cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალვა ბელმონტი
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი| მისი დაბადების ადგილი, მიურეი ფორბს სმიტის სახლი 201 მთავრობის ქუჩაზე, [[მობილი (ალაბამა)|მობილი, ალაბამა.]] ალვა ერსკინ სმიტი დაიბადა 1853 წლის 17 იანვარს, 201 მთავრობის ქუჩაზე, მობილში, ალაბამაში, კომისიის მოვაჭრე მიურეი ფორბს სმიტისა და ფიბი ენ დეშას ოჯახში. მიურეი სმიტი იყო ჯორჯ სმიტის და დელია ფორბსის ვაჟი დუმფრისიდან, ვირჯინიადან. ფიბი დეშა იყო აშშ-ს წარმომადგენლის რობერტ დეშასა და ელეონორ შელბის ქალიშვილი, ორივე წარმოშობით ტენესის შტატის სამნერის ოლქიდან იყვნენ.
ალვა ექვსი შვილიდან ერთი იყო. მისი ორი და, ალისა და ელეონორა, ორივე გარდაიცვალა ბავშვობაში მის დაბადებამდე. მისი ძმა, მიურეი ფორბს სმიტი გარდაიცვალა 1857 წელს და დაკრძალეს მაგნოლიას სასაფლაოზე, მობილში. ორი სხვა და, არმიდ ვოგელ სმიტი და მერი ვირჯინია ჯენი სმიტი, იყვნენ მისი ერთადერთი დები, რომლებიც სრულწლოვან ასაკამდე გადარჩნენ. ჯენი პირველად დაქორწინდა ფერნანდო იზნაგაზე, ალვას ბავშვობის საუკეთესო მეგობრის, კონსუელო იზნაგას, მანჩესტერის ჰერცოგინიას ძმაზე. 1886 წელს ფერნანდოსთან განქორწინების შემდეგ ჯენი დაქორწინდა უილიამ ჯორჯ ტიფანისთან.
პირადი ცხოვრება
სმიტის საუკეთესო მეგობარმა, კონსუელო იზნაგამ ბელმონტს გააცნო უილიამ კისემ ვანდერბილტი. 1875 წლის 20 აპრილს უილიამმა და ალვამ კელვარის ეკლესიაში, ნიუ-იორკში იქორწინეს.
წყვილს სამი შვილი შეეძინა:
მეორე ქორწინება
ალვა 1896 წლის 11 იანვარს ოლივერ აზარ პერი ბელმონტზე, მისი ყოფილი ქმრის ერთ-ერთ ძველ მეგობარზე დაქორწინდა. ოლივერი ვანდერბილტების მეგობარი იყო 1880-იანი წლების ბოლოდან და უილიამივით იყო იახტინგისა და ცხენოსნობის დიდი მოყვარული. ის მათ ახლდა სულ მცირე ორ ხანგრძლივ მოგზაურობაში. წერენ, რომ როგორც ჩანს, ბევრისთვის ცხადი იყო, რომ მას და ალვას ერთმანეთი მოსწონდათ 1889 წელს ერთად მოგზაურობის შემდეგ. ის იყო ავგუსტ ბელმონტის ვაჟი, წარმატებული ებრაელი საინვესტიციო ბანკირის და ქეროლაინ პერის, კომოდორ მეთიუ კალბრით პერის ქალიშვილი. ოლივერი მოულოდნელად გარდაიცვალა 1908 წელს.
გვიანი სიცოცხლე და გარდაცვალება
1920-იანი წლების დასაწყისიდან ის უმეტესი დროის განმავლობაში საფრანგეთში ცხოვრობდა, რათა ქალიშვილ კონსუელოსთან ყოფილიყო. მან აღადგინა მე-16 საუკუნის შატო დ'ოჟერვილი და მას საცხოვრებლად იყენებდა. პოლთან ერთად მან ჩამოაყალიბა ქალთა ეროვნული პარტიის საერთაშორისო მრჩეველთა საბჭო და საზღვარგარეთ ამერიკელ ქალთა დამხმარე ორგანიზაცია.მას 1932 წლის გაზაფხულზე ინსულტის შეტევა ჰქონდა, რამაც ნაწილობრივ პარალიზებული დატოვა და 1933 წლის 26 იანვარს ბრონქისა და გულის დაავადებებისგან პარიზში გარდაიცვალა. იგი დაკრძალულია ოლივერ ბელმონტთან ერთად ბელმონტის მავზოლეუმში ვუდლაუნის სასაფლაოზე, ბრონქსში, ნიუ-იორკში, რისთვისაც მხატვარმა ჰელენ მეიტლანდ არმსტრონგმა შექმნა რენესანსის შთაგონებით მოხატული მინის ფანჯრების ჩასასვენებლები.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი სუფრაჟისტები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1933 კატეგორია:დაბადებული 1853 კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 26 იანვარი
Mystrium fallax
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ძვ. წ. 344
'''ძვ. წ. 344''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
კოტარია
საკუთარი სახელი კოტარია შეიძლება აღნიშნავდეს ჩამოთვლილთაგან ერთ-ერთს:
კატეგორია:ქართული გვარები
The Lovers Are Losing
The Lovers Are Losing — ინგლისური ალტერნატიულ როკ-ჯგუფ Keane-ის სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 2008 წელს. შეტანილია ალბომში Perfect Symmetry. ჯგუფის მიერ პირველად იქნა შესრულებული 2008 წლის 24 აგვისტოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Keane-ის სიმღერები კატეგორია:2008 წლის სიმღერები კატეგორია:2008 წლის სინგლები
დიდი ჩორჯო
დიდი ჩორჯო — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ხვანჭკარის თემი), მდებარეობს ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე რიონის ხეობაში. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ამბროლაურიდან 9 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 176 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლუვრი
thumb|240px|ლუვრი
ლუვრის მუზეუმი (Musée du Louvre) — უდიდესი და ყველაზე განთქმული მუზეუმია მსოფლიოში, რომელსაც 9.7 მილიონზე მეტი დამთვალიერებელი ჰყავდა 2012 წელს. მდებარეობს პარიზში, საფრანგეთში. შენობა, ყოფილი სამეფო სასახლე, პარიზის ცენტრში მდებარეობს, მდინარე სენასა და რუ-დე-რივოლის შორის. მისი მთავარი მოედანი, რომელზეც ამჟამად ლუვრის პირამიდაა აღმართული, ერთ ხაზზეა შანზ-ელიზეს გასწვრივ და ამგვარად ქმნის ისტორიულ მონაკვეთს (Axe historique), რომელზეც პარიზის მრავალი ისტორიული მონუმენტია განლაგებული. ლუვრის სამეფო სასახლის ნაწილი საზოგადოებისთვის პირველად გაიხსნა 1793 წლის 8 ნოემბერს, საფრანგეთის რევოლუციის დროს.
ისტორია
ლუვრი საუკუნის დასაწყისში (1200 წ.) აიგო მეფე ფილიპე ავგუსტის მითითებით, როგორც ციხესიმაგრე. XIV საუკუნის ბოლოს რ. დეტამლევ გადააკეთა და აქედან მოყოლებული, ლუვრი მეფეთა რეზიდენციად იქცა. 1546 წელს იგი დაინგრა და მის ადგილას ფრანგმა არქიტექტორმა პიერ ლესკომ (1510-1574) ააგო სასახლე - აღორძინების ხანის შესანიშნავი ძეგლი. სკულპტურული დეკორი შეასრულა მოქანდაკე ჟან გუჟონმა. მომდევნო საუკუნეებში (1600 წლიდან 1868 წლამდე) დაემატა ცალკეული კორპუსები და ფასადები. XVII საუკუნის მეორე ნახევრიდან ლუვრი მეფეთა რეზიდენცია აღარ იყო. იგი ჯერ მხატვრული ტილოების საცავი იყო, ხოლო 1793 წლიდან კონვენტის დეკრეტით ეროვნულ სამხატვრო მუზეუმად იქცა.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის სასახლეები კატეგორია:პარიზი კატეგორია:საფრანგეთის მუზეუმები
ნიკოლოზ თაბუკაშვილი
ნიკოლოზ თაბუკაშვილი (დ. 25 აპრილი, 1915, სოფ. ღუდუმექეთი, ახლანდ. ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი — გ. 18 ივლისი, 1981) — ფერმწერი და პედაგოგი. 1945 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (ალექსანდრე ციმაკურიძის კლასი). 1945–1952 წლებში ასწავლიდა იაკობ ნიკოლაძის სახელობის თბილისის სამხატვრო სასწავლებელში. 1952 წლიდან მოღვაწეობდა სოხუმში, იქ დააარსა სამხატვრო სტუდია, 1955 წელს კი – სამხატვრო სკოლა (მოგვიანებით, სასწავლებელიც), რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1978 წლამდე. ნიკოლოზ თაბუკაშვილის შემოქმედების ძირითადი თემაა ბუნება (იმერეთის, ქართლის, აფხაზეთის პეიზაჟები). იგი ქართული დაზგური ფერწერის რეალისტური ტრადიციების ერთგული იყო. 1965–1975 წლებში სოხუმში მოეწყო მისი პერსონალური გამოფენები, გარდაცვალების შემდეგ თბილისშიც. 1993 წელს შალვა ამირანაშვილის სახელობის საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში გაიმართა ნიკოლოზ თაბუკაშვილის, მისი მოწაფეების, აფხაზეთის მხატვრების გამოფენა. ნიკოლოზ თაბუკაშვილის ნამუშევრები ინახება აფხაზეთის სამხატვრო გალერეაში, შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმში, აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმში (მოსკოვი) და კერძო კოლექციებში. დაწესებულია ნიკოლოზ თაბუკაშვილის სახელობის პრემია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1981 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები ნიკოლოზ
ჩაქვი
ჩაქვი — დაბა საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (დაბა ჩაქვი, სოფლები: ბუკნარი, სახალვაშო). ჩაქვში არის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების, აგრეთვე კულტურის, განათლების და ჯანდაცვის ობიექტები. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6720 კაცი. ჩაქვი შავი ზღვისპირა კლიმატური კურორტია. დაბაში ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი.
