cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რეფორმაცია შოტლანდიაში
ჯეიმზ VI-ის მმართველობა (1567-1625)
მინი|[[ჯეიმზ I (ინგლისი)|ჯეიმზ VI]] მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყანას პროტესტანტი მმართველები ჰყავდა, არეულობა მაინც გრძელდებოდა. ხალხს არ სურდა მარია სტიუარტის ვაჟის მეფობა, რის გამოც სამოქალაქო ომი დაიწყო. პროტესტანტები ჯეიმზის გადადგომასა და კათოლიკებისაგან ქვეყნის დაცლას მოითხოვდნენ. უკვე ედინბურგის სასახლესთან მისული ბრბო სამეფო არმიამ ძლივს დაარბია. 1573 წელს მიღებულ იქნა ახალი კანონმდებლობა, რომელიც გულისხმობდა შოტლანდიის ახალ რელიგიაზე გადასვლასა და პროტესტანტიზმის გამარჯვებას. 1587 წელს ღალატის ბრალდებით ელისაბედ I-მა მარია სტიუარტს თავი მოჰკვეთა. იმის გამო, რომ ელისაბედს ჯეიმზთან უთანხმოება თავიდან აეცილებინა, ის თავის მემკვიდრედ გამოაცხადა.
ჯეიმზის პოლიტიკა მართალია არ კრძალავდა, თუმცა იგი ეწინააღმდეგებოდა ეკლესიის დამოუკიდებლობას და მის საქმეებში ჩარევას ცდილობდა. ჯეიმზმა შემოიღო შოტლანდიაში კალვინიზმი და მოახდინა საეკლესიო საკუთრების სეკულარიზაცია, გაანაწილა რა კონფისკებული მიწების უმეტესი ნაწილი თავადაზნაურებს შორის. შოტლანდიურმა ეკლესიამ, რომელმაც მიიღო პრესვიტერიანული ეკლესიის სახელწოდება, ჟენევისგან ისესხა კალვინიზმის მკაცრი რეჟიმი და ძალზედ მაღლა დააყენა სასულიერო წოდება, რომელიც ეკლესიას მართავდა თავის სინოდებზე. შოტლანდიურ რეფორმაციულ მოძრაობაში თავადაზნაურობის მონაწილეობის შედეგად, შოტლანდიის ეკლესიის რესპუბლიკური ორგანიზაცია გამოირჩეოდა არისტოკრატიული ხასიათითაც.
1603 წელს ჯეიმზი ინგლისისა და ირლანდიის მეფე ხდება თუმცა, შოტლანდიაში სიტუაცია მაინც საკმაოდ დაძაბულია. უამრავი ბრძოლისა და სისხლისღვრის შემდგომ შოტლანდია პროტესტანტულ სამეფოდ დარჩა. 1625 წლამდე კონფლიქტები გრძელდებოდა, თუმცა შოტლანდიის რეფორმაცია საბოლოოდ 1625 წელს დასრულდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეფორმაცია კატეგორია:XVI საუკუნის ომები
მაიმუნის ყვავილი
მაიმუნის ყვავილი — ცხოველებისა და ადამიანის ვირუსული დაავადება. სიმპტომები ყვავილის მსგავსია, თუმცა უფრო ნაკლებად მწვავე. გამომწვევია მაიმუნის ყვავილის ვირუსი, რომელიც იმავე ოჯახის წარმომადგენელია, რომლისაც ყვავილისა და ძროხის ყვავილის გამომწვევი ვირუსები. მაიმუნის ყვავილი პირველად 1958 წელს აღმოაჩინეს ლაბორატორიის მაიმუნებში. ჩვეულებრივ ვლინდება პრიმატებსა და მღრღნელებში, ცენტრალურ და დასავლეთ აფრიკაში. ადამიანს შეიძლება გადაეცეს ცხოველის ნაკბენით ან ორგანიზმის ინფიცირებულ სითხეებთან პირდაპირი კონტაქტით. ადამიანიდან ადამიანზე შეიძლება გავრცელდეს ხანგრძლივი ახლო კონტაქტით, ჩვეულებრივ, ოჯახის წევრებს შორის. ყვავილის საწინააღმდეგო ვაქცინა ადამიანს ასევე წარმატებით იცავს მაიმუნის ყვავილისგანაც; ყვავილის წინააღმდეგ XX საუკუნეში ინტენსიური ვაქცინაციის პერიოდში მაიმუნის ყვავილის აფეთქებები იშვიათი, იზოლირებული და ხანმოკლე იყო. ყვავილის აღმოფხვრისა და 1980 წელს მსოფლიოში ვაქცინაციის შეწყვეტის შემდეგ, მაიმუნის ყვავილი ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა, ბევრად მასშტაბური და ხანგრძლივი გახდა, ვირუსმა კი უშუალოდ ადამიანთა შორის გავრცელების მომატებული ტენდენცია გამოამჟღავნა. ამას გარდა, მაიმუნის ყვავილის ვირუსი დაავადებული „ეგზოტიკური შინაური ცხოველების“ (გიგანტური ჩანთოსანი ვირთაგვა, Cricetomys; აფრიკული ფუნჯკუდა მაჩვზღარბა, Atherurus africanus; ზოლიანი ციყვი, Funisciurus) წყალობით აფრიკიდან სხვა ადგილებშიც გავრცელდა. შეერთებულ შტატებში აფრიკიდან შემოყვანილმა ცხოველებმა დააავადეს ტყვეობაში მყოფი მდელოს ძაღლები, რომლებმაც ვირუსი ადამიანებზე გაავრცელეს.
ადამიანებში დაავადება ინფიცირებიდან დაახლოებით ორ კვირაში ვლინდება, აღინიშნება ციებ-ცხელება, თავის ტკივილი, საერთო სისუსტე და დაღლილობა, ასევე ლიმფური კვანძების შეშუპება. რამდენიმე დღის შემდეგ სახესა და ტანზე ჩნდება გამონაყარი. საბოლოოდ ისინი იფარება ფუფხით და სცილდება, დაავადება კი ორ-სამ კვირაში გადის. აფრიკაში მაიმუნის ყვავილი ყველაზე მეტად საშიში ბავშვებისთვის აღმოჩნდა, ზოგიერთი აფეთქების დროს მათმა სიკვდილიანობამ 10%-ს მიაღწია. მკურნალობა შემოიფარგლება სიმპტომთა ნაწილობრივი მოხსნით. აფეთქებებს აკავებენ პაციენტთა იზოლაციისა და მათ გარშემო მკაცრი ჰიგიენის დაცვის გზით. ყვავილის საწინააღმდეგო ვაქცინით აცრას შეუძლია გარკვეულად დაიცვას ისეთი ადამიანები, რომლებიც შესაძლოა ვირუსის ზემოქმედების ქვეშ აღმოჩნდნენ, მაგალითად, ვეტერინარები და სხვა მეცხოველეები. დაინფიცირებულ ცხოველებში შეიმჩნევა ციებ-ცხელება, გამონაყარი, ლიმფური კვანძების შეშუპება, თვალიდან გამონადენი და საერთო ჭკნობა.
სქოლიო
კატეგორია:ვირუსული დაავადებები
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთორმეტე ადგილობრივი კრება
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთორმეტე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1977 წლის 23 დეკემბერს, რომელსაც 47 დელეგატი ესწრებოდა. კრებას ასევე ესწრებოდნენ უცხოეთის ეკლესიათა წარმომადგენლები, სრულიად რუსეთის პატრიარქი პიმენი, ბულგარეთის ეკლესიიდან — არქიმანდრიტი ნაუმი, ალექსანდრიიდან — არქიმანდრიტი გრიგორიოსი. კათალიკოს-პატრიარქად აირჩიეს ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი ილია (შიოლაშვილი) ილია II-ის სახელით.
საკმარა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაშკირეთის მდინარეები კატეგორია:ორენბურგის ოლქის მდინარეები
ბაკურდუხტია
ბაკურდუხტია — ქართლის დედოფალი. ბუზმარის მეუღლე. ბაკურ II-ის და დუხტია დედოფლის შვილი. ბუზმარი და ბაკურდუხტია იყვნენ პეტრე იბერის — V საუკუნის დიდი საეკლესიო მოღვაწისა და მოაზროვნის მშობლები. ბაკურდუხტიას ვინაობის შესახებ ცნობა დაცულია „პეტრე იბერიელის ცხოვრების“ ასურულ ვარიანტში. მის შრომაში ვკითხულობთ: „ჩვენი წმინდა მამის დედა ბაკურდუხტია ქვრივად დარჩა თავისი მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ და მისდევდა განუწყვეტლივ მარხვასა და ლოცვას, არასგზით არ ისურვა მეორე ქმარს გაჰყოლოდა. მაგრამ მას ვერ აეტანა ქალაქში ცხოვრება, არამედ ამჯობინებდა თავის სოფლებში ასკეტურ ცხოვრებას შესდგომოდა, მან ყოველ გზაჯვარედინზე უცხოთა თავშესაფარი და საავადმყოფო ააშენა. როდესაც პეტრემ შეიტყო მისგან, რომ მასთან მისვლასა და მონახულებას აპირებდა, იქ გაიქცა კვიპროსზე, რომ მას არ შეხვედროდა პირდაპირ და ისიც თავისი მხრივ, აღარ მივიდა ეს რომ შეიტყო მას აქეთ, რაც მან მონაზვნის კაბა ჩაიცვა, სრულიად აღარ სურდა ოდესმე რომელიმე თავისიანისთვის წერილი მიეწერა ან მათგან მიეღო. ეს მას თვითონ რამდენიმეჯერ უთქვამს ჩვენთვის“.
ლიტერატურა
კატეგორია:იბერიის სამეფო კატეგორია:საქართველოს დედოფლები
არიელ მთავარანგელოზი
არიელი (אריאל, „არი'ელ“, „არაელ“ ან „არიაელ“) — ანგელოზი რომელიც ნახსენებია ებრაულ და ქრისტიანულ მისტიციზმსა და აპოკრიფიაში. არიელი ნიშნავს „ღვთის ლომს“. გვხვდება ებრაულ ბიბლიაში ესაიას 29:1, 29:2 და 29:7-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანგელოზები იუდაიზმში კატეგორია:ანგელოზები ქრისტიანობაში
ჰორმიზდ I
ჰორმიზდ I (გ. ივნისი, 271) —  სასანიდური ირანის მე-3 შაჰინშაჰი 270 წლის მაისიდან 271 წლის ივნისის ჩათვლით, შაპურ I-ის ძე.
კირილ თუმანოვის ცნობით, ჰორმიზდი მამამისის მმართველობის პერიოდში, სომხეთის გამგებლად იყო დანიშნული. მცირე ცნობები მოიპოვება მისი მეფობის შესახებ. სპარსელი ისტორიკოსების გადმოცემით, ის მამისა და ბაბუის მსგავსად, (შაპურ I და არდაშირ I) გამოირჩეოდა სამართლიანობით. მისი მმართველობის დროს დაარსდა რამდენიმე ქალაქი, რომლებიც თავდაპირველად ჰორმიზდის სახელს ატარებდა. ჰორმიზდმა 271 წელს წარმატებით ილაშქრა სოგდიანაში, საიდანაც დაბრუნებული ქტესიფონში გარდაიცვალა. მის შემდეგ ტახტი დაიკავა მისმა უმცროსმა ძმამ, ბაჰრამ I-მა.
წყარო
კატეგორია: სპარსეთის მონარქები კატეგორია: III საუკუნის სასანიანი მონარქები კატეგორია: გარდაცვლილი 271 კატეგორია:სასანიანი შაჰები
რუსეთის 58-ე საერთო-საჯარისო არმია
რუსეთის 58-ე საერთო-საჯარისო არმია ასევე 58-ე არმია (58-я общевойсковая армия) — რუსეთის სამხედრო-სახმელეთო ძალების არმია, რომლის შტაბი მდებარეობს ქალაქ ვლადიკავკაზში, ჩრდილოეთ ოსეთი-ალანია, რომელიც შედის რუსეთის სამხრეთის სამხედრო ოლქის შემადგენლობაში. 58-ე არმია შეიქმნა 1941 წელს, როგორც საბჭოთა კავშირის წითელი არმიის ნაწილი, ხოლო 1995 წლიდან რუსეთის არმიის ნაწილია.
ჩეჩნეთის მეორე ომი (1999-2000)
1995 წელს, ჩრდილოეთ კავკასიის სამხედრო ოლქის 42-ე სამხედრო კორპუსისგან, 58-ე არმიის შტაბი შეიქმნა ქალაქ ვლადიკავკაზში. ჩეჩნეთის მეორე ომის დროს, 58-ე არმიის მეთაური იყო გენერალი ვლადიმერ შამანოვი.
რუსეთ-საქართველოს ომი (2008)
2008 წლის 3 აგვისტოს, რუსეთის 58-ე არმიის 5 ბატალიონი როკის გვირაბის მახლობლად დაბანაკდა, რომელიც საქართველოს სეპარატისტულ ცხინვალის რეგიონს რუსეთთან აკავშირებს ჩრდილოეთ ოსეთის მეშვეობით.
2008 წლის 8 აგვისტოს,  რუსეთის 58-ე არმიამ გადაკვეთა საქართველოს სახელმწიფო საზღვარი და ქართული სამხედრო ძალების წინააღმდეგ ბრძოლაში მონაწილეობა მიიღო, ძირითადად ქალაქ ცხინვალში. მაშინდელი 58-ე არმიის მეთაური, გენერალი ანატოლი ხრულიოვი საბრძოლო მოქმედებების დროს დაიჭრა.
რუსეთის სამხედრო ინტერვენცია უკრაინაში (2014-)
2014 წლის ივნისში, უკრაინის სამხედრო სახმელეთო ჯარმა ხელში ჩაიგდეს დაზიანებული BM-21 Grad ტიპის სარაკეტო დანადგარი, რომელიც უკრაინელებმა რუსეთის 58-ე არმიის სამხედრო აღჭურვილობას მიაკუთვნეს.
2016 წლის 18 აგვისტოს, 58-ე არმიის მეთაური გენერალ-მაიორი სერგეი კუზოვლევი გახდა. 2016 წლის ბოლოსთვის, რუსეთის თავდაცვის საინისტრომ გამოაცხადა, რომ 42-ე მოტომსროლელთა დივიზია შეიქმნა 8-ე, 17-ე და 18-ე გვარდიის მოტომსროლელთა ბრიგადებისგან. 2017 წლის იანვარში, 20-ე საერთო-საჯარისო არმიის მეთაურად გენერალ-მაიორი ევგენი ნიკიფოროვი დაინიშნა.
ლუთფ ალი-ხანი
ლუთფ ალი-ხანი — სპარსეთის შაჰი ზენდების დინასტიიდან. ლუთფ ალი-ხანი სამეფო ტახტზე საიდ მურად ხანის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 1789 წელს და დასრულდა 1794 წელს, მის შემდეგ სპარსეთის სამეფო ტახტზე აღა-მაჰმად-ხანი ავიდა, რითაც ზენდების დინასტიის მმართველობა დასრულდა.
ჯერალდინ ბრუკსი (მწერალი)
ჯერალდინი ბრუკსი (Geraldine Brooks) (დ. 14 სექტემბერი, 1955) — ავსტრალიელი ამერიკელი ჟურნალისტი და რომანისტი, რომლის 2005 წლის რომანმა „მარტი“ პულიცერის პრემია მიიღო მხატვრული ლიტერატურისთვის საუკეთესო ნამუშევრისთვის.
ადრეული ცხოვრება
ჯერალდინ ბრუკსი დაიბადა ავსტრალიაში, ქალაქ სიდნეიში და გაიზარდა მის დასავლეთში მდებარე ეშფილდის გარეუბანში. მისი მამა, ლოური ბრუკსი, იყო ამერიკელი დიდი ბენდის მომღერალი, რომელიც ადელაიდაში გაჩერდა ავსტრალიური ტურის დროს, როდესაც მისმა მენეჯერმა ჯგუფის შემოსავალი მიითვისა და ყველა უფულოდ დატოვა. ლოურიმ გადაწყვიტა ავსტრალიაში დარჩენილიყო და გაზეთის თანარედაქტორი გახდა. დედამისი — გლორია, ბოოროვადან, იყო საზოგადოებასთან ურთიერთობის ოფიცერი სიდნეიში, რადიო 2GB-ში. იგი სწავლობდა ბეთლემის კოლეჯში, გოგონების საშუალო სკოლაში და სიდნის უნივერსიტეტში. სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი გახდა სიდნეის დილის ჰერალდის გადაცემის ახალბედა რეპორტიორი და გრეგ შაკლტონის მემორიალური სტიპენდიის მოპოვების შემდეგ, საცხოვრებლად შეერთებულ შტატებში გადავიდა, სადაც 1983 წელს ნიუ-იორკის კოლუმბიის უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის სამაგისტრო სკოლაში მიიღო მაგისტრის ხარისხი. მომდევნო წელს სამხრეთ საფრანგეთის ხელოსანთა სოფელში, იგი დაქორწინდა ამერიკელ ჟურნალისტ ტონი ჰორვიცზე და გადავიდა იუდაიზმზე.
კარიერა
როგორც Wall Street Journal– ის უცხოელი კორესპონდენტი, იგი აშუქებდა კრიზისებს აფრიკაში, ბალკანეთსა და შუა აღმოსავლეთში, სპარსეთის ყურეში (ამ უკანასკნელის რეპორტი მან და მისმა მეუღლემ 1990 წელს გააკეთა). მან მიიღო საზღვარგარეთული პრესკლუბის ჰალ ბოილის ჯილდო „საუკეთესო გაზეთის რეპორტიორი უცხოეთიდან“. 2006 წელს მას მიენიჭა სტიპენდია ჰარვარდის უნივერსიტეტის რედკლიფის ინსტიტუტიდან სწავლის გასაგრძელებლად.
