cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დაე ასე იყოს
ჯგუფის წევრებმა ფილმისათვის მოიგეს ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:1970 წლის ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები კატეგორია:დოკუმენტური ფილმები The Beatles-ის შესახებ
კოტ-დ’ივუარი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოტ-დ’ივუარმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კოტ-დ’ივუარი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლინდა სპილკერი
კარიერა
1977 წელს სპილკერმა ფიზიკის ბაკალავრის ხარისხი კალიფორნიის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (ფულერტონი) მიიღო, 1983 წელს კი ფიზიკის მაგისტრის ხარისხი ამავე უნივერსიტეტში (ლოს-ანჯელესი). 1992 წელს, კალიფორნიის უნივერსიტეტში (ლოს-ანჯელესი) დაიცვა საიდოქტორო ნაშრომი თემაზე გეოფიზიკა და კოსმოსის ფიზიკა. 1977 წელს შეუერთდა NASA-ს რეაქტიულ ძრავთა ლაბორატორიას, რომელიც იმ დროს „ვოიაჯერის“ მისიებზე მუშაობდა; ხომალდები იმავე წელს გაუშვეს. 1990 წელს ის „კასინის“ მისიის მეცნიერი გახდა. 1997 წელს სპილკერი რედაქტორობდა NASA-ს პუბლიკაციას, რომელიც მისიის მემკვიდრეობას აჯამებდა. 2010 წელს ის „კასინის“ მისიის პროექტის მეცნიერი გახდა — დაიკავა მთლიანი ჯგუფის სამეცნიერო კვლევების ხელმძღვანელის პოზიცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი ფიზიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ასტრონომები კატეგორია:დაბადებული 1955
LOL
thumb|right|გამოყენების მაგალითი - LOL კანფეტზე
LOL — ინტერნეტ სლენგი, აბრევიატურა ინგლისური სიტყვებისა laughing out loud  ან laugh out loud,  მისი პირდაპირი თარგმანია – სიცილი ხმამაღლა. მის შექმნას მოჰყვა უამრავი სხვა, მისი მსგავსი აბრევიატურული სლენგის წარმოქმნა (მაგალითად ROFL, LMAO, რომლებიც შეიძლება ჩაითვალოს, რომ LOL–თან შედარებით მძაფრია, ემფატიკური).
შეინიშნება ტენდენცია, რომ აბრევიატურა კარგავს თავის პირვანდელ მნიშვნელობას და გულისხმობს ირონიასა და დაცინვას მოსაუბრის მიმართ.
სქოლიო
Slang internetowy
ამონეტი
ამონეტი (ამაუნეტი, ამუნეტი) — ეგვიპტურ მითოლოგიაში ღმერთ ამონის მდედრობითი განსახიერების ფორმა. ამონეტი გამოისახებოდა გველის თავით, ან როგორც გველი.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტური ღვთაებები
ანიოვერ-დე-ტახო
ანიოვერ-დე-ტახო (Añover de Tajo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40 კმ². მოსახლეობა — 5176 კაცი (2020 წ.).
ამონეტი
სქოლიო
Ament
ანიოვერ-დე-ტახო
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე ანდრონიკაშვილი
ალექსანდრე ანდრონიკაშვილი (დ. 7 ოქტომბერი, 1871 — გ. 20 მაისი, 1923) — ქართველი მხედართმთავარი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი, ქართული არმიის გენერალი, გიორგის ჯვრის კავალერი.
ბიოგრაფია
იყო რუსეთ-იაპონიისა და პირველი მსოფლიო ომების მონაწილე. 1913-1917 წლებში იყო ალექსეევის სამხედრო სასწავლებლის მასწავლებელი. 1917 წლის ივნისიდან იყო საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი. პირველი მსოფლიო ომის დროს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება. 1917 წლის ბოლოდან დაბრუნდა საქართველოში და მონაწილეობდა ეროვნული შეიარაღებული ძალების აღმშენებლობაში. 1918 წლის შემოდგომიდან 1919 წლის ზაფხულამდე იყო საქართველოს შეარაღებული ძალების გენშტაბის უფროსი, რესპუბლიკის სამხედრო საბჭოს წევრი. 1920 წლის მაისიდან 1921 წლის თებერვლამდე იყო ქართული სამხედრო სკოლის უფროსი. მონაწილეობდა რუსეთ-საქართველოს ომში, 1921 წლის თებერვალში იყო კოჯორ-ტაბახმელას ფრონტის სარდალი. 1921 წლის მარტში იყო დასავლეთ საქართველოს ჯარების სარდალი
კაიწონი
კაიწონი — ციხესიმაგრე საქართველოს ფეოდალური სახელმწიფოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს. სავარაუდოდ, მდებარეობდა მდინარე ინჯასუს ხეობის ზემო წელზე (სომხეთი). სომხეთის წყაროების მიხედვით, კაიწონი აგებულია X საუკუნის II ნახევარში, კაენისა და ბოლნისის ციხეებთან ერთად, მაგრამ არის მოსაზრება, რომ კაიწონი უფრო ადრინდელი ხანისა უნდა იყოს. XI საუკუნის დასაწყისში კვირიკიანი ბაგრატუნების სამფლობელო იყო, XI საუკუნის შუა წლებში ბიზანტიას გადაეცა, XII საუკუნიდან საქართველოს სამეფოს ფარგლებში მოექცა.
ალექსანდრე ანდრონიკაშვილი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ქართველი ნაციონალისტები კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
სალვადორი (ჩრდილოეთი ლანაო)
სალვადორი (ოფიციალურად სალვადორის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Salvador; Bayan ng Salvador) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 115 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ლანაოს მუნიციპალიტეტები
ფუძნარი
ფუძნარი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. ჟინვალის სადაბო თემში. მდებარეობს ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ბოდავისხევის (არაგვის სისტემა) ზემოთში. ზღვის დონიდან 1200 მ სიმაღლეზე. ქალაქ დუშეთიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალონსო დე ერსილია ი სუნიგა
ალონსო დე ერსილია ი სუნიგა (Alonso de Ercilla y Zúñiga; დ. 7 აგვისტო, 1533, მადრიდი — გ. 29 ნოემბერი, 1594, მადრიდი) — ესპანელი პოეტი. დიდგვაროვანი ოჯახის შვილი. მიღებული იყო ფილიპ II კარზე. 1555 (ან 1557) გაემგზავრა სამხრეთ ამერიკაში, ჩილეში, მონაწილეობდა აჯანყებულ ინდიელთა ტომის არაუკანას წინააღმდეგ ბრძოლაში. ეს ბრძოლა საინტერესოდ აღწერა ეპიკურ პოემაში "არაუკანა" (ნაწ. 1-3, 1569-1589), რომელიც 37 სიმღერისაგან შედგება. პოემა საინტერესოა ისტორიულ-დოკუმენტური თვალსაზრისითაც. ავტორი ესპანელთა გამარჯვების მეხოტბეა, მაგრამ მაინც თანაგრძნობით ასახავს ინდიელთა ბრძოლას სამშობლოს დამოუკიდებლობისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1533 კატეგორია:გარდაცვლილი 1594
რუსეთის ფედერაციის შინაგან საქმეთა სამინისტროს კრასნოდარის უნივერსიტეტი
რუსეთის ფედერაციის შინაგან საქმეთა სამინისტროს კრასნოდარის უნივერსიტეტი — ფედერალური სახელმწიფო ხაზინის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება, რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს დიდი საგანმანათლებლო, მეთოდური და სამეცნიერო ცენტრი - ტრენინგის, პროფესიული სწავლების, გადამზადებისა და კვალიფიკაციის ამაღლების მიზნით.
ისტორია
1977 წლის 11 მარტს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის შინაგან საქმეთა მინისტრმა, არმიის გენერალმა ნიკოლაი რჩელოკოვმა ხელი მოაწერა ბრძანებას მილიციის მეთაური შტაბის გაუმჯობესების კრასნოდარის სკოლის შექმნის შესახებ.
31 მარტს კრასნოდარის რეგიონალური აღმასრულებელი კომიტეტის შინაგან საქმეთა სამმართველოს საგზაო პოლიციის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე, პოლიციის პოდპოლკოვნიკი რიჩარდ ბალიასინსკი დაინიშნა სკოლის უფროსად.
