cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მსოფლიო რევოლუცია
მსოფლიო რევოლუცია — მარქსისტული თეორიით, სამართლიან კომუნისტურ საზოგადოებააში კაცობრიობის გლობალური გარდაუვალი გაერთიანება. ამ მოვლენის ერთ-ერთ წინაპირობად უნდა ქცეულიყო ის, რომ კაპიტალისტური ქვეყნები მჭიდრო იყო დაკავშირებული მსოფლიო ბაზრით, შრომის მსოფლიო მასშტაბით დაყოფით. აქედან გამომდინარე, ადგილი უნდა ჰქონოდა ერთ-ერთი ასეთი ქვეყნიდან სხვა ქვეყნის მისამართით სინქრონულად გადაცემულ გარდაუვალ ტალღას, რაც რევოლუციურ სიტუაციას ყველა კაპიტალისტურ ქვეყანაში შექმნიდა. შედეგად, მოხდებოდა მსოფლიო რევოლუცია.
ადის-აბება
ქალაქში ცხოვრობს მრავალი ეროვნების მოსახლეობა ეთიოპიის სხვადასხვა რეგიონებიდან: ამჰარები, ორომოები, ტიგრაი, სომალელები და ბევრი სხვა. ასევე მრავალფეროვანია მოსახლეობის კონფესიული შემადგენლობა, აქ ცხოვრობენ მიაფიზიტები, მუსულმანები, ებრაელები, მართლმადიდებელი ქრისტიანები, პროტესტანტები და ტრადიციული აფრიკული სარწმუნოების მიმდევრები.
მსოფლიო რევოლუცია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარქსისტული ტერმინოლოგია კატეგორია:კომუნისტური ტერმინოლოგია კატეგორია:პოლიტიკური თეორიები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის იდეოლოგია
ადის-აბება
ადის-აბება ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მაღალმთიანი დედაქალაქია მსოფლიოში. ქალაქის ყველაზე დაბალი წერტილი მდებარეობს ქალაქის სამხრეთში, ზღვის დონიდან - 2326 მეტრ სიმაღლეზე, სადაც იმყოფება ბოლეს საერთაშორისო აეროპორტი. ყველაზე მაღალი წერტილი მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთში, ზღვის დონიდან - 3000 მეტრ სიმაღლეზე, ენტოტოს მთაზე.
ისტორია
ადის-აბება დაარსდა ეთიოპიის იმპერატორ მენელიკ II-ის დროს. ქალაქის პირველი სახელწოდება იყო ფინფინი, რაც ორომოს ენაზე ნიშნავს „ცხელ წყაროებს“. მენელიკ II, რომელიც ამ დროს იყო შოას სამეფოს მეფე, ენტოტოს მთის შემოგარენს თვლიდა ხელსაყრელ ბაზად სამხედრო ოპერაციებისთვის მისი სამეფოს სამხრეთში. 1879 წელს იგი ეწვია ამ რაიონში ცნობილი შუა საუკუნეების ქალაქისა და ეკლესიის ნანგრევებს. ამ რეგიონისადმი მისი ინტერესი გაიზარდა მას შემდეგ, როდესაც მენელიკ II-ის მეუღლე ტაიტუ ბეტულმა დაიწყო ეკლესიის მშენებლობა ენტოტოს მთაზე. მაგრამ ბუნებრივმა პირობებმა მას ხელი შეუშალა აეშენებინა ქალაქი მთასთან უშუალო სიახლოვეს. 1886 წელს მშენებლობა დაიწყო მთიდან სამხრეთში.
პირველად ტაიტუ ბეტულმა სახლი ააშენა ფილუოჰის მინერალური წყაროების შემოგარენში, სადაც მას და სამეფო სასამართლოს წევრებს უყვარდათ მინერალური აბაზანების მიღება. სხვა გამორჩეული ადამიანები სახლდებოდნენ ტაიტუ ბეტულის სახლის გვერდით. როდესაც დასახლება გაფართოვდა, მენელიკ II-მ გადააკეთა ტაიტუ ბეტულის სახლი სასახლედ, სადაც დღეისათვის ეთიოპიის მთავრობა იმყოფება. თანამედროვე დასახელება - ადის-აბება ამჰარული ენიდან თარგმანში ნიშნავს „ახალ ყვავილს". ეთიოპიის დედაქალაქის ტიტული ქალაქმა მიიღო, როდესაც მენელიკ II გახდა ეთიოპიის იმპერატორი. დღემდე შესაძლებელია მენელიკ II-ის მიერ დარგული ევკალიპტების დანახვა ქალაქის ქუჩების გასწვრივ.
1936 წლის 5 მაისს იტალიამ ეთიოპიასთან ომის შემდეგ შეძლო ქალაქის დაკავება. 1936-1941 წლებში ადის-აბება წარმოადგენდა იტალიის აღმოსავლეთ აფრიკის ადმინისტრაციულ ცენტრს. ამ პერიოდის განმავლობაში დაახლოებით მილიონი ეთიოპელი დაიღუპა. 1941 წელს ბრიტანელთა ჯარისა და ეთიოპიელი აჯანყებულების იტალიის არმიაზე გამარჯვების შემდეგ დედაქალაქში იმპერატორი ჰაილე სელასიე I დაბრუნდა და უმალვე დაიწყო მუშაობა ქალაქის აღდგენაზე.
1958 წლიდან ადის-აბებაში მდებარეობს აფრიკის შესახებ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ეკონომიკური კომისიის რეზიდენცია. 1963 წელს ჰაილე სელასიე I-ის დახმარებით შეიქმნა აფრიკის ერთობის ორგანიზაცია, რომლის შტაბ-ბინა აგრეთვე მდებარეობს ადის-აბებაში. 2002 წელს აფრიკის ერთობის ორგანიზაცია გაუქმდა, ხოლო მის მაგივრად შეიქმნა აფრიკის კავშირი. 1965 წელს ქალაქში ჩატარდა აღმოსავლეთის მართლმადიდებელი ეკლესიების საბჭო.
კლიმატი
ქალაქის კლიმატზე მაღალმთიან ზონაში მდებარეობა დიდი გავლენას ახდენს. ზოგადად, მთელი წლის განმავლობაში არსებული ტემპერატურა დაახლოებით ერთნაირია, მკვეთრი ცვლილებების გარეშე. თვის საშუალო ტემპერატურა მერყეობს +16 °C-დან +19 °C-მდე. ეკვატორთან ახლოს მდებარეობა უზრუნველყოფს საკმაო სითბოს, მიუხედავად სიმაღისა. ქალაქის ფარგლებში მცენარეული საფარი საკმაოდ გაღარიბებულია, რომელიც წარმოდგენილია უდაბნოსა და ნახევარუდაბნოს ბუჩქნარითა და ბალახით. ტემპერატურის ცვლილება წლის განმავლობაში პრაქტიკულად არ შეინიშნება. ქალაქში თითქმის არასდროსაა, როგორც ძლიერ გაუსაძლისი სიცხე, ასევე სიცივე, ხოლო საკმაოდ იშვიათია აგრეთვე ყინვები.
მთავრობა
ეთიოპიის 1995 წლის კონსტიტუციის თანახმად, ადის-აბება ფედერალური დაქვემდებარების ორი ქალაქიდან ერთ-ერთია (მეორე ქალაქია დირე-დაუა). მანამდე არსებული ადმინისტრაციული დაყოფის ფარგლებში ქალაქის ხელისუფლებას ჰქონდა რეგიონალური სტატუსი.
ქალაქის ხელისუფლების ხელმძღვანელია მერი, რომელიც აღმასრულებელ ხელისუფლებას განაგებს. ამას გარდა, ქალაქი ემორჩილება ფედერალურ კანონებს. ქალაქის საბჭოს წევრები ირჩევა პირდაპირი არჩევის წესით, ქალაქის მოსახლეობის მიერ. მერს ირჩევენ ქალაქის საბჭოს წევრები. უფლებამოსილების ვადაა 5 წელი. ამასთან ფედერალურ მთავრობას უფლება აქვს გააუქმოს ქალაქის საბჭო და დანიშნოს დროებითი მმართველი მომავალ არჩევნებამდე.
2003 წლიდან 2005 წლის მაისამდე ქალაქის მერი იყო არკებე ოკუბაი. 2005 წლის 31 მაისს ის დასახელდა 2005 წლის აფრიკელ მერად. ზუსტად იმ დროს მან უფლებამოსილება გადასცა ახალ მერს - ბერჰან ნეგეს. დღეისათვის ქალაქის მერია დირიბა კუმა, რომელმაც ამ პოსტზე შეცვალა კუმა დემეკსა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|right|300px|ადის-აბების რაიონების რუკა ქალაქი დაყოფილია 10 რაიონად.
ნობათი (გაზეთი)
„ნობათი“ — ქართული ყოველკვირეული პოლიტიკური, სამეცნიერო და ლიტერატურული გაზეთი; გამოდიოდა 1906 თბილისში. გამოიცა 14 ნომერი. რედაქტორ-გამომცემელი — დ. ერისთავი-მდივნისა (განდეგილი); დამაარსებელი და ფაქტობრივი რედაქტორი — მიხეილ (მიხაკო) წერეთელი. აქვეყნებდა პოლიტიკური, ფილოსოფიური, ეკონომიკური ხასიათის წერილებს. თანამშრომლობდნენ: მ. წერეთელი, ვ. ჩერქეზიშვილი, დუტუ მეგრელი, შ. გოგელია, კ. გოგელია, გრ. რობაქიძე, ი. ნაკაშიძე, კ. ორაგველიძე, ნ. ნაკაშიძე, ს. გერსამია და სხვები.
ადის-აბება
დემოგრაფია
thumb|right|250px|ადის-აბების ხედი კოსმოსიდან 2012 წელს გამოქვეყნებული ეთიოპიის ცენტრალური სტატისტიკური სააგენტოს მონაცემებზე დაყრდნობით, ადის-აბების მოსახლეობას შეადგენდა 3 041 002 ადამიანს, მათგან 1 449 002 იყო მამაკაცი და 1 592 000 ქალი. დღეისათვის ადის-აბების ტერიტორიაზე არ არსებობს სოფლის რაიონები, ამიტომ მოსახლეობის 100 % ქალაქელია. აქ ცხოვრობს ეთიოპიის მთელი ქალაქების მოსახლეობის 23 %. ქალაქის ფართობია 526,99 კმ² და მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 5770,5 ადამიანს კმ²-ზე. ქალაქი დაყოფილია 10 ადმინისტრაციულ რაიონად, ყველაზე მჭიდროდ დასახლებულ რაიონში (ადის-კეტემაში) მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 38 255,3 ად./კმ²-ს, ხოლო ყველაზე მეჩხრად დასახლებულ რაიონში (აკაკი-კალიტში) - 1704,1 ად./კმ²-ს.
ნობათი (გაზეთი)
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები კატეგორია:საქართველოს გაზეთები
ადის-აბება
დემოგრაფია
უკანასკნელი მოსახლეობის აღწერის შემდეგ, რომელიც ჩატარდა ეთიოპიაში 2007 წელს, ადის-აბების მოსახლეობა გაიზარდა 300 000 ადამიანზე მეტით. 2007 წელს დედაქალაქის მოსახლეობამ შეადგინა 2 738 248 ადამიანი.
დედაქალაქში ცხოვრობს ბევრი ეროვნების წარმომადგენელი. მათ შორის გამოიყოფა: ამჰარები - მოსახლეობის 48,3 %, ორომოები - 19,2 %, გურაგელები - 17,5 %, ტიგრაი - 7,6 %. კონფესიების მიხედვით: მიაფიზიტები შეადგენენ მოსახლეობის 82 %-ს, მუსულმანები - 12,7 %-ს, პროტესტანტები - 3,9 %-ს და კათოლიკები - 0,8 %-ს.
ადის-აბების მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილება:
ეკონომიკა
ადის-აბებაში მოქმედებს მრავალფეროვანი ეკონომიკური სისტემა. ფედერალური მთავრობის ოფიციალური სტატისტიკის თანახმად, დაახლოებით 119 197 ადამიანი დაკავებულია ვაჭრობითა და კომერციით, 113 977 ადამიანი ჩართულია წარმოებაში, 80 391 ადამიანს აქვს საკუთარი მეურნეობა, 71 186 ადამიანი დასაქმებულია ადმინისტრაციაში, 50 538 ადამიანი სატრანსპორტო და საკომუნიკაციო სისტემებში, 42 514 ადამიანი სოციალური უზრუნველყოფის სფეროში, 32 685 ადამიანი სასტუმროებისა და ტურიზმის სისტემაში, ხოლო 16 602 ადამიანი მისდევს სოფლის მეურნეობას.
ღარიბი ეთიოპიელების უმრავლესობა სოფლის რაიონებიდან ჩამოდის ადის-აბებაში სამუშაოს საძებნად და ავსებენ ეთიოპიის დედაქალაქის ქუჩებს. თუმცა ბოლო დროს ღარიბების უმრავლესობა შემცირდა მათი განათლებისა და სამუშაოთი უზრუნველყოფის გამო. დღეისათვის ადის-აბება შავი აფრიკის შედარებით სუფთა და უსაფრთხო ქალაქია, სადაც ყველაზე უფრო მეტად გავრცელებულია ისეთი დანაშაულები, როგორიცაა თაღლითობა და წვრილმანი ქურდობა.
ტრანსპორტი
საზოგადოებრივი ტრანსპორტი შედგება ავტობუსებისაგან და ლურჯი ან თეთრი ფერის სამარშრუტო ტაქსებისაგან. სამარშრუტო ტაქსები, როგორც წესი, მიკროავტობუსებია, რომელთა ტევადობა დაახლოებით 12 მგზავრია. თითოეულ სამარშრუტო ტაქსში იმყოფება კონდუქტორი, რომელიც კრეფს სამგზავრო თანხას.
2008 წლის დასაწყისში რუსეთთან თანამშრომლობის გზით იგეგმებოდა პირველი სატროლეიბუსო მარშრუტის - გეოროდისი-ადისუ გებეას გახსნა. ამ მარშრუტის მშენებლობა გაუქმდა, სამაგიეროდ 2015 წლის სექტემბერში აშენდა ადის-აბების მეტროტრამი.
ბოლეს საერთაშორისო აეროპორტი ემსახურება ადის-აბებას და ახლომდებარე ქალაქებს, ასრულებს მრავალ საერთაშორისო რეისს და ქვეყნის მთავარი საჰაერო კარიბჭეა. 2003 წელს აქ გაიხსნა ახალი საერთაშორისო სამგზავრო ტერმინალი, აფრიკაში ერთ-ერთი ყველაზე თანამედროვე. ქალაქის დასავლეთით მდებარეობს ლიდეტას ძველი აეროპორტი, რომელიც დღეისათვის გამოიყენება სამხედრო მიზნებისათვისა და მცირე თვითმფრინავებისათვის.
ქალაქს ასევე აქვს სარკინიგზო კავშირი ჯიბუტისთან და დირე-დაუასთან. სარკინიგზო სადგური აშენებულია ფრანგულ სტილში.
განათლება
ადის-აბების უნივერსიტეტი გაიხსნა 1950 წელს და პირველად ატარებდა ადის-აბების საუნივერსიტეტო კოლეჯის სახელს, ხოლო დღევანდელი სახელი 1962 წელს მიენიჭა. აქ მდებარეობს 6 საუნივერსიტეტო ქალაქი და 1 კამპუსი ქალაქ დებრე-ზეიტში. ეთიოპიის ბევრ ქალაქში ასევე მდებარეობს ამ უნივერსიტეტის ფილიალები.
ადის-აბებაში არის ეთიოპიური გამოკვლევების ინსტიტუტი და ეთნოგრაფიული მუზეუმი, აგრეთვე ბევრი კერძო კოლეჯი.
ართურს-პასის ეროვნული პარკი
ართურს-პასის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე.
ადის-აბება
ღირსშესანიშნაობები
thumb|right|250px|ადის-აბების თეატრი ეთიოპიის ეროვნულ მუზეუმში ინახება ლუსის - ავსტრალოპითეკის თაბაშირის ასლი, რომელიც ნაპოვნია ეთიოპიის ტერიტორიაზე. დღეისათვის ეს ყველაზე ძველი ადამიანის ნიმუშია, რომელიც აღმოუჩენიათ.
ართურს-პასის ეროვნული პარკი
შეიქმნა 1929 წელს. იგი პირველი ეროვნული პარკი იყო სამხრეთ კუნძულზე და მესამე ახალ ზელანდიაში. შუაზე ჰყოფს სახელმწიფო გზატკეცილი 73. აღნიშნული გზა გადაკვეთს სოფელ ართურს-პასს და იგივე სახელწოდების უღელტეხილს, სამხრეთ ალპებში, ზღვის დონიდან 920 მეტრზე. პარკს მართავს ახალი ზელანდიის კონსერვაციის დეპარტამენტი.
ადის-აბება
ღირსშესანიშნაობები
აქ ასევე მდებარეობს ეთიოპიის ეროვნული ბიბლიოთეკა და ეთნოგრაფიული მუზეუმი, ადის-აბების მუზეუმი, ეთიოპიის მუზეუმი და ბუნებრივი ისტორიის მუზეუმი. მდიდარი კოლექციები არის რკინიგზისა და ფოსტის მუზეუმებში.
ართურს-პასის ეროვნული პარკი
გეოგრაფია
პარკი ძალზედ მკაფიოდაა გაყოფილი სამხრეთ კუნძულის მთავარი წყალგამყოფის მიერ. აღმოსავლეთი მხარე მშრალია და შედგება წიფლის ტყეებისა და მდინარეთა ფართო კალაპოტებისგან, დასავლეთი მხარე კი უღრან წვიმის ტყეებს მოიცავს. გეოგრაფია ფაქტობრივად ჩამოაყალიბა უძველესმა გამყინვარებამ, რა დროსაც წარმოიშვა U-სებრი ხეობები. ცენტრში აღმართულია მაღალი ქედი, თოვლიანი მწვერვალებით.
ადის-აბება
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქი განსაკუთრებული არქიტექტურული სტილით გამოირჩევა, აღსანიშნავია წმინდა გიორგის ტაძრის შენობა, რომელიც დაარსდა 1896 წელს. წმინდა სამების ტაძარში არის იმპერატორ ჰაილე სელასიე I-ის საფლავი. ყველაზე დიდი კათოლიკური ტაძარია წმინდა ოჯახის ტაძარი. ქალაქში მდებარეობს ეთიოპიის ყველაზე დიდი მეჩეთი - ანვარი.
ქალაქის ცენტრში დგას ალექსანდრე პუშკინის მონუმენტი, რომლის პაპის (დედის მხრიდან) მამა სავარაუდოდ ეთიოპიიდან იყო.
ქალაქის სხვა ღირსშესანიშნაობაა ადის-მერკატოს ბაზარი, რომელიც იტალიელების ბატონობის პერიოდში დაარსდა ეთიოპიაში.
ყველაზე დიდი სპორტული ნაგებობაა ადის-აბების სტადიონი, სადაც 2008 წელს გაიმართა აფრიკის ჩემპიონატი მძლეოსნობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ეთიოპიის ქალაქები კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები კატეგორია:ადის-აბება კატეგორია:ეთიოპიის რეგიონები კატეგორია:ეთიოპიის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:1886 წლის დაწესებულებები ეთიოპიის იმპერიაში კატეგორია:ქალაქი-სახელმწიფო
ბრწყინვალე გონება (ფილმი)
ბრწყინვალე გონება  (A Beautiful Mind) — 2001 წლის ბიოგრაფიული ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია ჯონ ფორბს ნეშის ცხოვრებაზე. ფილმი გადაღებულია ამავე სახელწოდების ნაწარმოების მიხედვით, რომელიც 1998 წელს გამოიცა და პულიცერის პრემია მიიღო. ჯონ ნეშის როლს ასრულებდა რასელ კროუ, რომლისთვისაც ეს ზედიზედ მეორე წარმატებული ფილმი იყო „გლადიატორის“ შემდეგ.
ჯილდოები
ოსკარი
ოქროს გლობუსი
ფეხსაცმლის ბრახუნის ინციდენტი
ფეხსაცმლის ბრახუნის ინციდენტი — მოხდა 1960 წლის 12 აგვისტოს გაეროს გენერალური ასამბლეის 902-ე პლენარულ სხდომაზე, როდესაც გაბრაზებულმა საბჭოთა კავშირის ლიდერმა ნიკიტა ხრუშჩოვმა თავისი ფეხსაცმელი მისი დელეგატის მაგიდაზე დააბრახუნა.
ინციდენტის შესახებ არსებობს რამდენიმე სხვადასხვა ვერსია. ხრუშჩოვის შვილთაშვილი ნინა ხრუშჩევა წერს, რომ წლების სიჩუმის შემდეგ მისმა ოჯახმა ახსნა: სხდომის დროს ხრუშჩოვმა გაიხადა ფეხსაცმელი, რომელიც მას უჭერდა. როდესაც მან გაბრაზებულმა მაგიდაზე ხელების ბრახუნი დაიწყო, საათი იატაკზე დაუვარდა. როდესაც იგი საათს იატაკიდან იღებდა ფეხსაცმელი მოხვდა თვალში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკიტა ხრუშჩოვი კატეგორია:ფეხსაცმელი კატეგორია:დიპლომატიური ინციდენტები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საგარეო ურთიერთობები
თავდაპირველი ექვსეული
მინი|ლივზი რედ ვინგსის წინააღმდეგ, [[1942 წელი.]] თავდაპირველი ექვსეული (Original Six) — ტერმინი, რომელსაც უწოდებენ იმ 6 გუნდს, რომელიც ქმნიდა ნჰლ ლიგას ჯერ კიდევ პირველი წლებიდანვე, კერძოდ კი 1942-1967 წლების პერიოდში. თავდაპირველ ექვსეულში შესული გუნდებია: ბოსტონ ბრუინსი, ჩიკაგო ბლექჰოუქსი, დეტროიტ რედ ვინგსი, მონრეალ კანადიენსი, ტორონტო მეიფლ ლივზი და ნიუ იორკ რეინჯერსი. ყოველი მათგანი დღემდე მოქმედი გუნდია ლიგაში და არც ერთი გაუქმებულა. ტერმინის გამოყენება ხდებოდა 1967 წლიდან, ხოლო 1967 წლიდან მოხდა 6 სხვა გუნდის დამატება.
წარსული
1920-იან წლებში ნჰლ შედგებოდა 10 გუნდისგან მაგრამ სამწუხაროდ ლიგამ განიცადა ფინანსური ვარდნა, დიდი დეპრესიები რასაც შემდგომში მოჰყვა პიტსბურგ პირატების, ოტავა სენატორების და მონრეალ მარუნსის დაკარგვა. ნიუ იორკ ამერიკანსის, ბრუინებთან და მარუნთან ერთად ცოტა დიდ ხანს კიდევ გაძლეს ლიგაში. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდმაც გარკვეული როლი იქონია გუნდების დაშლაზე. მაგალითად: კანადა 1939 წლის სექტემბერში ჩაერთო ომში და ამის გამო ბევრმა მოთამაშემ სამხედრო მოვალეობის გამო დატოვა გუნდი. 1942 წელს ამერიკელებმა შეწყვიტეს ოპერაციები, მაგრამ უკან მოტრიალებულებს მხოლოდ 6 გუნდი შერჩათ. მიუხედავად დიდი ძალისხმევისა, რომ გაეფართოვებინათ ლიგა ან თუნდაც დაებრუნებინათ ნიუ იორკ ამერიკანსი ან მონრეალ მარუნსი, ამის ადგილას შემდეგი 25 წლის მანძილზე ნჰლ ამ 6 გუნდით იჯერებდა თავს!
კრიტიკა
თავდაპირველი ექვსეული გაკრიტიკებული იქნა მისი ფლეი ოფის სისტემის გამო, რადგან რეგულარული სეზონის შემდეგ მხოლოდ 2 გუნდი ვარდებოდა ხოლმე (მონრეალს ფლეი ოფი არ გამოუტოვებია 1949 - 1967 წლებში ხოლო დეტროიტმა და ტორონტომ მხოლოდ და მხოლოდ სამ სამჯერ გააცდინეს ფლეი ოფი). ბოსტონისთვის, ჩიკაგოსთვის და ნიუ იორკისთვის არასარფიანი კონკურენციის წესები იყო დადგენილი, რომელიც ითვალისწინებდა, რომ ამ სამ გუნდს არ შეეძლო საკუთარი ყინულიდან 50 მაილის (80 კმ) დაშორებით ჰოკეისტის აყვანა. დეტროიტს მსუბუქად ჰქონდა ეს პრობლემა სხვა გუნდებთან შედარებით, რადგან აღმოსავლეთ-დასავლეთ ონტარიოში იყო ბევრი ადგილობრივი ტალანტები. თუ მოთამაშე 50 მაილით (80 კმ) ახლო არ იმყოფებოდა არცერთ გუნდთან, იგი თავისუფალ აგენტად რჩებოდა და შეეძლო ნებისმიერი გუნდის წინადადება მიეღო. როგორც კი მოთამაშე სპონროსულ კონტრაქტს აწერდა ხელს, ნჰლ გუნდს შეეძლო მოთამაშეთავის სპონსორების შიაში შეეყვანა. პრაქტიკებზე, ყოველ 6 გუნდს არჩეული ჰყავდა ჰოკეისტები კანადიდან, რომლებიც აფინანსებდნენ მეორე ლიგას, პატარების და ასევე მოყვარულის ლიგებს.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ნჰლ-ის ექვსივე გუნდის მფლობელები ყველა წინადადებას გაფართოების შესახებ ეწინააღმდეგებოდნენ, ამის გარდა ისინი არ აქცევდნენ თავიანთ დაპირებებს ყურადღებას, რომელიც ითვალისწინებდა მონრეალ მარუნსის და ნიუ იორკ ამერიკანსის აღდგენას.
კორუფცია
ლიგაში ფაქტობრივად ადგილი ჰქონდა მფლობელების მიერ მონოპოლიას. მაგალითად რედ ვინგსის მფლობელი James E. Norris ეფექტურად ფლობდნენ ბლექ ჰოუქს, რომლებიც ასევე იყვნენ დიდი აქციების მფლობელები რეინჯერსის. ნორისი ასევე გავლენას ახდენდა ბოსტონ ბრუინსზე, რომელზეც ცდილობდა გუნდის დეპრესია დიდ ხანს გაგრძელებულიყო. რამდენიმე კრიტიკოსი ნჰლ-ს ხუმრობითაც კი უწოდებდა "ნორისის სახლის ლიგა"
კონტროლი მფლობელების მიერ გუნდებზე იყო აბსოლუტური. მოთამაშეები რომლებიც არასწორი მიმართულებით წვავიდოდნენ, ხშირ შემთხვევაში ძალიან ცუდად ისჯებოდნენ მფლობელების მიერ: ან ქალაქ გარეთ გაყიდიდნენ, ან გააგზავნიდნენ არასრულწოვნებში. ამის მაგალითად შეიძლება მოვიყვანოთ რედ ვინგსის შემტევი Ted Lindsay, რომელიც გაგზავნილი იქნა ბლექ ჰოუქსში ბოლო გამომსვლელად. ნორისი არ დებდა ინვესტიციებს ბოსტონში, ჩიკაგოში და ნიუ იორკში, ეს გუნდები მხოლოდ ნორისის არენას ავსებდა. დეტროიტის, მონრეალის და ტორონტოს ეპოქაში, 1941-1970 წლებში, ყოველი სტენლი თასი იქნა მოგებული ზუსტადაც რომ ამ სამი გუნდის მიერ. სამივე ერთად აღებული კი მხოლოდ და მხოლოდ 8-ჯერ ვერ მოახერხეს ფლეი ოფში გასვლა!
მოთამაშეების პირობებიც ასევე იყო ღარიბული. მოთამაშეების მედიცინის ანგარიშები გადახდილი მხოლოდ ტრამვიდან 2 თვის შემდეგ ხდებოდა. ყოველ ჯერზე როდესაც მოთამაშეები არასრულწლოვნებში იგზავნებოდნენ, არა მხოლოდ უმცირდებოდათ ხელფასი, არამედ მათი მოგზაურობის საფასურის დაფარვაც კი არ ხდებოდა. მოთამაშეებს არ უხდიდნენ ხელფასს არა სასეზონო პერიოდის დროს. ადრეულ წლებში მოთამაშეებს შეეძლოთ დაკავებულიყვნენ სხვა სპორტის სახეობებით, რომ გამოემუშავათ ფული არასასეზონო პერიოდის დროს, თუმცა ორიგინალური ექვსეულის ეპოქაში ესეც კი ეკრძალებოდათ.
საპენსიო გეგმა რომელიც 1946 წელს იქნა მიღებული, როგორც მოთამაშეების სამომავლო სარგებელი, მაგრამ ეს ინფორმაცია დამალული იყო მფლობელების მიერ, რომლებიც დიდ ფულს შოულობდნენ ამ ხერხებით. საპენსიო გეგმა გამოაშკარავებული იქნა მხოლოდ 1989 წელს, როდესაც 25 მილიონი გამქრალი იყო.
ორიგინალური ექვსეულის ხანის დასასრული
ძველი მფლობელების პენსიაზე გასვლის შემდეგ მოვიდა ახალი გვარდია, რომელიც უფრო მომთხოვნი გახდა იმ იდეასთან, რომ ლიგა უნდა გაფართოებულიყო. 1963 წელს, რეინჯერსის გუბერნატორი William M. Jennings-ი თავის კოლეგებთან წარდგა იდეით, რომ გაეფართოვებინათ ნჰლ დასავლეთის მხარე, რომელიც 2 ახალი გუნდის დამატებით იქნებოდა შესაძლებელი 1964-1965 წლის სეზონში. მისი ინიციატივა იყო დაფუძნებული, რომ სამომავლოდ დიდი წარმატება ელოდა დასავლეთ მხარეს, სადაც ჰოკეი იმ დროისთვის არცთუ განვითარებული იყო, ასევე ჯენინგსმა გამოთქვა იმედი, რომ დასავლეთის გუნდები უფრო ნაციონალურს გახდიდა ლიგას, რომელიც ასევე გაიუმჯობესებდა შანსებს, რომ ნჰლ დაბრუნებულიყო ამერიკის ტელევიზიაში. იმ დროს სხვა გუბერნატორებმა მხარი არ აუბეს და იდეა არ იქნა დაკმაყოფილებული, მაგრამ თემა უფრო და უფრო აქტუალური ხდებოდა. საბოლოოდ 1965 წელს მიღებული იქნა გადაწყვეტილება, რომლის თანახმადაც ნჰლ-ს კიდევ 6 გუნდი დაემატებოდა. 1966 წლის თებერვალში კი გაფართოების მიზნით ასპარეზობის უფლება მოიპოვეს: ლოს ანჯელეს კინგს, მინესოტამ, ფილადელფია ფლაიერსმა, პიტსბურგ პინგსვინსმა, სან ფრანცისკომ და სენტ ლუის ბლუზმა.
ორიგინალური ექვსეულის ხანის დასასრულს კი სტენლი თასის ფინალში ტორონტო მეიფლ ლივზმა დაამარცხა მონრეალ კანადიანსი 6 თამაშში (1967 წელს).
ორიგინალური ექვსეულის ანგარიშები
''მნიშვნელობები: GP = ჩატარებული მატჩი; W = მოგება; L = წაგება; OT = დამატებითში ან პენლებში წაგებული; GF = გატანილი შაიბა; GA = გაშვებული შაიბა; Pts=ქულა
რესურსები ინტერნეტში
Original Six
, ,
კატეგორია:ყინულის ჰოკეი კატეგორია:ყინულის ჰოკეის ისტორია კატეგორია:ნიუ-იორკ რეინჯერსი
დიონისეს მონასტერი
დიონისეს მონასტერი (Μονή Διονυσίου) — მამათა მონასტერი ათონის მთაზე რომელსაც იერარქიით მეხუთე ადგილი უკავია. მდებარეობს ნახევარკუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. დაარსებულია XIV საუკუნეში წმინდა დიონისე კორისელის მიერ. ამიტომაც დაარქვეს მონასტერს მისი სახელი, თუმცა თავად მონასტერი იოანე ნათლისმცემლის სახელობისაა.
რესურსები ინტერნეტში
დიონისეს მონასტერი
კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები
სასაში
სასაში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჟახუნდერის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1240 მეტრი, ლენტეხიდან 29 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 182 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნიკოლსკი (აურგაზის რაიონი)
ნიკოლსკი  (Никольск) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 49 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (89%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
დომინიკ პარსელი
დომინიკ პარსელი (Dominic Purcell; დ. 17 თებერვალი, 1970) — ბრიტანეთში დაბადებული ავსტრალიელი მსახიობი. სახელი გაითქვა ტელესერიალ „ციხიდან გაქცევაში“ ლინკოლნ ბეროუზის როლის შესრულებით (2005–2009; 2017). იგი აგრეთვე მონაწილეობს ტელესერიალებში: „ფლეში“ (2014–2016) და „ხვალინდელი დღის ლეგენდები“ (2016–დღემდე),
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:ციხიდან გაქცევის მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:AACTA Award-ის მფლობელები
სტენლის თასის ფინალი 1933
1933 წლის სტენლის თასის ფინალი შედგა ნიუ იორკ რეინჯერსა და ტორონტო მეიფლ ლივზის შორის. ე.წ. გადათამაშება 1932 წლის ფინალისა. ამ შეხვედრაში კი ნიუ იორკ რეინჯერსმა 3-1 გაიმარჯვა თამაშების სერიაში.
გზა ფინალამდე
ნიუ იორკ რეინჯერსმა დაამარცხა მონრეალ კანადიანსი ანგარიშით 8-5, შემდეგ ეტაპზე კი დეტროიტ რედ ვინგსი 6-3 რომ გაეღწია ფინალში.
ტორონტო მეიფლ ლივზს კი მოუწია ბოსტონ ბრუინსის დამარცხება ანგარიშით 3-2 რომ გასულიყო ფინალში.
თამაშები
პირველი თამაშის შემდეგ, ნიუ იორკ რეინჯერსს მოუწია მედისონ სკვერ გარდენის დათმობა ცირკისთვის. ბილ ქუკი კი გახდა პირველი მოთამაშე, რომელმაც თასისვის გადამწყვეტი გოლი გაიტანა დამატებით დროში. ახალწვეულმა მეკარე ენდი ეტკინჰიდმა კი მოახერხა 4 თამაშში თავის ბევრჯერ გამოეჩინა.
შენიშვნა: 11 აპრილის მატჩი დამთავრდა დამატებით დროში;
შემადგენლობა
ცენტრი
შემტევები მცველები
მეკარეები
პერსონალი
კატეგორია:ყინულის ჰოკეი
შუმერის მეფეთა სია
შუმერის მეფეთა სია არის ერთგვარი მატეანე. ეს არის ძველი შუმერული ტექსტი სადაც ჩამოთვლილია შუმერული ქალაქების მეფეები. დოკუმენტი ძალიან არასანდოა, რადგან აქ ისტორიული პირების გარდა ლეგენდარული მეფეებიც არიან ჩამოთვლილნი.
აღწერა
ეს არის მეფეების სია მათი მეფობის წლებით. როგორც ავღნიშნეთ რეალური მეფეების გარდა აქ ლეგენდარული მეფეებიც არიან ჩამოთვლილნი, ხოლო მეფობის წლები უმეტეად საერთოდ ფანტასტიურია. შუმერებს სწამდათ რომ მეფობა ღმერთებმა მოიგონეს. „წარღვნამდე“ მეფეები საერთოდ ლეგენდარულებად მიიჩნევიან. ზოგი მეფე კი ისტორიული პირი იყო, ხოლო შემდეგ უკვე მის შესახებ იმდენი ლეგენდა შეიქმნა, რომ რა უკავშირდება ისტორიულ პირს და რა არის ლეგენდა ამის დადგენა შეუძლებელია.
პირველი ამ სიიდან, ვის ისტორიულობაშიც მკვლევარებს არ ეპარებათ ეჭვი არის ენ-მებარაგესი, ქიშის მეფე.
ადრეული დინასტია I
წარღუნამდე მეფეების მმართველობის პერიოდები აღნიშნულია სარსებით - 3600 წლიანი პერიოდებით და ნერებით - 600 წლიანი პერიოდებით.
ურუქის პირველი დინასტია
ძვ. წ. XXX საუკუნე - ძვ. წ. XXVI საუკუნე მეშ-კი-ანგ-გაშერი შევიდა ზღვაში და გაქრა
ურის პირველი დინასტია
ძვ. წ. XXVI საუკუნე - ძვ. წ. XXIV საუკუნე
ადრეული დინასტია III
ლაგაშის პირველი დინასტია მეფეთა სიაში არაა, თუმცა მათ შესახებ სხვა წყაროებიდან კარგადაა ცნობილი.
ლაგაშის პირველი დინასტია
ძვ. წ. 2500 - ძვ. წ. 2312.
ავანას დინასტია
ამ დინასტიის სამი მეფე ჯამურად 356 წელი მეფობდა. შემდეგ პირველობა კიშზე გადავიდა.
ჰამაზი
კიში დაეცა და მეფობა ჰამაზიზე გადავიდა. ჰამასი დაეცა და მეფობა ურუქზე გადავიდა.
ურუქის მეორე დინასტია
ძვ. წ. 2400 — ძვ. წ. 2336
ურის მეორე დინასტია
ურუქი დაეცა და მეფობა ურზე გადავიდა.
კიშის მესამე დინასტია
ძვ. წ. XXIV საუკუნე - ძვ. წ. XXIII საუკუნე
აკშაკის მეფეები
ძვ. წ. 2500 — ძვ. წ. 2315
ურუქის მესამე დინასტია
ძვ. წ. 2336 — ძვ. წ. 2312
აქადის იმპერია
ძვ. წ. 2316 - ძვ. წ. 2170
ურუქი
ძვ. წ. 2116/ძვ. წ. 2111 — ძვ. წ. 2109/ძვ. წ. 2104
ურის მესამე დინასტია
"შუმერული რენესანსი"
ისინის დინასტია
ძვ. წ. 2017 — ძვ. წ. 1794
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:მმართველთა სიები კატეგორია:სიები
ალექსანდრე პუშკინი
ალექსანდრე სერგეის ძე პუშკინი (Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин; დ. 6 ივნისი [ძვ. სტ. 26 მაისი], 1799, მოსკოვი ― გ. 10 თებერვალი  [ძვ. სტ. 29 იანვარი], 1837, პეტერბურგი) — რუსი მწერალი, ახალი რუსული ლიტერატურის ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრეს მამა, იმხანად გაღარიბებული აზნაური, სერგეი ლევის ძე ძველი სახელოვანი საგვარეულოს წარმომადგენელი იყო; დედა - ნადეჟდა ოსიპის ასული - პეტრე I-ის აღზრდილის, აბრამ ჰანიბალის შვილიშვილი.
1811 წელს პუშკინი შევიდა ცარსკოე-სელოს ახლად გახსნილ ლიცეუმში. პუშკინის რევოლუციური-პატრიოტული მისწრაფებათა ჩამოყალიბებას ხელი შეუწყო მისმა მეგობრობამ ჩაადაევთან, პეტრე კავერინთან და ჰუსართა პოლკის სხვა ოფიცრებთან, რომლებიც 1812 სამამულო ომის დამთავრების შემდეგ დაბანაკებული იყვნენ ცარსკოე-სელოში. პუშკინმა ლიცეუმშივე აირჩია ლიტერატურის გზა, იქ სწავლისას დაწერა 120-მდე რომანსი, ელეგია, ოდა, ბალადა, ეპიგრამა. იგი განიცდიდა დერჟავინის, ჟუკოვსკის, ბატიუშკოვის, რადიშჩევის გავლენას; კრიტიკულად ითვისებდა მათ პოეტურ მემკვიდრეობას და თანდათანობით იკვლევდა საკუთარ გზას მწერლობაში.
1814 წლიდან პუშკინის ლექსები იბეჭდებოდა ჟურნალ-გაზეთებში. პეტერბურგში პუშკინის ცხოვრების დასაწყისი (1817-1820) დაემთხვა დეკაბრისტთა მოძრაობის აღმავლობის პერიოდს. პუშკინის პირადი და იდეური კავშირი ჰქონდა დეკაბრისტებთან, მონაწილეობდა ლიტერატურულ გაერთიანებაში „მწვანე ლამპა“. დეკაბრისტული იდეები აისახა პუშკინის ლექსებში: „თავისუფლება“, (1817), „ჩაადაევს“, „ზღაპრები“ (ორივე 1818), „სოფელი“ (1819), რომლებიც სწრაფად გავრცელდა ხელნაწერთა სახით. გავლენიანმა მეგობრებმა იხსნეს პოეტი ციმბირში გადასახლებისაგან.
1820 წელს იგი სამხრეთ რუსეთში გადაასახლეს. იმხანად პუშკინმა დაამთავრა პოემა „რუსლან და ლიუდმილა“ (გამოქვეყნდა 1820), რომელშიც ფოლკლორთან დაკავშირებული ზღაპრული ამბავი რეალურ სინამდვილეს დაუახლოვდა და ხალხური ენით გადმოსცა. რეაქციული კრიტიკა აღაშფოთა პოემის „მდაბალმა“ სტილმა და ენამ, მოწინავე საზოგადოება კი აღტაცებით შეხვდა ამ თხზულებას. 1820 პუშკინს ნება დართეს გენერალ ნ. რაევსკის ოჯახთან ერთად გამგზავრებულიყო კავკასიის მინერალურ წყლებზე, შემდეგ კი ყირიმში.
thumb|250px|left|პუშკინი გამოცდაზე [[გავრილა დერჟავინი|დერჟავინის წინ, ცარსკოე-სელო, ილია რეპინის ნახატი (1911).]]
1820-1823 პუშკინმა გაატარა კიშინიოვში, რომელიც მაშინ „დეკაბრისტების ბუდეს“ წარმოადგენდა. პოეტი დაუახლოვდა პ. პესტელს, ვ. რაევსკის, მ. ორლოვსა და სხვებს. 1820-1823 პუშკინმა შექმნა ე. წ. „სამხრეთული პოემები“ („კავკასიის ტყვე“, „ბახჩისარაის შადრევანი“, „ყაჩაღი ძმები“). 1823-დან პუშკინი ოდესაში გადაიყვანეს. პუშკინმა, რუსული ლიტერატურაში პირველმა, წარმოსახა თავისი დროის ტიპური გმირი, პირველმა აღწერა კავკასიის ბუნება და მთიელთა ყოფა-ცხოვრება. პუშკინის რომანტიზმის გარდამავალი ხასიათი აღიბეჭდა პოემაში „ბოშები“ (1824), რომელშიც ახლებურად არის გაშუქებული რომანტიკოსებისათვის დამახასიათებელი ტრადიციული კონფლიქტი „გმირსა“ და „ბრბოს“ შორის, გაკრიტიკებულია რომანტიკული ინდივიდუალიზმი.
1824 წელს პოეტი ოდესიდან გადაასახლეს სოფ. მიხაილოვსკოეში, სადაც დაწერა პირველი რეალისტური ტრაგედია რუსულ მწერლობაში „ბორის გოდუნოვი“ (1825), რომელშიც XVI-XVII საუკუნეების მიჯნის სოციალური მოვლენები იშვიათი მხატვრული ძალით დაგვიხატა. ნიკოლოზ I-მა გადაწყვიტა დაეახლოვებინა თავისუფლების მოყვარე პუშკინი და კარის მეხოტბედ ექცია იგი, 1826 გადასახლებიდან გაათავისუფლებინა. პუშკინი შეეცადა თავისი პოეტური სიტყვით გავლენა მოეხდინა მეფეზე. ლექსში „სტანსები“ (1826) იგი ნიკოლოზ I-ს სამაგალითოდ უსახავდა პეტრე I-ის მოღვაწეობას. პეტრე I-ს ეძღვნება რომანი „პეტრე დიდის ზანგი“ (1827) და პოემა „პოლტავა“ (1828). პუშკინი მალე დარწმუნდა მეფის ცბიერებაში. ნიკილოზ I-ის მითითებით მას „ბორის გოდუნოვის“ დაბეჭდვაზე უარი უთხრეს, პოლიტიკური ბრალდება წაუყენეს და დედაქალაქიდან უნებართვოდ გასვლა აუკრძალეს. პუშკინის წინაშე განსაკუთრებული სიმწვავით დაისვა საკითხი პოეტის დანიშნულებისა და როლის, შემოქმედის თავისუფლების შესახებ (ლექსები: „წინასწარმეტყველი“, 1826; „პოეტი“, 1827; „პოეტი და ბრბო“, 1828).
thumb|200px|left|ა. ს. პუშკინი, უცნ. ავტორი, [[გრავიურა]]
გადასახლებულ დეკაბრისტებს მიუძღვნა პუშკინმა ლექსები: „არიონი“, „1827 წლის 19 ოქტომბერი“, პოეტური მიმართვები პუშჩინისადმი, ციმბირში მყოფი დეკაბრისტებისადმი და სხვ. 1830 წლის შემოდგომაზე სოფ. ბოლდინოში პუშკინმა დაამთავრა რეალისტური პოემა „ევგენი ონეგინი“ (დაიწყო 1823), რომლის მთავარმა გმირმა დასაბამი მისცა „ზედმეტი ადამიანის“ სახეს რუსულ მწერლობაში. მხატვრულად სრულყოფილ, ნოვატორული ფორმის ამ „რომანში ლექსად“ აისახა იმდროინდელი რუსული სინამდვილე, დედაქალაქის „მაღალი საზოგადოებისა“ და პროვინციელი თავად-აზნაურების ყოფა. ავტორმა ონეგინის სკეპტიციზმსა დ ლენსკის უნიადაგო რომანტიზმს დაუპირისპირა ტატიანა ლარინა, რომლის მაღალი ზნეობა ბუნებასთან, ხალხურ ზნე-ჩვეულებებთან სიახლოვემ განაპირობა. „ბელკინის მოთხრობებით“ პუშკინი რუსული რეალისტური პროზის ფუძემდებლად მოგვევლინა. მოთხრობებში: „სადგურის ზედამხედველი“, „მეკუბოვე“ და სხვ. დიდი თანაგრძნობით დაგვიხატა ე. წ. „პატარა ადამიანის“ ცხოვრება. მსოფლიო ლიტერატურაში ფართოდ გავრცელებული სიუჟეტების მიხედვით არის შექმნილი „პატარა ტრაგედიები“ („ძუნწი რაინდი“, „ქვის სტუმარი“, „მოცარტი და სალიერი“, „ლხინი ჟამიანობის დროს“), რომლებსაც პოეტმა ახლებური, რეალისტური ჟღერადობა მიანიჭა.
1831 წლის თებერვალში მან ცოლად შეირთო ნატალია გონჩაროვა. ცოლ-ქმრის სასახლესთან დაახლოების მიზნით ნიკოლოზ I-მა 1833 პოეტს უბოძა მისი ასაკისა და მდგომარეობისათვის დამამცირებელი კამერიუნკრის საკარისკაცო წოდება. პოეტი იძულებული გახდა ევლო სასახლეში, სადაც ცოლ-ქმარი მალე მოექცა ინტრიგებისა და ჭორების ქსელში. კონფლიქტი პუშკინსა და „მაღალ საზოგადოებას“ შორის დამთავრდა პოეტის დუელით მისი ცოლის თაყვანისმცემელ ოფიცერთან დანტესთან. 1837 წლის 27 იანვარს (8 თებერვალი) სასიკვდილოდ დაჭრილი პოეტი ორი დღის შემდეგ გარდაიცვალა.
მინი|[[ალექსანდრე პუშკინის ბიუსტი თბილისში, თავისუფლების მოედანზე. ]] განუწყვეტელი შეფარული დევნისა და მძიმე ცენზურული პირობების მიხედვით, პუშკინი ბევრს მუშაობდა. პოემაში „ბრინჯაოს მხედარი“ (1833) იგი კვლავ პეტრე I-ის თემას დაუბრუნდა და თავისებურად გააშუქა სახელმწიფოებრივი და პიროვნული ინტერესების პრობლემა. პუშკინის 30-იანი წლების შემოქმედებაში ბატონყმობისა და გლეხთა მოძრაობის თემას განსაკუთრებული ადგილი უკავია (მოთხრობები: „სოფელ გორიუხინის ისტორია“, 1830; „დუბროვსკი“ 1933; „კაპიტნის ქალიშვილი“, 1833-1836 და სხვ.). რუსი ხალხის ფსიქოლოგიისა და ყოფის, რუსული ზეპირსიტყვიერების შესანიშნავი ცოდნა გამოავლინა პუშკინმა თავის ზღაპრებში „სალთან მეფის“, „მებადურისა და ოქროს თევზის“, ოქროს მამლის შესახებ (1831-1834) და სხვ.
თბილისის პრესაში პუშკინის სახელი პირველად 1829 წელს გამოჩნდა. ჯერ კიდევ პოეტის სიცოცხლეში პუშკინის პოეზიამ უდიდესი პოპულარობა მოიპოვა საქართველოში. მისი ლექსები თარგმნეს ა. ჭავჭავაძემ, გ. ორბელიანმა, ს. რაზმეძემ; შემდგომში - ი. ჭავჭავაძემ, ა. წერეთელმა, რ. ერისთავმა, აგრეთვე ტ. ტაბიძემ, პ. იაშვილმა, ვ. გაფრინდაშვილმა და საბჭოთა ეპოქის სხვა პოეტებმა. 1899-დან ცალკე წიგნებად გამოიცა პუშკინის ნათარგმნი თხზულებანი. პოეტის 100 წლისთავს უძღვნა ი. ჭავჭავაძემ გაზეთ „ივერიის“ სპეციალური ნომერი. საინტერესოა აღინიშნოს, რომ პუშკინის შთამომავალთა ერთი შტო (გვარად სვანიძე) ცხოვრობს საქართველოში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:რუსი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1799 კატეგორია:გარდაცვლილი 1837 კატეგორია:ალექსანდრე პუშკინი კატეგორია:მასონები კატეგორია:XIX საუკუნის მთარგმნელები კატეგორია:რუსი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:რუსი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:რუსი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:რომანტიკოსი პოეტები კატეგორია:რუსულენოვანი მწერლები კატეგორია:ფრანგულენოვანი პოეტები კატეგორია:მოსკოველი მწერლები
ახშნის კოშკი
მინი|მარჯვნივ|250პქ| ახშნის კოშკის ხედი ჯაბა ლაბაძის ფოტო ახშნის კოშკი – კოშკი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახშანის ჩრდილოეთით. განეკუთვნება XVIII საუკუნის II ნახევარს.
კოშკი გეგმით წრიულია (დიამეტრი 7,4 მ), ნაშენია თანაბარი ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. კარ-სარკმლების წყობაში გამოყენებულია კვადრატული აგური. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ პირველი სართული.
შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. კარი თაღოვანია. შიგნით სამხრეთის მხარეს გეგმით ნახევარწრიული თაღოვანი ბუხარია. აღმოსავლეთით, დასავლეთით და სამხრეთით – მოზრდილი თაღოვანი ნიშნები. სართული ორი სარკმლით ნათდებოდა, რომლებსაც გადახურვა ჩამონგრეული აქვთ. სართული გადახურულია გუმბათოვანი კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
აბილილი
აბილილი, დილის ყვავილი (Ipomoea) — ერთწლოვანი ხვიარა ან გართხმული ბალახოვანი მცენარეებისა და ბუჩქების გვარი ხვართქლასებრთა ოჯახისა.
აბილილის სამშობლოა ამერიკა. გვხვდება უმთავრესად ტროპიკებში. აქვს ფურცლებშეზრდილი ყვავილები, რომლებიც ჩვეულებრივ ღამით იხურება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხვართქლასებრნი
მასლოგი
მასლოგი (ოფიციალურად მასლოგის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Maslog; Bayan ng Maslog) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 463 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
კენძაბურო ოე
კენძაბურო ოე (大江 健三郎; დ. 31 იანვარი, 1935 — გ. 3 მარტი, 2023) — იაპონელი მწერალი, თანამედროვე იაპონური ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე თვალსაჩინო ფიგურა. მისი რომანები, მოთხრობები და ესეები, რომლებიც ფრანგული და ამერიკული ლიტერატურის ძლიერ გავლენას განიცდის, შეეხება ისეთ პოლიტიკურ, სოციალურ და ფილოსოფიურ საკითხებს, როგორიცაა ბირთვული იარაღი, სოციალური უთანხმოება და ეგზისტენციალიზმი. 1994 წელს მწერალს გადაეცა ნობელის პრემია ლიტერატურაში „წარმოსახვითი სამყაროს შექმნისთვის, სადაც რეალურისა და გამონაგონის სინთეზი ოსტატურად გადმოგვცემს თანამედროვე სამყაროს ადამიანთა გაურკვეველ ყოფას“.
ცხოვრება
კენძაბურო ოე 1935 წლის 31 იანვარს კუნძულ სიკოკუს ქალაქ უშიკოში დაიბადა. იგი ადრეულ ასაკშივე დაობლდა მამით, რომელიც მეორე მსოფლიო ომში გარდაიცვალა. კენძაბუროს სწავლა-განათლებას დედა ხელმძღვანელობდა. იგი მუდმივად ამარაგებდა შვილს მხატვრული ლიტერატურით. მომავალ მწერალზე განსაკუთრებული ზეგავლენა იქონია წიგნებმა: „ჰეკლბერი ფინის თავგადასავალი“ და „ნილსისა და გარეული ბატების საოცარი მოგზაურობა“.
კენძაბურომ საშუალო განათლება ქალაქ მაცუიამაში მიიღი. 18 წლის ასაკში იგი პირველად ჩავიდა ტოკიოში, ხოლო მომდევნო წელს ტოკიოს უნივერსიტეტში ფრანგული ლიტერატურის სწავლა დაიწყო.
ოემ მოთხრობების გამოქვეყნება სტუდენტობის პერიოდში, 1957 წელს დაიწყო. იგი თანამედროვე ფრანგული და ამერიკული ლიტერატურის ძლიერ გავლენას განიცდიდა. კენძაბურო 1960 წლის თებერვალში იუკარი იტამიზე დაქორწინდა. იმავე წელს მწერალი ჩინეთში მოგზაურობისას მაო ძედუნს შეხვდა, ხოლო 1961 წელს მან რუსეთსა და ევროპაში იმოგზაურა და პარიზში ჟან-პოლ სარტრს ეწვია.
1961 წელს იაპონურ ლიტერატურულ ჟურნალში გამოქვეყნდა კენძაბუროს ორი ნოველა: „ჩვიდმეტი“ და „პოლიტიკური ახალგაზრდობის სიკვდილი“, რომელთა შთაგონების წყარო ჩვიდმეტი წლის იამაგუჩი ოტოიას ისტორიაა. მან 1960 წელს იაპონიის სოციალისტური პარტიის თავმჯდომარე მოკლა, ხოლო სამი კვირის შემდეგ ციხეში თავი მოიკლა. ნოველამ „პოლიტიკური ახალგაზრდობის სიკვდილი“ რადიკალი მემარჯვენეების აღშფოთება გამოიწვია, რომელთაგანაც რამდენიმე კვირის მანძილზე მწერალი და ჟურნალის გამომცემლები სიკვდილის მუქარებს იღებდნენ. ჟურნალმა მალევე ბოდიში მოუხადა მკითხველებს შეურაცხყოფისთვის, მწერალმა კი არ დათმო თავისი პოზიცია.
ამჟამად მწერალი ტოკიოში ცხოვრობს. ჰყავს სამი შვილი. უფროსი შვილი, ჰიკარი გონებრივად ჩამორჩენილი და უნარშეზღუდულია, რაც მისი დაბადებიდან მწერლის შემოქმედების ერთ-ერთი მთავარი მოტივია.
1994 წელს ოემ მიიღო ნობელის პრემია ლიტერატურაში „წარმოსახვითი სამყაროს შექმნისთვის, სადაც რეალურისა და გამონაგონის სინთეზი ოსტატურად გადმოგვცემს თანამედროვე სამყაროს ადამიანთა გაურკვეველ ყოფას.“ იმავე წელს მწერალს იაპონიის კულტურის ორდენი გადასცეს, რომლის მიღებაზეც მან უარი განაცხადა, რადგან ამ ჯილდოს იმპერატორი გასცემდა. თავისი გადაწყვეტილება ოემ ასე ახსნა: „მე არ ვაღიარებ არც ერთ ავტორიტეტს და არც ერთ ღირებულებას დემოკრატიის გარდა.“ 2005 წელს ორმა გადამდგარმა იაპონელმა სამხედრო ოფიცერმა მწერალს 1970 წელს გამოქვეყნებული ესესთვის „ოკინავას ჩანაწერები“ ცილისწამების ბრალდებით უჩივლა. ესეში ოე წერდა, რომ იაპონელი სამხედროები 1945 წელს ოკინავაში შეჭრისას კუნძულის მცხოვრებლებს  მასობრივად აიძულებდნენ თვითმკვლელობას. 2008 წელს ოსაკას სასამართლომ მწერლის წინააღმდეგ წამოჭრილი ყველა ბრალდება უარყო.
ოე ჩართული იყო პაციფისტურ და ანტი ბირთვულ კამპანიებში. მას დაწერილი აქვს წიგნები ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვის შესახებ. 2013 წელს მწერალმა ტოკიოში ბირთვული იარაღის წინააღმდეგ მასობრივი დემონსტრაცია მოაწყო.
სამწერლო მოღვაწეობა
1958-1961 წლებში ოემ გამოაქვეყნა ნამუშევრები, რომლებშიც სექსუალური მეტაფორების საშუალებით იაპონიის ოკუპაციას აღწერს. ყოველ მოთხრობაში იაპონიის მეტაფორული სახე უმოქმედოდაა, არ იღებს საკუთარ თავზე არანაირ ინიციატივას და პიროვნულად არ ვითარდება. 1961-1964 წლებში გამოცემული ოეს ნაშრომები ეგზისტენციალიზმისა და პიკარესკული რომანის დიდ გავლენას განიცდის.
ოეს შვილმა, ჰიკარიმ მის სამწერლობო მოღვაწეობაზე დიდი გავლენა იქონია, რასაც მწერალიც ხშირად აღნიშნავს. 1964 წელს ოემ გამოაქვეყნა რომანი „პირადი გამოცდილება“. რომანში მწერალი აღწერს ადამიანის ტკივილს, რომელიც იძულებულია საკუთარი შვილის უნარშეზღუდულობას შეეგუოს. ნობელის პრემიის მიღების შემდეგ მწერლის შემოქმედების ძირითადი თემა ჰიკარის ცხოვრება გახდა. 1996 წელს გამოქვეყნებული რომანი „განკურნებული ოჯახი“ ჰიკარის პატარ-პატარა ცხოვრებისეულ გამარჯვებებს აღწერს. დიდია ჰიკარის გავლენა ნოველებზე: „მამა, სად მიდიხარ?“, „გვასწავლე საკუთარი სიგიჟის დაძლევა“ და „დღე როცა, ის თავად შეძლებს ჩემი ცრემლების მოწმენდას.“ ეს ნოველები უნარშეზღუდული ბავშვისა და მისი მამის ურთიერთობაზეა, რომლებიც ვერ ახერხებენ ერთმანეთის გაგებას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2023 კატეგორია:იაპონელი მწერლები კატეგორია:იაპონელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:XX საუკუნის იაპონელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის იაპონელი რომანისტები კატეგორია:იაპონელი ესეისტები კატეგორია:იაპონელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:ტოკიოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:აკუტაგავას პრემიის მფლობელები კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ნიკი მინაჟი
ონიკა ტანია მარაჟი, ცნობილი როგორც ნიკი მინაჟი (Nicki Minaj; დ. 8 დეკემბერი, 1982) — ამერიკელი რეპერი და მომღერალ-კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ სენტ-ჯეიმზში. მისი მშობლები არიან აფრიკული და ინდური წარმოშობის. 5 წლამდე ცხოვრობდა ბებიასთან, რადგან მისი მშობლები დაკავებულები იყვნენ საცხოვრებლის ძებნით კუინზში, ნიუ-იორკში. მინაჟი სწავლობდა სკოლასში „Elizabeth Blackwell Middle School 210“, სადაც უკრავდა კლარნეტზე. მინაჟმა პირველი ალბომი გამოუშვა 2007 წელს, ასევე 2008 წლის 7 ივლისს სახელწოდებით „Sucka Free“, 2009 წლის 18 აპრილს გამოუშვა სამი ალბომი და გამოჩნდა ჟურნალში „XXL“. მან 2008 წელს გაიმარჯვა პრემიაში „UMA“ ნომინაციაში „წლის არტისტი“. 2009 და 2010 მისთვის ძალიან წარმატებული იყო რადგანაც უამრავი კლიპი გამოუშვა და ამ სიმღერებიდან უმეტესობამ ჩარტებში 1 ადგილი დაიკავა.
შემოქმედება
ნიკი მინაჟის გამოშვებული ალბომებია: Sucka Free, Pink Friday, Pink Friday: Roman Reloaded, Pink Friday: Roman Reloaded (The Re-Up)... მას აქვს მოპოვებული მრავალი გამარჯვება დაჯილდოებებში: „ამერიკული მუსიკის დაჯილდოება“, „გრემი“, „MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოება“, „MTV“-ის ევროპული მუსიკის დაჯილდოება", „BILLBOARD“-ის დაჯილდოება" და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რეპერები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ნიუ-იორკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:აღმოსავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპ მუსიკოსები კატეგორია:Young Money Entertainment-ის შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკელი მოდის დიზაინერები
ბესო ზანგური
ბიოგრაფია
ბესო ზანგური დაიბადა 1982 წლის 28 აგვისტოს, თბილისში. დაამთავრა  საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის  სამსახიობო ფაკულტეტი და შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია  2004 წლიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ნიკოლაევკა (აურგაზის რაიონი)
ნიკოლაევკა  (Николаевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 25 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 12 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (70%).
ბუნ კარლაილი
thumb|150px|[[იან სომერჰალდერი - ბუნ კარლაილის როლის შემსრულებელი]] ბუნ კარლაილი (Boone Carlyle) არის სერიალ დაკარგულების ერთ-ერთი მოქმედი პირი მის როლს ასრულებს იან სომერჰალდერი.
ნიკოლაევკა (აურგაზის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ბუნ კარლაილი
ბიოგრაფია
მის როლს ასრულებს იან სომერჰალდერი .ბუნი ისევე როგორც სხვა 47 მგზარი გადაურჩა დაღუპვას და აღმოჩნდა იდუმალებით მოცულ კუნძულზევე. ბუნი დაიბადა 1981 წლის ოქტომბერში. 6 წლის ასაკში უვლიდა ძიძა სახელად ტერეზა, რადგან დედამისი თითქმის მოუცლელი იყო. ბუნი ძალიან ცელქი ბავშვი იყო და სულ კიბეზე დაარბენინებდა ტერეზას. ერთხელ ტერეზას (მაშინ ბუნი 6 წლის იყო) ფეხი დაუცდა კიბეზე დაგორდა და კისერი მოიტეხა. როცა ბუნი იყო 10 წლის, დედამისი, საბრინა კარლაილი ცოლად გაჰყვა ადამ რუტერფორდს. ადამს ბუნის მამინაცვალს ჰყავდა 8 წლის ქალიშვილი შენონი ბუნს შეუყვარდა თავისი მამინაცვლის შვილი ბუნი და შენონი ისხდნენ სიდნეი-ლოს-ანჯელესის რეისზე  ბუნი  ისევე როგორც სხვა 47 მგზარი გადაურჩა დაღუპვას და აღმოჩნდა იდუმალებით მოცულ კუნძულზე. კუნძულზემან გაიცნო და დაუახლოვდა ჯონ ლოკს კუნძულზე მოხვედრის 44-ე დღეს მან და ლოკმა მცირე ზომის თვითმფრინავი დაინახეს ლოკმა უთხრა რომ უნდა ზემოთ ასულიყო და სიგნალი გადაეცა თვითმფრინავი ჩამოვარდა და ბუნიც დაიღუპა ამ დროს ბუნი 22 წლის იყო (მე-20 სერიაში) ეს იყო პირველი მსხვერპლი მთავარ მოქმედ პირთა შორის
კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:დაკარგულების პერსონაჟები
Huvudroller i Lost
ქრისტეშობის ტაძარი (ულან-უდე)
ქრისტეშობის საკათედრო ტაძარი ულან-უდეში (Собор Рождества Христова) — რუსული, ძველი მართლმადიდებელი ეკლესიის ციმბირის მიტროპოლიის საკათედრო ტაძარი ქალაქ ულან-უდეში.
ოიამა იკუო
მინი|ოიამა იკუო ოიამა იკუო (大山 郁夫; დ. 20 სექტემბერი, 1880, ვაკასანო, აკაჰოს მაზრა, ჰიოგის პრეფექტურა — გ. 30 ნოემბერი, 1955, ტოკიო) — იაპონიის საზოგადო მოღვაწე. 1905 დაამთავრა ვასედას (ტოკიო) უნივერსიტეტის პოლიტიკურ-ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1906-იდან ვასედას უნივერსიტეტის მასწავლებელი, 1915-იდან პროფესორი. 1926—1928 მუშურ-გლეხური პარტიის, 1929—1931 ახალი მუშურ-გლეხური პარტიის თავმჯდომარე. 1932 ემიგრაციაში წავიდა აშშ-ში, სადაც სამეცნიერო მუშაობას ეწეოდა ჩრდილოეთ-დასავლეთ უნივერსიტეტში (ევანსტონი). 1947 დაბრუნდა იაპონიაში. დიდი როლი ითამაშა იაპონიაში მშვიდობის II ეროვნული კონგრესის მოწვევაში (1949 წლის აპრილი). 1950-იდან მშვიდობის დაცვის იაპონიის კომიტეტის თავმჯდომარე. 1951-იდან მშვიდობის მსოფლიო საბჭოს ბიუროს წევრი. ატომური და წყალბადის იარაღის აკრძალვისათვის I საერთაშორისო კონფერენციის ერთ-ერთი ორგანიზატორი (ჰიროსიმა, 1955 წლის აგვისტო). 1930—1932 და 1950—1955 იაპონიის პარლამენტის დეპუტატი. „ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის“ საერთაშორისო ლენინური პრემიის ლაურეატი (1951).
ქრისტეშობის ტაძარი (ულან-უდე)
ისტორია
1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციამდე ბურიატიაში არსებობდა 81 ძველი მართლმადიდებელი ეკლესია და სამლოცველო.
1999 წელს 50 ჰექტარი მიწა გამოიყო რუსეთის ძველი მართლმადიდებელი ეკლესიის ციმბირის ეპარქიის საკათედრო ტაძრის ასაშენებლად.
2007 წლის 2 ივნისს რუსეთის ძველი მართლმადიდებელი ეკლესიის წინამძღვარი ალექსანდრე (კალინინი) ხელმძღვანელობდა ქრისტეშობის ძველი მართლმადიდებელი ეკლესიის საძირკველში პირველი ქვის ჩადებას და კურთხევას. ამავდროულად, ქვის შიგნით მოათავსეს კაფსულა — გზავნილით შთამომავლებისთვის და  დეკანოზ ავვაკუმის წამების ადგილიდან აღებული ერთი მუჭა მიწა. ცერემონიას ესწრებოდა ბურიატიის პრეზიდენტი ლეონიდ პოტაპოვი. ტაძარი შვიდი წლის განმავლობაში შენდებოდა. 2014 წლიდან ტაძარში დაიწყო ღვთისმსახურება. 2017 წელს კანკელი დაიდგა, პირველი ორი ხატი შეუკვეთეს ნიჟნი ნოვგოროდში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის მართლმადიდებლური ტაძრები კატეგორია:ქრისტიანული ტაძრები
Some Kind of Trouble
Some Kind of Trouble — ამერიკელი მომღერალ და სიმღერების ავტორი ჯეიმზ ბლანტის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოიცა 2010 წელს. დისკი გამოსცეს ლეიბლებმა Atlantic და Custard.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეიმზ ბლანტის ალბომები კატეგორია:2010 წლის ალბომები კატეგორია:Atlantic Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები გრეგ კერსტინის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები სტივ რობსონის პროდიუსერობით
ერიკ ჯონსონი
ერიკ ჯონსონი (დ. 17 აგვისტო, 1954) — ამერიკელი გიტარისტი და მუსიკოსი ოსტინიდან, ტეხასი. იგი კარგადაა ცნობილი მისი წარმატებებით ინსტრუმენტული როკის ჟანრში. მიუხედავად ამისა, ჯონსონი ხშირად უთავსებს ერთმანეთს ჯაზს, ფიუჟენს, ნიუ ეიჯს, გოსპელსა და ქანთრის სტილის მუსიკას მისივე ჩანაწერებში. ჯონსონი წერს და ასრულებს ვოკალურ პარტიებსაც. იგი არის ასევე გამოცდილი პიანისტი.
ჟურნალმა Guitar Player ჯონსონს უწოდა „პლანეტის ერთ-ერთი ყველაზე პატივსაცემი გიტარისტი“. ჯონსონის სტილისტურმა დივერსიფიკაციამ და გიტარის ტექნიკურმა ცოდნამ მაღალი შეფასება მიიღო ისეთი გიტარისტების მხრიდან, როგორებიც არიან: კარლოს სანტანა, ერიკ კლეპტონი, ალან ჰოლდსუორთი, ლარი კარლტონი, სტივ მორსი, ბილი გიბონსი, ჯონი ვინტერი, ჯეფ ბაქსტერი, ბი ბი კინგი, ჯო სატრიანი და სტივი რეი ვონი. 1990 წელს ჯონსონმა ჩაწერა არა ერთ გზის პლატინად შეფასებული ალბომი Ah Via Musicom. მასშია შესული სინგლი Cliffs of Dover, რისთვისაც 1991 წელს ჯონსონმა მიიღო გრემი კატეგორიაში „საუკეთესო როკ-ინსტრუმენტული შესრულება“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ამერიკელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:G3 კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:როკ-გიტარისტები
უენტუორთ მილერი
უენტუორთ მილერი (ინგლ. Wentworth Miller) — ოქროს გლობუსის ნომინანტი ამერიკელი მსახიობი, რომელმაც სახელი გაითქვა ტელესერიალში „ციხიდან გაქცევა“ მაიკლ სკოფილდის როლის თამაშით.
უენტუორთ მილერმა 2013 წლის აგვისტოში საჯაროდ განაცხადა, რომ გეია, როდესაც რუსეთში ჰომოსექსუალიზმის პროპაგანდის წინააღმდეგ მიღებული კანონის საპასუხოდ უარი თქვა სანქტ-პეტერბურგის ფილმების საერთაშორისო ფესტივალზე დასწრებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ციხიდან გაქცევის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1972
საყდარი (სოფელი)
საყდარი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის თემი), მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1110 მეტრი, ლენტეხიდან 12 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 37 ადამიანი.
ერნესტ რენანი
ჟოზეფ ერნესტ რენანი (Joseph Ernest Renan; დ. 28 თებერვალი, 1823, ტრეგიე, კოტ-დ’არმორის დეპარტამენტი – გ. 2 ოქტომბერი, 1892, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, ფილოლოგი და აღმოსავლეთმცოდნე. ფრანგული აკადემიის წევრი 1878 წლიდან. რენანის შრომები გამსჭვალულია უნივერსალური სკეფსისით, ობიექტური ჭეშმარიტების შეცნობის შეუძლებლობის რწმენით, რელატივიზმით. მისი შეხედულებები გადმოცემულია თხზულებაში „ფილოსოფიური დიალოგები და ფრაგმენტები“ (1876) და მასთან დაკავშირებულ „ფილოსოფიურ დრამებში“: „კალიბანი“ (1878), „ნემიელი მღვდელი“ (1885) და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:ფრანგი აღმოსავლეთმცოდნეები კატეგორია:დაბადებული 1823 კატეგორია:გარდაცვლილი 1892 კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი ისტორიკოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:ფრანგი ფილოლოგები კატეგორია:უნგრეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
აბისინია
აბისინია (ძვ. ქართული აბაშეთი < არაბ. ჰაბაშ) — აფრიკის თანამედროვე სახელმწიფოს — ეთიოპიის ძველი არაოფიციალური სახელწოდება. ძველ საქართველოში აბაშეთს უწოდებდნენ.
ოლიმპი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ოლიმპი შეიძლება იყოს:
აბისინია
ლიტერატურა
კატეგორია:ეთიოპია კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები