cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ევსები კესარიელი
ევსები კესარიელი, ევსები პამფილიელი (დ. 263 — გ. 340) — რომაელი საეკლესიო მწერალი, ისტორიკოსი, პალესტინის კესარიის ეპისკოპოსი 311 წლიდან. მსოფლიო-ისტორიული პროცესის ბიბლიურ-ქრისტიანული კონცეფციის ავტორი. მის კალამს ეკუთვნის სხვადასხვა ხასიათის საღვთისმეტყველო თხზულება, ისტორიული შრომები. თავის „ქრონიკაში“ მოგვითხრობს კაცობრიობის ისტორიას სამყაროს შექმნიდან 325 წლამდე. ავტორია ასევე ბიზანტიურ ისტორიოგრაფიაში „საეკლესიო ისტორიის“ პირველი ვრცელი თხზულებისა. გვაქვს ცნობა რომ ევსები კესარიელის „საეკლესიო ისტორია“ ქართულად ძველად ყოფილა თარგმნილი, რაც მოხსენიებულია ექვთიმე ათონელის ერთ წერილში. ევსები კესარიელის ზოგიერთი შრომა კორნელი კეკელიძის აზრით: ევსები კესარიელს აქვს ცნობები არგონავტების, მედეას, ტიბარენების, სანიგებისა და ტრაპეზუნტის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი რომაელი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 263 კატეგორია:გარდაცვლილი 340
კუნტურ-უასი
კუნტურ-ვასი (კეჩ. Kuntur Wasi - კონდორის სახლი) — რელიგიური ცენტრის ნანგრევები პერუს ანდებში, კომპლექსი მოიცავს სხვადასხვა ნაგებობებსა და ქვის სკულპტურებს. დადასტურებულია, რომ იგი ეკუთვნოდა ჩავინის კულტურას.
კუნტურ-ვასი მდებარეობს პერუს ჩრდილოეთ მთიანეთში, პატარა ქალაქ სან-პაბლოს სიახლოვეს, მდინარე ხაკეტეპეკის ხეობაში. ეს ხეობა ერთმანეთთან აკავშირებდა რეგიონის სანაპირო ზოლსა და მთიანეთს. კუნტურ-ვასი სწორედ დამაკავშირებელ რგოლს წარმოადგენდა.
კომპლექსი სავარაუდოდ ძვ.წ 1000-700 წლებში აშენდა. შედგება შემაღლებული ტაძრის, ოთხკუთხა პლატფორმებისა, შიდა ეზოსა და ოთახებისაგან. ერთ-ერთ ოთახში აღმოჩენილია 75 სმ სიგრძის თიხისაგან დამზადებული ანთროპომორფული ფიგურა, რომელიც შეღებილია სხვადასხვა ფერებში, აქვს ოთხკუთხა თვალები და გაღებული პირიდან მოუჩანს ძაღლის კბილები.
კომპლექსი 1945 წელს აღმოაჩინა ხულიო ტელომ. 1989 წელს, აქ არქეოლოგიური გათხრები ჩაატარეს ტოკიოს უნივერსიტეტის მეცნიერებმა. მათ უამრავი ძვირფასი ნივთი აღმოაჩინეს: ძვირფასი მძივები, ოქროს გვირგვინები, საყურეები და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ნოკორნა
ნოკორნა (2010 წლის 16 ნოემბრამდე — „ძველი ოსები“ ) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ლაფანაანთკარის თემში. მდებარეობს ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე. მდინარე აბანოსხევის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1120 მ. დუშეთიდან 21 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 86 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვიქტორ გრინიარი
ფრანსუა ოგიუსტ ვიქტორ გრინიარი (François Auguste Victor Grignard; დ. 6 მაისი, 1871 — გ. 13 დეკემბერი, 1935) — ფრანგი ქიმიკოსი, პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1926). გრინიარმა თავის მასწავლებელ ფ. ბარბიესთან ერთად მიიღო შერეული მაგნიუმ-ჰალოგენორგანული ნაერთები (ეთერების გარემოში) და გამოიყენა ისინი პრგანული ნაერთების მრავალი კლასის სინთეზისათვის. ამ მეთოდმა მალე ფართო გამოყენება ჰპოვა ქიმიის პრაქტიკაში (გრინიარის რეაქცია).
გრინიარი დიდ ყურადღებას აქცევდა ორგანულ ნაერთთა ნომენკლატურის საკითხების დამუშავებას. ნობელის პრემია პოლ საბატიესთან ერთად (1912).
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ქიმიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 1935 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კრისტიან დოპლერი
კრისტიან ანდრეას დოპლერი (Christian Andreas Doppler; დ. 29 ნოემბერი, 1803 — გ. 17 მარტი, 1853) — ავსტრიელი მათემატიკოსი და ფიზიკოსი.
კრისტიან დოპლერი დაიბადა 1803 წლის 29 ნოემბერს ქალაქ ზალცბურგში. 1825 წელს დაამთავრა ვენის ტექნიკური უნივერსიტეტი, 1835-1847 წლიებში მოღვაწეობდა ჩეხურ ტექნიკურ უნივერსიტეტში, 1847 წლიდან ჰემნიცის მთის და ტყის შესწავლის აკადემიის პროფესორი, 1848 წლიდან ვენის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, 1850 წლიდან ვენის უნივერსიტეტის პროფესორი და მსოფლიოში პირველი ფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი, რომელიც მისი ინიციატივით შეიქმნა ვენის უნივერსიტეტში.
კრისტიან დოპლერის სამეცნიერო ინტერესი მოიცავდა ფიზიკის ისეთ დარგებს როგორიცაა: ოპტიკა და აკუსტიკა. ძირითადი შრომები მიეძღვნა სინათლის აბერაციას, მიკროსკოპის თეორიასა და ოპტიკურ მანძილმზომს, ფერების თეორიასა და სხვა. 1842 წელს მან თეორიულად დაამტკიცა დამოკიდებულება რხევების სიხშირის და ტალღების წყაროს მოძრაობის მიმართულებებს შორის. შემდგომ მის სასახელოდ ამ მოვლენას დოპლერის ეფექტი ეწოდა.
1848 წელს დოპლერის ეფექტი ფრანგი ფიზიკოსის არმან ფიზოს მიერ იყო დაზუსტებული, ხოლო 1900 წელს ექსპერიმენტულად იყო შემოწმებული არისტარქე ბელოპოლსკის მიეს ლაბორატორიულ დანადგარზე. დოპლერის პრინციპმა მრავალრიცხოვანი გამოყენება ჰპოვა ასტრონომიაში, ვარსკვლავთა მოძრაობის და მათი ღერძის გარშემო ბრუნვის სისწრაფის გამოთვლისას, მზის ფოტოსფეროს ტურბულენტური ნაკადების და სხვა, ხოლო შემდგომ სხვა ფიზიკის და ტექნიკის (რადარები) დარგებში.
კრისტიან დოპლერი გარდაიცვალა 1853 წლის 17 მარტს ვენეციაში.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი მათემატიკოსები კატეგორია:ავსტრიელი ფიზიკოსები
მარადი
მარადი (Maradi) — ქალაქი ნიგერის სამხრეთ ნაწილში.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს ნიგერიის სახელმწიფო საზღვართან ახლოს, 540 კმ-ით აღმოსავლეთით ქვეყნის დედაქალაქიდან — ნიამეიდან. მარადის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ფუნქციონირებს «მარადის» აეროპორტი.
ისტორია
ძველად სავაჭრო ქალაქი მარადი შედიოდა ჰაუსას ქალაქ-სახელმწიფოების შემადგენლობაში. XIX საუკუნის დასაწყისში მოხვდა სოკოტოს სახელმწიფოს ისლამური ხალიფატის ხელისუფლების ქვეშ. 1899 წელს დაექვემდებარა ფრანგებს. 1807 წლიდან მარადის მართავს (1899 წლის შემდეგ — ნომინალურად) დურბავას სულთნების დინასტია (ფულბეს ხალხის წარმომადგენლები).
მოსახლეობა
2012 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 267 249 ადამიანს. მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი შედგება ჰაუსას ხალხისგან; ასევე ცხოვრობენ ფულბეს, ტუარეგების, იორუბას და იგბოს ხალხის წარმომადგენლები. ქალაქი მარადი — მარადის კათოლიკური საეპისკოპოსოს ცენტრია.
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
ცნობილი მაცხოვრებლები
ქალაქში დაიბადა 1996—1999 წლების ნიგერის პრეზიდენტი იბრაჰიმ ბარე მაინასარა.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერის ქალაქები
ბორნეოს მკვიდრი ხალხის ტრადიციული ტატუირება
ბორნეოს მკვიდრი ხალხის ტრადიციული ტატუირება-ორი ჯოხით ტატუირების სტილი, რომელიც შემუშავებულია ბორნეოს ზოგიერთი უძველესი ტომის მიერ.
ბორნეოს ტატუირების დიზაინი
ბორნეოს ტრადიციული ტატუირების დიზაინებიდან ყველაზე გავრცელებულია ტომებრივი სქელი შავი ნამუშევრები, რომლებსაც ყველას განსხვავებული მნიშვნელობა აქვს.
ტრადიციული ბორნეული ტატუების შემუშავებისას მთავარი აქცენტი გაკეთებულია ბუნებაზე, როგორიცაა ფოთლები, ცხოველები, ხილი, ხეები და ტოტები.
ტატუ
როდესაც ახალგაზრდა მამაკაცი წარმატებული ცხოვრებიდან (ბეჟალაი) ბრუნდება, მას შეუძლია გაიკეთოს მთლიანი ტატუ (კალინგაი ან პანტანგი) ტატუს ოსტატისგან, რომელიც შეიმუშავებს მთლიან დიზაინს, ჯერ კონტურის გამოყენებით, რასაც მოჰყვება მისი გაშავება. მელანი შერეული იქნება სხვადასხვა დამცავი თილისმებითა და მოტივებით. ტატუს დაწყების ცერემონია იწყება ღვთაებისთვის საჩუქრის, შესაწირის მიცემით, მადლიერებითა და შემდგომი საქმიანობისთვის მეტი დახმარებისა და დაცვის მოთხოვნით.
ბუნგაი ტერუნგი, რომელიც ითარგმნება როგორც ბადრიჯნის ბორნეოს ყვავილი, არის პირველი ტატუ, რომელსაც იბანი ინდივიდი მიიღებს. Bungai Terung არის ტატუ, რომელიც აღნიშნავს იბანის ტრადიციას, რომელიც ცნობილია როგორც Bejalai (ცოდნისა და სიბრძნის მოგზაურობა), სადაც ინდივიდი ტოვებს თავის გრძელ სახლს, რათა შეიგრძნოს სამყარო. ტატუ განლაგებულია მხრის წინა მხარეს (არასდროს მკერდზე), რათა აჩვენოს, სად დევს ჩანთის თასმები, რათა მოამზადოს ინდივიდი საკუთარი სამყაროს სიმძიმის ასატანად (ადამიანის გადასვლა ზრდასრულ ასაკში). ბუნგაი ტერუნგს აქვს სპირალი ბადრიჯნის ყვავილის ტალი ნიავას ცენტრში, რაც ნიშნავს სიცოცხლის თოკს და იდენტურია თავკომბალას ქვედა მხარის, რომელიც ახალი ცხოვრების დასაწყისის სიმბოლოა.
ყველა ტატუ, ბადრიჯნის ყვავილის შემდეგ, დღიურს ჰგავს. ახალგაზრდა მამაკაცი მარტო გამოდიოდა ცოდნის საპოვნელად და ყოველი ადგილიდან, სადაც მიდიოდა, იკეთებდა თითო ტატუს, რათა აღენიშნა არა მხოლოდ საიდან, არამედ სად იყო. ყოველი ადგილის ტატუს განსხვავებული სტილი აქვს, ამიტომ რეგიონალური განსხვავებები მის ტატუებში მოგვითხრობს მის ცხოვრებაში მოგზაურობის შესახებ. რაც გვამცნობს, რომ მან გაიარა ეს რიტუალი.
ბორნეოს ტატუ არ აღნიშნავს მხოლოდ ფიზიკურ მოგზაურობას. ზოგი წარმოადგენს დიდ ცხოვრებისეულ მოვლენებს, როგორიცაა შვილების გაჩენა და ა.შ. მაგალითად, არის ტატუ, რომელსაც შეუძლია მამაკაცს გაუკეთოს ხელზე, სახელად ენტეგულუნი. მაღალი სტატუსის მქონე მამაკაცები და მდედრობითი სქესის მდედრობითი სქესის წარმომადგენლები იკეთებენ ყელის ტატუს. ის განასახიერებს ინდივიდს, რომელიც ძალიან წარმატებულია თავისი ცხოვრების სფეროში; მაგალითად. მეომარი, რომელმაც ბევრი თავი მოჰკვეთა, ან დიდი შამანი, ან დიდი მეჩუქურთმე ან მხატვარი და ა.შ. მკლავებზე ტატუები (ketam lengan) წარმოადგენს კიბორჩხალის მკლავებს.
სპილოს (გაჯას) დიზაინის მოტივი ტატუირებულია მამაკაცის ნეკნებზე, რათა დაიცვას მისი გვერდები გახეხვისგან, თეძოებიც ტატუირებულია.
ბორნეოს მკვიდრი ხალხის ტრადიციული ტატუირება დღეს
ტრადიციული ტატუს ბევრი დიზაინი აღარ არსებობს. 1950-იან და 1960-იან წლებში, ძირითადად, ქრისტიანი მისიონერების წყალობით, ბორნეოს უმეტესობამ მიიღო ქრისტიანობა და შესაბამისად, მკვეთრად შემცირდა ტრადიციული ბორნეოს ტატუს მხატვრების რაოდენობა. დაახლოებით 10 წლის წინ განახლდა ინტერესი და კულტურა, როდესაც ჟურნალისტებისა და მკვლევარების ჯგუფი ჩავიდა და გამოიკვლია ბორნეოს ტომების ტრადიციული ტატუები. ამან განაპირობა ის, რომ ტატუ გახდა ბორნეოს პოპ კულტურის ფენომენი
სქოლიო
კატეგორია:ბორნეოს მკვიდრი ხალხის ტრადიციული ტატუირება
ჰენრი ჰალიტ დეილი
ჰენრი ჰალიტ დეილი (Henry Hallett Dale; 9 ივნისი, 1875, ლონდონი — გ. 23 ივლისი, 1968, კემბრიჯი) — ინგლისელი ფარმაკოლოგი, ფიზიოლოგი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1914), მისი მუდმივი მდივანი (1925–1935) და პრეზიდენტი (1940–1945). დაამთავრა კემბრიჯის უნივერსიტეტი (1898). ფიზიოლოგიასა და ფარმაკოლოგიაზე სპეციალიზებული იყო ერნესტ ჰენრი სტარლინგთან და პაულ ერლიხთან. 1904 წლიდან იყო ფარმაცევტული ფირმების (Burrouglis, Wellcome and Company) თანამშრომელი, 1914 წლიდან — ჰამფსტედის სამედიცინო კვლევების ეროვნული ინსტიტუტისა (ლონდონი; 1928–1942 წლებში დირექტორი). 1942–1946 წლებში ხელმძღვანელობდა სამეფო ინსტიტუტის დევი-ფარადეის ლაბორატორიას; 1939–59 წლებში იყო ლონდონის უნივერსიტეტის ფიზიოლოგიის პროფესორი.
ძირითადი შრომები დაკავშირებულია ნერვული იმპულსის გადაცემის მექანიზმების გამორკვევასთან. პირველმა ჩაატარა კვლევები სიმპათიკური ამინების, ჰისტამინის, აცეტილქოლინისა და ერგოტოქსინის მოქმედების შესასწავლად. აღწერა აცეტილქოლინისა და პარასიმპათიკური ნერვული ბოჭკოების ელექტრული სტიმულაციის ბიოლოგიურ ეფექტებს შორის მსგავსება; დაამტკიცა, რომ აცეტილქოლინი ნეირომედიატორია და მონაწილეობს ნერვული იმპულსების გადაცემაში. 1936 წელს გადაეცა ნობელის პრემია (ოტო ლევთან ერთად).
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ფიზიოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:კემბრიჯის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
მარი სკლოდოვსკა-კიური
მარი სკლოდოვსკა-კიური (Maria Skłodowska-Curie დაიბადა, როგორც მარი სალომეა სკლადოვსკა; დ. 7 ნოემბერი, 1867, ვარშავა — გ. 4 ივლისი, 1934, სანსელმო, სავოია) — ფრანგი პოლონელი ფიზიკოსი და ქიმიკოსი.
ბიოგრაფია
მარი სკლოდოვსკა დაიბადა ვარშავაში 1867 წელს, თავის დროს ცნობილი მათემატიკის მასწავლებლის ოჯახში.
1883 წელს დაამთავრა ვარშავის გიმნაზია, 1895 კი — პარიზის ჩობორნის უნივერსიტეტი, სადაც ის ქიმიას ეუფლებოდა ცნობილ ლეშატელლიეს ხელმძღვანელობით. ცოლად გაჰყვა პიერ კიურის და მუშაობა დაიწყო მის ლაბორატორიაში, ინდუსტრიულ ფიზიკისა და ქიმიის სკოლაში.
როდესაც 1896 წელს ფრანგმა მეცნიერმა ანტუან ანრი ბეკერელმა აღმოაჩინა ურანის რადიოაქტიურობა, შემჩნეულ იქნა, რომ ურანის ყველა მადანის რადიოაქტივობა მათში ურანის მარილების შემცველობის პროპორციულია. გამონაკლისს წარმოადგენდა მხოლოდ ურანის ფისოვანი მადანი იოხიმსტალიდან. აღნიშნული მინერალი რამდენჯერმე უფრო რადიოაქტიური იყო ურანის სხვა მადნებთან შედარებით, რის გამოც გაჩნდა ეჭვი, რომ აღნიშნული მადანი შეიცავდა ურანის გარდა სხვა რადიოაქტიულ ნივთიერებასაც.
ბეკერელის წინადადებით სკლოდოვსკაია-კიური შეუდგა იოხიმსტალის მადნის შესწავლას და გამოჰყო მისგან ახალი რადიოაქტიური ელემენტი, რომელიც თან ახლდა ბისმუტს და რომელსაც კიურიმ თავის სამშობლოს საპატივცემულოდ პოლონიუმი უწოდა.
ურანის საღებავების ნარჩენების ანალიზის დროს კიურიმ შეამჩნია, რომ ამ ნარჩენებიდან დალექილი ბარიუმი ძლიერ რადიოაქტიულ თვისებებს იჩენდა. ვინაიდან ბარიუმი არ იყო რადიოაქტიური ნივთიერება, კიურიმ დაასკვნა, რომ იგი შეიცავდა რადიოაქტიურ ნივთიერებას, რომელიც მან შემდეგში გამოჰყო და რადიუმი უწოდა.
1903 დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ რადიოაქტიურ ნივთიერებათა გამოკვლევა“. პ. კიურის სიკვდილის შემდეგ (1906) დაიკავა მისი კათედრა პარიზის უნივერსიტეტში. იყო ამ უნივერსიტეტის პირველი პროფესორი ქალი. 1914 წლიდან ხელმძღვანელობდა პარიზის რადიუმის ინსტიტუტის ფიზიკა-ქიმიის განყოფილებას. აქ მასთან მუშაობდნენ თავისი ქალიშვილი ირენ ჟოლიო-კიური და ფრედერიკ ჟოლიო-კიური.
მარი სკლოდოვსკა-კიურის შრომები რადიოაქტიურ ნივთიერებათა შესწავლის შესახებ საფუძვლად დაედო ფიზიკისა და ქიმიის ახალ დარგებს. 1898 წლის ივლისში ცოლ-ქმარმა კიურებმა აღმოაჩინეს ახალი ქიმიური ელემენტი პოლონიუმი, ხოლო ამავე წლის დეკემბერში — რადიუმი. 1902 წელს მარი სკლოდოვსკა-კიურიმ მიიღო რადიუმის სუფთა მარილის დეციგრამი, რამაც მას საშუალება მისცა განესაზღვრა რადიუმის ატომური მასა, დაედგინა მისი ზოგიერთი ფიზიკური და ქიმიური თვისება, აგრეთვე მისი ადგილი ელემენტთა პერიოდულ სისტემაში. 1910 წელს სკლოდოვსკა-კიურიმ ფრანგ ფიზიკოს ა. დებიერნთან ერთად მიიღო ლითონური რადიუმი და განმეორებით დიდი სიზუსტით განსაზღვრა მისი ატომური მასა. 1911 წელს მან პირველმა მოამზადა რადიუმის ეტალონი, რომელიც 24 წლის განმავლობაში მსოფლიოში ერთადერთი იყო. შრომები აქვს აგრეთვე რადიოლოგიისა და რენტგენოლოგიის საკითხებზე. 1914 წელს რენტგენოლოგიურად გამოიკვლია დაჭრილები ჰოსპიტლებში, იყო პარიზის სამედიცინო აკადემიის პირველი წევრი ქალთა შორის (აირჩიეს 1922).
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ქიმიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 1934 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
სარა სიგერი
სარა სიგერი (დ. 21 ივლისი, 1971) — კანადელი წარმოშობის ამერიკელი ასტრონომი და პლანეტარული მეცნიერი. ის არის მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის პროფესორი და ცნობილია ეგზოპლანეტებსა და მათ ატმოსფეროზე მუშაობით. ის ამ თემებზე არის ორი სახელმძღვანელოს ავტორი და აღიარებულია ჟურნალების: Popular Science, Discover Magazine, Nature, და TIME Magazine მიერ გამოკვლევისთვის. სიგერს მიენიჭა მაკარტურის სტიპენდია 2013 წელს ეგზოპლანეტების ატმოსფეროზე ქიმიური კვალის აღმოჩენის შესახებ თეორიული ნაშრომის დაწერის შემდეგ. მან ასევე დაწერა პლანეტების ტრანზიტების დასაკვირვებლად იაფი კოსმოსური ობსერვატორიების შემუშავების თემაზე.
მან მიიღო ბაკალავრის ხარისხი მათემატიკასა და ფიზიკაში ტორონტოს უნივერსიტეტში 1994 წელს,
ბუნებრივი მეცნიერებებისა და საინჟინრო კვლევის საბჭოს ბაკალავრიატის სტუდენტური კვლევის ჯილდოს დახმარებით. 1999 წელს მიიღო ასტრონომიის დოქტორის ხარისხი ჰარვარდის უნივერსიტეტში. მისმა სადოქტორო ნაშრომმა შეიმუშავა ატმოსფეროს თეორიული მოდელები ეგზოპლანეტებზე. მას ხელმძღვანელობდა დიმიტარ სასელოვი.
1999-2002 წლებში მას ეკავა პოსტდოქტორანტი მკვლევრის თანამდებობა გაფართოებული კვლევების ინსტიტუტში. 2006 წლამდე იყო ვაშინგტონის კარნეგის ინსტიტუტის უფროსი მკვლევარი. იგი შეუერთდა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტს 2007 წლის იანვარში, როგორც ასოცირებული პროფესორი ფიზიკასა და პლანეტების მეცნიერებაში. 2010 წლის ივლისში სრულუფლებიან პროფესორად აიყვანეს ამჟამად ფლობს „ 1941 წლის კლასის“ კათედრას.
იგი აირჩიეს ამერიკის ასტრონომიული საზოგადოების მემკვიდრე წევრად 2020 წელს.
ის დაქორწინებულია ჩარლზ დაროუზე. პირველი ქორწინებიდან ორი ვაჟი ჰყავს. მისი პირველი მეუღლე, მაიკლ ვევრიკი, გარდაიცვალა კიბოთი 2011 წელს.
სიგერის განტოლება
სიგერმა შეიმუშავა დრეიკის განტოლების პარალელური ვერსია გალაქტიკაში საცხოვრებლად ვარგისი პლანეტების რაოდენობის შესაფასებლად. რადიოტექნოლოგიების მქონე უცხოპლანეტელების ნაცვლად, სიგერმა დრეიკის განტოლება განიხილა სხვა ჭრილში. მას სურდა უბრალოდ დედამიწის მიღმა ნებისმიერი უცხო სიცოცხლის არსებობის დადგენა. განტოლება ფოკუსირებულია პლანეტების ძიებაზე ბიო კვალით, სიცოცხლის მიერ წარმოქმნილი გაზებით, რომლებიც შეიძლება დაგროვდეს პლანეტის ატმოსფეროში იმ დონემდე, რომ მისი აღმოჩენა შესაძლებელი იყოს დისტანციური კოსმოსური ტელესკოპებით.
სადაც:
ღირსებები და ჯილდოები
სიგერი დაჯილდოვდა 2012 წელს საკლერის პრიზით „ეგზოპლანეტების ატმოსფეროსა და შიდა კომპოზიციების ანალიზისთვის“, ჰელენ ბ. უორნერის პრიზით ამერიკის ასტრონომიული საზოგადოებისგან 2007 წელს „ეგზოპლანეტების ატმოსფეროს აღმოჩენის, გააზრების, ანალიზისა და ფუნდამენტური ტექნიკის შემუშავებისთვის“. 2004 მანდ მიიღო ჰარვარდის წიგნის პრემია ასტრონომიაში. 2012 წელს დაინიშნა მეცნიერების განვითარების ამერიკული ასოციაციის წევრად და 2013 წელს აირჩიეს კანადის სამეფო ასტრონომიული საზოგადოების საპატიო წევრად. 2013 წლის სექტემბერში იგი გახდა მაკარტურის სტიპენდიანტი. იგი აირჩიეს ამერიკის ფილოსოფიურ საზოგადოებაში 2018 წელს. ის იყო ელიზაბეტ რ. ლეირდის ლექტორი ნიუფაუნდლენდის უნივერსიტეტში 2018 წელს. 2020 წლის 19 აგვისტოს სიგერი გამოჩნდა ლექს ფრიდმანის პოდკასტში (#116).
2020 წელს იგი დაინიშნა კანადის ორდენის ოფიცრად. მან მოიგო 2020 წლის Los Angeles Times-ის წიგნის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების პრიზი სამყაროს ყველაზე პატარა შუქებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:ტორონტოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ტორონტოელი მწერლები კატეგორია:კანადელი აკადემიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1971
არაბეთის ნახევარკუნძული
არაბეთის ნახევარკუნძული — ყველაზე დიდი ნახევარკუნძული მსოფლიოში. მდებარეობს აზიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მისი ფართობი 3 მლნ. კმ²-ს აღწევს. ფართობის მნიშვნელოვანი ნაწილი, ახლო აღმოსავლეთი, ასრულებს უმნიშვნელოვანეს გეოპოლიტიკურ როლს ნავთობისა და ბუნებრივი აირის უზარმაზარი მარაგის გამო.
გეოგრაფია
არაბეთის ნახევარკუნძულს გარს ერტყმის შემდეგი ზღვები: დასავლეთით - წითელი ზღვა და აკაბის ყურე, ჩრდილო-აღმოსავლეთით - სპარსეთის ყურე, ჰორმუზის სრუტე და ომანის ყურე. სამხრეთით - არაბეთის ზღვა (ინდოეთის ოკეანის ნაწილი), ადენის ყურე და ნახევარკუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში მდებარე ბაბ-ელ-მანდების სრუტე, რომელიც ერთმანეთთან წითელ ზღვასა და ადენის ყურეს აკავშირებს.
ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდებარეობს სირიის უდაბნო (200,000 კვადრატული მილი). ნახევარკუნძულის ყველაზე რეალური სახე უდაბნოა, მაგრამ მის სამხრეთ ნაწილში განლაგებულია მთათა სისტემა, სადაც ხშირია წვიმები.
პოლიტიკური საზღვრები
მინი|left|250პქ|პოლიტიკური [[სახელმწიფო საზღვარი|საზღვრები ნახევარკუნძულზე]] არაბეთის ნახევარკუნძულზე მდებარეობს სახელმწიფოები: აღმოსავლეთით - ბაჰრეინი, კატარი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, სამხრეთ-აღმოსავლეთით - ომანი, სამხრეთით - იემენი, ცენტრალურ ნაწილში - საუდის არაბეთი, ჩრდილოეთით, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე ისრაელი და პალესტინის ტერიტორიები. ჩრდილოეთით მდებარე სირიის უდაბნო ასევე მოიცავს ჩრდილო-აღმოსავლეთ იორდანიას, სამხრეთ-აღმოსავლეთ სირიას, სამხრეთ ქუვეითს და დასავლეთ ერაყს.
ყველა ეს ქვეყანა, იემენის გამოკლებით, შედის სპარსეთის ყურის თანამშრომლობის საჭოში და ცნობილნი არიან როგორც სპარსეთის ყურის არაბული ქვეყნები. ნახევარკუნძულის უდიდეს ნაწილს იკავებს საუდის არაბეთის სამეფო. მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი თავმოყრილია საუდის არაბეთსა და იემენში. არაბეთის ნახევარკუნძულზე მდებარეობს მსოფლიოს უდიდესი ნავთობის საბადოები. რეგიონის ეკონომიკურად ყველაზე განვითარებული ქვეყნები არიან საუდის არაბეთი და არაბთა გაერთიანებული საამიროები. ნახევარკუნძულის მცირე, სპარსეთის ყურეში მდებარე კატარის ნახევარკუნძულზე მდებარეობს კატარი, რომელიც მთელ მსოფლიოში ცნობილია არაბულ და ინგლისურენოვანი ტელეკომპანია ალ-ჯაზირათი.
მოსახლეობა
2008 წლის მონაცემებით, არაბეთის ნახევარკუნძულის მოსახლეობა შეადგენს 77,983,936 ადამიანს. სპარსეთის ყურის ქვეყნებში, განსაკუთრებით დიდია ემიგრანტების რიცხვი. მაგალითად, საუდის არაბეთში ისინი მოსახლეობის 20%-ს შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზიის ნახევარკუნძულები
ლუარსაბ I
ლუარსაბ I (დ. 1502 — გ. 1556) — ქართლის მეფე 1527—1556 წლებში, დავით X-ის ძე (წყაროებში გვხვდება მისი მეფობის სხვა თარიღებიც: 1530—1556, 1534—1558 და სხვ.), 1522 წელს თავი ისახელა ყიზილბაშების წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1526 წელს პოლიტიკური კავშირი შეკრა იმერეთის მეფე ბაგრატ III-სთან. 1535 წელს, როდესაც ბაგრატ III-მ სამცხე-საათაბაგო შეიერთა, ლუარსაბ I-მა ჯავახეთი დაიმორჩილა. ლუარსაბ I ცდილობდა სპარსეთისა და ოსმალეთის აგრესიის წინააღმდეგ მებრძოლ ქართულ სამეფო-სამთავროთა ძალების გაერთიანებას. 30-იან წლებში ქართლ-იმერეთის კავშირი გაფართოვდა ლუარსაბ I-ისა და კახეთის მეფის ლევანის შეკავშირებით. ამას წინ აღუდგა ირანის შაჰი თამაზ I, რომელმაც პირადად ოთხი დიდი ლაშქრობა (1541, 1547, 1551, 1554) მოაწყო საქართველოში. 1541 წელს შაჰის პირველი ლაშქრობის შედეგად ლუარსაბ I-მა თბილისი დაკარგა, კახეთის სამეფო მტერს დამორჩილდა და ქართული სამეფოთა კავშირს გამოეთიშა. 1545 წელს ლუარსაბ I თავისი ლაშქრით დაეხმარა ბაგრატ III-ს შემოსეულ ოსმალთა წინააღმდეგ ბრძოლაში, მაგრამ ქართლ-იმერეთის შეერთებული ლაშქარი სოხოისტის ბრძოლაში დამარცხდა და სამცხე-საათაბაგოში ოსმალებმა თავიანთი მომხრე ათაბაგის ხელისუფლება აღადგინეს. პაპი პავლე III 1545 წლის 17 ივნისს უგზავნის ლუარსაბს წერილს, გამოხატავს რა მზადყოფნას, რომ ელჩები გამოგზავნოს, ულოცავს ლუარსაბს ლევანთან ერთად მიღწეულ კავშირს და იმასაც, რომ რომ ლუარსაბმა სცნო და აღიარა პაპი, გზავნის რა მოგვიანებით (1546) საქართველოში ელჩებს ერთიანობის ნიშნად. მანამდე კი ლუარსაბ I უგზავნის პავლე III-ს ელჩებს, უცხადებს რა მას მორჩილებას და მზადყოფნას, კათოლიკე მისიონარებთან ერთად ეკლესიათა ერთიანობის მისაღწევად.
ირან-ოსმალეთის ომის (1514—1555) უკანასკნელ ეტაპზე, როდესაც ორივე აგრესორი განსაკუთრებული ენერგიით ცდილობდა საქართველოს დამორჩილებას, ლუარსაბ I მტკიცედ ადგა თავიდანვე აღებულ პოლიტიკურ კურსს და დაიმორჩილა სამცხე-ჯავახეთი, კოლა-არტაანი. 1551 თამაზ I-ის მე-3 შემოსევის შედეგად ლუარსაბ I იძულებული გახდა დაეტოვებინა სამცხე-საათაბაგოს შემოერთებული ტერიტორიები. 1554 წელს თამაზ I-ის მე-4 შემოსევის დროს ლუარსაბ I იმერეთში გადავიდა. შაჰის დაჟინებული მოთხოვნის მიუხედავად, ბაგრატ III-მ არ გასცა ქართლის მეფე. 1554—1555, ირან-ოსმალეთის საზავო მოლაპარაკების დროს, ლუარსაბ I ბაგრატ III-თან ერთად ცდილობდა ხელი შეეშალა ზავის დადებისათვის, რადგან ორ აგრესორს შორის ომი უადვილებდა ქართველებს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლას. 1555 ირან-ოსმალეთის ამასიის ზავის შემდეგაც ლუარსაბ I განაგრძობდა ბრძოლას: დაიბრუნა ქართლის მრავალი ციხესიმაგრე და შეავიწროვა თბილისის ყიზილბაშური გარნიზონი. 1556 ყიზილბაშთა წინააღმდეგ გმირულ ბრძოლაში ლუარსაბ I სასიკვდილოდ დაიჭრა. ლუარსაბ I მრავალრიცხოვანი მტრის წინააღმდეგ პარტიზანული ბრძოლის ტაქტიკას იყენებდა — მცირე რაზმებს პირდაპირ ესხმოდა თავს და ანადგურებდა, დიდ ლაშქართან ბრძოლას თავს არიდებდა, მოხერხებულად იყენებდა ადგილობრივ ბუნებრივ პირობებს, უსაფრდებოდა მტერს, ღამით აწყობდა თავდასხმებს. ამით აიძულებდა მტერს საომარი ოპერაციები შეეწყვიტა და ციხესიმაგრეებში ჩაკეტილიყო. ლუარსაბ I-ის თანამედროვე და შემდგომი დროის ქართველი და უცხოელი ავტორები, მათ შორის თვით მოწინააღმდეგენიც, მას ახასიათებდნენ როგორც კარგ სარდალს, მამაც და გულად მებრძოლს; უწოდებდნენ დიდს, თავდადებულ გმირს, რომელმაც ათეული წლების თავგანწირული ბრძოლით დაიცვა „ქართველობა“ — ქართული სოციალურ-ეკონომიური და პოლიტიკური წყობილება, ქართული კულტურა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართლის მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 1556 კატეგორია:ქართლის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1502
ნეკრესის ეპარქია
ნეკრესის ეპარქია, ნეკრესის საეპისკოპოსო (2002 წლიდან-2009 წლის 3 მაისამდე – ნეკრესისა და ჰერეთის ეპარქია) მოიცავს ყვარლისა და ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიებს. ეპარქიას ჩრდილო დასავლეთით ესაზღვრება ალავერდის, სამხრეთ-დასავლეთიდან – გურჯაანისა და ველისციხის, სამხრეთიდან – ბოდბის ეპარქიები, აღმოსავლეთით კი – ხორნაბუჯისა და ჰერეთის ეპარქია. ეპარქიის ჩრდილო საზღვარი დაღესტანთან (რუსეთის ფედერაცია) გადის, აღმოსავლეთ საზღვარი – აზერბაიჯანის რესპუბლიკასთან.
ისტორია
საქართველოში ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადებისთანავე, ეს მხარეც გაქრისტიანდა და უკვე IV საუკუნის II ნახევარში თრდატ მეფემ ააშენა ნეკრესის ეკლესია, რომელიც საქართველოში დღემდე მოღწეულ ეკლესიათაგან ერთ-ერთ უძველეს ტაძრად ითვლება. მეფე ვახტანგ გორგასალის დროს ჩამოყალიბდა ნეკრესის ეპარქია, რომლის სამწყსო ტერიტორია თავიდანვე საკმაოდ ვრცელი იყო. VI ს. II ნახევარში ცამეტ ასურელ მამათაგან ერთ-ერთი, წმ. აბიბოსი განაგებდა ნეკრესის სამღვდელმთავროს.
XV ს. II ნახევრიდან კახეთის სამეფოს ოთხი სადროშოდან მეორე სადროშოს წინამძღოლად ნეკრესელი მღვდელმთავარი ითვლებოდა. XVII ს. დასაწყისიდან შაჰ-აბას I-მა კახეთს ნეკრესის სამღვდელმთავრო ტერიტორიის ნაწილი კაკ-ენისელი ჩამოაშორა და აქ მუსლიმანური სასულთანო შექმნა. XVIII ს. პირველი მეოთხედიდან გაღმა მხარის მომძლავრებულმა ლეკებმა ამ მხარეში საბოლოო გაბატონება მოინდომეს. ამ კუთხიდან ქრისტიანი მოსახლეობის აყრისა და განადგურების შემდეგ, ეს მხარე (საინგილო) დროებით ჩამოსცილდა კახეთს.
2009 წლის 30 აპრილის წმინდა სინოდის სხდომის განჩინებით (მე–6 პუნქტი), ეპარქიას კვლავ ეწოდა ნეკრესის ეპარქია, დედოფლისწყაროსა და ჰერეთის ეპარქიის ჩამოყალიბებასთან დაკავშირებით.
მოქმედი ეკლესია-მონასტრები
ეპარქიის ზოგიერთი მოქმედი ეკლესია-მონასტრები:
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები
ელ-ვალიე-დე-ანტონი
ელ-ვალიე-დე-ანტონი (El Valle de Antón) — ქალაქი პანამაში, კოკლეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 000 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:კოკლეს დასახლებული პუნქტები
Polyrhachis illaudata
Polyrhachis illaudata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჯიბუტის პორტების სია
სტატიაში მოცემულია ჯიბუტის პორტებისა და ნავსადგურების სია.
სქოლიო
ჯიბუტი *
წყლის ზამბახი
წყლის ზამბახი (Iris pseudacorus) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღერო მაღალია. ფოთლები ხმლისებურია ან ხაზური. ყვავილსაფრის გარეთა ფოთლები შიშველია, კაშკაშა ყვითელი ან მკრთალი ყვითელი.ყვავილის შიგნითა ფოთლები უკუკვერცხისებურია, ძალიან პატარა ზომის, გარეთა ფოთლების იმ ადგილას, სადაც ფირფიტა ფრჩხილში გადადის, მუქი ყვითელია, ნარინჯისფერი ლაქა აქვს და მოწითალო-ყავისფერი ძარღვები გასდევს. იზრდება დაბლობზე და მთის ქვედა სარტყელში – ჭაობებში, ტბებსა და მდინარეების ნაპირებზე. საქართველოში გავრცელებულია თითქმის ყველგან. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს თითქმის მთელ კავკასიას, სამხრეთ ევროპას, ახლო აღმოსავლეთს, ციმბირს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერთლებნიანნი კატეგორია:ზამბახისებრნი
ლებარდე (მთა)
ლებარდე — მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ეგრისის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარეების ურაშულის (ხელედულის მარჯვენა შენაკადი) და ტეხურის სათავეებში, კურორტ ლებარდეს ჩრდილოეთით. სიმაღლე 2733 მ. აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებით. კალთები დაფარულია ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
ხეპილპილა
ხეპილპილა, წკეპლა ცხარე (Vitex agnus-castus) — ფოთოლმცვივანი ბუჩქი ან ტანდაბალი ხე, ცოცხანასებრთა ოჯახისა. საგველად შეკრებილი, სურნელოვანი, წვრილი ცისფერი ყვავილები აქვს.
გავცელებულია სამხრეთ ევროპაში, აზიაში, ყირიმსა და დასავლეთ ამიერკავკასიაში. სინათლისა და სითბოს მოყვარულია; გვიანი და ხანგრძლივი ყვავილობა ახასიეთებს. მის მოქნილ ტოტებს კალატების მოსაწნავად იყენებენ. ხალხში ზოგჯერ აბრამის ხესაც უწოდებენ.
დეკორაციული მცენარეა. წკეპლა ცხარე საქართველოში ველურად გავრცელებულია შავი ზღვის სანაპიროებზე. მას თავისებური სიცხარე და სურნელება აქვს, მას სანელებლადაც იყენებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტუჩოსანნი
Brief Encounter
Brief Encounter — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის საკონცერტო EP. იგი გამოიცა 1986 წელს, ჯგუფის საკონცერტო ტურნეს მსვლელობისას. 1997 წელს, როდესაც გამოიცა Real to Reel, ეს კრებული თანდართული იქნა დამატებითი დისკის სახით.
მხარე 2
ყველა სიმღერის ავტორობა - მარილიონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Marillion-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1986 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:საკონცერტო EP-ები კატეგორია:ალბომები კრის კიმსის პროდიუსერობით
ათალოსის სტოა
ისტორია
სტოა საჩუქარი იყო ქალაქ ათენისთვის, მადლობის ნიშნად იმ განათლებისთვის რომელიც პერგამონმა იქ მიიღო. ამის დასტურად ნაგებობას აქვს ქვაში ნაკვეთი სტელა წარწერით "აგებულია ათალოს II-ის მიერ, პერგამონის მმართველი ძვ. წ. 159-138 წლებში".
სტელას აქტიურად იყენებდნენ სანამ მას 267 წელს ჰერული დაანგრევდა. ნანგრევები ქალაქის დამცავი კედლის ნაწილი გახდა, რისი წყალობითაც ის თანამედროვე პერიოდშიც ადვილი შესამჩნევი იყო. 1940-იან წლებში ათალოსის სტოას სრული რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა და მუზეუმად გადაკეთდა, რომელსაც ძველი აგორას მუზეუმი ჰქვია.
ბულგარეთის გერბი
გერბი შედგება ორი გვირგვინოსანი ლომისგან, ცენტრალურ ნაწილში არის წითელი ფერის ფარი რომელზეც აგრეთვე გამოსახულია ლომი. ფარი მარჯვნივ და მარცხნივ მდომ ლომებს უჭირავს. ეს ორი ლომი დაგას ორი მუხის რტოზე, სიმბოლორუად მუხის რტოები სამ ისტორიულ ბულგარულ სახელმწიფოს: თრაკიას, მოეზიას და მაკედონაის გამოხატავს. გერბის ქვედა ნაწილში, ასახულია ბულგარეთის დროშის ფერების სარტყლები, სწორედ ამ ნაწილში წერის ბულგარეთის ეროვნული დევიზი "Съединението прави силата".
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:ბულგარეთის გერბები კატეგორია:ბულგარეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:გერბები ლომის გამოსახულებით
Polyrhachis inclusa
Polyrhachis inclusa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბატონი ავანტიურისტები
„ბატონი ავანტიურისტები“ — 1985 წლის ფილმი. მისი რეჟისორია ბიძინა ჩხეიძე.
სიუჟეტი
სათავგადასავლო კომედია, რომელშიც თავზეხელაღებული ავანტიურისტები საქართველოში გარკვეული დავალების შესასრულებლად ჩამოდიან, მაგრამ ქართველთათვის დამახასიათებელი ადათ-წესებისა და ხასიათის ზეგავლენით სრულიად შეიცვლიან აზრებს, თითქმის ავიწყდებათ კიდეც მიზეზი, რისთვისაც ჩამოვიდნენ. სრულიად ექცევიან მასპინძელთა გავლენის ქვეშ.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1985 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
დაკაჰლიის მუჰაფაზა
დაკაჰლია (الدقهلية) არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე ნილოსის დელტაში. პროვინციას ესაზღვრება 4 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : დუმიატი, ქაფრ-ელ-შაიხი, გარბია და კენა.
საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელ-მანსურა. საგუბერნატოროს ფართობი შეადგენს 3 459 კმ². 2006 წლის მონაცემებით გარბიას მოსახლეობა 4 746 961 ადამიანიას შეადგენს. პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. საგუბერნატოროს მმართველია სამირ აბდელმუნირი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
საგუბერნატორო იყოფა 16 ადმინისტრაციულ ერთეულად (რაიონად). პროვინციაში 8 ქალაქია, 336 სოფელი. სართო ჯამში პროვინციაში 2072 დასახლებული პუმქტია. პროვინციის ქალაქებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მუჰაფაზები
ენტრადერო
ენტრადერო (Entradero) — ქალაქი პანამაში, კოკლეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 121 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:კოკლეს დასახლებული პუნქტები
რაქჩი
რაქჩის კომპლექსი რამდენიმე განსხვავებული არეალისაგან შედგება, რომელთაგანაც, თითოეულ მათგანს სხვადასხვა ფუნქცია გააჩნია.
კომპლექსის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილია ვირაკოჩას ტაძარი, რომელიც წარმოადგენს უზარმაზარ, ორსართულიანი მართკუთხა კონსტრუქციას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
წითელი დროშის ორდენი
წითელი დროშის ორდენი (Орден Крaсного Знамени) — სამხედრო ორდენი, რომელიც დააწესა სსრკ ცენტრალურმა აღმასრულებელმა კომიტეტის (ცაკი) პრეზიდიუმს 1924 წლის 1 აგვისტოს (რსფსრ-ში არსებობდა 1918-დან, სხვა საბჭოთა რესპუბლიკებში — 1920-1921 წლიდან). აჯილდოებენ საბჭოთა არმიისა და სამხედრო-საზღვაო ფლოტის რიგით მებრძოლებს, მეთაურებს, ჯარის ნაწილებსა და შენაერთებს, აგრეთვე სხვა მოქალაქეებს საბრძოლო საქმიანობის დროს გამოჩენილი განსაკუთრებული სიმამაცისა და თავდადებისათვის,საბჭოთა კავშირის მტრების წინააღმდეგ ბრძოლაში განსაკუთრებული წარჩინებისათვის; 1944-დან — გენერლებს, ოფიცრებსა და სერჟანტებს ნამსახურობისათვის. დაჯილდოებულ კოლექტივს „წითელდროშოვანი“ ეწოდება. ორდენის ნიშანი ოვალური ფორმისაა, მზადდება ვერცხლისაგან, ატარებენ მკერდის მარცხენა მხარეს, ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის შემდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სსრკ-ის ორდენები
ღ
ღ, ⴖ, Ⴖ, Ღ (ღანი) — ქართული ანბანის ოცდამესამე ასო (ძველ ქართულში ოცდამეექვსე იყო). შეესაბამება უკანასასისმიერ მჟღერ თანხმოვანს. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა რიცხვ შვიდასს (700).
მოხაზულობა
ღ-ს მოხაზულობა ასომთავრულში რკალით დაკავშირებული ხაზების კომბინაციაა, რომელსაც კვადრატის ნახევარი უკავია. ნუსხურში იგი მარჯვნივ გადახრილი და შუა ორ ხაზშია მოთავსებული. მხედრულში ღ მომრგვალებული კონტურის მქონეა. მას საყრდენი ფეხი აქვს და ქვედა სამ ხაზში იწერება.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ასოები
Calling All Stations
Calling All Stations — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1997 წელს. იგი ჩაიწერა ჯგუფიდან ფილ კოლინზის წასვლის შემდეგ.
ისტორია
მაიკ რეზერფორდმა და ტონი ბენქსმა გადაწყვიტეს, კვლავაც ემუშავათ ჯგუფთან დაკავშირებულ პროექტებზე. ჩესტერ თომპსონმა და დერილ სტერმერმა გადაწყვიტეს, არ ემუშავათ აღდგენილი პროექტის საკონცერტო გამოსვლებზე. ტონისა და მაიკის ახალ პროექტში ვოკალისტად აიყვანეს ჯგუფ სტილტსკინის ვოკალისტი რეი უილსონი.
მუსიკას რეზერფორდი და ბენქსი წერდნენ. დასარტყმელ ინსტრუმენტებზე სამუშაოდ ნირ ზიდკიაუ და ნიკ დ'ვირგილიო მოიყვანეს. ევროპაში ახალი ალბომი არც ისე ცუდად იყიდებოდა, თუმცა აშშ-ში უარი თქვეს ახალი ჯენესისის მიღებაზე და ამერიკული ტურნე გაუქმდა, რადგან ცოტას აინტერესებდა ჯენესისი კოლინზის გარეშე.
ალბომიდან სინგლის სახით გამოვიდა „Shipwrecked“. იგივე სინგლში შესულია „No Son of Mine“ და Turn It On Again“ - საკონცერტო ვერსიები უილსონის ვოკალით. ასევე გამოიცა სინგლები „Congo“ (მეორე მხარეს იყო ახალი სიმღერა „Papa he said“) და „Not About Us“ (დამატებითი სიმღერები - „Dancing with the Moonlight Knight“ და „Follow You Follow Me“). თუმცა, „Congo“ იყო ერთადერთი წარმატებული სინგლი მთლიანი ალბომიდან. აგრეთვე გამოვიდა სამივე სინგლის მუსიკალური ვიდეო. ალბომმა მეორე ადგილი დაიკავა ბრიტანეთში, აშშ-ში კი 54-ე. დღეისთვის ეს არის ჯენესისის უკანასკნელი სტუდიური ალბომი.
სინგლები
მთლიანობაში სინგლების B-მხარეებზე გამოიცა 7 ორიგინალური სიმღერა, ჩაწერილი რეი უილსონთან ერთად. ამავე პერიოდში ჩაწერილი იქნა Nowhere Else to Turn, რომელიც არც ერთ დისკში არ შეტანილა.
ტურნე
ალბომის შემდგომი ტურნეს მსვლელობისას ძირითადად სრულდებოდა (სია იცვლებოდა):
სქოლიო
კატეგორია:ჯენესისის ალბომები კატეგორია:1997 წლის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:Atlantic Records-ის ალბომები
ნეო-კლასიკური მეტალი
ნეო-კლასიკური მეტალი — მძიმე მეტალის ქვეჟანრი, რომელზედაც დიდი გავლენა მოახდინა კლასიკურმა მუსიკამ. ეს ეხება მეტად ტექნიკურ შესრულებას, რომელიც შედგება ნასესხები ელემენტებისგან როგორც კლასიკური მუსიკიდან, ისე მძიმე მეტალიდან. ინგვი მალმსტინმა, ცნობილმა მუსიკოსმა ქვეჟანრში, დიდად შეუწყო ხელი სტილის მნიშვნელოვნად განვითარებას 1980-იან წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:მძიმე მეტალის ჟანრები
Polyrhachis inconspicua
Polyrhachis inconspicua — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მანუელ კინტანა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის პრეზიდენტები კატეგორია:არგენტინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 19 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1835 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1906
საფარმურატ ნიაზოვი
thumb|საფარმურატ "თურქმენბაში" ნიაზოვი. საფარმურატ ნიაზოვი, თურქმენბაში (Saparmyrat Ataýewiç Nyýazow (Türkmenbaşy); დ. 19 თებერვალი, 1940, აშხაბადი — გ. 21 დეკემბერი, 2006, იქვე) — თურქმენეთის პრეზიდენტი 1991–2006 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქმენეთის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
შტანგენფარგალი
მინი|შტანგენფარგალით ჭანჭიკის ზომის აღების პროცედურა. პირველი ორი ციფრი ირკვევა ქვემო შკალაზე 0-ის მდებარეობით. ბოლო ციფრს განსაზღვრავს ქვემო შკალაზე პირველი ხაზი, რომელიც ზუსტად ხვდება ზემო შკალას. შტანგენცირკული (Stangenzirkel — „ღერო“, „წნელი“ და ფარგალი) — მოწყობილობა, რომელსაც შიდა და გარე ზომების ასაღებად იყენებენ. შტანგენფარგალი ზომის მილიმეტრის მეასედის სიზუსტით აღების შესაძლებლობას იძლევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საზომი ხელსაწყოები
ლებარდე
ლებარდე — ადგილობრივი მნიშვნელობის მთის კლიმატურ-ბალნეოლოგიური კურორტი ეგრისის ქედზე, მარტვილის მუნიციპალიტეტში, ზღვის დონიდან 1600 მ. ახასიათებს ზომიერად რბილი ზამთარი (იანვრის საშუალო ტემპერატურა - 4,1 °C) და ზომიერად გრილი ზაფხული (აგვისტოს საშუალო ტემპერატურა 16 °C). ნალექები 1500 მმ წელიწადში. ძირითადი სამკურნალო ფაქტორია საშუალო მთის კლიმატი, ნახშირმჟავა მინერალური წყალი (წყლის ტემპერატურა 7-13 °C, მინერალიზაცია - 0,6-1,0 გ/ლ; საერთო დებიტი დღე-ღამეში 41 ათ. ლ). სამედიცინო ჩვენება: სუნთქვისა და საჭმლის მომნელებელ ორგანოთა ქრონიკული დაავადებანი. სეზონი - ივნისი-ოქტომბერი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის კურორტები
ლანდსჰუტი
ლანდსჰუტი (Landshut) — თვითმმართველი ქალაქი გერმანიაში, ბავარიის ფედერაციულ მხარეში. ერთდროულად ეკუთვნის როგორც აღმოსავლეთ, ასევე სამხრეთ ბავარიას. ქალაქი არის ქვემო ბავარიის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2009 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 62.000 კაცს.
გეოგრაფაია
ლანდსჰუტი მდებარეობს ალპების მთისწინეთში, მიუნხენის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 72 კილომეტრის მანძილზე. ქალაქს შუაზე ყოფს მდინარე იზარი.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1204 ბავარიის ჰერცოგ ლუდვიგ I ის მიერ. 1231 - 1255 წლებში, ბავარიის ორად გაიყოფის შემდეგ, ლანდსჰუტი იყო ქვემო ბავარიის დედაქალაქი სადაც მდებარეობდა ვიტელსბახების რეზიდენცია.
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
ალექსანდრე ბელიაევი
ალექსანდრე ბელიაევი (დ. 16 მარტი [ ძვ. სტ. 4 მარტი], 1884, სმოლენსკი, რუსეთის იმპერია — გ. 6 იანვარი, 1942, პუშკინი, სსრკ) — საბჭოთა ფანტასტი-მწერალი, საბჭოთა სამეცნიერო-ფანტასტიკური ლიტერატურის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. მისი წიგნები ეხებოდა მომავლის მეცნიერებებსა და ტექნოლოგიურ პრობლემებს. მნიშვნელოვანი ნაწარმოებებია „პროფესორ დოუელის თავი“, „ვარსკვლავი კეცი“, „ადამიანი-ამფიბია“, „არიელი“, „უკანასკნელი ატლანტიდელი“, „მსოფლიოს მბრძანებელი“ და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა მწერლები კატეგორია:რუსი მწერლები  კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:რუსი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:საბჭოთა მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:რუსი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის რუსი რომანისტები
მეტელუს სციპიონი
კვინტუს ცეცილიუს მეტელუს სციპიონი (Quintus Caecilius Metellus Pius Scipio Nasica; დ. ძვ. წ. 100 – გ. ძვ. წ. 46), რომის კონსული და გვიანდელი რესპუბლიკის ერთ-ერთი მთავარსარდალი.
სამოქალაქო ომში სციპიონი იბრძოდა რესპუბლიკელთა მხარეზე. სციპიონი იყო გნეუს პომპეუსის სიმამრი (პომპეუსის მეორე მეუღლის - კორნელიას მამა). პომპეუსის დაღუპვის შემდეგ მთავარსარდლობისათვის ერთმანეთს ედავებოდნენ სციპიონი და ვარუსი. ლეგიონები კი მთავარსარდლად კატონს მოითხოვდნენ. კატონმა უარი განაცხადა და მხარი დაუჭირა სციპიონს, რომელთანაც მას ცუდი ურთიერთობა ჰქონდა. ჯარმა კატონის აზრს ანგარიში გაუწია და სციპიონი მთავარსარდლად აღიარეს. სამოქალაქო ომის განმავლობაში სციპიონის ფარსალოსის და თაფსუსის ბრძოლებს ხელმძღვანელობდა. თაფსუსის ბრძოლაში დამარცხებული სციპიონი იბერიის ნახევარკუნძულზე აპირებდა გადასვლას, მაგრამ კეისრის ფლოტმა ალყაში მოაქცია და იძულებული გახდა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაესრულებინა.
კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 100 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 46 კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები
ჩუვაშეთი
thumb|250px|right ჩუვაშეთი (Чувашская Республика) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი, არის საპრეზიდენტო, უნიტარული და დემოკრატიული რეპუბლიკა. აქვს თავისი კონსტიტუცია და კანონმდებლობა. სახელმწიფო ენებია ჩუვაშური და რუსული. დედაქალაქია ჩებოქსარი.
გეოგრაფია
მდებარეობს აღმოსავლეთ ევროპის მაღლობის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ვოლგის მარჯვენა სანაპიროზე. რესპუბლიკას დასავლეთიდან ესაზღვრება ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი, ჩრდილოეთიდან რესპუბლიკა მარეთი ელ, არმოსავლეთიდან თათრეთი, სამხრეთიდან მორდვეთი და ულიანოვსკის ოლქი.
ისტორია
ჩუვაშეთის ავტონომიური ოლქი დაარსდა 1920 წლის 24 ივნისს. 1925 წლის 21 თებერვალს ეწოდა ჩუვაშეთის ასსრ, ხოლო 1992 წლიდან - ჩუვაშეთის რესპუბლიკა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ჩუვაშეთის რესპუბლიკის შემადგენლობაში შედის 21 რაიონი, 9 ქალაქი, 8 დაბა და დაახლოებით 1700 სოფელი. უდიდესი ქალაქებია: ჩებოქსარი (441,6 ათ. კაცი), ნოვოჩებოქსარსკი (126,3 ათ. კაცი), კანაში (47,3 ათ. კაცი).
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის მიხედვით ჩუვაშეთში ცხოვრობს 106 ეროვნების ადამიანი, მათი 3/4 ჩუვაშია, ხოლო 1/4 მეტი რუსი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩუვაშეთი
ეკატერინე II
ეკატერინე II დიდი (Екатерина II Великая; ქალიშვილობაში სოფია ფრედერიკა ავგუსტა ფონ ანჰალტ-ცერბსტი), (დ. 21 აპრილი [ ძვ. სტ. 2 მაისი], 1729, შტეტინი — გ.  17 ნოემბერი [ ძვ. სტ. 6 ნოემბერი] , 1796, ცარსკოე-სელო) — რუსეთის იმპერატორი სამ ათწლეულზე მეტი ხნით, 1762 წლის 16 ივლისიდან სიკვდილამდე
ეკატერინე მეორე დაიბადა 1729 წლის 21 აპრილს, თავად ავგუსტისა და იოჰანა ელიზაბეთ ჰოლშტაინ-გოტორპელის ოჯახში
16 წლის ასაკში, 1745 წელს ცოლად გაჰყვა რუსეთის ტახტის მემკვიდრეს პეტრეს. მისი მეუღლე ტახტზე 1762 წელს ავიდა. პეტრეს პოლიტიკა რუსეთისთვის დამღვუპველი აღმოჩნდა, მან ზავი გააფორმა პრუსიასთან და ომით მოგებული მიწები უკან დაუბრუნა. ამის გამო საზოგადოებაში უკმაყოფილება იზრდებოდა, რითაც ისარგებლა ეკატერინემ და გადატრიალებით რუსეთის თვითპყრობელი გახდა. ტახტზე 1762 წლის 13 სექტემბერს ავიდა, მის მიერ გატარებულმა რეფორმებმა რუსეთი არნახულ სიმაღლეზე აიყვანა, გაიზარდა იმპერიის საზღვრები, მოგვარდა სავაჭრო ურთიერთობა ოსმალეთის იმპერიასთან, შეივსო ხაზინა. ეკატერინე II იმპერიას 34 წლის განმავლობაში მართავდა ის 1796 წლის 6 ნოემბერს გარდაიცვალა, ტახტზე მისი შვილი პავლე I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის იმპერატორები კატეგორია:რუსეთის მონარქების მეუღლეების სია კატეგორია:დაბადებული 21 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1729 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1796 კატეგორია:ანჰალტ-ცერბსტების დინასტია კატეგორია:რომანოვების დინასტია კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები
Polyrhachis indificans
Polyrhachis indificans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვარციხეს ეკლესია
ვარციხეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარციხეში. აგებულია XVI–XVIII საუკუნეებში.
ციხის ტერიტორიაზე, შემაღლებულ ადგილას დგას გვიანდელი ეკლესია, რომელიც ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით სქელ დუღაბზე. კონსტრუქციული ნაწილებისთვის გამოყენებულია აგური. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული ფბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშაა დატანებული. ნიშების თავზე ამჟამად ამოშენებულია სამალავები. ეკლესიის გადახურვა მთლიანად ჩამოქცეულია. გრძივ კედლებში გაჭრილი თაღოვანი კარ-სარკმელი ერთმანეთის მიმართ სიმეტრიულადაა განლაგებული. ჩრდილოეთი კარი დღეს ამოშენებულია. შესასვლელი და სარკმელი მოთავსებულია დასავლეთ კედელშიც. კამარის თაღის შემორჩენილი ქუსლები კრონშტეინებს ეყრდნობა. ეკლესიას დასავლეთიდან მინაშენი აქვს. მინაშენში შესასვლელი დატანებულია დასავლეთ კედელში. კარის მარცხნივ მოწყობილია ბუხარი. ბუხრის გარე კედლები განგრეულია. შემორჩენილია საკვამური. მინაშენის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში თითო ნიშა და თითო სარკმელია განლაგებული. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია თაროს ფორმის კარნიზის ფრაგმენტი. კედლებზე ნალესობის კვალია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბებერი მეზურნეები (ფილმი)
ბებერი მეზურნეები — 1973 წლის ქართული ფილმი, რომლის დამდგმელი რეჟისორია ვალერიან კვაჭაძე.
სიუჟეტი
ფილმი, ძველი თბილისის უკანასკნელ მოჰიკანებზე, სამ ბებერ მეზურნეზე მოგვითხრობს, რომელიც გაყვითლებული ფოთლებივით შემორჩენიან თანამედროვე ცხოვრების ხეს, მაგრამ სრულიად შეუნარჩუნებიათ გარდასულ დღეთა ხიბლი. ისინი წარსულის მოგონებებით არსებობენ და კაცთმოყვარეობის შესანიშნავ მაგალითებს აძლევენ გარშემო მყოფთ, რადგან ეს კატეგორიები ყოველი დროისთვის მარადიულნი რჩებიან.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1973 წლის ქართული ფილმები
El Deseo
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კინოკომპანიები კატეგორია:ესპანეთის კომპანიები კატეგორია:ესპანური კინო კატეგორია:1986 წელს დაარსებული კომპანიები
ლა-ლომა
ლა-ლომა (La Loma) — ქალაქი პანამაში, კოკლეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 844 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:კოკლეს დასახლებული პუნქტები
პალესტინელი ქრისტიანები
პალესტინელი ქრისტიანები (არაბ. مسيحيون فلسطينيون) — პალესტინელი ხალხის ნაწილი, რომელიც აღიარებს ქრისტიანობას და ცხოვრობს ისტორიული პალესტინის ტერიტორიაზე მდინარე იორდანეს დასავლეთ ნაპირზე, ღაზას სექტორში, გალილეაში და იორდანეს რეგიონში. მათ შორის არიან პალესტინელი ლტოლვილები, დიასპორის წევრები. 2000 წლის მონაცემებით, მთელს მსოფლიოში 500,000 ასეთი პირია. ქრისტიანი პალესტინელები მიეკუთვნებიან სხვადასხვა ქრისტიანულ კონფესიას. მათ შორისაა: მართლმადიდებლობა, ძველი აღმოსავლეთის მართლმადიდებლური ეკლესიები, კათოლიციზმი, ანგლიკანიზმი, ლუთერანიზმი და პროტესტანტიზმის სხვა განშტოებები. 12 მილიონი პალესტინელიდან ქრისტიანთა საერთო რაოდენობა 6-7% -ს შეადგენს. 70% ცხოვრობს დასავლეთ ნაპირსა და ისრაელის გარეთ. კლასიკურ არაბულ ენაზე ან თანამედროვე არაბულ ლიტერატურულ ენაზე ქრისტიანებს უწოდებენ ნაზარეველებს   (არაბული სიტყვიდან ნაზარეთი) ან მასიჰი-ს (მრ.რ. მასიჰიუნა) (მომდინარეობს არაბული სიტყვიდან მასიჰ, რაც ნიშნავს "მესიას"), ებრაულად ქრისტიანებს უწოდებენ notzri (ასევე წერია ნოზრი), რაც ნიშნავს ნაზარეველს.
ბრიტანეთის ადმინისტრაციის მონაცემებით, 1922 წელს,  პალესტინის სამანდატო ტერიტორიაზე   ქრისტიანული მოსახლეობა პალესტინის მთლიანი მოსახლეობის 9.5% -ს (პალესტინის არაბულენოვანი მოსახლეობის 10.8%) შეადგენდა, ხოლო 1946 წელს— 7.9% -ს. პალესტინელი ქრისტიანების ნაწილმა დატოვა ისრაელის მიერ კონტროლირებადი ტერიტორია არაბ-ისრაელის ომის დროს, ხოლო ნაწილი სხვაგან გაემგზავრა   იორდანიის მიერ   მდინარე იორდანეს დასავლეთ ნაპირის ტერიტორიების მმართველობის  დროს (1948-1967 წწ). 1967 წლიდან, ემიგრაციის შედეგად,  ისრაელში პალესტინელ ქრისტიანთა რაოდენობა გაიზარდა  და შეიქმნა დიდი თემი. 2015 წელს პალესტინელმა ქრისტიანებმა შეადგინეს დასავლეთ სანაპიროზე მოსახლეობის დაახლოებით 1%, ხოლო ღაზას სექტორში 1% -ზე ნაკლები.
მრავალი ქრისტიანი პალესტინელი  არაბ-ისრაელის ომის შემდგომი პალესტინელი ლტოლვილების შთამომავალია. მათ შექმნეს დიდი თემები სხვადასხვა ქვეყანაში მსოფლიოში დაახლოებით ერთი მილიონი  პალესტინელი ქრისტიანი ცხოვრობს, რაც პალესტინის მთლიანი მოსახლეობის დაახლოებით 6-7% -ს შეადგენს. ისტორიული პალესტინის გარეთ, პალესტინელი ქრისტიანები ძირითადად ცხოვრობენ ლათინურ ამერიკაში, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში.
დემოგრაფია და კონფესიები
მინი|ქრისტიანული კონფესიები [[პალესტინა|პალესტინაში 1922 წლის აღწერა]] პალესტინის 1922 წლის აღწერის თანახმად,  დაახლოებით 73,000 პალესტინელი ქრისტიანი იყო, მათგან: 46% მართლმადიდებელი, 20% კათოლიკე და 20% ბერძენი კათოლიკე (უნიათები). აღწერისას დარეგისტრირდა ქრისტიანებით დასახლებული 200 -ზე მეტი პუნქტი. პალესტინის სამანდატო ტერიტორიაზე მყოფი ქრისტიანი მოსახლეობის საბოლოო მონაცემები ამგვარი გახლდათ: მართლმადიდებელი 33 369, სირო-იაკობიტები (სირიის მართლმადიდებლური ეკლესია) 813, კათოლიკეები 14 245, მელქიტები (ახლო აღმოსავლეთის მართლმადიდებელი ქრისტიანები) 11 191, სირიელი კათოლიკეები 323, სომეხი კათოლიკეები 271, მარონიტები 2 382, ​​ სომხური სამოციქულო ეკლესია 2 939, კოპტები 297, ეთიოპიის მართლმადიდებელი ეკლესია 85, ანგლიკანები 4 553, პრესვიტერიანელები 361, ლუთერანები 437, სხვები 208.
თანამედროვეობა
მინი|ხედი მაცხოვრის წმინდა საფლავზე [[იერუსალიმი|იერუსალიმში]] 2009 წელს, სხვადასხვა შეფასებით, დაახლოებით 50,000 ქრისტიანი იყო პალესტინის ტერიტორიებზე, ძირითადად დასავლეთანაპირზე, დაახლოებით 3,000 ღაზას სექტორში. ისრაელში 154,000 ქრისტიანი ცხოვრობს, მათგან დაახლოებით 80% არაბია, რომელთაგან უმეტესობა პალესტინელია. პალესტინელი ქრისტიანების უმეტესობა (56%) პალესტინის დიასპორაშია წარმოდგენილი.
პალესტინელი ქრისტიანების დაახლოებით 50% ეკუთვნის იერუსალიმის მართლმადიდებელ ეკლესიას. იგი ერთ-ერთია  15 მართლმადიდებლური ეკლესიიდან. ესენია: კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიის, ანტიოქიის, ქართული, რუსული,  სერბეთის, რუმინეთის, ბულგარეთის, კვიპროსის, ბერძნული, პოლონეთის, ალბანეთის, უკრაინის, ჩეხეთის მიწები და სლოვაკეთი.