cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ერმიტაჟი (ცარსკოე-სელო)
ერმიტაჟი (Эрмитаж) — ბაროკოს სტილში აგებული პავილიონი ეკატერინეს პარკში, ცარსკოე-სელოში. გამოიყენებოდა სამეფო კარის ვიწრო წრეების გასართობი შეხვედრებისათვის. ერმიტაჟი წარმოადგენს XVIII საუკუნის რუსული ბაროკოს საინტერესო და უნიკალურ არქიტექტურულ ძეგლს.
პავილიონის მშენებლობა მიმდინარეობდა რუსეთის იმპერატორ ელისაბედ პეტრეს ასულის მეფობის პერიოდში, 1743 წლიდან 1753 წლამდე, ეკატერინეს სასახლესთან ერთად. პროექტის ავტორი იყო სამეფო კარის არქიტექტორი მიხეილ ზემცოვი, ხოლო პავილიონის მშენებლები ანდრეი კვასოვი, საბა ჩევაკინსკი და ფრანჩესკო ბართოლომეო რასტრელი. შენობა წარმოადგენს ორსართულიან ნაგებობას, რომელსაც ოთხი მხრიდან მიშენებები აქვს.
პავილიონი მდებარეობს ხელოვნურ კუნძულზე, რომელიც გაფორმებულია შავთეთრი მარმარილოს ფილებით, ყველა მხიდან გარშემორტყმულია წყლით და გარშემო შემოვლებული აქვს ბალუსტრადა. კუნძულზე მოხვედრა შესაძლებელია თხრილზე გადებული ხიდებით.
შენობის კედლებს ამშვენებს კოლონები და პილასტრები. კედლები ფირუზისფერშია გადაწყვეტილი და დეტალების გარკვეული ნაწილი მოოქროვილია. 64 დეკორატიული სვეტი (მათ შორის დამონტაჟებული 16 ქანდაკება), გამოძერწილი გირლანდა, ნიჟარები, ნიღბები, ფანჯრის ბრწყინვალე თამასები, აივნის აჟურული გისოსები პავილიონის კედლებს გლუვს არ ტოვებს. პავილიონის ცენტრალურ ნაწილს ამშვენებს გუმბათი.
პავილიონი ერმიტაჟი იყო ელისაბედ პეტრეს ასულისა და ეკატერინე II-ის საყვარელი დასასვენებელი ადგილი, აქ ისინი იღებდნენ გამორჩეულ რუს და უცხოელ სტუმრებს, აწყობდნენ დღესასწაულებს.
2005-2006 წლების სარესტავრაციო სამუშაოების დროს აღადგინეს ერმიტაჟის გარშემო მდებარე არხი. თავად პავილიონის ინტერიერი არ გადაკეთებულია XVIII საუკუნიდან მოყოლებული და ჩვენამდე მოაღწია თითქმის უცვლელი სახით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ადელხანოვის ტყავის ქარხანა
ადელხანოვის ტყავის ქარხანა — ტყავის ქარხანა თბილისში, რომელიც გახსნა 1875 წელს კაპიტალისტმა გიგროლ ადელხანოვმა. 1886 წლიდან ქარხანაში ძირითადი საწარმო მექანიზებული იყო და იყენებდა ელექტროენერგიას. 1900 წელს საწარმოში დასაქმებული იყო 215 მუშა. ქარხანა ადგილზე ნედლეულს ამუშავებდა და ტყავით ამარაგებდა კავკასიის ჯარების საინტენდანტოს. ტყავის ნაწილს იყენებდნენ ამავე ქარხნის ფეხსაცმელების წარმოებაში, ხოლო დანარჩენს ასაღებდნენ მთელს კავკასიასა და ამიერ კავკასიის მხარეში. ადელხანოვის ტყავის ქარხნის პროდუქციის საერთო ღირებულება შეადგენდა 65 000 მანათს. 1900 წელს 750 000 მანათზე მეტს 1890-იან წლებში გ. ადელხანოვმა დააარსა სააქციო საზოგადოება (საქმიანობას შეუდგა 1897 წელს) რომელშიც გაერთიანდა ტყავ-ფეხსაცმლის და ქეჩის ყველა საწარმო. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ქარხანა გადავიდა სახელმწიფოს საკუთრებაში და დაერქვა ვლადიმერ ლენინის სახელობის №1 ქარხანა. 1995 წელს ამ ქარხნის ადგილას დაარსდა სააქციო საზოგადოება „ოქროს საწმისი“.
გაგრის ბრძოლა
გაგრის ბრძოლა — ბრძოლა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებსა და აფხაზ სეპარატისტებს შორის. დასრულდა აფხაზთა გამარჯვებით.
ბრძოლა
3 სექტემბერს რუსეთის პრეზიდენტმა ბორის ელცინმა მოიწვია საქართველოს სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარე ედუარდ შევარდნაძე მოსკოვში. ოფიციალურად ეს იყო ორი ქვეყნის ლიდერის შეხვედრა, მაგრამ მისი ფორმატი მაინც განსხვავებული იყო. ფაქტობრივად, ეს იყო მოლაპარაკებები ქართულ და აფხაზურ მხარეებს შორის რუსეთის პრეზიდენტის შუამავლობით, რომელიც მთვარი არბიტრის როლში გამოდიოდა. გარდა ამისა, შეხვედრაში მონაწილეობდნენ რუსეთის ფედერაციაში შემავალი ჩრდილოეთ კავკასიის რესპუბლიკებისა და მხარეების ხელმძღვანელები. ხელი მოეწერა ე.წ. „მოსკოვის შეხვედრის შემაჯამებელ დოკუმენტს“. უნდა შექმნილიყო კონტროლისა და ინსპექციის კომისია, რომელსაც დაევალებოდა „უკანონო შეიარაღებული ფორმირებებისა და ჯგუფების“ განიარაღება და დაშლა, მათი არდაშვება აფხაზეთში, აგრეთვე, „კონფლიქტის ზონის მთელ პერიმეტრზე“ მკაცრი კონტროლის უზრუნველყოფა. აფხაზეთში უნდა დარჩენილიყო საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების შეზღუდული კონტინგენტი (იმდენი, რამდენიც საჭირო იყო „ამ შეთნახმების მიზნების — რკინიგზებისა და სხვა გარკვეული ობიექტების დაცვა — მისაღწევად“). 5 სექტემბრის 12 საათიდან მხარეებს უნდა შეეწყვიტათ სამხედრო მოქმედებები და დაეწყოთ მოლაპარაკებები კონფლიქტის მშვიდობიანი მოგვარების მიზნით.
1 ოქტომბერს საღამოს ექვს საათზე, აფხაზურმა მხარემ საქართველო შეთანხმების დაარღვევაში დაადანაშაულა და შეტევაზე გადმოვიდა. წითელი ჯვრის საგუშაგო, რომელსაც ლესელიძეს ბატალიონი იცავდა, რამდენიმე წუთში აიღეს. უკან დაიხია „ავაზას“ ქვედანაყოფმაც. აფხაზთა მძიმე ტექნიკამ ის ადგილები გაიარა, რომელიც წინასწარ დანაღმული უნდა ყოფილიყო. შვიდი საათისთვის მოწინააღმდეგე უკვე დაბა კოლხიდას მიუახლოვდა. აფხაზთა დამრტყმელ ძალას შამილ ბასაევის კონფედერადთა ბატალიონი და კაზაკები შეადგენდნენ. რამდენიმე საათში აფხაზებმა კოლხიდაში მდებარე შტაბი და უნივერმაღის შენობა დაიკავეს. 1 ოქტომბერს კოლხიდა დაეცა.
მეორე დღეს დილის ექვსი საათისთვის მოწინააღმდეგემ შეტევა განაახლა და ქალაქ გაგრისკენ დაიძრა. ამ დროისთვის გაგრაში საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ნაწილები საკმაოდ შეთხელებული იყო. ქართული ჯარი არაორგანიზებულად შეხვდა მტრის თავდასხმას. არ არსებობდა ქალაქის დაცვის ერთიანი გეგმა, ჯარისკაცებს სანგრებიც კი არ ჰქონდათ გათხრილი. იმ დროს, როდესაც გაგრაში დაახლოებით 3000 შეიარაღებული ჯარისკაცი და რამდენიმე ერთეული ჯავშანტექნიკა იმყოფებოდა, ქალაქში შესასვლელ 4-კილომეტრიან მონაკვეთს სულ 109 კაცი იცავდა. ცხრა საათზე მოწინააღმდეგემ რკინიგზის სადგური აიღო. ერთ საათში აფხაზები უკვე ქალაქის ცენტრში იყვნენ. 2 ოქტომბერს გაგრა დაეცა. ქალაქის აღების შემდეგ, სეპარატისტები ქართულ მოსახლეობას სასტიკად გაუსწორდნენ. დახოცილთა გვამები პირდაპირ ქალაქის ქუჩებში ეყარა.
აფხაზებმა გააგრძელეს წინსვლა, 5 ოქტომბერს აიღეს განთიადი და ლესელიძე და თავიანთ კონტროლს დაუქვემდებარეს საქართველო-რუსეთის სახელმწიფო საზღვრის აფხაზეთის მონაკვეთი მდ. ფსოუს გასწვრივ. აფხაზთა ხელში აღმოჩნდა გაგრის დაჯგუფების მთელი არსენალი.
