cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ირინე ხარისმა სუკანდარი
ნაკრები
ნაკრების შემადგენლობაში 5-ჯერ იასპარეზა ოლიმპიადაზე. 2004, 2006, 2008, 2010 და 2014 წლებში. 2004-ში მესამე დაფაზე იჯდა და ინდივიდუალურ ოქროს მედალს დაეუფლა. მომდევნო წლებში პირველე დაფაზე აინაცვლა, თუმც წარმატებას ვეღარ მიაღწია. ოლიმპიადაზე 58 ჩატარებული პარტიიდან 32 მოიგო, 10 წააგო, 16 ყაიმით დაასრულა.
განათლება
დაამთავრა გუნადარმის უნივერსიტეტი
სქოლიო
კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ინდონეზიელი ქალი მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკის საერთაშორისო ოსტატები
ელიზბარ უბილავა
მონაწილეობა მიიღო 1967 წლის სსრკ-ის საჭადრაკო ჩემპიონატში.
იყო ფიდე-ს უფროსი ტრენერი (2004) და ვისვანათან ანანდის მწვრთნელი (1994- 2005).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული  1950
სერგეი ლიაპუნოვი
სერგეი მიხაელის ძე ლიაპუნოვი (Серге́й Миха́йлович Ляпуно́в, რუსულად გამოითქმის [sʲɪrˈɡʲej mʲɪˈxajləvʲɪtɕ lʲɪpʊˈnof]; დ. 30 ნოემბერი, 1859, იაროსლავლი — გ. 8 ნოემბერი, 1924, პარიზი) — რუსი კომპოზიტორი და პიანისტი.
ცხოვრება
სერგეი ლიაპუნოვი დაიბადა 1859 წლის 30 ნოემბერს იაროსლავლში. მამის გარდაცვალების შემდეგ, ექვსი წლის სერგეი, მისი დედა და ორი ძმა (ერთ-ერთი მათგანი იყო ალექსანდრ ლიაპუნოვი - მოგვიანებით ცნობილი მათემატიკოსი) საცხოვრებლად შედარებით დიდ ქალაქში, ნიჟნი ნოვგოროდში გადავიდნენ. იქ იგი რუსული მუსიკალური საზოგადოების ახლად ჩამოყალიბებული ადგილობრივი ფილიალის კლასებთან ერთად ესწრებოდა გრამატიკული სკოლის გაკვეთილებს. მოსკოვის მუსიკალური კონსერვატორიის დირექტორის, ნიკოლაი რუბინშტეინის რეკომენდაციით, იგი აღნიშნულ ინსტიტუტში 1878 წელს ჩაირიცხა. მისი მთავარი მასწავლებლები იყვნენ: კარლ კლინდვორსი (ფორტეპიანო; ფერენც ლისტის ყოფილი მოსწავლე) და სერგეი ტანეევი (კომპოზიცია; პეტრე ილას ძე ჩაიკოვსკის ყოფილი მოსწავლე და მისი მემკვიდრე კონსერვატორიაში).
1893 წელს საიმპერატორო გეოგრაფიულმა საზოგადოებამ ლიაპუნოვს, ბალაკირევთან და ანატოლი ლიადოვთან ერთად დაავალა, რომ ვოლოგდის ოლქისა (ახლანდელი კიროვის ოლქი) და კოსტრომის ოლქიდან ხალხული ფოლკლორი შეეგროვებინათ. მათ შეაგროვეს თითქმის 300 სიმღერა, რომელიც საზოგადოებამ 1897 წელს გამოაქვეყნა. ლიაპონოვმა მათგან 30 სიმღერა ფორტეპიანოთი და ხმით მოაწყო; რამდენიმე უდავო წარმოშობის (ნამდვილი) სიმღერა გამოიყენა მისი რამდენიმე კომპოზიციაში, 1890-იან წლებში.
პირველად იგი ნიკოლოზ რიმსკი-კორსაკოვის თანაშემწე გახდა იმპერიულ სამლოცველოშილ შემდგომში გახდა მუსიკის თავისუფალი სკოლის დირექტორი, ხოლო 1911 წელს - სანქტ-პეტერბურგის კომსერვატორიის პროფესორი. რევოლუციის შემდეგ, 1923 წელს, ლიაპონოვი ემიგრაციით პარიზში წავიდა და რუსი ემიგრანტებისთვის მუსიკის სკოლას ელმძღვანელობდა. იგი მომდევნო წლის 8 ნოემბერს გულის შეტევით, პარიზში გარდაიცვალა.
ლიაპუნოვს, როგორც პიანისტს, წარმატებული კარიერა ჰქონდა. მან რამდენიმე ტური ჩაატარა დასავლეთ ევროპაში: მათ შორის 1910-1911 წლებში გერმანიასა და ავსტრიაში. 1904 წლიდან იგი აგრეთვე ჩნდებოდა როგორც დირიჟორი (1907 წელს გამოჩნდა ბერლინსა და ლაიფციგში).
იგი უმეტესწილად ახსოვთ კუთვნილი Douze études d'exécution transcendente-ით.
1910 წლის გაზაფხულზე ლიაპუნოვმა საკუთარი ნამუშევრები „ფლეიერ პიანინოზე“ უელტე მიგნონისთვის ჩაწერა (თხზ. 11, ნომ. 1, 5, და 12; გვ. 35).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები კატეგორია:რუსი პიანისტები
პავლე აბროსიმოვი
პავლე ვასილის ძე აბროსიმოვი (Па́вел Васи́льевич Абро́симов; დ. 27 დეკემბერი — გ. 21 მარტი, 1961, მოსკოვი) — რუსი  საბჭოთა არქიტექტორი. სსრკ მშენებლობისა და არქიტექტურის აკადემიის ნამდვილი წევრი (1956), სსრკ-ის არქიტექტორთა კავშირის პასუხისმგებელი მდივანი (1955–1961), საერთაშორისო არქიტექტორთა კავშირის აღმასკომის წევრი (1957). სკკპ წევრი 1944 წლიდან.
ბიოგრაფია
1923–1928 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის სამხატვრო აკადემიაში. მისი თანაავტორობით დაპროექტებულია საცხოვრებელი სახლი ლენინგრადში რევოლუციის მოედანზე (1928-1932), უკრაინის სსრ მინისტრთა საბჭოს სახლი კიევში (1934-1938), მოსკოვის უნივერსიტეტის მაღლივი შენობა (1949-1953; სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1949).
დაჯილდოებულია ორი ორდნითა და მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი არქიტექტორები
ალაზეის ზეგანი
ალაზეის ზეგანი (Алазейское плоскогорье) — ზეგანი რუსეთის ფედერაციაში, სახის რესპუბლიკაში, მდინარეების ალაზეის, კოლიმის, ინდიგირკისა და ოჟაგინის შუამდინარეთში. სიგრძე 300 კმ, საშუალო სიმაღლე 350 მ. ზეგნის ტალღოვან ზედაპირზე აღმართულია ბრტყელმწვერვალიანი მასივები და ქედები (სიმაღლე 400–954 მ). ზეგანს საფუძვლად აქვს პროტეროზოული გნაისები, რომლებსაც ზემოდან ფარავს გრანიტებით გარღვეული დევონური ვულკანოგენური დანალექი და იურული ასაკის ტუფოგენური ქანები. 450 მ სიმაღლემდე დაჭაობებული ნათელი ტყეებია (ლარიქები, მღიერები), ხეობებში კი — ჭალის ტყეები, 600 მ-მდე — ქონდარა ფიჭვი, ხოლო უფრო ზევით — მთის ტუნდრა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ზეგნები
მადამ დე მონტესპანი
ფრანსუაზ ათენა დე როშეშუარი (Françoise-Athénaïs de Rochechouart), ცნობილია როგორც მადამ დე მონტესპანი (Madame de Montespan), ან მარკიზა დე მონტესპანი (Marquise de Montespan; დ. 5 ოქტომბერი, 1640 — გ. 27 მაისი, 1707) — საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის სამეფო საყვარელი და მისი შვიდი შვილის დედა.
მისი ეგრეთ წოდებული "მეფობა" გრძელდებოდა 1667 წლიდან 1680-იან წლებამდე. იგი მეფე ლუის მისი ძმის, ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ I-ის წყალობით გაეცნო, რომელიც ფრანსუაზთან ცეკვავდა ლუვრის სასახლეში ბალზე. ცნობილია, რომ იგი აქტიურად მონაწილეობდა ვერსალის სასახლეში მიმდინარე "შხამების რომანში", რაშიც მოიაზრება ის წლები, როდესაც სასახლეში მასობრივად წამლავდნენ ადამიანებს. მას ხშირად ადარებდნენ მის კოლეგას, ასევე მის თანამედროვე ბარბარა ვილიერს, რომელიც ინგლისის მეფე ჩარლზ II-ის საყვარელი იყო.
მონტესპანის შთამომავლები შემდგომში მეფობდნენ ესპანეთში, საფრანგეთში, იტალიაში, ბულგარეთსა და პორტუგალიაში.
The Elder Scrolls Travels
მინი|300პქ|The Elder Scrolls-ის ლოგო The Elder Scrolls Travels — პორტატიული როლური ვიედო თამაშების სერია „The Elder Scrolls“-ის სერიიდან., რომელიც ძირითადად შეიმუშავა და გამოსცა კომპანია Vir2L Studios-მა. სერია მოიცავს შემდეგ თამაშებს: „Stormhold“ (2003), „Dawnstar“ (2004) და „Shadowkey“ (2004).
