cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სოციალური ინჟინერია
ფიშინგი
სოციალური ინჟინერიის შეტევის გავრცელებულ ტიპს წარმოადგენს ე.წ. phishing შეტევა. ეს არის შეტევის ტიპი, რომლის დროსაც გარეშე პირი ქმნის ისეთ web-გვერდს, რომელიც მგამოიყურება, როგორც მისი ორიგინალი პოპულარული web-გვერდი (მაგალითად, რომელიმე ბანკის ან eBay-ის web-გვერდი). როდესაც ავტორიზირებული მომხმარებელი შეეცდება ასეთ web გვერდზე შესვლას მის მიერ გამოყენებული მომხმარებლის მონაცემები (სახელი და პაროლი) მისდის გარეშე პირს, რომელიც სარგებლობს ამ მონაცემებით და ორიგინალ web-გვერდზე ცდილობს ავტორიზირებულ მომხმარებლად თავის წარმოჩენას.
კატეგორია:კიბერდანაშაული
მაჰალა
მაჰალა (Mahala) — სოფელი მოლდოვაში, დუბესარის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 56 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 176 ადამიანს შეადგენდა.
ონტარიო (ქლიავის ჯიში)
ონტარიო — ქლიავის ჯიში. გამოყვანილია იტალიაში. საქართველოში შემოტანილია XX საუკუნის შუა ხანებში. ამ ჯიშის მხოლოდ ახალგაზრდა ხეები გვხვდება საკოლექციო ნარგავებში.
ხე ხასიათდება ოვალური სიმეტრიული ვარჯით. ფოთოლი მსხვილია, უკუკვერცხისებრი ფორმის, მუქი მწვანე ფერის; ფოთლის კიდე დაკბილულია ბლაგვად. ყვავილობის პერიოდი ადრეული იცის. ჯიში საქართველოს პირობებში თვითსტერილია, მის საუკეთესო დამამტვერიანებლად ანა შპეტი ითვლება.
ხე ადრე შედის მსხმოიარობაში და უხვად ისხამს. საშუალო ხნის ერთი ხე იძლევა 30–35 კილოგრამ ნაყოფს. ამ ჯიშის დადებითი მხარეებია: უხვი მოსავლიანობა, ადრეულა სიმწიფე, მსხვილი და ლამაზი სუფთა ნაყოფი. ნაყოფიჭამია ნაკლებად აზიანებს ნაყოფს. მწიფდება ივლისის ბოლო რიცხვებში და აგვისტოს დასაწყისში (გორის რაიონი), ნაყოფი ხეზე მწიფდება არაერთდროულად, არამედ თანდათანობით, დაახლოებით 15 დღის განმავლობაში.
ნაყოფი კვერცხისებრი ფორმისაა, მსხვილი (4,5🞩4,3🞩4,1 სმ), საშუალო მასა 40 გრამს უდრის. ნაყოფის კანი სქელია, ღია მომწვანო-ყვითელი ფერის; ძირითად ფერზე ეტყობა უფრო მუქი მწვანე ფერის განიერი ზოლები. გარედან გადაჰკრავს თეთრი ცვილისებრი ნაფიფქი. რბილობი მომწვანო-ყვითელი ფერისაა. საშუალო სიმკვრივის, ნაკლებად წვნიანი, გადამწიფებისას ფხვიერი, მომჟავო-ტკბილი, სასიამოვნო გემოსი. კურკა რბილობს კარგად სცილდება და ნაყოფის წონის 3,5%-ს შეადგენს.
განსაკუთრებული მსხვილი და ლამაზი გარეგნობის ნაყოფის, უხვი მოსავლისა და გარემო პირობათა უარყოფითი მოქმედების წინააღმდეგ შედარებით კარგი გამძლეობის გამო ქლიავის ამ ჯიშს ფართო გავრცელების პერსპექტივა აქვს საქართველოს რაიონებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქლიავის ჯიშები
ჰებრიდის კუნძულები
ჰებრიდის კუნძულები, ჰებრიდი (Hebrides, Innse Gall) — არქიპელაგი ატლანტის ოკეანეში, შოტლანდიის დასავლეთ ნაპირებთან. ეკუთვნის დიდ ბრიტანეთს. აერთიანებს 500-მდე კუნძულს, აქედან 100 — დასახლებულია. არქიპელაგის საერთო ფართობი 7 200 კმ²-ია. განასხვავებენ შიგა და გარე ჰებრიდის კუნძულებს, რომლების ერთმანეთისაგან გამოყოფილია ნორთ-მინჩისა და ლილტ მინჩის სრუტეებით და ჰებრიდის ზღვით. შიგა ჰებრიდის კუნძულებზე ძლიერ დანაწევრებული ბორცვიანი და დაბალმთიანი რელიეფია (სიმაღლე 200 – 600 მ). აგებულია კაინოზოური ეფუზივებით. ლავურ პლატოებზე აღმართულია კონუსური მწვერვალები, რომელთა სიმაღლე 1 009 მ-დეა. გარე ჰებრიდის კუნძულებზე ცოკოლიანი დაბლობიებია (სიმაღლე 100 – 150 მ), რომლებიც აგებულია არქეული გნაისებით. არქიპელაგზე გვხვდება მთის მასივები, რომელთა სიმაღლე 799 მეტრს აღწევს. პლეისტოცენური გამყინვარების ნიშნები. ჰავა ნოტიო ზღვისაა. ივლისის საშუალო ტემპერატურა 12 – 14°C-ია, იანვრის — 4 – 6°C. ნალექები 1 000 – 2 000 მმ წელიწადში. კუნძულებზე არის მდელოები, ტორფნარი, იშვიათად არყის ხის რაყები. ჰებრიდზე განვითარებულია თევზჭერა, მეცხოველეობა, შალის ქსოვილების (ტვიდის) წარმოება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰებრიდის კუნძულები
ჭალის წმინდა გიორგის ეკლესია (ყვარელი)
ჭალის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფელ შაქრიანის სამხრეთით, 3 კილომეტრზე, ახმეტა-ყვარლის გზატკეცილის პირას. სწორ ადგილას თითქმის მთლიანად დანგრეულია (შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე 0,8 მ-ია), რის გამოც მისი გეგმარების ზუსტად დადგენა არ ხერხდება. ეკლესია დარბაზულია. ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თეობალდ II (ნავარა)
თეობალდ II ნავარელი (Thibaut II de Navarre, Tibalt II.a Nafarroakoa, Teobaldo II de Navarra; დ. 1238 — გ. 4 დეკემბერი, 1270) — ბლუელთა დინასტიის შამპანური შტოს წარმომადგენელი. ნავარის მეფე თეობალდ I-ის უფროსი ვაჟი. ნავარის მეფე და შამპანის გრაფი 1253-70 წლებში. ცოლად ჰყავდა საფრანგეთის მეფე ლუი IX-ის ასული იზაბელა, თუმცა უშვილოდ აღესრულა, რის გამოც მის შემდეგ მისი ძმა ანრი I გამეფდა.
ბიოგრაფია
თეობალდი დაიბადა 1238 წელს. იგი იყო ნავარის მეფე თეობალდ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარგარიტა დე ბურბონის უფროსი ვაჟი და მემკვიდრე. როდესაც თოთხმეტი წელი შეუსრულდა, მამამ იგი დიდებულთა საბჭოს მეთაურად და ე.ი. თანამმართველად დაინიშნა, რაც დიდწილად დედოფლის გავლენით მოხდა. ამ ამბიდან სულ ერთ წელიწადში, 1253 წლის 8 ივლისს თეობალდ I ტრაგიკულად დაიღუპა, რის გამოც მეფე მისი ვაჟი თეობალდ II გახდა. მისი ახალგაზრდობის გამო, დიდგვაროვნები ეურჩებოდნენ, თუმცა 1257-59 წლებში, რომის პაპ ალექსანდრე IV-ის დახმარებით შეძლო ურჩი დიდგვაროვნების დამორჩილება და ტახტზე თავისი უფლებები ღვთიურად გამოაცხადა. სულ მალე, მეზობელ საფრანგეთთან ალიანსის შექმნის მიზნით იგი დაქორწინდა მეფე ლუი IX-ის ასულ იზაბელა ფრანგზე. ამის შემდეგ, ნავარაში იწყება ფრანგული გავლენის აღზევება, რაც ამ სამეფოს არსებობის ბოლო დღემდე შენარჩუნდა. ქორწინებიდან მალევე ცოლთან ერთად თეობალდი შამპანში გადასახლდა და ნავარის მართვა დიდებულთა საბჭოს მიანდო. ცნობილია, რომ ამის შემდეგ იგი ნავარაში მხოლოდ ხუთჯერ ჩავიდა. სულ მალე იგი პარიზში, სამეფო კარზე დასახლდა და აქედან დაიწყო თავისი ქვეყნის მართვა. ფრანგულ გვირგვინს ამოფარებულმა თეობალდმა გააუმჯობესა ურთიერთობები ესპანურ სამეფოებთან, განსაკუთრებით კასტილიასა და არაგონთან, აგრეთვე ინგლისთანაც. 1256 წლის 1 იანვარს კასტილიის მეფე ალფონსო X-მ თეობალდის ცოლის დაზე, პრინცესა ბლანშზე იქორწინა, რა დროსაც მან ნავარას ძველი წართმეული ტერიტორიების ნაწილი დაუბრუნა.
