cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯანის ხელოვნება
XVII—XVIII საუკუნეები
მარცხნივ|მინი|230x230პქ|მხატვრობა შაქის ხანების სასახლეში, XVIII საუკუნეში XVII საუკუნისა და დიდწილად XVIII საუკუნის ხელოვნების განვითარებაზე რთულად იმოქმედა ომებმა თურქეთსა და ირანს შორის, ასევე შინაური ფეოდალური ომები სახანოებს შორის. თუმცა გრძელდებოდა ისეთი ნათელი სახვითი ხელოვნების შექმნა, რომელსაც წარმოადგენს, მაგალითად, შაქის ხანების სასახლე, რომელიც აშენებულია ხადალი ზეინალ აბდინის მიერ 1797 წელს. აქ ასახულია სტილიზებული ნიმუშების, ხალხისა და ცხოველის გამოსახულებებს, ასევე ომის და ნადირობის თანმიმდევრულ სცენებს შიდა დარბაზებში და სასახლის ოთახებში. მინი|ორნამენტი. XII საუკუნე ამ პერიოდში მონუმენტური მშენებლობა განიცდის დაცემას. XVIII საუკუნის კედლის ფერწერა გამოჩნდა მდიდარი მოქალაქეების სახლებში, რომლებიც, ძირითადად, მცენარეთა მოტივების კომპოზიციებს წარმოადგენდნენ. ზოგჯერ ეს ნახატები ფრინველების, ცხოველების, ხალხის გამოსახულებებსაც მოიცავდა. ხალხური ხელოვნების ნიმუშები იქმნებოდა იარაღებისა და ჭურჭლისთვის. მაღალი მხატვრული დეკორაციები მოიცავს, მაგალითად, სპილენძის ჭურჭელს და იარაღს სოფელ ლაღიჩში.
ამ პერიოდშივე განვითარებას იწყებს აზერბაიჯანული ხალიჩების სკოლა.
დეკორატიული ხელოვნება
XIX საუკუნიდან XX საუკუნის დასაწყისში ცნობილი გახდნენ დეკორატიული სტილის მხატვრები, რომლებსაც არ ჰქონდათ პროფესიული სამხატვრო ხელოვნება.
აზერბაიჯანელ მხატვრებს შორის ცნობილად ითვლებოდა მირ მოხსუნ ნავაბი, რომელსაც არ ჰქონდა პროფესიონალური ხელოვნური განათლება, მაგრამ ასევე ცნობილი იყო, როგორც პოეტი, თეორეტიკოსი, მუსიკოსი და კალიგრაფისტი. განსაკუთრებული ადგილი, ფერწერაში უკავია მის მიერ შექმნილ მოხატულებებს. მისი ნამუშევრები ხასიათდება ბრწყინვალე დეკორატიული ორნამენტული კედლის ფერწერული ნამუშევრებით, ყვავილებითა და ფრინველთა ნახატებით.
კედლური ნახატების ეროვნულ ტრადიციას იყენებდა უსტა გამბარ ყარაბაღი (1830-იანები - 1905). იგი ცნობილია შაქის ხანების სასხლის რესტავრაციაში შეტანილი წვლილით, ასევე მეჰმანდაროვისა და რუსტამანოვის სახლების ინტერიერის მოხატვით. მისი ნამუშევრები არ არღვევდა კედლის სიბრტყესა და ხაზს უსვამდა მის არქიტექტურულ დეტალებს. მისი ახალი ნამუშევრები გამოირჩეოდა რეალისტური თვისებების ზრდით.
დაზგური ხელოვნება
XIX საუკუნეში იწყება დაზგური ფერწერის აღმოჩენა. მინი|მირზა ყადიმ ირევანის პორტრეტები. მხატვარი მირზა ყადიმ ირევანი, რომელსაც ასევე არ გააჩნდა პროფესიონალური ხელოვნური განათლება, ძირითადად სახელი მოიხვეჭა, როგორც პორტრეტისტმა. ცნობილია მისი ისეთი ნამუშევრები, როგორც „მოცეკვავე“, „დერვიში“, „კავალერისტი“. აზერბაიჯანის ხელოვნების მუზეუმში ინახება მისი ნამუშევრები. ირევანიმ, რომლის ნამუშევრები ძალზედ მჭიდროდაა დაკავშირებული შუასაუკუნეების აღმოსავლეთის ტრადიციებთან, საფუძველი ჩაუყარა რეალისტურ დაზგურ ფერწერას აზერბაიჯანში.
მირზა ყადიმი ირევანის ნამუშევრებს შორის ცნობილია მხატვრის მიერ შესრულებული პორტრეტები სარდარის სასახლეში (სასახლე 1914 წელს იქნა განადგურებული. განადგურდა ასევე 4 დიდი ზომის პორტრეტები, რომელიც სასახლის კედლებზე იყო დახატული). ცნობილია შემდეგი პორტრეტები: „ფეთჰ ალი შაჰი“, „აბას მირზა“, „მაჰ თალიათ ხანუმი“ და „ვეჯულლაჰ მირზა“. ამ პორტრეტების გარდა ცნობილია უცნობი „მებრძოლის“ პორტრეტი.
ცნობილია „თიმურის პორტრეტი“, რომლის ავტორია მირ მოხსუნ ნავაბი. ეს პორტრეტი 1902 წელსაა შესრულებული აკვარელით და დღეს ინახება აზერბაიჯანის ხელოვნების მუზეუმში ბაქოში.
XX საუკუნეში ჟურნალ „მოლა ნასრედინის“ გამოცემით, წიგნების ბეჭდვით დაიწყო ახალი სატირული გრაფიკის ჟანრების ჩამოყალიბება. აზერბაიჯანული სატირის ფუძემდებლად კი ითვლება აზიმ აზიმზადე. ცნობილია მისი მკვეთრი კარიკატურები, რომელიც სასაცილოდ იგდებდა ქვეყანაში საზოგადოებრივ უთანასწორობას, ფანატიზმს, უმეცრებასა და ცარიზმის ზეწოლას. ცნობილია მისი აკვარელის ნამუშევრები „ასი ტიპი“, რომელიც ეძღვნება ქალის თავისუფლებას, ათეიზმსა და პოლიტიკურ მოტივებს. ასევე მისი ილუსტრაციები მირზა ალექპერ საბირის კრებულზე „ჰოპჰოპნამე“.
ბეჰრუზ ქანგარლი, პირველი აზერბაიჯანელი მხატვარი, რომელმაც მიიღო არასრული პროფესიონალური განათლება (1916). იგი არის დაზგური ფერწერის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. აზერბაიჯანის ხელოვნების მუზეუმში ინახება მისი ალბომი „ხსოვნა ნახიჩევანზე“.
ამ პერიოდის მხატვრები ქალებისგან შეიძლება გამოვყოთ კეისარ კაშიევა - პირველი აზერბაიჯანელი ქალი, რომელმაც მიიღო მხატვრული განათლება. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ გამოდიოდა ჟურნალი „ფიუზათი“, რომლის გამომცემი იყო იმ დროს ცნობილი ფილოსოფოსი, ჟურნალისტი და მხატვარი ალი ბეი ჰუსეინზადე, რომელიც ითვლება თანამედროვე აზერბაიჯანის ტილოზე ფერწერის ფუძემდებლად.
საბჭოთა აზერბაიჯანის სახვითი ხელოვნება
1920 წელს აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ქვეყანაში შეიქმნა ახალი ტიპის ხელოვნება. 1920 წელს ბაქოში პირველი ხელოვნების სკოლა გაიხსნა, სადაც შეიქმნა ვიზუალური ხელოვნების ახალი ჟანრები.
30-იან წლებში გრაფიკის დარგში მუშაობდნენ ისეთი მხატვრები, როგორებიც არიან აზიმ აზიმზადე, გაზანფარ ჰალიკოვი, ისმაილ ახუნდოვი, ალთაი ჰაჯიევი, ქიაზიმ ქიაზიმზადე და სხვები. იქმნებოდა ილუსტრაციები აზერბაიჯანელი და უცხოელი მწერლების წიგნებისთვის. იმ დროის აქტუალურ თემებზე იხატებოდა პლაკატები.
1928 წელს გაიხსნა აზერბაიჯანის საზოგადოების ახალგაზრდა ხელოვანთა პირველი შემოქმედებითი გამოფენა. 1930-იან წლებში, წარმატებული იყო რევოლუციური სახვითი ხელოვნების აზერბაიჯანის კავშირის გამოფენა.
1932 წელს შეიქმნა აზერბაიჯანელი მხატვრების კომიტეტი. 1940 წელს აზერბაიჯანელი მხატვრების პირველი ყრილობა გაიმართა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ძირითადად იქმნებოდა პოლიტიკური პლაკატები და სატირული კარიკატურები. მათი შემქმნელები იყვნენ აზიმ აზიმზადე, გ. ხალიგოვი, ს. შარიფზადე და სხვები.
აზერბაიჯანულ ხელოვნებაში მხატვრული სიმწიფის ეტაპი დაიწყო 50-იან წლებში. მე-20 საუკუნეში ცნობილნი გახდნენ ისეთი მხატვრები, როგორებიც არიან მიქაილ აბდულაევი, თაჰირ სალახოვი, ვიდადი ნარიმანბეკოვი და სხვები. ისტორიულ წარსულზე მიძღვნილი თემები, ასევე აზერბაიჯანელი ერის ტრადიციასა და წეს-ჩვეულებებზე ჩანს ე.რზაგულიევის, ვ.ნარიმანბეოკვის, ა .ჰუსეინოვისა და სხვა.
აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ცნობილი პეიზაჟის მხატვარი, რომელიც აზერბაიჯანის ბუნების სილამაზეს ასახავდა, იყო რესპუბლიკის მხატვარი სათარ ბაჰლულზადე.
რესურსები ინტერნეტში
https://web.archive.org/web/20100215184230/http://www.elibrary.az/docs/artofazerb.pdf
საქართველოს სსრ კინემატოგრაფისტთა კავშირი
საქართველოს სსრ კინემატოგრაფისტთა კავშირი — საქართველოს სსრ-ს ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივ-შემოქმედებითი ორგანიზაცია. შედიოდა სსრკ კინემატოგრაფისტთა კავშირში. აერთიანებდა რეჟისორებს, მსახიობებს, მხატვრებს, კინოს კრიტიკოსებს. კავშირის ძირითადი მიზანი იყო დაერაზმა თავისი წევრები სოციალისტური რეალიზმის პრინციპით განმსჭვალული მაღალიდეური და მაღალმხატვრული ნაწარმოებების შესაქმნელად.
კავშირს ჰქონდა მხატვრული კინემატოგრაფიის, თეორიისა და კრიტიკის, სამეცნიერო-პოპულარული, დოკუმენტური, სატელევიზიო, მულტიპლიკაციური, ახალგაზრდა კინემატოგრაფისტთა, კინოტექნიკოსთა, კინომოყვარულთა, სამატვრო-საშეფო და სასწავლო სექციები. 1979 წლამდე მასში გაერთიანებული იყო 300-მდე წევრი.
უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანოარესპუბლიკური ყრილობა, აღმასრულებელი ორგანო - გამგეობა.
ჩატარდა შემდეგი ყრილობები:
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები კატეგორია:სსრკ კინემატოგრაფისტთა კავშირი
ვაჭრები
ვაჭრები — თბილისის მოსახლეობის ერთ-ერთი ძირითადი ფენა სხვადასხვა ეპოქაში. ვაჭრები შუამავლის ფუნქციას ასრულებდნენ მწარმოებლებსა და მომხმარებლებს შორის, ისინი საქონელს ყიდულობდნენ არა უშუალო მოხმარებისათვის, არამედ გააყიდად, მოგების მიზნით. შრომის საზოგადოების დანაწილების ზრდის შესაბამისად, სულ უფრო მნიშვნელოვანი ხდებოდა ვაჭრების როლი ქვეყნის ეკონომიკურ ცხოვრებაში. განვითარების პროცესში ვაჭართა სოციალური ფენა დაიყო სხვადასხვა ქონებრივ ჯგუფად. საშუალო და წვრილ ვაჭრებს მკვეთრად დაუპირისპირდნენ ე. წ. „დიდვაჭრები“, რომლებიც ერთდროულად ეწეოდნენ როგორც მსხვილ სავაჭრო, ისე სავახშო-საკრედიტო ოპერაციებს. დაირღვა ვაჭრების სოციალური ერთგვროვნებაც. ფეოდალურმა სამართალმა საპატიო ვაჭრების სისხლი 12 000 თეთრად შეაფასა, რითაც იგი გაუთანაბრდა წარჩინებული წოდების, აზნაურის სისხლს. აღნიშნული აქტით სამეფო ხელისუფლება იცავდა ვაჭრების პიროვნებას, ქონებასა და საქმიანობას, რაც, უწინარეს ყოვლისა, სახელმწიფ ხაზინის ინტერესებით იყ ნაკარნახევი. პრივილეგიური დიდვაჭრების სახით სამეფო ხელისუფლებამ თბილისში მტკიცე სოციალური საყრდენიც გაიჩინა, რაც ხელს უშლიდა მოქალაქეთა ერთიან ატიფეოდალურ ძალად ჩამოყალიბებას. ეს კი ერთ-ერთი ძირითადი მიზეზი იყო იმისა, რომ ფეოდალურ საქართველოში ვერც ერთმა ქალაქმა, მათ შორის ვერც თბილისმა, ვერ შეძლო „თავისუფალი ქალაქის“ სტატუსის მოპოვება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვაჭრობა
ყარადაღლი (ფუზულის რაიონი)
ყარადაღლი (Qaradağlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ფუზულის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ფუზულის რაიონის სოფლები
ნახტნეითი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის პირველი დინასტიის დედოფლები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2002
ჯგუფი A
ჯგუფში გამოდიოდა მსოფლიოსა და ევროპის მოქმედი ჩემპიონი საფრანგეთის ნაკრები, რომელმაც წააგო ორი მატჩი, ფრედ ითამაშა ერთი და ვერ მოახერხა ერთი გოლის გატანაც კი. ჯგუფიდან კვალიფიკაცია გაიარეს დანიისა და ტურნირის დებიუტანტი სენეგალის ნაკრებებმა.
ჯგუფი B
ესპანეთმა მოიგო სამივე მატჩი. სლოვენიამ კი სამივე წააგო. დანარჩენ ორ გუნდს თანაბარი ქულები და გოლების თანაბარი ნულოვანი სხვაობა ჰქონდათ, ერთმანეთში კი 2-2 ითამაშეს. პარაგვაიმ სამხრეთ აფრიკასთან შედარებით უპირატესობა მხოლოდ მეტი გატანილი გოლით მოიპოვა.
ჯგუფი C
ბრაზილიამ მოიგო ყველა მატჩი, ჩინეთმა კი ყველა წააგო. კოსტა-რიკას სუსტი დაცვის და ბევრი გოლის გაშვების გამო მეორე ადგილისთვის ბრძოლაში უპირატესობა თურქეთს მიენიჭა გოლების საუკეთესო სხვაობით.
ჯგუფი D
ჯგუფის მთავარი მოულოდნელობები იყო პორტუგალიის ნაკრების დამარცხება აშშ-სა და კორეის ნაკრებებთან. სწორედ ეს ორი გუნდი გავიდა შემდეგ ეტაპზე. პორტუგალიას კი პოლონეთთან გამარჯვებამ მხოლოდ მესამე ადგილი არგუნა.
ჯგუფი E
საუდის არაბეთი ტურნირის ყველაზე სუსტი გუნდი იყო. წააგო სამივე მატჩი, ვერ გაიტანა ერთი გოლიც კი და წააგო ყველაზე დიდი ანგარიშით, 0-8 გერმანიასთან. ჯგუფი გერმანიამ და ირლანდიამ მოიგეს.
ჯგუფი F
ჩემპიონატის ერთ-ერთ ფავორიტად მიჩნეული არგენტინის ნაკრები, მსგავსად საფრანგეთისა, ჩარჩა ჯგუფში. ბოლო ტურში მათ ვერ შეძლეს შვედეთის დამარცხება. შვედეთი კი გავიდა პირველ ადგილზე, რადგან ინგლისზე მეტი გოლი ჰქონდა გატანილი. ნიგერიის ნაკრები კი უშანსოდ იყო დარჩენილი უკვე ორი ტურის შემდეგ.
ჯგუფი G
მექსიკამ მოიგო ორი მატჩი და გაიმარჯვა ჯგუფში. იტალია გავიდა მეორე ადგილზე. ხორვატიამ ვერ შეძლო ჯგუფური ეტაპის გადალახვა ბოლო მატჩის წაგების გამო. ეკვადორმა მოიგო პირველი მატჩი მსოფლიო ჩემპიონატებზე.
ჯგუფი H
ჯგუფის პირველ ადგილზე გავიდა ტურნირის მასპინძელი იაპონიის ნაკრები.
ესპერანსა (მასბატე)
ესპერანსა (ოფიციალურად ესპერანსის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Esperanza) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 534 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:მასბატეს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს თეატრალური საზოგადოება
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები კატეგორია:საქართველოს ორგანიზაციები
ანატორი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი ანატორი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბალა-არაბლარი
ბალა-არაბლარი  (Bala Ərəblər) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 941 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ყარამამედლი (ფუზულის რაიონი)
ყარამამედლი (Qaraməmmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფუზულის რაიონის სოფლები
ვლადიმერ კოტლიაკოვი
ვლადიმერ კოტლიაკოვი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დამთავრების (1954) შემდეგ მუშაობდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიის ინსტიტუტში; 1971 წლიდან პროფესორია, 1968 წლიდან გლაციოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი, 1975 წლიდან ბუნებრივი რესურსების დინამიკის სექტორის ხელმძღვანელი, 1986 წლიდან დირექტორი. ანტარქტიდაში, ახალი მიწის კუნძულ ჩრდილოეთ კუნძულზე, კავკასიაში, პამირსა და ტიან-შანში ჩატარებული სამეცნიერო ექსპედიციების მონაწილე და ხელმძღვანელი. რუსეთში გლაციოლოგიური სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ვლადიმერ კოტლიაკოვი 14 წიგნის და 750 სამეცნიერო სტატიის ავტორია. მისი ხელმძღვანელობით შედგენილია და გამოცემულია მრავალტომიანი „სსრკ მყინვარების კატალოგი“ (1965–1982). იკვლევდა მთისა და პოლარული გამყინვარების რეჟიმსა და დინამიკას, გარემოს გლობალური ცვლილების პრობლემებს; არის სისტემური გლაციოლოგიური კარტოგრაფირების კონცეფციის შემქმნელი, „მსოფლიოს თოვლ-ყინულოვანი რესურსების ატლასის“ (ტ. 1–2, 1997) მთავარი რედაქტორი. ქართველ გეოგრაფ რამინ გობეჯიშვილთან ერთად ავტორია ნაშრომისა „გლაციოლოგია“ (2006). ანტარქტიდაში ვოსტოკის სადგურზე ჭაბურღილიდან მყინვარული კერნის შესწავლის ინიციატორი და ხელმძღვანელი, რომლის შედეგებითაც დამტკიცდა, რომ თანამედროვე ეპოქა არ გადის დედამიწაზე კლიმატის ცვალებადობის სტაბილური საზღვრების ფარგლებიდან. რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების ვიცე-პრეზიდენტი (1980–2000), საპატიო პრეზიდენტი (2000 წლიდან).
საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის ვიცე-პრეზიდენტი (1988–96). კლიმატის ცვლილების სამთავრობათშორისო ექსპერტების ჯგუფის წევრი, რომელსაც მიღებული აქვს ნობელის მშვიდობის პრემია (2007). რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (2001). კოტლიაკოვის სახელობისაა ორი მყინვარი იმიერილის ალათაუსა და ჯუნგარის ალათაუში. კოტლიაკოვი უარყოფს გლობალური დათბობის ანთროპოგენურ ბუნებას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:რუსი გეოგრაფები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომითი წარჩინებისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები კატეგორია:ნიკოლოზ პრჟევალსკის სახელობის ოქროს მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საბჭოთა გეოგრაფები კატეგორია:რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიის ინსტიტუტის დირექტორები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის უცხოელი წევრები
ნახტუბასტერაუ
ნახტუბასტერაუ — ძველი ეგვიპტის დედოფალი ოცდამეექვსე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის გვიანი პერიოდის დროს. ნახტუბასტერაუ ეგვიპტის ფარაონის ამასის II-ის მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეექვსე დინასტიის დედოფლები
მანდაონი
მანდაონი (ოფიციალურად მანდაონის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Mandaon) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 122 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:მასბატეს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
Brazzers
Brazzers — პორნოგრაფიული კომპანია, შეიქმნა მონრეალში. საიტის სლოგანია: „მსოფლიოს საუკეთესო HD პორნო საიტი!“. საიტს მოგებული აქვს 20 ჯილდო. პირველი ჯილდო მოიგო 2009 წელს. საიტზე ატვირთულია 9729 ვიდეო.
ისტორია
დაარსდა 2005 წელს მონრეალელ ინვესტორთა ჯგუფის მიერ.
ღაზი ხოსრო-ბეგი
200პქ|thumb|[[ღაზი ხოსრო-ბეგის მეჩეთი სარაევოში, რომლის ეზოშიცაა იგი დაკრძალული]]
ღაზი ხოსრო-ბეგი (غازى خسرو بیگ; Gazi Husrev-beg; არებ. غازى حۆسرهو ب‍هغ; დ. 1480, სერესი, ოსმალეთის იმპერია – გ. 1541, სარაევო) — ბოსნიელი ოსმალო მხედართმთავარი, სანჯაყ-ბეგი, ბოსნიის სანჯაყის გამგებელი 1521 – 1525, 1526 — 1534 და 1536 — 1541.
ბიოგრაფია
ხოსრო სერესში, თანამედროვე საბერძნეთის ტერიტორიაზე დაიბადა. მამამისი ფერხადი იყო ბოსნიელი ტრებინეს მხრიდან, ხოლო დედამისი იყო სელჩუკა, რომელიც გადმოცემების თანახმად ბაიაზიდის ქალიშვილი იყო.
1486 წელს ფერხადი მამლუქთა სულტან ალ-აშრაფ საიფუ დ-დინ ყაით-ბაის წინააღმდეგ ომში დაიღუპა. დაქვრივებული სელჩუკაც მალევე გარდაიცვალა და ხოსრო ოსმალეთის სამეფო კარზე აღიზარდა. იხსენიება 1503 წელს, როცა ბაიაზიდის ვაჟი მეჰმედი ყირიმის სახანოს ესტუმრა დიპლომატიური დავალებით, ხოსროც მას ახლდა. 1504 წელს მეჰმედის გარდაცვალების შემდეგ ხოსრო ყირიმიდან კონსტანტინოპოლში დაბრუნდა, საიდანაც ამჯერად ალბანეთში, შკოდერის სანჯაყში გაამწესეს. თავი გამოიჩინა სამხედრო ნიჭით უნგრეთის სამეფოს წინააღმდეგ ბრძოლებში.
ბელგრადის აღებისას გამოჩენილი სიმამაცის გამო იგი სულაიმანმა ბოსნიის სანჯაყ-ბეგად დანიშნა 1521 წლის 15 სექტემბერს. მისი მმართველობის დროს სარაევოში აშენდა რამდენიმე მნიშვნელოვანი მონუმენტი – ღაზი ხოსრო-ბეგის მეჩეთი, კურშუმლიას მადრასა, ზრუნავდა ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესებაზე, აგებდა ჩარდახიან ბაზრებს და სხვა. დააარსა საქველმოქმედო ფონდი (ვაყფი), რომელიც დღევანდელ დღესაც აქტიურია. ასევე აქტიურად ეწეოდა ექსპანსიას დასავლეთით, მ. შ. თანამედროვე ხორვატიის ტერიტორიაზე. დაიკავა ქალაქები გრებენი, სოკოლი, იეზერო, ვინაცი, ვრბაშკი გრადი, ლივაჩი, კამატინი, ბოჩაცი, უდბინა, ვრანა, მოდრუჩი, პოჟეგა და სხვები.
მონაწილეობდა მოჰაჩის ბრძოლაში, სადაც აქინჯიებსა და მშვილდოსან კავალერიას მეთაურობდა. მოჰაჩის ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ ოსმალებმა თანამედროვე უნგრეთის ტერიტორია დაიკავეს, იმპერიის საზღვრები ბოსნიის სანჯაყიდან მოშორებით გადავიდა. ხოსრო-ბეგს ამჯერად რეგიონში სტაბილიზაციისთვის უწევდა ბრძოლა და აჯანყებების ჩახშობა. მონაწილეობდა ჩერნოგორიაში წარმოქმნილ კონფლიქტში ისქანდარ-ბეგ ცრნოიევიჩის გარდაცვალების შემდეგ. 1541 წელს მონაწილეობდა ჩერნოგორიელი აჯანყებულების წინააღმდეგ ბრძოლაში, სადაც დაიღუპა სოფელ მოკროსთან.
ლეგენდის თანახმად, ხოსრო-ბეგი იმდენად დიდი აღნაგობის ყოფილა, რომ მისმა ჯარისკაცებმა ცხედრის ზიდვა ვეღარ მოახერხეს და მხოლოდ მისი გულღვიძლი დამარხეს ხოჯის მწვერვალთან (Hodžina glavica), საიდანაც მოგვიანებით მხარე დრობნაცმა მიიღო თავისი სახელი (drob / дроб შიგნეული). ამ ლეგენდის რეალობასთან კავშირი დაუდგენელია, რადგან ისტორიულად სახელი დრობნაცი უფრო ადრინდელია, ხოლო ხოსრო დაკრძალულია სარაევოში, თავის მიერ აგებული მეჩეთის ეზოში.
R.E.M.-ის დისკოგრაფია
ამერიკულმა ალტერნატიულმა როკ-ჯგუფმა R.E.M. გამოუშვა 15 სტუდიური ალბომი, სამი საკონცერტო ალბომი, 14 კომპილაციური ალბომი, ერთი ალბომი რემიქსებით, ერთი საუნდტრეკი, 12 ვიდეო ალბომი, 7 EP, 63 სინგლი და 77 მუსიკალური ვიდეო.
ჯგუფი 1980 წელს ჩამოყალიბდა ვოკალისტ მაიკლ სტაიპის, გიტარისტ პიტერ ბაკის, ბასისტ მაიკ მილზისა და დრამერ ბილ ბერის მიერ. კოლექტივი მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია ალტერნატიული როკის განვითარებაზე. ჯგუფის მუსიკალური სტილი მნიშვნელოვან შთაგონებად იქცა სხვა ალტერნატიული როკ ჯგუფებისთვის და მუსიკოსებისთვის, ხოლო თავად R.E.M. იყო ერთ-ერთი პირველი ალტერნატიული როკის ჟანრში, რომელმაც კომერციულ წარმატებას მიაღწია. R.E.M.-ს გაყიდული აქვს 85 მილიონზე მეტი ალბომი და წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე გაყიდვად შემსრულებელს.
სქოლიო
კატეგორია:R.E.M. კატეგორია:ამერიკელი მომღერლების დისკოგრაფიები
აპრაკოსი
აპრაკოსი — ლიტურგიკული წიგნი, რომელშიც შედის გამოკრებილი მუხლები ახალი აღთქმიდან. იკითხება მთელი წლის განმავლობაში. აპრაკოსში მუხლებისა და პასაჟების მიმდევრობა არ მისდევს ბიბლიის კანონიკურ რიგს და ეკლექტურად არის შერჩეული თითოეული დღის საკითხავს.
ტერმინი
ბერძნ. πράξ - „საქმე“, απόστολος - „მოციქული“; πραξαπόστολος  იგივეა, რაც „საქმე მოციქულთა “."„საქმე მოციქულთას“ შემოკლებულ — πράξ-ის გენეტივის ფორმას —  წინ დაერთვის  უარყოფითი ენკლიტიკური ნიშანი, რაც იმას მიუთითებს, რომ წინამდებარე საკითხავი „საქმენი“ არ არის, არამედ რაღაც სხვაა, „მოციქულთას  “ გარდა“."ბერძნული წარმოშობის მიუხედავად ტერმინი სლავურ სივრცეშია შექმნილი. შუასაუკუნეების ქართულ ლიტურგიკულ სივრცეში ტერმინი „აპრაკოსი“ არ გვხვდება. ქართულში ამ საკითხავების სახელდება როგორც შინაარსმა, ისე ფუნქციამ განსაზღვრა და მოიხსენიება, როგორც „სამოციქულო გამოკრებული “ და „სახარება საწელიწდო გამოკრებული. “ არსებობს მეორე, განსხვავებული მოსაზრება, რომლის მიხედვითაც აპრაკოსი მომდინარეობს სიტყვიდან άπρακτος (άπρακτος εβδομάς - ძვ. დიდმარხვის ბოლო კვირა, როცა არ არის მიზანშეწონილი საქმის კეთება. შესაბამისად აქედან: πράξ — საქმე და უარყოფის ენკლიტ. ნიშანი α-). სემანტიკურად მიანიშნებს „კვირაზე“ (ვნების კვირას ).
სქოლიო
კატეგორია:ლიტურგიკა კატეგორია:ლიტურგიული კალენდარი კატეგორია:ქრისტიანული ლიტერატურა
მინის დინასტიის ექსპედიციები
მინის დინასტიის ექსპედიციები — ჯენ ხეს მიერ ჩატარებული შვიდი საზღვაო ექსპედიცია მინის იმპერატორისთვის 1405 წლიდან 1433 წლამდე, რომელიც გამოირჩევა განვლილი მანძილის სიდიდით. პირველი ექსპედიციისას, ჯენ ხემ ჩინეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიამდე, შემდეგ კი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ინდოეთის სავაჭრო გზამდე იმოგზაურა. მეოთხე ექსპედიციისას სპარსეთის ყურემდე მივიდა, ხოლო უკანასკნელი სამი ექსპედიციისას ყველაზე შორს - აფრიკის აღმოსავლეთ სანაპიროს მიაღწია. იმისდა მიუხედავად, რომ ჩინელი ვაჭრები ამ ადგილებზე დიდი ხნით ადრე მოსულან, მინის დინასტიის ექსპედიციები ასობით უზარმაზარი ხომალდითა და ათიათასობით მეზღვაურითა თუ მოგზაურით განხორციელდა. 300 გემიდან 60-ზე მეტი უზარმაზარი, 9 ანძიანი და 12 იალქნიანი, 121.92 მეტრი სიგრძისა და 48.768 მეტრი სიგანის იყო.
მინის დინასტია
მინის დინასტია (1368-1644) იყო ჩინური დინასტია, ჩინური სამეფო ოჯახი, რომელმაც საკუთარი ძალების დემონსტრაციის მიზნით გადაწყვიტეს ჩაეტარებინათ ლაშქრობა რათა სახალხოდ დაემარცხებინათ ნებისმიერი სახის შინაური ან უცხო ქვეყნის მტერი. მინის დინასტიის მესამე იმპერატორი - ჯუ დი განსაკუთრებით აგრესიული გამოდგა და პირადად გაუძღვა უზარმაზარ ლაშქრობებს ჩრდილოეთსა და სამხრეთში მდებარე მონღოლური ტომების წინააღმდეგ, რათა სხვა ქვეყნის მცხოვრები მოსახლეებიც დაეშინებინათ ჩინეთის სიძლიერით. ჩინეთის მოსაზღვრე ქვეყნებმა ჩინეთი თავიანთ ზემდგომ ქვეყანად, ხოლო იმპერატორი ბატონად აღიარეს. ჩინეთი თავის ძალას ზღვაზე 300 წელზე მეტი ავრცელებდა. ჩინელი ვაჭრები მუსლიმ და ინდოელ გამყიდველებთან ამყარებდნენ კონტაქტს რათა განევითარებიდანთ მდიდარი კავშირები, რომლებიც გავრცელდებოდა სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიიდან ინდოეთის ოკეანის უკიდურეს სანაპირომდე. ზღვების მეშვეობით ჟენშენი, სხვადასხვა სახის ნაკეთობები, სელადონი, ოქრო და ვერცხლი შედიოდა აღმოსავლეთ ჩინეთის პორტში, ხოლო ცხენები და ხარები კორეიდან და იაპონიიდან ხშირი იყო.
მას შემდეგ, რაც ჯუმ საზღვაო ექსპედიციების ჩატარება განიზრახა სამხრეთსა და დასავლეთში, გადაწყვიტა, რომ მას ყოველივე ეს თავისი განვითარებული ტექნოლოგიებითა და სიმდიდრით უნდა განეხორციელებინა. მინის დინასტიის ხომალდების განვითარება ნავებში ჩანდა, რომლებიც განთავსებულნი იყვნენ რამდენიმე წყალგაუმტარ კუპეებში. ყოველივე ეს იცავდა გემებს ჩაძირვისგან იმ შემთხვევაში, თუ ხომალდი დაზიანდებოდა. გარდა ამისა, ჩინური გემები ასევე გამოიჩეოდნენ თავიანთ მაღალგანვითარებული იალქნებით, დიზაინითა და გემსართავებით. 3-4 საუკუნეებში ჩინელები 3-4 ანძიან გემებს აშენებდნენ (ევროპამდე 1000 წლით ადრე). მე-8 საუკუნეში ჩინეთში უკვე შენდებოდა 61 მეტრიანი გემები, რომლებსაც 500 ადამიანის გადაყვანა შეეძლოთ. მინი|იმპერატორი ჯუ დი ექსპედიციებისთვის ჯუ დიმ თავისი სანდო გენერალი - ჯენგ ჰე აირჩია, რომელიც მუსულმანურ ოჯახში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთში, დღევანდელ იუნანის პროვინციაში დაიბადა. 10 წლის ასაკში მეომრებმა დაიჭირეს, დედაქალაქში გაგზავნეს რათა სამხედრო წრთვნა გაერა. მრავალი წყაროს მიხედვით, იგი იყო 1.8 მეტრი სიმაღლის, ჭკვიანი და ნიჭიერი მამაკაცი, რომელსაც როგორც სამხედრო, ასევე სალიტერატურო წრთვნა ჰქონდა გავლილი, ხოლო მას შემდეგ, რაც იმპერატორს სანდო და ახლობელი ელჩი დასჭირდა ისლამში გასაგზავნად და მდიდრული ფლოტის უფროსად, ჯენგ ხე აირჩია.
ნავიგაცია
ჩინელებს კომპასების გარდა, ვარსკვლავებით ნავიგაციაც შეეძლოთ მაშინ, როდესაც ცა მოწმენდილი იყო. ისინი ყოველივე ამისათვის დაბეჭდილ სახელმძღვანელოებს იყენებდნენ რომელშიც ვარსკვლავთა რუკები (დაახლოებით მეთერთმეტე საუკუნეში შექმნილი) და მიმართულებები იყო აღწერილი.
ექსპედიციები
მინი|ჯენგ ხეს ქანდაკება მინის დინასტიის პირველი ექსპედიცია 2 წელი გაგრძელდა (1405-07) და მასში მონაწილეობდა 317 ხომალდი, 28000-მდე ადამიანი, დამატებით ათასობით მეზღვაური, მშენებელი, მეომარი, დიპლომატიური სპეციალისტები, სამედიცინო პერსონალი, ასტრონომები და სწავლულები (განსაკუთრებით მუსულმანი). ფლოტმა პირველი გაჩერება ცენტრალურ ვიეტნამში მდებარე ქალაქ ჩამპაში, სიამში (დღევანდელი ტაილანდი) და კუნძულ ჯავაზე მოახდინა, დანიშნულების ადგილად კი კოჩინი და კალიკუტების სამეფო აიღეს სამხრეთ-დასავლეთ ინდოეთში მდებარე სანაპიროზე. უკანა გზაზე, სუმატრაზე ჯენგ ხეს მეკობრეების აჯანყება გადააწყდა, რომელიც ჩაახშო, ხოლო მათი უფროსი უკან, ნანჯინგში დააბრუნა დასჯის მიზნით.
მეორე ექსპედიცია (1407-1409) 68 ხომალდით განხორციელდა კალიკუტის სამეფო კარზე რათა დასწრებოდნენ ახალი მეფის ტახტზე დაჯდომას. იმისდა მიუხედავად, რომ ჯენგ ხემ ამ მოგზაურობას გაუკეთა ორგანიზება, პირადად თვითონ არ გაძღომია. მეორე ექსპედიციისას მინის დინასტიასა და ჯავას შორის მტრობა დასრულდა, რაც გამოწვეული იყო 1401 წლიდან 1406 წლამდე მიმდინარე სამოქალაქო ომიდან ჯავაში, რომლის დროსაც დასავლეთ ჯავას მეფემ ჩინეთის საელჩოს 170 წევრი მოკლა.
ჯენგ ხე მესამე ექსპედიციის მეთაური იყო 48 დიდი ზომის გემითა და 30000 ადამიანით. ამ ექსპედიციისას იმდენივე ადგილი ინახულეს, რამდენიც პირველი ექსპედიციისას, თუმცა გარდა ამისა, მალაის ნახევარკულძულზე მდებარე მალაკაში და ცეილონზე იყვნენ (დღევანდელი შრი-ლანკა). მაშინ, როდესაც ჯენგ ხეს ძალებსა და პატარა სამეფოს შორის ბრძოლა ატყდა, ჯენგმა მისი მეფე დაიჭირა და უკან ჩინეთში გააგზავნა, საიდანაც იმპერატორმა ცოცხალი გაუშვა და დაპირისპირებაში გაიმარჯვა.
მეექვსე ექსპედიციის  (1421-22) ყველაზე მოკლე იყო და მისი მთავარი მისია 19 ელჩის თავიანთ ქვეყანაში დაბრუნება იყო. ამ ექსპედიციაში 41-მა ხომალდმა გაცურა მრავალჯერ ნამყოფ სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიურ და ინდურ ტერიტორიებზე სპარსეთის ყურესთან, წითელ ზღვასთან და აფრიკის აღმოსავლეთ სანაპიროებთან გაჩერებით. ჯენგ ხეს ჩინეთიდან წასვლიდან ერთი წელიც არ იყო გასული უკან რომ დაბრუნდა, თუმცა ხომალდების ნაწილი მეგზურების უკან დასაბრუნებლად, ხოლო ნაწილი სამხრეთით, დღევანდელ მოზამბიკში მდებარე სოფალაში გაგზავნა.
ნანჯინგის გარნიზონი
1421 წლის 14 მაისს, იმპერატორმა გასცა ბრძანება, რომ ექსპედიციები დროებით შეეჩერებინათ იქიდან გამომდინარე, რომ იგი დიდძალ თანხას საჭიროებთა, რომელიც მესამე, მეოთხე და მეხუთე მონღოლური ლაშქრობებისკენ უნდა მიემართათ. აქედან გამომდინარე, 1422 წლიდან 1431 წლამდე ხომალდები ნანჯინგში დარჩა ქალაქის გარნიზონის მოსამსახურებლად.
მეშვიდე ექსპედიციის (1431-33) 100-ზე მეტი უზარმაზარი ხომალდი და 27000-ზე მეტი კაცი იმპერატორის მემკვიდრემ - შვილიშვილმა ხუანდე იმპერატორმა გაგზავნა. ექსპედიციისად გემებმა მოიარეს სამხრეთ ჩინეთის ზღვისა და ინდოეთის ოკეანის აუზში მდებარე თითოეული მნიშვნელოვანიი პუნქტი ადენისა და ჰორმუცის ჩათვლით. ექსპედიციის 7-მა გემმა წითელ ზღვასთან, ჯიდაში გაცურეს (მექა და მედინადან რამდენიმე ასეული კმ-თი მოშორებით). სწორედ მეშვიე ექსპედიციისას, 1733 წელს დაიღუპა ჯენგ ხე, თუმცა ზუსტი მიზეზი თუ თარიღი დაუდგენელია. მისი ოფიციალური საფლავი ნანჯინგში, ჩინეთშია განთავსებული.
რესურსები ინტერნეტში
https://en.wikipedia.org/wiki/Ming_treasure_voyages http://afe.easia.columbia.edu/special/china_1000ce_mingvoyages.htm https://www.thoughtco.com/the-seven-voyages-of-the-treasure-fleet-195215 https://www.thoughtco.com/why-did-the-treasure-fleet-stop-195223 https://www.utc.edu/asia-program/modules/zhenghe.php https://www.bbc.co.uk/programmes/b015p8c2 https://www.ancient.eu/article/1334/the-seven-voyages-of-zheng-he/ https://www.britannica.com/biography/Zheng-He
კატეგორია:ჩინეთი კატეგორია:ჩინეთის ისტორია კატეგორია:იმპერატორები კატეგორია:ჩინეთის იმპერატორები კატეგორია:ექსპედიციები კატეგორია:აზია კატეგორია:აფრიკა კატეგორია:არაბეთის ნახევარკუნძული
ეგვიპტის რევოლუცია (1952)
ეგვიპტის 1952 წლის რევოლუცია, ივლისის რევოლუცია — სახელმწიფო გადატრიალება ეგვიპტეში 1952 წლის 23 ივლისს, რომელმაც დაამხო მონარქია და ქვეყანაში რესპუბლიკური წყობა დაამყარა. მოაწყო რადიკალურად განწყობილი „თავისუფალი ოფიცრების“ ჯგუფმა მუჰამედ ნაგიბისა და გამალ აბდელ ნასერის ხელმძღვანელობით.
წინაპირობები
1950-იანი წლების დასაწყისში ეგვიპტეში რევოლუციური სიტუაცია სწრაფად მწიფდებოდა. კრიზისს როგორც სოციალური და ეკონომიკური, ასევე საგარეო და საშინაო პოლიტიკური მიზეზები ჰქონდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ეგვიპტეში მზარდი ნაციონალისტური განწყობები იყო. ეგვიპტე აქტიურად მონაწილეობდა არაბების წარუმატებელ ომში ისრაელის წინააღმდეგ (1948). დამარცხებას ბევრი ეგვიპტის სამეფოს სამხედრო და პოლიტიკური ხელმძღვანელობის არაეფექტურობას და კორუფციას უკავშირებდა. ამასთანავე, მკვეთრად გაიზარდა უარყოფითი დამოკიდებულება დიდი ბრიტანეთის მიმართ, გახშირდა არაბი ნაციონალისტი პარტიზანების (ფიდაები) თავდასხმები სუეცის არხის ზონაში განლაგებულ ბრიტანულ ჯარებზე. 1952 წლის იანვარში ერთ-ერთ ასეთ თავდასხმას ისმაილიაში ბრიტანელების სამხედრო ოპერაცია მოჰყვა, რასაც ათეულობით ადამიანის, მათ შორის 50-მდე ეგვიპტელი პოლიციელის სიცოცხლე ემსხვერპლა. ისმაილიის მოვლენებმა 26 იანვარს კაიროში მასობრივი არეულობები გამოიწვია; ანტიბრიტანული დემონსტრაციები ქალაქის ცენტრში ასეულობით შენობის გადაწვით დასრულდა („შავი კვირა“). მეფე ფარუკმა პრემიერ-მინისტრი მუსტაფა ნაჰას-ფაშა გადააყენა. მომდევნო 6 თვის განმავლობაში ეგვიპტეში ოთხჯერ შეიცვალა მთავრობა. კრიზისი უფრო და უფრო ღრმავდებოდა. პოლიტიკური ოპოზიცია — მემარჯვენეებიც და მემარცხენეებიც — რადიკალური ცვლილებების აუცილებლობას განიხილავდა. ამავე პერიოდში ეგვიპტის შეიარაღებულ ძალებში შეიქმნა საიდუმლო რევოლუციური დაჯგუფება „თავისუფალი ოფიცრების მოძრაობის“ სახელწოდებით, რომელსაც მუჰამედ ნაგიბი და გამალ აბდელ ნასერი ხელმძღვანელობდნენ და ფარულად საბჭოთა კავშირი უჭერდა მხარს. დაჯგუფება აგვისტოსთვის სახელმწიფო გადატრიალების დაგეგმვას შეუდგა. ივლისში შეთქმულება ეგვიპტის უშიშროების სამსახურმა გამოავლინა და ეგვიპტის კაბინეტმა არმიაში წმენდის ჩატარება ბრძანა. შეთქმულებმა ეს დროულად შეიტყვეს და ამბოხება დაგეგმილზე ადრე დაიწყეს.
სახელმწიფო გადატრიალება
მინი|„თავისუფალი ოფიცრების“ ლიდერები რევოლუციის შემდეგ, 1953. 1952 წლის 23 ივლისს, გამთენიისას, „თავისუფალმა ოფიცრებმა“ კაიროში და მის ირგვლივ სტრატეგიული ობიექტების დაკავება დაიწყეს და მოსახლეობის მიმართ რადიომიმართვა გაავრცელეს, სადაც გადატრიალების მიზეზებს ხსნიდნენ და, ამავდროულად, ქვეყანაში მყოფ უცხოელებს უსაფრთხოებას ჰპირდებოდნენ. დიდმა ბრიტანეთმა და ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა, ალექსანდრიაში მყოფი ფარუკის თხოვნის მიუხედავად, ჩაურევლობა ამჯობინეს. იმავე დღეს ამბოხებულებმა გენერალ ნაგიბის თავმჯდომარეობით ეგვიპტის რევოლუციური სარდლობის საბჭო შექმნეს და კაიროში ძალაუფლების ხელში აღების შემდეგ პრემიერ-მინისტრად გამოცდილი პოლიტიკოსი ალი მაჰერი დანიშნეს. 25 ივლისს სამხედროებმა ალექსანდრიაში მეფის სასახლეს ალყა შემოარტყეს, მაგრამ ფარუკის ერთგული „სუდანური გვარდიის“ წინააღმდეგობას წააწყდნენ (შეტაკებაში პირადად მონაწილეობდა ფარუკიც). 26 ივლისს ალი მაჰერისა და აშშ-ის ელჩის, ჯეფერსონ კეფრის შუამდგომლობით მეფე თავისი 6 თვის შვილის, აჰმად ფუადის სასარგებლოდ ტახტიდან გადადგომას დათანხმდა და იმავე დღეს სამეფო იახტით ემიგრაციაში გაემგზავრა. გარდაცვალებამდე (1965) ის იტალიაში ცხოვრობდა.
31 ივლისს რევოლუციური სარდლობის საბჭომ არჩევნებამდე 6-თვიანი მოსამზადებელი პერიოდი გამოაცხადა და ჩვილ მეფე ფუადს რეგენტთა საბჭო დაუნიშნა. სამხედრო ხელმძღვანელობამ მალევე ჩამოიშორა პროსაბჭოთა ელემენტები და აგვისტოში კაფრ დავარში მუშათა გამოსვლა ჩაახშო. 7 სექტემბერს მიწის რეფორმებთან დაკავშირებული უთანხმოების გამო ალი მაჰერი გადადგა და ეგვიპტის ახალი პრემიერი ნაგიბი გახდა, ვიცე-პრემიერად კი ნასერი დაინიშნა. 1953 წლის 16 იანვარს სამხედროებმა მანამდე აქტიური პოლიტიკური პარტიები აკრძალეს და ქვეყანაში 3-წლიანი გარდამავალი პერიოდი გამოაცხადეს. ნასერმა საზოგადოებრივი მხარდამჭერის მოპოვების მიზნით ჩამოაყალიბა საკუთარი პოლიტიკური ორგანიზაცია „თავისუფლების ყრილობა“, რომელიც ითხოვდა სუეცის ზონიდან ბრიტანული ჯარების გაყვანას, მიწების ნაციონალიზაციას, ასევე მხარს უჭერდა სუდანის თვითგამორკვევის უფლებას და პანარაბიზმს. 1953 წლის 18 ივნისს რევოლუციური სარდლობის საბჭომ ეგვიპტეში მონარქია გააუქმა, ფუადი გადაყენებულად გამოაცხადა და გენერალი ნაგიბი ეგვიპტის რესპუბლიკის პრეზიდენტად, ნასერი კი პრემიერ-მინისტრად დანიშნა. ამგვარად, ეგვიტპის ისტორიაში მონარქიის პერიოდი დასრულდა.
რევოლუციის შემდეგ
გადატრიალების შემდგომი პერიოდი აღინიშნა რევოლუციურ ძალებს შორის წინააღმდეგობების ზრდით. მნიშნელოვნად გართულდა ურთიერთონა ნაგიბსა და ნასერს შორის. თებერვალ-მარტში, უკიდურესი დაძაბულობის და ქუჩის არეულობების ფონზე, ნასერმა უშედეგოდ სცადა ნაგიბის გადაყენება. ნაგიბის მხარეს დადგნენ მცირერიცხოვანი საშუალო ფენა, ძველი პოლიტიკური პარტიების წარმომადგენლები და „მუსლიმთა საძმოს“ წევრები, ნასერი კი ძირითადად სამხედროებს, პოლიციასა და მუშათა კლასს ეყრდნობოდა. ახალი რეჟიმის სეკულარიზმით უკმაყოფილო და პოლიტიკურ-ეკომონიკური პრივილეგიების გარეშე დარჩენილი ისლამისტური ორგანიზაცია „მუსლიმთა საძმო“ ნასერთან და მის პოლიტიკურ ძალასთან ღია დაპირისპირების გზას დაადგა. 1954 წლის იანვარში კაიროში „თავისუფლების ყრილობის“ მხარდამჭერ სტუდენტებთან მომხდარი შეტაკების შემდეგ „მუსლიმთა საძმო“ კანონგარეშე გამოცხადდა, ოქტომბერში კი ალექსანდრიაში ნასერზე წარუმატებელი თავდასხმის მოწყობის ბრალდებით საძმოს ლიდერები დააპატიმრეს და დეკემბერში სიკვდილით დასაჯეს. საბოლოოდ, 1954 წლის 14 ნოემბერს ნასერმა აიძულა ნაგიბი გადამდგარიყო და ის ფაქტობრივი შინაპატიმრობის პირობებში მოათავსა. 1955 წლის იანვარში ნასერი რევოლუციური საბჭოს თავმჯდომარედ დაინიშნა, 1956 წლის ივნისში კი ის ეგვიპტის პრეზიდენტი გახდა. ქვეყანაში ნასერის ერა დაიწყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1952 კატეგორია:ეგვიპტის ისტორია კატეგორია:რევოლუციები
ანატორი (ნასოფლარი)
ანატორი (ნასოფლარი) — არქეოლოგიურ-არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს შატილიდან ჩრდილო აღმოსავლეთით, 2,3 კმ-ზე, მდინარეების არღუნისა და მუცოსწყლის შესართავთან, კლდოვან მთაზე.
ნასოფლარის აღმოსავლეთ ნაწილში გამოვლინდა ტერასულად განლაგებული, ფიქლის ქვის მშრალი წყობით და ფიქლითა და ტალახით ნაგები XI-XV საუკუნეების ბანურსახურავიანი ნაგებობები. ადგილ ოჩიდალზე გაითხარა ოთხკუთხა ნაგებობა, რომელშიც დიდი რაოდენობით აღმოჩნდა გარეულ ცხოველთა (ირმების, არჩვების) რქები. გარდა ამისა აღმოჩნდა ლითონის სამკაულებიც.
მარიამწმინდის ეკლესია
აკლდამების სამხრეთ დასავლეთით, მთის ციცაბო კალთაზე, დგას IX-X საუკუნეების მარიამწმინდის ეკლესია. ამ ადგილს ტაბუ ადევს და გამოცხადებულია მკვრივად (შეუვალ ადგილად). ესლესია დარბაზულია (8,4x4,5 მ). დასავლეთიდან გვიანდელი მინაშენი (7,2x5 მ), დასავლეთიდან გვიანდელი მინაშენი (7,2x5 მ) ეკვრის. ორივე ნაგებობა აგებულია ფიქლით. ეკლესიის გარეთა კუთხეების წყობაში გამოყენებულია შირიმის ქვის კვადრები. ძლიერ დაზიანებულია; ეკლესიის გადახურვა და კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამოშლილია. მინაშენის კედლები 0,5-0,6 მ სიმაღლეზეა შემორჩენილი. ეკლესიას შესასვლელი ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან (ამოშენებულია) აქვს. აღმოსავლეთით ფართო მხრებით გამოყოფილია ოდნავ ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე სარკმლის კვალი შეიმჩნევა. დანარჩენი სარკმლების კვალი არ ჩანს. საფეხურით შემაღლებული საკურთხევლის იატაკი ფიქლითაა მოგებული. დარბაზის სამივე კედელს, მთელ სიგრძეზე, საფეხური გასდევს. საკურთხევლის წინ დგას კუბური ფორმის პოსტამენტი. რომეზედაც ჯვრის ბაზა იყო დადგმული. პოსტამენტში ქვეყნის მხარეების მიმართულებით თითო გამჭოლი ხვრელია მოწყობილი. დასავლეთ წახნაგს ხვრელის ფუძის დონეზე საფეხური გასდევს. სამხრეთ კედელთან აღმოჩნდა შირიმის ერთ ქვაში გამოკვეთილი ოთხწახნაგა სანათლავი. ზემოდან სანათლავის სამ გვერდს რელიეფური სარტყელი გასდევს, რომლის გასწვრივ წრიული ღრმულებია ამოკვეთილი. სანათლავის ოთხივე წიბოს მთელ სიმაღლეზე თითო ნახევარსვეტი ასდევს, ხოლო ერთ-ერთ წახნაგზე ამოკვეთილია მცირედ შეღრმავებული დეკორატიული თაღი. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად ეკლესიაში არმოჩნდა VIII-XIV საუკუნეების პერიოდის მასალა (მოუჭიქავი და მოჭიქული თიხის ჭურჭლის ნატეხები, სამაჯურები, სათითეები, მონეტები და სხვა), რომელიც ინახება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
კამენკა (ალშეევის რაიონი)
კამენკა  (Каменка; Каменка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 38 კმ-ით.
ნებეტნეჰატი
ნებეტნეჰატი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. დღესდღეობით უცნობია ნებეტნეჰატის მეუღლის, ეგვიპტის ფარაონის სახელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის დედოფლები
ნებეტი (დედოფალი)
ნებეტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეხუთე დინასტიიდან, ეგვიპტის ძველი სამეფოს პერიოდის დროს. ნებეტი ეგვიპტის ფარაონის უნისის მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეხუთე დინასტიის დედოფლები
გრძელფეხა უდემანსიელა
გრძელფეხა უდემანსიელა (აგრეთვე ცნობილია როგორც Oudemansiella longipes) — ქსერულას გვარის სოკო ფიზალაკრიასებრთა ოჯახისა.
საჭმელი სოკოა, გამოიყენება ახალი, მხოლოდ ქუდი. გავრცელებულია ევროპაში. იზრდება ფოთლოვან ტყეებში, ზაფხულ-შემოდგომით.
სოკო პირველად აღწერა 1801 წელს გერმანელმა მიკოლოგმა კრისტიან ჰენდრიკ პერსონმა როგორც Agaricus radicatus ß pudens.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი – 3-6 სმ, თავდაპირველად მომრგვალებულ-კონუსისებრი, შემდგომში ბრტყელი. ახასიათებს ბორცვაკი, ზედაპირი ბოჭკოვან-ხავერდოვანი, ნაცრისფერ-ყავისფერი.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები თავისუფალი, მეჩხერი, შუაში განიერია, ბოლოებში დამრგვალებული, მოყვიათლო-თეთრი.
რბილობი — მოთეთრო ან კრემისფერი, ნუშის მსგავსი სუსტად გამოხატული სუნით. გემოზე ზოგჯერ მწარეა.
ფეხის სიგრძე — 5-10 სმ, სიგანე — 0,8-1 სმ, ქუდისკენ დაწვრილებული, ქუდისკენ გამსხვილებული და ფესვისებურად წაგრძელებული, ბუსუსოვან-ხავერდოვანი ზედაპირით, მუქ-მურა-ყავისფერია.
სპორები — 8-9X6-6,5 მკმ, განიერელიფსისებრი, უფერული, თითქმის სფეროსებრი.
გავრცელება და ეკოლოგია
გავრცელებულია ევროპაში. იზრდება ნიადაგზე, ფოთლოვან ტყეებში, უპირატესად კირიან ნიადაგზე, ზაფხულ-შემოდგომით.
კვებითი ღირებულება
საჭმელი სოკოა, საჭმელად ახალი, მხოლოდ ქუდი. გემოზე ზოგჯერ მწარეა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ქსელურა
ტარიელ სუარი
ტარიელ სუარი (დ. 20 იანვარი, 1976, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი კლასიკური გიტარისტი, ფრანკფურტის მუსიკის აკადემიის დოცენტი, უსინათლო ბავშვთა საერთაშორისო ფონდის პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
ტარიელ სუარი დაიბადა გიტარისტის, მოკრივის და მოჭადრაკის, ონისიმე სუარი ხოსროშვილის და ბანკის სამმართველოს უფროსის მზია ასლამაზაშვილის ოჯახში. ტარიელ სუარი გიტარით დაინტერესდა 2000 წელს, ფილმის „გზაჯვარედინი“-ს ნახვის  შემდეგ. რომლის მთავარი პერსონაჟი რალფ მაჩიოს   ამ საკრავზე პაგანინის კაპრიჩიოს ასრულებდა. ტარიელ სუარმა მეორე დღესვე შეიძინა გიტარა, შეისწავლა სანოტო სისტემა და იმავე დღეს  ჯულიანის მესამე ეტიუდს დაეუფლა. ტარიელ სუარის პირველი პედაგოგი იყო სერგო ფარაჯანოვის მეგობარი, მუსიკის ფილოსოფოსი ალექსანდრე გალუსტოვ-ზუბალაშვილი. 2001 წელს ტარიელ სუარმა გამართა პირველი სოლო კონცერტი, რომელიც გააშუქა ტელეკომპანია „კავკასიამ“. სადაც იგი ასრულებდა ჰენდელის „სონატას“, ბახის „ ალემანდას“.
რამდენიმე გამოსვლის შემდეგ ტარიელ სუარის პედაგოგი გახდა ცნობილი ქართველი მგალობლი და გუნდის დირიჟორი ნაირა ნაჩხატაშვილი. 2001 წელს, ტარიელ სუარი აგრძელებდა საკონცერტო მოღვაწეობას ყოფილი საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკების მასშტაბით და სხვადასხვა სახალხო არტისტთან ერთად მართავდა გალა კონცერტებს, რომლებსაც აქტიურად აშუქებდა პრესა და ტელევიზია. პარალელურად, მან გადაიტანა კლასიკური გიტარისთვის  კომპოზიტორების – შოპენის, შუმანის, ბრამსისა და შუბერტის – 300-მდე ნაწარმოები
2002 წლიდან ტარიელ სუარი გახდა სახელმწიფო ფილარმონიის სოლისტი.
2002 წელს პატრიარქ ილია II-ისა და საქართველოს პრეზიდენტ ედუარდ შევარდნაძის გარემოცვაში გამოსამშვიდობებელი გამოსვლის შემდეგ გერმანელი პროფესორების გონისენისა და ტოიხერდის მიწვევით ცოდნის გასაღრმავებლად გაემგზავრა გერმანიაში.
2003-2010 წლებში ტარიელ სუარმა გერმანიაში უმაღლესი ქულებით ჩააბარა და დაამთავრა ფრანკფურტის მუსიკის უნივერსიტეტი, იგი   სწავლობდა  პედაგოგებთან; მიხაელ ტოხერთან, სტეფან იერემიასთან, პეტრე კატონასთან, იოახიმ ფოლკმანთან და სხვებთან. სწავლის პარალელურად კი აგრძელებდა აქტიურ საკონცერტო მოღვაწეობას ევროპის მასშტაბით.
2010-2012 წლებში ფრანკფურტის, იდშტაინის, ოფენბახის, და სხვა მუსიკალურ ფესტივალებზე წარმატებული გამოსვლის შემდეგ ტარიელ სუარმა დაიწყო ტურნე ევროპის მასშტაბით და გამოსცა სამი ალბომი.
2013 წლიდან ტარიელ სუარი დაბრუნდა საქართველოში და დაიწყო სამეცნიერო  ნაშრომებზე „გიტარის აუდიზაცია“ და „გიტარის ვიზუალიზაცია“ მუშაობა.
2013 წლიდან აქტიურად გამოდიოდა სხვადასხვა სატელევიზიო გადაცემებში, სადაც ასრულებდა ნაწარმოებებს კლასიკურ გიტარაზე.
2014 წლიდან დაიწყო საკონცერტო ტურნე/მარათონი საქართველოს მასშტაბით; ქუთაისის, ახალციხის, უდის, სენაკის, მარტვილის, აბაშის, ფოთის, თელავის, სიღნაღის, საგარეჯოს და ამბროლაურის კულტურის ცენტრების  სცენებზე.
2014 წელს ქართველმა კომპოზიტორმა გია ყანჩელმა ტარიელ სუარს შესთავაზა მოწვეული სტუმრის რანგში მონაწილეობა მიეღო საერთაშორისო ფესტივალზე მუსიკოსებთან, არიელ ცუკერმანთან და ბორის ანდრიანოვთან ერთად. გამოსვლის შემდეგ კომპოზიტორმა ტარიელ სუარს სთხოვა მისი №20 მინიატურის გიტარაზე გადატანა, რასაც ტარიელ სუარი დათანხმდა.
2015 წელს ტარიელ სუარმა პატრიარქის კურთხევით ყველა დაგეგმილ ღონისძიება საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას მიუძღვნა.
საზოგადო მოღვაწეობა და სამეცნიერო ნაშრომები
მინი|ტარიელ სუარის ხელის ანაბეჭდი ფოთის სახელმწიფო მუზეუმში.|180პქ
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გიტარისტები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი
სანდრო ამინაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კარანი (ალშეევის რაიონი)
კარანი  (Ҡаран; Каран) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია შაფრანოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 12 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ჯანეტ ლეი
ჟანეტ ჰელენ მორისონი (Janet Leigh; დაიბადა 6 ივლისი, მერსი, კალიფორნია, 1927 - გარდაიცვალა 3 ოქტომბერი, 2004) - ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი, მოცეკვავე და ავტორი, რომლის კარიერა ხუთი ათწლეულის განმავლობაში მიმდინარეობდა. გაიზარდა სტოკტონში, კალიფორნიაში, მშრომელთა კლასის ოჯახში. ლეი მსახიობმა ნორმა შირერმა 18 წლის ასაკში აღმოაჩინა, რომელიც მას დაეხმარა Metro-Goldwyn-Mayer- თან კონტრაქტის გაფორმებაში. ლეიმ მსახიობობის პირველი ეტაპი დაიწყო, მან რადიოპროგრამებში მიიღო მონაწილეობა, სანამ კინოს დებიუტი შედგებოდა დრამაში "როსი რიჯის რომანი" (1947).
ადრეული წლები
ჯანეტ ლეი სიღარიბეში აღიზარდა, მამა ოჯახის შენარჩუნებას ქარხანაში მუშაობით ცდილობდა, ხოლო დიდი დეპრესიის შემდეგ ბევრი სამსახური გამოიცვალა.
ლეი ბავშვობაში მღეროდა ადგილობრივ საეკლესიო გუნდში. მას შემდეგ, რაც ოჯახი საცხოვრებლად მერდესში გადასახლდა, იგი დადიოდა ვებერის გრამატიკის სკოლაში სტოქტონში, და მოგვიანებით სტოქტონის საშუალო სკოლაში. ლეი წარჩინებული იყო აკადემიურ წრეებში და დაამთავრა საშუალო სკოლა თექვსმეტი წლის ასაკში. საშუალო სკოლის ბოლო კურსზე, ლეი დაქორწინდა თვრამეტი წლის ჯონ კენეტ კარლაილიზე, ნევადას შტატში, ქალაქ რენოში, 1942 წლის 1 აგვისტოს. ქორწინება გაუქმდა ოთხი თვის შემდეგ, 1942 წლის 28 დეკემბერს.
სტოკტონის კოლეჯში (ამჟამად სან ხოაკინ დელტას კოლეჯი) მუშაობის შემდეგ, ლეი ჩაირიცხა წყნარი ოკეანის კოლეჯში (ახლანდელი წყნარი ოკეანის უნივერსიტეტი) 1943 წლის სექტემბერში, სადაც მან მიიღო სპეციალობა მუსიკისა და ფსიქოლოგიის სპეციალობებში. კოლეჯში სწავლის პერიოდში იგი შეუერთდა Alpha Theta Tau sorority- ს, და ასევე მღეროდა კოლეჯის კაპელას გუნდთან. ოჯახის მხარდაჭერის მიზნით, ის საშობაო და საზაფხულო არდადეგები მუშაობდა საცალო მაღაზიებსა და ბაზრობებში, აგრეთვე სწავლის პერიოდში კოლეჯის საინფორმაციო მაგიდაზე მუშაობდა. სტუდენტობის დროს, ლეი შეხვდა სტენლი რიმსს, აშშ-ს საზღვაო ძალების მეზღვაურს. ლეი და რიამსი დაქორწინდნენ 1945 წლის 6 ოქტომბერს. მათი ქორწინება ასევე ხანმოკლე იყო და ისინი სამ წელზე ნაკლები ხნის შემდეგ განქორწინდნენ.
კარიერა
კარიერის დასაწყისში ის გამოჩნდა რამდენიმე პოპულარულ ფილმში MGM-თვის, რომელიც მოიცავს მრავალფეროვან ჟანრს, მათ შორის Act of Violence (1948), Little Women (1949), Angels in the Outfield (1951), Scaramouche (1952), The Naked Spur (1953), და Living It Up (1954). 1950-იან წლებში ლეი ძირითადად თამაშობდა დრამატულ როლებს ფილმებში, როგორიცაა Safari (1956) და ორსონ ველსის ფილმი noir Touch of Evil (1958), მაგრამ თავის ყველაზე ხანგრძლივ აღიარებას მიაღწია, როგორც განწირული მარიონ კრანი ალფრედ ჰიჩკოკის ფსიქოში (1960), რითაც მას მოიპოვა ოქროს გლობუსის პრემია საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის ქალებში და  ოსკარის ნომინაცია საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის ქალებში.
1948 წლის დასაწყისისთვის ლეი დაკავებული იყო ლასის ფილმის Hills of Home-ის (1948) გადაღებით, ეს იყო მისი მესამე მხატვრული ფილმი და პირველი, რომელშიც მან მიიღო ვარსკვლავური ანაზღაურება. მან ითამაშა კომპოზიტორ რიჩარდ როჯერსის ახალგაზრდა ცოლი MGM- ის ყველა ვარსკვლავურ მიუზიკლში, Words and Music (1948). 1948 წლის ბოლოს ის შეაფასეს, როგორც ჰოლივუდის "#1 გლამურული გოგონა", ის, ასევე ცნობილია მისი თავაზიანი, გულუხვი და რეალისტი პიროვნებით.
1953 წელს მსახიობ ტონი კურტისზე დაქორწინებამდე ლეის ორი ხანმოკლე თინეიჯერული ქორწინება ჰქონდა. 1962 წელს წყვილმა ძალიან ხმაურიანი კავშირი, ასევე, ხმაურიანი განქორწინებით დაასრულეს და იმავე წელს The Manchurian Candidate-ში  მონაწილეობის შემდეგ, ლეიმ ხელახლა იქორწინა და დაუბრუნდა მის კარიერას. მან განაგრძო ისეთ ფილმებში მონაწილეობა, როგორიცაა Bye Bye Birdie (1963), Harper (1966), Lepus Night (1972) და Boardwalk (1979). 1975 წლის ბოლოს მისი ბროდვეული დებიუტი შედგა ფილმში ”მეგობრების მკვლელობა”. იგი ასევე აგრძელებს ორ საშინელებათა ფილმში მონაწილეობას ქალიშვილთან, ჯეიმი ლი კურტისთან ერთად: ნისლი (1980) და ჰელოუინი H20: 20 Years Later (1998).
მსახიობობის მიუხედავად, ლეიმ 1984 წლიდან 2002 წლამდე დაწერა ოთხი წიგნი, რომელთაგან ორი რომანი იყო. იგი გარდაიცვალა 2004 წლის ოქტომბერში 77 წლის ასაკში, სისხლძარღვების ანთებით ვასკულიტთან ერთწლიანი ბრძოლის შემდეგ.
ფილანტროპია და პოლიტიკა
ლეი მთელი ცხოვრების მანძილზე დემოკრატი იყო და ტონი კურტისის გვერდით გამოჩნდა 1960 წლის დემოკრატიული ნაციონალური კონგრესში ჯონ კენედის მხარდასაჭერად. იგი ასევე მსახურობდა კინემატოგრაფიის და ტელევიზიის ფონდის დირექტორთა საბჭოში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
The Band
The Band — კანადურ-ამერიკული რუტს-როკ ჯგუფი. მასში შედიოდნენ რიკ დანკო (ბას-გიტარა, კონტრაბასი, ვიოლინო, ტრომბონი, ვოკალი), ლევონ ჰელმი (დასარტყმელი საკრავები, მანდოლინა, გიტარა, ვოკალი), გართ ჰადსონი (კლავიშებიანები, საქსოფონები, საყვირი), რიჩარდ მანუელი (ფორტეპიანო, დასარტყმელი საკრავები, ბარიტონული საქსოფონი, ვოკალი) და რობი რობერტსონი (გიტარა, ვოკალი).
1994 წელს The Band შეიყვანეს როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში. 2004 წელს მან Rolling Stone-ის ყველა დროის 100 უდიდესი შემსრულებლის სიაში #50 ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:The Band კატეგორია:1964 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ბობ დილანი კატეგორია:კანადური ფოლკ-როკ ჯგუფებიუ კატეგორია:Capitol Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:1976 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:1999 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:1983 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები
ნებსემი
ნებსემი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. ნებსემი ეგვიპტის ფარაონის თუტმოს III-ის მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის დედოფლები
კალინგის პროვინცია
კალინგის პროვინცია — ზღვაზე გასასვლელის არმქონე პროვინცია ფილიპინებში. მდებარეობს კორდილიერის ადმინისტრაციულ რეგიონში, ლუსონში. პროვინციის დედაქალაქია ტაბუკი. კალინგის სამხრეთით მთის პროვინცია მდებარეობს, დასავლეთით — აბრის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ისაბელის პროვინცია, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — კაგაიანი, ხოლო ჩრდილოეთით — აპაიაო. წარსულში კალინგა და აპაიაო ერთ პროვინციაში (კალინგა-აპაიაო) შედიოდა, თუმცა ადგილობრივი მოსახლეობისთვის მომსახურებათა უკეთ უზრუნველსაყოფად 1995 წელს პროვინციები განცალკევდნენ.
პრეზიდენტმა ემილიო აგინალდომ 1906 წლის 6 მარტს ლუბუაგანი მთავრობის რეზიდენციად გამოაცხადა. ლუბუაგანი 73 დღის მანძილზე იყო რეზიდენცია (18 მაისამდე), სანამ პრეზიდენტი პალანანში გადავიდოდა.
ეტიმოლოგია
პროვინციის სახელწოდება წარმოდგება იბანაგური და გადანგური სიტყვიდან kalinga, რაც მტერს, მებრძოლს ნიშნავს.