cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ახალზელანდიური დოლარი
ისტორია
ახალზელანდიურ დოლარამდე, ახალ ზელანდიაში ფულის ერთეული იყო ფუნტი, რომელიც 1933 წლიდან განსხვავდებოდა ფუნტი სტერლინგისგან. 1963 წელს ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვეტილება ახალ ზელანდიური ვალუტის ათობით ფულად სისტემაზე გადასვლაზე. კანონი ათობითი ფულადი სისტემის შესახებ მიღებული იქნა 1964 წელს და ათობით ფულად სისტემაზე გადასვლის თარიღად დადგინდა 1967 წლის 10 ივლისი, სიტყვა დოლარს იმ დროისთვის ყველა უკავშირებდა ამერიკულ დოლარს, ამიტომ შეთავაზებული იქნა სიტყვა კივი, რადგან თავიდან აეცილებინათ მისი ამერიკულ დოლართან გაიგივება. ბოლოს მაინც დოლარი შეირჩა ვალუტის სახელად.
1967 წლის 10 ივლისს ახალზელანდიური დოლარი შევიდა მიმოქცევაში და მან შეცვალა ფუნტი. დაახლოებით 27 მილიონი ახალი ბანკნოტი იქნა დაბეჭდილი და 165 მილიონი მონეტა იქნა მოჭრილი ახალ ვალუტაზე გადასვლისთვის.
მონეტები
95პქ 50 ცენტი
105პქ 20 ცენტი
115პქ 10 ცენტი
125პქ 5 ცენტი
170პქ 1 ახალზელანდიური დოლარია
ბანკნოტები
1967 წელს მიმოქცევაში ჩაშვებული იქნა ბანკნოტები ნომინალით 1, 2, 5, 10, 20 და 100 ახალზელნდიური დოლარი. ახალზელანდიური დოლარის ავერსზე გამოსახული იყო დედოფლების პორტრეტი, ხოლო რევერსზე ადგილობრივი ჩიტები და მცენარეები. 1983 წელს დაემატა ახალი ბანკნოტი ნომინალით 50 ახალზელნდიური დოლარი. 1991 წელს ბანკნოტები ნომინალით $ 1 და $ 2 შეიცვალა მონეტებით.
ბანკნოტების ახალი სერია მიმოქცევაში შევიდა 1992 წელს. ბანკნოტის ავერსზე გამოსახული იყო გამოჩენილი ადამიანები ახალ ზელანდიაში, ხოლო რევერსზე ადგილობრივი ჩიტები და მცენარეები. 1999 წელს პოლიმერულმა ბანკნოტებმა შეცვალეს ქაღალდის ფული. ბანკნოტების დიზაინი დარჩა თითქმის იგივე, დაემატა ახალი უსაფრთხოების მახასიათებლები, ყველაზე აშკარა ცვლილება არის ორი გამჭვირვალე ფანჯარა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრუნვაში არსებული ვალუტები
ნემსიწვერიძე
საკუთარი სახელი ნემსიწვერიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბილბო ბეგინსი
ბილბო ბეგინსი (ქართულ თარგმანებში - „ბილბო აბგელი“) — ჯ.რ.რ. ტოლკინის რომანების „ჰობიტი“ და „ბეჭდების მბრძანებელი“ პერსონაჟი. ტოლკინის თანახმად, ბილბო არის „ჰობიტის“ (საკუთარი თავგადასავლების მოგონებების) ავტორი და „სილმარილიონის“ მთარგმნელი.
ბილბომ სახელი გაითქვა განდალფთან და ცამეტ ჯუჯასთან ერთად მოგზაურობით. ამ მოგზაურობისას მათ დალაშქრეს ერებორი, დრაკონ სმაუგის მიერ მიტაცებული ჯუჯების განძის კანონიერ მფლობელებთან დაბრუნების მიზნით. სმაუგი მოკლა მშვილდოსანმა ბარდმა ტბისპირა ქალაქ ესგაროთის იერიშისას. მას მოჰყვა ხუთი ლაშქრის ბრძოლა, რომლის შემდეგ ბილბო დაბრუნდა შინ, ჰობიტონში და მშვიდად ცხოვრობდა მოგზაურობიდან თან მოტანილი ნადავლით - ხმლით (ნესტარი), მითრილის პერანგით და ბეჭდით.
ბეჭედი, როგორც აღმოჩნდა, ეკუთვნოდა საურონს და ძალაუფლების დიდ წყაროდ ითვლებოდა. სწორედ ამიტომ საურონი მას მრავალი წელი ეძებდა. მას შემდეგ, რაც ბილბომ შუაველს მიაშურა და ბეჭედი ფროდო ბეგინსს დაუტოვა, ფროდომ, განდალფის მითითებით, დატოვა მშობლიური მხარე. შუაველში გადაწყდა, რომ ფროდო იქნებოდა ბეჭდის მზიდავი, ამიტომ დაიწყო ახალი მძიმე მოგზაურობა. მორდორში ბეჭდის განადგურების შემდეგ ფროდო დაბრუნდა ჰობიტონში. გარკვეული დროის შემდეგ მან და ბილბომ ერთად დატოვეს შუახმელეთი და უკვდავი მიწებისკენ აიღეს გეზი.
ცხოვრება
ოჯახი ცხოვრობდა ბეგ ენდში, ჩინებულ სოროში, რომელიც გალამაზებული და მდიდრული კარ-მიდამო იყო. იგი ბანგომ სპეციალურად ბელადონასთვის ააშენა.
ბავშვობაში ბილბოს აოცებდა ამბები გარე სამყაროზე, ყველაფერზე, რაც მაზრის მიღმა ხდებოდა. განდალფმა სწორედ მაშინ შეამჩნია მასში ეს ინტერესი. წლების შემდეგ ბილბოს იზიდავდა რუკები და ის ხშირად სეირნობდა დიდ მანძილზე, მაზრის საზღვრამდე. ასეთივე ინტერესით იგი ესაუბრებოდა მოგზაურებს, რომლებიც ჰობიტების მხარეს აუვლიდნენ-ჩაუვლიდნენ. მაგრამ მაშინ, როდესაც 2941 წელს მას განდალფი ეწვია და მარტოსული მთის 	დალაშქვრა შესთავაზა, ბილბოში მოულოდნელად იფეთქა ჰობიტურმა სიამაყემ, რადგან ჰობიტებს ასევე უყვარდათ უღიმღამოდ თავისი დღეების შინაურ გარემოში გატარება და მათთვის უცხო იყო შორეული მგზავრობები. მოულოდნელად, მანვე დაამსხვრია ასეთი ჰობიტების სტერეოტიპი და გაემგზავრა გზად არსებული ათასი ხიფათის მიუხედავად.
ნაწილობრივ, ბილბოში ეშმაკურმა თვისებებმა თავი იჩინეს მას შემდეგ, რაც თორინ მუხისფარი დაეჭვდა მათში, მიუხედავად იმისა, რომ განდალფი საპირისპიროს ამტკიცებდა. ბილბოს პირველი დიდი ეშმაკობა იყო ტროლის ჯიბიდან მოლაპარაკე ქისის ამოღების მცდელობა და, მიუხედავად იმისა, რომ ბილბო უმალვე დაიჭირეს, მისი მხრიდან ასეთი რისკი უკვე ამართლებდა განდალფის იმედებს.
ხანგრძლივი მოგზაურობისას მან ჯუჯებს და მათ მეთაურს სიმამაცის არაერთი გამოვლინება დაანახა და, საბოლოოდ, მიუხედავად თორინთან ჩამოვარდნილი ხანმოკლე ჯავრისა, მისი ყველა გმირობა დაფასებული იქნა. თუმცა, ამ დროისთვის იმდენად დაღლილი იყო თავგადასავლებით, რომ უარი თქვა აღთქმულ გასამრჯელოზე და დაიტოვა ნადავლის სულ მცირე ნაწილი - აღსანიშნავია მითრილის პერანგი, რომელიც მორიაში მოპოვებული მყარი და ულამაზესი ლითონისაგან იყო დამზადებული.
მაზრაში დაბრუნების შემდეგ ბილბომ კარგად შეისწავლა ელფური ენები და შუახმელეთის ლეგენდები. ფროდო, მისი ძმიშვილი, განსხვავებით ბიძისგან, არ ყოფილა ასეთი კატეგორიულად წინააღმდეგი მოგზაურობებისა, თუმცა არც თუ სიამოვნებით დატოვა მშობლიური მხარე.
მესამე ეპოქის 3001 წელს ბილბოს 111 წელი შეუსრულდა. თავის დაბადების წლისთავს ფროდო იმავე დღეს აღნიშნავდა. მხიარულება მხოლოდ მოჩვენებითი იყო - ბეჭედი უცნაურად მოქმედებდა თავის პატრონზე და ბილბო გრძნობდა, რომ ის უმძიმეს ტვირთად აწვება. მან გადაწყვიტა შუაველში, ელრონდთან გამგზავრება და ბეჭედი, განდალფის მხრიდან მცირე ზეწოლის შემდეგ, ფროდოს დაუტოვა. მაგრამ მაშინ ჯერ უცნობი იყო ბეჭდის ნამდვილი წარსული. განდალფი ცდილობდა სიმართლის დადგენას. გავიდა წლები და თვეები, სანამ ფროდო, მის მიერ დიდი ხნის წინ მიცემული მითითებით, წავიდა მაზრიდან და დაადგა ასეთ რთულ გზას ელრონდის სამფლობელოსკენ.
ბილბო კი გაემგზავრა ველში და მარტოსულ მთასთან. ამის შემდეგ ის დიდი ხნით, პრაქტიკულად, ბეჭდის ომის გადამწყვეტ დღეებამდე დარჩა შუაველში. იქ ის თავის მემუარებს აღწერდა წიგნში, რომელსაც ეწოდა „დასავლეთ მხარის წითელი წიგნი“. მანვე შეადგინა სამი ტომისგან შემდგარი კრებული, სადაც შეიტანა თარგმანები ელფური ენიდან. გარდა ამისა, მან თავად შექმნა არაერთი ცნობილი სიმღერა, მაგალითად „გზა წინ და წინ მიდის“, რომელიც სამოგზაურო ლექსი იყო.
ეტიმოლოგია და სხვა სახელები
ბილბოს გვარი, ბეგინსი, წარმოიშვა სიტყვისგან „bag“ (აბგა). შესაბამისად, Bag End იყო ბეგინსების კარ-მიდამო. სავარაუდოდ, ბილბოს გვარი ასევე მომდინარეობს ინგლისური ზმნისგან bag, რაც ნიშნავს დღის განმავლობაში საუზმეს, სადილსა და ვახშამს შორის კვებაზე. ცნობილია, რომ ჰობიტები დღეში რამდენიმე საუზმეს, სადილსა და ვახშამსაც მიირთმევდნენ.
„ჰობიტის“ 2002 წლის ქართულ გამოცემაში ბილბოს გვარი უცვლელი რჩება. ამ რომანის და „ბეჭდის საძმოს“ 2009 წლის გამოცემებში „ბეგინსი“ ჩანაცვლებულია „აბგელით“ - სიტყვისგან „აბგა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბეჭდების მბრძანებლის პერსონაჟები კატეგორია:შუახმელეთის ჰობიტები კატეგორია:ჰობიტის პერსონაჟები
ატერიის კულტურა
ქვის იარაღებს სავარაუდოდ თანამედროვე ადამიანები (Homo sapiens) აწარმოებდნენ, როგორც ეს მაროკოს ატლანტის ოკეანის სანაპიროდან ეგვიპტემდე ტერიტორიაზე აღმოჩენილი არქაიკული ადამიანების ნაშთებისგან ჩანს. ატერიული კულტურის ნამოსახლარები დაახლოებით ითვლიან 82 000 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ აფრიკის ისტორია კატეგორია:არქეოლოგიური კულტურები
ბილბო ბეგინსი
რესურსები ინტერნეტში
Figuren in Tolkiens Welt Middle-earth characters
სორიის მუნიციპალიტეტები
300px|მინი|სორიის მდებარეობა ესპანეთის რუკაზე სორიის პროვინცია (Soria) შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიურ გაერთიანებაში და შედგება 183 მუნიციპალიტეტისაგან. ესპანეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის კანონის (Ley reguladora de las Bases del Régimen Local) თანახმად მუნიციპალიტეტი წარმოადგენს სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ძირითად სუბიექტს, რომლის ძირითადი ელემენტებია ტერიტორია, მოსახლეობა და ადგილობრივი ადმინისტრაცია. თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს საბჭო, კომისია (მინისტრთა კაბინეტის მსგავსი) და ყავს მერი (ალკალდი). მუნიციპალური საბჭოს წევრებს ირჩევენ პროპორციული არჩევნების გზით.
სორიის მუნიციპალიტეტები ერთიანდებიან 14 კომარკაში: ალმარსა, ალმასა, ალმასანი, ბერლანგა, კამპო-დე-გომარა, ლას-ვიკარიასი, მონკაიო, პინარესი, ტიერა-დე-კამეროსი, ტიერა-დე-მედინასელი, ტიერას-ალტასი, ტიერას-დელ-ბურგო, ფრენტესი, ელ-ვალიე-ი-ლა-ვეგა-სინოტრა.
სორიის პროვინციის ფართობია 10 306 კმ² და 2020 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 88 884 მაცხოვრებელს. დედაქალაქია სორია, რომელიც ასევე მოსახლეობის მიხედვით ყველაზე დიდია. სორიის პროვინციის ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია არკოს-დე-ხალონი (441,54 კმ²), ხოლო ყველაზე პატარაა — სალდუერო (2,69 კმ²).
სქოლიო
*
ახმეტური შავი
ახმეტური შავი, ახმეტურა, ახმეტის წითელი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ახმეტური შავი საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სრულ სიმწიფეშიოქტომბრის შუა რიცხვებში შედის. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 165 დღეა. მტევნის წონა 165-200 გრამია. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-8 გ/ლ-ს.
მიიღება ხარისხიანი სუფრის წითელი ღვინო, გამოიყენება საკუპაჟე მასალად.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Lophiotoma
Lophiotoma — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
რიო-ბეკი
რიო-ბეკი – მაიას ცივილიზაციის საკმაოდ დიდი არქეოლოგიური კომპლექსი მექსიკაში, კამპეჩეს შტატში. სახელი “რიო-ბეკი” ამავდროულად აღნიშნავს მაიას არქიტექტურულ სტილსაც.
რიო-ბეკი XIX საუკუნის ბოლოს ავსტრიელმა მკვლევარმა აღმოაჩინა, რომელიც აქ შემდეგ აღარ დაბრუნებულა. შემდეგში ძეგლი ფრანგებმა გამოიკვლიეს.
1996 წელს, საიილი უშმალთან ერთად, იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
სან-კარლოსი (ნიკარაგუა)
სან კარლოსი — ქალაქი სამხრეთ ნიკარაგუაში, ნიკარაგუის ტბის სანაპიროზე. იგი არის რიო სან ხუანის დეპარტამენტისა და იმავე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის დედაქალი. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 12,174 ადამიანს, ხოლო მისი მოსაზღვრე რაიონებისა (Comarcas) - 37,461( 2005). სან კარლოსი მდებარეობს იმ ადგილას, სადაც რიო სან ხუანი შეერთვის ნიკარაგუის ტბას. სოლენტინამეს კუნძულები სან კარლოსის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაშია.
რაიონები (Comarcas)
მუნიციპალიტეტი შედგება შემდეგი რაიონებისგან:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის ქალაქები
ნერგაძე
საკუთარი სახელი ნერგაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ჯო კოქსი
ჯო კოქსი (Helen Joanne Cox, ქალიშვილობისას ლიდბითერი; დ. 1974 — გ. 2016) — ბრიტანელი პოლიტიკური მოღვაწე, პარლამენტის წევრი ლეიბორისტული პარტიიდან. ის გახდა თანამედროვე ეპოქის პირველი მოქმედი ბრიტანელი დეპუტატი, რომელიც მოკლული იქნა პოლიტიკური სიძულვილის ნიადაგზე.
ადრეული პერიოდი
ჯო კოქსი დაიბადა დასავლეთ იორკშირის საგრაფოს ქალაქ ბათლიში. მან კემბრიჯის უნივერსიტეტის პემბროუკის კოლეჯში ჩააბარა თავდაპირველად ანთროპოლოგიის და არქეოლოგიის განხრით, შემდეგ კი - პოლიტიკური და სოციალური მეცნიერებების ფაკულტეტზე. მოგვიანებით იგი ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში სწავლობდა.
კოქსი მუშაობდა ლეიბორისტული პარტიის დეპუტატის ჯონ უოლის მრჩევლად, აგრეთვე, ბრიუსელში ევროპარლამენტის წევრის გნელის კინოკის თანაშემწედ. 2001 წლიდან ის ცხრა წლის მანძილზე ოქსფამის ჰუმანიტარულ პროექტებში მონაწილეობდა. ამ სფეროში მოღვაწეობისას ის უშუალოდ გაეცნო დარფურისა და ავღანეთის მწვავე სოციალურ პრობლემებს, რამაც დიდი როლი ითამაშა მისი პოლიტიკური მსოფლმხედველობის ჩამოყალიბებაში.
დეპუტატობამდე ჯო კოქსი მუშაობდა პრემიერ-მინისტრ გორდონ ბრაუნის მეუღლის მრჩევლად, ასევე აქტიურობდა ლეობორისტული პარტიის ქალთა საბჭოში.
პარლამენტის წევრი
საპარლამენტო მოღვაწეობისას ჯო კოქსმა სახელი გაითქვა სირიის თემით. ჰუმანიტარული მოსაზრებებით, კერძოდ, სამოქალაქო მოსახლეობაზე ბაშარ ასადის მთავრობის საავიაციო იერიშების აღკვეთის მიზნით, იგი მოითხოვდა სირიაში ფრენისთვის აკრძალული ზონის დაწესებას და მის ეფექტიან განხორციელებას. დეპუტატი ასევე აქტიურობდა ბრიტანეთის მიერ ობლად დარჩენილი სირიელი ბავშვების მიღების საკითხში. პარლამენტში იგი სათავეში ჩაუდგა დეპუტატთა "სირიის მეგობართა ჯგუფს".
მკვლელობა
16 ივნისს დეპუტატი ლიდსის გარეუბან ბირსტალის ბიბლიოთეკაში ამომრჩეველთან შეხვედრაზე იმყოფებოდა, როცა მასზე შეიარაღებული თავდასხმა მოხდა. დამნაშავემ მას ცეცხლსასროლი იარაღიდან სამჯერ ესროლა, აგრეთვე, დანით მრავლობითი ჭრილობები მიაყენა გულის, ფილტვების, ღვიძლის და მუცლის არეში, რაც სასიკვდილო აღმოჩნდა. მკვლელობა ნეონაცისტური დაჯგუფების 52 წლის წევრმა ჩაიდინა, რომელიც გატაცებული იყო სხვადასხვა ექსტრემისტული ორგანიზაციების საქმიანობით.
ეს მოქმედი დეპუტატის პირველი მკვლელობა იყო 1990 წლის შემდეგ, როცა ირლანდიასთან გაერთიანებისთვის მებრძოლი "რესპუბლიკური არმიის" მიერ მოწყობილ აფეთქებას პარლამენტის წევრი შეეწირა. სააგიტაციო კამპანია შეჩერდა, პრემიერ-მინისტრმა დევიდ კამერონმა გააუქმა გიბრალტარში დაგეგმილი ვიზიტი, რათა სხვადასხვა პოლიტიკური ბანაკის წარმომადგენლებს ღირსეული პატივი ეგოთ დაღუპული კოლეგის ხსოვნისთვის.
აღმოჩნდა, რომ სიკვდილამდე სამი თვის განმავლობაში ჯო კოქსი მუქარის შემცველ გზავნილებს იღებდა ფოსტის მეშვეობით, რომელსაც ის ყურადღებას არ აქცევდა. სირიაში დაბომბვების კამპანიის მხარდაჭერის გამო ზოგმა დეპუტატმა სიძულვილის ენით გაჯერებული გზავნილები მიიღო, რამაც მთავრობას მათი პირადი უსაფრთხოების გაძლიერებისკენ უბიძგა.
ოჯახური მდგომარეობა
2009 წელს ჯო კოქსი დაქორწინდა ბრენდან კოქსზე, რომელიც ორგანიზაციის Save the Children აღმასრულებელი მდივანი და ასევე პრემიერ გორდონ ბრაუნის მრჩეველი იყო. წყვილს ორი შვილი დარჩა.
რესურსები ინტერნეტში
ჯო კოქსის სახელობის ფონდი
მარგარეტ ტეტჩერი
thumb|250px|[[რონალდ რეიგანი და მარგარეტ ტეტჩერი კემპ დევიდში.]] ბარონესა მარგარეტ ჰილდა ტეტჩერი (Margaret Hilda Thatcher, ქალიშვილობაში რობერტსი; დ. 13 ოქტომბერი, 1925 — გ. 8 აპრილი, 2013) — გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ მინისტრი 1979-1990 წლებში და ასევე, კონსერვატიული პარტიის ლიდერი 1975-1990 წლებში. ის იყო მე-20 საუკუნის ყველაზე ხანგრძლივი ვადით არჩეული პრემიერ-მინისტრი და 2016 წლამდე ამ პოსტზე ერთადერთი ქალბატონი. საბჭოთა ჟურნალისტიკა მას ეძახდა „რკინის ლედის“ – მეტსახელს, რომელიც ასოცირდებოდა მის უკომპრომისო პოლიტიკასა და ლიდერობის სტილთან. მან დანერგა პოლიტიკა, რომელიც ცნობილი გახდა, როგორც ტეტჩერიზმი.
თავდაპირველად, მკვლევარი ქიმიკოსი, მოგვიანებით კი ბარისტერი, ტეტჩერი აირჩიეს პარლამენტის წევრად ფინჩლიდან 1959 წელს. ედვარდ ჰიტმა დანიშნა ის განათლებისა და მეცნიერების მინისტრად 1970 წლის მთავრობაში. 1975 წელს ტეტჩერმა დაამარცხა ჰიტი კონსერვატიული პარტიის ლიდერის არჩევნებში და იქცა ოპოზიციის ლიდერად. ის იყო პირველი ქალი, რომელიც ლიდერობდა ძირითად პოლიტიკურ ძალას გაერთიანებულ სამეფოში. ის გახდა პრემიერ მინისტრი 1979 წლის არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ.
დაუნინგის ქუჩა ნომერ ათში გადასვლის შემდეგ, ტეტჩერმა გამოიგონა პოლიტიკური და ეკონომიკური ინიციატივების სერიები, რათა შემოებრუნებინა ბრიტანეთის დაღმასვლა. მისი პოლიტიკური ფილოსოფია და ეკონომიკური პოლიტიკა ეყრდნობოდა დერეგულაციას(კერძოდ, ფინანსური სექტორის), მოქნილ შრომის ბაზარს, სამთავრობო მფლობელობაში მყოფი კომპანიების პრივატიზაციასა და სავაჭრო კავშირების ძალისა და გავლენის შემცირებას. ტეტჩერის პოპულარობა პირველ წლებში საგრძნობლად მცირდებოდა რეცესიისა და მაღალი უმუშევრობის გამო, სანამ ეკონომიკის გამოცოცხლება არ დაიწყო და 1982 წლის ფოლკლენდის ომმა არ გაზარდა მისი რეიტინგი მსოფლიო მასშტაბით, რასაც მოჰყვა ხელახალი არჩევა 1983 წელს.
ტეტჩერი მესამე ვადითაც აირჩიეს 1987 წელს, მაგრამ მისი სათემო გადასახადი იყო ძალიან არაპოპულარული და მის შეხედულებებს ევროპულ კავშირზე არ იზიარებდნენ მისი კაბინეტის წევრები. ის გადადგა პრემიერის პოსტიდან 1990 წლის ნოემბერში.
ტეტჩერის პრემიერობა ყველაზე ხანგრძლივი იყო მე-20 საუკუნეში. გადადგომის შემდეგ დაწერა წიგნი „სახელმწიფოს მართვის ხელოვნება“. 1992 წლის ივნისში ბარონესის ტიტული მიანიჭეს. იგი ბილდერბერგის კლუბის მუდმივი წევრი იყო.
გარდაიცვალა 2013 წლის 8 აპრილს.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
მარგარეტ ჰილდა რობერტსი დაიბადა 1925 წლის 13 ოქტომბერს, ინგლისის პატარა ქალაქ გრენტჰემში (ლინკოლნშირი). მარგარეტის მამა იყო ალფრედ რობერტსი, დედა ბეატრის სტეფენსონი. ახალგაზრდა ცოლ-ქმარს გრენტჰემში ორსართულიანი სახლი ჰქონდათ, რომლის პირველი სართული სურსათ-სანოვაგის სათავსოდ გამოიყენებოდა, მეორე სართულზე კი მათი ოჯახი ცხოვრობდა. სწორედ ამ სახლში 1921 წლის მაისში დაიბადა მარგარეტ რობერტსის ერთადერთი და - მიურიელი. 4 წლის შემდეგ კი მარგარეტი.
მარგარეტ რობერტსი 1930 წლის 3 სექტემბერს ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლაში შეიყვანეს. 1936 წლის ზაფხულში კი კესთვენის გოგონების კერძო სკოლაში გადაიყვანეს. ახალგაზრდა მარგარეტმა 1941 წელს ოქსფორდის უნივერსიტეტში ჩაბარება გადაწყვიტა, ამისთვის კი ლათინური ენა უნდა შეესწავლა. 1942 წლის დეკემბერში ოქსფორდის ერთ-ერთ უძველეს კოლეჯში, სამერვილში ჩააბარა მისაღები გამოცდები. პარალელურად ჩააბარა ნოტინჰემის უნივერსიტეტში და ლონდონის უნივერსიტეტის ბედფორდ-კოლეჯში. მარგარეტს სამერვილიდან უარი შემოუთვალეს. საბოლოოდ მან მიზანს მიაღწია და სამერვილში დაიწყო სწავლა.
მარგარეტ რობერტსი ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდიდან ჩაება პოლიტიკურ საქმიანობაში და ოქსფორდის უნივერსიტეტის კონსერვატორთა ასოციაციის წევრი გახდა. მალე ის ასოციაციის პრეზიდენტად აირჩიეს და ეს მის ცხოვრებაში ერთ-ერთი პირველი დიდი წარმატება იყო. 1947 წელს მარგარეტმა გამოსაშვები გამოცდები ჩააბარა და მეორე კლასის მეცნიერებათა (ქიმია) ბაკალავრის ხარისხი მიენიჭა.
ოპოზიციაში ყოფნის პერიოდი
1974 წელს კონსერვატიულ პარტიაში შიდა პოლიტიკური დაპირისპირებანი დაიწყო. წარმოიქმნა რამდენიმე პოლიტიკური ბანაკი, ერთ-ერთ მათგანში კი კიტ ჯოზეფი და მარგარეტ ტეტჩერი აღმოჩნდნენ, რომლებიც მოქმედი პრემიერ-მინისტრის, ედუარდ ჰიტის პოლიტიკას აკრიტიკებდნენ. ამრიგად საფუძველი ჩაეყარა „ახალი კონსერვატორების" კონცეფციას, რომელსაც კონსერვატიული პარტიის ახალი კურსი უნდა განესაზღვრა.  1975 წელს კონსერვატიული პარტიის ლიდერი მარგარეტ ტეტჩერი გახდა. 11 თებერვალს თემთა პალატაში მან შემდეგი სიტყვები წაიკითხა:
ფოლკლენდის კრიზისი და მარგარეტ ტეტჩერი
მარგარეტ ტეტჩერის დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრობის პირველი ვადა 1979-1983 წლებში მნიშვნელოვანი პოლიტიკური გარდაქმნების პერიოდია. დიდი ყურადღება ეთმობა საშინაო პოლიტიკას, სოციალურ რეფორმებს. პროცესებს დაემთხვა ე.წ. „ნავთობის შოკი", ვინაიდან ირან-ერაყს შორის მიმდინარე ომს ნავთობზე ფასების გაორმაგება მოჰყვა. დასავლეთ ევროპა უმუშევრობამ მოიცვა, დიდ ბრიტანეთში 1981 წლის თებერვალში უმუშევართა რაოდენობამ 2,4 მილიონს მიაღწია, რაც მოსახლეობის 10%-ს უდრის,  ხოლო ტეტჩერის რეიტინგი 28%-მდე დაეცა. შედეგად 1983 წლის არჩევნებში ტეტჩერს დამარცხების დიდი შანსი ჰქონდა, მაგრამ მოულოდნელად 1982 წელს მოხდა ისეთი მოვლენა, რამაც მოქმედ პრემიერ-მინისტრს შემდგომ ორ არჩევნებში უპირობო გამარჯვება მოუპოვა. 1982 წლის 2 აპრილს ბრიტანეთის სუვერენულ ტერიტორიაზე არგენტინის სამხედრო ძალები ფოლკლენდის კუნძულზე შეიჭრნენ და სამხედრო კონტროლი დაამყარეს. დიდი ბრიტანეთი ახალი გამოწვევის წინაშე დადგა, მას ქვეყნის სუვერენიტეტი უნდა დაეცვა.
ფოლკლენდის კრიზისი 1982 წლის 2 აპრილიდან დაიწყო და 14 ივნისს პორტ სტენლში თეთრი დროშის აფრიალებით დასრულდა. მარგარეტ ტეტჩერის მიერ ასე წარმატებით ჩატარებულ საბრძოლო მოქმედებებს არავინ ელოდა და მის მიმართ ნიჰილისტური დამოკიდებულებაც კი იყო, როგორც ბრიტანელებში ისევე ევროპასა და აშშ-ში. თემთა პალატა პრემიერ-მინისტრს ფეხზე წამოუდგა, ხოლო მისმა ერთ-ერთმა წევრმა, ინოკ პაუელმა ეს სიტყვები წარმოთქვა:
1983 წლის 10 იანვარს, პორტ სტენლის მერიაში, ფოლკლენდის კუნძულებზე ვიზიტისას მარგარეტ ტეტჩერმა თავის გამოსვლაში ასე შეაჯამა ფოლკლენდის ომი:
2015 წლის იანვარში ფოლკლენდის კუნძულების დედაქალაქში მარგარეტ ტეტჩერის ბიუსტი გაიხსნა. გახსნის ცერემონიალს ყოფილი პრემიერ-მინისტრის ვაჟი მარკ ტეტჩერი დაესწრო.
პრემიერ-მინისტრობის მეორე ვადა
მარგარეტ ტეტჩერის პრემიერ-მინისტრობის პირველი ვადა მტკიცე პოლიტიკური ნაბიჯებით გამოირჩეოდა, მაგრამ ამავდროულად მან დაკარგა საზოგადოების დიდი ნაწილის ნდობა. ლონდონი, ბირმინგემი,  ბრისტოლი,  ლივერპული და სხვა დიდი ქალაქები საპროტესტო აქციებმა მოიცვა. დემონსტრანტები ტეტჩერის მთავრობის პროგრამათა სერიას აპროტესტებდნენ. ყველაფრის მიუხედავად ხელისუფლება დათმობებზე არ წავიდა და ეს ტეტჩერის პოლიტიკის დამახასიათებელი ნიშანი გახდა. მარგარეტ ტეტჩერის პოლიტიკურ ბედზე უმნიშვნელოვანესი გავლენა მოახდინა ფოლკლენდის კრიზისმა, რომლის შედეგებმა დიდ ბრიტანეთს კვლავ დიდება და მის პრემიერ-მინისტრს ,,რკინის ლედის" სახელი განუმტკიცა. ომის მოგებამ ტეტჩერის პოპულარობა საგრძნობლად გაზარდა, სწორედ ამიტომ მან მდგომარეობით ისარგებლა და რიგგარეშე არჩევნები დანიშნა,  რისთვისაც ოპოზიცია მოუმზადებელი იყო.  არჩევნების შედეგად 1983 წლის 9 ივნისს კონსერვატორებმა პარლამენტში 397 დეპუტატის ადგილი მოიპოვეს. დაიწყო მარგარეტ ტეტჩერის პრემიერ -მინისტრობის მეორე ვადა,  რომელიც 1983-1987 წლებს მოიცავს.
მარგარეტ ტეტჩერი და საქართველო
მარგარეტ ტეტჩერი 1987 წლის გაზაფხულზე სსრკ-ში ჩამოვიდა. დიდი ბრიტანეთის პრემიერ მინისტრის ვიზიტის პროტოკოლში მოსკოვის გარდა სხვა ადგილების მონახულებაც იყო დაგეგმილი და ამ მხრივ არჩევანი საქართველოზე შეჩერდა. 1 აპრილს თვითმფრინავი თბილისის აეროპორტში დაეშვა. ტეტჩერთან ერთად თბილისს ეწვია ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრი ჯ. ჰაუ, სსრკ-ში დიდი ბრიტანეთის ელჩი ბ. კარტლაჯა. საპატიო სტუმრებს აეროპორტში დახვდნენ საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე ოთარ ჩერქეზია და მისი პირველი მოადგილე ზ. ჩხეიძე. სტუმარს დამხვედრ პირებთან ერთად ვიზიტის განმავლობაში მასპინძლობას უწევდა საქართველოს კომპარტიის პირველი მდივანი ჯუმბერ პატიაშვილი.
„რკინის ლედიმ" საქართველოში ვიზიტისას ძველი თბილისის უბნებში გაისეირნა, გვირგვინით შეამკო უცნობი ჯარისკაცის საფლავი ვაკის პარკში. დიდი ბრიტანეთის პრემიერი, იმ დროისთვის ახალგახსნილ ქორწინების სასახლესაც ეწვია, სადაც ახალგაზრდა მოცეკვავეებმა სტუმრებს 15-წუთიანი წარმოდგენა მოუწყვეს. საპატიო სტუმარმა მოინახულა საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი. საზეიმო სადილი რუსთაველის გამზირზე, რესტორან "თბილისში გაიმართა, სადაც ტეტჩერის პატივსაცემად ფოლკლორულმა ანსამბლმა „რუსთავმა" იმღერა. მხატვარმა ზურაბ წერეთელმა მარგარეტ ტეტჩერს აკვარელით შესრულებული მისი პორტრეტი გადასცა. სადილზე მარგარეტ ტეტჩერი დაუგეგმავი სიტყვით გამოვიდა:
როდესაც მარგარეტ ტეტჩერი ლონდონში დაბრუნდა, ჟურნალისტებმა მას ჰკითხეს, თუ რა მოტივები ჰქონდა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრს, როცა ჩავიდა ყველასთვის უცნობ საქართველოში, რა დაკარგა მან იქ? მარგარეტ ტეტჩერმა უპასუხა:
პრემიერ-მინისტრობის მესამე ვადა
1987 წლის არჩევნებში, ეკონომიკური გარდაქმნებისა და საზოგადოების სოციალური უზრუნველყოფის წყალობით კონსერვატორებმა კვლავ გამარჯვება მოიპოვეს.
ტეტჩერის პრემიერ-მინისტრობის პერიოდში მან არაერთი თანამდებობრივი ცვლილება განახორციელა და 1979 წლის მინისტრთა კაბინეტიდან, მისი პრემიერ-მინისტრობის დასასრულს არავინ შემორჩენილა. 1989 წლის ივლისში ტეტჩერმა ფორინ-ოფისის ხელმძღვანელი ჯეფრი ჰოუვი თანამდებობიდან გადააყენა და თავის მოადგილედ დანიშნა, ხოლო ფორინ-ოფისი 46 წლის ჯონ მეიჯორს ჩააბარა, რომელიც მოგვიანებით ტერჩერის მემკვიდრე აღმოჩნდა. 1989 წლის ოქტომბერში თანამდებობიდან გადადგა ფინანსთა მინისტრი ნაიჯელ ლოუსონი, რომლის თანამდებობა ჯონ მეიჯორმა დაიკავა. ტეტჩერის ბიოგრაფები მეიჯორისადმი ასეთ სიმპატიას მისი პოლიტიკური სისუსტით და შესაბამისად მასზე პრემიერ-მინისტრის მარტივი გავლენით ხსნიან. მალე თანამდებობა ჯეფრი ჰოუვმა დატოვა და კონსერვატიულ პარტიაში ტეტჩერის პოლიტიკით უკმაყოფილოთა ტალღამ იმძლავრა. პრემიერ-მინისტრი იძულებული გახდა კონსერვატორების ლიდერის არჩევნები 1990 წლის 20 ნოემბრისთვის დაენიშნა. ამ პერიოდში, 18-20 ნოემბერს იგი პარიზში — განიარაღების შემცირების საკითხთან დაკავშირებული დოკუმენტის ხელის მოსაწერად იმყოფებოდა. თანაპარტიელები ტეტჩერს კოლეგებთან კავშირის დაკარგვაში, გულგრილობაში, არაკომპეტენტურობაში ადანაშაულებდნენ. ტეტჩერს არჩევნების შედეგები პარიზში აცნობეს. მას 204 ხმა აღმოაჩნდა, მის კონკურენტ მაიკლ ჰეზელტაინს — 152, ხოლო 16-მა თავი შეიკავა. გამარჯვებისთვის სხვაობა კონკურენტთან 15%-ზე მეტი უნდა ყოფილიყო, ანუ მას 208 ხმა მაინც სჭირდებოდა, რომელზეც სულ 4 ხმა დააკლდა. ამჯერად მარგარეტ ტეტჩერმა გადაწყვიტა მეორე ტურში გამარჯვებისთვის ებრძოლა, თუმცა როგორც ჩანს უკვე გვიანი იყო. მისი მომხრეების ნაწილი თვლიდა, რომ მარგარეტს მეორე ტურში მონაწილეობა აღარ უნდა მიეღო, ნაწილი კი ბრძოლისკენ მოუწოდებდა. საბოლოოდ პრემიერ-მინისტრმა დაუნინგ-სტრიტზე გამართულ კაბინეტის სხდომაზე დამსწრეებს გადადგომის განცხადება წაუკითხა. ამჯერად მას მემკვიდრე უნდა აერჩია და დუგლას ჰარდსა და ჯონ მეიჯორს შორის უპირატესობა ამ უკანასკნელს მიანიჭა. განმეორებითი არჩევნები 27 ნოემბერს შედგა და კონსერვატიული პარტიის ახალი ლიდერი და შესაბამისად მარგარეტ ტეტჩერის მემკვიდრე ჯონ მეიჯორი გახდა.
დაუნინგ-სტრიტის 10-ში ადმინისტრაციის ყოველი თანამშრომლის დასწრებით გამოსამშვიდობებელი სადილი გაიმართა, ხოლო რამდენიმე დღის შემდეგ ტეტჩერმა იქაურობა ემოციური სიტყვებით, ცრემლით და აპლოდისმენტების თანხლებით დატოვა.
დიდი ბრიტანეთის ახალ და უახლეს ისტორიაში სამი ვადით არჩეული პრემიერ-მინისტრი არ ყოფილა, ამ მხრივ მარგარეტ ტეტჩერმა კიდევ ერთი რეკორდი მოხსნა.
პრემიერ-მინისტრობის შემდეგ
მარგარეტ ტეტჩერისთვის აქტიური პოლიტიკიდან წასვლა არ აღმოჩნდა მარტივი პროცესი. ის მთელი შემდგომი ცხოვრების მანძილზე აქტიურად აფიქსირებდა თავის აზრს მთელ რიგ საკითხებზე, კვლავ აკრიტიკებდა მისი მემკვიდრეების, შემდგომ ბლერის ლეიბორისტული მთავრობის მუშაობას. ტეტჩერის აზრი კი ყველასთვის გასათვალისწინებელი და ანგარიშგასაწევი იყო.
ჯილდოები
1990 წლის 9 დეკემბერს დედოფალმა ელისაბედ II-მ მარგარეტ ტეტჩერს გადასცა 1902 წელს, მეფე ედუარდ VII-ს მიერ დაარსებული უმაღლესი ჯილდო — ორდენი „დამსახურებისთვის". ამ ორდენის მფლობელი ბრიტანელთა შორის არ უნდა აღემატებოდეს 24 ადამიანს, მისთვის მისი მინიჭება ბრიტანელი მსახიობის, სერ ლოურენს ოლივიეს გარდაცვალების შემდეგ გახდა შესაძლებელი. 1992 წელს დენის ტეტჩერს  ბარონეტის ტიტული, მარგარეტს კი კესტვენის ბარონესას ტიტული ებოძა და პარლამენტის ზედა, ლორდთა პალატის წევრი გახდა.
ლორდთა პალატაში
მარგარეტ ტეტჩერმა ლორდთა პალატაში თავისი კუთვნილი ადგილი 1992 წლის 30 ივნისს დაიკავა.
მარგარეტ ტეტჩერი და ნეოკონსერვატიზმი
დიდ ბრიტანეთში ნეოკონსერვატიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელია მარგარეტ ტეტჩერი, ხოლო აშშ-ში რონალდ რეიგანი. ტეტჩერის პოლიტიკური ხედვაც ამ პრინციპებზე იქნა აგებული, რაც ინდივიდისა და სახელმწიფოს ურთიერთდამოკიდებულებაში უპირატესობას სახელმწიფოს ანიჭებს და ამას ინდივიდებისვე კეთილდღეობის საჭიროებით ხსნის. ტეტჩერისეული პერიოდი დიდი ბრიტანეთის ისტორიაში კრიზისული სიტუაციების ეფექტური დაძლევით და ეკონომიკის მძლავრი აღმავლობით ხასიათდება. მკვლევართა აზრით XX საუკუნის 70-იან წლებში სწორედ კონსერვატორებმა შეძლეს ეპასუხათ იმდროინდელი საზოგადოების მოთხოვნებისთვის და დიდი პერიოდით ჩაენაცვლებინათ მემარცხენე იდეოლოგიები. ამ მხრივ მსოფლიო პოლიტიკაში დიდია მარგარეტ ტეტჩერის როლი და ნეოკონსერვატიზმის დამამკვიდრებელთა შორის იგი ისეთ პოლიტიკოსთა შორისაა, როგორიცაა რონალდ რეიგანი აშშ-ში,  ჰელმუტ კოლი გერმანიაში და ა.შ.
მარგარეტ ტეტჩერი ხელოვნებაში
მარგარეტ ტეტჩერის პოლიტიკური ფიგურა შეუმჩნეველი არც ხელოვნებაში დარჩენილა. იგი იმ იშვიათ მოღვაწეთაგანია, რომელმაც სიცოცხლეშივე პოვა ასახვა ხელოვნების სხვადასხვა მიმართულებაში. ტეტჩერის სიცოცხლეშივე შეიქმნა და საზეიმოდ გაიხსნა არაერთი ძეგლი, ბიუსტი,  დაიხატა პორტრეტები და გამოიფინა სახელმწიფო დაწესებულებებსა,  თუ გალერეებში. გადაიღეს ფილმი, რომელსაც პერსონაჟივით დიდი წარმატება ხვდა წილად. მარგარეტ ტეტჩერის პერსონისადმი ინტერესი კვლავ გრძელდება.
მარგარეტ ტეტჩერი და ქანდაკებები
მარგარეტ ტეტჩერის ბრინჯაოს ქანდაკება გაერთიანებულ სამეფოში, ვესტმისტერის სასახლეში, სერ უინსტონ ჩერჩილის ქანდაკების მოპირდაპირე მხარეს 2007 წლის 21 თებერვალს ოფიციალურად გაიხსნა. გახსნას თავად ყოფილი პრემიერ-მინისტრიც დაესწრო. „რკინის ლედის" ამ ქანდაკების ავტორია მოქანდაკე ენტონი დუფორტი. £80,000-ის ღირებულების ბრინჯაოს ქანდაკება 2,23 მეტრია და 451 კილოგრამს იწონის.
მარგარეტ ტეტჩერის ბრინჯაოს ქანდაკება აშშ-ში, მიჩიგანის შტატში, ჰილსდეილის კოლეჯში 2008 წელს დაიდგა. მისი ავტორია ბრიუს ვოლფი, რომელმაც ქანდაკებაზე მუშაობა 2007 წელს დაიწყო.
მარგარეტ ტეტჩერი და ფილმოგრაფია
„რკინის ლედი" — ასე ეწოდება ბრიტანულ-ფრანგულ ბიოგრაფიულ დრამას, რომლის პრემიერაც 2011 წლის 30 დეკემბერს შედგა.  ფილმის რეჟისორია ფილიდ ლოიდი, სცენარის ავტორი ები მორგანი.  მარგარეტ ტეტჩერის როლს ასრულებს მსახიობი მერილ სტრიპი. აგრეთვე მონაწილეობენ: ჯიმ ბროდბენტი,  ალექსანდრა როუჩი,  ჰარი ლოიდი,  ოლივია კოლმენი და სხვები.  ფილმის ბიუჯეტია 10,6 მილიონი აშშ დოლარი. ფილმში განსახიერებული მარგარეტ ტეტჩერის როლისთვის მერილ სტრიპმა მიიღო „ოქროს გლობუსის" პრემია და ამერიკული კინო აკადემიის უმაღლესი ჯილდო — ,,ოსკარი" ქალის მთავარი როლის საუკეთესოდ შესრულებისთვის.  ფილმმა აგრეთვე მიიღო „ოსკარი" საუკეთესო გრიმისათვის,  რომელიც მერის ლენგენს ეკუთვნოდა.
„ექვსი ტეტჩერი" — ასე ეწოდება ტელეკომპანია BBC-ის ბრიტანულ სერიალ „შერლოკის" მეოთხე სეზონის პირველ ეპიზოდს. მისი პრემიერა 2017 წლის 1 იანვარს შედგა. რეჟისორია რეიჩელ ტალალეი, ხოლო სცენარის ავტორი მარკ გეტისი.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ცივი ომის ლიდერები კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ქალი პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 13 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:მარგარეტ ტეტჩერი კატეგორია:XX საუკუნის ანგლიკანები კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მეცნიერები კატეგორია:ბრიტანელი ანტიკომუნისტები კატეგორია:ბრიტანელი ქალი იურისტები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კონსერვატიული პარტიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ინგლისელი ანგლიკანები კატეგორია:ინგლისელი ანტიკომუნისტები კატეგორია:ინგლისელი ავტობიოგრაფები კატეგორია:ინგლისელი ქიმიკოსები კატეგორია:ინგლისელი მეთოდისტები კატეგორია:ინგლისელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ინგლისელი ქალი ქიმიკოსები კატეგორია:ინგლისელი ქალი იურისტები კატეგორია:ინგლისელი ქალი მწერლები კატეგორია:ფემინიზმის ქალი კრიტიკოსები კატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების ქალი წევრები
ოროველა (ალბომი)
ოროველა, იგივე ვია 75 — ქართულ მუსიკალურ ანსამბლ „ვია 75“-ის პირველი  სტუდიური ალბომი. ჩაწერილია 1975 წელს. გამოვიდა 1976 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვია 75-ის ალბომები კატეგორია:1976 წლის ალბომები
ლუიზ ბრუქსი
ლუიზ ბრუქსი (Louise Brooks; დ. 14 ნოემბერი, 1906 — გ. 8 აგვისტო, 1985) — ამერიკელი მოცეკვავე, შოუ-გოგონა და მუნჯი კინოს მსახიობი. სიცოცხლის ბოლო წლებში, მწერალი და მუნჯი კინოს კრიტიკოსი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მოცეკვავეები კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1985 კატეგორია:ამერიკელი მოდელები
Lasioglossum altissimum
Lasioglossum altissimum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1986 წელს.
სქოლიო
altissimum
სანტა-მარია-დელე-გრაციეს ტაძარი
სანტა-მარია-დელე-გრაციე (Santa Maria delle Grazie) — ეკლესია და დომინიკელთა ორდენის მონასტერი მილანში. მონასტრის სატრაპეზოს კედელი შეიცავს ლეონარდო და ვინჩის შედევრს — საიდუმლო სერობას. 1980 წლიდან ეკლესია შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
დომინიკლეთა ორდენისთვის მონასტრისა და ეკლესიის აშენება მილანის ჰერცოგმა ფრანჩესკო I ფორცამ ბრძანა, იმ ადგილას, სადაც სანტა-მარია-დელე-გრაციეს პატარა კაპელა მდებარეობდა.
მონასტრის მშენებლობა 1469 წელს დასრულდა, მაგრამ ეკლესიის მშენებლობას კიდევ დიდი დრო დასჭირდა. მილანის ახალმა ჰერცოგმა ლუდოვიკო სფორცამ გადაწყვიტა, რომ კომპლექსი სფორცების ოჯახის აკლდამად ექცია და 1490 წელს, მშენებლობების დასრულების შიემდეგ, მისი გადაკეთება დაიწყო. 1497 წელს, ეკლესიაში მისი ცოლი ბეატრისი დაკრძალეს.
მეორე მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას, 1943 წლის 15 აგვისტოს, ეკლესია და მონასტერი ბრიტანული და ამერიკული ავიაციის მიერ დაიბომბა. დაინგრა კომპლექსის უდიდესი ნაწილი, მაგრამ ზოგიერთ გადარჩენილ კედელს შორის ის კედელიც იყო, რომელზეც და ვინჩის საიდუმლო სერობაა გამოსახული. ფრესკის გადარჩენის მიზნით, კედელი დაბომბვამდე ქვიშის ტომარებით დაეფარათ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ეკლესიები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
თელმიკო
თბილისის ელექტრომიმწოდებელი კომპანია (შემოკლებით - თელმიკო) — ელექტრომიმწოდებელი კომპანია თბილისში.
კომპანია საქართველოს ენერგეტიკული ბაზრის რეფორმირების შედეგად შეიქმნა და 2021 წლის 1 ივლისიდან თბილისში 600 000-ზე მეტ მომხმარებელს ემსახურება.
დღეისათვის კომპანიაში დასაქმებულია 150 ადამიანი.
2021 წელს კომპანია მინფრასტრუქტურაში 1,7 მილიონი ლარის ინვესტიცია განახორციელა. ამუშავდა თანამედროვე ქოლ-ცენტრი, რომელიც მომხმარებელს საშუალებას აძლევს მიიღონ საჭირო ინფორმაცია რეჟიმში 24/7. გაიხსნა 5 მომსახურების ცენტრი.
2022 წელს კომპანია, დაახლოებით, 2 მილიონი ლარის ინვესტიციას აპირებს და გეგმავს ციფრული სერვისების განვითარებას.
სემეკთან ურთიერთობა
2021 წლის აგვისტოში ენერგეტიკისა და წყალმომარაგების მარეგულირებელმა ეროვნულმა კომისიამ (სემეკ) „თელმიკო“ 75 000 ლარით, ხოლო „თელასი“ 50 000 ლარით დააჯარიმა. კომპანიებმა მოქალაქეებს 2021 წლის ივნისსა და ივლისში მოხმარებულ ელექტროენერგიაზე ტარიფი არასწორად დაარიცხეს. ჯარიმის გარდა, „თელმიკოსა“ და „თელასს“ დაევალათ, მოქალაქეებზე ზედმეტობით დარიცხული თანხების დააკორექტირონ.
Lophiotoma abbreviata
Lophiotoma abbreviata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
ოშკინტოკი
მინი|250პქ|სკულპტურა ოშკინტოკიდან ოშკინტოკი – მაიას ცივილიზაციის არქეოლოგიური ძეგლი მექსიკაში, იუკატანის შტატში. ქალაქი წარმოადგენდა მთავარ ცენტრს მაიას ადრე-კლასიკურ პერიოდში.
ოშინტოკი ძალზედ ცნობილია მაიას ე. წ. „გრძელი კალენდრით“, რომელიც ძვ.წ. 475 წელს განეკუთვნება. ქალაქის ყველაზე ბოლოს დათარიღებული მონუმენტი, როგორც ამას წარწერები გვეუბნება, ახ. წ. 859 წელს განეკუთვნება. მინი|მარცხნივ|250პქ ქალაქში მრავლადაა ქვით ნაგები სტრუქტურები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის არქეოლოგიური ძეგლები
21 ივნისი
21 ივნისი — გრიგორიანული კალენდრის 172-ე დღე (ნაკიან წლებში – 173-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 193 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები
ბრუკლინ ნეტსი
ბრუკლინ ნეტსი (Brooklyn Nets) — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც ნიუ-იორკ სიტის ქალაქ ბრუკლინში მდებარეობს. გუნდი არის წევრი ატლანტიკის დივიზიონის, რომელიც აღმოსავლეთ კონფერენციას ეკუთვნის ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA). ნეტსი არის იმ ორი გუნდიდან ერთ-ერთი NBA-ში, რომელიც ნიუ-იორკ სიტიში ასპარეზობს ნიუ-იორკ ნიქსთან ერთად.
პირველად გუნდი მოდის ჯერ კიდევ ამერიკის საკალათბურთო ასოციაციიდან (ABA). ნეტსი კი 1967 წელს დაარსდა და ნიუ-ჯერსიში თამაშობდა როგორც ნიუ-ჯერსი ამერიკანსი. ადრეულ წლებში, გუნდი ლონგ-აილენდზე გადავიდა, სადაც ნიუ-იორკ ნეტსის სახელით ასპარეზობდა, სადაც 2 ABA ჩემპიონის ტიტულის მოპოვება შეძლო, ხოლო 1976 წელს ABA და NBA გაერთიანებისას, ნეტსი შეუერთდა NBA-ს. გუნდი NBA ფინალში 2001-02 და 2002-03 წლების სეზონში გავიდა. ამის შემდეგ გუნდს არცთუ ისე წარმატებული პერიოდი უდგას, ხოლო 2007 წლიდან მოყოლებული კი არც ერთხელ არ დაუმტავრებია რეგულარული სეზონის მოგებაში.
2012 წლის 13 აპრილს, NBA დააკმაყოფილა გუნდის მოთხოვნა ბარქლაიზ ცენტრში გადასვლის შესახებ, რომელიც ბრუკლინში მდებარეობს. გუნდი ახალ არენაში 2012-13 წლების სეზონიდან იასპარეზებს. გუნდი ოფიციალურად 2012 წლის 30 აპრილს გადავიდა ახალ ქალაქსა და ახალ არენაში, რასაც გუნდის სახელის შეცვლაც მოჰყვა - ბრუკლინ ნეტსი.
1967-1976: ABA-ს წლები
გუნდი 1967 წელს დაარსდა როგორც ამერიკის საკალათბურთო ასოციაციის (ABA) წევრი, რომლის მფლობელიც გადაზიდვების მაგნატი არტურ ჯეი ბრაუნი იყო. ბრაუნს ჰქონდა რამდენიმე AAU გუნდი ნიუ-იორკის არეაში. გუნდის პირველადი სახელი დაარსებისას იყო ნიუ-იორკ ამერიკანსი, რომელსაც ბრაუნი 69 არსენალის პოლკის გამო დაარქვა და თამაშს მანჰეტენის ტერიტორიაზე აპირებდა, თუმცა დიდი წნეხის ქვეშ მოექცა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის (NBA) ერთ-ერთი უძველესი გუნდ - ნიუ-იორკ ნიქსის მიერ და გუნდის გახსნამდე 3 თვით ადრე გაუშვა მანჰეტენიდან. ბრაუნმა მალევე მოძებნა ღირებული ადგილი ნიუ-იორკში, რომელიც სოლიდური ადგილი იყო, თუმცა მფლობელებს არ სურდათ ამით კარი გაეღოთ ორი ნიუ-იორკის გუნდ ნიუ-იორკ ნიქსის და ბრაუნის მიერ დაარსებულ გუნდებს შორის მეტოქეობას. ამიტომ ბრაუნმა საბოლოოდ ნიუ-ჯერსიში იპოვა ადგილი და გუნდის სახელი ნიუ-ჯერსი ამერიკანსი გადაარქვა, მიუხედავად ამისა, ბრაუნი მალევე დაუბრუნდა ნიუ-იორკის სახელს. ეს კი პირველი გადაკვეთა არ ყოფილა ორი ნიუ-იორკის გუნდებს შორის და სამომავლოდაც გაგრძელდა.
ამერიკანსი ცუდად თამაშობდა გუნდის პირველივე სეზონში, რითაც გაუთანაბრდა კენტუკი კოლონელსის შედეგს მე-4 და უკანასკნელი ადგილით აღმოსავლეთ დივიზიონში. მიუხედავად ამისა, გუნდის საასპარეზო მოედანი დაჯავშნული იქნა, ამიტომ გუნდმა მოძებნა ნიუ-იორკის ტერიტორიაზე ადგილი, კონკრეტულად კი ლონგ-აილენდში.
მიუხედავად ამისა, როდესაც ამერიკანსი და კოლონელსი ჩამოვიდნენ, მათ აღმოაჩინეს რომ პარკეტზე რამდენიმე ნაწილი ეკლდა. ასევე არ იყო ფარის საზომი საშუალება, რაც მიზეზი იყო ფარების სიმაღლის ერთმანეთისგან განსხვავება. პარკეტს ასევე ეტყობოდა, რომ წინა ღამით ყინულის ჰოკეი იყო ნათამაშები. კოლონელსმა თამაშზე უარი განაცხადა, ხოლო რწმუნებულმა ჯორჯ მიკანმა წესების თანახმად ამერიკანს ჩაუთვალა წაგება, რადგან არ ჰქონდა შესაბამისი პირობები თამაშისთვის.
მას შემდეგ რაც გუნდის ნიუარკში გადასვლა კრახით დამთავრდა, გუნდმა გადაწყვიტა მეორე წელიც ლონგ-აილენდის ტერიტორიაზე დარჩენილიყო, რის გამოც სახელი ნიუ-იორკ ნეტსი დაირქვა. ნეტსი გამომდინარეობდა იქიდან, რომ სხვა პროფესიონალური სპორტის სახეობებში მოასპარეზე გუნდები, რომლებიც ნიუ-იორკში მდებარეობდნენ ერქვათ თითქმის იგივე სახელი: მთავარი ბეისბოლის ლიგა (MLB) - ნიუ-იორკ მეტსი, ასევე ამერიკის საფეხბურთო ლიგა (NFL) - ნიუ-იორკ ჯეტსი.
გუნდმა უკანასკნელი ადგილით დაასრულა პირველი წელი, რაც ნიუ-იორკის სახელს ატარებდა, შედეგი კი 17-61 იყო, რაც 23 განსხვავებული მოთამაშის როტიციით იყო გამოწვეული. ბრაუნმა უმალვე მიჰყიდა გუნდი როი ბოუს სეზონის დასრულების შემდეგ. ბოუმ დიდი იმედებით დაიწყო მისი მფობელობის დროს სეზონის უქმეებზე. გუნდმა შეძლო UCLA ვარსკვლავის - ლუ ალსინდორის ABA დრაფტზე აყვანის უფლება, თუმცა თვითონ კალათბურთელმა ერთი თვის შემდეგ გადაწყვიტა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის (NBA) გუნდში თამაში, რის შედეგადაც მილუოკი ბაქსის მოთამაშე გახდა. ყველაფრის მიუხედავად, ნეტსი სეზონის უქმეებზე გადავიდა დასავლეთ ჰემსტიდში. ABA-ს 3-ქულიანებით ლიდერმა და გუნდის გარდ - ლევერნ ტარტის დახმარებით, ნეტსმა ლიგა მეოთხე ადგილზე დაამთავრა, რასაც გუნდის ისტორიაში პირველი პლეი-ოფი მოჰყვა 1969-70 წლებში, ამის გამო კი გუნდის თამაშებზე დასწრება 3 504 გაიზარდა. ნეტსმა შეძლო აეყვანა რიკ ბერი სეზონის უქმეებზე. მას შემდეგ რაც გუნდმა აილენდ გარდენში მეორე სეზონი ჩაატარა, მას შემდეგ გადაწყვიტა გადაბარგებულიყო „ნასაუ ვეტერანს კოლიზეუმში“ 1971-72 წლების სეზონისთვის.
1972 წელს, მას შემდეგ რაც რიკ ბერის გადმობირება შეძლო გუნდმა, საგრძნობლად განიცადა პროგრესი, რის გამოც შეძლო და გუნდის ისტორიაში პირველი ABA ფინალში გასვლა შეძლო. თუმცა გუნდმა ვერ მოახერხა ინდიანა პეისერსის დამარცხება და სერია 4-2 დათმო. ბერიმ კი გუნდი სეზონის დასრულების შემდეგ დატოვა, ხოლო ნეტსი კი კვლავ გადახალისების პროცესში გაუშვა. 1972-73 წლების პერიოდი ნეტსისთვის მეტად იმედგასაცრუებელი გამოდგა, რადგან გუნდმა მხოლოდ 30 მატჩის მოგება შეძლო.
1973-74 წლებში ნეტსმა შეძლო საბოლოოდ ყველა წარმატებისთვის საჭირო ნაწილის შეგროვება ერთად. გადამწყვეტი როლი კი 1973 წლის უქმეებზე ნეტსის მიერ აყვანილმა იულიუს ირვინგის გადმოყვანა იყო. ირვინგთან ერთად, რომელიც ცნობილი იყო როგორც "Dr. J" (დოქტორ ჯეი) ნეტსმა სეზონი გუნდის რეკორდით 55 გამარჯვებით დაასრულა, რის შემდეგაც ირვინგი დასახელებული იქნა ABA-ს MVP. ნეტსმა კი შეძლო პლეი-ოფის საგზურის მოპოვება, სადაც ფინალში გავიდა და შეძლო გუნდის ისტორიაში პირველი ტიტულის მოგება, სადაც მოქმედი ჩემპიონი - იუტა სტარზი დაამარცხა.
1974-75 წლების სეზონში, გუნდი კვლავ წამატებით განაგრძობდა გამოსვლას, რაც მათი სეზონში გაუმჯობესებული რეკოდში აისახა და შეძლეს 58 მატჩის მოგება (რაც დღემდე ერთ სეზონში მოგებული მატჩების რაოდენობით სარეკორდო მაჩვენებელია). მიუხედავად ასეთი შედეგისა, ნეტსი პირველივე რაუნდში გამოეთიშა პლეი-ოფიდან, სადაც 1-4 დამარცხდა სენტ ლუის სპირიტთან 1975 წლის ABA პლეი-ოფში.
ნეტსი აგრძელებდა გამარჯვებების სერიას 1975-76 წლების სეზონშიც, რომელიც უკანასკნელი სეზონი იყო ABA-სთვის. ირვინგი ლიდერობდა გუნდს და დაეხმარა 55 მატჩის მოგებაში, რის გამოც კვლავ იქნა დასახელებული MVP ამ წელს. უკანასკნელი ABA ფინალი კი დენვერ ნაგეტსის და ნეტსის დაპირისპირებით შედგა, სადაც ნეტსმა 6 თამაშში შეძლო დენვერელების დამარცხება. სერიაში აღსანიშნავია ის მომენტი, როდესაც ირვინგი ლიდერობდა ნეტსს თამაშის მასიური მე-4 პერიოდის შემოტრიალებით ნასაუ კოლიზეუმში, როდესაც ნეტსი 22 ქულით აგებდა ჯერ კიდევ მე-3 პერიოდის დასრულების შემდეგ. თამაშის მოგებით კი, გუნდმა მე-2 ტიტული მოიპოვა უკანასკნელ 3 წელიწადში.
1976-1981: NBA-ში გადასვლა და ნიუ-ჯერსიში დაბრუნება
1976 წლის ზაფხულში, ABA და NBA გაერთიანდა. გაერთიანების შეთანხმების თანახმად, 4 გუნდი: ნეტსი, ნაგეტსი, პეისერსი და სპურსი ABA-დან შეუერთდა NBA-ს. ნეტსი და ნაგეტსი გადასვლის შესახებ ჯერ კიდევ 1975 წლიდან იყვნენ მოწადინებული, მაგრამ არ შეეძლოთ ABA-ს წესების თანახმად. იმის გათვალისწინებით რომ გუნდის პირველი სეზონი იყო NBA-ში, ნეტსმა შეძლო კანზას-სიტი კინგსის გარდის ნეით არჩიბალდის აყვანა დრაფტის არჩევის სანაცვლოდ.
მიუხედავ ამისა, ნეტსი ცუდო მოულოდნელობის წინაშე აღმოჩნდა, როდესაც NBA დაავალა ნეტს 4.8 მილიონ აშშ დოლარის გადახდა ნიუ-იორკ ნიქსის მიმართ, რადგან პირველი გუნდი იყო ნიუ-იორკის არეადან და შესაბამისად არ შეეძლო ყურადღების მიპყრობა. 3.2 მილიონი იყო გათვალისწინიებული იმისთვის, რომ გუნდი უერთდებოდა NBA ლიგას. გუნდმა კი ირვინგის გაცვლა გადაწყვიტა ფულის სანაცვლოდ.
ნეტსმა შესთავაზე ირვინგს გადასულიყო ნიუ-იორკ ნიქსის რიგებში, რაზეც თავად ნიქსმა განაცხადა უარი, თუმცა ფილადელფია სიქსერსი გამოჩნდა, რომელიც ირვინგში 3 მილიონს იხდიდა. საბოლოოდ ბოუ დათანხმდა გუნდის პატარა შემოთავაზებას.
ირვინგის გარეშე, ნეტსმა 1976-77 წლების სეზონი ცუდად დაიწყო. საბოლოოდ გუნდმა 22-60 დაასრულა, რაც ყველაზე ცუდი შედეგი იყო ლიგაში. გუნდმა ერთი რეკორდის დამყარებაც მოახერხა 1977 წლის თებერვალში, როდესაც გახდა NBA პირველი გუნდი, რომელიც ყველა დამწყები იყო მემარცხენე მოთამაშე: ტიმ ბესეტი, ალ სკინერი, ბაბლს ჰოუკინსი, დეივ უოლი და კიმ ჰიუზი.
გუნდის მაყურებელთა დაბალი დასწრების და ღარიბი ფინანსური მხარის გამო ლონგ-აილენდის მიდამოებში, ბოუმ გადაწყვიტა გუნდი კვლავ ნიუ-ჯერსის არეაში გადაეყვანა 1977-78 წლების სეზონში. ნიუ-იორკ ნიქსი კვლავ გამოდგა ამისი წინააღმდეგი და შეეცადა დაებლოკა ყველა ხერხი, რადგან გუნდს შეძენილი ჰქონდა ექსკლუზიური ტერიტორიული უფლებები ნიუ-ჯერსის ტერიტორიაზე. ნეტსმა სარჩელიც შეიტანა ამის თაობაზე, რომ ნიქსი ანტი-ნდობის კანონებს ეწინააღმდეგებოდა. კანონმდებლობამ კი საბოლოოდ მაინც ნეტსი დაადანაშაულა და კვლავ 4 მილიონი დოლარის გადახდა დაავალა ნიქსისთვის, თუმცა ნეტსმა შეძლო მოეპოვებინა უფლება გადასვლის შესახებ ამ 4 მილიონით.
მას შემდეგ რაც გუნდი ოფიციალურად გადავიდა, სახელიც შეიცვალა და „ნიუ-ჯერსი ნეტსი“ ეწოდა. სანამ გუნდი Meadowlands Sports Complex გადავიდოდა, რომელიც აღმოსავლეთ რუთერფოლდში მდებარეობს, ნეტსი 4 სეზონის მანძილზე Rutgers Athletic Center-ში თამაშობდა, რომელიც Rutgers University-ს ეკუთვნოდა. 1978 წელს, ბოუმ გუნდი გაყიდა 7 ადგილობრივ ბიზნესმენზე (რომლებსაც ჯოუ თაბი და ალან კოენი ლიდერობდნენ), რომლებიც მომავალში როგორც "სიკაკუსის შვიდეულად" იქნენ ცნობილნი. პირველი 4 წლის განმავლობაში, ნიუ-ჯერსი ნეტსი ძალიან ცუდად ატარებდა სეზონებს, რის შედეგადაც ვერც კი ახერხებდა პლეი-ოფში გასვლას.
1981-1986: დაპირება
1981 წელს, გუნდი მიდოულენდში გადავიდა, ბრენდან ბირნ არენაში (რომელიც 1996 წელს კონტინენტალ აირლაინს არენა გახდა, ხოლო 2007 წელს კი აიზოდ ცენტრი ეწოდა) ახალი ერის დასაწყისად. 1982-83 წლების დასაწყისში, როდესაც ნეტსს ლარი ბრაუნი წვრთნიდა, ნეტს საუკეთესო სეზონი ჰქონდა NBA-ში გადმოსვლის პერიოდში. მიუხედავად ამისა, ბრაუნი დათანხმდა კანზას უნივერსიტეტის მწვრთნელობას და უკანასკნელ თვეს მიატოვა გუნდი. გუნდმა ვერ შეძლო თავის თავის წარმოჩენა და პლეი-ოფის პირველივე რაუნდში დამარცხდა ჰადსონის მეტოქე - ნიუ-იორკ ნიქსის წინააღმდეგ.
1983-84 წლების სეზონში, გუნდს სჯეროდა რომ იყო საუკეთესო ფორმაში ABA-დან გადმოსვლის შემდეგ. დერილ დოუკინსის, ბაკ უილიამსის, ოტის ბირდსონგის და მაიკლ რეი რიჩარდსონის ლიდერობით, გუნდმა შეძლო პირველად NBA პლეი-ოფის სერიაში გამარჯვება, სადაც მოქმედი ჩემპიონი ფილადელფია სიქსერსი დაამარცხეს 1984 წლის პირველ რაუნდში, შემდეგ ეტაპზე კი დამარცხდნენ მილუოკი ბაქსის წინააღმდეგ აღმოსავლეთ კონფერენციის ნახევარ-ფინალში 6 მატჩში.
1986-1990: ტრავმების წლები
ახლად აყვანილი მწვრთნელი - დეივ უოლი დაეხმარა ნეტს 1985-86 წლების სეზონი 23-14 დაეწყო. თუმცა გუნდის წარმატებების დაპირებები მალევე არარეალური აღმოჩნდა, რადგან ნეტსმა გუნდის ორი ლიდერ-სქორერი დაკარგა. ოლ-სტარ მაიკლ რეი რიჩარდსონი ჩაჭრილი იქნა ნარკოტიკების ტესტზე მესამედ, რის გამოც აეკრძალა თამაში ცხოვრების ბოლომდე, ასევე დერილ დოუკინსმა მხოლოდ 39 მატჩი ჩაატარა, დანარჩენი კი ზურგის ტრავმის გამო გამოტოვა. ნეტსის ვეტერანებმა ბაკ უილიამსმა და მაიკ გმინსკიმ შეავსევ გუნდის დანაკლისი და შეეცადნენ როგორც შეტევითი მხარე, ასევე დაცვითი მხარე გაეძლიერებინათ. საბოლოოდ ნეტსმა მე-7 ადგილით გააღჭია 1986 წლის პლეი-ოფში 39-43 შედეგით, პირველივე რაუნდში კი მილუოკი ბაქსის მიერ იქნა დამარცხებული. ამის შემდეგ გუნდი პლეი-ოფში 1991-92 წლების სეზონამდე აღარ გასულა გუნდის წაგებიანი სერიების გამო.
ნიუ-ჯერსიმ შეძლო ორლანდო ვულრიჯის გადმობირება, ხოლო დრაფტზე დუეინ ვაშინგტონი აიყვანა, იმის იმედად რომ გუნდის სუსტ მხარეებს გააძლიერებდა. თუმცა ახალწვეულებმა „ბაღის შტატში“ (Garden State - ნიუ-ჯერსის ზედმეტსახელი) მხოლოდ და მხოლოდ უიღბლობა მოიტანეს. დაუკინსი კვლავ ზურგის ტრავმას ებრძოდა, რამაც მისი კარიერის დასასრულისკენ უბიძგა ხელი. ახალწვეულ ვაშინგტონს კი საშინელი სეზონი ჰქონდა. საბოლოოდ ტრავმიანობის ეპიდემიამ ნეტსის 1986-87 წლების სეზონი 24-58 დაასრულებინა, რაც 1980 წლიდან მოყოლებული, ყველაზე ცუდი შედეგი იყო.
იმის იმედით, რომ ტრავმიანობა შეემცირებინა გუნდს შემადგენლობაში, ნეტსმა ტრავმის მოყვარული დოუკინსი გაუშვა, მის ნაცვლად კი ჯონ ბეგლი და კეით ლი მოიყვანა. დრაფტზე გუნდმა დენის ჰოპსონი (სკოტი პიპენის, რეჯი მილერის და კევინ ჯონსონის შემდეგ) მესამე არჩევანი გამოდგა 1987 წლის დრაფტზე. მიუხედავად ამისა, გუნდში კვლავ დაიწყო ტრავმიანობა, ამჯერად კი გუნდში ახლად გადმოსული ბეგლი და ლი, ასევე ტონი ბრაუნი სეზონის დასაწყისშივე გამოეთიშნენ ასპარეზობას. დამატებით, მექულე ლიდერი ორლანდო ვულდრიჯი ლიგიდან 19 მატჩიანი დისკვალიფიკაციით მოიკვეთა. ნიუ-ჯერსიმ მწვრთნელ უოლთან ერთად სეზონი 19-63 დაასრულა, რაც ლიგაში ყველაზე ცუდი შედეგით მეორე ადგილზე იყო.
ჰოპსონმა ვერ შეძლო ორგანიზაციის მოლოდინის გამართლება. ასევე კრახი განიცადა გუნდის 1988 წლის კრის მორისის და 1989 წლის მუქი ბლეილოკის აყვანამ დრაფტზე. 1989-90 წლების სეზონი ნეტსმა 17-65 დაასრულა, რაც ყველაზე ცუდი შედეგი იყო გუნდის ისტორიაში.
1990-1993: დრეზენ პეტროვიჩის ერა
1990 წლის ადრეულ პერიოდში, გუნდმა დაიწყო ნელ-ნელა გაუმჯობესება თამაშის ხარისხის თავისი ახალგაზრდა კალათბურთელებით. 1990 წლის დრაფტზე ნეტსმა პირველ ნომრად დერიკ კოულმენი აიყვანა, ასევე გარდი კენი ანდერსონის აყვანა მოახერხა. გუნდმა მოგვიანებით დრეზენ პეტროვიჩი გადმოიბირა პორტლენდ ტრეილ ბლეიზერსიდან. მიუხედავად ამისა, გუნდმა ვერ შეძლო მოგებით დაემთავრებინა 1991-92 წლების სეზონი, თუმცა საბოლოოდ აღმოსავლეთ კონფერენციაში მე-6 ადგილი დაიკავეს და შეძლეს პლეი-ოფის საგზურის მოპოვება, აქ კი პირველივე რაუნდში კლივლენდ კავალიერსის წინააღმდეგ დამარცხდნენ 1-3, რის გამოც მწვრთნელმა ბილ ფიტჩმა დატოვა დაკავებული თანამდებობა სეზონის დასრულების შემდეგ.
გუნდმა საგრძნობლად გააუმჯობესა თამაში 1992-93 წლების სეზონში, რომელსაც პეტროვიჩი ლიდერობდა კოულმენთან და ანდერსონთან ერთად. ჩაკ დელი, რომელიც 1991-92 წლების სეზონში გაშვებული იქნა დეტროიტ პისტონსიდან, აყვანილი იქნა უმალვე, რის გამოც საგრძნობლად გადაიხადა თანხა ნეტსმა. პეტროვიჩის და ანდერსონის ტრავმებმა კი სეზონი ცუდად დაამთავრებინა ნეტს, სადაც უკანასკნელი 11 მატჩიდან მხოლოდ 1 მოგება შეძლეს და საბოლოოდ რეგულარული სეზონი 43-39 დაასრულეს, რითაც მე-6 ადგილი და პლეი-ოფის პირველ რაუნდში კვლავ კლივლენდ კავალიერსის წინააღმდეგ ასპარეზობა მოიპოვეს. ანდერსონი ხელის ტრავმის გამო ტოვებდა სერიას, პეტროვიჩი კი ტრავმირებული მუხლით ცდილობდა თამაშს, თუმცა გუნდმა 5 მატჩიან სერიაში მაინც წააგო კლივლენდთან.