თეობალდმა ასევე გააგრძელა მამამისის დროს დაწყებული ადმინისტრაციული რეფორმები. მისი ბრძანებით აღადგინეს უამრავი დანგრეული შენობა, ხიდი და გზა. ასევე 1266 წელს ჩაატარა მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა და დაასკვნა რომ ნავარის მოსახლეობა სულ 150,000 სულს შეადგენდა, რომლის გადასახადებიდან შემოსული თანხის 6.75 % ქვეყნის აღმშენებლობას, 33.84 % არმიას, ხოლო 59.6 % სამეფო ოჯახსა და არისტოკრატიას უნდა მოხმარებოდა.
1270 წელს თავის სიმამრთან, საფრანგეთის მეფე ლუი IX-თან ერთად მერვე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში მიიღო მონაწილეობა. ტუნისზე ალყის დროს ლუი დიზენტერიით დაიღუპა და ტახტზე თეობალდის ცოლის ძმა, მცირეწლოვანი ფილიპ III ავიდა. ლაშქრობის ჩაშლის გამო თეობალდი უკან, საფრანგეთში დაბრუნდა, სადაც იგი პარიზისკენ მიმავალ გზაზე, ქალაქ პროვინთან დაიღუპა. ისტორიკოსები ვარაუდობენ, რომ ისიც ლუის მსგავსად ტუნისში მოიწამლა. მნიშვნელოვანია, რომ მას არცერთი შვილი არ ჰყოლია, რის გამოც ნავარის მეფე მისი უმცროსი ძმა ანრი I გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1238 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1270 კატეგორია:ნავარის მეფეები
თბილისური ეზო
თბილისური ეზო (ასევე იტალიური ეზო) — ქალაქ თბილისისთვის დამახასიათებელი სოციალურ-კულტურული სივრცე, რომელიც სპეციფიკური არქიტექტურის ეზოებში წარმოიშვა. კულტუროლოგი ცირა ელისაშვილი თბილისურ ეზოს ახასიათებს, როგორც „სხვადასხვა ეთნოსის წარმომადგენელი ოჯახების თანაცხოვრებით“ თბილისში წარმოშობილ სივრცეს.
თბილისური ეზოების უმეტესობა, რომელიც თბილისში გვხვდება, კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს წარმოადგენს და მნიშვნელოვნად განსაზღვრავს ქალაქის განუმეორებელ არქიტექტურულ იერსახეს.
თბილისური ეზოს ერთ-ერთი კარგად შემონახული მაგალითია მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩაზე მდებარე სახლი N148.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის ისტორია‎ კატეგორია:თბილისის კულტურა‎
გივი შენგელია
გივი შენგელია (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (სასტენდო და ტყვიის სროლა). 1995 წელს საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში მსოფლიოს თასის გუნდური გათამაშების ვერცხლის პრიზიორი. მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (1995, ნიქოზია, კვიპროსი).
ჰომეოსტატი
ჰომეოსტატი — თვითშემგუებელი სისტემა, რომელსაც შეუძლია დაამოდელოს ცოცხალი ორგანიზმების უნარი — შეინარჩუნოს ზოგიერთი სიდიდე (მაგ., სხეულის ტემპერატურა) ფიზიოლოგიურად დასაშვებ ზღვრებში. პირველი ჰომეოსტატი (ეშბის ჰომეოსტატი) შექმნა ინგლისელმა მეცნიერმა უილიამ როსს ეშბიმ 1948 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევოლუციური კიბერნეტიკა
ჰომილეტიკა
ჰომილეტიკა (ὁμιλητική — საუბრის ხელოვნება) — რიტორიკის ნაწილი, საეკლესიო-საღვთისმეტყველო მწერლობის დარგი.
ეტიმოლოგია
სიტყვა „ჰომილეტიკის“ მონათესავე ძველბერძნული სიტყვებია: (ὁμιλητής, ჰომილეტეს — მოსაუბრე, მსმენელი, მოწაფე და ὁμιλeo,ჰომილეო — ვსაუბრობ, ვასწავლი.
ჰომილეტიკის საგანი
ჰომილეტიკას განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ქართული მჭერმეტყველების ისტორიისათვის, ის განსაზღვრავდა საეკლესიო ქადაგებათა შედგენის წესებს, ეხებოდა ქრისტიანული მორალისა და ზნეობის საკითხებს. ქართულ ენაზე არსებობს როგორც თარგმნილი, ისე ორიგინალური ქადაგებათა კრებულები, რომლებიც ცნობილია მრავალთავის სახელწოდებითაც. X საუკუნემდე თარგმნილი იყო მსოფლიოს ჰომილეტიკის თითქმის ყველა მნიშვნელოვანი კრებული, მათ შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია სინური მრავალთავი (864) — უძველესი თარიღიანი ქართული ხელნაწერი. X საუკუნემდე ჰომილეტიკური თხზულებანი მარტივი და სადა ენით ითარგმნებოდა. XI საუკუნის II ნახევრიდან, მეტაფრასული ჰგიოგრაფიის კვალდაკვალ, განვითარდა მეტაფრასული ჰომილეტიკაც (დავით ტბელი, ექვთიმე მთაწმინდელი, გიორგი მთაწმინდელი, თეოფილე ხუცესმონაზონი, ეფრემ მცირე). ორიგინალური ქართული ჰომილეტიკის აღმოცენება სავარაუდებელია VIII-IX საუკუნეებიდან. მისი უსაჩინოესი წარმომადგენელია იოანე ბოლნელი. XVII-XVIII საუკუნეებში ორიგინალური ჰომილეტიკა კვლავ ააღორძინეს ნიკოლოზ რუსთველმა, სულხან-საბა ორბელიანმა, გაიოზ რექტორმა, ანტონ ცაგარელ-ჭყონდიდელმა და სხვებმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რიტორიკა
საბუის ეკლესია
საბუეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ საბუეში, თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია ნანგრევებადაა ქცეული და მთლიანად დაფარულია ეკალ-ბარდებით. ნანგრევებში იკვეთება აფსიდის რკალი, საკურთხევლის ორივე მხარეს არსებული სათავსების ნაშთები, სამხრეთ კედლის შუა ნაწილში - პილასტრითა და შესასვლელის წირთხლით და ჩრდილო დასავლეთის კუთხე. შენობა ნაგები ყოფილა სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჩხორთოლის ეკლესია (XI-XIX საუკუნეები)
ჩხორთოლის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ჩხორთოლში, გალის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია XI-XIX საუკუნეებში.
ეკლესია წარმოადგენს XVIII-XIX საუკუნეების მოზრდილ დარბაზულ ნაგებობას, ადრინდელი, XI საუკუნის საძირკვლით, შვერილი აფსიდით. ეკლესიას დასავლეთიდან აქვს კარიბჭე, რომლის მეორე სართული გახსნილი იყო როგორც ტაძრის შიგნით, ასევე ფასადისკენ, დიდი თაღით. ტაძრის საკურთხეველში გაჭრილია სამი დიდი ზომის სარკმელი. აქვე, საკურთხევლის ჩრდილოეთ ნაწილში, არის თაღოვანი ნიში. თითო-თითო სარკმელია გაჭრილი ეკლესიის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე, თითო კარის ეკლესიის სამ კედელზე. გვერდითი კედლების კარი სწორკუთხა მოხაზულობისაა, ხოლო დასავლეთისა- თაღოვანი. ეკლესიის ინტერიერში გვერდითი კედლები ნაწევრდება თითო, მძლავრად გამოწეულ პილასტრზე გადასული ორი თაღით. პილასტრები სრულდება პროფილირებული კაპიტელებით.ეკლესიის სახურავი მთლიანად ჩამონგრეულია. სავარაუდოდ, მას კოჭოვანი გადახურვა უნდა ჰქონოდა, ვინაიდან ეკლესიის კედლები ერთ სიმაღლეზეა „გადაჭრილი”, ხოლო კონქი ან კამარის კვალი არსადაა. ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
პუერტორიკოელები
პუერტორიკოელები — პუერტო-რიკოს ძირითადი მოსახლეობა. მათი რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 9 მილიონ ადამიანს, საიდანაც პუერტო-რიკოში ცხოვრობს 3 მილიონზე მეტი, ხოლო აშშ-ს ტერიტორიაზე 5,7 მილიონზე მეტი. პუერტო-რიკოელები არიან ესპანელ კოლონისტთა შთამომავლები, XVI საუკუნეში ისინი შეერწყნენ კარიბელ ინდიელებს, ხოლო მოგვიანებით აფრიკელ მონაბე ს და მიიღეს დღევანდელი ეთნიკური სახე. პუერტო-რიკოელების ძირითადი ენებია ესპანური და ინგლისური. გავრცელებული რელიგიებია კათოლიციზმი და პროტესტანტობა.
ლიტერატურა
*
ტრასი
ტრასი (Trass) — ვულკანური ტუფების ჯგუფის მკვრივი და ღია ფერის ქანი, რომელიც მდიდარია ამორფული კაჟმიწით, შეიცავს ნაწილობრივ გაცეოლითებულ ვულკანური მინის წვრილ ნატეხებს. ტრასი ვულკანური ტუფია: პემზის, ტრაქიტის, ბაზალტისა და შიფერის ნატეხების კონგლომერატი. იყენებენ საზღვაო მშენებლობისათვის განკუთვნილი პორტლანდცემენტის წარმოებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ვულკანური ქანები კატეგორია:ცემენტი
ნიკო ლეკიშვილი
ნიკოლოზ (ნიკო) მიხეილის ძე ლეკიშვილი (დ. 20 აპრილი, 1947, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი და დიპლომატი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2019).
ბიოგრაფია
1970 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, ხოლო 1989 წელს მოსკოვის საზოგადოების მართვის აკადემია. სხვადასხვა დროს მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის თბოენერგეტიკის კათედრაზე, კომკავშირის თბილისის პირველი მაისის რაიკომის I მდივნად, კომკავშირის თბილისის საქალაქო კომიტეტის I მდივნად, რაიაღმასკომის თავმჯდომარედ, კპ-ს თბილისის პირველი მაისის რაიკომის I მდივნად, კპ-ს თბილისის საქალაქო კომიტეტის I მდივნად, თბილისის საქალაქო საბჭოს თავმჯდომარედ; 1993 - 1995 წლებში იყო რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრის მოადგილე, 1993-1995 წლებში იყო თბილისის მერი. 1995-1998 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო მინისტრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის დიდუბის მაჟორიტარი), 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ამბროლაურის მაჟორიტარი) და 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო მინისტრები კატეგორია:თბილისის მერები კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2019) კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1970) კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ნიკო
კამპუ-გრანდი-დუ-პიაუი
კამპუ-გრანდი-დუ-პიაუი (Campo Grande do Piauí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 440 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 592 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.93 კმ²-ზე. ფართობი 311 829 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
პამელა ადლონი
პამელა ადლონი (Pamela Adlon; დაიბადა 9 ივლისს, 1966 წელს, ნიუ-იორკი, აშშ) - ამერიკელი მსახიობი, სცენარისტი, პროდიუსერი და რეჟისორი. ის ცნობილია ბობი ჰილის გახმოვანებით ანიმაციურ კომედიურ სერიალში Hill of Hill (1997–2010), რისთვისაც მან მოიგო Primetime Emmy Award. მან ასევე გაახმოვანა ბალოუს Jungle Cubs (1996–1998), ასევე მთავარი როლიები ვიდეო თამაშებში Pajama Sam (1996–2001), Lucky in 101 Dalmatians: The Series (1997–1998), Ashley Spinelli in Recess (1997–2001)  და ბრიჯიტ მერფი მილო მერფის კანონში (2016–2019).
ადრეული ცხოვრება
ადლონი დაიბადა ნიუ – იორკში. იგი არის მარინა ლ. და დონალდ მაქსველი "დონ" სეგალის ქალიშვილი (1933–1994), რომელიც იყო სატელევიზიო კომედიის მწერალი-პროდიუსერი და კომიქსებისა და სამეცნიერო ფანტასტიკური პულპული რომანების ავტორი. მამამისმა შექმნა Dave Garroway Show, რომელიც გახდა AM New York და შემდეგ The Today Show. ის გილ კეიტსის გვერდით იყო NBC- ში და წერდა ეროტიკულ ფანტასტიკას სხვადასხვა ფსევდონიმით, მათ შორის ტროი კონუეის. ადლონის დედა ინგლისელია, ხოლო მამა, ამერიკელი. მისი მამა დაიბადა რუსულ-ებრაული და უკრაინულ-ებრაული წარმოშობის ებრაულ ოჯახში, ხოლო დედა, წარმოშობით ანგლიკანელი. ადლონმა თქვა, რომ მისი მშობლები შეხვდნენ პარიზში (აიდაჰო,აშშ). ბავშვობაში ადლონი კარნეგის სახლში ცხოვრობდა დასავლეთის 57-ე ქუჩის 100 ნომერში. მან თქვა, რომ ის და მისი ოჯახი ცხოვრობდნენ ორპირად, გადაადგილდებოდნენ ლოს-ანჯელესსა და ნიუ-იორკს შორის, რადგან მისი მამა იყო მოგზაური მწერალი და ტელევიზიის პროდიუსერი. მან ცხრა წლის ასაკში დაიწყო შესრულება; მამამისის ერთ მეგობარს ჰქონდა რადიო სტუდია, ამიტომ იგი ხმოვან რეჟიმში მუშაობდა იქ. ლოს-ანჯელესში ყოფნისას, იგი სატელევიზიო და კინო სამსახიობო საქმიანობას ეწეოდა. ის სემესტრის განმავლობაში სწავლობდა სარა ლოურენსის კოლეჯში.
კარიერა
ადლონი ცნობილია კომედიურ-დრამატულ სერიალებში Californication (2007–2014) და Louie (2010–2015) შესრულებული როლებით. მისმა ნამუშევრებმა ლუიზე მოიპოვა მისი ოთხი პრემია ემის ჯილდო. 2016 წლიდან ადლონმა ითამაშა სემ ფოქსის პოპულარულ კომედიურ-დრამატულ სერიალში Better Things, რომელიც მან თანაავტორობით შექმნა. სერიალმა მოიგო Peabody Award და იგი ორჯერ იყო ნომინირებული ემის ჯილდოზე კომედიურ სერიალში გამოჩენილი მთავარი მსახიობი ქალისთვის. ადლონს არაერთ ფილმში აქვს მონაწილეობა მიღებული მას შემდეგ, რაც მსახიობობის დებიუტი შედგა Grease 2 -შ (1982). იგი გამოჩნდა ასევე Say Anything ... -ში (1989), ბილკო (1996), ანიმატრიქსი (2003), ტინკერ ბელი (2008), პირველი გოგონა, რომელიც მე მიყვარს (2016), ბუმბერაზი (2018) და სტეიტენის კუნძულის მეფე (2020)
პირადი ცხოვრება
1996 წელს ადლონი დაქორწინდა ფელიქს ო. ადლონზე, გერმანელი რეჟისორის პერსი ადლონის ვაჟზე. ისინი განქორწინდნენ 2010 წელს და ის შემდეგ გერმანიაში გადავიდა საცხოვრებლად. მათ ჰყავთ სამი ქალიშვილი, რომლებიც ასევე მსახიობები არიან: გედეონი, ოდესა და ვალენტინი "როკი" ადლონი. 2020 წლის იანვარში ადლონი გახდა გაერთიანებული სამეფოს მოქალაქე.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი კომიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი კომიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი გამხმოვანებლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ამერიკის სცენარისტთა გილდიის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ამერიკელი ქალი ტელესცენარისტები ]
პუერტო-რიკოს ღარი
პუერტო-რიკოს ღარი — ღრმა ზღვის ღარი ატლანტის ოკეანის დასავლეთ ნაწილში. გადაჭიმულია დიდი და მცირე ანტილიის კუნძულების გასწვრივ 1200 კმ-ზე. მაქსიმალური სიღრმეა 8742 მ კუნძულ პუერტო-რიკოს ჩრდილოეთით.
ლიტერატურა
კატეგორია:პუერტო-რიკო კატეგორია:ატლანტის ოკეანის რელიეფის ფორმები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო სტატისტიკის კომიტეტი
აზერბაიჯანის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტი (Azərbaycan Respublikası Dövlət Statistika Komitəsi) პასუხისმგებელია აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ეკონომიკის, დემოგრაფიისა და საქმიანობის სხვა სფეროების შესახებ სტატისტიკური მონაცემების შეგროვებაზე, დამუშავებასა და გავრცელებაზე. კომიტეტს  1993 წლის მაისიდან 2014 წლამდე ხელმძღვანელობდა არიფ ველიევი. 2015 წლიდან დღემდე კი ხელმძღვანელობს თაჰირ ბუდაგოვი.
ისტორია
სტატისტიკური ოფისები თავდაპირველად შეიქმნა და მოქმედებდა შამახაში 1846 წლიდან 1859 წლამდე, ბაქოში 1859 წელს და განჯაში 1867 წლიდან. 1917 წლამდე სტატისტიკური მონაცემები წარმოდგენილ იქნა 20 - 27 ცხრილში და შეიცავდა ინფორმაციას მოსახლეობის, მისი შრომის ბაზრის შესახებ. მოიცავდა ინფორმაციას ქარხნების რაოდენობის, სოფლის მეურნეობის მონაცემების, სასაქონლო ფასების, სამხედრო მონაცემების და ა.შ. შესახებ. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნისას, ხელისუფლებამ სცადა შეექმნა ცენტრალური ორგანო, სტატისტიკის შეგროვებისათვის, მაგრამ მხოლოდ სტატისტიკის ცალკეული ოფისების შექმნა იყო შესაძლებელი. 1920 წლის 8 ივნისს საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ, ნარიმან ნარიმანოვმა რევოლუციური კომიტეტის ქვეშ შექმნა სტატისტიკის დროებითი კოლეგია აზერბაიჯანში. 1924 წლიდან შეიქმნა რეგიონალური სტატისტიკური ოფისები თითოეულ რეგიონში. 1928 წელს ახალი წესდება დამტკიცდა აზერბაიჯანის სსრ სახალხო კომისართა საბჭოს მიერ, ცენტრალურ სტატისტიკური დეპარტამენტის შექმნის შესახებ. 1948 წელს, სტატისტიკის ცენტრალური ბიურო გადაეცა აზერბაიჯანის მინისტრთა კაბინეტს. 1987 წელს, ცენტრალური სტატისტიკური ბიურო გადაკეთდა აზერბაიჯანის სსრ სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტად და მისი წესდება დამტკიცდა მინისტრთა საბჭოს მიერ 1988 წლის მარტში. 1994 წლის 18 თებერვალს დამოუკიდებელი აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა ხელი მოაწერა კანონს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტის შექმნის შესახებ.
სტრუქტურა
მინი|268x268პქ|სახელმწიფო სტატისტიკის კომიტეტის შენობა კომისიას ხელმძღვანელობს თავმჯდომარე. სტრუქტურაში შედის ცენტრალური სახელმწიფო ადმინისტრაცია, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სახელმწიფო სტატისტიკის კომიტეტი, ბაქოს სტატისტიკის დეპარტამენტი, 81 საოლქო სტატისტიკური სამსახური, ძირითადი აღრიცხვის დეპარტამენტი და სამეცნიერო კვლევებისა და სტატისტიკის პროგნოზირების განყოფილება. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტი უზრუნველყოფს სტატისტიკური ინფორმაციული სისტემის საქმიანობას ქვეყნის სოციალურ და ეკონომიკურ სფეროებში ერთიანი მეთოდოლოგიის საფუძველზე. იგი არის დამოუკიდებელი ცენტრალური ორგანო, რომელიც არეგულირებს ცენტრალური აღმასრულებელი ორგანოების სისტემაში მომუშავე მოსამსახურეთა ეკონომიკურ სტატისტიკასა და რეგისტრაციის საქმიანობას. კომიტეტი თავის საქმიანობას ახორციელებს ქვეყანაში მიმდინარე სოციალურ-ეკონომიკური პროცესების ყოვლისმომცველი და ობიექტური შესწავლის საფუძველზე, აწვდის ინფორმაციას ქვეყანაში არსებულ სოციალურ-ეკონომიკურ ვითარებაზე და პასუხისმგებელია პოლიტიკის გატარებაზე, რომელიც მიმართულია სტატისტიკური ინფორმაციის იმ როლის მნიშვნელოვნების მისაცემად, რომელიც არღვევს ფიზიკური და იურიდიული პირების უფლებებს; იცავს მათ კონფიდენციალურობას. კომიტეტის ძირითადი ფუნქციებია უზრუნველყოს სტატისტიკური ინფორმაციის ობიექტურობა და მისი პროცესების შესაბამისობა სოციალურ და ეკონომიკურ სფეროებში საბაზრო ეკონომიკის გადაცემის პერიოდში; ტექნიკური და ეკონომიკური ინფორმაციის შემუშავებისა და გამოყენების კონტროლი; სტატისტიკური ინფორმაციის ანალიზი, სოციალურ-ეკონომიკური და დემოგრაფიული ბალანსის გაანგარიშება და შემდგომი პროგნოზირება; საერთაშორისო თანამშრომლობის შენარჩუნება სტატისტიკის სფეროში, სტატისტიკური ინფორმაციის გავრცელება და გაცვლა, რომელიც არ ეწინააღმდეგება ქვეყნის ინტერესებს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოებს აწვდის სტატისტიკურ მასალებს, რომლებიც ასახავს ქვეყანაში არსებულ სოციალურ-ეკონომიკურ მდგომარეობას; ასევე სახელმწიფო სტატისტიკური გამოთვლებით დაფუძნებული აუცილებელი სტატისტიკური ინფორმაციის შეგროვების ორგანიზება, დამატებითი მონიტორინგის ჩატარება, სახელმწიფო და კომერციული საიდუმლოებებისა და სტატისტიკური ინფორმაციის საიდუმლოების უზრუნველყოფა და ა.შ.
კომიტეტის უფლებები
კომიტეტის უფლებებია:
სტატისტიკის საბჭო
სტატისტიკის საბჭო შეიქმნა, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტთან (შემდგომში - საბჭო), სტატისტიკის სფეროში სტატისტიკური მონაცემების მომზადებისა და განხორციელების მიზნით, აგრეთვე სტატისტიკის ორგანიზების, განვითარების საკითხებში კონსულტაციის მიზნით.
საბჭო ხელმძღვანელობს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციით, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონებით, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებებით აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონით „ოფიციალური სტატისტიკის შესახებ“, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტის დებულებით და წესდებით.
საბჭო თავის საქმიანობას ახორციელებს ცენტრალურ და ადგილობრივ აღმასრულებელ ხელისუფლებასთან, საზოგადოებრივ ორგანიზაციებთან, ასევე სტატისტიკური ინფორმაციის მომხმარებლებთან ერთად.
სააპელაციო საბჭო აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტთან
სააპელაციო საბჭო პასუხისმგებელია სახელმწიფო სტატისტიკის კომიტეტის და მისი სტრუქტურული (ადგილობრივი) ორგანოების გადაწყვეტილებებზე, მოქმედებებზე თუ უმოქმედობასთან დაკავშირებით საკითხებზე, ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა საქმიანობასთან დაკავშირებულ საკითხებზე, გარდა იმ განცხადებისა, რომელიც ეხება კორუფციულ დანაშაულებს, აგრეთვე საჩივრებს კანდიდატების მიერ წარდგენილი საჯარო სამსახურის გამოკითხვის შედეგების შესახებ.
სააპელაციო კომისიის ფუნქციებია შემდეგი:
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები
მოლოვატა
მოლოვატა (Molovata) — სოფელი მოლდოვაში, დუბესარის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 80 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 936 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დუბესარის რაიონის სოფლები
მარია ანა ბავარიელი (1551-1608)
მარია ანა ბავარიელი (Maria Anna von Bayern; დ. 21 მარტი 1551, მიუნხენი — გ. 29 აპრილი 1608, გრაცი) — ერცჰერცოგ კარლ II შტირიელის ცოლი.
ბიოგრაფია
მარია ანა იყო ბავარიის ჰერცოგ ალბრეხტ V-ის და ანა ავსტრიელის ქალიშვილი. ის იყო ოჯახში მეოთხე შვილი. მის და-ძემბს შორის იყვნენ ვილჰელმ V, ერნესტ ბავარიელი, ფერდინანდ ბავარიელი და მარია მაქსიმილიანა.
მამის მხრიდან მისი ბებია და პაპა იყვნენ ვილჰელმ IV და მარია ჯაკობა ბადენელი, ხოლო დედის მხრიდან — ფერდინანდ I და ანა იაგელონი.
1571 წლის 26 აგვისტოს, ვენაში მარია ანა დაქორწინდა თავის ბიძა კარლ II-ზე. კარლის გარდაცვალების შემდეგ შვილების (განსაკუთრებით მომავალი იმპერატორ ფერდინანდ II-ის) აღზრდა მარია ანას ძმამ, ჰერცოგ ვილჰელმ V-მ თავის თავზე აიღო.
მარია ანა ბავარიელი გარდაიცვალა 1608 წლის 29 აპრილს, ქმრის გარდაცვალებიდან 18 წლის შემდეგ.
შვილები
მარია ანა ბავარიელს და კარლ II-ს ჰყავდათ 15 შვილი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიტელსბახები კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1551 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1608 კატეგორია:ბავარიის პრინცესები
ივანე გაჩეჩილაძე
ივანე გაჩეჩილაძე (დ. 25 სექტემბერი, 1884, წევა, ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი — გ. 13 ივლისი, 1938) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, მკვლევარი და ფიზიკოსი.
ბიოგრაფია
1903 წელს დაამთავრა ქუთაისის გიმნაზია და მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი მათემატიკის სპეციალობით 1909 წელს.
1917 წელს დაინიშნა ქუთაისის რეალური სასწავლებლის დირექტორად. 1924 წლიდან იყო საქართველოს გეოფიზიკური ობსერვატორიის ამინდის მეთვალყურე განყოფილების ფიზიკოსი, 1925 წლიდან კი განყოფილების გამგე. 1929 წელს სამეცნიერო საბჭოს გადაწყვეტილებით შექმნა კლიმატოლოგიური განყოფილება, რომლის დირექტორის მოადგილედაც დაინიშნა. 1932 წლიდან ხელმძღვანელობდა კლიმატოლოგიურ სექციას. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1924 წლიდან კითხულობდა ლექციებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიულ ფაკულტეტზე აგრომეტეოროლოგიაში, ფიზიკას, მეტეროლოგიას, კლიმატოლოგიას სასოფლო-სამეურნეო, სუბტროპიკულ კულტურათა, სატყეო, ზოოვეტერინალურ და სხვა უნივერსიტეტებში. აგრარულ უნივერსიტეტში დააარსა ფიზიკისა და მეტეოროლოგიის ფაკულტეტები, იყო მათი პირველი გამგე. გამოქვეყნებული აქვს 20-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები კატეგორია:საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Babyshambles
Babyshambles — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომელიც დაარსდა ლონდონში. ჯგუფს გამოშვებული აქვს სამი ალბომი Down in Albion (2005), Shotter's Nation (2007) და Sequel to the Prequel (2013), სამი EP და სინგლები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2003 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:Parlophone-ის შემსრულებლები კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები
დავით შენგელია
დავით შენგელია (დაბადების თარიღი უცნობია,  თბილისი) — ქართველი სპორტსენი (სამბო). მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ჩემპიონატი ჩატარდა 2006 წელს სოფიაში, ბულგარეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
აბაახიბრის კოშკი
მინი|აბაახიბრის კოშკი, 1953 წელი აბაახიბრის კოშკი — კოშკი სოფელ აბაახიბრაში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი, საქართველო.
კოშკი აგებულია შუა საუკუნეებში. კოშკი მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, მთის ძირას. ნაგებია ფლეთილი ქვით. ნახევარწრიული კოშკის სიმაღლე შემორჩენილია 6-7 მეტრის სიმაღლეზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
იზაბელა ფრანგი (1242-1271)
იზაბელა ფრანგი (Isabelle de France, Elisabet Frantziakoa; დ. 2 მარტი, 1242 — გ. 17 აპრილი, 1271) — კაპეტინგების დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ლუი IX-ისა და დედოფალ მარგარიტა პროვანსელის ასული. ნავარის დედოფალი და შამპანის გრაფინია 1255-70 წლებში როგორც თეობალდ II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
იზაბელა დაიბადა 1242 წლის 2 მარტს. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი IX-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარგარიტა პროვანსელი შუათანა ქალიშვილი. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია საფრანგეთის მეფე ლუი VIII და დედოფალი ბლანკა კასტილიელი იყვნენ. აქვე აღსანიშნავია, რომ მას ისტორიაში მეტად ცნობილი სამი დეიდა ჰყავდა: ინგლისის დედოფალი ელეონორა, გერმანიის დედოფალი სანჩია და სიცილიის დედოფალი ბეატრიჩე პროვანსელები.
მეფე ლუი სამხრეთით მემეზობლე ესპანურ სამეფოებთან მშვიდობის დამყარებას ყოველნაირად ცდილობდა, რათა ზურგი გაემაგრებინა და თავისუფლად შესძლებოდა წმინდა მიწის გამოსახსნელად ახალი ჯვაროსნული ლაშქრობის მოწყობა. სწორედ ამ მიზნით, 1255 წლის 6 აპრილს იზაბელა ნავარის მეფე თეობალდ II-ს მიათხოვა. მათი ქორწინება საფრანგეთის ქალაქ მელუნში შედგა. წყვილს ჯვარი მეფის თხოვნით რუანის არქიეპისკოპოსმა დასწერათ. ქორწინებისას პატარძალი 14-ის, ხოლო სიძე 16-ის იყო. ასევე ალიანსის შესაქმნელად, ლუი IX-მ თავისი დანარჩენი შვილებიც უცხოელ მონარქებზე დააქორწინა, მაგალითად პრინცი ფილიპი ასევე ესპანელ ინფანტაზე, ისაბელა არაგონელზე, მეორე ქალიშვილი ბლანში კასტილიის მეფეს მიათხოვა, დანარჩენი ორი ასული კი ბურგუნდიასა და ბრაბანტში გაათხოვა.
დედოფალ იზაბელას მამა და ქმარი ძალიან მალე დაახლოვდნენ და ახალი, რიგით მერვე ჯვაროსნული ლაშქრობისათვის ერთად ემზადებოდნენ. 1270 წელს, ტუნისზე ალყისას დიზენტერიით მოიწამლა ლუი IX, რის გამოც თეობალდ II უკან, საფრანგეთში გაბრუნდა, თუმცა პარიზის გზაზე ისიც დაიღუპა. ვინაიდან მასა და იზაბელას შვილები არ დარჩენიათ, ტახტზე თეობალდის ძმა, ანრი I ავიდა. დაქვრივებულმა იზაბელამ დატოვა პარიზის სამეფო კარი და დედის მშობლიურ მხარეში, ანუ პროვანსში გადასახლდა, სადაც სულ რამდენიმე თვეში, 1271 წლის 17 აპრილს, 29 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1242 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1271 კატეგორია:კაპეტინგები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები კატეგორია:ნავარის დედოფლები
პედრიგონი ჭრელი
ამ ჯიშის დადებით მხარეებს შეადგენს: უხვი მოსავლიანობა, მშრალი ნიადაგებისადმი კარგად შეგუებულობა და სხვა ჯიშებთან შედარებით გვალვის უკეთ ატანა. ნაყოფი წვიმიან ამინდში არ სკდება. ხე ძლიერი ზრდისაა, ინვითარებს სუსტად შეფოთლილ თხელ ვარჯს.
ნაყოფი საშუალო, ზოგჯერ მსხვილი ზომისაა, მრგვალი ფორმის, ფუძესთან ოდნავ შებრტყელებული. ნაყოფის კანი თხელია. ძირითადი მომწვანო ფერი თითქმის არ ემჩნევა და შერჩენილია მხოლოდ დაჩრდილულ ადგილებზე. დარჩენილი ნაწილი შეფერილია წითლად; ემჩნევა უფრო მუქი წინწკლები. ზევიდან გადაჰკრავს ძლიერი თეთრი ცვილისებრი ნაფიფქი. მწიფდება აგვისტოს მეორე ნახევარში. რბილობი მომწვანო-ყვითელია, ნაზი, წვნიანი, ძალიან გემრიელი, მომჟავო-ტკბილი გემოსი. კურკა კარგად ეცლება რბილობს.
ტრიათლონი
thumb|300px ტრიათლონი — სპორტის კომპლექსური და ერთ-ერთი ყველაზე რთული სახეობა. რომელიც მოიცავს ველორბოლას, ცურვასა და მარათონულ რბენას. კაცთა და ქალთა შორის ევროპის ჩემპიონატი იმართება 1985 წლიდან; მსოფლიოს ჩემპიონატი — 1989 წლიდან, ხოლო ოლიმპიური თამაშების პროგრამაშია 2000 წლიდან.
შეჯიბრება
ტრიათლონის დროს ასპარეზობა ტარდება სამ სხვადასხვა დისტანციაზე: მოკლე დისტანცია – ცურვა 1,5 კმ, ველორბოლა 40 კმ, რბენა 10 კმ; გრძელი დისტანცია – შესაბამისად, ცურვა 2,5 კმ, ველორბოლა 80 კმ და რბენა 20 კმ. “რკინის კაცის” დისტანცია – ცურვა 3,8 კმ, ველორბოლა 180 კმ და რბენა 42,195 კმ (მარათონი).
შეჯიბრება ცურვით იწყება. სპორტსმენს აცვია ელასტიკური კოსტიუმი, რომელიც გამოსადეგია ტრიათლონში შემავალი სამივე სახეობისათვის. მისი სისქე 3 მმ არ უნდა აღემატებოდეს. აკრძალულია რაიმე დამატებითი სამარჯვების გამოყენება (ფარფლები და სხვა). მონაწილენი სტარტს თავთხელიდან იღებენ. მარშრუტი მონიშნულია ერთმანეთისგან 50 მეტრით დაშორებული ტივტივებით. თუ წყლის ტემპერატურა ნორმაზე დაბალია, შეჯიბრება არ ჩატარდება. ლიდერისგან 25 მეტრით წინ მიცურავს ნავი, რომელიც შეჯიბრების მონაწილეებს მოძრაობის მიმართულებას უჩვენებს. საკმარისია სპორტსმენმა ხელი ასწიოს, რომ მას მაშინვე დახმარებას გაუწევენ.
ველორბოლა იწყება ცურვის ეტაპის დამთავრებისთანავე. ტრიათლონის ველოსიპედი შემსუბუქებული მოდელისაა და დურალუმინის ბორბლები აქვს. ველოსიპედისტისთვის სავალდებულოა ჩაფხუტი, რომელსაც მისი პირადი ნომერი უნდა ეწეროს. რბენა შეჯიბრების ბოლო ეტაპია. მისი ფინიში ერთდროულად მთელი შეჯიბრების ფინიშიც არის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპორტის ოლიმპიური სახეობები
გორავანის ქვიშის ნაკრძალი
გორავანის ქვიშის ნაკრძალი (Գոռավանի ավազուտներ արգելավայր) — განსაკუთრებით დაცული ტერიტორია სომხეთის პროვინცია არარატში. დაცული ტერიტორია 1959 წელს სომხეთის სსრ-ის მიერ შეიქმნა. გორავანის ნაკრძლის შექმნის მიზეზი განსაკუთრებული ფლორის დაცვა იყო. რომელიც 200 ჰექტარზეა განფენილი, რომელიც ქვიშიანი ნახევრად უდაბნოების სახელითაა ცნობილი. აღკვეთილი 160 სახეობის მცენარეს, რამდენიმე ხერხემლიანს, სოკოებს და სხვა ცოცხალ ორგანიზმებს მოიცავს. რამდენიმე სახეობა სომხეთის წითელ წიგნშია შესული, 4 სახეობა კი IUCN-ის წითელ ნუსხაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის დაცული ტერიტორიები
ანდების სახელმწიფოები
მინიატიურა|ნარინჯისფერი: გეოგრაფიულად და პოლიტიკურად ანდების სახელმწიფოები; ლურჯი: გეოგრაფიულად ანდების სახელმწიფოები — სახელმწიფოთა ჯგუფი სამხრეთ ამერიკაში, რომელთათვისაც დამახასიათებელია მსგავსი გეოგრაფია და კულტურა, მაგალითად კეჩუას ენა და ანდური სამზარეულო, რომელიც თავდაპირველად ინკების იმპერიის დროს გავრცელდა, თუმცა ეს მანამდე და მის შემდეგაც ხდებოდა.
პოლიტიკური თვალსაზრისით, არგენტინა და ჩილე, როგორც წესი, ანდების სახელმწიფოებს არ მიეკუთვნება, რადგან ამ ქვეყნებში ძლიერი ადგილობრივი ანდური მემკვიდრეობის ნაკლებობაა და კულტურულად უფრო ევროპაზეა ორიენტირებული; ამავე დროს, ეს ქვეყნები არ არიან ანდური საზოგადოების წევრები (ორგანიზაციის დატოვების პროცესშია ვენესუელაც).
ანდები სამხრეთ ამერიკის დასავლეთ ნაწილს იკავებს და გადაჭიმულია შემდეგი სახელმწიფოების ტერიტორიაზე:
როდესაც დაჯგუფება ხდება „ანდების სახელმწიფოების“ სახელით, მთავარი აქცენტი, რა თქმა უნდა, ამ ქვეყნების მთიან რეგიონებზე კეთდება. მაგალითად, არგენტინის პამპა ანდების რეგიონის ნაწილი არაა, თუმცა ამ რეგიონს ეკუთვნის არგენტინის დასავლეთი ნაწილი და ანდურ სამეზობლოსთან კულტურული კავშირები გააჩნია. ანდების საზოგადოების (სავაჭრო ბლოკი) წევრები არიან ვენესუელა, კოლუმბია, პერუ, ეკვადორი და ბოლივია. თითოეულ მათგანში ვრცელდება ამაზონის წვიმის ტყეები და ამაზონელი ადგილობრივები, ისევე როგორც ანდების მთები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ანდები კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის რეგიონები
მოლოვატა-ნოუე
მოლოვატა-ნოუე (Molovata Nouă) — სოფელი მოლდოვაში, დუბესარის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 71 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 851 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დუბესარის რაიონის სოფლები
მხატვრის დედის პორტრეტი (ვან გოგი)
მხატვრის დედის პორტრეტი — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის მიერ შესრულებული საკუთარი დედის პორტრეტი, რომელიც 1888 წელს ვინსენტმა შავ-თეთრი ფოტოსურათიდან გადახატა. მხატვარი თავად ამბობს, რომ მისი ხელოვნებასთან დაახლოვება მისი დედის, ახალგაზრდა მოყვარული მხატვრის დამსახურება იყო. ოჯახის წევრებთან რამდენიმეწლიანი დაძაბული ურთიერთობის შემდეგ, ვინსენტი დედას რამდენიმე ნახატს უძღვნის, მათ შორის პორტრეტებს, ყვავილებისა და ბუნების სურათრებს, რომლებშიც ვინსენტი თავს უყრის დედის ღირსეულ და ამაყ თვისებებს.
ანა კარბენტუს ვან გოგი მოყვარული მხატვარი იყო, რომელიც ხატავდა ყვავილებს და სხვა მცენარეებს, ძირითადად აკვარელის საღებავებით. ანა დიდი ოჯახიდან იყო, რომელშიც 8 ბავშვი იზრდებოდა და თავადაც 6 შვილი ჰყავდა: ვინსენტი, ანა, ელიზაბეტი, თეო, ვილჰელმი დაკორნელიუსი. ანა ცდილობდა საკუთარი შვილებისთვის ხელოვნება, ხატვა შეეყვარებინა. ვინსენტის ყველაზე ადრეული ნახატები სწორედ დედის ესკიზებისა და ნახატების კოპიოა.
ანას ქმარი, თეოდორუს ვან გოგი, პასტორი (პროტესტანტული ეკლესიის მღვდელი) იყო, რაც მის ოჯახურ პროფესიას წარმოადგენდა. თეოდორუსს კარგი სახელი ჰქონდა და ცნობილი იყო თავისი ქადაგებებით. ისიც, მეუღლის მსგავსად დიდი, 11 შვილიანი ოჯახიდან იყო. ცოლ-ქმარის კარგი ურთიერთობა ჰქონდა ადგილობრივ სოფლის საზოგადოებასთან, ხალხი მათ რწმენის სიძლიერით იცნობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1888 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
შინაური უნგრულა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ნაყოფები შინაური უნგრულა, ჩვეულებრივი უნგრულა — ქლიავის ჯიში. გერმანიაში ცნობილი იყო უკვე XVIII საუკუნის დასაწყისიდან. ფართოდაა გავრცელებული პადოლიასა და ბესარაბიაში, სადაც ქლიავის კულტურისათვის საუკეთესო პირობებია მდინარე დნესტრის ნაპირებზე. კარგა ხანია, რაც საქართველოში ეს ჯიშია შემოტანილი, მაგრამ ფართო გავრცელება ვერ მიიღო. შინაურ უნგრულას დადებით მხარედ უნდა ჩაითვალოს უხვი მოსავლიანობა, მცირე მოთხოვნილება გარემო პირობებისადმი.
ხე საშუალო სიდიდისაა, მრგვალი, ხშირი ვარჯით. ფოთოლი წვრილია, უკუკვერცხისებრი ფორმის, თხელი წაწვეტებული ბოლოთი და შევიწროებული ფუძით. ფოთლის ფირფიტის კიდე წვრილად დაკბილული აქვს. ყვავილობა საშუალო პერიოდისა იცის.
ნაყოფი საშუალო ზომისაა (4,5🞩3🞩3,6 სმ), კვერცხისებრი ფორმის, საშუალო მასა 22,3 გრამს უდრის. ნაყოფის კანი თხელია, მოშავო ლურჯი ფერის, ზევიდან გადაჰკრავს ძლიერი ცვილისებრი ნაფიფქი. რბილობი მომწვანო-ყვითელია, მკვრივი, ძლიერ წვნიანი, მომჟავო-ტკბილი. კურკა წვრილია, თავისუფალი (არაა მიკრული რბილობზე). მწიფდება სექტემბრის შუა რიცხვებში. ნაყოფი კარგია გადასამუშავებლად: ჩირად, სამურაბედ, ხილფაფებად და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქლიავის ჯიშები
გვიანა
300px|მინიატიურა|გვიანის რუკა გვიანა (Guyana, Guyane, Guayana) — რეგიონი სამხრეთ ამერიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელიც მოიცავს შემდეგ სამ ტერიტორიას:
ზოგჯერ, ამ რეგიონს ასევე მიაკუთვნებენ:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის რეგიონები კატეგორია:სამხრეთი ამერიკა კატეგორია:გვიანა
ფსიქოთერაპიის ევროპული ასოციაცია
ფსიქოთერაპიის ევროპული ასოციაცია (EAP) — ფსიქოთერაპიის დარგის წარმმართველი ორგანიზაცია ევროპის მასშტაბით. მისი მოქმედების არეალი მოიცავს 41 ქვეყანას. ასოციაცია აერთიანებს 128 ფსიქოთერაპიულ ორგანიზაციას, მათ შორის, 42 ეროვნულ ასოციაციას და 17 ევროპულ ასოციაციას. ფსიქოთერაპევტთა ევროპული ასოციაცია დაფუძნებულია ვენაში. ამჟამად მისი წევრია 120 000 ფსიქოთერაპევტი.
EAP-ს მიუძღვის გადამწყვეტი როლი ფსიქოთერაპის დამოუკიდებელ პროფესიად აღიარების პროცესში. ის არის ფსიქოთერაპიული განათლების პან-ევროპული სტანდარტის და ეთიკური გაედლაინის შემქმნელი.
ასოციაციის სახელმძღვანელო დოკუმენტია სტრასბურგის 1990 წლის დეკლარაცია ფსიქოთერაპიის შესახებ. იგი ხელს უწყობს მეცნიერულ საწყისებზე დამყარებული ფსიქოთერაპიული განათლების გავრცელებას. იბრძვის ევროპაში თავისუფალი და დამოუკიდებელი ფსიქოთერაპიული პრაქტიკისათვის.
საქართველოში ფსიქოთერაპიის ევროპული ასოციაციის წარმომადგენელი ეროვნული ქოლგა ორგანიზაციის (NUO) სახით არის ფსიქოთერაპიის ქართული ფედერაცია.
მისი საქმიანობა მოიცავს:
სქოლიო
კატეგორია:ფსიქოთერაპია კატეგორია:ფსიქოთერაპიული ორგანიზაცია კატეგორია:ფსიქოთერაპიის რეგულირება კატეგორია:ფსიქოთერაპიის ევროპული სტანდარტი კატეგორია:ფსიქიკური ჯანმრთელობა ავსტრიაში კატეგორია:ფსიქიკური ჯანმრთელობა საქართველოში კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები საქართველოში კატეგორია:პროფესიონალური ფსიქოთერაპია კატეგორია:საერთაშორისო არასამთავრობო ორგანიზაციები კატეგორია:დარგობრივი ორგანიზაციები
იალოვა
იალოვა (Yalova) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ თურქეთში, მარმარილოს ზღვის რეგიონში, იალოვის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მარმარილოს ზღვის სანაპიროზე. ქალაქი საკურორტოა და ზაფხულში სტუმრობს უამრავი ტურისი. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით, იალოვაში ცხოვრობს 102 874 ადამიანი. იალოვას აქვს მერია და მისი მერი არის ვეფა სალმანი.
იალოვას აღმოსავლეთითა და დასავლეთით ესაზღვრება საკუთარი პროვინციის ქალაქები. დასავლეთით ესაზღვრება ქალაქი თერმალი, ხოლო აღმოსავლეთით — ჩიფთლიკქიოი. იალოვას, აგრეთვე, სამხრეთით ესაზღვრება ბურსის პროვინცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
რანები
მინიატიურა|რანების კარტუშის სახელი აბიდოსიდან ჰორ-რანები — ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფოს ფარაონი მეორე დინასტიიდან. ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. XXIX საუკუნეში. სამეფო სიებში მისი პირადი სახელია ნებრა, ხოლო მანეთონი მას კაიხოსს ან კეხოოს უწოდებს. რანების სახელი ითარგმნება როგორც „რა მბრძანებელია“.
ჰოტეპსეხემუის მემკვიდრის შესახებ საკმაოდ მცირე რამეა ცნობილი. არსებობს რამდენიმე სადავო საკითხი მისი სახელის წაკითხვასთან დაკავშირებით. ჩვეულებრივად კითხულობენ როგორც რანები - „რა (ჩემი) მბრძანებელია“, ზოგიერთი მოსაზრების თანახმად კი იკითხება როგორც „მზის მბრძანებელი“.
მანეთონის თანახმად ქვეყანას მართავდა 39 წლის განმავლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მეორე დინასტიის ფარაონები
ოიდიპოსის კომპლექსი
„ოიდიპოსის კომპლექსი“ (Ödipuskomplex) — ტერმინი, რომელიც ფსიქოანალიზში ზიგმუნდ ფროიდმა დაამკვიდრა. აღნიშნავს გაუთვიცნობიერებელ სექსუალურ ლტოლვას საპირისპირო სქესის მშობლისადმი და ამბივალენტურ გრძნობებს იმავე სქესის მშობლისადმი. საერთო ჯამში „ოიდოპოსის კომპლექსი“ არის ბისექსუალური მდგომარეობა, ბავშვის გაუთვითცნობიერებული ეროტიკული ლტოლვა მშობლისადმი.
„ოიდიპოსის კომპლექსის“ ჩამოყალიბება საფუძვლად ედება ძვ. წ. V საუკუნის ბერძნული მითოლოგიის ერთ-ერთ გმირ ოიდიპოსს, რომელმაც მოკლა საკუთარი მამა, ლაიოსი, და ცოლად შეირთო თავისი დედა, იოკასტე (ისე, რომ თავადაც არ იცოდა ამის შესახებ). ეს მითი ძვ. წ. 429 წელს დაწერა სოფოკლემ. XIX საუკუნეში პარიზისა და ვენის სცენაზე დაიდგა სოფოკლეს მითის თანამედროვე წარმოდგენა და უდიდესი წარმატება მოიპოვა 1880-1890-იან წლებში. ავსტრიელი ფსიქოანალიტიკოსი, ზიგმუნდ ფროიდი (1856–1939) დაესწრო ზემოთხსენებულ წარმოდგენას. თავის წიგნში „სიზმრების ახსნა“, რომელიც გამოქვეყნდა 1899 წელს, მან წამოაყენა ვარაუდი იმის შესახებ, რომ ოიდიპოსის სურვილი, უნივერსალური, თანდაყოლილი ფსიქოლოგიური ფენომენია და გამოწვეულია ქვეცნობიერი დანაშაულის შეგრძნების გამო. ზიგმუნდმა ეს ანალიზი დააფუძნა იმ შთაბეჭდილების საფუძველზე, რომელიც მან წარმოდგენის ნახვისას მიიღო. ასევე ნორმალური და ფსიქიკური აშლილობის მქონე ბავშვებზე დაკვირვების შედეგად. გარდა ამისა, ფროიდი ეყრდნობოდა იმ ფაქტსაც, რომ ოიდიპოსის წარმოდგენა ეფექტიანი იყო, როგორც თანამედროვე, ასევე ძველი დროის მაყურებელთათვის. ის აგრეთვე ამტკიცებდა, რომ „ჰამლეტის“ წარმოდგენა იგივე მიზეზის გამო ახდენდა დიდ შთაბეჭდიებას აუდიტორიაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კომპლექსები
ლიფუ
ლიფუ (Lifou Island) — ყველაზე დიდი კუნძული ლუაიოტეს კუნძულების ჯგუფში წყნარ ოკეანეში. ეკუთვნის ახალ კალედონიას. ადმინისტრაციულად შედის ლუაიოტეს პროვინციის ლიფუს კომუნის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
thumb|left|250px|ლიფუს კუნძულის რუკა ძველად ლიფუ იყო მარჯნული ატოლი, რომელიც წყალში ჩაძირული ვულკანის ნაწილია. დაახლოებით 2 მილიონი წლის წინ კუნძულის ზედაპირი აიწია დღეისათვის არსებულ დონეზე.
კუნძულს აქვს არასწორი ფორმა. ლიფუს სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 81 კმ-ია, სიგანე მერყეობს 16-დან 24 კმ-მდე. კუნძულის ზედაპირი სწორია, ლიფუზე არ არსებობს მთები და მდინარეები.
ლიფუს ცენტრალური ნაწილი წარმოადგენს პლატოს, რომელიც დაფარულია ხშირი მცენარეულობით. კუნძულის სამხრეთ ნაწილში გამოქვაბულების დიდი რაოდენობა მდებარეობს. ლიფუს დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს სანტალის უბე, რომელსაც სახელი დაერქვა კუნძულზე სანტალით (Santalum) მოვაჭრეების პატივსაცემად.
ისტორია
ლიფუს კუნძული 1827 წელს აღმოაჩინა ფრანგმა მოგზაურმა ჟიულ-სეზარ სებასტიენ დიუმონ-დიურვილმა. შემდგომში კუნძულზე გამოჩნდნენ კათოლიკე და პროტესტანტი მისიონერები. XIX წელს ლიფუზე ყვაოდა სანტალით ვაჭრობა და მონათა ვაჭრობა. 1864 წელს კუნძული ანექსირებული იქნა საფრანგეთის მიერ.
მოსახლეობა
კუნძულის ძირითადი დასახლებული პუნქტია სოფელი ვე (We), ლიფუს კომუნის ადმინისტრაციული და კომერციული ცენტრი. 2009 წელს კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 8627 ადამიანი, რომლებიც ცხოვრობენ სამ ტომობრივ რაიონში: ვეტრი (Wetr), ლოსი (Lösi) და გაიტჩა (Gaïça).
ადგილობრივი მოსახლეობის მკვიდრი ენაა — დეჰუ.
ეკონომიკა
ტურიზმი — ლიჰუს კუნძულის ინდუსტრიის მთავარი დარგია. ძირითადი საექსპორტო საქონელია: კოპრა, ვანილი, შაქრის ლერწამი, კაუჩუკი.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ახალი კალედონიის კუნძულები
ლაბიაუს ციხესიმაგრე
ლაბიაუს ციხესიმაგრე (Замок Лабиау) — ტევტონთა ორდენის უძველესი პრუსიული ციხესიმაგრე, მდებარეობს ქალაქ პოლესკში, კალინინგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ისტორია
1277-1280 წლებში პრუსიული ციხესიმაგრისა და ხისა და ტალახისაგან აგებული გამაგრებული შენობის ადგილზე ტევტონთა ორდენის წარმომადგენლებმა ააგეს ქვის ციხესიმაგრე, რომელსაც 1330 წელს უწოდეს ლაბიაუ, მდინარე ლაბის მიხედვით. 1360 წლისათვის აგებული იყო ოთხი აგურისა და ქვის ნაგებობა, გალავნით და წყლის არხით გარშემო. 1454 წელს პრუსიის კავშირმა დაიწყო ციხესიმაგრის შტურმი, მაგრამ ციხის დამცველებმა, რომლებსაც ხელმძღვანელობდა ალბრეხტ შპარუკელი, ყველა შეტევა მოიგერიეს.
1519 წლის მაისში აქ გაიმართა შეხვედრა ტევტონთა ორდენის მაგისტრ ალბრეხტსა და ვასილი III-ის ელჩებს შორის. ორდენის სეკულარიზაციის შემდეგ ციხესიმაგრე გადავიდა ჰერცოგ ალბრეხტის ხელში. 1526 წელს ალბრეხტმა ციხესიმაგრე აჩუქა თავის რძალს დოროთეა დანიელს. დოროთეას გარდაცვალების შემდეგ ციხესიმაგრის დიასახლისი გახდა ჰერცოგ ალბრეხტის მეორე ცოლი ანა მარია ბრაუნშვაიგელი. 1564 წელს რაინდთა დარბაზი მოხატა იტალიელმა მხატვარმა იოჰან ბაპტისტმა.
1860 წელს ციხესიმაგრე გადააკეთეს, რომლის შემდეგაც იგი გამოიყენებოდა ციხედ. 1917 წელს ციხესიმაგრე დაწვეს. საბჭოთა მმართველობის პერიოდში, კერძოდ 1948 წლიდან 1963 წლამდე ციხესიმაგრე კვლავ ციხედ გამოიყენებოდა.
მასში განთავსებული იყო ქარხანაც, რომლის დროსაც შეცვალეს შიდა ხედი, კიბეები და კორიდორი. 1968 წელს მოხდა მოკლე ჩართვა და ხანძარმა გაანადგურა სახურავი და ზედა სართულის ნაწილი. ქარხანა დაიხურა და იჯარით გაიცა. ციხესიმაგრიდან შემორჩენილია მხოლოდ კედლები და სარდაფი.
კავკასიური სახლი
კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრი — კავკასიური სახლი — კულტურულ-საგანმანათლებლო, სამშვიდობო და გარემოსდაცვითი ორგანიზაცია. „კავკასიური სახლი“ ხელს უწყობს საქართველოსა და კავკასიის კულტურული მემკვიდრეობისა და ბუნების დაცვა-გადარჩენას; იმ სულიერ-ინტელექტუალური საფუძვლების შექმნას, რაც აუცილებელია საქართველოსა და კავკასიაში მშვიდობის დამყარებისა და დემოკრატიული აღმშენებლობისათვის, ეკოლოგიური უსაფრთხოების განმტკიცებისათვის. „კავკასიური სახლი“ ზრუნავს ახალგაზრდების განათლებაზე, საზოგადოებრივი ცნობიერების ჰუმანიზაციასა და დემოკრატიზაციაზე, ხელს უწყობს სამოქალაქო საზოგადოებისა და სამართლებრივი სახელმწიფოს შექმნას, საერთო პროგრესს. „კავკასიური სახლის“ განსაკუთრებული ზრუნვის საგანია ადამიანის უფლებების დაცვა, რელიგიურ-ეთნიკური შემწყნარებლობა, განსხვავებულ კულტურათა მშვიდობიანი თანაარსებობის ნორმების დანერგვა. „კავკასიურ სახლს“ სურს მუდმივად იყოს ტრიბუნა კონსტრუქციული ალტერნატიული აზრისა და მოქალაქეობრივი სათქმელისათვის.
ისტორია
„კავკასიური სახლი“ შეიქმნა 1993 წელს „მხატვრული თარგმანისა და ლიტერატურულ ურთიერთობათა მთავარი სარედაქციო კოლეგიის“ ბაზაზე, (რომელიც 1974 წლიდან ფუნქციონირებდა). „კავკასიური სახლის“ ადგილსამყოფელია ყოფილი „სმირნოვების სახლი“, რომელიც ჯერ კიდევ XIX საუკუნიდან იყო კულტურული ცხოვრების ერთ-ერთი ცენტრი საქართველოში. ძველი რუსული არისტოკრატიული ოჯახის უკანასკნელმა მემკვიდრემ - მიხეილ გიორგის ძე სმირნოვმა (1919-1985) ეს შენობა და საგვარეულო მუზეუმი უანდერძა საქართველოს, კერძოდ, მთავარ სარედაქციო კოლეგიას, რომლის უფლებამონაცვლეც არის „კავკასიური სახლი“.
განვლილი გზა
1973 წელს საზოგადო მოღვაწის, ისტორიკოსისა და ლიტერატორის - ოთარ ნოდიას (1928-1993) ინიციატივით დაარსდა „მხატვრული თარგმანისა და ლიტერატურული ურთიერთობების მთავარი სარედაქციო კოლეგია“. ორგანიზაციის მიზანი იყო მსოფლიო ლიტერატურისა და აზროვნების საუკეთესო ნიმუშების თარგმნა ქართულად და ქართული ლიტერატურისა მსოფლიო ენებზე; თავი მოუყარა რა თავის ჭერქვეშ ენებისა და სხვა ქვეყნების კულტურის საუკეთესო მცოდნეებს, ფილოლოგებსა და მთარგმნელებს, კოლეგია თანდათან გარდაიქმნა ერთგვარ მულტიკულტურულ ინტელექტუალურ ცენტრად, თავისუფალი და დემოკრატიული აზროვნების კერად. იგი იყო სხვადასახვა კულტურათა დიალოგის ადგილი და სახლი, სადაც სხვადასხვა ეროვნებისა და აღმსარებლობის ხალხი ერთად მუშაობდა. კოლეგია განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა კავკასიის ხალხთა ლიტერატურის შესწავლასა და თარგმანს. 1994 წელს, მინისტრთა საბჭოს დადგენილებით, „მხატვრული თარგმანისა და ლიტერატურულ ურთიერთობათა მთავარი სარედაქციო კოლეგიის“ ბაზაზე შეიქმნა საქართველოს კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრი – „კავკასიური სახლი“, რომელიც „კოლეგიის“ უფლებამონაცვლეა. 1999 წლის 4 ნოემბერს საბიუჯეტო ორგანიზაციის თანამშრომლების მიერ, სახლის ბაზაზე დაფუძნდა საზოგადოებრივი ორგანიზაცია კავშირი „კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრი – კავკასიური სახლი“, რომელიც უცხოელი პარტნიორების, დონორებისა და თანამოაზრეების დახმარებით ახორციელებს საგანმანათლებლო, სამშვიდობო, კვლევით, კულტურულ და გარემოსდაცვით პროექტებს.