cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ესპირიტუ-სანტუ-დუ-დორადუ
ესპირიტუ-სანტუ-დუ-დორადუ (Espírito Santo do Dourado) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 429 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.78 კმ²-ზე. ფართობი 263 879 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანავისოსი
ანავისოსი (Ανάβυσσος) — ქალაქი და ყოფილი მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ატიკაში, საბერძნეთში. 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 6,202 ადამიანი. მდებარეობს სარონიკოსის ყურესთან, ოლიმპოსის ბორცვის მთისძირში. ქალაქის სამხრეთით გადის გზატკეცილი.
აღმოსავლეთი ფლანდრია
აღმოსავლეთი ფლანდრია (Oost-Vlaanderen) — ბელგიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი, შედის ფლამანდიის რეგიონის შემადგენლობაში. ესაზღვრება დასავლეთი ფლანდრია, ფლამანდიის ბრაბანტი, ანტვერპენი, ენო და ნიდერლანდები. დედაქალაქი — გენტი. მოიცავს 65 კომუნას.
ანავისოსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის ქალაქები
აღმოსავლეთი ფლანდრია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლამანდიის რეგიონის პროვინციები
ლუკე (ესპანეთი)
ლუკე (Luque) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის სუბეტიკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 140,76 კმ². მოსახლეობა — 2994 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კორდობის ქალაქები
კასკაპარის რაიონი
კასკაპარის რაიონი (Distrito de Cascapara) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2725 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 064 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14.92 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 138.32 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იუნგაის პროვინციის რაიონები
ზემო ბროლოსნის ეკლესია
ზემო ბროლოსნის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ზემო ბროლოსნის სამხრეთით, წმ. გიორგის ეკლესიიდან 50 მეტრზე. აგებულია 1915 წელს. დაზიანებულია. შეკეთების დროს სარკმლები ამოუშენებიათ, დასავლეთიდან მიდგმული სამრეკლო დაუნგრევიათ და ეკლესიის კედლების ქვედა ნაწილები შეულესავთ.
ეკლესია დარბაზულია (17,7 X 9,3 მ), ნაგებია აგურით, ნატეხი ქვიშაქვითა და ხით. ეკლესიას სამხრეთით და დასავლეთით (ამოქოლილია) თაღოვანი შესასვლელები აქვს. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ფართო და მაღალი, შიგნიდან თაღოვანი სარკმელი. ორ-ორი ასეთი სარკმელია სიმეტრიულად განლაგებული ჩრდილოეთით და სამხრეთით. დარბაზის გრძივი კედლები უშუალოდ ერწყმის აფსიდს. სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში ფართო სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთით ხის პატრონიკეა, რომელიც დასავლეთ კედელში გაჭრილი კარით სამრეკლოს უკავშირდებოდა. ფასადების კიდეებში სწორკუთხოვან ბაზისებზე მდგარი ფართო პილასტრებია, რომლებიც დასრულებულია აგურით ნაწყობი საფეხურებიანი კაპიტელით. ფართო სწორკუთხა სარკმლები გლუვზედაპირიან ქვის ჩარჩოებშია ჩასმული. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის თავზე, გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. შენობა დგას ქვიშაქვის რუსტებად დამუშავებულ ცოკოლზე და დასრულებულია აგურის საფეხურებიანი ლავგარდნით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სავანეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
სავანეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია სოფელ დიდი ბეკამის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება XVIII საუკუნით. XIX საუკუნეში შეკეთებული და გადაკეთებულია. დასავლეთის კედელი გადაწეულია დასავლეთით და შენობა დაგრძელებულია. აღმოსავლეთ კედელზე დაშენებულია სამრეკლო. ეკლესიას სამხრეთით და ჩრდილოეთით ჰქონია მინაშენები, რომლებიც ეკლესიის შიდა სივრცეს ფართო თაღოვანი გასასვლელებით უკავშირდებოდნენ. 1940-იან წლებში მინაშენები მოუნგრევიათ და გასასვლელები ამოუშენებიათ. შემორჩენილია ჩრდილოეთ მინაშენის მცირე ფრაგმენტი. 1980 წელს ეკლესია შეაკეთეს და ბეტონის ორფერდა სახურავით გადახურეს.
ეკლესია დარბაზულია (13,8 X 5,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვითა და აგურით. აქვს ორი სწორკუთხა შესასვლელი, დასავლეთით (ამოქოლილია) და სამხრეთით. „კოვზისმაგვარი“ კონქით გადახურული ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის გვერდებზე ორი მცირე თაღოვანი და ორი დიდი სწორკუთხა ნიშია. თითო თაღოვანი სარკმელი დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია. სამხრეთის პარალელურწირთხლებიანი ფართო სწორკუთხა სარკმელი გადაკეთებულია. ეკლესიის დარბაზის შეისრული კამარა ოთხ შეკიდულ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. აღმოსავლეთის თაღი საკურთხევლის აფსიდის სატრიუმფო თაღის დანიშნულებას ასრულებს. დარბაზის დასავლეთ ნაწილში ხის პატრონიკეა.
ფასადები შელესილია. აღმოსავლეთის და დასავლეთის ფასადზე აგურის წყობით გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვრები. სამხრეთ ფასადზე სარკმლის თავზე აგურის ორსაფეხურიანი ფრიზით დასრულებული პატარა სწორკუთხა ნიშია. ამავე ფასადზე სარკმლის ღიობის კვალი ჩანს.
სამრეკლო ოთხ მხარეს ნახევარწრიული თაღებითაა გახსნილი და დასრულებულია პირამიდული სახურავით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები შიდა ქართლის მხარეში
ვლადიმირ პრელოგი
ვლადიმირ პრელოგი (Vladimir Prelog; დ. 23 ივლისი 1906, სარაევო – გ. 7 იანვარი 1998, ციურიხი) — შვეიცარიელი ქიმიკოსი, ხორვატული წარმოშობისა. ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიის დარგში 1975 წელს.
ბიოგრაფია
დაიბადა სარაევოში 1906 წლის 23 ივლისს. 1914 წელს 8 წლის პრელოგი შეესწრო სარაევოს მკვლელობას. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებიდან მალევე ოჯახი ზაგრებში გადადის საცხოვრებლად, სადაც პრელოგი სწავლობს გიმნაზიაში. 1924 წლიდან პრაღის ტექნიკური უნივერსიტეტის სტუდენტია. მისი სამეცნიერო ხელმძღვანელია ემილ ვოტოჩეკი, ხოლო ვოტოჩეკის ასისტენტი, რუდოლფ ლუკეში, აქტიურად ეხმარებოდა ახალგაზრდა სტუდენტს ქიმიის შესწავლაში და დააინტერესა იგი ორგანული ქიმიით.
დიდი დეპრესიის გამო აკადემიური პოზიციები ძალიან მცირე იყო, ამიტომ პრელოგმა მუშაობა დაიწყო პრეზას კერძო ლაბორატორიაში, რომელიც იშვიათ ქიმიკატებზე მუშაობდა. 1935 წელს მას ზაგრების უნივერსიტეტში იწვევენ ლექტორად. იგი ახერხებს პატარა ლაბორატორიის ორგანიზებას ზაგრებში, თუმცა მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ იძულებულია დატოვოს ზაგრები და რიხარდ კუნის მიწვევით გერმანიაში მიემგზავრება, საიდანაც ახერხებს შვეიცარიაში გაღწევას და ციურიხში დასახლებას. ციურიხში იგი ხორვატული წარმოშობის მეცნიერის, ლავოსლავ რუჟიჩკას დახმარებით ეწყობა ადგილობრივ ლაბორატორიაში. 1957 წლიდან ლაბორატორიის წამყვანი მეცნიერია.
ნობელის პრემია
პრელოგი გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიის დარგში 1975 წელს, ორგანული მოლეკულებისა და სტერეოქიმიური რეაქციების დარგში განხორციელებული კვლევების გამო. იგივე დარგში იმავე წელს ასევე დააჯილდოვეს ჯონ კორნფორთი
იუგოსლავიის აკადემიის საპატიო წევრი
1986 წლიდან იუგოსლავიის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის საპატიო წევრია.
პირადი ცხოვრება
1933 წელს პრაღაში დაქორწინდა კამილა ვიტეკზე, 1949 წელს შეეძინათ ვაჟი იანი.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
პრელოგი ციურიხში, 91 წლის ასაკში გარდაიცვალა 1998 წლის 7 იანვარს. მისი ფერფლი 2001 წლის 27 სექტემბერს დაკრძალეს ზაგრებში, მიროგოის სასაფლაოზე. 2008 წელს პრაღაში გაიხსნა მისი მემორიალი.
სასიკი
სასიკი, კუნდუკი (Сасик) — ტბა უკრაინაში, ოდესის ოლქში. მდებარეობს შავი ზღვის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე, ზღვის დონიდან –0,3 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 215 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 3,3 მ. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 35 კმ-ზე, სიგანე 3-იდან 11 კმ-მდე.
სასიკი ზღვისგან მთლიანად არის გამოყოფილი ნაყარით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით შლუზით უკავშირდება ტბა ჯანტშეისკოეს, რომელიც თავის მხრივ, უერთდება ზღვასა და შაგანი — ალიბეი — ბურნასის სისტემას. ნაყარის სიგრძე 15 კმ აღწევს; მასზე გადის მობეტონებული ავტოგზა, რომელიც აკავშირებს ტატარბუნარის რაიონის კურორტ კატრანკასა და კილიის რაიონის სოფელ პრიმორსკოეს.
ნაყარის ზღვის მხარეს განლაგებულია ქვიშიანი პლაჟები, რომელზედაც ზაფხულში წარმოიქმნება ავტოტურისტების სტიქიური სადგომები. ლიმანის სანაპიროსა და ნაყარზე განლაგებულია თევზსაჭერი ბრიგადები. სანაპიროს გასწვრივ არსებული ზოგიერთი ადგილი დაფარულია ლელქაშით. სასიკს ჩრდილოეთი მხრიდან ერთვის მდინარეები სარატა და კოგილნიკი, რომელთა საშუალებით გაზაფხულზე ტბა მტკნარდება, ხოლო წყალმცირობისას ჩამონადენის შემთხვევაში მინერალიზდება. ამასთნ ერთად, ძირითადი კვება მომდინარეობს წყლის გადაგდებით მდინარე დუნაიდან დუნაი-სასიკის არხის მეშვეობით.
წყლის ტემპერატურა ზაფხულში 24-25°С უდრის. წყლის დონის რყევა აღწევს 1 მ-ს. იყინება დეკემბერში, ყინულძვრა მარტშია. ტბის ნაპირები ფრინველთა ბუდობის ადგილია. სასიკმა და შაგანი — ალიბეი — ბურნასის სიტემამ მიიღო საერთაშორისო ჭარბტენიანი ტერიტორიების სტატუსი როგორც წყლის ფრინველთა ბუდობის ადგილმა და შეტანილია რამსარის კონვენციის საერთაშორისო სიაში. გამოიყენება სარწყავად. მდიდარია თევზით. განვითარებულია თევზჭერა.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ტბები
ალ-ფუჯაირა
ალ-ფუჯაირა (الفجيرة  ) — არაბთა გაერთიანებულ საემიროების ფუჯაირას საამიროს დედაქალაქი, რომელიც მდებარეობს ომანის ყურის სანაპიროზე (ინდოეთის ოკეანის ნაწილი). ფუჯაირა არის ერთადერთი საამირო აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ფუჯაირას ეკუთვნის დიბა და მასაფი.
ქალაქი მოსახლეობის მიხედვით სიდიდით მეოთხეა არაბთა გაერთიანებული საამიროებში.
მოსახლეობა
2016 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობდა 97 226 ადამიანი, რომელიც მთელი საემიროს მოსახლეობის 43%-ია (საემიროს მთლიანი მოსახლეობა 225 360 კაცი).
კომერციულობა
ფუჯაირა არის ფუჯაირას საამიროს მთავარი ბიზნეს და კომერციული ცენტრი, მაღალი საოფისე შენობებით (მაგ., Fujairah Tower ) აქ ჰამად ბინ აბდულას გზა მდებარეობს, რომელიც ქალაქისკენ მიმავალი მთავარი გზაა. ქალაქი ძალიან მოხერხებულ ადგილას მდებარეობს, ინდოეთის ოკეანის სანაპიროზე. ამით საემიროებს საშუალება აქვს სპარსეთის ყურით სარგებლობის გარეშე გავიდეს ინდოეთის ოკეანეზე. სპარსეთის ყურით სარგებლობა თავის მხრივ ჰორმუზის სრუტით სარგებლობასაც ითვალისწინებს. ქალაქის სანაპიროს ჩრდილოეთ ნაწილში ბევრი ცილინდრული ავზია ნავთობის შესანახად.
ფუჯაირას თავისუფალი ზონა მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთით. კრეატიული ქალაქი არის მედია თავისუფალი ზონა, შეიხ ხალიფას გზატკეცილზე დასავლეთით.
ვაჭრობა
არსებობს მრავალი სავაჭრო ცენტრი, მათ შორის დიდი ქალაქ ფუჯაირას სავაჭრო ცენტრი (City Center Fujairah), რომელიც 2012 წელს გაიხსნა. სხვა სავაჭრო ცენტრებია Fujairah Mall (გაიხსნა 2016 წელს), LuLu Mall (გაიხსნა 2014 წელს) და Century Mall. ბაზრებიდან აღსანიშნავია ცენტრალური ბაზარი და თევზისა და ბოსტნეულის ბაზარი.
განათლება
ფუჯაირას უნივერსიტეტი მდებარეობს ქალაქ ფუჯეირაში.
მნიშვნელოვან სკოლებს შორისაა:
ტურიზმი
რესტავრირებული ფუჯეირას ციხე და ახლომდებარე ფუჯეირას მუზეუმი მდებარეობს ქალაქ ფუჯეირაში. ფუჯეირას მემკვიდრეობის სოფელი, მადაბის წყაროს პარკის მახლობლად მდებარეობს და საამიროს ისტორიაში ძალიან მნიშვნელოვანი ადგილია. მთავარი მეჩეთი არის დიდი შეიხ ზაიედის მეჩეთი, რომელიც სიდიდით მეორეა არაბეთის გაერთიანებულ საემიროებში და ღირსშესანიშნაობაა. ის ქალაქის ცენტრში მდებარეობს და ქალაქის თითქმის ყველა წერტილიდან ჩანს. რომელიც ქალაქის ცენტრში მრავალი ადგილისგან ჩანს. მასში დაახლოებით 28,000 თაყვანისმცემელი შეიძლება განთავსდეს.
ძირითადი ღირსშესანიშნაობები
მინი| ხედი ფუჯაირას სანაპიროზე|289x289პქ ქალაქის მთავარი ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა მისი ციხესიმაგრე, რომელიც მდებარეობს ცენტრიდან მხოლოდ 2 კილომეტრში. ეს არის აგურის კონსტრუქცია, რომელიც აშენდა დაახლოებით 1670 წელს და მთლიანად განახლდა 2000 წელს. იგი შედგება სამი ძირითადი ნაწილისგან, რომლებიც, თავის მხრივ, იყოფა ოთახებისა და კოშკებისგან
ტრანსპორტირება
შეიხ ხალიფა ბინ ზაიედ ჩქაროსნული მაგისტრალი (შემოკლებით: შეიხ ხალიფას მაგისტრალი ), ორმაგი სავალი გზაა, რომელიც აკავშირებს ფუჯაირას ქალაქის დუბაისთაბ და არაბთა გაერთიანებული საამიროების სხვა მნიშვნელოვან ქალაქებთან. ესმოიცავს ჰამად ბინ აბდულას გზასაც, რომელიც ქალაქის გავლით გრძელდება სანაპირომდე.
საამიროს მთავარი აეროპორტი, ფუჯაირას საერთაშორისო აეროპორტი, მდებარეობს ფუჯეირას სამხრეთით. ამჟამად ის მხოლოდ ტვირთის გადაზიდვისტვის გამოიყენება.
სქოლიო
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების დასახლებული პუნქტები კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების ქალაქები
ბიოიიუქი-გილათაღი
ბიოიიუქი-გილათაღი (BBöyük Gilətağ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ესტივა
ესტივა (Estiva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 845 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.47 კმ²-ზე. ფართობი 243 872 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ისლამაბადის ფედერალური ტერიტორია
ისლამაბადის ფედერალური ტერიტორია (وفاقی دارالحکومت) — პაკისტანის ორი ფედერალური ტერიტორიიდან ერთ-ერთი. მოიცავს პაკისტანის დედაქალაქ ისლამაბადს და მის გარშემო ტერიტორიას. მთლიანობაში 1165,5 კმ²-ს, საიდანაც 906 კმ² წარმოადგენს უშუალოდ ქალაქს. ეროვნულ ასამბლეაში ორი წარმოამადგენელი ჰყავს.
ისტორია
1960 წელს პენჯაბის პროვინციის რავალპლინდის ოლქის ფედერალურ მთავრობას ახალი დედაქალაქის ასაშენებლად გადაეცა. 1960 წლის გეგმით ტერიტორია მოიცავდა ქალაქ რავალპინდს და შედფგებოდა შემდეგი ნაწილებისგან:
1980-იანებში ქალაქი რავალპინდი ამოიღეს გეგმიდან. დარჩენილი ტერიტორია დღეისთვის იყოფა 5 ზონად. ერთმანეთისგან გამოყოფილია საცხოვრებელი, ინდუსტრიული და სამთავრობო ინსტიტუტების ზონები.
პენჯაბის პროვინცია მდებარეობს სამხრეთით, ხოლო ხაიბერ-პახტუნხვა ჩრდილოეთით.
განათლება
ისლამაბადს, პაკისტანის მასშტაბით წიგნიერების ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი აქვს - 95 %. აქაა განთავსებული პაკისტანის უდიდესი უნივერსიტეტებიც, როგორიცაა: ქაიდ-ი-აზამის უნივერსიტეტი, საერთაშორისო ისლამური უნივერსიტეტი, მეცნიერების და ტექნოლოგიის ეროვნული უნივერსიტეტი და პაკისტანის გამოყენებითი მეცნიერების და საინჟინრო ინსტიტუტი.
სპორტი
ისლამაბად იუნაიტედი პირველი გუნდია რომელმაც 2016 წელს დაფუძნებულ პაკისტანის სუპერ ლიგის პირველ ჩემპიონატში მოიგო. გუნდი ასევე მონაწილეობს პაკისტანის თასის გათამაშებაში.
მანკოსის რაიონი
მანკოსის რაიონი (Distrito de Mancos) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2507 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 180 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 112.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 64.05 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იუნგაის პროვინციის რაიონები
ბიურიუნლუ
ბიურიუნლუ (Bürünlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
Family Guy: The Quest for Stuff
Family Guy: The Quest for Stuff — ვიდეო თამაში მშენებლობის სიმულატორის ჟანრში, რომელიც შექმნა კომპანია TinyCo-მ და გამოსცა Fox Digital Entertainment-მა. თამაში გამოვიდა 2014 წლის 10 აპრილს და ხელმისაწვდომი არის App Store-სა და Google Play-ის მეშვეობით შემდეგ პლატფორმებზე: Android, Kindle Fire, iOS, Windows Phone 8, Windows 8.1, Adobe Flash. დაფუძნებული არის ამერიკულ ანიმაციურ ტელესერიალ გრიფინებზე. TinyCo-თან ასევე თანამშრომლობდნენ ტელესერიალის გამოხმოვანებლები, სეთ მაკფარლეინი, (პიტერი, სტიუ, ბრაიანი), ალექს ბორტეინი (ლოისი), მილა კუნისი (მეგი) და სეთ გრინი (კრისი).
მოთამაშეს მოუწევს აღადგინოს ქალაქი კუაჰოგი. თამაშში ასევე შესაძლებელია კვესტების შესრულება, მაგალითისთვის, დაეხმაროთ პიტერს გახდეს მეკობრე და ასევე დაეხმაროთ მაიორ ადამ უესტს გადაარჩინოთ ქალაქი გამძვინვარებული ხარებისგან.
Family Guy: The Quest for Stuff მიიღო შერეული შეფასებები კრიტიკოსებისგან. საერთო მიმოხილვების საიტებზე, GameRankings-სა და Metacritic-ზე თამაშის iOS-ის ვერსია ფლობს 50% და 47/100.
სოვეტსკაიას ტბა
სოვეტსკაიას ტბა (Sovetskaya lake) — ყინულქვეშა ტბა ანტარქტიდაში. 2006 წლის იანვარში აღმოაჩინეს კოლუმბიის უნივერსიტეტის ლამონ-დოერტის სახმელეთო ობსერვატორიის გეოფიზიკოსებმა: რობინ ბელმა (Robin Bell) და მაიკლ სტადინჯერმა (Michael Studinger) და დღეისთვის დაკონსერვებული საბჭოთა პოლარული სადგურის — სოვეტსკაიას პატივსაცემად დაარქვეს ეს სახელი, რადგანაც ტბა მდებარეობს დაახლოებით 2,5 კმ-ში მის ქვეშ. საორიენტაციო ფართობია — 1600 კმ², საორიენტაციო ასაკი — 35 მილიონი წელი, სავარაუდო სიღრმე — დაახლოებით 900 მეტრი, წყლის ტემპერატურა მუდმივია და შეადგენს −2 °C-ს.
ტბის აღმოჩენას წინ უსწრებდა ღრმა სამეცნიერო კვლევები: გამოყენებული იქნა თანამგზავრიდან გადაღებული სურათები, გრავიტაციული გაზომვები, ლაზერული ალტიმეტრები და 1958—1959 წლებში სადგურის საბჭოთა თანამშრომლების მიერ შეგროვებული ინფორმაციებიც კი.
არ არის გამორიცხული ტბაში სიცოცხლის არსებობის შესაძლებლობა, თანაც, რადგანაც ტბა იზოლირებული იყო გარე სამყაროსგან რამდენიმე მილიონი წლის განმავლობაში, შესაძლებელია მასში «ისტორიამდელი» ეკოსისტემის აღმოჩენაც, რომელიც განიცდიდა ალტერნატიულ ევოლუციას. ტბის გაბურღვის საკითხი განიხილება საერთაშორისო მასშტაბით.
სქოლიო
კატეგორია:ანტარქტიდის ტბები კატეგორია:ყინულქვეშა ტბები
პალენსიანა
პალენსიანა (Palenciana) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის სუბეტიკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,13 კმ². მოსახლეობა — 1478 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
ჟიუსტინ რაკუტუნიაინა
ჟიუსტინ რაკუტუნიაინა (Justin Rakotoniaina; 14 დეკემბერი, 1933 — 2001) — მადაგასკარის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 1976-1977 წლებში. თანამდებობა დაიკავა პრემიერ ჟოელ რაკუტუმალალას ავიაკატასტროფაში დაღუპვის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 2001
იდეალური დედა (ტელესერიალი)
„იდეალური დედა“ — ქართული მოკლემეტრაჟიანი ტელესერიალი, რომელიც სტუდია TV11-მა გადაიღო 2019 წელს, საზოგადოებრივი მაუწყებლის დაკვეთით. სერიალი დაფუძნებულია 2013 წელს გადაღებული იტალიური სერიალის Una Mamma Imperfectta-ს სცენარზე. სერიალი ყოველდღიური რეჟიმში გადაიცემა საზოგადოებრივი მაუწყებლის პირველ არხზე. იტალიურ ვერსიაში სერიალის სახელწოდება არის „არაიდეალური დედა“, თუმცა ქართულ ვერსიაში იდეალური დედა არის ბრჭყალებში ჩასმული და გულისხმობს, დედის პრობლემებს როგორც სახლში, ისე სამსახურში და მათი გადაჭრის გზებს, რათა გახდეს იდეალური დედა.
გადაღება
სერიალის გადაღება მიმდინარეობს თბილისში რამდენიმე ლოკაციაზე და სხვადასხვა პავილიონებში.
ეპიზოდები
სერიალი 4 სეზონსა და 144 ეპიზოდს მოიცავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:პირველი არხი კატეგორია:საზოგადოებრივი მაუწყებელი
პრიეგო-დე-კორდობა
პრიეგო-დე-კორდობა (Priego de Córdoba) —ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის სუბეტიკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 288,27 კმ². მოსახლეობა — 22408 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კორდობის ქალაქები
ყარაყაია (თრიალეთის ქედი)
ყარაყაია, შავი კლდე, შავიკლდე ― მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომისა და ასპინძის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს თრიალეთის ქედზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა შენაკადის — ოთის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2850 მ. ყარაყაია თრიალეთის ქედის უმაღლესი მწვერვალია. განლაგებულია ციხისჯვრის განშტოების დასავლურ ნაწილზე, სოფელ ციხისჯვრიდან სამხრეთით. აგებულია ეოცენური ვულკანოგენური ქანებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოს ბალახეულით.
სქოლიო
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
ამადიესი
ამადიესი, ამადიუსი (Lake Amadeus) — გაუდინარი შრობადი მლაშე ტბა ავსტრალიაში, ჩრდილოეთ ტერიტორიაზე. მდებარეობს ავსტრალიის ცენტრალურ უდაბნო ნაწილში, მაკდონელისა და მასგრეივის ქედებს შორის, არაღრმა ქვაბულში, ზღვის დონიდან 204 მ სიმაღლეზე. გაწოლილია ქალაქ ალის-სპრინგსიდან სამხრეთ-დასავლეთით 350 კმ-ში.
პერიოდულად წყლით ივსება, რა დროსაც მისი სიგრძეა 145 კმ, ხოლო სიგანე 20 კმ. ზედაპირის ფართობი დაახლოებით 880 კმ². მშრალი კლიმატის გამო ამადიესი წელიწადის დიდ დროს წარმოადგენს მთლიანად გამშრალ ტბას. გვალვიან პერიოდში იფარება უწყვეტი და მხოლოდ და მხოლოდ სწორი მარილის ქერქით.
