cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბუ
გავრცელებულია ევრაზიასა (ატლანტის ოკეანიდან ურალის მთებამდე და მდინარე იშიმამდე, კავკასიაში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ავღანეთში, ჩრდილოეთ პაკისტანში და სხვ.) და ჩრდილო-დასავლეთ აფრიკაში. საქართველოში მობინადრეა. ბინადრობს შერეულ ან ფართოფოთლოვან მაღალტანიან ტყეებში, პარკებსა და ბაღებში. ვერტიკალურად ადის ზღვის დონიდან 2400 მეტრამდე.
სქესობრივ სიმწიფეს 1 წელში აღწევს. მონოგამური ფრინველია. ბუდეს ხის ფუღუროში, პირდაპირ ხეზე, სხვა ფრინველის მიტოვებულ ბუდეში ან სახლის სხვენზე იკეთებს, იშვიათად — კლდის ნაპრალში. კვერცხმდებლობა მარტის ნახევრიდან აპრილის ნახევრამდე მიმდინარეობს, დებს საშუალოდ 2–4 (6-მდე) თეთრი ფერის მომრგვალებულ კვერცხს. ინკუბაცია 30 დღემდე გრძელდება; ბარტყები ფრენას 35–39 დღეში იწყებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ტყის ბუ
ამბაკო ავალიანი
ამბაკო ავალიანი (დ. 14 ოქტომბერი, 1986,  ) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (2011, 2012 - 73 კგ), ვერცხლისა (2016, -81 კგ) და  სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2008, 2010,  -73 კგ, 2014, -81 კგ), მსოფლიო თასის გამარჯვებული (2011, -73 კგ). იგი არის აგრეთვე ევროპის ჩემპიონი (2017, ვარშავა, პოლონეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:ქართველი ევროპის ჩემპიონები
კოჯრის გასასვლელი
კოჯრის გასასვლელი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი); გიზო ნიშნიანიძის ქუჩიდან სოლოლაკის ხეივნამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
თურქეთის კულტურა
მინი თურქეთის კულტურა — თურქეთის სახელმწიფოს და მოსახლეობაში შემდგარი სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფის კულტურა. გამოირჩევა მრავალფეროვნებით, აერთიანებს აზიის სხვადასხვა რეგიონის, ევროპულ და კავკასიურ ელემენტებს. უმეტესად ჩამოყალობდა ოსმალურ იმპერიაში, სადაც ცხოვრობდა სხვადასხვა ეროვნების და სარწმუნოების მოსახლეობა. თურქეთის რესპუბლიკის ადრეულ წლებში დიდი მნიშვნელობა ენიჭებოდა ფერწერის, ქანდაკების და არქიტექტურის განვითარებას - როგორც მოდერნიზაციის პროცესის ნაწილი და ასევე ეროვნული თვითშეგნების ასამაღებლად.
ლიტერატურა
თურქეთში ლიტერატურის ყველაზე გავრცელებული ფორმა პოეზიაა, რომელსაც ისტორიულად დიდი სიმბოლური და რიტუალური მნიშვნელობა ენიჭებოდა. თურქული პოეზიის გავრცელება XIII საუკუნეში დაიწყო თურქული ენის გავრცელებასთან დაიწყო. არსებობდა პოეზიის ორი ძირითადი ტრადიცია - რელიგიური და აშიკური ან ოზანური, რომელიც რელიგიურ მოტივებთან ერთად ლირიკასაც შეიცავდა. XIX საუკუნემდე აშიკური პოეზია უმეტესად ზეპირსიტყვიერად იქმნებოდა და ბევრი ნაწარმოების ავტორი და ისტორია უცნობია. თურქული პროზა უმეტესად XX საუკუნის დასაწყისში ჩამოყალიბდა და გამოირჩეოდა სოციალური, პოლიტიკური, ნაციონალისტური იდეებით, პოპულარული იყო ევროპული ლიტერატურიდან შემოღებული ნატურალიზმი და რეალიზმი.
კინემატოგრაფი
კინემატოგრაფი თურქეთის ტერიტორიაზე გაჩნდა ჯერ კიდევ რესპუბლიკის გამოცხადებამდე, 1932 წელს შეიქმნა პირველი კომერციული ფილმი „მკაცრი აღზრდა“, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამ ხელი შეუშალა თურქული კინემატოგრაფის განვითარებას - 1950-იან წლებამდე ის ფაქტობრივად არარსებული იყო. 1950-1970 წლებში აღინიშნება თურქული კინემატოფრაფის აღორძინება და, როდესაც წელიწადში ასობით ფილმი იქმნებოდა. თურქულ კინემატოგრაფს ჰოლივუდის მაგალითის მიხედვით თავისი სახელწოდება - ეშილჩამი (თურქ. მწვანე ჭადრები; სახელწოდება ქუჩის, რომელზეც მაშინ მდებარეობდა კინოსტუდიების უმეტესობა). 1970-იან წლებში ფილმების რაოდენობა მნიშვნელოვნად შემცირდა ტელევიზიის განვითარების და დასავლურ ფილმებთან დიდი კონკურენციის გამო. 2000-იან წლებში კინემატოგრაფი მეორედ აღორძინდა, ბოლო წლებში თურქულმა ფილმებმა, მსახიობებმა და რეჟისორებმა გარკვეული გლობალური აღიარება მოიპოვეს, მათ შორის სხვადასხვა ჯილდო რიგ ფესტივალებზე.
თურქეთში განვითარებულია ტელევიზიის, კერძოდ ტელესერიალების ინდუსტრია. თურქული ტელესერიალები, უმეტესად „საპნის ოპერები“, პოპულარულია თურქეთის გარეთ - განსაკუთრებით არაბულ ქვეყნებში და ასევე საქართველოში. არაბული ქვეყნების კინემატოგრაფთან შედარებით თურქული პროდუქცია უფრო ვესტერნიზირებული და გამბედავია, რის გამოც არაბულ ბაზარზე ქმნის ბალანსს დასავლურ და მუსლიმურ მსოფლმხედველობას შორის. სერიალების უმეტესობა რომანტიკული ჟანრის დრამაა, მათი მოქმედების ადგილი თურქეთია. გამოირჩევიან ეპიზოდების დიდი რაოდენობით და დრამატული სიუჟეტით - დაძაბულობა ხშირად ეპიზოდების უმეტესობაში აღინიშნება.
მოდა
მოსახლეობის 99% პროცენტამდე მუსულმანია, უმეტესად სუნიტი, ქვეყნის ზოგ ნაწილში გვხვდებიან შიიტებიც. ისლამის წესით ტანსაცმელმა სხეულის უმეტესობა უნდა დაფაროს, განსაკუთრებით ქალებთან მიმართებაში, მაგრამ ათათურქის რეფორმებმა უმეტესად განაცალკევეს რელიგია და სახელმწიფო და ქუჩებში გვხვდება როგორც ტრადიციული მუსლიმური ტანსაცმელი, ასევე დასავლური სტილის სამოსი.
კამენი-ბროდის პეტრე-პავლეს ეკლესია
პეტრე-პავლეს ეკლესია (Церковь Петра и Павла) — მართლმადიდებლური ტაძარი კამენი-ბროდში, როსტოვის ოლქი. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
ისტორია
1780 წელს სოფელ კამენი-ბროდის გარეუბანში კაზაკები დასახლდნენ. კაზაკებს აღელვებდათ ის ფაქტი, რომ მორწმუნეებს სალოცავი ადგილი არ ჰქონდათ ამიტომ ამ მიზნით 1781 წელს აიგო წმინდა ბარბარეს სახელობის ეკლესია სოფელ გრუშევსკაიაში  ..
1862 წელს საფუძველი ჩაეყარა წმინდა პეტრესა და პავლეს სახელობის ეკლესიის აგებას, რომელიც შენდებოდა ხის მასალით. ეკლესია 1864 წლის 27 აპრილს აკურთხეს, თუმცა 1881 წლის 20 მაისს მეხის დაცემის შედეგად მთლიანად დაიწვა.
1885 წელს კვლავ მოხერხდა მისი აღდგენა და ეკლესია აკურთხეს იმავე წლის 10 ნოემბერს. 1905 წელს კი გაფართოვდა და აშენდა სამრევლო სკოლები ქალებისთვის და ვაჟებისთვის.
დასაწყისი (2020 წლის ფილმი)
დასაწყისი (თავდაპირველი სათაური შიშველი ცა) — 2020 წლის ქართულ-ფრანგული დრამა, რომლის რეჟისორია დეა კულუმბეგაშვილი.
2020 წლის მაისში დასაწყისი კანის კინოფესტივალის ჯილდოს ოფიციალურ კანდიდატად დასახელდა, თუმცა COVID-19 პანდემიის გამო მისი პრემიერა კანის კინოფესტივალზე ვერ შედგა. ფილმი 2020 წლის სექტემბერში ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე წარდგა, სადაც ფესტივალის კრიტიკოსთა საერთაშორისო ჯილდო (FIPRESCI) მოიპოვა. ამის შემდეგ დასაწყისის ჩვენება სან-სებასტიანის საერთაშორისო კინოფესტივალზე შედგა, სადაც მან საუკეთესო ფილმის, საუკეთესო რეჟისორის, საუკეთესო სცენარისა და საუკეთესო მსახიობი ქალის ნომინაციებში მოიპოვა გამარჯვება.
შინაარსი
იანა, იეჰოვას რელიგიური მიმდინარეობის წინამძღოლის დავითის მეუღლეა, რომელიც იმედგაცრუებული დარჩა პატრიარქალურ რელიგიურ საზოგადოებაში ცხოვრებით, მას შემდეგ რაც ამ რელიგიური საზოგადოების სამეფო დარბაზს ცეცხლი გაუხსნეს ძალადობრივმა ექსტრემისტებმა. ეს ღონისძიება მხოლოდ ფილმის საწყისი წერტილია, სადაც ყურადღება გამახვილებულია იანას შინაგან მდგომარეობაზე და ემოციებზე მას შემდეგ, რაც დავითმა ვერ გაიგო თუ რისი გამოხატვა სურს იანას. დავითი ამბობს რომ იანა კარგად არ არის და ის რაც დავიდმა ვერ გაიგო იანას რისი გამოხატვა სურს მანამდე კი დავითი ეკლესიის უხუცესთა წინაშე წარსადგენად მიდის. დეტექტივი მოუწოდებს იანას, სავარაუდოდ, დაუსვას შეკითხვები ეკლესიის ხანძრის შესახებ, მაგრამ მისი შეკითხვები გახდება ინტრუზიული და პირადული, მათ შორის მეუღლესთან სექსუალური ცხოვრების შესახებ. დეტექტივი იანას ეკითხება, გრძნობს თუ არა შიშს, რაზეც ის პასუხობს „დიახ".
ზოგადად ფილმი ნაკლებადაა დიალოგებით გადატვირთული. კამერაზე აღბეჭდილია იანასა და მისი ვაჟის მოქმედებები, რომლებიც დღეთა განმავლობაში გრძელდება. სუიუჟტს ბევრად უფრო ბნელი სახე აქვს ვიდრე ერთი შეხედვით ჩანს.
ფილმის გამოსვლა
ფილმი დასახელდა, როგორც 2020 წლის კანის კინოფესტივალის ოფიციალური არჩევანი, რომელიც ამავე ფესტივალზე უნდა ეჩვენებინათ, მაგრამ ის კანის კინოფესტივალზე ვერ წარსდგა COVID-19 პანდემიის გამო. დასაწყისი-ს ნამდვილი პრემიერა შედგა 2020 წლის ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე.
ამის შემდეგ ფილმი აჩვენეს ნიუ – იორკის კინოფესტივალზე, სან – სებასტიანის საერთაშორისო კინოფესტივალზე და ადელაიდის კინოფესტივალზე.
კრიტიკოსთა გამოხმაურება
ფილმი ნიუ იორკის კინოფესტივალზე მოიწონეს და ფილმიზე ვებსაიტმა IONCINEMA– მ თქვა, რომ ფილმი იყო ,,დამამძიმებელი შედევრი". გამოცემამ რეჟისორი კულუმბეგაშვილი შეადარა კრისტი პუიუს და კრისტიან მუნჯუს ”.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგული დრამატული ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ქართული ფილმები კატეგორია:2020 წლის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
ხივის სახანო
200px|მინიატიურა|ხივის სახანოს რუკა 200px|მინიატიურა|ხივის სახანოს დროშა 1917 წლამდე 200px|მინიატიურა|ხივის სახანოს დროშა 1917-1920 წლებში. ხივის სახანო — ფეოდალური სახელმწიფო ცენტრალურ აზიაში (XVI-XX სს.) 1512 წელს შექმნა უზბეკმა ხანმა ილბარსმა. XVI-XVIII საუკუნეებში ხივის სახანოში მიმდინარეობდა გამუდმებული შინაფეოდალური ბრძოლა და ომები მეზობელ სახანოებთან. 1700, 1703, 1714 წლებში ხან შაჰ-ნიაზის ელჩები პეტრე I-თან მოლაპარაკებას აწარმოებდნენ ხივის სახანოს ქვეშევრდომად მიღების თაობაზე. 1740 წელს ხივის სახანო დაიპყრო ნადირ-შაჰმა, მაგრამ მისი სიკვდილის შემდეგ ხივის სახანო კვლავ დამოუკიდებელი გახდა. 1763 წელს ხელისუფლება ყუნღირათის ტომმა აიღო. მუჰამედ რაჰიმმა (1806-1825 წწ.) დაამთავრა ხივის სახანოს გაერთიანება, შექმნა უზენაესი საბჭო, გაატარა გადასახადების რეფორმა, განამტკიცა ცენტრალური ხელისუფლება. 1873 წლის გენდემიანის საზავო ხელშეკრულებით ხივის სახანომ დათმო ამუდარიის მარჯვენა ნაპირის მიწები და რუსეთის ვასალად იქცა. ხანი სარგებლობდა შეუზღუდავი უფლებებით. ქვეყანაში ძალაუფლება და თვითნებობა გამეფდა. ამ დროს სახანოს ცხოვრებაში დიდ როლს თამაშობდა მუსლიმანური რეაქციული სასულიერო წოდება. ფეოდალური ურთიერთობა მჭიდროდ იყო დაკავშირებული პატრიარქალურ-გვაროვნულ მონათმფლობელურ წყობილებასთან. 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ხივის სახანოში მწვავე პოლიტიკური ბრძოლა დაიწყო. 1920 წლის წითელმა არმიამ ხანის ხელისუფლება დაამხო. 1920 წლის 26 აპრილს კი გამოცხადდა ხორეზმის სახალხო საბჭოთა რესპუბლიკა.
ლიტერატურა
კატეგორია:უზბეკეთის ისტორია კატეგორია:ყაზახეთის ისტორია
მუტისკუა
მუტისკუა (Mutiscua) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 847 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 156 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ამანი (ტოლკინი)
ამანი, რომელსაც ასევე „დალოცვილ მიწებს“ უწოდებენ — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში ერთგვარი კონტინენტი შუახმელეთის დასავლეთით, ბელეგაერის ოკეანეს მიღმა. აქ ცხოვრობდნენ ვალარები და ელფები (მხოლოდ ვანიარები, ნოლდორების და ტელერების ნაწილი). დასავლეთ ნაპირთან მდებარეობდა კუნძული ტოლ ერესეა.
ალმარენის განადგურების შემდეგ ვალარები გადასახლდნენ ამანში და დააარსეს ვალინორის მიწა. ისინი ცდილობდნენ სხვა ხალხებისგან იზოლირებას, ამიტომ დასავლეთ სანაპიროზე შექმნეს მთების დიდი რიგი, სახელწოდებით პელორი. მისი უმაღლესი წერტილი იყო ტანიქუეტილი, მანუესა და ვარდას საცხოვრებელი.
უცნობია რა მიზეზით, მაგრამ პელორის კედლის მიღმა, სხვების დასანახად ვალარებმა დატოვეს ორი მიწა - არამანი (ჩრდ. აღმ.) და ავათარი (Avathar, სამხ-აღმ). უნგოლიანტი სწორედ ავათარიდან შეიპარა წმინდა მიწებზე.
ზოგადი ისტორია
ელფებს, რომლებიც მოვიდნენ ამანში ხეების წლებში ამანიარებს ან კალაქუენდის უწოდებდნენ - ვინაიდან მათ იხილეს ორი ხის ნათება. ვალარების ჩანაფიქრით, პელორის ნაპრალში, რომელსაც კალაკირია ეწოდებოდა, გადიოდა ხეების ნათება. იგი აღწევდა ელფთა მიწებამდე (ელდამარი, ტირიონი, ალქუალონდე და ტოლ ერესეა).
ფეანორის გადასახლების შემდეგ ნოლდორებს ვალინორში შესვლა აუკრძალეს და იგი დამალული იქნა ისე, რომ მოკვდავები მას ვერ ხედავდნენ. ვალარებმა კალაკირია გაამაგრეს, უფრო აღმართეს პელორი და ნისლოვან ზღვებში მდებარე კუნძულები. ბელერიანდიდან უკვდავ მიწებამდე (ანუ ამანამდე) მიღწევის არაერთ მცდელობას ჰქონდა ადგილი. ასეთ მცდელობებს თითქმის ყველა შეეწირა, თუმცა გადარჩა ვორონვე არანვიონი. ამბობენ, რომ ეარენდილამდე ამანში მხოლოდ ტუორმა შეაღწია - ვალართა ნებით.
უფრო დამტკიცებული ცნობებით, ეარენდილი პირველი იყო, რომელმაც გადალახა კუნძულები სილმარილის ნათების თანხლებით, შედგა ფეხი ვალინორის მიწაზე და ვალარებს შესთხოვა მელკორთან ბრძოლაში დახმარება. ამ მოგზაურობამ შედეგი გამოიღო, ვალარები კვლავ გამოემართნენ მელკორის დასაოკებლად. ამის შემდეგ კუნძულები გააქრეს.
ბელერიანდი დაინგრა და ამანი ჰელკარაქსით შუახმელეთს აღარ უკავშირდებოდა. იქ მოხვედრის ერთადერთ საშუალებად რჩებოდა გემები.
ბელეგაერში აღიმართა კუნძული ნუმენორი. იგი ამანთან საკმაოდ ახლოს მდებარეობდა. ნუმენორი დასახლებული იყო ედაინების მიერ. ამ დროიდან მათ დუნედაინებს უწოდებდნენ. ვალარები შიშობდნენ, რომ ნუმენორელები ამანამდე მიაღწევდნენ, ამიტომ მათ ნუმენორის დასავლეთი მიწებიდან დასავლეთით გამგზავრება აუკრძალეს. საურონის ჩარევის შემდეგ ნუმენორელებმა მაინც დაარღვიეს პირობა და მეფე არ-ფარაზონის წინამძღოლობით ამანისკენ გამოემართნენ. ჯარს წინ დაუხვდა პელორის სპეციალურად ჩამონგრეული ნაწილი და ისინი ხაფანგში აღმოჩნდნენ. ამბობენ, რომ ნაწილი წარმოქმნილი კლდის ქვეშ დასახლდა.
ამიერიდან ვალარები სხვა მიწებისგან გამოყოფისა და დამალვის ახალ ხერხს მიმართავდნენ. ხოლო ელფებისთვის შეიქმნა ცალკე გზა, რომლითაც, როგორც ამბობენ, მხოლოდ რჩეულები შედიოდნენ - მათ შორის ფროდო, ბილბო, შესაძლოა, სემ გემჯი და ჯუჯა გიმლი.
უკვდავება
მტკიცდება, რომ ამანს უწოდებდნენ „უკვდავ მიწებს“ არა იმიტომ, რომ იქ ნებისმიერი არსება უკვდავი ხდებოდა, არამედ იმიტომ რომ იქ უკვდავები ცხოვრობდნენ. ეს ყველაფერი კარგად არის ახსნილი „სილმარილიონის“ ერთ-ერთ თავში, „აკალაბეთში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუახმელეთის სამეფოები კატეგორია:გამოგონილი კონტინენტები
ასუსენა (მინას-ჟერაისი)
ასუსენა (Açucena) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 480 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იპატინგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 276 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.6 კმ²-ზე. ფართობი 815 422 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სალჩია
სალჩია (Salcia) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 137 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 194 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
ნოვა-შავანტინა
ნოვა-შავანტინა (Nova Xavantina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 275 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონარანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 643 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.52 კმ²-ზე. ფართობი 5 573 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ევროპის საბჭოს რეზოლუცია 1633
რეზოლუციაში ომის დაწყების პასუხისმგებლობა არ ეკისრება არცერთ მხარეს და, რეზოლუციის მერვე პუნქტის თანახმად, ეს შემდგომმა გამოძიებამ უნდა დაადგინოს.
ომის და მისი წინამდებარე მოვლენების აღწერას რეზოლუცია მეოთხე პუნქტიდან იწყებს. მუხლში წერია, რომ ომის დასაწყისი 7 აგვისტოს, 2008 წელს, იყო მოულოდნელი ფაქტი. მიმოხილულია მოვლენები, რაც ომის დაწყებას წინ უძღოდა. მეოთხე პუნქტში წერია: ''[ომი] იყო შედეგი სიტუაციის სერიოზული ესკალაციისა, პროვოკაციებისა და უსაფრთხოების მდგომარეობის გაუარესებისა, რაც გაცილებით ადრე დაიწყო. არ იქნა გადადგმული ნაბიჯები სიტუაციის განსამუხტად, პრობლემის სამხედრო მოგვარება ორივე მხარისთვის გამოსავლად გადაიქცა. ეს მიუღებელია ასამბლეისთვის. ვფიქრობთ, რომ მშვიდობისმყოფელებმა ვერ შეასრულეს საკუთარი ფუნქცია და ვერ უზრუნველჰყვეს კონფლიქტის ზონაში მცხოვრები ადამიანებისა და მათი საკუთრების უსაფრთხოება. შესაბამისად, ვწუხვართ, რომ ომამდელი მოწოდებები სამშვიდობო პროცესებისა და კონფლიქტის მოგვარების შესახებ უარყოფილ იქნა რუსული და სამხრეთ ოსური მხარის მიერ.'' ამგვარად, მეოთხე პუნქტში სიტუაციის ესკალაციაზე პასუხისმგებლობა ცალსახად რუსეთს ეკისრება და არა ქართულ მხარეს.
მეხუთე პუნქტში წერია, რომ 7 აგვისტოს ცხინვალის დაბომბვამ ქართული მხარის მიერ კონფლიქტი ახალ - ღია დაპირისპირების ეტაპზე გადაიყვანა. აქვე საქართველოს მიერ გამოყენებული ძალა შეფასებულია როგორც დისპროპორციული და საფრთხის შემცველი მშვიდობიანი მოქალაქეებისათვის. ამ პუნქტში საუბარია კონფლიქტის ახალ ეტაპზე გადასვლაზე და არა ომის დაწყებაზე.
ანალოგიური ტერმინი/ბრალდება - დისპროპორციული ძალის გამოყენება რუსეთის მიმართაცაა გაჟღერებული. მეექვსე პუნქტში საუბარია რუსეთის მხრიდან წარმოებულ სამხედრო მოქმედებებზე, რომლებიც ასევე არ შეესაბამებოდა საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის პრინციპებს და არღვევდა ევროსაბჭოს პრინციპებსაც, რომლის წევრი სახელმწიფოც რუსეთიცაა. ამავე პუნქტში გამოყენებულია ტერმინი საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაცია და საუბარია რუსული მხარის მიერ საქართველოს სტრატეგიულ და ეკონომიკურ ინფრასტრუქტურაზე თავდასხმის შესახებ. დოკუმენტში წერია, რომ ეს არის „ან პირდაპირი შეტევა საქართველოს სუვერენიტეტზე და, შესაბამისად, ევროსაბჭოს პრინციპების დარღვევა, ან რუსეთის მცდელობა გაზარდოს მისი გავლენა საზღვრებს მიღმა“.
რეზოლუციის მერვე პუნქტში საუბარია ომის დაწყების საკითხს. მასში საუბარია იმაზე, რომ ომის დაწყებისა და წინაპირობების საკითხი უნდა შეისწავლოს დამოუკიდებელმა საერთაშორისო გამოძიებამ.
დოკუმენტში დაგმობილია რუსეთის მიერ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად ცნობის საკითხიც. რეზოლუცია 1633-ში ევროსაბჭო მოუწოდებს რუსეთს, უკან წაიღოს ეს აღიარება და პატივი სცეს საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას, რომელსაც, ამავე დოკუმენტის მიხედვით, ევროსაბჭო კიდევ ერთხელ უცხადებს მხარდაჭერას. მომდევნო პუნქტში გაკრიტიკებულია რუსეთის მხრიდან დეფაქტო რესპუბლიკებთან გაფორმებული თანამშრომლობის ხელშეკრულებები. რეზოლუციის მიხედვით, ეს ხელს უშლის ევროკავშირის შუამდგომლობით მიღწეული ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების შესრულებას.
რეზოლუციის ბოლოს ასამბლეა მოუწოდებს თავის წევრებს, არ აღიარონ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობა, ხოლო რუსეთს - აღიარება უკან წაიღოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის საბჭოს რეზოლუციები
ცენტრალური სუდანი
ცენტრალური სუდანი — სუდანის დიდი რეგიონის ნაწილი, დასავლეთ აფრიკის ისტორიული რეგიონი, რომელიც მოიცავს თანამედროვე ნიგერიის, ნიგერის და ჩადის ტერიტორიებს. აფრიკის უძველესი კულტურის ერთ-ერთი მთავარი ცენტრი.
მსგავსმა კლიმატურმა პირობებმა (საჰელის რეგიონისათვის დამახასიათებელი მშრალი სიცხე) გამოიწვია დაქსაქსულად მცხოვრები ეთნიკური ჯგუფების კულტურისა და ისტორიული განვითარების მსგავსება (მსგავსი საცხოვრებელი შენობები, თიხისგან აგებული სახლები, ადგილზე დამაგრებული მიწათმოქმედების ან ნახევრადმომთაბარე ცხოვრების წესი).
ისტორია
კოლონიამდელ პერიოდში აქ მდებარეობდა სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნები: კანემის იმპერია, სონგაის იმპერია, სოკოტოს ხალიფატი და ჰაუსას ხალხის ქალაქ-სახელმწიფოები (კანო, ზარია, ზამფარა, კადუნა, დაურა და სხვა).
მოსახლეობა
ძირითადი ეთნიკური ჯგუფებია: ჰაუსა, კანური, ფულბე, სონგაი.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ისტორია კატეგორია:დასავლეთი აფრიკა
ფშავის ქუჩა
ფშავის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთისა და ისნის რაიონებში (ელია); რკინიგზის ლიანდაგსა და თამარ მუჯირიშვილის ქუჩას შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე კიბალჩიჩის ხევი ერქვა. 1953 წელს ფშავის ქუჩა ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები კატეგორია:ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
როი მეიერი
როი მეიერი (დ. 4 ივნისი, 1991) — ნიდერლანდელი ძიუდოისტი. ასპარეზობს +100კგ წონით კატეგორიაში. 2017 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე. 2019 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი მსოფლიო ჩემპიონატზე. მოგებული აქვს 3 გრან პრი და ერთი გრანდ სლემი.
რესურები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 4 ივნისი კატეგორია:ნიდერლანდელი ძიუდოისტები
იაკობ პეტერსი
იაკობ პეტერსი (Jēkabs Peterss, დ. 1886 — გ. 3 მარტი, 1938) — ლატვიელი რევოლუციონერი, ჩეკა-ს მაღალჩინოსანი.
ბიოგრაფია
1904 წლიდან ლატვიის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. 1905–1907 წლების რევოლუციის აქტიური მონაწილე. 1909 წლიდან მიდის ემიგრაციაში ჯერ ჰამბურგში, შემდეგ ლონდონში. 1910 წელს პოლიციელის მკვლელობის ბრალდებით დააპატიმრა ლონდონის პოლიციამ, მაგრამ მალევე გაათავისუფლეს. 1911 წელს მონაწილეობდა ლატვიელ ანარქისტ-ტერორისტთა და პოლიციელთა შორის მომხდარ სროლებში, რომლის ჩაქრობაც მხოლოდ დიდი ბრიტანეთის შინაგან საქმეთა მინისტრის, უინსტონ ჩერჩილის, უშუალო ჩართულობით მოხერხდა. ტერორისტთა ჯგუფი განადგურდა, პეტერსი გაასამართლეს, თუმცა კვლავ მალევე გაათავისუფლეს. პირველი მსოფლიო ომის დროს იყო საზღვარგარეთული სოციალისტური ჯგუფების კომიტეტის წევრი, რომელსაც გიორგი ჩიჩერინი ხელმძღვანელობდა. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ჩამოდის რუსეთში და ეწევა აგიტაციას ჯარის ნაწილებში. იყო მე-12 წითელი არმიის სამხედრო რევოლუციური საბჭოს წევრი. 1917 წლის ოქტომბერში პეტროგრადის სამხედრო რევოლუციური საბჭოს წევრი და პარტიის ცაკ-ის წევრია. ამზადებდა სამხედრო ნაწილებს ოქტომბრის რევოლუციის ორგანიზებისთვის. ჩეკა-ს შექმნის შემდეგ იყო მისი თავმჯდომარის, ფელიქს ძერჟინსკის მოადგილე და ამ ორგანოს პარტორგანიზაციის პირველი მდივანი. 1920–1922 წლებში რკპ(ბ) თურქესტანის ბიუროს ცენტრალური კომიტეტის, წევრი, ჩეკა-ს სრულუფლებიანი წარმომადგენელი თურქესტანში და ტაშკენტის ჩეკა-ს უფროსი. თურქესტანში ხელმძღვანელობდა ოპერაციებს ენვერ-ფაშასა და ბასმაჩური მოძრაობის წინააღმდეგ. 1922 წლის თებერვლიდან ისევ მოსკოვშია, სადაც ჩეკა-ს აღმოსავლეთის განყოფილების უფროსად ინიშნება. 1929 წელს ათავისუფლებენ ჩეკა-ს კოლეგიის წევრობიდან. 1930–1934 წლებში მოსკოვის სახელმწიფო კონტროლის კომისიის თავმჯდომარეა. 1937 წლის 27 ნოემბერს აპატიმრებენ. დახვრიტეს 1938 წლის 3 მარტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ლატვიელი რევოლუციონერები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
ონჯაყალა
ონჯაყალა (Öncəqala) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2037 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
მიხეილ ყაუხჩიშვილი
მიხეილ ყაუხჩიშვილი (დ. 17 ივლისი, 1889, ქუთაისი — გ. 14 აპრილი, 1948)  — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი. სოციალისტ-ფედერალისტი. მისი ქალიშვილი — ნინო ყაუხჩიშვილი.
1912 წელს დაამთავრა პეტერბურგის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი. მუშაობდა პეტერბურგის მერიაში. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში. მონაწილეობდა სოციალ-ფედერალისტთა პარტიის საქმიანობაში. 1918 წელს სოციალ-ფედერალისტთა სიით გახდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული საბჭოს წევრი. შედიოდა საბჭოს გზათა კომისიაში. 1919 წლის თებერვალში მონაწილეობდა დამფუძნებელი კრების არჩევნებში სოციალ-ფედერალისტური პარტიის სიით, თუმცა, მანდატი ვერ მოიპოვა. საკანდიდატო სიაში 30-ე ნომერი იყო. 1918 წელს მთავრობის დავალებით გაემგზავრა დასავლეთ ევროპაში ენერგეტიკისა და, ზოგადად, ეკონომიკის სფეროების შესასწავლად და რეკომენდაციების შესამუშავებლად. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეკონომიკური წარმომადგენელი იტალიაში. 1920 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და გააცნო სახელმწიფო ეკონომიკის კომისიას თავისი რეკომენდაციები. როგორც ინჟინერი, მონაწილეობდა გორის მიწისძვრის შედეგების აღმოფხვრაში. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ წავიდა ემიგრაციაში. ცხოვრობდა გერმანიაში. კარლსრუეს პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში მოიპოვა ელექტროინჟინერიის დოქტორის ხარისხი. მუშაობდა „სიმენსის“ ქარხანაში. 1939 წელს ჰიტლერის პოლიტიკური რეჟიმის (ებრაელი ცოლი ჰყავდა) გამო საცხოვრებლად იტალიაში გადავიდა. 1940 წლიდან ხელმძღვანელობდა „სიმენსის“ იტალიურ ფილიალს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 17 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები მ
კოჯრის გზატკეცილი
კოჯრის გზატკეცილი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში. მარო მაყაშვილის აღმართიდან კოჯორში მიმავალი გზატკეცილი. №1-ში განთავსებულია ნიკოლოზ კეცხოველის სახელობის ბოტანიკის ინსტიტუტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
R136a1
R136a1 — ვოლფ-რაიეს ვარსკვლავი და აქამდე აღმოჩენილთა შორის ყველაზე მასიური. მისი მიახლოებითი მასა 265 მზის მასაა. აგრეთვე ის ცნობილთა შორის ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავია. მისი სიკაშკაშე მზისას 8 700 000-ჯერ აჭარბებს. ეს ვარსკვლავი R136-ის წევრია — ზევარსკვლავთგროვა 30 ოქროს თევზის კომპლექსთან ახლოს (ასევე ცნობილია, როგორც ტარანტულის ნისლეული), მაგელანის დიდ ნისლეულში.
აღმოჩენა
მინი|მარცხნივ|ტარანტულის ნისლეულიდან [[R136 გროვის მიახლოება (ე.წ. „ზუმი“), სადაც R136a1/2/3 ჩანს მარჯვნივ, დაბლა. ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი გროვის ბირთვის მარცხნივ არის R136c - სხვა უკიდურესად მასიური WN5h ვარსკვლავი.]]
ვარსკვლავის აღმოჩენაზე განცხადება 2010 წლის ივლისში გამოქვეყნდა. ბრინატელი ასტრონომების ჯგუფმა პოლ კროუთერის ხელმძღვანელობით (შეფილდის უნივერსიტეტის ასტროფიზიკის პროფესორი) გამოიყენა ევროპის სამხრეთული ობსერვატორიის ძალიან დიდი ტელესკოპი (VLT, ჩილე), ასევე ჰაბლის კოსმოსური ტელესკოპიდან მიღებული მონაცემები და შეისწავლეს ორი ვარსკვლავთგროვა, NGC 3603 და R136a. ერთ დროს მიიჩნეოდა, რომ R136a იყო ზემასიური ობიექტი 1000-3000 მზის მასით. მისი ბუნება ჰოლოგრაფიული ლაქების ინტერფერომეტრიით განისაზღვრა და აღმოჩნდა, რომ მჭიდროდ დასახლებული ვარსკვლავთგროვა იყო. ასტრონომებმა რამდენიმე ვარსკვლავი აღმოაჩინეს ისეთი ზედაპირი ტემპერატურებით, როგორიცაა 40 000-56 000 კელვინი, რომლებიც შვიდჯერ (და მეტჯერაც) აღემატება მზის ზედაპირის ტემპერატურას. ეს ვარსკვლავები მზეზე რამდენიმე მილიონჯერ კაშკაშებია. ამ ვარსკვლავებიდან სულ ცოტა სამი 150 მზის მასას იწონის.
ფიზიკური მახასიათებლები
მინი|მარცხნივ|მარცხნიდან მარჯვნივ: [[წითელი ჯუჯა, მზე, ლურჯი ჯუჯა და R136a1. R136a1 ყველაზე დიდი ვარსკვლავი არ არის რადიუსით ან მოცულობით, ის მხოლოდ მასით და სიკაშკაშით ლიდერობს.]]
R136a1 ვოლფ-რაიეს ვარსკვლავია, რომლის ზედაპირის ტემპერატურა 50 000 კელვინია. სხვა ვარსკვალვების მსგავსად, რომლებიც ედინგტონის ზღვართან ახლოსაა, R136a1-მაც თავისი საწყისი მასის დიდი ნაწილი დაკარგა განუწყვეტელი ვარსკვლავური ქარის გამო. გამოთვლების თანახმად, დაბადებისას მისი მასა 320 მზის მასა იყო და ბოლო მილიონ წელიწადში მან 50 მზის მასა დაკარგა. თუმცა, დღევანდელი თეორიების მიხედვით, არც ერთი ვარსკვლავი არ იბადება 150 მზის მასაზე მეტი მასით, მაგრამ ეს ვარსკვლავი წარმოიქმნა მრავალი ვარსკვლავის შერწყმის შედეგად.
8-150 მზის მასის ვარსკვლავები თავიანთ სიცოცხლეს ზეახლად ანთებით ამთავრებენ, რის შედეგადაც რჩება ნეიტრონული ვარსკვლავები ან შავი ხვრელები. ასტრონომებმა 150-დან 300 მზის მასამდე ვარსკვლავების არსებობა დაუშვეს. ისინი ვარაუდობენ, რომ ასეთი უზარმაზარი ვარსკვლავი ჰიპერნოვად გადაიქცევა — ვარსკვლავური ენერგია, რომელიც 100 ზეახლის სიმძლავრეს უდრის (1046 ჯოული). წყალბადის მასინთეზირებელი ბირთვი წარმოქმნის დიდი რაოდენობით ელექტრონულ-პოზიტრონულ წყვილს, რომლებიც იწვევს თერმული წნევის დაცემას ვარსკვლავში იმ წერტილამდე, როცა ნაწილობრივი კოლაფსი ხდება. თუ R136a1-მა ასეთი აფეთქება გადაიტანა, ის შავ ხვრელად გადაქცევის პროცესში კრახს განიცდის და ამის ნაცვლად მის ბირთვში არსებული ათეულობით მზის მასის რკინა ვარსკვლავთშორის სივრცეში იქნება გატყორცნილი ზეახალ ნარჩენად. თუ ამ ვარსკვლავმა მოახერხა, რომ თავისი სიცოცხლე წყვილური არასტაბილური ზეახლით არ დაასრულა, ის ისეთი მასიურია, რომ პირდაპირ ჰიპერნოვად გადაიქცევა და შემდეგ პირდაპირ შავ ხვრელად.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავები კატეგორია:ოქროს თევზის თანავარსკვლავედი
ანტონიუ-დიასი
ანტონიუ-დიასი (Antônio Dias) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იპატინგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 565 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.15 კმ²-ზე. ფართობი 787 061 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ოკანია (ნორტე-დე-სანტანდერი)
ოკანია (Ocaña) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 90 037 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 460 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნადირ აბდურაჰმანოვი
ნადირ გამბარ ოღლუ აბდურაჰმანოვი (Nadir Qəmbər oğlu Əbdürrəhmanov; დ. 5 დეკემბერი, 1925, ლაჩინი — გ. 26 ივლისი, 2008, ბაქო) — აზერბაიჯანული სახვითი ხელოვნების წარმომადგენელი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო მხატვარი, აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
ნადირ აბდურაჰმანოვი 1925 წლის დეკემბერს ლაჩინში დაიბადა. 1933 წელს აბდურაჰმანოვის ოჯახი ბაქოში გადავიდა საცხოვრებლად ოჯახის თავის სამუშაო ადგილიდან — აფთიაქის მართვის უფროსის საქმიანობიდან გამომდინარე. გამბარ აბდურაჰმანოვი ოცნებობდა თავისი შვილი პროფესიონალი ექიმი გამხდარიყო, მაგრამ არ ეწინააღმდეგებოდა მის გატაცებას სამხატვრო ხელოვნებით. ნადირმა უკვე მაშინ იგრძნო საკუთარი ბიძაშვილის, შემდგომში ცნობილი სკულპტორის, სახალხო მხატვრის ჯალალა გარიაგდის სასიკეთო ზემოქმედება საკუთარ თავზე.
თავდაპირველად ნადირი ბაქოს აღსაზრდელ ბავშვთა სამხატვრო სახლში იღებდა გაკვეთილებს, ხოლო 1940—1941 წლებში ის მოსკოვში, ნიჭიერ ბავშვთათვის შექმნილ სპეციალურ სკოლაში გააგზავნეს სასწავლებლად. როდესაც ომი დაიწყო, ბაქოში დაბრუნდა და ა. აზიმზადეს სახელობის სამხატვრო სკოლის მეორე კურსზე ჩაირიცხა.
თუმცა ომი მიმდინარეობდა, და ამიტომ სულ სხვა პროფესიები იყო საჭირო. ამიტომ ნ. აბდურაჰმანოვმა სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტზე ჩააბარა. მაგრამ მხატვრობისადმი დაუძლეველმა სიყვარულმა თავისი გაიტანა, ნადირი გადავიდა სამედიცინო განყოფილების საღამოს დასწრებულზე და ხელახლა დაუბრუნდა სამხატვრო სასწავლებელს. 1944 წელს, რესპუბლიკურ გამოფენაზე, მან პირველად გამოფინა თავისი ნახატი «დევნილები». როდესაც მან სასწავლებელში სწავლა დაასრულა, თან პარალელურად 1947 წელს ექიმის დიპლომიც მიიღო. ამავე წელს ის მიდის გადაწყვეტილებამდე: სერიოზულად დაკავდეს ფერწერით, მიიღოს აკადემიური განათლება, რისთვისაც ნ. აბდურაჰმანოვი გაემგზავრა ლენინგრადში. აქ მას ასწავლიდნენ ცნობილი ფუნჯის ოსტატები: ა. მილნიკოვი, ვ. ორეშნიკოვი. ამ მხატვრების თქმით მის ესთეტიკურ გემოვნებაზე, სულ მცირე, ზემოქმედება მოახდინეს ლენინგრადის დიდებულმა მუზეუმებმა: ერმიტაჟმა, რუსულმა მუზეუმმა და სხვა. 1953 წელს აბდურაჰმანოვმა ი. ე. რეპინის სახელობის ინსტიტუტი დაამთავრა. 1960 წლიდან 10 წლის განმავლობაში ნადირ აბდურაჰმანოვი აზერბაიჯანის მხატვართა საბჭოს ხელმძღვანელობდა, ამავე წლებში არჩეულ იქნა ლუჩინსკის რაიონის დეპუტატად რესპუბლიკის უმაღლეს საბჭოში. 1960 წელს მხატვარმა მიიღო ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება, ხოლო 1964 წელს გახდა აზერბაიჯანის სსრ სახალხო მხატვარი. 1983 წელს ნადირ აბდურაჰმანოვს, აზერბაიჯანის ხელოვნების ინსტიტუტის სამხატვრო კათედრის გამგეს, პროფესორის წოდება მიენიჭა. 1985 წელს ყარაბაღში მცხოვრები ადამიანებისადმი მიძღვნილ ნამუშევართა ციკლისათვის, მას მიენიჭა აზერბაიჯანის სახელმწიფო პრემია. გარდაიცვალა 2008 წლის 26 ივლისს, 83 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მხატვრები კატეგორია:აზერბაიჯანის დიდების ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
ჰანს ფიშერი
ჰანს ფიშერი (Hans Fischer; დ. 27 ივლისი, 1881, ფრანკფურტი — გ. 31 მარტი 1945, მიუნხენი) — გერმანელი ქიმიკოსი და ბიოქიმიკოსი. მედიცინის დოქტორი (1908 წ.). ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიის დარგში (1930 წ.). პრემია მიენიჭა სისხლისა და მცენარეთა მღებავი ნივთიერების სტრუქტურისთვისა და ჰემინის სინთეზის კვლევისათვის. გერმანიის ქიმიური საზოგადოების მიერ დაარსებული ლიბიხის მედლის ლაურეატი. ლონდონის სამეფო საზოგადოების მიერ დაარსებული დევის მედლის ლაურეატი. ჰარვარდის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი. მისი სახელი ეწოდება კრატერს მთვარის მეორე მხარე.
ბიოგრაფია
ჰანს ფიშერი დაიბადა 1881 წლის 27 ივლისს, ფრანკფურტში ოიგენ ფიშერისა და ანა ფიშერის (ქალიშვილობაში ჰერდეგენის) ოჯახში. შტუტგარტში დაწყებითი სკოლის დასრულების შემდეგ ვისბადენში ჰუმანიტარულ გიმნაზიაში მიიღო საშუალო განათლება. ჯერ ლოზანის უნივერსიტეტში შემდეგ კი მარბურგის უნივერსიტეტში შეისწავლა ქიმია და მედიცინა. 1904 წელს მიიღო ხარისხი ქიმიაში, ხოლო 1906 წელს მედიცინაში. 1908 წელს კი მოიპოვა მედიცინის დოქტორის წოდება.
მოღვაწეობა
ჰანს ფიშერმა მუშაობა დაიწყო სამედიცინო კლინიკაში, მიუნხენში. ამის შემდეგ მან საქმიანობა ბერლინში განაგრძო, მაგრამ 1911 წელს ის კვლავ მიუნხენს დაუბრუნდა. 1913 წელს ფიზიოლოგიის ლექტორად დაიწყო მუშაობა, ხოლო 1916 წელს იგი გახდა პროფესორი სამედიცინო ქიმიის დარგში ინსბრუკის უნივერსიტეტში. 1918 წელს სწავლება ავსტრიაში, ვენაში განაგრძო. 1921 წლიდან, გარდაცვალებამდე იგი გახლდათ ორგანული ქიმიის პროფესორი მიუნხენის ტექნიკურ უნივერსიტეტში.
ფიშერის სამეცნიერო კვლევები ძირითადად ეხებოდა სისხლის პიგმენტებს, ნაღველს, მცენარის შემადგენელ ქლოროფილს, მცენარეთა მღებავი ნივთიერების სტრუქტურას. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო ბილირუბენისა და ჰემინის სინთეზი. მან ქიმიისა და მედიცინისთვის გაწეული ღვაწლისთვის არაერთი ჯილდო მიიღო, მაგრამ პირველ ადგილზე ნობელის პრემია დგას, რომლითაც 1930 წელს დააჯილდოვეს.
გარდა ნობელის პრემიისა ჰანს ფიშერმა 1929 წელს მიიღო გერმანიის ქიმიური საზოგადოების მიერ დაარსებული ლიბიხის მედალი. 1937 წელს კი მიიღო ლონდონის სამეფო საზოგადოების მიერ დაარსებული დევის მედალი. ჰანს ფიშერი იყო ჰარვარდის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი.
1976 წელს საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა ფიშერის სახელი მიანიჭა კრატერს, რომელიც მდებარეობს მთვარის მეორე მხარეს (ემილ ფიშერთან ერთად).
პირადი ცხოვრება
ჰანს ფიშერმა 1935 წელს იქორწინა ვილტრუდ ჰაუფეზე. სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა 63 წლის ასაკში, 1945 წლის 31 მარტს. მისი ქმედება გამოიწვია მეორე მსოფლიო ომის დროს იმ კვლევებისა და ნაშრომების განადგურებამ, რომლებსაც ფიშერი მთელ ცხოვრებას უთმობდა.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ქიმიკოსები კატეგორია:გერმანელი ბიოქიმიკოსები კატეგორია:ვენის უნივერსიტეტის მასწავლებლები კატეგორია:მიუნხენის ტექნიკური უნივერსიტეტის მასწავლებლები კატეგორია:ინსბრუკის უნივერსიტეტის მასწავლებლები კატეგორია:ლოზანის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:მარბურგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გერმანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:დევის მედლის ლაურეატები კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორები კატეგორია:პრუსიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ინსულინი
ინსულინი — პეპტიდური ჰორმონი, რომელიც გამოიმუშავებს პანკრეასის კუნძულების ბეტა უჯრედებს; ითვლება ორგანიზმის მთავარ ანაბოლურ ჰორმონად. ის არეგულირებს ნახშირწყლების, ცხიმებისა და ცილების ცვლას, რაც ხელს უწყობს სისხლში გლუკოზის შეწოვას ღვიძლში, ცხიმოვან და ჩონჩხის კუნთების უჯრედებში. ამ ქსოვილებში აბსორბირებული გლუკოზა გარდაიქმნება ან გლიკოგენად გლიკოგენეზის გზით, ან ცხიმებად (ტრიგლიცერიდებად) ლიპოგენეზის გზით, ან, ღვიძლის შემთხვევაში, ორივეში. ღვიძლის მიერ გლუკოზის გამომუშავება და სეკრეცია ძლიერ თრგუნავს სისხლში ინსულინის მაღალი კონცენტრაციით. მოცირკულირე ინსულინი ასევე გავლენას ახდენს ცილების სინთეზზე სხვადასხვა ქსოვილებში. ამიტომ ეს არის ანაბოლური ჰორმონი, რომელიც ხელს უწყობს სისხლში მცირე მოლეკულების გარდაქმნას უჯრედებში მსხვილ მოლეკულებად. სისხლში ინსულინის დაბალ დონეს აქვს საპირისპირო ეფექტი, რაც ხელს უწყობს კატაბოლიზმის გავრცელებას, განსაკუთრებით სხეულის სარეზერვო ცხიმს.
სქოლიო
კატეგორია:ჰორმონები
გაჩიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი გაჩიანი შეიძლება ნიშნავდეს:
ჯიმი ფლოიდ ჰასელბაინკი
ჯიმი ფლოიდ ჰასელბაინკი (Jimmy Floyd Hasselbaink; დ. 27 მარტი, 1972) — ნიდერლანდელი საფეხბურთო მწვრთნელი და ყოფილი თავდამსხმელი.
ჯიმი დაიბადა 1972 წელს პარამარიბოში, ნიდერლანდების სამეფოს მაშინდელ კოლონია სურინამში, იგი ექვს შვილიანი ოჯახის უმცროსი წევრი იყო. 6 წლის ასაკში დედა ჯიმისთან და კიდევ 3 შვილთან ერთად საცხოვრებლად ჩრდილო ჰოლანდიის ქალაქ ზანდამში გადავიდა.
ჯიმიმ ადგილობრივი კლუბების შემდეგ ბედი პორტუგალიაში სცადა, სადაც მან თავისი კლუბი პორტუს ბოავიშტა იპოვა, სადაც ბრწყინვალე თამაშის შემდეგ პრემიერლიგაში 1997 წელს გრემ ტეილორის ლიდს იუნაიტედში გადავიდა. შემდეგ ერთი სეზონი ითამაშა ატლეტიკო მადრიდში და 2000 წელს ჩელსიში ჩაირიცხა, კლუბის ისტორიაში რეკორდულ, £15 მილიონად. ჩელსიში ჯიმიმ ოთხი სეზონი ითამაშა, ჩაატარა 136 მატჩი და 70 გოლი გაიტანა. ჩელსიდან აბარგების შემდეგ თამაშობდა მიდლსბროში (2004–2006), ჩარლტონ ათლეტიკში (2006–2007), კარიერა 2008 წელს კარდიფ სიტში დაასრულა. პრემიერლიგაში გატანილი აქვს 127 გოლი და ლეგიონერებიდან ამ მაჩვენებლით მხოლოდ ლეგენდარულ ტიერი ანრის ჩამორჩება. ჰოლანდიის ნაკრებში ჩატარებული აქვს 23 მატჩი, გატანილი აქვს ცხრა გოლი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 27 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1972
თეოდორო აგონსილიო
თეოდორო აგონსილიო (დ. 9 ნოემბერი, 1914 — გ. 14 იანვარი, 1985) — ფილიპინელი ისტორიკოსი, მანილის უნივერსიტეტის პროფესორი. მისი მთავარი ნაშრომი „მასების აჯანყება; ბონიფასიოსა და კატიპუნანის ისტორია“ (1956) მიძღვნილია 1896–1901 წლებში ეროვნულ-განმათავისუფლებელ ბრძოლისადმი. აგონსილიომ საფუძველი ჩაუყარა ფილიპინური ისტორიული მეცნიერების ახალ მიმართულებას, რომელიც უარყოფს ესპანელი და ამერიკელი რეაქციულ მეცნიერთა ფალსიფიკატორულ შეხედულებებს ფილიპინელთა წარსულზე. აგონსილიო და მისი მოწაფეები თავიანთი ქვეყნის ისტორიის საკითხების გაშუქებისას პატრიოტულ პოზიციებზე დგანან. ცდილობენ სოციალურ-ეკონომიკური თვალსაზრისით გაანალიზონ ისტორიული მოვლენები, ხაზს უსვამენ ხალხის მასების გადამწყვეტ როლს ისტორიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფილიპინელი ისტორიკოსები
ისიაკაევო (იშიმბაის რაიონი)
ისიაკაევო (Исякаево; Иҫәкәй) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება მაკაროვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 56 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 54 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 251 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ერთვერსიანი რუკა
მინი|ერთვერსიანი რუკის ნაკრები ერთვერსიანი რუკა (Одноверстовая карта; Верстовка) — 1:42 000 მასშტაბის სამხედრო-ტოპოგრაფიული რუკების კომპლექტი, გამოშვებული მეფის რუსეთის დროს. აღნიშნული რუკები მათი დეტალიზაციიდან გამომდინარე წარმოადგენდნენ „გრიფით საიდუმლო“ დოკუმენტებს.
ერთვერსიანი რუკები მოიცავდა კავკასიაც მაგრამ ისინი სრულად არ ფარავდნენ აღნიშნულ ტერიტორიას. ძირითადად დამუშავებული იყო კავკასიის დასავლეთი და ცენტრალური ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუკის ტიპები კატეგორია:რუსეთის იმპერია
სილამაზის სტანდარტები სამხრეთ კორეაში
კულტურული ეფექტი
სამხრეთი კორეა პლასტიკური ოპერაციების რაოდენობით მსოფლიო ქვეყნების შორის პირველ ათეულში შედის. 2015 წლის გამოკითხვის შედეგად 19-იდან 29 წლამდე ქალებიდან რაიმე პლასტიკური ოპერაცია მესამედს აქვს გაკეთებული - ეს მაჩვენებელი საგრძნობლად უფრო მაღალია, ვიდრე ქვეყნების უმეტესობაში. 2009 წლის კვლევამ დაადგინა, რომ კორეელ ქალებს უფრო ხშირად აქვთ დაბალი თვითშეფასება და ცუდი დამოკიდებულა საკუთარი სხეულის მიმართ ვიდრე ამერიკელ ქალებს. მოდელები, მომღერლები, მსახიობები და გართობის ინდუსტრიაში მომუშავე სხვა პირები ხშირად იცავენ დამასუსტებელ მკაცრ დიეტებს სიგამხდრის შესანარჩუნებლად და ხანდახან ინდუსტრია მათგან აუცილებელი პლასტიკური ოპერაციის გაკეთებას მოითხოვს - ამას დიდი გავლენა აქვს კორეელ ახალგაზრდობაზე, განსაკუთრებით გოგონებზე.
სილამაზის სტანდარტები შრომის ბაზარზეც იგრძნობა - სამუშაოზე მისაღებად კომპანიები ითხოვენ ფოტოს, სიმაღლეს და ხანდახან მონაცემებს ოჯახზე. ბაზარზე დიდი კონკურენციაა და სტანდარტების შესაბამისი გარეგნობის კადრს დასაქმების მეტი შანსი აქვს ვიდრე იმავე კვალიფიკაციის მქონე სხვა კადრებს, ამიტომ ზოგი კორეელი პლასტიკურ ოპერაციას მიიჩნევს ინვესტიციად თავის მომავალში და ფინანსურ კეთილდღეობაში.
პლასტიკური ქირურგია
სამხრეთ კორეაში პლასტიკური ოპერაციები ფართოდ გავრცელებული და მიღებულია, განსაკუთრებით ახალგაზრდების შორის. ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული პროცედურა ორივე სქესის წარმომადგენელთა შორის ორმაგი ქვედა ქუთუთოს გაკეთებაა, რაც სახეს უფრო ახალგაზრდულ იერს აძლევს. პოპულარულია ასევე თვალების ვიზუალური გადიდება და სახის კონტურის ცვლილება სახის ოვალური ფორმის მისაღებად - გართობის ინდუსტრიაში (მუსიკა, კინემატოგრაფი) ეს ოპერაცია ხანდახან აუცილებელია. სამხრეთი კორეა პლასტიკური ქირურგიის ერთ-ერთ მსოფლიო ლიდერად ითვლება და ბოლო წლებში გაიზარდა ოპერაციის გასაკეთებლად ან ოპერაციის შესახებ კონსულტაციის მისაღებად ჩამოსული უცხოელების რაოდენობა.პლასტიკური ქირურგიის გავრცელების ასეთი ფართო გავრცელება სილამაზის სტანდარტების საკმაოსიმკაცრეზე მეტყველებს
სტანდარტები მამაკაცებისთვის
დასავლეთთან შედარებით, სამხრეთ კორეაში სილამაზის სტანდარტები მამაკაცებისთვის სრულიად განსხვავებული და ისეთივე მაღალია, როგორც ქალებისთვის. მაკიაჟი და კოსმეტიკა არ ითვლება მხოლოდ მდედრობითი სქესის დამახასიათებელ პროდუქტად - კოსმეტიკური პროდუქტები მამაკაცებისთვის ინდუსტრიის დიდი ნაწილია. კაცისთვის ნორმალურია იზრუნოს კანზე და ვარცხნილობაზე, შეიღებოს თმა და იხმაროს კოსმეტიკა. სიგამხდრე უფრო მიმზიდველად ითვლება, ვიდრე სპორტული აღნაგობა. კორეის კულტურის გავრცელების შედეგად ნაწილობრივ შეიცვალა სტანდარტები მამაკაცებისთვის მთელ მსოფლიოში, განსაკუთრებით მდედრობითი სქესის ახალგაზრდებში. არ არის იშვიათი პლასტიკური ოპერაციებიც - უმეტესად უფრო მაღალი ცხვირი და გამხდარი სახის ნაკვთების მისაღებად. კორეელი მამაკაცები მსოფლიოში ყველაზე დიდ თანხებს ხარჯავენ გარეგნობაზე. ბოლო წლებში სამხრეთმა კორეამ მამაკაცების მოდელური ინდუსტრიის და სილამაზის ერთ-ერთი ცენტრის სახელი მოიპოვა.
მოძრაობა #FreeTheCorset
ბოლო წლებში სოციალურ ქსელებში გავრცელდა მოძრაობა #FreeTheCorset, რომლის ფარგლებში კორეელი ქალები უარს ამბობენ სამხრეთი კორეის მედიის მიერ შექმნილ სილამაზის არარეალისტურ სტანდარტებზე. ზოგმა მოძრაობის ფარგლებში მოიჭრა თმა და გაანადგურა კოსმეტიკა. მოძრაობას დიდი მხარდაჭერა აქვს დასავლეთის ქვეყნებში.
წყაროები
კატეგორია:აზია კატეგორია:სამხრეთი კორეა
იაკობ ნიკოლაძის ქუჩა
იაკობ ნიკოლაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მერაბ კოსტავას ქუჩიდან პეტრე მელიქაშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. დაიგეგმა XIX საუკუნის 90-იან წლებში. 1899 წელს, ალექსანდრე პუშკინის იუბილესთან დაკავშირებით, ქუჩის მცხოვრებლებმა თხოვნით მიმართეს ქალაქის გამგეობას, რომ ქუჩისთვის პუშკინის II ქუჩა ეწოდებინათ, თუმცა მოთხოვნა არ დააკმაყოფილეს და დუშეთის ქუჩა ეწოდა. შეტანილია 1903 წელს თბილისის გამგეობის მიერ შედგენილი ქუჩების სიაში. 1992 წელს დღევანდელი სახელწოდება, იაკობ ნიკოლაძის ქუჩა ეწოდა. ქუჩაზე დგას იაკობ ნიკოლაძის ბიუსტი (მოქანდაკე თენგიზ ღვინიაშვილი, არქიტექტორი კ. ნახუცრიშვილი).
ნოვუ-სან-ჟოაკინი
ნოვუ-სან-ჟოაკინი (Novo São Joaquim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონარანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 042 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.2 კმ²-ზე. ფართობი 5 035 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
გიორგი აბაშიშვილი
გიორგი აბაშიშვილი (დ. 11 აგვისტო, 1984) — ბიზნესის ადმინისტრირების დოქტორი, საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი 2015 წლის 4 დეკემბერიდან 2018 წლის 16 დეკემბრამდე.
ბიოგრაფია
გიორგი აბაშიშვილი დაიბადა 1984 წლის 11 აგვისტოს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნესის ფაკულტეტი. 2007 წელს მიენიჭა მეცნიერების მაგისტრის აკადემიური ხარისხი (ეკონომიკისა და ბიზნესის პროგრამა). 2007-2013 წლებში მონაწილეობდა სხვადასხვა საგანმანათლებლო და კვალიფიკაციის ასამაღლებელ პროგრამაში: ჰოლანდიაში – მაასტრიხტის მენეჯმენტის სკოლაში, სტრასბურგში – ევროპის საბჭოს პოლიტიკურ სკოლაში, ბერლინში – ფრიდრიხ ებერტის ფონდში და ვარშავაში – რობერტ შუმანის ფონდში. 2013 წელს მიენიჭა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის ადმინისტრირების დოქტორის აკადემიური ხარისხი.
2004 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პარლამენტსა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს დავების განხილვის საბჭოში (წევრი). იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის სკოლის დეკანის მოადგილე, ამავე უნივერსიტეტის ეკონომიკური კვლევებისა და კონსულტაციების ცენტრის კოორდინატორი და მკვლევარი. 2011 წელს დააფუძნა არასამთავრობო ორგანიზაცია „ეკონომიკური პოლიტიკის ინსტიტუტი“ და იყო მისი აღმასრულებელი დირექტორი. 2005-2012 წლებში, როგორც მოწვეული ექსპერტი, ტრენერი ან პროექტის კონსულტანტი, თანამშრომლობდა სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციასთან, მათ შორის იყო საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტი (IRI), ფრიდრიხ ებერტის ფონდი (FES), ფრიდრიხ ნაუმანის ფონდი (FNF), ჰაინრიხ ბიოლის ფონდი, კონრად ადენაუერის ფონდი (KAS), ნიდერლანდების ინსტიტუტი მრავალპარტიული დემოკრატიისათვის (NIMD), ფონდი „ღია საზოგადოება საქართველო“ (OSGF), VVD International და სხვ.
2005-2013 წლებში მონაწილეობდა ეკონომიკისა და ბიზნესის საკითხებზე გამართულ არაერთ საერთაშორისო ფორუმსა და კონფერენციაში ბრიტანეთში, ჰოლანდიაში, პოლონეთში, სლოვაკეთში, უკრაინასა და სომხეთში.
2014 წლის 30 მაისიდან გიორგი აბაშიშვილი დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის მრჩევლად ეკონომიკურ საკითხებში, 2015 წლის 13 იანვრიდან – საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილედ, პარალელურად, 2015 წლის 5 ნოემბრიდან – საქართველოს პრეზიდენტის სამდივნოს უფროსად.
პამპლონა (კოლუმბია)
პამპლონა (Pamplona) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 52 903 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 318 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბელუ-ორიენტი
ბელუ-ორიენტი (Belo Oriente) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 350 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იპატინგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 397 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 69.86 კმ²-ზე. ფართობი 334 909 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ორვერსიანი რუკა
მინი|ორვერსიანი რუკის ნაკრები (ევროპული ნაწილი) მინი|ორვერსიანი რუკის ნაკრები (აზიური ნაწილი) ორვერსიანი რუკა (Двухверстная карта) — 1:84 000 მასშტაბის სამხედრო-ტოპოგრაფიული რუკების კომპლექტი, გამოშვებული მეფის რუსეთის დროს.
ორვერსიანი რუკები მოიცავდა კავკასიაც მაგრამ ისინი სრულად არ ფარავდნენ აღნიშნულ ტერიტორიას. ძირითადად დამუშავებული იყო კავკასიის დასავლეთი ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კავკასია კატეგორია:ორვერისიანი რუკები
ლონგ-აილენდი (პაპუა-ახალი გვინეა)
ლონგ-აილენდი (Long Island) — ვულკანური კუნძული პაპუა-ახალი გვინეის ჩრდილოეთ ნაპირთან. ადმინისტრაციულად შედის მომასეს რეგიონის მადანგის პროვინციაში.
გეოგრაფია
კუნძული ლონგ-აილენდი მდებარეობს ბისმარკის ზღვაში და გამოყოფილია კუნძულ ახალი გვინეიდან ვიტიაზის ყურით. შედის ბისმარკის არქიპელაგში. კუნძულის ფართობი შეადგენს 414 კმ²-ს. ყველაზე მაღალი წერტილია, მთა მაუნტ-დოვი, რომელიც აღწევს 1280 მეტრ სიმაღლეს. კუნძულის ცენტრში გიგანტურ ვულკანურ კრატერში ზომით 10 კმ 12,5 კმ-ზე მდებარეობს ტბა უიზდომი სიღრმით 23 მეტრამდე. ყველაზე დიდი დასახლებაა — მალალა, კუნძულის ჩრდილოეთით.
კუნძული ვულკანური წარმოშობისაა; ვულკანის ბოლო სამი ყველაზე დიდი ამოფრქვევა აქ მოხდა 16 000, 4000 და 300 წლების წინ.
ვალერი დემიანკოვი
ვალერი დემიანკოვი (Вале́рий Заки́евич Демья́нков, დ. 1 ნოემბერი, 1948) — საბჭოთა და რუსი ლინგვისტი, სპეციალისტი გამოთვლითი ლინგვისტიკის დარგში.
ლონგ-აილენდი (პაპუა-ახალი გვინეა)
ისტორია
კუნძული ლონგ-აილენდი აღმოაჩინა აბელ ტასმანის ექსპედიციამ 1643 წელს. მეორე მსოფლიო ომის დროს კუნძული დაიკავა იაპონიის ჯარმა. 1943 წლის დეკემბერში იგი გაათავისუფლა ამერიკულმა დესანტმა.
ვალერი დემიანკოვი
ბმულები
კატეგორია:რუსი ენათმეცნიერები კატეგორია:რუსი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი
ლონგ-აილენდი (პაპუა-ახალი გვინეა)
ისტორია
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
ღრმა ზღვის ღარი
მინი|250პქ|სტრუქტურული ერთეულები მინი|250პქ| 1. [[კერმადეკის ღარი|კერმადეკი 2. ტონგა 3. ბუგენვილი 4. მარიანა 5. იძუ-ოგასავარა 6. იაპონია 7. კურილ-კამჩატკა 8. ალეუტი 9. ცენტრალურამერიკული 10. პერუ-ჩილე 11. მენდოსინო 12. მიურეი 13. მოლოკაი 14. კლარიონი 15. კლიპერტონი 16. ჩელენჯერი 17. ელტანინი 18. უდინცევი 19. აღმოსავლეთწყნაროკეანური ამაღლება (S-სებრი) 20. ნასკას ქედი]] მინი|250პქ|ღრმა ზღვის ღარის სქემა ღრმა ზღვის ღარი, ოკეანური ღარი — გარდამავალი ზონის რელიეფის ერთ-ერთი ყველაზე დამახასიათებელი ელემენტი. წარმოადგენს ვიწრო (1-20 კმ), ძლიერ წაგრძელებულ (6 ათ. კმ) და ღრმა (6 ათ. მ-ზე მეტი) ქვაბულს. ღრმა ზღვის ღარები უმეტესად წყნარი ოკეანის კიდეებზეა. აქ არის მარიანას ღარიც. ღარის პროფილი V-სებრია, ფერდობების დაქანება ზემო ნაწილში 5-6°, ქვემოთ — 25°. ფსკერი ბრტყელია. ფერდობებსა და ფსკერზე დალექილია ტერიგენული ლამის სქელი ფენა.
ფილების ტექტონიკის მიხედვით ღრმა ზღვის ღარების გასწვრივ მიმდინარეობს ლითოსფეროს შთანთქმა დედამიწის მანტიაში. გეოლოგიური თვალსაზრისით, ღრმა ზღვის ღარები წარმოადგენენ თანამედროვე გეოსინკლინურ სტრუქტურებს. ამავე მიზეზით ღარის რაიონები ხშირად მიწისძვრის ეპიცენტრებია, ხოლო ფსკერი წარმოადგენს მრავალი ვულკანის საფუძველს. ღრმა ზღვის ღარები გვხვდება ყველა ოკეანეში, რომელთაგან ყველაზე ღრმა წყნარ ოკეანეშია. მსოფლიო ოკეანის უღრმესი წერტილი მოქცეულია მარიანას ღარში, კერძოდ, მის სამხრეთ ნაწილში, რომელსაც ეწოდება „ჩელენჯერის უფსკრული“. მისი სიღრმეა 10 994 მ, სიზუსტით ±40. მსოფლიო ოკეანის ყველაზე გრძელი ღარია პერუ-ჩილეს ღარი, რომლის სიგრძე დაახლოებით 5900 კმ-ია.