მადამ დე მონტესპანი
ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|378x378პქ|ფრანსუაზი დაახლოებით 1660 წელს
The Elder Scrolls Travels
Stormhold
The Elder Scrolls Travels: Stormhold — როლური ვიდეო თამაში, შექმნილი ექსკლუზიურად J2ME და BREW მოწყობილობებისთვის. „Elder Scrolls Travels-ის სერიის ორი ძირითადი თამაშის მსგავსად, ის შექმნა და გამოსცა Vir2L Studios-მა, 2003 წლის 1 აგვისტოს.
მადამ დე მონტესპანი
ბავშვობა
ფრანსუაზ ათენა დაიბადა 1640 წლის 5 ოქტომბერს ლუზაკ-ლე-შატოში (თანამედროვე ვიენის დეპარტამენტი, პუატუ-შარანტის რეგიონი), საფრანგეთში. პატარა ფრანსუაზს ოფიციალურად მადმუაზელ დე ტონაი-შარანტს უწოდებდნენ, როგორც ორი უძველესი და გავლენიანი ფრანგული არისტოკრატიული საგვარეულოს შთამომავალს. იგი იყო მორტემარისა და ტონაი-შარანტის ჰერცოგ გაბრიელ დე როშეშუარისა და მისი მეუღლის, დიანა დე გრანდზეინეს ქალიშვილი. ფრანსუაზის დედა, მადმუაზელ დიანა იყო საფრანგეთისა და ნავარის დედოფალ ანა ავსტრიელის სეფექალი.
The Elder Scrolls Travels
Dawnstar
The Elder Scrolls Travels: Dawnstar — როლური ვიდეო თამაში, შექმნილი ექსკლუზიურად J2ME და BREW მოწყობილობებისთვის. „Elder Scrolls Travels-ის სერიის ორი ძირითადი თამაშის მსგავსად, ის შექმნა და გამოსცა Vir2L Studios-მა, 2004 წლის 26 აგვისტოს.
მადამ დე მონტესპანი
ბავშვობა
ფრანსუაზი ჯერ კიდევ ღრმა ბავშვობიდანვე იზრდებოდა სამეფო კარზე. იგი დედას დაჰყვებოდა ლუვრის სამეფო კარზე და ბევრ რამეს ითვისებდა. როდესაც მას 12 წელი შეუსრულდა, მისმა მშობლებმა ფორმალური განათლების მისაღებად ფრანსუაზი და მისი და, გაბრიელა წმინდა მარიამის სახელობის სააბატოში გააგზავნეს. იქ ჩასვლიდან სულ ერთ კვირაში გაბრიელა იმდენად მოიხიბლა ქრისტიანული რწმენით, რომ მონაზვნად აღიკვეცა და წმინდა ცხოვრებას მიჰყო ხელი, რასაც ვერ ვიტყვით მის დაზე, რომელსაც დიდად არ აინტერესებდა რელიგიური დოგმების დაცვა. ფრანსუაზ ათენას და-ძმები იყვნენ:
The Elder Scrolls Travels
Shadowkey
The Elder Scrolls Travels: Shadowkey როლური ვიდეო თამაში შექმნილი Vir2L Studios-ის მიერ ექსკლუზიურად Nokia N-Gage-ისთვის. მრავალმოთამაშიანი რეჟიმის შექმნაზე მუშაობდა კომპანია TKO Software. როგორც Elder Scrolls Travels სერიის ნაწილი, გამოვიდა 2004 წლის ნოემბრის თვეში და ითვლება პირველ და ერთადერთ თამაშად სერიიდან, რომელიც გამოვიდა პორტატიულ კონსოლზე.
მადამ დე მონტესპანი
ბავშვობა
20 წლის ასაკში ფრანსუაზ ათენა ხდება საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის ძმის ცოლის, ორლეანის ჰერცოგინია ჰენრიეტა ანა ინგლისელის ფრეილინა, რომელმაც მას მადამის წოდება უბოძა. ამის შემდეგ, ფრანსუაზის დედისა და საფრანგეთის დედა-დედოფალ ანა ავსტრიელის ახლო ურთიერთობიდან გამომდინარე, იგი თვით საფრანგეთის დედოფალ მარია ტერეზა ესპანელის სეფექალი გახდა.
The Elder Scrolls Travels
მიმოხილვა
The Elder Scrolls Travels: Shadowkey-მა მიღო უარყოფითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან და საერთო მიმოხილვების საიტზე GameRankings-ზე ფლობს 55.91%.. GameSpot-ის მიმოხილველმა გააკრიტიკა თამაშის კონტროლის და ბრძოლის სისტემა და სიუჟეტი.
მადამ დე მონტესპანი
ქორწინება
1663 წლის 28 იანვარს ფრანსუაზ ათენა ცოლად შერთეს მონტესპანის მარკიზ ლუი ანრი დე პარდაილანს, რომელიც მასზე ერთი წლით უმცროსი იყო. მადამ დე ლა ფაიეტის დღიურებიდან ვიგებთ, რომ ფრანსუაზისათვის ეს ქორწინება არასასურველი იყო, რადგან ამ დროს იგი შეყვარებული იყო სხვა ახალგაზრდა მამაკაცზე, რომელიც ნუარმუტიეს ჰერცოგი ლუი დე ლა ტრემუალი იყო, რომელიც ფრონდაში მონაწილეობის გამო საფრანგეთიდან იქნა გაძევებული. მაშინ, როდესაც ტრემუალი ესპანეთში დუელში მოკლეს, ფრანსუაზი მონტესპანზე დანიშნეს. საქორწინო ცერემონიალი პარიზში შედგა, წმინდა ოსტატეს სახელობის სამლოცველოში. ქორწილიდან მალევე ფრანსუაზი თავის პირველ შვილდე დაფეხმძიმდა. 1663 წლის 17 ნოემბერს მან გოგონა გააჩინა, რომელსაც კრისტინა დაარქვეს. ცნობილია, რომ მიუხედავად გართულებული მშობიარობისა, ბავშვის გაჩენიდან ორ კვირაში ფრანსუაზი სამეფო ბალზე ბალეტსაც კი ცეკვავდა. როგორც აღმოჩნდა, იგი ამ დროს უკვე მეორე ბავშვზე იყო ორსულად, რომელიც ცეკვის გამო მოეშალა. ფრანსუასა და მის ქმარს სულ ორი შვილი ჰყავდათ:
მონტესპანების წყვილი პატარა ქალაქგარე შატოში ცხოვრობდა, ლუვრიგან შორს. სწორედ ამიტომ, ფრანსუაზს მოუწია მისი საყვარელი სამეფო კარისა და ჰენრიეტა ანა ინგლისელის ფრეილინობიდან განთავისუფლება. ლამაზ და ახალგაზრდა მადამ დე მონტესპანს მრავალი შარმი ჰქონდა. იგი ძალზედ დახვეწილი და კომუნიკაბელური იყო. იგი ძალიან ბევრ ადამიანს იცნობდა და ემეგობრებოდა, რის გამოც მას საკმაოდ ძლიერი კავშირები ჰქონდა მთელი საფრანგეთის მასშტაბით.
The Elder Scrolls Travels
სქოლიო
კატეგორია:The Elder Scrolls კატეგორია:2003 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:2004 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:მობილური ტელეფონების თამაშები კატეგორია:N-Gage-ის თამაშები კატეგორია:Java პლატფორმის თამაშები კატეგორია:Bethesda Softworks-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები სქესის არჩევის შესაძლებლობით
მადამ დე მონტესპანი
სამეფო საყვარელი და აღზევება
მარცხნივ|მინი|339x339პქ|საფრანგეთის დედოფალი მარია ტერეზა ესპანელი და საფრანგეთის დოფინი ლუი დე ბურბონი 1663 წელს მადამ დე მონტესპანი გაოცებული დარჩა, როდესაც სამეფო კარზე დასაბრუნებლად თვით საფრანგეთის დედოფალმა მარია ტერეზა ესპანელმა მიიწვია. მარია ტერეზა ესპანეთისა და პორტუგალიის მეფე ფილიპე IV-ისა (ლუი XIV-ის დედის ძმა) და დედოფალი ელიზაბეტ დე ბურბონის (ლუი XIV-ის მამიდა) ქალიშვილი იყო და ქორწინებამდე მისი ესპანური წოდება იყო ინფანტა მარია ტერეზა ავსტრიელი. სკანდალი, რომელმაც დედოფალი იძულებული გაჰხადა მონტესპანი დაებრუნებინა, გამოწვეული იყო მეფე-დედოფლის უფროსი ვაჟის, საფრანგეთის დოფინ ლუი დე ბურბონის აღმზრდელსა და დედოფლის ფრეილინა ჟული დ'ანჟენის მიერ, რომელმაც დოფინის ქმართან ერთად მოტაცება სცადა. ამრიგად, დედოფალმა გააძევა იგი სამეფო კარიდან და თავისი ვაჟისათვის ახალ აღმზრდელად მონტესპანი მიიწვია.
1666 წლიდან, მონტესპანი უკვე ცდილობს ლუი XIV-ის სამეფო საყვარელი გახდეს და ჩაანაცვლოს ლუიზა დე ლა ვალიერი. თავისი შარმისა და ინტელიგენტობის წყალობით, ფრანსუაზს არ გასჭირვებია მეფის მოხიბლვა. ამავდროულად, მან ძალიან ახლო ურთიერთობა შეინარჩუნა დოფინთან, რომელსაც არც კი აღელვებდა მამამისი დედამისთან იქნებოდა თუ ვინმე სხვა ქალთან. მაშინ, როდესაც ლუიზა დე ლა ვალიერი მიხვდა, რომ მონტესპანი მას მეფის გულის დაპყრობაში ეჯიბრებოდა, დასცინა და მას საცოდავიც კი უწოდა. ამის შემდეგ, ფრანსუაზმა სტრატეგია მნიშვნელოვნად შეცვალა და ლუიზა დე ლა ვალიერსა და მარია ტერეზა ესპანელს ძალიან დაუმეგობრდა. როდესაც ეს ქალბატონები ორსულად იყვნენ, მარკიზა ზრუნავდა მათზე და ასე ცდილობდა მეფესთან დაახლოვებას. სწორედ მათი მძიმე ორსულობებით ისარგებლა ფრანსუაზმა. როდესაც დედოფალსა და ლუიზას უკვე მშობიარობის დრო მოუვიდათ და საწოლიდან ადგომა ეკრძალებოდათ, მეფემ მონტესპანთან დაიწყო სადილობა, რითაც დაიწყო მათი ურთიერთობა. მონტესპანი აცხადებდა, რომ მეფე იმდენად დაუახლოვდა, რომ საიდუმლოებებიც კი გაანდო. მალე ისინი არა მხოლოდ მსუბუქი ვახშმებით შემოიფარგლებოდნე, არამედ ზომა გადასული სმით, ვულგარული ცეკვებითა და ისიც ცნობილია, რომ მეფე ფრანსუაზს ბანაობის დროს პირდაპირ უყურებდა. სულ მალე, მონტესპანმა იმდენი მოახერხა, რომ ლუიზა დე ლა ვალიერი მეორეხარისხოვან ქალად იქცა მეფის ცხოვრებაში, დედოფალი კი საერთოდ მიივიწყეს. სულ მალე, დაცემული ლუიზა 25 წლის ფრანსუაზის ხელქვეითი გახდა. ცნობილია, რომ იგი მას საშინლად ამცირებდა, მათ შორის თავისი ღამის ქოთნების მოწესრიგებასაც კი მას ავალებდა.
ფრანსუაზ ათენა ასევე დაუმეგობრდა დედოფლის სეფექალ ლუიზა ბოიერს. როგორც ცნობილია, შემდგომში მონტესპანის ნაბოლარა ვაჟი, ტულუზის გრაფი დაქორწინდა ლუიზა ბოიერის შვილიშვილზე.
უკანონო შვილები
1673 წელს ლუი XIV-მ ფრანსუაზ ათენასთან შეძენილი ვაჟები კანონიერ შვილებად გამოაცხადა, რის შემდეგაც მათი ლეგიტიმაცია მოხდა და ისინი ჩვეულებრივად გახდნენ ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენლები. თუმცა, ამ დროს მადამ დე მონტესპანი ჯერ კიდევ კანონიერ ქორწინებაში იყო ლუი ანრისთან და აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ ისინი არც არასდროს განქორწინებულან. ლეგიტიმაციის შემდეგ ფრანსუაზის უფროსი ვაჟი, ლუი ავგუსტი მაინის ჰერცოგი გახდა, ლუი სეზარი კი ვექსინის. 1673 წელს მან კიდევ ერთი გოგონა გააჩინა, რომელსაც ლუიზ ფრანსუაზი დაარქვეს, რომელიც ასევე ლეგიტიმურად სცნეს და შარტრის მადმუაზელად გამოაცხადეს. შემდგომში იგი გავლენიან ფრანგ დიდგვაროვანს, კონდეს პრინცს გაჰყვა ცოლად. ამას მოჰყვა 1674 წელს კიდევ ერთი ქალიშვილის დაბადება. მას ლუიზ მარი ანა დაარქვეს, თუმცა იგი მალევე დაიღუპა. 1677 წელს მან გააჩინა მორიგი გოგონა, რომელსაც ფრანსუაზ მარი დაარქვეს და ლეგიტიმურად სცნეს. შემდგომში იგი ცოლად გაჰყვა თვით ლუი XIV-ის ძმის შვილს, ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ს. ამის შემდეგ, 1678 წელს მონტესპანმა თავისი უკანასკნელი შვილი გააჩინა. ახალშობილი ვაჟი იყო, მას ლუი ალექსანდრე დაარქვეს, ლეგიტიმურად გამოაცხადეს და ტულუზის გრაფობაც უბოძეს. ამ დროს, ფრანსუაზ ათენა უკვე ატარებდა სამეფო საყვარლის წოდებას და ლუიზა დე ლა ვალიერის სახით კონკურენტიც აღარ ჰყავდა, ვინაიდან იგი მონასტერში იყო წასული. თუმცა, თანდათან მის ახალ კონკურენტად მისივე საუკეთესო მეგობარი და მისი შვილების აღმზრდელი, მადამ სკარონი გადაიქცა.
1674 წელს ფრანსუაზ ათენა უკვე ოფიციალურად გამოეყო თავის ქმარს და თავისუფალი ცხოვრება დაიწყო, მაგრამ ისინი ოფიციალურად მაინც ცოლ-ქმრად რჩებოდნენ. მარცხნივ|მინი|318x318პქ|მონტესპანი 1670 წელს მარკიზა დე მონტესპანს მალევე აუმხედრდა სრულიად კათოლიკური ეკლესია, რომელსაც 1675 წლიდან დედოფალიც შეუერთდა. მღვდლები პირდაპირ წირვებზე აკრიტიკებდნენ მას, პაპი და ეპისკოპოსები კი მეფეს დაუყოვნებლივ მოუწოდებდნენ გათხოვილ ქალთან რომანის შეწყვეტას და საკუთარ ცოლთან დაბრუნებას. ერთ-ერთი ასეთი წირვისას დიაკვანმა განაცხადა: "განა ეს მადამი სკანდალში არ ჰხვევს სრულიად საფრანგეთს? მიატოვე შენი უწმინდური ცხოვრების წესი და მიუძღვენი საკუთარი თავი ყოვლად უმაღლესი იესო ქრისტეს მსახურებას..." თუმცა თავად მეფე, ეკლესიის ამ რჩევა-დარიგებებს ყურსად არ უგდებდა და მონტესპანთან რომანს განაგრძობდა.
სამეფო სკანდალი და დაცემა
მინი|340x340პქ|ლუი XIV
შხამების რომანი
ეგრეთ წოდებული შხამების რომანი 1677 წლის სექტემბერში დაიწყო და იქცა "მონტესპანის მეფობის" დასასრულად. ცნობილია, რომ მონტესპანი მეფეზე კონტროლის შესანარჩუნებლად ყოველ ღონეს ხმარობდა, საბოლოოდ კი ადამიანების მოწამვლასაც კი არ ერიდებოდა, ხოლო როდესაც მეფე ჰერცოგინია დე ფორტანჟეთი დაინტერესდა, მან უკანასკნელ ზომებს მიმართა. თანდათანობით, მონტესპანი დედოფალ მარია ტერეზას უმცროს ფრეილინობამდე ჩამოქვეითდა, რამაც მისი უკიდურესი გაბოროტება გამოიწვია. სულ მალე, სანამ მეფე მას ოფიციალურ საყვარლად აღიარებდა, მადამ დე ფორტანჟე 1681 წელს გარდაიცვალა. ბევრი ამტკიცებდა, რომ იგი მოწამლეს, თუმცა სხეულის გაკვეთამ მოწამვლა არ დაადასტურა, მაგრამ ჯანმრთელი და ახალგაზრდა ქალის უცებადი გარდაცვალება მაინც ბევრ ეჭვს ბადებდა. მარცხნივ|მინი|251x251პქ|ჩვილის მსხვერპლშეწირვა მონტესპანისა და მამა ეტიენის მონაწილეობით მართალია ფრანსუაზ ათენა დიდხანს ფიქრობდა მთელი ამ შხამების რომანში ჩაბმაში, თუმცა ბოლოს იგი მაინც არ ჩაება. შხამების რომანი ამ პერიოდს იმიტომ ეწოდა, რომ ზედიზედ რამდენიმე წლის მანძილზე, ვერსალის სასახლეში ყოველდღიურად რამდენიმე ადამიანი იღუპებოდა მოწამვლის შედეგად. ამ საქმის გამოძიება ლუი XIV-მ საკუთარი პოლიციის მთავარ გენერალ გაბრიელ ნიკლა დე ლა რეინოს ანდო, რომელმაც დაადგინა, რომ მონტესპანმა 1665 წლის ზაფხულში პარიზში, ცხობილი საწამლავების დამამზადებელ კატრინ მონვუაზინისაგან შეიძინა საქონელი. ცნობილი გახდა ისიც, რომ ფრანსუაზი და კატრინი ეშმაკისეულ რიტუალებს ასრულებდნენ უღრან ტყეში, რაც მას მეფეზე გავლენის მოხდენაში ეხმარებოდა. რიტუალის წესები კი ნამდვილად სატანისტური იყო, რადგან მასში შედიოდა ახალშობილთა "დაკვლა" და ა.შ. როგორც შემდგომში ახსნეს, სწორედ ამიტომ იყო ლუი XIV მონტესპანის ასეთი დიდი გავლენის ქვეშ. რეინომ მალევე იმ ტყეში დიდი გათხრები დაიწო და 2, 500-მდე ჩვილი ბავშვის დამარხული ჩონჩხი აღმოაჩინა. როგორც ჩანს, კატრინი ამ გზით მხოლოდ ფრანსუაზს არ ეხმარებოდა. 1666 წელს მონტესპანმა ეკლესიიდან განკვეთილ მღვდელს, ეტიენ გიბურგს მიმართა, რომელთან ერთადაც კიდევ ერთი სატანისტური რიტუალი შეასრულა, რომელშიც იგულისხმებოდა მონტესპანის შიშველ სხეულზე ეშმაკისეული ლოცვების თანხლებით ჩვილი ბავშვის მოკვლა და შემდეგ მისი სისხლის ფრანსუაზის სხეულზე დასხმა. როგორც ჩანს, მსგავსმა რიტუალმა გაამართლა, რადგან 1667 წლიდან მონტესპანი უკვე ლუი XIV-ის სამეფო საყვარელი იყო და ლუიზა დე ლა ვალიერი მათი შვილის აღმზრდელადაც კი იქცა. მონტესპანის მდგომარეობას კიდევ ის ამძიმებდა, რომ ამ საქმის გახსნიდან მალევე მინისტრი დე რეინო მოწამლეს, მისი გარდაცვალებიდან სულ მალე კი თავად დე რეინოს ცოლიც აღარ დაინდეს. მალე თავად მეფის მოწამვლაც კი სცადეს, რომელსაც საწოლის თეთრეული მოუწამლეს, თუმცა იგი იმით გადარჩა, რომ იმ ღამით საყვარელთან იყო. ასეთ მძიმე ფონზე ბრალი ფრანსუაზს დასდეს, თუმცა იგი უდანაშაულო იყო. ცნობილია, რომ მას მართლაც შეუყვარდა მეფე, ხოლო ის ვისაც ნამდვილად სურდა ლუის მოკვლა იყო მისი ერთ-ერთი საყვარელი კლაუდია დე ვინ დე ელიტეზი, რომელსაც მეფესთან ერთი ვაჟი ჰყავდა, რომელიც ლუიმ სხვა უკანონო შვილების მსგავსად ლეგიტიმურად არ სცნო. როგორც ცნობილი გახდა კლაუდიას ეხმარებოდა ლუის კიდევ ერთი ყოფილი საყვარელი ოლიმპია მანჩინი, სუასონის გრაფინია, რომელიც გამოირჩეოდა თავისი მიდრეკილებით ინტრიგებისკენ.
1680 წელს სამეფო კარზე კიდევ ერთი სკანდალი აგორდა, თუმცა ამჯერად მონტესპანი არაფერშუაში იყო. ამჯერად გავრცელდა ჭორი, თითქოს დედოფალ ანა ავსტრიელს ლუი XIV და ფილიპ I არა ლუი XIII-ისგან არამედ საყვარლისაგან ჰყავდა, რაც სამოქალაქო ომსა და დინასტიის შეცვლას მოასწავებდა, თუმცა მეფის მინისტრებმა — ლუვუამ და კოლბერმა ეს საქმე კარგად მიჩქმალეს.
გაძევება
1691 წელს მადამ დე მონტესპანს მოეხსნა სამეფო საყვარლის წოდება და საბოლოოდ მეფემ იგი სამეფო კარიდანაც კი გააძევა. მას მოეხსნა სამეფო პენსია, რომელიც ნახევარ მილიონ ფრანკს შეადგენდა. როდესაც ფრანსუაზი სამეფო კარს ტოვებდა, ცნობილია, რომ როდესაც მან თავისი სტატუსი და ძალაუფლება დაკარგა, გახარებულმა დედოფალმა მარია ტერეზამ თავის რძალ ლიზელოტა პფალცელს ღიმილიანი სახით უთხრა: "აი რა ემართება სისხლით მოპოვებულ ძალაუფლებას". ფრანსუაზ ათენა სამუდამოდ გამოკეტეს მონაზვნად, ფონტერვუდის სააბატოში, სადაც ასევე ლუის წინამორბედი საყვარელი, ლუიზა დე ლა ვალიერი იმყოფებოდა, თუმცა მონტესპანისგან განსხვავებით იგი აქ თავისი სურვილით იყო. სწორედ აქ გაატარა თავისი სიცოცხლის უკანასკნელი წლები ფრანსუაზმა, სადაც როგორც ამბობდნენ იგი ძალიან იტანჯებოდა და გამუდმებით ვერსალში დაბრუნებაზე ოცნებობდა.
ბულგანი
ბულგანი (Булган) — ქალაქი მონღოლეთში, ზღვის დონიდან 1 208 მეტრზე. ბულგანის აიმაკის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-ცენტრალურ ნაწილში. მოსახლეობა შეადგენს 18 494 ადამიანს (2008).
მადამ დე მონტესპანი
გარდაცვალება
მადამ დე მონტესპანისათვის სიცოცხლის უკანასკნელი წლები ნამდვილი სასჯელი იყო. მისი შვილის ნაადრევად გარდაცვალებამ კი იგი საბოლოოდ გაანადგურა. ფრანსუაზ ათენა დე როშეშუარი გარდაიცვალა 1707 წლის 27 მაისს, 66 წლის ასაკში. ცნობილია, რომ იმ მრავალწლიანი ურთიერთობისადმი პატივისცემის ნიშნად სამგლოვიარო ტანისამოსიც კი ჩაიცვა.
ბულგანი
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკების ადმინისტრაციული ცენტრები კატეგორია:ბულგანის აიმაკი
მადამ დე მონტესპანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1640 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1707 კატეგორია:სამეფო საყვარლები
დჰარამსალა
დჰარამსალა (ჰინდიधर्मशाला, ტიბეტური དྷ་རམ་ས་ལ་) — ქალაქი ინდოეთში, ჰიმაჩალ-პრადეშის შტატშის კანგრას ოლქში.
ეტიმოლოგია
დჰარამსალას დასახელება წარმოდგა სანსკრიტული სიტყვების დჰარმასა (धर्म) და შალასაგან (शाला), რომელიც ითარგმნება დაახლოებით, როგორც „სულიერი საცხოვრებელი“ ან უფრო ზუსტად, როგორც „საკურთხეველი“.
ჰინდი ენაზე დჰარამსალა ნიშნავს თავშესაფარს ან სასტუმრო სახლი მომლოცველთათვის. ტრადიციულად, ასეთი „დჰარამსალები“ შენდებოდა სასულიერო ცენტრებთან ახლოს (ჩვეულებრივ, მოშორებულ ადგილებში), რათა უზრუნველეყოთ დასასვენებელი ადგილი მომლოცველთათვის. შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ ქალაქმა დასახელება მიიღო ერთ-ერთი ასეთი ცნობილი დჰარამშალას სიახლოვესთან მდებარეობის გამო.
ისტორია
დჰარამსალას ისტორია უძველესი დროიდან დაკავშირებულია ინდუიზმთან და ბუდიზმთან.
XVIII სს. ტიბეტიდან დევნილები აშენებდნენ აქ მრავალ მონასტერს, თუმცა ითვლება, რომ მონასტრებს ტრადიციული ინდუსური შენობების სახე ჰქონდა. აქ ადგილობრივი მოსახლეობა (ე.წ. გადები) თითქმის მთლიანად ინდუსია. აქ გავრცელებულია ძირითადად შივას და დურგას კულტები.
1959 წელს დალაი ლამა XIV დატოვა ტიბეტი, ხოლო 1960 წელს ინდოეთის პრემიერ-მინისტრ ჯავაჰარლალ ნერუსგან მიიღო მიწვევა - დჰარამსალაში ტიბეტის ხელისუფლების სამუშაოდ და საცხოვრებლად. დღემდე აქვე ტარდება ტიბეტის საკანონმდებლო ორგანოს - ტიბეტის სახალხო დეპუტატთა ასამბლეის სესიები.
2002 წლიდან დჰარამსალაში ტარდება კონკურსი „მის ტიბეტი“.
ფიზიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება
ქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან საშუალოდ 1457 მ. სიმაღლეზე, მისი ფართობი შეადგენს — 8,51 კმ². დჰარამსალა განლაგებულია კანგრის ხეობაში, დაულადარის ქედის ძირში. ქალაქი მკვეთრად არის გაყოფილი ორ ნაწილად: ქვედა დჰარამსალა (ადმინისტრაციული და საქმიანი ცენტრი) და ზედა დჰარამსალა (მაკლეოდ-განჯი). მაკლეოდ-განჯი მდებარეობს გზიდან 9 კმ. ის მოშორებით 460 მ. სიმაღლეზე. აქ მდებარეობს დალაი-ლამას რეზიდენცია. ქალაქის ეს უბანი ქვედა ნაწილს უკავშირდება მხოლოდ ვიწრო გზით, რომელზე მგზავრობაც შესაძლებელია მხოლოდ ტაქსით ან მცირე ზომის ავტომობილით. მაკლეოდ-განჯი მდებარეობს ფიჭვნარში, ჰიმალაის მუხებსა და როდოდენდრონთა გარემოცვაში. ხეობის ქვედა ნაწილში გავრცელებულია ბრინჯის, ჩაის და მარცვლეული კულტურების პლანტაციები.
კლიმატი
ქალაქის კლიმატი სუბტროპიკულია. განიცდის მუსონების გავლენას. ზაფხული იწყება აპრილის დასაწყისში და გრძელდება ივნისის შუა რიცხვებამდე. მაქსიმალური საშუალო ტემპერატურა ივნისის დასაწყისში არის 36 °C. ივლისიდან სექტემბრამდე გრძელდება მუსონური სეზონი. ამ პერიოდში ნალექების რაოდენობა შეადგენს 3000 მმ. რაც დჰარამსალას შტატის ერთ-ერთ ყველაზე ტენიან ადგილად აქცევს. შემოდგომა გრძელდება ოქტორმბრიდან ნოემბრის ბოლომდე. შემოდგომაზე საშუალო ტემპერატურა უტოლდება 16-17 °C-ს. ზამთარი იწყება დეკემბერში და გრძელდება თებერვლის ბოლომდე. ზედა დჰარამსალისთვის თოვლი ჩვეულებრივი მოვლენაა, ქალაქის ქვედა ნაწილში კი თოვლი თითქმის არ მოდის. ზამთრის მიწურულს კი კვლავ იწყება მოკლე და სასიამოვნო გაზაფხული. დაულადარის ქედი ჩვეულებრივ, მთელი წლის მანძილზე დაფარულია თოვლით, თუმცა უკანასკნელ დროს ის კარგავს თოვლის საბურველს გამომშრალ პერიოდებში.
მოსახლეობა
ქალაქში ცხოვრობს დაახლოებით 5000 ტიბეტელი დევნილი.
ტრანსპორტი
უახლოესი აეროპორტი მდებარეობს დჰარამსალადან 20 კმ. ქალაქ კანგრის სიახლოვეს. ტურისტების უმრავლესობა მოძრაობს რკინიგზის და ავტობუსების საშუალებით.
დელიდან ყოველდღიურად გამოდის ტურისტური ავტობუსები, ავტობუსის გასვლა ხდება დაახლოებით საღამოს 19 სთ-ზე და მაკლეოდში ჩადის დაახლოებით დილის 6-7 სთ-ზე.
3,5 სთ სჭირდება ტაქსით დჰარამსალადან უახლოეს რკინიგზის სადგურამდე ჩოკი-ბანკამდე მისვლას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტიბეტური ბუდიზმი კატეგორია:ჰიმაჩალ-პრადეშის ქალაქები
აბრუი
აბრუი (გ. 587) — ქვემო სოღდის (თანამედროვე ბუხარის ოლქი) აჯანყებული უღარიბესი მოსახლეობის მეთაური VI საუკუნის 80-იან წლებში. იბრძოდა მიწათმფლობელი და სავაჭრო არისტოკრატიის წინააღმდეგ. დაიპყრო ფაიქენდი და იქ მმართველობის მკაცრი წესები შემოიღო. ბევრი დეჰყანი და მდიდარი ვაჭარი შვიდმდინარეთში თურქთა მმართველ ყარა-ჩურინთან გაიქცა დახმარების სათხოვნელად. 587 წელს ყარა-ჩურინი სასტიკად გაუსწორდა აჯანყებულებს. აბრუი სიკვდილით დასაჯეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 587
ნიკოლაი მიასკოვსკი
ადრეული წლები
ნიკოლაი მიასკოვსკი დაიბადა 1881 წლის 20 აპრილს მოდლინის ციხეში (ვარშავასთან ახლოს, პოლონეთის სამეფო, რუსეთის იმპერია), რუსეთის არმიის ოფიცრის, ინჟინერის ოჯახში. დედის გარდაცვალების შემდეგ ოჯახში პატარა წევრები აღზარდა ნიკოლაის მამიდამ, იელიკონიდა კონსტანტინოვნა მიასკოვსკაიამ, რომელიც სანქტ-პეტერბურგის ოპერაში მომღერალი იყო. ნიკოლაი თინეიჯერობის ასაკში ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად სანქტ-პეტერბუერგში გადავიდა.
სწავლის გვიან დაწყების გამო იგი კლასში ყველაზე ასაკოვანი სტუდენტი იყო, მაგრამ მალევე გახდა ყველაზე ახალგაზრდა, სერგეი პროკოფიევის მტკიცე მეგობარი.
შუა წლებში
1920-იან და 1930-იან წლებში მიასკოვსკი იყო სსრკ-ის წამყვანი კომპოზიტორი. მას არ აქვს შექმნილი ოპერა; მაგრამ დაწერილი აქვს 27 სიმფონია (დამატებული სამი სინფონიეტა, ორ კონცერტი და სხვა საორკესტრო ჟანრებში მუშაობა), 13 სიმებიანი კვარტეტი, 9 ფორტეპიანო სონატა, აგრეთვე ბევრ მინიატურული და ვოკალური ნაწარმოებები. ამ ფორმებისადმი ერთგულების და იმის გამო, რომ იგი ყოველთვის ოსტატობის მაღალ სტანდარტს ინარჩუნებდა, მას ზოგჯერ "მოსკოვის მუსიკალურ სინდისს" უწოდებდნენ. მუსიკალური მოდერნიზმისადმი მისი მუდმივი ერთგულება მან აჩვენა იმით, რომ ალექსანდრე მოსოლოვთან, გავრილ პოპოვთან და ნიკოლაი როსლავცთან ერთად, იგი იყო თანამედროვე მუსიკის ასოციაციის ერთ-ერთი ლიდერი.
1917-1921 წლების მოქმედებებმა მაიაკოვსკის მეექვსე სიმფონიის შექმნა შთააგონა (ეს იყო მისი ერთადერთი საგუნდო სიმფონია). 1921–1933 წლები იყო მისი სწავლების პირველი წლები მოსკოვის კონსერვატორიაში; ეს სწორედ ის წლებში იყო, რომელშიც მან ყველაზე მეტი ექსპერიმენტი ჩაატარა: შექმნა ისეთი ნაწარმოებები, როგორიცაა მეათე და მეცამეტე სიმფონია, მეოთხე საფორტეპიანო სონატა და მისი პირველი სიმებიანი კვარტეტი. ალბატ, ამ ამ ექსპერიმენტების ფაზის საუკეთესო ნაწილი იყო მეცამეტე სიმფონია, რომლის პრემიერა აშშ-ში შედგა.
1920-იან და 1930-იან წლებში მიასკოვსკის სიმფონიებს საკმაოდ ხშირად ასრულებდნენ დასავლეთ ევროპასა და აშშ-ში. მისი ნამუშევრები გამოიცა ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული გამომცემელის, Universal Edition-ის მიერ. 1935 წელს, რადიოს აუდიტორიის CBS-მა ჩაატარა გამოკითხვა; ისინი სვავდნენ კითხვას: „თქვენი აზრით, თანამედროვე კომპოზიტორებიდან ვინ დარჩება 100 წლის განმავლობაში მსოფლიოს დიდთა შორის?“; მაიაკოვსკი ტოპ ათეულში პროკოფიევთან, სერგეი რახმანინოვთან, დიმიტრი შოსტაკოვიჩთან, რიხარდ შტრაუსთან, იგორ სტრავინსკისთან, იან სიბელიუსთან, მორის რაველთან, მანუელ დე ფალასთან და ფრიც კრეისლერთან ერთად შეიყვანეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1950 კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები კატეგორია:საბჭოელი კომპოზიტორები
ბოგდან А092
ისტორია
2003 წლის 11 თებერვალს ოფიციალურად იქნა წარდგენილი მცირე ზომის საქალაქო ავტობუსის ახალი მოდელი Богдан-А092, რომელსაც მოძველებული მოდელი Богдан А091 უნდა ჩაენაცვლებინა. ახალი მოდელის შემუშავებისას ითვალისწინებდნენ, მძღოლებისა და მგზავრების შენიშვნებს, რამაც საშუალება მისცა გარკვეული ნაკლოვანებები აღმოფხვრილიყო, რომლებიც А091 კონსტრუქციის ავტობუსებს ჰქონდათ. 2005 წლამდე საწარმოში ორივე ავტობუსის წარმოება პარალელურად მიმდინარეობდა, 2005 წლის შემდეგ კი А091 მოდელების წარმოება შეწყდა და კორპორაცია „Богдан“-ი მთლიანად А092 წარმოებაზე გადავიდა. 2010 წელს წარდგენილ იქნა А092-ის დაგრძელებული ვერსია, სახელწოდებით А093. 2011 წელს სსს „Черкаський автобус“-ი გამოვიდა კორპორაცია „Богдан“-იდან და ამ წლიდან А092/А093 მოდელების წარმოებით სწორედ ეს სააქციო საზოგადოებაა დაკავებული. სსს „Черкаський автобус“-ის მიერ წარმოებული ახალი ავტობუსებიდან გაქრა წარწერა „Богдан“, შეიცვალა ემბლემა და მძღოლის კაბინის შეღობვა. თვითონ კორპორაცია „Богдан“-მა კი ამ ოჯახის ავტობუსების წარმოება შეწყვიტა.
აღწერა
მარცხნივ|200პქ|მინი|thumb|ბოგდან A-092-ის ნახაზი ბოგდან А092 — მრავალფუნქციური ავტობუსია, რომლის გამოყენებაც შესაძლებელია, როგორც:
ახალი მოდელის გამოჩენა განპირობებული იყო, როგორც ავტობუს А091 ნაკლოვანებებით, ასევე ეკოლოგიური ნორმატივებს ზრდითა და უსაფრთხო გადაადგილების მოთხოვნებით. მიუხედავად იმისა, რომ უკრაინაში მოქმედებს ძველი ეკოლოგიური ნორმატივები Euro-0, Богдан-А092 აღჭურვილია დიზელის ძრავით Isuzu-4HE1-TC, რომელიც Euro-3 სტანდარტებს შეესაბამება. ახალი ძრავი ასევე უფრო მძლავრიც გახდა ტურბოკომპრესორის წყალობით. გადაცემათა კოლოფი — მექანუკური, 6-საფეხურიანი. ავტობუსზე ასევე აყენია ABS.
ავტობუსის წინა მხარე შედარებით გათანამედროვდა, ასევე მისი კონსტრუქცია აადვილებს წვდომას ავტობუსის სისტემის სარემონტოდ. შეიცვალა ასევე კარების კონსტრუქცია, რომელნიც მოძრაობის მიმართულებით იღებიან. ამან მგზავრების ასვლა-ჩამოსვლა არამრტო კომფორტული, არამედ უსაფრთხოც გახადა. სიგრძის 215 მმ-ით გაზრდის ხარჯზე გაიზარდა სივრცე უკანა სავარძლების წინ, რამაც საშუალება მისცა ძარის უკანა მარჯვენა მხარეს, კარების გვერდზე განეთავსებინათ ორი სავარძელი ზურგით ფანჯრისკენ, ნაცვლად ერთისა А091 მოდელში. სავარძლების რაოდენობა Богдан-А092-ში — 22, ადგილების საერთო რაოდენობა — 43.
მოდიფიკაციები
200პქ||მარცხნივ|thumb|Богдан А092Н — შშმ პირებისთვის ადაპტირებული უკანა კარით 250პქ|მინი|thumb|ბოგდან A-092-ები თბილისში წარმოების პერიოდის განმავლობაში დამზადებულ იქნა ერთმანეთისაგან ოდნავ განსხვავებული რამდენიმე მოდიფიკაცია: ასევე ახლახან გაჩნდა ახალი მოდიფიკაცია დაბალ დონიანი იატაკით და უკანა ფართო კარებითა და პანდუსით, რომელსაც ეტლიანი შშმ პირების გადაყვანა შეუძლია.
სქოლიო
კატეგორია:ბოგდანი (კორპორაცია) კატეგორია:უკრაინის ავტობუსები
ამონიოს საკა
ამონიოს საკა (Ἀμμώνιος Σακκᾶς; დ. დაახლ. 175 — გ. დაახლ. 242) — ალექსანდრიელი ფილოსოფოსი. პლოტინეს, ლონგინეს, წარმართი ფილოსოფოსი ორიგენეს და, როგორც ფიქრობენ, ქრისტიან ორიგენეს მასწავლებელი, ნეოპლატონიზმის მამამთავარი. წერილობითი თხზულებები არ დაუტოვებია. პორფირიოსის გადმოცემით, ქრისტიანობა მიიღო, მაგრამ შემდეგ ისევ დაუბრუნდა წარმართობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძენი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 175 კატეგორია:გარდაცვლილი 242
ვიტორის რაიონი
ვიტორის რაიონი (Distrito de Vitor) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 007 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 543 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:არეკიპის პროვინციის რაიონები
კაროლინური ძაღლი
კაროლინური ძაღლი (Carolina Dog) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია აშშ-ში უძველეს ხანაში.
ფიქრობენ, რომ ეს ძაღლი იმ პირველყოფილი ძაღლების შთამომავალია, რომლებიც აზიელებს ახლდნენ დღევანდელი ბერინგის სრუტის გასწვრივ მოგზაურობისას 8000 წლის წინ. ჩვეულებრივ ეს ძაღლი ძალიან ეჭვიანია და მასთან ფრთხილი მოპყრობაა საჭირო. კაროლინური ძაღლი აღმოაჩინა ჯორჯიის უნივერსიტეტის ბიოლოგიის პროფესორმა დოქტორმა ა. ლეირ ბრისბინმა აშშ-ის ენერგიის დეპარტამენტის სამშენებლო მოედანზე, მდინარე სავანის რაიონში. ეს მოშორებული რაიონია, სადაც ადამიანები ჩვეულებრივ არ ცხოვრობენ, ხოლო გარეული ძაღლები ასწლეულების განმავლობაში ისე ცხოვრობენ, რომ შინაურ ძაღლებთან შეჯვარების საშუალება პრაქტიკულად არ აქვთ. ბრისბინმა აღმოაჩინა, რომ ეს ძაღლები თითქმის ისევე გამოიყურებოდნენ, როგორც დინგო.
სხვა მეცნიერებმა შეამჩნიეს, რომ კაროლინური ძაღლის ძვლების სტრუქტურა ძალიან ჰგავს ინდიელთა ათასწლოვან სამარხებში აღმოჩენილი ნეოლითური ძაღლებისას. კაროლინურ ძაღლს ავს სწორი ზურგი, ძლიერი, დაკუნთული უკანა ფეები, მუქი-ყავისფერი, ნუშისებრი თვალები. კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრიმიტიული ძაღლები კატეგორია:ამერიკული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
აკუშოს კოპალას ჯვარი
აკუშოს კოპალას ჯვარი — კომპლექსი, საკულტო ძეგლი, მდებარეობს სოფელ აკუშოს ზომოთ, მთის ფერდობზე.
ძეგლის აღწერა
კომპლექსში შედის დარბაზი, საკოდე, საქვაბე, ბეღელი და სამი „კოშკი“.
დარბაზი სიპი ქვით ნაგები, გეგმით ოთხკუთხა შენობაა. შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს. იატაკი მიწითაა მოტკეპნილი. აღმოსავლეთ, დასავლეთ და სამხრეთ კედლების გაყოლებაზე ფიცრის სკამებია. შუაში ყვერფ-კერაა, რომლის ზემოც საკვამლეა. აღმოსავლეთ კედელზე სიპი ქვის თაროა. თაროს ზემოთ კედელში დატანებულია ორი პატარა თახჩა. სათავსი ნათდება სამხრეთ კედელში გაჭრილი მცირე ზომის სარკმლით. გადახურულია თუნუქის ორფერდა სახურავით.
საკოდე ნაგებობის ჩრდილოეთ ნაწილშია. მცირე ზომის, ოთხკუთხა სათავსი, რომელიც დარბაზისაგან, კედლითაა გამიჯნული.
საქვაბე რიყის ქვის მშრალი წყობით ნაგები, გეგმით წაგრძელებული ოთხლუთხედის ფორმის ნაგებობაა. შესასვლელი სამხრეთ-დასავლეთიდან აქვს. იატაკი მიწითაა მოტკეპნილი. სათავსის შუაში ჭერის გასამაგრებლად ხის ბოძი დგას, ჩდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში სალუდე ქვაბისათვის ქურაა მოწყობილი. გადახურულია ბრტყელი, ბანური სახურავით.
ბეღელი ნატეხი ქვით ნაგები, გეგმით კვადრატული ფორმის სათავსია. კედლები გარედან კირითაა შელესილი. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი დაბალია, სწორკუთხა, იატაკი სიპითაა მოკირწყლული. შიდა სივრცე დასრულებულია გუმბათოვანი კამარით. სახურავი საფეხუროვანი პირამიდის ფორმისაა, რომლის წვერზე დადგმულია თეთრი, მომრგვალებული დიდი ქვა.
„კოშკები“ ყრუ მასივებია, ისინი ერთმანეთისაგან რამდენიმე ნაბიჯითაა დაშორებული მათ შორის ერთი, „დროშის საბრძანისია“, რომელიც დგას ბეღლის უკან, ჩრდილოეთით. იგი გეგმით ოთხკუთხაა, ნაგებია ფიქლით, მშრალად. სამხრეთით კვადრატული ნიში აქვს.
მეორე „კოშკი“ ბეღლის სამხრეთ-აღმოსავლეთითაა. დასრულებულია პირამიდის ფორმის რვასაფეხურიანი სახურავით. სამხრეთ კედლის ქვედა ნაწილში მოწყობილია მცირე ზომის ნიში.
მესამე „კოშკიც“ გეგმით ოთხკუთხაა და პირამიდული სახურავითაა დასრულებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აბრუცოს აპენინები
აბრუცოს აპენინები (Appennino Abruzzese; abruptus — ციცაბო) — მთები იტალიაში, აპენინის მთების ყველაზე მაღალი და განიერი ნაწილი. შედგება რამდენიმე მასივისაგან: განსასო დ’იტალია (მწვერვალი კორნო-გრანდე, 2912 მ), მაელა (მწვერვალი მონტე-ამარო, 2793 მ) და სხვა. სიგრძე 100 კმ. აგებულია უმთავრესად კირქვებით. განვითარებულია კარსტი. ფერდობები ციცაბოა, დანაწევრებულია ღრმა ხეობებით. შეიმჩნევა მეოთხეული გამყინვარების მკაფიო ნიშნები. ფერდობებზე დაბალი ბუჩქნარია. აქ გაშენებულია აბრუცოს ეროვნული პარკი. აბრუცოს აპენინებს კვეთს ტრანსაპენინის რკინიგზა.
ლიტერატურა
კატეგორია:იტალიის ქედები
კატარჟინა ტომა
კატარჟინა ტომა (Katarzyna Toma; Katarzyna Toma; დ. 16 სექტემბერი, 1985, ჩენსტოხოვა, პოლონეთი) — წარმოშობით პოლონელი მოჭადრაკე, რომელიც 2018 წლიდან ინგლისის სახელით გამოდის. საერთაშორისო ოსტატი ქალთა შორის (2012), მუშაობს ვეტერინარადაც.
ბიოგრაფია
კატარჟინა ტომა 1985 წლის 16 სექტემბერს პოლონეთის სამხრეთით მდებარე ქალაქ ჩენსტოხოვაში დაიბადა. 2000 წელს ვისლაში პოლონეთის 16 წლამდელ გოგონებში გახდა ჩემპიონი. მომდევნო წელს ქვეყნის პირველობაზე კვლავ აიღო მედალი, ამჯერად 20 წლამდელებში ბრინჯაო.
2001-ში პოლონეთის ქალთა ჩემპიონატში ფინალურ ეტაპზე გავიდა და საბოლოოდ მე-6 ადგილს დასჯერდა. მომდევნო წლებშიც ხშირად გამოდიოდა ქვეყნის ჩემპიონატში და ფინალურ ეტაპზე გადიოდა. ახალგაზრდა ასევე წარმატებით თამაშობდა სწრაფ და ელვისებურ ჭადრაკს. 2000 წელს სწრაფ ჭადრაკში პოლონეთის ახალგაზრდა გოგონებში ბრინჯაოს მედალს დასჯერდა, მომდევნო წელს კი ამავე სახეობაში ევროპის და ქვეყნის ჩემპიონი გახდა. ელვისებურ ჭადრაკში პოლონეთის ახალგაზრდა გოგონებში ორჯერ გახდა ჩემპიონი 2000 და 2001 წლებში, ხოლო 2021-ში ევროპაზე ვერცხლის მედალს დასჯერდა.
2008 წელს პოლონეთის გუნდურ ჩემპიონატზე ორი ოქროს მედალი მოიგო, გუნდური და ინდივიდუალური. ტომა ქალაქ რიბნიკის გუნდს წარმოადგენდა. მომდევნო წელს ლუბლინის „დრაკონში“ გადავიდა და სამჯერ გუნდური ვერცხლი მოიგო, ხოლო ერთხელ ბრინჯაო. „დრაკონის“ შემადგენლობაში ინდივიდუალურში ორი ვერცხლი და ერთი ბრინჯაო აიღო.
2011 წელს კრაკოვის და რიგის ტურნირებზე მანდილოსანთა კლასიფიკაცია მოიგო და ქალთა დიდოსტატის მესამე ნორმაც შეასრულა. 2014 წელს ბლუმფონტეინში სამხრეთ აფრიკის ტურნირზე მეორე ადგილი დაიკავა, პირველზე კი მერაბ გაგუნაშვილი გავიდა. იმავე წელს ფიდეს ლიცენზირებული მწვრთნელი გახდა და ტრომსოში ქალთა ოლიმპიადაზე სამხრეთ აფრიკის ნაკრებს ავარჯიშებდა.
2018 წელს ინგლისში გადავიდა და ამ ქვეყნის სახელით გააგრძელა ასპარაზობა. 2019 წელს ევროპის ქალთა ინდივიდუალურ ჩემპიონატზე მეოთხედ გამოვიდა და კვლავ უმედლოდ დარჩა.
პოლონეთის ნაკრები
ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზე, ორჯერ იასპარეზა პოლონეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში და ორივეჯერ სათადარიგო იყო. 2011 წელს პორტო-კარასში გუნდური ვერცხლის მედალი აიღო. მან ორ-ორი მოგება-წაგება გაიფორმა. 2013 წელს ვარშავაში უმედლოდ დარჩა. ტომამ 5 პარტია მოიგო, 1 წააგო, 3 ყაიმით დაასრულა და ინდივიდუალურად მე-6 ადგილზე გავიდა, ნაკრები კი მეცხრეს დასჯერდა.
ინგლისის ნაკრები
2018 წლიდან ინგლისის სახელით ასპარეზობს და ორჯერ ნაკრების შემადგენლობაში ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზეც გამოვიდა. 2019 წელს ბათუმში მეორე დაფაზე თამაშობდა, ხოლო 2021 წელს ჩატეჟში პირველზე.
სქოლიო
კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:პოლონელი ქალი მოჭადრაკეები
ბუიუქ გალა
მინი
ის არის ძველი ქალაქის ერთ-ერთი მთავარი ტურისტული მარშრუტი.
ისტორია
ბუიუქ გალა წარმოადგენს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს ერთ-ერთი უძველეს ქუჩას. აღსანიშნავია, რომ აღნიშნული ქუჩა ნაწილობრივ მიჰყვება ქარავნის უძველეს მარშრუტს. ძველ ქალაქში გადის რთული მარშრუტი, რომელიც მას ფეოდალურ-არისტოკრატიულ ზედა და კომერციულ და ხელოსნობის ქვედა ნაწილებად ყოფს. ილია ბერეზინმა, რომელიც ბაქოში იმყოფებოდა 1840-იან წლებში, აღწერს ქუჩას შემდეგნაირად: „როგორც მიუკერძოებელი აღწერილი, შემიძლია გირჩიოთ მხოლოდ ერთი ქუჩა ბაქოში, რომელიც უცნობი გეომეტრიის ხაზებში მიდის შემახას კარიდან და გადალახავს თითქმის მთელ ქალაქს ზღვისკენ“.
1850 წლის მარტში, ბაქოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო შამახის კარიბჭესთან მდებარე ქუჩის დასაწყისში. ეკლესიის მშენებლობისთვის შეირჩა არქიტექტორ ბელოვის პროექტი, რომელმაც ის შეასრულა ბერძნულ-ბიზანტიური სტილით. აღნიშნული შენობის სიმაღლე, რომელიც დასრულდა 1858 წელს, დაახლოებით 45 მეტრი იყო.
1970-იან წლებში ნაწილობრივ დაანგრიეს ქუჩის ძველი შენობები (კერძოდ, ანიფა ტაგიევის სახლი) და აღმართეს ეროვნული ენციკლოპედიის შენობა.
ნაგებობები
მინი|სამეცნიერო ცენტრი [[აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედია |აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედია]]
აღნიშნულ ქუჩაზე მდებარეობს არაერთი ცნობილი შენობა, მათ შორის:
№9 - შვეიცარიის საელჩო;
№28 - აზერბაიჯანის მშვიდობის კომიტეტი;
№39 - ევროპის საბჭოს ოფისი აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში;
№41 - სამეცნიერო ცენტრი აზერბაიჯანის ეროვნული ენციკლოპედია
№44 - ბაქოს ხანების სასახლის კომპლექსი
ბუიუქ გალაზე მდებარე არაერთი სახლი გამოცხადებულია, როგორც ადგილობრივი არქიტექტურული ძეგლი.
ფაქტები
ფილმში „თეირანი-43“, მუსტაფას სტუდია მდებარეობდა ქუჩაზე, აქ გადაიღეს ფილმის გმირების სროლის ეპიზოდები.
ფილმში „ამფიბია ადამიანი“, იხტიანდრი აფრქვევდა ქუჩას აუზში (სპეციალურად გადაღებული ფილმისთვის).
აღნშნულ ქუჩაზეა გადაღებული ასევე რამდენიმე ეპიზოდი ცნობილი ფილმიდან ბრილიანტის ხელი.
ლევან კობერიძე
ლევან კობერიძე (დ. 28 მაისი, 1972, თბილისი) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკოსი. საქართველოს პარლამენტის წევრი 2016-2020 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1972 წლის 28 მაისს, თბილისში. 1996 წელს  დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი. 2006-2007 წლებში სწავლობდა სტოკჰოლმის ეკონომიკის სკოლის ბიზნეს-ადმინისტრირებასა და სტრატეგიულ მარკეტინგს. 1999-2003 წლებში გაიარა სააგენტოებსა და უნივერსიტეტებში გაიარა მარკეტინგისა და კომუნიკაციების სპეციალური პროგრამები. 1996-1998 წლებში იყო სარეკლამო კომპანია „აუდიენციის“ კომერციული დირექტორი და სარეკლამო დეპარტამენტის უფროსი. 1998-2000 წლებში — კომპანია „ალიანს კავკასიის“ მარკეტინგის მენეჯერი. 2000-2007 წლებში — კომპანია „GWS/პენო რიკარის ჯგუფის“ ბრენდმენეჯერი და გაყიდვების დირექტორი. 2011-2016 წლებში იყო შპს „Brending.ge“-ს დირექტორი. ტელეგადაცემის „რა? სად? როდის?“ ქართული კლუბის ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის გლდანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. იყო ფრაქცია „ქართული ოცნების“ წევრი (18 ნოემბერი, 2016 — 6 მაისი, 2019). 2019 წლის 1 მაისს დატოვა პარტია ქართული ოცნება და საპარლამენტო საქმიანობა დამოუკიდებელი დეპუტატის სახით განაგრძო. 2019 წლის 2 დეკემბრიდან გაერთიანებული იყო ფრაქციაში „დამოუკიდებელი დეპუტატები“. 2020 წლის 11 აგვისტოდან — „ლელოს“ წევრი. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე კობერიძე „ლელო საქართველოსთვის“ სახელით კენჭს იყრიდა ვაკეში, თუმცა დამარცხდა. 2021 წლის 8 თებერვალს „ლელო“ დატოვა, მიზეზად რუსთავი 2-ის ეთერში აზრთა სხვადასხვაობა დაასახელა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ლევან კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
კომანდიტური საზოგადოება
კომანდიტური საზოგადოება (კს) — საზოგადოება, რომელშიც რამდენიმე პირი ერთიანი საფირმო სახელწოდებით ეწევა სამეწარმეო საქმიანობას.
კომანდიტური საზოგადოებ შედგება შეზღუდული და სრული პარტნიორებისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეწარმეო იურიდიული პირები
აკუშოს ღვთისმშობლის ჯვარი
აკუშოს ღვთისმშობლის ჯვარი — სალოცავი კომპლექსი საქართველოში. მდებარეობს სოფელ აკუშოს ზემოთ, მთის ფერდობზე.
ძეგლის აღწერა
ხატის კომპლექსი შედგება ორი ნაგებობისაგან — დარბაზისა და საქვაბისაგან. ჯვრის ვიწრო და წაგრძელებული ტერიტორია მიწაში მიჯრით ჩაწყობილი ფიქლის მოზრდილი ქვებით შექმნილი ღობითაა შემოზღული.
საქვაბე ეზოს გარეთაა, სამხრეთით. იგი ყორე ქვის მშრალი წყობით ნაგები, გეგმით ოთხკუთხა ფორმის სათავსია. შესასვლელი სამხრეთ-დასავლეთიდან აქვს. სათავსის შუაში ხის სვეტია დადგმული. იქვე კერაა, რომლის ზემოთ საკვამლე ხვრელია. ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში ქურაა სალუდე ქვაბისათვის. თავდაპირველი გადახურვა ბრტყელი ყოფილა. მოგვიანებით თუნუქის ორფერდა სახურავით გადაუხურავთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლიზანდერ სპუნერი
ლიზანდერ სპუნერი (დ. 19 იანვარი, 1808 – გ. 14 მაისი, 1887) — ამერიკელი პოლიტიკური ფილოსოფოსი, ესეისტი, პამფლეტის მწერალი, უნიტარისტი, აბოლიციონისტი, იურიდიული თეორისტი და XIX საუკუნის მეწარმე. ის იყო შრომათა კლასის მოძრაობის ძლიერი დამცველი და ჰქონდა მტკიცე ანტი-ავტორიტარული და ინდივიდუალისტური პოლიტიკური შეხედულებები.
სპუნერის ყველაზე ცნობილი ნაწერები მოიცავს ორიგინალ აბოლიციონისტურ წიგნს „მონობის არაკონსტიტუციურობა“ და „არა სამოშობლოს ღალატს: არარსებობის კონსტიტუცია“, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა სეპარატისტების მიმართ სამარცხვინო ბრალდებას. ის ასევე ცნობილია იმით, რომ კონკურენციას უწევდა აშშ-ის საფოსტო ოფისს საკუთარი ამერიკული ფირმით - საფოსტო წერილი, რომელიც ფედერალურ მთავრობასთან სამართლებრივი პრობლემების გამო დაიხურა.
ცხოვრების მიმოხილვა
სპუნერი დაიბადა 1808 წლის 19 იანვარს ფერმაში, რომელიც ათოლში, მასაჩუსეტსის შტატში მდებარეობს, ხოლო 1887 წლის 14 მაისს გარდაიცვალა ბოსტონში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1808 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1887 კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ესეისტები კატეგორია:ამერიკელი აბოლიციონისტები კატეგორია:ამერიკელი ფილოსოფოსები
ბაიანხონგორი
ბაიანხონგორი (Баянхонгор) — ქალაქი მონღოლეთში, ზღვის დონიდან 1 859 მეტრზე. ბაიანხონგორის აიმაკის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. მოსახლეობა შეადგენს 26 252 ადამიანს (2006).
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკების ადმინისტრაციული ცენტრები კატეგორია:ბაიანხონგორის აიმაკი
გაგათ ციხე-სახლი
გაგათ ციხე-სახლი, წიკლაურების სახლი — დგას სოფელ ამღის სამხრეთ ნაწილში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ძეგლის აღწერა
ციხე-სახლი გეგმით ოთხკუთხაა (6,35 X 4,2 მეტრი, სიმაღლე 5 მეტრი). ნაგებია ნატეხი ქვით. სახურავის და ხის სართულშუა გადახურვა ჩანგრეულია. პირველი სართულის დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ნაწილში გაჭრილი შესასვლელი ამჟამად ქვითკირით არის ამოშენებული. აღმოსავლეთით და დასავლეთით თითო სარკმელია. გარედან, გაუქმებულ შესასვლელზე მეორე სართულზე ასასვლელი ქვის კიბეა მიშენებული. მეორე სართული საცხოვრებელია. დასავლეთით თაღოვანი შესასვლელი და ერთი თაღოვანი სარკმელი აქვს, ჩრდილოეთით — ორი თაღოვანი სარკმელი, აღმოსავლეთ კედელში სათოფური და ნიშია, სამხრეთით — მხოლოდ ნიში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ქანაქერის ღვთისმშობლის ეკლესია
ქანაქერის ღვთისმშობლის ეკლესია (Քանաքեռի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სომხეთის დედაქალაქ ერევანში, ქანაქერ-ზეითუნის რაიონში.
აშენდა XVII საუკუნეში. საბჭოთა კავშირის პერიოდში ეკლესია დაიკეტა, ფუნქციონირება მან 1990 წელს განაახლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
შპაიხერშტადტი
შპაიხერშტადტი (Speicherstadt) — მსოფლიოს მასშტაბით უდიდესი სასაწყობო რაიონი, სადაც შენობები აგებულია ღრმა ფუნდამენტზე, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში კი — მუხის მორებზე. მშენებლობა დაიწყო 1883 წელს და დასრულდა 1927 წელს. მდებარეობს ჰამბურგის პორტში, გერმანიაში. მისი სიგრძეა 1.5 კმ.
რაიონი დაარსდა ტვირთის საბაჟო გადასახადის გარეშე გადასაზიდად, როგორც თავისუფალი ეკონომიკური ზონა. 2009 წლიდან, რაიონსა და მის შემოგარენ ტერიტორიაზე სარესტავრაციო სამუშაოები მიმდინარეობს. 2015 წლის 5 ივლისს, შპაიხერშტადტს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, მოკავშირეთა დაბომბვებმა გაანადგურა შპაიხერშტადტის დაახლოებით 50%. სტრუქტურის ზოგიერთი ნაწილი მთლიანად განადგურდა და ვერ მოხერხდა მათი აღდგენა. ამჟამად, ამ ტერიტორიაზე ერთ-ერთი სავაჭრო ცენტრი ფუნქციონირებს.
გამოყენება
შპაიხერშტადტის რაიონში რამდენიმე მუზეუმია: Miniatur Wunderland-ი, Hamburg Dungeon-ი და Afghanisches Museum-ი. ასევე, რაიონი მოიცავს საწყობად გამოყენებად შენობებს.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში კატეგორია:ჰამბურგი
ამონიოს ჰერმია
ამონიოს ჰერმია (Ἀμμώνιος τοῦ Ἑρμίου, Ammonius Hermiae; დ. 440 — გ. 520) — ძველი ქართული წყაროების მიხედვით ამონიოს ერმისი ან ერმია — V საუკუნის ბერძენი ფილოსოფოსი, არისტოტელეს ცნობილი კომენტატორი. ათენში ისმენდა პროკლეს ლექციებს.
XI საუკუნეში ქართულად უთარგმნიათ ამონიოს ჰერმიას ორი თხზულება: „მოსაჴსენებელი ხუთთა ხმათადმი პორფირი ფილოსოფოსისათა“ და „მოსაჴსენებელი ათთა კატიღორიათადმი არისტოტელისთა“; ეს თარგმანები შესულია კრებულში, რომლის მიზანი ყოფილა თავი მოეყარა არისტოტელეს „კატეგორიებთან“ დაკავშირებული თხზულებებისათვის. კრებულის ცხრა ხელნაწერიდან უძველესია XII საუკუნის ხელნაწერი (S—2562). ქართველი მთარგმნელების ვინაობა უცნობია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძენი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 440 კატეგორია:გარდაცვლილი 520
მანანა მათიაშვილი
მანანა მათიაშვილი (დ. 30 ნოემბერი, 1978, რუსთავი) — ქართველი მთარგმნელი და მეცნიერი.
ბიოგრაფია
მანანა მათიაშვილი დაიბადა რუსთავში 1978 წლის 30 ნოემბერს.
2000 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი სპეციალობით ლიტერატურული ურთიერთობები და მხატვრული თარგმანი, 2002 წელს - მაგისტრატურა, 2006 წელს კი ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურა. არის ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.
ინგლისური, ნორვეგიული და რუსული ენებიდან თარგმნის პოეზიას, სამეცნიერო ლიტერატურას, პიესებსა და საბავშვო ნაწარმოებებს. ამასთან ქართულიდან ინგლისურ ენაზე ნათარგმნი აქვს ქართელი მწერლების: მიხო მოსულიშვილის, კატო ჯავახიშვილის, ნინო დარბაისელის, პაატა შამუგიას, ეკა ქურხულის, ირმა შიოლაშვილის, მარიამ წიკლაურის ნაწარმოებები (მათ შორის ლექსი „ერთხელ...“, რომელიც დაიბეჭდა ხელოვნებისა და ლიტერატურის ჟურნალ MASQUE & SPECTACLE-ს 2017 წლის 1 ივნისის ნომერში).
კითხულობს ლექციების კურსს „თარგმანის თეორიის საფუძვლები“ კავკასიის უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა სკოლაში. ასევე მუშაობს თარგმანის თეორიაში.
ცხოვრობს თბილისში, ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:დაბადებული 1978 მანანა
ავია...
ავია... (avis) — რთული სიტყვის პირველი შემადგენელი ნაწილი. აღნიშნავს: საავიაციოს, ავიაციისას.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები