cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კონკია (2015 წლის ფილმი)
კონკია-ს მსოფლიო პრემიერა შედგა 2015 წლის 13 თებერვალს, ბერლინის 65-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე და თეატრალურად გამოვიდა შეერთებულ შტატებში 2015 წლის 13 მარტს, ხოლო გაერთიანებულ სამეფოში 27 მარტს სტანდარტული და IMAX ფორმატით Walt Disney Studios Motion Pictures-ის მხარდაჭერით. ფილმმა მთელი მსოფილის მასშტაბით 542 მილიონ ამერიკულ დოლარზე მეტი გამოიმუშავა. ფილმმა კრიტიკოსების მხრიდან ზოგადად დადებითი შეფასება მიიღო. ბევრმა მათგანმა შეაქო მსახიობების შესრულება (განსაკუთრებით ჯეიმსის, ბლანშეტისა და ბონემ კარტერის), ბრანას რეჟისურა, მუსიკალური გაფორმება, კოსტიუმების დიზაინი, საპროდიუსერო ფასეულობები და ორიგინალური ანიმაციური ფილმის ერთგულება. ფილმმა მიიღო ნომინაცია 88-ე ოსკარის დაჯილდოებაზე, კრიტიკოსთა არჩევანის 21-ე დაჯილდოებაზე და ბრიტანეთის აკადემიის 69-ე ფილმის ჯილდოებზე, ყველა მათგანზე კოსტიუმების დიზაინისთვის.
განვითარება
2010 წლის მაისში ტიმ ბარტონის ალისა საოცრებათა ქვეყანაში-ის მაღალშემოსავლიანობის შემდეგ, რომელიც 2010 წლის მეორე ყველაზე მაღალშემოსავლიანი ფილმი გახდა და მსოფლიოში 1 მილიარდზე მეტი გამოიმუშავ Walt Disney Pictures-მა დაიწყო ახალ ფილმზე სახელწოდებით კონკია-ზე მუშაობა. ფილმი იქნებოდა ზღაპრის გაცოცხლებული ვერსია და დაფუძნებული იქნებოდა ალინ ბროშ მაკ-კენას სცენარზე. 2011 წლის აგვისტოში მარკ რომანეკი დაიქირავეს რეჟისორად. 2012 წლის 29 თებერვალს ცნობილი გახდა, რომ კრის ვეიცი მაკკენას სცენარში მცირე რედაქტირებებს შეიტანდა. 2013 წლის იანვარში რომანეკმა დატოვა პროექტი შემოქმედებითი განსხვავებების გამო, რადგან იგი ისეთ ვერსიაზე მუშაობდა, რომელიც დისნეისგან განსხვავებულ ელემენტებს შეიცავდა. იმავე თვის ბოლოს დისნეიმ მოლაპარაკებები გამართა კენეთ ბრანასთან რეჟისორის პოსტისათვის.
ქეით ბლანშეტი იყო პირველი მსახიობი, ვინც კონტრაქტს ხელი მოაწერა და 2012 წლის ნოემბერში გამოცხადდა, რომ იგი ითამაშებდა ლედი ტრემაინის, კონკიას ბოროტი დედინაცვლის როლს. 2013 წლის მარტში მოლაპარაკებები მიმდინარეობდა ემა უოტსონთან კონკიას როლზე, მაგრამ მოლაპარაკებები ჩაიშალა. უოტსონმა აირჩია ბელის როლის შესრულება დისნეის 2017 წლის ფილმში „მზეთუნახავი და მხეცი".  გაბრიელა უაილდი, სირშა რონანი, ალისია ვიკანდერი, ბელა ჰითკოტი და მარგო რობი ასევე განიხილებოდა კონკიას როლზე, მაგრამ მათგან არცერთი არ დამტკიცდა.
2013 წლის 30 აპრილს ლილი ჯეიმსმა მიიღო მთავარი პესონაჟის როლი. ერთი კვირის შემდეგ, რიჩარდ მადენი შეირჩა პრინცის როლზე, რომელსაც ფილმში კიტი დაარქვეს. 2013 წლის ივნისში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ჰოლიდეი გრეინჯერი და სოფი მაკშერა ფილმში კონკიას ორი ნახევარ-დის, ანასტასიასა და დრიზელას როლებს შეასრულებდნენ. იმავე თვის შემდეგ, ჰელენა ბონემ კარტერი შეირჩა ზღაპრის ნათლიის როლში. 2013 წლის აგვისტოში ჰეილი ატველი და ბენ ჩაპლინი შეუერთდნენ მსახიობებს კონკიას დედისა და კონკიას მამის როლის შესასრულებლად. 2013 წლის სექტემბერში დადასტურდა, რომ სტელან სკარშგორდი შეასრულებდა დიდი ჰერცოგის როლს. 2013 წლის 23 სექტემბერს ცნობილი გახდა, რომ დერეკ ჯაკობი აირჩიეს მეფის, პრინც კიტის მამის როლზე და ნონსო ანოზი კაპიტნის, პრინცის ერთგული მეგობრის როლზე.
სქოლიო
კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:Pinewood Studios-ის ფილმები კატეგორია:ფილმები სამეფო ოჯახების შესახებ კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2015 წლის ფილმები
მფრინავი სპაგეტის მონსტრის სახარება
მფრინავი სპაგეტის მონსტრის სახარება (The Gospel of the Flying Spaghetti Monster) — ბობი ჰენდერსონის მიერ დაწერილი სატირული ჟანრის წიგნი, რომელიც ადგენს რელიგიის პაროდიის, მფრინავი სპაგეტის მონსტრის ეკლესიის (პასტაფარიზმის) ძირითად დოგმებს. მფრინავი სპაგეტის მონსტრი შეიქმნა ბობი ჰენდერსონის მიერ კანზასის შტატის განათლების პალატისათვის მიწერილ ღია წერილში. სადაც იგი პაროდირებდა გონიერი დიზაინის თეორიას. მას შემდეგ რაც ჰენდერსონმა წერილი საკუთარ საიტზე გამოაქვეყნა, მფრინავი სპაგეტის მონსტრი ინტერნეტ ფენომენი გახდა და მის შესახებ მრავალმა ცნობილმა გაზეთმაც გამოაქვეყნა სტატია, რამაც წიგნის გამომცემლების ყურადღბაც მიიქცია. 2006 წლის მარტში Villard Books-ის მიერ გამოცემული სახარება საგულდაგულოდ აყალიბებს იმ რწმენას, რაზეც ღია წერილშია საუბარი.
სახარება შეიცავს სამყაროს შექმნის მითს, მცნებებს და ევანგელიზმის გზამკვლებს, ასევე განიხილავს ისტორიის და ცხოვრების სტილის პასტაფარიანულ ხედვას. ჰენდერსონი იყენებს სატირას რათა წარმოაჩინოს კრეაციონიზმის ნაკლოვანებები და დაამტკიცოს მფრინავი სპაგეტის მონსტრის არსებობა. წიგნმა, რომლის 100 000-ზე მეტი ეგზემპლარი გაიყიდა, საზოგადო აღიარება ჰპოვა.
მოვლენათა ფონი
2005 წელს ორეგონის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტის კურსდამთავრებულმა 24 წლის ბობი ჰენდერსონმა კანზასის შტატის განათლების საბჭოსთვის მიწერილ წერილში აბუჩად აიგდო გონივრული ჩანაფიქრის თეორია თავისი პაროდიული რწმენით მფირინავი სპაგეტის მონსტრის მიმართ. მან ირონიული წერილი პროტესტის ნიშნად გაგზავნა. ის ეწინააღმდეგებოდა გონივრული ჩანაფიქრის სწავლებას ბიოლოგიის გაკვეთილებზე. თავის წერილში მან აღნიშნა: მაისში, მას შემდეგ რაც მიიღო პასუხი განათლების საბჭოსგან, ჰენდერსონმა წერილი თავის საიტზე გამოაქვეყნა. ამის შემდეგ პასტაფარიანიზმი მალევე გახდა ინტერნეტ ფენომენი. მედიამ ის ხალხში გავრცელებისთანავე აიტაცა. მფრინავი სპაგეტის მონსტრი გახდა საზოგაოების იმ ნაწილის აზრის სიმბოლო, რომელიც გონივრული ჩანაფიქრის თეორიას ეწინააგმდეგებოდა. ღია წერილი დაიბეჭდა ისეთ ცნობილ გაზეთებში როგორიცაა ნიუ იორკ ტაიმსი, ვაშინგტონ პოსტი, ჩიკაგო სან თაიმსი და მიიპყრო მსოფლიო პრესის ყურადღება.
ჰენდერსონის თქმით, გამომცემლები გაზეთების ნახვის შემდეგ დაინტერესდნენ. საბოლოოდ მფრინავი სპაგეტის მონსტრით ექვსი გამომცემლობა დაინტერესდა. 2005 წლის ნოემბერში სახარების დასაწერად ჰენდერსონმა ვილარდის გამომცემლობისაგან ავანსად $80 000 მიიღო. ჰენდერსონმა განაცხადა რომ ანაზღაურებას მეკობრის ხომალდის ასაშენებლად გამოიყენებდა, რომლითაც იქადაგებდა პასტაფარიანულ რელიგიას. წიგნი 2006 წლის 28 მარტს გამოიცა.
რეზიუმე
მფრინავი სპაგეტის მონსტრის სახარებაში წარმოდგენილია პასტაფარიანული პრინციპები (ხშირად ეს კრეაციონიზმის სატირებია), რომლებიც ოსტატურადაა აგებული ღია წერილზე. მასში შედის სამყაროს შექმნის მითი, სახარების ქადაგება, რამდენიმე ფსევდომეცნიერული მტკიცებულება და პასტას სიტყვები, რომელსაც დართული აქვს სამოყვარლო ნახატები და გადაკეთებული მზა ფოტოები. ჰენდერსონი ირონიის გზით უსვამს ხაზს ევოლუციის ხარვეზებს და გვიყვება პასტაფარიანულ ისტორიას სამყაროს შესახებ. წიგნს ასევე დართული აქვს სადღესასწაულო ცნობარი. ჰენდერსონი ასევე განიხილავს პირველ პასტაფარიანულ რწმენას იმის შესახებ, რომ მეკობრეების რიცხვის შემცირებამ გლობალურ დათბობამდე მიგვიყვანა. მას ამის დასამტკიცებლად მაგალითად მოჰყავს ჰელოუინის დღესასწაული, როდესაც ბევრი ადამიანი იცვამს მეკობრის ფორმას და ამის შემდეგ რამდენიმე თვე საშუალო ტემპერატურა საგრძნობლად მცირდება.
სამყაროს შექმნის პასტაფარიანული მითი
სახარება იწყება უჩინარი და შეუცნობელი მფრინავი სპაგეტის მონსტრის მიერ სამყაროს შექმნით. პირველ დღეს, მფრინავმა სპაგეტის მონსტრმა გამოყო წყალი ზეცისგან; მეორე დღეს, ვინაიდან არ შეეძლო წყალზე დიდხანს სიარული და დაღლილი იყო ფრენით, მან შექმნა მიწა—რომელზეც განთავსებული იყო ლუდის ვულკანი. ნასიამოვნებმა მფრინავმა სპაგეტის მონსტრმა ბოროტად ისარგებლა ლუდით, რომელიც ლუდის ვულკანიდან მოედინებოდა და ნაბახუსევმა გაიღვიძა. მთვრალი ღამეების და ტლაქნი საღამოების შუალედში, მფრინავმა სპაგეტის მონსტრმა შექმნა ზღვები და მიწა (უკვე მეორედ. შემთხვევით მას დაავიწყდა რომ მანამდე ეს უკვე შექმნილი ჰქონდა), სამოთხეში მან შექმნა ცეროდენა არსება, რომელსაც კაცი უწოდა. კაცი და მისივე ტოლი ქალი, ბედნიერად ცხოვრობდნენ ზეთის ხილის ბაღში, რომელიც ედენში იყო განთავსებული, სანამ სპაგეტის მონსტრმა საჭმლის კეთებისას შემთხვევით იქაურობა არ დატბორა.
პასტაფარიანელები ირწმუნებიან, რომ დედამიწა 5000 წლის წინ შეიქმნა. ამასთანავე, ბიბლიის ლიტერტორების პაროდირებით, ისინი აცხადებენ, რომ ყველა მტკიცებულება რაც ევოლუციას ამტკიცებს, მფრინავმა სპაგეტის მონსტრმა შექმნა რათა გამოეცადა მორწმუნეები. ნავთობის და ბუნებრივი რესურსების აღმოჩენებიც მფრინავი სპაგეტის მონსტრის მიერ იყო დაგეგმილი რათა მეცნიერებისათვის თავგზა აებნია.
კაპიტანი მოსე და „რვა უკეთესი იქნება თუკი ამას არ გააკეთებ“
200px|მინიატიურა|მარჯვნივ|მფრინავი სპაგეტის მონსტრი, რომელიც კაპიტან მოსეს გადასცემს ფირფიტებს: „უკეთესი იქნება თუკი ამას არ გააკეთებ“ სახარების მიხედვით, მეკობრე კაპიტანმა მოსემ, მიიღო ათი ქვის ფირფიტა, რომლებზეც ეწერა რჩევები მფრინავი სპაგეტის მონსტრისგან. ორიგინალი ათი „უკეთესი იქნება თუკი ამას არ გააკეთებიდან“ ორი, კაპიტან მოსეს, სალსას მთიდან ჩამოსვლის დროს დაუვარდა და დაიკარგა. ეს მცნებები ასწავლის ყველა მორწმუნეს თუ როგორ უნდა იცხოვრონ ჭეშმარიტად პასტაფარიანული ცხოვრებით. ისინი მიმართულია ყოველდღიური პრობლემების და იმ ხალხისკენ, ვისაც არ სჯერა მფრინავი სპაგეტის მონსტრის. „უეკთესი იქნება თუკი ამას არ გააკეთებ“ მოიცავს ყოფაქცევების ფართო სპექტრს სექსუალური ქცევებიდან კვებამდე. ერთმა მიმომხილველმა განაცხადა, რომ ეს ათი მცნების პაროდია იკითხება როგორც „საყიდლების მწარე სია, იგივენაირი კრიტიკით“ როგორსაც ორგანიზებული რელიგიები გვთავაზობენ. ერთ-ერთი „უკეთესი იქნება თუკი ამას არ გააკეთებ“ გვეუბნება: „უკეთესი იქნება, თუ არ დახარჯავ უამრავ ფულს ეკლესიის, ტაძრისა თუ მეჩეთის მშენებლობაზე ჩემი კალორიული მადლის სათაყვანებლად, როდესაც შეგიძლია ეს ფული უკეთესად გამოიყენო. აირჩიე რაზე: სიღარიბის აღმოფხვრა. ავადმყოფების მკურნალობა; მშვიდობიანი ცხოვრება, ვნებიანი სიყვარული და ინტერნეტის ფასის შემცირება. მიუხედავად იმისა, რომ მე რთული აგებულების, ყოვლისმხედველი არსება ვარ, მე მიყვარს ცხოვრების ყველა უბრალო სიამოვნება. სხვამ ვინ იცის ჩემზე უკეთ? მე შევქმენი ყველაფერი“.
კრიტიკული განხილვა
ჟურნალმა Scientific American სახარება შემდეგნაირად აღწერა: „გულომდგინედ დამუშავებული ტყუილი გონიერი დიზაინის შესახებ“ და „ძალიან სახალისო“. 2006 წელს, იგი ნომინირებული იყო „Quill Award-ზე“ ნომინაციაში - იუმორი, თუმცაღა არ გაუმარჯვია. ჟურნალისტმა ვეინ ალენ ბრენანმა, ყოველკვირეულ გაზეთ „The Austin Chronicle-ში,“ წიგნი შემდეგნაირად დაახასიათა: „მნიშვნელოვანი კომიკური წვლილი, მეცნიერებისა და ცრურწმენებს შორის დაპირისპირების შესამსუბუქებლად“. საიმონ საინმა, გაზეთ „The Daily Telegraph-ში“ დაწერე, რომ სახარება "შესაძლოა ოდნავ განმეორებადია... მაგრამ მთლიანობაში იგი ბრწყინვალე, გამომწვევი, მახვილგონივრული და მნიშვნელოვანი წიგნია". საკუთარ წიგნში, „ღმერთის ილუზია“ (The God Delusion), ბიოლოგი რიჩარდ დოკინსი წერს: „მე ბედნიერი ვარ იმის ხილვით, რომ მფრინავი სპაგეტის მონსტრის სახარების წიგნად გამოცემამ დიდი მოწონება დაიმსახურა“. ამავდროულად, კასეი ლასკინმა „Discovery Institute-ში“, რომელიც გონივრული თეორიის დამცველია, გამოაქვეყნა, რომ მფრინავი სპაგეტის მონსტრის სახარება "არის ქრისტიანული ახალი აღქმის დაცინვა და მასხრად აგდება".
სქოლიო
კატეგორია:პასტაფარიანიზმი
პასაუს რაიონი
პასაუს რაიონი (Landkreis Passau) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი პასაუ. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ქვემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.530,04 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 188 683 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 123 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 2 75.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
ნეირომეცნიერების ისტორია
ნეირომეცნიერული პრაქტიკის არსებობა კაცობრიობის ისტორიის განმავლობაში დადასტურებული ფაქტია, დაწყებული ძველი ეგვიპტური მუმიფიკაციის ტრადიციით, დამთავრებული მე-18 საუკუნის ნეირონებზე ჩატარებული კვლევებით. ძველი ცივილიზაციების ხალხს არ გააჩნდათ ადეკვატური საშუალებები ადამიანის თავის ტვინის გამოსაკვლევად, შესაბამისად, მათი მოსაზრებები გონებისა და შინაგანი ორგანოების მუშაობის შესახებ არც ისე ზუსტი იყო. ადრეული წარმოდგენების მიხედვით, თავის ტვინი სხვა არაფერი იყო, თუ არა თავის ქალის შემავსებელი სუბსტანცია. ძველ ეგვიპტეში, კერძოდ, შუა სამეფოს პერიოდში, მუმიფიცირების პროცესის ერთ-ერთი ეტაპი გულისხმობდა თავის ქალიდან ტვინის ამოღებას, ვინაიდან იმ დროისთვის ინტელექტის წყაროდ გული მიიჩნეოდა. ძველი ბერძენი ისტორიკოსის, ჰეროდოტეს, მიხედვით: „მუმიფიცირების პროცესში ყველაზე დიდ ოსტატობას მოითხოვს რკინის კაუჭით ტვინის რაც შეიძლება დიდი მასის ამოღება თავის ქალიდან, ხოლო რასაც რკინის კაუჭი ვერ მისწვდება, ტვინის ის ნაწილი შესაფერის წამლების შერევით უნდა გაიწოვოს.“ მომდევნო ხუთი ათასი წლის განმავლობაში ხსენებული წარმოდგენა რადიკალურად შეიცვალა და ახლა ტვინია ის ორგანო, რომელიც ადამიანის გონებისა და ინტელექტის წყაროდ მიიჩნევა.
ადრეული შეხედულებები
ედვინ სმიტის „ქირურგის პაპირუსი“, რომელიც ძვ.წ.აღ. მე-17 საუკუნით თარიღდება, ტვინზე ყველაზე ადრეულ შენიშვნებს შეიცავს. ტვინის გამომსახველი იეროგლიფი პაპირუსში რვაჯერ ფიქსირდება და ორი თავში დაჭრილი, თავის ქალა დაზიანებული პაციენტის სიმპტომებისა და დიაგნოზის აღწერისთვის გამოიყენება. ავტორის, ამ შემთხვევაში საომარი ქირურგის, შენიშვნები და შეფასებები მოწმობს, რომ ძველ ეგვიპტელებს ბუნდოვანი წარმოდგენები ჰქონდათ თავის ტვინის ტრავმების შესახებ. სიმპტომების ზუსტად და დეტალურად ჩამოყალიბების მიუხედავად, იქამდე დაფიქსირებული სამედიცინო პრეცედენტის არარსებობა აშკარად ნათელია. ავტორი აღნიშნავს „გამოკვლეული ტვინის პულსაციას“ და თავის ტვინის ზედაპირს სპილენძისებულ ნაწიბურებს ადარებს(რაც მართლაც ჩამოჰგავს ტვინის ზედაპირის სპირალურ, დახვეულ პატერნს). მისი აღწერების მიხედვით, პაციენტში ჭრილობის ლატერალურობა სიმპტოპმების ლატერალურობაშიც ვლინდებოდა, ანუ ტვინის სხვადასხვა მხარეს სხვადასხვა სიმპტომები ჰქონდა, ასევე შეინიშნებოდა აფაზია („არ ესმის, რას ლაპარაკობს“) და შეტევები („მოჭარბებულად ყვირის“). ძველი ცივილიზაციების დაკვირვებები ადამიანის თავის ტვინზე მხოლოდ საბაზისო მექანიზმების აღწერასა და თავის ქალის დამცველობითი ფუნქციის დადგენას ემსახურებოდა. სამედიცინო პრაქტიკა ადამიანის ანატომიის შესახებ ძირითადად მითებსა და ცრურწმენებზე იყო დაფუძნებული, მაგრამ ძველი ეგვიპტელი საომარი ქირურგის ჩანაწერები მოწმობს მონაცემების ემპირიულობასა და მკითხველს მარტივ, დედუქციური პრინციპის შესაბამის დასკვნებს სთავაზობს.
ძველი წელთაღრიცხვით პირველ ათასწლეულში ძველმა ბერძნებმა თავის ტვინის ფუნქციონირებაზე საკუთარი ხედვები შეიმუშავეს. გამომდინარე იქიდან, რომ ჰიპოკრატეს სკოლის ექიმები ადამიანის ორგანიზმს არ კვეთდნენ, რადგან მათთვის სხეული წმინდად მიიჩნდეოდა, ბერძნების წარმოდგენები ტვინის ფუნქციონირებაზე ანატომიური ცოდნით არ იყო გამყარებული. ცნობილია, რომ ძველი წელთაღრიცხვით მე-6 და მე-5 საუკუნეებში მოღვაწე პითაგორას მოსწავლე, ალკმაეონი, იყო ის მოაზროვნე, რომელმაც პირველად ივარაუდა, რომ გონებრივი პროცესები სწორედ ტვინში წარიმართებოდა. ძველი ბერძენი ავტორიტეტები ალკმაეონზე ამბობენ: „მას სჯეროდა, რომ შეგრძნებებს ტვინით აღვიქვამთ და ეს ემოციების მართვასაც გულისხმობს; ყველა შეგრძნება ტვინში ერთად იყრის თავს და საბოლოოდ უმოქმედობამდე შეიძლება მიიყვანოს ადამიანი, თუ ტვინი ზედმეტად გადაიტვირთება... ტვინის უნარი, რომ დაასითეზიროს გარედან მიღებული შეგრძნებები, არის ფიქრის პროცესი; დაგროვილი აღქმები ქმნის მეხსიერებასა და რწმენებს, რაც საბოლოოდ ცოდნას იძლევა“. ძველი წელთაღრიცხვით მე-4 საუკუნეში ჰიპოკრატემაც ივარაუდა, რომ აზროვნების წყარო სწორედ ტვინია, თუმცა მეტწილად ალკმაეონის გავლენით. ამავე პერიოდში, არისტოტელე ფიქრობდა, რომ გონებას ადამიანის გული განსაზღვრავდა, ხოლო ტვინს სისხლის გაციებისა და მიმოცვლის მარეგულირებელი ფუნქცია გააჩნდა. იგი ამბობდა, რომ ადამიანი ცხოველზე რაციონალურია იმიტომ, რომ ადამიანს უფრო დიდი ტვინი აქვს, რაც ეხმარება მას ციებ-ცხელების კონტროლში.
განსხვავებით ბერძნებისგან, რომელთათვის ადამიანის სხეული წმინდა იყო, ძველი ეგვიპტელები გვამებს საუკუნეების განმავლობაში კვეთდნენ და ადამიანის სხეულის უფრო სისტემური კვლევებიც აწარმოეს. ელინისტურ პერიოდში, ქალკედონელმა ჰეროფილემ (ძვ.წ.აღ. მე-4-3 საუკუნეები) და ერასისტრასტემ ფუნდამენტული წვლილი შეიტანეს არა მხოლოდ ტვინისა და ნერვული სისტემის ანატომიისა და ფსიქოლოგიის დარგში, არამედ ზოგადად ბიომეცნიერებების სხვა მიმართულებებშიც. ჰეროფილემ ერთმანეთისგან განასხვავა ნათხემი და თავის ტვინის დიდი ნახევარსფეროების ქერქი და პირველად აღწერა ტვინის ვენტრიკულარული სისტემა, სადაც ცერებროსპინალური სითხე ფორმირდება. ერასისტრატემ პრაქტიკულად ჩაატარა კვლევები ცოცხალი ადამიანის ტვინზე. ეს ნაშრომები ძირითადად დაკარგულია და მათი მიღწევების შესახებ მეორეული წყაროები იტყობინებიან. ელინისტური პერიოდის ამ მეცნიერების ზოგიერთი აღმოჩენა ხელახლა მხოლოდ მათი სიკვდილიდან ათასწლეულების შემდეგ გაიმეორეს.
რომის იმპერიის პერიოდში ბერძენი ანატომისტი გალენი ცხვრების, მაიმუნების, ძაღლებისა და სხვა ძუძუმწოვრების ტვინებზე ატარებდა ექსპერიმენტებს. მან დაასკვნა, რომ რადგან ნათხემი ტვინზე სქელი იყო, მაშინ სწორედ ნათხემი უნდა ყოფილიყო კუნთების კონტროლზე პასუხისმგებელი; ხოლო რადგან დიდი ნახევარსფეროების ქერქი შედარებით რბილი იყო, შეგრძნებები აქ უნდა ფორმირებულიყო. გალენის თეორიის მიხედვით, ცხოველების ტვინში გადაადგილებასა და მოძრაობაზე პასუხისმგებელი ვენტრიკულარული აპარატი იყო. თანამედროვე მეცნიერის, ჩარლზ გროსის შეფასებით, გელენის კვლევები თავის ქალაში გამავალი ნერვებისა და ზურგის ტვინის შესახებ გენიალურია. სწორედ მან აღნიშნა, რომ ზურგის ტვინის ნერვები სპეციფიკურ კუნთებს აკონტროლებს და მას გაუჩნდა იდეა კუნთების რეციპკოპული ხასიათის შესახებ. მსგავსი რთული და სერიოზული კვლევები ზურგის ტვინზე მე-19 საუკუნემდე აღარ ჩატარებულა.“ _ აღნიშნავს გროსი.
შუა საუკუნეები
მე-11 საუკუნის დასაწყისში, ალ-ზაჰრავი, ისლამურ იბერიაში მცხოვრები სწავლული, ნევროლოგიურად დაავადებულ პაციენტებს იკვლევდა და თავის ტვინის ჭრილობების, თავისა და ზურგის ტვინის დაზიანებების ქირურგიულ მკურნალობას ეწეოდა. ამავე პერიოდისთვის, ცნობილი სპარსი სწავლული, ფიზიკოსი და ექიმი, ავიცენა, ასევე დეტალურად აღწერდა თავის ტვინის ნაწილებს და ამ ნაწილების დაზიანებებზე ქირურგიულ ოპერაციებს ატარებდა. მე-13 და მე-14 საუკუნეებში ევროპაში პირველი ანატომიური წიგნი, რომელიც ზუსტად აღწერდა თავისა და ზურგის ტვინის სისტემებს, დაიწერა მონდინო დე ლუცი და გვიდო დე ვიგევანოს მიერ.
რენესანსი
ანდრეა ვერსალიუსმა, მე-16 საუკუნის გამოჩენილმა ფლანდრიელმა ანატომისტმა, ადამიანის პირველი გაკვეთის საფუძველზე, თავის ტვინსა და ზოგადად ნერვულ სისტემაზე ბევრი სტრუქტრუული დეტალი აღნიშნა. გარდა იმისა, რომ მნიშვნელოვანი ანატომიური ნაწილები გამოკვეთა, როგორიცაა მაგალითად, ბაზალური განგლიის შემადგენელი ჩენჩო(იგ. პუტამენი), მან ივარაუდა, რომ ტვინი შედგებოდა შვიდი წყვილი ნერვისგან, რომელთაგან თითოეულს თავისი ფუნქცია გააჩნდა. რენე დეკარტიც აქტიურად შეისწავლიდა ტვინის ფსიქოლოგიას და თავისი ცნობილი დუალისტური თეორიით ტვინისა და გონების დამოკიდებულებებს შეეხო. მან ივარაუდა, რომ ეპიფიზის გავლით გონება სხეულთან ურთიერთქმედებდა, მას შემდეგ რაც ტვინი კონკრეტულ მექანიზმებს განსაზღვრავდა, რაც ცერებროსპინალური სითხის ცირკულაციაზე იყო პასუხისმგებელი. ტომას ვილისი, ცნობილი ინგლისელი ექიმი, ზოგადად ტვინს, ნერვებსა და ნევროლოგიური მკურნალობის შემდეგ განხორციელებულ ქცევებს შეისწავლიდა. მან დეტალურად აღწერა ტვინის ღერო, ნათხები, ვენტრიკები და ტვინის ნახევარსფეროები.
მოდერნული ეპოქა
მე-18 საუკუნეში, გაკვეთილი ბაყაყების ნერვებს ელექტროობის საშუალებით პირველად ლუიჯი გალვანი დააკვირდა. 1820 წლისთვის, ჟან პიერ ფლორენი პიონერი იყო ექსპერიმენტული მეთოდების გამოყენებაში, რაც გულისხმობდა ცხოველებში ტვინის ლოკალური დაზიანებების გავლენების დადგენას მათ ქცევაზე, შეგრძნებებსა და მოტორულ ფუნქციაზე. 1875 წლისთვის ინგლისელმა ფიზიკოსმა და ექიმმა, რიჩარდ კატონმა წარმოადგინა თავისი აღმოჩენა ტვინის ნახევარსფეროების ელექტრულ ფენომენზე მაიმუნებსა და კურდღლებში. თავის ტვინზე ჩატარებული კვლევები გაცილებით კომპლექსური გახდა მიკროსკოპის გამოგონებისა და -კამილო გოლჯის მიერ შემუშავებული მეთოდის, შეფერადების პროცედურის, შემდეგ. მან 1890-იანი წლების ბოლოს მარკერად გამოიყენა ვერცხლის ქრომის მარილი, რათა ლაქების მეშვეობით მიკროსკოპში კონკრეტული ნეირონების სტრუქტურები გამოჩენილიყო. მისი ტექნიკა შემდგომ ფართოდ განავითარა სანტიაგო რამონ კახალმა, მეცნიერმა, რომელმაც ივარაუდა, რომ ნეირონი ტვინის ფუნქციონირების ყველაზე მცირე ელემენტია, რითიც მან საბოლოოდ ჩაუყარა საფუძველი ნეირონების დოქტრინის შესახებ მეცნიერებას. 1906 წელს გოლჯი და რამონ კახალი ნობელის პრემიის ლაურეატები გახდნენ მედიცინისა და ფიზიოლოგიის დარგში თავიანთი რთული დაკვირვევების, აღწერებისა და ნეირონების კლასიფიკაციების შემუშავების წყალობით. ჰიპოთეზა ნეირონული დოქტრინის შესახებ გალვანის მიერ კუნთებსა და ნეირონებზე ჩატარებული ელექტრული კვლევებითაც იყო გამყარებული. გვიანი მე-19 საუკუნის პერიოდში ემილ დე-ბუა რეიმონდმა, იოჰანეს პეტერ მიულერმა და ჰერმან ვონ ჰელმჰოლცმა აჩვენეს, რომ ნეირონები ელექტრულად აღგზნებადი ელემენტები იყვნენ და რომ თითოეულის აქტივობა მეორე, მომიჯნავე ნეირონის ელექტრულ მდგომარეობაზე ახდენდა გავლენას. მოგვიანებით, პოლ ბროკამ, ნეირომეცნიერების დარგში ერთ-ერთმა მთავარმა სპეციალისტმა, გამოთქვა მოსაზრება, რომ ტვინის თითოეული არე სხვადასხვა კონკრეტულ ფუნქციებზე იყო პასუხისმგებელი.
მეოცე საუკუნე
ნეირომეცნიერება, როგორც მკაფიო, გაერთიანებული და აკადემიურად დადასტურებული დისციპლინა, მეოცე საუკუნეში საბოლოოდ ყალიბდება. ამ დრომდე ნერვულ სისტემაზე ჩატარებული ექსპერიმენტები სხვადასხვა დარგობრივი კვლევების ნაწილს შეადგენდა. ბროკას ჰიპოთეზა, რომ თავის ტვინის სხვადასხვა რეგიონს კონკრეტული ფუნქცია გააჩნია, მომდევნო საუკუნეში ჯონ ჰიულინგ ჯექსონის მიერ ეპილეპტიკ პაციენტებზე ჩატარებული კვლევებით დადასტურდა. მან პაციენტებზე დაკვირვებით სწორად დაადგინა მოტორული ქერქის ორგანიზაცია ეპილეპსიის შეტევის დროს. კარლ ვერნიკემ უფრო ფართოდ განავითარა თეორია იმის შესახებ, რომ ტვინის კონკრეტული სტრუქტურები ენის გაგებასა და საუბრის წარმოებაზე იყო პასუხისმგებელი. თანამედროვე კვლევითი მეთოდი კვლავ იყენებს მე-19 საუკუნის გერმანელი ნევროლოგის, კორმინიან ბროდმანის, ციტოარქიტექტონიკურ (უჯრედის სტრუქტურის შემსწავლელი მეცნიერება) ანატომიურ განსაზღვრებებს იმისათვის, რომ აჩვენოს, ქერქი კონკრეტული არეები სპეციფიკური ამოცანების დასახვისას აქტიურდებიან. ისეთმა ნეირომეცნიერებმა, როგორებიც არიან ერიკ კანდელი და მისი კოლაბორატორები, დევიდ რიოხი, ფრანცის ო.შმიტი და სტივენ კუფლერი, მნიშვენლოვანი წვლილი შეიტანეს დარგის ჩამოყალიბების პროცესში. რიოხმა ანატომიური და ფიზიოლოგიური კვლევითი მეთოდების კლინიკურ ფსიქიატრიასთან ინტეგრაციის იდეა 1950-იან წლებში წამოაყენა. ამავე პერიოდში, შმიტმა შეიმუშავა ნეირომეცნიერების კვლევითი პროგრამის გეგმა ბიოლოგიის დეპარტამენტთან და მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსისტუტთან ერთად, რამაც ხელი შეუწყო ბიოლოგიის, ქიმიის, ფიზიკისა და მათემატიკის ინტერდისციპლინარულ დაახლოებას. პირველი ნეირომეცნიერული განყოფილება, რომელსაც შემდეგ ფსიქოლობიოლოგიის დეპარტამენტი ეწოდა, ჯეიმზ ლ. მაკგოფის მიერ კალიფორნიის უნივერსიტეტში 1964 წლისთვის  დაარსდა. კუფლერმა კი 1966 წელს ჰარვარდის სამედიცინო სკოლაში ნეირომეცნიერების მიმართულება დააარსა.
გამოყენებული ლიტერატურა
კატეგორია:ნეირომეცნიერების ისტორია
ნიკოლოზ დიასამიძე (პუბლიცისტი)
ბიოგრაფია
ნიკოლოზ (ნიკო) დიასამიძე იყო ქართველი საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი, მეცენატი. დაიბადა 1845 წელს, საქართველო-იმერეთის გუბერნიაში, გორის მაზრაში. 1877 წელს აღალო თუთაევთან ერთად გორში თავისი ხარჯით გადააკეთა ძველი როტონდა და იქ თეატრი დააარსა; მას საკუთარ სახლებში (თბილისში, სოფლები: საქაშეთი, ბრილი) მოწყობილი ჰქონდა სალონები, სადაც მართავდა ლიტერატურულ შეხვედრებს (ე. წ. „ორშაბათები“), თეატრის წარმოდგენებს; 1877 წელს მისი აქტიური მონაწილეობით სოფელ რუისში საქველმოქმედო მიზნით დაარსდა საზოგადოებრივი ბანკი, რომელსაც ერთხანს კონსტანტინე მამაცაშვილთან ერთად ხელმძღვანელობდა; 1892 წელს, გორის მაზრის სოფელ ბრილში (ახლანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტი), მის სახლში, მისივე მონაწილეობით ჩატარდა გაზეთ „კვალის“ დამფუძვნებელი კრება; გაზეთ  „დროებაში“ აქვეყნებდა პუბლიცისტურ წერილებს სოციალურ და განათლების საკითხებზე; მოკლეს ბრილელმა გლეხებმა; ამ ფაქტს აკაკი წერეთელმა, რომელსაც მასთან ახლო მეგობრობა აკავშირებდა, უძღვნა ლექსი „ნიკო დიასამიძის სახსოვრად“. დაკრძალულია სოფელ ბრილში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1845 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1897 კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები ნ კატეგორია:მოკლული ქართველები
იგარატინგა
იგარატინგა (Igaratinga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.035 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 264 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.43 კმ²-ზე. ფართობი 218 343 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩინჩაიპუხიოს რაიონი
ჩინჩაიპუხიოს რაიონი (Distrito de Chinchaypujio) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 105 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 521 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 390.58 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანტის პროვინციის რაიონები
მედიო-ბაუდო
მედიო-ბაუდო (Medio Baudó) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დენდრიტი
დენდრიტი (δένδρον (dendron) — „ხე“) — ნეირონის განტოტვილი ნაწილი, რომელიც ქიმიური (ან ელექტრული) სინაფსების გავლით იღებს ინფორმაციას სხვა ნეირონების აქსონებისგან (ან დენდრიტებისა და სომებისგან) და ელექტრული სიგნალის სახით გადასცემს მას ნეირონის სხეულს (პერიკარიონს), რომლიდანაც თვითონაა გამოზრდილი. ტერმინი „დენდრიტი“ 1889 წელს შემოიღო შვეიცარიელმა მეცნიერმა ვილჰელმ ჰისმა.
სქოლიო
კატეგორია:ნეირომეცნიერება
ახალციხის ნამოსახლარი და ციხე
ახალციხის ნამოსახლარი და ციხე — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახლაციხის შუაში, ამოზიდულ გორაზე, სამხრეთიდან ესაზღვრება ახალციხის ხევი.
ნამოსახლარზე დადასტურდა ადრინდელი ბრინჯაოს, გვიანდელი ბრინჯაოს და ადრინდელი რკინის ხანის კულტურული ფენები.
ნამოსახლარზე დგას ციხე (38,4X23,3 მეტრზე), რომელიც თარიღდება XVIII საუკუნის შუა წლებით. ნაგებია ნატეხი ქვით. ციხის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მხარე ოდნავ მორკალულია. შესასვლელი დასავლეთ კედელშია. გალავანში ჩართულია ხუთი ცილინდრული კოშკი: ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ჩრდილო-დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეებში, დასავლეთ კედლის შუა ნაწილში და სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთში.
ციხის ტერიტორიაზე სასაფლაოზე, ზოგიერთ საფლავის ქვაზე შემორჩენილია გუთნეულის, ურმის, მწყემსის და სხვა გამოსახულებები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გაფესჭიანის ხელოვნების მუზეუმი
გაფესჭიანის ხელოვნების მუზეუმი (Գաֆէսճեան արվեստի կենտրոն) — სომხეთის ერთ-ერთი ხელოვნების მუზეუმი. მდებარეობს ერევანის ცენტრალურ უბანში.
დაფუძნებულია ჯერარდ გაფესჭიანის მიერ, მუზეუმი გვთავაზობს მრავალფეროვან გამოფენებს, რომლებიც წარმოდგენილია დამფუძნებლის თანამედროვე ხელოვნების კოლექციიდან. მუზეუმი 2009 წლის ნოემბერში გაიხსნა, გარდა თანამედროვე ხელოვნების უნიკალური ნამუშევრების გამოფენისა, იგი გვთავაზობს ლექციების, ფილმების, კონცერტებისა და მრავალრიცხოვანი საგანმანათლებლო ინიციატივების მრავალფეროვან პროგრამებს უფროსებისა და ბავშვებისთვის. ხელოვნების ცენტრის მისიაა, წარმოაჩინოს თანამედროვე ხელოვნების საუკეთესო მხარეები სომხეთში და წარუდგინოს სომხური კულტურის საუკეთესო თვისებები მსოფლიოს.
ისტორია
გაფესჭიანის მუზეუმის ფონდი დაარსდა ერევანში 2002 წლის აპრილში, სომხეთის რესპუბლიკის მთავრობისა და ამერიკის გაფესჭიანის მუზეუმის ფონდის ხელმძღვანელობით. სომხეთის მთავრობამ ფონდს გადასცა ერევნის კასკადის ნახევრად აშენებული კომპლექსი მიმდებარე ტერიტორიასთან.
გაფესჭიანის მუზეუმის მშენებლობა დაიწყო 2005 წლის აპრილში და სავარაუდოდ უნდა დასრულებულიყო 2008 წლის აპრილში, მცირე შეფერხების გამო, მუზეუმის გახსნა გაიმართა 2009 წლის 17 ნოემბერს. გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდნენ სომხეთის პრეზიდენტი სერჟ სარქისიანი, კულტურის მინისტრი, დიასპორის მინისტრი, დიპლომატიური წარმომადგენლები და ასევე მხატვრები და პოლიტიკური მოღვაწეები.
გაფესჭიანის მუზეუმის ფონდმა კასკადის რეკონსტრუქციის დასრულებისთვის 35 მილიონ დოლარზე მეტი დახარჯა.
არქიტექტურა
მუზეუმი განთავსებულია ერევნის კასკადური კომპლექსისა და მიმდებარე საცალფეხო ზონის გასწვრივ. კასკადის მშენებლობა 1971 წელს დაიწყო. პროექტი შექმნილია არქიტექტორების: ჯიმ ტოროსიანის, ასლან მხიტარიანის, სარგის გურზადიანის მიერ. გეგმის პირველი ეტაპი დასრულდა 1980 წელს. კასკადი არის რთული მასიური კიბე, ორივე მხრიდან შადრევნებით, რომლებიც აღმართულია თამანიანის ქუჩის ბაღებსა და საცალფეხო ზონამდე.
საბოლოოდ მხოლოდ 2002 და 2009 წლებში შეიქმნა ეს კომპლექსი და მუზეუმი გაფესჭიანის ოჯახის ფონდის საშუალებით.
მუზეუმი ითვლება თანამედროვე არქიტექტურის ერთ-ერთ ყველაზე ამბიციურ ნამუშევრად. იგი ასევე ერთ-ერთი ყველაზე უცნაური და სანახაობრივი მუზეუმია, რომელიც გაიხსნა თანამედროვე პერიოდში.
სტრუქტურა
მუზეუმი შედგება 2 ცალკეული განყოფილებისგან: გარე — „გაფესჭიანის სკულპტურული ბაღი“, ხოლო შიდა — „გაფესჭიანის ხელოვნების გალერეა“.
გალერეა
ქვემოთ ნაჩვენებია ხუთი დონე:
სქოლიო
კატეგორია: სომხეთის მუზეუმები
დინგნისკარტასებრნი
დინგნისკარტასებრნი (Ziphiidae) — ძუძუმწოვართა ოჯახი კბილიანი ვეშაპების ქვერიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 4–12,5 მ. დინგი წაგრძელებულია, განვითარებულია ცხომოვანი ბალიში (შუბლის შვერილი). ხელის ქვეშ აქვს 2–4 წინ მიმართული ნაკეცი (ნაოჭი). კუდის ფარფლი უკანა მხრიდან ამოუკვეთავია. აერთიანებს 5–6 გვარს: მოცურალა (2 სახეობა), გრძელდინგა ვეშაპი (2 სახეობა), დინგნისკარტა (1 სახეობა), კბილღვედა ვეშაპი (14–15 სახეობა), ტასმანიური დინგნისკარტა (1 სახეობა) და ავსტრალიური კბილღვედა ვეშაპი (1 სახეობა). კბილები (1–2 წყვილი) მხოლოდ ქვედა ყბაზე აქვთ; გამონაკლისია დასმანიური დინგნისკარტა, რომელსაც 93-მდე კბილი გააჩნია. გავრცელებული არიან ყველა ოკეანეში. იკვებებიან თავფეხიანებით, დიდხანს ყვინთავენ (ჩვეულებრივ 15–30 წთ) ასეულობით მეტრის სიღრმეში. გრძელდინგა და მოცურალა რეწვის ობიექტებია.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:კბილიანი ვეშაპები
გულუა
საკუთარი სახელი გულუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ტარუტინოს რაიონი
ტარუტინოს რაიონი (Тарутинський район) — რაიონი უკრაინაში, ოდესის ოლქში. მისი ფართობია 1 874 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 41 715 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. შირიაევოს ტარუტინოს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტარუტინო.
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის რაიონები
სოსეგუ
სოსეგუ (Sossêgo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 580 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიმატაუ-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 169 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.48 კმ²-ზე. ფართობი 3 169 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ძველი რიგა
ძველი რიგა, ვეცრიგა (Vecrīga, Altstadt von Riga) — ქალაქ რიგს ძველი უბანი, მდებარეობს მდინარე დაუგავის მარჯვენა ნაპირზე. ცნობილია თავისი ეკლესია-მონასტრებით და ისტორიული შენობებით.
1967 წელს უბანმა დაცული ტერიტორიის სტატუსი მიიღო. 1983 წლიდან ქალაქი-მუზეუმია, ხოლო 1997 წელს შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
XX საუკუნის 80-იან წლებში ქალაქის ხელისუფლებამ აკრძალა ტრანსპორტის მოძრაობა ძველი ქალაქის ტერიტორიაზე.
გამდლისწყაროს სამაროვანი
გამდლისწყაროს სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გამდლისწყაროს დასავლეთით 0,5 კილომეტრზრ, ტორტლას ხევის მარცხენა ფერდზე, ადგილ ხოდაბუნებში. მიეკუთვნება ძვ. წ. I ათასწლულის დასაწყისში საუკუნეზე აღმოჩნდა ბრინჯაოს ნივთები. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ნივთი, რომელზეც გამოსახულია ფარეხი, მწყემსები და ძაღლები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მედიო-სანხუანი
მედიო-სანხუანი (Medio Sanjuán) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10.247 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 620 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ედიშერ ჯანჯულია
ედიშერ ჯანჯულია (დ. 19 ნოემბერი, 1960)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს დემოგრაფიული საზოგადოების ცხუმ-აფხაზეთის სადროშოს გალის რეგიონალური ორგანიზაციის თავმჯდომარე. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
იტაუნა
იტაუნა (Itaúna) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 880 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 85 463 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 172.38 კმ²-ზე. ფართობი 495 769 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
უაროკონდოს რაიონი
უაროკონდოს რაიონი (Distrito de Huarocondo) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის ანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 331 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 617 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 228.62 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ანტის პროვინციის რაიონები
ნოვიტა
ნოვიტა (Nóvita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7.867 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.327 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ილმის პფაფენჰოფენის რაიონი
ილმის პფაფენჰოფენის რაიონი (Landkreis Pfaffenhofen an der Ilm) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი პფაფენჰოფენ-ან-დერ-ილმი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 760,36 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 115 826 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 152 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 1 86.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
რეგენის რაიონი
რეგენის რაიონი (Landkreis Regen) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი რეგენი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ქვემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 975,06 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 82500 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 85 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 2 76.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის რაიონები
თავისუფლების ქანდაკება (რიგა)
სსრკ-ს მიერ ლატვიის ოკუპაციის შემდეგ დაისვა საკითხი ქანდაკების გადატანის, ან სულაც დემონტაჟის შესახებ, თუმცა ცნობილი სკულპტორის ვერა მუხინას (რომელიც დაიბადა რიგაში), არქიტექტორ ლევ რუდნევისა (რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში ცხოვრობდა რიგაში) და ქანდაკების ავტორის ერნესტ შტალბერგის დამსახურებით ძეგლი შეინარჩუნეს თავის ადგილზე პირვანდელი სახით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიის შენობა-ნაგებობები
კვარნერის უბე
მინი|250px|კვარნერის უბეს რუკა კვარნერის უბე (Kvarnerski zaljev, Golfo del Quarnaro ან Carnaro, Sinus Flanaticus ან Liburnicus sinus) — უბე ჩრდილოეთ ადრიატიკის ზღვაში. მდებარეობს ისტრიასა და ხორვატიულ ზღვისპირეთს შორის. უბე წარმოადგენს ხორვატიის შიდა წყლების ნაწილს.
უბეში არსებულ დიდ კუნძულებს წარმოადგენენ: ცრესი, კრკი, პაგი, რაბი და ლოშინი. უბეს ნაწილს რომელიც მოქცეულია ამ კუნძულებს შორის ასევე ეწოდება – Kvarnerić („პატარა კვარნერი“) ან Golfo del Quarnerolo ან Carnerolo, ხოლო კრკასა და რაბის აღმოსავლეთით მდებარე ნაწილს სენის არხი.
ყურეს აქვს დიდი სიღრმე, რაც რიეკას ნავსადგურს დიდი გემების მიღების საშუალებას საშუალება აძლევს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადრიატიკის ზღვა
The Best of Depeche Mode Volume 1
The Best of Depeche Mode Volume 1 — ბრიტანული ელექტრონული ჯგუფ Depeche Mode-ის კომპილაციური ალბომი. იგი გამოვიდა 2006 წლის 8 ნოემბერს. ალბომიდან სინგლის სახით გამოიცა „Martyr“, ჩაწერილი სტუდიური ალბომ Playing the Angel-ის შექმნისას.
კომპილაცია გაიყიდა მილიონი ასლის ოდენობით.
სქოლიო
კატეგორია:Depeche Mode-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Depeche Mode-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2006 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2006 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Mute Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Mute Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Reprise Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Reprise Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Sire Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Sire Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:ალბომები დენიელ მილერის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Flood-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები მარკ ბელის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ტიმ საიმენონის პროდიუსერობით
მარტ სტამი
მარტ სტამი (Mart Stam) (დ. 5 აგვისტო, 1899 — გ. 21 თებერვალი, 1986) — ნიდერლანდელი არქიტექტორი და ავეჯის დიზაინერი.
სტამი იმ პიონერთა შორის იყო, ვინც მეოცე საუკუნის დასაწყისში ახალი არიქტექტურის და მშენებლობის პრინციპებს ადგენდა. 1923 წლიდან ჰანეს მაიერთან და ელ ლისიცკისთან ერთად გამოსცემდა არქიტეტურულ ჟურნალს ციურიხში. 1927 წელს ლუდვიგ მის ვან დერ როესთან და სხვებთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ვაისენჰოფის დასახლების მშენებლობაში.
1920-იანი წლების ბოლოს სტამი ევროპელი არქიტექტორების ჯგუფთან ერთად მუშაობდა საბჭოთა კავშირში ახალი ქალაქების - მაგნიტოგორსკის, ორსკის და მაკეევკას დაგეგმვაზე. სტამის ყველაზე ცნობილი მემკვიდრეობა არის სკამი, რომელიც მან მილებისგან გააკეთა. ამ სკამის იდეა გადამწყვეტი გახდა შემდეგი წლების ახალი ავეჯის დიზაინის განვითარებისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
ნოვა-სერანა
ნოვა-სერანა (Nova Serrana) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 732 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 73 699 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 261 კმ²-ზე. ფართობი 282 369 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გერმანიის უმაღლესი სასწავლებლების სია
ქვემორე სტატია შეიცავს ბოლოს განახლებულ მონაცემებს გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში დღესდღეობით არსებულ უმაღლესი სასწავლო დაწესებულებების შესახებ.
უმაღლეს სასწავლებელთა მოცემულ ნუსხაში მითითებულია სასწავლო დაწესებულების მესაკუთრე, სტატუსი, დაარსების თარიღი და სტუდენტების რაოდენობა.
2018-19 წლების ზამთრის სემესტრის დამდეგს გერმანიაში ფუნციონირებდა 426 უმაღლესი სასწავლებელი, რომელთაგან შემდეგი პროფილისა და სტატუსის დაწესებულებებია:
მინი| დაუსწრებელი სწავლების უნივერსიტეტი [[ჰაგენი|ჰაგენში დისტანციური სწავლების ყველაზე დიდი უმაღლესი სასწავლო დაწესებულებაა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში.]]
არსებული 426 უმაღლესი სასწავლო დაწესებულებიდან 120 სუბიექტი წარმოადგენს კერძო მფლობელობაში არსებულ უმაღლეს სასწავლებელს.[2]
ცალკე შეგიძლიათ იხილოთ აგრეთვე:
რაოდენობრივად ყველაზე დიდი გერმანული უმაღლესი სასწავლებელი იყო ჰაგენის დისტანციური იგივე დაუსწრებელი სწავლების უნივერსიტეტი, რომელშიც 2019 წლის დასასრულს 70 000 სტუდენტი ირიცხებოდა იმატრიკულაციის წესით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის უმაღლესი სასწავლებლები
ნუკი
ნუკი (Nuquí) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ლაკიერების სახლი
ლაკიერების სახლი (Дом Лакиеров) — ორსართულიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველი ნახევარში კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში.
მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 42.
ისტორია
XIX საუკუნის დასაწყისში ეს სახლი, რომელიც აგებულია აგურით, იყო ივან ვარვაცის კუთვნილება. ცნობილია, რომ როდესაც ალექსანდრე I სტუმრობდა ტაგანროგს, ან ნაწილში მდებარეობდა თავლები მისი ცხენებისათვის. ისინი აშენდა ქალაქის სახსრებით. ამავე ტერიტორიაზე განთავსდა კაზაკთა პოლკის სამეფო ლეიბ-გვარდია.
ლაკიერების სახლი დაკავშირებულია რამდენიმე ცნობილი ტაგანროგელის ისტორიასთან.
XIX საუკუნის მეორე ნახევარში სახლი იყო კოლეჟის მრჩევლის მარკ ვარვაცის კუთვნილება. 1836 წელს იგი დაოჯახდა ტიტულარული მრჩევლის დიმიტრი ალფერაკის შვილზე სოფიაზე. ვარვაცების ოჯახს შეეძინათ ორი გოგო: ალექსანდრა და ელენა. ალექსანდრა ცოლად გაჰყვა საბერძნეთის მეფის მოხელეს პუპუდოვს, ხოლო ელენა გახდა ალექსანდრე ლაკიერის ცოლი - „რუსული ჰერალდიკის“ ავტორი. ეს წიგნი გამოვიდა 1854 წელს და მისმა ავტორმა ამ შრომისათვის მიიღო დემიდოვის პრემია.
სტატისტიკური მონაცემების მიხედვით, 1860 წლის 1 იანვრისათვის სახლის ფართობი იყო 903 კვადრატული საჟენი.
ალექსანდრე ლაკიერი გარდაიცვალა 1870 წელს, ხოლო მისი მეუღლე, ელენა 1915 წელს. მათ ქორწინების პერიოდი შეეძინათ ხუთი შვილი: მარკი, ივანე, სოფია, ალექსანდრა და ელენა (სხვა ვერსიით - მარია).
1918 წლიდან შენობაში განთავსებულია წითელი არმიის დანაყოფების ყაზარმები. ჩვენს დროში ლაკიერების სახლი საცხოვრებელია, რომელსაც 1992 წლიდან იცავს კანონი, როგორც არქიტექტურის ძეგლს ..
აღწერა
ლაკიერების სახლი ორსართულიანია, ფასადი გაფორმებულია სანდრიკებით და გამოძერწილი ფიგურებით. თავდაპირველად აგებული იყო აგურის სტილში, 1872 წელს გადააკეთეს უორდენო კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ფეხბურთი სომხეთში
2014 წლის აგვისტოს მდგომარეობით, სომხეთის საფეხბურთო ნაკრები ფიფას მსოფლიო რეიტინგში 36-ე ადგილზე იმყოფებოდა. 1991 წელს, დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, სომხეთს ჰყავს საკუთარი ეროვნული ასოციაცია, რომელიც მონაწილეობს ფიფას ყველა შეჯიბრში (უფროსი, ახალგაზრდული და ქალთა ფეხბურთი). FC არარატი ერევანი საბჭოთა კავშირის უმაღლესი ლიგის ერთ-ერთი წამყვანი გუნდი იყო, რომელიც ხშირად თამაშობდა ევროპულ საკლუბო შეჯიბრებებში.
უამრავმა სომეხმა მოთამაშემ ითამაშა სსრკ-ის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში; მათ შორის არიან ხორენ ოგანესიანი რომელმაც 1982 წლის ფიფას მსოფლიო ჩემპიონატზე ითამაშა და, 1960-იან წლებში, ედუარდ მარკაროვი. მოგვიანებით მარკაროვი საბჭოთა კავშირის ახალგაზრდული გუნდის მწვრთნელის ასისტენტი გახდა. აგრეთვე აღსანიშნავია ის, რომ იგი 1991 წლის ფიფას მსოფლიო ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე პორტუგალიის სამწვრთნელო შტაბის ნაწილს წარმოადენდა (პორტუგალიამ ეს ჩემპიონატი მე-3 ადგილით დაასრულა).
ადრეული პერიოდი (1920-იან წლებამდე)
XX საუკუნის დასაწყისში დაარსდა პირველი სომხური საფეხბურთო კლუბები კონსტანტინოპოლში, სმირნაში და ოსმალეთის იმპერიის ბევრ სხვა ქალაქში.
პირველი თამაში სომეხ და თურქულ გუნდებს შორის 1906 წელს დაფიქსირდა. სომხური კლუბი, სახელწოდებით Balta-Liman შემდეგ გალათასარაის შეხვდა. მოგვიანებით, Balta-Liman დაიშალა და შეიქმნა ორი ახალი კლუბი: არაქსი და ტორკი.
საბჭოთა პერიოდი
საბჭოთა სომხეთის საფეხბურთო გუნდების უძველესი ჩანაწერები ჩნდება 1926-1927 წლებში, თბილისში ტრანსკავკასიური ჩემპიონატის მოწყობის პერიოდში. ჩემპიონატში სამხრეთ კავკასიის სამი ქვეყანა მონაწილეობდა: სომხეთი, აზერბაიჯანი და საქართველო.
სომხეთში პირველი პროფესიონალური კლუბი 1935 წელს დააარსა სახელად სპარტაკი და მოგვიანებით მას არარატი ეწოდა. აღსანიშნავია FC არარატი ერევანის მიერ მოგებული 1973 წლის საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი და თასი. FC არარატმა აგრეთვე მიაღწია 1974–75 წლების ევროპის თასის მეოთხედფინალს, თუმცა საბოლოოდ ჩემპიონთან, ფრანც ბეკენბაუერის მიუნხენის ბაიერნთან დამარცხა. სომხეთში პირველ სტადიონს კლუბის მსგავსად სპარტაკი დაარქვეს. იგი შენდა 1920-იანი წლების ბოლოს, ახლანდელი ერევნის ცირკის წინ.
1958 წელს, ქალაქ გიუმრიში (იმჟამად ლენინაკანი) დაარსდა კლუბი FC შირაკი რომელიც 1991 წლამდე, ანუ სომხეთის დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე, საბჭოთა პირველ ლიგაშI ასპარეზობდა.
სქოლიო
კატეგორია:სპორტი სომხეთში
ტატარბუნარის რაიონი
ტატარბუნარის რაიონი (Татарбунарський район) — რაიონი უკრაინაში, ოდესის ოლქში. მისი ფართობია 1 748 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 39 044 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. ტატარბუნარის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტატარბუნარი.
ოლეგ სკრიპკა
ოლეგ იურის ძე სკრიპკა ( Оле́г Ю́рійович Скри́пка დ. 24 მაისი, 1964, სოვეტააბი, სოღდის ოლქი, ტაჯიკეთის სსრ) — უკრაინელი როკ-მუსიკოსი, მულტიინსტრუმენტალისტი, ვოკალისტი, კომპოზიტორი, ჯგუფ „ვოპლი ვიდოპლიასოვას" („BB“) ლიდერი. მინი| ოლეგ სკრიპკა [[ვიტებსკი|ვიტებსკში „სლავიანსკი ბაზარზე“]]
ბიოგრაფია
ოლეგ სკრიპკა დაიბადა ქალაქ სოვეტაბადში (ახლანდელი გაფუროვი სოღდის ოლქი, ტაჯიკეთი) უკრაინელი ემიგრანტების ოჯახში. ოლეგის მამა — იური სკრიპკა — ექიმი-რადიოლოგი იყო, პოლტავის რეგიონის სოფელ ჰილციდან. კიევის სამედიცინო ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ განაწილებით მოხვდა ტაჯიკეთში, სადაც 10 წელი იმუშავა ჩრდილოეთ ტაჯიკეთის მთავარ რადიოლოგად, შემდეგ ხელმძღვანელობდა სანეპიდსადგურის რადიოლოგიურ განყოფილებას. დედა — მასწავლებელი კურსკის რაიონის პატარა სოფლიდან. სწორედ დედამ ასწავლა ოლეგს პირველად ხელოვნება: ვოკალი, ცეკვა, ლექსების კითხვა. მინი|220x220პქ| დიმიტრი ბორისოვი და ოლეგ სკრიპკა რადიო „[[ეხო მასკვის“ ეთერში (2006 წლის იანვარი).]]
სკოლაში ოლეგი წარჩინებული მოსწავლე იყო. განსაკუთრებით ადვილად ზუსტ მეცნიერებებს ითვისებდა (ფიზიკა, მათემატიკა). მეცხრე კლასიდან ჩაირიცხა მოსკოვის ფიზიკა-ტექნიკური ინსტიტუტის საღამოს სკოლაში, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა.
1986 წელს დაამთავრა კიევის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის რადიოინჟინერიის ფაკულტეტი. იმავე წელს ჩამოყალიბდა ჯგუფი „BB“. 1987 წ. „BB“ გახდა კიევის როკ კლუბის წევრი, მოიპოვა პირველი პრემია კიევის როკ-ფესტივალზე „როკ-პარადი“ და გამოუშვა თავისი ჰიტი — „ცეკვები“.
1990 წელს ჯგუფ ტურნე ჰქონდა საფრანგეთსა და შვეიცარიაში, რომლის დროსაც საფრანგეთის ერთ-ერთმა უმსხვილესმა გაზეთმა „მონდი“ გამოაქვეყნა სტატია „BB“-ს შესახებ.
რაც უფრო დიდხანს იმყოფებოდა სკრიპკა საზღვარგარეთ, მით უფრო ენატრებოდა სამშობლო. მისი თქმით, სწორედ საფრანგეთში გახდა უკრაინელი. იქ ჩავიდა, როგორც რუსულენოვანი, აპოლიტიკური როკერი, 90-იანი წლების შუა ხანებში მხოლოდ უკრაინულად ლაპარაკობდა.
1996 წელს სკრიპკა დაბრუნდა კიევში და მას შემდეგ აქტიურად გამოდიოდა უკრაინასა და მის ფარგლებს გარეთ, რეგულარულად სტუმრობდა მოსკოვს. 2000 წელს „BB“ გამოვიდა რიგაში, ლონდონში, გამართა კონცერტი მოსკოვის ახალგაზრდობის სასახლეში, შემდეგ — ტური ციმბირის ქალაქებში. 2002 წლის იანვარში — ტური ისრაელსა და პორტუგალიაში, იმავე წლის თებერვალში — რამდენიმე კონცერტი ნიუ-იორკში, 2003 წ — წარმოდგენა ტორონტოში. მინი| ოლეგ სკრიპკა კონცერტზე [[დნიპრო|დნიპროში, 2017 წლის 27 თებერვალს]]
2004 წელს სკრიპკა გახდა საერთაშორისო ეთნოფესტივალის „Країна Мрій“ („საოცნებო ქვეყანა“) ერთ-ერთი ინიციატორი, დამაარსებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. ფესტივალმა თავისი ისტორია დაიწყო ამავე სახელწოდების სიმღერისა და „BB"-ს ალბომის გამოსვლიდან 10 წლის შემდეგ.
2007 წელს ოლეგმა მონაწილეობა მიიღო და მოიპოვა საპატიო მეორე ადგილი 1+1 ტელეარხის პროექტში „ცეკვავენ ვარსკვლავები-2“.
2010 წლის სექტემბრიდან „ჩვენი რადიოს“ ეთნომუსიკის შესახებ გადაცემა — „ჩვენი საღამოების“ წამყვანი იყო, რომელიც ყოველ პარასკევს საღამოს 21-დან 22 საათამდე გადიოდა. 2012 წელს გახდა მწვრთნელი ტალანტების შოუში — „ქვეყნის ხმა. ახალი ისტორია" არხზე 1+1. შემდეგ კი პროექტში „ვოისი. ბავშვები“, რომელიც განკუთვნილია 6-14 წლის ასაკის ბავშვებისთვის „მოზარდების“ სცენაზე.
2016 წლიდან — გადაცემა „Dreamland“-ის წამყვანი რადიო Country FM-ზე.
ოლეგ სკრიპკა გადაღებულია მხატვრულ ფილმებსა და სერიალებში. ამასთანავე, ახმოვანებს მულტიპლიკაციურ ფილმებს.
Სოციალური აქტივობები
2004 წლიდან Dreamland-ის ეგიდით ოლეგ სკრიპკა სხვადასხვა საგამომცემლო და საგანმანათლებლო საქმიანობაშია ჩართული. ამავე დროს, ის გახდა თანამედროვე უკრაინული როკ-მუსიკის კიდევ ერთი ფესტივალის დამფუძნებელი — „როკ სიჩი“. ფესტივალის მთავარი მიზანია — ეროვნული როკ-კულტურის მხარდაჭერა. ეს არის პირველი და ერთადერთი მეტროპოლიტენ-ფესტივალი, სადაც უკრაინული როკ-მუსიკა ერთდროულად სამი სცენიდან უკრავს („როკ-სიჩმა“ ეკო-ფესტივალის სტატუსი 2010 წელს შეიძინა. ხოლო 2013 წლიდან ფესტივალმა მოიპოვა საერთაშორისო სტატუსი — გახდა უკრაინულ-შვედური).
2008 წელს უკრაინის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრომ წარადგინა სკრიპკა შევჩენკოს პრემიაზე, როგორც „ეთნიკური ფესტივალის „Dreamland“ დირექტორი.
2013 წელს მან ჩაატარა ფესტივალი — მონმარტრი წმინდა ანდრიას დაღმართზე. ოლეგ სკრიპკა პირადად ატარებს უამრავ მხატვრულ საქველმოქმედო პროექტს ბავშვთა კარდიოლოგიის ცენტრის მხარდასაჭერად. როგორიცაა, მაგ.: „დიდი ფრანგული საღამოები“ და დიდი საბავშვო კარნავალები.
2017 წლის 22 იანვარს, „1919 წლის 22 იანვარის უკრაინის გაერთიანების აქტის“ 98 წლისთავის აღსანიშნავად, გაიხსნა ძეგლი უკრაინის სახალხო რესპუბლიკისა და დასავლეთ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკის გაერთიანების აქტის საპატივცემულოდ. სკრიპკამ შეასრულა სიმღერა „We Were Born“.
პოლიტიკური პოზიცია
იყო ნარინჯისფერი რევოლუციის მონაწილე, სადაც გამოდიოდა სვიატოსლავ ვაკარჩუკთან და რუსლანასთან ერთად ვიქტორ იუშჩენკოს მხარდასაჭერად. მომხრეა დონბასის ომის. 2016 წელს ჯგუფ „BB“-სთან ერთად გამოდიოდა დებალცევოში, მარინკაში, კოსტიანტინივკასა და სელიდოვოში. ყოველმხრივ უჭერს მხარს „დნიპრო-1“-ის პოლკის მებრძოლებს.