cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პროვანსის ალპები
პროვანსის ალპები (Alpes de Provence) — ქედი ალპებში, დასავლეთ ალპების შემადგენლობაში. განფენილია საფრანგეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. მაქსიმალური სიმაღლე 2961 მ (მთა ტეტ-დე-ლ’ესტრო). ჭარბობს საშუალომთიანი ქედები და პლატოები, რომლებიც აგებულია კირქვებითა და მერგელებით. არის რელიეფის კარსტული ფორმები (კარები, ძაბრები, მღვიმეები). მთის ზედა ნაწილი შემოსილია ფოთლოვანი ტყით, ქვედა — ბუჩქნარებით. მოიპოვება ბოქსიტები. განვითარებულია ტურიზმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპების ქედები კატეგორია:საფრანგეთის ქედები
ბაბათაი (აყმოლის ოლქი)
ბაბათაი  (Бабатай) — სადგური ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის არნასაის სააულო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 22 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით და ქვეყნის დედაქალაქ ნურ-სულთანიდან 30 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113442200.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 371 კაცს, რომლის 53% ეთნიკურად ყაზახი იყო, ხოლო 25% — რუსი.
1999 წელს სადგურში ცხოვრობდა 350 ადამიანი (174 მამაკაცი და 176 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 301 ადამიანს შეადგენს (157 მამაკაცი და 144 ქალი).
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
საყებურთი
საყებურთი — საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში გავრცელებული ხალხური თამაში ბურთით. თამაშობენ უმეტესად კაცები. მონაწილეთა რიცხვი განსაზღვრული არ არის — შეიძლება იყოს 2, 6, 10 და ა. შ. თამაშის ადგილია თავისუფალი მოედანი: მინდორი ან ეზო, ზომით 30x50-ზე მეტრი. მოედნის ერთ თავში მიწაზე დადგამენ ბრტყელ, ზომით 30x40 სმ ქვას, რომელსაც საყე ეწოდება. იგი უნდა მიაყუდონ საყრდენ ქვას ისე, რომ მოედნის საწინააღმდეგო მხარეს ოდნავ წაფერდებული იყოს. ბურთს რბილი ტყავისგან კერავენ და საქონლის ბეწვით ტენიან. „არჩევან-არადანის“ მიხედვით მოთამაშეები ორად იყოფიან. თამაშს იწყებს გუნდი, რომელსაც კენჭი შეხვდება. ამ გუნდის ერთ-ერთი მოთამაშე საყესთან დგება, დანარჩენები თავიანთ რიგს მოედნის გარეთ, საყეს უკან ელოდებიან, მოწინააღმდეგე გუნდის წევრები მოედანზე სურვილისამებრ განლაგდებიან. თამაშის დამწყები ბურთს ცალი ხელით მაღლა აისვრის და იმავე ან მეორე ხელით მოედნისკენ ძლიერად გაჰკრავს. მოწინააღმდეგეები ცდილობენ ბურთი საყესთან რაც შეიძლება ახლოს შეაჩერონ. თუ ჰაერშივე დაიჭირეს ბურთის მსროლელი „ჩაჭრილია“ და მის ადგილს მისივე გუნდის სხვა მოთამაშე იკავებს. თუ ბურთი  მიწაზე დავარდა, მოწინააღმდეგე გუნდის მოთამაშეები გააჩერებენ და იმავე ადგილიდან ესვრიან საყეს. თუ ბურთი საყეს მოხვდა გამკვრელი ჩაჭრილია და მის ადგილს მისივე თანაგუნდელი იკავებს, აცილების შემთხვევაში კი გამკვრელის გუნდს 1 ქულა ეწერება. როცა დამწყები გუნდის ყველა მოთამაშე ჩაიჭრება, საყესთან მოწინააღმდეგეები დგებიან. თამაში გრძელდება მანამ, სანამ ერთ-ერთი მხარე ქულათა წინასწარ დათქმულ რაოდენობას არ დააგროვებს.
ლეჩხუმში მსგავს თამაშს „ბურთაობას“ ეძახიან. სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, საყა „დასასაყავი ხალაა“, დასაყული არის „ადგილი დაცული, სადა უთქმელად ვერვინ შევიდეს“, ხოლო ხალა — „გრძელი, წვრილი ჯოხია“. მართლაც, ლეჩხუმში საყეს ეძახდნენ თოხის ტარის სიმსხო მწარე ბლის ხეს, რომელსაც ხვნის დაწყების წინ მინდვრის თავში დაასობდნენ. ხალხის აზრით, საყე ყანას იცავდა სეტყვის, გვალვის და ავი თვალისგან. დგამდნენ კალოზეც. მას უხვი მოსავლისთვის უნდა შეეწყო ხელი. საყე ეწოდებოდა ორი მიწის ნაკვეთის მიჯნაზე ჩასობილ გრძელ ქვასაც. ქართლში საყედ დგამდნენ რკალივით მოხრილ სახრეს, რომლის ორივე ბოლო მიწაში იყო ჩასობილი. ბურთი რკალში უნდა გაეძვრინათ. ამ თამაშს „რკალბურთი“ ერქვა. სახრეს სახნავშიც დგამდნენ. მას ისეთივე ფუნქცია ჰქონდა, როგორც ლეჩხუმში საყეს. საყებურთის მსგავსი თამაში გავრცელებული ყოფილა კახეთშიც, ამ თამაშს „გაკვრა ბურთი“ ჰქვია. რაჭულ საყეს კახეთში „ბინა“ ეწოდება, ამიტომ გაკვრა-ბურთს ხშირად „ბინა-ბურთსაც“ ეძახიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხალხური თამაშები
შაფილი
შაფილი (Şəfili) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  — 198 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ტიმოთეს მიმართ (პირველი) ეპისტოლე
100px|მინიატიურა|წმინდა მოციქული პავლე ტიმოთეს მიმართ I ეპისტოლე — პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი. ეპისტოლე შედგება 6 თავისაგან. ტიმოთე იყო პავლეს უახლოესი მოწაფე. პირველი ეპისტოლე პავლემ მისწერა ტიმოთეს ეფესოს დატოვების შემდეგ, სადაც მან ტიმოთე დატოვა და აინტერსებდა, რა სიძნელეები შეხვდა მას მოძღვრის წამოსვლის შემდეგ. პავლემ ეპისტოლე გაუგზავნა და გაამხნევა, რომ განემტკიცებინა იგი ცრუმოძღვართა წინააღმდეგ ბრძოლაში.
ეპისტოლეში ჩამოყალიბებულია აუცილებელი ვალდებულებანი იმ პირებისა, რომლებიც მოწოდებულნი არიან ემსახურონ ქრისტიანულ ეკლესიას, როგორც მორწმუნეთა საზოგადოებას: დიაკონი, ხუცესი და ეპისკოპოსი, სულიწმიდის მიერ დადგენილი ეკლესიის მსახურნი ხელდასხმას მოციქულთაგან იღებენ. ხელდასხმის პირობას წარმოადგენს ხელდასასხმელის პირადი ღირსებები (1ტიმ. 30). ეპისკოპოსებისა და ხუცესთა მთავარი მოვალეობა იყო პირველ ყოვლისა, დაენერგათ ჭეშმარიტი მოძღვრება მადლით ხსნის შესახებ გოლგოთის გზით, ჭეშმარიტების დაცვით და ასევე საეკლესიო დისციპლინის მეთვალყურეობა. ამ მოვალეობებს წმიდა წერილი ადარებს ცხვრის ფარის მწყემსის მოვალეობებს.
ტიმოთეს მიმართ ეპისტოლეები თავისი შინაარსით მსგავსია ტიტეს მიმართ ეპისტოლისა, რადგან პავლე მოციქული თითქმის მსგავსი შინაარსის მითითებებს იძლევა ორივე მათგანში. ამიტომ, „სამოძღვრო ეპისტოლეებს“ უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი აღთქმის პერსონაჟები კატეგორია:ქრისტეს თორმეტი მოციქული კატეგორია:სასულიერო მწერლობა კატეგორია:ეგზეგეტიკა კატეგორია:ქრისტიანობა კატეგორია:ეპისტოლეები კატეგორია:ბიბლია კატეგორია:ახალი აღთქმა
ოზაანის მონეტების განძი
ოზაანის მონეტების განძი — არქეოლოგიური ძეგლი აღმოჩნდა სოფელ ოზაანის სავარგულებში. ყველაზე ადრინდელი მონეტის თარიღი 531-532 წლებია. ჩამარხული უნდა იყოს VII საუკუნის მეორე ნახევარში. განძში თავმოყრილია სასანელთა ორმოცდაორ ზარაფხანაში მოჭრილი ფული. თავდაპირველად იგი შეაგროვა და კახეთის არქეოლოგიურ ექსპედიციას გადასცა (552 მონეტა) მხარეთმცოდნე და პედაგოგმა ი. მენთეშაშვილმა. მოგვიანებით, განძის აღმოჩენის ადგილის მახლობლად, არქეოლოგიური კვლევის ცენრტრის და კხეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური) დაზვერვითი სამუშაოების დროს აღმოაჩინა განძის დარჩენილი ნაწილი (1278 ვერცხლის მონეტა). აქედან 1268 სასანურია, 10 კი — ბიზანტიური. სასანური მონეტებიდან სამი შაჰინ-შაჰის სახელით არის მოჭრილი, დანარჩენი — ხოსრო I-ის ანუშირვანის, ჰორმიზდ IV-ის და ხოსრო II ფარვიზისა. ბიზანტიური მონეტები ერთობლივია — იმპერატორ ირაკლის და მისი ვაჟების ირაკლი-კონსტანტინესა და ირაკლიონის. მონეტაგან ზოგი უცნობია, გამოუქვეყნებელი. განძი ინახება საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში.
გენერალური გეგმა (მრავალმნიშვნელოვანი)
გენერალური გეგმა შეიძლება აღნიშნავდეს:
სოხუმის მოედანი
სოხუმის მოედანი — მოედანი თბილისში, ვაკის რაიონში. მდებარეობს ზურაბ ანჯაფარიძის ქუჩისა და ვაჟა-ფშაველას გამზირის კვეთაზე, მეტროსადგურ „სახელმწიფო უნივერსიტეტის“ მიმდებარედ. შეიქმნა 2017 წელს, მეტროს მშენებლობის დასრულების შემდეგ.
სქოლიო
სოხუმი სოხუმი
აზერბაიჯანის ეკონომიკური რეგიონები
მინი|300x300პქ|აზერბაიჯანის ეკონომიკური რეგიონების რუკა (2021–) აზერბაიჯანის ეკონომიკური რეგიონები — აზერბაიჯანის რეგიონები, რომლებიც ხასიათდება გარკვეული ეკონომიკურ-გეოგრაფიული მდგომარეობით, ტერიტორიულ-სამეურნეო ერთიანობით, ბუნებრივი და ეკონომიკური პირობების თავისებურებით და ისტორიულად ჩამოყალიბებული საწარმოო სპეციალიზაციით.
აცი
აცი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, წვირმის თემი (სოფლები: ასკარტი, აცი, იელი, ჩობანი, წვირმი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პამპა-ერმოსის რაიონი (სატიპო)
პამპა-ერმოსის რაიონი (Distrito de Pampa Hermosa) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის სატიპოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 459 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 566.82 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სატიპოს პროვინციის რაიონები
სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა
სამხრეთ ოსეთის რეპუბლიკა — სახელმწიფო ალანია (Республикæ Хуссар Ирыстон — Паддзахад Алани, Республика Южная Осетия — Государство Алания; ყოფ. სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა რესპუბლიკა, სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიული რესპუბლიკა, სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური რესპუბლიკა) — რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებულ ცხინვალის რეგიონში შექმნილი სეპარატისტული რესპუბლიკა (იმეორებს ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის საზღვრებს).
ცხინვალის რეგიონი გაერთიანებული ერების ორგანიზაციისა და მსოფლიოს ქვეყნების აბსოლუტური უმრავლესობის მიერ აღიარებულია, როგორც საქართველოს შემადგენელი ნაწილი. საქართველო აღნიშნულ ტერიტორიებს განიხილავს, როგორც რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებულს.
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციისს ხუთმა წევრმა ქვეყანამ აღიარა სამხრეთ ოსეთის რეპუბლიკა — სახელმწიფო ალანია, როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო: რუსეთის ფედერაცია (26 აგვისტო, 2008), ნიკარაგუა (5 სექტემბერი, 2008), ვენესუელა (10 სექტემბერი, 2008), ნაურუ (15 დეკემბერი, 2008), სირია (29 მაისი, 2018).
მოვლენები სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში
1922 წლის 22 აპრილს დაარსდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი, სრულიად საქართველოს ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის საბჭოებისა და სახალხო კომისართა საბჭოს მიერ მიღებული დეკრეტი №2-ით. დეკრეტს ხელს აწერდნენ: ფილიპე მახარაძე – სრულიად საქართველოს ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის საბჭოების თავმჯდომარე, სერგო ქავთარაძე – სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე და ფ. კალანდაძე – ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის მდივანი.
1989 წლის 15 აგვისტოს გამოიცა საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის, საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის, საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს დადგენილება ქართული ენის სახელმწიფო პროგრამის შესახებ, რაც გულისხმობდა ქართული ენის გავრცელებას საქართველოს სსრ-ს მთელ ტერიტორიაზე. ამ დოკუმენტს მოჰყვა დაძაბულობა, კერძოდ ოსურმა ორგანიზაციამ „ადამონ ნიხასმა“, გაიმართა პირველ მიტინგი, რომლის საბაბი გახდა ქართული ენის სახელმწიფო პროგრამის დამტკიცება.
16 ნოემბერს, იმის გამო რომ უხეშად დაირღვა სესიის მოწვევისა და ჩატარების წესი და განხილულ იქნა საკითხები, რომლებიც საოლქო საბჭოს უფლებამოსილებას აღემატებოდა, საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა შემდეგი:
23 ნოემბერს დაიგეგმა ქართველი საზოგადოებრიობის მშვიდობიანი მიტინგი ცხინვალში, თუმცა ოსი საზოგადოებრიობის წარმომადგენლებ მოითხოვდნენ მიტინგის გადადებას. ცხინვალის ქართველი მოსახლეობის მოთხოვნითა და თხოვნით მიტინგი არ გადაიდო. 23 ნოემბერს 15 ათასი ქართველი ცხინვალისკენ დაიძრა. ქალაქის მისადგომებთან მათ გზა გადაუღობეს ოსმა შეიარაღებულმა პირებმა და საბჭოთა არმიის მე-8 პოლკის სამხედროებმა. შეტაკებას მოჰყვა პირველი მსხვერპლი: დაიღუპა 6 ადამიანი, 27-მა მიიღო ცეცხლსასროლი ჭრილობა და 140 მოათავსეს საავადმყოფოში.
1990 წლის 9 მარტს მოწვეულ იქნა საქართველოს სსრ მე-11 მოწვევის უზენაესი საბჭოს რიგგარეშე XIII სესია, რომელმაც მიიღო დადგენილება საქართველოს სახელმწიფო სუვერენიტეტის დაცვის გარანტიების შესახებ.
3 აპრილს სსრკ-ში მიღებულ იქნა კანონი, რომლის მიხედვითაც ავტონომიურ წარმონაქმნებს ეძლეოდათ, როგორც მოკავშირე რესპუბლიკიდან გამოსვლა, ისე საბჭოთა კავშირიდან გასვლის შესაძლებლობა (თუმცა კანონი ძალაში იყო 1991 წლის 12 დეკემბრამდე, როდესაც ხელი მოეწერა დსთ-ს შექმნას). აღნიშნულის განსახორციელებლად წინაპირობას წარმოადგენდა, რეგიონში გამოყოფის მოთხოვნით რეფერენდუმის ჩატარება (სეპარატისტულმა სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკამ დამოუკიდებლობის რეფერენდუმი, მხოლოდ 1992 წლის 19 იანვარს ჩაატარა, მაშინ როდესაც სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქიც გაუქმებული იყო და საქართველოს ტერიტორიაზე 1991 წლის 9 აპრილიდან მოქმედებდა საქართველოს რესპუბლიკის კანონები).
ზაფხულში მომავალი საპარლამენტო არჩევნების წინ საქართველოს უმაღლესმა საბჭომ მიიღო საარჩევნო კანონი, რომელიც რეგიონალურ პარტიებს უკრძალავდა არჩევნებში მონაწილეობის მიღებას. ოსური მხარის მიერ ეს ნაბიჯი შეფასდა, როგორც „ადემონ ნიხასის“ წინააღმდეგ მიმართული ქმედება.
