cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ცარსკა-ბარა
დასახლებები
პირველი დასახლებები ჭაობის მიმდებარედ ძველი წელთაღრიცხვით 4000 წელს ჩამოყალიბდა, რასაც ერთ-ერთ გორაზე აღმოჩენილი ფაქტები მოწმობს. გორა მუჟიასა და ტიტელის მიმდებარედაა. ლეგენდის მიხედვით ჭაობს (ცარსკა ბარა სერბულიდან: საიმპერატორო გუბურა) სახელი ატილას, ჰუნების მეფის მიხედვით ეწოდა. სხვა წყაროების მიხედვით ჭაობს სახელი იმის გამო ეწოდა, რომ ავსტრიელი იმპერატორები ამ მხარეში სანადიროდ დაიდოდნენ. გრაფი ლაშლო ლუკაცსი ჭაობის მიმდებარედ მიწებს ფლობდა და მას სანადიროდ ხშირად სტუმრობდნენ ავსტრიის სამეფო ოჯახის წევრები. სამეფო ოჯახის წევრებს შორის იყვნენ კონპრინცი რუდოლფი და ფრანც ფერდინანდი.
კანდელი
ლიტერატურა
კატეგორია:საეკლესიო ნივთები
ცარსკა-ბარა
ფლორა
წყლის ზოგიერთი ნაწილი დაფარულია ჭაობის წყალმცენარეებით. ცარსკა-ბარაში მრავალი იშვიათი და ავტოქტონური მცენარეა, ასევე ბევრია იმპორტირებულიც. წყლის მცენარეებს შორის შედის: წყლის გვიმრა, ევროპული დუმფარა, ყვითელი შროშანი და წყლის ფარინა. მდელოს მცენარეებს შორისაა ბალბა და ფარსმანდუკი, ასევე მწარე აბზინდა. გავრცელებულია ჩალაყვავილა და წყლის მანანაც.
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:რამსარის ძეგლები სერბეთში
ოლხოვკა (კუიურგაზის რაიონი)
ოლხოვკა (Ольховка; Ольховка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (30%).
სქოლიო
კატეგორია:კუიურგაზის რაიონის სოფლები
უკაცო სახლი
უკაცო სახლი (Haus ohne Hüter) — ჰაინრიხ ბიოლის 1954 წლის რომანი. რომანში ასახულია მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი დასავლეთი გერმანია, როდესაც წარსულ ჩაბარდა შიმშილის დრო, ქვეყანამ პირველი ნაბიჯები გადადგა ეკონომიკური სასწაულის გზაზე, მაგრამ დარჩნენ ტრავმირებული და დაბნეული ადამიანები. რომანში დიდი ადგილი უჭირავს პერსონაჟთა მოგონებებს.
სიუჟეტი
რომანის მთავარი გმირები არიან ბავშვები: მარტინ ბახი და ჰაინრიხ ბრილახი. ბავშვები სხვადასხვა სოციალურ გარემოში იზრდებიან. მარტინის დედაა ქვრივი ნელა ბახი, რომლის მეუღლე, პოეტი რაიმუნდი რუსეთში, სოფელ კალინოვკასთან დაიღუპა. ნელასთან ერთად ცხოვრობს რაიმუნდის მეგობარი ალბერტი, რომელიც მარტინზე ზრუნავს. მარტინის მამის სიკვდილში ვერნერ გეზელერია დამნაშავე, ათიოდე წლის შემდეგ კი იგივე გეზელერი კულტურისა და ლიტერატურის სფეროში მოღვაწეობს და რაიმუნდის შესახებ მოხსენების წაკითხვას აპირებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანული რომანები კატეგორია:1954 წლის რომანები
ვანოცა დეი კატანეი
ვანოცა დეი კატანეი (Vannozza dei Cattanei), დაბადების სახელია ჯოვანა დეი კატანეი (Giovanna dei Cattanei; დ. 13 ივლისი, 1442 — გ. 24 ნოემბერი, 1518) — რენესანსის პერიოდის გამოჩენილი იტალიელი კურტიზანი ქალი და რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის საყვარელი. ჩეზარე, ჯოვანი, ლუკრეცია და ჯოფრედო ბორჯიების დედა.
ადრეული ცხოვრება
ვანოცა დაიბადა 1442 წლის 13 ივლისს მანტუაში, ჩრდილოეთ იტალიაში. მისი მშობლებისა და ბავშვობის შესახებ ცნობები საერთოდ არ არსებობს, თუმცა სავარაუდოდ დაბალი სოციალური ფენიდან იყო წარმოშობით, რამაც აიძულა კურტიზანი გამხდარიყო. ამის შემდეგ ვანოცა რომში გადასახლდა, სადაც გარეუბანში, ღარიბთა კვარტალში ცხოვრობდა. თანდათანობით მან არაერთ არისტოკრატ მამაკაცთან დაიწყო ურთიერთობა, რაც ამაღლებაში დაეხმარა. მან მალევე გააბა რომანი კარდინალ ჯულიანო დელა როვერესთან, რომელიც შემდეგში რომის პაპი გახდა იულიუს II-ის სახელით და ვანოცასთან ურთიერთობა გაწყვიტა.
ურთიერთობა როდრიგო ბორჯიასთან
1466 წლიდან იწყება ვანოცას ცნობილი ურთიერთობა კარდინალ როდრიგო ბორჯიასთან, რომელიც წლების მანძილზე გრძელდებოდა. მათი ხანგრძლივი და ბედნიერი რომანი მხოლო 1472 წელს დასრულდა. ზოგიერთი ისტორიკოსი ვარაუდობს, რომ 1473 წელს ბორჯიებმა იგი თავიდან მოსაცილებლად დააქორწინეს დომენიკო დ'არინიანოზე, თუმცა ამ ქორწინების დამადასტურებელი დოკუმენტები არ არსებობს.
როდრიგო ბორჯიასთან ვანოცას ოთხი შვილი შეეძინა:
თქმულების თანახმად, დომენიკო საიდუმლო ქორწინებიდან მალევე დაიღუპა, რის შემდეგაც ვანოცამ და როდრიგომ რომანი განაახლეს. სწორედ მათი მეორედ განახლებული რომანიდან შეეძინათ ყველა შვილი. 1480 წელს, მეოთხე ბავშვზე ორსული ვანოცა ცოლად ჯორჯო დი კროჩეს შერთეს ცოლად. ქორწინებიდან მალევე, ვანოცამ ჯოფრე ბორჯია გააჩინა, თუმცა თავისი ქმრისგან 1486 წელს ვაჟი, ოტავიო დი კროჩე გააჩინა. ამავე წელს ჯორჯო გარდაიცვალა და ვანოცა ცოლად კარლო კანალეს გაჰყვა.
დარჩენილი ცხოვრება
ჯერ კიდევ პაპად არჩევამდე, როდრიგოს სიყვარული ვანოცასადმი შემცირდა და სხვა საყვარლები გაიჩინა. თუმცა, მისი სიყვარული ვანოცასთან შეძენილი შვილებისადმი ყოველთვის ძლიერი იყო, რამაც გარკვეულწილად გავლენა იქონია იტალიის ისტორიაზე. 1492 წელს როდრიგო რომის პაპად აირჩიეს ალექსანდრე VI-ის სახელით, რითაც ბორჯიებმა განუსაზღვრელი ძალაუფლება მოიპოვეს. იგი ვანოცას საოცრად მდიდრულ სასახლეში აცხოვრებდა რომში, თუმცა მასთან ურთიერთობა საერთოდ აღარ ჰქონდა და რომანი ჯულია ფარნეზესთან გააბა. ცნობილია, რომ მისი დაბალი წარმომავლობის გამო ჯულიას ნება არ დართეს დასწრებოდა თავისი ქალიშვილის, ლუკრეციას ქორწინებას ჯოვანი სფორცაზე, რომელიც მილანის ჰერცოგის ბიძაშვილი იყო.
დარჩენილი წლები ვანოცამ ჩრდილში გაატარა და იგი 1518 წლის 24 ნოემბერს გარდაიცვალა რომში, 76 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს სანტა-მარია-დელ-პოპოლოს ბაზილიკაში, რომში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1442 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1518 კატეგორია:იტალიელი კურტიზანები და მეძავები
ხვიჩა კვარაცხელია
ხვიჩა კვარაცხელია (დ. 12 თებერვალი, 2001, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ფეხბურთელი. საქართველოს ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ნაპოლის“ შემტევი ნახევარმცველი.
საკლუბო კარიერა
მინი|მარცხნივ|კვარაცხელია [[2019 წელს]]
ადრეული კარიერა
2012 წლიდან თამაშობდა თბილისის „დინამოს“ აკადემიასა და ახალგაზრდულ გუნდებში. კვარაცხელიამ საკლუბო კარიერა 2017 წელს, თბილისის „დინამოში“ დაიწყო. კლუბის ძირითად შემადგენლობაში მისი დებიუტი იმავე წლის 29 სექტემბერს კოლხეთი-1913-ის წინააღმდეგ გამართულ საქართველოს ჩემპიონატის შეხვედრაში შედგა. დინამოელთა მაისურით მან მხოლოდ ოთხი მატჩი ითამაშა და ერთი გოლი შეაგდო. მომდევნო წელს „რუსთავში“ გადავიდა, რომლის მაისურითაც 18 შეხვედრა ჩაატარა და სამი ბურთი გაიტანა.
მოსკოვის „ლოკომოტივი“
2019 წლის 1 ივლისს, იჯარის ვადის გასვლის შემდეგ კვარაცხელიას „ლოკომოტივის“ დატოვება მოუწია. კლუბის მთავარმა მწვრთნელმა იური სიომინმა ამასთან დაკავშირებით განაცხადა, რომ იმედგაცრუებული იყო ხვიჩას გუნდიდან წასვლის და „რუსთავისგან“ არგამოსყიდვის გამო.
ყაზანის „რუბინი“
2019 წლის 6 ივლისს, კვარაცხელიამ ყაზანის „რუბინთან“ ხუთწლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი. 2019 წლის 15 ივლისს, მან ყოფილ კლუბს, მოსკოვის „ლოკომოტივს“ გაუტანა, ხოლო მომდევნო გოლი „რუბინის“ მაისურით, 2019 წლის 30 ნოემბერს, გროზნოს „ახმატის“ კარში შეაგდო. 2020 წლის ზაფხულში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ თურქული „გალათასარაი“ მზად იყო მის სანაცვლოდ 15 მილიონი ევრო გადაეხადა, მაგრამ ტრანსფერი არ შედგა.
კვარაცხელია 2020 წლის აგვისტო-სექტემბერ-ოქტომბერში გულშემატკივრებმა ზედიზედ სამჯერ დაასახელეს გუნდის საუკეთესო ფეხბურთელად. 2020 წელს საქართველოს წლის საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა. 2021 წლის აპრილში კვლავ დაასახელეს გუნდის თვის საუკეთესო ფეხბურთელად.
2021 წლის დასაწყისში L'Equipe-მა გამოაქვეყნა XXI საუკუნეში დაბადებული 50 საუკეთესო ფეხბურთელის სია, რომელშიც ხვიჩა რუსეთის პრემიერ ლიგის ერთადერთი წარმომადგენელი იყო.
ბათუმის „დინამო“
2022 წლის 7 მარტს ფიფამ ოფიციალურად განაცხადა, რომ უკრაინაში რუსეთის შეჭრის გამო, რუსეთში მყოფ ლეგიონერებს შეეძლოთ ცალმხრივად გაეწყვიტათ კონტრაქტები და უფლება ეძლეოდათ რუსეთის ფარგლებს გარეთ არსებულ კლუბებს 2022 წლის 30 ივნისამდე შეერთებოდნენ. 2022 წლის 24 მარტს ყაზანის „რუბინის“ პრეს-სამსახურმა დაადასტურა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ კვარაცხელიამ და კლუბმა ერთობლივი შეთანხმების საფუძველზე გადაწყვეტილება მიიღეს მათ შორის არსებული კონტრაქტის შეჩერების შესახებ. ამავე დღეს ის ბათუმის „დინამოს“ შეუერთდა.
კვარაცხელიამ ბათუმის „დინამოს“ მაისურით 11 მატჩი ჩაატარა, სადაც 8 გოლის გატანა და 2 საგოლე გადაცემის გაკეთება მოახერხა. ამასთან ერთად, ივნისის ბოლოს ეროვნული ლიგის მეორე წრის საუკეთესო მოთამაშედ დასახელდა.
ნაპოლი
2022 წლის 1 ივლისს ხვიჩა კვარაცხელია ოფიციალურად „ნაპოლის“ ფეხბურთელი გახდა, მისმა სატრანსფერო ღირებულებამ კი 10–12 მილიონი ევრო შეადგინა. მისი დებიუტი სერია A-ში 15 აგვისტოს, პირველივე ტურის გასვლით შეხვედრაში, ვერონას „სტადიო მარკანტონიო ბენტეგოდიზე“ „ელას ვერონას“ წინააღმდეგ გამართულ მატჩში შედგა, სადაც ერთი გოლი გაიტანა და ერთი საგოლე გადაცემა გააკეთა. მიუხედავად იმისა, რომ ნეაპოლელებმა პირველი ბურთი საკუთარ კარში მიიღეს, შეხვედრის დარჩენილი პერიოდი აღმავლობით ჩაატარეს და მასპინძლებს დიდი ანგარიშით (5–2) მოუგეს. 21 აგვისტოს „მონცასთან“ მატჩში კვარაცხელიამ დუბლი შეასრულა, ხოლო ნაპოლიმ „მონცა“ ანგარიშით 4–0 დაამარცხა. მინი|მარცხნივ|მატჩის საუკეთესო მოთამაშე 3 სექტემბერს კვარაცხელიამ გამარჯვების გოლი გაუტანა „ლაციოს“ (2–1). 4 გოლითა და 1 საგოლე გადაცემით იგი სერია A-ს ბომბარდირთა სათავეში მოექცა. შედეგად, კვარაცხელია სერია A-ს თვის საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა.
სერია A-ს მე-7 ტურში „ნაპოლი“ „სან სიროზე“ მოქმედ ჩემპიონს „მილანს“ დაუპირისპირდა და 2–1 გაიმარჯვა. აღსანიშნავია, რომ როდესაც ანგარიში იყო 0–0, ხვიჩამ „ნაპოლის“ სასარგებლოდ პენალტი მოიპოვა, რომელიც მატეო პოლიტანომ უშეცდომოდ შეასრულა და საკუთარი გუნდი დააწინაურა. „მილანთან“ გამარჯვების შემდეგ სპალეტის გუნდი 17 ქულით „ატალანტასთან“ ერთად სატურნირო ცხრილს სათავეში ჩაუდგა.
ვიქტორ აბრამოვი
მინი ვიქტორ აბრამოვი (Виктор Семёнович Абрамов; დ. 18 აგვისტო, 1956, მინ-კუში, ყირგიზეთის სსრ, სსრკ) — მეხუთე მოწვევის სახელმწიფო დუმის დეპუტატი პარტია „ერთიანი რუსეთიდან“. 2011 წლის დეკემბრიდან — ფედერაციის საბჭოს წევრი ტვერის ოლქის სახელმწიფო ხელისუფლების აღმასრულებელი ორგანოდან.
ხვიჩა კვარაცხელია
ნაპოლი
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე პირველად 7 სექტემბერს „ლივერპულის“ წინააღმდეგ გამოვიდა მოედანზე. შეხვედრა ნეაპოლში, „დიეგო არმანდო მარადონაზე“ გაიმართა და მას 51 793 მაყურებელი დაესწრო. მასპინძლებმა იურგენ კლოპის გუნდი ანგარიშით 4–1 დაამარცხეს. ხვიჩა კვარაცხელიამ კი ერთი საგოლე პასი მიითვალა თავის აქტივში, როდესაც ორი ლივერპულელი მისთვის ჩვეულ სტილში ერთმანეთის მიყოლებით ჩამოიცილა და მეტოქის კარის გასწვრივ ჩააწოდა, სადაც დასარტყმელ პოზიციაზე გასულმა ჯოვანი სიმეონემ მისი გადაცემა გოლად გარდასახა.
ვიქტორ აბრამოვი
1978 წელს დაასრულა სერგო ორჯონიკიძის სახელობის მოსკოვის საავიაციო ინსტიტუტი.
ხვიჩა კვარაცხელია
ნაპოლი
სერია A-ს მე-10 ტურში ხვიჩა კვარაცხელიამ „ბოლონიას“ წინააღმდეგ მორიგი შეხვედრა ჩაატარა, რომელიც „დიეგო არმანდო მარადონაზე“ გაიმართა და ნეაპოლელთა გამარჯვებით 3–2 დასრულდა. კვარაცხელიამ 69-ე წუთზე კონტრშეტევაზე შესანიშნავად ითამაშა — საუცხოო პასით მეკარესთან პირისპირ დატოვა ვიქტორ ოსიმენი, რომელმაც მისი საგოლე გადაცემა გოლად გარდასახა და მატჩის საბოლოო შედეგი დააფიქსირა. შეხვედრის დასრულების შემდეგ ქართველმა ფეხბურთელმა იტალიური და ევროპული გამოცემების მაღალი შეფასება დაიმსახურა.
ვიქტორ აბრამოვი
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:„ერთიანი რუსეთის“ წევრები
ხვიჩა კვარაცხელია
ნაპოლი
29 ოქტომბერს, სერია A-ს მე-12 ტურის საშინაო მატჩში „სასუოლოს“ წინააღმდეგ, რომელიც მასპინძლებმა 4–0 მოიგეს, ხვიჩა კვარაცხელიამ ორი საგოლე გადაცემით ჯერ ვიქტორ ოსიმენს შეასრულებინა დუბლი, ხოლო შემდეგ მარიო რუის საგოლე გადაცემა თავად გარდასახა გოლად. ეს იყო ნეაპოლელთა მიერ მოპოვებული ზედიზედ მე-13 გამარჯვება ყველა ტურნირის ჩათვლით, რაც სარეკორდო მაჩვენებელია კლუბის ისტორიაში.
ხვიჩა კვარაცხელია სერია A-ს თვის საუკეთესო ფეხბურთელად მეორედ დასახელდა (პირველად აგვისტოში). თებერვალში, „ნაპოლიმ“ სერია A-ში 4 მატჩი გამართა და ოთხივე მოიგო. კვარაცხელიამ 3 გოლი და 1 საგოლე გადაცემა მიითვალა. მან „სპეციას“, „კრემონეზესა“ და „სასუოლოს“ კარი აიღო, საგოლე პასი კი „სპეციასთან“ შეასრულა.
„ნაპოლიმ“ სერია A-ს 33-ე ტურის შეხვედრა „უდინეზესთან“ სტუმრად, უდინეს „დაჩია არენაზე“ 4 მაისს გამართა. ნეაპოლელებს ჩემპიონობის ოფიციალურად გასაფორმებლად ამ შეხვედრაში ერთი ქულა სჭირდებოდათ. მატჩი ფრედ 1–1 დასრულდა. ნეაპოლელთა მხრიდან ერთადერთი გოლი ვიქტორ ოსიმენმა გაიტანა. „ნაპოლი“ სერია A-ს დასრულებამდე ხუთი ტურით ადრე იტალიის ჩემპიონი ოფიციალურად გახდა. ეს კლუბის ისტორიაში მესამე საჩემპიონო ტიტულია. მას შემდეგ, რაც კლუბმა დიეგო მარადონას თავკაცობით 1987 და 1990 წლებში სკუდეტო ორჯერ მოიგო, ნეაპოლელებისთვის ეს პირველი დიდი მიღწევაა 33 წლის შემდეგ.
იტალიის ჩემპიონატის მიმდინარე გათამაშებაში ჩატარებულ 34 შეხვედრაში ხვიჩა კვარაცხელიას ანგარიშზეა 12 გოლი, 10 საგოლე პასი და 4 გამომუშავებული პენალტი. ხოლო საერთო ჯამში, ყველა ტურნირზე ჩატარებულ 43 მატჩში — 14 გოლი, 14 საგოლე გადაცემა და 5 მოპოვებული პენალტი აქვს აქტივში, უშუალოდ ჩემპიონთა ლიგაზე კი 9 მატჩში — 2 გოლი, 4 საგოლე პასი და ერთი მოპოვებული პენალტი.
2023 წლის 2 ივნისს ხვიჩა კვარაცხელია იტალიის სერია A-ს სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა. სერია A-ს აღმასრულებელი დირექტორის ლუიჯი დე სიერვოს შეფასებით ხვიჩა კვარაცხელიას გავლენა ლიგაზე შთამბეჭდავი იყო. მან მიულოცა „ნაპოლის“ ამ ნიჭიერი ფეხბურთელის იტალიაში ჩამოყვანა, რომელმაც პიროვნულ თვისებებთან ერთად პირველივე მატჩებიდან აჩვენა თავისი ტექნიკური შესაძლებლობები, შემოქმედებითობა, დრიბლინგი და 12 გატანილი გოლით და 10 საგოლე გადაცემით იქცა კლუბის ერთ-ერთ წამყვან მოთამაშედ, რომელმაც საბოლოოდ გუნდს სკუდეტო მოაგებინა და ამით ფეხბურთის ბევრი გულშემატკივრისა და ლამაზი ფეხბურთის მოყვარულის ოცნება აასრულა.
სანაკრებო კარიერა
2016 წლიდან იცავდა საქართველოს სხვადასხვა ასაკობრივ ნაკრებთა ღირსებას. რაც შეეხება საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს, მისი დებიუტი ეროვნულ გუნდში 2019 წლის 7 ივნისს ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის ფარგლებში, გიბრალტარის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ შედგა. კვარაცხელიამ შეხვედრა, ძირითად შემადგენლობაში დაიწყო. ეს იყო ერთადერთი შეხვედრა რომელიც კვარაცხელიამ 2019 წელს ეროვნულ ნაკრებში ჩაატარა.
თავისი პირველი გოლი ეროვნული ნაკრების მაისურით, უეფას ერთა ლიგის გათამაშებაზე, ჩრდილოეთ მაკედონიის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ 2020 წლის 14 ოქტომბერს გაიტანა. შეხვედრა ფრედ, ანგარიშით 1–1 დასრულდა. სულ 2020 წელს კვარაცხელიამ ეროვნული ნაკრების მაისურით ოთხ შეხვედრაში ითამაშა.
2021 წელს კვარაცხელიამ ნაკრებში 7 შეხვედრა ჩაატარა, აქედან ერთი ამხანაგური უზბეკეთის ნაკრებთან, ხოლო 6 მატჩი მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის ციკლიდან, რომლის ფარგლებშიც 4 გოლი შეაგდო. პირველად 2021 წლის 28 მარტს მან ესპანეთის ეროვნულ ნაკრებს გაუტანა, 31 მარტს კი საბერძნეთის ნაკრების კარი აიღო, ხოლო 11 ნოემბერს შვედეთის ეროვნულ ნაკრებს დუბლი შეუსრულა.
მომდევნო 2022 წელს, წინა წლის მსგავსად, კვლავ შვიდ სანაკრებო შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. მათგან მხოლოდ ერთი იყო ამხანაგური — ბოსნია და ჰერცეგოვინის ნაკრებთან, ხოლო დანარჩენ მატჩებში ქვეყნის ნაკრების ღირსების დაცვა მას უეფას ერთა ლიგაზე მოუწია. ივნისის სანაკრებო პაუზის დროს, ხვიჩა კვარაცხელიამ 4 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა, 3 გოლი გაიტანა, 2 საგოლე პასი გააკეთა და ორი პენალტი მოიპოვა. საქართველოს ნაკრების შემტევი კი ევროპის ერთ-ერთმა წამყვანმა სტატისტიკურმა კომპანია Sofascore-მა უეფას ერთა ლიგის 2022–23 წლების სეზონის საწყისი 4 ტურის საუკეთესო ფეხბურთელად დაასახელა.
საერთო ჯამში, უეფას ერთა ლიგის ფარგლებში ჩატარებულ ექვს შეხვედრაში მან ხუთჯერ მოახერხა მეტოქეთა კარის აღება. აქედან ორ-ორჯერ გიბრალტარსა და ჩრდილოეთ მაკედონიას გაუტანა და ერთიც ბულგარეთს. აღსანიშნავია, რომ ამ 6 მატჩიდან საქართველოს ნაკრებმა 5 მატჩი მოიგო და მხოლოდ ერთი შეხვედრა დაასრულა ფრედ.
2022 წლის 23 სექტემბერს საქართველოს საფეხბურთო ნაკრების მიერ ჩრდილოეთ მაკედონიასთან ბოლოსწინა ტურში თბილისის „დინამო არენაზე“ მოპოვებული გამარჯვების შემდეგ საქართველოს ნაკრებმა უეფას ერთა ლიგის C დივიზიონში, ჯგუფში პირველი ადგილი ვადაზე ადრე გაინაღდა და B დივიზიონის საგზურიც მოიპოვა. ხვიჩა კვარაცხელიამ C4 ჯგუფის გადამწყვეტ შეხვედრაში ჩრდილოეთ მაკედონიასთან პირველი გოლის გატანაზე პირდაპირი გავლენა მოახდინა, ხოლო მეორე კი ბუდუ ზივზივაძის შესანიშნავი გადაცემით თავად გაიტანა. ამასთან ერთად, 21 წლის ქართველი შემტევი ტურნირის ოთხივე დივიზიონში ჩატარებული 5 ტურის შემდეგ საერთაშორისო ანალიტიკურ ინტერნეტ-პორტალ „სოფასქორის“ რეიტინგით ტურნირის საუკეთესო მოთამაშეთა ოთხეულში დასახელდა.
ვილი სანიოლის ხელმძღვანელობით მიღწეულ ამ წარმატებაში ფეხბურთის სპეციალისტთა საყოველთაო შეფასებით, თანაგუნდელებთან ერთად — კვარაცხელიამ უმნიშვნელოვანესი წვლილი შეიტანა.
ოჯახი
ხვიჩა კვარაცხელია თბილისის „დინამოს“ ყოფილი თავდამსხმელის, ბადრი კვარაცხელიას ვაჟია. თბილისის „დინამოს“ გარდა ბადრი კვარაცხელია ასევე თამაშობდა სხვადასხვა ქართულ და აზერბაიჯანულ საფეხბურთო კლუბებში. მის მიღწევებს შორის აღსანიშნავია 1993 წელს თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში მოპოვებული საქართველოს ჩემპიონის ტიტული, ამას გარდა ოთხჯერ მოიპოვა აზერბაიჯანის ჩემპიონობა და ერთხელ აზერბაიჯანის თასი. 2000 წელს ბადრი კვარაცხელია აზერბაიჯანის ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა, ამავე წელს 3 მატჩი ჩაატარა აზერბაიჯანის ეროვნულ ნაკრებში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ ფეხბურთის მწვრთნელად განაგრძო მუშაობა, რა დროსაც სათავეში ედგა სხვადასხვა ქართულ და აზერბაიჯანულ საფეხბურთო კლუბებს, მათ შორის „გურიას“, „სამტრედიას“, „რუსთავს“, „გაბალას“ და სხვ.
საინტერესო ფაქტები
2022 წლის 3 ნოემბერს, უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფური ეტაპის დასრულების შემდეგ ავტორიტეტული ბრიტანული გამოცემის The Sun-ის მიერ შედგენილ ტურნირზე გარღვევის მომხდენ ფეხბურთელეთა სიმბოლურ ნაკრებში ხვიჩა კვარაცხელიაც მოხვდა.
2022 წლის 18 ნოემბერს, ბრიტანულმა ჟურნალმა FourFourTwo-მ ხვიჩა კვარაცხელია 2022 წლის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 37-ე ადგილზე დაასახელა.
ლეგენდარულმა მწვრთნელმა ფაბიო კაპელომ კომენტარი გააკეთა სერიას A-ს სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელად ხვიჩა კვარაცხელიას დასახელებასთან დაკავშირებით: „ვეთანხმები არჩევანს! ხვიჩა კვარაცხელია სრულიად დამსახურებულად გახდა სერია A-ს საუკეთესო ფეხბურთელი“, — უთხრა კაპელომ Championat.com-ს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:რუსეთის პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:ყაზანის რუბინის ფეხბურთელები ხვიჩა კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები
დემოკრატიული მშვიდობის თეორია
250px|მინი|საფრანგეთის პრეზიდენტი [[შარლ დე გოლი და გერმანიის კანცლერი კონრად ადენაუერი ერთმანეთს ხელს ართმევენ საფრანგეთ-გერმანიის მტრობის დასრულების ნიშნად. ბონი, 1958]] დემოკრატიული მშვიდობის თეორია (Democratic peace theory) — გულისხმობს მოცემულობას, როდესაც დემოკრატიული სახელმწიფოები არასოდეს (ან თითქმის არასოდეს) არ აწარმოებენ საომარ მოქმედებებს ერთმანეთის წინააღმდეგ.
ისტორია
XVIII საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსი, იმანუელ კანტი და მისი ნაშრომი გახლავთ პირველი წყარო იმ კონცეფციისა, რომლის თანახმადაც დემოკრატიული წყობის მქონე მხარეები არ იწყებენ ერთმანეთთან ომს. 1795 წელს კანტმა გამოაქვეყნა საკუთარი ნაშრომი „მარადიული მშვიდობა“, რომლის თანახმადაც: თუ სახელმწიფო იქნება „რესპუბლიკა“, ანუ დღევანდელი გაგებით დემოკრატია, მაშინ — ბევრად უფრო რთულად წამოიწყებს ის ომს. ამის მიზეზს კი წარმოადგენს ის გარემოება, რომ ომის გამოცხადებისათვის საჭიროა ადამიანების თანხმობა, ანუ იმ პირთა ნებართვა, რომლებიც უშუალოდ ჩაერთვებიან ბრძოლაში. კანტის აზრით, მონარქებს მარტივად შეუძლიათ ომის გამოცხადება, რადგან მათ მიმართ ნაკლებად დგას პირადი უსაფრთხოების საფრთხე, იქიდან გამომდინარე რომ ისინი პირადად, ფიზიკურად არ იბრძვიან; ამ ყოველივეს საპირწონედ კი — ხალხის მიერ არჩეულ და მის წარმომადგენელ ხელისუფლებას უფრო მეტი სერიოზულობის გამოჩენა მოუწევს იგივე გადაწყვეტილების მიღებამდე. ამ ყოველივეს გათვალისწინებით და კანტის მოსაზრებით — სამყაროში, რომელიც სავსეა კონსტიტუციური რესპუბლიკებით არ არსებობს ომიანობა, რადგან სუფევს მარადიული მშვიდობა.
თეორიის ჩამოყალიბება
კანტის ნაშრომი „მარადიული მშვიდობა“ მოიცავს მარადიული მშვიდობის რამდენიმე და თანაც უმნიშვნელოვანეს წინაპირობას. მიუხედავად იმისა, რომ კანტი მოღვაწეობდა სხვა ეპოქასა და გარემოში, აღნიშნული წინაპირობები დღემდე ინარჩუნებენ აქტუალურობას. ერთ-ერთი მთავარი წინაპირობა ამტკიცებს, რომ სახელმწიფოებმა არ უნდა ისესხონ ფული ომის დასაფინანსებლად. აღნიშნული წინაპირობა ასევე განმარტავს გადასახადების გადახდის მნიშვნელობას დემოკრატიაში, უყვართ იგი მოქალაქეებს თუ არა. მაგალითისათვის შეიძლება წარმოვიდგინოთ საუდის არაბეთი, რომლის მოქალაქეებიც არ იხდიან გადასახადებს, მაგრამ სწორედ ამის გამო — მოქალაქეებს არ აქვთ სახელმწიფოს საქმეებში ჩარევის უფლება. ასევე, წინაპირობებში განხილულია ისიც, რომ მართალია ლიბერალური დემოკრატიები არ აწარმოებენ ერთმანეთის მიმართ ომს, თუმცა ეს არ ნიშნავს რომ ასეთ პოლიტიკას ისინი ინარჩუნებენ არადემოკრატიული სახელმწიფოების მიმართაც.
კანტის ნაშრომები ომსა და დემოკრატიაზე საკმაოდ დიდი ხნის შემდეგ გარდაიქმა „დემოკრატიული მშვიდობის თეორიად“, რომელიც ადგენს, რომ დემოკრატიულ სახელმწიფოებში ნაკლებადაა ერთმანეთისთვის ომის გამოცხადების შანსი. მკვლევარების მიერ თეორიის გამყარება ხდება იმ მოცემულობის მიხედვით, რომ მეოცე საუკუნის განმავლობაში დემოკრატიულ სახელმწიფოებს შორის არ მომხდარა არც ერთი ომი.
პირველი და მეორე მსოფლიო ომები
XX საუკუნის დასაწყისში სწორედ ავტორიტარული რეჟიმებმა გამოიწვიეს პირველი მსოფლიო ომი. სწორედ ამ პერიოდის შემდეგ დაიწყო სახელმწიფოების დაყოფა დემოკრატიულ, ავტორიტარულ და ფაშისტურ სახელმწიფოებად. ასეთმა წყობამ საკუთარი როლი ითამაშა იმაში, რომ დაწყებულიყო მეორე მსოფლიო ომი. პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ვუდრო ვილსონი გამოვიდა ერთა ლიგის შექმნის წინადადებით. ერთა ლიგა მოიაზრებდა მოცემულობას, რომელსაც შეუერთდებოდა დემოკრატიულ სახელმწიფოთა უმრავლესობა და ამით წახალისდებოდა კიდევ უფრო მეტი დემოკრატიული სისტემის შექმნა, რაც საბოლოო ჯამში გახდებოდა ახალი მსოფლიო ომის დაწყების პრევენციის ეფექტიანი საშუალება. ანალოგიური არგუმენტი იდგა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ პერიოდში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის შექმნის მიღმა, რადგან სწორედ გაერო უნდა ყოფილიყო საერთაშორისო სისტემა, რომელშიც არსებული დემოკრატიები არ იომებდნენ ერთმანეთთან. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ამერიკასა და სსრკ-ს შორის დაიწყო ცივი ომი და ამ დროს ამერიკის მოკავშირე გახდა ბევრი დემოკრატიული სახელმწიფო.
ცივი ომის შემდეგ
1990-იანი წლების შემდეგ და საბჭოთა კავშირის დაშლის შედეგად დაიწყო დემოკრატიზაციის მძლავრი ტალღა აღმოსავლეთ და ცენტრალურ ევროპაში, სადაც გამორჩეულად გამოიკვეთა დემოკრატიული მშვიდობის თეორია. ამ პერიოდისა და რეგიონის ჭრილში, თეორია გამოიხატებოდა იმაში, რომ ვინაიდან დემოკრატიები არ უცხადებენ ომს ერთმანეთს, რაც უფრო მეტი დემოკრატია იარსებებს მსოფლიოში, უფრო ნაკლები შანსი იქნება შეიარაღებული კონფლიქტის გასაჩაღებლად. პრეზიდენტ ბილ კლინტონს ეკუთვნის შემდეგი სიტყვებიც:
თეორიის როლი საერთაშორისო ურთიერთობებში
უსაფრთხოების დილემის კონცეფცია გამოიყენება საერთაშორისო ურთიერთობების ნეორეალისტურ თეორიაშიც და ფოკუსირებას ახდენს იმ ანარქიულ გარემოზე, რომელშიც სახელმწიფო არსებობს. ეს გახლავთ გარემო, რომელშიც საკუთარი უსაფრთხოების დაცვის პასუხისმგებლობა ეკისრება თავად სახელმწიფოს, ხოლო სხვა და პოტენციურად აგრესიული სახელმწიფოსაგან თავდაცვა უნდა განხორციელდეს საკუთარი სამხედრო რესურების ზრდით. მაშინ როდესაც რეალიზმის თეორიებში ნაკლები აქცენტია სახელმწიფოს შიდა მახასიათებლებზე, დემოკრატიული მშვიდობის თეორია განეკუთვნება საერთაშორისო ურთიერთობების ლიბერალურ მხარეს, რომელიც მეტ ყურადღებას უთმობს სახელმწიფოთა ხასიათს და შიდა მოწყობის საკითხებს. რეალიზმის თეორიის ქომაგი, ქრისტოფერ ლეინი აღნიშნავს, რომ რეალიზმი და დემოკრატიული მშვიდობის თეორია იზიარებენ ერთ პოზიციას შემდეგ უმნიშვნელოვანეს საკითხზე:
ედი რედმეინი
ედი რედმეინი (Eddie Redmayne; 6 იანვარი 1982) — ინგლისელი კინოსა და თეატრის მსახიობი.
დემოკრატიული მშვიდობის თეორია
თეორიის როლი საერთაშორისო ურთიერთობებში
დემოკრატიული მშვიდობის თეორიის მიმდევრების მოსაზრებით: დემოკრატიულად არჩეული მთავრობები ანგარიშვალდებულნი არიან ხალხის მიმართ, შესაბამისად, რადგან თავად ადამიანებს უწევთ ომის შედეგად მიღებული ზიანის საკუთარ თავზე გამოცდა, სწორედ ამის გამო, დემოკრატიები უფრო მეტად არიან მშვიდობის მოყვარულნი, ვიდრე არა-დემოკრატიები. ასევე, შიდა კონფლიქტებისა თუ პრობლემების გადაჭრისას, დემოკრატიები მიმართავენ მოლაპარაკებების და კომპრომისის საშუალებებს და არა ძალადობას, შესაბამისად, დემოკრატიული სახელმწიფოების ამგვარი მიდგომა ვრცელდება მათ საგარეო პოლიტიკურ ხასიათსა და კურსზეც.
დემოკრატიული მშვიდობის თეორიის დიადური მიმართების თანახმად დემოკრატიები არ ებრძვიან ერთმანეთს, ხოლო მონადური მიმართების თანახმად - დემოკრატიები უფრო მშვიდობის მოყვარულნი არიან. თეორიის დიადური მიმართება განმარტავს, რომ დემოკრატიული სახელმწიფოები არიან გახსნილნი და ენდობიან ერთმანეთს, მათი საგარეო პრობლემური საკითხების გადაჭრა ხდება მათი შიდა უთანხმოებების მოგვარების მიდგომის ანალოგიურად, ანუ მოლაპარაკებების და კომპრომისების საშუალებით. ვინაიდან და რადგანაც არა-დემოკრატიული სახელმწიფოები გამოირჩებიან გაუმჭვირვალობით და მათი შიდა პროცესები გაჟღენთილია ძალადობითა და ზეწოლით, შესაბამისად, შეუძლებელია ენდო არა-დემოკრატიულ რეჟიმს. დიადური მიმართება მიიჩნევს, რომ დემოკრატიული სახელმწიფოების მიერ შიდა და საგარეო პოლიტიკის მართვის ბუნება ერთნაირია. მონადური მიმართება ამტკიცებს, რომ დემოკრატიული სახელმწიფოები არ იწყებენ ომს ერთმანეთის წინააღმდეგ და უფრო მეტიც, დემოკრატიული სახელმწიფოები ძალიან იშვიათად ერთვებიან ომში არა-დემოკრატიულ სახელმწიფოებთან.
ედი რედმეინი
პირველი როლი მიიღო ფილმებში „ფიქრების წაკითხვით“ და „ცრუ ცდუნება“ (ორივე 2006), ხოლო მოგვიანებით გამოჩნდა ფილმებში: „ველური ხიბლი“, „ელისაბედი: ოქროს ხანა“ (ორივე 2007) და „კიდევ ერთი ბოლეინის გვარიდან“ (2008). პირველი მნიშვნელოვანი როლი მიიღო ბიოგრაფიულ ფილმში „ჩემი ერთი კვირა მერილინთან“, სადაც რეჟისორ კოლინ კლარკის სახე განასახიერა (2011) და ფილმში „საბრალონი“ (2012), სადაც შეასრულა მარიუს პონმერსის როლი. 2014 წელს მოირგო ფიზიკოს სტივენ ჰოუკინგის როლი ფილმში „ყველაფრის თეორია“, რისთვისაც მოიპოვა ოსკარი, ოქროს გლობუსი და BAFTA. მომდევნო წელს განასახიერა ლილი ელბეს სახე ფილმში „გოგონა დანიიდან“. 2016 წელს გამოჩნდა ფანტასტიკურ ფილმში „ჯადოსნური ცხოველები და სად ვიპოვოთ ისინი“. 2015 წელს ბრიტანეთის გაერთიანებული სამეფოს დედოფალმა ელისაბედ II-მ ედი რედმეინი ბრიტანეთის იმპერიის ორდენით დააჯილდოვა. რედმეინმა ჯილდო დრამატული როლების შესრულებისთვის მიიღო. დაჯილდოების საზეიმო ცერემონიალი უინძორის სასახლეში გაიმართა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:ინგლისელი მოდელები
დემოკრატიული მშვიდობის თეორია
იარაღის როლი თეორიაში
ცივი ომის დასრულების შემდეგ, განსაკუთრებით გამოიკვეთა იარაღის როლი მსოფლიო უსაფრთხოების საკითხებში და დემოკრატიული მშვიდობის თეორიაში. ზოგადად, აღიარებულია მიდგომა, რომ დემოკრატიულ სისტემაში დაუშვებელია ბირთვული იარაღის წარმოება. თუმცა, კრიტიკოსები თვლიან, რომ ასეთი მოცემულობა შეიძლება მოგვევლინოს მსოფლიო უსაფრთხოების რღვევის ქვაკუთხედად, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც აუცილებელია უფრო ეფექტიანი ზომების გამოყენება ძალადობის შემცირების კუთხით. აღსანიშნავია, რომ პაციფისტურ საზოგადოებაში უსაფრთხოების შენარჩუნება და მშვიდობის მიზნებისათვის ბირთვული იარაღის არსებობა წარმოადგენს ურთიერთგამომრიცხავ მოცემულობას დემოკრატიული მშვიდობის თეორიაში.
მკვლევრების აზრით, დემოკრატიულ ქვეყნად ჩამოყალიბებამდე სახელმწიფოები გადიან ხანგრძლივ პერიოდს, რომლის პარალელურადაც ხშირია ნაციონალიზმის ზრდაც. ასევე, საუბარია იმაზეც, რომ მხოლოდ ის ქვეყნები ჩაითვლებიან სტაბილურ სახელმწიფოებად, რომლებსაც დემოკრატიის გაცილებით დიდი ხნის გამოცდილება აქვთ, ვიდრე ახალ დემოკრატიებს. საუბარია იმაზეც, რომ ძალის გამოყენება და დემოკრატია ყოველთვის არ არის ერთმანეთის ურთიერთგამომრიცხავი ცნებები; მაგალისათვის შესაძლებელია ავიღოთ 1953 წელს ვაშინგტონის მიერ ირანზე განხორციელებული შეტევა, როდესაც მოჰამედ მოსადის მმართველობის ქვეშ არსებულ ირანს ჰყავდა დემოკრატიულად არჩეული მმართველობა. აღნიშნული დაპირისპირება ეჭვქვეშ აყენებს მოსაზრებას, თუ რამდენად განსაზღვრავს ქვეყნის დემოკრატიული კურსი მის მიმართ განხორციელებულ საომარ ქმედებას და რამდენად არის ეს დაპირისპირება კავშირში ერთი ძლიერი სახელმწიფოს მიერ მეორის აღქმასთან.
თეორიის კრიტიკა
მიუხედავად იმისა, რომ დემოკრატიულ სახელმწიფოთა შორის ომიანობა იშვიათობას წარმოადგენს, არსებობს საპირისპირო მოსაზრებება იმაზე, თუ სინამდვილეში რატომ სუფევს მშვიდობა დემოკრატიულ წყობებს შორის. ერთ-ერთი არგუმენტია, რომ სწორედ ინდუსტრიული რევოლუცია გახდა XIX და XX საუკუნეების განმავლობაში დაწყებული სამშვიდობო პროცესების საწინდარი. ეკონომიკური კეთილდღეობა და სტაბილურობა გახდა ქვეყნების დემოკრატიულობისა და არა-დემოკრატიულობის განმსაზღვრელი ფაქტორი. კრიტიკოსების აზრით, ეკონომიკურმა კეთილდღეობამ გამოიწვია ცხოვრების მაღალი სტანდარტი, სიღარიბის შემცირებული მაჩვენებელი, მეტი სამუშაო ადგილი, მეტი დრო დასვენებისათვის და კონსუმერიზმის ზრდა. ამ ყოველივეს შედეგად კი, სახელმწიფოებს აღარ უჩნდებათ იმის მოთხოვნილება, რომ გადარჩენისათვის სხვა სახელმწიფოებზე მოახდინონ დომინირება.
კრიტიკოსების მოსაზრების კიდევ ერთ არგუმენტს წარმოადგენს ის რომ არ არსებობს მკაფიო კავშირი ომებსა და ქვეყნებში არსებულ რეჟიმებს შორის. საუბარია იმაზეც, რომ დემოკრატიული ქვეყნების მიერ წარმოებული ომების რაოდენობა უტოლდება არა-დემოკრატიული ქვეყნების ნაომარს. კიდევ ერთი კრიტიკული მოსაზრება „დემოკრატიული მშვიდობის თეორიასთან“ მიმართებაში ფოკუსირდება მსოფლიოში ძალის აღქმის ევოლუციაზე და არა იმდენად თავად დემოკრატიაზე. კრიტიკოსების აზრით, აუცილებელია ისეთი ფაქტორების გათვალისწინება, როგორიც არის სამხედრო და ეკონომიკური ალიანსების არსებობა დემოკრატიულ სახელმწიფოებს შორის.
განსაკუთრებულ ყურადღებას იმსახურებს თავად დემოკრატიზაციის პროცესიც, რომელსაც გადის ესა თუ ის სახელმწიფო, რადგან სწორედ ეს პროცესი შეიძლება იქცეს უსაფრთხოებისათვის არანაკლებ საფრთხედ. ზოგიერთი საკითხის ხელოვნურმა „დემოკრატიზაციამ“ შეიძლება სხვა საფრთხეებს გაუხსნას გზა. დაუშვებელია ლიბერალური დემოკრატიის გავრცელება სამხედრო საშუალებებით. ქრისტოფერ ჰობსონი აღნიშნავს, რომ სწორედ „მარადიული მშვიდობა“ და მისი დამყარება გახდა ის ქვაკუთხედი, რომელიც ჯორჯ ბუშის ადმინისტრაციის „თავისუფლების დღის წესრიგში“ მოექცა, როდესაც გადაწყდა ერაყის დემოკრატიზაცია. ამგვარად, ჰობსონი ასკვნის, რომ ხშირად, ომებს მივყავართ ისეთ შედეგებამდე, რომლებსაც არანაირი კავშირი არ აქვთ მარადიულ მშვიდობასთან. ბუშის ადმინისტრაციის ქმედებები შუა აღმოსავლეთში განხილულია ენდრიუ სალივანის მიერაც, რომელიც თავის დროზე (2003 წელს) მხარს უჭერდა ერაყის ომს; სალივანმა მოგვიანებით აღნიშნა, რომ შესაბამისი კულტურის, სოციუმის სათანადო შეფასების არარსებობა არის სერიოზული ხარვეზი, რომელიც წარმოაჩენს გამოწვევას ნეოკონსერვატიზმში სახელმწიფოს მიერ შიდა კულტურის ცვლილებაზე და თუ რამდენად მიამიტურია ეს მიდგომა მაშინ როცა შეხება გვაქვს უცხოურ და კლანურ სისტემასთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლიტოლოგიური თეორიები კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობების თეორია კატეგორია:პოლიტიკური თეორიები კატეგორია:მშვიდობა კატეგორია:დემოკრატია
მეხი (ფარაონი)
მეხი — ეგვიპტის ფარაონი წინადინასტიურ პერიოდში. მეხი მართავდა ნილოსის დელტას სავარაუდოდ ძვ. წ. IV ათასწლეულის ბოლოს. მიეკუთვნება ნულოვან დინასტიას. მისი სახელი ცნობილია მხოლოდ პალერმოს ქვიდან, რომელზეც ჩამოწერილია ქვემო ეგვიპტის ფარაონების სია. ისტორიულ წყაროებში ხაიუს შესახებ სხვა არანაირი მტკიცებულება არ მოგვეპოვება.
სეპიკი (მდინარე)
სეპიკი (Sepik River) — ყველაზე უფრო გრძელი მდინარე კუნძულ ახალი გვინეაზე და იმავდროულად სახელმწიფო პაპუა-ახალ გვინეაში. მდინარის დიდი ნაწილი მიედინება სანდაუნის და აღმოსავლეთი სეპიკის პროვინციების ტერიტორიაზე; მხოლოდ მცირე ნაწილი მდებარეობს ინდონეზიის პროვინცია პაპუას ტერიტორიაზე. მდინარე სეპიკი ეკუთვნის მსოფლიოს ერთ-ერთ უდიდეს მდინარეთა სისტემას, რომელსაც აქვს მდინარის აუზის დიდი ფართობი. ლანდშაფტი, რომელზეც მდინარე მიედინება, საკმაოდ მრავალფეროვანია: ჭაობიანი ადგილებიდან მთიან რაიონებამდე, რომლებიც დაფარულია ხშირი ტროპიკული ტყეებით. ეკოლოგიური თვალსაზრისით, მდინარე სეპიკი, სავარაუდოდ, ყველაზე დიდი წყალ-ჭაობიანი სავარგულია აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონში, რომელიც არ განიცდის დამღუპველ ანთროპოგენურ ზემოქმედებას.
გეოგრაფია
მთელი თავისი დინების მანძილზე მდინარე სეპიკს აქვს დაკლაკნილი ფორმა, მსგავსი მდინარე ამაზონისა სამხრეთ ამერიკაში. მდინარე საბოლოოდ ჩაედინება ბისმარკის ზღვაში, პაპუა-ახალი გვინეის ჩრდილოეთ ნაწილში. სხვა დიდი მდინარეებისგან განსხვავებით მდინარე სეპიკს არ გააჩნია დელტა, ამიტომ ის ჩაედინება პირდაპირ ზღვაში დაახლოებით 100 კმ-ში ქალაქ ვევაკიდან. მთელი თავისი დინების მანძილზე მდინარე სეპიკი სანაოსნოა.
მდინარე სეპიკის საერთო სიგრძე შეადგენს 1126 კმ-ს, ხოლო მდინარის აუზის ფართობია — 80 321 კმ². მდინარეზე მდებარეობს მთავარი კლაკნილი ფორმის ზოლი, ანუ მეანდრი, სიგანით 5—10 კმ, რომლებიც იქმნება მდინარის მთელი დინების გასწვრივ. ამას გარდა, მდინარემ წარმოქმნა ჭალის ფართე ვაკე სივრცეები ჭაობიანი ჭალებით, სიგანით 70 კმ-მდე. ამავე ვაკე ადგილებზე მდებარეობენ მრავალრიცხოვანი (დაახლოებით 1500) ნამდინარევები და სხვა ტბები, რომელთაგან ყველაზე დიდია — ჩამბრის ტბა.
მდინარე სეპიკის აუზს პრაქტიკულად არ განუცდია ანთროპოგენური ფაქტორები, რადგანაც მის რაიონში არ არსებობს მსხვილი ქალაქის ტიპის დასახლებული პუნქტები ან სასარგებლო წიაღისეულის საბადოების დამუშავება.
ისტორია
thumb|left|ავსტრალიელი ანთროპოლოგი [[ერნესტ ჩინერი ერთ-ერთ სოფელში თავისი კვლევების დროს.]] ევროპელებიდან მდინარის კვლევა 1885 წელს დაიწყეს გერმანელმა კოლონისტებმა, რომლებიც დაკავებულები იყვნენ გერმანიის ახალი გვინეის მოწყობით. გერმანელმა მკვლევარმა ოტო ფინშმა მდინარეს დაარქვა «კაიზერინ-აუგუსტა» (Kaiserin Augusta), გერმანიის იმპერატრიცა აუგუსტას პატივსაცემად. მდინარის აღმოჩენის შემდეგ, ოტო ფინშმა მდინარის ბისმარკის ზღვასთან შეერთების ადგილიდან შეცურა კუნძულ ახალი გვინეის სიღრმეში დაახლოებით 50 კმ-ზე.
1886 წლიდან 1887 წლამდე პერიოდში გერმანელი მკვლევარების მიერ შესწავლილი იქნა მდინარე სეპიკის კიდევ დაახლოებით 600 კმ. შემდეგი ექსპედიციები მოეწყო 1912 და 1913 წლებში. შედეგად შეიკრიბა ადგილობრივი ფლორის და ფაუნის ბევრი ნიმუში, შესწავლილი იქნა ადგილობრივი ტომები და შედგა ტერიტორიის პირველი რუკები. მდინარის ქვედა დინებაში შემდგომი ექსპედიციების მოსამზადებლად ბაზის სახით დაარსდა ქალაქი ანგორამი, მაგრამ პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ მდინარე სეპიკის რაიონში ყველა სახის კვლევები შეწყდა.
პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კონტროლი გერმანიის ყოფილ კოლონიაზე დაამყარა ავსტრალიამ და შექმნა ახალი გვინეის ტერიტორია. შედეგად, მდინარე სეპიკი ასევე გადავიდა ავსტრალიის ხელისუფლების იურისდიქციის ქვეშ. დროის ამ პერიოდში ავსტრალიელებმა შემდგომი კვლევების მოსამზადებლად დააარსეს ქალაქი მდინარის შუა დინებაში, რომელსაც ამბუნტი დაარქვეს.
1935 წელს ახალი გვინეის ტერიტორიის ახალმა ხელმძღვანელმა სერ უოლტერ მაკნიკოლმა, მოაწყო მოგზაურობა მდინარე სეპიკზე, რომ «დაკვირვებოდნენ და ენახათ მდინარის მაცხოვრებლები და ნაპირის გასწვრივ არსებული ბუნება».
მეორე მსოფლიო ომის წლებში ტერიტორია, სადაც მდინარე სეპიკი მიედინება, გადავიდა იაპონიის კონტროლ ქვეშ. მაგრამ ომის დამთავრებისას, როდესაც ამერიკელებმა კონტროლი დაამყარეს ქალაქ ჯაიაპურაზე, ახალი გვინეის ნიდერლანდების ნაწილზე, იაპონელები აღმოჩნდნენ ალყაში და 1944 წლის აგვისტოსთვის მათი დიდი ნაწილი განადგურდა. 1945 წლის ივლისში ავსტრალიის ჯარმა განდევნეს იაპონელი სამხედროები მდინარე სეპიკის შუა ნაწილში — სოფელ ტიმბუნკესკენ, ხოლო 1945 წლის სექტემბერში იაპონური ქვედანაყოფები მთლიანად იქნა განადგურებული.
სქოლიო
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის მდინარეები
ბურუნგოვაყი
ბურუნგოვაყი (Burunqovaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 714 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
დარანაკი (მწვერვალი)
დარანაკი (Դարանակ) — მთა აზერბაიჯანსა და სომხეთში. მდებარეობს ვაიოცძორის პროვინციისა და აზერბაიჯანის საზღვარზე, ქალაქ ჯერმუკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 12 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3388 მეტრია და წარმოადგენს ზანგეზურის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მთები კატეგორია:სომხეთის მთები
სორიკი
სორიკი (Սորիկ) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 500 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 115 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 15.36 კმ²-ია. სოფელი დასახლებულია ქურთებით.
რიშატ აბუბაკიროვი
რიშატ აბუბაკიროვი (Абубакиров Ришат Фазлутдинович; დ. 4 ივლისი, 1959, სოფ. ახალი კაშიროვო, თათრეთის ასსრ, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი. სახელმწიფო დუმის მეექვსე მოწვევის წევრი. აირჩიეს როგორც ფედერალური სიების კანდიდატი თათრეთის რესპუბლიკიდან (პარტია — „ერთიანი რუსეთი“).
ფილადელფია (კალდასი)
ფილადელფია (Filadelfia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12.049 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 193 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კუნიუმბუკის რაიონი
კუნიუმბუკის რაიონი (Distrito de Cuñumbuqui) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის ლამასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 240 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 828 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 191.46 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლამასის პროვინციის რაიონები
ბრენდა სონგი
ბრენდა სონგი (Brenda Song; დ. 27 მარტი, 1988, კალიფორნია) — ამერიკელი მსახიობი.
ბიოგრაფია
სონგმა კარიერა ექვსი წლის ასაკში დაიწყო, მუშაობდა ბავშვ მოდელად. მისი დებიუტი ეკრანზე შედგა სტუმრად სიტკომში „ჭექა-ქუხილის ხეივანი“ 1995 წელს და განაგრძო როლები, როგორიცაა საბავშვო სატელევიზიო სერიალი „ფაჯი“ და „ნიკელოდეონი“-ს სერიალი „100 სიგელი“ ედი მაკდაუდისთვის 1999 წელს. სონგმა ითამაშა „დისნეის არხი“-ს ორიგინალურ ფილმში „საბოლოო საშობაო საჩუქარი“-ში 2000 წელს, რომელმაც მას ახალგაზრდა არტისტის ჯილდო მოუტანა. შემდგომში მან ხელი მოაწერა კონტრაქტს დისნეის არხთან და მოიპოვა ფართო აღიარება სამოქმედო ფილმში „ვენდი ვუ“: „მეომრის სახლში დაბრუნება“ (2006) და „სარჩელის ცხოვრება“-ში (2005-2011) ტიტულოვანი პერსონაჟის როლისთვის, რამაც მოიპოვა აღიარება და ორი ახალგაზრდა ჰოლივუდის ჯილდო. მან დამატებით ითამაშა ტიას პერსონაჟი ფილმ „მომავლის ფილი“-ში (2004-2005) და ჰქონდა მთავარი როლები სატელევიზიო ფილმებში „მიიღეთ ინფორმაცია“-ში (2002) და კომედიურ ფილმში „გარეუბანში ჩარჩენილი“ (2004). სონგმა გადაინაცვლა მთავარ როლებში კრიტიკოსების მიერ აღიარებულ ბიოგრაფიულ და დრამატულ ფილმ „სოციალური ქსელი“-ში (2010) და განაგრძო როლები ABC-ის პოლიტიკურ თრილერში „სკანდალი“-ში 2012–2013 წლებში, 2013 წელს კი ფოქსის კომედიაში „ახალი გოგო“-ში და „მამები“-ში. 2014 წლის ოქტომბერში მან ხელი მოაწერა „ნიჭიერი“-ს ჰოლდინგის კონტრაქტს Fox-თან და „თვენთი სენჩერი ფოქსის ტელევიზია“-სთან, სერიალში „წმინდა გენიოსი“ (2016-2017) და სამოქმედო დრამის სერიალში „სადგური 19“-ში 2018–2020 წლებში. ის ამჟამად უზრუნველყოფს ენ ბუნჩუის ხმას დისნეის არხის ანიმაციურ სერიალ „ამფიბია“-ში და თამაშობს მედისონ მაქსველის როლს ჰულუს კომედიურ–დრამა სერიალში „თოჯინის სახე“. ის ასევე უძღვებოდა რომანტიკული კომედიის ფილმს „გაბრაზებული ანგელოზი“ (2017), ფსიქოლოგიურ თრილერ ფილმს „ფარული აკვიატება“ (2019) და კომედიურ-დრამა ფილმს „მიწის შეცვლა“ (2019).
ცხოვრება და კარიერა
ბრენდა სონგი დაიბადა კარმაიკლში, კალიფორნიაში, საკრამენტოს გარეუბანში, ტაილანდურ და ჯმონგის ოჯახში. მისი მამის მხრიდან ბებია და ბაბუა იყვნენ სიონგის კლანიდან, მაგრამ შეცვალეს გვარი სონგ-ით, როდესაც ოჯახი ემიგრაციაში წავიდა შეერთებულ შტატებში. მისი მშობლები დაიბადნენ ტაილანდში. მისი მამა სკოლის მასწავლებლად მუშაობს, დედა კი დიასახლისია. მას ჰყავს ორი უმცროსი ძმა სახელად ტიმი და ნათანი. როდესაც ის ექვსი წლის იყო, სონგი დედასთან ერთად გადავიდა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიაში, სამსახიობო კარიერის გასამყარებლად. დანარჩენი ოჯახის წევრები კი ორი წლის შემდეგ გადავიდნენ მასთან. როგორც ახალგაზრდა გოგონას, სონგს სურდა ბალეტით დაკავება, ხოლო მის უმცროს ძმას ტაეკვონდოთი. მან თქვა: "დედაჩემს მხოლოდ ერთ ადგილას უნდოდა ჩვენი წაყვანა", ამიტომ ისინი ტაეკვონდოზე დასახლდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ სონგი პირველ კლასში ტიროდა, მას ახლა შავი ქამარი აქვს ტაეკვონდოში. ის იღებდა სწავლებას სახლში და მიიღო საშუალო სკოლის დიპლომი 16 წლის ასაკში, შემდეგ კურსები გაიარა სათემო კოლეჯში. მან დაამთავრა კალიფორნიის უნივერსიტეტი, ბერკლი 2009 წელს, ფსიქოლოგიის და ბიზნესის სპეციალობით.
სონგმა სიმღერა დაიწყო შოუბიზნესში, როგორც მოდის ბავშვმა მოდელმა სან-ფრანცისკოში, მას შემდეგ, რაც სამოდელო სკოლის აგენტმა შენიშნა სავაჭრო ცენტრში. მან მსახიობობა დაიწყო ხუთი-ექვსი წლის ასაკში „პატარა კეისრები“-ს რეკლამაში. BrendaSongSite.com. და შემდეგ Barbie-ს რეკლამაში. მისი პირველი როლი იყო 1995 წლის „რეკვიემი“-ში, AFI-ს სტუდენტურ მოკლემეტრაჟიან ფილმში. მსახიობ ელიზაბეტ სენგმა თქვა: "ის მოვიდა თავდაჯერებული. ის იყო ძალიან კონცენტრირებული და აშკარა იყო, რომ მას უყვარდა ის, რასაც აკეთებდა". ფილმი მოგვითხრობს მიმტანი/მოცეკვავის შესახებ, სახელად ფონგი, რომელიც იხსენებს თავის მოსიყვარულე ძმას და მათ მწარე ბავშვობას ჰონგ კონგში. შვიდი წლის სონგმა ითამაშა ფონგის ახალგაზრდა ვერსია, რომელსაც სრულწლოვანს ასახავს ტამლინ ტომიტა. ფილმმა მოიპოვა „CINE Golden Eagle“-ის ჯილდო. იგი გამოჩნდა სხვა მოკლემეტრაჟიან ფილმში, რეჟისორ ელიზაბეტ სენგის მიერ, სახელწოდებით „თეთრი მელა“. სიმღერა შემდეგ გამოჩნდა სატელევიზიო პროგრამის „ჭექა-ქუხილის ხეივანი“-ს ორ ეპიზოდში და იყო რეგულარულ საბავშვო სატელევიზიო სერიალში „Fudge“-ში, რომელშიც მან განასახიერა ჯენი. მისი დებიუტი თეატრალურ ფილმში იყო „სანტა კუნთებით“, 1996 წლის დამოუკიდებელ ფილმში პროფესიონალი მოჭიდავე ჰალკ ჰოგანის მონაწილეობით.
მცირე როლის შემდეგ ფილმში „მიატოვე ბევერსთან“ (1997), იგი გამოჩნდა ნიკელოდეონის სატელევიზიო სერიალში „100 სიგელი“ ედი მაკდაუდისთვის, სადაც მან ითამაშა სარიფა ჩუნგი ცამეტ ეპიზოდში. „100 საქმის“ შემდეგ, მას ჰქონდა რამდენიმე პატარა როლი სატელევიზიო შოუში, როგორებიცაა „მე-7 სამოთხე“, „ემის განსჯა“, „იერ“, „ერთხელ და ისევ“, „ძმები გარსია“, „პოპულარული“, „ბეტი“, „ბერნი მაკის შოუ“, „კოშმარის ოთახი“, „ხალხისთვის“ და „ჯორჯ ლოპესი“. სონგის ორმა ადრეულმა როლმა გამოიწვია აღიარება ახალგაზრდა შემსრულებლის ჯილდოზე. მისმა როლმა 2000 წლის დისნეის არხის ორიგინალურ ფილმში, „საბოლოო საშობაო საჩუქარი“, მოიპოვა ჯილდო "საუკეთესო შესრულება სატელევიზიო ფილმში კომედიაში, ახალგაზრდა მსახიობი ქალის მეორეხარისხოვანი როლი". ფილმი ეხება ორ თინეიჯერ გოგონას, ელისონ ტომპსონს და სამანტა კვანს, რომლებიც პოულობენ ამინდის მანქანას და ამის საშუალებით თოვს ლოს ანჯელესში. 2002 წელს მისმა გამოჩენამ „ბერნი მაკის შოუ“-ზე გამოიწვია მისი ნომინაცია "საუკეთესო სპექტაკლი სატელევიზიო კომედიურ სერიალში, მოწვეული ახალგაზრდა მსახიობი ქალის მონაწილეობით". იმავე წელს მან ითამაშა თვენთი სენჩერი ფოქსი-ის საოჯახო ფილმში „მაიკის მსგავსად“, რომლის შემოსავალი 60 მილიონ დოლარზე მეტი იყო. ფილმში მონაწილეობს რეპერი ბოუ ვაუ, როგორც ობოლი, რომელსაც შეუძლია მოულოდნელად NBA-ის დონის კალათბურთის თამაში. სიმღერა განასახიერებს პერსონაჟ რეგ სტივენსს, ცამეტი წლის ობოლი. ის საკმარისად წარმატებული იყო. სიმღერა არ გაგრძელებულა.
2002–2007: წინსვლა დისნეის არხთან
2002 წელს სონგმა ხელი მოაწერა კონტრაქტს დისნეისთან და გამოჩნდა დისნეის არხის ფილმში „მიიღეთ ინფორმაცია“-ში. 2002 წლის შემდეგ სონგმა განაგრძო სტუმრად გამოჩენა პოპულარულ სიტკომებში, როგორიცაა „ესაა რავენ“ და „ერთი ერთზე“. მან შეასრულა ტიას განმეორებითი როლი დისნეის არხის სერიალში „მომავლის ფილი“, 2004 და 2005 წლებში სერიალის შვიდ ეპიზოდში, „შვარცი“-ში. სატელევიზიო პრემიერას ჰყავდა 3,7 მილიონი მაყურებელი. ფილმი მოგვითხრობს გარეუბნებში მცხოვრებ ორ თინეიჯერ გოგონაზე, რომლებიც შემთხვევით უცვლიან მობილურ ტელეფონებს ცნობილ მომღერალს. ჟურნალ W-სთვის მიცემულ ინტერვიუში სონგმა გამოავლინა სამი რამ, რაც 15 წლისას ყოფნისას, მის ცხოვრებაში შეიცვალა, მათ შორის, ადრეული მიღება ჰარვარდის უნივერსიტეტში, რომელზეც მან უარი განაცხადა. ამ დროზე საუბრისას მან თქვა: "დედაჩემს კიბო დაემართა, მე კი ჩავაბარე იმ კოლეჯში, სადაც ყოველთვის მინდოდა წასვლა. მამაჩემმა, რომელიც სკოლის მასწავლებელია, მითხრა: "თქვენ გაქვთ საოცარი შესაძლებლობა აკეთოთ ის რაც გსურთ, თუ მსახიობობა გინდათ, ასეც მოიქეცით, მაგრამ თუ მსახიობობა არის ის, რისი კეთებაც გსურთ, მაშინ განათლება ყველაზე მნიშვნელოვანია და მისი მიღება შეგიძლიათ."
2005 წელს სონგმა დაიწყო ცუდი მემკვიდრის, ლონდონის ტიპტონის როლში გამოჩნდა დისნეის არხის ორიგინალურ სერიალში, „ზაკ და კოდის ლუქსის ცხოვრება“-ში. როლს ეწოდა "პარიზი". მან როლი აუდიციის გარეშე მიიღო და გაუკვირდა, რომ შოუში მუშაობდა მისი მეგობარი ეშლი ტისდეილი. სონგი ამბობს: "ლონდონი ჩემი ფანტაზიის ადამიანია, ვისურვებდი, რომ ის ვიყო. ვისურვებდი, რომ მქონოდა მისი გარდერობი." სერიალის პრემიერა დისნეის არხზე შედგა 2005 წლის 18 მარტს და მიიღო ოთხი მილიონი მაყურებელი, რამაც ის ყველაზე წარმატებულ პრემიერად აქცია დისნეის არხზე 2005 წელს. კრიტიკოსები ხშირად აფასებდნენ სონგის შესრულებას სერიალ „ლუქსის ცხოვრება“-ში. მასში ნათქვამია: "თუ ოდესმე უყურებთ "ზაკ და კოდის ლუქსის ცხოვრება"-ის ეპიზოდს, უნდა გესმოდეთ, რომ შოუს ყურება შესაძლებელია ერთი პერსონაჟის გამო: ლონდონ ტიპტონის გამო." სონგის კომენტირებისას, MSN-ის 2009 წლის ქოვერ სიუჟეტში სერიალზე ნათქვამია: "სიმღერა არის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი, რის გამოც „ლუქსის ცხოვრება“-ის ფრენჩაიზი რჩება ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ და მაღალრეიტინგულად დისნეიში." სონგმა მოიპოვა ახალგაზრდა არტისტის ჯილდო "საუკეთესო საოჯახო სატელევიზიო სერიალისთვის ", ემის ნომინაციები „გამოჩენილი საბავშვო გადაცემისთვის“ (ორჯერ) და „გამოჩენილი ქორეოგრაფია“, და სამი „ნიკელოდეონის საბავშვო არჩევანის ჯილდო ნომინაციაში“ „საყვარელი სატელევიზიო შოუ“ 2007, 2008 და 2009 წლებში. 2006 წელს სონგმა მოიპოვა აზიის ბრწყინვალების ჯილდო ნომინაციაში სერიალ „გამოჩენილი ახალბედა“-ში მისი მონაწილეობისთვის.
სერიალ „ლუქსის ცხოვრება“-ში დებიუტის შემდეგ, სონგი გახდა დისნეის არხის რეგულარული მონაწილე და მიიღო ხმოვანი როლი დისნეის არხის სერიალ „ამერიკული დრაკონი“: „ჯეიკ ლონგი“-ში. 2006 წელს სონგმა მიიღო როლი ჰოლიდაზე: „შობა რომელიც თითქმის არ მომხდარა“. მოგვიანებით მან ითამაშა ონლაინ სერიალში. სიმღერა იყო დისნეის არხის ვარსკვლავების წრის ნაწილი. იგი მონაწილეობდა "სიზმარი არის სურვილი, რომელსაც შენი გული აკეთებს"-ში ვერსიის ჩანაწერსა და მუსიკალურ ვიდეოში, რომელიც შეტანილი იყო სპეციალურ გამოცემაში კონკია პლატინის გამოცემა DVD-ზე და დისნეიმანია 4 CD-ზე, რომელიც გამოვიდა 2006 წლის აპრილში, „ლუქსი“-ში. 2008 წელს იან სკოტმა დაწერა და შექმნა მისთვის დემო სიმღერები, რომლებიც მიეკუთვნება მარკ ჯექსონ ფროდაქშენს.
სონგის პირველი მთავარი როლი იყო 2006 წლის დისნეის არხის ორიგინალურ ფილმში „ვენდი ვუ“: „სახლში დაბრუნებული მეომარი“ რომელსაც პრემიერაზე 5,7 მილიონზე მეტი მაყურებელი ჰყავდა. „ვენდი ვუ“ იგეგმებოდა როგორც კომედია, მაგრამ ფილმის რეჟისორებს უჭირდათ შესაფერისი მსახიობის პოვნა, როგორც კომედიური, ასევე ტაეკვონდოს უნარით, რომ შეესრულებინა მთავარი გმირი, თავდაპირველად სახელად კენი ლუ. ლიდია კუკმა, ფილმის ერთ-ერთმა რეჟისორმა, თქვა: "ბრენდა თავდაპირველად ბერის როლის შესასრულებლად მოიყვანეს. ჩვენ დავიწყეთ მასთან ვარჯიში საბრძოლო ხელოვნებაში და სწორედ მაშინ მივხვდით, რომ ის კენი ლუ უნდა ყოფილიყო და ბრენდას მთავარი როლი შესთავაზა ფილმში. მას ჰქონდა ჭკუისა და საბრძოლო ხელოვნების შესანიშნავი კომბინაცია." ნიუ იორკ თაიმსის თანახმად, ფილმი გახდა "ვარსკვლავური მანქანა" სონგისთვის. ფილმი საშუალო, პოპულარულ ჩინელ-ამერიკელ მოზარდზე იყო, რომლის ცხოვრებაც თავდაყირა დგება ახალგაზრდა ჩინელი ბერის სტუმრობით. ბერი ამტკიცებს, რომ ის არის ძლიერი ქალი მეომრის რეინკარნაცია და ერთადერთი ადამიანი, რომელსაც შეუძლია თავიდან აიცილოს უძველესი ბოროტი სული სამყაროს განადგურებაში. მეორე სიუჟეტის მიხედვით, ვენდი და მისი ოჯახის უმეტესობა იბრძვიან თავიანთი კულტურისა და მემკვიდრეობის შესანარჩუნებლად. სონგმა ფილმის გადაღებამდე ცოტა რამ იცოდა საკუთარი ხალხის შესახებ. ფილმის პოპულარიზაციისთვის მან იპოზიორა „ჩვიდმეტი“, „მოზარდი ხალხი“, „მოზარდი“, „ჩვიდმეტი მალაიზია“ და რამდენიმე სხვა ჟურნალის გარეკანზე, ასევე იმოგზაურა მალაიზიაში, სინგაპურსა და კოსტა რიკაში. „ვენდი ვუ“: „სახლში დაბრუნებული მეომარი“-ს გაგრძელება, რომელშიც მთავარ როლებს სონგი და კოიამადა თამაშობენ, გამოცხადდა 2007 წლის ბოლოს. ფილმმა კრიტიკოსებისგან დადებითი შეფასებები მიიღო. საიტმა შეაქო ფილმი და თქვა: „ვენდი ვუ: მეომრის სახლში დაბრუნება არის სასიამოვნო პატარა ტელეფილმი, სავსეა მკვლელი მოქმედების სექციებით და ბრენდა სონგისთვის სამსახიობო და საბრძოლო ნიჭის შესანიშნავი გამოფენით. ეს ფილმი ღირს თქვენი დროის 91 წუთად.“ „Allmovie“-მა აღწერა სონგი, როგორც „მომხიბლავი და მიმზიდველი პიროვნება, თუნდაც ზედაპირულ აირზე თამაშისას“. „BellaOnline“-ის მიმოხილვამ აღნიშნა, რომ იშვიათია ქალბატონი საბრძოლო ხელოვნების ვარსკვლავი შავი ქამრით. სონგმა ფილმისთვის საკუთარი ტრიუკების უმეტესობა შეასრულა, კოიჩი საკამოტოს ხელმძღვანელობით, რომელიც „ძლევამოსილი რეინჯერები“-ის სერიების აღმასრულებელი პროდიუსერია. დისნეის არხის აღმასრულებელმა ვიცე-პრეზიდენტმა გარი მარშმა უწოდა ფილმს "ბაფი ვამპირის მკვლელი ხვდება ჩახშობილ ვეფხვის დამალულ დრაკონს" და თქვა სონგზე: "ის წარმოუდგენლად ნიჭიერია, ის ჭკვიანია, იგი მრავალფეროვნებას მატებს ჩვენს ქსელს და ის ნამდვილი ბავშვია."
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები