესების შესრულებით. მომავალზე საუბრისას ხშირად ამბობენ "ღვთის ნებით", "ეს არის ღმერთის სურვილი", რაც მიანიშნებს იმაზე, რომ ისინი საღმრთო ძალაუფლებას ადამიანის კანონებზე მაღლა აყენებენ.
ნიკარაგუელები ლოცულობენ წმინდანების წინაშე, რომელთაც როგორც წესი დახმარებას სთხოვენ, რადგან მიაჩნიათ ისინი ადამიანებისა და ღმერთის დამაკავშირებლად. ნიკრაგუელი ქრისტიანების სახლებში ნახავთ წმინდანთა ხატებს, რომლებსაც უწოდებენ cuadros. ისინი, როგორც წესი მდებარეობენს კუთხეში ან მაგიდაზე ყვავილების,სანთლებისა და სხვა დეკორაციების გარემოცვაში. შეიძლება ითქვას, რომ ისინი სახლის ეკლესიები არის. ქრისტიანი ნიკარაგუელებისთვის შობასა და აღდგომაზე მნიშვნელოვანი დღესასწაულია ლა პურისიმა, რომელიც არის ერთკვირიანი ფესტივალი დეკემბერში, რომელიც ადიდებს წმინდა ჩასახვას. ამ დროს ნიკარაგუელები სახლებში აკეთებენ ღვთისმშობლისთვის განკუთვნილ შესაწირს.
კარიბისპირეთის რწმენა
პროტესტანტიზმი და ქრისტიანობის სხვა მიმდინარეობები ნიკარაგუაში შევიდა მეცხრამეტე საუკუნეში, თუმცა, შემდგომ საუკუნეში გაიჩინა დიდი რაოდენობის მიმდევრები კარიბის ზღვის სანაპიროზე. 1990 წლისთვის არაკათოლიკურ მიმდინარეობებს 100, 000-ზე მეტი მიმდევარი ჰყავდა, მათ შორის ყველაზე მრავალრიცხოვანი იყვნენ მორავიული ეკლესია, ბაპტისტები, ღმრთის საკრებულოს წევრები. ასევე არიან, ღმერთის ეკლესია, ნაზარეთის ეკლესია, ანგლიკანური ეკლესია, იესო ქრისტეს უკანასკნელი დღის წმინდანის ეკლესია, იეღოვას მოწმეები და მეშვიდე დღის მოწმეები.
მორავიული ეკლესია, რომელიც ნიკარაგუაში დამკვიდრდა გვიან მეცხრამეტე საუკუნეში, არის დომინანტი რელიგია რეგიონში. ფაქტობრივად ყველა მოსკიტო არის მორავიული რელიგიის მიმდევარი, და უამრავი რამა, სუმუ და კრეოლი. მორავიანი პასტორი ასრულებს მთავარ როლს მოსკიტოების თემში. ბაპტიზმი ნიკარაგუაში დამკვიდრდა 1917 წლიდან. ბაპტისტები ძირითადად დასახლებული არიან წყნარი ოკეანის სანპიროებზე. ღვთის საკრებულოს ესკლესიის ისტორია ნიკარაგუაში იწყება 1926 წლიდან. მისი მსოფლმხედველობა მოითხოვს მორწმუნეებისგან მაღალ პიროვნულ მორალს, მშვიდობისმოყბვარეობას. რაც შეეხება ნიკარაგუის პროტესტანტულ მოსახლეობას ისინი დღევანდელი ეროვნული მოსახლეობის 20% შეადგენენ.
რელიგია 1970-1980-იან წლებში
1970-1980-იანი წლები იყო რელიგიური ვნებათაღელვის პერიოდი. ეს ვნებათაღელვა ხშირად პოლიტიკურ დაპირისპირებებს შეერწყა. ახალი თაობის კათოლიკე სამღვდელოებმა და საერო პირებმა გამოიჩინეს ინიციატივა, რომ კათოლიკუირ ეკლესია უფრო დემოკრატიული გამხდარიყო და საერთაშორისო ეკლესიებთან მჭიდრო ურთიერთობები დაემყარებინა. ასევე უფრო მგრძნობიარე გამხდარიყო ღარიბი მოსახლეობის გაჭირვების მიმართ. 1970-იან წლებში კათოლიკე მღვდლები, მონაზვნები და საერო პირები კათოლიკური საზოგადოებების ბაზაზე ქმნიდნენ პროექტებს საზოგალოების სოციალური პირობების გასაუმჯობესებლად, საგანმანათლებლო პრობლემების გადასაჭრელად. 1972 წლის შემდეგ კათოლიკე ლიდერები და საერო პირები განსაკუთრებით ჩაებნენ ანტისომოსურ ოპოზიციაში. არარერთმა კავშირები დაამყარა სანდინისტების ეროვნულ-ლიბერალურ პარტიასთან, რომელსაც ხელს აძლევდა კათოლიკური ეკლესიიის რადიკალიზაცია ანასტასიო სომოსა დებაილეს წინააღმდეგ ბრძოლისას.
ლათინური ამერიკის არც ერთ რევოლუციას არ ჰქონია ასეთი დიდი მხარდაჭერა ეკლესიიის მხრიდან, როგორც სანდინისტებს. კათოლიკე ეპისკოპოსები ღიადაც კი უპირისპირდებოდნენ სომოსას დიქტატურას არსებობის ბოლო წლებში. 1970-1980-იანი ლწების მიჯნაზე შეიქმნა "კათოლიკე ქრისტიანების საზოგადოება", რომელმაც თავის თავზე აიღო ღარიბ საქალაქო მოსახლეობაში სანდინისტების მომხრეების შეგროვება. კათოლიკეები, მათ შორის მღვდლები, გახდნენ სანდინისტური პარტიის წევრები და კეთილგანწობილი იყვნენ ახალი მთავრობის მიმართ. კათოლიკური ეკლესიისა და პოლიტიკოსების ასეთმა დაახლოებამ თვითონ კათოლიკებს შორის დაძაბა ურთიერთობა, სანდინისტებსა და კათოლიკე მღვდლებს შორის უთანხმოებაზე რომ აღარაფერი ვთქვათ. ეპისკოპოსებმა, კარდინალ მიგელ ობანდო ი ბრავოს წინამძღოლობით სანდინისტები და მათი მომხრე კათოლიკები დაადანაშაულეს მცდელობაში, გაეხლიჩათ კათოლიკური ეკლესია სეპარატისტული სახალხო ეკლესიის შექმნით. ისინი მარქსისტული მიმართულების სანდინისტურ პარტიას აღიქვამდნენ, როგორც სახადს ნიკარაგუის კათოლიკური ეკლესიისთვის, მიუხედავად იმისა, რომ სანდინისტები გარეგნულად რელიგიურ ტოლერანტობას ქადაქებდნენ. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის დაპირისპირება გამწვავდა. ეპისკოპოსები ღიად თუ ფარულად შეეკვრნენ სანდინისტების პოლიტიკურ მეტოქეებს. სანდინისტები კი ფუჭად იბრძოდნენ ეკლესიაზე გავლენის შესანარჩუნებლად. მთელი 1980-იანი ლწების მანძილზე სანდინისტების მოწინააღმდეგენიცა და მომხრეებიც რელიგიური სიმბოლოებით მანიპულირებდნენ პოლიტიკური მიზნების მისაღწევად.
პროტესტანტებს კათოლიკებისგან განსხვავებით ნაკლებად ჰქონდათ მიდრეკილება ჩარეულიყვნენ სანდინისტებთან პაექრობაში. სხვა რელიგიური მიმდინარეობების მოღვაწეები და მომდევრები, მათ შორის ბაპტისტები, კეთილგანწყობილი იყვნენ სანდინისტების მთავრობის მიმართ. მორავიანელები კი აშკარად მხარს უწედნენ ჰონდურასში განლაგებულ კონტრისტებს. სანდინისტების მმართველობის წლებში პროტესტანტების მიმდევრები გაიზარდნენ და საერთოდ ევანგელისტური ეკლესიების რაოდენობა გაორმაგდა 3, 000-მდე.
რელიგია სანდინისტების ერის შემდეგ
1990 წლის არჩევნების შემდეგ, როდესაც სანდინისტები ჩამოსცილდნენ ხელისუფლებას, ურთიერთობა ეკლესიასა და სახელმწიფოს შორის დარეგულირდა და დამშვიდდა. ამას ხელი შეუწყო იმანაც, რომ კონტრისტების ომი, რომელიც ისედაც აძლიერებდა რელიგიურ უთანხმოებას, დასრულდა. ზოგიერთი რადიკალურად განწყობილი სამღვდელო პირი მხარს უჭერდა სანდინისტებს. თუმცა მათი გავლენა ძალზედ მცირე იყო. "სახალხო ეკლესიის" აქტივისტეის რაოდენობა 1980-იან წლებშივე შემცირდა და არასდროს მოუხვეჭია ანგარიშგასაწევი ძალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუა
Raphitoma asperrima
Raphitoma asperrima — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჟოზეფ რუმანილი
ჟოზეფ რუმანილი (დ. 8 აგვისტო, 1818, სენ-რემი, პროვანსი — გ. 24 მაისი, 1891) ― პროვანსელი მწერალი. 1847 წელს გამოაქვეყნა პირველი ბუკოლიკური ლექსების და ლეგენდების კრებული „ზიზილები“. 1851 წელს მისი თაოსნობით გამოიცა ანთოლოგია „პროვანსელები“. 1862 წელს გამოსცა ლექსების კრებული „გალექსილი წვრილმანები“, ხოლო 1883 წელს წიგნი „ზღაპრები“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1818 კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მაისი კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები