cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თელა (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Typhlodaphne
Typhlodaphne — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
დუბროვკა (ბაკალის რაიონი)
დუბროვკა (Дубровка; Дубровка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 95 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრების ეთნოკონფესიური ჯგუფი — კრიაშენები (54 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
პოპოკატეპეტლის მთის მონასტრები
პოპოკატეპეტლის მთის მონასტრები (Monasterios en las faldas del Popocatépetl) მდებარეობს მექსიკაში, მორელოსის შტატში, ვულკან პოპოკატეპეტლის მახლობლად. ესაა რამდენიმე მონასტერი, რომელიც მე-16 საუკუნეში, ფრანცისკანელთა, დომინიკელთა და ავგუსტინელთა ორდენის წარმომადგენლებმა ააშენეს. ამ მონასტრებმა გადამწყვეტი როლი ითამაშეს მთის დასავლეთ ტერიტორიის საკმაოდ დიდი მოსახლეობის საკმაოდ მოკლე დროში გაქრისტიანების საქმეში.
ეს მონასტრები გამოირჩევიან მკაცრი შესახედაობის არქიტექტურით. ძირითად ნაგებობას აქვს საკმაოდ შთამბეჭდავი სიმაღლე. მონასტრებს არტყავს გალავნები.
1994 წელს, ეს მონსატრები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. ამ დროისთვის ეს კომპლექსი იუნესკოს მემკვიდრეობის რიგით მე-14 ძეგლს წარმოადგენდა მექსიკიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მექსიკაში
ტიხვინი
ტიხვინი (Тихвин) — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. ტიხვინის რაიონისა და ტიხვინის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის 4 ნოემბერს ქალაქმა სამხედრო დიდების ორდენი მიიღო, 2011 წლის 9 დეკემბერს კი ქალაქში, კირილ ნემეცკოვის სახელობის მოედანზე, გაიხსნა „სამხედრო დიდების ქალაქის“ ძეგლი. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 58 459 ადამიანს შეადგენდა.
ისტორია
დასახლება პირველად დღევანდელი ტიხვინის ტერიტორიაზე 1383 წლით დათარიღებულ დოკუმენტებშია ნახსენები.
ვოლგა-ლადოგისა და ბალტიის ზღვის სავაჭრო გზების სიახლოვეს მდებარეობის გამო ტიხვინის პოგოსტი თავიდანვე სწრაფად განვითარდა. XVI საუკუნის დასაწყისისთვის კი დასახლება მნიშვნელოვანი სავაჭრო და სახელოსნო ცენტრი იყო.
1507-1515 წლებში მოსკოვის დიდი თავადმა ვასილი III-მ ნოვგოროდელ მშენებელს დიმიტრი სირკოვს დაავალა, ქალაქში არსებული ღვთისმშობლის მიძინების ხის ეკლესიის მაგივრად, აეშენებინა ქვით, დიდი მასშტაბის ტიხვინის ღვთისმშობლის მიძინების მონასტერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
Lasioglossum ingogoense
Lasioglossum ingogoense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1940 წელს.
სქოლიო
ingogoense
ნიეივე-მაასი
ნიეივე-მაასი (Nieuwe Maas; სფა : „ახალი მაასი“) —  მდინარე ნიდერლანდებში. სიგრძე 24 კმ. რაინისა და მაასის დელტის ტოტი. იწყება სოფელ კინდერდეიკის სიახლოვეს, სადაც ერთმანეთს ერთვიან მდინარეები ნორდი და ლეკი; სვლას აგრძელებს დასავლეთით ქალაქ როტერდამის გავლით. ქალაქ ვლარდინგენის რაიონში უეთდება მდინარე აუდე-მაასს და წარმოქმნის მდინარე სხერს.
რეიკიავიკი
რეიკიავიკი (ისლ. Reykjavík) — ისლანდიის დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქი. მოსახლეობა — 131,136 მცხოვრები (2020), ხოლო სატელიტი ქალაქებითურთ — დაახლ. 233,034, რაც ქვეყნის მოსახლეობის დაახლ. 60%-ს შეადგენს (364,134).
გეოგრაფია
რეიკიავიკი ისლანდიის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს. რეიკიავიკის მხარე ნახევარკუნძულებით, ყურეებით, კუნძულებით და შეჭრილ-შემოჭრილი სანაპირო ზოლით ხასიათდება.
გამყინვარების პერიოდში (10 000 წლის წინ) ის ადგილი, სადაც დღეს ქალაქია გაშენებული, დიდწილად ყინულის საფარქვეშ იყო, ხოლო ქალაქის დანარჩენილი ნაწილი წყალს ეკავა. დათბობის დაწყებიდან ყინულით დაფარული ზოგიერთი ადგილი კუნძულად იქცა. ზღვის ძველი ნაპირი თანამედროვესთან შედარებით 43 მეტრით მაღლა იყო, რაც ნარიყით შეიმჩნევა. ქალაქის გარკვეულ ნაწილში ვულკანურ წარმონაქმნებსაც შევხვდებით. გამყინვარების შემდგომ რეიკიავიკის ტერიტორიამ დაახლოებით ისეთი სახე მიიღო, როგორიც დღეს აქვს. ამ ადგილებში ქალაქის დაარსებამდე კარგა ხნით ადრე, მიწისძვრებმა და ვულკანურმა ამოფრქვევებმა თავისი კვალი დაამჩნია თანამედროვ ლანდშაფტს.
ედისა
ედისა — სოფელი საქართველოში ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ხარულის ქედის დასავლეთ კალთაზე. მდინარე დიდი ლიახვის ზემოთში. ჯავა–როკა–ედისის საავტომობილო გზის ბოლო პუნქტი. საკრებულოს ცენტრი (სოფლები:ბრითათა, კაბუზთა, ქვემო ერმანი, შუა ერმანი, ჭელიათა, ხოძი). ზღვის დონიდან 1970 მეტრი, ჯავიდან 50 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:ედისის თემის სოფლები
რეიკიავიკი
გეოგრაფია
ქალაქი რეიკიავიკი ძირითადად ნახევარკუნძულზეა განლაგებული, თუმცა მისი გარეუბნები სამხრეთით და აღმოსავლეთით მთავარი კუნხძულის სიღრმეში მიდის. რეიკიავიკი მცირერიცხვოვნობის მიუხედავად, ფართოდ გაშლილი ქალაქია, სადაც დიდი და ერთმანეთისგან დაშორებული სახლები დგას. დასახლებებს შორის ფართო ტრასები და უკაცრიელი ადგილებია.
კლიმატი
ატლანტის ოკეანეში უკიდურეს ჩრდილოეთში  მდებარეობის მიუხედავად,  რეიკიავიკი უფრო თბილი ჰავით გამოირჩევა,  ვიდრე იგივე განედზე მდებარე სხვა ტეროტორიები. ზამთრის საშუალო ტემპერატურა ისეთივეა, როგორც ქალაქ ნიუ-იორკში, იანვრის თვეში საშუალოდ  0 °C, თუმცა, ტემპერატურა მერყეობს და შეიძლება  -10 °C გრადუსამდეც დაეცეს, რაც გოლფსტრიმის გავლენით აიხსნება. ჰავა ოკეანური, სუბპოლარულია, ქალაქი კი ტემპერატურული ზონის ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარეობს. ზღვისპირა განლაგება ქალაქს ქარიანს ხდის, ზამთრობით კი, ქარბუქებიც იცის. ზაფხული რეიკიავიკში გრილია, 10 - 15 °C, ხანდახან 20 °C (68 °F)-მდეც თბება ჰაერი. გაზაფხული მზიანი სეზონია. წლიური მზიანი საათები რეიკიავიკში 1300-ს არ აჭარბებს, რაც ჩრდილო-დასავლეთ ევროპისთვის ერთობ მახასიათებელია. რეიკიავიკში ოდესმე დაფიქსირებული უმაღლესი ტემპერატურა 24.8 °C (75 °F)-ია, 2004 წლის 11 აგვისტო. ყველაზე მკაცრი სიცივე კი 1918 წლის 21 იანვარს დაიჭირა  -24.5 °C (-12F).
ისტორია
ისლანდიაში პირველი მუდმივი დასახლება რეიკიავიკში სავარაუდოდ 870 წლიდან ფიქსირდება სკანდინავიელთა ნამოსახლოებით. ეს აღწერილია Landnámabók-ში, ანუ დასახლების წიგნში. ისტორიული ცნობით, ისლანდიის პირველი მცხოვრები იგოლვ არნანსონი იყო, რომელმაც თავისი ფერმა ვიკინგური მეთოდების გამოყენებით, ნახევარკუნძულზე ააგო, სადაც ახლა რეიკიავიკია. მან ამ ადგილს გეიზერებიდან ამომავალი ორთქლის გამო   რეიკიავიკი ანუ  მბოლავი უბე უწოდა.
XVII საუკუნემდე რეიკიავიკის ადგილზე იყო ხუტორი, XVII-XVIII საუკუნეებში – დაბა. 1786 წლის 18 აგვისტოს მიიღო ქალაქის უფლებები (ეს დღე ითვლება ქალაქის დაარსების თარიღად). მრავალი ასწლეულის შემდეგ, XIX საუკუნის დამდეგს, რეიკიავიკმა, მეფის ხაზინადრის სკული მაგნასონის წყალობით, როგორც ქალაქმა ზრდა დაიწყო. 1845 წლიდან იყო ალთინგის, 1904 წლიდან – ისლანდიის ავტონომიური მთავრობის ადგილსამყოფელი. 1920 წელს ოფიციალურად გამოცხადდა ისლანდიის სამეფოს, ხოლო 1944 წლიდან ისლანდიის რესპუბლიკის დედაქალაქად.
ქალაქის მმართველობა
რეიკიავიკის ქალაქის საბჭო მართავს რეიკიავიკის ქალაქს, საბჭოს ირჩევს 18 წელზე უფროსი ასაკის, ადგილობრივი მოქალაქეები. საბჭოში გაერთიანებულია 23 წევრი და მათ ასარჩევად იყენებენ ღია სიის მეთოდს, ოთხი წლის ვადით.
საბჭო სამინისტროებში ანაწილებს მის წევრებს. ყოველი სამინისტრო, ქალაქის საბჭოს უფელბამოსილების ქვეშ იღებს კონტროლს განსხვავებული სფეროს შესახებ. ყველაზე მნიშვნელოვან სამინისტროს, ქალაქის მერია წარმოადგენს, რომელიც აღმასრულებელ ხელისუფლებას მართავს. მერი, ქალაქში მიმდინარე საქმიანობების დირექტორია, რომელსაც საკმაოდ მაღალი თანამდებობა უკავია. დანარჩენი საჯარო მოხელეები, აკონტროლებენ ქალაქის დაწესებულებებს მერის უფლებამოსილების ქვეშ.
მაშასადამე, მმართველობა შედგება ორი განსხვავებული ნაწილისაგან:
პოლიტიკა
დამოუკიდებელი პარტია ისტორიულად ქალაქის მმართველი, გაბატონებული პარტია იყო. მას სახელმწიფო დაწესებულებაში  ჰქონდა სრული უმრავლესობა 1929 წლიდან 1978 წლამდე, როდესაც იგი, ძლივს დაიკარგა, 1978 წლიდან 1982 წლამდე, ქვეყანა სამი კოალიციური პარტიისაგან შედგებოდა, ესენია: სახალხო ალიანსი, სოციალ-დემოკრატიული პარტია და პროგრესული პარტია. 1982 წელს, დამოუკიდებელმა პარტიამ დაიბრუნა საერთო უმრავლესობა, რომელიც მან სამი პერიოდის განმავლობაში მიიღო. 1994 წლის, არჩევნებში გაიმარჯვა Reykjavíkurlistinn-მა (R-სია), ისლანდიის სოციალისტური პარტიების ალიანსმა, ინგიბიჯორგ სალრან გუსდატთირის ( Ingibjörg Sólrún Gísladóttir) ხელმძღვანელობით. ამ ალიანსმა, სამჯერ გაიმარჯვა არჩევნებში, მაგრამ 2006 წლის არჩევნებისათვის დაიშალა, როდესაც ხუთი სხვა პარტია დაემატა საარჩევნო ბიულეტენზე. დამოუკიდებლობის პარტიამ მოიგო შვიდი ადგილი და ერთ პროგრესულ პარტიასთან ერთად მათ, შეძლეს საბჭოში ახალი უმრავლესობის შექმნა. 2006 წლის ივნისში კი ხელისუფლებაში მოსვლით განმტკიცდა.
2007 წელს  REI-ის თაობაზე შემდგარი პოლემიკის შემდეგ, OR-ის ფილიალი, ქალაქის ენერგეტიკული კომპანიის მეშვეობით, ოქტომბერში, საბჭოში ახალი უმრავლესობა ჩამოყალიბდა, რომელშიც შედიოდნენ პროგრესული პარტიის, სოციალ-დემოკრატული ალიანსის, “მემარცხენე-მწვანეთა” და F-სიის (ლიბერალები და დამოუკიდებლები) წევრები. თუმცა, სამი თვის შემდეგ F-სია, დამოუკიდებელ პარტიასთან ერთად  ჩამოყალიბდა ახალ უმრავლესობად. Ólafur F. Magnússon, F-სიის ლიდერი, 2008 წლის 24 იანვარს აირჩიეს მერად და 2009 წლის მარტში, დამოუკიდებლობის პარტია ახალი მერის დანიშვნას აპირებდა. 2008 წლის 14 აგვისტოს,ცვლილება კვლავ ერთხელ განხორციელდა, როდესაც ჩამოყალიბდა განსაზღვრული ვადით მე-4 კოალიცია, დამოუკიდებელი პარტიისა და სოციალ-დემოკრატიული ალიანსის მიერ. Hanna Birna Kristjánsdóttir გახდა მერი.
მერი
მერს, ქალაქის საბჭო ნიშნავს. ზოგადად, საბჭოდან ირჩევენ ერთ წევრს ამ თანამდებობისათვის, მაგრამ შეიძლება დანიშნონ მერად ისეთი პიროვნება, რომელიც არ არის საბჭოს წევრი. ეს თანამდებობა შეიქმნა 1907 წელს და განცხადებების მისაღებად გამოაქვეყნეს 1908 წელს. ორი განცხადება მიიღეს პალ ეინარსონისაგან - შერიფი და Hafnarfjörður-ის მერი და კნიდ ზიმსენისაგან -  რეიკიავიკში, ქალაქის კანცლერი. პალი, 7 მაისს აირჩიეს რეიკიავიკის მერად და შემდეგი ექვსი წლის განმავლობაში ის იკავებდა ამ პოზიციას. ცნობილია, რომ ქალაქის მერის ხელფასი წელიწადში 4,500 კრონია და 1,500 კრონია განკუთვნილი ოფისის ხარჯებისათვის. დღესდღეობით, მერის თანამდებობას იკავებს დაგურ ბ. ეგგერტსონია.
დემოგრაფია
რეიკიავიკი, ისლანდიაში ბევრად უფრო ფართო და მჭიდროდ დასახლებული პუნქტია. 2020 წლის 1 იანვრის მონაცემებთ, რეიკიავიკის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 131,136 ადამიანი იყო. რაც, ქვეყნის მოსახლეობის 36% წარმოადგენს. დედაქალაქის რეგიონში, რომელიც დედაქალაქს და ექვს მუნიციპალიტეტს მოიცავს, დასახლებული იყო 233,034 ადამიანი, რაც ქვეყნის მოსახლეობის 64% წარმოადგენს.
1998 წელს, ემიგრანტთა რიცხვი მხოლოდ და მხოლოდ 3,106-ს (2.9%) შეადგენდა, 2008-ში კი 12,352-მდე (10.4%) გაიზარდა. 2019 წლის პირველი იანვარს მონაცემებით, ქალაქში, სადაც 128,793 ადამიანი ცხოვრობდა, მათგან 23,995 (18.6%) ადამიანი ემიგრანტი იყო. ყველაზე მეტად პოლონელი, ლატვიელი და ლიტვიელი ემიგრანტებით არის დასახლებული ქალაქები. უცხოელ მცხოვრებთა დაახლოებით  80% ევროკავშირის და თავისუფალი ვაჭრობის ევროპული ასოციაციის წევრი ქვეყნებიდან (EFTA) არიან და  58%-ზე მეტი ევროკავშირის ახალი წევრი ქვეყნებიდან,  ძირითადად აღმოსავლეთის ბლოკის ყოფილი ქვეყნებიდან, რომლებიც შეუერთდნენ 2004, 2007 და 2013 წლებში.
უცხოური წარმოშობის ბავშვები უფრო მნიშვნელოვან უმცირესობას ქმნიან ქალაქის სკოლებში: ადგილების მესამედს. ქალაქს, ასევე სტუმრობს ათასობით ტურისტი, სტუდენტი და დროებითი მაცხოვრებელი. დროდადრო, ქალქის ცენტრში ადგილობრივების რიცხვი აღემატება ტურისტებისა თუ იმიგრანტებისას
მოსახლეობა მოქალაქეობის მიხედვით (1998 წლის პირველი იანვარი- 2018):
რაიონები
რეიკიავიკი დაყოფილია 10 რაიონად:
ამის გარდა, აქ არის ჰინთერლენდის ტერიტორია (რუკაზე ოდნავ არის დატანილი), რომელიც რაიონად არ ითვლება.
ეკონომიკა
ბორგარტუნი არის რეიკიავიკის ფინანსური ცენტრი, დიდი რაოდენობის კომპანიებისა და სამი საინვესტიციო ბანკის მასპინძელი. რეიკიავიკი იყო ისლანდიის ეკონომიკის ზრდისა და 2000-იანი წლების ეკონომიკის კრიზის პერიოდში ცენტრი. ეს უკანასკნელი პეიოდი, უცხოურ მედიაში მოიხსენიება, როგორც "ნორდული ვეფხვის" წლები ან “ისლანდიის ბუმის წლები ”. ეკონომიკურმა ბუმმა მშენებლობის მკვეთრი ზრდა გამოიწვია, ხელახალი განვითარების დიდი პროექტებით, როგორიცაა ჰარპას საკონცერტო დარბაზიი, საკოფერაციო დარბაზი და სხვა. ამ პროექტების უმრავლესობამ, 2008 წლის ეკონომიკური კრიზისი შეაჩერა.
ღამის ცხოვრება
ბარში, ალკოჰოლური სასმელები ძვირია. ხალხი სახლში სვამს, გარეთ გასვლამდე. ლუდი აკრძალული იყო ისლანდიაში 1989 წლის პირველ მარტამდე, მაგრამ ამის შემდეგ ისლანდიელთათვის ლუდი ძალიან პოპულალური ალკოჰოლური სასმელი გახდა და დასალევად ყოველთვის მას ირჩევენ.
მინი|321x321პქ
ახალი წლის წინა ღამე
ახალი წლის დადგომა რეიკიავიკში მცხოვრები მოსახლეობისათვის სადღესასწაულოდ განსაკუთრებული მიზეზია. ისლანდიის კანონში წერია რომ ყველას შეუძლია იყიდოს და გამოიყენოს ფეიერვერკი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ახალი წლის წინა ღამეს. როგორც შედეგები გვიჩვენებს, ყოველი ახალი წლის ღამეს ქალაქი განათებულია ფეიერვერკის შუქით.
მთავარი ღირშესანიშნაობები
მინი|293x293პქ|რეიკიავიკის ბოტანიკური ბაღი
რეკრეაცია
რეიკიავიკის გოლფის კლუბი, 1934 წელს საყოველთაოდ აღიარებული იყო. ისლანდიაში ეს არის ყველაძე ძველი და ყველაზე დიდი გოლფის კლუბი. იგი, შედგება ორი, თვრამეტ ორმოიანი გოლფის კურსისაგან, რომელიც მოიცავს საკუთარ საყრდენიდან დასარტყმელ მოედანს და გრინს. ერთი კურსი გრაფარჰოლტშია, მეორე კი -  კორპაში. გრაფარჰოლტის გოლფის კურსი გაიხსნა 1963 წელს, რომელიც ისლანდიის უძველესი გოლფის კურისა. კორპის გოლფის კურსი კი 1997 წელს გაიხსნა.
ღირსშესანიშნაობა
ჰალგრიმსკირკია (ისლანდიურად Hallgrímskirkja) ლუთერანული ეკლესია რეიკიავიკში.
სქოლიო
კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები კატეგორია:ევროპის დედაქალაქები კატეგორია:ევროპის კულტურული დედაქალაქები
გამოყვანილი
გამოყვანილი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.
გამოყვანილი არც წარსულში ყოფილა დიდად გავრცელებული და ამჯერადაც ერთეული ვაზებია რაჭა-ლეჩხუმის ზონაში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, თითქმის კვერცხისებური, სამ, იშვიათად ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარეს აქვს საკმაოდ ხშირი აბლაბუდისებრი შებუსვა. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ზომისაა, ცილინდრული ფორმის, თხელი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მრგვალი, შავი ფერის. კანი თხელი და მკვრივია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი შეუფერავი^ სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატით. გამოყვანილი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 120 დღიდან 150 დღემდე მერყეობს. მტევნის წონა 125 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 6.2-10.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20-21 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-10 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
პრიმიტივიზმი
სქოლიო
კატეგორია:მხატვრული მიმდინარეობები
გამოყვანილი
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
1777
თარიღი უცნობია
*
ვოლკერაკი
ვოლკერაკი (Volkerak) — წყალსატევი ნიდერლანდებში. რაინისა და მაასის დელტის ნაწილი. მდებარეობს გურე-ოვერფლაკესა (ჩრდილოეთ-დასავლეთი) და ნიდერლანდების კონტინეტურ ნაწილს (სამხრეთ-აღმოსავლეთი) შორის. ვოლკერაკი იქმნება მდინარე ჰოლანდს-დიპის 2 ესტუარად დაყოფის შედეგად, რომელთაგან ერთი — მარცხენა ტოტი — საკუთრივ ვოლკერაკია, ხოლო მარჯვენა — ჰარინგვლიტი, რომლის ესტუარში მდებარეობს კუნძული ტინგემეტენი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინი-მაასი-შელდის დელტა კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
Lasioglossum inoum
Lasioglossum inoum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1904 წელს.
სქოლიო
inoum
გაღმოური კაპისტონი
გაღმოური კაპისტონი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭიდან.
გაღმოური კაპისტონი რაჭაში უძველესი დროდანაა ცნობილი.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა, ოვალური, სუსტად დანაკვთული ან თითქმის დაუნაკვთავი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალო სიხშირის აბლაბუდისებრადაა დაფარული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი მცირე ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, თითქმის ოვალური, შავი, თხელი კანი ცვილისებრი ფიფქით უხვადაა დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.
გაღმოური კაპისტონი საშუალო ზრდისა და დაბალმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 163 დღეა, ხოლო სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. ვაზი საშუალო ზრდისაა. მტევნის წონა 60-80 გრამია. ამ ჯიშის საჰექტარო მოსავლიანობა 6.0-8.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-9 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Typhlodaphne corpulenta
Typhlodaphne corpulenta — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
სემიპალატინსკის პოლიგონი
220px|მინიატიურა|სემიპალატინსკის რეგიონის რუკა 220px|მინიატიურა|ქალაქი კურჩატოვი. სემიპალატინსკის ბირთვული პოლიგონის ცენტრი სემიპალატინსკის პოლიგონი — ერთ–ერთი უმძლავრესი საცდელი ბირთვული პოლიგონი სსრკ– ში.
ოფიციალური სახელწოდება: მე–2 სახელმწიფო ცენტრალური საცდელი პოლიგონი.
სემიპალატინსკის საცდელი პოლიგონის ტერიტორიაზე მდებარეობს დაცული ობიექტი, სადაც ადრე ინახებოდა ყველაზე თანამედროვე ბირთვული იარაღი. ასეთი ობიექტი მსოფლიოში სულ ოთხია.
გეოგრაფიული ცნობები
პოლიგონი მდებარეობს ყაზახეთში – სემიპალატინსკის (ძველად აღმოსავლეთ–ყაზახეთის), პავლოდარისა და ყარაგანდის ოლქების საზღვარზე, სემიპალატინსკიდან ჩრდილო–დასავლეთით 130 კმ. მდინარე ირტიშის მარცხენა მხარეს.
პოლიგონს უკავია 18500 კმ². მის ტერიტორიაზე მდებარეობს დახურული ქალაქი კურჩატოვი, რომელიც საბჭოთა ფიზიკოს იგორ კურჩატოვის სახელს ატარებს. ადრე ის მოიხსენიებოდა, როგორც მოსკოვი–400, ნაპირი, სემიპალატინსკი–21, ბოლო სადგური. გეოგრაფიულ რუკებზე ეს ადგილი, როგორც წესი, აღნიშნულია როგორც „საბოლოო“ (სადგურის სახელის მიხედვით) ან როგორც "მოლდარი" (ქ. კურჩატოვის შემადგენლობაში შესული სოფელი).
ყაზახეთის რესპუბლიკის მთავრობის 1996 წლის № 172 от 07.02. გადაწყვეტილებით, ყოფილი სემიპალატინსკის ბირთვული პოლიგონის საცდელი მიწები გადავიდა ყარაგანდის, პავლოდარისა და აღმოსავლეთ ყაზახეთის ოლქების ხელში. დაზიანებული ტერიტორიების საერთო ფართობი შეადგენს 304000 კვ.კმ–ს. ბირთვული აფეთქებების შედეგად მრავალი კრატერია წარმოქმნილი.
პოლიგონის შექმნის ისტორია
ბირთვული იარაღის პირველი გამოცდა საბჭოთა კავშირში გაიმართა 1949 წლის 29 აგვისტოს. ბომბის სიმძლავრე შეადგენდა იყო 22 კილოტონას. პოლიგონის შექმნა ატომური პროექტის ნაწილი იყო და როგორც აღმოჩნდა, არჩევანი ძალიან კარგად გაკეთდა, რადგან რელიეფი მიწისქვეშა ბირთვული აფეთქებების ჩატარების კარგ საშუალებას იძლეოდა  შახტებსა და ჭაბურღილებში.
უკვე 1953 წლის 12 აგვისტოს პოლიგონზე გამოიცადა 400 კილოტონა სიმძლავრის РДС-6с თერმობირთვული მუხტი. აფეთქება მოხდა ჰაერში დაბალ სიმაღლეზე, 30 მ. ზემოთ. აფეთქების შედეგი, ძალიან მძიმედ დაბინძურებული რადიოაქტიური პროდუქტები გადაიტანეს ნაგავსაყრელზე, რომლის დამაზიანებელი ზემოქმედება დღესაც გრძელდება ზოგან მცირე დოზებით.
1955 წლის 22 ნოემბერს გამოიცადა თერმობირთვული ბომბი RDS-37 დაახლოებით 2 კმ–ის სიმაღლეზე ჰაერში.
1961 წლის 11 ოქტომბერს მოხდა სსრკ–ში პირველი მიწისქვეშა ბირთვული აფეთქება.
მას შემდეგ, რაც 1963 წლის 10 ოქტომბერს ქ. მოსკოვში სსრკ–ს, აშშ–ს და დიდი ბრიტანეთს შორის ძალაში შევიდა ბირთვული იარაღის (ჰაერში, კოსმოსსა და წყალში) გამოცდის აკრძალვის შესახებ საერთაშორისო ხელშეკრულება, ხდებოდა მხოლოდ მიწისქვეშა აფეთქებები.
1949–1989 წ.წ. ჩატარდა არანაკლებ 468 ბირთვული გამოცდა. აფეთქდა მინიმუმ 616 ბირთვული და თერმობირთვული მოწყობილობა, მათ შორის, 125 ატმოსფერული (26 სახმელეთო, საჰაერო 91, 8 სიმაღლის) 343 ბირთვული მიწისქვეშა გამოცდა (მათ შორის 215 შახტში და 128 ჭაბურღილში). ჩატარდა ათეულობით ჰიდრობირთვული და ჰიდროდინამიკური გამოცდები (ე.წ. „НЦР“ - არასრული ჯაჭვური რეაქცია). სემიპალატინსკში ბირთვული გამოცდის პერიოდში იარაღის სიმძლავრის  საერთო მოცულობა 1949–1963წ.წ. 2500 ჯერ მეტია ჰიროსიმაში ჩამოვარდნილ ატომურ ბომბთან შედარებით. პოლიგონის საზღვრებს გასცდა 55 საჰაერო და სახმელეთო აფეთქებების რადიოაქტიური ღრუბელი და 169 მიწისქვეშა გამოცდების გაზის აირი. ამ 224 აფეთქების შედეგად მოხდა ყაზახეთის ტერიტორიის მთელი ღმოსავლეთი ნაწილის რადიოაქტიური დაბინძურება.
1989 წელს, ცნობილმა ყაზახმა საზოგადო მოღვაწემ ოლჟას სულეიმენოვმა დააარსა მოძრაობა ნევადა – სემიპალატინსკი, რომელიც აერთიანებს ბირთვული აფეთქებების მსხვერპლთ მსოფლიოში.
1989 წლიდან ბირთვული გამოცდები აღარ ტარდება.
1996–2012 (განსაკუთრებით, 2012 წელს) ყაზახეთის, რუსეთის და ამერიკის შეერთებული შტატების მიერ ჩატარებულ იქნა საიდუმლო ოპერაცია ადგილზე გაფანტული ბირთვული მასალის მოძებნისა და შეგროვებისათვის. მოძიებული იქნა დაახლოებით 200 კგ პლუტონიუმი. ასევე, აღჭურვილობა, რომელიც გამოიყენება ბირთვული იარაღის შესაქმნელად და გამოსაცდელად. ამ ოპერაციის შესახებ დეტალური ინფორმაცია იყო მაგატესათვის გასაიდუმლოებული. სამუშაოებში გადახდილი იქნა 150 მლნ. ამერიკული დოლარი, სამუშაოების ნაწილი დაფინანსდა ნანა–ლუგარას პროგრამის ფარგლებში (ერთობლივი საფრთხეების შემცირების პროგრამა). პოლიგონი პრაქტიკულად არ იყო დაცული და ჰიპოთეზურად, მასზე შეგროვილი პლუტონიუმი, შესაძლოა, გამოყენებული ყოფილიყო ბირთვული ტერორის აქებისათვის ან გადასცემოდა მესამე სამყაროს ქვეყნებს ბირთვული იარაღის შესაქმნელად. მასალების მნიშვნელოვანი ნაწილი მდებარეობდა დეგელენის მთიანი მასივის რაიონში, რომელსაც პროგრამის მონაწილეთა მიერ პირობითად დაერქვა სახელწოდება „პლუტონიუმის მთა“.
საცდელი ველი
220px|მინიატიურა|ბირთვულ საცდელ პოლიგონზე წარმოქმნილი კრატერი ყაზახეთში პოლიგონის საცდელი ველი დაყოფილია რამდენიმე მონაკვეთად:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახეთის სამხედრო პოლიგონები კატეგორია:სსრკ–ს ბირთვული პოლიგონები კატეგორია:ეკოლოგიური კატასტროფები კატეგორია:ყაზახეთის ისტორია
გენერალური საბჭოს პრეზიდენტი
გენერალური საბჭოს პრეზიდენტი — არჩევითი თანამდებობა საფრანგეთში. 1982 წლამდე იყო პრეფექტის საკონსულტაციო ორგანო. ამჟამად ხელმძღვანელობს დეპარტამენტებს.
დონ-ბაზილიუ
დონ-ბაზილიუ (Dom Basílio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
გენერალური საბჭოს პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:საფრანგეთის პოლიტიკა
დონ-ბაზილიუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 355 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 653.025 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.39 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს რეფერენდუმი (2003)
საქართველოს რეფერენდუმი (2003) — რეფერენდუმი საქართველოში, რომელიც გაიმართა საპარლამენტო არჩევნების პარალელურად, 2003 წლის 2 ნოემბერს.
რეფერენდუმი დანიშნა საქართველოს პრეზიდეტმა ედუარდ შევარდნაძემ კონსტიტუციის თანახმად, ამომრჩეველთა ხელმოწერების საფუძველზე. რეფერენდუმის კითხვა იყო, სურდათ თუ არა საქართველოს მოქალაქეებს საქართველოს პარლამენტის წევრების რაოდენობის შემცირება 235-დან 150-მდე. რეფერენდუმის მონაწილეთა უმრავლესობამ დადებითი პასუხი გასცა შეკითხვას.
ვარდების რევოლუციის შემდეგ რეფერენდუმის შედეგები ძალაში დარჩა, მიუხედავად იმისა, რომ გაუქმებულად ჩაითვალა 2003 წლის 2 ნოემბრის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები. შედეგები ძალაში შევიდა 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნებითვის.
2011 წელს საქართველოს ხელისუფლებამ წამოაყენა ინიციატივა, რომელიც ეწინააღმდეგება რეფერენდუმით მიღებულ გადაწყვეტილებას. ხელისუფლება ეჭვქვეშ აყენებს 2003 წელს ჩატარებული რეფერენდუმის კანონიერებას. ინიციატივა გულისხმობს საქართველოს პარლამენტის დეპუტატთა რაოდენობის 150-დან 190-მდე გაზრდას. წინადადებას გააკრიტიკეს არასამათავრობო ორგანიზაციებმა და ოპოციურმა პოლიტიკურმა პარტიებმა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს რეფერენდუმები კატეგორია:2003 წლის რეფერენდუმები
ჰარინგვლიტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინი-მაასი-შელდის დელტა
გოდაათური
გოდაათური, სამეფო — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.
გოდაათურის ნაზ და სასიამოვნო, მოწითალო ფერის ღვინოს „ქალის ღვინო“ ეწოდებოდა და სუფრაზე მანდილოსნებს მიართმევდნენ.
ფილოქსერასა და სოკოვანი დაავადებების გამოჩენამდე გოდაათური მაღლარების სახით იყო გავრცელებული სამეგრელოში და მეგრულ ვაზის ჯიშთა შორის თვალსაჩინო ადგილი ეკავა.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა, მომრგვალო და საკმაოდ დანაკვთული. ყვავილი ორ-სქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა და დატოტვილი, მეჩხერი. მარცვალი მცირე ზომისაა, მოგრძო, ღია მოწითალო. თხელკანიანია. რბილობი ნაკლებ ხორციანი და მეტად წვნიანია.
გოდაათური სიმწიფის საგვიანო პერიოდის საღვინე ვაზის ჯიშია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. გოდაათური გამოიყენება კარგი ხარისხის სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად.
ზირიკლი (ბაკალის რაიონი)
ზირიკლი (Ерекле; Зириклы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 51 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 95 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
მუსა ევლოევი
მუსა ევლოევი (Муса Гиланиевич Евлоев; დ. 31 მარტი, 1993, ინგუშეთი) — რუსი ბერძნულ-რომაული სტილის მოჭიდავე. არის რუსეთის სპორტის დამსახურებული ოსტატი. ტოკიოში, იაპონიაში გამართულ 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ბერძნულ-რომალ ჭიდაობაში 97 კგ წონით კატეგორიაში მოიგო ოქროს მედალი. ფინალში დაამარცხა სომეხი მოჭიდავე არტურ ალექსანიანი. ის აგრეთვე არის მსოფლიოს ორგზის და რუსეთის ორგზის ჩემპიონი, 2016 და 2017 წლებში. 2017 წელს წააგო პარიზში, საფრანგეთში გამართული ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში სომეხ არტურ ალექსიანთან. ამავე წელს მოიგო თეირანში, ირანში გამართული ჭიდაობის მსოფლიო თასი.
2018 წელს 97 კგ წონით კატეგორიაში მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი (ბუდაპეშტი, უნგრეთი). ფინალში ანგარიშით 7-2 დაამარცხა კირილ მილოვი. 2019 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში მან სომეხი მოჭიდავე არტურ ალექსანიანი დაამარცხა.
2020 წელს ევლოევმა მოიგო ოქროს მედალი 2020 წლის ინდივიდუალურ ჭიდაობის მსოფლიო თასზე რომელიც ბელგრადში, სერბეთში გაიმართა. 2021 წელს ევლოევმა რომში, იტალიაში მოიგო ოქროს მედალი მატეო პელიკონეს სარეიტინგო სერიები 97 კგ წონით კატეგორიაში. 2021 წელს მოიგო ვარშავაში, პოლონეთში გამართული ევროპის ჩემპიონატი. ფინალში დაამარცხა უნგრელი მოჭიდავე ბალაჟ კიში. არის მოჭიდავეთა კლუბ „სპარტას“ წევრი. 2019 წელს მოიგო მსოფლიო სამხედრო თამაშები, რომელიც ვუჰანში, ჩინეთში გაიმართა. არის ივანე პოდუბნის გრან-პრის ორგზის გამარჯვებული. ტურნირის მოგება მან 2014 და 2018 წლებში მოახერხა. აგრეთვე არის გრან-პრის 3-გზის ვერცხლის მედლის პრიზიორი (2013, 2016, 2017). 2013 წელს რუსეთის ნაკრებთან ერთად მოიპოვა გუნდური ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე. რუსეთის ნაკრებთან ერთად მოგებული აქვს ორი გუნდური ევროპის ჩემპიონატი, 2014 და 2015 წლებში. მუსა ევლოევის მწვრთნელები არიან დავიდ კადიროვი, ვ. ვ. ხრომოვი და მ. ბ. ილეზოვი. 2013 წელს ევლოევმა მოიგო ბულგარეთის ქალაქ სოფიაში გამართული მსოფლიო ჩემპიონატი იუნიორთა შორის. 2018 წელს მოიგო ტურნირი „საქართველოს გრან პრი“. არის იუნიორთა შორის ევროპის ორგზის ჩემპიონი (2012, 2013).
აქვს ლეიტენანტის სამხედრო წოდება (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
ელყანთა
ელყანთა — სოფელი საქართველოში ჯავის მუნიციპალიტეტში (წონის თემი). მდებარეობს ერწოს უღელტეხილის აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1600 მეტრი, ჯავიდან 27 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:წონის თემის სოფლები
კოხათი
კოხათი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ვანათის თემში.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (Къохат).
სქოლიო
კატეგორია:ვანათის თემის სოფლები
ტროპიკული სარტყლების უდაბნოს ზონები
ტროპიკული სარტყლების უდაბნოს ზონები — ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნახევარსფეროების ტროპიკული სარტყლების ბუნებრივი ზონები, რომელთა ლანდშაფტებში ჭარბობს უდაბნოები. მდებარეობს შიგაკონტინენტურ და დასავლეთ ოკეანისპირა სექტორებში. უდიდესი ფართობი უჭირავს აზიასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში, სადაც წარმოქმნის მკაფიოდ გამოხატულ განედურ სარტყელს,რომელშიც შედის მსოფლიოს უდიდესი უდაბნო საჰარა, არაბეთის ნახევარკუნძულის, ინდოეთის და პაკისტანის უდაბნოები; ჩრდილოეთ ამერიკაში ტროპიკული უდაბნო ვიწრო მერიდიანულ ზოლადაა გადაჭიმული კალიფორნიის ნახევარკუნძულის სანაპიროსა და მექსიკის მთიანეთის დასავლეთ კიდის გასწვრივ; სამხრეთ ნახევარსფეროში კარგად არის გამოხატული ავსტრალიაში, სამხრეთ აფრიკაში, სამხრეთ ამერიკაში.
ტროპიკული სარტყლების უდაბნოს ზონებში ცხელი და მშრალი ჰავაა. ივლისის საშუალო ტემპერატურა ზოგან 35—38 °C-მდეა, მაქსიმალური 50 °C-მდე. დღისით ქვიშა 90 °C-მდე ხურდება. ზამთარი რბილია. იანვრის ტემპერატურა 20—25 °C აღწევს. ოკეანისპირა სექტორებში ტემპერატურის წლიური მსვლელობა რამდენადმე გათანაბრებულია ოკეანეების ზეგავლენით. ნალექები ჩვეულებრივ 50—100 მმ არ აღემატება წელიწადში, ზოგან რამდენიმე წლის განმავლობაში ნალექი საერთოდ არ მოდის. ხმელეთის ზედაპირი წლის განმავლობაში იღებს 750—920 კჯ/სმ² (180—220 კკალ/სმ²) სითბოს, ზედაპირული ჩამონადენი უმნიშვნელოა, ტბები იშვიათია. წყალმომარაგებისათვის გამოყენებულია გრუნტის, ნაწილობრივ არტეზიული წყლები.
ტროპიკული სარტყლების უდაბნოს ზონებში ჭარბობს მოწითალო-მურა და ტროპიკული პრიმიტიული ნიადაგები, ჩადაბლებულ ადგილებში — ბიცობები. საჰარისა და არაბეთის ნახევარკუნძულის ვებერთელა სივრცეები მცენარეულობას თითქმის მოკლებულია; ქსეროფილურ ბუჩქნარებს ვხვდებით თარის, ნამიბის უდაბნოებსა და ავსტრალიის შიგა რაიონებში. ტროპიკული სარტყლების უდაბნოს ზონები გამოყენებულია საძოვრებად. ცხოველთა სამყარო ღარიბია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტროპიკები
დაღესტნური მთის ცხვარი
დაღესტნური მთის ცხვარი — წმინდამატყლიანი ცხვრის ჯიში. გამოყვანილია დაღესტანში 1934-1950 წლებში, ადგილობრივი (ღუნიბური) უხეშმატყლიანი ნერბის ვიურტემბერგულ ერკემალთან შეჯვარებით. ერკემლის ცოცხალი მასა 80-85 კგ, მაქსიმალური 130 კგ-მდე; ნერბისა 50-55 კგ, მაქსიმალური 95 კგ-მდე. მატყლი თეთრია, ერთგვაროვანი, 8,0-8,5 სმ სიგრძისა, ძირითადად მე-60 ხარისხისა. ნაპარსი იწონის — ერკემლისა 5,5-6,0 კგ, მაქსიმალური 10 კგ-მდე, ნერბისა 3,3 -3,5 კგ, მაქსიმალური 6,5 კგ. სუფთა მატყლის გამოსავალი 52-54%, ნაყოფიერება 130-135 ბატკანი 100 ნერბზე. დაღესტნური ცხვარი კარგად ეგუება მომთაბარე მოვლა-შენახვას. იყენებენ ადგილობრივი უხეშმატყლიანი ცხვრის გასაუმჯობესებლად, გავრცელებულია დაღესტანში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხვრის ჯიშები
ტოსნო
ტოსნო (Тосно) — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, ტოსნოს რაიონისა და ტოსნოს საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 39 101 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი მდებარეობს მდინარე ტოსნის ნაპირას, სანქტ-პეტერბურგიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 24 კილომეტრში.
ისტორია
1500 წელს ტოსნოს წინარე დასახლება მასზედ მცხოვრებ ორი მოსახლესთან ერთად, ბორისკო და მარტინკო მატიუკოვი, ნახსენებია ვოდსკაია პიატინის აღწერაში. დასახლება ამ აღწერის დროს შედიოდა ნოვგოროდის რესპუბლიკის შემადგენლობაში, ვოდსკაია პიატინაში. 1617-1700 წლებში სტოლბოვოს ზავის მიხედვით შედიოდა შვედეთის შემადგენლობაში. 1714 წელს პეტრე I-ის ბრძანებით სოფელში რუსეთის ცენტრალური რაიონებიდან გლეხები გადმოასახლეს. მაშინ სოფელს ტოსნოს იამი (საფოსტო სადგური) ეწოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ალამბარი
ისტორია
XV-XVI საუკუნეებში ალამბარი წარმოადგენდა გურიის სამთავროს ცენტრს და მთავრის რეზიდენციას. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით აქ ჰქონდათ სასახლე გურიელებს. XVII საუკუნის შუიდან XVIII საუკუნის 70-იან წლებამდე წარმოადგენდა თავდგირიძეების საკუთრებას.
საბჭოთა პერიოდში შედიოდა მუხაესტატეს სასოფლო საბჭოში, განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა.
ციხე
სოფელში, „ციხისყელად“ წოდებულ მთაზე დგას XVIII საუკუნის ციხის ნანგრევები. ციხე ეკუთვნოდა მამუკა თავდგირიძეს, რის გამოც მას მამუკას ციხე დაერქვა. ციხე დაინგრა 1959 წლის მიწისძვრის დროს. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ-აღმოსავლეთის კედელი, რომლის სიმაღლე სამ მეტრს აღწევს. შემორჩენილ ნანგრევს კოშკის ფორმა აქვს და მისი ფართობი 47 მ²-ს შეადგენს.
ეკლესია
სოფელში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. ადგილობრივი მოსახლეობა მას შუშანეთის წმინდა გიორგის უწოდებდა. ეკლესია ქვისგან იყო აგებული. 1891 წელს ზაქარია ჭიჭინაძეს იგი დანგრეული დახვდა.
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum insculptum
Lasioglossum insculptum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1918 წელს.
სქოლიო
insculptum
პაეტე
პაეტე (ოფიციალურად პაეტეს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Paete) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლაგუნის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 945 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ლაგუნის მუნიციპალიტეტები
ნირსი
ნირსი (Niers) — მდინარე გერმანიასა და ნიდერლანდებში. სიგრძე 117,7 კმ, აუზის ფართობი 1380,63 კმ². თავდაპირველად მიედინება ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის ტერიტორიაზე. მცირე მანძილზე სასაზღვრო მდინარეა გერმანიასა და ნიდერლანდებს შორის. მიეკუთვნება მდინარე რაინის სისტემას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის მდინარეები კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
საკაჟია
საკაჟია — კარსტული მღვიმე საქართველოში, სოფელ გოდოგნის მიდამოებში, თერჯოლის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე წყალწითელას ხეობის მარცხენა კალთაზე, 150 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. არ არის სტალაქტიტური ნაღვენთები, მშრალია. წარმოადგენს მრავალფენიან არქეოლოგიურ ძეგლს. მღვიმის ჯამური სიგრძე 35 მ, სიღრმე 20 მ, სიგანე 6 მ, სიმაღლე 4 მ. აღმოაჩინეს 1914 წელს (რუდოლფ შმიდტი, ლეონ კოზლოვსკი).
საკაჟია ამიერკავკასიაში მიკვლეული პირველი პალეოლითური ძეგლია. მღვიმეს რუდოლფ ვირხოვის სახელი ეწოდა. 1936 წელს გათხრები განახლდა (ხელმძღვანელი მ. ნიორაძე), აღმოჩენილია მრავალრიცხოვანი არქეოლოგიური და პალეონტოლოგიური მასალა, აღადგინეს ძეგლის ძველი სახელწოდება — „საკაჟია“. 1973 წელს გათხრების დროს (ხელმძრვანელი გიორგი ნიორაძე) ზედაპალეოლითური ფენის ქვეშ 1,5 მ. სიღრმეზე გამოვლინდა მუსტიეური ფენები. აღმოჩნდა ქვის ლევალუაზური ნუკლეუსები, ანატკეც-ლამელები და მათზე დამზადებული სხვადასხვა ტიპის წვეტანები, სახოკები, დანები და სხვა ნივთები. ამ ფენებში ნაპოვნია მღვიმური დათვის, მარტორქის, ლოსის, კეთილშობილი ირმის, ბიზონის, კავკასიური ჯიხვის, ტახისა და სხვა ცხოველთა ძვლები. აქვე აღმოჩნდა ნეანდერტალელი ადამიანის ზედა ყბის ფრაგმენტი და კბილები. აღნიშნული მასალა შუა და გვიანდელი მუსტიეს ხანით თარიღდება.
1914 წლიდან კოლექცია დაცულია სანქტ-პეტერბურგში, მიკლუხო-მაკლაის სახელობის ანთროპოლოგიისა და ათნოგრაფიულ მუზეუმებში, 1936 წლიდან მასალა — სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. ბუნების ძეგლია.
ლიტერატურა
კატეგორია:IUCN კატეგორია III კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
ვერა წიგნაძე
ვერა ვარლამის ასული წიგნაძე (დ. 24 სექტემბერი, 1924, ბაქო, აზერბაიჯანი, — გ. 17 ივნისი, 2016, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ბალერინა. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1955). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2009). ვერა წიგნაძე 1970 წლამდე იყო ვახტანგ ჭაბუკიანის უცვლელი პარტნიორი.
ივანოვკა (ბაკალის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 55 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 96 კმ-ით.
ვერა წიგნაძე
ბიოგრაფია
1943 წელს დაამთავრა ბაქოს ქორეოგრაფიული სასწავლებელი, 1943–1946 წლებში ცეკვავდა ახუნდოვის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეტრში. 1946 წლიდან თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი მოცეკვავე გახდა. 1970 წლამდე იყო ვახტანგ ჭაბუკიანის უცვლელი პარტნიორი და ქართული ეროვნული საბალეტო რეპერტუარის დამკვიდრების მონაწილე.
ივანოვკა (ბაკალის რაიონი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (87 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
ვერა წიგნაძე
ბიოგრაფია
იგი პირველი ინტერპრეტატორია შემდეგი პარტიებისა: კეთილი ფერია (გრიგოლ კილაძის „სინათლე“; სახელმწიფო პრემია, 1948), ირემა (დავით თორაძის „გორდა“; სახელმწიფო პრემია, 1951), ნატაშა (დავით თორაძის „მშვიდობისათვის“), დეზდემონა (ალექსი მაჭავარიანის „ოტელო“), თამარი (სულხან ცინცაძის „დემონი“). წიგნაძის ცეკვისათვის დამახასიათებელი იყო პოეტურობა, რომანტიკული მღელვარება, დახვეწილი ოსტატობა. მაღალი, ჰაეროვანი ნახტომი, მოძრაობის სიმსუბუქე და გამომსახველობა, კარგი სცენური გარეგნობა, რაც განსაზღვრავდა მოცეკვავის ფართო საშემსრულებლო დიაპაზონს ლირიკული, დრამატული და გმირული ხასიათის როლებში: ჟიზელი (ადოლფ ადანის „ჟიზელი“), ლაურენსია (კრეინის „ლაურენსია“), ოდეტა-ოდილია (პეტრე ჩაიკოვსკის „გედის ტბა“), ნიკია (ლუდვიგ მინკუსის „ბაიადერა“), ავრორა (პეტრე ჩაიკოვსკის „მძინარე მზეთუნახავი“), ტაო-ხოა (გლიერის „წითელი ყაყაჩო“).
2015 წლის 31 იანვარს თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზში გაიმართა ვერა წიგნაძის 90 წლის იუბილესადმი მიძღვნილი გალა-კონცერტი, რომელშიც მონაწილეობდა ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასი და ორკესტრი დავით მუქერიას დირიჟორობით. გალა-კონცერტზე შესრულდა პა დე დეები კლასიკური ბალეტებიდან: „დონ კიხოტი“, „რომეო და ჯულიეტა“, „რაიმონდა“, „ჟიზელი“, „კონკია“ და თანამედროვე ქორეოგრაფების ნომრები.
ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასთან ერთად, ღონისძიებაში მონაწილეობდნენ მსოფლიო ბალეტის ვარსკვლავები: იგორ არტამონოვი, ლუდმილა ხიტროვა, კონსტანტინ გერონიკი (მინსკის დიდი თეატრი, ბელორუსი); მეთიუ გოლდინგი (სამეფო ბალეტი, ინგლისი); ანა ციგანკოვა, მაია მახათელი, არტურ შესტიარიკოვი (ნიდერლანდების ნაციონალური ბალეტი); ვიქტორია ჯაიანი, თემურ სულუაშვილი (ჯოფრი ბალეტი, აშშ).
2015 წლის 31 იანვარს საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრმა მიხეილ გიორგაძემ, საბალეტო ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის, ვერა წიგნაძეს სამინისტროს სპეციალური ჯილდო — „ხელოვნების ქურუმი“ გადასცა. წიგნაძე აგრეთვე ახალგაზრდობის და სტუდენტთა ბუდაპეშტის საერთაშორისო ფესტივალის ლაურეატია (1949). იყო ასევე სტალინური პრემიის ორგზის ლაურეატი (1948, 1951).
2007 წელს, ნინო ანანიაშვილის ინიციატივით, საერთაშორისო ასტრონომიულ კატალოგში „კოსმოსი-დედამიწა“ შეტანილ იქნა ვახტანგ ჭაბუკიანისა და ვერა წიგნაძის ვარსკვლავები, რომელიც „გედის თანავარსკვლავედში“ ორ უსახელო ვარსკვლავს მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ქართველი ბალერინები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2009) კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები ვ
გომის თეთრი
გომის თეთრი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე და სასუფრე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
იმერეთში მაღლარების სახითაა გავრცელებული.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომის და მომრგვალო ფორმისაა, დაუნაკვთავი. სამ, იშვიათად ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ჯაგრისებრად ოდნავაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, კონუსური და ფრთიანი, კუმსი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო მომწვანო-მოყვითალო შეფერვით. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, ოდნავ კნატუნა. სასიამოვნო გემოთი.
მიიღება სუფრის თეთრი ღვინო, ასევე, გამოიეემება საკუპაჟე მასალად. პერსპექტიულია როგორც სასუფრე ყურძნის ჯიში საქართველოს აღმოსავლეთ რაიონებისთვის.
კროზა (ქურთის მუნიციპალიტეტი)
კროზა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ხეთაგუროვის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკის ჩრდილოეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 850 მეტრი, ცხინვალიდან 15 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხეთაგუროვის თემის სოფლები
1778
თარიღი უცნობია
*
Typhlodaphne filostriata
Typhlodaphne filostriata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ელბაქითა
ელბაქითა — სოფელი საქართველოში ჯავის მუნიციპალიტეტში (ხვწის თემი). მდებარეობს გერმუხის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე დიდი ლიახვის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1240 მეტრი, ჯავიდან 8 კილომეტრი.
ახალუბანი
საკუთარი სახელი ახალუბანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
საქართველოს საპარლამენტო არჩევნების თარიღის დასადგენი პლებისციტი (2008)
საფუძველი
2007 წლის ოქტომბერსა და ნოემბერში საქართველოს ოპოზიციური პარტიების გაერთიანების, გაერთიანებული ოპოზიციის მიერ გამართულ აქციებზე ერთ-ერთი ძირითადი მოთხოვნა იყო საქართველოს პარლამენტის არჩევნების ჩატარება 2008 წლის გაზაფხულზე. მოთხოვნას არ ეთანხმებოდა საქართველოს ხელისუფლება. გამართული აქციები 2007 წლის 7 ნოემბერს დემონსტრაციების აღკვეთით და საქართველოს პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის გადადგომით დასრულდა. 2008 წლის 5 იანვარს დანიშნული საპრეზიდენტო არჩევნების პარალელურად დაინიშნა საქართველოს საპარლამენტო არჩევნების თარიღის დასადგენი და საქართველოს ნატოში გაწევრიანების პლებისციტი (2008).
შედეგები
რეფერენდუმის კითხვა განსაზღვრული იყო შემდეგნაირად: „თანახმა ხართ თუ არა, რომ საქართველოს პარლამენტის მორიგი არჩევნები ჩატარდეს 2008 წლის გაზაფხულზე?“
საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, პლებისციტს სავალდებულო ძალა არ გააჩნია, მიუხედავად ამისა, 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნები დაინიშნა 21 მაისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2008 წლის რეფერენდუმები
Georgian legislative election date referendum, 2008
ანა იაგელონი
ბიოგრაფია
ანა ჯერ კიდევ გაუთხოვარი იყო, როცა თავისი ძმა სიგიზმუნდი გარდაიცვალა. უმეფოდ დარჩენილ პოლონეთს მეფე უნდა აერჩია. კანდიდატთა შორის ანამ მნიშვნელოვანი მონაწილეობა მიიღო ანრი ვალუას პოლონეთის მეფედ არჩევაში. პირადად იგი ცდილობდა დაერწმუნებინა პოლონეთის სეიმი, რომ ანრი ვალუა შესაფერისი კანდიდატურა იყო პოლონეთის ტახტისტვის.ასეც მოხდა, 1573 წელს ანრი პოლონეთის მეფედ აირჩიეს. თუმცა რამდენიმე თვეში შემდეგ ანრი საფრანდეთში გაიპარა და პოლონეთი ისევ უმეფოდ დარჩა. ისევ მოეწყო მეფის არჩევნები 1574 წელს. ამჯერად პოლონეთის მეფე გახდა ანა იაგელონი. 1575 წლის 13 დეკემბერს იგი აირჩიეს პოლონეთის მეფედ, შესაბამისად მიიღო ლიტვის დიდი მთავრის ტიტული. 1576 წელს ცოლად მისთხოვდა სტეფანე ბატორს, უნგრელ დიდებულსა და ტრანსილვანიის თავადს, რომელიც პოლონეთის თანამმართველი გახდა ანა იაგელონთან ერთად. thumb|left|200px|ანას მეფედ კურთხევის ცერემონიალი [[სიგიზმუნდის სამლოცველოს დეტალი, 1576]] ანამ თავის ქმარზე მეტ ხანს იცოცხლა და უშვილოდ დაიღუპა. მის მემკვიდრედ ცხადდებოდა თავისი უმცროსი დის ერთადერთი შვილი კატერინა პოლონელი, შვედეთის დედოფალი- სიგიზმუნდის ( სიგიზმუნდ III ვაზა ) მეუღლე. ანა დაეხმარა სიგიზმუნდს გამხდარიყო რეჩ პოსპოლიტას მეფე, მის სიცოცხლეშივე. თავად ანა დასახლდა ცხოვრობდა თავის სამფლობელოში, სადაც დაიბადა და თავისი ცხოვრების დიდი ნაწილი გაატარა.
ვარშავა, სანამ იგი გახდებოდა პოლონეთის დედაქალაქი, იყო ანას რეზიდენცია. სწორედ მან შეამკო და გაამშვენიერა ქალაქი, მის დროს აშენდა მრავალი იმ შენობათაგან, რომლებიც დღესაც ამშვენებს პოლონეთის დედაქალაქს. აგრეთვე მისი მოწადინებით შექმნა მრავალი ცნობილი საფლავის ქვა ვაველის კათედრალში, მათ შორის თავისი ძმის სიგიზმუნდ II ავგუსტის, და საკუთრივ მისი მონუმენტი სიგიზმუნდის სამლოცველოში (ორივე 1574–1575 წლებში, არქიტექტორი-სანტი გიჩი)
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიტვის დიდი მთავრები კატეგორია:პოლონეთის მეფეები კატეგორია:იაგელონები
ერიკ-კარდოზუ
ერიკ-კარდოზუ (Érico Cardoso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 855 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 701.458 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.47 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Lasioglossum insigne
Lasioglossum insigne — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1920 წელს.
სქოლიო
insigne
დაღი
მინი| დადაღვის პროცესი დაღი, დადაღვა — გახურებული რკინის იარაღით  შანთით ამომწვარი საკუთრების ნიშანი მსხვილფეხა საქონლის ბეჭზე, გავაზე ან თავკისერზე (წვრილფეხა საქონელზე საკუთრების ნიშანი ცნობილია სერის სახელწოდებით). ცხენის დადაღვა გავრცელებული იყო მთელ საქართველოში, განსაკუთრებით სამეგრელოში. ფეოდალურ ხანაში მხოლოდ მაღალი წოდების კუთვნილი საქონელი იდაღებოდა. ყმას შეეძლო ბატონისათვის დაღი გამოეთხოვა და სამაგიეროს „დაღის გადასახადი“ მიერთმია. ბატონყმობის გაუქმების შემდეგ შეძლებულმა გლეხებმა იწყეს ცხენის დადაღვა თავისი ნიშნებით ან თავისი გვარის პირველი ასოთი. დაღის წინასწარ ნახშირით ან ცარცით გამოსახავდნენ და შემდეგ შანთით ამოწვავდნენ. დაღის მზა ყალიბიც არსებობდა.
ეჯი (საზომი ერთეული)
ეჯი — სიგრძის საზომი ერთეული XII-XVIII საუკუნეების საქართველოში. უდრიდა 6-7,5 კმ. დავით ბატონიშვილის განმარტებით ეჯი არის მანძილი, რომელსაც აქლემი ერთ საათში გადის.
ლიტერატურა
კატეგორია:სიგრძის საზომი ერთეულები
ბურბონთა რესტავრაცია
ბურბონთა რესტავრაცია — XVIII საუკუნის დამლევს საფრანგეთის დიდი რევოლუციის შედეგად დამხობილ ბურბონთა ხელმეორე მმართველობის პერიოდი. პირველი რესტავრაცია იყო 1814-15 წლებში, მეორე – 1815-1830 წლებში. მათ ყოფს ნაპოლეონ I-ის ე.წ. „ასი დღე“. რესტავრაციის რეჟიმი საბოლოოდ დაამხო ივლისის რევოლუციამ (1830).
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია
ტოკონსე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს მდინარეები
ამერი (მდინარე)
ამერი (Amer) — მდინარე ნიდერლანდებში, ჩრდილოეთი ბრაბანტის პროვინციაში. სიგრძე 12 კმ. წარმოადგენს მდინარე ბერგსე-მაასის გაგრძელებას. მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო არტერიაა. სამხრეთ საზღვართან ქმნის ბისბოსხის ეროვნულ პარკს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რაინი-მაასი-შელდის დელტა კატეგორია:ნიდერლანდების მდინარეები
ჰაია ბინტ ალ-ჰუსეინი
ინგლისში ოქსფორდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული, პრინცესა ჰაია საყოველთაოდ ცნობილი ცხენოსანია, რომელიც იორდანიაში ასპარეზობდა ცხენოსნობის საერთაშორისო კონკურსში და არის საცხენოსნო სპორტის საერთაშორისო ფედერაციის ორგზის პრეზიდენტი (FEI). გარდა ამისა, პრინცესა ჩართულია სხვადასხვა საქველმოქმედო საქმიანობაში.
განათლება
პრინცესა ჰაია სწავლობდა ბრიტანეთში, სადაც ის ესწრებოდა ბადმინტონის სკოლას ბრისტოლში, ბრაიანსტონის სკოლას დორსეტში და მოგვიანებით წმინდა ჰილდას სკოლას, ასევე აქვს დამთავრებული ოქსფორდის უნივერსიტეტი, სადაც მიიღო ბაკალავრის ხარისხი ფილოსოფია, პოლიტიკისა და ეკონომიკაში.
ქორწინება
2004 წლის 10 აპრილს, პრინცესა ჰაია ცოლად გაყვა დუბაის ემირს შეიხ მოჰამედ ბინ რაშიდ ალ მაკტუმს ამანში, იორდანიის დედაქალაქში.
2007 წლის 2 დეკემბერს დუბაიში, პრინცესა ჰაიას შეეძინა თავისი პირველი შვილი, შეიხა ჯალილა ბინტ მოჰამედ ბინ რაშიდ ალ მაკტუმი. ბავშვის დაბადება დაემთხვა 2 დეკემბერს, არაბთა გაერთიანებული საემიროების 36-ე ეროვნულ დღეს. 2012 წლის 7 იანვარს მას მეორე შვილი ეყოლა, შეიხი ზაიედ ბინ მოჰამედ ბინ რაშიდ ალ მაკტუმი.
ჯილდო
2015 შიმშილის გმირის ჯილდო, გაეროს მსოფლიო სასურსათო პროგრამა, დავოსი, შვეიცარია, (22 იანვარი 2015)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:არაბი დედოფლები
გომის წითელი
გომის წითელი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრად ოდნავაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური, ზოგჯერ ცილინდრული ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ ოდნავ ოვალური, მუქი ლურჯი შეფერილობის. რბილობი წვნიანია, წიპწები გარსშია მოქცეული.
გომის წითელი საშუალოზე ძლიერი ზრდის ვაზია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. მაღლარად გაზრდილი ერთი ძირი ვაზისგან 30 კილოგრამი ყურძნის მოკრეფა შეიძლება. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.8 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
შლისელბურგი
შლისელბურგი (Шлиссельбург, Schlüsselburg — ქალაქი-გასაღები) — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, კიროვსკის რაიონში. შლისელბურგის დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი და ერთადერთი დასახლებული პუნქტი. ქალაქი მდებარეობს კიროვსკის რაიონის ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე ნევისა და ლადოგის ტბის ნაპირას. სანქტ-პეტერბურგის აღმოსავლეთით 24 კმ-ში და კიროვსკის ჩრდილოეთით 5 კმ-ში.
ქალაქში მდებარეობს ორეშეკის ციხესიმაგრე, რომელიც სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის მუზეუმის ფილიალია.
ქალაქი 1323 წელს დააარსა ნოვგოროდელმა თავადმა იური დანილოვიჩმა. ქალაქი თავიდან მდებარეობდა კაკლის კუნძულზე ხის ციხესიმაგრის სახით. სწორედ აქედან წარმოიშვა ციხესიმაგრის სახელიც „ორეშეკი“. 1353 წელს ნოვგოროდელებმა ააგეს ქვის ციხესიმაგრე, რომელიც ბევრად მტკიცე იყო, მას ასევე ჰქონდა დიდი გალავანი და კოშკები. ქალაქის ციხე-კოშკები და ისტორიული ცენტრი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.