cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნაცარგორა (ხაშური)
2011-2012 წლებში მიმდინარეობდა ქართულ-იტალიური საერთაშორისო პროექტი „შიდა ქართლის ადრე ბრინჯაოს ხანის ძეგლების შესწავლა“. ექსპედიციას ხელმძღვანელობდა ბიძინა მურვანიძე (საქართველოს ეროვნული მუზეუმის, ოთარ ლორთქიფანიძის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრი) და პროფესორი ელენა როვა (ვენეციის კა-ფოსკარის უნივერსიტეტი). 2012 წელს საქართველოს ეროვნული მუზეუმის და ვენეციის კა-ფოსკარის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ექსპედიციამ ნაცარგორაში არქეოლოგიური კვლევის შედეგად ძვ. წ. III ათასწლეულის საცხოვრებელი და სამეურნეო კომპლექსი გამოავლინა.
ნამოსახლარ ბორცვზე საველე სამუშაოები დაიწყო ჩრდილო-დასავლეთ სექტორში, სადაც გამოვლინდა გვიანბრინჯაოს ხანის ხუთი, ხოლო დასავლეთის ფერდის გაწმენდისას, ადრებრინჯაოს ხანის ექვსი საამშენებლო ჰორიზონტი. 1986 წელს, ნამოსახლარი ბორცვის თავზე, დასავლეთ სექტორში, დამთავრდა გვიანბრინჯაოს ხანის კულტურული ფენის გათხრა და დაიწყო ამავე პერიოდის ფენის შესწავლა აღმოსავლეთ სექტორში. გვიანბრინჯაოს ხანის კულტურულ ფენაზე დაკვირვებიდან გამომდინარე, შეიძლება ითქვას, რომ ცხოვრება აქ იწყება გვიანბრინჯაოს ადრეულ ეტაპზე.
ბორცვის ჩრდილო-დასავლეთ სექტორში გამოვლინდა დიდი ზომის მართკუთხა ნაგებობა, რომლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში საკურთხეველია გამართული. ნაგებობაში გაიწმინდა 0,5 მ სისქის, ბათქაშისა და კერამიკის შემცველი ნახანძრალი ფენა. მნიშვნელოვანი იყო ასევე სამხრეთ-დასავლეთ სექტორში აღმოჩენილი ჯარგვალის ტიპის ხის ნაგებობა, რომელიც მასალის მიხედვით გვიანბრინჯაოს განვითარებული პერიოდით თარიღდება.
ბორცვის აღმოსავლეთ სექტორში ძირითადად შესწავლილ იქნა გვიანბრინჯაო-ადრერკინის ხანის ფენა, სადაც აღმოაჩინეს ქვის კედლებიანი ნაგებობის ნაშთი, საკურთხეველი და დამწვარი მარცვლეული. ერთ ასეთ ნაგებობაში დაფიქსირდა პურის საცხობი ღუმელი. 1986 წელს ბორცვის სამხრეთით გამოავლინეს ორი სადაზვერვო თხრილი. აქ გამოვლენილი მასალა ანტიკური ხანისაა.
ნაცარგორის ნამოსახლარი ბორცვიდან ჩრდილო-დასავლეთით 1,5 კმ-ში გაითხარა, როგორც მტკვარ-არაქსული ისე ბედენური ტიპის კერამიკის შემცველი სამეურნეო ორმოები.
ნაცარგორის ნამოსახლართან ერთად მნიშვნელოვანია მის მოშორებით მიკვლეული სამაროვანი. აქ გათხრილი 514 სამარხიდან მხოლოდ 26 სამარხის ინვენტარი შეიცავდა ადრებრინჯაოს ხანის, მხოლოდ მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის დამახასიათებელ არტეფაქტებს.
ნაცარგორის ნამოსახლარის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია თიხის ანთროპომორფული ჰორელიეფი, რომელსაც თვალების ადგილზე ჩასმული აქვს ოფსიდიანის ქვები.
ნაცარგორის ნამოსახლარი ერთ-ერთი პირველია იმ ძეგლებს შორის, რომელზეც დადასტურდა ადრებრინჯაოს ხანის მტკვარ-არაქსული კულტურის, ე. წ. ადრეყორღანული ანუ მარტყოფისა და ბედენური პერიოდის ძეგლების ურთიერთობა. ამ ფაქტის დადასტურება დიდად მნიშვნელოვანია, რადგან ადრებრინჯაოს ხანის იმ ძეგლთა რაოდენობა, სადაც სახეზე გვაქვს ამგვარი თანაარსებობა ძალზე მცირეა.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტი კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ველოდი მირცხულავა
ველოდი (ვლადიმერ) მირცხულავა (დ. 28 დეკემბერი, 1934, სოფ. პირველი ხორგა, ახლანდ. ხობის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1964 წლიდან იყო ხობის რაიონის სოფელ პირველი ხორგის კოლმეურნეობის წევრი, 1966-1971 წლებში იყო სოხუმის მაქსიმ გორკის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის სტუდენტი. 1971 წლიდან სხვადასხვა სამშენებლო ორგანიზაციათა მუშაკი, მოძრავ-მექანიზებული კოლონა „აფხაზნაპირგამაგრების“ განყოფილების უფროსი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
არიპუანანი
არიპუანანი (Aripuanã) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 105 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არიპუანანის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
გრიფინები
„გრიფინები“ (Family Guy, წარმოთქმა: ; სიტყვასიტყვით — მეოჯახე) — სეთ მაკფარლეინის შექმნილი ამერიკული ანიმაციური სიტკომი ტელეარხ Fox Broadcasting Company-სთვის. სიუჟეტი ვითარდება გრიფინების უბედურ ოჯახში, რომელიც შედგება პიტერ და ლოის გრიფინებისგან. მათ ჰყავთ სამი შვილი: კრისი, მეგი და სტიუი. გარდა ამისა, სახლში არის ანთროპომორფიზმული ძაღლი ბრაიანი. სიტკომის მოქმედებები ვითარდება როდ-აილენდის შტატის გამოგონილ ქალაქ კუაჰოგში. ეპიზოდებში შემქმნელები ხშირად ეხებიან სხვადასხვა საკამათო და „მტკივნეულ“ თემებს, როგორებიცაა პოლიტიკა, რასიზმი, მონათმფლობელობა, ფემინიზმი, ჭარბწონიანობა და სხვა.
სეთ მაკფარლეინს გრიფინების შექმნის იდეა ჯერ კიდევ კოლეჯში გაუჩნდა, მაგრამ მის რეალიზაციას ის მხოლოდ თავისი პირველი ანიმაციური პროექტების, „ლარის ცხოვრება“ და „ლარი და სტივის“ შემდეგ შეუდგა. ამ ანიმაციური ფილმების მთავარი პერსონაჟები, ლარი და მისი ძაღლი სტივი მაკფარლეინმა ბრაიანად და პიტერად გადააკეთა. 1998 წლის 15 მაისს მან შვიდწუთიანი საპილოტო ეპიზოდი გადაიღო და თავისი იდეა ტელეარხ Fox-ის ხემძღვანელობას წარუდგინა. ხემძღვანელობას იდეა მოეწონა — პროექტმა დაფინანსება მიიღო. 2002 წელს პროექტი შეაჩერეს, მაგრამ, ტელეარხ Fox-ის ხემძღვანელობამ 2004 წელს, DVD დისკების კარგი გაყიდვების და „Adult Swim“-ზე მაღალი რეიტინგის გამო გრიფინების გაგრძელება გადაწყვიტა.
სერიალის წარმატების პარალელურად გამოშვებული იქნა მასთან დაკავშირებული სათამაშოები, წიგნები, კომიქსები, DVD და Blu-ray დისკები, ვიდეო თამაშები და პინბოლის ავტომატი. 2011 წელს დადასტურდა ინფორმაცია, რომ მიდიოდა მუშაობა გრიფინების სრულმეტრაჟიან ვერსიაზე, ხოლო 2009 წლის 27 სექტემბერს შედგა სერიალის „სპინოფის“ (Spinoff) პრემიერა.
შექმნა
ახალმა სერიალმა ძველის რამდენიმე განსაკუთრებული ნიშანი შეინარჩუნა. კერძოდ, ლარი და სტივი გახდენ პიტერისა და ბრაიანის პერსონაჟების პროტოტიპები. მაკფარლეინი ხუმრობდა, რომ ამ ორ ანიმაციურ ფილმს შორის განსხვავება ის იყო, რომ პირველის პრემიერა სტუდენტთა საერთო საცხოვრებელში შედგა, ხოლო მეორეს პრემიერა სუპერ ბოულის ტრანსლიაციის შემდეგ. გრიფინებისთვის შთაგონებას მაკფარლეინი იღებდა ისეთი სერიალებისგან, როგორებიცაა სიმფსონები, ყველაფერი ოჯახში, ლარი სანდერსის შოუ. გარდა ამისა, მაკფარლეინის აზრით, გარკვეული გავლენა იქონია შაბათს ნაჩვენებმა საშინელებათა ჟანრიის ანიმაციურმა ფილმებმა, როგორებიცაა ფონდი და ბანდა — ბედნიერი დღეები; რუბიკი — გასაოცარი კუბიკი.
თავიდან პროექტი უნდა გაეშვათ MADtv-ზე, მაგრამ გეგმები შეიცვალა, როდესაც აღმოჩნდა, რომ MADtv-ს ანიმაციური ფილმისთვის საკმარისი თანხა არ გააჩნდა. ამის შემდეგ მაკფარლეინმა გრიფინები Fox-ის ხემძღვანელობას წარუდგინა. შვიდწუთიანმა სადემონსტრაციო ვერსიამ მათზე დადებითი შთაბეჭდილება დატოვა. მაკფარლეინის აღიარებით, ფაქტი, რომ Fox-ი მზად იყო სერიალის წარმოების დასაწყებად მან დედამისისგან გაიგო, რომელმაც ინტერნეტში წაიკითხა, რომ ტელეარხმა გრიფინების 13 ეპიზოდი იყიდა.
სცენარი
მაკფარლეინი 1940-იანების დრამატული რადიოდადგმების დიდი მოყვარული იყო. ერთ-ერთმა იმდროინდელმა დადგმამ, „სასპენსმა“, რომელიც საშიში სახელებით გამოდიოდა, მაკფარლეინს შთაგონება მისცა — გრიფინები ყოველი ეპიზოდი საშიში სახელით გამოდიოდა, რამაც მაკფარლეინს ისეთი ეპიზოდების შექმნის შთაგონება მისცა, როგორებიცაა სიკვდილს აქვს ჩრდილი და გონება სიკვდილზე მაღლა დგას. პირველი ოთხი ეპიზოდის შემდეგ, სერიების ასეთ დასახელებაზე უარი თქვეს. მუშაობის პირველ თვეებში სცენარისტებს თავიანთი ოთახი არ გააჩნდათ და მათ გორათა მეფის ჯგუფთან ერთ ოთახში უწევდათ მუშაობა.
სცენარისტების 2007-2008 წლების გაფიცვის დროს Fox-მა სერიალის ორი ეპიზოდი მაკფარლეინის თანხმობის გარეშე გამოუშვა, თუმცა, იურიდიულად კომპანიას ამის უფლება ჰქონდა. გაფიცვა 2008 წლის 12 თებერვალს დასრულდა.
პირველი ეპიზოდები და ეთერიდან მოხსნა
გრიფინების პირველი ეპიზოდის, Death has a shadow-ის პრემიერა 1999 წლის 31 იანვარს, სუპერ ბოულის შემდეგ შედგა. პრემიერას ოცმა მილიონმა ადამიანმა უყურა და გარკვეული უთანხმოებებიც გამოიწვია. მეორე ეპიზოდი 1999 წლის 11 აპრილს, სიმფსონებისა და საიდუმლო მასალებს შორის გამოვიდა. პირველი სეზონის დასასრულისთვის გრიფინები ნილსენის რეიტინგში 33-ე ადგილს იკავებდა 12 მილიონი მაყურებლით. მეორე სეზონი დაიწყო 1999 წლის 23 სექტემბერს ახალი განრიგით: ამიერიდან სერიალი ხუთშაბათს, 21 საათზე გავიდოდა ეთერში. გრიფინები ცდილობდა ტელეარხ NBC-ის შოუ ფრეიზერისთვის კონკურენციის გაწევას, თუმცა, მათი რეიტინგი მკვეთრად დაეცა. სამთვიანი შესვენების შემდეგ სერიალი ეთერში 2000 წლის 7 მარტს, ახალი დროით დაბრუნდა (სამშაბათი, 20:30). გრიფინებს კონკურენციას უწევდა ინტელექტუალური შოუ „ვის უნდა გახდეს მილიონერი?“, რომელიც ნილსენის რეიტინგში პირველ სამ ადგილს იკავებდა. ამავე რეიტინგში მაკფარლეინის სერიალი 114-ე ადგილზე იყო ექვსმილიონიანი აუდიტორიით.
მეორე და მესამე სეზონების დროს შოუ ხშირად გადიოდა იმ დროს, როდესაც ის წესით ეთერში არ უნდა ყოფილიყო. ამან კიდევ უფრო დააგდო რეიტინგები. 2002 წლის 15 მაისს ტელეარხმა წარადგინა შემოდგომის ტელეპროგრამები და „გრიფინები“ მათ შორის არ იყო. იმავე წელს ანიმაციური ფილმის ჩვენება ოფიციალურად შეჩერდა.
წარმატება და ჩვენების განახლება
ჩვენების შეჩერების შემდეგ Fox-მა ანიმაციური ფილმის საავტორო უფლების გაყიდვა სცადა, მაგრამ, დაინტერესებული ტელეარხების პოვნა ვერ მოხერხდა. საბოლოოდ, ანიმაციური ფილმი Cartoon Network-მა თითქმის უფასოდ შეიძინა. გრიფინების განმეორებითი ტრანსლიაცია Adult Swim-ის ღამის ბლოკში 2003 წლის 20 აპრილს შედგა. მაშინ სერიალის აუდიტორიამ 239%-ით მოიმატა და ბლოკში ყველაზე წარმატებული გახდა. იმავე წელს, ოღონდ ოდნავ ადრე, 15 აპრილს, Fox-მა სერიალის 28 ეპიზოდი DVD-ზე გამოუშვა. შოუ უცაბედად კულტურული ფენომენი გახდა: პირველ თვეს გაიყიდა 400 000 დისკი. მალევე გაყიდული ეგზემპლარების რაოდენობამ 2,2 მილიონს მიაღწია. გრიფინები 2003 წელს DVD დისკზე ყველაზე გაყიდვადი ტელესერიალი გახდა. გარდა ამისა, პოპულარობით სერიალს მხოლოდ Comedy Central-ის შანელის შოუმ გაუსწრო. გრიფინების ამაღლებული რეიტინგის გამო Fox-ში მისი წარმოების გაგრძელების გადაწყვეტილება მიიღეს. 2003 წლის ნოემბერში ცნობილი გახდა, რომ ტელეკომპანია სერიალის 35 ახალი ეპიზოდის გამოშვებას აპირებდა.
მაკფარლეინმა სამწლიანი შესვენება სასარგებლოდ მიიჩნია, რადგან ანიმაციური შოუები ჩვეულებრივ, შესვენების გარეშე მიდიან და სეზონის ბოლოს მაყურებელს მხოლოდ მობეზრებულ თემაზე ესმის ხუმრობები, რაც სცენარისტების ტვინის „გადაწვაზე“ მიუთითებს. მაკფარლეინი ამბობდა, რომ შოუს შემქმნელებმა ანიმაციური ფილმის და მისი პერსონაჟების შენარჩუნება სცადეს და ცდილობდნენ არ გადაეხვიათ კურსისთვის, რომელსაც შოუს დახურვამდე მიყვებოდნენ. აღდგენილი შოუს პირველი ეპიზოდის აუდიტორიამ 11,85 მილიონი ადამიანი შეადგინა.
გახმოვანება და მსახიობები
სეთ მაკფარლეინი სერიალის სამ მთავარ გმირს: პიტერს, ბრაინს და სტიუის ახმოვანებდა. პიტერის ხმის შთაგონება მისთვის დაცვის წევრის ხმა იყო, რომელიც მან ჯერ კიდევ როდ-აილენდის დიზაინის სკოლაში მოისმინა. სტიუის ხმა დაფუძნებულია ინგლისელი მსახიობ რექს ჰარისონის ხმაზე, რომელსაც იგი ფილმ ჩემი მშვენიერი ლედიში იყენებდა. გარდა ამისა, მაკფარლეინი ახმოვანებდა სხვა ეპიზოდურ გმირებს, როგორებიც არიან გლენ ქუაგმაირი, ტომ ტაკერი და კარტერ პიუტერშმიდტი. ცნობილია, რომ ბრაინის როლის კასტინგზე იყო უილიამ მეისი.
ალექს ბორშტეინი ახმოვანებს ლოის გრიფინს, ტრიშა ტაკანავას, ლორეტ ბრაუნსა და ბარბარა პიუტერშმიდტს. ბორშტეინს პილოტური გამოშვების გახმოვანება მაშინ შესთავაზეს, როდესაც ის MADtv-ში მუშაობდა. ამავე დროს ის მონაწილეობდა სცენურ დადგმაში ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ალექსი იქ წითურთმიან დედას თამაშობდა, რომლის პერსონაჟი მან თავისი ბიძაშვილისგან დააკოპირა. ამავე ხმით ის ახმოვანებდა ლოისს. ცნობილია, რომ ბორშტეინი იყო მეოთხე და მეხუთე ეპიზოდის უფროსი პროდიუსერი.
სეთ გრინი ახმოვანებს კრის გრიფინს და ნეილ გოლდმანს. გრინი ყვებოდა, რომ კასტინგის დროს ის ბუფალო ბილის ხმით ლამარაკობდა.
ლეის ჩებერტი ახმოვანებდა მეგ გრიფინს 1999-2000 წლებში, 2000 წლიდან კი როლი მილა კუნისს ერგო. ცნობილია, რომ პილოტურ გამოშვებაში მეგი რეიჩელ მაკფარლეინის ხმით ლაპარაკობდა, ხოლო სპეციალური ეპიზოდისთვის „Don't make me over“, სადაც მეგი მღეროდა, მის როლზე ტარა სტონგი მიიწვიეს.
მაიკ ჰენრი ახმოვანებს კლივლენდ ბრაუნს, კლივლენდ ბრაუნ უმცროსს, ჰერბერტს და სხვა მეორეხარისხოვან პერსონაჟებს. ჰენრიმ მაკფარლეინი ჯერ კიდევ დიზაინის სკოლაში გაიცნო და შესთავაზა სწავლის დასრულების შემდეგ, კონტაქტის შენარჩუნება. თავიდან, მაკფარლეინმა ჰენრი სცენარისტად მიიწვია, მაგრამ შემდეგ მაიკლ კლივლენდის პერსონაჟი შექმნა და მისი გახმოვანება დაიწყო. კლივლენდის ხმის შთაგონების წყაროდ იქცა კაცის ხმა, რომელთანაც ერთხელ ჰენრი კალათბურთს თამაშობდა. კაცი „მერილენდის“ მაგივრად მერლინს ამბობდა. ჰერბერტის ხმის მაგალითად ჰენრის შთაგონება გახდა მოხუცი კაცი, რომელსაც იგი პროდუქტების მაღაზიაში შეხვდა. ჰენრი გამხმოვანებელთა სიაში მეხუთე სეზონიდან ჩაირიცხა.
მეორეხარისხოვანი პერსონაჟების გამხმოვანებლები:
ანიმატორი ბუტჩ ჰარტმანი ახმოვანებს ბევრ ეპიზოდურ პერსონაჟს, ხოლო სცენარისტი დენი სმითი ახმოვანებს ისეთ მეორე ხარისხოვან პერსონაჟს, როგორიც არის გიგანტური წიწილა ერნი.
სერიალი ხშირად იწვევს ცნობილ ადამიანებს. ძირითადად, ისინი თავის თავს ახმოვანებენ ხოლმე, მაგრამ კამეოსგან განსხვავებით, მოწვეული სტუმრის როლი შეიძლება მხოლოდ რამდენიმე წამით გაგრძელდეს. მხოლოდ რამდენიმე მოწვეულმა სტუმარმა გაახმოვანა პერსონაჟი მთელი ეპიზოდის განმავლობაში. მაგალითად, ეპიზოდში „Not All Dogs Go to Heaven“ თავიანთივე თავის გახმოვანებაში მიიღეს მონაწილეობა ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობის პერსონაჟებმა: პატრიკ სტიუარტმა, ჯონათან ფრეიკსმა, ბრენტ სპაინერმა, ლევარ ბარტონმა, გეიტს მაკფადენმა, მაიკლ დორნმა, უილ უიტონმა, მარინა სირტისმა და დენიზ კროსბიმ.
ივანე ბლინოვი
ივანე ბლინოვი (Ива́н Гаври́лович Блино́в; დ. 18 ნოემბერი [ძვ. სტ. 5 ნოემბერი], 1872, სოფელი კუდაშიხა, ნიჟეგოროდის გუბერნია, რუსეთის იმპერია ― გ. 8 ივნისი, 1944, იქვე, გოროდეცკის რაიონი, გორკის ოლქი, სსრკ) — რუსი კალიგრაფი და მხატვარ-მინიატურისტი.
გრიფინები
აღმასრულებელი პროდიუსერები
მაკფარლეინი სერიალის აღმასრულებელი პროდიუსერი და შემოქმედებითი კონსულტანტი მთელი მისი არსებობის განმავლობაში იყო. სერიალის პირველი აღმასრულებელი პროდიუსერები ასევე იყვნენ დევიდ ცუკერმანი და დევიდ პრიტჩარდი. სიტკომის შექმნაში დროის სხვადასხვა მონაკვეთებში მონაწილეობდნენ ისეთი აღმასრულებელი პროდიუსერები, როგორებიც არიან დენიელ პალადინო, კარა ვალოუ და დენი სმითი. დევიდ გუდმანი სერიალში შევიდა როგორც პროდიუსერის შემცვლელი (თანაპროდიუსერი) მესამე სეზონის დროს, მაგრამ, საბოლოოდ, აღმასრულებლის როლი დაიკავა. ხშირად ასეთი ტიპის სერიალებში აღმასრულებელი პროდიუსერები მუშაობენ როგორც „შოურანერები“ (Showrunner) — ისინი, ვინც მთავარი სცენარისტები არიან და წარმოების პროცესს ხელმძღვანელობენ.
ივანე ბლინოვი
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში. პაპა და ბიძა (დედის მხრიდან) ხატმწერები იყვნენ. 1900-იანი წლების დასასრულს ძირითადად მოსკოვში მოღვაწეობდა.
კოვენიასი
კოვენიასი (Coveñas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 0 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 270 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 152.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 74 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ივანე ბლინოვი
ბიოგრაფია
1912 წ. მუშაობდა ხარკოვთან მდებარე საკარმიდამო ნატალიევკაში, რომელიც ეკუთვნოდა მეწარმე პ. ი. ხარიტონენკოს.
1916 წელს 3 თვე გაატარა ცარსკოე-სელოში, წმ. ოლღა მოციქულთასწორის ქალბატონთა ორდენისათვის 3 სტატუტის მხატვრობის შექმნისას, რისთვისაც წერილობითი სამადლობელი მიიღო იმპერატრიცასგან.
1917 წლის შემდეგ ბლინოვის, როგორც კალიგრაფისა და მხატვრის კარიერა ფაქტობრივად დასრულდა. 1920-დან 1925 წლამდე მუშაობდა მისივე მონაწილეობით დაარსებული მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის დირექტორად გოროდეცკში. 1925 წელს დაბრუნდა მშობლიურ სოფელში. სსრკ-ში მისი შემოქმედება წლების განმავლობაში იყო მიჩუმათებული. ივანე ბლინოვის მემკვირდეობისადმი ინტერესმა გაიღვიძა მხოლოდ 1980-იანი წლებიდან.
შემოქმედების პერიოდში, ივანე ბლინოვმა გადაწერა და გააფორმა შუა საუკუნეების სხვადასხვა ჟანრის 200-მდე ხელნაწერი. მხატვარმა შექმნა ცალკეული მინიატურები, 2 ეგრეთ წოდებული ლუბოკი (მხატვრობის ფორმა) კულიკოვოს ბრძოლის გამოსახულებით და რამდენიმე მხატვრული ნამუშევარი სასულიერო-ისტორიულ თემაზე.
ივანე ბლინოვის ნაშრომები აღმოსავლეთ-სლავური კალიგრაფიისა და წიგნის მხატვრობის განვითარების ერთგვარ შემაჯამებლად გვევლინებიან, სადაც თავს იყრის ყოველი საუკეთესო წინარე საუკუნეთა სამხატვრო მემკვირდეობიდან.
გრიფინები
პერსონაჟები და მოქმედების ადგილი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|გრიფინების ოჯახი, მარცხნიდან: ბრაიანი, ლოისი, სტიუ, კრისი და მეგი სერიალის სიუჟეტი მოგვითხრობს პიტერ გრიფინის (კათოლიკე ამერიკელის, რომელსაც გამოკვეთილი როდ-აილენდური აქცენტი აქვს) თავგადასავლებზე. ის დაქორწინებულია ლოისზე — დიასახლისსა და მუსიკის მასწავლებელზე. მას აქვს ახალი ინგლისის გამოკვეთილი აქცენტი, ხოლო დაიბადა და გაიზარდა მდიდარ პიუტერშმიდტთა ოჯახში. პიტერს და ლოისს ჰყავთ სამი შვილი: მოზარდი მეგი, რომელმაც ვერ მოახერხა სასკოლო საზოგადოებაში ინტეგრაცია. მას ხშირად დასცინიან და იგნორირებენ, მათ შორის, ოჯახის წევრებიც; ჭარბწონიანი მოზარდი კრისი, რომელიც ქცევითა და მანერებით მამას ჰგავს; ბოროტმოქმედი ჩვილი სტიუი, რომლის სექსუალური ორიენტაცია გაურკვეველია და რომელსაც ზრდასრული ადამიანის მანერები გააჩნია. გრიფინებთან ცხოვრობს ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიანი, რომელიც სვამს მარტინის და ლაპარაკობს კიდეც, თუმცა, მიუხედავად ამისა, ინარჩუნებს ცხოველის მანერებს.
სერიალი ძირითადად ვითარდება გამოგონილ ქალაქ კუაჰოგში (პროვიდენსი, როდ-აილენდის შტატი). აქვე სწავლობდა თვითონ მაკფარლეინი. ამან გავლენა იქონია გრიფინების საცხოვრებელი ადგილის არჩევაზე. სერიალში სახლების სახურავების ქვეშ პროვიდენსში არსებული შენობების დანახვაც შეიძლება. მაკფარლეინი ხშირად იყენებს როდ-აილენდის ნამდვილი ადგილების და ცნობილი ადამიანების სახელებს, როგორც, მაგალითად, პოტაკეტი და ბადი ჩიანჩი. ადგილობრივ ტელეარხთან ინტერვიუში მაკფარლეინმა განაცხადა, რომ კუაჰოგის მოდელი იყო ქალაქი კრენსტონი (როდ-აილენდის შტატი).
იუმორი
სერიალი იყენებს ე.წ. „ამოჭრილი იუმორის“ ტექნიკას. ერთ ეპიზოდში შეიძლება იყოს შვიდი-რვა ამოჭრა, რომელთა უმრავლესობას საერთო არაფერი აქვს სიუჟეტთან.
გრიფინებში ხშირია თვით ირონია. ყველაზე ხშირი გამოვლინებები არის ხუმრობები თვითონ Fox-ზე, ასევე არის შემთხვევები, როდესაც „მეოთხე კედლის“ გატეხვის შემდეგ, პერსონაჟები მაყურებლებთან საუბრობენ. მაგალითად, ეპიზოდ „North by North Quahog“-ში პიტერი დასცინის გრიფინების ჩვენების შეჩერებას და შოუებს, რომლებსაც მის მაგივრად აჩვენებდნენ.
სერიალში ხშირად ხუმრობენ მტკივნეულ და საკამათო თემებზე: პოლიტიკა, მონობა, ინვალიდობა, ფემინიზმი, ჭარბწონიანობა, რელიგია, პედოფილია, რასიზმი, სექსიზმი, სექსუალური თემები და სხვა. გრიფინებს შეიძლება ვერ გადაურჩეს ვერც ცნობილი პიროვნება. ზოგიერთ პერსონაჟს გააჩნია თავისი განსაკუთრებული ფრაზები და გამოთქმები, მაგალითად, ქუაგმაირის „Giggity giggity goo!“ და პიტერის „Holy crap!“
Road-to ეპიზოდები
„Road to“ არის განსაკუთრებული ეპიზოდების სერია, რომლებიც არის პაროდიები ფილმებზე „Road to..“ (გზა რაღაც მიმართულებით). ამ ეპიზოდებში ცენტრალური პერსონაჟები არიან სტიუი და ბრაიანი, რომლებიც, სიუჟეტის მიხედვით, ხვდებიან სხვა სახელმწიფოებში, სამეცნიერო-ფანტასტიკურ ან კიდევ ზებუნებრივ ადგილებში. სერიები ასევე ცნობილია მუსიკალური ნომრებით. პირველი ასეთი ეპიზოდი გამოვიდა 2000 წლის 30 მაისს, ბოლო — 2013 წლის 19 მაისს.
წარმატება
გრიფინები საკმაოდ წარმატებულია კრიტიკოსთა შორის. მაგალითად, კეტრინ სეიპმა National Review-დან სერიალს „უხამსო, მაგრამ ძალიან სასაცილო“ უწოდა. კერინ ჯეიმზმა ნიუ-იორკ ტაიმზი-დან გრიფინები ძალიან სატირულ ოჯახად ჩათვალა. 2009 წლის 21 აპრილს სერიალმა დაიმსახურა „კვირის შოუს“ ტიტული, რომელიც მას „The Sydney Morning Herald“-მა მიანიჭა. გარდა ამისა, ამავე ჟურნალმა „გრიფინებს“ „პოპ-კულტურული შედევრი“ უწოდა. The Seattle Times-ის რედაქტორმა ფრეიზერ მურმა სერიალი შერეულად შეაფასა: მან სერიალი სულელურად, მაგრამ ამავე დროს გონებამახვილ და დროდადრო გასაოცრად შეაფასა. ამას მან გენიალურისა და სასაცილოს მარჯვე ნარევი უწოდა. ნენსი ფრანკლინის აზრით (ნიუ-იორკერი), გრიფინებმა სიმფსონებს ბევრად აჯობა. 2009 წელს შოუ გახდა ყველაზე პოპულარული საიტ Hulu-ზე. საიტ IGN-ის რედაქციამ განაცხადა, რომ არ უნახია მეორე ტელეკომედია, რომელსაც შეუძლია ამდენი სიცილის გამოწვევა ნახევარი საათის განმავლობაში. ჟურნალ Empire-ის რედაქციამ განაცხადა, რომ შოუსადმი ამგვარი სიყვარულის ერთ-ერთი მიზეზი არის ის, რომ „მასში არაფერი წმინდა არ არის“.
არაერთ ცნობილ სახეს უღიარებია, რომ ის გრიფინების თაყვანისმცემელია. მაგალითად, რობერტ დაუნი უმცროსმა სერიალის შემქმნელებს დაურეკა და ჰკითხა, რითი შეეძლო ეპიზოდის შექმნაში დახმარებოდა, რადგანაც მისი შვილი სერიალის დიდი ფანატი იყო. საბოლოოდ, დაუნისთვის სპეციალური პერსონაჟიც შექმნეს. სერიალის თაყვანისმცემლები ასევე არიან დუეინ ჯონსონი, რიანა და ბრიტნი სპირსი. ცნობილია, რომ ბრიტნი სპირსი ეპიზოდური როლის პრეტენდენტიც კი იყო, მაგრამ, საბოლოოდ მაკფარლეინმა უარი თქვა ამ იდეაზე რათა არ მოეწყო „ომი“ South Park-თან, სადაც ადრე ბრიტნის დასცინოდნენ.
2008 წელს პიტერ გრიფინი რესტორან „Subway“-ს სარეკლამო სახეც იყო.
ჯილდოები, ნომინაციები და რეიტინგები
სერიალი და მისი შემქმნელები თექვსმეტჯერ (მათ ოთხჯერ გაიმარჯვეს) იქნენ ნომინირებულნი პრაიმ-ტაიმის პრემია „ემიზე“. 2009 წელს გრიფინები „საუკეთესო კომედიურ ფილმზე“ იყო ნომინირებული (გრიფინები გახდა პირველი ანიმაციური სერიალი ფლინტსტოუნების შემდეგ, რომელიც ამ პრემიაზე იყო ნომინირებული). სიტკომი „ენის პრემიის“ ნომინანტი თერთმეტჯერ გახდა,  მათგან სამჯერ მოიგო. გრიფინები ნომინირებული იყო ბევრ სხვა პრემიაზეც.
„IGN“-მა სერიალს „100 საუკეთესო ანიმაციური ფილმის სიაში“ მეშვიდე ადგილი მიაკუთვნა; სერიალი მეექვსე ადგილზე გავიდა სიაში „პრაიმ-ტაიმში ტრანსლირებული 25 საუკეთესო ანიმაციური ფილმი“; 24-ე ადგილზე — „ყველა დროის ყველაზე სასაცილო ტელეშოუებში“; ჟურნალმა Empire-მა სერიალი სიაში „ყველა დროის 50 უდიდესი ტელეშოუ“ მე-12 ადგილზე დააყენა. 2005 წელს ბრიტანულმა ტელეარხმა Channel 4 მაყურებლის არჩევანზე დაფუძნებული „100 უდიდესი ანიმაციური ფილმის სია“ შეადგინა, რომელზეც გრიფინები მე-5 ადგილზე გავიდა. 2007 წელს TV Guide-მა შეადგინა „ისტორიაში ყველაზე საკულტო შოუების სია“, რომელშიც გრიფინები მე-15 ადგილზე გავიდა.
კრიტიკა
სერიალი არაერთხელ შეაფასეს ნეგატიურად. ასე, მაგალითად, კონსერვატიული საზოგადოებრივი ორგანიზაცია „Parents Television Council“ შოუს პრემიერის დღიდან „დაესხა თავს“. იგი ხშირად ანიჭებდა სერიალის სხვადასხვა ეპიზოდებს „კვირის ყველაზე ცუდი ტელეშოუს“ ტიტულს. ორგანიზაცია სიტკომს ტელევიზიაში „ყველაზე მავნედ“ თვლის. მისი პოზიციით, სერიალი საზოგადოებაში მიუღებელი ნივთების განვითარებას ეხმარება. ორგანიზაციას არაერთხელ დაუდანაშაულებია გრიფინები (და სხვა შოუებიც) რელიგიისა და ღმერთის დაცინვის ობიექტად გამოყვანაში. გარდა ამისა, მან გრიფინები არაერთხელ შეიყვანა ყველაზე ცუდი სერიალების სიაში, 2000, 2005 და 2006 წლებში. კენ ტაკერმა, Entertainment Weekly-ს ჟურნალისტმა სერიალი რასიზმსა და ანტისემიტიზმში დაადანაშაულა და მას „საზიზღარი ნაგავი“ უწოდა. სიტკომის არც თუ ისე კარგი რეპუტაციის გამო ზოგიერთი სპონსორი უარს ამბობდა სერიალთან თანამშრომლობაზე. კრიტიკოსები ასევე ხშირად აღნიშნავენ, რომ გრიფინები და სიმფსონები ერთმანეთს ძალიან ჰგვანან.
სერიალი არაერთხელ გახდა რამდენიმე სკანდალის მიზეზი. ასე, ეპიზოდში „The Son Also Draws“ პიტერმა განაცხადა, რომ კანადა არაფრად არ ვარგოდა, რამაც დიდი კამათი გამოიწვია კანადურ ტელეაუდიტორიაში. 2009 წელს კი სერიალის ტრანსლაცია ვენესუელაში აკრძალეს, რადგანაც ხელისუფლების აზრით, ეპიზოდ „420“-ში (სადაც ბრაინი ნარკოტიკების ლეგალიზაციის კამპანიას იწყებს), სერიალი ნარკოტიკების პროპაგანდას ემსახურება. შემდეგ წელს ეპიზოდში „Extra Large Medium“ დაუნის სინდრომით დაავადებული პერსონაჟი ამბობს, რომ დედამისი ალასკის ყოფილი გუბერნატორი იყო. ამან სარა პეილინის აღშფოთება გამოიწვია, რომელიც ამ შტატის გუბერნატორი იყო და დაუნის სინდრომით დაავადებული შვილი ჰყავდა.
ეპიზოდმა „The Cleveland-Loretta Quagmire“ შიდსით დაავადებულების დამხმარე ორგანიზაციის უკმაყოფილება გამოიწვია, რადგან ეპიზოდში გამოჩენილი კვინტეტი პალატაში მყოფ ადამიანს სიმღერის და ცეკვის ფორმით ატყობინებს, რომ ის შიდსით არის დაავადებული. ამ კვინტეტის ნაწილი იყო პიტერი, რომელმაც ადრე თქვა, რომ ცუდი ამბების შეტყობინების ოსტატი იყო. ორგანიზაციაში განაცხადეს, რომ სერიალი ხუმრობს დაავადებაზე, რომლითაც 40 მილიონამდე ადამიანი არის დაავადებული და რომელთა უმრავლესობასაც დაავადება შეიწირავს. გარდა ამისა, გავრცელებული იყო აზრი, რომ ზოგიერთ ადამიანს შეიძლებოდა ჩამოყალიბებოდა აზრი, რომ შიდსი არის სიცილის მიზეზი. Fox-ის პრეს-მდივანმა სტივენ მელნიკმა განაცხადა:
სამართლებრივი გარჩევები
2002 წელს რუსმა იგორ სმიკოვმა სასამართლოში უჩივლა ტელეკომპანია „რენ-ტივის“ (РЕН-ТВ). მისი მოთხოვნა იყო ანიმაციური ფილმის ტრანსლაციის შეჩერება, ან კიდევ, მისი საღამოობით ჩვენება. გარდა ამისა, მან მოითხოვა კომპენსაცია — 50 000 რუსული რუბლი (შემდეგ კი 300 000 რუბლი). სმიკოვი ამტკიცებდა, რომ ანიმაციური ფილმის ყურების შემდეგ ექვსი წლის შვილი ეკითხებოდა, თუ რა იყო კოკაინი, ხოლო მას შემდეგ, რაც მას უსაყვედურეს, ბავშვმა დედას ბაყაყი დაუძახა. სამი წლის შემდეგ, 2005 წლის აპრილში, ხამოვნიჩესკის რაიონულმა სასამართლომ საქმე განიხილა და სმიკოვის სარჩელი არ დააკმაყოფილა. სასამართლო პროცესზე სერიალის ეპიზოდ „If I'm Dyin', I'm Lyin'“-ს უყურებდნენ. პროცესის ზოგიერთი მონაწილე იცინოდა კიდეც. აღსანიშნავია, რომ პროცესზე სმიკოვი არ მისულა.
2007 წლის მარტში კეროლ ბერნეტმა სასამართლოში უჩივლა კომპანია 20th Century Fox-ს მისი უნიკალური პერსონაჟის, დამლაგებლის გამოყენების გამო. გარდა ამისა, ის ამტკიცებდა, რომ გრიფინებში გამოყენებული იყო მისი შოუს მუსიკალური თემის შეცვლილი ვერსია. კომპენსაციის სახით მსახიობმა 2 მილიონი დოლარი მოითხოვა. 2007 წლის 4 ივნისს სასამართლომ საქმე განიხილა და სარჩელი არ დააკმაყოფილა. განაჩენში მითითებული იყო ამერიკული კონსტიტუციის პირველი შესწორება და საქმე „ჟურნალი Hustler-ი ფარუელის წინააღმდეგ”.
2007 წლის 3 ოქტომბერს კომპანია Bourne Co. Music Publishers-მა სასამართლოში უჩივლა 20th Century Fox Film Corporation-ს, Fox Broadcasting Company-ს Cartoon Network-ს, სეთ მაკფარლეინს, უოლტერ მორფისა და სხვებს სიმღერა „When You Wish upon a Star“-ის საავტორო უფლებების დარღვევის გამო. კომპანიის აზრით, საავტორო უფლებები დაარღვია პაროდიულმა „I Need a Jew“-მა, რომელიც ანტისემიტურ ტექტსაც შეიცავდა. კომპანიამ სერიალის ტრანსლაციის შეწყვეტა და გაურკვეველი თანხის გადახდა მოითხოვა. 2009 წლის 16 მარტს სასამართლომ დაადგინა, რომ სიმღერა სერიალიდან საავტორო უფლებებს არ არღვევდა.
2007 წლის 5 დეკემბერს კომიკოსმა არტ მეტრანომ სერიალი საავტორო უფლებების დარღვევაში დაადანაშაულა და კომპენსაციის სახით ორი მილიონი დოლარი მოითხოვა. მისი აზრით, უფლებები დაარღვია სახუმარო-ჯადოქრულმა სცენამ იესო ქრისტესთან ერთად, რომელიც მის ნომრებს ჰგავდა. მეტრანოს სარჩელში დამნაშავეები იყვნენ მაკფარლეინი, კალაგანი, ბორშტეინი და 20th Century Fox. საქმე 2010 წელს, სამართლებრივი გარჩევის გარეშე მოგვარდა. დეტალები უცნობია.
საქონელი
მინი|მარჯვნივ|200პქ|გრიფინებზე დაფუძნებული პირველი ვიდეო თამაში, „[[Family Guy Video Game!“, რომელიც გამოვიდა 2006 წელს]] 2004 წელს კომპანია Mezco Toyz-მა გამოუშვა სათამაშოების სერია, რომლებიც გრიფინების პერსონაჟებს გამოსახავდნენ. შემდეგ ორ წელიწადში გამოვიდა ოთხი ახალი სერია. ამ სერიებში ყველა სათამაშო პიტერს გამოსახავდა. 2005-2007 წლებში გამომცემლობა „HarperCollins“-მა გამოუშვა ანიმაციურ ფილმზე დაფუძნებული ექვსი წიგნი.
2006 წელს კომპანია 2K Games-მა გამოუშვა მრვალპლატფორმული თამაში Family Guy Video Game!. თამაში გამოიცა Xbox-ზე, PlayStation 2-სა და PlayStation Portable-ზე. იგი შეიმუშავა სტუდიამ High Voltage Software. 2007 წელს კომპანია Stern-მა გამოუშვა მეოჯახის პინბოლის ავტომატი. 2009 წლის 2 ნოემბერს საიტ IGN-ის ჟურნალისტმა რაიან ლენგლიმ დაანონსა გრიფინებზე დაფუძნებული მრავალმოთამაშიანი თამაშის შესახებ. 2012 წლის ზაფხულში ტარდებოდა ბრაუზერული MMORPG-ის ჟანრის თამაშის, Family Guy Online-ის ღია ბეტა-ტესტირება, მაგრამ 2013 წლის 18 იანვარს პროექტი დაიხურა. 2012 წლის 20 ნოემბერს შტატებში შედგა თამაში Family Guy: Back to the Multiverse-ის რელიზი. ის ხელმისაწვდომი იყო PlayStation 3-ზე და Xbox 360-ზე.
2011 წლის 27 ივლისს გამომცემლობა Titan Comics-მა გამოუშვა გრიფინების პირველი კომიქსი, რომელიც სერიალის სამყაროზე და პერსონაჟებზე იყო დაფუძნებული. რედაქტორი იყო სტივ უაიტი, მხატვრები — ენტონი უილიამსი და ს. ლ. გელანტი. კომიქსის წარმოებას ყურადღებას აქცევდნენ ორიგინალური შოუს პროდიუსერები.
2005 წლის 26 აპრილს ლეიბლით Geffen Records გამოვიდა საუნდტრეკი Family Guy: Live in Vegas. ის პერსონაჟების ხმებით შესრულებულ 14 საუნდტრეკს შეიცავდა. ბონუსის სახით გამომცემლობა შეიცავდა დამატებით DVD-კონტენტს.
სასცენო დადგმები
შოუს მიმართ ინტერესის გაზრდისთვის 2004 წლის განმავლობაში Fox-მა მოახდინა ოთხი დადგმა, რომელსაც „Family Guy Live!“ უწოდეს. დადგმებში ორიგინალური სერიალის მსახიობური შემადგენლობა კითხულობდა სცენებს ძველი ეპიზოდებიდან და ასრულებდა სიმღერებს ალბომიდან Family Guy: Live in Vegas. გამოსვლები ლოს-ანჯელესში და ნიუ-იორკში ტარდებოდა. აუდიტორია შეადგენდა 1200 კაცს.
2009 წელს ტელევიზიით უჩვენეს შოუ „Family Guy Presents Seth & Alex's Almost Live Comedy Show“, სადაც მაკფარლეინი და ბორშტეინი ასრულებდნენ სიმღერებს სერიალიდან. ასევე ნაჩვენები იქნა რამდენიმე იუმორისტული ანიმაციური ანიმაციური ფილმი.
ფილმი
2007 წლის 22 ივლისს სეთ მაკფარლეინმა ჟურნალ The Hollywood Reporter-თან ინტერვიუში განაცხადა, რომ შეიძლება დაიწყოს მუშაობა სერიალის სრულმეტრაჟიან ვერსიაზე და სიუჟეტსაც კი ეძებს, რომელსაც ფილმისთვის გამოიყენებს. „არ მინდა ფილმი მსოფლიოს გადარჩენის სტილში გავაკეთო“. მაკფარლეინმა აღნიშნა, რომ ოფიციალურად არაფერს არ აცხადებს. 2011 წლის 13 ოქტომბერს ცნობილი გახდა, რომ გაფორმდა შეთანხმება ფილმის შექმნაზე: სცენარისტებად თვითონ მაკფარლეინი და რიკი ბლიტი გამოვიდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:გრიფინები კატეგორია:ამერიკული კულტურა კატეგორია:1990-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:1990-იანი წლების ამერიკული კომედიური ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ამერიკული კომედიური ტელესერიალები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული კომედიური ტელესრიალები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ტელეპროგრამები კატეგორია:ტელეარხ Fox-ის შოუები კატეგორია:სატირული ტელეპროგრამები კატეგორია:20th Century Fox Television-ის ტელესერიალები კატეგორია:სეთ მაკფარლეინის მიერ შექმნილი სატელევიზიო შოუები კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური ტელესერიალები კატეგორია:სატელევიზიო პროგრამები ადაპტირებული ფილმებში
ალ-მალიჰის ნაჰია
ალ-მალიჰა (არაბ. ناحية المليحة) — სირიის რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-მალიჰის პროვინციაში დაახლოებით 56 652 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 74 51 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ბარბარე გამრეკელი
ბარბარე (ბაბო) ალექსანდრეს ასული (დ. 3 ივნისი, 1893, ქუთაისი — გ. 15 ოქტომბერი, 1970, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი. ქართველი მომღერლის დავით გამრეკელისა და რეჟისორ ბორის გამრეკელის და.
ბიოგრაფია
მან სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1913 წელს მოსკოვში კოტე მარჯანიშვილის ხელმძღვანელობით ე. წ. „თავისუფალ თეატრში“ 1916 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და მუშაობდა ქუთაისისა და თბილისის თეატრებში.
ბაბო გამრეკელის თეატრალური ცხოვრება შემთხვევით არ დაწყებულა. ეფემია მესხი იყო ბაბოს დეიდა და მისდამი განსაკუთრებულმა სიყვარულმა განაპირობა ქალიშვილის მომავალი. მოსკოვამდე ბაბოს ოჯახი ცხოვრობდა ბაქოში და ჯერ კიდევ ბავშვი, მონაწილეობდა იქაური ქართული თეატრის წარმოდგენებში. საქართველოში დაბრუნებული ნიჭიერი ახალგაზრდა თეატრალურ მოღვაწეობასთან ერთად, მეცადინეობს თბილისის კონსერვატორიაში ვოკალურ განყოფილებაზე. 1916 წელს საფრანგეთიდან ჩამოვიდა რეჟისორი გიორგი ჯაბადარი, რომელმაც თბილისში საფუძველი ჩაუყარა დრამატულ სტუდიას. აქ სწავლობდნენ ვერიკო ანჯაფარიძე, მიხეილ ჭიაურელი, აკაკი ვასაძე და მასთან ერთად ბარბარე გამრეკელი. 1920 წლიდან იგი სახელმწიფო დრამის თეატრის (ყოფილი არტისტული საზოგადოების თეატრი, რომელსაც 1921 წლის 25 ნოემბერს ეწოდა შოთა რუსთაველის სახელი) მსახიობია. დაახლოებით 6 წლის განმავლობაში მას უხდებოდა კოტე მარჯანიშვილთან მოღვაწეობა. 1928 წლიდან წელიწადნახევარი ბაბო გამრეკელი მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრშია. შემდეგ იგი ისევ კოტე მარჯანიშვილის თეატრს უბრუნდება, სადაც სულ 42 წელი იღვაწა. 1948 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო ამავე თეატრის მუზეუმისა და ბიბლიოთეკის გამგე.
ქართულ თეატრში ბაბო გამრეკელმა შექმნა დაუვიწყარი სახები: ელენე (მარიკა ბარათაშვილი „მარინე“), ელისაბედი (ვასო პატარაიას „სანაპიროზე“), ხლოპოვის ცოლი (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ჰორტეზია (კარლო გოლდონის „სასტუმროს დიასახლისი“), გრაფინია ალმავივა (პიერ ბომარშე „ფიგაროს ქორწინება“), მარეხი (ზურაბ ანტონოვის „მზის დაბნელება საქართველოში“), აგრაფინა (შალვა დადიანის „გუშინდელნი“), ისახარ (ალექსანდრე სუმბათაშვილი-იუჟინის „ღალატი“) და სხვა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერენტში
კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
ბრიტანეთის გაიანა 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბრიტანეთის გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბრიტანეთის გაიანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჟაკ რივეტი
ჟაკ პიერ ლუის რივეტი (Jacques Rivette; დ. 1 მარტი, 1928, რუანი, საფრანგეთი — გ. 29 იანვარი, 2016, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი კინორეჟისორი და კინოკრიტიკოსი. ფრანგული ახალი ტალღის წევრი. რივეტმა თავისი კარიერის განმავლობაში გადაიღო ოცდაცხრა ფილმი, მათ შორის არის „კოლინი და ჯული სათევზაოდ მიდიან“ (1974) და „მშვენიერი ონავარი“ (1991).
1980-იანებში მან საქმიანი ურთიერთობა წამოიწყო პროდუსერ მარტინ მარიგნაკთან, რომელიც შემდგომში რივეტის ყველა სრულმეტრაჟიანი ფილმის პროდუსერი გახდა. 2009 წელს გამოსული ფილმის, სახელწოდებით „პატარა მთის ირგვლივ“, შემდგომ, იგი პენსიაზე გავიდა და სამი წლის შემდეგ საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდა, რომ რივეტი ალცჰაიმერით იყო ავად.
1960-იანების დასაწყისამდე იგი დაქორწინებული იყო ფოტოგრაფსა და სცენარისტ მარილუ პაროლინიზე.
კინო-კარიერა
სანამ რეჟისორი გახდებოდა, რივეტს მწერლისა და კინოკრიტიკოსის კარიერა ჰქონდა. 1950 წელს მან, ჟან-ლუკ გოდარმა, ფრანსუა ტრიუფომ და ერიკ რომერმა ერთად დაარსეს კინო-ჟურნალი La Gazette du Cinéma. ჟურნალის წარუმატებლობის შემდეგ მათ გავლენიანი კინოჟურნალისთვის, „კაიერს დუ სინემასთვის“ (Cahiers du Cinéma) დაიწყეს მუშაობა, რივეტი კი მალევე მისი მთავარი რედაქტორი გახდა. „კაიერს დუ სინემას“ მწერალთან, კლოდ შაბროლთან ერთად, იგი ფრანგული ახალი ტალღის შეუცვლელ წევრად იქცა. ამ მოძრაობაში დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ ფილმებში პირადი პოზიციების მკვეთრად დაფიქსირებასა და საავტორო კინოს. მინი|ჟაკ რივეტი რივეტმა მოკლემეტრაჟიანი ფილმების გადაღება 1950იან წლებში დაიწყო. 1961 წელს გამოუშვა სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ფილმი „პარიზი ჩვენ გვეკუთვნის“ (Paris nous appartient). 1966 წელს გამოუშვა „მონაზონი“, რომელმაც დიდი კომერციული წარმატება მოიპოვა, ხოლო საფრანგეთის მთავრობის მიერ გარკვეული დრო დაბლოკილი იყო ფილმში რომის კათოლიკური ეკლესიის მიმართ გამოხატული მკვეთრად ცინიკური დამოკიდებულების გამო. ფილმი დაფუძნებულია ფრანგი ფილოსოფოსისა და მწერლის, დენის დიდეროს წიგნზე. იგი ჰყვება ახალგაზრდა ქალის ისტორიას, რომელსაც ოჯახური პრობლემების გამო აიძულებენ, მონაზონი გახდეს.
რივეტის ყველაზე აღიარებული ფილმი არის „მშვენიერი ონავარი“ (1991), რომელიც კანის კინოფესტივალზე ოქროს პალმის რტოზე იყო ნომინირებული. რივეტს ჟიურის გრან პრი გადაეცა.
გარდაცვალება
რივეტი 2016 წლის 29 იანვარს პარიზში, საკუთარ სახლში, ალცჰაიმერის დაავადების გართულებებით გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი კინორეჟისორები კატეგორია:ფრანგი რეჟისორები კატეგორია:ფრანგი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ფრანგი მწერლები კატეგორია:ინგლისურენოვანი კინორეჟისორები კატეგორია:ფრანგი კინოკრიტიკოსები კატეგორია:ფრანგი ჟურნალისტები კატეგორია:ფრანგულენოვანი კინორეჟისორები კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:პარიზელი მწერლები
გერმანული როგორც უცხო ენა
გერმანული როგორც უცხო ენა (გერმ. Deutsch als Fremdsprache, შემოკლებით DaF, რომელსაც გერმანელები წარმოთქვამენ არატრადიციულად, ანუ არა როგორც დე-ა-ეჶ, არამედ როგორც დაჶ) – გერმანული ენის სტატუსი ყველა იმათთათვის, რომელთათვისაც გერმანული არ წარმოადგენს მშობლიურ ენას. „გერმანული როგორც უცხო ენა“ ჰქვია აგრეთვე გერმანული ენის შემსწავლელ საგანსა და სათანადო დიდაქტიკას გერმანულენოვანსა და სხვაენოვან ქვეყნებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფილოლოგია
ოლგეთი
ოლგეთი (ОльгетIи) — სოფელი ინგუშეთის ჯეირახის რაიონის შემადგენლობაში. ოლგეთის სასოფლო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი.
სოფელი მდებარეობს რაიონის ცენტრ ჯეირახიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე არმხის ნაპირზე. უახლოესი სოფლებია: ჩრდილო-აღმოსავლეთით - გული, დასავლეთით - ლიაჟგი.
სოფელში მდებარეობს საშუალო ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეირახის რაიონის სოფლები
ჟანა დ’არკის ვნებანი
ჟანა დ’არკის ვნებანი (La Passion de Jeanne d'Arc) — კარლ თეოდორ დრეიერის 1928 წლის ფილმი ჟანა დ'არკის შესახებ.
სიუჟეტი
ორლეანელი პროვინციელი მოახლე ჟანა დ'არკი ბიჭად გადაიცვამს და ფრანგულ ჯარს ბრიტანელი დამპყრობლების დასამარცხებლად გაუძღვება. დ'არკს შეიპყრობს ბრიტანელების მოკავშირე ფრანგი და საეკლესიო სასამართლოს წინაშე წარადგენს, მწვალებლობის ბრალდებით. ფილმი სწორედ დ'არკის დაკითხვასა და წამებას ასახავს.
გადაღება
კარლ თეოდორ დრეიერმა ჟანა დ'არკის როლის შემსრულებელი რენე ფალკონეტი თეატრის სცენაზე აღმოაჩინა. მსახიობი მონაწილეობას იღებდა მსუბუქ კომედიაში. დრეიერს პროდიუსერმა მსხვილი ბიუჯეტი და სცენარი მისცა, თუმცა მან ამაზე უარი თქვა და „ჟანა დ’არკის ვნებანის“ საცდელი ნიმუშების გადაღებები დაიწყო. მთელი ფილმი მხოლოდ ახლო და საშუალო კადრებითაა გადაღებული.
ბრიტანეთის გაიანა 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბრიტანეთის გაიანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჟანა დ’არკის ვნებანი
გადაღება
დრეიერი ფალკონეტის აიძულებდა ქვაზე მუხლებით დაცემულიყო და გამოწვეული ტკივილი სახიდან მოეშორებინა, რათა დათრგუნული ან შინაგანი დატანჯული გამოჩენილიყო. ეს ფალკონეტის პირველი და უკანასკნელი როლი აღმოჩნდა კინოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები კატეგორია:1928 წლის ფილმები კატეგორია:მუნჯი ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
თაზაქენდი (შარურის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
ჰომი ბჰაბჰა
ჰომი ჯიჰანგირ ბჰაბჰა (დ. 30 ოქტომბერი, 1909, ბომბეი — გ. 24 იანვარი, 1966, მონბლანი) — ინდოელი ბირთვული ფიზიკოსი. ტატას სახელობის ფუნდამენტური კვლევითი ინსტიტუტის პროფესორი, დიდი ბრიტანეთის სამეფო საზოგადოების წევრი, წმინდა და გამოყენებითი ფიზიკის საერთაშორისო კავშირის პრეზიდენტი, ამერიკის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი. აგრეთვე 1951 და 1953-1956 წლებში იყო ნობელის პრემიის ნომინანტი ფიზიკის დარგში.
ბიოგრაფია
ომი ჯინაჰგირ ბჰაბჰა დაიბადა 1909 წლის 30 ოქტომბერს ბომბეიში, შეძლებულ უჯახში. ბჰაბჰამ დაწყებითი, საშუალო და უმაღლესი განათლება მშობლიურ ქალაქში მიიღო. 1935 წელს იგი უკვე მეცნიერებათა დოქტორია.
მოღვაწეობა
ბჰაბჰას პირველი გამოკვლევები შესრულდა 1930-1940 წლებში. ეს პერიოდი ინდოეთში იყო მეცნიერული პროგრესის პერიოდი. ნახსენები გამოკვლევები მან ჩაატარა ნილს ბორთან, პოლ დირაკთან, ენრიკო ფერმისთან და ვოლფგანგ პაულისთან კონტაქტების საფუძველზე.
1945 წელს ბჰაბჰამ მდიდარი ინდოელი მეცემენტის დახმარებით ბომბეიში შექმნა ტატას სახელობის ფუნდამენტური გამოკვლევის ინსტიტუტი. ბჰაბჰას მიერ დაწყებული გამოკვლევები მიმდინარეობდა წმინდა მათემატიკის, ატომური ფიზიკის, ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკის, გეოფიზიკის, ელექტროდინამიკის, რადიოასტრონომიის, მოლეკულური ბიოლოგიის, გამოთვლითი ტექნიკის და დაბალი ტემპერატურის ფიზიკის სფეროში. ეს ყოფელივე ბჰაბჰას მრავალმხრივ შემოქმედებით უნარს ადასტურებს. თუმცა ფიზიკის გარდა ბჰაბჰა იყო გატეცებული ხელოვნებით, განსაკუთრებით მუსიკითა და მხატვრობით.
სიცოცხლის ბოლო წლებში ბჰაბჰამ დაამუშავა ინდოეთში ატომური პროგრამა, რომელსაც მისდევდა სიცოცხლის უკანასკნელ დღემდე. ასევე იგი ხელმძღვანელობდა ატომურ ცენტრს ინდოეთში. 1957 წელს ბომბეის მახლობლად მანვე შექმნა ბომბეის ატომური ცენტრი.
ბჰაბჰა ჭეშმარიტი ინტერნაციონალისტი იყო. მას ძალზედ აინტერესებდა კაცობრიობის მომავალი. ბჰაბჰა თავის გამოსვლებში არაერთხელ აღნიშნავდა:
ჰომი ბჰაბჰა გარდაიცვალა 1966 წლის 24 იანვარს, თვითმფრინავის კატასტროფის შედეგად, მონბლანში.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოელი ფიზიკოსები კატეგორია:დაბადებული 30 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1966
დიქლორმეთანი
დიქლორმეთანი, მეთილენის ქლორიდი — ქლორორგანული ნაერთი ქიმიური ფორმულით CH2Cl2. არის უფერო, აქროლადი, ტკბილი სუნის მქონე სითხე. ძირითადად გამოიყენება ორგანულ გამხსნელად ქიმიაში.
წარმოება
დიქლორმეთანი იწარმოება ქლორმეთანის ან მეთანის ქლორირებით 400–500 °C-ზე. ამ ხერხით, დაახლოებით 400 000 ტონა იქნა წარმოებული აშშ-ში, ევროპასა და იაპონიაში 1993 წელს.
რეაქციის შედეგად მიღებული ნარევი შეიცავს ქლორმეთანს, დიქლორმეთანს, ნახშირბადის ტეტრაქლორიდს და ქლოროფორმს. მათი განცალკევება ხდება დისტილაციით.
დიქლორმეთანი პირველად 1839 წელს მიიღო ფრანგმა ქიმიკოსმა ჰენრი ვიქტორ რეგნალტმა (1810–1878), მან იგი გამოყო ქლორმეთანისა და ქლორის ნარევიდან.
გამოყენება
დიქლორმეთანი ორგანულ ქიმიაში გამოიყენება გამხსნელად, მაგრამ მისი არასტაბილურობის გამო, დღეს მას ნაკლებად მოიხმარენ. საკვებ ინდუსტრიაში იყენებენ უკოფეინო ყავისა და ჩაის მისაღებად.
სკერიშოარის მღვიმე
სკერიშოარის მღვიმე (Peștera Scărișoara) — ყინულოვანი მღვიმე რუმინეთში, ალბის ჟუდეცში. მდებარეობს დასავლეთ რუმინეთის მთებში, ზღვის დონიდან 1165 მ სიმაღლეზე. მიჩნეულია რუმინეთის ერთ-ერთ ბუნებრივ საოცრებად. გამომუშავებულია ცარცულ ნალექებში. სიღრმე დაახლოებით 100 მ, სიგრძე 720 მ, სიმაღლე 26 მ. ფაუნა ღარიბია. პირველად მოიხსენიება 1863 წელს ავსტრიელი გეოგრაფის არნოლდ შმიდლის მიერ, რომელმაც ამასთანავე შექმნა მღვიმის პირველი რუკა. XX საუკუნის 20-იან წლებში მღვიმე შეისწავლა რუმინელმა სპელეოლოგმა ემილ რაკოვიცემ. მკვლევარ ემილ პოპის მიხედვით, სკერიშოარის მღვიმე შეიქმნა 3500 წლის წინათ მყინვარულ ეპოქაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის მღვიმეები კატეგორია:რუმინეთის ღირსშესანიშნაობები
ბრაზნორტი
ბრაზნორტი (Brasnorte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 317 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არიპუანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 357 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.96 კმ²-ზე. ფართობი 15 959 კმ²-ია.
მუჰამედ აბდულაჰი მუჰამედი
მუჰამედ აბდულაჰი მუჰამედი ( محمد عبد الله محمد‎‎ დ. 5 მაისი, 1962, მოგადიშო, სომალი) — სომალელი დიპლომატი, პროფესორი, პოლიტიკოსი და სომალის მე–9 მოქმედი პრეზიდენტი. 2010 წლის არჩევნების შემდეგ იგი პრემიერ-მინისტრად დანიშნეს. მან დააარსა პარტია ტაიო, ხოლო 2017 წლის არჩევნებში სომალის პრეზიდენტად აირჩიეს. სომალის პარლამენტის 328 წევრიდან მას ხმა მისცა 184 პარლამენტარმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:სომალის პრეზიდენტები
მარიამ თათეშვილი
მარიამ გარიყული (ნამდვილი სახელი მარიამ ლუკას ასული თათეიშვილი-რატიანისა) (დ. 20 მარტი, 1883, პატარა გუბი, ახლანდელი ხონის მუნიციპალიტეტი — გ. 9 თებერვალი, 1960, თბილისი) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
შემოქმედებითი მოღვაწეობა თეატრში დაიწყო. მსახიობობდა ავჭალის სახალხო თეატრსა და ქუთაისის თეატრში. მისი ლიტერატურული დებიუტი შედგა ბობოქარ 1905 წელს, როცა დაიბეჭდა მოთხრობა „ცხოვრების მსხვერპლი“ და იმთავითვე დაიმკვიდრა რეალისტი მწერლის სახელი. მან გაბედულად აიმაღლა ხმა სოციალური უსამართლობის წინააღმდეგ.
მ. გარიყულის შემოქმედებაში განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს მაღალ მხატვრულ დონეზე შესრულებული რომანები. განსაკუთრებით აღსანიშნავი მისი ორი რომანი „ანარეკლი“ და „გარღვეული მიჯნა“. დიდ სამამულო ომს მიუძღვნა მწერალმა მოთხრობა „ახალი განთიადი“, სადაც დედობრივი სინაზით გადმოგვცა სამშობლოს დამცველი მეომრების გმირული თავგადასავალი.
მ. გარიყული ავტორია აგრეთვე მრავალი შესანიშნავი საბავშვო მოთხრობისა, რომლებზედაც თაობები აღიზარდა. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მოთხრობების ციკლი „მამაცი ცქვიტა“.
სიცოცხლის ბოლო წლებში მწერალმა დაწერა მოგონებათა წიგნი „განვლილი გზა“, სადაც მოთხრობილია შემოქმედის საინტერესო ცხოვრებაზე, გაცოცხლებულია ჩვენი უახლესი წარსული და გამოჩენილი მოღვაწეები.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1960 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ზაქარია გურული
ზაქარია გურული (დ. 1878, სოფ. წირქვალი, ქუთაისის გუბერნიის შორაპნის მაზრა — გ. 1 დეკემბერი, 1937) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოციალ-დემოკრატი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა წირქვალის ერთკლასიანი სამონასტრო სკოლა 1890 წელს, ჭიათურის ოთხვთვიანი ტექნიკური კურსები 1902 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
დაშდალიგჯარი
დაშდალიგჯარი (Daşdalıqcar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,400 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ეკლებიანი ლეპიოტა
ეკლებიანი ლეპიოტა (Lepiota aspera) — სოკოს სახეობა ლეპიოტას გვარისა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკასა და ავსტრალიაში.
ერთი წყარო მას არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს, მეორე წყარო კი — შხამიანად. იზრდება წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში, ნეშომპალიან ნიადაგზე, პარკებში, ბაღებში, გზის პირებზე, უპირატესად ნესტიან ადგილებში.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა კრისტიან ჰენდრიკ პერსონმა 1793 წელს როგორც Agaricus asper. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მიანიჭა ფრანგმა მიკოლოგმა ლუსიენ კელემ 1886 წელს. უფრო თანამედროვე წყაროები მას Echinoderma-ს გვარში აერთიანებენ.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 7-10 (15) სმ, საკმაოდ ხორციანი, ნორჩობაში კვერცხისებრი, ზარისებრი, მოყვითალო ან ნარინჯისფერ-მოყავისფრო: ზრდასრული ეგზემპლარები — ფართოდ ამოზნექილი, გაშლილი, მშრალი, დაფარულია წვრილი, პირამიდისებურად წაწვეტებული ყავისფერ-მურა ხორკლებით.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები თავისუფალი, მეტად ხშირი, თხელი, არათანაბარი, თეთრი.
რბილობი — თეთრი, ბოჭკოვანი, მეტად არასასიამოვნო სუნითა და მომწარო გემოთი.
სპორების მტვერი — თეთრი ან მოყვითალო. სპორები — 6,5-11х2-5 მკმ, წაგრძელებულ-ელიფსისებრი, გლუვი, უფერული.
ეკოლოგია და გავრცელება
საპროტროფია. იზრდება წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში, ნეშომპალიან ნიადაგზე, პარკებში, ბაღებში, გზის პირებზე, უპირატესად ნესტიან ადგილებში, ერთეულებად ან ჯგუფებად.
გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას (აშშ, მექსიკა, კანადა), სამხრეთ ამერიკას (არგენტინა, პარაგვაი) ევროპას, ჩრდილოეთ აფრიკასა (ალჟირი, მაროკო) და ავსტრალიას.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
კვებითი ღირებულება
არასასიამოვნო სუნისა და მომწარო გემოს გამო ერთი წყარო მას არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს, მეორე წყარო კი — შხამიანად, რომელიც იწვევს, თავბრუსხვევას, ღებინებასა და დიარეას.
ეკლებიანი ლეპიოტა წააგავს ამანიტასა და ლეპიოტას გვარების რამდენიმე ძლიერ შხამიან წარმომადგენელს (მაგ., ), რომელიც შეიცავს ტოქსიკურ ნივთიერება ამატოქსინს.
სქოლიო
კატეგორია:ლეპიოტა კატეგორია:შხამიანი სოკოები
ელ-რობლე (სუკრე)
ელ-რობლე (El Roble) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 84 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 469 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 41.11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 206 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჭილურტის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სასახლის ხიდი
სასახლის ხიდი (Дворцовый мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე ნევაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილსა და ვასილევსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 260 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27,7 მეტრი.
ისტორია
ხიდის აშენების საკითხი განიხილებოდა ჯერ კიდევ XIX საუკუნის 20-30იან წლებში.
1853 წელს ნიკოლოზ I-მა დააკმაყოფილა ვაჭართა ფენის წარმომადგენლების თხოვნა ისააკის ხიდის ამ ადგილზე გადმოტანის შესახებ, რათა პირვაპირი კავშირი ჰქონოდათ ბირჟასთან და სავაჭრო პორტთან. ხიდის ახალ ადგილზე დამონტაჟების პროექტი შეიმუშავა ინჟინერმა ივან გერარდმა. ისააკის ხიდის გადატანა დასრულდა 1856 წლის 10 დეკემბერს.