cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნიკო ყიფიანი
„ერთხელ წასაკითხი მოთხრობები“
ნიკოს გარდაცვალების შემდეგ მიხო მოსულიშვილის რედაქტორობით გამოიცა კრებული იმ სათაურით, რომელიც თავად ავტორს სურდა დაერქმია თავისი წიგნისთვის: „ერთხელ წასაკითხი მოთხრობები“ - ISBN 99940-0-571-5. წიგნში მოთხრობებთან ერთად შესულია ნიკოს მიერ ინგლისურიდან ქართულ ენაზე ნათარგმნი ლორდ ბაირონის და ლორდ როჩესტერის ლექსები, ესსე და მასთან პირველი და უკანასკნელი ინტერვიუ ჩაწერილი მიხო მოსულიშვილის მიერ. წიგნის წინასატყვაობა ეკუთვნის მწერალ ზაალ სამადაშვილს.
ორანი
ორანი (არაბული: وهران,) — ქალაქი ხმელთაშუა ზღვის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპირო ზოლში, ეს დასახლება წარმოადგენს ალჟირშის მეორე უდიდეს ქალაქს.
ნიკო ყიფიანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:გარდაცვლილი 2005 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ნ
ჯიბუტი 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჯიბუტიმ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჯიბუტი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ორანი
ფრანგული მმარეთველობის დროს ორანი იყო პრეფექტურა, ორანის დეპარტამენტში. ამჟამად ეს დასახლება წარმოადგენს ორანის პროვინციის (ვილაიეთი) ადმინისტრაციულ ცენტრს. აქ დაახლოებით ცხოვრობს 1,283,250 კაცი (2006), ხოლო რაც შეეხება ქალაქის აგლომერაციას, აქ მცხოვრებთა რაოდენობა 2 მილიონს აღწევს და მას დედაქალაქ ალჟირის შემდეგ ქვეყანაში მეორე ადგილი უკავია. ორანი არის საპორტო ქალაქი, 1960 წლის შემდეგ ეს ქალაქი დასავლეთ ალჟირის უმნიშვნელოვანესი კომერციული, ინდუსტრიული და საგანმანათლებლო ცენტრი გახდა. ორანიდან 432 კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი ალჟირი.
კლიმატი
ორანი მდებარეობს სუბტროპიკულ კლიმატურ სარტყელში. საშუალო წლიური ტემპერატურა 17,7 გრადუს აღწევს, წლიური ნალექების რაოდენობა კი 388 მილიმეტრია.
ყველაზე თბილი თვეები არის ივლისი და აგვისტო, რომლის საშუალო ტეპმპერატურა 24.2 - 24.8 გრადუს აღწევს, ზამთრის ყველაზე ცივი თვეებია დეკემბერი და თებერვალი, საშუალო ტემპერატურა 11.7 - 12.4 °C.
ისტორია
ორანი დაარსდა 903 წელს, მას დაარსებიდანვე სავაჭრო მიზნებისთვის მნიშვნელოვანი ფუნქციები ეკისრებოდა. 1509 წელს ეს ადგილები შევიდა ესპანეთის სახელმწიფოს შემადგენლობაში. ესპანთა მმართველობა აქ 1708 წლამდე გაგრძელდა, ამ წელს ოსმალებმა შეძლეს ჩრდილოეთი ალჟირის დაპყრობა. ესპანეთმა 1732 წელს მოახერხა, ამ ქალაქის უკან დაბრუნება. თუმცა უკვე ორანის სავაჭრო ფუნქციები დაკარგული ჰქონდა, სწორედ ამიტომ 1792 წელს, ესპანეთის მეფე კარლოს IV-მ ეს ქალაქი ოსმალებს მიჰყიდა. ოსმალთა მმართველობა აქ 1831 წლამდე გაგრძელდა. ამ პერიოდიდან ქალაქში იწყება ფრანგული პერიოდი.
საფრანგეთის მმართველობის დროს, ორანი გახდა ამავე სახელწოდების დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მეორე მსოფლიო ომის დროს ამ ტერიტორიაზე, ბრიტანულმა ფლოტმა მოახდინა გერმანიის მხარეს მყოფი ვიშის საფრანგეთის გემების ჩაძირვა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში აქ კიდევ რამდენიმე მნიშვნელოვანი სამხედრო ოპერაცია განხორციელდა.
ორანს მნიშვნელოვანი ფუნქციები ეკისრა ალჟირის დამოუკიდებლობის ომში.
ორანი დღეს
დღეს ორანში არის, ჩრდილოეთ აფრიკის ერთ-ერთი უდიდესი ნავსადგური. ამ ქალაქს ქვეყნის ცხოვრებაში უდიდესი დანიშნულება აქვს, აქ მდებარეობს ალჟირის სიდიდით მეორე უნივერსიტეტი.
სქოლიო
კატეგორია:ალჟირის ქალაქები
ხუნკუდა
ხუნკუდა (ყოფ. განთიადი) — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტში, ქედის თემში (სოფლები: არსენაული, აქუცა, გულები, ზენდიდი, კორომხეთი, ორცვა, ქედა, შევაბური, ცხემნა, ძენწმანი, ხუნკუდა). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 300 მ სიმაღლეზე, დაბა ქედიდან დაშორებულია 1 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 122 კაცი.
სპირო აგნიუ
სპირო თეოდორ აგნიუ (Spiro Theodore Agnew; დ. 9 ნოემბერი, 1918 — გ. 17 სექტემბერი, 1996) — აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი (1969–1973) რიჩარდ ნიქსონის ადმინისტრაციაში. თანამდებობიდან გადადგა 1973 წელს.
ხუნკუდა
სქოლიო
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Audi A4
აუდი A4 — Audi AG-ს საუშალო კლასის ავტომობილი. იგი პირველად 1995 წელს გამოჩნდა, როგორც Audi 80-ის მემკვიდრე. A4 კომპანია აუდის ყველაზე გაყიდვადი მოდელი გახდა.
ისტორია
აუგუსტ ჰორხი August Horch (აუდი-ს დამაარსებელი, დაიბადა : 12/10/1868.)
აუდი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი კომპანიაა (გერმანული), რომელიც თითქმის 100 წელია აწარმოებს მსუბუქ ავტომობილებს. იგი Volksvagen-ის კონცერნში შემავალი ფირმაა. აუდის ისტორია საკმაოდ საინტერესოა, რომელიც დაკავშირებულია აუგუსტ ჰორხთან (აუდის დამაარსებელთან). ყველაფერი კი ასე დაიწყო.
აუგუსტმა 1909 წელს გამოუშვა 6 ცილინდრიანი ძრავი, რომელიც წარუმატებელი აღმოჩნდა და კომპანია გაკოტრების პირამდე მიიყვანა. ამაზე განაწყენებულმა კომპანიონებმა გადაწყვიტეს მისი ფირმიდან გაძევება რაც მოხდა კიდეც და მას მოუწია საკუთარი (Zwickau, დაარსებული 1899 წ) ფირმის დატოვება.
ამის შემდეგ აუგუსტ ჰორხმა დააარსა საავტომობილო ფირმა, რომელიც ატარებდა მის სახელს Horch, თუმც მისმა ყოფილმა კომპანიონებმა სასამართლოში შეიტანეს სარჩელი, რათა შეცვლილიყო ფირმის სახელწოდება (ვინაიდან უკვე არსებობდა მსგავსი სახელწოდების ფირმა). სასამართლოს გადაწყვეტილებით უნდა შეცვლილიყო ავტომობილების სახელწოდება და იგი აღარ უნდა გამოსულიყო Horch ის სახელწოდებით.
მიუხედავად ყველაფრისა ავგუსტ ჰორხმა მალევე დააარსა ახალი ფირმა, რომელიც horch-იდან (რომელიც გერმანულად მოსმენას ნიშნავს, Hören, Horchen — მოსმენა. ლათინური თარგმანი — audire) გამომდინარე იქნა შექმნილი (ლათინური ვარიანტი) აუდი.
1928 წელს მოხდა აუდის სხვა ფირმასთან DKW-სთან შეერთება (ვინაიდან იგი გაკოტრების პირას იყო მისული). ეს არ აღმოჩნდა საკმარისი და ეკონომიკური კრიზისის დროს იგი შეუერთდა ავტოგაერთიანებას Auto Union-ს აუდის ე. წ. მეორედ დაბადება დაკავშირებულია ფერდინანდ პიხი Ferdinand Piech-სთან (ფერდინანდ პორშეს შვილიშვილი) იგი 1988 წელს არჩეულ იქნა აუდის მმართველად, ხოლო 1993 წელს გახდა მთელი კონცერნის მმართველი (Volkswagen). იგი კონცერნს მართავდა 2002 წლამდე სწორედ პიხის დამსახურებაა აუდის კვადრო სისტემა და ალუმინის გამოყენება, რომელმაც დიდი წარმატება მოუტანა როგორც თავად პიხს ასევე აუდის ბრენდს სწორედ მან გადაწყვიტა რომ მომხდარიყო აუდის და ფოლკსვაგენის ფიქტიური გაყრა, რათა აუდი ავტობაზარზე წარმოდგენილიყო თავისი განსაკუთრებული მახასიათებლებით 1980 წელს ჟენევის ავტოსალონზე წარმოდგენილი აუდის კუპე (კვადრო 4x4-ზე) მოულოდნელი სენსაცია აღმოჩნდა საზოგადოებისათვის, ვინაიდან მანამდე სრულამძრავიანი სისტემა მხოლოდ სატვირთო ავტომობილებში გამოიყენებოდა.
კვადრო სისტემით აღჭურვილი აუდი 80 გახდა მიზეზი იმისა, რომ სხვა მოდელებშიც გამოყენებულიყო ეს უნიკალური სისტემა.
კვადრო სისტემით აღჭურვილ ავტომობილებზე დატვირთვა ნაწილდება როგორც წინა, ასევე უკანა ღერძებზე (პროცენტულობით 50/50-ზე). დაცურების შემთხვევაში დატვირთვა გადადის იმ თვალზე, რომელიც ყველაზე კარგად ეჭიდება გზას. ეს კი იძლევა ძრავის პოტენციალის სრულად გამოყენებას, ცუდ გზებში მაღალ გამავლობას და დიდ სიჩქარეზეც წონასწორობის შენარჩუნებას. აუდის მიერ დანერგილი კვადრო სისტემა დღემდე განსაკუთრებული და რევოლუციური მოვლენაა ავტოწარმოებასი. ამ სისტემამ მიიღო სახელწოდება quattro.
სქოლიო
კატეგორია:ავტომობილები
სპირო აგნიუ
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:მერილენდის გუბერნატორები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 9 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
შალვა სოსლანი
ლიტერატურულ სარბიელზე პირველად 1923 წელს გამოჩნდა, იმავე წელს გამოაქვეყნა ფუტურისტული ლექსების პირველი კრებული ქართულ ენაზე. 1924 წელს, როგორც მსახიობი, ვახტანგ მჭედლიშვილის სტუდიის შემადგენლობაში გადავიდა მოსკოვში. სწავლობდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლიტერატურის ფაკულტეტზე. ამ დროიდან უმეტესად რუსულად წერდა. 1931 წელს ჟურნალ „კრასნაია ნოვში“ გამოაქვეყნა ლირიკული, ნაწილობრივ ავტობიოგრაფიული შინაარსის მოთხრობა „რაში და ქეთევანი“. მომდევნო მოთხრობებში „მდინარეთა სიტყვა“ (1932) და „აჩა“ (1933) სოსლანი ერთმანეთს უპირისპირებდა ძველ და ახალ ყოფას. მას ეკუთვნის ასევე დოკუმენტური მოთხრობა „ახალი ბაღი“ (1936) და დაუმთავრებელი რომანი „ოქროს საწმისი“ (ნაწყვეტები გამოქვეყნდა 1941 წელს). სოსლანის შემოქმედება ორგანულად იყო დაკავშირებული საქართველოსთან და ქართულ ლიტერატურულ ტრადიციებთან. იღვწოდა ქართული ლიტერატურის პოპულარიზაციისთვის, წერდა ნარკვევებს („შოთა რუსთაველი“, 1937; „აკაკი წერეთელი“, „შალვა დადიანი“, ორივე 1940). თარგმნიდა ქართული მწერლობის ნიმუშებს.
II მსოფლიო ომის დროს, 1941 წელს სოსლანი მოხალისედ წავიდა ფრონტზე და იმავე წლის დეკემბერში უგზოუკვლოდ დაიკარგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1941 კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:რუსულენოვანი მწერლები კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
კარლ მაკი
220px|მინი|კარლ მაკი კარლ მაკი (Karl Mack; დ. 25 აგვისტო, 1752 — გ. 22 დეკემბერი, 1828) — ავსტრიელი სამხედრო მოღვაწე. მესამე კოალიციის ომის დროს სათავეში ედგა ავსტრიის იმპერიის მთავარ არმიას, რომელიც ომის საწყის პერიოდშივე გაანადგურა ნაპოლეონ I-ის დიდმა არმიამ ულმის კამპანიაში. დამარცხების შემდეგ ის დაატყვევეს. ტყვეობაში დაჰყო 1808 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1752 კატეგორია:გარდაცვლილი 1828 კატეგორია:ავსტრიელი გენერლები
რიაუ
რიაუ (Riau) — პროვინცია ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრის აღმოსავლეთ სანაპიროს ცენტრში, მალაკის სრუტის გასწვრივ. 2004 წლამდე იგი მოიცავდა სუმატრის აღმოსავლეთით და სინგაპურის სამხრეთით მდებარე რიაუს კუნძულებსაც, სანამ მათ ცალკე პროვინციის სტატუსი მიენიჭებოდა. დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქია პეკანბარუ. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია დუმაი, სელატ-პანჯანგი, ბაგანსიაპიაპი, ბენგკალისი, რენგატი.
რიაუ ამჟამად ინდონეზიის ერთ–ერთი უმდიდრესი პროვინციაა, განსაკუთრებით ბუნებრივი რესურსებით — ნავთობით, ბუნებრივი აირით, კაუჩუკით, პალმის ზეთით. 1982–2005 წლებში მნიშვნელოვნად დაზარალდა ხე–ტყის უკანონო ჩეხვით, როს შედეგადაც ტყით დაფარული 78 % ტერიტორია 33 %–მდე შემცირდა. დეფორესტაცია ძირითადად ზეთის პალმის გაშენებისა და ქაღალდისთვის მიმდინარეობდა. მცენარეული საფარის სასტიკად შემცირებამ წყალდიდობებისა და მეწყერის საფრთხე არა მარტო რიაუს პროვინციას, არამედ მალაიზიის დედაქალაქ კუალა-ლუმპურსაც შეუქმნა.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 5 543 031 ადამიანს შეადგენს.
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით, რიაუ ათ სარეგენტოსა და ორი ავტონომიური ქალაქისგან შედგება.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის პროვინციები
ორმიგოსი
ორმიგოსი (Hormigos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 28 კმ². მოსახლეობა — 712 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
დინგრასი
დინგრასი (ოფიციალურად დინგრასის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Dingras; ფილ: Bayan ng Dingras) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 127 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 31 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
Pleurotomella bureaui
Pleurotomella bureaui — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum cardaleae
Lasioglossum cardaleae — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
სქოლიო
cardaleae
გრენლანდიური ვეშაპი
გრენლანდიური ვეშაპი, პოლარული ვეშაპი (Balaena mysticetus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი უკბილო ვეშაპების ქვერიგისა. აქვს 21 მ-მდე სიგრძის სხეული, ვეებერთელა თავი (სხეულის სიგრძის 1/3), გლუვი ყელი და მუცელი; პირის ღრუში მარჯვნიდან და მარცხნიდან ჩამოშვებულია „ვეშაპის ულვაშის“ 300-400 ფირფიტა, რომელთა სიმაღლე 4,5 მ აღწევს. იკვებება პატარა კიბოსნაირებით და ფრთაფეხიანი მოლუსკებით. შობს ერთ ნაშიერს (სიგრძე 4-5 მ). გრენლანდიური ვეშაპი ბევრგან მოისპო და ამჟამად იშვიათად თუ გვხვდება ჩუკოტკისა და ბერინგის ზღვებში. 1946 წლიდან მასზე ნადირობა აკრძალულია საერთაშორისო კონვენციით.
ლიტერატურა
კატეგორია:უკბილო ვეშაპები
1 ოქტომბერი
1 ოქტომბერი — გრიგორიანული კალენდრის 274-ე დღე (ნაკიან წლებში – 275-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 91 დღე.
დღის მოვლენები
thumb|გაუდამელას ბრძოლა thumb|ნიურნბერგის პროცესი
ამ დღეს დაბადებულნი
thumb|100px|ჰენრი III
ამ დღეს გარდაცვლილნი
thumb|ხუან ავსტრიელის საფლავი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1001
ჯიბუტი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჯიბუტიმ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჯიბუტი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
NGC 9
NGC 9 (სხვა აღნიშვნები UGC 78, IRAS00063+2332, MCG 4-1-30, KUG 0006+235, ZWG 477.59, KARA 6, ZWG 478.31, PGC 652) — სპირალური გალაქტიკა მდებარე პეგასის თანავარსკვლავედში.
გალაქტიკის აღმომჩენად ითვლება ასტრონომი ოტტო სტრუვი ხოლო თარიღი 27 სექტემბერი 1865 წელი.
ეს ობიექტი შედის ახალ დიდ საერთო კატალოგის ნუსხაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი კატეგორია:სპირალური გალაქტიკები
987
თარიღი უცნობია
*
პანსიონი ჯერიკო
პანსიონი ჯერიკო (Jericho Mansions) — რეჟისორ ალბერტო სკიამას დამოუკიდებელი კინოფილმი, თრილერი. მთავარ როლშია ამერიკელი მსახიობი ჯეიმზ კაანი. მონაწილეობენ: ჯენიფერ ტილი, ჟენევიევ ბიუჟო და სხვები. ფილმი გამოვიდა 2003 წელს და საკმაო წარმატება მოიპოვა. გადაღებები მიმდინარეობდა ქალაქ სენტ-ჯონსში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2003 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
უეკასი
უეკასი (Huecas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27 კმ². მოსახლეობა — 722 კაცი (2020 წ.).
დევი (ინდუიზმი)
მინი|დურგა კლავს დემონს დევი (სანსკ. देवी devī „ქალღმერთი“) — ინდუიზმის უძველესი ნაყოფიერების ქალღმერთი.
საუკუნეების განმავლობაში მას ყველა მდედრ ღვთაებათა ფუნქცია დაეკისრა. დევის მანიფესტაციები მრავალია — ლაკშმი, სარასვატი, მაგრამ ყველაზე მეტად იგი გაიგივებულია შივას მეუღლე დურგასთან, რომელსაც თავის მხრივ დევის, როგორც მდედრი საწყისის, საპირისპირო ბუნების ფორმები მიეცა — მრისხანე კალი და ლმობიერი პარვატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდუისტური ქალღმერთები კატეგორია:დედა-ქალღმერთები კატეგორია:შაქტიზმი
1515
1515 წელი (MDXV) იყო ორშაბათს დაწყებული არანაკიანი წელიწადი იულიუსის კალენდრით
თარიღი უცნობია
*
Lasioglossum cardiurum
Lasioglossum cardiurum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1945 წელს.
სქოლიო
cardiurum
თიბილაანი
თიბილაანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ხეთაგუროვის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს მდინარე ფრონის ხეობაში. ზღვის დონიდან 880 მეტრი,ცხინვალიდან 15 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხეთაგუროვის თემის სოფლები
ფეხბურთი ჩილეში
მინი|250პქ|ჩილეს ეროვნული სტადიონი დღეისათვის, ფეხბურთი ჩილეში ყველაზე პოპულარულ სპორტის სახეობას წარმოადგენს. ამ ქვეყნის საფეხბურთო ისტორია დაკავშირებულია ბრიტანელ მეზღვაურებთან, როდესაც XIX საუკუნეში ჩილესა და დიდ ბრიტანეთს შორის გაცხოველებული სავაჭრო ურთიერთობები დამყარდა.
ჩილეს საფეხბურთო ისტორია იწყება ქალაქ ვალპარაისოდან, რომელიც ამ დროისათვის წარმოადგენდა ქვეყნის უდიდეს პორტს. ბრიტანელები აქ ხშირად თამაშობდნენ ფეხბურთს, რასაც ადგილობრივები დიდი ინტერესით უყურებდნენ. სწორედ ვალპარაისოს არისტოკრატულმა ოჯახებმა გამოიჩინეს ინტერესი ამ სპორტისადმი.
ჩილეს პირველი საფეხბურთო გუნდი 1895 წელს ვალპარაისოს პორტში შეიქმნა და მას ერქვა "ვალპარაისოს ფეხბურთის  გუნდი". ამას მოყვა იმავე 1895 წელს ფეხბურთის სამთავრობო დონეზე აყვანა და ჩილეს ფეხბურთის ფედერაციის შექმნა. ჩილე იყო ერთ-ერთი დამაარსებელი სამხრეთ ამერეიკის ფეხბურთის კონფედერაციისა, რომელიც გულისხმობდა სამხრეთ ამერიკის ჩემპიონატს ფეხბურთში, რასაც ჩვენ დღეს კოპა ამერიკის სახელით ვიცნობთ.
ამჟამად, ჩილური ფეხბურთი ერთ-ერთი უძლიერესია მთელს ლათინურ ამერიკაში და ჩილეს საფეხბურთიო კლუბი კოლო-კოლო ერთადერთია ჩილეში, რომელმელსაც ლიბერტადორესის თასი აქვს მოგებული.
1962 წელს, ჩილემ უმასპინძლა ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატს, სადაც ჩილეს ნაკრებმა მე-3 ადგილი დაიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს სპორტი
იტალიის პრეზიდენტი
thumb|პრეზიდენტის სასახლე იტალიის პრეზიდენტი – იტალიის სახელმწიფოს მეთაური, ეროვნული ერთიანობისა და იტალიის კონსტიტუციის გარანტი. ირჩევს პარლამენტი 7 წლით. პრეზიდენტის რეზიდენცია მდებარეობს რომში, კვირინალის სასახლეში. პრეზიდენტი გადადგომის შემდეგ იღებს მუდმივი სენატორის თანამდებობას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პოლიტიკა კატეგორია:ევროპის ქვეყნების პრეზიდენტები *
ვენესუელის მდინარეების სია
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის მდინარეები კატეგორია:ვენესუელის მდინარეები
ჭინკაძეები (ქედის მუნიციპალიტეტი)
ჭინკაძეები (ყოფ. განახლება) — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტში, დოლოგანის თემში (სოფლები: დოლოგანი, ჭალახმელა, ჭინკაძეები). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 480 მ სიმაღლეზე, დაბა ქედიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 202 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბელორუსული საბჭოთა ენციკლოპედია
ბელორუსული საბჭოთა ენციკლოპედია (Белару́ская Саве́цкая Энцыклапе́дыя) — უნივერსალური ენციკლოპედია ბელორუსულ ენაზე 12 ტომად, გამოიცა მინსკში 1969—1975 წლებში. ესაა ბელორუსულ ენაზე პირველად დაბეჭდილი აკადემიური ენციკლოპედია.
ისტორია
ენციკლოპედიის შედგენაში ხუთი ათასზე მეტმა ავტორმა, მათ შორის, ბელორუსიის მეცნიერებათა აკადემიის 125-მა აკადემიკოსმა და წევრ-კორესპონდენტმა მიიღო მონაწილეობა, ამას გარდა, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიამ და მეცნიერებათა დარგობრივმა აკადემიამ, 344-მა მეცნიერებათა დოქტორმა და პროფესორმა, 1650-მა მეცნიერებათა კანდიდატმა შეიტანა თავისი წვლილი. ავტორთა 85% ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ბელორუსიის სსრ-ში.
აღწერილობა
თერთმეტი ტომი სტატიებსა და დამატებებს შეიცავს (11 ტომი), მე-12 თემატურ ტომს წარმოადგენს და ბელორუსიის სსრ-ს ეძღვნება. ენციკლოპედიაში სტატიათა საერთო რაოდენობაა 34 409, აქედან ბელორუსულ თემატიკას დაახლოებით 40% ეძღვნება. 6 ათასამდე სტატია ისტორიას ეთმობა, 10 ათასამდე სტატია საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებს, დაახლოებით 6,7 ათასი სტატია გეოგრაფიას, 6,8 ათასამდე კულტურას, ხოლო 7 ათასამდე სტატია ბიოგრაფიულია. თორმეტ ტომში 112 ფერადი ჩანართია (1554 ილუსტრაცია და 172 რუკაა), 215 შავ-თეთრი ჩანართია (3002 ილუსტრაცია), დაახლოებით 8 ათასი ილუსტრაცია და 500 რუკაა ტექსტებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელორუსული ენციკლოპედიები კატეგორია:ენციკლოპედიები კატეგორია:სსრკ-ის ენციკლოპედიები
Pleurotomella cancellata
Pleurotomella cancellata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
თაგო
თაგო — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, ვაშლოვანის თემში. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 1000 მ. ხულოდან 7 კმ. სოფელი საბაგირო გზით უკავშირდება დაბა ხულოს.
ისტორია
სოფლის ტერიტორიაზე მიკვლეულია რკინის ზოდები. ვარაუდობენ, რომ აქ რკინის მეტალურგიის ერთ-ერთი კერა იყო. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ოქტომბრის სასოფლო საბჭოში, განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა. 1985 წელს გაიხსნა თაგო-ხულოს საბაგირო გზა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 294 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
თაგო – სოფელი საბაგირო გზაზე
სქოლიო
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
მუვათალი II
მუვათალი II — ხეთების მეფე, მურსილი II-ის ძე. ჩვენამდე მოაღწია ხეთურ ენაზე შედგენილმა ვრცელმა ხელშეკრულებამ, რომელიც მუვათლიმ დადო მცირე აზიის სამხრეთ-დასავლეთში მდებარე ხეთების ვასალური ქვეყნის - ვილუსას - მმართველ ალექსანდუსთან. მუვათალი ცდილობდა ხეთების პოლიტიკური გავლენის შენარჩუნებას ჩრდილოეთ სირიის სამთავროებზე. ამ მიზნით იგი კადეშთან შეებრძოლა ეგვიპტელების ლაშქარს, რომელსაც რამსეს II მეთაურობდა (ძვ. წ. 1274). ბრძოლამ წარმატება ვერცერთ მხარეს ვერ მოუტანა, ხეთები კვლვინდებურად ბატონობდნენ ჩრდილოეთ სირიაში.
ჯიბუტი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჯიბუტიმ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
მუვათალი II
ლიტერატურა
კატეგორია:ხეთების მეფეები
ჯიბუტი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჯიბუტი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გრენლანდიური სელაპი
გრენლანდიური სელაპი (Phoca (Pagophilus) groenlandica) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ნამდვილი სელაპების ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 160-195 სმ, წონა — 100-160 კგ. თეთრი ფერისაა, მხოლოდ გვერდებზე აქვს ორი დიდი შავი ლაქა, ბინადრობს არქტიკულ წყლებში და ქმნის ნიუფაუნდლენდის, იან-მაიენის და თეთრი ზღვის ჯოგს. იკვებება პელაგური კიბოსნაირებით, მოლუსკებითა და პატარ-პატარა თევზებით. გრენლანდიური სელაპი სარეწი ობიექტია. იყენებენ მის ცხიმს, აგრეთვე ახალშობილის (თეთრანას) ძვირფას ბეწვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გრენლანდიური სელაპები
დეივიდ რიკარდო
დეივიდ რიკარდო (David Ricardo, დ. 18 აპრილი, 1772 – გ. 11 სექტემბერი, 1823) — ბრიტანელი პოლიტიკური ეკონომისტი, ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი კლასიკური ეკონომისტი თომას მალთუსთან, ადამ სმითთან და ჯეიმზ მილთან ერთად.
ცხოვრება
დეივიდ რიკარდო დაიბადა ლონდონში, ინგლისში, იყო აბიგაილ დელველისა (1753-1801) და აბრაჰამ ისრაელ რიკარდოს (1733-1812) მესამე გადარჩენილი შვილი. რიკარდოები პორტუგალიური წარმოშობის სეფარდები იყვნენ, რომლებიც ინგლისში ნიდერლანდების გაერთიანებული რესპუბლიკიდან გადასახლდნენ. აბრაჰამ რიკარდო წარმატებული ბირჟის ბროკერი იყო და დევიდმა 14 წლის ასაკიდან მასთან დაიწყო მუშაობა. 21 წლის ასაკში რიკარდო კვაკერ პრისცილა ენ უილკინსონთან ერთად გაიპარა და, მამის ნების საწინააღმდეგოდ, უნიტარიანიზმზე მოექცა, რაც, რა თქმა უნდა, კლასიკურ იუდაიზმზე უარის თქმას ნიშნავდა. ამ რელიგიურმა სხვაობამ ოჯახთან განხეთქილება გამოიწვია და რიკარდოს დამოუკიდებელი ცხოვრების დაწყება მოუწია. მამამისმა იგი უარყო, მემკვიდრეობის გარეშე დატოვა, დედამისს კი მას შემდეგ ხმა აღარასდროს გაუცია.
ოჯახთან განხეთქილების შემდეგ რიკარდომ ცნობილი ბანკის, „ლაბოკსისა და ფორსტერის“ („Lubbock's and Forster“), დახმარებით საკუთარი ბიზნესი წამოიწყო. თავისი ქონების უდიდესი ნაწილი ვატერლოოს ბრძოლის შედეგებთან დაკავშირებული ბირჟის სპეკულაციების საშუალებით მოიპოვა. 1823 წლის 14 სექტემბერს მის ნეკროლოგში „The Sunday Times“ წერდა, რომ ბრძოლის მიმდინარეობისას მან „მილიონ ფუნტ სტერლინგზე მეტი იშოვა“, რაც იმ დროისათვის უდიდესი თანხა იყო. ვინაიდან მისი პოზიცია ძველებურად უსაფრთხო აღარ იყო, რიკარდო საქმეს ამ მოვლენების დასრულებისთანავე ჩამოშორდა, იყიდა გეტკომბ პარკი, მდიდრული სახლი გლოსტერშირში, და ქალაქი დატოვა. 1818-1819 წლებში კი გლოსტერშირის უფროსი შერიფის წოდებასაც ატარებდა.
1818 წლის აგვისტოში მან იყიდა ლორდი პორტარლინგტონის ადგილი პარლამენტში 4000 ფუნტ სტერლინგად, როგორც ნაწილი 25000 ფუნტ სტერლინგიანი სესხისა ასე მოხვდა იგი თემთა პალატაში. რიკარდომ გარდაცვალებამდე პარლამენტში კიდევ ხუთი წელი გაატარა და რეფორმატორის რეპუტაციაც დაიმსახურა.
რიკარდოს ახლო მეგობრობა აკავშირებდა ჯეიმზ მილთან. სხვა მეგობრებს შორის აღსანიშნავები არიან ჯერემი ბენთამი და თომას მალთუსი, რომლებთან მის მიმოწერაშიც ვხვდებით სერიოზულ დებატებს ისეთ საკითხებთან დაკავშირებით, როგორიცაა მიწათმფლობელების როლი საზოგადოებაში და ა.შ. გარდა ამისა, რიკარდო იყო მალთუსის პოლიტიკური ეკონომიკის კლუბის, ვიგების კლუბისა და ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოების წევრი.
პარლამენტში ხმის მიცემის ისტორია
როგორც პორტარლინგტონის დეპუტატმა, რიკარდომ ოპოზიციასთან ერთან 21 თებერვალს მხარი დაუჭირა ნეაპოლის, 21 ივნისს კი სიცილიის რევოლუციურ მოძრაობებს. გარდა ამისა, 6 ივნისს მხარი დაუჭირა გამოძიებას ტობაგოში სამართლის აღსრულებისთვის. 1821 წლის 8 მაისს მან მოითხოვა ექვსი აქტის გაუქმება, 16 მაისს პეტერლოოს ხოცვა-ჟლეტის გამოძიება, 25 მაისსა და 4 ივნისს კი გამოვიდა დოკუმენტაციის გაყალბებისთვის სიკვდილით დასჯის წინააღმდეგ.
ის აქტიურად უჭერდა მხარს თავისუფალი ვაჭრობის შემოღებას. 9 თებერვალს მან ხმა მისცა შაქარზე ტარიფების განახლების წინააღმდეგ და 4 მაისს გააპროტესტა, რომ დასავლეთიდან მიღებულ პროდუქციაზე ტარიფები უფრო მაღალი იყო, ვიდრე აღმოსავლეთ ინდოეთის პროდუქციაზე. ასევე ეწინააღმდეგებოდა ხე-ტყეზე ტარიფების დაწესებას. 25 აპრილსა და 3 ივნისს მისცა ხმა საპარლამენტო რეფორმას და 23 მაისს მის სასარგებლოდ ისაუბრა უესტმინსტერის რეფორმის ერთი წლის თავისადმი მიძღვნილ ვახშამზე. 4 ივნისს ხელახლა მისცა ხმა სისლის სამართლის რეფორმის გატარებას.
მისი მეგობარი ჯონ ლუის მალეტი ამასთან დაკავშირებით ამბობდა: „...ის საუბრობს ყველა თემაზე, რომელიც შეისწავლა და მოსაზრებებზე, რომლებიც მათემატიკური ჭეშმარიტებების ხასიათისაა. ის საუბრობდა საპარლამენტო რეფორმასა და კენჭისყრაზე, როგორც ადამიანი, რომელიც ამ ყველაფერს მოიტანს და ხვალვე გაანადგურებს არსებულ სისტემას, ამის საშუალება რომ ჰქონდეს, ყოველგვარი დაეჭვების გარეშე... სწორედ მამაკაცის გონების ეს თვისება, მის მიერ პრაქტიკისა და გამოცდილების ყოველგვარი უგულებელყოფაა ის, რაც მაეჭვებს პოლიტიკური ეკონომიკის შესახებ მის მოსაზრებებში“.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
ბიზნესს ჩამოშორებიდან ათი წლისა და პარლამენტში შესვლიდან ოთხი წლის შემდეგ რიკარდო გარდაიცვალა ყურის ინფექციით, რომელიც გავრცელდა ტვინში და გამოიწვია სეფსისი, რიკარდო გარდაცვალების დროისათვის 51 წლის იყო.
მასა და პრისცილა ვილკინსონს რვა შვილი ჰყავდათ, მათ შორის ოსმან რიკარდო (1795-1881), დეპუტატი უორჩესტერიდან, დეივიდ რიკარდო (უმცროსი) (1803-1864), დეპუტატი სტროუდიდან და მორტიმერ რიკარდო, რომელიც იყო კავალერიის ოფიცერი (life guards-ში).
რიკარდო დაკრძალულია ჰარდენჰუშის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიის სასაფლაოზე, უილტშირში. რიკარდოს გარდაცვალების დროისათვის მისი ქონება 675000 ფუნტი სტერლინგიდან 775000 ფუნტ სტერლინგამდე მერყეობდა.
იდეები
თავისი პირველი სტატია ეკონომიკის სფეროში რიკარდომ 37 წლის ასაკში დაწერა, თავდაპირველად „დილის ქრონიკაში“, სადაც მხარს უჭერდა ინგლისის ბანკის მიერ ბანკნოტების გაცემის შემცირებას, 1810 წელს კი გამოსცა სტატია „ოქროს მაღალი ფასი, როგორც ბანკნოტების ფასების დაცემის მტკიცებულება“.
ის ასევე იყო აბოლიციონისტი, რომელმაც 1823 წლის მარტში ბრიტანეთის ოსტინდოეთის კომპანიის სასამართლოს შეხვედრაზე მონობა მოიხსენია, როგორც ლაქა ერის ხასიათზე.
ღირებულების თეორია
რიკარდოს ყველაზე ცნობილი ნაშრომია „პოლიტიკური ეკონომიკისა და დაბეგვრის საფუძვლები“ (1817). მან ასევე განავითარა ღირებულების შრომითი თეორია:
რიკარდოს შენიშვნა მე-6 სექციის მიმართ:
"ბატონი მალთუსი, როგორც ჩანს, ფიქრობს, რომ საგნის ღირებულება და ფასი ერთი და იგივეა;- ეს მართალია იმ შემთხვევაში, თუ ის ფასში მოიაზრებს „წარმოების ფასს“ მოგების ჩათვლით."
ქირა
რიკარდომ დიდი როლი შეიტანა ქირის, ხელფასების და მოგების თეორიების განვითარებაში. „ქირაობა“ მან განმარტა, როგორც „განსხვავება ორი თანაბარი რაოდენობის კაპიტალისა და მუშახელის დასაქმებით მიღებულ პროდუქციას შორის“. რიკარდოს რწმენით, ეკონომიკური განვითარების პროცესი, რომელიც ზრდიდა მიწის გამოყენების სიხშირეს და საბოლოოდ უფრო ღარიბი მიწის კულტივაციამდე მიდიოდა, მიწის მფლობელებისთვის მომგებიანი იყო. რიკარდოს მიხედვით, ამგვარი პრემია „ნამდვილ სოციალურ ღირებულებაზე“, რომელიც მიიღება საკუთრებიდან, ადგენს ინდივიდის ფასს მაგრამ ყველაზე კარგ შემთხვევაში, ახდენს ქაღალდის ფულის დაბრუნებას საზოგადოებაში. ასეთი წმინდა ინდივიდუალური სარგებელი, რომელიც მიღებულია მწირი რესურსებიდან რიკარდოს განმარტებით, წარმოადგენს „ქირას“.
რიკარდოს თეორიები დანახარჯსა და მოგებაზე
თავის „მოგების თეორიაში“ რიკარდო ამტკიცებს, რომ რეალური დანახარჯების ზრდასთან ერთად, რეალური მოგება მცირდება, რადგან წარმოებული საქონლის გაყიდვისგან მიღებული შემოსავალი იყოფა მოგებასა და დანახარჯს შორის. თავის ესეში მოგების შესახებ, იგი აღნიშნავს, რომ მოგება დამოკიდებულია მაღალ ან დაბალ დანახარჯებზე, ყოველდღიური ნივთების და აუცილებელი საქონლის/ სერვისების ფასზე, მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანზე - საკვების ფასზე“.
რიკარდოს საერთაშორისო ვაჭრობის თეორია
1500 და 1750 წლებს შორის, ეკონომისტების დიდი ნაწილი ემხრობოდა მერკანტილიზმს, რომელიც ავითარებდა იდეას, რომ საერთაშორისო ვაჭრობის მიზანია ოქროს გამომუშავება სხვა ქვეყნებიდან სავაჭრო ნამატის საშუალებით. რიკარდომ განავითარა იდეა, რომ ვაჭრობის მიზანი უბრალოდ იყო ოქროს ან ვერცხლის დაგროვება. „შეფარდებითი უპირატესობის თეორიით“, ის ემხრობოდა ინდუსტრიების სპეციალიზაციას და თავისუფალ ვაჭრობას. მან გამოთქვა იდეა, რომ ინდუსტრიათა სპეციალიზაცია, თავისუფალ საერთაშორისო ვაჭრობასთან ერთად, ყოველთვის პოზიტიურ შედეგებს გამოიღებს. ეს თეორია შემდგომში გაფართოვდა აბსოლუტური უპირატესობის კონცეფციაში.
რიკარდოს მიხედვით, სახელმწიფოთა შორის ვაჭრობაში არსებობს ორმხრივი მოგება, მაშინაც კი, თუ ერთი ქვეყანა ყველა კომპონენტში უფრო კონკურენტულია, ვიდრე მისი სავაჭრო პარტნიორი. ის ასევე ამატებდა, რომ ქვეყანამ თავისი რესურსების კონცენტრირება უნდა მოახდინოს მხოლოდ იმ ინდუსტრიებში, სადაც მას გააჩნია შეფარდებითი უპირატესობა, ანუ იმ ინდუსტრიებში, სადაც მას შეუძლია პროდუქტის ყველაზე ეფექტური წარმოება  თავისი რესურსების ალტერნატიულ გამოყენებასთან შედარებით, ვიდრე იმ ინდუსტრიებში, სადაც მას მცირე კონკურენციული უპირატესობა აქვს სხვა ქვეყნებთან შედარებით. რიკარდო ასევე ამტკიცებდა, რომ სახელმწიფო ინდუსტრიები, რომლებიც სინამდვილეში მცირედ მომგებიანი და და საერთაშორისო ასპარეზზე ნაკლებად კონკურენტულნი არიან, თავიდან უნდა იქნეს მოშორებული, ისინი კი უნდა ჩაანაცვლონ ინდუსტრიებმა, რომლებიც შეზღუდული რესურსების საუკეთესოდ გამოყენებას უზრუნველყოფენ - ანუ იდეა გულისხმობს, რომ რესურსების უკეთ გამოყენებით გამოწვეული ეკონომიკური ზრდა აანაზღაურებს ნებისმიერ მოკლევადიან ეკონომიკურ ამოვარდნას, რომელიც შეიძლება გამოწვეულ იქნას ზემოთხსენებული მცირედ მომგებიანი და არცთუ კონკურენტული ინდუსტრიების გაუქმებით.
რიკარდომ სცადა თეორიულად დაემტკიცებინა, რომ საერთაშორისო ვაჭრობა ყოველთვის მომგებიანია. პოლ სამუელსონმა რიკარდოს მაგალითში, რომელიც ინგლისსა და პორტუგალიას შორის ვაჭრობას ეხებოდა, დასახელებულ ციფრებს „ოთხი მაგიური ციფრი“ უწოდა. „მიუხედავად იმისა, რომ პორტუგალიელებს შეუძლიათ როგორც ტანსაცმლის, ისე ღვინის ნაკლები მუშახელის გამოყენებით წარმოება, რიკარდომ შემოგვთავაზა, რომ ორივე ქვეყანა სარგებელს მიიღებდა ერთმანეთთან ვაჭრობით“.
შეფარდებითი უპირატესობა
რიკარდოს საერთაშორისო ვაჭრობის თეორია სხვაგვარად იქნა ფორმულირებული ჯონ სტიუარტ მილის მიერ. ტერმინი „შეფარდებითი უპირატესობა“ შემოტანილ იქნა მილის და მისი თანამედროვეების მიერ.
ჯონ სტიუარტ მილმა საერთაშორისო ვაჭრობის თეორიას მისცა ნეოკლასიკური მიმართულება. მისი ფორმულირება შემდგომში გადაიბარეს ალფრედ მარშალმა და სხვებმა, რომლებმაც ანტი-რიკარდიანული მოთხოვნისა და მიწოდების კანონის განახლებაში დიდი წვლილი შეიტანეს და გამოიწვიეს ღირებულების ნეოკლასიკური თეორიის ჩამოყალიბება.
ახალი ინტერპრეტაცია
რიკარდოს ოთხი მაგიური რიცხვი დიდი ხნის განმავლობაში ინტერპრეტირებული იყო, როგორც შრომის ორი კორელაციის შედარება. ეს ინტერპრეტაცია ამჟამად თანამედროვე ეკონომისტების მიერ მიჩნეულია, როგორც ზედმეტად მარტივი. რიკარდოს ინტერპრეტაცია 2002 წელს როი ჯ. რუფინის მიერ თავიდან იქნა აღმოჩენილი და გამოკვლეული, 2004 წელს კი ანდრეა მანეშის მიერ დეტალურად ახსნილი. ამ ინტერპრეტაციის შედარებით მოქნილი ვარიანტი ცნობილია ახალი ინტერპრეტაციის სახელით, მიუხედავად იმისა, რომ ის ნახსენები იყო ჯერ კიდევ 1930 წელს პ. სრაფას და 1974 წელს კენზო იუკიზავას მიერ. ახალი ინტერპრეტაცია გვაძლევს საშუალებას, ახალი კუთხით დავინახოთ რიკარდოს „პოლიტიკური ეკონომიკისა და დაბეგვრის საფუძვლები“ ვაჭრობის თეორიის მხრივ, თუმცა ეს არ ცვლის ოპტიმალური რესურსის განაწილების მათემატიკურ ასპექტებს.
პროტექციონიზმი
ადამ სმიტის მსგავსად, რიკარდო ეროვნულ ეკონომიკებთან, განსაკუთრებით კი სოფლის მეურნეობასთან მიმართებით, პროტექციონიზმის ოპონენტი იყო. მას სჯეროდა, რომ ბრიტანული „პურის კანონი“- სოფლის მეურნეობის პროდუქტებზე ტარიფების დაწესება-უზრუნველყოფდა ნაკლებად პროდუქტიული სამამულო მიწების კულტივაციას და ქირის გაზრდას. . ამრიგად, სარგებელი მიმართული იქნებოდა მემამულეებისკენ, შესაბამისად კი ინდუსტრიული კაპიტალისტებისგან შორს. რიკარდოს რწმენით, მემამულეები უფრო ხშირად ხარჯავდნენ თავიანთ ქონებას ფუფუნების საგნებზე, ვიდრე ინვესტირებაზე. მას სჯეროდა, რომ „პურის კანონებს ბრიტანული ეკონომიკა სტაგნაციისკენ მიჰყავდა“. 1846 წელს მისი ძმისშვილი ჯონ ლუის რიკარდო, პარლამენტის წევრი სტოუკ-ონ-ტრენტიდან, აქტიურად უჭერდა მხარს თავისუფალ ვაჭრობას და „პურის კანონის“ გაუქმებას.
პურის კანონების თანამედროვე ემპირიული ანალიზი არაერთგვაროვან შედეგებს იძლევა. პარლამენტმა ეს კანონი 1846 წელს გააუქმა.
რიკარდოს ვაჭრობის თეორიის კრიტიკა
რიკარდო თავად პირველი იყო, ვინც აღიარა, რომ შეფარდებითი უპირატესობა საგნობრივი სფეციფიკის თეორიაა, რაც ნიშნავს რომ ის მხოლოდ მაშინ მოქმედებს, თუ გარკვეული პირობები აუცილებლად იქნება დაკმაყოფილებული. რიკარდო აღნიშნავდა, რომ თეორია მხოლოდ იმ სიტუაციებში გამოგვადგება, სადაც კაპიტალი არამობილურია. თავის ცნობილ მაგალითთან დაკავშირებით, მან დაწერა: "„უდაოდ მომგებიანი იქნებოდა ინგლისის კაპიტალისტებისთვის და მომხმარებლებისთვის... რომ ღვინო და ტანსაცმელი პორტუგალიაში დამზადდეს და რომ ინგლისის კაპიტალი და მუშახელი, რომელიც ტანსაცმლის დამზადებაშია დასაქმებული ამავე მიზნით იქნას გადაყვანილი პორტუგალიაში“."რიკარდო აღიარებდა, რომ ამ თეორიის ისეთ სიტუაციებთან მიმართება, როცა კაპიტალი მობილურია, შედეგად მოიტანდა ოფშორინგს, შესაბამისად ეკონომიკურ ვარდნასა და სამუშაოების დაკარგვას. ამის გამოსასწორებლად, ის ამტკიცებდა, რომ უმრავლესობა ქონების მფლობელებისა დაკმაყოფილდება საკუთარ სახელმწიფოში მოგების დაბალი მაჩვენებლით, ვიდრე საზღვარგარეთ უფრო მომგებიანი დასაქმებით. ამგვარად ის აღნიშნავდა, რომ კაპიტალი ფუნქციურად არამობილურია.
რიკარდოს არგუმენტი თავისუფალი ვაჭრობის სასარგებლოდ ასევე გაკრიტიკებული იყო მათ მიერ, ვისაც სჯეროდა, რომ ვაჭრობაზე შეზღუდვები ქვეყნის ეკონომიური განვითარებისთვის საჭირო იყო. უცა პანაიკი ამტკიცებს, რომ რიკარდოს საერთაშორისო ვაჭრობის თეორია ლოგიკურ ცდომილებას შეიცავს. რიკარდო ვარაუდობდა, რომ ორივე ქვეყანაში ორი საქონელი წარმოებადია და სინამდვილეშიც იწარმოება, მაგრამ განვითარებული და განვითარებადი ქვეყნები ხშირად ცვლიან ერთმანეთში იმ პროდუქტებს, რომლებიც არ არის დამზადებული საკუთარ ქვეყნებში. ამ შემთხვევებში, ვერ განვსაზღვრავთ იმას, თუ რომელ მათგანს გააჩნია შეფარდებითი უპირატესობა.
კრიტიკოსები ასევე ამტკიცებენ, რომ რიკარდოს შეფარდებითი უპირატესობის თეორია ნაკლოვანია იმ მიზეზით, რომ ის წარმოებას მუდმივად და აბსოლუტურად მიიჩნევს. რეალურ სამყაროში, ადამიანის კონტროლს დაუქვემდებარებელმა მოვლენებმა (ბუნებრივი მოვლენები) შესაძლოა წარმოებას ხელი შეუშალონ. ამ შემთხვევაში, სპეციალიზაციამ შესაძლოა გამოფიტოს ქვეყანა, რომელიც დამოკიდებულია უცხო ქვეყნებიდან იმპორტზე. მაგალითად, თუ ინდუსტრიულად განვითარებული ქვეყანა საკუთარ საქონელს გაუცვლის აგრარულ ქვეყანას სოფლის მეურნეობის პროდუქტების სანაცვლოდ, ბუნებრივი კატაკლიზმა აგრიკულტურულად განვითარებულ ქვეყანაში (მაგ. გვალვა) გამოიწვევს ინდუსტრიაზე დაფუძნებულ ქვეყანაში შიმშილობას.
ჯოან რობინსონი აღნიშნავს, რომ ინგლისთან თავისუფალი ვაჭრობის გახსნის შემდგომ, პორტუგალიას საუკუნეების განმავლობაში მოუწია ეკონომიკურ განუვითარებლობასთან ბრძოლა. „პორტუგალიაზე თავისუფალი ვაჭრობის დაკისრებამ დაასამარა პერსპექტიული ტექსტილის ინდუსტრია და დატოვა ის ნელი ტემპებით ზრდადი ღვინის ექსპორტის ამარა, როდესაც ინგლისისთვის, ბამბის ნაჭრის ექსპორტმა მოიტანა დაგროვება, მექანიზაცია და სპირალურად ზრდადი ინდუსტრიული რევოლუცია“. რობინსონი ამტკიცებდა, რომ რიკარდოს მაგალითი საჭიროებდა, რომ ეკონომიკები სტატიკური წონასწორობის პოზიციაზე ყოფილიყვნენ სრული დასაქმების მაჩვენებლით, სადაც არ იქნებოდა სავაჭრო დეფიციტი ან ნამატი. ეს პირობები, მისი თქმით, ნამდვილი სამყაროსთვის ირელევანტური იყო. ის ასევე ამტკიცებდა, რომ რიკარდოს გამოთვლები არ ითვალისწინებდა იმას, რომ ზოგი ქვეყანა შესაძლოა განვითარების სხვა დონეზე იყოს და ეს ზრდიდეს „არათანაბარი გაცვლის“ შანსებს, რამაც შესაძლოა ხელი შეუშალოს ქვეყნის განვითარებას, როგორც პორტუგალიის მაგალითზე ვიხილეთ.
განვითარების ეკონომისტი ჰა-ჯუნ ჩანგი დაობს არგუმენტზე, რომ თავისუფალი ვაჭრობა ყველა ქვეყანას არგებს: რიკარდოს თეორია აბსოლუტურად მართალია - საკუთარ ვიწრო საზღვრებში. მისი თეორია სწორად ამბობს, რომ არსებული ტექნოლოგიის დონის გათვალისწინებით, ქვეყნებისთვის უკეთესია რომ სპეციალიზირდნენ იმაში, რაც სხვებზე უკეთ გამოსდით. ეს უდაოა. მისი თეორია იშლება იმ შემთხვევაში, როცა ქვეყანას სურს აითვისოს უფრო განვითარებული ტექნოლოგიები- ანუ როცა მას სურს, განავითაროს საკუთარი ეკონომიკა. ახალი ტექნოლოგიების ათვისებას სჭირდება დრო და გამოცდილება, ამიტომაც ტექნოლოგიურად ჩამორჩენილი მწარმოებლები საჭიროებენ საერთაშორისო კონკურენციისგან დაცვას იმ პერიოდში, როდესაც ისინი ახალი ტექნოლოგიების სწავლის პროცესში არიან. ასეთი დაცვა მას ძვირად უჯდება, რადგან ქვეყანა ხელიდან უშვებს შანსს, რომ შემოიტანოს უფრო ხარისხიანი და იაფიანი პროდუქცია. თუმცა, ეს არის საფასური, რომელიც უნდა გადაიხადოს, თუკი მას სურს განავითაროს მოწინავე ინდუსტრიები. რიკარდოს თეორია, შესაბამისად, მათთვისაა მისაღები, ვინც სტატუს ქვოს სჯერდება, მაგრამ არა მათთვის, ვისაც მისი შეცვლა სურს.
რიკარდოს ექვივალენტი
რიკარდოს კიდევ ერთი იდეა ცნობილია რიკარდოს ექვივალენტის სახელით და გულისხმობს, რომ ზოგ შემთხვევაში მთავრობის არჩევანი, თუ როგორ გადაიხადოს საკუთარი ნახარჯი (გამოიყენოს საგადასახადო შემოსავლები ან გასცეს სესხი და გადავიდეს დეფიციტში), არ ახდენს გავლენას ეკონომიკაზე. ეს გამოწვეულია იმ ფაქტით, რომ საზოგადოება საკუთარ მორჩენილ ფულს ინახავს იმისთვის, რომ გადაიხადოს სამომავლოდ მოსალოდნელი გაზრდილი გადასახადები, რომლებიც გამოიყენება ვალის გასასტუმრებლად. რიკარდო აღნიშნავს, რომ ეს ვარაუდი თეორიულად გამოდგება, როდესაც არსებობს რაციონალური გადასახადის გადამხდელების მიერ შექმნილი დროებითი ოპტიმიზაცია: მაგრამ რადგან გადამხდელები ასე რაციონალურად არ იქცევიან ხოლმე, პრაქტიკაში ეს ვარაუდი არ შეესაბამება სიმართლეს. ამრიგად, მიუხედავად იმისა, რომ მსგავსი ვარაუდი რიკარდოს სახელს ატარებს, როგორც ჩანს, მას ამის თავადაც არ სჯეროდა. ამ ვარაუდის თანამედროვე პოპულარობაზე ეკონომისტი რობერტო ბაროა პასუხისმგებელი.
გავლენა და ინტელექტუალური მემკვიდრეობა
დევიდ რიკარდოს იდეებს უდიდესი გავლენა ჰქონდა ეკონომისტების შემდგომ განვითარებაზე. ამერიკელი ეკონომისტები რიკარდოს აღიარებენ, როგორც მეორე ყველაზე გავლენიან ეკონომიკურ მოაზროვნეს, ადამ სმიტის შემდეგ, XX საუკუნემდე.
რიკარდოსეული სოციალისტები
რიკარდოს ნაშრომები 1820-იან წლებში ბევრ სოციალისტს აღაფრთოვანებდა, რომლებიც ფიქრობდნენ, რომ მის ღირებულების თეორიას რადიკალური დასკვნები ჰქონდა. ისინი ამბობდნენ, რომ ღირებულების შრომით თეორიაში, შრომა გამოიმუშავებს პროდუქტს, მოგება კი, რომელიც არგებს კაპიტალისტებს, მიღებულია მუშახელის ექსპლუატაციით. ამ სოციალისტებს შორის არიან ტომას ჰოდსკინი, უილიამ ტომპსონი, ჯონ ფრენსის ბრეი და პერსი რეივენსტონი.
ჯორჯისტები
ჯორჯისტებს სჯეროდათ, რომ ქირა, როგორ ჭრილშიც მას რიკარდო იყენებდა, ეკუთვნის საზოგადოებას, როგორც მთელ ორგანიზმს. ჰენრი ჯორჯზე რიკარდოს დიდი გავლენა ჰქონდა, ის ხშირად ციტირებდა მის იდეებს, მათ შორის 1879 წელს გამოცემულ თავის ყველაზე ცნობილ ნაშრომში „პროგრესი და სიღარიბე“. ამ ნაშრომის მეოთხე გამოცემის შესავალში ის წერს: „რაც მე ამ წიგნში გავაკეთე, თუკი სწორად ამოვხსენი ის დიდი პრობლემა, რომელსაც ვიკვლევდი, არის ის, რომ გავაერთიანე სიმართლე, რომელიც სმიტის და რიკარდოს სკოლის მიერ არის გამომჟღავნებული იმ სიმართლესთან, რომელიც აღმოჩენილია პრუდონისა და ლასალეს სკოლების მიერ. ეს გავაკეთე, რათა დავამტკიცო, რომ laissez faire-ს მივყავართ სოციალიზმის კეთილშობლური მიზნების შეცნობის გზამდე; რომ სოციალური სამართალისა და მორალური სამართლის იდენტიფიცირება მოვახდინო და რომ უარვყო იდეები, რომლებიც ბევრის გონებას ნისლავს და ხელს უშლის მათ მიერ დიდებულისა და ამაღლებულის აღქმას.
ნეო-რიკარდოსეული ვაჭრობის თეორია
პიერო სრაფას მიერ შთაგონებული, ვაჭრობის თეორიის ახალი ხაზი წარმოიქმნა და მას ნეო-რიკარდოსეული ვაჭრობის თეორია ეწოდა. თეორიაში მთავარი წვლილი შეიტანეს იან სტიდმენმა და სტენლი მეტკალფმა. ისინი აკრიტიკებდნენ ნეოკლასიკურ საერთაშორისო ვაჭრობის თეორიას, კონკრეტულად ჰეკშერ-ოლინის მოდელს იმ საფუძველზე, რომ კაპიტალის, როგორც მთავარი ფაქტორის ცნების საზომი მეთოდი არ არსებობს მანამ, სანამ არ გამოვიანგარიშებთ მოგების მაჩვენებელს. ეს იყო მეორე რაუნდი კაპიტალის შესახებ კემბრიჯის დაპირისპირებისა, ამჯერად, საერთაშორისო ვაჭრობის სფეროში. დეპორტერი და რავიქსი განიხილავენ, რომ ნეო-რიკარდოსეული კონტრიბუცია იჭრება ნეოკლასიკურ ვაჭრობის თეორიაზე ეფექტური გავლენის მოხდენის საქმეში, რადგან ის ვერ გვთავაზობს „კლასიკური თვალთახედვით ნამდვილ ალტერნატიულ მიდგომას“.
ევოლუციური ზრდის თეორია
ნეო-რიკარდოსეული სკოლიდან რამდენიმე განსხვავებული ჯგუფი ჩამოყალიბდა. ერთ-ერთი მათგანია ევოლუციური ზრდის თეორია, რომელიც ჩამოყალიბდა ლუიჯი პასინეტის, ჯ.ს. მეტკალფის, პიერ პაოლო სავიოტის, კოენ ფრენკენისა და სხვების მიერ.
პასინეტი ამტკიცებდა, რომ ნებისმიერ საქონელზე მოთხოვნა ხშირად მცირდება ან ქრება, მოთხოვნის შემცირება ფიქსირდება. ახალი საქონლის შემოტანა (პროდუქტი და სერვისი) აუცილებელია, რომ ეკონომიკური სტაგნაცია თავიდან ავირიდოთ.
თანამედროვე თეორიები
რიკარდოს იდეა კიდევ უფრო გაფართოვდა საქონლის უწყვეტობასთან მიმართებით დორნბუშის, ფიშერის და სემუელსონის მიერ. ეს ფორმულაციაა გამოყენებული მაცუიამასთან და სხვებთან. This formulation is employed for example by Matsuyama
რიკარდოს ვაჭრობის თეორია მიიჩნევს, რომ შრომა უნიკალური საქონელია. ეს ნაკლია, რადგან შუალედური საქონელი ახლა საერთაშორისო ვაჭრობის უდიდეს ნაწილს წარმოადგენს. სიტუაცია შეიცვალა 2007 წელს იოშინორი შიოძავას ნაშრომის გამოჩენით. მან თავის მოდელში წარმატებულად ჩართო ნავაჭრი შუალედური საქონელი.
იეთსმა გამოიტანა დასკვნა, რომ წარმოებაში მსოფლიო ვაჭრობის 30% არის შუალედური საქონელი. ბარდანმა და ჯაფემ დაადგინეს, რომ შუალედური საქონელი შეადგენს 37-38%ს აშშ-ს იმპორტისა 1992-დან 1997 წლამდე, როცა კომპანიათა შორის ვაჭრობის პროცენტი გაიზარდა 43%-დან 1992-ში 52%-მდე 1997-ში.
არათანაბარი გაცვლა
კრის ედვარდი აქცევს ემანუელის არათანაბარი გაცვლის თეორიას სხვა ნეო-რიკარდოსეული ვაჭრობის თეორიების ვარიაციებს შორის. არგირი ემანუელი ამტკიცებდა რომ მესამე სამყარო ღარიბია საერთაშორისო მუშახელის ექსპლუატაციის გამო. of labour.
არათანაბარი გაცვლის ვაჭრობის თეორიამ გავლენა მოახდინა ახალ დამოკიდებულების თეორიაზე.
პუბლიკაციები
რიკარდოს პუბლიკაციები მოიცავს ნაშრომებს:
გარე ლინკები
კატეგორია:ინგლისელი ეკონომისტები კატეგორია:კლასიკური ეკონომისტები კატეგორია:განმანათლებელი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 1772 კატეგორია:გარდაცვლილი 1823
სორი
სორი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გადამში, ჭვებარი), მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა მხარეს. ამბროლაური-ონის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 720 მეტრი, ონიდან 14 კილომეტრი.
Lasioglossum carinatum
Lasioglossum carinatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1903 წელს.
სორი
წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVIII საუკუნეში.
Lasioglossum carinatum
სქოლიო
carinatum
სორი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 194 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მურსილი I
მურსილი I — ძველი ხეთური სამეფოს ერთ-ერთი მმართველი, შვილიშვილი (თუ შვილობილი) და მემკვიდრე ხათუსილი I-ისა, მცირე აზიის მრავალი ოლქის დამორჩილების შემდეგ მურსილიმ დაარბია ხალაფი (ჰალაბი), დაამარცხა ხურიტები და დაანგრია ქ. ბაბილონი (ძვ. წ. 1595). მოკლეს ხათუსაში სამეფო კარის ინტრიგების შედეგად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხეთების მეფეები
ლა-მატა
ლა-მატა (La Mata) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,2 კმ². მოსახლეობა — 817 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
1516
თარიღი უცნობია
*
Pleurotomella catharinae
Pleurotomella catharinae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
საყელოიანი ხვლიკი
საყელოიანი ხვლიკი (Chlamidosaurus kingi სხვა ენებში Chlamydosaurus kingii) — ქვეწარმავალი ჯოჯოსებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 80 სმ აღწევს.
გავრცელებულია ჩრდილო და ჩრდილო-დასავლეთ ავსტრალიასა და ახალ გვინეაში. აქვს ქერცლოვანი კანის ნაოჭი, ანუ საყელო, რომელიც დაკავშირებულია ენისქვეშა ძვლის გამონაზარდთან. როდესაც საყელოიანი ხვლიკი მშვიდადაა, ნაოჭი ყელზე აქვს დაკეცილი, საშიშროების დროს კი პირს აღებს, გამონაზარდები ჭიმავენ ნაოჭს და იგი ქოლგასავით იშლება. ამით საყელოიანი ხვლიკი მტრებს აფრთხობს; შეუძლია ტანაწეული, უკანა ფეხებით სირბილი. ხშირად ადის ხეზე. იკვებება მწერებით.
ჯიბუტი 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჯიბუტი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
T-80
Т-80 - სსრკ-ს წარმოების ძირითადი საბრძოლო ტანკი. მსოფლიოში პირველი საშუალო ტანკი საერთო გაზოტურბინიანი გამაძლიერებლით. ტანკი შედიოდა სსრკ-ს შეიარაღებაში 1976 წელს. T-64-ზე დაყრდნობით ნიმუშების პირველი სერია შეიქმნა კიროვსკის ქარხანაში, ლენინგრადში. ტანკი რუსეთის გარდა შედის შემდეგი ქვეყნების შეიარაღებაში: უკრაინა, ბელარუსი, სამხრეთი კორეა, კვიპროსი და პაკისტანი. მისი მოდიფიკაცია, T-84 დღესდღეობით გამოდის უკრაინაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები
ახვაჯა
ახვაჯა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (კალდახვარის თემი), მდინარე ბზიფის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 100 მ, გუდაუთიდან 30 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:კალდახვარის თემის სოფლები
1000
თარიღი უცნობია
კატეგორია:დაბადებული 1000 კატეგორია:გარდაცვლილი 1000
სარასვატი
200px|thumb|right|სარასვატი სარასვატი (სანსკ. सरस्वती sarasvatī „წყლებით მდიდარი“) — ინდუისტური სიბრძნის ქალღმერთი, ღვთაება ბრაჰმას მეუღლე.
სარასვატი მოიხსენიება რიგვედაში, სადაც იგი მდინარეთა და ტბათა მფარველი ღვთაებაა. მოგვიანებით იგი უკვე ძირითადად ხელოვან ადამიანთა ნიჭის მწყალობელი ქალღმერთია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდუისტური ქალღმერთები კატეგორია:ცოდნის ქალღმერთები კატეგორია:ხელოვნების ქალღმერთები კატეგორია:რიგვედას ღვთაებები კატეგორია:ზღვის და მდინარის ქალღმერთები კატეგორია:შაქტიზმი
მექსიკის ტბების სია
მექსიკის ტბების სია – აქ წარმოდგენილია მექსიკის ტბების სია.
Lasioglossum carinifrons
Lasioglossum carinifrons — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1904 წელს.
სქოლიო
carinifrons
სევა
სევა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში (ფარახეთის თემი), მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთზე. ზღვის დონიდან 960 მეტრი, ონიდან 9 კილომეტრი.
წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVIII საუკუნეში. 1725 წელს იმერეთის მეფე ალექსანდრე V-ის ბრძანებით დაანგრიეს სევის თავდაცვითი კოშკები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 84 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლა-პუებლა-დე-მონტალბანი
ლა-პუებლა-დე-მონტალბანი (La Puebla de Montalbán) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 141,16 კმ². მოსახლეობა — 7858 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
საიმპერატორო გვარდია (ნაპოლეონ I)
მინი|180px|[[ნაპოლეონ I საიმპერატორო გვარდიის წინ იენას ბრძოლის დროს]] საიმპერატორო გვარდია (Garde Impériale) — თავდაპირველად გამორჩეული ჯარისკაცების მცირერიცხვოვანი შენაერთი, რომელიც ნაპოლეონ I-ის პირად განკარგულებაში იყო. თუმცა შემდგომში მისი რაოდენობა გაიზარდა და გარდაიქმნა იმპერატორის პირად დაცვად და არმიის რეზერვად, რომელსაც ნაპოლეონი იშვიათად, მხოლოდ დამაგვირგვინებელ ფაზაში იყენებდა. გვარდიას გააჩნდა ისევე, როგორც ინფანტერია, ასევე არტილერია და კავალერია. საიმპერატორო გვარდია დაყოფილი იყო ახალგაზრდა, საშუალო და ძველ გვარდიად არმიაში სამსახურის გამოცდილების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაპოლეონის ომები კატეგორია:შეიარაღებული ძალები
თელავის სემინარია
თელავის სემინარია, გაიხსნა 1782 წელს მეფის სასახლის სკოლის ბაზაზე. სასწავლო-ორგანიზაციულ მხარეს ხელმძღვანელობდა ანტონ კათოლიკოსი, რომელსაც მხარში ედგნენ დოსითეოზ ჩერქეზიშვილ-ნეკრესელი, ფილიპე ყაითმაზაშვილი, გაიოზ და დავით რექტორები. თელავის სემინარია სახელმწიფო კმაყოფაზე იყო და სწავლება კლერიკალურ-სქოლასტიკურ პრინციპს ემყარებოდა. მოსწავლეებს იღებდნენ წოდებრივი განსხვავების მიუხედავად. ასწავლიდნენ გრამატიკას, რიტორიკას, ფილოსოფიას, მათემატიკას, ღვთისმეტყველებას. ხშირად ეწყობოდა მოსწავლეთა დეკლამაციები და დისპუტები. სემინარიის მასწავლებლებისა და მოსწავლეების მაღალი აკადემიური დორნის მაჩვენებელია საჯარო პაექრობის ტექსტი. დისპუტი მოეწყო თელავის სემინარიის მსმენელთა შემოწმების მიზნით სემინარიის არსებობის ერთი წლის თავზე 1783 წლის 28 მაისს თემაზე „მოკლედ ცხადჰყოფისათვის საღრამატიკოთა ჰაზრთა სარგებლობისა“; გაიოზ რექტორს წარუდგენია 12-მუხლიანი თეზისები. იმის მიხედვით, თუ როგორ განმარტავდნენ სემინარისტები თითოეულ თეზისს, მოწმდებოდა მათი ცოდნა. თელავის სემინარიამ 1801 წლამდე იარსება.