20 სექტემბერს სამხრეთ-ოსეთის სახალხო დეპუტატთა საოლქო საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება სამხრეთ-ოსეთის ავტონომიური ოლქის — სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიულ რესპუბლიკად გარდაქმნის თაობაზე, ასევე სსრკ-ს უმაღლეს საბჭოში გაგზავნა მიმართვა, რათა ახალი სოციალისტური რესპუბლიკა გამხდარიყო საბჭოთა კავშირის მეკავშირე ქვეყანა. სესიაზე მიღებულ იქნა სამხრეთ ოსეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის სახელმწიფო სუვერინტეტის დეკლარაცია, ხოლო რესპუბლიკის ტერიტორიაზე გამოცხადდა სსრკ-ს კანონები მოქმედ კანონმდებლობად.
21 სექტემბერს საქართველოს სსრ უზენაესმა საბჭოს პრეზიდიუმმა განიხილა რა საკითხი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭოს მიერ სამხრეთ ოსეთის სუვერინეტისა და სტატუსის შესახებ გადაწყვეტილების თაობაზე, საქართველოს უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმმა ჩათვალა, რომ ზემოაღნიშნული გადაწყვეტილება საქართველოს სსრ ეროვნულ-სახელმწიფოებრივი ადა ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობის შეცვლის, რესპუბლიკის სუვერინტეტის ხელყოფის, ავტონომიური ფორმირებების უფლებათა მექანიკური გათანაბრების სამართლებრივი თვალსაზრისით უსაფუძვლო ცდაა და საქართველოს, აგრეთვე სსრ კავშირის კონსტიტუციების, სახალხო დეპუტატთა საოლქო საბჭოს შესახებ კანონის დარღვევას წარმოადგენდა. ამასთან, საოლქო საბჭოს სესია არადეპუტატეპის ზეგავლენით, კონსტიტუციური და საპროცედურო ნორმების უხეში დარღვევით ჩატარდა. რესპუბლიკისა და ქვეყნის ძრითადი კანონის — კონსტიტუციის საფუძლებთან დაკავშირებული ამდაგვარი გადაწყვეტილების მიღება არა მარტო უსაფუძლო და არამართლზომიერია, არამედ ეწინააღმდეგებოდა საქართველოში მცხოვრები ყველა ხალხის, მათ შორის თვით ოსი ხალხის, ინტერესებს და ხელს უწყობს ეროვნებათშორისი ურთიერთობის გამწვავებას.
საქართველოს სსრ უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა:
16 ოქტომბერს სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიული რესპუბლიკის სახალხო დეპუტატთა I სესიაზე, ჩაითვალა არალეგიტიმურად საქართველოს სსრ-ს უმაღლესი საბჭოს არჩევნები სამხრეთ ოსეთის ტერიტორიაზე.
28 ოქტომბერს საქართველოში ჩატარდა პირველი მრავალპარტიული, დემოკრატიული საპარლამენტო არჩევნები, სადაც დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა ეროვნული პოლიტიკური პარტიებისა და ორგანიზაციების მემარჯვენე საარჩევნო ბლოკმა „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველო“ (სპიკერი: ზვიად გამსახურდია).
14 ნოემბერს, საქართველოს ახლადარჩეული უზენაესი საბჭოს პირველ სესიაზე უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარედ ერთხმად იქნა არჩეული ზვიად გამსახურდია. იმავე სესიაზე რესპუბლიკას ეწოდა „საქართველოს რესპუბლიკა“, დამტკიცებულ იქნა ახალი სახელმწიფო სიმბოლიკა და სრული სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენამდე გამოცხადდა გარდამავალი პერიოდი. საქართველოს უზენაესმა საბჭომ პირველსავე სესიაზე უამრავი ცვლილება შეიტანა იმდროს მოქმედ 1978 წლის 15 აპრილის ჯერ კიდევ საბჭოურ კონსტიტუციაში.
28 ნოემბერს რესპუბლიკამ შეიცვალა სახელწოდება „სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა რესპუბლიკად“ და მიმართა საბჭოთა კავშირს ჩაერთოთ ისიც ახალ საკავშირო ხელშეკრულებაში.
11 დეკემბერს საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა არაერთი უშედეგო გაფრთხილებისა, საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციის 104-ე მუხლის მე-3 და მე-11 პუნქტების შესაბამისად დაადგინა შემდეგი:
მოვლენები სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის გაუქმების შემდეგ
მას შემდეგ რაც 1990 წლის 11 დეკემბერს საქართველოს რესპუბლიკის უმაღლესმა საბჭომ „გარდამავალ პერიოდში“ გააუქმა 1922 წელს თავად საქართველოს ხელისუფლების მიერ დაარსებული ავტონომიური ოლქი და მისი მართვის ყველა რგოლი, სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახელით მიღებულმა ყველა გადაწყვეტილებამ იდაურიდიული ძალა დაკარგა. აღნიშნული პერიოდი ასახავს სწორედ ამ იურიდიული ძალის არმქონე პერიოდში თვითგამოცხადებული სახალხო დეპუტატთა საბჭოს მიერ მიღებულ რიგ გადაწყვეტილებებს.
1991 წლის 7 იანვარს სსრკ-ს პრეზიდენტმა მ. გორბაჩოვმა გამოსცა მიმართვა „ზოგიერთი საკანონმდებლო აქტების შესახებ, მიღებული 1990 წელს საქართველოს სსრ-ში“ («О некоторых законодательных актах, принятых в декабре 1990 года в Грузинской ССР»), რომელშიც მან საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილებები მიიჩნია სსრკ-ს კონსტისტუაციასა და კანონებთან შეუსაბამო სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ლიკვიდაციასთან დაკავშირებით
17 მარტს ჩატარდა საკავშირო რეფერენდუმი, რომელშიც ცხინვალის რეგიონმა მონაწილეობა მიიღო აწ უკვე გაუქმებული სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახელით.
4 მაისს სეპარატისტულმა სამხრეთ ოსეთის უმაღლესმა საბჭომ მხედველობაში მიიღო სსრკ-ს პრეზიდენტის 7 იანვრის მიმართვა, რომელშიც სამხრეთ ოსეთი ცალსახად იყო დაფიქსირებული საქართველოს იურისდიქციაში ავტონომიური ოლქის სტატუსით და გააუქმა რესპუბლიკად გარდაქმნის დადგენილებები, როგორც შეუსაბამო სსრკ-ს კანონმდებლობასთან.
1 სექტემბერს თვითგამოცხადებული სამხრეთ ოსეთის სახალხო დეპუტატთა უმაღლესმა საბჭომ კვლავ გააუქმა თვითგამოცხადებული სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა რესპუბლიკის 4 მაისის დადგენილება და აღადგინა რესპუბლიკა, რომლის შემდეგაც მიმართა რსფსრ-ს უმაღლეს საბჭოს სამხრეთ ოსეთის რუსეთთან შეერთების თაობაზე.
21 დეკემბერს სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭომ მიიღო სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია.
1992 წლის 19 იანვარს თვითგამოცხადებული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე ჩატარდა სახელმწიფო დამოუკიდებლობისა და რუსეთთან შეერთების რეფერენდუმი.
2011 წლის 13 ნოემბერს სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნების პარალელურად ჩატარდა რუსული ენის ოსური ენის პარალელურად სახელმწიფო ენად გამოცხადების რეფერენდუმი.
2017 წლის 9 აპრილს დეფაქტო სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკაში ჩატარდა ქვეყნის სახელის „სამხრეთ ოსეთის რეპუბლიკა — სახელმწიფო ალანია“ შეცვლასთან დაკავშირებული რეფერენდუმი.
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა
სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა დაყოფილია 4 რაიონად და რესპუბლიკის ცენტრად ცხინვალად:
მასმედია
დეფაქტო რესპუბლიკაში ფუნქციონირებს ტელე-რადიო საინფორმაციო საშუალებები, ასევე გამოდის ჟურნალ-გაზეთები. დეფაქტო სამხრეთ ოსეთის რექსპუბლიკაში მხოლოდ ერთი გაზეთია («Хурзарин») ოსურ ენოვანი, ორი ონლაინ სიახლეების ოსურ-რუსული ინტერნეტ გვერდი, დანარჩენი 6 საშუალება რუსულენოვანია.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა
იტუმბიარა
იტუმბიარა (Itumbiara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 448 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მეია-პონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 92 883 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.71 კმ²-ზე. ფართობი 2 462 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
სეიიდქიშლაყი
სეიიდქიშლაყი (Seyidqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  488 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
საგაინგის რეგიონი
საგაინგის რეგიონი (စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး) — რეგიონი მიანმარში. მას ესაზღვრება ინდოეთის ნაგალანდი, მანიპურისა და არუნაჩალ პრადეშის შტატები ჩრდილოეთით, კაჩინის შტატი, შანის შტატი და მანდალაის რეგიონი აღმოსავლეთით, მანდალაის რეგიონი და მაგვეი რეგიონი სამხრეთით. მდინარე ირავადი ჩინეთსა და ინდოეთთან საზღვრის უდიდეს ნაწილს წარმოადგენს. რეგიონის ფართობია 93 527 კვადრატული კილომეტრი. 1996 წელს მისი მოსახლეობა 5 300 000-ზე მეტი იყო, ხოლო 2012 წელს 6 600 000 იყო. 2012 წელს ქალაქის მოსახლეობა 1,230,000 იყო, ხოლო სოფლის მოსახლეობა - 5,360,000. საგაინგის რეგიონის დედაქალაქი არის მონივა.
საგაინგის რეგიონის დედაქალაქი არის მონივა.
დემოგრაფია
ბამარი (ბურმანები) უდიდესი ეთნიკური ჯგუფია მშრალ რეგიონებში და მანდალაი-მიითკინას რკინიგზის გასწვრივ. შანები მდინარე ჩინდვინის ზედა ხეობაში ცხოვრობენ. ნაგას მნიშვნელოვანი უმცირესობა ჩრდილო – დასავლეთ მთიანეთსა და კუკში მდებარეობს, რომელიც სამხრეთით თადუს მოიცავს. რეგიონში მკვიდრი მცირე ეთნიკური ჯგუფებია კადუ და განანგი, რომლებიც მდინარის ზემო მუსა და მდინარე მეზას ხეობებში ცხოვრობენ. ასევე არსებობს უცნობი კათოლიკე ბაინგიების ხალხი (მინიმუმ 3 000), მე -16 და მე -17 საუკუნეების პორტუგალიელი ავანტიურისტებისა და დაქირავებულთა შთამომავლები, რომლებიც მდინარე მუ-ს ხეობის ფართო ვაკეზე ცხოვრობენ თავიანთ საგვარეულო სოფლებში.
ეკოლოგია
საგაინგის რეგიონში არის მთელი რიგი დაცული ტერიტორიები, მათ შორის არის ალაუნგდაუდას კატაპას ეროვნული პარკი, ჩატთინის ველური ბუნების აღკვეთილი, მაჰამიანგის ველური ბუნების აღკვეთილი, და ჰტამანთის ველური ბუნების აღკვეთილი დაბა ჰომალინში.
ეკონომიკა
სოფლის მეურნეობა რეგიონში მთავარი საქმიანობაა. წამყვანი კულტურაა ბრინჯი, რომელსაც უკავია სახნავი ნიადაგის უმეტესი ნაწილი. სხვა კულტურებში შედის ხორბალი, სეზამი, არაქისი, პულსი, ბამბა და თამბაქო. ინდოეთის გვერდით მდებარე რეგიონი დამოკიდებულია ინდოეთიდან ექსპორტისა და იმპორტის საკითხებზე. რეგიონი ინდოეთთან კავშირის კარიბჭეს წარმოადგენს. საგაინგი არის მიანმარის ხორბლის წამყვანი მწარმოებელი, რომელიც ქვეყნის მთლიანი წარმოების 80% -ზე მეტს შეადგენს. მნიშვნელოვან მინერალებს მიეკუთვნება ოქრო, ნახშირი, მარილი და მცირე რაოდენობით ნავთობი. მრეწველობა მოიცავს ქსოვილებს, სპილენძის გადამუშავებას, ოქროს დნობას და დიზელის ძრავის ქარხანას. რეგიონს აქვს მრავალი ბრინჯის ქარხანა, საკვები ზეთის ქარხნები, სახერხი ქარხნები, ბამბის ქარხნები და მექანიზირებული ქსოვის ქარხნები. ადგილობრივი ინდუსტრია მოიცავს თიხის ჭურჭელს, ვერცხლის ჭურჭელს, ბრინჯაოს ნაკეთობებს და რკინის ნაკეთობებს.
ტრანსპორტი
მინი| საგაინგი|300x300პქ საგაინგის შიდა რეგიონის დიდი ნაწილი საავტომობილო გზებსა და სარკინიგზო ხაზს ეყრდნობა. რეგიონში ძალიან გავრცელებულია მდინარეების საშუალებით გადაადგილება და ტვირთის გადაზიდვა, რაც რეგიონის ორი უდიდესი მდინარის, ირავადისა და ჩინდვინითაა განპირობებული.
განათლება
მიანმარში საგანმანათლებლო შესაძლებლობები ძალზე შეზღუდულია იანგონისა და მანდალაის მთავარი ქალაქების გარეთ. ოფიციალური სტატისტიკის მიხედვით, საგაინგის რეგიონში დაწყებითი სკოლის მოსწავლეების 10% -ზე ნაკლები სწავლას აგრძელებს საშუალო სკოლაში.
ჯანდაცვა
მიანმარში ჯანდაცვის ზოგადი მდგომარეობა ცუდია. სამხედრო მთავრობა ხარჯავს ქვეყნის მშპ – ს 0,5% –დან 3% –მდე ჯანმრთელობის დაცვაზე, რაც მუდმივად წარმოადგენს მსოფლიოში ყველაზე დაბალ მაჩვენებლებს.
სქოლიო
კატეგორია:მიანმარის რეგიონები
ბაიდალა (აყმოლის ოლქი)
ბაიდალა  (Байдала) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ბერსუათის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 22 კმ-ით სამხრეთით. ატოკ კოდი — 113437200.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 375 კაცს, რომლის 43% ეთნიკურად ყაზახი იყო, ხოლო 25% — რუსი.
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 231 ადამიანი (117 მამაკაცი და 114 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 158 ადამიანს შეადგენს (87 მამაკაცი და 71 ქალი).
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კიჭი მელიავა
კიჭი მელიავა (დ. 14 აპრილი, 1992) — ქართველი ფეხბურთელი, მარტვილის „მერანის“ მარჯვენა მცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი
თამარის გორა
თამარის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ სამრეკლოს სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ხუთ კილომეტრზე. ნამოსახლარზე დადასტურებული თიხის ჭურჭლის ნატეხების ერთი ნაწილი თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაო-რკინის ხანით, მეორე - გვიანდელი ანტიკური ხანით. ძეგლს გასული საუკუნის 70-იან წლებში მიაკვლია ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). ნამოსახლარი გამართულია ბუნებრივი ბორცვის მოსწორებულ თხემზე და შემოუყვება სათავდაცვო თხრილი. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა დაცულია საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჩათმის ტაფობის რკინის სადნობი სახელოსნოები
ჩათმის ტაფობის რკინის სადნობი სახელოსნოები — არქეოლოგიური ძეგლი მდინარე ივრის მარჯვენა მხარეს, ჩათმად წოდებულ ადგილზე, ჩობანდიდის მთის ძირში. საქართველოსა და აზერბაიჯანის სახელმწიფო საზღვართან. სავარაუდოდ თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის პირველი ნახევრით.
2010 წელს დაზვერვისას მიაკვლია ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის არქეოლოგიურმა რაზმმა. საზღვართან 6-7 კმ-ზე, 500-800 მეტრის ინტერვალით, ფიქსირებულია ორ ათეულზე მეტი სახელოსნო, წიდის დიდი ფრაგმენტებით. ნაგებობები ხშირ შემთხვევაში ქვის კედლების ფრაგმენტებითაა წარმოდგენილი, ერთ-ერთ სახელოსნოს წრიულად მოზრდილი ქვების რიგი შემოუყვება. იქვე მცირე ზომის მცირე სახელოსნოებიცაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ვაჟა ლომაშვილი
ვაჟა ლომაშვილი (დ. 5 ივნისი 1980) — ქართველი ფეხბურთელი, მარტვილის „მერანის“ ცენტრალური მცველი, ასევე შეუძლია საყრდენი ნახევარმცველის პოზიციაზე თამაში.
ცენტრალური აღმოსავლეთი ალპები
ცენტრალური აღმოსავლეთი ალპები (Zentrale Ostalpen) — ქედებისა და მთის მასივების სისტემა აღმოსავლეთ ალპებში. გადაჭიმულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გრაუბიუნდენის კანტონიდან ავსტრიის აღმოსავლეთ საზღვრამდე. მაქსიმალური სიმაღლე 4049 მ (მთა ბერნინა). წარმოადგენს აღმოსავლეთი ალპების უმაღლეს ნაწილს. განფენილია ჩრდილოეთ კირქვიან ალპებსა და სამხრეთ კირქვიან ალპებს შორის.
ვაჟა ლომაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:ზესტაფონის ფეხბურთელები კატეგორია:ტყიბულის მეშახტეს ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:ფოთის კოლხეთის ფეხბურთელები კატეგორია:საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი ვ
ცენტრალური აღმოსავლეთი ალპები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპების ქედები კატეგორია:შვეიცარიის ქედები კატეგორია:ლიხტენშტაინის ქედები კატეგორია:ავსტრიის ქედები კატეგორია:იტალიის ქედები კატეგორია:სლოვენიის ქედები
სეგოზერო
სქოლიო
კატეგორია:კარელიის რესპუბლიკის ტბები
აჰმედ სანჯარი
აჰმედ სულთან სანჯარი (Ahmed Sultan Sencer; დ. 1086, სინჯარი — გ. 1157, მერვი) — სელჩუკთა იმპერიის უკანასკნელი სულთანი 1118-1153 ან 1157 წლებში, მალიქ-შაჰის მესამე ვაჟი.
ტახტზე ასვლამდე მონაწილეობდა შიდა ომში და მართავდა ხორასანს. 1118 წელს მისი უფროსი ძმა, მაჰმედ I გარდაიცვალა და დროებით, ბაღდადისა და ირანის ტახტი დაიკავა მისმა ვაჟმა, მაჰმუდ II-მ, მაგრამ იმავე წელს, თათრული სახანოების მხარდაჭერით აჰმედ სენჯერმა დაამარცხა თავისი ძმისშვილი ბაღდადის ბრძოლაში და სელჩუკთა იმპერიის სულთნის ტიტული მიიღო.
მისი მმართველობა დაიწყო სახელმწიფოს არასტაბილურობითა და ეკონომიკური დაღმასვლით. ჯვაროსნული ლაშქრობები თურქებისთვის წარუმატებლად მიმდინარეობდა, 1121 წელს, ქართველებთან დიდგორის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ კი საქართველოს სამეფო საბოლოოდ გამოეყო მათ. ამას დაემატა 1123-1124 წლებში დავით აღმაშენებლის მიერ სომხეთის თურქებისგან გაწმენდვაც.
დასავლეთის ქვეყნებისგან განსხვავებით, აჰმად სანჯარმა აღმოსავლეთით, კერძოდ შუა აზიის ქვეყნებზე მოახერხა კონტროლის დამყარება. აქტიურად ებრძოდა და დევნიდა ასასინებს. 1141 წელს თავს დაესხა ყარა-კიტაის ტერიტორიებს. 1142 წელს სამარყანდი აიღო. ის ეწეოდა ისლამურ პოლიტიკას და სასტიკად უსწორდებოდა არამუსლიმ მოსახლეობას.
1150-იან წლებში სელჩუკთა სახელმწიფო საგრძნობლად დაასუსტა ოღუზი თურქების შემოსევებმა. 1153 წელს, ერთ-ერთი შემოსევის დროს, მათ მოახერხეს აჰმედ სენჯერის შეპყრობა და ტყვედ წაყვანა მერვში. სანამ ის ტყვეობაში იყო, ოღუზებმა გაძარცვეს და დაარბიეს ნიშაბური. 1157 წელს, აჰმედ სენჯერი, 71 წლის ასაკში გარდაიცვალა და დაკრძალეს მერვში. მის შემდეგ სელჩუკთა იმპერია საბოლოოდ დაიშალა. მოგვიანებით, 1221 წელს, სენჯერის აკლდამა მონღოლებმა გაანადგურეს ხვარაზმის დალაშქვრის დროს.
დიდი შირაქის ველის რკინის სადნობი სახელოსნოები
დიდი შირაქის ველის რკინის სადნობი სახელოსნოები — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ნაზარლების მთიანეთის სამხრეთ ნაწილში, მშრალი ხეობის სათავეში. სავარაუდოდ, თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის შუახანებით. მიკვლეულია ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ 2009 წელს. სამხრეთით მდებარე სახელოსნო ველზე იყო გამართული. დაზიანებულია აქ სადგომის მოწყობის დროს. ძეგლზე დასტურდება წიდების გროვა. ჩანს სხვა ჩავარდნილი ადგილებიც, რომელიც, სავარაუდოდ, სახელოსნოს უნდა ეკუთვნოდეს. მეორე სახელოსნო სწორ მოედანზეა გამართული. ზედაპირზე კარგად ჩანს წიდის რამდენიმე გროვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
I დალაი ლამა
გედუნ დრუპა (དགེ་འདུན་གྲུབ་པ།; დ. 1391 — გ. 1474) — ისტორიაში პირველი დალაი ლამა, რომლის მმართველობის პერიოდიც უცნობია.
ბიოგრაფია
გედუნ დრუპა დაიბადა 1391 წელს უ-ცანგში, ცენტრალურ ტიბეტში. იგი იყო მომთაბარე განპო დორჯისა და მისი მეუღლის, ჯომო ნამხა კის ვაჟი. შვიდ წლამდე იგი მწყემსად იზრდებოდა. ამის შემდეგ, 1405 წელს მშობლებმა იგი ნართანგის ბუდისტურ მონასტერში გააგზავნეს, სადაც შეუდგა რელიგიურ ცხოვრებას.
1411 წელს, 20 წლის ასაკში მან ბერის აღთქმა დადო, რის შემდეგაც მიიღო სახელი გედუნ დრუპა. ამის შემდეგ იგი დაუახლოვდა ბუდისტ მეცნიერსა და რეფორმატორ ჯე ცონგხაპას, რომელიც ზოგიერთი ისტორიკოსის აზრით ბიძამისი იყო. ამის შემდეგ, სულ რამდენიმე წელიწადში იგი ნართანგის მონასტრის პირველი აბატი გახდა. ამ პერიოდში გედუნ დრუპა ტიბეტში ერთ-ერთ ყველაზე განათლებულ მეცნიერად და წმინდა ადამიანად იქცა, რის გამოც ქვეყანაში დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა.
1415 წელს, 25 წლის ასაკში იგი უში გაემგზავრა, სადაც შეხვდა ცონგხაფა დრაპკას. ბუდისტმა ბერებმა მალევე გაუგეს ერთმანეთს და განდენში დასახლდნენ, სადაც გედუნ დრუპამ თორმეტი წელი დაჰყო, მაგრამ ცონგხაფა დრაპკა მათი შეხვედრიდან სულ ოთხ წელიწადში გარდაიცვალა. სწორედ ამ პერიოდში დაეწყო მას ხილვები, რომელთა დახმარებითაც დაადგინა ტიბეტელი ბერების ცხოვრების წესი.
ტიმოთეს მიმართ (მეორე) ეპისტოლე
100px|მინიატიურა|წმინდა მოციქული პავლე ტიმოთეს მიმართ II ეპისტოლე – პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი. ეპისტოლე შედგება 4 თავისაგან. ტიმოთე იყო პავლეს უახლოესი მოწაფე.
I დალაი ლამა
ბიოგრაფია
ტრადიციულ მოძღვრებაში ნათქვამია, რომ საიდუმლო ტბის სული ლჰამო ლა-ცო გედუნ დრუპას დაჰპირდა, რომ იგი დაიცავდა დალაი ლამათა რეინკარნაციის ხაზს, რის მიხედვითაც ყველა დალაილამა მისი რეინკარნაციაა. ამის შემდეგ ბუდისტი ბერები მიდიოდნენ ტბაზე მედიტაციისათვის და ხილვების საშუალებით ეძებდნენ პიროვნებას, რომელშიც ჩასახლდებოდა განსვენებული დალაი ლამას სული.
ტიმოთეს მიმართ (მეორე) ეპისტოლე
ტიმოთესადმი გაგზავნილი ეპისტოლე პავლე მოციქულმა დაწერა რომის საპყრობილეში, მოწამებრივი აღსასრულის მოლოდინში. თავის საყვარელ შვილს მოციქული სთხოვს, მალე ჩავიდეს მასთან, წამოიღოს ტროაში დატოვებული მისი წიგნები და მოსასხამი და წამოიყვანოს მარკოზი, რომელიც მას სჭირდება მსახურებისათვის. ამ ეპისტოლეში წარმოდგენილია მოციქულის ანდერძი თავის მემკვიდრეებისადმი ღვთის მსახურებისა და ქრისტეს მოძღვრების დაცვის საქმეებში. „კეთილი ბრძოლით ვიბრძოდი, განვვლე ასპარეზი, რწმენა შევინარჩუნე“ – ასეთი სიტყვებით ახასიათებს მოციქული თავის განვლილ გზას (2ტიმ. 4,7), რომელიც ყოველი ჭეშმარიტი ქრისტიანის ცხოვრების ლოზუნგი უნდა იყოს.
იშიმბაის რაიონი
იშიმბაის რაიონი (Ишембай районы; Ишимбайский район) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იშიმბაი.
ტიმოთეს მიმართ (მეორე) ეპისტოლე
ტიმოთეს მიმართ ეპისტოლეები თავისი შინაარსით მსგავსია ტიტეს მიმართ ეპისტოლისა, რადგან პავლე მოციქული თითქმის მსგავსი შინაარსის მითითებებს იძლევა ორივე მათგანში. ამიტომ, მათ „სამოძღვრო ეპისტოლეებს“ უწოდებენ.
I დალაი ლამა
ბიოგრაფია
გედუნ დრუპას სახელს მიეწერება 1447 წელს ტაგილჰუნპოს მთავარი მონასტრის დაარსება, რომელიც შემდეგში პანჩენ ლამას რეზიდენციად იქცა.
იშიმბაის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის რაიონები კატეგორია:იშიმბაის რაიონი
ტიმოთეს მიმართ (მეორე) ეპისტოლე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი აღთქმის პერსონაჟები კატეგორია:ქრისტეს თორმეტი მოციქული კატეგორია:სასულიერო მწერლობა კატეგორია:ეგზეგეტიკა კატეგორია:ქრისტიანობა კატეგორია:ეპისტოლეები კატეგორია:ბიბლია კატეგორია:ახალი აღთქმა
I დალაი ლამა
ბიოგრაფია
იგი სიცოცხლის ბოლომდე ტაგილჰუნპოს მონასტრის აბატად დარჩა და გარდაიცვალა 1474 წელს, 82-83 წლის ასაკში, მედიტაციისას. შემდეგი დალაი ლამა მხოლოდ 1492 წელს იქნა არჩეული. აღსანიშნავია, რომ დალაი ლამათა ციკლი დღემდე გრძელდება, თუმცა მას შემდეგ, რაც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკამ ტიბეტი დაიპყრო რიგით მეთოთხმეტე დალაი ლამა იძულებული გახდა ინდოეთში გაქცეულიყო, სადაც იმყოფება დღემდე.
შემოქმედება
გედუნ დრუპამ სიცოხცლეში რამდენიმე ფილოსოფიური ნაწარმოები შექმნა:
ბიუნ ბეკ ჰიუნი
ადრეული წლები
ბექიონი დაიბადა 1992 წლის 6 მაისს ბუჩონში, გიონ-გის პროვინცია, სამხრეთი კორეა. მას ჰყავს ძმა ბიონ ბექბომი, რომელიც მასზე შვიდი წლით უფროსია. ბექიონმა 11 წლიდან დაიწყო ვარჯიში, რათა გამოსულიყო მომღერალი, მასზე დიდი გავლენა მოახდინა სამხრეთ კორეელმა მომღერალმა რეინმა. მან დაამთავრა ბუჩონის უმაღლესი სკოლა, სადაც ის იყო ჯგუფ ჰონსუსანგტეს (სიტყვასიტყვით „კომა“) მთავარი ვოკალისტი და მოიგო ადგილობრივი მუსიკალური ფესტივალი. მან მიიღო გაკვეთილები კიმ ჰიონ-ვუსგან, რომელიც იყო სამხრეთ კორეის როკ ჯგუფის DickPunks-ის წევრი. გარდა მუსიკალური საქმიანობისა ბექიონი სიყმაწვილეში ასევე ვარჯიშობდა საბრძოლო ხელოვნებაში და ჰქონდა შავი ქამარი ჰაპკიდოში.
ბექიონი შეამჩნია S.M. Entertainment-ის აგენტმა, როდესაც ის მეცადინეობდა შესასვლელი გამოცდებისთვის, რათა ჩაებარებინა სეულის ხელოვნების ინსტიტუტში. ის მოგვიანებით 2011 წელს შეუერთდა S.M. Entertainment-ს, მისი შესარჩევი სისტემის მეშვეობით. მის ჯგუფის წევრებთან ჩანიოლთან და სუჰოსთან ერთად ბექიონმა ჩააბარა კიონ ჰეს კიბერ უნივერსიტეტში და მიიღო ონალინ გაკვეთილები კულტურისა და ბიზნესის ადმინისტრირების ხელოვნების დეპარტამენტის.
2012-2015: დებიუტი და კარიერის დასაწყისი
2014 წლის თებერვალში ბექიონი და მისი ჯგუფის ერთ-ერთი წევრი სუჰო გახდნენ SBS მუსიკალური სატელევიზიო შოუს ინკიგაიოს რეგულარული წამყვანები. მათ 2014 წლის ნოემბერში დატოვეს პოზიცია, რათა ფოკუსირება მოეხდინათ EXO-ს მომავალ დაბრუნებაზე. 2014 წლის ივლისში ბექიონს ჰქონდა თავისი მუსიკალური თეატრის დებიუტი, სადაც თამაშობდა დონ ლოკვუდს-მთავარ როლს, სამხრეთ კორეაში SM C&C-ის მიერ წარმოებულ მუსიკალურ დადგმაში „სიმღერა წვიმაში“.
2015 წლის აპრილში ბექიონმა სადებიუტო წლიდან გამოუშვა თავისი პირველი სოლო სიმღერა „Beautiful“, როგორც EXO-ს ვებ-სერიალის EXO NEXT DOOR-ის საუნდტრეკი. სიმღერა გახდა პირველი ვებ-სერიალის საუნდტრეკი, რომელიც მოხვდა საუკეთესო ციფრულ ჩარტებში. 2015 წლის მაისში ბექიონმა განაცხადა, რომ ითამაშებდა საბრძოლო ფილმში დოკგო მსახიობ იეო ჯინ-გოსთან ერთად. თუმცა 2016 წლის იანვარში გამოცხადდა, რომ ამ ფილმის გადაღება გაუქმდა. 2015 წლის დეკემბერში ბექიონმა პატივი მიაგო სამხრეთ კორეელ მომღერალ კიმ ჰიონ-სიკს, მისი სიმღერის „Like Rain Like Music“-ის შესრულებით SBS-ის ყოველწლიურ მუსიკალურ პროგრამაში გაიო დაეჯეონში. ხმის ჩამწერმა სტუდიამ მისი პირდაპირ ეთერში გამოსვლა ჩაიწერა და მოგვიანებით ელექტრონულად გამოუშვა.
2016 წლიდან დღემდე: სამსახიობო როლები და EXO-CBX
2016 წლის იანვარში ბექიონმა და Miss A-ის წევრმა სიუჯიმ გამოუშვეს დუეტი სახელად „Dream“. სიმღერამ სწაფად დაიკავა მოწინავე ადგილები ონლაინ რეალური დროის მუსიკალურ ჩარტებში და მოგვიანებით გახდა ნომერი პირველი Gaon-ის ყოველკვირეულ ჩარტებში. „Dream“-მა ასევე ხუთჯერ აიღო პირველი ადგილი მუსიკალურ სატელევიზიო პროგრამებში Music Bank-ში და ინკიგაიოში. 2016 წლის აპრილში ბექიონმა აიღო ინიუე V-Chart-ის პრიზი, როგორც სამხრეთ კორეის ყველაზე პოპულარული მომღერალიმა. 2016 წლის მაისში ბექიონმა და სამხრეთ კორეელმა მომღერალმა K.Will-მა გამოუშვეს ხალხური-ბალადის დუეტი სახელწოდებით „The Day“, როგორც S.M. Entertainment-ის მუსიკალური პროექტის ნაწილი.
2016 წლის აგვისტოში ბექიონმა შეასრულა პატარა როლი SBS-ის პერიოდულ ტელევიზიურ სერილაში - მთვარის მოყვარულები: რიეოს ალისფერი გული, ჩინური რომანის ბუ ბუ ჯინგ სინ-ის სამხრეთ კორეული გადაკეთება. მან ითამაშა მხარდამწერი პრინცის ვან უნის როლი, მსახიობ ლი ჯუნ-გისთან, კანგ ჰა-ნეულთან, ლე ჯი-ეუნთან და სეოჰიუნთან, რომელიც ბექიონის ლეიბლის წევრია. ამ როლისთვის მან მიიღო ახალი ვარსკვლავის პრიზი 2016 წლის SBS დრამა დაჯილდოებაზე. მან ასევე ითანამშრომლა მისი ჯგუფის ერთ-ერთ წევრთან შიუმინთან სერიალის ორიგინალური საუნდტრეკისთვის სახელწოდებით „For You“.
2016 წლის ოქტომბერში ბექიონი ჩენთან და შიუმინთან ერთად გახდა EXO-ს პირველი ოფიციალური ქვე ჯგუფის EXO-CBX-ის წევრი. მათი სადებიუტო სიმღერა იყო Hey Mama!, რომელიც გამოვიდა 31 ოქტომბერს. 2016 წლის ნოემბერში ბექიონმა დაიწყო მონაწილეობის მიღება S.M. Entertainment-ის ლეგენდების ტურნირში „2016 S.M. Super Celeb League“, სადაც მან და მისი ლეიბლის ერთ-ერთმა წევრმა ჰიჩულმა ითამაშეს თამაში პროფესიონალ მოთამაშეებთან და ფანებთან, როგორც სამხრეთ კორეიდან, ისე ჩინეთიდან.
პირადი ცხოვრება
2014 წლის 19 ივნისს S.M. Entertainment-მა დაამტკიცა ბექიონისა და ამავე ლეიბლის არტისტის Girls Generation-ის წევრთან თეიონთან ურთიერთობის შესახებ. 2015 წლის სექტემბერში განაცხადეს, რომ მათი ურთიერთობა დასრულდა.
რადიო გადაცემები
=ჰოსთინგი=
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მომღერლები კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი
ნოდარ კოჭლამაზაშვილი
1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სიღნაღის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სილაილი (გაბალა)
სილაილი (Siləyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  256 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ჩედვიკ ბოუზმანი
ჩედვიკ ბოუზმანი (Chadwick Boseman; დ. 29 ნოემბერი, 1976, ანდერსონი — გ. 28 აგვისტო, 2020, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი მსახიობი. ყველაზე მეტად ცნობილია შავი ავაზის შესრულებული როლით Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმებში, განსაკუთრებით „შავ ავაზაში“ (2018), რისთვისაც მიღებული აქვს კინომსახიობთა გილდიისა და NAACP Image-ის ჯილდოები. გადაღებულია ფილმებში „42“ (განასახიერა ჯეკი რობინზონი, 2013), „ადექი“ (ჯეიმზ ბრაუნი, 2014), „მარშალი“ (ტერგუდ მარშალი, 2017).
დაიბადა 1976 წლის 29 ნოემბერს, სამხრეთ კაროლინის ქალაქ ანდერსონში; კაროლაინ (ქალიშვილობის გვარი — მატერსი) და ლეროი ბოუზმანების ოჯახში. გაიზარდა მშობლიურ ქალაქში, სადაც გატაცებული იყო კალათბურთით. საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ ჩააბარა ჰოვარდის უნივერსიტეტში (ვაშინგტონი), სადაც ბაკალავრის ხარისხი მიიღო სახვითი ხელოვნების რეჟისურის დარგში. შემდეგ გადავიდა ოქსფორდის (ინგლისი) ბრიტანულ-ამერიკულ დრამატულ აკადემიაში. ოქსფორდის უნივერსიტეტში სწავლის საფასური დენზელ ვაშინგტონმა გადაუხადა. შომბურგის კვლევით ცენტრში (ჰარლემი, ნიუ-იორკი) სწავლობდა აფრიკის (და აფრო-ამერიკელების) ისტორიას.
როგორც დრამატურგის, მისი სცენარი პიესისათვის „ღრმა ლაჟვარდი“ (Deep Azure), რომელიც შესრულდა კონგო-სკვერის თეატრში (ჩიკაგო, ილინოისი), ნომინირებული იყო 2006 წლის ჯოზეფ ჯეფერსონის ჯილდოზე ახალი ნამუშევრისათვის.
2016 წელს დაუდგინდა III სტადიის კოლორექტალური კიბო, რომელიც 2020 წლამდე IV სტადიაში გადავიდა. მიუხედავად ამისა, იგი განაგრძობდა საკუთარ მოღვაწეობას. გარდაიცვალა 2020 წლის 28 აგვისტოს, საკუთარ სახლში, ლოს-ანჯელესში, ოჯახის წევრების გარემოცვაში, მსხვილი ნაწლავის კიბოსაგან გამოწვეული გართულებების შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:ჰოვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
პანგოის რაიონი
პანგოის რაიონი (Distrito de Pangoa) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის სატიპოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 595 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.78 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6197 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სატიპოს პროვინციის რაიონები
ჟოვიანია
ჟოვიანია (Joviânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 807 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მეია-პონტის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე ლაფაური
ალექსანდრე ლაფაური (დ. 15 ივნისი, 1926, მოსკოვი — გ. 6 აგვისტო, 1975) — ქართველი მოცეკვავე.
ბიოგრფია
მამა თბილისელი ჰყავდა, დედა — რიმა ვლადიმიროვა, მოსკოვის მკვიდრი იყო. დაამთავრა მოსკოვის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი (1944, პედაგოგი: ნ.ი. ტარასოვი) და მოსკოვის თეატრალური ინსტიტუტის საბალეტმაისტერო განყოფილება (1958, პედაგოგი: რ. ვ. ზახაროვი). 1944 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე იყო დიდი თეატრის წამყვანი მოცეკვავე, კლასიკური ცეკვა–დუეტის ოსტატი (პარტნიორები: გალინა ულანოვა, რ. სტრუჩკოვა, მაია პლისეცკაია, თ. სემიონოვა და სხვ.). 1955 წელს გახდა რსფსრ დამსახურებული არტისტი. 1958 წლიდან იყო დიდი თეატრის დამდგმელი ბალეტმაისტერი და რეპეტიტორი. 1945–1961 წლებში ასწავლიდა მოსკოვის ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში, პარალელურად 1952 წლიდან იყო მოსკოვის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის საბალეტმაისტერო განყოფილების პედაგოგი, პროფესორი (1972).
ალექსანდრე ლაფაურმა გასტროლებით მოიარა მრავალი ქვეყანა: დანია, იტალია, ფინეთი, შვედეთი, შვეიცარია, საფრანგეთი, ინგლისი, ბრაზილია, არგენტინა, აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნები და სხვა. მიღებული აქვს I პრემია და ოქროს მედალი  ბუდაპეშტის მსოფლიო სტუდენტურ ფესტივალზე (1949). მისი მეუღლე იყო რაისა სტრუჩკოვა, ცნობილი ბალერინა და რეპეტიტორი. მათი ერთობლივი თხზულებაა «Как судят Терпсихору?» (1969). ლაფაურს ეკუთვნის აგრეთვე „მოგონებები ლავროვსკიზე“ («Воспоминания о Лавровском»,1983).
ბალეტმაისტერი დაიღუპა ავტოავარიაში 1975 წლის 6 აგვისტოს, მოსკოვში. დაკრძალულია ვედენის სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1975 კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები
ევგენი ქაჯაია
ევგენი ქაჯაია (დ. 20 აპრილი, 1996) — ქართველი ფეხბურთელი, მარტვილის „მერანის“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი ე
ანა კალანდაძის ქუჩა
ანა კალანდაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); ჟიული შარტავას ქუჩიდან დავით გამრეკელის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ერქვა ბულაჩაურის ქუჩა. 2011 წელს ანა კალანდაძის სახელი ეწოდა.
სქოლიო
კატეგორია:საბურთალოს რაიონის ქუჩები
კირხლიშპიცენი
კირხლიშპიცენი (Kirchlispitzen) — მთა ალპებში, რეტიკონის ქედზე, ავსტრიისა და შვეიცარიის საზღვარზე. მისი ჩრდილოეთი კალთა გადაჰყურებს ლიუნერზეეს ტბას. აღმართულია ზღვის დონიდან 2 552 მეტრზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:ავსტრიის მთები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
არბოშიკის ღვთისმშობლის ნიში
არბოშიკის ღვთისმშობლის ნიში — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს არბოშიკის სოფლის სასაფლაოზე. აგებულია 1980-იან წლებში, ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ, დანგრეული ეკლესიის ადგილზე. საშენ მასალად გამოყენებულია ეკლესიისავე ქვები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვოზდვიჟენკა (ალშეევის რაიონი)
ვოზდვიჟენკა  (Воздвиженка; Воздвиженка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
კელიმუტუ
კელიმუტუ (Kelimutu) — ვულკანი ინდონეზიის კუნძულ ფლორესზე. სიმაღლე 1639 მ. უკანასკნელი ცნობილი ამოფრქვევა მოხდა 1968 წელს. აქვს სამი ვულკანური კრატერი, რომლებიც ტბებითაა დაკავებული. მათში გახსნილია სხვადასხვა მინერალები, რის გამოც ტბათა შეფერილობა დროთა განმავლობაში იცვლება. ტბები ფრეატული ამოფრქვევების შედეგია. კელიმუტუს სამ ტბას რამდენიმე წლის განმავლობაში აქვს სხვადასხვა შეფერილობა, მათ შორის: შავი, ფირუზისფერი, მოწითალო-მოყავისფრო ან მწვანე.
ვოზდვიჟენკა (ალშეევის რაიონი)
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 47 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აკსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 12 კმ-ით.
კელიმუტუ
2016 წლის იანვრიდან ნოემბრის ჩათვლით ტბათა შეფერილობა 6-ჯერ შეიცვალა. ვულკანის დასავლეთით მდებარე ტბას ეწოდება ტივუ-ატა-ბუპუ („მოხუცების ტბა“), რომელიც ჩვეულებრივ ლურჯი ფერისაა, ხოლო დანარჩენი ორი ტბა — ტივუ-კო’ო-ფაი-ნუვა-მური („ჭაბუკებისა და გოგონების ტბა“) და ტივუ-ატა-პოლო („მოჯადოებული ტბა“) ერთმანეთისაგან გამოყოფილია საერთო კრატერული კედლით და მათი შეფერილობა შესაბამისად ტიპური მწვანე ან წითელია.
ვოზდვიჟენკა (ალშეევის რაიონი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (37%).
კელიმუტუ
ფერადი მეტამორფოზები და მთაზე არსებული ხშირი ნისლი ვულკანს ანიჭებს ზებუნებრივ, მისტიკურ მნიშვნელობას. ამდენად, ვულკანის ძირში მდებარე სოფელ მონის მაცხოვრებლებს სჯერათ, რომ გარდაცვლილთა სულები სწორედ ამ ტბებში მიიმართებიან და მათი ფერების ცვალებადობას სულების განრისხებით ხსნიან. სოფელ მონიდან ვულკანზე ასვლა 3 საათშია შესაძლებელი. მწვერვალამდე ასვლა შესაძლებელია აგრეთვე ბემოთი მეტად კლაკნილი გზა-სერპანტინით.
ვოზდვიჟენკა (ალშეევის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
კელიმუტუ
ვულკანი კელიმუტუ მოქცეულია კელიმუტუს ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. განვითარებულია ტურიზმი.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ვულკანები
კასრისწყლის გორასამარხები
კასრისწყლის გორასამარხები — არქეოლოგიური ძეგლი. მდებარეობს დიდი შირაქის ველზე, დედოფლისწყაროდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 35 კილომეტრზე. თარიღდება ძვ. წ. III ათასწლეულის მეორე ნახევრის შუახანებით. 1988-1989 წლებში შეისწავლა არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის შირაქის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ბ. მაისურაძე). გაითხარა გორასამარხი (სამივე გაძარცვული იყო). ქვამიწაყრილიანი მე-2 გორასამარხზე (დიამეტრი, აღმოსავლეთ-დასავლეთის, ხაზზე — 24 მეტრი, ჩრდილოეთ-სამხრეთისაზე — 19 მეტრი, სიმაღლე — 1,2 მეტრი). მიწის პირიდან 1,2 მეტრის სიმაღლეზე, გამოვლინდა ორი დასაკრძალავი ორმო, მათგან პირველი (2,5 x 3,7 მეტრი) გორასამარხის აღმოსავლეთითაა, ჩრდილოეთიდან სამხრეთით დამხრობილი და მოზრდილი ქვების წრიული წყობით გარშემოვლებული. იატაკი აღმოჩნდა განამარხებული ჰუმუსიდან 2,25 მეტრის სიღრმეზე. ორმოს დასავლეთით — 3,6 მეტრზე გამოვლინდა მეორე დასაკრძალავი ორმო, რომელიც დასავლეთიდან აღმოსავლეთით იყო დამხობილი. ორმოს ჩრდილოეთ კედელს კარგად ეტყობოდა მძარცველის მიერ გაკეთებული თხრილი (სიგანე 2,1 მეტრი), რომელიც იატაკამდე ჩადიოდა. ორმოს დასავლეთ ნაწილში აღმოჩნდა თხრილის მოზრდილი, ერთმანეთში არეული ჭურჭლის ფრაგმენტები და მიცვალებულის ქვედა კიდურების ძვლის ფრაგმენტები.
მოპოვებული მასალა ინახება ქალაქ დედოფლისწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბელოიარკა (აყმოლის ოლქი)
ბელოიარკა (Белоярка, ყოფილი ბელოიარსკოე) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის კონსტანტინოვკის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 55 კმ-ით აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113445200.
ტურინული დერბი
ტურინული დერბი (Derby della Mole, ასევე როგორც Derby di Torino) - იტალიური საფეხბურთო დაპირისპირება ქალაქ ტურინის ორ გუნდს შორის - იუვენტუსი და ტორინო. იტალიის საფეხბურთო ისტორიის პირველი დერბი, რომელიც დღემდე ერთ-ერთი ყველაზე სანახაობრივი და პრინციპული დაპირისპირებაა იტალიურ საფეხბურთო სამყაროში.
ბელოიარკა (აყმოლის ოლქი)
ისტორია
სოფელი ბელოიარსკოე დაარსდა 1905 წელს. 1906 წელს აშენდა სამლოცველო სახლი. 1911 წელს გაიხსნა სკოლა.
ტურინული დერბი
შეხვედრები
მოცემულია 1926-27-დან 1969-70-მდე წლების სეზონების გამოკლებით
ბელოიარკა (აყმოლის ოლქი)
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 796 კაცს, რომლის 60% ეთნიკურად რუსი იყო.
ტურინული დერბი
შეხვედრები
1 1979–80 წლების სეზონის იტალიის თასის ნახევარფინალში ორი მატჩის ჯამში ანგარიშით 0-0, ფინალის საგზური დარჩა ტორინოს, პენალტების სერიაში გამარჯვებით, ანგარიშით 4-2. 2 1992–93 წლების სეზონის იტალიის თასის ნახევარფინალში ორი მატჩის ჯამში ანგარიშით 3-3, ფინალის საგზური დარჩა ტორინოს, გასვლით მატჩზე მეტი გატანილი გოლის რეგულაციით.
სტატისტიკა
მოცემულია 2016 წლის 20 მარტის მდგომარეობით.
ბელოიარკა (აყმოლის ოლქი)
მოსახლეობა
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 654 ადამიანი (320 მამაკაცი და 334 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 411 ადამიანს შეადგენს (215 მამაკაცი და 196 ქალი).
ტურინული დერბი
ბომბარდირები
მოცემულია ტურინული დერბის ყველა ოფიციალური გათამაშების ბომბარდირები: