cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მალტის გვირგვინის კოლონია
დაარსება და ადრეული წლები (1813–1824)
ჭირი მალტაში გაჩნდა 1813 წლის მარტში, როდესაც ალექსანდრიიდან დაავადებული ბრიტანული სავაჭრო გემი ჩამოვიდა. დაავადების გავრცელება განსაკუთრებით ვალეტასა და გრანდ ჰარბორის რაიონში დაიწყო და როდესაც გუბერნატორი მეიტლენდი ჩამოვიდა, საკარანტინო ზომების გატარება დაიწყო. ჭირი გოზოში გავრცელდა 1814 წლის იანვრისთვის. მთლიანობაში დაიღუპა 4 486 ადამიანი, რაც მთლიანი მოსახლეობის 4% -ს შეადგენდა. დაავადების აღმოფხვრის შემდეგ, მეიტლენდმა რამდენიმე რეფორმა განახორციელა. იგი ავტოკრატი იყო, რადგან მან უარი თქვა საკონსულტაციო საბჭოს შექმნაზე, რომელიც მალტის წარმომადგენლებისგან შედგებოდა და ამიტომ მას არაფორმალურად "მეფე ტომს" უწოდებდნენ. მან 1814 წელს შეიქმნა მალტის პოლიციის ძალები, ხოლო 1819 წელს დაიშალა ადგილობრივი იტალიურენოვანი უნივერსიტეტი. განხორციელდა სხვადასხვა რეფორმა საგადასახადო და სასამართლო უზენაეს სასამართლოებშიც. მეიტლენდი გუბერნატორად დარჩა გარდაცვალებამდე, 1824 წლის 17 იანვარამდე.
შოანი
სოფელში მდებარეობს მთა შანი, ინგუშეთის უმაღლესი მწვერვალი (4451 მ). აულთან მიედინება მდინარე შონდონი.
მალტის გვირგვინის კოლონია
XIX საუკუნის დასაწყისი
მინი|ბრიტანული სამხედრო ხომალდი გრანდ ჰარბორში 1896 წელს 1825 წელს მალტის სკუდო და იმ დროისთვის მიმოქცევაში მყოფი სხვა ვალუტა ოფიციალურად შეიცვალა გირვანქა სტერლინგით, ყველაზე დაბალი ღირებულების მონეტა იყო მესამედი ფარტინგი მოჭრილი არარეგულარული ინტერვალებით, ბოლო ასეთი გამოცემა მოხდა 1913 წელს. ამის მიუხედავად, სკუდიმ და სხვა უცხოურმა მონეტებმა განაგრძეს ცირკულირება შეზღუდული რაოდენობით, ხოლო ბოლოს სკუდი გაიყვანეს ბაზრიდან 60 წლის შემდეგ 1886 წლის ოქტომბერსა და ნოემბერში. საბერძნეთის დამოუკიდებლობის ომის დროს, მალტა გახდა მნიშვნელოვანი ბაზა ბრიტანეთის, საფრანგეთისა და რუსეთის სამხედრო-საზღვაო ძალებისთვის, განსაკუთრებით 1827 წლის ნავარინოს ბრძოლის შემდეგ. ადგილობრივი ეკონომიკა გაუმჯობესდა და ბიზნესის ბუმი დაიწყო, მაგრამ ომის დასრულებიდან მალევე 1832 წელს მოხდა ეკონომიკური ვარდნა. 1828 წელს ვატიკანის ეკლესია-სახელმწიფოს გამოცხადების შემდეგ მოხდა სიწმინდის უფლების გაუქმება. სამი წლის შემდეგ მალტის საყდარი პალერმოს საყდრისგან დამოუკიდებლად გაკეთდა. 1839 წელს გაუქმდა პრესის ცენზურა და დაიწყო ანგლიკანური წმინდა პავლეს პრო-საკათედრო ტაძრის მშენებლობა.
შოანი
სოფელი გაუკაცრიელდა ჩეჩნებისა და ინგუშების დეპორტაციის პერიოდში 1944 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეირახის რაიონის სოფლები
მალტის გვირგვინის კოლონია
მეორე მსოფლიო ომი
მინი|1953 წლის მალტის შტამპი დედოფალ ელისაბედ II- ის პორტრეტით მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე ვალეტა სამეფო საზღვაო ფლოტის შტაბის ადგილმდებარეობა იყო. ამასთან, უინსტონ ჩერჩილის წინააღმდეგობების მიუხედავად, არმია გადაიყვანეს ალექსანდრიაში, ეგვიპტეში, 1937 წლის აპრილში. იტალიის ომის გამოცხადების დროს (1940 წლის 10 ივნისი), მალტას ჰყავდა გარნიზონი ოთხი ათასზე ნაკლები ჯარისკაცით და დაახლოებით ხუთი კვირის საკვები მარაგით დაახლოებით სამასი ათასი მოსახლეობისთვის. გარდა ამისა, მალტის საჰაერო თავდაცვა შედგებოდა ორმოცდაორი საზენიტო იარაღისაგან (ოცდათოთხმეტი "მძიმე" და რვა "მსუბუქი") და ოთხი გლოტერ გლადიატორისგან, რომელთათვისაც სამი მფრინავი იყო საჭირო.
სქოლიო
კატეგორია:კოლონიზაცია კატეგორია:კოლონიალური იმპერიები კატეგორია:მალტა კატეგორია:ქვეყნები კატეგორია:ქვეყანათა კლასიფიკაცია კატეგორია:ქვეყნები სტატუსის მიხედვით კატეგორია:ქვეყნები სტატუსის ხარისხის მიხედვით
მაღრაანის ბზიანის საყდარი
მაღრაანის ბზიანის საყდარი — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ მაღრაანის ჩრდილოეთით 2 კილომეტრზე, ტყეში.
ეკლესია მთლიანად დანგრეულია და დაფარულია ბზის ხეებით. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის მცირე ნაწილი (სიმაღლე დაახლოებით 4 მ), ორსაფეხურიანი პილასტრით. შენობა თანაბარი ზომის რიყის ქვის თარაზული რიგებით ყოფილა ნაგები. პილასტრის წყობაში აქა-იქ ნატეხი ქვა და შირიმია ნახმარი. პილასტრს საბჯენი თაღისა და კედლის ყრუ თაღების მცირე ნაწილი შემორჩა, რომელთა ქულებთან თაროსებრი იმპოსტებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სოლომონ ვადაჭკორია
სოლომონ ვადაჭკორია (დ. 1880, სოფ. ჭანჭათი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 1928, ბერლინი) — პოლიტიკოსი, პარტიული მოღვაწე. რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში. დაამთავრა დაწყებითი სოფლის სკოლა. ბავშობიდან მუშაობდა ტფილისის ტიპოგრაფიებში შეგირდად, შემდგომ - ასოთამწყობად. 1897 წელს მუშაობდა გაზეთ „ცნობის ფურცლის“ ასოთამწყობად. ამ პერიოდიდან ჩაერთო სოციალ-დემოკრატიული წრეების მუშაობაში. 1898 წელს შევიდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიაში, ლადო კეცხოველთან ერთად მუშაობდა ექვთიმე ხელაძის სტამბაში. იყო ტიპოგრაფიის მუშათა ორგანიზაციის ხელმძღვანელი. 1901 წლის ბოლოს კოოპტაციით შეიყვანეს რსდმპ ტფილისის კომიტეტში, სადაც მუშაობდა 1902 წლის ბოლომდე. 1903 წლის ივლისში ჟანდარმერიამ დააპატიმრა და 3 თვით იჯდა მეტეხის ციხეში. 1905 წლამდე საპასუხისმგებლო პარტიული თანამდებობა არ ეჭირა. იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის „მენშევიკების“ ფრაქციის წევრი. 1905 წლის დასაწყისიდან ტფილისის კომიტეტში თბილისის მე-3 რაიონის წარმომადგენლად იყო კომიტეტის წევრის უფლებით. 1905 წლის აგვისტოში ქალაქის საბჭოს შენობაში დემონსტრაციის დარბევისას დააპატიმრეს და ციხეში იჯდა თვე-ნახევარი. 1905 წლის ბოლოს კვლავ დააპატიმრეს 4 თვით. დამსახურებების გამო პარტიამ მისი კანდიდატურა 1906 წელს სახელმწიფო სათათბიროს არჩევნებზე ხმოსნად წამოაყენა. 1908 წლამდე იყო რსდმპ ტფილისის კომიტეტის წევრი, ასევე იყო არალეგალურ გაზეთ „დილას“ პასუხისმგებელი რედაქტორი. 1908 წლის თებერვალში დააპატიმრეს, ძიებამ წელიწად-ნახევარი გასტანა და ბოლოს სამხედრო სასამართლომ მიუსაჯა 4 წლით კატორღა. კატორღის ვადის მოხდის შემდეგ სამუდამოდ გადაასახლეს ციმბირში, სადაც წელიწადნახევრის შემდეგ მოახერხა გაქცევა საზღვარგარეთ. 1914 წლიდან 1915 წლამდე ცხოვრობდა კონსტანტინოპოლში, სადაც მუშაობდა ასოთამწყობად. 1915 წელს გადავიდა ბერლინში, იქაც ტიპოგრაფიაში მუშაობდა. მონაწილეობდა საქართველოს გათავისუფლების კომიტეტის გაეთ „ქართული გაზეთის“ გამოცემაში. საქართველოში 1918 წლის მაისში დაბრუნდა, მუშაობდა ქალაქ ტფილისში, ტიპოგრაფიაში. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი. 1919 წელს გახდა საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიაში სხვა წევრის გარდაცვალების გამო. 1920 წელს, არჩევნების შედეგების ხელახლა გადაანგარიშების შემდეგ ამოირიცხა დამფუძნებელი კრების წევრობიდან, რადგან სოციალ-დემოკრატიულ პარტიას მანდატები შეუმცირდა. ამის შემდეგ მუშაობდა ქალაქთა კავშირის ტიპოგრაფიის გამგის თანაშემწედ და მთავრობის ტიპოგრაფიის გამგედ.
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
მინი|სოლომონ ვადაჭკორია, ღია ბარათი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 1928 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში სოლომონ
აჩაიის რაიონი
აჩაიის რაიონი (Distrito de Achaya) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ასანგაროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 846 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 770 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 132.23 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ასანგაროს პროვინციის რაიონები
ჯეიმზ სპრიგს პეინი
ჯეიმზ სპრიგს პეინი (James Spriggs Payne; დ. 19 დეკემბერი 1819, რიჩმონდი, ვირჯინია, აშშ — გ. 31 იანვარი 1882, მონროვია, ლიბერია) — ლიბერიის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის მეოთხე (1868-1870 წწ.) და მერვე (1876-1878 წწ.) პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
ლიბერიაში მან რელიგიის გარდა გამოხატა პოლიტიკისა და ეკონომიკის ინტერესი. იგი მთავრობამ დაინიშნა, ამერიკის საკოლონიზაციო საზოგადოებასთან ურთიერთობის გაწყვეტის საკითხებში პასუხისმგებლად.
მისი პრეზიდენტობის პერიოდში იგი ლიბერიაში მონათვაჭრობის მგზნებარე მებრძოლი აღმოჩნდა. მან ასევე მოახერხა საზღვარგარეთ ვაჭრობის მოცულობის გაზრდა და ლიბერიის მკვიდრ მოსახლეობასთან ურთიერთობის დამყარება.
გარდაიცვალა 1882 წელს მონროვიაში, მისი მეორე საპრეზიდენტო ვადის დასრულებიდან ოთხი წლის შემდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიბერიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1819 კატეგორია:დაბადებული 19 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 იანვარი
კენტერბერის უნივერსიტეტი
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის უნივერსიტეტები
დესტერუ
დესტერუ (Desterro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 591 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 991 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.55 კმ²-ზე. ფართობი 179 387 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
პიატრა-კრაიულუი
პიატრა-კრაიულუი (Piatra Craiului) — ქედი რუმინეთში, სამხრეთ კარპატებში. მაქსიმალური სიმაღლე 2238 მ (მთა ლა-ომი). მეტწილად აგებულია კირქვებით. განვითარებულია კარსტული ლანდშაფტი, სადაც გამომუშავებულია ღრმა ხეობები. არის მღვიმეები. შედის პიატრა-კრაიულუის ეროვნული პარკის შემადგენლობაში. ზამთარში და გაზაფხულზე დამახასიათებელია ზვავი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ქედები
ქალაქის საბჭოს შენობა (დონის როსტოვი)
ქალაქის საბჭოს შენობა (Здание городской думы) — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1899 წელს არქიტექტორ ალექანდრ პომერანცევის პროექტის მიხედვით. ქალაქის ერთ-ერთი მთავარი ღირსშესანიშნაობა. თავდაპირველად შენობაში განთავსებული იყო ქალაქის საკრებულო და გამგეობა. საბჭოთა პერიოდში კი შენობაში განთავსებული იყო სკკპ-ის საოლქო კომიტეტი. ამჟამად შენობა უჭირავს დონის როსტოვის მერიას და ქალაქის საკრებულოს. ქალაქის საბჭოს შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
მინი|left|ქალაქის მერია 1902 წელს 1890-იან წლებში ქალაქის ადმინისტრაციამ მიიღო გადაწყვეტილება აეშენებინათ ქალაქის საკრებულოს ახალი შენობა (მანამდე საკრებულო განთავსებული იყო მაქსიმოვის სახლში ). პროექტის შესამუშავებლად მოიწვიეს ცნობილი არქიტექტორი ალექანდრე პომერანცევი, რომელსაც უკვე აშენებული ჰქონდა ქალაქის რამდენიმე შენობა. შენობის პროექტის საბოლოო ვარიანტი ქალაქის გამგეობამ დაამტკიცა 1896 წლის ბოლოს, ხოლო 1897 წელს დაიწყო ქალაქის საბჭოს შენობის მშენებლობა. მშენებელობა დასრულდა და ახლად აგებული სახლი აკურთხეს 1899 წელს.
არქიტექტორ პომერანცევის ხარჯთაღრიცხვის მიხედვით შენობის აგება დაჯდებოდა 586 176 რუბლი და 16 კაპიკი, მაგრამ სათათბირომ გადაწყვიტა, რომ ეს თანხა არის საკმაოდ დიდი და საჭირო იყო შემცირება. საბოლოოდ შეამცირეს 513 627 რუბლამდე, მაგრამ მშენებლობის დროს ხარჯმა მნიშვნელოვნად გადააჭარბა აღნიშნულს და მიაღწია  600 ათასს.
შენობის პირველი სართული გაქირავდა სავაჭრო სათავსოებად. მეორე, მესამე და მეოთხე სართულებზე განთავსდა ქალაქის სათათბირო და ქალაქის გამგეობა.
1922 წელს ქალაქის სათათბიროს შენობას გაუჩნდა ხანძარი, რის შედეგადაც განადგურდა კუთხის გუმბათი. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში შენობა კიდევ უფრო დაზიანდა, მაგრამ მისი დასრულებიდან მალევე მოხდა აღდგენა და მასში განთავსდა სკკპ-ის საოლქო კომიტეტი.
არქიტექტურა
ქალაქის საბჭოს შენობა აგებულია ეკლექტიკის სტილში. შენობა სწორკუთხა დაგეგმარებისაა და გააჩნია შიდა ეზო. ნაგებობა ოთხასრთულიანია. პირველი სართული რუსტირებულია.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ადენ აბდულა ოსმან დაარი
ადენ აბდულა ოსმან დაარი (دم عبد الله عثمان دار‎‎; დ. 9 დეკემბერი, 1908, ბელედუეინი, სომალი — გ. 8 ივნისი, 2007, ნაირობი, კენია) — სომალის პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი. თანამდებობა დაიკავა 1960 წლის 1 ივლისს და იგი ეკავა 1967 წლის 10 ივნისამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:სომალის პრეზიდენტები
ჰასან ბეგ აღალაროვი
ჰასან ბეგ აღალაროვი (Həsən bəy Ağalarov) — აზერბაიჯანული წარმოშობის რუსეთის სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-ლეიტენანტი. ჰასან ბეგ აღალაროვი იყო პირველი აზერბაიჯანელი, რომელიც დაჯილდოებულ იქნა წმინდა გიორგის ორდენით უშუალოდ საბრძოლო მოქმედებების დროს. თავი გამოიჩინა 1849 წლის 21 ივლისის ბრძოლაში დებრეცენეს ბრძოლაში უნგრული აჯანყების (1848-1849) ჩახშობის დროს.
ბიოგრაფია
ჰასან ბეგ აღალაროვი დაიბადა 1821 წელს თბილისში, კეთილშობილ ოჯახში. საერთო განათლება მიიღო თბილისის გიმნაზიაში. სამხედრო სამსახური დაიწყო 1834 წელს ამიერკავკასიის საცხენო-მუსულმანურ რაზმში.
1834 წელს ვარშავაში მივლინებული ამიერკავკასიის საცხენო-მუსულმანურ რაზმის შემადგენლობაში შტაბს-კაპიტან კუშტეშენსკი ისმაილ-ბეგთან, პორუჩიკ ბაქიხანოვთან, პორუჩიკ ჯაფარ კული აღა ბაქიხანოვთან (აბასკული - აღა ბაქიხანოვის უმცროსი ძმა) ერთად ასევე იყო პრაპორშიკ (1835 წლის 8 ოქტომბრიდან ამ წოდებით) ჰასან ბეგ აღალაროვიც იყო მივლინებული.
1840 წელს შტაბს-კაპიტან ჰასან ბეგ აღალაროვი დაჯილდოებული იყო წმ.სტანისლავის ორდენით. 1849 წელს ამიერკავკასიის საცხენო-მუსულმანურ რაზმი ბრძოლაში დებრეცენეს ბრძოლაში უნგრული აჯანყების ჩახშობის დროს დაეუფლა აჯანყებულების ოთხ ზარბაზანს. ამ ბრძოლისათვის რაზმს გადაეცა წმ. გიორგის დროშა. ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცის გამო მეთაურის თანაშემწე პოლკოვნიკ ჰასან ბეგ აღალაროვი 1849 წლის 28 აგვისტოს დაჯილდოვებულ იქნა წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით (ბრძანება № 8147 გრიგოროვიჩ - სტეპანოვის სიის მიხედვით).
მთავარსარდალ გენერალ-ფელდმარშალ პასკევიჩის დასაჯილდოვენბელი წარდგინებიდან: დებრეცენეს ბრძოლაში ამბოხებულ უნგრელებთან, 1849 წლის 21 ივლისს, ამიერკავკასიის საცხენო-მუსულმანურ რაზმის სამასი ცხენოსანით, მარცხენა ფლანგზე, გაანადგურა მოწინააღმდეგის ქვეითი ჯარი და დაეუფლა ორ ზარბაზანს, შემდეგ დაედევნა მოწინააღმდეგეს ქალაქში და აიყვანა 300 მეტი ტყვე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1812 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:აზერბაიჯანული არისტოკრატია
მანავის წმინდა გიორგის ეკლესია
მანავის წმინდა გიორგის ეკლესია, ოდიშის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მანავის ჩრდილოეთით, 1,5 კილომეტრზე, ტყეში. სავარაუდოდ, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ადგილობრივთა მონაცემებით ეკლესია აუგიათ სამეგრელოდან გადმოსულ სტეფანიებს და დღესაც მათ სალოცავად ითვლება.
ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდოა. ნაგებია ქვიშაქვის ლოდებით, რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. წყობა ქაოსურია. გამოყენებულია აგურიც. დაზიანებულია. ჩამონგრეულია კამარა, გრძივი კედლების ზედა ნაწილები, ალაგ-ალაგ, მონგრეული აქვს.
შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა, საკურთხეევლის აღმოსავლეთ კედელში ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი, რომლის ქვემოთ, კედელზე, ოთხკუთხა ტრაპეზია მიდგმული. მსგავსი, ოღონდ ოდნავ უფრო პატარა ნაგებობა საკურთხევლის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ კუთხეშიც დგას.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მარიამჯვრის ნაგებობა
მარიამჯვრის ნაგებობა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მარიამჯვრის ჩრდილოეთით, წმინდა გიორგის ფერდად წოდებულ ადგილში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილი კედლები ნაგებია რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. ნაგებობის ჩრდილოეთით საწნახელია, ხოლო სამხრეთით რიყის ქვითა და კირის ხსნარით ამოშენებული ღრმა და ფართო სამეურნეო ორმო.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფოკის მამათა მონასტერი
ფოკის წმინდა ნინოს მონასტერი — მონასტერი საქართველოში. მდებარეობს სამცხე-ჯავახეთის 	ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, ფარავნის ტბის ნაპირას. სწორედ ამ ადგილიდან დაიწყო ქართველთა განმანათლებლის, წმინდა ნინოს მოღვაწეობა ჩვენს ქვეყანაში. წმინდა ნინო საქართველოში სომხეთის მხრიდან შემოვიდა და პირველად გაჩერდა ფარავნის ტბასთან, სადაც ორი დღე დაჰყო. აქ მას ჰქონდა სასწაულებრივი ხილვა: წარმოუდგა ნათელი სახის კაცი, რომელმაც მაცხოვრისაგან ბეჭედდასმული ნაწერი გადასცა და უბრძანა მცხეთაში წასულიყო და ეს ნაწერი მეფისათვის მიეცა. გამოღვიძებულმა წმინდანმა ლოცვა აღავლინა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლისადმი და ქართლისკენ გაემართა. წმიდა ქალწულმა მირიან მეფე და ნანა დედოფალიც გააქრისტიანა და სულ მალე კახეთიც მოაქცია. ამიტომაც ჩვენი ეკლესია მას მოციქულთასწორს უწოდებს.
წმინდა ნინოს საქართველოში შემოსვლის ადგილას 1989 წელს სრულიად საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქის, უწმიდესისა და უნეტარესის ილია მეორის ლოცვა-კურთხევით დაარსდა მამა მონასტერი, ხოლო 1992 წელს ახლოსვე გაიხსნა დედათა მონასტერიც. ის წმინდა ნინოს ეკლესიასთან მდებარეობს.
მონასტრის დამკვიდრება მრავალ პრობლემასთან იყო დაკავშირებული. გარდა მძიმე კლიმატური პირობებისა (აქ ზამთარში ყინვა 37 გრადუსამდე აღწევს და თითქმის ექვსი თვის განმავლობაში მონასტერი სრულიად მოწყვეტილია გარე სამყაროს), აქ სხვა სირთულეებიც იყო. ისტორიული ძნელბედობის გამო ამ მხარეში სამ საუკუნეზე მეტი ხნის მანძილზე შეწყვეტილი იყო მართლმადიდებლური ღვთისმსახურება.
შავნაბადას წმინდა გიორგის მონასტრისა და მისი მრევლის ძალისხმევით, 1999 წელს მამათა მონასტერში დასრულდა წმინდა ნინოს ტაძრის მშენებლობა. თავდაპირველად ამ ადგილას ღია საკურთხეველი იყო მოწყობილი.
ფოკას დედათა და მამათა მონასტრებს 25 ჰექტარი მიწა ეკუთვნით, სადაც მოჰყავთ მარცვლეული. ყოველ ზაფხულს ფოკაში ერთი თვით ჩადიან სხვადასხვა უმაღლესი სასწავლებლის სტუდენტები და ფიზიკური შრომით შეეწევიან მონასტერს. აქ ისინი მონასტრის სულიერი ცხოვრებით ცხოვრობენ, ესწრებიან წირვა-ლოცვებს, ტარდება სხვადასხვა შეხვედრები, კონფერენციები, გასვლები ამ მხარის წმინდა ადგილების მოსალოცად.
ისტორია
მინიატიურა XVII საუკუნემდე ჯავახეთი, ისევე როგორც სრულიად საქართველო ქრისტიანული იყო, მაგრამ 1625 წელს იგი ოსმალეთმა დაიპყრო და 200 წელი იბატონა. ამ ხნის განმავლობაში ამ რეგიონის ქართველები გამაჰმადიანდნენ. 1828 წელს ჯავახეთი საქართველომ რუსეთის დახმარებით კვლავ დაიბრუნა, მაგრამ გამაჰმადიანებული ქართველები ოსმალეთში გადაიხვეწნენ და ეს მხარე დაცარიელდა. რუსებმა აქ სომხები ჩამოასახლეს.
ტრადიციულად ისინი გრიგორიანული მრწამსის მიმდევრები არიან.ფოკაში მხოლოდ XI საუკუნის წმინდა ნინოს სახელობის ტაძარი იყო შემორჩენილი, ისიც ნანგრევების სახით. დაარსებისთანავე მონასტერში აღდგა ღვთისმსახურება, რომელიც ამ მხარეში სამ საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში შეწყვეტილი იყო.
ნუგზარ მოლოდინაშვილი
ნუგზარ მოლოდინაშვილი (დ.  5 ნოემბერი, 1955) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-ვეტერინარული სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ოგიუსტ ბერნარი
ოგიუსტ ბერნარი (Auguste Beernaert დ. 26 ივლისი, 1829 - გ. 6 ოქტომბერი, 1912) – ბელგიის მე-14 პრემიერ-მინისტრი, 1884 წლის ოქტომბრიდან 1894 წლის მარტამდე. 1909 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია.
დაიბადა ოსტენდში 1829 წელს. 17 წლის ასაკში შევიდა ლიოვენის კათოლიკურ უნივერსიტეტში, სამართლის ფაკულტეტზე.
იმაკულადა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 352 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.81 კმ²-ზე. ფართობი 316 984 კმ²-ია.
ოგიუსტ ბერნარი
ის აირჩიეს დეპუტატთა კაბინეტში 1873 წელს და გახდა საზოგადოებრივი საქმის მინისტრი (Minister of Public Works) ჯულს მალუს პრემიერ-მინსტრობის პერიოდში. საგრძნობლად განავითარა სარკინიგზო, საირიგაციო და საგზაო ინფრასტრუქტურა. პრემიერ-მინისტრის პოსტის დაკავების შემდეგ, ის ესწრებოდა ბელგიის სახელით ჰააგის 1899 და1907 წლის კონვენციების წარდგენას. მას მიენიჭა ნობელის პრემია მშვიდობის განმტკიცემისთვის 1909 წელს, რომელიც გაიზიარა პოლ კონსტანთან.
იმაკულადა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ოგიუსტ ბერნარი
ბიოგრაფია
ოგიუსტ ბერნარი დაიბადა ოსტენდში, ბელგიაში, საშუალო კლასის, ფლამანდრიული წამოშობის, კათოლიკურ ოჯახში. მამამისის სახელმწიფო სამსახურის გამო ხშირად უწევდათ საცხოვრებელი ადგილის შეცვლა. ადრეული განათლება ოგიუსტმა და მისმა დამ დედის მეშვეობით მიიღეს. დედა წარმოუდგენლად განათლებული და მორალური ხასიათის მქონე ადამიანი იყო. 1846 წელს ბერნარი შევიდა ლიოვენის უნივერსიტეტში, სადაც 1851 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი სამართალში. მან ორი წელი გაატარა პარიზის, ჰაიდელბერგის და ბერლინის უნივერსიტეტებში.
ბერნარი იყო ბელგიის პრემიერ-მინისტრი და შემდგომი ათი წელი ფინანსთა მინისტრი. მისი ხელმძღვანელობისას ბიუჯეტი მკვეთრად დაბალანსებული იყო.
ბერნარი, როგორც ბელგიის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული პაციფისტი, გახდა საპარლამენტთაშორისო კავშირის აქტიური წევრი, მისი პრემიერ-მინისტრობიდან გადადგომის შემდეგ. ესწრებოდა რამდენიმე კონფერენციას, მსახურობდა როგორც საბჭოს პრეზიდენტი 1899 წლის შემდეგ. ჰააგის სამშვიდობო კონფერენციაზე 1899 წელს ჯარების შემცირების კომიტეტში იკავებდა ადგილს. ის იყო არბიტრაჟის მუდმივი სასამართლოს წევრი. 1902 წარმოადგენდა მექსიკას ამერიკის შეერთებულ შტატებთან დებატებში. სხვა უამრავ საერთაშორისო განხილვაში მონაწილეობდა როგორც არბიტრი.
ოგიუსტ ბერნარი ბელგიის ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი და გონიერი ადვოკატი იყო. 1873 წელს ის გახდა მთავრობის წევრი და 1884-დან 1894 წლამდე მეფე ლეოპოლდ II-ის პრემიერ-მინისტრი. მთავრობიდან გადადგომის შემდეგ მეფის მოწინააღმდეგედ ჩამოყალიბდა, კონგოში განხორციელებული ბრუტალური პოლიტიკის გამო, თუმცა სიცოცხლის ბოლომდე იკავებდა პარლამენტის წევრის თანამდებობას.
1912 წელს ჟენევის კონფერენციიდან დაბრუნებისას, სადაც მონაწილეობდა საპარლამენტთაშორისო კონფერენციაზე, განიხილავდნენ საჰაერო თავდასხმის აკრძალვის საკითხებს, ბერნარის ლუცერნის ჰოსპიტალში მოთავსება გახდა საჭირო. ბერნარი იქვე გარდაიცვალა პნევმონიით. დაკრძალეს ქალაქ ბოიფორტში, უბრალო ცერემონიით, მისი სურვილის შესაბამისად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1829 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1912 კატეგორია:ბელგიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში
შიადორი
შიადორი (Chiador) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 785 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.01 კმ²-ზე. ფართობი 252 938 კმ²-ია.
არაპის რაიონი
არაპის რაიონი (Distrito de Arapa) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ასანგაროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 838 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 178 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 31 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 329.85 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ასანგაროს პროვინციის რაიონები
პინგვინონი
პინგვინონი — ორგანული ნაერთი ქიმიური ფორმულით. სახელი მომდინარეობს პინგვინისგან, რადგან პინგვინონის ორგანზომილებიანი მოლეკულა პინგვინს წააგავს. .
სუფიქსი „-ონი“ მიუთითებს, რომ ნაერთი არის კეტონი. მისი სისტემური სახელწოდებაა 3,4,4,5-ტეტრამეთილციკლოჰექსა-2,5-დიენონი.
სქოლიო
კატეგორია:ორგანული ნაერთები კატეგორია:კეტონები
ჰენკ აარონი
მინი|ჰენკ აარონი, [[2010.]] ჰენრი ლუის „ჰენკ“ აარონი (Henry Louis "Hank" Aaron; დ. 5 თებერვალი, 1934, მობილი, ალაბამა, აშშ, – გ. 22 იანვარი, 2021, ატლანტა, ჯორჯია, აშშ) — ამერიკელი ბეისბოლისტი (აუტფილდერი).
ბეისბოლის მთავარ ლიგაში აარონის დებიუტი 1954 წელს შედგა „მილუოკი ბრეივზის“ (1965 წლიდან ეწოდებოდა „ატლანტა ბრეივზ“) შემადგენლობაში. 1975 წელს გადავიდა „მილუოკი ბრიუერსში“, ხოლო 1976 წელს აქტიურ სპორტულ მოღვაწეობას ჩამოშორდა. ბეისბოლის ძირითად ლიგებში საერთო ჯამში 23 სეზონი ითამაშა. მიჩნეულია ყველა დროის ერთ-ერთი უდიდეს ბეისბოლისტად. მისი რეკორდების (755 „ჰოუმრანი“, 1477 „დამატებითი დარტყმა ბაზაზე“, 2297 „გარბენი დარტყმის შემდეგ“) გაუმჯობესება ჯერჯერობით ვერავინ შეძლო. მხოლოდ ტაი კობმა და პიტ როუზმა აჯობეს აარონს დარტყმების საერთო რაოდენობით (3771). დაჯილდოებულია თავისუფლების საპრეზიდენტო მედლით (აშშ, 2002).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:ამერიკელი ბეისბოლისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 22 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
საწურბლიას მღვიმე
საწურბლიას მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, სოფელ ყუმისთავთან, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს წყალტუბოს კარსტულ მასივზე, მდინარე სემის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 270 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ქვედა ცარცული ასაკის, მასიური ტექსტურის მქონე ნაცრისფერ პელიტომორფულ კირქვებში.
აქვს ჩრდილო-აღმოსავლეთის ექსპოზიცია. დაღმავალი-ტომრისებურია. შესასვლელი ოვალური ფორმისაა და ასიმეტრიული ძაბრის ფსკერზე იხსნება. სიგრძე 125–130 მ. ფსკერის ფართობი 1950 მ², მოცულობა 8100 მ³. ფსკერი დახრილია 12–15°-ით. შესასვლელის მიდამოებში მიწისქვეშა გვირაბის სიგანე 6 მ-ია. ბოლომდე ინვითარებს 1–1,5 მ სიღრმის საფეხურებს. შესასვლელიდან 125 მეტრში 5 მეტრიიანი ფლატეა, რომელსაც ებმის დიდი ზომის დარბაზი (30X25).
საწურბლიას მღვიმე 1975 წელს აღმოაჩინა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ქუთაისის მხარის ქვის ხანის შემსწავლელმა ექსპედიციამ პროფესორ ა. კალანდაძის ხელმძღვანელობით. მღვიმე გაითხარა 1976, 1985–1988, 1990–1993 წლებში. საწურბლიას მღვიმეში სამი კულტურული ფენაა გამოყოფილი: ენეოლითი, ნეოლითი და ზედა პალეოლითი. ახალი ეტაპი საწურბლიას მღვიმის შესწავლის საქმეში დაიწყო 2008 წლიდან, კერძოდ, 2008–2010 წლებში მღვიმეზე მუშაობდა საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ექსპედიცია თენგიზ მეშველიანის ხელმძღვანელობით.
2012–2013 წლებში საწურბლიას მღვიმის შესწავლას შეუდგა საერთაშორისო საქართველო–ირლანდია–ისრაელის წყალტუბოს ქვის ხანის შემსწავლელი არქეოლოგიური ექსპედიცია. 2014 წლიდან სამუშაოები კვლავ გაგრძელდა.
საწურბლიას მღვიმის ფაუნაში დაფიქსირებულია მთლიანი და ფრაგმენტული ძვლის 327 ერთეული, მათ შორის: მურა დათვი, გარეული ღორი, კეთილშობილი ირემი, მგელი, მელა და სხვა. აღმოჩენილია აგრეთვე საცხოვრებელი დონე — იატაკები და ველური სელის ხელოვნურად დაგრეხილი ნიმუშები. საწურბლიას აღმოჩენა ღირსშესანიშნავია იმითაც, რომ პირველად ამიერკავკასიაში გამოვლინდა ზედა პალეოლითის ხანის ჰომო საპიენსის საცხოვრებელი ადგილი, სადაც იგი ერთსა და იმავე გამოქვაბულში, გარკვეული დროის განმავლობაში ცხოვრობდა.
ჰავა დინამიკური. ჰაერის ტემპერატურა მღვიმის ბოლოში 11,7° (12.08.2001). მიკროლიმატის სამეცნიერო კვლევებმა ცხადყო, რომ საწურბლიას მღვიმე სპელეოთერაპიული ობიექტის მოწყობის მოთხოვნებს სავსებით აკმაყოფილებს. მღვიმის მახლობლად (ზედაპირზე) მოპოვებულია არქეოლოგიური ნაშთები (ქვისა და კაჟის იარაღები). ბუნების ძეგლია.
სქოლიო
კატეგორია:იმერეთის მხარის მღვიმეები კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
მილტონ-კინზი
მილტონ-კინზი (Milton Keynes; აბრევიატურა MK) — ქალაქი ინგლისში, ბაკინგემშირის უდიდესი ქალაქი. მდებარეობს ლონდონიდან ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით, 80 კილომეტრის დაშორებით. 2011 წლის მონაცემებით, მილტონ-კინზის მოსახლეობაა 229 941 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის ქალაქები
წითლობისგორის ნამოსახლარი და სამაროვანი
წითლობისგორის ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში, წითლობის გორის დასავლეთ კალთაზე განეკუთვნება გვიანდელ ბრინჯაო, ადრინდელ რკინის ხანას.
ნამოსახლარზე აიკრიფა თიხის ჭურჭლის, ბათქაშისა და საშენი ქვის ნატეხები. სამაროვანი ნამოსახლარის თანადროულია. რომელზეც წლების ნადგურდებოდა სამარხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ოსკარის 72-ე დაჯილდოება
ოსკარის 72-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 72-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 2000 წლის 26 მარტს შრინის აუდიტორიაში ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1999 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC. დაჯილდოების ტრიუმფატორი გახდა ფილმი „ამერიკული სილამაზე“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
თურქეთის პრეზიდენტის სასახლე
თურქეთის პრეზიდენტის სასახლე (ან თურქეთის პრეზიდენტის კომპლექსი (Cumhurbaşkanlığı Külliyesi) ან თეთრი სასახლე (Ak Saray)) — 2014 წლიდან თურქეთის პრეზიდენტის ადმინისტრაციული შენობა.
ისტორია
კომპლექსი თავდაპირველად იყო დაგეგმილი პრემიერ-მინისტრის გამოყენებისთვის. 2014 წლის 10 აგვისტოს გახდა ცნობილი, რომ კომპლექსში განთავსდება პრეზიდენტის ადმინისტრაცია 2014 წლის ოქტომბრისთვის კომპლექსის ღირებულებამ 1,370 მლნ ₺ (600 მლნ $) შეადგინა
სქოლიო
კატეგორია:ოფიციალური რეზიდენციები კატეგორია:თურქეთის სასახლეები კატეგორია:თურქეთის შენობა-ნაგებობები
დილარა ალიევა
დილარა ალექპერ-ყიზი ალიევა (დილიარა ალექპერის ასული ალიევა; Dilarə Ələkbər qızı Əliyeva; დ. 14 დეკემბერი, 1929, თბილისი — გ. 19 აპრილი, 1991, კახის რაიონი) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა ლიტერატურათმცოდნე, თარჯიმანი, ნიზამის მცოდნე და ქართველოლოგი, ფილოსოფიის დოქტორი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი (1960 წლიდან), საქართველოს სსრ რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დეპუტატი.
ბიოგრაფია
დილიარა ალიევა დაიბადა 1929 წლის 14 დეკემბერს თბილისში, მჭედლის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის № 97 საშუალო სკოლა. შემდეგ იგი ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე. აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის ნიზამის სახელობის მეცნიერებათა აკადემიის ენისა და მეცნიერების ინსტიტუტში ასპირანტურაში ჩაბარების შემდეგ იგი მივლინებული იქნა საქართველოს სსრ რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში.
აქ იგი მუშაობდა თავის საკანდიდატო დისერტაციაზე თემაზე „აზერბაიჯანულ- ქართული ლიტერატურული კავშირების გამოსახულებები XIX საუკუნეში“, რომელიც დაიცვა 1954 წელს.
მოგვიანებით ალიევა მუშაობდა ნიზამის სახელობის აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტში უმცროსი მეცნიერ-მუშაკის თანამდებობაზე, ნიზამის სახელობის მუზეუმში უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ძველი და შუა საუკუნეების მუზეუმის ლიტერატურის განყოფილების დირექტორად, ხოლო შემდგომ, ნიზამის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში ლიტერატურული კავშირების განყოფილების უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ნიზამთმცოდნეობის განყოფილების უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ინსტიტუტის ლიტერატურული კავშირების განყოფილების წამყვან მეცნიერ-მუშაკად, ამავდროულად ამ განყოფილების დირექტორად. 1984 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ნიზამი და ქართული ლიტერატურა“. 1988 წელს ყარაბაღის კონფლიქტის დაწყებიდან დილიარა ალიევა აზერბაიჯანის სახალხო მოძრაობის აქტიური წევრი ხდება. მოგვიანებით ის აირჩიეს აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის მმართველი საბჭოს წევრად. გარდა ამისა, დილიარა ალიევა იყო ქალთა უფლებების დაცვის საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძვნებელი და ხელმძღვანელი. იყო აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი დემოკრატიული ბლოკიდან.
1991 წლის 19 აპრილს მანქანა, რომელშიც იმყოფებოდნენ დილიარა ალიევა და თურქოლოგი-ენათმცოდნე აიდინ მამედოვი კახის ტერიტორიაზე ავარიაში მოხვდა. ორივე მეცნიერი ამ ავარიის შედეგად დაიღუპა. ალიევა დაკრძალულია ბაქოში ღვაწლმოსილ მოღვაწეთა საპატიო ხეივანში.
დილიარა ალიევას სახელს ატარებს ორგანიზაცია, რომელიც ქალების უფლებათა დაცვითაა დაკავებული. აგრეთვე მისი სახელობისაა ბაქოს ერთ-ერთი ქუჩაც. სახლის კედელზე, რომელშიც ალიევა ცხოვრობდა, მემორიალური დაფა ჰკიდია.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 14 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფემინისტები
ახალი გრანადის სამეფო
ახალი გრანადის სამეფო (Nuevo Reino de Granada) — ეს სახელი ეწოდა XVI საუკუნეში, სამხრეთ ამერიკის ჩრდილო-დასავლეთში არსებულ ესპანურ კოლონიებს, რომლებსაც განაგებდა პრეზიდენტი. პრეზიდენტის რეზიდენცია იყო ბოგოტაში. მისი ტერიტორია მოიცავდა დღევანდელი კოლუმბიის და ვენესუელის ნაწილს. ეს ტერიტორიები თავიდან ეკუთვნოა პერუს ვიცე-სამეფოს ხოლო 1717 წლიდან გახდა ახალი გრანადის ვიცე-სამეფოს ნაწილი. დამოუკიდებლობის მიღწევის რამდენიმე მცდელობის შემდეგ 1819 წელს შეიქმნა დიდი კოლუმბია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვენესუელის ისტორია კატეგორია:კოლუმბიის ისტორია კატეგორია:ეკვადორის ისტორია კატეგორია:პანამის ისტორია კატეგორია:გაიანის ისტორია კატეგორია:ტრინიდადი და ტობაგოს ისტორია კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ისტორია
ლინკოლნის უნივერსიტეტი (ახალი ზელანდია)
ლინკოლნის უნივერსიტეტი (Lincoln University, Te Whare Wānaka o Aoraki) — საჯარო უნივერსიტეტი ახალი ზელანდიის კენტერბერის რეგიონის ქალაქ კრაისტჩერჩის მახლობლად, ქალაქ ლინკოლნში. ლინკოლნის უნივერსიტეტი შეიქმნა როგორც აგრარული სასწავლო დაწესებულება 1878 წელს. იგი არის სამხრეთი ნახევარსფეროს უძველელსი აგრარული სასწავლო დაწესებულება.
იოანე III დუკა ვატაცე
იოანე III დუკა ვატაცე (Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης; დ. 1192 — გ. 3 ნოემბერი, 1254) — ნიკეის იმპერატორი 1222 წლიდან 1254 წლის 3 ნოემბრამდე.
იოანე III იყო წარმატებული მმართველი. გააძლიერა ჯარი, რამდენიმეჯერ დაამარცხა ჯვაროსნები, იბრძოდა ევროპაში. ბულგარელებთან დადო ზავი. დიდ ყურადღებას უთმობდა ქვეყნის შიდა საკითხებს. მისი მმართველობისას განვითარდა ნიკეის იმპერიის ეკონომიკა, გაიზარდა ცხოვრების დონე. დიდ ყურადღებას აქცევდა ადგილობრივ მრეწველობას. კრძალავდა უცხოური ნაწარმის შემოტანას. მისმა მმართველობამ საფუძველი ჩაუყარა ნიკეის იმპერიის შემდეგ გაძლიერებას, რაც 1261 წელს ბიზანტიელთა მიერ კონსტანტინოპოლის დაბრუნებით დასრულდა. იტანჯებოდა ეპილეფსიით. სიკვდილის წინ დაკარგა მეტყველების უნარი და მალევე გარდაიცვალა. გარდაცვალებიდან 50 წლის შემდეგ ის წმინდანად შერაცხეს იოანე ვატაცე მოწყალეს სახელით. მისი ხსენების დღეა 4 ნოემბერი მართლმადიდებლური კალენდრით.
სქოლიო
კატეგორია:ლასკარისები კატეგორია:ნიკეის იმპერატორები კატეგორია:ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1192 კატეგორია:გარდაცვლილი  3 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1254
მარიამჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია
მარიამჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მარიამჯვრის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ორიოდე კილომეტრზე, ტყეში.
ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდო. 1988 წელს სოფელში მაცხოვრებელ მამისაშვილებს ნაეკლესიარზე თანამედროვე სტანდარტის აგურითა და ცემენტით აუგიათ სრულიად უსახური ნაგებობა, რომელშიც ძველი ეკლესიის კედლების შემორჩენილი ნაწილებია გამოყენებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გალათას ძველი კოშკი
thumb|300px|[[ბიზანტიის იმპერია|ბიზანტიური ეპოქის დროის დიდი ჯაჭვის ფრაგმენტი, რომელიც 1453 წელს კონსტანტინოპოლის დაცემის დროს ოქროს რქის შესასვლელს კეტავდა, სტამბოლის არქეოლოგიურ მუზეუმში.]]
გალათას ძველი კოშკი (Megalos Pyrgos; სიტყვასიტყვით დიდი კოშკი) — კოშკი, რომელიც კონსტანტინოპოლში, ოქროს რქის ჩრდილოეთით იდგა, გალათას ციტადელში. კოშკი, დიდი ჯაჭვის ჩრდილოეთ ნაწილს აკონტროლებდა, რომელიც ოქროს რქაში შესასვლელს კეტავდა, რათა მტრების ხომალდებს ნავსადგურში არ შეაღწიათ. კოშკი შეიცავდა ჯაჭვის აწევის და დაშვების მექანიზმს.
კოშკი, მეტწილად ლათინურ ჯვაროსანთა მიერ კონსტანტინოპოლის ალყის დროს განადგურდა, რომელიც მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის ნაწილი იყო.
გენუელებმა ახალ კოშკს Christea Turris (ქრისტეს კოშკი) უწოდეს. თუმცა, ბიზანტიელებმა ახალ კოშკსაც Megalos Pyrgos (დიდი კოშკი) ეძახდნენ.
მაღრაანის ქაშვეთის ეკლესია
მაღრაანის ქაშვეთის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ მაღრაანის სამხრეთით 1 კილომეტრზე, მინდორში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6,8 X 4,4 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. ფასადებზე აქა-იქ მოზრდილი, არაწესიერი ფორმის ქვებია ჩართული. ძეგლი დაზიანებულია: სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადებზე ჩამოშლილია საპირე წყობა, მონგრეულია განივი ფასადების ზედა ნაწილები და გარეთა კუთხეები, ჩამოშლილია ლავგარდანი. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდაში ერთი პატარა სწორკუთხა სარკმელი და სამი პატარა სწორკუთხა ნიშია. ორი ნიში სამხრეთითაა, ერთიმეორის თავზე, ერთი — ჩრდილოეთით. აბსიდი გადახურულია სხმული კონქით, რომელიც აბსიდის კედელთან შეხვედრისას უსწორმასწორო ხაზს ქმნის. დარბაზის სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია. ყველა სარკმლის ღიობი შიგნიდან გარეთ მაღლდება. დარბაზის კამარა კონქის მსგავსად სხმულია, მას განაკვეთში სამცენტრიანი თაღის ფორმა აქვს. ეკლესიის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებს მთელ სიგრძეზე საფეხური გასდევს. იატაკში ორი ქვევრია ჩაფლული. აღმოსავლეთის გარე კედელში სამხრეთ კუთხეში ჩაშენებულია პატარა ქვევრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფენოპროფენი
ფენოპროფენი — არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატი (NSAID). გამოიყენება რევმატოიდული ართრიტის, ოსტეოართრიტის და ზომიერი ტკივილის დროს. აშშ-ში იყიდება როგორც ნალფონი.
2015 წლისთვის შეერთებულ შტატებში მედიკამენტის ტიპური თვიური ღირებულება 50-დან 100 აშშ დოლარამდე მერყეობდა.
ასილიოს რაიონი
ასილიოს რაიონი (Distrito de Asillo) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ასანგაროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 909 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 725 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 48 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 392.38 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ასანგაროს პროვინციის რაიონები
ქვიშის ქურციკი
ქვიშის ქურციკი ან სუსტ-რქიანი ქურციკი (Gazella_leptoceros) — წყვილჩლოქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია საჰარის რამდენიმე რეგიონში. მათ შორის ალჟირში, ჩადში, ეგვიპტეში, ლიბიასა და სუდანში.
სქოლიო
კატეგორია:გაზელი
აბდირაშიდ ალი შერმარკი
აბდირაშიდ ალი შერმარკი ( عبد الرشيد علي شارماركي დ. 16 ოქტომბერი, 1919, სომალი — გ. 15 ოქტომბერი, 1969, სომალი) — სომალის პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის მეორე პრეზიდენტი (1967-1969) და პრემიერ-მინისტრი (1960-1964). პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა 1967 წლის 10 ივნისს და იგი ეკავა მკვლელობამდე, 1969 წლის 15 ოქტომბრამდე. დამთავრებული აქვს საპიენცის უნივერსიტეტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:სომალის პრეზიდენტები კატეგორია:მოკლული პრეზიდენტები
ზურაბ კიკალეიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ზურაბ კიკალეიშვილი  შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჟურუ
ჟურუ (Juru) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 580 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.37 კმ²-ზე. ფართობი 403 279 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჭერემის ნამოსახლარი
ჭერემის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭერემში, დგას კვირიას გორაზე. განეკუთვნება ენელოითიდან ადრინდელ ბრინჯაოზე გარდამავალ ხანას.
ძეგლი შემთხვევით აღმოჩნდა მშენებლობის დროს. დაზიანებულ ნამოსახლარზე არქეოლგიური სამუშაოები ჩაატარა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კიაზო ფიცხელაური). გამოვლინდა რამდენიმე სამეურნეო ორმო, ორმოებში გახეხილ-გაპრიალებულ ბრტყელ ცულებთან ერთად მტკვარ-არაქსის კულტურის ადრინდელი საფეხურისთვის დამახასიათებელი კერამიკაც აღმოჩნდა.
მასალა დაცულია საქართველოს ეროვნული მუზეუმის, გურჯაანის ისტორიულ ეთნოგრაფიულ საცავში.
მარტინ ჩარლზ სტრონგი
მარტინ ჩარლზ სტრონგი (დ. 1960, მასელბორო) — შოტლანდიელი მუსიკის ისტორიკოსი, ცნობილი პოპულარული მუსიკის დისკოგრაფიების შედგენით – მათ შორის The Great Rock Discography-თ. სტრონგს პრესაში აღწერენ როგორც „აღიარებული გიგანტური დისკოგრაფიების შემდგენელს“. აგრეთვე წერენ, რომ იგი არის „ადამიანი, რომელმაც როკ-მუსიკაზე ერთი ადამიანისთვის დასაშვებზე მეტი იცის“.
უვე ზეელერი
უვე ზეელერი (Uwe Seeler; დ. 5 ნოემბერი, 1936, ჰამბურგი, მესამე რაიხი — გ. 21 ივლისი, 2022, ნორდერშტედტი, გერმანია) — გერმანელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. იცავდა „ჰამბურგისა“ და გფრ-ს ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1966 წლის ინგლისის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლისა და 1970 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი გფრ-ს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. შვედეთის 1958 წლის და ჩილეს 1962 წლის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე. ითვლება გერმანიის ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ფეხბურთელად. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 44-ე ადგილზე დასახელდა. Karel Stokkermans (30 იანვარი, 2000). World — Player of the Century — 1."Pelé" (Brazil) 1705 (Edson Arantes do Nascimento); 2.Johan Cruijff (Netherlands) 1303; 3.Franz Beckenbauer (Germany) 1228; 4.Alfredo di Stéfano (Argentina) 1215; 5.Diego Armando Maradona (Argentina) 1214; 6.Ferenc Puskás (Hungary) 810; 7.Michel Platini (France) 722; 8.Garrincha (Brazil) 624 (Manoel dos Santos Garrincha); 9.Eusébio (Portugal) 544 (Eusébio Ferreira da Silva); 10.Robert Charlton (England) 508; 11.Stanley Matthews (England) 368; 12.Marco van Basten (Netherlands) 315; 13.Gerd Müller (Germany) 265; 14.Zico (Brazil) 207; 15.Lothar Matthäus (Germany) 202; 16.George Best (N. Ireland) 187; 17.Juan Alberto Schiaffino (Uruguay) 158; 18.Ruud Gullit (Netherlands) 119; 19.Valdir Pereira Didi (Brazil) 116; Gianni Rivera (Italy) 116; 21.Giuseppe Meazza (Italy) 108; 22.Matthias Sindelar (Austria) 106; 23 Fritz Walter (Germany) 103; 24.Robert Moore (England) 98; 25.José Manuel Moreno (Argentina) 96; 26.Hugo Sánchez (Mexico) 85; 27.George Weah (Liberia) 79; 28.Roger Milla (Cameroon) 78; 29.José Leonardo Andrade (Uruguay) 74; 30.Just Fontaine (France) 73; Francisco Gento (Spain) 73; 32.Ladislao Kubala (Spain) 71; 33.Franco Baresi (Italy) 70; 34.Josef Bican (Czechoslovakia) 63; 35.Karl-Heinz Rummenigge (Germany) 59; 36.Omar Sivori (Argentina) 56; 37.Elias Figueroa (Chile) 55; 38.Kevin Keegan (England) 53; 39.Sándor Kocsis (Hungary) 52; 40.Héctor Scarone (Uruguay) 51; 41.Josef Masopust (Czechoslovakia) 46; 42.Giacchinto Facchetti (Italy) 44; 43.Raymond Kopa (France) 41, Alessandro Mazzola (Italy) 41; 45.Uwe Seeler (Germany) 40; 46.Gunnar Nordahl (Sweden) 36; 47.Zizinho (Brazil) 35; 48.Teófilo Cubillas (Peru) 34; 49.Arsenio Erico (Paraguay) 30; 50.Denis Law (Scotland) 29. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. წაკითხვის თარიღი: 1 იანვარი, 2019.
სანაკრებო კარიერა
1954–1970 წლებში გფრ-ს ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 72 შეხვედრას ატარებს და 43 ბურთი გააქვს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ჰამბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1958 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული
კორონელ-პაშეკუ
კორონელ-პაშეკუ (Coronel Pacheco) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
რესან კონცელიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
რესან კონცელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
არხილოსკალოს მეორე სამაროვანი
არხილოსკალოს მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში, მდ. ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ არხილოსკალოს ჩრდილოეთით, ე. წ. სასანთლიანთ გორის ნამოსახლარის სამხრეთით, 300 მეტრში. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალის მიხედვით თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის I ნახევრით. ორმოსამარხები ძლიერ დაუზიანებიათ მიწის სამუშაოების დროს. ის 1986 წელს შეისწავლა იაე ინსტიტუტის აკც-ის კავ-მ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური).
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბუჩეჯის სფინქსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ღირსშესანიშნაობები
აბუ დაბის ლუვრი
ლუვრი-გახსნის ცერემონია დაარსების თარიღი - 2017 ]] აბუ დაბის ლუვრი—ხელოვნებისა და ცივილიზაციის მუზეუმი აბუ დაბიში, არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში, რომელიც 2017 წელს გაიხსნა .მუზეუმის კოლექცია მოიცავს სხვადასხვა ეპოქისა და ცივილიზაციის ექსპონატებს. ლეონარდო და ვინჩის ,პიკასოს, გოგენის, მანეს, მაგრიტის, ბელინის ნახატებს.
ანი სამსონიანი
ანი სამსონიანი (დ. 10 თებერვალი, 1990) — სომეხი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. 2011 წელს დაამთავრა სომხეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი, ჟურნალისტის სპეციალობით.
აბუ დაბის ლუვრი
ადგილმდებარეობა
მუზეუმის შენობა მდებარეობს საადიათის კუნძულზე. კუნძულზე ასევე განთავსებულია სოლომონ გუგენჰეიმის მუზეუმის ფილიალი და შეიხ ზაიედის ისტორიის ეროვნული მუზეუმი.
ანი სამსონიანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:სომხეთის VII მოწვევის ეროვნული კრების წევრები კატეგორია:სომეხი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:სომეხი ჟურნალისტი ქალები
აბუ დაბის ლუვრი
.მუზეუმის მშენებლობა
აბუ დაბის ლუვრის არქიტექტორია ჟან ნუველი. მუზეუმის შექმნის შესახებ გადაწყვეტილება 2007 წელს მიიღეს. მშენებლობა დაიწყო 2009 წლის 26 მაისს, ცერემონიალზე იმყოფებოდნენ საფრანგეთის პრეზიდენტი ჟაკ შირაკი და აბუ დაბის საამიროს მეფისნაცვალი მუჰამედ ბინ ზაიდ ალ-ნაჰიანი. თავდაპირველად აბუ დაბის ლუვრი უნდა გაიხსნილიყო 2012 წელს  2012 წლის იანვარში ცნობილი გახდა, რომ მუზეუმი 2015 წელს გაიხსნებოდა [9]. მოგვიანებით, გახსნის თარიღი გადაიდო 2016 წლამდე [. 2016 წელს ხელისუფლებამ დანიშნა ფრანგი მანუელ რაბათე მუზეუმის დირექტორად. მუზეუმის გახსნა 2017 წლისათვის გადაიდო. 2017 წლის 6 სექტემბერს საფრანგეთის კულტურის მინისტრმა ფრანსუა ნისენმა გამოაცხადა აბუ დაბის ლუვრის გახსნის საბოლოო თარიღი - იმავე წლის 11 ნოემბერი. გახსნის ცერემონია დაიგეგმა მაღალი რანგის ოფიციალური სტუმრების თანდასწრებით საფრანგეთის პრეზიდენტის ემანუელ მაკრონის ხელმძღვანელობით. 2017 წლის 11 ნოემბერს მუზეუმი გაიხსნა საზოგადოებისთვის 8 ნოემბერს გაიმართა საზეიმო ცერემონია საფრანგეთისა და არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრეზიდენტების მონაწილეობით.
კოლექცია
მუზეუმში არის თემატური ოთახები, სადაც გამოფენილია სხვადასხვა ქვეყნის სიძველეები: ჩინეთის, ინდოეთის, ერაყის, კონგოს და ა.შ. მუზეუმში წარმოდგენილია სხვადასხვა კულტურის რელიგიური ობიექტები: მე -9 საუკუნის ვერდი "ცისფერი ყურანი", იემენის თორა 1414 და XIII საუკუნის ორი გოთური ბიბლია. და სხვა არაბულმა მუზეუმებმა აბუ დაბის ლუვრს 28 მნიშვნელოვანი ნივთი ასესხეს ძვ.წ.). მუზეუმს უწოდებენ არაბული სამყაროს პირველ უნივერსალურ მუზეუმს
ღირებულება
აბუ დაბის ლუვრის მდებარე შენობის მშენებლობის ღირებულება 600 მილიონ ევროდ არის შეფასებული პარიზის ლუვრის წარმომადგენელი, სააგენტო France-Muséums, იღებს ვალდებულებას, უზრუნველყოს საკონსულტაციო მომსახურება, გაქირავება ხელოვნების საგნებით და მისცეს ლუვრის სახელის გამოყენების უფლება 2037 წლამდე რაც მუზეუმის  ხელმძღვანელობას დაახლოებით ერთი მილიარდი ევრო დაუჯდა.
კრიტიკა
აბუ დაბის ლუვრის მშენებლობისა  იქ და საფრანგეთის მუზეუმების კოლექციებიდან ნახატების გადატანის გადაწყვეტილებამ ზოგიერთ ფრანგი მხატვარის მწვავე კრიტიკა გამოიწვია. 4,700 მუზეუმის ექსპერტმა, არქეოლოგმა და ხელოვნების ისტორიკოსმა ხელი მოაწერეს პეტიციას, რომელშიც ნათქვამია, რომ ”[საფრანგეთის] მუზეუმები არ იყიდება” ასევე იყო ბრალდებები მუზეუმის მშენებლობის მუშაკთა ექსპლუატაციის შესახებ. მაგალითად, გაზეთმა Guardian- მა მშენებელთა სამუშაო პირობები შეადარა ”თანამედროვე მონობას” [23]. მუზეუმის არქიტექტორმა ჟან ნუველმა, კრიტიკის საპასუხოდ განაცხადა, რომ მუზეუმის მშენებლებისთვის აბუ დაბიში უკეთესი პირობებია, ვიდრე ზოგიერთი მშენებლისათვის ევროპაში.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროები კატეგორია:აბუ დაბი
მანაირა
მანაირა (Manaíra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 757 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 759 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.52 კმ²-ზე. ფართობი 352 570 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
არტიომ ძიუბა
არტიომ ძიუბა (Артём Сергеевич Дзюба; დ. 22 აგვისტო, 1988) — რუსი ფეხბურთელი, რუსეთის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ზენიტის“ წევრი. 2015 წელს გახდა რუსეთის სპორტის ოსტატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:გრიგორი ფედოტოვის კლუბის წევრები
ლუცკის ხელშეკრულება
ლუცკის ხელშეკრულება — საიდუმლო ხელშეკრულება მოლდოვეთის მმართველის, დიმიტრი კანტემირსა და რუსეთის მეფის პეტრე I-ს შორის, რომლის თანახმადაც მოლდოვეთმა შეინარჩუნა ავტონომია და გადავიდა რუსეთის ხელმძღვანელობის ქვეშ. ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს 1711 წლის 13 აპრილს ლუცკში.
კანტემირს სურვილი ჰქონდა გადაერჩინა თავისი ქვეყანა ოსმალეთის ბატონობისაგან. ის ვალდებული იყო ეცნობებინა პეტრესათვის თურქეთის საქმიანობის შესახებ. ხელშეკრულება შედგებოდა 17 პუნქტისაგან და მთავარი დებულებები მიტროპოლიტ გედეონის მიერ 1686 წელს ხელმოწერილი ხელშეკრულების ტექსტის მიხედვით მეორდებოდა. მოლდოვეთის ხელისუფლებას უნდა ეღიარებინა მოსკოვის გავლენა, შეენარჩუნებინა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს სტატუსი. შეუნარჩუნდა პრივილეგიები მოლდოვეთის ბოიარებს. სამეფო ტახტი გადავიდა კანტემირების დინასტიის ხელში. მოლდოვეთს უნდა დაბრუნებოდა ოსმალების მიერ წართმეული მიწა და განთავისუფლებულიყო ხარკისგან. ქვეყანა უნდა გათავისუფლებულიყო თურქების ზეგავლენისგან. ხელშეკრულებამ გამოქვეყნებისთანავე მოიპოვა მოსახლეობის უმრავლესობის მხარდაჭერა, მაგრამ ზოგიერთი თავადი ოსმალეთთან დაპირისპირების წინააღმდეგი იყო. ხელშეკრულება ხელსაყრელი იყო მოლდოვეთისთვის. ამ ყველაფრის განხორციელების შემთხვევაში თურქეთის გავლენა შემცირდებოდა მოლდოვეთზე, ხოლო რუსეთის გავლენა უფრო გაიზრდებოდა.
პრუტის ლაშქრობის შემდეგ დადებული ხელშეკრულების შემდეგ ლუცკის ხელშეკრულებამ ძალა დაკარგა. მოლდოვეთი დარჩა თურქების ვასალი და დიმიტრი კანტემირი გაიქცა რუსეთში.