მისი პირველი რომანი, საოცრებათა წელი, რომელიც გამოიცა 2001 წელს, გახდა საერთაშორისო ბესტსელერი. მოთხრობის მოქმედება ხდება 1666 წელს და ასახავს ახალგაზრდა ქალის ბრძოლას, რომ გადაარჩინოს თანამემამულე თანასოფლელები და საკუთარი სული, როდესაც ბუბონური ჭირი მოულოდნელად შემოუტევს დერბიშირის პატარა სოფელ ეიამს.
მისი შემდეგი რომანი, მარტი (2005), შთაგონებული იყო მისი სიყვარულით ლუიზა მეი ოლკოტის პატარა ქალების მიმართ, რომელიც მას დედამ გადასცა.
„ორფეოსი გუთანზე“, 2005 წლის 10 იანვარს გამოვიდა ნიუ-იორკერი ერთ-ერთ ნომერში, მარტის გამოქვეყნებამდე ერთი თით ადრე. რომანმა პარალელი კრიტიკოსების უარყოფითი შეფასება დაიმსახურა, მაგრამ მიუხედავად ამისა, იგი 2005 წლის დეკემბერში ვაშინგტონის გაზეთი მიერ იქნა შერჩეული, როგორც ამ წელს გამოქვეყნებული ხუთი საუკეთესო მხატვრული ნამუშევარი, და 2006 წლის აპრილში, მან მოიპოვა პულიცერის პრემია მხატვრული ლიტერატურაში. იგი ამ პრემიაზე დაიშვა თავისი ახლადმოპოვებული ამერიკის მოქალაქეობის გამო და პირველი ავსტრალიელი გახდა, რომელმაც ეს პრიზი მოიპოვა. იგი ამერიკის მოქალაქე გახდა 2002 წელს და ამავდროულად შეინარჩუნა ავსტრალიური მოქალაქეობა.
მისი 2011 წლის რომანი კეილების გადაკვეთა შთაგონებულია კეილებ ჩისჰათემუკის ცხოვრებით, და მისი ქრისტიანად მოქნათვლით, რომელიც იყო პირველი მკვიდრი ამერიკელი, რომელიც დაამთავრა ჰარვარდის კოლეჯი, XVII საუკუნეში.
ავსტრალიის სამაუწყებლო კორპორაციის მოწვევით ბრუქსმა 2011 წელს წაიკითხა ლექციების სერია. ლექციების ეს კრებული გამოქვეყნებულია, როგორც „სახლის იდეა“, და ავლენს მის მგზნებარე ჰუმანისტურ ფასეულობებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:ავსტრალიის ორდენის ოფიცრები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები
შამქენდი
შამქენდი (Şamkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
სერგეი მირონოვი
სერგეი მირონოვი (Сергей Михайлович Миронов; დ. 14 თებერვალი, 1953, პუშკინი, ლენინგრადი, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. სახელმწიფო დუმაში „სამართლიანი რუსეთის“ ფრაქციის თავმჯდომარე და პარტიის ცენტრალური საბჭოს პრეზიდიუმის ბიუროს წევრი 2011 — 2013 წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 14 თებერვალი
ზაკი ხანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარსეთის მონარქები კატეგორია:ზენდების დინასტიის შაჰები
კრონოცკოე
კრონოცკოე (Кроноцкое) — ტოლფერდა სამკუთხედის ფორმის ტბა კამჩატკის მხარეში, რუსეთში. მდებარეობს კამჩატკის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში, გეიზერების ხეობიდან ჩრდილოეთით 30 კმ-ში, ზღვის დონიდან 372 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 245 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 136 მ. სარკის ფართობით კამჩატკაზე მეორე ადგილზეა ტბა ნერპიჩიეს შემდეგ. აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ განლაგებულია 11 კუნძული. დიდი ხნის განმავლობაში მიიჩნეოდა, რომ ტბას ჰქონდა კალდერული წარმოშობა, თუმცა დღეისათვის დამტკიცებულია, რომ ტბა წარმოიქმნა დაახლოებით 10 000 წლის წინ ლავური დანალექების მიერ მდინარის კალაპოტის გადაღობვის შედეგად, მას შემდეგ, რაც ადგილი ჰქონდა კრონოცკაია-სოპკისა და კრაშენინიკოვის ვულკანების ამოფრქვევას.
საზრდოობს თოვლისა და წვიმის წყლით. მაქსიმალური დონე ივლისშია, მინიმალური — მაისში. დონე ირყევა რამდენიმე ათეული სანტიმეტრის ფარგლებში. ტბის ქვაბულში წყლის სრული განახლება ხდება დაახლოებით 9-10 წელიწადში ერთხელ. გაძგიფვა დეკემბრის ბოლოდან ივნისამდე. ყინულის სისქე 1 მ აღწევს. წლის თბილ დროს წყლის ტემპერატურა დაბალია, მაქსიმალური ნიშნული დაფიქსირებულია სექტემბერში და ადგილიდან გამომდინარე მოქცეულია 8-16°С ფარგლებში. წყლის მინერალიზაცია არ აჭარბებს 100 მგ/ლ-ს. გამჭვირვალობა მაღალია, სეზონიდან გამომდინარე ეს მაჩვენებელი 6 მ უდრის.
აღმოსავლეთით 8 კმ-ში მდებარეობს ვულკანი კრონოცკაია-სოპკა, სამხრეთით 10 კმ-ში კრაშენინიკოვის ვულკანი, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით 10 კმ-ში შმიდტის მთა. კრონოცკოეს ერთვის 10 მდინარე, რომელთაგან უდიდესია ლისტვენიჩნაია, უზონი, უნანა, სევერნაია და პერევალნაია. გამოედინება მხოლოდ 1 მდინარე — კრონოცკაია, რომელიც ერთვის კრონოცკის ყურეს.
ზოოპლანქტონის შემადგენლობაშია ნიჩაბფეხიანების, დატოტვილულვაშიანებისა და ციბრუტელების 17 სახეობა. გაბატონებული სახეობაა ციკლოპი. ბენთოსში ყველაზე უფრო მეტად გაბატონებულია მცირეჯაგრიანი ჭიები, მოლუსკები და ტენდიპედიასებრნი, აგრეთვე Mermithidae, ამფიპოდები, წურბელები და წყლის ტკიპები. ტბაში გვხვდება თევზის ორი სახეობა: ნერკის განსაკუთრებული მტკნარწყლიანი ფორმა კოკანი, რომელიც იზოლატს წარმოადგენს და ტბის გოჭალა. სანაპიროზე გვხვდება წყნაროკეანური თოლიებისა და გედების კოლონიები.
პირველი ცნობები ტბის შესახებ შეაგროვა სტეფანე კრაშენინიკოვმა, რომელმაც ტბის შესახებ ცნობები ჩაიწერა კამჩადალების სიტყვებიდან. ტბის პირველი მკვლევარი იყო ზოოლოგი პეტრე შმიდტი. 1908 წელს მან გაიარა მდინარე კამჩატკის ხეობიდან ტბის ჩრდილო და აღმოსავლეთ სანაპიროებზე და მოგვცა მდინარე კრონოცკაიას ზემო დინების მოკლე აღწერა.
სქოლიო
კატეგორია:კამჩატკის მხარის ტბები
ალექსეევკის ჭიშკარი
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ჰიპონაქტი
ჰიპონაქტი (ძვ. წ. VI საუკუნე) — ბერძენი პოეტი, ლირიკოსი, იამბოგრაფოსი. ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ეფესოში. ჰიპონაქტმა იამბოგრაფიას მისცა რეალისტური მიმართულება, დაამკვიდრა ახალი საზომი, ე. წ. ქოლიამბი ანუ „კოჭლი იამბი“, შემოიღო პაროდიის ჟანრი, ჩვენამდე მოღწეულია მისი იამბური ლექსების ფრაგმენტები.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი ბერძენი პოეტები კატეგორია:ძვ. წ. VI საუკუნის ბერძნები
აღბულაგი (ლაჩინის რაიონი)
აღბულაგი (Ağbulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
გერმანიის ჩემპიონები ფეხბურთში
გერმანიის ჩემპიონები ფეხბურთში — გერმანიის უმაღლესი საფეხბურთო ლიგის გამარჯვებულები, რომელსაც 1963 წლიდან ბუნდესლიგა ეწოდება.
პირველი გათამაშება ჩატარდა 1903 წელს. ჩემპიონატი ორჯერ შეწყდა — პირველად 1915–1919 წლებში, ხოლო მეორედ 1945–1947 წლებში. მეორე მსოფლიო ომში დამარცხების შემდეგ, გამარჯვებულმა სახელმწიფოებმა მოახდინეს გერმანიის ოკუპაცია, რის შედეგად წარმოიშვა ორი გერმანული სახელმწიფო. შეიქმნა ორი საფეხბურთო ჩემპიონატი. 1945 წლამდე ჩატარებული ჩემპიონატების ტრადიცია გაგრძელდა გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკაში, რომლის ჩემპიონატი 1963 წელს გადაკეთდა ბუნდესლიგად, ხოლო გერმანიის დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ საკუთარი ჩემპიონატის ჩატარება დაიწყო. 1990 წელს გერმანიის გაერთიანების შემდეგ, ორი საფეხბურთო ჩემპიონატი გაერთიანდა და გდრ-ის კლუბებმა ბუნდესლიგაში განაგრძეს ასპარეზობა.
ყველაზე მეტჯერ ჩემპიონატი მოგებული აქვს მიუნხენის ბაიერნს, რომელიც 28-ჯერ გახდა ქვეყნის ჩემპიონი. მას 9 ტიტულით ნიურნბერგი მოსდევს, მესამე ადგილზე კი ბორუსია დორტმუნდია 8 ტიტულით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ფეხბურთი კატეგორია:საფეხბურთო ჩემპიონები
სმოლნის მონასტერი
სმოლნის მონასტერი (Смольный монастырь) — დედათა ყოფილი მართლმადიდებლური მონასტერი სანქტ-პეტერბურგში, რომელიც ფუნქციონირებდა 1744-1764 წლებში. ამ პერიოდში მონასტერი იმპერატრიცა ელისაბედ I-ის პირადი დაკვირვების ქვეში იყო, რომელსაც სურდა სიცოცხლის ბოლო წლების აქ გატარება. 1848 წელს ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით ჩამოყალიბდა ახალი დედათა მონასტერი სახელწოდებით ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტერი.
ისტორია
ელსაბედ I-ს სურდა აეშენებინა სავანე მცირე სასახლის ადგილზე სმოლნის სასახლის ტერიტორიაზე, იქ სადაც იმპერატრიცა ახალგაზრდობის პერიოდში დროგამოშვებით ცხოვრობდა. სამონასტრო კომპლექსში უნდა შესულიყო ტაძარი კარის ეკლესიით და საგანგებოდ მაღალი სამრეკლო, ასევე თავადთა შვილების ინსტიტუტი.
უკანასკნელი 14 მონაზვნის დაღუპვის შემდეგ 1797 წელს მონასტერი გააუქმეს. სმოლნის მონასტერი 1835 წელს დაასრულა არქიტექტორმა ვასილი სტასოვმა. მაღალი სამრეკლო თანხების არქონის გამო ვერ ააშენეს. ტაძარში ღვთისმსხურება გაგრძელდა 1923 წლამდე.
XXI საუკუნეში ყოფილი მონასტრის შენობაში განთავსებულია სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ფაკულტეტის სხვადასხვა განყოფილებები. 2009 წლიდან ასევე განთავსებულია სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტოლოგიის ფაკულტეტი.
კეთილშობილ ქალთა ინსტიტუტი
1764 წელს ეკატერინე II-მ მონასტერთან დააარსა კეთილშობილ ქალთა ინსტიტუტი, რომლის გახსნაც გაიმართა 1764 წლის 28 ივნისს. იგეგმებოდა გოგონებისათვის ესწავლებინათ მონაზვნებს, რომლებიც მოვიდოდნენ სხვადასხვა მონასტრებიდან. თუმცა მონაზვნებმა ეს ვერ შეძლეს. საბოლოოდ ეკატერინე II-მ აღიარა, რომ მონასტერს არ შეეძლო მომავალი თაობის აღაზრდა.
დერკეუცი-ნოი
დერკეუცი-ნოი (Dărcăuţii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 190 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
პეტრე IV რარეში
პეტრე IV რარეში (Petru Rareş) — მოლდოვის სამთავროს მთავარი 1527-1538 და 1541-1547 წლებში. შტეფან III დიდის შვილი.
1526 წელს უნგრელებმა ოსმალეთის იმპერიასთან წააგეს მოჰაჩის ბრძოლა, რამაც გამოიწვია ოსმალთა აღზევება. ასეთ პირობებში 1527 წელს ხელისუფლებაში მოვიდა პეტრე IV რარეში, რომელიც იძულებული გახდა გაეზარდა ხარკი ოსმალებისათვის. პეტრე IV ატარებდა აქტიურ საშინაო პოლიტიკას, იბრძოდა ცენტრალური ხელისუფლების გაძლიერებისათვის. 1530 წელს შეეცადა დაებრუნებინა პოკუტია. დაიკავა კიდეც სადავო ტერიტორია, თუმცა 1531 წლის 22 აგვისტოს პოლონეთის არმიამ დაამარცხა ობერტინის ბრძოლაში და მოლდოვის ძალებმა უკან დაიხიეს. 1532 წელს პოლონეთთან დადო ზავი.
1538 წელს მოლდოვაში შეიჭრა ოსმალეთის სულთანი სულეიმან დიდებული, აღმოსავლეთიდან ყირიმელი თათრები, ხოლო ჩრდილოეთიდან პოლონელები. თავდაპირველად რარეშის ძალებმა წინააღმდეგობა გაუწიეს ოსმალებს და დაამარცხეს კიდეც ხოტინთან, მაგრამ ოსმალების მიერ დედაქალაქ სუჩავის აღებისა და თავადების გამყიდველობის შემდეგ პეტრე რარეში გაიქცა ქვეყნიდან. აქედან მოყოლებული მოლდოვა საბოლოოდ მოექცა ოსმალეთის იმპერიის გავლენის სფეროში. 1541 წელს პეტრე IV-მ ოსმალეთის სულთნისაგან კვლავ მიიღო მთავრის ტახტი, თუმცა ამის საფასურად ხარკი გაუზარდა, სუჩავაში დატოვეს ოსმალური გარნიზონი, ხოლო შვილი ილია მძევლად გააგზავნა სტამბოლში. 1542 წელს დადო ანტიოსმალური ხელშეკრულება ჰაბსბურგებთან, ასევე დაუკავშირდა რუსეთს.
გარდაიცვალა 1546 წლის 3 სექტემბერს.
Screamadelica
Screamadelica — შოტლანდიური ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Primal Scream-ის მესამე სტუდიური ალბომი. ეს არის ჯგუფის პირველი კომერციულად წარმატებული ჩანაწერი. იგი გამოვიდა 1991 წლის 23 სექტემბერს, ბრიტანეთში, ლეიბლზე Creation Records, აშშ-ში დისკი 1991 წლის 8 ოქტომბერს, Sire Records-ზე გამოიცა. Screamadelica ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში #8 პოზიციამდე ავიდა. ალბომმა დადებითი შეფასებები მიიღო და კრიტიკოსების გამოკითხვებში 1990-იანი წლების ერთ-ერთი საუკეთესო ალბომის სტატუსს ატარებდა. Screamadelica-მ აგრეთვე 1992 წელს Mercury-ს პირველი ჯილდო მიიღო.
შენგავითის დასახლება
შენგავითის დასახლება (Շենգավիթ հնավայր) — არქეოლოგიური ადგილი დღევანდელ სომხეთში, ერევანში. მდებარეობს ერევნის ტბის სამხრეთ-აღმოსავლეთ გორაკზე. იგი დასახლებული იყო უძველესი პერიოდიდან ძვ.წ. დაახლოებით 3000 -დან დაწყებული ჩვ.წ.აღ. 2500 წ.წ. - მდე ადრეულ ბრინჯაოს ხანის პერიოდში და შუა ბრინჯაოს ხანაში, 2200 წლამდე. ქალაქი იკავებდა საერათო ჯამში ექვს ჰექტარ ფართობს. როგორც ჩანს, შენგავითი იყო სოციალური ცენტრი ქალაქის მიმდებარე ტერიტორიებისთვის, მისი უჩვეულო ზომების და მარცვლეულის ჭარბი წარმოებისა და მეტალურგიის გამო. ქალაქს გარშემო ერტყა 4 მეტრი სიგანის ქვის კედელი. რეგიონი მიეკუთნება მკვარ-არაქსის ან ადრინდელი ამიერკავკასიის პერიოდისა და შენგავითური კულტურის არეალის ტიპს.
დასახლების გეგმა
ჯერჯერობით არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს ციკლოპინის დიდი კედლები კოშკებით, რომლებიც გარშემო ერტყა დასახლებულ პუნქტს. ამ კედლების შიგნით იყო წრიული და კვადრატული მრავალსართულიანი ნაგებობები, რომლებიც აშენდა ქვისა და ტალახის აგურისგან. ზოგიერთ საცხოვრებელ კორპუსში იყო რიტუალური კერა და საყოფაცხოვრებო ორმოები, ხოლო დიდ სილოებში, რომლებიც მდებარეობდა ქალაქში, მასში ხორბალსა და ქერს ინახავდნენ. აქვე იყო მიწისქვეშა გადასასვლელიც. ადრე გათხრების შედეგად აღმოჩენილი იყო სამარხები, რომლებიც დასახლებული კედლების გარეთ მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთის მხარეებში. კიდევ უფრო ძველი აღმოჩენილი სამარხები დღემდე ამავე რეგიონშია შემორჩენილი.
არქეოლოგიური აღმოჩენები
შენგავითში არქეოლოგიური გათხრების დროს აღმოჩენილ ნივთებს შორის იყო ჩერტისა და ობსიდიანის ქვის იარაღები, ჯოხების თავები, ჩაქუჩები, საფქვავები, ნემსები, ჭურჭელი და მეტალის გადასადნობი ჭურჭელი (რომელშიც შესაძლებელი იყო 10 კგ მეტალის გადნობა). ნამსხვრევების დიდი რაოდენობა ნაშთებისა და ობსიდიანის ქსოვისგან, ჭურჭლის დამზადება, მეტალურგია და იარაღის წარმოება მიუთითებს იმაზე, რომ ქალაქში იყო ორგანიზებული გილდიები, რომლებიც ასრულებდნენ ასეთ დავალებებს. ქალაქში ნაპოვნ ჭურჭელს, როგორც წესი, აქვს დამახასიათებელი შავი, დამწვარი ექსტერიერი და მოწითალო ფერი. ეს სტილი განსაზღვრავს პერიოდს და გვხვდება მთიანი ადრეული ამიერკავკასიის ტერიტორიებზე. ჭურჭლის ერთ-ერთი უფრო დიდი სტილი გამოიკვეთა, როგორც ღვინის ჭურჭელზე. სამომავლოდ ნარჩენების ტესტები დაადასტურებენ ამ ცნებებს.
ადრინდელი გათხრების დროს ერთ-ერთ ნაგებობაში აღმოაჩინეს დიდი ქვის ობელისკი. მსგავსი ობელისკი იქნა აღმოჩენილი მუხრაბლურის რეგიონში, ვაღარშაპატიდან სამხრეთით ოთხ კილომეტრში. ფიქრობენ, რომ ეს, და ნაპოვნი თიხისგან დამზადებული უამრავი ქანდაკება, რიტუალისტების მიერ გამოიყენებოდა შენგავათში.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის არქეოლოგიური ძეგლები
ჰიპონასტია
ჰიპონასტია — ფოთლის, გვირგვინის ფურცლის, ჯამის ფოთლის და მცენარის სხვა ორგანოს ქვედა მხარის უფრო სწრაფი ზრდა ზედა მხარესთან შედარებით, რის შედეგადაც ორგანო იღუნება ზევით. ჰიპონასტია შეიძლება გამოწვეული იყოს ორგანოს ასაკით (მაგ., ყვავილის ნორჩი კოკრები დახურული რჩება ჰიპონასტიის წყალობით, რომელიც უფრო გვიან ეპინასტიით იცვლება და ყვავილი იშლება), აგრეთვე გარემოს პირობების ცვლითაც (მაგ., მოღრუბლულ, ნესტიან და ცივ ამინდში ზოგჯერ მიმდინარეობს ყვავილსაფრის ჰიპონასტია და ყვავილი იხურება).
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (სტარი-სიმონოვი)
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (Церковь Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციული ოლქის დანილოვის რაიონში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ეკლესიის მისამართია: მოსკოვი, აღმოსავლეთის ქუჩა, 6.
ისტორია
XVIII საუკუნეში ეკლესიის მახლობლად აღმოაჩინეს კულიკოვოს ბრძოლის გმირების საფლავები. 1785-1787 წლებში ხის ნაგებობებს  მიაშენეს ქვის სატრაპეზო და სამრეკლო. 1849-1855 წლებში არქიტექტორ ნარცის ზბოჟენსკის პროექტის მიხედვით იგი გადაკეთეს. სატრაპეზოს მიაშენეს ორი ეგვტერი: წმინდა ნიკოლოზისა და წმინდა სერგის სახელზე.
1928 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. 1932 წელს სამრეკლო დაანგრიეს, კულიკოვოს გმირების თუჯის საფლავი კი გადაადნეს. მოგვიანებით ქარხანა „დინამოს“ გაფართოების შემდეგ ეკლესიაში შესვლა შეუძლებელი გახდა. შენობას გამოიყენებდნენ დამხმარე სათავსოდ, რამაც იგი დანგრევის პირას მიიყვანა. ქარხანამ 1987 წელს გაათავისუფლა ეკლესია და იგი გადასცა ისტორიულ მუზეუმს.
1989 წელს ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს. ტაძარი ხელახლა აკურთხეს 1989 წლის 16 სექტემბერს. 2006 წელს სამრეკლოც აღადგინეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ლევან ვაშაყმაძე
ლევან ვაშაყმაძე (დ. 5 მარტი, 1945, ლიხაური) — ქართველი ექიმი.
ბიოგრაფია
არის რუსეთის ფედერაციის ერთ-ერთი წამყვანი სპეციალისტი თორაკო-აბდომინალური ონკოლოგიისა და ქირურგიის სფეროში. დაამთავრა ლიხაურის საშუალო სკოლა. 1969 წელს, თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის დასრულების შემდეგ, მუშაობა დაიწყო ოზურგეთის რაიონის სოფელ კონჩხათის ამბულატორიის გამგედ. შემდგომ წლებში მუშაობდა ორდინატორად ქალაქ მახარაძის (დღევანდელი ოზურგეთი) ცენტრალური რაიონული საავადმყოფოს ქირურგიულ განყოფილებაში და სასწრაფო დახმარების ექიმად. 1973 წელს ჩაირიცხა საბჭოთა კავშირის ჯანდაცვის სამინისტროს კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის საკავშირო სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკურ ორდინატურაში, მოსკოვში. 1975-1978 წლებში სწავლა განაგრძო ამავე ინსტიტუტის ასპირანტურაში, რომლის დამთავრების შემდეგ დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „საყლაპავი მილის ანასტომოზების ფორმირება მიკროქირურგიული ტექნიკის გამოყენებით“. პარალელურად, სხვადასხვა დროს, იგი მუშაობდა კვლევითი ინსტიტუტის ონკოლოგიურ ლაბორატორიაში ლაბორანტად, შემდგომ – უფროს ლაბორანტად და ლაბორატორიის გამგედ. ასევე, ქირურგად ს. პ. ბოტკინის სახელობის საავადმყოფოს გულმკერდის ქირურგიის განყოფილებაში.
1980 წლიდან ლევან ვაშაყმაძე გადავიდა პ. ა. გერცენის სახელობის მოსკოვის სამეცნიერო-კვლევით ონკოლოგიურ ინსტიტუტში. თავდაპირველად მუშაობდა უმცროს, შემდეგ უფროს მეცნიერ მუშაკად, 1983 წელს კი გადაიყვანეს განყოფილების გამგედ მუცლის ღრუს ორგანოების ონკოლოგიური კვლევის დარგში. 1991 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე – „კუჭის პროქსიმალური ნაწილის კიბო – დიაგნოსტიკის დაზუსტების პრინციპები და მკურნალობის მეთოდები“. 2002 წელს მას მიენიჭა პროფესორის წოდება. 2003 წლიდან ხელმძღვანელობდა მოსკოვის პ. ა. გერცენის სახელობის კლინიკური და ექსპერიმენტული ქირურგიის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თორაკო–აბდომინალური ქირურგიის განყოფილებას. 2013 წლის ნოემბრიდან დღევანდელ დღემდე ნ. ნ. ბლოხინიხ სახელობის რუსეთის ონკოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის მთავარი მეცნიერ თანამშრომელია.
ლევან ვაშაყმაძის პრაქტიკულმა და სამეცნიერო მოღვაწეობამ დიდი აღიარება ჰპოვა მთელ რუსეთის ფედერაციაში. იგი ყოველწლიურად აკეთებს ასზე მეტ ოპერაციას საყლაპავი მილის, კუჭისა და ნაწლავების სიმსივნეებზე და ასევე ოპერაციებს პირველადი მეტასტაზური წარმონაქმნების გაუვნებელყოფის მიზნით. იგი ახალი მეთოდებით ახდენს მუცლის ღრუს ორგანოების სიმსივნური დაავადებების ლოკალიზაციას, რათა დაავადებული ადამიანის ორგანიზმში მეტად არ მოხდეს კიბოს მეტასტასების გაშლა-გამრავლება-გავრცელება, რის შედეგად ადამიანს ეძლევა სიცოცხლის გაგრძელების საშუალება ჩვეულებრივი ცხოვრებით.
ბატონი ლევანი ჩართულია ყოველდღიურ კლინიკურ პრაქტიკაში, კვლავ იკვლევს, სწავლობს და კოლეგებსაც ასწავლის ამ საშინელი სენის წინააღმდეგ ბრძოლას. დღითიდღე აუმჯობესებს ონკოლოგიური დარგის ოპერაციებს ახალი ტექნიკისა და ახალი მეთოდების გამოყენებითა და დანერგვით. მას გამოქვეყნებული აქვს 400-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. მის მიერ დამუშავებული მეთოდები დაცულია 11 საავტორო მოწმობით.
ლევან ვაშაყმაძე, ასევე, ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ი. მ. სეჩენევის სახელობის მოსკოვის სამედიცინო აკადემიაში. მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 11 დისერტაცია. არის ქალაქ მოსკოვისა და მოსკოვის ოლქის ონკოლოგთა საზოგადოების მმართველობის წევრი, ასევე, ჟურნალის – „Онкологическая колопроктология“ – რედკოლოგიის წევრი.
ფრინტა
ფრინტა (Anemone) — მცენარეთა გვარი ბაიასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ფესურიანი ბალახებია. სხვადასხვა ფერის მარტოული ან ნახევრად ქოლგისებურ ყვავილედებად შეკრებილი ყვავილები აქვთ. ნაყოფი თესლურაა.
ცნობილია 150-მდე სახეობა, გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში და სამხრეთ ამერიკაში. საქართველოში 5 სახეობაა. ჩვენში ყველაზე ფართოდ გავრცელებულია Anemone fasciculata. იგი დომინანტობს სუბალპურ და ალპურ ფართოფოთლიან ნაირბალახოვან მდელოებზე.
ლევან ვაშაყმაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ფრინტა
ფრინტის სახეობათა უმეტესობა, განსაკუთრებით Anemone nemorosa (შეიცავს ანემონოლს). Anemone ranunculoides და სხვა შხამიანია. მრავალი სახეობა დეკორატიულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბაიასებრნი
ეგინე
ეგინე გრიგორიანი(Հեղինե Գրիգորյան; დ. 15 სექტემბერი, 1989, ერევანი, სომხეთი) ან ეგინე(Իջին, Иджùн) ან ეზჰინე — სომეხი-რუსი მომღერალი, მუსიკათა და მელოდიათა მწერალი. ამჟამად ცხოვრობს მაიამიში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1989 წლის 15 სექტემბერს, ერევანში, სომხეთში; აღიზარდა რუსეთში. იგი არის რუსი მომღერალი, მუსიკათა და მელოდიების მწერალი, მოდელი და მოცეკვავე. მუსიკისადმი სიყვარული გენეტიკურად გადმოეცა. მისი მამა არის წარმატებული გიტარისტი, ხოლო დედა მომღერალი და ვოკალის მასწავლებელი. მისი მუსიკისადმი ინტერესი 7 წლის ასაკში გამოჩნდა. თავდაპირველად ჩაირიცხა გნესინის სახალხო მუსიკალური პოპ და ჯაზ ხელოვნების კოლეჯში, რომელიც მოსკოვში მდებარეობდა. შემდეგში მან წარჩინებით დაამთავრა გნესინის სახელმწიფო მუსიკალური კოლეჯი. ეგინემ ბავშვობაში სხვადასხვა სიმღერის კონკურსსა თუ შეჯიბრებაში მიიღო მონაწილეობა და რამდენიმე ჯილდომ მოიპოვა; მათ შორიაა „რუსეთის ახალგაზრდა ტალანტის მუსიკალური კონკურსი“. ერთმა ასეთმა გამარჯვებამ მას ლოს ანჯელესში გამართულ საერთაშორისო კონკურსში მონაწილეობის მისაღების უფლება მოუტანა. მისი მუსიკალური შესაძლებლობები პირველად გამოვლინდა საშემსრულებლო ხელოვნების მსოფლიო ჩემპიონატში - კონკურსში რომელში მონაწილეებიც 40 ქვეყნის 75,000 აპლიკანტიდან იყვნე არჩეულები. მხოლოდ და მხოლოდ 16 წლის ასაკში, საშემსრულებლო ხელოვნების მსოფლიო ჩემპიონატში ეგინემ 2 ოქროს, 2 ვერცხლის და 1 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. მას ასევე მიენიჭა ბოლო პრიზი: საკუთარი ასაკის კატეგორიაში გახდა „Grand Champion Performer“. აღნიშნული ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ, ეგინემ სხვადასხვა კომპანიებისგან მიიღო შემოთავაზება. მან კონტრაქტი მაიამიში მდებარე კომპანიასთან გააფორმა; კონტრაქტის ხანგრძლივობა 7 წელია. მას შემდეგ დაიწყო მისი კარიერა აშშ-ში. მწარმოებელ კომპანიასთან 7 წლიანი მუშაობის შემდეგ მისი კონტრაქტი დასრულდა; ეგინემ მათთან მუშაობა არ განაგრძო; შემდგომ მან თქვა: „ბედნიერი ვიყავი, რომ საბოლოოდ გავთავისუფლდი“. მან გადაწყვიტა რუსეთში დაბრუნება და კარიერის ზენიტს სწორედ აქ მიაღწია. იგი გახდა საკუთარი პროექტის პროდიუსერი, საკუთარი სიმღერების შემსრულებელი, არ აქვს გაფომებული კონტრაქტები, მისთვის აღარ არსებობს კომპანიები, იგი არის საკუთარი ბოსი .... ეს გადაწყვეტილება მისთვის ძალიან წარმატებული აღმოჩნდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:სომეხი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის რუსი მომღერლები კატეგორია:რუსი მოცეკვავეები კატეგორია:რუსი მოდელები
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 72/280
აფხაზეთიდან, საქართველო და ცხინვალის რეგიონიდან/სამხრეთ ოსეთი, საქართველო იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ - გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური ასამბლეის მიერ მიღბული რეზოლუცია, რომელიც აფხაზეთიდან და ცხინვალის რეგიონიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსს ეხებოდა.
რეზოლუციას მხარი 81-მა სახელმწიფომ დაუჭირა; წინააღმდეგი 16 იყო, ხოლო 62-მა თავი შეიკავა.
რეზოლუცია 2018 წლის 12 ივნისს, ქალაქ ნიუ-იორკში, გაერო-ს გენერალურმა ასამბლეამ, 72-ე სესიაზე, კვლავ მიიღო საქართველოს მიერ ინიცირებული რეზოლუცია „აფხაზეთიდან, საქართველო და ცხინვალის რეგიონიდან/სამხრეთ ოსეთი, საქართველო იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ". გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური ასამბლეა რეზოლუციას 2008 წლიდან იღებს, რითიც განამტკიცებს დევნილთა ფუნდამენტურ უფლებებს, უპირველესად, საკუთარ საცხოვრებელ ადგილებში ნებაყოფლობითი, უსაფრთხო და ღირსეული დაბრუნების უფლებას.
რეზოლუცია, მისი მიზნებიდან გამომდინარე, წმინდა ჰუმანიტარულ ხასიათს ატარებს და იძულებით გადაადგილების შესახებ გაერო-ს სახელმძღვანელო პრინციპებს ეფუძნება. ის გმობს საქართველოს ოკუპირებულ რეგიონებში ძალისმიერი გზით განხორციელებულ დემოგრაფიულ ცვლილებებს, ადასტურებს დევნილთა უფლებას დაბრუნდნენ საკუთარ სახლებში ღირსეულად და უსაფრთხოდ ეთნიკური კუთვნილების მიუხედავად და ხაზს უსვამს მათი საკუთრების უფლების პატივისცემისა და დაცვის აუცილებლობას.
რეზოლუცია აღნიშნავს აფხაზეთის და ცხინვალის რეგიონებში ჰუმანიტარული საქმიანობის შეუფერხებლად განხორციელების გადაუდებელ აუცილებლობას.
რეზოლუცია მოუწოდებს ჟენევის მოლაპარაკებების მონაწილეებს, გაააქტიურონ ძალისხმევა საქართველოს ოკუპირებულ რეგიონებში უსაფრთხოებისა და ადამიანის უფლებების კუთხით არსებული მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად, რაც თავის მხრივ ხელს შეუწყობს იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა საკუთარ სახლებში დაბრუნებას.
რეზოლუციას მხარი არ დაუჭირეს:, , , , , , , , , , , , და.
სქოლიო
კატეგორია:გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუციები
ხუან დე სალასარ დე ესპინოსა
ხუან დე სალასარ ესპინოსა (Juan de Salazar de Espinosa; დ. 1508 — გ.1560) — ესპანელი მკვლევარი, პარაგვაის ქალაქ ასუნსიონის დამფუძნებელი. დაიბადა ბურგოსის პროვინციის ქალაქ ესპინოსა-დე-ლოს-მონტეროსში, მისი ადრეული ცხოვრების შესახებ მცირე ცნობები არსებობს.
1535 წლის აგვისტოში მან გაცურა ესპანეთის პორტ სანლუკარ-დე-ბარამედადან (კადისი), როგორც პედრო დე მენდოსას ექსპედიციის წევრმა. ექსპედიცია დაიძრა რიო-დე-პლატას რეგიონისაკენ და იქ ჩავიდა 1536 წლის იანვარში. ბუენოს-აირესის დამაარსებელ პედრო დე მენდოსასთვის დახმარების გაწევის შემდეგ, ხუან დე სალასარ ესპინოსა გაიგზავნა ხუან დე აიოლას მოსაძებნად, რომელიც მანამდე პედრო დე მენდოსამ გაგზავნა მდინარეების პარანისა და პარაგვაის ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორიების შესასწავლად. მან მოახერხა აიოლას ჯგუფის ერთი წევრის, დომინგო მარტინეს დე ირალას პოვნა პუერტო-დე-ლა-კანდელარიაში, რომელიც დააარსა აიოლამ, 1537 წლის თებერვალში.
აიოლას ძებნის პერიოდში მან დააარსა ციხე მდინარე პარაგვაის აღმოსავლეთ ნაპირზე, რომელსაც უწოდა „ასუნსიონის ღვთისმშობელი“, რადგან ამ დღეს დაემთხვა, 15 აგვისტო, ღვთისმშობლის მიძინების ქრისტიანული დღესასწაული. შემდეგ მან განაგრძო მოგზაურობა აიოლას მოსაძებნად და მხოლოდ ის გაარკვია, რომ იგი მოკლეს გრან-ჩაკოს ინდიელებმა.
ხუან დე სალასარ ესპინოსამ დააარსა პირველი მუდმივი ევროპული დასახლება რიო-დე-ლა-პლატას რეგიონში: ასუნსიონი, რომელიც გახდა პარაგვაის დედაქალაქი. 1544 წელს ის გააძევეს ესპანეთში, თუმცა დაბრუნდა ცხრა წლის შემდეგ, როგორც სანაბრიას ექსპედიციის ლიდერი. გარდაიცვალა 1560 წელს, მის მიერ დაარსებულ ქალაქ ასუნსიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1508 კატეგორია:გარდაცვლილი 1560 კატეგორია:ესპანელები
კლინის თეორემა უძრავი წერტილის შესახებ
დალაგების და მესრების თეორიაში, კლინის უძრავი წერტილის თეორემა, რომელიც ატარებს ამერიკელი მათემატიკოსის სტივენ კოულ კლინის, სახელს, შემდეგნაირია:
f-ის შესაბამისი კლინის აღმავალი ჯაჭვი არის  ჯაჭვი
შედგენილი f-ის იტერაციებით L-ის უმცირეს ელემენტზე \bot.
სიმოკლისათვის: სადაც აღნიშნავს უმცირეს უძრავ წერტილს.
ამ შედეგს ხშირად ალფრედ ტარსკის მიაწერენ, მაგრამ ტარსკის უძრავი წერტილი თეორემა შეეხება მონოტონურ ფუნქციებს სრულ მესრებზე.
დამტკიცება
ჯერ ვაჩვენოთ f-ის შესბამისი კლინის ჯაჭვის არსებობა L-ში. ამისათვის დავამტკიცოთ შემდეგი ლემა:
დავამტკიცოთ ინდუქციით n-ის მიმართ:
ლემიდან უშუალოდ გამომდინარეობს კლინის ჯაჭვის არსებობა.
ვთქვათ \mathbb{M} არის ჯაჭვის ელემენტთა სიმრავლე:. ლემა 1-დან გამომდინარეობს რომ ჯაჭვი არის მიმართული \omega -ჯაჭვი. CPO-ს გამნარტებიდან გამომდინარეობს რომ ამ სიმრავლეს აქვს სუპრემუმი, ავღნიშნოთ ის m-ით. საჩვენებელი დარჩა მხოლოდ ის, რომ m უმცირესი უძრავი წერტილია.
თავდაპირველად ვაჩვენოთ, რომ m უძრავი წერტილია, სხვა სიტყვებით f(m) = m. რადგან f არის სკოტის აზრით უწყვეტი,, რაც იგივეა რაც. რადგანაც  და ასევე რადგან \bot არ ღებულობს მონაწილეობას სუპრემუმის დადგენისას, გვაქვს. აქედან კი f(m) = m, რაც იმას ნიშნავს რომ m არის f-ის უძრავი წერტილი.
იმის საჩვენებლად რომ m სინამდვილეში უმცირესი უძრავი წერტილია საკმარისია ვაჩვენოთ რომ \mathbb{M} სიმრავლის ყველა ლემენტი ნაკლებია ვიდრე f-ის ნებისმიერი უძრავი წერტილი (რადგან სუპრემუმის (უმცირესი ზედა საზღვრის) განმარტებიდან, თუ ყველა ელემენტი სიმრავლიდან ნაკლებია ვიდრე  L სიმრავლის რაიმე დაფიქსირებული ელემენტი l, მაშინ \sup(D) ასევე ნალებია ვიდრე l).
ვაჩვენოთ ეს ინდუქციის საშუალებით: დავუშვათ k არის f-ის რაიმე უძრავი წერტილი. დავამტკიცოთ ინდუქციით i-ს მიმართ რომ. ავიღოთ i = 0: ცხადია სრულდება, რადგან \bot უმცირესი ელემენტია L-ში. ინდუქციის დაშვებად ავიღოთ. ინდუქციის ბიჯი: ინდუქციის დაშვებიდან და f-ის მონოტონურობიდან, შეგვიძლია მივიღოთ შემდეგი:. რადგანაც k არის f-ის უძრავი წერტილი, გვაქვს f(k) = k, საიდანაც ვღებულობთ.
დერკეუცი
დერკეუცი (Dărcăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 218 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 302 ადამიანს შეადგენდა.
ემირ ბაკურაძე
ემირ ბაკურაძე (დ. 5 თებერვალი, 1942) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ინჟინერ-ტექნოლოგი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი.
ბიოგრაფია
1966 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი, ქსოვის ტექნოლოგის სპეციალობით.
1972-1984 წლებში — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის და ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტის, ლაბორატორიის გამგე, კათედრის გამგე, ფაკულტეტის დეკანი; 1984-2004 წლებში — ქუთაისის ნ. მუსხელიშვილის სახელობის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი, დოცენტი ხოლო 2004-2014 წლებში — ქუთაისის ნ. მუსხელიშვილის სახელობის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის და ა. წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, სრული პროფესორი; 2014 წლიდან — აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, დიზაინის და ტექნოლოგიის დეპარტამენტის ემერიტუსი. სამეცნიერო პუბლიკაციების ავტორი. კვლევის თემა: ახალი ტექნოლოგიების დამუშავებით ტექნიკური დანიშნულების საფეიქრო მასალებისა და კომპოზიტთა გამომუშავება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ამვროსიივკის რაიონი
ამვროსიივკის რაიონი (Амвросіївський район) — რაიონი აღმოსავლეთ უკრაინაში, დონეცკის ოლქში. მისი ფართობია 1 455 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 45 508 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 31 კაცს კმ²-ზე. ამვროსიივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ამვროსიივკა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის რაიონები
აზოვის სამების ეკლესია
აზოვის სამების ეკლესია (Церковь Троицы) — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქ. აზოვი, მოსკოვის ქუჩა № 260.
ისტორია
1989 წელს აზოველებმა თხოვნით მიმართეს ადგილობრივი მუნიციპალიტეტის ორგანოებს, რათა აეგოთ მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქში. ნებართვა მიიღეს მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ადგილობრივები შეუერთდნენ მოსკოვის საპატრიარქოს. სამლოცველი სახლის შესაქმნელად ადგილობრივმა ხელისუფლებამ მრევლს გადასცა პატარა ნაგებობა, რომელიც გაარემონტეს მრევლის საკუთარი სახსრებით. 1989 წლის 18 აგვისტოს ადგილობრივმა ხელისუფლებამ გამოჰყო ადგილი მშენებლობისათვის. 1990 წლის 2 თებერვალს ააშენეს მცირე ეკლესია, ხოლო ამავე წელს დაიწყეს მომზადება დიდი ეკლესიის მშენებლობისათვის.
1991 წელს ეკლესიის საძირკველში ჩადეს პირველი ქვა და დაიწყო მშენებლობა. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ კიდევ 1995 წელს მშენებლობა არ იყო დასრულებული, ეკლესიაში ღვთისმსახურება დაიწყო. 2000 წელს მშენებლობა დასრულდა. გაიხსნა ახალი სამრეკლო. 2001 წელს ეკლესიის კედლები მოაპირკეთეს აგურით. 2004 წელს ეკლესიაში დააყენეს ხუთიარუსიანი კანკელი. 2007 წელს დაიწყეს ეკლესიის შიდა კედლების მოხატვა.
ამჟამად ეკლესიასთან მოქმედებს ლიცენზირებული სამრევლო სკოლა, სასულიერო და საგანმანათლებლო ახალგაზრდული ცენტრი, საეკლესიო და საგუნდო სიმღერის კურსი.
ეკლესიის წინამძღვარია სერგეი ბაბენცევი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
ეგორენი (სოროკის რაიონი)
ეგორენი (Egoreni) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 70 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 078 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
ბოსტნის კომბოსტო
ბოსტნის კომბოსტო (Brassica oleracea) — მცენარე კომბოსტოსებრთა ოჯახისა. ველური სახით გვხვდება ხმელთაშუაზღვისპირეთში. აქვს შიშველი ვეჟან-მწვანე ფოთლები, ქვედები — ყუნწიანი, ზედები — მჯდომარე. ბოსტნეული, საკვები კულტურაა. ბოსტნის კომბოსტოს ნაირსახეობები (ზოგიერთს მეცნიერები ცალკე სახეობადაც თვლიან), რომლებიც კულტურაში მოჰყავთ, ძირითადად ორწლოვანი მცენარეებია. ცხოვრების პირველ წელს კომბოსტო წარმოქმნის ღეროს, აყალიბებს ვეგეტატიურ ორგანოებს, რომელთა გამოც ისინი მოჰყავთ (თავი, ღერონაყოფი, ფოთლების როზეტი), მეორე წელს კი (იშვიათად პირველივეზე) ყვავის და იძლევა თესლს. მოჰყავთ ევროპაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში.
ბოსტნის კომბოსტოს კულტივირებული ნაირსახეობები წარმოშობის მიხედვით განეკუთვნებიან ხმელთაშუაზღვიურ-ევროპულ და აღმოსავლეთაზიურ ჯგუფებს. ხმელთაშუა-ევროპულ ჯგუფში შემავალი ნაირსახეობებიდან ყველაზე მეტად გავრცელებულია თეთრთავიანი (B. oleracea convar. capitata Alef. var. alba), წითელთავიანი (B. oleracea convar. capitata Alef. var. rubra) [იხ. თავიანი კომბოსტო], სავოიის, ბრიუსელის კომბოსტოები, კოლრაბი, ყვავილოვანი, რომელსაც საშემოდგომო ფორმებიც აქვს. შედარებით იშვიათად მოჰყავთ ბროკოლი, ფოთლოვანი, მ.შ. დეკორატიული, კომბოსტო. აღმოსავლეთაზიური ჯგუფიდან (მათ აკუთვნებენ სხვა სახეობას — B. rapa-ს, თუმცა მათაც „კომბოსტო“ ეწოდება) უმთავრესად კულტივირებულია პეკინური (B. rapa ssp. pekinensis), იშვიათად — ჩინური (B. chiinensis, B. rapa ssp. chiinensis), შეზღუდულად (ძირითადად ჩინეთში და იაპონიაში) — იაპონური (B. rapa subsp. nipposinica). სინათლის მოყვარული და სიცივეგამძლეა: ფოთლოვანი კომბოსტო უძლებს –13°С-მდე დაცემულ ტემპერატურას, თეთრთავიანის გვიანი ჯიშები — –10°С-მდე; ყველაზე მეტად გამძლეებია ბრიუსელის და წითელთავიანი. ყველა სახეობა ცუდად იტანს სიცხეს. მომთხოვნია ჰაერისა და ნიადაგის ტენიანობის მიმართ (განსაკუთრებით თეთრთავიანი, ყვავილოვანი, ფოთლოვანი), ტენის ნაკლებობას ყველაზე მეტად ბრიუსელის კომბოსტოა შეგუებული.
მოჰყავთ მსუბუქი გრანულომეტრიული შემადგენლობის სუსტმჟავე, ორგანული ნივთიერებებით მდიდარ ნიადაგებზე. კომბოსტო შეიცავს ცილებს, ნახშირწყლებს, ვიტამინებს (U, С, K, PP, B ჯგუფის), კაროტინს, მინერალურ მარილებს და სხვ. განასხვავებენ თავიან და ფოთლიან ფორმებს. თავიანებს მიეკუთვნება თეთრ- და წითელთავიანი, სავოიის (არის მცირედ გავრცელებული ფოთლოვანი ფორმებიც) და პეკინური (არის ფოთლოვანი და ნახევრადთავიანი ფორმები). ამ ნაირსახეობების ფოთლები წარმოქმნიან ე.წ. თავს, ამ დროს ღერო იზრდება ნელა, ხოლო მჯდომარე ფოთლები — ინტენსიურად, თავის შიგნით. სხვადასხვა ნაირსახეობას თავისებური ფორმის (მრგვალ-ბრტყელიდან კონუსურამდე), ზომის (0,5-დან 16 კგ-მდე), სიმკვრივის, ფოთლების აგებულებისა და ფერის, შენახვისათვის ვარგისიანობის თავი ახასიათებს. ანალოგიურად ყალიბდება ბრიუსელის კომბოსტოს მცირე ზომის (მ0 გრამამდე), კაკლისოდენა თავაკები: მცენარე აღწევს 40–80 სმ-ს და უფრო მეტს, არ იკეთებს გვერდითა ყლორტებს და თავს, და წარმოქმნის 60 ცალამდე თავაკს ფოთლის უბის კვირტებისაგან.
ყვავილოვანი კომბოსტოს ვეგეტატიური ორგანო ყალიბდება დამოკლებული და გამსხვილებული მრავალრიცხოვანი ყლორტებისაგან. ბროკოლი წარმოქმნის მწვანე, თეთრი, მეწამული, იასამნისფერი და შავი შეფერილობის თავებს, ყლორტების ხორცოვანი წანაზარდებითა და დაუსრულებელი კოკრებით. კომბოსტოს ფოთლოვან ფორმებს მიეკუთვნება, როგორც წესი, ფოთლოვანი, პეკინურის რამდენიმე ჯიში, ჩინური და იაპონური. წარმოქმნიან სწორად მდგომ ან აწეულ როზეტებს, რომლებიც აგებულებითა და ფერით განსხვავდებიან. კოლბარი ივითარებს ღეროს ქვედა ნაწილის თალგამისებურ შესქელებას, ე.წ. ღერონაყოფს, ფერად მწვანეს ან იასამნისფერს; მისგან იზრდება გრძელყუნწიანი ფოთლები. ვეგეტატიური ორგანოს შემოსვლის მიხედვით განასხვავებენ ადრეულ, საშუალო და საგვიანო ჯიშებს. სხვადასხვა ნაირსახეობას განსხვავებული ხანგრძლივობა ახასიათებს: ფოთლოვნებს ძირითადად 40–50 დღე, თავიანებს 85-დან (ადრეული ჯიშები) 180 დღემდე (საგვიანოები), კოლბარის — 60-დან 150 დღემდე.
სქოლიო
კატეგორია:კომბოსტო
ჰირაცუკა
ჰირაცუკა (平塚市)) — ქალაქი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუზე, კანაგავის პრეფექტურაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის ქალაქები
ოსკარის 63-ე დაჯილდოება
ოსკარის 63-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 63-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1991 წლის 25 მარტს შრინის აუდიტორიაში, (ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია) და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1990 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
ხორაკერტის ეკლესია
მინი|ხორაკერტის ეკლესია ხორაკერტის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, საქართველო-სომხეთის საზღვრის მიმდებარედ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კუპელჰალე საქართველოში
ჟან II (ბურბონის ჰერცოგი)
ჟან II დე ბურბონი (Jean II de Bourbon; დ. 1426 — გ. 1 აპრილი, 1488) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ბურბონის ჰერცოგ შარლ I-ისა და აგნეს ბურგუნდიელის ვაჟი. ბურბონის ჰერცოგი 1456-88 წლებში.
ბიოგრაფია
ჟანი დაიბადა 1426 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ბურბონის ჰერცოგ შარლ I-ისა და მისი მეუღლის, აგნეს ბურგუნდიელის პირველი შვილი. 1447 წელს ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ისა და დედოფალ მარია ანჟუელის შუათანა ასული ჟანა დე ვალუა. 1456 წელს კი მამამისის, ჰერცოგ შარლის გარდაცვალების შემდეგ ჟანი ბურბონის ჰერცოგი ხდება. თუმცა, 1482 წელს მისი მეუღლე, ჟანა გარდაიცვალა, ისე, რომ ჟანს შვილი ვერ გაუჩინა.
1483 წელს გარდაიცვალა საფრანგეთის მეფე ლუი XI, ტახტზე კი მისი მცირეწლოვანი ვაჟი შარლ VIII ავიდა. დედოფალი შარლოტა სავოიელი მეუღლის გარდაცვალების ამბავს გადაჰყვა, ამიტომაც ახალგაზრდა მეფეს რეგენტად თავისი უფროსი და, ანა დე ვალუა დაენიშნა, რომელიც გათხოვილი იყო ჟანის უმცროს ძმაზე, პიერ დე ბურბონზე. პიერი და ანა თანარეგენტები იყვნენ, რომლებმაც ჟანს მალევე უბოძეს საფრანგეთის კონეტაბლის წოდება.