გეოგრაფია
მდებარეობს შავი ზღვის სანაპიროზე, მდინარე ჩაქვისწყლის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 30 მ, ქობულეთიდან 12 კმ. დაბაში არის რკინიგზის სადგური სამტრედია-მახინჯაურის ხაზზე. დაბაში გამოვლენილია გოგირდწყალბადიანი ქლორიდულ-ჰიდროკარბონატული და ნატრიუმიან-კალციუმიანი მინერალური წყალი, დებეტი 12 000 ლ/დ.
ისტორია
ადამიანს ჩაქვში ჯერ კიდევ ქვის ხანაში უცხოვრია, აღმოჩენილია ბრინჯაოს ხანის განძი. ჩაქვი შედიოდა გურიის სამთავროში 1720-იან წლებამდე. XVII საუკუნის შუიდან XVIII საუკუნის 20-იან წლებამდე წარმოადგენდა თავდგირიძეების საკუთრებას.
1878 წლიდან შეიერთა რუსეთის იმპერიამ. ჩაქვი ქართული მეჩაიეობის ერთ-ერთი პირველი ცენტრი იყო. 1885 წელს ინჟინერ-პოლკოვნიკმა ალექსანდრე სოლოვცოვმა (Александр Александрович Соловцов, გ. 1896) გამოიწერა ჩაქვის სადგურის ახლოს, 1,5 ჰექტარზე გააშენა ჩაის პლანტაცია. 1890-იან წლებში რუსმა მეწარმე პოპოვმა ჩაქვში, კაპრეშუმსა და სალიბაურში 14 ჰექტარზე გააშენა ჩინური ჩაის ჯიშები. მანვე 1899 წელს ააშენა ინგლისური მანქანებით აღჭურვილი ქარხანა. 1895 წელს საუფლისწულო საზოგადოებამ ჩაქვში 16 ჰექტარზე გააშენა პლანტაცია. ჩაის სამეთვალყურეოდ ჩინეთიდან მიწვეულ იქნა 23 წლის ჩინელი ახალგაზრდა ლაო ჯონჯაო. ჯონჯაო და ჩაქვის პლანტაცია ფოტოებზე აღბეჭდა იმპერატორის კარის ფოტოგრაფმა სერგეი პროკუდინ-გორსკიმ. ფოტოები ამჟამად ამერიკის კონგრესის ბიბლიოთეკაშია შენახული.
დაბის სტატუსი მიიღო 1954 წელს. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მეჩაიეობის და მეციტრუსეობის მეურნეობები, ჩაის ოთხი ფაბრიკა, ციტრუსების შემფუთავი ქარხანა, პოლიკლინიკა და საავადმყოფო.
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის დაბები კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის კურორტები კატეგორია:შავიზღვისპირა კურორტები
კარლეს პუიოლი
კარლეს პუიოლ ი საფორკადა (Carles Puyol i Saforcada; დ. 13 აპრილი, 1978) — ესპანელი ფეხბურთელი, თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. იცავდა „ბარსელონასა“ და ესპანეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. ითვლება თავისი თაობის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველად.
სანაკრებო კარიერა
ესპანეთის ნაკრებში ჩაატარა 100 მატჩი. მიიღო მონაწილეობა ევროპისა და მსოფლიოს ყველა ჩემპიონატზე 2002-2010 წლებში. გუნდთან ერთად გახდა ევრო 2008-სა და მუნდიალი 2010-ის გამარჯვებული.
მიღწევები
ბარსელონა:(21)
ესპანეთის ეროვნული ნაკრები:(2)
მიკტლანი
მიკტლანი — საიქიო აცტეკების მითოლოგიაში. მიკტლანი მდებარეობდა შორს ჩრდილოეთით და იყოფოდა ცხრა წრედ.
მოგზაურობა მიკტლანში გრძელდებოდა ოთხი დღე. მკვდარი გადიოდა ორ მთას, რომლებიც მის ზემოთ წამოიმართებოდნენ და გასრესვით ემუქრებოდნენ. ისე უნდა გაევლო, რომ აგეცილებინა ჩამოცვენილი ქვები და გიგანტური გველებისა და ნიანგების შეტევები. შემდეგ მკვდარს უნდა გადაელახა რვა უდაბნო და ასულიყო რვა მთის მწვერვალზე. შემდეგი გამოცდა — წარმოუდგენელი ძალის ყინულოვანი ქარი, რომელიც მკვდრების სამეფოში მიმავალს ობსიდიანის დანებსა და ქვებს ესროდა. ამის შემდეგ მკვდარი ჯდებოდა პატარა ძაღლის, ტეჩიჩის, ზურგზე, რომელიც მას გზას უნათებდა თავისი ლალის თვალებით და გადადიოდა ფართო მიწისქვეშა მდინარეზე. ამის შემდეგ მკვდარი მიკტლანტეკუტლისთან, მკვდრების სამედოს მმართველთან, ხვდებოდა და მას აძლევდა იმ ძღვენებს, რომლებიც გარდაცვლილის ახლობლებმა და ნათესავებმა ჩადეს საფლავში. მიკტლანტეკუტლი ადამიანს ადგილს გამოუნახავდა 9 უფსკრულიდან ერთ-ერთში. მიკტლანში ხვდებოდა ყველა, მეომრების, დამხრჩვალებისა და მშობიარობისას დაღუპული ქალების გარდა.
სქოლიო
კატეგორია:აცტეკების მითოლოგია კატეგორია:აცტეკები
Adobe Flash
Adobe Flash (ყოფილი Macromedia Flash) — მულტიმედიური პლატფორმა, რომელიც გამოიყენება რეკლამებისათვის, თამაშებისათვის და Flash-ანიმაციისათვის. უკანასკნელ პერიოდში დაიწყო მისი გამოყენება ინტერნეტ-დამატებებისათვის (RIA).
SWF ფორმატის ფაილებს, რომელებსაც ტრადიციულად ეძახიან ფლეშ ფილმებს (Flash Movies), ან ფლეშ თამაშებს (Flash Games), აქვთ .swf ფაილური გაფართოება და შესაძლოა ისინი გამოყენებულ იქნან ვებ კომპონენტებად. Flash Video (FLV) ფაილებს აქვთ .flv ფაილური გაფართოება.
გარდა დადებითი შეფასებებისა, Flash-ს გამოწვეული აქვს უარყოფითიც - ძირითადად, ვებ-გვერდების გამოყენებადობის ხარისხის გაუარესების გამო.
Adobe Flash პროგრამირება ძირითადად ხდება პროგრამული უზრუნველყოფით Adobe Flash Professional.
ისტორია
პროგრამა Flash-ის შექმნა ჯონათან გრეიმმ ჩაიფიქრა. 1993 წლის ინავარში, Jonathan Gray, Charlie Jackson, და Michelle Welsh-მა შექმნეს პატარა პროგრამული უზრუნველყოფის კომპანია FutureWave Software, სადაც შექმნეს მათი პირველი პროდუქცია სახელად - SmartSketch. ინტერნეტ ტექნოლოგიების გაბრწყინების ხანაში FutureWave-მა დაიწყო ვექტორებზე დაფუძნებული ინტერნეტ ანიმაციის შესაქმნელი ისნტრუმენტის რეალიზაცია. 1995 წელს FutureWave-მა მოდიფიკაცია გაუკეთა SmartSketch-ს და დაამატა კადრული ანიმაცია და შეუცვალა სახელი FutureSplash Animator, Macintosh-ზე და PC-ზე. ამავდროულად კომპანიამ დაიმატა მეორე პროგრამისტი, Robert Tatsumi, არტისტი Adam Grofcsik და PR სპეციალისტი Ralph Mittman. პროგრამა შესთავაზეს Adobe-ს. 1996 წლის დეკემბერში, Macromedia-მ შეიძინა პროდუქტი და შემდგომ გამოუშვა სახელით Flash, “Future” და “Splash” სახელების შეზავებით.
სქოლიო
კატეგორია:Adobe-ს პროგრამები
ქვემო ხოდაშნის სამების ეკლესია
ქვემო ხოდაშნის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ხოდაშენის სამხრეთით, სამიოდე კილომეტზე, განეკუთვნება VI-VII საუკუნეებს.
ძეგლი სამეკლესიანი ბაზილიკაა, გარშემოსავლელით სამი მხრიდან. შენობის გეგმის გარეთა სწორკუთხედში (14,1 მ - 10 მ) ჩაწერილია კედლებით გამიჯნული სამი ნავი, რომლებიც დამოუკიდებელ ეკლესიებს წარმოადგენს ჩრდილოეთი ნავის აღმოსავლეთ ბოლოში მოწყობილია მცირე ზომის სათავსი, რომელიც მხოლოდ ცენტრალურ ნავს უკავშირდება. დასავლეთით, ბაზილიკის მთავარი ნავის გაყოლებაზე, განიერი დერეფანია, რომელიც გვერდით ეკლესიებს ერთმანეთთან აკავშირებს. ნაგებობა დიდი ზომის რიყის ქვითაა ნაშენი, რომლებიც დაწყობილია წესიერ, სწორხაზოვან რიგებად. ზოგიერთი ღიობის გამოსაყვანად და გარეთა კუთხეებში, გამოყენებულია შირიმის სუფთად ნათალი კვადრებიც. მთავარი ეკლესიის სივრცე შედგება საკუთრივ ვიწრო, წაგრძელებული დარბაზისგან (შიდა ზომები აფსიდის ჩათვლით: სიგრძე - 9,4 მ, სიგანე - 3,3 მ). შესასვლელი ორია: დასავლეთით (ამოშენებულია თითქმის მთლიანად) და სამხრეთით. ორივე კარი, გარედან, ლოდით თარაზულად არის გადახურული. შიგნიდან კი რიყის მოგრძო, ნატეხი ქვით გამოყვანილი, ნალისებრი თაღით - ტეხილით წვეროში. აფსიდის ღერძზე განიერი, გარეთკენ ოდნავ შევიწროებული სარკმელია გაჭრილი. მას ორი, თხელი ფილისგან შედგენილი, ბრტყელი გადახურვა და თითქმის ჰორიზონტალური ძირი აქვს. სარკმლის ქვემოთ, ოდნავ სამხრეთით, მოზრდილი, ნალისებრთაღიანი ნიშაა. ამ ნიშის გარდა, აფსიდში, კიდევ ორი, სწორკუთხა ნიშაცაა, რომლებიც სარკმლის აქეთ-იქით, სიმეტრიულად არის განლაგებული. აფსიდს გადახურვა ჩამოშლილი აქვს, რის გამოც ნანგრევებით, იგი დაახლოებით 1,3 მ სიმაღლეზეა ამოვსებული. აფსიდის ორივე კუთხე მთელ სიმაღლეზე დგას, ოღონდ იმპოსტების გარეშე. ისინი, ძირითადად, რიყის შერჩეული ქვითაა ამოყვანილი, ალაგ-ალაგ, შირიმის ნათალი ქვების ჩართვით. მთავარი ეკლესიის დანარჩენი კედლებიდან, მთელ სიგრძეზე, მხოლოდ სამხრ. კედელია შემორჩენილი (დაახლ. 4 მ სიმაღლეზე). დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებს კი, როგორც ზედა, ისე ჩრდილო-დასავლეთით კუთხის მიმდებარე ნაწილები აკლია, შემორჩენილი ნაწილები კი ქვებით და მიწითაა დაფარული. სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში სარკმლის კვალია. გრძივი კედლები სადაა — უპილასტრო. ჩრდ. კედლის აღმ. ნაწილში, აფსიდის მხართან ახლოს, ვიწრო, თაღოვანი კარია, რომელიც სამკვეთლოში გადის. კარი სამკვეთლოს მხრიდან სწორკუთხაა. სამკვეთლო გეგმით სწორკუთხაა, შემაღლებული პროპორციების (ფართ. დაახლ. 8 მ²). განათებული იყო აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილი, პარალელურწირთხლიანი, თავმორღვეული სარკმლით (შემორჩენილი მხოლოდ სამხრ. წირთხლი). სარკმლის ქვემოთ განიერი, სწორკუთხა ნიშაა. სამკვეთლო ცილინდრული კამარითაა გადახურული. მისი აღმოსავლეთი ნაწილი ჩამონგრეულია.
სამხრეთი ეკლესია ვიწრო, გრძელი კორიდორია. ამჟამად სამხრეთ კედლის შუა ნაწილი დანგრეულია, შემორჩენილი ნაწილი კი — ნანგრევებით დაფარული, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, მოჩანს ორთაღიანი შესასვლელის ბურჯიც და თაღების გვერდებიც. დანგრეულია აღმოსავლეთ კედლის დიდი ნაწილი. იგი მთავარი ეკლესიის კორპუსს წყობით არ უკავშირდება. აღმოსავლეთ კედელში ვიწრო, შიგნიდან და გარედან ნალისებრთაღოვანი სარკმელია. ჩამონგრეულია ნავის კამარაც, რომელიც მთავარი ეკლესიის მხარეს დაყრდნობილი იყო კედლიდან შვერილი, რიყის ქვების უწყვეტი მწკრივით შექმნილ საფეხურზე. ნავის მთელი ფართობი ქვებითა და მიწითაა ამოვსებული.
ჩრდილოეთი ეკლესია უაფსიდოა. იგი მთლიანადაა დანგრეული და გასუფთავების გარეშე მისი არქიტექტურული გადაწყვეტა გაურკვეველია. ეკლესია გადახურული იყო კამარით, რომელიც სამხრეთ ეკლესიის შესაბამის კედელზე გამოყვანილ საფეხურს ეყრდნობოდა. ბაზილიკის დასავლეთი გარშემოსავლელი მთავარ ეკლესიას მთელ სიგრძეზე გაუყვება. გვერდით ეკლესიებს იგი მთავარი ეკლესიის გრძივი კედლების გაგრძელებაზე გადაყვანილი, თითო, ფართო თაღით უკავშირდება. თაღების დასაყრდნობად, მთავარი ეკლესიის დასავლეთ კედელზე, ორი სწორკუთხა ბურჯია მიშენებული. დასავლეთით კი, ორივე თაღი გარშემოსავლელის დასავლეთ კედელზეა დაყრდნობილი. გარშემოსავლელს დამოუკიდებელი შესასვლელი არა აქვს. მისი დასავლეთი კედელი ყრუა. გვერდითი ეკლესიების მსგავსად, გარშემოსავლელის კამარაც, თავარი ეკლესიის დასავლეთ კედელზე მოწყობილ, მცირე საფეხურს ეყრდნობოდა. ამჟამად, კამარის აღმოსავლეთი გვერდიღაა შემორჩენილი. ეკლესიის ფასადები დიდი დანაკარგებით არის მოღწეული. კედლები მჭიდროდაა გარემოცული ხეებითა და მცენარეულობით. აღმოსავლეთ ფასადზე საკურთხევლის სარკმელი გამოყვანილი ყოფილა შირიმის ნათალი ქვებით, რომელთაგანაც ერთი ქვაა შემორჩენილი. ეკლესიის თავდაპირველი სახის წარმოდგენა ძნელია. საყურადღებოა ორი მომენტი: ის რომ მთავარი ეკლესია ჩრდილოეთ ეკლესიასთან უშუალოდ დაკავშირებული არაა და დასავლეთ გარშემოსავლელს დამოუკიდებელი შესასვლელი არა აქვს.
სამირ ნასრი
სამირ ნასრი (Samir Nasri; დ. 26 ივნისი, 1987, მარსელი, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი.
მარსელი
დაიბადა ქალაქ მარსელში. მშობლებმა ის ფეხბურთზე Pence Mirrabeu-ს აკადემიაში შეიყვანეს. ერთი წლის შემდეგ 9 წლის ნასრი „მარსელის ოლიმპიკის“ აკადემიაში გადავიდა.მას პროფესიონალური დებიუტი 2004 წელს ჰქონდა, როდესაც 17 წლის იყო. 2005-06 წლებში მან უეფას ჩემპიონთა ლიგაზე 10 მატჩი ჩაატარა. 2007 წელს მან აჯობა ქარიმ ბენზემას და მიიღო წლის საუკეთესო ფეხბურთელის წოდება.
არსენალი
2008 წლის 16 აგვისტოდან ნასრი „არსენალში“ ჩაირიცხა. ტრანსფერი არსენალს 12.7 მილიონი ფუნტი სტერლინგი დაუჯდა. სამირ ნასრიმ მის სადებიუტო მატჩშივე აჩვენა შედეგი. მისი დებიუტი 2008 წლის 16 აგვისტოს შედგა, როდესაც ერთმანეთს პრემიერ ლიგაში ლონდონის „არსენალი“ და „ვესტ ბრომვიჩ ალბიონი“ ხვდებოდნენ. სამირ ნასრიმ ამ მატჩშივე გამოიჩინა თავი და სადებიუტო თამაშში გაიტანა გოლი, რომლის მეშვეობითაც ლონდონის „არსენალმა“ მოიპოვა გამარჯვება. თამაში 1:0 დამთავრდა. ამავე წლის სექტემბერში ნასრისმ მოიპოვა ტიტული სახელად თვის საუკეთესო მოთამაშე.
მანჩესტერ სიტი
2011 წლიდან ნასრი „მანჩესტერ სიტის“ ფეხბურთელია. კლუბთან ერთად მან ინგლისის პრემიერ ლიგა მოიგო.
სანაკრებო კარიერა
ნასრიმ ნაკრებში თამაში ჯერ კიდევ მაშინ დაიწყო, როდესაც 16 წლის იყო. მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში ავსტრიის ნაკრების წინააღმდეგ შედგა. ნასრი მონაწილეობდა ევრო 2008-ზე, სადაც ორ მატჩში ითამაშა. დომენეკმა, საფრანგეთის ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა ის 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ის არ წაიყვანა, მიუხედავად იმისა, რომ ნასრი ძალიან კარგ ფორმაში იყო და კარგი სეზონი ჩაატარა. ნასრიმ მონაწილეობა მიიღო ასევე ევრო 2012-ში, სადაც ერთი გოლი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:ოლიმპიკი მარსელის ფეხბურთელები კატეგორია:საფრანგეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ლონდონის არსენალის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:სევილიის ფეხბურთელები კატეგორია:ბელგიის პირველი დივიზიონი A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ანდერლეხტის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
Lasioglossum scutopruinescens
Lasioglossum scutopruinescens — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1986 წელს.
სქოლიო
scutopruinescens
მელომანია
მელომანია (მელო... და ...მანია), მუსიკით, სიმღერით ძლიერ, ავადმყოფურ გატაცებას. მელომანი კი მუსიკის სიმღერის დიდი მოყვარულს აღნიშნავს. მელომანია განიხილება, როგორც მელოფობიის("მუსიკის შიში") საწინააღმდეგო ტერმინი, რომელიც ნაკლებ იხმარებაა როგორც ენის მკვლევართა შორის, ასევე სამომხმარებლო ენაში. . აღსანიშნავია, რომ ტერმინში "მელომანია" არაა დაკონკრეტებული, მუსიკის რომელიმე ჟანრით გატაცება, იგი ზოგადად, მუსიკით გატაცებას აღნიშნავს. ზოგიერთი მკვლევარის მოსაზრებით, წარსულში მელომანია აღნიშნავდა მუსიკით გატაცებას მგზნებარედ და თვითდაჯერებულად, მაგრამ არა საკმარისად ღრმად. .
პრისკე პანიონელი
პრისკე პანიონელი — ბიზანტიელი ისტორიკოსი, ცხოვრობდა ქალაქ პანიონში (თრაკია). ავტორია თხზულებისა „გუთების ისტორია“, რომელმაც ჩვენამდე ფრაგმენტების სახით მოაღწია კონსტანტინე პორფიროგენეტის ნაშრომში „ელჩობათა შესახებ“. პრისკე პანიონელმა ამ თხზულებაში მეტად მნიშვნელოვანი ცნობები დაგვიტოვა საქართველოს შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიელი ისტორიკოსები
Me And My Monkey
დუეტი 2007 წელს ჩამოყალიბდა და სადებიუტო სინგლი „It’s Coming back“ 2008 წელს გამოუშვა. ჯგუფის ბიოგრაფია მოიცავს თბილისში გამართულ მრაალ ცოცხალ კონცერტს. ჯგუფი მონაწილეობდა ადგილობრივ და ევროპულ ფესტივალებში (CRF, VAV, Rockwiese, Altstadt და სხვა). სადებიუტო სინგლის შემდეგ მეორე დისკიც გამოუშვა, სახელწოდებით „Feel Me Inside“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ინდი ჯგუფები კატეგორია:ქართული ელექტრონული ჯგუფები
თეირანის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი
თეირანის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი — ირანის ერთ-ერთი საუკეთესო მუზეუმთაგანი, მდებარეობს თეირანში.
მუზეუმი საზოგადოებისთვის 1977 წელს გაიხსნა და მდებარეობს ლალეს პარკთან. შენობის პროექტი ეკუთვნის ირანელ არქიტექტორ კამრან დიბას, რომელმაც შენობის ელემენტებში ტრადიციული სპარსული არქიტექტურული სტილი გამოიყენა.
მუზეუმში ინახება XX საუკუნის ევროპელ მხატვართა მნიშვნელოვანი კოლექცია, მათ შორის აღსანიშნავია კლოდ მონეს, კამილ პისაროს, ვან გოგის, ანდრე დერენის, პაბლო პიკასოს, ფრენსის ბეკონის, რენე მაგრიტის, დიეგო რივერას, ჯასპერ ჯონსის, ენდი უორჰოლის, ჟოან მიროს, ადოლფ გოთლიბის, ჟორჟ ბრაკის, ედგარ დეგას, მარი კასატის, მარსელ დუშამისა და სხვათა ნამუშევრები.
კატეგორია:ირანის მუზეუმები კატეგორია:თეირანი
აბდულა გიული
სწავლობდა სტამბოლის უნივერსიტეტში ეკონომიკას, სტაჟირება გაიარა ლონდონსა და ეგზეტერში. 1983–1991 წლებში მუშაობდა ისლამური განვითარების ბანკში. 1991 წლიდან ასწავლიდა საერთაშორისო მენეჯმენტს, თურქეთის პარლამენტის დეპუტატი გახდა ისლამისტური პარტიის (Refah Partisi) წარმომადგენლობით. 1991-95 წლებში პარლამენტის საბიუჯეტო და დაგეგმვის კომიტეტის წევრი იყო. 1995 წელს ხელმეორედ აირჩა დეპუტატად, 2001 წლამდე იყო საერთაშორისო პოლიტიკის კომიტეტის წევრი. 1996-97 წლებში სახელმწიფო მინისტრია, მთავრობის პრეს-მდივანი. მას შემდეგ რაც ისლამისტური პარტია აიკრძალა 1999 წელს, არჩეულ იქნა პარლამენტში "კეთილისმქმნელთა პარტიის" (Fazilet Partisi) სიით.
ჯილდოები
მინი|გიული იღებს [[ჩატმანის სახლის პრიზი|ჩატმანის სახლის პრიზს ელისაბედ II-სგან]]
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის პრეზიდენტები კატეგორია:თურქეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1950
ქვაბლიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქვაბლიანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კუდავა
საკუთარი სახელი კუდავა შეიძლება აღნიშნავდეს ჩამოთვლილთაგან ერთ-ერთს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Perfect Symmetry (სიმღერა)
Perfect Symmetry — ინგლისური ალტერნატიულ როკ-ჯგუფ Keane-ის სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 2008 წელს. შეტანილია ალბომში Perfect Symmetry.
ძვ. წ. 345
გარდაიცვალნენ
*
მელო...
მელო... (ბერძნ. melos — სიმღერა) — რთული სიტყვის ნაწილი, აღნიშნავს კავშირს მუსიკასთან, სიმღერასთან, მაგ., მელომანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
Mystrium mysticum
Mystrium mysticum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mystrium-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Amblyoponinae-ს ქვეოჯახს. .
ძვ. წ. 346
'''ძვ. წ. 346''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
Lasioglossum seabrai
Lasioglossum seabrai — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1956 წელს.
სქოლიო
seabrai
კუპრავა
საკუთარი სახელი კუპრავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ედუარდ ფონ ბიომ-ერმოლი
ფრაიჰერი ედუარდ ფონ ბიომ-ერმოლი (გერმ. Eduard Freiherr von Böhm-Ermolli) (* 12 თებერვალი 1856, ანკონა, მაშინდელი პაპის ოლქი; † 9 დეკემბერი 1941 ტროპაუ, სუდეტები) - იყო ავსტრო-გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, საიმპერიო და სამეფო არმიის გენერალ-ფელდმარშალი და არმიათა სარდალი პირველი მსოფლიო ომის დროს.
ბიოგრაფია
კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 1941 კატეგორია:ავსტრიელი გენერალ-ფელდმარშალები კატეგორია:გერმანელი გენერალ-ფელდმარშალები
სატირუ-დიასი
სატირუ-დიასი (Sátiro Dias) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 588 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 974.549 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.07 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
დეტრიტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დეტრიტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კინორინქები
კინორინქები (Kinorhyncha) — ზღვის ჭიების კლასი. მათი 0,1—1 მმ-მდე სიგრძის სხეული დანაწევრებულია სეგმენტებად და მოფენილია ქაცვებით ან კაუჭებით კან-კუნთოვანი პარკი არ აქვთ. ნაწლავი მარტივი მილია. ნერვული სისტემა ხახისირგვლივი რგოლისა და მუცლის ძეწკვებისაგან შედგება. გრძნობის ორგანოებია 1—2 წყვილი პატარა პიგმენტური თვალუკი და მგრძნობიარე ჯაგარი. სისხლის მიმოქცევის სისტემა არ აქვთ. გამომყოფ სისტემას 1 წყვილი პროტონეფრიდია შეადგენს. ცალსქესიანი ცხოველებია, რომელთა განვითარება მეტამორფოზით ხდება. კლასში 1 რიგის 30-ზე მეტი სახეობაა. ფართოდ არიან გავრცელებული. იკვებებიან ერთუჯრედიანებით და დეტრიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:უხერხემლოები
კარლსკრონა
ქალაქი 1680 წელს დაარსდა, როდესაც შვედეთის სამეფო ფლოტმა მატერიკიდან კუნძულზე გადაინაცვლა, რომელიც მანამდე მიწათმოქმედებისა და საძოვრებისათვის გამოიყენებოდა. ამ დროისათვის, შვედეთი ბალტიის ზღვის რეგიონში მთავარ სამხედრო ძალას წარმოადგენდა. კუნძულს მეტად ხელსაყრელი სტრატეგიული მდებარეობა ეკავა, რადგან გერმანიისა და ბალტიის პროვინციების სანაპიროებიდან სულ ოდნავ იყო დაშორებული. ქალაქს სახელი შვედეთის მეფე კარლ XI-ის პატივსაცემად ეწოდა და „კარლის გვირგვინს“ ნიშნავს.
ქალაქი სწრაფად გაიზარდა და 1750 წლისთვის მისი მოსახლეობა 10 000 ადამიანს შეადგენდა. იმ დროისთვის ის ქვეყნის ერთ-ერთი უდიდესი ქალაქი იყო. ამ დროის ბაროკოს სტილის შენობების უმრავლესობა დღესაც შემორჩენილია, რის გამოც ქალაქის ცენტრი არქიტეექტურულად ერთაგვაროვანია. კარლსკრონაში სამი მნიშვნელოვანი ეკლესიაა, რომელთაგან პირველია ფრედრიკსკირკანი. ის დააპროექტა ნიკოდემუს ტესინმა, რომელიც ევროპული არქიტექტურის გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა. ეკლესიას საფუძველი 1720 წელს ჩაეყარა და 1744 წელს იკურთხა. ის სხვა ჩვეული შვედური ეკლესიებისგან გამოირჩევა ყვითელი ფერით და მორთულობით.
მეორე, წმინდა სამების ეკლესია, რომელსაც ასევე გერმანულ ეკლესიას უწოდებენ, 1697–1709 წლებში აშენდა. მის გუმბათსა და გადახურვაში იტალიური არქიტექტურის გავლენა იგრძნობა.
მესამე კლესია - კარლსაკრუნის საადმირალო ეკლესია 1685 წელს აშენდა წითლად მოხატული ხით.
ქალაქის დაარსებასთან ერთად, დაფუძნდა მისი გემთსაშენიც. ეს აუცილებლობას წარმოადგენდა 1689 წელს შვედეთის ფლოტის მიერ განცდილი დიდი დანაკარგების გამო. 1711 წლისთვის, გემთსაშენი შვედეთის უდიდესი სამრეწველო დამსაქმებელი იყო, სადაც 1 100 მუშა მუშაობდა.
კარლსკრონამ ქუჩების ისეთივე სტრუქტურა შემოინახა, როგორიც მას დაარსებისას ჰქონდა.
1998 წელს, კარლსაკრუნის საზღვაო მოწყობილებები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
ძვ. წ. 347
'''ძვ. წ. 347''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
კარლსკრონა
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შვედეთში
ძვ. წ. 347
გარდაიცვალნენ
*
კუცია
საკუთარი სახელი კუცია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Mystrium oberthueri
Mystrium oberthueri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mystrium-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Amblyoponinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
უოლტ დისნეი
უოლტერ ელიას დისნეი (Walter Elias Disney; დ. 5 დეკემბერი, 1901, ჩიკაგო, აშშ ― გ. 15 დეკემბერი, 1966, ბერბენკი, აშშ) — ამერიკელი ბიზნეს მაგნატი, კინორეჟისორი, ფილანტროპი და გამხმოვანებელი. როგორც მნიშვნელოვანი ფიგურა ამერიკის ანიმაციურ ინდუსტრიაში, ითვლება კულტურულ სიმბოლოდ, რომელიც ცნობილია თავისი გავლენით და წვლილით XX საუკუნის შოუ-ბიზნესში. თავის ძმა როი ო. დისნეისთან ერთად იყო The Walt Disney Company-ს დამაარსებელი.
უოლტ დისნეი განსაკუთრებით ცნობილია როგორც კინოპროდიუსერი, პოპულარული შოუმენი, ნოვატორი ანიმაციაში და თემატური პარკების დიზაინში. თავის გუნდთან ერთად შექმნა მრავალი გამოგონილი პერსონაჟი, რომელთა შორის არიან მიკი მაუსი, დონალდ დაკი და გუფი. თავად დისნეი მიკის გამხმოვანებელი იყო. დისნეის თავის სიცოცხლეში მიღებული აქვს ოთხი საპატიო ოსკარი და ჯამში 22 ოსკარი 59 ნომინაციიდან, მათ შორის - ერთ წელიწადში სარეკორდო ოთხი, რის გამოც ინდივიდუალურ რეკორდს ფლობს, როგორც ნომინაციებში, ასევე მიღებულ ოსკართა რაოდენობაში. მას აგრეთვე მიღებული აქვს შვიდი ემის ჯილდო. მისი სახელი დაერქვა დასასვენებელ პარკებს - დისნეილენდს და უოლტ დისნეის მსოფლიოს კურორტს, ისევე, როგორც სხვა ქვეყნებში არსებულ ტოკიოს დისნეის კურორტს, პარიზის დისნეილენდს და ჰონგ-კონგის დისნეილენდს.
დისნეი გარდაიცვალა ფილტვის კიბოთი 1966 წლის 15 დეკემბერს ფლორიდაში, მისი ოცნების პროექტის დისნეიუორლდის გახსნამდე რამდენიმე წლით ადრე. დატოვა დიდი მემკვიდრეობა, მათ შორის ურიცხვი მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური და სრულმეტრაჟიანი ფილმი, კომპანია, პარკები და მისი სახელობის ანიმაციური სტუდია, ისევე, როგორც კალიფორნიის ხელოვნების ინსტიტუტი (CalArts).
ბავშვობა
დისნეის წინაპრები ირლანდიელი ემიგრანტები იყვნენ. არუნდელ ელაიას დისნეი, უოლტის დიდი ბაბუა, დაიბადა კილკინის საგრაფოში 1801 წელს.უოლტის მამა, ელაიას დისნეი, ოხაჯთან ერთად გაემგზავრა ამერიკაში, რადგანაც მამამისმა სხვადასხვა სახის ბიზნესს მოჰკიდა ხელი.ფლორიდაში, სადაც მოგვიანებით დისნეილენდი აშენდა, ელაიასი ფოსტალიონად მუშაობდა.1800-იანი წლების ბოლოს იგი, მეუღლეს ფლორა კოლთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ჩიკაგოში.სწორედ იქ დაიბადა უოლტი.
1906 წლის აპრილში ჩიკაგოში ძალადობის ფაქტებით შეწუხებული ოჯახი გადავიდა მისურის შტატში, ქალაქ მარსელინში, სადაც ელაიასის ძმას უძრავი ქონება გააჩნდა.ელაიასმა იქ შეიძინა სახლი და 45 აკრიანი ფართობი.აქ უოლტს გაუჩნდა ინტერესი ხატვის მიმართ.ერთ-ერთი მეზობელი, „დოკ“ შერვუდი, დაინტერესდა მისი ნიჭით და თანხაც კი გადაუხადა თავისი ცხენის დახატვაში.ქალაქში ასევე გადიოდა რკინიგზა და უოლტი დიდი ინტერესით უსმენდა ხოლმე მის ხმაურს.მოგვიანებით მან საკუთარი ბავშვობის მოგონებების ობიექტები გამოიყენა დისნეილენდის მშენებლობისას.
მარსელინში ოთხწლიანი ცხოვრების შემდეგ დისნეის ოჯახი 1911 წელს საცხოვრებლად გადავიდა კანზასის შტატში.იქ სკოლაში უოლტმა თავისი სეხნია, უოლტ პფაიფერი გაიცნო.პფაიფერების ოჯახის წევრები თეატრალურ საზოგადოებასთან დაახლოებულები იყვნენ.სწორედ მათ გააცნეს უოლტს რიგი ვოდევილებისა და კინოფილმების.მოგვიანებით იგი ხშირად სტუმრობდა მათ, ხოლო უოლტ პფაიფერთან ერთად სასკოლო სპექტაკლებიც დადგა.
ჩიკაგო
1917 წელს ელაისმა შეიძინა ჟელეს დამამზადებელი ქარხნის წილი ჩიკაგოში და ოჯახი დაბრუნდა იქ.წლის ბოლოს უოლტი ჩაირიცხა მაკკინლის სკოლაში, საღამოს კი დადიოდა ჩიკაგოს სამხატვრო ინსტიტუტში.პარალელურად უოლტი მუშაობდა კომიქსების მხატვრად სკოლის გაზეთში.მისი კომიქსები პატრიოტული სულით იყო სავსე და მეორე მსოფლიო ომს ეხებოდა.16 წლისას მან დატოვა სკოლა და ჯარში გადაწყვიტა წასვლა, თუმცა უოლტი არ აიყვანეს, რადგანაც ასაკით იგი ჯერ ახალგაზრდა იყო.
უოლტმა და მისმა მეგობრებმა ალტერნატიული გზა აირჩიეს და „წითელ ჯვარში“ დაიწყეს მუშაობა.მიუხედავად იმისა, რომ მინიმალური ასაკი „წითელ ჯვარში“ ჩასარიცხად 17 წელი უნდა ყოფილიყო, უოლტის დედამ შეცვალა დაბადების მოწმობა, რომელშიც დაწერა, რომ უოლტი 1900 წელს დაიბადა.ამრიგად, უოლტი 17 წლის ითვლებოდა და "წითელმა ჯვარმა" იგი საფრანგეთში გააგზავნა ერთი წლით.მთელი წლის განმავლობაში იგი მათი მანქანის მძღოლად მუშაობდა და საყვარელ საქმიანობასაც ეწეოდა - ხატავდა სასაცილო პერსონაჟების მანქანებზე.
ამის შემდეგ უოლტი კანზასში დაბრუნდა, სადაც მისი მხატვრის კარიერა დაიწყო.მისი ძმა როი მუშაობდა ბანკში და მეგობრის მეშვეობით მოიძია უოლტისთვის სამუშაო პესმენ-რუბინის სამხატვრო სტუდიაში.იქ უოლტი ხატავდა რეკლამებს გაზეთებისათვის, ჟურნალებისათვის და კინოთეატრებისათვის.იქ მან ასევე გაიცნო მორცხვი კარიკატურისტი იუბ აივერკსი.ორივე მხატვარს ძალიან მოსწონდა ერთმანეთის ნამუშევრები და დამეგობრდნენ.მოგვიანებით მათ საკუთარი ბიზნესის წამოწყება გადაწყვიტეს.
დისნეიმ და აივერკსმა 1920 წლის იანვარში ჩამოაყალიბეს კერძო კომპანია „აივერკსი-დისნეი - კომერციული მხატვრები“„“. გამოუცდელი წყვილი არავის აინტერესებდა და აივერკსმა დროებით დატოვა კომპანია.იგი სამუშაოდ გადავიოდა კანზას სიტის ფილმების სარეკლამო კომპანიაში.დისნეის პრობლემები გაუჩნდა და სასამართლოსთან ჰქონდა საქმე მას შემდეგ, რაც ბიზნეს გაერთიანება მიითვისეს ნიუ იორკელმა ფინანსისტებმა უინკლერმა და მინცმა.
ჰოლივუდი
ლოს-ანჯელესში ჩასულ დისნეის სულ 40 დოლარი და ერთი დაუსრულებელი ანიმაციური ფილმი ჰქონდა ჯიბეში.მაშინ მან პირველად გაიფიქრა, რომ ვერ შესძლებს ანიმაციის სფეროში მუშაობას.დისნეის თქმით, თავდაპირველად მას სურდა ფილმების რეჟისორად მუშაობა.მან ყველა სტუდია შემოიარა და თავისი თავი შესთავაზა, მაგრამ მათ უარი განაცხადეს მის მიღებაზე.
რადგანაც კინოფილმების გადაღება არ ანდეს, იგი დაუბრუნდა ანიმაცია.პირველი სტუდია მან მოაწყო ბიძამის რობერტის ფარდულში. დაუსრულებელი ფილმი გაეგზავნა ნიუ იორკელ მარგარეტ უინკლერს.პროექტით დაინტერესდნენ და დისნეიმ დაიწყო მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური სერიების „ალისას საოცრებათა ქვეყანა“ გადაღება, სადაც ანიმაციის გარდა აგრეთვე მონაწილეობდნენ რეალური ადამიანებიც.
პარალელურად უოლტი უვლიდა თავის ძმას როის, რომელსაც წარსულში ტუბერკულოზი ჰქონდა.დისნეიმ იგი ჩართო მომავალი სტუდიის ჩამოყალიბების პროცესში, ასაბუთებდა რა ამას იმით, რომ როის გარეშე ფინანსურ მხარეს ვერ მოერევა.დისნეის თხოვნით, ვირჯინია დეივისის (ალისა) ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა სტუდიასთან უფრო ახლოს.ჰოლივუდში, სილვერ ლეიკთან 1939 წლამდე განლაგდა დისნეის ძმების ახალი სტუდია.
1925 წელს დისნეიმ სტუდიაში მოიყვანა ლილიან ბაუნდსი, რომელსაც ფერი უნდა ჩაესხა ნახატებში და ცელულოიდზე.დისნეის შეუყვარდა იგი და ისინი დაქორწინდნენ.ლილიანი მოგვიანებით მდივნის როლსაც ასრულებდა უოლტის სტუდიაში.
ალისას კომედიური სერიალი
thumb|left|150px| ალისა ჯუნგლებში - 1925
მხიარული ოსვალდი
1927 წლისათვის ჩარლზ მინტცი დაქორწინდა მარგარეტ უინკლერზე და მის ბიზნესზე სრული კონტროლი დაამყარა. მანვე ახალ სერიალზე დაიწყო მუშაობა. სერიალს ერქვა „მხიარული კურდღელი ოსვალდი“. წარმატება ამ სერიალს მალევ მოჰყვა, თუმცა შეიქმნა პრობლემები - თავდაპირველად ოსვალდი შექმნა იუბ აივერკსმა, დისნეის სტუდიის თანამშრომელმა. დიდი სკანდალი, რომელიც პერსონაჟის მითვისებასთან დაკავშირებით აგორდა, გაგრძელდა წლები და, საბოლოოდ, 2006 წელს, დისნეის კომპანიამ დაიბრუნა საავტორო უფლებები ამ პერსონაჟზე. თუმცა, ოსვალდის დაკარგვამ გამოიწვია ის, რომ დისნეი დაუფიქრდა მომავალს და ახალი პერსონაჟი მოიგონა.
მიკი მაუსი და სხვები
thumb|210px|right|გემი "უილი"
ოსვალდის დაკარგვის შემდეგ დისნეი იძულებული გახდა, ახალ პერსონაჟზე ეფიქრა. დისნეის ბიოგრაფების უმრავლესობა ამტკიცებს, რომ მიკი მაუსი დისნეიმ მოიფიქრა გზად ნიუ-იორკიდან. უცნობია, დანამდვილებით ვინ დახატა მიკი მაუსი - დისნეიმ თუ აივერკსმა. აგრეთვე საგულისხმოა, რომ მიკი მაუსის პირველი ვერსია გაჩნდა ალისას სერიალშიც.
მიკის პირველი ანიმაციური ფილმი იყო „შეშლილი თვითმფრინავი“, მუნჯი ანიმაციური მოკლემეტრაჟიანი ნამუშევარი. იგივე განმეორდა „მორბენალ გაუჩოში“, ხოლო მესამე ფილმი, „გემი უილი“ უკვე გახმოვანებული იყო დისნეის სტუდიის მიერ. იგი აგრეთვე აღსანიშნავი იყო იმით, რომ პირველად ანიმაციის ისტორიაში, გამოსახულება შეერწყა მუსიკის რითმს.
წლების განმავლობაში, დისნეი თავად ახმოვანებდა მიკის. მიკი იქცა სტუდიის ყველაზე ცნობილ გმირად, ხოლო 1930 წელს, კონკურენტ კატა ფელიქსის წარუმატებლობის შემდეგ - მსოფლიოში ყველაზე პოპულარულ ანიმაციურ პერსონაჟად.
თუმცა, აივერკსს მობეზრდა დისნეისთან მუშაობა და საკუთარ სტუდიაზე დაიწყო ფიქრი. დისნეი ცდილობდა მისი შემცვლელის მოძებნას. ამასობაში, აივერკსმა უკვე გამოუშვა სერიალი ბაყაყი ფლიპი, პირველი ფერადი ანიმაციური ფილმების სერიის სახით. აივერკსმა აგრეთვე გადაიღო სხვა სერიალებიც - კალია უილი და კომიკოლორი. [1936] წელს იგი უკვე აქტიურად მუშაობდა სხვადასხვა პროექტზე, მაგრამ დაუბრუნდა დისნეის სტუდიას [1940] წელს.
1932 წლისათვის მიკი მაუსი იქცა ყველაზე პოპულარულ ანიმაციურ პერსონაჟად, მაგრამ პოპულარობა არ შეეხო „სულელურ სიმფონიებს“. ის წელი დისნეისათვის რთული აღმოჩნდა - მისმა კონკურენტმა, მაქს ფლეიშერმა მსოფლიოს გააცნო თავისი ახალი ანიმაციური პერსონაჟი, ბეტი ბუპი. იგი საკმაოდ პოპულარული იყო კინოთეატრების მოყვარულებში. 1930-იან წლებში ფლეიშერი ითვლებოდა დისნეის მთავარ კონკურენტად, მაგრამ იგი ასევე იყო რიჩარდ ფლეიშერის მამა - ამ ადამიანმა მოგვიანებით ითამაშა დისნეის კინოფილმში „20,000 წყალქვეშ“.
„სულელური სიმფონიები“-ს წარმატების მატებამ არ დააყოვნა, მაგრამ კიდევ უფრო დიდი წარმატება დისნემ მოიპოვა 1933 წლის „სამი გოჭით“. მასში ასევე შეტანილი იყო სიმღერა, რომელსაც ხალხი უწოდებდა „დიდი დეპრესიის წამალს“, „ვის ეშინია დიდი ცუდი მგლის“.
ოჯახი იზრდება
ლილის, დისნეის მეუღლის პირველი ფეხმძიმობა მუცლის მოშლით დასრულდა. მეორედ კი მათ ეყოლათ გოგონა, დაიან მერი დისნეი (18 დეკემბერი, 1933). რამდენიმე წლის შემდეგ მათ აიყვანეს მეორე ბავშვი, შერონ მეი.
ტრიუმფი: ფიფქია და შვიდი ჯუჯა
right|thumb|უოლტ დისნეი წარადგემს შვიდ ჯუჯას 1934 წელს უოლტმა დაიწყო ფიქრი სრულმეტრაჟიან ანიმაციურ ფილმზე. ამის მთავარ მიზეზებად ორი ფაქტორი იქცა - მიკი მაუსის სერიები, რომლებიც ზედიზედ იყო ნაჩვენები კინოთეატრებში, თავის დროზე დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. შედეგად, უოლტი დააფიქრა თავად გადაბმული ჩვენების ფენომენმა. მაგრამ მეორე მიზეზი ისიც იყო, რომ ამ დროისათვის სხვა ანიმაციური გმირის, პოპაის თავგადასავლებმა (მაქს ფლეიშერის წარმოების) უფრო დიდი პოპულარობა მოიპოვეს. რა თქმა უნდა, დისნეის შეეძლო კვლავ ძველი გზით მოძრაობა, მაგრამ მან არჩია სრულმეტრაჟიანი ნამუშევრის შექმნა.
საზოგადოებამ დისნეის ამ ინიციატივას მხოლოდ ”დისნეის კაპრიზი” უწოდა. ყველა დარწმუნებული იყო, რომ უოლტის სტუდიას ეს პროექტი ბოლოს მოუღებდა. ლილიანი და როიც კი დაეჭვდნენ და უოლტს სთხოვდნენ პროექტის შეჩერებას, მაგრამ იგი კვლავ ჯიუტად ფიქრობდა მომავალ ფილმზე. უოლტმა მანამდე არნახული ნაბიჯიც გადადგა - შუინარის სამხატვრო უნივერსიტეტის პროფესორი, დონ გრეჰემი იქირავა, რათა მას სტუდიაში ტრენინგები ჩაეტარებინა. ”სულელური სიმფონიების” ახალი სერიები მან გამოიყენა რეალისტური ანიმაციის, სპეციალური ეფექტების და მრავალხედიანი კამერის ექსპერიმენტებისათვის.
ეს ტრენინგები და საკუთარი თავის დახვეწა სტუდიის ნამუშევრების ხარისხის გასაუმჯობესებლად ჩატარდა. დისნეის საკუთარი გეგმები ჰქონდა სტუდიის ფილმენთან დაკავშირებით და კარგად იცოდა, რა აკლია მის ნამუშევრებს.
ფიფქია და შვიდი ჯუჯა მზადდებოდა სამი წლის განმავლობაში. ამ დროისათვის სტუდიის ფინანსური მდგომარეობა არასახარბიელო გახდა. ფილმის დაფინანსება მოხერხდა მხოლოდ მის შემდეგ, რაც უოლტმა მისი დაუსრულებელი ვერსია ამერიკის ბანკს უჩვენა. მან თავისი შთაბეჭდილება მოახდინა და ფილმის დასრულებისათვის აუცილებელი თანხები მიღებული იქნა.
საბოლოო შედეგის პრემიერა გაიმართა კართეის მრგალ თეატრში, 1937 წლის 21 დეკემბერს. ფილმის დასასრულს მაყურებელმა დისნეის ახალი ქმნილება ხანგრძლივი ოვაციებით დააჯილდოვა. ”ფიფქია”, ყველაფერთან ერთად, იყო პირველი სრულმეტრაჟიანი და ფერადი ანიმაციური ფილმი. 1938 წელს ფილმი ღია გავიდა კინოთეატრების ეკრანებზე, სადისტრიბუციო კომპანიასთან RKO Radio Pictures დადებული ხელშეკრულების თანახმად.
ფიფქია და შვიდი ჯუჯა იქცა 1938 წლის ყველაზე წარმატებულ სრულმეტრაჟიან ფილმად და კინოთეატრებში ჩვენებით 8 მილიონ დოლარზე მეტი მოუტანა დისნეის სტუდიას. მან აგრეთვე მიიღო ოსკარიოსკარი, კერძოდ - ერთი ჩვეულებრივი და სიმბოლურად, შვიდი მცირე ზომის ქანდაკება. შემოსავალმა დისნეის საშუალება მისცა, ბერბენკში (კალიფორნია) აეშენებინა სტუდიის ახალი ოფისი. მისი ექსპლუატაცია 1939 წლის 24 დეკემბერს დაიწყო.
ფიფქია და შვიდი ჯუჯა არა მხოლოდ დისნეის წარმატების პიკი იყო, არამედ მისი სტუდიის შექმნილი ანიმაციური ფიმლმების ოქროს ხანის დასაწყისიც.
შემდეგი ფილმები იყო პინოქიო, ფანტაზია და ბემბი. პარალელურად, მოკლემეტრაჟიანი ფილმების სერიებიც იქმნებოდა - მიკი მაუსი, დონალდ დაკი, გუფი და პლუტო''. ამავე დროს დასრულდა სულელური სიმფონიების ეპოპეაც. ანიმატორმა ფრედ მურმა შეცვალა მიკი მაუსი 1930-იანი წლების მიწურულს, როდესაც აღმოჩნდა, რომ დონალდი უფრო პოპულარული ხდება. მიკი ხომ უოლტის მთავარ ქმნილებად ითვლებოდა.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდი
დამბოს (1941) გამოსვლის შემდეგ აშშ მეორე მსოფლიო ომში ჩაება. აშშ თავდაცვის სამინისტროს დაკვეთით დისნეის სტუდიამ გადაიღო სასწავლო და შემეცნებითი ხასიათის ფილმები საომარ მოქმედებებზე. უოლტი თავის ჭიასაც ახარებდა - შეიქმნა სატირული ხასიათის ფიურერის სახე და საჰაერო ძალებით გამარჯვება (1943). კომერციული წარუმატებლობის მიუხედავად, მაყურებელთა ნაწილმა დაძაბულობის დროს მათი ნახვით ”გული მოიფხანა”.
კინოთეატრებისათვის გამოშვებული იქნა არასაომარი, ტრადიციულად დისნეისებური მოკლემეტრაჟიანი ფილმები, როგორიც იყო: სალამი, მეგობრებო (1942), მისი გაგრძელება სამი კაბალერო (1945), მხიარული და ფანტასტიკური ხე (1947), და იქაბოდის და მისტერ გომბეშოს თავგადასავლები (1949). ამ უკანასკნელში შეტანილი პირველი ნოველა ეფუძნებოდა მთვლემარე ხეობის ლეგენდის ისტორიას, (უოშინგტონ ირვინგი), ხოლო მეორე - პოპულარულ ზღაპარს ქარი ტირიფებში (კენეტ გრეჰემი). ამ პერიოდში ასევე გადაღებული იქნა სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმებიც, არაერთი მათგანი - ანიმაციისა და ცოცხალი მოქმედების ურთიერთინტეგრირებით. ასეთები იყო სამხრეთის სიმღერა და ჩემი გულისათვის ასე ძვირფასი. ომის შემდეგ კი მიკი მაუსის პოპულარობამ საგძნობლად იკლო.
1940-იანი წლების მიწურულს სტუდია უკვე ამოძვრა ფინანსური პრობლემებიდან და ახალი სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმებიც გადაიღო - ალისა საოცრებათა ქვეყანაში და პიტერ პენი. ორივე უკვე დაგეგმილი პროექტი იყო, მაგრამ ომის პერიოდში მათზე მუშაობა შეჩერებული იყო.
შემდეგი ფილმი იყო კონკია, რომელიც, დისნეის გასაკვირად, მის ყველაზე წარმატებულ ნამუშევრად იქცა, ”ფიფქიას” შემდეგ.
სტუდია ასევე მუშაობდა დოკუმენტური ფილმების სერიაზე, რეალური თავგადასავლები, რომელშიც შედიოდა ფილმების მთელი რიგი, მაგალითად სელაპების კუნძულზე
ანიმაციური მოკლემეტრაჟიანი ფილმები აღარ იყო ისეთი პოპულარული, როგორც ერთ დროს, მათი წარმატება დაჩრდილა ბაგს ბანიმ (უორნერ ბრაზერსი). 1942 წელს ეს კომპანია საერთოდ ოფიციალურად გამოაცხადეს ყველაზე წარმატებულ ანიმაციურ სტუდიად.
გამოსვლა კონგრესში
1947 წელს, ცივი ომის დაწყებისას, დისნეი გამოვიდა მოხსნებით კონგრეში, სადაც ჰერბერტ სორელი, დევიდ ჰილბერმანი და უილიამ პომერენსი, ყოფილი ანიმატორები და მუშათა პარტიის ორგანიზატორები, დაასახელა კომუნისტ აგიტატორებად. სამივემ უარყო ეს ბრალდება. დისნეიმ განაცხადა, რომ მსახიობების გილდიაც კომუნიზმის აგიტატორია და 1941 წლის აჯანყება მის სტუდიაში მათ მიერ ჰოლივუდში გავლენის მოსაპოვებლად იქნა ორგანიზებული. მიუხედავად ამისა, ოფიციალურად ეს არ დადასტურებულა და საქმე ”გაიყინა”.
კეროლვუდის რკინიგზა
1949 წელს დისნეი და მისი ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდნენ ახალ ადგილზე. ეს იყო ჰოლმბი ჰილსის რაიონი, ლოს-ანჯელესთან (კალიფორნია). მეგობრების, უორდ კიმბელისა და მისი მეუღლის, ბეტის წინადადებით, უოლტმა დაიწყო მათივე უკანა ეზოსთვის მინიატურული რკინიგზის მშენებლობა. მინიატურულ ლოკომოტივს ეწოდა ლილი ბელი, უოლტის მეუღლის პატივსაცემად.
დისნეილენდის დაგეგმვა
1940-იანი წლებში ჩიკაგოში მგზავრობისას დისნეი ხატავდა გასართობი პარკის ჩანახატებს, სადაც იგი გეგმავდა საკუთარ თანამშრომლების ოჯახებთან ერთად დრო და დრო დასვენებას. ოუკლენდში (კალიფორნია) საბავშვო პარკის ვიზიტისას მას საკუთარი პარკის იდეა ეწვია. თავდაპირველად ეს უნდა ყოფილიყო სტუდიის სამხრეთით მდებარე მცირე ფართი. მაგრამ შემდგომში, ეს კონცეფცია იქცა დისნეილენდად. უოლტი ამ საკითხზე ხუთი წლის განმავლობაში მუშაობდა და საკუთარი კომპანიის ქვეგანაყოფიც კი შექმნა, სახელწოდებით WED Enterprises, რომელსაც უნდა ემუშავა პარკის დაგეგმვასა და აშენებაზე. ამ ჯგუფს შეუერთდა ანიმატორების მცირე ჯგუფიც.
საქმეში ისევ სურდათ ამერიკის ბანკის ჩართვა და დისნეიმ, ჰერბერტ რაიმანის დახმარებით შექმნა პარკის ზედხედი. ჰერბერტს მან ასე მიმართა: ”ჰერბი, მე უბრალოდ მსურს რომ ეს პარკი ისე გამოიყურებოდეს, როგორც სხვა არაფერი გამოიყურება ამ მსოფლიოში. და მას უნდა უვლიდეს ირგვლივ მატარებელი”.
მატარებლის იდეა ამ პარკისათვის დისნეის სწორედ კეროლვუდის მინი-რკინიგზის შემდეგ ეწვია. იქ იგი ხშირად ატარებდა თავის შვილებსა და მეგობრებს.
ახალი სივრცეების ათვისება
როდესაც დისნეილენდის მშენებლობა დაიწყო, პარალელურად სხვა პროცესებიც მიმდინარეობდა. სტუდია მუშაობდა ცნობილი ნაწარმოებისა თუ ორიგინალური სცენარების ეკრანიზაციაზე. ასეთები იყო: განძთა კუნძული, 20.000 წყალქვეშ, თმაგაჩეჩილი ძაღლი და ხაფანგი მშობლებისათვის (1961). ამავე პერიოდში ტელეეთერში გავიდა პირველი სპეციალური გადაცემა, რომელიც ეძღვნებოდა დისნეილენდის მშენებლობას. იმ დროიდან მოყოლებული, უოლტი რეგულარულად აცნობდა მაყურებელს დისნეილენდის შმენებლობასთან დაკავშირებულ მოვლენებს. შოუს ფარგლებში ასევე შესაძლებელი იყო დევი კროკეტის თავგადასავლების ნახვაც, რამაც დევი კროკეტის მინი-კულტიც კი გამოიწვია. ეს პერსონაჟი იმდენად პოპულარული იყო, რომ სტუდიამ დამატებითი თანხებიც კი იშოვა, დევი კროკეტთან დაკავშირებული სუვენირების გაყიდვით.
thumb|უოლტ დისნეი და ვერნერ ბრაუნი რადგანაც სტუდია ფართოვდებოდა, დისნეი ცდილობდა, არ დაევიწყებინა გამოცდილი ხალხი და მთავარ ფუნქციებს, რთული ანიმაციური ეპიზოდების შექმნას აკისრებდა განსაკუთრებულ ჯგუფს, რომელსაც მან უწოდა ცხრა მოხუცი.
მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმების წარმოება გრძელდებოდა 1956 წლამდე. ამ დროს დისნეიმ დახურა მოკლემეტრაჟიანების განყოფილება. სპეციალური მოკლე ფილმები მაინც დრო და დრო მზადდებოდა. ეს იყო დისნეის კომპანიის ახალი ქვეგანაყოფის Buena Vista Distribution მიერ საკუთარი დისტრიბუციით გავრცელებული ფილმები (ანუ RKO Radio Pictures-ის უფლებები ამიერიდან მას გააჩნდა)
დისნეილენდი გაიხსნა 1955 წლის 17 ივლისს და წარმატებამაც არ დააყოვნა. მთელი მსოფლიოდან ჩამოდიოდნენ ჯადოსნური პარკის სანახავად, რომელშიც ცოცხლდებოდნენ მისი პერსონაჟები და სხვადასხვა ფილმები. 1955 წლის შემდეგ ტელეშოუს, რომელიც ეძღვნებოდა დისნეილენდს, ეწოდა უოლტ დისნეი წარმოგიდგენთ. შავ-თეთრ ფერებზე უარის თქმის შემდეგ 1961 წელს იგი ფერადი გახდა და სახელიც შეიცვალა - უოლტ დისნეის ფერების საოცარი სამყარო. აგრეთვე, არხიდან ABC იგი გადავიდა NBC-ზე. შოუ წლების განმავლობაში, განმეორებით გადიოდა სხვადასხვა არხზე.
1950-იანებში NASA-სთან ერთად შეიქმნა შემეცნებითი ფილმების სერია. ამაში მონაწილეობას რაკეტების ცნობილი დიზაინერი ვერნერ ფონ ბრაუნიც იღებდა. სულ გამოვიდა სამი ფილმი: ადამიანი კოსმოსში და ადამიანი მთვარეზე (1955) და მარსი და სხვა (1957).
1960-იანი წლების წარმატებები
1960-იანი წლების დასაწყისში დისნეის იმპერიას დიდი წარმატება ხვდა წილად და უოლტ დისნეის კომპანია იქცა ერთპიროვნულ ლიდერად გასართობ ინდუსტრიაში. კომპანიამ მოიპოვა უფლება პამელა ტრევერსის მერი პოპინსი-ს ეკრანიზაციაზე. ფილმი გამოვიდა 1964 წელს და იქცა დისნეის მიერ 1960-იანებში გადაღებულ ყველაზე წარმატებულ ნამუშევრად. იმავე წელს სპეციალურ გამოფენაზე დისნეიმ წარადგინა ანიმატრონიკის უკანასკნელი ნიმუშები, რომლებიც მოგვიანებით განთავსდნენ დისნეილენდში. აგრეთვე მან დაიწყო საუბარი ახალ პარკზე, რომელიც განთავსდებოდა აშშ-ს აღმოსავლეთ სანაპიროზე.
Disney World და EPCOT
დისნეის პირველი ჩანაფიქრი იყო Disney World - დისნეილენდზე ბევრად დიდი პარკი, რომელშიც ბევრი სპორტული მოედანი თუ სასტუმრო უნდა აეშენებინათ. მაგრამ მისი გული, თავის მხრივ, უნდა ყოფილიყო მეორე პროექტი - მომავლის ექსპერიმენტული ქალაქი-პროტოტიპი (ინგ.:Experimental Prototype Community of Tomorrow) ანუ EPCOT. EPCOT-ის კონცეფციაში შედიოდა ცხოვრება, მუშაობა და ურთიერთობა უახლესი ტექნოლოგიების მეშვეობით. ქალაქში უნდა ეცხოვრა მეცნიერთა დიდ ჯგუფს, რომელიც შეიმუშავებდა ახალ ტექნოლოგიებს, რათა გაეუმჯობესებინა ადამიანების ცხოვრება და ჯანმრთელობა.
გარდაცვალება
1966 წელს დისნეის თანამონაწილეობა დასრულდა. სიგარეტის რეგულარული მოწევის შედეგად მას ფილტვის კიბო გაუჩნდა. იგი დააწვინეს სტუდიასთან ახლოს განლაგებულ სამედიცინო ცენტრში. აგრეთვე იგი საჭიროებდა ოპერაციას - ძველი ტრავმის გამო, რომელიც პოლოს თამაშის დროს მიიღო. ოპერაციამდე ექიმებმა აღმოაჩინეს, რომ მარცხენა ფილტვზე მას დიდი სიმსივნე ჰქონდა. ხუთი დღის შემდეგ იგი დაბრუნდა საავადმყოფოში, რათა ოპერაციის პროცედურა გაევლო, მაგრამ ამ დროისათვის სიმსივნე უფრო გაიზარდა. ექიმებმა უთხრეს მას, რომ სულ ცხოვრების ექვსი თვე დარჩა. ქიმიოთერაპიის პროცედურების შემდეგ დისნეი და მისი მეუღლე ისვენებდნენ კალიფორნიაში, შემდეგ კი შინ დაბრუნდნენ. 1966 წლის 30 ნოემბერს დისნეი დაეცა საკუთარ სახლში, მაგრამ იგი გონს მოიყვანეს პარამედიკოსებმა. უოლტი წაყვანილი იქნა საავადმყოფოში, მაგრამ გარდაიცვალა, 1966 წლის 15 დეკემბერს, დილის 9:30-ზე.
სიმღერების ავტორი რობერტ ბ. შერმანი იხსენებს დისნეის უკანასკნელ დღეს სტუდიაში: „იგი ამოვიდა ანიმაციური სტუდიის მესამე სართულზე. იგი გაესაუბრა ყველას, ვინც იმჟამად მუშაობდა ახალ ფილმზე, „უბედნიერესი მილიონერი“. მან უთხრა, რა მოსწონს და რა - არა, რა უნდა შეიცვალოს. როდესაც დაასრულა, მოგვიბრუნდა, გაგვიღიმა და გვითხრა - „კარგად იმუშავეთ, ბიჭებო“. და გავიდა სტუდიიდან. მაშინ უკანასკნელად ვნახეთ“.
წლების განმავლობაში ვრცელდება ჭორი, თითქოს დისნეი დროებით გაყინეს და მისი გაყინული სხეული ინახება „კარიბის მეკობრეების“ ატრაქციონის ქვეშ, დისნეილენდში. თუმცა, ეს გამორიცხულია, რადგანაც გვამი ოფიციალურად დაუქვემდებარეს კრემაციას და პირველი ოფიციალური გაყინვა მოხდა ერთი თვის შემდეგ, ჯეიმზ ბედფორდის გაყინვით.
უკანასკნელი ფილმები, რომლებზეც მუშაობდა დისნეი, იყო „ჯუნგლების წიგნი“ და „უბედნიერესი მილიონერი“ (1967).