cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პასპორტი
ისტორია
XXI საუკუნიდან (2010 წლის 1 აპრილიდან) სახელმწიფოები იწყებენ მხოლოდ მანქანურად კითხვადი პასპორტების გაცემას, რომლებიც შეიცავენ ბიომეტრიულ და სხვა სახის მონაცემებს (ცნობები ვიზებზე, სახის ციფრული ფოტოგრაფიული გამოსახულება, თითების ან/და თვალის ფერადი გარსის გამოსახულება). აღნიშნული მონაცემები ინახება პასპორტის შიგნით ჩაყენებულ უკონტაქტო იტეგრალური სქემის კრისტალზე.
ტიპები
180px|მინიატიურა|საქართველოს მოქალაქის ორდინარული ბიომეტრული პასპორტი. საპასპორტო ტერმინოლოგია უმთავრესად სტანდარტიზებულია მთელ მსოფლიოში, მაგრამ ქვეყნების მიხედვით პასპორტის ტიპები, გვერდების რაოდენობა და განსაზღვრება შესაძლებელია განსხვავდებოდეს ერთმანეთისგან. არსებობს პასპორტების შემდეგი ტიპები: 180px|მინიატიურა|აშშ-ს დიპლომატიური პასპორტი. 180px|მინიატიურა|გაეროს პასპორტი, როგორც ლესე-პასე პასპორტის მაგალითი არის დოკუმენტი, რომელიც არ არის ეროვნული პასპორტი, გაიცემა სახელმწიფოს ან ორგანიზაციის მიერ განსაკუთრებული დამსახურებებისთვის, როგორც წესი, არამოქალაქეებზე. აშშ-ს საპატიო მოქალქაქის პასპორტი ან მსოფლიოს პასპორტი. 250px|მინიატიურა|კომუფლირებული პასპორტი მაგალითი
სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის სტანდარტები
სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაციამ (იკაო) დაადგინა სარეკომენდაციო ხასიათის სტანდარტი, რომელიც რეგლამენტირებას უკეთებს პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტაციის მიმართ წაყენებულ მოთხოვნებს. რამდენიმე ქვეყანაში (საქართველოს ჩათვლით), არსებობს შედა კანონმდებლობა, რომელიც ეროვნული სტანდარტების არარსებობის შემთხვევაში იკაო-ს სტანდარტების გამოყენებას ავალდებულებს.
მანქანურად კითხვადი ზონა
მინიატიურა|მანქანურად კითხვადი ზონა [[აშშ-ს პასპორტში.]] ICAO 9303 სტანდარტის შესაბამისად განისაზღვრება პასპორტის მანქანურად კითხვადი ზონა (Machine Readable Zone, MRZ), რომელიც ჩვეულებისამებრ განთავსებულია გვერდის ქვედა ნაწილში საიდენტიფიკაციო ინფორმაციასთან ერთად. მანქანურად კითხვადი ზონა არსებიობს მსოფლიოს ბევრი ქვეყნის პასპორტზე. აღნიშნული ზონა შედგება ავტომატურად ამოკითხვისთვის განკუთვნილი ორი სტროფისგან. სიმბოლოების პირველიი სტროფი შეიცავს ინფორმაციას პასპორტის ტიპის და გამცემი ქვეყნის შესახებ, მფლობელის სახელს და გვარს. მეორე სტროფი შეიცავს პასპორტის ნომერს, გამცემ ქვეყანას, დაბადების თარიღს, მფლობელის სქესს, პასპორტის მოქმედების ვადას და საიდენტიფიკაციო ნომერს (პირად ნომერს) პასპორტის გამცემი ქვეყნის სტანდარტის შესაბამისად. საქართველოს კანონმედბლობის შესაბამისად, საქართველოს მოქალაქის პირადი ნომერი შედგება თერთმეტი ციფრისაგან. პირველი ორი ციფრი (01-დან 99-მდე) არის ადმინისტრაციული ერთეულის კოდი, მომდევნო ერთი ციფრი (1-დან 9-მდე) საკონტროლოა, რომელიც გარკვეული ფორმულის საფუძველზე მიიღება დანარჩენი ათი ციფრისაგან. შემდეგი ორი ციფრი (01-დან 99-მდე) არის სააგენტოს იმ ტერიტორიული სამსახურის კოდი, რომელმაც პირს მიანიჭა პირადი ნომერი, ხოლო ბოლო ექვსი ციფრი – პირისათვის პირადი ნომრის მინიჭების შესახებ ჩანაწერის რიგითი ნომერი (000001-დან 999999-მდე), გარდა კომბინაციებისა 666XXX, X666XX, XX666X, XXX666. საზღვარგარეთ მყოფი საქართველოს მოქალაქისათვის მინიჭებული პირადი ნომრის პირველი ორი ციფრი საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს აღმნიშვნელია, მომდევნო ერთი ციფრი (1-დან 9-მდე) საკონტროლოა, შემდეგი ორი ციფრი პირადი ნომრის მიმნიჭებელ საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობასა ან საკონსულო დაწესებულებაზე მიუთითებს. დანარჩენი ექვსი ციფრი პირადი ნომრის მინიჭების შესახებ ჩანაწერის რიგითი ნომერია, გარდა კომბინაციებისა 666XXX, X666XX, XX666X, XXX666.
პასპორტის ნომერი
პასპორტის ნომერის მიმდევრობა უმრავლეს ქვეყნებში უნიკალურია. მაგალითად, თუ დავუშვებთ, რომ ნომერში X — ლათინური ასოა, ხოლო Y — ციფრია, მაშინ პასპორტის ნომერი არის შემდეგი სახის:
საქართველოს მოქალაქის პასპორტი
საქართველოს მოქალაქის პასპორტი არის საქართველოს მოქალაქის პირადობის და მოქალაქეობის დამადასტურებელი დოკუმენტი, როგორც საქართველოს ტერიტორიაზე, ისე მის ფარგლებს გარეთ. პასპორტი საქართველოს კუთვნილებაა და გაიცემა ნებისმიერი ასაკის საქართველოს მოქალაქეებზე მათი საქართველოდან გასვლის, საზღვარგარეთ გადაადგილების და საქართველოში შემოსვლის მიზნით. პასპორტის შენახვისა და დანიშნულებისამებრ გამოყენებისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება მის კანონიერ მფლობელს. პასპორტის გაცემის თაობაზე შუამდგომლობის აღძვრის უფლება აქვს სრულწლოვან და ქმედითუნარიან საქართველოს მოქალაქეს, სათანადო წესით დამოწმებული მინდობილობის მქონე პირს, აგრეთვე არასრულწლოვანის წარმომადგენელს. ერთი და იგივე პირი შეიძლება ერთდროულად ფლობდეს რამდენიმე მოქმედ პასპორტს. იმ შემთხვევაში, თუ პირზე გაცემულია პასპორტი, იმავდროულად ახალი პასპორტი გაიცემა მისი წერილობითი შუამდგომლობის საფუძველზე.
საქართველოს მოქალაქის პასპორტის მოქმედების ვადა განისაზღვრება 10 წლით მისი გაცემის დღიდან, არასრულწლოვან პირზე გაცემული პასპორტის მოქმედების ვადაა 3 წელი, ხოლო ერთზე მეტი პასპორტის ფლობის შემთხვევაში მეორე და მომდევნო პასპორტის, ასევე ბიომეტრიული შემცველობის გარეშე გაცემული პასპორტის მოქმედების ვადაა 1 წელი
აკაკი ხოშტარიას სასახლე
აკაკი ხოშტარიას სასახლე — არქიტექტურული ღირსშესანიშნაობა, საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფელ სუჯუნაში. შენობა 1915 წელს ცნობილმა კომერსანტმა და საზოგადო მოღვაწემ, აკაკი ხოშტარიამ, ააგო როგორც საკუთარი სახლი. საბჭოთა პერიოდში აქ სკოლა განთავსდა.
ილქაი გიუნდოგანი
ილქაი გიუნდოგანი (İlkay Gündoğan; 24 ოქტომბერი, 1990) — თურქული წარმოშობის გერმანელი ფეხბურთელი, გერმანიის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონას“ წევრი. ტრავმის გამო გამოტოვა მუნდიალი 2014, რომელიც გერმანიამ მოიგო.
აკაკი ხოშტარიას სასახლე
ნაგებობა ერთსართულიანია. დგას 1 მეტრის სიმაღლის კარგად თლილი ქვის კვადრების სარინელზე. სამშენებლო მასალა - აგური კირის დუღაბზე. მეორე ფენად გამოყენებულია ბათქაში. სასახლეში მოწყობილია ჩრდილოეთიდან ერთი და დასავლეთიდან ორი შესასვლელი. შესასვლელს ყველა მხარეს აქვს კარგად გათლილი ქვის საფეხურები. სახლს ჩრდილოეთიდან ოთხი სარკმელი აქვს, დასავლეთით - ექვსი, სამხრეთით - ოთხი, აღმოსავლეთით კი - რვა. სასახლის კუთხეები ამოყვანილია აგურის ჩუქურთმებით, ხოლო შემდგომ შელესილია გაჯით. გადახურვა აქვს თუნუქის. სახურავის კარნიზი თხელი ფიცრებისა და ტკეჩისაგანაა არის დამზადებული, რომლის ბათქაში ასევე ჩუქურთმებითაა ამოყვანილი. ფასადის სხვადასხვა მონაკვეთზე ქალისა და კაცის თავების თაბაშირში შესრულებული გამოსახულებები გვხვდება.
ილქაი გიუნდოგანი
ტიტულები
ბორუსია დორტმუნდი:(4)
აკაკი ხოშტარიას სასახლე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები კატეგორია:საქართველოს სასახლეები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში კატეგორია:1915
ილქაი გიუნდოგანი
ტიტულები
მანჩესტერ სიტი:(10)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები კატეგორია:დორტმუნდის ბორუსიას ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ლევან წიკლაური
ლევან წიკლაური (დ. 15 ოქტომბერი, 1985, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო). ძიუდოში საქართველოს ჩემპიონი (2011, -81 კგ), ვერცხლისა (2009, -81 კგ) და ოთხგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2006, 2007, 2008, 2012; -81 კგ). მსოფლიო თასის ორგზის გამარჯვებული (2010, 2012; -81 კგ), ორგზის ვერცხლისა (2008, 2009; -81 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2012, -81 კგ). სამბოში ორგზის მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (2010, ტაშკენტი, უზბეკეთი, 82 კგ; 2012, პრაღა, ჩეხეთი82 კგ), სამბოში ევროპის ჩემპიონი ( 2008, 82 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
გიორგი ქარცივაძე
გიორგი ნიკოლოზის ძე ქარცივაძე (დ. 1 იანვარი, 1916, თბილისი, — გ. 8 მაისი, 1977) — ქართველი ინჟინერ-მშენებელი, მეცნიერი ნაგებობათა სეისმომედეგობის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1949), პროფესორი (1970). საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი (1964).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1977 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
ოტონი (საბერძნეთი)
ოტონი (Όθων της Ελλάδας; დ. 1 ივნისი 1815, ზალცბურგი — გ. 26 ივლისი 1867, ბამბერგი) — საბერძნეთის პირველი მეფე 1832–1862 წლებში ვიტელსბახების დინასტიიდან. ლუდვიგ I-ის მეორე ვაჟი. თავისი წინაპრის, ბავარიის ჰერცოგის, იოჰან II-ის შტოთი ის იყო ბიზანტიელი კომნენოსებისა და ლასკარიდების დინასტიების მემკვიდრე.
29 წლის მეფობის შემდეგ ის ჩამოაგდეს ტახტიდან. უკანასკნელი 5 წელი გაატარა დევნილობაში თავის სამშობლოში, ბავარიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1815 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1867
გიუნეი-გიშლაგი
გიუნეი-გიშლაგი (Güney Qışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	555 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
აჭანდარის დოლმენები
აჭანდარის დოლმენები — ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევრის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის ძეგლი. მდებარეობს გუდაუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ აჭანდარაში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა.
დოლმენები უძველესი მეგალითური სამარხი ნაგებობებია, რომლებიც აღმოჩენილია აფხაზეთის ტერიტორიაზე. აფხაზეთის უძველესი დოლმენები ადრე ბრინჯაოს ხანისაა. მათი მშენებლობა ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევარში დაიწყო. ამ ხანის აფხაზეთის დოლმენები მომცრო და ტლანქად ნაგებია. შუა ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევარი) დოლმენები კი უფრო მოზრდილი და უკეთ ნაგებია.
დოლმენებში, გარდა უწესრიგოდ მიმოფანტული ძვლებისა, აღმოჩენილია ცულები, შუბისპირები, სამკაულები, თიხის ჭურჭელი და ა. შ.
დოლმენების დიდი ნაწილი ახლა სრულიად მოუვლელია. დოლმენების ცალკეული ექსპონატები დაცულია საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში.
სქოლიო
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ბეშტემაკი
ბეშტემაკი (Beştemac) — სოფელი მოლდოვაში, ლეოვის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 72 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 061 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლეოვის რაიონის სოფლები
კასტელფულიტ-დე-ლა-როკა
კასტელფულიტ-დე-ლა-როკა (Castellfullit de la Roca, Castellfollit de la Roca) — მუნიციპალიტეტი ხერონის პროვინციაში, კატალონია, ესპანეთი. მდებარეობს მდინარეების ფლუვიასა და ტორონელის შესართავთან, ბაზალტის ქედზე.
ბაზალტის ქედი, რომელზეც ქალაქი მდებარეობს 50 მეტრის სიმაღლისაა და სიგრძით თითქმის ერთი კილომეტრი
სქოლიო
კატეგორია:ხერონის მუნიციპალიტეტები
ჩხერკეთელაობა (ფილმი)
ჩხერკეთელაობა (Trainspotting) — ბრიტანული შავი იუმორის ჟანრის ფილმი, რომელიც გადაღებულია 1996 წელს დენი ბოილის მიერ. მთავარ როლს ასრულებს იუან მაკგრეგორი. გადაღებულია ირვინ უელშის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. ფილმი დიდ ბრიტანეთში გამოვიდა 1996 წლის 23 თებერვალს.
გადასაღები მოედანი
მიუხედავად იმისა, რომ ფილმის სიუჟეტი ვითარდება ედინბურგში, ამ ქალაქში მხოლოდ ფილმის პირველი კადრებია გადაღებული. ძირითადი ნაწილი გადაღებულია გლაზგოში, ხოლო ფინალური სცენის კადრები გადაღებულია ლონდონში.
პეტროპავლოვსკ-კამჩატსკი
პეტროპავლოვსკ-კამჩატსკი (Петропавловск-Камчатский) — ქალაქი რუსეთში, კამჩატკის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2018 წლის მდგომარეობით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 181 216 ადამიანს. განლაგებულია კამჩატკის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, წყნარი ოკეანის ავაჩის უბის ჩრდილო ნაპირზე. საზღვაო პორტია. ავტოგზით დაკავშირებულია უსტ-კამჩატსკთან და ოზერნოვსკისთან. ქალაქიდან 29 კმ-შია ელიზოვოს საერთაშორისო აეროპორტი. პეტროპავლოვსკ-კამჩატსკი რუსეთის საზღვაო-საჰაერო ფლოტის წყნაროკეანური ფლოტის ბაზაა. ქალაქია 1812 წლიდან.
დავით ქარცივაძე
დავით ერდიშხანის ძე ქარცივაძე (ფსევდონიმი: მეჩონგურე; დ. 1881 — გ. 1924) — ქართველი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, პოეტი.
დაამთავრა თბილისის იუნკერთა სასწავლებელი. ამ დროიდან თანაუგრძნობდა მემარცხენე რევოლუციურ მოძრაობას. 1898 წლიდან „მეჩონგურის“ ფსევდონიმით თანამშრომლობდა სოციალ-დემოკრატიული მიმართულების ჟურნალ-გაზეთებთან. მისი ლექსები იბეჭდებოდა გაზეთ „ივერიაშიც“. იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი. რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დროს ელიზავეტპოლის 156-ე ქვეითი პოლკის პოდპორუჩიკი ქარცივაძე სარიყამიშში დააპატიმრეს ჯარში პოლიტიკური აგიტაციისთვის. ოქტომბრის ამნისტიის შემდეგ გაათავისუფლეს და დაუბრუნდა რევოლუციურ მოღვაწეობას. იყო 1905 წლის დეკემბრის გამოსვლების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი დასავლეთ საქართველოში. 1905-1906 წლებში კიდევ ორჯერ იყო დაპატიმრებული. 1907 წელს აჰყარეს ოფიცრის წოდება და 4 წლით კატორღა მიუსაჯეს.
