cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Creedence Clearwater Revival
Creedence Clearwater Revival-ის პოპულარობას მოწმობს მხოლოდ ამერიკის მასშტაბით გაყიდული 26 მილიონი ალბომი და ფაქტი, რომ მათი მუსიკა კვლავაც ჟღერს ამერიკულ რადიოში. 1993 წელს Creedence როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შევიდა. როლინგ სტოუნის სიაში ჯგუფის მუსიკის 100 საუკეთესო შემსრულებელს შორის ოთხმოცდამეექვსეა. Creedence Clearwater Revival-ის გავლენა იგრძნობა სხვადასხვა მუსიკალურ მიმდინარეობაში, სამხრეთული როკის, რუთს როკის და ბლუზის ჩათვლით.
სქოლიო
კატეგორია:1960-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1970-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1967 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები
ყველისციხის ბრძოლა (1080)
ყველისციხის ბრძოლა — ბრძოლა სელჩუკთა სახელმწიფოსა და საქართველოს ლაშქარს შორის 1080 წელს. სელჩუკებმა გაიმარჯვეს ბრძოლაში, რის შემდეგაც მიეცათ საშუალება შემდგომი ექსპანსიისთვის საქართველოში.
გიორგი II-ის მეფობის დროს საქართველოსთვის მეტად მძიმე საშინაო და საგარეო მდგომარეობა იყო შექმნილი. ფარცხისის ბრძოლაში მოპოვებულმა გამარჯვებამ მეფეს მისცა საშუალება სხვა ღონისძიებებიც გაეტარებინა, მან აიღო ანაკოფია, კლარჯეთის, შავშეთის, ჯავახეთის და არტაანის ციხეები, აგრეთვე კარის ციხე-ქალაქი. ამის შემდგომ საქართველოსთვის მოვლენები ცუდად განვითარდა. ბიზანტიელებმა თავიანთი გავლენა თურქ-სელჩუკებს დაუთმეს საქართველოსთან მდებარე პროვინციებზე. მტერი უკვე ორი მხრიდან ერტყა ქვეყანას, რაც დამატებით საფრთხეებს ქმნიდა. 1080 წელს სულთანმა, მალიქ-შაჰიმა საგანგებო ლაშქარი გააგზავნა გიორგი II-ის წინააღმდეგ საბრძოლველად ამირა აჰმადის მეთაურობით. აჰმად ამირას ჯარმა პირველ რიგში კარის ციხე-ქალაქი აიღო, შემდეგ კი ყველისციხესთან მყოფ გიორგი II-ს დაესხა თავს. სავარაუდოდ, მეფის ყველისციხესთან ყოფნა სამხედრო მიზნით უნდა ყოფილიყო გამოწვეული, არ არის გამორიცხული, რომ მეფე აქ ლაშქრის შეკრებით და თურქთათვის საპასუხო დარტყმის სამზადისით ყოფილიყო დაკავებული. აჰმად ამირამ ზუსტად გაიგო მეფის ადგილსამყოფელი და დაესხა მას. მემატიანე ხაზს უსვამს ღალატს, სელჩუკებმა მეფის სამოყოფელის გაგება და იქამდე შეუმჩნევლად მისვლა ქართველთა დახმარენით მოახერხეს. როინ მეტრეველი და ჯაბა სამუშია მიიჩნევენ, რომ ამ შემთხვევაში მეფის წინააღმდეგ განწყობილ ფეოდალთა დიდ დასთან უნდა გვქონდეს საქმე, რომელთაც დიდი გავლენა უნდა ჰქონოდათ სამხრეთ საქართველოსა და კარის ციხე-ქალაქის ტერიტორიაზე, რადგან, მათი აზრით, აჰმად ამირა მხოლოდ ძლიერი მოკავშირის დახმარებით თუ შეძლებდა ასეთი დიდი მანძილის შეუმჩნევლად გავლას. მტრის თავდასხმა მეტად მოულოდნელი აღმოჩნდა მეფისთვის. ბრძოლაში იგი სასწაულად გადაურჩა სიკვდილს, ხიფათისგან თავდახსნილმა თავისი ამალით სასწრაფოდ დატოვა ბანაკი და აჭარის მთებს შეაფარა თავი. აჰამდ ამირა გიორგი II-ს აღარ დაედევნა, მისმა ჯარმა ექსპანსია გააგრძელა. სელჩუკებმა თავდაპირველად მოაოხრეს ასისფორნი და კლარჯეთი ზღვისპირამდე. შემდგომში მათი რისხვა დაატყდა შავშეთს, აჭარას, სამცხეს, ქართლს, არგვეთს, სამოქალაქოს და ჭყონდიდს. მათ ერთ დღეში აიღეს და დაწვეს ქუთაისი. ამავე დროს, მათმა რაზმებმა ააოხრეს კლარჯეთისა და არტანუჯის უდაბნოები. სელჩუკთა შემოსევამ რამდენიმე თვეს გასტანა. ამის შემდეგ ისინი ყოველ გაზაფხულზე ესხმოდნენ თავს საქართველოს და დაზამთრებამდე რჩებოდნენ. დაიწყო „დიდი თურქობა“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XI საუკუნის ბრძოლები
სნუკერის სეზონი 2007-2008
სნუკერის სეზონი 2007-2008 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 2007-2008 წლებში. მიმდინარეობა — 16 ივნისი 2007 — 15 მაისი 2008. სეზონის სამი მთავარი ტურნირის გამარჯვებულები: დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი — რონი ო’სალივანი (ინგლისი), მასტერსი — მარკ სელბი (ინგლისი), მსოფლიო ჩემპიონატი — რონი ო’სალივანი (ინგლისი). ქვემოთ მოყვანილია სეზონის განმავლობაში გამართული შეჯიბრების განრიგი. სულ გაიმართა 26 შეჯიბრი.
ოფიციალური რეიტინგი
ქვემოთ მოცემულია 2007-2008 წლების მსოფლიო რეიტინგის ტოპ-16 სნუკერისტი. ეს მოთამაშეები ავტომატურად მონაწილეობდა ტურნირების ფინალურ სტადიებში და მოწვეულნი იყვნენ მასტერსზე.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:2007 წელი სნუკერში კატეგორია:2008 წელი სნუკერში
ვახტანგი (დავით აღმაშენებლის ძე)
ვახტანგი — დავით IV აღმაშენებლისა და მისი მეორე ცოლის, გურანდუხტის ვაჟი. ქართულ წყაროებში ვახტანგთან დაკავშირებით მხოლოდ დაბადების ფაქტია აღნიშნული. უფლისწულის შესახებ სხვა არაფერია ცნობილი. შესაძლოა ვახტანგი მონაწილეობდა დემეტრე I-ის წინააღმდეგ მოწყობილ პირველ აჯანყებაში, რომელიც სასტიკად იქნა ჩახშობილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:დავით IV აღმაშენებლის შვილები კატეგორია:ქართველი მეამბოხეები
ანდელი (პრაღის მეტრო)
ანდელი (Anděl) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1985 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
განათლებისა და კულტურის მულტიფუნქციური ცენტრი
განათლებისა და კულტურის მულტიფუნქციური ცენტრი — სამოქალაქო ორგანიზაცია საქართველოში, რომელიც 2020 წელს საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის პარტნიორობით დაარსდა. ცენტრის მიზანია საქართველოს საბიბლიოთეკო, სამუზეუმო და, კულტურულ-საგანმანათლებლო მიმართულებით მუშაობა, პუპულარიზაცია, ამ სფეროში არსებული პრობლემების მოგვარება.
ეკატერინბურგის ამაღლების ტაძარი
ეკატერინბურგის ამაღლების ტაძარი (Храм Вознесения Господня) — ერთ-ერთი უძველესი მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ტაძარი შენდებოდა 1792-1818 წლებში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.
მდებარეობს მისამართზე: 620151, ეკატერინბურგი, ამაღლების მოედანი, 1.
ისტორია
ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1770 წლის მაისში და აკურთხეს ამავე წლის 19 სექტემბერს. თავდაპირველად ეს იყო ძალიან პატარა ხის სტრუქტურა. 1789 წლისათის ტაძრის შენობა უკვე არასაიმედო იყო და მრევლის თხოვნით გადაწყვეტილება მიირეს აეშენებინათ ქვის ორსართულიანი ეკლესია. ქვედა სართული იყო ღვთისმშობლის შობის, ხოლო ზედა - ქრისტეს ამაღლების სახელზე ნაკურთხი.
XIX საუკუნის განმავლობაში არაერთხელ დააშენეს და გააფართოეს. 1834 წელს მღვდელთმსახურმა და მრევლმა გადაწყვიტა მიეშენებინათ ტაძრისთვის ორი ეგვტერი სამხრეთით და ორი ეგვტერი ჩრდილოეთით და გადაეხურათ. XX საუკუნის დასაწყისისათვის უკვე გაფართოვებულ ტაძარს ჰქონდა ექვსი ეგვტერი: ამაღლების, ღვთისმშობლის შობის, ხარების, წმინდა მიტროფანეს სახელობის, ელია წინასწარმეტყველისა და ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელებზე. ქვედა სართული გამოყოფილი იყო ვაჟთა ერთკლასიანი საეკლესიო-სამრევლო სკოლისათვის.
1926 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. მოგვიანებით მასში განათავსეს თავდაპირველად სკოლა, შემდეგ კი ისტორიულ-რევოლუციური მუზეუმი. 1991 წლის 15 თებერვალს უფლის მირქმის დღესასწაულზე ტაძარში მრავალი წლის შემდეგ პირველად აღევლინა ლიტურგია.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
შუშპა
შუშპა (Шушпа) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 43 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელორეცკიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (88%).
სეგიენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
ტარასოვო (ჩერეპოვეცის რაიონი)
ტარასოვო (Тарасово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 2 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: აბაკანოვო, ზარუჩევიე, ნოვიშკი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პივნიჩენი
პინვიჩენი (Pivniceni) — სოფელი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 241 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 728 ადამიანს შეადგენდა.
ბოტორის ბრძოლა
ბოტორის ბრძოლა — 1120 წლის 14 თებერვალს გამართული ბრძოლა საქართველოს ლაშქარსა და თურქ-სელჩუკებს შორის.
1120 წლის თებერვალში დავით აღამშენებელი ჯერ გეგუთში, იქიდან კი ხუფათში გადავიდა. სელჩუკებმა „სცნეს რა სიშორე მისი, ჩამოდგნენ ბოტორას, დიდნი ფრიად, და დაიზამთრეს“. 14 თებერვალს დავითი სელჩუკებს თავს დაესხა და ერთიანად გაანადგურა. ბრძოლის შედეგად ქართველებმა მრავალი ტყვე აიყვანეს და დიდი ალაფი ჩაუვარდათ ხელში.
ლიტერატურა
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები
მორდეხაი ნავის სინაგოგა
მორდეხაი ნავის სინაგოგა (Մորդեխայ Նավի սինագոգ) — ებრაული სინაგოგა სომხეთის დედაქალაქ ერევანში. ქალაქის იუდაისტური თემის ცენტრი. მდებარეობს ცენტრალურ კენტრონის რაიონში, 23 ნარ-დოსის ქუჩაზე. გაიხსნა 2011 წლის ივნისში სომეხი ბიზნესმენის, დავიდ გალსტიანის ფინანსური მხარდაჭერით.
მორდეხაი ნავის სინაგოგა ერთადერთი ებრაული რელიგიური ობიექტია მთელს რესპუბლიკაში. მას მეთაურობს სომხეთის მთავარი რაბინი გერშონ ბურსტეინი.
სქოლიო
კატეგორია:ერევნის შენობა-ნაგებობები
ვეზირ ორუჯოვი
ვეზირ სურხაის ძე ორუჯოვი (Vəzir Surxay oğlu Orucov; დ. 26 დეკემბერი 1956, ტერტერი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ – გ. 22 მარტი 1993, აღდერე, მთიანი ყარაბაღი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული გმირი, ყარაბაღის ომის მონაწილე.
ადრეული წლები
ვეზირ ორუჯოვი 1956 წლის 26 დეკემბერს, ტერტერის რაიონის სოფელ ხორუზლოში დაიბადა. მანამდე, 1949 წელს, ორუჯოვის მამა სურხაი, სომხეთის ისტორიულ დარალიაზის ოლქიდან დეპორტირებული იყო. საშუალო განათლება ხორუსლოს სოფლის სკოლაში მიიღო, რის შემდეგ, 1974 წელს ბაქოს მსუბუქი მრეწველობის ტექნიკუმში ჩააბარა. 1975 წელს, სამხედრო სამსახურში გაიწვიეს, საიდანაც 1977 წელს გათავისუფლების შემდეგ, გააგრძელა პროფესიული განათლების მიღება. 1984 წელს, ორუჯოვი საცხოვრებლად რუსეთის არხანგელსკის ოლქის ქალაქ ბელკოვოში გადავიდა.
ყარაბაღის ომში ჩართვა
1992 წელს, ხოჯალის გენოციდის გაგების შემდეგ, აზერბაიჯანში დაბრუნდა და ტერტერის თვითდაცვის ბატალიონში გაწევრიანდა. ბატალიონში რიგითი ჯარისკაცად გაწევრიანების მიუხედავად, მისი საბრძოლო წვლილისა და ტექნიკის გამო, მალევე ბატალიონის მეთაურის თანამშემწედ დანიშნეს. ბრძოლის პირველივე დღეს, მძევლად აყავს სომეხი ჯარისკაცი.
1992 წელს, ორუჯოვი „სერსენგის წყალსაცავის“ გათავისუფლებაში მონაწილეობდა, სადაც თავის დაზვერვის ჯგუფთან ერთად მოქმედებდა. წყალსაცავის გათავისუფლებისას, სომხების „არაბოს“ ქვედანაყოფი გაანადგურეს, რის შედეგად, სომხეთში 3 დღიანი გლოვა გამოცხადდა.
1992 წელს, საავადმყოფოში მკურნალობის შემდეგ, 2 ნოემბერს ბრუნდება საბრძოლო ველზე, თუმცა, 11 დეკემბერს, თავისი დაბადების დღის აღსანიშვავად, უკან არხანგელსკში ოჯახთან მიდის.
სიკვდილი
1993 წლის 22 მარტს, საბრძოლო თვალსაზრისით სტრატეგიული სიმაღლის, კერძოდ „გლობუსის“ აღებისას, გმირულად დაიღუპა.
ვეზირ ორუჯოვი, ბაქოს გმირთა ხეივანშია დაკრძალული.
მემკვიდრეობა
2015 წელს, ქალაქ ტერტერის ვეტერანთა ბაღში მისი ბიუსტი დადგეს, ხოლო იმავე წლის 3 ივლისს, ტერტერის ერთ-ერთ ქუჩას, მისი სახელი დაარქვეს.
1993 წლის 27 მარტს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებით, მას აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის წოდება მიენიჭა.
სმიხოვსკე-ნადრაჟი (პრაღის მეტრო)
სმიხოვსკე-ნადრაჟი (Smíchovské nádraží) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1985 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
სადიო მანე
სადიო მანე  (Sadio Mane; დ. 10 აპრილი, 1992, სედიუ, სენეგალი) — სენეგალელი ფეხბურთელი, პოზიციით ფლანგის თავდამსხმელი. ასპარეზობს ინგლისურ კლუბ „ლივერპულში“, რომელმაც ის 2016 წელს „საუთჰემპტონისგან“ 34 მილიონი ფუნტ სტერლინგის სანაცვლოდ შეიძინა.
მიღწევები
რედ ბულ ზალცბურგი:(2)
ლივერპული:(4)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:სენეგალელი ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:საუთჰემპტონის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:რედ ბულ ზალცბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ჯონ მოტი
მინი| შეერთებული შტატები - მექსიკის კომისია. მარცხნიდან მარჯვნივ დგანან : სტივენ ბონსალი, სახელმწიფო დეპარტამენტის ატაშე და ამერიკული კომისიის მრჩეველი; ამერიკის სახელმწიფო მდივანი რობერტ ლანსინგი ; ელისეო არედონდო, მექსიკის ელჩის მრჩეველი და ამერიკული კომისიის მდივანი ლ.ს. როუ . მარცხნიდან მარჯვნივ სხედან [[ნიუ-იორკი|ქალაქ ნიუ-იორკის წარმომადგენელი ჯონ რელეი მოტი ; უილმინგტონის მოსამართლე ჯორჯ გრეი; შინაგან საქმეთა მდივანი ფრანკლინ ნაით ლეინი ; ლუის კაბრერა ლობატო, მექსიკის დელეგაციის თავმჯდომარე და მექსიკის ხაზინის მდივანი, ალბერტო ჯ პანი, მექსიკის ეროვნული რკინიგზის პრეზიდენტი; და იგნაციო ბონილა, კომუნიკაციისა და საზოგადოებრივი სამუშაოების მინისტრი.  სურათი გადაღებულია ნიუ - იორკის სასტუმრო ბილტმორში, 1916 წლის 9 სექტემბერს. ]] ჯონ რელეი მოტი (John Raleigh Mott, დ. 25 მაისი, 1865 - გ. 31 იანვარი,1955) — ევანგელისტი, ახალგაზრდა ქრისტიან კაცთა ასოციაციის   (YMCA ) და მსოფლიო სტუდენტური ქრისტიანული ფედერაციის (WSCF)  ხელმძღვანელი დიდი ხნის მანძილზე. მან 1946 წელს მიიღო ნობელის პრემია, საერთაშორისო პროტესტანტულ - ქრისტიანული სტუდენტური ორგანიზაციების დამკვიდრებისა და განმტკიცების საქმეში, რომელიც მუშაობდა მშვიდობის განვითარებაზე. მან პრიზი ემილი ბოლჩთან გაიზიარა. 1895 წლიდან 1920 წლამდე მოტი იყო WSCF -ის გენერალური მდივანი. 1948 წელს ეკლესიების მსოფლიო საბჭოს ფორმირებაში მონაწილეობდა, ამ ორგანიზაციაში იგი აირჩიეს უვადო, საპატიო პრეზიდენტად. მისი ყველაზე ცნობილი წიგნი, მსოფლიოს ევანგელიზაცია ამ თაობაში,  გახდა მისიონერული ლოზუნგი მე –20 საუკუნის დასაწყისში.
ბიოგრაფია
ჯონ მოტი დაიბადა 1865 წლის 25 მაისს ნიუ – იორკში, ლივინგსტონ მანორში, და მისი ოჯახი იმავე წლის სექტემბერში გადავიდა პოსტვილში, აიოვაში. იგი შევიდა აიოვას უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა ისტორიას და იყო სტუდენტურ დებატებში პრიზის მფლობელი. იგი გადავიდა კორნელის უნივერსიტეტში, სადაც 1888 წელს მიიღო ბაკალავრის ხარისხი. მასზე გავლენა მოახდინა არტურ ტაპან პირსონმა, რომ ჩართულიყო სტუდენტურ მოხალისეობრივ მოძრაობაში საგარეო მისიებისთვის, რომელიც დაარსდა 1886 წელს. მოტი დაქორწინდა ლეილა ადა უაიტზე (1866-1952) 1891 წელს და შეეძინათ ორი ვაჟი და ორი ქალიშვილი.
1910 წელს მოტი, ამერიკული გაერთიანებული მეთოდისტური ეკლესიის გამგე, თავმჯდომარეობდა 1910 წლის მსოფლიო მისიონერულ კონფერენციას, რომელიც მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო თანამედროვე პროტესტანტული მისიების მოძრაობისთვის, რომელსაც ზოგიერთნი თანამედროვე ეკუმენისტურ მოძრაობასაც უწოდებენ.
მოტსა და მის კოლეგას შესთავაზეს უფასო მგზავრობა ტიტანიკით 1912 წელს White Star Line- ის ოფიციალურმა წარმომადგენელმა, რომელიც დაინტერესებული იყო მათი შრომით, მაგრამ მათ უარი განაცხადეს და გადაწყვიტეს უფრო მოკრძალებული ლაინერით - SS Lapland - მგზავრობა. ჰოვარდ ჰოპკინგის ბიოგრაფიის თანახმად, ნიუ იორკში სიახლეების მოსმენის შემდეგ, ეს ორი კაცი ერთმანეთს უყურებდა და აღნიშნავდა, რომ როგორც ჩანს უფალს სურდა მათთვის უფრო მეტი საქმის აღსრულება მიენდო.
ევროპაში მოგზაურობის და ეკუმენიზმის განვითარების შემდეგ, მოტი გაემგზავრა აზიაში, სადაც, 1912 წლის ოქტომბრიდან 1913 წლის მაისამდე, მან ჩაატარა 18 რეგიონალური და ეროვნული კონფერენცია, მათ შორის ცეილონში, ინდოეთში, ბირმაში, მალაიზიაში, ჩინეთში, კორეასა და იაპონიაში.
იგი ასევე მუშაობდა რობერტ გარდინერ III- თან რუსეთის რევოლუციის შემდეგ რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიასა და მთავარეპისკოპოს ტიხონთან ურთიერთობის შესანარჩუნებლად.
1920 წლიდან 1928 წლამდე მოტი WSCF– ის თავმჯდომარე იყო. მისი ღვაწლისთვის, როგორც მისიებში, ისე ეკუმენიზმის განვითარებასა და მშვიდობის დამკვიდრებაში, ზოგიერთ ისტორიკოსს ის მიაჩნია, მისი დროის ყველაზე ფართოდ მოგზაურ და საყოველთაოდ სანდო ქრისტიან ლიდერად.
მემკვიდრეობა
ჯონ რელეი მოტის ნაშრომები ინახება იელის ღვთაების სასკოლო ბიბლიოთეკაში.
ვენერაცია
3 ოქტომბერი საეპისკოპოსო ეკლესიის (აშშ) ლიტურგიკულ კალენდარში აღინიშნება ჯონ მოტის პატივსაცემად.
აიოვას ქალაქ პოსტვილში მდებარე პოსტვილის საზოგადოებრივი სკოლა ჯონ რელეი მოტის სახელს ატარებს.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:კორნელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ამერიკელი მეთოდისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1955 კატეგორია:დაბადებული 1865
ტეშკურენი
ტეშკურენი (Teşcureni) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 104 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 109 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
რაბათის ციხე
რაბათის ციხე, ახალციხის ციხე — ისტორიული ციხე საქართველოში, ახალციხის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ქალაქ ახალციხეში, მდინარე ფოცხოვისწყლის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1000 მ სიმაღლეზე, რომელიც საუკუნეების წინ, ძველი სამცხის მთავარ ქალაქს და სამცხის ათაბაგთა რეზიდენციას წარმოადგენდა.
ისტორია
ციხის ისტორია IX საუკუნიდან იწყება მისი თავდაპირველი სახელწოდება „ლომსია“ იყო, რომელიც XI საუკუნის ომების დროს დაინგრა. XII საუკუნის დასაწყისში, ქალაქის ხელახალი შენება დაიწყო ბაშქენ II ჯაყელმა, რომელიც დავით აღმაშენებელის დავალებით, თურქ-სელჯუკთა წინააღმდეგ, საფორტიფიკაციო თავდაცვით სისტემებს ქმნიდა და ქალაქების აღდგენას ეწეოდა. სწორედ ამ პერიოდში დაერქვა ამ ადგილს „ახალციხე“. XII–XIII საუკუნეებში ციხე ჯაყელების რეზიდენციად იქცა.
ტრუშნევო
ტრუშნევო (Трушнево) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 11 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 6 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: აკსენევო, კურცევო, პოგორელკა.
რაბათის ციხე
ისტორია
ახალციხე სამცხის მნიშვნელოვანი სავაჭრო, კულტურული და ადმინისტრაციული ცენტრი იყო. იგი1578 წელს ოსმალებმა დაიპყრეს. 1628 წლიდან ახალციხის საფაშოს ცენტრი გახდა. XVII-XVIII საუკუნეებში ლეკი აბრაგების მიერ ტყვე ქრისტიანებით ვაჭრობის მთავარი ბუნაგი იყო. 1810 წლებში საათაბაგოს ნაწილი, ახალციხე და მისი მიმდებარე ტერიტორიები რუსებმა აიღეს. მაგრამ ბუქარესტის ზავით, 1812 წელს იგი კვლავ ოსმალეთს გადასცეს. 1828-1829 წლებში, რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს, რუსთა ჯარმა გენერალ ი. პასკევიჩის სარდლობით ბრწყინვალე გამარჯვება მოიპოვა. ადრიანოპოლის ზავის თანახმად, ახალციხე და 10 სანჯაყი რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა. ი. პასკევიჩის ბრძანებით არზრუმიდან და არტაანიდან სამცხეში 100 000 კომლი სომეხი ჩაასახლეს. ქართველებს მიწები ჩამოართვეს. სომხებს გადასცეს და 7 წლით ბეგარისგან გაათავისუფლეს, რამაც მძიმე ეკონომიკურ და ეთნიკურ პირობებში ჩააყენა ქართველი მოსახლეობა. 1840 წლიდან ახალციხე მაზრის ცენტრი იყო. 1846 წელს ქუთაისის გუბერნიის, შემდეგ კი თბილისის გუბერნიის სამაზრო ქალაქი გახდა. 1853 წლის ნოემბერში ყირიმის ომის დროს ახალციხესთან რუსულ-ქართულმა ჯარმა ი.ანდრონიკაშვილის სარდლობით სასტიკად დაამარცხა ოსმალები. 1918 წლის ივნისში დამოუკიდებელი საქართველოს დროს ოსმალებმა ახალციხე, ახალქალაქი, ასპინძა და ბათუმი დაიკავეს, საქართველოს რესპუბლიკის ჯარმა ისინი განდევნა. 1921 წ. 8 მარტს ახალციხე რევოლუციურმა მე-11 წითელი არმიის ნაწილებმა დაიკავეს და ქალაქში საბჭოთა ხელისუფლება დაამყარეს. საბჭოთა ხელისუფლების წლებში ახალციხე რაიონული ცენტრი იყო, ხოლო ბოლო დროს რეგიონული ცენტრია.
ტრუშნევო
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რაბათის ციხე
ისტორია
2011-2012 წლებში მიმდინარე რეკონსტრუქციის შედეგად ციხე-კომპლექსის ტერიტორიაზე განახლდა გალავანი, ციტადელი, IX-X სს-ის მართლმადიდებლური ტაძარი, ჰაჯი ახმედ-ფაშა ჯაყელის სახელობის მეჩეთი, მედრესე, მინარეთი და ჯაყელების სასახლე, სადაც განთავსდა სამცხე-ჯავახეთის ისტორიის მუზეუმის საგამოფენო დარბაზი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
იური დროგობიჩი
იური დროგობიჩი— ასევე ცნობილია, როგორც იური დონატი  ან იური კოტერმაკი (ლათ. Georgius Drohobicz   უკრ. Юрій Дрогобич, პოლ. Jerzy Kotermak Drusianus, იტალ. Giorgio da Leopoli); დ. ოქტომბერი, 1450, დროგობიჩი,   პოლონეთის სამეფო — გ. 4 თებერვალი, 1494, კრაკოვი, პოლონეთის სამეფო) — გალიციელი ასტროლოგი, ექიმი, ფილოსოფოსი, ბიბლიოფილი და აღორძინების ეპოქის ჰუმანისტი; წარმოშობით გახლდათ ჩერვონაია რუსიდან (წითელ რუთენია, ანუ რუთენია რუბრა (დღევანდელი დასავლეთ უკრაინა)), რომელიც იმ დროს პოლონეთის სამეფოს ნაწილი იყო. სავარაუდოდ, კოტერმაკი ინარჩუნებდა კავშირებს ნიურნბერგის ჰუმანისტურ წრეებთან და შესაძლოა, იგი გახლდათ   ნიკოლაი კოპერნიკის ერთ-ერთი მასწავლებელი კრაკოვში. 1481-1482 წლებში იყო ბოლონიის უნივერსიტეტის რექტორი. 1488 წლიდან — კრაკოვის უნივერსიტეტის პროფესორი.
იური დროგობიჩი პირველი უკრაინელი აკადემიური განათლების მქონე მეცნიერია. აღმოსავლეთ სლავ მოაზროვნეთა შორის  ლათინურად გამოქვეყნებული ბეჭდური ნაწარმოების პირველი ავტორია, ასევე პირველი უკრაინელი ცნობილი მედიცინის დოქტორია, რომელმაც  მიიღო დიპლომი ევროპული უნივერსიტეტიდან.
მე-20 საუკუნემდე მისი ნამდვილი სახელი და ეროვნება პრაქტიკულად უცნობი იყო ფართო საზოგადოებისთვის.
ბიოგრაფია
დაიბადა დროგობიჩში გალიციელი მარილის მეწარმის მიხაილ დონატის ოჯახში. იური დროგობიჩის ოჯახის რელიგიისა და წარმომავლობის შესახებ არაფერია ცნობილი. იურიმ დაწყებითი განათლება მიიღო წმინდა იური ევტიმის ეკლესიის სამრევლო სკოლაში. სავარაუდოდ, იქ მან მიიღო პირველი ცოდნა პასქალური და ლათინური ენის შესახებ.
ცნობილია, რომ მამის გარდაცვალების შემდეგ, იური აწარმოებდა ვინმე პან აიოლფის სავაჭრო ბიზნესს ლვოვში.
ბოლონიის უნივერსიტეტში, სადაც ფილოსოფიის დოქტორი გახდა, კითხულობდა ლექციებს ასტრონომიაში და ამავე დროს ეუფლებოდა თავისუფალ ხელოვნებას (დაახლოებით 1478 წ.) და მედიცინას (დაახლოებით 1482 წ.).
ჯინ დუპრო
ჯინ დუპრო (Jeanne DuPrau; დ. 9 ივნისი 1944, სან-ფრანცისკო, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მწერალი. ყველაზე მეტად ცნობილია მოზარდებისთვის განკუთვნილი წიგნების სერიით ემბერის წიგნები. ამჟამად ცხოვრობს მენლოუ პარკში (კალიფორნია).
იური დროგობიჩი
ბიოგრაფია
1478-1479 და 1480-1482 წლებში ბოლონიაში კითხულობდა ლექციებს ასტრონომიაში, ხოლო 1481-1482 წლებში გახლდათ უნივერსიტეტის რექტორი.
ჯინ დუპრო
კინოადაპტაციები
ემბერის წიგნების პირველი რომანის ადაპტაცია, გამოსული 2008 წელს. გადაღებულია ბელფასტში (ჩრდილოეთი ირლანდია). მონაწილეობენ ბილ მარი, სირშა რონანი, ჰარი ტრედუეი, ტიმ რობინსი და მარტინ ლანდაუ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:ამერიკელი საბავშვო მწერლები
იური დროგობიჩი
ბიოგრაფია
კრაკოვში ყოფნისას ის თანამშრომლობდა წიგნის გამომცემელ შვაიპოლტ ფიოლთან, წვლილი შეიტანა რამდენიმე წიგნის გამოცემაში, მათ შორისაა „საათების წიგნი“. სავარაუდოდ, იური დროგობიჩი პაველ რუსინთან ერთად ფახლდათ ფიოლის წიგნების რედაქტორი.
ნაშრომები
პარიზის ბიბლიოთეკებში დაცულია დროგობიჩის ორი ასტროლოგიური ტრაქტატის ასლები: 1478 წლის 29 ივლისის დაბნელების შეფასებები და Judicium Prognostikon, ხოლო მიუნხენში ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკაში —  მისი  1478 წლის მარტი-დეკემბრის მოვლენების პროგნოზი, რომელიც  გადაწერილია გერმანელი ჰუმანისტის, ჰ.შედელის მიერ. ეს ნაშრომები მოწმობდა დროგობიჩის მიერ ანტიკური და შუა საუკუნეების ლიტერატურის საფუძვლიანად ცოდნას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1450 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1494 კატეგორია:XV საუკუნის მწერლები კატეგორია:XV საუკუნის ასტრონომები კატეგორია:XV საუკუნის ასტროლოგები კატეგორია:აღორძინების ხანის მეცნიერები კატეგორია:ბოლონიის უნივერსიტეტის პედაგოგები კატეგორია:უკრაინელი მწერლები კატეგორია:უკრაინელი ასტრონომები კატეგორია:პოლონელი მედიკოსები
პლოპი (დონდუშენის რაიონი)
პლოპი (Plop) — სოფელი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 182 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 472 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დონდუშენის რაიონის სოფლები
კირილე ლორთქიფანიძე
კირილე ლორთქიფანიძე (დ. 28 სექტემბერი 1839, დიხაშხო — გ. 12 მაისი 1919, ქუთაისი) — ქართველი მწერალი, საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი. წერდა რომანტიკული ხასიათის ლექსებს. თარგმნა რუსული და ევროპული პროზისა და პოეზიის ნიმუშები.
სხვადასხვა დროს იყო თერგდალეულთა ჯგუფის აქტიური წევრი, პეტერბურგის ქართული წიგნის გამომცემელი ამხანაგობის ერთ-ერთი დამაარსებელი, სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთების, მათ შორის „დროების“, რედაქტორი, ჭიათურის შავი ქვის საზოგადოების მუდმივი წევრი, ქუთაისის საადგილმამულო ბანკის დირექტორი. ლორთქიფანიძემ შექმნა ახალი ქართული საბეჭდი შრიფტი, რომელსაც მისი სახელი ჰქვია და ამჟამადაც იხმარება.
ბიოგრაფია
კირილე ბეჟანის ძე ლორთქიფანიძე დაიბადა 1839 წლის 28 სექტემბერს, ქუთაისის მაზრის სოფელ დიხაშხოში (ახლანდელი ვანის მუნიციპალიტეტი). 1850 წელს მშობლებმა ქუთაისის გიმნაზიაში მიაბარეს.
გიმნაზიაში სწავლისას კირილე დაუმეგობრდა აკაკი წერეთელს და ნიკო ნიკოლაძეს. აკაკი თავის ავტობიოგრაფიულ მოთხრობაში „ჩემი თავგადასავალი“ შემდეგნაირად იხსენებს სტუდენტობის პერიოდში მისი და კირილე ლორთქიფანიძის ურთიერთობას:
გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ პეტერბურგში გაემგზავრა სასწავლებლად. უგამოცდოდ ჩაირიცხა უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. კირილე აქტიურად ურთიერთობდა ამ პერიოდში პეტერბურგში თავმოყრილ ქართული ახალგაზრდა ინტელიგენციის თვალსაჩინო ნაწილთან, რომლებიც საკუთარ თავს თერგდალეულებს უწოდებდნენ. მათ შორის იყვნენ კირილეს ბავშვობის მეგობრები: ნიკო ნიკოლაძე და აკაკი წერეთელი, ასევე ილია ჭავჭავაძე, გიორგი წერეთელი, ბესარიონ ღოღობერიძე და სხვები.
1861 წლის 12 ოქტომბერს მეფის ხელისუფლების წინააღმდეგ გამოსვლებისთვის, დააპატიმრეს და კრონშტადტის და პეტრე-პავლეს ციხეში ჩასვეს არეულობის მონაწილე სტუდენტები. დაპატიმრებულ სტუდენტთა შორის ქართველებიც იყვნენ — გიორგი წერეთელი, ბესარიონ ღოღობერიძე, ნიკო ნიკოლაძე, კირილე ლორთქიფანიძე.
მიუხედავად იმისა, რომ უნივერსიტეტიდან გარიცხეს, კირილე ლორთქიფანიძე საპყრობილედან გამოსვლის შემდეგ ერთხანს პეტერბურგში დარჩა, თუმცა საქართველოში მიმდინარე პროცესების შესახებ მუდამ საქმის კურსში იყო. როცა „ცისკრის“ ძველ და ახალ თაობას შორის მამათა და შვილთა ბრძოლა გაჩაღდა და ამ ბრძოლაში „თავით გადაეშვა“ ილია ჭავჭავაძე, კირილე ლორთქიფანიძე „თერგდალეულის“ ფსევდონიმით პეტერბურგიდან წამოეშველა და წერილს წერილზე აგზავნიდა.
1862 წელს ილიამ ჟურნალი „საქართველოს მოამბე“ გამოსცა. ნიკო ნიკოლაძემ წერილით შეატყობინა პეტერბურგში მყოფ კირილე ლორთქიფანიძეს და გიორგი წერეთელს ამ ამბის შესახებ და თხოვა პეტერბურგიდან გამოეგზავნათ ჟურნალისთვის სტატიები.
ამავე პერიოდში კირილე ლორთქიფანიძემ დიდი წვლილი შეიტანა პეტერბურგის ქართული წიგნის გამომცემელი ამხანაგობის დაარსებაში.1864 წელს მისი თაოსნობით გამოიცა ქართველ ავტორთა ლექსების პირველი კრებული „ჩონგურის“ სახელწოდებით. კრებულში თავმოყრილი იყო ნიკოლოზ ბარათაშვილის, აკაკი წერეთლის, ილია ჭავჭავაძის და სხვა პოეტების ლექსები. 1869 წელს პეტერბურგში კირილეს თაოსნობით გამოიცა ილიას „კაცია, ადამიანი?!“.
70-იან წლებში თერგდალეულები ორ ჯგუფად გაიყვნენ. ილია ჭავჭავაძისა და მისი მომხრეების ჯგუფს (აკაკი წერეთელი, იაკობ გოგებაშვილი, ვაჟა-ფშაველა, ალექსანდრე ყაზბეგი და სხვები) „პირველი დასი“ ეწოდა, ხოლო ნიკო ნიკოლაძის ირგვლივ გაერთიანებულ ჯგუფს (გიორგი წერეთელი, სერგეი მესხი და სხვები), რომლებიც მთავარ ყურადღებას სოციალური და ეკონომიკური ხასიათის პრობლემებზე ამახვილებდნენ — „მეორე დასი“. საზოგადოებრივ მოღვაწეობაში, კირილემ უფრო ახლო ურთიერთობა, მეტად რადიკალურ „მეორე დასის“ წევრებთან შეინარჩუნა.
რამდენიმე წელიწადში კირილე თბილისში ჩამოვიდა და გარკვეული ხნის განმავლობაში ნიკო ნიკოლაძის დაარსებულ ჟურნალ „კრებულში“ მუშაობდა, ერთხანს რედაქტორობდა კიდეც. 1873-1874 წლებში, სერგეი მესხის საზღვარგარეთ ყოფნის პერიოდში, ის რედაქტორობდა „დროებას“, შემდეგში კი „შრომას“.
1876 წელს ქუთაისში დაბრუნდა და სიცოცხლის ბოლომდე იქაურობას არ გასცილებია. 1878 წლიდან 1907 წლამდე მას სისტემატიურად ირჩევდნენ ქუთაისის ქალაქის ხმოსნად. 1894-1904 წლებში იყო ჭიათურის შავი ქვის საზოგადოების მუდმივი წევრი, ქუთაისის საადგილმამულო ბანკის დირექტორი. ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისა და ქუთაისის ეთნოგრაფიული საზოგადოების წევრი. დემოკრატიული იდეებით შთაგონებულმა მამულიშვილმა სასტიკი ბრძოლა გააჩაღა ბატონყმობის წინააღმდეგ. მან, ერთ-ერთმა პირველმა გაათავისუფლა თავისი ყმები მიწიანად. როგორც ქართული ლიტერეტურისა და კულტურის დაუღალავი მუშაკი მატერიალურ დახმარებას უწევდა ქართველ მწერლებს. ღრმად მოხუცებულმა 1905 წელს ქუთაისში ლექსების კრებული „სანთური“ გამოსცა.
კირილე ლორთქიფანიძე გარდაიცვალა 1919 წლის 12 მაისს ქუთაისში. დაკრძალულია მწვანეყვავილას მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
საზოგადოებრივი მოღვაწეობა
კირილე ლორთქიფანიძე მრავალმხრივი და უანგარო მოღვაწე იყო. ათწლეულობის განმავლობაში თანაბარი წარმატებით მუშაობდა, როგორც ენათმეცნიერი, ისტორიკოსი, ბუნებისმეტყველი, ეკონომისტ-ფინანსისტი, პედაგოგი. თავის პუბლიცისტურსა და მხატვრულ ნაწარმოებში იცავდა ხალხის ინტერესებს. იგი წერდა ლექსებს, მოთხრობებს, კრიტიკული და თეორიული ხასიათის სტატიებს. მის კალამს ეკუთვნის რომანტიკული ხასიათის ლექსები. სხვადასხვა პერიოდებში წერდა ფსევდონიმებით: „თომა“, „თერგდალეული“, „კარგარეთელი“, „უცხო“ „კილოკავაძე“. მას თანამედროვეები ქართველ არისტიდეს ეძახდნენ. თარგმნიდა უცხოელი მწერლების ნაწარმოებებს თარგმნა ნიკოლაი ნეკრასოვის, ნიკოლაი დობროლუბოვის, ნიკოლაი ოგარიოვის სტატიები, ჰაინრიხ ჰაინეს, ვიქტორ ჰიუგოს, რობერტ ბერნსის და სხვათა ნაწარმოებები. განსაკუთრებით აღსანიშნავია, რომ მან 1863 წელს თარგმნა ჰარიეტ ბიჩერ სტოუს „ბიძია თომას ქოხი“, რომელმაც ძალზე დიდი პოპულარობა მოუხვეჭა საქართველოში.
კირილე ლორთქიფანიძემ სხვა მოღვაწეებთან ერთად საფუძველი ჩაუყარა ქუთაისში ქართული გიმნაზიის დაარსებას. მან სიცოცხლეშივე გადასცა ქუთაისის საეთნოგრაფიო საზოგადოებას თავისი მდიდარი ბიბლიოთეკა და არქივი. ასევე მან შექმნა ახალი ქართული საბეჭდი შრიფტი, რომელსაც მისი სახელი ჰქვია.
19 საუკუნის მწერალთა შორის, ილია ჭავჭავაძის შემდეგ, კირილე ლორთქიფანიძე პირველი იყო, რომელმაც გაილაშქრა რუსთაველის მოწინააღმდეგეთა მიმართ. ცნობილია, რომ 1883 წლის „ვეფხისტყაოსნის“ მეშვიდე გამოცემა კირილე ლორთქიფანიძის მიერაა რედაქტირებული. მასვე განუზრახავს მისი გასცენიურებაც. პოემის სიუჟეტი ექვს სურათად დაყო. აღსანიშნავია მისი მატერიალური მხარდაჭერა „ვეფხისტყაოსნის“ გერმანულად თარგმნაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1839 კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
მთვარუკა
მთვარუკა — განსაკუთრებით პატარა ბუნებრივი თანამგზავრის აღმნიშვნელი არაფორმალური ტერმინი. ასტრონომიულ ლიტერატურაში ის გამოიყენება სულ ცოტა ორ სიტუაციაში:
სქოლიო
კატეგორია:სატურნის თანამგზავრები კატეგორია:ასტეროიდების თანამგზავრები
რომან-ყოში
რომან-ყოში (Роман-Кош; Roman Qoş) — ყირიმის მთებისა და საერთოდ, ყირიმის ნახევარკუნძულის უმაღლესი წერტილი. მდებარეობს ბაბუგან-იაილის მასივის დასავლეთ კიდეზე. სიმაღლე 1545 მ. აგებულია კირქვებით. დამახასიათებელია ქვიანი მთის მდელოს ლანდშაფტი, აღმოსავლეთ მთისძირში არის ტიპური კარსტული ლანდშაფტი. მოქცეულია ყირიმის ბუნებრივი ნაკრძალის ფარგლებში. პუპულარული ტურისტული ობიექტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის მთები
ტოდირეშტი (უნგენის რაიონი)
ტოდირეშტი  (Todireşti) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 87 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 400 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
რადლიცკა (პრაღის მეტრო)
რადლიცკა (Radlická) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1988 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
გია ფირცხალაიშვილი
გია ფირცხალაიშვილი (დ. 28 თებერვალი, 1963) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1980-1981 წლებში იყო № 70 მოძრავ-მექანიზებული კოლონის მუშა, 1986-1989 წლებში — საქართველოს სსრესპუბლიკის მსუბუქი მრეწველობის სამინისტროს თბილისის აბრეშუმის საწარმოო გაერთიანების ავტომატიკოსი, 1990 წლიდან თბილისის გარე განათების სამმართველოს ცვლის უფროსი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
მარიკო ებრალიძე
მარიკო ებრალიძე (დ. 1984, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ჯაზის მომღერალი. საქართველოს წარმდგენი 2014 წლის ევროვიზიაზე ჯგუფ „The Shin“-თან ერთად, სიმღერით „Three Minutes to Earth“.
კარიერა
დაიბადა 1984 წელს თბილისში. სწავლობდა ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის მუსიკალურ სასწავლებელსა და მუსიკის ხელოვნების პედაგოგიურ ინსტიტუტში სადაც მოიპოვა ბაკალავრის წოდება. 2008 წელს გახდა სოლისტი და მასწავლებელი. პოპულარობა მოიპოვა ჯაზის შესრულებისათვის, 2008 წლიდან არის თბილისის ორკესტრის ბიგ-ბენდის სოლისტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები
ზვიად ბაბიაშვილი
ზვიად ბაბიაშვილი (დ. 23 სექტემბერი, 1978, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პროფესიონალი კალათბურთელი. 2003-04 წლებში სეზონში ქართველი მძიმე ფორვარდი რუსთავის აზოტის სახელით ცნობილ საკალათბურთო კლუბს, „ენერჯი ინვესტს“ შეუერთდა და 6 წელი ითამაშა, 2010 წლების სეზონში კი თბილისის „არმიაში“ გადაბარგდა და გუნდის კაპიტანიც გახდა. 2014 წელს ბაბიაშვილმა საკალათბურთო კარიერა დაასრულა. ახალი, 2014-15 წლების სეზონის დაწყების წინ კი მწვრთნელის რანგში მოგვევლინა. ის ამჟამად „არმიას“ ბაზაზე შექმნილი სუპერლიგის მონაწილე „მგზავრები-არმიას“ მთავარი მწვრთნელის, ბუბა ბერიშვილის, ერთ-ერთი თანაშემწეა და პარალელურად ამავე კლუბის 18 წლამდელთა გუნდს ხელმძღვანელობს.
ბაბიაშვილი პროფესიით ეკონომისტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კალათბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი
ყირიმი
ყირიმი (Кри́мський піво́стрів; Кры́мский полуо́стров; Qırım yarımadası) — ნახევარკუნძული სამხრეთ უკრაინაში. ფართობი 27 000 კმ². დასავლეთით და სამხრეთით აკრავს შავი ზღვა, აღმოსავლეთით — აზოვის ზღვა. ჩრდილოეთით პერეკოპის ვიწრო ყელით უკავშირდება აღმოსავლეთ ევროპის ვაკეს. ყირიმის აღმოსავლეთ კიდეზე, შავსა და აზოვის ზღვებს შორის, მდებარეობს ქერჩის ნახევარკუნძული, დასავლეთით ყირიმი ბოლოვდება თარხანკუთის ნახევარკუნძულით. ყირიმის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ აზოვის ზღვის წყალმარჩხი ყურეებია, რომლებიც ზღვიდან გამოყოფილა ქვიშიანი არაბატის ცელათი. ყირიმის ჩრდილოეთი დიდი ნაწილი სტეპური ვაკეა, სამხრეთი მცირე ნაწილი უკავია ყირიმის მთებს, რომელთა ძირზე ყირიმის სამხრეთი ნაპირის ვიწრო ზოლია. ნახევარკუნძულის უმეტესი ნაწილი შედის ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სასარგებლო წიაღისეულებიდან ყირიმში არის რკინის მადანი, ტბებში — მარილები, სამკურნალო ტალახი და სხვა. ჰავა ყირიმის ჩრდილოეთ ნაწილში ზომიერად თბილია. სამხრეთ სანაპიროზე ჰავა ხმელთაშუა ზღვის ტიპისაა. მდინარეები წყალმცირეა. აღსანიშნავია მდინარეები ჩორნაია, ბელბეკი, კაჩა, ალმა, სალგირი და სხვა. არის რამდენიმე დიდი მლაშე ლიმანური ტბა, მათ შორის კრასნოე, სტაროე, საქსკოე და სხვა. ყირიმის ჩრდილოეთ ნაწილში განვითარებულია წაბლა ნიადაგი, ცენტრალურ ნაწილში — სამხრეთის შავმიწები. მთები შემოსილია მუხნარითა და წიფლნარით, ალაგ-ალაგ ფიჭვნარია. სამხრეთ ნაპირზე ხმელთაშუა ზღვის მცენარეულობაა. მთავარი ქალაქები და კურორტებია: სიმფეროპოლი, სევასტოპოლი, ქერჩი, იალტა, მისხორი, ალუპკა, სიმეიზი, გურზუფი, ალუშტა.
ისტორია
ყირიმში ადამიანის ცხოვრების უძველესი კვალი განეკუთვნება პალეოლითის ეპოქას. ძველი წელთაღრიცხვის I საუკუნის II ნახევარში ყირიმი დაიპყრეს რომაელებმა, ახალი წელთაღრიცხვის III-IV საუკუნეებში შეიჭრნენ სხვადასხვა მომთაბარე ტომები, IV-V საუკუნეებში კი ბიზანტიის ექსპანსიის ობიექტი გახდა. X საუკუნეში ყირიმის აღმოსავლეთი ნაწილი ტმუტარაკანის სამთავროს შემადგენლობაში მოექცა. XIII საუკუნეში ყირიმში თათარ-მონღოლები შეიჭრნენ და იქ ოქროს ურდოს ყირიმის ულუსი შექმნეს. XIII-XV საუკუნეებში ყირიმში გაჩნდა გენუელთა სავაჭრო ქალაქები, ოქროს ურდოს დაშლის შემდეგ, 1443 წელს წარმოიქმნა ყირიმის სახანო. 1783 წელს რუსეთს შეუერთდა. 1784 წელს შევიდა ტავრიდის ოლქში (1787 წლიდან გუბერნია), ცენტრი ქალაქი სიმფეროპოლი.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ყირიმში მძიმე ბრძოლები მიმდინარეობდა. აქ იბრძოდნენ პარტიზანული რაზმები, იატაკქვეშა ორგანიზაციები. 1944 წლის მაისში ყირიმი გაათავისუფლა წითელმა არმიამ. 1954 წელს ყირიმის ოლქი რსფსრ-ის შემადგენლობიდან გამოვიდა და შევიდა უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
2014 წლის კრიზისის შემდეგ, რუსეთმა ნახევარკუნძულის ანექსია მოახდინა. ქვეყნების უმრავლესობა კვლავ მიიჩნევს ყირიმს უკრაინის შემადგენელ ნაწილად.
ლიტერატურა
კატეგორია:უკრაინის ნახევარკუნძულები კატეგორია:ყირიმი
კონსტანტინე ფირცხალავა
კონსტანტინე ფირცხალავა (დ. 27 ივლისი, 1961, თბილისი)  — ქართველი პოლიტიკოსი, სამხედრო პირი.
1983 წელს დაამთავრა კრასნოიარსკის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. მუშაობდა ციმბირის სამხედრო ოლქის, კრასნოიარსკის გარნიზონის სამხედრო პროკურატურის გამომძიებლად, აფხაზეთის ასსრ ქ. გაგრის პროკურატურის უფროს გამომძიებლად (მონაწილეობდა გდლიან-ივანოვის საგამოძიებო ჯგუფში). 1989-1990 წლებში მუშაობდა ქ. გაგრის პროკურორად. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“,იყო იურიდიული, კანონიერების და კანონმდებლობის კომისიის თავმჯდომარე. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). საქართველოსთვის უძნელეს დღეებში 1991 წლის დეკემბერსა და 1992 წლის იანვარში დაინიშნა საქართველოს გენერალური პროკურორის მოვალეობის შემსრულებლად. კანონიერი ხელისუფლების გაძევებისა და უმაღლესი საბჭოს ლიკვიდაციის შემდეგ, იგი როგორც პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას მომხრე, გადავიდა საცხოვრებლად რუსეთში. მუშაობდა ქ. სოჭში, ფირმა „ირვილანას“ იურიდიული სამსახურის უფროსად, შემდეგ ფირმა „დოგ-ფარმაციას“ (მოსკოვი) იურისტად. 1997 წლიდან მიღებულ იქნა განსაკუთრებულ საქმეთა გამომძიებლად მოსკოვის საგადასახადო პოლიციის ფედერალური სამსახურის სამმართველოში. მუშაობდა საგამოძიებო განყოფილების უფროსად, სამმართველოს უფროსის მოადგილედ. 1999 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო იურიდიული აკადემიის ასპირანტურა და რუსეთის დიპლომატიური აკადემია. 2000 წლის აგვისტოში გადაიყვანეს საგადასახადო პოლიციის ფედერალური სამსახურის მთავარი სამმართველოს უფროსის მოადგილედ, ცენტრალურ ფედერალურ ოლქში. 2003 წლის მარტში დაინიშნა ამავე სამსახურის მთავარი სამმართველოს უფროსის მოადგილედ, ფედერალური სამსახურის საგდასახადო და ეკონომიკური დანაშაულებების დარგში. 2004 წლის ნოემბრიდან მსახურობს შსს ორგანოების ეკონომიკური უსაფრთხოების დეპარტამენტის უფროსის მოადგილედ, შემდეგ პირველ მოადგილედ. 2011 წლის ოქტომბერს დაითხოვეს შსს-ს ორგანოებიდან რეორგანიზაციასთან დაკავშირებით. დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, არის სამეცნიერო შრომების ავტორი. მინიჭებული აქვს „რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული იურისტის“ წოდება. დაჯილდოებულია სამკერდე ნიშანით „რუსეთის საგადასახადო პოლიციის საპატიო თანამშრომელი“ და სახელობითი ცეცხლსასროლი იარაღით. 2012 წელს დაინიშნა რუსეთის ფედერაციის შსს წარმომადგენლად შვეიცარიის კონფედერაციაში. რუსეთის ფედერაციის მილიციის გენერალ-მაიორი (2005); პოლიციის გენერალ-მაიორი (2013).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:რუსეთის გენერლები კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კ
ნავური
ნავური (Նավուր) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 490 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 157 ადამიანს შეადგენდა.
ხარინსკაია (ვოლოგდის ოლქი)
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უნცეშტი
უნცეშტი (Unţeşti) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 221 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 784 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
იინონიცე (პრაღის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
ავტოტროპიზმი
ლიტერატურა
კატეგორია:ტროპიზმი კატეგორია:ბიოლოგიური ტერმინოლოგია
გლადკოვის სახლი
გლადკოვის სახლი (Дом Гладкова) — ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში. განეკუთვნება ისტორიისა და არქიტექტურის ადგილობრივი მნიშვნელობის ძეგლებს.
მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 76 / ლერმონტოვის შესახვევი № 4.
ისტორია
ვაჭრის გარდაცვალების შემდეგ სახლი გადავიდა მისი მეუღლის არგირია პეტრეს ასულის მფლობელობაში. შემდეგ იგი ეკუთვნოდა ლეონიდ მაგულეს, რომელმაც იგი მიჰყიდა მეორე გილდიის ვაჭარ ივან გლადკოვს. ივანე გლადკოვი ტაგანროგში ჩავიდა 1888 წელს. 1889 წელს 45 წლის ასაკში დაქორწინდა 27 წლის ქვრივ მარია ალაფუზოვაზე. ოჯახში მათ ჰყავდათ 6 შვილი. ივან გლადკოვი გარდაიცვალა 1909 წლის 10 მაისს ასთმისა და გულის ტკივილისაგან. დაკრძალეს ქრისტიანულ სასაფლაოზე ქალიშვილის, მარიას გვერდით. მის საფლავზე დგას გრანიტის ძეგლი, რომელზეც წარწერაა:
ივან გლადკოვის ინიციატივით ძველი სახლი დაანგრიეს და 1895 წელს მის ადგილზე ააშენეს ორსართულიანი სახლი. მოგვიანებით გადააკეთეს სახლის ფანჯრები. სახლის ეზოში იყო ფლიგელი და ბეღელი. XIX საუკუნის ბოლოსთვის გლადკოვის სახლი სილამაზის მიხედვით მეშვიდე იყო ტაგანროგში. სახლი აგებულია მოდერნის სტილში ფართო ფანჯრებით. ფასად გაფორმებულია ლიმონისფერით. ფანჯრის ღიობებს შორის აპოლონის გამოსახულებებია. სახლის ფასადი მდიდარი დეკორით გამოირჩევა.
1910-იან წლებში შენობაში განთავსებული იყო ვარშავის საგალანტერიო ნაწარმის მაღაზია, ვ. ფილევსკის წიგნის მაღაზია. 1914 წელს შენობაში მდებარეობდა „ივანოვის საბანკო სახლი“. 1917 წელს დაემატა ვასილევის მაღაზია, საპარიკმახერო და ატელიე. 1920 წელს მუშაობდა მუსიკისა და სიმღერის კურსები და სასადილო.
გლადკოვის გარდაცვალებიდან 1925 წლამდე სახლი იმყოფებოდა მისი მემკვიდრეების მფლობელობაში, რომლებმაც შენბა გააქირავეს მაღაზიებისათვის და საცხოვრებლად. სხვადასხვა დროს შენობაში მუშაობდა კბილის ექიმი, ფოტოგრაფი, პარიკმახერი. განთავსებული იყო სასადილო, წიგნების მაღაზია და პროფესიული სასწავლებელი.
ტაგანროგის ოკუპაციის პერიოდში (1941-1943 წწ.) შენობაში განთავსებული იყო გერმანული პროპაგანდის განყოფილება (Abteilung Propagande).
ამჟამად შენობაში განთვსებულია სბერბანკის განყოფილება, რუსეთის საპენსიო ფონდის ფილიალი და ტანსაცმლის მაღაზია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
მორობე
ეკონომიკა
მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა კაკაოს, ყავის, კოპრის და შაქრის ლერწმის, ასევე ტროპიკული ხილის ბანანის და ქოქოსის მოსავლის აღება. განვითარებას იწყებს საწვავ-ენერგეტიკული კომპლექსი. ინფრასტრუქტურის სუსტი განვითარება მნიშვნელოვნად უშლის ხელს მორობეს ეკონომიკის შემდგომ განვითარებას.
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის პროვინციები
ნერქინ-კარმირაღბიური
ნერქინ-კარმირაღბიური (Ներքին Կարմիրաղբյուր) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 105 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ქართული ტელესერიალების სია
აქ წარმოდგენილია ქართული ტელესერიალების სია წლების მიხედვით.
2020 წელი
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები
იანდეკი
იანდეკი (Йәндек) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 23 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელორეცკიდან დაშორებულია 110 კილომეტრით.
ალბანეთის მდინარეების სია
აქ მოცემულია ალბანეთის მდინარეების არასრული სია.
იანდეკი
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (83%).
ალბანეთის მდინარეების სია
კატეგორია:ალბანეთის მდინარეები კატეგორია:სიები
იანდეკი
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
ტურიზმი ჩრდილოეთ კორეაში
მინი| [[კუმგანი|კუმგანის მთა]] ტურიზმი ჩრდილოეთ კორეაში — სფერო, რომელსაც მკაცრად აკონტროლებს ჩრდილოეთ კორეის მთავრობა. მთლიან ტურისტულ სისტემას მართავს სახელმწიფო ბიურო. ყოველწლიურად 4000-დან 6000-მდე დასავლელი ტურისტი სტუმრობს ჩრდილოეთ კორეას.
შეზღუდვები და გაფრთხილებები
ისტორიულად მკაცრად კონტროლდებოდა ურთიერთობა უცხოელ ტურისტებსა და ადგილობრივ მოსახლეობას შორის. 2013 წლის იანვრის მონაცემებით, უცხოელებს შეუძლიათ შეიძინონ სიმ ბარათები ფხენიანის აეროპორტში, რაც უზრუნველყოფს საერთაშორისო ზარის ხელმისაწვდომობას.
შვედეთის დიპლომატიური მისია ჩრდილოეთ კორეაში ხაზს უსვამს, რომ ჩრდილოეთ კორეის ერის, მისი ლიდერების და მისი სიმბოლოების მიმართ უპატივცემულობამ, როგორიცაა ეროვნული დროშა, მათი ლიდერების პორტრეტები, პროპაგანდისტული პლაკატები და ა.შ., შეიძლება გამოიწვიოს თავისუფლების აღკვეთა.
ნოვე-ბუტოვიცე (პრაღის მეტრო)
ნოვე-ბუტოვიცე (Nové Butovice) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1988 წელს.
ტურიზმი ჩრდილოეთ კორეაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები
სავარაუდო სიები
ნოვე-ბუტოვიცე (პრაღის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
ტურიზმი ჩრდილოეთ კორეაში
ექსკურსიები
ტურისტებმა უნდა იმოგზაურონ ექსკურსიებით. 2011 წლის ივნისისათვის ჩინეთის ჩრდილოეთ საზღვარი გაიხსნა და ჩინეთის მოქალაქეებს თავისუფლად შეუძლიათ საკუთარი მანქანებით გადაადგილება ლუოსკენ, ჩრდილოეთ კორეის პატარა დასახლება ჩრდილო-აღმოსავლეთ საზღვრის რეგიონში, სადაც მათ თავისუფლად შეუძლიათ დაათვალიერონ და გადაიღონ ფოტოები. ეს განიხილება, როგორც პირველი ნაბიჯი ამ რეგიონში გაფართოებული ტურიზმისა და განვითარებისკენ. 2013 წლის დეკემბრიდან ჩრდილოეთ კორეამ დაიწყო ტურისტების მიღება ზამთრის სეზონზე.
ტურისტებს შეუძლიათ ისარგებლონ თვითმფრინავით ფხენიანისკენ, პეკინიდან, შენიანიდან და შანხაიდან..
ტურისტები დასავლეთის ქვეყნებიდან
მარჯვნივ|მინი|300x300პქ| მუნსუს წყლის პარკი დასავლელებისთვის კერძო ტუროპერატორების მიერ ორგანიზებული მცირე რაოდენობის ექსკურსიები არსებობს, რომლებიც ეხმარებიან დაინტერესებულ პირებს ჩრდილოეთ კორეაში შესვლაში.
2016 წელს ამერიკული კოლეჯის სტუდენტი ოტო უორმბირი დააპატიმრეს და მიუსაჯეს 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა, იმის გამო, რომ მან, სავარაუდოდ, ფხენიანის სასტუმროში კედლიდან პროპაგანდისტული პლაკატი ჩაამოიღო. მოგვიანებით იგი გაათავისუფლეს და კომაში მყოფი დაბრუნდა აშშ-ში, ოტო უორმბირი გარდაიცვალა 2017 წლის 19 ივნისს.
ტურები სამხრეთ კორეიდან
მინი| ტურისტული ექსკურსია [[კესონი|კესონში]] 2002 წელს კუმგანის მთის მიმდებარე ტერიტორია, სამხრეთ კორეის საზღვართან ახლოს მდებარე მთა, ტურისტული დანიშნულების ადგილი გახდა. კერძო კომპანიების მიერ ჩატარებულმა ტურებმა ყოველწლიურად ათასობით სამხრეთ კორეელი მიიყვანა კიმგანის მთაზე. ტურები შეჩერდა 2008 წლის ბოლოს სამხრეთ კორეელი ტურისტის დახვრეტის გამო.
ტურები ჩინეთიდან
2010 წლის აპრილში პირველი ტურისტული მატარებლებით ჩავიდნენ სტუმრები ჩინეთიდან ჩრდილოეთ კორეაში ოთხდღიანი ტურით.
2011 წლის ივნისში ჩინეთის მოქალაქეებს ნება დართეს დამოუკიდებელი ტურებით ჩასულიყვნენ ჩრდილოეთ კორეაში.
2016 წელს ჩრდილოეთ კორეის მთავრობამ ჩინელ ტურისტებს ჩრდილოეთ კორეაში მაქსიმუმ ექვსი თვის განმავლობაში დარჩენის ნება დართო.
ვიზა
მინი| ჩრდილოეთ კორეაში შესვლა ფხენიანის საერთაშორისო აეროპორტის საშუალებით თეორიულად ნებადართულია ნებისმიერი პირის გამგზავრება ჩრდილოეთ კორეაში. მხოლოდ სამხრეთ კორეელებსა და ჟურნალისტებს რუტინულად უარს ეუბნებიან, თუმცა ჟურნალისტებისთვის გამონაკლისებიც არსებობდა. მაგალითად, ხორვატ ჟურნალისტებს სპეციალური წვდომა ჰქონდათ 2012 წლის ივნისში, თუმცა მათ ტელეფონები ჩამოართვეს და უკან დაბრუნებისას დაუბრუნეს და მათ სპეციალური მეგზური ჰყავდათ.
მხოლოდ სინგაპურისა და მალაიზიის მოქალაქეებს მიეცათ ჩრდილოეთ კორეაში ნორმალური პასპორტით შესვლის უფლება ვიზის გარეშე, თუმცა ორივე ქვეყნის მოქალაქეებისთვის შეღავათები გაუქმდა 2017 წლის თებერვალში.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ტურიზმი ქვეყნის მიხედვით კატეგორია: ტურიზმი კატეგორია: ჩრდილოეთი კორეა კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩრდილოეთ კორეაში კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის კულტურა ჩრდილოეთი კორეა *
ფლორენი (უნგენის რაიონი)
ფლორენი  (Floreni) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 116 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 336 ადამიანს შეადგენდა.
ბადულა
ბადულა (බදුල්ල; பதுளை) — ქალაქი შრი-ლანკაში; უვის პროვინციისა და ბადულის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქალაქ კანდიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 60 კმ-ის დაშორებით. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 47 587 ადამიანს (2011), რომლის უმეტესობასაც სინჰალელები შეადგენენ.
ლეონ თორნიკიოსი
ლეონ თორნიკიოსი (Λέων Τορνίκιος) — XI საუკუნის ბიზანტიელი არისტოკრატი და გენერალი, რომელიც 1047 წელს ბიზანტიის იმპერატორ კონსტანტინე IX მონომახის წინააღმდეგ ამხედრდა. 250px|მინიატიურა|თორნიკიოსის თავდასხმა კონსტანტინოპოლზე
ბადულა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შრი-ლანკის ქალაქები კატეგორია:შრი-ლანკის პროვინციების ადმინისტრაციული ცენტრები