ანალიტიკოსების შეფასებით, გაგრის აღება აფხაზი სეპარატისტებისათვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი იყო, რადგან ზამთრის დადგომასთან ერთად იკეტებოდა მთებზე გადასასვლელი ბილიკები და თუ აფხაზები რუსეთთან საზღვარს არ გახსნიდნენ, ისინი ბლოკადაში მოექცეოდნენ და ვერ მიიღებდნენ ლოგისტიკურ დახმარებას რუსეთისგან.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები
სოროკინეს რაიონი
სოროკინეს რაიონი (Сорокинський район; 2016 წლამდე - კრასნოდონის რაიონი Краснодонський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 1 400 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 29 375 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21 კაცს კმ²-ზე. სოროკინეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სოროკინე.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის რაიონები
ჯანიქის მთები
ჯანიქის მთები (Canik Dağları) — ქედი თურქეთში, დასავლეთ პონტოსა და აღმოსავლეთ პონტოს მთებს შორის არსებული შუა რგოლი. შემოსაზღვრულია მდინარეების ყიზილ-ირმაქისა და მელეთის ხეობებს შორის. სიგრძე დაახლოებით 200 კმ, სიმაღლე 1971 მ (მთა აიდოღან-თეფე). უმეტესწილად აგებულია ანდეზიტებით, ტრაქიტებითა და ქვიშაქვებით. გაჭრილია იეშილ-ირმაქის გამჭოლი ხეობით. ჩრდილოეთ კალთაზე, 400–700 მ სიმაღლეზე ფართოფოთლოვანი ტყე და ბუჩქნარია, ზედა სარტყელში წიწვოვან-ფართოფოთლოვანი ტყე. სამხრეთის მშრალ კალთაზე გვხვდება ნათელი მუხნარ-ფიჭვნარი, შიბლიაკი, ზედა სარტყელშია ფრიგანა. ხეობებში მისდევენ მევენახეობასა და მეთამბაქოებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქედები
Microsoft Surface
Microsoft Surface — კომპიუტერული პლანშეტების სერია, რომლის მწარმოებელიცაა Microsoft-ი. ის დაანონსდა 2012 წლის 18 ივნისს კომპანიის გენერალური დირექტორის სტივ ბალმერის მიერ.
Surface იწარმოება 2 რედაქციაში — Surface RT და Surface Pro. Surface RT გამოიყენებს ARM არქიტექტურის მქონე პროცესორებს, როდესაც Surface Pro იყენებს Intel-ის პროცესორს. ორივე მოდელს შეუძლია Windows Store-დან გადმოწერილ აპლიკაციებთან მუშაობა, თუმცა მხოლოდ Surface Pro იძლევა ჩვეულებრივი დესკტოპ პროგრმაების დაყენების შესაძლებლობას.
ტექნიკური მახასიათებლები
Microsoft Surface-ს პლანშეტების სერია გამოიყენებს მაგნიუმის კორპუს „VaporMg“-ს, PVD- საფარით. ასევე Surface-ის ორივე მოდელში ჩაყენებულია USB-პორტი, მაგნიტური ზოლი Touch Cover-ის და Type Cover აქსესუარების მისაერთებლად, ასევე microSDXC პორტი, რომელიც დამალულია უკანა სამაგრის ქვეშ. ორივე მოდელი აღჭურვილია 720p HD ორი (წინა და უკანა)კამერით და აქვს უკანა დასადგმელი 0.77მმ სისქით, რომელიც გაძლევთ შესაძლებლობას დადგათ პლანშეტი და უყუროთ ფილმს ან იმუშაოთ ისე, რომ ორივე ხელი თავისუფალი გქონდეთ. ეკრანის ქვემოთ ცენტრში განთავსებულია მგრძნობიარე სენსორული Windows ღილაკი
დისპლეი
Surface RT და Surface Pro აღჭურვილნი არიან 10.6 დიაგონალის ეკრანით(27 სმ) და თანაფარდობით 16:9. Surface RT-ს მაქსიმალური გაფართოებაა 1366x768- ზე, როდესაც Surface Pro-ს მაქსიმალური გაფართოებაა 1920x1080-ზეა (1080p HD). ორივე პლანშეტი გამოიყენებს Microsoft ClearType HD ტექნოლოგიას, აქვთ ულტრაფართო ხედვის კუთხე და ეკრანის განათების ავტორეგულირება. ანონსისას მაიკლ ანჯულომ თქვა, რომ როდესაც Surface Pro იქნება 43 სანტიმეტრის სიშორეზე თვალებისგან, ისინი ვერ განასხვავებენ პიქსელებს.
Touch Cover და Type Cover
Microsoft გთავაზობთ 2-ტიპის კლავიატურა-დამცავს Surface- თვის-Touch და Type Cover-ს. მათი მიერთება პლანშეტზე შესაძლებელია მაგნიტური ზოლის დახმარებით. ორივე ტიპის კლავიატურა იცავს ეკრნას დახურულ მდგომარეობაში და გადახსნილ მდგომარეობაში კი, ასრულებს უბრალოდ კლავიატურის როლს. Touch Cover- ის სისქე შეადგენს 3.25 მმ და აღჭურვილია მგრძნობიარე სენსორული კლავიატურით. Type Cover-ი შედარებით სქელია - მისი სისქე შეადგენს 6 მმ და აღჭურვილია ჩვეულებრივი ღილაკებით, Type Cover-გან განსხვავებით.
ასევე არსებობს სპეციალური მაუსი პლანშეტისთვის „Wedge Touch Mouse, Surface Edition“.
გაყიდვები
ოფიციალური გაყიდვები დაიწყო 2012 წლის 26 ოქტომბერს. საქართველოში ოფიციალურად არ იყიდება.
ლოკალიზაცია
პლანშეტი მუშაობს Windows 8/RT ოპერაციულ სისტემებზე, ორივეში გაქვთ შესაძლებლობა გამოიყენოთ ქართული ენა, როგორც ინტერფეისის მუშაობისთვის ისე ტექსტის ასაკრებად.
ქრონოლოგია
Source: Microsoft Devices Blog
სქოლიო
კატეგორია:ტაბლეტური კომპიუტერები კატეგორია:Windows
ტუამასაგა
ტუამასაგა (სამოური ენა — Tuamasaga) — სამოას ადმინისტრაციული ოლქი მოსახლეობით 89 582 ადამიანი (2011 წელი). მდებარეობს კუნძულ უპოლუს ცენტრალურ ნაწილში. ოლქის ფართობია — 479 კმ².
ტრადიციის მიხედვით, ფალეტუამასაგა (ტუამასაგას პარლამენტი) ომის დროს სხდომებს ატარებს აფეგაში, ხოლო მშვიდობიან პერიოდში — მალიეში. აფეგა ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია და ფალეტუამასაგას სხდომების ჩატარების ძირითადი ადგილია. მალიე — მალიეტოას კლანის ადმინისტრაციული ცენტრია.
ოლქის ჩრდილოეთ სანაპიროზე მდებარეობს ქვეყნის ერთადერთი ქალაქი — სამოას დედაქალაქი აპია. ეროვნული პარლამენტი სხდომებს ასევე ატარებს ტუამასაგას ოლქში — სოფელ მულინუუში, რომელიც მდებარეობს აპიადან დასავლეთით. ქვეყნის მთავარი პორტი მდებარეობს მატაუტუში — აპიადან ჩრდილოეთით.
ISO 1
ISO 1 — სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ დაწესებული საერთაშორისო სტანდარტი, რომელიც განსაზღვრავს საკონტროლო ტემპერატურის სტანდარტულ წერტილს. ტემპერატურის ცვლასთან ერთად საგნები განიცდიან დეფორმაციას, რის გამოც გადაწყდა 0°C-ის მაგივრად აეღოთ, საამქროებში ადვილად ხელმისაწვდომი ტემპერატურა — 20°C, რომელიც უტოლდება 293,15 K კელვინს ან 68 °F ფარენგეიტს შესაბამისად.
ტემპერატურა 20°C აღიარებულ იქნა როგორც საკონტროლო განზომილება, რომელიც მიღებულ იქნა 1931 წლის 15 აპრილს ზომისა და წონის საერთაშორისო კომიტეტის მიერ, ხოლო 1951 წლიდან გახდა რეკომენდაცია ISO 1. .
სქოლიო
კატეგორია:ISO სტანდარტები კატეგორია:ტემპერატურა
აჰმეთ ჰაქანი
აჰმეთ ჰაქან ჯოშქუნი (Ahmet Hakan Coşkun; დ. 11 აგვისტო, 1967, სორგუნი, იოზგათი, თურქეთი) — თურქი ჟურნალისტი და წამყვანი. დღეისთვის მუშაობს გაზეთ Hürriyet-ში, CNN Türk-სა და Kanal D-ში.
ბიოგრაფია
აჰმეთ ჰაქანი 1967 წლის 11 აგვისტოს, იოზგათის სორგუნის რაიონში დაიბადა. მამამისის სამსახურის გამო, ჰაქანი ანატოლიის სხვადასხვა ქალაქები მოიარა. ბავშვობა აღრის, ამასიის, ჩანაქკალესა და ბალიქესირის პროვინციებში გაატარა. დაამთავრა იმამ ჰათიფის ლიცეუმი. გარკვეული დრო სწავლობდა ულუდაღის უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტზე. შემდეგ კი სწავლა სტამბოლში გააგრძელა. გარკვეული დრო იყო გაზეთ „ბუიუქჩექმეჯე ჰიურბაქიშ“-ის გამოცემის და ახალი ამბების ხელმძღვანელი.
უნივერსიტეტში სწავლის დროს დაწერა რამდენიმე ნაწარმოები, საიდანაც რამდენიმე „იედი იქლიმი“-ს ჟურნალში დაიბეჭდა. 1993-1994 წლებში, როგორც ჟურნალისტი ტელეარხ TGRT-ში მუშაობდა, სადაც პროგრამა „იანქი“-ს (Yankı) ჯგუფში მუშაობდა. Kanal 7-ის დაფუძნებისას, ჰაქანმა არხის გენერალურ დირექტორთან კავშირი დაამყარა და არხის პერსონალის შემადგენლობაში შევიდა. გარკვეული დრო არხის ჟურნალისტად მუშაობის შემდეგ, 1995-2003 წლებში, Kanal 7 ახალი ამბების სააგენტოს ხელმძღვანელად და სპიკერად იმუშავა. 2004 წელს, Kanal 7-თან უთანხმოების გამო, დატოვა არხი. საგაზეთო კუთხის მწერლობა პირველად გაზეთ „Yeni Şafak“ დაიწყო. შემდეგ მუშაობდა გაზეთ Sabah-ში, ხოლო ამჟამად მუშაობს გაზეთ Hürriyet-ში. ტელეარხ CNN Türk-ზე გადაცემა „ნეიტრალური მხარე“-ის (Tarafsız Bölge) წამყვანია. 2017 წლის 16 იანვრიდან, ტელეარხ Kanal D ახალი ამბების წამყვანი და არხის ახალი ამბების სააგენტოს ხელმძღვანელია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:თურქი მწერლები კატეგორია:თურქი ჟურნალისტები კატეგორია:თურქი წამყვანები
ბუდკი (ზინკივის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზინკივის რაიონის სოფლები
ფილიპინების არქიტექტურა
მინი ფილიპინების არქიტექტურა - არქიტექტურული ტრადიციების ერთობლიობა ფილიპინებში. ფილიპინების არქიტექტურა ასახავს ქვეყანაში არსებულ ისტორიულ და კულტურულ ტრადიციებს. მასზე გავლენა იქონია ავსტრონეზიულმა, ჩინურმა, ესპანურმა და ამერიკულმა არქიტექტურამ.
კოლონიზაცია
ესპანეთის კოლონიალიზაციის სამას ოცდაათი წლის განმავლობაში ფილიპინების არქიტექტურაში დომინირებდა ესპანური გავლენა. ავგუსტინელებმა სხვა რელიგიურ ორდენებთან ერთად, ააშენეს მრავალი გრანდიოზული ეკლესია და ტაძარი ფილიპინის კუნძულებზე. ამ პერიოდში გაჩნდა ფილიპინური Bahay na bató (ფილიპინური "ქვის სახლი") - დიდი ქვის სახლების სტილი. ეს იყო ქვებითა და ხისგან აშენებული დიდი სახლები, რომლებიც აერთიანებდნენ ფილიპინურ, ესპანურ და ჩინურ სტილებს. ფილიპინების შეერთებულ შტატებს 1898 წლის ესპანეთ-ამერიკული ომის შედეგად გადაცემის შემდეგ ფილიპინების არქიტექტურაში დომინირებდა ამერიკული ესთეტიკა. ამ პერიოდში შეიქმნა თანამედროვე სტილის მანილას გეგმა, რომელშიც ამერიკელი და ფილიპინელი არქიტექტორების მიერ გავრცელდა  ნეოკლასიკური არქიტექტურა და არტ დეკოს სტილის შენობები. მეორე მსოფლიო ომის დროს ინტრამუროსა და მანილას დიდი ნაწილი განადგურდა. პროვინციების ისტორიული მნიშვნელობის მქონე მრავალი უბანი იაპონელებმა ომის დასრულებამდე დაწვეს. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, რეკონსტრუქციის პერიოდში მრავალი დანგრეული შენობა გადაკეთდა, თუმცა ისტორიული შენობების უმრავლესობა, განსაკუთრებით პროვინციებში, დაიკარგა და აღარ გადაკეთებულა.
კულტურული მემკვიდრეობის ქალაქები
არსებობს წინადადებები, რომ შემუშავდეს პოლიტიკა, რომლის მიხედვით თითოეულ მუნიციპალიტეტს და ქალაქს ექნება საკუთარი არქიტექტურული გეგმა. ასე მოხდებოდა სწრაფი ურბანიზაციის და სამშენებლო კომპანიების კულტურული უპასუხისმგებლობის გამო საფრთხეში მყოფი ფილიპინური კულტურული მემკვიდრეობის უფრო ეფექტიური შენარჩუნება. მსგავსი პოლიტიკები.არსებობს ევროპის ქვეყნებში, რომლებიც საუკუნეების მანძილზე ინარჩუნებდნენ საკუთარ კულტურულ მემკვიდრეობას, მაგ. იტალიაში, საფრანგეთში და რუმინეთში.
წყაროები
კატეგორია:აზია კატეგორია:ფილიპინრბი კატეგორია:არქიტექტურა
ფრთოსანი გველი
ფრთოსანი გველი — მოწინავე ზებუნებრივი ღვთაება მესოამერიკის მრავალ რელიგიაში. აცტეკები მას კეცალკოატლს უწოდებდნენ, იუკატანის მაიას ხალხი კუკულკანს, კუკუმაცს და ტოჰილს კიჩეს მაიას ხალხი. სახელში გამოყენებული ორმაგი სიმბოლიზმი ღვთაების ორმაგი ბუნების ალეგორიაა, სადაც ფრთიანობა განასახიერებს მის ღვთაებრიობასა და ფრენის უნარს, გველი კი მის ადამიანურ ბუნებას და დედამიწაზე ხოხვის უნარს სხვა ცხოველებთან ერთად; დუალიზმი ძალზე დამახასიათებელია მესოამერიკული ღვთაებებისათვის.
ფრთოსანი გველების უძველესი გამოვლინებები შეიმჩნევა ოლმეკების კულტურაში (ძვ. წ. 1400-400). ყველაზე უკეთ იგი შემორჩენილია აცტეკების ხელოვნებაში, მაგალითად ლა-ვენტის არქეოლოგიური ძეგლის მონუმენტ 19-ში და ხუშტლაუაკის მღვიმის მხატვრობაში, სადაც ჩანს მისი წვეტიანი კუდი; ზოგჯერ მათი სხეულები ადამიანისას წააგავს. მიჩნეულია, რომ ოლმეკთა ფრთოსანი გველის ღვთაებები მრავალ შემდგომ მესოამერიკულ ღვთაებათა წინაპრები იყვნენ, მიუხედავად იმისა, რომ მკვლევართა აზრით, ისინი ოლმეკთათვის მნიშვნელოვანი კულტები არ იყვნენ.
ტეოტიუაკანის ხალხთა (ძვ. წ. 200 – ახ. წ. 700) პანთეონი ასევე გამოირჩევა ფრთოსანი გველით, რაც ძირითადად ასახულია ფრთოსანი გველის ტაძარში (ახ. წ. 150–200). ფრთისან გველთა რამდენიმე გამოვლინება წარმოდგენილია უშუალოდ ტაძრის შენობაზე, მათ შორის მთელტანიანი პროფილები და მხოლოდ თავები.
ფრთისანი გველები ასევე წარმოდგენილია გვიანდელ ტოლტეკთა (ახ. წ. 950–1150) დედაქალაქ ტულაში.
აცტეკთა ფრთოსანი გველი, ღმერთი კეცალკოატლი ცნობილია აცტეკების რამდენიმე კოდექსიდან, რომელთა შორისაა ფლორენტინის კოდექსი, ასევე ესპანელ კონკისტადორთა ჩანაწერებიდან. კეცალკოატლი იყო ცოდნის მომტანი, წიგნების გამომგონებელი ღვთაება და დაკავშირებული იყო პლანეტა ვენერასთან.
მაიას შესაბამისი ღმერთი კუკულკანი იშვიათად ჩნდება მაიას ცივილიზაციის კლასიკურ პერიოდში. თუმცა, პოპოლ-ვუჰის ჩანაწერებში, კიჩეს ხალხის ღვთაება კუკუმაცი კოსმოსის შემქმნელად მიიჩნევა.
გარდა ფრთოსანი გველებისა, მესოამერიკულ ღვთაებათა პანთეონში მსგავსი ნაკვთების მქონე სხვა მრავალი გველი ღმერთიც არსებობდა.
სქოლიო
კატეგორია:აცტეკების ღმერთები კატეგორია:მაიას მითოლოგია
კეიტ მალგრიუ
კეიტ მალგრიუ (Kate Mulgrew; დ. 29 აპრილი, 1955) — ამერიკელი მსახიობი. სახელი გაითქვა ფილმ „ვარსკვლავური გზა: ვოიაჯერში“ შესრულებული კაპიტან კათრინ ჯენიუეისა და სერიალ „ახლა ნარინჯისფერია ყველაზე მოდურში“ შესრულებული გალინა რეზნიკოვას როლებით. სხვადასხვა წარმატებული როლისათვის მას მიენიჭა კრიტიკოსთა რჩეულის, სატურნისა და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოები.
ბავშვობა და განათლება
კეიტ მალგრიუ დაიბადა 1955 წლის 29 აპრილს, ირლანდიელი ამერიკელების კათოლიკურ ოჯახში. მამამისი, თომას ჯეიმზ მალგრიუ ადგილობრივი კონტრაქტორი იყო, ხოლო დედამისი, ჯოანა ვირჯინია მალგრიუ (ქალიშვილობის გვარია კიერნანი) — მხატვარი. მალგრიუ სწავლობდა დიბიუკის ადგილობრივ სკოლაში.
17 წლის ასაკში იგი ნიუ-იორკში, სტელა ადლერის სახელობის კონსერვატორიაში ჩაირიცხა, რომელიც ნიუ იორკის უნივერსიტეტის დაქვემდებარებაში შედიოდა. მალე მან სწავლას თავი ანება და დაიწყო მუშაობა მიმტანად.
კარიერა
კეიტ მალგრიუ ტელე-ეკრანებზე პირველად 1975 წელს, სერიალ „დიდებულების ფართო სამყაროში“ შესრულებული სიუზენის როლით გამოჩნდა. მის ამ შესრულებას დიდი გამოხმაურება მოჰყვა, რის შემდეგაც იგი ზედიზედ რამდენიმე როლზე დაამტკიცეს. 1981 წელს იგი პირველად გადაიღეს ფილმში „სიყვარულის მართლწერა“, სადაც შესრულებულმა სიუზენის როლმა ასევე დიდი აღიარება მოუტანა.
1995-2001, 1999 და 2002 წლებში იგი მონაწილეობდა ფილმების სერიაში „ვარსკვლავური გზა“, რომლებშიც კათრინ ჯენიუეის განასახიერებდა. იგი ამ ფილმის სამ ნაწილში: „ვოიაჯერსა“ და „შურისგებაში“ მონაწილეობდა. ამ როლმა მას დიდი პოპულარობა და აღიარება მოუტანა. განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობდა სამეცნიერო ფანტასტიკის მოყვარულთა შორის. ამავე პერიოდში მან „ბეტმენი: ანიმაციური სერიალის“ ერთ-ერთი პერსონაჟი გაახმოვანა.
კიდევ უფრო მეტი პოპულარობა მოუტანა გალინა რეზნიკოვას, იგივე „წითურის“ როლმა Netflix-ის სერიალში „ახლა ნარინჯისფერია ყველაზე მოდური“ (2013-2019).
შესრულებული როლებისათვის მას გადაეცა ოქროს გლობუსის, ემის, ობის, სატურნის, კრიტიკოსთა რჩეულის და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოები.
პირადი ცხოვრება
კეიტ მალგრიუ სულ ორჯერ დაქორწინდა. პირველად 1982 წელს, რობერტ იგენზე, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა. წყვილი 1993 წლიდან ცალ-ცალკე ცხოვრობდა, ხოლო 1995 წელს განქორწინებით დაასრულეს ურთიერთობა.
1999 წელს იგი მეორედ დაქორწინდა ტიმ ჰეგენზე, რომელთანაც კიდევ ერთი შვილი შეეძინა, თუმცა 2014 წელს წყვილი ერთმანეთს დაშორდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი გამხმოვანებლები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:Obie-ის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:კინომსახიობთა გილდიის ჯილდოს მფლობელები
დაგიომანი
დაგიომანი (ოფიციალურად დაგიომანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Daguioman) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აბრის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 019 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 4 ბარანგაის.
თბილისის დედა ციხის (ნარიყალის) არქეოლოგური გათხრები
თბილისის დედა ციხის (ნარიყალის) არქეოლოგური გათხრები — სისტემატიური არქეოლოგიური გათხრები დაიწყო 1966 წელს შოთა რუსთაველის იუბილესთან დაკავშირებით. ციხის ზღუდეთა და გოდოლთა პერანგს ჭრელი აღნაგობა აქვს იმის გამო რომ ხანგრძლივი ისტორიის მანძილზე, მის ხელში ჩასაგებად წარმოებული ბრძოლების შედეგად მრავალჯელ არის დანგრეული, დაზიანებული, აღდგენილი და გადაკეთებული.
ტაძრის მშენებლობისთვის გამოყენებულია შუა ფეოდალური მოჭიქული და მოუჭიქავი კერამიკა. აღმოჩენილია გვიანი ფეოდალური ხანის ნამუშევრები, მოჩუქურთმებული ნივთები და ქვათლილებით შემოსილი ნაშთი. კედლები ფრესკით იყო მოხატული, ეს უნდა იყოს ვახუშტისეული ეკლესია გუმბათიანი.
დედა ციხეზე მრავალრიცხოვან საგანთა შორის ნაპოვნია მოუჭიქავი კრამიტი, ცისფრად მოჭიქული კრამიტი და შორენკეცები, ფაინსისა და ფაიფურის მდირული ჭურჭელი, მინის ჭურჭელი, ქალის ძვირფასი ფეხსაცმელი, სატყორცნი ბირთვები, ნაწილი ციხის მარაგს ეკუთვნოა ნაწილი შემოტევების დროს დარჩა. ასევე აღმოჩენილია რკინის ხელსაწყოები, თიხის ყალიონები, სპილენძის მონეტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
კანანგა (ქალაქი)
კანანგა (ადრე ლულუაბურგი, Kananga) — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქი. ლულუის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 061 181 ადამიანს.
ისტორია
გერმანელმა მოგზაურმა ჰერმან ფონ ვისმანმა 1884 წელს მდინარე ლულუას მარცხენა ნაპირზე, იმ ადგილის სიახლოვეს, სადაც დღეისათვის კალანგა მდებარეობს, შექმნა ბანაკი. მან ამ ადგილს მალანჯი უწოდა, რადგან მისი 400 დამხმარე და მტვირთავი წარმოშობით ანგოლის მალანჟეს პროვინციიდან იყვნენ. მოგვიანებით მის მახლობლად აშენდა სარკინიგზო სადგური, მაგრამ ის ააშენეს მდინარის მარჯვენა სანაპიროზე, სადაც გადაინაცვლა ვისმანის ბანაკმა. ბანაკის ადრინდელ ადგილს დღემდე ჰქვია მალანჯი-მაკულუ (ანუ ძველი მალანჯი).
ბრიუსელის მრგვალი მაგიდის დროს, როგორც ეწოდებოდა ბელგიის კონგოსათვის დამოუკიდებლობის მინიჭების თაობაზე მოლაპარაკებას, მიღებული იქნა გადაწყვეტილება დედაქალაქის კინშასიდან (მაშინ ლეოპოლდვილი) ქვეყნის ცენტრთან სიახლოვეს — კანანგაში (მაშინ ლულუაბურგი) გადატანის შესახებ. მაგრამ ეს გადაწყვეტილება არ იქნა ძალაში შესული, ალბერ კალონჟის მეთაურობით სამხრეთი კასაის რეგიონში არსებული სეპარატისტული განწყობილებების გამო. 1962 წელს ცენტრალურმა ხელისუფლებამ ხელახლა აღადგინა კონტროლი აჯანყებულ რეგიონზე და კანანგა გახდა დასავლეთ კასაის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
2006 წლის კონსტიტუციით კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა შედგება 25 პროვინციისაგან და დედაქალაქის ოლქისაგან (კინშასა). დასავლეთი კასაი დაიყო 2 პროვინციად. კანანგა გახდა ლულუის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მდინარე კასაის შენაკად — მდინარე ლულუის სიახლოვეს, რკინიგზის ხაზის ილებო — ლუბუმბაშის გვერდით, ზღვის დონიდან 608 მეტრ სიმაღლეზე. კანანგა მთავარი სავაჭრო და პოლიტიკური ცენტრია; ქალაქში არსებობს მუზეუმი და აეროპორტი.
კლიმატი
thumb|center|450px|კანანგის კლიმატოგრამა. წითელი ხაზი — ტემპერატურა, ლურჯი — ნალექების რაოდენობა.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
თავის ტვინის პარკუჭები
თავის ტვინის პარკუჭები — პირვანდელი ტვინის არხის სახეცვლილება, თავის ტვინის სისქეში მოთავსებული ღრუები. არსებობს ოთხი თავის ტვინის პარკუჭი: ორი გვერდითი (მათ შორის pირველია მარცხენა და მეორე მარჯვენა), მესამე და მეოთხე. ოთხივე პარკუჭი ერთმანეთთანაა დაკავშირებული. გვერდითი პარკუჭები უერთდება მესამეს პარკუჭშუა ხვრელებით (foramina interventricularis). მესამე კი თავისმხრივ უერთდება მეოთხეს სილვიის წყალსადენის (aquaeductus cerberi (sylvii))მეშვეობით. მეოთხე პარკუჭი განუწყვეტლივ გრძელდება თავის ტვინის ცენტრალურ არხში (canalis centralis medullae spinalis) და გარდა ამისა დაკავშირებულია ქსელქვეშა სივრცესთან. აღნიშნული პარკუჭების ღრუები ამოვსებულია თავ-ზურგის ტვინის სითხით.
გვერდითი პარკუჭები
გვერდითი პარკუჭების (ventriculi laterals)დასანახად საჭიროა თითოეული ჰემისფეროს თეთრი ნივთიერების ისე გადაჭრა, რომ ჭრილმა ლათინური S-ის მოხაზულობა მიიღოს. ჭრილმა უნდა გაიაროს კორძიანი სხეულის გვერდითი კიდეებიდან ერთი-ორი სანტიმეტრის დაშორებით. ამის შემდეგ საჭიროა კორძიანი სხეულის ბორცვის ოდნავ ზევით აწევა და კორძიანი სხეულის მუხლთან მისი განივად გადაჭრა, რის შედეგადაც მისი გვერდითი პარკუჭები გაიხსნება. გვერდითი პარკუჭების ნათლად დასანახად საჭიროა ნაკვეთის ნაპირების ოდნავ გაგანიერება, თეთრი ნივთიერების ზომიერი მოცილებით. ყოველ გვერდით პარკუჭში განირჩევა ცენტრალური ნაწილი და სამი რქა, რომლებიც ცენტრალური ნაწილიდან მიიმართება.
წინა რქა
წინა რქა (cornu anterius) მოთავსებულია ჰემისფეროს შუბლის წილში და შემოსაზღვრულია წინიდან, ქვემოდან და ზემოდან კორძიანი სხეულის მუხლითა და ფსკერით. მედიალურ კედლებს, ანუ ძგიდეს, წინა რქებს შორის, შეადგენს გამჭვირვალე ძგიდე, რომელიც შედგება ორი ფირფიტისგან. აღნიშნული ფირფიტები გადაჭიმულია საგიტალური მიმართულებით ტაღის სვეტებისა და კორძიანი სხეულის წველს, მუხლსა და ფსკერს შორის.გამჭვირვალე ფირფიტებს შორის მოთავსებულია დახშული, ეგრეთ წოდებული გამჭვირვალე ძგიდის ღრუ ანუ მეხუთე პარკუჭი. ლატერალური კედელია კუდიანი სხეულის თავი. უკან და ქვევით წინა რქა თანდათან ვიწროვდება და პარკუჭებშუა ხვრელის საშუალებით უერთდება ტვინის მესამე პარკუჭს. გვერდითი პარკუჭების ცენტრალური ნაწილი (cella media) შეესაბამება თხემის წილს. იგი ვიწრო ჰორიზონტალური ნაპრალია, რომლის ზემო კედელი შექმნილია კორძიანი სხეულის წველით, ლატერალური კედელი - კუდიანი სხეულისკუდით, ქვევითა კედელი კი - ეპითელიური ფირფიტით, მესამე პარკუჭის სისხლძარღვთა სარქველით, რომელიც გადაჭიმულია თაღსა და კუდიან სხეულს შორის. აღნიშნული ფირფიტის მისამაგრებელ ხაზს ეწოდება საზღვროვანი ზონარი, რომელიც კუდიანი სხეულისა და მხედველობის ბორცვის საზღვაზეა მოთავსებული. პარკუჭის ცენტრალურ ნაწილში და ქვემო რქაში მოთავსებულია განსაკუთრებული ანატომიური წარმონაქმნი.
მესამე პარკუჭი
მესამე პარკუჭს ( ventriculus tertius) თავის ტვინში ტვინის პარკუჭებს შორის ცენტრალური ადგილი უკავია. პარკუჭებშუა (მონროის) ხვრელების საშუალებით იგი წინ, მარჯვნივ და მარცხნივ უკავშირდება გვერდით პარკუჭებს. უკან კი სილვიის წყალსადენის საშუალებით მეოთხე პარკუჭს უერთდება. მესამე პარკუჭის ღრუ ვიწრო ნაპრალია, რომელიც მხედველობის ბორცვებს შორის ისეა მოქცეული, რომ მის გვერდით კედლებს შეადგენს მხედველობის ბორცვების ( thalami optici) მედიალური ზედაპირები. ეს ბორცვები შეკავშირებულია ერთმანეთთან განივად მდებარე რუხი ნივთიერებით, რომელიც ნერვულ ბოჭკოებს არ შეიცავს და რომელსაც შუამდებარე, ანუ რუხი შესართავი ეწოდება. მესამე პარკუჭის ზედა კედელი წარმოდგენილია ეპითელიური ფირფიტით, რომელიც შეზრდილია მესამე პარკუჭის სისხლძარღვთა წნულთან, უკან ემაგრება სადავეებისა და გირჩისებრი სხეულის დორსალურ ზედაპირს, ლატერალურად კი გადადის ტვინოვან ზონარში. მესამე პარკუჭის წინა კედლის შემადგენლობაში შედის: საზღვროვანი ფირფიტა ( lamina terminalis), ტვინის წინა თეთრი შესართავი ( commissura cerebri alna auterior) და თაღის სვეტები ( colimnae fornicis). აქ განირჩევა სამკუთხა ჯიბე და მხედველობის ჯიბე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია კატეგორია:ანატომია კატეგორია:ტვინი
ნოდარ ებანოიძე
ნოდარ ებანოიძე (დ. 28 ივნისი, 1958, სოფ. სერბაისი, ხარაგაულის რაიონი) —  ქართველი  ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხარაგაულის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ნოდარ
რენტა (მრავალმნიშვნელოვანი)
რენტა შეიძლება აღნიშნავდეს:
წითელქუდა (2011 წლის ფილმი)
წითელქუდა (ინგლ. Red Riding Hood) — 2011 წლის ამერიკული რომანტიკული საშინელებათა ფილმი, რომლის რეჟისორია კეტრინ ჰარდვიკი და პროდიუსერი ლეონარდო დიკაპრიო. ფილმის სცენარი დევიდ ლესლი ჯონსონმა შექმნა. ფილმი დაფუძნებულია ხალხურ ზღაპარზე, სახელწოდებით წითელქუდა ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ: ამანდა სეიფრიდი, გარი ოლდმანი, ბილი ბურკი, შილო ფერნანდესი, მაქს ურონსი, ვირჯინია მადსენი, ლუკას ჰაასი და ჯული კრისტი.
წითელქუდა-ს მსოფლიო პრემიერა ჰოლივუდში შედგა 2011 წლის 7 მარტს და თეატრალურად გამოვიდა 2011 წლის 11 მარტს, Warner Bros. მხარდაჭერით. ფილმმა კრიტიკოსების მხრიდან ზოგადად უარყოფითი შეფასებები მიიღო. მან მთელს მსოფლიოში გამოიმუშავა 89 მილიონი აშშ დოლარი, ხოლო თავდაპირველი ბიუჯეტი იყო 42 მილიონი დოლარი.
ფილმის გამოსვლა
ფილმის გამოსვლის თავდაპირველი თარიღი, 2011 წლის 22 აპრილი, 2011 წლის 11 მარტამდე გადაიტანეს. წითელქუდამ ბილეთების გაყიდვიდან 14 005 335 აშშ დოლარი გამოიმუშავა და პრემიერის შაბათ-კვირას ნომერ მე-3 იყო ჩარტებზე. 2011 წელს პრემიერის დასრულების შემდეგ ფილმის შემოსავალმა აშშ-სა და კანადაში 37 662 162 აშშ დოლარი შეადგინა, ხოლო მსოფლიოს სხვა ნაწილებში 51 500 000 აშშ დოლარი, რაც საერთო ჯამში, 89 162 162 აშშ დოლარია.
გამოხმაურება
წითექუდა–ს აქვს 10% –იანი შეფასება Rotten Tomatoes– ზე 208 მიმოხილვის საფუძველზე, ხოლო მისი საშუალო ქულაა 3,75 10-დან. საიტის კრიტიკული კონსენსუსის ნათქვამია, „ამანდა საიფრიდი არის მაგნიტური წითელქუდის მთავარ როლში, მაგრამ ეს როლი გაუფასურებულია მთავარი მამაკაცის როლით და კლიშე სცენარით". Metacritic– ზე ფილმს 36 კრიტიკოსის მოსაზრებების საფუძველზე 100 – დან 29 ქულა აქვს.
USA Today-იმ შეაქო ფილმის წარმოების დიზაინი და ამის საპირისპიროდ დაწერა, რომ „ეს სულელური ამბავია.” როჯერ ებერტმა ფილმს ოთხიდან ერთი ვარსკვლავი დაუწერა. ემბერტმა განაცხადა, რომ ფილმი შეიცავდა ბინდის ელემენტებს, სადაც ერთმანეთს ხვდება მაქცია და გოგონა. ემბერტმა გააკრიტიკა ის, რომ ფილმში წითელქუდა ცხენით გადაადილდება და აღნიშნა, რომ მსგავსი ელემენტი აღარ შეხვედრია. ის ასევე აცხადებდა, რომ ფილმი მონტი პაითონის გადაღებულს ჰგავდა.
ჟურნალმა Time-მა ფილმი 2011 წლის 10 ყველაზე ცუდ ფილმს შორის დაასახელა.
მარკეტინგი
ფილმის თრეილერი და პოსტერი გამოვიდა 2010 წლის ნოემბერში, რომელსაც თან აქვს დართული სიმღერა, სახელწოდებით „Wolf“. ეს სიმღერა შვედმა ფევერ რეიმ დაწერა.
მეორე თრეილერი გამოვიდა 2011 წლის იანვარში, რომელშიც წარმოდგენილია Nine Inch Nails- ის სიმღერა, სახელწოდებით „The Hand That Feeds“.
ფილმის ნოველაციამ მიიღო კრიტიკა იმის გამო, რომ არ მოიცავდა მოთხრობის დასასრულს, დასკვნით თავს, რომელიც მხოლოდ ფილმის გამოსვლის შემდეგ გახდა ხელმისაწვდომი ინტერნეტში.
სქოლიო
კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები კატეგორია:მატრიციდი მხატვრულ ლიტერატურაში კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ზებუნებრივი საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:Appian Way Production-ის ფილმები
სუკაინა
სუკაინა (Zucaina, Sucaina) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-მიხარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 51,6 კმ². მოსახლეობა — 162 კაცი (2020 წ.).
ამქრის საღვთო
ამქრის საღვთო — ამქრობა, შეგირდის დალოცვა. იმართებოდა გაზაფხულზე, აღდგომის ორშაბათიდან ამაღლებამდე. საღვთოს იხდიდა ყველა ამქარი. ამქრის საღვთო ქალაქგარეთ, ორთაჭალის ბაღებში იმართებოდა.
კრემინის რაიონი
კრემინის რაიონი (Кремінський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 1 627 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 40 873 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 26 კაცს კმ²-ზე. კრემინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კრემინა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის რაიონები
ამქრის საღვთო
ვაჭრული ამქრიდან ბაღი ჰქონდათ მიკიტნებსა და მეწვრილმანეებს, ხოლო ხელოსნებიდან — დურგლებსა და დერციკებს. ხარაზები ხოჯავანქთან ახლოს, ე. წ. „საქეიფო სახლებში“ იხდიდნენ საღვთოს. იგი იმართებოდა ხელობის დამაარსებელი მფარველის პატივსაცემად, ეძღვნებოდა ხელს, ხელობის სიმბოლოს. ამქრობისათვის წინასწარი სამზადისი ევალებოდა იგითბაშს — ამქრის შიკრიკს, რომელიც აუწყებდა მის წევრებს საღვთოს გამოცხადების თარიღს, უსტაბაში კი აგროვებდა „ფსონს“ (ამქრის ჩატარებისათვის საჭირო თანხა) ოსტატებსა და სარგლებს შორის. წვეულების დროს შეგირდებს ოსტატებისათვის საჩუქარი უნდა მიერთმიათ. უსტაბაშის სახელოსნოდან დილიდანვე ამქრის დროშა იყო გაშლილი, საღვთოს დაწყებამდე ნახევარი საათით ადრე უკრავდნენ ზურნას, შლიდნენ ხალიჩებს. მედროშე დროშას გამოიტანდა და მთელი ამქარი ქალაქგარეთ მიემართებოდა. შეგირდს გამოცდის მიზნით რაიმე უნდა დაემზადებინა, რასაც გამოცდილი ხელოსნები ამოწმებდნენ, შემდეგ უსტაბაში დალოცავდა შეგირდს და სამჯერ გააწნავდა სილას, რაც თითქოს მათ შორის არსებული უფროს-უმცროსობის ზღვრის წაშლის სიმბოლური გამოხატულება იყო. დალოცვის შემდეგ შეგირდს ჭრელ აბრეშუმის სარტყელს — ბაღდადს შემოარტყამდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ისტორია
ბურგენლანდის რაიონი
ბურგენლანდის რაიონი (Burgenlandkreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ნაუმბურგი. რაიონი შედის საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებს 1.041,04 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 132 872 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 128 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 2 56.
რევაზ იაშვილი (ექიმი)
რევაზ (რეზო) იაშვილი (დ. 26 მაისი, 1926,თბილისი — გ. 22 ნოემბერი, 1994, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
რევაზ იაშვილი დაიბადა 1926 წელს ქ. თბილისში. საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, 1951 წელს დაამთავრა მოსკოვის პირველი სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ იგი დარჩა ქ. მოსკოვში და მუშაობდა მოსკოვის ქირურგიულ, პროქტოლოგიურ და უროგინოკოლოგიურ კლინიკებში. 1954 წელს ჩამოვიდა საქართველოში. იმავე წელს გაგზავნეს ყაზახეთში, სადაც ხელმძღვანელობდა საავადმყოფოს მშენებლობას, რომლის დამთავრების შემდეგ სათავეში ჩაუდგა იმავე საავადმყოფოს ქირურგიულ განყოფილებას.
საქართველოში დაბრუნების შემდეგ რ. იაშვილი მუშაობდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში ქირურგიულ კათედრაზე ჯერ დოცენტის, ხოლო შემდეგ პროფესორის თანამდებობაზე. ბატონი რ. იაშვილი 1968 წელს სათავეში ჩაუდგა თავის მიერ ჩამოყალიბებულ პროქტოლოგიურ განყოფილებას, ხოლო 1981 წელს იგი ამავე ინსტიტუტის პროქტოლოგიის კათედრის გამგედ აირჩიეს. საბჭოთა კავშირში მას პირველს მიენიჭა პროფესორის წოდება პროქტოლოგიაში. იგი მაღალკვალიფიციური სპეციალისტი იყო, კარგად ფლობდა მუცლის ღრუს ქირურგიის ყველა ურთულესი ოპერაციის მეთოდიკასა და ტექნიკას. გამოქვეყნებული აქვს 300-ზე მეტი სამეცნიერო შრომა და 3 მონოგრაფია, იყო 25-მდე გამოგონებისა და ახალი მეთოდების ავტორი.
რევაზ იაშვილი გადაიღეს ეპიზოდურ როლში ფილმში „ქეთო და კოტე “, ხოლო ფილმში „პეტრე ბაგრატიონი “ ასრულებდა რუსეთის არტილერიის მთავარსარდლის გენერალ ლევან იაშვილის როლს.
ფეთხაინი
ფეთხაინი — მტკვრის მარჯვენა მხარეს, ქვემო უბანში მდებარე ერთ-ერთი მიკროუბანი. უბანის სახელი მომდინარეობს შუა საუკუნიდან. ბეთლემის (ფეთხაინის) მაცხოვრის შობის ეკლესიისაგან, ქართული წერილობით წყაროებში ფეთხაინი გვხვდება 1724 წელს შედგენილ გასამყრელო სიგელში, როგორც სახლის ერთ-ერთი მიჯნა. „ნასყიდი სახლი ფეთხაინის ქვეშ“ ( დოკუმენტები N 111).
ცა ბერლინის თავზე
„ცა ბერლინის თავზე“ (Der Himmel über Berlin) — ვიმ ვენდერსის 1987 წლის რომანტიკული ფანტასტიკა.
რევაზ იაშვილი (ექიმი)
ბიოგრაფია
პროფესორ რევაზ იაშვილის ხელმძღვანელობით მომზადდა 2 მეცნიერებათა დოქტორის და რამდენიმე მეცნიერებათა კანდიდატის დისერტაცია. აქტიურად მონაწილეობდა კონფერენციისა და საერთაშორისო სიმპოზიუმების მუშაობაში უნგრეთში, ინგლისში, ირლანდიასა და საფრანგეთში. დაჯილდოებული იყო აკადემიკოს გ. მუხაძის სახელობის მედლით და საპატიო სიგელებით. გარდაიცვალა 1994 წელს, 67 წლის ასაკში. დაკრძალულია საბურთალოს პანთეონში.
ცა ბერლინის თავზე
ფილმი საფრანგეთისა და გერმანიის თანაწარმოებას წარმოადგენს. სცენარის იდეა ვიმ ვენდერსსა და პეტერ ჰანდკეს ეკუთვნით. მათთან ერთად სცენარის შექმნაზე რიჩარდ რეიტინგერმა იმუშავა. მთავარ როლებს ასრულებენ ბრუნო განცი, ოტო სანდერი, სოლვეი დომარტინი, კურტ ბუა და პიტერ ფოლკი.
„ცა ბერლინის თავზე“ მოკვდავთათვის უხილავი უკვდავი ანგელოზების შესახებ მოგვითხრობს. ისინი კედლით შემოსაზღვრულ დასავლეთ ბერლინში მცხოვრებ ადამიანებს აკვირდებიან, მათ ფიქრებს ისმენენ და ცდილობენ, ანუგეშონ უიმედონი. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი მჭიდროდაა დასახლებული, ადამიანთა უმრავლესობა მარტოსული და იზოლირებულია. ერთ-ერთ ანგელოზს, რომლის როლშიც ბრუნო განცი გვევლინება, ადამიანად გახდომის სურვილი ამოძრავებს. მას შემდეგ, რაც ცირკის საჰაერო აკრობატო შეუყვარდება, იგი საბოლოოდ გადაწყვეტს, უარი თქვას უკვდავებაზე და გახდეს მოკვდავი, რათა ადამიანური ხორციელი ყოფის სიამოვნება შეიცნოს.
„ცა ბერლინის თავზე“, როგორც ფერადად, ასევე შავ-თეთრადაა გადაღებული. ეს უკანასკნელი ანგელოზთა თვალით დანახულ სამყაროს ასახავს.
ფილმისთვის ვენდერსმა კანის კინოფესტივალსა და ევროპის კინემატოგრაფიულ დაჯილდოებაზე საუკეთესო რეჟისორის ჯილდოები მოიპოვა. ფილმმა, როგორც კრიტიკული, ასევე ფინანსური წარმატება დაიმსახურა. აკადემიკოსების ინტერპრეტაციით, ფილმმა კინემატოგრაფიის, ბიბლიოთეკების, ცირკისა და გერმანიის ერთიანობის მნიშვნელობა ასახა. 1990 წელს არაერთა კრიტიკოსმა „ცა ბერლინის თავზე“ 1980-იანი წლების ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმად დაასახელა.
1993 წელს გამოვიდა ფილმის გაგრძელება „შორს, ასე ახლოს!“, ხოლო 1998 წელს გამოვიდა მისი ამერიკული რიმეიკი „ანგელოზების ქალაქი“.
ბუზინივშჩინა
ბუზინივშჩინა (Бузинівщина) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის რეშეტილივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 25 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეშეტილივკის რაიონის სოფლები
სირაკუზის ალყა (827–828)
სირაკუზის ალყა — ალყა, რომელიც შემორტყმული იყო სიცილიის ბიზანტიელთა ქალაქ სირაკუზას 827–828 წლებში აღლაბიდების მიერ. ალყის დაწყებისას, მუსლიმთა არმია სულ ერთი თვის გადმოსული იყო კუნძულზე. ისინი აჯანყებული სარდლის, ეფემიოსის თხოვნით გადასხდნენ სიცილიაზე, რათა მას დახმარებოდნენ. ადგილობრივი ძალების დამარცხებისა და ციხესიმაგრე მაძარას აღების შემდეგ, არაბები სირაკუზისკენ გაემართნენ. ქალაქი კუნძულის დედაქალაქი იყო ჯერ კიდევ რომის და შემდგომ ბიზანტიის მმართველობისას. ალყა 827 წლის ზამთრიდან 828 წლის ზაფხულამდე გაგრძელდა. მოალყეებმა დიდი დანაკარგები განიცადეს, რადგან შეექმნათ საკვების ნაკლებობისა და ეპიდემიის გავრცელების პრობლემები. ალყის მეთაური ასად იბნ ალ-ფურატი სწორედ ეპიდემიას ემსხვერპლა. ბიზანტიელთა გაძლიერების გამო ახალმა მეთაურმა, მუჰამად იბნ აბი'ლ-ჯავარმა ალყა მოხსნა და სამხრეთ-დასავლეთით დაიხია. მან ამ მიწების შენარჩუნება შეძლო. სწორედ აქედან დაიწყო არაბთა მიერ სიცილიის დაპყრობის ნელი პროცესი, რაც გამოიხატა 877–878 წლებში სირაკუზის და 902 წელს ტაორმინის აღებაში.
სქოლიო
კატეგორია:IX საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები
ტემი დაკუორტი
ადრეული წლები
ტემი დაკუორტი დაიბადა 1968 წლის 12 მარტს ბანგკოკში, ტაილანდი. ყოფილი მეზღვაურის ფრენკ დაკუვორტისა (რომელმაც გაიკეთა დიპლომატის კარიერა) და ლამაი სომპორნპაირინის ოჯახში, ბავშვობიდან ფლობს ტაი ენას.
1985 წელს ჰონოლულუში დაასრულა პრეზიდენტ უილიამ მაკ-კინლის სახელობის სკოლა, 1989 წელს, მანოაში მდებარე ჰატრვარდის უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ მიიღო ბაკალავრის ხარისხი ხელოვნებაში. 1992 წელს კი მაგისტრის ხარისხს იღებს ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ.
უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ გეგმავდა დიპლომატიური კარიერას, მაგრამ ჩაეწერა თადარიგის ოფიცერთა მომზადების კორპუსში, რათ უფრო მეტი გაეგო სამხედროების ცხოვრების შესახებ. 1992 წელს ჩაირიცხა რეზერვში, 1993 წელს შევიდა ფორტ-რაკერის ზაფხულის სკოლაში (ალაბამა). 2003 წელს ემზადებოდა დოქტორის ხარისხის მისაღებად, მაგრამ ჩაეწერა ილინოისის ეროვნულ გვარდიაში და გაგზავნეს ერაყის ომში. 2004 წლის 12 იანვარს ეკიპაჟ Sikorsky UH-60 Black Hawk-ის შემადგენლობაში იყო და მონაწილეობა მიიღო ფალუჯის ბრძოლაში. თვითმფრინავი ჩამოვარდა და დაკუორტმა მძიმე ტრავმის შედეგად დაკარგა ორივე ქვედა კიდური.
2004 წლის 3 დეკემბერს დააჯილდოეს იისფერი გულის მედლით, ასევე დააჯილდოეს საჰაერო მედლით და აშშ-ის არმიის მადლიერების მედლით. მთავარი როლი ითამაშა კომპანია Intrepid Foundation-ის ჩამოყალიბებაში, რომელიც შეიარაღებული ძალების ვეტერანებს დახმარებას უწევდა რეაბილიტაციაში.
პოლიტიკური კარიერა
2006 წელს ჰქონდა პოლიტიკური კარიერის დაწყების წარუმატებელი მცდელობა, ეცადა აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში ადგილის დაკავებას. 2006-2009 წლებში იყო ილინოისის ვეტერანთა საქმეების განყოფილების დირექტორი. 2009-2011 წლებში მუშაობდა აშშ-ის ვეტერანთა საქმეების მინისტრის ასისტენტად. 2012 წელს გახდა დემოკრატიული პარტიის ეროვნული კონვენტის წევრი და აირჩიეს აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში. მოვალეობის შესრულებას შეუდგა 2013 წლის 3 იანვარს.
2015 წელს მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მინეაპოლისის ფასიან ონლაინ-უნივერსიტეტში.
2016 წლის 8 ნოემბერს გაიმარჯვა სენატის არჩევნებში და დაამარცხა მოქმედი სენატორი მარკ კიორკი, რის შედეგადაც ილინოისიდან ორივე სენატორი დემოკრატიული პარტიის წევრი გახდა.
პირადი ცხოვრება
1993 წლიდან დაოჯახებულია ეროვნული გვარდიის მაიორზე ბრაიან ბაულსბიზე. 2014 წელს შეეძნათ პირველი შვილი აბიგაილ ო'კალანი ბაულსბი, ხოლო 2018 წელს მეორე შვილი მეილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები
ქიოროღლუს მთები
ქიოროღლუს მთები (Köroğlu Dağları) — ქედი თურქეთში. გაწოლილია ჩრდილო-დასავლეთ თურქეთში, მდინარეებს საქარიასა და ყიზილ-ირმაქს შორის. სიგრძე დაახლოებით 400 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 2499 მ (მთა ქიოროღლუ-თეფე). ქიოროღლუ-თეფეს სიახლოვეს მოქმედებს ორი სამთო-სათხილამურო კურორტი. გვხვდება სოჭისა და ფიჭვის ტყეები.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ქედები
კონგოს რესპუბლიკა (ლეოპოლდვილი)
კონგოს რესპუბლიკა (République du Congo) ან Congo-Léopoldville — დაარსდა 1960 წელს ბელგიური კონგოს მიერ დამოუკიდებლობის მიღების შედეგად. ქვეყნის პოსტ-დამოუკიდებლობის შემდგომი სახელი 1964 წლამდე შეუნარჩუნდა, შემდგომ მას ეწოდა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა. 1960-1965 წლებს ასევე უწოდებენ პირველი კონგოლესის რესპუბლიკის პერიოდს.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ყოფილი ქვეყნები კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
შავი პრინცი
აკაკი (შურიკა) ბაბუნაშვილი, უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით შავი პრინცი ან პრინცი P (დ. 4 ივლისი, 1971 — გ. 4 თებერვალი, 2019) — ქართველი რეპერი.
1993 წელს საკუთარი კოლექტივი „ძებნილები“ ჩამოაყალიბა, ჯგუფში რეპერები: ფრედო, სმოკი, მასტი და დიჯეი ჯადო გაერთიანდნენ. 1995 წელს მათ რიგებს მეგოტი დაემატა. 1995-96 წლებში შავმა პრინცმა ძებნილებთან ერთად სადებიუტო ალბომი მოამზადა, რომელიც 1999 წელს სახელწოდებით „იძებნება“ გამოუშვა.
2000 წლიდან ძებნილებთან თანამშრომლობა დაიწყო რეპერმა ჯერონიმომ, და მალევე მოამზადეს ერთობლივი ალბომი, რომელიც მხოლოდ 2004 წელს გამოვიდა. ალბომის სხვადასხვა კომპოზიციებს შორის იყო „ჩემი ძმები“, რომელიც ნამდვილი მეგაჰიტი გახდა ქართველ ახალგაზრდებში და ჰიპ-ჰოპის მიმართ სრულიად სხვა მიდგომა წარმოშვა.
2003 წელს შავი პრინცი ჯგუფს გამოეყო და სოლო კარიერა დაიწყო. 2003 და 2004 წელს შავმა პრინცმა ზედიზედ ორი ალბომი გამოუშვა: „ორი რეპერი“ და „სიზმარში“, ორივე თბილისელ რეპერ ჯოკერთან ერთად, მალევე კი სოლო ალბომი „ბანდიტო“ გამოსცა. ეს იყო რეპერის კარიერაში ყველაზე ნაყოფიერი პერიოდი, გარდა აუდიო ვერსიებისა, გადაიღო ვიდეოკლიპები ათამდე სიმღერაზე, რომლებიც მუსიკალური ტელეარხების ეთერში რეგულარულად ტრიალებდა.
2000-იანი წლების მეორე ნახევრიდან რეპერს ნაკლებად ნაყოფიერი პერიოდი ჰქონდა, ამას თან დაერთო საქართველოში შოუ-ბიზნესის და განსაკუთრებით რეპ-მუსიკის კრიზისიც და მუსიკოსმა პოპულარულობა და აქტუალურობა დაკარგა, რისი დაბრუნებაც შემდეგში ვეღარ მოახერხა. გარკვეული პერიოდით შავი პრინცი კვლავ რუსეთში გაემგზავრა, სადაც მოსკოვის ღამის კლუბებში რეპავდა. რუსეთიდან დაბრუნების შემდეგ რეპერმა მუშაობა ახლგაზრდა თაობასთან გადაწყვიტა და ქუთაისში ხმის ჩამწერი, ვიდეო და ქორეოგრაფიული სტუდია დააარსა. ასევე ჰქონდა მცდელობა, რომ იმიჯში მცირედი ცვლილებები გატარებინა, 2013 წელს ტელეკომპანია რუსთავი 2-ის ეთერში გამოჩნდა სატელევიზიო შოუ ნიჭიერში ახალი სახელით — პრინცი P, თუმცა ამ მცდელობას მისთვის განსაკუთრებული პოპულარობა აღარ მოუტანია.
შავი პრინცი ოთხჯერ იმყოფებოდა ოფიციალურ და არაოფიციალურ ქორწინებებში, მისი მესამე ცოლი სკანდალურად ცნობილი მოდელი მარი ბაბეტა იყო, რომელთანაც 2006-11 წლებში ცხოვრობდა. რეპერს სამი შვილი ჰყავს: მარიამი პირველი ქორწინებიდან, ბაჩანა (2005) მეორე ქორწინებიდან და ბარბარე (2010) მესამე ქორწინებიდან.
რეპერი 2019 წლის 4 თე­ბერ­ვალს, 47 წლის ასაკ­ში გარ­და­იც­ვა­ლა ბა­თუმ­ში, სადაც ხელოვანი ბოლო წლებში ცხოვრობდა. გარდაცვალების მიზეზი თირკმელების უკმარისობა გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქართველი რეპერები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
ბოსნია-ჰერცეგოვინის ქვეითი ჯარი
ბოსნია-ჰერცეგოვინის ქვეითი ჯარი (Bosnisch-hercegovinische Infanterie; Bosanskohercegovačka pješadija) — ავსტრია-უნგრეთის არმიის შენაერთი, რომელიც ბოსნიელებისგან იყო დაკომპლექტებული. როგორც მუსლიმურ ნაწილსა და სამხედრო ელიტას, მათ გარკვეული პრივილეგიები და განსაკუთრებული სტატუსი ჰქონდათ.
შენაერთი ოთხი ქვეითი პოლკისა და ფელდეგერების ბატალიონისგან (Feldjägerbataillon) შედგებოდა. თუმცა ორგანიზაციულად ავსტრია–უნგრეთის არმიის სხვადასხვა დანაყოფებს ექვემდებარებოდნენ, მათი დანომვრის სისტემა გამორჩეული იყო.
სამხედრო ვალდებულების შემოღება
1881 წელს ავსტრიელებმა მიიღეს სამხედრო ვალდებულების კანონი (Wehrgesetz), რომელიც ავალდებულებდა ყველა ბოსნიელს სამხედრო სამსახურს. ამას ბოსნიელები უკმაყოფილებით შეხვდნენ, რაც მასობრივ გამოსვლებში გადაიზარდა, რომელმაც 1881 წლის დეკემბრიდან 1882 წლის იანვრამდე გასტანა. მათ დასაშოშმინებლად სამხედრო ძალის გამოყენება გახდა საჭირო. ბოლოს კი ავსტრიელებმა სარაევოს მუფთის, მუსტაფა ჰაჯიომეროვიჩს მიმართეს. მან გამოსცა ფათვა, რომელშიც ბოსნიელებს მოუწოდა შეესრულებინათ თავიანთი ვალდებულება სამშობლოს წინაშე. ამასვე მოუწოდებდა სარაევოს ქალაქის თავი მეჰმედ–ბეგ კაპეტანოვიჩი.
სამხედრო ნაწილების შექმნა
ქვეითთა პირველი ფორმირებები ჩამოყალიბდა 1882 წელს სარაევოს, ბანია-ლუკას, ტუზლასა და მოსტარის მახლობლად. თავდაპირველად ისინი თითო–თითო ასეულისგან შედგებოდნენ, მაგრამ მოხალისეთა რიცხვი იმატებდა. 1889 წელს უკვე არსებობდა რვა დამოუკიდებელი ბატალიონი. 1892 წელს დაარსდა კიდევ სამი ბატალიონი, ხოლო 1894 წელს საიმპერატორო–სამეფო სამხედრო ადმინისტრაციამ დააარსა ბოსნია–ჰერცეგოვინის ქვეით პოლკთა ასოციაცია (Bosnisch-Hercegowinische Infanterie den Regimentsverband), რათა მათი ინტეგრაცია ავსტრიის არმიაში მომხდარიყო. 1894 წლის 1 იანვარს გამოიცა შესაბამისი უზენაესი განკარგულება, მაგრამ პრაქტიკაში განხორციელება სხვადასხვა ბიუროკრატიული მექანიზმების გამო გაიწელა 1897 წლამდე.
ფელდეგერების ბატალიონი დაარსდა 1903 წელს.
შემადგენლობა
პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე ოთხივე პოლკში ირიცხებოდა 10 156 მებრძოლი (დამატებით 21 327 რეზერვისტი). ფელდეგერთა ბატალიონში იყო 434 ეგერი (1208 რეზერვისტი).
პირველი მსოფლიო ომი
ომის მსვლელობისას ბოსნია-ჰერცეგოვინის ქვეითი ჯარი მობილიზაციის ხარჯზე გააფართოვეს 35 ბატალიონამდე. ბატალიონში ნომინალურად 1 000 მებრძოლი ირიცხებოდა. მძიმე დანაკარგების გამო რეგიონალური გაწვევის სისტემა მოიშალა, ბოსნიურ პოლკებში უნგრელი, პოლონელი, ჩეხი და უკრაინელი წვევამდელები ხვდებოდნენ, ხოლო ბოსნიელებს ნომინალურად გერმანულ (ავსტრიულ) და უნგრულ ნაწილებში იწვევდნენ. ამის გამო ზოგიერთი შენაერთის ეფექტურობა შემცირდა, მაგრამ ბოსნიურმა პოლკებმა შეინარჩუნეს მაღალი რეპუტაცია ომის ბოლომდე.
1916 წელს, როცა ავსტრია–უნგრეთის არმია ალბანეთის ტერიტორიაზე შეიჭრა, 5 000 ალბანელი მოხალისისგან შემდგარ შენაერთებს ბოსნიელი ოფიცრები ჩაუყენეს სათავეში.
კაპიტანი გოიკომირ გლოგოვაცი ბოსნია-ჰერცეგოვინის ქვეითი ჯარიდან 1917 წელს დაჯილდოვდა მარია ტერეზიას სამხედრო ორდენით, ავსტრიის უმაღლესი სამხედრო ჯილდოთი, განსაკუთრებული სიმამაცისთვის. პოლკოვნიკი ჰუსაინ ბიშჩევიჩი, ბოსნია-ჰერცეგოვინის ქვეითი ჯარის ოფიცერი მოგვიანებით ხანჯარის დივიზიაში მსახურობდა. მუჰამმად ჰაჯიეფენდიჩი ასევე მსახურობდა ლეიტენანტად ბოსნია-ჰერცეგოვინის ქვეით ჯარში.
უნიფორმა
200პქ|thumb|ბოსნიელი ქვეითი საპარადო ფორმაში ბოსნია-ჰერცეგოვინის ქვეითი ჯარი გამოირჩეოდა ავსტრიის არმიიდან თავისი უნიფორმით. მთავარი განმასხვავებელი ნიშანი იყო ფესი, რომელსაც საველე და საპარადო ფორმები ჰქონდა. ფესი იყო შინდისფერი, შავი ფუნჯით. ფუნჯს დახურვისას უკან იქცევდნენ.
უნიფორმა იყო ღია ლურჯი ფერის. შარვლები აღმოსავლური სტილის, ფართო მოდელის იყვნენ.
1908 წელს შემოიღეს საველე, ნაცრისფერი ფორმები და ნაცრისფერი ფესი, თუმცა ძველი ფორმა საპარადოდ შენარჩუნებული იქნა.