პირველად ტბა გამოიკვლია ავსტრალიელმა მოგზაურმა ერნესტ ჯაილზმა 1872 წელს, რომელმაც ტბას სახელი უწოდა სავოიის ჰერცოგის, ესპანეთის მეფის, ამადეუს I-ის პატივსაცემად. მარილის მაღალი შემცველობის მიუხედავად, მისი მოპოვება არ ხორციელდება. მიდამოებში აშენებენ მსხვილფეხა რქოსან საქონელს. წყალმოსამარაგებლად გამოიყენება მიწისქვეშა წყლები.
ჩრდილო-დასავლეთით გვხვდება მსგავსი ნიშან-თვისებების მქონე ტბა ნილი. ტბის მიმდებარე ტერიტორიაზე დიდი რაოდენობით გვხვდება აქლემი. ტბიდან ჩრდილოეთით ბუნებრივი აირის საბადოა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთი ტერიტორიის ტბები
მატაკოტოს რაიონი
მატაკოტოს რაიონი (Distrito de Matacoto) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2500 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 482 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33.95 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 43.65 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იუნგაის პროვინციის რაიონები
ესტრემა
ესტრემა (Extrema) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 973 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 599 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 116.93 კმ²-ზე. ფართობი 244 575 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
რუტე
რუტე (Rute) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის სუბეტიკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 132,4 კმ². მოსახლეობა — 9845 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
სერსეი ლანისტერი
სერსეი ლანისტერი (Cersei Lannister) — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი მთავარი გმირი. ეკრანიზაციაში მის როლს ასრულებს ბრიტანელი მსახიობი ლინა ჰიდი.
თავდაპირველად პერსონაჟი გამოჩნდა 1996 წელს გამოცემულ წიგნში „სატახტოთა თამაში“. სერსეი არის ერთ-ერთი უმდიდრესი და ძლევამოსილი „ლანისტერების ოჯახის“ წევრი. იგი ფიგურირებს წიგნებში: „მეფეთა ჯახი“ (1998), „ხმლების ქარიშხალი“, ხოლო ცენტრალური პერსონაჟია წიგნებისა: „ნადიმი ყვავებისთვის“ (2005), „ცეკვა დრაკონებთან“ (2011) და „ზამთრის ქარები“ (2020).
სერსეი შვიდი სამეფოს დედოფალი გახდა რობერტ ბარათეონზე ქორწინებით, მას შემდეგ რაც ტარგარიენთა დინასტია გადავარდა. მას ჰყავს ტყუპი ძმა ჯეიმი ლანისტერი, ვისგანაც ეყოლა სამი შვილი.
ლინა ჰიდმა მიიღო უმაღლესი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისაგან. იგი ოთხჯერ იყო ნომინირებული ემიზე (2014, 2015, 2016, და 2018),   ასევე ოქროს გლობუსზე (2016).
სქოლიო
კატეგორია:სატახტოთა თამაში კატეგორია:ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
Family Guy Online
Family Guy Online — ბრაუზერული მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაში, შემუშავებული Roadhouse Interactive-ისა და გამოცემული კომპანია 20th Century Fox-ის მიერ. იგი დაფუძნებულია ამერიკულ ანიმაციურ ტელესერიალ გრიფინებზე. მასში გამოყენებული იყო Unity-ის ძრავი. თამაშის ბეტა ვერსიის რელიზი შედგა 2012 წლის აპრილს, ხოლო 2012 წლის 21 დეკემბერს დეველოპერებმა განაცხადეს, რომ წყვეტდნენ მასზე მუშაობას და რომ, საბოლოოდ 2013 წლის 18 იანვარსისთვის პროექტი გაუქმდებოდა.
მის შექმნაზე ინფორმაცია პირველად გაცხადდა 20th Century Fox-ის ოფიციალურ ვებსაიტზე 2011 წლის 16 ივნისს. გამოშვება დაიგეგმა 2011 წლის შემოდგომას. 2012 წელის 17 აპრილს შევიდა ბეტა-ტესტირების ფაზაში. თუმცა სრულად არასდროს გამოსულა.
თამაშში მოთამაშე აკონტროლებს გრიფინების პერსონაჟებს, კეროდ, სტიუს, პიტერსა და ლოისს. სამივეს გააჩნია ერთმანეთისგან განსხავავებული შესაძლებლობები. თამაშში ასევე ფიგურირებენ არამოთამაშე პერსონაჟები, იმ მოტივით, რომ მოთამაშეებზე გასცენ დავალებები.
სქოლიო
კატეგორია:2012 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:ბრაუზერული თამაშები კატეგორია:კომედიური ვიდეო თამაშები კატეგორია:მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ თამაში კატეგორია:ვიდეო თამაშები დაფუძნებული გრიფინებზე კატეგორია:Unity-ის (თამაშის ძრავა) თამაშები კატეგორია:Free-to-play თამაშები
უსადენო ტექნოლოგიები
უსადენო ტექნოლოგიები — საინფორმაციო ტექნოლოგიების ქვეკლასი. გამოიყენება სიშორეზე ინფორმაციის გადასაცემად ორ ან მეტ წერტილს შორის, მათ შორის უშუალო სადენიანი კავშირის მოთხოვნის გარეშე. უსადენოდ ინფორმაციის გადაცემა შეიძლება განხორციელდეს ლაზერული ან ოპტიკური გამოსხივების ან რადიოტალღების საშუალებით.
ამჟამად არსებობს მრავალი უსადენო ტექნოლოგია, რომლებიც მომხმარებლებისთვის ხშირად ცნობილია მათი საბაზრო სახელწოდებებით, მათ შორისაა Wi-Fi, WiMAX, Bluetooth. თითოეულ თექნოლოგიას გააჩნია თავისი განსაზღვრული თვისებები, რაც განაპირობებს მათი გამოყენების ამა თუ იმ სფეროს.
დიდი მეფისკალო
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
უსადენო ტექნოლოგიები
კლასიფიკაციის მიდგომები
არსებობს უსადენო ტექნოლოგიების კლასიფიკაციის სხვადასხვა მიდგომები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უსადენო ტექნოლოგიები კატეგორია:საინფორმაციო ტექნოლოგიები კატეგორია:ტელეკომუნიკაცია
ღირსების რევოლუცია
ღირსების რევოლუცია (Революція гідності), ასევე ცნობილი როგორც მაიდანის რევოლუცია, — მოხდა უკრაინაში, 2014 წლის თებერვალში, ევრომაიდანის პროტესტის დასასრულს, როდესაც უკრაინის დედაქალაქ კიევში მომიტინგეებსა და უსაფრთხოების ძალებს შორის სასიკვდილო შეტაკებები არჩეული პრეზიდენტის, ვიქტორ იანუკოვიჩის გადადგომით და უკრაინის მთავრობის დამხობით დასრულდა.
2013 წლის ნოემბერში, ფართომასშტაბიანმა საპროტესტო ტალღამ (ცნობილი, როგორც ევრომაიდანი) იფეთქა პრეზიდენტ იანუკოვიჩის მოულოდნელი გადაწყვეტილების საპასუხოდ, როდესაც ხელი არ მოეწერა ევროკავშირთან პოლიტიკურ ასოცირებასა და თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმებას, ნაცვლად იმისა, არჩეულ იქნა უფრო მჭიდრო კავშირები რუსეთთან და ევრაზიის ეკონომიკურ კავშირთან. იმავე წლის თებერვალში უმაღლესმა რადამ (უკრაინის პარლამენტმა) დაამტკიცა ევროკავშირთან შეთანხმების დასრულება. რუსეთი ახორციელებდა ზეწოლას უკრაინაზე. ეს პროტესტი თვეების განმავლობაში გაგრძელდა და მასშტაბები გაფართოვდა, იანუკოვიჩისა და აზაროვის მთავრობის გადადგომის მოწოდებით. მომიტინგეები ეწინააღმდეგებოდნენ სამთავრობო კორუფციას და ძალაუფლების ბოროტად გამოყენებას, ოლიგარქების გავლენას, პოლიციის სისასტიკეს და ადამიანის უფლებების დარღვევას უკრაინაში. რეპრესიულმა ანტისაპროტესტო კანონებმა გამოიწვია შემდგომი აღშფოთება. დიდმა, ბარიკადებიღ გამაგრებულმა საპროტესტო ბანაკმა დაიკავა დამოუკიდებლობის მოედანი ცენტრალურ კიევში მთელი „მაიდანის აჯანყების“ განმავლობაში.
2014 წლის იანვარსა და თებერვალში მომიტინგეებისა და ბერკუტის სპეცრაზმის შეტაკებების შედეგად 108 მომიტინგე და 13 პოლიციელი დაიღუპა, დაიჭრა მრავალი სხვა. პირველი მომიტინგეები 19-22 იანვარს ხრუშევსკის ქუჩაზე პოლიციასთან სასტიკი შეტაკებისას დახოცეს. ამის შემდეგ აქციის მონაწილეებმა მთელი ქვეყნის მასშტაბით სამთავრობო შენობები დაიკავეს. სასიკვდილო შეტაკებები 18-20 თებერვალს მიმდინარეობდა, რა დროსაც უკრაინაში დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ ყველაზე მძიმე ძალადობა მოხდა. ათასობით მომიტინგეს, რომლებიც პარლამენტისკენ, ფარებითა და ჩაფხუტიანი აქტივისტების მეთაურობით მიიწევდნენ პოლიციის სნაიპერებმა ცეცხლი გაუხსნეს. 21 თებერვალს, პრეზიდენტ იანუკოვიჩსა და საპარლამენტო ოპოზიციის ლიდერებს შორის ხელი მოეწერა შეთანხმებას, რომელიც მოითხოვდა დროებითი მთავრობის ჩამოყალიბებას, საკონსტიტუციო რეფორმებს და ვადამდელ არჩევნებს. მეორე დღეს, პოლიცია გავიდა ცენტრალური კიევიდან, რომელიც მოექცა მომიტინგეების კონტროლის ქვეშ. იანუკოვიჩი გაიქცა ქალაქიდან და შემდეგ ქვეყნიდან. იმ დღეს უკრაინის პარლამენტმა მხარი დაუჭირა იანუკოვიჩის თანამდებობიდან გადაყენებას 328 ადამიანი 0-ის წინააღმდეგ (პარლამენტის 450 წევრის 72,8%).
იანუკოვიჩმა თქვა, რომ ეს კენჭისყრა უკანონო და შესაძლოა, იძულებითიც ყოფილიყო, ამიტომ დახმარებისთვის რუსეთს მიმართა. რუსეთმა იანუკოვიჩის დამხობა უკანონო გადატრიალებად მიიჩნია და დროებითი მთავრობა არ ცნო. ფართო საპროტესტო აქციები, როგორც რევოლუციის მომხრე და ასევე მოწინააღმდეგე, ხდებოდა აღმოსავლეთ და სამხრეთ უკრაინაში, სადაც 2010 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე იანუკოვიჩს დიდი მხარდაჭერა ჰქონდა. პროტესტი გამწვავდა, რაც მიზეზი გახდა რუსეთის სამხედრო ინტერვენციის, რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის და თვითგამოცხადებული სახელმწიფოების დონეცკის და ლუგანსკის შექმნის. ამან გამოიწვია დონბასის ომი და კულმინაციას მიაღწია 2022 წელს, ქვეყანაში რუსეთის მიერ სრულმაშტაბიანი შეჭრის დაწყებით.
დროებითმა მთავრობამ, არსენი იაცენიუკის ხელმძღვანელობით, ხელი მოაწერა ევროკავშირის ასოცირების შეთანხმებას და დაშალა ბერკუტი. პეტრო პოროშენკო 2014 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ გახდა პრეზიდენტი (პირველ ტურში ხმების 54,7%). ახალმა მთავრობამ აღადგინა 2004 წლის შესწორებები უკრაინის კონსტიტუციაში, რომელიც 2010 წელს საკამათო გზით გაუქმდა, როგორც არაკონსტიტუციური და წამოიწყო დამხობილ რეჟიმთან დაკავშირებული საჯარო მოხელეების ფართომასშტაბიანი წმენდა. ასევე, დაიწყო ქვეყნის ფართომასშტაბიანი დეკომუნიზაცია.
პრელუდია
2000-იან წლებში უკრაინის მთავრობები ცდილობდნენ უფრო მჭიდრო ურთიერთობა დაემყარებინათ ევროკავშირთან. პრეზიდენტ ვიქტორ იანუკოვიჩის მთავრობა ევროკავშირთან ასოცირების შეთანხმებაზე მოლაპარაკებებს 2012 წლიდან აწარმოებდა. ევროკავშირთან ასეთი ყოვლისმომცველი სავაჭრო შეთანხმება გავლენას მოახდენდა უკრაინის სავაჭრო შეთანხმებებზე რუსეთთან, რომელიც იმ დროს უკრაინის ყველაზე დიდი სავაჭრო პარტნიორი იყო. იანუკოვიჩს სჯეროდა, რომ გართულებების მოგვარება შეიძლებოდა და თქვა, რომ აპირებდა შეთანხმებას, მაგრამ აგრძელებდა მის გადადებას. შემდეგ მოხდა ამის ინტერპრეტაცია, როგორც ამ შეთანხმების ხელმოწერისგან უკან დახევის მცდელობისა და გამოიწვია საპროტესტო ტალღა, რომელიც ცნობილი გახდა, როგორც მოძრაობა ევრომაიდანი.
საპროტესტო აქციები თავდაპირველად 2013 წლის ნოემბერში დაიწყო, მას შემდეგ, რაც იანუკოვიჩმა უარი თქვა ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულების ხელმოწერაზე აღმოსავლეთ პარტნიორობის შეხვედრაზე ვილნიუსში, ლიტვაში და ამის ნაცვლად რუსეთთან უფრო მჭიდრო კავშირები აირჩია. პრემიერ მინისტრი მიკოლა აზაროვი ითხოვდა €20 მილიარდის (US$27 მილიარდი) ოდენობის სესხს და დახმარებას. ევროკავშირი მზად იყო გაეცა €610 მილიონი ($838 მილიონი) სესხის სახით, მაგრამ რუსეთი მზად იყო გაეცა $15 მილიარდი და ასევე, გაეიაფებინა საწვავის ფასი. გარდა ამისა, ევროკავშირმა მოითხოვა უკრაინის რეგულაციებისა და კანონების ძირეული ცვლილებები, მაგრამ რუსეთს არ დაუწესებია ასეთი ხასიათისა და მასშტაბის მარეგულირებელი ან სამართლებრივი კორექტირების მოთხოვნა. რუსეთმა, ასევე, მოახდინა ეკონომიკური ზეწოლა უკრაინაზე და წამოიწყო პროპაგანდისტული კამპანია ევროკავშირის შეთანხმების წინააღმდეგ.
იანუკოვიჩი დიდად არ მოსწონდათ უკრაინის დასავლეთში, მაგრამ გარკვეული მხარდაჭერა ჰქონდა აღმოსავლეთში და სამხრეთში, სადაც მის მშობლიურ ენას, რუსულს უფრო ხშირად იყენებდნენ. აქციები თავდაპირველად მშვიდობიანი იყო, მაგრამ ძალადობრივი გახდა 2014 წლის იანვარში მას შემდეგ, რაც პარლამენტმა, სადაც დომინირებდნენ იანუკოვიჩის მხარდამჭერები, მიიღო კანონები, რომლებიც მიზნად ისახავდა პროტესტის ჩახშობას. ევროკავშირმა და შეერთებულმა შტატებმა მოუწოდეს იანუკოვიჩს მოლაპარაკება მოეწყო კონფლიქტის მშვიდობიანი დასრულების შესახებ და განაცხადეს, რომ ისინი სანქციებს დაუწესებდნენ მთავრობის წარმომადგენლებს, თუ მათ დამნაშავედ ცნობდნენ ძალადობაში. თებერვლის რევოლუციის წინ მომიტინგეებთან დაიდო ამნისტიის შეთანხმება, რომლის მიხედვითაც მათ არ დაემუქრებოდათ სისხლის სამართლის ბრალდებები დაკავებული შენობების დატოვების სანაცვლოდ. დემონსტრანტებმა გაათავისუფლეს ყველა ოკუპირებული რეგიონალური სახელმწიფო ადმინისტრაციის შენობა, ხოლო კიევში აქტივისტებმა შეწყვიტეს ხრუშევსკოჰოს ქუჩის დაპირისპირება; კიევის მერია ასევე 16 თებერვალს დაუბრუნდა მთავრობის კონტროლს. საპროტესტო აქციებში მონაწილეობისთვის ყველა დაპატიმრებული ადამიანის გათავისუფლება 17 თებერვლის შემდეგ იყო დაგეგმილი. 14 თებერვალს იანუკოვიჩმა თქვა: „მინდა ვთქვა, რომ მაქეზებენ და მაიძულებენ გამოვიყენო სხვადასხვა მეთოდები და გზები სიტუაციის მოსაგვარებლად, მაგრამ არ მინდა ომი. არ მინდა რაიმე გადაწყვეტილების მიღება ასეთი რადიკალური გზით“. მან ყველა პოლიტიკოსს მოუწოდა, თავი შეიკავონ რადიკალიზმისგან და გაიგონ, რომ „არის ზღვარი, რომელიც არ უნდა გადაიკვეთოს და ეს ზღვარი კანონია“.
მიმოხილვა
საპროტესტო აქციები, რომელიც დაიწყო 2013 წლის 21 ნოემბრის ღამეს სახალხო საპროტესტო აქციებით კიევში, მაიდან ნეზალეჟნოსტიზე (დამოუკიდებლობის მოედანი) ჯერ კიდევ გრძელდებოდა 2014 წლის თებერვლის შუა რიცხვებისთვის. პროტესტი გამოიწვია უკრაინის მთავრობის გადაწყვეტილებამ შეეჩერებინა ასოცირების ხელშეკრულების ხელმოწერა.
18 თებერვალი
18 თებერვლის 16:00 საათზე კიევის მეტრომ ტერორისტული საფრთხის გამო მუშაობა შეწყვიტა.
საწყისი შეტაკებები (მარიინსკი და ლიპკი)
შეტაკებების წინა ღამეს, მარჯვენა სექტორმა მოუწოდა თავის ყველა წევრს, მომზადებულიყვნენ 18 თებერვლის „სამშვიდობო შეტევისთვის“. მაიდანის სახალხო კავშირმა ასევე მოუწოდა ყველა დაინტერესებულ მოქალაქეს, მონაწილეობა მიეღოთ „სამშვიდობო შეტევაში“, რომელშიც სტუდენტური გაერთიანებები გაწევრიანდნენ. მაიდანის კავშირი 18 თებერვალს, დილით იტყობინებოდა, რომ მომიტინგეთა კოლონები პარლამენტისკენ მსვლელობას 08:30 საათზე დაიწყებდნენ.
იმ დილით, დაახლოებით 20 000 დემონსტრანტი გაემართა პარლამენტის შენობისკენ, რადგან ეს ორგანო განიხილავდა ოპოზიციის მოთხოვნებს ახალი კონსტიტუციისა და მთავრობის შესახებ. დაახლოებით 09:45 საათზე, აქციის მონაწილეებმა უკრაინის ცენტრალური ოფიცერთა კლუბის შენობასთან რამდენიმე პერსონალის–სატრანსპორტო სატვირთო მანქანით გაკეთებული პოლიციის ბარიკადი გაარღვიეს. შეტაკებები მას შემდეგ დაიწყო, რაც ორმა ათეულმა დემონსტრანტმა გზიდან გადააყენა პოლიციის მანქანა, რომელიც პროტესტანტებს გზას უხერგავდა. 10:00 საათზე, პარლამენტის წევრმა, ბატკივშჩინას წარმომადგენელმა ლესია ორობეცმა განაცხადა, რომ Fort-500T თოფებით შეიარაღებულმა პოლიციამ შოვკოვიჩნას ქუჩიდან და ლიპსკას ქუჩიდან დაიწყო მანათობელი ყუმბარებით შეტევა.
რეიდი რეგიონების პარტიის ოფისზე და პოლიციის პასუხი
11:23 საათზე ბერკუტის პოლიციის სპეცრაზმმა სცადა თავდასხმა ხალხის მასაზე, მაგრამ აქციის მონაწილეებმა კონტრშეტევა განახორციელეს. ორი წუთის შემდეგ, ცნობა მოვიდა, რომ მომიტინგეები ლიპსკას ქუჩაზე რეგიონების პარტიის შტაბ-ბინის კარებს ამტვრევდნენ. 11:30 საათზე მომიტინგეებმა, მათ შორის ჟურნალისტმა ტეტიანა ჩორნოვოლმა, დაიკავეს და ცეცხლი წაუკიდეს შენობას. შედეგად დაიღუპა ორი ადამიანი, მათ შორის პროგრამისტი, რომელიც შტაბში მუშაობდა. 12:12 საათზე ჯანდაცვის მინისტრს რაისა ბოჰატირიოვას მარიინსკის პარკიდან გასვლისას მომიტინგეები თავს დაესხნენ, მაგრამ ის უვნებელი გადარჩა. 12:30 საათისთვის პოლიციამ კონტროლი აღადგინა რეგიონების პარტიის ოფისზე.
13:00 საათისთვის ათასობით პოლიციელმა ალყა შემოარტყა სამთავრობო ოლქს და დაიწყო დემონსტრანტების დევნა. ერთმა მომიტინგემ, რომელსაც თავში ჭრილობა ჰქონდა, განუცხადა Kyiv Post-ს, რომ პოლიციის თანამშრომლებმა „დალეწეს ყველა“ მათ გზაზე.
დაახლოებით 13:30 საათზე, ინსტიტუცკას ქუჩაზე მდებარე შენობის თავზე ოთხი ოფიცერი განლაგდა. ისინი მანათობელი ყუმბარებით არბევდნენ ხალხს და ისროდნენ, როდესაც მომიტინგეები შენობაში შეიჭრნენ და მის ნაწილს ცეცხლი წაუკიდეს. აქციის მონაწილეები საზურავისკენ გაემართნენ, რამაც ოფიცრები აიძულა, უკან დაეხიათ. ინსტიტუცკას ქუჩაზე მდებარე შენობა დღის ყველაზე ძალადობრივი შეტაკებების სცენად იყო აღწერილი. ბერკუტისა და შინაგანი ჯარების სამხედრო მოსამსახურეებმა სრულმასშტაბიანი თავდასხმა განახორციელეს და იარაღს პირდაპირ ხალხს ესროდნენ. იყო ცნობები, რომ პოლიცია წყლის ჭავლს იყენებდა ხალხის მასების გასარღვევად.
შუადღისთვის პოლიციის თანამშრომლებმა ცრემლსადენი გაზი გამოიყენეს, რამაც 10000-მდე მომიტინგე მარიინსკის პარკიდან გააქცია, სადაც დღის პირველ ნახევარში ბარიკადები აღმართეს. აქციის მონაწილეებმა მანათობელი ყუმბარები ისროლეს და პარკი კვამლით დაფარეს. სხვა ანტისამთავრობო აქტივისტები ცდილობდნენ ერთმანეთისგან დაეშორებინათ პროსამთავრობო და ანტისამთავრობო ძალები.
ბევრმა საინფორმაციო გამოშვებამ გამოაქვეყნა ფოტოები, სადაც ნაჩვენებია AK-74 ავტომატებით შეიარაღებული პოლიცია. შინაგან საქმეთა მინისტრის ყოფილმა მოადგილემ ჰენადი მოსკალმა ივარაუდა, რომ ისინი იყვნენ ალფა ჯგუფის დანაყოფები. ბერკუტის ლიდერმა ვლადიმერ კრაშევსკიმ თქვა, რომ შეიარაღებული პოლიციელები შავებში, ყვითელი სამკლაურით იყვნენ ბერკუტის ქვედანაყოფის ნაწილი, რომელებიც ეხმარებოდნენ შინაგან ჯარებს ევაკუაციაში.
აქციის მონაწილეებმა მერია ხელახლა დაიკავეს. რუსული სახელმწიფო გაზეთის „იზვესტიას“ ცნობით, რეგიონების პარტიის ოფისში დარბევისას ოპოზიციის აქტივისტებმა, ხელკეტებით და რკინის ჯოხებით შეიარაღებულებმა, სიკვდილამდე სცემეს კომპიუტერული ინჟინერი, ვალერი კონსტანტინოვიჩ ზახაროვი.
წინსვლა მაიდანისკენ
15:45 საათზე ასობით სპეცრაზმელი დაიძრა პარლამენტისკენ და თავს დაესხა აქციის მონაწილეებს. ოფიცერმა ინსტიტუცკის ქუჩაზე „კიევ პოსტის“ ჟურნალისტის გაზის ნიღაბი აიღო და პოლიციის მსვლელობაზე თქვა: „მე ეს მიყვარს! ჩვენ ეს გვიყვარს!“ 16:00 საათზე უკრაინის უშიშროების სამსახურის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელმა ალექსანდრე იაკიმენკომ და შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელმა ზახარჩენკომ გამოსცეს საჯარო გაფრთხილება მომიტინგეების მიმართ, გაეთავისუფლებინათ ქუჩები ორ საათში და განაცხადეს: „თუ 18:00 საათამდე უკანონობა არ შეწყდება, ჩვენ იძულებული ვიქნებით გამოვიყენოთ ყველა კანონიერი საშუალება წესრიგის დასამყარებლად“. ოქტომბრის სასახლეში, რომელიც დამოუკიდებლობის მოედნიდან ჩანს, სპეცრაზმმა მომიტინგეებს გორაკიდან, ინსტიტუცკას ქუჩის გასწვრივ მდებარე ხიდიდან აგურები ესროლა.
ჰრუშევსკოჰოს ქუჩის ბარიკადის გარღვევა
2014 წლის 18 თებერვლის მთელი დღის განმავლობაში, მომიტინგეები წვავდნენ საბურავებს, ისროდნენ მოლოტოვის კოქტეილებს, ფოლადის ნაჭრებს და ა.შ. ბერკუტის პოლიციის ხაზების მიმართულებით. 17:04 საათზე შეიარაღებულმა ბერკუტმა მიხაილა ჰრუშევსკოგოს ქუჩის ბარიკადის ჭიშკართან, დინამოს სტადიონთან ახლოს მავთული გახსნა და მოულოდნელად შეაღწია. ევრომაიდანის მომიტინგეები პოლიციისკენ ზურგშექცევით უყურებდნენ დრონს, რომელიც დაფრინავდა საპირისპირო მხარეს. ასობით ბერკუტელმა დაიწყო ყუმბარების სროლა, რომელთაგან ორმა დაჭრა ამერიკელი ფოტოგრაფი მარკ ესტაბრუკი, უამრავი სხვა პისტოლეტისა და თოფის სროლისას დაიჭრა. ევრომაიდანის მომიტინგეებმა და სამოქალაქო პირებმა დაიწყეს მასობრივი უკანდახევა ხრეშჩატიკის ქუჩაზე მდებარე ბარიკადის შემდეგი კარიბჭისკენ. ბევრი დაშავდა და რამდენიმე დაიღუპა.
20:00 საათზე პრორუსულმა წყაროებმა განაცხადეს, რომ 50 უცნობი ან სავარაუდოდ პრორუსი თავდამსხმელი კანადის საელჩოში შეჭრას ცდილობდა. იმავე დღეს, Global Affairs Canada-ს სპიკერმა დაადასტურა, რომ მომიტინგეებმა „თავშესაფარი“ მიიღეს, ისინი „მშვიდობიანები იყვნენ და არ მიუყენებიათ ზიანი პერსონალისთვის“. 2015 წელს გაირკვა, რომ საელჩომ შეგნებულად გააღო კარი მას შემდეგ, რაც დაინახა კანადის პასპორტის მქონე ევრომაიდანის მომიტინგე, რომელსაც ბერკუტი მისდევდა. პასპორტის მქონე უცნობი მომიტინგის შესვლისას, ევრომაიდანის მომიტინგეების ტალღა შეიჭრა საელჩოში და დაიკავა მთავარი დერეფანი, მათ გამოიყენეს საელჩო, როგორც უსაფრთხო თავშესაფარი ბერკუტისგან. საელჩო 18 თებერვლის საღამოს დაჭრილების სამკურნალოდ გამოიყენეს. მოგვიანებით ევრომაიდანის მომიტინგეებმა საელჩო ნებაყოფლობით დატოვეს და მათ ყვავილები დაუტოვეს. მოგვიანებით, უცნობმა ევროპელმა მოკავშირეებმა განაცხადეს, რომ გახანგრძლივებული ოკუპაციისა და კანადის საგარეო სამსახურის ოფიცრების ნაკლები წინააღმდეგობის გათვალისწინებით, კანადამ შეასრულა მიზანმიმართული როლი ევრომაიდანის მომიტინგეების მხარდაჭერაში. თანამედროვე მედია წყაროები ამტკიცებენ, რომ პრემიერ მინისტრმა, სტივენ ჰარპერმა არასოდეს აღიარა უსაფრთხოების დარღვევის ჭეშმარიტი მასშტაბი.
მაიდანზე თავდასხმა
გაფრთხილების შემდეგ, პოლიციამ იარაღით, წყლის ჭავლით და ჯავშანტრანსპორტიორით მაიდან ნეზალეჟნოსტიზე (დამოუკიდებლობის მოედანი) ათასობით დემონსტრანტს შეუტია. მთავარ მოედანზე აქციის მონაწილეების კარვები იწვოდა. პოლიციამ თავისი ქმედებები გაამართლა, როგორც ანტიტერორისტული კამპანიის ნაწილი „პიროვნებების წინააღმდეგ, რომლებიც აშკარად შეიარაღებულნი იყვნენ“. ოპოზიციის ლიდერმა არსენი იაცენიუკმა პოლიციას 200 მეტრით, ინსტიტუტსკას ქუჩაზე უკან დახევისკენ და ორივე მხარეს დილამდე ზავის დადებისკენ მოუწოდა. მოედანზე მომიტინგეებმა საბურავები და სხვა ცეცხლმოკიდებული ნამსხვრევები დაალაგეს, რათა ცეცხლის კედელი შეექმნათ მათსა და უსაფრთხოების ძალებს შორის.
ტელევიზიის მე-5 არხის მაუწყებლობა დაიხურა ქვეყნის მასშტაბით, მაგრამ ხელმისაწვდომი დარჩა სატელიტის საშუალებით (მოკლე შეფერხებით) და YouTube-ის პირდაპირ ეთერში. რამდენიმე საათის შემდეგ მან მუშაობა განაახლა.
პრეზიდენტის მრჩეველმა ჰანა ჰერმანმა თქვა, რომ მთავრობასა და ოპოზიციას შორის მოლაპარაკებები მხოლოდ მშვიდობის აღდგენისა და ბრბოების უკან დახევის შემდეგ მოხდებოდა და რომ „შეიარაღებული კონფლიქტის გაგრძელების მოწოდება არის დიდი დანაშაული უკრაინელი ხალხისა და უკრაინის სახელმწიფოს წინააღმდეგ“. უკრაინის გენერალურმა პროკურორმა ვიქტორ პშონკამ განაცხადა: „მასობრივი საპროტესტო აქციების ორგანიზატორები პასუხს აგებენ. ჩვენ მოვითხოვთ უმძიმესი სასჯელის დაწესებას როგორც მათთვის, ვინც აღძრა ხალხი დღევანდელ აქციაში მონაწილეობის მისაღებად, ასევე მათთვისაც, ვინც მათ ორგანიზებას უწევდა და აკონტროლებდა“.
გამთენიისას, 01:35 საათზე მოედნის ირგვლივ ქუჩების განათება გამოირთო. აქტივისტები თვლიდნენ, რომ ეს იყო გადამწყვეტი თავდასხმის დასაწყისი.
ოპოზიციის ლიდერების პრეზიდენტ იანუკოვიჩთან შეხვედრა
პრეზიდენტ იანუკოვიჩთან შეხვედრიდან გამოსულმა ოპოზიციის ლიდერმა ვიტალი კლიჩკომ განუცხადა Hromadske TV-ს, რომ მოლაპარაკებები წარმატებული არ ყოფილა. კლიჩკომ თქვა, რომ ოპოზიციის ლიდერები ერთ საათზე მეტი ხნის განმავლობაში უსმენდნენ იანუკოვიჩის განცხადებებს, რომ ისინი იყვნენ დამნაშავეები 18 თებერვალს 20 ადამიანის გარდაცვალების გამო. პრეზიდენტმა, ასევე, მოითხოვა, რომ ოპოზიციას ძალა დაეტანათ აქციის მონაწილეებისთის, რომ მათ დაეტოვებინათ მაიდან ნეზალეჟნოსტი. გავრცელებული ინფორმაციით, ის ოპოზიციის ლიდერებს სისხლისსამართლებრივი დევნით დაემუქრა.
უკრაინული ტელევიზიით გადმოცემულ შეტყობინებაში იანუკოვიჩმა ოპოზიციის ლიდერებს უთხრა: „განშორდით რადიკალურ ელემენტებს, რომლებიც სისხლისღვრას და კონფლიქტს ესწრაფვიან სამართალდამცავ ორგანოებთან“ და თქვა, რომ თუ ისინი ამას არ გააკეთებდნენ, ის მათთან „სხვაგვარად ისაუბრებდა“. მან დასძინა: „ოპოზიციის ლიდერებმა იგნორირება გაუკეთეს დემოკრატიის ძირითად საფუძველს. ზღვარი გადალახეს, როცა ხალხს შეიარაღებისკენ მოუწოდეს“.
20 თებერვალს, სამმა ოპოზიციურმა პარტიამ („ბატკივშჩინა“, UDAR და „სვობოდა“) განაცხადა: „ჩვენ არასოდეს მოვუწოდებთ ხალხს შეიარაღებისკენ. ეს არის ჩვენი პრინციპული პოზიცია. თითოეული ადამიანის სიკვდილი არის ტრაგედია თითოეულისთვის.“ იმავე დღეს, მოგვიანებით,  მხარეებმა განაცხადეს: „მოლაპარაკებების გამართვა რეჟიმთან, რომლის პოლიტიკამ მრავალი ადამიანის სიკვდილი გამოიწვია, უკიდურესად უსიამოვნო რამ არის, მაგრამ ჩვენ ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ და შეუძლებელიც კი, რომ თავიდან ავიცილოთ შემდგომი სისხლისღვრა“. მათ განაცხადეს, რომ საპროტესტო აქციების დაშლა იქნებოდა „კონტრპროდუქტიული და არარეალური“ და განაცხადეს: „ჩვენ არ შევკრიბეთ მაიდანი და ჩვენ ვერ დავშლით მას! ხალხი თავად გადაწყვეტს რა გააკეთოს იმის მიხედვით, თუ როდის და როგორ დამკაყოფილდება მათი მოთხოვნები.“
20 თებერვალი
00:35 საათზე ინტერფაქსმა გაავრცელა ინფორმაცია, რომ იანუკოვიჩმა 20 თებერვალი შეტაკების დროს დაღუპულთა გამო გლოვის დღედ გამოაცხადა.
დაახლოებით 03:50 საათზე, აქტივისტებმა განაცხადეს, რომ შეტაკების დროს რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს (MVD) ჯარისკაცის ფორმას სამხრე მოგლიჯეს, რასაც რუსეთის ჩარევის სავარაუდო მტკიცებულებად აცხადებდნენ. მიუხედავად ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებისა დამოუკიდებლობის მოედანზე მომიტინგეებს კვლავ ესმოდათ სროლის ხმა. დაახლოებით 04:20 საათზე ჩამოვიდა ხუთი ავტობუსი, რომლშიც იმყოფებოდნენ მომიტინგეები ივანო-ფრანკივსკიდან.
მხარეები ერთმანეთს ადანაშაულებდნენ სასიკვდილო კონფლიქტის გაჩაღებაში. იაკიმენკომ ბრალი დასდო უკრაინის ამჟამინდელ, ევრომაიდანის მთავრობას და განაცხადა, რომ ისინი პასუხისმგებელნი იყვნენ 20 თებერვალს სნაიპერების დაქირავებაზე. განცხადებაში უკრაინის პრეზიდენტის ადმინისტრაცია აღნიშნავდა, რომ მომიტინგეები შეტევაზე გადავიდნენ: „ისინი მუშაობენ ორგანიზებულ ჯგუფებად. იყენებენ ცეცხლსასროლ იარაღს, მათ შორის სნაიპერულ შაშხანებს. ისინი ისვრიან მოსაკლავად“. მომიტინგეებმა პოლიცია დაადანაშაულეს მოლოტოვის კოქტეილების და თვითნაკეთი ასაფეთქებელი მოწყობილობების სროლით კონფლიქტის დაწყებაში. ოპოზიციონერმა პოლიტიკოსმა კლიჩკომ გაავრცელა განცხადება, რომელშიც ნათქვამია: „შეიარაღებული ავაზაკები გაუშვეს ქუჩებში, რათა თავს დაესხან ხალხს და შექმნან ილუზია, რომ არსებობს დაპირისპირება მოქალაქეებს შორის“.
09:25 საათზე, მომიტინგეებმა უკან დაახევინეს ბერკუტს ოქტომბრის სასახლეში მას შემდეგ, რაც უსაფრთხოების ძალებმა სცადეს ცეცხლი წაეკიდებინათ კიევის კონსერვატორიისთვის, რომელიც გამოიყენებოდა როგორც საველე ჰოსპიტალი დაჭრილი მომიტინგეებისთვის. 09:32 საათზე გამოცხადდა, რომ პარლამენტი არ შეიკრიბებოდა. ევრომაიდანის მომიტინგეები პოლიციისკენ ფარებითა და მოლოტოვის კოქტეილებით გაემართნენ და აიძულეს ისინი უკან დაეხიათ, რითაც დაიბრუნეს კონტროლი დამოუკიდებლობის მოედანზე და დაატყვევეს 67-მდე პოლიციელი. დაახლოებით 10:49 საათზე, სამართალდამცავი პერსონალი უკრაინულ სახლში ძილისას და ოქტომბრის სასახლის მახლობლად ბარიკადებზე შეტაკების დროს დააკავეს. მამაკაცების უმრავლესობა 18 ან 19 წლის იყო, ისინი არ იყვნენ გაწვრთნილნი და შეიარაღებულნი იყვნენ მხოლოდ რეზინის ხელკეტებით. მსუბუქი დაზიანებების მქონეებს მედიკოსები მკურნალობდნენ. დატყვევებული პოლიცია იყო ყირიმიდან, ცენტრალური აღმოსავლეთის ქალაქებიდან: დნიპროდან, კრივი-რიჰიდან და აღმოსავლეთ ლუგანსკიდან. ჯარისკაცები, რომელთაგან თითქმის 100 ჩაბარდა შეტაკების დროს (ძირითადად წვევამდელები, 19-20 წლის), პატიმრობაში იმყოფებოდნენ უკრაინის ენერგოკომპანიის შტაბ-ბინაში და ოქტომბრის სასახლეში.
10:00 საათზე, 10,000-დან 20,000-მდე დემონსტრანტი დარჩა და მინიმუმ 42 ადამიანი დაიღუპა, ძირითადად, პოლიციის სროლის შედეგად, იტყობინებოდა Kyiv Post-ი. UNIAN-ის კორესპონდენტის ცნობით, დამოუკიდებლობის მოედანზე 30,000-ზე მეტი ადამიანი იმყოფებოდა. 10:55 საათზე პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსმა ანდრი კლიუევმა გამოაცხადა, რომ პრეზიდენტი მზად იყო ხელი მოეწერა ხელშეკრულებისათვის ოპოზიციასთან უკრაინის კონსტიტუციის მოთხოვნილ ცვლილებებთან დაკავშირებით და აღნიშნა, რომ მიმდინარე შეტაკებებმა უნდა აიძულონ პოლიტიკოსები, რომ იპოვონ სწრაფი კონსენსუსი.
10:00 საათზე ევრომაიდანის აქტივისტებმა მოახდინეს კიევის მეტროს სადგურ პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მთავარი ოფისის პიკეტირება, სისტემის ხელახალი გახსნის მოთხოვნით. კიევის საქალაქო სახელმწიფო ადმინისტრაციის ყოფილმა ხელმძღვანელმა ივან სალიიმ ასევე მოითხოვა მეტროს გახსნა. იმ დღის 16:00 საათზე ტიტუშკები მეტროთი გადაიყვანეს პოზნიაკის სადგურიდან პეჩერსკის სადგურამდე, იტყობინება Lvivska Gazeta. მთავრობამ ასევე დახურა საავტომობილო გზები და რკინიგზა.
მატარებლები კიევსა და ლვოვს შორის დროებით შეჩერდა; რკინიგზის წარმომადგენლის თქმით, ეს ხაზების დაზიანების გამო მოხდა. ამას დაემთხვა ცნობები იმის შესახებ, რომ იარაღი ამოიღეს ლვოვში შინაგან საქმეთა სამინისტროს შეიარაღებიდან და გადაიტანეს კიევის გარეუბანში.
კიევის საქალაქო სახელმწიფო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელმა, ვოლოდიმირ მაკეენკომ დატოვა რეგიონების პარტია, მაგრამ განაცხადა, რომ გააგრძელებდა თავისი მოვალეობების შესრულებას ქალაქის გამართულად ფუნქციონირების უზრუნველსაყოფად. მან ბრძანა კიევის მეტროს ხელახალი გახსნა. 15:00 საათისთვის მეტრო ჯერ კიდევ არ მუშაობდა და ქალაქში სახმელეთო ტრანსპორტი მწირი იყო. მეტრო ნაწილობრივ გაიხსნა საღამოს, მაგრამ გადასასვლელი სადგურები დაკეტილი დარჩა.
კიევში გაერთიანებული სამეფოს საელჩო დროებით დაიხურა.
რადიო თავისუფლებამ გამოაქვეყნა ვიდეომასალა, სადაც პოლიციის სპეცრაზმი კალაშნიკოვებიდან და სნაიპერული თოფებიდან ესვრის მომიტინგეებს. შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელმა ზახარჩენკომ გამოაცხადა, რომ პოლიციას საბრძოლო იარაღი გადაეცა და ერს მიმართა: „ჩვენ ხელი მოვაწერეთ შესაბამის ბრძანებებს, როგორც ანტიტერორისტული ცენტრის მუშაობის ნაწილი: სამართალდამცავი ორგანოების წარმომადგენლებს გადაეცათ საბრძოლო იარაღი და ისინი გამოყენებული იქნება კანონის შესაბამისად“. სამინისტროს ვებსაიტზე ნათქვამია, რომ სპეცრაზმს უფლება ჰქონდა გამოიყენებინათ თავიანთი იარაღი მომიტინგეების მიერ დაკავებული მძევლების გასათავისუფლებლად. სამინისტრომ ასევე განაცხადა, რომ სნაიპერმა დაჭრა 20 პოლიციელი.
Interfax-Ukraine-ის ცნობით, 15:00 საათზე "უცნობი პირების ჯგუფი" პრეზიდენტის ადმინისტრაციის შენობისკენ გაემართა და სროლისა და აფეთქებების ხმა ისმოდა. ევრომაიდანის თავდაცვის ძალებმა არაერთხელ მოუწოდეს მომიტინგეებს არ გასულიყვნენ მოედნის პერიმეტრს გარეთ.