მოკლე დროში მან მოახერხა გუნდის შექმნა, რომლის თანამოაზრეები იყვნენ: ვალენტინ ესიპენკო, იური პენზოვი, ალექსანდრე სტეპნოვი, ვიაჩესლავ ფისანი, ნიკოლაი ანისიმოვი, სტანისლავ მიდოჩოვ მივანოვი და ივანოვ მიხოვივი.
დაინიშნა სკოლის უფროსის მოადგილეები: აკადემიური მუშაობისთვის - ვლადისლავ ნოსკოვი, რომელიც ასევე ხელმძღვანელობდა საგანმანათლებლო განყოფილებას, პოლიტიკური ნაწილისთვის - ვლადლენ ფოფანოვი, ეკონომიკური ნაწილისთვის - ნიკოლაი ანისიმოვი, ოფისის ხელმძღვანელად დაინიშნა ტატიანა ბოგატირი.
სკოლის საგანმანათლებლო მატერიალური ბაზის შესაქმნელად, რეგიონალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით, გადაეცა რეგიონალური სამხედრო კომისარიატის თავშეყრის პუნქტის ტერიტორიის ნაწილი, რომლის ფართობია 5,25 ჰექტარი მიწა ყაზარმით და სანიტარული ინსპექციის დაუმთავრებელი შენობა.
1978 წლის მაისში სკოლა მომზადდა სტუდენტების მისაღებად: გარემონტდა და აღიჭურვა სასწავლო და ადმინისტრაციული შენობის ლექციების დარბაზები და ლაბორატორიები; რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა საერთო საცხოვრებლის ოთახებს; საკუჭნაოები, საყოფაცხოვრებო და სააბაზანო ოთახები აღჭურვილია; ჩამოყალიბდა ზოგადი და სპეციალური ბიბლიოთეკების წიგნადი ფონდი.
1978 წლის 31 აგვისტოს პირველი სტუდენტი ჩამოვიდა ტრენინგზე - ტაშკენტის საქალაქო აღმასრულებელი კომიტეტის შინაგან საქმეთა სამმართველოს საგზაო პოლიციის დეპარტამენტის საგზაო მოძრაობის ზედამხედველობის უფროსი ინსპექტორი, პოლიციის სერჟანტი.
5 სექტემბერს სკოლაში პირველი ზარი დაირეკა და 225 მოსწავლემ დაიწყო სწავლა. 1978-1979 წლებში. ორთვიანი კურსების განმავლობაში სკოლებმა გააუმჯობესეს კვალიფიკაცია ქვეყნის 36 რეგიონის 400-ზე მეტი საგზაო პოლიციის თანამშრომლისთვის. მათ შორის იყო რუსეთის შინაგან საქმეთა მინისტრის ამჟამინდელი პირველი მოადგილე, პოლიციის პოლკოვნიკი ალექსანდრე გოროვოი.
1979 წლიდან სკოლაში ჩატარდა ტრენინგები საგზაო პოლიციის დეპარტამენტების უფროსი სახელმწიფო ინსპექტორებისათვის, შინაგან საქმეთა საქალაქო სამსახურების, საგამოძიებო, ადმინისტრაციული პრაქტიკის, აგიტაციისა და პროპაგანდის ინსტრუქტორების უფროსი ინსპექტორებისთვის, საგზაო პოლიციის რეგიონალური სარეგისტრაციო და საგამოცდო დეპარტამენტების განყოფილებების უფროსებისთვის, საგზაო პოლიციის ინჟინრებისთვის. ამას მოჰყვა ექვსთვიანი საწყისი ტრენინგი საგზაო პატრული ინსპექტორებისთვის.
2009 წელს უნივერსიტეტს გადაეცა გრანტი ინოვაციური განვითარების პროგრამის განხორციელებისათვის - შინაგან საქმეთა სამინისტროს საგანმანათლებლო პროცესში პრაქტიკაზე ორიენტირებული ტრენინგის ინოვაციური ტექნოლოგიების დანერგვა და პროფესიონალურად მნიშვნელოვანი თვისებების სწავლება. სტავროპოლის ფილიალის ბაზაზე გაიმართა რუსეთის ფედერაციის უსაფრთხოების საბჭოს სხდომა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის დიმიტრი მედვედევის თავმჯდომარეობით.
2011 წელს ნალჩიკის ფილიალი გადაკეთდა რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს დამატებითი სწავლების ჩრდილოეთ კავკასიის ინსტიტუტად. იმავე წელს პოლიციის პოლკოვნიკი იგორ ადამენკო დაინიშნა უნივერსიტეტის ხელმძღვანელის მოადგილედ დისტანციური სწავლების საკითხებში.
2012 წელს უნივერსიტეტის ხელმძღვანელის მოადგილე გადამზადებისა და კვალიფიკაციის ამაღლების საკითხებში, პოლიციის პოლკოვნიკი ნიკოლაიიერიფა გაეცნო უნივერსიტეტის თანამშრომლებს.
2013 წლის 5 აპრილიდან 2014 წლის ნოემბრამდე რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს კრასნოდარის უნივერსიტეტის საქმიანობას ხელმძღვანელობდა პედაგოგიური მეცნიერების კანდიდატი, პოლიციის გენერალ-მაიორი იგორ კალინიჩენკო, რომელიც ადრე ხელმძღვანელობდა რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ორიოლის იურიდიულ ინსტიტუტს.
2014 წლის აპრილში უნივერსიტეტში გაიხსნა 2 ახალი საგანმანათლებლო კომპლექსი: პოლიციის სპეციალური განყოფილებების პოლიციელთა მომზადების სასწავლო კომპლექსი და სასწავლო და სროლის კომპლექსი.
2014 წელს, რუსეთის ფედერაციის შინაგან საქმეთა სამინისტროს 5 მაისის ბრძანებით, შეიქმნა ყირიმის ფილიალი. 2014 წლის ივნისში დიდი სამამულო ომის გამარჯვების მე -60 წლისთავის სახელობის უნივერსიტეტის პარკში გაიხსნა სპორტული და პარკის კომპლექსი.
პარკის ტერიტორიაზე, სტადიონი აღიჭურვა საფეხბურთო მოედნით, ფრენბურთის და კალათბურთის მოედნებით, ბილიკებით და დაბრკოლებებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: კავკასიის უნივერსიტეტები კატეგორია: კავკასია კატეგორია: კრასნოდარის უნივერსიტეტები
Daphnella thiasotes
Daphnella thiasotes — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
ზვიად ძიძიგური
ბიოგრაფია
ზვიად ძიძიგურმა დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1987 წლიდან ჩართული იყო ეროვნულ მოძრაობაში, იყო ერთ-ერთი ინიციატორი სამტრედიაში რკინიგზის გადაკეტვის აქციისა.
მონაწილეობა მიიღო 1990 წლის არჩევნებში და გახდა სამტრედიის რაიონის მაჟორიტარი დეპუტატი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
1991 წელს პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას ბრძანებით დაინიშნა სამტრედიის რაიონის პრეფექტად და იმერეთის მხარის პოლიტიკურ რწმუნებულად. აღნიშნული პოსტები ძიძიგურს ეკავა 1992 წლის სამხედრო გადატრიალებამდე.
1995 წელს ზვიად ძიძიგური ძმასთან და სიძესთან ერთად დააპატიმრეს, სასამართლომ მას 13 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. 2000 წელს ძიძიგური ვადამდე გათავისუფლდა. გათავისუფლების შემდეგ დააარსა პოლიტიკური მოძრაობა „ეროვნული ძალთა გაერთიანება“. 2002 წელს „ეროვნულ ძალთა გაერთიანება“ გაერთიანდა ბლოკში რესპუბლიკურ პარტიასთან და ნაციონალურ მოძრაობასთან ერთად. ძიძიგური ბლოკის სახელით მონაწილეობდა 2003 წლის საპარლამენტო არჩევნებში და 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამტრედიის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
2004 წლიდან პერიოდულად იყო საქართველოს პარლამენტის „დემოკრატიული ფრონტის“ თავმჯდომარე. 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მოპოვებულ მანდატზე პოლიტიკური მოტივების გამო უარი განაცხადა.
2010 წლის ადგილობრივ არჩევნებში იყო ეროვნული საბჭოს კანდიდატი თბილისის მერის პოსტზე. მისი საარჩევნო ლოზუნგი იყო „ბრძოლა დღესვე“. საარჩევნო კამპანია ორიენტირებული იყო მმართველი პარტიის, როგორც რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლაზე. არჩევნებში მან ხმათა 8.3%-ით მეოთხე ადგილი დაიკავა.
2012 წლის 21 თებერვალს კოალიცია „ქართული ოცნების“დაფუძნებისას გაცხადდა, რომ კონსერვატორები და ხალხის პარტია კოალიციაში წარმოდგენილი იქნებოდნენ თავიანთი ლიდერების, ზვიად ძიძიგურისა და კობა დავითაშვილის სახით. კოალიციამ ძიძიგური რუსთავში მაჟორიტარ კანდიდატად წარადგინა. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (რუსთავის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 21 ოქტომბერის სხდომაზე ის საქართველოს პარლამენტის ვიცე-სპიკერად დამტკიცდა, მანანა კობახიძესა და ზურაბ აბაშიძესთან ერთად.
2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2016-2019 წლებში იყო პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. საპარლამენტო უმრავლესობა „კონსერვატორული პარტიის“ ორ წევრთან ერთად 2019 წლის 15 ნოემბერს დატოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ზვიად კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
1094
თარიღი უცნობია
*
Eye II Eye
Eye II Eye სკორპიონსის პირველი ალბომია, რომელშიც დასარტყმელი საკრავებზე ჯეიმზ კოტაკი უკრავს და აგრეთვე — უკანასკნელი, რომელზეც ბას-გიტარისტი რალფ რიკერმანი უკრავს (თუმცა მისი მონაწილეობით ჩაწერილია სიმფონიური Moment Of Glory-ც).
რესურსები ინტერნეტში
ალბომი ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
კატეგორია:სკორპიონსის ალბომები კატეგორია:1999 წლის ალბომები კატეგორია:East West Records-ის ალბომები
ალესანდრო ფლორენცი
ალესანდრო ფლორენცი (Alessandro Florenzi; დ. 11 მარტი, 1991; რომი) — იტალიელი ფეხბურთელი, „მილანისა“ (იჯარით სერია A-ს კლუბ „რომადან“) და იტალიის ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი.
ფლორენცი არის „რომას“ აღზრდილი, მისი დებიუტი კლუბში შედგა „სამპდორიასთან“ 3–1 მოგებულ მატჩში, 2011 წლის 22 მაისს, როდესაც მოედანზე შევიდა ფრანჩესკო ტოტის ნაცვლად.
2011 წლის ზაფხულში ის გაანათხოვრეს სერია B-ს კლუბ „კროტონეში“.
„რომაში“ დაბრუნების შემდეგ, პირველი გოლი გაიტანა „ინტერნთან“ 3–1 მოგებულ მატჩში, 2012 წლის 2 სექტემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:კროტონეს ფეხბურთელები კატეგორია:ვალენსიის ფეხბურთელები კატეგორია:პარი სენ-ჟერმენის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
უ-ბანი
მარჯვნივ|90პქ|უ-ბანის ლოგო გერმანიაში მარჯვნივ|90პქ|ვენის უ-ბანის ლოგო უნტერგრუნდბანი (Untergrundbahn, მიწისქვეშა გზა), შემოკლებით უ-ბანი (U-Bahn) — ექვსი მეტროპოლიტენის სახელწოდება გერმანულენოვან ქვეყნებში:
თრდატი (სომეხი ხუროთმოძღვარი)
თრდატი (დ. 950 — გ. 1020) — X საუკუნის დასასრულისა და XI საუკუნის დასაწყისის სომეხი ხუროთმოძღვარი. ანისში ააშენა კათედრალური ტაძარი (989-1001) და გრიგოლის მრგვალი, იარუსებიანი ეკლესია (გაგიკაშენი, 1001-1010; ახლა დანგრეულია); მისივე აგებულია კათედრული ტაძარი არგინაში (977-988); აღადგინა წმ. სოფიას ტაძრის გუმბათი კონსტანტინოპოლში (989-992).
ამილარი
ამილარი (Əmillər) — ყოფილი სოფელი აზერბაიჯანში,შუშის რაიონში.
თრდატი (სომეხი ხუროთმოძღვარი)
ლიტერატურა
კატეგორია:სომეხი არქიტექტორები
პირველი ლიგა 2010-2011
პირველი ლიგა 2010-11 — საქართველოს პირველი ლიგის ოცდამეორე სეზონი. დაიწყო 2010 წლის აგვისტოში და დასრულდა 2011 წლის მაისში.
მდინარე ელენდსის ბრძოლა (1901)
მდინარე ელენდსის ბრძოლა გაიმართა მდინარე ელენდსთან, მთის უღელტეხილზე, 1901 წლის 17 სექტემბერს, ბურების მეორე ომის დროს. ბრძოლის დროს ბურების ძალებმა იან სმუტსის მეთაურობით გაანადგურეს ბრიტანული კავალერიის ესკადრა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა კაპიტანი სანდემანი, უინსტონ ჩერჩილის ბიძაშვილი. ბრძოლა მოდერფონტეინის ფერმაში მიმდინარეობდა. ამიტომ ეს ბრძოლა ასევე ცნობილია როგორც მოდერფონტეინის ბრძოლა.
ფონი
ერთწლიანი პარტიზანული ომის შემდეგ, ბურების ლიდერებმა გადაწყვიტეს მნიშვნელოვანი დამრტყმელი ძალების გაგზავნა კონცხის კოლონიასა და ნატალში. დაახლოებით 1000 ბური (ექვსი კომანდო) უკვე მოქმედებდა კონცხის კოლონიაში. ბურების ლიდერები იმედოვნებდნენ, რომ გამოიწვევდნენ აჯანყებას ჰოლანდიის უმრავლესობით დასახლებულ ტერიტორიაზე ან თუნდაც გააფართოვებდნენ ომის თეატრს ბურების რესპუბლიკების - ორანჟის თავისუფალი შტატისა და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მიღმა. სმუტსმა კომანდო სამხრეთით მიიყვანა კონცხის კოლონიაში, ხოლო ლუი ბოტა ცდილობდა ნატალში გადასვლას.
ბურების თავდაპირველი თავდასხმები კონცხის კოლონიაში წარუმატებელი აღმოჩნდა. საბოლოოდ ყველა ბრიტანეთის ჯარის მსხვერპლი გახდა და მტკივნეული დანაკარგები განიცადეს. სმუტსს სჯეროდა, რომ უკეთესი პროგრესის მიღწევა შეეძლო.
დარბევა
მდინარე ორანჟის სამხრეთით ლაშქრობისას სმუტსის კომანდომ დაკარგა 36 კაცი. ის საბოლოოდ გადავიდა აღმოსავლეთ კონცხზე, კიბა დრიფტში 3 სექტემბერს. გენერალ-მაიორ ფიცროი ჰარტის ბრიტანული ძალები იცავდნენ მდინარეს, მაგრამ გენერალმა ჰერბერტ კიტჩენერმა შეცდომით გაუშვა ისინი სხვა მისიით. ბასუტუს ხალხი თავს დაესხა ბურებს 4 სექტემბერს ვიტენბერგის მისიის მახლობლად, რის შედეგად დაიღუპა სამი და დაჭრა შვიდი შუბებითა და სხვა პრიმიტიული იარაღით. 7 სექტემბერს სმუტსი გაემგზავრა დაზვერვით მისიაზე მოორდენაარსპორტში (მკვლელთა ხეობა), ბეთულიეს მახლობლად, სადაც მის ჯგუფს ჩაუსაფრდნენ. მისი რაზმის სამივე წევრი ბრიტანელებმა დახვრიტეს, ხოლო სმუტსი ძლივს გადარჩა.
პირველი ლიგა 2010-2011
ცხრილი
{| class="wikitable" style="text-align: center;" !width=40| !width=160|კლუბი !width=40|თ !width=40|მ !width=40|ფ !width=40|წ !width=40|გტ !width=40|გშ !width=40|+/- !width=40|ქ !width=200|კომენტარი
მდინარე ელენდსის ბრძოლა (1901)
დარბევა
ცივი გაზაფხულის წვიმები გადაადგილებას ართულებდა, როგორც ჯარისკაცების, ისე ცხენებისთვის. ბრიტანელები გენერალ-მაიორ სერ ჯონ ფრენჩის მეთაურობით კოლონების ფორმაციით ეწეოდნენ სმუტსის ჯარისკაცებს. 13 სექტემბერს, ბურები სტორმბერგის მთებზე დახვრიტეს (-31.29796°N, 26.25481°W). 15 სექტემბრის ღამეს ბურმა თავდამსხმელებმა წვიმის გამო 60-ზე მეტი პონი და თოთხმეტი მამაკაცი დაკარგეს. ბურების წინ ყველა მთის უღელტეხილი ბრიტანელებს ეჭირათ.
პირველი ლიგა 2010-2011
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პირველი ლიგის სეზონები
მდინარე ელენდსის ბრძოლა (1901)
ბრძოლა
17 სექტემბერს, როდესაც სმუტსის კომანდო მდინარე ელანდსის ხეობაში გადიოდა, 17 წლის ფერმერმა, სახელად იან კოტცერმა, შეატყობინა მათ, რომ მომდევნო ხეობის უღელტეხილი ბრიტანულ ძალებს ეკავათ. სმუტსმა კომენტარი გააკეთა: „თუ ჩვენ ვერ მივიღებთ ამ ცხენებსა და საბრძოლო მასალის მარაგს, დავმარცხდებით“. ბრიტანელების რაზმი შედგებოდა მე-17 შუბოსნების C ესკადრილიისგან. ბურებმა ისარგებლეს ნისლით და ბრიტანეთის ბანაკს ალყა შემოარტყეს. როდესაც სმუტსის ავანგარდი შევარდა ბრიტანელების ბანაკში, ბრიტანელები ყოყმანობდნენ გასროლას, რადგან ბევრ ბურს ეცვა დატყვევებული ბრიტანელების უნიფორმა. ბურებმა მაშინვე გახსნეს ცეცხლი, ხოლო სმუტსი თავისი ძალების დანარჩენ ნაწილს ხელმძღვანელობდა და ბრიტანეთის ბანაკს ზურგიდან შეუტია. უკან დახევისას დახურული ჭიშკრის გამო ბრიტანულმა მხარემ დამატებითი მსხვერპლი განიცადა. ექვსივე ბრიტანელი ოფიცერი დაიჭრა, რომელთაგან ოთხი დაიღუპა, გადარჩნენ მხოლოდ კაპიტანი სანდემანი და მისი ლეიტენანტი ლორდ ვივიანი. დანებებამდე ბრიტანელების დანაკარგმა 29 მოკლული და 41 დაჭრილი ჯარისკაცი შეადგინა. ბურების მხრიდან მხოლოდ ერთი დაიღუპა და ექვსი დაიჭრა.
ბრძოლის შემდეგ ერთმა ბურმა აღნიშნა: „ჩვენ ყველას გვყავდა ახალი ცხენები, გვქონდა ახალი შეიარაღება, ტანსაცმელი, უნაგირები, ჩექმები და მეტი საბრძოლო მასალა“. თავის წიგნში Commando, დენის რეიტზი, ერთ-ერთი ბური, მოგვითხრობს, რომ ბრძოლამდე მას ეცვა მარცვლეულის ტომარა და იყენებდა მაუზერის ძველ თოფს, რომელსაც მხოლოდ ორი ტყვია ჰქონდა დარჩენილი, ბრძოლის შემდეგ კი საცხენოსნო შარვალსა და ტუნიკში იყო გამოწყობილი და შეიარაღებული იყო ლი-მეტფორდის სპორტული თოფით.
ბურებმა გაანადგურეს ნაალაფარი საველე თოფი, ხოლო Maxim-ის ორი იარაღი გადაყარეს.
ბრძოლის შემდეგი მოვლენები
სმუტსმა და კომანდოს 250-მდე მებრძოლმა შეძლო მრავალი თვის განმავლობაში ოპერირება კონცხის კოლონიაში, მაგრამ ომში მაინც დამარცხდნენ. ამ დროისთვის კონცხის კოლონიაში მყოფი ჰოლანდიელები ძირითადად დარწმუნებულნი იყვნენ, რომ ბურების რესპუბლიკები ომში მარცხდებოდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ კომანდომ მიიღო გულუხვი დახმარება ჰოლანდიელი მშვიდობიანი მოსახლეობისგან, ბრიტანელებმა თავი შეიკავეს კონცხის კოლონიაში ჰოლანდიური ფერმების დაწვისგან.
რესპუბლიკებში დატყვევებულ ბურებს, როგორც ომის ტყვეებს, კარგად ექცეოდნენ, მაგრამ ბურ მებრძოლებს, რომლებიც კონცხის კოლონიის მკვიდრები იყვნენ, ბრიტანელები ხანდახან ეპყრობოდნენ როგორც მეამბოხე სუბიექტებს და ხვრეტდნენ მათ. კამპანიის დროს სმუტსის კომანდომ თავისი გაცვეთილი უნიფორმა ბრიტანული ხაკის უნიფორმით ჩაანაცვლა. ამის გამო ლორდმა კიტჩენერმა გასცა ბრძანება, რომ ბრიტანულ ფორმაში გამოწყობილი ყველა ბური მებრძოლი სიკვდილით დაესაჯათ. ამ მოტივით კომანდოს რამდენიმე წევრი, ხოლო სხვები კონცხის კოლონიის ღალატის გამო დახვრიტეს. როდესაც დარჩენილმა წევრებმა შეიტყვეს ამ ბრძანების შესახებ, ისინი მალევე სამოქალაქო ფორმებში გამოეწყვნენ.
სქოლიო
კატეგორია:1901 კატეგორია:XX საუკუნის კონფლიქტები კატეგორია:ბურების ომები კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ბრძოლები კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი
კოტ-დ’ივუარი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოტ-დ’ივუარმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კოტ-დ’ივუარი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ამილარი
1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:შუშის რაიონის სოფლები
ფრანკონიული დინასტია
მინი|[[შპაიერის ტაძარი, სალიკური დინასტიის იმპერატორების დაკრძალვის ადგილი.]] ფრანკონიული დინასტია, სალიკური დინასტია — გერმანიიის მეფეებისა და საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორების დინასტია 1024-1125, შეცვალა საქსონიური დინასტია. ფრანკონიული დინასტია დააარსა კონრად მეორემ (1024-1039), რომელიც წარმოშობით წარჩინებული ფრანკონიული საგვარეულოდან იყო. მისი მემკვიდრეები არიან ჰაინრიხ მესამე (1039-1056), ჰაინრიხ მეოთხე (1059-1106), ჰაინრიხ მეხუთე (1106-1125). ფრანკონიული დინასტიის წარმომადგენლები ცდილობდნენ სამეფო ძალაუფლების განმტკიცებას მინისტერიალებსა და რაინდობაზე დაყრდნობით. ამ დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენლების მეფობის დროს მიმდინარეობდა ბრძოლა პაპობასთან ინვესტიტურისათვის.
სალიკური დინასტიის მეფეები და იმპერატორები
იმპერატორად გახდომის თარიღებად აღებულია მათი არჩევის და შემდგომ კორონაციის თარიღი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის ისტორია კატეგორია:ევროპული მონარქიები კატეგორია:დინასტიები
პეტრე პირველის სახლ-მუზეუმი
პეტრე I-ის სახლი (Домик Петра I) - პირველი შენობა პეტერბურგში, მეფე პეტრე I- ის სახლი 1703 წლიდან 1708 წლამდე პერიოდში. ეს პატარა ხის სახლი 60 მ² ფართობით ააშენეს ჯარისკაცებმა -დურგლებმა ტროიცკაიას მოედნის მახლობლად სულ რაღაც სამ დღეში - 1703 წლის 24 მაისიდან (4 ივნისი) 26 მაისამდე (6 ივნისი). ხოლო 27 მაისს (7 ივნისი) გაიმართა ზეიმი მიწების ანექსიისა და ახალი ქალაქის დაარსებასთან დაკავშირებით.
1930 წელს სახლში გაიხსნა მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია იმ ეპოქის არტეფაქტები და თვით პეტრეს ავთენტური ნივთები.
არქიტექტურა
სახლი აშენდა ფიჭვის მორებისგან, რუსული ქოხის წესით. ტილო მას ორ ნაწილად ყოფს. ამ მახასიათებლის გარდა, ასევე ორნამენტული ლითონის ფირფიტებით გაფორმებული კარები - მე -17 საუკუნის რუსული არქიტექტურის თანდაყოლილი მახასიათებლები - სახლში ყველაფერი ახსენებს მეფის ვნებას ჰოლანდიური არქიტექტურისადმი. ასე რომ, პეტრემ, რომელსაც სურდა სახლს ქვის სტრუქტურა გამოეჩინა, უბრძანა მორების მოჭრა და შეღებვა წითელი აგურის ფერად. მისი სურვილი იყო, ასევე, უჩვეულოდ დიდი ფანჯრები. სახლში არ იყო ღუმელები და ბუხრები, რაც აუცილებელი არ იყო, რადგან პეტრე მასში ცხოვრობდა მხოლოდ თბილ სეზონზე. სახურავი მორთული იყო მოჩუქურთმებული ხის ნაღმტყორცნით, ხოლო ქედის კიდეების გასწვრივ დამონტაჟდა "ბომბები ცეცხლის ალით". ეს დაკარგული ელემენტები მიუთითებდა იმაზე, რომ მეფე იყო ამავე დროს პრეობრაჟენსკის პოლკის ბომბდამშენების საპატიო კომპანიის მეთაური. 1720 -იანი წლების დოკუმენტებში შენობას ეწოდებოდა ან "ძველი წითელი სასახლე, რომელიც რომან ვილიმოვიჩ ბრიუსის ეზოს მახლობლად გროვშია", ან უბრალოდ "წითელი სასახლე".
პეტრე I-ის შემდგომი პერიოდი
ზაფხულისა და ზამთრის სასახლეების აგების შემდეგ პეტრე აღარ ცხოვრობდა ამ სახლში. იგი მიტოვებული დარჩა 1731 წლამდე, როდესაც მის გარშემო დაიდგა ქვის გალერეა. თუმცა, ის არაეფექტური აღმოჩნდა, რაც განსაკუთრებული ძალით აჩვენა 1777 წლის 10 სექტემბრის (21) წყალდიდობამ. შემდეგ ეკატერინე II- მ ბრძანა "სახლი შემოეღობათ ქვის საფარით მყარ საძირკველზე, გადახურული რკინის სახურავით", რომელიც გაკეთდა 1784 წელს. 1844 წელს "საქმე" მთლიანად დაიშალა და შეიცვალა ახლით, არქიტექტორ კუზმინის პროექტის მიხედვით - თექვსმეტი სვეტიდან თაღებით თაბაშირის გარეშე. ამ ფორმით, სახლი დღემდე შემორჩა.
მე -19 საუკუნის მეორე ნახევარში ბაღი დაიგო ნევას მხარეს. 1852 წელს იგი გარშემორტყმული იყო თუჯის ბადით. ჯერ კიდევ ადრეულ პერიოდში, მათ დაგეგმეს ბაღი უშუალოდ შენობის მიმდებარედ და გარს შემოარტყეს მეტალის გისოსები, რომელიც დღემდე შემორჩა. 1875 წელს პეტრე I- ის ბრინჯაოს ბიუსტი სახლის წინ მოქანდაკე პარმენ ზაბელომ მოქანდაკე ჟილეტის მოდელის მიხედვით დაამონტაჟა.
სახლი შემორჩენილია თითქმის პირვანდელი სახით. მცირე ცვლილებები ოქტომბრის რევოლუციამდე პერიოდში, როდესაც სახლი სამლოცველოდ გამოიყენებოდა, აღმოიფხვრა შემდგომი რესტავრაციის დროს.
მუზეუმი
1938 წელს სახლს მიენიჭა ისტორიული და მემორიალური მუზეუმის სტატუსი. დიდი სამამულო ომის დროს პეტრე I- ის სახლი დაიხურა. მისი ფანჯრები და კარები დაფარული იყო პლაივუდის ფურცლებით, შეკერილი ფიცრებით და, რამდენადაც ეს შესაძლებელი იყო, დაფარული ნაცრისფერი ზეთის საღებავით. მუზეუმის შენარჩუნებას აკვირდებოდნენ დამსწრეები. უკვე 1944 წლის სექტემბერში, სახლი იყო პირველი ლენინგრადის ყველა მუზეუმს შორის, რომელიც გაიხსნა ვიზიტორებისთვის.
იორდანია
იორდანია (არაბ. الأردن‎‎, ალ-ურდუნი), ოფიციალური სახელწოდებაა იორდანიის ჰაშემიტური სამეფო (არაბ. المملكة الأردنية الهاشمية‎‎) — არაბული სახელმწიფო ახლო აღმოსავლეთში. რომელსაც ჩრდილოეთით ესაზღვრება სირია, ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერაყი, სამხრეთით და აღმოსავლეთით საუდის არაბეთი, ხოლო დასავლეთით ისრაელი და პალესტინა. იორდანია ისრაელს და პალესტინას ესაზღვრება მკვდარი ზღვის სანაპიროთი, ხოლო აკაბის ყურით ისრაელს, ეგვიპტეს და საუდის არაბეთს.
პეტრე პირველის სახლ-მუზეუმი
პეტრე I-ის შემდგომი პერიოდი
ომის შემდგომ წლებში ჩატარდა სარესტავრაციო სამუშაოები. განხორციელდა ძირითადი რემონტი, რომლის დროსაც აგურის კედლები გაიწმინდა, კარი და ფანჯრის ღობები მოჭიქული იყო, შიგნით კედლები და ჭერი შეღებილი, სასადილო ოთახის მარმარილოს იატაკი, დაგებული სამლოცველოს არსებობის წლებში, შეიცვალა ხით. თავად სახლის კედლები და ჭერი დაფარული იყო ახალი ტილოთი.
იორდანია
ოფიციალური სახელწოდებაა იორდანიის ჰაშემიტური სამეფო. ტერიტორიის 99 % უდაბნოებს და ნახევარუდაბნოებს უკავია. ქვეყანაში ჩამოსულ ტურისტებს ყველაზე მეტად იზიდავს მსოფლიოს ახალი შვიდი საოცრებიდან ერთ-ერთი - პეტრა.
პეტრე პირველის სახლ-მუზეუმი
პეტრე I-ის შემდგომი პერიოდი
1958 წელს გათბობა დამონტაჟდა, რამაც შესაძლებელი გახადა მუზეუმის მონახულება მთელი წლის განმავლობაში. მეცნიერული რესტავრაცია ჩატარდა 1971-1975 წლებში. მუზეუმის ექსპოზიცია ორი ნაწილისგან შედგება: სახლი და გამოფენა. კაბინეტში, სასადილო ოთახში და საძინებელში არის წარმოდგენილი ავთენტური ნივთები, რომლებიც ეკუთვნოდა პეტრე I- ს, ასევე მე -18 საუკუნის დასაწყისის საყოფაცხოვრებო ნივთები, მასალები 1700-1721 წლების ჩრდილოეთის ომის მოვლენების შესახებ, წმ. პეტერბურგი, ასევე მასალები თავად ძეგლის მშენებლობისა და აღდგენის შესახებ.
იორდანია
სახელმწიფო მოწყობა
thumb|288px|right იორდანია — კონსტიტუციური მონარქია, რაც გამყარებულია კონსტიტუციით, რომელიც მიიღეს 1952 წლის 8 იანვარს. მართვის სადავეები ხელთ უპყრია მეფეს და მის მინისტრთა საბჭოს. მეფე იღებს კანონებს, მისი დაბლოკვა შესაძლებელია მხოლოდ ნაციონალური ასამბლეის ზედა და ქვედა პალატის წევრთა 2/3 ხმების რაოდენობის მოგროვებით.
პეტრე პირველის სახლ-მუზეუმი
პეტრე I-ის შემდგომი პერიოდი
გრანიტის სანაპიროზე არის დაღმართი ნევაზე, ორივე მხარეს არის მითოლოგიური ლომის მსგავსი არსებების ფიგურები, მოტანილი 1907 წელს მანჯურიის ქალაქ გირინიდან. მარჯვნივ შესასვლელში არის ბრინჯაოს დაფა, რომელიც მიუთითებს მეფის სიმაღლეზე - 2 მეტრი 4 სანტიმეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები ევროპაში კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მუზეუმები
იორდანია
სახელმწიფო მოწყობა
რეგიონები, რეგიონლარუცი ცენტრები, მოსახლეობის რაოდენობა
დემოგრაფია
2007 წლის მონაცემებით იორდანიის მოსახლეობა 5,9 მილიონი ადამიანია. მოსახლეობის 95 % - არაბია. იორდანელი არაბები მოსახლეობის 35 % შეადგენენ, 55 % — პალესტინელები, რომლებიც აქ ისრაელ-არაბეთის ომის შემდგომ გადმოსახლდნენ 1948 და 1967 წლებში. სხვა ეთნიკური წარმომადგენლები: ადიღელები, ჩეჩნები, სომხები და ქურთები.
2003 წელს ერაყთან ომის შემდგომ ქვეყანაში ბევრი ერაყელი დასახლდა. მათი რაოდენობა იორდანიაში 150 - 300 ათ. აღწევს.
რელიგია
მოსახლეობის უმეტესობა ისლამის მიმდევრები არიან. ქრისტიანები ქვეყნის მოსახლეობის მხოლოდ 6 %-ს შეადგენენ, პარლამენტში კი ადგილების 20 % უკავიათ. ძირითადში ქვეყნის ქრისტიანული მოსახლეობა მართლმადიდებლები არიან. ნაწილი კი კათოლიკები არიან.
ბუნებრივი პირობების მიხედვით იორდანია წარმოადგენს უდაბნოსებრ ზეგანს, რომელიც 800-დან 1300 მეტრ სიმაღლემდე ვრცელდება. რელიეფის მიხედვით იგი იყოფა სამ ძირითად ნაწილად: დასავლეთ იორდანიის მთიანეთი, მდინარე იორდანიის ხეობა და მკვდარი ზღვის ქვაბული და ტრანსიორდანიის მთიანეთი, რომელიც არაბეთის ვრცელ პლატოს წარმოადგენს. დასავლეთ იორდანიის მთიანეთი ხმელთაშუა ზღვის ნაპირზეა. მასში მკვეთრად გამოიყოფა სამი გეოგრაფიული და ისტორიული ერთეული სამხრეთით-იუდეა, ცენტრში-სამარია, ჩრდილოეთით-გალილეა, ტრანსიორდანიის მთიანეთი, აღმოსავლეთით გადადის სირია-არაბეთის უდაბნოში, მის სამხრეთით არის მსოფლიოში ყველაზე ღრმა დეპრესია, დაბალი ადგილი (780 მეტრი ზღვის დონიდან, მკვდარ ზღვასთან).
კლიმატი სუბტროპიკულია, მშრალი ცხელი ზაფხულით. კონტინენტური წვიმების სეზონი გრძელდება ოქტომბრიდან მაისამდე, შემდეგ იწყება მშრალი ზაფხული, აგვისტოში მაქსიმალური ტემპერატურა გჰორის დაბლობში 50⁰ აღწევს, ხეობებში-40⁰, მინიმალური -10⁰. ნალექების წლიური რაოდენობა დასავლეთ ნაწილში 500-800 მმ-ია, აღმოსავლეთით უფრო ნაკლები და 100 მმ-მდე ეცემა. მდინარეთა ქსელს სეზონური წყალნაკადები ქმნის. დიდი წვიმების დროს მშრალი ხევები (ვადი) წყლით ივსება, ხოლო ზაფხულობით თითქმის მთლიანად შრება. მუდმივი მდინარეა იორდანი, რომელიც გამოედინება ტივერიადის ტბიდან და მკვდარ ზღვაში ჩაედინება. იორდანი ერთადერთი მდინარეა, რომელიც სასმელად და სარწყავად გამოიყენება. უდაბნოებსა და ნახევრად უდაბნოებში ბევრია არტეზიული ჭა, ამიტომ იორდანიაში საკმაოდ განვითარებულია საირიგაციო მშენებლობა. მცენარეთა საფარს უმთავრესად ნახევრად უდაბნოსა და უდაბნოს ხასიათი აქვს. იშვიათად გვხვდება ოაზისები, ტყე ცოტაა, ძირითადად დასავლეთ ნაწილში, გავრცელებულია ფინიკიური პალმა.
ისტორია იორდანიის თანამდროვე ტერიტორია ძველად დასახლებული იყო სემიტური ტომებით-ქანანელებით. ძვ.წ. მე-3-2 ათასწლეულებში ქვეყანას თავს ესხმოდნენ ფინიკიელები, ხეთები და სხვ. ხალხები. ძვ. წ. პირველ ათასწლეულში ამ ტერიტორიის ისტორიული ნაწილი შედიოდა ისრაელისა და იუდეველთა სამეფოების შემადგენლობაში. ძვ. წ. III ს. დასასრ.-II ს. დასაწყისში აქ არაბეთის ნახევარკუნძულიდან გამოსულმა ტომებმა შექმნეს ნაბატეველთა  სახელმწიფო, რომელიც ჩვენი წელთაღრიცხვით II საუკუნის დასაწყისში რომმა დაიპყრო. IV საუკუნეში იორდანიის ტერიტორია ბიზანტიის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა.
VII  საუკუნის 30-იან წლებში ქვეყანა დაიპყრეს არაბებმა და არაბთა სახლიფოს შემადგენლობაში შევიდა. ამ პერიოდში გავრცელდა არაბული ენა და ისლამი. XI-XV საუკუნეებში იორდანიაში თურქ-სელჩუკები გაბატონდნენ, ჯვაროსნები და ეგვიპტის მამლუქები. X VI საუკუნის დასაწყისიდან 1918 წლამდე იორდანია ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა. 1918 წელს ქვეყანა დაიკავეს ინგლისელებმა და აჯანყებული არაბების სამხედრო შენაერთებმა. 1920 წლის აპრილის სან-რემოს კონფერენციაზე ინგლისმა პალესტინის (რომლის შემადგენლობაშიც იორდანია შედიოდა) მანდატი მიიღო. 1921 წლის მარტში მას ცალკე სამანდატო ტერიტორიად გამოეყო იორდანიის საამირო, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა ამირა აბდ ალ-ლაჰი (ჰაშიმიტთა საგვარეულო). მანდატის სახით საამიროში ინგლისს მიენიჭა მთელი საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ძალაუფლება, სასამართლო სისტემის კონტროლის, საკუთარი ჯარის ნაწილების ყოლის და სხვ. უფლებები. 1923 წლის მაისში გამოცხადდა ტრანსიორდანიის საამირო დამოუკიდებლობა, 1925 წელს მას შეუერთდა მაანისა და აკაბის რეგიონები. 1928 წლის თებერვალში ინგლისმა ხელშეკრულება დადო ტრანსიორდანიასთან, რომელმაც კიდევ უფრო განამტკიცა მისი ბატონობა ქვეყანაში. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ტრანსიორდანიის საამიროს ტერიტორია ინგლისის სამხედრო პლაცდარმს წარმოადგენდა ახლო აღმოსავლეთში.
1946 წლის მარტში დაიდო ახალი ხელშეკრულება ინგლისსა და ტრანსიორდანიას შორის, რომლის საფუძველზეც 1946 წლის 25 მაისს ტრანსიორდანია დამოუკიდებელ სამეფოდ გამოცხადდა. მეფე გახდა ამირა  ბდ ალ-ლაჰი. ქვეყანას ეწოდა იორდანიის ჰაშიმიტთა სამეფო. დამოუკიდებლობის მიუხედავად, ქვეყანაში ინგლისის ჯარები მაინც დარჩნენ.
1951 წელს ტერორისტული ორგანიზაციის წევრმა მეფე აბდ ალ-ლაჰი მოკლა. ტახტზე ავიდა მისი ვაჟი ტალალი. იგი 1952 წლის აგვისტოში შეცვალა მისმა ძემ-ჰუსეინმა. 50-იანი წლების დასაწყისიდან იორდანიაში პოლიტიკური ცხოვრება გამოცოცხლდა. 1952 წლის იანვარში მიიღეს ახალი კონსტიტუცია, რომელიც ითვალისწინებდა მთავრობის პასუხისმგებლობას პარლამენტის წინაშე. 1956 წლის არჩევნებში ხელისუფლებას სათავეში ჩაუდგა ეროვნულ-სოციალისტური პარტიის ლიდერი ს. ნაბულსი. 1957 წლის იანვარში კაიროში ხელი მოაწერეს სოლიდარობის ხელშეკრულებას, რომელიც ითვალისწინებდა სირიის, ეგვიპტისა და საუდის არაბეთის მიერ იორდანიისათვის დახმარების გაწევას ყოველწლიურად. 1957 წლის თებერვალში დიდმა ბრიტანეთმა გააუქმა 1948 წლის ინგლის-იორდანიის ხელშეკრულება და დაიწყო თავისი ჯარების ქვეყნიდან გაყვანა, რაც 1958 წლის ნოემბერში დასრულდა.
1957 წლის აპრილში რეაქციულმა ჯარებმა გადააყენეს ნაბულსის მთავრობა და სამხედრო მდგომარეობა შემოიღეს. დააპატიმრეს მინისტრები, დეპუტატები, აიკრძალა პოლიტიკური პარტიების საქმიანობა. 60-იანი წლებიდან იორდანიის საშინაო და საგარეო პოლიტიკაში ცვლილებები მოხდა.
1973 წელს მეფე ჰუსეინმა მიიღო ამერიკის შეერთებული შტატებისაგან დიდი დახმარება ქვეყნის განვითარებისა და არმიის მოდერნიზაციისათვის.
1974 წლის ოქტომბერში რაბათში არაბული სახელმწიფოების მეთაურების თათბირზე მეფე  ჰუსეინმა სცნო პროპალესტინელი ხალხის ერთადერთ წარმმადგენლად. ამის შედეგად გაუმჯობესდა იორდანიის ურთიერთობა არაბულ ქვეყნებთან. იორდანიამ სცნო კემპ-დევიდში (აშშ) ეგვიპტე-ისრაელს შორის დადებული შეთანხმებები.
1991 წლის მადრიდის კონფერენციაზე იორდანიამ თანხმობა განაცხადა   სამშვიდობო ხელშეკრულებაზე მოლაპარაკებას, რომელსაც აფინანსებენ შეერთებული შტატები და საბჭოთა კავშირი. სამშვიდობო ხელშეკრულება ისრაელსა და იორდანიას შორის გაფორმდა 1994 წლის 26 ოქტომბერს. 1997 წელს, დაბომბვის საპასუხოდ სამაგიეროს გადახდის მიზნით, ისრაელის აგენტებმა კანადური პასპორტების გამოყენებით შეაღწიეს იორდანიაში და მოწამლეს ხალედ მაშალი, ჰამასის მაღალჩინოსანი ლიდერი, რომელიც ცხოვრობდა იორდანიაში. ინტენსიური საერთაშორისო ზეწოლის გავლენით ,ისრაელმა წარმოადგინა  საწამლავის ანტიდოტი და გაათავისუფლა ათობით პოლიტპატიმარი, მათ შორის შეიხ აჰმედ იასინი, მას შემდეგ რაც მეფე ჰუსეინი სამშვიდობო ხელშეკრულების გაუქმებით დაიმუქრა.
1999 წლის 7 თებერვალს, ტახტზე ავიდა აბდულა II  მისი მამის ჰუსეინის გარდაცვალების შემდეგ, რომელიც თითქმის 50 წლის განმავლობაში მართავდა ქვეყანას. როდესაც ტახტზე ავიდა, აბდულამ წამოიწყო ეკონომიკის ლიბერალიზაცია,  მისმა რეფორმებმა გამოიწვია ეკონომიკური ბუმი, რომელიც გაგრძელდა 2008 წლამდე. აბდულა II მიანიჭა დიდი მნიშვნელობა უცხოური ინვესტიციების ზრდას, საზოგადოებრივ – კერძო პარტნიორობის გაუმჯობესებას,  თავისუფალი ვაჭრობის ზონის  შექმნას,  ინფორმაციისა და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების (ICT) სექტორის აყვავებას. მან ასევე შექმნა ხუთი სხვა სპეციალური ეკონომიკური ზონა, თუმცა, მომდევნო წლებში იორდანიის ეკონომიკაში შეიქმნა სირთულეები, რაც გამოწვეული იყო დიდი რეცესიისა და არაბული გაზაფხულის მეორადი გავლენის შედეგებით.
2005 წლის 9 ნოემბერს ალ-ქაიდამ, აბუ მუსაბ ალ-ზარქავის მეთაურობით, მოახდინა ბომბების კორდინაციული აფეთქებები ამანის სამი სასტუმროს რის შედეგადაც 60 ადამიანი დაიღუპა და 115 -დაშავდა. სამოქალაქო პირების მიმართ განხორციელებულმა აფეთქებებმა იორდანელებში მასიური აღშფოთება გამოიწვია. თავდასხმა ქვეყანაში იშვიათ მოვლენად ითვლება და მას შემდეგ იორდანიის შიდა უსაფრთხოება მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა. მას შემდეგ არანაირი ტერორისტული თავდასხმა არ მომხდარა. ისლამისტი  ექსტრემისტები მეფე აბდულას მიმართ გამოხატავენ  ანტიპატიას  იორდანისმიერ ისრაელთან სამშვიდობო ხელშეკრულების და დასავლეთთან ურთიერთობის გამო.
„არაბულმა გაზაფხულმა“, რომელიც არაბულ სამყაროში 2011 წელს აღმოცენდა, გამოიწვია მასობრივი საპროტესტო აქციები. მოითხოვდა ეკონომიკურ და პოლიტიკურ რეფორმებს. ამ პროტესტების შედეგად ბევრ არაბულ ქვეყანაში არსებული რეჟიმები  დამარცხდა,რამაც გამოიწვია არასტაბილურობა და დასრულდა ძალადობრივი სამოქალაქო ომებით. იორდანიაში, შიდა არეულობის საპასუხოდ, აბდულამ შეცვალა პრემიერ-მინისტრი და განახორციელა რეფორმების მთელი რიგი, მათ შორის, კონსტიტუციის რეფორმა და  მიიღო საზოგადოებრივი თავისუფლებების და არჩევნების მარეგულირებელი კანონები. პროპორციული წარმომადგენლობა დაუბრუნდა იორდანიის პარლამენტს.
ტურიზმი  იორდანიის სამეფოს ეკონომიკის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი სექტორია: იგი მშპ-ს 10% -ს შეადგენს. ოფიციალური მონაცემების თანახმად, 2017 წელს იორდანიაში 1,1 მილიონი ვიზიტორი დარეგისტრირდა უცხოელი ტურისტების სახით. ტურიზმისა და სიძველეთა სამინისტროს თანახმად, იორდანიაში მდებარეობს 100 000 არქეოლოგიური და ტურისტული ადგილი. მათგან ზოგიერთი საკმაოდ  ძალიან კარგადაა შემონახული. ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობებია ისტორიული  ქალაქები: კლდეში ნაკვეთი  პეტრა, რომელიც წარმოადგენს იორდანიის სამეფოს სიმბოლოს და ჯერაში. იორდანია არის წმინდა მიწის ნაწილი და აქვს მრავალი ბიბლიური ღირსშესანიშნაობა, რომლებიც ყოველწლიურად იზიდავს უამრავ მომლოცველს. ბიბლიური ადგილებია: ალ-მაგთასი -ტრადიციული ადგილი იესოს ნათლობისა, მთა ნებო, უმ არ-რასასი, მადაბა და მაქაერუსი. ტურისტებში აგრეთვე პოპულარობით სარგებლობს მუსლიმთა სალოცავები.
მნახველთა თითქმის მეოთხედი სამკურნალო მიზნებით  ჩადის. საერთაშორისო სავაჭრო ასოციაციის (International Trade Association), სტატისტიკის თანახმად, სამედიცინო ტურიზმის განვითარებით იორდანია მსოფლიოში მეხუთე ადგილზეა. სამედიცინო სექტორს ქვეყანისათვის ყოველწლიურად 1 მილიარდი დოლარი მოაქვს, რაც იორდანიის მშპ 3.5% -ს შეადგენს. წელიწადში საზღვარგარეთიდან ყოველწლიურად 250 000 პაციენტი ჩადის იორდანიაში, მთავრობა კი გეგმავს ამ რიცხვის კიდევ უფრო გაზრდას მომდევნო წლებისათვის.
სქოლიო
ლიტერატურა:
- საზღვარგარეთის აზიის ქვეყნები/გეოგრაფიული, პოლიტიკური ცნობარი. იორდანია, გვ.96., თბილისი, 1978.
- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია., ტომი 6., იორდანია-გვ. 199., თბილისი, 1980.
* კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნები კატეგორია:აზიის ქვეყნები კატეგორია:არაბულენოვანი ქვეყნები კატეგორია:კონსტიტუციური მონარქიები კატეგორია:სამეფოები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
თრდატ I
200px|thumb|თრდატ I თრდატ (ტირდატე) I — სომხეთის მეფე (62, ოფიციალური 66-78), არშაკუნიანთა დინასტიის დამაარსებელი. გაამეფა მისმა ძმამ პართიის მეფე ვალარშმა, რომელმაც სომხეთის ტახტი რომაული ორიენტაციის ქართველ უფლისწულს რადამისტს წაართვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის მეფეები
ლევან ყენია
ლევან ყენია (დ. 18 ნოემბერი, 1990, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ქართულ კლუბ „ლოკომოტივი თბილისი“-ის და საქართველოს ეროვნული ნაკრების შემტევი ნახევარმცველი.
იგი არის „ფრაიბურგის“ ყოფილი ნახევარმცველის — გიორგი კიკნაძის დის შვილი.
სანაკრებო
ლევან ყენიას ეროვნულ ნაკრებში დებიუტი ჰქონდა 2007 წლის 8 სექტემბერს, უკრაინის წინააღმდეგ თამაშისას, შეცვალა რა დავით სირაძე. როგორც საქართველოს ნაკრების ყოფილმა მთავარმა მწვრთნელმა, კლაუს ტოპმიოლერმა აღნიშნა, მას ადრე არასოდეს უნახავს ლევან ყენიას ასაკის ფეხბურთელს ასეთი სრულყოფილი ტექნიკური შესაძლებლობები ჰქონდეს. ლევანმა თავისი პირველი საერთაშორისო გოლი გაიტანა 2008 წლის 28 მაისს, ესტონეთის წინააღმდეგ. ნაკრებში ბოლო მატჩი ჩაატარა 2013 წლის 23 მარტს საფრანგეთის წინააღმდეგ, თემურ ქეცბაიას მას შემდეგ არ გამოუძახია. ეროვნული ნაკრების თავკაცად კახაბერ ცხადაძის დანიშნვის შემდეგ, ლევან ყენია ეროვნულ გუნდს დაუბრუნდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ნორჩი დინამოელის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:შალკე 04-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ლვივის კარპატის ფეხბურთელები კატეგორია:პრაღის სლავიას ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ლ
Oceania (ალბომი)
Oceania — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ The Smashing Pumpkins-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2012 წლის 19 ივნისს. იგი კონცეპტუალური ალბომია და წარმოადგენს 44 სიმღერიანი ციკლის Teargarden by Kaleidyscope ნაწილს. გამოიცა ლეიბლის EMI მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:2012 წლის ალბომები კატეგორია:The Smashing Pumpkins-ის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:დამოუკიდებლად გამოცემული ალბომები
მარგვეთი ზესტაფონი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი მარგვეთი ზესტაფონი — საქართველოს საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ზესტაფონიდან.
ისტორია
1990 წელს საბჭოთა კავშირის დაშლისა და საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის შექმნის შემდეგ საქართველოს საფეხბურთო კლუბები, მათ შორის თბილისის დინამოც, საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატს გამოეყვნენ და ახლადდაარსებულ ლიგებს შეუერთდნენ.
1990 წელს ზესტაფონში შეიქმნა ახალი კლუბი — საფეხბურთო კლუბი „მარგვეთი“, რომელმაც დაიკავა „მეტალურგის“ ადგილი საქართველოს ეროვნული ჩემპიონატის I ჯგუფში და პირველივე წელს გადავიდა უმაღლეს ლიგაში. 1993 და 1996 წლებში „მარგვეთი“ საქართველოს ეროვნული თასის გათამაშების ნახევარფინალისტია. 1996 წელს „მარგვეთი“ ხდება საქართველოს ვიცე-ჩემპიონი და მონაწილეობას იღებს უეფა-ს თასის გათამაშების საკვალიფიკაციო რაუნდში. ფინანსური პრობლემების გამო XX საუკუნის ბოლოს კლუბი დაიშალა.
სულ, 1991-1998 წლებში „მარგვეთმა“ მონაწილეობა მიიღო 8 ეროვნულ ჩემპიონატში, ჩაატარა 247 მატჩი, გაიმარჯვა 98 -ში, დაასრულა ფრედ — 43, დამარცხდა — 106-ში, ბურთების სხვაობა 397-443.
2006 წელს ჩამოყალიბდა საფეხბურთო კლუბი „მარგვეთი-2006“, რომელიც ადგილობრივი მუნიციპალიტეტის ბალანსზე არის და მიხეილ სალაძის სახელობის ზესტაფონის სპორტული სკოლის ბაზაზე ფუნქციონირებს. მიუხედავად, იმისა, რომ საფეხბურთო კლუბი „მარგვეთი-2006“ 1990-2000 წლების დროინდელი „მარგვეთის“ ოდნავ სახეშეცვლილ სიმბოლიკას იყენებს, ეს კლუბები სხვადასხვა იურიდიული პირები არიან.
სეზონები
! სეზონი ! ლიგა ! ადგ. ! თ. ! მ ! ფ ! წ ! გტ ! გშ ! ქ ! თასი ! ევროპა ! კომენტარი ! სეზონი ! ლიგა ! ადგ. ! თ. ! მ ! ფ ! წ ! გტ ! გშ ! ქ ! კომენტარი ! მწვრთნელი
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო კლუბები
არსიკოლიარი
არსიკოლიარი (Arcicóllar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 908 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
1095
თარიღი უცნობია
*
Daphnella ticaonica
Daphnella ticaonica — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კრასნოდარის უმაღლესი სამხედრო სკოლა არმიის გენერალ შტემენკოს სახელობის
მინი|კრასნოდარის უმაღლესი სამხედრო სკოლა არმიის გენერალ შტემენკოს სახელობის
Eldar & Nigar
Eldar & Nigar — აზერბაიჯანული პოპ-ჯგუფი. მან გაიმარჯვა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე, 2011 წელს. ჯგუფი წარდგა სიმღერით „Running Scared“ 10 და 14 მაისს.
კრასნოდარის უმაღლესი სამხედრო სკოლა არმიის გენერალ შტემენკოს სახელობის
კრასნოდარის უმაღლესი სამხედრო სკოლა არმიის გენერალ შტემენკოს სახელობის — ამზადებს სამხედრო სპეციალისტებს ინფორმაციის დაცვაში რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების ყველა ფილიალისა და შტოსთვის. ეკუთვნის რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის მერვე დირექტორატის იურისდიქციას.
ისტორია
სკოლა რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის სამინისტროს ერთ-ერთი უძველესი და ერთადერთი სამხედრო საგანმანათლებლო დაწესებულებაა.
1929 წელს სსრკ რევოლუციური სამხედრო საბჭოს ბრძანებით მოსკოვში, სსრკ-ს რევოლუციური სამხედრო საბჭოს განკარგულებით, შეიქმნა საშუალო და უფროსი სამეთაურო პერსონალის გაუმჯობესების კურსები სპეციალური უწყებების თანამშრომლების მომზადების მიზნით. მეცადინეობები დაიწყო 1929 წლის 15 ნოემბერს ;
1930 წელს სპეციალური დაწინაურებული სასწავლო კურსები საშუალო და უფროსი სამეთაურო პერსონალისათვის გადანაწილდა შტაბის სპეციალურ განყოფილებად, III კომინტერნის სახელობის მშრომელთა და გლეხთა წითელი არმიის სამეთაურო პერსონალისათვის სროლის-ტაქტიკური მოწინავე სასწავლო კურსებზე.
1932 წელს სროლის-ტაქტიკური კურსების საშტატო სამსახურის სპეციალური განყოფილება, გასროლის კურსების რეორგანიზაციის შემდეგ, გადაკეთდა წითელი არმიის მექანიზირებული ჯარების სამეთაურო პერსონალის მოსკოვის მოწინავე სასწავლო კურსების სპეციალური კურსის C.
1954 წელს სკოლა გადაიყვანეს ქალაქ კრასნოდარში. 1964 წელს სკოლას ეწოდა კრასნოდარის სამხედრო სკოლა და წარმოადგინეს საბრძოლო ბანერი ახალი სახელით.
1968 წელს სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის განკარგულებით 22 თებერვალს, სსრკ შეიარაღებული ძალების ოფიცრების მომზადებაში დიდი მომსახურებისთვის, სამხედრო სკოლა დაჯილდოვდა წითელი დროშის ორდენით და გახდა კრასნოდარის წითელი დროშის სამხედრო სკოლა.
1977 წელს სსრკ მინისტრთა საბჭოს 1977 წლის 10 თებერვლის ბრძანებულებით და სსრკ თავდაცვის მინისტრის 1977 წლის 24 თებერვლის ბრძანებით, სკოლას ეწოდა გამოჩენილი საბჭოთა სამხედრო ლიდერის, არმიის გენერალ სერგეი შტემენკოს სახელი და ცნობილი გახდა, როგორც კრასნოდარის უმაღლესი სამხედრო წითელი ბანერის სკოლა.
1994 წელს სკოლა გადავიდა ხუთწლიან სასწავლო გეგმაში; პირველი ნაკრები ხუთწლიანი და ბოლო ოთხწლიანი სწავლისთვის;
1998 წელს სკოლას ეწოდა კრასნოდარის სამხედრო ინსტიტუტი;