1917 წლის რევოლუციამ ირკუტსკის ოლქში მიუსწრო და ქარცივაძე სამშობლოში დაბრუნდა. 1918-1921 წლებში პოდპოლკოვნიკის წოდებით მსახურობდა საქართველოს სამხედრო სამინისტროში, იყო კულტურულ-საგანმანათლებლო სექციის უფროსი და ჟურნალ „მხედარის“ რედაქტორი, საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი. საქართველოს გასაბჭოების (1921) შემდეგ იყო ახალი რეჟიმის ოპოზიციაში. 1922-1923 წლებში ორჯერ დააპატიმრეს. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დაწყების შემდეგ დახვრიტეს. სიკვდილით დასაჯეს ასევე მისი სიძე (დის ქმარი) მიხეილ საბაშვილი, ძმა — ივანე, იმხანად პრაღის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის სტუდენტი, სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1927) საზღვარზე დააპატიმრეს და 1930-იან წლებში რამდენჯერმე იყო გადასახლებაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კრისტინ ბარანსკი
კრისტინ ბარანსკი (Christine Baranski; დ. 2 მაისი, 1952, ბუფალო, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და პროდიუსერი. ემის ჯილდოს მფლობელი. სახელი გაითქვა ისეთი როლებით, როგორებიცაა: დაიან ლოკჰარტი სერიალიდან „კარგი ცოლი“, დოქტორი ბევერლი ჰოფსტედერი სერიალიდან „დიდი აფეთქების თეორია“, ამანდა ფილმიდან „ვინ არის საიმონ მილერი?“, მერი სანშაინი მიუზიკლიდან „ჩიკაგო“, ტანია ჩეშეიმი ფილმიდან „მამა მია!“, მართა მეი ფილმიდან „როგორ მოიპარა გრინჩმა შობა“ და ა.შ.
კარიერა
მარცხნივ|მინი|348x348პქ|კრისტინ ბარანსკი 2015 წელს. კრისტინ ბარანსკის სამსახიობო დებიუტი 1977 წელს შედგა სერიალში „დიდი დანაკარგი“ შესრულებული დების ეპიზოდური როლით. 1982 წელს სერიალში „სხვა სამყარო“ ითამაშა ბევერლი ტაკერის როლი, რასაც 1984 წელს მოჰყვა სერიალში „ყველა ჩემი შვილი“ მიღებული იულველირის როლი. 1995-1998 წლებში მარიან თრორპის როლს ასულებდა სერიალში „სიბილი“.
2000 წელს მართა მეის როლი შეასრულა ფილმში „როგორ მოიპარა გრინჩმა შობა“, სადაც მასთან ერთად გამოჩენილი ამერიკელი მსახიობი ჯიმ კერიც თამაშობდა. ამას მოჰყვა 2002 წელს მიუზიკლში „ჩიკაგო“ შესრულებული ჟურნალისტ მერი სანშაინის როლი. 2003-2004 წლებში ანია ბრენანის როლს ასრულებდა სერიალში „ბედნიერი ოჯახი“.
2005 წელს ამელია ფონ ბატჩი გაახმოვანა ანიმაციურ ფილმში „სკუბი დუ! სად არის ჩემი დედიკო?“. 2006 წელს ანიმაციურ სერიალში „ამერიკელი მამიკო !“ გაახმოვანა უსახლკარო ქალი.
2006 წელს ფილმში „ბონევილი“ ითამაშა ფრანსინის როლი. 2008 წელს ფილმში „მამა მია!“ შეასრულა ტანია ჩეშეიმის როლი. 2009 წელს სერიალში „მახინჯი ბეტი“ მიიღო ვიქტორია ჰარტლის ეპიზოდური როლი. მინი|295x295პქ|კრისტინ ბარანსკი 2010 წელს. 2009 წელს იგი სერიალში „დიდი აფეთქების თეორია“ დაამტკიცეს ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟის, ფიზიკოს ლეონარდ ჰოფსტედერის დედის, დოქტორ ბევერლი ჰოფსტედერის როლზე. მას მთავარი როლი არ აქვს, თუმცა მთელი სერიალის განმავლობაში ხშირად ჩნდებოდა სხვადასხვა ეპიზოდში. იგი სერიალში მის დასრულებამდე, ანუ 2019 წლამდე მონაწილეობდა.
ასევე 2009 წელს სერიალში „კარგი ცოლი“ დაამტკიცეს მთავარ, დაიან ლოკჰარტის როლზე. ამ სერიალში იგი 2016 წლამდე თამაშობდა. 2011 წელს ფილმში „ვინ არის საიმონ მილერი?“ მიიღო ამანდას როლი.
2017 წელს იგი გადაიღეს ფილმში „ცუდი დედების შობა“, სადაც განასახიერებდა ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟის, ემის დედას, მისის რუთს, რომელიც განსაკუთრებული სიმკაცრით გამოირჩევა. 2018 წელს ფილმში „მამა მია! ისევ დავიწყეთ“ კვლავ ტანია ჩეშეიმის როლი მიიღო. 2017 წლიდან დღემდე იგი დაიან ლოკჰარტის როლს ასრულებს სერიალში „კარგი ჩხუბი“.
პირადი ცხოვრება
კრისტინ ბარანსკი 1983 წლის ოქტომბერში დაქორწინდა მსახიობ მეთიუ კოულსზე, რომელიც 2014 წლის 22 მაისს გარდაიცვალა. მისგან კრისტინს ორი ქალიშვილი დარჩა: იზაბელი (დაიბადა 1984 წელს) ადვოკატი, და ლილი (დაიბადა 1987 წელს), მსახიობი. კრისტინ ბარანსკი აღმსარებლობით კათოლიკეა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი გამხმოვანებლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ჯეიმზტაუნი
მინი|300პქ|[[ჯეიმზტაუნის ეკლესია]] ჯეიმზტაუნი (Jamestown) — ინგლისელების მიერ დაარსებული პირველი კოლონია თანამედროვე აშშ-ის ვირჯინიის შტატის ტერიტორიაზე. დააარსა ლონდონის კომპანიამ 1607 წლის 14 მაისს. ჯეიმზტაუნი იყო კოლონიის დედაქალაქი 1616-1699 წლებში. სახელი ეწოდა ჯეიმზ I-ის პატივისცემის ნიშნად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ისტორია
მაგადეევო (ბაშკირეთი)
მაგადეევო (Мәһәҙей) — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. მიეკუთვნება ბაინაზაროვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 44 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ბელორეცკიდან 104 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 319 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბურზიანის რაიონის სოფლები
ლეკური ხმალი
ლეკური ხმალი — ქართული ხმლის ერთ-ერთი სახეობა. ხმლის პირი დამზადებულია ფოლადისაგან, ცალლესულია, ორღარიანი, მოხრილი. აქვს 22,5 სმ-იანი შაშარი (ორლესული წვერი). პირზე ყუასთან ახლოს მოცემულია ორი - ერთი შედარებით ფართო და მეორე ძალზე ვიწრო ღარი, რომლებიც ვადიდან შაშარის შუაწელამდე მიჰყვება. პირის ერთ მხარეს შტამპით შესრულებული დამღაა. დამღას კვადრატული ფორმა აქვს, ზედა მხარეს გუმბათისებურად ბოლოვდება, გუმბათზევე სამეფო გვირგვინის ფორმის ნიშანია დასმული. დამღის გუმბათში გამოსახულია ქართული ასოები „გ“ და მის მუცელში ჩასმულია „ვ“. დამღის ინიციალები ჯერჯერობით გაშიფრული არ არის, მაგრამ დანამდვილებით შეიძლება ითქვას, რომ იგი ქართველ ოსტატს ეკუთვნის. დამღის კვადრატულ ნაწილში ორ მწკრივად რუსული წარწერაა - ზედა მწკრივში „ТИФ“, ხოლო ქვემოთ „ЛИС“.
ლეკურს ამზადებდნენ უმთავრესად ლეკი მეიარაღე-ხელოსნები. ხმლის სხვა ცნობილ სახეობებთან ერთად ლეკური გავრცელებული იყო მეტწილად ჩრდილოეთ კავკასიაში, ნაწილობრივ საქართველოში (იმერეთში). უვადო ხმალი, როგორც მკვეთელი იარაღი, თავისი საბრძოლო თვისებებით, ვადიან ხმალზე ნაკლებად ფასობდა. საფიქრებელია, რომ საქართველოში ცნობილი ხმალი „ლეკური” უნდა იყოს კავკასიაში ძალზედ გავრცელებული ხმლის სახეობა ე. წ. „შაშკა“. მისი სახელწოდება ჩერქეზულიდან მომდინარეობს და „დიდ დანას“ ნიშნავს. სავარაუდოდ, მისი სამშობლოც ჩერქეზეთია. წერილობით წყაროებში „შაშკა” პირველად 1625 წელს იტალიელ მოგზაურს ჯოვანი დე ლუკას აქვს მოხსენიებული ჩერქეზების აღწერილობაში. დაწყებული XVII საუკუნიდან თითქმის მთელ კავკასიაში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა შაშკა. ხან გირეი აღნიშნავდა, რომ „შაშკებს ატარებენ ცეცხლსასროლ იარაღთან ერთად, ვისაც ჰქონდა იარაღი, მას აუცილებლად ჰქონდა შაშკაც...“ აქედან გამომდინარე, სავარაუდოა, რომ შაშკა კავკასიელი მეომრის აკაზმულობის უცილობელ ატრიბუტად იქცა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხმლები
ისტიგლალიატის ქუჩა
ისტიგლალიატის ქუჩა (Istiqlaliyyət küçəsi) — ქუჩა აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ქუჩა იწყება გიულისტანის სასახლედან, მდებარეობს ბაქოს სამხრეთით მაღლობზე და გრძელდება ჩრდილოეთით, შემდეგ ჩრდილო-აღმოსავლეთით და მთავრდება აზიზ ალიევისა და მამედ ამინ რასულზადეს ქუჩების კვეთასთან, შადრევნების მოედნის კიდესთან.
მიმოხილვა
ისტიგლალიატის ქუჩა ბაქოს ერთ-ერთი უძველესი ქუჩაა. ქუჩის ყოფილი სახელწოდებაა „ნიკოლაევსკაია“, რომელიც რუსეთის იმპერიის დროს რუსეთის ცარის, ნიკოლოზ I-ის დროს ეწოდა. ბოლშევიკური რევოლუციის შემდეგ ქუჩას „პარლამენტსკაია“ დაერქვა, ხოლო საბჭოთა კავშირის დროს მას „კომუნისტიჩესკაია“ ეწოდებოდა. 1991 წლიდან, აზერბაიჯანის სახელმწიფო დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ ქუჩას სახელი კიდევ ერთხელ შეეცვალა და „ისტიგლალიატი“ ეწოდა, რაც აზერბაიჯანულ ენაზე „სუვერენიტეტს“, „სახელმწიფოებრიობას“ ნიშნავს. ქუჩა 2.2 კმ-ის სიგრძისაა. ქალაქის ისტორიულ ნაწილში მდებარეობის გამო, ისტიგლალიატი დედაქალაქის ერთ-ერთ ყველაზე ლამაზ ქუჩად მიიჩნევა.
მნიშვნელოვანი შენობა-ნაგებობები
ქუჩაზე სამთავრობო ოფისები, უნივერსიტეტები, მაღაზიები, ბუტიკები და რესტორნები მდებარეობს. ისტიგლალიატის ერთ-ერთი მთავარი ღირსშესანიშნაობაა გიულისტანის საქორწინო სასახლე კომპლექსი, რომელიც ბაქოს ყურეს გადაჰყურებს. სასახლეში სამთავრობო და არასმთავრობო ორგანიზაციების ოფიციალური დაწესებულებებია განთავსებული და ქვეყნის მნიშვნელოვან ღონისძიებებს მასპინძლობს. სასახლე 1970-იან წლებში ქალაქის მთავარი არქიტექტორის, ალიშ ლამბარანსკის ინიციატივით აიგო, 1980 წელს გაიხსნა და 1998 წელს განახლდა.
ისტიგლალიატის ქუჩაზე მდებარეობს პრეზიდენტის სასახლე (აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ოფისი). სხვა სამთავრობო შენობათაგან აღსანიშნავია ბაროკოს სტილით აგებული ბაქოს აღმასრულებელი ხელისუფლების შენობა (Bakı Şəhər İcra Hakimiyyəti) რომელიც XX საუკუნის დასაწყისში აიგო. მერიის შენობა ჯოზეფ გოსლავსკის უკანასკნელი ნამუშევარია, რომელიც კაზიმიერს შკორევიჩმა და ჯოზეფ პლოსკომ დაასრულეს. ისტიგლალიატის ქუჩაზე მდებარეობს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის აზერბაიჯანის წარმომადგენლობითი ოფისიც.
საგანმანათლებლო დაწესებულებათაგან ისტიგლალიატის ქუჩაზე მდებარეობს დასავლეთ კასპიური უნივერსიტეტი, რომელიც 1991 წელს ჰუსეინ ბაღიროვმა დააარსა და მსოფლიოს წამყვან უნივერსიტეტებთან თანამშრომლობს. ისტორიულ ნაწილში დმებარეობს აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიკური უნივერსიტეტიც, რომელიც 1930 წელს დაარსდა და სამხრეთ კავკასიის ერთ-ერთი უდიდესი საგანმანათლებლო ინსტიტუტია.
ისტიგლალიატის ქუჩაზე მდებარეობს აზერბაიჯანის უმთავრესი სახელმწიფო კვლევითი ორგანიზაცია აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია, რომელიც სოციალურ მეცნიერებათა ღონისძიებათა მთავარი წარმმართველი ორგანოა.
ქუჩის ღირსშესანიშნაობებს შორისაა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიის დარბაზიც, რომელიც 1912 წელს აიგო და აზერბაიჯანის უმთავრესი საკონცერტო დარბაზია. ღირსშესანიშნაობათა შორისაა იჩერი-შეჰერის მეტროსადგური, იჩერი შეჰერის ჩრდილოეთი კედელი და მირზა ალექპერ საბირის ბაღი. ისტიგლალიატის ქუჩის, აჰმედ ჯავადის, აზერბაიჯანის ქუჩისა და ისლამ საფარელის ქუჩების კვეთაში მდებარეობს შუა საუკუნეების სპარსელი პოეტის, ნიზამი განჯევის 6 მეტრის სიმაღლის სპილენძისგან დამზადებული ძეგლი.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ქუჩები კატეგორია:ბაქოს ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
შალვა (ლაჩინი)
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
ქეჩილი (შაჰბუზი)
ქეჩილი (Keçili) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —    	1 702 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
ნუნო სარაივა
ნუნო სარაივა (დ. 16 მარტი, 1994) — პორტუგალიელი ძიუდოისტი. მონაწილეობა მიიღო 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე, 73კგ წონით კატეგორიაში. მეორე რაუნდში დამარცხდა მიკლოშ უნგვარისთან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:დაბადებული 16 მარტი კატეგორია:პორტუგალიელი ძიუდოისტები
ბოროგანი
ბოროგანი (Borogani) — სოფელი მოლდოვაში, ლეოვის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 83 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 528 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლეოვის რაიონის სოფლები
ახალი ტალღა 2003
ახალი ტალღა 2003 — ახალგაზრდა შემსრულებელთა მე-2 საერთაშორისო კონკურსი, რომელიც მიმდინარეობდა 2003 წლის 30 ივლისიდან 3 აგვისტომდე, ძინტარში, იურმალა. მონაწილეობდა 13 ქვეყნის 16 წარმომადგენელი. გამარჯვებული გახდა რუსეთის წარმომადგენელი ანასტასია სტოცკაია.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური კონკურსები
ზვიად ხანჯალიაშვილი
ზვიად ხანჯალიაშვილი (დ. 5 იანვარი, 1983, თელავი) — ქართველი ძიუდოისტი. საქართველოს სამგზის ჩემპიონი (2008, 2009, 2010; -100 კგ) და ვერცხლის პრიზიორი (2011, -100 კგ). მსოფლიო თასის ორგზის გამარჯვებული (2008,2009 -100 კგ), ორგზის ვერცხლისა (2011,2012 -100 კგ) და სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2010, 2011, 2012; -100 კგ). ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2002, -100 კგ) და ახალგაზრდებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2001, -100 კგ). ძიუდოში ორგზის ევროპის ჩემპიონი (2010, ვენა, ავსტრია; 2012, ჩელიაბინსკი, რუსეთი) და მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატის გამარჯვებული (2006, პარიზი, საფრანგეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:თელავში დაბადებულები
სერგო ფარაჯანოვის სახლ-მუზეუმი
სერგო ფარაჯანოვის სახლ-მუზეუმი — არის მუზეუმი ერევანში, რომელიც ეძღვნება საბჭოთა სომეხ რეჟისორსა და მხატვარ სერგო ფარაჯანოვს. ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მუზეუმი. მისამართი: ერევანი, ძორაგუის ქუჩა, 15-16.
ისტორია
აღნშნული მუზეუმი შეიქმნა 1988 წელს, სომხეთის ხალხური ხელოვნების მუზეუმში პირველი გამოფენის შემდეგ. ფარაჯანოვი, რომელიც ერევანში გადავიდა, თავად აირჩია ადგილი (ერევანის ძორგიოვის ეთნოგრაფიული კვარტალი) საკუთარი სახლისა და მუზეუმისთვის და სამშენებლო პროექტისთვის.
1988 წლის სპიტაკის მიწისძვრის და სოციალურ-ეკონომიკური პრობლემების გამო, მუზეუმი არ გაიხსნა 1991 წლის ივნისამდე, ფარაჯანოვის გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ.
ექსპოზიცია
მუზეუმის კოლექცია წარმოადგენს ფარაჯანოვის მრავალფეროვან მხატვრულ და ლიტერატურულ მემკვიდრეობას და მოიცავს დაახლოებით 1,400 ექსპონატს. მათ შორის, ფარაჯანოვის თბილისის სახლის ავეჯს და მისი ნებით ერევანში გადაცემულ პერსონალურ ნივთებს. ინსტალაციები, კოლაჟები, შეკრებები, ნახატები, თოჯინები და ქუდები. მუზეუმში ასევე განთავსებულია გამოუქვეყნებელი სკრიპტები, ლიბრეტო და ხელოვნების სხვადასხვა ნიმუშები, რომლებიც ფარჯანოვმა ციხეში შექმნა. მაგალითად, წარმოდგენილია "თალერები", რომლებიც ფარაჯანოვმა კეფირის ბოთლის ქუდებისგან დაამზადა ლუკიანოვსკაიას ციხეში ყოფნის დროს. სხვა სამუზეუმო ექსპონატებში შედის ორი რეკრეაციული მემორიალური ოთახი, ორიგინალური პლაკატი, ფესტივალის პრიზები, წერილები ფედერიკო ფელინის, ლილია ბრიკის, ანდრეი ტარკოვსკის, მიხაილ ვარტანოვისა და იური ნიკულინის, საჩუქრები ცნობილი ვიზიტორებისგან, ტონინო გუერას, ვლადიმერ პუტინისა და რომან ბალაიანისგან, რომლებმაც დაწერეს თავიანთი მოგონებები ავტორი ფილმი "ღამე ფარაჯანოვის მუზეუმში." მუზეუმში გამოყენებულია თავად ფარაჯანოვის მხატვრული და საგამოფენო პრინციპები.
მუზეუმმა მოეწყო 50-მდე გამოფენა, მათ შორის კანში, ათენში, ტოკიოში, მოსკოვში, რომში, თეირანში, ჰოლივუდში და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: სომხეთი კატეგორია: ერევანი
ანდიჟანის ხოცვა-ჟლეტა
ანდიჟანის ხოცვა-ჟლეტა — 2005 წლის 13 მაისს უზბეკეთის ქალაქ ანდიჟანის ცენტრალურ მოედანზე დემონსტრანტების მასობრივი დახვრეტა. მსხვერპლთა რაოდენობა ოფიციალური მონაცემებით 187-ია, ხოლო არაოფიციალური მონაცემებით რამდენიმე ასეული.
2005 წლის 11 თებერვალს ანდიჟანში დაიწყო 23 ადგილობრივი ბიზნესმენის სასამარლო პროცესი, რომელთაც ბრალად ედებოდათ აკრძალულ ფუნდამენტალისტურ ორგანიზაციებთან თანამშრომლობა. აღნიშნულ ფაქტს დაკავებულთა მხარდამჭერი მიტინგები მოჰყვა. 12 მაისს 23:30 საათზე დაკავებულ ბიზნესმენთა მომხრე შეიარაღებული დაჯგუფებები ა. ჰაკიმოვისა და ი. პირმატოვის ხელმძღვანელობით, თავს დაესხნენ ანდიჟნის ოლქის საპატრულო სამსახურის პოსტს. ამავდროულად 40-კაციანი დაჯგუფება მ. სიბიროვის, ი. ხოჟიევისა და ა. იბრაგიმოვის ხელმძღვანელობით თავს ესხმის თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო ნაწილს. ერთი საათის შემდეგ თავს ესხმიან ციხეს საიდანაც ათავისუფლებენ 737 მსჯავრდებულს.
13 მაისს 7:30 საათზე ანდიჟანში ჩადის ისლამ ქარიმოვი. შეიქმნა შტაბი, რომლის დანიშნულებაც სიტუაციის მოწესრიგება იყო. იმავე საღამოს უშიშროების ძალებმა დემონსტრანტების წინააღმდეგ გამოიყენა იარაღი, რამაც შეიწირა ასობით მშვიდობიანი მოქალაქე. უზბეკეთის პრეზიდენტმა არ დაგმო უშიშროების ძალების მოქმედება, პირიქით, მან დაღუპულ მშვიდობიან მოქალაქეებს, მათ შორის ბავშვებსა და ქალებს, დამნაშავეები უწოდა.
14 მაისს უზბეკეთ-ყირგიზეთის საზღვარს ქალაქ ყარა-სუუსთან მიაწყდა ათასობით ანდიჟანელი ლტოლვილი, რომელთთა შორის ძირითადად იყვნენ ტერორისტების ნათესავები, ასევე რეციდივისტები და რელიგიურ-ექსტრემისტული ორგანიზაციის „აკრომიოლარის“ ლიდერები. 15 მაისს ორივე ქვეყნის გადაწყვეტილებით საზღვარი გაიხსნა. ლტოლვილების საზღვარზე გადასვლის შემდეგ უზბეკმა მესაზღვრეებმა ამოიღეს 73 ავტომატი. ლტოლვილებს შორის იყო 29 დამნაშავე, რომლებიც უკვე ქალაქ ოშის კარვების ქალაქში ცხოვრობდნენ. ოფიციალურ დონეზე შეთანხმდნენ შეექმნათ სახელმწიფოთაშორისი საგამოძიებო ჯგუფი რომელიც გამოიძიებდა დამნაშავეთა საქმეს. ბოლო მომენტში ყირგიზეთმა, რიგი დასავლური სახელმწიფოების, გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის და რამდენიმე უფლებადამცველი ორგანიზაციიის ზეწოლის შედეგად უარი განაცხადა ამ კომისიაში მონაწილეობაზე. მოხდა დამნაშავეების გადაყვანა მესამე ქვეყანაში რუმინეთში. 15 მაისის დილას ყარა-სუუში ვითარება ჯარების ჩაურევლად დარეგულირდა.
დამნაშავეების სასამართლო პროცესი მიმდინარეობდა 20 სექტემბრიდან 12 დეკემბრამდე. პროცესი ღია იყო და მას ესწრებოდნენ გაეროს, ეუთოს, გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატისა და შანხაის თანამშრომლობის ორგანიზაციის წარმომადგენლები. გაასამართლეს 121 დამნაშავე, რომლებიც დაადანაშაულეს დამამძიმებელ გარემოებაში ჩადენილ განზრახ მკვლელობაში, კონსტიტუციური წესრიგის ხელყოფაში და ა. შ. მათ მიესაჯათ 14-დან 20-წლამდე თავისუფლების აღკვეთა.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის ისტორია
ლგბტ უფლებები იემენში
ლგბტ უფლებები იემენში — ლგბტ პირები იემენში, სავარაუდოდ, იტანჯებიან დისკრიმინაციით, კანონიერი და სოციალური გამოწვევებით. სასჯელი ჰომოსექსუალობისთვის მერყეობს ცემიდან სიკვდილამდე. ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი, ტრანსგენდერი (ლგბტ) პირები იემენში იურიდიულ გამოწვევებს განიცდიან. ჰომოსექსუალობა არის უკანონო იემენში შარიათის სამართლებრივი სისტემის შესაბამისად. იემენი არის ერთ-ერთი შვიდი ქვეყნიდან, სადაც სიკვდილით დასჯა ვრცელდება შეთანხმებით სექსუალურ აქტებზე ერთი და იმავე სქესის წარმომადგენელ ზრდასრულთათვის. გეებისა და ლესბოსელთა საიტები დაბლოკილია მთავრობის მიერ.
2007 წლისთვის არ იყო საჯარო, ან ნახევრად საჯარო სივრცე გეებისთვის, როგორც ეს დასავლეთის ქვეყნებშია. ოფიციალური პოზიციის მიხედვით იემენში გეები არ არიან. შარიათის კანონების შესაბამისად, ლგბტ პირები იღუპებიან შეტაკებებში. მთავრობა არ იცავს მის გეი მოქალაქეებს ძალადობისგან. ერთნაირსქესიანთა სექსუალური კავშირი სიკვდილით ისჯება, თუმცა ეს არ განხორციელებულა. ლგბტ პირებს დამატებით აქვთ სტიგმატიზაცია მოსახლეობაში.
კონსტიტუცია
იემენის რესპუბლიკის კონსტიტუცია, რომელიც შეიცვალა 2001 წელს, პირდაპირ არ ეხება ლგბტ უფლებებს. გარანტირებულია ადამიანის გარკვეული უფლებები ყველა მოქალაქისთვის, იმ პირობით, რომ ყველა კანონი უნდა შეესაბამებოდეს ისლამური შარიათის კანონის პრინციპებს.
სისხლის სამართლის კოდექსი
სისხლის სამართლის ეროვნული კოდექსის 268-ე მუხლი კრძალავს ზრდასრულ ქალებს შორის კერძო ჰომოსექსუალური ქმედებების განხორციელებას. კანონი ადგენს, რომ ლესბოსური განზრახ ქმედებები ისჯება სამ წლამდე თავისუფლების აღკვეთით.
იემენის სამოქალაქო ომი (2014 წ. დღემდე)
სამოქალაქო ომი დაიწყო 2014 წლის სექტემბერში, როდესაც ჰუთების ძალებმა აიღეს დედაქალაქ სანაა, რასაც მოჰყვა მთავრობის სწრაფი აღება. 2015 წლის 21 მარტს ჰუთების მეთაურობით უზენაესმა რევოლუციურმა კომიტეტმა გამოაცხადა საერთო მობილიზაცია ჰადის დამხობისა და მათი კონტროლის გაფართოებისთვის სამხრეთ პროვინციებში. ჰუთების შეტევამ, სალეჰის ერთგულ სამხედრო ძალებთან მოკავშირეებმა, ბრძოლა დაიწყეს მეორე დღეს ლაჰიჯის გუბერნატორში. ამავდროულად, საუდის არაბეთის მეთაურობით კოალიციამ დაიწყო სამხედრო ოპერაციები იემენის ყოფილი მთავრობის აღსადგენად საჰაერო დარტყმების გამოყენებით. მიუხედავად იმისა, რომ არ განხორციელებულა ირანის მხრიდან პირდაპირი ჩარევა, რომლებიც მხარს უჭდნერენ ჰუთებს, კონფლიქტი განიხილება, როგორც ირანი – საუდის არაბეთის მარიონეტული კონფლიქტის გაგრძელება და რეგიონში ირანული გავლენის წინააღმდეგ ბრძოლის საშუალება.
ალ-ქაიდა არაბეთის ნახევარკუნძულზე
2013 წელს უკვე იყო სანდო ცნობები იმის შესახებ, რომ არაბეთის ნახევარკუნძულზე ალ-ქაიდას წევრები კლავდნენ კაცებს ჰომოსექსუალობისთვის.
მედიის ცენზურა
მთავრობა ბლოკავს ვებგვერდებზე წვდომას, რომლებიც გამოხატავენ ლგბტ უფლებების მხარდაჭერას. ცენზურის ეს პოლიტიკა ვრცელდება იემენის გამოცემებსა და ჟურნალებზეც.
2010 წელს ჟურნალმა Al Thaqafiya მთავრობამ დახურა, რადგან ეგვიპტური ფილმის მიმოხილვა გამოაქვეყნა, სახელწოდებით „Heena Maysara“ (ითარგმნება „სანამ ყველაფერი უკეთესად არ იქნება“). რეცენზენტმა, იემენელმა კინემატოგრაფისტმა, სახელად ჰამიდ აკბიმ, გამოხატა გარკვეული მხარდაჭერა ლგბტ უფლებების შესახებ ფილმის განხილვისას. 2004 წელს ინგლისურენოვან ჟურნალ Yemem Times- ს მიეცა უფლება გამოექვეყნებინა მოსაზრება, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა გეი ქორწინების იურიდიულ აღიარებას.
2003 წელს, არაბულენოვანმა ჟურნალმა Week, გამოაქვეყნა სტატია, რომელშიც ინტერვიუები იყო ჰომოსექსუალობისთვის დაპატიმრებული იემენელ მამაკაცებთან. სტატიაში მონაწილე სამი ჟურნალისტი მთავრობამ გაასამართლა.
კატეხიზმო
კატეხიზმო — ეკლესიაში ახალმოსულთა (ნეოფიტთა) სასწავლოდ გამიზნული წიგნი, ქრისტეს მოძღვრების გადმოცემა კითხვა-პასუხის სახით.
ირანული ტიპის ქართული ხმალი
ირანული ტიპის ქართული ხმალი — ქართული ხმლის ერთ-ერთი სახეობა.
ხმლის სიგრძე - 91,5 სმ, პირის - 77 სმ. ხმლის პირი ფოლადისაა, შუა წელზე მკვეთრად მოხრილია, ცალლესული, უღარო. ასეთი ტიპის ირანული ხმლები უმრავლეს შემთხვევაში ბულატის ფოლადისაგანაა დამზადებული. აღნიშნულ ხმალზე ვიზუალური დაკვირვებით ბულატის ფოლადის სტრუქტურა არ შეინიშნება. პირის ზედა მხარეს ვადაჯვართან ახლოს დიაგონალურად წაგრძელებული მართკუთხედია გამოსახული, რომელიც წინწკლებით და რკალებითაა მორთული. ამ ფიგურისაგან მოშორებით ამოკაწრულია ოვალური ფორმის ყვავილოვანი ორნამენტი, რომელიც ასევე წინწკლებითა და მცირე ზომის რკალებითაა მორთული. ასეთი ორნამენტი დამახასიათებელია XVII-XVIII საუკუნეების სპარსული ხმლების მორთულობისათვის, რომლებზეც ძირითადად იწერებოდა ყურანიდან ნაწყვეტები, ხოლო ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს ირანული ხმლის პირის ქართულ მინაბაძთან, სადაც გადმოტანილია ორნამენტის მხოლოდ ფორმა, შესრულების დონე კი საკმაოდ დაბალია.
ხმალზე დაგებულია ფოლადის ვადაჯვარი, რომელიც ზედა მხარეს თითბრით მოზარნიშებული ყვავილოვანი ორნამენტით არის მორთული, ხოლო უკანა მხარეს თითბრის ზარნიშით მხოლოდ გეომეტრიული კლაკნილი ხაზებია გამოყვანილი, რომლებიც მთლიანობაში თითქოსდა ოთხგვირგვინიან ფიგურას ქმნის. ტარი დამზადებულია ხისგან და მასზე გადაკრულია შავი ტყავი. ტარზე სამი ვერცხლის სალტეა. ვერცხლის ფირფიტა გადაკრულია ასევე ტარის მოხრილ ადგილას (ვაშლზე). ვაშლის ვერცხლის ფირფიტაზე დამაგრებულია ვერცხლის ძეწკვი ორნამენტირებული ბურთულით, რომელიც ვადაჯვარს უერთდება. სალტეების შუა ადგილებში ტარი რვა ვერცხლის გობაკითაა შეჭედილი. ტარის ფორმა ვაშლთან შედარებით ვიწროა და ვადაჯვარისკენ ფართოვდება. ტარის ასეთი მოყვანილობა ერთ-ერთი დამახასიათებელი ნიშანია ქართული ვადაჯვრიანი ხმლებისა. ქარქაში დამზადებულია ხისაგან, რომელზეც გადაკრულია მოყავისფრო-მოშავო ფერის ტყავი. ქარქაშზე დამაგრებულია ორი სალტე და ბუნიკი. სალტეების ზედაპირზე თითბრის ზარნიშით შესრულებულია მწოლიარე ლომის სტილიზებული გამოსახულება, რომელიც ოვალურ ჩარჩოშია ჩასმული. თითბრის ზარნიშითაა მორთული ბუნიკიც, რომელზეც კუდაწეული ლომის ფიგურა და დაკლაკნილი გველია გამოსახული. ლომსა და გველს შორის არსებული სივრცე შევსებულია გეომეტრიული ორნამენტებით. აღნიშნული ხმალი ირანული ტიპის ქართულ ხმლებს მიეკუთვნება. ამ ფაქტს ადასტურებს ტარისა და ვადაჯვრის ფორმა-მოყვანილობა, ასევე პირის მორთულობის არადამაკმაყოფილებელი ცოდნა. ასეთი ტარები ქართულ ხმლებს ახასიათებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხმლები
ნიკოლოზ ქარცივაძე
ნიკოლოზ იოთამის ძე ქარცივაძე (დ. 1884,. სოფ. გოგიეთი, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 9 ივლისი, 1937) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, დიპლომატი.
ბიოგრაფია
1904 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ეკუთვნოდა „ალიონელ-ავტონომისტთა“ ჯგუფს. არჩეული იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად (1917-1918). იყო საქართველოს რესპუბლიკის ელჩი აზერბაიჯანის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. 1920 წელს იკავებდა საგარეო საქმეთა მინისტრის ამხანაგის (მოადგილის) პოსტს.
კატეხიზმო
„სიტყვის თავდაპირველი მნიშვნელობით კატეხიზმო აღნიშნავს ქრისტიანული რელიგიის არსებით ჭეშმარიტებათა ზეპირ და მარტივ, ძალდაუტანებელ სწავლებას ბავშვებისა და განათლების არმქონე ზრდასრულთათვის, რაც ნათლისღების შემდეგ ხდება. თუმცა შემდგომში სახელწოდება სწავლების ხერხიდან გავრცელდა იმ წიგნზე, რომელიც ქრისტიანობის ძირეულ ჭეშმარიტებათა ელემენტარულ გადმოცემას შეიცავს. ამ თვალსაზრისით კატეხიზმო არის პოპულარული სახელმძღვანელო, ქრისტიანული მოძღვრების ზუსტი და უტყუარი მოკლე გადმოცემა“ (ე. მანჟენო).
ნიკოლოზ ქარცივაძე
ბიოგრაფია
საბჭოთა ოკუპაციის (1921) შემდეგ აქტიურად იყო ჩართული ანტისაბჭოთა არალეგალურ საქმიანობაში. იყო საქართველოს საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის წევრი (1922) და თავმჯდომარე (1923-1924). დაპატიმრებული იყო ჩეკას მიერ (1923, 1924). 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. 1934 წლამდე იყო გადასახლებული. მესამედ დააპატიმრეს 1937 წლის იანვარში. დაპატიმრებისას მუშაობდა საქართველოს სსრ ადგილობრივი მრეწველობის სახალხო კომისარიატის საგეგმო სექტორის უფროს ეკონომისტად. საქართველოს სსრ უმაღლესი სასამართლოს სპეციალურმა სესიამ გაასამართლა 58-ე მუხლით და მიუსაჯა დახვრეტა. მისი მეუღლე თამარ შარაშიძე (ქრისტინე შარაშიძის და) შუა აზიაში გადაასახლეს. რეაბილიტირებული იყო 1958 წელს.
კატეხიზმო
კატეხიზმოს პირველ ტექსტთაგან აღსანიშნავია ალკუინის დროინდელი Disputatio puerorum per interrogationes et responsiones (ქრისტიანული დოქტრინის კომპენდიუმი ათ თავად, PL 101, 1097-1144). XIII საუკუნეში აღმოცენდა სახასიათო საგანმანათლებლო ტექსტები, როგორიც იყო, მაგალითად, ჰონორიუს აუტუნელის Elucidarium, sive dialogus de summa totius christianae theologiae (შეკითხვები და პასუხები მრწამსის, ბოროტებისა და საბოლოო საგანთა შესახებ, PL 172, 1109-1176).
ლუთერმა და კალვინმაც დაწერეს კატეხიზმოები, შესაბამისად 1529 (დიდი და მცირე კატეხიზმო), 1537 და 1542 წლებში. კათოლიკურ სამყაროში დიდად გაითქვა სახელი პეტრე კანიზელის მცირე კატეხიზმომ (1556) და რობერტო ბელარმინოს ქრისტიანული დოქტრინის მოკლე გადმოცემამ (1597). ტრიენტის კრების შემდეგ პაპმა პიუს V-მ გამოაქვეყნა „რომაული კატეხიზმო“ წინამძღვართათვის, ხოლო ვატიკანის I კრების შემდეგ პიუს X-მ შეიმუშავა კატეხიზმო, განკუთვნილი რომის დიოცეზისთვის, რომელიც შემდგომში მთელ იტალიაში გავრცელდა. ვატიკანის II კრებამ ბიძგი მისცა კატეხიზმოს სწავლების განახლებას, რათა კითხვა-პასუხის ძველი ფორმის ნაცვლად დამკვიდრებულიყო ახალი მეთოდი, რომელიც მეტად გაუსვამდა ხაზს თანამედროვე ანთროპოლოგიურ კონტექსტს. ამ განახლების შედეგია 1992 წლის 11 ოქტომბერს „კათოლიკე ეკლესიის კატეხიზმოს“ გამოქვეყნება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საეკლესიო ლიტერატურა
სეიდლარი (ლაჩინი)
სეიდლარი (Seyidlər, Գանձա) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
მოსკოვის სვიმეონ მესვეტის ეკლესია (პოვარსკი)
მოსკოვის სვიმეონ მესვეტის ეკლესია  (Церковь Симеона Столпника) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის არბატის რაიონში. ეკლესია აგებულია მეფე თედორე III-ის მიერ.
მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე. ეგვტერები კი სვიმეონ მესვეტისა და დიმიტრი როსტოველის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ეკლესია ამ ადგილზე იდგა ჯერ კიდევ 1625 წელს. ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად იგი აკურთხეს ბორის გოდუნოვის ჯვრისწერის წლისთავზე, რადგან იგი დაემთხვა სვიმეონ მესვეტის ხსენების დღეს.
ქვის ეკლესია ააგეს 1676 წელს მეფე თედორე ალექსის ძის ბრძნების საფუძველზე. ეკლესიას ჰქონდა ხუთი გუმბათი, სატრაპეზო, სამრეკლო და ორი ეგვტერი. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე იყო ნაკურთხი, ეგვტერები სიმეომ მესვეტისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. უკანასკნელი ეგვტრი 1759 წელს აკურთხეს დიმიტრი როსტოველის სახელზე.
შენობის კედლებში შემონახულია თეთრი ქვის XVII-XVIII საუკუნეების საფლავის ქვები.
1992 წელს სვიმეონ მესვეტის ეკლესია გადაეცა მოსახატად ახალგაზრდებს.
ტაძარი პოპულარული იყო მოსკოვის ინტელიგენციაში. 1801 წელს აქ ჯვარი საიდუმლოდ დაიწერეს გრაფმა ნიკოლოზ შერემეტიევმა და მსახიობმა პრასკოვია ჟემჩუგოვამ. აქვე 1816 წელს იქორწინეს მწერლამა სერგეი აქსაკოვმა და ოლღა ზაპლატინამ, სუვოროვის გენერალ ზაპლატინის შვილმა. 1918 წელს აქ ჯვარი დაიწერა მიხეილ ბულგაკოვის მომავალმა ცოლმა ელენა ნიურენბერგმა თავის პირველ ქმარზე.
ევა კოპაჩი
ევა კოპაჩი (Ewa Bożena Kopacz; დ. 3 დეკემბერი, 1956, სკარიშევი, პოლონეთი) — პოლონელი პოლიტიკოსი. პოლონეთის სეიმის მარშალი 2011-2014 წლებში. პირველი ქალბატონი აღნიშნულ თანამდებობაზე. ჯანმრთელობის მინისტრი 2007-2011 წლებში. 2001 წლიდან არის სამოქალაქო პლატფორმის წევრი. პოლონეთის პრეზიდენტის ბრონისლავ კომოროვსკის წარდგინების შემდეგ პრემიერ-მინისტრია 2014 წლის 22 სექტემბრიდან. იგი ამ თანამდებობაზე მეორე ქალბატონია ჰანა სუხოცკას შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონეთის სეიმის მარშლები კატეგორია:პოლონელი ქალი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ქალი პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი
ქოლანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქოლანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სვეტლანა ტომა
სვეტლანა ტომა (Светлана Андреевна Тома, დაბადების სახელი: სვეტლანა ანდრეის ასული ფომიჩიოვა (Светлана Андреевна Фомичёва); 14 მაისი, 1947, კიშინიოვი) — მოლდოველი მსახიობი. მისი დებიუტი შედგა კინოსტუდია მოლდოვურ ფილმში 1966 წელს. ის მუშაობდა როგორც მოლდოვაში, ასევე რუსეთში.
სვეტლანა არის მსახიობ ირინა ლაჩინას დედა.
ტომამ საერთაშორისო პოპულარობა მოიპოვა ფილმში „ბოშათა ბანაკი ცას მიემგზავრება“ შესრულებული როლისთვის, რომლის რეჟისორი ემილ ლოტიანიუ იყო. ეს ფილმი 112 ქვეყანაში აჩვენეს. ფილმი კვლავ ლიდერად რჩება და ეს რეკორდი არცერთ საბჭოთა ან რუსულ ფილმს არ მოუხსნია.
სვეტლანას მხატვრული მეტსახელი: „ტომა“ წარმოითქმება ტ ბგერაზე აქცენტით. ამასთან, თავად მსახიობი აღნიშნავს, რომ ტომა იყო მისი დიდი ბებიის გვარი (დედის მხრიდან), რომელიც ფრანგული წარმოშობის იყო.
ბიოგრაფია
სვეტლანა დაიბადა 1947 წელს კიშინიოვში, როგორც სვეტლანა ანდრეის ასული ფომიჩიოვა. მამამისი იყო ანდრეი ფომიჩიოვი (წარმოშობით სოფელ სომოვკადან, დობრინსკის რაიონიდან, ლიპეცკის ოლქი), კოლმეურნეობა „სიმართლის“ თავმჯდომარე ბალტიში. დედამისი, იდეს საულოვის ასული სუხაია ებრაული წარმოშობის იყო, რომელიც 1930 წელს იყო კომუნისტური მიწისქვეშა მოძრაობის წევრი ბესარაბიაში. ის დებთან, ბერთას, სარას, რებეკას, ადასა და ანასთან ერთად ინახავდა აკრძალული ლიტერატურის კრებულებს. სვეტლანას მშობლები ერთმანეთს კიშინიოვის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტში შეხვდნენ, როდესაც მამა სწავლობდა, დედა კი მდივნად მუშაობდა.
სვეტლანა ტომამ დაამთავრა სამსახიობო ფაკულტეტი. მან ითამაშა ბევრ მოლდოვურ ფილმში, მოგვიანებით კი მოლდოველი რეჟისორის, ემილ ლოტეანუს ფილმებში. მისი მონაწილეობით აღსანიშნავი ფილმებია: „წითელი მდელოები“ (1965), „ლაუტარი“ (1972), „ბოშათა ბანაკი ცას მიემგზავრება“ (1976, ბოშა რადას როლი), ანა პავლოვა (1983).
სვეტლანა 1978 წლიდან იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი.
thumb|260 px|სვეტლანა ტომა ემილ ლოტიანიუსთან ერთად [[მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალი|მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალზე]] მან ასევე ითამაშა სხვა ცნობილი რეჟისორების ფილმებში: ვლადიმერ ვენგეროვის „ცოცხალი გვამი“ (1969), იან ფრიდის „პიოუს მართა“ (1982), პავლე ჩუხარაის „ხალხი ოკეანეში“ (1979), ვლადიმირ ბასოვის „შვიდი შეძახილი ოკეანეში“ (1981), ვალერი აჰადოვის „საოჯახო ბიზნესი გაიუროვიჰი“ (1974), რუსტამ იბრაგიმბეკოვის „სოლო ბარიტონისა და ორკესტრისათვის“ (1977 და სხვები.
გასული საუკუნის 90-იან წლებში მან ჩამოაყალიბა დიდი საკონცერტო პროგრამა და იმყოფებოდა გასტროლებზე კომბინირებულ კომპანიასთან ერთად.
1999 წელს, სხვა ხელოვანებთან ერთად მან მონაწილეობა მიიღო ვიქტორ მერეჟკოსა და კომპოზიტორ ევგენი ბედნენკოს პროექტში „მღერიან თეატრისა და კინოს ვარსკვლავები“, სადაც ტომა რეტრო სიმღერების შემსრულებელი იყო. ამ პროექტის შედეგად სვეტლანა ტომამ კონცერტი მოაწყო და გამოუშვა CD, რომელიც ასევე გამოვიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში და „Radio MPS“-ზე.
პირადი ცხოვრება
მისი პირველი მეუღლე იყო მისი თანაკლასელი, მსახიობი ოლეგ ლაჩინი (რომელიც გარდაიცვალა ავტოსაგზაო შემთხვევაში, 1973 წლის აპრილში, 26 წლის ასაკში). მათ ერთი ქალიშვილი, 1972 წელს დაბადებული ირინა ლაჩინა ჰყავთ.
სვეტლანას ქალიშვილი, ირინა მსახიობია, მისი შვილიშვილი, მარია ბუდრინა კი კინორეჟისორი.
სვეტლანა ტომას მეორე მეუღლე (2000-2005) დრამატურგი ანდრეი ვიშნევსკია.
სვეტლანა ფომიჩიოვა არის ვეგეტარიანელი.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოველი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:რუსი ქალი მსახიობები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ქიჩიქობა
ქიჩიქობა (Kiçikoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   176 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
კათაკმეველი
კათაკმეველი — ქრისტიანული მოძღვრების თანახმად, მოსანათლად გამზადებული ან მოუნათლავი ადამიანი, რომელსაც სურს მოინათლოს.
კათაკმევლობა არის მდგომარეობა, რომელიც წინ უსწრებს ნათლობას. ადამიანი, რომელიც კათაკმეველად დადგინდება ერთ-ერთი ეკლესიური მსახურების თანახმად, უკითხავენ ლოცვებს; მოსანათლი უარყოფს სატანას, შეუდგება ქრისტეს და აღიარებს თავის რწმენას. ამ ყველაფრის შემდეგ ადამიანი ხდება კათაკმეველი და აქვს უფლება დაესწროს ყველა ღმრთისმსახურებას, ლიტურგიის იმ ნაწილის გარდა, რომელზეც აღესრულება წმიდა ხორცისა და სისხლის საიდუმლო. დღევანდელ პრაქტიკაში კათაკმეველად დადგენის მსახურება უშუალოდ წმიდა ნათლობის საიდუმლოს წინ სრულდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რელიგიური ლიტერატურა კატეგორია:რელიგიური ტერმინები
ელექტრომატარებელი EN57
ელექტრომატარებელი EN57 არის პოლონური წარმოების სამვაგონიანი ელექტრომატარებელი, რომელსაც უშვებდა Pafawag Wrocław. სულ 1963-1993 წლების განმავლობაში გამოშვებულ იქნა 1400-ზე მეტი ერთეული. ამ ტიპის მატარებლები ექსპლუატაციაში იყო პოლონეთში, იუგოსლავიასა და სლოვაკეთში. ამჟამად პოლონეთსა და იუგოსლავიაში ექსპლუატაციაშია ამ მატარებლის მოდერნიზებული შემადგენლობები. ელექტრომატარებლებს ევროკავშირის დაფინანსებით მოდერნიზაცია უტარდება 2007 წლიდან. მოდერნიზაციისას ვაგონებს ეცვლება სალონი, სამართავი კაბინა, კაბინის ნიღაბი, ელექტროაღჭურვილობა (ნაწილობრივ). მოდერნიზაციის შემდგომ მატარებლებს ენიჭებათ ახალი დასახელება: 14WE (ელექტრომატარებელი EN61).
კატეგორია:რკინიგზა კატეგორია:მატარებლები
მაჰმუდ I (სელჩუკთა სახელმწიფო)
ნასირ ად-დინ მაჰმუდი იგივე მაჰმუდ I (Nasıreddîn Mahmud; დ. 1088 – გ. ისპაჰანი, სავარაუდოდ 1094) – სელჩუკთა იმპერიის ნომინალური სულთანი 1092-1094 წლებში, მალიქ-შაჰის ვაჟი და მემკვიდრე.
სულამით გოლდჰაბერი
სულამით გოლდჰაბერი (Sulamith Goldhaber; დ. 4 ნოემბერი, 1923 — გ. 11 დეკემბერი, 1965) — ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკოსი და მოლეკულური სპექტროსკოპისტი. გოლდჰაბერი, მსოფლიო დონის ექსპერტი იყო კაონის მეზონის ნუკლონებთან ურთიერთქმედებაში და მის სახელს მიეწერება არაერთი აღმოჩენა ამ სფეროში.
მაჰმუდ I (სელჩუკთა სახელმწიფო)
4 წლის ასაკში ტახტზე აიყვანა დედამისმა, თურქენ ხათუნმა. მას ჰყავდა უფროსი ძმები, რის გამოც სელჩუკთა სახელმწიფოში ტახტისათვის ბრძოლა და არეულობა დაიწყო. ანატოლიაში მალიქ-შაჰის მემკვიდრე გახდა ქილიჩ-არსლან I, რუმის სულთანი, ხოლო სირიაში თავი სულთნად გამოაცხადა მაჰმუდის ბიძამ, თუთუშმა. ერთ-ერთი შეტაკების დროს, მისი მეორე ძმის, ბერქიიარუქის მომხრეებმა დაამარცხეს მაჰმუდის არმია. ნიზამ ალ-მულქის ოჯახის წევრებმა 6 წლის მაჰმუდი დედასთან ერთად შეიპყრეს და სიკვდილით დასაჯეს. სელჩუკთა სახელმწიფო ხანგრძლივმა ქაოსმა მოიცვა, რაც კარგად გამოიყენეს მის მფლობელობაში მყოფი ქვეყნების მმართველებმა, განსაკუთრებით დავით აღმაშენებელმა.
ლიტერატურა
კატეგორია: სელჩუკი მმართველები კატეგორია: დაბადებული 1088 კატეგორია: გარდაცვლილი 1094
სულამით გოლდჰაბერი
ბიოგრაფია
1953 წელს, სულამით გოლდჰაბერმა, აშშ-ს მოქალაქეობა მიიღო. იმავე წელს, გოლდჰაბერები ბერკლში, კალიფორნიაში გადავიდნენ საცხოვრებლად, როცა გერშონმა კალიფორნიის უნივერსიტეტში დოცენტი გახდა. მიუხედავად იმისა, რომ სულამითი ადრეც მუშაობდა ფიზიკური ქიმიის სფეროში, მან შეძლო მაღალი ენერგიების ფიზიკაზე გადასვლა და მეუღლესთან ერთად ბირთვულ ფოტოგრაფიულ ემულსიაზე ერთობლივი სამუშაოს დაწყება. გოლდჰაბერები იმედოვნებდნენ, რომ ბირთვული ემულსიის მეთოდის გამოყენებას, ნაწილაკების ახლად გახსნილ ამაჩქარებელთან — ბევატრონთან მიმართებაში გამოიყენებდნენ, რომელიც იმ დროისთვის ყველაზე მაღალი ენერგეტიკული ამაჩქარებელი იყო. სწორედ მისი მეშვეობით დააკვირდნენ ისინი კაონის მეზონსა და პროტონებს შორის ერთ-ერთ პირველ ურთიერთქმედებებს. ბევატრონის და ბირთვული ემულსიის მეთოდის გამოყენებით, სულამით გოლდჰაბერი პირველი ადამიანი გახდა, რომელიც დამუხტული E ჰიპერონების მასობრივ გაყოფას და ამასთანავე, ანტიპროტონის პირველ ბირთვულ ურთიერთქმედებას დააკვირდა.