cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თეიმურაზ II
გარდაცვალება
მინი|თეიმურაზ II-ის საფლავის ქვა 1762 წლის 8 იანვარს, პეტერბურგში, თეიმურაზ II გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ მეფეს ჩქარი და გაუგებარი ლაპარაკი დაუწყია, ყურს თუ დაუგდებდით მიხვდებოდით, რომ ლოცვას ამბობდა. იქვე მდგომმა, ზიარებისათვის მისულმა მოძღვარმა, სვიმონ დეკანოზმა ჩასძახა: თუ ენით ვერა სთქვამ, გონებაში გქონდესო. თეიმურაზმა უპასუხა – მესმის და გულში მაქვსო. მოძღვარი, რომელმაც მისი ბოლო სიტყვები ვერ გაარჩია, ჩაეკითხა – რას ბრძანებო? თეიმურაზმა წარმოსთქვა – კათოლიკებს ხომ შეიწყნარებენო? მოძღვარმა დაუდასტურა – დიახ შეიწყნარებენო. თეიმურაზმა უპასუხა – მეც ხომ აღმოსავლეთის კათოლიკე ვარო! – ჭეშმარიტი მართლმადიდებელი, თავისი ქვეყნის მოყვარული მეფე ამ სიტყვების წარმოთქმის შემდეგ გარდაიცვალა.
1762 წლის თებერვლის ბოლოს, დამწუხრებულმა და მგლოვიარე ქართლ-კახეთის ელჩობამ, პეტრბურგიდან სამშობლოსაკენ წამოასვენა თეიმურაზის ცხედარი. 22 თებერვალს მოსკოვში ჩავიდნენ. აქ მთავრობის მიერ დამტკიცებული, მათი მოძრაობის მარშრუტი გააცნეს – ქართველები, სახმელეთო გზით ყაზანამდე უნდა მისულიყვნენ. ყაზანიდან კი, ასტრახანამდე, მდინარე ვოლგის სანაოსნო გზით უნდა ემგზავრათ, მაგრამ ვოლგა გაყინული იყო და მასზე ნაოსნობა მხოლოდ ყინულის გალღობის მერე, გაზაფხულის ძალაში შესვლისას იქნებოდა შესაძლებელი. ასეთი მგზავრობით გზაში ძალზე დაუგვიანდებოდათ, ამასობაში ზაფხულიც მოვიდოდა და ცხედარის საქართველოში ჩამოსვენებაც შეუძლებელი იქნებოდა, ამიტომ ქართველებმა მოითხოვეს, რომ თუ არ იქნებოდა მეფის გადასვენებისათვის ხელსაყრელი პირობები და დროულად, სიცხეების დადგომამდე ვერ მოახერხრბდნენ საქართველოში გადასვლას, რუსეთის მთავრობას ნება უნდა დაერთო რათა თეიმურაზი ასტრახანში დაესაფლავებინათ – განმარტავს ვალერიან მაჭარაძე.
1762 წლის 26 აპრილს ქართველები ყაზანიდან სახმელეთო გზით გავიდნენ და 26 მაისს უკვე ასტრახანში იყვნენ.
1762 წლის 4 ივნისს, მეფე-პოეტი თეიმურაზ II, ასტრახანში, მიძინების ტაძარში, თავისი სიმამრის, ვახტანგ VI-ის გვერდით დაკრძალეს.
შემოქმედება
თეიმურაზ II ე. წ. აღორძინების ხანის ქართული მწერლობის წარმომადგენელია. იგი იყო პოეტი და მთარგმნელი. მის თხზულებათაგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია პოემა „დღისა და ღამის გაბაასება“ ანუ „სარკე თქმულთა“, რომლის პირველი ნაწილი სასულიერო შინაარსისაა. ქრისტიანული აღმსარებლობის სხვადასხვა სალიტხებზე მსჯელობასთან ერთად მასში გალექსილია ბიბლიური ეპიზოდები. მეორე ნაწილი ეხება ქართველთა ზნეობისა და ყოფა-ცხოვრების საკითხებს. დღისა და ღამის გაბაასების ფონზე თეიმურაზ II თხზულებაში გვაზლევს ეთნოგრაფიული თვალსაზრისით საინტერესო ცნობებს. ავტორის მიერ აღნუსხულია ძველი საქართველოს არაერთი ზნე-ცეულება და ტრადიცია. ნაწარმოები ეხმაურება ანალოგიური საკითხებისადმი მიძღვნილ არჩილ II-ის თხზულებას „საქართველოს ზნეობანი“.
თეიმურაზ II-ს ეკუთვნის იმხანად პოპულარულ თემაზე დაწერილი „ხილთა ქება“, თავშესაქცევი და ფორმალისტური ხასიათის ანბანთქებები, კიდურწერილობა და ა. შ. მან სპარსულიდან თარგმნა იგავ-არაკების კრებული „თიმსარიანი“.
მოლაპარაკებები საქართველოში გადმოსასვენებლად
ამჟამად მიმდინარეობს მოლაპარაკებები თეიმურაზ II-ს (ასევე ვახტანგ VI) საქართველოში გადმოსასვენებლად. 2011 წლის ნოემბრის ბოლოს მოსკოვში ვიზიტად მყოფმა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-ის რუსეთის პატრიარქთან და პრეზიდენტთან შეხვედრების დროს განხილვის ერთ-ერთი თემა ქართველი მეფეების ვახტანგ VI-სა და თეიმურაზ II-ს საქართველოში გადმოსვენების საკითხი იყო. საქართველოს პატრიარქის განცხადებით „რუსეთის შესაბამის სამსახურებს სპეციალური დოკუმენტაცია გადაეგზავნათ და აღნიშნული საკითხი შესწავლის პროცესშია“.
სქოლიო
კატეგორია:კახეთის მეფეები კატეგორია:ქართლის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1700 კატეგორია:გარდაცვლილი 1762 კატეგორია:კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:ქართველი მეფე-პოეტები კატეგორია:გარდაცვლილი 8 იანვარი
ბეთე
ბეთე (العربية) — მწვერვალი სამხრეთ ლიბიაში, უდაბნო ტერიტორიაზე. ქვეყნის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 2267 მ. მდებარეობს ტიბესტის პლატოს ჩრდილოეთ განშტოებაზე, ჩადის სახელმწიფო საზღვართან. მწვერვალი პირველად დაიპყრეს ბრიტანელმა ალპინისტებმა 2005 წლის დეკემბერში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბიის მთები
კლდისუბანი (ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოსების აჯანყებები საქართველოში
ოსების აჯანყებები საქართველოში — ოსთა სეპარატისტული გამოსვლები 1918-1920 წლებში, რომლის მიზანიც იყო შიდა ქართლის მთიანი ზონიდან ქართველი მოსახლეობის გამოდევნა, ამ ტერიტორიის საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკისაგან ჩამოცილება და იქ საბჭოთა ხელისუფლების დამყარება. აჯანყებულებს იარაღითა და შეიარაღებული ძალებით ეხმარებოდა საბჭოთა რუსეთი.
1918 წელი
ბოლშევიკური ლოზუნგებით ოსთა პირველი გამოსვლა დაიწყო 1918 წლის 25 იანვარს და გრძელდებოდა მარტის დასაწყისამდე. გამოსვლა შეგულიანებული იყო იმ ხანად ჩრდილოეთ ოსეთში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებითა და თერგის საბჭოთა რესპუბლიკის შექმნით. ამ პერიოდში პორუჩიკ ი. ხარებოვის 300-კაციანმა შეიარაღებულმა რაზმმა შიდა ქართლის ოცზე მეტი სოფლის თავადაზნაურობა გაძარცვა, მათი სახლ-კარი გადაწვა, ზოგიც ადგილზევე სიკვდილით დასაჯა. მის წინააღმდეგ სახალხო გვარდიის ნაწილები გაიგზავნა, რადგან შეიარაღებული ძალები ოსმალეთის წინააღმდეგ იბრძოდა. 1918 წლის 13-14 მარტს ოსმა ბოლშევიკებმა ჩრდილოეთ კავკასიიდან შეუარაღებული დახმარება მიიღეს და მათზე დაყრდნობით ცხინვალისა და ჯავის რაიონებში ახალი აჯანყება წამოიწყეს. შედეგად ცხინვალი აიღეს. დახოცეს ხელისუფლების წარმომადგენლები და ადგილობრივი წარჩინებულები, მათ შორის, გორის მაზრის კომისარი გიორგი მაჩაბელი, ალექსანდრე (სანდრო) კეცხოველი და კოსტა ყაზიევი. ამბოხებულებმა 140 გვარდიელი ტყვედ აიყვანეს. 19 მარტს ცხინვალში ოსების ეროვნული საბჭოს სახელით საბჭოთა ხელისუფლება გამოაცხადეს. ამიერკავკასიის მთავრობის გადაწყვეტილებით ადგილზე სახალხო გვარდია გაიგზავნა ალექსანდრე კონიაშვილისა და ვალიკო ჯუღელის სარდლობით. 22 მარტს სახალხო გვარდიამ აჯანყება ჩაახშო.
1918 წლის ივნისში ოსების გამოსვლები დაიწყო საჩხერის რაიონში, გამოსვლებს ხელმძღვანელობდა ი. ხარებოვი. გამოსვლის მიზანი სამთავრობო ძალების შეჩერება, რკინიგზის დაკავება, ქუთაისზე გალაშქრება და საქართველოში ფართომასშტაბიანი აჯანყება იყო. აჯანყებულების რაოდენობა 5 000 კაცამდე იყო, მათ 1918 წლის 26 ივნისს საჩხერე აიღეს, მაგრამ მალევე დასთმეს სამთავრობო ჯარების შეტევის შედეგად. 19 ივნისს აჯანყებულმა ოსებმა დუშეთი აიღეს და იქ 26 ივნისს საბჭოთა ხელისუფლება გამოაცხადეს. სამთავრობო ძალებმა აღნიშნული გამოსვლები ჩაახშეს.
1919 წელი
1919 წელს ბოლშევიკური ორგანიზაციების წაქეზებით, საქართველოს ხელისუფლების წინააღმდეგ კვლავ დაიგეგმა საყოველთაო შეიარაღებული აჯანყება. აღნიშნული საკითხი ე. წ. „სამხრეთ ოსეთის“ ბოლშევიკური ორგანიზაციების არალეგარული კონფერენციის 1919 წლის 12 ივნისის სხდომაზე განიხილეს და 5 აგვისტოს რკპ (ბ) კავკასიის სამხარეო კომიტეტის სხდომაზე დაამტკიცეს. აჯანყების ეპიცენტრად როკის რაიონი გამოაცხადეს. საქართველოს სიახლოვეს ამავდროულად გართულდა მდგომარეობა, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საზღვრებს თეთრი არმია მოუახლოვდა. შეიქმნა ანტონ დენიკინის თავდასხმის რეალური საფრთხე. ოსებმა ისარგებლეს ამ გართულებებით და ამბოხების წამოწყების პერიოდიც განსაზღვრეს.
აჯანყების დაწყებამდე ორი დღით ადრე, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ოპერატიული განყოფილების მიერ მოპოვებული ინფორმაციის საფუძველზე, დუშეთში აჯანყების მოსაწყობად გაგზავნილი ვლ. სუხიშვილი და გ. გაფრინდაშვილი დააპატიმრეს. იმავდროულად, დააპატიმრეს გორის მაზრის აჯანყების ცენტრის, თბილისის აჯანყების ბოლშევიკთა სამხედრო რევოლუციური შტაბისა და საბჭოს წევრთა უმეტესობა. 1919 წლის 7 აგვისტოს ოსების შეიარაღებული აჯანყება მაინც დაიწყო ჯავისა და როკის ხეობებში. ოქტომბრიდან ოსების აჯანყება გავრცელდა ოსებით დასახლებულ სხვა სოფლებშიც, მაგრამ წარუმატებლად. აჯანყება დამარცხდა.
1920 წელი
1920 წლის მაისში დაიწყო ოსთა რიგით მესამე მასშტაბური აჯანყება. ამ პერიოდში ქართული ჯარის ნაწილები საბჭოთა რუსეთის XI არმიის სამხედრო შენაერთებს ქვეყნის საზღვრებთან ებრძოდა. ოსებმა ისევ ხელსაყრელი დრო შეარჩიეს და „სამხრეთ ოსეთის რევოლუციური კომიტეტის“ დადგენილებით, 1920 წლის 8 მაისს როკის რაიონში საბჭოთა ხელისუფლება გამოაცხადეს. ამასთანავე მიიღეს ამ რაიონის რუსეთის სფს რესპუბლიკასთან შეერთების დადგენილებაც. აჯანყებულებს როკის ხეობის, კუდაროს, ქემერტის და ყორნისის ოსებიც შეუერთდნენ. შიდა ქართლის ტერიტორიაზე ჩრდილო ოსეთიდან ოსთა პარტიზანული რაზმი შემოვიდა ვ. სანაკოევის ხელმძღვანელობით. 7 ივნისს აჯანყებულებმა ცხინვალი აიღეს, ხოლო 8 ივნისს ცხინვალის რაიონის მთელ ტერიტორიაზე, ასევე „ონიდან დუშეთამდე“ საბჭოთა ხელისუფლება გამოაცხადეს. 1920 წლის 12 ივნისს ქართულმა ჯარმა გიორგი კვინიტაძის სარდლობით ცხინვალი გაანთავისუფლა, ხოლო 23 ივნისს ოსების რაზმების უკანასკნელი ნარჩენები როკის უღელტეხილის გავლით ჩრდილოეთისკენ განდევნა. ქართული შენაერთების წარმატებული სამხედრო ოპერაციის შედეგად აჯანყება ჩაახშეს.
მეტალკორი
მეტალკორი — მძიმე მეტალის აღრეული ქვეჟანრი, რომელიც აერთიანებს ჰარდკორ პანკის, მელოდიური დეზ მეტალისა და თრეშ მეტალის სხვადასხვა ელემენტებს. ტერმინმა მისი მიმდინარე მნიშვნელობა მიიღო შუა 1990-იანებში, ისეთი ჯგუფების აღსაწერად, როგორებცაა Earth Crisis, Deadguy და Integrity. ჟანრის განვითარებაში დიდი წვლილი მიუძღვის ჯგუფს Sepultura.
ოსების აჯანყებები საქართველოში
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია კატეგორია:XX საუკუნის აჯანყებები კატეგორია:საქართველოს აჯანყებები კატეგორია:ოსები საქართველოში
მეტალკორი
სქოლიო
კატეგორია:მძიმე მეტალის ჟანრები
ეჰსან ტაბარი
ეჰსან ტაბარი (დ. 1917, სარი ― გ. 1989) — ირანელი მწერალი და პოლიტიკოსი, ირანის სახალხო პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 1949 წელს დაუსწრებლად მიუსაჯეს სიკვდილი. იყო ემიგრაციაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:ირანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1917
შემოდგომა
შემოდგომა — წელიწადის დრო, რომელიც დედამიწის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში შემოდგომის ბუნიობიდან (23 სექტემბერი) ზამთრის მზებუდობამდე (22 დეკემბერი) გრძელდება.
ჩვეულებრივ ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში შემოდგომის თვეებია:
როდესაც ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში შემოდგომაა, სამხრეთ ნახევარსფეროში გაზაფხულია.
დღე საგრძნობლად მოკლდება, იწყება გრილი ამინდები და ფოთოლცვენა. შემოდის მრავალგვარი ხილი. ბუჩქები დახუნძლულია კენკრით.
იწყება რთველი, მოსავლის აღების ალო, შემდეგ ყანებს საშემოდგომოდ გადახნავენ. ბევრი ცხოველი და ადამიანიც ზამთრისთვის საკვებს იმარაგებს. ფრინველების უმრავლესობა თბილ ქვეყნებში მიფრინავს.
Polyrhachis rossi
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ელმერ ჯენტრი (ფილმი)
ელმერ ჯენტრი (Elmer Gantry) — 1960 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი რელიგიის შესახებ. წარმოადგენს სინკლერ ლუისის რომანის ეკრანიზაციას.
სიუჟეტი
კომივოიაჟერი ელმერ ჯენტრი მომხიბვლელი ავანტურისტია. შემთხვევით ის მორწმუნეთა შეკრებაზე მოხვდება. ის გადაწყვეტს შეუერთდეს და შერონ ფალკონერს. ჯენტრი მქადაგებლობას იწყებს. ის თანდათან პოპულარული ხდება და შერონს სოფლიდან ქალაქში გადასვლას სთავაზობს.
ჯილდოები
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიჩარდ ბრუკსის ფილმები კატეგორია:1960 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ფილმები რელიგიის შესახებ
იან ბაპტისტ ვან ჰელმონტი
იან ბაპტისტ ვან ჰელმონტი (დ. 12 იანვარი, 1580 — გ. 30 დეკემბერი, 1644) — ფლამანდიელი ქიმიკოსი, ფიზიოლოგი, ექიმი. იატროქიმიის ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
იან ბაპტისტ ვან ჰელმონტი ფლამანდიურ ოჯახში დაიბადა. მამამისი, ბრიუსელის პროკურორი და საბჭოს წევრი კრისტიან ვან ჰელმონტი და მარია (ვან) სტასარტი, დაქორწინდნენ 1567 წლის 28 იანვარს, წმინდა მიხეილისა და გუდულას ტაძარში. მის გარდა ოჯახში კიდევ 4 და-ძმა, 2 ბიჭი და 2 გოგო იზრდებოდა.
ჰელმონტმა განათლება ლევენის უნივერსიტეტში მიიღო, მაგრამ ვერ ჩამოყალიბდა, თუ რომელ მეცნიერებას გაჰყოლოდა. ბოლოს მედიცინაზე შეაჩერა არჩევანი.
მოგვიანებით იგი სწავლას წყვეტს და სამოგზაუროდ მიემგზავრება შვეიცარიაში, იტალიაში, საფრანგეთში და ინგლისში.
მოგზაურობიდან დაბრუნების შემდეგ ერთხანს ცხოვრობდა ანტვერპენში, ასევე, 1605 წელს შავი ჭირის ეპიდემიის პერიოდში. 1609 წელს იღებს მედიცინის დოქტორის ხარისხს. ამავე წელს იქორწინა მდიდარი ოჯახის შვილზე მარგარეტ ვან რანსტზე. მეუღლეები ვილვორდეში, ბრიუსელთან ახლოს ცხოვრობდნენ.
ვილვერდეში დასახლების შემდეგ ვან ჰელმონტი ქიმიით, კაბალისტიკური და მისტიური კვლევებით დაკავდა. ქიმიაში მან მრავალი აღმოჩენა გააკეთა, მას ეკუთვნის ბერძნული „ქაოსის“ ანალოგიური ქიმიური ტერმინი „გაზი“; ქიმიური მეთოდებითვე ცდილობდა ყველანაირ დაავადებათა განკურნების გზა ეპოვა; თვლიდა, რომ ქიმიური პროცესი მრავალ მოვლენათა დასაბამი იყო. უარყოფდა არისტოტელეს, გალენოსსა და თანამედროვე სამედიცინო მეცნიერებას, შექმნა ცოცხლ ორგანიზმში მოვლენათა საკუთარი თეორია. იგი ადამიანში 2 არამატერიალურ საწყისს აღიარებდა: 1) Archeus – სიცოცხლისეული საწყისი, გაჟღენთილი მთელს სხეულში, კვებისა და მისი გადამუშავების წარმმართველი და ავადმყოფობისადმი წინააღმდეგობის გამწევი; 2) Duumvi r at – გონიერი საწყისი, ანუ სამშვინველი, რომელსაც ადგილი აქვს არა თავის ტვინში, არამედ კუჭსა და ღვიძლში.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი ქიმიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1580 კატეგორია:გარდაცვლილი 1644
ოფაკიმი
სქოლიო
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
გუიმარი
გუიმარი (Güímar) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულ ტენერიფეზე. ფართობი — 102,9 კმ². მოსახლეობა — 21 224 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
ვალსი
მინი|ვალსის გამოსახულება [[ფენაკისტისკოპი|ფენაკისტისკოპზე.]] ვალსი (ფრანგ. Valse, გერმ. Walzer) — წყვილთა (ქალ-ვაჟთა) სამეჯლისო ცეკვა. დაფუძნებულია წინსვლით მოძრაობასთან შერწყმულ ნარნარ ტრიალზე. მუსიკალური ზომა 3/4, იშვიათად 3/8, 6/8. წარმოიშვა სამხრეთ გერმანული, ავსტრიული, ჩეხური ხალხური ცეკვებიდან.
XIX საუკუნის ევროპის საზოგადოების თითქმის ყველა ფენაში გავრცელდა. ვალსი ძალზე პოპულარული ცეკვა და მუსიკალური ჟანრი გახდა. იოზეფ ლანერის, იოჰან შტარუსისა (მამა) და იოჰან შტარუსის (შვილი) შემოქმედების წყალობით. განსაკუთრებით განთქმულია ვენის ვალსი. ვალსები შექმნეს კარლ ვებერმა, ფრიდერიკ შოპენმა, ფერენც ლისტმა, რობერტ შუმანმა, იოჰანეს ბრამსმა, ედვარდ გრიგმა და სხვა. რუსული სიმდონიური მუსიკისათვის გამოიყენეს მ. გლინკამ, პ. ჩაიკოვსკიმ, ა. გლაზუროვმა. ს. პროკოფიევმა. ვალსის ჟანრი შეიძლება საფუძვლად დაედოს რომანსს, საოპერო არიას, სიმფონიას. ვალს ფართოდ იყენებენ ბალეტში, ოპერეტაში, დრამისა და კინოფილმებისათვის დაწერილ მუსიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუსიკის ჟანრები კატეგორია:მუსიკალური ფორმები კატეგორია:სამეჯლისო ცეკვები
სიაუში
სიაუში — XVI საუკუნის მეორე ნახევრისა და XVII საუკუნის დასაწყისის ქართველი მხატვარ-მინიატიურისტი. მოღვაწეობდა სეფიანთა ირანის სამეფო კარზე.
პიერ ბომარშე
ბიოგრაფია
დაიბადა პარიზში მესაათის ოჯახში. თავდაპირველად მამამისის პროფესიას დაეუფლა, თუმცა ამავდროულად მუსიკასაც სწავლობდა. მუსიკალური ნიჭი და მჭერმეტყველობა დაეხმარა მას მაღალ საზოგადოებაში გარევაში და საჭირო კავშირების დამყარებაში. მან ცოტა ხანში მოახერხა ლუი XV სამეფო კარზეც გამოჩენა, სადაც მეფის ქალიშვილებს ასწავლიდა არფაზე დაკვრას. ორ მდიდარ ქვრივზე ქორწინებით, რომლებიც მალე გარდაიცვალნენ, და ბანკირ ბიუვერნესთან ახლო მეგობრობით მოკლე დროში დიდი ქონების პატრონი გახდა.
სიაუში
ბიოგრაფიული ცნობები სიაუშის ცხოვრებასა და შემოქმედებაზე ძალიან მწირია. მისი სპარსეთში მოხვედრისა და შემდგომი ბედის შესახებ ძირითად ცნობებს გვაწვდის XVII საუკუნის ირანელი ისტორიკოსი ისქანდერ მუნშის თავის თხზულებაში „ქვეყნის დამამშვენებელი ისტორია აბასისა“. აღნიშნული წყაროს მიხედვით, სიაუში, სავარაუდოდ, ბავშვობაში გაიტაცეს და XVI საუკუნის 50-იან წლებში შაჰ-თამაზის კარზე მოხვდა. შაჰმა შენიშნა მისი განსაკუთრებული ნიჭი და სამეფო კარის სამხატვრო სახელოსნოში მიაბარა. სწორედ აქედან იწყება სიაუშის სამხატვრო კარიერა.
პიერ ბომარშე
ბიოგრაფია
1764 წელს მადრიდში გაემგზავრა პირადი ფულადი საქმეების მოსაგვარებლად. იქვე დუელის დროს მოკლა ესპანელი მწერალი კლავიგო, რომელმაც მისი და შეცდინა. ეს მოვლენა მომავალში გოეთეს ტრაგედიის "კლავიგოს" სიუჟეტად გამოდგა. მადრიდში სავაჭრო სპეკულაციების დროს პუბლიკას წარუდგინა ორი პიესა "ეჟენი"(1767) და "ორი მეგობარი" (1770), რომელთაგან მხოლოდ პირველმა მოიპოვა წარმატება.
სიაუში
ისკანდერ მუნშის მიხედვით, სიაუში, თავის ძმასთან ერთად წარმატებით აგრძელებდა მოღვაწეობას მომდევნო შაჰების კარზეც. შაჰ აბას I-ის მეფობის პერიოდში ის იყო უკვე არა იმდენად მხატვარი, რამდენადაც სახელმწიფო მოხელე. სიაუშის ქართული სახელი უცნობია. იგი გარდაცვლილა 1610-1616 წლებს შორის. უცნობია მისი დაკრძალვის ადგილიც.
პიერ ბომარშე
ბიოგრაფია
კომპანიონ დიუვერნეს სიკვდილის შემდეგ დაიწყო სასამართლო საქმე მის მემკვიდრესთან, გრაფ ბლაკასთან. საქმე პარლამენტშიც კი განიხილებოდა და მიზეზად მემკვიდრისთვის დაუბრუნებელი ვალი იყო. ბომარშემ სცადა ჩინოვნიკების მოსყიდვა და საქმე წააგო. დაიწყო ახალი პროცესი უკვე მოსყიდვის ბრალდებით.
ბომარშე მიჩნეულ იქნა დამნაშავედ და განაჩენად დამღის დადება გამოუტანეს. თავის დასაცავად ბომარშემ ცნობილი "მემუარები" (1774) და "მემუარების გაგრძლება" (1778) დაწერა, სადაც შესძლო პირადი დევნის ზოგადსოციალური ელფერის მიცემა. მან შესძლო საზოგადოების მხარდაჭერის მოპოვება. პარლამენტს მოუწია სასამართლოს პირველი ინსტანციის განაჩენის გაუქმება და როგორმე საქმის მიჩქმალვა მოლაპარაკების გზით.
სიაუში
ქართველი მხატვრის მიერ შექმნილი სპარსული მინიატურები დღეს მსოფლიოს ცნობილ მუზეუმებსა და კერძო კოლექციებს ამშვენებს საფრანგეთში, აშშ-ში, რუსეთში, შვეიცარიაში, გაერთიანებული სამეფოში, თურქეთში, ეგვიპტეში და სხვ. მათი უმეტესი ნაწილი კი ირანშია თავმოყრილი.
პიერ ბომარშე
ბიოგრაფია
ფრანგების სიმპათიები "დაჩაგრული" დრამატურგის მიმართ კიდევ უფრო გაიზარდა მისი ორი კომედიის ("სევილიელი დალაქი" (1775) და "ფიგაროს ქორწინება" (1784) წარმოდგენის შემდეგ. ბომარშე საფრანგეთის უსაყვარლესი მწერალი გახდა. ორივე პიესა რევოლუციონერულ ხასიათს ატარებდა და ის ოვაციები, რომელიც მათ დაიმსახურეს, ნათელი მაგალითი იყო იმისა, რომ საფრანგეთის ისტორიაში რადიკალურ ცვლილებების ჟამი დადგა. "ფიგაროს ქორწინება" 100–ჯერ დაიდგა ზედიზედ თეატრის სცენაზე.
როცა დაიწყო ომი აშშ–ს დამოუკიდებლობისთვის, ბომარშემ თავად იზრუნა იმაზე, რომ აჯანყებულებისთვის საომარი საქონელი მიეწოდებინა და ამით მან მილიონები იშოვა.
1781 წელს ბომარშეს წინაარმდეგ კვლავ დაიწყო სასამართლო პროცესი, ამჟამად პირადი ხასიათის, კერძოდ კი კორნმანის ცოლის გამო. მან კვლავ სცადა "მემუარების" გამოცემა, მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ პროცესი მოიგო, ხალხის მხარდაჭერით ვერ ისარგებლა. მეტიც მისმა ახალმა კომედიამ "La mère coupable" (1792), რომელიც "ფიგაროსთან" მჭიდრო კავშირში იყო, პუბლიკისგან ცივი შეხვედრა დაიმსახურა. დაიწყო ბომარშეს პოპულარობის დაღმასვლა.
სიაუში
საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში ინახება სიაუშის ერთ-ერთი ცნობილი ნამუშევრის „შაჰის შევარდენის“ ასლი. არშიაზე სპარსული წარწერაა: „სიაუშის ხელობა“. ორიგინალი დაცულია სანქტ-პეტერბურგის მ. სალტიკოვ-შჩედრინის სახელობის საჯარო ბიბლიოთეკაში.
რუსთავის ციხე
რუსთავის ციხე (ან რუსთავის ციხე-ქალაქი) — ისტორიული ციხესიმაგრე კუხეთის, რუსთავის ტერიტორიაზე. ციხე წარმოადგენდა თბილისის ირგვლივ დედაქალაქის დასაცავად აგებულ ციხეთაგან ერთ-ერთს. თავისი არსებობის მანძილზე ციხეს ჰქონდა სამი სხვადასხვა პერიოდის ზღუდე. თავდაპირველად (V-VIII საუკუნეები) ზღუდეს ოთხკუთხა კოშკები ჰქონდა, მეორეს, ე.წ. შიდა ზღუდეს, ნახევარწრიული კოშკები. შემდგომ ეს ორივე ზღუდე ერთ ზღუდედ გაუერთიანებიათ (IX-XI საუკუნეები). მესამე, ე.წ. გარე ზღუდეს ჰქონდა გვირაბიანი კარიბჭე (XII-XIII საუკუნეები.). ციხის აღმოსავლეთის მხრიდან ერთდოულად ორი ზღუდე ჰქონდა შემორტყმული. რუსთავის ციხე ერთადერთი ციხეა საქართველოში რომელშიც არის ფრესკები. 2020 წლის 27 აგვისტოს საქართველოს მთავრობის დადგენილების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორია.
პიერ ბომარშე
ბიოგრაფია
ვოლტერის თხზულებათა ძვირფასმა გამოცემამ, მიუხედავად მასზე, ბომარშეს მხრივ, დახარჯული დიდი თანხებისა მეცენატს დიდი ზარალი მოუტანა. დიდი თანხა წააგო ასევე 1792 წელს, როცა მან თავის თავზე აიღო 60000 თოფის ჩამოტანა რესპუბლიკური არმიისთვის. მას მოუწია გაქცევა ჯერ ლონდონში, შემდგომ კი ჰამბურგში. საფრანგეთში 1796 წელს დაბრუნდა, მაგრამ ხალხის სიმპათიები ვერ მან და ვეღარც მისმა ნაწარმოებებმა ვეღარ დაიმსახურა.
რუსთავის ციხე
სახელწოდება
XX საუკუნეში რუსთავის ციხის ტერიტორიაზე არაქართული მოსახლეობა ცხოვროდა, რომელიც ციხეს რიშ-ყალას ეძახდა. რუსთავს რიშად მოხსენიებს ქართლის ცხოვრების სომხური თარგმანიც. რიშა ქართული რუსთავის დამახინჯებული ვარიანტია. XX საუკუნის 20-იან წლებში ციხეს კიდევ ერთი ისტორიულად გაუმართლებელი სახელი დაუმკვიდრდა — არიშის ციხე. ეს სახელი მომდინარეობს პავლე ინგოროყვას გამოკვლევიდან — რუსთაველიანა, რომელშიც მან რუსთავის ციხე ჰერეთის დიდებულების — არიშიანების საგვარეულო ციხედ მიიჩნია და მას არიშის ციხე უწოდა. ეს მოსაზრება თავიდანვე უარყვეს იმდროინდელმა ისტრიკოსებმა, რომლებიც მიიჩნევენ, რომ რუსთავი ყოველთვის კახეთ-კუხეთის განუყოფელი ნაწილი იყო და არასოდეს შედიოდა ჰერეთის შემადგენლობაში. ყველა ისტორიულ წყაროში ციხე მოხსენიებულია, როგორც რუსთავის ციხე-ქალაქი ან რუსთავის ციხე.
პიერ ბომარშე
ბიოგრაფია
ბომარშე გარდაიცვალა 1799 წლის 18 მაისს. დაკრძალულია პარიზის პერ ლაშეზის სასაფლაოზე.
რუსთავის ციხე
სქოლიო
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ქვემო ქართლის მხარეში კატეგორია:რუსთავი
პიერ ბომარშე
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:დაბადებული 1732 კატეგორია:გარდაცვლილი 1799
ნიკი ზიმლინგი
ნიკი დიგე ზიმლინგი (Niki Dige Zimling; დ. 19 აპრილი, 1985) — დანიელი ფეხბურთელი. თამაშობს დანიის კლუბ „სიონერიუსკში“ ნახევარმცველის პოზიციაზე.
ზიმლინგმა პროფესიული კარიერა დაიწყო დანიურ კლუბ „ბრონდბიუში“ 2003 წელს. სხვადასხვა დროს თამაშობდა გუნდებში როგორებიცაა „უდინეზე“, ბრიუგე, „მაინცი 05“ „აიაქსი და ა.შ.
მისი დებიუტი დანიის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2008 წელს სლოვენიის ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში. 2006 წელს დაასახელეს დანიის წლის ახალგაზრდა ფეხბურთელად. დანიის ეროვნულ ნაკრებში ჩატარებული აქვს 21 შეხვედრა. მონაწილეობა მიიღო ევროპის 2012 წლის ჩემპიონატში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:დანიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:დანიელი ფეხბურთელები კატეგორია:უდინეზეს ფეხბურთელები კატეგორია:ბრიუგეს ფეხბურთელები კატეგორია:ბრონდბიუს ფეხბურთელები კატეგორია:ესბიერგის ფეხბურთელები კატეგორია:დანიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრიუგეს ფეხბურთელები კატეგორია:მაინცი 05-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები კატეგორია:ფრანკფურტის ფეხბურთელები კატეგორია:სიონერიუსკის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ერედივიზიის ფეხბურთელები კატეგორია:ბელგიის პირველი დივიზიონი A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მაინცი 05 II-ის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის მესამე ლიგის ფეხბურთელები
კეხვი
კეხვი — სოფელი საქართველოში, ქურთის მუნიციპალიტეტის ქურთის თემში. მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 950 მეტრი, ქურთიდან 7 კმ. ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ.
არმაზი
საკუთარი სახელი არმაზი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თხის რქის თანავარსკვლავედი
thumb|250px|right|თხის რქა თხის რქის თანავარსკვლავედი (Capricornus) — სამხრეთი ნახევარსფეროს ერთ-ერთი თანავარსკვლავედი (ეკუთვნის ზოდიაქოს). მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავი (თხის რქის δ) 2,8 ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდისაა.
თხის რქის სახელი მიკუთვნებული აქვს სამხრეთ ტროპიკს, რაც იმით აიხსნება, რომ შესაბამისი ასტრონომიული ტერმინოლოგიის ჩამოყალიბების ეპოქაში (2000 წლის წინათ) ზამთრის მზებუდობის დღეს, მზე თხის რქის თანავარსკვლავედში იმყოფებოდა. ხილვადობის საუკეთესო პირობებია ივლის-აგვისტოში.
ლიტერატურა
კატეგორია:თანავარსკვლავედები კატეგორია:სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
Polyrhachis rotumana
Polyrhachis rotumana — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლევან ჭოლაძე
ლევან ჭოლაძე (დ. 9 აპრილი, 1978, თბილისი, საქართველო) — ქართველი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, დიპლომატი, საქართველოს კონტროლის პალატის თავმჯდომარე (2007-08) და საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივანი (2005).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკური მოსამსახურეები კატეგორია:ქართველი დიპლომატები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს კონტროლის პალატის თავმჯდომარეები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივნები კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი
ფრანჩესკო კავალი
პიეტრო ფრანჩესკო კავალი (Pietro Francesco Cavalli); იგივე პიეტრო ფრანჩესკო კალეტი (Caletti) (დ. 14 თებერვალი, 1602, კრემონა — გ. 14 იანვარი, 1676, ვენეცია) — იტალიელი კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია
იყო ორგანისტი წმინდა მარკოზის ეკლესიაში. დაწერა 42 ოპერა, რომელთაგან განსაკუთრებული წარმატება ხვდა „იასონს“. კავალი დიდ ყურადღებას უთმობდა ჰარმონიას, რითმს, მოდულაციის ნაირფეროვნებასა და ინსტრუმენტირებას, საარიო მღერას დიდი სილამაზე და გამომსახველობა მიანიჭა. სასულიერო ნაწარმოებებიდან მის კალამს ეკუთვნის მესები, ფსალმუნები და რეკვიემი.
ლიტერატურა
კატეგორია:იტალიელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 14 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1602 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1676
არგვეთი (მხარე)
მინი|არგვეთის საერისთავო [[XI საუკუნე|XI საუკუნის ბოლოს]] არგვეთი, მარგვეთი — ისტორიული პროვინცია დასავლეთ საქართველოში.
გეოგრაფია
ლეონტი მროველის (XI ს.) მიხედვით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან რიონამდე და რაჭის მთებიდან ფერსათის მთებამდე, ე. ი. ახლანდელი ხარაგაულის, საჩხერის, ზესტაფონის, თერჯოლის, ბაღდათის, ჭიათურის და ტყიბულის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიას.
ისტორია
ლეონტი მროველის ცნობით, არგვეთი ანუ მარგვეთი ლიხის მთიდან რიონამდე იყო გაშლილი, ე. ი. დაახლოებით დღევანდელი ზემო იმერეთის ტერიტორიას მოიცავდა. ამ სახელის მიხედვით ნაწარმოებია გვარები: მარგველი, მარგველაძე, მარგველაშვილი.
არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. ქართული ისტორიული წყაროების მიხედვით, აქ ჯერ კიდევ ქართლის მეფეს ფარნავაზს დაუსვამს ერისთავი, მასვე აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები. ვახტანგ გორგასალის დროს არგვეთი თაკვერსაც მოიცავდა. VIII საუკუნის 30-იან წლებში არგვეთის მთავრები იყვნენ დავითი და კონსტანტინე. IX საუკუნეში არგვეთის ერისთავად დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის დემეტრეს რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. XI საუკუნის I ნახევარში არგვეთის ერისთავებად იხსენიებიან ხურსი და გიორგი. არგვეთში იყო შუა საუკუნეების ერთ-ერთი მძლავრი ფეოდალური გვარის, ბაღვაშების (ბაღუაშების) მამული. უკანასკნელი ბაღვაშის, რატის, სიკვდილის შემდეგ (1103) დავით აღმაშენებელმა მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII საუკუნეებში არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანდელი ფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა სათავადოები: საწერეთლო, აბაშიძეთა სათავადო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო.
ეკონომიკა
არგვეთში ძირითადად მევენახეობა და მესაქონლეობა იყო განვითარებული. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, ვერცხლი. არგვეთში უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, აკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხურა და სხვა. საეკლესიო ნაგებობათაგან აღსანიშნავია უბისისა და ჯრუჭის მონასტრები (ეს უკანასკნელი ხურსი ერისთავმა საგვარეულო სამარხად ააგო X-XI საუკუნეების მიჯნაზე), ტაბაკინი და კაცხის ტაძარი, აგებული 1010-1014 ბაღვაშების საგვარეულო სამარხად.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს საერისთავოები კატეგორია:იმერეთი
ელ-მაჰალა-ელ-ქუბრა
ელ-მაჰალა-ელ-ქუბრა (المحلة الكبرى) — ქალაქი ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში. გარბიის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი მოქცეულია მდინარე ნილოსის დელტაში. 2008 წლის მონაცემებით ელ-მაჰალა-ელ-ქუბრის მოსახლეობა 462 500 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:გარბიის მუჰაფაზა
ნიკო სამადაშვილი
ნიკო სამადაშვილი (დ. 19 ივლისი, 1905, ხიდისთავი, ტფილისის გუბერნია ― გ. 1 მაისი, 1963, თბილისი) — ქართველი პოეტი.
მოთხრობების პირველი კრებული 1989 წელს გამოქვეყნდა. მისი ცხოვრების პერიოდში ერთი ლექსიც არ დაბეჭდილა მიუხედავად იმისა, რომ გერონტი ქიქოძე, ვახტანგ კოტეტიშვილი და ერეკლე ტატიშვილი, თვით გალაკტიონ ტაბიძეც განსაკუთრებულ პოეტად აღიარებდნენ. ცხოვრობდა და ასწავლიდა ბორჯომის რაიონის სოფელ სადგერის დაწყებით სკოლაში. 1943 წლის 12 იანვარს დააპატიმრეს და ომის შემდეგ გამოუშვეს, თუმცა ინტრიგები, შევიწროებები და უკიდურესი სიდუხჭირე ცხოვრობის ბოლომდე სდევდა სამი შვილის მამას. მისი პირველი ლექსები დაიბეჭდა 1967 წელს „ლიტერატურულ საქართველოში“, ხოლო პირველი კრებული „ბეთანია“ გამოვიდა 1973 წელს და მომდევნო 80-იან წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 ნიკო
ბაბილონი
მარცხნივ|მინი|ბაბილონის იშთარის კარიბჭის დეტალი.
ბაბილონი — უდიდესი ქალაქი ძველ ახლო აღმოსავლეთში (ძვ. წ. III ათასწლეულის მე-2 ნახევარი – ძვ. წ. IV საუკუნე). მდებარეობდა შუამდინარეთში, მდ. ევფრატის ნაპირზე. მისი ნანგრევები თანამედროვე ქალაქ ჰილასთანაა ახლოს, ბაღდადიდან 80 კმ სამხრეთით. ლურსმულ მატიანეებში პირველად იხსენიება აქადის დინასტიის მმართველობისას (ძვ. წ. XXIV–XXIII საუკუნეები). ძვ. წ. III ათასწლეულის ბოლოს, ურის მესამე დინასტიის მეფეების დროს, ბაბილონი მცირე ზომის პროვინციული ცენტრი იყო, სადაც მეფისნაცვალი, გადასახადების ამკრეფი იმყოფებოდა.
ძვ. წ. II ათასწლეულის დასაწყისში ბაბილონი, ისევე როგორც შუამდინარეთის ქალაქთა უმრავლესობა, ამორეველთა კონტროლის ქვეშ მოექცა; ერთ-ერთმა წინამძღოლმა (ბელადმა), სუმუ-აბუმმა თავის დინასტიას ჩაუყარა საფუძველი (პირველი ბაბილონური დინასტია, ძვ. წ. 1894–1595). მისი მეექვსე მმართველის, ხამურაბის მმართველობისას, როდესაც მთელი შუამდინარეთი ერთ სახელმწიფოდ გაერთიანდა, ბაბილონი პირველად გახდა ქვეყნის პოლიტიკური ცენტრი და 1000 წელზე მეტი ამ სტატუსს ატარებდა. გამოცხადდა „მეფურობის საუკუნო სავანედ“; მისი მფარველი ღვთაება მარდუქი საერთო შუამდინარულ პანთეონში ერთ-ერთ ცენტრალურ ადგილს იკავებდა.
ძვ. წ. II ათასწლეულის მე-2 ნახევარში, სამხრეთ შუა მდინარეთში ახალი მმართველი დინასტიის გამეფებიდან, ბაბილონი სამხრეთ შუამდინარეთის დედაქალაქად დარჩა. ქალაქი გამდიდრდა, წარმატებით განვითარდა ხელოსნობა და ვაჭრობა, სწრაფად გაიზარდა მოსახლეობა. ეკონომიკური ზრდა აისახა გარეგნულ იერზეც: შემუშავდა და განხორციელდა ქალაქის განაშენიანების გეგმა, აიგო ახალი კედლები და ჭიშკრები, სატაძრო პროცესიებისათვის გაიყვანეს ახალი გზები ცენტრისკენ. ძვ. წ. XIV საუკუნეში ბაბილონს მიენიჭა თვითმმართველობის უფლება, მისი მცხოვრებლები თავისუფლები იყვნენ სახელმწიფო ბეგრისა და სამხედრო გადასახადისაგან.
ბაბილონურმა სკოლამ — „ე-დუბამ“ („ფირფიტების სახლი“) წამყვანი ადგილი დაიკავა განათლების სისტემასა და წერილობითი ტრადიციის შენარჩუნებაში. აქ შექმნილმა ახალმა საკულტო ეპოსმა სამყაროს შექმნის შესახებ („ენუმა ელიშ“), განამტკიცა წარმოდგენა მადირქზე, როგორც დასაბამიერ მთავარ მსოფლიო ღვთაებაზე და ქალაქ ბაბილონზე, როგორც მსოფლიოს კოსმოლოგიურ და თეოლოგიურ ცენტრზე. თავისი სახელით („ბაბილონი“ ნიშნავს „ღვთის კარიბჭეს“) წარმოაჩინა თავისი, როგორც მსოფლიოს ცენტრის როლი, მიწიერისა და ზეციურის შეერთების ადგილისა. ამ კონცეფციამ გახორციელება ჰპოვა ე. წ. მსოფლიოს ბაბილონურ რუკაზე. მასზე დედამიწა წარმოდგენილია, როგორც ოკეანეში მოცურავე მრგვალი დისკო; ცენტრში ქალაქი ბაბილონია მართკუთხედის ფორმაში. მდ. ევფრატი, რომელიც წრეს ზევიდან ქვევით კვეთს, ქალაქს ორ ნაწილად ჰყოფს.
თავისი გრძელი ისტორიის განმავლობაშ ბაბილონმა მრავალი მძიმე განსაცდელი გადაიტანა. ძვ. წ. 1595 წელს დაიპყრეს ხეთებმა, დაახლ. 1518 წელს კასიტების მმართველობის ქვეშ მოექცა. ძვ. წ. I ათასწლეულის დასაწყისში ბაბილონის ხელში ჩასაგდებად ბრძოლა მიდიოდა ასურულ და ქალდეველთა არამეულ ტომებს შორის. ძვ. წ. 732 წლიდან ასურეთის შემადგენლობაშია. ქალაქისათვის ყველაზე ტრაგიკული მოვლენა აღმოჩნდა ძვ. წ. 689 წელს ბაბილონელთა ურჩობისაგან განრისხებული ასურეთის მეფის, სინახერიბის ბრძანება, რომლის თანახმადაც ბაბილონი დაანგრიეს და აღგავეს პირისაგან მიწისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაბილონეთი კატეგორია:ასურეთი კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ერაყში
გვათუა
საკუთარი სახელი გვათუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
გრაინდკორი
გრაინდკორი ხასიათდება დაბალ ტონალობაზე აწყობილი გიტარებით მძიმე დისტორშენით, სწრაფი ტემპით, ვოკალით, რომელიც შესრულებულია ან გროულინგით, ან განწირული სქრიმინგით. Napalm Death-ის მსგავს ადრეულ ჯგუფებს სტილში მიეწერებათ ჟანრისთვის საძირკვლის ჩაყრა. დღესდღეობით ჟანრი პოპულარულია ევროპასა და ჩრდილო ამერიკაში, განსაკუთრებით ჯგუფები Brutal Truth და Nasum. ტექსტების თემები ძირითადად ეხება სოციალურ და პოლიტიკურ უსამართლობებს, თუმცა მოიცავს აგრეთვე სისხლიან თემებსა და შავ იუმორს.
სქოლიო
კატეგორია:მძიმე მეტალის ჟანრები
გივი ანთელავა
გივი ანთელავა (დ. 4 აპრილი, 1922, თბილისი — გ. 13 აპრილი, 1989) — ქართველი მეცნიერი.
1943 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.
1943–1945 წლებში მუშაობდა ზუგდიდის რაიონის სოფელ ინგირში ამბულატორიის გამგედ. 1967–1987 წლებში იყო იყო რესპუბლიკური კლინიკური ინფექციური საავადმყოფოს მთავარი ექიმი. 1987 წლიდან იყო რესპუბლიკის სეფსისის საწინააღმდეგო ცენტრის მთავარი ექიმი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ვოლოდიმირ ვაკულენკო
ვოლოდიმირ ვაკულენკო (Володимир Володимирович Вакуленко; დ. 1 ივლისი, 1972, კაპიტოლოვკა, იზიუმი, ხარკივი, უკრაინის სსრ — გ. 2022, უკრაინა) — უკრაინელი საზოგადო მოღვაწე, პროზაიკოსი, პოეტი და თარჯიმანი. 30-მდე წიგნის ავტორი და ლიტერატურული პრემიების ლაურეატი. უკრაინელი ვიკიპედიელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1972 წლის 1 ივლისს, ხარკივის ოლქის იზიუმის რაიონის სოფელ კაპიტოლოვკაში. 1979-1987 წლებში სწავლობდა კაპიტოლოვკას საშუალო სკოლაში, ხოლო 1987-1989 წლებში კრასნოოსკოლსკის სკოლაში. 1989—1990 წლებში სწავლობდა იზიუმის 24-ე საშუალო პროფესიულ ტექნიკუმში, მზარეულ-კონდიტერის სპეციალობაზე.
2014 წლის ევრომაიდანის მონაწილე. გამოსვლების დროს, პროვოკატორებმა იგი კიევის მარიინსკის პარკში დაჭრეს. 2015 წლიდან დაკავებული იყო მოხალისეობით, იმყოფებოდა დონბასის ომის ცხელ წერტილებში.
სიკვდილი
2022 წლის მარტის ბოლოს, რუსეთის უკრაინაში შეჭრის შემდეგ, ხარკივის ოლქის, იზიუმის რაიონის სოფელი კაპიტოლოვკა, სადაც ვაკულენკო ცხოვრობდა, რუსებმა დაიპყრეს. ვოლოდიმირის ყოფილი ცოლის, ირინა ნოვიცკის ცნობით, ვაკულენკო რუსებმა გაიტაცეს. შემდეგ უცნობი იყო თვითონ ვაკულენკოს და მისი ვაჟის, ვიტალის ადგილსამყოფელი. პოლიციამ, გატაცების ფაქტის გამო სისხლის სამართლის საქმე აღძრა. ბოლოს ვოლოდიმირი კავშირზე 2022 წლის 7 მარტს გამოვიდა.
სოფლის განთავისუფლების შედმეგ, ვაკულენკოს კოლეგებმა მისი დღიური იპოვეს, რომელიც მან გატაცებამდე ერთი დღით ადრე დამარხა. სამი ათეული ხელნაწერი წერილის გაშიფვრის შემდეგ, მშობლებს უნდა გადაეწყვიტათ მისი ტექსტის გამოქვეყნება, ხოლო თავად მწერალი სთხოვდა ხელნაწერების ხალხისთვის მიცემას, წარწერით — „როცა ჩვენები მოვლენ“.
მას შემდეგ, რაც უკრაინის შეიარაღებულმა ძალებმა გაათავისუფლეს იზიუმი, ქალაქში აღმოაჩინეს მასობრივი სამარხები. სექტემბრის დასაწყისისთვის იქ 400-ზე მეტი გვამი იპოვეს. დაკრძალვის პროცედურას ადგილობრივი სარიტუალო სამსახური ატარებდა, რომელმაც ასევე ადგენდა რუსების მიერ მოკლული ადგილობრივი მოსახლეობის შესახებ სიას. ამავე სიაში, 319 ნომრად შეიტანეს ვაკულენკოს მონაცემები.
თავდაპირველად სამართალდამცავმა ორგანოებმა ეს ინფორმაცია უარყვეს და 20 ოქტომბერს, „Єди́ні нови́ни“ ეთერში ხარკივის პროკურატუტის პრიკერმა განაცხადა, რომ 319 ნომრად აღმოაჩინეს უცნობი ქალის ცხედარი.
თუმცა უკრაინის ეროვნული საზოგადოებრივი ტელე-რადიო კომპანიის გამომძიებლებმა აღმოაჩინეს 319-ე ცხედრის ფოტო, რომელიც გადაღებული იყო დაკრძალვამდე. მასზე აღბეჭდილი იყო ვოლოდიმირ ვაკულენკოს ჩაცხრილული საბუთები, ასევე ჩანდა ტატუ მკლავზე, ზუსტად ისეთივე, როგორიც მწერალს ჰქონდა. ნოემბრის ბოლოს, ვაკულენკოს სიკვდილი დნმ-ის ანალიზით დადასტურდა.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი მწერლები კატეგორია:უკრაინელი პოეტები
კვირიკეწმინდა
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 34 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტრეფორი
მინი|მარჯვნივ|ტრეფორის მდებარეობა
ტრეფორი — სოფელი ლინის ნახევარკუნძულზე (უელსურ ენაზე - პენრილ ლინი), გვინედში (უელსი). მოსახლეობა 1560 ადამიანს შეადგენს.
მდებარეობა და პირობები
სოფელს უერთდება პატარა ნავსადგური და სანაპირო.
სოფლის უკანა ნაწილში მდებარეობს მთა ირ-ეიფლი და ახლომდებარე ბორცვები. 1850 წელს აქ გაიხსნა გრანიტის კარიერი. ინდუსტრიული რკინიგზა გაიხსნა 1865 წელს და ემსახურებოდა კარიერიდან ნაპირზე ქვის გადაზიდვას. მოგვიანებით იგი საგზაო ტრანსპორტმა შეცვალა და რკინიგზა 1960 წელს დაიხურა. ტრეფორის გრანიტი გამოიყენება ხვეული ქვის დამზადებისას. სოფელში ერთი სკოლაა, ისგოლ ირ ეიფლი.
ირ ეიფლი წარმოადგენს სამი მაღალი ბორცვისგან შემდგარ სისტემას, რომლებიც ტრეფორის თავზე ჰორიზონტს ფარავენ. ტრე'რ კეირი, აქედან რიგით მეორე ყველაზე მაღალი ბორცვი, წარმოადგენს ევროპაში ქვის ან ნეოლითის ხანების ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშს. მზიან დღეს ხედი მწვერვალიდან ვრცელდება ირლანდიამდე, კარდიგანის ყურემდე, ანგლსის კუნძულამდე, სნოუდონიამდე და ინგლისის ჩრდილოეთის მთებამდე. ყველაზე მაღალი, ცენტრალური მწვერვალი, 564 მეტრის სიმაღლის მქონე, გარნ განოლის სახელით არის ცნობილი. ზღვასთან ყველაზე ახლოს მდებარეობს ყველაზე მცირე მწვერვალი, გარნ ფორი, სადაც კარიერი იწყება.
სოფელში არის საფეხბურთო კლუბი, რომელიც 2000-2001 წლების სეზონში წარმატებულად მონაწილეობდა. მთელი ისტორიის მანძილზე, 2001-2002 წლის სეზონში მან ერთი თასი მოიპოვა. სოფელში აგრეთვე არის კლუბი Clwb Y Twr, რომელშიც თამაშობენ პულისა და სასროლი შუბების გუნდები. იგი ყოველდღე მუშაობს და მასპინძლობს ბევრ გასართობ ღონისძიებას.
სოფელში ორი მთავარი დაწესებულება მუშაობს - მაღაზია და საფოსტო განყოფილება. ჩრდილოეთ ნაწილში საბავშვო მოედანია. აქედან გზა სანაპიროსთან გადის.
ტრეფორის ნავსადგურის კედლის მეორე მხარეს სერფინგის საშუალება არის. ახლოს მდებარეობს პირსი, რომელიც უსაფრთხოების მიზნით მნახველებისთვის დახურულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გვინედის სოფლები
Polyrhachis rotundiceps
Polyrhachis rotundiceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჰოლსტებრო
ჰოლსტებრო (Holstebro) — ქალაქი დანიაში, ჰოლსტებროს მუნიციპალიტეტის ცენტრი. 2012 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 34 378 ადამიანს შეადგენს.
ქალაქი გაშენებულია ფიორდთან, რომელზეც მოგვიანებით ხიდი გადეს. წერილობით წყაროებში ჰოლსტებრო პირველად 1274 წელს იხსენიება. 1552 წლის ძლიერმა ხანძარმა მრავალი შენობა გაანადგურა.
ამჟამად ქალაქი დასავლეთ იუტლანდიის სამრეწველო და კულტურული ცენტრია.
სქოლიო
კატეგორია:დანიის ქალაქები
ჩერქეზული დროშის დღე
მინი|ჩერქეზული დროშა ჩერქეზული დროშის დღე — ჩერქეზების ნაციონალური დღესასწაული — დროშის დღე, რომელიც იმართება ყოველწლიურად 25 აპრილს.
ისტორია
1830 წელს ჩერქეზთა ეროვნულ კრებაზე (ხასე) დამტკიცდა ჩერქეზული ეროვნული დროშა. ჩერქეზი ხალხი დიდი ხანია განიხილავს თავის ეროვნულ დროშას, როგორც მათი ეთნიკური ერთიანობის სიმბოლოს. ამ დღეს ჩრდილოეთ კავკასიის ადიღეის, ყარაჩაი-ჩერქეზეთის და ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკებში იმართება ცხენოსნობა, მოტორიანი რბოლა, სპორტული შეჯიბრებები და ჩერქეზული ეროვნული თამაშები. ყაბარდო-ბალყარეთში, ტრადიციულად, ამ დღეს ეწყობა მოტორალი, რომელიც იწყება ნალჩიკში, აფხაზეთის მოედნიდან და მასობრივი მსვლელობა. აფხაზეთის მოედანზე მსვლელობის შემდეგ სადღესასწაულო ღონისძიებები იწყება. ჩერქეზული დროშა მსოფლიოში მიმოფანტული ჩერქეზი (ადიღეელი) ხალხის ერთიანობის სიმბოლოა.
ლიტერატურა
კატეგორია:25 აპრილი კატეგორია:ჩერქეზები
ინდოეთის დროშა
მინი|250პქ|ინდოეთის ეროვნული დროშა ინდოეთის ეროვნული დროშა — ინდოეთის ერთ-ერთი სახელმწიფო სიმბოლო. დროშა ჰორიზონტალური, მართკუთხა სამფეროვანია — ზაფრანისფერი, თეთრი და მწვანე. ზედ გამოსახულია 24 თვლიანი აშოკა ჩაკრა. თანამედროვე ფორმით მიღებულ იქნა 1947 წლის 22 ივლისს საკანონმდებლო ასამბლეის მიერ, როდესაც ის ინდოეთის დომინიონის ოფიციალური დროშა გახდა. შემდეგში ეს დროშა შეინარჩუნა ინდოეთის რესპუბლიკამ. ინდოეთში, სიტყვა სამფერი (तिरंगा, Tirangā) თითქმის ყოველთვის ინდოეთის ეროვნულ დროშას აღნიშნავს. დროშა ეფუძნება პინგალი ვენკაიას მიერ შექმნილ ინდოეთის ეროვნული კონგრესის დროშას.
კანონის მიხედვით, დროშა დამზადებული უნდა იყოს კჰადისგან — ხელით დართული ბამბის ან აბრეშუმის ქსოვილის სპეციალური ტიპისგან.
დროშის გამოყენება იმართება ინდოეთის დროშის კოდექსითა და ეროვნულ სიმბოლიკასთან დაკავშირებული სხვა კანონებით. კოდექსი კრძალავს დროშის გამოყენებას მოქალაქეთა მიერ გარდა ეროვნული დღეებისა, მაგალითად დამოუკიდებლობისა და რესბუბლიკის დღისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები კატეგორია:ინდოეთის ეროვნული სიმბოლოები
ანტონიო კალდარა
thumb|ანტონიო კალდარა ანტონიო კალდარა (Antonio Caldara; დ. 1670, ვენეცია — გ. 28 დეკემბერი, 1736, ვენა) — იტალიელი კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია და შემოქმედება
ანტონიო მევიოლინეს ვაჟი იყო. მუშაობდა ვენეციაში, მანტუაში, ბარსელონაში, რომში, ბოლონიასა და ვენაში. მუსიკის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ნაყოფიერი კომპოზიტორია — მას 3400 მუსიკალური ნაწარმოები ეკუთვნის. დაწერა 69 ოპერა (ძირითადად ლიბრეტო, მეტასტაზიო, უამრავი საეკლესიო ნაწარმოები: მესები, ჰიმნები, ორატორიები და სხვა. მისი შემოქმედებიდან ყველაზე ცნობილია „მაგდალინელი ქრისტეს ფერხთით“ (დაახლოებით 1700 წ.), „La Passione di Gesu Cristo Signor Nostro“ (ესპ., 1703 წ.) და „მედეა კორინთოში“ (კანტატა ალტოსთვის, 2 ვიოლინოსი და ბანისთვის, 1711).
გავლენა
გავლენა იქონია ტელემანსა და ი. ს. ბახზე.
იფანი
იფანი, კოპიტი (Fraxinus) — ფოთოლმცვივანი ხეების გვარი ზეთისხილისებრთა ოჯახისა. არქტომესამეული (თურღაის) ფლორის მეზოთერმული პერიოდის რელიქტი.
მისი 67 სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ (იშვიათად ტროპიკული და სუბტროპიკული) სარტყელში. საქართველოში — 3, ესენია: ჩვეულებრივი იფანი (Fraxinus exelsior) — 30-40 მ-მდე სიმაღლის სწორტანიანი ხე.
გვხვდება საქართველოს თითქმის ყველა რეგიონში. კარგად ხარობს დაბლობისა და მთის შუა სარტყლის მეზოფილური ტყეების ნათელ უბნებში ფართოფოთლოვან ჯიშებთან ერთად. მთებში |ზღვის დონიდან  1800-2000 მ-მდე გვხვდება; თუთუფოთოლა იფანი (Fraxinus coriariaefolia) — იზრდება კახეთისა და თუშ-ფშავ-ხევსურეთის ტყეებში. გვხვდება გაველურებულადაც (თბილისში - ხუდადოვის ტყეში); მახვილნაყოფა იფანი (Fraxinus oxycarpa) — უმთავრესად დასავლეთ საქართველოს ტყეებშია გავრცელებული; რგავენ კიდეც (თბილისის მიდამოები). გარდა ამისა, საქართველოში იფნის 24 ეგზოტიკური სახეობა იზრდება. იფნის მერქანი მაღალხარისხოვანია; ქერქი შეიცავს მთრიმლავ ნივთიერებებს, ფოთოლი — ვიტამინებს და ეთეროვან ზეთებს. იყენებენ ბაღ-პარკების, ტყე-პარკებისა და ქუჩების გასამწვანებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ზეთისხილისებრნი
ლიზა ლოპესი
ლიზა „Left Eye“ ლოპესი  (Lisa „Left Eye“ Lopes) (დ. 27 მაისი, 1971,აშშ — გ. 25 აპრილი, 2002, აშშ,ატლანტა, ჰონდურასი) — ამერიკელი რეპერი, მოცეკვავე, სიმღერების ავტორი და ჯგუფ TLC-ის წევრი. ლოპესმა დაწერა ჯგუფის წარმატებული სიმღერები, მათ შორის Waterfalls, No Scrubs, Ain't 2 Proud 2 Beg, What About Your Friends, Hat 2 Da Back. ლოპესთან თანამშრომლობამ TLC-ის 4 გრემი მოუტანა. კომერციული წარმატების მიუხედავად, ხშირი იყო კონფლიქტი და ფინანსური პრობლემები. ეს ყველაფერი მას შემდეგ დაიწყო, რაც ლოპესმა მეგობრის სახლი გადაწვა. ეს ფაქტი სერიოზულ მატერიალურ პრობლემებს ქმნიდა. სასამართლომ ჯარიმის სახით სოლიდური თანხის გადახდა მოითხოვა, რაც ჯგუფს უნდა გადაეხადა. 2001 წელს ლოპესმა პირველი სოლო ალბომი Supernova გამოუშვა, რომელიც კომერციულად წარუმატებელი იყო. 2002 წელს დაბრუნდა კოლექტივთან, TLC-ის რიგით მეოთხე ალბომის ჩასაწერად. დაიღუპა იმავე წლის 25 აპრილს, ავიაკატასტროფის შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი რეპერები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:TLC-ს წევრები კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:Death Row Records-ის შემსრულებლები
ჭოლაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
სკალა
სკალა (scala — კიბე) — საზომი ხელსაწყოსი, ხელსაწყოს ასათვლელი მოწყობილობის ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს გასაზომი სიდიდის თანამიმდევრული მნიშვნელობების რიგთან შესაბამისი ნიშნულებისა (გარკვეული თანამიმდევრობით განლაგებული წერტილები და შტრიხები) და ზოგიერთ მათგანთან დასმული ათვლის რიცხვების ან სხვა სიმბოლოების ერთობლიობას. სკალის პარამეტრები (მისი ზღვრები, დანაყოფის სხვაობა და მისთ.) განისაზღვრება ხელსაწყოს საზომი მექანიზმით რეალიზებული გაზომვის ზღვრებით, ხელსაწყოს მგრძნობიარობითა და საჭირო ათვლის სიზუსტით. ასათვლელი მოწყობილობის კონსტრუქციის მიხედვით სკალის დანაყოფები შეიძლება განლაგდეს წრიულად, რკალურად ან წრფივად, თვით სკალა კი შეიძლება იყოს თანაბარზომიერი, კვადრატიკული, ლოგარითმული და ა. შ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეტროლოგია
მარკ-ანტუან შარპანტიე
thumb|მარკ-ანტუან შარპანტიე მარკ-ანტუან შარპანტიე (დ. 1643, პარიზი — გ. 24 თებერვალი, 1704, იქვე) — ფრანგი კომპოზიტორი, მომღერალი.
ბიოგრაფია
მამამისი ლუი შარპანტიე იყო პროფესიით ოფიციალურ დოკუმენტთა გადამწერი („maître écrivain“).
როდის დაიწყო მარკ ანტუანმა მუსიკის წერა, უცნობია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 1643 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1704
ჰარუჯი
ჰარუჯი (هروج) — ვრცელი ვულკანური ველი ცენტრალურ ლიბიაში. ვრცელდება 45 000 კმ²-ზე. შეიცავს დაახლოებით 150-მდე ვულკანს, მათ შორის მრავალრიცხოვან ბაზალტურ ვულკანურ კონუსებსა და დაახლოებით 30-მდე პატარა ფარისებრ ვულკანს, ლავურ ნაკადებთან და კრატერებთან ერთად. უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა ჰოლოცენში.
Simpson and Delilah
„Simpson and Delilah“ — სერიალ „სიმფსონების“ მეორე სეზონის მეორე ეპიზოდი. იგი ეთერში 1990 წლის 18 ოქტომბერს გავიდა.
სიუჟეტის მიხედვით ჰომერ სიმფსონი იყენებს სპრინგფილდის ატომური სადგურის სამედიცინო დაზღვევის პროგრამას და ყიდულობს დიმოქსინილს, თმის ამოსაყვან ფორმულას, რის შედეგად მას თმა ეზრდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 2)
ნაბუქოდონოსორ II
ნაბუქოდონოსორ II (نِبُوخَذنِصَّر დ. ძვ. წ. 634 — გ. ძვ. წ. 562) — ახალი ბაბილონის მეფე ძვ. წ. 605 — ძვ. წ. 552 წლებში. ბიბლიის თანახმად, მან დაიპყრო იუდეა და იერუსალიმი, საიდანაც გადაასახლა ებრაელები. მას მიეწერება ბაბილონის დაკიდებული ბაღების აშენება და სოლომონის ტაძრის დანგრევა. იგი მოხსენიებულია დანიელ წინასწარმეტყველისა და ბიბლიის რამდენიმე წიგნში.
ეგვიპტესთან ბრძოლა
ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 601 წლის დეკემბერში ნაბუქოდონოსორი ეგვიპტის საზღვარს მიუახლოვდა. სასტიკ ბრძოლაში ეგვიპტელებმა გაიმარჯვეს. ნაბუქოდონოსორი ვალდებული გახდა უკან დაეხია და დაბრუნებულიყო ბაბილონში. ამ ბრძოლის შედეგად ნაბუქოდონოსორის ლაშქარი ძალიან დასუსტდა, მათ 20 თვე დასჭირდათ ბრძოლისუნარიანობის აღდგენისთვის. ეგვიპტემაც აგრეთვე დიდი ზარალი მიიღო, ამ ბრძოლის შემდეგ ნექომ გადაწყვიტა არ ეომა ბაბილონთან აზიური პროვინციებისთვის.
იერუსალიმის აღება
ჩვენ წელთაღრიცხვამდე 586 წ. ზაფხულს აპრიის ლაშქარი ისევ აღმოჩნდა სამხრეთით, ის ემუქრებოდა ბაბილონს რომელმაც, იერუსალიმს ალყა შემოარტყა მაგრამ, განიდევნა და 586 წლის 18 ივლისს ეპიდემიითა და შიმშილით დასუსტებული იერუსალიმი დაეცა. მხედართმთავრებს შორის რომლებიც, მონაწილეობას იღებდნენ იერუსალიმის აღებაში გამოირჩეოდა ნეგრალ-შარ-უცური, ბაბილონის მომავალი მეფე. მეფე სედეკიამ სცადა გაქცევა მაგრამ ის იერიხონთან დაიჭირეს, და ბრმად დააბრუნეს ბაბილონში. სოლომონის ტაძარი დაანგრიეს, ხოლო იერუსალიმი დაწვეს. ომის შემდეგ გადარჩენილი მოსახლეობა ტყვედ წაიყვანეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 562 კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 634 კატეგორია:ბაბილონის მეფეები
იუდეა
300px|right|thumb იუდეა (יְהוּדָה, იეჰუდა; אֶרֶץ יְהוּדָה, ერეც–იეხუდა, „იეჰუდას მიწა“) — ისრაელის მიწის ფართო ისტორიული ოლქი სამარიიდან (შომრონი) სამხრეთით მდებარეობს.
ბიბლიაში პირველად მოიხსენიება, როგორც იუდას (იეჰუდას) მიწა. ის გაიჭიმა მკვდარი ზღვიდან ხმელთაშუა ზღვამდე და შეიცავდა იუდეის უდაბნოს, იუდეის მთებს, იუდეის დაბლობს (შველათ-უეჰუდა), ნეგევის დაბლობისა და მთების დიდ ნაწილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისრაელი
პანდორას ყუთი
მინი|პანდორა ხსნის ზევსის ნაჩუქარ ყუთს პანდორას ყუთი — ყოველმხრივ უბედურებათა წყარო (პანდორე–სიტყვასიტყვით ყოველმხრივ დაჯილდოვებულს ნიშნავს).
ისტორია
პრომეთეზე განრისხებულმა ზევსმა უბრძანა ჰეფესტოს, შეემქნა ქალი პანდორა, როგორც კაცობრიობის სასჯელი. ჰეფესტომ მიწისა და წყლისგან შექმნა არსება,რომელსაც ქალღმერთის გარეგნობა და ადამიანის ხმა ჰქონდა, ქალღმერთმა აფროდიტემ პანდორას სინარნარე და მომხიბვლელობა დაანათლა; ჰერმესმა – ეშმაკობა და ვერაგობა; ათენა პალადამ კი ხელსაქმე ასწავლა. პრომეთე გრძნობდა რა მოახლოებულ საშიშროებას, გააფრთხილა თავისი ძმა ეპიმეთევსი, არ მიეღო საჩუქარი ზევსისგან. მიუხედავად პრომეთეს გაფრთხილებისა, ეპიმეთევსმა ცოლად შეირთო პანდორა. ზევსმა საჩუქრად მისცა პანდორას დახურული ყუთი და გააფრხილა, რომ არ გაეხსნა, მაგრამ ვინაიდან ღმერთებმა პანდორას ცნობისმოყვარეობაც დაანათლეს, მან ძალაუნებურად გახსნა ყუთი. გახსნა რა ყუთი, ამოფრინდა ყველანაირი ბოროტება, სიავე, ავადმყოფობა და გავრცელდა მთელ მსოფლიოში. შეშინებულმა პანდორამ ყუთი დახურა და ერთადერთი რაც ყუთში დარჩა, აღმოჩნდა იმედი. ამის შემდეგ ბოლო მოეღო ადამიანთა უდარდელ და ბედნიერ ცხოვრებას. სწორედ აქედან წარმოიშვა და გავრცელდა გამოთქმა – “პანდორას ყუთი“, რომელიც ყოველგვარ უბედურებათა წყაროს ნიშნავს.
წყაროები
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ძვ. წ. 588
გარდაიცვალნენ
*
იფნურა
იფნურა (Dictamnus) — მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ტეგანისებრთა ოჯახისა.
დიდი ზომისა. საქართველოში გვხვდება 2 სახეობა, მეტწილად ტყისპირებზე, ნათელ ტყეებში, ბუჩქნარებსა და ნაკაფებში, აგრეთვე ველებზეც. მცენარის ყველა ნაწილი მოფენილია შავი ჯირკვლებით, რომლებსაც დიდი რაოდენობით (განსაკუთრებით ყვავილობისას) გამოყოფენ ეთეროვან ზეთებს (წყნარ ამინდში იფნურთან ანთებული ასანთის მიტანისას სწრაფად ჩნდება ალი, შეხებისას აჩენს წყლულებს).
ლიტერატურა
კატეგორია:ტეგანისებრნი