cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cyphomyrmex morschi
Cyphomyrmex morschi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cyphomyrmex-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გერმანია 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გერმანიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთხუთმეტედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 44 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გერმანია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Aenictus luzoni
Aenictus luzoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
უცნაური ომი
thumb|250px უცნაური ომი — მეორე მსოფლიო ომის პერიოდი 1939 წლის ოქტომბრიდან 1940 წლის მაისამდე, როდესაც ოფიციალურად ნაცისტურმა გერმანიამ გამოუცხადა ომი ინგლისს და საფრანგეთს, მაგრამ საბრძოლო მოქმედებები არ მიმდინარეობდა. სახელწოდება შემოიღო ინგლისის პრემიერ-მინისტრმა უინსტონ ჩერჩილმა.
Long Walk Home: Music from the Rabbit-Proof Fence
Long Walk Home: Music from the Rabbit-Proof Fence — ალბომი პიტერ გებრიელის მიერ ფილმისთვის „კურდღლების მესერი“ შექმნილი მუსიკით.
ალბომის ერთ-ერთი კომპოზიციაა „Cloudless“, რომლის მეორე ვერსია „Sky Blue“ შეტანილია გებრიელის ალბომში Up. ეს არის სიმღერა, რომელზეც გებრიელი მუშაობდა 20 წელი. ვოკალურ პარტიებს მასში ასრულებს ოთხეული Blind Boys of Alabama.
სქოლიო
კატეგორია:პიტერ გებრიელის საუნდტრეკები კატეგორია:2002 წლის საუნდტრეკები კატეგორია:Real World Records-ის ალბომები
მეშველიანი
საკუთარი სახელი მეშველიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Cyphomyrmex minutus
Cyphomyrmex minutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cyphomyrmex-ის გვარიდან.
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2012: ჯგუფი C
ჯგუფი C — ევრო 2012-ის მესამე ჯგუფი, სადაც მატჩები გაიმართა 10 ივნისიდან 18 ივნისამდე. ჯგუფის თამაშები ჩატარდა პოლონეთის ქალაქებში – გდანსკში და პოზნანში.
ჯგუფის წევრები იყვნენ ესპანეთი, იტალია, ირლანდია და ხორვატია. ორი საუკეთესო მაჩვენებლის მქონე ნაკრები, ესპანეთი და იტალია, პლეი-ოფში გავიდა.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია თბილისის დროით
სქოლიო
ჯგუფი C
კონცერტი
კონცერტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აბდ ალ-რაზაკ სამარყანდელი
აბდ ალ-რაზაკ სამარყანდელი (დ. 1413 — გ. 1482) — შუა აზიელი ისტორიკოსი. წერდა სპარსულ ენაზე. სიცოცხლის უდიდესი ნაწილი სამარყანდში გაატარა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1413 კატეგორია:გარდაცვლილი 1482 კატეგორია:სპარსელი ისტორიკოსები
სკუტარე
სკუტარე (Скутаре) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 2356 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ბეროვოს თემი
ბეროვოს თემი (Општина Берово) — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 13 941 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 23.31 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბეროვო.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 598.07 კმ²-ს.
ესაზღვრება მაკედონიის შემდეგ თემებს:
აღმოსავლეთით ესაზღვრება ბულგარეთის ბლაგოევგრადის ოლქის სტრუმიანის თემს.
ქალაქ ბეროვოს გარდა თემის შემადგენლობაში შედის 8 დასახლება: ბუდინარცი, ვლადიმიროვო, დვორიშტე, მაჩევო, მიტრაშინცი, რატევო, რუსინოვო და სმოიმიროვო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
გარაი (ბისკაია)
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
Cyphomyrmex major
Cyphomyrmex major — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cyphomyrmex-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
NGC 84
NGC 84 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1884 წლის 14 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:ანდრომედას თანავარსკვლავედი
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
მეტლახი
მეტლახი (Mettlach) — ქალაქი გერმანიაში, ზაარლანდში. მისგან მომდინარეობს კაფელის დასახელება
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
Rastaman Vibration
Rastaman Vibration — Bob Marley and the Wailers-ის 1976 წელს გამოცემული სტუდიური ალბომი. ეს ალბომი აშშ-ში ძალიან წარმატებული იყო, მაგრამ ოფიციალურად აქედან არც ერთი წარმატებული სინგლი არ გამოუცია. აღსანიშნავი არის მხოლოდ „Roots, Rock, Reggae“, რომელიც მოხვდა ბილბორდის ჩარტების #51 ადგილზე.
სქოლიო
კატეგორია:Bob Marley and the Wailers-ის ალბომები კატეგორია:1976 წლის ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ალბომები
ნარეკ აბგარიანი
ნარეკ აბგარიანი (დ. 6 იანვარი, 1992, ვაღარშაპატი) — სომეხი მოკრივე. ასპარეზობს ყველაზე მსუბუქ და მსუბუქ წონით კატეგორიებში. 2008-2017 წლებში ასპარეზობდა სომხეთის მოკრივის ეროვნულ ნაკრებში. არის საერთაშორისო მნიშვნელობის მრავალი ტურნირის გამარჯვებული და მედალოსანი, 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. 2016 წლიდან პროფესიონალურ დონეზე ჩაერთო კრივში.
ბიოგრაფია
ნარეკ აბგარიანი დაიბადა 1992 წლის 6 იანვარს, სომხეთის ქალაქ ვაღარშაპატში.
სამოყვარულო კარიერა
კრივში მაღალი დონის ტურნირზე პირველად 2008 წელს მოახერხა წარმატების მიღწევა, პლოვდივში კადეტთა ევროპის ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.
2010 წელს ბაქოში ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატში მიიღო მონაწილეობა, თუმცა აქ მედლის მოპოვება ვერ მოხვდა.
2011 წლიდან სომხეთის ნაკრების წევრი. 2011] წელს მონაწილეობა მიიღო ანკარაში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც მერვედფინალში დამარცხდა ბულგარელ სტეფან ივანოვთან.
2012 წელს ის გახდა ჰელსინკის Gee-Bee საერთაშორისო ტურნირის ბრინჯაოს მედალოსანი და მოახერხა კალინგრადის ახალგაზრდული ევროპის ჩემპიონატის ნახევარფინალში გასვლა, სადაც წააგო რუს ვასილი ვეტკინთან.
2013 წელს მან მონაწილეობა მიიღო მინსკში ევროპის ჩემპიონატზე და ალმა-ათაში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე, ვერცხლის მედალი მოიპოვა სანქტ-პეტერბურგში გუბერნატორის თასზე. ფინალურ მატჩში წააგო უზბეკ მუროჯონ ახმადალიევთან.
2014 წელს მან მოიგო პოდგორიცას თასი მონტენეგროში, გახდა ვერცხლის მედალოსანი მინსკში ლევინცევის მემორიალზე და გაიმარჯვა კასპიისკის უმახანოვის მემორიალზე.
2015 წელს გახდა სომხეთის ჩემპიონი, კვლავ მოიპოვა ვერცხლი მინსკში ლევინცევის მემორიალზე და გავიდა ბაქოში გამართული ევროპული თამაშების მეოთხედფინალში.
სამსუნში გამართულ ევროპის ოლიმპიურ საკვალიფიკაციო ტურნირზე მან მოახერხა ფინალში გასვლა და ამით მოიპოვა ოლიმპიური ლიცენზიის მოპოვება, რითაც მიეცა საშუალება ეასპარეზა რიო-დე-ჟანეიროში გასამართ 2016 წლის ზაფხულში ოლიმპიურ თამაშებზე. თამაშებზე 52 კგ-მდე კატეგორიაში მან წარმატებით გაიარა სატურნირო ბადეში პირველი მეტოქე, ხოლო მეორე ბრძოლაში 1/8 ფინალში მსაჯთა ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით დაამარცხა ჩინელმა ჰუ ძიანგანმა, რომელმაც საბოლოოდ ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. .
ოლიმპიადის შემდეგ აბგარიანი გარკვეული დროით დარჩა სომხეთის მოკრივეთა ნაკრებში და განაგრძო მონაწილეობა დიდ საერთაშორისო ტურნირებზე. 2017 წელს იგი გავიდა ხარკოვში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც 1/8 ფინალში წააგო ესპანელ გაბრიელ ესკობართან.
რიოს ოლიმპიადის შემდეგ აბგარიანი გარკვეული დროით დარჩა სომხეთის მოკრივეთა ნაკრებში და განაგრძო მონაწილეობა დიდ საერთაშორისო ტურნირებში. ასე რომ, 2017 წელს იგი აღინიშნა ხარკოვის ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც 1/8 ფინალში წააგო ესპანელ გაბრიელ ესკობართან.
პროფესიონალური კარიერა
ჯერ კიდევ სომხეთის ნაკრებში ასპარეზობის დროს, 2016 წლის ოქტომბერში შედგა მისი წარმატებული დებიუტი პროფესიონალურ დონეზე. ის ძირითადად რუსეთის, ესპანეთისა და აშშ-ის ტერიტორიაზე გამოდიოდა. სამი წლის განმავლობაში მან ზედიზედ 13 გამარჯვება მოიპოვა, მათ შორის მოიპოვა კრივის მსოფლიო საბჭოს (WBC) საერთაშორისო ვერცხლის ქამარი.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მოკრივეები
ქარსელაძე
საკუთარი სახელი ქარსელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
კონჭკათი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კონჭკათი შეიძლება აღნიშნავდეს:
შარლემანი
საკუთარი სახელი შარლემანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Aenictus mariae
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
ქეით რაისი
ქეით რაისი (დ. 22 დეკემბერი, 1882 – გ. 3 იანვარი, 1963) – კანადელი წიაღისეულის მაძიებელი, მოგზაური და მწერალი ონტარიოდან, რომელიც იკვლევდა მაღაროებს ჩრდილოეთ მანიტობაში. მან ფართო ყურადღება მიიპყრო თავისი თავგადასავლებით სავსე ცხოვრებით, ბრწყინვალე გონებით, ფიზიკური აღნაგობითა და მინერალური მრეწველობის მიღწევებით, რომლითაც იმ დროს ძალიან ცოტა ქალი იყო დაკავებული.
ადრეული ცხოვრება და ოჯახი
მინი| რაისი ტორონტოს უნივერსიტეტში კეტლინ კრეიტონ სტარ რაისი დაიბადა 1882 წელს ჰენრი ლინკოლნ რაისის (1857-1933) და შარლოტა „ლოტი“ კარტერ რაისის (1862-1941) საშუალო კლასის ოჯახში, სენტ მერისში, ონტარიოში. მამამისი მარცვლეულის ვაჭარი იყო და ებრძოდა ბიზნესის ცვალებად კლიმატს. მას მემკვიდრეობით ჰქონდა მიღებული Carter Milling Co.-ს სრული წილი სიმამრის, ჯორჯ კარტერისგან (1826-1899), რომელიც წარმოშობით ირლანდიიდან იყო.
მისი ბაბუა, დოქტორი სამუელ დუაიტ რაისი (1815-1884) იყო პროგრესული მეთოდისტი, რომელმაც დააარსა ქალთა კოლეჯი ჰამილტონში. რაისი ასწავლიდა თავის ქალიშვილს კანოეს და ლაშქრობას სენტ-მერის მდინარეზე, ექვსი წლის ასაკში. ასევე უყვებოდა ამბებს დენიელ ბუნის შესახებ, რითაც ჩაუნერგა თავგადასავლების სიყვარული.
განათლება და კარიერა
რაისი სწავლობდა ტორონტოს უნივერსიტეტში, ორჯერ მოიგო ედვარდ ბლეიკის სტიპენდია. სწავლობდა მათემატიკას, ფიზიკასა და ასტრონომიას. უნივერსიტეტი დაამთავრა 1906 წელს.
1908 წელს რაისი საცხოვრებლად დასავლეთში, კერძოდ ტესში, ალბერტაში გადავიდა, სადაც ასწავლიდა საზაფხულო სკოლაში. შემდეგ მან დაიკავა მათემატიკის პროფესორის თანამდებობა ალბერტას კოლეჯში, ბელვილში, ონტარიოში. ასწავლიდა ასევე იორკტონში, სასკაჩევანში 1911 და 1912 წლებში. მან იქ კანადის კლდოვანი მთების შესწავლა დაიწყო და დაინტერესდა ალპინიზმით, ძირითადად კასკადოვან მთებში. ეს გახდა მისი გატაცება და მოგვიანებით შეუერთდა კანადის ალპურ კლუბს.
კვლევა და ძიება
პასში გადასვლიდან მალევე, გავრცელდა ინფორმაცია ოქროს აღმოჩენის შესახებ ჩრდილოეთით, ბივერის ტბასთან. რაისმა დაიწყო შესწავლა და წაიკითხა ყველაფერი, რაც შეეძლო გეოლოგიის შესახებ. იგი დაუმეგობრდა ადგილობრივ კრის, ისწავლა მათი ენა და ნადირობა. 1914 წელს რაისმა ისესხა ფული, ძველი კოლეჯის მეგობრისგან, და დაიქირავა კრის მეგზური, რათა იგი ჩრდილოეთით, ბივერის ტბაზე ძაღლებით წაეყვანა. შემდეგ იგი კანოეთი უფრო ჩრდილოეთით გაემგზავრა ბროშეში, რათა დაეწყო გეოლოგიური კვლევა. პირველ ექსპედიციაზე, რაისმა აღმოაჩინა თუთია ირმის ტბაზე, მაგრამ არ მიისაკუთრა, რადგან არ არსებობდა რკინიგზა ამ მხარეში და მისი განვითარება რთული იქნებოდა.
1915 წელს მან წაიყვანა საკუთარი ძაღლების გუნდი ბივერის ტბის ტერიტორიის შესასწავლად, სადაც მან პირველად მიისაკუთრა თავისი აღმოჩენები. ამ დროის განმავლობაში რაისმა დაიქირავა „მოხუცი აიზეკი“, ადგილობრივი კრი უხუცესი. მას სურდა ესწავლა ძაღლების დაჭერა, ნადირობა, ძაღლების დაგეშვა და სროლა. ადგილობრივმა კრიმ მას „Mooniasquao“ („თეთრი ქალი“) უწოდა.
მომდევნო წელს, რაისმა თანამშრომლობა დაიწყო რიჩარდ „დიკ“ ვუსისთან. ვუსი იყო ბრიტანეთის მე-18 სამეფო ჰუსარების პოლკის ვეტერანი, რომელიც იბრძოდა ბურების ომში, ინდოეთში და ავღანეთის საზღვრის გასწვრივ. ორივემ ერთად ააშენა კაბინა და გუნდურად მუშაობდნენ ვუსის გარდაცვალებამდე 1940 წელს. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობდა სპეკულაციები მათი პირადი ურთიერთობის შესახებ, რაისი ყოველთვის ამტკიცებდა, რომ ეს მკაცრად პროფესიული იყო. 1917 წელს რაისმა ჰერბის ტბაზე საკუთრების პრეტენზიები წამოაყენა და არეა შეამოწმა და შეაფასებინა. რამდენიმე ათეული წლის განმავლობაში, რაისმა გამოიკვლია ვეკუსკოს ტბის, ჰერბის ტბის და თოვლის ტბის ტერიტორიები, ასევე ბურნტვუდისა და ფლინ ფლონის მინერალური სარტყლები.
კონსტანტინ ფონ ნოირათი
thumb|250px|კონსტანტინ ფონ ნოირათი კონსტანტინ ბარონი ფონ ნოირათი (Konstantin Freiherr von Neurath; დ. 2 თებერვალი, 1873, კლაინგლატბახი (ბადენ-ვიურტემბერგი), გერმანიის იმპერია — გ. 14 აგვისტო, 1956, ერცვაიინგენი (ბადენ-ვიურტემბერგი), გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა) — გერმანელი დიპლომატი და პოლიტიკური მოღვაწე. მესამე რაიხის საგარეო საქმეთა მინისტრი 1932 - 1938 წ.წ. ბოჰემიის და მორავიის რაიხსპროტექტორი 1939 - 1941 წ.წ.
ქეით რაისი
კვლევა და ძიება
1928 წელს რაისი ეწვია ტორონტოს, სადაც მან დაიწყო მედიის ყურადღების მიქცევა, როგორც „...ყველაზე თვალწარმტაცმა ქალმა სტუმარმა", რომელმაც სახელი გაითქვა ჩრდილოეთის მკვლევართა უხეშ სამყაროში (რაისი 182 სანტიმეტრი სიმაღლის იყო, ჰქონდა ოქროსფერი, ქერა თმა და ბრწყინვალე გონება). იგი სამხრეთში რეგულარულად, მშობლების სანახავად დადიოდა. რაისი ხანდახან წერდა სტატიებს Toronto Star-ისთვის მისთვის უფრო საინტერესო თემებზე, ვიდრე ტაბლოიდური ჟურნალისტიკა იყო.
კონსტანტინ ფონ ნოირათი
ბიოგრაფია
კატეგორია:გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1956 კატეგორია:სამხედრო დამნაშავე
ქეით რაისი
კვლევა და ძიება
ერთხელ რაისს შესთავაზეს 500 000 დოლარი მისი ერთ-ერთი საკუთრებისთვის, მაგრამ მას ორმაგი თანხსის მიღება სურდა. სამწუხაროდ, მყიდველმა საბოლოოდ გადაიფიქრა და მან მხოლოდ 20,000 დოლარად გაყიდა ის International Nickel-ზე (INCO). რაისს და ვუსს მოგვიანებით უჩივლა ჰერმანმა, ყოფილმა პარტნიორმა, კონტრაქტის დარღვევისთვის, რომელიც მოიცავდა სხვა პრეტენზიას და შეფასებული იყო (დროებით) 5 მილიონ დოლარად. მის მიერ არაერთხელ სპილენძისა და ნიკელის აღმოჩენამ საბოლოოდ განაპირობა დიდი სამთო ოპერაციების განვითარება და ტომპსონის სამთო კერის შექმნა მანიტობაში.
შემდგომი წლები
მინი| რაისი თავისი მარხილის ძაღლების გუნდთან ერთად 1940 წლიდან მოყოლებული რაისი ცხოვრობდა თავის ხის სახლში, თავის კუნძულზე, ვეკუსკოს ტბაზე. იგი დაკავებული იყო წერით, მებაღეობით, თევზაობით. იგი იკვლევდა თავისი პატარა კანოეთი სახელად „იხვის ჭუკი“. მან დაწერა რამდენიმე სტატია სამეცნიერო ჟურნალებში მეტეოროლოგიური და ასტრონომიული დაკვირვებების შესახებ, რომლებიც ჩაატარა კანადის ჩრდილოეთით მოგზაურობისას. იგი ასევე ცნობილი გახდა მარხილის ძაღლების აღზრდისა და გაწვრთნის უნარით და მათრახის გამოყენების გარეშე მათი მოთვინიერების მეთოდებით.
აღიარება
კუნძული, რომელზეც რაისი ცხოვრობდა ვეკუსკოს ტბაზე, ოფიციალურად იქნა აღიარებული რაისის კუნძულად 1946 წელს. 2013 წელს კუნძულზე დამონტაჟდა მემორიალური დაფა, რომელზეც ეწერა: „კეტლინ „ქეით“ რაისის ხსოვნას. როდესაც ჩრდილი ანათებდა მის პიონერულ ბილიკს, მისი გამბედაობა და ეთიკა, მისი საქმეები და ძიება დაეხმარა ჩრდილოეთის განსაზღვრას.”
2009 წელს, თოვლის ტბის გაზეთი, Underground Press, სათავეში ჩაუდგა ფონდების მოზიდვის კამპანიას მინედოზაში რაისის საფლავზე საფლავის ქვის აღმართვის მიზნით, რომელზეც ეწერა „ჩრდილოეთის მაძიებელი და პიონერი, ველური ბუნების არაჩვეულებრივი ქალი“. მსგავსი ქვა დაიდგა პასში დიკ ვუსის საფლავზე.
ქეით რაისი 2013 წელს კანადის სამთამადნო საქმის დიდების დარბაზში მიიწვიეს.
ნათესავმა რაისის ნაშრომები, მათ შორის გამოუქვეყნებელი მემუარები და ნახატები გადასცა მანიტობას უნივერსიტეტის არქივს.
სქოლიო
კატეგორია:კანადელი ქალი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის კანადელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ტორონტოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XX საუკუნის კანადელი ქალი მწერლები კატეგორია:ონტარიოელი მწერლები კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 3 იანვარი
Madly in Anger with the World Tour
Madly in Anger with the World Tour იყო ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 2003-2004 წლებში გამართული საკონცერტო ტურნე, ჩატარებული მათი მერვე სტუდიური ალბომის, St. Anger, მხარდასაჭერად, რომელიც გამოვიდა 2003 წლის 5 ივნისს.
ალბომის St. Anger გამოშვების შემდეგ მეტალიკამ ჩაატარა რამდენიმე კონცერტი როგორც მათი ტურნეს Summer Sanitarium Tour 2003 ნაწილი; ეს კონცერტები იყო პირველი, სადაც ჯგუფი ახალ ბასისტთან, რობერტ ტრუჰილოსთან ერთად წარდგა მაყურებლის წინაშე. მსოფლიო ტურნე კი მხოლოდ 2003 წლის 6 ნოემბერს დაიწყო ტოკიოში, რომელიც 2004 წლის 28 ნოემბერს დასრულდა სან-ხოსეში.
ტურნეს ყოველი კონცერტი პროფესიონალურად იწერებოდა და წარმატებით იყიდებოდა საიტზე livemetallica.com, რაც ტურნეს სიახლეს წარმოადგენდა.
2004 წლის 6 ივნისს დრამერმა ლარს ულრიხმა თავი ცუდად იგრძნო Download Festival-ის წინ, რის გამოც ჯგუფს მოუწია დროებით მისი ჩანაცვლება მოხალისეებით, რომელთა შორისაც იყვნენ დეივ ლომბარდო სლეიერიდან, ჯოი ჯორდისონი Slipknot-იდან და ფლემინგ ლარსენი, ულრიხის დასარტყმელი ინსტრუმენტების ტექნიკოსი.
ტურნე განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობდა სკანდინავიაში, რამაც გამოიწვია მეტალიკის მთელი ძველი კატალოგის გამოჩენა ჩარტებში.
სიმღერების სია მრავალფეროვნებით გამოირჩეოდა ტურნეს დროს. ჯგუფმა ძველი სიმღერები ფართოდ წარმოადგინა ტურნეზე, ხოლო სიმღერები ახალი ალბომიდან St. Anger შემცირებული რაოდენობით, ზოგჯერ, მხოლოდ ერთი სიმღერითაც კი შემოიფარგლებოდა. იშვიათი შესრულების ნახვაც შეიძლებოდა ტურნეზე, მაგალითად, რამდენიმე სიმღერა ალბომიდან ...And Justice for All, ადრე მიჩნეული მეტად რთულად და ხანგრძლივად საკონცერტო შესრულებისთვის. ერთ-ერთი ასეთია Dyers Eve, რომლის დებიუტი სცენაზე შედგა 2004 წლის ხუთ მარტს ლოს-ანჯელესში, 16 წლის შემდეგ მისი ჩაწერიდან.
სქოლიო
კატეგორია:მეტალიკის ტურნეები კატეგორია:2003 წლის საკონცერტო ტურნეები კატეგორია:2004 წლის საკონცერტო ტურნეები
კონულარიები
კონულარიები (Conulatae) — ამომწყდარი უხერხემლო ცხოველების ჯგუფი, რომლებსაც უფრო ხშირად ნაწლავღრუიანებს მიაკუთვნებენ. ცხოვრობდნენ ზღვებში ადრეული კამბრიული პერიოდიდან ადრეულ ტრიასამდე. ჰქონდათ პირამიდული ან სიგარისებური თხელკედლიანი ჩონჩხი, რომელიც სიცოცხლეში ალბათ ელასტიკური იყო. წვერის ნაწილი განივი ტიხრებით საკნებად იყო დაყოფილი. კონულარიებს ოთხსხივიანი სიმეტრია ჰქონდათ. უმრავლესობა თავისუფლად მცხოვრები მცურავი ცხოველი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაწლავღრუიანები
ჩესკე-ბუდეიოვიცეს რაიონი
220პქ|მინი|მარჯვნივ|ქალაქი ჩესკე-ბუდეიოვიცე 220პქ|მინი|მარჯვნივ|რაიონის მდებაროება [[სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში, ჩეხეთში]] ჩესკე-ბუდეიოვიცე (ჩეხ. Okres České Budějovice) — რაიონი სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი ჩესკე-ბუდეიოვიცე. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 638,3 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 180 986 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 110 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
სლატინა (პლოვდივის ოლქი)
სლატინა (Слатина) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1055 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ჩესკი-კრუმლოვის რაიონი
ჩესკი-კრუმლოვი (ჩეხ. Okres Český Krumlov) — რაიონი სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი ჩესკი-კრუმლოვი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 615,03 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 60 708 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 37,58 ადამიანს.
Cyphomyrmex longiscapus
Cyphomyrmex longiscapus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cyphomyrmex-ის გვარიდან.
ჩესკი-კრუმლოვის რაიონი
ტერიტორია ეკუთვნოდა როზენბერგების საგვარეულოს, კრუმლოვის და როზმბერკის გრაფებს.
Cyphomyrmex longiscapus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჩესკი-კრუმლოვის რაიონი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
Aenictus maroccanus
Aenictus maroccanus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
საბერძნეთის გერბი
საბერძნეთის გერბი — საბერძნეთის სახელმწიფო სიმბოლო, შედგება ორი ძირითადი ელემენტისგან — ჰერალდიკური ლურჯი ფარი თეთრი ჯვარით (დროშის ფრაგმენტი), ხოლო ფარის გარშემო — დაფნის გვირგვინი. ფარი ჯვრით სიმბოლოა სამხედრო დიდების და ამასთანავე საბერძნეთში მთავარი რელიგიის — მართლმადიდებლობის. დაფნის გვირგვინი საბერძნეთის უძველესი ისტორიის სიმბოლოა, ასეთი გვირგვინით აჯილდოებდნენ უძველესი ოლიმპიური თამაშების გამარჯვებულებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:საბერძნეთის ეროვნული სიმბოლოები
ბრინჯაო
ვარაუდობენ, რომ საქართველოში ბრინჯაოს დამზადება და გამოყენება ახ. წ.-მდე დაახლოებით 2000 წლის წინ დაუწყიათ. პირველად დარიშხანიანი ბრინჯაო დაუმზადებიატ, შემდეგ მისთვის სტიბიუმი დაუმატებიათ (დარიშხანა - კვალიდან 2-3%-მდე, სტიბიუმი - კვალიდან 12%-მდე). შენადნობში დარიშხანის რაოდენობას განსაზღვრავდნენ ბრინჯაოს დანიშნულების მიხედვით, მაგ., ნაჭედიიარაღის დასამზადებლად განკუთვნილი ბრინჯაოშეიცავდა 0,5-7% დარიშხანს, სამკაულებისათვის განკუთვნილი კი - 7-22%-ს. კალიანი და სხვა ბრინჯაოს მეტალურგია საქართველოში განვითარდა ძვ. წ. II ათასწლეულის დასასრულსა და I ათასწლეულის დასაწყისში.
კალიანი ბრინჯაო კალას 14-18%-ს (ზოგჯერ მეტსაც) შეიცავდა. ასეთი რთული შედგენილობის შენადნობიდან ნივთებს ჭედვით და ჩამოსხმით ამზადებდნენ. კალიან ბრინჯაოს საუკეთესო სამსხმელო თვისებების გამო ფართოდ იყენებდნენ საომარი და სამეურნეო იარაღის (შუბები, მახვილები, სატევრები, ცულები), მონეტების, მხატვრული ნაკეთობებისა და სამკაულიების დასამზადებლად. შუა საუკუნეებში ბრინჯაოსგან ეკლესიის ზარებს ასხამდნენ. ასეთი ბრინჯაო 20%-მდე კალას შეიცავდა. XIX საუკუნიდან დაიწყეს ბრინჯაოს გამოყენება მანქანათმშენებლობაში (საკისრების მილისების, კბილანების, არმატურისა და სხვათა დასამზადებლად). ამ დარგისათვის განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ბრინჯაოს ანტიფრიქციულ (ანტიფრიქციული მასალები) და ანტიკოროზიულ თვისებებს. შექმნილია სხვადასხვა მარკის სამანქანო ბრინჯაო, რომელიც შეიცავს კალას (10-15%-მდე), თუთიას (5-10%) და მცირე რაოდენობით ტყვიასა და ფოსფორს. XX საუკუნეში კალის დეფიციტურობის გამო დაიწყეს ბრინჯაოს შემცვლელის დამზადება. მაგ., შექმნილია ალუმინიანი ბრინჯაო, რომელიც საუკეთესო თვისებებისაა. იგი შეიცავს ალუმინს (5-12%), მცირე რაოდენობით რკინას, მანგანუმსა და ნიკელს. კარგი თვისებებით გამოირჩევა ბერილიუმიანი ბრინჯაოც (დამუშავებულია 20-30-იან წლებში). შენადნობი, რომელიც 2% ბერილიუმს შეიცავს, ზოგიერთ ფოლადზე მტკცეა. მაღალი სიმტკიცისაა კადმიუმიანი ბრინჯაოც. კადმიუმი უმნიშვნელოდ ამცირებს მის ელექტროგამტარობის უნარს. ამის გამო ამ შენადნობს იყენებენ ტელეგრაფის, ტელეფონისა და ტროლეიბუსის საკონტაქტო მავთულების დასამზადებლად. საუკეთესო თვისებებისაა აგრეთვე სილიციუმიანი ბრინჯაო, რომელიც მაღალი პლასტიკურობის გამო ადვილად მუშავდება წნევით. ბრინჯაოს თანამედროვე მანქანათმშენებლობაში, საავიაციო და სარაკეტო ტექნიკაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია.
ბრინჯაოს საუკეთესო ჩამოსხმითი თვისებების წყალობით შესაძლებელი ხდება ნებისმიერი მოდელის უფაქიზესი დეტალების რეპროდუქცირება. ბრინჯაო მკვრივია, ოქსილირების შედეგად იძენს მედეგ ფერს (ბუნებრივ პატინას), ადვილია მისი ქიმიური ტონირება (პატინირება), მოოქროვება, მოჭედვა და გრავირება, რაც ნაკეთობათა ფერისა და გამრავალფეროვნების საშუალებას იძლევა. ბრინჯაო ფართოდ გამოიყენება სამონეტო საქმიანობაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:შენადნობები
აფხაზეთის მმართველთა სია
აფხაზეთის მმართველთა სია — სტატიაში წარმოდგენილია აფხაზეთის მმართველთა სია, რომლის დადგენაც ხდება ქართული ავთენტური წყაროებისა და უცხოური წყაროების დამხარებით.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის მმართველები
Cyphomyrmex lilloanus
Cyphomyrmex lilloanus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cyphomyrmex-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დურანგო (ესპანეთი)
დურანგო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის დურანგესადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,91 კმ². მოსახლეობა — 30 118 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
NGC 85
NGC 85 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1873 წლის 15 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
აღმოსავლეთი გერმანია 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აღმოსავლეთ გერმანიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 25 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აღმოსავლეთი გერმანია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლენარდ ბერნსტაინი
ლენარდ ბერნსტაინი (Leonard Bernstein; დ. 25 აგვისტო, 1918, ლორენსი, მასაჩუსეტსი ― გ. 14 ოქტომბერი, 1990, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი კომპოზიტორი, დირიჟორი, მწერალი, მუსიკის ლექტორი და პიანისტი. ერთ-ერთი პირველი ამერიკაში დაბადებული და განათლებამიღებული დირიჟორი, რომელმაც საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. მოხსენიებულია, როგორც „ერთ-ერთი ყველაზე განსაკუთრებული ნიჭით დაჯილდოებული და წარმატებული მუსიკოსი ამერიკის ისტორიაში“.
საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა ნიუ-იორკის ფილარმონიული ორკესტრის მუსიკალური ხელმძღვანელის პოსტზე ხანგრძლივი მუშაობისას და კონცერტების დირიჟორობით მსოფლიოს წამყვან ორკესტრებთან. აგრეთვე, მიუზიკლებით „ვესტ-საიდის ისტორია“, „პიტერ პენი“, „საოცარი ქალაქი“ და სხვები, ოპერეტით „კანდიდი“, მუსიკით ფილმისთვის On the Waterfront, აგრეთვე, მესით და სხვა კომპოზიციებით, რომელთა შორისაც არის სამი სიმფონია და მრავალი კამერული და სოლო ნაწარმოები.
ბერნსტაინი იყო პირველი დირიჟორი, რომელმაც ჩაატარა სატელევიზიო ლექციების სერია კლასიკური მუსიკის შესახებ. ეს 1954 წელს დაიწყო და მის გარდაცვალებამდე გაგრძელდა. იყო კარგი პიანისტი და საფორტეპიანო კონცერტებს ხშირად როიალიდან დირიჟორობდა. გადამწყვეტი როლი ითამაშა გუსტავ მალერის მუსიკის თანამედროვე გაცოცხლებაში, რომლითაც ყველაზე მხურვალედ იყო დაინტერესებული.
როგორც კომპოზიტორი, მუშაობდა არაერთ სტილში, რომელთა შორისაცაა სიმფონიური და საორკესტრო მუსიკა, ბალეტი, მუსიკა კინოსა და თეატრისათვის, საგუნდო ნამუშევრები, ოპერა, კამერული მუსიკა და საფორტეპიანო პიესები. მისი ბევრი ნაწარმოები რეგულარულად სრულდება მსოფლიოს გარშემო, თუმცა, არცერთ მათგანს „ვესტ-საიდის ისტორიის“ მსგავსი კოლოსალური წარმატება არ მოჰყოლია.
ადრეული წლები
ოჯახი ზაფხულს აგარაკზე, მასაჩუსეტის შტატის ქალაქ შერონში ატარებდა ხოლმე. ბებიის მოთხოვნით, მას ლუისი დაარქვეს, თუმცა მშობლები მუდამ ლენარდს ეძახდნენ. თხუთმეტი წლის ასაკში, ბებიის გარდაცვალებიდან ცოტა ხნის შემდეგ, მან სახელი ოფიციალურად შეიცვალა და ლენარდი დაირქვა.
მამა, სემ ბერნსტაინი, ბიზნესმენი იყო და თმის მოვლის საშუალებების მაღაზიას ფლობდა ამესბერის და ესექსის ქუჩების კუთხეში (მაღაზია ამჟამად აღარ არსებობს). იგი თავიდან ეწინააღმდეგებოდა ახალგაზრდა ლენარდის დაინტერესებას მუსიკით. მიუხედავად ამისა, თინეიჯერობის წლებში საორკესტრო კონცერტებზე დაჰყავდა და ბოლოს მუსიკალური განათლების მიღებაშიც დაეხმარა.
ფორტეპიანოზე დაკვრა ბერნსტაინმა ძალიან ახალგაზრდა ასაკში მოისმინა და ინსტრუმენტით მაშინვე მოიხიბლა. შემდგომში, როცა ოჯახმა მისი ბიძაშვილის, ლილიან გოლდმანის ფორტეპიანო შეიძინა, (რომელიც მას აღარ სჭირდებოდა), ლენარდმა ინსტრუმენტის შესწავლას სერიოზულად მიჰყო ხელი. დადიოდა გარისონის გრამატიკის სკოლაში და ბოსტონის ლათინურ სკოლაში. ბავშვობაში ძლიერ ახლოს იყო დასთან, შერლისთან და მასთან ერთად ფორტეპიანოზე მთლიან ოპერებს და ბეთჰოვენის სიმფონიებს უკრავდა ხოლმე. ახალგაზრდობაში ფორტეპიანოს რამდენიმე მასწავლებელი ჰყავდა, მათ შორის, ჰელენ კოუტსი, რომელიც, მოგვიანებით, მისი მდივანი გახდა.
ბოსტონის ლათინური სკოლის დასრულების შემდეგ (1935), ბერნსტაინი მუსიკას ჰარვარდის უნივერსიტეტში სწავლობდა ედუარდ ბერლინგემ ჰილთან, უოლტერ პისტონთან და სხვებთან ერთად. მუსიკა მისი ძირითადი სპეციალობა იყო. მისი სადიპლომო თეზისის (1939) სათაური იყო „რასობრივი ელემენტების შეთვისება ამერიკულ მუსიკაში“ (The Absorption of Race Elements into American Music, მოგვიანებით, დაიბეჭდა მის წიგნში „აღმოჩენები“ (Findings). მიუხედავად ამისა, მასზე უმთავრესი ინტელექტუალური გავლენა მოახდინა ესთეტიკის პროფესორმა დევიდ პროლმა, რომლის მულტიდისციპლინურ მიდგომას ხელოვნების მიმართ მთელი დარჩენილი ცხოვრების განმავლობაში იზიარებდა.
ჰარვარდში სწავლისას მცირე ხნით მუშაობდა უნივერსიტეტის მამაკაცთა გუნდის, „ჰარვარდ გლი კლაბის“ კონცერტმაისტერად. დადგა სტუდენტური წარმოდგენა მარკ ბლიცშტაინის მუსიკალური პიესისა „აკვანი დაირწევა“ (The Cradle Will Rock), რომელსაც, კომპოზიტორის მსგავსად, ფორტეპიანოდან დირიჟორობდა და ხელმძღვანელობდა. ბლიცშტაინი, რომელმაც წარმოდგენის შესახებ შეიტყო, მოგვიანებით ბერნსტაინის მეგობარი გახდა და მასზე დიდი მუსიკალური და პოლიტიკური ზეგავლენა მოახდინა.
ამავე პერიოდში შეხვდა დირიჟორ დიმიტრი მიტროპულოსს. მიუხედავად იმისა, რომ ეს უკანასკნელი არასოდეს ასწავლიდა, მისი ქარიზმა და მუსიკალური სიძლიერე გადამწყვეტი ფაქტორები აღმოჩნდა ბერნსტაინის მიერ საიდირიჟორო საქმიანობის არჩევისას. სტილისტურად მიტროპულოსი ბერნსტაინისგან განსხვავდებოდა, თუმცა, საფიქრებელია, რომ მან გავლენა მოახდინა ბერნსტაინის ზოგიერთ გვიანდელ ჩვევაზე, როგორიცაა დირიჟორობა ფორტეპიანოდან, თავდაპირველად ჯოხის გარეშე დირიჟორობა და შესაძლოა, მის ინტერესზეც მალერის მიმართ.
კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გავლენა ჰარვარდში იყო კომპოზიტორი აარონ კოპლანდი, რომელსაც ბერნსტაინი კონცერტზე, ხოლო შემდეგ, კოპლანდის დაბადების დღის წვეულებაზე შეხვდა, 1938 წელს. ამ წვეულებაზე ბერნსტაინმა დაუკრა კოპლანდის საფორტეპიანო ვარიაციები, რთული ნაწარმოები, რომელიც უყვარდა ისე, რომ იმ საღამომდე მისი ავტორის შესახებ არაფერი იცოდა. მიუხედავად იმისა, რომ კოპლანდის სტუდენტი ოფიციალურად არასოდეს ყოფილა, მისგან რეგულარულად იღებდა რჩევებს მომდევნო წლებში და ხშირად იხსენიებდა, როგორც „კომპოზიციის ერთადერთ მასწავლებელს“.
ჰარვარდში სწავლის წარმატებით (cum laude) დასრულების შემდეგ (1939) ბერნსტაინმა ფილადელფიაში, კერტისის მუსიკის ინსტიტუტში ჩააბარა. იქ ყოფნისას დირიჟორობას ფრიც რაინერთან სწავლობდა, ხოლო ფორტეპიანოს – იზაბელ ვენგეროვასთან, გაორკესტრებას რანდალ ტომსონთან, კონტრაპუნქტს რიხარდ შტერთან და პარტიტურის კითხვას – რენე ლონჟი მიკელთან. ჰარვარდისგან განსხვავებით, კერტისის ინსტიტუტში სწავლა ბერნსტაინისთვის სასიამოვნო გამოცდილება არ იყო, თუმცა, მნიშვნელოვან მენტორებზე საუბრისას ფრიც რაინერს ყოველთვის ახსენებდა ხოლმე.
1940–1950
აღნიშნულ კლასში ადგილის მოპოვებაში ბერნსტაინს მიტროპულოსთან და კოპლანდთან მეგობრობა დაეხმარა (ეს უკანასკნელი კუსევიცკის ახლო მეგობარი იყო). სტუდენტთა შორის იყო ლუკას ფოსიც, რომელთანაც მთელი ცხოვრება მეგობრობდა. კუსევიცკის მისთვის საბაზისო სადირიჟორო ტექნიკა არ უსწავლებია (აღნიშნული მას უკვე რაინერთან ჰქონდა გავლილი), სანაცვლოდ, მისთვის მამის მსგავს ფიგურად ჩამოყალიბდა და საფიქრებელია, რომ მუსიკის ინტერპრეტაციის მისთვის დამახასიათებელ, ემოციურ მანერაზე ძირითადი გავლენა სწორედ მან მოახდინა. ბერნსტაინი, მოგვიანებით, კუსევიცკის ასისტენტ-დირიჟორიც გახდა და შემდგომში, მასვე მიუძღვნა სიმფონია №2 „მღელვარების ეპოქა“ (The Age of Anxiety).
1945-დან 1947 წლამდე ბერნსტაინი ნიუ-იორკ სითის სიმფონიური ორკესტრის მუსიკალური დირექტორი იყო. აღნიშნული ორკესტრი 1944 წელს ლეოპოლდ სტოკოვსკის მიერ იყო დაარსებული. იგი, ქალაქის მერის მხარდაჭერით, განსხვავებულ აუდიტორიაზე იყო გათვლილი, ვიდრე ნიუ-იორკის ფილარმონიული ორკესტრი; მისი პროგრამა შედარებით თანამედროვე იყო და ბილეთები – უფრო იაფი. განსხვავებული აუდიტორიის მოზიდვის თვალსაზრისით, 1945 წელს ბერნსტაინი განიხილავდა მონაწილეობას ფილმში გრეტა გარბოსთან ერთად, სადაც თავად ჩაიკოვსკის, ხოლო გარბოს – კომპოზიტორის მფარველის, ნადეჟდა ფონ მეკის როლი უნდა შეესრულებინა.
ბერნსტაინმა, გარდა დირიჟორის სახელის მოხვეჭისა, იმავე პერიოდში მოპოვა აღიარება, როგორც კომპოზიტორმა. 1944 წლის იანვარში, პიტსბურგში, იდირიჟორა თავისი პირველი სიმფონიის (Jeremiah Symphony) პრემიერა. იმავე წლის აპრილში, ნიუ-იორკში, დაიდგა მისი ბალეტი Fancy Free, ჯერომ რობინსის ქორეოგრაფიით. მოგვიანებით, იგი საფუძველი გახდა მიუზიკლისა On the Town, კომდენის და გრინის ტექსტით. იგი ბროდვეიზე იმავე წლის დეკემბერში დაიდგა.
ბერნსტაინს ასთმა ჰქონდა, რის გამოც მეორე მსოფლიო ომის დროს სამხედრო სამსახურში არ გაუწვევიათ. ომის შემდგომ გაიფურჩქნა მისი საერთაშორისო კარიერა. 1946 წელს შედგა მისი დებიუტი ოკეანის გამოღმა, პრაღაში, ჩეხეთის ფილარმონიულ ორკესტრთან ერთად. აგრეთვე, სოლისტის და დირიჟორის ამპლუაში ჩაწერა რაველის საფორტეპიანო კონცერტი ლონდონის Philharmonia Orchestra-სთან ერთად. 1946 წლის 4 ივლისს, ლონდონის სამეფო ოპერის საბალეტო თეატრში იდირიჟორა ევროპული პრემიერა ბალეტისა Fancy Free. 1946 წელსვე, ტენგლვუდში, პირველად იდირიჟორა ოპერა. ეს იყო ბენჯამინ ბრიტენის „პიტერ გრაიმსის“ ამერიკული პრემიერა. ოპერა კუსევიცკის შეკვეთით იყო დაწერილი. იმავე წელს, არტურო ტოსკანინიმ მიიწვია NBC სიმფონიურ ორკესტრთან ორი ნაწარმოების სადირიჟოროდ, მათ შორის ერთ-ერთი კვლავ რაველის კონცერტი იყო, რომელშიც ბერნსტაინი სოლისტადაც მოგვევლინა.
1947 წელს პირველად იდირიჟორა თელ-ავივში, რითიც დაიწყო და მისი სიცოცხლის ბოლომდე გაგრძელდა კავშირი ისრაელთან. მომდევნო წელს, არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტის დროს, ბეერ-შევაში, შუა უდაბნოში განლაგებული სამხედრო დანაყოფებისთვის კონცერტი ღია ცის ქვეშ იდირიჟორა. 1957 წელს იდირიჟორა თელ-ავივის მანის აუდიტორიის გახსნითი კონცერტი; იქვე მოგვიანებით არაერთი ჩანაწერიც გააკეთა. 1967 წელს, სკოპუსის მთაზე იდირიჟორა კონცერტი, რომელიც იერუსალიმის გაერთიანებას ეძღვნებოდა. 1970-იან წლებში თავისი სიმფონიები და სხვა ნაწარმოებები ისრაელის ფილარმონიულ ორკესტრთან ერთად ჩაწერა Deutsche Grammophon-ისთვის.
1949 წლის 10 დეკემბერს, კარნეგი-ჰოლში, ბოსტონის სიმფონიური ორკესტრის დირიჟორის ამპლუაში, პირველად გამოჩნდა ტელევიზიით. კონცერტი, რომლის დროსაც მაყურებელს ელეონორა რუზველტმაც მიმართა, ეძღვნებოდა გაეროს გენერალური ასამბლეის მიერ ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის მიღებიდან ერთი წლის თავს. მის პროგრამაში შედიოდა პრემიერა აარონ კოპლანდის ნაწარმოებისა „პრეამბულა“, რომლის დროსაც სერ ლორენს ოლივიე გაეროს ქარტიის ტექსტს კითხულობდა. კონცერტს NBC გადასცემდა.
1949 წელს ბოსტონის სიმფონიურ ორკესტრთან იდირიჟორა ოლივიე მესიანის „სიმფონია-ტურანგალილა“ (Turangalîla-Symphonie), მსოფლიო პრემიერა. საკონცერტო რეპეტიციის ნაწილის ვიდეოჩანაწერი მოგვიანებით ორკესტრმა გამოსცა. ორი წლის შემდეგ კუსევიცკი გარდაიცვალა და ბერნსტაინი ტენგლვუდის საორკესტრო და სადირიჟორო დეპარტამენტების ხელმძღვანელი გახდა.
1951–1959
1951 წელს ბერნსტაინმა ნიუ-იორკის ფილარმონიულ ორკესტრთან ჩარლზ აივზის მე-2 სიმფონიის მსოფლიო პრემიერა იდირიჟორა. აღნიშნული ნაწარმოები დაახლოებით ნახევარი საუკუნით ადრე იყო დაწერილი, მაგრამ იმ დრომდე არ იყო შესრულებული. მთელი კარიერის განმავლობაში ბერნსტაინი ხშირად საუბრობდა აივზის მუსიკაზე. კომპოზიტორი 1954 წელს გარდაიცვალა. იგი, ასაკოვანი და უძლური, სხვადასხვა გადმოცემით არ, ან ვერ დაესწრო აღნიშნულ კონცერტს, თუმცა მას მისი მეუღლე ესწრებოდა. გადმოცემის თანახმად, რამდენიმე დღის შემდეგ კონცერტის რადიო ტრანსლაცია აივზმა თავისივე სამზარეულოში მოისმინა. პრემიერის ჩანაწერი ორკესტრმა 10-დისკიან კომპლექტში გამოსცა, სახელწოდებით Bernstein LIVE, თუმცა, შენიშვნებში ვკითხულობთ, რომ დისკზე, რეალურად, სამი დღის შემდეგ განხორციელებული განმეორებითი პერფორმანსია ჩაწერილი და დიდი ალბათობით, სწორედ იგი მოისმინა ავტორმაც. ნებისმიერ შემთხვევაში, აივზის რეაქციასთან დაკავშირებით განსხვავებული გადმოცემები არსებობს, რომელთაგანაც ზოგიერთის მიხედვით, იგი აღფრთოვანებული იყო და ცეკვაც კი დაიწყო. აღნიშნული სიმფონია ბერნსტაინმა და ნიუ-იორკის ფილარმონიულმა 1958 წელს, Columbia-სთვის ჩაწერეს, 1987 წელს კი Deutsche Grammophon-ისთვის. არსებობს 1987 წელს, ბავარიის რადიოს სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად განხორციელებული პერფორმანსიც DVD ფორმატში.
1951-1956 წლებში ბერნსტაინი მიწვეული პროფესორი იყო ბრანდაისის უნივერსიტეტში, სადაც 1952 წელს შემოქმედებითი ხელოვნების ფესტივალიც დააარსა. პირველ ფესტივალზე მან რამდენიმე დადგმას უდირიჟორა, რომელთა შორისაც იყო პრემიერა თავისივე ოპერისა „არეულობა ტაიტიზე“ (Trouble in Tahiti) და კურტ ვაილის „სამგროშიანი ოპერის“ ინგლისური ვარიანტი, რომელიც ბლიცშტაინს ეკუთვნოდა. 2005 წელს ფესტივალს მისი სახელი ეწოდა. იგი პირველი ამერიკელი დირიჟორი იყო, რომელიც მილანის ლა სკალაში მიიწვიეს. ეს მოხდა 1953 წელს, როცა მან კერუბინის „მედეა“ იდირიჟორა. მთავარ როლს მარია კალასი ასრულებდა. ოპერა შემსრულებლებს დიდი ხნის წინ მიევიწყებინათ და ბერნსტაინს მისი შესწავლა ერთ კვირაში მოუხდა. მისი და კალასის თანამშრომლობა ნაყოფიერი აღმოჩნდა და 1955 წელს ბელინის La Sonnambula-თი გაგრძელდა. იმავე წელს, ძალიან მოკლე დროში, გამოსცა პარტიტურა მიუზიკლისთვის „საოცარი ქალაქი“, რომლის ტექსტის ავტორებიც კვლავ კომდენი და გრინი იყვნენ.
1954 წელს ბერნსტაინმა წარადგინა თავისი პირველი სატელევიზიო ლექცია CBS-ის სახელოვნებო პროგრამისთვის, სახელწოდებით Omnibus. Live ლექცია, სახელწოდებით „ბეთჰოვენის მეხუთე სიმფონია“, მოიცავდა ნაწარმოების განმარტებას ყოფილი NBC-ს სიმფონიური ორკესტრის (იმჟამად, უკვე ახალი სახელით „Symphony of the Air“) მუსიკოსების და პარტიტურის გიგანტური გვერდის დახმარებით, რომელიც მთელს იატაკს ფარავდა. მოგვიანებით, ბერნსტაინმა აღნიშნულ ორკესტრთან ერთად კონცერტები გამართა, აგრეთვე, ჩაწერა თავისი სერენადა ვიოლინოსთვის (სოლისტი ისააკ სტერნი). „ომნიბუსის“ ლექციები 1955-1958 წლებშიც ჩატარდა (ABC-ზე და NBC-ზე). ისინი შეეხებოდა ჯაზს, სადირიჟორო ხელოვნებას, ამერიკულ მუსიკალურ კომედიას, თანამედროვე მუსიკას, ი. ს. ბახს და გრანდ-ოპერას. 2010 წელს ისინი აშშ-ში DVD კრებულის სახით გამოიცა.
1956 წლის მიწურულს ბერნსტაინმა ნიუ-იორკის ფილარმონიულთან რამდენიმე კონცერტი იდირიჟორა. მან გუიდო კანტელი ჩაანაცვლა, რომელიც პარიზში, ავიაკატასტროფაში დაიღუპა. 1951 წლის შემდეგ ეს მისი პირველი გამოსვლა იყო აღნიშნულ ორკესტრთან ერთად. ნაწილობრივ, სწორედ ამ კონცერტების წყალობით, 1957 წელს ორკესტრის მუსიკალურ ხელმძღვანელად დანიშნეს, სადაც დიმიტრი მიტროპულოსი ჩაანაცვლა. თანამდებობაზე მუშაობას 1958 წელს შეუდგა, 1957-1958 წლებში კი პოსტს მიტროპულოსთან ერთად იკავებდა. 1958 წელს მან და მიტროპულოსმა ნიუ-იორკის ფილარმონიული ორკესტრი სამხრეთ ამერიკულ ტურნეზე წაიყვანეს. ორკესტრის დამოუკიდებლად ხელმძღვანელობის პირველი სეზონი ბერნსტაინმა ამერიკულ კლასიკურ მუსიკას მიუძღვნა. მსგავსი ტიპის თემატური პროგრამა, დღევანდელობისგან განსხვავებით, იმ დროს სიახლე იყო. ორკესტრის მუსიკალური ხელმძღვანელის პოსტს იგი 1969 წლამდე იკავებდა (1965 წელს შვებულებაში იყო), თუმცა ორკესტრთან თანამშრომლობას და ჩანაწერების გაკეთებას ცხოვრების ბოლომდე განაგრძობდა და მოგვიანებით, „საპატიო დირიჟორადაც“ დაინიშნა.
იგი შეერთებული შტატების მასშტაბით ცნობილი ფიგურა გახდა ორმოცდაცამეტი სერიისგან შემდგარი „ახალგაზრდების კონცერტებით“, რომელიც მისივე „ომნიბუსისგან“ წარმოიშვა და CBS-ზე გადაიცემოდა. პირველი ასეთი კონცერტი ნიუ-იორკის ფილარმონიული ორკესტრის მთავარ დირიჟორად მისი დანიშვნიდან მალევე გადაიცა. ამ კონცერტების წყალობით მან ისევე გაითქვა სახელი თავისი საგანმანათლებლო საქმიანობით, როგორც დირიჟორობით. „ახალგაზრდების კონცერტები“ მუსიკის დაფასებასთან დაკავშირებული პირველი და ალბათ, ყველა დროის ყველაზე გავლენიანი სატელევიზიო პროგრამაა. მას კრიტიკოსთაგან საყოველთაო აღიარებაც ხვდა წილად. ბერნსტაინის ზოგიერთი მუსიკალური ლექცია ჩანაწერის სახითაც გამოიცა. ერთ-ერთი ასეთი, თემაზე „იუმორი მუსიკაში“ გრემითაც დაჯილდოვდა 1961 წელს, საუკეთესო დოკუმენტური ან სიტყვიერი ჩანაწერის (კომედიის გარდა) კატეგორიაში. გადაცემები მსოფლიოს მასშტაბით არაერთ ქვეყანაში აჩვენეს, ხშირად, სხვა ენებზე დუბლირებული ბერნსტაინის საუბრით. ყველა მათგანი DVD-ს სახით გამოსცა Kultur Video-მ (ნახევარი 2013 წელს).
1959 წელს ნიუ-იორკის ფილარმონიული წაიყვანა ტურნეზე ევროპასა და საბჭოთა კავშირში, რომლის ნაწილიც CBS Television-მა გადაიღო. ტურნეს ღირსშესანიშნავი მოვლენა იყო ბერნსტაინის მიერ დიმიტრი შოსტაკოვიჩის მე-5 სიმფონიის შესრულება, რომელსაც კომპოზიტორიც ესწრებოდა. იგი ნაწარმოების დასასრულს სცენაზე ავიდა, რათა დირიჟორისა და მუსიკოსებისთვის მიელოცა. ოქტობერში, აშშ-ში დაბრუნებულმა ბერნსტაინმა და ორკესტრმა აღნიშნული ნაწარმოები Columbia-სთვის ჩაწერეს. მეორედ ეს სიმფონია ბერნსტაინმა ორკესტრის იაპონური ტურნეს ფარგლებში, 1979 წელს ჩაწერა. როგორც ჩანს, ბერნსტაინის მიერ შესრულებული შოსტაკოვიჩის რეპერტუარი 1-ლი, მე-5, მე-6, მე-7, მე-9 და მე-14 სიმფონიებით შემოიფარგლება. მე-7 სიმფონია („ლენინგრადი“) მან ორჯერ ჩაწერა: პირველად ნიუ-იორკის ფილარმონიულთან, 1960-იან წლებში, ხოლო მეორედ ჩიკაგოს სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად. (ეს ერთ-ერთია იმ მცირე რაოდენობის ჩანაწერებიდან, რომელიც მან ამ ორკესტრთან გააკეთა. მათ შორის არის შოსტაკოვიჩის 1-ლი სიმფონიაც).
1960 - 1969
1960 წელს ბერნსტაინმა და ნიუ-იორკის ფილარმონიულმა ორკესტრმა ჩაატარეს მალერის ფესტივალი, რომელიც კომპოზიტორის დაბადებიდან 100 წლისთავს ეძღვნებოდა. პერფორმანსებს თავად, ბრუნო ვალტერი და მიტროპულოსი დირიჟორობდნენ. ბერნსტაინის რამდენიმე რეპეტიციას დაესწრო კომპოზიტორის ქვრივი, ალმა მალერი. 1960 წელსვე გააკეთა მალერის მე-4 სიმფონიის პირველი კომერციული ჩანაწერი, ხოლო მომდევნო შვიდი წლის განმავლობაში ჩაწერა მისი ცხრავე დასრულებული სიმფონია სრული ციკლის სახით. (ყველა მათგანი ნიუ-იორკის ფილარმონიულთან, გარდა მე-8 სიმფონიისა, რომელიც ლონდონის სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად ჩაწერა 1966 წელს, როიალ ალბერტ ჰოლში გამართული კონცერტის შემდეგ.) ამ ჩანაწერთა წარმატება, ბერნსტაინის საკონცერტო პერფორმანსებსა და სატელევიზიო საუბრებთან ერთად, აღმოჩნდა მნიშვნელოვანი, თუ არა გადამწყვეტი ფაქტორი 1960-იან წლებში მალერის მუსიკის მიმართ ინტერესის ხელახლა გაღვივებაში, განსაკუთრებით, ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ბერნსტაინი აღნიშნავდა განსაკუთრებულ პიროვნულ სიახლოვეს მალერის მუსიკასთან და კომპოზიტორის შესახებ ერთხელ თქვა: „მან ამ სამყაროს ისეთი სილამაზე აწვიმა, რომლის თანასწორიც მას შემდეგ აღარ ყოფილა“.
სხვა არა-ამერიკელი კომპოზიტორებიდან, რომელთა მუსიკასაც ამ პერიოდში უწევდა პოპულარიზაციას, აღსანიშნავია დანიელი კარლ ნილსენი, რომელიც შტატებში მაშინ ნაკლებად ცნობილი იყო და ჟან სიბელიუსი, რომლის მუსიკაც იმ დროს პოპულარობას კარგავდა. ეს ნიუ-იორკში სიბელიუსის სიმფონიების სრული ციკლის და ნილსენის მე-2, მე-4 და მე-5 სიმფონიების ჩაწერით, ასევე, ამ უკანასკნელის სავიოლინე, კლარნეტის და ფლეიტის კონცერტების შესრულებით დასრულდა. დანიაში ნილსენის მე-3 სიმფონიის საჯარო შესრულების შემდეგ, რომელსაც კრიტიკოსთა დადებითი გამოხმაურება მოჰყვა, ბერნსტაინმა ეს ნაწარმოები დანიის სამეფო ორკესტრთან ერთადაც ჩაწერა. პოპულარიზაციას უწევდა ამერიკელ კომპოზიტორებს, განსაკუთრებით მათ, ვისთანაც პიროვნულად ახლოს იყო (მაგალითად, აარონ კოპლანდი, უილიამ შუმანი და დეივიდ დაიმონდი). აგრეთვე, შეუდგა საკუთარი ნაწარმოებების უფრო აქტიურ ჩაწერასაც Columbia Records-ისთვის. ესენი მოიცავდა მის სამ სიმფონიას, ბალეტებს და „სიმფონიურ ცეკვებს“ მიუზიკლიდან „ვესტ-საიდის ისტორია“, ნიუ-იორკის ფილარმონიულ ორკესტრთან ერთად. 1944 წელს, ასევე, ჩაწერა საკუთარი მიუზიკლი „ქალაქზე“ (On The Town). ეს იყო პირველი თითქმის სრული ჩანაწერი, რომელშიც ბროდვეის თავდაპირველი დადგმიდან რამდენიმე შემსრულებელი მონაწილეობდა, მათ შორის, ბეტი კომდენი და ადოლფ გრინი. აგრეთვე, თანამშრობლობდა ექსპერიმენტულ ჯაზ-პიანისტ დეივ ბრუბეკთან. ამ კოლაბორაციის შედეგი იყო ალბომი Bernstein Plays Brubeck Plays Bernstein (1961).
1963 წლის 23 ნოემბერს, პრეზიდენტ ჯონ ფიცჯერალდ კენედის მკვლელობის მეორე დღეს, ბერნსტაინის დირიჟორობით ნიუ-იორკის ფილარმონიულმა და ნიუ-იორკის Schola Cantorum-მა პრეზიდენტის ხსოვნისადმი მიძღვნილ სატელევიზიო გადაცემაში გუსტავ მალერის „აღდგომის სიმფონია“ შეასრულეს. ეს ამ სიმფონიის პირველი სატელევიზიო შესრულება იყო. მალერის მუსიკა მსგავს ღონისძიებებზე მანამდე არასდროს შესრულებულიყო, ამ მიძღვნის შემდეგ კი მისი სიმფონიები ნიუ-იორკის ფილარმონიულის სტანდარტულ რეპერტუარში შევიდა ეროვნული გლოვის მოვლენებთან დაკავშირებით.
1964 წელს, მეტროპოლიტენის ოპერაში ბერნსტაინმა იდირიჟორა ვერდის „ფალსტაფი“, ფრანკო ძეფირელის დადგმა. 1966 წელს კი შედგა მისი დებიუტი ვენის სახელმწიფო ოპერაში, იმავე ოპერის ლუკინო ვისკონტისეული ვერსიით, რომელშიც ფალსტაფის როლს დიტრიხ ფიშერ-დისკაუ ასრულებდა. ვენაში ყოფნის დროს აღნიშნული ოპერა ჩაწერა Columbia Records-ისთვის და იდირიჟორა პირველი კონცერტი ვენის ფილარმონიულ ორკესტრთან ერთად, რომელიც ვენის სახელმწიფო ოპერის მუსიკოსებისგან შედგებოდა. კონცერტზე შესრულდა მალერის „დედამიწის სიმღერა“, სოლისტები ფიშერ-დისკაუ და ჯეიმზ კინგი იყვნენ. ბერნსტაინი სახელმწიფო ოპერას 1968 წელს, შტრაუსის „ვარდის რაინდით“, 1970 წელს კი ბეთჰოვენის „ფიდელიოს“ ოტო შენკისეული დადგმით დაუბრუნდა. თექვსმეტი წლის შემდეგ იქვე იდირიჟორა გაგრძელება თავისი ოპერისა „არეულობა ტაიტიზე“, სახელწოდებით „წყნარი ადგილი“, ავსტრიის სამაუწყებლო კომპანიის (ORF) ორკესტრთან ერთად. მისი გამოთხოვება ვენის სახელმწიფო ოპერასთან შემთხვევით მოხდა 1989 წელს: მუსორგსკის „ხოვანშჩინას“ პერფორმანსის დროს იგი მოულოდნელად ავიდა სცენაზე და მსმენელთა აპლოდისმენტების ფონზე დირიჟორ კლაუდიო აბადოს გადაეხვია.
ნიუ-იორკის ფილარმონიულ ორკესტრთან დაკავშირებული მოვალეობების და სხვა მრავალი აქტივობის გამო 1960-იან წლებში ბერნსტაინს კომპოზიციისთვის ცოტა დრო რჩებოდა. ორი უმთავრესი ნაწარმოები, რომელიც ამ პერიოდს ეკუთვნის, არის მისი სიმფონია №3 („კადიშის სიმფონია“), რომელიც პრეზიდენტ კენედის მკვლელობას უკავშირდება და „ჩიჩესტერის ფსალმუნები“, რომელიც 1965 წელს, კომპოზიციაზე კონცენტრირების მიზნით ორკესტრიდან აღებული ერთწლიანი შვებულების დროს დაწერა. კომპოზიციისთვის მეტი დროის გამონახვა ალბათ ერთ-ერთი უმთავრესი ფაქტორი იყო გადაწყვეტილების მიღებისას, როცა მან, 1969 წელს, ორკესტრის მუსიკალური დირექტორის პოსტი დატოვა და მსგავს პოზიციაზე სამსახურს სხვაგანაც აღარასდროს დათანხმებია.
1970 - 1979
ნიუ-იორკის ფილარმონიულში თანამდებობის დატოვების შემდეგაც ბერნსტაინი ამ ორკესტრთან თითქმის ყოველწლიურად, გარდაცვალებამდე თანამშრომლობდა; 1976 წელს ევროპაში, 1979 წელს კი აზიაში მათთან ერთად ტურნეც გამართა. აგრეთვე, გააძლიერა თანამშრომლობა ვენის ფილარმონიულთან – მათთან 1967-1976 წლებში იდირიჟორა მალერის ცხრავე სიმფონია და მე-10 სიმფონიის Adagio. Unitel-ისთვის ყველა მათგანის ვიდეოჩანაწერი მომზადდა, გარდა მე-2 სიმფონიისა, რომელიც ბერნსტაინმა ვენის ფილარმონიულის ნაცვლად ლონდონის სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად, ილაის კათედრალში გადაიღო. გვიან 1970-იან წლებში ვენის ფილარმონიულთან იდირიჟორა ბეთჰოვენის სიმფონიების სრული ციკლი, რასაც 1980-იანებში ბრამსის და შუმანის ციკლები მოჰყვა. სხვა ორკესტრებიდან, რომლებთანაც იგი თანამშრომლობდა, აღსანიშნავია ისრაელის ფილარმონიული ორკესტრი, საფრანგეთის ნაციონალური ორკესტრი და ბოსტონის სიმფონიური ორკესტრი.
1970 წელს ბერნსტაინმა დაწერა და წაიყვანა 90 წუთიანი პროგრამა, რომელიც ბეთჰოვენის 200 წლის იუბილეს ეძღვნებოდა და ვენაში, ავთენტურ ლოკაციებზე იყო გადაღებული. მასში შედიოდა ნაწყვეტები ბეთჰოვენის მუსიკის რეპეტიციებიდან და ოტო შენკის „ფიდელიოს“ წარმოდგენიდან, ბერნსტაინის მიერ შესრულებული ბეთჰოვენის 1-ლი საფორტეპიანო კონცერტიდან და მე-9 სიმფონიის პერფორმანსიდან ვენის ფილარმონიულ ორკესტრთან ერთად, სადაც სოლისტთა შორის ახალგაზრდა პლასიდო დომინგოც იყო. პროგრამა პირველად 1970 წელს გადაიცა ავსტრიულ და ბრიტანულ ტელევიზიებში, ხოლო მოგვიანებით, 1971 წლის შობის საღამოს, აშშ-ში, CBS-ზე. შოუმ, რომლის თავდაპირველი სახელწოდება იყო ბეთჰოვენის დაბადების დღე: დღესასწაული ვენაში, ემის ჯილდო მოიგო და 2005 წელს DVD ფორმატშიც გამოიცა. 1970 წლის ზაფხულში, ლონდონის ფესტივალის ფარგლებში ბერნსტაინმა წმ. პავლეს კათედრალში ვერდის რექვიემი იდირიჟორა, ლონდონის სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად.
ბერნსტაინის კომპოზიციებიდან 1970-იან წლებში აღსანიშნავია „მესა: თეატრალური პიესა მომღერლების, შემსრულებლებისა და მოცეკვავეებისთვის“ (Mass: A Theatre Piece for Singers, Players, and Dancers), მუსიკა ბალეტისთვის „დიბუკი“ (Dybbuk), საორკესტრო ნაწარმოები „სიმღერის ფესტივალი: ამერიკული ლექსების ციკლი ექვსი მომღერლისა და ორკესტრისათვის“ (Songfest: A Cycle of American Poems for Six Singers and Orchestra) და აშშ-ს ორასი წლისთავთან დაკავშირებული მიუზიკლი 1600 Pennsylvania Avenue, რომლის ტექსტის ავტორი ალან ჯეი ლერნერი იყო. ეს უკანასკნელი თეატრალური ჩავარდნა და მისი ბოლო შოუ იყო ბროდვეისთვის. „მესის“ მსოფლიო პრემიერა 1971 წლის 8 სექტემბერს შედგა. მისი დამკვეთი ჟაკლინ კენედი იყო, ჯონ ფიცჯერალდ კენედის საშემსრულებლო ხელოვნების ცენტრის გახსნასთან დაკავშირებით, ვაშინგტონში. იგი, ნაწილობრივ, ანტისაომარ განაცხადადაც იყო ჩაფიქრებული. ზოგიერთ ადგილას ნაჩქარევად დაწერილი ეს ნამუშევარი წარმოადგენს ნარევს არა მარტო განსხვავებული რელიგიური ტრადიციებისა (ლათინური ლიტურგია, ებრაული ლოცვა და დიდი ოდენობით თანამედროვე ინგლისური ტექსტი), არამედ განსხვავებული მუსიკალური სიტილებისაც, კლასიკურიდან როკ-მუსიკამდე. თავდაპირველად იგი კრიტიკის ობიექტი გახდა, ერთის მხრივ, რომის კათოლიკური ეკლესიისგან, ხოლო მეორეს მხრივ, მუსიკის კრიტიკოსებისგან, რომელთაც მისი პოპულისტური, ბროდვეისეული ელემენტები არ მოსწონდათ. დღესდღეობით, იგი თავისი ეპოქისთვის ტიპურ ნაწარმოებად უფრო განიხილება, ვიდრე მკრეხელობად. 2000 წელს ის ვატიკანშიც კი შესრულდა.
1972 წელს, მეტროპოლიტენის ოპერაში რამდენიმე წარმატებული დადგმის შემდეგ, ბერნსტაინმა ჩაწერა ბიზეს „კარმენი“. მთავარ პარტიას მერილინ ჰორნი, ხოლო დონ ხოზეს როლს ჯეიმზ მაკკრაკენი ასრულებდა. ეს ერთ-ერთი პირველი სტერეო ჩანაწერი იყო, რომელიც სასიმღერო ნაწილებს შორის პირვანდელ, სასაუბრო დიალოგს იყენებდა ერნესტ გიროს მიერ ბიზეს გარდაცვალების შემდეგ დაწერილი რეჩიტატივების ნაცვლად. ასევე, ეს იყო დირიჟორის პირველი ჩანაწერი Deutsche Grammophon-ისთვის. ჩანაწერმა გრემი აიღო.